Exqrch/javanese-Komodo-pixelgpt huggingface dataset:
Serat Centhini diripta wujud tembang, lan penulisané diklompokaké miturut jinis laguné
Tambangraras iku asmané putri kang dadi lakon ing karya iki kang dadi pasangané lakon utama kang asmané Amongraga
Banjur Centhini iku abdiné Tambangraras kang isih bocah cilik
Centhini iku diserat kanggo ngumpulaké baboning Pangawikan Jawa (“induk kawruh jawa”)
Surasané Serat Centhini iku manéka warna kawruh ngèlmu lan kabudayan Jawa, supados lestatantun kaliyan boten ical
Serat Centhini iku awujud tembang, lan ditulis miturut jinising lagu
Serat Centhini ditulis nganggo basa Jawa kang kapérang 12 jilid lan ngamot babagan penguripan lan kabudayan Jawa ing “dasawarsa” sepisanan “abad” 19
Kawruh iku dibabar awujud carita nalika lelaku tumeka pelosoking tanah Jawa
Ana bab agama, manéka warna ngèlmu (kebatinan, kekebalan, keris, arsitèktur, tetanèn), kasenian (kasusastran, karawitan, jogèd), primbon, ramuan jampi-jampi, manéka warna masakan, adat istiadat, firasat wataking manungsa, lan carita kang ana gegayutané karo Yasan Kuna
Miturut "genre", Serat Centhini iku kalebu bauwarna karo carita "Santri lelana"
Sumahatmaka, sawijining kerabat pura Mangkunagaran, Serat Centhini digubah saka kersaning Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom ing Surakarta, sawijining putra Kanjeng Susuhunan Pakubuwana IV, inggih punika ingkang salajengipun dados Sunan Pakubuwana V.Sangkala Serat Centhini, kang jeneng pepaké yaiku Suluk Tambangraras, uniné "paksa suci sabda ji", utawa taun 1742 taun Jawa utawa taun 1814 Masehi
Tegesé isih ana ing ing sajeroning mangsa tahtané Sunan Pakubuwana IV, utawa enem taun sadurungé panobatan Sunan Pakubuwana V
Miturut cathetan bab munggah tahtané para ratu, Pakubuwana IV wiwit munggah singgasana taun 1741 (Jawa), déné Pakubuwana V wiwit munggah singgasana padha taun 1748 (Jawa)
Kang dadi sumber saka Serat Centhini yaiku kitab Jatiswara., kanthi sangkala "jati tunggal swara ratu", kang nuduhaké angka 1711 (taun Jawa, tegesé isih ing jamané Sunan Pakubuwana III)
Ora dikawruhi sapa kang ngarang kitab Jatiswara
Yèn dianggep pengarangé R.Ng
Yasadipura I, banjur bakal katon ora cetha ("meragukan") awit ana akèh gèsèhé karo kitab Rama utawa Cemporèt
Tujuan lan pelaku panggubahan
Saka kersané Sunan Pakubuwana V, gubahan Suluk Tambangraras utawa Centhini iki dimanfaatké kanggo ngumpulaké sadhéngah kawruh lair lan batin masarakat Jawa ing jaman semana, kang kalebu ing njeroné kayakinan lan penghayatan bab agama
Pakaryan iki dipanggedhèni langsung déning Pangeran Adipati Anom, lan kang éntuk tugas mbantu ana telung pujangga pura, yaiku: Sadurungé diayahi panggubahan, katelu pujangga pura éntuk tugas-tugas kang mirunggan kanggo ngumpulaké bahan-bahan kanggo gawé kitab mau
Ranggasutrasna duwé tugas njelajah pulo Jawa pérangan wétan, Yasadipura II duwé tugas njelajah Jawa pérangan kulon, sarta Sastradipura duwé tugas nunèkaké ngibadah kaji lan nyempurnakaké kawruh agama Islam
Ranggasutrasna kang njelajah pulo Jawa pérangan wétan wis mulih luwih dhisik, mula panjenengané diutus miwiti ngarang
Sajeroning pambuka diwedharaké bab karsa sang putra makutha, kanthi sengkalan "Paksa suci sabda ji".
Sawisé Ranggasutrasna ngrampungaké jilid siji, Yasadipura II rawuh saka Jawa pérangan kulon lan Sastradipura (saiki uga sesilih Kyai Haji Muhammad Ilhar) saka Mekah
Jilid loro nganti papat ditulis bebarengan déning katelu pujangga pura
Saben prakara kang magepokan karo wewengkon kulon Jawa, wétan Jawa, utawa agama Islam, ditulis déning ahliné dhéwé-dhéwé
Pangeran Adipati Anom banjur nulis dhéwé jilid lima nganti sepuluh
Panyebabé amarga Pangeran Adipati Anom kira-kira kuciwa sabab kawruh bab saresmi kurang jelas ungkapané, saéngga kawruh bab mau dianggep ora sampurna
Sawisé dianggep cukup, Pangeran Adipati Anom nyerahaké manèh panulisan rong jilid pungkasan (jilid sewelas lan rolas) marang katelu pujangga pura mau
Wusananè, kitab Suluk Tambangraras utawa Centhini mau bisa rampung lan cacahé lagu sakabèhé dadi 725 lagu
Serat Centhini disusun dhedhasar carita lelakuné putra-putri Sunan Giri sawisé dikalahaké déning Pangeran Pekik saka Surabaya, ipé Sultan Agung saka Karajan Mataram
Carita diwiwiti sawisé telu putra Sunan Giri mencar ninggal tanah asal kanggo ngulandara, awit kakuwasan Giri wis diajuraké déning Mataram
Putra putri Sunan Giri mau yaiku Jayengresmi, Jayengraga/Jayengsari, lan sawijining putri, Ken Rancangkapti
Jayengresmi, dikanthi déning loro santri kang jenengé Gathak lan Gathuk, nglakoni "lelampahan spiritual" menyang saubengé kraton Majapait, Blitar, Gamprang, alas Lodaya, Tuban, Bojonegoro, alas Bagor, Gambirlaya, Gunung Padham, désa Dhandher, Kasanga, Sela, Gubug Merapi, Gunung Prawata, Demak, Gunung Muria, Pekalongan, Gunung Panagaran, Gunung Mandhalawangi, Tanah Pasundan, Bogor, tilas kraton Pajajaran, Gunung Salak, lan sabanjuré tekan ing Karang
Sajeroning lelaku iki, Jayengresmi ngalami "pendewasaan spiritual", amarga ketemu karo sawatara guru, tokoh-tokoh gaib sajeroning mitos Jawa kuna, lan sawatara juru kunci makam-makam kramat ing tanah Jawa
Sajeroning patemon karo tokoh-tokoh iku, panjenengané sinau bab warna-warna kawruh sajeroning khazanah kabudayan Jawa, wiwit saka "candhi, makna swra manuk gagak lan prenjak, khasiat manuk pelatuk, pituduh panggawéné kain lurik, pilihan waetu gayutan sèksual, itungan tanggal, nganti tekan kisah Syekh Siti Jenar"
Pangalaman lan paningkatan kawicaksanan iki nggawé panjenengané ing tembé mburi misuwur kanthi sebutan Seh (Syekh) Amongraga
Sajeroning lelaku mau, Syekh Amongraga ketemu karo Ni Ken Tambangraras kang dadi garwané, sarta pembantuné Ni Centhini, kang uga mèlu ngrungokaké wejangan-wejangané
Jayengsari lan Rancangkapti diiringi santri kang jenengé Buras, lelana menyang Sidacerma, Pasuruan, Ranu Grati, Banyubiru, sikilé Gunung Tengger, Malang, Baung, Singhasari, Sanggariti, Tumpang, Kidhal, Pasrepan, Tasari, Gunung Brama, Ngadisari, Klakah, Kandhangan, Argopuro, Gunung Raung, Banyuwangi, Pekalongan, Gunung Perau, Dieng, nganti tekan Sokayasa ing sikilé Gunung Bisma Banyumas
Sajeroning lelaku mau panjenengané olèh kawruh ngenani "adat-istiadat tanah Jawa, sariat para nabi, kisah Sri Sadana, kawruh wudhu, salat, kawruh dzat Allah, sipat lan asma-Nya (sipat rong puluh), Hadist Markum, pètungan slametan wong mati, sarta watak Pandawa lan Kurawa"
Sawisé ngliwati lelana kang mataun-taun, pungkasané katelu katurunan Sunan Giri mau bisa ketemu manèh lan kumpul bebarengan para kulawarga lan kawulané, sanadyan bab iku ora lumaku suwé awit Syekh Amongraga (Jayengresmi) banjur nerusaké laku spiritual tumuju tingkat kang luwih dhuwur manèh, yaiku ninggal bumi
Sunan Pakubuwana VII, dados Raja taun 1757 ngantos 1786, maringaken hadia Suluk Tambanglaras kanggé pamaréntah Walanda
Nanging ingkang diparingi namung mendhet saking jilid 5-9, kanthi nambahi tembung pengantar énggal ingkang nembé dipundamel kaliyan R.Ng
Sangkalan Kitab mau "Tata resi amulang jalma", ingkang tegesipun 1775, dados 8 jilid, diparingi sesirah "Serat Centhini", ingkang saking 280 lagu
Penerbit PN Balai Pustaka nalika taun 1931 naté nerbitaken ringkesan Serat Centhini, ingkang dipundamel R.M.A
Sumahatmaka, saking naskahipun Reksapustaka pura Mangkunagaran
Ringkesan mau sampun dipunalihaksarakan lan dipunterjemahaken mawi carita, supados saged dipahami kaliyan masarakat
Serat Cemporèt Serat Cemporèt iku karya sastra Jawa kang éwoning sastra gagrag anyar, kang dianggit déning Paku Buwono IX
Karya sastra iki dianggit sajeroning métrum dhandhanggula
Songsoggora (payung agung) minangka lambang kaslametan, ibarat winidyan (dikurniani kawruh) kang cocog karo kang digayuh, nanging tetep ringa-ringa ("ragu-ragu") wektu nggubah, amarga ora duwé kamampuan kang dhuwur, saéngga luwih dhisik kudu angruruhi (golèk) karisauan batin, lan njaga angkara murka, sinambi mohon luwar saka kasedihan, supaya aja nganti bingung sajeroning nyusun dalaning carita iki, lan mangkono carita iki ginupita (digubah) 2
Sabeneré buku carita iki disusun saka karsaning Sri Baginda IX, kang sinéwaka ("bertahta") ing karajan ageng Surakarta
Sri Baginda misuwur ing donya awit kasektèné lan minangka wewujudan utama sajeroning sipat-sipat utama, suci, ati sabar, sentosa, loma sarta tulus tresnané marang kawula, saéngga gedhé cilik kabèh padha ndongakaké kasejahtran karajan Sri Baginda
Minangka pambuka carita iki bakal diwedhar sawijining kiasan kang éndah, kang bisa didadèkaké tuladha sajeroning nglakoni sembarang kalir, angger digolèki kang rahayu kanggo mèngeti kakhilafan budi, supaya kabèh bisa lumaku kanthi gampang
Kang diwedhar minangka tuladha ya iku carita lawas, pérangan pungkasan saka Pustaka Rajaweda ya iku bab nagara Purwacarita
Negeri iku mulya banget amarga wibawa raja, kang gadhah gelar Sri Mahapunggung, kang kukuh ngugemi darma lan paugeran sarta ahli ing babagan ngèlmu kawruh
Wiwitané raja Suwelecala kang dadi pambuka carita, gadhah enem putra lanang kang imbang kasektèné
Kang pambarep sesulih Raden Jaka Panuhun, panjenengané kasengsem marang babagan tetanèn
Awit saka iku panjenengané munggah tahta lan mréntah sawenèh masarakat tani ing laladan Pagelan lan saubengé, ing kana panjenengané yasa sawijining kutha minangka pusat pamaréntahan laladan Pagelen lan Kutaarja sarta mawa gelar Sri Manuhun
Putra kaloro kekasih Raden Jaka Sandanggarba, kasengsem marang donya dagang
Mulané wis lumrah yèn panjenengané sregeb banget usaha ngumpulaké modal, saéngga wusanané dadi raja sudagar, pusaté ing Jepara lan mawa gelar Sri Sadana
Putra kang katelu ingkang asma Raden Jaka Karungkala, kasengsem njelajah alas gung liwang liwung kanggo ajag kidang, banthèng, sapi lan manuk
Wektu tuwa banjur dadi raja ing Kirata, mimpin para pamburu, para penangkap kéwan, para pamiara sato kéwan lan kabèh pedagang daging
Biyèn kuthané ing Prambanan lan mawa gelar Sri Kala, uga kaloka kanthi sebutan Kirataraja
Adiné ya iku Jaka Tunggumetung, kasenengané ngarungi sagara golèk iwak utawa nyadap arèn ing wektu awan, saraya gawé uyah ing wektu wengi
Amarga saka iku panjenengané nguwasani para pamisaya mina ("warigaluh"), ngumpulaké lan mimpin para penyadap sarta nguwasani para wong tani uyah
Biyèn punjeré ing Pagebangan lan mawa gelar Sri Malaras, anak kang "sumendi", ya iku rakané si bungsu kang kekasih Raden Jaka Petungtantara, amarga seneng pangalembana lan samadi sarta nyinaoni ngèlmu kapandhitan lan kapujanggan pura.
Alkemade Alkemade iku sawijining "gemeente" ing provinsi Holland Kidul, Walanda
Minangka sawijining "gemeente" cilik, Alkemade arep manunggal karo "gemeente" Jacobswoude ing 1 Januari 2009
Miturut rencana jeneng "gemeente" sing dikukuhaké déning rapat ing tanggal 18 September 2007 bakal dadi Kaag en Braassem
Serat Wédhatama Serat Wédhatama iku karya susastra Jawa gagrag anyar kang ngamot filsafat Jawa mligi bab kawruh manunggaling kawula gusti
Teks iki ditulis déning Kanjeng Gusti Pangéran Adipati Arya (KGPAA) Mangkunagara IV kang lair kanthi asma Radèn Mas Sudira, ing dina Senin Paing, tanggal 8 Sapar, taun Jimakir, windu Sancaya, taun Jawa 1738, utawa taun Masehi 3 Maret 1811
Tembung Serat Wédhatama dumadi saka telung wanda, ya iku: serat, wédha lan tama
Serat, tegesé tulisan utawa kasusastran, wédha, tegesé kawruh utawa ajaran, lan tama, dumadi saka tembung utama kang tegesé apik, dhuwur utawa luhur
Dadi Serat Wedhatama duwèni pangertèn: siji susastra kang ngemot kawruh ajaran kautaman uga kaluhuran uripé manungsa
Serat Wédhatama kalebu salah siji susastra Jawa kang banget misuwur lan unggul mligi ing babagan reroncèning tembung uga kawruh kautaman uripé manungsa
Miturut babon kang tinemu ana ing Ngayogyakarta, Serat iki kaya-kaya isih cedhak karo babone kang asli Pangkur.
Serat Wédhatama gadhah 14 pada (Tembang Pangkur), 18 pada (Tembang Sinom), 15 pada (Tembang Pucung), 35 pada (Tembang Gambuh), lan 18 pada (Tembang Kinanthi)
TEMBANG SINOM (18 pada) TEMBANG PUCUNG (15 pada) TEMBANG GAMBUH (35 pada) TEMBANG KINANTHI (18 pada)
Mesir Kuna Sejarah budaya paling tuwa ing bawana Afrika bisa ditemokake ing sapinggiring Bengawan Nil (Bengawan = kali gedhé)
Peradaban pinggir Bengawan Nil ing Mesir, Afrika, jumedhul amarga subure lemah ing wewengkon sakcerake bengawan kang kasebabake dening banjir kang nggawa lendhut
Ya iki kang narik kawigaten lan nyengkuyung manungsa kanggo mbangun panguripan lan peradaban
Peradaban pinggir Bengawan Nil uga sinebut peradaban Mesir Kuna
Agunge lan kamulyane peradaban iki isih bisa dideleng saka akeh lan maneka warna wangunan sejarah ing Mesir saiki kayata Piramida,Sphinx, lan Obelisk
Mesir uga wewengkon kang dumunung ing Afrika sisih lor lan nduweni posisi kang strategis utawa cocog amarga ana ing titik temu antarane Asia, Eropa, lan Afrika
Bengawan iki mili saka Afrika tengah liwat Mesir lan terus mili nganti Segara Tengah
Bengawan Nil iku kali kang paling dawa ing donya yaiku nganti 6.400 Km adohe
Tuke bengawan saka tuk-tuk ing Pegunungan Kilimanjaro kang dumunung ing Afrika sisih wetan
Wiwit tahun 3.400 SM Mesir kaprentah dening 30 wangsa/dinasti
Dinasti kasebut diperang dadi 3 periode utawa jaman, yaiku: Jaman Keraton Mesir Tuwa (3.400-2.160 SM)
Watara taun 5.000 SM, wis pirang-pirang desa cilik-cilik ing saubenge Bengawan Nil
Pirang-pirang abad sabanjure desa-desa iku dadi sawijining keraton kang sinebut "mones." Sateruse, "mones" ngrembaka dadi keraton gedhe yaiku Mesir Nduwur lan Mesir Ngisor
Para ratu kang ana ing Mesir tansah kinucap kanthi jejuluk Firaun utawa "Pharaoh"
Firaun tegese "Omah kang Gedhe"
Firaun kang dadi punjering panguripan sosial, pulitik, lan agama bangsa Mesir Kuna
Sawise pirang-pirang abad kapisah, Keraton Mesir nduwur lan Mesir ngisor dimanunggalake ing sangisore Menes
Pangupayane kang kasil manunggalake 2 kraton iku anjalari dhèwèké uga duwéni jejuluk "Nesutbiti" (ratu kang nduweni makutha kembar)
Kraton iki punjere utawa pusate ana ing Kutha Memphis
Sawisé iku, kanthi urut Mesir kaprentah déning Chufu, Chepren, lan Menkaure
Nalika jamane ratu telu iku, jumedhul sawijining budaya ngawetake jisim (jenasah) kanthi cara balsem utawa mumi
Budaya ngawetake jisim iku adhedhasar kapitayan yen wong bakal urip terus sasuwene jisime isih wutuh
Mumi kasebut disarèkaké (dimakamake) menyang sajroning mastaba kang arupa makam wujud undhak-undhakan kang sinebut piramidha
Meh saben piramidha mesthi ana reca wujud singa ananging sirahe manungsa kang sinebut "Sfinks"
Nalika jaman pamréntahane Pepi I, Keraton Mesir njembarake wewengkone nganti tekan wewengkon Sudan (Nubia) lan Abbesinia
Ing jaman Fir'aun Pepi II, kakuwasane Mesir saya ringkih, saengga Keraton Mesir kang ibukuthane ing Memphis ambruk lan malih dadi keraton cilik-cilik
Jaman Keraton Mesir Tengahan (2.160-1.788 SM)
Fir'aun Sesotris III kasil manunggalake maneh pecahan-pecahan Keraton Mesir kang pecah wiwit jamane Raja Pepi II
Saliyane kasil manunggalake Mesir, dhèwèké uga kasil nggedhekake tlatah Mesir nganti Sudan, Palestina, lan dhaérah Sichem
Nalika Amenemhet III jumeneng nata, ekonomi Mesir maju kanthi cepet, utamane ing babagan tetanen.
Wong Mesir ngandelake Bengawan Nil, saliyane minangka transportasi kendharaan kanggo adol-tinuku/dedagangan nanging uga digunakake kanggo tetanen
Maju lan subure Mesir pranyata mbebayani, amarga ing taun 1.750 SM, Bangsa Hyksos nglurugi Mesir, anjalari mundure Kraton Mesir
Bangsa Hyksos nguwasani Mesir, banjur ndadekake kutha Awiris minangka punjering panguwasane
Saka Awiris iki, bangsa Hyksos nglurugi sawetara wewengkon Mesir kayata Sudan, Palestina, lan Suriah
Jaman Keraton Mesir Anyar (1.500-1.100 SM)
Watara taun 1.650 SM Keraton Mesir kang wis dikuwasani dening Bangsa Hyksos ngancem para fir'aun saka Thebe
Sawijining Fir'aun saka Thebes yaiku Ahmosis I, mandegani perang menyang Keraton Hyksos
Dhèwèké kasil ngusir bangsa Hyksos lan mbangun peradaban anyar ing ibukutha Awiris
Thutmosis I yaiku Fir'aun kang kasil nggedhekake panguwasaning Mesir menyang dhaérah Asia sisih kulon
Ing jaman Keraton Mesir ing sangisore pamréntahaning Fir'aun Thutmosis II, raja kasebut nduweni watak ekspansionis utawa karem perang
Nalika papréntahane Thutmosis III, Mesir bisa nelukake negara Babilonia, Assyria, Cicilia, Cyprus, lan liya liyane, saengga Thutmosis III uga sinebut "Napoleon saka Mesir"
Amenhotep II (1.447-1.430 SM) jumeneng nata kanthi mbelani Kraton Mesir kang wewengkone amba
Thutmosis IV ngupaya mbelani panguwasan Mesir kanthi nindakake sawetara tumindak pulitik yaiku, nyambung paseduluran marang ratu ing Babilonia lan Fir'aun Mitanni uga dhaup marang putra putrine Fir'aun Artatama
Watara taun 1.353 Amenhotep IV jumeneng nata, dhèwèké minangka reformis utawa panganyaring agama kang ngajak kawulane ninggalake nyembah para dewa utawa politheisme kanggo nyembah Dewa Amon, lan dhèwèké mulangake ajaran manembah mring gusti kang siji utawa Monotheisme
Amenhotep IV ngganti jejuluke dadi Akhenaten
Nalika jaman pamréntahane Tutankh-Amon, para pandhita padha kuwasa banget, lan panguwasane Fir'aun dirusak dening para pandhita Amon ing Thebes
Bab iku njalari dumadine krisis kepemimpinan lan krisis pulitik kang ndadekake Mesir saya mundur lan pecah maneh, Mesir pecah dadi keraton-keraton cilik lan kraton-kraton iku padha perang siji lan sijine
Mesir nggedhekake wewengkone menyang Palestina, lan kasil nguwasani laladan Palestina uga kasil nelukake Bangsa Hittit ing Asia sisih kulon
Nalika jaman pamréntahane Ramses I, bangsa Yahudi (Israil) kang padha pindhah utawa migrasi menyang Mesir padha ditindhes banjur padha didadekake batur, dipeksa nggawe wewangunan gedhong-gedhong sarta piramidha kang magrong-magrong nganti jaman pamréntahane Ramses II kang banjur ngedegake candhi kang dijenengi "Ramesseum." Papan pesareyane Ramses II iki dumunung ing Abu Simbel
Jaman Ramses II kira-kira sakjaman karo jaman uripe Kanjeng Nabi Musa
Mesir mundur lan bisa dikuwasani dening bangsa-bangsa manca kayata Libia, Abbessyria, lan Assyria nalika jaman papréntahane Ramses III
Mesir ditelukake Assyria ing taun 670 Sakdurunge Masehi lan ing taun 525 Mesir dadi wewengkon negara Persia
Sawise Persia, Mesir dikuwasani dening sawijining narendra aran Alexander Agung lan para ratu sabanjure saka Grikenlan uga ngedegake wangsa kang pungkasan ing Mesir yaiku Ptolemeus
Salah sawijining tedhak turune wangsa Ptolemeus yaiku Ratu Cleopatra lan wiwit taun 27 SM Mesir dadi wewengkon Kamaharajan Rum
Peradaban Mesir kuno wis mangerteni wwujuding tulisan kang sinebut hieroglyph wujud gambar
Tulisan-tulisan hieroglyph ana ing tembok-tembok piramida, tugu obelisk, uga godhong papirus
Aksara Hieroglyph kasusun saka gambar lan simbol wujud manungsa, kewan, lan barang liyané
Saben simbol ana tegese
Ing pangrembakane, tulisan Hieroglyph dadi luwih prasaja kang banjur sinebut tulisan "hieratis" lan "demotis." Tulisan hieratis utawa aksara suci digunakake dening para pandhita
Demotis iku tulisane para kawula kang pigunane kanggo babagan kadonyan kayata adol-tinuku.
Peradaban Mesir Kuna uga wis mangerteni bab pananggalan
Wiwitane padha nggunakake tanggalan rembulan kang adhedhasar siklus (lakune/sirkulasi) rembulan suwene 29½ dina
Nanging, amarga kaanggep ora cocog/ora trep, sistem kasebut ditinggalake, ganti tanggalan adhedhasar jumedule Lintang Kirik (Sirius) kang njedhul saben taun
Wong Mesir uga wis ngerti taun-taun Kabisat
Petungan tanggalan Mesir kanthi migunakaké lakuning srengenge banjur diadopsi dening bangsa Rum dadi Tanggalan Rum kanthi sistem Gregorian kaya kang kita gunakake saiki
Wong Mesir Kuna nyembah sawetara dewa (politheisme)
Dewa kang dikurmati dening kabeh kawula Mesir antarane Dewane Srengenge kang sinebut Ra lan Dewa Amon (Dewaning Rembulan)
Nanging ing sabanjure dewaning srengenge iku sinebut Amon-Ra
Uga ana dewa lokal kang sinembah ing dhaerah tertemtu
Dewa iku kayata, Dewaning adil ing akhirat yaiku Dewa Osiris, Dewaning Bengawan Nil, yaiku Dewi Horus, yaiku dewaning kaendahan (Dewi Isis, garwane Dewa Osiris), Dewa Anubis (dewaning Pati), Dewa Aris (dewaning kasuburan).
Perang Sadulur Caesar Perang sadulur Caesar sing dumadi taun 49 SM iku darip peperangan pungkasan Républik Romawi
Peperangan iki wujud sawijining konfrontasi pulitik lan militèr antarané Julius Caesar, lan legiuné marang wong-wong ing Sénat Romawi, sok dikenali minangka Optimat, sing disengkuyung déning legiun-legiun Pompey
Akèh ahli sajarah mirsani perang iki minangka prakara sing logis kanggo sawijining prosès dawa subversi institusi-institusi pulitik Républik Romawi sing kawiwitan saka kerjané Tiberius Gracchus sing nggawa kacintrakan, nerusaké pambaruan-pambaruan legiun déning Gaius Marius, lan kadhiktatoran Lucius Cornelius Sulla, lan pungkasané panguwasan Romawi déning Papréntahan Tetelu Sepisanan
Cetha Julius Caesar wus njupuk kasempatan kang dicawisaké déning panurunan kakuwasan pulitik Romawi iku
Sawisé perjuwangan pulitik lan bala sing dawa antarané 49 lan 45 SM kang ngrangkumi perang-perang ing Italia, Greece, Mesir, Afrika, lan Hispania, Caesar pungkasané niwasaké puak tradhisional kang pungkasan ing Sénat Romawi ing Perang Munda
Kanggo sabagéan ahli sajarah, perang sadulur iku, bebarengan kaliyan papréntahan Romawi sing singkat déning Caesar sadurungé patiné, nandhakaké pungkasaning Républik Romawi, lan wiwitan saka Kakaisaran Romawi
Ing wektu "iki"ing sajarah dipilih minangka titik paralihan utawa dudu, perang sadulur Caesar lan owah-owahan ing karajan Romawi kang diasilaké wus mbusak kabèh tradhisi biyèn pulitik républik iku
Prastawa-prastawa iki wujud sawijining kadadèan sing ora naté bisa dipulihaké déning Républik Romawi.
Asthabrata Asthabrata inggih punika piwulang saking Rama dhumateng Wibisana ingkang tinulis ing Serat Rama Jarwa kang awujud Macapat, ing pupuh 27 Tembang Pangkur, cacahipun sadaya wonten 35 pupuh
Ing kalihdasa pupuh saderengé kacariyosaké kasoring Rahwana lan nandang duhkitané Wibisana
Radèn Wibisana banjur dipunangkat dados ratu Alengka nggantos Rahwana
Rama maringi pitutur supados Wibisana saged dados ratu kang wicaksana, nuruti wolung sipat déwa, inggih punika: Indra, Yama, Surya, Bayu, Kuwèra, Brama, Candra, lan Baruna
Sekedhik cariyos jangkepé inggih kados makaten
Wibisana ing ngatasipun satriya Alengka tur rajining nata, teka ngantos mbalik suwita ratuning mengsah, lan mbiyantu ngawonké nagarané dhéwé
Kauningana, Radèn Wibisana makaten satunggaling sinatriya sing nglenggahi kasatriyané
Wataking satriya iku nggondhèli kaleresan
Sarèhning Raden Wibisana mirsa bilih dununging kalepatan iki ana ing Prabu Dasamuka, lan Sang Prabu boten kersa ndhahar ingatur yekti, mila Risang Sinatriya banjur mbalik ngréncangi mengsah, jalaran sing dimengsah iku leres
Éwasemana, sareng raka Prabu Dasamuka kacundhuk ing warasatra dibya, jemparing Gunawijaya tekan patiné, Arya Wibisana njerit lumajeng ngrungkebi kunarpaning raka lan muwun memelas asih
Prabu Ramawijaya nguningani kaanan sing kaya mangkéné sanget trenyuh ing galih, tindak murugi Raden Wibisana lan paring pangandikan akèh-akèh, amrih lejaring sungkawané Arya Wibisana
Inggih soraosing pangandika wau sing ing tembé mburi dadi serat Asthabrata
astha tegesé "wolu", dené brata tegesé "lampah, laku"
Déné sipat-sipat mau yèn diringkes kurang luwih kaya mangkéné:
Alphen aan den Rijn Alphen aan den Rijn iku sawijining "gemeente" ing provinsi "Zuid-Holland" (Holland Kidul), Walanda
Alphen aan den Rijn iku papané ana ing pinggiring Rijn lawas antara Leiden lan Utrecht
Jeneng Alphen iku katoné dijupuk saka tembung Latin "Castellum Albanianae" sing tegesé "dhukuh ing banyu bening".
Natriyum Natrium utawa sodium iku unsur kimia sajeroning tabel pèriodik kang duwé simbul Na lan nomer atom 11
Natrium iku logam reaktif kang empuk, kepérakan, lan kaya déné lilin, kang éwoning logam alkali kang akèh tinemu sajeroning senyawa alam (mligi halite)
Natrium iku réaktif banget, geniné awarna kuning, oksidasi sajeroning hawa udara, lan duwé daya réaksi kuwat karo banyu, saénggga kudu disimpen sajeroning lenga
Amarga réaktif banget, natrium mèh ora tau tinemu wujud unsur murni
Kayadéné logam alkali liyané, natrium iku unsur réaktif kang empuk, ènthèng, lan putih kepérakan, kang ora tau awujud unsur murni ing alam
Natrium ngaambang ing banyu, ngurai dadi gas hidrogen lan ion hidroksida
Yèn digerus dadi bubuk, natrium bakal njeblug sajeroning banyu kanthi spontan
Nanging, racaké natrium ora njeblug ing udara kanthi suhu sangisoré 388 K.
Pratélaning anasir miturut arané Pratélan unsur kimia ing ngisor iki , diurutaké dhedhasar jeneng, lan warna nuduhaké jinis unsur