Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
διὸ μεῖζον οὐδὲν εὐκολίας καὶ ἀφελείας ἐφόδιον εἰς πραότητα πρὸς οἰκέτας καὶ γυναῖκα καὶ φίλους τῷ δυναμένῳ συμφέρεσθαι τοῖς παροῦσι καὶ μὴ δεομένῳ πολλῶν καὶ περιττῶν ὁ δ οὔ τ ἄγαν ὀπτοῖσιν οὔ θ ἑφθοῖς ἄγαν , οὔ θ ἧττον οὔ τε μᾶλλον οὔ τε διὰ μέσου ἠρτυμένοισι χαίρων ὥστ ἐπαινέσαι χιόνος δὲ μὴ παρούσης οὐκ ἂν πιὼν , οὐ δ ἄρτον ἐξ ἀγορᾶς φαγὼν οὐ δ ὄψου γευσάμενος ἐν λιτοῖς ἢ κεραμεοῖς σκεύεσιν , οὐ δὲ κοιμηθεὶς ἐπὶ στρωμνῆς μὴ οἰδούσης μη δ ὥσπερ θαλάττης διὰ βάθους κεκινημένης , ῥάβδοις δὲ καὶ πληγαῖς τοὺς περὶ τράπεζαν ὑπηρέτας ἐπιταχύνων μετὰ δρόμου καὶ βοῆς καὶ ἱδρῶτος , ὥσπερ φλεγμοναῖς καταπλάσματα κομίζοντας , ἀσθενεῖ καὶ φιλαιτίῳ καὶ μεμψιμοίρῳ δουλεύων διαίτῃ , καθάπερ ὑπὸ βηχὸς ἐνδελεχοῦς προσκρουμάτων πολλῶν ἔλαθεν ἑλκώδη καὶ καταρροϊκὴν διάθεσιν περὶ τὸ θυμοειδὲς ἀπεργασάμενος 0 1 .
ἐθιστέον οὖν τὸ σῶμα δι εὐτελείας πρὸς εὐκολίαν αὔταρκες ἑαυτῷ γιγνόμενον ·
οἱ γὰρ ὀλίγων δεόμενοι πολλῶν οὐκ ἀποτυγχάνουσι .
καὶ δεινὸν οὐδὲν ἀρξαμένους ἀπὸ τῆς τροφῆς σιωπῇ χρήσασθαι τοῖς παρατυγχάνουσι , καὶ μὴ πολλὰ χολουμένους καὶ δυσκολαίνοντας ἀτερπέστατον ὄψον ἐμβαλεῖν ἑαυτοῖς καὶ φίλοις τὴν ὀργήν 0 ·
δόρπου δ οὐκ ἄν πως ἀχαρίστερον ἄλλο γένοιτο ·
διὰ πρόσκαυσιν ἢ καπνὸν ἢ ἁλῶν ἔνδειαν ἢ ψυχρότερον ἄρτον οἰκετῶν τυπτομένων καὶ λοιδορουμένης γυναικός 0 .
ἀρκεσιλάου δὲ μετὰ ξένων τινῶν ἑστιῶντος 0 ·
τοὺς φίλους παρετέθη τὸ δεῖπνον , ἄρτοι δ οὐκ ἦσαν ἀμελησάντων πρίασθαι τῶν παίδων .
ἐφ ᾧ τίς οὐκ ἂν ἡμῶν διέστησε τοὺς τοίχους κεκραγώς ;
ὁ δὲ μειδιάσας οἷόν ἐστιν ἔφη τὸ συμποτικὸν εἶναι τὸν σοφόν τοῦ δὲ Σωκράτους ἐκ παλαίστρας παραλαβόντος .
τὸν Εὐθύδημον , ἡ Ξανθίππη μετ ὀργῆς ἐπιστᾶσα καὶ λοιδορηθεῖσα τέλος ἀνέτρεψε τὴν τράπεζαν , ὁ δ Εὐθύδημος ἐξαναστὰς ἀπῄει περίλυπος γενόμενος ·
καὶ ὁ Σωκράτης παρὰ σοὶ δ εἶπεν οὐ πρῴην ὄρνις τις εἰσπτᾶσα τ αὐτὸ τοῦτ ἐποίησεν , ἡμεῖς δ οὐκ ἠγανακτήσαμεν ;
δεῖ γὰρ σὺν εὐκολίᾳ καὶ γέλωτι καὶ φιλοφροσύνῃ τοὺς φίλους δέχεσθαι , μὴ τὰς ὀφρῦς συνάγοντας μη δὲ φρίκην καὶ τρόμον ἐμβάλλοντας τοῖς ὑπηρετοῦσιν .
ἐθιστέον δὲ καὶ σκεύεσιν εὐκόλως ὁμιλεῖν ἅπασι καὶ μὴ τῷδε μᾶλλον ἢ τῷδε χρῆσθαι 0 ·
καθάπερ ἔνιοι πολλῶν παρόντων ἓν ἐξελόμενοι κανθάριον , ὡς Μάριον ἱστοροῦσιν , ἢ ῥυτὸν οὐκ ἂν ἑτέρῳ πίοιεν 0 .
οὕτω δὲ καὶ πρὸς ληκύθους ἔχουσιν καὶ πρὸς στλεγγίδας , ἀγαπῶντες ἐκ πασῶν μίαν ·
εἶθ ὅταν συντριβῇ τι τούτων ἢ ἀπόληται , βαρέως φέρουσι καὶ κολάζουσι .
ἀφεκτέον οὖν τῷ πρὸς ὀργὴν φαύλως ἔχοντι τῶν σπανίων καὶ περιττῶν , οἷον ἐκπωμάτων καὶ σφραγίδων καὶ λίθων πολυτελῶν ·
ἐξίστησι γὰρ ἀπολλύμενα μᾶλλον τῶν εὐπορίστων καὶ συνήθων .
διὸ καὶ τοῦ Νέρωνος ὀκτάγωνόν τινα σκηνὴν ὑπερφυὲς κάλλει καὶ πολυτελείᾳ θέαμα κατασκευάσαντος , ἤλεγξας ἔφη ὁ Σενέκας πένητα σεαυτόν ·
ἐὰν γὰρ ταύτην ἀπολέσῃς , ἑτέραν οὐ κτήσῃ τοιαύτην καὶ μέντοι καὶ συνέπεσε τοῦ πλοίου καταδύντος ἀπολέσθαι τὴν σκηνήν ·
ὁ δὲ Νέρων ἀναμνησθεὶς τοῦ Σενέκα μετριώτερον ἤνεγκεν .
, ἡ δὲ πρὸς 0 ;
τὰ πράγματ εὐκολία καὶ πρὸς οἰκέτας εὔκολον ποιεῖ καὶ πρᾶον ·
εἰ δὲ πρὸς οἰκέτας , δῆλον ὅτι καὶ πρὸς φίλους καὶ πρὸς ἀρχομένους 0 1 .
ὁρῶμεν δὲ καὶ δούλους νεωνήτους περὶ τοῦ πριαμένου πυνθανομένους , οὐκ εἰ δεισιδαίμων οὐ δ εἰ φθονερὸς ἀλλ εἰ θυμώδης καὶ ὅλως σὺν ὀργῇ μη δὲ σωφροσύνην ἄνδρας γυναικῶν μη δ ἔρωτα γυναῖκας ἀνδρῶν ὑπομένειν δυναμένας μη δὲ συνήθειαν ἀλλήλων φίλους 0 1 2 .
οὕτως οὔ τε γάμος οὔ τε φιλία μετ ὀργῆς ἀνεκτόν , ἀλλὰ χωρὶς ὀργῆς καὶ μέθη κοῦφόν ἐστιν 0 ·
ὁ γὰρ τοῦ θεοῦ νάρθηξ ἱκανὸς κολαστὴς τοῦ μεθύοντος , ἂν μὴ προσγενόμενος ὁ θυμὸς ὠμηστὴν καὶ μαινόλην ἀντὶ λυαίου καὶ χορείου ποιήσῃ τὸν ἄκρατον 0 .
καὶ τὴν μανίαν αὐτὴν καθ αὑτὴν ἡ Ἀντίκυρα θεραπεύει , μιχθεῖσα δ ὀργῇ τραγῳδίας ποιεῖ καὶ μύθους .
δεῖ δὲ μή τε παίζοντας αὐτῇ διδόναι τόπον , ἔχθραν γὰρ ἐπάγει τῇ φιλοφροσύνῃ ·
μή τε κοινολογουμένους , φιλονεικίαν γὰρ ἐκ φιλολογίας ἀπεργάζεται ·
μή τε δικάζοντας , ὕβριν γὰρ τῇ ἐξουσίᾳ προστίθησι ·
μή τε παιδεύοντας , ἀθυμίαν γὰρ ἐμποιεῖ καὶ μισολογίαν μή τ εὐτυχοῦντας , αὔξει γὰρ τὸν φθόνον ·
μή τε δυστυχοῦντας , ἀφαιρεῖ γὰρ τὸν ἔλεον , ὅταν δυσκολαίνωσι καὶ μάχωνται τοῖς συναχθομένοις ·
ὡς ὁ Πρίαμος ἔρρετε , λωβητῆρες , ἐλεγχέες ·
οὔ νυ καὶ ὑμῖν ἔστι γόος , ὅτι μ ἤλθετε κηδήσοντες ;
ἡ δ εὐκολία τοῖς μὲν βοηθεῖ τὰ δ ἐπικοσμεῖ τὰ δὲ συνηδύνει , περιγίγνεται δὲ τῇ πραότητι καὶ θυμοῦ καὶ δυσκολίας ἁπάσης ·
ὥσπερ Εὐκλείδης , τοῦ ἀδελφοῦ πρὸς αὐτὸν ἐκ διαφορᾶς εἰπόντος ἀπολοίμην , εἰ μή σε τιμωρησαίμην 0 ·
ἐγὼ δέ φήσας ἀπολοίμην , εἰ μή σε πείσαιμι διέτρεψε παραχρῆμα καὶ μετέθηκε .
πολέμων δέ , λοιδοροῦντος αὐτὸν ἀνθρώπου φιλολίθου καὶ περὶ σφραγίδια πολυτελῆ νοσοῦντος , ἀπεκρίνατο μὲν οὐδὲν τῶν σφραγιδίων δ ἑνὶ προσεῖχε τὸν νοῦν καὶ κατεμάνθανεν ·
ἡσθεὶς οὖν ὁ ἄνθρωπος μὴ οὕτως εἶπεν ὦ Πολέμων , ἀλλ ὑπ αὐγὰς θεῶ , καὶ πολύ σοι βέλτιον φανεῖται ὁ δ Ἀρίστιππος , ὀργῆς αὐτῷ πρὸς Αἰσχίνην γενομένης καί τινος εἰπόντος ὦ Ἀρίστιππε , ποῦ ὑμῶν ἡ φιλία 0 ;
καθεύδει φησὶν ἐγὼ δ αὐτὴν ἐγερῶ ·
καὶ τῷ Αἰσχίνῃ προσελθὼν εἶπεν οὕτω σοι δοκῶ παντάπασιν ἀτυχής τις εἶναι καὶ ἀνήκεστος , ὥστε μὴ νουθεσίας τυχεῖν ;
ὁ δ Αἰσχίνης οὐδέν ἔφη θαυμαστόν , εἰ πρὸς πάντα μου τῇ φύσει διαφέρων κ ἀνταῦθα τὸ δέον πρότερος συνεῖδες 0 .
καὶ γὰρ κάπρον φριξαύχεν οὐ μόνον γυνή , παῖς δ ἂν νεογνὸς χειρὶ προσκνήθων νέᾳ κλίναι παλαιστοῦ παντὸς εὐμαρέστερον 0 .
ἀλλ ἡμεῖς ἀγριαίνοντα τιθασεύομεν ζῷα καὶ πραΰνομεν , λυκιδεῖς καὶ σκύμνους λεόντων ἐν ταῖς ἀγκάλαις περιφέροντες , εἶτα τέκνα καὶ φίλους καὶ συνήθεις ἐκβάλλομεν ὑπ ὀργῆς ·
οἰκέταις δὲ καὶ πολίταις τὸν θυμὸν ὥσπερ θηρίον ἐφίεμεν οὐ καλῶς ὑποκοριζόμενοι μισοπονηρίαν , ἀλλ ὥσπερ , οἶμαι , τῶν ἄλλων παθῶν τῆς ψυχῆς καὶ νοσημάτων τὸ μὲν πρόνοιαν τὸ δ ἐλευθεριότητα τὸ δ εὐσέβειαν καλοῦντες οὐδενὸς ἀπαλλαγῆναι δυνάμεθα 0 1 2 .
καίτοι , καθάπερ ὁ Ζήνων ἔλεγε τὸ σπέρμα σύμμιγμα καὶ κέρασμα τῶν τῆς ψυχῆς δυνάμεων ὑπάρχειν ἀπεσπασμένον , οὕτως ἔοικε τῶν παθῶν πανσπερμία τις ὁ θυμὸς εἶναι ·
καὶ γὰρ λύπης ἀπέσπασται καὶ ἡδονῆς καὶ ὕβρεως ·
καὶ φθόνου μὲν ἔχει τὴν ἐπιχαιρεκακίαν , φθόνου δὲ καὶ χείρων ἐστίν ·
ἀγωνίζεται γὰρ οὐχὶ μὴ παθεῖν αὐτὸς ἀλλὰ παθεῖν κακῶς ἐπιτρίψας ἕτερον ·
ἐπιθυμίας δ αὐτῷ τὸ ἀτερπέστατον ἐμπέφυκεν , εἴ γε δὴ τοῦ λυπεῖν ἕτερον ὄρεξίς ἐστι .
διὸ τῶν μὲν ἀσώτων ταῖς οἰκίαις προσιόντες αὐλητρίδος ἀκούομεν ἑωθινῆς , καὶ πηλόν ὣς τις εἶπεν οἴνου καὶ σπαράγματα στεφάνων καὶ κραιπαλῶντας ὁρῶμεν ἐπὶ θύραις ἀκολούθους ·
τὰ δὲ τῶν πικρῶν ἐκκαλύμματα καὶ δυσκόλων ἐν τοῖς προσώποις τῶν οἰκετῶν ὄψει καὶ τοῖς στίγμασι καὶ ταῖς πέδαις ·
ἀεὶ δ ἀοιδῶν μοῦνος ἐν στέγαις ὀργίλου ἀνδρός κωκυτὸς ἐμπέπτωκε , μαστιγουμένων ἔνδον οἰκονόμων καὶ στρεβλουμένων θεραπαινίδων , ὥστε τοῦ θυμοῦ τὰς λύπας ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις καὶ ταῖς ἡδοναῖς οἰκτίρειν ὁρῶντας .
οὐ μὴν ἀλλ ὅσοις γε συμβαίνει διὰ μισοπονηρίαν ἀληθῶς ἁλίσκεσθαι πολλάκις ὑπ ὀργῆς , τὸ ἄγαν ἀφαιρετέον αὐτῆς καὶ τὸ ἄκρατον ἅμα τῇ σφοδρᾷ πίστει περὶ τῶν συνόντων 0 .
αὕτη γὰρ αὔξει μάλιστα τῶν αἰτιῶν τὸν θυμόν , ὅταν ἢ χρηστὸς ὑποληφθεὶς ἀναφανῇ μοχθηρὸς ἢ φιλεῖν δόξας ἐν διαφορᾷ τινι καὶ μέμψει γένηται .
τὸ δ ἐμὸν ἦθος οἶσθα δήπουθεν ἡλίκαις ῥοπαῖς φέρεται πρὸς εὔνοιαν ἀνθρώπων καὶ πίστιν ·
ὥσπερ οὖν οἱ κατὰ κενοῦ βαίνοντες , ὅσῳ μᾶλλον ἐπερείδω τῷ φιλεῖν ἐμαυτόν , ἁμαρτάνω μᾶλλον καὶ σφαλλόμενος ἀνιῶμαι ·
καὶ τοῦ μὲν φιλεῖν ἀπαρύσαι τὸ ἐμπαθὲς ἄγαν καὶ πρόθυμον οὐκ ἂν ἔτι δυνηθείην τοῦ δὲ πιστεύειν σφόδρα χρησαίμην ἂν ἴσως χαλινῷ τῇ Πλάτωνος ;
εὐλαβείᾳ .
καὶ γὰρ Ἑλίκωνα τὸν μαθηματικὸν οὕτως ἐπαινεῖν φησιν , ὡς φύσει εὐμετάβολον ζῷον , καὶ τοὺς τεθραμμένους ἐν τῇ πόλει 0 ·
καλῶς δεδιέναι , μὴ ἄνθρωποι καὶ σπέρματα ἀνθρώπων ὄντες ἐκφήνωσί που τῆς φύσεως τὴν ἀσθένειαν 0 .
ὁ δὲ Σοφοκλῆς λέγων ὅτι τὰ πλεῖστα φωρῶν αἰσχρὰ φωράσεις βροτῶν ἄγαν ἔοικεν ἡμῖν ἐπεμβαίνειν καὶ κολούειν .
οὐ μὴν ἀλλὰ τὸ δύσκολον τοῦτο τῆς κρίσεως καὶ φιλαίτιον εὐκολωτέρους ποιεῖ ταῖς ὀργαῖς ἐκστατικὸν γάρ ἐστι τὸ ἄφνω καὶ ἀπροσδόκητον δεῖ δ , ὥς που καὶ Παναίτιος ἔφη , χρῆσθαι τῷ Ἀναξαγόρᾳ , καὶ καθάπερ ἐκεῖνος ἐπὶ τῇ τελευτῇ τοῦ παιδὸς εἶπεν ᾔδειν ὅτι θνητὸν ἐγέννησα τοῦτο τοῖς παροξύνουσιν ἕκαστον ἐπιφωνεῖν ἁμαρτήμασιν ᾔδειν ὅτι σοφὸν οὐκ ἐπριάμην δοῦλον ᾔδειν ὅτι ἀπαθῆ τὸν φίλον οὐκ ἐκτησάμην ᾔδειν ὅτι τὴν γυναῖκα γυναῖκ εἶχον 0 .
ἂν δὲ κ ἀκεῖνό τις ἐπιφθεγγόμενος ἀεὶ τὸ τοῦ Πλάτωνος μήπου ἄρ ἐγὼ τοιοῦτος ;
ἔξωθεν εἴσω τὸν λογισμὸν ἀναστρέφῃ καὶ παρεμβάλλῃ ταῖς μέμψεσι τὴν εὐλάβειαν , οὐ πολλῇ χρήσεται μισοπονηρίᾳ πρὸς ἑτέρους πολλῆς ὁρῶν ἑαυτὸν συγγνώμης δεόμενον .
νῦν δ ἕκαστος ἡμῶν ὀργιζόμενος καὶ κολάζων Ἀριστείδου φωνὰς ἐπιφέρει καὶ Κάτωνος μὴ κλέπτε μὴ ψεύδου διὰ τί ῥᾳθυμεῖς ;
καὶ ὃ δὴ πάντων αἴσχιστόν ἐστιν , ὀργιζομένοις ἐπιτιμῶμεν μετ ὀργῆς καὶ τὰ διὰ θυμὸν ἡμαρτημένα θυμῷ κολάζομεν , οὐχ ὥσπερ οἱ ἰατροί πικρῷ πικρὰν κλύζουσι φαρμάκῳ χολήν , ἀλλὰ μᾶλλον ἐπιτείνοντες καὶ προσεκταράττοντες ὅταν οὖν ἐν τούτοις γένωμαι τοῖς ἐπιλογισμοῖς , ἅμα τι πειρῶμαι καὶ τοῦ πολυπράγμονος ἀφαιρεῖν 0 .
τὸ γὰρ ἐξακριβοῦν ἅπαντα καὶ φωρᾶν καὶ πᾶσαν ἕλκειν εἰς μέσον ἀσχολίαν οἰκέτου καὶ πρᾶξιν φίλου καὶ διατριβὴν υἱοῦ καὶ ψιθυρισμὸν γυναικός , ὀργὰς φέρει πολλὰς καὶ συνεχεῖς καὶ καθημερινάς , ὧν δυσκολία τρόπου καὶ χαλεπότης τὸ κεφάλαιόν ἐστι .
ὁ μὲν οὖν θεός , ὡς Εὐριπίδης φησί , τῶν ἄγαν ἅπτεται , τὰ μικρὰ δ εἰς τύχην ἀφεὶς ἐᾷ ἐγὼ δὲ τῇ τύχῃ μὲν οὐδὲν οἶμαι δεῖν ἐπιτρέπειν οὐ δὲ παρορᾶν τὸν νοῦν ἔχοντα , πιστεύειν δὲ καὶ χρῆσθαι τὰ μὲν γυναικὶ ·
τὰ δ οἰκέταις τὰ δὲ φίλοις οἷον ἄρχοντ , ἐπιτρόποις τισὶ καὶ λογισταῖς καὶ διοικηταῖς , αὐτὸν ἐπὶ τῶν κυριωτάτων ὄντα τῷ λογισμῷ 0 1 ·
καὶ μεγίστων 0 .
ὡς γὰρ τὰ λεπτὰ γράμματα τὴν ὄψιν , οὕτω τὰ μικρὰ πράγματα μᾶλλον ἐντείνοντα νύττει καὶ ταράττει τὴν ὀργήν , ἔθος πονηρὸν ἐπὶ τὰ μείζονα λαμβάνουσαν 0 .
ἐπὶ πᾶσι τοίνυν τὸ μὲν τοῦ Ἐμπεδοκλέους μέγα καὶ θεῖον ἡγούμην , τὸ νηστεῦσαι κακότητος ·
ἐπῄνουν δὲ κ ἀκείνας ὡς οὐκ ἀχαρίστους οὐ δ ἀφιλοσόφους τὰς ἐν εὐχαῖς ὁμολογίας , ὁμιλίας ἀφροδισίων ἐνιαυτὸν ἁγνεῦσαι καὶ οἴνου , τιμῶντας ἐγκρατείᾳ τὸν θεόν 0 ·
ἢ ψευδολογίας πάλιν ἀπέχεσθαι χρόνον ὡρισμένον , αὑτοῖς προσέχοντας πῶς ἀληθεύσομεν ἔν τε παιδιᾷ καὶ μετὰ σπουδῆς ἁπάσης .
εἶτα ταύταις τὴν ἐμαυτοῦ παρέβαλλον εὐχὴν ὡς οὐχ ἧττον θεοφιλῆ καὶ ἱεράν 0 ·
ἡμέρας πρῶτον ὀλίγας ἀοργήτους ἔγνων οἷον ἀμεθύστους καὶ ἀοίνους διαγαγεῖν ὥσπερ νηφάλια καὶ μελίσπονδα θύων 0 ·
εἶτα μῆν ἕνα καὶ δύο πειρώμενος ἐμαυτοῦ κατὰ μικρόν , οὕτω τῷ χρόνῳ προύβαινον εἰς τὸ πρόσθεν τῆς ἀνεξικακίας , ἐγκρατῶς προσέχων καὶ διαφυλάττων μετ εὐφημίας ἵλεων καὶ ἀμήνιτον ἐμαυτόν , ἁγνεύοντα καὶ λόγων πονηρῶν καὶ πράξεων ἀτόπων καὶ πάθους ἐφ ἡδονῇ μικρᾷ καὶ ἀχαρίστῳ ταραχάς τε μεγάλας καὶ μεταμέλειαν αἰσχίστην φέροντος .
ὅθεν , οἶμαι , καὶ θεοῦ τι συλλαμβάνοντος , ἐσαφήνιζεν ἡ πεῖρα τὴν κρίσιν ἐκείνην , ὅτι τὸ ἵλεων τοῦτο καὶ πρᾶον καὶ φιλάνθρωπον οὐδενὶ τῶν συνόντων εὐμενές ἐστιν οὕτω καὶ φίλον καὶ ἄλυπον ὡς αὐτοῖς τοῖς ἔχουσιν 0 .
πλούταρχος Πακκίῳ εὖ πράττειν 0 .
ὀψέ σου τὴν ἐπιστολὴν ἐκομισάμην , ἐν παρεκάλεις περὶ εὐθυμίας σοί τι γραφῆναι καὶ περὶ τῶν ἐν Τιμαίῳ δεομένων ἐπιμελεστέρας ἐξηγήσεως .
ἅμα δέ πως τὸν ἑταῖρον ἡμῶν Ἔρωτα κατελάμβανεν αἰτία τοῦ πλεῖν εὐθὺς εἰς Ῥώμην , παρὰ Φουνδάνου τοῦ κρατίστου γράμματα δεδεγμένον , οἷος ἐκεῖνος , ἐπιταχύνοντα 0 .
μή τε δὲ χρόνον ἔχων , ὡς προῃρούμην , γενέσθαι πρὸς οἷς ἐβούλου μή τε ὑπομένων κεναῖς παντάπασι τὸν ἄνδρα χερσὶν ὀφθῆναί σοι παρ ἡμῶν ἀφιγμένον , ἀνελεξάμην περὶ εὐθυμίας ἐκ τῶν ὑπομνημάτων ὧν ἐμαυτῷ πεποιημένος ἐτύγχανον ἡγούμενος καὶ σὲ τὸν λόγον τοῦτον οὐκ ἀκροάσεως ἕνεκα θηρωμένης καλλιγραφίαν ἀλλὰ χρείας βιωτικῆς ἐπιζητεῖν , καὶ συνηδόμενος , ὅτι καὶ φιλίας ἔχων ἡγεμονικὰς καὶ δόξαν οὐδενὸς ἐλάττονα τῶν ἐν ἀγορᾷ λεγόντων τὸ τοῦ τραγικοῦ Μέροπος οὐ πέπονθας , οὐ δ ὡς ἐκεῖνον εὐδαιμονίζων ὄχλος ἐξέπληξε σε τῶν φυσικῶν παθῶν ἀλλὰ πολλάκις ἀκηκοὼς μνημονεύεις ὡς οὔ τε ποδάγρας ἀπαλλάττει πατρίκιος οὔ τε δακτύλιος πολυτελὴς παρωνυχίας οὔ τε διάδημα κεφαλαλγίας .
πόθεν γε δὴ πρὸς ἀλυπίαν ψυχῆς καὶ βίον ἀκύμονα χρημάτων ὄφελος ἢ δόξης ἢ δυνάμεως ἐν αὐλαῖς , ἂν μὴ τὸ χρώμενον εὐχάριστον ᾖ τοῖς ἔχουσι καὶ τὸ τῶν ἀπόντων μὴ δεόμενον ἀεὶ παρακολουθῇ 0 ;
τί δὲ τοῦτ ἐστὶν ἄλλο ἢ λόγος εἰθισμένος καὶ μεμελετηκὼς τοῦ παθητικοῦ καὶ ἀλόγου τῆς ψυχῆς ἐξισταμένου πολλάκις ἐπιλαμβάνεσθαι ταχὺ καὶ μὴ περιορᾶν ἀπορρέον καὶ καταφερόμενον ὑπὸ τῶν παρόντων 0 ;
ὥσπερ οὖν ὁ Ξενοφῶν παρῄνει τῶν θεῶν εὐτυχοῦντας μάλιστα μεμνῆσθαι καὶ τιμᾶν , ὅπως , ὅταν ἐν χρείᾳ γενώμεθα , θαρροῦντες αὐτοὺς παρακαλῶμεν ὡς εὐμενεῖς ὄντας ἤδη καὶ φίλους ·
οὕτω καὶ τῶν λόγων , ὅσοι πρὸς τὰ πάθη βοηθοῦσι , δεῖ πρὸ τῶν παθῶν ἐπιμέλεσθαι τοὺς νοῦν ἔχοντας , ἵν ἐκ πολλοῦ παρεσκευασμένοι μᾶλλον ὠφελῶσιν ὡς γὰρ οἱ χαλεποὶ κύνες πρὸς πᾶσαν ἐκταραττόμενοι βοὴν ὑπὸ μόνης καταπραΰνονται τῆς συνήθους , οὕτω καὶ τὰ πάθη τὰ τῆς ψυχῆς διαγριαινόμενα καταπαῦσαι ῥᾳδίως οὐκ ἔστιν ἂν μὴ λόγοι παρόντες οἰκεῖοι καὶ συνήθεις ἐπιλαμβάνωνται τῶν ταραττομένων .
ὁ μὲν οὖν εἰπὼν ὅτι δεῖ τὸν εὐθυμεῖσθαι μέλλοντα μὴ πολλὰ πρήσσειν μή τε ἰδίῃ μή τε ξυνῇ , πρῶτον μὲν ἡμῖν πολυτελῆ τὴν εὐθυμίαν καθίστησι , γιγνομένην ὤνιον ἀπραξίας ·
οἷον ἀρρώστῳ παραινῶν ἑκάστῳ μέν , ὦ ταλαίπωρ , ἀτρέμα σοῖς ἐν δεμνίοις καίτοι κακὸν μὲν ἀναισθησίας σώματι φάρμακον ἀπονίας 0 ·
οὐδὲν δὲ βελτίων ψυχῆς ἰατρὸς ὁ ῥᾳθυμίᾳ καὶ μαλακίᾳ καὶ προδοσίᾳ φίλων καὶ οἰκείων καὶ πατρίδος ἐξαιρῶν τὸ ταραχῶδες αὐτῆς καὶ λυπηρόν 0 .
ἔπειτα καὶ ψεῦδός ἐστι τὸ εὐθυμεῖν τοὺς μὴ πολλὰ πράσσοντας ·
ἔδει γὰρ εὐθυμοτέρας εἶναι γυναῖκας ἀνδρῶν οἰκουρίᾳ τὰ πολλὰ συνούσας ·
νυνὶ δ ὁ μὲν βορέας διὰ παρθενικῆς ἁπαλόχροος οὐ διάησιν ὥς φησιν Ἡσίοδος , λῦπαι δὲ καὶ ταραχαὶ καὶ κακοθυμίαι διὰ ζηλοτυπίας καὶ δεισιδαιμονίας καὶ φιλοτιμίας καὶ κενῶν δοξῶν , ὅσας οὐκ ἂν εἴποι τις , εἰς τὴν γυναικωνῖτιν ὑπορρέουσιν ὁ δὲ Λαέρτης εἴκοσιν ἔτη καθ αὑτὸν ἐν ἀγρῷ διαιτώμενος γρηὶ σὺν ἀμφιπόλῳ , ἥ οἱ βρῶσίν τε πόσιν τε παρτίθει , τὴν μὲν πατρίδα καὶ τὸν οἶκον καὶ τὴν βασιλείαν ἔφυγε , τὴν δὲ λύπην μετ ἀπραξίας καὶ κατηφείας ἀεὶ συνοικοῦσαν εἶχεν .
ἐνίους δὲ καὶ τὸ μὴ πράσσειν αὐτὸ πολλάκις εἰς ἀθυμίαν καθίστησιν , ὡς τοῦτον ·
αὐτὰρ ὁ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι διογενὴς Πηλέως υἱός , πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς οὔ τε ποτ εἰς ἀγορὴν πωλέσκετο κυδιάνειραν , οὔ τε ποτ ἐς πόλεμον , ἀλλὰ φθινύθεσκε φίλον κῆρ αὖθι μένων , ποθέεσκε δ ἀυτήν τε πτόλεμόν τε .
καὶ λέγει περιπαθῶν ἐπὶ τούτῳ καὶ ἀσχάλλων αὐτός ἀλλ ἧμαι παρὰ νηυσὶν ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης .
ὅθεν οὐ δ Ἐπίκουρος οἴεται δεῖν ἡσυχάζειν , ἀλλὰ τῇ φύσει χρῆσθαι πολιτευομένους καὶ πράσσοντας τὰ κοινὰ τοὺς φιλοτίμους καὶ φιλοδόξους , ὡς μᾶλλον ὑπ ἀπραγμοσύνης ταράττεσθαι καὶ κακοῦσθαι πεφυκότας , ἂν ὧν ὀρέγονται μὴ τυγχάνωσιν .
ἀλλ ἐκεῖνος μὲν ἄτοπος οὐ τοὺς δυναμένους τὰ κοινὰ πράσσειν προτρεπόμενος ἀλλὰ τοὺς ἡσυχίαν ἄγειν μὴ δυναμένους 0 .
δεῖ δὲ μὴ πλήθει μη δ ὀλιγότητι πραγμάτων , ἀλλὰ τῷ καλῷ καὶ τῷ αἰσχρῷ τὸ εὔθυμον ὁρίζειν καὶ τὸ δύσθυμον ·
τῶν γὰρ καλῶν ἡ παράλειψις οὐχ ἧττον ἢ τῶν φαύλων ἡ πρᾶξις ἀνιαρόν ἐστι καὶ ταραχῶδες , ὡς εἴρηται 0 .
τοὺς μὲν γὰρ ἀφωρισμένως ἕνα βίον ἄλυπον νομίζοντας , ὡς ἔνιοι τὸν τῶν γεωργῶν ἢ τὸν τῶν ἠιθέων ἢ τὸν τῶν βασιλέων , ἱκανῶς ὁ Μένανδρος ὑπομιμνήσκει λέγων ᾤμην ἐγὼ τοὺς πλουσίους , ὦ Φανία , οἷς μὴ τὸ δανείζεσθαι πρόσεστιν , οὐ στένειν τὰς νύκτας οὐ δὲ στρεφομένους ἄνω κάτω οἴμοι λέγειν , ἡδὺν δὲ καὶ πρᾶόν τινα ὕπνον καθεύδειν εἶτα προσδιελθών , ὡς καὶ τοὺς πλουσίους ἑώρα τ αὐτὰ πάσχοντας τοῖς πένησιν , ἆρ ἐστί φησὶ συγγενές τι λύπη καὶ βίος 0 1 2 ;
τρυφερῷ βίῳ σύνεστιν , ἐνδόξῳ βίῳ πάρεστιν , ἀπόρῳ συγκαταγηράσκει βίῳ .
ἀλλ ὥσπερ οἱ δειλοὶ καὶ ναυτιῶντες ἐν τῷ πλεῖν , εἶτα ῥᾷον οἰόμενοι διάξειν , ἐὰν εἰς γαῦλον ἐξ ἀκάτου καὶ πάλιν ἐὰν εἰς τριήρη μεταβῶσιν , οὐδὲν περαίνουσι , τὴν χολὴν καὶ τὴν δειλίαν συμμεταφέροντες ἑαυτοῖς 0 ·
οὕτως αἱ τῶν βίων ἀντιμεταλήψεις οὐκ ἐξαιροῦσι τῆς ψυχῆς τὰ λυποῦντα καὶ ταράττοντα ·
ταῦτα δ ἐστὶν ἀπειρία πραγμάτων , ἀλογιστία , τὸ μὴ δύνασθαι μη δ ἐπίστασθαι χρῆσθαι τοῖς παροῦσιν ὀρθῶς ·
ταῦτα καὶ πλουσίους χειμάζει καὶ πένητας , ταῦτα καὶ γεγαμηκότας ἀνιᾷ καὶ ἀγάμους ·
διὰ ταῦτα φεύγουσι τὴν ἀγορὰν εἶτα τὴν ἡσυχίαν οὐ φέρουσι , διὰ ταῦτα προαγωγὰς ἐν αὐλαῖς διώκουσι , καὶ παρελθόντες εὐθὺς βαρύνονται .
δυσάρεστον οἱ νοσοῦντες ἀπορίας ὕπο 0 ·
καὶ γὰρ ἡ γυνὴ λυπεῖ καὶ τὸν ἰατρὸν αἰτιῶνται καὶ δυσχεραίνουσι τὸ κλινίδιον , φίλων δ ὃ τ ἐλθὼν λυπρὸς ὃ τ ἀπιὼν βαρύς ὡς ὁ Ἴων φησίν 0 .
εἶτα τῆς νόσου διαλυθείσης καὶ κράσεως ἑτέρας ἐγγενομένης , ἦλθεν ἡ ὑγίεια φίλα πάντα ποιοῦσα καὶ προσηνῆ .
ὁ γὰρ ἐχθὲς ᾠὰ καὶ ἀμύλια καὶ σητάνειον ἄρτον διαπτύων , τήμερον αὐτόπυρον ἐπ ἐλαίαις ἢ καρδαμίδι σιτεῖται προσφιλῶς καὶ προθύμως τοιαύτην ὁ λογισμὸς εὐκολίαν καὶ μεταβολὴν ἐγγενόμενος ποιεῖ πρὸς ἕκαστον βίον .
ἀλέξανδρος Ἀναξάρχου περὶ κόσμων ἀπειρίας ἀκούων ἐδάκρυε , καὶ τῶν φίλων ἐρωτώντων ὅ τι πέπονθεν , οὐκ ἄξιον ἔφη δακρύειν , εἰ κόσμων ὄντων ἀπείρων ἑνὸς οὐδέπω κύριοι γεγόναμεν 0 ;
κράτης δὲ πήραν ἔχων καὶ τρίβωνα παίζων καὶ γελῶν ὥσπερ ἐν ἑορτῇ τὸν βίον διετέλεσε 0 .
καὶ μὴν καὶ τὸν Ἀγαμέμνονα τὸ πολλῶν βασιλεύειν ἐλύπει , γνώσεαι Ἀτρείδην Ἀγαμέμνονα , τὸν περὶ πάντων Ζεὺς ἐνέηκε πόνοισι διαμπερές Διογένης δὲ πωλούμενος ἔσκωπτε τὸν κήρυκα κατακείμενος ·
ἀναστῆναι δ οὐκ ἐβούλετο κελεύοντος , ἀλλὰ παίζων καὶ καταγελῶν ἔλεγεν εἰ δ ἰχθῦν ἐπίπρασκες ;
καὶ Σωκράτης μὲν ἐν δεσμωτηρίῳ φιλοσοφῶν διελέγετο τοῖς ἑταίροις ·
ὁ δὲ Φαέθων ἀναβὰς εἰς τὸν οὐρανὸν ἔκλαιεν , εἰ μηδεὶς αὐτῷ τοὺς τοῦ πατρὸς ἵππους καὶ τὸ ἅρμα παραδίδωσιν .
ὥσπερ οὖν τὸ ὑπόδημα τῷ ποδὶ συνδιαστρέφεται καὶ οὐ τ οὐναντίον , οὕτω τοὺς βίους αἱ διαθέσεις συνεξομοιοῦσιν αὑταῖς .
οὐ γὰρ ἡ συνήθεια ποιεῖ τοῖς ἑλομένοις τὸν ἄριστον βίον ἡδὺν ὥς τις εἶπεν , ἀλλὰ τὸ φρονεῖν ἅμα τὸν αὐτὸν βίον ποιεῖ καὶ ἄριστον καὶ ἥδιστον .
διὸ τὴν πηγὴν τῆς εὐθυμίας ἐν αὐτοῖς οὖσαν ἡμῖν ἐκκαθαίρωμεν , ἵνα καὶ τὰ ἐκτὸς ὡς οἰκεῖα καὶ φίλα μὴ χαλεπῶς χρωμένοις συμφέρηται τοῖς πράγμασιν γὰρ οὐχὶ θυμοῦσθαι χρεών 0 ·
ἀλλ οὑντυγχάνων τὰ πράγματ ὀρθῶς ἂν τιθῇ , πράσσει καλῶς Κυβείᾳ γὰρ ὁ Πλάτων τὸν βίον ἀπείκασεν , ἐν ᾧ καὶ βάλλειν δεῖ τὰ πρόσφορα , καὶ βαλόντα χρῆσθαι καλῶς τοῖς πεσοῦσι .
τούτων δὲ τὸ μὲν βάλλειν οὐκ ἐφ ἡμῖν , τὸ δὲ προσηκόντως δέχεσθαι τὰ γιγνόμενα παρὰ τῆς τύχης καὶ νέμειν ἑκάστῳ τόπον , ἐν ᾧ καὶ τὸ οἰκεῖον ὠφελήσει μάλιστα καὶ τὸ ἀβούλητον ἥκιστα λυπήσει τοὺς ἐπιτυγχάνοντας , ἡμέτερον ἔργον ἐστίν , ἂν εὖ φρονῶμεν .
τοὺς μὲν γὰρ ἀτέχνους καὶ ἀνοήτους περὶ τὸν βίον , ὥσπερ τοὺς νοσώδεις τοῖς σώμασι μή τε καῦμα φέρειν μή τε κρύος δυναμένους ἐξίστησι μὲν εὐτυχία συστέλλει δὲ δυστυχία 0 ·
ταράττονται δ ὑπ ἀμφοτέρων , μᾶλλον δ ὑφ αὑτῶν ἐν ἀμφοτέροις καὶ οὐχ ἧττον ἐν τοῖς λεγομένοις ἀγαθοῖς 0 .
θεόδωρος μὲν γὰρ ὁ κληθεὶς ἄθεος ἔλεγε , τῇ δεξιᾷ τοὺς λόγους ὀρέγοντος αὐτοῦ , τῇ ἀριστερᾷ δέχεσθαι τοὺς ἀκροωμένους ·
οἱ δ ἀπαίδευτοι πολλάκις τὴν τύχην δεξιὰν παρισταμένην ἐπαριστέρως λαμβάνοντες ἀσχημονοῦσιν οἱ δὲ φρόνιμοι , καθάπερ ταῖς μελίτταις φέρει μέλι τὸ δριμύτατον καὶ ξηρότατον ὁ θύμος , οὕτως ἀπὸ τῶν δυσχερεστάτων πολλάκις πραγμάτων οἰκεῖόν τι καὶ χρήσιμον αὑτοῖς λαμβάνουσι .
τοῦτ οὖν δεῖ πρῶτον ἀσκεῖν καὶ μελετᾶν , ὥσπερ ὁ τῆς κυνὸς ἁμαρτὼν τῷ λίθῳ καὶ τὴν μητρυιὰν πατάξας οὐ δ οὕτως ἔφη κακῶς ·
ἔξεστι γὰρ μεθιστάναι τὴν τύχην ἐκ τῶν ἀβουλήτων .
ἐφυγαδεύθη Διογένης , οὐ δ οὕτω κακῶς ἤρξατο γὰρ φιλοσοφεῖν μετὰ τὴν φυγήν .
ζήνωνι τῷ Κιτιεῖ μία ναῦς περιῆν φορτηγός ·
πυθόμενος δὲ ταύτην αὐτόφορτον ἀπολωλέναι συγκλυσθεῖσαν εὖγ εἶπεν ὦ τύχη ποιεῖς , εἰς τὸν τρίβωνα καὶ τὴν στοὰν συνελαύνουσ ἡμᾶς .
τί οὖν κωλύει μιμεῖσθαι τούτους ;
ἀρχὴν παραγγέλλων διήμαρτες ;
ἐν ἀγρῷ διάξεις ἐπιμελόμενος τῶν ἰδίων 0 .
ἀλλὰ φιλίαν μνώμενος ἡγεμόνος ἀπώσθης ;
ἀκινδύνως καὶ ἀπραγμόνως βιώσῃ .
πάλιν ἐν πράγμασιν ἀσχολίας ἔχουσι καὶ φροντίδας γέγονας ;
οὐ δὲ θερμὸν ὕδωρ τοσόνδε τέγξει μαλθακὰ γυῖα κατὰ Πίνδαρον , ὡς δόξα ποιεῖ καὶ τὸ τιμᾶσθαι μετά τινος δυνάμεως πόνον ἡδὺν κάματὸν τ εὐκάματον .
ἀλλά τις ἀπήντησεν ἐκ διαβολῆς ἢ φθόνου δυσημερία καὶ σκορακισμός ;
ἐπὶ τὰς Μούσας οὔριον τὸ πνεῦμα καὶ τὴν Ἀκαδήμειαν , ὥσπερ Πλάτωνι χειμασθέντι περὶ τὴν Διονυσίου φιλίαν 0 1 .
διὸ καὶ τοῦτο πρὸς εὐθυμίαν μέγα , τὸ τοὺς ἐνδόξους ἀποθεωρεῖν , εἰ μηδὲν ὑπὸ τῶν αὐτῶν πεπόνθασιν 0 .
οἷον ἀπαιδία τὸ λυποῦν ἐστι ;
τοὺς Ῥωμαίων ὅρα βασιλεῖς , ὧν οὐδεὶς υἱῷ τὴν ἀρχὴν ἀπέλιπε πενίᾳ δυσφορεῖς παρούσῃ ;
καὶ τίς ἂν ἐβούλου μᾶλλον εἶναι Βοιωτῶν ἢ Ἐπαμεινώνδας 0 ;
τίς δὲ Ῥωμαίων ἢ Φαβρίκιος 0 ;
ἀλλὰ διέφθαρταί σου τὸ γύναιον ;
οὐκ ἀνέγνωκας οὖν τ οὐπίγραμμα τὸ ἐν Δελφοῖς ὑγρᾶς καὶ τραφερᾶς βασιλεὺς Ἆγίς μ ἀνέθηκεν ·
οὐ δ ἀκήκοας , ὅτι τούτου τὴν γυναῖκα Τιμαίαν Ἀλκιβιάδης διέφθειρε , καὶ τὸ γεννηθὲν Ἀλκιβιάδην ἐκάλει ψιθυρίζουσα πρὸς τὰς θεραπαινίδας ;
ἀλλὰ τοῦτ Ἆγιν οὐκ ἐκώλυσεν ἐνδοξότατον Ἑλλήνων εἶναι καὶ μέγιστον ὥσπερ οὐ δὲ Στίλπωνα τῶν κατ αὐτὸν φιλοσόφων ἱλαρώτατα ζῆν ἀκόλαστος οὖσ ἡ θυγάτηρ 0 ·
ἀλλὰ καὶ Μητροκλέους ὀνειδίσαντος ἐμὸν οὖν ἔφη ἁμάρτημα τοῦτ ἐστὶν ἢ ἐκείνης 0 ;
εἰπόντος δὲ τοῦ Μητροκλέους ἐκείνης μὲν ἁμάρτημα σὸν δ ἀτύχημα 0 ·
πῶς λέγεις ;
εἶπεν οὐχὶ τὰ ἁμαρτήματα καὶ διαπτώματ ἐστί ;
πάνυ μὲν οὖν , ἔφη 0 .
τὰ δὲ διαπτώματ οὐχ ὧν διαπτώματα καὶ ἀποτεύγματα 0 ;
συνωμολόγησε καὶ ὁ Μητροκλῆς .
τὰ δ ἀποτεύγματ οὐχ ὧν ἀποτεύγματ καὶ ἀτυχήματα 0 ;
πράῳ λόγῳ καὶ φιλοσόφῳ κενὸν ἀποδείξας ὕλαγμα , τὴν τοῦ κυνικοῦ βλασφημίαν 0 .
τοὺς δὲ πολλοὺς οὐ μόνον τὰ τῶν φίλων καὶ οἰκείων ἀλλὰ καὶ τὰ τῶν ἐχθρῶν ἀνιᾷ καὶ παροξύνει κακά .
βλασφημίαι γὰρ καὶ ὀργαὶ καὶ φθόνοι καὶ κακοήθειαι καὶ ζηλοτυπίαι μετὰ δυσμενείας αὐτῶν μέν εἰσι τῶν ἐχόντων κῆρες , ἐνοχλοῦσι δὲ καὶ παροξύνουσι τοὺς ἀνοήτους ·
ὥσπερ ἀμέλει καὶ γειτόνων ἀκραχολίαι καὶ συνήθων δυσκολίαι καὶ τῶν περὶ τὰς πράξεις ὑπουργῶν μοχθηρίαι τινές 0 1 .
ὑφ ὧν οὐχ ἣκιστά μοι δοκεῖς καὶ αὐτὸς ἐπιταραττόμενος , ὥσπερ οἱ Σοφοκλέους ἰατροὶ πικρὰν χολὴν κλύζουσι φαρμάκῳ πικρῷ οὕτως ἀντιχαλεπαίνειν καὶ συνεκπικραίνεσθαι τοῖς ἐκείνων πάθεσι καὶ νοσήμασιν , οὐκ εὐλόγως .
ἃ γὰρ πράττεις πράγματα πεπιστευμένος , οὐχ ἁπλοῖς ἤθεσιν οὐ δὲ χρηστοῖς ὥσπερ εὐφυέσιν ὀργάνοις ἀλλὰ καρχάροις τὰ πολλὰ καὶ σκολιοῖς διακονεῖται 0 .
τὸ μὲν οὖν ἀπευθύνειν ταῦτα μὴ νόμιζε σὸν ἔργον εἶναι μη δ ἄλλως ῥᾴδιον ·
ἂν δ ὡς τοιούτοις αὐτοῖς πεφυκόσι χρώμενος , ὥσπερ ἰατρὸς ὀδοντάγραις καὶ ἀγκτῆρσιν , ἤπιος φαίνῃ καὶ μέτριος ἐκ τῶν ἐνδεχομένων , εὐφρανῇ τῇ σῇ διαθέσει μᾶλλον ἢ λυπήσει ταῖς ἑτέρων ἀηδίαις καὶ μοχθηρίαις 0 ·
καὶ ὥσπερ κύνας ἂν ὑλακτῶσι , τὸ προσῆκον αὐτοῖς ἐκείνους οἰόμενος περαίνειν , ἐπιλήσῃ πολλὰ λυπηρὰ συνάγων , ὥσπερ εἰς χωρίον κοῖλον καὶ ταπεινὸν ἐπιρρέοντα , τὴν μικροψυχίαν ταύτην καὶ τὴν ἀσθένειαν , ἀλλοτρίων ἀναπιμπλαμένην κακῶν 0 .
ὅπου γὰρ ἔνιοι τῶν φιλοσόφων καὶ τὸν ἔλεον ψέγουσι πρὸς ἀτυχοῦντας ἀνθρώπους γιγνόμενον , ὡς καλοῦ τοῦ βοηθεῖν οὐ τοῦ συναλγεῖν καὶ συνενδιδόναι τοῖς πλησίον ὄντος 0 ·
ὃ δὲ μεῖζόν ἐστιν , οὐ δ αὑτῶν ἁμαρτανόντων καὶ διακειμένων φαύλως τὸ ἦθος αἰσθανομένους ἀθυμεῖν καὶ δυσφορεῖν ἐῶσιν , ἀλλὰ θεραπεύειν ἄνευ λύπης τὴν κακίαν δεῖ ·
σκόπει πῶς οὐκ ἄλογόν ἐστι περιορᾶν αὑτούς , ὅτι μὴ πάντες εἰσὶν οἱ χρώμενοι καὶ προσιόντες ἡμῖν ἐπιεικεῖς καὶ χαρίεντες , ἀχθομένους καὶ δυσκολαίνοντας .
ἀλλ ὅρα , φίλε Πάκκιε , μὴ λανθάνομεν ἑαυτοὺς οὐ τὸ καθόλου τῆς μοχθηρίας τῶν ἐντυγχανόντων ἀλλὰ τὸ πρὸς ἡμᾶς ὑπὸ φιλαυτίας τινὸς οὐ μισοπονηρίας προβαλλόμενοι καὶ δεδοικότες .
αἱ γὰρ σφοδραὶ περὶ τὰ πράγματα πτοῖαι καὶ παρ ἀξίαν ἐφέσεις καὶ διώξεις ἢ πάλιν ἀποστροφαὶ καὶ διαβολαὶ τὰς πρὸς ἀνθρώπους ἐγγεννῶσιν ὑποψίας καὶ δυσκολίας , ὑφ ὧν τὰ μὲν ἀποστερεῖσθαι τοῖς δὲ περιπίπτειν δοκοῦμεν .
ὁ δὲ τοῖς πράγμασιν ἐθισθεὶς ἐλαφρῶς συμπεριφέρεσθαι καὶ μετρίως εὐκολώτατος ἀνθρώποις ὁμιλεῖν γίγνεται καὶ πραότατος ; .
ὅθεν ἐκεῖνον αὖθις τὸν περὶ τῶν πραγμάτων λόγον ἀναλάβωμεν .
ὡς γὰρ ἐν τῷ πυρέττειν πικρὰ πάντα καὶ ἀηδῆ φαίνεται γευομένοις , ἀλλ ὅταν ἴδωμεν ἑτέρους τ αὐτὰ προσφερομένους καὶ μὴ δυσχεραίνοντας , οὐκέτι τὸ σιτίον οὐ δὲ τὸ ποτὸν ἀλλ αὑτοὺς αἰτιώμεθα καὶ τὴν νόσον ·
οὕτω καὶ τοῖς πράγμασι παυσόμεθα μεμφόμενοι καὶ δυσχεραίνοντες , ἂν ἑτέρους τ αὐτὰ προσδεχομένους ἀλύπως καὶ ἱλαρῶς ὁρῶμεν .
ἀγαθὸν τοίνυν ἐν τοῖς ἀβουλήτοις συμπτώμασι πρὸς εὐθυμίαν καὶ τὸ μὴ παρορᾶν ὅσα προσφιλῆ καὶ ἀστεῖα πάρεστιν ἡμῖν , ἀλλὰ μιγνύντας ἐξαμαυροῦν τὰ χείρονα τοῖς βελτίοσι 0 .
νῦν δὲ τὰς μὲν ὄψεις ὑπὸ τῶν ἄγαν λαμπρῶν τιτρωσκομένας ἀποστρέφοντες , ταῖς ἀνθηραῖς καὶ ποώδεσι χρόαις παρηγοροῦμεν τὴν δὲ διάνοιαν ἐντείνομεν εἰς τὰ λυπηρὰ καὶ προσβιαζόμεθα τοῖς τῶν ἀνιαρῶν ἐνδιατρίβειν ἀναλογισμοῖς , μονονοὺ βίᾳ τῶν βελτιόνων ἀποσπάσαντες .
καίτοι τό γε πρὸς τὸν πολυπράγμονα λελεγμένον οὐκ ἀηδῶς δεῦρ ἔστι μετενεγκεῖν τί τ ἀλλότριον , ἄνθρωπε βασκανώτατε , κακὸν ὀξυδορκεῖς , τὸ δ ἴδιον παραβλέπεις ;
τί τὸ σεαυτοῦ κακόν , ὦ μακάριε , λίαν καταβλέπεις καὶ ποιεῖς ἐναργὲς ἀεὶ καὶ πρόσφατον ἀγαθοῖς δὲ παροῦσιν οὐ προσάγεις τὴν διάνοιαν , ἀλλ ὥσπερ αἱ σικύαι τὸ χείριστον ἐκ τῆς σαρκὸς ἕλκουσιν , οὕτω τὰ κάκιστα τῶν ἰδίων συνάγεις ἐπὶ σαυτόν , οὐδὲν τι τοῦ Χίου βελτίων γενόμενος ὃς πολὺν καὶ χρηστὸν οἶνον ἑτέροις πιπράσκων ἑαυτῷ πρὸς τὸ ἄριστον ὀξίνην ἐζήτει διαγευόμενος , οἰκέτης δέ τις ἐρωτηθεὶς ὑφ ἑτέρου τί ποιοῦντα τὸν δεσπότην καταλέλοιπεν ἀγαθῶν ἔφη παρόντων , κακὸν ζητοῦντα ;
καὶ γὰρ οἱ πολλοὶ τὰ χρηστὰ καὶ πότιμα τῶν ἰδίων ὑπερβαίνοντες ἐπὶ τὰ μοχθηρὰ καὶ δυσχερῆ τρέχουσιν .
ὁ δ Ἀρίστιππος οὐ τοιοῦτος , ἀλλ ἀγαθὸς ὥσπερ ἐπὶ ζυγοῦ πρὸς τὰ βελτίονα τῶν ὑποκειμένων ἐξαναφέρειν καὶ ἀνακουφίζειν αὑτόν 0 1 ·