Exqrch/javanese-Komodo-pixelgpt huggingface dataset:
Anggenipun dados pranata adicara kedah nggatosaken punapa ingkang wonten ing tata cara pranata adicara
Pranata adicara kedah nggatosaken punapa ingkan dipunwastani 4W, kang isinupun: Wiraga, Wicara, Wirasa, Wirama
Pranata cara kapérang pirang-pirang penganggone ya iku: Sarat Pranatacara Jejibahaning pranatacara limrahipun inggih prasaja, inggih punika ngaturaken acara satunggal baka satunggal ing acara menapa kemawon
Acara sapisan punika, dhumateng Bapak..
Acara kaping kalih punika..
Makaten salajengipun namung ngaturaken acara satunggal baka satunggal
Nalika para tamu ngunjuk pranatacara inggih ngemum, nalika para tamu dhahar, pranatacara inggih dherek nedha
Ingkang baku acara sampun saged lumampah
Béda kaliyan pranata adicara, kajawi nindakaken ingkang kados katindakaken pranatacara, pranata adicara saged ngisi acara damel regeng ngregenging swasana
Upaminipun nalika para tamu nembé ngunjuk, pranata adicara nyandra para tamu, nyandra sasana pawiwahan, nyandra tarub
nalika para tamu nembé dhahar, pranata adicara nyandra temanten
Gampilipun pranata adicara saged akarya regenging swasana, boten sepa,sepi,samun
Pranata adicara boten badhé katelasan wicara sarta prakawis ingkang kawedhar (materi/bahan) kanggé ngisi swasana
Sanajan kedah 2-3 jam micara
Kajawi punika pranata adicara saged ngolah acara menapa kemawon, tanggap ing sasmita saha swasana, satemah saged damel putusaning adicara kanthi laras tur leres.
Jan Laurens Andries Brandes Jan Laurens Andries Brandes (Rotterdam, 13 Januari 1857 — 1905), iku ahli filologi Walanda
Dhèwèké dadi misuwur amarga sing nemu manuskrip "Kakawin Nagarakretagama" saka Puri Cakranegara ing Lombok taun 1894.
Johannes Jacobus (Hans) Ras (Rotterdam, 1 April 1926 – Warmond, 22 Oktober 2003) inggih punika salah satunggaling profésor emeritus basa lan sastra Jawa wonten ing Universitas Leiden
Panjenenganipun makarya minangka profésor wiwit taun 1985 dumugi taun 1992
Kajawi punika, Ras ugi ngasta Kepala Kantor Perwakilan KITLV ingkang sepindhah wonten ing Jakarta
Ras miyos taun 1926 wonten ing Rotterdam
Ras punika putra ingkang kaping tiga saking kulawarga ingkang gadhah sekawan putra
Bapanipun medamel bakul kuwé-kuwé lan panganan legi-legi, ingkang ngladosi kitha Rotterdam lan sapunjeripun
Bapanipun piyambak ingkang ngasta dhirèktur wonten ing Firma Ras, lan sadaya putra kedah ngabiyantu wonten ing firma punika
Sajatosipun sadaya putra dipunsekolahaken dhateng Mulo, kados déné limrahipun laré biyasa
Nanging, sasampunipun putra pambajeng pratingkahipun aéng-aéng lan ndableg, pramila piyambakipun lajeng dipunsekolahaken wonten ing HBS, saéngga sadaya putra ugi lajeng tumut dipunsekolahaken wonten ing HBS
"Ujian" ingkang pungkasan sekolah madyanipun Ras dipunwiwiti nalika Perang Donya II
Piyambakipun ndhelik rikala sedhèrèk-sedhèrèkipun dipunpeksa nyambut damel rodi déning pamaréntah Nazi (Jerman: "Arbeitseinsatz")
Nalika samanten piyambakipun wiwit kasengsem dhateng studhi basa; utamanipun basa Jawa lan basa Arab
Namung ing jaman samanten boten saged kuliyah basa wonten ing satunggiling universitas manawi boten mawi ijasah HBS
Taun 1946 Ras miwiti studhi "Indologie", wondéné kaanan wonten ing Indonésia ngatingalaken manawi boten wonten dinten ngajeng ("ing tembé") dhumateng para padamel bangsa Walandi
Pramila piyambakipun lajeng pindhah jurusan kuliyah dhateng jurusan ékonomi
Ras lajeng bidhal dhateng Prancis
Wonten ing Prancis ras pikantuk padamelan wonten ing salah satunggaling proyèk pambangunan
Wonten ing papan punika kawruhipun babagan basa Arab ingkang naté dipunsinaoni nalika studhi "Indologie" pratéla wigatos sanget, amargi kathah sanget buruh-buruh ingkang asalipun saking Afrika Lor
Ras, ingkang dhasaripun remen lelana, nglajengaken panglelananipun dumugi Libya, Mesir lan Aden
Sabibaripun wangsul dhateng nagara Walandi, Ras lajeng nglampahi wajib militèr
Nalika yuswanipun 24 taun, Ras nglamar padamelan dhateng satunggaling kantor dagang Internatio-Müller wonten ing kitha Rotterdam
Ras lajeng dipunkintun dhateng Indonésia lan dipunbenung wonten ing Jakarta
Sawetawis wekdal salajengipun, Ras dipunpindhah dhateng Banjarmasin lan dipunpasrahi tugas supados numbasi karèt rakyat wonten ing mriku
Prekawis punika pranyata kadadosan nalika "gayutan" antawisipun Indonésia lan Walanda saweg "genting", inggih punika salah satunggaling pakaryan ingkang mbebayani
Sarékat-sarékat buruh lokal ingkang gadhah paham kiwa utawi Marxis boten purun nampi modal saking kolonialis
Sauntawis karyawan dipundalaken saking padamelanipun lan lajeng sami nyambat tiyang pinter utawi dhukun supados nyanthèt dalemipun Ras.
Wekasanipun Ras ngraos bilih piyambakipun boten saged makarya wonten ing Indonésia manawi kahananipun tetep kados makaten
Pranyata pakaryanipun wonten ing Kalimantan malah ugi ngagengaken raos kesengsemipun Ras tumrap Indonésia
Mahaguru sastra Indonésia nalika samanten, profésor G.W.J
Drewes lajeng paring pepènget dhateng Ras kapurih nglampahi "ujian" alih basa Indonésia
Pungkasanipun taun 1959 Ras saged mentas lan pikantuk ijasah, saéngga saged nglajengaken studhinipun dhateng universitas Leiden
Rikala ujian punika, Ras kepanggih lan pitepangan kaliyan Widjiati Soemoatmodjo
Widjiati nalika samanten medamel wonten ing KBRI Den Haag, lajeng taun 1960 Widjiati dipunpindhahaken dhateng Brusel
Prakawis punika ndamel Ras asring wira-wiri tindakan saking Leiden dumugi Brusel nitih scooter
Malah naté Ras nemahi kacilakan awrat ingkang nyababaken "gegar utek"
Wondéné kadadéan punika boten ngalang-ngalangi krentegipun
Sawetawis punika Ras bregas nglampahi studhinipun, kalebet ugi studhi basa Arab lan basa Sansekreta ingkang wajib dipunayahi
Wonten ing témbok-témbok kamar pondhokanipun wonten ing Leiden, dipuntèmplèki sakathahing pratélan tembung lan ukara ingkang kedah dipunapalaken
Ras ngapalaken sadaya punika dipunsambi nyukur bréngos nalika wanci enjang
Taun 1961, Ras saged mentas ujian dhoktoralipun (S2) mawi prédhikat "cum laude"
Piyambakipun lajeng krama kaliyan Widjiati lan sesarengan bidhal dhateng Kuala Lumpur
Wonten ing mrika Ras – kepara sadèrèngipun lulus – sampun dipunangkat minangka "lecturer" (dhosèn) wonten ing University of Malaya
Profésor Roolvink, ingkang mbénjingipun kajibah minangka mahaguru wonten ing Universitas Leiden, nalika punika ngasta "Head of Department"
Ras nalika wonten ing Kuala Lumpur, ngupadosaken nyerat dhisertasinipun prakawis Hikayat Banjar (sajarah Banjarmasin kanthi basa Melayu) kajawi nglampahi pakaryanipun memulang
Ras saha Widjiati sigra pinaringan putra lan sasampunipun kontrak ingkang jangkanipun tigang taun jangkep, lajeng wangsul malih dhateng Leiden
Wonten ing Leiden Ras dipunangkat minangka asistèn dhosèn jurusan “Basa lan Budaya Asia Kidul-Wétan lan Oséania”
Lajeng ing taun 1966 kulawarga Ras pinaringan putri, lan taun 1968 Ras promosi pikantuk gelar S3
Ras pikantuk prédhikat cum laude
Dhisertasinipun inggih punika babagan édhisi tèks Hikayat Banjar, ingkang antawisipun momot prakawis sajarah Suku Banjar wonten ing Banjarmasin
Boten dangu sasampunipun promosi, Ras lajeng bidhal dhateng Jakarta saperlu cecawis mbikak kantor KITLV
Sanadyan kathah kapanggih alangan prakawis pulitik lan birokrasi, Ras saged mrantasi sadaya kanthi saé
Amargi pakaryanipun punika, pramila satunggaling dhasar "makarya sama" ilmiah ingkang kiyat saged dipunyasa lan taksih lestari dumugi wekdal punika
Sasampunipun wangsul dhateng Leiden taun 1971, Hans Ras tetep ngasta wonten ing jurusan Asia Kidul-Wétan lan Oséania.
Piyambakipun sangsaya nggeluti sastra Jawa lajeng dados asistènipun profésor Uhlenbeck
Ras ugi lajeng ngayahi kuliyah-kuliyahé prof
Sasampunipun Uhlenbeck pènsiun lan kajibah minangka profésor emeritus, Ras ingkang nglajengaken ngasta
Taun 1985 Ras dipunangkat minangka mahaguru Sastra lan Budaya Jawa
Kanggé bahan kuliyah, Ras nyerat satunggaling kitab tatabasa Jawa lan kitab sekar sumawur tèks-tèks Jawa modhèren
Wondéné ingkang wigatos piyambak dhumateng pangrembakanipun kawruh sastra Jawa inggih punika studhi-studhinipun ingkang jembar lan jero
Utamanipun wonten kalih aspèk budaya Jawa ingkang dipungatèkaken déning Ras: wayang lan sajarahipun
Pramila Ras ugi naté damel alih basa salah satunggaling lampahan wayang dhumateng basa Walanda
Lampahan ingkang dupun pretal punika ater-ateripun "Subadra Larung" utawi "Sembadra Larung"
Alihbasaipun dhateng basa Walandi dipunwastani "De schending van Soebadra"
Kajawi punika Ras ugi nyerat studhi-studhi prakawis karya panulisan, struktur, fungsi lan kabenerané tèks-tèks sajarah saking Tanah Jawa, utamanipun "Babad Tanah Jawi"
Sauntawis makalah wigati Ras dipunjilid nalika taun 1992 wonten ing kitabipun "The Shadow of the Ivory Tree"
Rikala taun-taun pungkasan sugengipun, Ras ngupadosaken satunggaling édhisi tèks anyar "Serat Pararaton", satunggaling tèks sajarah ingkang mawi basa Jawa Tengahan
Tèks punika bilih dipunpriksani saking sudhut pandhang filologis lan sajarah kasusastran, minangka salah satunggaling tèks Jawa Kuna ingkang angèl
Sadèrèngipun tèks punika sampun naté dipunsunting lan dipunterbitaken kaliyan J.L.A
Brandes rikala taun 1898 lan I Gusti Putu Phalgunadi rikala taun 1996
Wondéné èdhisi tèks Brandes taksih kirang maremaken lan èdhisi Phalgunadi miturut kawruh filologi dèrèng saged dipuntampi
Mbok bilih sampun kersanipun Gusti dèrèng dipunkeparengaken, kaanan kaséhatanipun Ras sangsaya mandhap saéngga karyanipun ingkang pungkasan punika boten saged dipunrampungaken
Ras manggèni papan ingkang mulya wonten ing babagan studhi Indonésia miturut tradhisi Leiden
Publikasi-publikasinipun misuwur amargi panalitèn-panalitèn fakta-faktanipun ingkang tansah jero sanget
Ras migunakaké sumber-sumber ingkang asring wujudipun seratan naskah manuskrip (tulisan tangan)
Sedaya punika dipunroncé kalawan kawruh "sains"ipun ingkang jembar, kritis, saha kabregasanipun
Dosèn ingkang antusias, menarik, saha imajinatif
Ras saged dipunwastani satunggaling dhosèn ingkang antusias, nalika mucal nyengsemaken sanget lan imajinatif
Ras punika satunggaling "performer"
Mbokbilih punika amargi Ras panci bènten kaliyan réncang-réncang sajawatipun rikala samanten
Ras ugi kasengsem dhumateng manéka warna seni rakyat budaya Jawi
Sanadyan Ras satunggaling ngèlmuwan modhèl "tempo doeloe" lan radi njaga jarak kaliyan para mahasiswa, Ras panci ugi ngupadosaken amrih para siswanipun karaos celak dhateng babagan kuliyahipun
Mila punika Ras asring ngawontenaken kuliyah ingkang wujudipun séminar saha préséntasi makalah lan dhiskusi.
Rikala samanten, kabiyasan kados makaten taksih dèrèng limrah
Kajawi punika Ras kala-kala ngawontenaken préséntasi kanggé para siswa wonten ing dalemipun
Ras ugi nyebaraken raos tresna dhumateng budaya lan wong Jawa, ing babagan sains lan babagan sanèsipun
Ras ugi kasengsem dhumateng para priyantun wonten ing nagara Walandi ingkang nresnani budaya Indonésia, utamanipun budaya Jawa
Rien Baartmans inggih punika satunggaling juru main bonékah utawi saged dipunwastani kanthi tembung istilah dhalang saking Haarlem, ingkang boten namung ngawontenaken pagelaran bonékah Walanda, nanging ugi saged nggelar lelampahan wayang kanthi saé saha éndah
Rien utamanipun misuwur wonten ing antaranipun laré-laré Walandi amargi pagelaran Wayang Kancilipun
Conto sanèsipun inggih punika Ger van Wengen ingkang rikala samanten nyambut damel wonten ing Musiyum Antropologi lan tansah ngupados saéngga sains sageda populèr
Dhata ingkang dipunsukaaken kaliyan Hans Ras migunani sanget dhumateng Ger, kados ta buku "De schending van Soebadra"
Nanging wangsulipun, Ras ugi kathah ngangsu kawruh saking Ger
Rikala taun 1992, Hans Ras wiwit pénsiun kanthi yuswa 66 taun
Sajatosipun Ras kirang sreg pénsiun
Ras kangen kaliyan pakaryanipun lan kasarasanipun wiwit suda
Kirang langkung nyarengi milénium énggal, Ras pinaringan wayah lan kawastanan éyang
Wondéné lelara Parkinsonipun saya ndadra
Ing taun 2002 Ras dipunopname wonten ing griya sakit amargi wonten keluhan radhang paru-paru
Pramila Ras boten saged lenggah wonten ing dalemipun malih lan wiwit wulan Agustus 2002, pramila Ras mapan wonten ing satunggaling panti wreda ing Warmond ingkang boten bakal dipuntilar salajengipun
Ras séda tanggal 22 Oktober 2003, wonten ing sisihipun Widjiati ingkang boten naté sayah paring rerumat
Sasampunipun Ras kajibah minangka profésor éméritus ing taun 1992, studhi sastra Jawa wonten ing Leiden sangsaya ngrembaka miturut dalan ingkang sampun dipunlangkungi utawi malah ingkang dipunbabad déning Ras
Hans Ras mesthinipun badhé karenan dhumateng kesederhanaan, kaéndahan saha kawicaksanan salah satunggalipun kretabasa Jawi “Urip iku mung mampir ngombé”.
Wong Jawa Wong Jawa (Jawa ngoko: wong Jawa/ꦮꦺꦴꦁꦗꦮ, krama: tiyang Jawi‌/ꦠꦶꦪꦁꦗꦮꦶ) iku bebrayan utawa golongan ètnis kang asalé saka Pulo Jawa pérangan tengah lan wétan
Nanging ing abad kaping 21 wong Jawa wis sumebar ing saindhenging Nuswantara lan sajabané
Cacahé manawa watara 90 yuta
Asalé saka Pulo Jawa lan mligi ing Provinsi Jawa Tengah lan Jawa Wétan
Nanging ing provinsi Jawa Kulon uga akèh tinemu Wong Jawa, mligi ing Kabupatèn Indramayu lan Cirebon kang mayoritas masarakaté minangka wong-wong Jawa kang migunakaké basa lan budaya Jawa, lan ing Banten lan uga ing Jakarta akèh sumebar wong Jawa
Saliyané wong Jawa baku, ana uga subsuku Using lan Tengger
Wong Jawa sapérangan gedhé migunakaké basa Jawa kanggo wicara sadina-dina
Sajeroning sawijining polling kang dianakaké kalawarta Tempo ing wiwitan dasawarsa 1990-an, kurang luwih mung 12% wong Jawa kang migunakaké basa Indonésia kanggo sadina-dina, watara 18% migunakaké basa Jawa lan Indonésia kanthi campur lan saluwihé nganggo basa Jawa
Basa Jawa duwé aturan kang mbédakaké cara migunakaké tetembungan miturut tataran dhedhasar gegayutan antara pawicara lan sapa kang diajak wicara
Aturan iki kaloka minangka undha-usuk basa
Aspèk bebasan iki duwé prabawa sosial kang kuwat sajeroning budaya Jawa, lan anané kasadaran bab status sosial ing masarakat
Wong Jawa misuwur duwé budaya kagunan mligi diprabawai déning agama Hindhu-Buda, ya iku pamentasan wayang
Repertoar carita wayang utawa lakon sapérangan gedhé dhedhasar wiracarita Ramayana lan Mahabharata
Nanging ana uga prabawa saka agama Islam lan Donya Kulon
Wong Jawa duwé stereotipe minangka sukubangsa kang sopan lan alus
Nanging uga misuwur minangka sukubangsa kang katutup lan ora gelem blaka suta
Gréja Yesus Sajati Gréja Yesus Sajati iku sawijining gréja non-dhénominasi (mandhiri) kang diadegaké ing Beijing, Tiongkok taun 1917
Gréja iki olèhé wiwit ing Tiongkok taun 1900-an, ing antarané gréja-gréja Protèstan, kamangka idéologiné dhedhasar Gerakan Pentakosta
Ing 1939, Injil wiwit dikhotbahaké ing Indonesia lan Gréja Yesus Sajati wiwit diadegaké ing Indonesia
Taun 1967, Paguyuban mancanagara Gréja iki dibangun ing Los Angeles, Amérikah Sarékat
Kabèh anggota Gréja iki ana kira-kira 1,5 juta lan anggotané kasebar ing 5 bawana
Kasepuluh kaparcayan Gréja Yesus Sajati kang wigati dhéwé iku: 1
Gusti Yesus Kristus, Sabda kang dadi daging, iku séda ing kayu salib kanggo nebus wong-wong dosa, banjur wungu manèh ing dina kaping telu lan mikrad ing swarga
Mulané panjenengané satunggal-tunggalé juru Slamet Manungsa, Pancipta Langit dan Bumi, lan satunggal-tunggalé Allah sajati 2
Alkitab iku terdiri saka Prajanjian Lawas dan Prajanjian Anyar, kang diilhami déning Allah, lan siji-sijiné kabeneran Alkitabiah, lan ukuran kanggo uripé wong Kristen
Kaslametan diparingaké déning anugrah Allah liwat Iman
Wong kang percaya kudu ngandalaké Roh Kudus Suci kanggo urip ing kasucèn, kanggo mumulèni Allah, lan kanggo nresnani pepadhané manungsa
Baptisan banyu iku sakramèn kanggo ngilangi dosa kanggo lair manèh
Baptisan kudu dilakokaké ing banyu kang mili cara alami, kaya ta kali, sagara, utawa sumber banyu
Pembaptis kang wis nampa baptisan banyu lan baptisan Roh Suci, nglakokaké baptisan ing Asmaning Gusti Yesus Kristus
Panampan Roh Suci, kang dibuktèkaké nganggo basa roh iku jaminané wong kanggo olèh Karaton Sorga
Sakramèn pangumbahan sikil bisa nggawé wong kanggo mèlu njupuk pérangan barengan karo Gusti Yesus Kristus
Sakramèn iki uga nduwé fungsi dadi tali kang terus-terusan nalèni wong yèn kudu nduwé katresnan, kasucèn, "kerendahan hati", pangampunan lan paladènan
"Perjamuan kudus" iku sakramèn kanggo ngèling-èlingi sédané Gusti Yesus Kristus
Prakara iki nggawé wong bisa njupuk pérangan ing daging lan getihé Allah lan bisa manunggal karo Gusti supaya olèh urip langgeng lan bangkit manèh nalika kiyamat
Sakramèn iki dianakaké sakerep-kerepé
Dina Sabat iku dina kaping pitu (Sabtu), lan dianggep dina suci kang dibrekati lan disucèkaké déning Allah
Dina Sabat kudu diélingi ing ngisoré anugrah Allah kanggo ngéling-éling panciptan lan kaslamatan saka Allah, lan karo pangarepan palèrènan lestari ing urip sawisé mati
Gréja Yesus Sajati, diadegaké déning Pangérané awaké dhéwé; Gusti Yesus Kristus, liwat Roh Suci nali 'udan pungkasan', ya iku gréja karasulan sajati kang dipulihaké manèh
Tekané Pangéran kang kaping pindho iku bakal ana ing akiré jaman, nalika Panjenengé medhun saka swarga kanggo ngakimi donya: wong-wong bener bakal olèh urip lestari, kamangka kang ala bakal diukum sasuwé-suwéné.
Kabupatèn Pacitan Pacitan (Carakan: ꦏꦧꦸꦥꦠꦺꦤ꧀ꦥꦕꦶꦠ꧀ꦠꦤ꧀, Pegon: ), yaiku kabupatèn kang ana ing Provinsi Jawa Wétan, Indonésia
Kutha krajané yaiku kutha Pacitan
Kabupatèn iki duwé jembar wewengkon sakiwa-tengené 1.389,87 km², pendhuduke kacacah kurang luwih 728.049 jiwa (2015)
Wewengkon Pacitan duwé aji wigati sanjerone sajarah arkéologi amarga ana kana pernah ditemokaké fosil-fosil manungsa purba
Saliyané guwa Guwa Tabuhan kang wis luwih dhisik misuwur, Guwa Luweng Jaran kang durung suwé ditemokaké iki lan diperkirakaké kang paling jembar ana Asia kidul wétan
Secara administratif, Pacitan dipara dadi 12 Kacamatan, yaiku: Wates wewengkon Kabupatèn Pacitan ing sisih wétan yaiku Kabupatèn Trenggalèk, sisih Lor ana Kabupatèn Panaraga, sisih kulon anan Kabupatèn Wanagiri lan ing sisih kidul ana Samodra Hindia Secara géografis, kabèh laladan kang sapérangan gedhé pagunungan kapur ora cocog kanggo tetanèn tuwuhan pari
Sanajan kanthi lumrahé basa jawa iku padha waé, nanging Basa jawa ana Pacitan duwé keunikan amarga ana ukara-ukara kang akèh ora bisa ditemoni ana laladan liyané
Sapérangan ukara-ukara mau saiki wis kechathet ana ing basa Jawa dhialèk Pacitan
Basa ngoko Basa ngoko iku basa Jawa kang nganggo tembung, ater-ater, lan panambang ngoko
Ater-ater lan panambang ngoko ana "dak-", "ko-", "di-", "-ku", "-mu", "-(n)é", lan "-(k)aké"
Saka panganggoné jaman saiki, ana basa ngoko kang dianggep alus lan ora alus
Mula, basa ngoko banjur kapérang loro: basa ngoko alus lan basa ngoko lugu
Duk nguni, basa ngoko kapérang telu: ngoko lugu, ngoko antya-basa, lan ngoko basa-antya
Basa ngoko minangka dhasaring basa Jawa
Duk nguni, sandhuwuring basa ngoko ana basa madya, banjur basa krama ana ing dhuwur dhéwé utawa ing sadhuwuring basa madya
Saiki, ing sandhuwuring basa ngoko ana basa krama baé
Basa ngoko kang lawas kapérang telu: ngoko lugu, ngoko antya-basa, lan ngoko basa-antya
Ana uga kang mérang basa ngoko dadi basa ngoko lugu lan basa ngoko andhap
Basa ngoko andhap banjur kapérang manèh dadi basa ngoko antya-basa lan basa ngoko basa-antya
Cathetan: mungguh ing conto, tembung krama dikandelaké, déné tembung krama inggil digarisi sor
Basa ngoko lugu (utawa mung basa ngoko, uga diarani basa Jawa dwipa) iku basa ngoko kang mung nganggo tembung, ater-ater, lan panambang ngoko
Madyama purusané nganggo tembung "kowé," déné utama purusané nganggo tembung "aku"."" Panganggoning basa ngoko lugu padatané ing guneming bocah marang bocah, wong tuwa marang wong nom tanpa ngajèni, bandara marang abdiné
Ing sor iki conto ukara kang nganggo basa ngoko lugu
Basa ngoko antya-basa iku basa ngoko kang nganggo tembung, ater-ater, lan panambang ngoko kanthi woworan tembung krama inggil
Madyama purusa kang kaanggo iku tembung "sliramu" utawa "sariramu", déné utama purusané nganggo tembung "aku"."" Panganggoning basa ngoko antya-basa padatané ing guneming wong tuwa marang wong nom kang pangkat luwih dhuwur lan priyayi marang priyayi kang wis raket banget
Ing sor iki conto ukara kang nganggo basa ngoko antya-basa
Basa ngoko basa-antya iku basa ngoko kang nganggo tembung, ater-ater, lan panambang ngoko kanthi woworan tembung krama saha tembung krama inggil
Madyama purusa kang kaanggo iku tembung "panjenengan" utawa "panjenenganmu", déné utama purusané nganggo tembung "aku"."" Ana sawatara tembung ngoko kang ora kena dikramakaké supaya dumadi basa ngoko basa-antya, ya iku: "ana", "endi", "ora", "arep", "aku", "iki", "iku", "utawa", "isih", "apa", "aja", "iya", "amarga", "enggon", "kana", "kéné", "kono", "karo", "kapan", "kepriyé", "kang", "durung", "dudu", "saiki", "saprana", "sapréné", "saprono", "samana", "saméné", "samono", "sing", "wis", "lagi", "pira",
"saméné", "samono", "sing", "wis", "lagi", "pira", "dhèk", "jaré", "mau", "manèh", "menawa", "menyang", "marang", "mung", "mengko", "mangkana", "mengkéné", "mengkono", "baé", lan "nganti"
Panganggoning basa ngoko basa-antya padatané ing guneming wong tuwa marang wong nom kang pangkat luwih dhuwur
Ing sor iki conto ukara kang nganggo basa ngoko basa-antya
Basa ngoko kang anyar kapérang loro: ngoko lugu lan ngoko alus
Basa ngoko lugu iku basa ngoko kang nganggo tembung, ater-ater, lan panambang ngoko
Basa ngoko lugu iki padha karo basa ngoko lugu kang lawas
Ing ngisor iki conto tulisan ing basa ngoko lugu
Mengko soré, yèn sida, aku arep lunga menyang Surabaya
Yèn kowé duwé dhuwit, bok aku disilihi sangu
Arep njaluk Paman, dhèwèké lagi ora duwé dhuwit
Ana dhuwit sathithik, nanging jaréné Paman, wis kadhung ditukokaké obat
Bisa ta nyebrak sadina rong dina? Conto ing dhuwur mung nganggo tembung ngoko
Basa ngoko alus iku basa ngoko kang nganggo tembung, ater-ater, lan panambang ngoko sarta kaworan tembung krama inggil lan tembung krama andhap
Basa ngoko alus iki padha karo basa ngoko antya-basa kang lawas
Ing ngisor iki conto tulisan ing basa ngoko alus
Yèn panjenengan kagungan dhuwit, bok aku diparingi sangu
Arep nyuwun Paman, panjenengané lagi ora kagungan dhuwit
Ana dhuwit sathithik, nanging pangandikané Paman, wis kadhung dipundhutaké obat
Bisa ta nyebrak sadina rong dina? Conto ing dhuwur nganggo tembung ngoko lan tembung krama inggil ("panjenengan", "kagungan", "paring", "nyuwun", "pangandika", "pundhut", "gerah", lan "asta").
Bernard (Ben) Arps (Leiden, 30 Mèi 1961) iku nimpuna Sastra lan basa Jawa sing misuwur banget
Panjenengané mligi dadi misuwur déning dhisertasiné sing ajudul "Tembang in Two Traditions" (1992)
Spésialisasiné bab médhia modhèren`, musik lan pamentasan kagunan Jawa
Ben Arps iku wis omah-omah lan pinaringan patang putra; loro lanang lan loro wadon
Ben Arps miyos ing Leiden, Walanda
Nanging bapané miyos ing Indhiya Nèderlan
Kajaba iku éyang buyuté, sing asmané ya Bernard Arps, sawijining palukis sing misuwur lan pinter
Para leluhuré Ben Arps asalé saka Schleswig-Holstein, Jerman
Ing Leiden Ben Arps sakolah VWO (sajinising SMA tingkat dhuwur) ing Christelijke Lyceum Dr
Ben Arps mèlu ujian ing taun 1979, jurusané jurusan eksakta
Sawisé iku dhèwèké ndaftar ing Universitas Leiden ing jurusan Basa lan Budaya Asia Kidul-Wétan lan Oséania
Ben Arps miwiti studhiné nyinaoni basa-basa Nusantara
Ing taun 1982 dhèwèké bisa lulus "cum laude" kanggo ujian S1-né
Panglelanané menyang Tanah Jawa
Sawisé lulus S1, Ben Arps mangkat menyang Surakarta, Jawa Tengah lan nerusaké sinau ing "Akademi Kagunan Karawitan Indonésia" ("ASKI")
Ben Arps nyinaoni kagunan wayang sataun suwéné lan bisa dadi dhalang
Mangsané nalika Ben Arps ing Tanah Jawa uga mangsa sing mulya
Rikala iku Ben Arps omah-omah karo Djumilah, sawijining wanita Jawa
Sawisé manggon ing Tanah Jawa, Ben Arps bali menyang Leiden
Ing kana Ben Arps nerusaké studhiné lan saiki nyinaoni basa lan sastra Jawa
Ing taun 1986 Ben Arps bisa lulus "cum laude" kanggo ujian S2-né
Tésis dhoktoralé iku bab sastra Kawi miring utawa pupuh tembang Sekar Ageng sing digunakaé ing Surakarta
Sawisé iku Ben Arps bisa nyambut gawé saparo wektu dadi dhosèn basa Indonésia ing universitas Leiden
Sawisé nyambut gawé sataun Ben Arps miwiti dhisertasiné.
Ing kana Ben Arps uga bisa ngajar basa Indonésia
Nalika ing London, Ben Arps aktif banget
Ing taun 1991 Ben Arps lan Annabel Teh Gallop nulis buku "Golden Letter / Surat Emas"
Buku iki sajatiné katalog manuskrip-manuskrip Indonésia sing nalika iku dipamèraké dadi pérangan paméran jalan