Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ὁ μέλας οἶνός ἐστι θρεπτικώτατος , ὁ δὲ λευκὸς οὐρητικώτατος καὶ λεπτότατος , ὁ δὲ κιρρὸς ξηρὸς καὶ τῶν σιτίων πεπτικώτερος .
οἱ δ ἐπιμελέστερον τεθαλαττωμένοι οἶνοι ἀκραίπαλοί τέ εἰσι καὶ κοιλίας λύουσιν ἐπιδάκνουσί τε τὸν στόμαχον ἐμφυσήσεις τε ἐνεργάζονται καὶ συγκατεργάζονται τὴν τροφήν .
τοιοῦτος δ ἐστὶν ὅ τε Μύνδιος καὶ ὁ ἀπὸ Ἁλικαρνασσοῦ .
ὁ γοῦν κυνικὸς Μένιππος ἁλμοπότιν τὴν Μύνδον φησίν .
ἱκανῶς δὲ καὶ ὁ Κῷος τεθαλάττωται .
καὶ ὁ Ῥόδιος δὲ ἐλάττονος μὲν κεκοινώνηκε θαλάσσης , ὁ δὲ πολὺς αὐτοῦ ἀχρεῖός ἐστιν .
ὁ δὲ νησιώτης εἴς τε τοὺς πότους ἐστὶν εὖ πεφυκὼς καὶ πρὸς τὴν καθημερινὴν χρῆσιν οὐκ ἀνοίκειος .
ὁ δὲ Κνίδιος αἵματος γεννητικός , τρόφιμος , κοιλίαν εὔλυτον κατασκευάζων ·
πλείων δὲ πινόμενος ἐκλύει τὸν στόμαχον .
ὁ δὲ Λέσβιος στῦψιν μικροτέραν ἔχει καὶ μᾶλλον οὐρεῖται .
χαριέστατος δ ἐστὶν ὁ Χῖος καὶ τοῦ Χίου ὁ καλούμενος Ἀριούσιος .
διαφοραὶ δὲ αὐτοῦ εἰσι τρεῖς ·
ὃ μὲν γὰρ αὐστηρός ἐστιν , ὃ δὲ γλυκάζων , ὃ δὲ μέσος τούτων τῇ γεύσει αὐτόκρατος καλεῖται .
ὁ μὲν οὖν αὐστηρὸς εὔστομός ἐστι καὶ τρόφιμος καὶ μᾶλλον οὐρεῖται , ὁ δὲ γλυκάζων τρόφιμος , πλήσμιος , κοιλίας μαλακτικός , ὁ δ αὐτόκρατος τῇ χρείᾳ μέσος ἐστί .
κοινῶς δ ὁ Χῖος πεπτικός , τρόφιμος , αἵματος χρηστοῦ γεννητικός , προσηνέστατος , πλήσμιος διὰ τὸ παχὺς εἶναι τῇ δυνάμει .
τῶν δ οἴνων χαριέστατος ὁ κατὰ τὴν Ἰταλίαν Ἀλβανὸς καὶ ὁ Φαλερνίτης .
ὁ δὲ τούτων πεπαλαιωμένος καὶ κεχρονικὼς φαρμακώδης ὢν καροῖ λίαν ταχέως .
ὁ δὲ Ἀδριανὸς καλούμενος εὔπνους , εὐανάδοτος , ἄλυπος τὸ σύνολον .
οἰνοποιητέον δὲ αὐτοὺς πρό τινος χρόνου καὶ εἰς ἀναπεπταμένον τόπον θετέον εἰς τὸ διαπνεῦσαι τὸ παχὺ τῆς δυνάμεως αὐτῶν .
χαριέστατος δ οἶνος εἰς παλαίωσιν ὁ Κερκυραῖος .
ὁ δὲ Ζακύνθιος καὶ ὁ Λευκάδιος διὰ τὸ γύψον λαβεῖν καὶ κεφαλὴν ἀδικοῦσιν .
ὁ δ ἀπὸ Κιλικίας Ἀβάτης καλούμενος κοιλίας μόνον ἐστὶ μαλακτικός .
κῴῳ δὲ καὶ Μυνδίῳ καὶ Ἁλικαρνασσίῳ καὶ παντὶ τῷ ἱκανῶς τεθαλαττωμένῳ συνᾴδει τὰ σκληρὰ τῶν ὑδάτων οἷον κρηναῖα καὶ ὄμβρια , ἐὰν ᾖ διυλισμένα καὶ πλείονα χρόνον καθεσταμένα .
χρήσιμοι δ εἰσὶν οὗτοι Ἀθήνησι καὶ Σικυῶνι ·
ἐν ταύταις γὰρ σκληρὰ τὰ ὕδατα .
τοῖς δ ἀθαλάσσοις τῶν οἴνων καὶ τοῖς παρέχουσιν ἱκανωτέραν στύψιν , ἔτι δὲ τῷ Χίῳ καὶ Λεσβίῳ τὰ ἀποιότατα τῶν ὑδάτων εὐθετεῖ .
ὦ γλῶσσα , σιγήσασα τὸν πολὺν χρόνον , πῶς δῆτα τλήσῃ πρᾶγμ ὑπεξελθεῖν τόδε ;
ἦ τῆς ἀνάγκης οὐδὲν ἐμβριθέστερον , ὑφ  ἧς τὸ κρυφθὲν ἐκφανεῖς ἀνακτόρων , φησὶ Σοφοκλῆς   .
αὐτὸς ἐμαυτοῦ Ἰόλεώς τε καὶ Ἀλκείδης γενήσομαι .
ὅτι ὁ Μαρεώτης οἶνος ὁ Ἀλεξανδρεωτικὸς τὴν μὲν προσηγορίαν ἔχει ἀπὸ τῆς ἐν Ἀλεξανδρείᾳ λίμνης Μαρείας καὶ τῆς παρ αὐτὴν πόλεως ὁμωνύμου , ἣ πρότερον μὲν ἦν μεγίστη , νῦν δὲ κώμης περιείληφε μέγεθος , τὴν προσηγορίαν λαβοῦσα ἀπὸ Μάρωνος ἑνὸς τῶν μετὰ Διονύσου τὰς στρατείας πεποιημένων .
πολλὴ δὲ ἡ περὶ τὴν γῆν ταύτην ἄμπελος , ἧς καὶ ἡ σταφυλὴ πάνυ βρωθῆναι εὔστομος καὶ ὁ γινόμενος οἶνος κάλλιστος ·
λευκός τε γὰρ καὶ ἡδύς , εὔπνους , εὐανάδοτος , λεπτός , κεφαλῆς οὐ καθικνούμενος , διουρητικός .
τούτου δὲ καλλίων ὁ Ταινιωτικὸς καλούμενος .
ταινία δ ἐστὶν ἐπιμήκης περὶ τοὺς αὐτοὺς τόπους , ἀφ ἧς οἱ γινόμενοι οἶνοί εἰσι μὲν ἠρέμα ὑπόχλωροι , ἐμφαίνοντές τι ἐν αὑτοῖς λιπαρόν , ὃ κατὰ τὴν τοῦ ὕδατος κρᾶσιν ἀναλύεται κατὰ βραχύ , ὡς καὶ τὸ μέλι τὸ Ἀττικὸν ἀνακιρνάμενον .
οὗτος ὁ Ταινιωτικὸς πρὸς τῷ ἡδὺς εἶναι ἔχει τι καὶ ἀρωματῶδες ἠρέμα ἐπιστῦφον .
ἡ δὲ περὶ τὸν Νεῖλον ἄμπελος πλείστη μὲν αὐτή , ὅσος καὶ ὁ ποταμός .
καὶ πολλαὶ τῶν οἴνων αἱ ἰδιότητες κατά τε τὰ χρώματα καὶ τὴν προσφοράν .
τούτους δ ὑπερβάλλει ὁ κατὰ Ἄντυλλαν πόλιν οὐ μακρὰν οὖσαν Ἀλεξανδρείας , ἧς τοὺς φόρους οἱ τότε βασιλεῖς Αἰγύπτιοί τε καὶ Πέρσαι ταῖς γαμεταῖς ἐδίδοσαν εἰς ζώνας .
ὁ δὲ κατὰ τὴν Θηβαίδα καὶ μάλιστα ὁ κατὰ τὴν Κόπτον πόλιν οὕτως ἐστὶ λεπτὸς καὶ εὐανάδοτος καὶ ταχέως πεπτικὸς ὡς καὶ τοῖς πυρεταίνουσι διδόμενος μὴ βλάπτειν .
σαυτὴν ἐπαινεῖς ὥσπερ Ἀστυδάμας , γύναι   .
ἦν δὲ τραγικὸς ποιητὴς ὁ Ἀστυδάμας .
ὅτι Θεόπομπος ὁ Χῖος τὴν ἄμπελον ἱστορεῖ   εὑρεθῆναι ἐν Ὀλυμπίᾳ παρὰ τὸν Ἀλφειόν ·
καὶ ὅτι τῆς Ἠλείας τόπος ἐστὶν ἀπέχων ὀκτὼ στάδια , ἐν ᾧ οἱ ἐγχώριοι κατακλείοντες τοῖς Διονυσίοις χαλκοῦς λέβητας τρεῖς κενοὺς παρόντων τῶν ἐπιδημούντων ἀποσφραγίζονται καὶ ὕστερον ἀνοίγοντες εὑρίσκουσιν οἴνου πεπληρωμένους .
ἑλλάνικος δέ φησιν   ἐν τῇ Πλινθίνῃ πόλει Αἰγύπτου πρώτῃ εὑρεθῆναι τὴν ἄμπελον .
διὸ καὶ Δίων ὁ ἐξ Ἀκαδημίας φιλοίνους καὶ φιλοπότας τοὺς Αἰγυπτίους γενέσθαι ·
εὑρεθῆναί τε βοήθημα παρ αὐτοῖς ὥστε τοὺς διὰ πενίαν ἀποροῦντας οἴνου τὸν ἐκ τῶν κριθῶν γενόμενον πίνειν ·
καὶ οὕτως ἥδεσθαι τοὺς τοῦτον προσφερομένους ὡς καὶ ᾄδειν καὶ ὀρχεῖσθαι καὶ πάντα ποιεῖν ὅσα τοὺς ἐξοίνους γινομένους .
ἀριστοτέλης δέ φησιν   ὅτι οἱ μὲν ὑπ οἴνου μεθυσθέντες ἐπὶ πρόσωπον φέρονται , οἱ δὲ τὸν κρίθινον πεπωκότες ἐξυπτιάζονται τὴν κεφαλήν ·
ὁ μὲν γὰρ οἶνος καρηβαρικός , ὁ δὲ κρίθινος καρωτικός .
ὅτι δὲ φίλοινοι Αἰγύπτιοι , σημεῖον καὶ τὸ παρὰ μόνοις αὐτοῖς ὡς νόμιμον ἐν τοῖς δείπνοις πρὸ πάντων ἐδεσμάτων κράμβας ἑφθὰς μέχρι τοῦ δεῦρο παρασκευάζεσθαι .
καὶ πολλοὶ εἰς τὰς κατασκευαζομένας ἀμεθύστους προσλαμβάνουσι τὸ τῆς κράμβης σπέρμα .
καὶ ἐν ᾧ δ ἂν ἀμπελῶνι κράμβαι φύωνται , ἀμαυρότερος ὁ οἶνος γίνεται .
διὸ καὶ Συβαρῖται , φησὶ Τίμαιος   , πρὸ τοῦ πίνειν κράμβας ἤσθιον .
ἐχθὲς ὑπέπινες , εἶτα νυνὶ κραιπαλᾷς .
παύσῃ γάρ .
εἶτά σοι δότω ῥάφανόν τις ἑφθήν .
Εὔβουλος δέ πού φησι   ·
γύναι , ῥάφανόν με νομίσασ εἰς ἐμέ σου τὴν κραιπάλην μέλλεις ἀφεῖναι πᾶσαν , ὡς ἐμοὶ δοκεῖς .
ὅτι δὲ τὴν κράμβην ῥάφανον ἐκάλουν οἱ παλαιοὶ Ἀπολλόδωρος δηλοῖ ὁ Καρύστιος   ·
εἰ δ ὅτι καλοῦμεν ῥάφανον , ὑμεῖς δ οἱ ξένοι κράμβην , γυναιξὶ διαφέρειν οἴονται .
ἀναξανδρίδης   ·
ἐὰν λούσησθε νῦν ῥάφανόν τε πολλὴν ἐντράγητε , παύσεται τὸ βάρος διασκεδᾷ τε τὸ προσὸν νῦν νέφος ἐπὶ τοῦ μετώπου .
νικοχάρης   ·
εἰσαύριον . .
ἀντὶ ῥαφάνων ἑψήσομεν βαλάνιον , ἵνα νῷν ἐξάγῃ τὴν κραιπάλην .
ἄμφις   ·
οὐκ ἔστιν , ὡς ἔοικε , φάρμακον μέθης οὐδὲν τοιοῦτον ὡς τὸ προσπεσεῖν ἄφνω λύπην τιν .
οὕτως ἐξελαύνει γὰρ σφόδρα λῆρον ὥστε τὰς ῥαφάνους οὕτω δοκεῖν .
περὶ δὲ τῆς δυνάμεως ταύτης ἣν ἡ κράμβη ποιεῖ ἱστορεῖ καὶ Θεόφραστος   φεύγειν φάσκων καὶ ζῶσαν τὴν ἄμπελον τῆς ῥαφάνου τὴν ὀδμήν .
τὸ πολὺ τῆς ἡμέρας προσεπιμετρεῖ τῷ ὕπνῳ .
οὐκ εἴων με οἱ λόγοι , οὓς ἀπεμνημόνευσας , ὄντες ποικίλοι ὕπνῳ διδόναι σχολήν .
οὐκ ἀπὸ σκοποῦ τοξεύειν .
ὅτι τὸν οἶνον ὁ Κολοφώνιος Νίκανδρος ὠνομάσθαι φησὶν ἀπὸ Οἰνέως   ·
Οἰνεὺς δ ἐν κοίλοισιν ἀποθλίψας δεπάεσσιν οἶνον ἔκλησε .
φησὶ δὲ καὶ Μελανιππίδης ὁ Μήλιος   ·
ἐπώνυμον , δέσποτ , οἶνον Οἰνέως .
ἑκαταῖος δ ὁ Μιλήσιος τὴν ἄμπελον ἐν Αἰτωλίᾳ λέγων εὑρεθῆναί φησι καὶ τάδε   ·
Ὀρεσθεὺς ὁ Δευκαλίωνος ἦλθεν εἰς Αἰτωλίαν ἐπὶ βασιλείᾳ , καὶ κύων αὐτοῦ στέλεχος ἔτεκε ·
καὶ ὃς ἐκέλευσεν αὐτὸ κατορυχθῆναι , καὶ ἐξ αὐτοῦ ἔφυ ἄμπελος πολυστάφυλος , διὸ καὶ τὸν αὑτοῦ παῖδα Φύτιον ἐκάλεσε .
τούτου δ Οἰνεὺς ἐγένετο κληθεὶς ἀπὸ τῶν ἀμπέλων .
οἱ γὰρ παλαιοί , φησίν , Ἕλληνες οἴνας ἐκάλουν τὰς ἀμπέλους .
Οἰνέως δ ἐγένετο Αἰτωλός .
πλάτων δ ἐν Κρατύλῳ   ἐτυμολογῶν τὸν οἶνον οἰόνουν αὐτόν φησιν εἶναι διὰ τὸ οἰήσεως ἡμῶν τὸν νοῦν ἐμπιπλᾶν .
ἢ τάχα ἀπὸ τῆς ὀνήσεως κέκληται ·
παρετυμολογῶν γὰρ Ὅμηρος τὴν φωνὴν ὧδέ πώς φησιν   ·
ἔπειτα δὲ κ αὐτὸς ὀνήσεαι , αἴ κε πίῃσθα .
καὶ γὰρ τὰ βρώματα ὀνείατα καλεῖν εἴωθεν ἀπὸ τοῦ ὀνίσκειν ἡμᾶς .
οἶνόν τοι , Μενέλαε , θεοὶ ποίησαν ἄριστον θνητοῖς ἀνθρώποισιν ἀποσκεδάσαι μελεδῶνας .
ὁ τῶν Κυπρίων τοῦτό φησι ποιητής   , ὅστις ἂν εἴη .
δίφιλος δ ὁ κωμικός φησιν   ·
ὦ πᾶσι τοῖς φρονοῦσι προσφιλέστατε Διόνυσε καὶ σοφώταθ , ὡς ἡδύς τις εἶ ·
ὃς τὸν ταπεινὸν μέγα φρονεῖν ποιεῖς μόνος , τὸν τὰς ὀφρῦς αἴροντα συμπείθεις γελᾶν τόν τ ἀσθενῆ τολμᾶν τι , τὸν δειλὸν θρασύν . . .
ὁ δὲ Κυθήριος Φιλόξενος λέγει   ·
εὐρείτας οἶνος πάμφωνος .
χαιρήμων δὲ ὁ τραγῳδὸς   παρασκευάζειν φησὶ τὸν οἶνον τοῖς χρωμένοις γέλωτα , σοφίαν , ἀμαθίαν , εὐβουλίαν .
ἴων δ ὁ Χῖός φησιν   ·
ἄδαμνον παῖδα ταυρωπόν , νέον οὐ νέον , ἥδιστον πρόπολον βαρυγδούπων ἐρώτων , οἶνον ἀερσίνοον ,   ἀνθρώπων πρύτανιν .
ὁΜνησίθεος δ ἔφη τὸν οἶνον τοὺς θεοὺς θνητοῖς καταδεῖξαι τοῖς μὲν ὀρθῶς χρωμένοις ἀγαθὸν μέγιστον , τοῖς δ ἀτάκτως τ οὔμπαλιν ,  τροφήν τε γὰρ δίδωσι τοῖσι χρωμένοις ἰσχύν τε ταῖς ψυχαῖσι καὶ τοῖς σώμασιν  εἰς τὴν ἰατρικήν τε χρησιμώτατον ·
καὶ τοῖς ποτοῖς γὰρ φαρμάκοις κεράννυται καὶ τοῖσιν ἑλκωθεῖσιν ὠφελίαν ἔχει .
ἐν ταῖς συνουσίαις τε ταῖς καθ ἡμέραν τοῖς μὲν μέτριον πίνουσι καὶ κεκραμένον εὐθυμίαν ·
ἐὰν δ ὑπερβάλῃς , ὕβριν ·
ἐὰν δ ἴσον ἴσῳ προσφέρῃ , μανίαν ποιεῖ ·
ἐὰν δ ἄκρατον , παράλυσιν τῶν σωμάτων .
διὸ καὶ καλεῖσθαι τὸν Διόνυσον πανταχοῦ ἰατρόν .
ἡ δὲ Πυθία εἴρηκέ τισι Διόνυσον ὑγιάτην καλεῖν .
Εὔβουλος δὲ ποιεῖ τὸν Διόνυσον λέγοντα   ·
τρεῖς γὰρ μόνους κρατῆρας ἐγκεραννύω τοῖς εὖ φρονοῦσι ·
τὸν μὲν ὑγιείας ἕνα , ὃν πρῶτον ἐκπίνουσι ·
τὸν δὲ δεύτερον ἔρωτος ἡδονῆς τε ·
τὸν τρίτον δ ὕπνου , ὃν ἐκπιόντες οἱ σοφοὶ κεκλημένοι οἴκαδε βαδίζουσ .
ὁ δὲ τέταρτος οὐκ ἔτι ἡμέτερός ἐστ , ἀλλ ὕβρεος ·
ὁ δὲ πέμπτος βοῆς ·
ἕκτος δὲ κώμων ·
ἕβδομος δ ὑπωπίων ·
ὁ δ ὄγδοος κλητῆρος ·
ὁ δ ἔνατος χολῆς ·
δέκατος δὲ μανίας , ὥστε καὶ βάλλειν ποιεῖ .
πολὺς γὰρ εἰς ἓν μικρὸν ἀγγεῖον χυθεὶς ὑποσκελίζει ῥᾷστα τοὺς πεπωκότας .
ἐπίχαρμος δέ φησιν   ·
ἐκ μὲν θυσίας θοίνα . . .
, ἐκ δὲ θοίνας πόσις ἐγένετο . Β. χάριεν , ὥς γ ἐμοὶ δοκεῖ . Α. ἐκ δὲ πόσιος μῶκος , ἐκ μώκου δ ἐγένεθ  ὑανία ·
ἐκ δ ὑανίας δίκα . . .
, ἐκ δίκας δὲ καταδίκα , ἐκ δὲ καταδίκας πέδαι τε καὶ σφαλὸς καὶ ζαμία .
πανύασις δ ὁ ἐποποιὸς τὴν μὲν πρώτην πόσιν ἀπονέμει Χάρισιν , Ὥραις καὶ Διονύσῳ , τὴν δὲ δευτέραν Ἀφροδίτῃ καὶ πάλιν Διονύσῳ , Ὕβρει δὲ καὶ Ἄτῃ τὴν τρίτην .
πανύασίς φησι   ·
πρῶται μὲν Χάριτές τ ἔλαχον καὶ ἐύφρονες Ὧραι μοῖραν καὶ Διόνυσος ἐρίβρομος , οἵπερ ἔτευξαν .
τοῖς δ ἔπι Κυπρογένεια θεὰ λάχε καὶ Διόνυσος .
ἔνθα τε κάλλιστος πότος ἀνδράσι γίνεται οἴνου ·
εἴ τις τόν γε πίοι καὶ ἀπότροπος οἴκαδ ἀπέλθοι δαιτὸς ἀπὸ γλυκερῆς , οὐκ ἄν ποτε πήματι κύρσαι ·
ἀλλ  ὅτε τις μοίρης τριτάτης πρὸς μέτρον ἐλαύνοι πίνων ἀβλεμέως , τότε δ Ὕβριος αἶσα καὶ Ἄτης γίνεται ἀργαλέα , κακὰ δ ἀνθρώποισιν ὀπάζει .
ἀλλὰ πέπον , μέτρον γὰρ ἔχεις γλυκεροῖο ποτοῖο , στεῖχε παρὰ μνηστὴν ἄλοχον , κοίμιζε δ ἑταίρους ·
δείδια γὰρ τριτάτης μοίρης μελιηδέος οἴνου πινομένης , μή σ Ὕβρις ἐνὶ φρεσὶ θυμὸν ἀέρσῃ , ἐσθλοῖς δὲ ξενίοισι κακὴν ἐπιθῇσι τελευτήν .
ἀλλὰ πιθοῦ καὶ παῦε πολὺν πότον .
καὶ ἑξῆς περὶ ἀμέτρου οἴνου   ·
ἐκ γάρ οἱ Ἄτης τε καὶ Ὕβριος αἶσ ἅμ ὀπηδεῖ .
κατὰ γὰρ τὸν Εὐριπίδην   ·
πληγὰς ὁ κῶμος λοίδορόν θ ὕβριν φέρει .
ὅθεν τινὲς τὴν Διονύσου γένεσιν καὶ τὴν τῆς Ὕβρεως κατὰ τ αὐτὰ γενέσθαι φασίν .
ἄλεξις δέ πού φησιν   ὡς ὁμοιότατος ἄνθρωπος οἴνῳ τὴν φύσιν τρόπον τιν ἐστί .
τὸν γὰρ οἶνον τὸν νέον πολλή στ ἀνάγκη καὶ τὸν ἄνδρ ἀποζέσαι πρώτιστον ἀφυβρίσαι τ , ἀπανθήσαντα δὲ σκληρὸν γενέσθαι , παρακμάσαντα δ ὧν λέγω τούτων ἁπάντων , ἀπαρυθέντα τὴν ἄνω ταύτην ἄνοιαν ἐπιπολάζουσαν , τότε πότιμον γενέσθαι καὶ καταστῆναι πάλιν ἡδύν θ ἅπασι τ οὐπίλοιπον διατελεῖν .
κατὰ δὲ τὸν Κυρηναῖον ποιητὴν   ·
οἶνός θ ὃς πυρὶ ἶσον ἔχει μένος , εὖτ ἂν ἐς ἄνδρας ἔλθῃ ·
κυμαίνει δ οἷα Λίβυσσαν ἅλα βορρῆς ἠὲ νότος ·
τὰ δὲ καὶ κεκρυμμένα φαίνει βυσσόθεν ·
ἐκ δ ἀνδρῶν πάντ ἐτίναξε νόον .
ἀλλαχοῦ δὲ τ οὐναντίον φησὶν Ἄλεξις   ·
οὐδέν . .
ἔοικ ἄνθρωπος οἴνῳ τὴν φύσιν .
ὃ μὲν γὰρ ἀπογηρὰς ἀηδὴς γίνεται , οἶνον δὲ τὸν παλαιότατον σπουδάζομεν .
ὃ μὲν δάκνει γάρ , ὃ δ ἱλαροὺς ἡμᾶς ποιεῖ .
πανύασις δὲ λέγει   ·
οἶνος γὰρ πυρὶ ἶσον ἐπιχθονίοισιν ὄνειαρ , ἐσθλόν , ἀλεξίκακον , πάσῃ συνοπηδὸν ἀνίῃ .
ἐν μὲν γὰρ θαλίης ἐρατὸν μέρος ἀγλαίης τε , ἐν δὲ χοροιτυπίης , ἐν δ ἱμερτῆς φιλότητος .
τῷ σε χρὴ παρὰ δαιτὶ δεδεγμένον εὔφρονι θυμῷ πίνειν , μη δὲ βορῆς κεκορημένον ἠύτε παῖδα ἧσθαι πλημμύροντα , λελησμένον εὐφροσυνάων .
καὶ πάλιν   · . .
οἶνος θνητοῖσι θεῶν πάρα δῶρον ἄριστον , ἀγλαός ·
ᾧ πᾶσαι μὲν ἐφαρμόζουσιν ἀοιδαί , πάντες δ ὀρχησμοί , πᾶσαι δ ἐραταὶ φιλότητες .
πάσας δ ἐκ κραδίας ἀνίας ἀνδρῶν ἀλαπάζει πινόμενος κατὰ μέτρον ·
ὑπὲρ μέτρον δὲ χερείων .
τίμαιος δὲ ὁ Ταυρομενίτης   ἐν Ἀκράγαντι οἰκίαν τινά φησι καλεῖσθαι τριήρη ἐξ αἰτίας τοιαύτης .
νεανίσκους τινὰς ἐν αὐτῇ μεθυσκομένους ἐς τοσοῦτον ἐλθεῖν μανίας ἐκθερμανθέντας ὑπὸ τῆς μέθης ὡς νομίζειν μὲν ἐπὶ τριήρους πλεῖν , χειμάζεσθαι δὲ χαλεπῶς κατὰ τὴν θάλασσαν ·
καὶ τοσοῦτον ἔκφρονας γενέσθαι ὡς τὰ ἀπὸ τῆς οἰκίας πάντα σκεύη καὶ στρώματα ῥίπτειν ὡς εἰς τὴν θάλασσαν , τὴν ναῦν διὰ τὸν χειμῶνα ἀποφορτίζεσθαι δόξαν αὐτοῖς λέγειν τὸν κυβερνήτην .
συναθροιζομένων οὖν πολλῶν καὶ τὰ ῥιπτόμενα διαρπαζόντων οὐ δ ὣς παύεσθαι τῆς μανίας τοὺς νεανίσκους .
καὶ τῇ ἐπιούσῃ τῶν ἡμερῶν παραγενομένων τῶν στρατηγῶν ἐπὶ τὴν οἰκίαν ἐγκληθέντες οἱ νεανίσκοι ἔτι ναυτιῶντες ἀπεκρίναντο πυνθανομένων τῶν ἀρχόντων ὑπὸ χειμῶνος ἐνοχλούμενοι ἠναγκάσθαι ἀποφορτίσασθαι τὰ περιττὰ τῶν φορτίων .
θαυμαζόντων δὲ τῶν στρατηγῶν τὴν ἔκπληξιν τῶν ἀνδρῶν εἷς τῶν νεανίσκων , καίτοι δοκῶν τῶν ἄλλων πρεσβεύειν κατὰ τὴν ἡλικίαν ,  ἐγὼ δ , ἔφη , ἄνδρες Τρίτωνες , ὑπὸ τοῦ δέους καταβαλὼν ἐμαυτὸν ὑπὸ τοὺς θαλάμους ὡς ἔνι μάλιστα κατωτάτω ἐκείμην .
συγγνόντες οὖν τῇ αὐτῶν ἐκστάσει ἐπιτιμήσαντες μὴ πλείονος οἴνου ἐμφορεῖσθαι ἀφῆκαν .
καὶ οἳ χάριν ἔχειν ὁμολογήσαντες . . .
ἂν λιμένος , ἔφη , τύχωμεν ἀπαλλαγέντες τοσούτου κλύδωνος , Σωτῆρας ὑμᾶς ἐπιφανεῖς μετὰ τῶν θαλασσίων δαιμόνων ἐν τῇ πατρίδι ἱδρυσόμεθα ὡς αἰσίως ἡμῖν ἐπιφανέντας .
ἐντεῦθεν ἡ οἰκία τριήρης ἐκλήθη .
φιλόχορος δέ φησιν   ὅτι οἱ πίνοντες οὐ μόνον ἑαυτοὺς ἐμφανίζουσιν οἵτινές εἰσιν , ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον ἀνακαλύπτουσι παρρησίαν ἄγοντες .
ὅθεν  οἶνος καὶ ἀλήθεια    λέγεται καὶ  ἀνδρὸς δ οἶνοσ ἔδειξε νόον    καὶ τὸ νικητήριον ἐν Διονύσου τρίπους .
καὶ γὰρ ἐκ τρίποδος λέγειν φαμὲν τοὺς ἀληθεύοντας ·
δεῖ δὲ νοεῖν τρίποδα τοῦ Διονύσου τὸν κρατῆρα .
ἦν γὰρ τὸ ἀρχαῖον δύο γένη τριπόδων , οὓς καλεῖσθαι λέβητας συνέβαινεν ἀμφοτέρους ·
ἐμπυριβήτης ὁ καὶ λοετροχόος .
Αἰσχύλος   ·
τὸν μὲν τρίπους ἐδέξατ οἰκεῖος λέβης αἰεὶ φυλάσσων τὴν ὑπὲρ πυρὸς στάσιν .
ὁ δ ἕτερος κρατὴρ καλούμενος .
ὅμηρος   ·
ἕπτ  ἀπύρους τρίποδας .
ἐν τούτοις δὲ τὸν οἶνον ἐκίρνων ·
καὶ οὗτός ἐστιν ὁ τῆς ἀληθείας τρίπους .
διὸ Ἀπόλλωνος μὲν οἰκεῖος διὰ τὴν ἐκ μαντικῆς ἀλήθειαν , Διονύσου δὲ διὰ τὴν ἐν μέθῃ .
σῆμος δ ὁ Δήλιός φησι   ·
τρίπους χαλκοῦς , οὐχ ὁ Πυθικός , ἀλλ ὃν νῦν λέβητα καλοῦσιν .
οὗτοι δ ἦσαν οἳ μὲν ἄπυροι , εἰς οὓς τὸν οἶνον εἰσεκεράννυον , οἳ δὲ λοετροχόοι , ἐν οἷς τὸ ὕδωρ ἐθέρμαινον , καὶ ἐμπυριβῆται .
καὶ τούτων ἔνιοι ὠτώεντες , τρίποδα δὲ τὴν ὑπόβασιν ἔχοντες τρίποδες ὠνομάζοντο .
φησί που Ἔφιππος   ·
οἴνου σε πλῆθος πόλλ ἀναγκάζει λαλεῖν . Β. οὐκοῦν μεθύοντάς φασι τ ἀληθῆ λέγειν .
κρύψαι , Φειδία , ἅπαντα τ ἄλλα τις δύναιτ ἂν πλὴν δυοῖν , οἶνόν τε πίνων εἰς ἔρωτά τ ἐμπεσών .
ἀμφότερα μηνύει γὰρ ἀπὸ τῶν βλεμμάτων καὶ τῶν λόγων ταῦθ ·
ὥστε τοὺς ἀρνουμένους , μάλιστα τούτους . . . .
καταφανεῖς ποιεῖ .
φιλόχορος δέ φησιν   Ἀμφικτύονα τὸν Ἀθηναίων βασιλέα μαθόντα παρὰ Διονύσου τὴν τοῦ οἴνου κρᾶσιν πρῶτον κεράσαι .
διὸ καὶ ὀρθοὺς γενέσθαι τοὺς ἀνθρώπους οὕτω πίνοντας , πρότερον ὑπὸ τοῦ ἀκράτου καμπτομένους ·
καὶ διὰ τοῦτο ἱδρύσασθαι βωμὸν ὀρθοῦ Διονύσου ἐν τῷ τῶν Ὡρῶν ἱερῷ ·
αὗται γὰρ καὶ τὸν τῆς ἀμπέλου καρπὸν ἐκτρέφουσι .
πλησίον δ αὐτοῦ καὶ ταῖς Νύμφαις βωμὸν ἔδειμεν , ὑπόμνημα τοῖς χρωμένοις τῆς κράσεως ποιούμενος ·
καὶ γὰρ Διονύσου τροφοὶ αἱ Νύμφαι λέγονται .
καὶ θέσμιον ἔθετο προσφέρεσθαι μετὰ τὰ σιτία ἄκρατον μόνον ὅσον γεύσασθαι , δεῖγμα τῆς δυνάμεως τοῦ ἀγαθοῦ θεοῦ , τὸ δὲ λοιπὸν ἤδη κεκραμένον , ὁπόσον ἕκαστος βούλεται ·
προσεπιλέγειν δὲ τούτῳ τὸ τοῦ Διὸς σωτῆρος ὄνομα διδαχῆς καὶ μνήμης ἕνεκα τῶν πινόντων , ὅτι οὕτω πίνοντες ἀσφαλῶς σωθήσονται .
πλάτων δ ἐν δευτέρῳ Νόμων   τὴν τοῦ οἴνου χρῆσίν φησιν ὑγιείας ἕνεκα ὑπάρχειν .
ἀπὸ τοῦ κατὰ μέθην δὲ καταστήματος καὶ ταύρῳ παρεικάζουσι τὸν Διόνυσον καὶ παρδάλει διὰ τὸ πρὸς βίαν τρέπεσθαι τοὺς ἐξοινωθέντας .
ἀλκαῖος   ·
ἄλλοτε μὲν μελιαδέος , ἄλλοτε δ ὀξυτέρου τριβόλων ἀρυτημένοι .
εἰσὶ δ οἳ καὶ θυμικοὶ γίνονται ·
τοιοῦτος δ ὁ ταῦρος .
Εὐριπίδης   ·
ταῦροι δ ὑβρισταὶ κ εἰς κέρας θυμούμενοι .
διὰ δὲ τὸ μάχιμον καὶ θηριώδεις ἔνιοι γίνονται ·
ὅθεν καὶ τὸ παρδαλῶδες .
καλῶς οὖν Ἀρίστων ὁ Κεῖός φησιν ἥδιστον ποτὸν εἶναι τὸν ἅμα μὲν γλυκύτητος , ἅμα δ εὐωδίας κοινωνοῦντα .
διὸ καὶ τὸ καλούμενον νέκταρ κατασκευάζειν τινὰς περὶ τὸν Λυδίας Ὄλυμπον οἶνον καὶ κηρία συγκιρνάντας εἰς τ αὐτὰ καὶ τὰ τῶν ἀνθῶν εὐώδη .
οἶδα δ ὅτι Ἀναξανδρίδης τὸ νέκταρ οὐ ποτόν , ἀλλὰ τροφὴν εἶναι λέγει θεῶν   ·
τὸ νέκταρ ἐσθίω πάνυ μάττων διαπίνω τ ἀμβροσίαν καὶ τῷ Διὶ διακονῶ καὶ σεμνός εἰμ ἑκάστοτε Ἥρᾳ λαλῶν καὶ Κύπριδι παρακαθήμενος .
καὶ Ἀλκμὰν δέ φησι    τὸ νέκταρ ἔδμεναι  αὐτούς .
καὶ Σαπφὼ δέ φησιν   ·
ἀμβροσίας μὲν κρατὴρ ἐκέκρατο , Ἑρμᾶς δ ἕλεν ὄλπιν θεοῖς οἰνοχοῆσαι .
ὁ δ Ὅμηρος θεῶν πόμα τὸ νέκταρ οἶδεν .
ἴβυκος δέ φησι   τὴν ἀμβροσίαν τοῦ μέλιτος κατ ἐπίτασιν ἐννεαπλασίαν ἔχειν γλυκύτητα , τὸ μέλι λέγων ἔνατον εἶναι μέρος τῆς ἀμβροσίας κατὰ τὴν ἡδονήν .
οὐδεὶς φιλοπότης ἐστὶν ἄνθρωπος κακός .
ὁ γὰρ διμάτωρ Βρόμιος οὐ χαίρει συνὼν ἀνδράσι πονηροῖς οὐ δ ἀπαιδεύτῳ βίῳ , φησὶν Ἄλεξις   , καὶ ὅτι οἶνος φιλολόγους πάντας ποιεῖ τοὺς πλείονα πίνοντας αὐτόν .
ὁ δὲ ποιήσας τὸ εἰς Κρατῖνον ἐπίγραμμά φησιν   ·
οἶνός τοι χαρίεντι πέλει μέγας ἵππος ἀοιδῷ , ὕδωρ δὲ πίνων χρηστὸν οὐδὲν ἂν τέκοις .
ταῦτ  ἔλεγεν , Διόνυσε , καὶ ἔπνεεν οὐχ ἑνὸς ἀσκοῦ Κρατῖνος , ἀλλὰ παντὸς ὠδώδει πίθου .
τοιγάρ οἱ στεφάνων δόμος ἔβρυεν , εἶχε δὲ κιττῷ μέτωπον οἷα καὶ σὺ κεκροκωμένον .
πολέμων φησὶν   ἐν Μουνυχίᾳ ἥρωα Ἀκρατοπότην τιμᾶσθαι , παρὰ δὲ Σπαρτιάταις Μάττωνα καὶ Κεράωνα ἥρωας ὑπό τινων μαγείρων ἱδρῦσθαι ἐν τοῖς φειδιτίοις .
τιμᾶται δὲ καὶ ἐν Ἀχαίᾳ Δειπνεὺς ἀπὸ τῶν δείπνων σχὼν τὴν προσηγορίαν .
ἐκ τροφῆς ξηρᾶς  οὔτ  ἂν σκώμματα γένοιτο , οὔ τ αὐτοσχέδια ποιήματα ,  ἀλλὰ μὴν οὐ δὲ κόμπος οὐ δὲ ψυχῆς ἀλαζονεία .
καλῶς οὖν ἐν τῷ    πῆ ἔβαν εὐχωλαὶ ἃς ἐν Λήμνῳ ἠγοράασθε , ἔσθοντες κρέα πολλὰ καὶ πίνοντες οἴνου κρατῆρας ἐπιστεφέας  ἐπεσημήνατο ὁ γραμματικὸς Ἀρίσταρχος περιγράφων τὸν στίχον , ὃς περὶ κρεωφαγίας αὐχεῖν ποιεῖ τοὺς Ἕλληνας .
οὐ γὰρ ἀπὸ πάσης εὐθυμίας καὶ πληρώσεως τὸ καυχᾶσθαι καὶ σκώπτειν καὶ γελοιάζειν , ἀπὸ δὲ τῆς ἀλλοιούσης τὴν γνώμην καὶ πρὸς τὸ ψευδὲς τρεπούσης , ἣ γίνεται κατὰ τὴν μέθην .
διὸ Βακχυλίδης φησί   ·
γλυκεῖ  ἀνάγκα σευομένα κυλίκων θάλπησι θυμόν ·
κύπριδος δ ἐλπὶς διαιθύσσει φρένας ἀμμιγνυμένα Διονυσίοισι δώροις .
ἀνδράσι δ ὑψοτάτω πέμπει μερίμνας ·
αὐτίκα μὲν πόλεων κρήδεμνα λύει , πᾶσι δ ἀνθρώποις μοναρχήσειν δοκεῖ .
χρυσῷ δ ἐλέφαντί τε μαρμαίρουσιν οἶκοι ·
πυροφόροι δὲ κατ αἰγλήεντα . . .
νῆες ἄγουσιν ἀπ Αἰγύπτου μέγιστον πλοῦτον ·
ὣς πίνοντος ὁρμαίνει κέαρ .
σοφοκλῆς δέ φησι   · . . .
τὸ μεθύειν πημονῆς λυτήριον .
οἱ δ ἄλλοι ποιηταί φασι τὸν  οἶνον ἐύφρονα καρπὸν ἀρούρης   .
καὶ ὁ τῶν ποιητῶν δὲ βασιλεὺς τὸν Ὀδυσσέα παράγει λέγοντα   ·
ὃς δέ κ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς πανημέριος πολεμίζῃ , θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ  καὶ τὰ ἑξῆς .
ὅτι Σιμωνίδης   τὴν αὐτὴν ἀρχὴν τίθησιν οἴνου καὶ μουσικῆς .
ἀπὸ μέθης καὶ ἡ τῆς κωμῳδίας καὶ ἡ τῆς τραγῳδίας εὕρεσις ἐν Ἰκαρίῳ τῆς Ἀττικῆς εὑρέθη , καὶ κατ αὐτὸν τὸν τῆς τρύγης καιρόν ·
ἀφ οὗ δὴ καὶ τρυγῳδία τὸ πρῶτον ἐκλήθη ἡ κωμῳδία .
τὴν παυσίλυπον ἄμπελον δοῦναι βροτοῖς .
οἴνου δὲ μηκέτ ὄντος οὐκ ἔστιν Κύπρις οὐδ  ἄλλο τερπνὸν οὐδὲν ἀνθρώποις ἔτι , Εὐριπίδης ἐν Βάκχαις φησί   .
καὶ Ἀστυδάμας δέ φησι   ·
θνητοῖσι τὴν ἀκεσφόρον λύπης ἔφηνεν οἰνομήτορ  ἄμπελον .
συνεχῶς μὲν γὰρ ἐμπιπλάμενος ἀμελὴς γίνεται ἄνθρωπος , ὑποπίνων δὲ πάνυ φροντιστικός , Ἀντιφάνης φησίν   .
οὐ μεθύω τὴν φρόνησιν , ἀλλὰ τὸ τοιοῦτον μόνον , τὸ διορίζεσθαι βεβαίως τῷ στόματι τὰ γράμματα , φησὶν Ἄλεξις   .
σέλευκος δέ φησι τὸ παλαιὸν οὐκ εἶναι ἔθος οὔ τ οἶνον ἐπὶ πλεῖον οὔ τ ἄλλην ἡδυπάθειαν προσφέρεσθαι , μὴ θεῶν ἕνεκα τοῦτο δρῶντας .
διὸ καὶ θοίνας καὶ θαλείας ὠνόμαζον ·
τὰς μὲν ὅτι διὰ θεοὺς οἰνοῦσθαι δεῖν ὑπελάμβανον , τὰς δ ὅτι θεῶν χάριν ἡλίζοντο καὶ συνῄεσαν .
τοῦτο γάρ ἐστι τὸ  δαῖτα θάλειαν .
τὸ δὲ μεθύειν φησὶν Ἀριστοτέλης   τὸ μετὰ τὸ θύειν αὐτῷ χρῆσθαι .
θεοῖσι μικρὰ θύοντας τέλη , τῶν βουθυτούντων ὄντας εὐσεβεστέρους , Εὐριπίδης φησί   .
καὶ σημαίνει ὧδε τὸ τέλος τὴν θυσίαν .
καὶ Ὅμηρος ·
οὐ γὰρ ἔγωγέ τί φημι τέλος χαριέστερον εἶναι ἢ ὅταν εὐφροσύνη μὲν ἔχῃ κατὰ δῆμον ἅπαντα .
τελετάς τε καλοῦμεν τὰς ἔτι μείζους καὶ μετά τινος μυστικῆς παραδόσεως ἑορτὰς τῶν εἰς αὐτὰς δαπανημάτων ἕνεκα .
τελεῖν γὰρ τὸ δαπανᾶν καὶ πολυτελεῖς οἱ πολλὰ ἀναλίσκοντες καὶ εὐτελεῖς οἱ ὀλίγα .
φησὶν Ἄλεξις   ·
τοὺς εὐτυχοῦντας ἐπιφανῶς δεῖ ζῆν φανεράν τε τὴν δόσιν τὴν τοῦ θεοῦ ποιεῖν ·
ὁ γὰρ θεὸσ δεδωκὼς τ ἀγαθὰ ὧν μὲν πεποίηκεν οἴεται χάριν τινὰ ἔχειν ἑαυτῷ ·
τοὺς ἀποκρυπτομένους δὲ καὶ πράττειν μετρίως φάσκοντας ἀχαρίστους ὁρῶν ἀνελευθέρως τε ζῶντας ἐπὶ καιροῦ τινος λαβὼν ἀφείλεθ ὅσα δεδωκὼς ἦν πάλαι .
τοσαῦτα οἰνολογήσαντος ἤτοι περὶ οἴνων εἰπόντος ·
λαφύσσοντος οἴνων ὀνόματα .
οὐ χαίρει τῷ πόματι ἐκ πρώτης ἐθισθεὶς ἀνατροφῆς ὑδροποτεῖν .
ἡδὺ . .
ἐστ ἐν δαιτὶ καὶ εἰλαπίνῃ τεθαλυίῃ τέρπεσθαι μύθοισιν , ἐπὴν δαιτὸς κορέσωνται , Ἡσίοδος ἐν τῇ Μελαμποδίᾳ φησίν   .
οὔ τινι ὑμῶν ἐπῆλθε περὶ ὕδατος εἰπεῖν τι . . . . .
ἀφ ὧν καὶ ὁ οἶνος ἀφύεται , καίτοι Πινδάρου τοῦ μεγαλοφωνοτάτου ἄριστον πάντων εἶναι τὸ ὕδωρ φήσαντος   .
ὅμηρος μὲν οὖν ὁ θειότατος καὶ τροφιμώτατον αὐτὸ οἶδεν ἐν οἷς    αἰγείρων ὑδατοτρεφέων  ἄλσος λέγει .
ἐπαινεῖ δὲ καὶ τὸ διαυγὲς αὐτοῦ   ·
κρῆναι πίσυρες ῥέον ὕδατι λευκῷ .
τὸ δὲ δὴ κοῦφον καὶ πλείονος τιμῆς ἄξιον ἱμερτὸν καλεῖ ·
ἱμερτὸν οὖν φησι τὸν Τιταρήσιον , ὃς τῷ  Πηνειῷ συμμίσγεται   .
καὶ τοῦ ῥυπτικοῦ δὲ ὕδατος μέμνηται ·
ὃ ἀποδεχόμενος καὶ Πραξαγόρας ὁ Κῷος . . .
καλὸν εἶναι λέγει ·
καλὸν ὑπεκπρορέει μάλα περ ῥυπόωντα καθῆραι .
διαστέλλει δὲ καὶ γλυκὺ ὕδωρ ἀπὸ πλατέος , τὸν μὲν Ἑλλήσποντον εἶναι λέγων πλατύν   , ὑπὲρ δὲ θατέρου φράζων    στήσαμεν νῆας ἀγχοῦ ὕδατος γλυκεροῖο .
οἶδε δὲ καὶ τὴν τοῦ χλιαροῦ φύσιν πρὸς τὰ τραύματα .
τὸν γοῦν Εὐρύπυλον   τρωθέντα ἐκ τούτου καταιονᾷ ·
καίτοι εἰ ἐπισχεῖν ἔδει τὴν αἱμορραγίαν , τὸ ψυχρὸν ἐπιτήδειον ἦν συστρέφον καὶ συσφίγγον .
εἰς δὲ τὸ παρηγορῆσαι τὰς ὀδύνας τῷ θερμῷ ἐπαιονᾷ θέλγειν δυναμένῳ .
ἐστὶ δὲ παρ αὐτῷ τὸ λιαρὸν θερμόν .
ἐναργῶς δὲ τοῦτο δείκνυσιν ἐν τῷ περὶ τῶν Σκαμάνδρου πηγῶν ·
ἣ μὲν γάρ , φησίν , ὕδατι λιαρῷ ῥέει , ἀμφὶ δὲ καπνὸς γίνεται ἐξ αὐτῆς ὡσεὶ πυρὸς αἰθομένοιο .
ἆρά γε τοῦτο λιαρόν ἐστιν ἀφ οὗ πυρὸς ἀτμὶς καὶ καπνὸς ἔμπυρος ἀναφέρεται ;
περὶ δὲ τῆς ἑτέρας πηγῆς λέγει ὡς θέρους ῥέει εἰκυῖα χαλάζῃ ἢ χιόνι ψυχρῇ ἢ ἐξ ὕδατος κρυστάλλῳ .
εἰωθὼς δὲ λέγειν καὶ τοὺς νεοτρώτους θερμῷ περιρρεῖσθαι αἵματι ἐπὶ μὲν Ἀγαμέμνονός φησιν ·
ὄφρα οἱ αἷμ ἔτι θερμὸν ἀνήνοθεν ἐξ ὠτειλῆς .
ἐπὶ δὲ τοῦ φεύγοντος μετὰ τὸ βληθῆναι ἐλάφου μεταφράζων φησίν ·
ὄφρ  αἷμα λιαρὸν καὶ γούνατ ὀρώρῃ .
ἀθηναῖοι δὲ μετάκερας καλοῦσι τὸ χλιαρόν , ὡς Ἐρατοσθένης φησίν .
ὑδαρῆ φησὶ καὶ μετάκερας .
τῶν δ ἄλλων ὑδάτων τὰ μὲν ἐκ πετρῶν φερόμενα δνοφερὰ καλεῖ   ὡς ἀχρεῖα δηλονότι ·
τὰ δὲ κρηναῖα καὶ διὰ πλείονος γῆς καὶ εὐκάρπου φερόμενα τῶν ἄλλων προκρίνει , ὡς καὶ Ἡσίοδος   ·
κρήνης ἀενάου καὶ ἀπορρύτου , ἥ τ ἀθόλωτος .
καὶ Πίνδαρος   ·
μελιγαθὲς ἀμβρόσιον ὕδωρ Τιλφώσσας ἀπὸ καλλικρήνου .
κρήνη δ ἐν Βοιωτίᾳ ἡ Τιλφῶσσα ·
ἀφ ἧς Ἀριστοφάνης φησὶ   Τειρεσίαν πιόντα διὰ γῆρας οὐχ ὑπομείναντα τὴν ψυχρότητα ἀποθανεῖν .
θεόφραστος δέ φησιν ἐν τῷ περὶ ὑδάτων   τὸ Νείλου ὕδωρ πολυγονώτατον καὶ γλυκύτατον ·
διὸ καὶ λύειν τὰς κοιλίας τῶν πινόντων μῖξιν ἔχον λιτρώδη .
ἐν δὲ τῷ περὶ φυτῶν   ἐνιαχοῦ φησιν ὕδωρ γίνεσθαι παιδογόνον ὡς ἐν Θεσπιαῖς , ἐν Πύρρᾳ δὲ ἄγονον .
καὶ τῶν γλυκέων δέ φησιν   ὑδάτων ἔνια ἄγονα ἢ οὐ πολύγονα , ὡς τὸ ἐν Φέτᾳ καὶ τὸ ἐν Πύρρᾳ .
αὐχμῶν δέ ποτε γενομένων περὶ τὸν Νεῖλον ἐρρύη τὸ ὕδωρ ἰῶδες καὶ πολλοὶ τῶν Αἰγυπτίων ἀπώλοντο .
μεταβάλλειν τέ φησιν οὐ μόνον τὰ πικρὰ τῶν ὑδάτων , ἀλλὰ καὶ τὸ ἁλυκὸν καὶ ὅλους ποταμούς , καθὰ τὸν ἐν Καρίᾳ , παρ ᾧ Ζηνοποσειδῶνος ἱερόν ἐστιν .
αἴτιον δὲ τὸ πολλοὺς κεραυνοὺς πίπτειν περὶ τὸν τόπον .
ἄλλα δὲ τῶν ὑδάτων καὶ σωματώδη ἐστὶ καὶ ἔχει ὥσπερ τι βάρος ἐν ἑαυτοῖς , ὡς τὸ ἐν Τροιζῆνι ·
τοῦτο γὰρ καὶ τῶν γευομένων εὐθὺς ποιεῖ πλῆρες τὸ στόμα .
τὰ δὲ πρὸς τοῖς περὶ Πάγγαιον μετάλλοις τοῦ μὲν χειμῶνος τὴν κοτύλην ἄγουσαν ἔχει ἐνενήκοντα ἕξ , θέρους δὲ τεσσαράκοντα ἕξ .
συστέλλει δὲ αὐτὸ καὶ πυκνοῖ μᾶλλον τὸ ψῦχος .
διὸ καὶ ἐν τοῖς γνώμοσι ῥέον οὐκ ἀναδίδωσι τὰς ὥρας ἐν τῷ χειμῶνι , ἀλλὰ περιττεύει βραδυτέρας οὔσης τῆς ἐκροῆς διὰ τὸ πάχος .
καὶ τ αὐτὰ περὶ Αἰγύπτου φησίν , ὅπου μαλακώτερος ὁ ἀήρ .
τὸ δὲ ἁλυκὸν ὕδωρ γεωδέστερόν ἐστι καὶ πλείονος δεῖται κατεργασίας , ὡς τὸ θαλάσσιον , θερμοτέραν ἔχον τὴν φύσιν καὶ μὴ ὁμοίως πάσχον .
μόνον δ ἀτέραμνον τῶν ἁλυκῶν τὸ τῆς Ἀρεθούσης .
χείρω δ ἐστὶ τὰ βαρυσταθμότερα καὶ τὰ σκληρότερα καὶ τὰ ψυχρότερα διὰ τὰς αὐτὰς αἰτίας ·
δυσκατεργαστότερα γάρ ἐστι τὰ μὲν τῷ πολὺ τὸ γεῶδες ἔχειν , τὰ δὲ ψυχρότητος ὑπερβολῇ .
τὰ δὲ ταχὺ θερμαινόμενα κοῦφα καὶ ὑγιεινά .
ἐν Κραννῶνι δ ἐστὶν ὕδωρ ἡσυχῇ θερμόν , ὃ διατηρεῖ κραθέντα τὸν οἶνον ἐπὶ δύο καὶ τρεῖς ἡμέρας .
τὰ δ ἐπίρρυτα καὶ ἐξ ὀχετοῦ ὡς ἐπίπαν βελτίω τῶν στασίμων , κοπτόμενά τε μαλακώτερα γίνεται .
διὰ τοῦτο καὶ τὰ ἀπὸ τῆς χιόνος δοκεῖ χρηστὰ εἶναι ·
καὶ γὰρ ἀνάγεται τὸ ποτιμώτερον καὶ τοῦτο κεκομμένον ἐστὶ τῷ ἀέρι ·
διὸ καὶ τῶν ὀμβρίων βελτίω ·
καὶ τὰ ἐκ κρυστάλλου δὲ διὰ τὸ κουφότερα εἶναι ·
σημεῖον δ ὅτι καὶ ὁ κρύσταλλος αὐτὸς κουφότερος τοῦ ἄλλου ὕδατος .