Exqrch/javanese-Komodo-pixelgpt huggingface dataset:
Biasane ana juru main biolane (lara), kendhang, kempul, kethuk lan kluncing (triangle)
Dimilai samubare Isya' utawa jam 9 bengi nganti wayah Subuh, Gandrung akèh ditanggap racaké wayah Agustusan, sunatan, kawinan utawa Pethik Laut lan ajang mirunggan liyané
Dimilai karo "Jejer" sing dadi pambuka pentas Gandrung, saliyané nari si Gandrung ya kudu bisa nembang
Tembang-tembang sing kerep dinyanyekake ya iku: Lan sapanunggale
Tembang-tembange Gandrung iki ora cuma dijupuk saka tembang-tembang Seblang sing wis kuna, nanging bisa waé njupuk saka lagu-lagu Banyuwangen sing lagi misuwur gandha arum, lagu-lagu Bali utawa Dangdut
Nanging tembang-tembang saka ritual Seblang tetep dipertahanke amarga iku dadi cikal bakale kagunan tembang Banyuwangi sing béda karo kagunan tembang Jawa lan Bali
Tembang-tembang Gandrung racaké mung papat baris lan ditembangke karo cara pendhek utawa cara dawa
Samubare "Jejer", diteruske ning acara "Ngibing"
Sadurungé si Gandrung iki nggawa baki sing dienggo dhuwit buwuhan
Biasane baki kosong iku mau dideleh ning ngarepe para penonton lan sapa sing mbuwuh paling akèh iku sing olèh ngibing bareng si Gandrung
Sing ngibing karo Gandrung ora mung siji, kadangkala ana papat sing ngibing bareng-bareng nganti kadang ana tangan-tangan nakal sing nglecehke, nah iku mau tugase si "panjak" (iringan Gandrung sing nyekel Kluncing) kanggo nglerai ben ora kisruh.
Yèn wayahe wis arep subuh, si Gandrung nutup pentasane nganggo apa sing diarani "Seblang subuh"
Ning kéné, si Gandrung nari alon lan kadang nganggo kipas kaya penari Bali
Lan tembang-tembange racaké sing temane sedih kaya: "Seblang-seblang" lan ditutup karo "Sekar Jenar / Jenang" sing lirike kaya ngene: "Sekar sekar jenar" "Maundhang dhadhari kuning" "Agung alit yo gemuruno" "Kawulo nyuwun sepuro" Lagu iki awujude pangapurane si Gandrung yèn sengaja utawa ora nggoyahke imane para tamu lan pentas wis sumebyar
Jaman biyèn, Gandrung iku bisa ditarekake karo keturunan Gandrung sadhurunge, nanging jaman saiki sapa waé wong wadhon kang dhemen olèh nyinaoni jogèd iki
Gandrung iki akèh dikembangke dadi jogèd kreasi baru, kaya "Jejer jaran dhawuk" sing saiki dadi mata wulangan ekstra kurikuler wajib ing sekolah-sekolah tlatah Banyuwangi
Iki dimaksudke supaya para génerasi nom Banyuwangi cinta karo kagunan budhayane
Ora ana sing ngerti, wiwit kapan jogèd Seblang iki dipentaske
Nanging ana carita sing ngandhika yèn jogèd utawa ritual Seblang wis dianakake wiwit pirang-pirang abad kapungkur
Sajatiné jogèd iki dipentaske kanggo ngungkapna rasa syukur ning Gusti Kang Murbeng Dumadi lan kanggo tulak balak
Sejarahe jogèd iki wiwit jelas wayah bocah cilik jenenge Semi ing taun 1895 kena gering, simboke wis nadhar yèn Semi waras arep didhadekke Seblang
Nah, dhèwèké tibake waras lan nadhar iki kudu dilakoni
Pramilane, tandhak sing arep mentas iki kudu ditutup paningale karo mbok-mbok ning burine
Lajeng, dukun ngambu-ngambuke menyan lan maca mantra-mantra supaya si tandhak dadi kejiman
Sadurungé si tandhak nyekel tempeh kosong, yèn wis kejiman tempeh iku mau ceblok lan si tandhak rikat-rikat ditulungi karo mbok-mbok ning burine ben ora njungkel
Sawisé, ana suara gamelan sing mung kendhang, saron lan kempul diunekke lan para sinden sing rata-rata wis sepuh wiwit nembang, dimilai saka "Seblang Lokentho"
Sateruse, si tandhak sing wis kejiman iku wiwit ngibing meloki irama kendhang nanging tetep dikawal karo dukunne
Kadangkala si seblang diarak keliling désa, lan pentasan sing ambu-ambu mistik iki malah dadi pentas sing nyenengke ati
Nanging sing paling greng saka Seblang iki pas lumebu wayahe ngibing
Si seblang bakale nguncalke sampur kang digulung ning arahe penonton, sing kéné uncalan slendhang utawa sampur iku mau kudu gelem ngibing bareng, yèn ora, si seblang bakal nguber nganti wonge gelem
Ing Banyuwangi, pentas Seblang iki mung digelar ing lara désa waé
Sijine ing Désa Bakungan, sijiné manèh ing Désa Olihsari, Kacamatan Glagah
Bedane, ning Bakungan sing dadi seblange iku kudu wong wadon sing wis ora haid lan dianakke samubare Idul Adha, yèn ing Désa sijiné ditarekke karo bocah wadon sing durung baligh lan dipentaske seminggu samubare Riyaya
Kabèh penarine iku dipilih saka wangsit sing diolehi wong pinter lan kudu turunane seblang sadhurunge
Gedhongan merupakan tradisi yang padha mulanya digunakan untuk hiburan setelah selesai menumbuk beras padha acara hajatan
Mereka beramai – ramai membunyikan peralatan penumbuk beras, seperti, alu, lesung dan lumping, sehingga menimbulkan suara yang énak untuk didengar
Mereka menyanyi sambil menabuh gamelan tersebut.
Ludruk Ludrug ("ludruk" cara Indhonesiya) yaiku kaseniyan tradhisi awujud tontonan teatrikal uatawa drama sing asalé saka Jawa Wétan
Ing Javaansche Woordenlijst, De Nooy (1893:24) ludrug ateges badhud
Pramila, Ludrug iki mijil saka keseniyan rakyat jenengé Besutan
Besutan iki biyèn dipéntaské ing ratan ditonton dening wong akèh
Ludruk kasebar ing tlatah Jawa Wétan sing budayané budaya Arekan, wiwit saka Jombang nganti Jember
Ludruk iki béda karo kethoprak, amarga ludruk caritané prakara panguripan sadina-dina lan sok-sokan nyritakaké prakara kaanan anyar kaya ta kadadéan ing nagara
Lumrahé ludruk dibukak karo tandhak lan kaya jogèd ngrema, utawa beskalan putri yèn ludruk cara Malangan
Pambukané ludruk lumrahé kawujud parikan (nembang/ngidung) sing isiné ana gandhèng cènèngé karo kaanan anyar
Dhialog ing ludruk iki lumrahé nganggo dhialèk Surabayan, sawatara Ludruk ing tlatah Prabalingga, Lumajang lan Jember nganggo basa Madura
Salah sijining protagonis ludruk sing misuwur ya iku pak Sakera, jagowané wong Madura.
Bausastra Bausastra (Jawa: ꦧꦲꦸꦱꦱ꧀ꦠꦿ) (Ind: kamus) ya iku buku sing isiné pratelan jarwa têgês tembung-tembung
Pratelan pitulis prakara bausastra
Sumangga manawa ana sing kersa ngisi bausastra iki.
Suriname Républik Suriname iku nagara kang dumunung ana ing pérangan lor Amérika Kidul
Nagara iki diwatesi karo Guyana Prancis ing wétan, Guyana ing kulon, Nagara Brazil ing kidul, lan Samodra Atlantik ing lor
Nagara iki salah sijining panggonan kang akèh wong Jawané, saliyané Indonésia lan Kaledonia Baru
Suriname iku mantan jajahan Walanda lan mbiyèn ditepungi mawa jeneng Guyana Walanda
Suriname mardika saka Walanda ing tanggal 25 November 1975
Mawa amba kurang saka 165.000 km2, Suriname iku nagara swatantra kang cilik dhéwé ing Amérika Kidul
Guyana Prancis ambané luwih cilik, nanging tlatah iki laladan Prancis lan ora mardika
Suriname kang ndunungi kurang luwih 490.000 jiwa, lan mayoritasé urip ing pasisir lor, papané kutha krajan Paramaribo
Wewengkon Suriname wiwit kaloka abad kaping 15, yaiku nalika bangsa-bangsa Éropah nguwasani Guyana, sawijining dhataran jembar kang dumunung antarané Samodra Atlantik, Kali Amazon, Rio Negro, Kali Cassiquiare lan Kali Orinoco
Wiwitané dhataran iki déning para ahli kartografi diwnènehi jeneng Guyana Karibania (Guyana kang tegesé dhataran jembar kang diilèni déning akèh kali lan Karibania saka tembung Caribs yaiku jeneng kang ndunungi asli kang pisanan manggon ing dhataran mau)
Sajarahing Wong Jawa ing Suriname
Ananing wong Jawa ing Suriname iki ora bisa diculké karo ananing pakebonan-pakebonan kang dibukak ning kana
Sabubaré ora olèhé pabudhakan nèng kana, lan wong-wong turunan Afrika dibébasaké saka pabudhakan
Ing pamungkasing 1800an Walanda wiwit nekakaké para kuli kontrak asal Jawa, India lan Cina
Wong Jawa pramilané dipanggonaké ing Suriname taun 1880an lan dikaryakaké ing pakebonan gula lan kayu kang akèh ing tlatah Suriname
Wong Jawa teka ing Suriname nganggo akèh cara, nanging akèh kang dipeksa utawa diculik saka désa-désa
Amung wong Jawa kang digawa, lan tlatah liya kang keturunané dadi Jawa kabèh ing kana
Wong Jawa nyebar ing saindhenging tlatah Suriname, nganti ana désa jenengé "Tamanrejo" lan "Margoyoso", ana manèh kang ngumpul ing Marienburg
Wong Jawa Suriname sajatiné tansah ana janji ing Tanah Jawa sanajan urip adoh dipisahké karo samodra, iku sebabé Basa Jawa panggah lestari ing tlatah Suriname
Weruh Indonésia wis mardika, akèh wong Jawa kang nduwé karep bali ning Indonésia, lan mung sithik kang bener-bener bisa bali, iku waé malahan ing tanah Sumatra lan tlatah-tlatah Indonésia liyané
Banjur, ing taun 1975 wayah Suriname mardika saka Walanda, wong-wong kalebu wong Jawa diwènèhi pilihan, panggah ing Suriname utawa mèlu pindhah menyang Walanda
Akèh wong Jawa kang akiré pindhah menyang tanah Walanda, lan liyané panggah ing Suriname
Rata-rata wong Jawa Suriname iku agamané Islam, sanajan ana kang mèlu agama liyané nanging sethithik
Sing unik ing wong Jawa Suriname iki, ora olèh rabi karo anak putuné wong sa'kapal utawa sa' "jaji"
Dadi wong sa'kapal kang digawa ana ing Suriname iku wis dianggep paseduluran lan anak putuné ora olèh dirabi
Républik Suriname (Surinam), yaiku nagara ing Amérika Selatan lan tilas jajahane Walanda kang merdeka saka Walanda tanggal 25 Novèmber 1975
Nagara iki wewatesan karo Guyana Prancis ing sisih wétan lan Guyana ing sisih kulon
SIsih kidul wewatesan karo Brasil lan ing sisih lor karo Samodra Atlantik
Suriname mau "Indonésia Sebelah Barat" jalaran akèhé wong Jawa kang ana ana ing Suriname.
Ing Suriname ana wong Jawa kang manggoni, cacahé udakara 87.000 wong
Wong-wong Jawa iku mau digawa mrana karo Walanda taun 1890 nganti 1939
Kutha krajané Suriname ana ing kutha Paramaribo
Golongan Hindustan utawa wong turunan saka imigran abad 19 saka India, populasine 21%
Kreol, camboran wong kulit putih lan kulit ireng cacahé 28%, wong Jawa ana 46% lan wong Maroon, turunane tukang réwang saka Afrika kang minggat, ana 10%
Liyane, yaiku wong Indian-Amérika, Tionghoa, lan kulit putih
Komunitas Yahudi ya ana, dhèwèké turunane kaum Sefardim kang maune minggat saka Iberia menyang [[Walanda
Agama kang dipeloni kaya ta Hindhu, Islam lan Kristen
Warga Suriname cacahé kabèh ana 433.998 wong
Uripé akèh-akèhané ana ing pinggir kali gedhé lan tlatah-tlatah cedhaking sagara
Uga urip ing punjer-punjer pakebonan
Wong Suriname iku akèh macemé, lan paling akèh ya turunan saka India kang nganti 17%né warga, sabanjuré wong Kreol kang turunané para batur tukon Afrika, cacahé 31%
Katelu iku wong Jawa, 45% banjur wong Maroon 10% (wong Maroon iki turunaning wong batur tukon kang lumayu menyang alas-alas, lan cara uripé tansah kaya leluhuré ing Afrika)
Lan sisané ana wong Cina, Indian lan Walanda
Ora ana agama kang resmi ing Suriname
Ana agama Hindhu kang dipracayani karo wong India, agama Islam kang akèh dipracayani wong Jawa lan sapérangan wong India, uga Kristen lan Katulik kang dipracayai karo wong Kreol lan Maroon
Malah tansah akèh wong kang nganut ilèn Animisme
Basa resmi kang diakoni ing Suriname ya basa Walanda, nanging kanggo basa pasaran wong Suriname nganggo basa Sranan Tongo kang asliné saka basa Inggris, lan iku dadi piranti wicaraning golongan-golongan ing kana
Kajaba iku, basa Hindi, lan basa Jawa diujarké karo klompoké dhéwé-dhéwé
Uga ana basa-basa Indian kaya ta Karib lan Arawak, basa-basa Maroon kaya Saramaka lan Ndjuka
Suriname nduwé kembang nasional kang jenengé "Fajalobi", ing Indonésia lan India kaloka kanthi jeneng kembang Asoka
Kategori:Kategori Commons tanpa pranala ing Wikidata Kategori:Suriname
God zij met ons Suriname God zij met ons Suriname (Jawa "Sang Pangéran Moga Nulungi Awaké Dhéwé Suriname") iku lagu kabangsane nagara Suriname
Ing ngisor ana versiné nganggo basa Walanda lan basa Sranan Tongo : Ing Basa Walanda : "God zij met ons Suriname" "Hij verheffe ons heerlijk land" "Hoe wij hier ook samen kwamen" "Aan zijn land zijn wij verpand" "Werkend houden we in gedachten" "recht en waarheid maken vrij" "Al wat goed is te betrachten" "Dat geeft aan ons land waardij." Ing Basa Sranan Tongo
land waardij." Ing Basa Sranan Tongo : "Opo kondreman oen apa" "Sranan gron e kari oen" "Wans ope tata komopo" "Wi moes seti kondre boen" "Stre de f'stre wi no sa frede" "Gado de wi fesi man" "Heri libi te na dede" "Wi sa feti gi Sranan" Pretalan basa Jawa Muga Gusti karo awaké dhéwé Suriname Muga ngluhurna tanah kita sing tentrem Kepriyé waé
tanah kita sing tentrem Kepriyé waé kita mréné padha-padha Digadhékaké karo tanah iki Sambi nyambut gawé kita tumindhak bener lan dadi bébas ngusahakna kamajon awèh drajad ing nagara.
Gamelan Gamelan iku kagunan musik tetabuhan tradhisional asli saka Indonésia mligi ing pulo Jawa, Madura, Bali, lan Lombok
Tembung gamelan dhéwé iku asalé saka basa Jawa yaiku "gamel" kang duwé makna "tabuh"
Isi gamelan iku saprangkat piranti musik kang dinggo ngiringi tembang, utawa ditabuh tanpa tembang minangka klenèngan
Jinis musik iki kasebar nganti pulo-pulo ing saindenging tlatah Nusantara, lan saiki malah wis kasebar rata nganti Amérika, Éropah, lan tlatah liyané
Jinis musik tradhisional liya kang mèmper karo gamelan uga ana ing Filipina, Malaysia, lan Suriname
Gamelan duwé mélodhi kang magis utawa nduwé daya "supranatural", mula swarané gamelan diarani mélodhi utawa wirama perkusi kang magis
Pagelaran gamelan uga ana kang ngarani orkestra gamelan Jawa.#ALIH Ing buku kang irah-irahané "Music of Java", Jaap Kunst nerangaké yèn gamelan iku kaya "komparasi" saka cahya rembulan lan iliné banyu, misterius kaya cahya rembulan lan obah utawa dinamis kaya milining banyu
Gamelan kalebu pérangan ing kabudayan Jawa
Ing Jawa gamelan lumrahé kanggo musik pangiring pagelaran wayang kulit utawa ringgit, jogèd, uyon-uyon
Jinisé laras ing gamelan ana loro yaiku laras pélog lan laras sléndro
Saben sèt gamelan duwé instrumén kanggo laras pélog lan sléndro
Ricikan/instrumèn gamelan sajeroning karawitan kanthi fungsional musikal digolongaké dadi telung golongan, yaiku ; gendhing, kang kanthi cara nafsiraké banjur nerjemahaké liwat vokabulèr-vokabulèr (konvensi) garapan
Ricikan/instrumèn kang kalebu ing golongan mau, yaiku : Sajarah
Musik gamelan duwé sajarah kang tuwa saumuran karo kasebaré budaya Hindhu lan Buda ing Nusantara
Mliginé nalika kawanguné karajan-karajan gedhé kaya karajan Majapahit
Jaman Majapahit iki piranti gamelan wiwit kawangun
Mula-mula, gamelan Jawa iku kasil saka budaya Hindhu kang banjur kagubah déning Sunan Bonang.#ALIH Kagunan perkembangané musik Jawa iki kira-kira ana pas anané kentongan, rebab, tepukan tutuk saka anané gèsèkan ana tali utawa pring tipis nganti nuju prakembangané piranti musik saka bahan logam
Ngrembakané musik gamelan diperkirakaké nalika anané kenthongan, rebab, tepukan, banjur gèsèkan ing tali utawa pring tipis nganti tekan piranti musik kang digawé saka logam
Gamelan Jawa kalebu musik kanthi nada pentatonis
Nalika dituthuk kanggo ngiringi gendhing
Gamelan Jawa duwé rong puteran yaiku sléndro lan pélog
Sléndro duwé limang nada saben oktaf yaiku 1 2 3 5 6 [C-D E+ G A]
Nadha slendro duwé interval kang kacèké mung sithik
Déné pélog duwé 7 nadha saben oktaf yaiku 1 2 3 4 5 6 7 [C+ D E-F# G# A B] kanhti interval kang bedané utawa kacèké akèh
Komposisi musik gamelan digawé kanthi aturan-aturan kang gumahtok, yaiku gamelan ana rong puteran lan duwé pathet, ana watesé sak gongan lan melodhiné digawé ing "unit" kang kasusun saka 4 nadha
Zoetmulder ngandharaken bilih tembung gamel kaliyan piranti musik perkusi yaiku piranti musik ingkang ditabuh
Miturut basa BaliBali wonten istilah gambèlan ingkang dados gamelan
Konon, ing mitologi Jawa, gamelan dipunriptakken déning Sang hyang GuruSang Hyang Guru ing warsa Saka, déwa ingkang mandhégani sadaya Tanah Jawa, kaliyan pura ing Gunung Mahendra ing Medangkamulan (sapunika Gunung Lawu).
Sang Hyang Guru punika nyiptakaken 2 Gong kanggé ngundang arwah déwa-déwa, lajeng saged kasusun set gamelan
Gamelan ing jaman rumiyin dipundamel saking watu, wit-witan, balung kéwan
Nalika ing jaman modhèren sapunika, piranti gamelan dipunriptakaken kanthi nglampahi prosès indhustri, ingkang bahanipun warni-warni
Gamelan saged dipundamel saking timah putih (Sn) lan tembaga (Cu), ugi saged dipundamel saking kuningan, singen, utawa Wesi
Gamelan lumrahé kanggo ngiringi jogèdan, utawa kagunan pertunjukkan kaya ta wayang kulit lan kethoprak.Gamelan lumrahé kanggo ngiringi swara penyanyi Jawa.Penyanyi kang lanang diarani wiraswara déné penyanyi kang wadon jenengé waranggana
Kagunan gamelan kang kerep dipentasaké jaman saiki wujud gamelan klasik lan kontemporèr
Salah sijiné gamelan kontemporèr yaiku jazz-gamelan kang duwé campuran musik kang nadhané pentatonis lan diatonis
Salah sijiné panggonan kanggo ndeleng kagunan gamelan yaiku ing Kraton Yogyakarta
Lumrahé dianakaké ing Bangsal Sri Maganti
Déné kanggo ndeleng prangkat gamelan kang umuré wis tuwa yaiku ing panggonan bangsal liyané kang manggon rada memburi
Nalika jaman Majapahit, instrument gamelan ngalami perkembangan kang apik banget kanthi ngraih wujud nganti saiki lan kasebar ing manéka laladan, kaya ta : Bukti otentik kang sepisanan babagan kaanan gamelan tinemu ing Candhi Borobudur, Magelang Jawa Tengah kang ngadeg awit abad kaping 8
Ing reliefé katon manéka piranti kaya ta : Jinis
Jinis gamelan warna-warna lan kapérang miturut laras lan tlatah panyebarané
Munculé gamelan didhisiki karo budaya Hindhu-Buda kang ndominasi Indonèsia kanthi awal mangsa pencatatan sajarah, kang uga makili kagunan asli Indonésia
Instrumené dikembangaké kanthi dhapuré kaya mangkéné iki ing jaman Karajan Majapahit
Ing pambedané karo musik India, siji-sijiné dampak ke-India-an ing musik gamelan yaiku kepriyé cara nyanyikaké
Ing mitologi Jawa, gamelan diciptakaké déning Sang Hyang Guru ing mangsa Saka, déwa kang nguwasani kabèh tanah Jawa, kanthi pura ing gunung Mahendra ing Medangkamulan (saiki Gunung Lawu)
Sang Hyang Guru pertamané nyiptakaké gong kanggo ngundhang para déwa
Kanggo pesen kang luwih mligi banjur nyiptakaké rong gong, sawisé iku dumadi set gamelan
Saben laladan ing Nusantara nduwé gamelan kang béda-béda miturut tlatah budayané, piranti gamelan kang dianggo uga rupa-rupa lan béda-béda
Gamelan Jawa yaiku musik kang cinipta saka paduan swara gong, kenong, lan piranti musik Jawa liyané
Irama musik kang alus nggambaraké kaselarasan urip wong Jawa kang nggawé tenang jiwa nalika dirungokaké
Gamelan Jawa ngrembaka ing Yogyakarta
Gamelan Jawa béda karo Gamelan Bali lan Gamelan Sunda
Gamelan Jawa duwé nada kang luwih alus lan "slow", béda karo gamelan Bali kang rancak lan gamelan Sunda kang didominasi swara suling
Gamelan-gamelan iki béda amarga Jawa duwé pandangan urip dhéwé kang béda karo Sunda utawa Bali, déné pandangan urip iki digambaraké sajeroning irama musik gamelan Jawa
Pandangan urip Jawa kang digambaraké sajeroning musik gamelan yaiku kaselarasan kauripan jasmani lan rohani, kaselarasan sajeroning omongan lan tumindak saéngga minangka toléransi ing sasama
Wujud nyata ing musik gamelan Jawa yaiku tarikan tali rebab kang sedengan, paduan seimbang swara kenong, srin, kendang lan gambang lan swara gong kanggo nutup irama.
Gamelan lumrahé dianggo ngiringi pagelaran wayang lan jogèd-jogèdan
Saliyané musik, gamelan Jawa uga ana swara sindhén kang nembangaké lancaran, ladrang, lan gendhing-gendhing Jawa
Saperangkat gamelan diisi karo akèh piranti musik
Piranti musik iki yaiku piranti usik kaya drum kang dirani kendang, rebab lan celempung, gambang, gong lan suling pring
Komponèn utama kang nyusun piranti-piranti musik gamelan yaiku pring, logam, lan kayu.Saben piranti musik duwé fungsi dhéwé-dhéwé ing pagelaran musik
Kaya ta gong kang duwé peran kanggo nutup irama musik kang dawa lan ménéhi kaseimbangan sawisé musik diiringi irama gendhing
Ing laras sléndro ana telung pathet
Ing laras pélog uga ana telung pathet
Pathet iku kaya ta panggonan kanggo gendhing utawa kang ngatur gendhing
Ing wayang kulit yèn ditanggap ing wayah bengi uga nggunakaké pathet ing tabuhan gamelan
Pathet iki mertandaké wayah
Tembang Tembang iku kasil budaya saking gubahan babagan seni nadha utawa swara kang nduwé aturan-aturan tinamtu antarané: urutan, kombinasi lan gayutan temporal (uga bisa nganggo iringan piranti musik) kang ngasilaké gubahan musik kang manunggal lan duwé irama
Tembang uga bisa ditegesi reriptan utawa dhapukaning basa mawi paugeran tartamtu (gumathok) ingkang pamaosipun kedah dilagukake nganggo swara.
Campursari Campursari iku salah sawijining jinising tembang Jawa sing sajatine campuran saka gamelan Jawa lan piranti musik modèrn
Campursari ngémot pirang-pirang aspèk seni (sajeroning lelagon pepak banget)
Lagu kang kerep dianggo campursari bisa awujud: lagu dolanan, langgam, macapat, tembang gedhé, sekar gendhing, bawa, umpak-umpak, lan liya-liyané
Tokoh campursari sing kondhang yaiku Manthous saka Gunungkidul
Katitik saka instrumèn kang dianggo bebarengan kanthi trep, nganti kepénak dirungokaké
Gabungan instrumèn mau diangkah supaya tinemu harmoni seni campursari
Instrumèn campursari kang kerep kanggo kayata kendhang, demung, gong, rebab, piano, gitar
Lelagon campursari mono kang baku seneng, gumyak, lan nges swasanané
Padatan campursari kerep kanggo nglipur ing pahargyan, embuh iku manténan, sunatan, tasyukuran lan liya-liyané
Campursari uga asring dianggo déning pendhagel, gara-gara ing wayang kulit, utawa wayang wong, limbukan wayang kulit, dhagelan ing kethoprak lan sapanunggalané.
Didi Kempot Didi Kempot utawa Didik Prasetyo (lair Didik Prasetya ing Surakarta, Jawa Tengah, 1966 – pati ing Surakarta, Jawa Tengah, 2020 ing umur 53 taun), minangka salah sawijining penyanyi campursari kang asalé saka Jawa Tengah
Dhèwèké asliné saka Surakarta
Didi Kempot yaiku anaké juru lawak Ranto Edi Gudèl lan isih adhiné Mamik Prakosa, pelawak anggota Srimulat
Didi Kempot uga dijuluki ""Godfather of Brokenheart"." Ing tengahing taun 1980-an, dhèwèké mutuské kanggo nekuni donya musik
Dhèwèké miwiti lelakoné saka Yogyakarta tekan Jakarta dadi wong ngamèn
Jenenge kang mauné Didi Prasetyo, dadi Didi Kempot, kang ngrujuk marang singkatan saka "Kelompok Penyanyi Trotoar"
Dhèwèké antarané nulis utawa nyanyi lagu-lagu: Sobat Ambyar
Sobat Ambyar ya iku jeneng paguyuban wong kang Didi Kempot
Sadurungé, uga ana jeneng paguyuban wong kang seneng Didi Kempot, arané Kempoters
Sobat Ambyar duwé celukan ""Sad Boys" (bocah lanang kang sedhih) lan "Sad Girls"" (bocah waon kang sedhih)
Celukan iki timbul amarga para pamireng bisa nètèsaké luh nalika ngrungokaké lagu-lagu Didi Kempot
Paguyuban Sobat Ambyar digawé déning cah-cah enom
Paguyuban iki banjur moncèr rikala ana péntas Didi Kempot ing acara Ngobam (Ngobrol Bareng Musisi) Gofar Hilman
Ing acara iki, ana sawatara 1.500 bocah enom kang nonton pentas Ngobam Didi Kempot
Didi Kempot séda tanggal 5 Mei 2020 ing Rumah Sakit Kasih Ibu Surakarta amarga lara jantung
Sédane penyanyi kondang iki kalebu ujug-ujug, amarga sadurunge almarhum nglakoni aktivitas kaya biasane
Dhéwéke sempet kena lara panas ing dina sakdurunge.
Sèwu Kutha Sewu Kutha iku tembang Jawa sing kalebu genre campursari lan ditembangaké déning Didi Kempot
Lagu ini nyaritakake sawijining wong sing kelangan pacangané
Lagu iki dadi misuwur banget lan naté ditembangaké déning Sri Sultan hamengkubawana X nalika kampanye Parté Golkar ing Kalimantan Kidul taun 2009
Sewu kutha wis tak-liwati Sewu ati tak-takoni Nanging kabèh padha 'ra ngerteni lungamu ing ngendi pirang taun anggonku nggoleki seprene durung bisa nemoni "Refrein": Wis tak-coba, nglalekake jenengmu saka atiku satenane aku ora ngapusi isih tresna sliramu
Upamane, kowe wis mulya lila, aku lila ya 'mung siji dadi panyuwunku aku péngin ketemu sanadyan, sakedheping mata tak-kanggo tamba kangen sajeroning dhadha
"Refrein" Upamane, kowe wis mulya lila, aku lila ya 'mung siji dadi panyuwunku aku péngin ketemu sanadyan, wektu 'mung sedela tak-kanggo tamba kangen sajeroning dhadha
sanadyan, wektu sakedheping mata tak-kanggo tamba kangen sajeroning dhadha.
Sastra Jawa Tengahan Sastra Jawa Tengahan iku wiwitane ana sawisé karaton Majapait diadegaké
Dadi wiwit abad kaping 13 nganti kira-kira abad kaping 16 Masehi
Sabanjuré, sastra Jawa Tengahan diterusaké ing Bali dadi Sastra Jawa-Bali
Jaman samana, karya-karya tembang kang dhedhasar pupuh tembang Jawa asli, wiwit ditrapaké
Karya-karya iki diarani kidung
Pratélan Karya Sastra Jawa Tengahan gancaran: Pratélan Karya Sastra Jawa Tengahan tembang:
Kidung Sri Tanjung Kidung Sri Tanjung iku karyané wong Banyuwangi
Carita iki kagolong carita legèndha payasaning kutha Banyuwangi
Saliyané iku, carita iki uga misuwur amarga bisa digunakaké dadi carita kanggo ngruwatan
Caritané sing cekak kaya mangkene: Ana sawijining satriya anama radèn Sidapaksa sing lunga saka panggonané, banjur ngèngèr, ngabdi marang ratu ing nagara Sinduraja
Banjur dhèwèké krama olèh Dèwi Sri Tanjung