Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
οὐχ ὁρᾷς τοὺς νοσοῦντας ὅτι τῶν βρωμάτων τὰ καθαρώτατα καὶ πολυτελέστατα δυσχεραίνουσι καὶ διαπτύουσι καὶ παραιτοῦνται προσφερόντων καὶ βιαζομένων , εἶτα , τῆς κράσεως μεταβαλούσης καὶ πνεύματος χρηστοῦ καὶ γλυκέος αἵματος ἐγγενομένου καὶ θερμότητος ;
οἰκείας , ἀναστάντες ἄρτον λιτὸν ἐπὶ τυρῷ καὶ καρδάμῳ χαίρουσι καὶ ἀσμενίζουσιν ἐσθίοντες ;
τοιαύτην ὁ λόγος ἐμποιεῖ τῇ ψυχῇ διάθεσιν .
αὐτάρκης ἔσῃ , ἂν μάθῃς τί τὸ καλὸν κ ἀγαθόν ἐστι ·
τρυφήσεις ἐν πενίᾳ καὶ βασιλεύσεις καὶ τὸν ἀπράγμονα βίον καὶ ἰδιώτην οὐδὲν ἧττον ἀγαπήσεις ἢ τὸν ἐπὶ στρατηγίαις καὶ ἡγεμονίαις 0 ·
οὐ βιώσῃ φιλοσοφήσας ἀηδῶς , ἀλλὰ πανταχοῦ ζῆν ἡδέως μαθήσῃ καὶ ἀπὸ πάντων ·
εὐφρανεῖ σε πλοῦτος πολλοὺς εὐεργετοῦντα καὶ πενία πολλὰ μὴ μεριμνῶντα καὶ δόξα τιμώμενον καὶ ἀδοξία μὴ φθονούμενον .
καὶ πάλαι σοι συνήλγησα καὶ συνηχθέσθην , Ἀπολλώνιε , ἀκούσας περὶ τῆς τοῦ προσφιλεστάτου πᾶσιν ἡμῖν υἱοῦ σου προώρου μεταλλαγῆς τοῦ βίου , νεανίσκου κοσμίου πάνυ καὶ σώφρονος ;
καὶ διαφερόντως τά τε πρὸς θεοὺς καὶ τὰ πρὸς γονεῖς καὶ φίλους ὅσια καὶ δίκαια διαφυλάξαντος 0 .
τότε μὲν οὖν ὑπὸ τὸν τῆς τελευτῆς καιρὸν ἐντυγχάνειν σοι καὶ παρακαλεῖν ἀνθρωπίνως φέρειν τὸ συμβεβηκὸς ἀνοίκειον ἦν , παρειμένον τό τε σῶμα καὶ τὴν ψυχὴν ὑπὸ τῆς , ·
παραλόγου συμφορᾶς , καὶ συμπαθεῖν δ ἦν 10 ἀναγκαῖον οὐ δὲ γὰρ οἱ βέλτιστοι τῶν ἰατρῶν πρὸς τὰς ἀθρόας τῶν ῥευμάτων ἐπιφορὰς εὐθὺς 0 ·
προσφέρουσι τὰς διὰ τῶν φαρμάκων βοηθείας , ἀλλ ἐῶσι τὸ βαρῦνον τῆς φλεγμονῆς δίχα τῆς τῶν ἔξωθεν περιχρίστων ἐπιθέσεως αὐτὸ δι αὑτοῦ λαβεῖν πέψιν .
ἐπεὶ δὲ νῦν καὶ χρόνος ὁ πάντα πεπαίνειν εἰωθὼς ἐγγέγονε τῇ συμφορᾷ καὶ ἡ περὶ σὲ διάθεσις ἀπαιτεῖν ἔοικε τὴν παρὰ τῶν φίλων βοήθειαν , καλῶς ἔχειν ὑπέλαβον τῶν παραμυθητικῶν σοι μεταδοῦναι λόγων πρὸς ἄνεσιν τῆς λύπης καὶ παῦλαν τῶν πενθικῶν καὶ ματαίων ὀδυρμῶν .
ψυχῆς γὰρ νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι , ὅταν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ .
κατὰ γὰρ τὸν σοφὸν Εὐριπίδην ἄλλο δὲ γ ἐπ ἄλλῃ φάρμακον κεῖται νόσῳ ·
λυπουμένῳ μὲν μῦθος εὐμενὴς φίλων , ἄγαν δὲ μωραίνοντι νουθετήματα πολλῶν γὰρ ὄντων ψυχικῶν παθῶν , ἡ λύπη τὸ χαλεπώτατον πέφυκεν εἶναι πάντων 0 1 ·
διὰ λύπην γάρ φασὶ καὶ μανίαν γίγνεσθαι πολλοῖς καὶ νοσήματ οὐκ ἰάσιμα , αὑτούς τ ἀνῃρήκασι διὰ λύπην τινές τὸ μὲν οὖν ἀλγεῖν καὶ δάκνεσθαι τελευτήσαντος υἱοῦ φυσικὴν ἔχει τὴν ἀρχὴν τῆς λύπης , καὶ οὐκ ἐφ ἡμῖν .
οὐ γὰρ ἔγωγε συμφέρομαι τοῖς ὑμνοῦσι τὴν ἄγριον καὶ σκληρὰν ἀπάθειαν , ἔξω καὶ τοῦ δυνατοῦ καὶ τοῦ συμφέροντος οὖσαν ·
ἀφαιρήσεται γὰρ ἡμῶν αὕτη τὴν ἐκ τοῦ φιλεῖσθαι καὶ φιλεῖν εὔνοιαν , ἣν παντὸς μᾶλλον διασῴζειν ἀναγκαῖον 0 .
τὸ δὲ πέρα τοῦ μετρίου παρεκφέρεσθαι καὶ συναύξειν τὰ πένθη παρὰ φύσιν εἶναί φημι καὶ ὑπὸ τῆς ἐν ἡμῖν φαύλης γίγνεσθαι δόξης .
διὸ καὶ τοῦτο μὲν ἐατέον ὡς βλαβερὸν καὶ φαῦλον καὶ σπουδαίοις ἀνδράσιν ἥκιστα πρέπον , τὴν δὲ μετριοπάθειαν οὐκ ἀποδοκιμαστέον 0 .
μὴ γὰρ νοσοῖμεν φησὶν ὁ ἀκαδημαϊκὸς Κράντωρ , νοσήσασι δὲ παρείη τις αἴσθησις , εἴ τ οὖν τέμνοιτό τι τῶν ἡμετέρων εἴ τ ἀποσπῷτο .
τὸ γὰρ ἀνώδυνον τοῦτ οὐκ ἄνευ μεγάλων ἐγγίγνεται μισθῶν τῷ ἀνθρώπῳ ·
τεθηριῶσθαι γὰρ εἰκὸς ἐκεῖ μὲν σῶμα τοιοῦτον ἐνταῦθα δὲ ψυχήν 0 1 .
οὔ τ οὖν ἀπαθεῖς ἐπὶ τῶν τοιούτων συμφορῶν ὁ λόγος ἀξιοῖ γίγνεσθαι τοὺς εὖ φρονοῦντας οὔ τε δυσπαθεῖς ·
τὸ μὲν γὰρ ἄτεγκτον καὶ θηριῶδες , τὸ δ ἐκλελυμένον καὶ γυναικοπρεπές 0 1 .
εὐλόγιστος δ ὁ τὸν οἰκεῖον ὅρον ἔχων καὶ δυνάμενος φέρειν δεξιῶς τά τε προσηνῆ καὶ τὰ λυπηρὰ τῶν ἐν τῷ βίῳ συμβαινόντων , καὶ προειληφὼς ὅτι καθάπερ ἐν δημοκρατίᾳ κλῆρός ἐστι τῶν ἀρχῶν καὶ δεῖ λαχόντα μὲν ἄρχειν ἀπολαχόντα δὲ φέρειν ἀνεπαχθῶς τὴν τύχην , οὕτω καὶ τῇ διανομῇ τῶν πραγμάτων ἀνεγκλήτως καὶ πειθηνίως ἕπεσθαι 0 .
τοῦτο γὰρ οἱ μὴ δυνάμενοι ποιεῖν οὐ δὲ τὰς εὐπραγίας ἂν ἐμφρόνως φέρειν δύναιντο καὶ μετρίως .
τῶν μὲν γὰρ καλῶς λεγομένων ἐστὶν ἐν ὑποθήκης μέρει καὶ τοῦτο μη δ εὐτύχημα μηδὲν ὧδ ἔστω μέγα , ὃ σ ἐξεπαρεῖ μεῖζον ἢ χρεὼν φρονεῖν , μη δ ἄν τι συμβῇ δυσχερές , δουλοῦ πάλιν , ἀλλ αὑτὸς αἰεὶ μίμνε , τὴν σαυτοῦ φύσιν σῴζων βεβαίως , ὥστε χρυσὸς ἐν πυρὶ πεπαιδευμένων δ ἐστὶ καὶ σωφρόνων ἀνδρῶν πρὸς τε τὰς δοκούσας εὐτυχίας τὸν αὐτὸν εἶναι , καὶ πρὸς τὰς ἀτυχίας φυλάξαι γενναίως τὸ πρέπον 0 1 .
τῆς γὰρ εὐλογιστίας ἔργον ἐστὶν ἢ φυλάξασθαι τὸ κακὸν ἐπιφερόμενον ἢ διορθώσασθαι γενόμενον ἢ συστεῖλαι πρὸς τὸ βραχύτατον ἢ παρασκευάζειν αὑτῷ τὴν ὑπομονὴν ἄρρενα καὶ γενναίαν .
καὶ γὰρ περὶ τ ἀγαθὸν ἡ φρόνησις πραγματεύεται τετραχῶς , ἢ κτωμένη τ ἀγαθὰ ἢ φυλάττουσα ἢ αὔξουσα ἢ χρωμένη δεξιῶς οὗτοι τῆς φρονήσεως καὶ τῶν ἄλλων ἀρετῶν εἰσι κανόνες , οἷς πρὸς ἀμφότερα χρηστέον .
οὐκ ἔστιν γὰρ ὅστις πάντ ἀνὴρ εὐδαιμονεῖ καὶ νὴ Δία ·
τό τοι χρεὼν οὐκ ἔστι μὴ χρεὼν ποιεῖν ὥσπερ γὰρ ἐν φυτοῖς ποτὲ μὲν πολυκαρπίαι γίγνονται ποτὲ δ ἀκαρπίαι , καὶ ἐν ζῴοις ποτὲ μὲν πολυγονίαι ποτὲ δὲ καὶ ἀγονίαι , καὶ ἐν θαλάττῃ εὐδίαι τε καὶ χειμῶνες , οὕτω καὶ ἐν βίῳ πολλαὶ καὶ ποικίλαι περιστάσεις γιγνόμεναι πρὸς τὰς ἐναντίας περιάγουσι τοὺς ἀνθρώπους τύχας 0 1 2 .
εἰς ἃς διαβλέψας ἄν τις οὐκ ἀπεικότως εἴποι οὐκ ἐπὶ πᾶσίν σ ἐφύτευσ ἀγαθοῖς , Ἀγάμεμνον , Ἀτρεύς .
κ ἂν μὴ σὺ θέλῃς , τὰ θεῶν οὕτω βουλόμεν ἔσται καὶ τὸ ὑπὸ Μενάνδρου ῥηθὲν εἰ γὰρ ἐγένου σύ , τρόφιμε , τῶν πάντων μόνος , ὅτ ἔτικτεν ἡ μήτηρ σ , ἐφ ᾧ τε διατελεῖν πράσσων ἃ βούλει καὶ διευτυχῶν ἀεί , καὶ τοῦτο τῶν θεῶν τις ὡμολόγησέ σοι , ὀρθῶς ἀγανακτεῖς ·
ἔστι γάρ σ ἐψευσμένος , ἄτοπόν τε πεποίηκ εἰ δ ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς νόμοις ἐφ οἷσπερ ἡμεῖς ἔσπασας τὸν ἀέρα τὸν κοινόν , ἵνα σοι καὶ τραγικώτερον λαλῶ , οἰστέον ἄμεινον ταῦτα καὶ λογιστέον 0 .
τὸ δὲ κεφάλαιον τῶν λόγων , ἄνθρωπος εἶ , οὗ μεταβολὴν θᾶττον πρὸς ὕψος καὶ πάλιν ταπεινότητα ζῷον οὐδὲν λαμβάνει .
καὶ μάλα δικαίως 0 ·
ἀσθενέστατον γὰρ ὂν φύσει μεγίστοις οἰκονομεῖται πράγμασιν , ὅταν πέσῃ δέ , πλεῖστα συντρίβει καλά .
σὺ δ οὔ θ ὑπερβάλλοντα τρόφιμ ἀπώλεσας ἀγαθά , τὰ νυνὶ τ ἐστὶ μέτριά σοι κακά .
ὥστ ἀνὰ μέσον που καὶ τὸ λοιπὸν ὂν φέρε .
ἀλλ ὅμως τοιούτων ὄντων τῶν πραγμάτων ἔνιοι διὰ τὴν ἀφροσύνην οὕτως εἰσὶν ἀβέλτεροι καὶ κεναυχεῖς , ὥστε μικρὸν ἐπαρθέντες ἢ διὰ χρημάτων περιουσίαν ἄφθονον ἢ διὰ μέγεθος ἀρχῆς ἢ διά τινας προεδρίας πολιτικὰς ἢ διὰ τιμὰς καὶ δόξας ἐπαπειλεῖν τοῖς ἥττοσι καὶ ἐξυβρίζειν , οὐκ ἐνθυμούμενοι τὸ τῆς ·
τύχης ἄστατον καὶ ἀβέβαιον , οὐ δ ὅτι ῥᾳδίως τὰ ὑψηλὰ γίγνεται ταπεινὰ καὶ τὰ χθαμαλὰ πάλιν ὑψοῦται ταῖς ὀξυρρόποις μεθιστάμενα τῆς τύχης μεταβολαῖς 0 .
ζητεῖν οὖν ἐν ἀβεβαίοις βέβαιόν τι λογιζομένων ἐστὶ περὶ τῶν πραγμάτων οὐκ ὀρθῶς τροχοῦ γὰρ περιστείχοντος ἄλλοθ ἡτέρα ἁψὶς ὕπερθε γίγνετ ἄλλοθ ἡτέρα 0 .
κράτιστον δὴ πρὸς ἀλυπίαν φάρμακον ὁ λόγος καὶ ἡ διὰ τούτου παρασκευὴ πρὸς πάσας τοῦ βίου τὰς μεταβολάς 0 .
χρὴ γὰρ οὐ μόνον ἑαυτὸν εἰδέναι θνητὸν ὄντα τὴν φύσιν , ἀλλὰ καὶ ὅτι θνητῷ σύγκληρός ἐστι βίῳ καὶ πράγμασι ῥᾳδίως μεθισταμένοις πρὸς τ οὐναντίον .
ἀνθρώπων γὰρ ὄντως θνητὰ μὲν καὶ ἐφήμερα τὰ σώματα , θνηταὶ δὲ τύχαι καὶ πάθη καὶ πάνθ ἁπλῶς 0 1 ;
τὰ κατὰ τὸν βίον , ἅπερ οὐκ ἔστι φυγεῖν βροτὸν οὐ δ ὑπαλύξαι τὸ παράπαν ἀλλὰ Ταρτάρου πυθμὴν πιέζει σ ἀφανοῦς σφυρηλάτοις ἀνάγκαις ὥς φησι Πίνδαρος .
ὅθεν ὀρθῶς ὁ Φαληρεὺς Δημήτριος εἰπόντος Εὐριπίδου ὁ δ ὄλβος οὐ βέβαιος ἀλλ ἐφήμερος καὶ ὅτι μίκρ ἄττα τὰ σφάλλοντα , καὶ μί ἡμέρα τὰ μὲν καθεῖλεν ὑψόθεν , τὰ δ ἦρ ἄνω τὰ μὲν ἄλλα καλῶς ἔφη λέγειν αὐτόν , βέλτιον δ ἄν ἔχου ἦν , εἰ μὴ μίαν ἡμέραν ἀλλὰ στιγμὴν εἶπε χρόνου κύκλος γὰρ αὑτὸς καρπίμοις τε γῆς φυτοῖς γένει βροτῶν τε 0 1 .
τοῖς μὲν αὔξεται βίος , τῶν δὲ φθίνει τε κ ἀκθερίζεται πάλιν .
ὁ δὲ Πίνδαρος ἐν ἄλλοις τί δέ τις 0 ;
τί δ οὔ τις 0 ;
σκιᾶς ὄναρ ἄνθρωπος ἐμφαντικῶς σφόδρα καὶ φιλοτέχνως ὑπερβολῇ χρησάμενος τὸν τῶν ἀνθρώπων βίον ἐδήλωσε .
τί γὰρ σκιᾶς ἀσθενέστερον 0 ;
τὸ δὲ ταύτης ὄναρ οὐ δ ἂν ἐκφράσαι τις ἕτερος δυνηθείη σαφῶς .
τούτοις δ ἑπόμενος καὶ ὁ Κράντωρ παραμυθούμενος ἐπὶ τῇ τῶν τέκνων τελευτῇ τὸν Ἱπποκλέα φησὶ ταῦτα γὰρ πᾶσα αὕτη ἡ ἀρχαία φιλοσοφία λέγει τε καὶ παρακελεύεται .
ὧν εἰ δή τι ἄλλο μὴ ἀποδεχόμεθα , τό γε πολλαχῆ εἶναι ἐργώδη καὶ δύσκολον τὸν βίον ἄγαν ἀληθές 0 .
καὶ γὰρ εἰ μὴ φύσει τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον , ὑπὸ γ ἡμῶν εἰς τοῦτ ἀφῖκται διαφθορᾶς .
ἥ τ ἄδηλος αὕτη τύχη πόρρωθεν ἡμῖν καὶ ἔτ ἀπ ἀρχῆς ἠκολούθηκεν οὐ δ ἐφ ἑνὶ ὑγιεῖ , φυομένοις τε μίγνυταί τις ἐν πᾶσι κακοῦ μοῖρα ·
τὰ γάρ τοι σπέρματα εὐθὺς θνητὰ ὄντα ταύτης κοινωνεῖ τῆς αἰτίας , ἐξ ἧς ἀφυΐα μὲν ψυχῆς , νόσοι δὲ καὶ κήδεα καὶ μοῖρα θνητῶν ἐκεῖθεν ἡμῖν ἕρπει 0 .
τοῦ δὴ χάριν ἐτραπόμεθα δεῦρο ;
ἵν εἰδείημεν ὅτι καινὸν ἀτυχεῖν οὐδὲν ἀνθρώπῳ ἀλλὰ πάντες τ αὐτὸ πεπόνθαμεν 0 .
ἄσκοπος γὰρ ἡ τύχη φησὶν ὁ Θεόφραστος καὶ δεινὴ παρελέσθαι τὰ προπεπονημένα καὶ μεταρρῖψαι τὴν δοκοῦσαν εὐημερίαν , οὐδένα καιρὸν ἔχουσα τακτόν ταῦτα δὲ καὶ ἄλλα τοιαῦτα καὶ καθ ἑαυτὸν ἑκάστῳ λογίσασθαι ῥᾴδιον , καὶ ἄλλων ἀκοῦσαι παλαιῶν καὶ σοφῶν ἀνδρῶν 0 ·
ὧν πρῶτος μέν ἐστιν ὁ θεῖος Ὅμηρος , εἰπών οὐδὲν ἀκιδνότερον γαῖα τρέφει ἀνθρώποιο .
οὐ μὲν γάρ ποτέ φησι κακὸν πείσεσθαι ὀπίσσω , ὄφρ ἀρετὴν παρέχωσι θεοὶ καὶ γούνατ ὀρώρῃ ἀλλ ὅτε δὴ καὶ λυγρὰ θεοὶ μάκαρες τελέσωσι , καὶ τὰ φέρει ἀεκαζόμενος τετληότι θυμῷ καὶ τοῖος γὰρ νόος ἐστὶν ἐπιχθονίων ἀνθρώπων , οἷον ἐπ ἦμαρ ἄγῃσι πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε καὶ ἐν ἄλλοις Τυδεΐδη μεγάθυμε , τίη γενεὴν ἐρεείνεις ;
οἵη περ φύλλων γενεή , τοίη δὲ καὶ ἀνδρῶν 0 1 .
φύλλα τὰ μὲν τ ἄνεμος χαμάδις χέει , ἄλλα δέ θ ὕλη τηλεθόωσα φύει , ἔαρος δ ἐπιγίγνεται ὥρη ὣς ἀνδρῶν γενεὴ ἡ μὲν φύει ἡ δ ἀπολήγει ταύτῃ δ ὅτι καλῶς ἐχρήσατο τῇ εἰκόνι τοῦ ἀνθρωπείου βίου δῆλον ἐξ ὧν ἐν ἄλλῳ τόπῳ φησὶν οὕτω βροτῶν ἕνεκα πτολεμίζω δειλῶν , οἳ φύλλοισιν ἐοικότες , ἄλλοτε μέν τε ζαφλεγέες τελέθουσιν ἀρούρης καρπὸν ἔδοντες 0 ·
, ἄλλοτε δὲ φθινύθουσιν ἀκήριοι , οὐδέ τις ἀλκὴ Σιμωνίδης δ ὁ τῶν μελῶν ποιητής , Παυσανίου τοῦ βασιλέως τῶν Λακεδαιμονίων μεγαλαυχουμένου συνεχῶς ἐπὶ ταῖς αὑτοῦ πράξεσι καὶ κελεύοντος ἀπαγγεῖλαί τι αὐτῷ σοφὸν μετὰ χλευασμοῦ , συνεὶς αὐτοῦ τὴν ὑπερηφανίαν συνεβούλευε μεμνῆσθαι ὅτι ἄνθρωπός ἐστι ·
φίλιππος δ ὁ τῶν Μακεδόνων βασιλεὺς τριῶν αὐτῷ προσαγγελθέντων εὐτυχημάτων ὑφ καιρόν , πρώτου μὲν ὅτι τεθρίππῳ νενίκηκεν Ὀλύμπια , δευτέρου δ ὅτι Παρμενίων ὁ στρατηγὸς μάχῃ Δαρδανεῖς ἐνίκησε , τρίτου δ ὅτι ἄρρεν αὐτῷ παιδίον ἐκύησεν Ὀλυμπιάς , ἀνατείνας εἰς τὸν οὐρανὸν τὰς χεῖρας ὦ δαῖμον εἶπε , μέτριόν τι τούτοις ἀντίθες ἐλάττωμα , εἰδὼς ὅτι τοῖς μεγάλοις εὐτυχήμασι φθονεῖν πέφυκεν ἡ τύχη .
θηραμένης δ ὁ γενόμενος Ἀθήνησι τῶν τριάκοντα τυράννων , συμπεσούσης τῆς οἰκίας ἐν μετὰ πλειόνων ἐδείπνει , μόνος σωθεὶς καὶ πρὸς πάντων εὐδαιμονιζόμενος , ἀναφωνήσας μεγάλῃ τῇ φωνῇ ὦ τύχη εἶπεν , εἰς τίνα με καιρὸν ἄρα φυλάττεις ;
μετ οὐ πολὺν δὲ χρόνον καταστρεβλωθεὶς ὑπὸ τῶν συντυράννων ἐτελεύτησεν .
ὑπερφυῶς δὲ φαίνεται περὶ τὴν παραμυθίαν ὁ ποιητὴς εὐδοκιμεῖν , ποιήσας τὸν Ἀχιλλέα λέγοντα πρὸς τὸν Πρίαμον ἥκοντα ἐπὶ λύτρα τοῦ Ἕκτορος ταυτί ἀλλ ἄγε δὴ κατ ἄρ ἕζευ ἐπὶ θρόνου , ἄλγεα δ ἔμπης ἐν θυμῷ κατακεῖσθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ οὐ γάρ τις πρῆξις πέλεται κρυεροῖο γόοιο .
ὣς γὰρ ἐπεκλώσαντο θεοὶ δειλοῖσι βροτοῖσι , ζώειν ἀχνυμένοις ·
αὐτοὶ δὲ τ ἀκηδέες εἰσί .
δοιοὶ γάρ τε πίθοι κατακείαται ἐν Διὸς οὔδει δώρων οἷα δίδωσι , κακῶν , ἕτερος δὲ ἐάων 0 .
ᾧ μὲν κ ἀμμίξας δώῃ Ζεὺς τερπικέραυνος , ἄλλοτε μέν τε κακῷ ὅ γε κύρεται ἄλλοτε δ ἐσθλῷ ·
ᾧ δέ κε τῶν λυγρῶν δώῃ , λωβητὸν ἔθηκε καὶ ἑ κακὴ βούβρωστις ἐπὶ χθόνα δῖαν ἐλαύνει , φοιτᾷ δ οὔ τε θεοῖσι τετιμένος οὔ τε βροτοῖσιν .
ὁ δὲ μετὰ τοῦτον καὶ τῇ δόξῃ καὶ τῷ χρόνῳ , καίτοι τῶν Μουσῶν ἀναγορεύων ἑαυτὸν μαθητὴν Ἡσίοδος , καὶ οὗτος ἐν πίθῳ καθείρξας τὰ κακά , τὴν Πανδώραν ἀνοίξασαν ἀποφαίνει σκεδάσαι τὸ πλῆθος ἐπὶ πᾶσαν γῆν καὶ θάλατταν , λέγων ὧδε ἀλλὰ γυνὴ χείρεσσι πίθου μέγα πῶμ ἀφελοῦσα ἐσκέδασ ἀνθρώποισι δὲ μήσατο κήδεα λυγρά .
μούνη δ αὐτόθι Ἐλπὶς ἐν ἀρρήκτοισι δόμοισιν ἔνδον ἔμεινε πίθου ὑπὸ χείλεσιν , οὐ δὲ θύραζε ἐξέπτη ·
πρόσθεν γὰρ ἐπέλλαβε πῶμα πίθοιο .
ἄλλα δὲ μυρία λυγρὰ κατ ἀνθρώπους ἀλάληται .
πλείη μὲν γὰρ γαῖα κακῶν , πλείη 0 ;
δὲ θάλασσα .
νοῦσοι δ ἀνθρώποισιν ἐφ ἡμέρῃ αἱ δ ἐπὶ νυκτὶ αὐτόματοι φοιτῶσι , κακὰ θνητοῖσι φέρουσαι σιγῇ , ἐπεὶ φωνὴν ἐξείλετο μητίετα Ζεύς 0 .
ἀπηρτημένως δὲ τούτοις ὁ κωμικὸς ἐπὶ τῶν δυσπαθούντων ἐπὶ ταῖς τοιαύταις συμφοραῖς ταυτὶ λέγει εἰ τὰ δάκρυ ἡμῖν τῶν κακῶν ἦν φάρμακον , ἀεὶ θ ὁ κλαύσας τοῦ πονεῖν ἐπαύετο , ἠλλαττόμεσθ ἂν δάκρυα , δόντες χρυσίον .
νῦν δ οὐ προσέχει τὰ πράγματ οὐ δ ἀποβλέπει εἰς ταῦτα , δέσποτ , ἀλλὰ τὴν αὐτὴν ὁδόν , ἐάν τε κλάῃς ἄν τε μή , πορεύεται 0 .
τί οὖν ποιεῖς πλέον ;
ἡ λύπη δ ἔχει ὥσπερ τὰ δένδρα τοῦτο καρπὸν τὸ δάκρυον 0 .
ὁ δὲ παραμυθούμενος τὴν Δανάην δυσπενθοῦσαν Δίκτυς φησὶ δοκεῖς τὸν ᾍδην σῶν τι φροντίζειν γόων καὶ παῖδ ἀνήσειν τὸν σόν , εἰ θέλοις στένειν ;
βλέπουσα δ εἰς τὰ τῶν πέλας κακὰ ῥᾴων γένοι ἄν , εἰ λογίζεσθαι θέλοις ὅσοι τε δεσμοῖς ἐμμεμόχλευνται βροτῶν , ὅσοι τε γηράσκουσιν ὀρφανοί τέκνων , τοὺς τ ἐκ μέγιστον ὀλβίας τυραννίδος τὸ μηδὲν ὄντας , ταῦτά σε σκοπεῖν χρεών 0 .
κελεύει γὰρ αὐτὴν ἐνθυμεῖσθαι τὰ τῶν ἴσα καὶ μείζω δυστυχούντων , ὡς ἐσομένην ἐλαφροτέραν .
ἐνταῦθα γὰρ ἄν τις ἑλκύσειε καὶ τὴν τοῦ Σωκράτους φωνήν , τὴν οἰομένην , εἰ συνεισενέγκαιμεν εἰς τὸ κοινὸν τὰς ἀτυχίας , ὥστε διελέσθαι τὸ ἴσον ἕκαστον , ἀσμένως ἂν τοὺς πλείους τὰς αὑτῶν λαβόντας ἀπελθεῖν .
ἐχρήσατο δὲ τῇ τοιαύτῃ ἀγωγῇ καὶ Ἀντίμαχος ὁ ποιητής .
ἀποθανούσης γὰρ τῆς γυναικὸς αὐτῷ Λύδης , πρὸς ἣν φιλοστόργως εἶχε , παραμύθιον τῆς λύπης αὑτῷ ἐποίησε τὴν ἐλεγείαν τὴν καλουμένην Λύδην , ἐξαριθμησάμενος τὰς ἡρωικὰς συμφοράς , τοῖς ἀλλοτρίοις κακοῖς ἐλάττω τὴν ἑαυτοῦ ποιῶν λύπην .
ὥστε καταφανὲς εἶναι ὅτι ὁ παραμυθούμενος τὸν λελυπημένον καὶ δεικνύων κοινὸν καὶ πολλῶν τὸ συμβεβηκὸς καὶ τῶν καὶ ἑτέροις συμβεβηκότων ἔλαττον τὴν δόξαν τοῦ λελυπημένου μεθίστησι καὶ τοιαύτην τινὰ ποιεῖ πίστιν αὐτῷ , ὅτι ἔλαττον ἢ ἡλίκον ᾤετο τὸ συμβεβηκός ἐστιν 0 .
ὁ δ Αἰσχύλος καλῶς ἔοικεν ἐπιπλήττειν τοῖς νομίζουσι τὸν θάνατον εἶναι κακόν , λέγων ὧδε ὡς οὐ δικαίως θάνατον ἔχθουσιν βροτοί , ὅσπερ μέγιστον ῥῦμα τῶν πολλῶν κακῶν τοῦτον γὰρ ἀπεμιμήσατο καὶ ὁ εἰπών ὦ θάνατε παιὰν ἰατρὸς μόλοις λιμὴν γὰρ ὄντως Ἀίδας ἀν αἶαν 0 .
μέγα γάρ ἐστι τὸ μετὰ πείσματος τεθαρρηκότος εἰπεῖν τίς δ ἐστὶ δοῦλος τοῦ θανεῖν ἄφροντις ὤν ;
καὶ ᾍδην δ ἔχων βοηθὸν οὐ τρέμω σκιάς τί γὰρ τὸ χαλεπόν ἐστι καὶ τὸ δυσανιῶν καὶ ἐν τῷ τεθνάναι ;
τὰ γὰρ τοῦ θανάτου μήποτε καὶ λίαν ἡμῖν ὄντα συνήθη καὶ συμφυᾶ πάλιν οὐκ οἶδ ὅπως δυσαλγῆ δοκεῖ εἶναι .
τί γὰρ θαυμαστὸν εἰ τὸ τμητὸν τέτμηται , εἰ τὸ τηκτὸν τέτηκται , εἰ τὸ καυστὸν κέκαυται , εἰ τὸ φθαρτὸν ἔφθαρται 0 ;
πότε γὰρ ἐν ἡμῖν αὐτοῖς ἔστιν ἢ οὐκ ἔστιν ὁ θάνατος ;
καί , φησιν Ἡράκλειτος , τ αὐτὸ γ ἔνι ζῶν καὶ τεθνηκὸς καὶ τὸ ἐγρηγορὸς καὶ τὸ καθεῦδον καὶ νέον καὶ γηραιὸν τάδε γὰρ μεταπεσόντα ἐκεῖνά ἐστι , κ ἀκεῖνα πάλιν μεταπεσόντα ταῦτα 0 .
ὡς γὰρ ἐκ τοῦ αὐτοῦ πηλοῦ δύναταί τις πλάττων ζῷα συγχεῖν καὶ πάλιν πλάττειν καὶ συγχεῖν καὶ τοῦθ ἓν παρ ἓν ποιεῖν ἀδιαλείπτως , οὕτω καὶ ἡ φύσις ἐκ τῆς αὐτῆς ὕλης πάλαι μὲν τοὺς προγόνους ἡμῶν ἀνέσχεν , εἶτα συνεχεῖς αὐτοῖς ἐγέννησε τοὺς πατέρας , εἶθ ἡμᾶς , εἶτ ἄλλους ἐπ ἄλλοις ἀνακυκλήσει .
καὶ ὁ τῆς γενέσεως ποταμὸς οὕτως ἐνδελεχῶς ῥέων οὔποτε στήσεται , καὶ πάλιν ὁ ἐξ ἐναντίας αὐτῷ ὁ τῆς φθορᾶς εἴ τ Ἀχέρων εἴ τε Κωκυτὸς καλούμενος ὑπὸ τῶν ποιητῶν , ἡ πρώτη οὖν αἰτία ἡ δείξασα ἡμῖν τὸ τοῦ ἡλίου φῶς , ἡ αὐτὴ καὶ τὸν ζοφερὸν ᾍδην ἄγει 0 1 2 .
καὶ μήποτε τοῦδ εἰκὼν ᾖ ὁ περὶ ἡμᾶς ἀήρ , ἓν παρ ἓν ἡμέραν καὶ νύκτα ποιῶν , ἐπαγωγοὺς ζωῆς τε καὶ θανάτου καὶ ὕπνου καὶ ἐγρηγόρσεως .
διὸ καὶ μοιρίδιον χρέος εἶναι λέγεται τὸ ζῆν , ὡς ἀποδοθησόμενον ὃ ἐδανείσαντο ἡμῶν οἱ προπάτορες .
ὃ δὴ καὶ εὐκόλως καταβλητέον καὶ ἀστενάκτως , ὅταν ὁ δανείσας ἀπαιτῇ ·
εὐγνωμονέστατοι γὰρ ἂν οὕτω φανείημεν .
οἶμαι δὲ καὶ τὴν φύσιν ὁρῶσαν τὸ τ ἄτακτον καὶ βραχυχρόνιον τοῦ βίου ἄδηλον ποιῆσαι τὴν τοῦ θανάτου προθεσμίαν τοῦτο γὰρ ἦν ἄμεινον .
εἰ γὰρ προῄδειμεν , κ ἂν προεξετήκοντό τινες ταῖς λύπαις καὶ πρὶν ἀποθανεῖν ἐτεθνήκεσαν .
ὅρα δὲ καὶ τοῦ βίου τὸ ὀδυνηρὸν καὶ τὸ πολλαῖς φροντίσιν ἐπηντλημένον , ἃς εἰ βουλοίμεθα καταριθμεῖσθαι , λίαν ἂν αὐτοῦ καταγνοίημεν , ἐπαληθεύσαιμεν δὲ καὶ τὴν παρ ἐνίοις κρατοῦσαν δόξαν ὡς ἄρα κρεῖττόν ἐστι τὸ τεθνάναι τοῦ ζῆν .
ὁ γοῦν Σιμωνίδης ἀνθρώπων φησὶν ὀλίγον μὲν κάρτος , ἄπρακτοι δὲ μεληδόνες , αἰῶνι δὲ παύρῳ πόνος ἀμφὶ πόνῳ 0 1 .
ὁ δ ἄφυκτος ὁμῶς ἐπικρέμαται θάνατος ·
κείνου γὰρ ἴσον λάχον μέρος οἳ τ ἀγαθοὶ ὅστις τε κακός 0 1 .
πίνδαρος δὲ ἓν παρ ἐσθλὸν σύνδυο πήματα δαίονται βροτοῖς .
ἀθάνατοι 0 .
τὰ μὲν ὦν οὐ δύνανται νήπιοι κόσμῳ φέρειν Σοφοκλῆς δέ σὺ δ ἄνδρα θνητὸν εἰ κατέφθιτο στένεις , εἰδὼς τὸ μέλλον οὐδὲν εἰ κέρδος φέρει 0 ;
Εὐριπίδης δὲ τὰ θνητὰ πράγματ οἶδας ἣν ἔχει φύσιν ;
δοκῶ μὲν οὔ πόθεν γάρ ;
βροτοῖς ἅπασι κατθανεῖν ὀφείλεται , κ οὐκ ἔστιν αὐτῶν ὅστις ἐξεπίσταται τὴν αὔριον μέλλουσαν εἰ βιώσεται .
τὸ τῆς τύχης γὰρ ἀφανὲς οἷ προβήσεται .
τοιούτου δὴ τοῦ βίου τῶν ἀνθρώπων ὄντος οἷον οὗτοί φασι , πῶς οὐκ εὐδαιμονίζειν μᾶλλον προσήκει τοὺς ἀπολυθέντας τῆς ἐν αὐτῷ λατρείας ἢ κατοικτίρειν τε καὶ θρηνεῖν , ὅπερ οἱ πολλοὶ δρῶσι δι ἀμαθίαν 0 ;
ὁ δὲ Σωκράτης παραπλήσιον ἔλεγεν εἶναι τὸν θάνατον ἤτοι τῷ βαθυτάτῳ ὕπνῳ ἢ ἀποδημίᾳ μακρᾷ καὶ πολυχρονίῳ ἢ τρίτον φθορᾷ τινι καὶ ἀφανισμῷ τοῦ τε σώματος καὶ τῆς ψυχῆς , κατ οὐδὲν δὲ τούτων κακὸν εἶναι .
καὶ καθ ἕκαστον ἐπεπορεύετο , καὶ πρῶτον τῷ πρώτῳ 0 .
εἰ γὰρ δὴ ὕπνος τίς ἐστιν ὁ θάνατος καὶ περὶ τοὺς καθεύδοντας μηδέν ἐστι κακόν , δῆλον ὡς οὐ δὲ περὶ τοὺς τετελευτηκότας εἴη ἄν τι κακόν 0 .
ἀλλὰ μὴν γ ὅτι ἥδιστός ἐστιν ὁ βαθύτατος τί δεῖ καὶ λέγειν ;
αὐτὸ γὰρ τὸ πρᾶγμα φανερόν ἐστι πᾶσιν ἀνθρώποις , μαρτυρεῖ δὲ καὶ Ὅμηρος ἐπ αὐτοῦ λέγων νήγρετος ἥδιστός , θανάτῳ ἄγχιστα ἐοικώς ἀλλαχοῦ δὲ καὶ ταῦτα λέγει ἔνθ Ὕπνῳ ξύμβλητο , κασιγνήτῳ Θανάτοιο καὶ Ὕπνῳ καὶ Θανάτῳ διδυμάοσιν , ὄψει τὴν ὁμοιότητα αὐτῶν δηλῶν τὰ γὰρ δίδυμα τὴν ὁμοιότητα μάλιστα παρεμφαίνει .
πάλιν τὲ πού φησι τὸν θάνατον εἶναι χάλκεον ὕπνον , τὴν ἀναισθησίαν ἡμῶν αἰνιττόμενος .
οὐκ ἀμούσως δ ἔδοξεν ἀποφήνασθαι οὐ δ ὁ εἰπὼν τὸν ὕπνον τὰ μικρὰ τοῦ θανάτου μυστήρια ·
προμύησις γὰρ ὄντως ἐστὶ τοῦ θανάτου ὁ ὕπνος .
πάνυ δὲ σοφῶς καὶ ὁ κυνικὸς Διογένης κατενεχθεὶς εἰς ὕπνον καὶ μέλλων ἐκλείπειν τὸν βίον , διεγείραντος αὐτὸν τοῦ ἰατροῦ καὶ πυθομένου μή τι περὶ αὐτὸν εἴη χαλεπόν , οὐδέν ἔφη ·
ὁ γὰρ ἀδελφὸς 0 ;
τὸν , ἀδελφὸν προλαμβάνει εἴ γε μὴν ἀποδημίᾳ προσέοικεν ὁ θάνατος , οὐ δ οὕτως ἐστὶ κακόν μήποτε δὲ καὶ τ οὐναντίον ἀγαθόν 0 .
τὸ γὰρ ἀδούλωτον τῇ σαρκὶ καὶ τοῖς ταύτης πάθεσι διάγειν , ὑφ ὧν κατασπώμενος ὁ νοῦς τῆς θνητῆς ἀναπίμπλαται φλυαρίας , εὔδαιμόν τι καὶ μακάριον 0 .
μυρίας μὲν γὰρ ἡμῖν φησὶν ὁ Πλάτων ἀσχολίας παρέχει τὸ σῶμα διὰ τὴν ἀναγκαίαν τροφὴν ἔτι δ ἐάν τινες νόσοι προσπέσωσιν , ἐμποδίζουσιν ἡμῖν τὴν τοῦ ὄντος θήραν , ἐρώτων δὲ καὶ ἐπιθυμιῶν καὶ φόβων καὶ εἰδώλων παντοδαπῶν καὶ φλυαρίας ἐμπίπλησιν ἡμᾶς , ὥστε τὸ λεγόμενον ὡς ἀληθῶς τῷ ὄντι ὑπ αὐτοῦ οὐ δὲ φρονῆσαι ἡμῖν ἐγγίγνεται οὐδέποτ οὐδέν .
καὶ γὰρ πολέμους καὶ στάσεις καὶ μάχας οὐδὲν ἄλλο παρέχει ἢ τὸ σῶμα καὶ αἱ τούτου ἐπιθυμίαι ·
διὰ γὰρ τὴν τῶν χρημάτων κτῆσιν πάντες οἱ πόλεμοι γίγνονται ·
τὰ δὲ χρήματα ἀναγκαζόμεθα κτᾶσθαι διὰ τὸ σῶμα , δουλεύοντες τῇ τούτου θεραπείᾳ ·
καὶ ἐκ τούτου ἀσχολίαν ἄγομεν φιλοσοφίας πέρι διὰ ταῦτα πάντα .
τὸ δ ἔσχατον πάντων , ὅτι ἐάν τις ἡμῖν καὶ σχολὴ γένηται ἀπ αὐτοῦ καὶ τραπώμεθα πρὸς τὸ σκοπεῖν τι , ἐν ταῖς ζητήσεσι πανταχοῦ παραπῖπτον θόρυβον παρέχει καὶ ταραχὴν καὶ ἐκπλήττει , ὥστε μὴ δύνασθαι ὑπ αὐτοῦ καθορᾶν τ ἀληθές , ἀλλὰ τῷ ὄντι ἡμῖν δέδεικται ὅτι εἰ μέλλομέν ποτε καθαρῶς τι εἴσεσθαι , ἀπαλλακτέον αὐτοῦ καὶ αὐτῇ τῇ ψυχῇ θεατέον αὐτὰ τὰ πράγματα ·
καὶ τότε , ὡς ἔοικεν , ἡμῖν ἔσται οὗ ἐπιθυμοῦμεν καὶ οὗ φαμεν ἐρᾶν  ἔστι δὲ φρόνησις  , ἐπειδὰν τελευτήσωμεν , ὡς ὁ λόγος σημαίνει , ζῶσι δ οὔ .
εἰ γὰρ μὴ οἷόν τε μετὰ τοῦ σώματος μηδὲν καθαρῶς γνῶναι , δυοῖν θάτερον , ἢ οὐδαμοῦ ἔστι κτήσασθαι τὸ εἰδέναι ἢ τελευτήσασι τότε γὰρ αὐτὴ καθ αὑτὴν ἔσται ἡ ψυχὴ χωρὶς τοῦ σώματος , πρότερον δ οὔ 0 1 .
καὶ ἐν ᾧ ἂν ζῶμεν , οὕτως , ὡς ἔοικεν , ἐγγυτάτω ἐσόμεθα τοῦ εἰδέναι , ἐὰν ὅτι μάλιστα μηδὲν ὁμιλῶμεν τῷ σώματι μη δὲ κοινωνῶμεν , ὅτι μὴ πᾶσα ἀνάγκη , μη δὲ ἀναπιμπλώμεθα τῆς τούτου φύσεως , ἀλλὰ καθαρεύωμεν ἀπ αὐτοῦ , ἕως ἂν ὁ θεὸς αὐτὸς ἀπολύσῃ ἡμᾶς 0 .
καὶ οὕτω μὲν ἀπαλλαττόμενοι τῆς τοῦ σώματος ἀφροσύνης , ὡς τὸ εἰκός , μετὰ τοιούτων ἐσόμεθα , δι ἡμῶν αὐτῶν πᾶν τὸ εἰλικρινὲς ὁρῶντες 0 ·
τοῦτο δ ἐστὶ τὸ ἀληθές .
μὴ καθαρῷ γὰρ καθαροῦ ἐφάπτεσθαι μὴ οὐ θεμιτὸν ᾖ .
ὥστ εἰ καὶ προσέοικε μετάγειν εἰς ἕτερον τόπον ὁ θάνατος , οὐκ ἔστι κακόν ·
μήποτε γὰρ καὶ τῶν ἀγαθῶν ἀναφαίνηται , καθάπερ ἀπέδειξεν ὁ Πλάτων .
διὸ καὶ πάνυ δαιμονίως ὁ Σωκράτης πρὸς τοὺς δικαστὰς τοιαῦτ ἔφη τὸ γὰρ δεδιέναι , ὦ ἄνδρες , τὸν θάνατον οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἢ δοκεῖν σοφὸν εἶναι μὴ ὄντα ·
δοκεῖν γὰρ εἰδέναι ἐστὶν ἃ οὐκ οἶδεν .
οἶδε μὲν γὰρ οὐδεὶς ;
τὸν θάνατον οὐ δ εἰ τυγχάνει τῷ ἀνθρώπῳ μέγιστον πάντων ὄν τῶν ἀγαθῶν , δεδίασι δ ὡς εὖ εἰδότες ὅτι μέγιστον τῶν κακῶν ἐστιν .
οὐκ ἀπᾴδειν δ ἔοικε τούτων οὐ δ ὁ εἰπών μηδεὶς φοβείσθω θάνατον ἀπόλυσιν πόνων , ἀλλὰ καὶ κακῶν τῶν μεγίστων .
λέγεται δὲ τούτοις μαρτυρεῖν καὶ τὸ θεῖον .
πολλοὺς γὰρ παρειλήφαμεν δι εὐσέβειαν παρὰ θεῶν ταύτης τυχόντας τῆς δωρεᾶς .
ὧν τοὺς μὲν ἄλλους φειδόμενος τῆς συμμετρίας τοῦ συγγράμματος παραλείψω μνησθήσομαι δὲ τῶν ὄντων ἐμφανεστάτων καὶ πᾶσι διὰ στόματος .
πρῶτα δή σοι τὰ περὶ Κλέοβιν καὶ Βίτωνα τοὺς Ἀργείους νεανίσκους διηγήσομαι .
φασὶ γὰρ τῆς μητρὸς αὐτῶν ἱερείας οὔσης τῆς Ἥρας ἐπειδὴ τῆς εἰς τὸν νεὼν ἀναβάσεως ἧκεν καιρός , τῶν ἑλκόντων τὴν ἀπήνην ὀρέων ὑστερησάντων καὶ τῆς ὥρας ἐπειγούσης , τούτους ·
ὑποδύντας ὑπὸ τὴν ἀπήνην ἀγαγεῖν εἰς τὸ ἱερὸν τὴν μητέρα , τὴν δ ὑπερησθεῖσαν τῇ τῶν υἱῶν εὐσεβείᾳ κατεύξασθαι τὸ κράτιστον αὐτοῖς 0 ;
παρὰ τῆς θεοῦ δοθῆναι τῶν ἐν ἀνθρώποις , τοὺς δὲ κατακοιμηθέντας μηκέτ ἀναστῆναι , τῆς θεοῦ τὸν θάνατον αὐτοῖς τῆς εὐσεβείας ἀμοιβὴν δωρησαμένης .
καὶ περὶ Ἀγαμήδους δὲ καὶ Τροφωνίου φησὶ Πίνδαρος τὸν νεὼν τὸν ἐν Δελφοῖς οἰκοδομήσαντας αἰτεῖν παρὰ τοῦ Ἀπόλλωνος μισθόν , τὸν δ αὐτοῖς ἐπαγγείλασθαι εἰς ἑβδόμην ἡμέραν ἀποδώσειν , ἐν τοσούτῳ δ εὐωχεῖσθαι παρακελεύσασθαι ·
τοὺς δὲ ποιήσαντας τὸ προσταχθὲν τῇ ἑβδόμῃ νυκτὶ κατακοιμηθέντας τελευτῆσαι .
λέγεται δὲ καὶ αὐτῷ Πινδάρῳ ἐπισκήψαντι τοῖς παρὰ τῶν Βοιωτῶν πεμφθεῖσιν εἰς θεοῦ πυθέσθαι τί ἄριστόν ἐστιν ἀνθρώποις ἀποκρίνασθαι τὴν πρόμαντιν ὅτι οὐ δ αὐτὸς ἀγνοεῖ , εἴ γε τὰ γραφέντα περὶ Τροφωνίου καὶ Ἀγαμήδους ἐκείνου ἐστίν ·
εἰ δὲ καὶ πειραθῆναι βούλεται , μετ οὐ πολὺ ἔσεσθαι αὐτῷ πρόδηλον 0 .
καὶ οὕτω πυθόμενον τὸν Πίνδαρον συλλογίζεσθαι τὰ πρὸς τὸν θάνατον , διελθόντος δ ὀλίγου χρόνου τελευτῆσαι .
τὰ δὲ περὶ τὸν Ἰταλὸν Εὐθύνοον τοιαῦτά φασι γενέσθαι .
εἶναι μὲν γὰρ αὐτὸν Ἠλυσίου πατρὸς Τεριναίου , τῶν ἐκεῖ πρώτου καὶ ἀρετῇ καὶ πλούτῳ καὶ δόξῃ , τελευτῆσαι δ ἐξαπίνης αἰτίᾳ τινὶ ἀδήλῳ 0 .
τὸν οὖν Ἠλύσιον εἰσελθεῖν ὅπερ ἴσως κ ἂν ἄλλον εἰσῆλθε , μήποτ εἴη φαρμάκοις ἀπολωλώς 0 ·
τοῦτον γὰρ εἶναι μόνον αὐτῷ ἐπ οὐσίᾳ πολλῇ καὶ χρήμασιν .
ἀποροῦντα δ ὅτῳ τρόπῳ βάσανον λάβοι τούτων , ἀφικέσθαι ἐπί τι ψυχομαντεῖον , προθυσάμενον δ ὡς νόμος ἐγκοιμᾶσθαι καὶ ἰδεῖν ὄψιν τοιάνδε 0 .
δόξαι παραγενέσθαι τὸν πατέρα τὸν ἑαυτοῦ ἰδόντα δὲ διεξέρχεσθαι πρὸς αὐτὸν περὶ τῆς τύχης τῆς κατὰ τὸν υἱόν , καὶ ἀντιβολεῖν τε καὶ δεῖσθαι συνεξευρεῖν τὸν αἴτιον τοῦ θανάτου .
καὶ τὸν ἐπὶ τούτῳ φάναι ἥκω .
ἀλλὰ δέξαι παρὰ τοῦδ ἅ σοι φέρει , ἐκ γὰρ τούτων ἅπαντ εἴσῃ ὧν πέρι λυπῇ εἶναι δ ὃν ἐσήμηνε νεανίσκον ἑπόμενον αὐτῷ , ἐμφερῆ τε τῷ υἱῷ καὶ τὰ τοῦ χρόνου τε καὶ τὰ τῆς ἡλικίας ἐγγύς 0 .
ἐρέσθαι οὖν ὅστις εἴη .
καὶ τὸν φάναι δαίμων τοῦ υἱέος σου , καὶ οὕτω δὴ ὀρέξαι οἱ γραμματίδιον .
ἀνειλήσαντα οὖν αὐτὸ ἰδεῖν ἐγγεγραμμένα τρία ταῦτα ἧ που νηπιέῃσιν ἀλύουσιν φρένες ἀνδρῶν .
Εὐθύνοος κεῖται μοιριδίῳ θανάτῳ .
οὐκ ἦν γὰρ ζώειν καλὸν αὐτῷ οὐ δὲ γονεῦσι .
τοιαῦτα δή σοι καὶ τὰ τῶν διηγημάτων τῶν παρὰ τοῖς ἀρχαίοις ἀναγεγραμμένων 0 .
εἴ γε μὴν ὁ θάνατος τελεία τίς ἐστι φθορὰ καὶ διάλυσις τοῦ τε σώματος καὶ τῆς ψυχῆς τὸ τρίτον γὰρ ἦν τοῦτο τῆς Σωκρατικῆς εἰκασίας , οὐ δ οὕτω κακόν ἐστιν ·
ἀναισθησία γάρ τις κατ αὐτὸν γίγνεται καὶ πάσης ἀπαλλαγὴ λύπης καὶ φροντίδος .
ὥσπερ γὰρ οὔ τ ἀγαθὸν ἡμῖν ἔπεστιν οὕτως οὐ δὲ κακόν 0 ·
περὶ γὰρ τὸ ὂν καὶ τὸ ὑφεστηκὸς καθάπερ τὸ ἀγαθὸν πέφυκε γίγνεσθαι , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τὸ κακόν 0 ·
περὶ δὲ τὸ μὴ ὂν ἀλλ ἠρμένον ἐκ τῶν ὄντων οὐδέτερον τούτων ὑπάρχει .
εἰς τὴν αὐτὴν οὖν τάξιν οἱ τελευτήσαντες καθίστανται τῇ πρὸ τῆς γενέσεως .
ὥσπερ οὖν οὐδὲν ἦν ἡμῖν πρὸ τῆς γενέσεως οὔ τ ἀγαθὸν οὔ τε κακόν , οὕτως οὐ δὲ μετὰ τὴν τελευτήν 0 .
καὶ καθάπερ τὰ πρὸ ἡμῶν οὐδὲν ἦν πρὸς ἡμᾶς , οὕτως οὐ δὲ τὰ μεθ ἡμᾶς οὐδὲν ἔσται πρὸς ἡμᾶς ἄλγος γὰρ ὄντως οὐδὲν ἅπτεται νεκροῦ .
τὸ γὰρ μὴ γενέσθαι τῷ θανεῖν ἴσον λέγω .
ἡ γὰρ αὐτὴ κατάστασίς ἐστι τῇ πρὸ τῆς γενέσεως ἡ μετὰ τὴν τελευτήν 0 .
ἀλλ οἴει σὺ διαφορὰν εἶναι μὴ γενέσθαι ἢ γενόμενον ἀπογενέσθαι ;
εἰ μὴ καὶ τῆς οἰκίας καὶ τῆς ἐσθῆτος ἡμῶν μετὰ τὴν φθορὰν ὑπολαμβάνεις τινὰ διαφορὰν εἶναι πρὸς τὸν ὃν οὐδέπω κατεσκευάσθη χρόνον .
εἰ δ ἐπὶ τούτων οὐδὲν ἔστι , δῆλον ὡς οὐ δ ἐπὶ τοῦ θανάτου πρὸς τὴν πρὸ τῆς γενέσεως 0 1 ;
κατάστασιν ἔστι διαφορά .
χάριεν γὰρ τὸ τοῦ Ἀρκεσιλάου 0 .
τοῦτο φησὶ τὸ λεγόμενον κακὸν ὁ θάνατος μόνον τῶν ἄλλων τῶν νενομισμένων κακῶν παρὸν μὲν οὐδένα πώποτ ἐλύπησεν , ἀπὸν δὲ καὶ προσδοκώμενον λυπεῖ .