Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
καὶ πάλιν τ ἀγαθὸν χαρτόν , τὸ δὲ χαρτὸν σεμνόν , τὸ δὲ σεμνὸν καλόν οὗτοι δ οἱ λόγοι μάχονται πρὸς ἐκεῖνον 0 1 ·
εἴ τε γὰρ πᾶν ἀγαθὸν ἐπαινετόν ἐστι , καὶ τὸ σωφρόνως 0 ;
ἀποσχέσθαι τῆς γραὸς ἐπαινετὸν ἂν εἴη ·
ἢ πᾶν ἀγαθὸν οὔ τε σεμνὸν οὔ τε χαρτόν , ἀλλ οἴχεται ὁ λόγος 0 .
πῶς γὰρ οἷόν τε τὸ μὲν ἄλλους ἀπὸ τῶν τοιούτων ἐπαινεῖν ψυχρὸν εἶναι , τὸ δ αὐτὸν ἐπὶ τοῖς τοιούτοις χαίρειν καὶ σεμνύνεσθαι μὴ καταγέλαστον 0 ;
πολλαχοῦ μὲν οὖν τοιοῦτός ἐστιν ·
ἐν δὲ ταῖς πρὸς , 0 ·
ἑτέρους ἀντιλογίαις ἥκιστα φροντίζει τοῦ μηδὲν εἰπεῖν ἐναντίον ἑαυτῷ καὶ διάφωνον .
ἐν γοῦν τοῖς περὶ τοῦ Προτρέπεσθαι τοῦ Πλάτωνος ἐπιλαμβανόμενος , λέγοντος ὅτι τῷ μη δὲ μαθόντι μη δ ἐπισταμένῳ ζῆν λυσιτελεῖ μὴ ζῆν , ταῦτ εἴρηκε κατὰ λέξιν ὁ γὰρ τοιοῦτος λόγος καὶ ἑαυτῷ μάχεται καὶ ἥκιστ ἐστὶ προτρεπτικός .
πρῶτον γὰρ παραδεικνύων ὅτι κράτιστον ἡμῖν ἐστι τὸ μὴ ζῆν καὶ τρόπον τινὰ ἀποθνήσκειν ἀξιῶν , πρὸς ἕτερά τινα μᾶλλον ἡμᾶς προύτρεψεν ἢ τὸ φιλοσοφεῖν οὐ γὰρ ἔστι μὴ ζῶντα φιλοσοφεῖν οὐ δὲ μὴ πολὺν χρόνον ἐπιζήσαντα κακῶς 0 ;
καὶ ῥᾳθύμως φρόνιμον γενέσθαι .
καὶ προελθὼν δέ φησιν ὅτι καὶ τοῖς φαύλοις καθήκει μένειν ἐν τῷ ζῆν ·
εἶτα κατὰ λέξιν πρῶτον γὰρ ἡ ἀρετὴ ψιλῶς οὐδέν ἐστι πρὸς τὸ ζῆν ἡμᾶς , οὕτω δ οὐ δ ἡ κακία οὐδέν ἐστι πρὸς τὸ δεῖν ἡμᾶς ἀπιέναι καὶ μὴν οὐχ ἕτερα δεῖ βιβλία διειλῆσαι , τοῦ Χρυσίππου τὴν πρὸς αὑτὸν ἐνδεικνυμένους μάχην ·
ἀλλ ἐν αὐτοῖς τούτοις ποτὲ μὲν τοῦ Ἀντισθένους ἐπαινῶν φαίνεται τὸ δεῖν κτᾶσθαι νοῦν ἢ βρόχον καὶ τοῦ Τυρταίου τὸ πρὶν ἀρετῆς πελάσαι τέρμασιν ἢ θανάτου ·
καίτοι τί ταῦτα βούλεται δηλοῦν ἄλλο , πλὴν ὅτι τὸ μὴ ζῆν λυσιτελέστερόν ἐστι τοῦ ζῆν τοῖς κακοῖς καὶ ἀνοήτοις ;
ποτὲ δὲ τὸν Θέογνιν ἐπανορθούμενος οὐκ ἔδει φησὶν εἰπεῖν χρὴ πενίην φεύγοντα , μᾶλλον δὲ χρὴ κακίαν φεύγοντα , καὶ ἐς βαθυκήτεα πόντον ῥιπτεῖν καὶ πετρῶν , Κύρνε , κατ ἠλιβάτων .
τί οὖν ἄλλο δόξειεν ἂν ποιεῖν ἢ τ αὐτὰ πράγματα καὶ δόγματα παρεγγράφειν αὐτός , ἑτέρων δὲ γραφόντων ἐξαλείφειν , Πλάτωνι μὲν ἐγκαλῶν ὅτι τοῦ κακῶς ζῆν καὶ ἀμαθῶς τὸ μὴ ζῆν ἀποδείκνυσι λυσιτελέστερον , Θεόγνιδι δὲ συμβουλεύων κατακρημνίζειν καὶ καταποντίζειν ἑαυτὸν ὑπὲρ τοῦ ἀποφυγεῖν τὴν κακίαν 0 ;
ἀντισθένη μὲν γὰρ ἐπαινῶν ὅτι τοὺς μὴ νοῦν ἔχοντας εἰς βρόχον συνήλαυνεν , αὑτὸν αὐτὸς ἔψεγεν , εἰπόντα μηδὲν εἶναι τὴν κακίαν πρὸς τὸ ἐκ τοῦ ζῆν ἡμᾶς ἀπαλλάττειν .
ἐν δὲ τοῖς πρὸς αὐτὸν Πλάτωνα περὶ Δικαιοσύνης εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἐνάλλεται τῷ περὶ θεῶν λόγῳ καί φησιν οὔ τ ὀρθῶς ἀποτρέπειν τῷ ἀπὸ τῶν θεῶν φόβῳ τῆς ἀδικίας τὸν Κέφαλον , εὐδιάβλητὸν τ εἶναι καὶ πρὸς τ οὐναντίον ἐξάγοντα πολλοὺς περισπασμοὺς καὶ πιθανότητας ἀντιπιπτούσας τὸν περὶ τῶν ὑπὸ τοῦ θεοῦ κολάσεων λόγον , ὡς οὐδὲν διαφέροντα τῆς Ἀκκοῦς καὶ τῆς Ἀλφιτοῦς , δι ὧν τὰ παιδάρια τοῦ κακοσχολεῖν αἱ γυναῖκες ἀνείργουσιν οὕτω δὲ διασύρας τὰ τοῦ Πλάτωνος ἐπαινεῖ πάλιν ἐν ἄλλοις καὶ προφέρεται τὰ τοῦ Εὐριπίδου ταυτὶ πολλάκις ἀλλ ἔστι , κ εἴ τις ἐγγελᾷ λόγῳ , Ζεὺς καὶ θεοὶ βρότεια λεύσσοντες πάθη ·
καὶ ὁμοίως ἐν τῷ πρώτῳ περὶ Δικαιοσύνης τὰ Ἡσιόδεια ταυτὶ προενεγκάμενος τοῖσιν δ οὐρανόθεν μέγ ἐπήλασε πῆμα Κρονίων , λιμὸν ὁμοῦ καὶ λοιμόν ·
ἀποφθινύθουσι δὲ λαοί ·
ταῦτά φησι τοὺς θεοὺς ποιεῖν , ὅπως κολαζομένων τῶν πονηρῶν οἱ λοιποὶ παραδείγμασι τούτοις χρώμενοι ἧττον ἐπιχειρῶσι τοιοῦτόν τι ποιεῖν πάλιν ἐν μὲν τοῖς περὶ Δικαιοσύνης ὑπειπὼν , ὅτι τοὺς ἀγαθὸν ἀλλὰ μὴ τέλος τιθεμένους τὴν ἡδονὴν ἐνδέχεται σῴζειν καὶ τὴν δικαιοσύνην , θεὶς τοῦτο κατὰ λέξιν εἴρηκε τάχα γὰρ ἀγαθοῦ αὐτῆς ἀπολειπομένης τέλους δὲ μή , τῶν δὲ δι αὑτῶν αἱρετῶν ὄντος καὶ τοῦ καλοῦ , σῴζοιμεν ἂν τὴν δικαιοσύνην , μεῖζον ἀγαθὸν ἀπολιπόντες τὸ καλὸν καὶ τὸ δίκαιον τῆς ἡδονῆς 0 .
ταῦτα μὲν ἐν τούτοις περὶ τῆς ἡδονῆς 0 .
ἐν δὲ τοῖς πρὸς Πλάτωνα κατηγορῶν αὐτοῦ δοκοῦντος ἀγαθὸν ἀπολιπεῖν τὴν ὑγίειαν , οὐ μόνον τὴν δικαιοσύνην φησὶν ἀλλὰ καὶ τὴν μεγαλοψυχίαν ἀναιρεῖσθαι καὶ τὴν σωφροσύνην καὶ τὰς ἄλλας ἀρετὰς ἁπάσας , ἂν ἢ τὴν ἡδονὴν ἢ τὴν ὑγίειαν ἤ τι τῶν ἄλλων , ὃ μὴ καλόν ἐστιν , ἀγαθὸν ἀπολίπωμεν .
ἃ μὲν οὖν ῥητέον ὑπὲρ Πλάτωνος , ἐν ἄλλοις γέγραπται πρὸς αὐτὸν ἐνταῦθα δ ἡ μάχη καταφανής ἐστιν , ὅπου μέν , ἂν μετὰ τοῦ καλοῦ τις ὑποθῆται καὶ τὴν ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι , σῴζεσθαι δικαιοσύνην λέγοντος ὅπου δὲ πάλιν τοὺς μὴ μόνον τὸ καλὸν ἀγαθὸν ἀπολιπόντας αἰτιωμένου τὰς ἀρετὰς ἁπάσας ἀναιρεῖν 0 1 .
ἳνα δὲ μη δ ἀπολογίαν ὑπολίπῃ τοῖς ἐναντιώμασιν , Ἀριστοτέλει περὶ δικαιοσύνης ἀντιγράφων οὔ φησιν αὐτὸν ὀρθῶς λέγειν , ὅτι τῆς ἡδονῆς τέλους οὔσης ἀναιρεῖται μὲν ἡ δικαιοσύνη , συναναιρεῖται δὲ τῇ δικαιοσύνῃ καὶ τῶν ἄλλων ἀρετῶν ἑκάστη τὴν μὲν γὰρ δικαιοσύνην ὑπ αὐτῶν ὡς ἀληθῶς ἀναιρεῖσθαι , τὰς δ ἄλλας ἀρετὰς οὐδὲν κωλύειν ὑπάρχειν , εἰ καὶ μὴ δι αὑτὰς αἱρετὰς ἀλλ ἀγαθὰς γοῦν καὶ ἀρετὰς ἐσομένας 0 ·
εἶθ ἑκάστην ἐξ ὀνόματος προσαγορεύει .
βέλτιον δὲ τὰς ἐκείνου λέξεις ἀναλαβεῖν τῆς γὰρ ἡδονῆς φησὶν ἐμφαινομένης τέλους κατὰ τὸν τοιοῦτον λόγον , τὸ μὲν τοιοῦτο πᾶν μοι δοκεῖ οὐκ ἐμπεριλαμβάνεσθαι 0 ·
διὸ ῥητέον μή τε τῶν ἀρετῶν τινα δι αὑτὴν αἱρετὴν εἶναι μή τε τῶν κακιῶν φευκτήν , ἀλλὰ πάντα ταῦτα δεῖν ἀναφέρεσθαι πρὸς τὸν ὑποκείμενον σκοπόν ·
οὐδὲν μέντοι κωλύσει κατ αὐτοὺς τὴν ἀνδρείαν μὲν καὶ τὴν φρόνησιν καὶ τὴν ἐγκράτειαν καὶ τὴν καρτερίαν καὶ τὰς ὁμοίας ταύταις ἀρετὰς εἶναι τῶν ἀγαθῶν , τὰς δ ἐναντίας ὑπάρχειν φευκτάς .
τίς οὖν τούτου πρὸς λόγους ἰταμώτερος γέγονεν , ὃς δυεῖν τῶν ἀρίστων φιλοσόφων ἐγκέκληκε τῷ μὲν ὅτι πᾶσαν ἀρετὴν ἀναιρεῖ , μὴ μόνον τὸ καλὸν ἀγαθὸν ἀπολιπών ·
τῷ δ ὅτι τῆς ἡδονῆς τέλους οὔσης οὐ πᾶσαν ἀρετὴν ἄνευ τῆς δικαιοσύνης σῴζεσθαι νομίζει 0 ;
θαυμαστὴ γὰρ ἡ ἐξουσία περὶ τῶν αὐτῶν πραγμάτων διαλεγόμενον , ἃ τίθησιν αὐτὸς ἐγκαλῶν Ἀριστοτέλει , ταῦτ ἀναιρεῖν πάλιν Πλάτωνος κατηγοροῦντα 0 .
καὶ μὴν ἐν ταῖς περὶ Δικαιοσύνης Ἀποδείξεσι λέγει ῥητῶς ὅτι πᾶν κατόρθωμα καὶ εὐνόμημα καὶ δικαιοπράγημά ἐστι ·
τὸ δὲ γε κατ ἐγκράτειαν ἢ καρτερίαν ἢ φρόνησιν ἢ ἀνδρείαν πραττόμενον κατόρθωμά ἐστιν ·
ὥστε καὶ δικαιοπράγημα πῶς οὖν , οἷς ἀπολείπει φρόνησιν καὶ ἀνδρείαν καὶ ἐγκράτειαν , οὐκ ἀπολείπει δικαιοσύνην , εὐθὺς αὐτῶν ὅσοι κατορθοῦσιν ἐν ταῖς εἰρημέναις ἀρεταῖς καὶ δικαιοπραγούντων ;
τοῦ δὲ Πλάτωνος 0 ;
εἰπόντος τὴν ἀδικίαν ὡς διαφθορὰ ψυχῆς 0 1 ;
οὖσα καὶ στάσις οὐ δ ἐν αὐτοῖς τοῖς ἔχουσιν ἀποβάλλει τὴν δύναμιν ἀλλ αὐτὸν ἑαυτῷ συμβάλλει καὶ συγκρούει καὶ ταράττει τὸν πονηρόν , ἐγκαλῶν Χρύσιππος ἀτόπως φησὶ λέγεσθαι τὸ ἀδικεῖν ἑαυτόν εἶναι γὰρ πρὸς ἕτερον οὐ πρὸς ἑαυτὸν τὴν ἀδικίαν 0 ·
ἐπιλαθόμενος γὰρ τούτων αὖθις ἐν ταῖς περὶ Δικαιοσύνης Ἀποδείξεσιν ἀδικεῖσθαί φησιν ὑφ ἑαυτοῦ τὸν ἀδικοῦντα καὶ αὑτὸν ἀδικεῖν , ὅταν ἄλλον ἀδικῇ , γιγνόμενον ἑαυτῷ τοῦ παρανομεῖν αἴτιον καὶ βλάπτοντα παρ ἀξίαν ἑαυτόν .
ἐν μὲν τοῖς πρὸς Πλάτωνα ταῦτ εἴρηκε περὶ τοῦ τὴν ἀδικίαν λέγεσθαι μὴ πρὸς ἑαυτὸν ἀλλὰ πρὸς ἕτερον ·
οὐ γὰρ κατ ἰδίαν ἄδικοι συνεστήκασιν ἐκ πλειόνων δὲ τοιούτων τ ἀναντία λεγόντων , καὶ ἄλλως τῆς ἀδικίας λαμβανομένης ὡς ἂν ἐν πλείοσι πρὸς ἑαυτοὺς οὕτως ἔχουσιν , εἰς δὲ τὸν ἕνα μηδενὸς διατείνοντος τοιούτου , καθ ὅσον δὲ πρὸς τοὺς πλησίον ἔχει οὕτως 0 ·
ἐν δὲ ταῖς Ἀποδείξεσι τοιούτους ἠρώτηκε λόγους περὶ τοῦ τὸν ἄδικον καὶ ἑαυτὸν ἀδικεῖν ·
παραίτιον γενέσθαι παρανομήματος ἀπαγορεύει ὁ νόμος , καὶ τὸ ἀδικεῖν ἐστι παρανόμημα ·
ὁ τοίνυν παραίτιος γενόμενος ἑαυτῷ τοῦ ἀδικεῖν παρανομεῖ εἰς ἑαυτόν ·
ὁ δὲ παρανομῶν εἰς ἕνα καὶ ἀδικεῖ ἐκεῖνον 0 ·
ὁ ἄρα καὶ ὁντινοῦν ἀδικῶν καὶ ἑαυτὸν ἀδικεῖ πάλιν τὸ ἁμάρτημα τῶν βλαμμάτων ἐστί , καὶ πᾶς ἁμαρτάνων παρ ἑαυτὸν ἁμαρτάνει ·
πᾶς ἄρ ὁ ἁμαρτάνων βλάπτει ἑαυτὸν παρὰ τὴν ἀξίαν ·
εἰ δὲ τοῦτο , καὶ ἀδικεῖ ἑαυτόν ἔτι καὶ οὕτως ὁ βλαπτόμενος ὑφ ἑτέρου ἑαυτὸν βλάπτει καὶ παρὰ τὴν ἀξίαν ἑαυτὸν βλάπτει 0 ;
τοῦτο δ ἦν τὸ ἀδικεῖν ·
ὁ ἄρ ἀδικούμενος καὶ ὑφ ὁτουοῦν πᾶς ἑαυτὸν ἀδικεῖ .
τὸν περὶ ἀγαθῶν καὶ κακῶν λόγον , ὃν αὐτὸς εἰσάγει καὶ δοκιμάζει , συμφωνότατον εἶναί φησι τῷ βίῳ καὶ μάλιστα τῶν ἐμφύτων ἅπτεσθαι προλήψεων ·
ταυτὶ γὰρ ἐν τῷ τρίτῳ τῶν Προτρεπτικῶν εἴρηκεν , ἐν δὲ τῷ πρώτῳ τοῦτον τὸν λόγον φησὶν ἀπὸ τῶν ἄλλων ἁπάντων ἀφέλκειν τὸν ἄνθρωπον , ὡς οὐδὲν ὄντων πρὸς ἡμᾶς οὐ δὲ συνεργούντων πρὸς εὐδαιμονίαν οὐδέν .
ὅρα τοίνυν , πῶς αὑτῷ σύμφωνὸς ἐστι , τὸν ἀφέλκοντα τοῦ ζῆν καὶ τῆς ὑγιείας καὶ τῆς ἀπονίας καὶ τῆς τῶν αἰσθητηρίων ὁλοκληρίας καὶ μηδὲν εἶναι ταῦτα φάσκοντα πρὸς ἡμᾶς , ἃ παρὰ τῶν θεῶν αἰτούμεθα , μάλιστα συμφωνεῖν τῷ βίῳ καὶ ταῖς κοιναῖς προλήψεσιν ἀποφαινόμενος .
ἀλλ ἵνα μη δ ἄρνησις τοῦ τ ἀναντία λέγειν , ἐν τῷ τρίτῳ περὶ Δικαιοσύνης ταῦτ εἴρηκε διὸ καὶ διὰ τὴν ὑπερβολὴν τοῦ τε μεγέθους καὶ τοῦ κάλλους πλάσμασι δοκοῦμεν ὅμοια λέγειν καὶ οὐ κατὰ τὸν ἄνθρωπον καὶ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν .
ἔστιν οὖν ὅπως ἄν τις ἐξομολογήσαιτο σαφέστερον τ ἀναντία λέγειν αὐτὸς πρὸς ἑαυτὸν ἢ οὗτος , ἃ δι ὑπερβολήν φησι πλάσματα δοκεῖν εἶναι καὶ ὑπὲρ τὸν ἄνθρωπον καὶ ὑπὲρ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν λέγεσθαι , ταῦτα συμφωνεῖν τῷ βίῳ φάσκων καὶ μάλιστα τῶν ἐμφύτων ἅπτεσθαι προλήψεων 0 ;
οὐσίαν κακοδαιμονίας ἀποφαίνει τὴν κακίαν , ἐν παντὶ βιβλίῳ φυσικῷ καὶ ἠθικῷ γράφων καὶ διατεινόμενος ὅτι τὸ κατὰ κακίαν ζῆν τῷ κακοδαιμόνως ζῆν τ αὐτόν ἐστιν ·
ἐν δὲ τῷ τρίτῳ περὶ Φύσεως ὑπειπὼν ὅτι λυσιτελεῖ ζῆν ἄφρονα μᾶλλον , ἢ μὴ βιοῦν , κ ἂν μηδέποτε μέλλῃ φρονήσειν ἐπιλέγει τοιαῦτα γὰρ τ ἀγαθά ἐστι τοῖς ἀνθρώποις , ὥστε τρόπον τινὰ τὰ κακὰ τῶν ἀνὰ μέσον προτερεῖν 0 .
ὅτι μὲν οὖν εἰρηκὼς ἐν ἑτέροις μηδὲν εἶναι λυσιτελὲς τοῖς ἄφροσιν ἐνταῦθά φησι λυσιτελεῖν τὸ ἀφρόνως ζῆν , ἀφίημι .
τῶν δ ἀνὰ μέσον λεγομένων παρὰ τοῖς Στωικοῖς μή τε κακῶν ὄντων μή τ ἀγαθῶν , τὰ κακὰ προτερεῖν λέγων οὐδὲν ἄλλο λέγει πλὴν τῶν μὴ κακῶν τὰ κακὰ προτερεῖν καὶ τὸ κακοδαιμονεῖν λυσιτελέστερον εἶναι τοῦ μὴ κακοδαιμονεῖν καὶ τοῦ κακοδαιμονεῖν ἀλυσιτελέστερον ἡγεῖται τὸ μὴ κακοδαιμονεῖν 0 ·
εἰ δ ἀλυσιτελέστερον , καὶ βλαβερώτερον τὸ μὴ κακοδαιμονεῖν ἄρα βλαβερώτερον τοῦ κακοδαιμονεῖν βουλόμενος οὖν ταύτην ἐπιλεαίνειν τὴν ἀτοπίαν ἐπιλέγει περὶ τῶν κακῶν ἔστι δ οὐ ταῦτα προτεροῦντα , ἀλλ ὁ λόγος , μεθ οὗ βιοῦν ἐπιβάλλει μᾶλλον , καὶ εἰ ἄφρονες ἐσόμεθα πρῶτον μὲν οὖν τὰ κακὰ κακίαν λέγει καὶ τὰ μετέχοντα κακίας , ἄλλο δ οὐδέν 0 1 2 ·
ἡ δὲ κακία λογικόν ἐστι μᾶλλον δὲ λόγος ἡμαρτημένος 0 ·
οὐδὲν οὖν ἕτερόν ἐστι τὸ μετὰ λόγου βιοῦν ἄφρονας ὄντας ἢ τὸ μετὰ κακίας βιοῦν ἔπειτα τὸ βιοῦν ἄφρονας ὄντας βιοῦν ἐστι κακοδαιμονεῖν ὄντας 0 .
πρὸς τί οὖν προτερεῖ τοῦτο τῶν ἀνὰ μέσον ;
οὐ γὰρ πρός γε τὸ εὐδαιμονεῖν φήσει προτερεῖν τὸ κακοδαιμονεῖν .
ἀλλ οὐ δ ὅλως , φασίν , οἴεται δεῖν Χρύσιππος οὔ τε μονὴν ἐν τῷ βίῳ τοῖς ἀγαθοῖς οὔ τ ἐξαγωγὴν τοῖς κακοῖς παραμετρεῖν ἀλλὰ τοῖς μέσοις κατὰ φύσιν ·
διὸ καὶ τοῖς εὐδαιμονοῦσι γίγνεταί ποτε καθῆκον ἐξάγειν ἑαυτοὺς καὶ μένειν αὖθις ἐν τῷ ζῆν τοῖς κακοδαιμονοῦσιν .
εἶτα τί τούτου μεῖζὸν ἐστιν ὑπεναντίωμα πρὸς αἳρεσιν καὶ φυγήν , εἰ τοῖς ἐπ ἄκρον εὐδαιμονοῦσιν ἀπουσίᾳ τῶν ἀδιαφόρων ἀφίστασθαι τῶν ἀγαθῶν παρόντων καθήκει ;
καίτοι τῶν ἀδιαφόρων οὐδὲν αἱρετὸν οὐ δὲ φευκτόν , ἀλλὰ μόνον αἱρετὸν τ ἀγαθὸν καὶ μόνον φευκτὸν ἡγοῦνται τὸ κακόν 0 .
ὥστε συμβαίνει κατ αὐτοὺς μὴ πρὸς τὰ αἱρετὰ μη δὲ πρὸς τὰ φευκτὰ τοὺς τῶν πράξεων γίγνεσθαι λογισμούς , ἑτέρων στοχαζομένους ἃ μή τε φεύγουσι μή θ αἱροῦνται , πρὸς ταῦτα καὶ ζῆν καὶ ἀποθνήσκειν .
τ ἀγαθὰ πρὸς τὰ κακὰ τὴν πᾶσαν ἔχειν διαφορὰν ὁμολογεῖ Χρύσιππος ·
καὶ ἀναγκαῖόν ἐστιν , εἰ τὰ μὲν ἐσχάτως ποιεῖ κακοδαίμονας εὐθὺς οἷς ἂν παρῇ , τὰ δ ἐπ ἄκρον εὐδαίμονας 0 .
αἰσθητὰ δ εἶναι τ ἀγαθὰ καὶ τὰ κακά φησιν , ἐν τῷ προτέρῳ περὶ Τέλους ταῦτα γράφων ὅτι μὲν γὰρ αἰσθητά ἐστι τ ἀγαθὰ καὶ τὰ κακά , καὶ τούτοις ἐκποιεῖ λέγειν ·
οὐ γὰρ μόνον τὰ πάθη ἐστὶν αἰσθητὰ σὺν τοῖς εἴδεσιν , οἷον λύπη καὶ φόβος καὶ τὰ παραπλήσια , ἀλλὰ καὶ κλοπῆς καὶ μοιχείας καὶ τῶν ὁμοίων ἔστιν αἰσθέσθαι , καὶ καθόλου ἀφροσύνης καὶ δειλίας καὶ ἄλλων οὐκ ὀλίγων κακιῶν οὐ δὲ μόνον χαρᾶς καὶ εὐεργεσιῶν καὶ ἄλλων πολλῶν κατορθώσεων , ἀλλὰ καὶ φρονήσεως καὶ ἀνδρείας καὶ τῶν λοιπῶν ἀρετῶν .
τούτων τὴν μὲν ἄλλην ἀτοπίαν ἀφῶμεν , ὅτι δὲ μάχεται τοῖς περὶ τὸν διαλεληθότα σοφόν , τίς οὐκ ἂν ὁμολογήσειεν ;
αἰσθητοῦ γὰρ ὄντος τ ἀγαθοῦ καὶ μεγάλην πρὸς τὸ κακὸν διαφορὰν ἔχοντος , τὸν ἐκ φαύλου γιγνόμενον σπουδαῖον ἀγνοεῖν τοῦτο καὶ τῆς ἀρετῆς μὴ αἰσθάνεσθαι παρούσης ἀλλ οἴεσθαι τὴν κακίαν αὐτῷ παρεῖναι , πῶς οὐκ ἔστιν ἀτοπώτατον ;
ἢ γὰρ οὐδεὶς ἀγνοεῖν ἢ ἀπιστεῖν δύναται τὰς ἀρετὰς ἔχων ἁπάσας , ἢ μικρὰ τίς ἐστι καὶ παντάπασι δυσθεώρητος ἡ διαφορὰ τῆς ἀρετῆς πρὸς τὴν κακίαν καὶ τῆς εὐδαιμονίας πρὸς τὴν κακοδαιμονίαν καὶ τοῦ καλλίστου βίου πρὸς τὸν αἴσχιστον , εἰ ταῦτά τις ἀντ ἐκείνων κτησάμενος ἑαυτὸν λέληθε 0 .
μία σύνταξις ἡ περὶ Βίων τέτταρα βιβλία 0 ·
τούτων ἐν τῷ τετάρτῳ λέγει τὸν σοφὸν ἀπράγμονὰ τ εἶναι καὶ ὀλιγοπράγμονα καὶ τὰ αὑτοῦ πράττειν ἔστι δ ἡ λέξις αὕτη οἶμαι γὰρ ἔγωγε τὸν φρόνιμον καὶ ἀπράγμονα εἶναι καὶ ὀλιγοπράγμονα καὶ τὰ αὑτοῦ πράττειν ὁμοίως τῆς τ αὐτοπραγίας καὶ τῆς ὀλιγοπραγμοσύνης ἀστείων ὄντων .
τὰ δ ὅμοια σχεδὸν ἐν τῷ περὶ τῶν Δι αὑτὰ αἱρετῶν εἴρηκε ταύταις ταῖς λέξεσι τῷ γὰρ ὄντι φαίνεται ὁ κατὰ τὴν ἡσυχίαν βίος ἀκίνδυνόν τι καὶ ἀσφαλὲς ἔχειν , οὐ πάνυ τῶν πολλῶν δυναμένων τοῦτο συνιδεῖν .
ὅτι μὲν οὖν τῷ Ἐπικούρῳ τὴν πρόνοιαν ἀναιροῦντι διὰ τῆς ἀπραγμοσύνης τῆς περὶ τὸν θεὸν οὐκ ἀπᾴδει , δῆλόν ἐστιν ἀλλ αὐτὸς ὁ Χρύσιππος ἐν τῷ πρώτῳ περὶ Βίων βασιλείαν τε τὸν σοφὸν ἑκουσίως ἀναδέχεσθαι λέγει , χρηματιζόμενον ἀπ αὐτῆς ·
κ ἂν αὐτὸς βασιλεύειν μὴ δύνηται , συμβιώσεται βασιλεῖ καὶ στρατεύσεται μετὰ βασιλέως , οἷος ἦν Ἰδάνθυρσος ὁ Σκύθης ἢ Λεύκων ὁ Ποντικός .
παραθήσομαι δὲ καὶ ταύτην αὐτοῦ τὴν διάλεκτον , ὅπως εἰδῶμεν εἰ , καθάπερ ἐκ νήτης καὶ ὑπάτης γίγνεταί τι σύμφωνον , οὕτως ὁμολογεῖ βίος ἀνδρὸς καὶ ἀπραγμοσύνην αἱρουμένου καὶ ὀλιγοπραγμοσύνην , εἶτα συνιππαζομένου Σκύθαις καὶ τὰ τῶν ἐν Βοσπόρῳ τυράννων πράττοντος ἐξ οἱασδήτινος ἀνάγκης ·
ὅτι γάρ φησὶ καὶ στρατεύσεται μετὰ δυναστῶν καὶ βιώσεται , πάλιν ἐπισκεψώμεθα τούτων ἐχόμενοι , τινῶν μὲν οὐ δὲ ταῦτ ὑπονοούντων διὰ τοὺς ὁμοίους ὑπολογισμούς , ἡμῶν δὲ καὶ ταῦτ ἀπολειπόντων διὰ τοὺς παραπλησίους λόγους .
καὶ μετὰ μικρὸν οὐ μόνον δὲ μετὰ τῶν προκεκοφότων ἐπὶ ποσὸν καὶ ἐν ἀγωγαῖς καὶ ἐν ἔθεσι ποιοῖς γεγονότων , οἷον παρὰ Λεύκωνι καὶ Ἰδανθύρσῳ 0 .
καλλισθένει τινὲς ἐγκαλοῦσιν , ὅτι πρὸς Ἀλέξανδρον ἔπλευσεν ἐλπίζων ἀναστήσειν Ὄλυνθον , ὡς Στάγειρα Ἀριστοτέλης 0 ·
ἔφορον δὲ καὶ Ξενοκράτην καὶ Μενέδημον ἐπαινοῦσι παραιτησαμένους τὸν Ἀλέξανδρον ὁ δὲ Χρύσιππος ἕνεκα χρηματισμοῦ τὸν σοφὸν ἐπὶ κεφαλὴν ἐς Παντικάπαιον ὠθεῖ καὶ τὴν Σκυθῶν ἐρημίαν .
ὅτι γὰρ ἐργασίας ἕνεκα καὶ χρηματισμοῦ ταῦτα ποιεῖ , καὶ προδεδήλωκε τρεῖς ὑποθέμενος ἁρμόζοντας μάλιστα τῷ σοφῷ χρηματισμούς , τὸν ἀπὸ βασιλείας καὶ τὸν ἀπὸ φίλων καὶ τρίτον ἐπὶ τούτοις τὸν ἀπὸ σοφιστείας .
καίτοι πολλαχοῦ μὲν ἀποκναίει ταῦτ ἐπαινῶν ἐπεὶ τί δεῖ βροτοῖσι πλὴν δυοῖν μόνων , Δήμητρος ἀκτῆς πώματὸς θ ὑδρηχόου ;
ἐν δὲ τοῖς περὶ Φύσεως λέγει τὸν σοφόν , εἰ τὴν μεγίστην οὐσίαν ἀποβάλοι , δραχμὴν μίαν ἐκβεβληκέναι δόξειν .
οὕτω δ αὐτὸν ἄρας ἐκεῖ καὶ ὀγκώσας ἐνταῦθα πάλιν εἰς μισθαρνίαν καταβάλλει καὶ σοφιστείαν καὶ γὰρ αἰτήσειν καὶ προλήψεσθαι τὸ μὲν εὐθὺς ἀρχομένου , τὸ δὲ χρόνου τῷ μαθητῇ διελθόντος , ὅπερ εὐγνωμονέστερον εἶναί φησιν , ἀσφαλέστερον δὲ τὸ προλαμβάνειν , ὡς ἀδικήματα τοῦ τόπου ἐπιδεχομένου 0 1 2 .
λέγει δ οὕτως εἰσπράττονται δὲ τὸν μισθὸν οὐ πάντες οἱ νοῦν ἔχοντες ὡσαύτως ·
ἀλλ ἄλλως πλῆθος , ὡς ἂν ὁ καιρὸς φέρῃ , οὐκ ἐπαγγελλόμενοι ποιήσειν ἀγαθούς , καὶ ταῦτ ἐν ἐνιαυτῷ ὅσα δὲ πρὸς ἑαυτούς , ταῦτα ποιήσειν πρὸς τὸν συμφωνηθέντα χρόνον καὶ πάλιν προελθών τὸν τε καιρὸν εἴσεται , πότερον εὐθὺς δεῖ τὸν μισθὸν λαμβάνειν ἅμα τῇ προσόδῳ καθάπερ πλείους πεποιήκασιν , ἢ καὶ χρόνον αὐτοῖς διδόναι , τοῦ τόπου τούτου μᾶλλον καὶ ἀδικήματα ἐπιδεχομένου , δόξαντος δ ἂν εἶναι εὐγνωμονεστέρου 0 1 2 .
καὶ πῶς ἂν εἴη χρημάτων καταφρονητὴς ὁ σοφός , ὑπὸ συγγραφὴν ἐπ ἀργυρίῳ τὴν ἀρετὴν παραδιδούς , κ ἂν μὴ παραδῷ τὸ μισθάριον εἰσπράττων , ὡς , ·
πεποιηκὼς τὰ παρ αὑτόν 0 ;
ἢ βλάβης κρείττων , φυλαττόμενος μὴ ἀδικηθῇ περὶ τὸ μισθάριον 0 ;
ἀδικεῖται γὰρ οὐδεὶς μὴ βλαπτόμενος ·
ὅθεν μὴ ἀδικεῖσθαι τὸν σοφὸν ἐν ἄλλοις ἀποφηνάμενος ἐνταῦθά φησιν ἀδίκημά τι τὸν τόπον ἐπιδέχεσθαι .
ἐν δὲ τῷ περὶ Πολιτείας οὐδὲν ἡδονῆς ἕνεκα πράξειν οὐ δὲ παρασκευάσεσθαί φησι τοὺς πολίτας ·
καὶ τὸν Εὐριπίδην ἐπαινεῖ ταῦτα προφερόμενος ἐπεὶ τί δεῖ βροτοῖσι πλὴν δυοῖν μόνων , Δήμητρος ἀκτῆς πώματὸς θ ὑδρηχόου ;
εἶτα μικρὸν ἀπὸ τούτων προελθὼν ἐπαινεῖ τὸν Διογένη τὸ αἰδοῖον ἀποτριβόμενον ἐν φανερῷ καὶ λέγοντα πρὸς τοὺς παρόντας εἴθε καὶ τὸν λιμὸν οὕτως ἀποτρίψασθαι τῆς γαστρὸς ἠδυνάμην τίν οὖν ἔχει λόγον ἐν τοῖς αὐτοῖς ἐπαινεῖν τὸν ἐκβάλλοντα τὴν ἡδονὴν ἅμα καὶ τὸν ἡδονῆς ἕνεκα τοιαῦτα πράττοντα καὶ τοιαύτης ἁπτόμενον αἰσχρουργίας ;
γράψας τοίνυν ἐν τοῖς περὶ Φύσεως ὅτι πολλὰ τῶν ζῴων ἕνεκα κάλλους ἡ φύσις ἐνήνοχε , φιλοκαλοῦσα καὶ χαίρουσα τῇ ποικιλίᾳ καὶ λόγον ἐπειπὼν παραλογώτατον ὡς ὁ ταὼς ἕνεκα τῆς οὐρᾶς γέγονε διὰ τὸ κάλλος αὐτῆς , αὖθις ἐν τῷ περὶ Πολιτείας νεανικῶς ἐπιτετίμηκε τοῖς ταὼς τρέφουσι καὶ ἀηδόνας , ὥσπερ ἀντινομοθετῶν τῷ τοῦ κόσμου νομοθέτῃ καὶ τῆς φύσεως καταγελῶν φιλοκαλούσης περὶ τὰ τοιαῦτα τῶν ζῴων , οἷς ὁ σοφὸς ἐν τῇ πόλει τόπον οὐ δίδωσι .
πῶς γὰρ οὐκ ἄτοπον ἐγκαλεῖν τοῖς τρέφουσιν ἃ γεννῶσαν ἐπαινεῖ τὴν πρόνοιαν 0 ;
ἐν μὲν οὖν τῷ πέμπτῳ περὶ Φύσεως εἰπὼν ὅτι οἱ κόρεις εὐχρήστως ἐξυπνίζουσιν ἡμᾶς καὶ οἱ μύες ἐπιστρέφουσιν ἡμᾶς μὴ ἀμελῶς ἕκαστα τιθέναι , φιλοκαλεῖν δὲ τὴν φύσιν τῇ ποικιλίᾳ χαίρουσαν εἰκός ἐστι , ταῦτα κατὰ λέξιν εἴρηκε γένοιτο δ ἂν μάλιστα τούτου ἔμφασις ἐπὶ τῆς κέρκου τοῦ ταὼ ἐνταῦθα γὰρ ἐπιφαίνει τὸ ζῷον γεγονέναι ἕνεκα τῆς κέρκου καὶ οὐκ ἀνάπαλιν , τῷ δ ἄρρενι γινομένῳ οὕτως ἡ θήλεια γοῦν ἠκολούθηκεν .
ἐν δὲ τῷ περὶ Πολιτείας εἰπὼν ὅτι ἐγγύς ἐσμεν τοῦ καὶ τοὺς κοπρῶνας ζῳγραφεῖν μετ ὀλίγον τὰ γεωργικά φησι καλλωπίζειν τινὰς ἀναδενδράσι καὶ μυρρίναις , καὶ ταὼς καὶ περιστερὰς τρέφουσι καὶ πέρδικας ἵνα κακκαβίζωσιν αὐτοῖς καὶ ἀηδόνας .
ἡδέως δ ἂν αὐτοῦ πυθοίμην , τί φρονεῖ περὶ μελιττῶν καὶ μέλιτος ·
ἦν μὲν γὰρ ἀκόλουθον τῷ τοὺς κόρεις εὐχρήστως τὸ τὰς μελίττας ἀχρήστως 0 ;
φάναι γεγονέναι εἰ δὲ ταύταις τόπον ἐν τῇ πόλει δίδωσι , διὰ τί τῶν πρὸς ἀκοὴν καὶ ὄψιν ἐπιτερπῶν ἀπείργει τοὺς πολίτας ;
καθόλου δ ὥσπερ ὁ τοὺς συνδείπνους μεμφόμενος ὅτι χρῶνται τραγήμασι καὶ οἴνῳ καὶ ὄψοις , τὸν δ ἐπὶ ταῦτα κεκληκότα καὶ ταῦτα παρεσκευασμένον ἐπαινῶν ἄτοπός ἐστιν οὕτως ὁ τὴν μὲν πρόνοιαν ἐγκωμιάζων ἰχθῦς καὶ ὄρνιθας καὶ μέλι καὶ οἶνον παρασκευάσασαν , ἐγκαλῶν δὲ τοῖς μὴ παραπέμπουσι ταῦτα μη δ ἀρκουμένοις Δήμητρος ἀκτῇ πώμασὶν θ ὑδρηχόοις , ἅπερ πάρεστι καὶ πέφυχ ἡμᾶς τρέφειν οὐδένα ποιεῖσθαι λόγον ἔοικε τοῦ τ ἀναντία λέγειν ἑαυτῷ 0 .
καὶ μὴν ἐν τῷ τῶν Προτρεπτικῶν εἰπὼν ὅτι καὶ τὸ μητράσιν ἢ ἀδελφαῖς ἢ θυγατράσιν συγγενέσθαι καὶ τὸ φαγεῖν τι καὶ προελθεῖν ἀπὸ λεχοῦς ἢ θανάτου πρὸς ἱερὸν ἀλόγως διαβέβληται 0 ·
καὶ πρὸς τὰ θηρία φησὶ δεῖν ἀποβλέπειν καὶ τοῖς ὑπ ἐκείνων γιγνομένοις τεκμαίρεσθαι τὸ μηδὲν ἄτοπον μη δὲ παρὰ φύσιν εἶναι τῶν τοιούτων ·
εὐκαίρως γὰρ πρὸς ταῦτα γίγνεσθαι τὰς τῶν ἄλλων ζῴων παραθέσεις εἰς τὸ μή τε συγγιγνόμενα μή τε γεννῶντα μή τ ἐναποθνήσκοντα ἐν τοῖς ἱεροῖς μιαίνειν τὸ θεῖον 0 .
ἐν δὲ τῷ πέμπτῳ πάλιν περὶ Φύσεως λέγει καλῶς μὲν ἀπαγορεύειν τὸν Ἡσίοδον εἰς ποταμοὺς καὶ κρήνας οὐρεῖν ·
ἔτι δὲ μᾶλλον ἀφεκτέον εἶναι τοῦ πρὸς βωμὸν οὐρεῖν ἢ ἀφίδρυμα θεοῦ 0 ·
μὴ γὰρ εἶναι πρὸς λόγον , εἰ κύνες καὶ ὄνοι τοῦτο ποιοῦσι καὶ παιδάρια νήπια , μηδεμίαν ἐπιστροφὴν μη δ ἐπιλογισμὸν ἔχοντα περὶ τῶν τοιούτων 0 .
ἄτοπον μὲν οὖν τὸ ἐκεῖ μὲν εὔκαιρον εἰπεῖν τὴν τῶν ἀλόγων ζῴων ἀποθεώρησιν , ἐνταῦθα δ ἀπὸ λόγου 0 1 .
τοῦ κατηναγκάσθαι δοκοῦντος ὑπὸ τῶν ἔξωθεν αἰτιῶν ταῖς ὁρμαῖς ἀπόλυσιν πορίζειν , ἔνιοι τῶν φιλοσόφων ἐπελευστικήν τινα κίνησιν ἐν τῷ ἡγεμονικῷ κατασκευάζουσιν , ἐπὶ τῶν ἀπαραλλάκτων μάλιστα γιγνομένην ἔκδηλον ·
ὅταν γὰρ δυεῖν ἴσον δυναμένων καὶ ὁμοίως ἐχόντων θάτερον λαβεῖν ἀνάγκη , μηδεμιᾶς αἰτίας ἐπὶ θάτερον ἀγούσης τῷ μηδὲν τοῦ ἑτέρου διαφέρειν , ἡ ἐπελευστικὴ δύναμις αὕτη τῆς ψυχῆς ἐπίκλισιν ἐξ αὑτῆς λαβοῦσα διέκοψε τὴν ἀπορίαν .
πρὸς τούτους ὁ Χρύσιππος ἀντιλέγων , ὡς βιαζομένους τῷ ἀναιτίῳ τὴν φύσιν , ἐν πολλοῖς παρατίθησι τὸν ἀστράγαλον καὶ τὸν ζυγὸν καὶ πολλὰ τῶν μὴ δυναμένων ἄλλοτ ἄλλας λαμβάνειν πτώσεις καὶ ῥοπὰς ἄνευ τινὸς αἰτίας καὶ διαφορᾶς ἢ περὶ αὐτὰ πάντως 0 ;
ἢ περὶ τὰ ἔξωθεν γιγνομένης 0 ·
τὸ γὰρ ἀναίτιον ὅλως ἀνύπαρκτον εἶναι καὶ τὸ αὐτόματον ἐν δὲ ταῖς πλαττομέναις ὑπ ἐνίων καὶ λεγομέναις ταύταις ἐπελεύσεσιν αἰτίας ἀδήλους ὑποτρέχειν καὶ λανθάνειν ἡμᾶς ἐπὶ θάτερα τὴν ὁρμὴν ἀγούσας 0 .
ταῦτα μὲν οὖν ἐν τοῖς γνωριμωτάτοις ἐστὶ τῶν ὑπ αὐτοῦ πολλάκις εἰρημένων .
ἃ δὲ τούτοις πάλιν αὐτὸς ἐξ ἐναντίας εἴρηκεν , οὐχ ὁμοίως οὕτως ἐν μέσῳ κείμενα , δι αὐτῶν παραθήσομαι τῶν ἐκείνου λέξεων .
ἐν μὲν γὰρ τῷ περὶ τοῦ Δικάζειν ὑποθέμενος δύο δρομεῖς ὁμοῦ συνεκπίπτειν ἀλλήλοις διαπορεῖ τί τῷ βραβευτῇ καθήκει ποιῆσαι ·
πότερον φησίν ἔξεστι τὸν βραβευτὴν τὸν φοίνικα Ο φη Ὀφ ο ὁποτέρῳ βούλεται , ἀποδοῦναι ;
κ ἂν τύχωσιν αὐτῷ συνηθέστεροι ὄντες , ὡς ἂν ἐνταῦθα τῶν αὑτοῦ τι χαρισάμενον ;
τρόπον τινὰ μᾶλλον , ὡς κοινοῦ τοῦ φοίνικος γεγονότος ἀμφοτέρων , οἱονεί τινος κλήρου γινομένου ἀδήλως , κατὰ τὴν ἐπίκλισιν , ὡς ἔτυχε , δοῦναι αὐτόν 0 1 ;
λέγω δ ἣν ἔτυχεν ἐπίκλισιν , οἵα γίνεται , ὅταν δυεῖν προκειμένων δραχμῶν ὁμοίων κατὰ τὰ λοιπὰ ἐπὶ τὴν ἑτέραν ἐπικλίναντες λαμβάνωμεν αὐτήν .
ἐν δὲ τῷ ἕκτῳ περὶ Καθήκοντος εἶναί τινα φήσας πράγματα μὴ πάνυ πολλῆς ἄξια ὄντα πραγματείας μη δὲ προσοχῆς ἀφιέναι περὶ ταῦτα τῇ ὡς ἔτυχεν ἐπικλίσει τῆς διανοίας οἴεται δεῖν τὴν αἵρεσιν ἀποκληρώσαντας ·
οἷον φησὶν εἰ τῶν δοκιμαζόντων τάσδε τινὰς δραχμὰς δύο ἐπὶ τοσόνδε οἱ μὲν τήνδε οἱ δὲ τήνδε φαῖεν εἶναι καλήν , δέοι δὲ μίαν αὐτῶν λαβεῖν 0 ·
τηνικαῦτ ἀφέντες τὸ ἐπὶ πλεῖον ἐπιζητεῖν , ἣν ἔτυχε ληψόμεθα , κατ ἄδηλὸν τιν ἀποκληρώσαντες αὐτὰς λόγον , καὶ εἰ μάλιστα τὴν μοχθηρὰν ληψόμεθα αὐτῶν .
ἐν τούτοις γὰρ ἀποκλήρωσις καὶ τὸ ὡς ἔτυχεν ἐπικλῖνον τῆς διανοίας , ἄνευ πάσης αἰτίας εἰσάγει τῶν ἀδιαφόρων λῆψιν .
ἐν τῷ τρίτῳ περὶ τῆς Διαλεκτικῆς ὑπειπὼν ὅτι Πλάτων ἐσπούδασε περὶ τὴν διαλεκτικὴν καὶ Ἀριστοτέλης καὶ ἀπὸ τούτων οἱ ἄχρι Πολέμωνος καὶ Στράτωνος μάλιστα δὲ Σωκράτης καὶ ἐπιφωνήσας ὅτι καὶ συνεξαμαρτάνειν ἄν τις ἐθελήσειε τούτοις τοσούτοις καὶ τοιούτοις οὖσιν ἐπιφέρει κατὰ λέξιν εἰ μὲν γὰρ ἐκ παρέργου περὶ αὐτῶν εἰρήκεσαν , τάχ ἄν τις διέσυρε τὸν τόπον τοῦτον ·
οὕτω δ αὐτῶν ἐπιμελῶς εἰρηκότων ὡς ἐν ταῖς μεγίσταις δυνάμεσι καὶ ἀναγκαιοτάταις αὐτῆς οὔσης , οὐ πιθανὸν ἐπὶ τοσοῦτον διαμαρτάνειν αὐτοὺς ἐν τοῖς ὅλοις ὄντας οἵους ὑπονοοῦμεν τί οὖν σύ , φήσαι τις ἄν , αὐτὸς ἀνδράσι τοιούτοις καὶ τοσούτοις οὐδέποτε παύσῃ μαχόμενος οὐ δ ἐλέγχων , ὡς νομίζεις ἐν τοῖς κυριωτάτοις καὶ μεγίστοις διαμαρτάνοντας 0 ;
οὐ γὰρ δήπου περὶ μὲν διαλεκτικῆς ἐσπουδασμένως ἔγραψαν , περὶ δ ἀρχῆς καὶ τέλους καὶ θεῶν καὶ δικαιοσύνης ἐκ παρέργου καὶ παίζοντες , ἐν οἷς τυφλὸν αὐτῶν ἀποκαλεῖς τὸν λόγον καὶ μαχόμενον αὑτῷ καὶ μυρίας ἄλλας ἁμαρτίας ἔχοντα .
τὴν ἐπιχαιρεκακίαν ὅπου μὲν ἀνύπαρκτον εἶναί φησιν ἐπεὶ τῶν μὲν ἀστείων οὐδεὶς ἐπ ἀλλοτρίοις κακοῖς χαίρει , τῶν δὲ φαύλων οὐδεὶς χαίρει τὸ παράπαν ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ περὶ Ἀγαθοῦ τὸν φθόνον ἐξηγησάμενος ὅτι λύπη ἐστὶν ἐπ ἀλλοτρίοις ἀγαθοῖς , ὡς δήποτε , βουλομένων ταπεινοῦν τοὺς πλησίον , ὅπως ὑπερέχωσιν αὐτοί , συνάπτει τὰ τῆς ἐπιχαιρεκακίας ·
ταύτῃ δὲ συνεχὴς ἡ ἐπιχαιρεκακία γίγνεται , ταπεινοὺς βουλομένων εἶναι τοὺς πλησίον διὰ τὰς ὁμοίας αἰτίας , καθ ἑτέρας δὲ φυσικὰς φορὰς ἐκτρεπομένων , ὁ ἔλεος γίγνεται .
δῆλος γάρ ἐστὶν ἐνταῦθα τὴν ἐπιχαιρεκακίαν ὑπαρκτὴν ὥσπερ τὸν φθόνον καὶ τὸν ἔλεον ἀπολιπών , ἣν ἐν ἑτέροις ἀνύπαρκτον εἶναί φησιν ὥσπερ τὴν μισοπονηρίαν καὶ τὴν αἰσχροκέρδειαν 0 .
ἐν πολλοῖς εἰρηκὼς ὅτι παρὰ τὸν πλείονα χρόνον οὐδὲν μᾶλλον εὐδαιμονοῦσιν ἀλλ ὁμοίως καὶ ἐπίσης τοῖς τὸν ἀμερῆ χρόνον εὐδαιμονίας μετασχοῦσιν ἐν πολλοῖς πάλιν εἴρηκεν ὡς οὐ δ ἂν τὸν δάκτυλον καθήκοι προτεῖναι χάριν ἀμεριαίας φρονήσεως , καθάπερ ἀστραπῆς διερχομένης 0 .
ἀρκέσει δὲ παραθεῖναι τὰ ἐν τῷ ἕκτῳ τῶν Ἠθικῶν Ζητημάτων ὑπ αὐτοῦ γεγραμμένα περὶ τούτων ·
ὑπειπὼν γὰρ ὡς οὔ τε πᾶν ἀγαθὸν ἐπίσης εἰς χαρὰν πίπτει οὔ τε πᾶν κατόρθωμα εἰς σεμνολογίαν ἐπενήνοχε ταῦτα καὶ γάρ , εἰ μόνον μέλλοι ἀμερῆ χρόνον ἢ τὸν ἔσχατον ἕξειν φρόνησιν , οὀδ ἂν τὸν δάκτυλον καθήκοι ἐκτεῖναι ἕνεκα τῆς οὕτω παρεσομένης φρονήσεως , καίπερ παρὰ τὸν πλείονα χρόνον οὐδὲν μᾶλλον εὐδαιμονούντων οὐ δὲ τῆς ἀιδίου εὐδαιμονίας αἱρετωτέρας γιγνομένης παρὰ τὴν ἀμεριαίαν 0 .
εἰ μὲν οὖν τὴν φρόνησιν ἡγεῖτο ποιητικὸν εἶναι τῆς εὐδαιμονίας ἀγαθὸν ὥσπερ ὁ Ἐπίκουρος , αὐτῆς ἔδει μόνον τῆς ἀτοπίας καὶ παραδοξολογίας ἐπιλαμβάνεσθαι τοῦ δόγματος 0 ·
ἐπεὶ δ ἡ φρόνησις οὐχ ἕτερόν ἐστι τῆς εὐδαιμονίας κατ αὐτὸν ἀλλ εὐδαιμονία , πῶς οὐ μάχεται τὸ λέγειν ἐπίσης μὲν αἱρετὴν εἶναι τὴν ἀμεριαίαν εὐδαιμονίαν καὶ τὴν ἀίδιον , μηδενὸς δ ἀξίαν τὴν ἀμεριαίαν 0 ;
τὰς ἀρετάς φησιν ἀντακολουθεῖν ἀλλήλαις , οὐ μόνον τῷ τὸν μίαν ἔχοντα πάσας ἔχειν , ἀλλὰ καὶ τῷ τὸν κατὰ μίαν ὁτιοῦν ἐνεργοῦντα κατὰ πάσας ἐνεργεῖν οὔ τε γὰρ ἄνδρα φησὶ τέλειον εἶναι τὸν μὴ πάσας ἔχοντα τὰς ἀρετάς οὔ τε πρᾶξιν τελείαν , ἥτις οὐ κατὰ πάσας πράττεται τὰς ἀρετάς .
ἀλλὰ μὴν ἐν τῷ ἕκτῳ τῶν Ἠθικῶν Ζητημάτων ὁ Χρύσιππος οὐκ ἀεί φησιν ἀνδρίζεσθαι τὸν ἀστεῖον οὐ δὲ δειλαίνειν τὸν φαῦλον , ὡς δ ἐν φαντασίαις ἐπιφερομένων τινῶν , τὸν μὲν ἐμμένειν τοῖς κρίμασι τὸν δ ἀφίστασθαι .