Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
βαρὺς μὲν γὰρ ἀκροατὴς καὶ φορτικὸς ὁ πρὸς πᾶν ἄτεγκτος καὶ ἀτενὴς τὸ λεγόμενον , οἰήματος ὑπούλου καὶ περιαυτολογίας ἐνδιαθέτου μεστός , ὡς ἔχων τι τῶν λεγομένων βέλτιον εἰπεῖν , μή τ ὀφρῦν κατὰ σχῆμα κινῶν μή τε φωνὴν εὐγνώμονος μάρτυρα φιληκοΐας προϊέμενος , ἀλλὰ σιγῇ καὶ βαρύτητι καταπλάστῳ καὶ σχηματισμῷ θηρώμενος δόξαν εὐσταθοῦς καὶ βάθος ἔχοντος ἀνδρός , ὥσπερ χρημάτων τῶν ἐπαίνων ὅσον ἄλλῳ μεταδίδωσιν αὑτοῦ δοκῶν ἀφαιρεῖσθαι 0 1 .
πολλοὶ γάρ εἰσιν οἱ κακῶς καὶ παρὰ μέλος τὴν Πυθαγόρου φωνὴν ὑπολαμβάνοντες .
ἐκεῖνος μὲν γὰρ ἐκ φιλοσοφίας ἔφησεν αὑτῷ περιγεγονέναι τὸ μηδὲν θαυμάζειν ·
οὗτοι δὲ τὸ μηδὲν ἐπαινεῖν μη δὲ τιμᾶν , ἐν τῷ καταφρονεῖν τιθέμενοι τὸ σεμνὸν καὶ ὑπεροψίᾳ διώκοντες 0 .
ὁ γὰρ φιλόσοφος λόγος τὸ μὲν ἐξ ἀπειρίας καὶ ἀγνοίας θαῦμα καὶ θάμβος ἐξαιρεῖ γνώσει καὶ ἱστορίᾳ τῆς περὶ ἕκαστον αἰτίας , τὸ δ εὔκολον καὶ μέτριον καὶ φιλάνθρωπον οὐκ ἀπόλλυσι .
τοῖς γὰρ ἀληθινῶς καὶ βεβαίως ἀγαθοῖς τιμή τε καλλίστη τὸ τιμῆσαί τινα τῶν ἀξίων , καὶ κόσμος εὐπρεπέστατος τὸ ἐπικοσμῆσαι , περιουσίᾳ δόξης καὶ ἀφθονίᾳ γιγνόμενον 0 1 .
οἱ δὲ γλίσχροι περὶ τοὺς ἑτέρων ἐπαίνους ἔτι πένεσθαι καὶ πεινῆν ἐοίκασι τῶν ἰδίων .
ὁ δ ἐναντίος αὖ πάλιν τούτων , μηδὲν ἐπικρίνων ἀλλὰ κατὰ ῥῆμα καὶ συλλαβὴν ἐφιστάμενος καὶ κεκραγώς , ἐλαφρός τις ὢν καὶ ὀρνεώδης , πολλάκις μὲν οὐ δ αὐτοῖς ἀρέσκει τοῖς ἀγωνιζομένοις , ἀεὶ δὲ λυπεῖ τοὺς ἀκροωμένους , ἀνασοβῶν καὶ συνεξανιστὰς παρὰ γνώμην , οἷον ἑλκομένους βίᾳ δι αἰδῶ καὶ συνεπηχοῦντας .
οὐδὲν δ ὠφεληθεὶς διὰ τὸ ταραχώδη καὶ πολυπτόητον αὐτῷ περὶ τοὺς ἐπαίνους γεγονέναι τὴν ἀκρόασιν ἀπέρχεται τῶν τριῶν ἓν φερόμενος εἴρων γὰρ ἢ κόλαξ ἢ περὶ λόγους ἀπειρόκαλος ἔδοξεν εἶναι .
δίκην μὲν οὖν δικάζοντα δεῖ μή τε πρὸς ἔχθραν τινὰ μή τε πρὸς χάριν ἀκούειν ἀλλ ἀπὸ γνώμης πρὸς τὸ δίκαιον ·
ἐν δὲ ταῖς φιλολόγοις ἀκροάσεσιν οὔ τε νόμος οὐδεὶς οὔ τε ὅρκος ἡμᾶς ἀπείργει μὴ μετ εὐνοίας ἀποδέχεσθαι τὸν διαλεγόμενον .
ἀλλὰ καὶ τὸν Ἑρμῆν ταῖς Χάρισιν οἱ παλαιοὶ συγκαθίδρυσαν , ὡς μάλιστα τοῦ λόγου τὸ κεχαρισμένον καὶ προσφιλὲς ἀπαιτοῦντος .
οὐ δὲ γὰρ οἷόν τε παντελῶς οὕτως ἐκβόλιμον εἶναι τὸν λέγοντα καὶ διημαρτημένον , ὥστε μή τε νοῦν τινα παρασχεῖν ἄξιον ἐπαίνου μή τ ἀπομνημόνευσιν ἑτέρων μή τ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν τοῦ λόγου καὶ προαίρεσιν , ἀλλὰ μη δὲ λέξιν ἢ διάθεσιν τῶν λεγομένων , ὡς ἀν ἐχινόποδας καὶ ἀνὰ τρηχεῖαν ὄνωνιν φύονται μαλακῶν ἄνθεα λευκοΐων ὅπου γὰρ ἐμέτου τινὲς ἐγκώμια καὶ πυρετοῦ καὶ νὴ Δία χύτρας ἐπιδεικνύμενοι , πιθανότητος οὐκ ἀμοιροῦσιν , ἦ που λόγος ὑπ ἀνδρὸς ἁμωσγέπως δοκοῦντος ἢ καλουμένου φιλοσόφου περαινόμενος οὐκ ἂν ὅλως ἀναπνοήν τινα καὶ καιρὸν ἀκροαταῖς εὐμενέσι καὶ φιλανθρώποις παράσχοι πρὸς ἔπαινον 0 1 2 ;
οἱ γοῦν ἐν ὥρᾳ πάντες , ὥς φησιν ὁ Πλάτων , ἁμηγέπη δάκνουσι τὸν ἐρωτικόν , καὶ λευκοὺς μὲν θεῶν παῖδας ἀνακαλῶν μέλανας δ ἀνδρικούς , καὶ τὸν γρυπὸν βασιλικὸν καὶ τὸν σιμὸν ἐπίχαριν τὸν δ ὠχρὸν μελίχρουν ὑποκοριζόμενος ἀσπάζεται καὶ ἀγαπᾷ 0 ·
δεινὸς γάρ ἐστιν ὁ ἔρως ὥσπερ κιττὸς αὑτὸν ἐκ πάσης ἀναδῆσαι προφάσεως 0 .
πολὺ δὴ μᾶλλον ὁ φιλήκοος καὶ φιλόλογος ἀεί τινος αἰτίας εὑρετικὸς ἔσται , δι ἣν οὐκ ἀπὸ τρόπου τῶν λεγόντων ἕκαστον ἐπαινῶν φανεῖται .
καὶ γὰρ ὁ Πλάτων τὸν Λυσίου λόγον οὔ τε κατὰ τὴν εὕρεσιν ἐπαινῶν καὶ τῆς ἀταξίας αἰτιώμενος ὅμως αὐτοῦ τὴν ἀπαγγελίαν ἐπαινεῖ , καὶ ὅτι τῶν ὀνομάτων σαφῶς καὶ στρογγύλως ἕκαστον ἀποτετόρνευται .
μέμψαιτο δ ἄν τις Ἀρχιλόχου μὲν τὴν ὑπόθεσιν , Παρμενίδου δὲ τὴν στιχοποιίαν , Φωκυλίδου δὲ τὴν εὐτέλειαν , Εὐριπίδου δὲ τὴν λαλιάν , Σοφοκλέους δὲ τὴν ἀνωμαλίαν , ὥσπερ ἀμέλει καὶ τῶν ῥητόρων ἐστὶν ὁ μὲν οὐκ ἔχων ἦθος , ὁ δὲ πρὸς πάθος ἀργός , ὁ δ ἐνδεὴς χαρίτων ἕκαστός γε μὴν ἐπαινεῖται κατὰ τὸ ἴδιον τῆς δυνάμεως , ᾧ κινεῖν καὶ ἄγειν πέφυκεν 0 1 2 .
ὥστε καὶ τοῖς ἀκούουσιν εὐπορίαν εἶναι καὶ ἀφθονίαν τοῦ φιλοφρονεῖσθαι τοὺς λέγοντας 0 .
ἐνίοις γὰρ ἐξαρκεῖ , κ ἂν μὴ διὰ φωνῆς ἐπιμαρτυρῶμεν , ὄμματος πραότητα καὶ γαλήνην προσώπου καὶ διάθεσιν εὐμενῆ καὶ ἄλυπον ἐμπαρασχεῖν .
ἐκεῖνα μὲν γὰρ ἤδη καὶ πρὸς τοὺς ὅλως ἀποτυγχάνοντας ὥσπερ ἐγκύκλια καὶ κοινὰ πάσης ἀκροάσεώς ἐστι , καθέδρα τέ τις ἄθρυπτος καὶ ἀκλινὴς ἐν ὀρθῷ σχήματι καὶ πρόσβλεψις αὐτῷ τῷ λέγοντι καὶ τάξις ἐνεργοῦ προσοχῆς , καὶ προσώπου κατάστασις καθαρὰ καὶ ἀνέμφαντος οὐχ ὕβρεως οὐ δὲ δυσκολίας μόνον ἀλλὰ καὶ φροντίδων ἄλλων καὶ ἀσχολιῶν 0 1 2 ·
ὡς ἐν ἔργῳ γε παντὶ τὸ μὲν καλὸν ἐκ πολλῶν οἷον ἀριθμῶν εἰς ἕνα καιρὸν ἡκόντων ὑπὸ συμμετρίας τινὸς καὶ ἁρμονίας ἐπιτελεῖται , τὸ δ αἰσχρὸν ἐξ ἑνὸς τοῦ τυχόντος ἐλλείποντος ἢ προσόντος ἀτόπως εὐθὺς ἑτοίμην ἔχει τὴν γένεσιν , ὥσπερ ἐπ αὐτῆς τῆς ἀκροάσεως οὐ μόνον βαρύτης ἐπισκυνίου καὶ ἀηδία προσώπου καὶ βλέμμα ῥεμβῶδες καὶ περίκλασις σώματος καὶ μηρῶν ἐπάλλαξις ἀπρεπὴς ἀλλὰ καὶ νεῦμα καὶ ψιθυρισμὸς πρὸς ἕτερον καὶ μειδίαμα χάσμαι τε ὑπνώδεις καὶ κατήφειαι καὶ πᾶν εἴ τι τούτοις ἔοικεν ὑπεύθυνόν ἐστι καὶ δεῖται πολλῆς εὐλαβείας 0 1 2 .
οἱ δὲ τοῦ μὲν λέγοντος οἴονταί τι ἔργον εἶναι , τοῦ δ ἀκούοντος οὐδέν , ἀλλ ἐκεῖνον μὲν ἀξιοῦσιν ἥκειν πεφροντικότα καὶ παρεσκευασμένον , αὐτοὶ δ ἄσκεπτοι καὶ ἀφρόντιδες τῶν καθηκόντων ἐμβαλόντες καθέζονται καθάπερ ἀτεχνῶς ἐπὶ δεῖπνον ἥκοντες 0 .
εὖ παθεῖν πονουμένων ἑτέρων 0 .
καίτοι καὶ συνδείπνου τι χαρίεντος ἔργον ἐστί , πολὺ δὲ μᾶλλον ἀκροατοῦ 0 .
κοινωνὸς γάρ ἐστι , τοῦ λόγου καὶ συνεργὸς τοῦ λέγοντος , καὶ οὐ τὰ μὲν ἐκείνου πλημμελήματα πικρῶς ἐξετάζειν ὀφείλει κατὰ ῥῆμα καὶ πρᾶγμα προσάγων τὴν εὐθύνην , αὐτὸς δ ἀνευθύνως , ἀσχημονεῖν καὶ πολλὰ σολοικίζειν περὶ τὴν ἀκρόασιν , ἀλλ ὥσπερ ἐν τῷ σφαιρίζειν τῷ βάλλοντι δεῖ συγκινούμενον εὐρύθμως φέρεσθαι τὸν δεχόμενον , οὕτως ἐπὶ τῶν λόγων ἔστι τις εὐρυθμία καὶ περὶ τὸν λέγοντα καὶ περὶ τὸν ἀκροώμενον , ἂν ἑκάτερος τὸ προσῆκον αὑτῷ φυλάττῃ 0 .
δεῖ δὲ μη δὲ ταῖς φωναῖς τῶν ἐπαίνων ὡς ἔτυχε χρῆσθαι .
καὶ γὰρ Ἐπίκουρος ἐπὶ τοῖς τῶν φίλων ἐπιστολίοις κροτοθορύβους γίγνεσθαι παρ αὐτῶν λέγων ἀηδής ἐστιν .
οἱ δὲ τὰς ξένας φωνὰς τοῖς ἀκροατηρίοις νῦν ἐπεισάγοντες , οὗτοι καὶ θείως καὶ θεοφορήτως καὶ ἀπροσίτως ἐπιλέγοντες , ὡς οὐκέτι τοῦ καλῶς καὶ τοῦ σοφῶς καὶ τοῦ ἀληθῶς ἐξαρκοῦντος , οἷς οἱ περὶ Πλάτωνα καὶ Σωκράτη καὶ Ὑπερείδην ἐχρῶντο σημείοις τῶν ἐπαίνων , ὑπερασχημονοῦσι καὶ διαβάλλουσι τοὺς λέγοντας ὡς ὑπερηφάνων τινῶν καὶ περιττῶν δεομένους ἐπαίνων .
σφόδρα δ ἀηδεῖς εἰσι καὶ οἱ μεθ ὅρκου τοῖς λέγουσιν ὥσπερ ἐν δικαστηρίῳ τὰς μαρτυρίας ἀποδιδόντες 0 .
οὐχ ἧττον δὲ τούτων οἱ περὶ τὰς ποιότητας ἀστοχοῦντες , ὅταν φιλοσόφῳ μὲν ἐπιφωνῶσι δριμέως , γέροντι δ εὐφυῶς ἢ ἀνθηρῶς , τὰς τῶν παιζόντων καὶ πανηγυριζόντων ἐν ταῖς σχολαστικαῖς μελέταις φωνὰς ἐπὶ τοὺς φιλοσόφους μετακομίζοντες καὶ λόγῳ σωφρονοῦντι προσφέροντες ἔπαινον ἑταιρικόν , ὥσπερ ἀθλητῇ κρίνων ἢ ῥόδων στέφανον , οὐ δάφνης οὐ δὲ κοτίνου περιτιθέντες Εὐριπίδης μὲν οὖν ὁ , ποιητής , ὡς ὑπολέγοντος αὐτοῦ τοῖς χορευταῖς ᾠδήν τινα πεποιημένην ἐφ ἁρμονίας εἷς ἐγέλασεν , εἰ μή τις ἦς ἀναίσθητος εἶπε καὶ ἀμαθής , οὐκ ἂν ἐγέλασας ἐμοῦ μιξολυδιστὶ ᾄδοντος 0 1 2 .
ἀνὴρ δ ἂν οἶμαι φιλόσοφος καὶ πολιτικὸς ἀκροατοῦ διακεχυμένου τρυφὴν ἐκκόψειεν εἰπών σύ μοι δοκεῖς ἀνόητος εἶναι καὶ ἀνάγωγος ·
οὐ γὰρ ἂν ἐμοῦ διδάσκοντος ἢ νουθετοῦντος ἢ διαλεγομένου περὶ θεῶν ἢ πολιτείας ἢ ἀρχῆς ἐτερέτιζες καὶ προσωρχοῦ τοῖς λόγοις .
ὅρα γὰρ ἀληθῶς οἷόν ἐστι .
φιλοσόφου λέγοντος ἀπορεῖν τοὺς ἔξωθεν ὑπὸ τῶν ἔνδον βοώντων καὶ ἀλαλαζόντων πότερον αὐλοῦντος ἢ κιθαρίζοντος ἢ ὀρχουμένου τινὸς ὁ ἔπαινός ἐστι .
καὶ μὴν τῶν γε νουθεσιῶν καὶ τῶν ἐπιπλήξεων οὔ τ ἀναλγήτως οὔ τ ἀνάνδρως ἀκουστέον .
οἱ γὰρ εὐκόλως καὶ ὀλιγώρως τὸ κακῶς ἀκούειν ὑπὸ τῶν φιλοσόφων φέροντες , ὥστε γελᾶν ἐλεγχόμενοι καὶ τοὺς ἐλέγχοντας ἐπαινεῖν , ὥσπερ οἱ παράσιτοι τοὺς τρέφοντας , ὅταν ὑπ αὐτῶν λοιδορῶνται , παντάπασιν ἰταμοὶ καὶ θρασεῖς ὄντες , οὐ καλὴν οὐ δ ἀληθῆ διδόασιν ἀπόδειξιν ἀνδρείας τὴν ἀναισχυντίαν 0 .
σκῶμμα μὲν γὰρ ἀνύβριστον ἐν παιδιᾷ τινι μετ εὐτραπελίας ἀφειμένον ἐνεγκεῖν ἀλύπως καὶ ἱλαρῶς οὐκ ἀγεννὲς οὐ δ ἀπαίδευτον ἀλλ ἐλευθέριον πάνυ καὶ Λακωνικόν ἐστιν ·
ἐπαφῆς δὲ καὶ νουθεσίας πρὸς ἐπανόρθωσιν ἤθους ὥσπερ φαρμάκῳ δάκνοντι λόγῳ χρωμένης ἐλέγχοντι μὴ συνεσταλμένον ἀκούειν μη δ ἱδρῶτος καὶ ἰλίγγου μεστόν , αἰσχύνῃ φλεγόμενον τὴν ψυχήν , ἀλλ ἄτρεπτον καὶ σεσηρότα καὶ κατειρωνευόμενον , ἀνελευθέρου τινὸς δεινῶς καὶ ἀπαθοῦς πρὸς τὸ αἰδεῖσθαι νέου διὰ συνήθειαν ἁμαρτημάτων καὶ συνέχειαν , ὥσπερ ἐν σκληρᾷ σαρκὶ καὶ τυλώδει τῇ ψυχῇ μώλωπα μὴ λαμβάνοντος 0 .
τούτων δὲ τοιούτων ὄντων οἱ τὴν ἐναντίαν διάθεσιν ἔχοντες νέοι κ ἂν ἅπαξ ποτὲ ἀκούσωσι κακῶς , φεύγοντες ἀνεπιστρεπτὶ καὶ δραπετεύοντες ἐκ φιλοσοφίας , καλὴν ἀρχὴν πρὸς τὸ σωθῆναι τὸ αἰδεῖσθαι παρὰ τῆς φύσεως ἔχοντες , ἀπολλύουσι διὰ τρυφὴν καὶ μαλακίαν , οὐκ ἐγκαρτεροῦντες τοῖς ἐλέγχοις οὐ δὲ τὰς ἐπανορθώσεις δεχόμενοι γεννικῶς , ἀλλ ἐπὶ τὰς προσηνεῖς καὶ ἁπαλὰς ἀποστρέφοντες ὁμιλίας τὰ ὦτα , κολάκων τινῶν ἢ σοφιστῶν ἀνωφελεῖς καὶ ἀνονήτους ἡδείας δὲ φωνὰς κατᾳδόντων .
ὥσπερ οὖν ὁ μετὰ τὴν τομὴν φεύγων τὸν ἰατρὸν καὶ τὸν ἐπίδεσμον μὴ προσιέμενος τὸ μὲν ἀλγεινὸν ἀνεδέξατο , τὸ δ ὠφέλιμον οὐχ ὑπέμεινε τῆς θεραπείας , οὕτως ὁ τῷ χαράξαντι καὶ τρώσαντι λόγῳ τὴν ἀβελτερίαν ἀπουλῶσαι καὶ καταστῆσαι μὴ παρασχὼν ἀπῆλθε δηχθεὶς καὶ ἀλγήσας ἐκ φιλοσοφίας , ὠφεληθεὶς δὲ μηδέν .
οὐ γὰρ μόνον , ὡς Εὐριπίδης φησί , τὸ Τηλέφου τραῦμα πριστοῖσι λόγχης θέλγεται ῥινήμασιν ἀλλὰ καὶ τὸν ἐκ φιλοσοφίας ἐμφυόμενον εὐφυέσι νέοις δηγμὸν αὐτὸς ὁ τρώσας λόγος ἰᾶται .
διὸ δεῖ πάσχειν μέν τι καὶ δάκνεσθαι , μὴ συντρίβεσθαι δὲ μη δ ἀθυμεῖν τὸν ἐλεγχόμενον , ἀλλ ὥσπερ ἐν τελετῇ κατηργμένης αὐτοῦ φιλοσοφίας τοὺς πρώτους καθαρμοὺς καὶ θορύβους ἀνασχόμενον ἐλπίζειν τι γλυκὺ καὶ λαμπρὸν ἐκ τῆς παρούσης ἀδημονίας καὶ ταραχῆς 0 .
καὶ γὰρ ἂν ἀδίκως ἡ ἐπιτίμησις γίγνεσθαι δοκῇ , καλὸν ἀνασχέσθαι καὶ διακαρτερῆσαι λέγοντος ·
παυσαμένῳ δ αὐτὸν ἐντυχεῖν ἀπολογούμενον καὶ δεόμενον τὴν παρρησίαν ἐκείνην καὶ τὸν τόνον , ᾧ νῦν κέχρηται πρὸς αὐτόν , εἴς τι τῶν ἀληθῶς ἁμαρτανομένων φυλάττειν .
ἔτι τοίνυν ὥσπερ ἐν γράμμασι καὶ περὶ λύραν καὶ παλαίστραν αἱ πρῶται μαθήσεις πολὺν ἔχουσι θόρυβον καὶ πόνον καὶ ἀσάφειαν , εἶτα προιόντι κατὰ μικρὸν ὥσπερ πρὸς ἀνθρώπους συνήθεια πολλὴ καὶ γνῶσις ἐγγενομένη πάντα φίλα καὶ χειροήθη καὶ ῥᾴδια λέγειν τε καὶ πράττειν παρέσχεν , οὕτω δὴ καὶ φιλοσοφίας ἐχούσης τι καὶ γλίσχρον ἀμέλει καὶ ἀσύνηθες ἐν τοῖς πρώτοις ὀνόμασι καὶ πράγμασιν οὐ δεῖ φοβηθέντα τὰς ἀρχὰς ψοφοδεῶς καὶ ἀτόλμως ἐγκαταλιπεῖν , ἀλλὰ πειρώμενον ἑκάστου καὶ προσλιπαροῦντα καὶ γλιχόμενον τοῦ πρόσω τὴν πᾶν τὸ καλὸν ἡδὺ ποιοῦσαν ἀναμένειν συνήθειαν 0 .
ἥξει γὰρ οὐ διὰ μακροῦ πολὺ φῶς ἐπιφέρουσα τῇ μαθήσει καὶ δεινοὺς ἔρωτας ἐνδιδοῦσα πρὸς τὴν ἀρετήν , ὧν ἄνευ πάνυ τλήμονος ἀνδρός ἐστιν ἢ δειλοῦ τὸν ἄλλον ὑπομένειν βίον , ἐκπεσόντα δι ἀνανδρίαν φιλοσοφίας .
ἴσως μὲν οὖν ἔχει τι καὶ τὰ πράγματα τοῖς ἀπείροις καὶ νέοις ἐν ἀρχῇ δυσκατανόητον ·
οὐ μὴν ἀλλὰ τῇ γε πλείστῃ περιπίπτουσιν ἀσαφείᾳ καὶ ἀγνοίᾳ δι αὑτούς , ἀπ ἐναντίων φύσεων τ αὐτὸν ἁμαρτάνοντες .
οἱ μὲν γὰρ αἰσχύνῃ τινὶ καὶ φειδοῖ τοῦ λέγοντος ὀκνοῦντες ἀνερέσθαι καὶ βεβαιώσασθαι τὸν λόγον , ὡς ἔχοντες ἐν νῷ συνεπινεύουσιν , οἱ δ ὑπὸ φιλοτιμίας ἀώρου καὶ κενῆς πρὸς ἑτέρους ἁμίλλης ὀξύτητα καὶ δύναμιν εὐμαθείας ἐπιδεικνύμενοι , πρὶν ἢ λαβεῖν ἔχειν ὁμολογοῦντες , οὐ λαμβάνουσιν .
εἶτα συμβαίνει τοῖς μὲν αἰδήμοσι καὶ σιωπηλοῖς ἐκείνοις , ὅταν ἀπέλθωσι , λυπεῖν αὑτοὺς καὶ ἀπορεῖσθαι , καὶ τέλος αὖθις ὑπ ἀνάγκης ἐλαυνομένους σὺν αἰσχύνῃ μείζονι τοῖς εἰποῦσιν ἐνοχλεῖν ἀναπυνθανομένους καὶ μεταθέοντας , τοῖς δὲ φιλοτίμοις καὶ θρασέσιν ἀεὶ περιστέλλειν καὶ ἀποκρύπτειν συνοικοῦσαν τὴν ἀμαθίαν .
πᾶσαν οὖν ἀπωσάμενοι τὴν τοσαύτην βλακείαν καὶ ἀλαζονείαν καὶ πρὸς τὸ μαθεῖν ἰόντες καὶ περὶ τὸ λαβεῖν τῇ διανοίᾳ τὸ χρησίμως λεγόμενον ὄντες , ὑπομένωμεν τοὺς τῶν εὐφυῶν δοκούντων γέλωτας , ὥσπερ ὁ Κλεάνθης καὶ ὁ Ξενοκράτης βραδύτεροι δοκοῦντες εἶναι τῶν συσχολαστῶν οὐκ ἀπεδίδρασκον ἐκ τοῦ μανθάνειν οὐ δ ἀπέκαμνον , ἀλλὰ φθάνοντες εἰς ἑαυτοὺς ἔπαιζον , ἀγγείοις τε βραχυστόμοις καὶ πινακίσι χαλκαῖς ἀπεικάζοντες , ὡς μόλις μὲν παραδεχόμενοι τοὺς λόγους , ἀσφαλῶς δὲ καὶ βεβαίως τηροῦντες .
οὐ γὰρ μόνον , ὥς φησι Φωκυλίδης , πόλλ ἀπατηθῆναι διζήμενον ἔμμεναι ἐσθλόν , ἀλλὰ καὶ γελασθῆναι δεῖ πολλὰ καὶ ἀδοξῆσαι , καὶ σκώμματα καὶ βωμολοχίας ἀναδεξάμενον ὤσασθαι παντὶ τῷ θυμῷ καὶ καταθλῆσαι τὴν ἀμαθίαν .
οὐ μὴν οὐ δὲ τῆς πρὸς τ οὐναντίον ἁμαρτίας ἀμελητέον , ἣν ἁμαρτάνουσιν οἱ μὲν ὑπὸ νωθείας , ἀηδεῖς καὶ κοπώδεις ὄντες οὐ γὰρ ἐθέλουσι γενόμενοι καθ αὑτοὺς πράγματα ἔχειν , ἀλλὰ παρέχουσι τῷ λέγοντι , πολλάκις ἐκπυνθανόμενοι περὶ τῶν αὐτῶν , ὥσπερ ἀπτῆνες νεοσσοὶ κεχηνότες ἀεὶ πρὸς ἀλλότριον στόμα καὶ πᾶν ἕτοιμον ἤδη καὶ διαπεπονημένον ὑπ ἄλλων ἐκλαμβάνειν ἐθέλοντες 0 .
ἕτεροι δὲ προσοχῆς καὶ δριμύτητος ἐν οὐ δέοντι θηρώμενοι δόξαν ἀποκναίουσι λαλιᾷ καὶ περιεργίᾳ τοὺς λέγοντας , ἀεί τι προσδιαποροῦντες τῶν οὐκ ἀναγκαίων καὶ ζητοῦντες ἀποδείξεις τῶν οὐ δεομένων οὕτως ὁδὸς βραχεῖα γίγνεται μακρά , ὥς φησι Σοφοκλῆς , οὐκ αὐτοῖς μόνον ἀλλὰ καὶ τοῖς ἄλλοις .
ἀντιλαμβανόμενοι γὰρ ἑκάστοτε κεναῖς καὶ περιτταῖς ἐρωτήσεσι τοῦ διδάσκοντος , ὥσπερ ἐν συνοδίᾳ , τὸ ἐνδελεχὲς ἐμποδίζουσι τῆς μαθήσεως , ἐπιστάσεις καὶ διατριβὰς λαμβανούσης 0 .
οὗτοι μὲν οὖν κατὰ τὸν Ἱερώνυμον ὥσπερ οἱ δειλοὶ καὶ γλίσχροι σκύλακες τὰ δέρματα δάκνοντες οἴκοι καὶ 15 τὰ τίλματα τίλλοντες τῶν θηρίων αὐτῶν οὐχ ἅπτονται τοὺς δ ἀργοὺς ἐκείνους παρακαλῶμεν , ὅταν τὰ κεφάλαια τῇ νοήσει περιλάβωσιν , αὐτοὺς δι αὑτῶν τὰ λοιπὰ συντιθέναι , καὶ τῇ μνήμῃ χειραγωγεῖν τὴν εὕρεσιν , καὶ τὸν ἀλλότριον λόγον οἷον ἀρχὴν καὶ σπέρμα λαβόντας ἐκτρέφειν καὶ αὔξειν 0 1 2 .
οὐ γὰρ ὡς ἀγγεῖον ὁ νοῦς ἀποπληρώσεως ἀλλ ὑπεκκαύματος μόνον ὥσπερ ὕλη δεῖται , ὁρμὴν ἐμποιοῦντος εὑρετικὴν καὶ ὄρεξιν ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν 0 .
ὥσπερ οὖν εἴ τις ἐκ γειτόνων πυρὸς δεόμενος , εἶτα πολὺ καὶ λαμπρὸν εὑρὼν αὐτοῦ καταμένοι διὰ τέλους θαλπόμενος , οὕτως εἴ τις ἥκων λόγου μεταλαβεῖν πρὸς ἄλλον οὐχ οἴεται δεῖν φῶς οἰκεῖον ἐξάπτειν καὶ νοῦν ἴδιον , ἀλλὰ χαίρων τῇ ἀκροάσει κάθηται θελγόμενος , οἷον ἔρευθος ἕλκει καὶ γάνωμα τὴν δόξαν ἀπὸ τῶν λόγων , τὸν δ ἐντὸς εὐρῶτα τῆς ψυχῆς καὶ ζόφον οὐκ ἐκτεθέρμαγκεν οὐ δ ἐξέωκε διὰ φιλοσοφίας 0 .
εἰ δεῖ τινος οὖν πρὸς ἀκρόασιν ἑτέρου παραγγέλματος , δεῖ καὶ τοῦ νῦν εἰρημένου μνημονεύοντας ἀσκεῖν ἅμα τῇ μαθήσει τὴν εὕρεσιν , ἵνα μὴ σοφιστικὴν ἕξιν μη δ ἱστορικὴν ἀλλ ἐνδιάθετον καὶ φιλόσοφον λαμβάνωμεν , ἀρχὴν τοῦ καλῶς βιῶναι τὸ καλῶς ἀκοῦσαι νομίζοντες .
τῷ σφόδρα φιλεῖν ἑαυτόν , ὦ Ἀντίοχε Φιλόπαππε , φάσκοντι συγγνώμην μὲν ἅπαντας ὁ Πλάτων διδόναι φησί , κακίαν δὲ σὺν πολλαῖς 0 ;
ἄλλαις ἐγγίγνεσθαι μεγίστην , ὑφ ἧς οὐκ ἔστιν αὑτοῦ κριτὴν δίκαιον οὐ δ ἀδέκαστον εἶναι 0 ·
τυφλοῦται γὰρ τὸ φιλοῦν περὶ τὸ φιλούμενον ἂν μή τις μαθὼν ἐθισθῇ τὰ καλὰ τιμᾶν καὶ διώκειν μᾶλλον ἢ τὰ συγγενῆ καὶ οἰκεῖα 0 .
τοῦτο τῷ κόλακι πολλὴν μεταξὺ τῆς φιλίας εὐρυχωρίαν δίδωσιν , ὁρμητήριον ἐφ ἡμᾶς εὐφυὲς ἔχοντι τὴν φιλαυτίαν , δι ἣν αὐτὸς αὑτοῦ κόλαξ ἕκαστος ὢν πρῶτος καὶ μέγιστος οὐ χαλεπῶς προσίεται τὸν ἔξωθεν ὧν οἴεται καὶ βούλεται .
μάρτυν ἅμ αὐτῷ καὶ βεβαιωτὴν προσγιγνόμενον 0 .
ὁ γὰρ λοιδορούμενος φιλοκόλαξ σφόδρα φίλαυτός ἐστι , δι εὔνοιαν ἑαυτῷ πάντα μὲν ὑπάρχειν βουλόμενος πάντα δ οἰόμενος ὧν ἡ μὲν βούλησις οὐκ ἄτοπος ἡ δ οἴησις ἐπισφαλὴς καὶ δεομένη πολλῆς εὐλαβείας 0 1 .
εἰ δὲ δὴ θεῖον ἡ ἀλήθεια καὶ πάντων μὲν ἀγαθῶν θεοῖς πάντων δ ἀνθρώποις ἀρχὴ κατὰ Πλάτωνα , κινδυνεύει θεοῖς ἐχθρὸς ὁ κόλαξ εἶναι , τῷ δὲ Πυθίῳ διαφερόντως 0 1 .
ἀντιτάττεται γὰρ ἀεὶ πρὸς τὸ γνῶθι σαυτόν , ἀπάτην ἑκάστῳ πρὸς ἑαυτὸν ἐμποιῶν καὶ ἄγνοιαν ἑαυτοῦ καὶ τῶν περὶ αὑτὸν ἀγαθῶν καὶ κακῶν , τὰ μὲν ἐλλιπῆ καὶ ἀτελῆ τὰ δ ὅλως ἀνεπανόρθωτα ποιῶν .
εἰ μὲν οὖν , ὡς τὰ πλεῖστα τῶν ἄλλων κακῶν , κόλαξ ἥπτετο μόνον ἢ μάλιστα τῶν ἀγεννῶν καὶ φαύλων , οὐκ ἂν ἦν οὕτω δεινὸν οὐ δὲ δυσφύλακτον 0 ·
ἐπεὶ δ ὥσπερ οἱ θρῖπες ἐνδύονται μάλιστα τοῖς ἁπαλοῖς καὶ γλυκέσι ξύλοις , οὕτω τὰ φιλότιμα τῶν ἠθῶν καὶ χρηστὰ καὶ ἐπιεικῆ τὸν κόλακα δέχεται καὶ τρέφει προσφυόμενον , ἔτι δ ὥσπερ ὁ Σιμωνίδης τὴν ἱπποτροφίαν φησὶν οὐ Ζακύνθῳ ὀπαδεῖν ἀλλ ἀρούραισι πυροφόροις , οὕτω τὴν κολακείαν ὁρῶμεν οὐ πένησιν οὐ δ ἀδόξοις οὐ δ ἀδυνάτοις ἀκολουθοῦσαν , ἀλλ οἴκων τε καὶ πραγμάτων μεγάλων ὀλίσθημα καὶ νόσημα γιγνομένην , πολλάκις δὲ καὶ βασιλείας καὶ ἡγεμονίας ἀνατρέπουσαν 0 ·
οὐ μικρὸν ἔργον ἐστὶν οὐ δὲ φαύλης δεόμενον προνοίας ἡ περὶ αὐτὴν ἐπίσκεψις , ὡς ἂν μάλιστα περίφωρος οὖσα μὴ βλάπτῃ μη δὲ διαβάλλῃ τὴν φιλίαν .
οἱ μὲν γὰρ φθεῖρες ἀπίασιν ἀπὸ τῶν τελευτώντων καὶ ἀπολείπουσι τὰ σώματα σβεννυμένου τοῦ αἵματος ἐξ οὗ τρέφονται , τοὺς δὲ κόλακας οὐ δ ὅλως ἰδεῖν ἔστι πράγμασι ξηροῖς καὶ κατεψυγμένοις προσιόντας , ἀλλὰ ταῖς δόξαις καὶ ταῖς δυνάμεσιν ἐπιτίθενται καὶ αὔξονται , ταχὺ δ ἐν ταῖς μεταβολαῖς ὑπορρέουσιν , ἀλλὰ τὴν τότε πεῖραν οὐ δεῖ περιμένειν ἀνωφελῆ , μᾶλλον δὲ βλαβερὰν καὶ οὐκ ἀκίνδυνον οὖσαν .
χαλεπὴ γὰρ ἐν καιρῷ δεομένῳ φίλων ἡ τῶν μὴ φίλων αἴσθησις , ἀντικαταλλαγὴν οὐκ ἔχουσα χρηστοῦ καὶ βεβαίου πρὸς ἀβέβαιον καὶ κίβδηλον 0 .
ἀλλ ὥσπερ νόμισμα δεῖ τὸν φίλον ἔχειν πρὸ τῆς χρείας δεδοκιμασμένον , μὴ ὑπὸ τῆς χρείας ἐλεγχόμενον 0 .
οὐ γὰρ δεῖ βλαβέντας αἰσθέσθαι , ἀλλ ὅπως μὴ βλαβῶμεν ἐμπειρίαν λαβεῖν καὶ κατανόησιν τοῦ κόλακος ·
εἰ δὲ μή , τ αὐτὸ πεισόμεθα τοῖς αἰσθανομένοις τῷ προγεγεῦσθαι τῶν θανασίμων φαρμάκων εἰς τὴν κρίσιν ἀπολλύντες ἑαυτοὺς καὶ διαφθείροντες 0 .
οὔ τε γὰρ δὴ τούτους ἐπαινοῦμεν οὔ θ ὅσοι τὸν φίλον εἰς τὸ καλὸν τιθέμενοι καὶ ὠφέλιμον οἴονται τοὺς κεχαρισμένως ὁμιλοῦντας εὐθὺς ἔχειν ἐπ αὐτοφώρῳ κόλακας εἰλημμένους .
οὐ δὲ γὰρ ἀηδὴς ὁ φίλος οὐ δ ἄκρατος , οὐ δὲ τῷ πικρῷ σεμνὸν ἡ φιλία καὶ αὐστηρῷ , ἀλλ αὐτὸ δὴ τοῦτο τὸ καλὸν καὶ τὸ σεμνὸν αὐτῆς ἡδὺ καὶ ποθούμενόν ἐστι , πὰρ δ αὐτῇ Χάριτές τε καὶ Ἵμερος οἰκί ἔθεντο , καὶ οὐ δυστυχοῦντι μόνον εἰς ὄμματ εὔνου φωτὸς ἐμβλέψαι γλυκὺ κατ Εὐριπίδην , ἀλλ οὐδὲν ἧττον τοῖς ἀγαθοῖς ἡδονὴν ἐπιφέρουσα καὶ χάριν ἢ τῶν κακῶν ἀφαιροῦσα τὰς λύπας καὶ τὰς ἀπορίας παρέπεται 0 .
καὶ καθάπερ ὁ Εὔηνος εἶπε , τῶν ἡδυσμάτων τὸ πῦρ εἶναι κράτιστον , οὕτω τῷ βίῳ μίξας τὴν φιλίαν ὁ θεὸς ἅπαντα φαιδρὰ καὶ γλυκέα καὶ προσφιλῆ ταύτης παρούσης καὶ συναπολαυούσης ἐποίησεν .
ἐπεὶ πῶς ἂν ὁ κόλαξ ὑπεδύετο ταῖς ἡδοναῖς , εἰ τὴν φιλίαν ἑώρα τὸ ἡδὺ μηδαμοῦ προσιεμένην ;
οὐκ ἔστιν εἰπεῖν .
ἀλλ ὥσπερ τὰ ψευδόχρυσα καὶ τὰ κίβδηλα τὴν λαμπρότητα τοῦ χρυσοῦ καὶ τὸ γάνωμα μιμεῖται μόνον , οὕτως ἔοικεν ὁ κόλαξ τοῦ φίλου τὸ ἡδὺ καὶ κεχαρισμένον ἐκμιμούμενος ἀεὶ παρέχειν ἱλαρὸν καὶ ἀνθηρὸν καὶ πρὸς μηδὲν ἀντιβαίνοντα μη δ ὑπεναντιούμενον ἑαυτόν , ὅθεν οὐ δὲ τοὺς ἐπαινοῦντας εὐθὺς ὡς κολακεύοντας ἁπλῶς ὑφορατέον ἔπαινος γὰρ οὐχ ἧττον ἐν καιρῷ ψόγου φιλίᾳ προσήκει , μᾶλλον δὲ τὸ μὲν δύσκολον ὅλως καὶ μεμψίμοιρον ἄφιλον καὶ ἀνομίλητον , τῆς δ ἀφθόνως καὶ προθύμως τὸν ἐπὶ τοῖς καλοῖς ἀποδιδούσης ἔπαινον εὐνοίας καὶ τὸ νουθετοῦν αὖθις καὶ παρρησιαζόμενον ἐλαφρῶς καὶ ἀλύπως ὑπομένομεν , πιστεύοντες καὶ ἀγαπῶντες ὡς ἀναγκαίως ψέγοντα τὸν ἡδέως ἐπαινοῦντα 0 .
χαλεπὸν οὖν φαίη τις ἄν ἐστι διακρῖναι τὸν κόλακα καὶ τὸν φίλον , εἰ μή θ ἡδονῇ μή τ ἐπαίνῳ διαφέρουσι ·
καὶ γὰρ ἐν ὑπουργίαις καὶ διακονίαις πολλάκις ἰδεῖν ἐστι τὴν φιλίαν ὑπὸ τῆς κολακείας παρατρεχομένην .
τί δ οὐ μέλλει , φήσομεν , ἂν τὸν ἀληθινὸν κόλακα καὶ μετὰ δεινότητος καὶ τέχνης ἁπτόμενον τοῦ πράγματος διώκωμεν , ἀλλὰ μή , καθάπερ οἱ πολλοί , τοὺς αὐτοληκύθους τούτους λεγομένους καὶ τραπεζέας καὶ μετὰ τὸ κατὰ χειρὸς ὕδωρ ἀκουομένους ὥς τις εἶπε κόλακας νομίζωμεν , ὧν ἐν μιᾷ λοπάδι καὶ κύλικι μετὰ βωμολοχίας καὶ βδελυρίας ἡ ἀνελευθερία γίγνεται κατάδηλος 0 ;
οὐ γὰρ δήπου Μελάνθιον ἔδει τὸν Ἀλεξάνδρου τοῦ Φεραίου παράσιτον ἐξελέγχειν , ὃς τοῖς ἐρωτῶσι πῶς Ἀλέξανδρος ἐσφάγη διὰ τῆς πλευρᾶς ἔλεγεν εἰς τὴν γαστέρα τὴν ἐμήν , οὐ δὲ τοὺς ἀμφὶ πλουσίαν τράπεζαν ἐγκυκλουμένους , οὓς οὐ πῦρ οὐ σίδαρος οὐ δὲ χαλκὸς εἴργει μὴ φοιτᾶν ἐπὶ δεῖπνον , οὐ δὲ τὰς ἐν Κύπρῳ κολακίδας , ἐπειδὴ διέβησαν εἰς Συρίαν , κλιμακίδας προσαγορευθείσας , ὅτι ταῖς γυναιξὶ τῶν βασιλέων ἀναβαίνειν ἐπὶ τὰς ἁμάξας δι αὑτῶν ὑποκατακλινόμεναι παρεῖχον .
τίνα οὖν δεῖ φυλάττεσθαι ;
τὸν μὴ δοκοῦντα μη δ ὁμολογοῦντα κολακεύειν , ὃν οὐκ ἔστι λαβεῖν περὶ τ οὐπτανεῖον , οὐ δ ἁλίσκεται σκιὰν καταμετρῶν ἐπὶ δεῖπνον , οὐ δ ἔρριπται μεθυσθεὶς ὅπως ἔτυχεν , ἀλλὰ νήφει τὰ πολλὰ καὶ πολυπραγμονεῖ καὶ πράξεων μετέχειν οἴεται δεῖν καὶ λόγων ἀπορρήτων βούλεται κοινωνὸς εἶναι , καὶ ὅλως τραγικός ἐστιν οὐ σατυρικὸς φιλίας ὑποκριτὴς οὐ δὲ κωμικός .
ὡς γὰρ ὁ Πλάτων φησὶν ἐσχάτης ἀδικίας εἶναι δοκεῖν δίκαιον μὴ ὄντα , καὶ κολακείαν ἡγητέον χαλεπὴν τὴν λανθάνουσαν οὐ τὴν ὁμολογοῦσαν , οὐ δὲ τὴν παίζουσαν ἀλλὰ τὴν σπουδάζουσαν αὕτη γὰρ ἀναπίμπλησι καὶ τὴν ἀληθινὴν φιλίαν ἀπιστίας , συνεμπίπτουσαν αὐτῇ πολλάκις , ἂν μὴ προσέχωμεν .
ὁ μὲν οὖν Γωβρύης εἰς σκοτεινὸν οἴκημα τῷ μάγῳ φεύγοντι συνεισπεσὼν καὶ γενόμενος ἐν διαπάλαις ἐπιστάντα καὶ διαποροῦντα τὸν Δαρεῖον ἐκέλευσεν ὠθεῖν καὶ δι ἀμφοτέρων ·
ἡμεῖς δέ , εἰ μηδαμῆ μηδαμῶς ἐπαινοῦμεν τὸ ἐρρέτω φίλος σὺν ἐχθρῷ , διὰ πολλῶν ὁμοιοτήτων τὸν κόλακα τῷ φίλῳ συμπεπλεγμένον ἀποσπάσαι ζητοῦντες ὀφείλομεν εὖ μάλα φοβεῖσθαι μή πως ἢ τῷ κακῷ τὸ χρήσιμον συνεκβάλωμεν ἢ φειδόμενοι τοῦ οἰκείου τῷ βλάπτοντι περιπέσωμεν .
ὥσπερ γὰρ οἶμαι τῶν ἀγρίων σπερμάτων ὅσα καὶ σχῆμα καὶ μέγεθος παραπλήσιον ἔχοντα τῷ πυρῷ συμμέμικται χαλεπὴν ἔχει τὴν ἀποκάθαρσιν γὰρ οὐ διεκπίπτει τῶν στενοτέρων πόρων ἢ συνεκπίπτει διὰ τῶν ἀραιῶν , οὕτως ἡ κολακεία τῆς φιλίας εἰς πᾶν πάθος καὶ πᾶν κίνημα καὶ χρείαν καὶ συνήθειαν ἑαυτὴν καταμιγνύουσα δυσχώριστός ἐστιν .
ὅτι μέντοι γε πάντων ἥδιστόν ἐστιν ἡ φιλία καὶ οὐδὲν ἄλλο μᾶλλον εὐφραίνει , διὰ τοῦτο καὶ ὁ κόλαξ ἡδοναῖς ὑπάγεται καὶ περὶ ἡδονάς ἐστιν .
ὅτι δ ἡ χάρις καὶ ἡ χρεία τῇ φιλίᾳ παρέπεται καθ ὃ δὴ καὶ λέγεται πυρὸς καὶ ὕδατος ὁ φίλος ἀναγκαιότερος εἶναι , διὰ τοῦτ ἐμβάλλων εἰς τὰς ὑπουργίας ἑαυτὸν ὁ κόλαξ ἁμιλλᾶται σπουδαστικὸς ἀεὶ φαίνεσθαι καὶ ἄοκνος καὶ πρόθυμος .
ἐπεὶ δὲ τὸ μάλιστα φιλίας ἀρχὴν συνέχον ὁμοιότης ἐστὶν ἐπιτηδευμάτων καὶ ἠθῶν , καὶ ὅλως τὸ χαίρειν τε τοῖς αὐτοῖς καὶ τὸ τ αὐτὰ φεύγειν πρῶτον εἰς τ αὐτὸ συνάγει καὶ συνίστησι διὰ τῆς ὁμοιοπαθείας , τοῦτο κατιδὼν ὁ κόλαξ αὑτὸν ὥσπερ ὕλην τινὰ ῥυθμίζει καὶ σχηματίζει , περιαρμόσαι καὶ περιπλάσαι ζητῶν οἷς ἂν ἐπιχειρῇ διὰ μιμήσεως , ὑγρὸς ὢν μεταβάλλεσθαι καὶ πιθανὸς ἐπὶ τὰς ἐξομοιώσεις , ὥστ εἰπεῖν οὐ παῖς Ἀχιλλέως , ἀλλ ἐκεῖνος αὐτὸς εἶ ὃ δὲ πάντων ἐστὶν αὐτοῦ πανουργότατον , αἰσθανόμενος τὴν παρρησίαν καὶ λεγομένην καὶ δοκοῦσαν ἰδίαν εἶναι φωνὴν ὥσπερ τινὸς ζῴου τῆς φιλίας , τὸ δ ἀπαρρησίαστον ἄφιλον καὶ ἀγεννές , οὐ δὲ ταύτην ἀμίμητον ἀπολέλοιπεν , ἀλλ ὥσπερ οἱ δεινοὶ τῶν ὀψοποιῶν τοῖς πικροῖς χυμοῖς καὶ αὐστηροῖς ἡδύσμασι χρῶνται , τῶν γλυκέων ἀφαιροῦντες τὸ πλήσμιον , οὕτως οἱ κόλακες οὐκ ἀληθινὴν οὐ δ ὠφέλιμον ἀλλ οἷον ἐπιλλώπτουσαν ἐξ ὀφρύος καὶ γαργαλίζουσαν ἀτεχνῶς παρρησίαν προσφέρουσιν 0 .
ἔστι μὲν οὖν διὰ ταῦτα δυσφώρατος ὁ ἀνήρ , ὥσπερ τῶν θηρίων ὅσα πεφυκότα τὴν χρόαν τρέπεσθαι συναφομοιοῦται τοῖς ὑποκειμένοις χρώμασι καὶ χωρίοις ·
ἐπεὶ δ ἐκεῖνος ἐξαπατᾷ τε καὶ περικαλύπτεται ταῖς ὁμοιότησιν , ἡμέτερον ἔργον ἐστὶ ταῖς διαφοραῖς ἀνακαλύπτειν καὶ ἀπογυμνοῦν αὐτὸν ἀλλοτρίοις χρώμασι καὶ σχήμασιν , φησιν ὁ Πλάτων , χήτει οἰκείων κοσμούμενον εὐθὺς οὖν ἀπὸ τῆς ἀρχῆς σκοπῶμεν .
ἀρχὴν δὲ φιλίας ἔφαμεν εἶναι τοῖς πλείστοις τὴν τ αὐτὰ μὲν ἐπιεικῶς ἀσπαζομένην ἔθη καὶ ἤθη τοῖς δ αὐτοῖς χαίρουσαν ἐπιτηδεύμασι καὶ πράγμασι καὶ διατριβαῖς ὁμοιοπαθῆ διάθεσιν καὶ φύσιν , ἐφ ἧς καὶ ταῦτ εἴρηται γέρων γέροντι γλῶσσαν ἡδίστην ἔχει , παῖς παιδί , καὶ γυναικὶ πρόσφορον γυνή , νοσῶν τ ἀνὴρ νοσοῦντι , καὶ δυσπραξίᾳ ληφθεὶς ἐπῳδός ἐστι τῷ πειρωμένῳ εἰδὼς οὖν ὁ κόλαξ ὅτι τὸ χαίρειν τοῖς ὁμοίοις καὶ τὸ χρῆσθαι καὶ ἀγαπᾶν ἔμφυτόν ἐστι , ταύτῃ πρῶτον ἐπιχειρεῖ πλησιάζειν ἑκάστῳ καὶ παρασκηνοῦν , ὥσπερ ἔν τισι νομαῖς τοῖς αὐτοῖς ἐπιτηδεύμασι καὶ διατριβαῖς περὶ τ αὐτὰ καὶ σπουδαῖς καὶ διαίταις ἀτρέμα παραβάλλων καὶ προσαναχρωννύμενος , ἄχρι οὗ λαβὴν παραδῷ καὶ ψαύοντι τιθασὸς γένηται καὶ συνήθης , ψέγων μὲν οἷς ἐκεῖνον αἰσθάνεται πράγμασι καὶ βίοις καὶ ἀνθρώποις ἀχθόμενον , ἐπαινέτης δὲ τῶν ἀρεσκόντων 0 .
οὐ μέτριος ἀλλ ὥσθ ὑπερβάλλειν σὺν ἐκπλήξει καὶ θαύματι , φαινόμενος , βεβαιῶν δὲ τὸ φιλοῦν καὶ τὸ μισοῦν ὡς κρίσει μᾶλλον ἢ πάθει γιγνόμενον 0 .
πῶς οὖν ἐλέγχεται καὶ τίσιν ἁλίσκεται διαφοραῖς , οὐκ ὢν ὅμοιος οὐ δὲ γιγνόμενος ἀλλὰ μιμούμενος ὅμοιον ;
πρῶτον μὲν ὁρᾶν δεῖ τὴν ὁμαλότητα τῆς προαιρέσεως καὶ τὸ ἐνδελεχές , εἰ χαίρει τε τοῖς αὐτοῖς ἀεὶ καὶ τ αὐτὰ ἐπαινεῖ καὶ πρὸς ἓν ἀπευθύνει καὶ καθίστησι παράδειγμα τὸν ἑαυτοῦ βίον , ὥσπερ ἐλευθέρῳ φιλίας ὁμοιοτρόπου καὶ συνηθείας ἐραστῇ προσήκει .
τοιοῦτος γὰρ ὁ φίλος 0 .
ὁ δὲ κόλαξ ἅτε δὴ μίαν ἑστίαν ἤθους οὐκ ἔχων μόνιμον οὐ δ ἑαυτῷ βίον ζῶν αἱρετόν , ἀλλ ἑτέρῳ καὶ πρὸς ἕτερον πλάττων καὶ προσαρμόττων ἑαυτόν , οὐχ ἁπλοῦς οὐ δ εἷς ἀλλὰ παντοδαπός ἐστι καὶ ποικίλος , εἰς ἄλλον ἐξ ἄλλου τόπον ὥσπερ τὸ μετερώμενον ὕδωρ περιρρέων ἀεὶ καὶ συσχηματιζόμενος τοῖς ὑποδεχομένοις 0 .