Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ὅπου δ ἀσαφῆ τὰ τῆς γνώμης , διοριστέον οὕτω πως ἐφιστάντας τὸν νέον 0 .
εἰ μὲν ἡ Ναυσικάα ξένον ἄνδρα τὸν Ὀδυσσέα θεασαμένη καὶ παθοῦσα τὸ τῆς Καλυψοῦς πάθος πρὸς αὐτόν , ἅτε δὴ τρυφῶσα καὶ γάμων ὥραν ἔχουσα , τοιαῦτα μωραίνει πρὸς τὰς θεραπαινίδας αἲ γὰρ ἐμοὶ τοιόσδε πόσις κεκλημένος εἴη ἐνθάδε ναιετάων , καὶ οἱ ἅδοι αὐτόθι μίμνειν , ψεκτέον τὸ θράσος αὐτῆς καὶ τὴν ἀκολασίαν εἰ δὲ τοῖς λόγοις τοῦ ἀνδρὸς τὸ ἦθος ἐνιδοῦσα καὶ θαυμάσασα τὴν ἔντευξιν αὐτοῦ πολὺν νοῦν ἔχουσαν εὔχεται τοιούτῳ συνοικεῖν μᾶλλον ἢ πλωτικῷ τινι καὶ ὀρχηστικῷ τῶν πολιτῶν , ἄξιον ἄγασθαι 0 .
πάλιν τῆς Πηνελόπης τοῖς μνηστῆρσι προσδιαλεγομένης οὐκ ἀπανθρώπως , ἐκείνων δ αὐτῇ χαριζομένων ἱμάτια καὶ κόσμον ἄλλον , ἡδόμενος Ὀδυσσεὺς οὕνεκα τῶν μὲν δῶρα παρέλκετο , θέλγε δὲ θυμόν εἰ μὲν ἐπὶ τῇ δωροδοκίᾳ καὶ πλεονεξίᾳ χαίρει , τὸν κωμῳδούμενον ὑπερβάλλει μαστροπείᾳ Πολίαγρον εὐδαίμων Πολίαγρος οὐράνιον αἶγα πλουτοφόρον τρέφων εἰ δὲ μᾶλλον οἰόμενος ὑποχειρίους ἕξειν διὰ τὴν ἐλπίδα θαρροῦντας καὶ τὸ μέλλον οὐ προσδοκῶντας , λόγον ἔχει τὸ ἡδόμενον αὐτῷ καὶ θαρροῦν 0 .
ὁμοίως ἐπὶ τῇ διαριθμήσει τῶν χρημάτων , ἃ συνεξέθηκαν οἱ Φαίακες αὐτῷ καὶ ἀπέπλευσαν , εἰ μὲν ἀληθῶς ἐν ἐρημίᾳ τοσαύτῃ καὶ τῶν καθ αὑτὸν ἀσαφείᾳ καὶ ἀδηλότητι γεγονὼς περὶ τῶν χρημάτων φοβεῖται μὴ τί οἱ οἴχωνται κοίλης ἐπὶ νηὸς ἄγοντες , οἰκτείρειν ἄξιον ἢ βδελύττεσθαι νὴ Δία τὴν φιλοπλουτίαν 0 ·
εἰ δ , ὥσπερ ἔνιοι λέγουσι , περὶ τῆς Ἰθάκης ἀμφιδοξῶν οἴεται τὴν τῶν χρημάτων σωτηρίαν ἀπόδειξιν εἶναι τῆς τῶν Φαιάκων ὁσιότητος οὐ γὰρ ἂν ἀκερδῶς φέροντας αὐτὸν εἰς ἀλλοτρίαν ἐκβαλεῖν χώραν καὶ καταλιπεῖν , ἀποσχομένους τῶν χρημάτων , οὔ τε φαύλῳ τεκμηρίῳ χρῆται καὶ τὴν πρόνοιαν ἄξιον ἐπαινεῖν 0 .
ἔνιοι δὲ καὶ τὴν ἔκθεσιν αὐτὴν εἰ μὲν ἀληθῶς ἐγένετο καθεύδοντος ψέγουσι , καὶ Τυρρηνοὺς ἱστορίαν τινά φασι διαφυλάττειν ὡς ὑπνώδους φύσει τοῦ Ὀδυσσέως γενομένου καὶ δυσεντεύκτου διὰ τοῦτο τοῖς πολλοῖς ὄντος .
εἰ δ οὐκ ἦν ἀληθὴς ὁ ὕπνος , ἀλλ αἰδούμενος μὲν ἀποπέμψαι τοὺς Φαίακας ἄνευ ξενίων καὶ φιλοφροσύνης , μὴ δυνάμενος δὲ τοὺς ἐχθροὺς λαθεῖν ἐκείνων συμπαρόντων ἐχρήσατο τῆς ἀπορίας παρακαλύμματι , κοιμωμένῳ ποιήσας ὅμοιον ἑαυτόν , ἀποδέχονται .
καὶ ταῦτα δὴ τοῖς νέοις ὑποδεικνύοντες οὐκ ἐάσομεν φορὰν πρὸς τὰ φαῦλα γίγνεσθαι τῶν ἠθῶν ἀλλὰ τῶν βελτιόνων ζῆλον καὶ προαίρεσιν , εὐθὺς τοῖς μὲν τὸ ψέγειν τοῖς δὲ τὸ ἐπαινεῖν ἀποδιδόντες .
μάλιστα δὲ τοῦτο δεῖ ποιεῖν ἐν ταῖς τραγῳδίαις , ὅσαι λόγους ἔχουσι πιθανοὺς καὶ πανούργους ἐν πράξεσιν ἀδόξοις καὶ πονηραῖς .
οὐ πάνυ γὰρ ἀληθὲς τὸ τοῦ Σοφοκλέους λέγοντος οὐκ ἔστ ἀπ ἔργων μὴ καλῶν ἔπη καλά καὶ γὰρ οὗτος εἴωθεν ἤθεσι φαύλοις καὶ ἀτόποις πράγμασι λόγους ἐπιγελῶντας καὶ φιλανθρώπους αἰτίας πορίζειν .
καὶ ὁ σύσκηνος αὐτοῦ πάλιν ὁρᾷς ὅτι τήν τε Φαίδραν καὶ προσεγκαλοῦσαν τῷ Θησεῖ πεποίηκεν ὡς διὰ τὰς ἐκείνου παρανομίας ἐρασθεῖσαν τοῦ Ἱππολύτου .
τοιαύτην δὲ καὶ τῇ Ἑλένῃ παρρησίαν κατὰ τῆς Ἑκάβης ἐν ταῖς Τρῳάσι δίδωσιν , οἰομένῃ δεῖν ἐκείνην κολάζεσθαι μᾶλλον ὅτι μοιχὸν αὐτῆς ἔτεκε .
μηδὲν οὖν τούτων κομψὸν ἡγεῖσθαι καὶ πανοῦργον ὁ νέος ἐθιζέσθω , μη δὲ προσμειδιάτω ταῖς τοιαύταις εὑρησιλογίαις ἀλλὰ βδελυττέσθω τοὺς λόγους μᾶλλον ἢ τὰ ἔργα τῆς ἀκολασίας 0 .
ἐπὶ πᾶσι τοίνυν καὶ τὸ τὴν αἰτίαν ἑκάστου τῶν λεγομένων ἐπιζητεῖν χρήσιμόν ἐστιν .
ὁ μὲν γὰρ Κάτων ἔτι παιδάριον ὢν ἔπραττε μὲν ὃ προστάξειεν ὁ παιδαγωγός , αἰτίαν δὲ καὶ λόγον ἀπῄτει τοῦ προστάγματος ·
τοῖς δὲ ποιηταῖς οὐ πειστέον ὥσπερ παιδαγωγοῖς ἢ νομοθέταις , ἂν μὴ λόγον ἔχῃ τὸ ὑποκείμενον 0 1 .
ἕξει δέ , ἄνπερ χρηστὸν ἂν δὲ μοχθηρόν , ὀφθήσεται κενὸν καὶ μάταιον 0 .
ἀλλ οἱ πολλοὶ τῶν μὲν τοιούτων τὰς αἰτίας πικρῶς ἀπαιτοῦσι καὶ διαπυνθάνονται πῶς λέλεκται μηδέ ποτ οἰνοχόην τιθέμεν κρητῆρος ὕπερθεν πινόντων καὶ ὃς δέ κ ἀνὴρ ἀπὸ ὧν ὀχέων ἕτερ ἅρμαθ ἵκηται , ἔγχει ὀρεξάσθω τῶν δὲ μειζόνων ἀβασανίστως δέχονται τὴν πίστιν , οἷα καὶ ταῦτ ἐστὶν δουλοῖ γὰρ ἄνδρα , κ ἂν θρασύσπλαγχνός τις ᾖ , ὅταν συνειδῇ μητρὸς ἢ πατρὸς κακά , καὶ σμικρὸν φρονεῖν χρὴ τὸν κακῶς πεπραγότα καίτοι ταῦτα τῶν ἠθῶν ἅπτεται καὶ τοὺς βίους διαταράττει , κρίσεις ἐμποιοῦντα φαύλας καὶ δόξας ἀγεννεῖς , ἂν μὴ πρὸς ἕκαστον αὐτῶν εἰθισμένοι λέγωμεν διὰ τί σμικρὸν φρονεῖν χρὴ τὸν κακῶς πεπραγότα καὶ μὴ μᾶλλον ἀνταίρειν τῇ τύχῃ καὶ ποιεῖν ὑψηλὸν ἑαυτὸν καὶ ἀταπείνωτον 0 ;
διὰ τί δέ , ἂν ἐκ πατρὸς φαύλου καὶ ἀνοήτου γεγονὼς αὐτὸς ὦ χρηστὸς καὶ φρόνιμος , οὐ προσήκει μοι διὰ τὴν ἐμὴν ἀρετὴν μέγα φρονεῖν ἀλλὰ καταπεπλῆχθαι καὶ ταπεινὸν εἶναι ·
διὰ τὴν τοῦ πατρὸς ἀμαθίαν 0 ;
ὁ γὰρ οὕτως ἀπαντῶν καὶ ἀντερείδων καὶ μὴ παντὶ λόγῳ πλάγιον ὥσπερ πνεύματι παραδιδοὺς ἑαυτὸν ἀλλ ὀρθῶς ἔχειν νομίζων τὸ βλὰξ ἄνθρωπος ἐπὶ παντὶ λόγῳ φιλεῖ ἐπτοῆσθαι πολλὰ διακρούσεται τῶν οὐκ ἀληθῶς οὐ δ ὠφελίμως λεγομένων 0 .
ταῦτα μὲν οὖν ἀβλαβῆ παρέξει τὴν τῶν ποιημάτων ἀκρόασιν .
ἐπεὶ δ ὥσπερ ἐν ἀμπέλου φύλλοις καὶ κλήμασιν εὐθαλοῦσι πολλάκις ὁ καρπὸς ἀποκρύπτεται καὶ λανθάνει κατασκιαζόμενος , , οὕτως ἐν , ποιητικῇ λέξει καὶ μυθεύμασι περικεχυμένοις πολλὰ διαφεύγει τὸν νέον ὠφέλιμα καὶ χρήσιμα δεῖ δὲ τοῦτο μὴ πάσχειν ἀποπλανᾶσθαι τῶν πραγμάτων , ἐμφύεσθαι μάλιστα τοῖς πρὸς ἀρετὴν φέρουσι καὶ δυναμένοις πλάττειν τὸ ἦθος , οὐ χεῖρόν ἐστι καὶ περὶ τούτων διελθεῖν ἐν βραχέσιν , ἁψάμενον ὡς ἐν τύπῳ τῶν πραγμάτων , μήκη δὲ καὶ κατασκευὰς καὶ παραδειγμάτων ὄχλον ἐῶντα τοῖς ἐπιδεικτικώτερον γράφουσι πρῶτον μὲν οὖν τὰ χρηστὰ καὶ τὰ φαῦλα γιγνώσκων ὁ νέος καὶ πρόσωπα τοῖς λεγομένοις προσεχέτω καὶ ταῖς πράξεσιν ἃς ὁ ποιητὴς ἑκατέροις προσηκόντως ἀποδίδωσιν οἷον ὁ Ἀχιλλεὺς πρὸς τὸν Ἀγαμέμνονα λέγει , καίπερ λέγων μετ οὐ γὰρ σοί ποτε ἶσον ἔχω γέρας , ὁππότ Ἀχαιοὶ Τρώων ἐκπέρσωσ εὖ ναιόμενον πτολίεθρον ὁ δὲ Θερσίτης τῷ αὐτῷ λοιδορούμενος λέγει πλεῖαί τοι χαλκοῦ κλισίαι , πολλαὶ δὲ γυναῖκες εἰσὶν ἐνὶ κλισίῃς ἐξαίρετοι , ἅς τοι Ἀχαιοὶ πρωτίστῳ δίδομεν , εὖτ ἂν πτολίεθρον ἕλωμεν , καὶ πάλιν ὁ Ἀχιλλεὺς αἴ κέ ποθι Ζεὺς δῷσι πόλιν Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι ὁ δὲ Θερσίτης ὅν κεν ἐγὼ δήσας ἀγάγω ἢ ἄλλος Ἀχαιῶν πάλιν τοῦ Ἀγαμέμνονος ἐν τῇ ἐπιπωλήσει τὸν Διομήδην λοιδορήσαντος ὁ μὲν οὐδὲν ἀντεῖπεν αἰδεσθεὶς βασιλῆος ἐνιπὴν αἰδοίοιο , ὁ δὲ Σθένελος , οὗ μηδεὶς λόγος , Ἀτρείδη , φησί , μὴ ψεύδε ἐπιστάμενος σάφα εἰπεῖν 0 .
ἡμεῖς τοι πατέρων μέγ ἀμείνονες εὐχόμεθ εἶναι ἡ γὰρ τοιαύτη διαφορὰ μὴ παρορωμένη διδάξει τὸν νέον ἀστεῖον ἡγεῖσθαι τὴν ἀτυφίαν καὶ μετριότητα , τὴν δὲ μεγαλαυχίαν καὶ περιαυτολογίαν ὡς φαῦλον εὐλαβεῖσθαι 0 .
χρήσιμον δὲ καὶ τὸ τοῦ Ἀγαμέμνονος κατανοεῖν ἐνταῦθα 0 ·
τὸν μὲν γὰρ Σθένελον ἀπροσαύδητον παρῆλθε , τοῦ δ Ὀδυσσέως οὐκ ἠμέλησεν ἀλλ ἠμείψατο καὶ προσηγόρευσεν , ὡς γνῶ χωομένοιο ·
πάλιν δ ὅ γε λάζετο μῦθον τὸ μὲν γὰρ πᾶσιν ἀπολογεῖσθαι θεραπευτικὸν καὶ οὐκ ἀξιωματικόν τὸ δὲ πάντων καταφρονεῖν ὑπερήφανον καὶ ἀνόητον 0 .
ἄριστα δ ὁ Διομήδης ἐν μὲν τῇ μάχῃ σιωπᾷ κακῶς ἀκούων ὑπὸ τοῦ βασιλέως , μετὰ δὲ τὴν μάχην παρρησίᾳ χρῆται πρὸς αὐτὸν ἀλκὴν μέν μοι πρῶτον ὀνείδισας ἐν Δαναοῖσιν εὖ δ ἔχει καὶ φρονίμου διαφορὰν ἀνδρὸς καὶ μάντεως πανηγυρικοῦ μὴ παραλιπεῖν .
ὁ μὲν γὰρ Κάλχας οὐ συνεῖδε τὸν καιρόν , ἀλλ ἐν πλήθει παρ οὐδὲν ἐποιήσατο κατηγορῆσαι τοῦ βασιλέως ὡς τὸν λοιμὸν αὐτοῖς ἐπαγαγόντος ·
ὁ δὲ Νέστωρ βουλόμενος ἐμβάλλειν λόγον ὑπὲρ τῶν πρὸς τὸν Ἀχιλλέα διαλλαγῶν , ἵνα μὴ διαβάλλειν δοκῇ τὸν Ἀγαμέμνονα πρὸς τὸ πλῆθος ὡς ἁμαρτόντα καὶ χρησάμενον ὀργῇ , δαίνυ δαῖτα γέρουσιν ·
ἔοικέ τοι , οὔ τοι ἀεικὲς πολλῶν δ ἀγρομένων τῷ πείσεαι ὅς κεν ἀρίστην βουλὴν βουλεύσῃ .
καὶ μετὰ τὸ δεῖπνον ἐξαποστέλλει τοὺς πρέσβεις ·
τοῦτο γὰρ ἦν ἐπανόρθωσις ἁμαρτίας , ἐκεῖνο δὲ κατηγορία καὶ προπηλακισμός Ἔτι δὲ καὶ τὰς ἐν τοῖς γένεσι διαφορὰς σκεπτέον , ὧν τοιοῦτός ἐστιν ὁ τρόπος .
οἱ μὲν Τρῶες ἐπίασι μετὰ κραυγῆς καὶ θράσους , οἱ δ Ἀχαιοὶ σιγῇ δειδιότες σημάντορας τὸ γὰρ ἐν χερσὶ τῶν πολεμίων ὄντων φοβεῖσθαι τοὺς ἄρχοντας ἀνδρείας ἅμα καὶ πειθαρχίας σημεῖον 0 .
ὅθεν ὁ μὲν Πλάτων ἐθίζει τοὺς ψόγους φοβεῖσθαι καὶ τὰ αἰσχρὰ μᾶλλον τοὺς πόνους καὶ τοὺς κινδύνους , ὁ δὲ Κάτων ἔλεγε φιλεῖν τοὺς ἐρυθριῶντας μᾶλλον ἢ τοὺς ὠχριῶντας 0 .
ἔστι δὲ καὶ τῶν ἐπαγγελιῶν ἴδιος χαρακτήρ .
ὁ μὲν γὰρ Δόλων ἐπαγγέλλεται τόφρα γὰρ ἐς στρατὸν εἶμι διαμπερές , ὄφρ ἂν ἵκωμαι νῆ Ἀγαμεμνονέην , ὁ δὲ Διομήδης ἐπαγγέλλεται μὲν οὐδέν , ἧττον δ ἄν φησι φοβηθῆναι μεθ ἑτέρου πεμπόμενος .
ἑλληνικὸν οὖν καὶ ἀστεῖον ἡ πρόνοια , βαρβαρικὸν δὲ καὶ φαῦλον ἡ θρασύτης 0 1 ·
καὶ δεῖ τὸ μὲν ζηλοῦν τὸ δὲ δυσχεραίνειν .
ἔχεται δέ τινος οὐκ ἀχρήστου θεωρίας καὶ τὸ περὶ τοὺς Τρῶας καὶ τὸν Ἕκτορα πάθος , τοῦ Αἴαντος αὐτῷ μονομαχεῖν μέλλοντος .
ὁ μὲν γὰρ Αἰσχύλος Ἰσθμοῖ πύκτου πληγέντος εἰς τὸ πρόσωπον καὶ κραυγῆς γενομένης , οἷον εἶπεν ἡἄσκησίς ἐστιν .
οἱ θεώμενοι βοῶσιν , ὁ δὲ πληγεὶς σιωπᾷ τοῦ δὲ ποιητοῦ λέγοντος ὅτι τὸν Αἴαντα τῶν ὅπλων ποιούντων λαμπρὸν οἱ μὲν Ἕλληνες ἔχαιρον ὁρῶντες , Τρῶας δὲ τρόμος αἰνὸς ἐπήλυθε γυῖα ἕκαστον , Ἕκτορί τ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι πάτασσε , τίς οὐκ ἂν ἀγάσαιτο τὴν διαφοράν ;
τοῦ μὲν κινδυνεύοντος ἡ καρδία πηδᾷ μόνον , ὥσπερ παλαίειν νὴ Δί ἢ σταδιοδρομεῖν μέλλοντος , τῶν δὲ θεωμένων τρέμει καὶ πάλλεται τὸ σῶμα δι εὔνοιαν καὶ φόβον ὑπὲρ τοῦ βασιλέως .
ἐνταῦθα δὲ καὶ τὴν τοῦ κρατίστου πρὸς τὸν κάκιστον διαφορὰν ἀποθεωρητέον .
ὁ μὲν γὰρ Θερσίτης ἔχθιστος δ Ἀχιλῆι μάλιστ ἦν ἠδ Ὀδυσῆι , ὁ δ Αἴας ἀεί τε τῷ Ἀχιλλεῖ προσφιλὴς καὶ πρὸς τὸν Ἕκτορα λέγει περὶ αὐτοῦ νῦν μὲν δὴ σάφα εἴσεαι οἰόθεν οἶος οἷοι καὶ Δαναοῖσιν ἀριστῆες μετέασι , καὶ μετ Ἀχιλλῆα ῥηξήνορα θυμολέοντα καὶ τοῦτο μὲν Ἀχιλλέως τὸ ἐγκώμιόν ἐστι , τὰ δ ἑξῆς ὑπὲρ ἁπάντων εἴρηται χρησίμως ἡμεῖς δ εἰμὲν τοῖοι οἳ ἂν σέθεν ἀντιάσαιμεν καὶ πολέες , οὔ τε μόνον οὔ τε ἄριστον ἀποφαίνων ἑαυτὸν ἀλλὰ μετὰ πολλῶν ὁμοίως δυνάμενον ἀμύνασθαι 0 1 .
ταῦτα μὲν οὖν ἱκανὰ περὶ διαφορᾶς , ἂν μὴ κ ἀκεῖνο βουλώμεθα προσλαβεῖν , ὅτι τῶν Τρώων ἑαλώκασι καὶ πολλοὶ ζῶντες , οὐδεὶς δὲ τῶν Ἀχαιῶν , καὶ τῶν μὲν ὑποπεπτώκασιν ἔνιοι τοῖς πολεμίοις , ὥσπερ ὁ Ἄδραστος , οἱ Ἀντιμάχου παῖδες , ὁ Λυκάων , αὐτὸς ὁ Ἕκτωρ δεόμενος περὶ ταφῆς τοῦ Ἀχιλλέως , ἐκείνων δ οὐδείς , ὡς βαρβαρικοῦ τοῦ ἱκετεύειν καὶ ὑποπίπτειν ἐν τοῖς ἀγῶσιν ὄντος , Ἑλληνικοῦ δὲ τοῦ νικᾶν μαχόμενον ἢ ἀποθνῄσκειν 0 1 2 .
ἐπεὶ δ ὥσπερ ἐν ταῖς νομαῖς ἡ μὲν μέλιττα διώκει τὸ ἄνθος , ἡ δ αἲξ τὸν θαλλόν , ἡ δ δ ὗς τὴν ῥίζαν , ἄλλα δὲ ζῷα τὸ σπέρμα καὶ τὸν καρπόν , οὕτως , ἐν ταῖς ἀναγνώσεσι τῶν ποιημάτων ὁ μὲν ἀπανθίζεται τὴν ἱστορίαν , ὁ δ ἐμφύεται τῷ κάλλει καὶ τῇ κατασκευῇ τῶν ὀνομάτων , καθάπερ ὁ Ἀριστοφάνης περὶ τοῦ Εὐριπίδου φησὶ χρῶμαι γὰρ αὐτοῦ τοῦ στόματος τῷ στρογγύλῳ 0 1 2 ·
οἱ δὲ τῶν πρὸς τὸ ἦθος εἰρημένων ὠφελίμως ἔχονται , πρὸς οὓς δὴ νῦν ἡμῖν ὁ λόγος ἐστίν , ὑπομιμνῄσκωμεν αὐτοὺς ὅτι δεινόν ἐστι τὸν μὲν φιλόμυθον μὴ λανθάνειν τὰ καινῶς ἱστορούμενα καὶ περιττῶς , μη δὲ τὸν φιλόλογον ἐκφεύγειν τὰ καθαρῶς πεφρασμένα καὶ ῥητορικῶς , τὸν δὲ φιλότιμον καὶ φιλόκαλον καὶ μὴ παιγνίας ἀλλὰ παιδείας ἕνεκα ποιημάτων ἁπτόμενον ἀργῶς καὶ ἀμελῶς ἀκούειν τῶν πρὸς ἀνδρείαν ἢ σωφροσύνην ἢ δικαιοσύνην ἀναπεφωνημένων , οἷα καὶ ταῦτ ἐστὶ Τυδείδη , τί παθόντε λελάσμεθα θούριδος ἀλκῆς ;
ἀλλ ἄγε δεῦρο , πέπον , παρ ἔμ ἵστασο ·
δὴ γὰρ ἔλεγχος ἔσσεται , εἴ κεν νῆας ἕλῃ κορυθαίολος Ἕκτωρ τὸ γὰρ ἐν κινδύνῳ τοῦ διαφθαρῆναι καὶ ἀπολέσθαι μετὰ πάντων ὄντα τὸν φρονιμώτατον ὁρᾶν τὸ αἰσχρὸν δεδοικότα καὶ τὸ ἐπονείδιστον ἀλλὰ μὴ τὸν θάνατον , ἐμπαθῆ ποιήσει πρὸς ἀρετὴν τὸν νέον .
καὶ τῷ χαῖρε δ Ἀθηναίη πεπνυμένῳ ἀνδρὶ δικαίῳ τοιοῦτον ἐπιλογισμὸν δίδωσι , μή τε πλουσίῳ τινὶ μή τε καλῷ τὸ σῶμα μή τ ἰσχυρῷ τὴν θεὸν χαίρουσαν ἀλλὰ φρονίμῳ καὶ δικαίῳ ποιήσας , καὶ πάλιν τὸν Ὀδυσσέα φάσκουσα μὴ περιορᾶν μη δὲ προλείπειν οὕνεκ ἐπητής ἐστι καὶ ἀγχίνοος καὶ ἐχέφρων , ἐνδείκνυται μόνον εἶναι τῶν ἡμετέρων θεοφιλὲς καὶ θεῖον ἀρετήν , εἴγε δὴ τὰ ὅμοια χαίρειν τοῖς ὁμοίοις πέφυκεν .
ἐπεὶ δὲ μεγάλου δοκοῦντος εἶναι καὶ ὄντος τοῦ κρατεῖν ὀργῆς μεῖζόν ἐστιν ἡ φυλακὴ καὶ ἡ πρόνοια τοῦ μὴ περιπεσεῖν ὀργῇ μη δ ἁλῶναι , καὶ ταῦτα δεῖ τοῖς ἀναγιγνώσκουσιν ὑποδεικνύειν οὑκ μὴ παρέργως , ὅτι τὸν Πρίαμον ὁ Ἀχιλλεὺς ἀνασχετικὸς ὢν οὐ δὲ πρᾶος ἡσυχίαν ἄγειν κελεύει καὶ μὴ παροξύνειν αὐτόν , οὕτως μηκέτι νῦν μ ἐρέθιζε , γέρον νοέω δὲ καὶ αὐτός Ἕκτορά τοι λῦσαι , Διόθεν δέ μοι ἄγγελος ἦλθε μή σε , γέρον , οὐ δ αὐτὸν ἐνὶ κλισίῃσιν ἐάσω , καὶ ἱκέτην περ ἐόντα , Διὸς δ ἀλίτωμαι ἐφετμάς , καὶ τὸν Ἕκτορα λούσας καὶ περιστείλας αὐτὸς ἐπὶ τὴν ἀπήνην τίθησι , πρὶν ᾐκισμένον ὑπὸ τοῦ πατρὸς ὀφθῆναι , μὴ ὁ μὲν ἀχνυμένῃ κραδίῃ χόλον οὐκ ἐρύσαιτο , παῖδα ἰδών , Ἀχιλῆι δ ὀρινθείη φίλον ἦτορ καὶ ἑ κατακτείνειε , Διὸς δ ἀλίτηται ἐφετμάς τὸ γὰρ ἐπισφαλῶς πρὸς ὀργὴν ἔχοντα καὶ φύσει τραχὺν ὄντα καὶ θυμοειδῆ μὴ λανθάνειν ἑαυτὸν ἀλλ ἐξευλαβεῖσθαι καὶ φυλάττεσθαι τὰς αἰτίας καὶ προκαταλαμβάνειν τῷ λογισμῷ πόρρωθεν ὅπως οὐ δ ἄκων τῷ πάθει περιπεσεῖται , θαυμαστῆς ἐστι προνοίας .
οὕτω δὲ δεῖ καὶ πρὸς μέθην τὸν φίλοινον ἔχειν καὶ πρὸς ἔρωτα τὸν ἐρωτικόν ·
ὥσπερ ὁ Ἀγησίλαος οὐχ ὑπέμεινεν ὑπὸ τοῦ καλοῦ φιληθῆναι προσιόντος , ὁ δὲ Κῦρος οὐ δ ἰδεῖν τὴν Πάνθειαν ἐτόλμησε , τῶν ἀπαιδεύτων τ οὐναντίον ὑπεκκαύματα τοῖς πάθεσι συλλεγόντων καὶ πρὸς ἃ μάλιστα κακῶς καὶ ὀλισθηρῶς ἔχουσιν αὑτοὺς προϊεμένων .
ὁ δ Ὀδυσσεὺς οὐ μόνον ἑαυτὸν ἀνέχει θυμούμενον , ἀλλὰ καὶ τὸν Τηλέμαχον ἐκ τοῦ λόγου συνιδὼν χαλεπὸν ὄντα καὶ μισοπόνηρον ἀμβλύνει καὶ παρασκευάζει πόρρωθεν ἡσυχίαν ἄγειν καὶ ἀνέχεσθαι , κελεύων εἰ δὲ μ ἀτιμήσουσι δόμον κάτα , σὸν δὲ φίλον κῆρ τετλάτω ἐν στήθεσσι κακῶς πάσχοντος ἐμεῖο , ἤν περ καὶ διὰ δῶμα ποδῶν ἕλκωσι θύραζε ἢ βέλεσιν βάλλωσι ·
σὺ δ εἰσορόων ἀνέχεσθαι ὥσπερ γὰρ τοὺς ἵππους οὐκ ἐν τοῖς δρόμοις χαλινοῦσιν ἀλλὰ πρὸ τῶν δρόμων , οὕτω τοὺς δυσκαθέκτους πρὸς τὰ δεινὰ καὶ θυμοειδεῖς προκαταλαμβάνοντες τοῖς λογισμοῖς καὶ προκαταρτύοντες ἐπὶ τοὺς ἀγῶνας ἄγουσι 0 .
δεῖ δὲ μη δὲ τῶν ὀνομάτων ἀμελῶς ἀκούειν , ἀλλὰ τὴν μὲν Κλεάνθους παιδιὰν παραιτεῖσθαι ·
κατειρωνεύεται γὰρ ἔστιν ὅτε προσποιούμενος ἐξηγεῖσθαι τὸ Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων καὶ τὸ Ζεῦ ἄνα Δωδωναῖε κελεύων ἀναγιγνώσκειν ὑφ ἕν , ὡς τὸν ἐκ τῆς γῆς ἀναθυμιώμενον ἀέρα διὰ τὴν ἀνάδοσιν ἀναδωδωναῖον ὄντα .
καὶ Χρύσιππος δὲ πολλαχοῦ γλίσχρος ἐστίν , οὐ παίζων ἀλλ εὑρησιλογῶν ἀπιθάνως , καὶ παραβιαζόμενος εὐρύοπα Κρονίδην εἶναι τὸν δεινὸν ἐν τῷ διαλέγεσθαι καὶ διαβεβηκότα τῇ δυνάμει τοῦ λόγου .
βέλτιον δὲ ταῦτα τοῖς γραμματικοῖς παρέντας ἐκεῖνα μᾶλλον πιέζειν οἷς ἅμα τὸ χρήσιμον καὶ πιθανὸν ἔνεστιν οὐδέ με θυμὸς ἄνωγεν , ἐπεὶ μάθον ἔμμεναι ἐσθλὸς καὶ πᾶσιν γὰρ ἐπίστατο μείλιχος εἶναι τήν τε γὰρ ἀνδρείαν ἀποφαίνων μάθημα καὶ τὸ προσφιλῶς ἅμα καὶ κεχαρισμένως ἀνθρώποις ὁμιλεῖν ἀπ ἐπιστήμης καὶ κατὰ λόγον γίγνεσθαι νομίζων προτρέπει μὴ ἀμελεῖν ἑαυτῶν , ἀλλὰ μανθάνειν τὰ καλὰ καὶ προσέχειν τοῖς διδάσκουσιν , ὡς καὶ τὴν σκαιότητα καὶ τὴν δειλίαν ἀμαθίαν καὶ ἄγνοιαν οὖσαν 0 .
σφόδρα δὲ τούτοις κ ἀκεῖνα σύμφωνά ἐστιν ἃ λέγει περὶ τοῦ Διὸς καὶ τοῦ Ποσειδῶνος ἦ μὰν ἀμφοτέροισιν ὁμὸν γένος ἠδ ἴα πάτρη , ἀλλὰ Ζεὺς πρότερος γεγόνει καὶ πλείονα ᾔδη 0 .
θειότατον γὰρ ἀποφαίνει τὴν φρόνησιν καὶ βασιλικώτατον , ἐν ᾗ τίθεται τὴν μεγίστην ὑπεροχὴν τοῦ Διός , ἅτε δὴ καὶ τὰς ἄλλας ἀρετὰς ἕπεσθαι ταύτῃ νομίζων .
ἐθιστέον δ ἅμα καὶ τούτων ἐγρηγορότως τὸν νέον ἀκούειν ψεῦδος δ οὐκ ἐρέει ·
μάλα γὰρ πεπνυμένος ἐστὶ καί Ἀντίλοχε , πρόσθεν πεπνυμένε , ποῖον ἔρεξας ;
ᾔσχυνας μὲν ἐμὴν ἀρετήν , βλάψας δέ μοι ἵππους καὶ Γλαῦκε , τίη δὲ σὺ τοῖος ἐὼν ὑπέροπλον ἔειπας ;
ὦ πέπον , ἦ τ ἐφάμην σε περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων , ὡς οὔ τε ψευδομένων τῶν φρονίμων οὔ τε κακομαχούντων ἐν τοῖς ἀγῶσιν οὔ τε παρ ἀξίαν ἑτέροις ἐγκαλούντων .
καὶ τὸν Πάνδαρον δὲ πεισθῆναι λέγων διὰ τὴν ἀφροσύνην τὰ ὅρκια συγχέαι δῆλός ἐστιν οὐκ ἂν ἀδικῆσαι τὸν φρόνιμον ἡγούμενος ὅμοια δ ἔστι καὶ περὶ σωφροσύνης ὑποδεικνύειν ἐφιστάντα τοῖς οὕτω λεγομένοις τῷ δὲ γονὴ Προίτου ἐπεμήνατο , δῖ Ἄντεια , κρυπταδίῃ φιλότητι μιγήμεναι ·
ἀλλὰ τὸν οὔ τι πεῖθ ἀγαθὰ φρονέοντα , δαΐφρονα Βελλεροφόντην ἡ δ ἤτοι τὸ πρὶν μὲν ἀναίνετο ἔργον ἀεικές , δῖα Κλυταιμνήστρη ·
φρεσὶ γὰρ κέχρητ ἀγαθῇσιν ἐν μὲν οὖν τούτοις τῇ φρονήσει τὴν τοῦ σωφρονεῖν αἰτίαν ἀποδίδωσιν , ἐν δὲ ταῖς παρὰ τὰς μάχας κελεύσεσιν ἑκάστοτε λέγων αἰδώς , ὦ Λύκιοι 0 .
πόσε φεύγετε ;
νῦν θοοὶ ἔστε καὶ ἀλλ ἐν φρεσὶ θέσθε ἕκαστος αἰδῶ καὶ νέμεσιν ·
δὴ γὰρ μέγα νεῖκος ὄρωρεν ἀνδρείους ἔοικε ποιεῖν τοὺς σώφρονας διὰ τὸ αἰδεῖσθαι τὰ αἰσχρὰ καὶ τὰς ἡδονὰς δυναμένους ὑπερβαίνειν καὶ τοὺς κινδύνους ὑφίστασθαι .
ἀφ ὧν καὶ Τιμόθεος ὁρμηθεὶς οὐ κακῶς ἐν τοῖς Πέρσαις τοὺς Ἕλληνας παρεκάλει σέβεσθ αἰδῶ συνεργὸν ἀρετᾶς δοριμάχου Αἰσχύλος δὲ καὶ τὸ πρὸς δόξαν ἔχειν ἀτύφως καὶ μὴ διασοβεῖσθαι μη δ ἐπαίρεσθαι τοῖς παρὰ τῶν πολλῶν ἐπαίνοις ἐν τῷ φρονεῖν τίθεται περὶ τοῦ Ἀμφιαράου γράφων οὐ γὰρ δοκεῖν ἄριστος ἀλλ εἶναι θέλει , βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος , ἀφ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα τὸ γὰρ ἐφ ἑαυτῷ καὶ τῇ διαθέσει τῇ περὶ αὑτὸν οὔσῃ κρατίστῃ μεγαλοφρονεῖν νοῦν ἔχοντος ἀνδρός ἐστι .
πάντων οὖν ἀναγομένων εἰς τὴν φρόνησιν ἀποδείκνυται πᾶν εἶδος ἀρετῆς ἐπιγιγνόμενον ἐκ λόγου καὶ διδασκαλίας .
ἡ μὲν οὖν μέλιττα φυσικῶς ἐν τοῖς δριμυτάτοις ἄνθεσι καὶ ταῖς τραχυτάταις ἀκάνθαις ἐξανευρίσκει τὸ λειότατον μέλι καὶ χρηστικώτατον , οἱ δὲ παῖδες , ἂν ὀρθῶς ἐντρέφωνται τοῖς ποιήμασιν , καὶ ἀπὸ τῶν φαύλους καὶ ἀτόπους ὑποψίας ἐχόντων ἕλκειν τι χρήσιμον ἁμωσγέπως μαθήσονται καὶ ὠφέλιμον 0 .
αὐτίκα γοῦν ὕποπτός ἐστιν ὁ Ἀγαμέμνων ὡς διὰ δωροδοκίαν ἀφεὶς τῆς στρατείας τὸν πλούσιον ἐκεῖνον τὸν τὴν Αἴθην χαρισάμενον αὐτῷ δῶρ , ἵνα μὴ οἱ ἕποιθ ὑπὸ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν ἀλλ αὐτοῦ τέρποιτο μένων ·
μέγα γάρ οἱ ἔδωκεν Ζεὺς ἄφενος .
ὀρθῶς δὲ γ ἐποίησεν , ὡς Ἀριστοτέλης φησίν , ἵππον ἀγαθὴν ἀνθρώπου τοιούτου προτιμήσας ·
οὐ δὲ γὰρ κυνὸς ἀντάξιος οὐ δ ὄνου μὰ Δία δειλὸς ἀνὴρ καὶ ἄναλκις , ὑπὸ πλούτου καὶ μαλακίας διερρυηκώς πάλιν αἴσχιστα δοκεῖ τὸν υἱὸν ἡ Θέτις ἐφ ἡδονὰς παρακαλεῖν καὶ ἀναμιμνῄσκειν ἀφροδισίων .
ἀλλὰ κ ἀνταῦθα δεῖ παραθεωρεῖν τὴν τοῦ Ἀχιλλέως ἐγκράτειαν , ὅτι τῆς Βρισηίδος ἐρῶν ἡκούσης πρὸς αὐτόν , εἰδὼς τὴν τοῦ βίου τελευτὴν ἐγγὺς οὖσαν οὐ σπεύδει τῶν ἡδονῶν πρὸς ἀπόλαυσιν οὐ δ ὥσπερ οἱ πολλοὶ πενθεῖ τὸν φίλον ἀπραξίᾳ καὶ παραλείψει τῶν καθηκόντων 0 ;
ἀλλὰ τῶν μὲν ἡδονῶν διὰ τὴν λύπην ἀπέχεται , ταῖς δὲ πράξεσι καὶ ταῖς στρατηγίαις ἐνεργός ἐστι .
πάλιν ὁ Ἀρχίλοχος οὐκ ἐπαινεῖται λυπούμενος μὲν ἐπὶ τῷ ἀνδρὶ τῆς ἀδελφῆς διεφθαρμένῳ κατὰ θάλασσαν , οἴνῳ δὲ καὶ παιδιᾷ πρὸς τὴν λύπην μάχεσθαι διανοούμενος .
αἰτίαν μέντοι λόγον ἔχουσαν εἴρηκεν οὔ τε τι γὰρ κλαίων ἰήσομαι οὔ τε κάκιον θήσω τερπωλὰς καὶ θαλίας ἐφέπων εἰ γὰρ ἐκεῖνος οὐδὲν ἐνόμιζεν ποιήσειν κάκιον τερπωλὰς καὶ θαλίας ἐφέπων , πῶς ἡμῖν τὰ παρόντα χεῖρον ἕξει φιλοσοφοῦσι καὶ πολιτευομένοις καὶ προιοῦσιν εἰς ἀγορὰν καὶ καταβαίνουσιν εἰς Ἀκαδήμειαν καὶ γεωργίαν ἐφέπουσιν ;
ὅθεν οὐ δ αἱ παραδιορθώσεις φαύλως ἔχουσιν αἷς καὶ Κλεάνθης ἐχρήσατο καὶ Ἀντισθένης , ὁ μὲν εὖ μάλα τοὺς Ἀθηναίους ἰδὼν θορυβήσαντας ἐν τῷ θεάτρῳ τί δ αἰσχρὸν εἰ μὴ τοῖσι χρωμένοις δοκεῖ 0 ;
παραβάλλων εὐθὺς αἰσχρὸν τὸ γ αἰσχρόν , κ ἂν δοκῇ κ ἂν μὴ δοκῇ , ὁ δὲ Κλεάνθης περὶ τοῦ πλούτου φίλοις τε δοῦναι σῶμὰ τ εἰς νόσους πεσὸν δαπάναισι σῶσαι μεταγράφων οὕτω πόρναις τε δοῦναι σῶμὰ τ εἰς νόσους πεσόν δαπάναις ἐπιτρῖψαι 0 .
καὶ ὁ Ζήνων ἐπανορθούμενος τὸ τοῦ Σοφοκλέους ὅστις δὲ πρὸς τύραννον ἐμπορεύεται , κείνου στὶ δοῦλος , κ ἂν ἐλεύθερος μόλῃ μετέγραφεν οὐκ ἔστι δοῦλος , ἢν ἐλεύθερος μόλῃ , τῷ ἐλευθέρῳ νῦν συνεκφαίνων τὸν ἀδεᾶ καὶ μεγαλόφρονα καὶ ἀταπείνωτον 0 .
τί δὴ κωλύει καὶ ἡμᾶς ταῖς τοιαύταις ὑποφωνήσεσι τοὺς νέους παρακαλεῖν πρὸς τὸ βέλτιον , οὕτω πως χρωμένους τοῖς λεγομένοις ;
τόδ ἐστὶ τὸ ζηλωτὸν ἀνθρώποις , ὅτῳ τόξον μερίμνης εἰς ὃ βούλεται πέσῃ .
οὔκ .
ἀλλ ὅτῳ τόξον μερίμνης εἰς ὃ συμφέρει πέσῃ 0 .
τὸ γὰρ 0 ·
ἃ μὴ δεῖ βουλόμενον λαμβάνειν καὶ τυγχάνειν οἰκτρόν ἐστι καὶ ἄζηλον .
καὶ οὐκ ἐπὶ πᾶσίν σ ἐφύτευσ ἀγαθοῖς , Ἀγάμεμνον , Ἀτρεύς δεῖ δέ σε χαίρειν καὶ λυπεῖσθαι μὰ Δία , φήσομεν , ἀλλὰ δεῖ σε χαίρειν , μὴ λυπεῖσθαι τυγχάνοντα μετρίων οὐ γὰρ ἐπὶ πᾶσίν σ ἐφύτευσ ἀγαθοῖς , Ἀγάμεμνον , Ἀτρεύς .
αἰαῖ τόδ ἤδη θεῖον ἀνθρώποις κακόν , ὅταν τις εἰδῇ τ ἀγαθόν , χρῆται δὲ μή 0 .
θηριῶδες μὲν οὖν καὶ ἄλογον καὶ οἰκτρὸν εἰδότα τὸ βέλτιον ὑπὸ τοῦ χείρονος ἐξ ἀκρασίας καὶ μαλακίας ἄγεσθαι 0 .
τρόπος ἔσθ ὁ πείθων τοῦ λέγοντος , οὐ λόγος 0 .
καὶ τρόπος μὲν οὖν καὶ λόγος ἢ τρόπος διὰ λόγου , καθάπερ ἱππεὺς διὰ χαλινοῦ καὶ διὰ πηδαλίου κυβερνήτης , οὐδὲν οὕτω φιλάνθρωπον οὐ δὲ συγγενὲς ἐχούσης τῆς ἀρετῆς ὄργανον ὡς τὸν λόγον 0 1 2 .
πρὸς θῆλυ νεύει μᾶλλον ἢ πὶ τ ἄρρενα 0 ;
ὅπου προσῇ τὸ κάλλος , ἀμφιδέξιος 0 .
ἦν δὲ βέλτιον εἰπεῖν ὅπου προσῇ τὸ σῶφρον , ἀμφιδέξιος ὡς ἀληθῶς καὶ ἰσόρροπος ·
ὁ δ ὑφ ἡδονῆς καὶ ὥρας ὧδε κ ἀκεῖ μετοιακιζόμενος ἐπαρίστερος καὶ ἀβέβαιος 0 .
φόβος τὰ θεῖα τοῖσι σώφροσιν βροτῶν 0 .
καὶ μὴν οὐδαμῶς , ἀλλὰ θάρσος τὰ θεῖα τοῖσι σώφροσιν βροτῶν 0 .
φόβος δὲ τοῖς ἄφροσι καὶ ἀνοήτοις καὶ ἀχαρίστοις ὅτι καὶ τὴν παντὸς αἰτίαν ἀγαθοῦ δύναμιν καὶ ἀρχὴν ὡς βλάπτουσαν ὑφορῶνται καὶ δεδίασι τὸ μὲν οὖν τῆς ἐπανορθώσεως γένος τοιοῦτόν ἐστι 0 .
τὴν δ ἐπὶ πλέον τῶν λεγομένων χρῆσιν ὑπέδειξεν ὀρθῶς ὁ Χρύσιππος , ὅτι δεῖ μετάγειν διαβιβάζειν ἐπὶ τὰ ὁμοειδῆ τὸ χρήσιμον .
ὅ τε γὰρ Ἡσίοδος εἰπὼν οὐ δ ἂν βοῦς ἀπόλοιτ , εἰ μὴ γείτων κακὸς εἴη καὶ περὶ κυνὸς τ αὐτὸ καὶ περὶ ὄνου λέγει καὶ περὶ πάντων ὁμοίως τῶν ἀπολέσθαι δυναμένων .
καὶ πάλιν τοῦ Εὐριπίδου λέγοντος τίς δ ἐστὶ δοῦλος τοῦ θανεῖν ἄφροντις ὤν ;
ὑπακουστέον ὅτι καὶ περὶ πόνου καὶ νόσου τ αὐτὰ εἴρηκεν .
ὡς γὰρ φαρμάκου πρὸς ἓν ἁρμόσαντος νόσημα τὴν δύναμιν καταμαθόντες οἱ ἰατροὶ μετάγουσι καὶ χρῶνται πρὸς ἅπαν τὸ παραπλήσιον , οὕτω καὶ λόγον κοινοῦν καὶ δημοσιεύειν τὴν χρείαν δυνάμενον οὐ χρὴ περιορᾶν ἑνὶ πράγματι συνηρτημένον ἀλλὰ κινεῖν ἐπὶ πάντα τὰ ὅμοια , καὶ τοὺς νέους ἐθίζειν τὴν κοινότητα συνορᾶν καὶ μεταφέρειν ὀξέως τὸ οἰκεῖον , ἐν πολλοῖς παραδείγμασι ποιουμένους μελέτην καὶ ἄσκησιν ὀξυηκοΐας , ἵνα τοῦ Μενάνδρου λέγοντος μακάριος ὅστις οὐσίαν καὶ νοῦν ἔχει τοῦτο καὶ περὶ δόξης καὶ περὶ ἡγεμονίας καὶ περὶ λόγου δυνάμεως εἰρῆσθαι νομίζωσι , τὴν δὲ πρὸς τὸν Ἀχιλλέα τὸν ἐν Σκύρῳ καθήμενον ἐν ταῖς παρθένοις γεγενημένην ἐπίπληξιν ὑπὸ τοῦ Ὀδυσσέως σὺ δ , ὦ τὸ λαμπρὸν φῶς ἀποσβεννὺς γένους , ξαίνεις , ἀρίστου πατρὸς Ἑλλήνων γεγώς ;
καὶ πρὸς τὸν ἄσωτον οἴωνται λέγεσθαι καὶ πρὸς τὸν αἰσχροκερδῆ καὶ πρὸς τὸν ἀμελῆ καὶ ἀπαίδευτον πίνεις , ἀρίστου πατρὸς Ἑλλήνων γεγώς , ἢ κυβεύεις ἢ ὀρτυγοκοπεῖς ἢ καπηλεύεις ἢ τοκογλυφεῖς , μηδὲν μέγα φρονῶν μη δ ἄξιον τῆς εὐγενείας ;
μὴ πλοῦτον εἴπῃς .
οὐχὶ θαυμάζω θεόν ὃν χὠ κάκιστος ῥᾳδίως ἐκτήσατο .
οὐκοῦν μη δὲ δόξαν εἴπῃς μη δὲ σώματος εὐμορφίαν μη δὲ στρατηγικὴν χλαμύδα μη δ ἱερατικὸν στέφανον , ὧν καὶ τοὺς κακίστους ὁρῶμεν τυγχάνοντας .
τῆς δειλίας γὰρ αἰσχρὰ γίγνεται τέκνα καὶ ναὶ μὰ Δία τῆς ἀκολασίας καὶ τῆς δεισιδαιμονίας καὶ τοῦ φθόνου καὶ τῶν ἄλλων νοσημάτων ἁπάντων .
ἄριστα δ εἰρηκότος Ὁμήρου τὸ Δύσπαρι εἶδος ἄριστε καὶ τὸ Ἕκτορ εἶδος ἄριστε ψόγου γὰρ ἀποφαίνει καὶ λοιδορίας ἄξιον ᾧ μηδέν ἐστιν ἀγαθὸν εὐμορφίας κάλλιον ἐφαρμοστέον τοῦτο καὶ τοῖς ὁμοίοις , κολούοντα τοὺς μεγαλοφρονοῦντας ἐπὶ τοῖς μηδενὸς ἀξίοις , καὶ διδάσκοντα τοὺς νέους ὄνειδος ἡγεῖσθαι καὶ λοιδορίαν τὸ χρήμασιν ἄριστε καὶ δείπνοις ἄριστε καὶ παισὶν ἢ ὑποζυγίοις ἄριστε καὶ νὴ Δία τὸ λέγειν ἐφεξῆς ἄριστε δεῖ γὰρ ἐκ τῶν καλῶν διώκειν τὴν ὑπεροχὴν καὶ περὶ τὰ πρῶτα πρῶτον εἶναι καὶ μέγαν ἐν τοῖς μεγίστοις 0 ·
ἡ δ ἀπὸ μικρῶν δόξα καὶ φαύλων ἄδοξός ἐστι καὶ ἀφιλότιμος .
τοῦτο δ ἡμᾶς εὐθὺς ὑπομιμνῄσκει τὸ παράδειγμα τὸ τοὺς ψόγους ἀποθεωρεῖν καὶ τοὺς ἐπαίνους ἐν τοῖς Ὁμήρου μάλιστα ποιήμασιν ·
ἔμφασις γὰρ γίγνεται μεγάλη τοῦ τὰ σωματικὰ καὶ τυχηρὰ μὴ μεγάλης ἄξια σπουδῆς νομίζειν .
πρῶτον μὲν γὰρ ἐν ταῖς δεξιώσεσι καὶ ἀνακλήσεσιν οὐ καλοὺς οὐ δὲ πλουσίους οὐ δ ἰσχυροὺς προσαγορεύουσιν , ἀλλὰ τοιαύταις εὐφημίαις χρῶνται διογενὲς Λαερτιάδη , πολυμήχαν Ὀδυσσεῦ καὶ Ἕκτορ υἱὲ Πριάμοιο , Διὶ μῆτιν ἀτάλαντε καὶ ὦ Ἀχιλεῦ Πηλέος υἱέ , μέγα κῦδος Ἀχαιῶν καὶ δῖε Μενοιτιάδη , τῷ ἐμῷ κεχαρισμένε θυμῷ ἔπειτα λοιδοροῦσιν οὐδὲν ἐφαπτόμενοι τῶν σωματικῶν , ἀλλὰ τοῖς ἁμαρτήμασι τοὺς ψόγους ἐπιφέροντες οἰνοβαρές , κυνὸς ὄμματ ἔχων , κραδίην δ ἐλάφοιο καί αἶαν νεῖκος ἄριστε , κακοφραδές καὶ Ἰδομενεῦ , τί πάρος λαβρεύεαι ;
οὐ δὲ τί σε χρὴ λαβραγόρην ἔμεναι καὶ αἶαν ἁμαρτοεπὲς βουγάιε καὶ τέλος ὁ Θερσίτης ὑπὸ τοῦ Ὀδυσσέως οὐ χωλὸς οὐ φαλακρὸς οὐ κυρτὸς ἀλλ ἀκριτόμυθος λοιδορεῖται , τὸν δ Ἥφαιστον ἡ τεκοῦσα φιλοφρονουμένη προσηγόρευσεν ἀπὸ τῆς χωλότητος ὄρσεο κυλλοπόδιον , ἐμὸν τέκος οὕτως Ὅμηρος καταγελᾷ τῶν αἰσχυνομένων ἐπὶ χωλότησιν ἢ τυφλότησιν , οὔ τε ψεκτὸν ἡγούμενος τὸ μὴ αἰσχρὸν οὔ τ αἰσχρὸν τὸ μὴ δι ἡμᾶς ἀλλ ἀπὸ τύχης γιγνόμενον 0 .
δύο δὴ περιγίγνεται μεγάλα τοῖς ποιημάτων ἐπιμελῶς ἐθιζομένοις ἀκούειν , τὸ μὲν εἰς μετριότητα , μηδενὶ τύχην ἐπαχθῶς καὶ ἀνοήτως ὀνειδίζειν , τὸ δ εἰς μεγαλοφροσύνην , αὐτοὺς χρησαμένους τύχαις μὴ ταπεινοῦσθαι μη δὲ ταράττεσθαι , φέρειν δὲ πράως καὶ σκώμματα καὶ λοιδορίας καὶ γέλωτας , μάλιστα μὲν τὸ τοῦ Φιλήμονος ἔχοντας πρόχειρον ἥδιον οὐδὲν οὐ δὲ μουσικώτερον ἔστ ἢ δύνασθαι λοιδορούμενον φέρειν ἂν δὲ φαίνηταί τις ἐπιλήψεως δεόμενος , τῶν ἁμαρτημάτων καὶ τῶν παθῶν ἐπιλαμβάνεσθαι , ὥσπερ ὁ τραγικὸς Ἄδραστος , τοῦ Ἀλκμέωνος εἰπόντος πρὸς αὐτὸν ἀνδροκτόνου γυναικὸς ὁμογενὴς ἔφυς , ἀπεκρίνατο σὺ δ αὐτόχειρ γε μητρὸς ἥ σ ἐγείνατο καθάπερ γὰρ οἱ τὰ ἱμάτια μαστιγοῦντες οὐχ ἅπτονται τοῦ σώματος , οὕτως οἱ δυστυχίας τινὰς ἢ δυσγενείας ὀνειδίζοντες εἰς τὰ ἐκτὸς ἐντείνονται κενῶς καὶ ἀνοήτως , τῆς ψυχῆς δ οὐ θιγγάνουσιν οὐ δὲ τῶν ἀληθῶς ἐπανορθώσεως δεομένων καὶ δήξεως 0 .