Exqrch/javanese-Komodo-pixelgpt huggingface dataset:
Sapérangan panulis kaya Van Vollenhoven nglebokaké Kerinci sajeroning wewengkon adat ("adatrechtskring") Sumatera Kidul, déné liyané nganggep Kerinci minangka wewengkon rantau Minangkabau
Wong Kerinci minangka masarakat matrilineal
Miturut Naskah Tanjung Tanah, naskah Melayu tuwa dhéwé kang tinemu ing Kerinci, ing abad kaping 14 Kerinci dadi péranganing karajan Malayu lan Dharmasraya minangka kutha krajan
Sawisé Adityawarman dadi maharaja, kutha krajan banjur dialihaké menyang Saruaso, cedhak Pagaruyung ing Tanah Datar.
Wong Kubu Wong Kubu utawa dikenal uga kanthi jeneng Suku Anak Dalam utawa Orang Rimba iku salah siji bebrayan minoritas kang urip ing Pulo Sumatra, persisé ing Provinsi Jambi, Sumatra Kidul
Wong Kubu racaké manggon ing provinsi Jambi, kira-kira cacahé watara 200.000 orang
Miturut tradhisi lésan wong Anak Dalam minangka wong Maalau Sesat, kang lumayu menyang alas ing saubengé Air Hitam, Taman Nasional Bukit Duapuluh, sabanjuré diarani Moyang Segayo
Tradisi liya nyebutaké yèn wong Kubu asalé saka Pagaruyung, kang ngungsi menyang Jambi
Bab iki dikuwataké anané kanyataan yèn basa lan adat wong Anak Dalam mèmper karo basa lan adat Wong Minangkabau, contoné bab adat sistem matrilineal
Lumrahé wong Kubu urip ing 3 wewengkon ekologis kang béda-béda, ya iku antarané Wong Kubu kang ana ing lor Provinsi Jambi (saubengé Taman Nasional Bukit 30), Taman Nasional Bukit 12, lan wewengkon kidul Provinsi Jambi (sadawané dalan lintas Sumatra)
Wong Kubu urip kanthi nomaden lan golèk pangupa jiwa kanthi ajag lan ngramu, sanadyan wiwit akèh kang duwé lahan karèt lan tetanèn liyané
Kauripan wong Kubu nyedhihaké banget mligi kanthi sudané sumber daya alas kang ana ing Jambi lan Sumatra Kidul, lan prosès-prosès marginalisasi déning pamaréntah lan bebrayan dominan (Wong Melayu) kang ana ing Jambi lan Sumatra Kidul.
Wong Sasak Wong Sasak iku bebrayan sing manggon ing pulo Lombok lan migunakaké basa Sasak
Sapérangan gedhé wong Sasak nganut agama Islam, bédané, ana sawatara masarakat wong Sasak, duwé praktèk agama Islam sing rada béda, ya iku penganut Islam Wetu Telu
Ana uga sapérangan warga Sasak sing nganut kapercayaan pra-Islam sing karan "sasak Boda".
Amfibi Amfibi utawa Amphibia, lumrahé didhèfinisikaké minangka kéwan kanthi balung mburi (vertebrata) sing urip ing rong alam; yaiku ing banyu lan ing dharat
Amfibi ngendhog ing banyu, utawa nyimpen endhogé ing papan sing lembab lan teles
Nalika netes, larvané sing jenengé berudu urip ing banyu utawa papan teles mau lan ambegan nganggo angsang
Sawisé pirang dina, berudu bajur malih wujud (metamorfosa) dadi kéwan diwasa, sing lumrahé urip ing dharatan utawa ing papan-papan sing luwih garing lan ambegan nganggo paru-paru.
Vertebrata Vertebrata iku subfilum saka chordata, mligi, kang nduwé balung mburi utawa kolom spinal
Balung ing kolom spinal (utawa kolom bertebral) karan vertebrai
Vertebrata iku subfilum gedhé dhéwé saka chordata, lan kapérang saka kéwan kang racaké umum dingertèni manungsa (kejaba gegremet)
Iwak (kalebu lamprey nanging dudu iwak hag), amfibi, reptil, manuk, lan mamalia (kalebu manungsa) iku vertebrata
Ciri tambahan saka subfilum iki yaiku sistem otot kang akèh kapérang saka pasangan masa, lan uga sistem saraf kang racaké ana ing njeron balung mburi
Sok-sok ana kang ngira yèn yuyu iku vertebrata nanging yuyu mung duwé thothok kang kagawé saka zat kitin
Amarga iku yuyu kalebu invertebrata.
Litowen Républik Litowen (#ALIH) iku nagara kang dianggep péranganing Éropa Wétan utawa Éropa Lor
Dumunung ing sadawané pasisir kidul-wétan Sagara Baltik, wewatesan karo Lètlan ing sisih lor, Bélarus ing sisih kidul-wétan, Polen, lan ènklav Ruslan Kaliningrad Oblast ing sisih kidul-kulon
Litowen iku anggota NATO lan Uni Éropa
Sing ndunungi ana 3.4 yuta jiwa
Kutha paling gedhé lan sisan minangka kutha krajan, ya iku Vilnius
Litowen dumadi saka region-region: "Artikel utama: Budaya Litowen" Pranala njaba
Basa madya Basa madya (saiki kaaran basa krama madya) iku basa Jawa kang nganggo tembung madya mawa ater-ater saha panambang ngoko
Miturut unggah-ungguh Jawa kang lawas, basa madya dumunung ing antaraning basa ngoko lan basa krama
Kala samana, péranganing basa madya ana telu: madya ngoko, madyantara, lan madya krama
Ing unggah-ungguh Jawa kang anyar, basa madya ora kaanggo manèh; ora madeg dhéwé kang séjé saka basa ngoko lan basa krama
Ing samangko, basa madya sok kaanggep péranganing basa krama minangka basa krama kang ora alus lan ora baku, mula kaaran basa krama madya
Duk nguni, péranganing basa madya ana telu: madya ngoko, madya krama, lan madyantara
Mangokoa, sawenèh pustaka ora sarujuk anggoné mratélakaké madya krama lan madyantara
Cathetan: mungguh ing conto, tembung ngoko dikandelaké lan digarisi sor, tembung krama dikandelaké, déné tembung krama inggil digarisi sor
Basa madya ngoko iku basa madya kang nganggo tembung madya lan tembung ngoko mawa ater-ater lan panambang ngoko
Madyama purusané nganggo tembung "dika," déné pratama purusané nganggo tembung "kula"
Panganggoning basa madya ngoko padatané ing guneming bakul marang bakul
Ing sor iki conto ukara kang nganggo basa madya ngoko
Basa madya krama iku basa madya kang nganggo tembung madya lan tembung krama mawa ater-ater lan panambang ngoko (Panemu 1)
Ana panemu liya manawa basa madya krama uga ngemu tembung krama inggil (Panemu 2)
Panganggoning basa madya krama padatané ing guneming wong wadon marang bojoné
Ing sor iki conto ukara kang nganggo basa madya krama
Basa madyantara iku basa madya kang nganggo tembung madya, tembung krama, tembung krama inggil kanthi ater-ater lan panambang ngoko (Panemu 1)
Ana panemu liya manawa basa madyantara mung ngemu tembung madya lan tembung krama (Panemu 2)
Panemu liya manèh ngarani basa madyantara padha karo basa madya ngoko, mung béda ing madyama purusa kang nganggo tembung "mang", "samang", utawa "sampéyan" ing basa madyantara (Panemu 3)"." Panganggoning basa madyantara padatané ing guneming wong wadon marang bojoné, priyayi cilik marang priyayi cilik, lan priyayi marang saduluré kang pangkat luwih cendhak
Ing sor iki conto ukara kang nganggo basa madyantara.
Lodan Lodan, timinggila, utawa iwak gajah iku kéwan nusoni ("mamalia") kang urip ing sagara
Sanadyan ing sok diarani "iwak lodan", lodan sajatiné ora kagolong ing kulawarga iwak, nanging kaya kéwan mamalia liyané
Lodan duwé ciri-ciri: Lodan purba évolusi ing tengahing jaman Eocene, kira-kira 50 yuta taun kapungkur
Salah siji lodan paling ndhisik kang wis cures yaiku Basilosaurus kang ndhasé cilik kanthi moncong nonjol lan nduwé untu
Dawané Basilosaurus watara 25 mèter
Fosil nedahaké yèn lodan asalé saka kéwan dharatan mawa kuku, mungel saka kéwan kaya Mesonychid (kéwan kaya sregala kang manggon ing pasisir) kang suwé-suwé bali manggon ing laut watara 50 yuta taun kapungkur
Siji manèh kamungelan kéwan liya kang malèh dadi lodan, yaiku Ambulocetus, mamalia saukuran asu laut, dawané 3 mèter boboté 325 kilogram
Saiki, ana rong jinis lodan, yaiku lodan Odontoceti, lodan nduwé untu, lan lodan Baleen, Mysticeti
Lodan Odontoceti kang nduwé untu wujud pamangsa kang mangan iwak, sotong, lan mamalia laut, duwé bolongan ambegan siji
Lodan balin ukurané luwih gedhé tinimbang lodan Odontoceti lan duwé struktur kang dikenal minangka balin kang awujud sikat
Struktur iki migunani kanggo nyaring plankton ing banyu
Iwak Paus Balin nduwé bolongan ambegan loro.
Lumba-lumba Lumba-lumba iku mamalia laut kang cerdas banget
Saliyané iku sistem alamiah kang nglengkapi awake uga komplès banget
Saéngga akèh tèknologi kang inspirasiné saka lumba-lumba
Salah siji contoné yaiku kulit lumba-lumba kang bisa nyilikaké gèsèkan karo banyu, saéngga sithik banget rerendhet lumba-lumba anggoné mbluru ing banyu
Perkara iki kang dipigunaaké para perenang kanggo ngrancang klambi renang kang mèmper kulit lumba-lumba
Enem kéwan ing famili Delphinidae lumrahé karan "paus"
Kéwan iki sok karan "blackfish" (iwak ireng):
Jamur Jamur nduwé sapérangan teges: Panggunaan manungsa
Sawetara jamur digunakake ing obat rakyat
Ing sawetara negara, ekstrak, kayata polysaccharide-K, schizophyllan, polysaccharide peptide, utawa lentinan, minangka terapi kanker adjuvant sing didaftar dening pemerintah, nanging bukti klinis kanggo khasiat lan safety ekstrak kasebut ing manungsa
Thomas Aquinas Thomas Aquinas (1225, Aquino, Italia – Fossanova, Italia, 7 Maret 1274), sok ugi sinebut Thomas Aquino utawi Thomas saking Aquino (basa Italia: Tommaso d’Aquino) punika satunggiling filsuf lan ahli téyologi misuwur saking Italia
Piyambakipun dados misuwur amargi saged ndamel sintesis saking filsafat Aristoteles lan ajaran Gréja Kristen
Sintesisipun punika dipunamot ing karya mliginipun: "Summa Theologiae" (1273)
Piyambakipun ingaran minangka "Ahli téyologi utami tiyang Kristen." Malah panjenenganipun dipunanggep minangka tiyang suci déning Gréja Katulik lan gadhah gelar santo
Aquinas punika teolog skolastik ingkang paling ageng
Panjenenganipun punika murid Albertus Magnus
Albertus mulang prakawis filsafat Aristoteles saéngga panjenenganipun baud sanget ing filsafat punika
Pandangan-pandangan filsafat Aristoteles dipunselarasaken kaliyan pandangan-pandangan Alkitab
Panjenenganipun tiyang ingkang paling kasil nyelarasaken kekalihipun saéngga filsafat Aristoteles boten dados unsure ingkang mbebayani kanggé iman Kristen
Ing taun 1879, ajaran-ajaranipun dipundadosaken minangka ajaran ingkang sah ing Gréja Katulik Roma déning Paus Leo XIII
Thomas dipunwiyosaken ing Roccasecca, celak Aquino, Italia, taun 1225
Bapanipun inggih punika Pangeran Landulf saking Aquino
Tiyang sepuhipun punika tiyang Kristen Katulik ingkang salèh
Punika ingkang dados jalaran putranipun, Thomas, ing yuswa gangsal taun dipunpasrahken ing biara Benedictus ing Monte Cassino kanggé diwulang supados ing mangsa ngajeng dados satunggiling biarawan
Sasampunipun sedasa taun Thomas wonten ing Monte Cassino, panjenenganipun dipunpindhah ing Naples kanggéngrampungaken pendidikan basanipun
Sasampunipun ing mrika, panjenenganipun wiwit kasengsem marang pedamelan karasulan gréja, lan panjenenganipun ngupados pindhah ing Ordho Dominikan, satunggiling ordho ingkang sanget gadhah peranan ing abad punika
Pepénginanipun boten dipunpangèstoni déning tiyang sepuhipun saéngga panjenenganipun kedah mapan ing Roccasecca laminipun langkung saking satunggal taun
Nanging, tekadipun sampun wateg saéngga tiyang sepuhipun pasrah marang gegayuhan putranipun
Ing taun 1245, Thomas resmi dados anggota Ordho Dominikan
Minangka anggota Ordho Dominikan, Thomas dipunkintun sinau ing Universitas Paris, satunggiling universitas ingkang misuwur sanget ing wekdal samanten
Panjenenganipun sinau ing mrika laminipun tigang taun (1245 -- 1248)
Ing mriki panjenenganipun tetepangan kaliyan Albertus Magnus ingkang nepangaken filsafat Aristoteles marang piyambakipun
Panjenenganipun ngréncangi Albertus Magnus maringaken kuliah ing Studium Generale ing Cologne, Prancis, ing taun 1248 - 1252
Ing taun 1252, panjenenganipun kundur ing Paris lan wiwit maringaken kuliah Biblika (1252-1254) lan "Sentences", karangan Petrus Abelardus (1254-1256) ing Konven St
Kaprigelan Thomas misuwur sanget saéngga piyambakipun dipunparingi jejibahan kanggé maringaken kuliah-kuliah ing babagan filsafat lan teologia ing sapérangan kita ing Italia, kados ta ing Anagni, Orvieto, Roma, lan Viterbo, ingkang laminipun sedasa taun
Ing taun 1269, Thomas dipundhawuhi kundur ing Paris
Panjenenganipun naming tigang taun wonten ing mrika amargi ing taun 1272 panjenenganipun dipunparingi jejibahan kanggémbikak satunggiling sekolah Dominikan ing Naples
Ing lelampahan nuju Konsili Lyons, dumadakan Thomas gerah lan tilar donya ing biara Fossanuova, 7 Maret 1274.
Paus Yohanes XXII ngangkat Thomas minangka tiyang suci ing taun 1323
Thomas mucalaken Allah minangka "wonten ingkang boten winates " ("ipsum esse subsistens")
Allah punika "dzat ingkang paling inggil", ingkang gadhah kawontenan ingkang paling inggil
Allah punika pangobah ingkang boten obah
Katon sanget prabawa filsafat Aristoteles ing kaca tingalipun
Donya punika lan gesang manungsa kapérang saking kalih tingkat, inggih punika tingkat adikodrati lan kodrati, tingkat nginggil lan ngandhap
Tingkat ngandhap (kodrati) namung saged dipunpahami kanthi migunaaken akal
Gesang kodrati punika kirang sampurna lan saged dados sampurna manawi dipunsampurnaaken déning gesang rahmat (adikodrati)
"Tabiat kodrati sanès dipunboten wontenaken , nanging dipunsampurnakaken déning rahmat," makaten pratelakanipun Thomas Aquinas
Ngenani manungsa, Thomas mucalaken bilih ing mulabukanipun manungsa gadhah gesang kodrati ingkang sampurna lan diparingi rahmat Allah
Nalika manungsa dhawah ing salebeting dosa, rahmat Allah (rahmat adikodrati) punika ical lan tabiat kodrati manungsa dados kirang sampurna
Manungsa boten saged malih netepi paugeran katresnan tanpa pitulungan rahmat adikodrati
Rahmat adikodrati punika dipuntawakaken marang manungsa liwat gréja
Kanthi pitulungan rahmat adikodrati punika manungsa dipunkiyataken kanggé ngupados keslametanipun lan mungelaken manungsa dipunmenangaken déning Kristus
Perkawis sakramèn, piyambakipun gadhah penemu bilih wonten pitung sakramèn ingkang dipuntitahaken déning Kritus , lan sakramèn ingkang paling wigati inggih punika Ékaristi ("sacramentum sacramentorum")
Rahmat adikodrati punika dipunsaluraken matang tiyang pitados liwat sakramèn
Kanthi nampi sakramèn, tiyang wiwit mlampah nuju marang satunggiling kagesangan ingkang énggal lan ngglampahaken tumindak-tumindak ingkang saé ingkang ndadosaken tiyang punika dipuntampi déning Allah
Kanthi makaten, rahmat adikodrati wigati sanget amargi manungsa boten saged ndamel punapa-punapa ingkang saé tanpa rahmat ingkang dipunparingaken déning Allah
Gréja dipunpriksani minangka lembaga kaslametan ingkang boten saged ndamel lepat ing ajaranipun
Paus gadhah kuwaos paling inggil ing géja lan satunggil-satunggiling pawucal paling inggil ing géja
Karya teologis Thomas ingkang misuwur sanget inggih punika ""Summa Contra Gentiles" lan "Summa Theologia""
Wellem, Riwayat Hidup Singkat Tokoh-Tokoh dalam Sajarah Gréja, BPK Gunung Mulia, Jakarta 1999
Lukisan-lukisan lan gambar-gambaripun kalebet karya kagunan ingkang saé piyambak, paling misuwur, lan paling awis ing donya
Van Gogh dipunanggep minangka satunggiling pelukis paling ageng ing sajarah kagunan Éropah
Nalika taksih anèm Van Gogh nyambut damel ing satunggiling perusahaan panyadé karya kagunan, lan sasampunipun sapérangan wekdal nyambut damel dados guru, panjenenganipun makarya minangka misionaris ingkang nyambut damel ing wewengkon pertambangan ingkang miskin sanget
Panjenenganipun nembé dados seniman ing taun 1880
Wiwitanipun karya-karyanipun migunaaken warni-warni ingkang surem
Nembé nalika ing paris, panjenenganipun pinanggih kaliyan impresionisme lan neo-impresionisme ingkang warni-warninipun langkung cerah lan gaya lukisanipun dipunkembangaken dados satunggiling gaya ingkang unik lan gampil dipunkenali
Gaya lukisanipun punika dumugi ing tingkat pangembangan ingkang penuh nalika piyambakipun manggèn ing Arles, Prancis
Ing mulabukanipun, panjanenganipun tumut marang tipikal pelukis ing zamanipun kanthi gaya impresionisme
Nanging kabotenpuasan marang pangekangan èksprèsi kagunan déning pakem impresionisme ndamel piyambakpipun pindhah ing gaya ekspresionisme
Vincent Van Gogh dipundiagnosa nandhang lelara epilepsi inglang cekap parah
Diagnosa punika dipundamel déning kalih dhokter ingkang bènten ingkang nrawat panjenenganipun
Van Gogh ugi naté ngiris talinganipun piyambak
Ing pungkasaning gesangipun, panjenenganipun rumaos bilih piyambakipun dados édan lan pungkasanipun nelasaken sisa gesangipun ing Griya Sakit Jiwa Saint Paul-de-Mausole ing Saint-Rémy-de-Provence, Prancis
Ing griya sakit punika panjenenganipun tetep nglukis
Lukisan-lukisan karyanipun Van Gogh
† Arupi lukisan ingkang nggayuh rékor pangaos panyadéan paling inggil.
Herodotus Herodotus (Yunani: Ἡρόδοτος, Herodotos) punika ahli sajarah ingkang gesang ing abad kaping 5 SM (±484 SM - 425 SM)
Panjenenganipun dipunkenal amargi seratanipun "Sajarah" (Yunani: "Ιστοριης απόδεξις"), satunggiling kempalan cariyos prakawis manéka papan lan tiyang ingkang panjenenganipunkempalaken salaminipun lelampahanipun
Amargi karyanipun puniki, panjenenganipun asring dipunanggep minangka "Bapak Sajarah"
Virgil Publius Vergilius Maro (Virgil ing basa Inggris), punika pujangga misuwur Romawi
Karya-karyanipun ingkang wujud puisi pastoral lan epik ing basa Latin, gadhah prabawa ageng dhumateng karya-karya sastra salajengipun kados ta La Divina Comedia saking Dante Alighieri, utawi Paradise Lost saking John Milton
Sesarengan kaliyan pujangga Horatius lan sajarawan Livius, karya-karyanipun dados tetenger éra kaemasan sastra Latin klasik periode Augustan
Panjenenganipun dipunwiyosaken tanggal 15 Oktober 70 SM ing désa Andes, celak Mantua ing wilahan lèr Italia
Tiyang sepuhipun sanadyan asalipun saking kalangan biyasa, gadhah satus sosial ingkang saé amargi upadosipun minangka pandamel barang-barang tembikar
Upados puniki sepindhah dipunrintis éyang kakungipun, Magus, bapa saking ibunipun, Maggia Polla
Pendidikan dhasar dipunlampahi ing Cremona dumugi yuswa 15 taun (taun 55 SM), ing wekdal pamaréntahan Konsul Pompeius lan Crassus
Salajengipun piyambakpipun nglajengaken pendidikanipun ing Milan, lajeng Roma
Ing kitha punika, piyambakipun nyinaoni manéka èlmu, mliginipun kadhokteran lan matématika
Piyambakipun ugi nyobi peruntunganipun minangka pengacara, nanging amargi kamampuan ngendikanipun ingkang awon lan kasendhat-sendhat, piyambakipun namung sepindah tampil wonten ing pangadilan
Amargi katertarikanipun kanggé nyinaoni filsafat materialisme Epikurian, piyambakipun pindhah dhateng Napoli lan nggabung ing satunggiling akademi ing mriku kanggé nyinaoni filsafat punika
Ing Napoli puniki piyambakipun mapan ngantos sédanipun
Vergilius nyerap karya klasikipun ingkang sepindhah Eclogues antawis taun 42 SM – 39 SM ing wangun kempalan satunggiling puisi
Puisi-puisi ingkang kainspirasi déning pujangga Yunani Theocritus puniki, dipunpisungsungaken kanggé Gaius Asinius Pollio, Alfenus Varus, lan Cornelius Gallus ingkang sampun gadhah jasa nalika mbiyantu mikantukaken malih tanah tetanèn kagunganipun
Tanah tetanèn kagunganipun dipunsita nagari lan dipunparingaken marang para mantan saradhadhu saking pihak Octavianus minangka imbalan jasanipun, ngalahaken Brutus lan Cassius ing Philipi taun 42 SM
Karya salajengipun Georgicon utawi "Puisi Tetanèn" ingkang kapérang saking sekawan buku dipunserat antawis taun 37 SM – 29 SM
Miturut panuturanipun, puisi-puisi puniki dipundamel amargi panyuwunan Maecenas, rèncang akrab ugi tiyang kapercayanipun Kaisar Agustus, kanggé nekanaken peran wigatos tetanèn lan narik kathah tiyang tumut lumebet
Propaganda puniki dipunmaksudaken kanggé nggesangaken malih prodhuksi sèktor tetanèn Romawi ingkang kalantar amargi perang salaminipun sapérangan génerasi, ugi ngriptaaken swasembada pangan
Ing akir gesangipun (30 SM – 19 M), Vergilius nelasaken wekdal nyerat karya pamungkasipun Aeneid
Ing karyanipun puniki, piyambakipun nggambaraken Roma sanès minangka narasi sajarah nanging minangka mitologi, lan milih wangun puisi tinimbang prosa
Wangun ingkang sarupi ugi dipunpigunaaken déning Homerus ing karyanipun Iliad lan Odusseia
Mitologi puniki nyariyosaken ngenani Aenas, putra saking Anchises lan dèwi Venus, ingkang mimpin para pangungsi Troya ngedegaken koloni énggal ing di Italia
Saking keturunan Aenas puniki salajengipun muncul Romulus, pangadeg kitha Roma
Vergilius boten naté nuntasaken karya pungkasanipun, Aeneid
Tigang taun pungkasan sadèrèngipun piyambakipun tilar donya, piyambakipun nelasaken wekdal ing Yunani kanggé nuntasaken karya pungkasanipun
Nanging ing mrika piyambakipun nandhang gerah lan mutusaken kanggé kundur ing Italia
Panjenenganipun séda tanggal 21 September 19 SM ing Brundisium, distrik Calabria, pasisir wétan Italia lan dipunsarèkaken ing Pozzuoli, ing pasisir celak Napoli.
Ing watu nisanipun kaserat: "Mantua me genuit
Cecini pascua, rura, duces" Ingkang tegesipun: "Mantua nglairaké aku
Calabria nggawa aku lunga"
"Saiki Napoli nggegem aku
Aku nyanyi ngenani ara-ara suket, padésan lan para pamimpin"
Ing Dividina Komedia, Vergilius dados pamandhu Dante nalika wonten ing Ntraka lan Latu Pangresikan
Zeami Zeami Motokiyo (世阿弥 元清) ugi dipunsebat Kanze Motokiyo (観世 元清、1363 - 1443) punika aktor lan dramawan Jepang
Panjenenganipun nyerat punapa ingkang kedah dipunlampahi aktor Noh, lan ndamel pacakan teater Noh minangka wangun seni
Noh wujud jinis drama musik Jepang
Buku-buku Zeami boten namung nelakaken pripun aktor mainaken peranipun, nanging ugi nyerat prakawis sajarah lan filsafat, dhedhasar budaya spiritual Jepang
Bapanipun Zeami, Kan'ami (観阿弥), ugi aktor lan dramawan
Kan'ami gadhah teater piyambak lan keliling kaliyan anggotanipun
Panjenenganipun mulang kaprigelanipun marang Zeami
Bapa lan putra puniki wujud tiyang wigati ing teater Noh, lan ndamel Noh kados sapunika
Nalika upados Kan'ami ngawontenaken pertunjukan kanggé Shogun Jepang, Ashikaga Yoshimitsu, sang Shogun nawani Zeami pendidikan lapangan
Zeami puniya priyantun bagus kanthi swantun saé, lan Yoshimitsu remen marang pasuryan lan bakatipun
sasampunipun nggantosaken bapanipun, lan dados pamimpin teater, Zeami teras nedahaken lan ngadhaptasi gayanipun dados Noh kados sapuniki
Campuran tèknik pantomim lan swantun, sampun narik Jepang laminipun atusan taun
Sima Qian Sima Qian (Hanzi: 司馬遷) (145 SM-90 SM) punika satunggiling sajarawan lan nagarawan ing jaman Dinasti Han
Asma jangkepipun inggih punika "Sima Zichang" (司馬子長)
Karyanipun ingkang misuwur inggih punika Cathetan Sajarah Agung ingkang wujud cathetan sajarah paling jengkep sepindah ing Tiongkok malah ugi ing donya ingkang nyathetaken sajarah peradaban Tiongkok wiwit jaman Kaisar Kuning dumugi jaman Dinasti Han
Kagesangan Sima Qian wiwit taksih timur
Sima Qian miyos taun 145 SM ing Longmen (sapunika Provinsi Shanxi), ingkang pas kaliyan taun kaping gangsal pamaréntahan Kaisar Jing saking Dinasti Han
Nalika bapanipun, Sima Tan dipuntunjuk minangka Sajarawan Agung ing taun 140 SM, sadaya kulawarganipun pindhah dhateng Mao Ling, satunggiling kitha ingkang dipunyasa déning Kaisar Han, Wu minangka musoleum kanggé piyambakipun
Kitha Mao Ling piyambak letipun 30 km saking kitha krajan dinasti Han, Chang-an
Kanggé yasa lan majengaken kitha Mao Ling, Kaisar Wu meksa para pedagang sugih kanggé pindhah dhateng kitha punika
Sasanèsipun punika, tiyang-tiyang saking manéka profèsi manggèn ing mrika.Malah pendhékar jago pedhang misuwur Guo Jie ugi naté dipunpeksa kanggé pindhah mrika
Kanthi makaten kitha kasebat dados ngrembaka, dados kitha ingkang kasil
Ing yuswa 10 taun, Sima Qian wiwit sinau maos karya-karya klasik saking ara-araipun Kong Anguo
Banjur salajengipun, piyambakipun kathah srawung kaliyan kang ndunungi kitha Mao Ling saéngga bakatipun kaasah
Napak tilas lelampahan Sima Qian
Nalika yuswa 20 taun, piyambakipun nggawontenaken lelampahanipun ingkang sepindhah
Piyambakipun tindak saking lèr mangidul, sadawanipun Kali Kuning lan Kali Yangtze
Piyambakipun ugi minggah ing redi Hui Ji kanggé njlajah pasaréan Yu, pangadeg Dinasti Xia ingkang misuwur lan tindak dhateng redi Jinyi ing provinsi Hunan kanggé nylidhiki tanah pasaréan Shun, raja misuwur saking Cina kina
Lelampahan salajengipun liwat kali Yuan lan Xiangjiang salajengipun mangalèr sadawanipun kali Wen lan Si
Salajengipun dhateng Kali Buluo papanipun panyair patriotik Qu Yuan mlumpat nglalu sasampunipun nglampahi kabotenadilan
Papan mawi sajarah sanès ingkang panjenenganipun dhatengi inggih punika kitha bètèng Xiehe ingkang wujud papan raja-raja Chu lan Han pérang kanggé pikantuk kakuwosan
Lan ing lelampahan kundur dhateng Chang-an, piyambakipun ngliwati praja Liang lan Chu
Sakunduripun saking lelampahanipun, piyambakipun dipuntunjuk minangka pegawé Pura ingkang pungkasaipun mbeta panjenenganipun malih ing lelampahan dhinas ingkang ing wekdal punika nuju dhateng provinsi Hunan lan Sichuan
Panjenenganipun mlampah liwat provinsi Guichuan, Guangxi, Yunnan lan Kunming
Salajengipun ndhatengi pérangan kidul-kilèn Cina papaning suku Yi manggèn lan salajengipun panjenenganipun kundur malih dhateng kitha krajan nalika kawontenan bapanipun kritis amargi lelara ingkang dipuntandhang
Nyaketi sédanipun, bapanipun nyuwun dhumateng Sima Qian supados nerasaken upados leluhuripun minangka Sajarawan Agung