Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἀλλ  ἐπειδὴ ἔθος ἦν αὐτοῖς , εἴπερ νήπιον εἶχον ἀσθενείᾳ περιπεσόν , περιτρέχοντας αὐτοὺς πρὸς τοὺς ἐγχωρίους ἅπαντας ἑκάστοθεν πορίζεσθαι βοήθημα , γέγονε διὰ τοῦτο ἐκπεριελθοῦσάν τινα πάντας ἐλθεῖν καὶ πρὸς τὴν αἰχμάλωτον .
ἡ δὲ πρὸς τῇ θύρᾳ ἑστώσῃ σὺν τῷ παιδαρίῳ τῇ γυναικὶ ἔφη οὐδὲν ἐγὼ τῷ παιδαρίῳ δυνήσομαι βοηθῆσαι , τὸν δὲ Χριστόν , ὃν ὑμῖν εἶπον πολλάκις , οἶδα δυνατὸν εἶναι καὶ νεκροὺς ἀνιστᾶν καὶ τοῖς ἀπηγορευμένοις χαρίζεσθαι ἴασιν .
ἡ δὲ τοῦ παιδὸς μήτηρ καθικέτευε τὴν αἰχμάλωτον .
τότε οἴκτῳ τῆς δεομένης κινηθεῖσα τὸ νήπιόν τε τῷ σάκκῳ τῷ ἑαυτῆς περιβαλοῦσα , προσευξαμένη τῷ θεῷ ἀπέδωκεν αὐτὸ τῇ μητρὶ ὑγιές .
διέδραμε δὲ εἰς πολλοὺς τὸ γενόμενον καί γε ἄχρι τῆς βασιλίδος ἔφθασεν , ἥτις κατέkevro βαρυτάτῃ νόσῳ κατεχομένη  καὶ γὰρ χρόνον ἱκανὸν ἀσθενήσασα ἀνιάτως εἶχε λοιπὸν τὰ περὶ τῆς φθασάσης αὐτὴν χαλεπωτάτης νόσου .
ἀξιοῖ μὲν οὖν τὴν αἰχμάλωτον ἀποστείλασα διὰ τῶν οἰκείων πρὸς αὐτὴν παραγενέσθαι 0 .
ἡ δὲ δέει καὶ εὐλαβείᾳ ἀνανεύει τοῦ πρὸς τὴν βασιλίδα διαβῆναι , εἰδυῖα τὸν ἐκ τῆς ἀνθρωπίνης δόξης παρεισδύνοντα ὄλισθον .
διά τοι τοῦτο ἀπρὶξ ἔχουσαν αὐτὴν τοῦ μὴ ἐλθεῖν ἐπιγνοῦσα ἡ βασίλισσα κελεύει σὺν τῷ σκιμποδίῳ πρὸς αὐτὴν ἀπαχθῆναι .
ἧστινος δυσωπηθεῖσα τὴν ταπείνωσιν ἡ μακαρία αἰχμάλωτος τὸν αὐτὸν τρόπον περιβαλοῦσα τὴν βασιλίδα τῷ σάκκῳ , ἐφ ᾧ γόνυ κλίνασα τὰς εὐχὰς τῷ θεῷ προσέφερε τῇ συνήθει πρὸς τὸν Χριστὸν εὐχῇ , ὑγιῆ οἴκαδε ἀποπέμπει χαίρουσαν καὶ πορευομένην τοῖς οἰκείοις ποσί , νέον καὶ ξένον θαῦμα τοῖς ἐντοπίοις παρεχομένην , τοῦ Χριστοῦ τὴν χάριν ὁμολογοῦσαν , καθὼς παρὰ τῆς αἰχμαλώτου γυναικὸς ἐδιδάχθη .
τρανῶς τε ἀπεφθέγγετο πορευομένη ·
δόξα σοι , Χριστέ , φησι δέσποτα τῆς αἰχμαλώτου ·
σοὶ χάρις καὶ σοὶ πᾶσα τιμή , σωτὴρ ἡμῶν τῶν εἰς σὲ πιστεύειν ἠξιωμένων 0 .
ἀλλὰ καὶ τῷ συμβίῳ ἑαυτῆς ἡ βασίλισσα διηγήσατο ἕκαστα , παρώρμησε δὲ αὐτὸν εἰς ἀμοιβὴν ἀξιόπιστον χρήμασι βουληθῆναι ἀμείψασθαι τὴν αἰχμάλωτον τῆς εὐεργεσίας τῆς εἰς τὸν σύμβιον αὐτοῦ ἕνεκα .
ἡ δὲ βασίλισσα πρὸς αὐτὸν ἔφη ·
ἡ αἰχμάλωτος αὕτη , ὦ βασιλεῦ , οὐκ ὀρέγεται ἀργυρίου οὔ τε χρυσίον περιποιεῖται .
δῶρον δὲ ἀπαιτεῖ παρ ἡμῶν ἀξιόχρεων τὸ μόνον ἡμᾶς πιστεῦσαι , ὅτι ὁ Χριστὸς υἱός ἐστι τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου ·
ᾗ γὰρ ὁ πᾶς βίος νηστεία καὶ ἐγκράτεια , περιττοὶ θη σαυροὶ χρυσίου καὶ ἀργυρίου 0 ·
καὶ γὰρ ἀπεπειράθην τῆς εὐσεβοῦς .
τ ἀληθῆ διηγοῦμαί σοι , ὦ βασιλεῦ .
ἀλλ εἴ μου παρὰ σοὶ φροντίς ἐστι σωτηρίας , ἀμειψώμεθα καινότερον τὴν γυναῖκα , τὸν Χριστὸν αὐτῆς παραδεχόμενοι εἰς προσκύνησιν .
ὁ δὲ τέως ὀκνηρότερον διετέθη καὶ καίτοι πολλάκις ὑπομιμνησκόμενος πρὸς τῆς γαμετῆς ὑπερετίθετο ἐκκλίνων ταῖς ἐπαγγελίαις τὴν αἴτησιν καὶ καιρὸν πρόσφορον ἐλπίζειν αὐτῷ περὶ τούτου λυσιτελεῖν ἔλεγεν .
ὃ καὶ γέγονε κατὰ πρόνοιαν θεοῦ τοῦ θέλοντος πάντας ἀνθρώπους σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν .
συνέβη γὰρ αὐτὸν ἐν θήρᾳ περισπώμενον περὶ ὕλην κάταλσον καὶ βαθυτάτην ἐν ἡμέρᾳ σταθηρῷ ὑποστῆναι νύκτα ἀπροσδόκητον .
ἄφνω γὰρ ἐν μεσημβρίᾳ κατὰ πάσης τῆς ὕλης περιεχύθη σκότος βαθύτατον ὄν , ἔνθα ἣν ὁ βασιλεύς .
ὡς δὲ καὶ οἱ συνόντες αὐτῷ τῇδε κ ἀκεῖσε πρὸς τὴν θήραν διασπώμενοι εὕρηνται , φόβος συνέσχε τὸν βασιλέα μέγιστος ἥκιστα λογιζόμενον , ὅπως διαφύγῃ τὴν ἔφοδον .
ἐπεὶ δὲ καὶ πάντες οἱ συνόντες αὐτῷ τὴν αὐτὴν ὑπέμενον ἀνάγκην  ἕκαστον γὰρ τῶν πρὸς αὐτὸν ἐληλυθέναι σπευδόντων ἐν ᾧ κατείληφε τόπῳ τὸ σκότος ἐστήλωσε , προβῆναι μὴ συγχωρῆσαν εἰς ἀλλήλων παράκλησιν  τότε ὑπομνησθεὶς ὁ βασιλεὺς τῆς γαμετῆς καὶ τῆς ταύτην ἀνιάτως ἔχουσαν ἰασαμένης αἰχμαλώτου ἐβόσε λέγων ·
χριστὲ ὁ τῆς αἰχμαλώτου κύριος , παράστηθι μοι τὰ νῦν , ἵνα φύγω τὴν ἐπικειμένην ἀνάγκην ·
ἔχω γὰρ σαφεστάτην πεῖραν τῆς θείας σου δυνάμεως τὴν ἐμὴν σύμβιον .
καὶ ἅμα τῷ τελέσαι τὴν εὐχὴν εὐθὺς περιαιρεθέντος τοῦ σκότους τὸ φῶς τῆς ἡμέρας ἐπεχύθη μᾶλλον ἢ τὸ πρότερον κατὰ πάσης τῆς ὕλης , ἔνθα ἦσαν ἐστηλωμένοι 0 .
kai παραγενόμενοι οἴκοι ὑγιῆ παραχρῆμα εὗρον τὸν βασιλέα κελεύοντα τὴν αἰχμάλωτον εὐθέως πρὸς αὐτὸν γενέσθαι , μηκέτι θεὸν ἕτερον προσκυνεῖν ἐπαγγελλόμενον ἢ Ἰησοῦν Χριστὸν ὃν ἡ γυνὴ σέβεται 0 .
ἔρχεται οὖν ἡ γυνὴ ἡ αἰχμάλωτος καὶ γίνεται τοῦ βασιλέως διδάσκαλος , πάντα τὸν τύπον τῆς πίστεως αὐτῷ ἐπιστήσασα .
ὁ δὲ χαίρων οὐκ ἠδεῖτο πρὸς εὐτελοῦς γυναικὸς θεοσέβειαν ἐκμανθάνων  τ οὐναντίον δὲ ἐπ αὐτῇ σεμνυνόμενος εἰς μέσον αὐτὴν ἄγεσθαι ἐπὶ τοῦ πλήθους ἐκέλευσε παρρησιαζόμενος ἐπ αὐτῇ λέγων ὅτι  μου ἡ γαμετὴ θάνατον διὰ τῆς προσευχῆς ταύτης διέδρα Χριστοῦ τοῦ παμβασιλέως τῇ χάριτι .
ἔπειθέ τε τοὺς ὑπηκόους , εἰ θέλοιεν σῴζεσθαι , καὶ τὰ αὐτὰ φρονεῖν καὶ τὴν εἰς Χριστὸν αἱρεῖσθαι προσκύνησιν , τῶν εἰδώλων καταφρονοῦντας .
ἐπειδὴ δὲ ἔμαθε πρὸς τῆς ἁγίας γυ ναικός , ὅτι ἐκκλησίας χρὴ ἱδρύσασθαι εἰς προσκύνησιν τοῦ Χριστοῦ , ὁμοῦ προήει ἐπὶ τὴν χρείαν σπουδαίως .
ὡς δὲ τοῦ οἴκου τὸν περίβολον ἤγειραν οἰκοδομήσαντες , ἔδει δὲ λοιπὸν τοὺς κίονας στῆσαι ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου πρὸς διαίρεσιν τῶν συνερχομένων ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν , θέλων ὁ θεὸς πάγιον γνώμην ἐνθεῖναι τῷ τε βασιλεῖ καὶ πᾶσι τοῖς ὑπ αὐτὸν ὑπηκόοις περὶ τοῦ διὰ τῆς αἰχμαλώτου γυναικὸς κηρυχθέντος εὐαγγελίου Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ ποιεῖ τὸν τρίτον κίονα εἰς μέσον ὀρθωθέντα ἔτι τε πλάγιον ὄντα μὴ γενέσθαι εἰς τέλος ὄρθιον καθάπερ καὶ οἱ δύο ἕτεροι 0 .
καὶ πολλὰ καμόντες οἱ τεχνῖται τά τε ἱστία σὺν ταῖς μηχαναῖς ἁπάσαις διαρρήξαντες καὶ συντρίψαντες ὑπεξαναχωροῦσι φεύγοντες , δεδιότες μὴ ἐναποληφθέντες χαμαὶ ὑπὸ τὸν κίονα ἀποθάνωσιν ·
ἵστατο γὰρ ὁ κίων ἐν τῷ ἀέρι κρεμάμενος πλάγιος , μηδενός , ὡς ἔθος τοῖς τεχνίταις , ἐπινοουμένου παρ αὐτῶν τινος βοηθήματος 0 .
ἀκούει ταῦτα ἡ αἰχμάλωτος καὶ δέει πολλῷ συσχεθεῖσα , μὴ ἀνάπαλιν τὸ πλῆθος ἐπιδῷ ἑαυτὸ πρὸς τὰ εἴδωλα , ἔρχεται δύνοντος τοῦ ἡλίου κατὰ τὸν τόπον καὶ κλίνασα γόνυ πρὸς τὸν θεὸν ἕως πρωὶ ἤγειρε διὰ τῆς εὐχῆς τὸν κίονα , οὐκ ἐπὶ τὴν βάσιν ἑστῶτα , ἀλλ ὀρθὸν μὲν ἠρτημένον δὲ ἐπάνω τῆς βάσεως ὅσον ἀπὸ πήχεος ἑνός , οἰκονομοῦντος τοῦ θεοῦ μὴ ἀπιέναι τὴν αἰχμάλωτον οἴκοι ἕως τῆς τοῦ πλήθους ἀφίξεως , ἵνα γνῶσιν αὐτῆς τὴν ἐν τῷ ὑπ αὐτῆς κηρυττομένῳ ἀληθινῷ θεῷ πίστιν .
ἦλθον οὖν ἕωθεν σὺν τῷ βασιλεῖ καὶ ἰδόντες ὄρθιον ἠρτημένον τὸν τηλικοῦτον κίονα ἐξίσταντο .
τότε τῆς αἰχμαλώτου πᾶσι γενομένης καταφανοῦς διὰ τὸ γεγονός , ἀναστάσης αὐτῆς ἐκ τῆς εὐχῆς εὐθέως ὁ κίων , οἷά τινων τεχνιτῶν τῇ οἰκείᾳ βάσει αὐτὸν προσαρμοζόντων , ὡς ἔνι μάλιστα ἀπετέθη , πλείστην ὅσην παρὰ τοὺς ἔμπροσθεν καὶ τοὺς μετ αὐτὸν κίονας ἔχων εὐπρεπῆ τὴν ἀσφάλειαν 0 .
ἐκ τούτου γέγονε καὶ τοὺς λοιποὺς τοῦ πλήθους συνελθεῖν καὶ συνομολογῆσαι τὴν τοῦ βασιλέως πίστιν θαυμάζοντας Χριστόν ·
τοῦτο γὰρ αὐτοῖς ἡ αἰχμάλωτος ἐκείνη ἁγία γυνὴ διεμαρτύρατο .
ἐδεδοίκει γὰρ τοῦ πλήθους τὴν ἁπλότητα , μήποτε ἄρα ὑπὸ τῆς πατρῴας δεισιδαιμονίας νυττόμενοι εἰς αὐτὴν τὸ εἰς Χριστὸν σέβας ἀπενέγκοιντο ἤγουν δόξαν περὶ αὐτῆς σχῶσι μὴ συντείνουσαν πρὸς εὐσέβειαν .
διὰ τοῦτο καὶ κοινωνῆσαι αὐτοὺς τῆς εὐχῆς προετρέψατο , ἡνίκα τὸν κίονα ἠρτημένον τῷ οἰκείῳ τόπῳ προσαρμοσθῆναι πεποίηκε , συσκιάζουσα διὰ τούτου τὴν οἰκείαν ὑπόληψιν , τὴν δὲ τοῦ σωτῆρος Χριστοῦ ἐνέργειαν λέγουσα εἰς πάντας ἀνθρώπους τοὺς εἰς αὐτὸν εὐσεβοῦντας διαβαίνειν ἐν ταῖς ὑπὲρ ἄνθρωπον πράξεσι .
μετὰ δὲ τὸ τελειωθῆναι τὴν ἐκκλησίαν ὑποτίθεται τῷ τε βασιλεῖ καὶ τῇ βασιλίδι ἡ αἰχμάλωτος πέμψαι αὐτοὺς πρὸς τὸν τῆς εὐσεβείας σύντροφον τὸν θεοφιλέστατον βασιλέα Κωνσταντῖνον , πεμφθῆναι αὐτοῖς παρ αὐτοῦ αἰτουμένους τὸν τὴν ἐκκλησίαν ἐκείνην καθιερώσοντα .
τότε ὑπό τε τοῦ βασιλέως καὶ τοῦ κοινοῦ τῶν Ἰβήρων οἱ σταλέντες πρεσβευταὶ καταλαμβάνουσι τὴν Κωνσταντινούπολιν , ἀναγγέλλοντες τῷ βασιλεῖ Κωνσταντίνῳ τὴν ἐκεῖσε κρατυνθεῖσαν τοῦ Χριστοῦ πίστιν , ἐπίσκοπον αἰτοῦντες δοθῆναι αὐτοῖς παρ αὐτοῦ εἰς τὴν τῶν παρ αὐτοῖς ἐκκλησιῶν καθιέρωσιν ὁμοῦ καὶ διατύπωσιν .
οὺς προσηνῶς δεξάμενος ὁ εὐσεβὴς καὶ φιλόχριστος βασιλεὺς Κωνσταντῖνος , χαίρων ἐν τῷ κυρίῳ παρέσχε τὴν αἴτησιν , τὸν τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐπίσκοπον Ἀλέξανδρον παρορμήσας χειροτονῆσαι τῶν Ἰβήρων ἐπίσκοπον , ὁμοῦ συνορῶν θεοῦ νεῦμα εἶναι τοῦ τοὺς ἀλλοφύλους αὐτῷ καθυποτάσσοντος .
τούτων ἡμῖν ὁ πιστότατος Βακκούριος ὑφηγητὴς γέγονεν , ἀνὴρ εὐλαβέστατος καὶ τοῦ βασιλικοῦ γένους τῶν παρ αὐτοῖς Ἰβήρων περιφανέστατος , ὃς σατράπης Ῥωμαίων καταστὰς καὶ ταῖς ἀκρωρείαις τῆς Παλαιστίνης κατὰ τῶν Σαρακηνῶν βαρβάρων ἐπιστρατεύσας πόλεμον ἄκρως ὅτι μάλιστα τὴν κατ αὐτῶν νίκην ἤρατο .
ἀλλ  ἐπανιτέον εἰς τὸ ἐγχειρισθὲν τῆς βασιλείας τῆς ἱστορίας .
ὁ γάρ τοι βασιλεὺς Κωνσταντῖνος ἐπιμελέστερος ὧν περὶ τὸν χριστιανισμὸν καὶ ἀποστολικῷ εἰς τὸν Χριστὸν ἐκκαιόμενος πόθῳ ἑτέρας καὶ αὖθις ἐκκλησίας κατὰ πόλεις ἐποίει , καὶ μίαν μὲν ἐν τῇ καλουμένῃ δρυὶ τῇ Μαμβρῇ , ὑφ ἣν τοὺς ἀγγέλους ξενωθῆναι πρὸς τοῦ Ἀβραὰμ οἱ ἱεροὶ λόγοι μηνύουσι , κατεσκεύασε .
μαθὼν γὰρ ὁ τὰ πάντα ἄριστος καὶ θεοφιλέστατος βασιλεὺς Κωνσταντῖνος ὑπὸ τῇ δρυὶ ἐκείνῃ βωμὸν ἱδρῦσθαι καὶ θυσίας Ἑλληνικὰς ἐπ αὐτῷ τελεῖσθαι μέμφεται μὲν δι ἐπιστολῆς Εὐσεβίῳ τῷ Καισαρείας τῆς Παλαιστίνης ἐπισκόπῳ παριδόντι τὸ τοιοῦτον μυσαρὸν τόλμημα , κελεύει δὲ τὸν μὲν βωμὸν ἀνατραπῆναι , πρὸς δὲ τῇ δρυὶ ἐκκλησίαν τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος κατασκευασθῆναι .
ἔτι καὶ ἐν Ἡλιουπόλει τῆς Φοινίκης μαθὼν αὐτοὺς ἀσεβῶς βιοῦντας καὶ αἰσχρὰν ἀγωγὴν μετιόντας νόμῳ σεμνῷ τὸν αἰσχρὸν αὐτῶν ἀνεῖλε βίον , ἐκκλησίαν δὲ κτίσας ἐν τῇ αὐτῇ πόλει καὶ ἐπίσκοπον χειροτονηθῆναι παρασκευάσας κλῆρόν τε ἱερὸν σὺν αὐτῷ ἐν αὐτῇ τῇ ἐκκλησίᾳ καθιερωθῆναι προστάξας , οὕτως τὰ Ἡλιουπολιτῶν κακὰ μετριώτερα ἀπειργάσατο .
οὐ μὴν ἀλλὰ γὰρ καὶ ἄρχοντας πολιτικοὺς Χριστιανοὺς καὶ ἐπὶ βίῳ σεμνῷ μαρτυρουμένους ἐπιλεξάμενος προσκατέστησε τῇ πόλει καὶ τῇ περιχώρῳ πάσῃ , θάνατον αὐτοῖς ἀπειλήσας , εἰ μὴ τῆς πρότερον προσούσης αὐτοῖς αἰσχρουργίας καὶ τῆς περὶ τὰ μυσαρὰ εἴδωλα δεισιδαιμονίας αὐτῶν ὡς τάχιστα ἑαυτοὺς μεταβάλοιεν .
ἔτι τε τὸν ἐν Ἀφάκοις τῆς Ἀφροδίτης . . 0 .
ἀρρητοποιίας ἀνέτρεψε καὶ τὸν ἐν τῇ Κιλικίᾳ Πυθωνικὸν ἀπήλασε δαίμονα , τὸν ναὸν ἐν ᾧ ἐφώλευεν ἐκ θεμελίων ἀνατραπῆναι κελεύσας .
τοιαῦτα ὁ πιστότατος βασιλεὺς Κωνσταντῖνος πανταχοῦ γῆς εἰργάζετο χρηστά .
παραθήσω δὲ καὶ ἕτερον τεκμήριον τῇδε τῇ ἐκκλησιαστικῇ ἱστορίᾳ τῆς τοῦ αὐτοῦ θεοφιλεστάτου βασιλέως Κωνσταντίνου εἰς τὸν τῶν ὅλων θεὸν πίστεως .
τοσοῦτος γὰρ αὐτῷ ἦν ὁ περὶ τὸν Χριστὸν πόθος καὶ ζῆλος , ὡς καὶ εἰς Πέρσας σκεπτόμενος ὑπὲρ τῶν ἐκεῖσε Χριστιανῶν διαβῆναι κελεῦσαί τε κατασκευασθῆναι σκηνὴν ἐκ ποικίλης ὀθόνης ἐκκλησίας τύπον ἀποτελοῦσαν , ὡς καὶ Μωσῆς ἐν τῇ ἐρήμῳ πεποίηκε , καὶ ταύτην φέρεσθαι ἐν τῇ ὁδῷ , ἵνα ἔχοι κατὰ τοὺς ἐρήμους τόπους εὐκτήριον εὐτρεπές , ἐν ᾧ τὰς εὐχὰς τῷ θεῷ ἀναπέμπει .
ἀλλὰ τὴν μὲν ἐπὶ τὴν Περσίδα πορείαν διανῦσαι αὐτὸν τότε κατὰ γνώμην αὐτῷ οὐχ ὑπήντησε , τῆς τῶν ἐκκλησιῶν τοῦ θεοῦ προμηθουμένῳ εἰρήνης ·
ὁ δ ἐκεῖσε , τῶν Περσῶν λέγω , βασιλεὺς ὑπὲρ τῶν ὑπ αὐτὸν τῆς εὐσεβείας τροφίμων τὴν πρόνοιαν ποιούμενος , μαθὼν αὐτοὺς ὑπὸ τῶν ἐκεῖσε ἀσεβῶν ἐλαυνομένους καὶ αὐτὸν δὲ τοῦτον τὸν ἐκεῖ βασιλέα τῇ πλάνῃ δεδουλὡμένον παντοδαπὰς αὐτοῖς καττύειν ἐπιβουλάς  Σαβώριος δὲ ἦν  ἐπέστειλεν αὐτῷ καὶ εὐσεβεῖν παραινῶν καὶ τοὺς εὐσεβεῖς καὶ Χριστιανοὺς τιμῆς ἀπολαύειν αἰτῶν .
σαφῆ δὲ τὴν τοῦ φιλοχρίστου βασιλέως σπουδὴν αὐτὰ δείξει τὰ γράμματα .
τὴν θείαν πίστιν φυλάττων τοῦ τῆς ἀληθείας φωτὸς μεταλαγχάνω , τῷ τῆς ἀληθείας φωτὶ ὁδηγούμενος τὴν θείαν πίστιν ἐπιγινώσκω .
τοιγάρτοι , ὡς τὰ πράγματα βεβαιοῖ , τὴν ἁγιωτάτην θρησκείαν γνωρίζω διδάσκαλον οὖσαν τῆς γνώσεως τοῦ ἁγιωτάτου θεοῦ .
τούτου τοῦ θεοῦ μου τὴν δύναμιν ἔχων σύμμαχον , ἐκ τῶν περάτων τοῦ Ὠκεανοῦ ἀρξάμενος πᾶσαν ἐφεξῆς τὴν οἰκουμένην βεβαίαις σωτηρίας ἐλπίσι διήγειρα , ὡς ἅπαντα ὅσα ὑπὸ τοσούτοις τυράννοις ἔθνη δεδουλωμένα ταῖς καθημεριναῖς συμφοραῖς τρυχόμενα ἐξίτηλα γέγονε , ταῦτα νῦν προσλαμβάνοντα τὴν τῶν κοινῶν ἐκδικίαν , ὥσπερ ὑπὸ πολλῆς τινος θεραπείας ἀναζωπυρηθέντα , αὐχοῦσι τε καὶ ἀγάλλονται καὶ πανηγυρικὰς τῷ θεῷ ἐπιτελοῦσιν ἑορτάς .
τοῦτον τὸν θεὸν ἐγὼ πρεσβεύω , οὗπερ τὸ σημεῖον ὁ αὐτῷ ἀνακείμενός μοι στρατὸς ὑπὲρ τῶν ὥμων φέρει καὶ ἐφ ἅπερ ἂν ὁ τοῦ δικαίου λόγος παρακαλεῖ κατευθύνεται .
ἐξ αὐτῶν δ ἐκείνων περιφανέσι τροπαίοις αὐτίκα τὴν χάριν λαμβάνω .
τοῦτον τὸν θεὸν ἀκραιφνεῖ καὶ καθαρᾷ διανοίᾳ ἐν τοῖς ἀνωτάτω τυγχάνειν ὑπεραυγάζομαι .
τοῦτον δὲ τὸν θεὸν ἐπικαλοῦμαι γόνυ κλίνας , φεύγων μὲν πᾶν αἷμα βδελυκτὸν καὶ ὀσμὰς ἀηδεῖς καὶ ἀποτροπαίους , πᾶσαν δὲ λαμπηδόνα ἐκκλίνων , αἷς ἡ παμμίαρος καὶ ἀθέμιτος πλάνη χαίρουσα πολλοὺς τῶν ἐθνῶν καὶ ὅλα γένη χράνασα κατέρριψε , τοῖς κατωτάτω παραδοῦσα μέρεσιν .
ἃ γὰρ ὁ θεὸς τῶν ἀνθρώπων πρόνοιαν διὰ φιλανθρωπίαν οἰκείαν ποιούμενος χρείας ἡμῶν ἕνεκα εἰς τ οὐμφανὲς παρήγαγε , ταῦτα πρὸς τὴν ἑκάστου ἐπιθυμίαν κακῶς ἀνέρχεται ·
καθαρὰν δὲ μόνην διάνοιαν καὶ ψυχὴν ἀκηλίδωτον παρὰ ἀνθρώπων ἀπαιτεῖ , τὰς τῆς ἀρετῆς καὶ εὐσεβείας πράξεις ἐν τούτοις σταθμώμενος .
ἐπιεικείας γὰρ καὶ ἡμερότητος ἔργοις ἀρέσκεται , πράους φιλῶν , μισῶν τοὺς ταραχώδεις , ἀγαπῶν τὴν πίστιν , ἀπιστίαν κολάζων , πᾶσαν μετὰ ἀλαζονείας δυναστείαν καταγνοὺς καταβάλλει , ὕβριν ὑπερηφάνων τιμωρεῖται , τοὺς ὑπὸ τύφου ἐπαιρομένους ἐκ βάθρων ἀναιρεῖ .
οὗτος καὶ βασιλείαν δικαίαν περὶ πολλοῦ ποιούμενος ταῖς παρ αὐτοῦ ἐπικουρίαις κρατύνει , σύνεσίν τε βασιλικὴν τῷ γαληναίῳ τῆς εἰρήνης διαφυλάττει .
διὸ χαίρων ἄγαν ὑπεραγάλλομαι , ἀδελφέ ·
τοῦτον θεὸν εἶναι ὁμολογῶ πάντων ἀρχηγὸν καὶ σωτῆρα , ὃν πολλοὶ τῶν τῇδε βασιλευσάντων , μανιώδεσι πλάναις ὑπαχθέντες , ἐπεχείρησαν ἀρνήσασθαι .
ἀλλ ἐκείνους ἅπαντας τοιοῦτον τιμωρὸν τέλος κατανάλωσεν , ὡς πᾶν τὸ μετ ἐκείνους ἀνθρώπων γένος τὰς ἐκείνων συμφορὰς οὐκ ἀντ ἄλλου παραδείγματος ἢ ταύτας παρὰ τοῖς τὰ ὅμοια ζηλοῦσι τίθεσθαι 0 .
τούτων ἐκεῖνον ἕνα ἡγοῦμαι γεγονέναι , ὃν καθάπερ τις σκηπτὸς ἡ θεία δίκη τῶν τῇδε ἀπελάσασα τοῖς ὑμετέροις μέρεσι παραδέδωκε , τῆς ἐπ αὐτῷ αἰσχύνης πολυθρύλλητον τὸ παρ ὑμῖν τρόπαιον ἀποφήναντα 0 .
ἐπ εῖδον γὰρ καὶ αὐτὸς ἐκείνων τὰ τέλη τῶν ἔναγχος ἀθεμίτοις προστάγμασι τὸν τῷ θεῷ ἀνακείμενον ἐκταραξάντων λαόν .
διὸ δὴ καὶ πολλὴ χάρις τῷ θεῷ , ὅτι τελείᾳ προνοίᾳ πᾶν τὸ ἀνθρώπινον γένος τὸ φυλάττον τὸν θεῖον αὐτοῦ νόμον , ἀποδοθείσης αὐτῷ τῆς εἰρήνης , ἀγάλλεται καὶ γαυριᾷ 0 .
ἐντεῦθεν καὶ ἡμῖν αὐτοῖς πεπεισμένον , ὅτι κάλλιστα καὶ ἀσφαλέστατα ἔχειν ἡμᾶς ἅπαντα συνέστηκεν , ὁπότε διὰ τῆς τούτων , τῶν τοῦ θεοῦ λέγω λαῶν , καθαρᾶς καὶ δοκίμου θρησκείας ἐκ τῆς περὶ τὸ θεῖον συμφωνίας πάντα εἰς αὐτὸν ἀγείρειν ἄξιον 0 .
τούτου τοῦ καταλόγου τῶν ἀνθρώπων τῶν ἐμῶν συνθεραπόντων , λέγω δὴ τῶν Χριστιανῶν .
ὑπὲρ γὰρ τούτων ὁ πᾶς μοι λόγος  πῶς οἴει με ἤδεσθαι ἀκούοντα , ὅταν καὶ τῆς Περσίδος τὰ κράτιστα ἐπὶ πλεῖστον ὥσπερ ἔστι μοι βουλομένῳ κοσμῆται 0 .
σοί τε οὖν ὡς ἅτε πρεπῶδες , τὰ κάλλιστα νέμειν ἐκείνοις εἰ ἐπινεύσειας , ὑπάρξοι ὡσαύτως τὰ κάλλιστα , ὅτι σοὶ κ ἀκεῖνοι 0 .
oUros yàp ἕξεις τὸν τῶν ὅλων δεσπότην καὶ θεὸν πρᾶον , ἵλεων καὶ εὐμενῆ .
τούτους τοιγαροῦν , ἐπειδὴ τοσοῦτος εἶ , σοὶ παρατίθημι , ὅτι καὶ εὐσεβείᾳ ἐπίσημος εἶ , ἐγχειρίζων τὴν τούτων διακυβέρνησιν , τῶν Χριστιανῶν λέγω , τοῖς τῆς εἰς τὸν θεὸν θρησκείας εὐσεβοῦς ἐν αὐτοῖς προστατεύουσι .
τούτους ἀγάπα ἁρμοδίως τῆς σαυτοῦ φιλανθρωπίας .
Τοσαύτην ὁ τὰ πάντα ἄριστος βασιλεὺς Κωνσταντῖνος τῶν ἐν τῇ εἰς Χριστὸν εὐσεβείᾳ κοσμουμένων ἐποιεῖτο φροντίδα , οὐ μόνον τῶν ὑπηκόων ἐπιμελούμενος , ἀλλὰ καὶ τῶν ὑφ ἕτερα σκῆπτρα τελούντων εἰς δύναμιν προμηθούμενος .
διὰ τοῦτο καὶ αὐτὸς τῆς ἄνωθεν θείας κηδεμονίας ἀπήλαυσε , καὶ πάντων τῶν ἐν τῷ Ῥωμαίων κόσμῳ , οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ τῶν βαρβάρων τὰς ἡνίας κατέχων εὔνους εἶχε τοὺς ἄρχοντας καὶ ἀρχομένους καὶ τῷ χαλινῷ τοῦ αὐτοῦ νεύματος μεθ ἡδονῆς πειθομέvous .
καὶ γὰρ καὶ οἱ βάρβαροι ἑκόντες λοιπὸν φόβῳ πολέμου κρατούμενοι ἐδούλευον , δεδιότες τὸν Κωνσταντίνῳ συμπαρόντα θεόν .
πανταχοῦ γὰρ τρόπαια ἵσταντο , καὶ νικηφόρος ὁ βασιλεὺς κατὰ πάντων ἐδείκνυτο .
ἀλλὰ ταῦτα μὲν καὶ ἄλλοι πλεῖστοι ὅσοι ἀκριβέστερον εἰς δόξαν τοῦ τῶν ὅλων θεοῦ εὐφημοῦντες συνέγραψαν , ἡμεῖς δὲ ἐπὶ τὴν ἀκολουθίαν τῆς προκειμένης ἱστορίας πάλιν τὸν λόγον ἀγάγωμεν 0 .
ὀ μὲν οὖν πιστότατος βασιλεὺς Κωνσταντῖνος τῆς τῶν ἐκκλησιῶν εἰρήνης προμηθούμενος τὰς τούτων φροντίδας κατὰ τὸν ἀπόστολον , ὡς πολλάκις εἰρήκαμεν , ἐν τῇ ψυχῇ περιέφερεν .
οἱ δὲ τοῦ δοκεῖν ἱερεῖς λεγόμενοι , ὅσοι τὴν Ἀρείου λώβην εἰσεδέξαντο , ἠρεμεῖν οὐκ ἠνείχοντο , ἄσπονδον τὸν κατὰ τῆς ἀληθείας ἀναδεξάμενοι πόλεμον , ποικίλας μηχανὰς κατὰ τῆς ὀρθῆς ἐπιτεχνώμενοι πίστεως .
κωνσταντίᾳ γὰρ τῇ ἀδελφῇ τοῦ θεοφιλοῦς βασιλέως Κωνσταντίνου , γαμετῇ γεγονυίᾳ τοῦ ἀσεβοῦς Λικιννίου , ἧς καὶ ἔμπροσθεν ἐμνήσθημεν , συνέβη ἐν συντυχίᾳ γενέσθαι πρεσβύτερόν τινα ὁμόφρονα τῶν τῆς Ἀρείου βλασφημίας κοινωνῶν , θῶπα ἀκροθίνιον τ οὔνομα Εὐτόκιον .
καὶ τὰ μὲν πρῶτα προσεφθάρη τισὶ τῶν τῆς Κωνσταντίας θεραπευτῶν , αὐτίκα δὲ καὶ αὐτῇ τῇ Κωνσταντίᾳ εἰς ὄψιν ἔρχεται .
καὶ δὴ πλείστης ὅσης πρὸς αὐτῆς ἀπολαύων παρρησίας ὁμοῦ καὶ κηδεμονίας διὰ τῶν συχνοτέρων συντυχιῶν πρ οὐχώρει αὐτῷ καὶ ἡ περὶ Ἀρείου πρὸς αὐτὴν ὁμιλία .
θαρρήσας δὲ λοιπὸν συνήρπαζεν αὐτὴν διὰ τῶν ἀπατηλῶν αὐτοῦ λόγων , ὡς φθόνος , φησί , μόνος τὰ κατὰ Ἄρειον εἰργάσατο , ἔπειθέ τε αὐτὴν διὰ τούτων καὶ τῶν τοιούτων ἀπατηλῶν αὐτοῦ λόγων , ὡς τὰ αὐτά , φησί , φρονεῖ καὶ διδάσκει Ἄρειος ὁμοίως Ἀλεξάνδρῳ καὶ τοῖς ἀνὰ τὴν οἰκουμένην ἐπισκόποις .
ἡ δὲ Κωνσταντία ἐπίστευε τοῖς λεγομένοις αὐτῇ παρ αὐτοῦ , μάλιστα ἀκούσασα παρ αὐτοῦ ὁμόφρονα εἶναι τὸν Ἄρειον Ἀλεξάνδρου τοῦ ἐπισκόπου Ἀλεξανδρείας , ζήλῳ δὲ τῆς παρὰ τῶν πολλῶν εὐκληρίας μάτην αὐτῷ ἐναντιοῦσθαι τὸν πάπαν Ἀλέξανδρον .
γίνεται οὖν εἰσδεξαμένην τὴν Κωνσταντίαν τὰ τῆς τοῦ κατὰ Ἄρειον πρεσβυτέρου ἀπάτης ῥήματα ἡσθῆναι μὲν αὐτὴν ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις καὶ πλείονος τὸν πρεσβύτερον ἐκεῖνον ἀξιῶσαι τιμῆς καὶ ἐν τοῖς οἰκειοτάτοις ἔχειν αὐτόν .
μετ  οὐ πολὺ δὲ ἀσθενείᾳ χαλεπωτάτῃ περιέπεσεν , ἐν ἡ καὶ ἐτελεύτησε .
γνοὺς τοίνυν ὁ εὐσεβέστατος βασιλεὺς Κωνσταντῖνος παρεγένετο σπουδαίως πρὸς αὐτὴν ἐπισκεψόμενος αὐτήν .
καὶ γὰρ μετὰ τὴν τοῦ ἀσεβοῦς ἀνδρὸς αὐτῆς τελευτὴν καὶ τὴν τῆς θεοφιλεστάτης καὶ ἀοιδίμου Ἑλένης τῆς μητρὸς αὐτῶν εἰς τὸν ἄλυπον βίον μετάστασιν πάσης αὐτὴν κηδεμονίας ἠξίου ὁ πανεύφημος οὗτος καὶ πιστότατος βασιλεύς , καὶ τῶν τῆς χηρείας ἢ ὀρφανίας ὀδυνηρῶν πεῖραν αὐτὴν λαβεῖν οὐκ ἀφῆκεν .
οὗ καὶ χάριν καὶ παρ αὐτὴν τὴν τελευτὴν τὴν ἁρμόττουσαν αὐτῇ καὶ ἀπὼν καὶ παρὼν παρεῖχε θεραπείαν .
μετὰ γοῦν πολλὴν συνομιλίαν τοῦ τε βασιλέως καὶ τῆς Κωνσταντίας λέγει πρὸς αὐτὸν ἡ Κωνσταντία ἅτε πρὸς γνήσιον ἀδελφὸν θαρροῦσα  μίαν μοι χάριν δός , ὦ πανεύφημε βασιλεῦ , ἀπερχομένῃ πρὸς τὸν θεόν .
ὁ δὲ βασιλεὺς πρὸς αὐτὴν ποίαν φησί ταύτην ;
ἡ δὲ Κωνσταντία πρὸς αὐτὸν ἔφη ·
δέομαί σου φησί , βασιλεῦ , ἵνα τὸν Ἄρειον ἀνεθῆναι τῆς ἐξορίας κελεύσῃς καὶ τὴν ἀπὸ συσκευῆς ἐπαναστᾶσαν αὐτῷ συμφορὰν καταστείλῃς μη δὲ ἐν βραχεῖ ἀθῴοις αἵμασι κηλίδα τῇ εὐσεβεῖ σου βασιλείᾳ προσάψῃς .
ἠνέσχετο οὖν τῆς ἀδελφῆς ὁ βασιλεὺς Κωνσταντῖνος , νομίσας αὐτὴν ἀδελφικῇ διαθέσει ταῦτα λέγειν πρὸς αὐτὸν καὶ μὴ παραπεισθεῖσαν ὑπὸ τοῦ κατὰ Ἄρειον πρεσβυτέρου , σύμβουλον ἀσφαλῆ νομίσας αὐτῷ εἶναι τὴν ἀδελφήν .
καὶ τέως μὲν ἐπιβῆναι τὸν Ἄρειον τῇ Ἀλεξανδρείᾳ καὶ τῆ Αἰγύπτῳ ἐκώλυσεν , ἀνεθῆναι δὲ αὐτὸν εὐθέως τῆς ἐξορίας ἐκέλευσε διὰ τὴν τῆς Κωνσταντίας τῆς αὐτοῦ ἀδελφῆς παράκλησιν .
παρέθετο δὲ αὐτῷ ἡ Κωνσταντία καὶ τὸν πρεσβύτερον ἐκεῖνον τὸν κατὰ ἴΑρειον , πείθεσθαι αὐτῷ τὸν βασιλέα παρακαλέσασα καὶ τοῖς ὑπ αὐτοῦ λεγομένοις ἥδεσθαι ·
ὡς ἔχουσα πεῖραν αὐτοῦ τῆς ὀρθότητος σοὶ τοῦτον , εὐσεβέστατε βασιλεῦ , παρακατατίθημι .
καὶ δὴ ἡ μὲν Κωνσταντία τὸν ἀνθρώπειον ὑπεξέρχεται βίον , ὅ γε μὴν πρεσβύτερος ἐκεῖνος ἐν τοῖς βασιλείοις εἰσέδυ  ὁ γὰρ δὴ ἡμερώτατος καὶ θεοφιλέστατος βασιλεὺς τῇ Κωνσταντίᾳ αἰτησαμένῃ τοῦτο ποιεῖν ὑποσχόμενος μετὰ ταῦτα πεπλήρωκε τὴν ὑπόσχεσιν  καὶ θαμὰ φοιτᾶν παρ αὐτὸν ἐκελεύετο , παρρησίας τε ὅτι μάλιστα πλείστης αὐτῷ ὁ βασιλεὺς μετέδωκε , καὶ λίαν ἐν τοῖς οἰκειοτάτοις τοῦ χριστοφόρου βασιλέως Κωνσταντίνου ὑπῆρχε .
ταῦτα ἀκούσαντες Εὐσέβιος ὁ Νικομηδείας καὶ Θεόγνιος ὁ Νικαίας ἔτι ἐν τῇ ἐξορίᾳ διάγοντες , θαρρήσαντες γράφουσι βιβλίον μετανοίας δῆθεν καὶ πέμπουσι τοῖς κορυφαιοτάτοις τῶν ἐπισκόπων ἀνακληθῆναι τῆς ἐξορίας αἰτοῦντες , διαβεβαιούμενοι λόγῳ , οὐ τρόπῳ , ὡς καὶ τὸ πρότερον , δέχεσθαι καὶ κρατεῖν τὴν ἐν Νικαίᾳ πίστιν 0 .
καὶ δὴ χρηστευσαμένων εἰς αὐτοὺς τῶν ἐπισκόπων τῶν τὸ βιβλίον τῆς ἐπιπλάστου μετανοίας αὐτῶν δεξαμένων καὶ τῆς ἐξορίας κατὰ παράκλησιν ἀνεκλήθησαν ἐκ βασιλικοῦ προστάγματος καὶ τὰς ἐκκλησίας , ἐξ ὧν ἐξηλάθησαν , ἀπειλήφασι , τοὺς εἰς τὸν αὐτῶν τόπον χειροτονηθέντας ἐπισκόπους ἐξωθήσαντες , Ἀμφίωνα μὲν Εὐσέβιος , Χρῆστον δὲ Θεόγνιος 0 .
καλὸν δ ἂν εἴη καὶ αὐτοῦ τοῦ βιβλίου τῆς νόθου αὐτῶν μετανοίας τὸ ἀντίγραφον ἐντάξαι τῇδε τῇ συγγραφῇ .
ἔστι δὲ οὕτως ·
ἤδη μὲν καταψηφισθέντες παρὰ τῆς ὁσιότητος ὑμῶν ἐν ἡσυχίᾳ φέρειν τὰ κεκριμένα παρὰ τῆς ἁγίας ὑμῶν ἐπικρίσεως ὀφείλομεν .
ἀλλ ἐπειδὴ τόπον δίδομεν καθ ἑαυτῶν διὰ τῆς σιωπῆς , τούτου ἕνεκεν ἀναφέρομεν ἐπὶ τὴν ἁγιότητα ὑμῶν , ὅτι ἡμεῖς καὶ τῇ ἁγίᾳ ὑμῶν συνόδῳ συνεδράμομεν καὶ τὴν ἔννοιαν ἐξετάσαντες ἐπὶ τῷ ὁμοουσίῳ ὅλοι ἐγενόμεθα τῆς εἰρήνης , μηδαμοῦ τῇ αἱρέσει ἐξακολουθήσαντες .
ὑπομνήσαντες δὲ ἐπὶ ἀσφαλείᾳ τῶν ἐκκλησιῶν ὅσα τὸν λογισμὸν ἡμῶν ὑπέτρεχε , καὶ πληροφορήσαντες καὶ πληροφορηθέντες τοὺς δι ἡμῶν πεισθῆναι ὀφείλοντας ὑπεσημῃνάμεθα τῇ πίστει ·
τῷ δὲ ἀναθεματισμῷ οὐχ ὑπεγράψαμεν , οὐχ ὡς τῆς πίστεως κατηγοροῦντες  μὴ γένοιτο  , ἀλλ ὡς ἀπιστοῦντες τοιοῦτον εἶναι τὸν κατηγορηθέντα , ἐκ τῶν ἤδη παρ αὐτοῦ πρὸς ἡμᾶς διά τε ἐπιστολῶν αὐτοῦ καὶ τῶν εἰς πρόσωπον διαλέξεων πεπληροφορημένοι μὴ τοιοῦτον εἶναι αὐτόν .
εἰ δὲ ἐπείσθη ἡ ἁγία ὑμῶν σύνοδος , οὐκ ἀντιτείνομεν , ἀλλὰ συγκατατιθέμενοι τοῖς παρ ὑμῶν κεκριμένοις πληροφοροῦμεν καὶ διὰ τοῦδε τοῦ γράμματος τὴν συγκατάθεσιν διδόντες , οὐ τὴν ἐξορίαν βαρέως φέροντες , ἀλλὰ τὴν ὑπόνοιαν τῆς αἱρέσεως ἀποδυόμενοι .
εἰ γὰρ καταξιώσητε νῦν γοῦν εἰς πρόσωπον ὑμῶν ἐπαναλαβεῖν ἡμᾶς , ἕξετε ἐν ἅπασι συμψύχους , ἀκολουθοῦντας τοῖς παρ ὑμῶν κεκριμένοις .
εἰ γὰρ αὐτὸν τὸν ἐπὶ τοῖς τῆς αἱρέσεως ἐναγόμενον ἔδοξε τῇ ὑμῶν ἁγιωσύνῃ χρηστευθῆναι παρὰ τοῦ εὐσεβεστάτου ἡμῶν βασιλέως καὶ φιλανθρωπίας ἀξιωθῆναι , καὶ τῆς ἐξορίας τοῦτον ἐλευθερωθῆναι ἐπρεσβεύσασθε , πόσῳ μᾶλλον ἡμᾶς τοὺς ἀνευθύνους δίκαιον ἀξιωθῆναι καὶ τῆς ἐκ τῆς ἐξορίας ἐλευθερίας καὶ τῆς πρὸς τὴν ὑμετέραν ὁσιότητα ἀναζεύξεως 0 .
ἄτοπον γὰρ ἂν εἴη τοῦ δοκοῦντος ὑπευθύνου ἀνεθέντος ἡμᾶς ἐπισιωπᾶν , διδόντας καθ ἑαυτῶν διὰ τῆς σιωπῆς , ὡς προειρήκαμεν , ἐναργεῖς τοὺς ἐλέγχους .
καταξιώσατε οὖν , παρακαλοῦμεν , ὡς ἁρμόζει τῇ φιλοχρίστῳ ὑμῶν ὁσιότητι , ὑπομνῆσαι περὶ τούτου τὸν θεοφιλέστατον ἡμῶν βασιλέα καὶ τὰς δεήσεις ἡμῶν ἐγχειρίσαι καὶ θᾶττον βουλεύσασθαι περὶ ἡμῶν τὰ ὑμῖν ἁρμόζοντα ἐφ ἡμῖν , ἁγιώτατοι .
Τοῦτο μὲν τῆς παλινῳδίας τὸ βιβλίον Εὐσεβίου καὶ Θεογνίου τῶν προρρηθέντων ἐστίν .
ἀπὸ μὲν τῶν ῥημάτων αὐτῶν φαίνονται , ὅτι τῇ μὲν ὑπαγορευθείσῃ ἐν τῇ Νικαέων ὑπὸ τῆς ἐκεῖσε ἁγίας συνόδου πίστει ὑπεσημήναντο χειρὶ μόνῃ , οὐ προθέσει , καθὼς καὶ προαποδέδεικται , τῇ δὲ κατὰ Ἀρείου καθαιρέσει καὶ τῷ κατ αὐτοῦ ἀναθεματισμῷ σύμψηφοι γενέσθαι τῇ ἁγίᾳ συνόδῳ οὐκ ἠθέλησαν .
τῆς μέντοι ἐξορίας ἐκ σπουδῆς τῶν τὰς δεήσεις αὐτῶν δεξαμένων ἐπισκόπων ἀπελύθησαν καὶ τὰς πρότερον παροικίας αὐτῶν , καθάπερ καὶ ἀνωτέρω μοι εἴρηται , καταλαβόντες καὶ μόνον ὡς εἰπεῖν ταύτας θεασάμενοι , σπουδῇ ὅτι μάλιστα πλείστῃ χρησάμενοι ἐπὶ τὸ στρατόπεδον ὥρμησαν καὶ φθάσαντες τὴν Κωνσταντινούπολιν εἰσπηδᾶν εἰς τὰ βασίλεια κατεθάρρουν , πεποιθότες ταῖς τοῦ πρεσβυτέρου ἐκείνου προστασίαις , οὗπερ ἡ Κωνσταντία τῷ θεοφιλεστάτῳ Κωνσταντίνῳ ὡς γνησία αὐτοῦ ἀδελφὴ παρέθετο , πλείστης ὅσης θεραπείας καὶ τιμῆς ἀξιουμένου παρὰ τοῦ βασιλέως .
ἀλλ  ὅμως καὶ οὕτως οὐκ ἐθάρρει , ὡς ἤδη προέφην , ἀποκαλύπτειν τὴν ἔνδοθεν ἐγκειμένην αὐτῷ Ἀρειανὴν αἵρεσιν , θεωρῶν θερμοτάτην περὶ τὰ θεῖα καὶ τὴν τῆς ἀληθοῦς πίστεως ἀκρίβειαν τὴν τοῦ βασιλέως ψυχήν .
τὸν μέντοι Εὐσέβιον σὺν Θεογνίῳ πρὸς τὸν βασιλέα εἰσήγαγε , κρύψαι αὐτοῖς παρεγγυήσας ἐπὶ τοῦ παρόντος τὴν τῆς ἀσεβοῦς Ἀρείου αἱρέσεως νόσον , πολλά τε ὑπὲρ αὐτῶν τὸν βασιλέα ἐδυσώπησε μεταδιδόναι αὐτοῖς παρρησίας , μάλιστα Εὐσεβίῳ , τὰ ἐν τῇ συνόδῳ λεχθέντα φρονεῖν αὐτοὺς μαρτυρόμενος .
καὶ δὴ τὴν ἀλήθειαν ὁ τῆς ἀληθείας ἀληθῶς ἐχθρὸς ἔλεγεν .
ἃ γὰρ ἐκεῖ δυσφημοῦντες ὑπεγόγγυζον , ταῦτα ὁ θώπαξ φρονεῖν αὐτοὺς ἔλεγεν .
ὁ δὲ βασιλεὺς ἔμφυτον ἔχων τὸ καλοκαἀγαθὲς καὶ πολλὴν πρὸς τοὺς ἱερωμένους αἰδῶ καὶ τὴν ἀμνησίκακον καρδίαν τοῦ μεγάλου βασιλέως ὁμοῦ καὶ προφήτου Δαυὶδ κεκτημένος καὶ μή τε ἐν νῷ λαβεῖν ἀνασχόμενος τὰς κατ αὐτοῦ τετολμημένας ὑπὸ Εὐσεβίου ἐπιβουλὰς ἐπὶ τοῦ ἀσεβοῦς Λικιννίου , προσεδέξατο αὐτοὺς εὐμενῶς καὶ εὐλαβῶς ὡς ἱερεῖς τοῦ θεοῦ καὶ τιμῆς πλείστης ὅσης αὐτοὺς καὶ ἀσπασμοῦ ἠξίωσε καὶ συχνότερον ἥκειν αὐτοὺς πρὸς αὐτὸν ἐκέλευσε .
τῶν δὲ ὁσημέραι προκοπτόντων εἰς τὴν πρὸς τὸν τὰ πάντα ἄριστον βασιλέα Κωνσταντῖνον παρρησίαν , δυσωποῦσι τὸν πρεσβύτερον ἐκεῖνον τὸν κατὰ ἤΑάρειον ἄρξασθαι αὐτὸν εἰς τὰς ὑπὲρ Ἀρείου πρὸς τὸν βασιλέα παρακλήσεις καὶ ἀξιῶσαι αὐτὸν τῶν αὐτοῦ ὄψεων , συστῆναι αὑτῷ δυνάμενον καὶ δεῖξαι τὰ τῶν ἐν Νικαίᾳ ἁγίων πατέρων φρονοῦντα .
ὁ δὲ πρεσβύτερος εἴξας ταῖς Εὐσεβίου καὶ Θεογνίου παρακλήσεσιν ἄρχεται τῶν ὑπὲρ Ἀρείου πρὸς τὸν βασιλέα λόγων , ὡς ἐκ προσώπου τῶν προρρηθέντων τὰ πλεῖστα λέγων , ὅτι πᾶσι τοῖς ἐν τῇ συνόδῳ συντίθεσθαι αὐτὸν φάσκουσι καὶ τῇ ἐκεῖσε ἐκφωνηθείσῃ πίστει ἀρέσκεσθαι .