Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
τὰ δὲ πλεῖστα καὶ παρὼν σιωπῇ τοῖς νεωτέροις λέγειν παρίησιν , οἷον βραβεύων φιλοτιμίας πολιτικῆς ἅμιλλαν ἐὰν δ ὑπερβάλλῃ τὸ μέτριον , καθαπτόμενος ἠπίως καὶ μετ εὐμενείας ἀφαιρῶν φιλονεικίας καὶ βλασφημίας καὶ ὀργάς , ἐν δὲ ταῖς γνώμαις τὸν ἁμαρτάνοντα παραμυθούμενος ἄνευ ψόγου καὶ διδάσκων , ἐπαινῶν δ ἀφόβως τὸν κατορθοῦντα καὶ νικώμενος ἑκουσίως καὶ προϊέμενος τὸ πεῖσαι καὶ περιγενέσθαι πολλάκις ὅπως αὐξάνωνται καὶ θαρσῶσιν , ἐνίοις δ καὶ συναναπληρῶν μετ εὐφημίας τὸ ἐλλεῖπον , ὡς ὁ Νέστωρ οὔτις τοι τὸν μῦθον ὀνόσσεται ὅσσοι Ἀχαιοί , οὐ δὲ πάλιν ἐρέει 0 1 2 ·
ἀτὰρ οὐ τέλος ἵκεο ·
μύθων , ἦ μὴν καὶ νέος ἐσσί , ἐμὸς δέ κε καὶ πάις εἴης .
τούτου δὲ πολιτικώτερον , μὴ μόνον ἐμφανῶς μη δὲ δημοσίᾳ ὀνειδίζων ἄνευ δηγμοῦ σφόδρα κολούοντος καὶ ταπεινοῦντος , ἀλλὰ μᾶλλον ἰδίᾳ τοῖς εὖ πεφυκόσι πρὸς πολιτείαν ὑποτιθέμενος καὶ συνεισηγούμενος εὐμενῶς λόγους τε χρηστοὺς 0 ;
καὶ πολιτεύματα , συνεξορμῶν πρὸς τὰ καλὰ καὶ συνεπιλαμπρύνων τὸ φρόνημα καὶ παρέχων , ὥσπερ οἱ διδάσκοντες ἱππεύειν , ἐν ἀρχῇ χειροήθη καὶ πρᾶον ἐπιβῆναι τὸν δῆμον 0 ·
εἰ , δέ τι σφαλείη , μὴ περιορῶν ἐξαθυμοῦντα τὸν νέον 0 ;
ἀλλ ·
ἀνιστὰς καὶ παραμυθούμενος , ὡς Ἀριστείδης Κίμωνα καὶ Μνησίφιλος Θεμιστοκλέα , δυσχεραινομένους καὶ κακῶς ἀκούοντας ἐν τῇ πόλει τὸ πρῶτον ὡς ἰταμοὺς καὶ ἀκολάστους , ἐπῆραν καὶ ἀνεθάρρυναν 0 .
λέγεται δὲ καὶ Δημοσθένους ἐκπεσόντος ἐν τῷ δήμῳ καὶ βαρέως φέροντος ἅψασθαι παλαιόν τινα γέροντα τῶν ἀκηκοότων Περικλέους καὶ εἰπεῖν , ὡς ἐκείνῳ , τ ἀνδρὶ προσεοικὼς τὴν φύσιν οὐ δικαίως αὑτοῦ κατέγνωκεν .
οὕτω δὲ καὶ Τιμόθεον Εὐριπίδης συριττόμενον ἐπὶ τῇ καινοτομίᾳ καὶ παρανομεῖν εἰς τὴν μουσικὴν δοκοῦντα θαρρεῖν ἐκέλευσεν , ὡς ὀλίγου χρόνου τῶν θεάτρων ὑπ αὐτῷ γενησομένων .
καθόλου δ ὥσπερ ἐν Ῥώμῃ ταῖς Ἑστιάσι παρθένοις τοῦ χρόνου διώρισται τὸ μὲν μανθάνειν τὸ δὲ δρᾶν τὰ νενομισμένα τὸ δὲ τρίτον ἤδη διδάσκειν , καὶ τῶν ἐν Ἐφέσῳ περὶ τὴν Ἄρτεμιν ὁμοίως ἑκάστην Μελλιέρην τὸ πρῶτον εἶθ Ἱέρην τὸ δὲ τρίτον Παριέρην καλοῦσιν 0 1 2 ·
οὕτως ὁ τελέως πολιτικὸς ἀνὴρ τὰ μὲν πρῶτα μανθάνων ἔτι πολιτεύεται καὶ μυούμενος τὰ δ ἔσχατα διδάσκων καὶ μυσταγωγῶν ·
τὸ μὲν γὰρ ἐπιστατεῖν ἀθλοῦσιν ἑτέροις οὐκ ἔστιν αὐτὸν ἀθλεῖν , ὁ δὲ παιδοτριβῶν νέον ἐν πράγμασι κοινοῖς καὶ δημοσίοις ἀγῶσι καὶ παρασκευάζων τῇ πατρίδι μύθων τε ῥητῆρ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων ἐν οὐ μικρῷ μέρει πολιτείας οὐ δὲ φαύλῳ χρήσιμός ἐστιν , ἀλλ εἰς ὃ μάλιστα καὶ πρῶτον ὁ Λυκοῦργος ἐντείνας ἑαυτὸν εἴθισε ·
τοὺς νέους παντὶ πρεσβύτῃ καθάπερ νομοθέτῃ πειθομένους διατελεῖν 0 ·
ἐπεὶ πρὸς τί βλέψας ὁ Λύσανδρος 0 ·
εἶπεν , ὡς ἐν Λακεδαίμονι κάλλιστα γηρῶσιν ;
ἆρ ὅτι γ ἀργεῖν ἔξεστι μάλιστα τοῖς πρεσβυτέροις ἐκεῖ καὶ δανείζειν ἢ κυβεύειν συγκαθεζομένους ἢ πίνειν ἐν ὥρᾳ συνάγοντας 0 ;
οὐκ ἂν εἴποις ·
ἀλλ ὅτι τρόπον τινὰ πάντες οἱ τηλικοῦτοι τάξιν ἀρχόντων ἤ τινων πατρονόμων ἢ παιδαγωγῶν ἔχοντες 0 1 ;
οὐ τὰ κοινὰ μόνον ἐπισκοποῦσιν , ἀλλὰ καὶ τῶν νέων ἕκαστ ἀεὶ περί τε τὰ γυμνάσια καὶ παιδιὰς καὶ διαίτας καταμανθάνουσιν οὐ παρέργως , φοβεροὶ μὲν ὄντες τοῖς ἁμαρτάνουσιν αἰδεστοὶ δὲ τοῖς ἀγαθοῖς καὶ ποθεινοί ·
θεραπεύουσι γὰρ ἀεὶ καὶ διώκουσιν αὐτοὺς οἱ νέοι , τὸ κόσμιον καὶ τὸ γενναῖον αὔξοντας ;
καὶ συνεπιγαυροῦντας ἄνευ φθόνου .
τοῦτο γὰρ τὸ πάθος οὐδενὶ χρόνῳ πρέπον ἡλικίας , ὅμως ἐν νέοις εὐπορεῖ χρηστῶν ὀνομάτων , ἅμιλλα καὶ ζῆλος καὶ φιλοτιμία προσαγορευόμενον , ἐν δὲ πρεσβύταις παντελῶς ἄωρόν ἐστι καὶ ἄγριον καὶ ἀγεννές .
διὸ δεῖ πορρωτάτω τοῦ φθονεῖν ὄντα τὸν πολιτικὸν γέροντα , μὴ καθάπερ τὰ βάσκανα γεράνδρυα τῶν παραβλαστανόντων καὶ ὑποφυομένων σαφῶς ἀφαιρεῖσθαι καὶ κολούειν τὴν βλάστην καὶ , τὴν αὔξησιν , ἀλλ εὐμενῶς προσδέχεσθαι καὶ παρέχειν τοῖς ἀντιλαμβανομένοις καὶ προσπλεκομένοις ἑαυτὸν ὀρθοῦντα καὶ χειραγωγοῦντα καὶ τρέφοντα μὴ μόνον ὑφηγήσεσι καὶ συμβουλίαις ἀγαθαῖς , ἀλλὰ καὶ παραχωρήσεσι πολιτευμάτων τιμὴν ἐχόντων καὶ δόξαν ἤ τινας ὑπουργίας ἀβλαβεῖς μὲν ἡδείας δὲ τοῖς πολλοῖς καὶ πρὸς χάριν ἐσομένας 0 ·
ὅσα δ ἐστὶν ἀντίτυπα καὶ προσάντη καὶ καθάπερ , τὰ φάρμακα δάκνει παραχρῆμα καὶ λυπεῖ τὸ δὲ καλὸν καὶ λυσιτελὲς ὕστερον ἀποδίδωσι , μὴ τοὺς νέους ἐπὶ ταῦτα προσάγοντα μη δ ὑποβάλλοντα θορύβοις , ὄχλων ἀγνωμονούντων ἀήθεις ὄντας , ἀλλ αὐτὸν ἐκδεχόμενον τὰς ὑπὲρ τῶν συμφερόντων ἀπεχθείας ·
τούτῳ γὰρ εὐνουστέρους τε ποιήσει τοὺς νέους καὶ προθυμοτέρους ἐν ταῖς ἄλλαις ὑπηρεσίαις .
παρὰ πάντα δὲ ταῦτα χρὴ μνημονεύειν , ὡς οὐκ ἔστι πολιτεύεσθαι μόνον τὸ ἄρχειν καὶ πρε σβεύειν καὶ μέγα βοᾶν ἐν ἐκκλησίᾳ καὶ περὶ τὸ βῆμα βακχεύειν λέγοντας ἢ γράφοντας , ἃ οἱ πολλοὶ τοῦ πολιτεύεσθαι νομίζουσιν , ὥσπερ ἀμέλει καὶ φιλοσοφεῖν τοὺς ἀπὸ τοῦ δίφρου διαλεγομένους καὶ σχολὰς ἐπὶ βιβλίοις περαίνοντας 0 ·
ἡ δὲ συνεχὴς ἐν ἔργοις καὶ πράξεσιν ὁρωμένη καθ ἡμέραν ὁμαλῶς πολιτεία καὶ φιλοσοφία λέληθεν αὐτούς .
καὶ γὰρ τοὺς ἐν ταῖς στοαῖς ἀνακάμπτοντας περιπατεῖν φασιν , ὡς ἔλεγε Δικαίαρχος , οὐκέτι δὲ τοὺς εἰς ἀγρὸν ἢ πρὸς φίλον βαδίζοντας 0 .
ὅμοιον δ ἐστὶ τῷ φιλοσοφεῖν τὸ πολιτεύεσθαι .
σωκράτης γοῦν οὔ τε βάθρα θεὶς οὔ τ εἰς θρόνον καθίσας οὔ θ ὥραν διατριβῆς ἢ περιπάτου τοῖς γνωρίμοις τεταγμένην φυλάττων , ἀλλὰ καὶ συμπαίζων , ὅτε τύχοι , καὶ συμπίνων καὶ συστρατευόμενος ἐνίοις καὶ συναγοράζων , τέλος δὲ καὶ δεδεμένος καὶ πίνων τὸ φάρμακον , ἐφιλοσόφει πρῶτος ἀποδείξας τὸν βίον ἅπαντι χρόνῳ καὶ μέρει καὶ πάθεσι καὶ πράγμασιν ἁπλῶς ἅπασι φιλοσοφίαν δεχόμενον .
οὕτω δὴ διανοητέον καὶ περὶ πολιτείας , ὡς τοὺς μὲν ἀνοήτους , οὐ δ ὅταν στρατηγῶσιν ἢ γραμματεύωσιν ἢ δημηγορῶσι , πολιτευομένους ἀλλ ὀχλοκοποῦντας ἢ πανηγυρίζοντας στασιάζοντας ἢ λειτουργοῦντας ἀναγκαίως 0 ·
τὸν δὲ κοινωνικὸν καὶ φιλάνθρωπον καὶ φιλόπολιν καὶ κηδεμονικὸν καὶ πολιτικὸν ἀληθῶς , κ ἂν μηδέποτε τὴν χλαμύδα περί 0 ;
θηται , πολιτευόμενον ἀεὶ τῷ παρορμᾶν τοὺς δυναμένους , ὑφηγεῖσθαι τοῖς δεομένοις , συμπαρεῖναι τοῖς βουλευομένοις , διατρέπειν τοὺς κακοπραγμονοῦντας , ἐπιρρωννύναι τοὺς εὐγνώμονας , φανερὸν εἶναι μὴ παρέργως προσέχοντα τοῖς κοινοῖς μη δ ὅπου σπουδή τις ἢ παράκλησις διὰ τὸ πρωτεῖον εἰς τὸ θέατρον βαδίζοντα καὶ τὸ βουλευτήριον , ἄλλως δὲ διαγωγῆς χάριν ὡς ἐπὶ θέαν ἢ ἀκρόασιν , ὅταν ἐπέλθῃ , παραγιγνόμενον , ἀλλά , κ ἂν μὴ παραγένηται τῷ σώματι , παρόντα τῇ γνώμῃ καὶ τῷ πυνθάνεσθαι τὰ μὲν ἀποδεχόμενον τοῖς δὲ δυσκολαίνοντα τῶν πραττομένων 0 1 2 .
οὐ δὲ γὰρ Ἀθηναίων Ἀριστείδης οὐ δὲ Ῥωμαίων Κάτων ἦρξε πολλάκις , ἀλλὰ πάντα τὸν αὑτῶν βίον ἐνεργὸν ἀεὶ 0 ·
ταῖς πατρίσι παρέσχον .
ἐπαμεινώνδας δὲ πολλὰ μὲν καὶ μεγάλα κατώρθωσε στρατηγῶν , οὐκ ἔλαττον δ αὐτοῦ μνημονεύεται μη δὲ στρατηγοῦντος μη δ ἄρχοντος ἔργον περὶ Θετταλίαν , ὅτε τῶν στρατηγῶν εἰς τόπους χαλεποὺς 0 ;
ἐμβαλόντων τὴν φάλαγγα καὶ θορυβουμένων  ἐπέκειντο γὰρ οἱ πολέμιοι βάλλοντες  , ἀνακληθεὶς ἐκ τῶν ὁπλιτῶν πρῶτον μὲν ἔπαυσε θαρρύνας τὸν τοῦ στρατεύματος τάραχον καὶ φόβον , ἔπειτα διατάξας καὶ διαρμοσάμενος τὴν φάλαγγα συγκεχυμένην ἐξήγαγε ῥᾳδίως καὶ κατέστησεν ἐναντίαν τοῖς πολεμίοις , ὥστ ἀπελθεῖν ἐκείνους μεταβαλομένους .
ἄγιδος δὲ τοῦ βασιλέως ὠς ἐν Ἀρκαδίᾳ τοῖς πολεμίοις ἐπάγοντος ἤδη τὸ στράτευμα συντεταγμένον εἰς μάχην , τῶν πρεσβυτέρων τις Σπαρτιατῶν ἐπεβόησεν , ὅτι διανοεῖται κακὸν κακῷ ἰᾶσθαι , δηλῶν τῆς ἐξ Ἄργους ἐπαιτίου ἀναχωρήσεως τὴν παροῦσαν ἄκαιρον προθυμίαν ἀνάληψιν βουλόμενον εἶναι , ὡς ὁ Θουκυδίδης φησίν ·
ὁ δ Ἆγις ἀκούσας ἐπείσθη καὶ ἀνεχώρησε .
μενεκράτει δὲ καὶ δίφρος ἔκειτο καθ ἡμέραν παρὰ ταῖς θύραις τοῦ ἀρχείου , καὶ πολλάκις ἀνιστάμενοι πρὸς αὐτὸν οἱ Ἔφοροι διεπυνθάνοντο καὶ συνεβουλεύοντο 1 περὶ τῶν μεγίστων .
ἐδόκει ἔμφρων εἶναι καὶ συνετὸς ἱστορεῖσθαι διὸ καὶ παντάπασιν ἤδη τὴν , τοῦ σώματος ἐξημαυρωμένος δύναμιν καὶ τὰ πολλὰ κλινήρης διημερεύων , μεταπεμπομένων εἰς ἀγορὰν τῶν Ἐφόρων , ὥρμησε μὲν ἐξαναστὰς βαδίζειν , μόλις καὶ χαλεπῶς προερχόμενος , εἶτα παιδαρίοις ἐντυχὼν καθ ὁδόν , ἠρώτησεν , εἴ τι γινώσκουσιν ἀναγκαιότερον ὂν τοῦ πείθεσθαι δεσπότῃ ·
τῶν δὲ φησάντων τὸ μὴ δύνασθαι τοῦτο τῆς ὑπουργίας λογισάμενος πέρας ἀνέστρεψεν οἴκαδε .
δεῖ γὰρ μὴ προαπολείπειν τὴν προθυμίαν τῆς δυνάμεως , ἐγκαταλειφθεῖσαν δὲ μὴ βιάζεσθαι .
καὶ μὴν Γαΐῳ Λαιλίῳ Σκιπίων ἐχρῆτο συμβούλῳ στρατηγῶν ἀεὶ καὶ πολιτευόμενος , ὥστε καὶ λέγειν ἐνίους ὑποκριτὴν τῶν πράξεων Σκιπίωνα ποιητὴν δὲ τὸν Γάιον εἶναι .
κικέρων δ αὐτὸς ὁμολογεῖ τὰ κάλλιστα καὶ μέγιστα τῶν συμβουλευμάτων , οἷς ὤρθωσεν ὑπατεύων τὴν πατρίδα , μετὰ Ποπλίου Νιγιδίου τοῦ φιλοσόφου συνθεῖναι .
οὕτω διὰ πολλῶν τρόπων τῆς πολιτείας οὐδὲν ἀποκωλύει τοὺς γέροντας ὠφελεῖν τὸ κοινὸν ἀπὸ τῶν βελτίστων , λόγου καὶ γνώμης καὶ παρρησίας καὶ φροντίδος πινυτῆς , ὡς δὴ ποιηταὶ λέγουσιν .
οὐ γὰρ αἱ χεῖρες ἡμῶν οὐ δ οἱ πόδες , οὐ δ ἡ τοῦ σώματος ῥώμη κτῆμα καὶ μέρος ἐστὶ τῆς πόλεως μόνον , ἀλλὰ πρῶτον ἡ ψυχὴ καὶ τὰ τῆς ψυχῆς κάλλη , δικαιοσύνη καὶ σωφροσύνη καὶ φρόνησις ὧν ὀψὲ καὶ βραδέως τὸ οἰκεῖον ἀπολαμβανόντων , ἄτοπόν ἐστι τὴν μὲν οἰκίαν καὶ τὸν ἀγρὸν ἀπολαύειν καὶ τὰ λοιπὰ χρήματα καὶ κτήματα , κοινῇ δὲ τῇ πατρίδι καὶ τοῖς πολίταις μηκέτι χρησίμους εἶναι διὰ τὸν 0 1 2 .
χρόνον , οὐ τοσοῦτον τῶν ὑπηρετικῶν παραιρούμενον δυνάμεων , ὅσον ταῖς ἡγεμονικαῖς καὶ πολιτικαῖς προστίθησι 0 .
διὸ καὶ τῶν Ἑρμῶν τοὺς πρεσβυτέρους ἄχειρας καὶ ἄποδας ἐντεταμένους δὲ τοῖς μορίοις δημιουργοῦσιν , αἰνιττόμενοι τῶν γερόντων ἐλάχιστα δεῖσθαι διὰ τοῦ σώματος ἐνεργούντων , ἐὰν τὸν λόγον ἐνεργόν , ὡς προσήκει , καὶ γόνιμον ἔχωσιν .
εὶ προς ἀλλο τι χρήσασθαι καλῶς ἐστιν ἔχου , ὦ Μενέμαχε , τῷ οὔτις τοι τὸν μῦθον ὀνόσσεται ὅσσοι Ἀχαιοί , οὐ δὲ πάλιν ἐρέει 0 ·
ἀτὰρ οὐ τέλος ἵκεο μύθων ·
καὶ πρὸς τοὺς προτρεπομένους τῶν φιλοσόφων διδάσκοντας δὲ μηδὲν μη δ ὑποτιθεμένους 0 ·
ὅμοιοι γάρ εἰσι τοῖς τοὺς λύχνους προμύττουσιν ἔλαιον δὲ μὴ ἐγχέουσιν .
ὁρῶν οὖν σε παρωρμημένον ἀξίως τῆς εὐγενείας ἐν τῇ πατρίδι μύθων τε ῥητῆρ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων ,  ἐπειδὴ χρόνον οὐκ ἔχεις ἀνδρὸς φιλοσόφου βίον ὕπαιθρον ἐν πράξεσι πολιτικαῖς καὶ δημοσίοις ἀγῶσι κατανοῆσαι καὶ γενέσθαι παραδειγμάτων ἔργῳ μὴ λόγῳ περαινομένων θεατής , ἀξιοῖς δὲ παραγγέλματα λαβεῖν πολιτικά ·
τὴν μὲν ἄρνησιν οὐδαμῶς ἐμαυτῷ προσήκουσαν εἶναι νομίζω , τὸ δ ἔργον εὔχομαι καὶ τῆς σῆς ἄξιον σπουδῆς καὶ τῆς ἐμῆς προθυμίας γενέσθαι ·
τοῖς δὲ παραδείγμασι ποικιλωτέροις , ὥσπερ ἠξίωσας , ἐχρησάμην .
πρῶτον μὲν οὖν ὑποκείσθω πολιτείᾳ καθάπερ πραεξεπτα Οερενδαε ρειπωιβλιξαε .
ἔδαφος βέβαιον καὶ ἰσχυρὸν ἡ προαίρεσις ἀρχὴν ἔχουσα κρίσιν καὶ λόγον , ἀλλὰ πτοίαν ὑπὸ δόξης κενῆς ἢ φιλονεικίας τινὸς 0 ;
ἢ πράξεων ἑτέρων ἀπορίας 0 .
ὥσπερ γὰρ οἷς οὐδὲν ἔστιν οἴκοι χρηστόν , ἐν ἀγορᾷ διατρίβουσι , κ ἂν μὴ δέωνται , τὸν πλεῖστον χρόνον ·
οὕτως ἔνιοι τῷ μηδὲν ἔχειν ἴδιον ἄλλο πράττειν ἄξιον σπουδῆς ἐμβάλλουσιν ἑαυτοὺς εἰς δημόσια πράγματα , τῇ πολιτείᾳ διαγωγῇ χρώμενοι .
πολλοὶ δ ἀπὸ τύχης ἁψάμενοι τῶν κοινῶν καὶ ἀναπλησθέντες οὐκέτι ῥᾳδίως ἀπελθεῖν δύνανται , τ αὐτὸ τοῖς ἐμβᾶσιν εἰς πλοῖον αἰώρας χάριν εἶτ ἀποσπασθεῖσιν εἰς πέλαγος πεπονθότες ·
ἔξω βλέπουσι ναυτιῶντες καὶ ταραττόμενοι , μένειν δὲ καὶ χρῆσθαι τοῖς παροῦσιν ἀνάγκην ἔχοντες λευκᾶς καθύπερθε γαλάνας εὐπρόσωποι σφᾶς παρήισαν ἔρωτες ναΐας κλαΐδος χαραξιπόντου δαιμονίαν ἐς ὕβριν .
οὗτοι καὶ μάλιστα διαβάλλουσι τὸ πρᾶγμα τῷ μετανοεῖν καὶ ἀσχάλλειν , ὅταν ἢ δόξαν ἐλπίσαντες ἀδοξίᾳ περιπέσωσιν , ἢ φοβεροὶ προσδοκήσαντες ἑτέροις ἔσεσθαι διὰ δύναμιν εἰς πράγματα κινδύνους ἔχοντα καὶ ταραχὰς ;
ἄγωνται .
ὁ δ ὡς μάλιστα προσῆκον ἑαυτῷ καὶ κάλλιστον ἔργον ἀπὸ γνώμης καὶ λογισμῷ τὰ κοινὰ πράσσειν ἀρξάμενος ὑπ οὐδενὸς ἐκπλήττεται τούτων οὐ δ ἀναστρέφεται τὴν γνώμην .
οὔ τε γὰρ ἐπ ἐργασίᾳ καὶ χρηματισμῷ προσιτέον τοῖς κοινοῖς , ὡς οἱ περὶ Στρατοκλέα καὶ Δρομοκλείδην ἐπὶ τὸ χρυσοῦν θέρος , τὸ βῆμα μετὰ παιδιᾶς οὕτως ὀνομάζοντες , ἀλλήλους παρεκάλουν οὔ θ οἷον ἐπιλήπτους ὑπὸ πάθους ἄφνω γενομένους , ὡς Γάιος Γράκχος ἐπὶ θερμοῖς τοῖς περὶ τὸν ἀδελφὸν ἀτυχήμασιν ἀπωτάτω τῶν κοινῶν τὸν βίον θέμενος , εἶθ ὕβρει τινῶν καὶ λοιδορίᾳ πρὸς αὐτὸν ἀναφλεχθεὶς ὑπ ὀργῆς , ἐνέπεσε τοῖς κοινοῖς 0 ·
καὶ ταχὺ μὲν ἐπλήσθη πραγμάτων καὶ δόξης , ζητῶν δὲ παύσασθαι καὶ δεόμενος μεταβολῆς καὶ ἡσυχίας οὐχ εὗρε καταθέσθαι τὴν δύναμιν αὐτοῦ διὰ μέγεθος ἀλλὰ προαπώλετο ·
τούς τε πρὸς ἅμιλλαν ἢ δόξαν ὥσπερ ὑποκριτὰς εἰς θέατρον ἀναπλάττοντας ἑαυτοὺς ἀνάγκη μετανοεῖν , ἢ δουλεύοντας ὧν ἄρχειν ἀξιοῦσιν ἢ προσκρούοντας οἷς ἀρέσκειν ἐθέλουσιν 0 1 .
ἀλλ ὥσπερ εἰς φρέαρ οἶμαι τὴν πολιτείαν τοὺς μὲν ἐμπίπτοντας αὐτομάτως καὶ παραλόγως ταράττεσθαι καὶ μετανοεῖν , τοὺς δὲ καταβαίνοντας ἐκ παρασκευῆς καὶ λογισμοῦ καθ ἡσυχίαν χρῆσθαί τε τοῖς πράγμασι μετρίως καὶ πρὸς μηδὲν δυσκολαίνειν , ἅτε δὴ τὸ καλὸν αὐτὸ καὶ μηδὲν ἄλλο τῶν πράξεων ἔχοντας τέλος 0 ·
οὕτω δὴ τὴν προαίρεσιν ἀπερείσαντας ἐν ἑαυτοῖς καὶ ποιήσαντας ἄτρεπτον καὶ δυσμετάθετον , τρέπεσθαι χρὴ πρὸς κατανόησιν τοῦ ἤθους τῶν πολιτῶν , ὃ μάλιστα συγκραθὲν ἐκ πάντων ἐπιφαίνεται καὶ ἰσχύει .
τὸ μὲν γὰρ εὐθὺς αὐτὸν ἐπιχειρεῖν ἠθοποιεῖν καὶ μεθαρμόττειν τοῦ δήμου τὴν φύσιν οὐ ῥᾴδιον οὐ δ ἀσφαλές , ἀλλὰ καὶ χρόνου δεόμενον πολλοῦ καὶ μεγάλης δυνάμεως 0 .
δεῖ δ , ὥσπερ οἶνος ἐν ἀρχῇ μὲν ὑπὸ τῶν ἠθῶν κρατεῖται τοῦ πίνοντος ἡσυχῆ δὲ διαθάλπων καὶ κατακεραννύμενος αὐτὸς ἠθοποιεῖ τὸν πίνοντα καὶ μεθίστησιν , οὕτω τὸν πολιτικόν , ἕως ἂν ἰσχὺν ἀγωγὸν ἐκ δόξης καὶ πίστεως κατασκευάσηται , τοῖς ὑποκειμένοις ἤθεσιν εὐάρμοστον εἶναι καὶ στοχάζεσθαι τούτων , ἐπιστάμενον οἷς χαίρειν ὁ δῆμος καὶ ὑφ ὧν ἄγεσθαι πέφυκεν ·
οἷον ὁ Ἀθηναίων εὐκίνητός ἐστι πρὸς ὀργήν , εὐμετάθετος πρὸς ἔλεον , μᾶλλον ὀξέως ὑπονοεῖν ἢ διδάσκεσθαι καθ ἡσυχίαν βουλόμενος 0 ·
ὥσπερ τῶν ἀνδρῶν τοῖς ἀδόξοις καὶ ταπεινοῖς βοηθεῖν προθυμότερος , οὕτω τῶν λόγων τοὺς παιγνιώδεις καὶ γελοίους ἀσπάζεται καὶ προτιμᾷ τοῖς μὲν ἐπαινοῦσιν αὐτὸν μάλιστα χαίρει , τοῖς δὲ σκώπτουσιν ἣκιστα δυσχεραίνει φοβερός ἐστιν ἄχρι τῶν ἀρχόντων , εἶτα φιλάνθρωπος ἄχρι τῶν πολεμίων 0 .
ἕτερον ἦθος τοῦ Καρχηδονίων δήμου , πικρόν , σκυθρωπόν , ὑπήκοον τοῖς ἄρχουσι , βαρὺ τοῖς ὑπηκόοις , ἀγεννέστατον ἐν φόβοις , ἀγριώτατον ἐν ὀργαῖς , ἐπίμονον τοῖς γνωσθεῖσι , πρὸς παιδιὰν καὶ χάριν ἀνήδυντον καὶ σκληρόν 0 ·
οὐκ ἂν οὗτοι , Κλέωνος 0 ;
ἀξιοῦντος αὐτούς , ἐπεὶ τέθυκε καὶ ξένους ἑστιᾶν μέλλει , τὴν ἐκκλησίαν ὑπερθέσθαι , γελάσαντες ἂν καὶ κροτήσαντες ἀνέστησαν οῦδ  Ἀλκιβιάδην ὄρτυγος ἐν τῷ λέγειν διαφυγόντος ἐκ τοῦ ἱματίου , φιλοτίμως συνθηρεύσαντες ἀπέδωκαν ἄν ·
ἀλλὰ καὶ ἀπέκτειναν ἄν , ὡς ὑβρίζοντας καὶ τρυφῶντας ·
ὅπου καὶ Ἄννωνα λέοντι χρώμενον σκευοφόρῳ παρὰ τὰς στρατείας αἰτιασάμενοι τυραννικὰ φρονεῖν ἐξήλασαν .
, οἶμαι δ ἂν ἔγωγε μη δὲ Θηβαίους ἀποσχέσθαι γραμμάτων πολεμίων κυρίους γενομένους , ὡς Ἀθηναῖοι Φιλίππου γραμματοφόρους λαβόντες ἐπιστολὴν ἐπιγεγραμμένην Ὀλυμπιάδι κομίζοντας οὐκ ἔλυσαν οὐ δ ἀπεκάλυψαν ἀπόρρητον ἀνδρὸς ἀποδήμου πρὸς γυναῖκα φιλοφροσύνην οὐδέ γ αὖ πάλιν Ἀθηναίους , Ἐπαμεινώνδου πρὸς τὴν κατηγορίαν ἀπολογεῖσθαι μὴ θέλοντος ἀλλ ἀναστάντος ἐκ τοῦ θεάτρου καὶ διὰ τῆς ἐκκλησίας εἰς τὸ γυμνάσιον ἀπιόντος , εὐκόλως ἐνεγκεῖν τὴν ὑπεροψίαν καὶ τὸ φρόνημα τ ἀνδρός ·
πολλοῦ δ ἂν ἔτι καὶ Σπαρτιάτας δεῆσαι τὴν Στρατοκλέους ὕβριν ὑπομεῖναι καὶ βωμολοχίαν , πείσαντος μὲν αὐτοὺς εὐαγγέλια θύειν ὡς νενικηκότας , ἐπεὶ δέ , τῆς ἥττης ἀληθῶς ἀπαγγελθείσης , ἠγανάκτουν , ἐρωτῶντος τὸν δῆμον τί ἠδίκηται , τρεῖς ἡμέρας δι αὐτὸν ἡδέως γεγονώς .
οἱ μὲν οὖν αὐλικοὶ κόλακες ὥσπερ ὀρνιθοθῆραι μιμούμενοι τῇ φωνῇ καὶ συνεξομοιοῦντες ἑαυτοὺς ὑποδύονται μάλιστα καὶ προσάγουσι δι ἀπάτης τοῖς βασιλεῦσι τῷ δὲ πολιτικῷ μιμεῖσθαι μὲν οὐ προσήκει τοῦ δήμου τὸν τρόπον , ἐπίστασθαι δὲ καὶ χρῆσθαι πρὸς ἕκαστον , οἷς ἁλώσιμός ἐστιν 0 ·
ἡ γὰρ ἄγνοια τῶν ἠθῶν ἀστοχίας φέρει καὶ διαπτώσεις οὐχ ἥττονας ἐν ταῖς πολιτείαις ἢ ταῖς φιλίαις τῶν βασιλέων 0 .
τὸ μὲν οὖν τῶν πολιτῶν ἦθος ἰσχύοντα δεῖ καὶ πιστευόμενον ἤδη πειρᾶσθαι ῥυθμίζειν ἀτρέμα πρὸς τὸ βέλτιον ὑπάγοντα καὶ πράως μεταχειριζόμενον ·
ἐργώδης γὰρ ἡ μετάθεσις τῶν πολλῶν 0 .
αὐτὸς δ ὥσπερ ἐν θεάτρῳ τὸ λοιπὸν ἀναπεπταμένῳ βιωσόμενος , ἐξάσκει καὶ κατακόσμει τὸν τρόπον 0 ·
εἰ δὲ μὴ ῥᾴδιον ἀπαλλάξαι παντάπασι τῆς ψυχῆς τὴν κακίαν , ὅσα γοῦν ἐπανθεῖ μάλιστα καὶ προπίπτει τῶν ἁμαρτημάτων ἀφαιρῶν καὶ κολούων 0 .
ἀκούεις γάρ , ὅτι καὶ Θεμιστοκλῆς ἅπτεσθαι τῆς πολιτείας διανοούμενος ἀπέστησε τῶν πότων καὶ τῶν κώμων ἑαυτόν , ἀγρυπνῶν δὲ καὶ νήφων καὶ πεφροντικὼς ἔλεγε πρὸς τοὺς συνήθεις , ὡς οὐκ ἐᾷ καθεύδειν αὐτὸν τὸ Μιλτιάδου τρόπαιον ·
περικλῆς δὲ καὶ περὶ τὸ σῶμα καὶ τὴν δίαιταν ἐξήλλαξεν αὑτὸν ἠρέμα βαδίζειν καὶ πράως διαλέγεσθαι καὶ τὸ πρόσωπον ἀεὶ συνεστηκὸς ἐπιδείκνυσθαι καὶ τὴν χεῖρα συνέχειν ἐντὸς τῆς περιβολῆς καὶ μίαν ὁδὸν πορεύεσθαι τὴν ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ τὸ βουλευτήριον .
οὐ γὰρ εὐμεταχείριστον οὐ δὲ ῥᾴδιον ἁλῶναι τὴν σωτήριον ἅλωσιν ὑπὸ τοῦ τυχόντος ὄχλος , ἀλλ ἀγαπητόν , εἰ μή τ ὄψει μή τε φωνῇ πτυρόμενος ὥσπερ θηρίον ὕποπτον καὶ ποικίλον ἐνδέχοιτο τὴν ἐπιστασίαν 0 1 .
ᾧ τοίνυν οὐ δὲ τούτων ἐπιμελητέον ἐστὶ παρέργως , ἦπου τῶν περὶ τὸν βίον καὶ τὸ ἦθος ἀμελητέον ὅπως ψόγου καθαρὰ καὶ διαβολῆς ἁπάσης 0 ;
οὐ γὰρ ὧν λέγουσιν ἐν κοινῷ καὶ πράττουσιν οἱ πολιτευόμενοι μόνον εὐθύνας διδόασιν , ἀλλὰ καὶ δεῖπνον αὐτῶν πολυπραγμονεῖται καὶ κοίτη καὶ γάμος καὶ παιδιὰ καὶ σπουδὴ πᾶσα .
τί γὰρ δεῖ λέγειν Ἀλκιβιάδην ;
ὃν περὶ τὰ κοινὰ πάντων ἐνεργότατον ὄντα καὶ στρατηγὸν ἀήττητον ἀπώλεσεν ἡ περὶ τὴν δίαιταν ἀναγωγία καὶ θρασύτης , καὶ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν αὐτοῦ τὴν πόλιν ἀνόνητον ἐποίησε διὰ τὴν πολυτέλειαν καὶ τὴν ἀκολασίαν ὅπου καὶ Κίμωνος οὗτοι τὸν οἶνον , καὶ Ῥωμαῖοι Σκιπίωνος οὐδὲν ἄλλο ἔχοντες λέγειν τὸν ὕπνον ᾐτιῶντο 0 ·
πομπήιον δὲ Μάγνον ἐλοιδόρουν οἱ ἐχθροί , παραφυλάξαντες ἑνὶ δακτύλῳ τὴν κεφαλὴν κνώμενον .
ὡς γὰρ ἐν προσώπῳ φακὸς καὶ ἀκροχορδὼν δυσχεραίνεται μᾶλλον ἢ στίγματα καὶ κολοβότητες καὶ οὐλαὶ τοῦ λοιποῦ σώματος , οὕτω τὰ μικρὰ φαίνεται μεγάλα τῶν ἁμαρτημάτων ἐν ἡγεμονικοῖς καὶ πολιτικοῖς ὁρώμενα βίοις διὰ δόξαν , ἣν οἱ πολλοὶ περὶ ἀρχῆς καὶ πολιτείας ἔχουσιν , ὡς πράγματος μεγάλου καὶ καθαρεύειν ἀξίου πάσης ἀτοπίας καὶ πλημμελείας 0 .
εἰκότως οὖν Λιούιος Δροῦσος ὁ δημαγωγὸς εὐδοκίμησεν ὅτι , τῆς οἰκίας αὐτοῦ πολλὰ μέρη κάτοπτα τοῖς γειτνιῶσιν ἐχούσης καὶ τῶν τεχνιτῶν τινος ὑπισχνουμένου ταῦτ ἀποστρέψειν καὶ μεταθήσειν ἀπὸ πέντε μόνων ταλάντων , δέκα ἔφη λαβὼν ὅλην μου ποίησον καταφανῆ τὴν οἰκίαν , ἵνα πάντες ὁρῶσιν οἱ πολῖται πῶς διαιτῶμαι ·
καὶ γὰρ ἦν ἀνὴρ σώφρων καὶ κόσμιος .
ἴσως δὲ ταύτης οὐδὲν ἔδει τῆς καταφανείας αὐτῷ ·
διορῶσι γὰρ οἱ πολλοὶ καὶ τὰ πάνυ βαθέως περιαμπέχεσθαι δοκοῦντα τῶν πολιτευομένων ἢθη καὶ βουλεύματα καὶ πράξεις καὶ βίους , οὐχ ἧττον ἀπὸ τῶν ἰδίων ἢ τῶν δημοσίων ἐπιτηδευμάτων τὸν μὲν φιλοῦντες καὶ θαυμάζοντες τὸν δὲ δυσχεραίνοντες καὶ καταφρονοῦντες .
τί οὖν δή 0 ;
οὐχὶ καὶ τοῖς ἀσελγῶς καὶ τεθρυμμένως ζῶσιν αἱ πόλεις χρῶνται ;
καὶ γὰρ αἱ κιττῶσαι λίθους καὶ οἱ ναυτιῶντες ἁλμυρίδας καὶ τὰ τοιαῦτα βρώματα διώκουσι πολλάκις , εἶτ ὀλίγον ὕστερον ἐξέπτυσαν καὶ ἀπεστράφησαν ·
οὕτω καὶ οἱ δῆμοι διὰ τρυφὴν καὶ ὕβριν βελτιόνων ἀπορίᾳ δημαγωγῶν χρῶνται τοῖς ἐπιτυχοῦσι βδελυττόμενοι καὶ καταφρονοῦντες , εἶτα χαίρουσι τοιούτων εἰς αὐτοὺς λεγομένων , οἷα Πλάτων ὁ κωμικὸς τὸν Δῆμον αὐτὸν λέγοντα ποιεῖ λαβοῦ , λαβοῦ τῆς χειρὸς ὡς τάχιστά μου , μέλλω στρατηγὸν χειροτονεῖν Ἀγύρριον καὶ πάλιν αἰτοῦντα λεκάνην καὶ πτερόν , ὅπως ἐμέσῃ , λέγοντα προσίσταταί μου πρὸς τὸ βῆμα Μαντίας καὶ βόσκει δυσώδη Κέφαλον , ἐχθίστην νόσον .
ὁ δὲ Ῥωμαίων δῆμος , ὑπισχνουμένου τι Κάρβωνος καὶ προστιθέντος ὅρκον δή τινα καὶ ἀράν , ἀντώμοσεν ὁμοῦ μὴ πιστεύειν .
ἐν δὲ Λακεδαίμονι τινὸς Δημοσθένους ἀνδρὸς ἀκολάστου γνώμην εἰπόντος ἁρμόζουσαν , ἀπέρριψεν ὁ δῆμος , οἱ δ Ἔφοροι κληρώσαντες ἕνα τῶν γερόντων ἐκέλευσαν εἰπεῖν τὸν αὐτὸν λόγον ἐκεῖνον , ὥσπερ εἰς καθαρὸν ἀγγεῖον ἐκ ῥυπαροῦ μετεράσαντες , ὅπως εὐπρόσδεκτος γένηται τοῖς πολλοῖς 0 .
οὕτω μεγάλην ἔχει ῥοπὴν ἐν πολιτείᾳ πίστις ἤθους καὶ τ οὐναντίον .
οὐ μὴν ἀμελητέον γε διὰ τοῦτο τῆς περὶ τὸν λόγον χάριτος καὶ δυνάμεως ἐν ἀρετῇ θεμένους τὸ σύμπαν , ἀλλὰ τὴν ῥητορικὴν νομίσαντας μὴ δημιουργὸν ἀλλά τοι συνεργὸν εἶναι πειθοῦς , ἐπανορθωτέον τὸ τοῦ Μενάνδρου τρόπος ἔσθ ὁ πείθων τοῦ λέγοντος , οὐ λόγος ·
καὶ γὰρ ὁ τρόπος καὶ ὁ λόγος εἰ μὴ νὴ Δία φήσει τις , ὡς τὸν κυβερνήτην ἄγειν τὸ πλοῖον οὐ τὸ πηδάλιον , καὶ τὸν ἱππέα στρέφειν τὸν ἵππον οὐ τὸν χαλινόν , οὕτω πόλιν πείθειν οὐ λόγῳ , ἀλλὰ τρόπῳ χρωμένην ὥσπερ οἴακι καὶ χαλινῷ τὴν πολιτικὴν ἀρετήν , ὅπερ εὐστροφώτατον ζῷον , ὥς φησι Πλάτων , οἷον ἐκ πρύμνης ἁπτομένην καὶ κατευθύνουσαν 0 1 2 .
ὅπου γὰρ οἱ μεγάλοι βασιλεῖς ἐκεῖνοι καὶ διογενεῖς , ὡς Ὅμηρός φησιν , ἁλουργίσι καὶ σκήπτροις καὶ δορυφόροις καὶ θεῶν χρησμοῖς ἐξογκοῦσιν ἑαυτούς , καὶ δουλούμενοι τῇ σεμνότητι τοὺς πολλοὺς ὡς κρείττονες , ὅμως ἐβούλοντο μύθων ῥητῆρες εἶναι καὶ οὐκ ἠμέλουν τῆς τοῦ λέγειν χάριτος οὐ δ ἀγορέων , ἵνα τ ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσιν οὐ δὲ Διὸς Βουλαίου μόνον ἔχρῃζον οὐ δ Ἄρεος Ἐνυαλίου καὶ Στρατίας Ἀθηνᾶς , ἀλλὰ καὶ τὴν Καλλιόπην παρεκάλουν ἣ δὴ βασιλεῦσιν ἅμ αἰδοίοισιν ὀπηδεῖ πραΰνουσα πειθοῖ καὶ κατᾴδουσα τῶν δήμων τὸ αὔθαδες καὶ βίαιον 0 ·
ἦ που δυνατὸν ἄνθρωπον ἰδιώτην ἐξ ἱματίου καὶ σχήματος δημοτικοῦ πόλιν ἄγειν βουλόμενον ἐξισχῦσαι καὶ κρατῆσαι τῶν πολλῶν , εἰ μὴ λόγον ἔχοι συμπείθοντα καὶ προσαγόμενον 0 ;
οἱ μὲν οὖν τὰ πλοῖα κυβερνῶντες ἑτέροις χρῶνται κελευσταῖς , ὁ δὲ πολιτικὸς ἐν ἑαυτῷ μὲν ὀφείλει τὸν κυβερνῶντα νοῦν ἔχειν ἐν ἑαυτῷ δὲ τὸν ἐγκελευόμενον λόγον , ὅπως μὴ δέηται φωνῆς ἀλλοτρίας μη δ ὥσπερ Ἰφικράτης ὑπὸ τῶν περὶ Ἀριστοφῶντα καταρρητορευόμενος λέγῃ βελτίων μὲν ὁ τῶν ἀντιδίκων ὑποκριτὴς δρᾶμα δὲ τ οὐμὸν ἄμεινον μη δὲ πολλάκις δέηται τῶν Εὐριπιδείων ἐκείνων εἴ θ ἦν ἄφωνον σπέρμα δυστήνων βροτῶν 0 ·
καὶ φεῦ φεῦ , τὸ μὴ τὰ πράγματ ἀνθρώποις ἔχειν φωνήν , ἵν ἦσαν μηδὲν οἱ δεινοὶ λέγειν 0 .
ταῦτα μὲν γὰρ ἴσως Ἀλκαμένει καὶ Νησιώτῃ καὶ Ἰκτίνῳ καὶ πᾶσι τοῖς βαναύσοις καὶ χειρώναξι τὸ δύνασθαι λέγειν ἀπομνυμένοις δοτέον ἀποδιδράσκειν ·
ὥσπερ Ἀθήνησιν ἀρχιτεκτόνων ποτὲ δυεῖν ἐξεταζομένων πρὸς δημόσιον ἔργον ὁ μὲν αἱμύλος καὶ κομψὸς εἰπεῖν λόγον τινὰ διελθὼν περὶ 0 ·
τῆς κατασκευῆς μεμελετημένον ἐκίνησε τὸν δῆμον , ὁ δὲ βελτίων τῇ τέχνῃ λέγειν δ ἀδύνατος , παρελθὼν εἰς μέσον εἶπεν ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ὡς οὗτος εἴρηκεν , ἐγὼ ποιήσω τὴν γὰρ Ἐργάνην οὗτοι μόνον θεραπεύουσιν , ὥς φησι Σοφοκλῆς , οἱ παρ ἄκμονι τυπάδι βαρείᾳ καὶ πληγαῖς ὑπακούουσαν ὕλην ἄψυχον δημιουργοῦντες 0 ·
ὁ δὲ τῆς Πολιάδος Ἀθηνᾶς καὶ τῆς Βουλαίας Θέμιδος ἣ τ ἀνδρῶν ἀγορὰς ἠμὲν λύει ἠδὲ καθίζει προφήτης , ἑνὶ χρώμενος ὀργάνῳ τῷ λόγῳ τὰ μὲν πλάττων καὶ συναρμόττων , τὰ δ ἀντιστατοῦντα πρὸς τὸ ἔργον ὥσπερ ὄζους τινὰς ἐν ξύλῳ καὶ διπλόας ἐν σιδήρῳ μαλάσσων καὶ καταλεαίνων , κοσμεῖ τὴν πόλιν 0 .
διὰ τοῦτ ἦν ἡ κατὰ Περικλέα πολιτεία , λόγῳ μέν ὥς φησι Θουκυδίδης δημοκρατία , ἔργῳ δ ὑπὸ τοῦ πρώτου ἀνδρὸς ἀρχὴ διὰ τὴν τοῦ λόγου δύναμιν 0 1 2 .
ἐπεὶ καὶ Κίμων ἀγαθὸς ἦν καὶ Ἐφιάλτης καὶ Θουκυδίδης , ἀλλ ἐρωτηθεὶς οὗτος ὑπ Ἀρχιδάμου τοῦ βασιλέως τῶν Σπαρτιατῶν πότερον αὐτὸς ἢ Περικλῆς παλαίει βέλτιον οὐκ ἂν εἰδείη τις εἶπεν 0 ·
ὅταν γὰρ ἐγὼ καταβάλω παλαίων , ἐκεῖνος λέγων μὴ πεπτωκέναι , νικᾷ καὶ πείθει τοὺς θεωμένους .
τοῦτο δ οὐκ αὐτῷ μόνον ἐκείνῳ δόξαν ἀλλὰ καὶ τῇ πόλει σωτηρίαν ἔφερε ·
πειθομένη γὰρ αὐτῷ τὴν ὑπάρχουσαν εὐδαιμονίαν ἔσῳζε , τῶν δ ἐκτὸς ἀπείχετο .
νικίας δὲ τὴν αὐτὴν προαίρεσιν ἔχων , πειθοῦς δὲ τοιαύτης ἐνδεὴς ὢν καὶ καθάπερ ἀμβλεῖ χαλινῷ τῷ λόγῳ πειρώμενος ἀποστρέφειν τὸν δῆμον , οὐ κατέσχεν οὐ δ ἐκράτησεν , ἀλλ ᾤχετο βίᾳ φερόμενος εἰς Σικελίαν καὶ συνεκτραχηλιζόμενος .
τὸν μὲν οὖν λύκον οὔ φασι τῶν ὤτων κρατεῖν , δῆμον δὲ καὶ πόλιν ἐκ τῶν ὤτων ἄγειν δεῖ μά λιστα , μή , καθάπερ ἔνιοι τῶν ἀγυμνάστων περὶ λόγον λαβὰς ἀμούσους καὶ ἀτέχνους ζητοῦντες ἐν τοῖς πολλοῖς τῆς γαστρὸς ἕλκουσιν εὐωχοῦντες ἢ τοῦ βαλλαντίου διδόντες , ἢ πυρρίχας τινὰς ἢ μονομάχων θεάματα παρασκευάζοντες ἀεὶ δημαγωγοῦσι , μᾶλλον δὲ δημοκοποῦσι .
δημαγωγία γὰρ ἡ διὰ λόγου πειθομένων ἐστίν , αἱ δὲ τοιαῦται τιθασεύσεις τῶν ὄχλων οὐδὲν ἀλόγων ζῴων ἄγρας καὶ βουκολήσεως διαφέρουσιν .
ὁ μέντοι λόγος ἔστω τοῦ πολιτικοῦ μή τε νεαρὸς καὶ θεατρικός , ὥσπερ πανηγυρίζοντος καὶ στεφανηπλοκοῦντος ἐξ ἁπαλῶν καὶ ἀνθηρῶν ὀνομάτων μή τ αὖ πάλιν , ὡς ὁ Πυθέας τὸν Δημοσθένους ἔλεγεν , ἐλλυχνίων ὄζων καὶ σοφιστικῆς περιεργίας ἐνθυμήμασι πικροῖς καὶ περιόδοις πρὸς κανόνα καὶ διαβήτην ἀπηκριβωμέναις ·
ἀλλ ὥσπερ οἱ μουσικοὶ τὴν θίξιν ἀξιοῦσι τῶν χορδῶν ἠθικὴν καταφαίνεσθαι μὴ κρουστικήν , οὕτω τῷ λόγῳ τοῦ πολιτευομένου καὶ συμβουλεύοντος καὶ ἄρχοντος ἐπιφαινέσθω μὴ δεινότης μη δὲ πανουργία , μη δ εἰς ἔπαινον αὐτοῦ τιθέσθω τὸ ἑκτικῶς ἢ τεχνικῶς ἢ διαιρετικῶς , ἀλλ ἤθους ἀπλάστου καὶ φρονήματος ἀληθινοῦ καὶ παρρησίας πατρικῆς καὶ προνοίας καὶ συνέσεως κηδομένης ὁ λόγος ἔστω μεστός , ἐπὶ τῷ καλῷ τὸ κεχαρισμένον ἔχων καὶ ἀγωγὸν ἔκ τε σεμνῶν ὀνομάτων καὶ νοημάτων ἰδίων καὶ πιθανῶν .
δέχεται δ ὁ πολιτικὸς λόγος δικανικοῦ μᾶλλον καὶ γνωμολογίας καὶ ἱστορίας καὶ μύθους καὶ μεταφοράς , αἷς μάλιστα κινοῦσιν οἱ χρώμενοι μετρίως καὶ κατὰ καιρόν ·
ὡς ὁ εἰπὼν μὴ ποιήσητε ἑτερόφθαλμον τὴν Ἑλλάδα καὶ Δημάδης τὰ ναυάγια λέγων πολιτεύεσθαι τῆς πόλεως , καὶ Ἀρχίλοχος μη δ ὁ Ταντάλου λίθος τῆσδ ὑπὲρ νήσου κρεμάσθω καὶ Περικλῆς τὴν λήμην τοῦ Πειραιῶς ἀφελεῖν κελεύων 0 ·
καὶ Φωκίων ἐπὶ τῆς Λεωσθένους νίκης καλὸν τὸ στάδιον εἶναι , δεδιέναι δὲ τοῦ πολέμου τὸν δόλιχον 0 .