Exqrch/javanese-Komodo-pixelgpt huggingface dataset:
Amarga para masarakat percaya bab kaampuhane pusaka mau, mula kabèh lelara bisa disirnakake
Prosèsi Lampah Budaya Mubeng Bètèng diwiwiti kanthi kang dipentasaké déning puluhan Abdi Dalem
Diterusaké donga dening Mas Lurah Abdul Syaiful lan mbagèkaké dhaharan sing wis ana
Ewonan wong banjur mlaku-mlaku ngubengi Benteng Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat
Lampahé lawan arah pandom jam, ya iku maku mangulon banjur mangidul, ngétan, banjur ngalor, banjur bali dhateng papan kang diwiwiti
Sawisé metu saka Ndalem Pancaniti, rombongan banjur ngliwati dalan Ratawijayan, Dalan Agus Salim, Dalan KH Wahid Hasyim, Pojok Bètèng Kulon, Plengkung Gadhing, Pojok Bètèng Wetan, Dalan Brigjen Katamso, Dalan Ibu Ruswa, Alun-alun Lor, banjur bali menyang Ndalem Pancaniti
Pengangeng Tepas Dwarapura Keraton Ngayogyakarta Hadiningrat utaw kang disebut Kantor Penghubung Kraton Ngayogyakarto Hadiningrat, Kanjeng Raden Tumenggung (KRT) Jatiningrat mratèlakaké yèn tradhisi Budaya Mubeng Bètèng pancèn wis ana wiwit jaman Keraton Mataram ing Kotagedhe atusan taun
Nalika semana tradhisi Mubeng Bètèng Lampah Budaya ditindakake déning Prajurit Kraton
Gendéra pusaka Kangjeng Kyai Tunggul Wulung
Sapérangan para sadulur ing Ngayogyakarta lan sakiwa tengene padha duwé panganggep, yèn wesi aji lan pusaka duwé daya rupa-rupa, upamané piyandel marang dwaja (kalebet utawa gendéra) Kangjeng Kyai Tunggal Wulung (pusaka ing kraton) ya iku yèn besuk ana ambuh-ambuhan "epidemi" lelara nular, seperangan rakyat padha nyuwun supaya kalebet pusaka mau diarak mubeng kutha, kaya kang kalakon ing taun 1919 mubale lelara "influenza"
Saweneh ana kang carita yèn Kangjeng Kyai Tunggul Wulung kang asli iku asalé saka cuwilan tutup Ka'bah ing mekah, kang digawa déning Kyai Iman Safi’i utusane Ingkang Sinuwun Sultan Hamengkubuwana I taun 1784 M
Kadadeyan mau diambali manèh taun 1932, 1946 lan taun 1951 kanthi upacara Kangjeng Kyai Tunggul Wulung kanggo nyegah lelara "pes"
Mula saka iku, masarakat Ngayogyakarta nyuwun pitulungan marang kraton supaya dianakake upacara manèh
Urut-urutaning tradhisi mubeng bètèng lan kirab pusaka Kangjeng Kyai Tunggul Wulung ya iku Kangjeng Kyai Tunggul Wulung kairingan bregada prajurit kraton kang wes katunjuk
Banjur ing burine, ya iku masarakat Yogyakarta saka punjering tlatah
Wujud kasunyatan Kangjeng Kyai Tunggul Wulung ya iku gendéra pasagi, kanthi warna ireng, wungu lan kuning ing tengahé ana gambar manuk garudha kang tinulis "rajah" (utawa aksara kang darbe teges) mawa aksara Arab
Déné wujudé Pusaka Kangjeng Kyai Tunggul Wulung iku warna wungu, ireng lan kuning, ing tengahé ana warna putih kang duwé buntut lan ngepang loro
Ing kono uga, ana gambar bunder lan lonjong kang wernane abang
Gendéra kaiket ing galah kang pucuke duwé catur sula, aran Kangjeng Kyai Santri
Kangjeng Kyai Tunggul Wulung kang dikirab mung awujud "peputran";" "kang asliné disimpen ing jero pethi
Amarga yuswane wis sepuh lan gampang suwek, mula digawékake duplikat
Ing jejere uga ana pusaka kang mèlu dikirab, wernane ijo lan kuning kang diarani dwaja Pareanom
Saiki tradhisi iki ditindakake sewindhu sapisan ya iku ing taun Dal, bebarengan karo pengetan Mauludan
Ing wektu iku, pusaka-pusaka kraton uga mèlu dikirab, ya iku Kangjeng Kyai Ageng, Kangjeng Kyai Gadawadana, lan Kangjeng Kyai Gadatapan, kabèh mau awujud waos
Samono uga pusaka kang awujud bendhe, wedhung, cemethi, lan ketipung uga mèlu dikirab ing taun Dal
Ancasing Mbisu lan Mubeng Beteng miturut Konsep Kajawèn
Mubeng bètèng, miturut konsèp kejawen ateges laku manungsa kanthi pisik utawa sembah raga, kanggo nyedhakake dhiri marang Gusti
Ing "Serat Wedhatama" wus dibabarake pangerten ngenani sembah raga mawa tembang Gambuh, ya iku: "Sembah raga punika | Pakartining wong amagang laku | Sesucine asarana saking warih | Kang wus lumrah limang waktu | Mantu watak ing wawaton ||" Tegesé ya iku sembah raga minangka péranganing lakuning urip kang dawa kang di wujudake minangka lakuning karohanen, kaya ta wong kang tapa utawa ngibadah
Salat limang waktu kanthi tuntunan kang bisa ditanggungjawabke
Déné ing "Serat Sasangka Jati" uga dijlentrehake ngenani sembah raga, ya iku: ""Roh Suci iku sipating Pangeran kang nguwasani nepsu kang patang prakara (lauwamah, amarah, sufiah, mutmainah)"
Dadi tegesé, roh suci isih perlu nelukake utawa ngereh hawa nepsune, supaya manut karsaning roh suci
Déné anggoné ngereh utama nelukake mau sarana panguwasane, ya iku pangaribawane (ciptane), dienggo ngeling-eling marang Pangeran lan utusane kang langgeng, kanthi angluhurake asmané Pangeran lsp., kang dibabarake sarana pratandha hormat: tumandange raga lan pangucapane."" Makna Mubeng Bètèng
Tapa bisu ditindakaké kanthi lumaku-lumaku ngubengi bètèng Kraton Ngayogyakarta ing tengah wengi nganti ésuk tanpa ngomong utawa nganggo sepatu lan sandhal
Tradhisi iki diwiwiti nalika klinthing Kyai Brajanala ing régol Keben diunèkaké kaping 12 lan banjur keprungu tembang macapat Bangsal Srimanganti
Sbanjuré Abdi Dalem lan warga lumaku kurang luwih limang kilometer ngubengi bètèng Kraton Ngayogyakarta
Sapa sing ngira yèn ing jaman biyen tradhisi mubeng bètèng ditindakaké déning prajurit Keraton kanggo ngamanaké wewengkon Kraton Ngayogyakarta
Amarga biyèn ora ana bètèng ngubengi wewengkon iki
Sanajan mangkono, nganti saiki ora ana owah-owahan sathithik ing prosèsi nglakokaké tradhisi iki
Saiki ing ngarep rombongan tradhisional mubeng bètèng ana para abdi dalem nganggo busana Jawa tanpa keris
Lumaku-lumaku nggawa gendéra Indhonésia lan gendera Kraton Ngayogyakara
Para punggawa kraton lan wong-wong kang padha melu lumaku-lumaku ngubengi bètèng Keraton sinambi ndedonga supaya tentrem lan slamet
Lumrahé tradhisi mubeng bètèng bakal ditindakaké saka sisih kiwa utawa Kulon kraton
Makna Mbisu lan Mubeng Beteng miturut Konsep Islam
Mbisu miturut tuntunan Islam ya iku ngibadah kang kalebu bab Tasawuf, kang biyèn kerep ditidakake déning para sunan lan golongan sufi
Ancase ya iku kanggo introspeksi diri.
Tegesing mbisu ing kéné ya iku ngibadah kang asipat batiniyah lan lairiyah
Déné lairiyah ing kéné diwujudake kanthi lumaku mubeng bètèng kanggo nyedakake diri marang Gusti Kang Akarya Jagad
Pirmane Allah ing Al Qur’an surat Al Baqarah ayat 222 ya iku "… "Allah tresna marang wong-wong kang tobat lan wong-wong kang sesuci"..." Déné ing surat Al A’la ayat 14 ya iku "Bakal untung wong-wong kang sesuci" Dadi agama Islam ngolehake acara ritual apa waé, nanging ora kena ninggal bab kang utama ya iku tansah eling lan nyenyuwun marang Allah
Kajaba ngibadah marang Gusti, bab amaliyah saka sesuci ya iku sesrawungan marang manungsa, kang misuwur kanthi istilah "kemaslahatan" lan nyegah "kemudharatan" (tuna)
Lumaku ngubengi bètèng kraton miturut Islam ateges sesuci ("taharah") amarga bisa éntuk hawa seger lan peranganing badan uga bisa dadi seger
Kabèh mau bisa gawé tentreming batin lan ngilangake ruweting batin.
Sambiloto Sambiloto (jeneng ilmiyah= "Andrographis paniculata" utawa "Adrographis paniculata (Burm.f.) Nees.") ya iku jinis tuwuhan obat kang isih sakuluwarga karo "Acanthaceae"
Ing Jawa, sambiloto nduwè telung jeneng, ya iku "bidara", "sadilata", "takila", lan "sambiroto".
Ing Sunda, sambiloto uga duwé telung jeneng, ya iku "ki peurat", "ki oray", "ki pait", lan "ki ular"
Déné ing Sumatra utawa Melayu, sambiloto diarani "papaitan"
Yèn ing Cina sambiloto diarani "chuan xin lien"
Sambiloto kalebu wit kang ora pati dhuwur ya iku mung 40–90 cm
Gagang wit sambiloto dhapuré kothak, duwé pang kang akèh, lan rasané pait
Godhong sambiloto kalebu jinis godhong tunggal, awujud taji, ukuran dawané 2–8 cm lan ambané 1–3 cm, gagangé cendhèk, lan rasané pait
Déné kembangé ukurané cilik, wernané putih semu ungu, thukul saka pucuk gagang
Woh sambiloto dhapuré dawa, dawané kira-kira 1,5 cm lan ambané 0,5 cm, lan yèn mateng wohé mlethèk dadi 4
Winih sambiloto dhapuré gèpèng lan wernané soklat nom utawa soklat susu
Wit sambiloto asalé saka India lan thukulé liyar ing kana
Banjur nyebar ing Muangthai, Malaysia pérangan lor, lan Indonesia
Ing Singapura lan Bangladesh, wit sambiloto uga thukul subur
Sambiloto akèh kang tinemu thukul liyar ing panggonan kang amba, kaya déné ing pinggir dalan, tegalan, utawa laladan kang kosong lan ora karumat, uga ana ing kebon
Laladan nyebaré wit sambiloto saka dhataran cendhèk nganti kang dhuwuré 700 m sadhuwuré laut
Minangka budidaya sambiloto bisa kanthi methik woh sambiloto kang wis tuwa, jupuk winihé, banjur ditandur ing lemah
Wit sambiloto duwé kandhungan kang akèh lan apik kanggo kasarasan awak
Kandhungan kimia ing sambiloto ya iku "Laktone" kang kapèrang ana "deoxy-andrographolide", "andrographolide", "14-deoxy-11", "neoandrographolide", "12-didehydroandrographolide", lan "homoandrographolide"
Saliyané iku, sambiloto uga duwé kandhungan "mineral (K, Ca, Na)", "asem kersik", lan "Flavonoid" kang kapèrang ana "alkane", "ketone", lan "aldehyde"
"Deoxy-andrographolide", "andrographolide", "14-deoxy-11", "neoandrographolide", "12-didehydroandrographolide", lan "homoandrographolide" kalebu komponèn aktip kang duwé kasiyat antiradhang
Kasiyat sambiloto ya iku bisa nambani lara panas, lara weteng, gatel-gatel ing kulit, rématik artritis, asem urat tinggi ("gour"), radhang ginjel akut, radhang paru, tumor paru, "bronchitis", TBC paru, kencing manis, hépatitis, hipertensi, tipus, watuk rejan utawa pèrtussis, kencing nanah, nambah napsu mangan, lara untu, lan obat tètès ing kuping.
Kencur Kencur kang nduwè jeneng ilmiyah "Kaempferia galangal L." yaiku empon-empon kang isih sakulawarga karo "Zingiberaceae", nduwè woh kang dagingé empuk lan ora nduwè serat
Empon-empon iki duwé jeneng liya yaiku "ceuko" utawa "tekur" (ing Acèh), "kaciwer" (ing Batak), "cakue" (ing Minang), "cikur" (ing Sunda), "sikor" (ing Kalimantan), "cekuh" (ing Bali), "cakuru" (ing Makasar), "asauli" utawa "sahalu" (ing Ambon), "ukap" (ing Irian), "sekur" (ing Lampung), lan "kencor" (ing Madura)
Yèn ing njaba, kencur diarani "humula" (ing Benggala), "kamung" (ing Burma), "prao" utawa "shan nai" (ing Cina), lan "herbe a kemfer" (ing Perancis)
Empon-empon kencur kalebu wit kang nduwè gagang semu lan rungkut
Wit iki nduwè godhong kang bunder lan amba kanthi pucuké manciut, rada kandel
Godhong wit kencur thukulé nglèngsrèh ing dhuwur lemah
Wit iki nduwè godhong kang jumlahé akèh lan gagang godhongé awarna rada putih
Kembang kencur awarna ungu semu putih, bentukè cilik, mambuné wangi, thukulé ing sela-selané godhong, lan gampang prithil
Wit kencur nduwè oyod kang thukulé nggerombol, yèn oyodé dibelèk katon daging oyodé kang awarna putih lan kulit oyodé awarna soklat tuwa
Saliyané iku, ambuné oyod kencur krasa ènak yèn dibandingakè jinis "Zingiberaceae" liyanè
Wit kencur asalé saka India, sadurungé kasebar ing Asia
Yèn ing désa, kencur gampang digolèk amarga kencur biyasa thukul ing tegalan utawa ing kebon
Saiki, wit kencur gampang tinemu ing pot utawa latar omah minangka bumbu pawon utawa jamu
Wit iki apik ditandur ing lemah kang gembur, subur, lan ana pasiré sithik
Budidaya kencur kalebu lumayan gampang yaiku pilih oyod kang tuwa, nanging isih seger banjur ditandur ing lemah
Oyod kang ditandur iku bakalé thukul tunas
Saliyané iku, bisa uga oyod kang seger iku disimpen ing gudhang sasuwené 1-2 minggu nganti thukul tunasé, banjur tunas iku kang bakalé ditandur
Kencur nduwè kandhungan kimia kang apik kanggo kasarasan awak, yaiku: * "borneol" * "sineol" * "ethyl kumarat" * "kaempferin" * "kaempferol" * "champhor" * "methyl-p-cumarin acid" * "cinnamicacid ethyl ester" * "pentadecane" * "cinnamic aldehyde" * "camphene" Kasiyat
Kencur nduwé kasiyat akèh, yaiku bisa nambani keseléo, ngilangaké rasa lara ("analgetik"), obat watuk, peluruh dahak ("ekspentorans"), karminatif, nyegeraké awak, nambah napsu mangan, nambani rématik lan pegelinu, nambani radhang lambung, ngurangi abab kang mambuné ora énak, nambani masuk angin
Kencur uga duwé kasiyat bisa nambani lara tetanus, keracunan témpé bongkrèk, lan keracunan jamur
Saliyané nduwè kasiyat minangka jamu, damel swanten saé, kencur uga nduwè kasiyat bisa dadi bumbu pawon nalika masak.
Didik Nini Thowok Didik Hadiprayitno, SST (nama lairane Kwee Tjoen Lian, banjur Kwee Tjoen An) sing luwih misuwur ya iku Didik Nini Thowok () ya iku penari, koreografer, komedian, juru main pantomim, gerong, dan dwija
Didik Nini Thowok diparingi nama lair ya iku Kwee Tjoen Lian
Amarga asring lara-laranan banjur wong tuwané nggenti namane dadi Kwee Tjoen An
Ramane Didik, Kwee Yoe Tiang, iku wong peranakan Tionghoa kang kadhampar ing Temanggung, déné biyungipun wong Indonesia Jawa Asli saka Désa Citayem, Tjilatjap
Didik iku laré sulung saka gangsal dulur (papat-papate adhine iku wadon)
Sabanjure G30S/PKI, wong sing keturunan Tionghoa diwajibke ngganti nama Tionghoa mereka dadi nama pribumi sehingga nama Kwee Tjoen An banjur malih dadi Didik Hadiprayitno
Wektu cilikane Didik banget rekasane
Ramane iku penggaweyane dol-tinuku lulang kambing lan sapi
Déné biyungipun mbukak kios ing Pasar Kayu
Uripe karo simbah lan garwane simbahe Didik
Mula panguripane kulawargané Didik pas-pasan
Minangka anak mbarep lan putu kapisan dhèwèké kerep diunja déning sakabehe kulawargané
Liyane iku tingkah lakuné Didik béda kaya anak lanang saumurane
Dhèwèké malah seneng kaya laré wadon lan seneng banget dholanane, kaya ta: "pasar-pasaran" (berjualan), masak-masakan, lan "ibu-ibu"an
Cilikane Didik diajari simbah wadone ketrampilan wong wadon kaya ta njait, nisik, nyulan, lan ngrenda
Ing wektu skolah, Didik seneng banget nggambar lan nyanyi (suarane apik banget apa manèh pas nembang Jawa)
Saka asringe mirsani tontonan jogèd ya iku pertunjukan wayang wong wujud sendratari, ndadèkaké Didik duwé tekade nyinaoni jogèd
Saka faktor ékonomi kang pas-pasan ndadèkaké rendete nyinanoni bisa jogèd
Akhire Didik njaluk tulung kanca saklase Sumiasih, sing pinter nari lan nembang, banjur marai jogèd-jogèd wayang wong
Nari iku ora angèl manawa wis dilakoni, saliyané awake iku lentur, dhèwèké uga duwé bakat
Ibu Sumiyati banjur dadi guruné sabanjuré sing ngajari dhèwèké uga katelu adhine, ya iku jogèd klasik gaya Surakarta
Dhidhik iku olehe mbayar guruné saka kasil byewakake komik saka warisane simabah kakunge
Didik uga sinau jogèd Bali klasik saka tukang cukur rambut' Didik uga maguru marang A
Sudiharjo, sing pinter nari Jawa Klasik uga asring ngripta jogèd klasik énggal
Didik uga ndhèrèk les nari ing Kantor Pembinaan Kebudayaan Kabupatèn Temanggung
Salah siji guruné ya iku Prapto Prasojo, sing uga ngajar ana padepokan jogèd duwéke Bagong Kussudiarjo ing Yogyakarta.
Koreografi jogèd ciptaan Didik sing pisanan digawé ana ing pertengahan taun 1971
Jogèd iku diwènèhi irah-irahan “Jogèd Persembahan”, sing wujudé obah jogèd Bali lan Jawa
Dhèwèké pentas sapisan kanthi nari wadon sing nganggokebaya lan sanggul wiwit lulusan SMA taun 1972
wektu iku, nampilake jogèd asli karyané dhéwé kanthi luwes banget
Sabibare lulus SMA, impian Didik ya iku nerusaké kuliah ana ing ASTI Yogyakarta amarga kurang biaya, dhèwèké banjur makarya,nari
Didik uga dadi punggawa honorer ing Kabin Kebudayaan Kabupatèn Temanggung tugase ngajari nari ing sapérangan skolah (SD lan SMP), sarta les privat nari kanggo cah cilik-cilik ing saubenge Temanggung
Rong taun sarampunge lulus SMA, Didik duwé tekad kuliah ana ASTI
Saka bekel dhuwit tabungane, dhèwèké mangkat nuju Yogyakarta lan ndaftar ing ASTI
Berkat Jogèd Manipuri, jogèd wanita sing diperagakake kanthi luwes, Didik kasil nyenengake tim juri ASTI
Sehingga Didik ditampa lan dinyatake dadi mahasiswa ASTI angkatan 1974
Watake sing apik, lucu, lan santun ndadèkaké Didik gampang kekancan
Bebarengan karo kanca-kanca anyare, dhèwèké nampilake fragmen jogèd kanthi irah-irahan "Ande-ande Lumut"
Didik maragakake dadi Mbok Rondo Dadapan, janda centil saka Désa Dadapan
Penampilan Didik banget apik saéngga nyenengake mahasiswa ASTI liyané
Didik rekasa banget dadi cah kost, amarga ngarepake kiriman dhuwit saka ngoamah
nanging saka ketrampilan sing wis diwarisake simbah wadone, Didik bisa narima pesenan gawéan rerenggan bordir, uga adol kasil kerajinane, kaya ta syal lan taplak meja
Sapérangan wulan wiwit kuliah, Didik ana tawaran saka mas angkatane, Bekti Budi Hastuti (Tutik) ngrewangi fragmentarine Nini Towok karo Sunaryo
Nini Thowok utawa Nini Towong ya iku sabangsane dholanan jailangkung masarakat Jawa tradhisional
Pementasan iki banget suksese
Amarga saka suksese iku nggawa trio iku maring sawatara acara, bajur satelune ngemas konsèp kanthi luwih mateng
Sabibare Sunaryo ngundurke dhiri, banjur digenteni Bambang Leksono Setyo Aji, ya iku kanca sekos Didik
Banjur kelompoke malih jenenge Bengkel Nini Thowok, lan ing saburine jeneng saben paragane diwènèhi tambahan Nini Thowok (tegesé: "simbah sing nyeremaake")
Sabibare iku, banjur karier terus munggah apa manèh dhèwèké dadi asring metu ana televisi
Didik iku terus waé ngembangaké tarine kanthi maguru menyang ngendi-ngendi, kanthi maguru karo mestrone jogèd Bali ya iku I Gusti Gde Raka, ing Gianyar
Dhèwèké uga gladhen jogèd klasik Sunda saka Endo Suanda; Jogèd Topeng Cirebon gaya Palimanan saka tokoh panggedhene Topeng Cirebon, Ibu Suji
Nalika lunga menyang Jepang, dhèwèké uga nyinaoni jogèd klasik Noh (Hagoromo), ing nagara Spanyol, Didik uga sinau jogèd Flamenco
Sarampunge kuliahe dheweje nyandhang gelar Didik Hadiprayitno, SST (Sarjana Seni Jogèd), Didik ditawari almamatere, ASTI Yogyakarta kanggo ngabdi dadi staff pengajar
Saliyané diangkat dadi dhosèn ing ASTI, dhèwèké uga disuwun dadi dwija Tata Rias ing Akademi Kesejahteraan Kulawarga (AKK) Yogya.
Sunan Drajat Sunan Drajat utawa sok diarani Raden Kosim lan Syaripuddin (Ampèl Denta, Surabaya, 1470-Sedayu, Gresik, tengah abad 16).Ing sajeroning masarakat saubengé Sunan Drajat asring di kenan karan sebutan "Sunan Sedayu", parapan Sunan Sedayu yaiku amarga disareaké (dimakamake) ing cédak kutha Sedayu (kurang luwih 30 km saka Sedayu).Raden Kosim (Sunan Drajat) yaiku putrané Sunan Ampèl saka bojo kaloro (2) kang jénengngé Dwi Candrawati..Raden Kosim
(2) kang jénengngé Dwi Candrawati..Raden Kosim (Sunan Drajat) duwé sadulur kandhung (se-bapak lan se-ibu) kang cacahé 6, yaikui Siti Syareat (istri R.Usman Haji) lan Raden Maulana Makdum Ibrahim (Sunan Bonang) saha duwé sadulur sekandhung lan béda ibu, yaiku Dewi Murtasiyah (istri Radèn Patah) lan Dewi Murtasimah (istri R.Paku utawa Sunan Giri)
Saha istri Sunan Drajat yaiku Dewi Sifiyah putri Sunan Gunung Jati
Tumuju pasaréan Sunan Drajat bisa liwat Surabaya utawa liwat Tuban liwat dalan Daendels (Anyer-Panarukan), nanging bisa uga liwat Lamongan.
Sunan Gunung Jati Sunan Gunung Jati utawa sok diarani déning jeneng Syarif Hidayatullah utawa Fatahillah .Sunan Gunung jati yaiku wong kang kagolong walisanga lan akèh duwé syiar ing agama Islam ing pulo jawa saubengé, mligi ana ing pérangan Jawa Kulon .Syarif Hidayatullah utawa Sunan Gunung Jati asring dikenal ing kalangan ulama ing jawa kulon saubengé dadi tokoh kang yasa Kasultanan Cirebon lan Banten
Miturut Hoesein Djajadiningrat ing bukuné kanthi judhul "Sadjarah Banten", nyatakake manawa jeneng Fadillah lan Nurullah yaiku jeneng salah sijiné wong (jeneng siji wong)
Jeneng asliné yaiku Nurullah, banjur dikenal karan jeneng Syekh Ibnu Maulana
Ing carita wong Portugis asring dikenal karan jeneng Falatehan utawa Tagaril
Nurul kang misuwur karan jeneng Sunan Gunung Jati asalé saka Pasai lan panguasa portugis ing Malaka taun 1511 lan akhiré ing tau 1521 ngawe Nurullah (Sunan Gunung Jati) ora bisa tinggal ana ing Pasai .Lan akhré brangkat lan akhiré brangkat ing Mékah kanggo ngelaksanaake rukun Islam yaiku ngibadah haji.
Rampungé tindakake ngibadah haji saka tanah suci taun 1524, banjur ing tlatah demak lan ngawini adié saka Sultan Trenggana
Kanthi ngentukake sengkuyung saka Sultan Trenggana,Nurullah (Sunan Gunung Jati) mangkat ing Banten kanggo ndirikake kampung muslim
Sajeroning ing tlatah Banaten njembarake ajarané kanthi ing tlatah sunda kelapa.Ing taun 1526 Sunan Gunung jati kasil ngusir portugis kang duwé kerja bareng karo raja Papajaran.Mumpangate kamenangan, Sunan Bonang (Nurullah) nganti jeneng sunda kelapa dadi Jayakarta..Sunan Gunung jati ninggal putrané kanthi jeneng Hasanuddin, kanggo mimipin Banten.Lan Hasanuddin kang sajeroning sajarah misuwur lan diankui ing masyarakaté dadi raja kapisan ing Karajan Banten
Sunan Gunung Jati kapundut utawa séda ana ing tlatah Cirebon ing taun 1570 lan umuré kira-kira 80an taun .Pasareané ana ing sakiteré kuburan Wukir Sapta Panggaing Gunung Jati, Désa Astana Cirebon, Jawa Kulon.
Cengkèh Cengkèh iku kuntum kembang kang garing saka wit cengkèh
Cengkèh gampang urip ing laladan tropis
Indonésia salah siji nagara kang kondhang bisa ngasilaké cengkèh
Akèh tinemu wit cengkèh ing laladan Maluku
Cengkèh (Syzygium aromaticum) kagolong tuwuhan kang duwé wit kang gedhé lan kayuné atos
Cengkèh bisa urip nganti puluhan taun, malah-malah ana sing atusan taun
Dhuwure bisa nganti 20-30 mèter, pang-pange uga akèh
Cengkèh kanggo bahan campuran rokok krètèk, lan kanggo bumbu penyedap masakan
Ambuné cengkèh kang khas dihasilké saka senyawa eugenol, kang dadi senyawa kang paling akèh (72-90%) kang nyusun lenga atsiri cengkèh
Eugenol nduwé sipat antisèptik lan anestetik (bius)
Klasifikasi cengkèh: Kasiat Cengkèh
Kasiyaté cengkèh bisa kanggo usada kaya ta: Bahan: cengkèh kang wis garing Carané nganggo: dikunyah lan disesep banyuné Lenga cengkèh bisa nggawé kuwat lendhir usus lan lambung, bisa uga nambah cacahé getih putih
Bahan: 10 kembang cengkèh lan gula batu Carané: kembang cengkèh dikum banyu mateng sawengi, banjur ditambahi gula batu lan diudheg nganti rata
Bahan: 5-7 kembang cengkèh kang garing lan lenga kemiri
Cara gawé: kembang cengkèh diobong nganti gosong, banjur diuleg nganti alus lan ditambah lenga kemiri
Carané nganggo: diolesaké ing alis mripat saben soré.
Berjanjen Berjanjen ya iku salah sawijining kesenian kang gegayutan karo agama Islam
Kesenian iki minangka sarana dhakwah
Saiki cacahé masarakat Jawa kang mèlu kesenian wis suda
Sanajan suda, nanging isih tetep dilestarèkaké kususe umat Islam ing tlatah Yogyakarta
Maca berjanjen kagolong prilaku apik lan bisa èntuk ganjaran amarga isiné nyritakaké kateladhanan lan lakuning Muhammad
Berjanjen lumrahé ditindakaké nalika bayi umuré 7 dina, selapan lan nalika acara aqiqah kanthi nyembelih wedhus
Nalika mèngeti klairan bayi, isi sairé ya iku pangarep-arep supaya dadi anak kang migunani marang agama, nusa lan bangsa
Kesenian berjanjen asipat dinamis amarga bisa selaras karo kaanan jaman nanging unsur kang kudu wutuh ya iku kitab berjanjèn
Kitab berjanjèn isiné ngenani budhi pakertèning kanjeng nabi kaya ta ajaran akhlak, ngibadah, lan amaliyah.
Gambyong pareanom Gambyong Pareanom mujudaken salah sawijining beksan Gambyong ingkang wonten ing kraton Mangkunagaran
Beksan punika pinathok ing warni gendéra Mangkunagaran inggih punika ijo lan kuning
Beksan Gambyong mujudaken beksan ingkang wiwitaipun dipunbeksakake déning para taledhek
Beksan iki banjur dibesut déning Kraton Mangkunagaran saéngga dadi beksan kang luwih alus
Miturut tradhisi lésan ing tlatah Pati Gambyong iku jenengane waranggana kang trampil lan prigel anggoné mbeksa
Beksan Gambyong iku wiwitane jogèd rakyat kang dibeksakake denging taledhek lan padatan dianggo ing satengahing bebrayan agung ingaranan tayub
Para taledhek iku mbeksa sinambi nembang
Ing satengahing mebksa lan nembang mau, para taledhek uga ngajak wong-wong lanang sing padha nonton (mligine sing sugih) supaya "ngibing" bareng
Sing dadi garapan Kraton Mangkunagaran dudu taledhek kang ngibing bareng wong lanang iku, nanging nalika dhèwèké njoged dhéwé sinambi mincut para wong lanang kang péngin ngibing bareng dhèwèké.
Gandheng garapane bedha saka jogèd asline, gambyong kang dibesut déning Kraton Mangkunagaran ora nganggo nembang manèh, wujudé jogèd uga pinathok déning paugeran-paugeran beksan saka kraton
Nalika jamane Mangku Nagara V (1881-1896), beksan Gambyong dikirim minangka duta kesenian ing nagari Walanda
Iki pisanan Gambyong disuguhake ing sangarepe “forum bergengsi”
Jebul para ahli lan sutresna budaya ing nagari Walanda remen marang beksan Gambyong
Mulane,wiwit wektu iku Gambyong mesthi disuguhake nalika nyambut tamu-tamu kraton
Nalika paprentahane Mangku Nagara VII (1944-1986), ya iku taun 1950, Gambyong Pareanom digarap déning Nyi Bei Mintararas
Beksan Gambyong Pareanom iku sengaja digarap lan disuguhake ing pahargyan dhauping Gusti R
Siti Nurul Kamaril Ngasarati Kusumawardhani kaliyan R