Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
τούτων ἀκούσας Ναβουχοδονόσορ ὑπομνησθεὶς τοῦ ἐνυπνίου ἐπέγνω , ὅτι καὶ τὰ λελαλημένα ὑπὸ τοῦ Δανιήλ ἔσται ἀληθῆ , καὶ πεσὼν ἐπὶ πρόσωπον τῷ Δανιήλ προσεκύνησεν καὶ μαναὰ καὶ εὐωδίας εἶπεν σπεῖσαι αὐτῷ πόσον ἰσχύει χάρις θεοῦ , ἀγαπητοί , ἵνα τὸν πρὸ μικροῦ μέλλοντα ἀναιρεῖσθαι μετὰ τῶν ἐπιλοίπων σοφῶν Βαβυλῶνος , τοῦτον ὁ βασιλεὺς μηκέτι ὡς ἄνθρωπον ἀλλ ὡς θεὸν πεσὼν προσκυνήσῃ .
μαναά τε καὶ εὐωδίας εἶπεν σπένδεσθαι αὐτῷ .
καὶ γὰρ πάλαι τῷ Μωϋσῇ τὸ ὅμοιον ἐπηγγείλατο ὁ κύριος λέγων ἰδοὺ δέδωκά σε εἰς θεὸν τῷ Φαραώ , ἵνα διὰ τῶν σημείων τῶν ὑπ  αὐτοῦ ἐν Αἰγύπτῳ γινομένων μηκέτι Μωϋσῆς ἄνθρωπος ὢν νομισθῇ , ἀλλ  ὡς θεὸς ὑπὸ τῶν Αἰγυπτίων προσκυνηθῇ .
καταπλαγεὶς οὖν Ναβουχοδονόσορ ἐπὶ τῶν λεγομένων ὑπὸ τοῦ Δανιήλ ἔφη ·
ἐπ  ἀληθείας ὁ θεὸς ὑμῶν αὐτός ἐστιν θεὸς θεῶν καὶ κύριος τῶν κυριευόντων καὶ ἀποκαλύπτων μυστήρια , ὅτι ἠδυνήθης ἀποκαλύψαι τὸ μυστήριον τοῦτο .
καὶ ἐμεγάλυνεν ὁ βασιλεὺς τὸν Δανιήλ καὶ δόματα πολλὰ καὶ μεγάλα ἔδωκεν αὐτῷ καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἐπὶ πάσης χώρας Βαβυλῶνος καὶ ἄρχοντα σατραπῶν , ἐπὶ πάντας σοφοὺς Βαβυλῶνος .
ἐπειδὴ γὰρ αὐτὸς ἑαυτὸν ἐσμίκρυνεν καὶ ἐλάχιστον παρὰ πάντας ἀνθρώπους εἶναι ἀπεφήνατο , ηὔξησεν  γὰρ  αὐτὸν ὁ βασιλεὺς καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἄρχοντα πάσης χώρας Βαβυλῶνος .
ὃν τρόπον ἐποίησεν καὶ ὁ Φαραὼ τῷ Ἰωσήφ , τότε καταστήσας αὐτὸν ἄρχοντα ἐπὶ πάσης τῆς γῆς Αἰγύπτου .
‹ ἐν πάσῃ γὰρ Αἰγύπτῳ οὐδεὶς ηὕ › ρηται ἀνθρώπω ν , δυνατὸ ς τὰ ὁράματα ἀπαγγεῖλ αι τῷ Φαραώ , εἰ μὴ μόνος Ἰωσήφ , ἐν δὲ Βαβυλῶνι οὐδεὶς τῶ ν σοφῶν ἠδυνήθη ἐ ξειπεῖν τὸ ὅραμα τῷ βασιλεῖ , εἰ μὴ μόνος ὁ Δαν ι ήλ 0 .
κατὰ γὰρ γενεὰν καὶ γενεὰν ἀνθρώπους ἁγίους ὁ θεὸς προσάγει ἑαυτῷ , δέων εἰς πάντα τὸν κόσμον δοξασθῆναι .
καὶ Δανιήλ ᾐτήσατο παρὰ τοῦ βασιλέως καὶ κατέστησεν ἐπὶ τὰ ἔργα τῆς χὼρας Βαβυλῶνος τὸν Σεδράκ , Μισάκ , Ἀβδεναγώ .
καὶ τοῦτο δὲ πίστεως καὶ ἐπαίνου ἄξιον τὸ ὑπὸ τοῦ Δανιήλ γεγενημένον 0 .
ἐπειδὴ γὰρ αὐτοὶ ἐν τῇ προσευχῇ συνηγόρησαν τῷ Δανιήλ πρὸς τὸν θεόν , ἵνα τὸ ὅραμα αὐτῷ ἀποκαλυφθῇ , καὶ αὐτὸς Δανιήλ ἀξίαν καὶ τιμὴν λαβὼν παρὰ τοῦ βασιλέως ἐμνήσθη τούτων , ἀναθέμενος τῷ βασιλεῖ τὸ ἔργον τὸ ὑπ αὐτῶν γεγενημένον , ἵνα καὶ αὐτοὶ τιμῆς τινος ἀξιωθῶσιν ὡς συμμύσται καὶ θεοσεβεῖς ἄνδρες 0 .
αἰτησάμενοι γὰρ τὰ ἐπουράνια παρὰ τοῦ κυρίου , ἔτυχον καὶ τῶν ἐπιγείων παρὰ τοῦ βασιλέως .
ἐπεὶ οὖν τὸ μὲν ὅραμα διηγ ήσατο τῷ βασιλεῖ ὁ μακάριος Δανιήλ καὶ τὴν τούτου σύγκρισιν οὐκ ἐσιώπησεν , ὑπέλιπε τὸ ζήτημα τοῖς εὐθὺν νοῦν κεκτημένοις , ἵνα πάλιν  τὰ  ὑφ ἑτέρων τὰ ὑπὸ τοῦ Δανιήλ λεγόμενα ἑρμηνευθῇ .
ἀναγκαῖον δὲ ἀκριβῶς ἐπιζητεῖν τοὺς φιλαλήθεις , καὶ μὴ μόνον ἐν παραδρομῇ ἀναγινώσκοντας ἐπ ἄδηλον νομίζειν εἰρῆσθαι τὰ ὑπὸ τῶν προφητῶν εἰρημένα 0 .
εἰκόνα γὰρ μεγάλην θεωρεῖ , καὶ ταύτης τὴν κεφαλὴν χρυσίου χρηστοῦ εἶναι ὁμολογεῖ ·
ἔπειτα ὤμους καὶ στῆθος ἄργυρον εἶναι διηγεῖται ·
εἶτα κοιλίαν καὶ μηροὺς χαλκόν 0 ·
ἔπειτα κνήμας σίδηρον 0 ·
‹ ὡσαύτως δὲ καὶ δακτύλους τῶν ποδῶν ὄστρακον καὶ σίδηρον › ἐν τ αὐτῷ ἀναμεμιγμένους ·
εἶτα λίθον τεμνόμενον ἀπὸ ὄρους ἄνευ χειρῶν καὶ πατάσσοντα τὴν εἰκόνα καὶ λεπτύνοντα αὐτὴν 0 ·
καὶ αὐτὸς ὁ λίθος ἐγενήθη ὄρος μέγα καὶ ἐπλήρωσεν πᾶσαν τὴν γῆν .
ταῦτα εἰπὼν περὶ τῆς εἰκόνος , ὕστερον αὐτὴν κατ εἶδος διαιρεῖ καὶ εἰς βασιλείας  κατὰ μέλος  μετάγων κατὰ μέρος παραφράζει , τὸν μὲν χρυσὸν λέγων αὐτὸν εἶναι τὸν βασιλέα Ναβουχοδονόσορ , κεφαλὴν τῆς εἰκόνος χρυσῆν τοῦτον εἶναι διηγούμενος .
ἔπειτα δευτέραν βασιλείαν ὀνομάζει  αἰνιττόμενος  , ἥττονα ταύτην εἶναι λέγων τὸν ἄργυρον .
εἶτα τρίτην , ἥτις ἐστὶν ὁ χαλκός 0 .
ἔπειτα τετάρτην ἰσχυράν , ἥτις ὁ σίδηρος 0 1 .
εἶτα ὄστρακον καὶ σίδηρον ἀνα μεμιγμένον ὁμοῦ ἀναδέδεικται τὰ ἄκρα τῶν ποδῶν τῆς εἰκόνος .
ἤρξατο μὲν γὰρ ἀπὸ κεφαλῆς , ἵνα δείξῃ τὸν χρυσόν ·
εἶτα τὸ στῆθος καὶ τοὺς βραχίονας καὶ ὀνομάζει ἄργυρον ·
ἔπειτα κοιλίαν καὶ μηρούς , καὶ σημαίνει τὸν χαλκόν 0 ·
εἶτα κνήμας διηγεῖται , καὶ ἐπιδεικνύει σίδηρον ·
ἔπειτα πόδας καὶ δακτύλους δέκα , καὶ καταγγέλλει ὄστρ ακον καὶ σίδη ρον ·
μετὰ ταῦ τα ἀπολείπ εται ὁρᾶν οὐδέν , ἀλλ ἢ λίθον ἀπὸ ὄρους τ εμνόμενον καὶ πα τά σσοντα τὴν εἰκόνα , ὄρος εἰς τὸ τέ λ ος μέγα γινόμενον καὶ πληροῦντα πᾶσαν τὴν γῆν 0 .
πῶς οὖν οὐ μὴ νοήσωμεν τὰ πάλαι ἐν Βαβυλῶνι ὑπὸ Δανιήλ πεπροφητευμένα καὶ νῦν ἔτι ἐν κόσμῳ πληρούμενα ;
ἡ γὰρ εἰκὼν ἡ κατ  ἐκεῖνον τὸν καιρὸν δειχθεῖσα τῷ Ναβουχοδονόσορ τὸν τύπον περιεῖχεν τῆς βασιλείας τοῦ παντὸς κόσμου .
ἐν οἷς καιροῖς ἐβασί λευσαν τότε Βαβυλώνιοι , ὡς κεφαλὴ χρυσῆ τῆς εἰκόνος ὑπάρχοντες .
ἔπειτα μετ αὐτοὺς ἐκράτησαν Πέρσαι ἐπὶ ἔτη διακόσια τεσσαρά κοντα πέντε , ὡς δείκνυσθαι τούτους εἶναι τὸν ἄργυρον .
μετὰ τούτους ἐκράτησαν Ἕλληνες ἀρξάμενοι ἀπὸ Ἀλεξάνδρου τοῦ Μακεδόνος ἐπὶ ἔτη τριακόσια , ὡς εἶναι τούτους τὸν χαλκόν .
μετὰ τούτους Ῥωμαῖοι , κνῆμαι σιδηραί τῆς εἰκόνος ὑπάρχοντες , ἰσχυροὶ ὄντες ὡς ὁ σίδηρος 0 .
εἶτα δάκτυλοι ποδῶν , ἵνα δειχθῶσιν αἱ κατὰ τόπον δημοκρατίαι αἱ μέλλουσαι γίνεσθαι , διαιρούμεναι εἰς τοὺς δέκα δακτύλους τῆς εἰκόνος , ἐν οἷς ἔσται ὁ σίδηρος ἀναμεμιγμένος τῷ ὀστράκῳ 0 .
μετὰ ταῦτα τί φησιν Δανιήλ ;
ἐτμήθη λίθος ἄνευ χειρῶν καὶ ἐπάταξεν τὴν εἰκόνα .
τοῦ γοῦν σιδήρου μετὰ τοῦ ὀστράκου ἀναμιγέντος καὶ ἐπὶ τὰ ἄκρα τῶν δακτύλων χωρήσαντος καὶ ἀσυμφώνων ἀλλήλοις τῶν ἀνθρώπων γεναμένων , τί δεῖ λοιπὸν περιμένειν , ἀλλ ἢ Χριστὸν ἀπ οὐρανῶν ἐρχόμενον , ὡς λίθον ἀπὸ ὄρους τεμνόμενον , ἵνα τὰς τοῦ κόσμου τούτου βασιλείας μεταστήσῃ , ἀναστήσῃ δὲ τὴν ἐπουράνιον τῶν ἁγίων βασιλείαν , ἥτις εἰς τοὺς αἰῶνας οὐ διαφθαρήσεται , αὐτὸς ὄρος καὶ πόλις τῶν ἁγίων γινόμενος πληρῶν πᾶσαν τὴν γῆν 0 .
καὶ διὰ τοῦτο ὁ μακάριος Δανιήλ ἔφη ·
καὶ μετὰ τὸ τέλος τῶν ἡμερῶν ἐκείνων ἀναστήσει ὁ θεὸς τοῦ οὐρανοῦ βασιλείαν , ἥτις εἰς τοὺς αἰῶνας οὐ διαφθαρήσεται , καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ λαῷ ἑτέρῳ οὐχ ὑπολειφθήσεται .
ἵνα οὖν μή τις δυσπιστήσῃ ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις εἰ ἄρα ὄντως ταῦτα ἔσται ἢ οὔ , ἐπεσφράγισεν ὁ προφήτης λέγων καὶ ἀληθινὸν τὸ ἐνύπνιον καὶ πιστὴ ἡ σύγκρισις αὐτοῦ 0 .
ἔτους ὀκτωκαιδεκάτου Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς ἐποίησεν εἰκόνα χρυσῆν , ὕψος αὐτῆς πήχεων ἑξήκοντα , εὖρος αὐτῆς πήχεων ἕξ , καὶ ἔστησεν αὐτὴν ἐν πεδίῳ Δεειρᾷ ἐν χώρᾳ Βαβυλῶνος 0 .
καὶ ἀπέστειλεν συναγαγεῖν τοὺς ὑπάτους , στρατηγοὺς καὶ τοπάρχας , ἡγουμένους καὶ τυράννους καὶ τοὺς ἐπ ἐξουσιῶν καὶ πάντας τοὺς ἄρχοντας τῶν χωρῶν , ἐλθεῖν εἰς τὰ ἐγκαίνια τῆς εἰκόνος , ἧς ἔστησεν Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεύς .
καὶ συνήχθησαν ἅπαντες καὶ ἦλθον ·
καὶ ἔστησαν ἐνώπιον τῆς εἰκόνος .
καὶ ὁ κήρυξ ἐβόα ἐν ἰσχύι ·
ὑμῖν λέγεται , λαοί , φυλαί , γλῶσσαι , ἣν ἂν ὥραν ἀκούσητε τῆς φωνῆς τῆς σάλπιγγος , σύριγγός τε καὶ κιθάρας , σαμβύκης καὶ ψαλτηρίου καὶ παντὸς γένους μουσικῶν , πίπτοντες προσκυνεῖτε τῇ εἰκόνι ‹ τῇ χρυσῇ · ›
καὶ ὃς ἂν μὴ πεσὼν προσκυνήσῃ , αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐμβληθή σεται εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρὸς τὴν καιομένην .
χρόνου μὲν οὖν ἱκανοῦ διαδραμόντος καὶ ἐπιγενομένου ὀκτωκαιδεκάτου ἔτους , ὑπομνησθεὶς ὁ βασιλεὺς τοῦ ἐνυπνίου αὐτοῦ ἐποίησεν εἰκόνα χρυσῆν , ἧς τὸ μὲν ὕψος πήχεων ἑξήκοντα τὸ δὲ εὖρος αὐτῆς πήχεων ἕξ 0 .
ἐπειδὴ γὰρ ὁ μακάριος Δανιήλ ἐν τῷ συγκρῖναι αὐτὸν τὸ ἐνύπνιον ἀπεκρίθη τῷ βασιλεῖ λέγων σὺ εἶ ἡ κεφαλὴ τῆς εἰκόνος ἡ χρυσῆ , ἐν τούτῳ τῷ λόγῳ φυσιωθεὶς ὁ βασιλεὺς Ναβουχοδονόσορ καὶ τῇ καρδίᾳ ἐπαρθεὶς ἀντίτυπον ταύτης εἰκόνα ἐποίησεν , ἵνα ὡς θεὸς ὑπὸ πάντων προσκυνηθῇ .
ταύτην μὲν οὖν μεγέθει κατασκευάσας ἔστησεν ἐν πεδίῳ Δεειρᾷ ἐν χώρᾳ Βαβυλῶνος .
καὶ πέμψας μετεκαλέσατο τοὺς ὑπάτους καὶ τοὺς στρατηγοὺς καὶ τοὺς τοπάρχας καὶ πάντας τοὺς ἐπ ἐξουσιῶν ἐλθεῖν εἰς τὰ ἐγκαίνια τῆς εἰκόνος , ἧς ἔστησεν Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεύς .
τότε οὖν πάντων ἀνθρώπων ἐπὶ τὸ αὐτὸ συνελθόντων καὶ τῶν ὀργάνων ὁμοῦ ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἠχησάντων πίπτοντες λαοί , φυλαί , γλῶσσαι προσεκύνουν τῇ εἰκόνι , τινὲς μὲν αὐτῶν τὸν βασιλέα φοβούμενοι , οἱ δὲ πάντες εἰδωλολάτραι γινόμενοι , ὑπήκουον τῷ ῥήματι τῷ ὑπὸ τοῦ βασιλέως προστεταγμένῳ .
τότε δὲ προσῆλθον τινὲς τῶν Χαλδαίων καὶ διέβαλλον τοὺς Ἰουδαίους τῷ βασιλεῖ ·
σὺ βασιλεῦ ἔθηκας δόγμα , πάντα ἄνθρωπον ὃς ἂν ἀκούσῃ τῆς φωνῆς τῆς σάλπιγγος , σύριγγός τε καὶ κιθάρας , σαμβύκης τε καὶ ψαλτηρίου καὶ συμφωνίας καὶ παντὸς γένους μουσικῶν , καὶ μὴ πεσὼν προσκυνήσῃ τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ , ἐμβληθῆναι αὐτὸν εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρὸς τὴν καιομένην .
εἰσὶν δὲ ἄνδρες Ἰουδαῖοι , οὓς κατέστησας ἐπὶ τὰ ἔργ α τῆς χ ώρας Βαβυλῶν ‹ ος , Σ › ε ‹ δράκ , Μισάκ , › Ἀβδενα γώ , οἳ οὐχ ὑπήκ ου σαν , βασιλ εῦ , τῷ δόγματί σου , τοῖς θεοῖς σου οὐ λατρ εύου σιν καὶ τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ ᾗ ἔστ ησας οὐ προσκυνοῦσιν .
τότε ἀκούσας ὁ βασιλεὺς ἐν θυμῷ καὶ ὀργῇ εἶπεν ἀχθῆναι αὐτούς , καὶ ἀποκριθεὶς ἔφη ·
εἰ ἀληθῶς , Σεδράκ , Μισὰκ καὶ Ἀβδεναγώ , τοῖς θεοῖς μου οὐ λατρεύετε καὶ τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ ᾗ ἔστησα οὐ προσκυνεῖτε ;
νῦν οὖν εἰ ἔχετε ἑτοίμως , ὡς ἂν ἀκούσητε τῆς φωνῆς τῆς σάλπιγγος , σύριγγός τε καὶ κιθάρας , σαμβύκης τε καὶ ψαλτηρίου καὶ παντὸς γένους μουσικῶν , πεσόντες προσκυνήσατε τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ ·
εἰ δὲ μή , ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐμβληθήσεσθε εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρὸς τὴν καιομένην , καὶ τίς ἐστιν θεὸς ὃς ἐξελεῖται ὑμᾶς ἐκ τῶν χειρῶν μου 0 ;
ἴδες ἀνθρώπου βασιλέως τυραννοῦντος ἀπειλήν , μὴ ἐγνωκότος τὸν εἰπόντα ·
μὴ φοβήθη τ ε ἀ π ὸ τῶ ν ἀνθρώπων ‹ τῶν δυναμέ › νων ἀποκτεῖ ναι τὸ σῶμ α , τ αὐτῷ μὴ δυναμένων τὸ ἐσώτερον ἀπο κτεῖ ναι ·
φοβήθητε δὲ μᾶλλον τὸν δυνάμεν ον καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα ἀπολέσαι ἐν γεέννῃ .
τούτους τοὺς λόγους μὴ καταπτήξαντες οἱ παῖδες ἀπεκρίθησαν λέγοντες ·
οὐ χρείαν ἔχομεν ἡμεῖς περὶ τοῦ ῥήματος τούτου ἀποκριθῆναί σοι .
ἔστιν γὰρ θεός , ᾧ ἡμεῖς λατρεύο μεν , δυνατὸς ἐξελέσθαι ἡμᾶς ἐκ τῆς καμίνου τοῦ πυρὸς τῆς καιομένης καὶ ἐκ τῶν χειρῶν σου , βασιλεῦ , ῥύσεται ἡμᾶς ·
καὶ ἐὰν μή , γνωστὸν ἔστω σοι , βασιλεῦ , ὅτι τοῖς θεοῖς σου οὐ λατρεύομεν καὶ τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ ᾗ ἔστησας οὐ προσκυνοῦμεν .
ἰδέ , τρεῖς παῖδες ὑπόδειγμα πᾶσιν ἀνθρώποις πιστοῖς γενάμενοι , οἵτινες οὐκ ὄχλον σατραπῶν ἐφοβήθησαν οὐ δὲ τὰ τοῦ βασιλέως ῥήματα ἀκούσαντες ἐδειλίασαν οὐ δὲ τὸ πῦρ τῆς καμίνου καιόμενον εἰδότες ἔπτηξαν , ἀλλὰ πάντων ἀνθρώπων καὶ ὅλου τοῦ κόσμου κατεφρόνησαν , τὸν φόβον τοῦ θεοῦ μόνον πρὸ ὀφθαλμῶν ἐσχηκότες .
τούτους Δανιήλ , μακρόθεν ἑστὼς καὶ σιωπῶν , θαρρεῖν  αὐτοὺς  ἐδίδασκεν , μειδιῶν μὲν πρὸς αὐτούς , χαίρων δὲ καὶ αὐτὸς ἐπὶ τῇ τούτων μαρτυρίᾳ , ἐνορῶν τρεῖς παῖδας μέλλοντας κατὰ τοῦ διαβόλου στεφανοῦσθαι , μὴ τέχνῃ τούτους μουσικῇ ἀπατηθέντας , μη δὲ ἡδονῇ ὀργάνων δουλωθέντας , μη δὲ πλάνῃ Βαβυλωνίων ἀπαχθέν τας , μη δὲ δόγματι βασιλέως ὑποταγέντας , μη δὲ σφυρηλάτῳ εἰκόνι χρυσῇ γόνατα κλίναντας .
τρεῖς οὗτοι πιστοὶ μάρτυρες ἐν Βαβυλῶνι εὑρεθέντες , ἵνα δι αὐτῶν ὁ θεὸς δοξασθῇ καὶ Ναβουχοδονόσορ καταισχυνθῇ καὶ Βαβυλωνίων τὰ εἴδωλα μηδὲν ὄντα φανῇ 0 .
τολμήσω τι εἰπεῖν καὶ οὐ κινδυνεύσω ἐν τῷ λέγειν ·
οὗτοι τὸ ῥητὸν ἀναγνόντες τὸ π αρὰ τοῦ προ φήτου εἰρημένον ᾔ δε σαν ὅτι περὶ αὐτῶν ἦν ἀπ ογ εγραμμένον 0 .
πῶς γὰρ εἶπε τὸ ῥητὸν πρὸ ‹ ς τὴν Βα › βυλῶ να μν ησθ ή σ ομαι Ῥαὰβ καὶ Βαβυλῶνος τοῖς γινώσκουσίν με , εἰ μὴ προορῶν τῷ πνεύματι τὸ μυστήριον τὸ οἰκονομούμενον ἐκεῖ 0 ;
οὗτοι γὰρ τότε θεασάμενοι τοὺς πάντας ἀνθρώπους τῇ εἰκόνι προσκυνοῦντας καὶ τῷ προστάγματι τοῦ βασιλέως ὑπακούοντας ὑπέστησαν τὸν νοῦν λέγοντες ·
οὐκ ἀργῶς τοῦτο γεγραμμένον ἐστίν , ἀδελφοί ·
ἴσως ἐφ ἡμῖν τοῦτο νῦν πληρωθήσεται .
ἰδοὺ γὰρ ἐνέστη κεν , καὶ τὸ πᾶν γένος ἡμῶν αἰχμάλωτον εἴληπται καὶ ὑπόδουλον Βαβυλωνίοις γεγένηται ·
ναβουχοδονόσορ καθ ἡμῶν ὡς μέγας διάβολος τυραννεῖ καὶ εἰκόνα ποιήσας χρυσῆν εἰδωλολατρεῖν ἀναγκάζει 0 .
μείνωμεν πιστοὶ ἄχρι θανάτου , μὴ καταισχύνωμεν τὸν διδάσκαλον ἡμῶν Μωϋσῆν , μη δὲ ἐάσωμεν τὸ γένος ἡμῶν καταγελασ θῆναι ·
νικήσωμεν οἱ τρεῖς τὴν πᾶσαν δύναμιν Βαβυλωνίων ·
ῥύσεται ἡμᾶς ὁ θεὸς ἐκ χειρὸς τοῦ βασιλέως , ὡς ἐξερρύσατο τοὺς πατέρας ἡμῶν ἐκ χειρὸς Φαραώ .
μνησθῶμεν τὰ πάλαι ἐν γῇ Αἰγύπτου γεγενημένα ·
ὡς ἡθάλασσα ῥάβδῳ παταχθεῖσα ἐφοβήθη , καὶ Ἰορδάνης θεασάμενος κιβωτὸν εἰς τὰ ὀπίσω ἀπεστράφη , Ῥαὰβ ἡ πόρνη πιστὴ ἐν πόλει Ἱεριχὼ εὑρεθεῖσα ἐκ φόνου μαχαίρας διεσώθη .
καὶ νῦν δυνατὸς ὁ θεὸς τὸ πῦρ τῆς καμίνου εὐκόλως κατασβέσαι 0 .
εἰ μαχαίρᾳ ἀπειλεῖ τὸν θάνατον ὑπομείνωμεν ·
εἰ θηρσὶν ἀγρίοις παραβαλεῖν , τοὺς θῆρας μὴ καταπτήξωμεν 0 ·
ὄχλος Βαβυλωνίων τὴν ἡμετέραν πίστιν μὴ νικησάτω .
προτρεπόμενοι ἀλλήλους ὡς ἔμψυχοι ἀθληταὶ προηγοῦντο ὑπὸ τοῦ πνεύματος εἰς τὸ σκάμμα , τρεῖς παῖδες νεώτεροι πρὸς μυριάδας ἀνθρώπων ἀπίστων ἀγωνιζόμενοι 0 .
ἀλλ  ἐρεῖ τις ·
ταῦτα πιθανολογεῖς .
διδάχθητι , ἄνθρωπε , τὰ ἐπὶ Ἀντιόχου συμβάντα .
ἡνίκα οἱ ἑπτὰ ἀδελφοὶ ἅμα τῇ μητρὶ συλληφθέντες μάστιξιν καὶ νευ ρ αῖ ς ἐτύπτοντο , εἷς δὲ αὐ τῶ ν ἀποκριθεὶς ἔφη 0 ·
τί μέλλεις ἐρωτᾶν καὶ μαν θάνει ν ;
ἕτοιμοι γὰρ ἀποθνήσκειν ἐσμέν , ἢ παραβαίνειν τοὺς πατρῴους νόμους .
ἔκθυμος δὲ ἐπὶ τούτῳ γενόμενος ὁ βασιλεὺς ἐκέλευσεν τήγανα καὶ λέβητας ἐκπυροῦσθαι παραχρῆμα , καὶ τὸν γενάμενον αὐτῶν προήγορον ἐκέλευσεν γλωσσοτομεῖσθαι καὶ περισκυθίσαντας ἀκρωτηριάζειν , τῶν δὲ λοιπῶν ἀδελφῶν ἐνορώντων ·
καὶ τῆς ἀτμίδος τοῦ τηγάνου ἐφ  ἱκανὸν διαδιδούσης παρεκάλουν ἀλλήλους τῇ πατρῷᾳ φωνῇ λέγοντες ·
κύριος ὁ θεὸς ἐφορᾷ καὶ ταῖς ἀληθείαις ἐφ ἡμῖν παρα καλεῖται καθάπερ διὰ τῆς κατὰ πρόσωπον λελαλημένης ᾠδῆς διεσάφησεν πάλαι Μωϋσῆς λέγων ·
καὶ ἐπὶ τοῖς δούλοις αὐτοῦ παρα κληθήσεται .
ὁρᾷς πῶς τὸ πνεῦμα τοῦ πατρὸς μελετᾶν τοὺς μάρτυρας διδάσκει προτρεπόμενον αὐτοὺς καὶ παραμυθούμενον καταφρο ‹ νεῖν μὲν › τοῦ θανάτου τούτου , σπεύδειν δὲ ἐπὶ τοῦ βελτίονος .
ἐὰν γάρ τις χωρὶς ἁγίου πνεύματος ᾖ , οὗτος δειλιῶν ἀγωνιᾷ καὶ φοβούμενος κρύβεται καὶ τὸν πρόσκαιρον θάνατον εὐλαβεῖται καὶ μάχαιραν καταπτήσσει καὶ κόλασιν οὐχ ὑπομένει , τὸν κόσμον τοῦτον πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχει , τὰ τοῦ βίου μεριμνᾷ , τὴν γυναῖκα προτιμᾷ καὶ ἴδια τέκνα ἀγαπᾷ καὶ πλοῦτον κτημάτων ἐπιζητεῖ ·
ὁ τοιοῦτος δύναμιν ἐπουράνιον μὴ κεκτημένος εὐχερῶς ἀπόλλυται .
δεῖ οὖν πάντα ἄνθρωπον τῷ λόγῳ προσιόντα ἀκούειν , τί πρ οστ άσσει ὁ ἐπουράνιος βασιλεὺς καὶ δεσπότης ·
ὃς ἂν μὴ ἄρῃ τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθήσῃ ὀπίσω μου , οὐκ ἔστιν μου ἄξιος ·
καὶ ὃς μὴ ἀποτάξη ται πᾶσιν τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτῷ , οὐ δύναται εἶναι μου μαθητής .
Οὕτως οὖν καὶ τότε οἱ τρεῖς παῖδες ἐν Βα βυ λῶνι μαθηταὶ τῆς πίσ τεως ὄντες ἀπεκρίθησαν τῷ βασιλεῖ λέγοντες ·
οὐ χρείαν ἔχομεν ἡμεῖς περὶ τοῦ ῥήματος τούτου ἀποκριθῆναι σοι .
ὁ δὲ Δανιήλ ἀκούσας τῶν ῥημάτων τούτων ἐπῄνεσεν .
οἱ δὲ πάλιν 0 ·
ἔστιν θεός , ᾧ ἡμεῖς λατρεύομεν , δυνατὸς ἐξελέσθαι ἡμᾶς ἐκ τῆς καμίνου τοῦ πυρὸς τῆς καιομένης καὶ ἐκ τῶν χειρῶν σου , βασιλεῦ , ῥύσεται ἡμᾶς .
ὁ δὲ μακάριος Δανιήλ , ἅτε προφήτης ὑπάρχων καὶ προβλέπων τὸ μέλλον , ἐπένευσεν ὡς ἀληθῶς ἔσται τοῦτο τὸ ὑπ αὐτῶν λελαλημένον , καὶ οἱ παῖδες , ἵνα ἐνδείξωνται τῷ βασιλεῖ τὸ τῆς πίστεως αὐτῶν ἀνυπέρβλητον , προσέθηκαν λέγοντες ·
ὧν πάλιν ἀκούσας ὁ μακάριος Δανιήλ τὴν τρίτην φωνήν , θαυμάσας τούτους ὡς καλοὺς ἀθλητὰς τῇ πίστει ἐστεφάνωσεν 0 .
ἴδετε ἀσφάλειαν λόγων δι ἑνὸς στόματος λαλουμένων , ἵνα ἐν μηδενὶ ῥήματι πταίσωσιν .
τοῦ γὰρ βασιλέως ἀπειλησαμένου καὶ εἰπόντος ·
διὰ τί τοῖς θεοῖς μου οὐ λατρεύετε καὶ τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ ᾗ ἔστησα οὐ προσκυνεῖτε ;
ἀπεκρίθησαν .
οὐ χρείαν ἔχομεν ἡμεῖς περὶ τοῦ ῥήματος τούτου ἀποκριθῆναι σοι , μη δὲ ἄξιον αὐτὸν περὶ τοιούτου ἀπολογίας ἡγούμενοι .
ἔπειτα τοῦ βασιλέως εἰπόντος 0 ·
ἐμβληθήσεσθε εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρὸς τὴν καιομένην , καὶ τίς ἐστιν θεός , ὃς δυνήσεται ῥύσασθαι ὑμᾶς ἐκ χειρῶν μου ;
, ἀντέπε σαν τῷ ῥήματι τῷ ὑπὸ τοῦ βασιλέως λελαλημένῳ καὶ εἶπαν ·
τοῦ δὲ βασιλέως πάλιν εἰπόντος 0 ·
νῦν οὖν εἰ ἑτοίμως ἔχετε , ὡς ἂν ἀκούσητε τῆς φωνῆς τῆς σάλπιγγος , σύριγγός τε καὶ κιθάρας , σαμβύκης τε καὶ ψαλτηρίου καὶ παντὸς γένους μουσικῶν , πεσόντες προσκυνήσατε τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ , οἱ δὲ πρὸς αὐτόν 0 ·
γνωστὸν ἔστω σοι , βασιλεῦ , ὅτι τοῖς θεοῖς σου οὐ λατρεύομεν καὶ τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ ᾗ ἔστησας οὐ προσκυνοῦμεν .
τρία γὰρ αὐτοῖς δι ἑνὸς λόγου προέθετο ὁ βασιλεὺς ῥήματα ὡς περὶ τῶν τριῶν βραβείων ἀγωνιζομένοις , ἵνα κ ἂν ἑνὶ ῥήματι παγιδεύσας τούτους πτερνίσῃ .
οἱ δὲ πρὸς τὰ τρία γενναίως ἀπεκρίθησαν ἐν μηδενὶ ἡττηθῆναι βουλόμενοι .
τὸ μὲν γὰρ πρῶτον ἐξουθένησαν τὸ ῥῆμα τοῦ βασιλέως , ἐνδεικνύμενοι , ὅτι μη δὲ λόγου τινὸς ἄξιον εἴη τὸ εἴδωλον τὸ ὑπ αὐτοῦ προσκυνούμενον .
τὸ δὲ δεύτερον ἐδίδαξαν τὸν βασιλέα τίνα δεῖ φοβεῖσθαι καὶ προσκυνεῖν , λέγοντες ·
ἔστιν θεός , ᾧ ἡμεῖς λατρεύομεν , δυνατὸς ἐξελέσθαι ἡμᾶς ἐκ τῆς καμίνου τοῦ πυρὸς τῆς καιομένης .
ἔπειτα τὸ τρίτον τὴν ἑαυτῶν πίστιν ἐπιδεῖξαι βουλόμενοι ἔφασαν ·
τοῦτο γάρ ἐστιν , ὃ ἠσφαλίσαντο διὰ τοῦ ῥητοῦ , μήποτε ἐμβληθέντων αὐτῶν ἐν τῇ καμίνῳ καὶ κατακαυθέντων καυχήσωνται οἱ Χαλδαῖοι καὶ πλανήσωσιν τὸν βασιλέα λέγοντες ·
μὴ λυποῦ , βασιλεῦ , ἐνίκησας καὶ ἔλαβες βραβεῖον κατ  αὐτῶν ·
ἔκραζον γὰρ ἐν τῷ πυρὶ καιόμενοι καὶ ἔλεγον ·
ἐρωτῶμεν , κύριε βασιλεῦ , ποιοῦμεν τὰ ὑπὸ σου κελευόμενα , προσκυνοῦμεν τὴν εἰκόνα .
ἵνα οὖν καὶ μετὰ θάνατον πιστοὶ μάρτυρες κληθῶσιν , κατὰ πάντα τρόπον ἑαυτοὺς ἠσφαλίσαντο , τόπον ἀφορμῆς τῷ διαβόλῳ διδόναι μὴ θέλοντες .
πᾶσαν γὰρ τὴν ἐξουσίαν καὶ τὴν δόξαν ἀνήνεγκαν τῷ θεῷ πιστεύοντες , ὅτι δυνατός ἔστιν ἐξελέσ θαι ἡμᾶς ·
ἐὰν δὲ ‹ μὴ θελήσῃ , ἡμεῖς μᾶλλον ἡδέως ἀποθνήσκομεν , ἢ ποιοῦμεν τὰ ὑπὸ σου προστεταγμένα .
τότε Ναβουχοδονόσορ ἐπλήσθη θυμοῦ καὶ ἡ ὄψις τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἠλλοιώθη ἐπὶ Σεδράκ , Μισὰκ καὶ Ἀβδεναγώ , καὶ εἶπεν ·
ἐκκαύσατε τὴν κάμινον ἑπταπλασίως , ἕως οὗ εἰς τέλος ἐκκαῇ .
καὶ ἄνδρας ἰσχυροὺς ἐν ἰσχύϊ εἶπεν πεδήσαντας αὐτοὺς ἐμβαλεῖν εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρὸς ‹ τὴν καιομένην .
τότε οἱ ἄνδρες ἐκεῖνοι ἐπεδήθησαν σὺν τοῖς ἐνδύμασιν καὶ τοῖς σαβάροις αὐτῶν . . .
καὶ ἐβλήθησαν εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρὸς τὴν καιομένην › κατὰ τὸ ῥῆμα τοῦ βασιλέως .
ὑπερίσχυον μὲν οὖν γε , εἰ δεῖ τὰ ἀληθῆ λέγειν , ‹ οἱ παῖδες . . . .
ὅσον γὰρ τὸ ῥῆμα τῶν παίδων ὑπερίσχυε , τοσοῦτον ἐθυμοῦτο ὁ βασιλεύς ·
τὴν κάμινον › ἐκκαύσατε ἑπτα πλασίως , πάντως ὡς ἤδη ὑπ αὐτῶν ἡττώμενος .
ἐν μὲν γὰρ τοῖς ἐπιγείοις ὑπερίσχυσεν ὁ βασιλεύς , ἐν δὲ τῇ πίστει τῇ πρὸς τὸν θεὸν ὑπερίσχυσαν οἱ τρεῖς παῖδες .
οὐκ ἠδύνατο οὖν Δανιήλ φίλος ὢν τοῦ βασιλέως παρακαλέσαι ὑπὲρ αὐτῶν καὶ ἐξαιτήσασθαι τοῦς τρεῖς παῖδας ;
ἠδύνατο , ἀλλ ἵνα τὰ μεγάλα τοῦ θεοῦ δειχθῇ ἔργα καὶ μάθωσιν Βαβυλώνιοι τὸν θεὸν φοβεῖσθαι , διὰ τοῦτο ἡσύχαζεν , ἵνα καὶ ἡ τούτων πίστις δειχθῇ καὶ ὁ θεὸς ἐν αὐτοῖς δοξασθῇ .
εἰ γὰρ τοῦτο ἐγεγόνει , ἤμελλον ἂν λέγειν Βαβυλώνιοι ·
εἰ μὴ Δανιήλ ὑπὲρ αὐτῶν τὸν βασιλέα παρεκάλεσεν , ἐν πυρὶ ἂν οὗτοι σήμερον ἀπωλώλεισαν  καὶ ἀνθρωπίνη χάρις μᾶλλον ἐνομίζετο εἶναι , οὐκέτι θεοῦ δύναμις .
τί δὲ ὅλως ὁ βασιλεὺς εἰδὼς τὸν Δανιήλ Ἰουδαῖον ὄντα οὐ κατενύγη καὶ εἶπεν αὐτῷ ·
σὺ διὰ τί οὐ προσκυνεῖς τῇ εἰκόνι ;
πάντως ἂν εἰρήκει τῷ βασιλεῖ ·
ὅτι οὐ σέβομαι ἔργα χειροποίητα , ἀλλὰ τὸν ζῶντα θεὸν τὸν ποιήσαντα τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ ἔχοντα πάσης σαρκὸς κυρείαν , ὥσπερ ἀπεκρίθη τῷ Κύρρῳ ἐπὶ τοῦ Βήλ 0 .
συναρπαγεὶς εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεὺς . . . . . .
τὸν Βήλ , πλὴν ἢ κατὰ γνώμην τῶν σατραπῶν 0 ·
τὸ ἕως ἡμερῶν τριάκοντα ἐὰν αἰτήσηται παρὰ παντὸς θεοῦ ἢ ‹ ἀνθρώπου ἀλλ  › ἢ παρὰ τοῦ βασιλέως , ἐμβληθήσεται εἰς τὸν λάκκον τῶν λεό ντων .
ἀλλ  ἐπειδὴ ἐν τῇκαμίνῳ τοὺς τρεῖς παῖδας μόνους ἔδει δοξασθῆναι , ἐπὶ δὲ τοῦ Βὴλ βασιλεύοντος Κύρρου τὸν Δανιήλ μόνον εἰς τὸν λάκκον τῶν λεόντων ἐμβληθῆναι , εἷς ἕκαστος αὐτῶν τῇ ἰδίᾳ διατάξει καὶ τῷ ἰδίῳ καιρῷ ἐτηρεῖτο , ἵνα καὶ Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς τῶν Βαβυλωνίων ἰδὼν τοὺς τρεῖς παῖδας ὑπὸ τοῦ πυρὸς μηδὲν διαφθαρέντας τὸν θεὸν δοξάσῃ , καὶ Κύρρος ὁ Πέρσης ἰδὼν τὸν Δανιήλ ὑπὸ τῶν λεόντων μὴ καταποθέντα τὸν θεὸν τοῦ οὐρανοῦ θεὸν ὄντα μόνον διδαχθῇ .
οὕτως οὖν ὁ θεὸς κατὰ καιροὺς διὰ τῶν δούλων αὐτοῦ τῶν προφητῶν οἰκονομῶν τὰ πράγματα πείθει πάντας ἀνθρώπους εἰς τὴν ἑαυτοῦ ἐπίγνωσιν ἐλθεῖν .
τότε οὖν πεδηθέντες οἱ παῖδες σὺν τοῖς ἐνδύμασιν καὶ τοῖς σαραβάροις αὐτῶν ἐβλήθησαν εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρὸς τὴν καιομένην , κατὰ τὸ πρόσταγμα τοῦ βασιλέως .
εἰπέ μοι , Ναβουχοδονόσορ , τίνι λόγῳ δεδεμένους τούτους κελεύεις ἐμβληθῆναι εἰς τὸ πῦρ ;
μήπως φύγωσιν ;
ἢ λελυμένοι τὸ πῦρ τοῖς ποσὶν κατα σβέσωσιν ;
ἀλλ οὐ σὺ εἶ ὁ ταῦτα ἐργαζόμενος , ἀλλ ἕτερος ἐν σοὶ ὁ ταῦτα ἐνεργῶν 0 .
καὶ διὰ τοῦτο ἡ γραφὴ λέγει ·
τότε τοῦ βασιλέως ἡ μορφὴ ἠλλοιώθη ·
ἄλλος γὰρ ἦν καὶ ἄλλος ἐγένετο .
ἦν γὰρ ἄνθρωπος ὁ βασιλεὺς ἐν ἀρχῇ τὸν θεὸν φοβούμενος ·
ἔπειτα κατ αὐτοῦ ἐπαρθεὶς ἠλλοιώθη τὰ τοῦ διαβόλου ἔργα μιμούμενος .
καὶ διὰ τοῦτο καλῶς ἡ γραφὴ προανεφώνησεν λέγουσα ·
ἐγὼ ὁ θεὸς καὶ οὐκ ἠλλοίωμαι , ἵνα δειχθῇ , ὅτι ὁ θεὸς ἄτρεπτός ἐστιν καὶ ἀναλλοίωτος .
τοῦ βασιλέως ἡ μορφὴ ἠλλοιώθη , ἵνα εὐκόλως ἄνθρωπος ὢν νοηθῇ , καὶ ὁ ἐν αὐτῷ ἐνεργῶν πλάνος εὐχερῶς ἐπιγνωσῇ , πάντοτε τὰ τοῦ θεοῦ ἔργα μιμούμενος καὶ ποικίλοις τρόποις τὸν ἄνθρωπον ἐξαπατῆσαι βουλόμενος .
ἔτους γὰρ , φησίν , ὀκτωκαιδεκάτου Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς ἐποίησεν εἰκόνα χρυσῆν , ὕψος αὐτῆς πήχεων ἑξήκοντα καὶ εὖρος αὐτῆς πήχεων ἕξ , καὶ ἔστησεν αὐτὴν ἐν πεδίῳ Δεειρᾷ ἐν χώρᾳ Βαβυλῶνος 0 .
διὰ μὲν οὖν τῶν δεκαοκτὼ ἐτῶν τὸν Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ἐμιμήσατο , ὃς παρὼν ἐν κόσμῳ τὴν ἰδίαν εἰκόνα τὸν ἄνθρω πον ἐκ νεκρῶν ἀνέστησεν καὶ ταύτην καθαρὰν καὶ ἄμωμον ὡς χρυσίον ὑπάρχουσαν τοῖς μαθηταῖς ἐπέδειξεν .
διὰ δὲ τοῦ ὕψους τῶν ἑξήκοντα πήχεων τοὺς ἑξήκοντα πατριάρχας , δι ὧν τὸ κατὰ σάρκα ἡ εἰκὼν τοῦ θεοῦ ὁ λόγος ἀνετυπώθη καὶ ἀνεπλάσθη καὶ ὑπὲρ πάντας τοὺς πατριάρχας ἀνυψώθη 0 .
διὰ δὲ τοῦ πλάτους ἓξ πήχεων τὴν ἑξαήμερον ἐμήνυσεν ·
ἐν γὰρ τῇ ἕκτῃ ἡμέρᾳ ὁ ἄνθρωπος ἐκ χοὸς πλασθεὶς γεγένηται .
χρυσὸν μὲν οὖν ἐκτυπώσας Ναβουχοδονόσορ καὶ ἀντίμιμον εἰκόνα ποιησάμενος ἔστησεν αὐτὴν ἐν πεδίῳ Δεειρᾷ ἐν χώρᾳ Βαβυλῶνος , σημαίνων τὸ μὲν πεδίον εἶναι τὸν κόσμον , Βαβυλῶνα δὲ τὴν μεγάλην πόλιν .
καὶ τότε μὲν Ναβουχοδονόσορ μίαν ἐποίησεν εἰκόνα , νυνὶ δὲ ὁ πλάνος πλείονας ἐν κόσμῳ ἐφεξεῦ ρεν , ἵνα διὰ τῶν πολλῶν θεαμάτων τοὺς πάντας ἀνθρώπους διοδεύσῃ , ἄλλον ἀλλαχοῦ φερόμενον , τοὺς μὲν τὸν χρύσεον προσκυνοῦντας , ἑτέρους δὲ τὸν ἀργύρεον , ἄλλους δὲ τὸν χάλκεον , τινὰς δὲ τὸν δι  ἐλέφαντος συγκείμενον , πολλοὺς τὸν ὀστράκινον καὶ λίθινον σέβον τας 0 1 2 ·
οἱ δὲ πάντες καταλιπόντες τὸν ἐπουράνιον θεὸν τοῖς κενοῖς καὶ ἀψύχοις καὶ ματαίοις εἰδώλοις ὑπετάγησαν , εἰς ὕψος ἀναβλέπειν μὴ θέλοντες , μη δὲ τὸ κάλλος τοῦ οὐρανοῦ κατανοεῖν , ἵνα μὴ τὸν τούτου θεὸν ἐπιγνόντες σωθῆναι  μὴ  δυνηθῶσιν .
ταῦτα τὰ τοῦ διαβόλου τεχνάσματα 0 .
οὐ μόνον πάλαι ἐν Βαβυλῶνι ἐνήργησεν , ἀλλὰ καὶ νῦν τὰ ὅμοια ποιεῖ καὶ χείρονα κατὰ τῶν δούλων τοῦ θεοῦ τολμᾶν ἐπιχειρεῖ , κάμινον πυρὸς ἑαυτῷ προετοιμάσας , ἵνα δι αὐτῆς ἐκφοβήσῃ τὸν ἄνθρωπον , μὴ εἰδὼς τὴν παρὰ θεοῦ παρεσκευασμένην αὐτῷ αἰώνιον διὰ πυρὸς κόλασιν .
τούτων τοίνυν γεγενημένων φησὶν ἡ γραφή ·
καὶ οἱ ἄνδρες οἱ τρεῖς οὗτοι Σεδράκ , Μισὰκ καὶ Ἀβδεναγὼ ἐπέπεσον εἰς μέσον τῆς καμίνου πεπεδημένοι καὶ περιεπάτουν ἐν μέσῳ τῆς φλο γός , ὑμνοῦντες τὸν θεὸν καὶ εὐλογοῦντες τὸν κύριον .
τὰ μὲν οὖν δεσμὰ ἃ περιέθηκεν αὐτοῖς ὁ βασιλεύς , ταῦτα εὐθέως τὸ πῦρ κατε δαπάνησεν , τῶν δὲ ἱματίων αὐτῶν καὶ τῶν σαραβάρων οὐχ ἥψατο , ἵνα καὶ ἐν τούτῳ τὸ μεγαλεῖον τοῦ θεοῦ ἔργον δειχθῇ .
ἐπειδὴ γὰρ τὰ ἱμάτια περὶ τὰ σώματα τῶν παίδων ἦν περικείμενα , καὶ ταῦτα σὺν αὐτοῖς ἡγιάσθη καὶ ὑπὸ τοῦ πυρὸς οὐκ ἐφθάρη , ἀλλὰ τῇ τούτων μαρτυρίᾳ σὺν αὐτοῖς ἐτιμήθη .
λεγέτωσάν μοι οἱ αἱρεσιάρχαι οἱ τ ὴν ἑαυτῶν ἀνάστασιν ἀρνούμενοι , πῶς λέγουσιν σαρκὸς ἀνάστασιν μὴ εἶναι , ὁπότε φθαρτὰ ἱμάτια καὶ ὑποδήματα ἐκ νεκρῶν ζώων γεγονότα ὑπὸ τοῦ πυρὸς οὐ διεφθάρη διὰ τὸ περὶ σῶμα ἅγιον περικεῖσθαι ;
πῶς οὐχὶ καὶ σὰρξ φθαρτὴ ὑπάρχουσα περὶ ψυχὴν ἁγίαν περικειμένη καὶ αὐτὴ σὺν αὐτῇ ἁγιασθήσεται καὶ εἰς ἀφθαρσίαν μετατεθήσεται ;
εἰ γὰρ τὰ φύσει φθαρτὰ ὄντα φθορὰν οὐκ ἐδέξαντο , πῶς τὸ μὴ γενάμενον φύσει φθαρτόν , ἀλλὰ διὰ τῆς παρακοῆς νεκρωθέν , πάλιν ζωοποιηθὲν δυνάμει θεοῦ οὐκ ἀναστήσεται ;
ὥστε κατὰ πάντα τρόπον πείθει ἡμᾶς ἡ γραφὴ πιστεύειν ἐξ ὅλης καρδίας θεῷ , ὃν τρόπον κ ἀκεῖνοι πιστεύσαντες ἐκ καμίνου πυρὸς ὁλόκληροι σὺν ἐσθῆτι καὶ σαραβάροις διεσώθησαν .
εἰ γὰρ ἐκείνους τότε τὸ πῦρ οὐ κ ἐ δαμ άσατο , πῶς τῶν ἁγίων καὶ ὁμοίως πιστευόντων θεῷ τὸ αἰώνιον πῦρ κυριεῦσαι δύναται ;
τότε μὲν οὖν συστὰς Ἀζαρίας ἅμα τοῖς λοιποῖς δι  ὕμνου καὶ εὐχῆς ἐξωμολογοῦντο τῷ θεῷ ἐν μέσῳ τῆς καμίνου .
καὶ τότε μὲν πρῶτον τὰς ἁμαρτίας ἑαυτῶν καὶ τῶν πατέρων διηγόρευον , διδόντες δόξαν τῷ θεῷ , ὡς ἀξίως καὶ δικαίως ταῦτα πάσχειν ἐν γῇ ἀλλοτρίᾳ αἰχμάλωτοι , παραδοθέντες βασιλεῖ ἀνόμῳ καὶ πονηρο τάτῳ παρὰ πᾶσαν τὴν γῆν , ἀνθ ὧν οὐκ ἐφύλαξαν οἱ πατέρες αὐτῶν τὸν νόμον κυρίου τοῦ θεοῦ αὐτῶν .
ἔπειτα προσκαλούμενοι πᾶσαν τὴν κτίσιν ὡς δι  ἑνὸς στόματος , ὕμνουν καὶ ἐδόξαζον καὶ ηὐλόγουν τὸν θεὸν λέγοντες 0 ·
εὐλογητὸς εἶ κύριε ὁ θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν καὶ αἰνετὸς καὶ ὑπερυψούμενος εἰς τοὺς αἰῶνας .
ἀρξάμενοι οὖν ἀπὸ τοῦ ἁγίου καὶ ἐνδόξου καὶ μεγαλοπρεποῦς ὀνόματος , ἦλθον ἐπ αὐτὰ τὰ ἔργα τοῦ κυρίου , πρῶτον τὰ ἐπουράνια ὀνομάζοντες , καὶ ἐδόξαζον λέγοντες ·
εὐλογεῖτε πάντα τὰ ἔργα κυρίου τὸν κύριον , ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας .
εἶτα καθεξῆς ἅπαντα , τοὺς ἑπτὰ οὐρανοὺς καὶ τὰς ἐν αὐτοῖς ἐξου σίας καὶ δυνάμεις προσκαλούμενοι καὶ τὸ ὕδωρ τὸ ὑπεράνω τοῦ οὐρανοῦ , ἦλθον ἐπὶ τὸ στερέωμα καὶ τοὺς ἐν αὐτῷ φωστῆρας ὀνομάσαντες , ἥλιον καὶ σελήνην καὶ ἄστρα , ἔλεγον ·
εὐλογεῖτε πάντα τὰ στοιχεῖα τὰ κινούμενα ἐν τῷ οὐρανῷ , ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας .