Exqrch/javanese-Komodo-pixelgpt huggingface dataset:
Kajawi aking punika, piyambakipun ugi misuwur minangka Budayawan Madura
Wonten ing taun 2012, piyambakipun pikantuk penghargaan "The S.E.A Write Award" di Bangkok Thailand, The S.E.A Write Award" ing Bangkok Thailand, The S.E.A Write Award inggih punika penghargaan ingkang dipuncaosaken déning kulawarga kraton Thailand kanggé para penggurit ing kawasan ASEAN
Kajawi punika, ing taun 2012, ing sasi Juli, piyambakipun ugi ngluncuraken buku puisinipun kanthi irah –irahan “Mata Badik Mata Puisi” ing Makassar, déné kempalan puisinipun mawi wos babagan Bugis saha Makassar
Zawawi Imron taksih mapan wonten ing dalemipun ing Batang-batang, Madura, dalemipun miyos ingkang asli saha dados sumbering inspirasi kanggé puisi-puisinipun
Kategori:Sastrawan Indonésia Kategori:Panitra Indonésia
Lorenzo Ariaudo Lorenzo Ariaudo (#ALIH ) ya iku sawijining juru main bal-balansing kewarganegaraané Italia sing main kanggo klub Cagliari, lan biyasa main ing posisi bèg
Ariaudo miwiti karir junioré ing klub CBS lan Juventus banjur uga miwiti karir senioré ing klub mau
Sempét disiléhaké marang Cagliari sakderengé gabung sepenuhe ing taun 2010
Lorenzo Ariaudo Agen: Davide Torchia Kontrak Habis:30 Jun 2013 Tanggal Dari Ke Jumlah 31 Januari 2011 from Juventus to Cagliari €2.500.000 1 Juli 2010 from Juventus to Cagliari €1.300.000 30 Juni 2010 from Cagliari to Juventus Peminjaman Berakhir
Djamil Soeherman Djamil Suherman utawi ingkang asring kaserat Djamil Soehermanmiyos ing Surabaya mliginipun ing Sidoarjo, Jawa Wétan, Indonésia ing tanggal 24 April 1924 saha tilar dunya ing Bandung, Jawa Kulon ing tanggal 30 Novèmber 1985 inggih punika salah satunggaling sastrawan Indonésia ingkang aktip ndamel karya-karyanipun ingkang wujud artikel saha puisi
Piyambakipun minangka jurnalis saha penggurit
Namanipun ugi kaserat kanthi seratan Djamil Soeherman, Jamil Suherman, utawi DS (de-es)
Karya-karyanipun ingkang wujud puisi utawi geguritan ing basa Jawi kathah ingkang nedahaken gambaran sosial ingkang kadadosan ing sakitering masarakat Indonésia saha ngewrat babagan tema religius utawi babagan agami saha kathah ingkang kénging pangaribawa saking sekolah tradhisional Islam utawi ingkang asring dipunsebat pesantren ingkang dados dhasaring pagesanganipun nalika piyambakipun taksih sugeng
Ing pungkasaning gesanganipun, piyambakipun inggih minangka reporter saha editor ing percetakan majalah ‘’Gematel’’
Djamil Soeherman inggih misuwur minangka penggurit Indonesia saha sastrawan Indonesia
Djamil Soeherman sasampunipun rampung saking SMA ing kitha lairipun ing taun 1950 lajeng nerasaken sekolahipun wonten ing AAN (Akademisi Administrasi Nagara) ing kitha Bandhung
Lajeng ing yuswa 16 taun sampun dados buruh pabrik ing Surabaya, déné ing yuswa 23 taun sampun dados Sersan Mayor I TNI Brigade 3 Divisi VI Kediri
Djamil Soeherman ugi sampun naté dados guru agamai Islam saha ndhobel dados guru sekolah dhasar ing Surabaya ing taun 1950
Piyambakipun ugi naté makarya wonten ing PN Postel (PTT), ngasuh lembaran kesusastraan kanak-kanak ing ’’Minggu Ria’’ Palembang, saha makarya ing PN Postel Bandhung
Djamil Soeherman inggih kalebet sastrawan Indonésia ingkang aktip nyerat puisi, cariyos cekak, saha novèl, ugi asring nyerat ing babagan drama saha radio
Seratanipun sampun kapacak wonten ing kathah koran saha majalah, kados ta: Sastra, Horison, Budaya, Kisah, Indonesia, ”Gelanggang” dalam Siasat, Mimbar Indonesia, Merdek, Seriosa, Pena, Drama, Langkah Baru dan Tifa
Piyambakipun ugi sampun naté dados redaktur kabudayan ing "Mingguan Kulawarga", ing Palembang
Karya-karyanipun ingkang wujud puisi, novèl saha carita pendek (cerkak) ing antawisipun inggih kados makaten:
Dorothea Rosa Herliany Dorothea Rosa Herliany inggih punika salah satunggaling sastrawan èstri ing Indonésia ingkang dipunanggep kados Chairil Anwar, sastrawan priya ingkang misuwur ing Indonésia.Dorothea Rosa Herliany miyos ing tanggal 20 Oktober 1963 ing Magelang, Jawa Tengah, minangka putra angka urut sekawan saking enem seduluripun saking kulawarga A
Wim Sugito saha Aloysia Loisye
Riwayat pendhidhikanipun inggih wiwit Sekolah Dasar ing SD Tarakanita Magelang, lajeng nerasaken sekolah ing SMP Pendowo Magelang, lajeng nerasaken ing SMA Stella Duce Yogyakarta
Rampung saking SMA Stella Duce lajeng piyambakipun nerasaken kuliah ing Jurusan Basa dan Sastra Indonésia Institut Keguruan Ilmu Pendidikan Sanata Dharma, Yogyakarta ing taun 1987
Sasampunipun lulus saking IKIP Sanata Dharma, piyambakipun naté makarya dados guru, wartawan, saha panyerat lepas
Dorothea Rosa Herliany inggih penggurit èstri ing taun 1980-an ingkang paling dipunregani saking bobotipun karyanipun utawi saking temen botenipun dados penggurit
Piyambakipun ugi minangka penggurit èstri ingkang sanget produktip amargi mèh sadaya médhia massa ingkang gadhah rubrik puisi sampun naté macak karya-karya puisinipun
Kajawi saking nyerat puisi, piyambakipun ugi aktip nyerat carita cekak, esai, saha laporan budaya ingkang punika sadaya nedahaken bilih piyambakipun gadhah kaprigelan sanèsipun kejawi dados penggurit puisi
Dorothea sampun miwiti nyerat wiwit taun 1985 ingkang asiling karyanipun kapacak wonten ing kathah koran saha majalah, kados ta Horison, Basis, Dewan Sastra (Malaysia), Suara Pembaharuan, Mutiara, Pikiran Rakyat, Surabaya Post, Jawa Pos, Citra Yogya, Kompas, Media Indonésia, Sarinah, Kalam, Republika, saha Pelita
Déné tuladha karya-karyanipun ingkang sampun dipundamel dados buku, inggih kados makaten: Tuladha kempalan sajakipun, inggih punika : "Nyanyian Gaduh" (1987), "Matahari yang Mengalir" (1990), "Kepompong Sunyi" (1993), "Nikah Ilalang" (1995), "Mimpi Gugur Daun Zaitun" (1999), dan "Kill the Radio" ("Sebuah Radio, Kumatikan"; edisi dwibasa, 2001)
Kumpulan cerpennya: "Blencong" (1995), "Karikatur dan Sepotong Cinta" (1996)
Kajawi punika, Dorothea ugi nyerat cariyos kanggé laré-laré alit saha kaum mudha
Joko Pinurbo Joko Pinurbo ingkang miyos wonten ing Pelabuhan Ratu, Sukabumi, Jawa Kulon ing tanggal 11 Mèi 1962 inggih kalebet salah satunggaling sastrawan ugi penggurit ing Indonésia
Karya-karya puisinipun kalebet karya kanthi campuran gaya panyeratan ing antawisipun gaya "naratif", "ironi" saha "refleksi" dhiri
Garwanipun Joko Pinurbo punik satunggal inggih gadhah asma Nurnaeni A
F, déné putranipun wonten kalih, P
Wahyu Wibisono saha Maria Azalea
Piyambakipun sapunika gadhah dalen wonten ing Wirobrajan, Yogyakarta
Riwayat pendhidhikanipun inggih kados makaten Jokpin sampun remen nyerat wiwit SMA
Kathah karya-karyanipun ingkang kapacak wonten ing sapérangan koran, majalah, jurnal, saha antologi puisi
Joko Pinurbo sampun remen nyerat puisi ing yuswa 20-an, wondene piyambakipun sampun remen maos puisi wiwit mudha
Nalika nyerat puisinipun, piyambakipun asring nyampuraken antawisipun kaanan nyata kaliyan impèn-impèn, hikmat kaliyan unsur-unsur komik, tiyang ingkang umuk saha tiyang pinggiran, ingkang sadaya kala wau kapanggih wonten ing satunggal larik ingkang dipunandharaken kanthi satunggal napas
Déné piyambakipun ugi boten garing saking prestasi
Kathah prestasi ingkang piyambakipun pikantuk saking asiling seratanipun, kados ta: Penghargaan Buku Puisi Terbaik Dewan Kesenian Jakarta, Haingah Sastra Lontar, saha Sih Award (Penghargaan Puisi Terbaik Jurnal Puisi) saha piyambakipun ugi kapilih dados sastra versi majalah Tempo
Kajawi punika, Joko Pinurbo ugi pikantuk penghargaan The Khatulistiwa Literary Award pada taun 2005 saking buku Kekasihku
Wonten ing tlatah internasional, Joko Pinurbo sampun naté dipunundhang kanggé maos puisi ing Festival Puisi Antarbangsa Winternachten Over-zee 2001 ing Jakarta, Festival Sastra/Seni Winternachten 2002 ing Walanda, Forum Puisi Indonésia 2002 ing Hamburg, Jerman, saha Festival Puisi Internasional-Indonésia 2002 ing Sala
Tuladhanipun buku kempalan sajak anggitanipun Jokpin, inggih kados makaten: Kajawi saking puisi, Joko Pinurbo ugi aktip nyerat esai
Karya-karyanipun kapacak wonten ing kathah majalah saha koran, kados ta: Horison, Basis, Kalam, Citra Yogya, Jurnal Puisi, Mutiara, Suara Pembaruan, Meinga Indonésia, Republika, Kompas saha Bernas
Sajak-sajaknya juga ingmuat pula dalam berbagai antologi, a.l.: Tugu (1986), Tonggak (1987), Sembilu (1991), Ambang (1992), Mimbar Penyair Abad 21 (1996), Utan Kayu Tapsir dalam Permainan (1998).
Mawie Ananta Jonie Mawie Anantajonie, ingkang miyos ing Teluk Bayur, Padang, Sumatera Barat, 1940, inggih punika salah satunggaling sastrawan Indonésia saha sastra eksil Indonesia
Piyambakipun kala rumiyin nerasaken kuliah wonten ing Akademi Jurnalistik Dr
Lajeng ing taun 1964 piyambakipun tindak dhateng Beijing, China saha naté kuliah wonten ing Akademi Basa Asing Beijing, lajeng ugi sekolah wonten ing Sekolah Tinggi Ulah raga
Wiwit taun 1989, piyambakipun pindhah dhateng Walanda, lan wiwit taun punika piyambakipun sampun nerbitaken kathah karya- karyanipun ingkang wujud puisi
Sasampunipun kondur saking Walanda, piyambakipun boten naté gadhah wayangan bilih badhé wonten G30S/PKI lan karyanipun kénging pangaribawa saking prahara punika
Mawie Anantajonie sampun remen nyerat wiwit taksih kuliah ing Sekolah Guru Pendidikan Djasmani (SGPD) Negeri Padang
Karya- karyanipun sampun naté kapacak wonten ing Harian "Suara Persatuan" dan Mingguan "Mimbar Minggu"
Sajak saha cerpenipun ugi kapacak wonten ing "Bintang Timur", "HR Minggu", Mingguan "Jalan Rakyat Surabaya"
Ing taun 1963, piyambakipun sampun naté dados wartawan "Bintang Timur" saha pemimpin redaksi majalah bulanan "Derap Pelajar" ingkang dipuncithak déning IPPI
Sadangunipun dalem wonten ing RRT (utawi ingkang sapunika misuwur kanthi nama RRC Republik Rakyat Cina), sajak- sajak sanèsipun ingkang sampun naté kapacak ing "The Call", "Kancah" saha "Mimbar lndonesia"
Wiwit taun 1989, piyambakipun dalem wonten ing nagari Walanda
Kados déné panyerat eksil sanèsipun, Mawie Ananta Jonie ugi nyerat kathah seratanipun wonten majalah,ugi ing majalah "Arah" saha "Arena"
Ing taun 1994, piyambakipun kasil ngasilaken buku kempalan sajakipun ingkang kaping pisan kanthi irah- irahan "Nyanyian Persahabatan" & "Sebuah Surat Mangsa Bunga" ingkang terbit wonten ing "Kreasi No.18." Bukunipun ingkang kaping kalih inggih punika, "Janji pada Yang Mati" ingkang terbit ing taun 1998
Piyambakipun ugi dados panggurit ingkang seratanipun dipunpacak wonten sesarengan kaliyan penggurit sanèsipun wonten ing "Yang Tertindas yang Melawan Tirani I" (1997) saha "Yang Tertindas yang Melawan Tirani II" (1998)
Sajakipun Mawie Ananta ingkang irah- irahanipun “Kunanti bumi memerah darah” kaacak wonten ing majalah “Bintang Timur” ing tanggal 21 Maret 1965
Sajak punika nyariosaken deritanipun satunggaling wanita kéré ing pinggiring Kali Ciliwung.
Medy Loekito Medijanti Loekitomiyos ing Surabaya, Jawa Wétan, ing tanggal 7|1962 utawi ingkang asring dipunsebat Medy Loekito inggih punika salah satunggaling sastrawan Indonésia ingkang sampun remen nyerat wiwit taun 1978
Piyambakipun sampun asring makili Indonésia wonten ing adicara- adicara internasional lan sapunika dalemipun wonten ing Jakarta
Medijanti Loekito kala rumiyin naté sekolah ing SD Santa Maria, Malang, Jawa Wétan, SMP Kartika, Rawamangun, Jakarta, SMA Marsudirini, Matraman, Jakarta lajeng kuliah wonten ing Akademi Pariwisata Trisakti, Jakarta
Medy Loekito misuwur minangka penggurit éstri kanthi asiling puisi – puisinipun ingkang cekak saha prasaja
Piyambakipun inggih sastrawan éstri ingkang kaping pisan nyerat puisi ingkang wosipun nggugat peran saha fungsi porno kanggé pendhidhikan saha masa depan bangsanipun
Seratanipun sampun kathah ingkang kapacak wonten ing médhia massa, ing lebet nagari saha ing njaban rangkak Indonesia
Nirwan Dewanto Nirwan Dewanto Ingkang miyos wonten ing Surabaya, Jawa Wétan, Indonésia ing tanggal 9|1961 inggih salah satunggaling sastrawan saha pujangga Indonésia
Piyambakipun ugi misuwur saking peranipun minangka Albertus Soegijapranata wonten ing filem biopik "Soegija" ingkang medal ing taun 2012
Nirwan sampun remen nyerat puisi nalika taksih lenggah ing SMA
Karya-karyanipun sampun kapacak saha dipunwedalaken déning kalawarta-kalawarta kados ta kalawarta "Kuncung" dan "Kartini"
Nirwan kuliah wonten ing Institut Teknologi Bandung ing Bandung, Jawa Kilen, saking taun 1980 dumugi taun 1987
Sasampunipun piyambakipun pikantuk gelar Sarjana Géologi lajeng piyambakipun pindhah dhateng Jakarta
Wonten ing Jakarta, piyambakipun naté makarya dados penyunting sastra saha penyelia kesenian
Piyambakipun ugi ndhèrèk ndhirikaken jurnal kabudayan Kalam lan sampun naté dados ketua redaksinipun lan sapunika ndhèrèk njagi lembar sastra koran Tempo edisi Minggu
Ing mangsa palastra 2007, piyambakipun nggabung kaliyan ’’International Writing Program’’ ing ’’University of Iowa’’, Amérikah Sarékat, lan asilipun inggih saged ngrampungaken buku kanthi irah-irahan Bulo Buli Lima Kaki
Ing taun 1991 Nirwan naté dados pamedharsabda wonten ing Konferensi Budaya Nasional
Piyambkipun lajeng misuwur kanggé medhar bbagan budaya
Nirwan dados redaktur kalawarta "Kalam" nalika dipunwedalaken ing sasi Pebruari 1994, sesarengan kaliyan pujangga sanèsipun inggih punika Goenawan Mohamad
Ing taun 1996, Nirwan medalaken koleksi esai kanthi irah – irahan "Senjakala Kebudayaan".
Nirwan sampun naté dados jawara ing penghargaan Khatulistiwa ing taun 2008 kanggé antologi puisi ingkang irah – irahanipun "Jantung Ratu Lebah"; penghargaan punika ugi kalebet honorarium ingkang agengipun Rp 100 yuta
Sastrawan cariyos cekak Seno Gumira Ajidarma, minangka juri lomba kasebat ngandharaken bilih antologi kagunganipun Nirwan punika kalebet karya ingkang monumental sanget
Ing taun 2010 Nirwan ngasilaken antologi puisi kanthi irah-irahan "Buli-Buli Lima Kaki"
Taun sanèsipun sapérangan asiling karyanipun dipunketingalaken sesarengan kaliyan iringan musik saking Dian HP saha garwanipun Nirwan, penyanyi Nya Ina Raseuki, Nirwan ugi maos puisinipun ing kegiyatan wau