Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
θαυμασάντων οὖν ἡμῶν τὸ εὐανθὲς τοῦ ὄρνιθος μετ οὐ πολὺ καὶ ἐσκευασμένος παρηνέχθη , καὶ τὰ κρέα αὐτοῦ ἦν παραπλήσια τοῖς τῆς μεγάλης στρουθοῦ , ἣν καὶ αὐτὴν πολλάκις κατεδαισάμεθα .
ψΥΑΙ .
ὁ τὴν τῶν Ἀτρειδῶν κάθοδον πεποιηκὼς ἐν τῷ τρίτῳ φησίν   ·
ἶσον δ Ἑρμιονεὺς ποσὶ καρπαλίμοισι μετασπὼν ψύας ἔγχει νύξε .
σιμάριστος δ ἐν τρίτῳ Συνωνύμων οὕτως γράφει ·
ὀσφύος αἱ ἐκ πλαγίων σάρκες ἐπανεστηκυῖαι ψύαι .
τὰ δ ἑκατέρωθεν κοιλώματα λέγουσι κύβους γαλλιας .
κλέαρχος δ ἐν δευτέρῳ περὶ σκελετῶν οὕτως φησί   ·
σάρκες μυωταὶ καθ ἑκάτερον μέρος , ἃς οἳ μὲν ψύας , οἳ δὲ ἀλώπεκας , οἳ δὲ νευρομήτρας καλοῦσι .
μνημονεύει δὲ τῶν ψυῶν καὶ Ἱπποκράτης ὁ ἱερώτατος .
ὠνομάσθησαν δ οὕτως διὰ τὸ ῥᾳδίως ἀποψᾶσθαι ἢ οἷόν τις ἐπιψαύουσα σὰρξ καὶ ἐπιπολῆς τοῖς ὀστέοις ὑπάρχουσα .
μνημονεύει αὐτῶν καὶ Εὔφρων ὁ κωμικὸς ἐν Θεωροῖς   ·
λοβός τίς ἐστι καὶ ψύαι καλούμεναι ·
ταύτας ἐπιτεμὼν πρὶν θεωρῆσαι μαθών . . .
ΟΥθΑΡ .
τηλεκλείδης Στερροῖς   ·
ὡς οὖσα θῆλυς εἰκότως οὖθαρ φορῶ .
ἡρόδοτος δ ἐν τῇ τετάρτῃ τῶν ἱστοριῶν φησιν   . . .
σπανίως δ ἔστιν εὑρεῖν τὸ οὖθαρ ἐπὶ τῶν ἄλλων ζῴων λεγόμενον ·
ΥπΟγΑστΡΙΟν δὲ μόνον ὡς ἐπὶ τῶν ἰχθύων λέγεται .
ὑπογάστριον θύννου τι κ ἀκροκώλιον .
θεόπομπος Καλλαίσχρῳ   ·
ἰχθύων δὲ δὴ ὑπογάστρι , ὦ Δάματερ .
ἐν δὲ Σειρῆσιν ὑπήτρια καλεῖ τὰ ὑπογάστρια λέγων οὕτως   ·
θύννων τε λευκὰ Σικελικῶν ὑπήτρια ·
λΑγΩσ .
περὶ τούτου ὁ μὲν ὀψοδαίδαλος Ἀρχέστρατος οὕτως φησί   ·
τοῦ δὲ λαγὼ πολλοί τε τρόποι πολλαί τε θέσεις σκευασίας εἰσίν .
κεῖνος δ οὖν ἐστιν ἄριστος , ἂν πεινῶσι μεταξὺ φέρῃς κρέας ὀπτὸν ἑκάστῳ , θερμόν , ἁπλῶς ἁλίπαστον , ἀφαρπάζων ὀβελίσκου μικρὸν ἐνωμότερον .
μὴ λυπείτω δέ σ ὁρῶντα ἰχῶρα στάζοντα κρεῶν , ἀλλ ἔσθιε λάβρως .
αἱ δ ἄλλαι περίεργοι ἔμοιγ εἰσὶν διὰ παντὸς σκευασίαι , γλοιῶν καταχύσματα καὶ κατάτυρα καὶ κατέλαια λίαν , ὥσπερ γαλῇ ὀψοποιούντων .
ναυσικράτης δ ὁ κωμῳδιοποιὸς ἐν Περσίδι σπανίως , φησίν , ἔστιν εὑρεῖν δασύποδα περὶ τὴν Ἀττικήν ·
λέγει δὲ ὧδε   ·
ἐν τῇ γὰρ Ἀττικῇ τίς εἶδε πώποτε λέοντας ἢ τοιοῦτον ἕτερον θηρίον ;
οὗ δασύποδ  εὑρεῖν ἐστιν οὐχὶ ῥᾴδιον .
ἀλκαῖος δ ἐν Καλλιστοῖ καὶ ὡς πολλῶν ὄντων ἐμφανίζει διὰ τούτων   ·
κορίαννον ἵνα τί λεπτόν ; Β. ἵνα τοὺς δασύποδας οὓς ἂν λάβωμεν ἁλσὶ διαπάττειν ἔχῃς .
τρύφων δέ φησι   ·
τὸν λαγὼν ἐπ αἰτιατικῆς ἐν Δαναίσιν Ἀριστοφάνης ὀξυτόνως καὶ μετὰ τοῦ νλέγει   ·
λύσας ἴσως ἂν τὸν λαγὼν ξυναρπάσειεν ὑμῶν .
καὶ ἐν Δαιταλεῦσιν   ·
ἀπόλωλα ·
τίλλων τὸν λαγὼν ὀφθήσομαι .
ξενοφῶν δ ἐν Κυνηγετικῷ   χωρὶς τοῦ νλαγῶ καὶ περισπωμένως , ἐπεὶ τὸ καθ ἡμᾶς ἐστι λαγός .
ὥσπερ δὲ ναὸν λεγόντων ἡμῶν ἐκεῖνοί φασιν νεὼν καὶ λαὸν λεών , οὕτω λαγὸν ὀνομαζόντων ἐκεῖνοι λαγὼν ἐροῦσι .
τῇ δὲ τὸν λαγὸν ἑνικῇ αἰτιατικῇ ἀκόλουθός ἐστιν ἡ παρὰ Σοφοκλεῖ ἐν Ἀμύκῳ σατυρικῷ πληθυντικὴ ὀνομαστική   ·
γέρανοι , χελῶναι , γλαῦκες , ἰκτῖνοι , λαγοί .
τῇ δὲ λαγὼν ἡ διὰ τοῦ ω παραπλησίως προσαγορευομένη λαγῲ παρ Εὐπόλιδι ἐν Κόλαξιν   ·
ἵνα πάρα μὲν βατίδες καὶ λαγῲ καὶ γυναῖκες εἱλίποδες .
εἰσὶν δ οἳ καὶ ταῦτ ἀλόγως κατὰ τὴν τελευτῶσαν συλλαβὴν περισπωμένως προφέρονται .
δεῖ δὲ ὀξυτονεῖν τὴν λέξιν , ἐπειδὴ τὰ εἰς οσ λήγοντα τῶν ὀνομάτων ὁμότονά ἐστι , κ ἂν μεταληφθῇ εἰς τὸ ωπαρ Ἀττικοῖς ·
ναὸς νεώς , κάλος κάλως .
οὕτως δ ἐχρήσατο τῷ ὀνόματι καὶ Ἐπίχαρμος καὶ Ἡρόδοτος καὶ ὁ τοὺς Εἵλωτας ποιήσας .
εἶτά ἐστι τὸ μὲν Ἰακὸν λαγός   ·
λαγὸν ταράξας πῖθι τὸν θαλάσσιον , τὸ δὲ λαγὼς Ἀττικόν .
λέγουσι δὲ καὶ Ἀττικοὶ λαγός , ὡς Σοφοκλῆς   ·
γέρανοι , κορῶναι , γλαῦκες , ἰκτῖνοι , λαγοί .
τὸ μέντοι ἢ πτῶκα λαγωόν εἰ μέν ἐστιν Ἰωνικόν , πλεονάζει τὸ ω , εἰ δ Ἀττικόν , τὸ ο .
λαγῷα δὲ λέγεται κρέα .
ἡγήσανδρος δ ὁ Δελφὸς ἐν ὑπομνήμασι    κατὰ τὴν Ἀντιγόνου τοῦ Γονατᾶ φησιν βασιλείαν τοσοῦτον πλῆθος γενέσθαι λαγῶν ἐν Ἀστυπαλαίᾳ , ὡς τοὺς Ἀστυπαλαιεῖς περὶ αὐτῶν μαντεύσασθαι .
καὶ τὴν Πυθίαν εἰπεῖν κύνας τρέφειν καὶ κυνηγετεῖν ·
ἁλῶναί τε ἐν ἐνιαυτῷ πλείους τῶν ἑξακισχιλίων .
ἐγένετο δὲ τὸ πλῆθος τοῦτο Ἀναφαίου τινὸς ἐμβαλόντος δύο λαγωοὺς εἰς τὴν νῆσον ·
ὡς καὶ πρότερον Ἀστυπαλαιέως τινὸς ἀφέντος δύο πέρδικας εἰς τὴν Ἀνάφην τοσοῦτον πλῆθος ἐγένετο περδίκων ἐν τῇ Ἀνάφῃ , ὡς κινδυνεῦσαι ἀναστάτους γενέσθαι τοὺς κατοικοῦντας .
κατ ἀρχὰς δ ἡ μὲν Ἀστυπάλαια οὐκ εἶχεν λαγώς , ἀλλὰ πέρδικας . . . . .
πολύγονον δ ἐστὶ τὸ ζῷον ὁ λαγώς , ὡς Ξενοφῶν εἴρηκεν ἐν τῷ Κυνηγετικῷ   .
καὶ Ἡρόδοτος δ οὕτως φησίν   ·
τοῦτο μὲν ὅτι ὁ λαγὼς ὑπὸ πάντων θηρεύεται , καὶ θηρίου καὶ ὄρνιθος καὶ ἀνθρώπου , οὕτω δή τι πολύγονόν ἐστιν , ἐπικυίσκει τε μόνον πάντων θηρίων , καὶ τὸ μὲν δασὺ τῶν τέκνων ἐν τῇ γαστρί , τὸ δὲ ψιλόν , τὸ δὲ ἄρτι ἐν τῇς μήτρῃσι πλάσσεται , τὸ δ ἐπαναιρέεται .
πολύβιος δ ἐν τῇ δωδεκάτῃ τῶν ἱστοριῶν   γίγνεσθαί φησι παρόμοιον τῷ λαγῷ ζῷον τὸν κούνικλον καλούμενον , γράφων οὕτως ·
ὁ δὲ κούνικλος καλούμενος πόρρωθεν μὲν ὁρώμενος εἶναι δοκεῖ λαγὼς μικρός ·
ὅταν δ εἰς τὰς χεῖρας λάβῃ τις , μεγάλην ἔχει διαφορὰν καὶ κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν καὶ κατὰ τὴν βρῶσιν .
γίνεται δὲ τὸ πλεῖον κατὰ γῆς .
μνημονεύει δ αὐτῶν καὶ Ποσειδώνιος ὁ φιλόσοφος ἐν τῇ ἱστορίᾳ   ·
καὶ ἡμεῖς εἴδομεν πολλοὺς κατὰ τὸν ἀπὸ Δικαιαρχείας πλοῦν ἐπὶ Νέαν πόλιν .
νῆσος γάρ ἐστιν οὐ μακρὰν τῆς γῆς κατὰ τὰ τελευταῖς μέρη τῆς Δικαιαρχείας ὑπ ὀλίγων μὲν κατοικουμένη , πολλοὺς δὲ ἔχουσα τοὺς κουνίκλους τούτους .
καλοῦνται δέ τινες καὶ χελιδονίαι λαγωοί .
μνημονεύει Δίφιλος ἢ Καλλιάδης ἐν Ἀγνοίᾳ οὕτως   ·
τί τοῦτο ;
ποδαπὸς οὗτος ; Β. χελιδόνειος ὁ δασύπους , γλυκεῖα δ ἡ μίμαρκυς .
θεόπομπος δὲ ἐν τῇ κʹ τῶν ἱστοριῶν   περὶ τὴν Βισαλτίαν φησὶ λαγωοὺς γίγνεσθαι δύο ἥπατα ἔχοντας .
σΥΟσ δὲ ἀγρίου ἐπεισενεχθέντος , ὃς κατ οὐδὲν ἦν ἐλάττων τοῦ καλοῦ γραφομένου Καλυδωνίου ,  προβάλλω , τὶς ἔφη , σοὶ ζητεῖν , φροντιστὰ καὶ λογιστὰ Οὐλπιανέ , τίς ἱστόρηκε τὸν Καλυδώνιον σῦν θήλειάν τε γεγονέναι καὶ λευκὸν τὴν χρόαν .
ὃ δὲ σφόδρα φροντίσας καὶ τὸ προβληθὲν ἀποδιοπομπησάμενος  ἀλλ  ὑμεῖς γε , ἔφη , ἄνδρες γάστρωνες , εἰ μὴ κόρον ἤδη ἔχετε τοσούτων ἐμπλησθέντες , ὑπερβάλλειν μοι δοκεῖτε πάντας τοὺς ἐπὶ πολυφαγίᾳ διαβοήτους γενομένους ·
καὶ τίνες εἰσὶν οὗτοι ζητεῖτε .
προφέρεσθαι δὲ δίκαιόν ἐστιν ὑμᾶς σὺν τῷ σσῦς ἐτυμώτερον ·
παρὰ τὸ σεύεσθαι γὰρ καὶ ὁρμητικῶς ἔχειν τὸ ζῷον εἴρηται .
τέτριπται δὲ καὶ τὸ λέγειν χωρὶς τοῦ κατ ἀρχὰς σ ὗς .
οἳ δὲ σῦν εἰρῆσθαι οἱονεὶ θῦν , τὸν εἰς θυσίαν εὐθετοῦντα .
νῦν δέ , εἰ δοκεῖ , ἀποκρίνασθέ μοι τίς μνημονεύει κατὰ τὸ σύνθετον ὁμοίως ἡμῖν συάγρου ἐπὶ τοῦ συὸς τοῦ ἀγρίου .
σοφοκλῆς μὲν γὰρ ἐν Ἀχιλλέως Ἐρασταῖς ἐπὶ κυνὸς ἔταξε τ οὔνομα ἀπὸ τοῦ σῦς ἀγρεύειν , λέγων   ·
σὺ δ , ὦ Σύαγρε , Πηλιωτικὸν τρέφος .
παρ Ἡροδότῳ δὲ ὄνομα κύριον Σύαγρος Λάκων γένος , ὁ πρὸς Γέλωνα τὸν Συρακόσιον πρεσβεύσας περὶ τῆς πρὸς τοὺς Μήδους συμμαχίας ἐν τῇ ἐβδόμῃ   .
καὶ Αἰτωλῶν δὲ οἶδα στρατηγὸν Σύαγρον , οὗ μνημονεύει Φύλαρχος ἐν τετάρτῃ ἱστοριῶν   .
καὶ ὁ Δημόκριτος ἔφη ·
ἀεί ποτε σύ , ὦ Οὐλπιανέ , οὐδενὸς μεταλαμβάνειν εἴωθας τῶν παρασκευαζομένων πρὶν μαθεῖν εἰ ἡ χρῆσις μὴ εἴη τῶν ὀνομάτων παλαιά .
κινδυνεύεις οὖν ποτε διὰ ταύτας τὰς φροντίδας ὥσπερ ὁ Κῷος Φιλητᾶς ζητῶν τὸν καλούμενον ψευδολόγον τῶν λόγων ὁμοίως ἐκείνῳ διαλυθῆναι .
ἰσχνὸς γὰρ πάνυ τὸ σῶμα διὰ τὰς ζητήσεις γενόμενος ἀπέθανεν , ὡς τὸ πρὸ τοῦ μνημείου αὐτοῦ ἐπίγραμμα δηλοῖ ·
ξεῖνε , Φιλητᾶς εἰμί .
λόγων ὁ ψευδόμενός με ὤλεσε καὶ νυκτῶν φροντίδες ἑσπέριοι .
ἵν  οὖν μὴ καὶ σὺ ζητῶν τὸν σύαγρον ἀφαυανθῇς , μάθε ὅτι Ἀντιφάνης μὲν ἐν Ἁρπαζομένῃ οὕτως ὠνόμασε   ·
λαβὼν ἐπανάξω σύαγρον εἰς τὴν οἰκίαν τῆς νυκτὸς αὐτῆς καὶ λέοντα καὶ λύκον .
διονύσιος δὲ ὁ τύραννος ἐν τῷ Ἀδώνιδι   ·
νυμφῶν ὑπὸ σπήλυγγα τὸν αὐτόστεγον σύαγρον ἐκβόλειον εὔθηρον κλύειν , ᾧ πλεῖστ ἀπαρχὰς ἀκροθινιάζομαι .
λυγκεὺς δ ὁ Σάμιος ἐν τῇ πρὸς Ἀπολλόδωρον ἐπιστολῇ γράφει οὕτως ·
ἵνα τὰ μὲν αἴγεια τοῖς παισί , τὰ δὲ συάγρεια μετὰ τῶν φίλων αὐτὸς ἔχῃς .
καὶ Ἱππόλοχος δὲ ὁ Μακεδών , οὗ ἐμνημονεύσαμεν ἐν τοῖς πρὸ τούτων   , ἐν τῇ πρὸς τὸν προειρημένον Λυγκέα ἐπιστολῇ ἐμνήσθη συάγρων πολλῶν .
ἐπεὶ δὲ σὺ καὶ τὸ προβληθέν σοι ἀποπροσπεποίησαι περὶ τῆς χρόας τοῦ Καλυδωνίου , συός εἴ τις αὐτὸν ἱστορεῖ λευκὸν τὴν χρόαν γεγονότα , ἐροῦμεν ἡμεῖς τὸν εἰπόντα ·
τὸ δὲ μαρτύριον ἀνίχνευσον σύ .
πάλαι γὰρ τυγχάνω ἀνεγνωκὼς τοὺς Κλεομένους τοῦ Ῥηγίνου διθυράμβους , ὧν ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Μελεάγρῳ τοῦτο ἱστόρηται   .
οὐκ ἀγνοῶ δ ὅτι οἱ περὶ τὴν Σικελίαν κατοικοῦντες ἀσχέδωρον καλοῦσι τὸν σύαγρον .
Αἰσχύλος γοῦν ἐν Φορκίσι παρεικάζων τὸν Περσέα τῷ ἀγρίῳ τούτῳ συί φησιν   ·
ἔδυ δ ἐς ἄντρον ἀσχέδωρος ὥς .
καὶ Σκίρας  εἷς δ ἐστὶν οὗτος τῆς Ἰταλικῆς καλουμένης κωμῳδίας ποιητής , γένος Ταραντῖνος  ἐν Μελεάγρῳ φησίν ·
ἔνθ  οὔ τε ποιμὴν ἀξιοῖ νέμειν βοτὰ οὔτ  ἀσχέδωρος νεμόμενος καπρώζεται .
ὅτι δὲ Αἰσχύλος διατρίψας ἐν Σικελίᾳ πολλαῖς κέχρηται φωναῖς Σικελικαῖς οὐδὲν θαυμαστόν .
περιεφέροντο καὶ ΕΡΙΦΟΙ πολλάκις ποικίλως ἐσκευασμένοι ·
ἄλλοι δὲ καὶ πολὺ τοῦ ὀποῦ ἔχοντες , οἵτινες οὐ τὴν τυχοῦσαν ἡδονὴν παρεῖχον ἡμῖν .
καὶ γὰρ τὸ τοῦ αἰγὸς κρέας τροφιμώτατόν ἐστι .
κλειτόμαχος γοῦν ὁ Καρχηδόνιος οὐδενὸς δεύτερος τῶν ἀπὸ τῆς νέας Ἀκαδημείας κατὰ τὴν θεωρίαν ὢν Θηβαῖόν τινα ἀθλητὴν ὑπερβαλεῖν ἰσχύι φησὶ τοὺς καθ ἑαυτὸν κρέασιν αἰγείοις χρώμενον .
εὔτονοι γὰρ καὶ γλίσχροι οἱ χυμοὶ καὶ πολὺν χρόνον ὑπομένειν ἐν τοῖς ὄγκοις δυνάμενοι .
ἐσκώπτετο δὲ ὁ ἀθλητὴς διὰ τὴν ἀπὸ τῶν ἱδρώτων δυσωδίαν .
τὰ δ ὕεια καὶ ἄρνεια κρέα ἀδιαπόνητα ταῖς ἕξεσιν ὑπάρχοντα ῥᾷστα φθείρεται διὰ τὴν πιμελήν .
τὰ δὲ παρὰ τοῖς κωμῳδιοποιοῖς λεγόμενα δεῖπνα ἡδίστην ἀκοὴν παρέχει τοῖς ὠσὶ μᾶλλον ἢ τῇ φάρυγγι , ὥσπερ τὰ παρὰ Ἀντιφάνει μὲν ἐν Ἀκεστρίᾳ   ·
κρέας δὲ τίνος ἥδιστ ἂν ἐσθίοις  φησίν  ; Β. τίνος ;
εἰς εὐτέλειαν .
τῶν προβάτων μὲν οἷς ἔνι μήτ  ἔρια μή τε τυρός , ἀρνός , φίλτατε .
τῶν δ αἰγιδίων κατὰ τ αὔθ ἃ μὴ τυρὸν ποιεῖ , ἐρίφου .
διὰ τὴν ἐπικαρπίαν γὰρ τῶν ἁδρῶν ταῦτ  ἐσθίων τὰ φαῦλ ἀνέχομαι .
ἐν δὲ Κύκλωπί φησι   ·
τῶν χερσαίων δ ὑμῖν ἥξει παρ  ἐμοῦ ταυτί ·
βοῦς ἀγελαῖος , τράγος ὑλιβάτης , αἲξ οὐρανία , κριὸς τομίας , κάπρος ἐκτομίας , ὗς οὐ τομίας , δέλφαξ , δασύπους , ἔριφοι , . . . .
τυρὸς χλωρός , τυρὸς ξηρός , τυρὸς κοπτός , τυρὸς ξυστός , τυρὸς τμητός , τυρὸς πηκτός .
μνησίμαχος δ ἐν Ἱπποτρόφῳ τοιαῦτα παρασκευάζει   ·
βαῖν  ἐκ θαλάμων κυπαρισσορόφων ἔξω , Μάνη ·
στεῖχ εἰς ἀγορὰν πρὸς τοὺς Ἑρμᾶς , οὗ προσφοιτῶσ  οἱ φύλαρχοι , τούς τε μαθητὰς τοὺς ὡραίους , οὓς ἀναβαίνειν ἐπὶ τοὺς ἵππους μελετᾷ Φείδων καὶ καταβαίνειν ·
οἶσθ  οὓς φράζω ;
τούτοις τοίνυν ἄγγελλ , ὁτιὴ ψυχρὸν τ οὔψον , τὸ ποτὸν θερμόν , ξηρὸν φύραμ , ἄρτοι ξηροί ·
σπλάγχν  ὀπτᾶται , χναῦμ  ἥρπασται , κρέας ἐξ ἅλμης ἐξῄρηται , τόμος ἀλλᾶντος , τόμος ἠνύστρου , χορδῆς ἕτερος , φύσκης ἕτερος διαλαιμοτομεῖθ  ὑπὸ τῶν ἔνδον ·
κρατὴρ ἐξερροίβδητ  οἴνου ·
πρόποσις χωρεῖ ·
λέπεται κόρδαξ ·
ἀκολασταίνει νοῦς μειρακίων ·
πάντ  ἐστ ἔνδον τὰ κάτωθεν ἄνω .
μέμνησ  ἃ λέγω , πρόσεχ οἷς φράζω .
χάσκεις οὗτος ;
βλέψον δευρί ·
πῶς αὐτὰ φράσεις ;
αὐτίκ ἐρῶ σοι πάλιν ἐξ ἀρχῆς ·
ἥκειν ἤδη καὶ μὴ μέλλειν τῷ τε μαγείρῳ μὴ λυμαίνεσθ , ὡς τῶν ὄψων ἑφθῶν ὄντων , ὀπτῶν ὄντων , ψυχρῶν ὄντων , καθ ἕκαστα λέγων ·
βολβός , ἐλαία , σκόροδον , καυλός , κολοκύντη , ἔτνος , θρῖον , φυλλάς , θύννου τεμάχη , γλάνιδος , γαλεοῦ , ῥίνης , γόγγρου ·
φοξῖνος ὅλος , κορακῖνος ὅλος , μεμβράς , σκόμβρος , θυννίς , κωβιός , ἠλακατῆνες , κυνὸς οὐραῖον τῶν καρχαριῶν , νάρκη , βάτραχος , πέρκη , σαῦρος , τριχίας , φυκίς , βρίγκος , τρίγλη , κόκκυξ , τρυγών , σμύραινα , φάγρος , μύλλος , λεβίας , σπάρος , αἰολίας , θρᾷττα , χελιδών , καρίς , τευθίς , ψῆττα , δρακαινίς , πουλυπόδειον , σηπία , ὀρφώς , κάραβος , ἔσχαρος , ἀφύαι , βελόναι , κεστρεύς , σκορπίος , ἔγχελυς , ἄρκτος , κρέα τ ἄλλα  τὸ πλῆθος ἀμύθητον  χηνός , χοίρου , βοός , ἀρνός , οἰός , κάπρου , αἰγός , ἀλεκτρυόνος , νήττης , κίττης , πέρδικος , ἀλωπεκίου .
καὶ μετὰ δεῖπνον θαυμαστὸν ὅσ ἔστ ἀγαθῶν πλήθη .
πᾶς δὲ κατ οἴκους μάττει , πέττει , τίλλει , κόπτει , τέμνει , δεύει , χαίρει , παίζει , πηδᾷ , δειπνεῖ , πίνει , σκιρτᾷ , λορδοῖ , κεντεῖ .
σεμναὶ δ αὐλῶν ἀγαναὶ φωναί , μολπά , κλαγγὰ θράττει , πνεῖται .
κούραν Κασίας ἀπὸ γᾶς ἁγίας , ἁλίας Συρίας ὀσμὴ σεμνὴ μυκτῆρα δονεῖ λιβάνου , μάρου , σμύρνης , καλάμου , στύρακος , βάρου , λίνδου , κίνδου , κισθοῦ , μίνθου ·
τοιάδε δόμους ὁμίχλη κατέχει πάντων ἀγαθῶν ἀνάμεστος .
ἐπὶ τούτοις λεγομένοις παρηνέχθη ἡ ῥοδουντία καλουμένη λοπάς ·
περὶ ἧς ἐξετραγῴδησεν ὁ σοφὸς ἐκεῖνος μάγειρος , πρὶν καὶ ἐπιδεῖξαι ὅ τι φέρει .
διεχλεύαζέ τε τοὺς πάνυ μαγείρους γενομένους , ὧν καὶ μνημονεύων ἔφη ·
τί τοιοῦτον ἐξεῦρεν ὁ παρὰ Ἀνθίππῳ τῷ κωμικῷ μάγειρος , ὃσ ἐν τῷ Ἐγκαλυπτομένῳ τοιάδε ὠγκώσατο   ·
σόφων Ἀκαρνὰν καὶ Ῥόδιος Δαμόξενος ἐγένονθ  ἑαυτῶν συμμαθηταὶ τῆς τέχνης ·
ἐδίδασκε δ αὐτοὺς Σικελιώτης Λάβδακος .
οὗτοι τὰ μὲν παλαιὰ καὶ θρυλούμενα ἀρτύματ  ἐξήλειψαν ἐκ τῶν βιβλίων καὶ τὴν θυίαν ἠφάνισαν ἐκ τοῦ μέσου , οἷον λέγω κύμινον , ὄξος , σίλφιον , τυρόν , κορίαννον , οἷς ὁ Κρόνος ἀρτύμασιν ἐχρῆτο , πάντ ἀφεῖλον εἶναί θ ὑπέλαβον τὸν τοῖς τοιούτοισ παντοπώλην χρώμενον .
αὐτοὶ δ ἔλαιον καὶ λοπάδα καινήν , πάτερ , πῦρ τ ὀξὺ καὶ μὴ πολλάκις φυσώμενον ἐποίουν ·
ἀπὸ τούτου πᾶν τὸ δεῖπνον εὐτρεπές .
οὗτοί τε πρῶτοι δάκρυα καὶ πταρμὸν πολὺν ἀπὸ τῆς τραπέζης καὶ σίαλον ἀπήγαγον , τῶν τ ἐσθιόντων ἀνεκάθηραν τοὺς πόρους .
ὁ μὲν οὖν Ῥόδιος πιών τιν ἅλμην ἀπέθανεν ·
παρὰ τὴν φύσιν γὰρ τὸ ποτὸν ἦν . Β. μάλ εἰκότως . Α. ὁ Σόφων δὲ πᾶσαν τὴν Ἰωνίαν ἔχει , ἐμὸς γενόμενος , ὦ πάτερ , διδάσκαλος .
κ αὐτὸς φιλοσοφῶ καταλιπεῖν συγγράμματα σπεύδων ἐμαυτοῦ καινὰ τῆς τέχνης . Β. παπαῖ ·
ἐμὲ κατακόψεις , οὐχ ὃ θύειν μέλλομεν . Α. τὸν ὄρθρον ἐν ταῖς χερσὶν ὄψει βιβλία ἔχοντα καὶ ζητοῦντα τὰ κατὰ τὴν τέχνην , οὐθὲν Διοδώρου διαφέροντ  Ἀσπενδίου .
γεύσω δ , ἐὰν βούλῃ , σὲ τῶν εὑρημένων ·
οὐ τ αὐτὰ προσάγω πᾶσιν ἀεὶ βρώματα , τεταγμέν  εὐθύς ἐστί μοι πρὸς τὸν βίον ·
ἕτερ ἐστὶ τοῖς ἐρῶσι καὶ τοῖς φιλοσόφοις καὶ τοῖς τελώναις .
μειράκιον ἐρωμένην ἔχον πατρῴαν οὐσίαν κατεσθίει ·
τούτῳ παρέθηκα σηπίας καὶ τευθίδας καὶ τῶν πετραίων ἰχθύων τῶν ποικίλων ἐμβαμματίοις γλαφυροῖσι κεχορηγημένα ·
ὁ γὰρ τοιοῦτός ἐστιν οὐ δειπνητικός , πρὸς τῷ φιλεῖν δὲ τὴν διάνοιάν ἐστ ἔχων .
τῷ φιλοσόφῳ παρέθηκα κωλέαν , πόδας ·
ἀδηφάγον τὸ ζῷον εἰς ὑπερβολήν ἐστιν .
τελώνῃ γλαῦκον , ἔγχελυν , σπάρον ·
ὅταν ἐγγὺς ᾖ δ ὅδ  ὕστερος , ἀρτύω φακῆν καὶ τὸ περίδειπνον τοῦ βίου λαμπρὸν ποιῶ .
τὰ τῶν γερόντων στόματα διαφορὰν ἔχει , νωθρότερα πολλῷ δ ἐστὶν ἢ τὰ τῶν νέων .
σίναπυ παρατίθημι τούτοις καὶ ποιῶ χυλοὺς ἐχομένους δριμύτητος τὴν φύσιν , ἵνα διεγείρας πνευματῶ τὸν ἀέρα .
ἰδὼν τὸ πρόσωπον γνώσομ  οὗ ζητεῖ φαγεῖν ἕκαστος ὑμῶν .
καὶ ὁ παρὰ Διονυσίῳ δὲ ἐν Θεσμοφόρῳ μάγειρος , ἄνδρες δαιταλεῖς ,  οὐ χεῖρον γὰρ καὶ τούτου μνησθῆναι  τί φησίν   ;
σφόδρα μοι κεχάρισαι , Σιμία , νὴ τοὺς θεούς , ταυτὶ προείπας ·
τὸν μάγειρον εἰδέναι πολὺ δεῖ γὰρ αἰεὶ πρότερον οἷς μέλλει ποιεῖν τὸ δεῖπνον ἢ τὸ δεῖπνον ἐγχειρεῖν ποιεῖν .
ἂν μὲν γὰρ ἕν τις τοῦτ ἐπιβλέψῃ μόνον , τ οὔψον ποιῆσαι κατὰ τρόπον πῶς δεῖ , τίνα τρόπον παραθεῖναι δ ἢ πότ ἢ πῶς σκευάσαι δεῖ , μὴ προίδηται τοῦτο μη δὲ φροντίσῃ , οὐκέτι μάγειρος , ὀψοποιός ἐστι δέ .
οὐ τ αὐτὸ δ ἐστὶ τοῦτο , πολὺ διήλλαχεν . . . . .
στρατηγὸς πᾶς καλεῖθ  ὃς ἂν λάβῃ δύναμιν , ὁ μέντοι δυνάμενος κ ἀν πράγμασιν ἀναστραφῆναι καὶ διαβλέψαι τί που στρατηγός ἐστιν , ἡγεμὼν δὲ θάτερον , οὕτως ἐφ ἡμῖν σκευάσαι μὲν ἢ τεμεῖν ἡδύσμαθ  ἑψῆσαί τε καὶ φυσᾶν τὸ πῦρ ὁ τυχὼν δύναιτ ἄν ·
ὀψοποιὸς οὖν μόνον ἐστὶν ὁ τοιοῦτος , ὁ δὲ μάγειρος ἄλλο τι .
συνιδεῖν τόπον , ὥραν , τὸν καλοῦντα , τὸν πάλιν δειπνοῦντα , πότε δεῖ καὶ τίν ἰχθὺν ἀγοράσαι , . . . . . . .
πάντα μὲν λήψει σχεδὸν αἰεὶ γάρ ·
οὐκ αἰεὶ δὲ τὴν τούτων χάριν ἔχεις ὁμοίαν οὐ δ ἴσην τὴν ἡδονήν .
ἀρχέστρατος γέγραφέ τε καὶ δοξάζεται παρά τισιν οὕτως ὡς λέγων τι χρήσιμον .
τὰ πολλὰ δ ἠγνόηκε κ οὐδὲ ἓν λέγει .
μὴ πάντ ἄκουε μη δὲ πάντα μάνθανε τῶν βιαίων ἔσθ ἕνεκα τὰ γεγραμμένα , κενὰ μᾶλλον ἢ ὅτε ἦν οὐδέπω γεγραμμένα .
οὐ δ ἔστιν εἰπεῖν περὶ μαγειρικῆς , ἐπεὶ εἶπ ἀρτίως . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
ὅρον γὰρ οὐκ ἔσχηκεν οὗ ὁ καιρός αὐτὴ δ ἑαυτῆς ἐστι δεσπότης .
ἐὰν δ εὖ μὲν σὺ χρήσῃ τῇ τέχνῃ , τὸν τῆς τέχνης καιρὸν δ ἀπολέσῃς , παραπόλωλεν ἡ τέχνη .
σΙμ .
ἄνθρωπε , μέγας εἶ . Α. τουτονὶ δ , ὃν ἀρτίως ἔφης ἔχοντα πεῖραν ἥκειν πολυτελῶν πολλῶν τε δείπνων , ἐπιλαθέσθαι , Σιμία , πάντων ποιήσω , θρῖον ἂν δείξω μόνον παραθῶ τε δεῖπνον ὄζον αὔρας Ἀττικῆς .
ἐξ ἀντλίας ἥκοντα καὶ γέμοντ  ἔτι φορτηγικῶν μοι βρωμάτων ἀγωνίαις τ ἠμῇ ποιήσω νυστάσαι παροψίδι .
πρὸς ταῦτα Αἰμιλιανὸς ἔφη ·
βέλτιστε , πολλοῖς πολλὰ περὶ μαγειρικῆς εἰρημέν  ἐστί κατὰ τοὺς Ἡγησίππου Ἀδελφούς   ·
σὺ οὖν ἢ δρῶν τι φαίνου καινὸν παρὰ τοὺς ἔμπροσθεν ἢ μὴ κόπτ  ἐμέ , καὶ δεῖξον ὃ φέρεις καὶ λέγε τί ἐστι .
καταφρονεῖς ὅτι μάγειρός εἰμι ἴσως ·
ὅσον ἀπὸ ταύτης τῆς τέχνης εἴργασμ  ἐγώ , κατὰ τὸν κωμικὸν Δημήτριον , ὃς ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Ἀρεοπαγίτῃ ταῦτ εἴρηκεν   ·
ὅσον ἀπὸ ταύτης τῆς τέχνης εἴργασμ  ἐγώ , οὐδεὶς ὑποκριτής ἐσθ ὅλως εἰργασμένος .
καπνιζομένη τυραννὶς αὕτη σθ ἡ τέχνη .
ἀβυρτακοποιὸς παρὰ Σέλευκον ἐγενόμην , παρ  Ἀγαθοκλεῖ δὲ πρῶτος εἰσήνεγκ  ἐγὼ τῷ Σικελιώτῃ τὴν τυραννικὴν φακῆν .
τὸ μέγιστον οὐκ εἴρηκα ·
λαχάρους , ὅτ  ἦν ὁ λιμός , ἑστιῶντος τοὺς φίλους , ἀνάληψιν ἐποίησ  εἰσενέγκας κάππαριν .
γυμνὴν ἐποίησεν Ἀθηνᾶν Λαχάρης , οὐδὲν ἐνοχλοῦσαν ·
σὲ δ ἐνοχλοῦντα νῦν ἐγώ , ὁ Αἰμιλιανὸς ἔφη , εἰ μὴ δείξεις ὅ τι φέρεις .
καὶ ὃς μόλις ἔφη ·
ῥοδωνιὰν καλῶ μὲν τὴν λοπάδα ταύτην ἐγώ ·
ἐσκεύασται δ οὕτως , ἵνα καὶ ἥδυσμα στεφανωτικὸν μὴ μόνον ἐπὶ τῆς κεφαλῆς λαβὼν σχῇς , ἀλλὰ καὶ ἔνδον σεαυτοῦ καὶ πανδαισίᾳ τὸ σωμάτιον πᾶν ἑστιάσῃς .
ῥόδα τὰ εὐοσμότατα ἐν ἴγδει τρίψας ἐπέβαλον ἐγκεφάλους ὀρνίθων τε καὶ χοίρων ἑφθοὺς σφόδρα ἐξινιασθέντας καὶ τῶν ᾠῶν τὰ χρυσᾶ , μεθ ἃ ἔλαιον , γάρον , πέπερι , οἶνον .
καὶ ταῦτα διατρίψας ἐπιμελῶς ἐνέβαλον εἰς λοπάδα καινήν , ἁπαλὸν καὶ συνεχὲς διδοὺς τὸ πῦρ .
καὶ ἅμα λέγων ἀναπετάσας τὴν λοπάδα τοσαύτην εὐωδίαν παρέσχε τῷ συμποσίῳ , ὡς ἀληθῶς τινα τῶν παρόντων εἰπεῖν ·
τοῦ καὶ κινυμένοιο Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ ἔμπης ἐς γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἵκετ αὐτμή .
τοσαύτη διεχύθη ἀπὸ τῶν ῥόδων εὐωδία .
μετὰ ταῦτα περιενεχθεισῶν ὀρνίθων τε ὀπτῶν φακῆς τε καὶ πισῶν αὐταῖς χύτραις , ἔτι δὲ τῶν τοιούτων περὶ ὧν Φαινίας ὁ Ἐρέσιος ἐν τοῖς περὶ φυτῶν τάδε γράφει ·
πᾶσα γὰρ χεδροπώδης ἥμερος φύσις ἐνσπέρματος ἣ μὲν ἑψήσεως ἕνεκα σπείρεται , οἷον κύαμος , πισός ·
ἐτνηρὸν γὰρ ἐκ τούτων ἕψημα γίνεται ·
τὰ δὲ πάλιν αὖθις λεκιθώδη , καθάπερ ἄρακος ·
τὸ δὲ φακῆς , οἷον ἀφάκη , φακός ·
τὸ δὲ χόρτου ἕνεκα τῶν τετραπόδων ζῴων , οἷον ὄροβος μὲν ἀροτήρων βοῶν , ἀφάκη δὲ προβάτων .
πισοῦ δὲ τοῦ ὀσπρίου μνημονεύει καὶ Εὔπολις ἐν Χρυσῷ γένει .
ἡλιόδωρος δ ὁ περιηγητὴς ἐν αʹ περὶ ἀκροπόλεως    τῆς τῶν πυρῶν , φησίν , ἑψήσεως ἐπινοηθείσης οἱ μὲν παλαιοὶ πύανον , οἱ δὲ νῦν ὁλόπυρον προσαγορεύουσιν .
τοιούτων ἔτι πολλῶν λεγομένων ὁ Δημόκριτος ἔφη ·
ἀλλὰ κ ἂν τῆς φακῆς ἐάσατε ἡμᾶς μεταλαβεῖν ἢ αὐτῆς γε τῆς χύτρας , μὴ καὶ λίθοις τις ὑμῶν βεβλήσεται , κατὰ τὸν Θάσιον Ἡγήμονα .
τίς δ αὕτη ἡ λιθίνη βαλλητύς ;
ἐλευσῖνι γὰρ τῇ ἐμῇ οἶδά τινα πανήγυριν ἀγομένην καὶ καλουμένην Βαλλητύν ·
περὶ ἧς οὐκ ἄν τι εἴποιμι μὴ παρ ἑκάστου μισθὸν λαβών .
ἀλλ  ἔγωγε , φησὶν ὁ Δημόκριτος , οὐκ ὢν  λαβάργυρος ὡρολογητὴς  κατὰ τὸν Τίμωνος Πρόδικον   λέξω τὰ περὶ τοῦ Ἡγήμονος .
χαμαιλέων ὁ Ποντικὸς ἐν ἕκτῳ περὶ τῆς ἀρχαίας κωμῳδίας    Ἡγήμων ὁ Θάσιος ὁτὰς παρῳδίας γράψας Φακῆ ἐπεκαλεῖτο καὶ ἐποίησεν ἔν τινι τῶν παρῳδιῶν ·
ταῦτά μοι ὁρμαίνοντι παρίστατο Παλλὰς Ἀθήνη , χρυσῆν ῥάβδον ἔχουσα , καὶ ἤλασεν εἶπέ τε μῦθον ·
δεινὰ παθοῦσα , Φακῆ βδελυρή , χώρει ς τὸν ἀγῶνα .
καὶ τότ ἐγὼ θάρσησα .
εἰσῆλθε δέ ποτε καὶ εἰς τὸ θέατρον διδάσκων κωμῳδίαν λίθων ἔχων πλῆρες τὸ ἱμάτιον , οὓς βάλλων εἰς τὴν ὀρχήστραν διαπορεῖν ἐποίησε τοὺς θεατάς .
καὶ ὀλίγον διαλιπὼν εἶπε ·
λίθοι μὲν οἵδε ·
βαλλέτω δ εἴ τις θέλει ·
ἀγαθὸν δὲ κ ἀν χειμῶνι κ ἀν θέρει φακῆ .
εὐδοκίμει δ ὁ ἀνὴρ μάλιστα ἐν ταῖς παρῳδίαις καὶ περιβόητος ἦν λέγων τὰ ἔπη πανούργως καὶ ὑποκριτικῶς καὶ διὰ ταῦτα σφόδρα παρὰ τοῖς Ἀθηναίοις εὐδοκίμει .
ἐν δὲ τῇ Γιγαντομαχίᾳ οὕτω σφόδρα τοὺς Ἀθηναίους ἐκήλησεν , ὡς ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ πλεῖστα αὐτοὺς γελάσαι , καίτοι ἀγγελθέντων αὐτοῖς ἐν τῷ θεάτρῳ τῶν γενομένων περὶ Σικελίαν ἀτυχημάτων .
οὐδεὶς ἀπέστη καίτοι σχεδὸν πᾶσι τῶν οἰκείων ἀπολωλότων .
ἔκλαιον οὖν ἐγκαλυψάμενοι , οὐκ ἀνέστησαν δ , ἵνα μὴ γένωνται διαφανεῖς τοῖς ἀπὸ τῶν ἄλλων πόλεων θεωροῦσιν ἀχθόμενοι τῇ συμφορᾷ ·
διέμειναν δ ἀκροώμενοι καίτοι καὶ αὐτοῦ τοῦ Ἡγήμονος , ὡς ἤκουσε , σιωπᾶν διεγνωκότος .
καθ ὃν δὲ χρόνον θαλασσοκρατοῦντες Ἀθηναῖοι ἀνῆγον εἰς ἄστυ τὰς νησιωτικὰς δίκας γραψάμενός τις καὶ τὸν Ἡγήμονα δίκην ἤγαγεν εἰς τὰς Ἀθήνας .
ὃ δὲ παραγενόμενος καὶ συναγαγὼν τοὺς περὶ τὸν Διόνυσον τεχνίτας προσῆλθε μετ αὐτῶν Ἀλκιβιάδῃ βοηθεῖν ἀξιῶν .
ὃ δὲ θαρρεῖν παρακελευσάμενος εἰπών τε πᾶσιν ἕπεσθαι ἧκεν εἰς τὸ Μητρῷον , ὅπου τῶν δικῶν ἦσαν αἱ γραφαί , καὶ βρέξας τὸν δάκτυλον ἐκ τοῦ στόματος διήλειψε τὴν δίκην τοῦ Ἡγήμονος .
ἀγανακτοῦντες δ ὅ τε γραμματεὺς καὶ ὁ ἄρχων τὰς ἡσυχίας ἤγαγον δι Ἀλκιβιάδην , φυγόντος δι εὐλάβειαν καὶ τοῦ τὴν δίκην γραψαμένου .
αὕτη παρ ἡμῶν , Οὐλπιανέ , ἡ βαλλητύς .
σὺ δ ὅταν βουληθῇς ἐρεῖς περὶ τῆς Ἐλευσῖνι .
καὶ ὁ Οὐλπιανός ·
ἀλλά με ἀνέμνησας , καλὲ Δημόκριτε , μνησθεὶς χύτρας ποθοῦντα μαθεῖν πολλάκις τίς ἡ Τηλεμάχου καλουμένη χύτρα καὶ τίς ὁ Τηλέμαχος .
Τιμοκλῆς ὁ τῆς κωμῳδίας ποιητὴς  ἦν δὲ καὶ τραγῳδίας  ἐν μὲν δράματι Λήθῃ φησί   ·
μετὰ τοῦτον αὐτῷ Τηλέμαχος συνετύγχανε .
καὶ τοῦτον ἀσπασάμενος ἡδέως πάνυ ἔπειτα  χρῆσόν μοι σύ , φησί , τὰς χύτρας , ἐν αἷσιν ἕψεις τοὺς κυάμους .
καὶ ταῦτά γε ἔφη τε καὶ παριόντα Φείδιππον πάλιν τὸν Χαιρεφίλου πόρρωθεν ἀπιδὼν τὸν παχὺν ἐπόππυσ , εἶτ ἐκέλευσε πέμπειν σαργάνας .
ὅτι δὲ καὶ τῶν δήμων Ἀχαρνεὺς ὁ Τηλέμαχος ὁ αὐτὸς ποιητής φησιν ἐν Διονύσῳ οὕτως   ·
ὁ δ Ἀχαρνικὸς Τηλέμαχος ἔτι δημηγορεῖ .
οὗτος δ ἔοικε τοῖς νεωνήτοις Σύροις . Β. πῶς ἢ τί πράττων ;
βούλομαι γὰρ εἰδέναι . Α. θανατηγὸν καλὴν χύτραν φέρει .
ἐν δ Ἰκαρίοις σατύροις φησίν   ·
ὥστ  ἔχειν οὐδὲν παρ ἡμῖν .
νυκτερεύσας δ ἀθλίως πρῶτα μὲν σκληρῶς καθεῦδον , εἶτα Θούδιππος βδέων παντελῶς ἔπνιξεν ἡμᾶς , εἶθ ὁ λιμὸς ἥπτετο .
ἐφέρετο πρὸς Δίωνα τὸν διάπυρον ·
ἀλλὰ γὰρ οὐδ  ἐκεῖνος οὐθὲν εἶχε .
πρὸς δὲ τὸν χρηστὸν δραμὼν Τηλέμαχον Ἀχαρνέα σωρόν τε κυάμων καταλαβὼν ἁρπάσας τούτων ἐνέτραγον .
ὁδ ὄνος ἡμᾶς ὡς ὁρᾷ , . . . . .
ὁ Κηφισόδωρος περὶ τὸ βῆμ , ἐπέρδετο .
ἐκ τούτων δῆλόν ἐστιν ὅτι Τηλέμαχος κυάμων χύτρας ἀεὶ σιτούμενος ἦγε Πυανέψια πορδὴν ἑορτήν .
ἔτνους δὲ κυαμίνου μνημονεύει Ἡνίοχος ὁ κωμικὸς ἐν Τροχίλῳ λέγων οὕτως   ·
πρὸς ἐμαυτὸν ἐνθυμούμενος , νὴ τοὺς θεούς , ὅσῳ διαφέρει σῦκα καρδάμων .
σὺ δὲ Παύσωνι φὴς τὸ δεῖνα προσλελαληκέναι ; Β. καὶ πρᾶγμά γ ἠρώτα με δυστράπελον πάνυ , ἔχον δὲ πολλὰς φροντίδων διεξόδους . Α. λέγ αὐτό ·
καὶ γὰρ οὐκ ἀγέλοιόν ἐστ ἴσως . Β. ἔτνος κυάμινον διότι τὴν μὲν γαστέρα φυσᾷ , τὸ δὲ πῦρ οὔ . Α. χάριεν οἷς γινώσκεται τὸ πρᾶγμα τοῦ Παύσωνος .
ὡς δ ἀεί ποτε περὶ τοὺς κυάμους ἔσθ οὗτος ὁ σοφιστὴς γέλως .
τοιούτων οὖν πολλάκις λεγομένων ὕδωρ ἐφέρετο κατὰ χειρῶν .
καὶ πάλιν ὁ Οὐλπιανὸς ἐζήτει εἰ τὸ χέρνιβον εἴρηται , καθάπερ ἡμεῖς λέγομεν ἐν τῇ συνηθείᾳ .
καί τις αὐτῷ ἀπήντησεν λέγων τὸ ἐν Ἰλιάδι ·
ἦ ῥα καὶ ἀμφίπολον ταμίην ὤτρυν  ὁ γεραιὸς χερσὶν ὕδωρ ἐπιχεῦαι ἀκήρατον ·
ἣ δὲ παρέστη χέρνιβον ἀμφίπολος πρόχοόν θ ἅμα χερσὶν ἔχουσα .
ἀττικοὶ δὲ χερνίβιον λέγουσιν , ὡς Λυσίας ἐν τῷ κατὰ Ἀλκιβιάδου λέγων οὕτως   ·
τοῖς χρυσοῖς χερνιβίοις καὶ θυμιατηρίοις .
χειρόνιπτρον δ Εὔπολις ἐν Δήμοις   ·
κ ἄν τις τύχῃ πρῶτος δραμὼν εἴληφε χειρόνιπτρον ·
ἀνὴρ δ ὅταν τις ἀγαθὸς ᾖ καὶ χρήσιμος πολίτης νικᾷ τε πάντασ χρηστὸς ὤν , οὐκ ἔστι χειρόνιπτρον .
ἐπίχαρμος δ ἐν Θεαροῖς εἴρηκε χειρόνιβα διὰ τούτων   ·
κιθάρα , τρίποδες , ἅρματα , τράπεζαι χαλκίαι , χειρόνιβα , λοιβάσια , λέβητες χαλκίοι .
ἡ πλείων δὲ χρῆσις κατὰ χειρὸς ὕδωρ εἴωθε λέγειν , ὡς Εὔπολις ἐν Χρυσῷ γένει καὶ Ἀμειψίας Σφενδόνῃ Ἀλκαῖός τε ἐν Ἱερῷ γάμῳ .
πλεῖστον δ ἐστὶ τοῦτο .
φιλύλλιος δὲ ἐν Αὔγῃ κατὰ χειρῶν εἴρηκεν οὕτως   ·
καὶ δὴ δεδειπνήκασιν αἱ γυναῖκες ·
ἀλλ ἀφαιρεῖν ὥρα στὶν ἤδη τὰς τραπέζας , εἶτα παρακορῆσαι , ἔπειτα κατὰ χειρῶν ἑκάστῃ καὶ μύρον τι δοῦναι .
μένανδρος Ὑδρίᾳ   ·
οἳ δὲ κατὰ χειρῶν λαβόντες περιμένουσι φίλτατοι .
ἀριστοφάνης δὲ ὁ γραμματικὸς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς Καλλιμάχου πίνακας   χλευάζει τοὺς οὐκ εἰδότας τὴν διαφορὰν τοῦ τε κατὰ χειρὸς καὶ τοῦ ἀπονίψασθαι .
παρὰ γὰρ τοῖς παλαιοῖς τὸ μὲν πρὸ ἀρίστου καὶ δείπνου λέγεσθαι κατὰ χειρὸς , τὸ δὲ μετὰ ταῦτα ἀπονίψασθαι .
ἔοικε δ ὁ γραμματικὸς τοῦτο πεφυλαχέναι παρὰ τοῖς Ἀττικοῖς , ἐπεί τοι Ὅμηρός πῃ μέν φησι νίψασθαι ·
παρὰ δὲ ξεστὴν ἐτάνυσσε τράπεζαν .
πῂ δέ ·
τοῖσι δὲ κήρυκες μὲν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν , σῖτον δὲ δμωαὶ παρενήνεον ἐν κανέοισι .
καὶ Σώφρων ἐν γυναικείοις   ·
τάλαινα Κοικόα , κατὰ χειρὸς δοῦσα ἀπόδος πόχ ἁμῖν τὰν τράπεζαν .
παρὰ μέντοι τοῖς τραγικοῖς καὶ τοῖς κωμικοῖς παροξυτόνως ἀνέγνωσται χερνίβα ·
παρ Εὐριπίδῃ ἐν Ἡρακλεῖ   ·
εἰς χερνίβ  ὡς βάψειεν Ἀλκμήνης γόνος .
ἀλλὰ καὶ παρ Εὐπόλιδι ἐν Αἰξίν   ·
αὐτοῦ τὴν χερνίβα παύσεις .
ἐστὶ δὲ ὕδωρ εἰς ὃ ἀπέβαπτον δαλὸν ἐκ τοῦ βωμοῦ λαμβάνοντες ἐφ οὗ τὴν θυσίαν ἐπετέλουν ·
καὶ τούτῳ περιρραίνοντες τοὺς παρόντας ἥγνιζον .
χρὴ μέντοι προπαροξυτόνως προφέρεσθαι .