Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
χρὴ δὲ ἐπιστῆσαι τὸν νοῦν ὡς καὶ αὐτῷ τῷ υἱῷ τὰ πάντα ὑποταγήσεσθαι ὁ ἀπόστολος ἒφη καὶ ὡς τῇ αὐτῇ ὑποταγῇ καὶ αὐτὸν ὑποταγήσεσθαι τῷ πατρὶ διδάσκει λέγων  ὅταν δὲ τὰ πάντα αὐτῷ ὑποταγῇ .
τότε καὶ αὐτὸς ὁ υἱὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τὰ πάντα , ἵνα ᾖ ὁ θεὸς τὰ ἐν πᾶσιν  οὐκ ἀκούει ·
οὐ γὰρ ἐν τῷ υἱῷ φησιν τὰ πάντα  ἔσεσθαι τὸν θεόν , ἀλλ ἐν πᾶσιν ·
ὅπερ μᾶλλον ἔδοξεν ἂν συνάφειάν τινα πάντων καὶ ἕνωσιν σημαίνειν , εἰ πάντα μέλλοι ὁ θεὸς ἐν πᾶσιν εἶναι .
τὴν δ ὑποταγὴν τοῦ υἱοῦ ἕνωσιν ἑρμηνεύει τοῦ λόγου , ἓν καὶ τ αὐτὸν γενησομένου τῷ πατρὶ καθ ἃ καὶ πρότερον ἦν , ὡς αὐτὸς ἔφη .
εἰ τοίνυν ἕνωσιν εἶναι τὴν ὑποταγὴν τὴν πρὸς τὸν πατέρα ὁρίζεται , ἀκόλουθον ἂν εἴη καὶ τὴν πάντων πρὸς τὸν υἱὸν ὑποταγὴν τὴν αὐτὴν πρὸς αὐτὸν ἕνωσιν σημαίνειν , ὡς μηκέτ εἶναι τὸν υἱὸν καθ ἑαυτὸν μη δὲ τὰ ὑποταγησόμενα αὐτῷ πλήθη τῶν σῳζομένων ἰδίαν ζήσεσθαι ζωήν , συναλοιφὴν δέ τινα καὶ σύγχυσιν γίγνεσθαι τῶν ὅλων , ἕν καὶ τ αὐτὸν γενησομένων τοῦ υἱοῦ καὶ τῶν λοιπῶν ἀπάντων , καὶ οὐ μόνον ἀλλὰ καὶ αὐτοῦ τοῦ θεοῦ .
εἰ γὰρ τὰ μὲν πάντα τῷ υἱῷ , ὁ δὲ υἱὸς τῷ πατρὶ ἐν τῷ ὑποτάττεσθαι ἑνοῦται , ὅρα τί συμβαίνει ἐκ τοῦ λόγου 0 .
ἀλλ  ὥσπερ οὐχ ἕνωσιν ὁ ἀπόστολος ἐδήλου λέγων ὑποταγήσεσθαι τῷ υἱῷ τὰ πάντα , ἀλλὰ τὴν ἐξ αὐθεκουσίου προαιρέσεως ὑπακοὴν καὶ τὴν δόξαν καὶ τὴν τιμὴν ἣν ἀποδώσει αὐτῷ τὰ πάντα οἷα σωτῆρι καὶ βασιλεῖ τῶν ὅλων , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τὸ αὐτὸν ὑποταγήσεσθαι τῷ πατρὶ οὐδὲν ἕτερον σημαίνοι ἂν ἢ τὴν δόξαν καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὸ σέβας τήν τε μεγαλοπρέπειαν τήν τε αὐθεκούσιον ὑπακοήν , ἣν καὶ αὐτὸς ἀποδώσει τῷ θεῷ καὶ πατρί  , ἐπειδὰν τοὺς πάντας ἀξίους τῆς πατρικῆς θεότητος εἶναι παρασκευάσῃ 0 .
τέως μὲν γάρ , ὡς ὅτε οὐκ ἄξιοι ταύτης εἰσίν , προλαβὼν αὐτὸς οἷά τις κοινὸς ἁπάντων σωτὴρ διορθωτικὴν τῶν ἀτελῶν καὶ θεραπευτικὴν τῶν θεραπείας δεομένων βασιλείαν βασιλεύει τοὺς τῆς βασιλείας ἐχθροὺς ὑπάγων τοῖς αὐτοῦ ποσίν 0 ·
ὃ δὴ παρίστησιν ὁ φάσκων Ψαλμὸς εἶπεν ὁ κύριος τῷ κυρίῳ μου ·
καθοῦ ἐκ δεξιῶν μου ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου , ὅτε δὲ τοὺς μὲν ἐχθροὺς ὑπὸ πόδας θήσει , τοὺς δὲ τῆς αὐτοῦ βασιλείας ἀξίους ἐν ἀτελευτήτῳ ζωῇ καταστήσει , τηνικαῦτα γὰρ καὶ ὁ πάντων ἐχθρὸς θάνατος ἔσχατος καταργηθήσεται ·
μηδενὸς γὰρ θνήσκοντος ἔτι , ἐν αἰωνίῳ δὲ ζωῇ ζησομένων τότε τῶν τῆς βασιλείας ἀξίων 0 .
τὸν θάνατον ἀργήσειν εἰκὸς μηκέτ ἔχοντα οὓς θανατώσειεν 0 .
ὧν ὡδε εὐτρεπισθέντων τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ σωτήριον ὑποταγὴν πάντες οἱ ἅγιοι ὑποταγήσονται ·
αὐτῷ ζωῇ μὲν ὄντι ζησόμενοι αἰωνίως , σοφίᾳ δὲ ὄντι σοφοὶ γενόμενοι , λόγῳ δὲ ὄντι λόγιοι ἀπεργασθέντες 0 .
οὕτω δὲ καὶ χριστοὶ γενήσονται πνεύματι τῆς αὐτοῦ εὐωδίας χρισθέντες , φωστῆρές τε ἀναδειχθήσονται τοῦ νέου αἰῶνος ἐξ αὐτοῦ τὰ φῶτα χορηγούμενοι , καὶ υἱοὶ δὲ θεοῦ ἔσονται τῷ τῆς υἱοθεσίας πνεύματι κοσμηθέντες , καὶ τῶν λοιπῶν ἐν αὐτῶ δυνάμεων μεθέξουσιν οἱ αὐτῷ ὑποταγησόμενοι , ὡς καὶ δικαίους γενέσθαι ἐκ τῆς αὐτοῦ δικαιοσύνης καὶ ἁγίους ἐκ τῆς αὐτοῦ ἁγιωσύνης .
ἐπεὶ δὲ καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος , οὐ δὲ τῆς θεότητος αὐτοῖς φθονήσει .
ὥστε ἐπαληθεῦσαι τὸν ἀπόστολον κληρονόμους μὲν θεοῦ , συγκληρονόμους δὲ Χριστοῦ  γενήσεσθαι τοὺς ἁγίους προφήσαντα .
ναὶ μὴν καὶ σώμασιν οὐρανίοις ἡλίῳ καὶ σελήνῃ καὶ ἄστροις χρήσονται παραπλησίοις .
καὶ ἐν τούτῳ τῆς αὐτοῦ μεταληψόμενοι δόξης 0 ·
ὃ δὴ παρίστη ὁαὐτὸς φήσας ἐξ οὗ καὶ σωτῆρα ἀπεκδεχόμεθα κύριον Ἰησοῦν Χριστόν , ὃς μετασχηματίσει τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ , κατὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ δύνασθαι αὐτὸν καὶ ὑποτάξαι αὑτῷ τὰ πάντα  .
ὁρᾷς ὅπως τῷ δύνασθαι αὐτὸν ὑποτάξαι αὑτῷ τὰ πάντα καὶ τοῦ σώματος τοῦ ἡμετέρου μετασχηματισμὸν ποιήσει εἰς τὸ σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ  καὶ τὸ ἡμέτερον ἀπεργάσασθαι .
εἰ δὲ τὸ ἡμέτερον σύμμορφον ἔσται τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ  , πῶς οὐχὶ καὶ πολὺ πρότερον τὸ τῆς αὐτοῦ δόξης σῶμα τῆς αὐτοῦ κοινωνὸν ἔσται βασιλείας ;
καὶ εἰ τὸ ἡμέτερον καταποθήσεται ὑπὸ τῆς ζωῆς , ὡς ὁ ἀπόστολος ἐμαρτύρησε φήσας ἐφ  ᾧ οὐ θέλομεν ἐκδύσασθαι ἀλλ ἐπενδύσασθαι , ἵνα καταποθῇ τὸ θνητὸν ὑπὸ τῆς ζωῆς , πῶς οὐχὶ πολὺ πρότερον τὸ αὐτοῦ σῶμα ὡς ἂν ἐξυπηρετησάμενον τῇ αὐτοῦ θεότητι καταποθήσεται .
οὐχ ὑπὸ μόνης τῆς ζωῆς ὁμοίως τῷ ἡμετέρῳ ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τῆς αὐτοῦ θεότητος 0 1 ;
μὴ δὴ οὖν πυνθανέσθω μη δ ἀπορείτω τις πρὸς ἑαυτόν , τί δὴ προσήκει λογίζεσθαι περὶ τοῦ σωτηρίου σώματος  , τρανῶς Παύλου λέγοντος ἀκούων , δεῖν καταποθήσεσθαι τὸ θνητὸν ὑπὸ τῆς ζωῆς , καὶ τὸ ἡμέτερον σῶμα σύμμορφον ἔσεσθαι τῷ σώματι τῆς δόξης τοῦ Χριστοῦ κατὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ δύνασθαι αὐτὸν καὶ ὑποτάξαι ἑαυτῷ τὰ πάντα .
ἄρ  οὑν ὑποτάξει ἑαυτῷ τὰ πάντα ·
καὶ τοιαύτην τινὰ τὴν σωτήριον ὑποταγὴν χρὴ νοεῖν , καθ ἣν καὶ αὐτὸς ὁ υἱὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τὰ πάντα , ἄλεκτόν τινα καὶ ἄρρητον καὶ μόνῳ αὐτῷ πρέπουσαν ὑποταγὴν ποιησόμενος , ὅτε τοὺς ὑπ αὐτοῦ πάντας χοροῦ δίκην περιστοιχισάμενος  τῷ θεῷ καὶ πατρὶ προσάξει τὴν δόξαν αὐτῷ καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὸ σέβας καὶ τὴν μεγαλωσύνην ἅτε δὴ πάντων τῶν ἀγαθῶν αἰτίῳ προσοίσων .
16 ὅτε καὶ τὸ συμπέρασμα τῆς ἀποστολικῆς διδασκαλίας τέλους τεύξεται φῆσαν  ἵνα ᾖ ὁ θεὸς τὰ πάντα ἐν πᾶσιν  .
ὃ δὴ καὶ αὐτὸ νοήσομεν ἐξ ἑτέρας ἐπαγγελίας , δι ἧς ἐξ αὐτοῦ εἴρηται τοῦ θεοῦ τὸ ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς , καὶ ἐμπεριπατήσω ἐν αὐτοὶς ·
καὶ ἔσομαι αὐτῶν θεός .
καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μου λαός .
ἀλλὰ νῦν μὲν κατὰ τὸν παρόντα αἰῶνα εἰς βραχεῖς μόνους τοὺς ἀξίους καὶ ἐκ μέρους ἡ ἐπαγγελία προχωρεῖ κατὰ τὸ ἐκ μέρους γινώσκομεν , καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν ·
μετὰ δὲ τὴν συντέλειαν τοῦ παντὸς ἐπιστάντος τοῦ νέου αἰῶνος , οὐκέτ ἐν βραχέσιν τισὶν ἐνοικήσει , ἀλλ ἐν ἄπασιν τοῖς τότε τῆς τῶν οὐρανῶν βασιλείας ἀξίοις .
οὕτως οὖν ἔσται πάντα ἐν πᾶσιν , δηλαδὴ ἐνοικῶν ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατῶν ἐν αὐτοῖς καὶ θεὸς αὐτῶν οὐκ ἀπαξιῶν εἶναι λαόν τε αὐτοῦ τοὺς πάντας οἰκειούμενος .
οὕτω μὲν οὖν ἔσται ἐν αὐτοῖς ὡς καὶ ἐν αὐτῷ λέγεται εἶναι τῷ υἱῷ , καθὼς διδάσκει λέγων αὐτὸς ὁ πατὴρ ἐν ἐμοὶ κ ἀγὼ ἐν τῷ πατρί .
καὶ πάντα δὲ ἔσται ἐν αὐτοῖς τῷ πᾶσιν ἑαυτὸν παρέχειν , καθ ὃ ἡ ἑκάστου δύναμις χωρεῖ τῆς αὐτοῦ θεότητος μεταλαγχάνειν ·
τῆς τρισμακαρίας ἐλπίδος καὶ τῆς ἀτελευτήτου καὶ ἀφθάρτου ζωῆς ἐν τούτῳ καταστησομένης τῷ τέλει , ἐν ᾧ ὁ μὲν θεὸς ἔσται πάντα ἐν πᾶσιν ταῖς τῆς θεότητος αὐτοῦ μαρμαρυγαῖς ἀλέκτου φωτὸς ἐμπιπλῶν τοὺς πάντας , ὁ δὲ υἱὸς ἐναγαλλόμενος καὶ χαίρων τῷ κατορθώματι στεφάνου δίκην περιθέμενος τοὺς δι αὐτοῦ τῆς μακαριότητος ἠξιωμένους ὑπὸ ἐφόρῳ τῷ πατρὶ τὴν ἀγήρω καὶ ἀτελεύτητον διατελέσει βασιλείαν , τῶν περὶ αὐτοῦ λογίων τηνικαῦτα πληρωθησομένων τῶν τε ἄλλων , ἄταρ δὴ καὶ τῶν τοῦ ἀγγέλου Γαβριὴλ πρὸς τὴν παναγίαν παρθένον εἰρημένων περὶ τοῦ ἐξ αὐτῆς τεχθησομένου , ὡς ἄρα βασιλεύσει εἰς τοὺς αἰῶνας , καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος .
βασιλεύων δὴ τότε ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ τοὺς ὑπ αὐτῷ βασιλευομένους πάντας τῷ αὐτοῦ παραδώσει πατρί .
οὐ παυσόμενος τῆς βασιλείας οὐ δ ἀναχωρῶν αὐτῆς 0 .
οὐ δὲ γὰρ παύσεσθαι αὐτὸν τῆς βασιλείας ὁ θεῖος ἀπόστολος ἔφη  ἦ γὰρ ἂν τ ἀναντία ἔγραφεν τῷ Γαβριὴλ θεσπίσαντι πρὸς τὴν παρθένον βασιλεύσειν αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας καὶ τῆς βασιλείας αὐτοὺ  μὴ ἔσεσθαι τέλος  , ἀλλὰ παραδώσειν τὴν βασιλείαν , δηλαδὴ τοὺς ὑπ αὐτῷ βασιλευομένους , τῷ θεῷ καὶ πατρί .
τελειωθέντας γὰρ ὑπ αὐτῷ τοὺς πάντας ὡσανεὶ φαιδρυνόμενος τῷ κατορθώματι παραδώσει τῷ πατρὶ οἷά τινα παραθήκην ἀποδεδεγμένος ·
ὃ δὴ διδάσκει λέγων αὐτὸς πάντα μοι παρεδόθη ὑπὸ τοῦ πατρός μου .
διὸ ἀκολούθως οἷα φύλαξ ἀγαθὸς σώαν καὶ κατὰ πάντα ἐρρωμένην τὴν παραθήκην φέρων παραδώσει τῷ θεῷ , ἀρχιερέως δίκην τοὺς ὑπ αὐτῷ ἱερουμένους πάντας λευχείμονας καὶ ὡσπερεὶ λαμπροτάταις στολαῖς τοῖς τῆς ἀναστάσεως ἀφθάρτοις σώμασιν ἐξαστράπτοντας παριστῶν αὐτῷ , ἵνα μὴ μόνης τῆς ὑπ αὐτῷ βασιλείας ἀπολαύωσιν ἀλλὰ καὶ τῶν τοῦ πατρὸς ἀρρήτων ἀγαθῶν ἐμπιπλῶνται 0 .
οὕτω γὰρ ἔσται κατὰ τὸν ἀπόστολον ὁ θεὸς πάντα ἐν πᾶσιν , τοῦ υἱοῦ τοὺς βασιλευομένους προσάγοντος αὐτῷ , ἵν ὅλον τοῦτο γένηται , λέγω δὲ τὸ πάντα ἐν πᾶσιν εἶναι τὸν πατέρα .
ὡς γὰρ ἦν πρότερον ἐν τῷ υἱῷ κατὰ τὸ ὁ πατὴρ ἐν ἐμοὶ κ ἀγὼ ἐν τῷ πατρί , οὕτως ἔσται τότε καὶ ἐν πᾶσιν τοῖς ὑπὸ τῷ υἱῷ τελειωθεῖσιν .
οὐ γὰρ παύσεσθαι μὲν τῆς βασιλείας τὸν υἱὸν τὸν δὲ θεὸν βασιλεύσειν ἔφη ὁ ἀπόστολος , ἀλλὰ τὸν μὲν υἱὸν τῷ θεῷ καὶ πατρὶ τὴν βασιλείαν παραδώσειν , σώαν τὴν παραθήκην καὶ πρὸς τὴν τοῦ πατρὸς λατρείαν τε καὶ ἱερωσύνην ἐπαρκοῦσαν ἐνδεικνύμενον , τὸν δὲ θεὸν ἔσεσθαι πάντα ἐν πᾶσιν ὡς θεὸν ἐνοικοῦντα καὶ ἐμπεριπατοῦντα ἐν αὐτοῖς καὶ πάντα αὐτοῖς γινόμενον .
τῶν μὲν γὰρ ἔσται δεσπότης , τῶν δὲ βασιλεύς , τῶν δὲ ἕτερόν τι 0 1 ·
πάντων δὲ ἀθρόως θεός , ταῖς ἐν αὐτῷ θεϊκαῖς ἀρεταῖς τε καὶ δυνάμεσιν τὰ πάντα αὐτοῖς γιγνόμενος 0 .
τοῦτο τέλος τῆς τρισμακαρίας ἐλπίδος ὑπέγραψεν ὁ μέγας ἀπόστολος εἰπὼν ίνα ᾖ ὁ θεὸς πάντα ἐν πᾶσιν .
ἀλλ ἐν μὲν τοῖς πᾶσιν πάντα ἔσται ἀναλόγως τῇ ἑκάστου δυνάμει τὰς τῆς αὐτοῦ θεότητος διαφόρους ἐπινοίας χορηγῶν τοῖς πᾶσιν , μόνῳ δὲ τῷ μονογενεῖ αὐτοῦ υἱῷ τὴν ἐξαίρετον καὶ πατρικὴν τοῖς τε λοιποῖς ἄπασιν ἀκοινώνητον δόξαν καὶ τιμὴν καὶ βασιλείαν φυλάξει .
17 εἰ δὲ χρὴ ταῦτα ἐπισφραγίσασθαι προφητικῇ σφραγῖδι , εἰς βεβαίαν πίστωσιν τῶν εἰρημένων μάρτυρι χρήσομαι προφητικῷ πνεύματι δι Ἐζεκιὴλ τοῦ προφήτου αὐτὰ δὴ δὴ ταῦτα τοιαύταις θεσπίζοντι φωναῖς τάδε λέγει κύριος κύριος ·
ἰδοὺ ἐγὼ ζητήσω τὰ πρόβατά μου καὶ ἐπισκέψομαι αὐτά .
ὥσπερ ζητεῖ ὁ ποιμὴν τὸ ποίμνιον αὐτοῦ ἐν ἡμέρᾳ ὅταν ᾖ γνόφος καὶ νεφέλη ἐν μέσῳ προβάτων διακεχωρι σμένων .
οὕτως ἐκζητήσω τὰ πρόβατά μου .
καὶ μεθ ἕτερα  καὶ σώσω τὰ πρόβατά μου , καὶ οὐ μὴ ὦσιν ἔτι εἰς προνομήν .
καὶ κρινῶ ἀνὰ μέσον κριοῦ πρὸς κριόν .
καὶ ἀναστήσω ἐπ αὐτοὺς ποιμένα καὶ ποιμανεῖ αὐτούς .
τὸν δοῦλόν μου Δαυίδ καὶ ἔσται αὐτῶν ποιμήν ·
καὶ ἐγὼ κύριος ἔσομαι αὐτοῖς εἰς θεόν , καὶ Δαυὶδ ἐν μέσῳ αὐτῶν ἄρχων 0 ·
ἐγὼ κύριος ἐλάλησα , καὶ διαθήσομαι τῷ Δαυὶδ διαθήκην  .
καὶ μεθ ἕτερα δευτεροῖ τὴν αὐτὴν ποφητείαν λέγων καὶ ῥύσομαι αὐτοὺς ἀπὸ πασῶν τῶν ἀνομιῶν αὐτῶν ὧν ἡμάρτοσαν ἐν αὐταῖς , καὶ καθαριῶ αὐτούς , καὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν , καὶ ἐγὼ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς θεόν 0 ·
καὶ ὁ δοῦλός μου Δαυὶδ ἄρχων ἐν μέσῳ αὐτῶν 0 ·
καὶ ποιμὴν ἔσται πάντων αὐτῶν .
καὶ αὖθις ἐπιλέγει καὶ Δαυὶδ ὁ δοῦλός μου ἄρχων αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα 0 .
θέα δὲ ἐν πᾶσιν τούτοις ὡς ὁ μὲν θεὸς οὐ ποιμὴν οὐ δὲ ἄρχων ἀλλὰ θεὸς ἔσεσθαι τῶν τοῦ μακαρίου τέλους καταξιωθησομένων λέγεται ·
τῶν δὲ αὐτῶν τούτων προφητεύεται ἄρχων καὶ ποιμὴν γενήσεσθαι ὁ Δαυίδ , ἐπικεκαλυμμένως ἐνταῦθα τοῦ Δαυὶδ τὸν Χριστὸν αἰνιττομένου διὰ τὸ ἐκ σπέρματος αὐτοῦ γεγονέναι .
τοῦτο δὲ δῆλον ἐκ τοῦ προτεθνηκέναι τὸν Δαυὶδ τοῦ χρόνου καθ ὃν ταῦτ ἐλέγετο 0 .
σαφέστερον δὲ ταῦτα καὶ Δανιὴλ ὁ προφήτης θεσπίζει τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ υἱὸν ἀνθρώπου ὀνομάζων λευκῶς οὕτως , ὥσπερ οὖν καὶ ἡ τῶν ἱερῶν Εὐαγγελίων εἴωθεν αὐτὸν ἀποκαλεῖν γραφή .
λέγει δὲ τοῦτον τὸν τρόπον ·
ἐθεώρουν ἐν ὁράματι τῆς νυκτός , καὶ ἰδοὺ μετὰ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ ὡς υἱὸς ἀνθρώπου ἐρχόμενος ἦν , καὶ ἕως τοῦ παλαιοῦ τῶν ἡμερῶν ἔφθασεν ·
καὶ προσηνέχθη αὐτῷ .
καὶ αὐτῷ ἐδόθη ἡ ἀρχὴ καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ βασιλεία , καὶ πάντες οἱ λαοί , φυλαί , γλῶσσαι αὐτῷ δουλεύσουσιν ·
συνορᾷς ὡς καὶ ἐν τούτοις ἄφθαρτον καὶ ἀγήρω καί ἀτελεύτητον οὐ τοῦ λόγου τοῦ ἐν τῷ θεῷ τὴν βασιλείαν ἔσεσθαι , ἀλλὰ τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου παρίστησιν ὁ προφήτης , ἕτερόν τε παρὰ τὸν παλαιὸν τῶν ἡμερῶν σαφῶς διδάσκει τὸν υἱὸν εἶναι τοῦ ἀνθρώπου τὸν τὴν ἄφθαρτον βασιλείαν παρὰ τοῦ παλαιοῦ τῶν ἡμερῶν , δηλαδὴ παρὰ τοῦ αὐτοῦ πατρός , ὑποδεξάμενον .
ἀλλὰ Μάρκελλος ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν εἶναι ὁρίζεται , καὶ μίαν ὑπόστασιν δυσὶν ὀνόμασιν ὑποκειμένην 0 ·
ἔτι μὴν καὶ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ περιγράφειν τολμᾷ καὶ τέλος ἔσεσθαι τῆς Χριστοῦ βασιλείας ἀναιδῶς οὕτως ἀποφαίνεται μετὰ τὸν τῆς κρίσεως καιρόν , τοῦτον γράφων τὸν τρόπον μέγιστον ἡμῖν μυστήριον ἐνταῦθα ὁ ἀπόστολος ἀνακαλύπτει , τέλος μὲν ἔσεσθαι φάσκων τῆς Χριστοῦ βασιλείας ·
καὶ ἐπεξεργάζεται τὸν λόγον ᾧδέ πη λέγων ἔφαμεν ἐν τοῖς προάγουσιν ἡμῶν ῥητοῖς τὸν δεσπότην ἡμῶν τὸν Χριστὸν ἀρχὴν ἐσχηκέναι βασιλείας , ἐκ τῶν θείων γραφῶν ἀποδείξεσιν χρώμενοι .
καὶ ἐπιλέγει καὶ ὅλως μυρίων ῥητῶν πρὸς μαρτυρίαν ἔστιν εὐπορήσαντα δεῖξαι .
ὅτι ἀρχὴν βασιλείας εἴληφεν ὁ ἄνθρωπος διὰ τοῦ λόγου 0 .
εἰ οὖν εἴληφεν ἀρχὴν βασιλείας πρὸ ἐτῶν ὅλων οὐ πλειόνων ἢ τετρακοσίων , οὐδὲν παράδοξον εἰ τὸν πρὸ οὕτως ὀλίγου χρόνου τῆς βασιλείας ταύτης τυχόντα ὁ ἀπόστολός φησιν παραδώσειν τὴν βασιλείαν τῷ θεῷ 0 .
καὶ προστίθησιν μεθ ἕτερα λέγων τί τοίνυν μανθάνομεν περὶ τῆς ἀνθρωπίνης σαρκός , ἣν δι ἡμᾶς  ἀν  είληφεν ὁ λόγος πρὸ τετρακοσίων οὐχ ὅλων ἐτῶν ;
πότερόν ποτε ταύτην καὶ ἐν τοῖς μέλλουσιν αἰῶσιν ὁ λόγος ἕξει .
ἢ ἄχρι μόνου τοῦ τῆς κρίσεως καιροῦ 0 ;
μάρκελλος μὲν οὖν τοιαῦτα λέγειν ἐτόλμα ·
οἱ δέ γε τοῦ θεοῦ προφῆται ἀτελεύτητον τοῦ Χριστοῦ τὴν βασιλείαν ὁριζόμενοι μετὰ τὸν τῆς κρίσεως καιρὸν τοῦ νέου αἰῶνος τὴν ἀρχὴν καθέξειν αὐτόν φασιν .
θέα γὰρ ὡς ὁ προφήτης Ἐζεκιὴλ κριτήριον τῶν τοῦ θεοῦ προβάτων ὑποθέμενος μετὰ τὴν τούτων κρίσιν τὸν Δαυὶδ αὐτοῖς ἐφίστησιν ποιμένα καὶ τὸν αὐτὸν ἄρχοντα αὐτῶν ἔσεσθαι θεσπίζει .
ὁ δὲ Δανιὴλ προειπὼν ἐθεώρουν ἕως ὅτου θρόνοι ἐτέθησαν , καὶ παλαιὸς ἡμερῶν ἐκάθητο , καὶ τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ λευκὸν ὡς χιών , καὶ ἡ θρὶξ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ὡσεὶ ἔριον καθαρόν 0 1 ·
ποταμὸς πυρὸς εἷλκεν ἔμπροσθεν αὐτοῦ ·
χίλιαι χιλιάδες ἐλειτούργουν αὐτῷ , καὶ μύριαι μυριάδες παρειστήκεισαν ἔμπροσθεν αὐτοῦ ·
κριτήριον ἐκάθισεν , καὶ βίβλοι ἠνεώχθησαν , ταῦτα προθεασάμενος ἑξῆς τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου θεωρεῖ ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ προσιόντα τῷ παλαιῷ τῶν ἡμερῶν καὶ τὴν ἄφθαρτρν βασιλείαν ὑποδεχόμενον .
οὐκοῦν καὶ τότε διαφερόντως καὶ κρειττόνως ἢ νῦν ἀρχὴν ἕξει τοῦ βασιλεύειν τῶν τῆς μακαριότητος ἀξίων .
τούτοις μαρτυρεῖ τὸ Εὐαγγέλιον , ἐν οἷς αὐτὸς ἐπισφραγίζεται ὁ σωτὴρ τὰς προφητικὰς λέξεις , τοὺς περὶ συντελείας λόγους παραδιδοὺς τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς δι ὧν ταῦτ ἐδίδασκεν λέγων  ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ ἄγγελοι μετ αὐτοῦ , τότε καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ ·
καὶ συναχθήσονται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη , καὶ ἀφοριεῖ αὐτοὺς ἀπ ἀλλήλων .
ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων , καὶ στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ , τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων 0 .
τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ ·
〈 ὅπως δὲ ταῦτα συνᾴδει τοἷς ἐν τῇ προφητείᾳ περὶ προβάτων καὶ περὶ κριῶν κρίσεως εἰρημένοις τήρει , καὶ ὅπως βασιλεὺς μὲν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου μετὰ τὴν τῶν προβάτων κρίσιν εἰσῆκται .
πατὴρ δὲ αὐτοῦ ὁ θεός 0 .
τοῦτο γὰρ καὶ αὐτὸς ἐδίδασκεν εἰπὼν  τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ , δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου ,  ἀναλόγως τῷ ἐν τῇ προφητείᾳ ὠνομασμένῳ Δαυίδ .
ὃν ποιμένα καὶ ἄρχοντα ἔσεσθαι τῶν προβάτων ὁ λόγος διδάσκει ὑπὸ ἐφόρῳ τῷ θεῷ μέλλοντα ποιμαίνειν καὶ ἄρχειν τῶν τοῦ θεοῦ θρεμμάτων .
καὶ ἐκείνῳ δὲ ἀναγκαῖον ἐπιστῆσαι τὸν νοῦν ὡς τὸ παρὰ τῷ ἀποστόλῳ λελεγμένον ἐν τῷ ὅταν καταργήσῃ πᾶσαν ἀρχὴν καὶ πᾶσαν ἐξουσίαν καὶ δύναμιν ᾐνίξατο ἡ προφητεία φήσασα καὶ ἀφανιῶ θηρία πονηρὰ ἀπὸ τῆς γῆς 0 .
τίνα γὰρ ἂν γένοιτο τὰ θηρία τὰ πάλαι πρότερον τοῖς προβάτοις διενοχλοῦντα ἢ αἱ ἀντικείμεναι δυνάμεις 0 ;
ὧν ἐκποδὼν ἀρθεισῶν , πάσης κακίας καθαρθεὶς ὁ νέος καὶ καινὸς αἰὼν βασιλέα μὲν ἕξει τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου  ἢ κατὰ τὴν προφητείαν ἐπικεκρυμμένως αἰνιττομένην ποιμένα καὶ ἄρχοντα τὸν Δαυίδ , διὰ τὸ ἐκ σπέρματος αὐτὸν γεγονέναι Δαυίδ  , τὸν δὲ θεὸν οὐ ποιμένα οὐ δὲ ἄρχοντα λέγεται κτήσεσθαι , ἀλλ αὐτόθεον , ἐπινοίᾳ κρείττονι ἢ κατὰ ποιμένα καὶ ἄρχοντα καὶ βασιλέα τῇ τῆς θεϊκῆς δυνάμεως μεγαλοπρεπείᾳ οὐ τῶν προβάτων μόνον ἀλλὰ καὶ αὐτοῦ τοῦ ποιμένος ἡγησόμενον 0 1 .
ἔσται γὰρ αὐτοῖς φησὶν ὁ δοῦλός μου Δαυὶδ ποιμήν ·
καὶ ἐγὼ κύριος ἔσομαι αὐτοῖς εἰς θεόν ·
δοῦλον δὲ καλεῖ τὸν Δαυὶδ δι ἣν ἐκ σπέρματος Δαυὶδ ἀνείληφεν μορφὴν δούλου ὁ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν .
καὶ τοῦτ ἦν τὸ τρισμακάριον τέλος καθ ὃ τὴν ἐπηγγελμένην τῶν οὐρανῶν βασιλείαν τοῖς ταύτης ἀξίοις τοῦ σωτῆρος ἡμῶν πιστουμένου , ὁ ἐπὶ πάντων θεὸς καὶ πατὴρ αὐτοῦ , τὸ πάντων ἀνώτατον ἀγαθόν , αὐτὸς ἑαυτὸν τοῖς ὑπὸ τῷ υἱῷ βασιλευομένοις δωρήσεται , πάντα ἐν πᾶσιν γιγνόμενος .
ὃ δὴ παρίστη πάλιν αὐτὸς ὁ σωτὴρ καί κύριος ἡμῶν .
τὴν μεγάλην εὐχὴν ὑπὲρ τῶν αὐτοῦ γνωρίμων ἀναπέμπων τῷ θεῷ καὶ πατρί .
δι ἧς ἐξαιτεῖται λέγων  ἵνα πάντες ἓν ὦσιν .
καθὼς σύ 0 .
πάτερ , ἐν ἐμοὶ κ ἀγὼ ἐν σοί , ἵνα καὶ αὐτοὶ ἐν ἡμῖν ἕν ὦσιν .
ἵνα ὁ κόσμος πιστεύῃ ὅτι σύ με ἀπέστειλας 0 .
κ ἀγὼ τὴν δόξαν ἣν δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς .
ἵνα ὦσιν ἕν καθὼς ἡμεῖς ἕν ἐσμεν ·
ἐγὼ ἐν αὐτοῖς καὶ σὺ ἐν ἐμοί , ἵνα ὦσιν τετελειωμένοι εἰς τὸ ἕν 0 .
ἵνα γινώσκῃ ὁ κόσμος ὅτι σύ με ἀπέστειλας καὶ ἠγάπησας αὐτοὺς καθὼς ἐμὲ ἠγάπησας .
πάτερ , οὓς δέδωκάς μοι , θέλω ἵνα ὅπου εἰμὶ ἐγὼ κ ἀκεῖνοι ὦσιν μετ ἐμοῦ , ἱνα θεωρῶσιν τὴν δόξαν ἣν δέδωκάς μοι  .
αὕτη ἡ μεγάλη τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ὑπὲρ ἡμῶν πρεσβεία , ἵν ὦμεν σὺν αὐτῷ ὅπου ἂν ᾖ αὐτὸς καὶ ἵνα θεωρῶμεν τὴν δόξαν τὴν αὐτοῦ καὶ ἵνα ἀγαπήσῃ ἡμᾶς καθὼς αὐτὸν ἠγάπησεν ὁ αὐτοῦ πατήρ , 〈 καὶ 〉 ὅπερ αὐτῷ ἐδωρήσατο τοῦτο δῷ καὶ ἡμῖν , καὶ τὴν δόξαν ἣν αὐτῷ ἔδωκεν ταύτην δῷ καὶ ἡμῖν ·
ποιῶν ἡμᾶς ἓν τοὺς πάντας , ἵνα μηκέτι ὦμεν πολλοὶ ἀλλ οἱ πάντες εἷς , ἑνωθέντες αὐτοῦ τῇ θεότητι καὶ τῇ δόξῃ τῆς βασιλείας , οὐ κατὰ συναλοιφὴν μιᾶς οὐσίας κατὰ δὲ τελείωσιν τῆς εἰς ἄκρον ἀρετῆς 0 .
τοῦτο γὰρ ἐδίδαξεν εἰπών ἵνα ὠσιν τετελειωμένοι .
οὕτω γὰρ ὑπ αὐτοῦ σοφίᾳ καὶ φρονήσει καὶ δικαιοσύνῃ καὶ εὐσεβείᾳ καὶ ἀρετῇ πάσῃ τέλειοι κατεργασθέντες τῷ πατρικῆς θεότητος ἀλέκτῳ φωτὶ συναφθησόμεθα φῶτα καὶ αὐτοὶ ἐκ τῆς πρὸς αὐτὸν συναφείας γενησόμενοι , καὶ υἱοὶ θεοῦ κατὰ μετοχὴν τῆς τοῦ μονογενοῦς αὐτοῦ κοινωνίας ἀποτελεσθέντες μετουσίᾳ τῶν τῆς θεότητος αὐτοῦ μαρμαρυγῶν .
19 καὶ δὴ κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον ἓν πρὸς τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱὸν οἱ πάντες γενησόμεθα .
ὥσπερ γὰρ αὐτὸς ἑαυτόν τε καὶ τον πατέρα ἓν εἶναι ἔλεγεν φάσκων ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν , οὕτω καὶ πάντας ἡμᾶς κατὰ τὴν αὐτοῦ μίμσιν τῆς ἑνότητος τῆς αὐτῆς μετασχεῖν εὔχεται ·
οὐ κατὰ Μάρκελλον τοῦ λόγου ἑνουμένου τῷ θεῷ καὶ τῇ οὐσίᾳ συναφ συναφθησομένου , καθὼς δὲ ἐμαρτύρησεν ἡ ἀλήθεια , ὁ σωτὴρ αὐτὸς εἰπών τὴν δόξαν ἣν ἔδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς , ἵνα ὦσιν ἓν καθὼς ἡμεῖς ἕν ·
ἐγὼ ἐν αὐτοῖς καὶ σὺ ἐν ἐμοί , ἵνα ὦσιν τετελειωμένοι εἰς τὸ ἕν 0 ·
οὕτω γὰρ καὶ τότε καὶ τὸ ἀποστολικὸν λόγιον τέλους τεύξεται τὸ φῆσαν ἵνα ᾖ ὁ θεὸς πάντα ἐν πᾶσιν .
καὶ ἐπειδὴ τρισὶν ῥητοῖς Μάρκελλος καὶ οἱ τὸν ὅμοιον αὐτῷ τρόπον Σαβελλίζοντες χρῆσθαι εἰώθασιν τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱὸν ἓν εἶναι πειρώμενοι δεικνύναι , ποτὲ μὲν τὸ ἐγὼ καὶ ὁ 0 ·
πατὴρ ἕν ἐσμεν  θρυλοῦντες , ποτὲ δὲ τὸ ὁ πατὴρ ἐν ἐμοὶ κ ἀγὼ ἐν τῷ πατρί καὶ τὸ ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ ἑώρακεν τὸν πατέρα , πρὸς μὲν τὸ ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν τὰ προκείμενα αὐτοῖς προσακτέον δι ὧν ὑπερεύχεται τῶν αὐτοῦ μαθητῶν , ἵνα καὶ πάντες αὐτοὶ τῆς αὐτῆς ἑνώσεως τύχωσι , λέγει δ οὖν ἵνα ὦσιν ἓν καθὼς ἡμεῖς ἕν 0 ·
ἐγὼ ἐν αὐτοῖς καὶ σὺ ἐν ἐμοί , ἵνα ὦσιν τετελειωμένοι εἰς τὸ ἕν  0 .
πρὸς δὲ τὸ ὁ πατὴρ ἐν ἐμοὶ κ ἀγὼ ἐν τῷ πατρὶ παραθήσομεν τὴν αὐτοῦ πάλιν φωνὴν δι ἧς ὑπερευχόμενος αὐτῶν ἔλεγεν καθὼς σύ , πάτερ , ἐν ἐμοὶ κ ἀγὼ ἐν σοί , ἵνα καὶ αὐτοὶ ἐν ἡμῖν ὦσιν , κ ἀγὼ τὴν δόξαν , ἢν δέδωκάς μοι , δέδωκα αὐτοῖς ·
δι ὧν σαφῶς παρίστησιν οὕτως εἶναι ἐν αὐτῷ τὸν πατέρα καθὼς καὶ ἐν ἡμῖν εἶναι βούλεται ·
οὐχ ὅτι καθ ὑπόστασιν μίαν εἷς ὢν τυγχάνει αὐτὸς καὶ ὁ πατήρ , ἀλλ ὅτι τοῦ πατρὸς μεταδεδωκότος αὐτῷ τῆς οἰκείας δόξης , καὶ αὐτὸς ὁμοίως τοῖς οἰκείοις , τὸν πατέρα μιμούμενος , μεταδίδωσιν 0 .
διό φησιν , κ ἀγὼ τὴν δόξαν ἣν ἔδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς , ἵνα ὦσιν ἓν καθὼς ἡμεῖς ἕν . 0
καθὼς σύ , πάτερ , ἐν ἐμοὶ κ ἀγὼ ἐν σοί , ἵνα καὶ αὐτοὶ ἐν ἡμῖν ὦσιν .
οὕτως οὖν ἕν εἰσιν ὁ πατὴρ καὶ ὁ υἱὸς κατὰ τὴν κοινωνίαν τῆς δόξης , ἧς τοῖς αὐτοῦ μαθηταῖς μεταδιδοὺς τῆς αὐτῆς ἑνώσεως καὶ αὐτοὺς ἠξίου .
καὶ πάλιν οὕτως ἦν ὁ πατὴρ ἐν αὐτῷ καὶ αὐτὸς ἐν τῷ πατρί 0 .
ὡς ὁ θεῖος ἀπόστολος καὶ περὶ πάντων διδάσκει τῶν τῆς ἐπουρανίου βασιλείας ἀξίων λέγων 0 ·
τότε ἔσται ὁ θεὸς πάντα ἐν πᾶσιν  , ὡς καὶ τὸ ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω λέλεκται .
ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς ἐν αὐτῷ ζῶμεν καὶ κινούμεθα καί ἐσμεν .
καὶ ταῦτα πάντα περὶ ἡμῶν λέλεκται , τῶν κατ ἰδίαν ὑπόστασιν ὑφεστώτων καὶ ζώντων καὶ μηδὲν ἐχόντων κοινὸν πρὸς τὴν πατρικὴν θεότητα .
τί δὴ οὖν χρὴ θαυμάζειν , εἰ καὶ ἐπὶ τοῦ υἱοῦ αἱ παραπλήσιοι φέρονται φωναί .
οὐκ ἀναιροῦσαι μὲν αὐτοῦ τὴν ὑπόστασιν οὐ δ αὐτὸν εἶναι πατέρα καὶ υἱὸν διδάσκουσαι , τὴν δὲ τοῦ πατρὸς πρὸς αὐτὸν ἰδιάζουσαν καὶ ἐξαίρετον τιμὴν καὶ δόξαν τῆς μονογενοῦς καὶ θεϊκῆς κοινωνίας παριστῶσαι 0 ;
οὕτως οὖν καὶ ὁ ἑωρακὼς  αὐτὸν ἑώρακεν τὸν πατέρα  .
τῷ μόνον αὐτὸν καὶ μηδένα ἄλλον εἰκόνα εἶναι τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου  καὶ ἀπαύγασμα τῆς δόξης καὶ χαρακτῆρα τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ ἐν μορφῆ τε θεοῦ ὑπάρχειν κατὰ τὰς ἀποστολικὰς διδασκαλίας 0 .
ὡς γὰρ καὶ ὁ τὴν βασιλικὴν εἰκόνα τὴν ἐπ ἀκριβὲς ἀφωμοιωμένην αὐτῷ τεθεαμένος τοὺς τῆς μορφῆς τύπους διὰ τῆς γραφῆς ἀποματτόμενος φαντασιοῦται τὸν βασιλέα , τὸν αὐτὸν τρόπον μᾶλλον δ ὑπὲρ πάντα λόγον παντός τε ἐπέκεινα παραδείγματος ὁ νῷ διαυγεῖ καὶ ψυχῆς κεκαθαρμένοις ἁγίῳ τε πνεύματι πεφωτισμένοις ὄμμασιν τῷ τε μεγέθει τῆς τοῦ μονογενοῦς υἱοῦ καὶ κυρίου δυνάμεως ἐνατενίσας καὶ ἐννοήσας , ὅπως ἐν αὐτῷ κατοικεῖ πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς πατρικῆς θεότητος καὶ ὡς τὰ σύμπαντα δι αὐτοῦ ἐγένετο  καὶ ἐν αὐτῷ ἐκτίσθη τὰ πάντα τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα , λογισάμενός τε ὡς μόνον αὐτὸν υἱὸν μονογενῆ ἐγέννα ὁ πατὴρ κατὰ πάντα ἀφωμοιωμένον αὐτῷ 0 .
δυνάμει καὶ αὐτὸν ὄψεται τὸν πατέρα διὰ τοῦ υἱοῦ , θεωρούμενον τοῖς τὴν διάνοιαν κεκαθαρμένοις περὶ ὧν εἴρηται τὸ μακάριοι οἱ καθαροὶ τῆ καρδίᾳ , ὅτι αὐτοὶ τὸν θεὸν ὄψονται  .
ταῦτα μὲν οὖν προθεμένοις ἡμῖν σκοπὸν τὴν βραχυλογίαν ὡς ἐν ἐπιτομῇ γεγυμνάσθω 0 .
πλείστης δὲ ὅσης ἐξεργασίας δεομένων τῶν κατὰ τὸν τόπον ὅτῳ μέλει τῆς τούτων ἀκριβοῦς καταλήψεως τοῖς εὐαγγελικοῖς καὶ ἀποστολικοῖς ἀναγνώσμασιν τὴν διάνοιαν ἐπερείσας τὸν πάντα νοῦν ἐξ αὐτῶν ἐπὶ σχολῆς ἀναλέξεται .
μυρίων γε μὴν καὶ ἄλλων ἀσυναρτήτως ἐν τῷ Μαρκέλλου συγγράμματι συμπεφορημένων , πλείστων τε ὅσων ἐναντίως τῷ βουλήματι τῆς γραφῆς εἰρημένων ἑτέρων τε βεβιασμένων καὶ μηδεμίαν σωσάντων ἀκολουθίαν , κοινὸν τὸν ἔλεγχον κατάφωρον γεγονέναι παρὰ τοῖς εὖ φρονοῦσιν διὰ τῶν ἡμῖν ἐξητασμένων ἡγούμενος , τούτοις ἀρκεσθήσομαι .
τὸ πνεῦμα τῷ προφήτῃ ἐδείκνυ ποτὲ μὲν σαφῶς τὰ δηλούμενα ὡς μὴ δεῖσθαι τρόπων ἀλληγορίας ἐν τῇ τῶν φωνῶν ἑρμηνείᾳ , μόναις δὲ αὐταῖς κεχρῆσθαι ψιλαῖς ταῖς λέξεσιν , ποτὲ δὲ διὰ συμβόλων ἑτέρων πραγμάτων , ἐμφαντικοῖς ῥήμασί τε καὶ ὀνόμασιν ἑτέραν ὑποβαλλόντων διάνοιαν , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν ὀνείρων τοῦ Ἰωσὴφ προσκυνεῖν ἐδόκουν ἀστέρες τὸν ἀριθμὸν ἕνδεκα , ὧδέ πη τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ δηλουμένων , ἄλλοτε δὲ στάχυς ἀναλέγοντας τοὺς ἀδελφοὺς ἑώρα τῆς σιτοδείας ὧδέ πως ᾐνιγμένης 0 .
οὕτως καὶ τῷ παρόντι προφήτῃ τὰ πλεῖστα τῶν θεσπιζομένων διὰ συμβόλων ἑωρᾶτο , πλεῖστα δὲ καὶ συμπεπλεγμένως εἴρηται κατὰ τὸ αὐτὸ τῶν μὲν πρὸς λέξιν τῶν δὲ πρὸς διάνοιαν ὑφασμένων , ὁποῖα καὶ ἐν ταῖς τοῦ σωτῆρος εὑρίσκεται διδασκαλίαις , δι ὧν ἀναγέγραπται εἰπεῖν ·
οὐχ ὑμεῖς λέγετε ὅτι τετράμηνός ἐστι καὶ ὁ θερισμὸς ἔρχεται ;
ἐπάρατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ ἴδετε τὰς χώρας , ὅτι λευκαί εἰσι πρὸς θερισμὸν ἤδη ·
τούτων γὰρ τὸ μὲν ῥητόν ἐστι , τὸ δὲ διανοίᾳ καὶ ἄλλα ἂν εὕροις μυρία ὥσπερ οὖν καὶ τῷ μετὰ χεῖρας προφήτῃ παρ ᾧ ῥήματα μὲν αὐτολεξεὶ νοούμενα εὕροις ἂν τοιαῦτα 0 ·
τί μοι πλῆθος τῶν θυσιῶν ὑμῶν 0 ;
λέγει κύριος ·
πλήρης εἰμὶ ὁλοκαυτωμάτων καὶ τὰ ἑξῆς , πρὸς δὲ μόνην διάνοιαν ταῦτα 0 ·
ἀμπελὼν ἐγενήθη τῷ ἠγαπημένῳ ἐν κέρατι ἐν τόπῳ πίονι καὶ τὰ ἑξῆς .
ὅρασιν δὲ οὐ κοινὴν λέγει οὐ δὲ σωματικοῖς ὀφθαλμοῖς ὑποπίπτουσαν , ἀλλὰ προφητικὴν τῶν μακροῖς ὕστερον χρόνοις συμβησομένων ἐποπτικήν ·
ὥσπερ γὰρ εἴ τις ἐν μεγάλῳ πίνακι θεῷτο πολεμίων ἔφοδον καὶ δῃώσεις χώρας πολιορκίας τε καὶ ἀνδραποδισμοὺς χρώματος ἄνθεσιν ἐξεικονισμένας , τὸν αὐτὸν δοκεῖ τρόπον ὕπαρ ἀλλ οὐ καθ ὕπνους τὴν ὅρασιν τεθεᾶσθαι τοῦ θείου πνεύματος καταλάμποντος αὐτοῦ τὴν ψυχήν .
ἠσαΐας οὐκ ἐκ διατριβῶν ὥρμητο οὐ δ ἐκ διδασκαλιῶν ὠφελημένος , ἀλλ  ἐξ ἀγροῦ παρελθὼν καὶ βίου ὥς γε δοκεῖ τοῖς πολλοῖς ἀφανοῦς καὶ ἀπεριμμένου τῆς θείας ἐμπνεύσεως καὶ σοφίας μετείληφεν .
ἠσαΐαν καὶ εὐαγγελιστὴν δεῖ λέγειν ὡς τὴν αὐτὴν διακονίαν τοῖς εὐαγγελισταῖς ποιήσαντα ·
διαφερόντως γὰρ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ κηρύττει , ποτὲ μὲν θεολογῶν ποτὲ δὲ τὴν εἰς οὐρανοὺς πάροδον αὐτοῦ θεσπίζων καὶ τὴν ἐκ παρθένου προαγορεύων τοῦ Ἐμμανουὴλ γέννησιν καὶ τὴν ἀνάστασιν , ἀλλὰ καὶ ἀπόστολον ·
καὶ τοῦτο γὰρ παρίστησιν λέγουσα ἡ αὐτοῦ γραφή ·
καὶ εἶπεν κύριος Τίνα ἀποστελῶ , καὶ τίς πορεύσεται πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον ;
καὶ εἶπον Ἰδοὺ ἐγώ εἰμι ·
ἀπόστειλόν με .
τὴν πᾶσαν ὑπόθεσιν κατὰ τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους εἶναι διδάσκει ·
οὐ γὰρ μόνον ἐπὶ τοῦ πρώτου καταλεχθέντος βασιλέως , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ δευτέρου καὶ τρίτου καὶ τοῦ τετάρτου 0 1 .
καὶ εὕροις αὐτὸν ἐφ ἑκάστῃ βασιλείᾳ τῶν προλεχθέντων ἐλέγχους τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους καὶ προρρήσεις κατ αὐτῶν ποιούμενον μέχρις αὐτοῦ τέλους τῆς βασιλείας , ἤτοι τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους ἢ τῆς χώρας , Ἰερουσαλὴμ δὲ τῆς πόλεως .
διὰ τί πρῶτον κατὰ τῆς Ἰουδαίας ἄρχεται καίτοι μέλλων λέγειν καὶ κατὰ Βαβυλῶνος καὶ Αἰγυπτίων ;
ἐπειδὴ ἐξ αὐτῶν ἄρχεται τῶν δοκούντων ἀνακεῖσθαι τῷ θεῷ κατὰ τὸ εἰρημένον ἀλλαχόθι ·
ἀπὸ τῶν ἁγίων μου ἄρξασθε καὶ δυνατοὶ δυνατῶς ἐτασθήσονται .
ἐπεσημήνατο δὲ τὸν τῶν βασιλέων χρόνον , ἐπειδὴ ἄλλη τις ἦν κατάστασις παρὰ Ἰουδαίοις πραγμάτων .