Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ὁ γὰρ τοῦτο εἰρηκὼς ἐκ προσώπου τῆς ἀνθρωπότητος , αὐτὸς προείρηκεν ἐκ τῆς κατὰ πάντων αὐθεντούσης θεότητος ·
ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι τὴν ψυχήν μου καὶ ἐξουσίαν ἔχω πάλιν λαβεῖν αὐτήν ·
καὶ δεικνύς , ὡς οὐχ ἡ θεότης παραιτεῖται τὸ πάθος , ἀλλ ἡ τῆς σαρκὸς ἀσθένεια , πάλιν φησὶν ὁ αὐτός ·
καὶ ὅτι οὐκ αὐτὸν ἔβλαπτε τὸ πάθος , ἀλλ ἑτέρους ἐσκανδάλιζεν , αὐτὸς ἐγνώρισε τοῖς μαθηταῖς λέγων ·
ἄλλως τε κ ἀκεῖνο τὸ τῆς προσευχῆς παραδίδωσιν ἡμῖν ὡς μὴ πάντα ἀπαιτεῖν παρὰ τοῦ θεοῦ τὰ τῆς προσευχῆς , ἀλλὰ παραχωρεῖν τῇ κρίσει .
ταῦτα πάντα σοφῶς οἰκονομῶν φησιν ·
Οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω , ἀλλ εἴ τι σύ 0 .
ταῦτα αὐτῷ μὲν οὐ πρέπει , σοὶ δὲ ἁρμόζει , ἵνα , ὅταν προσεύχῃ , μὴ ἐκεῖνα αἰτήσῃ , ἃ ἂν αὐτὸς θέλῃς , ἀλλ ἵνα παραχωρήσῃς τῇ βουλῇ τοῦ θεοῦ .
λέγε οὖν καὶ σὺ προσευχόμενος κατὰ μίμησιν τοῦ Χριστοῦ τοῦ ταπεινώσαντος ἑαυτὸν διὰ σέ ·
πλὴν ὃ θέλεις σύ , κύριε 0 .
τῇ βουλῇ παραχώρει τοῦ θεοῦ ·
μὴ ἀπαίτει τὰ παρὰ τὴν ἐκείνου γνώμην ·
τοῖς γὰρ ἀγαπῶσι τὸν θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν , καὶ τὸ μὴ κατὰ βούλησιν ἀπαντῶντα καὶ τὰ παρὰ γνώμην ἐκβαίνοντα 0 .
Εἰδότες τοίνυν τὸ ποτήριον παρὰ θεοῦ ἐπαγόμενον τοῖς μὲν ἁμαρτάνουσι τιμωρίαν , τῷ δὲ Χριστῷ οὐ τιμωρίας τὸ πάθος , ἀλλ οἰκονομίας 0 1 .
τὸν γὰρ τῶν ἁμαρτωλῶν θάνατον ὑπέμεινεν ὁ ἀναμάρτητος , ἵνα ἐξέληται τὸν κόσμον ἅπαντα τὸν τῇ ἁμαρτίᾳ καταδεδικασμένον .
διὰ τί , ἔφη , ὅλως τὸν θάνατον καλεῖ ποτήριον ;
ὅτι μὲν γὰρ τὸ ποτήριον τιμωρίαν καὶ θάνατον μηνύει , σαφῶς παρέστησεν ἡ μαρτυρία τῶν γραφῶν .
διὰ τί δὲ ὅλως ποτήριον καλεῖ τὸ πάθος ;
Οὐδὲν γὰρ ὅμοιον ἔχει ποτήριον πρὸς θάνατον .
ἐπειδὴ τὰ ἐπαγόμενα ἡμῖν , ἀδελφοί , παιδευτήρια φαίνεται ἡμῖν αὐστηρὰ καὶ ἀπότομα καὶ πολλῆς γέμοντα συμφορᾶς , ἀναγκαίως ἡ θεία γραφὴ καλεῖ τὰ πάθη ποτήριον , ἵνα δείξῃ ὅτι ὁ θεὸς οὐχ ὡς ἀπότομος δικαστὴς κολάζει οὐ δὲ ὡς ἀφειδὴς ἀναιρεῖ , ἀλλ ὡς ἰατρὸς τὰ πάθη θεραπεύει καὶ δίκην πικρᾶς ἀντιδότου προσάγει τοῖς κάμνουσι τὰ παιδευτήρια .
τὸ οὖν σωτήριον τοῦτο τῶν παιδευτηρίων ποτήριον τῇ μὲν γεύσει πικρόν , τῇ δὲ ἁποβάσει κάλλιστόν ἐστιν 0 .
παρίστησιν οὖν ὁ λόγος τὸν ἀγαθὸν θεὸν διὰ τοῦ ποτηρίου παιδευτὴν ἀγαθόν , ὡς πατέρα παιδεύοντα καὶ οὐχ ὡς βασιλέα καταδικάζοντα , οὐχ ὡς ἐχθρὸν τύπτοντα , ἀλλ ὡς ἰατρὸν στύφοντα .
καὶ ὥσπερ ἰατρός , ἀδελφοί , ὅταν προσφέρῃ σίδηρον ἢ καυτῆρα τῷ σώματι , οὐ τῷ ἀνθρώπῳ μάχεται , ἀλλὰ πρὸς τὴν νόσον ἀνθίσταται , οὕτω καὶ ὁ θεὸς ἐπάγων τὰς παιδείας οὐ τὸ αὐτοῦ πλάσμα κολάζει , ἀλλὰ τὴν ἁμαρτίαν καθαίρει .
μὴ εἶδες ἰατρόν ποτε ἀπὸ θυμοῦ χειρουργοῦντα ;
μὴ εἶδες ἀπὸ θυμοῦ ποτε καυτῆρα ἤ τι τῶν ἄλλων προσάγοντα ;
καίτοι τῷ χειρουργουμένῳ οὐχὶ καὶ ὄψις τῶν ἰατρῶν φοβερά , ἀλλ ἡ πρόθεσις τοῦ ἰατρεύοντος ἀγαθή 0 1 ;
Οὐ γὰρ ἐπειδὴ τῷ ἰατρευομένῳ ἡ θεραπεία φοβερά , ὁ ἰατρὸς θυμῷ θεραπεύει 0 .
Εἰ δὲ καὶ τῆς ἐπιστήμης τὸ ἐπάγγελμα φοβερόν , καλῶς ἅπασι καὶ θαυμαστῶς ὁ μακάριος Παῦλος παιδείας ὅρον ἐκτιθέμενός φησι 0 ·
πᾶσα παιδεία πρὸς μὲν τὸ παρὸν οὐ δοκεῖ χαρᾶς εἶναι , ἀλλὰ λύπης .
ὁ κάμνων ὅταν ἴδῃ τέμνοντα τὸν ἰατρόν , ὡς φοβερὸν καὶ ἐχθρὸν παραιτεῖται πολλάκις .
ὅταν δὲ ἰατρευθῇ , ὅν ποτε βλέπων ἀπεστρέφετο , τότε βλέπων προσκυνεῖ .
ἢ οὐκ ἴσμεν , ἀδελφοί , πῶς πολλάκις ἡ ὑπερβολὴ τῆς νόσου καὶ εἰς ὕβριν προσάγει τῶν ἰατρευόντων τὸν ἰατρευόμενον ;
ὁ δὲ ἰατρὸς συγγινώσκει τῷ χαλεπαίνοντι .
ἡ γὰρ ὕβρις οὐ τῆς γνώμης ἐστίν , ἀλλὰ τοῦ πάθους .
ὅταν μέντοι προέλθῃ τῇ ὑγιείᾳ καλλωπιζόμενος , καὶ μισθὸν δίδωσιν ἐκείνης τῆς ποτε νομισθείσης ἀποτομίας καὶ δίδωσι οὐκ ἀπαιτούμενος , ἀλλ ἑαυτὸν ἀπαιτῶν .
Οὕτως καὶ ἡμεῖς νῦν μὲν δυσχεραίνομεν ταῖς θλίψεσιν , ὅταν δὲ ἀπαντήσῃ ὁ καρπὸς τῆς θλίψεως , ἐπαινέσομεν τὸν εὐεργέτην καὶ ὑπερθαυμάσομεν λέγοντες καὶ αὐτοὶ μετὰ τοῦ Δαυίδ ·
διήλθομεν διὰ πυρὸς καὶ ὕδατος καὶ ἐξήγαγεν ἡμᾶς εἰς ἀνάψυξιν .
καίτοι νῦν τὰς θλίψεις ποτήριον καλεῖ , καὶ ποτήριον οὐχ ἁπλῶς , ἀλλ  ἐν χειρὶ κυρίου οἴνου ἀκράτου πλῆρες κεράσματος 0 .
καὶ πάλιν ἐναντίον τὸ ῥῆμα , ὅσον ἀπὸ τῆς λέξεως 0 .
τὸ γὰρ κεκραμένον καὶ ἄκρατον οὐδεμίαν ἔχει πρὸς ἑαυτὸ ὁμοιότητα .
διὰ τι οὖν καὶ ἄκρατον κεκερασμένον τὸ ποτήριον τοῦ θεοῦ 0 ;
διαθήκη καὶ παιδεία ἡ παρ αὐτοῦ ἀεὶ τοῖς ἀνθρώποις ἐπαγομένη καὶ ἄκρατός ἐστι καὶ κεκερασμένη ·
ἄκρατος μὲν καθὸ οὐ κέκραται μετὰ τῆς δικαιοσύνης ἀδικία , καθὸ οὐδὲν παράνομον οὐ δὲ ἄδικον ἢ νόθον ἀναμέμικται τῇ παρ αὐτοῦ δικαιοκρισίᾳ , ἀλλ ἔστιν ὡς ἄκρατον , τουτέστι γυμνὸν καὶ καθαρὸν τὸ τῆς δίκης ὄμμα διειδῆ καὶ λαμπρὰ βλέπον 0 .
διὰ τοῦτο ποτήριον ἐν χειρὶ κυρίου οἴνου ἀκράτου 0 .
Οὐ γὰρ κεκέρασται μετὰ τοῦ δικαίου ἀδικία .
Οὐκ ἔστιν ἐκεῖ τι τῶν ἐναντίων δυνάμενον νοθεῦσαι τοῦ δικαστοῦ τὴν ἀλήθειαν .
ποτήριόν ἐστιν οἴνου ἀκράτου .
διὰ τί οὖν πλῆρες κεράσματος 0 ;
Οὐ δοκεῖ σοι ἐναντίον τὸ ῥῆμα ;
ἀλλὰ συμφωνεῖται ἀληθείᾳ .
ἄκρατον ποτήριον , ὡς πολλάκις ἔφθην εἰπών , τῷ μὴ ἔχειν ἀδικίαν , κεκερασμένον δὲ πάλιν , ἐπειδήπερ κεκέρασται μετὰ τῆς δικαιοσύνης ἡ φιλανθρωπία , ὡσεί τις ἔλεγεν 0 1 ·
ἄκρατον εἰς ἐκδικίαν καὶ κεκερασμένον εἰς φιλανθρωπίαν 0 .
καὶ γὰρ παιδεύων ἐλεεῖ καὶ ἐλεῶν παιδεύει .
καὶ ὅρα ξένον ἀληθείας ὅρον .
σημεῖον προνοίας θεοῦ καὶ φιλανθρωπίας ἐστίν , ὅταν παιδεύῃ τοὺς ἁμαρτάνοντας ·
σημεῖον ὀργῆς καὶ ἀγανακτήσεως , ὅταν μὴ παιδεύῃ τὸν ἁμαρτάνοντα 0 .
τότε φοβήθητι τὸν θεὸν ὡς μισοῦντα καὶ ἀποστρεφόμενον , ὅταν ἁμαρτάνοντα οὐ παιδεύῃ .
ὃν γὰρ ἀγαπᾷ κύριος , παιδεύει , μαστιγοῖ δὲ πάντα υἱόν , ὃν παραδέχεται .
ὃν δὲ ἀποστρέφεται διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῆς ἁμαρτίας , τοῦτον ἀπαίδευτον καὶ ἀτιμώρητον καταλιμπάνει .
καὶ τίς ὁ τοῦτο παριστῶν λόγος 0 ;
Αὐτοῦ λέγοντος ἄκουσον διὰ Ὠσηὲ τοῦ προ φήτου ·
ἀνθ ὧν γάρ φησι παρέβητε τὸν νόμον μου οὐκ ἐπισκέψωμαι ἐπὶ τὰς θυγατέρας ὑμῶν , ὅταν ἐκπορνεύσωσιν , ὡσανεὶ ἔλεγεν ·
ἐκδίδωμι ὑμᾶς τῇ ἁμαρτίᾳ ·
οὐ κολάζω τὴν παρανομίαν ·
οὐκ ἐπέχω τὴν φθοράν ·
οὐκ ἰατρεύω τὰ ἕλκη τῆς ἁμαρτίας ·
ἀλλ ἐῶ ὑμᾶς ἀποθανεῖν ἐν ταῖς ὑμετέραις κακίαις .
ὁρᾷς πῶς ἀγανακτεῖ καὶ ἀπειλεῖ τὸ μὴ παιδεύειν ;
ὅτε δὲ ἀληθῶς ἀγαπᾷ , οὐ παραιτεῖται παιδεύειν .
δέδεικται τοίνυν , ἀδελφοί , κατὰ δύναμιν τὴν ἡμετέραν , τίς ὁ τρόπος τῆς προσευχῆς καὶ τί βούλεται τὸ Πάτερ , εἰ δυνατόν , παρελθέτω ἀπ ἐμοῦ τὸ ποτήριον , ὅτι οὐκ ἦν τῆς θεϊκῆς αὐθεντίας τὰ ῥήματα , ἀλλὰ τῆς ἀνθρωπίνης οἰκονομίας 0 .
σαφῶς γὰρ ὁ κύριος τῇ ἀσθενείᾳ τῆς σαρκὸς ἐπιγράφων τὰ ταπεινὰ τῆς δειλίας καὶ τοῦ φόβου καὶ τῆς ταραχῆς ἔλεγεν ·
τὸ πνεῦμα πρόθυμον , ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής 0 .
ὑπομνήσω πολλάκις τοῦ ῥήματος , ἵνα βεβαιώσω τῆς ἀληθείας τὸ νόημα .
Εἰ δέ τις τολμᾷ παραγράψασθαι τὸν ἀποδοθέντα τοῦ ζητήματος τούτου λόγον , στήσας πρότερον τὸν ἴδιον ὅρον μαχήσεται τοῖς ἡμετέροις , εἰ χωρεῖ πολεμῆσαι τῷ θείῳ λόγῳ .
μὴ ὡς ἐχθρὸς διαβαλλέτω ἀλλ ὡς ὑπὲρ ἀληθείας μαχόμενος προφανῶς ἀγαγέτω .
ἐπὶ δὲ τὸ προκείμενον ἐλθόντες καταπαύσωμεν τὸν λόγον .
Οἶμαι γὰρ ἐν τελῆ καὶ ἀπηρτισμένον ἀποδεδόσθαι τὸν λόγον τῆς οἰκονομίας καὶ τοῦ ῥήματος ·
οὐ γὰρ , εἴ τις μετὰ τοσαύτην μαρτυρίαν ἀντιλέγει παρὰ τοῦτο , ἡ ἀλήθεια τέτραπται .
Εἰ δέ τις , φησὶν ὁ ἀπόστολος , δοκεῖ φιλόνεικος εἶναι , ἡμεῖς τοιαύτην συνήθειαν οὐκ ἔχομεν .
ἐμάθομεν γραφαῖς ἕπεσθαι , οὐ διαλεκτικὴν ἀσκεῖσθαι .
ἐγὼ εὔχομαι μετὰ τῶν γραφῶν σολοικίζειν ἢ μετὰ σοῦ πλατονίζειν 0 .
καὶ ταῦτα ὑμῖν ἀρκούντως εἰρήσθω .
περὶ δὲ τῶν πτωχῶν μνημονεύσωμεν .
καὶ γὰρ Παῦλος σήμερον σαφῶς περὶ τούτων ὑπέμνησεν .
Εἰπὼν γὰρ ὅτι Πέτρος καὶ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης δεξιὰς ἔδωκαν ἐμοὶ καὶ Βαρνάβᾳ κοινωνίας , ἵνα ἡμεῖς μὲν εἰς τὰ ἔθνη , αὐτοὶ δὲ εἰς τὴν περιτομήν , ἐπήγαγεν 0 1 ·
μόνον ἵνα τῶν πτωχῶν μνημονεύσωμεν 0 .
τοίνυν καὶ ἡμεῖς μνημονεύσωμεν τῶν πτωχῶν .
μνημόνευσον πτωχοῦ καὶ ἐμνήσθης σαυτοῦ .
σαυτὸν ἐλεεῖς ἕτερον ἐλεῶν , σαυτὸν εὐεργετεῖς πένητα εὐεργετῶν , ἐν αὐτῷ σπείρεις καὶ ἐν οὐρανοῖς θερίζεις .
ἐνταῦθα σπείρεται ἡ ἐλεημοσύνη καὶ ἐν οὐρανοῖς θερίζεται .
τί οὖν ποιήσω τῇ ἐνδείᾳ κεχυμένος ;
θέλω ἐλεῆσαι , ἀλλ οὐ δύναμαι .
θέλω , ἀλλ οὐχ ὑπακούει μου τῶν πραγμάτων ἡ στενοχωρία .
ἐξ ὧν δύνασαι , ποίει ·
ἐκ τῶν κατὰ δύναμιν ἐργάζου .
μανθάνετε μὴ μόνον ἀκούειν στενοχωρούμενοι , ἀλλὰ καὶ ἐλεεῖν στενοχωρούμενοι .
ἄκουε τί φησιν Ἡσαΐας ·
πεινῶντι ἐκ τῆς ψυχῆς σου , ἀντὶ τοῦ Ἐξ οὗ μέλλεις ἐσθίειν , ἐὰν λάβῃς καὶ δῷς καὶ κοινωνὸν ποιήσῃς τροφῆς τὸν πένητα , σαυτὸν ἠλέησας , δι ὧν ἐκεῖνον ἔθρεψας Μεμνῆσθαι οἶδα καὶ τῶν ἤδη προειρημένων ὑμῖν περὶ ἐλεημοσύνης .
ἐλεημοσύνη θεοῦ προξενεῖ φιλίαν , ἐλεημοσύνην ἄφεσιν ἐργάζεται πλημμελημάτων , ἐλεημοσύνην καὶ ἐκ θανάτου ῥύεται .
ἡ οὖν μακαρία Ταβιθὰ νόμῳ μὲν φύσεως παρεδόθη θανάτῳ , εὐχαριστίᾳ δὲ χηρῶν ἀπὸ θανάτου πάλιν εἰς ζωὴν ἀνεκλήθη .
πενήτων γὰρ δάκρυα τὰς τοῦ θανάτου πύλας διέλυσεν .
ἐννόησον τί ἰσχύει πένης εὐχόμενος .
ὅτε ἀπέθανεν ἡ Ταβιθὰ ἐκείνη ἡ τῶν ἀγαθῶν ἔργων πεπληρωμένη , πᾶσαι αἱ χῆραι περιέστησαν τὸν Πέτρον δακρύουσαι καὶ τὰ τῶν πενήτων δάκρυα τὸ πένθος ἔσβεσε , μᾶλλον δὲ τούτου τὴν βίαν ἐνίκησεν .
ἡ γὰρ ἀποθανοῦσα τῷ νόμῳ τῆς φύσεως ἀπεδόθη πάλιν τῷ λόγῳ τῆς χάριτος .
ἦν γὰρ πλήρης ἐλεημοσυνῶν .
ἐδάκρυσαν αἱ χῆραι καὶ θεὸν ἐδυσώπησαν .
ἐνταῦθά μοι πρόσεχε τῷ νῷ ἀκριβῶς .
τὸ ἀποθανεῖν κατὰ φύσιν ἐστί , τὸ δὲ ἀναστῆναι ἐκ νεκρῶν καὶ παρὰ φύσιν καὶ ὑπὲρ φύσιν 0 .
Εἰ τοίνυν τὸ ὑπὲρ φύσιν ἴσχυσε ποιῆσαι τὰ τῶν πενήτων δάκρυα , τὰ κατὰ φύσιν οὐ ποιεῖ ;
ἐννόησον ὅσον δύναται χήρα στενάζουσα κατὰ δυνάστου .
ἐὰν στενάξῃ πτωχὸς κατὰ πλουσίου βιαίου , ἐὰν στενάξῃ ὀρφανὸς κατὰ τῶν ἀδικούντων , βλέπε πῶς ἐξεγείρει τὸν θεόν .
μὴ τοίνυν στεναζέτω πένης κατὰ σοῦ , μὴ στεναζέτω πτωχός , μὴ καταβοήσῃ ὀρφανός .
σπεῖρον ὀρφανοῖς ἐλεημοσύνην , ἵνα σεαυτῷ καὶ τοῖς σοῖς τέκνοις θησαυρίσῃς φιλανθρωπίαν .
μίμησαι τὸν Ἀβραὰμ , ὃς περὶ πάντας τοὺς ἐνδεεῖς ἁπλώσας τὰ τῆς φιλοξενίας σπλάγχνα τοῖς ἀπογόνοις τοῖς ἑαυτοῦ κατέλιπεν ἐνέχυρον σωτηρίας .
φιλοξενίαν ἀγαπήσας ἠξιώθη καὶ ἀγγέλους θεοῦ δεξιώσασθαι .
ἐδέξατο οὖν διὰ φιλοξενίαν καὶ ἀγγέλους .
καὶ Ἐπεὶ ἄρτον ἀγγέλων ἔφαγεν ἄνθρωπος .
Οὕτω προκόπτει φιλοξενία δεξιουμένη ἀνθρώπους , φθάνει καὶ πρὸς δεξίωσιν ἀγγέλων ·
φθάνει πάλιν εἰς δεξίωσιν θεοῦ .
θεὸς γὰρ ἦν ὑπὸ ἀγγέλων δορυφορούμενος .
ὅθεν καὶ ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς , ὁ μονογενὴς τοῦ θεοῦ λόγος , τὸν καρπὸν τῆς τῶν φιλοφρόνων τραπέζης ὑποτιθέμενός φησιν ·
ὁ ὑμᾶς δεχόμενος ἐμὲ δέχεται .
ἐδέξατο διὰ φιλοξενίαν καὶ ὁ μακάριος Ἀβραὰμ τὸν θεόν .
τρεῖς ἑώρα , ἕνα δὲ προσεκύνει ·
Οὐ γὰρ εἶπε Κύριοι , ἀλλὰ Κύριε .
τρεῖς ἑώρα καὶ ἕνα κύριον ἀνύμνει .
ἀλλ οὐκ ἐκεῖνα ἐξετάζειν καιρός , ἀλλὰ τὰ τῆς φιλοξενίας γυμνάζειν 0 .
ἐδέξατο καὶ οὐκ ἀνέπαυσεν .
ξένα μυστήρια τῆς τοῦ θεοῦ φιλανθρωπίας 0 .
ὅρα πῶς ἀποδίδωσιν ὁ φιλάνθρωπος τὰς εὐεργεσίας ·
ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς .
σὺ τρέφεις τοὺς ἀν θρώπους , ἐγὼ τὴν οὐράνιον τροφὴν δίδωμι τοῖς σοῖς ἀπογόνοις .
παρὰ φύσιν οἱ ἄγγελοι ἀγγέλων τὰ παρ ἀνθρώπων ἐσθίουσι , παρὰ φύσιν ἀνθρώπων οἱ ἄνθρωποι τὰ οὐράνια λαμβά νουσιν .
Οὔτε ἐκεῖνο τὸ βρῶμα ᾠκοιωμένον τῇ φύσει τῶν ἀγγέλων , οὔ τε τοῦτο τῇ φύσει τῶν ἀνθρώπων 0 .
ἀλλὰ ταῦτα νῦν μετὰ ἀκριβείας εἰπεῖν οὐκ ἔχει καιρόν .
σὺ δὲ πόθει τῆς φιλοξενίας τὸν μισθὸν κ ἀκεῖ ὑπὲρ πλούτων ἀγωνίζου καὶ σαυτῷ τὸν μισθὸν ταμιεύου .
ἔχεις ἄρουραν ·
σπεῖρον εἰς τὸ τῶν πενήτων γεώργιον 0 .
ἐσκόρπισεν ·
ταῦτα παρ ἡμῶν ἀρκούντως εἰρήσθω .
ἡ γὰρ ὑπόμνησις ἐγένετο πάλιν ἡ περὶ τῶν πενήτων εἰς βεβαίωσιν , οὐκ εἰς μάθησιν .
ἱκανὰ τὰ προειρημένα διεγεῖραι τοὺς εὐγνώμονας 0 .
ἀναμνήσωμεν δὲ καὶ τὸν πνευματικὸν πατέρα τὸν τῆς ἐκκλησίας διδάσκαλον , καὶ εἴπωμεν πρὸς αὐτὸν εὐκαίρως ·
ἐξεγέρθητι ἡ δόξα μου , ἐξεγέρθητι ψαλτήριον καὶ κιθάρα .
χρεία σου τῆς διδασκαλίας καὶ τῶν πατρικῶν σου λόγων εἰς τὸ βραβεῦσαι τοῖς ἡμετέροις λόγοις 0 .
Κ ἂν γὰρ πολὺ τὸ ἄλευρον , ἀλλὰ χρεία τῆς μικρᾶς ζύμης 0 1 ·
κ ἂν πολλὰ τὰ ῥήματα , χρεία τῆς πνευματικῆς βοηθείας , ὥστε συγκροτῆσαι καὶ βεβαιῶσαι τὰ παρ ἡμῶν εἰς δόξαν Χριστοῦ , ὅτι αὐτῷ ἐστιν ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων 0 .
ἔλεον θεοῦ καὶ φιλανθρωπίαν κηρύττει μὲν ἡ κτίσις ἅπασα , κηρύττει δὲ καὶ ἡ τῆς κτίσεως οἰκονομία .
Οὐδὲν γάρ ἐστι τῶν φαινομένων ὃ μὴ τὴν τοῦ θεοῦ κηρύττει ἀγαθότητα ·
ἀλλὰ καὶ οὐρανὸς καὶ γῆ καὶ θάλασσα καὶ πάντα τὰ ὁρώμενα καὶ τὰ μὴ ὁρώμενα ἐλέῳ θεοῦ γέγονε καὶ συνίσταται καὶ φυλάττεται .
Εἰκότως τοίνυν ὁ μακάριος Δαυὶδ κηρύττει ἀπὸ τῆς φιλανθρωπίας τὸν ἐλεήμονα λέγων ·
ἐλεήμων ὁ κύριος καὶ δίκαιος καὶ ὁ θεὸς ἡμῶν ἐλεεῖ 0 .
ἔμιξε τῇ φιλανθρωπίᾳ τὴν δικαιοσύνην καὶ δίκαιον καλεῖ καὶ φιλάνθρωπον , ἵν ὅταν δίκαιον ἀκούσῃς , φοβηθῇς τὴν κρίσιν , ὅταν δὲ φιλάνθρωπον , προσδράμῃς τῇ μετανοίᾳ 0 .
καὶ οὐ κηρύττει τὴν φιλανθρωπίαν ἀπόλυτον οὔ τε τὴν δικαιοσύνην γυμνήν 0 .
ἐὰν γὰρ μόνην τὴν δικαιοσύνην κηρύξῃ , ἀπαγορεύει τοὺς τῷ ἐλέει ἐλπίζοντας , καὶ ἐὰν μόνην τὴν φιλανθρωπίαν εἴπῃ , εἰς καταφρόνησιν ἄγει τοὺς ἀμελεστέρους .
ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων καὶ δίκαιος κύριος ὁ θεός 0 .
συνῆψε μὲν δικαιοσύνῃ φιλανθρωπίαν , ἀρχὴν δὲ καὶ ἐπισφράγισμα τοῦ ῥήματος ἐλεημοσύνην ἔθηκεν .
τὰ γὰρ πάντα ἀπὸ φιλανθρωπίας καὶ ἤρξατο καὶ ἔληξεν εἰς φιλανθρωπίαν ·
οὐρανὸς διὰ φιλανθρωπίαν ἐγένετο , οὐ διὰ χρῆσιν θεοῦ ·
ἀφ οὗ γὰρ ὁ οὐρανὸς ἐδημιουργήθη , οὐδέπω ἑξακισχίλια ἔτη .
πρὸ δὲ τῶν οὐρανῶν καὶ πρὸ τῶν αἰώνων ἐκείνων τῶν ἀπείρων καὶ ἀρχὴν οὐκ ἐχόντων ὁ θεός ἐστι καὶ ἦν ·
καὶ πρὸ πάσης ἐπινοίας τὸ ἦν λέλεκται .
Οὐκ ἐγένετο οὖν ὁ οὐρανὸς διὰ χρῆσιν θεοῦ , ἀλλὰ διὰ φιλανθρωπίαν .
διὰ τοῦτο οἱ οὐρανοὶ διηγοῦνται οὐ χρῆσιν θεοῦ , ἀλλὰ δόξαν θεοῦ Λέγεται μὲν γὰρ ὁ θεὸς ἡμῶν ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω ·
ἀλλὰ λέλεκται οὐχ ὡς χρείαν αὐτοῦ ἔχοντος τοῦ θεοῦ , ἀλλ ὡς ἐπαναπαυομένου τοῖς ἐν τῷ οὐρανῷ ἀγγέλοις .
Οὐρανὸν γὰρ πολλάκις καλεῖ ἡ γραφὴ τοὺς ἐν οὐρανῷ ἀγγέλους , ὥσπερ καὶ γῆν τοὺς ἀπὸ γῆς ἀνθρώπους 0 .
καθὼς ἡ ἱστορία αἰνιττομένη τὸν καιρὸν τοῦ ἀρίστου φησίν 0 ·
πᾶσα δὲ ἡ γῆ ἠρίστα , ἀντὶ τοῦ Καιρὸς ἦν ἀρίστου .
καλεῖ οὖν γῆν τοὺς ἀπὸ γῆς ἀνθρώπους καὶ οὐρανὸν τοὺς ἐν οὐρανῷ ἀγγέλους .
καὶ τοῦτο δηλοῖ τό ·
Εὐφραινέσθωσαν οἱ οὐρανοὶ καὶ ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ .
Οὗτοι οἱ ἐν οὐρανῷ διὰ τί εὐφραινέσθωσαν οἱ ἄγγελοι ;
ἐπὶ τῇ τοῦ κόσμου σωτηρίᾳ .
καὶ τίς ἐγγυᾶται τὴν φωνὴν ταύτην ;
Αὐτὸς ὁ βασιλεὺς τῶν ἀγγέλων λέγων 0 ·
ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν , χαρὰ γίνεται ἐνώπιον πάντων ἀγγέλων τῶν ἐν οὐρανοῖς ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι .
ἐγένετο οὐρανὸς εἰς δόξαν μὲν θεοῦ , εἰς χρῆσιν δὲ ἡμετέραν , ἵνα ἥλιος μὲν ἡμῖν καταλάμπῃ καὶ σελήνη καὶ πάντα ἄστρα .
Οὐδὲ γὰρ ἡλίου ἔχρηζεν ὁ θεός .
ὁ δημιουργὸς τοῦ φωτὸς οὐκ ἔχρηζεν φωτὸς αἰσθητοῦ ὁ μόνος ἔχων ἀθανασίαν , φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον .
καὶ οὐδὲν θαυμαστὸν εἰ ὁ θεὸς οὐ χρῄζει φωτὸς αἰσθητοῦ 0 ·
οὐ δὲ γὰρ ἄγγελοι φωτὸς χρῄζουσιν ἐπιγείου , ἀλλὰ μόνου τοῦ ἐπουρανίου ·
ἐπουράνιον δὲ φῶς αὐτὸς ὁ θεός 0 ·
οὕτως μαρτυρεῖ ·
κατὰ δὲ τὴν μέσην νύκτα ἄγγελος ἐπέστη τῷ δεσμωτηρίῳ ἐν ᾧ ἦν ὁ Πέτρος .
καὶ τί φησιν ὁ ἱστοριογράφος , μᾶλλον δὲ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον τὸ δι ἐκείνου φθεγγόμενον 0 ;
καὶ ἰδοὺ ἄγγελος ἐπέστη ἐν τῇ νυκτὶ καὶ φῶς ἔλαμψεν ἐν τῇ οἰκήματι .
Εἰ δὲ ἄγγελος οὐ χρῄζει φωτὸς ὁ γενόμενος , ὁ ποιητὴς τῶν ἀγγέλων καὶ πάσης κτίσεως φωτὸς χρῄζει ;
Οὐ χρῄζει τοίνυν φωτὸς ἀλλ ἡμᾶς διὰ τοῦ φωτὸς εὐφραίνει , ἡμᾶς ζωοποιεῖ , ἡμᾶς θάλπει 0 .
τὰ πάντα γὰρ ἐγένετο διὰ δόξαν μὲν αὐτοῦ , χρῆσιν δὲ ἡμετέραν , ἥλιος ἵνα ἀνθρώπους μὲν καταλάμπῃ , νεφέλαι δὲ εἰς τὴν τῶν ὄμβρων διακονίαν καὶ γῆ εἰς τὴν τῶν καρπῶν εὐθηνίαν καὶ θάλασσα εἰς τὴν τῶν ἐμπόρων ἀφθονίαν 0 1 .
πάντα συλλειτουργεῖ τῷ ἀνθρώπῳ , μᾶλλον δὲ τῇ εἰκόνι τοῦ θεοῦ .
Οὐδὲ γὰρ ὅταν βασιλικοὶ χαρακτῆρες καὶ εἰκόνες εἰς πόλιν εἰσφέρωνται καὶ ὑπαντῶσιν ἄρχοντες καὶ δῆμοι μετ εὐφημίας καὶ φόβου , οὐ σανίδα τιμῶντες ἢ τὴν κηρόχυτον γραφὴν τοῦτο ποιοῦσι ἀλλὰ τὸν χαρακτῆρα τοῦ βασιλέως , οὕτω καὶ ἡ κτίσις οὐ τὸ γήϊνον σκεῦος τιμᾷ ἀλλὰ τὸν ἐπουράνιον χαρακτῆρα αἰδεῖται .
πάντα τοίνυν ἐγένετο οὐ διὰ χρείαν θεοῦ ἀλλὰ διὰ χρῆσιν ἡμῶν καὶ ἵνα δοξάζωμεν τὴν τοῦ θεοῦ φιλανθρωπίαν .
ὅθεν καὶ ἐπιμαρτυροῦσα τῷ τοῦ θεοῦ ἐλέῳ , ἔλεγεν ἡ τοῦ θεοῦ σοφία ·
ἐλεεῖς , Κύριε , πάντας ὅτι πάντα δύνασαι .
ἀπ ἀρχῆς γὰρ ἀγαπῶν ἡμᾶς ἐποίησε καὶ νῦν οἰκονομεῖ ἀγαθότητι ·
οὐ δὲ γὰρ ἂν μισῶν τι κατεσκεύασεν ·
εἰ ἐμίσει οὐκ ἂν ἔπλασεν , εἰ ἐμίσει οὐκ ἂν ᾠκονόμησεν .
διὰ τοῦτό φησιν ἡ γραφή ·
Οὐδὲν βδελύσσῃ , κύριε , ὧν ἐποίησας ·
οὐ δὲ γὰρ μισῶν τι κατεσκεύασας .
Οὐδὲν οὖν ἐγένετο τῶν φαινομένων διὰ χρείαν θεοῦ ἀλλὰ διὰ δόξαν θεοῦ , ἵνα δοξάζηται ὡς φιλάνθρωπος , οὐδενὸς δεόμενος καὶ πάντα ἐργαζόμενος .
Κ ἂν γὰρ προσφέρωμεν τῷ θεῷ ὕμνους κ ἂν κτίζωμεν οἴκους , ἑαυτοὺς τιμῶμεν καὶ δοξάζομεν , ὁ θεὸς μόνον τὴν εὐγνωμοσύνην ἀποδέχεται .
διὰ τοῦτο ὁ Δαυὶδ εὐγνώμων ὢν καὶ φιλόθεος καὶ προτιμῶν τὴν εὐγνωμοσύνην ὡμολόγει τοῦ θεοῦ τὸ ἀνενδεὲς λέγων ·
Εἶπα τῷ κυρίῳ κύριός μου εἶ σύ , ὅτι τῶν ἀγαθῶν μου οὐ χρείαν ἔχεις .
Οὐδενὸς γὰρ τῶν παρ ἡμῶν χρῄζει ὁ θεός .
κηρύττει τοίνυν τὴν ἀγαθότητα τοῦ θεοῦ τὰ φαινόμενα , ἀλλ οὐδὲν οὕτω κηρύττει ὡς ἡ ἐν ἀνθρώποις ἐπιδημία ὥστε τὸν ἐν μορφῇ θεοῦ ὑπάρχοντα ἐν μορφῇ γενέσθαι δούλου , οὐ μεταβάλλων τὴν ἀξίαν ἀλλὰ σεμνύνων τὴν φιλανθρωπίαν 0 .
Εἰς ταύτην δὲ τοῦ λόγου ἄγει ἡμᾶς τὴν ἀκολουθίαν τὸ ἐν τῇ σήμερον γενόμενον φρικῶδες μυστήριον .
τί δὲ ἐν τῇ σήμερον ἡμέρᾳ γέγονεν ;
ὁ σωτὴρ τῶν μαθητῶν νίπτει τοὺς πόδας .
ἐπ  ἀληθείας εἰπεῖν φρικτὸν καὶ σιωπῆσαι φοβερόν 0 ·
φοβούμεθα δὲ κηρύττοντες , ἐπειδὴ ἐννοοῦμεν τὸ μέγεθος τῆς ἀξίας , φοβούμεθα μήπως σιωπῶντες εἰς κίνδυνον ἀγνωμοσύνης ἐμπέσωμεν ·
ταῦτα καὶ λαλούμενα φόβον ἔχει καὶ σιωπώμενα , λαλούμενα μὲν διὰ τὸ μέγεθος , σιωπώμενα δὲ διὰ τὴν ἀγνωμοσύνην ·
εἴπωμεν τοίνυν τὰ φοβερά , ἐπειδὴ αὐτὸς ποιῆσαι τὰ φρικτὰ οὐ παρῃτήσατο .
ἄνθρωπος ἐπὶ γῆς ὤφθη ἀνθρώπων ποιητής , ἐν δούλοις ὁ δεσπότης , ὁ ποιητὴς μετὰ τῶν ποιημάτων , ἐν δούλου μορφῇ ἡ τοῦ θεοῦ μορφή , περὶ οὗ φησιν ὁ Παῦλος 0 ·
ὃς ἐν μορφῇ θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα θεῷ ἀλλὰ ἑαυτὸν ἐκένωσεν , μορφὴν δούλου λαβών .
δι  ὅλου τοίνυν τοῦ χαρακτῆρος τοῦ ἀνθρωπίνου τὴν τοῦ δούλου μορφὴν ἐδύσατο ὁ πάντων δεσπότης , ἐξαιρέτως δὲ ἐπὶ τῆς οἰκονομίας ταύτης τὴν τοῦ δούλου μορφὴν ἐδύσατο ὅτε ἀναστὰς ἐκ τοῦ δείπνου , ὁ τρέφων πᾶσαν τὴν ὑπ οὐρανόν , ὅτε συνανέκειτο μετὰ τῶν ἀποστόλων , ὁ δεσπότης μετὰ τῶν δούλων , ἡ πηγὴ τῆς σοφίας μετὰ τῶν ἰδιωτῶν , ὁ λόγος μετὰ τῶν λόγον μὴ μεμαθηκότων , ἡ ἀρχὴ τῆς σοφίας μετὰ τῶν γράμματα μὴ συνισταμένων , ὅτε συνανέκειτο συνεστιώμενος ὁ πάντας ἑστιῶν , καὶ τρεφόμενος μετὰ τῶν μαθητῶν ὁ τὴν οἰκουμένην τρέφων 0 1 2 .
καὶ οὐκ ἠρκέσθη τῷ μεγάλῳ τούτῳ χαρίσματι ὅτι τοῖς ἑαυτοῦ οἰκέταις συνανέκειτο .
καὶ Πέτρος μὲν καὶ Ματθαῖος καὶ Φίλιππος συνανέκειντο οἱ ἀπὸ γῆς ἄνθρωποι ·
παρεστήκει δὲ αὐτῷ Μιχαὴλ καὶ Γαβριὴλ καὶ πᾶσα ἡ στρατιὰ τῶν ἀγγέλων .
ὢ τοῦ θαύματος 0 ·
ᾧ παρειστήκεισαν ἄγγελοι μετὰ φόβου , τούτῳ συνανέκειντο μετὰ πολλῆς παρρησίας οἱ μαθηταί .
καὶ οὐκ ἠρκέσθη τούτῳ τῷ θαύματι .
ἀλλὰ καὶ ἀναστὰς ἐκ τοῦ δείπνου , φησίν , περιείλατο τὴν διπλοΐδα ὁ ἀναβαλλόμενος φῶς ὡς ἱμάτιον καὶ περιεζώσατο λέντιον ὁ περιζωννύων τὸν οὐρανὸν ἐν νεφέλαις καὶ ἔβαλεν ὕδωρ εἰς νιπτῆρα ὁ λίμναις καὶ ποταμοῖς τὴν τῶν ὑδάτων φύσιν ἐκχέων 0 .
καὶ κάμψας ἐπὶ τὰ γόνατα , τῶν μαθητῶν ἔπλυνεν τοὺς πόδας ᾧ κάμπτει πᾶν γόνυ ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων .
νίπτει δὲ τοὺς πόδας τῶν μαθητῶν πάντων κύριος , οὐχ ὑβρίζων τὴν ἀξίαν , ἀλλὰ δεικνὺς τὴν ἄμετρον φιλανθρωπίαν .
πλὴν εἰ καὶ μεγάλη ἡ φιλανθρωπία , ἀλλ ὁ Πέτρος οὐκ ἠγνώησεν τὴν ὑπεροχήν 0 .
ὁ γὰρ πάντοτε θερμὸς εἰς τὴν πίστιν , θερμὸς εὑρέθη καὶ εἰς τὴν ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας ·
καὶ οἱ μὲν ἄλλοι ἐδέξαντο αὐτὸν νίπτοντα , οὐκ ἀδιαφοροῦντες ἀλλὰ τρέμοντες ·
ἀντειπεῖν γὰρ οὐκ ἦν δεσπότῃ ·
ὁ δὲ Πέτρος οὐκ ἀφίησιν αὐτὸν δι αἰδῶ , ἀλλὰ λέγει ·
κύριε σύ μου νίπτεις τοὺς πόδας ;
οὐ μή μου νίψεις πόδας εἰς τὸν αἰῶνα .
καλῶς ἀπότομος ὁ Πέτρος , εὐγνώμων ἀλλ ἀγνοῶν τὴν οἰκονομίαν , πίστει παραιτεῖται καὶ εὐγνωμόνως ὑπακούει ·
δεῖ γὰρ τοιοῦτον εἶναι τὸν εὐσεβῆ , μὴ ἄτρεπτον περὶ τὰς κρίσεις , ἀλλ ἐνδιδόντα τῇ τοῦ θεοῦ θελήσει ·
εἰ γὰρ καὶ ἀπεφήνατο ὡς ἄνθρωπος ἀλλ ἐμετεμελήθη ὡς φιλόθεος 0 .
ὁ δὲ σωτὴρ θεασάμενος αὐτοῦ τὴν ἔνστασιν τῆς ψυχῆς ἀκαμπῆ καὶ παντὸς ἄκμωνος ἰσχυροτέραν λέγει αὐτῷ ·
ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι ἐὰν μὴ νίψω σε οὐκ ἔχεις μέρος μετ ἐμοῦ .
πρόσεχε οἷον φοβερὸν τὸ πρᾶγμα καὶ πῶς τὴν ἔνστασιν αὐτοῦ ἔλυσεν διὰ μείζονος ἀποτομίας ἀπότομος κατ αὐτοῦ ἀποφαίνεται 0 ·
ἀλλότριον αὐτὸν ποιεῖ τῆς ἑαυτοῦ μερίδος , ἵνα μὴ νικήσῃ ἡ ἀνθρωπίνη ἔνστασις ἀλλὰ νικήσῃ ἡ τοῦ θεοῦ βούλησις .
Εἶτα ὁ καλὸς καὶ θαυμαστὸς Πέτρος ὀξέως ἀποφηνάμενος ὀξέως καὶ μετεμελήθη καὶ ὡς εἶδεν ἀπότομον οὖσαν τὴν ἀπόφασιν ἀπότομον ἤνεγκεν τὴν μετάνοιαν λέγων ·
μὴ μόνον τοὺς πόδας ἀλλὰ καὶ τὰς χεῖρας καὶ τὴν κεφαλήν , ὅλον με νίψον , ὅλον με πλῦνον , ἵνα εἴπω κ ἀγὼ μετὰ τοῦ Δαυίδ ·
πλυνεῖς με καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι .
ὁ δὲ σωτὴρ εἶπεν πρὸς αὐτόν ·
ὁ λελουμένος οὐ χρείαν ἔχει εἰ μὴ τοὺς πόδας νίψασθαι μόνον 0 .
καὶ διὰ τί μόνον τοὺς πόδας νίπτει ;
διὰ τὸν δρόμον τῶν ἀποστόλων 0 .
νίπτει δὲ τοὺς πόδας οὐ τὸν ῥύπον μόνον καθαιρῶν ἀλλὰ καὶ δύναμιν ἐντιθεὶς ταῖς πτέρναις τῶν ἁγίων .
ταύτην τὴν καλὴν νίψιν τῶν ποδῶν θεασάμενος Ἡσαΐας πρὸ μακρῶν ἄνωθεν χρόνων καὶ εἰδὼς ὅτι οὐκ ἄνθρωπος ἔπλυσεν , ἀλλὰ θεὸς ἔσμηξεν , ἐβόα λέγων ·
ἅπτεται τῶν ποδῶν , ἵνα ἐνισχύσῃ πόδας γηΐνους μέλλοντας διατρέχειν πᾶσαν τὴν ὑπ οὐρανόν .
καὶ ἄλλο δὲ μυστήριον , ἀδελφοί 0 ·
ἐπειδὴ γὰρ ἀπ ἀρχῆς ἀποφηνάμενος ὁ θεὸς κατὰ τοῦ Ἀδὰμ καὶ τῆς Εὔας ἔλεγεν τῷ ὄφει ·
Αὐτός σου τηρήσει κεφαλὴν καὶ σὺ τηρήσεις αὐτοῦ πτέρναν , ἅπτεται τοῦ τόπου τῆς πτέρνης καθ ἧς ἡ ἀπόφασις , ἵνα τοῦ ἰατροῦ ἐπιθέντος τὴν χεῖρα μηκέτι λάβῃ χώραν ὁ ἰὸς τοῦ ὄφεως καὶ ἵνα μάθῃς ὅτι τὸ νίψαι τοὺς πόδας ἰσχὺν ἐδίδου λοιπὸν κατὰ δαιμόνων .
πρὸ τούτου γὰρ ἐκδέδοτο ἡ πτέρνα τῷ ὄφει , μετὰ δὲ ταῦτα μέντοι ἐνδυναμωθεῖσα ὑπὸ τῆς θεϊκῆς χειρὸς ἐπάτησεν τὸν ἀπατεῶνα ·
ὡς νευρώσας αὐτῶν τοὺς πόδας λέγει ·
ἰδοὺ δέδωκα ὑμῖν ἐξουσίαν πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ .
λάμποντος τοίνυν τοῦ σταυροῦ τῆς χάριτος καὶ πάντων ἡμῶν νίπτοντος τὰς διανοίας τοῦ λόγου τῆς ἀληθείας , καθαρῶς πολιτευσώμεθα , αὐτῷ δόξαν ἀναπέμποντες ὡς φιλανθρώπῳ θεῷ ἡμῶν , νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων 0 .
δεῖ τὴν ὑμετέραν ἀγάπην εἰδέναι ὅτι ὁ θεὸς τεμὼν τοῦ βίου τούτου εἰς πέντε γενεὰς τὰς τάξεις , γενεὰς δὲ λέγω οὐχ ἡμαρτημένας , ἀλλὰ μερίδας 0 .
Εἰς πέντε γὰρ μερίδας διελὼν τοῦ κόσμου τὸν δρόμον ἑκάστῃ μερίδι ἴδιον ἀπέδωκε πατέρα .
ἐγένετο πρώτη μερὶς καὶ τάξις ἀπὸ τοῦ Ἀδὰμ μέχρι τοῦ Νῶε κ ἀκείνης τῆς προτέρας ἀρχηγὸς καὶ ἡγεμὼν ἦν ὁ Ἀδάμ .
ὅτε δὲ ὁ κατακλυσμὸς καταλαβὼν ἠφάνισε τὸν κόσμον διαιρέσεως καὶ τάξεως Νῶε δεύτερος πατὴρ τοῦ κόσμου γενόμενος 0 .
ὅτε δὲ λοιπὸν κατέλαβε οὐκέτι ὑδάτων σύγχυσις μόνον , ἀλλὰ καὶ πολλῶν κακῶν καὶ ἐτολμήθη τὰ τῆς πυργοποιίας καὶ ἀπὸ θεογνωσίας ἀληθοῦς εἰς ἀσέβειαν ἐβυθίσθησαν καὶ κατέλαβε δεύτερος κατακλυσμὸς τὰς ψυχὰς καταποντίζων , περιγράφει πάλιν ὁ θεὸς τὴν δευτέραν γενεὰν οὐκ ἀφανίζων , ἀλλὰ διαιρῶν .
καὶ περιγράψας τὴν δευτέραν ἐπάγει τὴν τρίτην ἀρχὴν αὐτῇ δεδωκὼς τὸν Ἀβραάμ .
Εἶτα πάλιν τῆς ἀπὸ τοῦ Ἀβραὰμ γενεᾶς εἰς Αἴγυπτον κατελθούσης κ ἀκεῖ πάλιν εἰς ἀσέβειαν πεσούσης περιγράφων ἐκείνην τὴν τρίτην τάξιν δίδωσιν ἑτέραν ἀρχὴν τετάρτην πατέρα καταστήσας αὐτῇ Μωϋσέα .
τελευταῖον δὲ πάντων δίδωσι πατέρα ἡμῶν κατὰ σάρκα Ἰησοῦν τὸν κύριον , περὶ οὗ καὶ Θαυμαστὸς σύμβουλος , θεὸς ἰσχυρός , ἐξουσιαστής , ἄρχων εἰρήνης , πατὴρ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος 0 .
ἔχεις οὖν πατέρα τῆς πρώτης γενεᾶς τὸν Ἀδάμ , δεύτερον τὸν Νῶε , τρίτον πατέρα τὸν Ἀβραάμ , τέταρτον τὸν Μωϋσέα , πέμπτον τὸν σωτῆρα Χριστὸν κατὰ σάρκα .
ἑκάστη τοίνυν διαίρεσις ἰδίαν ἔσχεν ὄψιν , ἰδίαν τάξιν , ἰδίους κανόνας , ἰδίους νόμους .
καὶ ὥσπερ τοῦ ἐνιαυτοῦ αἱ τροπαὶ ἰδιάζουσαν ἔχουσι κατάστασιν καὶ ἑκάστη ἴδιον ἀποκεκλήρωται νόμον .
ἄλλη ἡ ὄψις ἔαρος , ἄλλη θέρους , μετοπώρου , ἄλλη χειμῶνος , μιᾶς δὲ διοικήσεως τὰ πάντα 0 1 2 .
Οὕτως καὶ αὗται αἱ πέντε διαρέσεις χρησίμως ὑπὸ θεοῦ διαιρεθεῖσαι ἑκάστη ἴδιον ἔλαβεν ἀρχηγὸν πάντα ὁμοῦ , τὰ εἰς διαφόρους χρόνους γενόμενα , εἰς μίαν συμφωνίαν ἄγοντος .
ἕκαστος δὲ τούτων τῶν γενομένων καὶ κληθέντων ἀρχηγῶν πάντως κατηξιώθη καὶ προφήτης εἶναι .
Οὐδὲ γὰρ ἠδύνατο ἄρχειν γενεᾶς ἀνθρώπων μὴ ἔχων τι πλέον ὑπὲρ ἀνθρώπους .
ἦλθε γὰρ ὁ σωτήρ , ὁ ἀληθινὸς προφήτης τοῦ κόσμου , ὁ φωστήρ , ὁ πρῶτος καὶ τελευταῖος καὶ μέσος , ὁ πρὸ τῶν αἰώνων καὶ μετὰ πάντων , ὁ θεμέλιος πάντων καὶ ἀκρογωνιαῖος λίθος .
ἦλθεν οὗτος ὁ ἀληθῶς προφήτης .
ἀληθῶς οὖν καὶ μόνος προφήτης λεγέσθω Χριστός , ὁ προειπὼν τὰ πάντα .
Οὐ τῷ παρ ἄλλου βαλεῖν , ἀλλὰ τῷ παρ ἑαυτῷ γνῶναι προφήτην αὐτὸν ἐκάλεσεν ἡ παλαιὰ διαθήκη .
προφήτην ὑμῖν ἀναστήσει κύριος ὡς ἐμέ ·
αὐτὸν ἀκούσεσθε .
ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἑαυτὸν προφήτην καλεῖ κατὰ σάρκα ·
πλὴν σήμερον καὶ αὔριον ἀνέξομαι τοῦ μὴ πορευθῆναι εἰς Ἱερουσαλήμ .
ἔχεις πέντε προφήτας τῶν διαιρέσεων ἀρχηγούς .
κατ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν καὶ ὁ σωτὴρ ἔλεγεν ·
ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν δέκα παρθένοις , ὧν ἦσαν πέντε φρόνιμοι καὶ πέντε μωραί .
ἀπεικάζει τὰς πέντε διαιρέσεις δέκα παρθένοις .
ἑκάστη γὰρ γενεὰ ἔσχε μίαν παρθένον συνετὴν καὶ μίαν ἀσύνετον , τουτ έστιν ἓν τάγμα πιστὸν καὶ ἓν ἄπιστον .
πάλιν ταύτας τὰς πέντε διαιρέσεις ἀπεικάζει ἑτέρᾳ παραβολῇ ὁ σωτήρ ·
τὸ πρωὶ τοῦ κόσμου ἡ τοῦ Ἀδὰμ κατασκευή 0 .
τῷ γὰρ θεῷ πᾶς αἰὼν ὡς ἡμέρα μία 0 1 .
Εἶδες πρώτην διαίρεσιν ;
ἐξῆλθε τρίτην ὥραν τοὺς περὶ τὸν Νῶε ζητῶν , ἐξῆλθεν ἕκτην ὥραν τοὺς περὶ τὸν Ἀβραὰμ ζητῶν , ἐξῆλθεν ἐνάτην ὥραν τοὺς περὶ τὸν Μωϋσέα ζητῶν , ἐξῆλθεν ἑνδεκάτην ὥραν τὴν τοῦ σωτῆρος ἐπιδημίαν ζητῶν .