Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
δωρίχα , ὀστέα μὲν σὰ πάλαι κόνιν , ἕσσατο δ ἑσμὸς χαίτης ἥ τε μύρων ἔκπνοος ἀμπεχόνη , ᾗ ποτε τὸν χαρίεντα περιστέλλουσα Χάραξον σύγχρους ὀρθρινῶν ἥψαο κισσυβίων .
σαπφῷαι δὲ μένουσι φίλης ἔτι καὶ μενέουσιν ᾠδῆς αἱ λευκαὶ φθεγγόμεναι σελίδες .
οὔνομα σὸν μακαριστόν , ὃ Ναύκρατις ὧδε φυλάξει , ἔστ  ἂν ἴῃ Νείλου ναῦς ἐφ ἁλὸς πελάγη .
καὶ Ἀρχεδίκη δ ἦν ἐκ τῆς Ναυκράτεως καὶ αὐτὴ ἑταίρα καλή .
φιλεῖ γάρ πως ἡ Ναύκρατις , ὡς ὁ Ἡρόδοτός φησιν   , ἐπαφροδίτους ἔχειν τὰς ἑταίρας .
καὶ ἡ ἐξ Ἐρέσου δὲ τῆς ἑταίρας . . . .
σαπφὼ τοῦ καλοῦ Φάωνος ἐρασθεῖσα περιβόητος ἦν , ὥς φησι Νύμφις ἐν Περίπλῳ Ἀσίας   .
νικαρέτη δὲ ἡ Μεγαρὶς οὐκ ἀγεννὴς ἦν ἑταίρα , ἀλλὰ καὶ γονέων . . .
καὶ κατὰ παιδείαν ἐπέραστος ἦν , ἠκροᾶτο δὲ Στίλπωνος τοῦ φιλοσόφου .
βιλιστίχη δ ἡ Ἀργεία ἑταίρα καὶ αὐτὴ ἔνδοξος , τὸ γένος ἀπὸ τῶν Ἀτρειδῶν σῴζουσα , ὡς οἱ τὰ Ἀργολικὰ γράψαντες ἱστοροῦσιν .
ἔνδοξος δ ἐστὶν καὶ Λέαινα ἡ ἑταίρα , Ἁρμοδίου ἐρωμένη τοῦ τυραννοκτονήσαντος ·
ἥτις καὶ αἰκιζομένη ὑπὸ τῶν περὶ Ἱππίαν τὸν τύραννον οὐδὲν ἐξειποῦσα ἐναπέθανεν ταῖς βασάνοις .
στρατοκλῆς δ ὁ ῥήτωρ ἐρωμένην εἶχε τὴν ἐπικληθεῖσαν Λήμην ἑταίραν , τὴν καλουμένην Παρόραμα . . .
διὰ τὸ καὶ δύο δραχμῶν φοιτᾶν πρὸς τὸν βουλόμενον , ὥς φησι Γοργίας ἐν τῷ περὶ Ἑταιρῶν .
ἐπὶ τούτοις ὁ Μυρτίλος μέλλων σιωπᾶν  ἀλλὰ μικροῦ , ἔφη , ἄνδρες φίλοι , ἐξελαθόμην ὑμῖν εἰπεῖν τήν τε Ἀντιμάχου Λυδήν , προσέτι δὲ καὶ τὴν ὁμώνυμον ταύτης ἑταίραν Λυδὴν ἣν ἠγάπα Λαμύνθιος ὁ Μιλήσιος .
ἑκάτερος γὰρ τούτων τῶν ποιητῶν , ὥς φησι Κλέαρχος ἐν τοῖς Ἐρωτικοῖς   , τῆς βαρβάρου Λυδῆς εἰς ἐπιθυμίαν καταστὰς ἐποίησεν ὃ μὲν ἐν ἐλεγείοις , ὃ δ ἐν μέλει τὸ καλούμενον ποίημα Λυδήν .
παρέλιπον δὲ καὶ τὴν Μιμνέρμου αὐλητρίδα Ναννὼ καὶ τὴν Ἑρμησιάνακτος τοῦ Κολοφωνίου Λεόντιον ·
ἀπὸ γὰρ ταύτης ἐρωμένης αὐτῷ γενομένης ἔγραψεν ἐλεγειακὰ τρία βιβλία , ὧν ἐν τῷ τρίτῳ κατάλογον ποιεῖται ἐρωτικῶν , οὑτωσί πως λέγων   ·
οἵην μὲν φίλος υἱὸς ἀνήγαγεν Οἰάγροιο Ἀγριόπην Θρῇσσαν στειλάμενος κιθάρην Ἁιδόθεν ·
ἔπλευσεν δὲ κακὸν καὶ ἀπειθέα χῶρον , ἔνθα Χάρων ἀκοὴν ἕλκεται εἰς ἄκατον ψυχὰς οἰχομένων , λίμνης δ ἐπὶ μακρὸν ἀυτεῖ ῥεῦμα διὲκ μεγάλων ῥυομένης δονάκων .
πόλλ  ἔτλη παρὰ κῦμα μονόζωστος κιθαρίζων Ὀρφεύς , παντοίους δ ἐξανέπεισε θεούς ·
κωκυτόν τ ἀθέμιστον ἐπ ὀφρύσι μηνίσαντα ἠδὲ καὶ αἰνοτάτου βλέμμ ὑπέμεινε κυνός , ἐν πυρὶ μὲν φωνὴν τεθοωμένου , ἐν πυρὶ δ ὄμμα , σκληρὸν τριστοίχοις δεῖμα φέρων κεφαλαῖς .
ἔνθεν ἀοιδιάων μεγάλους ἀνέπεισεν ἄνακτας Ἀγριόπην μαλακοῦ πνεῦμα λαβεῖν βιότου .
οὐ μὴν οὐ δ υἱὸς Μήνης ἀγέραστον ἔθηκεν Μουσαῖος Χαρίτων ἤρανος Ἀντιόπην ·
ἥ τε πολὺν μύστῃσιν Ἐλευσῖνος παρὰ πέζαν εὐασμὸν κρυφίων ἐξεφόρει λογίων , Ράριον ὀργειῶνι νόμῳ διαποιπνύουσα Δήμητρα ·
γνωστὴ δ ἐστὶ καὶ εἰν Ἀίδῃ .
φημὶ δὲ καὶ Βοιωτὸν ἀποπρολιπόντα μέλαθρον Ἡσίοδον πάσης ἤρανον ἱστορίης Ἀσκραίων ἐσικέσθαι ἐρῶνθ  Ἑλικωνίδα κώμην ·
ἔνθεν ὅ γ Ἠοίην μνώμενος Ἀσκραικὴν πόλλ ἔπαθεν , πάσας δὲ λόγων ἀνεγράψατο βίβλους , ὑμνῶν ἐκ πρώτης παιδὸς ἀνερχόμενος .
αὐτὸς δ οὗτος ἀοιδός , ὃν ἐκ Διὸς αἶσα φυλάσσει ἥδιστον πάντων δαίμονα μουσοπόλον , λεπτὴν ᾗσ  Ἰθάκην ἐνετείνατο θεῖος Ὅμηρος ᾠδῇσιν πινυτῆς εἵνεκα Πηνελόπης ·
ἣν διὰ πολλὰ παθὼν ὀλίγην ἐσενάσσατο νῆσον , πολλὸν ἀπ εὐρείης λειπόμενος πατρίδος ·
ἔκλεε δ Ἰκαρίου τε γένος καὶ δῆμον Ἀμύκλου καὶ Σπάρτην , ἰδίων ἁπτόμενος παθέων .
μίμνερμος δὲ τὸν ἡδὺν ὃς εὕρετο πολλὸν ἀνατλὰς ἦχον καὶ μαλακοῦ πνεῦμ ἀπὸ πενταμέτρου .
καίετο μὲν Ναννοῦς ·
πολιῷ δ ἐπὶ πολλάκι λωτῷ κνημωθεὶς κώμους εἶχε σὺν Ἑξαμύῃ .
ἣ δ ἠχθεεδ  Ἑρμόβιον τὸν αἰεὶ βαρὺν ἠδὲ Φερεκλῆν ἐχθρὸν μισήσας οἷ ἀνέπεμψεν ἔπη .
λυδῆς δ Ἀντίμαχος Λυδηίδος ἐκ μὲν ἔρωτος πληγεὶς Πακτωλοῦ ῥεῦμ ἐπέβη ποταμοῦ ·
δαρδάνη δὲ θανοῦσαν ὑπὸ ξηρὴν θέτο γαῖαν κλαίων , αἰάζων δ ἦλθεν ἀποπρολιπὼν ἄκρην ἐς Κολοφῶνα ·
γόων δ ἐνεπλήσατο βίβλους ἱράς , ἐκ παντὸς παυσάμενος καμάτου .
λέσβιος Ἀλκαῖος δὲ πόσους ἀνεδέξατο κώμους , Σαπφοῦς φορμίζων ἱμερόεντα πόθον , γινώσκεις .
ὁ δ ἀοιδὸς ἀηδόνος ἠράσαθ  ὕμνων Τήιον ἀλγύνων ἄνδρα πολυφραδίῃ .
καὶ γὰρ τὴν ὁ μελιχρὸς ἐφωμίλησεν Ἀνακρέων στελλομένην πολλαῖς ἄμμιγα Λεσβιάσι ·
φοίτα δ ἄλλοτε μὲν λείπων Σάμον , ἄλλοτε δ αὐτὴν οἰνηρῇ δείρῃ κεκλιμένην πατρίδα , Λέσβον ἐς εὔοινον ·
τὸ δὲ Μύσιον εἴσιδε Λέκτον πολλάκις Αἰολικοῦ κύματος ἀντιπέρας .
ἀτθὶς δ οἷα μέλισσα πολυπρήωνα Κολώνην λείπουσ  ἐν τραγικαῖς ᾖδε χοροστασίαις Βάκχον καὶ τὸν Ἔρωτα Θεωρίδος . . . . . . . . . .
ζεὺς ἔπορεν Σοφοκλεῖ .
φημὶ δὲ καὶ κεῖνον τὸν αἰεὶ πεφυλαγμένον ἄνδρα καὶ πάντων μῖσος κτώμενον ἐκ συνοχῶν πάσας ἀμφὶ γυναῖκας ὑπὸ σκολιοῖο τυπέντα τόξου νυκτερινὰς οὐκ ἀποθέσθ ὀδύνας ·
ἀλλὰ Μακηδονίης πάσας κατενίσατο λαύρας Αἰγείων , μέθεπεν δ Ἀρχέλεω ταμίην ·
εἰσόκε . .
δαίμων , Εὐριπίδη , εὕρετ  ὄλεθρον , Ἀμφιβίου στυγνῶν ἀντιάσαντι κυνῶν .
ἄνδρα δὲ τὸν Κυθέρηθεν , ὃν ἐθρέψαντο τιθῆναι Βάκχου καὶ λωτοῦ πιστότατον ταμίην Μοῦσαι παίδευσάν τε Φιλόξενον , οἷα τιναχθεὶς ὠρυγῇ ταύτης ἦλθε διὰ πτόλεως , γινώσκεις , ἀίουσα μέγαν πόθον ὃν Γαλατείης αὐτοῖς μηλείοις θήκαθ  ὑπὸ προγόνοις .
οἶσθα δὲ καὶ τὸν ἀοιδόν , ὃν Εὐρυπύλου πολιῆται Κῷοι χάλκειον θῆκαν ὑπὸ πλατάνῳ Βιττίδα μολπάζοντα θοήν , περὶ πάντα Φιλητᾶν ῥήματα καὶ πᾶσαν τρυόμενον λαλιήν .
οὐ δὲ μὲν οὐ δ ὁπόσοι σκληρὸν βίον ἐστήσαντο ἀνθρώπων , σκολιὴν μαιόμενοι σοφίην , οὓς αὐτὴ περὶ πικρὰ λόγοις ἐσφίγξατο μῆτις καὶ δεινὴ μύθων κῆδος ἔχουσ ἀρετή , οὐ δ οἳ δεινὸν ἔρωτος ἀπεστρέψαντο κυδοιμὸν φαινόμενον , δεινὸν δ ἦλθον ὑφ ἡνίοχον .
οἵη μὲν Σάμιον μανίη κατέδησε Θεανοῦς Πυθαγόρην , ἑλίκων κομψὰ γεωμετρίης εὑρόμενον , καὶ κύκλον ὅσον περιβάλλεται αἰθὴρ βαιῇ ἐνὶ σφαίρῃ πάντ ἀπομασσόμενον .
οἵῳ δ ἐχλίηνεν ὃν ἔξοχον ἔχρη Ἀπόλλων ἀνθρώπων εἶναι Σωκράτη ἐν σοφίῃ Κύπρις μηνίουσα πυρὸς μένει .
ἐκ δὲ βαθείης ψυχῆς κουφοτέρας ἐξεπόνησ ἀνίας , οἰκί ἐς Ἀσπασίης πωλεύμενος ·
οὐδέ τι τέκμαρ εὗρε , λόγῳ πολλὰς εὑρόμενος διόδους .
ἄνδρα δὲ Κυρηναῖον ἔσω πόθος ἔσπασεν Ἰσθμοῦ , δεινὸν ὅτ Ἀπιδανῆς Λαίδος ἠράσατο ὀξὺς Ἀρίστιππος , πάσας δ ἠνήνατο λέσχας φεύγων ουδαμενον ἐξεφόρησε βίωι .
ἐν τούτοις ὁ Ἑρμησιάναξ σφάλλεται συγχρονεῖν οἰόμενος Σαπφὼ καὶ Ἀνακρέοντα , τὸν μὲν κατὰ Κῦρον καὶ Πολυκράτην γενόμενον , τὴν δὲ κατ Ἀλυάττην τὸν Κροίσου πατέρα .
χαμαιλέων δ ἐν τῷ περὶ Σαπφοῦς   καὶ λέγειν τινάς φησιν εἰς αὐτὴν πεποιῆσθαι ὑπὸ Ἀνακρέοντος τάδε   ·
σφαίρῃ δεῦτέ με πορφυρέῃ βάλλων χρυσοκόμης Ἔρως νήνι ποικιλοσαμβάλῳ συμπαίζειν προκαλεῖται .
ἣ δ  ἐστὶν γὰρ ἀπ εὐκτίτου Λέσβου  τὴν μὲν ἐμὴν κόμην  λευκὴ γάρ  καταμέμφεται , πρὸς δ ἄλλην τινὰ χάσκει .
καὶ τὴν Σαπφὼ δὲ πρὸς αὐτὸν ταῦτά φησιν εἰπεῖν   ·
κεῖνον , ὦ χρυσόθρονε Μοῦσ , ἔνισπες ὕμνον , ἐκ τᾶς καλλιγύναικος ἐσθλᾶς Τήιος χώρας ὃν ἄειδε τερπνῶς πρέσβυς ἀγαυός .
ὅτι δὲ οὔκ ἐστι Σαπφοῦς τοῦτο τὸ ᾆσμα παντί που δῆλον .
ἐγὼ δὲ ἡγοῦμαι παίζειν τὸν Ἑρμησιάνακτα περὶ τούτου τοῦ ἔρωτος .
καὶ γὰρ Δίφιλος ὁ κωμῳδιοποιὸς πεποίηκεν ἐν Σαπφοῖ δράματι   Σαπφοῦς ἐραστὰς Ἀρχίλοχον καὶ Ἱππώνακτα .
ταῦθ  ὑμῖν , ὦ ἑταῖροι , οὐκ ἀμερίμνως δοκῶ τὸν ἐρωτικὸν τοῦτον πεποιῆσθαι κατάλογον , οὐκ ὢν οὕτως ἐρωτομανὴς ὡς διαβάλλων μ εἴρηκεν ὁ Κύνουλκος , ἀλλ ἐρωτικὸς μὲν εἶναι ὁμολογῶ , ἐρωτομανὴς δὲ οὔ .
τίς δ ἔστ  ἀνάγκη δυστυχεῖν ἐν πλείοσιν , ἐξὸν σιωπᾶν κ ἀν σκότῳ κρύπτειν τάδε ;
Αἰσχύλος ἔφη ὁ Ἀλεξανδρεὺς ἐν Ἀμφιτρύωνι   .
οὗτος δέ ἐστιν Αἰσχύλος ὁ καὶ τὰ Μεσσηνιακὰ ἔπη συνθείς , ἀνὴρ εὐπαίδευτος .
ὑπολαμβάνων οὖν μέγαν εἶναι δαίμονα καὶ δυνατώτατον τὸν Ἔρωτα , προσέτι τε καὶ τὴν Ἀφροδίτην τὴν χρυσῆν , τὰ Εὐριπίδου ἐπὶ νοῦν λαμβάνων λέγω   ·
τὴν Ἀφροδίτην οὐχ ὁρᾷς ὅση θεός ;
τεκμήριον δέ , μὴ λόγῳ μόνον μάθῃς ·
ἐρᾷ μὲν ὄμβρου γαῖ , ὅτε ξηρὸν πέδον ἄκαρπον αὐχμῷ νοτίδος ἐνδεῶς ἔχῃ .
ἐρᾷ δ ὁ σεμνὸς οὐρανὸς πληρούμενος ὄμβρου πεσεῖν εἰς γαῖαν Ἀφροδίτης ὕπο .
καὶ ὁ σεμνότατος δ Αἰσχύλος ἐν ταῖς Δαναίσιν αὐτὴν παράγει τὴν Ἀφροδίτην λέγουσαν   ·
ἐρᾷ μὲν ἁγνὸς οὐρανὸς τρῶσαι χθόνα , ἔρως δὲ γαῖαν λαμβάνει γάμου τυχεῖν ·
ὄμβρος δ ἀπ  εὐνάεντος οὐρανοῦ πεσὼν ἔκυσε γαῖαν ·
ἣ δὲ τίκτεται βροτοῖς μήλων τε βοσκὰς καὶ βίον Δημήτριον ·
δένδρων τις ὥρα δ ἐκ νοτίζοντος γάμου τέλειος ἐστί .
τῶν δ ἐγὼ παραίτιος .
ἐν Ἱππολύτῳ Εὐριπιδείῳ πάλιν ἡ Ἀφροδίτη φησίν   ·
ὅσοι τε πόντον τερμόνων τ Ἀτλαντικῶν ναίουσιν εἴσω φῶς ὁρῶντες ἡλίου , τοὺς μὲν σέβοντας τ ἀμὰ πρεσβεύω κράτη , σφάλλω δ ὅσοι φρονοῦσιν εἰς ἡμᾶς μέγα .
νεανίσκῳ γὰρ τὴν πᾶσαν ἀρετὴν ἔχοντι τοῦτο μόνον τὸ ἁμάρτημα προσόν , ὅτι οὐκ ἐτίμα τὴν Ἀφροδίτην , αἴτιον ἐγένετο τοῦ ὀλέθρου ·
καὶ οὔ τε ἡ Ἄρτεμις ἡ περισσῶς ἀγαπήσασα οὔ τε τῶν ἄλλων θεῶν τις ἢ δαιμόνων ἐβοήθησεν αὐτῷ .
κατὰ τὸν αὐτὸν οὖν ποιητήν   ·
ὅστις δ Ἔρωτα μὴ μόνον κρίνει θεόν , ἢ σκαιός ἐστιν ἢ καλῶν ἄπειρος ὢν οὐκ οἶδε τὸν μέγιστον ἀνθρώποις θεόν .
ὃν ὁ σοφὸς ὑμνῶν αἰεί ποτε Ἀνακρέων πᾶσίν ἐστιν διὰ στόματος .
λέγει οὖν περὶ αὐτοῦ καὶ ὁ κράτιστος Κριτίας τάδε   ·
τὸν δὲ γυναικείων μελέων πλέξαντα πότ ᾠδὰς ἡδὺν Ἀνακρείοντα Τέως εἰς Ἑλλάδ ἀνῆγεν , συμποσίων ἐρέθισμα , γυναικῶν ἠπερόπευμα , αὐλῶν ἀντίπαλον , φιλοβάρβιτον , ἡδύν , ἄλυπον .
οὔ ποτέ σου φιλότης γηράσεται οὐ δὲ θανεῖται , ἔς τ ἂν ὕδωρ οἴνῳ συμμιγνύμενον κυλίκεσσι παῖς διαπομπεύῃ , προπόσεις ἐπιδέξια νωμῶν , παννυχίδας θ ἱερὰς θήλεις χοροὶ ἀμφιέπωσιν , πλάστιγξ θ ἡ χαλκοῦ θυγάτηρ ἐπ ἄκραισι καθίζῃ κοττάβου ὑψηλαῖς κορυφαῖς Βρομίου ψακάδεσσιν .
ἀρχύτας δ ὁ ἁρμονικός , ὥς φησι Χαμαιλέων   , Ἀλκμᾶνα γεγονέναι τῶν ἐρωτικῶν μελῶν ἡγεμόνα καὶ ἐκδοῦναι πρῶτον μέλος ἀκόλαστον , ὄντα καὶ περὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὴν τοιαύτην μοῦσαν εἰς τὰς διατριβάς .
διὸ καὶ λέγειν ἔν τινι τῶν μελῶν   ·
ἔρως με δαὖτε Κύπριδος ἕκατι γλυκὺς κατείβων καρδίαν ἰαίνει .
λέγει δὲ καὶ ὡς τῆς Μεγαλοστράτης οὐ μετρίως ἐρασθείς , ποιητρίας μὲν οὔσης , δυναμένης δὲ καὶ διὰ τὴν ὁμιλίαν τοὺς ἐραστὰς προσελκύσασθαι .
λέγει δ οὕτως περὶ αὐτῆς   ·
καὶ Στησίχορος δ οὐ μετρίως ἐρωτικὸς γενόμενος συνέστησε καὶ τοῦτον τὸν τρόπον τῶν ᾀσμάτων ·
ἃ δὴ καὶ τὸ παλαιὸν ἐκαλεῖτο παίδεια καὶ παιδικά .
οὕτω δ ἐναγώνιος ἦν ἡ περὶ τὰ ἐρωτικὰ πραγματεία , καὶ οὐδεὶς ἡγεῖτο φορτικοὺς τοὺς ἐρωτικούς , ὥστε καὶ Αἰσχύλος μέγας ὢν ποιητὴς καὶ Σοφοκλῆς ἦγον εἰς τὰ θέατρα διὰ τῶν τραγῳδιῶν τοὺς ἔρωτας , ὃ μὲν τὸν Ἀχιλλέως πρὸς Πάτροκλον   , ὃ δ ἐν τῇ Νιόβῃ   τὸν τῶν παίδων ·
διὸ καὶ παιδεράστριάν τινες καλοῦσι τὴν τραγῳδίαν ·
καὶ ἐδέχοντο τὰ τοιαῦτα ᾄσματα οἱ θεαταί .
καὶ ὁ Ῥηγῖνος δὲ Ἴβυκος βοᾷ καὶ κέκραγεν   ·
ἦρι μὲν αἵ τε Κυδώνιαι μηλίδες ἀρδόμεναι ῥοὰν ἐκ ποταμῶν , ἵνα παρθένων κῆπος ἀκήρατος , αἵ τ οἰνανθίδες αὐξόμεναι σκιεροῖσιν ὑφ ἕρνεσιν οἰναρέοις θαλέθοισιν ·
ἐμοὶ δ ἔρος οὐδεμίαν κατακητος ὥραν , ἅθ ὑπὸ στεροπᾶς φλέγων Θρηίκιος βορέας , ἀίσσων παρὰ Κύπριδος ἀζαλέαις μανίαισιν ἐρεμνὸς ἀθαμβὴς ἐγκρατέως παιδόθεν φυλάσσει ἡμετέρας φρένας .
καὶ Πίνδαρος δ οὐ μετρίως ὢν ἐρωτικός φησιν   ·
εἴη καὶ ἐρᾶν καὶ ἔρωτι χαρίζεσθαι κατὰ καιρόν ·
μὴ πρεσβυτέραν ἀριθμοῦ δίωκε , θυμέ , πρᾶξιν .
διόπερ καὶ ὁ Τίμων ἐν τοῖς Σίλλοις ἔφη   ·
ὥρη ἐρᾶν , ὥρη δὲ γαμεῖν , ὥρη δὲ πεπαῦσθαι , καὶ μὴ ἀναμένειν ἔστ ἂν ἐκεῖνό τις φθέγξηται κατὰ τὸν αὐτὸν τοῦτον φιλόσοφον   ἡνίκ  ἐχρῆν δύνειν , νῦν ἄρχεται ἡδύνεσθαι .
μνησθεὶς δὲ καὶ τοῦ Τενεδίου Θεοξένου ὁ Πίνδαρος , ὃς ἦν αὐτοῦ ἐρώμενος , τί φησιν   ;
χρῆν μὲν κατὰ καιρὸν ἐρώτων δρέπεσθαι , θυμέ , σὺν ἡλικίᾳ ·
τὰς δὲ Θεοξένου ἀκτῖνας προσώπου μαρμαριζοίσας δρακεὶς ὃς μὴ πόθῳ κυμαίνεται , ἐξ ἀδάμαντος ἢ σιδάρου κεχάλκευται μέλαιναν καρδίαν  ψυχρᾷ φλογί , πρὸς δ Ἀφροδίτας ἀτιμασθεὶς ἑλικοβλεφάρου ἢ περὶ χρήμασι μοχθίζει βιαίως ἢ γυναικείῳ θράσει ψυχρὰν φορεῖται πᾶσαν ὁδὸν θεραπεύων .
ἀλλ  ἐγὼ τᾶσδ ἕκατι κηρὸς ὣς δαχθεὶς ἕλᾳ  ἱρᾶν μελισσᾶν τήκομαι , εὖτ ἂν ἴδω παίδων νεόγυιον ἐς ἥβαν .
ἐν δ ἄρα καὶ Τενέδῳ Πειθώ τ ἔναιεν καὶ Χάρις υἱὸν Ἀγησιλάου .
ὅλως δὲ τοὺς παιδικοὺς ἔρωτας τῶν ἐπὶ ταῖς θηλείαις προκρίνουσι πολλοί .
παρὰ γὰρ τὰς ἄλλας ταῖς εὐνομουμέναις πόλεσιν ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος σπουδασθῆναι τόδε τὸ ἔθος .
κρῆτες γοῦν , ὡς ἔφην   , καὶ οἱ ἐν Εὐβοίᾳ Χαλκιδεῖς περὶ τὰ παιδικὰ δαιμονίως ἐπτόηνται .
ἐχεμένης γοῦν ἐν τοῖς Κρητικοῖς   οὐ τὸν Δία φησὶν ἁρπάσαι τὸν Γανυμήδην ἀλλὰ Μίνωα .
οἱ δὲ προειρημένοι Χαλκιδεῖς παρ αὑτοῖς φασιν ἁρπασθῆναι τὸν Γανυμήδην ὑπὸ τοῦ Διὸς καὶ τὸν τόπον δεικνύντες Ἁρπάγιον καλοῦσιν , ἐν ᾧ καὶ μυρρίναι διάφοροι πεφύκασιν .
καὶ τὴν πρὸς Ἀθηναίους δ ἔχθραν διελύσατο Μίνως , καίπερ ἐπὶ θανάτῳ παιδὸς συστᾶσαν , Θησέως ἐρασθεὶς καὶ τὴν θυγατέρα τούτῳ γυναῖκα ἔδωκε Φαίδραν , ὡς Ζῆνις ἢ Ζηνεύς φησιν ὁ Χῖος ἐν τῷ περὶ τῆς πατρίδος συγγράμματι   .
ἱερώνυμος δ ὁ περιπατητικὸς περισπουδάστους φησὶν   γενέσθαι τοὺς τῶν παίδων ἔρωτας , ὅτι πολλάκις ἡ τῶν νέων ἀκμὴ καὶ τὸ πρὸς ἀλλήλους ἑταιρικὸν συμφρονῆσαν πολλὰς τυραννίδας καθεῖλεν .
παιδικῶν γὰρ παρόντων ἐραστὴς πᾶν ὁτιοῦν ἕλοιτ ἂν παθεῖν ἢ δειλοῦ δόξαν ἀπενέγκασθαι παρὰ τοῖς παιδικοῖς .
ἔργῳ γοῦν τοῦτο ἔδειξεν ὁ συνταχθεὶς Θήβησιν ὑπὸ Ἐπαμινώνδου ἱερὸς λόχος καὶ ὁ κατὰ τῶν Πεισιστρατιδῶν θάνατος ὑπὸ Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος γενόμενος , περὶ Σικελίαν δ ἐν Ἀκράγαντι ὁ Χαρίτωνος καὶ Μελανίππου ἔρως .
μελάνιππος δ ἦν τὰ παιδικά , ὥς φησιν Ἡρακλείδης ὁ Ποντικὸς ἐν τῷ περὶ Ἐρωτικῶν .
οὗτοι φανέντες ἐπιβουλεύοντες Φαλάριδι καὶ βασανιζόμενοι ἀναγκαζόμενοί τε λέγειν τοὺς συνειδότας οὐ μόνον οὐ κατεῖπον , ἀλλὰ καὶ τὸν Φάλαριν αὐτὸν εἰς ἔλεον τῶν βασάνων ἤγαγον , ὡς ἀπολῦσαι αὐτοὺς πολλὰ ἐπαινέσαντα .
διὸ καὶ ὁ Ἀπόλλων ἡσθεὶς ἐπὶ τούτοις ἀναβολὴν τοῦ θανάτου τῷ Φαλάριδι ἐχαρίσατο , τοῦτο ἐμφήνας τοῖς πυνθανομένοις τῆς Πυθίας ὅπως αὐτῷ ἐπιθῶνται ·
ἔχρησεν δὲ καὶ περὶ τῶν ἀμφὶ τὸν Χαρίτωνα , προτάξας τοῦ ἑξαμέτρου τὸ πεντάμετρον , καθάπερ ὕστερον καὶ Διονύσιος ὁ Ἀθηναῖος ἐποίησε ὁ ἐπικληθεὶς Χαλκοῦς ἐν τοῖς Ἐλεγείοις .
ἐστὶν δὲ ὁ χρησμὸς ὅδε ·
εὐδαίμων Χαρίτων καὶ Μελάνιππος ἔφυ , θείας ἁγητῆρες ἐφαμερίοις φιλότατος .
διαβόητα δ ἐστὶν καὶ τὰ ἐπὶ Κρατίνῳ τῷ Ἀθηναίῳ γενόμενα ·
ὃς μειράκιον ὢν εὔμορφον , Ἐπιμενίδου καθαίροντος τὴν Ἀττικὴν ἀνθρωπείῳ αἵματι διά τινα μύση παλαιά , ὡς ἱστορεῖ Νεάνθης ὁ Κυζικηνὸς ἐν βʹ περὶ Τελετῶν   , ἑκὼν αὑτὸν ἐπέδωκεν ὑπὲρ τῆς θρεψαμένης ·
ᾧ καὶ ἐπαπέθανεν ὁ ἐραστὴς Ἀριστόδημος , λύσιν τ ἔλαβε τὸ δεινόν .
διὰ τοὺς τοιούτους οὖν ἔρωτας οἱ τύραννοι  πολέμιοι γὰρ αὐτοῖς αὗται αἱ φιλίαι  τὸ παράπαν ἐκώλυον τοὺς παιδικοὺς ἔρωτας , πανταχόθεν αὐτοὺς ἐκκόπτοντες .
εἰσὶ δὲ οἳ καὶ τὰς παλαίστρας ὥσπερ ἀντιτειχίσματα ταῖς ἰδίαις ἀκροπόλεσιν ἐνεπίμπρασάν τε καὶ κατέσκαψαν ·
ὡς ἐποίησε Πολυκράτης ὁ Σαμίων τύραννος .
παρὰ δὲ Σπαρτιάταις , ὡς Ἅγνων φησὶν ὁ Ἀκαδημαικός , πρὸ τῶν γάμων ταῖς παρθένοις ὡς παιδικοῖς νόμος ἐστὶν ὁμιλεῖν .
καὶ γὰρ ὁ νομοθέτης Σόλων ἔφη   ·
μηρῶν ἱμείρων καὶ γλυκεροῦ στόματος .
Αἰσχύλος τε καὶ Σοφοκλῆς ἀναφανδὸν ἔφασαν , ὃ μὲν Μυρμιδόσιν   ·
σέβας δὲ μηρῶν ἁγνὸν οὐκ ἐπῃδέσω , ὦ δυσχάριστε τῶν πυκνῶν φιλημάτων , ὃ δ ἐν Κολχίσιν περὶ Γανυμήδους τὸν λόγον ποιούμενος   ·
μηροῖς ὑπαίθων τὴν Διὸς τυραννίδα .
οὐκ ἀγνοῶ δὲ ὅτι τὰ περὶ Κρατῖνον καὶ Ἀριστόδημον πεπλάσθαι φησὶν Πολέμων ὁ περιηγητὴς ἐν ταῖς πρὸς τὸν Νεάνθην Ἀντιγραφαῖς   .
ὑμεῖς δέ , ὦ Κύνουλκε , τὰς διηγήσεις ταύτας , κ ἂν ψευδεῖς ὦσιν , ἀληθεῖς εἶναι πιστεύετε , καὶ τὰ τοιαῦτα τῶν ποιημάτων ἃ περὶ τοὺς παιδικούς ἐστιν ἔρωτας ἡδέως μελετᾶτε . . . .
τοῦ παιδεραστεῖν παρὰ πρώτων Κρητῶν εἰς τοὺς Ἕλληνας παρελθόντος , ὡς ἱστορεῖ Τίμαιος   .
ἄλλοι δέ φασι τῶν τοιούτων ἐρώτων κατάρξασθαι Λάιον ξενωθέντα παρὰ Πέλοπι καὶ ἐρασθέντα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Χρυσίππου , ὃν καὶ ἁρπάσαντα καὶ ἀναθέμενον εἰς ἅρμα εἰς Θήβας φυγεῖν .
πράξιλλα δ ἡ Σικυωνία ὑπὸ Διός φησιν   ἁρπασθῆναι τὸν Χρύσιππον .
καὶ Κελτοὶ δὲ τῶν βαρβάρων καίτοι καλλίστας ἔχοντες γυναῖκας παιδικοῖς μᾶλλον χαίρουσιν ·
ὡς πολλάκις ἐνίους ἐπὶ ταῖς δοραῖς μετὰ δύο ἐρωμένων ἀναπαύεσθαι .
πέρσας δὲ παρ Ἑλλήνων φησὶν Ἡρόδοτος   μαθεῖν τὸ παισὶν χρῆσθαι .
φιλόπαις δ ἦν ἐκμανῶς καὶ Ἀλέξανδρος ὁ βασιλεύς .
δικαίαρχος γοῦν ἐν τῷ περὶ τῆς ἐν Ἰλίῳ Θυσίας   Βαγώου τοῦ εὐνούχου οὕτως αὐτόν φησιν ἡττᾶσθαι ὡς ἐν ὄψει θεάτρου ὅλου καταφιλεῖν αὐτὸν ἀνακλάσαντα , καὶ τῶν θεατῶν ἐπιφωνησάντων μετὰ κρότου οὐκ ἀπειθήσας πάλιν ἀνακλάσας ἐφίλησεν .
καρύστιος δ ἐν Ἱστορικοῖς Ὑπομνήμασι    Χάρωνι , φησί , τῷ Χαλκιδεῖ παῖς καλὸς ἦν καὶ εἶχεν εὖ πρὸς αὐτόν .
ὡς δ Ἀλέξανδρος παρὰ Κρατερῷ αὐτὸν ἐπῄνεσεν γενομένου πότου , ὁ Χάρων ἐκέλευσε τὸν παῖδα καταφιλῆσαι τὸν Ἀλέξανδρον ·
καὶ ὃς  μηδαμῶς , εἶπεν , οὐ γὰρ οὕτως ἐμὲ εὐφρανεῖ ὡς σὲ λυπήσει .
ὥσπερ γὰρ ἦν ἐρωτικὸς ὁ βασιλεὺς οὗτος , οὕτως καὶ πρὸς τὸ καθῆκον ἐγκρατὴς καὶ πρὸς τὸ πρεπωδέστατον .
αἰχμαλώτους γοῦν λαβὼν τὰς Δαρείου θυγατέρας καὶ τὴν γυναῖκα κάλλει διαπρεπεστάτην οὖσαν οὐ μόνον ἀπέσχετο , ἀλλ οὐ δὲ ἐκείνας μαθεῖν ἐποίησεν ὅτι εἰσὶν αἰχμάλωτοι , ἀλλ ὡς ἔτι Δαρείου ἐν τῇ βασιλείᾳ ὄντος πάντα αὐταῖς χορηγεῖσθαι ἐκέλευσεν .
διόπερ καὶ Δαρεῖος τοῦτο μαθὼν ηὔξατο τῷ Ἡλίῳ τὰς χεῖρας ἀνατείνας ἢ αὐτὸν βασιλεύειν ἢ Ἀλέξανδρον .
ῥαδαμάνθυος δὲ τοῦ δικαίου Ἴβυκος ἐραστήν φησι   γενέσθαι Τάλων .
διότιμος δ ἐν τῇ Ἡρακλείᾳ   Εὐρυσθέα φησὶν Ἡρακλέους γενέσθαι παιδικά , διόπερ καὶ τοὺς ἄθλους ὑπομεῖναι .
ἀγαμέμνονά τε Ἀργύννου ἐρασθῆναι λόγος , ἰδόντα ἐπὶ τῷ Κηφισῷ νηχόμενον ·
ἐν ᾧ καὶ τελευτήσαντα αὐτὸν  συνεχῶς γὰρ ἐν τῷ ποταμῷ τούτῳ ἀπελούετο  θάψας εἵσατο καὶ ἱερὸν αὐτόθι Ἀφροδίτης Ἀργυννίδος .
λικύμνιος δ ὁ Χῖος ἐν Διθυράμβοις   Ἀργύννου φησὶν ἐρώμενον Ὑμέναιον γενέσθαι .
ἀντιγόνου δὲ τοῦ βασιλέως ἐρώμενος ἦν Ἀριστοκλῆς ὁ κιθαρῳδός , περὶ οὗ Ἀντίγονος ὁ Καρύστιος ἐν τῷ Ζήνωνος Βίῳ γράφει οὕτως   ·
Ἀντίγονος ὁ βασιλεὺς ἐπεκώμαζε τῷ Ζήνωνι .
καί ποτε καὶ μεθ ἡμέραν ἐλθὼν ἔκ τινος πότου καὶ ἀναπηδήσας πρὸς τὸν Ζήνωνα ἔπεισεν αὐτὸν συγκωμάσαι αὑτῷ πρὸς Ἀριστοκλέα τὸν κιθαρῳδόν , οὗ σφόδρα ἤρα ὁ βασιλεύς .
φιλομεῖραξ δὲ ἦν ὁ Σοφοκλῆς , ὡς Εὐριπίδης φιλογύνης .
ἴων γοῦν ὁ ποιητὴς ἐν ταῖς ἐπιγραφομέναις Ἐπιδημίαις γράφει οὕτως   ·
Σοφοκλεῖ τῷ ποιητῇ ἐν Χίῳ συνήντησα , ὅτε ἔπλει εἰς Λέσβον στρατηγός , ἀνδρὶ παιδιώδει παρ οἶνον καὶ δεξιῷ .
ἑρμησίλεω δὲ ξένου οἱ ἐόντος καὶ προξένου Ἀθηναίων ἑστιῶντος αὐτόν , ἐπεὶ παρὰ τὸ πῦρ ἑστεὼς ὁ τὸν οἶνον ἐγχέων παῖς . . . .
ἐὼν δῆλος ἦν εἶπέ τε ·
βούλει με ἡδέως πίνειν ;
φάντος δ αὐτοῦ  βραδέως τοίνυν καὶ πρόσφερέ μοι καὶ ἀπόφερε τὴν κύλικα .
ἔτι πολὺ μᾶλλον ἐρυθριάσαντος τοῦ παιδὸς εἶπε πρὸς τὸν συγκατακείμενον ·
ὡς καλῶς Φρύνιχος ἐποίησεν εἴπας   ·
λάμπει δ ἐπὶ πορφυρέαις παρῇσι φῶς ἔρωτος .
καὶ πρὸς τόδε ἠμείφθη ὁ Ἐρετριεὺς ἢ Ἐρυθραῖος γραμμάτων ἐὼν διδάσκαλος ·
σοφὸς μὲν δὴ σύ γε εἶ , ὦ Σοφόκλεις , ἐν ποιήσει ·
ὅμως μέντοι γε οὐκ εὖ εἴρηκε Φρύνιχος πορφυρέας εἰπὼν τὰς γνάθους τοῦ καλοῦ .
εἰ γὰρ ὁ ζωγράφος χρώματι πορφυρέῳ ἐναλείψειε τουδὶ τοῦ παιδὸς τὰς γνάθους , οὐκ ἂν ἔτι καλὸς φαίνοιτο .
οὐ κάρτα δεῖ τὸ καλὸν τῷ μὴ καλῷ φαινομένῳ εἰκάζειν ἄν .
γελάσας ἐπὶ τῷ Ἐρετριεῖ Σοφοκλῆς ·
οὐ δὲ τόδε σοι ἀρέσκει ἄρα , ὦ ξένε , τὸ Σιμωνίδειον , κάρτα δοκέον τοῖς Ἕλλησιν εὖ εἰρῆσθαι   ·
πορφυρέου ἀπὸ στόματος ἱεῖσα φωνὰν παρθένος , οὐ δ ὁ ποιητής , ἔφη , ὁλέγων χρυσοκόμαν Ἀπόλλωνα   ·
χρυσέας γὰρ εἰ ἐποίησεν ὁ ζωγράφος τὰς τοῦ θεοῦ κόμας καὶ μὴ μελαίνας , χεῖρον ἂν ἦν τὸ ζωγράφημα .
οὐ δὲ ὁ φὰς ῥοδοδάκτυλον ·
εἰ γάρ τις εἰς ῥόδεον χρῶμα βάψειε τοὺς δακτύλους , πορφυροβάφου χεῖρας καὶ οὐ γυναικὸς καλῆς ποιήσειεν ἄν .
γελασάντων δὲ ὁ μὲν Ἐρετριεὺς ἐνωπήθη τῇ ἐπιραπίξει , ὃ δὲ πάλιν τοῦ παιδὸς τῷ λόγῳ εἴχετο .
εἴρετο γάρ μιν ἀπὸ τῆς κύλικος κάρφος τῷ μικρῷ δακτύλῳ ἀφαιρετέοντα , εἰ καθορᾷ τὸ κάρφος .
φάντος δὲ καθορᾶν  ἄπο τοίνυν φύσησον αὐτό , ἵνα μὴ πλύνοιτο ὁ δάκτυλός σευ .
προσαγαγόντος δ αὐτοῦ τὸ πρόσωπον πρὸς τὴν κύλικα ἐγγυτέρω τὴν κύλικα τοῦ ἑαυτοῦ στόματος ἦγεν , ἵνα δὴ ἡ κεφαλὴ τῇ κεφαλῇ ἀσσοτέρα γένηται .
ὡς δ ἦν οἱ κάρτα πλησίον , περιλαβὼν τῇ χειρὶ ἐφίλησεν .
ἐπικροτησάντων δὲ πάντων σὺν γέλωτι καὶ βοῇ ὡς εὖ ὑπηγάγετο τὸν παῖδα ,  μελετῶ , εἶπεν , στρατηγεῖν , ὦ ἄνδρες ·
ἐπειδήπερ Περικλῆς ποιεῖν μέν με ἔφη , στρατηγεῖν δ οὐκ ἐπίστασθαι .
ἆρ οὖν οὐ κατ ὀρθόν μοι πέπτωκεν τὸ στρατήγημα ;
τοιαῦτα πολλὰ δεξιῶς ἔλεγέν τε καὶ ἔπρησσεν ὅτε πίνοι .
τὰ μέντοι πολιτικὰ οὔ τε σοφὸς οὔ τε ῥεκτήριος ἦν , ἀλλ ὡς ἄν τις εἷς τῶν χρηστῶν Ἀθηναίων .
καὶ Ἱερώνυμος δ ὁ Ῥόδιος ἐν τοῖς Ἱστορικοῖς Ὑπομνήμασίν φησιν   ὅτι Σοφοκλῆς εὐπρεπῆ παῖδα ἔξω τείχους ἀπήγαγε χρησόμενος αὐτῷ .
ὁ μὲν οὖν παῖς τὸ ἴδιον ἱμάτιον ἐπὶ τῇ πόᾳ ὑπέστρωσεν , τὴν δὲ τοῦ Σοφοκλέους χλανίδα περιεβάλοντο .
μετ οὖν τὴν ὁμιλίαν ὁ παῖς ἁρπάσας τὸ τοῦ Σοφοκλέους χλανίδιον ᾤχετο , καταλιπὼν τῷ Σοφοκλεῖ τὸ παιδικὸν ἱμάτιον .
οἷα δὲ εἰκὸς διαλαληθέντος τοῦ συμβεβηκότος Εὐριπίδης πυθόμενος καὶ ἐπιτωθάζων τὸ γεγονὸς καὶ αὐτός ποτε ἔφη τούτῳ κεχρῆσθαι τῷ παιδί , ἀλλὰ μηδὲν προσθεῖναι , τὸν δὲ Σοφοκλέα διὰ τὴν ἀκολασίαν καταφρονηθῆναι .
καὶ ὁ Σοφοκλῆς ἀκούσας ἐποίησεν εἰς αὐτὸν τὸ τοιοῦτον ἐπίγραμμα , χρησάμενος τῷ περὶ τοῦ Ἡλίου καὶ Βορέου λόγῳ , καί τι πρὸς μοιχείαν αὐτοῦ παραινιττόμενος ·
ἥλιος ἦν , οὐ παῖς , Εὐριπίδη , ὅς με χλιαίνων γυμνὸν ἐποίησεν ·
σοὶ δὲ φιλοῦντι ἑταίραν Βορρᾶς ὡμίλησε .
σὺ δ οὐ σοφός , ὃς τὸν Ἔρωτα ἀλλοτρίαν σπείρων λωποδύτην ἀπάγεις .
θεόπομπος δὲ ἐν τῷ περὶ τῶν συληθέντων ἐκ Δελφῶν Χρημάτων   Ἀσώπιχόν φησι τὸν Ἐπαμινώνδου ἐρώμενον τὸ Λευκτρικὸν τρόπαιον ἐντετυπωμένον ἔχειν ἐπὶ τῆς ἀσπίδος καὶ θαυμαστῶς αὐτὸν κινδυνεύειν , ἀνακεῖσθαί τε τὴν ἀσπίδα ταύτην ἐν Δελφοῖς ἐν τῇ στοᾷ .
ἐν δὲ τῷ αὐτῷ συγγράμματι Θεόπομπος φιλογύναιον μέν φησι γεγονέναι Φάυλλον τὸν Φωκέων τύραννον , φιλόπαιδα δὲ Ὀνόμαρχον ·
καὶ ἐκ τῶν τοῦ θεοῦ χαρίσασθαι τοῦτον εἰς Δελφοὺς παραγενομένῳ . . .
τῷ Πυθοδώρου τοῦ Σικυωνίου υἱῷ ἀποκερουμένῳ τὴν κόμην , ὄντι καλῷ συγγενόμενον τὰ Συβαριτῶν ἀναθήματα , στλεγγίδια χρυσᾶ τέσσαρα .
τῇ Δεινιάδου δὲ αὐλητρίδι Βρομιάδι Φάυλλος καρχήσιον ἀργυροῦν Φωκαέων καὶ στέφανον χρυσοῦν κιττοῦ Πεπαρηθίων .
αὕτη δέ , φησί , καὶ ἔμελλε τὰ Πύθια αὐλεῖν , εἰ μὴ ὑπὸ τοῦ πλήθους ἐκωλύθη .
τῷ δὲ Λυκόλα τοῦ Τριχονείου υἱῷ Φυσκίδᾳ ὄντι καλῷ Ὀνόμαρχος ἔδωκεν , φησί , στέφανον χρυσοῦν δάφνης , Ἐφεσίων ἀνάθημα .
οὗτος ὁ παῖς πρὸς Φίλιππον ἀχθεὶς ὑπὸ τοῦ πατρὸς κ ἀκεῖ προαγωγευόμενος οὐδὲν λαβὼν ἀπεστάλη .
τῷ Ἐπιλύκου τοῦ Ἀμφιπολίτου υἱῷ ὄντι καλῷ Δαμίππῳ . . . .
πλεισθένους ἀνάθημα Ὀνόμαρχος ἔδωκε .
φαρσαλίᾳ τῇ Θεσσαλίδι ὀρχηστρίδι δάφνης στέφανον χρυσοῦν Φιλόμηλος ἔδωκε , Λαμψακηνῶν ἀνάθημα .
αὕτη ἡ Φαρσαλία ἐν Μεταποντίῳ ὑπὸ τῶν ἐν τῇ ἀγορᾷ μάντεων , γενομένης φωνῆς ἐκ τῆς δάφνης τῆς χαλκῆς , ἣν ἔστησαν Μεταποντῖνοι κατὰ τὴν Ἀριστέα τοῦ Προκονησίου ἐπιδημίαν , ὅτ ἔφησεν ἐξ Ὑπερβορέων παραγεγονέναι , ὡς τάχιστα ὤφθη εἰς τὴν ἀγορὰν ἐμβαλοῦσα , ἐμμανῶν γενομένων τῶν μάντεων διεσπάσθη .
καὶ τῶν ἀνθρώπων ὕστερον ἀναζητούντων τὴν αἰτίαν εὑρέθη διὰ τὸν τοῦ θεοῦ στέφανον ἀνῃρημένη .
ὁρᾶτε οὖν καὶ ὑμεῖς , ὦ φιλόσοφοι , οἱ παρὰ φύσιν τῇ Ἀφροδίτῃ χρώμενοι καὶ ἀσεβοῦντες εἰς τὴν θεόν , μὴ τὸν αὐτὸν διαφθαρῆτε τρόπον .
τότε γὰρ καὶ οἱ παῖδές εἰσιν καλοί , ὡς Γλυκέρα ἔφασκεν ἡ ἑταίρα , ὅσον ἐοίκασι γυναιξὶ χρόνον , καθάπερ ἱστορεῖ Κλέαρχος   .
ἐμοὶ μὲν γὰρ καὶ κατὰ φύσιν δοκεῖ πεποιηκέναι Κλεώνυμος ὁ Σπαρτιάτης , πρῶτος ἀνθρώπων εἰς ὁμηρείαν λαβὼν παρὰ Μεταποντίνων γυναῖκας καὶ παρθένους τὰς ἐνδοξοτάτας καὶ καλλίστας διακοσίας , ὡς ἱστορεῖ Δοῦρις ὁ Σάμιος ἐν τῇ τρίτῃ τῶν περὶ Ἀγαθοκλέα Ἱστοριῶν   ·
κ ἀγὼ δὲ κατὰ τὴν Ἐπικράτους Ἀντιλαίδα   τ ἀρωτίκ  ἐκμεμάθηκα ταῦτα παντελῶς Σαπφοῦς , Μελήτου , Κλεομένους , Λαμυνθίου .
ὑμεῖς δέ , ὦ φιλόσοφοι , κ ἂν ἐρασθέντες ποτὲ γυναικῶν ἐν ἐννοίᾳ λάβητε ὡς ἀδύνατόν ἐστι τὸ τυχεῖν , μάθετε . . . . .
παύονται οἱ ἔρωτες , ὥς φησι Κλέαρχος   .
τῇ τε γὰρ περὶ τὴν Πειρήνην χαλκῇ βοὶ βοῦς ἐπανέβη ·
καὶ γεγραμμένῃ κυνὶ καὶ περιστερᾷ καὶ χηνὶ τῇ μὲν κύων , τῇ δὲ περιστερά , τῇ δὲ χὴν προσῆλθον καὶ ἐπεπήδησαν ·
φανέντων δὲ πᾶσι τούτοις ἀδυνάτων ἀπέστησαν , καθάπερ Κλείσοφος ὁ Σηλυμβριανός .
οὗτος γὰρ τοῦ ἐν Σάμῳ Παρίου ἀγάλματος ἐρασθεὶς κατέκλεισεν αὑτὸν ἐν τῷ ναῷ , ὡς πλησιάσαι δυνησόμενος ·
καὶ ὡς ἠδυνάτει διά τε τὴν ψυχρότητα καὶ τὸ ἀντίτυπον τοῦ λίθου , τηνικαῦτα τῆς ἐπιθυμίας ἀπέστη καὶ προβαλλόμενος τὸ σαρκίον ἐπλησίασεν .
τῆς πράξεως ταύτης μνημονεύει καὶ Ἄλεξις ὁ ποιητὴς ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ δράματι Γραφῇ λέγων ὧδε   ·
γεγένηται δ , ὡς λέγουσιν , κ ἀν Σάμῳ τοιοῦθ  ἕτερον .
λιθίνης ἐπεθύμησεν κόρης ἄνθρωπος ἐγκατέκλεισέ θ αὑτὸν τῷ νεῷ .
καὶ Φιλήμων τοῦ αὐτοῦ μνημονεύων φησίν   ·
ἀλλ  ἐν Σάμῳ μὲν τοῦ λιθίνου ζῴου ποτὲ ἄνθρωπος ἠράσθη τις ·
εἶτ εἰς τὸν νεὼν κατέκλεισεν αὑτόν .
κτησικλέους δ ἐστὶν ἔργον τὸ ἄγαλμα , ὥς φησιν Ἀδαῖος ὁ Μιτυληναῖος ἐν τῷ περὶ Ἀγαλματοποιῶν .
πολέμων δὲ ἢ ὁ ποιήσας τὸν ἐπιγραφόμενον Ἑλλαδικὸν    ἐν Δελφοῖς , φησίν , ἐν τῷ Σπινατῶν θησαυρῷ παῖδές εἰσιν λίθινοι δύο , ὧν τοῦ ἑτέρου Δελφοί φασι τῶν θεωρῶν ἐπιθυμήσαντά τινα συγκατακλεισθῆναι καὶ τῆς ὁμιλίας . . .
καταλιπεῖν στέφανον .
φωραθέντος δ αὐτοῦ τὸν θεὸν χρωμένοις τοῖς Δελφοῖς συντάξαι ἀφεῖναι τὸν ἄνθρωπον ·
δεδωκέναι γὰρ αὐτὸν μισθόν .
καὶ ἄλογα δὲ ζῷα ἀνθρώπων ἠράσθη ·
σεκούνδου μέν τινος βασιλικοῦ οἰνοχόου ἀλεκτρυών ·
ἐκαλεῖτο δὲ ὁ μὲν ἀλεκτρυὼν Κένταυρος , ὁ δὲ Σεκοῦνδος ἦν οἰκέτης Νικομήδους τοῦ Βιθυνῶν βασιλέως , ὡς ἱστορεῖ Νίκανδρος ἐν ἕκτῳ Περιπετειῶν .
ἐν Αἰγίῳ δὲ παιδὸς ἠράσθη χήν , ὡς Κλέαρχος ἱστορεῖ ἐν πρώτῳ Ἐρωτικῶν   .
τὸν δὲ παῖδα τοῦτον Θεόφραστος ἐν τῷ Ἐρωτικῷ   Ἀμφίλοχον καλεῖσθαί φησι καὶ τὸ γένος Ὠλένιον εἶναι , Ἑρμείας δ ὁ τοῦ Ἑρμοδώρου , Σάμιος δὲ γένος , ἐρασθῆναι Λακύδους τοῦ φιλοσόφου .
ἐν δὲ Λευκαδίᾳ φησὶν Κλέαρχος   οὕτως ἐρασθῆναι ταὼν παρθένου ὡς καὶ τὸν βίον ἐκλιπούσῃ συναποθανεῖν .
δελφῖνα δ ἐν Ἰασῷ παιδὸς ἐρασθῆναι λόγος , ὡς ἱστορεῖ Δοῦρις ἐν τῇ ἐνάτῃ   .
ὁ δὲ λόγος ἐστὶν αὐτῷ περὶ Ἀλεξάνδρου καὶ λέγει οὕτως ·