Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
κ ἀστὶν φίλος γενναῖος ἀσφαλής θ ἅμα , οὐ μάχιμος , οὐ πάροξυς , οὐχὶ βάσκανος , ὀργὴν ἐνεγκεῖν ἀγαθός ·
ἂν σκώπτῃς , γελᾷ ·
ἐρωτικός , γελοῖος , ἱλαρὸς τῷ τρόπῳ ·
πάλιν στρατιώτης ἀγαθὸς εἰς ὑπερβολήν , ἂν ᾖ τὸ σιτάρκημα δεῖπνον εὐτρεπές .
καὶ Ἀριστοφῶν δὲ ἐν Ἰατρῷ φησι   ·
βούλομαι δ αὐτῷ προειπεῖν οἷός εἰμι τοὺς τρόπους ·
ἄν τις ἑστιᾷ , πάρειμι πρῶτος , ὥστ ἤδη πάλαι . . . .
ζωμὸς καλοῦμαι .
δεῖ τιν ἄρασθαι μέσον τῶν παροινούντων , παλαιστὴν νόμισον αὐταργειον μ  ὁρᾶν .
προσβαλεῖν πρὸς οἰκίαν δεῖ , κριός ·
ἀναβῆναί τι πρὸς κλιμάκιον . . .
καπανεύς ·
ὑπομένειν πληγὰς ἄκμων ·
κονδύλους πλάττειν δὲ Τελαμών ·
τοὺς καλοὺς πειρᾶν καπνός .
κ ἀν Πυθαγοριστῇ δέ φησι   ·
πρὸς μὲν τὸ πεινῆν ἐσθίειν τε μη δὲ ἓν νόμιζ  ὁρᾶν Τιθύμαλλον ἢ Φιλιππίδην .
ὕδωρ δὲ πίνειν βάτραχος , ἀπολαῦσαι θύμων λαχάνων τε κάμπη , πρὸς τὸ μὴ λοῦσθαι ῥύπος , ὑπαίθριος χειμῶνα διάγειν κόψιχος , πνῖγος ὑπομεῖναι καὶ μεσημβρίας λαλεῖν τέττιξ , ἐλαίῳ μη δὲ χρίεσθαι τὸ πᾶν κονιορτός , ἀνυπόδητος ὄρθρου περιπατεῖν γέρανος , καθεύδειν μη δὲ μικρὸν νυκτερίς .
ἀντιφάνης δ ἐν Προγόνοις   ·
τὸν τρόπον μὲν οἶσθά μου ὅτι τῦφος οὐκ ἔνεστιν , ἀλλὰ τοῖς φίλοις τοιοῦτός εἰμι δη τις τύπτεσθαι μύδρος , τύπτειν κεραυνός , ἐκτυφλοῦν τιν ἀστραπή , φέρειν τιν ἄρας ἄνεμος , ἀποπνῖξαι βρόχος , θύρας μοχλεύειν σεισμὸς , εἰσπηδᾶν ἀκρίς , δειπνεῖν ἄκλητος μυῖα , μὴ ξελθεῖν φρέαρ , ἄγχειν , φονεύειν , μαρτυρεῖν , ὅσ ἂν μόνον τύχῃ τις εἰπών , ταῦτ ἀπροσκέπτως ποιεῖν ἅπαντα .
καὶ καλοῦσί μ οἱ νεώτεροι διὰ ταῦτα πάντα σκηπτόν ·
ἀλλ οὐδὲν μέλει τῶν σκωμμάτων μοι ·
τῶν φίλων γὰρ ὢν φίλος ἔργοισι χρηστός , οὐ λόγοις ἔφυν μόνον .
δίφιλος δ ἐν Παρασίτῳ μελλόντων γίνεσθαι γάμων τὸν παράσιτον ποιεῖ λέγοντα τάδε   ἀγνοεῖς ἐν ταῖς ἀραῖς ὅ τι ἔστιν , εἴ τις μὴ φράσει  ὀρθῶς ὁδὸν ἢ πῦρ ἐναύσει  ἢ διαφθείρει  ὕδωρ , ἢ δειπνιεῖν μέλλοντα κωλύσαι τινά .
Εὔβουλος δὲ ἐν Οἰδίποδι   ·
ὁ πρῶτος εὑρὼν τ ἀλλότρια δειπνεῖν ἀνὴρ δημοτικὸς ἦν τις , ὡς ἔοικε , τοὺς τρόπους .
ὅστις δ ἐπὶ δεῖπνον ἢ φίλον τιν ἢ ξένον καλέσας ἔπειτα συμβολὰς ἐπράξατο , φυγὰς γένοιτο μηδὲν οἴκοθεν λαβών .
διόδωρος δὲ ὁ Σινωπεὺς ἐν Ἐπικλήρῳ περὶ τοῦ παρασιτεῖν καὶ αὐτὸς οὐκ ἀγλαφύρως τάδε φησίν   ·
βούλομαι δεῖξαι σαφῶς ὡς σεμνόν ἐστι τοῦτο καὶ νενομισμένον καὶ τῶν θεῶν εὕρημα ·
τὰς δ ἄλλας τέχνας οὐδεὶς θεῶν κατέδειξεν , ἀλλ ἄνδρες σοφοί ·
τὸ γὰρ παρασιτεῖν εὗρεν ὁ Ζεὺς ὁ φίλιος , ὁ τῶν θεῶν μέγιστος ὁμολογουμένως .
οὗτος γὰρ εἰς τὰς οἰκίας εἰσέρχεται οὐχὶ διακρίνας τὴν πενιχρὰν ἢ πλουσίαν .
οὗ δ ἂν καλῶς ἐστρωμένην κλίνην ἴδῃ , παρακειμένην τε τὴν τράπεζαν πάνθ ἃ δεῖ ἔχουσαν , ἤδη συγκατακλιθεὶς κοσμίως ἀριστίσας ἑαυτόν , ἐντραγών , πιών , ἀπέρχετ  οἴκαδ οὐ καταβαλὼν συμβολάς .
κ ἀγὼ ποῶ νῦν τοῦτ ·
ἐπὰν κλίνας ἴδω ἐστρωμένας καὶ τὰς τραπέζας εὐτρεπεῖς καὶ τὴν θύραν ἀνεῳγμένην , εἰσέρχομαι ἐνθάδε σιωπῇ καὶ ποιήσας εὐσταλῆ ἐμαυτόν , ὥστε μὴ ἐνοχλεῖν τὸν συμπότην , πάντων ἀπολαύσας τῶν παρατεθέντων , πιών , ἀπέρχομ  οἴκαδ ὥσπερ ὁ Ζεὺς ὁ φίλιος .
ὅτι δ ἦν τὸ πρᾶγμ ἔνδοξον ἀεὶ καὶ καλόν , ἐκεῖθεν ἂν γνοίη τις ἔτι σαφέστερον ·
τὸν Ἡρακλέα τιμῶσα λαμπρῶς ἡ πόλις ἐν ἅπασι τοῖς δήμοις θυσίας ποιουμένη εἰς τὰς θυσίας ταύτας παρασίτους τῷ θεῷ οὐπώποτ ἀπεκλήρωσεν οὐ δὲ παρέλαβεν εἰς ταῦτα τοὺς τυχόντας , ἀλλὰ κατέλεγεν ἐκ τῶν πολιτῶν δώδεκ ἄνδρας ἐπιμελῶς , ἐκλεξαμένη τοὺς ἐκ δύ ἀστῶν γεγονότας , ἔχοντας οὐσίας , καλῶς βεβιωκότας .
εἶθ ὕστερον τὸν Ἡρακλέα μιμούμενοι τῶν εὐπόρων τινὲς παρασίτους ἑλόμενοι τρέφειν παρεκάλουν οὐχὶ τοὺς χαριεστάτους ἐκλεγόμενοι , τοὺς δὲ κολακεύειν δυναμένους καὶ πάντ ἐπαινεῖν ·
οἷς ἐπειδὰν προσερύγῃ ῥαφανῖδα καὶ σαπρὸν σίλουρον καταφαγών , ἴα καὶ ῥόδα φασὶν αὐτὸν ἠριστηκέναι .
ἐπὰν δ ἀποπάρδῃ μετά τινος κατακείμενος τούτων , προσάγων τὴν ῥῖνα δεῖθ  αὑτῷ φράσαι ·
πόθεν τὸ θυμίαμα τοῦτο λαμβάνεις ;
διὰ τοὺς τοιούτους τοὺς ἀσελγῶς χρωμένους τὸ τίμιον καὶ τὸ καλὸν αἰσχρόν ἐστι νῦν .
καὶ Ἀξιόνικος δ ἐν Χαλκιδικῷ φησιν   ·
ὅτε τοῦ παρασιτεῖν πρῶτον ἠράσθην μετὰ Φιλοξένου τῆς Πτερνοκοπίδος νέος ἔτ ὤν , πληγὰς ὑπέμενον κονδύλων καὶ τρυβλίων ὀστῶν τε τὸ μέγεθος τοσαύτας ὥστε με ἐνίοτε τ οὐλάχιστον ὀκτὼ τραύματα ἔχειν .
ἐλυσιτέλει γάρ ·
ἥττων εἰμὶ γὰρ τῆς ἡδονῆς .
ἔπειτα καὶ τρόπον τινὰ τὸ πρᾶγμά μοι λυσιτελὲς εἶναι νενόμικα .
οἷον φίλερίς τίς ἐστι καὶ μάχεταί τί μοι ·
μετεβαλόμην πρὸς τοῦτον ὅσα τ εἴρηκέ με κακῶς ὁμολογῶν εὐθέως οὐ βλάπτομαι .
πονηρὸς ὤν τε χρηστὸς εἶναι φησί τις ·
ἐγκωμιάζων τοῦτον ἀπέλαβον χάριν .
γλαύκου βεβρωκὼς τέμαχος ἑφθὸν τήμερον αὔριον ἕωλον τοῦτ ἔχων οὐκ ἄχθομαι .
τοιοῦτος ὁ τρόπος ἐστὶν ἡ φύσις τέ μου .
ἀντίδοτος δ ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Πρωτοχόρῳ παράγει τινα παραπλήσιον τοῖς ἐν τῷ Κλαυδίῳ νῦν σοφιστεύουσιν , ὧν οὐ δὲ μεμνῆσθαι καλόν , τοιαῦτα περὶ παρασιτικῆς τέχνης λέγοντα   ·
κατὰ τὴν στάσιν δὴ στάντες ἀκροάσασθέ μου .
πρὶν ἐγγραφῆναι καὶ λαβεῖν τὸ χλαμύδιον περὶ τοῦ παρασιτεῖν εἴ τις ἐμπέσοι λόγος , τὸ τεχνίον αἰεὶ τοῦτό μοι κατεπίνετο , καὶ παιδομαθὴς πρὸς αὐτὸ τὴν διάνοιαν ἦν .
παράσιτοι δ ἐπ  ὀνόματος ἐγένοντο Τιθύμαλλος μέν , οὗ μνημονεύει Ἄλεξις ἐν Μιλησίᾳ καὶ ἐν Ὀδυσσεῖ ὑφαίνοντι ·
ἐν δὲ Ὀλυνθίοις φησίν   ·
ὁ δὲ σὸς πένης ἔστ , ὦ γλυκεῖα ·
τοῦτο δὲ δέδοιχ  ὁ θάνατος τὸ γένος , ὥς φασιν , μόνον ·
ὁ γοῦν Τιθύμαλλος ἀθάνατος περιέρχεται .
δρόμων δ ἐν Ψαλτρίᾳ   ·
ὑπερῃσχυνόμην μέλλων ἀσύμβολος πάλιν δειπνεῖν ·
πάνυ αἰσχρὸν γάρ . Β. ἀμέλει ·
τὸν Τιθύμαλλον γοῦν ἀεὶ ἐρυθρότερον κόκκου περιπατοῦντ  ἔσθ ὁρᾶν ·
οὕτως ἐρυθριᾷ συμβολὰς οὐ κατατιθείς .
τιμοκλῆς Κενταύρῳ ἢ Δεξαμενῷ   ·
τιθύμαλλον αὐτὸν καὶ παράσιτον ἀποκαλῶν .
ἐν δὲ Καυνίοις   ·
ἤδη προσενήνεκται .
τί μέλλει ;
σπεύδετε , ὦτάν .
ὁ γὰρ Τιθύμαλλος οὕτως ἀνεβίω κομιδῇ τεθνηκώς , τῶν ἀν ὀκτὼ τ οὐβολοῦ θέρμους μαλάξας .
οὐκ ἀπεκαρτέρησε γὰρ ἐκεῖνος , ἀλλ ἐκαρτέρησ , ὦ φίλτατε , πεινῶν .
ἐν δ Ἐπιστολαῖς   ·
οἴμοι κακοδαίμων , ὡς ἐρῶ ·
μὰ τοὺς θεούς , Τιθύμαλλος οὐδεπώποτ ἠράσθη φαγεῖν οὕτω σφόδρ οὐ δὲ Κόρμος ἱμάτιον λαβεῖν , οὐ Νεῖλος ἄλφιτ , οὐ Κόρυδος ἀσύμβολος κινεῖν ὀδόντας .
ἀντιφάνης Τυρρηνῷ   ·
ἀρετὴ τὸ προῖκα τοῖς φίλοις ὑπηρετεῖν . Β. λέγεις ἔσεσθαι τὸν Τιθύμαλλον πλούσιον .
εἰ πράξεται γὰρ μισθὸν ἐκ τοῦ σοῦ λόγου παρ  οἷσι δειπνεῖ προῖκα , συλλέξει συχνήν .
ἦν δὲ καὶ ὁ Κόρυδος τῶν δι ὀνόματος παρασίτων .
μνημονεύει δ αὐτοῦ Τιμοκλῆς ἐν Ἐπιχαιρεκάκῳ οὕτως   ·
ἀγορὰν ἰδεῖν εὔοψον εὐποροῦντι μὲν ἥδιστον , ἂν δ ἀπορῇ τις , ἀθλιώτατον .
ὁ γοῦν Κόρυδος ἄκλητος , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , γενόμενος ὠψώνει παρ αὑτὸν οἴκαδε .
ἦν δὲ τὸ πάθος γέλοιον , οἴμοι , τέτταρας χαλκοῦς ἔχων ἄνθρωπος , ἐγχέλεις ὁρῶν , θύννεια , νάρκας , καράβους ᾑμωδία .
καὶ ταῦτα πάντῃ μὲν περιελθὼν ἤρετο ὁπόσου , πυθόμενος δ ἀπέτρεχ  εἰς τὰς μεμβράδας .
ἄλεξις Δημητρίῳ ἢ Φιλεταίρῳ   ·
ἀλλ  αἰσχύνομαι τὸν Κόρυδον , εἰ δόξω συναριστᾶν τισιν οὕτω προχείρως ·
οὐκ ἀπαρνοῦμαι δ ὅμως .
οὐ δὲ γὰρ ἐκεῖνος , ἂν καλῇ τις .
ἐν δὲ Τίτθῃ   ·
ὁ Κόρυδος οὗτος , ὁ τὰ γέλοι  εἰθισμένος λέγειν , Βλεπαῖος βούλετ  εἶναι . Β. νοῦν γ ἔχων ·
πλουτεῖ γὰρ ὁ Βλεπαῖος .
κρατῖνος δ ὁ νεώτερος ἐν Τιτᾶσι   ·
κόρυδον τὸν χαλκότυπον πεφύλαξο , ἢν μὴ σοὶ νομιεῖς αὐτὸν μηθὲν καταλείψειν , μηδ  ὄψον κοινῇ μετὰ τούτου πώποτε δαίσῃ τοῦ Κορύδου , προλέγω σοι ·
ἔχει γὰρ χεῖρα κραταιάν , χαλκῆν , ἀκάματον , πολὺ κρείττω τοῦ πυρὸς αὐτοῦ .
ὅτι δὲ γέλοια ἔλεγεν ὁ Κόρυδος καὶ ἐπὶ τούτοις γελᾶσθαι ἤθελεν ὁ αὐτὸς Ἄλεξις ἐν Ποιηταῖς φησι   ·
πάνυ τοι βούλομαι οὗτος γελᾶσθαι καὶ γέλοι  ἀεὶ λέγειν μετὰ τὸν Κόρυδον μάλιστ Ἀθηναίων πολύ .
ἀναγράφει δὲ αὐτοῦ τὰ ἀπομνημονεύματα Λυγκεὺς ὁ Σάμιος Εὐκράτην αὐτὸν καλεῖσθαι κυρίως φάσκων .
γράφει δ οὕτως ·
Εὐκράτης ὁ Κόρυδος πίνων παρά τινι σαθρᾶς οὔσης τῆς οἰκίας  ἐνταῦθα  , φησίν ,  δειπνεῖν δεῖ ὑποστήσαντα τὴν ἀριστερὰν χεῖρα ὥσπερ αἱ Καρυάτιδες .
φιλόξενος δ ἡ Πτερνοκοπὶς ἐμπεσόντος λόγου ὅτι αἱ κίχλαι τίμιαί εἰσι καὶ τοῦ Κορύδου παρόντος , ὃς ἐδόκει πεπορνεῦσθαι ,  ἀλλ  ἐγώ  , ἔφη ,  μνημονεύω ὅτε ὁ κόρυδος ὀβολοῦ ἦν .
ἦν δὲ καὶ ὁ Φιλόξενος τῶν παρασίτων , ὡς Ἀξιόνικος εἴρηκεν ἐν τῷ Χαλκιδικῷ ·
πρόκειται δὲ τὸ μαρτύριον   .
μνημονεύει δ αὐτοῦ καὶ Μένανδρος ἐν Κεκρυφάλῳ αὐτὸ μόνον Πτερνοκοπίδα αὐτὸν καλῶν .
μνημονεύει δ αὐτοῦ καὶ Μάχων ὁ κωμῳδιοποιὸς ὁ Κορίνθιος μὲν ἢ Σικυώνιος γενόμενος , ἐν Ἀλεξανδρείᾳ δὲ τῇ ἐμῇ καταβιοὺς καὶ διδάσκαλος γενόμενος τῶν κατὰ κωμῳδίαν μερῶν Ἀριστοφάνους τοῦ γραμματικοῦ ·
ὃς καὶ ἀπέθανεν ἐν τῇ Ἀλεξανδρείᾳ , καὶ ἐπιγέγραπται αὐτοῦ τῷ μνήματι ·
τῷ κωμῳδογράφῳ , κούφη κόνι , τὸν φιλάγωνα κισσὸν ὑπὲρ τύμβου ζῶντα Μάχωνι φέροις .
οὐ γὰρ ἔχεις κηφῆνα παλίμπλυτον , ἀλλ ἄρα τέχνης ἄξιον ἀρχαίης λείψανον ἀμφίεσαι .
τοῦτο δ ὁ πρέσβυς ἐρεῖ ·
Κέκροπος πόλι , καὶ παρὰ Νείλῳ ἔστιν ὅτ ἐν Μούσαις δριμὺ πέφυκε φυτόν .
ἐν τούτοις δηλοῖ σαφῶς ὅτι Ἀλεξανδρεὺς ἦν γένος .
ὁ δ οὖν Μάχων τοῦ Κορύδου μνημονεύει ἐν τούτοις ·
τὸν Κόρυδον ἠρώτησεν Εὐκράτη ποτὲ τῶν συμπαρόντων πῶς κέχρητ αὐτῷ ποτε Πτολεμαῖος .
οὐκ οἶδ , εἶπεν , οὐδέπω σαφῶς ·
πεπότικε μὲν γὰρ ὥσπερ ἰατρός μ , ἔφη , ἃ δεῖ ·
φαγεῖν δὲ σιτί οὐ δέδωκέ πω .
λυγκεὺς δὲ ἐν δευτέρῳ περὶ Μενάνδρου  ἐπὶ γελοίοις  , φησί ,  δόξαν εἰληφότες Εὐκλείδησ ὁ Σμικρίνου καὶ Φιλόξενος ἡ Πτερνοκοπίς ·
ὧν ὁ μὲν Εὐκλείδης ἀποφθεγγόμενος οὐκ ἀνάξια βιβλίου καὶ μνήμης ἐν τοῖς ἄλλοις ἦν ἀηδὴς καὶ ψυχρός , ὁ δὲ Φιλόξενος οὐδὲν ἐπὶ κεφαλαίου περιττὸν λέγων ὅτε λαλήσειεν , εἰ πικρανθείη πρός τινα τῶν συζώντων καὶ διηγήσαιτο , πᾶν ἐπαφροδισίας καὶ χάριτος ἦν μεστόν .
καίτοι γε συνέβη τὸν μὲν Εὐκλείδην κατὰ τὸν βίον . . . .
, τὸν δὲ Φιλόξενον ὑπὸ πάντων φιλεῖσθαι καὶ τιμᾶσθαι .
μοσχίωνος δέ τινος παρασίτου μνημονεύων Ἄλεξις ἐν Τροφωνίῳ παραμασήτην αὐτὸν ἐν τούτοις καλεῖ   ·
εἶθ  ὁ Μοσχίων ὁ παραμασήτης ἐν βροτοῖς αὐδώμενος .
ἐν δὲ τῷ Παγκρατιαστῇ Ἄλεξις τρεχεδείπνους καταλέγων φησίν   ·
πρῶτον μὲν ἦν σοι Καλλιμέδων ὁ Κάραβος , ἔπειτα Κόρυδος , Κωβίων , Κυρηβίων , ὁ Σκόμβρος , ἡ Σεμίδαλις . Β. Ἡράκλεις φίλε , ἀγοράσματ , οὐ συμπόσιον εἴρηκας , γύναι .
κυρηβίων δ ἐπεκαλεῖτο Ἐπικράτης ὁ Αἰσχίνου τοῦ ῥήτορος κηδεστής , ὥς φησι Δημοσθένης ἐν τῷ περὶ τῆς παραπρεσβείας   .
τῶν δὲ τοιούτων ἐπιθέτων ἃ ἐπὶ χλεύῃ Ἀθηναῖοι παίζοντες ἔλεγον μνημονεύει Ἀναξανδρίδης ἐν Ὀδυσσεῖ οὕτως   ·
ὑμεῖς γὰρ ἀλλήλους ἀεὶ χλευάζετ , οἶδ ἀκριβῶς .
ἂν μὲν γὰρ ᾖ τις εὐπρεπής , ἱερὸν γάμον καλεῖτε .
ἐὰν δὲ μικρὸν παντελῶς ἀνθρώπιον , σταλαγμόν ·
λαμπρός τις ἐξελήλυθ . . . .
ὄλολυς οὗτός ἐστι ·
λιπαρὸς περιπατεῖ Δημοκλῆς , ζωμὸς κατωνόμασται ·
χαίρει τις αὐχμῶν ἢ ῥυπῶν , κονιορτὸς ἀναπέφηνεν ·
ὄπισθεν ἀκολουθεῖ κόλαξ τῳ , λέμβος ἐπικέκληται ·
τὰ πόλλ ἄδειπνος περιπατεῖ , κεστρῖνός ἐστι νῆστις ·
εἰς τοὺς καλοὺς δ ἄν τις βλέπῃ , καπνὸς θεατροποιός ·
ὑφείλετ  ἄρνα ποιμένος παίζων , Ἀτρεὺς ἐκλήθη ·
ἐὰν δὲ κριόν , Φρίξος , ἂν δὲ κωδάριον , Ἰάσων .
χαιρεφῶντος δὲ τοῦ παρασίτου μέμνηται μὲν κ ἀν τοῖς πρὸ τούτων , ἀτὰρ δὴ καὶ Μένανδρος αὐτοῦ μνημονεύει ἐν Κεκρυφάλῳ .
κ ἀν τῇ Ὀργῇ δέ φησι   ·
διαφέρει Χαιρεφῶντος οὐ δὲ γρῦ ἅνθρωπος ὅστις ἐστίν , ὃς κληθείς ποτε εἰς ἑστίασιν δωδεκάποδος ὄρθριος πρὸς τὴν σελήνην ἔτρεχε τὴν σκιὰν ἰδὼν ὡς ὑστερίζων , καὶ παρῆν ἅμ ἡμέρᾳ .
ἐν δὲ Μέθῃ   ·
ἐμὲ γὰρ διέτριψεν ὁ κομψότατος ἀνδρῶν Χαιρεφῶν ἱερὸν γάμον φάσκων ποιήσειν δευτέρᾳ μετ εἰκάδας καθ  αὑτόν , ἵνα τῇ τετράδι δειπνῇ παρ ἑτέροις ·
τὰ τῆς θεοῦ γὰρ πανταχῶς ἔχειν καλῶς .
μνημονεύει αὐτοῦ καὶ ἐν Ἀνδρογύνῳ ἢ Κρητί .
τιμοκλῆς δ ἐν Ἐπιστολαῖς καὶ ὡς Δημοτίωνι τῷ ἀσώτῳ παρασιτοῦντος αὐτοῦ μνημονεύει   ·
ὁ Δημοτίων δὲ παραμενεῖν αὑτῷ δοκῶν τ ἀργύριον οὐκ ἐφείδετ , ἀλλὰ παρέτρεφε τὸν βουλόμενον .
ὁ Χαιρεφῶν μὲν παντελῶς οἴκαδε βαδίζειν ᾤετο ὦ ταλάντατος .
καὶ μὴν ἔτι τοῦτ ἔστιν ἄξιον μόνον , τὸν παραμασήτην λαμβάνειν δίκρουν ξύλον ·
οὔτ  εὔρυθμος γάρ ἐστιν οὔ τ ἀχρήματος .
ἀντιφάνης δ ἐν Σκύθῃ   ·
ἐπὶ κῶμον δοκεῖ ἴωμεν ὥσπερ ἔχομεν οὐκοῦν δᾷδα καὶ στεφάνους λαβόντες .
χαιρεφῶν οὕτως . . .
μεμάθηκε κωμάζειν ἄδειπνος .
τιμόθεος Κυναρίῳ   ·
πειρώμεθ  ὑποδύντ  ἐς τὸ δεῖπνον ἀπιέναι .
εἰς ἑπτάκλινον δ ἐστίν , ὡς ἔφραζέ μοι , ἂν μὴ παράβυστός που γένηται Χαιρεφῶν .
ἀπολλόδωρος δ ὁ Καρύστιος ἐν Ἱερείᾳ   ·
καινόν γέ φασι Χαιρεφῶντ  ἐν τοῖς γάμοις ὡς τὸν Ὀφέλαν ἄκλητον εἰσδεδυκέναι .
σπυρίδα λαβὼν γὰρ καὶ στέφανον , ὡς ἦν σκότος , φάσκων παρὰ τῆς νύμφης ὁ τὰς ὄρνεις φέρων ἥκειν , δεδείπνηχ , ὡς ἔοικεν , εἰσπεσών .
ἐν δὲ Σφαττομένῃ   ·
καλῶ δ Ἄρη Νίκην τ ἐπ  ἐξόδοις ἐμαῖς , καλῶ δὲ Χαιρεφῶντα ·
κ ἂν γὰρ μὴ καλῶ , ἄκλητος ἥξει .
μάχων δ ὁ κωμικός φησιν ·
ὁδὸν μακρὰν ἐλθόντος ἐπὶ δεῖπνόν ποτε τοῦ Χαιρεφῶντος εἰς γάμους ἐξ ἄστεος εἰπεῖν λέγουσι τὸν ποιητὴν Δίφιλον ·
εἰς τὰς ἑαυτοῦ , Χαιρεφῶν , σιαγόνας ἔγκοψον ἥλους ἑκατέρᾳ γε τέτταρας , ἵνα μὴ παρασείων καὶ μακρὰν ἑκάστοτε ὁδὸν βαδίζων τὰς γνάθους διαστρέφῃς .
ὁ Χαιρεφῶν κρεᾴδι  ὠψώνει ποτέ , καὶ τοῦ μαγείρου , φασίν , ὀστῶδες σφόδρα αὐτῷ τι προσκόπτοντος ἀπὸ τύχης κρέας εἶπεν ·
μάγειρε , μὴ προσίστα τοῦτό μοι τ οὐστοῦν .
ὁ δ εἶπεν ·
ἀλλὰ μήν ἐστιν γλυκύ .
καὶ μὴν τὸ πρὸς ὀστοῦν φασι κρέας εἶναι γλυκύ .
ὁ Χαιρεφῶν δὲ  καὶ μάλ , ὦ βέλτιστ  , ἔφη ,  γλυκὺ μέν , προσιστάμενον δὲ λυπεῖ πανταχῇ .
τοῦ Χαιρεφῶντος καὶ σύγγραμμα ἀναγράφει Καλλίμαχος ἐν τῷ τῶν παντοδαπῶν πίνακι γράφων οὕτως   ·
δεῖπνα ὅσοι ἔγραψαν ·
χαιρεφῶν Κυρηβίωνι .
εἶθ ἑξῆς τὴν ἀρχὴν ὑπέθηκεν ·
ἐπειδή μοι πολλάκις ἐπέστειλας . . .
στίχων τοε .
καὶ ὁ Κυρηβίων δ ὅτι παράσιτος προείρηται   .
καὶ Ἀρχεφῶντος δὲ τοῦ παρασίτου μνημονεύων ὁ Μάχων φησί ·
κληθεὶς ἐπὶ δεῖπνον ὁ παράσιτος Ἀρχεφῶν ὑπὸ Πτολεμαίου τοῦ βασιλέως , ἡνίκα κατέπλευσεν εἰς Αἴγυπτον ἐκ τῆς Ἀττικῆς , ὄψου πετραίου παρατεθέντος ποικίλου ἐπὶ τῆς τραπέζης καράβων τ ἀληθινῶν , ἐπὶ πᾶσι λοπάδος τ εἰσενεχθείσης ἁδρᾶς , ἐν ᾗ τεμαχιστοὶ τρεῖς ἐνῆσαν κωβιοί , οὓς κατεπλάγησαν πάντες οἱ κεκλημένοι , τῶν μὲν σκάρων ἀπέλαυε τῶν τριγλῶν θ ἅμα καὶ φυκίδων ἐπὶ πλεῖον Ἀρχεφῶν πάνυ , ἄνθρωπος ὑπὸ τῶν μαινίδων καὶ μεμβράδων Φαληρικῆς ἀφύης τε διασεσαγμένος , τῶν κωβιῶν δ ἀπέσχετ  ἐγκρατέστατα .
πάνυ δὴ παραδόξου γενομένου τοῦ πράγματος καὶ τοῦ βασιλέως πυθομένου τ ἀλκήνορος  μὴ παρεόρακεν Ἀρχεφῶν τοὺς κωβιούς ;
ὁ κυρτὸς εἶπε ,  πᾶν μὲν οὖν τ οὐναντίον , Πτολεμαῖ , ἑόρακε πρῶτος , ἀλλ οὐχ ἅπτεται , τ οὔψον δὲ σέβεται τοῦτο καὶ δέδοικέ πως ·
οὐδ  ἐστὶν αὐτῷ πάτριον ὄντ ἀσύμβολον ἰχθὺν ἔχοντα ψῆφον ἀδικεῖν οὐδένα .
ἄλεξις δ ἐν Πυραύνῳ Στράτιον τὸν παράσιτον εἰσάγει δυσχεραίνοντα τῷ τρέφοντι καὶ λέγοντα τάδε   ·
ἐμοὶ παρασιτεῖν κρεῖττον ἦν τῷ Πηγάσῳ , τοῖς Βορεάδαις ἢ θᾶττον ὅτι τούτων τρέχει , ἢ Δημέᾳ Λάχητος Ἐτεοβουτάδῃ .
πέτεται γάρ , οὐχ οἷον βαδίζει τὰς ὁδούς .
στράτιε , φιλεῖς δήπου με .
μᾶλλον τοῦ πατρός ·
ὁ μὲν γὰρ οὐ τρέφει με , σὺ δὲ λαμπρῶς τρέφεις . Α. εὔχῃ τ ἀεί με ζῆν ;
ἅπασι τοῖς θεοῖς ·
ἂν γὰρ πάθῃς τι , πῶς ἐγὼ βιώσομαι ;
ἀξιόνικος δ ὁ κωμικὸς ἐν τῷ Τυρρηνῷ Γρυλλίωνος τοῦ παρασίτου ἐν τούτοις μνημονεύει   ·
οἶνος οὐκ ἔνεστιν αὐτοῖς πρὸς ἑταίρους πρόφασιν ἐπὶ κῶμον τινάς , ὅπερ ποιεῖν εἴωθε Γρυλλίων ἀεί .
ἀριστόδημος δ ἐν βʹ γελοίων ἀπομνημονευμάτων   παρασίτους ἀναγράφει Ἀντιόχου μὲν τοῦ βασιλέως Σώστρατον , Δημητρίου δὲ τοῦ πολιορκητοῦ Εὐαγόραν τὸν κυρτόν , Σελεύκου δὲ Φορμίωνα .
λυγκεὺς δ ὁ Σάμιος ἐν τοῖς ἀποφθέγμασι  Σιλανός  , φησίν ,  ὁ Ἀθηναῖος Γρυλλίωνος παρασιτοῦντος Μενάνδρῳ τῷ σατράπῃ , εὐπαρύφου δὲ καὶ μετὰ θεραπείας περιπατοῦντος ἐρωτηθεὶς τίς ἐστιν οὗτος  Μενάνδρου  , ἔφησεν ,  ἀξία γνάθος .
χαιρεφῶν δέ , φησίν , ὁ παράσιτος εἰς γάμον ἄκλητος εἰσελθὼν καὶ κατακλιθεὶς ἔσχατος καὶ τῶν γυναικονόμων ἀριθμούντων τοὺς κεκλημένους καὶ κελευόντων αὐτὸν ἀποτρέχειν ὡς παρὰ τὸν νόμον ἐπὶ τοῖς τριάκοντα ἐπόντος ,  ἀριθμεῖτε δή  , ἔφη ,  πάλιν ἀπ ἐμοῦ ἀρξάμενοι .
ὅτι δ ἦν ἔθος τοὺς γυναικονόμους ἐφορᾶν τὰ συμπόσια καὶ ἐξετάζειν τῶν κεκλημένων τὸν ἀριθμὸν εἰ ὁ κατὰ νόμον ἐστί , Τιμοκλῆς ἐν Φιλοδικαστῇ φησὶν οὕτως   ·
ἀνοίγετ  ἤδη τὰς θύρας , ἵνα πρὸς τὸ φῶς ὦμεν καταφανεῖς μᾶλλον , ἐφοδεύων ἐὰν βούληθ  ὁ γυναικονόμος λαβεῖν ἀριθμόν , κατὰ τὸν νόμον τὸν καινὸν ὅπερ εἴωθε δρᾶν , τῶν ἑστιωμένων .
ἔδει δὲ τ οὔμπαλιν τὰς τῶν ἀδείπνων ἐξετάζειν οἰκίας .
μένανδρος δ ἐν Κεκρυφάλῳ   ·
παρὰ τοῖς γυναικονόμοις δὲ τοὺς ἐν τοῖς γάμοις διακονοῦντας ἀπογεγράφθαι πυθόμενος πάντας μαγείρους κατὰ νόμον καινόν τινα , ἵνα πυνθάνωνται τοὺς κεκλημένους ἐὰν πλείους τις ὧν ἔξεστιν ἑστιῶν τύχῃ , ἐλθών . . .
καὶ Φιλόχορος δ ἐν ἑβδόμῃ Ἀτθίδος    οἱ γυναικονόμοι  , φησί ,  μετὰ τῶν Ἀρεοπαγιτῶν ἐσκόπουν τὰς ἐν ταῖς οἰκίαις συνόδους ἔν τε τοῖς γάμοις καὶ ταῖς ἄλλαις θυσίαις .
τοῦ δὲ Κορύδου ἀποφθέγματα τάδε ἀναγράφει ὁ Λυγκεύς ·
Κορύδῳ συμπινούσης τινὸς ἑταίρας , ᾗ ὄνομα ἦν Γνώμη , καὶ τοῦ οἰναρίου ἐπιλιπόντος εἰσφέρειν ἐκέλευσεν ἕκαστον δύο ὀβολούς , Γνώμην δὲ συμβάλλεσθαι ὅ τι δοκεῖ τῷ δήμῳ .
πολύκτορος δὲ τοῦ κιθαρῳδοῦ φακῆν ῥοφοῦντος καὶ λίθον μασησαμένου  ὦ ταλαίπωρε  , ἔφη ,  καὶ ἡ φακῆ σε βάλλει .
μήποτε τούτου καὶ Μάχων μνημονεύει .
κακός τις , ὡς ἔοικε , κιθαρῳδὸς σφόδρα μέλλων οἰκοδομεῖν τὴν οἰκίαν , φίλον αὑτοῦ λίθους ᾔτησεν ·
ἀποδώσω δ ἐγὼ αὐτῶν πολὺ πλείους  , φησίν ,  ἐκ τῆς δείξεως .
λέγοντος δέ τινος τῷ Κορύδῳ ὡς τῆς αὑτοῦ γυναικὸς ἐνίοτε καὶ τὸν τράχηλον καὶ τοὺς τιτθοὺς καὶ τὸν ὀμφαλὸν φιλεῖ  πονηρόν  , ἔφη ,  τοῦτ  ἤδη ·
καὶ γὰρ ὁ Ἡρακλῆς ἀπὸ τῆς Ὀμφάλης ἐπὶ τὴν Ἥβην μεταβέβηκε .
φυρομάχου δ ἐμβαψαμένου εἰς φακῆν καὶ τὸ τρύβλιον ἀνατρέψαντος  ζημιωθῆναι αὐτόν  , ἔφη ,  δίκαιον , ὅτι οὐκ ἐπιστάμενος δειπνεῖν ἀπεγράψατο .
παρὰ Πτολεμαίῳ δὲ ματτύης περιφερομένης καὶ κατ ἐκεῖνον ἀεὶ λειπούσης ,  Πτολεμαῖε  , ἔφη , πότερον ἐγὼ μεθύω ἢ δοκεῖ μοι ταῦτα περιφέρεσθαι ;
χαιρεφῶντος δὲ τοῦ παρασίτου φήσαντος οὐ δύνασθαι τὸν οἶνον φέρειν  οὐ δὲ γὰρ τὸ εἰς τὸν οἶνον  , ἔφη .
τοῦ δὲ Χαιρεφῶντος γυμνοῦ ἔν τινι δείπνῳ διαναστάντος  Χαιρεφῶν  , εἶπεν ,  ὥσπερ τὰς ληκύθους ὁρῶ σε μέχρι πόσου μεστὸς εἶ .
καθ ὃν δὲ καιρὸν Δημοσθένης παρ Ἁρπάλου τὴν κύλικα εἰλήφει  οὗτος  , ἔφη ,  τοὺς ἄλλους ἀκρατοκώθωνας καλῶν αὐτὸς τὴν μεγάλην ἔσπακεν .
εἰωθότος δ αὐτοῦ ῥυπαροὺς ἄρτους ἐπὶ τὰ δεῖπνα φέρεσθαι , ἐνεγκαμένου τινὸς ἔτι μελαντέρους , οὐκ ἄρτους ἔφη αὐτὸν ἐνηνοχέναι , ἀλλὰ τῶν ἄρτων σκιάς .
φιλόξενος δὲ ὁ παράσιτος , Πτερνοκοπὶς δ ἐπίκλην , παρὰ Πύθωνι ἀριστῶν παρακειμένων ἐλαῶν καὶ μετὰ μικρὸν προσενεχθείσης λοπάδος ἰχθύων πατάξας τὸ τρύβλιον ἔφη    μάστιξεν δ ἐλάαν .
ἐν δείπνῳ δὲ τοῦ καλέσαντος αὐτὸν μέλανας ἄρτους παρατιθέντος  μὴ πολλούς  , εἶπε ,  παρατίθει , μὴ σκότος ποιήσῃς  .
τὸν ὑπὸ τῆς γραὸς τρεφόμενον παράσιτον Παυσίμαχος ἔλεγεν τ οὐναντίον πάσχειν τῇ γραίᾳ συνόντα ·
αὐτὸν γὰρ ἐν γαστρὶ λαμβάνειν ἀεί .
περὶ τούτου καὶ Μάχων γράφει οὕτως ·
τὸν ὑδροπότην . . .
μοσχίωνα λεγόμενον ἰδόντα φασὶν ἐν Λυκείῳ μετά τινων παράσιτον ὑπὸ γραὸς τρεφόμενον πλουσίας  ὁ δεῖνα , παράδοξόν γε ποιεῖς πρᾶγμ , ὅτι ἡ γραῦς ποιεῖ σ ἐν γαστρὶ λαμβάνειν ἀεί .
ὁ δὲ αὐτὸς παράσιτον ἀκούσας ὑπὸ γραίας τρεφόμενον συγγινόμενόν τε αὐτῇ ἑκάστης ἡμέρας ·
νῦν πάντα , φασί , γίνεθ ·
ἡ μὲν οὐ κύει , ἐν γαστρὶ δ οὗτος λαμβάνει καθ ἡμέραν .
πτολεμαῖος δ ὁ τοῦ Ἀγησάρχου Μεγαλοπολίτης γένος ἐν τῇ δευτέρᾳ τῶν περὶ τὸν Φιλοπάτορα ἱστοριῶν   συμπότας φησὶ τῷ βασιλεῖ συνάγεσθαι ἐξ ἁπάσης τῆς πόλεως , οὓς προσαγορεύεσθαι γελοιαστάς .
ποσειδώνιος δ ὁ Ἀπαμεὺς ἐν τῇ κʹ καὶ τρίτῃ τῶν ἱστοριῶν    Κελτοί  , φησί ,  περιάγονται μεθ αὑτῶν καὶ πολεμοῦντες συμβιωτάς , οὓς καλοῦσι παρασίτους .
οὗτοι δὲ ἐγκώμια αὐτῶν καὶ πρὸς ἁθρόους λέγουσιν ἀνθρώπους συνεστῶτας καὶ πρὸς ἕκαστον τῶν κατὰ μέρος ἐκείνων ἀκροωμένων .
τὰ δὲ ἀκούσματα αὐτῶν εἰσιν οἱ καλούμενοι βάρδοι ·
ποιηταὶ δὲ οὗτοι τυγχάνουσι μετ ᾠδῆς ἐπαίνους λέγοντες .
ἐν δὲ τῇ τετάρτῃ καὶ τριακοστῇ ὁ αὐτὸς συγγραφεὺς   Ἀπολλώνιόν τινα ἀναγράφει παράσιτον γεγονότα Ἀντιόχου τοῦ Γρυποῦ ἐπικαλουμένου τοῦ τῆς Συρίας βασιλέως .
ἀριστόδημος δ ἱστορεῖ   Βῖθυν τὸν Λυσιμάχου τοῦ βασιλέως παράσιτον , ἐπεὶ αὐτοῦ εἰς τὸ ἱμάτιον ὁ Λυσίμαχος ἐνέβαλε ξύλινον σκορπίον , ἐκταραχθέντα ἀναπηδῆσαι , εἶτα γνόντα τὸ γεγενημένον  κ ἀγὼ σέ  , φησίν ,  ἐκφοβήσω , βασιλεῦ ·
ἦν δ ὁ Λυσίμαχος μικρολογώτατος .
ἀγαθαρχίδης δ ὁ Κνίδιος ἐν τῇ βʹ καὶ εἰκοστῇ τῶν Εὐρωπιακῶν   Ἀριστομάχου τοῦ Ἀργείων τυράννου παράσιτον γενέσθαι φησὶν Ἀνθεμόκριτον τὸν παγκρατιαστήν .
κοινῇ δὲ περὶ παρασίτων εἰρήκασι Τιμοκλῆς μὲν ἐν Πύκτῃ , ἐπισιτίους καλῶν αὐτοὺς ἐν τοῖσδε   ·
εὑρήσεις δὲ τῶν ἐπισιτίων τούτων τιν οἳ δειπνοῦσιν ἐσφυδωμένοι τ ἀλλότρι , ἑαυτοὺς ἀντὶ κωρύκων λέπειν παρέχοντες ἀθληταῖσιν .
φερεκράτης Γραυσί   ·
σὺ δ οὐ δὲ θᾶσσον , Σμικυθίων , ἐπισιτιεῖ ; Β. τίς δ οὗτος ὑμῖν ἐστι ; Α. τοῦτον πανταχοῦ ἄγω λαρυγγικόν τιν ἐπὶ μισθῷ ξένον .
ἐπισίτιοι γὰρ καλοῦνται οἱ ἐπὶ τροφαῖς ὑπουργοῦντες .
πλάτων ἐν τετάρτῳ Πολιτείας   ·
καὶ ταῦτα ἐπισίτιοι καὶ οὐ δὲ μισθὸν πρὸς τοῖς σιτίοις ὥσπερ οἱ ἄλλοι λαβόντες .
ἀριστοφάνης Πελαργοῖς   ·
ἂν γὰρ ἕν ἄνδρ  ἄδικον σὺ διώκῃς , ἀντιμαρτυροῦσι δώδεκα τοῖς ἑτέροις ἐπισίτιοι .
Εὔβουλος δ ἐν Δαιδάλῳ   ·
ἐθέλει δ ἄνευ μισθοῦ παρ αὐτοῖς καταμένειν ἐπισίτιος .
δίφιλος δ ἐν Συνωρίδι  ἑταίρας δ ὄνομα ἡ Συνωρὶς  Εὐριπίδου μνησθεὶς  κύβος δέ τις οὕτως καλεῖται Εὐριπίδης  παίζων καὶ πρὸς τὸ τοῦ ποιητοῦ ὄνομα ἅμα καὶ περὶ παρασίτων , τάδε λέγει   ·
ἄριστ  ἀπαλλάττεις ἐπὶ τούτου τοῦ κύβου . Β. ἀστεῖος εἶ .
δραχμὴν ὑπόθες . Α. κεῖται πάλαι . Β. πῶς ἂν βάλοιμ Εὐριπίδην ; Α. οὐκ ἄν ποτε Εὐριπίδης γυναῖκα σώσει .
οὐχ ὁρᾷς , ἐν ταῖς τραγῳδίαισιν αὐτὰς ὡς στυγεῖ ;
τοὺς δὲ παρασίτους ἠγάπα .
λέγει γέ τοι ·
ἀνὴρ γὰρ ὅστις εὖ βίον κεκτημένος μὴ τ οὐλάχιστον τρεῖς ἀσυμβόλους τρέφει , ὄλοιτο , νόστου μή ποτ εἰς πάτραν τυχών .
Β. πόθεν ἐστὶ ταῦτα , πρὸς θεῶν ; Α. τί δέ σοι μέλει ;
οὐ γὰρ τὸ δρᾶμα , τὸν δὲ νοῦν σκοπούμεθα .
ἐν δὲ τῇ διασκευῇ τοῦ αὐτοῦ δράματος περὶ ὀργιζομένου παρασίτου λέγων φησίν   ·
ὀργίζεται ;
παράσιτος ὢν ὀργίζεται ; Β. οὐκ ἀλλ ἀλείψας τὴν τράπεζαν τῇ χολῇ ὥσπερ τὰ παιδί αὑτὸν ἀπογαλακτιεῖ .
τότε φάγοις , παράσιθ . Β. ὅρα ὡς διασέσυρκε τὴν τέχνην .
οὐκ οἶσθ ὅτι μετὰ τὸν κιθαρῳδὸν ὁ παράσιτος κρίνεται ;
κ ἀν τῷ δὲ ἐπιγραφομένῳ Παρασίτῳ δράματί φησιν   ·
οὐ δεῖ παρασιτεῖν ὄντα δυσάρεστον σφόδρα .
μένανδρος δ ἐν τῇ Ὀργῇ περὶ φίλου λέγων οὐχ ὑπακούοντος γάμων δείπνῳ φησίν   ·
τοῦθ  ἑταῖρός ἐστιν ὄντως ·
οὐκ ἐρωτᾷ πηνίκα δεῖπνόν ἐστιν , ὥσπερ ἕτεροι , καὶ τί δειπνεῖν κωλύει τοὺς παρόντας , εἶτα δεῖπνον ἕτερον εἰς τρίτην βλέπει , . . . . . . . . . . . . . . . . . .
εἶτα περίδειπνον πάλιν .
καὶ Ἄλεξις ἐν Ὀρέστῃ Νικόστρατός τε ἐν Πλούτῳ Μένανδρός τε ἐν Μέθῃ καὶ Νομοθέτῃ , Φιλωνίδης τε ἐν Κοθόρνοις οὕτως   ·
ἐγὼ δ ἀπόσιτος ὢν τοιαῦτ οὐκ ἀνέχομαι .
τῷ δὲ παράσιτος ὅμοιά ἐστιν ὀνόματα ἐπίσιτος , περὶ οὗ προείρηται   , καὶ οἰκόσιτος σιτόκουρός τε καὶ αὐτόσιτος , ἔτι δὲ κακόσιτος καὶ ὀλιγόσιτος .
μνημονεύει δὲ τοῦ μὲν οἰκοσίτου Ἀναξανδρίδης ἐν Κυνηγέταις   ·
υἱὸς γὰρ οἰκόσιτος ἡδὺ γίνεται .
καλεῖται δ οἰκόσιτος ὁ μὴ μισθοῦ , ἀλλὰ προῖκα τῇ πόλει ὑπηρετῶν .
ἀντιφάνης Σκύθῃ   ·
ταχὺ γὰρ γίνεται ἐκκλησιαστὴς οἰκόσιτος .
μένανδρος Δακτυλίῳ   ·
οἰκόσιτον νυμφίον οὐδὲν δεόμενον προικὸς ἐξευρήκαμεν .
καὶ ἐν Κιθαριστῇ   ·
οὐκ οἰκοσίτους τοὺς ἀκροατὰς λαμβάνεις .
ἐπισιτίου δὲ Κράτης Τόλμαις   ·
ποιμαίνει δ ἐπισίτιον , ῥιγῶν δ ἐν Μεγαβύζου .
ἰδίως δ ἐν Συναριστώσαις ἔφη   ·
ἀστεῖον τὸ μὴ συνάγειν γυναῖκας μη δὲ δειπνίζειν ὄχλον , ἀλλ  οἰκοσίτους τοὺς γάμους πεποιηκέναι .
σιτοκούρου δ Ἄλεξις μνημονεύει ἐν Παννυχίδι ἢ Ἐρίθοις   ·
ἔσῃ περιπατῶν σιτόκουρος .
μένανδρος δὲ τὸν ἄχρηστον καὶ μάτην τρεφόμενον σιτόκουρον εἴρηκεν ἐν Θρασυλέοντι οὕτως   · . .
ὀκνηρός , πάντα μέλλων , σιτόκουρος ὁμολογῶν παρατρέφεσθαι .
καὶ ἐν Πωλουμένοις   · . . . .
τάλας , ἕστηκας ἔτι πρὸς ταῖς θύραις τὸ φορτίον θείς ·
σιτόκουρον , ἄθλιον , ἄχρηστον εἰς τὴν οἰκίαν εἰλήφαμεν .
αὐτόσιτον δ εἴρηκε Κρώβυλος ἐν Ἀπαγχομένῳ   ·
αὑτὸν γοῦν τρέφων τὰ πλεῖστα συνερανιστὸς εἶ τῷ δεσπότῃ .
κακοσίτου δὲ μέμνηται Εὔβουλος ἐν Γανυμήδει   ·
ὕπνος αὐτὸν ὄντα κακόσιτον τρέφει .
ὀλιγοσίτου δὲ μέμνηται Φρύνιχος ἐν Μονοτρόπῳ   ·
ὁ δὲ ὀλιγόσιτος Ἡρακλῆς ἐκεῖ τί δρᾷ ;
καὶ Φερεκράτης ἢ Στράττις ἐν Ἀγαθοῖς   ·
ὡς ὀλιγόσιτος ἦσθ ἄρ , ὃς κατεσθίεις τῆς ἡμέρας μακρᾶς τριήρους σιτία .
τοσαῦτα τοῦ Πλουτάρχου εἰπόντος περὶ παρασίτων διαδεξάμενος τὸν λόγον ὁ Δημόκριτος  ἀλλὰ μὴν καὶ αὐτός  , ἔφη ,  τὸ ποτίκολλον ἅτε ξύλον παρὰ ξύλῳ , ὡς ὁ Θηβαῖος εἴρηκεν ποιητής   , περὶ κολάκων ἐρῶ τι .
πράττει γὰρ πάντων ὁ κόλαξ ἄριστα  , ὁ καλὸς εἶπεν Μένανδρος   , οὐ μακρὰν δ ἐστὶν ὁ κόλαξ τοῦ τῶν παρασίτων ὀνόματος .
κλείσοφον γοῦν τὸν ὑπὸ πάντων κόλακα Φιλίππου τοῦ τῶν Μακεδόνων βασιλέως ἀναγραφόμενον  Ἀθηναῖος δ ἦν γένος , ὥς φησι Σάτυρος ὁ περιπατητικὸς ἐν τῷ Φιλίππου βίῳ    Λυγκεὺς ὁ Σάμιος ἐν τοῖς Ἀπομνημονεύμασι παράσιτον ὀνομάζει λέγων οὕτως ·
Κλείσοφος ὁ Φιλίππου παράσιτος ἐπιτιμῶντος αὐτῷ τοῦ Φιλίππου διότι ἀεὶ αἰτεῖ ,  ἵν , ἔφη , μὴ ἐπιλανθάνωμαι .
τοῦ δὲ Φιλίππου δόντος αὐτῷ ἵππον τραυματίαν ἀπέδοτο .
καὶ μετὰ χρόνον ἐπερωτηθεὶς ὑπὸ τοῦ βασιλέως ποῦ ἐστιν ,  ἐκ τοῦ τραύματος , ἔφη , κείνου πέπραται .
σκώπτοντος δ αὐτὸν τοῦ Φιλίππου καὶ εὐημεροῦντος  εἶτ  οὐκ ἐγὼ σέ , ἔφη , θρέψω ;
καὶ ὁ Δελφὸς δὲ Ἡγήσανδρος ἐν τοῖς ὑπομνήμασι   περὶ τοῦ Κλεισόφου τάδε ἱστορεῖ ·
Φιλίππου τοῦ βασιλέως εἰπόντος διότι γράμματα αὐτῷ ἐκομίσθη παρὰ Κότυος τοῦ Θρᾳκῶν βασιλέως Κλείσοφος παρὼν ἔφη  εὖ γε νὴ τοὺς θεούς .
τοῦ δὲ Φιλίππου εἰπόντος  τί δὲ σὺ οἶδας ὑπὲρ ὧν γέγραπται ;
νὴ τὸν Δία τὸν μέγιστον  , εἶπεν ,  ἄκρως γέ μοι ἐπετίμησας .
σάτυρος δ ἐν τῷ Φιλίππου βίῳ    ὅτε , φησί , Φίλιππος τὸν ὀφθαλμὸν ἐξεκόπη συμπροῆλθεν αὐτῷ καὶ ὁ Κλείσοφος τελαμωνισθεὶς τὸν αὐτὸν ὀφθαλμόν .
καὶ πάλιν ὅτε τὸ σκέλος ἐπηρώθη , σκάζων συνεξώδευε τῷ βασιλεῖ .