Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
πλὴν τόν γε Δημάδην πάντες ὡμολόγουν τῇ φύσει χρώμενον ἀνίκητον εἶναι , καὶ παραφέρειν αὐτοσχεδιάζοντα τὰς τοῦ Δημοσθένους σκέψεις καὶ παρασκευάς .
ἀρίστων δ ὁ Χῖος καὶ Θεοφράστου τινὰ δόξαν ἱστόρηκε περὶ τῶν ῥητόρων , ἐρωτηθέντα γὰρ ὁποῖος τις αὐτῷ φαίνεται ῥήτωρ ὁ Δημοσθένης , εἰπεῖν 0 ·
ἄξιος τῆς πόλεως 0 ·
ὁποῖος δέ Δημάδης , ὑπὲρ τὴν πόλιν 0 1 .
ὁ δ αὐτὸς φιλόσοφος Πολύευκτον ἱστορεῖ τόν Σφήττιον , ἕνα τῶν τότε πολιτευομένων Ἀθήνησιν , ἀποφαίνεσθαι μέγιστον μὲν εἶναι ῥήτορα Δημοσθένην , δυνατώτατον δὲ εἰπεῖν Φωκίωνα ·
πλεῖστον γὰρ ἐν βραχυτάτῃ λέξει νοῦν ἐκφέρειν .
καὶ μέντοι καὶ τόν Δημοσθένην φασὶν αὐτόν , ὁσάκις ἂν ἀντερῶν αὐτῷ Φωκίων ἀναβαίνοι , λέγειν πρὸς τοὺς συνήθεις ·
ἡ τῶν ἐμῶν λόγων κοπὶς ἀνίσταται .
τοῦτο μὲν οὖν ἄδηλον εἴ τε πρὸς τόν λόγον τοῦ ἀνδρὸς ὁ Δημοσθένης εἴ τε πρὸς τόν βίον καὶ τὴν δόξαν ἐπεπόνθει , πολλῶν πάνυ καὶ μακρῶν περιόδων ἓν ῥῆμα καὶ νεῦμα πίστιν ἔχοντος ἀνθρώπου κυριώτερον ἡγούμενος 0 1 .
τοῖς δὲ σωματικοῖς ἐλαττώμασι τοιαύτην ἐπῆγεν ἄσκησιν , ὡς ὁ Φαληρεύς Δημήτριος ἱστορεῖ , λέγων αὐτοῦ Δημοσθένους ἀκούειν πρεσβύτου γεγονότος , τὴν μὲν ἀσάφειαν καὶ τραυλότητα τῆς γλώττης ἐκβιάζεσθαι καὶ διαρθροῦν εἰς τὸ στόμα ψήφους λαμβάνοντα καὶ ῥήσεις ἅμα λέγοντα , τὴν δὲ φωνὴν ἐν τοῖς δρόμοις γυμνάζεσθαι καὶ ταῖς πρὸς τὰ σιμὰ προσβάσεσι διαλεγόμενον καὶ λόγους τινὰς ἢ στίχους ἅμα τῷ πνεύματι πυκνουμένῳ προφερόμενον εἶναι δ αὐτῷ μέγα κάτοπτρον οἴκοι , καὶ πρὸς τοῦτο τὰς μελέτας ἐξ ἐναντίας ἱστάμενον περαίνειν .
λέγεται δέ , ἀνθρώπου προσελθόντος δεομένου συνηγορίας καὶ διεξιόντος ὡς ὑπό του λάβοι πληγάς , ἀλλὰ σύ γε , φάναι τὸν Δημοσθένην , τούτων ὧν λέγεις οὐδὲν πέπονθας .
ἐπιτείναντος δὲ τὴν φωνὴν τοῦ ἀνθρώπου καὶ βοῶντος ἐγὼ , Δημόσθενες , οὐδὲν πέπονθα ;
νὴ Δία , φάναι , νῦν ἀκούω φωνὴν ἀδικουμένου καὶ πεπονθότος .
οὕτως ᾤετο μέγα πρὸς πίστιν εἶναι τὸν τόνον καὶ τὴν ὑπόκρισιν τῶν λεγόντων , τοῖς μὲν οὖν πολλοῖς ὑποκρινόμενος ἤρεσκε θαυμαστῶς , οἱ δὲ χαρίεντες ταπεινὸν ἡγοῦντο καὶ ἀγεννὲς αὐτοῦ τὸ πλάσμα καὶ μαλακόν , ὧν καὶ Δημήτριος ὁ Φαληρεύς ἐστιν .
Αἰσίωνα δέ φησιν Ἕρμιππος , ἐρωτηθέντα περὶ τῶν πάλαι ῥητόρων καὶ τῶν καθ αὑτὸν , εἰπεῖν ὡς ἀκούων μὲν ἄν τις ἐθαύμασεν ἐκείνους εὐκόσμως καὶ μεγαλοπρεπῶς τῷ δήμῳ διαλεγομένους , ἀναγινωσκόμενοι δ οἱ Δημοσθένους λόγοι πολὺ τῇ κατασκευῇ καὶ δυνάμει διαφέρουσιν .
οἱ μὲν οὖν γεγραμμένοι τῶν λόγων ὅτι τὸ αὐστηρὸν πολὺ καὶ πικρὸν ἔχουσι , τί ἂν λέγοι τις ;
ἐν δὲ ταῖς ἀπαντήσεσι ταῖς παρὰ τὸν καιρὸν ἐχρῆτο καὶ τῷ γελοίῳ .
δημάδου μὲν γὰρ εἰπόντος ἐμὲ Δημοσθένης , ἡ ὗς τὴν Ἀθηνᾶν , αὕτη , εἶπεν , ἡ Ἀθηνᾶ πρώην ἐν Κολλυτῷ μοιχεύουσα ἐλήφθη 0 .
πρὸς δὲ τὸν κλέπτην ὃς ἐπεκαλεῖτο Χαλκοῦς , καὶ αὐτὸν εἰς τὰς ἀγρυπνίας αὐτοῦ καὶ νυκτογραφίας πειρώμενόν τι λέγειν , οἶδα , εἶπεν , ὅτι σε λυπῶ λύχνον καίων .
ὑμεῖς δέ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , μὴ θαυμάζετε τὰς γινομένας κλοπάς , ὅταν τοὺς μὲν κλέπτας χαλκοῦς , τοὺς δὲ τοίχους πηλίνους ἔχωμεν 0 .
ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων καίπερ ἔτι πλείω λέγειν ἔχοντες ἐνταῦθα παυσόμεθα ·
τὸν δ ἄλλον αὐτοῦ τρόπον καὶ τὸ ἦθος ἀπὸ τῶν πράξεων καὶ τῆς πολιτείας θεωρεῖσθαι δίκαιόν ἐστιν .
ὥρμησε μὲν οὖν ἐπὶ τὸ πράττειν τὰ κοινὰ τοῦ Φωκικοῦ πολέμου συνεστῶτος , ὡς αὐτός τέ φησι καὶ λαβεῖν ἔστιν ἀπὸ τῶν Φιλιππικῶν δημηγοριῶν .
αἱ μὲν γὰρ ἤδη διαπεπραγμένων ἐκείνων γεγόνασιν , αἱ δὲ πρεσβύταται τῶν ἔγγιστα πραγμάτων ἅπτονται .
δῆλος δ ἐστὶ καὶ τὴν κατὰ Μειδίου παρασκευασάμενος εἰπεῖν δίκην δύο μὲν ἐπὶ τοῖς τριάκοντα γεγονὼς ἔτη , μηδέπω δ ἔχων ἰσχὺν ἐν τῇ πολιτείᾳ μη δὲ δόξαν .
ὃ καὶ μάλιστά μοι δοκεῖ δείσας ἐπ ἀργυρίῳ καταθέσθαι τὴν πρὸς τὸν ἄνθρωπον ἔχθραν οὐ γάρ τι γλυκύθυμος ἀνὴρ ἦν οὐ δ ἀγανόφρων , ἀλλ ἔντονος καὶ βίαιος ὑπὲρ τὰς ἀμύνας , ὁρῶν δ οὐ φαῦλον οὐ δὲ τῆς αὐτοῦ δυνάμεως ἔργον ἄνδρα καὶ πλούτῳ καὶ λόγῳ καὶ φίλοις εὖ πεφραγμένον καθελεῖν , τὸν Μειδίαν , ἐνέδωκε τοῖς ὑπὲρ αὐτοῦ δεομένοις .
αἱ δὲ τρισχίλιαι καθ ἑαυτὰς οὐκ ἄν μοι δοκοῦσι τὴν Δημοσθένους ἀμβλῦναι πικρίαν , ἐλπίζοντος καὶ δυναμένου περιγενέσθαι .
λαβὼν δὲ τῆς πολιτείας καλὴν ὑπόθεσιν τὴν πρὸς Φίλιππον ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων δικαιολογίαν , καὶ πρὸς ταύτην ἀγωνιζόμενος ἀξίως , ταχὺ δόξαν ἔσχε καὶ περίβλεπτος ὑπὸ τῶν λόγων ἤρθη καὶ τῆς παρρησίας , ὥστε θαυμάζεσθαι μὲν ἐν τῇ Ἑλλάδι , θεραπεύεσθαι δ ὑπὸ τοῦ μεγάλου βασιλέως , πλεῖστον δ αὐτοῦ λόγον εἶναι παρὰ τῷ Φιλίππῳ τῶν δημαγωγούντων , ὁμολογεῖν δὲ καὶ τοὺς ἀπεχθανομένους ὅτι πρὸς ἔνδοξον αὐτοῖς ἄνθρωπον ὁ ἀγών ἐστι .
καὶ γὰρ Αἰσχίνης καὶ Ὑπερείδης τοιαῦτα ὑπὲρ αὐτοῦ κατηγοροῦντες εἰρήκασιν .
ὅθεν οὐκ οἶδ ὅπως παρέστη Θεοπόμπῳ λέγειν αὐτὸν ἀβέβαιον τῷ τρόπῳ γεγονέναι καὶ μή τε πράγμασι μή τ ἀνθρώποις πολὺν χρόνον τοῖς αὐτοῖς ἐπιμένειν δυνάμενον .
φαίνεται γάρ , εἰς ἣν ἀπ ἀρχῆς τῶν πραγμάτων μερίδα καὶ τάξιν αὑτὸν ἐν τῇ πολιτείᾳ κατέστησε , ταύτην ἄχρι τέλους διαφυλάξας , καὶ οὐ μόνον ἐν τῷ βίῳ μὴ μεταβαλόμενος , ἀλλὰ καὶ τὸν βίον ἐπὶ τῷ μὴ μεταβαλέσθαι προέμενος .
οὐ γάρ , ὡς Δημάδης ἀπολογούμενος διὰ τὴν ἐν τῇ πολιτείᾳ μεταβολὴν ἔλεγεν , αὑτῷ μὲν αὐτὸν τ ἀναντία πολλάκις εἰρηκέναι , τῇ δὲ πόλει μηδέποτε , καὶ Μελάνωπος ἀντιπολιτευόμενος Καλλιστράτῳ καὶ πολλάκις ὑπ αὐτοῦ χρήμασι μετατιθέμενος εἰώθει λέγειν πρὸς τὸν δῆμον 0 ·
ὁ μὲν ἀνὴρ ἐχθρός , τὸ δὲ τῆς πόλεως νικάτω συμφέρον , Νικόδημος δ ὁ Μεσσήνιος Κασάνδρῳ προστιθέμενος πρότερον , εἶτ αὖθις ὑπὲρ Δημητρίου πολιτευόμενος οὐκ ἔφη τ ἀναντία λέγειν , ἀεὶ γὰρ εἶναι συμφέρον ἀκροᾶσθαι τῶν κρατούντων , οὕτω καὶ περὶ Δημοσθένους ἔχομεν εἰπεῖν οἷον ἐκτρεπομένου καὶ πλαγιάζοντος ἢ φωνὴν ἢ πρᾶξιν , ἀλλ ὥσπερ ἀφ ἑνὸς καὶ ἀμεταβλήτου διαγράμματος τῆς πολιτείας ἕνα τόνον ἔχων ἐν τοῖς πράγμασιν ἀεὶ διετέλεσε 0 1 .
παναίτιος δ ὁ φιλόσοφος καὶ τῶν λόγων αὐτοῦ φησιν οὕτω γεγράφθαι τοὺς πλείστους ὡς μόνου τοῦ καλοῦ δι αὐτὸ αἱρετοῦ ὄντος , τὸν περὶ τοῦ στεφάνου , τὸν κατὰ Ἀριστοκράτους , τὸν ὑπὲρ τῶν ἀτελειῶν , τοὺς Φιλιππικούς ·
ἐν οἷς πᾶσιν οὐ πρὸς τὸ ἥδιστον ἢ ῥᾷστον ἢ λυσιτελέστατον ἄγει τοὺς πολίτας , ἀλλὰ πολλαχοῦ τὴν ἀσφάλειαν καὶ τὴν σωτηρίαν οἴεται δεῖν ἐν δευτέρᾳ τάξει τοῦ καλοῦ ποιεῖσθαι καὶ τοῦ πρέποντος , ὡς , εἴγε τῇ περὶ τὰς ὑποθέσεις αὐτοῦ φιλοτιμίᾳ καὶ τῇ τῶν λόγων εὐγενείᾳ παρῆν ἀνδρεία τε πολεμιστήριος καὶ τὸ καθαρῶς ἕκαστα πράττειν , οὐκ ἐν τῷ κατὰ Μοιροκλέα καὶ Πολύευκτον καὶ Ὑπερείδην ἀριθμῷ τῶν ῥητόρων , ἀλλ ἄνω μετὰ Κίμωνος καὶ Θουκυδίδου καὶ Περικλέους ἄξιος ἦν τίθεσθαι 0 .
τῶν γοῦν κατ αὑτὸν ὁ Φωκίων οὐκ ἐπαινουμένης προϊστάμενος πολιτείας , ἀλλὰ δοκῶν μακεδονίζειν , ὅμως δι ἀνδρείαν καὶ δικαιοσύνην οὐδὲν οὐδαμῇ χείρων ἔδοξεν Ἐφιάλτου καὶ Ἀριστείδου καὶ Κίμωνος ἀνὴρ γενέσθαι .
δημοσθένης δ οὐκ ὢν ἐν τοῖς ὅπλοις ἀξιόπιστος , ὥς φησιν ὁ Δημήτριος , οὐ δὲ πρὸς τὸ λαμβάνειν παντάπασιν ἀπωχυρωμένος , ἀλλὰ τῷ μὲν παρὰ Φιλίππου καὶ Μακεδονίας ἀνάλωτος ὤν , τῷ δ ἄνωθεν ἐκ Σούσων καὶ Ἐκβατάνων ἐπιβατὸς χρυσίῳ γεγονὼς καὶ κατακεκλυσμένος , ἐπαινέσαι μὲν ἱκανώτατος ἦν τὰ τῶν προγόνων καλά , μιμήσασθαι δὲ οὐχ ὅμοίως 0 .
ἐπεὶ τούς γε καθ αὑτὸν ῥήτορας ἔξω δὲ λόγου τίθεμαι Φωκίωνα καὶ τῷ βίῳ παρῆλθε .
φαίνεται δὲ καὶ μετὰ παρρησίας μάλιστα τῷ δήμῳ διαλεγόμενος καὶ πρὸς τὰς ἐπιθυμίας τῶν πολλῶν ἀντιτείνων καὶ τοῖς ἁμαρτήμασιν αὐτῶν ἐπιφυόμενος , ὡς ἐκ τῶν λόγων λαβεῖν ἔστιν , ἱστορεῖ δὲ καὶ Θεόπομπος ὅτι , τῶν Ἀθηναίων ἐπί τινα προβαλλομένων αὑτὸν κατηγορίαν , ὡς δ οὐχ ὑπήκουε , θορυβούντων , ἀναστὰς εἶπεν ·
ὑμεῖς ἐμοὶ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , συμβούλῳ μέν , κ ἂν μὴ θέλητε , χρήσεσθε ·
συκοφάντῃ δὲ οὐ δὲ ἂν θέλητε .
σφόδρα δ ἀριστοκρατικὸν αὐτοῦ πολίτευμα καὶ τὸ περὶ Ἀντιφῶντος 0 ·
ὃν ὑπὸ τῆς ἐκκλησίας ἀφεθέντα συλλαβὼν ἐπὶ τὴν ἐξ Ἀρείου πάγου βουλὴν ἀνήγαγε , καὶ παρ οὐδὲν τὸ προσκροῦσαι τῷ δήμῳ θέμενος ἤλεγξεν ὑπεσχημένον Φιλίππῳ τὰ νεώρια ἐμπρήσειν καὶ παραδοθεὶς ὁ ἄνθρωπος ὑπὸ τῆς βουλῆς ἀπέθανε , κατηγόρησε δὲ καὶ τῆς ἱερείας Θεωρίδος ὡς ἄλλα τε ῥᾳδιουργούσης πολλὰ καὶ τοὺς δούλους ἐξαπατᾶν διδασκούσης ·
καὶ θανάτου τιμησάμενος ἀπέκτεινε .
λέγεται δὲ καὶ τὸν κατὰ Τιμοθέου τὸν στρατηγοῦ λόγον , ᾧ χρησάμενος Ἀπολλόδωρος εἷλε τὸν ἄνδρα τοῦ ὀφλήματος , Δημοσθένης γράψαι τῷ Ἀπολλοδώρῳ , καθάπερ καὶ τοὺς πρὸς Φορμίωνα καὶ Στέφανον , ἐφ οἷς εἰκότως ἠδόξησε 0 .
καὶ γὰρ ὁ Φορμίων ἠγωνίζετο λόγῳ Δημοσθένους πρὸς τὸν Ἀπολλόδωρον , ἀτεχνῶς καθάπερ ἐξ ἑνὸς μαχαιροπωλίου τὰ κατ ἀλλήλων ἐγχειρίδια πωλοῦντος αὐτοῦ τοῖς ἀντιδίκοις 0 .
τῶν δὲ δημοσίων ὁ μὲν κατ Ἀνδροτίωνος καὶ Τιμοκράτους καὶ Ἀριστοκράτους ἑτέροις ἐγράφησαν , οὔπω τῇ πολιτείᾳ προσεληλυθότος ·
δοκεῖ γὰρ δυεῖν ἢ τριῶν δέοντα ἔτη τριάκοντα γεγονὼς ἐξενεγκεῖν τοὺς λόγους ἐκείνους ·
τὸν δὲ κατὰ Ἀριστογείτονος αὐτὸς ἠγωνίσατο , καὶ τὸν περὶ τῶν ἀτελειῶν , διὰ τὸν Χαβρίου παῖδα Κτήσιππον , ὥς φησὶν αὐτός , ὡς δ ἔνιοι λέγουσι , τὴν μητέρα τοῦ νεανίσκου μνώμενος 0 .
οὐ μὴν ἔγημε ταύτην , ἀλλὰ Σαμίᾳ τινὶ συνῴκησεν , ὡς ἱστορεῖ Δημήτριος ὁ Μάγνης ἐν τοῖς περὶ συνωνύμων .
ὁ δὲ κατ Αἰσχίνου τῆς παραπρεσβείας ἄδηλον εἰ λέλεκται 0 ·
καίτοι φησὶν Ἰδομενεὺς παρὰ τριάκοντα μόνας τὸν Αἰσχίνην ἀποφυγεῖν .
ἀλλ οὐκ ἔοικεν οὕτως ἔχειν τ ἀληθές , εἰ δεῖ τοῖς περὶ στεφάνου γεγραμμένοις ἑκατέρων λόγοις τεκμαίρεσθαι .
μέμνηται γὰρ οὐδέτερος αὐτῶν ἐναργῶς οὐ δὲ τρανῶς ἐκείνου τοῦ ἀγῶνος ὡς ἄχρι δίκης προελθόντος .
ταυτὶ μὲν οὖν ἕτεροι διακρινοῦσι μᾶλλον .
ἡ δὲ τοῦ Δημοσθένους πολιτεία φανερὰ μὲν ἦν ἔτι καὶ τῆς εἰρήνης ὑπαρχούσης , οὐδὲν ἐῶντος ἀνεπιτίμητον τῶν πραττομένων ὑπὸ τοῦ Μακεδόνος , ἀλλ ἐφ ἑκάστῳ ταράττοντος τοὺς Ἀθηναίους καὶ διακαίοντος ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον .
διὸ καὶ παρὰ Φιλίππῳ πλεῖστος ἦν λόγος αὐτοῦ ·
καὶ ὅτε πρεσβεύων δέκατος ἧκεν εἰς Μακεδονίαν , ἤκουσε μὲν πάντων Φίλιππος , ἀντεῖπε δὲ μετὰ πλείστης ἐπιμελείας πρὸς τὸν ἐκείνου λόγον .
οὐ μὴν ἔν γε ταῖς ἄλλαις τιμαῖς καὶ φιλοφροσύναις ὅμοιον αὑτὸν τῷ Δημοσθένει παρεῖχεν , ἀλλὰ προσήγετο τοὺς περὶ Αἰσχίνην καὶ Φιλοκράτην μᾶλλον .
ὅθεν ἐπαινούντων ἐκείνων τὸν Φίλιππον ὡς καὶ λέγειν δυνατώτατον καὶ κάλλιστον ὀφθῆναι καὶ νὴ Δία συμπιεῖν ἱκανώτατον , ἠναγκάζετο βασκαίνων ἐπισκώπτειν ὡς τὸ μὲν σοφιστοῦ , τὸ δὲ γυναικός , τὸ δὲ σπογγιᾶς εἴη , βασιλέως δ οὐδὲν ἐγκώμιον 0 1 2 .
ἐπεὶ δ εἰς τὸ πολεμεῖν ἔρρεπε τὰ πράγματα , τοῦ μὲν Φιλίππου μὴ δυναμένου τὴν ἡσυχίαν ἄγειν , τῶν δ Ἀθηναίων ἐγειρομένων ὑπὸ τοῦ Δημοσθένους , πρῶτον μὲν εἰς Εὔβοιαν ἐξώρμησε τοὺς Ἀθηναίους καταδεδουλωμένην ὑπὸ τῶν τυράννων Φιλίππῳ ·
καί διαβάντες , ἐκείνου τὸ ψήφισμα γράψαντος , ἐξήλασαν τοὺς Μακεδόνας .
δεύτερον δὲ Βυζαντίοις ἐβοήθησε καί Περινθίοις ὑπὸ τοῦ Μακεδόνος πολέμουμὲνοις , πείσας τὸν δῆμον ἀφέντα τὴν ἔχθραν καί τὸ μεμνῆσθαι τῶν περὶ τὸν συμμαχικὸν ἡμαρτημένων ἑκατέροις πόλεμον ἀποστεῖλαι δύναμιν αὐτοῖς , ὑφ ἧς ἐσώθησαν .
ἔπειτα πρεσβεύων καί διαλεγόμενος τοῖς Ἕλλησι καί παροξύνων συνέστησε πλὴν ὀλίγων ἅπαντας ἐπὶ τὸν Φίλιππον , ὥστε σύνταξιν γενέσθαι πεζῶν μὲν μυρίων καί πεντακισχιλίων , ἱππέων δὲ δισχιλίων , ἄνευ τῶν πολιτικῶν δυνάμεων , χρήματα δὲ καί μισθοὺς τοῖς ξένοις εἰσφέρεσθαι προθύμως .
ὅτε καί φησι Θεόφραστος , ἀξιούντων τῶν συμμάχων ὁρισθῆναι τὰς εἰσφοράς , εἰπεῖν Κρωβύλον τὸν δημαγωγόν ὡς οὐ τεταγμένα σιτεῖται πόλεμος .
ἐπηρμένης δὲ τῆς Ἑλλάδος πρὸς τὸ μέλλον καί συνισταμένων κατ ἔθνη καί πόλεις Εὐβοέων , Ἀχαιῶν , Κορινθίων , Μεγαρέων , Λευκαδίων , Κερκυραίων , ὁ μέγιστος ὑπελείπετο τῷ Δημοσθένει τῶν ἀγώνων , Θηβαίους προσαγαγέσθαι τῇ συμμαχίᾳ , χώραν τε σύνορον τῆς Ἀττικῆς καί δύναμιν ἐναγώνιον ἔχοντας , καί μάλιστα τότε τῶν Ἑλλήνων εὐδοκιμοῦντας ἐν τοῖς ὅπλοις .
ἦν δ οὐ ῥᾴδιον ἐπὶ προσφάτοις εὐεργετήμασι τοῖς περὶ τὸν Φωκικὸν πόλεμον τετιθασευμένους ὑπὸ τοῦ Φιλίππου μεταστῆσαι τοὺς Θηβαίους , καί μάλιστα ταῖς διὰ τὴν γειτνίασιν ἁψιμαχίαις ἀναξαινομένων ἑκάστοτε τῶν πολεμικῶν πρὸς ἀλλήλας διαφορῶν ταῖς πόλεσιν .
οὐ μὴν ἀλλ ἐπεὶ Φίλιππος ὑπὸ τῆς περὶ τὴν Ἄμφισσαν εὐτυχίας ἐπαιρόμενος εἰς τὴν Ἐλάτειαν ἐξαίφνης ἐνέπεσε καὶ τὴν Φωκίδα κατέσχεν , ἐκπεπληγμένων τῶν Ἀθηναίων καὶ μηδενὸς τολμῶντος ἀναβαίνειν ἐπὶ τὸ βῆμα μη δὲ ἔχοντος ὅ τι χρὴ λέγειν , ἀλλ ἀπορίας οὔσης ἐν μέσῳ καὶ σιωπῆς , παρελθὼν μόνος ὁ Δημοσθένης συνεβούλευε τῶν Θηβαίων ἔχεσθαι ·
καὶ τ ἆλλα παραθαρρύνας καὶ μετεωρίσας , ὥσπερ εἰώθει , τὸν δῆμον ταῖς ἐλπίσιν , ἀπεστάλη πρεσβευτὴς μεθ ἑτέρων εἰς Θήβας .
ἔπεμψε δὲ καὶ Φίλιππος , ὡς Μαρσύας φησίν , Ἀμύνταν μὲν καὶ Κλέαρχον Μακεδόνας , Δάοχον δὲ Θεσσαλὸν καὶ Θρασυδαῖον ἀντεροῦντας .
τὸ μὲν οὖν συμφέρον οὐ διέφευγε τοὺς τῶν Θηβαίων λογισμούς , ἀλλ ἐν ὄμμασιν ἕκαστος εἶχε τὰ τὸν πολέμου δεινά , ἔτι τῶν Φωκικῶν τραυμάτων νεαρῶν παραμενόντων ·
ἡ δὲ τὸν ῥήτορος δύναμις , ὥς φησι Θεόπομπος , ἐκριπίζουσα τὸν θυμὸν αὐτῶν καὶ διακαίουσα τὴν φιλοτιμίαν ἐπεσκότησε τοῖς ἄλλοις ἅπασιν , ὥστε καὶ φόβον καὶ λογισμὸν καὶ χάριν ἐκβαλεῖν αὐτούς ἐνθουσιῶντας ὑπὸ τοῦ λόγου πρὸς τὸ καλόν , οὕτω δὲ μέγα καὶ λαμπρὸν ἐφάνη τὸ τοῦ ῥήτορος ἔργον ὥστε τὸν μὲν Φίλιππον εὐθὺς ἐπικηρυκεύεσθαι δεόμενον εἰρήνης , ὀρθὴν δὲ τὴν Ἑλλάδα γενέσθαι καὶ συνεξαναστῆναι πρὸς τὸ μέλλον , ὑπηρετεῖν δὲ μὴ μόνον τοὺς στρατηγοὺς τῷ Δημοσθένει ποιοῦντας τὸ προσταττόμενον , ἀλλὰ καὶ τοὺς βοιωτάρχας , διοικεῖσθαι δὲ τὰς ἐκκλησίας ἁπάσας οὐδὲν ἧττον ὑπ ἐκείνου τότε τὰς Θηβαίων ἢ τὰς Ἀθηναίων , ἀγαπωμένου παρ ἀμφοτέροις καὶ δυναστεύοντος οὐκ ἀδίκως οὐ δὲ παρ ἀξίαν , ὥσπερ ἀποφαίνεται Θεόπομπος , ἀλλὰ καὶ πάνυ προσηκόντως .
τύχη δέ τις ἔοικε δαιμόνιος ἐν περιφορὰ πραγμάτων , εἰς ἐκεῖνο καιροῦ συμπεραίνουσα τὴν ἐλευθερίαν τῆς Ἑλλάδος , ἐναντιοῦσθαι τοῖς πραττομένοις , καὶ πολλὰ σημεῖα τοῦ μέλλοντος ἀναφαίνειν , ἐν οἷς ἥ τε Πυθία δεινὰ πρ οὔφαινε μαντεύματα , καὶ χρησμὸς ᾔδετο παλαιὸς ἐκ τῶν Σιβυλλείων τῆς ἐπὶ Θερμώδοντι μάχης ἀπάνευθε γενοίμην , αἰετὸς ἐν νεφέεσσι καὶ ἠέρι θηήσασθαι .
κλαίει ὁ νικηθείς , ὁ δὲ νικήσας ἀπόλωλε .
τὸν δὲ Θερμώδοντα φασιν εἶναι παρ ἡμῖν ἐν Χαιρωνείᾳ ποτάμιον μικρὸν εἰς τὸν Κηφισὸν ἐμβάλλον .
ἡμεῖς δὲ νῦν μὲν οὐδὲν οὕτω τῶν ῥευμάτων ἴσμεν ὀνομαζόμενον , εἰκάζομεν δὲ τὸν καλούμενον Αἵμονα Θερμώδοντα λέγεσθαι τότε ·
καὶ γὰρ παραρρεῖ παρὰ τὸ Ἡράκλειον , ὅπου κατεστρατοπέδευον οἱ Ἕλληνες ·
καὶ τεκμαιρόμεθα τῆς μάχης γενομένης αἵματος ἐμπλησθέντα καὶ νεκρῶν τὸν ποταμὸν ταύτην διαλλάξαι τὴν προσηγορίαν .
ὁ δὲ Δοῦρις οὐ ποταμὸν εἶναι φησι τὸν Θερμώδοντά , ἀλλ ἱστάντας τινὰς σκηνὴν καὶ περιορύττοντας ἀνδριαντίσκον εὑρεῖν λίθινον , ὑπὸ γραμμάτων τινῶν διασημαινόμενον ὡς εἴη Θερμώδων , ἐν ταῖς ἀγκάλαις Ἀμαζόνα φέροντα τετρωμένην .
ἐπὶ δὲ τούτῳ χρησμὸν ἄλλον ᾂδεσθαι λέγοντα ·
τὴν δ ἐπὶ Θερμώδοντι μάχην μένε , παμμέλαν ὄρνι ·
τηνεί τοι κρέα πολλὰ παρέσσεται ἀνθρώπεια .
ταῦτα μὲν οὖν ὅπως ἔχει , διαιτῆσαι χαλεπόν ὁ δὲ Δημοσθένης λέγεται τοῖς τῶν Ἑλλήνων ὅπλοις ἐκτεθαρρηκὼς , καὶ λαμπρὸς ὑπὸ ῥώμης καὶ προθυμίας ἀνδρῶν τοσούτων προκαλουμένων τοὺς πολεμίους αἰρόμενος , οὔ τε χρησμοῖς ἐᾶν προσέχειν οὔ τε μαντείας ἀκούειν , ἀλλὰ καὶ τὴν Πυθίαν ὑπονοεῖν ὡς φιλιππίζουσαν , ἀναμιμνῄσκων Ἐπαμεινώνδου τοὺς Θηβαίους καὶ Περικλέους τοὺς Ἀθηναίους , ὡς ἐκεῖνοι τὰ τοιαῦτα δειλίας ἡγούμενοι προφάσεις ἐχρῶντο τοῖς λογισμοῖς 0 .
μέχρι μὲν οὖν τούτων ἀνὴρ ἦν ἀγαθός ·
ἐν δὲ τῇ μάχῃ καλὸν οὐδὲν οὐ δ ὁμολογούμενον ἔργον οἷς εἶπεν ἀποδειξάμενος ᾤχετο λιπὼν τὴν τάξιν , ἀποδρὰς αἴσχιστα καὶ τὰ ὅπλα ῥίψας , οὐ δὲ τὴν ἐπιγραφὴν τῆς ἀσπίδος , ὡς ἔλεγε Πυθέας , αἰσχυνθείς , ἐπιγεγραμμένης γράμμασι χρυσοῖς , ἀγαθῇ τύχῃ .
παραυτίκα μὲν οὖν ὁ Φίλιππος ἐπὶ τῇ νίκῃ διὰ τὴν χαρὰν ἐξυβρίσας , καὶ κωμάσας ἐπὶ τοὺς νεκροὺς μεθύων , ᾖδε τὴν ἀρχὴν τοῦ Δημοσθένους ψηφίσματος πρὸς πόδα διαιρῶν καὶ ὑποκρούων 0 ·
δημοσθένης Δημοσθένους Παιανιεὺς τάδ εἶπεν ·
ἐκνήψας δὲ καὶ τὸ μέγεθος τοῦ περιστάντος αὐτὸν ἀγῶνος ἐν νῷ λαβών ἔφριττε τὴν δεινότητα καὶ τὴν δύναμιν τοῦ ῥήτορος , ἐν μέρει μικρῷ μιᾶς ἡμέρας τὸν ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας καὶ τοῦ σώματος ἀναρρῖψαι κίνδυνον ἀναγκασθεὶς ὑπ αὐτοῦ .
διῖκτο δ ἡ δόξα μέχρι τοῦ Περσῶν βασιλέως ·
κ ἀκεῖνος ἔπεμψε τοῖς σατράπαις ἐπὶ θάλασσαν γράμματα , χρήματα Δημοσθένει διδόναι κελεύων , καὶ προσέχειν ἐκείνῳ μάλιστα τῶν Ἑλλήνων , ὡς περισπάσαι δυναμένῳ καὶ κατασχεῖν ταῖς Ἑλληνικαῖς ταραχαῖς τὸν Μακεδόνα .
ταῦτα μὲν οὖν ὕστερον ἐφώρασεν Ἀλέξανδρος , ἐν Σάρδεσιν ἐπιστολάς τινας ἀνευρὼν τοῦ Δημοσθένους καὶ γράμματα τῶν βασιλέως στρατηγῶν , δηλοῦντα τὸ πλῆθος τῶν δοθέντων αὐτῷ χρημάτων .
τότε δὲ τῆς ἀτυχίας τοῖς Ἕλλησι γεγενημένης οἱ μὲν ἀντιπολιτευόμενοι ῥήτορες ἐπεμβαίνοντες τῷ Δημοσθένει κατεσκεύαζον εὐθύνας καὶ γραφὰς ἐπ αὐτόν ·
ὁ δὲ δῆμος οὐ μόνον τούτων ἀπέλυεν , ἀλλὰ καὶ τιμῶν διετέλει καὶ προκαλούμενος αὖθις ὡς εὔνουν εἰς τὴν πολιτείαν , ὥστε καὶ τῶν ὀστέων ἐκ Χαιρωνείας κομισθέντων καὶ θαπτομένων τὸν ἐπὶ τοῖς ἀνδράσιν ἔπαινον εἰπεῖν ἀπέδωκεν , οὐ ταπεινῶς οὐ δ ἀγεννῶς φέρων τὸ συμβεβηκός , ὡς γράφει καὶ τραγῳδεῖ Θεόπομπος , ἀλλὰ τῷ τιμᾶν μάλιστα καὶ κοσμεῖν τὸν σύμβουλον ἀποδεικνύμενος τὸ μὴ μεταμέλεσθαι τοῖς βεβουλευμένοις .
τὸν μὲν οὖν λόγον εἶπεν ὁ Δημοσθένης , τοῖς δὲ ψηφίσμασιν οὐχ ἑαυτόν , ἀλλ ἐν μέρει τῶν φίλων ἕκαστον ἐπέγραφεν , ἐξοιωνιζόμενος τὸν ἴδιον δαίμονα καὶ τὴν τύχην , ἕως αὖθις ἀνεθάρρησε Φιλίππου τελευτήσαντος .
ἐτελεύτησε δὲ τῇ περὶ Χαιρώνειαν εὐτυχίᾳ χρόνον οὐ πολὺν ἐπιβιώσας ·
καὶ τοῦτο δοκεῖ τῷ τελευταίῳ τῶν ἐπῶν ὁ χρησμὸς ἀποθεσπίσαι ·
κλαίει ὁ νικηθείς , ὁ δὲ νικήσας ἀπόλωλεν .
ἔγνω μὲν οὖν κρύφα τὴν τοῦ Φιλίππου τελευτὴν ὁ Δημοσθένης , προκαταλαμβάνων δὲ τὸ θαρρεῖν ἐπὶ τὰ μέλλοντα τοὺς Ἀθηναίους , προῆλθε φαιδρὸς εἰς τὴν βουλήν ὡς ὄναρ ἑωρακὼς ἀφ οὗ τι μέγα προσδοκᾶν Ἀθηναίοις ἀγαθόν καὶ μετ οὐ πολὺ παρῆσαν οἱ τὸν Φιλίππου θάνατον ἀπαγγέλλοντες .
εὐθὺς οὖν ἔθυον εὐαγγέλια καὶ στεφανοῦν ἐψηφίσαντο Παυσανίαν .
καὶ προῆλθεν ὁ Δημοσθένης ἔχων λαμπρὸν ἱμάτιον ἐστεφανωμένος , ἑβδόμην ἡμέραν τῆς θυγατρὸς αὐτοῦ τεθνηκυίας , ὡς ὁ Αἰσχίνης φησί λοιδορῶν ἐπὶ τούτῳ καὶ κατηγορῶν αὐτοῦ μισοτεκνίαν , αὐτὸς ὢν ἀγεννὴς καὶ μαλακός , εἰ τὰ πένθη καὶ τοὺς ὀδυρμοὺς ἡμέρου καὶ φιλοστόργου ψυχῆς ἐποιεῖτο σημεῖα , τὸ δὲ ἀλύπως φέρειν ταῦτα καὶ πρᾴως ἀπεδοκίμαζεν .
ἐγὼ δ , ὡς μὲν ἐπὶ θανάτῳ βασιλέως ἡμέρως οὕτω καὶ φιλανθρώπως ἐν οἷς ηὐτύχησε χρησαμένου πταίσασιν αὐτοῖς στεφανηφορεῖν καλῶς εἶχε καὶ θύειν , οὐκ ἄν εἴποιμι ·
πρὸς γὰρ τῷ νεμεσητῷ καὶ ἀγεννές , ζῶντα μὲν τιμᾶν καὶ ποιεῖσθαι πολίτην , πεσόντος δ ὑφ ἑτέρου μὴ φέρειν τὴν χαρὰν μετρίως , ἀλλ ἐπισκιρτᾶν τῷ νεκρῷ καὶ παιωνίζειν , ὥσπερ αὐτοὺς ἀνδραγαθήσαντας 0 1 ·
ὅτι μέντοι τὰς οἴκοι τύχας καὶ δάκρυα καὶ ὀδυρμοὺς ἀπολιπὼν ταῖς γυναιξὶν ὁ Δημοσθένης , ἃ τῇ πόλει συμφέρειν ᾤετο , ταῦτ ἔπραττεν , ἐπαινῶ , καὶ τίθεμαι πολιτικῆς καὶ ἀνδρώδους ψυχῆς ἀεὶ πρὸς τὸ κοινὸν ἱστάμενον καὶ τὰ οἰκεῖα πάθη καὶ πράγματα τοῖς δημοσίοις ἐπανέχοντα τηρεῖν τὸ ἀξίωμα πολὺ μᾶλλον ἢ τοὺς ὑποκριτὰς τῶν βασιλικῶν καὶ τυραννικῶν προσώπων , οὓς ὁρῶμεν οὔ τε κλαίοντας οὔ τε γελῶντας ἐν τοῖς θεάτροις ὡς αὐτοὶ θέλουσιν , ἀλλ ὡς ὁ ἀγὼν ἀπαιτεῖ πρὸς τὴν ὑπόθεσιν 0 .
χωρὶς δὲ τούτων , εἰ δεῖ τὸν ἀτυχήσαντα μὴ περιορᾶν ἀπαρηγόρητον ἐν τῷ πάθει κείμενον , ἀλλὰ καὶ λόγοις χρῆσθαι κουφίζουσι καὶ πρὸς ἡδίω πράγματα τρέπειν τὴν διάνοιαν , ὥσπερ οἱ τοὺς ὀφθαλμιῶντας ἀπὸ τῶν λαμπρῶν καὶ ἀντιτύπων ἐπὶ τὰ χλωρὰ καὶ μαλακὰ χρώματα τὴν ὄψιν ἀπάγειν κελεύοντες , πόθεν ἄν τις ἐπαγάγοιτο βελτίω παρηγορίαν ἢ πατρίδος εὐτυχούσης ἐκ τῶν κοινῶν παθῶν ἐπὶ τὰ οἰκεῖα σύγκρασιν ποριζόμενος τοῖς βελτίοσιν ἀφανίζουσαν τὰ χείρω 0 ;
ταῦτα μὲν οὖν εἰπεῖν προήχθημεν ὁρῶντες ἐπικλῶντα πολλοὺς καὶ ἀποθηλύνοντα τὸν Αἰσχίνην τῷ λόγῳ τούτῳ πρὸς οἶκτον .
αἱ δὲ πόλεις πάλιν τοῦ Δημοσθένους ἀναρριπίζοντος αὐτάς συνίσταντο .
καὶ Θηβαῖοι μὲν ἐπέθεντο τῇ φρουρᾷ καὶ πολλοὺς ἀνεῖλον , ὅπλα τοῦ Δημοσθένους αὐτοῖς συμπαρασκευάσαντος , Ἀθηναῖοι δ ὡς πολεμήσοντες μετ αὐτῶν παρεσκευάζοντο .
καὶ τὸ βῆμα κατεῖχεν ὁ Δημοσθένης , καὶ πρὸς τοὺς ἐν Ἀσίᾳ στρατηγοὺς τοῦ βασιλέως ἔγραφε τὸν ἐκεῖθεν ἐπεγείρων πόλεμον Ἀλεξάνδρῳ , παῖδα καὶ Μαργίτην ἀποκαλῶν αὐτόν , ἐπεὶ μέντοι τὰ περὶ τὴν χώραν θέμενος παρῆν αὐτὸς μετὰ τῆς δυνάμεως εἰς τὴν Βοιωτίαν , ἐξεκέκοπτο μὲν ἡ θρασύτης τῶν Ἀθηναίων καὶ ὁ Δημοσθένης ἀπεσβήκει , Θηβαῖοι δὲ προδοθέντες ὑπ ἐκείνων ἠγωνίσαντο καθ αὑτοὺς καὶ τὴν πόλιν ἀπέβαλον .
θορύβου δὲ μεγάλου τοὺς Ἀθηναίους περιεστῶτος , ἀπεστάλη μὲν ὁ Δημοσθένης αἱρεθεὶς μεθ ἑτέρων πρεσβευτὴς πρὸς Ἀλέξανδρον , δείσας δὲ τὴν ὀργὴν ἐκ τοῦ Κιθαιρῶνος ἀνεχώρησεν ὀπίσω καὶ τὴν πρεσβείαν ἀφῆκεν .
εὐθὺς δ ὁ Ἀλέξανδρος ἐξῄτει πέμπων τῶν δημαγωγῶν δέκα μὲν , ὡς Ἰδομενεὺς καὶ Δοῦρις εἰρήκασιν , ὀκτὼ δ , ὡς οἱ πλεῖστοι καὶ δοκιμώτατοι τῶν συγγραφέων , τούσδε , Δημοσθένην , Πολύευκτον , Ἐφιάλτην , Λυκοῦργον , Μοιροκλέα , Δήμωνα , Καλλισθένην , Χαρίδημον 0 .
ὅτε καὶ τὸν περὶ τῶν προβάτων λόγον ὁ Δημοσθένης προσῆψε τῷ δήμῳ , ἃ τοῖς λύκοις τοὺς κύνας ἐξέδωκε , διηγησάμενος αὑτὸν μὲν εἴκασε καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ κυσὶν ὑπὲρ τοῦ δήμου μαχομένοις , Ἀλέξανδρον δὲ τὸν Μακεδόνα μονόλυκον προσηγόρευσεν .
ἔτι δ , ὥσπερ , ἔφη , τοὺς ἐμπόρους ὁρῶμεν , ὅταν ἐν τρυβλίῳ δεῖγμα περιφέρωσι , δι ὀλίγων πυρῶν τοὺς πολλοὺς πιπράσκοντας , οὕτως ἐν ἡμῖν λανθάνετε πάντας αὑτοὺς συνεκδιδόντες .
ταῦτα μὲν οὖν Ἀριστόβουλος ὁ Κασσανδρεὺς ἱστόρηκε .
βουλευομένων δὲ τῶν Ἀθηναίων καὶ διαπορούντων , ὁ Δημάδης λαβὼν πέντε τάλαντα παρὰ τῶν ἀνδρῶν ὡμολόγησε πρεσβεύσειν καὶ δεήσεσθαι τοῦ βασιλέως ὑπὲρ αὐτῶν , εἴ τε τῇ φιλίᾳ πιστεύων , εἴ τε προσδοκῶν μεστὸν εὑρήσειν ὥσπερ λέοντα φόνου κεκορεσμένον 0 1 .
ἔπεισε δ οὖν καὶ παρῃτήσατο τοὺς ἄνδρας ὁ Δημάδης , καὶ διήλλαξεν αὐτῷ τὴν πόλιν .
ἀπελθόντος δὲ Ἀλεξάνδρου μεγάλοι μὲν ἦσαν οὗτοι , ταπεινὰ δ ἔπραττεν ὁ Δημοσθένης , κινουμένῳ δὲ Ἄγιδι τῷ Σπαρτιάτῃ βραχέα συνεκινήθη πάλιν , εἶτ ἔπτηξε , τῶν μὲν Ἀθηναίων οὐ συνεξαναστάντων , τοῦ δ Ἄγιδος πεσόντος καὶ τῶν Λακεδαιμονίων συντριβέντων .
εἰσήχθη δὲ τότε καὶ ἡ περὶ τοῦ στεφάνου γραφὴ κατὰ Κτησιφῶντος , γραφεῖσα μὲν ἐπὶ Χαιρώνδου ἄρχοντος μικρὸν ἐπάνω τῶν Χαιρωνικῶν , κριθεῖσα δ ὕστερον ἔτεσι δέκα ἐπ Ἀριστοφῶντος , γενομένη δὲ ὡς οὐδεμία τῶν δημοσίων περιβόητος διά τε τὴν δόξαν τῶν λεγόντων καὶ τὴν τῶν δικαζόντων εὐγένειαν , οἳ τοῖς ἐλαύνουσι τὸν Δημοσθένη τότε πλεῖστον δυναμένοις καὶ μακεδονίζουσιν οὐ προήκαντο τὴν κατ αὐτοῦ ψῆφον , ἀλλ οὕτω λαμπρῶς ἀπέλυσαν ὥστε τὸ πέμπτον μέρος τῶν ψήφων Αἰσχίνην μὴ μεταλαβεῖν 0 .
ἐκεῖνος μὲν οὖν εὐθὺς ἐκ τῆς πόλεως ᾤχετ ἀπιὼν , καὶ περὶ Ῥόδον καὶ Ἰωνίαν σοφιστεύων κατεβίωσε .
μετ οὐ πολὺ δ Ἅρπαλος ἧκεν ἐξ Ἀσίας εἰς τὰς Ἀθήνας ἀποδρὰς Ἀλέξανδρον , αὑτῷ τε πράγματα συνειδὼς πονηρὰ δι ἀσωτίαν , κ ἀκεῖνον ἤδη χαλεπὸν ὄντα τοῖς φίλοις δεδοικώς .
καταφυγόντος δὲ πρὸς τὸν δῆμον αὐτοῦ καὶ μετὰ τῶν χρημάτων καὶ τῶν νεῶν αὑτὸν παραδιδόντος , οἱ μὲν ἄλλοι ῥήτορες εὐθὺς ἐποφθαλμιάσαντες πρὸς τὸν πλοῦτον ἐβοήθουν καὶ συνέπειθον τοὺς Ἀθηναίους δέχεσθαι καὶ σῴζειν τὸν ἱκέτην .
ὁ δὲ Δημοσθένης πρῶτον μὲν ἀπελαύνειν συνεβούλευε τὸν Ἅρπαλον , καὶ φυλάττεσθαι μὴ τὴν πόλιν ἐμβάλωσιν εἰς πόλεμον ἐξ οὐκ ἀναγκαίας καὶ ἀδίκου προφάσεως ·
ἡμέραις δ ὀλίγαις ὕστερον ἐξεταζομένων τῶν χρημάτων ἰδὼν αὑτὸν ὁ Ἅρπαλος ἡσθέντα βαρβαρικῇ κύλικι καὶ καταμανθάνοντα τὴν τορείαν καὶ τὸ εἶδος , ἐκέλευσε διαβαστάσαντα τὴν ὁλκὴν τοῦ χρυσίου σκέψασθαι .
θαυμάσαντος δὲ τοῦ Δημοσθένους τὸ βάρος καὶ πυθομένου πόσον ἄγει , μειδιάσας ὁ Ἅρπαλος , ἄξει σοι , φησίν , εἴκοσι τάλαντα καὶ γενομένης τάχιστα τῆς νυκτὸς ἔπεμψεν αὑτῷ τὴν κύλικα μετὰ τῶν εἴκοσι ταλάντων , ἦν δ ἄρα δεινὸς ὁ Ἅρπαλος ἐρωτικοῦ πρὸς χρυσίον ἀνδρὸς ὄψει καὶ διαχύσει καὶ βολαῖς ὀμμάτων ἐνευρεῖν ἦθος .
οὐ γὰρ ἀντέσχεν ὁ Δημοσθένης , ἀλλὰ πληγεὶς ὑπὸ τῆς δωροδοκίας ὥσπερ παραδεδεγμένος φρουρὰν προσκεχωρήκει τῷ Ἁρπάλῳ .
καὶ μεθ ἡμέραν εὖ καὶ καλῶς ἐρίοις καὶ ταινίαις κατὰ τοῦ τραχήλου καθελιξάμενος εἰς τὴν ἐκκλησίαν προῆλθε ·
καὶ κελευόντων ἀνίστασθαι καὶ λέγειν , διένευεν ὡς ἀποκεκομμένης αὑτῷ τῆς φωνῆς .
οἱ δ εὐφυεῖς χλευάζοντες οὐχ ὑπὸ συνάγχης ἔφραζον , ἀλλ ὑπ ἀργυράγχης εἰλῆφθαι νύκτωρ τὸν δημαγωγόν .
ὕστερον δὲ τοῦ δήμου παντὸς αἰσθομένου τὴν δωροδοκίαν καὶ βουλόμενον ἀπολογεῖσθαι καὶ πείθειν ὀνκ ἐῶντος , ἀλλὰ χαλεπαίνοντος καὶ θορυβοῦντος , ἀναστάς τις ἔσκωψεν εἰπών οὐκ ἀκούσεσθε , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τοῦ τὴν κύλικα ἔχοντος ;
τότε μὲν οὖν ἀπέπεμψαν ἐκ τῆς πόλεως τὸν Ἅρπαλον , δεδιότες δὲ μὴ λόγον ἀπαιτῶνται χρημάτων ὧν διηρπάκεσαν οἱ ῥήτορες , ζήτησιν ἐποιοῦντο νεανικήν καὶ τὰς οἰκίας ἐπιόντες ἠρεύνων , πλὴν τῆς Καλλικλέους τοῦ Ἀρρενείδου .
μόνην γὰρ τὴν τούτου νεωστὶ γεγαμηκότος ὀνκ εἴασαν ἐλεγχθῆναι , νύμφης ἔνδον οὔσης , ὡς ἱστορεῖ Θεόπομπος .
ὁ δὲ Δημοσθένης ὁμόσε χωρῶν εἰσήνεγκε ψήφισμα τὴν ἐξ Ἀρείου πάγου βουλὴν ἐξετάσαι τὸ πρᾶγμα καὶ τοὺς ἐκείνῃ δόξαντας ἀδικεῖν δοῦναι δίκην .
ἐν δὲ πρώτοις αὐτοῦ τῆς βουλῆς ἐκείνου καταψηφισαμένης , εἰσῆλθε μὲν εἰς τὸ δικαστήριον , ὀφλὼν δὲ πεντήκοντα ταλάντων δίκην καὶ παραδοθεὶς εἰς τὸ δεσμωτήριον , αἰσχύνῃ τῆς αἰτίας φησὶ καὶ δι ἀσθένειαν τοῦ σώματος οὐ δυναμένου φέρειν τὸν εἱργμὸν ἀποδρᾶναι τοὺς μὲν λαθόντα , τῶν δὲ λαθεῖν ἐξουσίαν δόντων .
λέγεται γοῦν ὡς οὐ μακρὰν τοῦ ἄστεος φεύγων αἴσθοιτό τινας τῶν διαφόρων αὐτῷ πολιτῶν ἐπιδιώκοντας , καὶ βούλοιτο μὲν αὑτὸν ἀποκρύπτειν , ὡς δ ἐκεῖνοι φθεγξάμενοι τ οὔνομα καὶ προσελθόντες ἐγγὺς ἐδέοντο λαβεῖν ἐφόδια παρ αὐτῶν , ἐπ αὐτὸ τοῦτο κομίζοντες ἀργύριον οἴκοθεν καὶ τούτου χάριν ἐπιδιώξαντες αὐτόν , ἅμα δὲ θαρρεῖν παρεκάλουν καὶ μὴ φέρειν ἀνιαρῶς τὸ συμβεβηκός , ἔτι μᾶλλον ἀνακλαύσασθαι τὸν Δημοσθένην καὶ εἰπεῖν πῶς δ οὐ μέλλω φέρειν βαρέως ἀπολειπὼν πόλιν ἐχθροὺς τοιούτους ἔχουσαν οἵους ἐν ἑτέρᾳ , φίλους εὑρεῖν οὐ ῥᾴδιόν ἐστιν ;