Exqrch/javanese-Komodo-pixelgpt huggingface dataset:
Bingke warna pethak katingal langkung nambah éndah gerbang kanthi warna emas wau
Enem saka kanggé nyangga lampu taman katingal ngiasi dalan mlebet tumuju dhateng gerbang, kados badhé nyambut kanthi remen rawuhipun tamu- tamu Allah
Sedaya jubin masjid saha témbok masjid dipundamel ngginakaken watu granit ugi, makaten ugi kaliyan saka- saka ing lebet masjid
Saka- saka mesjidipun ugi dipunhias mawi ornament arsitèktur khas Islam
Boten kados yasan ing padatanipun, pérangan témbok masjid boten dipunjangkepi kaliyan cendhela ingkang ketutup kaliyan kaca
Cendhela- cendhela ageng ingkang wonten ing masjid kasebat dipunjoraken kemawon kebukak kanggé damel aliran angin lancar mlebet saha medal saking masjid
Cendhela wonten ing masjid kasebat naming dipuntrails kemawon mawi trails wesi dipuntambah kaliyan elemen-elemen sanèsipun ingkang nambah kaendahaning masjid ingkang dipundamel saking kuningan kanthi pola arsitèktur Islam ugi
Ing sak njawining masjid ugi katingal asri amargi dipuntanduri 10 wit kurma ing palataranipun masjid celak kaliyan margi
Ing ngajeng masjid ugi dipunyasa kalih blumbang kanthi toya mancur ing sisih tengen saha kering masjid pérangan ngajeng ingkang ugi damel masjid katingal langkung ѐndah.
Masjid Agung Nurul Islam Masjid Agung Nurul Islam utawi ingkang misuwur kanthi nama ‘’’Masjid Agung Sawahlunto’’’ inggih punika kalebet salah satunggaling masjid ingkang sampun sepuh ing Indonésia ingkang dumunung wonten ing Kalurahan Kubang, Sirakuak Utara, Kacamatan Lembah Segar kutha Sawahlunto, Sumatra Kulon
Papanipupun masjid agung Sawahlunto punika celak kaliyan Museum Kereta Api Sawahlunto ingkang tebihipun 150 mèter saking papan dumunungipun masjid wau
Masjid Agung Nurul Islam Sawahlunto punika dipunyasa nalika jaman penjajahan Walanda ingkang sajatosipun kala rumiyin inggih yasan pusat pembangkit listrik tenaga uwab (PLTU)
Wangunan punika dipunyasa ing taun 1894 lan ngalami éwah –éwahan fungsinipun dados masjid ing taun 1952
Déné crobong beluk yasan punika ingkan salajengipun dados menara masjid kanthi tambahan kubah ingkang dhuwuripun 10 mèter
Wangunan ingkang wigati saking masjid punika inggih gafhah ukuran 60 x 60 mèter saha gadhah satunggal kubah ingkang ageng ingkang madeg wonten ing tengah lan dipunkiteri déning sekawan kubah sanèsipun ingkang gadhah ukuran langkung alit
Wonten ing ngandhap yasan masjid wonten banker, bolongan kanggé papan nylametaken dhiri ingkang naté dipun-ginakaken kanggé papan ngrakit senjata, granat tangan, saha mortar
Kajawi punika, masjid agung nurul Islam Sawahlunto kejawi gadhah pigunan kanggé papan sarana ngibadah kanggé umat Islam, masjid kanthi tingkat kalih punika ugi dipun-ginakaken kanggé sarana pendhidhikan agama damel masarakat ing sakiteripun
Pangrembakaning infrastruktur ing kitha Sawahlunto punika dipunjalari kanthi wontenipun papan tambang batu bara ingkang ngrembaka sanget ing pungkasaning aabad kaping 19
Awit saking punika, kanggé nggerakaken kathah mesin listrik ingkang wonten, pamaréntah Hindia-Walanda yasa Pusat Pembangkit Listrik Bertenaga Uap (PLTU) kanthi migunakakne aliran toya saking Batang Lunto ing Kubang Sirakuak nalika taun 1894
Nanging, amargi ningali debit toya kali ing pinggiring PLTU kasebat ingkang sansaya kirang, mila pamaréntah Hindia-Walanda lajeng yasa PLTU kanthi gantosipun wonten ing Salak, Talawi nalika taun 1924 kanthi migunakaken aliran toya saking Batang Ombilin
Wangunan PLTU wonten ing Kubang Sirakuak ingkang sampun boten kanggé malih punika sampun naté dipun-ginakaken kanggé papan perlindhungan saha kanggé ngrakit sanjata déning para pejuang kamardikan ing Sawahlunto nalika repolusi Indonésia saderengipun dados masjid wiwit taun 1952, déné cerobong beluk kanthi dhuwur 75 mèter punika dipundadosaken menara masjid.
Masjid Kauman Semarang Masjid Kauman Semarang inggih punika salah satunggaling masjid ingkang gadhah sujarah piyambak ingkang madeg wonten ing Semarang, Jawa Tengah, Indonésia
Ing wekdal rumiyin, masjid kauman punika dipunsebat MAsjid Agung Semarang kados ingkang kaserat wonten ing gerbang masjid saha kaserat ing fasad ngajeng masjid
Seratan punika dipunserat mawi aksara Arab ingkang ageng seratanipun, nanging sapunika kanthi wontenipun Masjid Agung Semarang ingkang énggal, masarakat nyebat masjid punika kanthi sebatan Masjid Besar Kauman Semarang
Masjid Besar Kauman Semarang waunipun madeg kanthi gagah ing ngajeng alun-alun kitha Semarang
Nanging wiwit taun 1938, alun-alun kasebat éwah fungsinipun gantos dados papan ingkang komersil inggih punika kanthi wontenipun Pasar Johar, Pasar Yaik, gedhong BPD, saha hotèl Metro ingkang salajengipun dados area kawasan dagang Johar
Masjid Besar Kauman Semarang punika sapunika papanipun kecepit ing antawisipun yasan- yasan ageng ing sakiteripun
Masjid Kauman ingkang mapan wonten ing Jl
Alun-alun Barat nomer 71 Semarang punika, ing wekdal punika boten mlebet malih ing wewengkon kampong (kalurahan) Kauman, nanging mlebet ing wewengkon kalurahan Bangunharjo, Semarang Tengah
Sebatan kauman piyambak asalipun saking tembung “kaum”, inggih punika kulawarga abdi dalem ingkang angsal tugas saking Adipati Pandanaran I ingkang dipunangkat dados Adipati Semarang ing taun 1575 kanggé ngemunah masjid wau
Wangunan masjid besar Semarang ingkang sapunika wonten inggih punika wujud yasan kaping sekawan ingkang sampun dipundandosi, ingkang terasanipun saking masjid keadipatian sadèrèngipun
Wangunan masjid punika kaping pisan dipunyasa ing kawasan Mugas (Mugasari), nanging amargi pendhudhukipun boten wonten mila masjid punika dipunpindhah wonten ing laladan Bubakan ingkang langkung padet pendhudhukipun, ngengingi kawasan punika sampun ngrembaka dados kitha pelabuhan
Sesarengan kanthi wontenipun tiyang- tiyang China ingkang ngraman dhateng pamarentahanioun colonial Walanda, lajeng pkawasan perumahan punika kebakar lan mbakar ugi yasan masjid
Awit saking wontenipun pertimbangan lokasi masjid ingkang caket kaliyan kampungipun tiyang-tiyang China, lajeng déning bupati Semarang Suro Hadimenggolo II ingkang jumeneng mrentah wiwit taun 1713 – 1751, masjid punika dipunyasa malih ing kawasan Kanjengan
Masjid énggal ingkang dipunyasa punika rampung ing taun 1760 nalika pamarentahanipun Bupati Suro Hadimenggolo III ing taun 1751 – 1773
Anangin ing taun 1885 kénging musibah malih kanthi kebakar amargi kénging bledhèg
Lajeng masjid punika dipunyasa malih ing lokasi mau wiwit taun 1889 saking biyantuwanipun Bupati Raden Tumenggung Tjokrodipuro, lan rampung ing taun 1890
Arsitektur Masjid Besar Kauman Semarang asring dipunsebat kanthi konsèp tektonika
Sistem ingkang kados struktur tumpang wonten ing yasan tumpang ingkang gadhah saka penyangga pilar gangsal wonten ing yasan pra Islam ing tanah Jawa
Dipunginakakenipun system tektonik punika ngrujuk dhateng struktur yasan ingkang rigid
Sekawan sakaguru dipundadosaken pilar- pilar bata kanggé nyangga rangkeyan pilar saha balok kayu ing nginggilipun.
Atol Bikini Bikini Atoll inggih punika sawijining papan ingkang dumunung ing wewengkon Mikronesia ingkang minangka péranganing KapuloanMarshall ingkang dumunung ing Samudera Pasifik
Dumunung ing sisih lèr Khatulistiwa papan punika ugi minangka papan uji coba nuklir wiwit Perang Dunia 2 dumugi wulan Dhésèmber 1945
Papan punika dipuntampi minangka Situs Warisan Donya UNESCO nalika taun 2010
Nalika taun 1600 KapuloanMarshall kapanggih déning Spanyol lajeng déning Jerman, dipunmanfaataken kanggé mrodhuksi Minyak Kopra saking Buah Klapa
Nalika perang donya 2 Bikini Atol naté dipunkuwasani Jepang ngantos dumugi Amérika Sarékat nyerang KapuloanMarshall, kalebet daerah Bikini Atoll, paprangan kadadosan ing KapuloanMarshall lan Amérika Sarékat saged ngasoraken Jepang, bala - bala Jepang saged dipuntangkep kalebet ingkang sami ngumpet ing bolongan ingkang dipundamel piyambak
Lajeng, nalika wulan Dhésèmber 1945, Présidhèn Harry
S Truman medalaken paréntah dhumateng pemimpin Angkatan Darat lan Angkatan Laut Amérika Sarékat, bilih pengujian senjata nuklir badhé dipunprelukaken saperlu nemtokaken èfék bom atom wonten ing kapal perang Amérika Sarékat lan Bikini Atoll ingkang dipunpilih amargi lokasinipun ingkanng tebih lan dados papan pengujian senjata nuklir ingkang paling énggal ingkang dipundamel déning Amérika Sarékat
Lan nalika wulan Fèbruari taun 1946 gubernur Militer Ben
H Wyatt ngunjungi Bikini Atol lan ngandharaken bilih sadaya penduduk ing Bikini Atoll kedah ninggalaken papan punika, amargi papan punika badhé dipundadosaken papan pengujian senjata nuklir paling énggal déning Amérika Sarékatlan Ben
H Whyatt ngandharaken bilih saperlu kaslametan lan katentreman donya, ing pungkasanipun sadaya penduduk Bikini Atoll ninggalaken papan mau lan dumunung ing papan ingkang tebih saking Bikini Atoll, prosès pindhahan mau dipunpimpin déning Raja Yehuda
Bikini Atoll sapunika sampun boten dipun-ginakaken malih, nanging sapunika papan mau dados jujugan plesiran, kalebet ingkang remen nyilem, amargi kaéndahan andhap lautipun, kathah sanget iwak-iwak ingkang dumunung ing ngandhap laut Bikini Atoll
Papan punika dados daerah tujuan favorit para panyilem.
Khajuraho Kelompok Monumén Khajuraho inggih punika sekelompok candhi (kuil) Hindhu lan Jainisme ingkang dumunung ing Khajuraho (#ALIH), sawijining kutha ing Praja Madhya Pradesh, distrik Chhatarpur, sekitar sisih tenggara New Delhi
Candhi-candhi punika inggih salah satunggaling daya tarik wisata ingkang langkung misuwur ing India
Khanjuraho gadhah kathah yasan kuil Hindhu lan Jainisme periodé pertengahan ingkang misuwur amargi patung-patungipun ingkang erotis
Kelompok monumen Khajuraho mlebet ing salebeting Situs Warisan Donya UNESCO, lan dipunanggep minangka salah satunggal saking "pitung keajaiban" India
Nama Khajuraho asalipun saking nama purba "Kharjuravāhaka", saking tembung ing basa Sanskerta "kharjura" = kurma lan "vāhaka" = "tiyang ingkang mbekta"
Nalika abad ke-27 Kali yuga, bangsa penyerbu Mleccha wiwit nyérang kawasan India utara
Sapérangan Rajput Bargujar ngungsi ing sisih wétan nuju India tengah; bangsa Mleccha kumawasa ing kawasan Timur laut Rajasthan, ingkang dipunsebat Dhundhar, lan dipunsebat Dhundhel utawi Dhundhela nalika jaman purba, dhedhasar kawasan pamarentahanipun
Lajeng dipunsebut ugi Bundela lan Chandela; panguwasanipun inggih punika kaum Bargujar; ingkang dados vassal Gurjara - Kemaharajaan Pratihara ing India utara, ingkang nalika wekdal 500 dumugi 1300 ingkang nalika jaman keemasanipun kathah monument dipunyasa
Kaum Bargujar ugi yasa bètèng Kalinjar lan kuil Neelkanth Mahadev, ba ngsa punika minangka panyembah Siwa
Kutha Khanjuraho inggih punika punjer kabudayan Rajput Chandela, sawijining wangsa Hindhu ingkang nguwaosi kawasan punika nalika abad ke-10 dumugi ke-12
Kutha krajan pamaréntahan kaum Chandela inggih punika Kalinjar
Kuil-kuil ing Khajuraho dipunyasa ing rentang wekdal 200 taun, saking taun 950 dumugi 1150
Lajeng kutha krajan Chandela dipunpindhahaken ing Mahoba, lan Khajuraho ngrembaka terus kanggé sapérangan wekdal
Khajuraho boten gadhah bètèng amargi ratu-ratu Chandel boten naté mapan ing kutha budaya punika
Sedaya kawasan kutha diubengi témbok kanthi wolu gerbang, ingkang dipunapit déning wit palma emas
Aslinipun wonten langkung 80 kuil Hindhu ing kutha punika, sapunika lewih antawis 25 kuil ingkang taksih wonten ing kahahan ingkang saé ingkang kasebar ing kawasan ingkang jembaripun
Sapunika, kuil punika dados tuladha seni arsitéktur India ingkang langkung kawentar lan samsaya misuwur amargi sapérangan patung lan reliefipun nedahaken pagesangan séks masarakat India kuna
Masarakat ingkang dumunung ing sakitar kuil punika saben-saben njagi kalestantunanipun kuil-kuil punika
Nalika abad ke-19 penjelajah Inggris manggihaken kuil punika, nanging sampun langkung wekdal punika kuil sampun dados alas.
Pulo Macquarie Pulo Macquarie inggih punika salah sawijining pulo ingkang dumunung ing Samodra Selatan, sakitar sadengah perjalanan saking Australia tumuju ing Antartika
Pulo punika dipunkelola déning Praja Tasmania, Australia
Pulo Macquarie kanthi boten sengaja kapanggih déning Frederick Hasselborough nalika 1810 nalika piyambakipun saweg pados lahan perburuan anjing laut
Piyambakipun lajeng ngeklaim pulo punika kagunganipun [Britania Raya lan mlebetaken ing salebeting laladan jajan New South Wales
Pulo punika dipunsukani nama sabibaripun Lachlan Macquarie, gubernur kolonial ingkang dipunanggep minangka sang panemu bawana Australia
Saking paréntah Alexander I saking Ruslan, Fabian Gottlieb von Bellingshausen njajahi pulopunika nalika 28 November 1820 lan ngrantam peta Pulo Macquarie ingkang kapisanan
Ing mrika piyambakipun nuker "rum]" lan tetedhan kanthi manéka jinis kéwan asli saking papan punika
Nalika taun 1890, New South Wales ngalihaken kakuwasanipun Pulo Macquarie dhumateng Tasmania ingkang lajeng nyéwakaken dhumateng Joseph Hatch nalika taun 1902 - 1920
Nalika ing taun 1911 - 1915, sawijining pangkalan lan stasiun meteorologi saged nindakaken operasi ing papan punika saperlu kapentingan Ekspedisi Antartik Australasia
Pulo punika lajeng dipuntetepaken minangka suaka margasatwa nalika 1933
Nalika ing 26 Dhésèmber 1947, kakuwasaan pulo punika pindhah malih dhumateng Australia minangka péranganing pérangan administrasi Teritori Antartik Australia
Markas Ekspedisi Riset Antartik Nasional Australia (ANARE) dipundhirikaken ing pulo punika nalika tanggal 25 Mèi 1948
Pulau Macquarie — sapunika kalebet ing salebeting wewengkon Praja Tasmania — dipuntetepaken minangka cagar alam nalika taun 1978 lan nalika taun 1997 minangka Situs Warisan Donya UNESCO
Nalika 23 Dhésèmber 2004, lindhu kanthi kekiyatan 8,1 (skala Richter) kadadosan ing pulo punika, nanging boten ngantos wonten karisakan ageng
Téyori bilih bebeya mau minangka awal saking lindhu Samodra Hindia 2004 dipuntentang déning sapérangan ageng nimpuna seismologi
Koordinat Pulo Macquarie inggih punika 54°37' LS 158°51' BT, nedahaken titik paling kidul Persemakmuran Australia
Wewengkon pulo punika jembaripun 128 km² kanthi dawa 34 km lan amba 5 km
Ingkang dados penghuni wonten ing pulo punika namung anggota-anggota ANARE kanthi cacah 20 - 40 tiyang ingkang dumunung ing sawijning pangkalan tetep salama satunggal taun wutuh
Fauna wonten ing Pulo Macquarie antawisipun inggih punika anjing laut, pinguin lan kelinci
Pulo punika dipunnyatakaken bébas saking kucing feral nalika taun 2002.
Masjid Jamik Sumenep Masjid Jamik Sumenep utawi ingkang ugi dipunsebat ‘’’Masjid Jamik Panembahan Somala’’’ inggih punika kalebet salah satunggaling yasan ingkang kalebet ing 10 masjid ingkang paling sepuh saha gadhah arsitèktur ingkang khas ing nusantara punika
Masjid Jamik Sumenep ing wekdal sapunika sampun dados salah satunggaling landmark ing Pulo Madura
Masjid Jamik punika dipunyasa nalika pamarentahanipun Panembahan Somala, Panguwaosipun Negeri Sumenep kaping XXXI, ingkang dipunyasa sasampunipun rampung dipunyasa kompleks Kraton Sumenek kanthi arsitek ingkang sami inggih punika ‘’Lauw Piango’’
Miturut cathetan sujarah Sumenep, Masjid Jamik Sumenep dipunwiwiti dipunyasa ing taun 1779 M ngantos rampung ing taun 1787 M
Masjid punika kalebet salah satunggaling yasan pendhukung Kraton, inggih punika minagka papan sarana ngibadah kanggé kulawarga kraton saha masarakatipun
Masjid Jamik Panembahan Somala punika inggih masjid ingkang nomer kalih dipunyasa déning kulawarga kraton, wondene sadèrèngipun kompleks masjid mapan wonten ing pérangan wingking kraton ingkang misuwur ugi kanthi nama ‘’Masjid Laju’’ ingkang dipunyasa déning Kanjeng R
Tumenggung Ario Anggadipada, panguaosipun Sumenep kaping XXI
Arsitektur yasan masjid Jamik Sumenep punika sapérangan ageng kénging pangaribawa saking kabudayan Tiongkok, Éropah, Jawa, saha Madura
Arsitektur kanthi tiitkan punika katingal salah satunggalipun saking lawang gerbang mlebet masjid kanthi corak arsitèktur kabudayan Tiongkok
Lajeng yasan utama masjid saking sedayanipun kénging pangaribawa saking budaya Jawa kanggé atapipun, lan budaya Madura kanggé wernanipun lawang utama saha cendhela masjid
Déné interior masjid ngarah kénging pangaribawa kabudayan Tiongkok ing pérangan mihrabipun
Masjid punika inggih dipunjangkepi kaliyan wontenipun minaret ingkang desain arsitekturipun kénging pangaribawa saking kabudayan Portugis
Minaretipun gadhah dhuwur 50 mèter ingkang mapan wonten ing sisih kulon masjid, ingkang dipunyasa nalika jumeneng nata Kanjeng Pangeran Aria Pratingkusuma
Ing sisih tengen saha kering pager utama ugi wonten yasan awujud dome utawi kubah
Déné ing pérangan palataran masjid wonten wit sawo utawi dipunsebat wit Sabu ing basa Madura saha wit tanjung
Kekalih wit kasebat minangka rerenggan ingkang wigati ing palataran masjid amargi gadhah filosofi kados makaten:
Angkor Angkor inggih punika kutha krajan Karajan Khmer wonten ing periode dangu saking abad ke-9 dumugi abad kaping 15 Masehi
Istilah tembung Angkor asalipun saking basa Sanskertanagara (नगर), ingkang ateges "nagara"
Periode Angkor dipunwiwiti nalika taun 802 nalika raja Hindhu Khmer Jayawarman II nitahaken piyambakipun minangka "panguwasa jagat" lan "déwa-raja", lan periode punika kalampahaken dumugi 1431, nalika Ayutthaya nyerang kutha krajan Khmer, lan ndhesek rakyatipun ngungsi ing sisih kidul ing kawasan Phnom Penh
Reruntuhan Angkor dumunung ing alas lan lemah kebon ingkang mbentang antawis Danau Besar Tonle Sap ing kidul lan perbukitan Kulen ing sisih lèr
Situs punika dumunung ing caket kutha Siem Reap (13°24′LU, 103°51′BT), Kamboja sapunika, lan minangka Situs Warisan Donya UNESCO
Kuil-kuil wonten ing Angkor Wat, sapunika sapérangan ageng sampun dipunpugar, minangka bagéyang saking tuladha arsitèktur Khmer
Cacahing pangunjung papan punika wekdal punika antawis satunggal yuta saben taunipun
Nalika taun 2007, sawijining tim internasional kanthi migunakaken pencitraan satelit nyimpulaken bilih Angkor minangka kutha pra-indhustri paling ageng ing donya, kanthi sistem infrastruktur rumit ingkang ngubungaken kawasan permukiman kanthi amba 1000 kilomèter persegi dumugi ing pusat kutha papan jumenengipun kuil-kuil ingkang agung
Kutha pra-indhustri paling ageng sanèsipun inggih punika kutha Tikal ing Guatemala, ingkang ukuranipun antawis 100 lan 150 kilomèter persegi
Éwadéné prakiran cacah penduduk kutha Angkor taksih dados subyek panalitén lan topik dhebat, panalitén ingkang palinmg énggal nedahaken bilih sistem tetanén Angkor ingkang éfisién saged nyekapi kabetahan pangan dumugi satunggal yuta jiwa penduduk
Periode Angkor dipunwiwiti boten dangu sabibaripun taun 800 M, nalika raja Khmer Jayawarman II mbiwarakaken kamardikan Kambujadésa (Kamboja) saking Jawa lan mbiyangun kutha krajan énggal ing Hariharalaya (sapunika Roluos) wonten ing pucuk lèr tlaga Tonle Sap
Kanthi nglancaraken ékspédisi militér, persekuthuan, palakrama lan penganugerahan lahan, piyambakipun saged manunggalaken nagara ingkang winatesan kaliyan China (ing sisih lèr), Champa (sapunika Vietnam tengah, ing sisih wétan), lautan (ing sisih kidul) lan kawasan ingkang dipunsebutaken dhedhasar prasasti minangka "tanah kapulaga lan pelem" (ing sisih kilén)
Nalika taun 802, Jayavarman nyatakaken status énggalipun minangka "penguasa jagat" (chakrawartin), lajeng nggayutaken piyambakipun kaliyan panyembahan dhumateng Siwa ingkang dipuntirukaken déning raja-raja panerusipun, kanthi mendhet gelar "déwa-raja"
Sadèrèngipun éra Jayavarman, Kamboja kasungsun saking sapérangan karajan mardika ingkang sadayanipun dipunsebut déning bangsa China kanthi sebutan nagara Funan lan Chenla
Nalika 889 M, Raja Yasowarman I minggah takhta
Raja agung punika misuwur minangka pembangun ingkang hébat
Caket kutha krajan dangu Hariharalaya, Yasowarman yasa kutha énggal ingkang dipunsebut Yasodharapura
Sami kaliyan tradhisi sadéréngipun, piyambakipun yasa kolam penampungan tirta ingkang ageng ingkang winastan baray
Makna pambangunan reservoir utawi penampungan tirta sampun dados bahan gunemanipun para ilmuwan modern, sapérangan gadhah pamanggih punika minangka infrastruktur irigasi tetanén pantun, déné pihak sanèsipun nganggep kolam ageng punika minangka simbol keagamaan ingkang nglambangaken samodra ageng wonten ing mitologi Hindhu ingkang ngubengi gunung Mahameru, papan dunungipun para
Gunung punika dipunlambangaken kanthi candhi ingkang inggil, ing pundi sang "déwa-raja" dipunlambangaken kanthi sawijining lingga
Adedasar simbolisme semesta punika, Yasowarman yasa kuilipun ing sawijining bukit ingkang dipunsebut Phnom Bakheng, ingkang dipunubengi selokan ingkang tirtanipun dipunaliraken saking baray
Piyambakipun ugi yasa kathah kuil Hindhu lan asrama minangka papan dumunungipun para pertapa brahmana
Dangunipun langkung saking 300 taun, kurun 900 dumugi 1200, Kemaharajaan Khmer yasa mahakarya arsitèktur donya ing kawasan Angkor
Kathah-kathahipun bangunang punika ngebaki kawasan ingkang ambanipun 24 kilomèter saking wétan mring kilén, lan 8 kilomèter saking lèr mring sisih kidul, éwadéné Taman Purbakala Angkor ugi nglingkupi situs ingkang langkung tebih kados ta Kbal Spean ingkang dumunung antawis 48 kilomèter ing sisih léripun
Sakitar 72 candhi utama lan yasan sanésipuning kawasan punika, kalebet kuil-kuil alit ingkang kapencar langkung tebih
Amargi kasebar tebih, dataranipun ingkang andhap, lan pola permukiman bangsa Khmer, Angkor boten gadhah wates ingkang formal ingkang jelas, saéngga jembar persisipun boten saged dipunprakirakaken
Éwadéné makaten, kawasan spesifikipun sakitar 1.000 km²
Wonten ing balik kuil utama wonten sistem infrastruktur ingkang awrat, kalebet jaringan margi lan kanal ingkang nedahaken gegayutan inggil lan integrasi antawisipun laladan pinggir kutha kaliyan pusat kutha.
Wonten ing babagan jembar spasial, Angkor dados kawasan urban gabungan paling ageng sadéréngipun era Revolusi Industri, kanthi gampil nglampoi kutha Tikal wonten ing peradaban Maya
Wonten ing babagan jembaran urban, Angkor saged dipunbandhingaken kaliyan ukuran kutha modern Los Angeles, lan dipunngendiakaken gadhah ukuran 17 kali lipat langkung ageng saking pulo Manhattan
Angkor Wat minangka salah satunggaling candhi utama wonten ing wewengkon Angkor, dipunyasa antawis taun 1113 lan 1150 saking dhawuhing raja Suryawarman II
Suryawarman minggah tahta sasampunipun saged ngasoraken pangeran ingkang dados mungsuhipun
Sawijining prasasti nedahaken bilih Suryawarman menangaken perang kanthi cara malumpat dhateng geger gajah perang mungsuh lajeng numpes mungsuhipun, kados déné Garuda mbesmi ula naga
Sasampunipun, nglajengaken posisi pulitikipun lumantar serangan militèr, diplomasi, lan administrasi domestik ingkang teges, Suryawarman miwiti pambangunan Angkor Wat minangka Candhi pribadinipun ugi minangka kuil lan pasaréan papan piyambakipun dipunsarekaken
Piyambakipun medhot tradhisi raja-raja Khmer sadèrèngipun ingkang langkung nengenaken muja Déwa Shiwa saperlu muja Déwa Wishnu wonten ing India
Piyambakipun nyebut candhi punika minangka "Vishnuloka"
Kanthi témbok ingkang panjangipun 2,4 kilomèter wonten ing saben sisihipun, Angkor Wat kanthi megah nggambaraken kosmologi Hindhu, kanthi menara utama ingkang nglamabangaken gunung Meru, papan dunungipun para Déwa; témbok njawinipun nglambangaken pagunungan ingkang ngubengi donya; saha parit ageng ingkang nglambangaken samodra ingkang wiyar
Tema tradisionalipun inggih punika "ngidentifikasi" déwa-raja Kamboja kaliyan déwa Hindhu, lan papan dunungipun inggih punika karajan langit (swargaloka) ingkang katingakl saking sadaya perwujudan lan pralambang candhi agung punika
Ukuran candhi punika piyambak gadhah teges kosmologis ingkang nglamnbangaken alam semesta
Suryawarman paring dhawuh témbok candhi punika dipunhias kanthi bas relief ingkang kejawi nedahaken adegan wonten ing mitologi, ugi wonten ing pagesangan saben dinten ing karajan
Salah satungggaling adeganipun nggambaraken sang raja kanthi ukuran ageng saweg lenggah sila wonten ing singgasana inggil wonten ing tengah saweg mimpin rapat karajan, déné para dayang-dayang lan pangiringipin sami ngipasi lan mayungi raja
Samsampunipun raja Suryavarman tilar donya udakawis taun 1150 masehi, karajan dados rebutan wonten ing nagari punika
Negeri Champa ing sisih wétan (sapunika Vietnam Selatan) migunakaken kaanan punika kanthi nyerang Angkor nalika taun 1177, liwat laut lajeng nglewati Kali Mekong lan nyabrang tlaga Tonlé Sap
Balatentara Champa saged ngasoraken kutha krajan Khmer wonten ing Yasodharapura lan ngasoraken raja ingkang madeg nata