Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἔφη δὲ καταβὰς εἰς τὸ μαντεῖον περιτυχεῖν σκότῳ πολλῷ τὸ πρῶτον , εἶτ ἐπευξάμενος κεῖσθαι πολὺν χρόνον , οὐ μάλα συμφρονῶν ἐναργῶς εἴ τ ἐγρήγορεν εἴ τ ὠνειροπόλει πλὴν δόξαι γε , τῆς κεφαλῆς ἅμα ψόφῳ προσπεσόντι πληγείσης , τὰς ῥαφὰς διαστάσας μεθιέναι τὴν ψυχήν .
ὡς δ ἀναχωροῦσα κατεμίγνυτο πρὸς ἀέρα διαυγῆ καὶ καθαρὸν ἀσμένη , πρῶτον μὲν ἀναπνεῦσαι τότε δοκεῖν διὰ χρόνου συχνοῦ σιεινομένην τέως , καὶ πλείονα γίγνεσθαι τῆς πρότερον ὥσπερ ἱστίον ἐκπεταννύμενον ἔπειτα κατακούειν ἀμαυρῶς ῥοίζου τινὸς ὑπὲρ κεφαλῆς περιελαυνομένου φωνὴν ἡδεῖαν ἱέντος 0 .
ἀναβλέψας δὲ τὴν μὲν γῆν οὐδαμοῦ καθορᾶν , νήσους δὲ λαμπομένας μαλακῷ πυρί , κατ ἀλλήλων ἐξαμειβούσας ἄλλην ἄλλοτε χρόαν , ὥσπερ βαφὴν ἄγειν τῷ φωτὶ ποικιλλομένῳ κατὰ τὰς μεταβολάς 0 .
φαίνεσθαι δὲ πλήθει μὲν ἀναρίθμους μεγέθει δ ὑπερφυεῖς , οὐκ ἴσας δὲ πάσας ἀλλ ὁμοίως κυκλοτερεῖς 0 ·
οἴεσθαι δὲ ταύταις τὸν αἰθέρα κύκλῳ φερομέναις ὑπορροιζεῖν εἶναι γὰρ ὁμολογουμένην τῇ τῆς κινήσεως λειότητι τὴν πραότητα τῆς φωνῆς ἐκείνης ἐκ πασῶν συνηρμοσμένης .
διὰ μέσου δ αὐτῶν θάλασσαν ἢ λίμνην ὑποκεχύσθαι τοῖς χρώμασι διαλάμπουσαν διὰ τῆς γλαυκότητος ἐπιμιγνυμένοις ·
καὶ τῶν νήσων ὀλίγας μὲν ἐκπλεῖν κατὰ πόρον καὶ διακομίζεσθαι πέραν τοῦ ῥεύματος , ἄλλας δὲ πολλὰς ἐφέλκεσθαι τῇ σχεδὸν ὑποφερομένας 0 .
εἶναι δὲ τῆς θαλάσσης πῆ μὲν πολὺ βάθος κατὰ νότον , μάλιστα δ ἀραιὰ τενάγη καὶ βραχέα , πολλαχῆ δὲ καὶ ὑπερχεῖσθαι καὶ ἀπολείπειν αὖθις οὐ μεγάλας ἐκβολὰς λαμβάνουσαν , καὶ τῆς χρόας τὸ μὲν ἄκρατον καὶ πελάγιον , τὸ δ οὐ καθαρὸν ἀλλὰ συγκεχυμένον καὶ λιμνῶδες 0 1 2 .
τῶν ·
δὲ ῥοθίων τὰς νήσους ἅμα περαινομένας ἐπανάγειν οὐδὲν εἰς τ αὐτὸ τῇ ἀρχῇ συνάπτειν πέρας οὐ δὲ ποιεῖν κύκλον , ἀλλ ἡσυχῆ παραλλάσσειν τὰς ἐπιβολὰς ἕλικα ποιούσας μίαν ἐν τῷ περιστρέφεσθαι 0 .
τούτων δὲ πρὸς τὸ μέσον μάλιστα τοῦ περιέχοντος καὶ μέγιστον ἐγκεκλίσθαι τὴν θάλασσαν ὀλίγῳ τῶν ὀκτὼ μερῶν τοῦ παντὸς ἔλαττον , ὡς αὐτῷ κατεφαίνετο 0 ·
δύο δ αὐτὴν ἔχειν ἀναστομώσεις πυρὸς ἐμβάλλοντας ἐναντίους ποταμοὺς δεχομένας , ὡς ἐπὶ πλεῖστον ἀνακοπτομένην κοχλάζειν καὶ ἀπολευκαίνεσθαι τὴν γλαυκότητα .
ταῦτα μὲν οὖν ὁρᾶν τερπόμενος τῇ θέᾳ ·
κάτω δ ἀπιδόντι φαίνεσθαι χάσμα μέγα στρογγύλον οἷον ἐκτετμημένης σφαίρας , φοβερὸν δὲ δεινῶς καὶ βαθύ , πολλοῦ σκότους πλῆρες οὐχ ἡσυχάζοντος ἀλλ ἐκταραττομένου καὶ ἀνακλύζοντος πολλάκις 0 ·
ὅθεν ἀκούεσθαι μυρίας μὲν ὠρυγὰς καὶ στεναγμοὺς ζῴων μυρίων δὲ κλαυθμὸν βρεφῶν καὶ μεμιγμένους ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν ὀδυρμούς , ψόφους δὲ παντοδαποὺς καὶ θορύβους ἐκ βάθους πόρρωθεν ἀμυδροὺς ἀναπεμπομένους οἷς οὐ μετρίως αὐτὸς ἐκπεπλῆχθαι 0 1 .
χρόνου δὲ προϊόντος , εἰπεῖν τινα πρὸς αὐτὸν οὐχ ὁρώμενον ὦ Τίμαρχε , τί ποθεῖς πυθέσθαι φράσαι δ αὐτὸν ὅτι πάντα , τί γὰρ οὐ θαυμάσιον 0 ;
ἀλλ ἡμῖν φάναι τῶν ἄνω μέτεστι μικρόν ·
ἄλλων γὰρ θεῶν ἐκεῖνα 0 ·
τὴν δὲ Φερσεφόνης μοῖραν , ἣν ἡμεῖς διέπομεν , τῶν τεττάρων μίαν οὖσαν ὧν ἡ Στὺξ ὁρίζει , βουλομένῳ σοι σκοπεῖν πάρεστιν ἐρομένου δ αὐτοῦ τίς ἡ Στύξ ἐστιν ;
ὁδὸς εἰς Ἅιδου φάναι καὶ πρόεισιν ἐξ ἐναντίας , αὐτῇ σχίζουσα τῇ κορυφῇ τὸ φῶς ἀνατείνουσα δ , ὡς ὁρᾷς , ἐκ τοῦ Ἅιδου κάτωθεν ᾗ ψαύει περιφερομένη καὶ τοῦ φωτός , ἀφορίζει τὴν ἐσχάτην μερίδα τῶν ὅλων .
τέσσαρες δ εἰσὶν ἀρχαὶ πάντων , ζωῆς μὲν ἡ πρώτη κινήσεως δ ἡ δευτέρα γενέσεως δ ἡ τρίτη φθορᾶς 0 1 2 ;
δ ἡ τελευταία 0 ·
συνδεῖ δὲ τῇ μὲν δευτέρᾳ τὴν πρώτην Μονὰς κατὰ τὸ ἀόρατον ;
τὴν δὲ δευτέραν τῇ τρίτῃ Νοῦς καθ , ἣλιον , τὴν δὲ τρίτην πρὸς τετάρτην Φύσις κατὰ σελήνην 0 1 2 ;
τῶν δὲ συνδέσμων ἑκάστου Μοῖρα κλειδοῦχος Ἀνάγκης θυγάτηρ κάθηται , τοῦ μὲν πρώτου Ἄτροπος τοῦ δὲ δευτέρου Κλωθώ , τοῦ δὲ πρὸς σελήνην Λάχεσις , περὶ ἣν ἡ καμπὴ τῆς γενέσεως 0 1 2 .
αἱ μὲν γὰρ ἄλλαι , νῆσοι θεοὺς ἔχουσι σελήνη δὲ δαιμόνων , ἐπιχθονίων οὖσα φεύγει τὴν Στύγα μικρὸν ὑπερφέρουσα 0 ·
λαμβάνεται δ ἅπαξ ἐν μέτροις δευτέροις ἑκατὸν ἑβδομήκοντα ἑπτά ·
καὶ τῆς Στυγὸς ἐπιφερομένης αἱ ψυχαὶ βοῶσι δειμαίνουσαι πολλὰς γὰρ ὁ Ἅιδης ἀφαρπάζει περιολισθανούσας ἄλλας δ ἀνακομίζεται κάτωθεν ἡ σελήνη προσνηχομένας , αἷς εἰς καιρὸν τῆς γενέσεως ἡ τελευτὴ συνέπεσε , πλὴν ὅσαι μιαραὶ καὶ ἀκάθαρτοι ταύτας δ ἀστράπτουσα καὶ μυκωμένη φοβερὸν οὐκ ἐᾷ πελάζειν , ἀλλὰ θρηνοῦσαι τὸν ἑαυτῶν πότμον ἀποσφαλλόμεναι φέρονται κάτω πάλιν ἐπ ἄλλην γένεσιν , ὡς ὁρᾷς .
ἀλλ οὐδὲν ὁρῶ τὸν Τίμαρχον εἰπεῖν ἢ πολλοὺς ἀστέρας περὶ τὸ χάσμα παλλομένους , ἑτέρους δὲ καταδυομένους εἰς αὐτό , τοὺς δ ᾅττοντας αὖ κάτωθεν 0 .
αὐτοὺς ἄρα φάναι τοὺς δαίμονας ὁρῶν ἀγνοεῖς .
ψυχὴ πᾶσα νοῦ μετέσχεν , ἄλογος δὲ καὶ ἄνους οὐκ ἔστιν , ἀλλ ὅσον ἂν αὐτῆς σαρκὶ μιχθῇ καὶ πάθεσιν , ἀλλοιούμενον τρέπεται καθ ἡδονὰς καὶ ἀλγηδόνας εἰς τὸ ἄλογον .
μίγνυται δ οὐ πᾶσα τὸν αὐτὸν τρόπον ·
ἀλλ αἱ μὲν ὅλαι κατέδυσαν εἰς σῶμα , καὶ δι ὅλων ἀναταραχθεῖσαι τὸ σύμπαν ὑπὸ παθῶν 0 .
διαφέρονται κατὰ τὸν βίον ·
αἱ δὲ πῆ μὲν ἀνεκράθησαν , πῆ δ ἔλιπον ἔξω τὸ καθαρώτατον , οὐκ ἐπισπώμενον ἀλλ οἷον ἀκρόπλουν ἐπιψαῦον ἐκ κεφαλῆς τοῦ ἀνθρώπου καθάπερ ἐν βυθῷ δεδυκότος ἄρτημα κορυφαῖον , ὀρθουμένης περὶ αὐτὸ τῆς ψυχῆς ἀνέχον ὅσον ὑπακούει καὶ οὐ κρατεῖται τοῖς πάθεσιν 0 .
τὸ μὲν οὖν ὑποβρύχιον ἐν τῷ σώματι φερόμενον ψυχὴ λέγεται ·
τὸ δὲ φθορᾶς λειφθὲν οἱ πολλοὶ νοῦν καλοῦντες ἐντὸς εἶναι νομίζουσιν αὑτῶν , ὥσπερ ἐν τοῖς ἐσόπτροις τὰ φαινόμενα κατ ἀνταύγειαν οἱ δ ὀρθῶς ὑπονοοῦντες , ὡς ἐκτὸς ὄντα δαίμονα προσαγορεύουσι 0 .
τοὺς μὲν οὖν ἀποσβέννυσθαι δοκοῦντας ἀστέρας , ὦ Τίμαρχε φάναι τὰς εἰς σῶμα καταδυομένας ὅλας ψυχὰς ὁρᾶν νόμιζε , τοὺς δ οἷον ἀναλάμποντας πάλιν καὶ ἀναφαινομένους κάτωθεν , ἀχλύν τινα καὶ ζόφον ὥσπερ πηλὸν ἀποσειομένους , τὰς ἐκ τῶν σωμάτων ἐπαναπλεούσας μετὰ τὸν θάνατον 0 ·
οἱ δ ἄνω διαφερόμενοι δαίμονὲς εἰσι τῶν νοῦν ἔχειν λεγομένων ἀνθρώπων .
πειράθητι δὲ κατιδεῖν ἑκάστου τὸν σύνδεσμον , ᾧ τῇ ψυχῇ συμπέφυκε .
ταῦτ ἀκούσας αὐτὸς ἀκριβέστερον προσέχειν καὶ θεᾶσθαι τῶν ἀστέρων ἀποσαλεύοντας τοὺς μὲν ἧττον τοὺς δὲ μᾶλλον , ὥσπερ τοὺς τὰ δίκτυα διασημαίνοντας ἐν τῇ θαλάσσῃ φελλοὺς ὁρῶμεν ἐπιφερομένους 0 1 ·
ἐνίους δὲ τοῖς κλωθομένοις ἀτράκτοις ὁμοίως ἐγκατατεταραγμένην καὶ ἀνώμαλον ἕλκοντας , οὐ δυναμένους καταστῆσαι τὴν κίνησιν ἐπ εὐθείας 0 .
λέγειν δὲ τὴν φωνὴν τοὺς μὲν εὐθεῖαν καὶ τεταγμένην κίνησιν ἔχοντας εὐηνίοις ψυχαῖς χρῆσθαι διὰ τροφὴν καὶ παίδευσιν ἀστείαν , οὐκ ἄγαν σκληρὸν καὶ ἄγριον παρεχομέναις τὸ ἄλογον τοὺς δ ἄνω καὶ κάτω πολλάκις ἀνωμάλως καὶ τεταραγμένως ἐγκλίνοντας , οἷον ἐκ δεσμοῦ σπαραττομένους , δυσπειθέσι καὶ ἀναγώγοις δι ἀπαιδευσίαν ζυγομαχεῖν ἤθεσι , πῆ μὲν κρατοῦντας καὶ περιάγοντας 0 ;
ἐπὶ δεξιάν , πῆ δὲ καμπτομένους ὑπὸ τῶν παθῶν καὶ συνεφελκομένους τοῖς ἁμαρτήμασιν , εἶτα πάλιν ἀντιτείνοντας καὶ βιαζομένους 0 .
τὸν μὲν γὰρ σύνδεσμον οἷα χαλινὸν τῷ ἀλόγῳ τῆς ψυχῆς ἐμβεβλημένον , ὅταν ἀντισπάσῃ , τὴν λεγομένην μεταμέλειαν ἐπάγειν ταῖς ἁμαρτίαις καὶ τὴν ἐπὶ ταῖς ἡδοναῖς , ὅσαι παράνομοι καὶ ἀκρατεῖς , αἰσχύνην , ἀλγηδόνα καὶ πληγὴν οὖσαν ἐνθένδε τῆς ψυχῆς ὑπὸ τοῦ κρατοῦντος καὶ ἄρχοντος ἐπιστομιζομένης 0 1 ·
μέχρι ἂν οὕτω κολαζομένη πειθήνιος γένηται καὶ συνήθης ὥσπερ θρέμμα πρᾶον ἄνευ πληγῆς καὶ ἀλγηδόνος ὑπὸ συμβόλων ὀξέως καὶ σημείων , αἰσθανομένη τοῦ δαίμονος 0 .
αὗται μὲν οὖν ὀψέ ποτε καὶ βραδέως ἄγονται καὶ καθίστανται πρὸς τὸ δέον .
ἐκ δὲ τῶν εὐηνίων ἐκείνων καὶ κατηκόων εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς καὶ γενέσεως τοῦ οἰκείου δαίμονος καὶ τὸ μαντικόν ἐστι καὶ θεοκλυτούμενον γένος ·
ὧν τὴν Ἑρμοδώρου τοῦ Κλαζομενίου ψυχὴν ἀκήκοας δήπουθεν , ὡς ἀπολείπουσα παντάπασι τὸ σῶμα νύκτωρ καὶ μεθ ἡμέραν ἐπλανᾶτο πολὺν τόπον , εἶτ αὖθις ἐπανῄει , πολλοῖς τῶν μακρὰν λεγομένων καὶ πραττομένων ἐντυχοῦσα καὶ παραγενομένη ·
μέχρι οὗ τὸ σῶμα , τῆς γυναικὸς προδούσης , λαβόντες οἱ ἐχθροὶ ψυχῆς ἔρημον οἴκοι κατέπρησαν .
τοῦτο 0 ·
μὲν οὖν οὐκ ἀληθές ἐστιν ·
οὐ γὰρ ἐξέβαινεν ἡ ψυχὴ τοῦ σώματος , ὑπείκουσα δ ἀεὶ καὶ χαλῶσα τῷ δαίμονι τὸν σύνδεσμον ἐδίδου περιδρομὴν καὶ περιφοίτησιν , ὥστε πολλὰ συνορῶντα καὶ κατακούοντα τῶν ἐκτὸς εἰσαγγέλλειν .
οἱ δ ἀφανίσαντες τὸ σῶμα κοιμωμένου μέχρι νῦν δίκην ἐν τῷ ταρτάρῳ τίνουσι .
ταῦτα δ εἴσῃ φάναι σαφέστερον , ὦ νεανία , τρίτῳ μηνὶ ·
νῦν δ ἄπιθι παυσαμένης δὲ τῆς φωνῆς , βούλεσθαι μὲν αὑτὸν ὁ Τίμαρχος ἔφη θεάσασθαι περιστρέφοντα , τίς ὁ φθεγγόμενος εἴη ·
σφόδρα δὲ τὴν κεφαλὴν αὖθις ἀλγήσας , καθάπερ βίᾳ συμπιεσθεῖσαν , οὐδὲν ἔτι γιγνώσκειν οὐ δ αἰσθάνεσθαι τῶν καθ ἑαυτόν 0 ·
εἶτα μέντοι μετὰ μικρὸν ἀνενεγκὼν ὁρᾶν αὑτὸν ἐν Τροφωνίου παρὰ τὴν εἴσοδον , οὗπερ ἐξ ἀρχῆς κατεκλίθη , κείμενον .
ὁ μὲν οὖν Τιμάρχου μῦθος οὗτος 0 .
ἐπεὶ δ ἐλθὼν Ἀθήναζε τρίτῳ μηνὶ μετὰ τὴν γενομένην φωνὴν ἐτελεύτησεν , ἡμεῖς δὲ Σωκράτει θαυμάζοντες ἀπηγγέλλομεν , ἐμέμψατο Σωκράτης ἡμᾶς , ὅτι μὴ ζῶντος ἔτι τοῦ Τιμάρχου διήλθομεν αὐτοῦ γὰρ ἂν ἡδέως ἐκείνου πυθέσθαι ·
καὶ προσανακρῖναι σαφέστερον .
ἀπέχεις , ὦ Θεόκριτε , μετὰ τοῦ λόγου τὸν μῦθον ·
ἀλλ ὅρα μὴ καὶ τὸν ξένον ἡμῖν παρακλητέον ἐπὶ τὴν ζήτησιν οἰκεία γὰρ πάνυ καὶ προσήκουσα θείοις ἀνδράσι 0 .
τί δ εἶπεν Ἐπαμεινώνδας οὐ συμβάλλεται γνώμην ἀπὸ τῶν αὐτῶν ἀναγόμενος ἡμῖν ;
καὶ ὁ πατὴρ μειδιάσας τοιοῦτον ἔφη τὸ ἦθος , ὦ ξένε , τὸ τούτου , σιωπηλὸν καὶ πρὸς τοὺς λόγους εὐλαβές , ἄπληστον δὲ τοῦ μανθάνειν καὶ ἀκροᾶσθαι ·
διὸ καὶ Σπίνθαρος ὁ Ταραντῖνος οὐκ ὀλίγον αὐτῷ συνδιατρίψας ἐνταῦθα χρόνον ἀεὶ δήπου λέγει μηδενί πη τῶν καθ ἑαυτὸν ἀνθρώπων ἐντετυχηκέναι μή τε πλείονα γιγνώσκοντι μή τε ἐλάσσονα φθεγγομένῳ .
σὺ οὖν ἃ φρονεῖς αὐτὸς δίελθε περὶ τῶν εἰρημένων .
ἐγὼ τοίνυν ἔφη τὸν μὲν Τιμάρχου λόγον ὥσπερ ἱερὸν καὶ ἄσυλον ἀνακεῖσθαί φημι τῷ θεῷ χρῆναι θαυμάζω δ εἰ τοῖς ὑπὸ Σιμμίου λεγομένοις περὶ αὐτοῦ δυσπιστήσουσί τινες , κύκνους μὲν ἱεροὺς καὶ δράκοντας καὶ κύνας καὶ ἵππους ὀνομάζοντες , ἀνθρώπους δὲ θείους εἶναι καὶ θεοφιλεῖς ἀπιστοῦντες , καὶ ταῦτα τὸν θεὸν οὐ φίλορνιν ἀλλὰ φιλάνθρωπον ἡγούμενοι 0 .
καθάπερ οὖν ἀνὴρ φίλιππος οὐ πάντων ὁμοίως ἐπιμέλεται τῶν ὑπ αὐτὸ τὸ γένος , ἀλλ ἀεὶ τιν ἄριστον ἐξαιρῶν καὶ ἀποκρίνων καθ αὑτὸν ἀσκεῖ καὶ τρέφει καὶ ἀγαπᾷ διαφερόντως ·
οὕτω καὶ ἡμῶν οἱ ὑπὲρ ἡμᾶς , τοὺς βελτίστους οἷον ἐξ ἀγέλης χαράξαντες , ἰδίας τινὸς καὶ περιττῆς παιδαγωγίας ἀξιοῦσι , οὐχ ὑφ ἡνίας οὐ δὲ ῥυτήρων ἀλλὰ λόγῳ διὰ συμβόλων εὐθύνοντες ·
ὧν οἱ πολλοὶ καὶ ἀγελαῖοι παντάπασιν ἀπείρως ἔχουσιν .
οὐ δὲ γὰρ οἱ πολλοὶ κύνες τῶν θηρατικῶν σημείων οὐ δ οἱ πολλοὶ ἵπποι τῶν ἱππικῶν συνιᾶσιν ἀλλ οἱ μεμαθηκότες , εὐθὺς ἀπὸ σιγμοῦ τοῦ τυχόντος ἢ ποππυσμοῦ τὸ προσταττόμενον αἰσθανόμενοι , ῥᾳδίως εἰς ὃ δεῖ καθίστανται .
φαίνεται δὲ γιγνώσκων καὶ Ὅμηρος ἣν λέγομεν διαφορὰν ἡμεῖς ·
τῶν γὰρ μάντεων οἰωνοπόλους τινὰς καλεῖ καὶ ἱερεῖς , ἑτέρους δὲ τῶν θεῶν αὐτῶν διαλεγομένων συνιέντας καὶ συμφρονοῦντας ἀποσημαίνειν οἴεται τὸ μέλλον , ἐν οἷς λέγει τῶν δ Ἕλενος , Πριάμοιο φίλος παῖς , ξύνθετο θυμῷ βουλήν , ἥ ῥα θεοῖσιν ἐφήνδανε μητιόωσι καί ὣς γὰρ ἐγὼν ὄπ ἄκουσα θεῶν αἰειγενετάων .
ὥσπερ γὰρ τῶν βασιλέων καὶ τῶν στρατηγῶν τὴν διάνοιαν οἱ μὲν ἐκτὸς αἰσθάνονται καὶ γιγνώσκουσι πυρσοῖς τισι καὶ κηρύγμασι καὶ ὑπὸ σαλπίγγων , τοῖς δὲ πιστοῖς καὶ συνήθεσιν αὐτοὶ φράζουσιν ·
οὕτω τὸ θεῖον ὀλίγοις ἐντυγχάνει δι αὑτοῦ καὶ σπανίως , τοῖς δὲ πολλοῖς σημεῖα δίδωσιν , ἐξ ὧν ἡ λεγομένη μαντικὴ συνέστηκε .
θεοὶ μὲν γὰρ οὖν ὀλίγων ἀνθρώπων κοσμοῦσι βίον , οὓς ἂν ἄκρως μακαρίους τε καὶ θείους ὡς ἀληθῶς ἀπεργάσασθαι βουληθῶσιν ·
αἱ δ ἀπηλλαγμέναι γενέσεως ψυχαὶ καὶ σχολάζουσαι τὸ λοιπὸν ἀπὸ σώματος , οἷον ἐλεύθεραι πάμπαν ἀφιέμεναι , δαίμονὲς εἰσιν ἀνθρώπων ἐπιμελεῖς καθ Ἡσίοδον 0 .
ὡς γὰρ ἀθλητὰς καταλύσαντας ἄσκησιν ὑπὸ γήρως οὐ τελέως ἀπολείπει τὸ φιλότιμον καὶ φιλοσώματον , ἀλλ ἑτέρους ἀσκοῦντας ὁρῶντες ἥδονται καὶ παρακαλοῦσι καὶ συμπαραθέουσιν ·
οὕτως οἱ πεπαυμένοι τῶν περὶ τὸν βίον ἀγώνων δι ἀρετὴν ψυχῆς γενόμενοι δαίμονες οὐ παντελῶς ἀτιμάζουσι τ ἀνταῦθα πράγματα καὶ λόγους καὶ σπουδάς , ἀλλὰ τοῖς ἐπὶ τ αὐτὸ γυμναζομένοις τέλος εὐμενεῖς ὄντες καὶ συμφιλοτιμούμενοι πρὸς τὴν ἀρετήν , ἐγκελεύονται καὶ συνεξορμῶσιν , ὅταν ἐγγὺς ἢδη τῆς ἐλπίδος ἁμιλλωμένους καὶ ψαύοντας ὁρῶσιν .
οὐ γὰρ οἷς ἔτυχε συμφέρεται τὸ δαιμόνιον ·
ἀλλ οἷον ἐπὶ τῶν νηχομένων ἐν θαλάττῃ τοὺς μὲν πελαγίους ἔτι καὶ πρόσω τῆς γῆς φερομένους οἱ ἐπὶ γῆς ἑστῶτες σιωπῇ θεῶνται μόνον , τοὺς δ ἐγγὺς ἤδη παραθέοντες καὶ παρεμβαίνοντες ἅμα καὶ χειρὶ καὶ φωνῇ βοηθοῦντες ἀνασῴζουσιν οὕτως , ὦ τοῦ δαιμονίου ὁ τρόπος ἡμᾶς βαπτιζομένους ὑπὸ τῶν πραγμάτων , καὶ σώματα πολλὰ καθάπερ ὀχήματα μεταλαμβάνοντας , αὐτοὺς ἐξαμιλλᾶσθαι καὶ μακροθυμεῖν , δι οἰκείας πειρωμένους ἀρετῆς σῴζεσθαι καὶ τυγχάνειν λιμένος 0 .
ἥτις δ ἂν ἤδη διὰ μυρίων γενέσεων ἠγωνισμένη μακροὺς ἀγῶνας εὖ καὶ προθύμως ψυχή , τῆς περιόδου συμπεραινομένης κινδυνεύουσα καὶ φιλοτιμουμένη περὶ τὴν ἑκβασιν ἱδρῶτι πολλῷ ἄνω προσφέρηται , ταύτῃ τὸν οἰκεῖον οὐ νεμεσᾷ δαίμονα βοηθεῖν ὁ θεὸς ἀλλ ἀφίησι τῷ προθυμουμένῳ προθυμεῖται δ ἄλλος ἄλλην ἀνασῴζειν ἐγκελευόμενος ·
ἡ δὲ συνακούει διὰ τὸ πλησιάζειν καὶ σῴζεται μὴ πειθομένη δέ , ἀπολιπόντος τοῦ δαίμονος , οὐκ εὐτυχῶς ἀπαλλάσσει .
τούτων εἰρημένων , ὁ Ἐπαμεινώνδας ἀποβλέψας εἰς ἐμὲ σοὶ μέν 0 .
εἶπεν ὦ Καφεισία , σχεδὸν ὥρα βαδίζειν εἰς τὸ γυμνάσιον ἤδη καὶ μὴ ἀπολείπειν τοὺς συνήθεις ἡμεῖς δὲ Θεάνορος ἐπιμελησόμεθα , διαλύσαντες ὅταν δοκῇ τὴν συνουσίαν κ ἀγώ ταῦτ ἔφην πράττωμεν 0 ·
ἀλλὰ μικρὸν οἶμαί τι μετ ἐμοῦ καὶ Γαλαξιδώρου βούλεταί σοι διαλεχθῆναι οὑτοσὶ Θεόκριτος .
ἀγαθῇ τύχῃ εἶπε διαλεγέσθω ·
καὶ προῆγεν ἀναστὰς εἰς τὸ ἐπικάμπειον τῆς στοᾶς .
καὶ ἡμεῖς περισχόντες αὐτὸν ἐπεχειροῦμεν παρακαλεῖν ἐπὶ τὴν πρᾶξιν .
ὁ δὲ καὶ τὴν ἡμέραν ἔφη πάνυ σαφῶς εἰδέναι τῆς καθόδου τῶν φυγάδων , καὶ συντετάχθαι μετὰ Γοργίδου τοῖς φίλοις πρὸς τὸν καιρόν ·
ἀποκτενεῖν δὲ τῶν πολιτῶν ἄκριτον οὐδένα , μὴ μεγάλης ἀνάγκης γενομένης 0 ·
ἄλλως δὲ καὶ πρὸς τὸ πλῆθος ἁρμόζειν τὸ Θηβαίων εἶναί τινας ἀναιτίους καὶ καθαροὺς τῶν πεπραγμένων , οἳ μᾶλλον ἕξουσιν ἀνυπόπτως πρὸς τὸν δῆμον ὡς ἀπὸ τοῦ βελτίστου παραινοῦντες , ἐδόκει ταῦθ ἡμῖν .
κ ἀκεῖνος μὲν ἀνεχώρησεν αὖθις ὡς τοὺς περὶ Σιμμίαν 0 ·
ἡμεῖς δὲ καταβάντες εἰς τὸ γυμνάσιον ἐνετυγχάνομεν τοῖς φίλοις , καὶ διαλαμβάνων ἄλλος ἄλλον ἐν τῷ συμπαλαίειν τὰ μὲν ἐπυνθάνετο τὰ δ ἔφραζε καὶ συνετάττετο πρὸς τὴν πρᾶξιν .
ἑωρῶμεν δὲ καὶ τοὺς περὶ Ἀρχίαν καὶ Φίλιππον ἀληλιμμένους ἀπιόντας ἐπὶ τὸ δεῖπνον .
ὁ γὰρ Φυλλίδας , δεδιὼς μὴ τὸν Ἀμφίθεον προανέλωσιν , εὐθὺς ἀπὸ τῆς Λυσανορίδου προπομπῆς τὸν Ἀρχίαν δεξάμενος καὶ περὶ τῆς γυναικός , ἧς ἐπιθυμῶν ἐτύγχανεν , εἰς ἐλπίδας ἐμβαλὼν , ὡς ἀφιξομένης εἰς τὸν πότον , ἔπεισε πρὸς ῥᾳθυμίαν καὶ ἄνεσιν τραπέσθαι μετὰ τῶν εἰωθότων αὐτῷ συνακολασταίνειν .
ὀψὲ δ ἤδη τό τε ψῦχος ἐπέτεινε πνεύματος γενομένου , καὶ διὰ τοῦτο τῶν πολλῶν τάχιον εἰς τὰς οἰκίας ἀνακεχωρηκότων , ἡμεῖς μὲν τοὺς περὶ Δαμοκλείδαν καὶ Πελοπίδαν καὶ Θεόπομπον ἐντυχόντες ἀνελαμβάνομεν , ἄλλοι δ ἄλλους 0 ·
ἐσχίσθησαν γὰρ εὐθὺς ὑπερβαλόντες τὸν Κιθαιρῶνα , καὶ παρέσχεν αὐτοῖς ;
ὁ χειμὼν τὰ πρόσωπα συγκεκαλυμμένοις ἀδεῶς διελθεῖν τὴν πόλιν ἐνίοις δ ἐπήστραψε δεξιὸν ἄνευ βροντῆς εἰσιοῦσι διὰ τῶν πυλῶν ·
καὶ τὸ σημεῖον ἐδόκει καλὸν πρὸς ἀσφάλειαν καὶ δόξαν , ὡς λαμπρῶν ἀκινδύνων δὲ τῶν πράξεων ἐσομένων .
ὡς οὖν ἅπαντες ἔνδον ἦμεν , πεντήκοντα δυεῖν δέοντες , ἤδη τοῦ Θεοκρίτου καθ ἑαυτὸν ἐν οἰκίσκῳ τινὶ σφαγιαζομένου , πολὺς ἦν τῆς θύρας ἀραγμός ·
καὶ μετὰ μικρὸν ἧκέ τις ἀγγέλλων ὑπηρέτας τοῦ Ἀρχίου δύο κόπτειν τὴν αὔλειον ἀπεσταλμένους σπουδῇ πρὸς Χάρωνα , καὶ κελεύειν ἀνοίγειν καὶ ἀγανακτεῖν , βράδιον ὑπακουόντων .
θορυβηθεὶς οὖν ὁ Χάρων , ἐκείνοις μὲν εὐθὺς ἀνοιγνύναι προσέταξεν , αὐτὸς δ ἀπαντήσας ἔχων στέφανον ὡς τεθυκὼς καὶ πίνων , ἐπυνθάνετο τῶν ὑπηρετῶν ὅ τι βούλοιντο .
λέγει δ ἅτερος Ἀρχίας καὶ Φίλιππος ἔπεμψαν ἡμᾶς κελεύοντες ὡς τάχιστὰ σ ἣκειν πρὸς αὐτούς .
ἐρομένου τοῦ Χάρωνος , τίς ἡ σπουδὴ τῆς τηνικαῦτα μεταπέμψεως αὐτοῦ καὶ μή τι καινότερον , οὐδὲν ἴσμεν ὁ ὑπηρέτης ἔφη πλέον 0 ·
ἀλλὰ τί λέγωμεν αὐτοῖς ;
ὅτι νὴ Δί εἶπεν ὁ Χάρων θεὶς τὸν στέφανον ἢδη καὶ λαβὼν τὸ ἱμάτιον ἕπομαι μεθ ὑμῶν γὰρ τηνικαῦτα βαδίζων διαταράξω τινὰς ὡς ·
ἀγόμενος .
οὕτως ἔφησαν ποίει καὶ γὰρ ἡμᾶς δεῖ τοῖς ὑπὸ πόλιν φρουροῖς κομίσαι τι πρόσταγμα παρὰ τῶν ἀρχόντων ἐκεῖνοι μὲν οὖν ᾤχοντο .
τοῦ δὲ Χάρωνος εἰσελθόντος 0 ;
πρὸς ἡμᾶς καὶ ταῦτα φράσαντος , ἔκπληξις ἅπαντας ἔσχεν οἰομένους μεμηνῦσθαι καὶ τὸν Ἱπποσθενείδαν ὑπενόουν οἱ πλεῖστοι , κωλῦσαι μὲν ἐπιχειρήσαντα τὴν κάθοδον διὰ τοῦ Χλίδωνος , ἐπεὶ δ ἀπέτυχε καὶ συνῆπται τῷ καιρῷ τὸ δεινόν , ἐξενηνοχέναι πιθανὸν ὄντα τὴν πρᾶξιν ὑπὸ δέους ·
οὐ γὰρ ἀφίκετο μετὰ τῶν ἄλλων εἰς τὴν οἰκίαν , ἀλλ ὅλως ἐδόκει πονηρὸς γεγονέναι καὶ παλίμβολος οὐ μὴν ἀλλὰ τόν γε Χάρωνα πάντες ᾠόμεθα χρῆναι βαδίζειν καὶ ὑπακούειν τοῖς ἄρχουσι καλούμενον .
ὁ δὲ κελεύσας τὸν υἱὸν ἐλθεῖν κάλλιστον ὄντα Θηβαίων , ὦ Ἀρχίδαμε , παῖδα καὶ φιλοπονώτατον περὶ τὰ γυμνάσια , πεντεκαιδεκέτη μὲν σχεδὸν πολὺ δὲ ῥώμῃ καὶ μεγέθει διαφέροντα τῶν ὁμηλίκων , οὗτος εἶπεν ὦ ἄνδρες , ἐμοὶ μόνος ἐστὶ καὶ ἀγαπητός , ὥσπερ ἴστε ·
τοῦτον ὑμῖν παραδίδωμι πρὸς θεῶν ἅπασι πρὸς δαιμόνων ἐπισκήπτων ·
εἰ φανείην ἐγὼ πονηρὸς περὶ ὑμᾶς , ἀποκτείνατε , μὴ φείσησθ ἡμῶν ·
τὸ δὲ λοιπόν , ὦ ἄνδρες ἀγαθοί , πρὸς τὸ συμπεσὸν ἀντιτάξασθε , μὴ πρόησθε τὰ σώματα διαφθεῖραι τοῖς αἰσχίστοις ἀνάνδρως καὶ ἀκλεῶς , ἀλλ ἀμύνασθε τὰς ψυχὰς ἀηττήτους τῇ πατρίδι φυλάττοντες ·
ταῦτα τοῦ Χάρωνος λέγοντος , τὸ μὲν φρόνημα καὶ τὴν κ αλοκἀγαθίαν ἐθαυμάζομεν , πρὸς δὲ τὴν ὑποψίαν ἠγανακτοῦμεν καὶ ἀπάγειν ἐκελεύομεν τὸν παῖδα .
τὸ δ ὅλον εἶπεν ὁ Πελοπίδας οὐ δ εὖ βεβουλεῦσθαι δοκεῖς ἡμῖν , ὦ Χάρων , μὴ μεταστησάμενος εἰς οἰκίαν ἑτέραν τὸν υἱόν ·
τί γὰρ αὐτὸν δεῖ κινδυνεύειν μεθ ἡμῶν ἐγκαταλαμβανόμενον ;
καὶ νῦν ἐκπεμπτέος , ἵν ἡμῖν , ἐάν τι πάσχωμεν , εὐγενὴς ὑποτρέφηται τιμωρὸς ;
ἐπὶ τοὺς τυράννους 0 .
οὐκ ἔστιν εἶπεν ὁ Χάρων ἀλλ αὐτοῦ παραμενεῖ καὶ κινδυνεύσει μεθ ὑμῶν ·
οὐ δὲ γὰρ τούτῳ καλὸν ὑποχείριον γενέσθαι τοῖς ἐχθροῖς ἀλλὰ τόλμα παρ ἡλικίαν , ὦ παῖ , γευόμενος ἄθλων ἀναγκαίων , καὶ κινδύνευε μετὰ πολλῶν καὶ ἀγαθῶν πολιτῶν ὑπὲρ ἐλευθερίας καὶ ἀρετῆς ·
πολλὴ δ ἐλπὶς ἔτι λείπεται ·
καὶ πού τις ἐφορᾷ θεῶν ἡμᾶς ἀγωνιζομένους περὶ τῶν δικαίων .
δάκρυα πολλοῖς ἐπῆλθεν ἡμῶν , ὦ Ἀρχίδαμε , πρὸς τοὺς λόγους τ ἀνδρός ·
αὐτὸς δ ἄδακρυς καὶ ἄτεγκτος ἐγχειρίσας Πελοπίδᾳ τὸν υἱὸν ἐχώρει διὰ θυρῶν δεξιούμενος ἕκαστον ἡμῶν καὶ παραθαρρύνων .
ἔτι δὲ μᾶλλον ἂν ἠγάσω τοῦ παιδος αὐτοῦ τὴν φαιδρότητα καὶ τὸ ἀδεὲς πρὸς τὸν κίνδυνον , ὥσπερ τοῦ Νεοπτολέμου , μή τ ὠχριάσαντος μή τ ἐκπλαγέντος , ἀλλ ἕλκοντος τὸ ξίφος τοῦ Πελοπίδου καὶ καταμανθάνοντος 0 .
ἐν τούτῳ , Κηφισοδώρῳ Διότονος , εἷς τῶν φίλων , παρῆν πρὸς ἡμᾶς ξίφος ἔχων καὶ θώρακα σιδηροῦν ὑπενδεδυμένος καὶ πυθόμενος τὴν Χάρωνος ὑπ Ἀρχίου μετάπεμψιν ᾐτιᾶτο τὴν μέλλησιν ἡμῶν , καὶ παρώξυνεν εὐθὺς ἐπὶ τὰς οἰκίας βαδίζειν ·
φθήσεσθαι γὰρ ἐμπεσόντας αὐτοῖς ·
εἰ δὲ μή , βέλτιον εἶναι προελθόντας ἐν ὑπαίθρῳ συμπλέκεσθαι , πρὸς ἀλλήλους ἀσυντάκτους καὶ σποράδας , ἢ μένειν ἐν οἰκίσκῳ καθείρξαντας αὑτοὺς ὥσπερ σμῆνος ἐξαιρεθησομένους ὑπὸ τῶν πολεμίων 0 1 .
ἐνῆγε δὲ καὶ ὁ μάντις Θεόκριτος , ὡς τῶν ἱερῶν σωτηρίων καὶ καλῶν καὶ πρὸς ἀσφάλειαν ἐχεγγύων αὐτῷ γεγονότων .
ὁπλιζομένων δ ἡμῶν καὶ συνταττομένων , αὖθις ἀφικνεῖται Χάρων ἱλαρῷ τῷ προσώπῳ καὶ μειδιῶν καὶ προσβλέπων εἰς ἡμᾶς θαρρεῖν ἐκέλευεν , ὡς δεινοῦ μηδενὸς ὄντος ἀλλὰ τῆς πράξεως ὁδῷ βαδιζούσης .
ὁ γὰρ Ἀρχίας , ἔφη , καὶ ὁ Φίλιππος ὡς ἤκουσαν ἥκειν ἐμὲ κεκλημένον , ἤδη βαρεῖς ὑπὸ τῆς μέθης ὄντες καὶ συνεκλελυμένοι τοῖς σώμασι τὰς ψυχάς , ·
μόλις διαναστάντες ἔξω προῆλθον ἐπὶ τὰς θύρας .
εἰπόντος δὲ τοῦ Ἀρχίου φυγάδας , ὦ Χάρων , ἀκούομεν ἐν τῇ πόλει κρύπτεσθαι παρεισελθόντας οὐ μετρίως ἐγὼ διαταραχθείς ποῦ δ εἶπον εἶναι λέγονται καὶ τίνες ;
ἀγνοοῦμεν ὁ Ἀρχίας εἶπε ·
καί σε τούτου χάριν ἐλθεῖν ἐκελεύσαμεν , εἰ δή τι τυγχάνοις σαφέστερον ἀκηκοώς .
κ ἀγὼ μικρὸν ὥσπερ ἐκ πληγῆς ἀναφέρων τὴν διάνοιαν ἐλογιζόμην λόγον εἶναι τὴν μήνυσιν οὐ βέβαιον , οὐ δ ὑπὸ τῶν συνειδότων ἐξενηνέχθαι τὴν πρᾶξιν οὐδενός ·
οὐ γὰρ ἂν ἀγνοεῖν τὴν , οἰκίαν αὐτούς , εἴ τις εἰδὼς ἀκριβῶς ἐμήνυεν 0 ·
ἄλλως δ ὑποψίαν ἢ λόγον ἄσημον ἐν τῇ πόλει περιφερόμενον ἥκειν εἰς ἐκείνους 0 .
εἶπον οὖν πρὸς αὐτὸν ὅτι ʽ ζῶντος μὲν Ἀνδροκλείδου πολλάκις ἐπίσταμαι φήμας τοιαύτας ῥυείσας διακενῆς καὶ λόγους ψευδεῖς ἐνοχλήσαντας ἡμῖν ·
νυνὶ δ ἔφην οὐδὲν ἀκήκοα τοιοῦτον , ὦ Ἀρχία σκέψομαι δὲ τὸν λόγον , εἰ κελεύεις ·
κ ἂν πύθωμαί τι φροντίδος ἄξιον , οὐ λήσεται ὑμᾶς .
πάνυ μὲν οὖν ὁ Φυλλίδας εἶπε μηδέν , ὦ Χάρων , ἀδιερεύνητον μη δ ἄπυστον ὑπὲρ τούτων ἀπολίπῃς ·
τί γὰρ κωλύει μηδενὸς καταφρονεῖν ἀλλὰ πάντα φυλάττεσθαι καὶ προσέχειν ;
καλὸν γὰρ ἡ πρόνοια καὶ τὸ ἀσφαλές ἅμα δὲ τὸν Ἀρχίαν ὑπολαβὼν ἀπῆγεν εἰς τὸν οἶκον , ἐν ᾧ πίνοντες τυγχάνουσιν 0 .
ἀλλὰ μὴ μέλλωμεν , ἄνδρες ἔφη , προσευξάμενοι δὲ τοῖς θεοῖς ἐξίωμεν .
ταῦτα τοῦ Χάρωνος εἰπόντος , εὐχόμεθα τοῖς θεοῖς καὶ παρεκαλοῦμεν ἀλλήλους .
ὥρα μὲν οὖν ἦν καθ ἣν ἅνθρωποι μάλιστα περὶ δεῖπνόν εἰσι , τὸ δὲ πνεῦμα μᾶλλον ἐπιτεῖνον ἤδη νιφετὸν ὑπεκίνει ψεκάδι λεπτῇ μεμιγμένον ·
ὥστε πολλὴν ἐρημίαν εἶναι διὰ τῶν στενωπῶν διεξιοῦσιν .
οἱ μὲν οὖν ἐπὶ τὸν Λεοντίδην καὶ τὸν Ὑπάτην ταχθέντες ἐγγὺς ἀλλήλων οἰκοῦντας , ἐν ἱματίοις ἐξῄεσαν ἔχοντες οὐδὲν ἕτερον τῶν ὅπλων ἢ μάχαιραν ἕκαστος  ἐν δὲ τούτοις ἦν καὶ Πελοπίδας καὶ Δαμοκλείδας καὶ Κηφισόδωρος  0 ·
χάρων δὲ καὶ Μέλων καὶ οἱ μετ αὐτῶν ἐπιτίθεσθαι τοῖς περὶ Ἀρχίαν μέλλοντες , ἡμιθωράκια ἐνδεδυμένοι καὶ στεφάνους δασεῖς ἔχοντες , οἱ μὲν ἐλάτης οἱ δὲ πεύκης ἔνιοι δὲ καὶ χιτώνια τῶν γυναικείων ἀμπεχόμενοι , μεθύοντας ἀπομιμούμενοι κώμῳ χρωμένους μετὰ γυναικῶν 0 .
ἡ δὲ χείρων , ὦ Ἀρχίδαμε , τύχη καὶ τὰς τῶν πολεμίων μαλακίας καὶ ἀγνοίας ταῖς ἡμετέραις ἐπανισοῦσα τόλμαις καὶ παρασκευαῖς , καὶ καθάπερ δρᾶμα τὴν πρᾶξιν ἡμῶν ἀπ ἀρχῆς διαποικίλλουσα κινδυνώδεσιν ἐπεισοδίοις , εἰς αὐτὸ συνέδραμε τὸ ἔργον , ὀξὺν ἐπιφέρουσα καὶ δεινὸν ἀνελπίστου περιπετείας ἀγῶνα .
τοῦ γὰρ Χάρωνος ὡς ἀνέπεισε τοὺς περὶ Ἀρχίαν καὶ Φίλιππον ἀναχωρήσαντος οἴκαδε καὶ διασκευάζοντος ἡμᾶς ἐπὶ τὴν πρᾶξιν , ἧκεν ἐνθένδε παρ ὑμῶν ἐπιστολὴ παρ Ἀρχίου τοῦ ἱεροφάντου πρὸς Ἀρχίαν ἐκεῖνον , ὄντα φίλον αὐτῷ καὶ ξένον , ὡς ἔοικεν , ἐξαγγέλλουσα τὴν κάθοδον καὶ τὴν ἐπιβουλὴν τῶν φυγάδων καὶ τὴν οἰκίαν , εἰς ἣν παρεληλύθεισαν , καὶ τοὺς συμπράττοντας αὐτοῖς .
ἢδη δ καὶ τῇ μέθῃ κατακεκλυσμένος Ἀρχίας καὶ τῇ προσδοκίᾳ τῶν γυναικῶν ἀνεπτοημένος , ἐδέξατο μὲν τὴν ἐπιστολήν , τοῦ δὲ γραμματοφόρου φήσαντος ὑπέρ τινων σπουδαίων αὐτῷ γεγράφθαι ·
τὰ σπουδαῖα τοίνυν εἰς αὔριον ἔφη .
καὶ τὴν μὲν ἐπιστολὴν ὑπέθηκεν ὑπὸ τὸ προσκεφάλαιον , αἰτήσας δὲ ποτήριον ἐκέλευσεν ἐγχεῖν , καὶ τὸν Φυλλίδαν ἐξέπεμπε συνεχῶς ἐπὶ θύρας σκεψόμενον εἰ τὰ γύναια πρόσεισι .
τοιαύτης δὲ τὸν πότον ἐλπίδος διαπαιδαγωγησάσης , προσμίξαντες ἡμεῖς καὶ διὰ τῶν οἰκετῶν εὐθὺς ὠσάμενοι πρὸς τὸν ἀνδρῶνα , μικρὸν ἐπὶ ταῖς θύραις ἔστημεν ἐφορῶντες τῶν κατακειμένων ἕκαστον .
ἡ μὲν οὖν τῶν στεφάνων καὶ τῆς ἐσθῆτος ὄψις παραλογιζομένη τὴν ἐπιδημίαν ἡμῶν σιγὴν ἐποίησεν ·
ἐπεὶ δὲ πρῶτος ὁ Μέλων ὥρμησε διὰ μέσου τὴν χεῖρα τῇ λαβῇ τοῦ ξίφους ἐπιβεβληκώς , Καβίριχος ὁ κυαμευτὸς ἄρχων τοῦ βραχίονος αὐτὸν παραπορευόμενον ἀντισπάσας , ἀνεβόησεν οὐ Μέλων οὗτος , ὦ Φυλλίδα ;
τούτου μὲν οὖν ἐξέκρουσε τὴν ἐπιβουλὴν ἅμα τὸ ξίφος ·
ἀνέλκων , διανιστάμενον δὲ χαλεπῶς τὸν Ἀρχίαν ἐπιδραμὼν οὐκ ἀνῆκε παίων ἕως ἀπέκτεινε .
τὸν δὲ Φίλιππον ἔτρωσε μὲν Χάρων παρὰ τὸν τράχηλον ἀμυνόμενον δὲ τοῖς παρακειμένοις ἐκπώμασιν , ὁ Λυσίθεος ἀπὸ τῆς κλίνης χαμαὶ καταβαλὼν ἀνεῖλε .
τὸν δὲ Καβίριχον ἡμεῖς κατεπραΰνομεν , ἀξιοῦντες μὴ τοῖς τυράννοις βοηθεῖν ἀλλὰ τὴν πατρίδα συνελευθεροῦν , ἱερὸν ὄντα καὶ τοῖς θεοῖς καθωσιωμένον ὑπὲρ αὐτῆς .
ὡς δὲ καὶ διὰ τὸν οἶνον οὐκ ἦν εὐπαρακόμιστος τῷ λογισμῷ πρὸς τὸ συμφέρον ἀλλὰ μετέωρος καὶ τεταραγμένος ἀνίστατο , καὶ τὸ δόρυ προεβάλλετο κατ αἰχμήν , ὅπερ ἐξ ἔθους ἀεὶ φοροῦσιν οἱ παρ ἡμῖν ἄρχοντες ἐγὼ μὲν ἐκ μέσου διαλαβὼν τὸ δόρυ καὶ μετεωρίσας ὑπὲρ κεφαλῆς , ἐβόων ἀφεῖναι καὶ σῴζειν ἑαυτόν , εἰ δὲ μκή , πεπλήξεσθαι , Θεόπομπος δὲ παραστὰς ἐκ δεξιῶν καὶ τῷ ξίφει πατάξας αὐτόν , ἐνταῦθ ἔφη κεῖσο μετὰ τούτων , οὓς ἐκολάκευες ·
μὴ γὰρ ἐν ἐλευθέραις στεφανώσαιο ταῖς Θήβαις μη δὲ θύσειας ἔτι τοῖς θεοῖς , ἐφ ὧν κατηράσω πολλὰ τῇ πατρίδι πολλάκις ὑπὲρ τῶν πολεμίων εὐχόμενος πεσόντος δὲ τοῦ Καβιρίχου , τὸ μὲν ἱερὸν δόρυ Θεόκριτος παρὼν ἀνήρπασεν ἐκ τοῦ φόνου , τῶν δὲ θεραπόντων ὀλίγους τολμήσαντας ἀμύνασθαι διεφθείραμεν ἡμεῖς ·
τοὺς δ ἡσυχίαν ἄγοντας εἰς τὸν ἀνδρῶνα κατεκλείσαμεν , οὐ βουλόμενοι διαπεσόντας ἐξαγγεῖλαι τὰ πεπραγμένα , πρὶν εἰδέναι καὶ τὰ τῶν ἑταίρων εἰ καλῶς κεχώρηκεν .
ἐπράχθη δὲ κ ἀκεῖνα τοῦτον τὸν τρόπον ·
ἔκοψαν οἱ περὶ Πελοπίδαν τοῦ Λεοντίδου τὴν αὔλειον ἡσυχῆ προσελθόντες , καὶ πρὸς τὸν ὑπακούσαντα τῶν οἰκετῶν ἔφασαν ἥκειν Ἀθήνηθεν γράμματα τῷ Λεοντίδῃ παρὰ Καλλιστράτου κομίζοντες .
ὡς δ ἀπαγγείλας καὶ κελευσθεὶς ἀνοῖξαι τὸν μοχλὸν ἀφεῖλε καὶ μικρὸν ἐνέδωκε τὴν θύραν , ἐμπεσόντες ἀθρόοι καὶ ἀνατρέψαντες τὸν ἄνθρωπον ἵεντο δρόμῳ διὰ τῆς αὐλῆς ἐπὶ τὸν θάλαμον .
ὁ δ εὐθὺς ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν ἐξενεχθεὶς τῇ ὑπονοίᾳ καὶ σπασάμενος τὸ ἐγχειρίδιον ὥρμησε πρὸς ἄμυναν , ἄδικος μὲν ἀνὴρ καὶ τυραννικὸς εὔρωστος δὲ τῇ ψυχῇ καὶ κατὰ χεῖρα ῥωμαλέος ·
οὐ μὴν ἔγνω γε τὸν λύχνον καταβαλεῖν καὶ διὰ σκότους συμμῖξαι τοῖς ἐπιφερομένοις , ἀλλ ἐν φωτὶ καθορώμενος ὑπὸ τούτων ἅμα τῆς θύρας ἀνοιγομένης παίει τὸν Κηφισόδωρον εἰς τὸν λαγόνα ·
καὶ δευτέρῳ τῷ Πελοπίδᾳ συμπεσὼν μέγα βοῶν ἀνεκαλεῖτο τοὺς θεράποντας .
ἀλλ ἐκείνους μὲν οἱ περὶ τὸν Σαμίδαν ἀνεῖργον , οὐ παρακινδυνεύοντας εἰς χεῖρας ἐλθεῖν ἀνδράσιν ἐπιφανεστάτοις τῶν πολιτῶν καὶ κατ ἀλκὴν διαφέρουσιν .