Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
λέγεται δὲ ὡς θηρευθεῖσαι προσανάλλονται καὶ ἀποτρώγουσαι τὴν ὁρμιὰν ἐκφεύγουσιν .
μνημονεύει δ αὐτῶν Ἄρχιππος ἐν Ἰχθύσι   λέγων οὕτως ·
ὅτε δ ἦσθες | ἀμίας παχείας .
καὶ Ἐπίχαρμος δ ἐν Σειρῆσιν   ·
πρωὶ μέν γ ἀτενὲς ἀπ ἀοῦς ἀφύας ἀπεπυρίζομες στρογγύλας καὶ δελφακίνας ὀπτὰ κρέα καὶ πωλύπους , καὶ γλυκύν γ ἐπ  ὦν ἐπίομες οἶνον . Β. οἰβοιβοῖ τάλας . Α. περὶ σᾶμά με καλοῦσα κατίσκα λέγοι . Β. φοῦ τῶν κακῶν . Α. ὃ καὶ παρὰ τρίγλα τε μία παχῆα κ ἀμίαι δύο διατετμαμέναι μέσαι φάσσαι τε τοσσαῦται παρῆς σκορπίοι τε .
ἀριστοτέλης δὲ   παρετυμολογῶν αὐτῆς τ οὔνομά φησιν ὠνομάσθαι παρὰ τὸ ἅμα ἰέναι ταῖς παραπλησίαις ·
ἐστὶ γὰρ συναγελαστική .
ἱκέσιος δ ἐν τοῖς περὶ ὕλης εὐχύλους μὲν αὐτὰς εἶναι καὶ ἁπαλάς , πρὸς δὲ τὰς ἐκκρίσεις μέσας , ἧσσον δὲ τροφίμους .
ὁ δὲ ὀψοδαίδαλος Ἀρχέστρατος ἐν τῇ Γαστρολογίᾳ  οὕτως γὰρ ἐπιγράφεσθαί φησι Λυκόφρων ἐν τοῖς περὶ κωμῳδίας   , ὡς τὴν Κλεοστράτου τοῦ Τενεδίου Ἀστρολογίαν  περὶ τῆς ἀμίας φησὶν οὕτως   ·
τὴν δ ἀμίαν φθινοπώρου , ὅταν πλειὰς καταδύνῃ , πάντα τρόπον σκεύαζε .
τί σοι τάδε μυθολογεύω ;
οὐ γὰρ μὴ σὺ διαφθείρῃς οὐ δ ἂν ἐπιθυμῇς .
εἰ δ ἐθέλεις καὶ τοῦτο δαήμεναι , ὦ φίλε Μόσχε , ὅντινα χρή σε τρόπον κείνην διαθεῖναι ἄριστα , ἐν συκῆς φύλλοις καὶ ὀριγάνῳ οὐ μάλα πολλῇ ·
μὴ τυρόν , μὴ λῆρον ·
ἁπλῶς δ οὕτως θεραπεύσας ἐν συκῆς φύλλοις σχοίνῳ κατάδησον ἄνωθεν , εἶθ  ὑπὸ θερμὴν ὦσον ἔσω σποδόν , ἐν φρεσὶ καιρὸν γινώσκων ὁπότ ἔστ  ὀπτή , καὶ μὴ κατακαύσῃς .
ἔστω δ αὕτη σοι Βυζαντίου ἐξ ἐρατεινοῦ , εἴπερ ἔχειν ἀγαθὴν ἐθέλεις , κ ἂν ἐγγὺς ἁλῷ που τοῦδε τόπου , κεδνὴν λήψει ·
τηλοῦ δὲ θαλάσσης Ἑλλησποντιάδος χείρων , κ ἂν κλεινὸν ἀμείψῃς Αἰγαίου πελάγους ἔναλον πόρον , οὐκ ἔθ ὁμοία γίνεται , ἀλλὰ καταισχύνει τὸν πρόσθεν ἔπαινον .
οὗτος ὁ Ἀρχέστρατος ὑπὸ φιληδονίας γῆν πᾶσαν καὶ θάλασσαν περιῆλθεν ἀκριβῶς , ἐμοὶ δοκεῖ , τὰ πρὸς γαστέρα ἐπιμελῶς ἐξετάσαι βουληθείς ·
καὶ ὥσπερ οἱ τὰς Περιηγήσεις καὶ τοὺς Περίπλους ποιησάμενοι μετ ἀκριβείας ἐθέλει πάντα ἐκτίθεσθαι  ὅπου ἐστὶν ἕκαστον κάλλιστον βρωτόν τε ποτόν τε  .
τοῦτο γὰρ αὐτὸς ἐν τῷ προοιμίῳ ἐπαγγέλλεται   τῶν καλῶν τούτων ὑποθηκῶν ὧν πρὸς τοὺς ἑταίρους ποιεῖται Μόσχον τε καὶ Κλέανδρον , ὥσπερ ὑποτιθέμενος αὐτοῖς κατὰ τὴν Πυθίαν ζητεῖν ἵππον Θεσσαλικὴν Λακεδαιμονίην τε γυναῖκα , ἄνδρας δ οἳ πίνουσιν ὕδωρ καλῆς Ἀρεθούσης .
χρύσιππος δ αὐτὸν ὁ ὄντως φιλόσοφος καὶ περὶ πάντα ἀνὴρ ἀρχηγὸν Ἐπικούρῳ φησὶ γενέσθαι καὶ τοῖς τὰ τούτου ἐπισταμένοις τῆς πάντα διαλυμηναμένης ἡδονῆς ·
καὶ γὰρ οὐκ ἐγκαλυπτόμενος ὁ Ἐπίκουρος λέγει , ἀλλὰ μεγάλῃ τῇ φωνῇ ·
οὐ γὰρ ἔγωγε δύναμαι νοῆσαι τ ἀγαθὸν ἀφελὼν μὲν τὴν διὰ χυλῶν , ἀφελὼν δὲ τὴν δι ἀφροδισίων ἡδονήν .
οἴεται γὰρ οὕτως ὁ σοφὸς καὶ τὸν ἀσώτων βίον ἀνεπίληπτον εἶναι , εἴπερ αὐτῷ προσγένοιτο τὸ ἀδεὲς καὶ ἵλεων .
διὸ καὶ οἱ τῆς κωμῳδίας ποιηταὶ κατατρέχοντές που τῆς ἡδονῆς καὶ ἀκρασίας ἐπικούρους καὶ βοηθοὺς βοῶσιν .
βάτων μὲν ἐν Συνεξαπατῶντι δυσχεραίνοντα ποιήσας πατέρα τῷ τοῦ υἱοῦ παιδαγωγῷ καὶ λέγοντα   ·
ἀπολώλεκας τὸ μειράκιόν μου παραλαβών , ἀκάθαρτε , καὶ πέπεικας ἐλθεῖν ἐς βίον ἀλλότριον αὑτοῦ ·
καὶ πότους ἑωθινοὺς πίνει διὰ σὲ νῦν , πρότερον οὐκ εἰθισμένος . Β. εἶτ εἰ μεμάθηκε , δέσποτα , ζῆν , ἐγκαλεῖς ; Α. ζῆν δ ἐστὶ τὸ τοιοῦθ ; Β. ὡς λέγουσιν οἱ σοφοί ·
οὐκ ἔστιν δ ἔχειν ταύτην ἑτέρωθεν , ἐκ δὲ τοῦ ζῆν παγκάλως ·
εὖ σῶς ἅπαντας ἦ τυχὸν δώσεις ἐμοί . Α. ἑόρακας οὖν φιλόσοφον , εἰπέ μοι , τινὰ μεθύοντ  ἐπὶ τούτοις θ οἷς λέγεις κηλούμενον ; Β. ἅπαντας ·
οἱ γὰρ τὰς ὀφρῦς ἐπηρκότες καὶ τὸν φρόνιμον ζητοῦντες ἐν τοῖς περιπάτοις καὶ ταῖς διατριβαῖς ὥσπερ ἀποδεδρακότα οὕτως , ἐπὰν γλαυκίσκος αὐτοῖς παρατεθῇ , ἴσασιν οὗ δεῖ πρῶτον ἅψασθαι τόπου καὶ τὴν κεφαλὴν ζητοῦσιν ὥσπερ πράγματος , ὥστ  ἐκπεπλῆχθαι πάντας .
καὶ ἐν τῷ Ἀνδροφόνῳ δὲ ἐπιγραφομένῳ ὁ αὐτὸς Βάτων διαπαίξας τινὰ τῶν ἐπιεικῶν φιλοσόφων ἐπιφέρει   ·
ἐξὸν γυναῖκ ἔχοντα κατακεῖσθαι καλὴν καὶ Λεσβίου χυτρῖδε λαμβάνειν δύο ·
ὁ φρόνιμος οὗτόσ ἐστι , τοῦτο τ ἀγαθόν .
ἐπίκουρος ἔλεγε ταῦθ ἃ νῦν ἐγὼ λέγω .
εἰ τοῦτον ἔζων πάντες ὃν ἐγὼ ζῶ βίον , οὔτ  ἄτοπος ἦν ἂν οὔ τε μοιχὸς οὐ δὲ εἷς .
ἡγήσιππος δ ἐν Φιλεταίροις   ·
ἐπίκουρος ὁ σοφὸς ἀξιώσαντός τινος εἰπεῖν πρὸς αὐτὸν ὅτι ποτ ἐστὶ τ ἀγαθόν , ὃ διὰ τέλους ζητοῦσιν , εἶπεν ἡδονήν . Β. εὖ γ , ὦ κράτιστ ἄνθρωπε καὶ σοφώτατε ·
τοῦ γὰρ μασᾶσθαι κρεῖττον οὐκ ἔστ οὐ δὲ ἓν ἀγαθόν ·
Α .
πρόσεστιν ἡδονῇ γὰρ τ ἀγαθόν .
ἀσπάζονται δὲ οὐ μόνον οἱ Ἐπικούρειοι τὴν ἡδονήν , ἀλλὰ καὶ οἱ Κυρηναικοὶ καὶ οἱ Μνησιστράτειοι δὲ καλούμενοι ·
καὶ γὰρ οὗτοι ζῆν μὲν ἡδέως . . .
χαίρουσιν , ὥς φησι Ποσειδώνιος .
οὐ μακρὰν δὲ τούτων ἦν καὶ Σπεύσιππος ὁ Πλάτωνος ἀκουστὴς καὶ συγγενής ·
διονύσιος γοῦν ὁ τύραννος ἐν ταῖς πρὸς αὐτὸν ἐπιστολαῖς καὶ τὰ τῆς φιληδονίας αὐτοῦ διεξερχόμενος ἔτι τε τῆς φιλαργυρίας ἐρανίζεσθαί τε παρὰ πολλῶν αὐτὸν διελέγχων ὀνειδίζει καὶ τὸν Λασθενείας τῆς Ἀρκαδικῆς ἑταίρας ἔρωτα ἐπὶ πᾶσίν τε λέγει τάδε ·
σύ τισι φιλαργυρίαν ὀνειδίζεις αὐτὸς μηδὲν ἐλλελοιπὼς αἰσχροκερδείας ;
τί γὰρ οὐ πεποίηκας ;
οὐχ ὑπὲρ ὧν Ἑρμείας ὤφειλεν αὐτὸς ἐκτετικὼς ἔρανον συνάγειν ἐπιχειρεῖς ;
περὶ δὲ τοῦ Ἐπικούρου Τίμων ἐν γʹ σίλλων φησί   ·
γαστρὶ χαριζόμενος , τῆς οὐ λαμυρώτερον οὐδέν .
ταύτης γὰρ ἕνεκεν ὁ ἀνὴρ καὶ τῆς ἄλλης τῆς κατὰ σάρκα ἡδονῆς ἐκολάκευεν καὶ Ἰδομενέα καὶ Μητρόδωρον .
καὶ αὐτὸς δέ που ὁ Μητρόδωρος οὐκ ἀποκρυπτόμενος τὰς καλὰς ταύτας θέσεις φησίν ·
περὶ γαστέρα γάρ , ὦ φυσιολόγε Τιμόκρατες , περὶ γαστέρα ὁ κατὰ φύσιν βαδίζων λόγος τὴν ἅπασαν ἔχει σπουδήν .
ἐπίκουρος γὰρ ἦν ὁ τούτων διδάσκαλος , ὃσ καὶ βοῶν ἔλεγεν ·
ἀρχὴ καὶ ῥίζα παντὸς ἀγαθοῦ ἡ τῆς γαστρὸς ἡδονή , καὶ τὰ σοφὰ καὶ τὰ περιττὰ εἰς ταύτην ἔχει τὴν ἀναφοράν .
κ ἀν τῷ περὶ τέλους δέ φησιν οὕτω πως ·
οὐ γὰρ ἔγωγε δύναμαι νοῆσαι τ ἀγαθὸν ἀφαιρῶν μὲν τὰς διὰ χυλῶν ἡδονάς , ἀφαιρῶν δὲ τὰς δι ἀφροδισίων , ἀφαιρῶν δὲ τὰς δι ἀκροαμάτων , ἀφαιρῶν δὲ τὰς διὰ μορφῆς κατ ὄψιν ἡδείας κινήσεις .
καὶ προελθών  φησι  λέγει ·
τιμητέον τὸ καλὸν καὶ τὰς ἀρετὰς καὶ τὰ τοιουτότροπα , ἐὰν ἡδονὴν παρασκευάζῃ ·
ἐὰν δὲ μὴ παρασκευάζῃ , χαίρειν ἐατέον .
πρότερος δὲ τοῦ Ἐπικούρου Σοφοκλῆς ὁ τραγῳδιοποιὸς ἐν Ἀντιγόνῃ περὶ τῆς ἡδονῆς τοιαῦτα εἴρηκεν   ·
τὰς γὰρ ἡδονὰς ὅταν προδῶσιν ἄνδρες , οὐ τίθημ ἐγὼ ζῆν τοῦτον , ἀλλ ἔμψυχον ἡγοῦμαι νεκρόν .
πλούτει τε γὰρ κατ οἶκον , εἰ βούλει , μέγα καὶ ζῆ τύραννον σχῆμ ἔχων ·
ἐὰν δ ἀπῇ τούτων τὸ χαίρειν , τ ἄλλ ἐγὼ καπνοῦ σκιᾶς οὐκ ἂν πριαίμην ἀνδρὶ πρὸς τὴν ἡδονήν .
φιλέταιρος Κυναγίδι   .
τί δεῖ γὰρ ὄντα θνητόν , ἱκετεύω , ποιεῖν πλὴν ἡδέως ζῆν τὸν βίον καθ ἡμέραν , ἐὰν ἔχῃ τις ὁπόθεν ;
ἀλλὰ δεῖ σκοπεῖν τοῦτ  αὐτὸ τ ἀνθρώπει  ὁρῶντα πράγματα , εἰς αὔριον δὲ μη δὲ φροντίζειν ὅτι ἔσται ·
περίεργόν ἐστιν ἀποκεῖσθαι πάνυ ἕωλον ἔνδον τ ἀργύριον .
καὶ ἐν Οἰνοπίωνι δὲ ὁ αὐτός φησιν   ·
θνητῶν δ ὅσοι ζῶσιν κακῶς ἔχοντες ἄφθονον βίον , ἐγὼ μὲν αὐτοὺς ἀθλίους εἶναι λέγω .
οὐ γὰρ θανών γε δήπουθεν ἔγχελυν φάγοις οὐδ  ἐν νεκροῖσι πέττεται γαμήλιος .
ἀπολλόδωρος δ ὁ Καρύστιος ἐν Γραμματειδιοποιῷ   ·
ὦ πάντες ἄνθρωποι , τί τὸ ζῆν ἡδέως παρέντες ἐπιμελεῖσθε τοῦ κακῶς ποιεῖν πολεμοῦντες ἀλλήλους ;
πότερα πρὸς τῶν θεῶν ἐπιστατεῖ τις τοῦ βίου νυνὶ τύχη ἄγροικος ἡμῶν οὔ τε παιδείαν ὅλως εἰδυῖα , τί τὸ κακόν ποτ ἢ τί τ ἀγαθὸν ἔστ  ἀγνοοῦσα παντελῶς , εἰκῆ τέ πως ἡμᾶς κυλίνδουσ  ὅντιν ἂν τύχῃ τρόπον ;
οἶμαί γε .
τίς γὰρ μᾶλλον ἂν προείλετο Ἕλλην ἀληθῶς οὖσα λεπομένους ὁρᾶν αὐτοὺς ὑφ αὑτῶν καὶ καταπίπτοντας νεκρούς , ἐξὸν ἱλαρούς , παίζοντας , ὑποπεπωκότας , αὐλουμένους .
ωδει λέγ αὐτή , γλυκυτάτη , ἔλεγχ  ἄγροικον οὖσαν ἡμῶν τὴν τύχην .
οὐ τοῦτο τὸ ζῆν ἐστι τὸν καλούμενον θεῶν ἀληθῶς βίον ;
ὅσῳ δ ἡδίονα τὰ πράγματ ἐν ταῖς πόλεσιν ἦν ἂν ἢ τὰ νῦν , εἰ μεταβαλόντες τὸν βίον διήγομεν ·
πίνειν Ἀθηναίους ἅπαντας τοὺς μέχρι ἐτῶν τριάκοντ , ἐξιέναι τοὺς δ ἱππέας ἐπὶ κῶμον εἰς Κόρινθον ἡμέρας δέκα στεφάνους ἔχοντας καὶ μύρον πρὸ ἡμέρας , τοὺς τὴν ῥάφανον πωλοῦντας ἕψειν Μεγαρέων , εἰς τὸ βαλανεῖον ἀπιέναι τοὺς συμμάχους , κεραννύναι τὸν οἶνον Εὐβοεῖς . Β. τρυφὴ καὶ βίος ἀληθῶς . Α. ἀλλ ἀπαιδεύτῳ τύχῃ δουλεύομεν .
φιλήδονον δ οἱ ποιηταὶ καὶ τὸν ἀρχαῖόν φασι γενέσθαι Τάνταλον ·
ὁ γοῦν τὴν τῶν Ἀτρειδῶν ποιήσας κάθοδον ἀφικόμενον αὐτὸν λέγει   πρὸς τοὺς θεοὺς καὶ συνδιατρίβοντα ἐξουσίας τυχεῖν παρὰ τοῦ Διὸς αἰτήσασθαι ὅτου ἐπιθυμεῖ .
τὸν δὲ πρὸς τὰς ἀπολαύσεις ἀπλήστως διακείμενον ὑπὲρ αὐτῶν τε τούτων μνείαν ποιήσασθαι καὶ τοῦ ζῆν τὸν αὐτὸν τρόπον τοῖς θεοῖς .
ἐφ οἷς ἀγανακτήσαντα τὸν Δία τὴν μὲν εὐχὴν ἀποτελέσαι διὰ τὴν ὑπόσχεσιν , ὅπως δὲ μηδὲν ἀπολαύῃ τῶν παρακειμένων , ἀλλὰ διατελῇ ταραττόμενος , ὑπὲρ τῆς κεφαλῆς ἐξήρτησεν αὐτῷ πέτρον , δι ὃν οὐ δύναται τῶν παρακειμένων τυχεῖν οὐδενός .
καὶ τῶν στωικῶν δέ τινες συνεφήψαντο ταύτης τῆς ἡδονῆς ·
ἐρατοσθένης γοῦν ὁ Κυρηναῖος μαθητὴς γενόμενος Ἀρίστωνος τοῦ Χίου , ὃς ἦν εἷς τῶν ἀπὸ τῆς στοᾶς , ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Ἀρίστωνι παρεμφαίνει τὸν διδάσκαλον ὡς ὕστερον ὁρμήσαντα ἐπὶ τρυφήν , λέγων ὧδε   ·
ἤδη δέ ποτε καὶ τοῦτον πεφώρακα τὸν τῆς ἡδονῆς καὶ ἀρετῆς μεσότοιχον διορύττοντα καὶ ἀναφαινόμενον παρὰ τῇ ἡδονῇ .
καὶ Ἀπολλοφάνης δὲ  γνώριμος δὲ ἦν καὶ οὗτος τοῦ Ἀρίστωνος  ἐν τῷ Ἀρίστωνι , καὶ αὐτὸς οὕτως ἐπιγράψας τὸ σύγγραμμα , ἐμφανίζει τὴν τοῦ διδασκάλου φιληδονίαν .
περὶ δὲ Διονυσίου τοῦ Ἡρακλεώτου τί δεῖ καὶ λέγειν ;
ὃς ἄντικρυς ἀποδὺς τὸν τῆς ἀρετῆς χιτῶνα ἀνθινὰ μετημφιάσατο καὶ Μεταθέμενος καλούμενος ἔχαιρε , καίτοι γηραιὸς ἀποστὰς τῶν τῆς στοᾶς λόγων καὶ ἐπὶ τὸν Ἐπίκουρον μεταπηδήσας ·
περὶ οὗ οὐκ ἀχαρίτως ὁ Τίμων ἔφη   ·
ἡνίκ  ἐχρῆν δύνειν , νῦν ἄρχεται ἡδύνεσθαι ·
ὥρη ἐρᾶν , ὥρη δὲ γαμεῖν , ὥρη δὲ πεπαῦσθαι .
ἀπολλόδωρος ὁ Ἀθηναῖος ἐν τῷ τρίτῳ περὶ Σώφρονος τῷ εἰς τοὺς ἀνδρείους μίμους προθεὶς τὸ  καταπυγοτέραν τ ἀλφηστᾶν    φησίν ·
ἰχθῦς τινες οἱ ΑΛΦΗΣΤΑΙ τὸ μὲν ὅλον κιρροειδεῖς , πορφυρίζοντες δὲ κατά τινα μέρη .
φασὶ δ αὐτοὺς ἁλίσκεσθαι σύνδυο καὶ φαίνεσθαι τὸν ἕτερον ἐπὶ τοῦ ἑτέρου κατ οὐρὰν ἑπόμενον .
ἀπὸ τοῦ οὖν κατὰ τὴν πυγὴν θατέρῳ τὸν ἕτερον ἀκολουθεῖν τῶν ἀρχαίων τινὲς τοὺς ἀκρατεῖς καὶ καταφερεῖς οὕτω καλοῦσιν .
ἀριστοτέλης ἐν τῷ περὶ ζῴων   μονάκανθον εἶναι καὶ κιρρὸν τὸν ἀλφηστικόν .
μνημονεύει δ αὐτοῦ καὶ Νουμήνιος ὁ Ἡρακλεώτης ἐν Ἁλιευτικῷ οὕτως   ·
φυκίδας ἀλφηστήν τε καὶ ἐν χροιῇσιν ἐρυθρὸν σκορπίον .
καὶ Ἐπίχαρμος ἐν Ἥβας γάμῳ   ·
μύες ἀλφησταί τε κορακῖνοί τε κοριοειδέες .
μνημονεύει δ αὐτοῦ καὶ Μίθαικος ἐν Ὀψαρτυτικῷ .
ΑνθΙΑσ κάλλιχθυς ·
τούτου μέμνηται Ἐπίχαρμος ἐν Ἥβας γάμῳ   ·
καὶ σκιφίας χρόμις θ , ὃσ ἐν τῷ ἦρι καττὸν Ἀνάνιον ἰχθύων πάντων ἄριστος , ἀνθίας δὲ χείματι .
λέγει δὲ Ἀνάνιος οὕτως   ·
ἔαρι μὲν χρόμιος ἄριστος , ἀνθίας δὲ χειμῶνι , τῶν καλῶν δ ὄψων ἄριστον καρὶς ἐκ συκέης φύλλου .
ἡδὺ δ ἐσθίειν χιμαίρης φθινοπωρισμῷ κρέας ·
δέλφακος δ , ὅταν τραπέωσι καὶ πατέωσιν , ἐσθίειν ·
καὶ κυνῶν αὕτη τόθ ὥρη καὶ λαγῶν κ ἀλωπέκων ·
ὄιος αὖτ ὅταν θέρος τ ᾖ κ ἠχέται βαβράζωσιν .
εἶτα δ ἐστὶν ἐκ θαλάσσης θύννος οὐ κακὸν βρῶμα , ἀλλὰ πᾶσιν ἰχθύεσσιν ἐμπρεπὴς ἐν μυττωτῷ .
βοῦς δὲ πιανθείς , δοκέω μέν , καὶ μεσέων νυκτῶν ἡδὺς κ ἠμέρης .
τῶν τοῦ Ἀνανίου πλεόνων ἐμνημόνευσα νομίζων καὶ τοῦτον ὑποθήκας τοῖς λάγνοις τοιαύτας ἐκτεθῆσθαι .
ἀριστοτέλης δ ἐν τῷ περὶ ζῴων ἠθῶν    ὅπου ἂν ἀνθίας ᾖ , φησίν , οὐκ ἐστὶν θηρίον ·
ᾧ σημείῳ χρώμενοι οἱ σπογγιεῖς κατακολυμβῶσι καλοῦντες αὐτὸν ἱερὸν ἰχθύν .
μνημονεύει δ αὐτοῦ καὶ Δωρίων ἐν τῷ περὶ ἰχθύων ·
τὸν δ ἀνθίαν τινὲς καὶ κάλλιχθυν καλοῦσιν , ἔτι δὲ καλλιώνυμον καὶ ἔλοπα .
ἱκέσιος δ ἐν τοῖς περὶ ὕλης ὑπὸ μέν τινων λύκον , ὑπὸ δ ἄλλων καλλιώνυμον ·
εἶναι δ αὐτὸν χονδρώδη καὶ εὔχυλον καὶ εὐέκκριτον , οὐκ εὐστόμαχον δέ .
ἀριστοτέλης   δὲ καὶ καρχαρόδοντα εἶναι τὸν κάλλιχθυν σαρκοφάγον τε καὶ συναγελαζόμενον .
ἐπίχαρμος δ ἐν Μούσαις τὸν μὲν ἔλοπα καταριθμεῖται , τὸν δὲ κάλλιχθυν ἢ καλλιώνυμον ὡς τὸν αὐτὸν ὄντα σεσίγηκεν ·
λέγει δὲ περὶ τοῦ ἔλοπος οὕτως   ·
τόν τε πολυτίματον ἔλοπ , ὁ δ αὐτὸς χαλκὸς ὤνιος , ἕνα μόνον , καὶ κῆνον ὁ Ζεὺς ἔλαβε κ ἠκελήσατο κατθέμειν αὐτῷ τέ οἱ καὶ τᾷ δάμαρτι θωτέρω .
δωρίων δ ἐν τῷ περὶ ἰχθύων διαφέρειν φησὶν ἀνθίαν καὶ κάλλιχθυν , ἔτι τε καὶ καλλιώνυμον καὶ ἔλοπα .
τίς δ ἐστὶν ὁ καλούμενος ἱερὸς ἰχθύς ;
ὁ μὲν τὴν Τελχινιακὴν ἱστορίαν συνθείς , εἴ τ Ἐπιμενίδης   ἐστὶν ὁ Κρὴς ἢ Τηλεκλείδης εἴ τ ἄλλος τις , ἱερούς φησιν εἶναι ἰχθύας δελφῖνας καὶ πομπίλους .
ἐστὶ δ ὁ πομπίλος ζῷον ἐρωτικόν , ὡς ἂν καὶ αὐτὸς γεγονὼς ἐκ τοῦ Οὐρανίου αἵματος ἅμα τῇ Ἀφροδίτῃ .
νίκανδρος δ ἐν δευτέρῳ Οἰταικῶν φησι   ·
πομπίλος , ὃς ναύτῃσιν ἀδημονέουσι κελεύθους μήνυσεν φιλέρωσι καὶ ἄφθογγός περ ἀμύνων .
ἀλέξανδρος δ ὁ Αἰτωλὸς ἐν Κρίκᾳ , εἰ γνήσιον τὸ ποιημάτιον   ·
πηδαλίῳ ἄκρῳ ἔπι πομπίλος ἁνιοχεύων ἧστ  ἀκάτω κατόπισθε θεοῖς ὕπο πομπίλος ἰχθύς .
παγκράτης δ ὁ Ἀρκὰς ἐν τοῖς θαλασσίοις ἔργοις ἐπιγραφομένοις προειπών ·
πομπίλος , ὃν καλέουσιν ἁλίπλοοι ἱερὸν ἰχθύν , διηγεῖται ὡς οὐ μόνον τῷ Ποσειδῶνι ὁ πομπίλος ἐστὶ διὰ τιμῆς , ἀλλ ὅτι καὶ τοῖς τὴν Σαμοθρᾴκην κατέχουσι θεοῖς .
ἁλιέα γοῦν τινα πρεσβύτην τῷ ἰχθύι τούτῳ κόλασιν ὑποσχεῖν ἔτι τοῦ χρυσοῦ γένους κατ ἀνθρώπους ὄντος .
ὄνομα δ ἦν αὐτῷ Ἐπωπεὺς καὶ ἐξ Ἰκάρου ἦν τῆς νήσου .
καὶ τοῦτον οὖν ἅμα τῷ υἱῷ ἁλιεύοντα καὶ οὐκ εὐτυχήσαντα ἄλλων ἰχθύων ἐν τῇ ἄγρᾳ ἢ πομπίλων οὐκ ἀποσχέσθαι τῆς τούτων ἐδωδῆς , ἀλλὰ πάντας μετὰ τοῦ υἱοῦ καταθοινηθῆναι καὶ μετ οὐ πολὺ δίκας ἐκτῖσαι τῆς δυσσεβείας ·
κῆτος γὰρ ἐπελθὸν τῇ νηὶ τὸν Ἐπωπέα ἐν ὄψει τοῦ παιδὸς καταπιεῖν .
ἱστορεῖ δ ὁ Παγκράτης ὡς καὶ πολέμιός ἐστιν ὁ πομπίλος τῷ δελφῖνι καὶ ὅτι οὐ δ οὗτος ἀτιμώρητος ἐκφεύγει πομπίλου φαγών .
ἀχρεῖος γοῦν γίνεται καὶ σφαδᾴζων ἐπειδὰν φάγῃ καὶ ἐπὶ τοὺς αἰγιαλοὺς ἐκκυμανθεὶς βορὰ γίνεται αἰθυίαις τε καὶ λάροις , ἐνίοτε δὲ καὶ ὑπὸ τῶν ταῖς κητείαις παρεδρευόντων ἀνδρῶν παρανομεῖται .
μνημονεύει τῶν πομπίλων καὶ Τιμαχίδας ὁ Ῥόδιος ἐν τῷ θʹ τοῦ Δείπνου ·
κωβιοὶ εἰνάλιοι καὶ πομπίλοι , ἱεροὶ ἰχθῦς .
ἤριννά τε ἢ ὁ πεποιηκὼς τὸ εἰς αὐτὴν ἀναφερόμενον ποιημάτιον   ·
πομπίλε , ναύτῃσιν πέμπων πλόον εὔπλοον ἰχθύ , πομπεύσαις πρύμναθεν ἐμὰν ἁδεῖαν ἑταίραν .
ἀπολλώνιος δ ὁ Ῥόδιος ἢ Ναυκρατίτης ἐν Ναυκράτεως κτίσει   τὸν Πομπίλον φησὶν ἄνθρωπον πρότερον ὄντα μεταβαλεῖν εἰς ἰχθὺν διά τινα Ἀπόλλωνος ἔρωτα ·
τὴν γὰρ Σαμίων πόλιν παραρρεῖν ποταμὸν Ἴμβρασον , τῷ ῥά ποτ Ὠκυρόην νύμφην , περικαλλέα κούρην , Χησιὰς εὐπατέρεια τέκεν φιλότητι μιγεῖσα , Ὠκυρόην , ᾗ κάλλος ἀπείριτον ὤπασαν Ὧραι ·
ταύτης οὖν ἐρασθέντα Ἀπόλλωνα ἐπιχειρῆσαι ἁρπάσαι .
διαπεραιωθεῖσαν δ εἰς Μίλητον κατά τινα Ἀρτέμιδος ἑορτὴν καὶ μέλλουσαν ἁρπάζεσθαι εὐλαβηθεῖσαν Πομπίλον τινὰ θαλασσουργὸν ἄνθρωπον καθικετεῦσαι ὄντα πατρῷον φίλον , ὅπως αὐτὴν εἰς τὴν πατρίδα διασώσῃ , λέγουσαν τάδε   ·
πατρὸς ἐμοῖο φίλου συμφράδμονα θυμὸν ἀέξων , Πομπίλε , δυσκελάδου δεδαὼς θοὰ βένθεα πόντου , σῷζέ με ·
καὶ τὸν εἰς τὴν ἀκτὴν διαγαγόντα αὐτὴν διαπεραιοῦν .
ἐπιφανέντα δὲ τὸν Ἀπόλλωνα τήν τε κόρην ἁρπάσαι καὶ τὴν ναῦν ἀπολιθώσαντα τὸν Πομπίλον εἰς τὸν ὁμώνυμον ἰχθὺν μεταμορφῶσαι ποιῆσαί τε τὸν   πομπίλον ὠκυάλων νηῶν αιηονονα δουρον .
θεόκριτος δ ὁ Συρακόσιος ἐν τῇ ἐπιγραφομένῃ Βερενίκῃ τὸν λεῦκον ὀνομαζόμενον ἰχθὺν ἱερὸν καλεῖ διὰ τούτων   ·
κ αἴ τις ἀνὴρ αἰτεῖται ἐπαγροσύνην τε καὶ ὄλβον , ἐξ ἁλὸς ᾧ ζωή , τὰ δὲ δίκτυα κείνῳ ἄροτρα , σφάζων ἀκρόνυχος ταύτῃ θεῷ ἱερὸν ἰχθύν , ὃν λεῦκον καλέουσιν , ὁ γάρ θ ἱερώτατος ἄλλων , καί κε λίνα στήσαιτο καὶ ἐξερύσαιτο θαλάσσης ἔμπλεα .
διονύσιος δ ὁ ἐπικαλούμενος Ἴαμβος ἐν τῷ περὶ διαλέκτων γράφει οὕτως ·
ἀκηκόαμεν γοῦν ἁλιέως Ἐρετρικοῦ ἱερὸν ἰχθὺν καὶ ἄλλων πολλῶν ἁλιέων καλούντων τὸν πομπίλον ·
ἐστὶν πελάγιος καὶ παρὰ τὰς ναῦς πυκνὰ φαίνεται ἐοικὼς πηλαμύδι , ποικίλος .
τὸν δ οὖν ἰχθύν τις παρὰ τῷ ποιητῇ ἕλκει ·
ἀκτῇ ἐπὶ προβλῆτι καθήμενος ἱερὸν ἰχθύν , εἰ μὴ ἄλλος τίς ἐστιν οὕτω καλούμενος ἱερὸς ἰχθύς .
καλλίμαχος δ ἐν Γαλατείᾳ τὸν χρύσοφρυν   ·
ἢ μᾶλλον χρύσειον ἐν ὀφρύσιν ἱερὸν ἰχθὺν ἢ πέρκας ὅσα τ ἄλλα φέρει βυθὸς ἄσπετος ἅλμης .
ἐν δὲ τοῖς ἐπιγράμμασιν ὁ αὐτὸς ποιητής φησιν   ·
ἱερὸς δέ τοι , ἱερὸς ὕκης .
ἄλλοι δ ἀκούουσιν ἱερὸν ἰχθὺν τὸν ἄνετον , ὡς καὶ ἱερὸν βοῦν τὸν ἄνετον , οἱ δὲ τὸν μέγαν , ὡς ἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο , τινὲς δὲ τὸν ἱέμενον πρὸς τὸν ῥοῦν .
κλείταρχος δ ἐν ἑβδόμῃ Γλωσσῶν  οἱ ναυτικοί , φησίν , πομπίλον ἱερὸν ἰχθὺν προσαγορεύουσι διὰ τὸ ἐκ πελάγους προπέμπειν τὰς ναῦς ἕως εἰς λιμένα ·
διὸ καὶ πομπίλον καλεῖσθαι , χρύσοφρυν ὄντα .
καὶ Ἐρατοσθένης δ ἐν Ἑρμῇ φησιν   ·
ἄγρης μοῖραν ἔλειπον , ἔτι ζώοντας ἰούλους ἠὲ γενειῆτιν τρίγλην ἢ περκάδα κίχλην ἢ δρομίην χρύσειον ἐν ὀφρύσιν ἱερὸν ἰχθύν .
ἐκ ταύτης ἡμῶν τῆς ὀψολογίας ὁ καλὸς Οὐλπιανὸς ζητείτω κατὰ τί Ἀρχέστρατος ἐν ταῖς καλαῖς ὑποθήκαις περὶ τῶν ἐν Βοσπόρῳ ταρίχων εἰπών   ·
βοσπόρου ἐκπλεύσαντα τὰ λευκότατ , ἀλλὰ προσέστω μηδὲν ἐκεῖ στερεᾶς σαρκὸς Μαιώτιδι λίμνῃ ἰχθύος αὐξηθέντος , ὃν ἐν μέτρῳ οὐ θέμις εἰπεῖν  τίς οὗτός ἐστιν ὅν φησιν οὐ θεμιτὸν εἶναι ἐμμέτρως εἰπεῖν ;
ΑφΥΑΙ .
καὶ ἑνικῶς δὲ ἀφύην λέγουσιν .
ἀριστώνυμος Ἡλίῳ ῥιγῶντι   ·
ὥστ  οὔ τ ἀφύη νῦν ἔστ ἔθ  ἁπλῶς .
τῆς δ ἀφύης ἐστὶ γένη πλείω ·
καὶ ἡ μὲν ἀφρῖτις λεγομένη οὐ γίνεται ἀπὸ γόνου , ὥς φησιν Ἀριστοτέλης   , ἀλλ ἐκ τοῦ ἐπιπολάζοντος τῇ θαλάσσῃ ἀφροῦ , οὗ ἂν ὄμβρων γενομένων πολλῶν σύστασις γένηται .
ἑτέρα δ ἐστὶν ἀφύη ἡκωβῖτις λεγομένη ·
γίνεται δ αὕτη ἐκ τῶν μικρῶν καὶ φαύλων τῶν ἐν τῇ ἄμμῳ διαγενομένων κωβιδίων ·
καὶ ἐξ αὐτῆς δὲ ταύτης τῆς ἀφύης ἀπογεννῶνται ἕτεραι , αἵτινες ἐγκρασίχολοι καλοῦνται .
γίνεται δὲ καὶ ἄλλη ἀφύη ὁ γόνος τῶν μαινίδων καὶ ἄλλη ἐκ τῆς μεμβράδος καὶ ἔτι ἄλλη ἐκ τῶν μικρῶν κεστρέων τῶν ἐκ τῆς ἄμμου καὶ τῆς ἰλύος γινομένων .
πάντων δὲ τούτων ἡ ἀφρῖτις ἀρίστη .
δωρίων δ ἐν τῷ περὶ ἰχθύων κωβίτην τινὰ ἑψητὸν λέγει καὶ τὸν ἐξ ἀθερίνης ·
ἰχθυδίου δὲ ὄνομα ἀθερίνη .
εἶναι δέ φησι καὶ τριγλῖτιν ἀφύην .
ἐπίχαρμος δ ἐν Ἥβας γάμῳ   ἐν μεμβράσι καὶ καμμάροις τὰς ἀφύας καταριθμεῖται διαστέλλων τὸν λεγόμενον γόνον .
ἱκέσιος δέ φησι ·
τῆς ἀφύης ἣ μὲν λευκὴ καὶ λίαν λεπτὴ καὶ ἀφρώδης , ἣν καλοῦσιν ἔνιοι καὶ κωβῖτιν , ἣ δὲ ῥυπαρωτέρα ταύτης καὶ ἁδροτέρα ·
διαφέρει δ ἡ καθαρὰ καὶ λεπτή .
ἀρχέστρατος δ ὁ ὀψοδαίδαλός φησι   ·
τὴν ἀφύην μίνθου πᾶσαν πλὴν τὴν ἐν Ἀθήναις ·
τὸν γόνον ἐξαυδῶ , τὸν ἀφρὸν καλέουσιν Ἴωνες ·
καὶ λαβὲ πρόσφατον αὐτὸν ἐν εὐκόλποισι Φαλήρου ἀγκῶσιν ληφθένθ  ἱεροῖς .
κ ἀν τῇ περικλύστῳ ἐστὶ Ῥόδῳ γενναῖος , ἐὰν ἐπιχώριος ἔλθῃ .
ἂν δέ που ἱμείρῃς αὐτοῦ γεύσασθαι , ὁμοῦ χρὴ κνίδας ὀψωνεῖν , τὰς ἀμφικόμους ἀκαλήφας ·
εἰς τ αὐτὸν μίξας δ αὐτὰς ἐπὶ τηγάνου ὄπτα , εὐώδη τρίψας ἄνθη λαχάνων ἐν ἐλαίῳ .
κλέαρχος δ ὁ περιπατητικὸς ἐν τοῖς περὶ παροιμιῶν περὶ τῆς ἀφύης φησί ·
διὰ τὸ μικροῦ δεῖσθαι πυρὸς ἐν τοῖς τηγάνοις οἱ περὶ Ἀρχέστρατον   ἐπιβαλόντας κελεύουσιν ἐπὶ θερμὸν τήγανον σίζουσαν ἀφαιρεῖν ·
ἅμα δ ἧπται καὶ σίζει , καθάπερ τ οὔλαιον , εὐθύς .
διὸ λέγεται  ἴδε πῦρ ἀφύη . "
χρύσιππος δ ὁ φιλόσοφος ἐν τῷ περὶ τῶν δι αὑτὰ αἱρετῶν  τὴν ἀφύην , φησί , ἐν Ἀθήναις μὲν διὰ τὴν δαψίλειαν ὑπερορῶσι καὶ πτωχικὸν εἶναί φασιν ὄψον , ἐν ἑτέραις δὲ πόλεσιν ὑπερθαυμάζουσι πολὺ χείρω γινομένην .
εἶθ οἱ μέν , φησίν , ἐνταῦθα τοὺς Ἀδριατικοὺς ὄρνιθας τρέφειν σπεύδουσιν ἀχρειοτέρους ὄντας , ὅτι τῶν παρ ἡμῖν πολὺ ἐλάττους εἰσίν ·
ἐκεῖνοι δὲ τ ἀναντία μεταπέμπονται τοὺς ἐνθάδε .
ἐπὶ τοῦ ἑνικοῦ Ἕρμιππος Δημόταις   ·
νῦν δ οὐδ  ἀφύην κινεῖν δοκεῖς .
καλλίας Κύκλωψιν   ·
πρὸς τῆς ἀφύης τῆς ἡδίστης .
ὥστ  οὔ τ ἀφύη νῦν ἔστιν ἁπλῶς .
ἀφύδια δὲ Ἀριστοφάνης Ταγηνισταῖς   ·
μη δὲ τὰ Φαληρικὰ τὰ μικρὰ τάδ ἀφύδια .
λυγκεὺς δ ὁ Σάμιος ἐν τῇ πρὸς Διαγόραν ἐπιστολῇ ἐπαινῶν τὰς Ῥοδιακὰς ἀφύας καὶ ἀντιτιθεὶς πολλὰ τῶν Ἀθήνησι γινομένων πρὸς τὰ ἐν τῇ Ῥόδῳ φησί ·
ταῖς μὲν Φαληρικαῖς ἀφύαις τὰς Αἰνάτιδας καλουμένας ἀφύας , τῷ δὲ γλαυκίσκῳ τὸν ἔλοπα καὶ τὸν ὄρφον ἀντιπαρατιθεῖσα , πρὸς δὲ τὰς Ἐλευσινιακὰς ψήττας καὶ σκόμβρους καὶ εἴ τις ἄλλος παρ αὐτοῖς ἰχθὺς ἐπάνω τῇ δόξῃ τοῦ Κέκροπος γέγονεν ἀντιγεννήσασα τὸν ἀλώπεκα καλούμενον .
ὃν ὁ τὴν Ἡδυπάθειαν γράψας παρακελεύεται τῷ μὴ δυναμένῳ τιμῇ κατεργάσασθαι τὴν ἐπιθυμίαν ἀδικίᾳ κτήσασθαι .
ἀρχέστρατον λέγει τὸν τένθην ὁ Λυγκεύς , ὃς ἐν τῷ πολυθρυλήτῳ ποιήματι περὶ τοῦ γαλεοῦ λέγει οὕτως   ·
ἐν δὲ Ῥόδῳ γαλεὸν τὸν ἀλώπεκα ·
κ ἂν ἀποθνῄσκειν μέλλῃς , ἂν μή σοι πωλεῖν θέλῃ , ἅρπασον αὐτόν , ὃν καλέουσι Συρακόσιοι κύνα πίονα ·
κ ᾆτα ὕστερον ἤδη πάσχ  ὅτι σοι πεπρωμένον ἐστίν .
ΑχΑΡνΟσ .
κίθαρος ὀπτὸς καὶ βατὶς θύννου τε κεφάλαιον τοδί , ἐγχέλεια , κάραβοι , λινεύς , ἄχαρνος οὑτοσί .
βΑτΙσ .
βΑτΡΑχΟσ .
βΑτΟσ .
τῆς μὲν οὖν βατίδος καὶ τοῦ βατράχου μνημονεύει Ἀριστοτέλης ἐν τοῖς περὶ ζῴων   καταριθμῶν αὐτὰ ἐν τοῖς σελάχεσιν .
Εὔπολις δ ἐν Κόλαξί φησι   ·
παρὰ τῷδε Καλλίᾳ πολλὴ θυμηδία , ἵνα πάρα μὲν κάραβοι καὶ βατίδες καὶ λαγῲ καὶ γυναῖκες εἱλίποδες .
ἦν δὲ νάρκαι καὶ βατίδες , ἦν δὲ ζύγαιναι , πρήστιες , κ ἀμίαι τε καὶ βάτοι ῥίναι τε τραχυδέρμονες .
ἐν δὲ Μεγαρίδι   ·
τὰς πλευρὰς οἷόν περ βατίς , τὰν δ ὀπισθίαν ἔχησθ  ἀτενὲς οἷόν περ βάτος , τὰν δὲ κεφαλὰν ὀστέων οἷόν περ ἔλαφος , οὐ βατίς , τὰν δὲ λαπάραν σκορπίος παῖς ἐπιθαλάττιός τε οὐ .
σαννυρίων δ ἐν Γέλωτι   ·
ὦ βατίδες , ὦ γλαύκων κάρα .
ἀριστοτέλης δ ἐν πέμπτῳ ζῴων μορίων   σελάχη φησὶν εἶναι βάτον , τρυγόνα , βοῦν , λάμιαν , αἰετόν , νάρκην , βάτραχον καὶ πάντα τὰ γαλεοειδῆ .
σώφρων δ ἐν μίμοις ἀνδρείοις βότιν καλεῖ τινα ἰχθὺν ἐν τούτοις   ·
κέστραι βότιν κάπτουσαι  ·
καὶ μήποτε βοτάνην τινὰ λέγει .
περὶ δὲ τοῦ βατράχου συμβουλεύει ὁ σοφώτατος Ἀρχέστρατος ἐν ταῖς γνώμαις τάδε   ·
βάτραχον ἔνθ ἂν ἴδῃς , ὀψώνει . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
καὶ γαστρίον αὐτοῦ σκεύασον . .
περὶ δὲ τῆς βατίδος   ·
καὶ βατίδ  ἑφθὴν ἔσθε μέσου χειμῶνος ἐν ὥρῃ , καὶ ταύτῃ τυρὸν καὶ σίλφιον ·
ἅττα τε σάρκα μὴ πίειραν ἔχῃ πόντου τέκνα , τῷδε τρόπῳ χρὴ σκευάζειν .
ἤδη σοὶ ἐγὼ τάδε δεύτερον αὐδῶ .
ἔφιππος δ ὁ κωμῳδιοποιὸς ἐν Φιλύρᾳ δράματι   ·
ἑταίρας δ ὄνομα ἡ Φιλύρα ·
πότερον ἐγὼ τὴν βατίδα τεμάχη κατατεμὼν ἕψω ;
ἢ Σικελικῶς ὀπτὴν ποιήσω ; Β. Σικελικῶς .
βΩκΕσ .
ἀριστοτέλης ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Ζωικῷ ἢ περὶ ἰχθύων    νωτόγραπτα , φησί , λέγεται βῶξ , σκολιόγραπτα δὲ κολίας .
ἐπίχαρμος δ ἐν Ἥβας γάμῳ   ·
ἔτι δὲ ποττούτοισι βῶκες , σμαρίδες , ἀφύαι , κάμμαροι .
νουμήνιος δ ἐν Ἁλιευτικῷ βόηκας αὐτοὺς καλεῖ ἐν τούτοις   ·
ἢ λευκὴν συνόδοντα βόηκάς τε τριγκούς τε .
σπεύσιππος δὲ καὶ οἱ ἄλλοι Ἀττικοὶ βόακας .
ἀριστοφάνης Σκηνὰς καταλαμβανούσαις   ·
ἀλλ  ἔχουσα γαστέρα μεστὴν βοάκων ἀπεβάδιζον οἴκαδε .
ὠνομάσθη δὲ παρὰ τὴν βοήν .
διὸ καὶ Ἑρμοῦ ἱερὸν εἶναι λόγος τὸν ἰχθύν , ὡς τὸν κίθαρον Ἀπόλλωνος .
φερεκράτης δ ἐν Μυρμηκανθρώποις εἰπών   ·
ἀλλὰ φωνὴν οὐκ ἔχειν ἰχθύν γέ φασι τὸ παράπαν , ἐπιφέρει ·
νὴ τὼ θεώ , οὐκ ἔστιν ἰχθὺς ἄλλος οὐδεὶς ἢ βόαξ .
ἀριστοφάνης δ ὁ Βυζάντιος   κακῶς φησιν ἡμᾶς λέγειν τὸν ἰχθὺν βῶκα δέον βόωπα , ἐπεὶ μικρὸς ὑπάρχων μεγάλους ὦπας ἔχει ·
εἴη ἂν οὖν ὁ βόωψ βοὸς ὀφθαλμοὺς ἔχων .
πρὸς ὃν λεκτέον , εἰ τοῦτον κακῶς ὀνομάζομεν , διὰ τί κορακῖνόν φαμεν καὶ οὐ κοροκῖνον ;
ὠνομάσθη γὰρ ἀπὸ τοῦ τὰς κόρας κινεῖν .
τί δ οὐχὶ καὶ σείουρον λέγομεν , ἀλλὰ σίλουρον ;
ὠνόμασται γὰρ καὶ οὗτος ἀπὸ τοῦ σείειν συνεχῶς τὴν οὐράν .
βΕμβΡΑδΕσ .
φρύνιχος Τραγῳδοῖς   ·
ὦ χρυσοκέφαλοι βεμβράδες θαλάσσιαι .
ἐπίχαρμος ἐν Ἥβας γάμῳ βαμβραδόνας αὐτὰς καλεῖ   ·
βαμβραδόνες τε καὶ κίχλαι , λαγοί , δράκοντες ἄλκιμοι .
καὶ Σώφρων ἐν ἀνδρείοις   ·
βαμβραδόνι , ῥαφίδι .
νουμήνιος δ ἐν Ἁλιευτικῷ   ·
ἠβαιῇ καρῖδι καὶ εἴ ποτε βεμβράδι , κείνῃ ζωῇ ἔπ ἀγρώσσοις ·
τάδε δὴ σκέψαιο δέλετρα .
δωρίων δ ἐν τῷ περὶ ἰχθύων φησί ·
βεμβράδα ἀποκεφαλίσας , ἐὰν ᾖ ἁδροτέρα , καὶ ἀποπλύνας ἁλὶ λεπτῷ καὶ ὕδατι , ἕψε τὸν αὐτὸν τρόπον τῇ τριγλίτιδι .
γίνεται δέ , φησίν , ἐκ μόνης τῆς βεμβράδος σκευασία τις ἡ προσαγορευομένη βεμβραφύη ·
ὧν μνημονεύει Ἀριστώνυμος ἐν Ἡλίῳ ῥιγῶντι   ·
ὅ γέ τοι Σικελὸς ταῖς μεμβραφύαις προσέοικεν ὁ καρκινοβήτης .
ἀττικοὶ δ ὅμως βεμβράδας λέγουσιν .
ἀριστομένης Γόησι   ·
βεμβράδας φέρων ὀβολοῦ .
οὔτ  ἀφύη νῦν ἔστ ἔθ  ἁπλῶς οὔ τ αὖ βεμβρὰς κακοδαίμων .
ἀριστοφάνης Γήρᾳ   ·
ταῖς πολιόχρωσι βεμβράσιν τεθραμμένη .
πλάτων Πρέσβεσιν   ·
ἡράκλεις , τῶν βεμβράδων .
ἐν δὲ ταῖς Εὐπόλιδος Αἰξὶν ἔστιν εὑρεῖν καὶ διὰ τοῦ μγραφόμενον   .
ἀντιφάνης δ ἐν Κνοιθιδεῖ   ·
ἄτοπά γε κηρύττουσιν ἐν τοῖς ἰχθύσι κηρύγμαθ , οὗ καὶ νῦν τις ἐκεκράγει μέγα μέλιτος γλυκυτέρας μεμβράδας φάσκων ἔχειν .
εἰ τοῦτο τοιοῦτ ἐστίν , οὐδὲν κωλύει τοὺς μελιτοπώλας αὖ λέγειν βοᾶν θ ὅτι πωλοῦσι τὸ μέλι σαπρότερον τῶν μεμβράδων .
καὶ Ἄλεξις δ ἐν Χορηγίδι διὰ τοῦ μεἴρηκεν   ·
ὃς τοῖς τετραδισταῖς μὲν παρέθηκεν ἐσθίειν πρώην λέκιθον καὶ μεμβράδας καὶ στέμφυλα .
ἐν δὲ Πρωτοχόρῳ   ·
ἐπιπονώτερον ἔργον μὰ τὸν Διόνυσον οὐκ εἴληφ ἐγὼ ἀφ  οὗ παρασιτῶ .
μεμβράδας μοι κρεῖττον ἦν ἔχειν μετ Ἀττικιστὶ δυναμένου λαλεῖν .
ὀνησιφόρον ἦν τοῦτο .
βλΕννΟσ .
τούτου μέμνηται Σώφρων ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Ὡλιεὺς τὸν ἀγροιώταν    βλέννῳ θηλαμόνι .
ἐστὶ δὲ κωβιῷ τὴν ἰδέαν παραπλήσιος .
ἐπίχαρμος δ ἐν Ἥβας γάμῳ ΒΑΙΟΝΑΣ τινὰς ἰχθῦς καλεῖ ἐν τούτοις   ·
ἆγε δὴ τρίγλας τε κυφὰς κ ἀχαρίστους βαιόνας .
καὶ παρ Ἀττικοῖς δὲ παροιμία ἐστὶ  μή μοι βαιών ·
κακὸς ἰχθύς .
βΟΥγλΩσσΟσ .
ὁ Πυθαγορικὸς δὲ δι ἐγκράτειαν Ἀρχέστρατός φησιν   ·
εἶτα λαβεῖν ψῆτταν μεγάλην καὶ τὴν ὑπότρηχυν βούγλωσσον , ταύτην δὲ θέρευς , περὶ Χαλκίδα κεδνήν .
βούγλωσσοί τε καὶ κίθαρος ἐνῆς .
τῶν δὲ βουγλώσσων διαλλάττοντές εἰσιν οἱ κυνόγλωσσοι ·
περὶ ὧν καὶ αὐτῶν Ἐπίχαρμός φησιν   ·
αἰολίαι πλῶτές τε κυνόγλωσσοί τ , ἐνῆν δὲ σκιαθίδες .
ἀττικοὶ δὲ ψῆτταν αὐτὴν καλοῦσιν .
γΟγγΡΟΙ .
τούτους Ἱκέσιος σκληροτέρους τῶν ἐγχέλεων εἶναί φησι καὶ ἀραιοσαρκοτέρους τε καὶ ἀτροφωτέρους εὐχυλίᾳ τε πολὺ λειπομένους , εὐστομάχους δὲ εἶναι .