Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
τὸ δὲ κανθάρων γένος οὐκ ἔχειν θήλειαν , ἄρρενας δὲ πάντας ἀφιέναι τὸν γόνον εἰς τὴν σφαιροποιουμένην ὕλην , ἣν κυλινδοῦσιν ἀντιβάδην ὠθοῦντες , ὥσπερ δοκεῖ τὸν οὐρανὸν ὁ ἥλιος ἐς τ οὐναντίον περιστρέφειν , αὐτὸς ἀπὸ δυσμῶν ἐπὶ τὰς ἀνατολὰς φερόμενος 0 .
ἀσπίδα δ ὡς ἀγήρων καὶ χρωμένην κινήσεσιν ἀνοργάνοις μετ εὐπετείας καὶ ὑγρότητος ἄστρῳ προσείκασαν 0 .
οὐ μὴν οὐ δ ὁ κροκόδειλος αἰτίας πιθανῆς ἀμοιροῦσαν ἔσχηκε τιμήν , ἀλλὰ μίμημα θεοῦ λέγεται γεγονέναι , μόνος μὲν ἄγλωσσος ὤν .
φωνῆς γὰρ ὁ θεῖος λόγος ἀπροσδεής ἐστι , καί δι ἀψόφου βαίνων κελεύθου κατὰ δίκην τὰ θνήτ ἄγει μόνου δέ φασιν ἐν ὑγρῷ διαιτωμένου τὰς ὄψεις ὑμένα λεῖον καὶ διαφανῆ παρακαλύπτειν ἐκ τοῦ μετώπου κατερχόμενον , ὥστε βλέπειν μὴ βλεπόμενον , ὃ τῷ πρώτῳ θεῷ συμβέβηκεν .
ὅπου δ ἂν ἡ θήλεια τῆς χώρας ἀποτέκῃ , τοῦτο Νείλου πέρας ἐπίσταται τῆς αὐξήσεως γενόμενον .
ἐν ὑγρῷ γὰρ οὐ δυνάμεναι , πόρρω δὲ φοβούμεναι , τίκτειν , οὕτως ἀκριβῶς προαισθάνονται τὸ μέλλον , ὥστε τῷ ποταμῷ προσελθόντι χρῆσθαι λοχευόμεναι καὶ θάλπουσαι , τὰ δ ᾠὰ ξηρὰ καὶ ἄβρεκτα φυλάσσειν .
ἑξήκοντα δὲ τίκτουσιν , καὶ τοσαύταις ἡμέραις ἐκλέπουσι , καὶ τοσούτους ζῶσιν ἐνιαυτοὺς οἱ μακρότατον ζῶντες , ὃ τῶν μέτρων πρῶτόν ἐστι τοῖς περὶ τὰ οὐράνια πραγματευομένοις ἀλλὰ μὴν τῶν δι ἀμφότερα τιμωμένων περὶ μὲν τοῦ κυνὸς εἴρηται πρόσθεν ·
ἡ δ ἶβις ἀποκτείνουσα μὲν τὰ θανατηφόρα τῶν ἑρπετῶν ἐδίδαξε πρώτη κενώματος ἰατρικοῦ χρείαν κατιδόντας οὕτω κλυζομένην καὶ καθαιρομένην ὑφ ἑαυτῆς ·
οἱ δὲ νομιμώτατοι τῶν ἱερέων καθάρσιον ὕδωρ ἁγνιζόμενοι λαμβάνουσιν ὅθεν ἶβις πέπωκεν ·
οὐ πίνει γὰρ ἢ νοσῶδες ἢ πεφαρμαγμένον οὐ δὲ πρόσεισι .
τῇ δὲ τῶν ποδῶν διαστάσει πρὸς ἀλλήλους καὶ τὸ ῥύγχος ἰσόπλευρον ποιεῖ τρίγωνον ·
ἔτι δ ἡ τῶν μελάνων πτερῶν πρὸς τὰ λευκὰ ποικιλία καὶ μῖξις ἐμφαίνει σελήνην ἀμφίκυρτον .
οὐ δεῖ δὲ θαυμάζειν , εἰ γλίσχρας ὁμοιότητας οὕτως ἠγάπησαν Αἰγύπτιοι .
καὶ γὰρ καὶ Ἕλληνες ἔν τε γραπτοῖς ἔν τε πλαστοῖς εἰκάσμασι θεῶν ἐχρήσαντο πολλοῖς τοιούτοις ·
οἷον ἐν Κρήτῃ Διὸς ἦν ἄγαλμα μὴ ἔχον ὦτα ·
τῷ γὰρ ἄρχοντι καὶ κυρίῳ πάντων οὐδενὸς ἀκούειν προσήκει .
τῷ δὲ τῆς Ἀθηνᾶς τὸν δράκοντα Φειδίας παρέθηκε , τῷ δὲ τῆς Ἀφροδίτης ἐν Ἤλιδι τὴν χελώνην , ὡς τὰς μὲν παρθένους φυλακῆς δεομένας , ταῖς δὲ γαμεταῖς οἰκουρίαν καὶ σιωπὴν πρέπουσαν 0 1 2 .
ἡ δὲ τοῦ Ποσειδῶνος τρίαινα σύμβολόν ἐστι τῆς τρίτης χώρας , ἣν θάλαττα κατέχει μετὰ τὸν οὐρανὸν καὶ τὸν ἀέρα τεταγμένη .
διὸ καὶ τὴν Ἀμφιτρίτην καὶ τοὺς Τρίτωνας οὕτως ὠνόμασαν .
οἱ δὲ Πυθαγόρειοι καὶ ἀριθμοὺς καὶ σχήματα θεῶν ἐκόσμησαν προσηγορίαις .
τὸ μὲν γὰρ ἰσόπλευρον τρίγωνον ἐκάλουν Ἀθηνᾶν κορυφαγεννῆ καὶ τριτογένειαν , ὅτι τρισὶ καθέτοις ἀπὸ τῶν τριῶν γωνιῶν ἀγομέναις διαιρεῖται ·
τὸ δ ἓν Ἀπόλλωνα πλήθους ἀποφάσει καὶ δι ἁπλότητα τῆς μονάδος 0 ·
ἔριν δὲ τὴν δυάδα καὶ τόλμαν 0 ·
δίκην δὲ τὴν τριάδα , τοῦ γὰρ ἀδικεῖν καὶ ἀδικεῖσθαι κατ ἔλλειψιν καὶ ὑπερβολὴν ὄντος , ἰσότητι δίκαιον ἐν μέσῳ γέγονεν ·
ἡ δὲ καλουμένη τετρακτύς , τὰ ἓξ καὶ τριάκοντα , μέγιστος ἦν ὅρκος , ὡς τεθρύληται , καὶ κόσμος ὠνόμασται , τεσσάρων μὲν ἀρτίων τῶν πρώτων , τεσσάρων δὲ τῶν περισσῶν εἰς τ αὐτὸ συντιθεμένων , ἀποτελούμενος .
εἴπερ οὖν οἱ δοκιμώτατοι τῶν φιλοσόφων οὐ δ ἐν ἀψύχοις καὶ ἀσωμάτοις πράγμασιν αἴνιγμα τοῦ θείου κατιδόντες ἠξίουν ἀμελεῖν οὐδὲν οὐ δ ἀτιμάζειν , ἔτι μᾶλλον οἴομαι τὰς ἐν αἰσθανομέναις καὶ ψυχὴν ἐχούσαις καὶ πάθος καὶ ἦθος φύσεσιν ἰδιότητας ἀγαπητέον οὖν , οὐ ταῦτα τιμῶντας , ἀλλὰ διὰ τούτων τὸ θεῖον , ὡς ἐναργεστέρων ἐσόπτρων καὶ φύσει γεγονότων , ὡς ὄργανον ἢ τέχνην ἀεὶ τοῦ πάντα κοσμοῦντος θεοῦ νομίζειν 0 ·
καὶ ὅλως ἀξιοῦν γε μηδὲν ἄψυχον ἐμψύχου μη δ ἀναίσθητον αἰσθανομένου κρεῖττον εἶναι , μη δ ἂν τὸν σύμπαντά τις χρυσὸν ὁμοῦ καὶ σμάραγδον εἰς τ αὐτὸ συμφορήσῃ 0 .
οὐκ ἐν χρόαις γὰρ οὐ δ ἐν σχήμασιν οὐ δ ἐν λειότησιν ἐγγίγνεται τὸ θεῖον , ἀλλ ἀτιμοτέραν ἔχει νεκρῶν μοῖραν , ὅσα μὴ μετέσχε , μη δὲ μετέχειν τοῦ ζῆν πέφυκεν .
ἡ δὲ ζῶσα καὶ βλέπουσα καὶ κινήσεως ἀρχὴν ἐξ αὑτῆς ἔχουσα καὶ γνῶσιν οἰκείων καὶ ἀλλοτρίων φύσις κάλλους τ ἔσπακεν ἀπορροὴν καὶ μοῖραν ἐκ τοῦ φρονοῦντος , ὅτῳ κυβερνᾶται τὸ σύμπαν καθ Ἡράκλειτον .
ὅθεν οὐ χεῖρον ἐν τούτοις εἰκάζεται τὸ θεῖον ἢ χαλκοῖς καὶ λιθίνοις δημιουργήμασιν , ἃ φθορὰς μὲν ὁμοίως δέχεται καὶ ἐπιχρώσεις , αἰσθήσεως δὲ πάσης φύσει καὶ συνέσεως ἐστέρηται 0 .
περὶ μὲν οὖν τῶν τιμωμένων ζῴων ταῦτα δοκιμάζω μάλιστα τῶν λεγομένων .
στολαὶ δ αἱ μὲν Ἴσιδος ποικίλαι ταῖς βαφαῖς  περὶ γὰρ ὕλην ἡ δύναμις αὐτῆς πάντα γιγνομένην καὶ δεχομένην , φῶς σκότος , ἡμέραν νύκτα , πῦρ ὕδωρ , ζωὴν θάνατον , ἀρχὴν τελευτήν  0 1 ·
ἡ δ Ὀσίριδος οὐκ ἔχει σκιὰν οὐ δὲ ποικιλμόν , ἀλλ ἓν ἁπλοῦν τὸ φωτοειδές 0 ·
ἄκρατον γὰρ ἡ ἀρχὴ καὶ ἀμιγὲς τὸ πρῶτον καὶ νοητόν 0 .
ὅθεν ἅπαξ ταύτην ἀναλαβόντες ἀποτίθενται καὶ φυλάττουσιν ἀόρατον καὶ ἄψαυστον .
ταῖς δ Ἰσιακαῖς χρῶνται πολλάκις ·
ἐν χρήσει γὰρ τὰ αἰσθητὰ καὶ πρόχειρα ὄντα πολλὰς ἀναπτύξεις καὶ θέας αὑτῶν ἄλλοτ ἄλλως ἀμειβομένων δίδωσιν .
ἡ δὲ τοῦ νοητοῦ καὶ εἰλικρινοῦς καὶ ἁπλοῦ νόησις ὥσπερ ἀστραπὴ διαλάμψασα τῆς ψυχῆς ἅπαξ ποτὲ θιγεῖν καὶ προσιδεῖν παρέσχε 0 .
διὸ καὶ Πλάτων καὶ Ἀριστοτέλης ἐποπτικὸν τοῦτο τὸ μέρος τῆς φιλοσοφίας καλοῦσιν , ὡς οἱ τὰ δοξαστὰ καὶ μικτὰ καὶ παντοδαπὰ ταῦτα παραμειψάμενοι τῷ λόγῳ , πρὸς τὸ πρῶτον ἐκεῖνο καὶ ἁπλοῦν καὶ ἄυλον ἐξάλλονται , καὶ θιγόντες ἁπλῶς τῆς περὶ αὐτὸ καθαρᾶς ἀληθείας οἷον ἐντελῆ τέλος ἔχειν φιλοσοφίαν νομίζουσι .
καὶ τοῦθ ὅπερ οἱ νῦν ἱερεῖς ἀφοσιούμενοι καὶ παρακαλυπτόμενοι μετ εὐλαβείας ὑποδηλοῦσιν , ὡς ὁ θεὸς οὗτος ἄρχει καὶ βασιλεύει τῶν τεθνηκότων οὐχ ἕτερος ὢν τοῦ καλουμένου παρ Ἕλλησιν ᾍδου καὶ Πλούτωνος , ἀγνοούμενον ὅπως ἀληθές ἐστι , διαταράττει τοὺς πολλοὺς ὑπονοοῦντας ἐν γῇ καὶ ὑπὸ γῆν τὸν ἱερὸν καὶ ὅσιον ὡς ἀληθῶς Ὄσιριν οἰκεῖν , ὅπου τὰ σώματα κρύπτεται τῶν τέλος ἔχειν δοκούντων .
ὁ δ ἔστι μὲν αὐτὸς ἀπωτάτω τῆς γῆς ἄχραντος καὶ ἀμίαντος καὶ καθαρὸς οὐσίας ἁπάσης φθορὰν δεχομένης καὶ θάνατον .
ἀνθρώπων δὲ ψυχαῖς ἐνταυθοῖ μὲν ὑπὸ σωμάτων καὶ παθῶν περιεχομέναις οὐκ ἔστι μετουσία τοῦ θεοῦ , πλὴν ὅσον ὀνείρατος ἀμαυροῦ θιγεῖν νοήσει διὰ φιλοσοφίας ·
ὅταν δ ἀπολυθεῖσαι μεταστῶσιν εἰς τὸ ἀειδὲς καὶ ἀόρατον καὶ ἀπαθὲς καὶ ἁγνόν , οὗτος αὐταῖς ἡγεμών ἐστι καὶ βασιλεὺς ὁ θεός , ὡς ἂν ἐξηρτημέναις ἀπ αὐτοῦ καὶ θεωμέναις ἀπλήστως καὶ ποθούσαις τὸ μὴ φατὸν μη δὲ ῥητὸν ἀνθρώποις κάλλος 0 ·
οὗ τὴν Ἶσιν ὁ παλαιὸς ἀποφαίνει λόγος ἐρῶσαν ἀεὶ καὶ διώκουσαν καὶ συνοῦσαν ἀναπιμπλάναι τὰ ἐνταῦθα πάντων καλῶν καὶ ἀγαθῶν , ὅσα γενέσεως μετέσχηκε .
ταῦτα μὲν οὖν οὕτως ἔχει τὸν μάλιστα θεοῖς πρέποντα λόγον .
εἰ δὲ καὶ περὶ τῶν θυμιωμένων ἡμέρας ἑκάστης εἰπεῖν , ὥσπερ ὑπεσχόμην , ἐκεῖνο ἂν διανοηθείη τις πρότερον , ὡς ἀεὶ μὲν οἱ ἄνδρες ἐν σπουδῇ μεγίστῃ τίθενται τὰ πρὸς ὑγίειαν ἐπιτηδεύματα , μάλιστα δ ἐν ταῖς ἱερουργίαις καὶ ταῖς ἁγνείαις καὶ διαίταις οὐχ ἧττον ἐστι τοῦ ὁσίου τὸ ὑγιεινόν . .
οὐ γὰρ ᾤοντο καλῶς ἔχειν οὔ τε σώμασιν οὔ τε ψυχαῖς ὑπούλοις καὶ νοσώδεσι θεραπεύειν τὸ καθαρὸν καὶ ἀβλαβὲς πάντῃ καὶ ἀμίαντον .
ἐπεὶ τοίνυν ὁ ἀήρ , ᾧ πλεῖστα χρώμεθα καὶ σύνεσμεν , οὐκ ἀεὶ τὴν αὐτὴν ἔχει διάθεσιν καὶ κρᾶσιν , ἀλλὰ νύκτωρ πυκνοῦται καὶ πιέζει τὸ σῶμα καὶ συνάγει τὴν ψυχὴν εἰς τὸ δύσθυμον καὶ πεφροντικὸς οἷον ἀχλυώδη γιγνομένην καὶ βαρεῖαν , ἀναστάντες εὐθὺς ἐπιθυμιῶσι ῥητίνην , θεραπεύοντες καὶ καθαίροντες τὸν ἀέρα τῇ διακρίσει καὶ τὸ σύμφυτον τῷ σώματι πνεῦμα μεμαρασμένον ἀναρριπίζοντες , ἐχούσης τι τῆς ὀσμῆς σφοδρὸν καὶ καταπληκτικόν .
αὖθις δὲ μεσημβρίας αἰσθανόμενοι σφόδρα πολλὴν καὶ βαρεῖαν ἀναθυμίασιν ἀπὸ γῆς ἕλκοντα βίᾳ τὸν ἥλιον καὶ καταμιγνύοντα τῷ ἀέρι , τὴν σμύρναν ἐπιθυμιῶσι .
διαλύει γὰρ ἡ θερμότης καὶ σκίδνησι τὸ συνιστάμενον ἐν τῷ περιέχοντι θολερὸν καὶ ἰλυῶδες .
καὶ γὰρ οἱ ἰατροὶ πρὸς τὰ λοιμικὰ πάθη βοηθεῖν δοκοῦσι φλόγα πολλὴν ποιοῦντες ὡς λεπτύνουσαν τὸν ἀέρα ·
λεπτύνει δὲ βέλτιον , ἐὰν εὐώδη ξύλα κάωσιν , οἷα κυπαρίττου καὶ ἀρκεύθου καὶ πεύκης .
ἄκρωνα γοῦν τὸν ἰατρὸν ἐν Ἀθήναις ὑπὸ τὸν μέγαν λοιμὸν εὐδοκιμῆσαι λέγουσι , πῦρ κελεύοντα παρακάειν τοῖς νοσοῦσιν ·
ὤνησε γὰρ οὐκ ὀλίγους .
ἀριστοτέλης δέ φησι καὶ μύρων καὶ ἀνθέων καὶ λειμώνων εὐώδεις ἀποπνοίας οὐκ ἔλαττον ἔχειν τοῦ πρὸς ἡδονὴν τὸ πρὸς ὑγίειαν , ψυχρὸν ὄντα φύσει καὶ παγετώδη τὸν ἐγκέφαλον ἠρέμα τῇ θερμότητι καὶ λειότητι διαχεούσας .
εἰ δὲ καὶ τὴν σμύρναν παρ Αἰγυπτίοις βὰλ καλοῦσιν , ἐξερμηνευθὲν δὲ τοῦτο μάλιστα φράζει τῆς ληρήσεως ἐκσκορπισμόν , ἔστιν ἣν καὶ τοῦτο μαρτυρίαν τῷ λόγῳ τῆς αἰτίας δίδωσιν .
τὸ δὲ κῦφι μῖγμα μὲν ἑκκαίδεκα μερῶν συντιθεμένων ἐστί , μέλιτος καὶ οἴνου καὶ σταφίδος καὶ κυπείρου , ῥητίνης τε καὶ σμύρνης καὶ ἀσπαλάθου καὶ σεσέλεως , ἔτι δὲ σχίνου τε καὶ ἀσφάλτου καὶ θρύου καὶ λαπάθου , πρὸς δὲ τούτοις ἀρκευθίδων ἀμφοῖν  ὧν τὴν μὲν μείζονα τὴν δ ἐλάττονα καλοῦσι  καὶ καρδαμώμου καὶ καλάμου 0 1 2 .
συντίθενται δ οὐχ ὅπως ἔτυχεν , ἀλλὰ γραμμάτων ἱερῶν τοῖς μυρεψοῖς , ὅταν ταῦτα μιγνύωσιν , ἀναγιγνωσκομένων .
τὸν δ ἀριθμόν , εἰ καὶ πάνυ δοκεῖ τετράγωνος ἀπὸ τετραγώνου καὶ μόνος ἔχων τῶν ἴσων ἰσάκις ἀριθμῶν τῷ χωρίῳ τὴν περίμετρον ἴσην ἀγαγέσθαι προσηκόντως ἐλάχιστα ῥητέον εἴς γε τοῦτο συνεργεῖν , ἀλλὰ τὰ πλεῖστα τῶν συλλαμβανομένων ἀρωματικὰς ἔχοντα δυνάμεις γλυκὺ πνεῦμα καὶ χρηστὴν μεθίησιν ἀναθυμίασιν , ὑφ ἧς ὃ τ ἀὴρ τρεπόμενος καὶ τὸ σῶμα διὰ τῆς πνοῆς κινούμενον λείως καὶ προσηνῶς ὑπνοῖ τε καὶ κρᾶσιν ἐπαγωγὸν ἴσχει καὶ τὰ λυπηρὰ καὶ σύντονα τῶν μεθημερινῶν φροντίδων ἄνευ μέθης οἷον ἅμματα χαλᾷ καὶ διαλύει ·
καὶ τὸ φανταστικὸν καὶ δεκτικὸν ὀνείρων μόριον ὥσπερ κάτοπτρον ἀπολεαίνει καὶ ποιεῖ καθαρώτερον οὐδὲν ἧττον ἢ τὰ κρούματα τῆς λύρας , οἷς ἐχρῶντο πρὸ τῶν ὕπνων οἱ Πυθαγόρειοι , τὸ ἐμπαθὲς καὶ ἄλογον τῆς ψυχῆς ἐξεπᾴδοντες οὕτω καὶ θεραπεύοντες 0 .
τὰ γὰρ ὀσφραντὰ πολλάκις μὲν τὴν αἴσθησιν ἀπολείπουσαν ἀνακαλεῖται , πολλάκις δὲ πάλιν ἀμβλύνει καὶ κατηρεμίζει διαχεομένων ἐν τῷ σώματι τῶν ἀναδομάτων ὑπὸ λειότητος ·
ὥσπερ ἔνιοι τῶν ἰατρῶν τὸν ὕπνον ἐγγίγνεσθαι λέγουσιν , ὅταν ἡ τῆς τροφῆς ἀναθυμίασις οἷον ἕρπουσα λείως περὶ τὰ σπλάγχνα καὶ ψηλαφῶσα ποιῇ τινα γαργαλισμόν 0 .
τῷ δὲ κῦφι χρῶνται καὶ πώματι καὶ κράματι ·
πινόμενον γὰρ δοκεῖ τὰ ἐντὸς καθαίρειν , χρὴ μαλακτικόν .
ἄνευ δὲ τούτων ῥητίνη μέν ἐστιν ἔργον ἡλίου καὶ σμύρνα πρὸς τὴν εἵλην τῶν φυτῶν ἐκδακρυόντων .
τῶν δὲ τὸ κῦφι συντιθέντων ἔστιν ἃ νυκτὶ χαίρει μᾶλλον , ὥσπερ ὅσα πνεύμασι ψυχροῖς καὶ σκιαῖς καὶ δρόσοις καὶ ὑγρότησι τρέφεσθαι πέφυκεν 0 .
ἐπεὶ τὸ τῆς ἡμέρας φῶς ἓν μέν ἐστι καὶ ἁπλοῦν καὶ τὸν ἥλιον ὁ Πίνδαρος ὁρᾶσθαί φησιν ἐρήμας δι αἰθέρος ·
ὁ δὲ νυκτερινὸς ἀὴρ κρᾶμα καὶ σύμμιγμα πολλῶν γέγονε φώτων καὶ δυνάμεων , οἷον σπερμάτων εἰς ἓν ἀπὸ παντὸς ἄστρου καταρρεόντων .
εἰκότως οὖν ἐκεῖνα μὲν ὡς ἁπλᾶ καὶ ἀφ ἡλίου τὴν γένεσιν ἔχοντα δι ἡμέρας , ταῦτα δ ὡς μικτὰ καὶ παντοδαπὰ ταῖς ποιότησιν ἀρχομένης νυκτὸς ἐπιθυμιῶσι 0 1 .
στιχιδίοις τισὶν οὐ φαύλως ἔχουσιν , ὦ φίλε Σαραπίων , ἐνέτυχον πρῴην , ἃ Δικαίαρχος Εὐριπίδην οἴεται πρὸς Ἀρχέλαον εἰπεῖν ·
οὐ βούλομαι πλουτοῦντι .
δωρεῖσθαι πένης , μὴ μ ἄφρονα κρίνῃς ἢ διδοὺς αἰτεῖν δοκῶ 0 .
χαρίζεται ;
μὲν γὰρ οὐδὲν ὁ διδοὺς ἀπ ὀλίγων μικρὰ τοῖς πολλὰ κεκτημένοις , ἀπιστούμενος δ ἀντὶ μηδενὸς διδόναι κακοηθείας καὶ ἀνελευθερίας προσλαμβάνει δόξαν .
ὅρα δὴ ὅσον ἐλευθεριότητι καὶ κάλλει τὰ χρηματικὰ δῶρα λείπεται τῶν ἀπὸ λόγου σοφίας , ἃ καὶ διδόναι καλόν ἐστι καὶ διδόντας ἀνταιτεῖν ὅμοια παρὰ τῶν λαμβανόντων .
ἐγὼ γοῦν πρὸς σὲ καὶ διὰ σὲ τοῖς αὐτόθι φίλοις τῶν Πυθικῶν λόγων ἐνίους ὥσπερ ἀπαρχὰς 0 ;
ἀποστέλλων , ὁμολογῶ προσδοκᾶν ἑτέρους καὶ πλείονας καὶ βελτίονας παρ ὑμῶν , ἅτε δὴ καὶ πόλει χρωμένων μεγάλῃ καὶ σχολῆς μᾶλλον ἐν βιβλίοις πολλοῖς καὶ παντοδαπαῖς διατριβαῖς εὐπορούντων .
ὁ δ οὖν φίλος Ἀπόλλων ἔοικε τὰς μὲν περὶ τὸν βίον ἀπορίας ἰᾶσθαι καὶ διαλύειν θεμιστεύων τοῖς χρωμένοις , τὰς δὲ περὶ τὸν λόγον αὐτὸς ἐνιέναι καὶ προβάλλειν τῷ φύσει φιλοσόφῳ , τῆ ψυχῇ ὄρεξιν ἐμποιῶν ἀγωγὸν ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν , ὡς ἄλλοις τε πολλοῖς δῆλόν ἐστι καὶ τῇ τοῦ Ε καθιερώσει .
τοῦτο γὰρ εἰκὸς οὐ κατὰ τύχην οὐ δ οἷον ἀπὸ κλήρου τῶν γραμμάτων μόνον ἐν προεδρίᾳ παρὰ τῷ θεῷ γενέσθαι καὶ λαβεῖν ἀναθήματος τάξιν ἱεροῦ καὶ θεάματος ἀλλ ἢ δύναμιν αὐτοῦ κατιδόντας ἰδίαν καὶ περιττὴν ἢ συμβόλῳ χρωμένους πρὸς ἕτερόν τι τῶν ἀξίων σπουδῆς τοὺς ἐν ἀρχῇ περὶ τὸν θεὸν φιλοσοφήσαντας , οὕτω προσέσθαι 0 1 .
πολλάκις οὖν ἄλλοτε τὸν λόγον ἐν τῇ σχολῇ προβαλλόμενον ἐκκλίνας ἀτρέμα καὶ παρελθὼν , ἔναγχος ὑπὸ τῶν υἱῶν ἐλήφθην ξένοις τισὶ συμφιλοτιμούμενος , οὓς εὐθὺς ἐκ Δελφῶν ἀπαίρειν μέλλοντας οὐκ ἦν εὐπρεπὲς παράγειν οὐ δὲ παραιτεῖσθαι , πάντως ἀκοῦσαί τι προθυμουμένους .
ὡς δὲ καθίσας παρὰ τὸν νεὼν τὰ μὲν αὐτὸς ἠρξάμην ζητεῖν , τὰ δ ἐκείνους ἐρωτᾶν , ὑπὸ τοῦ τόπου καὶ τῶν λόγων αὐτῶν ·
ἃ πάλαι ποτὲ καθ ὃν καιρὸν ἐπεδήμει Νέρων ἠκούσαμεν Ἀμμωνίου καί τινων ἄλλων διεξιόντων , ἐνταῦθα τῆς αὐτῆς ἀπορίας ὁμοίως ἐμπεσούσης .
ὅτι μὲν γὰρ οὐχ ἧττον ὁ θεὸς φιλόσοφος ἢ μάντις , ἐδόκει πᾶσιν ὀρθῶς πρὸς τοῦτο τῶν ὀνομάτων ἕκαστον Ἀμμώνιος τίθεσθαι καὶ διδάσκειν , ὡς Πύθιος μέν ἐστι τοῖς ἀρχομένοις μανθάνειν καὶ διαπυνθάνεσθαι 0 ·
δήλιος δὲ καὶ Φαναῖος οἷς ἤδη τι δηλοῦται καὶ ὑποφαίνεται τῆς ἀληθείας 0 ·
ἰσμήνιος δὲ τοῖς ἔχουσι τὴν ἐπιστήμην , καὶ Λεσχηνόριος ὅταν ἐνεργῶσι καὶ ἀπολαύωσι χρώμενοι τῷ διαλέγεσθαι καὶ φιλοσοφεῖν πρὸς ἀλλήλους 0 .
ἐπεὶ δὲ τοῦ φιλοσοφεῖν ἔφη τὸ ζητεῖν τὸ ·
θαυμάζειν καὶ ἀπορεῖν , εἰκότως τὰ πολλὰ τῶν περὶ τὸν θεὸν ἔοικεν αἰνίγμασι κατακεκρύφθαι , καὶ λόγον τινὰ ποθοῦντα διὰ τί καὶ διδασκαλίαν τῆς αἰτίας ·
οἷον ἐπὶ τοῦ πυρὸς τοῦ ἀθανάτου , τὸ κάεσθαι μόνον αὐτόθι τῶν , ξύλων ἐλάτην καὶ δάφνην ἐπιθυμιᾶσθαι , καὶ τὸ δύο Μοίρας ἱδρῦσθαι πανταχοῦ τριῶν νομιζομένων , τὸ μηδεμιᾷ γυναικὶ πρὸς τὸ χρηστήριον εἶναι προσελθεῖν 0 1 ·
καὶ τὸ τοῦ τρίποδος , καὶ ὅσα τοιαῦτα , τοῖς μὴ παντάπασιν ἀλόγοις καὶ ἀψύχοις ὑφειμένα δελεάζει καὶ παρακαλεῖ πρὸς τὸ σκοπεῖν τι καὶ ἀκούειν καὶ διαλέγεσθαι περὶ αὐτῶν .
ὅρα δὲ καὶ ταυτὶ τὰ προγράμματα , τὸ γνῶθι σαυτόν καὶ τὸ μηδὲν ἄγαν , ὅσας ζητήσεις κεκίνηκε φιλοσόφους καὶ ὅσον λόγων πλῆθος ἀφ ἑκάστου καθάπερ ἀπὸ σπέρματος ἀναπέφυκεν 0 ·
ὧν οὐδενὸς ἧττον οἶμαι γόνιμον λόγων εἶναι τὸ νῦν ζητούμενον .
εἰπόντος δὲ ταῦτα τοῦ Ἀμμωνίου 0 ;
λαμπρίας ὁ ἀδελφὸς εἶπε καὶ μὴν ὃν ἡμεῖς ἀκηκόαμεν λόγον ἁπλοῦς τίς ἐστι καὶ κομιδῇ βραχύς .
λέγουσι γὰρ ἐκείνους ;
τοὺς σοφοὺς ὑπ ἐνίων δὲ σοφιστὰς προσαγορευθέντας αὐτοὺς μὲν εἶναι πέντε , Χίλωνα καὶ Θαλῆν καὶ Σόλωνα καὶ Βίαντα καὶ Πιττακόν ·
ἐπεὶ δὲ Κλεόβουλος ὁ Λινδίων τύραννος , εἶτα Περίανδρος ὁ Κορίνθιος , οὐδὲν αὐτοῖς ἀρετῆς μετὸν οὐ δὲ σοφίας , ἀλλὰ δυνάμει καὶ φίλοις καὶ χάρισι καταβιαζόμενοι τὴν δόξαν , ἐνέβαλον εἰς τ οὔνομα τῶν σοφῶν καί τινας γνώμας καὶ λόγους ἐξέπεμπον καὶ διέσπειρον εἰς τὴν Ἑλλάδα τοῖς ὑπ ἐκείνων λεγομένοις ὁμοίους 0 ·
δυσχεράναντας ἄρα τοὺς ἄνδρας ἐξελέγχειν μὲν οὐκ ἐθέλειν τὴν ἀλαζονείαν οὐ δὲ φανερῶς ὑπὲρ δόξης ἀπεχθάνεσθαι καὶ διαμάχεσθαι πρὸς ἀνθρώπους μέγα δυναμένους , ἐνταῦθα δὲ συνελθόντας αὐτοὺς καθ αὑτοὺς καὶ διαλεχθέντας ἀλλήλοις , ἀναθεῖναι τῶν γραμμάτων ὃ τῇ τε τάξει πέμπτον ἐστὶ καὶ τοῦ ἀριθμοῦ τὰ πέντε δηλοῖ , μαρτυρομένους μὲν ὑπὲρ αὑτῶν πρὸς τὸν θεὸν ὅτι πέντ εἰσί , τὸν δ ἕβδομον καὶ τὸν ἕκτον ἀποποιουμένους καὶ ἀποβάλλοντας ὡς οὐ προσήκοντας αὑτοῖς 0 ·
ὅτι δ οὐκ ἀπὸ σκοποῦ ταῦτα λέγεται , γνοίη τις ἂν ἀκούσας τῶν κατὰ τὸ ἱερὸν τὸ μὲν χρυσοῦν Λιβίοις τῆς Καίσαρος γυναικὸς ὀνομαζόντων , τὸ δὲ χαλκοῦν Ἀθηναίων τὸ δὲ πρῶτον καὶ παλαιότατον τῇ δ οὐσίᾳ ξύλινον ἔτι νῦν τῶν σοφῶν καλοῦσιν , ὡς οὐχ ἑνὸς ἀλλὰ κοινὸν ἀνάθημα πάντων γενόμενον 0 .
ὁ μὲν οὖν Ἀμμώνιος ἡσυχῆ διεμειδίασεν , ὑπονοήσας ἰδίᾳ τὸν Λαμπρίαν δόξῃ κεχρῆσθαι , πλάττεσθαι δ , ἱστορίαν καὶ ἀκοὴν ἑτέρων πρὸς τὸ ἀνυπεύθυνον .
ἕτερος δέ τις ἔφη τῶν παρόντων , ὡς ὅμοια ταῦτ ἐστὶν οἷς πρῴην ὁ Χαλδαῖος ἐφλυάρει ξένος , ἑπτὰ μὲν εἶναι τὰ φωνὴν ἰδίαν ἀφιέντα τῶν γραμμάτων , ἑπτὰ δὲ τοὺς κίνησιν αὐτοτελῆ καὶ ἀσύνδετον ἐν οὐρανῷ κινουμένους ἀστέρας εἶναι δὲ τῇ τάξει δεύτερον τὸ τ Ε τῶν φωνηέντων ἀπ ἀρχῆς καὶ τὸν ἥλιον ἀπὸ σελήνης τῶν πλανήτων 0 1 2 ·
ἡλίῳ δ Ἀπόλλωνα τὸν αὐτὸν ὡς ἔπος εἰπεῖν πάντας Ἕλληνας νομίζειν 0 .
ἀλλὰ ταυτὶ μέν ἔφη παντάπασιν ἐκ πίνακος καὶ πυλαίας .
ὁ δὲ Λαμπρίας ἔλαθεν , ὡς ἔοικε , τοὺς ἀφ ἱεροῦ κινήσας ἐπὶ τὸν αὑτοῦ λόγον .
ἃ μὲν γὰρ ἐκεῖνος εἶπεν , οὐδεὶς ἐγίγνωσκε Δελφῶν ·
τὴν δὲ κοινὴν καὶ περιηγητικὴν δόξαν εἰς τὸ μέσον προῆγον , οὔ τε τὴν ὄψιν ἀξιοῦντες οὔ τε τὸν φθόγγον ἀλλὰ τ οὔνομα μόνον τοῦ γράμματος ἔχειν τι σύμβολον .
ἔστι γάρ ὡς ὑπολαμβάνουσι Δελφοὶ καὶ τότε προηγορῶν ἔλεγε Νίκανδρος ὁ ἱερεὺς σχῆμα καὶ μορφὴ τῆς πρὸς τὸν , θεὸν ἐντεύξεως , καὶ τάξιν ἡγεμονικὴν ἐν τοῖς ἐρωτήμασιν ἔχει τῶν χρωμένων ἑκάστοτε καὶ διαπυνθανομένων , εἰ νικήσουσιν , εἰ γαμήσουσιν , εἰ συμφέρει πλεῖν , εἰ γεωργεῖν , εἰ ἀποδημεῖν 0 .
τοῖς δὲ διαλεκτικοῖς χαίρειν ἔλεγε σοφὸς ὁ θεός , οὐδὲν οἰομένοις ἐκ τοῦ εἰ μορίου καὶ τοῦ μετ αὐτοῦ ἀξιώματος πρᾶγμα γίγνεσθαι , πάσας τὰς ἐρωτήσεις ὑποτεταγμένας τούτῳ καὶ νοῶν ὡς πράγματα καὶ προσιέμενος 0 .
ἐπεὶ δ ἴδιον τὸ ἐρωτᾶν ὡς μάντιν ἐστὶν ἡμῖν καὶ τὸ εὔχεσθαι κοινὸν ὡς πρὸς θεὸν , οὐχ ἧττον οἴονται τῆς πευστικῆς τὴν εὐκτικὴν τὸ γράμμα περιέχειν δύναμιν 0 ·
εἰ γὰρ ὤφελον φησὶν ἕκαστος τῶν εὐχομένων 0 .
καὶ Ἀρχίλοχος εἰ γὰρ ὣς ἐμοὶ γένοιτο χεῖρα Νεοβούλης θιγεῖν 0 .
καὶ τοῦ εἴθε τὴν δευτέραν συλλαβὴν παρέλκεσθαί φασιν , οἷον τὸ Σώφρονος ἃμα τέκνων θην δευομένα 0 ·
καὶ τὸ Ὁμηρικὸν ὥς θην καὶ σὸν ἐγὼ λύσω μένος 0 ·
ἐν δὲ τῷ εἰ τὸ εὐκτικὸν καὶ ἀποχρώντως δηλοῦσθαι 0 .
ταῦτα τοῦ Νικάνδρου διελθόντος , οἶσθα γὰρ δὴ Θέωνα τὸν ἑταῖρον , ἤρετο τὸν Ἀμμώνιον , εἰ διαλεκτικῇ παρρησίας μέτεστιν οὕτω περιυβρισμένῃ ἀκηκουίᾳ ·
τοῦ δ Ἀμμωνίου λέγειν παρακελευομένου καὶ βοηθεῖν , ἀλλ ὅτι μέν ἔφη διαλεκτικώτατος ὁ θεός ἐστιν , οἱ πολλοὶ τῶν χρησμῶν δηλοῦσιν τοῦ γὰρ αὐτοῦ δήπουθέν ἐστι καὶ λύειν καὶ ποιεῖν ἀμφιβολίας .
ἔτι δ , ὥσπερ Πλάτων ἔλεγε , χρησμοῦ δοθέντος ὅπως τὸν ἐν Δήλῳ βωμὸν διπλασιάσωσιν , ὃ τῆς ἄκρας 0 1 ;
ἕξεως περὶ γεωμετρίαν ἔργον ἐστίν , οὐ τοῦτο προστάττειν τὸν θεὸν ἀλλὰ καὶ γεωμετρεῖν διακελεύεσθαι τοῖς Ἕλλησιν ·
οὕτως ἄρα χρησμοὺς ἀμφιβόλους ἐκφέρων ὁ θεὸς αὔξει καὶ συνίστησι διαλεκτικὴν ὡς ἀναγκαίαν τοῖς μέλλουσιν ὀρθῶς αὐτοῦ συνήσειν .
ἐν δὲ διαλεκτικῇ δήπου μεγίστην ἔχει δύναμιν ὁ συναπτικὸς οὑτοσὶ σύνδεσμος , ἅτε δὴ τὸ λογικώτατον σχηματίζων ἀξίωμα ·
πῶς γὰρ τοιοῦτο τὸ συνημμένον , εἴ γε τῆς μὲν ὑπάρξεως τῶν πραγμάτων ἔχει καὶ τὰ θηρία γνῶσιν , ἀκολούθου δὲ θεωρίαν καὶ κρίσιν ἀνθρώπῳ μόνῳ παραδέδωκεν ἡ φύσις 0 ;
ὅτι γάρ ἡμέρα καὶ φῶς ἔστιν αἰσθάνονται δήπου καὶ λύκοι καὶ κύνες καὶ ὄρνιθες ·
ὅτι δ εἰ ἡμέρα , φῶς ἔστιν οὐδὲν ἄλλο συνίησι πλὴν ἄνθρωπος , ἡγουμένου καὶ λήγοντος ἐμφάσεώς τε καὶ συναρτήσεως τούτων πρὸς ἄλληλα καὶ σχέσεως καὶ διαφορᾶς μόνος ἔχων ἔννοιαν , ἐξ αἱ ἀποδείξεις τὴν κυριωτάτην ἀρχὴν λαμβάνουσιν 0 .
ἐπεὶ τοίνυν φιλοσοφία μέν ἐστι περὶ ἀλήθειάν ἀληθείας δὲ φῶς ἀπόδειξις ἀποδείξεως δ ἀρχὴ τὸ συνημμένον , εἰκότως ἡ τοῦτο συνέχουσα καὶ ποιοῦσα δύναμις ὑπὸ σοφῶν ἀνδρῶν τῷ μάλιστα τὴν ἀλήθειαν ἠγαπηκότι θεῷ καθιερώθη 0 1 ·
καὶ μάντις μὲν ὁ θεὸς μαντικὴ δὲ τέχνη περὶ τὸ μέλλον ἐκ τῶν παρόντων ἢ παρῳχημένων 0 1 .
οὐδενὸς γὰρ 0 .
οὔ τ ἀναίτιος ἡ γένεσις οὔ τ ἄλογος ἡ πρόγνωσις 0 1 ·
ἀλλ ἐπεὶ πάντα τοῖς γεγονόσι τὰ γιγνόμενα τά τε γενησόμενα τοῖς γιγνομένοις ἕπεται καὶ συνήρτηται κατὰ διέξοδον ἀπ ἀρχῆς εἰς τέλος περαίνουσαν , ὁ τὰς αἰτίας εἰς τ αὐτὸ συνδεῖν τε πρὸς ἄλληλα καὶ συμπλέκειν φυσικῶς ἐπιστάμενος οἶδε καὶ προλέγειν τὰ τ ἐόντα τὰ τ ἐσσόμενα πρὸ τ ἐόντα .
καὶ καλῶς Ὅμηρος πρῶτον ἔταξε τὰ παρόντα εἶτα τὸ μέλλον καὶ τὸ παρῳχημένον 0 ·
ἀπὸ γὰρ τοῦ ὄντος ὁ συλλογισμὸς κατὰ τὴν τοῦ συνημμένου δύναμιν , ὡς εἰ τόδ ἐστί , τόδε προηγεῖται καὶ πάλιν εἰ τόδ ἐστί , τόδε γενήσεται τὸ γὰρ τεχνικὸν καὶ λογικὸν ὥσπερ εἴρηται γνῶσις ἀκολουθίας , τὴν δὲ πρόσληψιν ἡ αἴσθησις τῷ λόγῳ δίδωσιν 0 1 .
ὅθεν , εἰ καὶ γλίσχρον εἰπεῖν , οὐκ ἀποστρέψομαι τοῦτον εἶναι τὸν τῆς ἀληθείας τρίποδα τὸν λόγον , ὃς τὴν τοῦ λήγοντος πρὸς τὸ προηγούμενου ἀκολουθίαν θέμενος εἶτα προσλαβὼν τὴν ὕπαρξιν ἐπάγει τὸ συμπέρασμα τῆς ἀποδείξεως 0 .
τὸν οὖν Πύθιον , εἰ δὴ μουσικῇ θ ἣδεται καὶ κύκνων φωναῖς καὶ κιθάρας ψόφοις , τί θαυμαστόν ἐστι διαλεκτικῆς φιλίᾳ τοῦτ ἀσπάζεσθαι τοῦ λόγου τὸ μέρος καὶ ἀγαπᾶν , ᾧ μάλιστα καὶ πλείστῳ προσχρωμένους ὁρᾷ τοὺς φιλοσόφους ;
ὁ δ Ἡρακλῆς , οὔπω τὸν Προμηθέα λελυκὼς οὐ δὲ τοῖς περὶ τὸν Χείρωνα καὶ Ἄτλαντα σοφισταῖς διειλεγμένος ἀλλὰ νέος ὢν καὶ κομιδῇ Βοιώτιος , ἀναιρῶν τὴν διαλεκτικὴν καὶ καταγελῶν τοῦ εἰ τὸ πρῶτον , τὸ δεύτερον ὑποσπᾶν ἔδοξε βίᾳ τὸν τρίποδα καὶ διαμάχεσθαι πρὸς τὸν θεὸν ὑπὲρ τῆς τέχνης 0 ·
ἐπεὶ προϊών γε τῷ χρόνῳ καὶ οὗτος ἔοικε μαντικώτατος ὁμοῦ γενέσθαι καὶ διαλεκτικώτατος .
παυσαμένου δὲ τοῦ Θέωνος , Εὔστροφον Ἀθηναῖον οἶμαι τὸν εἰπόντα εἶναι πρὸς ἡμᾶς ὁρᾷς , ὡς ἀμύνει τῇ διαλεκτικῇ Θέων προθύμως , μονονοὺ τὴν λεοντῆν ἐπενδυσάμενος ;
οὕτως οὐ δ ἡμᾶς τοὺς πάντα συλλήβδην πράγματα καὶ φύσεις καὶ ἀρχὰς θείων ὁμοῦ καὶ ἀνθρωπείων ἐν ἀριθμῷ τιθεμένους , καὶ πολὺ μάλιστα τῶν καλῶν καὶ τιμίων τοῦτον ἡγεμόνα ποιουμένους καὶ κύριον , εἰκὸς ἡσυχίαν ἄγειν , ἀλλ ἀπάρξασθαι τῷ θεῷ τῆς φίλης μαθηματικῆς , αὐτὸ μὲν ἐφ ἑαυτοῦ μή τε δυνάμει μή τε μορφῇ μή τε τῷ ῥήματι τὸ Ε τῶν ἄλλων στοιχείων διαφέρειν ἡγουμένους , ὡς δὲ μεγάλου πρὸς τὰ ὅλα καὶ κυρίου σημεῖον ἀριθμοῦ τετιμῆσθαι τῆς πεμπάδος , ἀφ οὗ τὸ ἀριθμεῖν οἱ σοφοὶ πεμπάζειν ὠνόμαζον 0 .
ταῦτα δὲ πρὸς ἡμᾶς ἔλεγεν οὐ παίζων ὁ Εὔστροφος , ἀλλ ἐπεὶ τηνικαῦτα προσεκείμην τοῖς μαθήμασιν ἐμπαθῶς , τάχα δ ἔμελλον εἰς πάντα τιμήσειν τὸ μηδὲν ἄγαν ἐν Ἀκαδημείᾳ γενόμενος .
εἶπον οὖν κάλλιστα τὸν Εὔστροφον τῷ ἀριθμῷ λύειν τὴν ἀπορίαν ;
ἐπεὶ γάρ ἔφην εἰς τὸ ἄρτιον νενεμημένου παντὸς ἀριθμοῦ καὶ τὸ περιττὸν τὸν ἡ μὲν μονὰς ἀμφοτέρων ἐπίκοινός ἐστι τῇ δυνάμει  διὸ καὶ προστιθεμένη τὸν μὲν περιττὸν ἀριθμὸν ἄρτιον ποιεῖ τὸν δ ἄρτιον περιττόν  ἀρχὴν δὲ τοῦ μὲν ἀρτίου τὰ δύο τοῦ δὲ περιττοῦ τὰ τρία ποιοῦνται , τὰ δὲ πέντε γεννᾶται τούτων πρὸς ἀλλήλους μιγνυμένων εἰκότως 0 ;
ἔσχηκε τιμὴν πρῶτος ἐκ πρώτων ἀποτελούμενος , καὶ γάμος ἐπωνόμασται τῇ τοῦ ἀρτίου πρὸς τὸ θῆλυ περιττοῦ δ αὖ πρὸς τὸ ἄρρεν ὁμοιότητι ·
ταῖς γὰρ εἰς ἴσα τομαῖς τῶν ἀριθμῶν , ὁ μὲν ἄρτιος πάντῃ διιστάμενος ὑπολείπει τινὰ δεκτικὴν ἀρχὴν οἷον ἐν ἑαυτῷ καὶ χώραν , ἐν δὲ τῷ περιττῷ τ αὐτὸ παθόντι μέσον ἀεὶ περίεστι τῆς νεμήσεως γόνιμον 0 ·
ᾗ γονιμώτερός ἐστι τοῦ ἑτέρου , καὶ μιγνύμενος ἀεὶ κρατεῖ κρατεῖται δ οὐδέποτε γίγνεται γὰρ ἐξ ἀμφοῖν κατ οὐδεμίαν μῖξιν ἄρτιος ἀλλὰ κατὰ πάσας περιττός 0 .
ἔτι δὲ μᾶλλον αὐτὸς ἐπιβάλλων αὑτῷ καὶ συντιθέμενος δείκνυσι τὴν διαφορὰν ἑκάτερος ·
ἄρτιος μὲν γὰρ οὐδεὶς ἀρτίῳ συνελθὼν περισσὸν παρέσχεν οὐ δ ἐξέβη τὸ οἰκεῖον ὑπ ἀσθενείας ἄγονος ὢν ἑτέρου καὶ ἀτελής περισσοὶ δὲ μιγνύμενοι περισσοῖς ἀρτίους πολλοὺς διὰ τὸ πάντῃ γόνιμον ἀποτελοῦσι .
τὰς δ ἄλλας οὐκ ἄν τις ἐν καιρῷ νῦν ἐπεξίοι δυνάμεις καὶ διαφορὰς τῶν ἀριθμῶν .
ὡς οὖν ἄρρενός τε τοῦ πρώτου καὶ θήλεος ὁμιλίᾳ τὰ πέντε γιγνόμενα γάμον οἱ Πυθαγόρειοι προσεῖπον 0 .
ἔστι δ καὶ φύσις λέλεκται τῷ περὶ αὑτὸν πολυπλασιασμῷ πάλιν εἰς ἑαυτὸν περαίνων .
ὡς γὰρ ἡ φύσις λαβοῦσα πυρὸν ἐν σπέρματι καὶ χεαμένη πολλὰ μὲν ἐν μέσῳ φύει σχήματα καὶ εἴδη , δι ὧν ἐπὶ τέλος ἐξάγει τὸ ἔργον , ἐπὶ πᾶσι δὲ πυρὸν ἀνέδειξεν ἀποδοῦσα τὴν ἀρχὴν ἐν τῷ τέλει τοῦ παντός 0 ·
οὕτω τῶν λοιπῶν ἀριθμῶν , ὅταν αὑτοὺς πολλαπλασιάσωσιν , εἰς ἑτέρους τελευτώντων τῇ αὐξήσει , μόνος ὁ τῶν πέντε καὶ ἓξ γενόμενος τοσαυτάκις αὑτοὺς ἀναφέρουσι καὶ ἀνασῴζουσιν .
ἑξάκις γὰρ τὰ ἓξ τριακονταὲξ , καὶ πεντάκις τὰ πέντε εἰκοσιπέντε γίγνεται 0 .
καὶ πάλιν ὁ μὲν τῶν ἓξ ἅπαξ τοῦτο ποιεῖ καὶ μοναχῶς αὐτὸς ἀφ ἑαυτοῦ τετράγωνος γιγνόμενος ·
τῇ δὲ πεμπάδι καὶ τοῦτο μὲν συμβέβηκε κατὰ πολυαπλασιασμόν , ἰδίως δὲ τὸ κατὰ σύνθεσιν ἢ ἑαυτὴν ἢ τὴν δεκάδα ποιεῖν παρὰ μέρος ἐπιβάλλουσαν αὑτῇ , καὶ τοῦτο γίγνεσθαι μέχρι παντὸς , ἀπομιμουμένου τοῦ ἀριθμοῦ τὴν τὰ ὅλα διακοσμοῦσαν ἀρχήν 0 .
ὡς γὰρ ἐκείνην φυλάττουσαν ἐκ μὲν ἑαυτῆς τὸν κόσμον ἐκ δὲ τοῦ κόσμου πάλιν αὖ ἑαυτὴν ἀποτελεῖν πυρὸς τ ἀνταμείβεσθαι πάντα φησὶν ὁ Ἡράκλειτος καὶ πῦρ ἁπάντων , ὅκωσπερ χρυσοῦ χρήματα καὶ χρημάτων χρυσός 0 1 ·
οὕτως ἡ τῆς πεμπάδος πρὸς ἑαυτὴν σύνοδος οὐδὲν οὔ τ ἀτελὲς οὔ τ ἀλλότριον γεννᾶν πέφυκεν , ἀλλ ὡρισμένας ἔχει μεταβολάς ·
ἢ γὰρ αὑτὴν ἢ τὴν δεκάδα γεννᾷ , τουτ έστιν ἢ τὸ οἰκεῖον ἢ τὸ τέλειον .
ἐὰν οὖν ἔρηταί τις , τί ταῦτα πρὸς τὸν Ἀπόλλωνα , φήσομεν οὐχὶ μόνον ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸν Διόνυσον , ᾧ τῶν Δελφῶν οὐδὲν ἧττον ἢ τῷ Ἀπόλλωνι μέτεστιν 0 .
ἀκούομεν οὖν τῶν θεολόγων τὰ μὲν ἐν ποιήμασι τὰ δ ἄνευ μέτρου λεγόντων καὶ ὑμνούντων , ὡς ἄφθαρτος ὁ θεὸς καὶ ἀίδιος πεφυκώς , ὑπὸ δή τινος εἱμαρμένης γνώμης καὶ λόγου μεταβολαῖς ἑαυτοῦ χρώμενος , ἄλλοτε μὲν εἰς πῦρ ἀνῆψε τὴν φύσιν πάνθ ὁμοιώσας πᾶσιν , ἄλλοτε δὲ παντοδαπὸς ἔν τε μορφαῖς καὶ ἐν πάθεσι καὶ δυνάμεσι διαφόροις γιγνόμενος , ὡς γίγνεται νῦν , κόσμος ὀνομάζεται δὲ τῷ γνωριμωτάτῳ τῶν ὀνομάτων 0 .
κρυπτόμενοι δὲ τοὺς πολλοὺς οἱ σοφώτεροι τὴν μὲν εἰς πῦρ μεταβολὴν Ἀπόλλωνά τε τῇ μονώσει Φοῖβόν τε τῷ καθαρῷ καὶ ἀμιάντῳ καλοῦσι .
τῆς δ εἰς πνεύματα καὶ ὓδωρ καὶ γῆν καὶ ἄστρα καὶ φυτῶν ζῴων τε γενέσεις τροπῆς αὐτοῦ καὶ διακοσμήσεως τὸ μὲν πάθημα καὶ τὴν μεταβολὴν διασπασμόν τινα καὶ διαμελισμὸν αἰνίττονται ·
διόνυσον δὲ καὶ Ζαγρέα καὶ Νυκτέλιον καὶ Ἰσοδαίτην αὐτὸν ὀνομάζουσι , καὶ φθοράς τινας καὶ ἀφανισμοὺς οἱ τὰς ἀποβιώσεις καὶ παλιγγενεσίας , οἰκεῖα ταῖς εἰρημέναις μεταβολαῖς αἰνίγματα καὶ μυθεύματα περαίνουσι 0 ·