Exqrch/javanese-Komodo-pixelgpt huggingface dataset:
Stonhenge punika dados salah satunggalipun situs paling misuwur ing donya
Stonhenge kapérang saking Earthworks watu gedhé bundheran ingkang ngadeg gagah
Para arkeolog precaya manawi monumen watu ikonik dipundamel watawis 2500 SM
Wonten téyori ingkang njlentrehaken manawi watu ingkang wiwitan dipundamel 2400-2200 SM, wonten ugi ingkang matur manawi watu punika sampun wonten ing taun 3000 SM
Situs punika dipundhaftaraken dhateng UNESCO dados warisan donya ing taun 1986
Monumen donya punika dipungadhahi déning Crown lan dipunrumati déning Inggris Heritage, lan siti ingkang wonten ing mrika gadhahipun National Trust
Boten wonten cathetan ingkang nyebataken alesanipun Stonhenge dipunyasa
Sampun kathah téyori ingkang dipunbabaraken, nanging boten wonten konfirmasinipun
Téyori kasebat kados stonhenge gadhah "fungsi" minangka panggènan kanggé "penyembuhan", panggènan "sekarat", lan wonten ugi ingkang gadhah spekulasi bab astronomi
Mike Parker Pearson, ingkang mandhegani Proyek Stonehenge Riverside, nyatet manawi Stonehenge wonten gegayutanipun kaliyan pemakaman wonten ing peiode awal wiwit wontenipun Stonhenge.
Amangkurat I Sri Susuhunan Amangkurat Agung utawa dicekak Amangkurat I iku ratu Kasultanan Mataram kang mréntah taun 1646-1677
Panjenengané iku putra saka Sultan Agung Hanyokrokusumo
Panjenengané akèh ngalami pambrontakan ing sajeroning mangsa papréntahané
Panjenengané tilar donya sajeroning pelarian taun 1677 lan disarèkaké ing Tegalwangi (cedhak Tegal), saéngga misuwur uga kanthi jejuluk anumerta "Sunan Tegalwangi" utawa "Sunan Tegalarum"
Jeneng liyane yaiku "Sunan Getek", amarga panjenengané ketaton nalika numpes pambrontakan Mas Alit, adhiné dhéwé
Jeneng asliné ya iku Radèn Mas Sayidin, putra Sultan Agung
Ibuné ya iku Ratu Wétan, putri Tumenggung Upasanta bupati Batang (tedhak turune Ki Juru Martani)
Nalika mengku kalungguhan Adipati Anom panjenengané nganggo sesebatan Pangeran Arya Prabu Adi Mataram
Kadidéné lumrahé ratu-ratu Mataram, Amangkurat I duwé loro permaisuri
Putri Pangeran Pekik saka Surabaya dadi Ratu Kulon kang nglairaké Radèn Mas Rahmat, tembé mburi dadi Amangkurat II
Déné putri kulawarga Kajoran dadi Ratu Wétan kang nglairaké Radèn Mas Drajat, tembé mburi dadi Pakubuwana I
Ing taun 1645 panjenengané diangkat dadi ratu Mataram nggantèkaké ramané, lan olèh sesebutan "Susuhunan Ing Alaga"
Nalika dinobataké kanthi resmi taun 1646, panjenengané mawa sesebutan Amangkurat utawa Mangkurat, jangkepé Kanjeng Susuhunan Prabu Amangkurat Agung
Sajeroning basa Jawa tembung "Amangku" tegesé "mangku", lan tembung "Rat" kang tegesé "bumi", dadi Amangkurat tegesé "mangku bumi"
Panjenengané dadi ratu kang kuwasa ing Mataram lan laladan-laladan andhahané, lan ing upacara panobatan mau kabèh anggota kulawarga krajan disumpah supaya prasetiya lan ngabekti marang panjenengané
Amangkurat I olèh warisan Sultan Agung awujud wewengkon Mataram kang jembar banget
Sajeroning bab iki panjenengané matrapaké pepanceran utawa sistem papréntahan tunggal
Amangkurat I uga nyingkiraké tokoh-tokoh sepuh kang ora jumbuh karo pulitiké
Umpamané, Tumenggung Wiraguna lan Tumenggung Danupaya ing taun 1647 dikirim supaya ngrebut Blambangan kang wis dikuwasani déning Bali, nanging kaloroné diprejaya ing tengah dalan
Ing taun 1647 kutha krajan Mataram dilih menyang Plèrèd
Pura anyar iki luwih akèh diyasa saka bata, déné pura lawas ing Kerta kagawé saka kayu
Pangalihan pura mau diwernani pambrontakan Radèn Mas Alit utawa Pangeran Danupoyo, rayiné Amangkurat I kang nentang panumpasan tokoh-tokoh sepuh
Pambrontakan iki olèh sengkuyungan saka para ulama nanging wusanané niwasaké Mas Alit
Amangkurat I ganti ngadhepi para ulama
Sesambungan karo pihak liya
Amangkurat I duwé sesambungan karo VOC kang naté diperangi ramané
Ing taun 1646 panjenengané nganakaké prajanjèn, antarané liya pihak VOC diidinaké mbukak pos-pos dagang ing wewengkon Mataram, déné pihak Mataram diidinaké dagang menyang pulo-pulo liya kang dikuwasani déning VOC
Kaloro pihak uga silih mbébasaké tawanan.
Prajanjèn mau déning Amangkurat I dianggep bukti takluk VOC marang kakuwasan Mataram
Nanging panjenengané banjur gela nalika VOC ngrebut Palembang taun 1659
Memungsuhan antara Mataram lan Banten uga sansaya ndadra
Ing taun 1650 Cirebon didhapuk naklukaké Banten nanging ora kasil
Banjur taun 1652 Amangkurat I nglarang ngirim beras lan kayu menyang nagari iku
Sawetara iku sesambungan dhiplomatik Mataram lan Makasar kang dipandhégani déning Sultan Agung wusanané rusak ing tangan putrané sawisé taun 1658
Amangkurat I nulak duta-duta Makasar lan njaluk supaya Sultan Hasanuddin rawuh dhéwé ing Jawa
Mesthi waé panyuwun iki ditulak
Pasulayan karo pangeran pati
Amangkurat I uga sulaya karo putra mahkuthané, ya iku Radèn Mas Rahmat kang dadi Adipati Anom
Pasulayan iku jalaran anané warta yèn kalungguhan Adipati Anom bakal dilih marang Pangeran Singasari (putra Amangkurat I liyané)
Ing taun 1661 Mas Rahmat nglancaraké aksi kudhéta nanging ora kasil
Amangkurat I numpes kabèh panyengkuyung putrané iku
Suwaliké, Amangkurat I uga ora kasil sajeroning ngupadi ngracun Mas Rahmat taun 1663
Pasulayan sansaya ndadra taun 1668 nalika Mas Rahmat ngrebut calon selir ramané dhéwé kang asmané Rara Oyi
Amangkurat I ngukum mati Pangeran Pekik, mertuané dhéwé, kang dituding wis nyulik Rara Oyi kanggo Mas Rahmat
Mas Rahmat dhéwé diampuni sawisé dipeksa mrejaya Rara Oyi nganggo tangané dhéwé
Mas Rahmat kang wis dipecat saka kalungguhan Adipati Anom tetepungan karo Radèn Trunajaya, mantuné Panembahan Rama alias Radèn Kajoran taun 1670
Panembahan Rama ngusulaké supaya panjenengané ngragati Trunajaya ngayahi pambrontakan
Banjur Trunajaya diragati kanggo ngraman marang Amangkurat I
Trunajaya lan punggawané uga dibiyantu déning para pejuang Makasar pimpinan Karaeng Galesong, ya iku tilas panyengkuyungé Sultan Hasanuddin kang diasoraké déning VOC ing taun 1668
Sadurungé, taun 1674 laskr Makasar iki tau nyuwun tanah kanggo gawé perkampungan, nanging ditulak déning Amangkurat I
Pacul Pacul kalebu salah sijiné piranti tradhisional kang digunakaké ing tetanèn
Pacul minangka ngedhuk lemah, kanggo ngresiki lemah saka suket utawa kanggo ngratakaké lemah
Pacul isih digunakaké nganti jaman saiki, nanging kanggo ngolah lemah kang luwih amba lumrahé nggunakaké brujul utawa traktor
Pacul lumrahé digawé saka kayu lan wesi
Kayu kanggo garan pacul utawa doran lan ing bonggol kayu ana wesi kang pancen digawé tipis lan landhep supaya kena kanggo macul
Pacul kuwi ora mung digunakaké ing babagan tetanèn
Pacul uga minangka ngaduk bahan yasan
Kanthi migunakaké pacul, para tukang yasan bisa nyampur kanthi rata bahan yasan wujud wedhi, semèn, lan gamping
Kawruh ngenani pertanian kuna wis dingerteni bangsa Mesir pirang-pirang taun kapungkur
Kabudayan Mesir jaya kang uga duwé prabawa tumrap kabudayan-kabudayan Barat jaman saiki ya iku makmur lan akèhé asil pertanian
Wong Mesir dadi wong kang ahli kanggo ngembangaké teknik drainase lan irigasi
Drainase ya iku mbuwang banyu kang wis luwih-luwih
Teknologi kanggo ngolah lemah bisa dimangertèni saka pacul
Pacul asalé saka garan kang cacahé siji lan dhapuré lincip kang digunakaké kanthi obahan kaya wong ngethok
Pacul kang sepisanan uga diarani bajak kuna, wujud pacul kang mung diobahké manungsa utawa kéwan kanggo ngeruk lan malik lemah
Sawisé iku pacul banjur diowahi kanthi némpélaké wesi ing panggonan kang dadi tapel wates karo lemah
Kanthi cara iki pacul duwé "konstruksi" kang luwih kuwat lan luwih gampang dienggo
Saliyané iku, wujud iki uga nggampangaké lemah kang diwalik supaya saya akèh lemah kang diolah
Pacul digunakaké wong Mesir dadi piranti kanggo panén lan kanggo njupuk tuwuhan sak lemah
Pacul duwé warna-warna wujud lan ukuran
Gedhé ciliké ukuran pacul dijumbuhaké miturut kagunan pacul.
Dhelé Dhelé kalebu salah sijiné tetuwuhan polong-polongan
Akèh masakan kang nggunakaké bahan dhasar saka dhelé
Umpamané ing Asia Wétan kaya ta kécap, tahu, lan témpé
Miturut paninggalan arkéologi, tuwuhan iki wis dibudidayakaké wiwit 3500 taun kapungkur ing Asia Wétan
Dhelé putih ditepungaké ing Nusantara utawa Indonésia déning paneka saka Cina.Dhelé digawa ing Nusantara nalika usumé perdagangan karo Tiongkok, nanging dhelé ireng wis suwé ditepungi para pandhudhuk ing Indonésia
Dhelé kalebu tuwuhan kang dadi sumber mligi protéin nabati lan lenga nabati ing donya
Kang ngasilaké dhelé ing donya mligi ya iku Amérika Sarékat sanajan dhelé praktis dibudidayakaké para pandhudhuk ing sanjabané Asia sawisé taun 1910.
Semèn Semèn ya iku zat kang kanggo ngraketaké watu, bata, batako, utawa bahan yasan liyané
Tembung semèn asalé saka tembung "caementum" ("basa Latin"),kang tegesé ngethok-ngethok dadi luwih cilik lan ora aturan dhapuré
Sanajan tau misuwur ing jamané, semèn "made in" Napoli iki wis ora diprodhuksi manèh
Semèn iki ora diprodhuksi sawisé ambruké karajan Romawi, kurang luwih abad pertengahan nalika taun 1100-1500 M
Semèn resèp ramuan "pozzuolana" iki wis ora diprodhuksi manèh
Sajeroning owah gingsiring pradhaban manungsa ing babagan wewangunan, kerep ana carita yèn para leluhur ing jaman biyèn bisa ngraketakè watu-watu kang gedhé mung nganggo putih endhog, ketan lan liya-liyané
Nanging uga bisa yasa wewangunan kaya ta yasan-yasan kang fénomènal
Contoné Candhi Barabudhur utawa Candhi Prambanan ing Indonésia, kreteg ing Cina kang miturut legendha mung nggunakaké ketan kanggo ngraketaké
Saliyané iku ana uga kang nggunakaké aspal alam kaya ta ing pradhaban ing Mahenjo Daro lan Harappa ing India utawa wewangunan kuna kang tinemu ing Pulo Buton Bener lan orané, carita, legendha iku nuduhaké yèn semèn wis dikenal wiwit jaman biyèn
Sadurungé nganti dadi wujud kang kaya saiki, kanggo nèmpèlaké lan ngraketaké wewangunan mung nggunakaké campuran watu kapur lan awu vulkanis
Kang sepisanan tinemu ing jaman Karajan Romawi, panceré ing Pozzuoli, cerak teluk Napoli, Italia
Bubuk iku banjur dijenengi "pozzuolana"
Ing abad kang kaping 18 (ana uga sumber kang nyebutaké kurang luwih taun 1700-an M), John Smeaton ya iku insinyur kang asalé saka Inggris nemu ramuan kuna kanggo ngraketaké material yasan iki
Dhèwèké nggawé adhonan saka campuran watu kapur lan lemah lempung nalika nggawé lan yasa menara suar Eddystone ing pinggir pasisir Cornwall, Inggris.
Kaos oblong Kaos oblong uga diarani "T-shirt" ya iku jinis sandhangan kang nutupi lengen, dhadha, bahu, lan weteng
Kaos oblong ora duwé kancing, krah, utawa sak
Lumrahé kaos oblong duwé lengen cekak
Lengene ngliwati bahu nganti tekan sikut
Kaos oblong ing pérangan guluné duwé wujud bunder
Bahan kang umum kanggo nggawé kaos oblong ya iku katun utawa poliéster
Saliyané iku kena uga nggunakaké bahan loro-loroné, kanthi nggabungaké bahan-bahan mau
Mode kaos oblong kaya ta mode kanggo wong wadon lan "mode" kanggo wong lanang
Kaos oblong uga kena dianggo kabéh umur wiwit bayi, remaja, nganti tekan wong diwasa
Asal muasal jeneng inggrisé ya iku "T-shirt", ora ana sing mangerténi kanthi trawaca
Téyori kang paling umum ya iku jeneng "T-shirt" asalé saka wujud kang mirib karo huruf "T", utawa amarga wadyabala militér kerep nganggo pakéyan jinis iki dadi pakéyan training utawa "training shirt"
Kaos oblong biyèn mung dianggo dadi pakeyan dalam
Nanging saiki kaos oblong ora mung digunakaké dadi pakeyan dalam nanging uga kena dadi pakéyan sadina-dinané
Kaos oblong jaman saiki duwé akèh variasi lan wernané
Ing wektu iki, akeh kaos sing wis dimodifikasi kanthi nggunakake sablon kaos kanggo nambah estetika kaos kasebut.Umpamané kaos oblong kang diwénéhi gambar lan tulisan kang warna-warna
Kaya ta filem, jeneng lan gambar tokoh kang misuwur
Saliyané iku kaos oblong uga kena dadi ciri organisasi lan kanggo kampanyé kanthi nyithak tulisan lan gambar manut karep lan ancasé
Wiwitane, kaos mung digunakake minangka identitas dhiri, mula pungkasane dadi populer banget lan Hanes ngedegake pabrik kaos pertama ing donya.
Rene Laennec Rene Laennec ya iku penemu stetoskop
Dhèwèké lair ing Brittani, Prancis, nalika tanggal 17 Fèbruari 1781
Kawit cilik, dhèwèké duwé fisik kang lemes
Pancen riwayat keséhatan kulawargané ora patiya apik
Ibune tinggal donya marga lelara TBC nalika umuré 5 taun
Sawisé ibune tinggal donya, Laennec diopeni déning seduluré kang dadi pendeta
Pitung taun candhaké, dhèwèké mèlu seduluré kang dadi dekan fakultas kadhokteran
Kawit iku, dhèwèké wiwit nyinaoni ngèlmu kadhokteran
Nalika umur 14 taun, dhèwèké wiwit ngrewangi ing rumah sakit
Sawisé iku, dhèwèké sinau ing "La Charite Hospital" lan lulus ing taun 1804
Saliyané iku, dhèwèké uga sinau karo salah sawijining dhokter Napoleon, Kaisar Prancis nalika iku, kang jenene Corvisart
Nalika sasi September 1818, Leannec diwènèhi tugas minangka pemeriksa kaanan jantung wong wadon kang lemu
Amarga isin nempelake kupinge ing dadane wong wadon mau, banjur dhèwèké jupuk kertas lan nggulungake dadi wujud silinder
Kertas kang kang wis diwangun silinder didadèkaké perantara antarané kuping karo dhadhane wong wadon mau
Jebul, kanthi piranti prasoja mau detak jantung pasien mau bisa dirungokake luwih jelas
Sawisé mau, dhèwèké gawé stetoskop kang wiwitan
Laennec tinggal donya nalika tanggal 13 Agustus 1826 ing Brittany
Dhèwèké duwé lelara TBC kang padha karo ibune.
Goddard ya iku penemu Roket
Roket ya iku mantor mabur kang bisa mluncur kanthi rikat
Jeneng dawane ya iku Robert Hutching Goddart
Dhèwèké lair tanggal 5 Oktober 1882 ing Worcester, Amérikah Sarékat
Bapake ya iku karyawan pembukuan, salesman, lan pengusaha cilik
Nalika ana ing SD lan SMP, dhèwèké seneng karo samubarang kang ana gandeng cenenge karo antariksa nalika maca buku "Perang Antar Dunia" kang ditulis déning HG Wells
Ing buku iku dicritakake ngenani makluk luwar akasa kang nyerang bumi
Dhèwèké mbayangake planit Mars ya iku panggonan makluk luar akasa kang padha nglumpuk
Nalika cilik, dhèwèké uga kepiningin bisa ana ing planit Mars nganti dhèwèké munggah ana ing wit nanging kabèh mau wis mesthi gagal
Pungkasane dhèwèké yakin manawa Gusti Kang Akarya Jagat nyipta dhèwèké supaya bisa gawé roket kang bisa ngiberake dhèwèké ing akasa
Buku mau bisa mènèhi inspirasi kanggo nyipta piranti kang bisa njajahi akasa raya kanthi nggunakaké sawijining montor mabur canggih kanga aman lan rikat
Sawisé diwasa, dhèwèké nyambut gawé dadi guru
Wiwit iku, dhèwèké wiwit nganakake panaliten kanggo gawé roket
Goddart tinggal donya nalika tanggal 10 Agustus 1945.
Robert Adler Robert Adler ya iku penemu remot control
Remot control ya iku piranti kanggo ngganti tayangan tivi saka "channel" 1 dadi "chanenel" liyané
Dhèwèké lair ing Viena, Australia taun 1913
Dhèwèké éntuk gelar doctor fisika saka "University of Vienna" nalika umur 24 taun
Banjur dhèwèké ngalih ana ing Amérikah Sarékat, lan nyambut gawé ing pusat "Zenith Electronics Corporation"
Nalika taun 1950, pusat riset "Zenith Elektronics Corporation", panggonan Adler nyambut gawé, gawé "remote control" tivi kang wiwitan kang dijenengi "lazi bones"
"Fiture" isih biyasa-biyasa, mung ana tombol "on" lan "off"
Banjur nalika taun 1955, Zenith gawé sawijining remot tanpa kabel kang darani "falasmatic"
Prinsip kerjane ya iku nggunakaké lampu kang diarahake marang sel penangkap cahya kang dideleh ana ing pojokan tipi
Mung baé, sel mau uga bias nyekel cahya srengéngé mula tivi dadi ora bener
Kanthi cerdas, dhèwèké mènèhi solusi kanggo parkara mau
Adler yakin manawa komunikasi karo tivi nganggo swara bakal luwih apik tinimbang nggunakaké cahya
Swara kang digunakaké ya iku swara frekuensi dhuwur kang ora bisa dirungokake manungsa ya iku swara ultrasonik
Konsep "remote" gawéane Adler dhéwé luwih ringkes amarga ora nggunakaké tenaga batre
Remot mau bisa digunakaké nalika logam aluminium di senggolake, banjur swarane dicekel déning tivi kanggo ngubah "channel", swara, utawa "power"
Remot iki bisa mudunake 30 % ongkos gawéne
Adler tinggal donya ana ing Boise, Idaho, Amérikah Sarékat nalika tanggal 15 Pebruari 2007.
Salvino Degli Armati Salvino Degli Armati ya iku penemu kacamata
Armati ya iku sawijining ahli fisika saka Italia
Dhèwèké lair ing Italia taun 1258
Dhèwèké kasil angone nemu kacamata kang wiwitan karo sawijining pendeta kang jenennge Dominican Alessandro Della Spina ing taun 1280
Kacamata kang wiwitan tinemu déning Armati duwé fungsi kanggo deleng jarak adoh kang angèl dideleng déning mripat biyasa utawa diarani rabun adoh (hipermetropi)
Prosès panemone kacamata kawiwitan nalika Armati ngaakake percobaan misahake cahya
Saka iki, dhèwèké nemu anané barang-barang cilik kang bisa katon gedhé ya iku kanthi nggunakaké kaca cembung cacah loro
Amarga percobaan mau, mripate Armati dadi lara
Pungkasane, kacamata panemone diguanakake dhéwé kanggo mbantu pandelengan kang wiwit ora jelas yèn saka kadohan
Kacamata kang tinemu mung bisa kanggo ndeleng saka jarak adoh utawa kanggo penderita rabun adoh
Armati durung bisa gawé kacamata kanggo jarak cedhak utawa kanggo penderita rabun cedhak (myopi)
Kacamata kanggo rabun cedhak lagi tinemu ing abad 14
Nalika iku, Paus Leo X (1475-1521), ing lukisane (taun 1517), lagi nggunakaké lensa cekung kusus kanggo penderita rabun cedhak
Déné kacamata berbingkai kang kaya saiki, wis anan kawit taun 1746 déning perusahaan optik Prancis, ya iku Thomim
Armati tinggal donya nalika umur 72 taun, ya iku taun 1312 ing Italia.
Judson ya iku pangréka lèrèkan saka Amérika
Dhèwèké ngréka lèrèkan taun 1890
Telung taun cadhaké, ya iku ing taun 1893, Judson éntuk hak patèn
Panemon lèrèkan, diwiwiti nalika dhèwèké melas karo kancane
Dhèwèké melas karo kancane kang gegere lara nalika nalekake sepatu
Sawisé seminggu angone nyoba-nyoba, Judson kasil anggoné gawé piranti kang kondhang kanthi aran lèrèkan
Amarga tetemoné mau, kancane dadi seneng amarga bisa mbuka kan nutup sepatuné
Tanggal 29 Agustus 1839, Judson ndaftarake hak patène
Lereken kanthi wujud baris cacah loro kang adhep-adhepan, kawiwitan dianggo sadurungé taun 1950 déning indhustri ageman dadèn
Nanging ing wektu kang padha, lèrèkan dianggep piranti kang angèl dianggo lan kurang ringkes, mula ora patiya diperhatekake wong akèh
Kadadéan kaya mau lumayan suwé, pungkasané Gideon Sundback, sawijining insinyur saka Swèdhen, kang nalika iku nyambut gawé ing Amérika, mènèhi inovasi wujud lèrèkan.Gideon nambahaké cacahing untu saka papat saben inciné dadi sepuluh utawa sewelas
Gideon uga nyipta piranti kanggo gawé lèrèkan
Ing taun kawiwitan, mesiné ngasilaké atusan mèter lèrèkan saben dinané
Judson tinggal donya nalika taun 1909.
Dhèwèké lair ing Angola, New York, Amérikah Sarékat, tanggal 26 November 1876
Dhèwèké katon pinter kawit isih cilik
Wong tuwané nyambut gawé dadi tani lan uripé sarwa kurang
Nanging dhèwèké bisa kuliyan ing Universitas Cornell kanthi beasiswa kang suwéné patang taun
Carrier dikenal minangka wong kang sumeh lan kadhang- kadhang lucu
Carrier tau nyambut gawé ing perusahaan pemanas kang jenenge "Buffalo Forge Co" taun 1901
Ing perusahaan iki dhèwèké ana ing pérangan Rekayasa Eksperimental
Dhèwèké kenalan karo Irvine Lyle, sawijining ahli pemasaran
Wong sakloron kekancan nganti suwé
Nanging Departemen Rekayasa Eksperimental iki ora suwé
Nalika taun 1914, peruahaan iki ditutup
Kanthi rasa kuciwa, Carrier metu saka perusahaan
Setaun candhaké, dhèwèké gawé perusahaan dhéwé
Pelanggan kang wiwitan Carrrier ya iku sawijining perusahaan kang ngadepi masalah produksi
Ing taun 1902, perusaahan percetakan ing Brooklyn ngrasa kuciwa amarga reproduksi wernane ora apik akibat owah-owahan kelembaban lan suhu kang nyebabake kertas dadi ngembang lang nglinting, dadekake warna-warna dadi ora apik
Carrier nyoba nangani prakara mau kanthi ngontrol kelembaban
Taun 1906, dhèwèké éntuk tantangan saka perusahaan pemintalan katun ing Carolina Selatan, Amérikah Sarékat
Perusahaan mau ngalami prakara panas
Sawijining mesin kang dienggo terus, nyebabake panas
Nalika iku, Carrier kasil anggoné ngatur udara nalika gawé macaroni teles
Ngrembakane AC kagolong rendhet amarga 20 taun kawit diciptakake, AC mung minangka indhustri minangka pendingin mesin
Carrier tinggal donya nalika umur 73 ya iku taun 1950 ing New York, Amérikah Sarékat.
Morton ya iku pelopor panggunaan obat bius
Dhèwèké lair ing Charlton, Massachusetts, taun 1819
Dhèwèké sinau pérangan pembedahan untu ing Akademi Baltimore
Taun 184, dhèwèké wiwit mbukak praktik dhokter untu
Ing prakteke, Morton kepéngin supaya untu palsu bisa kepénak dienggo wong
Kanggo nindakaké, dhèwèké kudu njabut untu kawak nganti oyot-oyote
Sadurungé ana pembiusan, prosès njabut untu lara banget
Lara mau kang gawé Morton mikirake babagan ngenani pembiusan utawa istilahe ing kadhokteran diarani "anesthesia"
Sadurungé, sawijining dhokter untu kang jenenge Horac Wells nindakaké percobaan kanthi "nitrous oxide" utawa "gas ketawa" minangka bahan pembius
Nanging bahan mau ora cocog kanggo njabut untu
Dhèwèké banjur golèk bahan liya kang luwih efektif
Jackson, sawijining ilmuwan ngusulake marang Morton supaya nggunakaké "ether" minangka bahan pembius
Mula-mulane, Morton nggunakaké kéwan kaggo uji coba obat pembius
Ing tanggal 30 September 1846, dhèwèké duwé kesempatan nguji joba marang pasien nalika arep njabutke untu
Sawisé sadhar, pasien mau kandha yèn ora krasa lara nalika untune dijabut
Nagging pecobaan mau ora disenengi wong akèh
Nalika tanggal 16 Oktober 1846, ya iku ing Rumah Sakit Boston, Massachusetts, dhèwèké mamerake biuse marang pasien kang arep dioprasi
Operasine kasil tanpa rasa lara
Kawit iku, pembiusan digunakaké nalika pembedhahan
Morton tingal donya taun 1868 ing kutha New York nalika umuré genep 49 taun.
Hanung Bramantyo Setiawan Hanung Bramantyo (#ALIH) inggih punika sutradara saking Indonésia
Kariripun ing jagad filem saged narik kawigatosan awit dados sutradara filem "Brownies"
Hanung Bramantyo naté pikantuk kanugrahan Sutradara Paling Saé wonten ing adicara "Festival Film Indonésia" taun 2005
Hanung ugi naté dados nominasi sutradara ingkang saé piyambak kanthi filem "Sayekti dan Hanafi", nanging kalah kaliyan mitranipun Guntur Soeharjanto
Sanèsipun punika, Hanung Bramantyo naté ngarahaken filem "Tingkling Glass", ingkang dados juara III "Bronze 11th Cairo International Film Festival (CIFF) Category TV Program" ing Mesir
Karya spèktakulèr Hanung inggih punika filem "Ayat-ayat Cinta"(2008), salah satunggalipun filem réligi ingkang dipundamel saking cariyos novèl suksès anggitanipun Habiburrahman El Shirazy kanthi irah-irahan ingkang sami
Sapunika Hanung Bramantyo dados garwanipun Zaskia Adya Mecca lan sampun patutan, Kana Sybilla Bramantyo
Emha Ainun Nadjib Emha Ainun Nadjib utawa akrab karo Cak Nun, ditepungi budayawan lan intelektual muslim asal Jombang, Jawa Timur
Pria kelahiran 27 Mèi 1953 itu juga dikenal dadi musisi kang akèh ngelantunké lagu-lagu dakwah
Cak Nun, kang saktemené anak kapapat saka 15 bersaudara iku, nempuh pendidikan formalé ing Fakultas Ékonomi Universitas Gadjah Mada (UGM), meski mung dilakoni sak semester thok
tanapi sadurungé urip nglakoni pendidikan ing "Pondok Modern Gontor"-Ponorogo lan namataké pendidikané ing "SMA Muhammadiyah I" Yogyakarta
Antarané taun 1970-1975, Cak Nun, nglewati uripé ing Malioboro-Yogyakarta
lan akèh nekuni aktivitas seni lan nggelar pementasan
piang-pirang pementasan spektakuler kang digelar ing antarané, "Geger Wong Ngoyak Macan" (1989), "Patung Kekasih" (1989), "Keajaiban Lik Par" (1988), "Mas Dukun" (1989), "Santri-Santri Khidhir" (1990), "Lautan Jilbab" (1990), "Kiai Sableng lan Baginda Faruq" (1993) lan "Perahu Retak" (1992)
saliyané iku pernah tau mèlu "lokakarya teater" ing Filipina (1980), "International Writing Program" ing Universitas Iowa, AS (1984), "Festival Penyair Internasional" ing Rotterdam, Walanda (1984) lan "Festival Horizonte III" ing Berlin Barat, Jerman (1985)
tekan saiki Cak Nun aktif 'berbaur' karo masarakat lan nglakoni aktivitas kesenian, agama, pendidikan pulitik lan sinergi ékonomi
lan tetep rutin dadi narasumber pengajian bulanan karon komunitas "Masarakat Padang Bulan", ing laladan-laladan liya
Sawentara aktivitas musiké dilakoni karo kelompok musik arahané, Musik Kiai Kanjeng
Kelompok musik iki nggwa lagu-lagu "sholawat nabi" lan "syair-syair religius" kang temané dakwah
liyané iku bojoné aktris Novia Kolopaking iki, seorang penulis buku lan nulis pirangpirang naskah theater
ing antarané bukuné kang populer ya iku "Lautan Jilbab" (1989, Puisi), "Seribu Masjid Satu Jumlahnya" (puisi, 1990), "Cahaya Maha Cahaya" (puisi, 1991), "Sastra Yang Membebaskan" (1985), "Slilit Sang Kiai" (1991), "Sudrun Gugat" (1994), "Anggukan Ritmis Kaki Pak Kiai" (1995), lan liya-liyané