Exqrch/javanese-Komodo-pixelgpt huggingface dataset:
Nalika masa papréntahanipun (522-4R6 sM) Kambises idin kanggé tiyang Yahudi kanggé njumenengaken kemalih "Bait Allah" wonten Yerusalem dipimpinan déning Zerubabel
Babel naté diamarintah déning raja-raja saking Pèrsi; Xerxes (486-470 sM, *AHASYWEROS), Artaxerxes I (464-423 sM) kaliyan Darius II (423-408 sM)
Aleksander III uga naté amarintah (331-323 sM) dilajengaken kaliyan Filipus-Arrhidaeus (323-316 sM) kaliyan Aleksander IV (316-312 sM)
Kalah malih, dipunamarintah déning tiyang Seleukus (312-64 sM), tiyang Partia (Arsakid) kaliyan tiyang Sasania ngantos dikalahaken déning tiyang Arab nalika taun 641 M
Sesampunipun jaman Neo-Babel kaliyan jaman-jaman sesampunipun, wonten kolonisasi Yahudi dhumateng Babel, sesampunipun Yerusalem ambruk nalika taun 70 M kolonisasi-kolonisasi manika gadhah prabawa wonten diaspora
Awit Herodes saking Halikarnasus (watara 460 sM) ninggalaken cariyos babagan kutha Babel
Benyamin saking Tudela (abad 12), Rauwolf (1574), Niebuhr (1764), C.J Rich (1811-1821) kaliyan Ker Porter (1818) ngelajengaken "panelitian" punika kanthi cara ingkang langkung "ilmiah"
Usaha kaping pisanan dipunlaksanakaken déning Layard (1850) lan Fresnel (1852), wonten bukti kutha ingkang sampun dikeruk kanthi sistematis déning Deutsche Orient Gesellschaft dipimpim Koldewey (1899-1917)
Uga déning Lenzen nalika taun 1956-1958
Awit taun 1962 tiyang Irak sampun ndandosi kuil Ninmah
Saking panelitian ingkang dipundadosaken satunggal dipunangsal bukti-bukti ingkang kathahipun langkung saka 10.000 ayat-ayat kaserat, Wonten tiyang ingkang damel bata weruh gambar ingkang dipunngertosi sampun wonten nalika jaman Nebukadnezar
Kutha Babel punika diubengi déning témbok-témbok kang kasusun muter-muter
Tembok paling njawi dawanipun ngantos 27 km, kuwat kaliyan amba wonten panggung kanggé "pertahanan", gadhah 8 gerbang
Wonten lor gerbang punika ageng, wonten saking Isytar tumuju margi ingakng dados arak-arakan maring Esagila
kuil Marduk, kaliyan ziggurat Etemenanki
Margi ageng punika saka watu tebihipun 920 m, témbok-témbok punika ditatani wau ingkang sampun dilapis gambar 120 singa (lambang Isytar), 575 musrussu-naga-naga (Marduk), lan kebo-kebo lanang (Bel) ditata genten
Margi punika mbelok maring ngulan nyebrang lèpèn Efrat dados panghubung Kutha énggal wonten pasisir kulan saking kutha krajan ingkang lami
Pura-pura ingkang utama dipunbentengi, wonten ruwang takhta (52 X 17 m) ingkang kadosipun dipunagem nakila jaman Daniel
Wonten pojok wétan saking pura, wonten sisa-sisa saking cagak-cagak ingkang dipunanggep déning Koldewey dados panyangga saking " 'taman-taman gantung' " ingkang dipunyasa déning Nebukadnezar kanggé Amitis, garwanipun
Kangge palipur kangen maring asalipun
Sampun kathah pérangan kutha kaliyan kuil-kuil ingkang dipanggihi, 53 sampun ditepangi, asma-asma saking pérangan kutha punika kala-kala diagem kanggé dados tunjuk margi (Shuanna, [JCS 23, 1970, him 63] Susan, Tuba, Tintir, Kullab)
Kanthi sapunika dèrèng wonten bukti Arkéologi, manawi kutha Babel sampun wonten sadèrèngipun dinasti kapian (+/-1800 SM)
Nanging miturut tradisi Babel ugi seratan sajarah saking Sharkalisharri, nyariosaken manawi raja saking Agade kr 2250 SM yasa manèh menara kuil ("Ziggurat") ingkang wonten Babel
Bentukipun tingkat-tingkat ("Ziggurat"), Wujud mau dipunkembangaken kemalih nalika +/-3000 SM dupun milai saking "tumenos" utawi panggung ingkang nyangga kuil caketipun kaliyan kuil-kuil ingkang wonten kutha kaya ta kuil wonten Erekh ugi kuil wonten 'Ukair
Menara punika ngalami kerusakan ingkang ageng nalika perang (taun 652-648 SM), nanging dipundandani kemalih nalika masanipun Nebukadnezar II (605-562 SM)
Banguna punika ingkang dipunjlentrehaken Koldewey nalika tau 1899.
Lantai ingkang paling ngandhap ukuranipun 90x90 m, inggilipun 30 m
Wonten lantai ingkang andhap punika dipunyasa gangsal lantai inggilipun 6 kanthi 18 m
Manawi tambah inggil, lantainipun inggilipun nambah alit ukuranipun
kanggé "makutha" saking yasan manika, wonten tataran lantai ingkang paling inggil dipunyasa kuil
Ingkang dados anggepan nalika jaman punika, kuil mau dados papan kadhatengan para Déwa nalika gadhah urusan kaliyan manungsa
Menara Babel dipunrusak Xerxes nalika taun 472 SM
Aleksander ngresiki ambrukanipun supados saged yasa kemalih, anaging boten dados amargi piyambakipun ninggal dunnya
Patok-patok ingkang dados batesanipun nuli dipunbuwang kaliyan masarakat ingkang wonten punika, sapunika tlatah mau dipunsebat Etemenanki utawi bolongan ("Es-Sahn")
Wonten ingkang nyamikaken yasan kasebat kaya ta "Es-Shan", ingkang dipunsamikaken sisa-sisa saking "ziggurat" ingkang taksih wonten saking tlatah Borsippa (Mod Birs Nimrud), 11 km pérangan tenggara Babel (hambok manawi saking jaman NeoBabilonia)
Dipunduga kemalih, miturut Alkitab
Dur-Kurigalzu ("Aqar Quf"), wonten pérangan tenggara Bagdad
Nanging kutha mau dipunyasa nalika taun 1400 SM
Ingkang saged dados kasimpulan, cariyos kitab ingkang nyariosaken bab sajarah kadadian menara utawi yasan-yasan punika boten saged punpitados
Taman Gantung Babilonia, wonten ing tlatah Babilonia
Imperrum kuna Mesopotamia ingkang caket kaliyan lèpèn "Euphrates", sapunika dipuntepang Irak kidul
Taman Gantung Babilonia, dipunyasa wonten tlatah Babilonia nalika taun 450 sadèrèngipun masehi
Taman punika dipunyasa raja Nebukadnezar II (Bukhtannasar), kanggé bungahaken garwanipun, Amyitis (wonten sumber sanès ingkang nyebat asma garwannipun Nebukadnezar II, Amuhia), Amyitis sapunika putrinipun raja Medes saking nagari Media
Permausuri punika oneng kaliyan kampungipun ingkang tebih saking kraton Babilonia
Amargi punika, raja Babilonia Bukhtannasar amarintah prajurit sumarga ngawontenaken "ekspediai-èkspèdhisi" wonten tlatah ngetan, inggih punika tlatah Nuswantara
Garwanipun raja Babilonia Bukhtannasar dipunduga saking Nuswantara.
Daérah Istiméwa Daérah Istiméwa utawa Laladan Mirunggan iku jinis provinsi kang miturut undhang-undhang dikurmati keistiméwaané déning pamaréntah Républik Indonésia
Nganti sapréné, provinsi kang nduwèni status laladan mirunggan yaiku Daérah Istiméwa Yogyakarta, Provinsi Papua, Papua Kulon, lan Nanggroe Acèh Darussalam
Mangkunagara I Mangkunagara I ingkang kawastanan Kanjeng Gusti Pangéran Adipati Arya Mangkunagara I (Hanacaraka: ꦏꦚ꧀ꦗꦼꦁꦓꦸꦱ꧀ꦠꦶꦦꦔꦺꦫꦤ꧀​ꦄꦢꦶꦥꦠꦶꦄꦂ​ꦪꦩꦁꦑꦸꦟꦒꦫ꧇꧑꧇) utawi Pangéran Sambernyawa utawi Radèn Mas Said (miyos ing Kartasura, 7 April 1725 – séda ing Surakarta, 28 Dhésèmber 1795 kanthi yuswa 70 taun) inggih punika raja lan pangadeg kraton Mangkunagaran
Ramanipun asma Pangéran Arya Mangkunagara Kartasura lan ibunipun R.A
Jejuluk Pangéran Sambernyawa dipunparingaken déning Nicolaas Hartingh, gupernur VOC, amargi wonten ing paprangan, RM
Said tansah mimpang lan andamel pepati tumrap mengsah-mengsahipun
Mangkunagara I dhaup kaliyan satunggaling tani Rubiyah, ingkang misuwur kanthi jejuluk "Matah Ati"
Mangkunagara I maréntah wewengkon Kadhaung, Matesih, Hanggabayan, Sembuyan, Gunungkidul, Pajang sisih lèr lan Kedhu
Panjenenganipun mengku praja 40 taun, lan séda ing tanggal 28 Dhésèmber 1795
Mangkunagara bélani kaum baléla wiwit taun 1740 (nalika panjenengané umur 14 taun) kasengkuyung dening Rangga Panambangan lan terus mersudi nganti taun 1757 (umur 31 taun)
Mungsuh-mungsuhe sakawit ya iku Susuhunan Pakubuwana II (jumeneng ratu 1726-1749) lan Kumpeni Walanda (VOC)
Sakawit Mangkubumi nentang Mangkunegara
Sawise Mangkubumi dhewe balela taun 1746, kalorone sekuthon nglawan Keraton Kasunanan Surakarta lan VOC
Mangkubumi ya iku pengadeg kang luwih tuwa, déné Mangkunagara kadhapuk minangka sénapatiné
Mangkunagara dadi salah sawijining pengadeg militèr kang pinunjul lan pengalaman sadawane sejarah Jawa
Sutresnanè utawa pandhemené kang akèh banget
Ing taun 1755 tumeka taun 1757, sarampungé perang antara keraton Surakarta lan Mangkubumi, keraton Surakarta malah dadi luwih reja
Nanging Susuhunan Pakubuwana III nembe ngancik yuswa 25 taun lan mèh tanpa pengalaman perang) lan kudu ngakoni kasorané dibandhingake kalawan pamané, Sultan Mangkubumi, ing Yogyakarta kang ngancik yuswa 40 taun
Dadi panjenengané ngundang Mangkunagara kang ngancik yuswa 31 taun lan sawijining sénopati kang kaloka kanggo ngajak rukun lan manggon ing Surakarta kanggo neguhaké kreatoné
Asile Mangkunegara lumebu Surakarta, ninggalaké kagiyatané kang ubet ana perang lan jumeneng dadi Pangéran Miji, ya iku pangéran kang kalungguhané luwih dhuwur drajaté tinimbang pangéran liyané
Tembung "samber" ing basa Jawa padha tegesé karo "sambar" ing basa Indonésia
Tembung nyawa ing basa Jawa uga padha tegesé ing basa Indonésia
Dadi "samber nyawa" ya iku samubarang kang nyamber lan bedhag samubarang, kaya ta manuk elang kang nyamber kuthuk utawa macan kang nyamber kidang
Istilah samber nyawa jedhul ing rong sumber primèr saka zaman Mangkunagara
Kapisan, otobiografi kang rinipta Sang Pangèran priyangga, otobiografi ing basa Jawa kang paling kuna kang kinawruhan tumeka saiki
Asesirah Serat Babad Pakunagaran
Panji perang Samber Nyawa kondhang ing bebrayan Jawa nalika Mangkunegara isih perang, lan saiki dadi obyek kang bisa gawé giris mungsuh-mungsuhé
Malah panji perang kasebut kaanggep duwèni daya kang ngédab-édabi
Salah sawijining kedadéyan kang gegatutan kalawan panji perang kacaritakaké ana ing sumber Jawa lan Walanda.
Kedadeyan kasebut dumadi ing sasi Oktober 1756
Ing semèster kaloro taun 1756, kahanan Mangkunagara sangsaya mutawatiri
Bebarengan karo pengèlone kang isih loyah, kang cacahé ora nganti 400 bregada, lan kulawargané, panjenengané sumedya bela awaké ing redi Kaduwang
Para mungsuhé Sultan Mangkubumi, Susuhunan Pakubuwana III, lan Kumpeni Walanda kasil ngepung kanthi nutup kabèh dalan
Sultan Mangkubumi sawijining perwira kang uga kondhang, mandhégani bregadané priyangga
Ing sasi Oktober 1756, kanthi sokongan 300 bregada kapal piyandelé, Mangkunagara metu anèng dalan saka Prambanan nuju Ngayogyakarta
Nalika iku Ngayogyakarta dijagani sethithik tentara, sebab sakèhé bregada kasultanan kang dipandhégani Sri Sultan lan katambahan VOC isih ana ing Kaduwang kanggo golèki Mangkunagara
Mangkunagara lan bregadané langsung nglurug keraton kang isih anyar kang wangunané isih saka kayu
Dhèwèké kabèh terus lumaku mengidul keraton, anèng pesanggrahan Bupati wewengkon Mataram, Radèn Adipati Jayaningrat
Sang Bupati nalika nembé ngunjuk tèh kalawan Tumenggung Sindusastra, kepala para pujangga kasultanan
Pener Mangkunagara jeblugaké mimis
Kaloro tokoh sênior kasebut ngupaya nglolosaké awaké liwat kebonan, nanging gagal
Sindusastra kacekel lan diperjaya, déné Jayaningrat nandang tatu
Sri Sultan Mangkubumi banget dukané
Panjenengané kasil dilimpé dening Mangkunagara, kang kasil nglolosaké awaké saka kepungan ing Kaduwang, lumebu kraton Ngayogyakarta tanpa pasulayan, merjaya lan ngobong, sarta lunga bareng sapérangan gedhé bregadané lan mesthi baé kanthi gawa panji perang Samber Nyawa kang kondhang kaloka
Senadyan pirang-pirang sasi sawise kadadéyang ing Yogyakarta, Sang Pangéran ngakoni pakartine ing Surakarta
Ing tanggal 28 Dhésèmber 1795 utawa Senèn Pon, 16 Jumadilakir, windu Adi, wuku Pahang, mangsa Kapitu, taun Jimakir 1722, Pangeran Mangkunagara I surud ing kasédan jati ing dalem Surakarta
Panjenengané kapethak ing Mangadeg, Pèrèng Gunung Lawu
Sawisé wafat, raja-raja Jawa lan tokoh-tokoh gedhé liyané disebut Anumerta
Mangkunagara I sawijining prawira sejati, kang duwèni karir perang kang gumebyar
Kanthi mangkono Suwargi Pangéran Mangkunagara I dumadi Pangéran Samber Nyawa
Jeneng kasebut dadi jeneng kang misuwur tmeka saiki
Beksan sakral ingkang karipta déning RM
Said (KGPAA Mangkunagara I), inggih punika: Gelar Pahlawan Nasional
Ing warsa 1983, pamaréntah ngangkat Mangkunagara I minangka pahlawan nasional, amargi jasa-jasa kapahlawananipun saha pikantuk anugrah Bintang Mahaputra.
Gunung Srandil Gunung Srandil ya iku bukit sing ana ing Glémpangpasir, Kacamatan Adipala
Adohé antarané objek wisata iku karo Kutha Cilacap kira-kira 30 km arah lor-wétan (ngalor rada ngetan sithik)
Srandil asalé saka tembung "srana" lan "adil", kang duwé teges gunung Srandil iku sarana kanggo golék keadilan urip, panggon kanggo ngasah awak lan golék artiné urip
Akèh wong kang nganggep utawa ngerti gunung srandil lan akèh uga kang nganggep Gunung Srandil iku dadi panggonan kanggo pesugihan
Gunung Srandil iku awujud panggon Ziarah Kubur kang saknjeroné ana makam para leluhur saka tanah Jawa
Gunung Srandil manggon ana ing pasisir pasisir kidul, pasé ana ing Désa Glempang Pasir, Kacamatan Adipala, Kabupatén Cilacap, Jawa Tengah
Lokasi Gunung Srandil sajatiné isih ana ing naungané TNI Angkatan Dharat, kang dikelola déning DENZIBANG (Detasemen Zeni dan Wangunan)
Kanggo nguri-uri Gunung Srandil dilakoké kanthi pribadi-pribadi masarakat kono
Konon Présidhèn RI Sukarno Lan Suharto uga sok rawuh ana ing Gunung Srandil Kanggo nglakoni Laku spiritual
Ana ing dina-dina mirunggan, kaya malem Selasa Kliwon lan Jemuwah Kliwon, kompléks Gunung Srandil ramé karo wong-wong saka laladan liya kaya Purwokerto, Sala, Yogyakarta, Surabaya, Semarang, Bandhung, Jakarta nganti tekan Bandar Lampung lan laladan liya saka luar Jawa
Gunung Srandil saksuwéné iki dipercaya dadi pusat lahiré kabudayan Jawa
Ana ing Pesanggrahan Jambé Pitu, dipasang foto Pak Harto kang nganggo busana adat Jawa
Berkain bathik, berjas beskap, lan nganggo blangkon, sarta nganggo keris
Ana ing gunung srandil iki uga sok ditindakaké ritual-ritual kang kebak magis
Ritual-ritual mau dikenal karo jeneng suran
Konon Gunung Srandil dadi titik utama Éyang Semar utawa Kaki Tunggul Sabdo Jati Doyo Amung Rogo
Sakora-orané ana pitung titik pepundèn utawa leluhur kang semayam ana ing Srandil
Pitu titik mau dibagi ana ing rong panggon, ya iku lokasi ngisor kang ana limang titik pepundèn lan rong titik liyané ana ing pucuk Gunung Srandil
Ka-7 titik mau dadi urutan yèn arep ziarah ana ing Srandil.
Velociraptor Velociraptor ya iku jinis kéwan dinosaurus sing kalebu kéwan karnivora nalika jamanè ya iku ing Jaman Cretaceous pungkasan
Tembung "Velociraptor" manawa kapèrang dadi loro ya iku Veloci (rikat) lan Raptor (maling),manawa didefinisikakè bakal duwé teges dinosaurus sing lumayune rikat
"Velociraptor" diceluki maling amarga kebiasaanè nyolong endhog kéwan liya
"Velociraptor" ya iku kéwan dinosaurus kang ngadeg nganggo sikil loro (bipedal) lan kalebu dinosaurus sing paling rikat
Kéwan karnivora iki duwè sawatara 80 untu mlengkung sing landhep-landhep
Monconge dawa rata,ana untu dhuwuré sing dawanè nganti 2,5 cm
Predator iki gulunè mlengkung, tangan cilikè duwè driji telu sing dijangkepi kanggo cakar sing dawa lan landhep-landhep
Sikilè dawa tur tipis, lan duwé cakar ing saben drijinè
Ukuran endhasè 7 inchi (18 cm)
Kemampuan Velociraptor sing paling unggul ya iku ana ing rikat playonè
Velociraptor bisa lumayu ing lapangan kebuka kanthi 40 mph (60 km/jam) cepetè ing wektu singkat
Kéwan iki dawa awakè sawatara 5 nganti 6 kaki (1,5–2 m), lan dhuwur kira-kira 3 kaki (1 m)
Diprakiraakè boboté 15 nganti 33 pon (7 nganti 15 kg)
Buntut kaku Velociraptor duwé fungsi kanggo panyeimbang lan kanggo pranti manawa arep ganti arah nalika lumayu
Velociraptor duwé cakar sing mirib clurit dawanè 3,5 inchi (9 cm) ana ing driji tengahè sing bisa ditarik lumebu
Cakar iki minangka senjata utama
Fungsinè kanggo mburu mangsanè (kéwan sing mangan tetuwuhan kaya ta "Hadrosaurus") kanthi gampang
Otakè "Velociraptor" iku rèlatif rada gedhé tinimbang ukuran awakè(iku mung kanggo gènus dinosaurus Dromaèsauroid, dinosaurus sing paling cerdas)
Fosil "Velociraptor" sepisanan tinemu déning ahli paleontologi H.F
Osborn ing Mongolia nalika taun 1924
Sawetara lusinan fosil tinemu sing salah siji antaranè tinemu mati bareng mangsanè
Fosil Velociraptor bisa tinemu ing Mongolia, Ruslan, lan China
Miturut para ahli, "Velociraptor" urip nalika jaman Crètacèous akir,sawatara 85 – 80 yuta taun kapengker
Dinosaurus sing urip bareng sejamanè "Velociraptor" ya iku Protocèratop, Gallimimus ,Oviraptor, Edmontosaurus, Maiasaura, lan Saurolophus
"Velociraptor" urip ing lingkungan sing cenderung garing nanging cedhak karo banyu, umpamanè kaya ing ara-ara sing ana sumber banyune
Nalika taun 1971, fosilè "Velociraptor" lan "Protoceratops" tinemu bareng
Loro-loronè diindikasi mati bareng
Posisinè, "Velociraptor" lagi nyerang "Protoceratops" nganggo cakarè lan endhas lapis bajanè "Protoceratops" jebulè nembus dhadhanè Velociraptor
"Velociraptor", bareng karo Dromaèosauroid liyanè,ya iku dinosaurus sing paling cerdhas,diitung saka ukuran volume otakè dibandingakè karo bobot awakè
Bab iki sing gawè "Velociraptor" karan salah sijining prèdator sing paling medèni
"Velociraptor" seneng mburu ing kawanan,malah bisa uga mburu kéwan sing ukuran awakè luwih gedhé saka dhèwèkè
"Velociraptor" iku dinosaurus jinis Dromaeosauroid, tegesè kepinteranè (manawa diukur saka perbandingan polo karo awakè) dianggep paling dhuwur tiimbang dinosaurus jinis liyanè
"Velociraptor" iku karnivora (kéwan sing mangan daging)
Manawa uga mangan apa waè sing bisa dipangan
"Velociraptor" iku kéwan sing seneng ngelompok nalika mburu mangsanè
Mangsa utamanè ya iku "Protoceratops" lan kéwan hèrbivor liyanè kaya ta "Hadrosaurus" (dinosaurus lambe bèbèk)
"Velociraptor" ngadeg nganggo sikil loro sing dawa,sing nggawè Velociraptor bisa lumayu kanthi rikat
Diprakiraakè "Velociraptor" bisa lumayu nganti 40 mph (60 km/jam) cepetè
"Velociraptor" uga kéwan sing mlumpatè dhuwur.
Alessandro Volta Alessandro Volta ya iku ahli fisika kang misuwur ing Italia
Dhèwèké lair tanggal 18 Fèbruari 1745 ing Como, Lombardio, Italia
Dhèwèké duwé dulur cacah sanga kang sekabehane lumebu biara, kejaba Volta
Nalika isih cilik, Volta dianggep anak kang bodho lan duwé kekurangan
Dhèwèké bisa ngomong nalika umur patang taun
Ora ana kang nyangka yèn Volta duwé kaluwihan nalika nganjik diwasa
Volta malah duwé kekerepan yèn dhèwèké bakal dadi ahli fisika nalika umuré 14 taun
Amarga mempenge anggoné sianu, pungkasane Volta kasil dadi salah sawijining Iluwan kang disegani déning akèh wong
Ing taun 1786, Luigini Galvani, kancane Volta lan sawijining ahli fisika, nindakaké eksperimen marang sikil kodhok kang ditali nganggo tali tembaga
Nalika sikile kodhog nyenggol wesi, kanthi otomatis sikile mau obah
Anane kedadeyan mau, mula Galvani duwé panyaruwe manawa daging kodhok ngandhut listrik
Kesimpulan mau ora langgsung ditampa déning Volta
Dhèwèké banjur ngupaya kanggo mbuktekake kebenaran mau
Asile, nalika taun 1794 utawa wolung taun sawisé kedadeyan mau, Volta éntuk kesimpulan saka percobaane
Volta kandha yèn anané listrik mau dudu saka daging kodhok nanging saka tembaga mau
Anane kedadeyan iki, nyebabake anané padon antarané wong kang ngnut Volta karo wong kang padha nganut Galvani nganti enem taun suwéné
Banjur ing taun 1800, Volta kasil anggoné nemu batre
Penemuan iki banjur bisa ngalahake teorine Galvani lan bisa bubarake padone mau
Alessandro Volta tinggal dunya nalika umuré 82 taun tanggal 5 Maret 1827 ing Como.
Alexander Fleming Alexander Fleming yaiku penemu penisilin
Dhèwèké lair ing kutha Lochfield, Sekotlan, nalika tanggal 6 Agustus 1881
Fleming sekolah ing Louden Moor School, Darvel School, lan akademik Klimarnock sadurungé pungkasané ngalih kanggo nerusaké kuliahé ing politèknik
Sawisé ngrampungaké sekolahé, Fleming nyambut gawé ana ing ing perusahaan pelayaran nanging dhèwèké ora seneng marang gawéan sji iku
Iku sebabé, nalika dhèwèké éntuk warisan saka salah siji seduluré, dhèwèké metu saka pagawéan mau lan sinau kadhokteran ing Sekolah Kedhokteran Rumah Sakit St
Sawisé lulus, dhèwèké nyambut gawé ing panggonané Almroth Wrigh kang percaya yèn vaksinansi bisa nyegah lelara
Nanging Fleming duwèni panyaruwé yèn ana cara liyané kango nambani infèksi
Nalika taun 1922, Fleming kasil nemu gagasan manawa awaké manungsa ngandhut ènzim kang ana ing luh lan lendir irung kang bisa matèni baktèri-baktèri
Taun 1928, Fleming nemu pinisilin
Nalika iku dhèwèké prèinan nganti rong minggu, lan ninggal piring kang ana baktéri "Staphylococcus’" ing bangku laboratoriumé
Miturut kaum tradhisional ing Bali lan Jawa, minggu iki direksa déning Bathara Yama
Minggu – Paing Senen – Pon Slasa – Wage Rebo – Kliwon Kemis – Legi/Umanis Jemuwah – Paing Setu – Pon Ugi delengen:
Cirebonan Cirebon parake ana ing watese Jawa Kulon lan Jawa Tengah
Tlatah iki panggonane ana ing jalur niyaga lan lintasan sepur saka Jakarta nganti Surabaya
Saliyané iku dadi jalur wigati kanggo panyebaraning agama Islam ing tlatah Pasundan
Cirebon piturut salah siji sumber asalé saka ukara Cai Rebon utawa ana sing ngarani Caruban
Cirebon dadi pusat kasultanan sing tansah ana ing Jawa Kulon lan dibagi dadi 4 kraton, ya iku : Basa Cirebonan
Cirebon nduwé tetenger khas sing ora ana ing tanah Pasundan
Cacah Cirebon dideleng saka budaya lan basane luwih cedhak ing budaya Jawa, basa sing dianggo uga salah siji cara Jawa sing diarani Basa Jawa Cirebon utawa Basa Cerbon
Basa lan budaya Cerbonan kasebar mila saka sagara lor Karawang nganti wates Jawa Tengah
Basa Cerbonan tansah nyimpen ukara lan pelafalan Jawi Kuna sing wis ora dianggo ing Jawa anyaran saiki, lan saka sisih undhak-usuk basa, basa utawa cara Cerbonan iki dibagi dadi loro, ya iku : Basa iki uga diajarke ing sekolah-sekolah tlatah Cirebon lan Indramayu, saliyaning Basa Sunda
Ukara-ukara basa Cerbon akèh sing nyilih saka Basa Sunda lan sawalike
Dadi wong Cerbon akèh sing ngerti Basa Sunda, nanging ora bisa omonge langsung
Kesenian Cirebon iku asil campuraning budaya Jawa lan Sunda uga budaya liyané sing wis lumebu ing kana.
Wuku Landhep Landhep iku wuku sing kapindho
Miturut kaum tradhisional ing Bali lan Jawa, minggu iki kareksa déning Bathara Mahadewa Minggu – Wage Senen – Kliwon Slasa – Legi/Umanis Rebo – Paing Kemis – Pon Jemuwah – Wage Setu – Kliwon Ugi delengen:
Wuku Wukir Wukir utawa Ukir iku wuku sing ping telu
Miturut kaum tradhisional ing Bali lan Jawa, minggu iki direksa déning Bathara Mahayakti
Minggu – Legi/Umanis Senen – Paing Slasa – Pon Rebo – Wage Kemis – Kliwon Jemuwah – Legi/Umanis Setu – Paing Ugi delengen:
Wuku Kurantil Kurantil utawa Kulantir iku wuku sing kaping papat
Miturut kaum tradhisional ing Bali lan Jawa, minggu iki direksa déning Bathara Langsur
Minggu – Pon Senen – Wage Slasa – Kliwon Rebo – Legi/Umanis Kemis – Paing Jemuwah – Pon Setu – Wage Ugi delengen:
Yama Bathara Yama utawa Yamadipati iku miturut kaparcayane agama Hindhu Déwa kang njaga neraka
Yama iku siji paraga kang ana ing sadéngah kabudayan lan agama
Ing Hindhu, Yama iku ginambaraké kanthi kulit ijo lan abang
Klambiné abang lan numpak kebo
Ing Carita Hindhu, Yama iku putra Bathara Surya, déwa srengéngé
Dhèwèké nduwé sadulur kembar, ya iku Yami (utama Yamuna)
Ing Wedha, pasangan iki manungsa kang sepisanan urip
Ing carita Tibet, Yami iku kang dadi dèwi tukang njabut nyawa, déné Yama iku kang dadi raja ing donya peteng
Paraga Yama iki ana uga ing mitologi Cina lan Buda, kang ora béda akèh marang carita asalé, ya iku Hindhu
Jeneng Yamadipati mung ana ing pewayangan
Ing kéné, Yamadipati iku putra nomer wolu Sanghyang Ismaya lan Dewi Sanggani
Yamadipati nduwé garwa Dewi Mumpuni
Sejatiné, Dèwi Mumpuni iku ora tresna marang Yamadipati
Jejodhoan iki kelakon amarga Mumpuni manut waé marang Sanghyang Manikmaya
Sawijining dina, Dèwi Mumpuni kepranan marang Nagatatmala, putra Hyang Anantaboga
Pungkasané, Dèwi Mumpuni lumayu saka Yamadipati lan urip bareng Nagatatmala
Yamadipati kondhang amarga tukang njabut nyawa ing pewayangan, kaya déné ing carita Hindhu.
Wuku Tolu Tolu utawa Tulu iku wuku sing kelima
Miturut kaum tradhisional ing Bali lan Jawa, minggu iki direksa déning Bathara Bayu
Minggu – Kliwon Senen – Legi/Umanis Slasa – Paing Rebo – Pon Kemis – Wage Jemuwah – Kliwon Setu – Legi/Umanis Ugi delengen:
Wuku Gumbreg Gumbreg iku wuku sing ping enem
Miturut kaum tradhisional ing Bali lan Jawa, minggu iki direksa déning Bathara Candra
Wuku Wariga alit Wariga alit utawa Wariga, iku wuku sing kapitu
Miturut kaum tradhisional ing Bali lan Jawa, minggu iki direksa déning Bathara Asmara
Minggu – Wage Senen – Kliwon Slasa – Legi/Umanis Rebo – Paing Kemis – Pon Jemuwah – Wage Setu – Kliwon Ugi delengen:
Wuku Wariga agung Wariga agung utawa Warigadian iku wuku sing kaping wolu
Miturut kaum tradhisional ing Bali lan Jawa, minggu iki direksa déning Bathara Maharesi
Minggu – Legi/Umanis Senen – Pahing Selasa – Pon Rebo – Wagé Kemis – Kliwon Jemuwah – Legi/Umanis Setu – Pahing Ugi delengen:
Wuku Julungwangi Julung wangi iku wuku sing kaping sanga