Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
χωρίον γοῦν ἀπολέσας καλὸν ἠρώτησεν ἕνα τῶν πάνυ προσποιουμένων συνάχθεσθαι καὶ συναγανακτεῖν οὐχὶ σοὶ μὲν χωρίδιον ἓν ἔστιν , ἐμοὶ δὲ τρεῖς ἀγροὶ καταλείπονται ;
συνομολογήσαντος δ ἐκείνου , τί οὖν εἶπεν οὐ σοὶ μᾶλλον ἡμεῖς συναχθόμεθα μανικὸν γάρ ἐστι τοῖς ἀπολλυμένοις ἀνιᾶσθαι μὴ χαίρειν δὲ τοῖς σῳζομένοις , ἀλλ ὥσπερ τὰ μικρὰ παιδάρια , ἀπὸ πολλῶν παιγνίων ἂν ἕν τις ἀφέληταί τι , καὶ τὰ λοιπὰ πάντα προσρίψαντα κλαίει καὶ βοᾷ , τὸν αὐτὸν τρόπον ἡμᾶς περὶ ἓν ὀχληθέντας ὑπὸ τῆς τύχης , καὶ τ ἄλλα πάντα ποιεῖν ἀνόνητα ἑαυτοῖς ὀδυρομένους καὶ δυσφοροῦντας 0 .
καὶ τί , φήσαι τις ἄν , ἔχομεν ;
τί δ οὐκ ἔχομεν ;
ὁ μὲν δόξαν ὁ δ οἶκον ὁ δὲ γάμον τῷ δὲ φίλος ἀγαθός ἐστιν 0 1 2 .
ἀντίπατρος δ ὁ Ταρσεὺς πρὸς τῷ τελευτᾶν ἀναλογιζόμενος ὧν ἔτυχεν ἀγαθῶν , οὐ δὲ τὴν εὔπλοιαν παρέλιπε τὴν ἐκ Κιλικίας αὐτῷ γενομένην εἰς Ἀθήνας .
δεῖ δὲ καὶ τὰ κοινὰ μὴ παρορᾶν ἀλλ ἔν τινι λόγῳ τίθεσθαι καὶ χαίρειν , ὅτι ζῶμεν ὑγιαίνομεν τὸν ἣλιον ὁρῶμεν ·
οὔ τε πόλεμος οὔ τε στάσις ἐστίν ·
ἀλλὰ καὶ ἡ γῆ παρέχει γεωργεῖν καὶ θάλασσα πλεῖν ἀδεῶς τοῖς βουλομένοις ·
καὶ λέγειν ἔξεστι καὶ πράττειν καὶ σιωπᾶν καὶ σχολάζειν .
εὐθυμήσομεν δὲ τούτοις μᾶλλον παροῦσιν , ἂν μὴ παρόντων αὐτῶν φαντασίαν λαμβάνωμεν ἀναμιμνήσκοντες αὑτοὺς πολλάκις , ὡς ποθεινόν ἐστιν ὑγεία νοσοῦσι καὶ πολεμουμένοις εἰρήνη , καὶ κτήσασθαι δόξαν ἐν πόλει τηλικαύτῃ καὶ φίλους ἀγνῶτι καὶ ξένῳ ·
καὶ 0 ;
τὸ στέρεσθαι γενομένων ὡς ἀνιαρόν 0 .
οὐ γὰρ τότε γίγνεται μέγα καὶ τίμιον ἕκαστον ἡμῖν , ὅταν ἀπόληται , σῳζόμενον δὲ τὸ μηδέν ἐστιν ·
οὐδενὶ γὰρ ἀξίαν τὸ μὴ εἶναι προστίθησιν .
οὐ δὲ δεῖ κτᾶσθαι μὲν ὡς μεγάλα καὶ τρέμειν ἀεὶ δεδιότας ὡς ὑπὲρ μεγάλων μὴ στερηθῶμεν , ἔχοντας δὲ παρορᾶν καὶ καταφρονεῖν ὡς μηδενὸς ἀξίων ἀλλὰ χρῆσθαι μάλιστα ἐπὶ τῷ χαίρειν καὶ , ἀπολαύειν αὐτῶν , ἵνα καὶ τὰς ἀποβολάς , ἂν συντυγχάνωσι , πραότερον φέρωμεν .
οἱ δὲ πολλοὶ ποιήματα μέν , ὡς ἔλεγεν Ἀρκεσίλαος , ἀλλότρια καὶ γραφὰς καὶ ἀνδριάντας οἴονται δεῖν ἀκριβῶς καὶ κατά μέρος ἕκαστον ἐπιπορευόμενοι τῇ διανοίᾳ καὶ τῇ ὄψει θεωρεῖν , τὸν δ ἑαυτῶν βίον ἔχοντα πολλὰς οὐκ ἀτερπεῖς ἀναθεωρήσεις ἐῶσιν , ἔξω βλέποντες ἀεὶ καὶ θαυμάζοντες ἀλλοτρίας δόξας καὶ τύχας , ὥσπερ μοιχοὶ τὰς ἑτέρων γυναῖκας αὑτῶν δὲ καὶ τῶν ἰδίων καταφρονοῦντες 0 .
καίτοι καὶ τοῦτο μέγα πρὸς εὐθυμίαν ἐστί , τὸ μάλιστα μὲν αὑτὸν ἐπισκοπεῖν καὶ τὰ καθ αὑτόν , εἰ δὲ μή , τοὺς ὑποδεεστέρους ἀποθεωρεῖν καὶ μή , καθάπερ οἱ πολλοί , πρὸς τοὺς ὑπερέχοντας ἀντιπαρεξάγουσιν 0 .
οἷον εὐθύς , οἱ δεδεμένοι εὐδαιμονίζουσι τοὺς λελυμένους , ἐκεῖνοι δὲ τοὺς ἐλευθέρους οἱ δ ἐλεύθεροι 0 1 .
τοὺς πολίτας , οὗτοι δὲ πάλιν αὖ τοὺς πλουσίους , οἱ δὲ πλούσιοι τοὺς σατράπας οἱ δὲ σατράπαι τοὺς βασιλεῖς , οἱ δὲ βασιλεῖς τοὺς θεούς , μονονοὺ βροντᾶν καὶ ἀστράπτειν θέλοντες 0 1 2 .
εἷθ οὕτως ἀεὶ τῶν ὑπὲρ ἑαυτοὺς ἐνδεεῖς ὄντες οὐδέποτε τοῖς καθ ἑαυτοὺς χάριν ἔχουσιν .
οὔ μοι τὰ Γύγεω τοῦ πολυχρύσου μέλει ·
καί οὐ δ εἷλὲ πώ με ζῆλος , οὐ δ ἀγαίομαι θεῶν ἔργα , μεγάλης δ οὐκ ἐρέω τυραννίδος ἀπόπροθεν γάρ ἐστιν ὀφθαλμῶν ἐμῶν .
θάσιος γὰρ ἦν ἐκεῖνος ·
ἄλλος δέ τις Χῖος , ἄλλος δὲ Γαλάτης ἢ Βιθυνὸς οὐκ ἀγαπῶν , εἴ τινος μερίδος ἦν ἢ δόξαν ἢ δύναμιν ἐν τοῖς ἑαυτοῦ πολίταις εἴληχεν , ἀλλὰ κλαίων ὅτι μὴ φορεῖ πατρικίους ἐὰν δὲ καὶ φορῇ , ὅτι μηδέπω στρατηγεῖ Ῥωμαίων ἐὰν δὲ καὶ στρατηγῇ , ὅτι μὴ ὑπατεύει 0 1 ·
καὶ ὑπατεύων , ὅτι μὴ πρῶτος ἀλλ ὕστερος ἀνηγορεύθη 0 .
τοῦτο δ ἐστὶ τί ἄλλο ἢ συλλέγοντα προφάσεις ἀχαριστίας ἐπὶ τὴν τύχην αὐτὸν ὑφ αὑτοῦ κολάζεσθαι καὶ διδόναι δίκην 0 ;
ἀλλ ὅ γε νοῦν ἔχων σωτήρια φρονοῦντα τοῦ ἡλίου μυριάδας ἀνθρώπων ἐφορῶντος εὐρυεδοῦς ὅσοι καρπὸν αἰνύμεθα χθονός , οὐκ εἴ τινων ἧττον ἔνδοξός ἐστι καὶ πλούσιος , ὀδυρόμενος κάθηται καὶ ταπεινούμενος , ἀλλ ὅτι μυρίων μυριάκις ἐν τοσούτοις εὐσχημονέστερον ζῇ καὶ βέλτιον , ὑμνῶν τὸν ἑαυτοῦ δαίμονα καὶ τὸν βίον ὁδῷ πρόεισιν .
ἐν Ὀλυμπίᾳ μὲν γὰρ οὐκ ἔστι νικᾶν ἐκ λεγόμενον ἀντιπάλους ·
ἐν δὲ τῷ βίῳ τὰ πράγματα δίδωσι περιόντα πολλῶν μέγα φρονεῖν , καὶ ζηλωτὸν εἶναι μᾶλλον ἢ ζηλοῦν ἑτέρους 0 ·
ἄν γε δὴ μὴ τοῦ Βριάρεω μη δὲ τοῦ Ἡρακλέους ποιήσῃς σεαυτὸν ἀνταγωνιστήν .
ὅταν οὖν πάνυ θαυμάσῃς ὡς κρείττονα τὸν ἐν τῷ φορείῳ κομιζόμενον , ὑποκύψας θέασαι καὶ τοὺς βαστάζοντας 0 ·
καὶ ὅταν διαβαίνοντα τὴν σχεδίαν μακαρίσῃς τὸν Ξέρξην ἐκεῖνον , ὡς ὁ Ἑλλησπόντιος , ἴδε καὶ τοὺς ὑπὸ μάστιξι διορύττοντας τὸν Ἄθω καὶ τοὺς περικοπτομένους ὦτα καὶ ῥῖνας ἐπὶ τῷ διαλυθῆναι τὴν γέφυραν ὑπὸ τοῦ κλύδωνος , ἅμα καὶ τὴν ἐκείνων ἀποθεωρῶν διάνοιαν ὅτι τὸν σὸν βίον καὶ τὰ σὰ πράγματα μακαρίζουσιν 0 .
ὁ Σωκράτης ἀκούσας τινὸς τῶν φίλων λέγοντος ὡς πολυτελὴς ἡ πόλις μνᾶς ὁ Χῖος οἶνος , ἡ πορφύρα τριῶν μνῶν , τοῦ μέλιτος ἡ κοτύλη πέντε δραχμῶν 0 1 2 ·
λαβὼν αὐτὸν προσήγαγε τοῖς ἀλφίτοις ὀβολοῦ τὸ ἡμίεκτον , εὐτελὴς ἡ πόλις 0 ·
εἶτα ταῖς ἐλαίαις δυεῖν χαλκοῖν ἡ χοῖνιξ , εὐτελὴς ἡ πόλις 0 ·
εἶτα ταῖς ἐξωμίσι δέκα δραχμῶν , εὐτελὴς ἡ πόλις 0 .
οὐκοῦν καὶ ἡμεῖς , ὅταν ἀκούσωμεν ἑτέρου λέγοντος , ὡς μικρὰ τὰ καθ ἡμᾶς πράγματα καὶ λυπρὰ δεινῶς , μὴ ὑπατευόντων μη δ ἐπιτροπευόντων , ἔξεστιν εἰπεῖν λαμπρὰ τὰ καθ ἡμᾶς πράγματα καὶ ζηλωτὸς ἡμῶν ὁ βίος , οὐ προσαιτοῦμεν οὐκ ἀχθοφοροῦμεν οὐ κολακεύομεν 0 .
οὐ μὴν ἀλλ ἐπεὶ πρὸς ἑτέρους μᾶλλον ἢ πρὸς αὑτοὺς ὑπ ἀβελτερίας εἰθίσμεθα ζῆν , καὶ πολὺ τὸ δύσζηλον ἡ φύσις ἔχουσα καὶ τὸ βάσκανον , οὐ χαίρει τοσοῦτον τοῖς ἰδίοις , ὅσον ἀνιᾶται τοῖς ἀλλοτρίοις ἀγαθοῖς 0 ·
μὴ μόνον ὅρα τὰ λαμπρὰ καὶ τὰ περιβόητα τῶν ζηλουμένων ὑπὸ σοῦ καὶ θαυμαζομένων , ἀλλ ἀνακαλύψας καὶ διαστείλας ὥσπερ ἀνθηρὸν παραπέτασμα τὴν δόξαν αὐτῶν καὶ τὴν ἐπιφάνειαν , ἐντὸς γενοῦ καὶ κατόψει πολλὰ δυσχερῆ καὶ πολλὰς ἀηδίας ἐνούσας αὐτοῖς .
ὁ γοῦν Πιττακὸς ἐκεῖνος , οὗ μέγα μὲν ἀνδρείας μέγα δὲ σοφίας καὶ δικαιοσύνης κλέος , εἱστία ξένους ·
ἐπελθοῦσα δ ἡ γυνὴ μετ ὀργῆς ἀνέτρεψε τὴν τράπεζαν ·
τῶν δὲ ξένων διατραπέντων ἑκάστῳ τι ἔφη ἡμῶν κακὸν ἔστιν ·
ᾧ δὲ τ οὐμόν , ἄριστα πράττει 0 .
οὗτος μακάριος ἐν ἀγορᾷ νομίζεται , ἐπὰν δ ἀνοίξῃ τὴν θύραν , τρισάθλιος ·
γυνὴ κρατεῖ πάντων , ἐπιτάσσει , μάχετ ἀεί .
ἀπὸ πλειόνων ὀδυνᾶτ , ἐγὼ δ ἀπ οὐδενός .
τοιαῦτα πολλὰ καὶ πλούτῳ καὶ δόξῃ καὶ βασιλείᾳ πρόσεστιν ἄδηλα τοῖς πολλοῖς ·
ἐπιπροσθεῖ γὰρ ὁ τῦφος .
ὦ μάκαρ Ἀτρείδη , μοιρηγενές , ὀλβιόδαιμον ἔξωθεν οὗτος 0 .
ὁ μακαρισμός , ὅπλων καὶ ἵππων καὶ στρατιᾶς περικεχυμένης 0 ·
αἱ δὲ τῶν παθῶν φωναὶ πρὸς τὴν κενὴν δόξαν ἔνδοθεν ἀντιμαρτυροῦσι Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ .
καὶ ζηλῶ σε , γέρον , ζηλῶ δ ἀνδρῶν ὃς ἀκίνδυνον βίον ἐξεπέρασ ἀγνὼς , ἀκλεής .
ἔξεστιν οὖν καὶ τούτοις τοῖς ἐπιλογισμοῖς ἀπαρύτειν τοῦ πρὸς τὴν τύχην μεμψιμοίρου καὶ διὰ τὸ θαυμάζειν τὰ τῶν πλησίον ἐκταπεινοῦντος τὰ οἰκεῖα καὶ καταβάλλοντος .
οὐχ ἥκιστα τοίνυν εὐθυμίαν κολούει τὸ μὴ συμμέτροις χρῆσθαι πρὸς τὴν ὑποκειμένην δύναμιν ὁρμαῖς ὥσπερ ἱστίοις , ἀλλὰ μειζόνων ἐφιεμένους ταῖς ἐλπίσιν εἶτ ἀποτυγχάνοντας αἰτιᾶσθαι δαίμονα καὶ τύχην ἀλλὰ μὴ τὴν αὑτῶν ἀβελτερίαν 0 .
οὐ δὲ γὰρ ὁ τοξεύειν τῷ ἀρότρῳ βουλόμενος καὶ τῷ βοῒ τὸν λαγωὸν κυνηγετεῖν δυστυχής ἐστιν οὐ δ ὁ γρίφοις καὶ σαγήναις ἐλάφους μὴ λαμβάνων οὐ δ οἷς δαίμων οὐκ ἐναντιοῦται μοχθηρός , ἀλλ ἀβελτερίᾳ καὶ μωρίᾳ τοῖς ἀδυνάτοις ἐπιχειροῦσα 0 .
αἴτιον δ ἡ φιλαυτία μάλιστα , φιλοπρώτους ποιοῦσα καὶ φιλονίκους 0 ;
ἐν πᾶσι καὶ πάντων ἐπιδραττομένους ἀπλήστως οὐ γὰρ πλούσιοι μόνον ὁμοῦ καὶ λόγιοι καὶ ἰσχυροὶ καὶ συμποτικοὶ καὶ ἡδεῖς εἶναι καὶ φίλοι βασιλέων καὶ πόλεων ἄρχοντες ἀξιοῦσιν , ἀλλ εἰ μὴ καὶ κύνας ἕξουσι πρωτεύοντας ἀρετῇ καὶ ἵππους καὶ ὄρτυγας καὶ ἀλεκτρυόνας ἀθυμοῦσι .
διονύσιος 0 ;
ὁ πρεσβύτερος οὐκ ἠγάπα μέγιστος ὢν τῶν τότε τυράννων , ἀλλ ὅτι ·
φιλοξένου τοῦ ποιητοῦ μὴ βέλτιον ᾖδε μη δὲ περιῆν ἐν τῷ διαλέγεσθαι Πλάτωνος , ὀργισθεὶς καὶ παροξυνθεὶς τὸν μὲν εἰς τὰς λατομίας ἐνέβαλε τὸν δ ἀπέδοτο πέμψας εἰς Αἴγιναν .
οὐ τοιοῦτος δ ὁ Ἀλέξανδρος , ἀλλ ἐπεὶ Κρίσων ὁ σταδιοδρόμος ἁμιλλώμενος αὐτῷ περὶ τάχους ἔδοξεν ἑκὼν παρεῖναι , σφόδρα διηγανάκτησεν , εὖ δὲ καὶ ὁ ποιητικὸς Ἀχιλλεὺς ὑπειπὼν τοῖος ἐὼν οἷος οὔ τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἐπήνεγκεν ἐν πολέμῳ 0 ·
ἀγορῇ δὲ τ ἀμείνονές εἰσι καὶ ἄλλοι Μεγάβυζον δὲ τὸν Πέρσην εἰς τὸ ζωγραφεῖον ἀναβάντα τὸ Ἀπελλοῦ καὶ λαλεῖν ἐπιχειρήσαντα περὶ τῆς τέχνης ἐπεστόμισεν ὁ Ἀπελλῆς εἰπών ἕως μὲν ἡσυχίαν ἦγες , ἐδόκεις τις εἶναι διὰ τὰ χρυσία καὶ τὴν ·
πορφύραν , νυνὶ δὲ καὶ ταυτὶ τὰ τρίβοντα τὴν ὤχραν παιδάρια καταγελᾷ σου φλυαροῦντος .
ἀλλ ἔνιοι τοὺς μὲν Στωικοὺς οἴονται παίζειν , ὅταν ἀκούσωσι τὸν σοφὸν παρ αὐτοῖς μὴ μόνον φρόνιμον καὶ δίκαιον καὶ ἀνδρεῖον , ἀλλὰ καὶ ῥήτορα καὶ ποιητὴν καὶ στρατηγὸν καὶ πλούσιον καὶ βασιλέα προσαγορευόμενον αὑτοὺς δὲ πάντων ἀξιοῦσι τούτων , κ ἂν μὴ τυγχάνωσιν , ἀνιῶνται .
καίτοι καὶ τῶν θεῶν ἄλλος ἄλλην ἔχων δύναμιν , ὁ μὲν ἐνυάλιος ὁ δὲ μαντεῖος ὁ δὲ κερδῷος 0 1 ;
ἐπονομάζεται καὶ τὴν Ἀφροδίτην ὁ Ζεύς , ὡς οὐ μετὸν αὐτῇ πολεμικῶν ἔργων , ἐπὶ γάμους ἀποστέλλει καὶ θαλάμους .
τινὰ γὰρ οὐ δὲ συνυπάρχειν ἀλλὰ μᾶλλον ὑπεναντιοῦσθαι πέφυκεν ἀλλήλοις τῶν σπουδαζομένων , οἷον ἄσκησις λόγων καὶ μαθημάτων ἀνάληψις ἀπραγμοσύνης δεῖται καὶ σχολῆς ·
δυνάμεις δὲ πολιτικαὶ καὶ φιλίαι βασιλέων οὐκ ἄνευ πραγμάτων οὐ δ ἀσχολιῶν περιγίγνονται .
καὶ μὴν οἶνοί τε καὶ σαρκῶν ἐμφορήσεις σῶμα μὲν ἰσχυρὸν ποιοῦσι καὶ ῥωμαλέον , ψυχὴν δ ἀσθενῆ καὶ χρημάτων ἐπιμέλεια μὲν συνεχὴς καὶ τήρησις αὔξει πλοῦτον , ὑπεροψία δὲ καὶ περιφρόνησις μέγα πρὸς φιλοσοφίαν ἐφόδιον 0 1 .
ὅθεν οὐ πάντα πάντων ἐστίν , ἀλλὰ δεῖ τῷ Πυθικῷ γράμματι πειθόμενον αὑτὸν καταμαθεῖν ·
εἶτα χρῆσθαι πρὸς ἓν ὃ πέφυκε , καὶ μὴ πρὸς ἄλλον ἄλλοτε βίου ζῆλον ἕλκειν καὶ παραβιάζεσθαι τὴν φύσιν ·
ἐν ἅρμασιν ἵππος , ἐν δ ἀρότρῳ βοῦς , παρὰ ναῦν δ ἰθύει τάχιστα δελφίς , κάπρῳ δὲ βουλεύοντα φόνον κύνα χρὴ τλάθυμον ἐξευρεῖν 0 1 .
ὁ δ ἀσχάλλων καὶ λυπούμενος ὅτι μὴ καὶ λέων ἐστὶν ὀρεσίτροφος ἀλκὶ πεποιθώς ἅμα καὶ κυνίδιον Μελιταῖον ἐν κόλπῳ χήρας γυναικὸς τιθηνούμενον , ἀπόπληκτός ἐστι .
τούτου δ οὐδέν βελτίων ὁ βουλόμενος ἅμα μὲν Ἐμπεδοκλῆς ἢ Πλάτων ἢ Δημόκριτος εἶναι περὶ κόσμου γράφων καὶ τῆς τῶν ὄντων ἀληθείας , ἅμα δὲ πλουσίᾳ γραῒ συγκαθεύδειν ὡς Εὐφορίων , ἢ ἰὼν ἐπὶ κῶμον Ἀλεξάνδρῳ συμπίνειν ὡς Μήδιος 0 1 2 ·
ἀγανακτῶν δὲ καὶ λυπούμενος , εἰ μὴ θαυμάζεται διὰ πλοῦτον ὡς Ἰσμηνίας καὶ δι ἀρετὴν ὡς Ἐπαμεινώνδας 0 1 .
οὐ δὲ γὰρ οἱ δρομεῖς , ὅτι μὴ τοὺς τῶν παλαιστῶν φέρονται στεφάνους , ἀθυμοῦσιν ἀλλὰ τοῖς αὑτῶν ἀγάλλονται καὶ χαίρουσι Σπάρταν ἔλαχες , ταύταν κόσμει καὶ γὰρ ὁ Σόλων ἀλλ ἡμεῖς αὐτοῖς οὐ διαμειψόμεθα τῆς ἀρετῆς τὸν πλοῦτον ·
ἐπεὶ τὸ μὲν ἔμπεδόν αἰεί , χρήματα δ ἀνθρώπων ἄλλοτε ἄλλος ἔχει 0 .
καὶ Στράτων ὁ φυσικός , ἀκούσας ὅτι πολλαπλασίους ἔχει Μενέδημος μαθητάς , τί οὖν ἔφη θαυμαστόν , εἰ πλείονὲς εἰσιν οἱ λούεσθαι θέλοντες τῶν ἀλείφεσθαι βουλομένων Ἀριστοτέλης δὲ πρὸς Ἀντίπατρον γράφων οὐκ Ἀλεξάνδρῳ μόνον ἔφη προσήκει μέγα φρονεῖν , ὅτι κρατεῖ πολλῶν ἀνθρώπων ;
ἀλλ οὐχ ἧττον οἷς ὑπάρχει περὶ θεῶν ἃ δεῖ δοξάζειν .
τοὺς γὰρ οὕτω , τὰ οἰκεῖα σεμνύνοντας οὐκ ἐνοχλήσει τὰ τῶν πλησίον νῦν δὲ τὴν ἄμπελον σῦκα φέρειν οὐκ ἀξιοῦμεν οὐ δὲ τὴν ἐλαίαν βότρυς 0 ·
αὐτοὶ δ ἑαυτούς , ἐὰν μὴ καὶ τὰ τῶν πλουσίων ἅμα καὶ τὰ τῶν λογίων καὶ τὰ τῶν στρατευομένων καὶ τὰ τῶν φιλοσοφούντων καὶ τὰ τῶν κολακευόντων καὶ τὰ τῶν παρρησιαζομένων καὶ τὰ τῶν φειδομένων καὶ τὰ τῶν δαπανώντων ἔχωμεν προτερήματα , συκοφαντοῦμεν καὶ ἀχαριστοῦμεν αὑτοῖς καὶ καταφρονοῦμεν ὡς , ἐνδεῶς καὶ εὐτελῶς βιούντων .
πρὸς δὲ τούτῳ καὶ τὴν φύσιν ὁρῶμεν ὑπομιμνήσκουσαν ἡμᾶς .
ὡς γὰρ τῶν θηρίων ἑτέροις ἀφ ἑτέρων παρεσκεύασε τὴν τροφὴν εἶναι καὶ οὐ πάντα σαρκοφαγεῖν ἢ σπερμολογεῖν ἢ ῥιζωρυχεῖν ἐποίησεν , οὕτω τοῖς ἀνθρώποις ποικίλας πρὸς τὸν βίον ἀφορμὰς ἔδωκε ·
μηλοβότᾳ τ ἀρότᾳ τ ὀρνιχολόχῳ τε καὶ ὃν πόντος τρέφει δεῖ δὲ τὸ πρόσφορον ἑαυτοῖς ἑλομένους καὶ διαπονοῦντας ἐᾶν τὰ τῶν ἄλλων , καὶ μὴ τὸν Ἡσίοδον ἐλέγχειν ἐνδεέστερον εἰπόντα καὶ κεραμεὺς κεραμεῖ κοτέει καὶ τέκτονι τέκτων 0 .
οὐ γὰρ μόνον τοὺς ὁμοτέχνους καὶ τοὺς ὁμοτρόπους ζηλοῦντες , ἀλλὰ καὶ λογίους πλούσιοι καὶ πλουσίους ἔνδοξοι καὶ δικολόγοι σοφιστάς , καὶ ναὶ μὰ Δία κωμῳδοὺς εὐημεροῦντας ἐν θεάτροις καὶ ὀρχηστὰς καὶ θεράποντας ἐν αὐλαῖς βασιλέων ἐλεύθεροι καὶ εὐπατρίδαι κατατεθαμβημένοι καὶ μακαρίζοντες , οὐ μετρίως λυποῦσιν αὑτοὺς καὶ ταράττουσιν .
ὅτι δ ἕκαστος ἐν ἑαυτῷ τὰ τῆς εὐθυμίας καὶ τῆς δυσθυμίας ἔχει ταμιεῖα , καὶ τοὺς τῶν ἀγαθῶν καὶ κακῶν πίθους οὐκ ἐν Διὸς οὔδει κατακειμένους ἀλλ ἐν τῇ ψυχῇ κειμένους , αἱ διαφοραὶ τῶν παθῶν δηλοῦσιν .
οἱ μὲν γὰρ ἀνόητοι καὶ παρόντα τὰ χρηστὰ παρορῶσι καὶ ἀμελοῦσιν ὑπὸ τοῦ συντετάσθαι πρὸς τὸ μέλλον ἀεὶ ταῖς φροντίσιν , οἱ δὲ φρόνιμοι καὶ τὰ μηκέτ ὄντα τῷ μνημονεύειν ἐναργῶς ὄντα ποιοῦσιν ἑαυτοῖς ·
τὸ γὰρ παρὸν τῷ ἐλαχίστῳ τοῦ χρόνου μορίῳ θιγεῖν παρασχὸν εἶτα τὴν αἴσθησιν ἐκφυγόν , οὐκέτι δοκεῖ πρὸς ἡμᾶς οὐ δ ἡμέτερον εἶναι τοῖς ἀνοήτοις ·
ἀλλ ὥσπερ ὁ ἐν Ἃιδου ζωγραφούμενος σχοινοστρόφος ὄνῳ τινὶ 0 1 ·
παρίησιν ἐπιβοσκομένῳ καταναλίσκειν τὸ πλεκόμενον , ὅτῳ τῶν πολλῶν ἀναίσθητος καὶ ἀχάριστος ὑπολαμβάνουσα λήθη καὶ κατανεμομένη πρᾶξίν τε πᾶσαν ἀφανίζουσα καὶ κατόρθωμα καὶ σχολὴν ἐπίχαριν καὶ συμπεριφορὰν καὶ ἀπόλαυσιν , οὐκ ἐᾷ τὸν βίον ἕνα γενέσθαι , συμπλεκομένων τοῖς παροῦσι τῶν παρῳχημένων ἀλλ ὥσπερ ἕτερον τὸν ἐχθὲς ὄντα τοῦ σήμερον καὶ τὸν αὔριον ὁμοίως οὐ τὸν αὐτὸν τῷ σήμερον διαιροῦσα , πᾶν τὸ γιγνόμενον εὐθὺς εἰς τὸ ἀγένητον τῷ ἀμνημονεύτῳ καθίστησιν 0 .
οἱ μὲν γὰρ ἐν ταῖς σχολαῖς τὰς αὐξήσεις ἀναιροῦντες ὡς τῆς οὐσίας 0 1 ;
ἐνδελεχῶς ῥεούσης , λόγῳ ποιοῦσιν ἡμῶν ἕκαστον ἄλλον ἑαυτοῦ καὶ ἄλλον οἱ δὲ τῇ μνήμῃ τὰ πρότερον μὴ στέγοντες μη δ ἀναλαμβάνοντες ἀλλ ὑπεκρεῖν ἐῶντες , ἔργῳ ποιοῦσιν ἑαυτοὺς καθ ἡμέραν ἀποδεεῖς καὶ κενοὺς καὶ τῆς αὔριον ἐκκρεμαμένους , ὡς τῶν πέρυσι καὶ πρῴην καὶ χθὲς οὐ πρὸς αὐτοὺς ὄντων οὐ δ ὅλως αὐτοῖς γενομένων .
καὶ τοῦτ οὖν τὴν εὐθυμίαν ἐπιταράσσει κ ἀκεῖνο μᾶλλον , ὅταν , ὥσπερ αἱ μυῖαι τῶν λείων τόπων ἐν τοῖς κατόπτροις ἀπολισθάνουσι ταῖς δὲ τραχύτησι προσέχονται ·
καὶ ταῖς ἀμυχαῖς , οὕτως ἄνθρωποι τῶν ἱλαρῶν καὶ προσηνῶν ἀπορρέοντες ἐμπλέκωνται ταῖς τῶν ἀηδῶν ἀναμνήσεσι μᾶλλον δ ὥσπερ ἐν Ὀλύνθῳ τοὺς κανθάρους λέγουσιν , εἴς τι χωρίον ἐμβάλλοντας ὃ καλεῖται κανθαρώλεθρον , ἐκβῆναι μὴ δυναμένους ἀλλ ἐκεῖ στρεφομένους καὶ κυκλοῦντας ἐναποθνῄσκειν , οὕτως εἰς τὴν τῶν κακῶν μνήμην ὑπορρυέντες ἀνενεγκεῖν μὴ θέλωσι μη δ ἀναπνεῦσαι 0 .
δεῖ δ ὥσπερ ἐν πινακίῳ χρωμάτων ἐν τῇ ψυχῇ τῶν πραγμάτων τὰ φαιδρὰ καὶ λαμπρὰ προβάλλοντας , ἀποκρύπτειν τὰ σκυθρωπὰ καὶ πιέζειν 0 ·
ἐξαλεῖψαι γὰρ οὐκ ἔστι παντάπασιν οὐ δ ἀπαλλαγῆναι .
παλίντονος γὰρ ἁρμονίη κόσμου , ὅκωσπερ λύρης καὶ τόξου 0 1 ·
καὶ τῶν ἀνθρωπίνων καθαρὸν οὐδὲν οὐ δ ἀμιγές 0 .
ἀλλ ὥσπερ ἐν μουσικῇ βαρεῖς φθόγγοι καὶ ὀξεῖς ἐν δὲ γραμματικῇ φωνήεντα καὶ ἄφωνα γράμματα , μουσικὸς δὲ καὶ γραμματικὸς οὐχ ὁ θάτερα δυσχεραίνων καὶ ὑποφεύγων ἀλλ ὁ πᾶσι χρῆσθαι καὶ μιγνύναι πρὸς τὸ οἰκεῖον ἐπιστάμενος 0 1 2 ·
οὕτω καὶ τῶν πραγμάτων ἀντιστοιχίας ἐχόντων  ἐπεὶ κατὰ τὸν Εὐριπίδην 0 ·
οὐκ ἂν γένοιτο χωρὶς ἐσθλὰ καὶ κακά , ἀλλ ἔστι τις σύγκρασις , ὥστ ἔχειν καλῶς  , οὐ δεῖ τοῖς ἑτέροις ἐξαθυμεῖν οὐ δ ἀπαγορεύειν ἀλλ ὥσπερ ἁρμονικοὺς ἀμβλύνοντας ἀεὶ τοῖς κρείττοσι τὰ φαῦλα καὶ τὰ χείρονα τοῖς χρηστοῖς ἐμπεριλαμβάνοντας , ἐμμελὲς τὸ τοῦ βίου μῖγμα ποιεῖν καὶ οἰκεῖον αὑτοῖς 0 .
οὐ γάρ , ὡς ὁ Μένανδρός φησιν , ἅπαντι δαίμων ἀνδρὶ συμπαραστατεῖ εὐθὺς γενομένῳ , μυσταγωγὸς τοῦ βίου ἀγαθός , ἀλλὰ μᾶλλον , ὡς Ἐμπεδοκλῆς , διτταί τινες ἕκαστον ἡμῶν γιγνόμενον παραλαμβάνουσι καὶ κατάρχονται μοῖραι καὶ δαίμονες 0 ·
ἔνθ ἦσαν Χθονίη τε καὶ Ἡλιόπη ταναῶπις , δῆρίς θ αἱματόεσσα καὶ Ἁρμονίη θεμερῶπις , Καλλιστὼ τ Αἴσχρη τε Θόωσά τε Δηναίη τε , νημερτής τ ἐρόεσσα μελάγκαρπός τ Ἀσάφεια 0 .
ὥστε τούτων ἑκάστου σπέρματα τῶν παθῶν ἀνακεκραμένα δεδεγμένης ἡμῶν τῆς γενέσεως καὶ διὰ τοῦτο πολλὴν ἀνωμαλίαν ἐχούσης , εὔχεται μὲν ὁ νοῦν ἔχων τὰ βελτίονα προσδοκᾷ δὲ καὶ θάτερα , χρῆται δ ἀμφοτέροις τὸ ἄγαν ἀφαιρῶν οὐ γὰρ μόνον ὁ τῆς αὔριον ἣκιστα δεόμενος ὥς φησιν Ἐπίκουρος 0 ·
ἥδιστα πρόσεισι πρὸς τὴν αὔριον ·
ἀλλὰ καὶ πλοῦτος εὐφραίνει καὶ δόξα καὶ δύναμις καὶ ἀρχή , καὶ μάλιστα τοὺς ἣκιστα τ ἀναντία ταρβοῦντας .
ἡ γὰρ σφοδρὰ , περὶ ἕκαστον ἐπιθυμία σφοδρότατον φόβον ἐμποιοῦσα τοῦ μὴ παραμένειν 0 ;
ἀσθενῆ τὴν χάριν ποιεῖ καὶ ἀβέβαιον ὥσπερ φλόγα καταπνεομένην 0 .
ᾧ δὲ δίδωσι πρὸς τὴν τύχην ἀδεῶς καὶ ἀτρόμως εἰπεῖν ὁ λογισμὸς ἡδὺ μὲν ἄν τι φέρῃς , ὀλίγον δ ἄχος ἂν ἀπολείπῃς , τοῦτον ἥδιστα ποιεῖ χρῆσθαι τοῖς παροῦσι τὸ θαρραλέον καὶ μὴ δεδιὸς αὐτῶν τὴν ἀποβολὴν ὡς ἀφόρητον 0 .
ἔξεστι γὰρ τὴν Ἀναξαγόρου διάθεσιν , ἀφ ἧς ἐπὶ τῇ τελευτῇ τοῦ παιδὸς ἀνεφώνησεν ᾔδειν θνητὸν γεννήσας , μὴ θαυμάζοντας μόνον ἀλλὰ καὶ μιμουμένους ἐπιλέγειν ἑκάστῳ τῶν τυχηρῶν οἶδα τὸν πλοῦτον ἐφήμερον ἔχων καὶ οὐ βέβαιον ·
οἶδα τὴν ἀρχὴν ἀφελέσθαι δυναμένους τοὺς δεδωκότας ·
οἶδα τὴν γυναῖκα χρηστὴν γυναῖκα δ οὖσαν καὶ τὸν φίλον ἄνθρωπον ὄντα , φύσει εὐμετάβολον ζῷον ὡς ὁ Πλάτων εἶπεν .
αἱ γὰρ τοιαῦται παρασκευαὶ καὶ διαθέσεις , ἐάν τι συμβῇ τῶν ἀβουλήτων μὲν οὐκ ἀπροσδοκήτων δέ , μὴ δεχόμεναι τὸ οὐκ ἂν ᾤμην καὶ τὸ ἄλλ ἤλπιζον καὶ τὸ ταῦτ οὐ προσεδόκων , οἷον πηδήματα καρδίας καὶ σφυγμοὺς ἀφαιροῦσι καὶ ταχὺ πάλιν τὸ μανιῶδες καὶ ταραττόμενον ἱδρύουσιν .
ὁ μὲν οὖν Καρνεάδης ἐπὶ πραγμάτων μεγάλων ὑπεμίμνησκεν , ὅτι πᾶν καὶ ὅλον ἐστὶν εἰς λύπην καὶ ἀθυμίαν τὸ ἀπροσδόκητον .
ἡ γὰρ Μακεδόνων βασιλεία τῆς Ῥωμαίων ἡγεμονίας πολλοστημόριον ἦν ·
ἀλλὰ Περσεὺς μὲν ἀποβαλὼν Μακεδονίαν αὐτός τε κατεθρήνει τὸν ἑαυτοῦ δαίμονα καὶ πᾶσιν ἐδόκει δυστυχέστατος ἀνθρώπων γεγονέναι καὶ βαρυποτμότατος ·
ὁ δὲ τούτου κρατήσας Αἰμίλιος ἑτέρῳ παραδιδοὺς τὴν ὁμοῦ τι γῆς καὶ θαλάττης ἄρχουσαν δύναμιν ἐστεφανοῦτο καὶ ἔθυεν , εὐδαιμονιζόμενος εἰκότως .
οὗτος μὲν γὰρ ᾔδει λαμβάνων ἀρχὴν ἀποδοθησομένην , ἐκεῖνος δ ἀπέβαλε μὴ προσδοκήσας .
εὖ δὲ καὶ ὁ ποιητὴς οἷόν ἐστι τὸ , παρὰ προσδοκίαν ἐδίδαξεν ·
ὁ γὰρ Ὀδυσσεὺς τοῦ μὲν κυνὸς θανόντος ἐξεδάκρυσε , τῇ δὲ γυναικὶ κλαιούσῃ παρακαθήμενος οὐδὲν ἔπαθε τοιοῦτον ·
ἐνταῦθα μὲν γὰρ ἀφῖκτο τῷ λογισμῷ τὸ πάθος ὑποχείριον ἔχων καὶ προκατειλημμένον , εἰς δ ἐκεῖνο μὴ προσδοκήσας ἀλλ ἐξαίφνης διὰ τὸ παράδοξον ἐνέπεσε .
καθόλου δ ἐπεὶ τῶν ἀβουλήτων τὰ μὲν φύσει τὸ λυποῦν καὶ βαρῦνον ἐπιφέρει , τὰ δὲ πλεῖστα δόξῃ δυσχεραίνειν ἐθιζόμεθα καὶ μανθάνομεν , οὐκ ἄχρηστόν ἐστι πρὸς ταῦτα μὲν ἔχειν ἀεὶ τὸ τοῦ Μενάνδρου πρόχειρον οὐδὲν πέπονθας δεινὸν ἂν μὴ προσποιῇ ·
τί γὰρ πρὸς σέ ἐστι , φησίν , ἂν μή τε σαρκὸς ἅπτηται μή τε ψυχῆς , οἷόν ἐστι δυσγένεια πατρὸς ἢ μοιχεία γυναικὸς ἢ στεφάνου τινὸς ἢ προεδρίας ἀφαίρεσις , ὧν οὐ κωλύεται καὶ μὴ παρόντων ἄνθρωπος καὶ τὸ σῶμα βέλτιστα διακείμενον ἔχειν καὶ τὴν ψυχήν ;
πρὸς δὲ τὰ φύσει δοκοῦντα λυπεῖν , οἷα νόσοι καὶ πόνοι καὶ θάνατοι φίλων καὶ τέκνων , ἐκεῖνο τὸ Εὐριπίδειον οἴμοι 0 ·
οὐδεὶς 0 ;
γὰρ οὕτω τοῦ παθητικοῦ καταφερομένου καὶ ὀλισθάνοντος ἀντιλαμβάνεται λόγος , ὡς ὁ τῆς κοινῆς καὶ φυσικῆς ἀνάμνησιν ποιῶν ἀνάγκης , ᾗ διὰ τὸ σῶμα μεμειγμένος ὁ ἄνθρωπος μόνην ταύτην τῇ τύχῃ λαβὴν δίδωσιν , ἐν δὲ τοῖς κυριωτάτοις καὶ μεγίστοις ἀσφαλὴς ἕστηκεν 0 .
ὁ Δημήτριος τὴν Μεγαρέων πόλιν καταλαβὼν ἠρώτησε τὸν Στίλπωνα , μή τι τῶν ἐκείνου διήρπασται καὶ ὁ Στίλπων ἔφη μηδέν ἰδεῖν τ ἀμά φέροντα .
καὶ τοίνυν τῆς τύχης πάντα τ ἄλλα λεηλατούσης καὶ περιαιρουμένης , ἔχομέν τι τοιοῦτον .
ἐν ἑαυτοῖς οἷόν κ οὔ τε φέροιεν Ἀχαιοὶ οὔ τε ἂν ἄγοιεν .
ὅθεν οὐ δεῖ παντάπασιν ἐκταπεινοῦν οὐ δὲ καταβάλλειν τὴν φύσιν , ὡς μηδὲν ἰσχυρὸν μη δὲ μόνιμον μη δ ὑπὲρ τὴν τύχην ἔχουσαν ·
ἀλλὰ τ οὐναντίον εἰδότας , ὅτι μικρόν ἐστι μέρος τοῦ ἀνθρώπου τὸ σαθρὸν καὶ τὸ ἐπίκηρον , ὃ δέχεται τὴν τύχην , τῆς δὲ βελτίονος μερίδος αὐτοὶ κρατοῦμεν , ἐν ᾗ τὰ μέγιστα τῶν ἀγαθῶν ἱδρυθέντα , δόξαι τε χρησταὶ καὶ μαθήματα καὶ λόγοι τελευτῶντες εἰς ἀρετήν , ἀναφαίρετον ἔχουσι τὴν οὐσίαν καὶ ἀδιάφθορον , ἀηττήτους πρὸς τὸ μέλλον εἶναι καὶ θαρραλέους , πρὸς τὴν τύχην λέγοντας , ἃ Σωκράτης δοκῶν πρὸς τοὺς κατηγόρους λέγειν πρὸς τοὺς δικαστὰς ἔλεγεν , ὡς ἀποκτεῖναι μὲν Ἄνυτος καὶ Μέλητος δύνανται , βλάψαι δ οὐ δύνανται .
καὶ γὰρ ἡ τύχη δύναται νόσῳ περιβαλεῖν , ἀφελέσθαι χρήματα , διαβαλεῖν πρὸς δῆμον ἢ τύραννον κακὸν δὲ καὶ δειλὸν καὶ ταπεινόφρονα καὶ ἀγεννῆ καὶ φθονερὸν οὐ δύναται ποιῆσαι τὸν ἀγαθὸν καὶ ἀνδρώδη καὶ μεγαλόψυχον καὶ γενναῖον καὶ ἐλευθέριον οὐ δὲ παρελέσθαι τὴν διάθεσιν , ἧς ἀεὶ παρούσης , πλέον ἢ κυβερνήτου πρὸς θάλατταν ὄφελὸς ἐστι πρὸς τὸν βίον 0 .
κυβερνήτῃ γὰρ οὔ τε κῦμα πραῧναι τραχὺ καὶ πνεῦμα δυνατόν ἐστιν , οὔ τε ὅποι βούλεται δεομένῳ λιμένος ·
τυχεῖν οὔ τε θαρραλέως καὶ ἀτρόμως ὑπομεῖναι τὸ συμβαῖνον ἀλλ ἓως οὐκ ἀπέγνωκε τῇ τέχνῃ χρώμενος φεύγει μέγα λαῖφος ὑποστολίσας , ἓως ἐνέρτερον ἱστὸν , ἐρεβώδεος ἐκ θαλάσσης ὑπέρσχῃ , τρέμων κάθηται καὶ παλλόμενος , ἡ δὲ τοῦ φρονίμου διάθεσις τοῖς τε σωματικοῖς παρέχει γαλήνην , ἐπὶ πλεῖστον ἐκλύουσα τὰς τῶν νόσων κατασκευὰς ἐγκρατείᾳ καὶ διαίτῃ σώφρονι καὶ μετρίοις πόνοις ·
κ ἄν τις ἔξωθεν ἀρχὴ πάθους ὥσπερ διαδρομὴ γένηται σπιλάδος , εὐσταλεῖ καὶ κούφῃ κεραίᾳ παρήνεγκεν ὥς φησιν Ἀσκληπιάδης παραλόγου δέ τινος καὶ μεγάλου καταλαβόντος καὶ κρατήσαντος , ἐγγὺς ὁ λιμὴν καὶ πάρεστιν ἀπονήξασθαι τοῦ σώματος ὥσπερ ἐφολκίου μὴ στέγοντος τὸν μὲν γὰρ ἀνόητον ὁ τοῦ θανάτου φόβος οὐχ ὁ τοῦ ζῆν πόθος ἐκκρέμασθαι τοῦ σώματος ποιεῖ , περιπεπλεγμένον ὥσπερ τὸν Ὀδυσσέα τῷ ἐρινεῷ δεδοικότα τὴν Χάρυβδιν ὑποκειμένην ἔνθ οὔ τε μίμνειν ἄνεμος οὔ τε πλεῖν ἐᾷ , καὶ πρὸς ταῦτα δυσαρέστως καὶ πρὸς ἐκεῖνα περιδεῶς ἔχοντα 0 1 .
ὁ δὲ τὴν τῆς , ψυχῆς φύσιν ἁμωσγέπως ὑπονοῶν καὶ τὴν εἰς τὸ βέλτιον αὐτῆς ἢ μηθὲν κάκιον ἐν τῇ τελευτῇ μεταβολὴν ἐπιλογιζόμενος , οὐ μικρὸν ἔχει τῆς πρὸς τὸν βίον εὐθυμίας ἐφόδιον τὴν πρὸς τὸν θάνατον ἀφοβίαν .
ᾧ γὰρ ἔξεστι τῆς μὲν ἀρεστῆς καὶ οἰκείας μερίδος ἐπικρατούσης ἡδέως ζῆν , τῶν δ ἀλλοτρίων καὶ παρὰ φύσιν ὑπερβαλλόντων ἀδεῶς ἀπελθεῖν εἰπόντα λύσει μ ὁ δαίμων αὐτός , ὅταν ἐγὼ θέλω ·
τί ἂν τούτῳ χαλεπὸν ἢ δύσκολον ἢ ταραχῶδες ἐμπίπτον ἐπινοήσαιμεν ;
ὁ γὰρ εἰπών προκατείλημμαὶ σ , ὦ τύχη , καὶ πᾶσαν τὴν σὴν ἀφῄρημαι παρείσδυσιν οὐ μοχλοῖς οὐ δὲ κλεισὶν οὐ δὲ τείχεσιν ἐθάρρυνεν ἑαυτόν , ἀλλὰ δόγμασι καὶ λόγοις ὧν πᾶσι μέτεστι τοῖς βουλομένοις .
καὶ δεῖ μηδὲν ἀπογιγνώσκειν μη δ ἀπιστεῖν τῶν οὕτω λεγομένων , ἀλλὰ θαυμάζοντα καὶ ζηλοῦντα καὶ συνενθουσιῶντα πεῖραν ἅμα .
λαμβάνειν ἑαυτοῦ καὶ κατανόησιν ἐν τοῖς ἐλάττοσι πρὸς τὰ μείζονα , μὴ φεύγοντα μη δ ἀπωθοῦντα τῆς ψυχῆς τὴν ἐπιμέλειαν αὐτῶν μη δὲ διαδιδράσκοντ εἰς τὸ τάχα δ οὐδὲν ἔσται δυσχερέστερον . ·
ἀτονίαν , γὰρ ἐμποιεῖ καὶ μαλακίαν ἀγύμναστον ἡ περὶ τὸ ῥᾷστον ἀεὶ διατρίβουσα καὶ πρὸς τὸ ἥδιστον ἐκ τῶν ἀβουλήτων ἀναχωροῦσα γλυκυθυμία τῆς ψυχῆς .
ἡ δὲ καὶ νόσου καὶ πόνου καὶ φυγῆς μελετῶσα φαντασίαν ὑφίστασθαι καὶ προσβιαζομένη τῷ λογισμῷ πρὸς ἕκαστον εὑρήσει πολὺ τὸ κατεψευσμένον καὶ διάκενον καὶ σαθρὸν ἐν τοῖς δοκοῦσι χαλεποῖς καὶ φοβεροῖς , ὡς ὁ καθ ἕκαστον ἀποδείκνυσι λόγος .
καίτοι πολλοὶ καὶ τὸ τοῦ Μενάνδρου πεφρίκασιν οὐκ ἔστιν εἰπεῖν ζῶντα τοῦτ οὐ πείσομαι , ἀγνοοῦντες ὅσον ἐστὶ πρὸς ἀλυπίαν ἀγαθὸν τὸ μελετᾶν καὶ δύνασθαι πρὸς τὴν τύχην ἀνεῳγόσι τοῖς ὄμμασιν ἀντιβλέπειν , καὶ μὴ ποιεῖν ἐν αὑτῷ τὰς φαντασίας ἀτρίπτους καὶ ἁπαλὰς ὥσπερ ἐνσκιατραφούμενον πολλαῖς ἐλπίσιν ὑπεικούσαις ἀεὶ καὶ πρὸς μηδὲν ἀντιτεινούσαις .
ἐκεῖνο μέντοι καὶ πρὸς τὸν Μένανδρον ἔχομεν εἰπεῖν οὐκ ἔστιν εἰπεῖν ζῶντα τοῦτ οὐ πείσομαι , ἀλλ ἔστιν εἰπεῖν ζῶντα τοῦτ οὐ ποιήσω , οὐ ψεύσομαι , οὐ ῥᾳδιουργήσω , οὐκ ἀποστερήσω , οὐκ ἐπιβουλεύσω τοῦτο γὰρ ἐφ ἡμῖν κείμενον οὐ μικρὸν ἀλλὰ μέγα πρὸς εὐθυμίαν πάρεστιν .
ὥσπερ αὖ τ οὐναντίον ἡ σύνεσις , ὅτι σύνοιδα δείν εἰργασμένος , οἷον ἕλκος ἐν σαρκὶ τῇ ψυχῇ τὴν μεταμέλειαν αἱμάσσουσαν ἀεὶ καὶ νύσσουσαν ἐναπολείπει 0 .
τὰς μὲν γὰρ ἄλλας ἀναιρεῖ λύπας ὁ λόγος , τὴν δὲ μετάνοιαν αὐτὸς ἐνεργάζεται δακνομένης σὺν αἰσχύνῃ τῆς ψυχῆς καὶ κολαζομένης ὑφ αὑτῆς , ὡς γὰρ οἱ ῥιγοῦντες ἠπιάλοις καὶ πυρετοῖς διακαόμενοι τῶν ταῦτα πασχόντων ἔξωθεν ὑπὸ καύματος ἢ κρύους 0 ;
μᾶλλον ἐνοχλοῦνται καὶ κάκιον ἔχουσιν , οὕτως ἐλαφροτέρας ἔχει τὰ τυχηρὰ τὰς λύπας ὥσπερ ἔξωθεν ἐπιφερομένας 0 ·
τὸ δὲ οὔ τις ἐμοὶ τῶν ἄλλος ἐπαίτιος , ἀλλ ἐγὼ αὐτός ἐπιθρηνούμενον τοῖς ἁμαρτανομένοις ἔνδοθεν ἐξ αὐτοῦ , βαρύτερον ποιεῖ τῷ αἰσχρῷ τὸ ἀλγεινόν 0 .
ὅθεν οὔ τε οἰκία πολυτελὴς οὔ τε χρυσίου πλῆθος οὔ τ ἀξίωμα γένους οὔ τε μέγεθος ἀρχῆς οὐ λόγου χάρις οὐ δεινότης εὐδίαν παρέχει βίῳ καὶ γαλήνην τοσαύτην , ὅσην ψυχὴ καθαρεύουσα πραγμάτων καὶ βουλευμάτων πονηρῶν καὶ τὴν τοῦ βίου πηγὴν τὸ ἦθος ἀτάραχον ἔχουσα καὶ ἀμίαντον 0 1 ·
ἀφ ἧς αἱ καλαὶ πράξεις ῥέουσαι καὶ τὴν ἐνέργειαν ἐνθουσιώδη καὶ ἱλαρὰν μετὰ τοῦ μέγα φρονεῖν ἔχουσι καὶ τὴν μνήμην ἡδίονα καὶ βεβαιοτέραν τῆς Πινδαρικῆς γηροτρόφου ἐλπίδος 0 .
οὐ γάρ αἱ μὲν λιβανωτρίδες ὡς ἔλεγε Καρνεάδης κ ἂν ἀποκενωθῶσι , τὴν εὐωδίαν ἐπὶ πολὺν χρόνον ἀναφέρουσιν ἐν δὲ τῇ ψυχῇ τοῦ νοῦν ἔχοντος ;
αἱ καλαὶ πράξεις οὐκ ἀεὶ κεχαρισμένην καὶ πρόσφατον ἐναπολείπουσι τὴν ἐπίνοιαν , ὑφ ἧς τὸ χαῖρον ἄρδεται καὶ τέθηλε καὶ καταφρονεῖ τῶν ὀδυρομένων καὶ λοιδορούντων τὸν βίον , ὥς τινα κακῶν χώραν ἢ φυγαδικὸν τόπον ἐνταῦθα ταῖς ψυχαῖς ἀποδεδειγμένον .
ἄγαμαι δὲ καὶ τοῦ Διογένους , ὃς τὸν ἐν Λακεδαίμονι , ξένον ὁρῶν παρασκευαζόμενον εἰς ἑορτήν τινα καὶ φιλοτιμούμενον ἀνὴρ δ εἶπεν ἀγαθὸς οὐ πᾶσαν ἡμέραν ἑορτὴν ἡγεῖται καὶ πάνυ γε λαμπράν , εἰ σωφρονοῦμεν , ἱερὸν γὰρ ἁγιώτατον ὁ κόσμος ἐστὶ καὶ θεοπρεπέστατον 0 ·
εἰς δὲ τοῦτον ὁ ἄνθρωπος εἰσάγεται διὰ τῆς γενέσεως οὐ χειροκμήτων .