Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
λέγει δὲ περὶ αὐτῶν Θεόφραστος   ·
τὸ ὕδνον  ὃ καλοῦσί τινες γεράνειον  καὶ εἴ τι ἄλλο ὑπόγειον .
καὶ ἡ τῶν ἐγγεοτόκων τούτων γένεσις ἅμα καὶ φύσις , οἷον τοῦ τε ὕδνου καὶ τοῦ φυομένου περὶ Κυρήνην ὃ καλοῦσι μίσυ .
δοκεῖ δ ἡδὺ σφόδρα τοῦτ εἶναι καὶ τὴν ὀσμὴν ἔχειν κρεώδη , καὶ τὸ ἐν τῇ Θρᾴκῃ δὲ γενόμενον οἰτόν .
περὶ δὲ τούτων ἴδιόν τι λέγεται ·
φασὶ γάρ , ὅταν ὕδατα μετοπωρινὰ καὶ βρονταὶ γίνωνται σκληραί , τότε γίνεσθαι , καὶ μᾶλλον ὅταν αἱ βρονταί , ὡς ταύτης αἰτιωτέρας οὔσης .
οὐ διετίζειν δέ , ἀλλ ἐπέτειον εἶναι ·
τὴν δὲ χρείαν καὶ τὴν ἀκμὴν ἔχειν τοῦ ἦρος .
οὐ μὴν ἀλλ ἔνιοί γε ὡς σπερματικῆς οὔσης τῆς ἀρχῆς ὑπολαμβάνουσιν .
ἐν γοῦν τῷ αἰγιαλῷ τῶν Μιτυληναίων οὔ φασι πρότερον εἶναι πρὶν ἢ γενομένης ἐπομβρίας τὸ σπέρμα κατενεχθῇ ἀπὸ Τιαρῶν ·
τοῦτο δ ἐστὶ χωρίον ἐν ᾧ πολλὰ γίνεται .
γίνεται δὲ ἔν τε τοῖς αἰγιαλοῖς μάλιστα καὶ ὅπου χώρα ὕπαμμος ·
καὶ γὰρ αἱ Τιάραι τοιαῦται .
φύεται δὲ καὶ περὶ Λάμψακον ἐν τῇ Ἀβαρνίδι καὶ ἐν Ἀλωπεκοννήσῳ κ ἀν τῇ Ἠλείων .
λυγκεὺς ὁ Σάμιός φησιν ·
ἀκαλήφην ἡ θάλασσα ἀνίησιν , ἡ δὲ γῆ ὕδνα .
καὶ Μάτρων ὁ παρῳδὸς ἐν τῷ Δείπνῳ ·
ὄστρεά τ ἤνεικεν , Θέτιδος Νηρηίδος ὕδνα .
δίφιλος δὲ δύσπεπτά φησιν εἶναι τὰ ὕδνα , εὔχυλα δὲ καὶ παραλεαντικά , προσέτι δὲ διαχωρητικά , καὶ ἔνια αὐτῶν ὁμοίως τοῖς μύκαις πνιγώδη εἶναι .
ἡγήσανδρος δ ὁ Δελφὸς ἐν Ἑλλησπόντῳ φησὶν   οὔ τε ὕδνον γίνεσθαι οὔ τε γλαυκίσκον οὔ τε θύμον ·
διὸ Ναυσικλείδην εἰρηκέναι μή τε ἔαρ μή τε φίλους .
ὑδνόφυλλον δέ φησι Πάμφιλος ἐν Γλώσσαις τὴν φυομένην τῶν ὕδνων ὕπερθε πόαν , ἀφ ἧς τὸ ὕδνον γινώσκεσθαι .
ΑκΑλΗφΗ .
λέγεται παρὰ τοῖς Ἀττικοῖς οὕτως καὶ τὸ βοτανῶδες καὶ τὸ κνησμοῦ αἴτιον .
ἀριστοφάνης Φοινίσσαις   ·
πρῶτον πάντων ἴφυα φῦναι , εἶθ ἑξῆς τὰς κραναὰς ἀκαλήφας .
ΑσπΑΡΑγΟΙ .
οὗτοι καὶ ἕλειοι καὶ ὄρειοι καλοῦνται .
ὧν οἱ κάλλιστοι οὐ σπείρονται , πάντων ὄντες τῶν ἐντὸς θεραπευτικοί .
οἱ δὲ σπαρτοὶ καὶ σφόδρα ὑπερμεγέθεις γίνονται .
ἐν Λιβύῃ δέ φασιν ἐν Γαιτουλίᾳ γίνεσθαι πάχος μὲν Κυπρίου καλάμου , μῆκος δὲ ποδῶν δώδεκα ·
ἐν δὲ τῇ ὀρεινῇ καὶ παρωκεανίτιδι πάχος μὲν μεγάλων ναρθήκων , μῆκος δὲ περὶ τοὺς εἴκοσι πήχεις .
κρατῖνος δὲ   διὰ τοῦ φ ἀσφάραγον ὀνομάζει .
καὶ Θεόπομπος   ·
κ ἄπειτ  ἰδὼν ἀσφάραγον ἐν θάμνῳ τινί .
οὐ σχῖνος οὐ δ ἀσφάραγος , οὐ δάφνης κλάδοι .
δίφιλος δέ φησιν ὡς ὁ τῆς κράμβης ἀσφάραγος λεγόμενος ἰδίως ὄρμενος εὐστομαχώτερός ἐστι καὶ εὐεκκριτώτερος , ὄψεων δὲ βλαπτικός .
ἐστὶ δὲ δριμὺς καὶ οὐρητικὸς καὶ ἀδικεῖ νεφροὺς καὶ κύστιν .
ἀττικοὶ δ εἰσὶν οἱ λέγοντες ὄρμενον τὸν ἀπὸ τῆς κράμβης ἐξηνθηκότα .
σοφοκλῆς Ἰχνευταῖς   ·
κ ἀξορμενίζει κ οὐκ ἐπισχολάζεται βλάστη .
παρὰ τὸ ἐξορούειν καὶ βλαστάνειν .
ἀντιφάνης δὲ διὰ τοῦ πφησὶν ἀσπάραγον   ·
ἀσπάραγος ἠγλάιζεν , ὦχρος ἐξήνθηκέ τις .
ἀριστοφῶν   ·
κάππαριν , βληχώ , θύμον , ἀσπάραγον , πίτταν , ῥάμνον , σφακόν , πήγανον .
κΟχλΙΑσ .
οὔκ εἰμι τέττιξ οὐ δὲ κοχλίας , ὦ γύναι .
μαινίδες . . . . .
, σκόμβροι , κοχλίαι , κορακῖνοι .
ἡσίοδος δὲ   τὸν κοχλίαν φερέοικον καλεῖ .
καὶ Ἀναξίλας δέ   ·
ἀπιστότερος εἶ τῶν κοχλιῶν πολλῷ πάνυ , οἳ περιφέρουσ  ὑπ ἀπιστίας τὰς οἰκίας .
ἀχαιός   ·
ἦ τοσούσδ  Αἴτνη τρέφει κοχλίας κεράστας .
προβάλλεται δὲ κ ἀν τοῖς συμποσίοις γρίφου τάξιν ἔχον περὶ τῶν κοχλιῶν οὕτως ·
ὑλογενής , ἀνάκανθος , ἀναίματος , ὑγροκέλευθος .
ἀριστοτέλης δὲ ἐν εʹ περὶ ζῴων μορίων φησίν   ·
οἱ κοχλίαι φαίνονται κύοντες ἐν τῷ μετοπώρῳ καὶ τοῦ ἔαρος ·
μόνοι τε   οὗτοι τῶν ὀστρακοδέρμων συνδυαζόμενοι ὤφθησαν .
θεόφραστος δὲ ἐν τῷ περὶ φωλευόντων    οἱ κοχλίαι , φησί , φωλεύουσι μὲν καὶ τοῦ χειμῶνος , μᾶλλον δὲ τοῦ θέρους .
διὸ καὶ πλεῖστοι φαίνονται τοῖς μετοπωρινοῖς ὕδασιν .
ἡ δὲ φωλεία τοῦ θέρους καὶ ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐπὶ τῶν δένδρων .
λέγονται δέ τινες τῶν κοχλιῶν καὶ σέσιλοι .
τούτων ἁπάντων ἀκρίδας ἀνταλλάσσομαι , κόγχων δὲ τὸν σέσιλον . Β. ἄπαγ ἐς τὸν φθόρον .
ἀπολλᾶς δὲ Λακεδαιμονίους φησὶ σέμελον τὸν κοχλίαν λέγειν .
ἀπολλόδωρος δὲ ἐν βʹ ἐτυμολογιῶν τῶν κοχλιῶν φησί τινας καλεῖσθαι κωλυσιδείπνους .
βΟλβΟΙ .
τούτων Ἡρακλῆς ἐσθίειν παραιτεῖται ἐν Ἀμαλθείᾳ Εὐβούλου λέγων   ·
θερμότερον ἢ κραυρότερον ἢ μέσως ἔχον , τοῦτ  ἔσθ ἑκάστῳ μεῖζον ἢ Τροίαν ἑλεῖν .
κ ἀγὼ γὰρ οὐ καυλοῖσιν οὐ δὲ σιλφίῳ οὐδ  ἱεροσύλοις καὶ πικραῖς παροψίσι βολβοῖς τ ἐμαυτὸν χορτάσων ἐλήλυθα .
ἃ δ εἴς τ ἐδωδὴν πρῶτα καὶ ῥώμης ἀκμὴν καὶ πρὸς ὑγίειαν , πάντα ταῦτ ἐδαινύμην , κρέας βόειον ἑφθὸν ἀσόλοικον μέγα , ἀκροκώλιόν τε γεννικόν , ὀπτὰ δέλφακος ἁλίπαστα τρία .
ἄλεξις ἐμφανίζων τὴν τῶν βολβῶν πρὸς τὰ ἀφροδίσια δύναμίν φησι   ·
πίννας , κάραβον , βολβούς , κοχλίας , κήρυκας , ᾤ , ἀκροκώλια , τοσαῦτα ·
τούτων ἄν τις εὕρῃ φάρμακα ἐρῶν ἑταίρας ἕτερα χρησιμώτερα . . . .
ξέναρχος ἐν Βουκολίωνι   ·
φθίνει δόμος ἀσυντάτοισι δεσποτῶν κεχρημένος τύχαις , ἀλάστωρ τ εἰσπέπαικε Πελοπιδῶν .
ἄστυτος οἶκος κ οὐδὲ βυσαύχην θεᾶς Δηοῦς σύνοικος , γηγενὴς βολβός , φίλοις ἑφθὸς βοηθῶν δυνατός ἐστ ἐπαρκέσαι ·
μάτην δὲ πόντου κυανέαις δίναις τραφεὶς φλεβὸς τροπωτὴρ πουλύπους , ἁλοὺς βρόχων πλεκταῖς ἀνάγκαις , τῆς τροχηλάτου κόρης πίμπλησι λοπάδος στερροσώματον κύτος .
ἀρχέστρατος   ·
βολβῶν καὶ καυλῶν χαίρειν λέγω ὀξυβάφοισι ταῖς τ ἄλλαις πάσῃσι παροψίσι .
ἡρακλείδης ὁ Ταραντῖνος ἐν Συμποσίῳ ·
βολβὸς καὶ κοχλίας καὶ ᾠὸν καὶ τὰ ὅμοια δοκεῖ σπέρματος εἶναι ποιητικά , οὐ διὰ τὸ πολύτροφα εἶναι , ἀλλὰ διὰ τὸ ὁμοειδεῖς ἔχειν τὰς πρώτας φύσεις αὐτὰς τὰς δυνάμεις τῷ σπέρματι .
δίφιλος ·
οἱ βολβοὶ δύσπεπτοι μέν εἰσι , πολύτροφοι δὲ καὶ εὐστόμαχοι , ἔτι δὲ σμηκτικοὶ καὶ ἀμβλυντικοὶ ὄψεως , διεγερτικοὶ δ ἀφροδισίων .
ἡ δὲ παροιμία φησίν ·
οὐδέν σ ὀνήσει βολβός , ἂν μὴ νεῦρ  ἔχῃς .
διεγείρουσι δ ὄντως αὐτῶν πρὸς ἀφροδίσια οἱ βασιλικοὶ λεγόμενοι , οἳ καὶ κρείσσονες τῶν ἄλλων εἰσί ·
μεθ οὓς οἱ πυρροί .
οἱ δὲ λευκοὶ καὶ Λιβυκοὶ σκιλλώδεις ·
χείρονες δὲ πάντων οἱ Αἰγύπτιοι .
αἱ δὲ βολβῖναι καλούμεναι εὐχυλότεραι μέν εἰσι τῶν βολβῶν , οὐ μὴν οὕτως εὐστόμαχοι διὰ τὸ γλυκάζον ἔχειν τι ·
παχυντικαί τε ἱκανῶς εἰσι διὰ τὴν πολλὴν σκληρότητα καὶ εὐέκκριτοι .
μνημονεύει δὲ βολβίνης Μάτρων ἐν παρῳδίαις ·
σόγκους δ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐ δ ὀνομήνω   , μυελόεν βλάστημα , καρηκομόωντας ἀκάνθαις   , βολβίνας θ , αἳ Ζῆνος Ὀλυμπίου εἰσὶν ἀοιδοί   , ἃς ἐν χέρσῳ θρέψε Διὸς παῖς ἄσπετος ὄμβρος , λευκοτέρας χιόνος , ἰδέειν ἀμύλοισιν ὁμοίας   ·
τάων φυομένων ἠράσσατο πότνια γαστήρ   .
ὅτι Νίκανδρος    Μεγαρῆας βολβοὺς  ἐπαινεῖ .
θεόφραστος δ ἐν ζʹ Φυτικῶν    ἐνιαχοῦ , φησίν , οὕτω γλυκεῖς εἰσιν οἱ βολβοὶ ὥστε καὶ ὠμοὺς ἐσθίεσθαι , ὥσπερ ἐν τῇ Ταυρικῇ Χερρονήσῳ .
τὰ αὐτὰ ἱστορεῖ καὶ Φαινίας   .
ἔστι δὲ καὶ γένος , φησί , βολβῶν , Θεόφραστος   , ἐριοφόρων , ὃ φύεται ἐν αἰγιαλοῖς .
ἔχει δὲ τὸ ἔριον ὑπὸ τοὺς πρώτους χιτῶνας , ὥστε ἀνὰ μέσον εἶναι τοῦ ἐδωδίμου τοῦ ἐντὸς καὶ τοῦ ἔξω .
ὑφαίνεται δ ἐξ αὐτοῦ καὶ πόδεια καὶ ἄλλα ἱμάτια ,  ὡς καὶ Φαινίας φησί ,  τὸ δὲ ἐν Ἰνδοῖς τριχῶδές ἐστι .
περὶ δὲ τῆς τῶν βολβῶν σκευασίας Φιλήμων φησί   ·
τὸν βολβόν , εἰ βούλει , σκόπει ὅσα δαπανήσας εὐδοκιμεῖ , τυρόν , μέλι , σήσαμον , ἔλαιον , κρόμυον , ὄξος , σίλφιον .
αὐτὸς δ ἐφ  αὑτοῦ στιν πονηρὸς καὶ πικρός .
ἡρακλείδης δ ὁ Ταραντῖνος τοῦ συμποσίου περιγράφων τοὺς βολβούς φησι ·
περιγράφειν δεῖ τὴν πολλὴν βρῶσιν καὶ μάλιστα τῶν ἐχόντων ὅλκιμόν τι καὶ γλίσχρον , οἷον ᾠῶν , βολβῶν , ἀκροκωλίων , κοχλιῶν καὶ τῶν ὁμοίων .
ἐπιμένει γὰρ τῇ κοιλίᾳ πλείονας χρόνους καὶ ἐμπλεκόμενα παρακατέχει τὰ ὑγρά .
κΙχλΑΙ .
καὶ τούτων ἦσαν καὶ ἄλλων ὀρνίθων ἀγέλαι ἐν τοῖς προπόμασι .
τηλεκλείδης   ·
ὀπταὶ δὲ κίχλαι μετ ἀμητίσκων εἰς τὸν φάρυγ εἰσεπέτοντο .
συρακούσιοι δὲ τὰς κίχλας κιχήλας λέγουσιν .
τάς τ ἐλαιοφιλοφάγους κιχήλας .
μέμνηται τούτων καὶ Ἀριστοφάνης ἐν Νεφέλαις   .
τρία δὲ γένη κιχλῶν Ἀριστοτέλης εἶναι ἱστορεῖ   , ὧν τὴν πρώτην καὶ μεγίστην κίσσῃ πάρισον εἶναι , ἣν καὶ καλεῖσθαι ἰξοφάγον , ἐπειδὴ ἰξὸν ἐσθίει ·
τὴν δὲ τῷ κοσσύφῳ ἴσην , ἣν ὀνομάζεσθαι τριχάδα ·
τὴν δὲ τρίτην ἐλαχίστην τῶν προειρημένων οὖσαν ἰλλάδα ὀνομάζεσθαι .
οἳ δὲ τυλάδα λέγουσιν , ὡς Ἀλέξανδρος ἱστορεῖ ὁ Μύνδιος ·
ἣν καὶ συναγελαστικὴν εἶναι καὶ νεοττεύειν ὡς καὶ τὰς χελιδόνας .
ὅτι τὸ εἰς Ὅμηρον ἀναφερόμενον ἐπύλλιον , ἐπιγραφόμενον δὲ Ἐπικιχλίδες , ἔτυχε ταύτης τῆς προσηγορίας διὰ τὸ τὸν Ὅμηρον ᾄδοντα αὐτὸ τοῖς παισὶ κίχλας δῶρον λαμβάνειν , ἱστορεῖ Μέναιχμος ἐν τῷ περὶ τεχνιτῶν   .
σΥκΑλΙδΕσ .
ἀλέξανδρος ὁ Μύνδιος ἱστορεῖ ·
ἅτερος τῶν αἰγιθαλῶν ὑφ ὧν μὲν ἔλαιον καλεῖται , ὑπὸ δέ τινων πυρρίας ·
συκαλὶς δ , ὅταν ἀκμάζῃ τὰ σῦκα .
δύο δ εἶναι γένη αὐτοῦ συκαλίδα καὶ μελαγκόρυφον .
ἀγλαὰς συκαλλίδας .
ἦν δ ἐρῳδιοί τε πολλοὶ μακροκαμπυλαύχενες τέτρακές τε σπερματολόγοι κ ἀγλααὶ συκαλλίδες .
ἁλίσκονται δ αὗται τῷ τῶν σύκων καιρῷ .
διὸ βέλτιον ὀνομάζοιτ ἂν δι ἑνὸς λ ·
διὰ δὲ τὸ μέτρον Ἐπίχαρμος διὰ δυεῖν εἴρηκεν .
σπΙνΟΙ .
ἀμφιδρομίων ὄντων , ἐν οἷς νομίζεται ὀπτᾶν τε τυροῦ Χερρονησίτου τόμον ἕψειν τ ἐλαίῳ ῥάφανον ἠγλαισμένην πνίγειν τε παχέων ἀρνίων στηθύνια τίλλειν τε φάττας καὶ κίχλας ὁμοῦ σπίνοις ὁμοῦ τε χναύειν μαινίσιν σηπίδια πιλοῦν τε πολλὰς πλεκτάνας ἐπιστρεφῶς πίνειν τε πολλὰς κύλικας εὐζωρεστέρας .
κΟψΙχΟΙ .
νικόστρατος ἢ Φιλέταιρος   ·
τί οὖν ἀγοράσω ;
φράζε γάρ . Β. μὴ πολυτελῶς , ἀλλὰ καθαρείως ·
δασύποδα , ἐὰν περιτύχῃς , ἀγόρασον καὶ νηττία ὁπόσα σὺ βούλει καὶ κίχλας καὶ κοψίχους , ὀρνιθάριά τε τῶν ἀγρίων τούτων συχνά ·
χάριεν γάρ .
ἀντιφάνης δὲ καὶ ΨΑΡΑΣ ἐν τοῖς βρώμασι καταλέγει   ·
μέλι , πέρδικες , φάτται , νῆτται , χῆνες , ψᾶρες , κίττα , κολοιός , κόψιχος , ὄρτυξ , ὄρνις θήλεια .
πάντων ἡμᾶς λόγον ἀπαιτεῖς καὶ οὐ δ ὁτιοῦν ἔξεστιν εἰπεῖν ἀνυπεύθυνον .
ὅτι τὸ ΣΤΡΟΥΘΑΡΙΟΝ παρ ἄλλοις τε καὶ δὴ καὶ παρ Εὐβούλῳ   ·
περδίκια λαβὲ τέτταρ ἢ καὶ πέντε , δασύποδας δὲ τρεῖς , στρουθάριά θ οἷον ἐντραγεῖν , ἀκανθυλλίδας , καὶ βιττάκους , σπινίδια , κερχνῇδας τά τ ἄλλ  ἅττ ἂν ἐπιτύχῃς .
ΕγκΕφΑλΟΙ ΧΟΙΡΕΙΟΙ .
τούτων ἡμᾶς ἐσθίειν οὐκ εἴων οἱ φιλόσοφοι φάσκοντες  ἶσον καὶ κυάμων τρώγειν κεφαλῶν τε  οὐ  τοκήων  μόνον , ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων βεβήλων .
οὐδένα γοῦν τῶν ἀρχαίων βεβρωκέναι διὰ τὸ τὰς αἰσθήσεις ἁπάσας σχεδὸν ἐν αὐτῷ εἶναι .
ἀπολλόδωρος δ ὁ Ἀθηναῖος οὐ δ ὀνομάζειν τινὰ τῶν παλαιῶν φησιν ἐγκέφαλον ·
καὶ Σοφοκλέα γοῦν ἐν Τραχινίαις ποιήσαντα τὸν Ἡρακλέα ῥιπτοῦντα τὸν Λίχαν ἐς θάλασσαν οὐκ ὀνομάσαι ἐγκέφαλον , ἀλλὰ λευκὸν μυελόν , ἐκκλίνοντα τὸ μὴ ὀνομαζόμενον   ·
κόμης δὲ λευκὸν μυελὸν ἐκραίνει μέσου κρατὸς διασπαρέντος αἵματός θ ὁμοῦ , καίτοι τ ἄλλα διαρρήδην ὀνομάσαντα .
καὶ Εὐριπίδης δὲ τὴν Ἑκάβην θρηνοῦσαν εἰσαγαγὼν τὸν Ἀστυάνακτα ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων ῥιφέντα φησί   ·
δύστηνε , κρατὸς ὥς σ ἔκειρεν ἀθλίως τείχη πατρῷα , Λοξίου πυργώματα , ὃν πόλλ ἐκήπευσ  ἡ τεκοῦσα βόστρυχον φιλήμασίν τ ἔδωκεν ·
ἔνθεν ἐκγελᾷ ὀστέων ῥαγέντων φόνος , ἵν αἰσχρὰ μὴ λέγω .
ἔχει δὲ ἐπίστασιν ἡ τῶν ποιημάτων τούτων ἐκδοχή .
καὶ γὰρ Φιλοκλῆς τε ἐγκέφαλόν φησιν   ·
οὐδ  ἂν ἐγκέφαλον ἔσθων λίποι , καὶ Ἀριστοφάνης   ·
ἀπολέσαιμ  ἂν ἐγκεφάλου θρίω δύο , καὶ ἄλλοι .
λευκὸν οὖν ἂν εἴη μυελὸν εἰρηκὼς Σοφοκλῆς ποιητικῶς , Εὐριπίδης δὲ τὸ τῆς προσόψεως εἰδεχθὲς καὶ αἰσχρὸν οὐχ αἱρούμενος ἐναργῶς ἐμφανίσαι ἐδήλωσεν ὡς ἐβούλετο .
ὅτι δ ἱερὸν ἐνόμιζον τὴν κεφαλὴν δῆλον ἐκ τοῦ καὶ κατ αὐτῆς ὀμνύειν καὶ τοὺς γινομένους ἀπ αὐτῆς πταρμοὺς προσκυνεῖν ὡς ἱερούς .
ἀλλὰ μὴν καὶ τὰς συγκαταθέσεις βεβαιοῦμεν τῇ ταύτης ἐπινεύσει , ὡς καὶ ὁ Ὁμηρικὸς Ζεύς φησιν   ·
εἰ δ ἄγε τοι κεφαλῇ ἐπινεύσομαι .
ὅτι εἰς τὸ πρόπομα καὶ ταῦτα ἐνεβάλλοντο , πέπερι , φυλλίς , σμύρνα , κύπειρον , μύρον Αἰγύπτιον .
ἂν μὲν ἄρα πέπερι πριάμενός τις εἰσφέρῃ , στρεβλοῦν γράφουσι τοῦτον ὡς κατάσκοπον .
νῦν δεῖ περιόντα πέπερι καὶ καρπὸν βλίτου ζητεῖν .
κόκκον λαβοῦσα κνίδιον ἢ τοῦ πεπέριδος τρίψασ  ὁμοῦ σμύρνῃ διάπαττε τὴν ὁδόν .
ὠφελίων   ·
λιβυκὸν πέπερι θυμίαμα καὶ βιβλίον Πλάτωνος ἐμβρόντητον .
νίκανδρος Θηριακοῖς   ·
ἢ καὶ λεπτοθρίοιο πολύχνοα φύλλα κονύζης , πολλάκι δ ἢ πέπερι κόψας νέον ἢ ἀπὸ Μήδων κάρδαμον .
θεόφραστος ἐν φυτῶν ἱστορίᾳ   ·
τὸ πέπερι καρπὸς μέν ἐστι , διττὸν δὲ αὐτοῦ τὸ γένος ·
τὸ μὲν στρογγύλον ὥσπερ ὄροβος , κέλυφος ἔχον ὑπέρυθρον , τὸ δὲ πρόμηκες , μέλαν , σπερμάτια μηκωνικὰ ἔχον .
ἰσχυρότερον δὲ πολὺ τοῦτο θατέρου , θερμαντικὰ δὲ ἄμφω ·
διὸ καὶ πρὸς τὸ κώνειον βοηθεῖ ταῦτα .
ἐν δὲ τῷ περὶ πνιγμοῦ γράφει   ·
ἡ δὲ τούτων ἀνάκτησις ὄξους ἐγχύσει καὶ πεπέριδος ἢ κνίδης καρπῷ τριφθείσης .
τοῦτο δ ἡμᾶς τηρῆσαι δεῖ ὅτι οὐδέτερον ὄνομα οὐδέν ἐστι παρὰ τοῖς Ἕλλησιν εἰς ῑ λῆγον , εἰ μὴ μόνον τὸ μέλι .
τὸ γὰρ πέπερι καὶ κόμμι καὶ κοῖφι ξενικά .
ΕλΑΙΟν .
σαμιακοῦ ἐλαίου μνημονεύει Ἀντιφάνης ἢ Ἄλεξις   ·
οὑτοσὶ δέ σοι τοῦ λευκοτάτου πάντων ἐλαίου Σαμιακοῦ ἐστιν μετρητής .
καρικοῦ δὲ Ὠφελίων   ·
ἐλαίῳ Καρικῷ ἀλείφεται .
ἀμύντας ἐν σταθμοῖς Περσικοῖς φησι   ·
φέρει τὰ ὄρη τέρμινθον καὶ σχῖνον καὶ κάρυα τὰ Περσικά , ἀφ ὧν ποιοῦσι τῷ βασιλεῖ ἔλαιον πολύ .
κτησίας δ ἐν Καρμανίᾳ φησὶ   γίνεσθαι ἔλαιον ἀκάνθινον , ᾧ χρῆσθαι βασιλέα ·
ὃς καὶ καταλέγων ἐν τῷ περὶ τῶν κατὰ τὴν Ἀσίαν φόρων τούτῳ βιβλίῳ πάντα τὰ τῷ βασιλεῖ παρασκευαζόμενα ἐπὶ τὸ δεῖπνον οὔ τε πεπέρεως μέμνηται οὔ τε ὄξους ,  ὃ μόνον ἄριστόν ἐστι τῶν ἡδυσμάτων .
ἀλλὰ μὴν οὐ δὲ Δίνων ἐν τῇ Περσικῇ πραγματείᾳ   ·
ὅς γέ φησι καὶ ἅλας Ἀμμωνιακὸν ἀπ Αἰγύπτου ἀναπέμπεσθαι βασιλεῖ καὶ ὕδωρ ἐκ τοῦ Νείλου .
ἐλαίου δὲ τοῦ ὠμοτριβοῦς καλουμένου μέμνηται Θεόφραστος ἐν τῷ περὶ ὀδμῶν φάσκων   αὐτὸ γίνεσθαι ἐκ τῶν φαυλιῶν ἐλαιῶν καὶ ἐξ ἀμυγδάλων .
τοῦ δὲ ἐν Θουρίοις γινομένου ἐλαίου ὡς διαφόρου μνημονεύει Ἄμφις   ·
ἐν Θουρίοις τ οὔλαιον , ἐν Γέλᾳ φακῆ .
γΑΡΟσ .
ὁ τάλαρος ὑμῶν διάπλεως ἔσται γάρου .
ἀνεμολύνθη τὴν ὑπήνην τῷ γάρῳ .
σοφοκλῆς Τριπτολέμῳ   ·
τοῦ ταριχηροῦ γάρου .
ἐν σαπρῷ γάρῳ βάπτοντες ἀποπνίξουσί με .
ὅτι δ ἀρσενικόν ἐστι τ οὔνομα Αἰσχύλος δηλοῖ εἰπών   ·
καὶ τὸν ἰχθύων γάρον .
ΟξΟσ .
τοῦτο μόνον Ἀττικοὶ τῶν ἡδυσμάτων ἦδος καλοῦσι .
κάλλιστον δ ὄξος εἶναί φησι Χρύσιππος ὁ φιλόσοφος τό τε Αἰγύπτιον καὶ τὸ Κνίδιον .
ἀριστοφάνης δὲ ἐν Πλούτῳ φησίν   ·
ὄξει διέμενος Σφηττίῳ .
δίδυμος δ ἐξηγούμενος τὸ ἰαμβεῖόν φησιν ·
ἴσως διότι οἱ Σφήττιοι ὀξεῖς .
μνημονεύει δέ που καὶ τοῦ ἐκ Κλεωνῶν ὄξους ὡς διαφόρου   ·
ἐν δὲ Κλεωναῖς ὀξίδες εἰσί .
καὶ Δίφιλος   ·
δειπνεῖ τε καταδύς , πῶς δοκεῖς , Λακωνικῶς , ὄξους δὲ κοτύλην  Β. πάξ . Α. τί πάξ ;
ὀξὶς μέτρον χωρεῖ τοσοῦτο τῶν Κλεωναίων .
τὰ καταχύσματα αὐτοῖσιν ὄξος οὐκ ἔχει .
ὁ δὲ Ταραντῖνος Ἡρακλείδης ἐν τῷ Συμποσίῳ φησί ·
τὸ ὄξος τινὰ τῶν ἐκτὸς συνιστάνει , παραπλησίως δὲ καὶ τὰ ἐν κοιλίᾳ , τὰ δ ἐν τῷ ὄγκῳ διαλύει , διὰ τὸ δηλονότι διαφόρους ἐν ἡμῖν μίγνυσθαι χυμούς .
ἐθαυμάζετο δὲ καὶ τὸ Δεκελεικὸν ὄξος .
κοτύλας τέτταρας ἀναγκάσας με μεστὰς αὐτοῦ σπάσαι ὄξους Δεκελεικοῦ δι ἀγορᾶς μέσης ἄγεις .
λεκτέον δὲ ὀξύγαρον διὰ τοῦ ῡ καὶ τὸ δεχόμενον αὐτὸ ἀγγεῖον ὀξύβαφον ·
ἐπεὶ καὶ Λυσίας ἐν τῷ κατὰ Θεοπόμπου αἰκίας εἴρηκεν   ·
ἐγὼ δ ὀξύμελι πίνω .
οὕτως οὖν ἐροῦμεν καὶ ὀξυρόδινον .
ὅτι ἀρτύματα εὕρηται παρὰ Σοφοκλεῖ   ·
καὶ βορᾶς ἀρτύματα .
καὶ παρ Αἰσχύλῳ   ·
διαβρέχεις τ ἀρτύματα .
καὶ Θεόπομπος δέ φησι   ·
πολλοὶ μὲν ἀρτυμάτων μέδιμνοι , πολλοὶ δὲ σάκκοι καὶ θύλακοι βιβλίων καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων τῶν χρησίμων πρὸς τὸν βίον .
τὸ δὲ ῥῆμα κεῖται παρὰ Σοφοκλεῖ   ·
ἐγὼ μάγειρος ἀρτύσω σοφῶς .
γλαῦκον οὐ πρὸς παντὸς ἀνδρόσ ἐστιν ἀρτῦσαι καλῶς .
ὄψῳ πονηρῷ πολυτελῶς ἠρτυμένῳ .
ὅτι ἀρτύματα ταῦτα καταλέγει που Ἀντιφάνης   ·
ἀστάφιδος , ἁλῶν , σιραίου , σιλφίου , τυροῦ , θύμου , σησάμου , νίτρου , κυμίνου , ῥοῦ , μέλιτος , ὀριγάνου , βοτανίων , ὄξους , ἐλαῶν , εἰς ἀβυρτάκην χλόης , καππάριδος , ᾠῶν , ταρίχους , καρδάμων , θρίων , ὀποῦ .
ὅτι οἴδασιν οἱ παλαοὶ τὸ Αἰθιοπικὸν καλούμενον κύμινον   .
ὅτι εἴρηται ἀρσενικῶς ὁ θύμος καὶ ὁ ὀρίγανος .
ἀσφάραγον σχῖνόν τε τεμὼν καὶ ὀρίγανον , ὃς δὴ σεμνύνει τὸ τάριχον ὁμοῦ μιχθεὶς κοριάννῳ .
αὐτὰρ ὅ γ ἐμμαπέως τὸν ὀρίγανον ἐν χερὶ κεύθει .
θηλυκῶς δὲ Πλάτων ἢ Κάνθαρος   ·
ἢ ξ Ἀρκαδίας οὕτω δριμυτάτην ὀρίγανον .
οὐδετέρως δ Ἐπίχαρμος καὶ Ἀμειψίας   .
τὸν δὲ θύμον ἀρσενικῶς Νίκανδρος ἐν Μελισσουργικοῖς   .
ὅτι τοὺς πέπονας Κρατῖνος μὲν ΣΙΚΥΟΥΣ σπερματίας κέκληκεν ἐν Ὀδυσσεῦσι   ·
ποῦ ποτ εἶδές μοι τὸν ἄνδρα , παῖδα Λαέρτα φίλον ; Β. ἐν Πάρῳ σικυὸν μέγιστον σπερματίαν ὠνούμενον .
πλάτων Λαίῳ   ·
οὐχ ὁρᾷς ὅτι ὁ μὲν Λέαγρος , Γλαύκωνος ὢν μεγάλου γένους , ἀβελτερο κόκκυξ ἠλίθιος περιέρχεται σικυοῦ πέπονος εὐνουχίου κνήμας ἔχων .
ἀναξίλας   ·
τὰ δὲ σφύρ  ᾤδει μᾶλλον ἢ σικυὸς πέπων .
μαλθακωτέρα πέπονος σικυοῦ μοι γέγονε .
φαινίας   ·
βρωτὰ μὲν ἁπαλὰ τῷ περικαρπίῳ σικυὸς καὶ πέπων ἄνευ τοῦ σπέρματος , πεττόμενον δὲ τὸ περικάρπιον μόνον .
κολοκύντη δὲ ὠμὴ μὲν ἄβρωτος , ἑφθὴ δὲ καὶ ὀπτὴ βρωτή .
διοκλῆς δ ὁ Καρύστιος ἐν πρώτῳ Ὑγιεινῶν φησιν ἑψανὰ ἄγρια εἶναι θρίδακα  ταύτης κρατίστην τὴν μέλαιναν  , κάρδαμον , κορίαννον , σίναπυ , κρόμμυον  τούτου εἶδος ἀσκαλώνιον καὶ γήτειον  , σκόροδον , φύσιγγες , σικυός , πέπων , μήκων .
ὁ πέπων δ ἐστὶν εὐκαρδιώτερος καὶ εὐπεπτότερος .
ἑφθὸς δ ὁ σικυὸς ἁπαλὸς ἄλυπος , οὐρητικός .
ὁ δὲ πέπων ἑψηθεὶς ἐν μελικράτῳ διαχωρητικώτερος .
σπεύσιππος δ ἐν τοῖς Ὁμοίοις τὸν πέπονα καλεῖ σικύαν ·
διοκλῆς δὲ πέπονα ὀνομάσας οὐκ ἔτι καλεῖ σικύαν ·
καὶ ὁ Σπεύσιππος δὲ σικύαν εἰπὼν πέπονα οὐκ ὀνομάζει .
ὁ πέπων εὐχυλότερός ἐστι καὶ ἐπικρατητικὸς . . .
κακοχυλότερος δέ , ὀλιγότροφος δὲ καὶ εὔφθαρτος καὶ εὐεκκριτώτερος .
θΡΙδΑξ .
ταύτην Ἀττικοὶ θριδακίνην καλοῦσιν .
θρίδακος ἀπολελεμμένας τὸν καυλόν .
θριδακινίδας δ εἴρηκε Στράττις   ·
πρασοκουρίδες , αἳ καταφύλλους ἀνὰ κήπους πεντήκοντα ποδῶν ἴχνεσι βαίνετ , ἐφαπτόμεναι ποδοῖν σατυριδίων μακροκέρκων , χοροὺς ἑλίσσουσαι παρ ὠκίμων πέταλα καὶ θριδακινίδων εὐόσμων τε σελίνων .
θεόφραστος δέ φησι   ·
τῆς θριδακίνης ἡ λευκὴ γλυκυτέρα καὶ ἁπαλωτέρα .
γένη δ αὐτῆς τρία , τὸ πλατύκαυλον καὶ στρογγυλόκαυλον καὶ τρίτον τὸ Λακωνικόν .
αὕτη δ ἔχει τὸ μὲν φύλλον σκολυμῶδες , ὀρθὴ δὲ καὶ εὐαυξὴς καὶ ἀπαράβλαστός ἐστιν ἐκ τοῦ καυλοῦ .
τῶν δὲ πλατειῶν οὕτω τινὲς γίνονται πλατύκαυλοι ὥστ ἐνίους καὶ θύραις χρῆσθαι κηπουρικαῖς .
τῶν δὲ καυλῶν φησι   κολουσθέντων ἡδίους τοὺς παλιμβλαστεῖς εἶναι .
νίκανδρος δ ὁ Κολοφώνιος ἐν βʹ Γλωσσῶν   βρένθιν λέγεσθαί φησι παρὰ Κυπρίοις θρίδακα , οὗ ὁ Ἄδωνις καταφυγὼν ὑπὸ τοῦ κάπρου διεφθάρη .
ἄμφις τε ἐν Ἰαλέμῳ φησίν   ·
ἐν ταῖς θριδακίναις ταῖς κάκιστ ἀπολουμέναις , ἃς εἰ φάγοι τις ἐντὸς ἑξήκοντ ἐτῶν , ὁπότε γυναικὸς λαμβάνοι κοινωνίαν , στρέφοιθ  ὅλην τὴν νύκτ ἂν οὐ δὲ ἓν πλέον ὧν βούλεται δρῶν , ἀντὶ τῆς ὑπουργίας τῇ χειρὶ τρίβων τὴν ἀναγκαίαν τύχην .
καὶ Καλλίμαχος δέ φησιν   ὅτι ἡ Ἀφροδίτη τὸν Ἄδωνιν ἐν θριδακίνῃ κρύψειεν , ἀλληγορούντων τῶν ποιητῶν ὅτι ἀσθενεῖς εἰσι πρὸς ἀφροδίσια οἱ συνεχῶς χρώμενοι θρίδαξι .
καὶ Εὔβουλος δ ἐν Ἀστύτοις φησί   ·
μὴ παρατίθει σύ μοι θριδακίνας , ὦ γύναι , ἐπὶ τὴν τράπεζαν , ἢ σεαυτὴν αἰτιῶ .
ἐν τῷ λαχάνῳ τούτῳ γάρ , ὡς λόγος , ποτὲ τὸν Ἄδωνιν ἀποθανόντα πρ οὔθηκεν Κύπρις ·
ὥστ  ἐστὶ νεκύων βρῶμα .
κρατῖνος δέ φησι   Φάωνος ἐρασθεῖσαν τὴν Ἀφροδίτην ἐν  καλαῖς θριδακίναις  αὐτὸν ἀποκρύψαι , Μαρσύας δ ὁ νεώτερος   ἐν χλόῃ κριθῶν .
ἱππώνακτα δὲ   τετρακίνην τὴν θρίδακα καλεῖν Πάμφιλος ἐν Γλώσσαις φησί , Κλείταρχος δὲ Φρύγας οὕτω καλεῖν .
λύκος δ ὁ Πυθαγόρειος τὴν ἐκ γενέσεώς φησι θρίδακα πλατύφυλλον τετανὴν ἄκαυλον ὑπὸ μὲν τῶν Πυθαγορείων λέγεσθαι εὐνοῦχον , ὑπὸ δὲ τῶν γυναικῶν ἀστύτιδα ·
διουρητικοὺς γὰρ παρασκευάζει καὶ ἐκλύτους πρὸς τὰ ἀφροδίσια ·
ἐστὶ δὲ κρατίστη ἐσθίεσθαι .
δίφιλος δέ φησιν ὡς ὁ τῆς θρίδακος καυλὸς πολύτροφός ἐστι καὶ δυσέκκριτος μᾶλλον τῶν φύλλων ·
ταῦτα δὲ πνευματικώτερά ἐστι καὶ τροφιμώτερα καὶ εὐεκκριτώτερα .
κοινῶς μέντοι ἡ θρίδαξ εὐστόμαχος , ψυκτική , εὐκοίλιος , ὑπνωτική , εὔχυλος , ἐφεκτικὴ τῆς πρὸς τὰ ἀφροδίσια ὁρμῆς .
ἡ δὲ τρυφερωτέρα θρίδαξ εὐστομαχωτέρα καὶ μᾶλλον ὕπνον ποιοῦσα .
ἡ δὲ σκληροτέρα καὶ ψαθυρὰ ἧττόν ἐστι καὶ εὐστόμαχος καὶ εὐκοίλιος , ὕπνον τε ποιεῖ .
ἡ δὲ μέλαινα θρίδαξ ψύχει μᾶλλον εὐκοίλιός τέ ἐστι .
καὶ αἱ μὲν θεριναὶ εὐχυλότεραι καὶ τροφιμώτεραι , αἱ δὲ φθινοπωριναὶ ἄτροφοι καὶ ἀχυλότεραι .
ὁ δὲ καυλὸς τῆς θρίδακος ἄδιψος εἶναι δοκεῖ .
θρίδαξ δ ἑψομένη ὁμοίως τῷ ἀπὸ κράμβης ἀσπαράγῳ ἐν λοπάδι , ὡς Γλαυκίδης ἱστορεῖ , κρείττων τῶν ἄλλων ἑψητῶν λαχάνων .
ἐν ἄλλοις δὲ Θεόφραστος ἐπίσπορά φησι   καλεῖσθαι τευτλίον , θριδακίνην , εὔζωμον , νᾶπυ , λάπαθον , κορίαννον , ἄνηθον , κάρδαμον .
δίφιλος δὲ κοινῶς φησιν εἶναι πάντα τὰ λάχανα ἄτροφα καὶ λεπτυντικὰ καὶ κακόχυλα ἔτι τε ἐπιπολαστικὰ καὶ δυσοικονόμητα .
θερινῶν δὲ λαχάνων Ἐπίχαρμος μέμνηται   .
| ΚΙΝΑΡΑ .
ταύτην Σοφοκλῆς ἐν Κολχίσι   κυνάραν καλεῖ , ἐν δὲ Φοίνικι   ·
κύναρος ἄκανθα πάντα πληθύει γύην .
ἑκαταῖος δ ὁ Μιλήσιος ἐν Ἀσίας περιηγήσει , εἰ γνήσιον τοῦ συγγραφέως τὸ βιβλίον ·
καλλίμαχος γὰρ Νησιώτου αὐτὸ ἀναγράφει   ·
ὅστις οὖν ἐστιν ὁ ποιήσας , λέγει οὕτως   ·
περὶ τὴν Ὑρκανίην θάλασσαν καλεομένην οὔρεα ὑψηλὰ καὶ δασέα ὕλῃσιν , ἐπὶ δὲ τοῖσιν οὔρεσιν ἄκανθα κυνάρα .
καὶ ἑξῆς ·
Πάρθων πρὸς ἥλιον ἀνίσχοντα Χοράσμιοι οἰκοῦσι γῆν , ἔχοντες καὶ πεδία καὶ οὔρεα ·
ἐν δὲ τοῖσιν οὔρεσι δένδρεα ἔνι ἄγρια , ἄκανθα κυνάρα , ἰτέα , μυρίκη .
καὶ περὶ τὸν Ἰνδὸν δέ φησι ποταμὸν γίνεσθαι τὴν κυνάραν .
καὶ Σκύλαξ δὲ ἢ Πολέμων γράφει   ·
εἶναι δὲ τὴν γῆν ὑδρηλὴν κρήνῃσι καὶ ὀχετοῖσιν , ἐν δὲ τοῖς οὔρεσι πέφυκε κυνάρα καὶ βοτάνη ἄλλη .
καὶ ἐν τοῖς ἑξῆς ·
ἐντεῦθεν δὲ ὄρος παρέτεινε τοῦ ποταμοῦ τοῦ Ἰνδοῦ καὶ ἔνθεν καὶ ἔνθεν ὑψηλόν τε καὶ δασὺ ἀγρίῃ ὕλῃ καὶ ἀκάνθῃ κυνάρᾳ .
δίδυμος δ ὁ γραμματικὸς ἐξηγούμενος παρὰ τῷ Σοφοκλεῖ τὸ κύναρος ἄκανθα  μήποτε , φησί , τὴν κυνόσβατον λέγει διὰ τὸ ἀκανθῶδες καὶ τραχὺ εἶναι τὸ φυτόν .
καὶ γὰρ ἡ Πυθία ξυλίνην κύνα αὐτὸ εἶπεν , καὶ ὁ Λοκρὸς χρησμὸν λαβὼν ἐκεῖ πόλιν οἰκίζειν ὅπου ἂν ὑπὸ ξυλίνης κυνὸς δηχθῇ , καταμυχθεὶς τὴν κνήμην ὑπὸ κυνοσβάτου ἔκτισε τὴν πόλιν .
ἐστὶ δὲ ὁ κυνόσβατος μεταξὺ θάμνου καὶ δένδρου  , ὥς φησι Θεόφραστος   ,  καὶ τὸν καρπὸν ἔχει ἐρυθρόν , παραπλήσιον τῇ ῥοιᾷ .
ἔχει δὲ καὶ τὸ φύλλον ἀγνῶδες .
φαινίας δ ἐν εʹ περὶ φυτῶν ΚΑΚΤΟΝ Σικελικήν τινα καλεῖ   , ἀκανθῶδες φυτόν , ὡς καὶ Θεόφραστος ἐν ἕκτῳ περὶ φυτῶν   ·
ἡ δὲ κάκτος καλουμένη περὶ Σικελίαν μόνον , ἐν τῇ Ἑλλάδι δ οὐκ ἔστι .
ἀφίησι δ εὐθὺς ἀπὸ τῆς ῥίζης καυλοὺς ἐπιγείους ·
τὸ δὲ φύλλον ἔχει πλατὺ καὶ ἀκανθῶδες ·
καυλοὺς δὲ τοὺς καλουμένους κάκτους .
ἐδώδιμοι δ εἰσὶ περιλεπόμενοι καὶ μικρὸν ὑπόπικροι , καὶ ἀποθησαυρίζουσιν αὐτοὺς ἐν ἅλμῃ .
ἕτερον δὲ καυλὸν ὀρθὸν ἀφίησιν , ὃν καλοῦσι πτέρνικα , καὶ τοῦτον ἐδώδιμον .
τὸ δὲ περικάρπιον ἀφαιρεθέντων τῶν παππωδῶν ἐμφερὲς τῷ τοῦ φοίνικος ἐγκεφάλῳ , ἐδώδιμον καὶ τοῦτο ·
καλοῦσι δ αὐτὸ ἀσκάληρον .
τίς δὲ τούτοις οὐχὶ πειθόμενος θαρρῶν ἂν εἴποι τὴν κάκτον εἶναι ταύτην τὴν ὑπὸ Ῥωμαίων μὲν καλουμένην κάρδον , οὐ μακρὰν ὄντων τῆς Σικελίας , περιφανῶς δ ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων κινάραν ὀνομαζομένην ;
ἀλλαγῇ γὰρ δύο γραμμάτων κάρδος καὶ κάκτος τ αὐτὸν ἂν εἴη .
σαφῶς δ ἡμᾶς διδάσκει καὶ Ἐπίχαρμος μετὰ τῶν ἐδωδίμων λαχάνων καὶ τὴν κάκτον καταλέγων οὕτως   · . . . . . . . . .
μήκων . . .
μάραθα τραχέες τε κάκτοι τοῖς ἄλλοις μὲν φαγεῖν ἐντὶ λαχάνοις . . . .
εἶτα προιών ·
αἴ κά τις ἐκτρίψας καλῶς παρατιθῇ νιν , ἁδύς ἐστ ·
αὐτὸς δ ἐφ  αὑτοῦ χαιρέτω .
θρίδακας , ἐλάταν , σχῖνον , . . .
ῥαφανίδας , κάκτους . . .
ὃ δέ τις ἀγρόθεν ἔοικε μάραθα καὶ κάκτους φέρειν , ἴφυον , λάπαθον , ὀτόστυλλον , σκόλιον , σερίδ , ἀτράκτυλον .
πτέριν , κάκτον , ὀνόπορδον .
καὶ Φιλητᾶς ὁ Κῷος   ·
γηρύσαιτο δὲ νεβρὸς ἀπὸ ψυχὴν ὀλέσασα , ὀξείης κάκτου τύμμα φυλαξαμένη .
ἀλλὰ μὴν καὶ κινάραν ὠνόμασε παραπλησίως ἡμῖν Σώπατρος ὁ Πάφιος γεγονὼς τοῖς χρόνοις κατ Ἀλέξανδρον τὸν Φιλίππου , ἐπιβιοὺς δὲ καὶ ἕως τοῦ δευτέρου τῆς Αἰγύπτου βασιλέως , ὡς αὐτὸς ἐμφανίζει ἔν τινι τῶν συγγραμμάτων αὑτοῦ .
πτολεμαῖος δ ὁ Εὐεργέτης βασιλεὺς Αἰγύπτου , εἷς ὢν τῶν Ἀριστάρχου τοῦ γραμματικοῦ μαθητῶν , ἐν δευτέρῳ ὑπομνημάτων γράφει οὕτως   ·
περὶ Βερενίκην τῆς Λιβύης Λήθων ποτάμιον , ἐν ᾧ γίνεται ἰχθὺς λάβραξ καὶ χρύσοφρυς καὶ ἐγχέλεων πλῆθος τῶν καλουμένων βασιλικῶν , αἳ τῶν τε ἐκ Μακεδονίας καὶ τῆς Κωπαίδος λίμνης τὸ μέγεθός εἰσιν ἡμιόλιαι , πᾶν τε τὸ ῥεῖθρον αὐτοῦ ἰχθύων ποικίλων ἐστὶ πλῆρες .
πολλῆς δ ἐν τοῖς τόποις κινάρας φυομένης οἵ τε συνακολουθοῦντες ἡμῖν στρατιῶται πάντες δρεπόμενοι συνεχρῶντο καὶ ἡμῖν προσέφερον ψιλοῦντες τῶν ἀκανθῶν .
οἶδα δὲ καὶ Κίναρον καλουμένην νῆσον , ἧς μνημονεύει Σῆμος   .
ΕγκΕφΑλΟσ ΦΟΙΝΙΚΟΣ .
θεόφραστος περὶ φοίνικος τοῦ φυτοῦ εἰπὼν ἐπιφέρει   ·
ἡ μὲν οὖν ἀπὸ τῶν καρπῶν φυτεία τοιαύτη τις ·
ἡ δ ἀπ  αὐτοῦ , ὅταν ἀφέλωσι τὸ ἄνω ἐν ᾧπερ ὁ ἐγκέφαλος .
καὶ Ξενοφῶν ἐν δευτέρῳ Ἀναβάσεως γράφει τάδε   ·
ἐνταῦθα καὶ τὸν ἐγκέφαλον τοῦ φοίνικος πρῶτον ἔφαγον οἱ στρατιῶται ·
καὶ οἱ πολλοὶ ἐθαύμαζον τό τε εἶδος καὶ τὴν ἰδιότητα τῆς ἡδονῆς ·
ἦν δὲ σφόδρα καὶ τοῦτο κεφαλαλγές .
ὁ δὲ φοῖνιξ , ὅταν ἐξαιρεθῇ ὁ ἐγκέφαλος , ὅλος ἐξαυαίνεται .
νίκανδρος Γεωργικοῖς   ·
σὺν καὶ φοίνικος παραφυάδας ἐκκόπτοντες ἐγκέφαλον φορέουσι νέοις ἀσπαστὸν ἔδεσμα .
δίφιλος δ ὁ Σίφνιος ἱστορεῖ ·
οἱ τῶν φοινίκων ἐγκέφαλοι πλήσμιοι καὶ πολύτροφοι , ἔτι δὲ βαρεῖς καὶ δυσοικονόμητοι διψώδεις τε καὶ στατικοὶ κοιλίας .
ἡμεῖς δέ , φησὶν οὗτος , ἑταῖρε Τιμόκρατες , δόξομεν ἐγκέφαλον ἔχειν μέχρι τοῦ τέλους , εἰ καταπαύσομεν ἐνταῦθα καὶ τήνδε τὴν συναγωγήν .
ἔργον ἐστὶν εἰς τρίκλινον συγγενείας εἰσπεσεῖν ·
οὗ λαβὼν τὴν κύλικα πρῶτος ἄρχεται λόγου πατήρ , καὶ παραινέσας πέπωκεν , εἶτα μήτηρ δευτέρα , εἶτα τηθὶς παραλαλεῖ τις , εἶτα βαρύφωνος γέρων , τηθίδος πατήρ , ἔπειτα γραῦς καλοῦσα φίλτατον ·
ὃ δ ἐπινεύει πᾶσι τούτοις , φησὶ Μένανδρος   .