Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἀλλ ἄγε τοι χλαῖνάν τε χιτῶνά τε εἵματ ἐνείκω , μη δ οὕτω ῥάκεσιν πεπυκασμένος εὐρέας ὤμους ἕσταθ ἐνὶ μεγάροισι ·
νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη .
πῦρ νῦν μοι πρώτιστον ἐνὶ μεγάροισι γενέσθω .
ὣς ἔφατ , οὐ δ ἀπίθησε φίλη τροφὸς Εὐρύκλεια , ἤνεικεν δ ἄρα πῦρ καὶ θήϊον ·
αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς εὖ διεθείωσεν μέγαρον καὶ δῶμα καὶ αὐλήν .
γρηῢς δ αὖτ ἀπέβη διὰ δώματα κάλ Ὀδυσῆος ἀγγελέουσα γυναιξὶ καὶ ὀτρυνέουσα νέεσθαι ·
αἱ δ ἴσαν ἐκ μεγάροιο δάος μετὰ χερσὶν ἔχουσαι .
αἱ μὲν ἄρ ἀμφεχέοντο καὶ ἠσπάζοντ Ὀδυσῆα , καὶ κύνεον ἀγαπαξόμεναι κεφαλήν τε καὶ ὤμους χεῖράς τ αἰνύμεναι ·
τὸν δὲ γλυκὺς ἵμερος ᾕρει κλαυθμοῦ καὶ στοναχῆς , γίγνωσκε δ ἄρα φρεσὶ πάσας .
γρηῢς δ εἰς ὑπερῷ ἀνεβήσετο καγχαλόωσα , δεσποίνῃ ἐρέουσα φίλον πόσιν ἔνδον ἐόντα ·
γούνατα δ ἐρρώσαντο , πόδες δ ὑπερικταίνοντο .
ἔγρεο , Πηνελόπεια , φίλον τέκος , ὄφρα ἴδηαι ὀφθαλμοῖσι τεοῖσι τά τ ἔλδεαι ἤματα πάντα .
ἦλθ Ὀδυσεὺς καὶ οἶκον ἱκάνεται , ὀψέ περ ἐλθών .
μνηστῆρας δ ἔκτεινεν ἀγήνορας , οἵ θ ἑὸν οἶκον κήδεσκον καὶ κτήματ ἔδον βιόωντό τε παῖδα .
μαῖα φίλη , μάργην σε θεοὶ θέσαν , οἵ τε δύνανται ἄφρονα ποιῆσαι καὶ ἐπίφρονά περ μάλ ἐόντα , καί τε χαλιφρονέοντα σαοφροσύνης ἐπέβησαν ·
οἵ σέ περ ἔβλαψαν ·
πρὶν δὲ φρένας αἰσίμη ἦσθα .
τίπτε με λωβεύεις πολυπενθέα θυμὸν ἔχουσαν ταῦτα παρὲξ ἐρέουσα καὶ ἐξ ὕπνου μ ἀνεγείρεις ἡδέος , ὅς μ ἐπέδησε φίλα βλέφαρ ἀμφικαλύψας ;
οὐ γάρ πω τοιόνδε κατέδραθον , ἐξ οὗ Ὀδυσσεὺς ᾤχετ ἐποψόμενος Κακοΐλιον οὐκ ὀνομαστήν .
ἀλλ ἄγε νῦν κατάβηθι καὶ ἂψ ἔρχευ μέγαρόνδε .
εἰ γάρ τίς μ ἄλλη γε γυναικῶν , αἵ μοι ἔασι , ταῦτ ἐλθοῦσ ἤγγειλε καὶ ἐξ ὕπνου ἀνέγειρεν , τῷ κε τάχα στυγερῶς μιν ἐγὼν ἀπέπεμψα νέεσθαι αὖτις ἔσω μέγαρον ·
σὲ δὲ τοῦτό γε γῆρας ὀνήσει .
οὔ τί σε λωβεύω , τέκνον φίλον , ἀλλ ἔτυμόν τοι ἦλθ Ὀδυσεὺς καὶ οἶκον ἱκάνεται , ὡς ἀγορεύω , ὁ ξεῖνος , τὸν πάντες ἀτίμων ἐν μεγάροισι .
τηλέμαχος δ ἄρα μιν πάλαι ᾔδεεν ἔνδον ἐόντα , ἀλλὰ σαοφροσύνῃσι νοήματα πατρὸς ἔκευθεν , ὄφρ ἀνδρῶν τίσαιτο βίην ὑπερηνορεόντων .
ὣς ἔφαθ , ἡ δ ἐχάρη καὶ ἀπὸ λέκτροιο θοροῦσα γρηῒ περιπλέχθη , βλεφάρων δ ἀπὸ δάκρυον ἧκεν ·
εἰ δ ἄγε δή μοι , μαῖα φίλη , νημερτὲς ἐνίσπες , εἰ ἐτεὸν δὴ οἶκον ἱκάνεται , ὡς ἀγορεύεις , ὅππως δὴ μνηστῆρσιν ἀναιδέσι χεῖρας ἐφῆκε μοῦνος ἐών , οἱ δ αἰὲν ἀολλέες ἔνδον ἔμιμνον .
οὐκ ἴδον , οὐ πυθόμην , ἀλλὰ στόνον οἶον ἄκουσα κτεινομένων ·
ἡμεῖς δὲ μυχῷ θαλάμων εὐπήκτων ἥμεθ ἀτυζόμεναι , σανίδες δ ἔχον εὖ ἀραρυῖαι , πρίν γ ὅτε δή με σὸς υἱὸς ἀπὸ μεγάροιο κάλεσσε Τηλέμαχος ·
τὸν γάρ ῥα πατὴρ προέηκε καλέσσαι .
εὗρον ἔπειτ Ὀδυσῆα μετὰ κταμένοισι νέκυσσιν ἑσταόθ ·
οἱ δέ μιν ἀμφί , κραταίπεδον οὖδας ἔχοντες , κείατ ἐπ ἀλλήλοισιν ·
ἰδοῦσά κε θυμὸν ἰάνθης .
νῦν δ οἱ μὲν δὴ πάντες ἐπ αὐλείῃσι θύρῃσιν ἀθρόοι , αὐτὰρ ὁ δῶμα θεειοῦται περικαλλές , πῦρ μέγα κηάμενος ·
σὲ δέ με προέηκε καλέσσαι .
ἀλλ ἕπευ , ὄφρα σφῶϊν ἐϋφροσύνης ἐπιβῆτον ἀμφοτέρω φίλον ἦτορ , ἐπεὶ κακὰ πολλὰ πέποσθε .
νῦν δ ἤδη τόδε μακρὸν ἐέλδωρ ἐκτετέλεσται ·
ἦλθε μὲν αὐτὸς ζωὸς ἐφέστιος , εὗρε δὲ καὶ σὲ καὶ παῖδ ἐν μεγάροισι ·
κακῶς δ οἵ πέρ μιν ἔρεζον μνηστῆρες , τοὺς πάντας ἐτίσατο ᾧ ἐνὶ οἴκῳ .
μαῖα φίλη , μή πω μέγ ἐπεύχεο καγχαλόωσα .
οἶσθα γὰρ ὥς κ ἀσπαστὸς ἐνὶ μεγάροισι φανείη πᾶσι , μάλιστα δ ἐμοί τε καὶ υἱέϊ , τὸν τεκόμεσθα ·
ἀλλ οὐκ ἔσθ ὅδε μῦθος ἐτήτυμος , ὡς ἀγορεύεις , ἀλλά τις ἀθανάτων κτεῖνε μνηστῆρας ἀγαυούς , ὕβριν ἀγασσάμενος θυμαλγέα καὶ κακὰ ἔργα .
τῷ δι ἀτασθαλίας ἔπαθον κακόν ·
αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ὤλεσε τηλοῦ νόστον Ἀχαιΐδος , ὤλετο δ αὐτός .
τὴν δ ἠμείβετ ἔπειτα φίλη τροφὸς Εὐρύκλεια ·
τέκνον ἐμόν , ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων , ἣ πόσιν ἔνδον ἐόντα παρ ἐσχάρῃ οὔ ποτ ἔφησθα οἴκαδ ἐλεύσεσθαι ·
θυμὸς δέ τοι αἰὲν ἄπιστος 0 .
ἀλλ ἄγε τοι καὶ σῆμα ἀριφραδὲς ἄλλο τι εἴπω , οὐλήν , τήν ποτέ μιν σῦς ἤλασε λευκῷ ὀδόντι .
τὴν ἀπονίζουσα φρασάμην , ἔθελον δὲ σοὶ αὐτῇ εἰπέμεν ·
ἀλλά με κεῖνος ἑλὼν ἐπὶ μάστακα χερσὶν οὐκ ἔα εἰπέμεναι πολυϊδρείῃσι νόοιο .
αὐτὰρ ἐγὼν ἐμέθεν περιδώσομαι αὐτῆς , αἴ κέν σ ἐξαπάφω , κτεῖναί μ οἰκτίστῳ ὀλέθρῳ .
τὴν δ ἠμείβετ ἔπειτα περίφρων Πηνελόπεια ·
μαῖα φίλη , χαλεπόν σε θεῶν αἰειγενετάων δήνεα εἴρυσθαι , μὰλα περ πολύϊδριν ἐοῦσαν 0 .
ἀλλ ἔμπης ἴομεν μετὰ παῖδ ἐμόν , ὄφρα ἴδωμαι ἄνδρας μνηστῆρας τεθνηότας , ἠδ ὃς ἔπεφνεν .
ὣς φαμένη κατέβαιν ὑπερώϊα ·
πολλὰ δέ οἱ κῆρ ὥρμαιν , ἢ ἀπάνευθε φίλον πόσιν ἐξερεείνοι , ἦ παρστᾶσα κύσειε κάρη καὶ χεῖρε λαβοῦσα .
ἡ δ ἐπεὶ εἰσῆλθεν καὶ ὑπέρβη λάϊνον οὐδόν , ἕζετ ἔπειτ Ὀδυσῆος ἐναντίη , ἐν πυρὸς αὐγῇ , τοίχου τοῦ ἑτέρου ·
ὁ δ ἄρα πρὸς κίονα μακρὴν ἧστο κάτω ὁρόων , ποτιδέγμενος εἴ τί μιν εἴποι ἰφθίμη παράκοιτις , ἐπεὶ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν .
ἡ δ ἄνεω δὴν ἧστο , τάφος δέ οἱ ἦτορ ἵκανεν ·
ὄψει δ ἄλλοτε μέν μιν ἐνωπαδίως ἐσίδεσκεν , ἄλλοτε δ ἀγνώσασκε κακὰ χροῒ εἵματ ἔχοντα .
τηλέμαχος δ ἐνένιπεν ἔπος τ ἔφατ ἔκ τ ὀνόμαζε ·
μῆτερ ἐμή , δύσμητερ , ἀπηνέα θυμὸν ἔχουσα , τίφθ οὕτω πατρὸς νοσφίζεαι , οὐ δὲ παρ αὐτὸν ἑζομένη μύθοισιν ἀνείρεαι οὐ δὲ μεταλλᾷς ;
οὐ μέν κ ἄλλη γ ὧδε γυνὴ τετληότι θυμῷ ἀνδρὸς ἀφεσταίη , ὅς οἱ κακὰ πολλὰ μογήσας ἔλθοι ἐεικοστῷ ἔτεϊ ἐς πατρίδα γαῖαν ·
σοὶ δ αἰεὶ κραδίη στερεωτέρη ἐστὶ λίθοιο .
τέκνον ἐμόν , θυμός μοι ἐνὶ στήθεσσι τέθηπεν , οὐδέ τι προσφάσθαι δύναμαι ἔπος οὐ δ ἐρέεσθαι οὐ δ εἰς ὦπα ἰδέσθαι ἐναντίον .
εἰ δ ἐτεὸν δὴ ἔστ Ὀδυσεὺς καὶ οἶκον ἱκάνεται , ἦ μάλα νῶϊ γνωσόμεθ ἀλλήλων καὶ λώϊον ·
ἔστι γὰρ ἡμῖν σήμαθ , ἃ δὴ καὶ νῶϊ κεκρυμμένα ἴδμεν ἀπ ἄλλων .
ὣς φάτο , μείδησεν δὲ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς , αἶψα δὲ Τηλέμαχον ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·
τηλέμαχ , ἦ τοι μητέρ ἐνὶ μεγάροισιν ἔασον πειράζειν ἐμέθεν ·
τάχα δὲ φράσεται καὶ ἄρειον .
νῦν δ ὅττι ῥυπόω , κακὰ δὲ χροῒ εἵματα εἷμαι , τ οὔνεκ ἀτιμάζει με καὶ οὔ πω φησὶ τὸν εἶναι .
ἡμεῖς δὲ φραζώμεθ ὅπως ὄχ ἄριστα γένηται .
καὶ γάρ τίς θ ἕνα φῶτα κατακτείνας ἐνὶ δήμῳ , ᾧ μὴ πολλοὶ ἔωσιν ἀοσσητῆρες ὀπίσσω , φεύγει πηούς τε προλιπὼν καὶ πατρίδα γαῖαν ·
ἡμεῖς δ ἕρμα πόληος ἀπέκταμεν , οἳ μέγ ἄριστοι κούρων εἰν Ἰθάκῃ 0 ·
αὐτὸς ταῦτά γε λεῦσσε , πάτερ φίλε ·
σὴν γὰρ ἀρίστην μῆτιν ἐπ ἀνθρώπους φάσ ἔμμεναι , οὐδέ κέ τίς τοι ἄλλος ἀνὴρ ἐρίσειε καταθνητῶν ἀνθρώπων .
ἡμεῖς δ ἐμμεμαῶτες ἅμ ἑψόμεθ , οὐδέ τί φημι ἀλκῆς δευήσεσθαι , ὅση δύναμίς γε πάρεστιν .
τὸν δ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς τοιγὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα .
πρῶτα μὲν ἂρ λούσασθε καὶ ἀμφιέσασθε χιτῶνας , δμῳὰς δ ἐν μεγάροισιν ἀνώγετε εἵμαθ ἑλέσθαι ·
αὐτὰρ θεῖος ἀοιδὸς ἔχων φόρμιγγα λίγειαν ἡμῖν ἡγείσθω φιλοπαίγμονος ὀρχηθμοῖο , ὥς κέν τις φαίη γάμον ἔμμεναι ἐκτὸς ἀκούων , ἢ ἀν ὁδὸν στείχων , ἢ οἳ περιναιετάουσι ·
μὴ πρόσθε κλέος εὐρὺ φόνου κατὰ ἄστυ γένηται ἀνδρῶν μνηστήρων , πρίν γ ἡμέας ἐλθέμεν ἔξω ἀγρὸν ἐς ἡμέτερον πολυδένδρεον ·
ἔνθα δ ἔπειτα φρασσόμεθ ὅττι κε κέρδος Ὀλύμπιος ἐγγυαλίξῃ .
ὣς ἔφαθ , οἱ δ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδ ἐπίθοντο πρῶτα μὲν οὖν λούσαντο καὶ ἀμφιέσαντο χιτῶνας , ὅπλισθεν δὲ γυναῖκες ·
ὁ δ εἵλετο θεῖος ἀοιδὸς φόρμιγγα γλαφυρήν , ἐν δέ σφισιν ἵμερον ὦρσε μολπῆς τε γλυκερῆς καὶ ἀμύμονος ὀρχηθμοῖο .
τοῖσιν δὲ μέγα δῶμα περιστεναχίζετο ποσσὶν ἀνδρῶν παιζόντων καλλιζώνων τε γυναικῶν .
ὧδε δέ τις εἴπεσκε δόμων ἔκτοσθεν ἀκούων ·
ἦ μάλα δή τις ἔγημε πολυμνήστην βασίλειαν ·
σχετλίη , οὐ δ ἔτλη πόσιος οὗ κουριδίοιο εἴρυσθαι μέγα δῶμα διαμπερές , ἧος ἵκοιτο .
αὐτὰρ Ὀδυσσῆα μεγαλήτορα ᾧ ἐνὶ οἴκῳ Εὐρυνόμη ταμίη λοῦσεν καὶ χρῖσεν ἐλαίῳ , ἀμφὶ δέ μιν φᾶρος καλὸν βάλεν ἠδὲ χιτῶνα ·
αὐτὰρ κὰκ κεφαλῆς κάλλος πολὺ χεῦεν Ἀθήνη μείζονά τ εἰσιδέειν καὶ πάσσονα ·
κὰδ δὲ κάρητος οὔλας ἧκε κόμας , ὑακινθίνῳ ἄνθει ὁμοίας .
ὡς δ ὅτε τις χρυσὸν περιχεύεται ἀργύρῳ ἀνὴρ ἴδρις , ὃν Ἥφαιστος δέδαεν καὶ Παλλὰς Ἀθήνη τέχνην παντοίην , χαρίεντα δὲ ἔργα τελείει 0 ·
ὣς μὲν τῷ περίχευε χάριν κεφαλῇ τε καὶ ὤμοις .
ἐκ δ ἀσαμίνθου βῆ δέμας ἀθανάτοισιν ὁμοῖος ·
ἂψ δ αὖτις κατ ἄρ ἕζετ ἐπὶ θρόνου ἔνθεν ἀνέστη , ἀντίον ἧς ἀλόχου , καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε ·
δαιμονίη , περί σοί γε γυναικῶν θηλυτεράων κῆρ ἀτέραμνον ἔθηκαν Ὀλύμπια δώματ ἔχοντες ·
οὐ μέν κ ἄλλη γ ὧδε γυνὴ τετληότι θυμῷ ἀνδρὸς ἀφεσταίη , ὅς οἱ κακὰ πολλὰ μογήσας ἔλθοι ἐεικοστῷ ἔτεϊ ἐς πατρίδα γαῖαν .
ἀλλ ἄγε μοι , μαῖα , στόρεσον λέχος , ὄφρα καὶ αὐτὸς λέξομαι ·
ἦ γὰρ τῇ γε σιδήρεον ἐν φρεσὶ ἦτορ 0 .
δαιμόνι , οὔ τ ἄρ τι μεγαλίζομαι οὔ τ ἀθερίζω οὔ τε λίην ἄγαμαι , μάλα δ εὖ οἶδ οἷος ἔησθα ἐξ Ἰθάκης ἐπὶ νηὸς ἰὼν δολιχηρέτμοιο .
ἀλλ ἄγε οἱ στόρεσον πυκινὸν λέχος , Εὐρύκλεια , ἐκτὸς ἐϋσταθέος θαλάμου , τόν ῥ αὐτὸς ἐποίει ·
ἔνθα οἱ ἐκθεῖσαι πυκινὸν λέχος ἐμβάλετ εὐνήν , κώεα καὶ χλαίνας καὶ ῥήγεα σιγαλόεντα .
ὣς ἄρ ἔφη πόσιος πειρωμένη ·
αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ὀχθήσας ἄλοχον προσεφώνεε κεδνὰ ἰδυῖαν ·
ὦ γύναι , ἦ μάλα τοῦτο ἔπος θυμαλγὲς ἔειπες ·
τίς δέ μοι ἄλλοσε θῆκε λέχος ;
χαλεπὸν δέ κεν εἴη καὶ μάλ ἐπισταμένῳ , ὅτε μὴ θεὸς αὐτὸς ἐπελθὼν ῥηϊδίως ἐθέλων θείη ἄλλῃ ἐνὶ χώρῃ .
ἀνδρῶν δ οὔ κέν τις ζωὸς βροτός , οὐ δὲ μάλ ἡβῶν , ῥεῖα μετοχλίσσειεν , ἐπεὶ μέγα σῆμα τέτυκται ἐν λέχει ἀσκητῷ ·
τὸ δ ἐγὼ κάμον οὐδέ τις ἄλλος .
θάμνος ἔφυ τανύφυλλος ἐλαίης ἕρκεος ἐντός , ἀκμηνὸς θαλέθων ·
πάχετος δ ἦν ἠΰτε κίων .
τῷ δ ἐγὼ ἀμφιβαλὼν θάλαμον δέμον , ὄφρ ἐτέλεσσα , πυκνῇσιν λιθάδεσσι , καὶ εὖ καθύπερθεν ἔρεψα , κολλητὰς δ ἐπέθηκα θύρας , πυκινῶς ἀραρυίας .
καὶ τότ ἔπειτ ἀπέκοψα κόμην τανυφύλλου ἐλαίης , κορμὸν δ ἐκ ῥίζης προταμὼν ἀμφέξεσα χαλκῷ εὖ καὶ ἐπισταμένως , καὶ ἐπὶ στάθμην ἴθυνα , ἑρμῖν ἀσκήσας , τέτρηνα δὲ πάντα τερέτρῳ .
ἐκ δὲ τοῦ ἀρχόμενος λέχος ἔξεον , ὄφρ ἐτέλεσσα , δαιδάλλων χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ ἠδ ἐλέφαντι ·
ἐκ δ ἐτάνυσσα ἱμάντα βοὸς φοίνικι φαεινόν .
οὕτω τοι τόδε σῆμα πιφαύσκομαι ·
οὐδέ τι οἶδα , ἤ μοι ἔτ ἔμπεδόν ἐστι , γύναι , λέχος , ἦέ τις ἤδη ἀνδρῶν ἄλλοσε θῆκε , ταμὼν ὕπο πυθμέν ἐλαίης .
ὣς φάτο , τῆς δ αὐτοῦ λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ , σήματ ἀναγνούσῃ τά οἱ ἔμπεδα πέφραδ Ὀδυσσεύς ·
δακρύσασα δ ἔπειτ ἰθὺς δράμεν , ἀμφὶ δὲ χεῖρας δειρῇ βάλλ Ὀδυσῆϊ , κάρη δ ἔκυσ ἠδὲ προσηύδα ·
μή μοι , Ὀδυσσεῦ , σκύζευ , ἐπεὶ τά περ ἄλλα μάλιστα ἀνθρώπων πέπνυσο ·
θεοὶ δ ὤπαζον ὀϊζύν , οἳ νῶϊν ἀγάσαντο παρ ἀλλήλοισι μένοντε ἥβης ταρπῆναι καὶ γήραος οὐδὸν ἱκέσθαι .
αὐτὰρ μὴ νῦν μοι τόδε χώεο μη δὲ νεμέσσα , οὕνεκά σ οὐ τὸ πρῶτον , ἐπεὶ ἴδον , ὧδ ἀγάπησα .
αἰεὶ γάρ μοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισιν ἐρρίγει μή τίς με βροτῶν ἀπάφοιτο ἔπεσσιν ἐλθών ·
πολλοὶ γὰρ κακὰ κέρδεα βουλεύουσιν .
οὐδέ κεν Ἀργείη Ἑλένη , Διὸς ἐκγεγαυῖα , ἀνδρὶ παρ ἀλλοδαπῷ ἐμίγη φιλότητι καὶ εὐνῇ , εἰ ᾔδη ὅ μιν αὖτις ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν ἀξέμεναι οἶκόνδε φίλην ἐς πατρίδ ἔμελλον .
τὴν δ ἦ τοι ῥέξαι θεὸς ὤρορεν ἔργον ἀεικές ·
τὴν δ ἄτην οὐ πρόσθεν ἑῷ ἐγκάτθετο θυμῷ λυγρήν , ἐξ ἧς πρῶτα καὶ ἡμέας ἵκετο πένθος .
νῦν δ , ἐπεὶ ἤδη σήματ ἀριφραδέα κατέλεξας εὐνῆς ἡμετέρης , ἣν οὐ βροτὸς ἄλλος ὀπώπει , ἀλλ οἶοι σύ τ ἐγώ τε καὶ ἀμφίπολος μία μούνη , Ἀκτορίς , ἥν μοι δῶκε πατὴρ ἔτι δεῦρο κιούσῃ , ἣ νῶϊν εἴρυτο θύρας πυκινοῦ θαλάμοιο , πείθεις δή μευ θυμόν , ἀπηνέα περ μάλ ἐόντα 0 .
ὣς φάτο , τῷ δ ἔτι μᾶλλον ὑφ ἵμερον ὦρσε γόοιο ·
κλαῖε δ ἔχων ἄλοχον θυμαρέα , κεδνὰ ἰδυῖαν .
ὡς δ ὅτ ἂν ἀσπάσιος γῆ νηχομένοισι φανήῃ , ὧν τε Ποσειδάων εὐεργέα νῆ ἐνὶ πόντῳ ῥαίσῃ , ἐπειγομένην ἀνέμῳ καὶ κύματι πηγῷ ·
παῦροι δ ἐξέφυγον πολιῆς ἁλὸς ἤπειρόνδε νηχόμενοι , πολλὴ δὲ περὶ χροῒ τέτροφεν ἅλμη , ἀσπάσιοι δ ἐπέβαν γαίης , κακότητα φυγόντες ·
ὣς ἄρα τῇ ἀσπαστὸς ἔην πόσις εἰσοροώσῃ , δειρῆς δ οὔ πω πάμπαν ἀφίετο πήχεε λευκώ .
καί νύ κ ὀδυρομένοισι φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς , εἰ μὴ ἄρ ἄλλ ἐνόησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη .
νύκτα μὲν ἐν περάτῃ δολιχὴν σχέθεν , Ἠῶ δ αὖτε ῥύσατ ἐπ Ὠκεανῷ χρυσόθρονον , οὐ δ ἔα ἵππους ζεύγνυσθ ὠκύποδας , φάος ἀνθρώποισι φέροντας , Λάμπον καὶ Φαέθονθ , οἵ τ Ἠῶ πῶλοι ἄγουσι .
καὶ τότ ἄρ ἣν ἄλοχον προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς ὦ γύναι , οὐ γάρ πω πάντων ἐπὶ πείρατ ἀέθλων ἤλθομεν , ἀλλ ἔτ ὄπισθεν ἀμέτρητος πόνος ἔσται , πολλὸς καὶ χαλεπός , τὸν ἐμὲ χρὴ πάντα τελέσσαι .
ὣς γάρ μοι ψυχὴ μαντεύσατο Τειρεσίαο ἤματι τῷ ὅτε δὴ κατέβην δόμον Ἄϊδος εἴσω , νόστον ἑταίροισιν διζήμενος ἠδ ἐμοὶ αὐτῷ .
ἀλλ ἔρχευ , λέκτρονδ ἴομεν , γύναι , ὄφρα καὶ ἤδη ὕπνῳ ὕπο γλυκερῷ ταρπώμεθα κοιμηθέντε .
εὐνὴ μὲν δή σοί γε τότ ἔσσεται ὁππότε θυμῷ σῷ ἐθέλῃς , ἐπεὶ ἄρ σε θεοὶ ποίησαν ἱκέσθαι οἶκον ἐϋκτίμενον καὶ σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν ·
ἀλλ ἐπεὶ ἐφράσθης καί τοι θεὸς ἔμβαλε θυμῷ , εἴπ ἄγε μοι τὸν ἄεθλον , ἐπεὶ καὶ ὄπισθεν , ὀΐω , πεύσομαι , αὐτίκα δ ἐστὶ δαήμεναι οὔ τι χέρειον .
δαιμονίη , τί τ ἄρ αὖ με μάλ ὀτρύνουσα κελεύεις εἰπέμεν ;
αὐτὰρ ἐγὼ μυθήσομαι οὐ δ ἐπικεύσω .
οὐ μέν τοι θυμὸς κεχαρήσεται ·
οὐ δὲ γὰρ αὐτὸς χαίρω , ἐπεὶ μάλα πολλὰ βροτῶν ἐπὶ ἄστε ἄνωγεν ἐλθεῖν , ἐν χείρεσσιν ἔχοντ εὐῆρες ἐρετμόν , εἰς ὅ κε τοὺς ἀφίκωμαι οἳ οὐκ ἴσασι θάλασσαν ἀνέρες , οὐδέ θ ἅλεσσι μεμιγμένον εἶδαρ ἔδουσιν ·
οὐ δ ἄρα τοί γ ἴσασι νέας φοινικοπαρῄους , οὐ δ εὐήρε ἐρετμά , τά τε πτερὰ νηυσὶ πέλονται .
σῆμα δέ μοι τόδ ἔειπεν ἀριφραδές , οὐδέ σε κεύσω ·
ὁππότε κεν δή μοι ξυμβλήμενος ἄλλος ὁδίτης φήῃ ἀθηρηλοιγὸν ἔχειν ἀνὰ φαιδίμῳ ὤμῳ , καὶ τότε μ ἐν γαίῃ πήξαντ ἐκέλευεν ἐρετμόν , ἔρξανθ ἱερὰ καλὰ Ποσειδάωνι ἄνακτι , ἀρνειὸν ταῦρόν τε συῶν τ ἐπιβήτορα κάπρον , οἴκαδ ἀποστείχειν , ἔρδειν θ ἱερὰς ἑκατόμβας ἀθανάτοισι θεοῖσι , τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι , πᾶσι μάλ ἑξείης ·
θάνατος δέ μοι ἐξ ἁλὸς αὐτῷ ἀβληχρὸς μάλα τοῖος ἐλεύσεται , ὅς κέ με πέφνῃ γήρα  ὕπο λιπαρῷ ἀρημένον ·
ἀμφὶ δὲ λαοὶ ὄλβιοι ἔσσονται ·
τὰ δέ μοι φάτο πάντα τελεῖσθαι .
εἰ μὲν δὴ γῆράς γε θεοὶ τελέουσιν ἄρειον , ἐλπωρή τοι ἔπειτα κακῶν ὑπάλυξιν ἔσεσθαι 0 .
τόφρα δ ἄρ Εὐρυνόμη τε ἰδὲ τροφὸς ἔντυον εὐνὴν ἐσθῆτος μαλακῆς , δαΐδων ὕπο λαμπομενάων .
αὐτὰρ ἐπεὶ στόρεσαν πυκινὸν λέχος ἐγκονέουσαι , γρηῢς μὲν κείουσα πάλιν οἶκόνδε βεβήκει , τοῖσιν δ Εὐρυνόμη θαλαμηπόλος ἡγεμόνευεν ἐρχομένοισι λέχοσδε , δάος μετὰ χερσὶν ἔχουσα ·
ἐς θάλαμον δ ἀγαγοῦσα πάλιν κίεν .
οἱ μὲν ἔπειτα ἀσπάσιοι λέκτροιο παλαιοῦ θεσμὸν ἵκοντο ·
αὐτὰρ Τηλέμαχος καὶ βουκόλος ἠδὲ συβώτης παῦσαν ἄρ ὀρχηθμοῖο πόδας , παῦσαν δὲ γυναῖκας , αὐτοὶ δ εὐνάζοντο κατὰ μέγαρα σκιόεντα .
τὼ δ ἐπεὶ οὖν φιλότητος ἐταρπήτην ἐρατεινῆς , τερπέσθην μύθοισι , πρὸς ἀλλήλους ἐνέποντε , ἡ μὲν ὅσ ἐν μεγάροισιν ἀνέσχετο δῖα γυναικῶν , ἀνδρῶν μνηστήρων ἐσορῶσ ἀΐδηλον ὅμιλον , οἳ ἕθεν εἵνεκα πολλά , βόας καὶ ἴφια μῆλα , ἔσφαζον , πολλὸς δὲ πίθων ἠφύσσετο οἶνος ·
αὐτὰρ ὁ διογενὴς Ὀδυσεὺς ὅσα κήδε ἔθηκεν ἀνθρώποις ὅσα τ αὐτὸς ὀϊζύσας ἐμόγησε , πάντ ἔλεγ ·
ἡ δ ἄρ ἐτέρπετ ἀκούουσ , οὐδέ οἱ ὕπνος πῖπτεν ἐπὶ βλεφάροισι πάρος καταλέξαι ἅπαντα .
ἤρξατο δ ὡς πρῶτον Κίκονας δάμασ , αὐτὰρ ἔπειτα ἦλθ ἐς Λωτοφάγων ἀνδρῶν πίειραν ἄρουραν ·
ἠδ ὅσα Κύκλωψ ἔρξε , καὶ ὡς ἀπετίσατο ποινὴν ἰφθίμων ἑτάρων , οὓς ἤσθιεν οὐ δ ἐλέαιρεν ·
ἠδ ὡς Αἴολον ἵκεθ , ὅ μιν πρόφρων ὑπέδεκτο καὶ πέμπ , οὐδέ πω αἶσα φίλην ἐς πατρίδ ἱκέσθαι ἤην , ἀλλά μιν αὖτις ἀναρπάξασα θύελλα πόντον ἐπ ἰχθυόεντα φέρεν βαρέα στενάχοντα ·
ἠδ ὡς Τηλέπυλον Λαιστρυγονίην ἀφίκανεν , οἳ νῆάς τ ὄλεσαν καὶ ἐϋκνήμιδας ἑταίρους πάντας ·
ὀδυσσεὺς δ οἶος ὑπέκφυγε νηῒ μελαίνῃ ·
καὶ Κίρκης κατέλεξε δόλον πολυμηχανίην τε , ἠδ ὡς εἰς Ἀΐδεω δόμον ἤλυθεν εὐρώεντα , ψυχῇ χρησόμενος Θηβαίου Τειρεσίαο , νηῒ πολυκλήϊδι , καὶ εἴσιδε πάντας ἑταίρους μητέρα θ , ἥ μιν ἔτικτε καὶ ἔτρεφε τυτθὸν ἐόντα ·
ἠδ ὡς Σειρήνων ἁδινάων φθόγγον ἄκουσεν , ὥς θ ἵκετο Πλαγκτὰς πέτρας δεινήν τε Χάρυβδιν Σκύλλην θ , ἣν οὔ πώ ποτ ἀκήριοι ἄνδρες ἄλυξαν ·
ἠδ ὡς Ἠελίοιο βόας κατέπεφνον ἑταῖροι ·
ἠδ ὡς νῆα θοὴν ἔβαλε ψολόεντι κεραυνῷ Ζεὺς ὑψιβρεμέτης , ἀπὸ δ ἔφθιθεν ἐσθλοὶ ἑταῖροι πάντες ὁμῶς , αὐτὸς δὲ κακὰς ὑπὸ κῆρας ἄλυξεν ·
ὥς θ ἵκετ Ὠγυγίην νῆσον νύμφην τε Καλυψώ , ἣ δή μιν κατέρυκε , λιλαιομένη πόσιν εἶναι , ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι , καὶ ἔτρεφεν ἠδὲ ἔφασκε θήσειν ἀθάνατον καὶ ἀγήραον ἤματα πάντα 0 ·
ἀλλὰ τοῦ οὔ ποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθεν ·
ἠδ ὡς ἐς Φαίηκας ἀφίκετο πολλὰ μογήσας , οἳ δή μιν περὶ κῆρι θεὸν ὣς τιμήσαντο καὶ πέμψαν σὺν νηῒ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν , χαλκόν τε χρυσόν τε ἅλις ἐσθῆτά τε δόντες .
τοῦτ ἄρα δεύτατον εἶπεν ἔπος , ὅτε οἱ γλυκὺς ὕπνος λυσιμελὴς ἐπόρουσε , λύων μελεδήματα θυμοῦ .
ἡ δ αὖτ ἄλλ ἐνόησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη 0 ·
ὁππότε δή ῥ Ὀδυσῆα ἐέλπετο ὃν κατὰ θυμὸν εὐνῆς ἧς ἀλόχου ταρπήμεναι ἠδὲ καὶ ὕπνου , αὐτίκ ἀπ Ὠκεανοῦ χρυσόθρονον ἠριγένειαν ὦρσεν , ἵν ἀνθρώποισι φόως φέροι ·
ὦρτο δ Ὀδυσσεὺς εὐνῆς ἐκ μαλακῆς , ἀλόχῳ δ ἐπὶ μῦθον ἔτελλεν ·
ὦ γύναι , ἤδη μὲν πολέων κεκορήμεθ ἀέθλων ἀμφοτέρω , σὺ μὲν ἐνθάδ ἐμὸν πολυκηδέα νόστον κλαίουσ .
αὐτὰρ ἐμὲ Ζεὺς ἄλγεσι καὶ θεοὶ ἄλλοι ἱέμενον πεδάασκον ἐμῆς ἀπὸ πατρίδος αἴης ·
νῦν δ ἐπεὶ ἀμφοτέρω πολυήρατον ἱκόμεθ εὐνήν , κτήματα μὲν τά μοι ἔστι , κομιζέμεν ἐν μεγάροισι , μῆλα δ ἅ μοι μνηστῆρες ὑπερφίαλοι κατέκειραν , πολλὰ μὲν αὐτὸς ἐγὼ ληΐσσομαι , ἄλλα δ Ἀχαιοὶ δώσουσ , εἰς ὅ κε πάντας ἐνιπλήσωσιν ἐπαύλους .
ἀλλ ἦ τοι μὲν ἐγὼ πολυδένδρεον ἀγρὸν ἔπειμι , ὀψόμενος πατέρ ἐσθλόν , ὅ μοι πυκινῶς ἀκάχηται ·
σοὶ δέ , γύναι , τάδ ἐπιτέλλω , πινυτῇ περ ἐούσῃ ·
αὐτίκα γὰρ φάτις εἶσιν ἅμ ἠελίῳ ἀνιόντι ἀνδρῶν μνηστήρων , οὓς ἔκτανον ἐν μεγάροισιν ·
εἰς ὑπερῷ ἀναβᾶσα σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξὶν ἧσθαι , μηδέ τινα προτιόσσεο μη δ ἐρέεινε .
ἦ ῥα καὶ ἀμφ ὤμοισιν ἐδύσετο τεύχεα καλά , ὦρσε δὲ Τηλέμαχον καὶ βουκόλον ἠδὲ συβώτην , πάντας δ ἔντε ἄνωγεν ἀρήϊα χερσὶν ἑλέσθαι .
οἱ δέ οἱ οὐκ ἀπίθησαν , ἐθωρήσσοντο δὲ χαλκῷ , ὤϊξαν δὲ θύρας , ἐκ δ ἤϊον ·
ἤδη μὲν φάος ἦεν ἐπὶ χθόνα , τοὺς δ ἄρ Ἀθήνη νυκτὶ κατακρύψασα θοῶς ἐξῆγε πόληος .
ἑρμῆς δὲ ψυχὰς Κυλλήνιος ἐξεκαλεῖτο ἀνδρῶν μνηστήρων ·
ἔχε δὲ ῥάβδον μετὰ χερσὶν καλὴν χρυσείην , τῇ τ ἀνδρῶν ὄμματα θέλγει ὧν ἐθέλει , τοὺς δ αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει ·
τῇ ῥ ἄγε κινήσας , ταὶ δὲ τρίζουσαι ἕποντο .
ὡς δ ὅτε νυκτερίδες μυχῷ ἄντρου θεσπεσίοιο τρίζουσαι ποτέονται , ἐπεί κέ τις ἀποπέσῃσιν ὁρμαθοῦ ἐκ πέτρης , ἀνά τ ἀλλήλῃσιν ἔχονται , ὣς αἱ τετριγυῖαι ἅμ ἤϊσαν ·
ἦρχε δ ἄρα σφιν Ἑρμείας ἀκάκητα κατ εὐρώεντα κέλευθα .
πὰρ δ ἴσαν Ὠκεανοῦ τε ῥοὰς καὶ Λευκάδα πέτρην , ἠδὲ παρ Ἠελίοιο πύλας καὶ δῆμον ὀνείρων ἤϊσαν ·
αἶψα δ ἵκοντο κατ ἀσφοδελὸν λειμῶνα , ἔνθα τε ναίουσι ψυχαί , εἴδωλα καμόντων .
εὗρον δὲ ψυχὴν Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος καὶ Πατροκλῆος καὶ ἀμύμονος Ἀντιλόχοιο Αἴαντός θ , ὃς ἄριστος ἔην εἶδός τε δέμας τε τῶν ἄλλων Δαναῶν μετ ἀμύμονα Πηλεΐδαο ὣς οἱ μὲν περὶ κεῖνον ὁμίλεον ·
ἀγχίμολον δὲ ἤλυθ ἔπι ψυχὴ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο ἀχνυμένη ·
περὶ δ ἄλλαι ἀγηγέραθ , ὅσσαι ἅμ αὐτῷ οἴκῳ ἐν Αἰγίσθοιο θάνον καὶ πότμον ἐπέσπον .
τὸν προτέρη ψυχὴ προσεφώνεε Πηλεΐωνος ·
ἀτρεΐδη , περὶ μέν σ ἔφαμεν Διὶ τερπικεραύνῳ ἀνδρῶν ἡρώων φίλον ἔμμεναι ἤματα πάντα , οὕνεκα πολλοῖσίν τε καὶ ἰφθίμοισιν ἄνασσες δήμῳ ἔνι Τρώων , ὅθι πάσχομεν ἄλγε Ἀχαιοί .
ἦ τ ἄρα καὶ σοὶ πρῶϊ παραστήσεσθαι ἔμελλεν μοῖρ ὀλοή , τὴν οὔ τις ἀλεύεται ὅς κε γένηται .
ὡς ὄφελες τιμῆς ἀπονήμενος , ἧς περ ἄνασσες , δήμῳ ἔνι Τρώων θάνατον καὶ πότμον ἐπισπεῖν ·
τῷ κέν τοι τύμβον μὲν ἐποίησαν Παναχαιοί , ἠδέ κε καὶ σῷ παιδὶ μέγα κλέος ἤρα ὀπίσσω ·
νῦν δ ἄρα σ οἰκτίστῳ θανάτῳ εἵμαρτο ἁλῶναι .
τὸν δ αὖτε ψυχὴ προσεφώνεεν Ἀτρείδαο ·
ὄλβιε Πηλέος υἱέ , θεοῖς ἐπιείκελ Ἀχιλλεῦ , ὃς θάνες ἐν Τροίῃ ἑκὰς Ἄργεος 0 ·
ἀμφὶ δέ σ ἄλλοι κτείνοντο Τρώων καὶ Ἀχαιῶν υἷες ἄριστοι , μαρνάμενοι περὶ σεῖο ·
σὺ δ ἐν στροφάλιγγι κονίης κεῖσο μέγας μεγαλωστί , λελασμένος ἱπποσυνάων .
ἡμεῖς δὲ πρόπαν ἦμαρ ἐμαρνάμεθ ·
οὐδέ κε πάμπαν παυσάμεθα πτολέμου , εἰ μὴ Ζεὺς λαίλαπι παῦσεν .
αὐτὰρ ἐπεί σ ἐπὶ νῆας ἐνείκαμεν ἐκ πολέμοιο , κάτθεμεν ἐν λεχέεσσι , καθήραντες χρόα καλὸν ὕδατί τε λιαρῷ καὶ ἀλείφατι ·
πολλὰ δέ σ ἀμφὶ δάκρυα θερμὰ χέον Δαναοὶ κείροντό τε χαίτας .
μήτηρ δ ἐξ ἁλὸς ἦλθε σὺν ἀθανάτῃς ἁλίῃσιν ἀγγελίης ἀΐουσα ·
βοὴ δ ἐπὶ πόντον ὀρώρει θεσπεσίη , ὑπὸ δὲ τρόμος ἔλλαβε πάντας Ἀχαιούς ·
καί νύ κ ἀναΐξαντες ἔβαν κοίλας ἐπὶ νῆας , εἰ μὴ ἀνὴρ κατέρυκε παλαιά τε πολλά τε εἰδώς , Νέστωρ , οὗ καὶ πρόσθεν ἀρίστη φαίνετο βουλή ·
ἴσχεσθ , Ἀργεῖοι , μὴ φεύγετε , κοῦροι Ἀχαιῶν ·
μήτηρ ἐξ ἁλὸς ἥδε σὺν ἀθανάτῃς ἁλίῃσιν ἔρχεται , οὗ παιδὸς τεθνηότος ἀντιόωσα .
ὣς ἔφαθ , οἱ δ ἔσχοντο φόβου μεγάθυμοι Ἀχαιοί ·
ἀμφὶ δέ σ ἔστησαν κοῦραι ἁλίοιο γέροντος οἴκτρ ὀλοφυρόμεναι , περὶ δ ἄμβροτα εἵματα ἕσσαν .
μοῦσαι δ ἐννέα πᾶσαι ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ θρήνεον ·
ἔνθα κεν οὔ τιν ἀδάκρυτόν γ ἐνόησας Ἀργείων ·
τοῖον γὰρ ὑπώρορε Μοῦσα λίγεια .
ἑπτὰ δὲ καὶ δέκα μέν σε ὁμῶς νύκτας τε καὶ ἦμαρ κλαίομεν ἀθάνατοί τε θεοὶ θνητοί τ ἄνθρωποι ·
ὀκτωκαιδεκάτῃ δ ἔδομεν πυρί , πολλὰ δέ σ ἀμφὶ μῆλα κατεκτάνομεν μάλα πίονα καὶ ἕλικας βοῦς .
καίεο δ ἔν τ ἐσθῆτι θεῶν καὶ ἀλείφατι πολλῷ καὶ μέλιτι γλυκερῷ ·
πολλοὶ δ ἥρωες Ἀχαιοὶ τεύχεσιν ἐρρώσαντο πυρὴν πέρι καιομένοιο , πεζοί θ ἱππῆές τε ·
πολὺς δ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει αὐτὰρ ἐπεὶ δή σε φλὸξ ἤνυσεν Ἡφαίστοιο , ἠῶθεν δή τοι λέγομεν λεύκ ὀστέ , Ἀχιλλεῦ , οἴνῳ ἐν ἀκρήτῳ καὶ ἀλείφατι ·
δῶκε δὲ μήτηρ χρύσεον ἀμφιφορῆα ·
διωνύσοιο δὲ δῶρον φάσκ ἔμεναι , ἔργον δὲ περικλυτοῦ Ἡφαίστοιο 0 .
ἐν τῷ τοι κεῖται λεύκ ὀστέα , φαίδιμ Ἀχιλλεῦ , μίγδα δὲ Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο θανόντος , χωρὶς δ Ἀντιλόχοιο , τὸν ἔξοχα τῖες ἁπάντων τῶν ἄλλων ἑτάρων , μετὰ Πάτροκλόν γε θανόντα 0 .
ἀμφ αὐτοῖσι δ ἔπειτα μέγαν καὶ ἀμύμονα τύμβον χεύαμεν Ἀργείων ἱερὸς στρατὸς αἰχμητάων ἀκτῇ ἔπι πρ οὐχούσῃ , ἐπὶ πλατεῖ Ἑλλησπόντῳ , ὥς κεν τηλεφανὴς ἐκ ποντόφιν ἀνδράσιν εἴη τοῖς οἳ νῦν γεγάασι καὶ οἳ μετόπισθεν ἔσονται .
μήτηρ δ αἰτήσασα θεοὺς περικαλλέ ἄεθλα θῆκε μέσῳ ἐν ἀγῶνι ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν .
ἤδη μὲν πολέων τάφῳ ἀνδρῶν ἀντεβόλησας ἡρώων , ὅτε κέν ποτ ἀποφθιμένου βασιλῆος ζώννυνταί τε νέοι καὶ ἐπεντύνονται ἄεθλα ·
ἀλλά κε κεῖνα μάλιστα ἰδὼν θηήσαο θυμῷ , οἷ ἐπὶ σοὶ κατέθηκε θεὰ περικαλλέ ἄεθλα , ἀργυρόπεζα Θέτις ·
μάλα γὰρ φίλος ἦσθα θεοῖσιν .
ὣς σὺ μὲν οὐ δὲ θανὼν ὄνομ ὤλεσας , ἀλλά τοι αἰεὶ πάντας ἐπ ἀνθρώπους κλέος ἔσσεται ἐσθλόν , Ἀχιλλεῦ , αὐτὰρ ἐμοὶ τί τόδ ἦδος , ἐπεὶ πόλεμον τολύπευσα ;
ἐν νόστῳ γάρ μοι Ζεὺς μήσατο λυγρὸν ὄλεθρον Αἰγίσθου ὑπὸ χερσὶ καὶ οὐλομένης ἀλόχοιο .
ὣς οἱ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον , ἀγχίμολον δέ σφ ἦλθε διάκτορος ἀργεϊφόντης , ψυχὰς μνηστήρων κατάγων Ὀδυσῆϊ δαμέντων , τὼ δ ἄρα θαμβήσαντ ἰθὺς κίον , ὡς ἐσιδέσθην .
ἔγνω δὲ ψυχὴ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο παῖδα φίλον Μελανῆος , ἀγακλυτὸν Ἀμφιμέδοντα ·
ξεῖνος γάρ οἱ ἔην Ἰθάκῃ ἔνι οἰκία ναίων .
τὸν προτέρη ψυχὴ προσεφώνεεν Ἀτρεΐδαο ·
ἀμφίμεδον , τί παθόντες ἐρεμνὴν γαῖαν ἔδυτε πάντες κεκριμένοι καὶ ὁμήλικες ;
οὐδέ κεν ἄλλως κρινάμενος λέξαιτο κατὰ πτόλιν ἄνδρας ἀρίστους .
ἦ ὔμμ ἐν νήεσσι Ποσειδάων ἐδάμασσεν , ὄρσας ἀργαλέους ἀνέμους καὶ κύματα μακρά ;
ἦ που ἀνάρσιοι ἄνδρες ἐδηλήσαντ ἐπὶ χέρσου βοῦς περιταμνομένους ἠδ οἰῶν πώεα καλά , ἠὲ περὶ πτόλιος μαχεούμενοι ἠδὲ γυναικῶν ;
εἰπέ μοι εἰρομένῳ ·
ξεῖνος δέ τοι εὔχομαι εἶναι .
ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε κεῖσε κατήλυθον ὑμέτερον δῶ , ὀτρυνέων Ὀδυσῆα σὺν ἀντιθέῳ Μενελάῳ Ἴλιον εἰς ἅμ ἕπεσθαι ἐϋσσέλμων ἐπὶ νηῶν ;
μηνὶ δ ἄρ οὔλῳ πάντα περήσαμεν εὐρέα πόντον , σπουδῇ παρπεπιθόντες Ὀδυσσῆα πτολίπορθον .
τὸν δ αὖτε ψυχὴ προσεφώνεεν Ἀμφιμέδοντος ·
ἀτρεΐδη κύδιστε , ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον , μέμνημαι τάδε πάντα , διοτρεφές , ὡς ἀγορεύεις ·
σοὶ δ ἐγὼ εὖ μάλα πάντα καὶ ἀτρεκέως καταλέξω , ἡμετέρου θανάτοιο κακὸν τέλος , οἷον ἐτύχθη .
μνώμεθ Ὀδυσσῆος δὴν οἰχομένοιο δάμαρτα ·
ἡ δ οὔ τ ἠρνεῖτο στυγερὸν γάμον οὔ τ ἐτελεύτα , ἡμῖν φραζομένη θάνατον καὶ κῆρα μέλαιναν , ἀλλὰ δόλον τόνδ ἄλλον ἐνὶ φρεσὶ μερμήριξε ·
κοῦροι ἐμοὶ μνηστῆρες , ἐπεὶ θάνε δῖος Ὀδυσσεύς , μίμνετ ἐπειγόμενοι τὸν ἐμὸν γάμον , εἰς ὅ κε φᾶρος ἐκτελέσω , μή μοι μεταμώνια νήματ ὄληται , Λαέρτῃ ἥρωϊ ταφήϊον , εἰς ὅτε κέν μιν μοῖρ ὀλοὴ καθέλῃσι τανηλεγέος θανάτοιο , μή τίς μοι κατὰ δῆμον Ἀχαιϊάδων νεμεσήσῃ , αἴ κεν ἄτερ σπείρου κεῖται πολλὰ κτεατίσσας .
ἀλλ ὅτε τέτρατον ἦλθεν ἔτος καὶ ἐπήλυθον ὧραι , μηνῶν φθινόντων , περὶ δ ἤματα πόλλ ἐτελέσθη , καὶ τότε δή τις ἔειπε γυναικῶν , ἣ σάφα ᾔδη , καὶ τήν γ ἀλλύουσαν ἐφεύρομεν ἀγλαὸν ἱστόν .
ὣς τὸ μὲν ἐξετέλεσσε καὶ οὐκ ἐθέλουσ , ὑπ ἀνάγκης .
εὖθ ἡ φᾶρος ἔδειξεν , ὑφήνασα μέγαν ἱστόν , πλύνασ , ἠελίῳ ἐναλίγκιον ἠὲ σελήνῃ , καὶ τότε δή ῥ Ὀδυσῆα κακός ποθεν ἤγαγε δαίμων ἀγροῦ ἐπ ἐσχατιήν , ὅθι δώματα ναῖε συβώτης .
ἔνθ ἦλθεν φίλος υἱὸς Ὀδυσσῆος θείοιο , ἐκ Πύλου ἠμαθόεντος ἰὼν σὺν νηῒ μελαίνῃ ·
τὼ δὲ μνηστῆρσιν θάνατον κακὸν ἀρτύναντε ἵκοντο προτὶ ἄστυ περικλυτόν , ἦ τοι Ὀδυσσεὺς ὕστερος , αὐτὰρ Τηλέμαχος πρόσθ ἡγεμόνευε 0 .
τὸν δὲ συβώτης ἦγε κακὰ χροῒ εἵματ ἔχοντα , πτωχῷ λευγαλέῳ ἐναλίγκιον ἠδὲ γέροντι σκηπτόμενον ·
τὰ δὲ λυγρὰ περὶ χροῒ εἵματα ἕστο ·
οὐδέ τις ἡμείων δύνατο γνῶναι τὸν ἐόντα ἐξαπίνης προφανέντ , οὐ δ οἳ προγενέστεροι ἦσαν , ἀλλ ἔπεσίν τε κακοῖσιν ἐνίσσομεν ἠδὲ βολῇσιν .
αὐτὰρ ὁ τῆος ἐτόλμα ἐνὶ μεγάροισιν ἑοῖσι βαλλόμενος καὶ ἐνισσόμενος τετληότι θυμῷ ·
ἀλλ ὅτε δή μιν ἔγειρε Διὸς νοός αἰγιόχοιο , σὺν μὲν Τηλεμάχῳ περικαλλέα τεύχε ἀείρας ἐς θάλαμον κατέθηκε καὶ ἐκλήϊσεν ὀχῆας , αὐτὰρ ὁ ἣν ἄλοχον πολυκερδείῃσιν ἄνωγε τόξον μνηστήρεσσι θέμεν πολιόν τε σίδηρον , ἡμῖν αἰνομόροισιν ἀέθλια καὶ φόνου ἀρχήν 0 .
οὐδέ τις ἡμείων δύνατο κρατεροῖο βιοῖο νευρὴν ἐντανύσαι , πολλὸν δ ἐπιδευέες ἦμεν .
ἀλλ ὅτε χεῖρας ἵκανεν Ὀδυσσῆος μέγα τόξον , ἔνθ ἡμεῖς μὲν πάντες ὁμοκλέομεν ἐπέεσσι τόξον μὴ δόμεναι , μη δ εἰ μάλα πολλ ἀγορεύοι ·
τηλέμαχος δέ μιν οἶος ἐποτρύνων ἐκέλευσεν .
αὐτὰρ ὁ δέξατο χειρὶ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς , ῥηϊδίως δ ἐτάνυσσε βιόν , διὰ δ ἧκε σιδήρου , στῆ δ ἄρ ἐπ οὐδὸν ἰών , ταχέας δ ἐκχεύατ ὀϊστοὺς δεινὸν παπταίνων , βάλε δ Ἀντίνοον βασιλῆα .
αὐτὰρ ἔπειτ ἄλλοις ἐφίει βέλεα στονόεντα , ἄντα τιτυσκόμενος ·
γνωτὸν δ ἦν ὅ ῥά τίς σφι θεῶν ἐπιτάρροθος ἦεν ·
αὐτίκα γὰρ κατὰ δώματ ἐπισπόμενοι μένεϊ σφῷ κτεῖνον ἐπιστροφάδην , τῶν δὲ στόνος ὤρνυτ ἀεικὴς κράτων τυπτομένων , δάπεδον δ ἅπαν αἵματι θῦεν .