Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
τῷ δὲ βασιλεῖ ξένα κατεφαίνετο τὰ περὶ τοῦ Ἀρείου παρὰ τοῦ πρεσβυτέρου λεγόμενα .
τοῦτο δὲ ἐποίει ἐπὶ πλείστας ἡμέρας , τοῦτο μὲν κατ ἰδίαν τοῦτο δὲ καὶ παρόντος τὰ πλεῖστα Εὐσεβίου τοῦ Νικο μηδείας 0 .
συχνότερον γὰρ αὐτὸν ὁ βασιλεὺς μετεπέμπετο ·
οὐ γὰρ ἐμέμνητο τῶν πάλαι κατ αὐτοῦ ὑπὸ τοῦ ἀσεβοῦς Εὐσεβίου τούτου δραματουργηθέντων ὁ πιστότατος βασιλεύς .
τῇ τοίνυν εὐτεχνίᾳ τῶν ἀπατηλῶν αὐτοῦ λόγων ὁ Εὐσέβιος πείθει διά τε τοῦ πρεσβυτέρου καὶ δι ἑαυτοῦ τὸν φιλανθρωπότατον καὶ ἐπιεικέστατον βασιλέα κληθῆναι κελεῦσαι παρ αὐτὸν τὸν Ἄρειον , διαβεβαιούμενος ἐλθόντα αὐτὸν εἰς πρόσωπον τοῦ εὐσεβοῦς βασιλέως Κωνσταντίνου συντίθεσθαι καὶ αὐτὸν πᾶσι τούτοις , οἷς καὶ ἡ σύνοδος καὶ ἡμεῖς , φησί , συνεθέμεθα .
, ἄπιστα καταφαίνεται ταῦτα τῷ βασιλεῖ , ἀλλ ὑπὸ τῆς προσούσης αὐτῷ θεοφιλοῦς ἐπιεικείας καὶ τῆς περὶ τῆς τῶν ἐκκλησιῶν ὁμονοίας σπουδῆς ἡττημένος , ὡς ἱερεῦσιν πιστεύσας τάδε ἔφη πρὸς αὐτούς ·
εἰ Ἄρειος συντίθεται τῇ συνόδῳ καὶ ἀληθῶς τὰ ἐκείνης φρονεῖν ἕλοιτο , δέξομαί τε αὐτὸν εἰς πρόσωπον καὶ σὺν τιμῇ ἐκπέμψω εἰς Ἀλεξάνδρειαν .
ταῦτά τε ἔλεγε καὶ διὰ γραμμάτων μετάπεμπτον αὐτὸν ἐπὶ τὸ κομιτάτον γενέσθαι ἐκέλευσεν .
ὁ δὲ ἴΑρειος τῶν τοῦ βασιλέως ἀξιωθεὶς γραμμάτων εὐθὺς φθάσαι τὴν Κωνσταντινούπολιν ἔσπευσε .
συμπαρῆν δὲ αὐτῷ καὶ Εὐζώιος , ὃν σὺν αὐτῷ καθεῖλεν ὁ θεῖος Ἀλέξανδρος ὁ τῆς κατὰ Ἀλεξάνδρειαν ἐκκλησίας ἐπίσκοπος .
ἀναφέρεται δῆτα ἐπὶ τὸν εὐσεβῆ βασιλέα διὰ τοῦ πρεσβυτέρου ἐκ σπουδῆς τῶν περὶ Εὐσέβιον τὸν Νικομηδέα παρεῖναι τὸν Ἄρειον .
δέχεται οὖν αὐτὸν σὺν Εὐζωίῳ εἰς πρόσωπον καὶ διεπυνθάνετο παρ αὐτῶν ὁ βασιλεύς , εἰ τῇ ἐν τῇ Νικαέων παρὰ τῶν τριακοσίων ἁγίων πατέρων ἐκτεθείσῃ πίστει συντίθενται .
ὁ δὲ Ἄρειος ἐνωμότως ἔλεγεν οὕτως ἀεὶ πεπιστευκέναι καὶ πιστεύειν , καθὼς καὶ οἱ ἐν Νικαίᾳ ἅγιοι πατέρες , καὶ πάντες δὲ οἱ σὺν ἡμῖν οὕτως πιστεύουσιν  ἔλεγε δὲ τοὺς περὶ Εὐσέβιον τὸν Νικομηδέα καὶ Θεόγνιον τὸν αὐτῆς Νικαίας  , ὥσπερ εὐορκῶν πρὸς ἀπάτην καὶ πειθὼ τῆς τοῦ φιλοχρίστου βασιλέως ἁπλότητος .
ταῦτα ἐνωμότως τοῦ Ἀρείου εἰπόντος εἰς ἔκστασιν τὸν θεοφιλέστατον καὶ ἐπιεικέστατον βασιλέα ἤγαγεν , ὥστε αὐτὸν εὐθὺς καὶ παραχρῆμα εἰς Ἀλεξάνδρειαν μετὰ τιμῆς ἐκπέμψαι τὸν Ἄρειον .
καταλαβόντα οὖν αὐτὸν τὴν Ἀλεξάνδρειαν Ἀλέξανδρος ὁ ἐπίσκοπος οὐκ ἐδέχετο αὐτόν , παρορμῶντος αὐτὸν Ἀθανασίου ·
ὡς μύσος γὰρ αὐτὸν ἐξετρέπετο .
τότε δὴ οἱ περὶ Εὐσέβιον αὐτοί τε ἔγραφον ὑπὲρ Ἀρείου καὶ τὸν βασιλέα γράφειν ἐπιπληκτικώτερον Ἀλεξάνδρῳ καὶ Ἀθανασίῳ παρ εσκεύαζον .
ἀθανάσιος μὲν οὖν πάντῃ τοῦ δέξασθαι Ἄρειον καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ ἀπηγόρευε καὶ τὸν βασιλέα γράφων σὺν τῷ ἐπισκόπῳ ἐδίδασκεν , ἀδύνατον εἶναι λέγων τοὺς ἅπαξ τὴν πίστιν ἀθετήσαντας καὶ ὑπὸ τοσαύτης ἁγίας συνόδου καὶ τῆς σῆς θεοφιλοῦς εὐσεβείας ἀναθεματισθέντας καὶ κατακριθέντας αὖθις ἐξ ὑποστροφῆς προσλαμβάνεσθαι .
τότε ὁ βασιλεὺς βαρέως ἐνεγκὼν καὶ εἰς ὀργὴν ὑπὸ τῶν περὶ τὸν Εὐσέβιον τὸν Νικομηδέα κινηθεὶς τάδε Ἀθανασίῳ γράφων ἠπείλησεν ·
νικητὴς Κωνσταντῖνος Μέγιστος Σεβαστὸς πατρὶ Ἀλεξάνδρῳ ἐπισκόπῳ 0 .
καὶ νῦν ἄρα ὁ παμμίαρος φθόνος ἀνοσίοις ὑπερθέσεως σοφίσμασιν ἀνθυλακτήσει ;
τί οὖν πρὸς τὸ παρόν 0 ;
ἕτερα παρὰ τὰ ὑπὸ τοῦ ἁγίου πνεύματος δι ὑμῶν κεκριμένα δογματίζομεν , ἀδελφὲ τιμιώτατε ;
ἄρειον , Ἄρειον ἐκεῖνον λέγω πρὸς ἐμὲ τὸν Σεβαστὸν ἐλθεῖν ἐκ παρακλήσεως πλείστων ὅσων , ἐκεῖνα φρονεῖν περὶ τῆς καθολικῆς πίστεως ἡμῶν ἐπαγγελλόμενον , ἅπερ ἐν τῇ κατὰ Νίκαιαν συνόδῳ δι ὑμῶν ὡρίσθη καὶ ἐκρατύνθη παρόντος καὶ συνορίζοντος κ ἀμοῦ τοῦ ὑμετέρου συνθεράποντος .
παραχρῆμα οὖν οὗτος ἅμα σὺν Εὐζωίῳ , γνόντες δηλονότι τὴν τοῦ βασιλικοῦ προστάγματος βούλησιν , ἀφίκοντο πρὸς ἡμᾶς .
διειλέχθην οὖν αὐτοῖς παρόντων πλειόνων περὶ τοῦ λόγου τῆς ζωῆς .
ἐγώ εἰμι ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος , ὃς τὸν νοῦν τὸν ἐμαυτοῦ μετὰ πίστεως εἰλικρινοῦς ἀνέθηκα τῷ θεῷ ·
ἐγώ εἰμι ὁ ὑμέτερος συνθεράπων , ὃς πᾶσαν τὴν περὶ τῆς ἡϊμετέρας εἰρήνης καὶ ὁμονοίας ἐπανήρημαι φροντίδα .
καὶ μεθ ἕτερα  ἐπέστειλα τοιγαροῦν οὐ μόνον ἀναμιμνήσκων , ἀλλὰ καὶ ἀξιῶν ὑποδέξασθαι τοὺς ἀνθρώπους ἱκετεύοντας .
εἴπερ οὖν τῆς ἐν Νικαίᾳ ἐκτεθείσης ὀρθῆς καὶ εἰς ἀεὶ ζώσης ἀποστολικῆς πίστεως ἀντιποιουμένους αὐτοὺς εὕρητε  τοῦτο γὰρ καὶ ἐφ ἡμῶν φρονεῖν διεβεβαιώσαντο  , προνοήσατε πάντων , παρακαλῶ .
ἐὰν γὰρ τούτων ποιήσητε πρόνοιαν , τὰ μίση τῇ ὁμονοίᾳ νικήσαιτε ἄν .
ἐπικουρήσατε οὖν , παρακαλῶ , τῇ ὁμονοίᾳ , συνεισενέγκατε τὰ τῆς φιλίας καλὰ πρὸς τοὺς τὰ τῆς πίστεως μὴ διακρινομένους , ποιήσατέ με ἀκοῦσαι ταῦτα , ἅπερ βούλομαι καὶ ἐπιθυμῶ , τὴν τῶν πάντων ὑμῶν εἰρήνην καὶ ὁμόνοιαν .
ὁ θεός σε διαφυλάξαι , πάτερ τιμιώτατε 0 .
Ταῦτα ἔγραφεν ὁ βασιλεὺς τοῦ λυσιτελοῦς γινόμενος καὶ μὴ βουλόμενος τὴν ἐκκλησίαν διασπᾶσθαι ·
τοὺς γὰρ πάντας ἐπὶ τὴν ὁμόνοιαν ἄγειν ἐσπούδαζε .
δεξάμενος δὲ ὁ θεῖος Ἀλέξανδρος τὰ τοῦ βασιλέως γράμματα καὶ ὀλίγον ἐπιβιώσας χρόνον μακαρίῳ τέλει μεταλλάττει τὸν βίον , ἐπισκοπήσας τὴν ἐν Ἀλεξανδρείᾳ τοῦ θεοῦ ἐκκλησίαν τὰ ὅλα ἔτη ις΄ , πρὸ μὲν τῆς ἐν Νικαίᾳ συνόδου ἔτη θ΄ μῆνα ἕνα καὶ τὰ ἐν τῇ συνόδῳ ἔτη τρία μῆνας ς΄ καὶ μετὰ τὴν σύνοδον ἔτη γ΄ μῆνας ε΄ , ὁμοῦ τὰ πάντα ἔτη ις΄ 0 .
ἀθανάσιος δὲ τῆς ἱερωσύνης τὴν λειτουργίαν ὑπεδέξατο .
οἷος δὲ ἦν νουνεχείᾳ καὶ τῇ εὐσεβείᾳ καὶ τῇ κατὰ τὴν ἐκκλησίαν διατυπώσει , τὰ ἑξῆς ἡμῖν δηλώσει .
γνόντες τοίνυν οἱ αἱρετικοί , ὅτι τῆς ἐκκλησίας ἐξάρχει ὁ θεῖος Ἀθανάσιος , τὰ μὲν πρῶτα συνέπεσον , αὖθις δὲ οὕτως αὐτῷ μιᾷ γνώμῃ συμβάλλουσιν , ὥστε , εἰ χρὴ λέγειν , τὸ μνημόσυνον αὐτοῦ ἐκ τῆς γῆς περιελεῖν , καθὼς οἱ Ἰουδαῖοι κατὰ τοῦ Χριστοῦ ἐλογίσαντο .
παραχρῆμα γὰρ βασιλικαῖς κατ αὐτοῦ διατάξεσι χρήσασθαι τὸν θεοφιλέστατον βασιλέα πείθειν ἐσπούδαζον .
χρὴ δὲ ἡμᾶς πρῶτον περὶ τῆς ἐκ παιδὸς διαγωγῆς τοῦ ἀνδρὸς μικρὰ διηγήσασθαι .
τοῦ γοῦν μακαρίου Ἀλεξάνδρου μετὰ τὸν μακάριον Ἀχιλλᾶν τὴν ἀρχὴν τῆς ἱερωσύνης ἐγχειρισθέντος καὶ τὸν κλῆρον μετὰ τὴν τοῦ ἁγίου Πέτρου τοῦ ἐπισκόπου καὶ μάρτυρος σύναξιν τῆς ἀθλήσεως αὐτοῦ εἰς ἑστίασιν προτρεψαμένου καὶ περιμένοντος ἕως ἂν συναθροισθῶσιν , ἑστὼς ἐξ ἀπόπτου ὁρᾷ παῖδας ἐκκλησιαστικῷ κανόνι παίγνιον ὑπεισελθόντας .
ἦν δὲ ὁ οἶκος πρὸς θάλασσαν τετραμμένος , ἧς παρὰ τὰς ὄχθας ἔπαιζον οἱ ἱεροὶ παῖδες , ἐν οἷς ἦν ἐπίσκοπος Ἀθανάσιος καὶ συνήλικες ἄλλοι πρεσβύτεροι καὶ διάκονοι , οἱ καὶ προσῆγον αὐτῷ παῖδας κατηχουμένους ἐπὶ τῷ βαπτισθῆναι αὐτοὺς ὑπ αὐτοῦ , οὺς πάντας τύπῳ ἐκκλησιαστικῷ βαπτίσας ὡς ἐπίσκοπος ὁ Ἀθανάσιος ἠβούλετο λόγον αὐτοῖς διδασκαλικὸν προσενεγκεῖν .
ἐκστὰς οὖν ἐπὶ τοῖς γινομένοις ὁ θεῖος Ἀλέξανδρος ἄγεσθαι πρὸς αὐτὸν κελεύει τοὺς παῖδας , καὶ ἐπιγνοὺς ἅπαντα ὡς ἐγένοντο γνώμῃ τῶν σὺν αὐτῷ κληρικῶν τοὺς μὲν βαπτισθέντας παῖδας σφραγίσας τῇ ἐν Χριστῷ σφραγίδι καὶ ἐπιχρίσας τοῖς ἁγίοις τοῦ σωτηρίου βαπτίσματος συμβόλοις ἐτελείωσε , τὸν δὲ Ἀθανάσιον τοῖς γονεῦσιν αὐτοῦ Ἀθανασίου συγκαλέσας παρέθετο , παιδεῦσαι γράμματα κελεύσας καὶ ἐν κυρίῳ προβιβάζειν ὅτι μάλιστα , προβάντα δὲ αὐτὸν ἀποδοῦναι αὐτῷ , μᾶλλον δὲ τῇ ἐκκλησίᾳ ἐκέλευσεν , ὡς ἡ Ἄννα , φησί , τὸν Σαμουὴλ προσήγαγεν .
προβάντος οὖν τοῦ καιροῦ προσφέρουσιν οἱ γονεῖς τῷ ἐπισκόπῳ Ἀλεξάνδρῳ τὸν Ἀθανάσιον , ᾧπερ εὐθέως ὁ ἐπίσκοπος τὸ ἱερατικὸν ἐφοὺδ περιτίθησιν , νέον αὐτὸν Σαμουὴλ τῇ ἐκκλησίᾳ προβιβάζων εἰς ἄμυναν τῶν ἀληθῶς ἀλλοφύλων .
καὶ γὰρ πολλοὺς ἀγῶνας ὑπέμεινεν ὑπὸ τῶν αἱρετικῶν , οἵτινες καὶ συνωμοσίαν ποιήσαντες , οὐ τεσσαράκοντα ἄνδρες μόνον κατὰ τὸν ἱερὸν ἀπόστολον Παῦλον , ἀλλὰ πᾶν τὸ πλῆθος τῶν αἱρετικῶν , μάλιστα τῶν Ἀρειομανιτῶν , τὸ ἀνὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην , τοῦ Ἀθανασίου μετὰ τοῦ Δαυὶδ ψάλλοντος καὶ λέγοντος ἐὰν παρατάξηται ἐπ ἐμὲ παρεμβολή , οὐ φοβηθήσεται ἡ καρδία μου 0 ·
ἐὰν ἐπαναστῇ ἐπ ἐμὲ πόλεμος , ἐν ταύτῃ ἐγὼ ἐλπίζω , στέφανον νίκης περιθέσθαι δηλαδή , ποθήσας λαβεῖν παρὰ κυρίου τοῦ καὶ πρὸς αὐτὸν εἰρηκότος " θάρσει καὶ μὴ φοβοῦ , ὅτι ἐγώ εἰμι μετὰ σοῦ , καὶ οὐ προσθήσει τις τοῦ κακῶσαί σε .
ἐπειδὴ οὖν τὰ πολλὰ τῶν συμβεβηκότων αὐτῷ ὑφηγήσασθαι φεύγομεν , μήπως κόρον ἐμποιήσωμεν τοῖς ἐντευξομένοις τῷδε τῷ γράμματι τὸν λόγον μηκύνοντες  ἄπειρα γάρ εἰσιν ἅπερ ὑπέστη διωκόμενος ὑπὸ τῶν ἀσεβεστάτων αἱρετικῶν  , ταῖς ἐπισημοτέραις αὐτοῦ πράξεσιν ἀρκεσθήσομαι , αἱ καὶ παρὰ πᾶσι τοῖς γνωρίμοις τοῦ ἀνδρὸς ἄδονται .
παραυτὰ γὰρ εὐθὺς προστάντος αὐτοῦ , ὥσπερ ἔφαμεν , τῆς ἐκκλησίας οἱ περὶ Εὐσέβιον τὸν Νικομηδείας ἀπεχθῶς λίαν πρὸς αὐτὸν τὸν Ἀθανάσιον ἔχοντες , τότε δὴ καιρὸν εὔκαιρον τοῦ ἰδίου σκοποῦ τὴν τοῦ βασιλέως κατὰ τοῦ μεγάλου Ἀθανασίου λύπην λαβόντες , ὡς ἐνόμιζον , πάντα κατ αὐτοῦ τολμῶντες ἐκύκων , ἀποκινῆσαι αὐτὸν τῆς ἐπισκοπῆς σπουδάζοντες , καταψηφιζόμενοι τοῦ ἀνδρὸς ὡς ἀναξίως ὑπεισελθόντος τὴν ἱερωσύνην .
οὕτω γὰρ μόνως ἤλπιζον τὴν Ἀρειανὴν δόξαν κρατήσειν , εἰ Ἀθανάσιον ἐκποδὼν ποιήσουσι .
συμφράττονται οὖν κατ αὐτοῦ οἱ προρρηθέντες τῆς Ἀρειανικῆς ἀσεβοῦς αἱρέσεως Ὁσίωνα Εὐδαίμονα Καλλίνικον καὶ διαφόρους κατηγορίας κατὰ τοῦ θείου Ἀθανασίου δι αὐτῶν ἐκίνησαν , καὶ πρῶτον μὲν ὅτι Ἀθανάσιος , φησίν , ὑπεισελθὼν τὴν ἐπισκοπὴν λινῆν ἐσθῆτα τελεῖν τοὺς Αἰγυπτίους τῇ Ἀλεξανδρέων ἐκκλησίᾳ ἐκέλευσε ·
δευτέραν ἐπισυρράπτουσιν διαβολὴν τῆς προτέρας χείρονα , ὅτι Ἀθανάσιος ἐπιβου λεύων τοῖς τοῦ βασιλέως πράγμασι Φιλουμενῷ τινι , φησί , γλωσσόκομον ἔπεμψε πλῆρες χρυσίου πρὸς ἀντίστασιν τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου τρίτον Ἰσχυρᾶς τις οὕτω καλούμενος πρᾶγμα ὑπέδυ πολλῶν θανάτων ἄξιον .
οὐδέπω γάρ ποτε ἱερωσύνης τυχὼν τὸ τοῦ πρεσβυτέρου ὄνομα ἑαυτῷ περιθέμενος τὰ ἱερέων πράττειν ἐτόλμησεν ἐν ταῖς κώμαις τοῦ λεγομένου Μαρεώτου .
ἐν τούτῳ δὴ καὶ ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος ὁ ἐπίσκοπος καταλαβὼν τὸν Μαρεώτὴν τὰς ἐκεῖσε ἐκκλησίας ἐπεσκέπτετο , καὶ μαθὼν τὰ περὶ Ἰσχυρᾶν ἀποστέλλει Μακάριον τὸν πρεσβύτερον ἐποπτεῦσαι , εἰ ἀληθῆ εἰσιν τὰ λεγόμενα .
ὅθεν φωραθεὶς ὁ Ἰσχυρᾶς , ἀποδρὰς ἐκεῖθεν φυγῇ τε εὐτόνῳ χρησάμενος καταλαμβάνει τὴν Νικομήδειαν καὶ προσφεύγει τοῖς περὶ Εὐσέβιον .
οἱ δὲ μίσει τῷ πρὸς Ἀθανάσιον δέχονται μὲν αὐτὸν ὡς πρεσβύτερον , ἐπαγγέλλονται δὲ καὶ τῇ τῆς ἐπισκοπῆς ἀξίᾳ τιμῆσαι , εἴ γε κατηγορίαν ἐνστήσασθαι κατὰ Ἀθανασίου ἀναδέξεται .
ὁ δὲ καττύει ταῦτα , ὅτι Μακάριος ὡς πρεσβύτερος Ἀθανασίου , ἀποσταλεὶς φησί παρὰ Ἀθανασίου , ἔφοδον ποιήσας ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἡμῶν ἐν τῷ Μαρεώτῃ καὶ εἰσπηδήσας εἰς τὸ θυσιαστήριον ἀνέτρεψε μὲν τὴν τράπεζαν τὴν ἁγίαν ποτήριόν τε κατέαξε μυστικὸν καὶ τὰ ἱερὰ βιβλία κατέκαυσε 0 .
ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα τὸν βασιλέα διδάσκουσιν οἱ προρρηθέντες κατήγοροι διὰ τῶν περὶ Εὐσέβιον τὸν Νικομηδείας , εἰς ὀργὴν κινοῦντες αὐτὸν κατὰ Ἀθανασίου καὶ ὅτι τὸ θεῖον γράμμα δεξάμενος οὐ προσήκατο καὶ Ἄρειον οὐκ ἐδέξατο ὁμολογήσαντα ἐπὶ τῆς σῆς εὐσεβείας τὴν πίστιν , ὡς ἀκούσαντα τὸν βασιλέα τὰ κατὰ Ἀθανασίου λεγόμενα ἐκπλαγῆναι αὐτόν , ὥστε παρευθὺς κελεῦσαι αὐτὸν ἥκειν τάχιστα πρὸς αὐτὸν Ἀθανάσιον τὸν ἐπίσκοπον εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν .
ὁ δὲ ἀφικόμενος καὶ τὸν βασιλέα θεασάμενος διήλεγξε τῶν συκοφαντῶν τὸ ψεῦδος καὶ τὸν βασιλέα ἐπληροφόρησε .
καὶ γράμμασι βασιλικοῖς ὀχυρωθεὶς μετὰ τιμῆς ὅτι μάλιστα πλείστης ὑπὸ τοῦ πιστοτάτου βασιλέως ἐπὶ τὴν Ἀλεξάνδρειαν πέμπεται καὶ τὴν θεόθεν αὐτῷ ἐγχειρισθεῖσαν ἐκκλησίαν κατέλαβε .
δηλοῖ δὲ ταῦτα καὶ τὰ τοῦ εὐσεβοῦς βασιλέως γράμματα , ἃ πρὸς τὴν Ἀλεξανδρέων ἐκκλησίαν ἐπέστειλεν , ὧν τὰ τελευταῖα ἐνθήσω τῇδε τῇ συγγραφῇ .
ἀλλ  ἐμοὶ μηδεὶς τῶν ἐντυγχανόντων τῷδε τῷ συγγράμματι διαμέμψηται ὡς τὴν ὅλην ἐπιστολὴν τῷ τῆσδε τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας λόγῳ μὴ συνάψαντι .
τοὺς γὰρ περὶ τούτων πάντας συγγραφεῖς διερευνησάμενος οὐχ εὗρον ὅλην ὑπ αὐτῶν συγγραφεῖσαν , οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ γὰρ καὶ ἄλλας πλείστας ὅσας ἐπιστολὰς ὡς ἐν ἐπιτόμῳ φανεράν τινα μοῖραν αὐτῶν ἐν ταῖς ὑπ αὐτῶν σπουδασθείσαις ἱστορίαις ἐγράψαντο .
ὅθεν πλεῖον πάντων ὑμῶν ὑπεραλγῶ περὶ τούτου .
ἀλλ  ἐπὶ τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν , τὸ τέλος τῆς προρρηθείσης ἐπιστολῆς τῇδε τῇ ἱστορίᾳ ἐγχαράττοντες , ὡς ὁ λόγος ἐπήγγελται .
ἐγράφη δὲ οὕτως ·
Οὐδὲν ἴσχυσαν οἱ πονηροὶ κατὰ τοῦ ἐπισκόπου ὑμῶν , ἐμοὶ πιστεύσατε , ἀδελφοί ·
οὐδὲν ἕτερον ἐσπουδάκασιν ἢ ἵνα κατατρίψαντες τοὺς ἡμετέρους χρόνους μηδεμίαν χώραν ἐν τῇ ζωῇ ταύτῃ μεταμελείας σχεῖν δυνηθῶσιν 0 .
ἐπικουρήσατε τοίνυν ὑμῖν αὐτοῖς , παρακαλῶ , τὸ ἅγιον φίλτρον τὸ ὑμέτερον ἀγαπήσατε ἑαυτοὺς παντὶ σθένει , καὶ τὸν ὑμέτερον ἐπίσκοπον Ἀθανάσιον ἀπλήστῳ εὐφροσύνῃ ὑποδέξασθε , ἀγαπητοί , εἰ καὶ τὰ μάλιστα εὖ οἶδα , ὡς οὐ τοσαύτην ὑμῖν λύπην ἐνεποίησεν ὁ αὐτοῦ χωρισμός , ὅσην ἔχετε χαρᾶς ὑπερβολὴν ἐπὶ τῆ τούτου πρὸς ὑμᾶς ἐπαναζεύξει .
διώξατε τοὺς τὴν τῆς ἡμετέρας ὁμονοίας χάριν ἀφανίζειν ἐπιθυμοῦντας , καὶ πρὸς τὸν θεὸν ἀπιδόντες ὑμᾶς αὐτοὺς ἀγαπήσατε , παρακαλῶ .
ἐγὼ γὰρ τὸν ὑμέτερον ἐπίσκοπον Ἀθανάσιον ἀσμένως προσηκάμην οὕτως τε προσεφθεγξάμην ὡς ἄνθρωπον αὐτὸν εἶναι τοῦ θεοῦ πεπεισμένος .
ὁ θεὸς ὑμᾶς διαφυλάξαι , ἀδελφοὶ ἀγαπητοί . . 0 .
Ταῦτα τὰ γράμματα λαβὼν παρὰ τοῦ βασιλέως ὁ μέγας Ἀθανάσιος καταλαμβάνει τὴν Ἀλεξάνδρειαν ·
ὃν ἅπας ὅ τε κλῆρος καὶ ὁ λαὸς ἀσμένως ἀποδεξάμενοι ἔχαιρον , ἰδόντες τὸν ἑαυτῶν νομέα πρὸς τὰ θρέμματα ἐπανελθόντα μετὰ τιμῆς ὅτι μάλιστα πλείστης .
καὶ τὸν θεὸν ἐδόξασαν ἅπαντες καὶ τὸν τὰ πάντα ἄριστον βασιλέα Κωνσταντῖνον εὐφήμοις φωναῖς ἐγέραιρον .
ἀλλὰ ταῦτα τοῖς μὲν ἡμετέροις εὐφροσύνην παρεῖχεν ἄφατον , τοῖς δὲ δυσμενέσι καὶ τοῖς τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ πολεμεῖν ἠσκημένοις ὀδύνην καὶ αἰσχύνην ἀπέραντον 0 .
ἀλλ  ὅμως καὶ οὕτως τὴν αἰδῶ πᾶσαν τοῦ οἰκείου προσώπου ἀποδυσάμενοι , μορφιζόμενοι τὴν εὐσέβειαν , τὴν δὲ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι οἱ περὶ Εὐσέβιον τὸν Νικομηδείας μάλιστα , καὶ δέον αὐτοὺς εἰς γῆν καταδῦναι , πολλὴν ἄγαν τὴν ἀναισχυντίαν ἠμφιεσμένοι ἐφ ἕτερον πύργον εὐσεβείας τὴν παγχάλεπον καὶ κάκιστον αὐτῶν ἐπὶ τοῖς πονηροῖς δράμασιν εὐτεχνίαν ἐτρέψαντο .
ἦν δὲ τούτων ἁπάντων τῶν πονηρῶν βουλευμάτων γεννήτωρ καὶ ἔξαρχος ἐξοχώτατος ὁ Νικομηδείας Εὐσέβιος , σοφὸς ἄγαν ὧν εἰς τὸ κακοποιῆσαι ὡς ὁ πατὴρ αὐτοῦ ὁ διάβολος 0 .
αὐτὸς γὰρ τὰς ἡνίας οὐ τῆς τοῦ θεοῦ ἐκκλησίας , ἀλλὰ τοῦ ἀσεβοῦς τῶν Ἀρειανῶν ἐργαστηρίου ἐκράτει .
ἐγχρονίζων δὲ τῇ Κωνσταντινουπόλει καὶ συχνότερον τὸν βασιλέα διὰ τοῦ κατὰ ἴΑρειον πρεσβυτέρου θεώμενος καὶ πολλὴν τὴν πρὸς αὐτὸν παρρησίαν αὐξήσας , ἐφόδιον τῆς οἰκείας κακοτεχνίας εὑράμενος τὴν τοῦ βασιλέως ἁπλότητα , ῥᾳδίως τὰς κατὰ τῶν τῆς ἀληθείας προμάχων κατεσκεύαζε μηχανάς .
τῆς οὖν κακίστης αὐτοῦ σπουδῆς τῆς κατὰ τοῦ μεγάλου Ἀθανασίου ἐλπίδος ψευσθεὶς ὁδὸν εὐπρόσωπον τῆς κατὰ τοῦ θείου Εὐσταθίου τοῦ τῆς Ἀντιοχέων ἐκκλησίας προέδρου ἐσοφίσατο ἐφόδου καὶ πρόσεισι τῷ φιλαγάθῳ βασιλεῖ Κωνσταντίνῳ ὡς δῆθεν εὐνούστατος καὶ τοῖς παρ αὐτοῦ πραττομένοις χαίρων , τὴν ἐπὶ τὰ Ιεροσόλυμα ὁδοιπορίαν ἐξαιτῶν καὶ τῆς τῶν ἐκεῖσε παρ αὐτοῦ δομηθέντων ἱερῶν τοῦ θεοῦ οἴκων θέας ἱμειρόμενος .
τούτοις τοῖς ἀπατηλοῖς λόγοις τὴν τοῦ βασιλέως Δαυιτικὴν βουκολήσας ψυχὴν μετὰ πλείστης ὅσης ἀπὸ τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπῆρε τιμῆς , τοῦ βασιλέως αὐτῷ καὶ ὀχήματα ἀπονείμαντος καὶ τὴν ἄλλην πᾶσαν θεραπείαν .
συναπῆρε δὲ αὐτῷ καὶ Θεόγνιος ὁ Νικαίας , κοινωνὸς αὐτοῦ ὦν , ὡς καὶ ἔμπροσθεν ἔφαμεν , τῶν πονηρῶν καὶ ἀσεβῶν αὐτοῦ βουλευμάτων .
ἀφικόμενοι δὲ καταλαμβάνουσι τὴν Ἀντιόχειαν καὶ τὸ τῆς φιλίας περιθέμενοι πρόσωπον , καθά φησιν ὁ Θεοδώρητος , εἰ καὶ τὰ πάμπολλα τῶν γεγενημένων παρεὶς δι ὀλίγων λίαν τὴν τῆς ἱστορίας ποιησάμενος πρόνοιαν συνέγραψεν , ἀλλὰ τοῖς πρὸ αὐτοῦ συγγραφεῦσιν ἡμεῖς ἐντυχόντες ἀκριβῶς ἅπαντα τάξει τε καὶ εἱρμῷ ἱστορήσασι τὴν ἀκολουθίαν συντάττω .
τὰ γὰρ ἐκείνων πονήματα , ὥς μοι προείρηται , ἐξ ἑτέρων ἀναλεξάμενοι ἐνταῦθα συντάττομεν .
καταλαβόντων τοίνυν τῶν ἀλιτηρίων τὴν Ἀντιόχου πόλιν μετὰ πλείστης ὅσης χαρᾶς ὑπὸ τοῦ ἐκεῖσε προέδρου τοῦ μεγάλου Εὐσταθίου πνευματικῶς ὑπεδέχθησαν ·
ἣν γὰρ ἀκηκοὼς περὶ τῆς ἐπιπλάστου αὐτῶν μετανοίας ὡς ἀληθοῦς , φησί , καὶ ἔχαιρεν ἐπ αὐτοῖς .
φιλοφρόνως δὲ αὐτοὺς ὑποδεξάμενος τῆς εἰς Χριστὸν εὐσεβείας ἕνεκα ὁ μέγας Εὐστάθιος πλείστης ὅσης θεραπείας ἠξίωσε .
μετὰ δὲ ταῦτα ἐκ τῆς Ἀντιοχείας ἀπάραντες τοὺς ἱεροὺς τόπους τῶν Ἰεροσολύμων κατέλαβον εὗρόν τε ἐκεῖ τινας τῶν ὁμοφρόνων , ἐφ οἷς παρεκλήθησαν οὐ μετρίως διὰ τὸ καττυθὲν παρ αὐτῶν δρᾶμα κατὰ τοῦ τῆς ἀληθείας προμάχου  οὐκ Εὐσέβιον τὸν Καισαρέα τῆς Παλαιστίνης , καθὰ Θεοδώρητος δοκεῖ συκοφαντεῖν τὸν ἄνδρα ψευδῆ περὶ αὐτοῦ γραψάμενος ·
οὗτινος πάντες οἱ ἅγιοι ἡμῶν πατέρες ἐπὶ τῇ ὀρθοδόξῳ διαπρέψαντος πίστει μέμνηνται , καὶ τῶν ἐν τῇ κατὰ Νίκαιαν συνόδῳ ὑπὲρ τῆς ἁγίας καὶ ὁμοουσίου τριάδος πόνων καὶ ἀγώνων τοῦ ἀνδρὸς ἄδουσι τοὺς ἀθλους ·
καθὰ καὶ τοῦ θείου Μακαρίου τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις ἐπισκόπου καὶ Εὐσταθίου τοῦ μεγάλου καὶ Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀλεξανδρείας καὶ Λεοντίου Καισαρείας Καππαδοκίας καὶ Εὐψυχίου Τυάνων καὶ Πρωτογένους Σαρδικῆς καὶ πρό γε πάντων Ὁσίου τοῦ Κουρδούβης , Ἀθανασίου τε Ἀλεξανδρείας καὶ Ἀλεξάνδρου Κωνσταντινουπόλεως καὶ τῶν λοιπῶν ἁπάντων τῶν ἐν ἐκείνῃ τῇ ἱερᾷ καὶ ἁγίᾳ συνόδῳ ὑπὲρ τῶν ἀποστολικῶν ἀγωνισαμένων δογμάτων , οὕτως ἐπιμέμνηνται καὶ τοῦ θαυμασίου Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου Καισαρείας τῆς Παλαιστίνης ἐπισκόπου  , ἀλλὰ τοῦτον μὲν οὐχ εὗρον οἱ περὶ Εὐσέβιον τὸν Νικομηδείας , ἀλλὰ τοὺς ὁμόφρονας εὑρόντες , Πατρόφιλον τὸν Σκυθοπολίτην καὶ τὸν Λύδδης Ἀέτιον καὶ τὸν Λαοδικείας Θεόδοτον καὶ τοὺς ἄλλους ὅσους τῆς ἀσεβείας Ἀρείου εὗρον κοινωνούς , οἷς συμμίξαντες καὶ τὸ παρ αὐτῶν τυρευθὲν κατὰ τοῦ ἁγίου Εὐσταθίου κατάδηλον αὐτοῖς ποιήσαντες σὺν αὐτοῖς τῶν Ἰεροσολύμων ἐξήεσαν καὶ τὴν Ἀντιόχου ἅμα αὐτοῖς κατέλαβον .
ἀλλὰ τὸ μὲν πρόσχημα τῆς τῶν ἄλλων ἐπιδημίας προπόμπιος ἦν δῆθεν τιμή , τὸ δὲ παρ αὐτῶν σπουδαζόμενον ὁ κατὰ τῆς εὐσεβείας τῆς εἰς Χριστὸν πόλεμος ἦν .
γύναιον γὰρ ἑταιρικὸν χρυσίου μισθωσάμενοι καὶ τὴν γλῶτταν αὐτῆς μίαν ὥραν δοῦναι αὐτοῖς πείσαντες , συνέδριόν τε σὺν τῷ μεγάλῳ Εὐσταθίῳ ἅμα τοῖς σὺν αὐτῷ ἁγίοις ἐπισκόποις συστήσαντες , εἶτα τοὺς ἄλλους ἅπαντας ἔξω γενέσθαι κελεύσαντες οἱ τὸ κατὰ τοῦ ἀρχιερέως δρᾶμα συντεθεικότες ἄγεσθαι ὡς τάχιστα τὸ τρισάθλιον γύναιον εἰς τὸ συνέδριον παρακελεύονται .
οἱ δὲ τῆς παρανομίας αὐτῶν ὑπουργοὶ ἄγουσιν αὐτῶν μέσον τὸ γύναιον .
ἡ δὲ ἔστη παιδίον ὑπομάζιον ἐπιδεικνύουσα καὶ λέγουσα ἐκ τῆς Εὐσταθίου συνουσίας τοῦτο συνειληφέναι καὶ τετοκέναι , καὶ ἀνέδην ταῦτα ἐπέμενε βοῶσα .
τὸ δὲ τῆς συκοφαντίας προφανὲς ἐγνωκὼς ὁ μέγας Εὐστάθιος , εἴ τινα ἔχοι τούτου συνίστορα , ἄγειν εἰς τὸ μέσον ἐκέλευεν .
ἐκείνης δὲ μηδένα ἔχειν λεγούσης ὅρκον αὐτῇ προέτειναν τῇ ἑταιρίδι οἱ τὴν συκοφαντίαν ὑφήναντες , καίτοι τοῦ ἀποστολικοῦ θείου κανόνος διαγορεύοντος μὴ δεῖν κατὰ πρεσβυτέρου κατηγορίαν παραδέχεσθαι παρεκτὸς ἐπὶ δύο ἢ τριῶν μαρτύρων .
ἀλλὰ τῶν θείων οὗτοι νόμων καταφρονήσαντες καὶ τὴν κατὰ τῶν συκοφαντῶν κεκριμένην ἀπόφασιν τοῦ θεοῦ εἰς οὐδὲν λογισάμενοι ἀμάρτυρον κατὰ ἀνδρὸς τοσούτου κατηγορίαν διὰ τοῦ ἑταιρικοῦ γυναίου ἐξύφηναν καὶ ἐδέξαντο ὡς δικασταὶ κατάδικοι 0 .
ἐπειδὴ δὲ καὶ ὅρκον , ὃν αὐτοὶ ἐπέθεντο , τὸ τρισάθλιον προστέθεικε γύναιον , βοῶσα Εὐσταθίου εἶναι τὸ βρέφος , ὡς κατὰ μοιχοῦ λοιπὸν οἱ πάσης αἰσχρότητος ἔμπλεοι τὴν ψῆφον ἐξήνεγκαν .
τῶν δὲ ἄλλων ἀρχιερέων  πολλοὶ γὰρ ἦσαν τῶν ἀποστολικῶν σὺν Εὐσταθίῳ τῷ μεγάλῳ ὑπερμαχοῦντες δογμάτων  οἱ ἀγνοοῦντες ἅπαντα τὰ τυρευόμενα προφανῶς ἀντέλεγον τοῖς παρανόμοις καὶ τὴν ἄδικον ψῆφον ἐκείνην δέξασθαι τὸν ἐπίσκοπον Εὐστάθιον διεκώλυον , οἱ δὲ τὸ δρᾶμα συντεθεικότες τάχιστα πρὸς τὸν βασιλέα ἀνέδραμον καὶ πείσαντες αὐτόν , ὡς ἀληθῆ τὰ λεχθέντα διερευνηθέντα εὕρηνται καὶ δικαία ἡ τῆς καθαιρέσεως ψῆφος , ὡς μοιχὸν ὁμοῦ καὶ τύραννον ἐξελαθῆναι τῶν ἱερῶν περιβόλων καὶ εἰς Ἰλλυρικὴν πόλιν διὰ τῆς Θράκης πορρωτέρω ἐξορίᾳ ἀπαχθῆναι παρασκευάζουσι τὸν τῆς εὐσεβείας καὶ σωφροσύνης ἀγωνιστήν .
ἀλλ  ὁ μὲν τῶν ἀποστολικῶν δογμάτων πολέμιος καὶ τὰς κατὰ τῶν τῆς ἀληθοῦς πίστεως κηρύκων συκοφαντίας δραματουργεῖν ἐπιστάμενος , ὁ τῆς Νικομηδείας Εὐσέβιος , ἅμα Θεογνίῳ τῇ Κωνσταντινουπόλει ἐπεχωρίαζον , εἶχον δὲ ἐάσαντες ἐν Ἀντιοχείᾳ τοὺς τῆς οἰκείας μοχθηρίας κοινωνούς , οἱ ἀντὶ τοῦ θείου Εὐσταθίου χειροτονοῦσιν Εὐλάλιον .
τούτου δὲ ὀλίγον λίαν ἐπιβιώσαντος χρόνον Εὐφρόνιόν τινα προεβάλοντο .
καὶ τούτου δὲ τάχιστα τελευτήσαντος  ἐνιαυτὸν γὰρ ἕνα καὶ μῆνας ὀλίγους μετὰ τὴν χειροτονίαν ἐβίωσε  Φλακίτῳ τῆς ἐκκλησίας ἐκείνης τὴν προεδρί αν δοθῆναι παρασκευάζουσι .
πάντες δὲ οὗτοι ὁμοίως τὴν Ἀρείου ἀσέβειαν εἶχον ἐγκεκρυμμένην , ὅθεν ἅπαντες οἱ τῆς ὀρθῆς καὶ εὐσεβοῦς πίστεως ἀντιποιούμενοι , οἵ τε τῶν ἱερωμένων καὶ τῶν τοῦ λαοῦ , τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς καταλιπόντες συλλόγους καθ ἑαυτοὺς συνηθροίζοντο .
Εὐσταθιανοὺς δὲ τούτους ὠνόμαζον πάντες , ἐπειδὴ μετὰ τὴν ἐκείνου συνέστησαν ἔξοδον .
τὸ μέντοι τρισάθλιον ἐκεῖνο γύναιον νόσῳ χαλεπωτάτῃ καὶ μακροτάτῃ μετ οὐ πολὺ περιπεσὸν ἐξέφηνε τὴν ἐπιβουλὴν καὶ τὴν συκοφαντίαν ἐγύμνωσεν , οὐ δύο ἢ τρεῖς ἀλλὰ πολλοὺς τῶν ἱερέων προσκαλεσαμένη καὶ τὰ τυρευθέντα παρὰ τῆς θαυμαστῆς τῶν ἀσεβῶν συμμορίας διδάξασα .
ἔφη γὰρ ἐπὶ χρήμασι τὴν συκοφαντίαν ἐκείνην τετολμηκέναι , τὸν μέντοι ὅρκον μὴ πολὺ εἶναι ψευδῆ ἔλεγεν ·
Εὐσταθίου γάρ τινος χαλκέως τὸ βρέφος εἶναι ἐβόα .
ταῦτα μὲν οὖν ἐν Ἀντιοχείᾳ παρὰ τοῦ ἀσεβοῦς Εὐσεβίου καὶ τῶν ἀμφ αὐτὸν τετόλμηται τότε .
ἀλλ οὐ δὲ οὕτως οἱ ἀσεβεῖς ἐνετράπησαν τότε οὐ δὲ κόρον ἐλάμβανον τῶν κατὰ τῶν τῆς ἀληθείας προμάχων συκοφαντι ῶν , ἀλλ ἑωρακότες , ὡς κατὰ γνώμην αὐτοῖς τὰ κατὰ τοῦ μεγάλου Εὐσταθίου ὑπήντησεν , ἕτερον πάλιν δρᾶμα κατὰ τοῦ θείου Ἀθανασίου συρράπτουσιν , ᾧ προσόμοιον οὐδεὶς τῶν κακίστων ἀνδρῶν πώποτε κατετόλμησε .
κατηγόρους γὰρ πάλιν τινὰς ἐκ τῆς αὐτῆς Μελιτίου συμμορίας μισθωσάμενοι προσάγουσι τῷ βασιλεῖ κατὰ Ἀθανασίου βοῶντας ἀνοσιουργίας αἰσχρὰς τετολμηκέναι πολλὰς τὸν τῆς ἀρετῆς ἀθλητήν .
ἡγεῖτο δὲ τούτων Εὐσέβιός τε καὶ Θεόγνιος καὶ Θεόδωρος ὁ Ἡρακλεώτης τῆς Θράκης , οὐκ ἀνεκτὰ ταῦτ εἶναι λέγοντες οὐ δὲ ἀκοαῖς φορητά .
πείθουσι δὴ οὖν τὸν βασιλέα σύνοδον ἐν Ἀντιοχείᾳ τῆς Συρίας συναθροισθῆναι κελεῦσαι , ἔνθα πλείους ἦσαν οἱ δυσμενεῖς , κ ἀκεῖ τὸν Ἀθανάσιον κριθῆναι .
πεισθεὶς δὲ ὡς ἱερεῦσιν ὁ βασιλεύς  ἠγνόει γὰρ παντελῶς τὰ παρ αὐτῶν τυρευόμενα  γενέσθαι τοῦτο προσέταξεν .
ἀλλ  ὁ τῆς ἀληθείας ὑπέρμαχος , ὁ μέγας Ἀθανάσιος , τὴν τῶν προρρηθέντων ἀσεβῶν δυσμένειαν ἐπιστάμενος , οὐχ ἧκεν εἰς τὸ συνέδριον .
ἐντεῦθεν τοίνυν μείζονα πρόφασιν εἰς συκοφαντίαν λαβόντες , ἅπαξ τὸν κατὰ τῆς ἀληθείας ἀναδεξάμενοι πόλεμον , τυραννίδος αὐτὸν καὶ θρασύτητος ἐπὶ τοῦ βασιλέως διὰ γραμμάτων ψηφίζονται .
ἐκ δὲ τούτου εἰς ὀργὴν κατὰ Ἀθανασίου ἐξαφθεὶς ὁ πραότατος βασιλεὺς ἐπέστειλεν αὐτῷ τὴν ὀργὴν ὑποφαίνων καὶ τὴν Τύρον καταλαβεῖν παρεγγυῶν ·
ἐκεῖσε γὰρ μετατεθεῖσαν ἀθροισθῆναι τὴν σύνοδον προσέταξεν , ὑποπτεύσας ὑφορᾶσθαι τὴν Ἀντιοχέων τὸν Ἀθανάσιον διὰ τὸ πολλοὺς εἶναι κατὰ τὴν ἀνατολὴν τοὺς τὴν Ἀρείου λώβην εἰσδεδεγμένους .
ἔγραφε δὲ καὶ τῇ συνόδῳ ἅπερ ἐχρῆν ἐπιστεῖλαι τὸν εὐσεβείᾳ κοσμούμενον .
ἐστι δὲ ταῦτα ·
κωνσταντῖνος Νικητὴς Μέγιστος Σεβαστὸς τῇ ἁγίᾳ συνόδῳ τῇ ἐν Τύρῳ συναθροισθείσῃ 0 .
ἦν μὲν ἴσως ἀκόλουθον καὶ τῇ τῶν καιρῶν εὐπραγίᾳ μάλιστα πρέπον ἀστασίαστον εἶναι τὴν καθολικὴν ἐκκλησίαν καὶ πάσης λοιδορίας τοὺς τοῦ Χριστοῦ νῦν ἀπηλλάχθαι θεράποντας .
ἐπειδὴ δὲ τοίνυν οὐχ ὑγιῶς φιλονεικίας οἴστρῳ τινὲς ἐλαυνόμενοι  οὐ γὰρ ἂν ἄλλο τι εἴποιμι  , βιοῦντες ἑαυτῶν ἀναξίως τὰ πάντα συγχέειν ἐπιχειροῦσιν , ὅπερ πάσης συμφορᾶς κεχωρηκέναι μοι δοκεῖ ἐπέκεινα , τούτου χάριν θέοντας ὑμᾶς , τὸ τοῦ λόγου , προτρέπομαι χωρίς τινος ὑπερθέσεως ἐπὶ τὸ αὐτὸ συνδραμεῖν καὶ πληρῶσαι τὴν σύνοδον πνευματικῆς πανηγύρεως ἐπαμῦναί τε τοῖς χρήζουσιν ἐπικουρίαις , τοὺς δὲ ἀδελφοὺς ἰατρεῦσαι κινδυνεύοντας , εἰς ὁμό νοιαν ἐπαναγαγεῖν τὰ τῶν μελῶν διεστῶτα , διορθώσασθαί τε τὰ πλημμελούμενα , ὡς καιρὸς ἐπιτρέπει , ἵνα ταῖς τοσαύταις ἐπαρχίαις τὴν πρέπουσαν ἀποδῶτε συμφωνίαν , ἥν , φεῦ τῆς ἀτοπίας , ἐλαχίστων ἀνθρώπων ἀπώλεσαν ὑπεροψίαι .
ὅτι δὲ τοῦτο καὶ τῷ δεσπότῃ θεῷ ἐστιν ἀρεστὸν καὶ ἡμῖν πᾶσιν εὐχῆς ὑπέρτερον καὶ ὑμῖν γε αὐτοῖς , ἐάν γε τὴν εἰρήνην ἀνακαλέσησθε , οὐ τῆς τυχούσης ἄξιον εὐδοξίας , πάντας ἀνθρώπους συνομολογεῖν ἡγοῦμαι 0 .
μὴ τοίνυν μέλλετε λοιπόν , ἀλλ ἐπιτείναντες ἐντεῦθεν ἤδη τὰ τῆς προθυμίας , ὅρον τοῖς προκειμένοις ἐπιθεῖναι σπουδάσατε τὸν προσήκοντα , μετὰ πάσης εἰλικρινείας δηλαδὴ καὶ πίστεως συνελθόντες .
εἰρήνην ἐκείνην ἐν ἅπασι πρυτανευθῆναι ὑμῖν τε καὶ πᾶσι προνοήσατε .
ἀπέστειλα πρὸς οὗς ἠβουλήθητε τῶν ἐπισκόπων , ἵνα παραγενόμενοι κοινωνήσωσιν ὑμῖν τῶν φροντισμάτων .
ἀπέστειλα Διονύσιον τὸν ἀπὸ ὑπατικῶν , ὃς καὶ τοὺς ὀφείλοντας ἀφικέσθαι εἰς τὴν σύνοδον μεθ ὑμῶν ὑπομνήσει καὶ τῶν πραττομένων , ἐξαιρέτως δὲ καὶ τῆς εὐταξίας κατάσκοπος παρέσται .
ἐὰν γάρ τις , ὡς ἔγωγε οὐκ οἶμαι , τὴν ἡμετέραν κέλευσιν καὶ νῦν διακρούσασθαι πειρώμενος μὴ βουληθῇ παραγενέσθαι ἐν τῇ συνόδῳ , ἐντεῦθεν παρ ἡμῶν ἀποσταλήσεται , ὃς ἐκ βασιλικοῦ προστάγματος ἐκβαλὼν διδάξ ει , ὡς οὐ προσῆκεν ὅροις αὐτοκράτορος ὑπὲρ τῆς ἀληθείας ἐξενεχθεῖσιν ἀντιτείνειν ποτέ .
λοιπὸν ἔσται τῆς ὑμετέρας ὁσιότητος ἔργον ὁμογνώμονι κρίσει , μή τε πρὸς ἀπέχθειαν μή τε πρὸς χάριν , ἀκολούθως δὲ μᾶλλον τῷ τε ἐκκλησιαστικῷ καὶ ἀποστολικῷ κανόνι , τοῖς πλημμεληθεῖσιν ἤγουν κατὰ σφάλμα συμβεβηκόσι τὴν ἁρμόττουσαν θεραπείαν ἐπινοῆσαι , ἵνα καὶ πάσης βλασφημίας ἐλευθερώσητε τὴν ἐκκλησίαν καὶ τὰς ἐμὰς ἐπικουφίσητε φροντίδας καὶ τὴν τῆς εἰρήνης χάριν  ἐν  τοῖς νῦν στασιαζομένοις ἀποδόντες μεγίστην εὐκληρίαν ὑμῖν αὐτοῖς προξενήσητε .
Τὴν μὲν οὖν σύνοδον ἐν Τύρῳ γενέσθαι προστάξας ταῦτα γεγράφηκεν ·
ὡς γὰρ ἱερεῦσι τοῖς συκοφάνταις ἐπείθετο .