Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ὑπὸ ριπῆς τοῦ θεοῦ λόγου ὁμοῦ τὰ πάντα διακοσμεῖται καὶ τὰ οἰκεῖα παρ ἑκάστου καὶ ὁμοῦ μία τάξις ἀποτελεῖται .
γὰρ καὶ ταῖς δυνάμεσι τοῦ ἐπιστατοῦντος καὶ ἡγεμονεύοντος τῶν πάντων θείου καὶ πατρικοῦ λόγου , οὐρανὸς μὲν περιστρέφεται , τὰ δὲ ἄστρα κινεῖται .
καὶ ὁ μὲν ἥλιος φαίνει , ἡ δὲ σελήνη περιπολεῖ καὶ ἀὴρ μὲν ὑπ αὐτοῦ φωτίζεται , αἰθὴρ δὲ θερμαίνεται .
ἄνεμοι πνέουσι , τὰ εἰς ὕψος ἀνατεταμένα , ἡ θάλασσα καὶ τὰ ἐν αὐτῇ ζῶα τρέφεται .
ἡ γῆ ἀκίνητος καρποφορεῖ καὶ ὁ ἄνθρωπος πλάττεται καὶ ζῇ .
καὶ ἁπλῶς πάντα ψυχοῦται καὶ κινεῖται ·
τὸ πῦρ καίει , τὸ ὕδωρ ψύχει , πηγαὶ ἀναβλύζουσι , ποταμοὶ πλημμυροῦσι , καιροὶ καὶ ὧραι παραγίγνονται , ὑετοὶ , τὰ νέφη , χάλαζα γίνεται , χιὼν καὶ κρύσταλλος πήγνυται , πετεινὰ , ἑρπετὰ πορεύεται , ἔνυδρα νήχεται , θάλαττα , γῆ σπείρεται καὶ κατὰ τοὺς ἰδίους καιροὺς χλοηφορεῖ , φυτὰ αὔξει καὶ τὰ μὲν , τὰ δὲ πεπαίνεται , τὰ δὲ γηράσκει καὶ φθίνει καὶ τὰ μὲν ἀφανίζεται , τὰ δὲ γεννᾶται καὶ φαίνεται 0 .
, ὁ παραδοξοποιὸς τοῦ θεοῦ λόγος φωτίζων καὶ , τῷ ἑαυτοῦ νεύματι κινεῖ καὶ διακοσμεῖ , ἕνα τὸν κόσμον ἀποτελῶν , οὐκ ἔξωθεν καὶ τὰς ἀοράτους δυνάμεις ἀφείς .
καὶ γὰρ καὶ ταύτας , οἷα δὴ καὶ αὐτῶν ποιητὴς ὑπάρχων , συμπεριλαβὼν ἐν τοῖς ὅλοις , συνέχει καὶ ζωοποιεῖ τῇ προνοίᾳ , καὶ τούτου οὐκ ἄν γένοιτο πρὸς ἀπιστίαν ἐφόδιον .
ὡς γὰρ τῇ αὐτοῦ προνοίᾳ καὶ σώματα μὲν αὔξει , ψυχὴ λογικὴ κινεῖται καὶ τὸ λογίζεσθαι καὶ τὸ ζῆν ἔχει καὶ τοῦτο οὐ πολλῆς ἀποδείξεως δεῖται .
ὁρῶμεν γὰρ τὰ γινόμενα .
οὕτω δὴ πάλιν αὐτὸς τοῦ θεοῦ λόγος ἑνὶ καὶ ἁπλῷ νεύματι τῇ ἑαυτοῦ δυνάμει τόν τε ὁρατὸν κόσμον τὰς ἀοράτους δυνάμεις κινεῖ καὶ συνέχει , ἑκάστῳ τὴν ἰδίαν ἐνέργειαν ἀποδιδούς .
ὥστε τὰς μὲν θείας θειοτέρως κινεῖσθαι , τὰ δὲ ὁρατὰ ὥσπερ καὶ ὁρᾶται 0 1 .
αὐτὸς δὲ ἐπὶ πάντων , , πρὸς τοῦ ἑαυτοῦ πατρὸς ἐργάζεται , μονονουχὶ διὰ τῶν ἔργων αὐτοῦ διδάσκων καὶ λέγων ·
ἐκ μεγέθους καλλονῆς κτισμάτων , ἀναλόγως 0 .
ὥσπερ γάρ , ἀναβλέψαντας εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἰδόντας τὸν κόσμον αὐτοῦ καὶ φῶς , ἔστιν ἐνθυμεῖσθαι τὸν ταῦτα διακοσμοῦντα λόγον 0 .
θεοῦ , , εἰκότως τοῦ ἑαυτοῦ πατρὸς ἑρμηνεὺς καὶ ἄγγελος λέγεται , καὶ τοῦτο ἐκ τῶν καθ ἡμᾶς 0 .
εἰ γὰρ δὴ λόγου προϊόντος παρὰ ἐνθυμούμεθα πηγὴν εἶναι τὸν νοῦν καὶ τῷ λόγῳ , τὸν νοῦν σημαινόμενον ὁρῶμεν τῷ λογισμῷ .
πολλῷ πλέον μείζονι φαντασίᾳ καὶ ἀσυγκρίτῳ ὑπεροχῇ τοῦ λόγου τὴν δύναμιν ὁρῶντες , ἔννοιαν λαμβάνομεν καὶ τοῦ ἀγαθοῦ πατρὸς αὐτοῦ , ὡς αὐτὸς ὁ σωτήρ 0 ·
ὁ ἑώρακε τὸν πατέρα ·
ταῦτα δὲ πᾶσα γραφὴ φανερώτερον καὶ κηρύττει , ἀφ ὧν δὴ καὶ ἡμεῖς τεθαρρηκότες ταῦτά σοι καὶ σὺ ταύταις ἐντυγχάνων δυνήσῃ τῶν λεγομένων ἔχειν τὴν πίστιν .
λόγος γὰρ ἐκ μειζόνων βεβαιούμενος ἀναντίρρητον ἔχει τὴν ἀπόδειξιν .
ἄνωθεν τοίνυν περὶ τῶν εἰδώλων προησφαλίζετο τὸν Ἰουδαίων λαὸν ὁ θεῖος ·
οὐ ποιήσεις σεαυτῷ εἴδωλον οὐ δὲ , ὅσα ἐν οὐρανῷ ἄνω καὶ ἐπὶ τῆς γῆς κάτω 0 1 .
τὴν δὲ αἰτίαν τῆς τούτων καθαιρέσεως , ἑτέρως σημαίνει λέγων ·
στόμα ἔχουσι καὶ οὐ λαλήσουσιν , ὀφθαλμοὺς ἔχουσι καὶ οὐκ ὄψονται , ὦτα ἔχουσι καὶ οὐκ ἀκούσονται , , χεῖρας ἔχουσι καὶ οὐ ψηλαφήσουσι , πόδας ἔχουσι καὶ οὐ περιπατήσουσιν .
οὐ σεσιώπηκε δὲ κτίσεως διδασκαλίαν , ἀλλὰ καὶ μάλα εἰδὼς αὐτῶν τὸ κάλλος , ἵνα μή τινες τῷ κάλλει οὐχ ὡς ἔργα θεοῦ , ἀλλ ὡς θεοὺς , προασφαλίζεται τοὺς ἀνθρώπους λέγων 0 ·
καὶ μὴ ἀναβλέψας τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην καὶ πάντα τὸν κόσμον τοῦ οὐρανοῦ πλανηθείς , , ἃ ἀπένειμε κύριος ὁ θεός σου πᾶσι τοῖς ἔθνεσι τοῖς ὑποκάτω 0 .
ἀπένειμε δὲ οὐκ εἰς τὸ εἶναι θεοὺς αὐτοῖς , ἀλλ ἵνα τῇ τούτων ἐνεργείᾳ οἱ ἀπὸ τῶν ἐθνῶν , .
ὁ γὰρ Ἰουδαίων πάλαι λαὸς κατὰ εἶχε τὴν διδασκαλίαν , ὅτι μὴ ἐκ τῶν τῆς κτίσεως ἔργων , ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν θείων γραφῶν εἶχον τὴν περὶ θεοῦ γνῶσιν .
καὶ καθόλου δὲ ἀπὸ τῆς περὶ τὰ εἴδωλα πλάνης καὶ ἀλόγου φαντασίας φησίν ·
οὐκ ἔσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ .
οὐχ ὡς ὄντων δὲ θεῶν ἄλλων κωλύει τούτους αὐτοὺς ἔχειν , ἀλλ ἵνα μή τις τὸν ἀληθινὸν ἀποστρα φεὶς θεὸν ἑαυτῷ μὴ ὄντα θεοποιεῖν ἄρξηται , ὁποῖοί εἰσιν οἱ παρὰ καὶ συγγραφεῦσιν ὀνομασθέντες καὶ δειχθέντες οὐκ ὄντες θεοί .
καὶ δὲ ἡ λέξις τὸ μὴ εἶναι αὐτοὺς θεοὺς δείκνυσι , δι ἧς φησιν ·
οὐκ ἐσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι , ὅπερ ἐπὶ μέλλοντος 0 .
τὸ δὲ ἐπὶ οὐκ ἔστι τότε ὅτε ταῦτα λέγεται .
ἆρ οὖν , ἐθνῶν ἢ εἰδώλων ἀθεότητα , σεσιώπηκεν ἡ ἔνθεος διδασκαλία καὶ ἁπλῶς ἀφῆκε τῶν ἀνθρώπων γένος ἄμοιρον τῆς τοῦ γνώσεως φέρεσθαι ;
οὐχί γε , ἀλλὰ καὶ προαπαντᾷ τῇ διανοίᾳ λέγουσα 0 ·
ἄκουε ἰσραήλ , κύριος ὁ θεός σου , κύριος εἷς ἐστι ·
καὶ πάλιν · 0 ·
κύριον τὸν θεόν σου προσκυνήσεις καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις καὶ πρὸς αὐτὸν .
ὅτι δὲ καὶ ἡ διὰ πάντων καὶ εἰς πάντα τοῦ λόγου πρόνοια καὶ διακόσμησις ἀπὸ πάσης θεοπνεύστου γραφῆς μαρτυρεῖται , ἀρκεῖ τὰ νῦν λεγόμενα δεῖξαι τοῦ λόγου τὴν πίστιν , φασιν οἱ θεολόγοι ἄνδρες ·
ἐθεμελίωσας τὴν γῆν , καὶ διαμένει ·
τῇ διατάξει σου ψάλατε τῷ θεῷ ἡμῶν ἐν κιθάρᾳ , τῷ περιβάλλοντι τὸν οὐρανὸν ἐν νεφέλαις , τῷ διδόντι τοῖς τροφήν .
διὰ τίνος δὲ ἢ δι οὗ καὶ πάντα γέγονε ;
δι αὐτοῦ καὶ ἡ τῶν πάντων ἀκολούθως ἐστὶ πρόνοια .
τίς οὖν ἂν εἴη οὗτος ἢ ὁ τοῦ θεοῦ λόγος , περὶ οὗ καὶ ἐν ἑτέρῳ λέγει ·
τῷ λόγῳ κυρίου οἱ οὐρανοὶ ἐστερεώθησαν .
καὶ γὰρ τὰ πάντα γενόμενα , ἀφ ὧν καὶ ἡμᾶς πείθει λέγουσα 0 ·
αὐτὸς εἶπε καὶ ·
αὐτὸς ἐνετείλατο καὶ ἐκτίσθησαν ·
καθὼς καὶ Μωυσῆς βεβαιοῖ τὸ λεγόμενον λέγων 0 ·
ἄνθρωπον κατ  ἡμετέραν καὶ καθ ὁμοίωσιν 0 .
ἐπειδὴ καὶ τὴν οὐρανοῦ γῆς καὶ πάντων ὑφιστὰς γένεσιν , εἶπεν ὁ πατήρ ·
γενηθήτω καὶ τὰ ὕδατα καὶ ὀφθήτω ἡ ξηρά ·
καὶ ἡ γῆ 0 ·
καὶ πᾶν ζῶον 0 ·
ἀφ ὧν καὶ Ἰουδαίους ἄν τις ἐλέγξειεν οὐ γνησίως ταῖς γραφαῖς .
τίνι γάρ , ἄν τις εἴποι πρὸς αὐτούς , ὡμίλει ὁ θεός , ἵνα καὶ ;
εἰ μὲν τοῖς προσέταττε καὶ ὡμίλει , περιττὸς ἦν ὁ λόγος .
οὔπω γὰρ ἦν , ἀλλ ἔμελλε .
οὐδεὶς τῷ μὴ ὄντι λαλεῖ .
εἰ γὰρ τοῖς ἐσομένοις προσέττατεν ὁ θεός , ἔδει αὐτόν ·
γενοῦ , οὐρανέ , καὶ γενοῦ , γῆ , , καὶ ποιήθητι , .
νῦν δὲ τοῦτο μὲν οὐκ ἐποίησε , προστάττει δὲ λέγων ·
ποιήσωμεν ἄνθρωπον ἐξελθέτω βοτάνη ·
ἀφ ὧν δείκνυται θεὸς πλησίον τινὶ διαλεγόμενος περὶ τούτων .
, καὶ ἐποίει τὰ .
οὖν ἂν εἴη εἰ μὴ ὁ τούτου λόγος 0 ;
τίνι γὰρ ἄν τις φαίη θεὸν ἢ τῷ ἑαυτοῦ λόγῳ ;
τίς τούτῳ συνῆν ποιοῦντι τὴν ἢ ἡ τούτου σοφία ἡ λέγουσα ·
ἡνίκα ἐποίει τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν , συμπαρήμην αὐτῷ .
ἐν δὲ τῇ οὐρανοῦ καὶ γῆς ὀνομασίᾳ πάντα τὰ 0 .
συνὼν δὲ ὡς σοφία καὶ ὡς λόγος τὸν πατέρα βλέπων , ἐδημιούργει τὸ πᾶν καὶ καὶ διεκόσμει 0 1 .
καὶ δύναμις δὲ ὢν τοῦ πατρὸς τὰ ὅλα εἰς τὸ εἶναι ἰσχυροποιεῖ , ᾗ φησι καὶ ὁ σωτήρ ·
πάντα ὅσα βλέπω τὸν πατέρα ποιοῦντα , κ ἀγὼ ὁμοίως ποιῶ .
δι αὐτοῦ καὶ εἰς αὐτὸν τὰ πάντα γεγονέναι καὶ ὅτι ἐξ ἀγαθοῦ , γέννημα καὶ ἀληθινὸς ὑπάρχων , δύναμίς ἐστι τοῦ πατρὸς καὶ σοφία καὶ λόγος , οὐ κατὰ μετοχὴν ταῦτα ὢν οὐ δὲ ἔξωθεν κατὰ τοὺς αὐτοῦ μετέχοντας καὶ σοφιζομένους αὐτοῦ καὶ δυνατοὺς καὶ λογικοὺς γινομένους , ἀλλ  , , αὐτοαλήθεια , αὐτοδικαιοσύνη , αὐτοαρετὴ μὴν καὶ χαρακτὴρ καὶ ἀπαύγασμα καὶ εἰκών 0 1 2 .
καὶ , καρπὸς παντέλειος τοῦ πατρὸς ὑπάρχει καὶ μόνος ἐστὶν υἱός , εἰκὼν ἀπαράλλακτος τοῦ πατρός .
τίς οὖν , τίς ἐξαριθμήσειε τὸν πατέρα , ἵνα καὶ τοῦ λόγου τούτου τὰς δυνάμεις ἐξεύροι ;
ἔστι γὰρ ὥσπερ τοῦ πατρὸς λόγος καὶ σοφία , οὕτω καὶ τοῖς συγκαταβαίνων , αὐτοαγιασμὸς καὶ αὐτοζωὴ καὶ θύρα καὶ ποιμὴν καὶ ὁδὸς καὶ καὶ ἡγεμὼν καὶ ἐπὶ πᾶσι σωτὴρ καὶ ζωοποιὸς καὶ φῶς καὶ πρόνοια τῶν πάντων 0 .
ἀγαθὸν καὶ δημιουργὸν υἱὸν ἔχων ἐξ ὁ πατήρ , οὐκ ἀφανῆ αὐτὸν τοῖς ἀπέκρυψεν , ἀλλὰ καὶ τοῦτον ἀποκαλύπτει τοῖς πᾶσι διὰ τῆς τῶν πάντων αὐτοῦ συστάσεως καὶ ζωῆς .
ἐν αὐτῷ δὲ καὶ δι αὐτοῦ καὶ ἑαυτὸν ἐμφαίνει , καθὼς ὁ σωτήρ φησιν ·
ὥστε ἐξ ἀνάγκης εἶναι τὸν λόγον ἐν τῷ γεννήσαντι καὶ τὸν γεννηθέντα τῷ πατρὶ διαιωνίζειν 0 .
τούτων δὲ οὕτως ἐχόντων καὶ οὐδενὸς ἔξωθεν αὐτοῦ τυγχάνοντος , ἀλλὰ καὶ οὐρανοῦ καὶ γῆς καὶ πάντων τῶν ἐν αὐτοῖς ἐξηρτημένων αὐτοῦ , ἄνθρωποι παράφρονες , παραγκωνισάμενοι τὴν πρὸς γνῶσιν καὶ εὐσέβειαν , τὰ οὐκ ὄντα πρὸ καὶ ἀντὶ τοῦ ὄντως ὄντος θεοῦ τὰ μὴ ὄντα ἐθεοποίησαν , τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα , πάσχοντες ἀνόητον καὶ δυσσεβές .
ὅμοιον εἴ τις τὰ ἔργα πρὸ τοῦ θαυμάσειε ἐν τῇ πόλει δημιουργήματα καταπλαγείς , τὸν τούτων δημιουργὸν καταπατοίη 0 .
ὡς εἴ τις τὸ μὲν μουσικὸν ὄργανον ἐπαινοίη , δὲ συνθέντα καὶ ἁρμοσάμενον 0 .
ἄφρονες καὶ τὸν 0 .
πῶς γὰρ ἢ , μὴ οὐχὶ τοῦ ἐργασαμένου καὶ τοῦ ἀρχιτέκτονος οἰκοδομήσαντος καὶ ;
οὖν ὁ ταῦτα λογιζόμενος καὶ πάσης μανίας ἐστίν , οὕτως οὔ μοι δοκοῦσιν , τὸν θεὸν μὴ , καὶ τὸν τούτου λόγον μὴ θρησκεύοντες τὸν σωτῆρα τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν , δι οὗ τὰ πάντα ὁ πατὴρ διακοσμεῖ καὶ συνέχει καὶ προνοεῖται τῶν ὅλων 0 .
εἰς ὃν σὺ τὴν πίστιν ἔχων καὶ τὸ , ὦ φιλόχριστε , χαῖρε καὶ εὔελπις γίνου , ὅτι τῆς εἰς αὐτὸν πίστεως καὶ εὐσεβείας , ἀθανασία καὶ βασιλεία οὐρανῶν ἐστιν ὁ καρπός , μόνον ἐὰν κατὰ τοὺς νόμους ἡ ψυχὴ γένηται .
ὥσπερ γὰρ τοῖς κατ αὐτὸν πολιτευομένοις τὸ ἔπαθλον ζωὴ αἰώνιος , οὕτως τοῖς καὶ μὴ τὴν τῆς ἀρετῆς ἀτραπὸν ὁδεύουσιν , αἰσχύνη μεγάλη καὶ κίνδυνος ἀσύγνωστος ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως , ὧν ἔγνωσαν ἔπραξαν 0 .
Αὐτάρκως ἐν τοῖς πρὸ τούτων ἐκ πολλῶν ὀλίγα διαλαβόντες , περὶ τῆς τῶν ἐθνῶν περὶ τὰ εἴδωλα πλάνης καὶ τῆς τούτων , πῶς ἐξ ἀρχῆς τούτων γέγονεν ἡ εὕρεσις , ὅτι ἐκ κακίας οἱ ἄνθρωποι ἑαυτοῖς τὴν πρὸς τὰ εἴδωλα ἐπενόησαν 0 ·
ἀλλὰ γὰρ χάριτι θεοῦ σημάναντες ὀλίγα καὶ περὶ τῆς θειότητος τοῦ λόγου τοῦ πατρὸς καὶ τῆς εἰς πάντα προνοίας καὶ δυνάμεως αὐτοῦ 0 ·
καὶ ὅτι ὁ ἀγαθὸς πατὴρ τούτῳ τὰ πάντα διακοσμεῖ καὶ τὰ πάντα ὑπ αὐτοῦ κινεῖται καὶ ἐν αὐτῷ ζωοποιεῖται 0 ·
φέρε κατὰ ἀκολουθίαν , μακάριε καὶ ἀληθῶς φιλόχριστε , τῇ περὶ τῆς εὐσεβείας πίστει , καὶ τὰ περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ λόγου , καὶ περὶ τῆς θείας αὐτοῦ πρὸς ἡμᾶς ἐπιφανείας δηλώσωμεν ·
ἣν Ἰουδαῖοι μὲν διαβάλλουσιν , Ἕλληνες δὲ χλευάζουσιν , ἡμεῖς δὲ προσκυνοῦμεν ·
ἵν ἔτι μᾶλλον ἐκ τῆς δοκούσης τοῦ λόγου μείζονα καὶ πλείονα τὴν εἰς αὐτὸν εὐσέβειαν 0 .
ὅσω μείζονα τὴν περὶ τῆς θεότητος αὐτοῦ μαρτυρίαν παρέχει ·
ὅτι τε μὴ καταλαμβάνουσιν ἄνθρωποι ὡς ἀδύνατα , ταῦτα αὐτὸς ἐπιδείκνυται δυνατά 0 ·
καὶ ἃ ἄνθρωποι , ταῦτα αὐτὸς τῇ ἑαυτοῦ ἀγαθότητι εὐπρεπῆ κατασκευάζει 0 ·
καὶ ἃ σοφιζόμενοι οἱ ἄνθρωποι ὡς ἀνθρώπινα γελῶσι , ταῦτα αὐτὸς τῇ δυνάμει θεῖα ἐπιδείκνυται , τὴν μὲν τῶν εἰδώλων φαντασίαν τῇ νομιζομένῃ εὐτελείᾳ διὰ τοῦ σταυροῦ καταστρέφων , τοὺς δὲ χλευάζοντας καὶ ἀπιστοῦντας μεταπείθων ἀφανῶς ὥστε τὴν θειότητα αὐτοῦ καὶ δύναμιν ἐπιγινώσκειν .
εἰς δὲ τὴν περὶ τούτων διήγησιν , χρεία τῆς τῶν προειρημένων μνήμης 0 ·
ἵνα καὶ τὴν αἰτίαν τῆς ἐν σώματι φανερώσεως τοῦ τοσούτου καὶ τηλικούτου πατρικοῦ λόγου γνῶναι , καὶ μὴ νομίσῃς ὅτι φύσεως ἀκολουθίᾳ σῶμα ὁ σωτήρ 0 ·
ἀλλ ὅτι ἀσώματος ὢν τῇ φύσει , καὶ λόγος ὑπάρχων , ὅμως κατὰ φιλανθρωπίαν καὶ ἀγαθότητα τοῦ ἑαυτοῦ πατρός , διὰ τὴν ἡμῶν σωτηρίαν , ἐν ἀνθρωπίνῳ σώματι ἡμῖν πεφανέρωται .
πρέπει δὲ ποιουμένους ἡμᾶς τὴν περὶ τούτου διήγησιν , πρότερον περὶ τῆς τῶν ὅλων κτίσεως καὶ τὴν ταύτης ὑπὸ τοῦ κατὰ τὴν ἀρχὴν αὐτὴν δημιουργήσαντος λόγου γεγενῆσθαι ἀξίως ἄν τις θεωρήσειεν ·
οὐδὲν γὰρ ἐναντίον φανήσεται , εἰ δι οὗ ταύτην ἐδημιούργησεν ὁ πατήρ , ἐν αὐτῷ καὶ τὴν ταύτης σωτηρίαν εἰργάσατο .
τὴν δημιουργίαν τοῦ κόσμου καὶ τὴν τῶν πάντων κτίσιν πολλοὶ διαφόρως ἐξειλήφασι , καὶ ὡς ἕκαστος ἠθέλησεν , οὕτως καὶ ὡρίσατο .
οἱ μὲν γὰρ αὐτομάτως , καὶ ὡς ἔτυχε , τὰ πάντα γεγενῆσθαι λέγουσιν , ὡς οἱ , οἳ καὶ τὴν τῶν ὅλων πρόνοιαν καθ ἑαυτῶν οὐκ εἶναι , ἄντικρυς παρὰ τὰ ἐναργῆ καὶ φαινόμενα λέγοντες 0 .
εἰ γὰρ αὐτομάτως τὰ πάντα χωρὶς προνοίαςκατ  αὐτοὺς γέγονεν , ἔδει τὰ πάντα ἁπλῶς γεγενῆσθαι καὶ ὅμοια εἶναι καὶ μὴ .
ὡς γὰρ ἐπὶ σώματος ἑνὸς ἔδει τὰ πάντα εἶναι ἥλιον σελήνην , καὶ ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων ἔδει τὸ ὅλον εἶναι χεῖρα , ἢ ὀφθαλμόν , ἢ πόδα .
νῦν δὲ οὐκ οὕτως 0 ·
ὁρῶμεν δὲ μέν , ἥλιον ·
δέ , σελήνην ·
τὸ δέ , γῆν 0 ·
καὶ πάλιν ἐπὶ τῶν ἀνθρωπίνων σωμάτων , τὸ μέν , πόδα 0 1 ·
τὸ δέ χεῖρα 0 1 ·
τὸ δέ , κεφαλήν 0 .
ἡ δὲ τοιαύτη διάταξις οὐκ αὐτομάτως αὐτὰ γεγενῆσθαι γνωρίζει , ἀλλ αἰτίαν τούτων προηγεῖσθαι δείκνυσιν ·
ἀφ ἧς καὶ τὸν διαταξάμενον καὶ πάντα ποιήσαντα θεὸν .
ἄλλοι δέ , ἐν οἷς ἐστι καὶ ὁ μέγας παρ Ἕλλησι Πλάτων , ἐκ προϋποκειμένης καὶ ἀγενήτου ὕλης πεποιηκέναι τὸν θεὸν τὰ ὅλα διηγοῦνται ·
μὴ ἂν γὰρ δύνασθαί τι ποιῆσαι τὸν θεὸν εἰ μὴ προϋπέκειτο ὕλη ·
ὥσπερ καὶ τῷ τέκτονι προϋποκεῖσθαι δεῖ τὸ ξύλον , ἵνα καὶ ἐργάσασθαι δυνηθῇ .
οὐκ ἴσασι δὲ τοῦτο λέγοντες ὅτι ἀσθένειαν περιτιθέασι τῷ θεῷ ·
εἰ γὰρ οὐκ ἔστι τῆς ὕλης αὐτὸς αἴτιος , ἀλλ  ἐξ ὑποκειμένης ποιεῖ τὰ ὄντα , ἀσθενὴς εὑρίσκεται , μὴ δυνάμενος ἄνευ τῆς ὕλης ἐργάσασθαί τι τῶν ·
ἀναγκαίων .
καὶ καθ ὑπόθεσιν , εἰ μὴ ἦν ἡ ὕλη , οὐκ ἂν εἰργάσατό τι ὁ θεός .
καὶ λεχθείη ἐξ ἑτέρου τὸ ποιεῖν ἐσχηκώς , λέγω δὴ ἐκ τῆς ὕλης ·
ἔσται δέ , εἰ οὕτως ἔχει , κατ αὐτοὺς ὁ θεὸς τεχνίτης μόνον καὶ οὐ κτίστης εἰς τὸ εἶναι , εἴ γε τὴν ὑποκειμένην ὕλην ἐργάζεται , τῆς δὲ ὕλης οὐκ ἔστιν αὐτὸς αἴτιος .
καθόλου γὰρ οὐ δὲ κτίστης ἂν λεχθείη , εἴ μὴ τὴν ὕλην , ἐξ ἧς καὶ τὰ κτισθέντα γέγονεν 0 .
οἱ δὲ ἀπὸ τῶν αἱρέσεων ἄλλον ἑαυτοῖς ἀναπλάττονται δημιουργὸν τῶν πάντων παρὰ τὸν πατέρα τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , τυφλώττοντες μέγα καὶ περὶ ἃ φθέγγονται .
τοῦ γὰρ κυρίου λέγοντος πρὸς τοὺς Ἰουδαίους 0 ·
οὐκ ἀνέγνωτε ὅτι ἀπ ἀρχῆς ὁ κτίσας ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς ·
ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ προσκολληθήσεται τῇ γυναικὶ αὐτοῦ ·
καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν ·
εἶτα σημαίνων τὸν κτίσαντά φησιν ·
οὖν ὁ θεὸς συνέζευξεν , ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω , πῶς οὗτοι ξένην τοῦ πατρὸς τὴν κτίσιν εἰσάγουσιν ·
εἰ δὲ κατὰ τὸν Ἰωάννην πάντα περιλαβόντα καὶ λέγοντα ἐγένετο 0 ·
καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐ δὲ ἕν , πῶς ἂν ἄλλος εἴη ὁ δημιουργός , παρὰ τὸν πατέρα τοῦ Χριστοῦ ;
ταῦτα μὲν οὗτοι μυθολογοῦσιν .
ἡ δὲ ἔνθεος διδασκαλία καὶ ἡ κατὰ Χριστὸν πίστις τὴν μὲν τούτων ματαιολογίαν ὡς ἀθεότητα διαβάλλει .
οὔ τε γὰρ αὐτομάτως , διὰ τὸ μὴ ἀπρονόητα εἶναι , οὔ τε ἐκ προϋποκειμένης ὕλης , διὰ τὸ μὴ ἀσθενῆ εἶναι τὸν θεόν 0 1 ·
ἀλλ ἐξ οὐκ ὄντων καὶ μηδαμῆ μηδαμῶς ὑπάρχοντα τὰ ὅλα εἰς τὸ εἶναι πεποιηκέναι τὸν θεὸν διὰ τοῦ λόγου οἶδεν , φησὶ διὰ μὲν Μωϋσέως ·
ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν ·
διὰ δὲ τῆς ὠφελιμωτάτης βίβλου τοῦ Ποιμένος 0 ·
πρῶτον πάντων πίστευσον , ὅτι εἷς ἐστὶν ὁ θεός , ὁ τὰ πάντα κτίσας καὶ καταρτίσας , καὶ ποιήσας ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι .
ὅπερ καὶ ὁ Παῦλος σημαίνων φησί ·
πίστει νοοῦμεν κατηρτίσθαι τοὺς αἰῶνας ῥήματι θεοῦ , εἰς τὸ μὴ ἐκ φαινομένων τὰ βλεπόμενα γεγονέναι .
ὁ θεὸς γὰρ ἀγαθός ἐστι , μᾶλλον δὲ πηγὴ τῆς ἀγαθότητος ὑπάρχει ·
ἀγαθῷ δὲ περὶ οὐδενὸς ἂν γένοιτο φθόνος ·
ὅθεν οὐδενὶ τοῦ εἶναι φθονήσας , ἐξ οὐκ ὄντων τὰ πάντα πεποίηκε διὰ τοῦ ἰδίου λόγου τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ·
ἐν οἷς πρὸ πάντων τῶν ἐπὶ γῆς τὸ ἀνθρώπων γένος ἐλεήσας , καὶ θεωρήσας ὡς οὐχ ἱκανὸν εἴη κατὰ τὸν τῆς ἰδίας γενέσεως λόγον διαμένειν ἀεί , πλέον τι χαριζόμενος αὐτοῖς , οὐχ ἁπλῶς , ὥσπερ πάντα τὰ ἐπὶ γῆς ἄλογα ζῷα , ἔκτισε τοὺς ἀνθρώπους , ἀλλὰ κατὰ τὴν ἑαυτοῦ εἰκόνα ἐποίησεν αὐτούς , μεταδοὺς αὐτοῖς καὶ τῆς τοῦ ἰδίου λόγου δυνάμεως , ἵνα ὥσπερ σκιάς ἔχοντες τοῦ λόγου καὶ γενόμενοι λογικοὶ διαμένειν ἐν μακαριότητι δυνηθῶσι , ζῶντες τὸν ἀληθινὸν καὶ ὄντως ἁγίων ἐν παραδείσῳ βίον 0 .
εἰδὼς δὲ πάλιν τὴν ἀνθρώπων εἰς ἀμφότερα νεύειν προαίρεσιν , προλαβὼν ἠσφαλίσατο νόμῳ καὶ τόπῳ τὴν δοθεῖσαν αὐτοῖς χάριν .
εἰς τὸν ἑαυτοῦ γὰρ παράδεισον αὐτοὺς εἰσαγαγών , ἔδωκεν αὐτοῖς νόμον ·
ἵνα εἰ μὲν τὴν χάριν καὶ μένοιεν καλοί , ἔχωσι τὴν ἐν παραδείσῳ ἄλυπον καὶ καὶ ἀμέριμνον ζωήν , πρὸς τῷ καὶ τῆς ἐν οὐρανοῖς ἀφθαρσίας αὐτοὺς τὴν ἐπαγγελίαν ἔχειν ·
εἰ δὲ παραβαῖεν καὶ στραφέντες γένοιντο φαῦλοι , γινώσκοιεν ἑαυτοὺς τὴν ἐν θανάτῳ κατὰ φύσιν φθορὰν ὑπομένειν , καὶ μηκέτι μὲν ἐν παραδείσῳ ζῆν , ἔξω δὲ τούτου λοιπὸν ἀποθνῄσκοντας μένειν ἐν τῷ θανάτῳ καὶ ἐν τῇ φθορᾷ .
τοῦτο δὲ καὶ ἡ θεία γραφὴ προσημαίνει λέγουσα ἐκ προσώπου τοῦ θεοῦ ·
ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρὸν οὐ ἀπ αὐτοῦ 0 ·
ᾗ δ ἂν ἡμέρᾳ φάγησθε , θανάτῳ ἀποθανεῖσθε .
, τί ἂν ἢ τὸ μὴ μόνον ἀποθνῄσκειν , ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ τοῦ θανάτου φθορᾷ διαμένειν ;
ἴσως θαυμάζεις τί δήποτε περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ λόγου προθέμενοι λέγειν , νῦν περὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἀνθρώπων διηγούμεθα .
ἀλλὰ καὶ τοῦτο οὐκ ἀλλότριόν ἐστι τοῦ σκοποῦ τῆς διηγήσεως .
ἀνάγκη γὰρ ἡμᾶς λέγοντας περὶ τῆς εἰς ἡμᾶς ἐπιφανείας τοῦ σωτῆρος , λέγειν καὶ περὶ τῆς τῶν ἀνθρώπων ἀρχῆς , ἵνα γινώσκῃς ὅτι ἡ ἡμῶν αἰτία ἐκείνῳ γέγονε πρόφασις τῆς καθόδου , καὶ ἡ ἡμῶν παράβασις τοῦ λόγου τὴν φιλανθρωπίαν ἐξεκαλέσατο , ὥστε καὶ εἰς ἡμᾶς φθάσαι καὶ φανῆναι τὸν κύριον ἐν ἀνθρώποις 0 .
τῆς γὰρ ἐκείνου ἐνσωματώσεως ἡμεῖς γεγόναμεν ὑπόθεσις , καὶ διὰ τὴν ἡμῶν σωτηρίαν ἐφιλανθρωπεύσατο καὶ ἐν ἀνθρωπίνῳ γενέσθαι καὶ φανῆναι σώματι .
οὕτως μὲν οὖν ὁ θεὸς τὸν ἄνθρωπον πεποίηκε , καὶ μένειν ἠθέλησεν ἐν ἀφθαρσίᾳ ·
ἄνθρωποι δὲ κατολιγωρήσαντες καὶ ἀποστραφέντες τὴν πρὸς τὸν θεὸν κατανόησιν , λογισάμενοι δὲ καὶ ἐπινοήσαντες ἑαυτοῖς τὴν κακίαν , ὥσπερ ἐν τοῖς πρώτοις , ἔσχον τὴν προαπειληθεῖσαν τοῦ θανάτου κατάκρισιν , καὶ λοιπὸν οὐκ ἔτι ὡς γεγόνασι διέμενον 0 ·
ἀλλ ὡς ἐλογίζοντο διεφθείροντο ·
καὶ ὁ θάνατος αὐτῶν ἐκράτει βασιλεύων .
ἡ γὰρ παράβασις τῆς ἐντολῆς εἰς τὸ κατὰ φύσιν αὐτοὺς ἐπέστρεφεν , ἵνα , ὥσπερ οὐκ ὄντες γεγόνασιν , οὕτως καὶ τὴν εἰς τὸ μὴ εἶναι φθορὰν ὑπομείνωσι τῷ χρόνῳ εἰκότως .
εἰ γὰρ φύσιν ἔχοντες τὸ εἶναί ποτε , τῇ τοῦ λόγου παρουσίᾳ καὶ φιλανθρωπίᾳ εἰς τὸ εἶναι ἐκλήθησαν , ἀκόλουθον ἦν κενωθέντας τοὺς ἀνθρώπους τῆς περὶ θεοῦ ἐννοίας καὶ εἰς τὰ οὐκ ὄντα ἀποστραφέντας , οὐκ ὄντα γάρ ἐστι τὰ κακά , ὄντα δὲ τὰ καλά , ἐπειδήπερ ἀπὸ τοῦ ὄντος θεοῦ γεγόνασι , κενωθῆναι καὶ τοῦ εἶναι ἀεί .
δέ ἐστι τὸ διαλυθέντας μένειν ἐν τῷ θανάτῳ καὶ τῇ φθορᾷ .
ἔστι κατὰ φύσιν ἄνθρωπος θνητός , ἅτε δὴ ἐξ οὐκ ὄντων γεγονώς .
διὰ δὲ τὴν πρὸς τὸν ὄντα ὁμοιότητα , ἣν εἰ ἐφύλαττε διὰ τῆς πρὸς αὐτὸν κατανοήσεως , ἤμβλυνεν ἂν τὴν κατὰ φύσιν φθοράν , καὶ ἔμεινεν ἄφθαρτος ·
καθάπερ ἡ σοφία φησίν ·
προσοχὴ νόμων , βεβαίωσις ἀφθαρσίας 0 ·
ἄφθαρτος δὲ ὤν , ἔζη λοιπὸν ὡς θεός , ὥς που καὶ ἡ θεία γραφὴ τοῦτο σημαίνει λέγουσα ·
ἐγὼ εἶπα θεοί ἐστε , καὶ υἱοὶ ὑψίστου πάντες ·
ὑμεῖς δὲ ὡς ἄνθρωποι ἀποθνῄσκετε , καὶ ὡς εἷς τῶν ἀρχόντων πίπτετε 0 .
ὁ μὲν γὰρ θεὸς οὐ μόνον ἐξ οὐκ ὄντων ἡμᾶς πεποίηκεν , ἀλλὰ καὶ τὸ κατὰ θεὸν ζῆν ἡμῖν ἐχαρίσατο τῇ τοῦ λόγου χάριτι .
οἱ δὲ ἄνθρωποι , ἀποστραφέντες τὰ αἰώνια , καὶ συμβουλίᾳ τοῦ διαβόλου εἰς τὰ τῆς φθορᾶς ἐπιστραφέντες , ἑαυτοῖς αἴτιοι τῆς ἐν τῷ θανάτῳ φθορᾶς γεγόνασιν , ὄντες μὲν , χάριτι τῆς τοῦ λόγου μετουσίας τοῦ κατὰ φύσιν ἐκφυγόντες , εἰ καλοί .
διὰ γὰρ τὸν συνόντα τούτοις λόγον , καὶ ἡ κατὰ φύσιν φθορὰ τούτων οὐκ ἤγγιζε , καθὼς καὶ ἡ σοφία φησίν ·
ὁ θεὸς ἔκτισε τὸν ἄνθρωπον ἐπὶ ἀφθαρσίᾳ , καὶ εἰκόνα τῆς ἰδίας ἀϊδιότητος ·
φθόνῳ δὲ διαβόλου θάνατος εἰσῆλθεν εἰς τὸν κόσμον ·
τούτου δὲ γενομένου οἱ μὲν ἄνθρωποι ἀπέθνῃσκον , ἡ δὲ φθορὰ κατ αὐτῶν ἤκμαζε , καὶ πλεῖον τοῦ κατὰ φύσιν ἰσχύουσα καθ ὅλου τοῦ γένους , ὅσῳ καὶ τὴν ἀπειλὴν τοῦ θείου διὰ τὴν παράβασιν τῆς ἐντολῆς κατ αὐτῶν προειλήφει .
καὶ γὰρ καὶ ἐν τοῖς πλημμελήμασιν οἱ ἄνθρωποι οὐκ ἄχρις ὅρων ὡρισμένων εἱστήκεισαν , ἀλλὰ κατ ὀλίγον ἐπεκτεινόμενοι λοιπὸν καὶ εἰς ἄμετρον ἐληλύθασιν , ἐξ ἀρχῆς μὲν εὑρεταὶ τῆς κακίας γενόμενοι , καὶ καθ  τὸν θάνατον καὶ τὴν φθοράν ·
ὕστερον δὲ εἰς ἀδικίαν ἐκτραπέντες καὶ παρανομίαν πᾶσαν ὑπερβαλόντες , καὶ μὴ ἑνὶ κακῷ ἱστάμενοι , ἀλλὰ πάντα ἐπινοοῦντες , ἀκόρεστοι περὶ τὸ ἁμαρτάνειν γεγόνασι .
μοιχεῖαι μὲν γὰρ ἦσαν καὶ κλοπαὶ πανταχοῦ , φόνων δὲ καὶ ἁρπαγῶν πλήρης ἦν γῆ .
καὶ νόμου μὲν περὶ φθορᾶς καὶ ἀδικίας 0 ·
πάντα δὲ τὰ κακὰ καθ ἕνα καὶ κοινῇ παρὰ πᾶσιν ἐπράττετο .
πόλεις μὲν κατὰ πόλεων ἐπολέμουν , καὶ ἔθνη κατὰ ἠγείρετο ·
διῄρητο δὲ πᾶσα ἡ οἰκουμένη στάσεσι καὶ μάχαις , ἑκάστου φιλονεικοῦντος ἐν τῷ παρανομεῖν .
οὐκ ἦν δὲ τούτων μακρὰν οὐ δὲ τὰ παρὰ φύσιν , ἀλλ ὡς εἶπεν ὁ τοῦ Χριστοῦ μάρτυς ἀπόστολος ·
αἵ τε γὰρ θήλειαι αὐτῶν μετήλλαξαν τὴν φυσικὴν χρῆσιν τῆς θηλείας , ἐξεκαύθησαν ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους , ἄρρενες ἐν τὴν ἀσχημοσύνην κατεργαζόμενοι , καὶ τὴν ἀντιμιςθίαν ἣν ἔδει τῆς πλάνης αὐτῶν ἐν ἑαυτοῖς ἀπολαμβάνοντες .
διὰ δὴ ταῦτα πλεῖον τοῦ θανάτου κρατήσαντος , καὶ τῆς φθορᾶς παραμενούσης κατὰ τῶν ἀνθρώπων , τὸ μὲν τῶν ἀνθρώπων γένος ἐφθείρετο , ὁ δὲ λογικὸς καὶ κατ εἰκόνα γενόμενος ἄνθρωπος ἠφανίζετο ·
καὶ τὸ ὑπὸ τοῦ θεοῦ γενόμενον ἔργον 0 .
καὶ γὰρ καὶ ὁ θάνατος , ὡς προεῖπον , νόμῳ λοιπὸν ἴσχυε καθ ἡμῶν ·
καὶ οὐχ οἷόν τε ἦν τὸν νόμον ἐκφυγεῖν , διὰ τὸ ὑπὸ θεοῦ τεθεῖσθαι τοῦτον τῆς παραβάσεως χάριν ·
καὶ ἦν ἄτοπον ὁμοῦ καὶ ἀπρεπὲς ἀληθῶς .
ἄτοπον μὲν γὰρ ἦν εἰπόντα τὸν θεὸν ψεύσασθαι , ὥστε νομοθετήσαντος αὐτοῦ θανάτῳ ἀποθνῄσκειν τὸν ἄνθρωπον , εἰ παραβαίη τὴν ἐντολήν , μετὰ τὴν παράβασιν μὴ ἀποθνῄσκειν , ἀλλὰ λύεσθαι τὸν λόγον .
οὐκ ἀληθὴς γὰρ ἦν ὁ θεός , εἰ εἰπόντος αὐτοῦ ἀποθνῄσκειν ἡμᾶς , μὴ ἀπέθνῃσκεν ὁ ἄνθρωπος .
ἀπρεπὲς δὲ ἦν πάλιν τὰ ἅπαξ γενόμενα λογικὰ καὶ τοῦ λόγου αὐτοῦ μετασχόντα , καὶ πάλιν εἰς τὸ μὴ εἶναι διὰ τῆς φθορᾶς ἐπιστρέφειν .
οὐκ ἄξιον γὰρ ἦν τῆς ἀγαθότητος τοῦ θεοῦ τὰ ὑπ αὐτοῦ γενόμενα διαφθείρεσθαι , διὰ τὴν παρὰ τοῦ διαβόλου γενομένην τοῖς ἀνθρώποις ἀπάτην .
ἄλλως τε καὶ τῶν ἀπρεπεστάτων ἦν τὴν τοῦ θεοῦ τέχνην ἐν τοῖς ἀνθρώποις ἀφανίζεσθαι ἢ διὰ τὴν αὐτῶν ἀμέλειαν , ἢ διὰ τὴν τῶν δαιμόνων ἀπάτην .
φθειρομένων τοίνυν τῶν λογικῶν καὶ παραπολλυμένων τῶν τοιούτων ἔργων , τί τὸν θεὸν ἔδει ποιεῖν ἀγαθὸν ὄντα ·
ἀφεῖναι τὴν φθορὰν κατ αὐτῶν ἰσχύειν , καὶ τὸν θάνατον αὐτῶν κρατεῖν 0 ·
καὶ τίς ἡ χρεία τοῦ καὶ ἐξ ἀρχῆς αὐτὰ γενέσθαι 0 ·
ἔδει γὰρ μὴ γενέσθαι , ἢ παραμεληθῆναι καὶ .
ἀσθένεια γὰρ μᾶλλον καὶ οὐκ ἀγαθότης ἐκ τῆς ἀμελείας γινώσκεται τοῦ θεοῦ , εἰ ποιήσας παρορᾷ φθαρῆναι τὸ ἑαυτοῦ ἔργον , ἤπερ εἰ μὴ κατὰ τὴν ἀρχὴν τὸν ἄνθρωπον 0 1 .
μὴ ποιήσαντος μὲν γὰρ οὐκ ἦν ὁ λογιζόμενος τὴν ἀσθένειαν , ποιήσαντος δὲ καὶ εἰς τὸ εἶναι κτίσαντος , ἀτοπώτατον ἦν τὰ ἔργα , καὶ μάλιστα ἐπ ὄψει τοῦ πεποιηκότος ·
οὐκοῦν ἔδει τοὺς ἀνθρώπους μὴ ἀφιέναι φέρεσθαι τῇ φθορᾷ , διὰ τὸ ἀπρεπὲς καὶ ἀνάξιον εἶναι τοῦτο τῆς τοῦ θεοῦ ἀγαθότητος .
ἀλλ  ὥσπερ ἔδει τοῦτο γενέσθαι , οὕτως καὶ ἐκ τῶν ἐναντίων πάλιν ἀντίκειται τὸ πρὸς τὸν θεὸν εὔλογον , ὥστε ἀληθῆ φανῆναι τὸν θεὸν ἐν τῇ περὶ τοῦ θανάτου νομοθεσίᾳ ·
ἄτοπον γὰρ ἦν διὰ τὴν ἡμῶν ὠφέλειαν καὶ διαμονὴν ψεύστην φανῆναι τὸν τῆς ἀληθείας πατέρα θεόν .
τί οὖν ἔδει καὶ περὶ τούτου γενέσθαι ἢ ποιῆσαι τὸν θεόν ·
μετάνοιαν ἐπὶ τῇ παραβάσει τοὺς ἀνθρώπους ἀπαιτῆσαι 0 ·
τοῦτο γὰρ ἄν τις ἄξιον φήσειε θεοῦ , λέγων ὅτι ὥσπερ ἐκ τῆς παραβάσεως εἰς φθορὰν γεγόνασιν , οὕτως ἐκ τῆς μετανοίας εἰς ἀφθαρσίαν 0 .
ἀλλ ἡ μετάνοια οὔ τε τὸ εὔλογον τὸ πρὸς τὸν θεὸν ἐφύλαττεν ·
ἔμενε γὰρ πάλιν οὐκ ἀληθής , μὴ κρατουμένων ἐν τῷ θανάτῳ τῶν ἀνθρώπων ·
οὔ τε δὲ ἡ μετάνοια ἀπὸ τῶν κατὰ φύσιν ἀνακαλεῖται , ἀλλὰ μόνον παύει τῶν ἁμαρτημάτων .
εἰ μὲν οὖν μόνον ἦν πλημμέλημα καὶ μὴ φθορᾶς ἐπακολούθησις , καλῶς ἂν ἦν ἡ μετάνοια .
εἰ δὲ ἅπαξ προλαβούσης τῆς παραβάσεως , εἰς τὴν φύσιν φθορὰν ἐκρατοῦντο οἱ ἄνθρωποι , καὶ τὴν τοῦ κατ εἰκόνα χάριν ἀφαιρεθέντες ἦσαν , τί ἄλλο ἔδει γενέσθαι ·
ἢ τίνος ἦν χρεία πρὸς τὴν τοιαύτην χάριν καὶ ἀνάκλησιν , ἢ τοῦ καὶ κατὰ τὴν ἀρχὴν ἐκ τοῦ μὴ ὄντος πεποιηκότος τὰ ὅλα τοῦ θεοῦ λόγου ·
αὐτοῦ γὰρ ἦν πάλιν καὶ τὸ φθαρτὸν εἰς ἀφθαρσίαν ἐνεγκεῖν , καὶ τὸ ὑπὲρ πάντων εὔλογον ἀποσῶσαι πρὸς τὸν πατέρα .
λόγος γὰρ ὢν τοῦ πατρὸς καὶ ὑπὲρ πάντας ὤν , ἀκολούθως καὶ ἀνακτίσαι τὰ ὅλα μόνος ἦν δυνατὸς καὶ ὑπὲρ πάντων παθεῖν καὶ πρεσβεῦσαι περὶ πάντων ἱκανὸς πρὸς τὸν πατέρα .
τούτου δὴ ἕνεκεν ὁ ἀσώματος καὶ ἄφθαρτος καὶ ἄϋλος τοῦ θεοῦ λόγος παραγίνεται εἰς τὴν ἡμετέραν χώραν , οὔτι γε μακρὰν ὢν πρότερον .
οὐδὲν γὰρ κενὸν ὑπολέλειπται τῆς κτίσεως μέρος ·
πάντα δὲ διὰ πάντων πεπλήρωκεν αὐτὸς συνὼν τῷ ἑαυτοῦ πατρί .
ἀλλὰ παραγίνεται συγκαταβαίνων τῇ εἰς ἡμᾶς αὐτοῦ φιλανθρωπίᾳ καὶ ἐπιφανείᾳ .
καὶ ἰδὼν τὸ λογικὸν ἀπολλύμενον γένος , καὶ τὸν θάνατον κατ αὐτῶν βασιλεύοντα τῇ φθορᾷ 0 ·
ὁρῶν δὲ καὶ τὴν ἀπειλὴν τῆς παραβάσεως διακρατοῦσαν τὴν καθ ἡμῶν φθοράν ·
καὶ ὅτι ἄτοπον ἦν πρὸ τοῦ πληρωθῆναι τὸν νόμον λυθῆναι ·
ὁρῶν δὲ καὶ τὸ ἀπρεπὲς ἐν τῷ συμβεβηκότι , ὅτι ὧν αὐτὸς ἦν δημιουργός , ταῦτα παρηφανίζετο ·
ὁρῶν δὲ καὶ τὴν τῶν ἀνθρώπων ὑπερβάλλουσαν κακίαν , ὅτι κατ ὀλίγον καὶ ἀφόρητον αὐτὴν ηὔξησαν καθ ἑαυτῶν ·
ὁρῶν δὲ καὶ τὸ ὑπεύθυνον πάντων πρὸς τὸν θάνατον , ἐλεήσας τὸ γένος ἡμῶν , καὶ τὴν ἀσθένειαν , καὶ τῇ φθορᾷ ἡμῶν συγκαταβάς , καὶ τὴν τοῦ θανάτου κράτησιν , ἵνα μὴ τὸ γενόμενον καὶ εἰς ἀργὸν τοῦ πατρὸς τὸ εἰς ἀνθρώπους ἔργον αὐτοῦ γένηται , λαμβάνει ἑαυτῷ σῶμα , καὶ τοῦτο οὐκ ἀλλότριον τοῦ ἡμετέρου 0 .
οὐ γὰρ ἁπλῶς ἠθέλησεν ἐν σώματι γενέσθαι , οὐ δὲ μόνον ἤθελε φανῆναι ·
ἐδύνατο γάρ , εἰ μόνον ἤθελε φανῆναι , καὶ δι ἑτέρου κρείττονος τὴν ποιήσασθαι ·
ἀλλὰ λαμβάνει τὸ ἡμέτερον , καὶ τοῦτο οὐχ ἁπλῶς , ἀλλ ἐξ ἀχράντου καὶ ἀμιάντου ἀνδρὸς ἀπείρου παρθένου , καθαρὸν καὶ ὄντως ἀμιγὲς τῆς συνουσίας .
αὐτὸς γὰρ δυνατὸς ὢν καὶ δημιουργὸς τῶν ὅλων , ἐν τῇ παρθένῳ κατασκευάζει ἑαυτῷ ναὸν τὸ σῶμα , καὶ ἰδιοποιεῖται τοῦτο ὥσπερ ὄργανον , ἐν αὐτῷ γνωριζόμενος καὶ ἐνοικῶν 0 .
καὶ οὕτως ἀπὸ τῶν ἡμετέρων τὸ ὅμοιον λαβών , διὰ τὸ πάντας ὑπευθύνους εἶναι τῇ τοῦ θανάτου φθορᾷ , ἀντὶ πάντων θανάτῳ παραδιδούς , προσῆγε τῷ πατρί , καὶ τοῦτο φιλανθρώπως ποιῶν , ἵνα ὡς μὲν πάντων ἀποθανόντων ἐν αὐτῷ λυθῇ ὁ κατὰ τῆς φθορᾶς τῶν ἀνθρώπων νόμος , ἅτε δὴ πληρωθείσης τῆς ἐξουσίας ἐν τῷ κυριακῷ σώματι , καὶ μηκέτι χώραν κατὰ τῶν ὁμοίων ἀνθρώπων 0 ·