Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
παρμενίωνι μὲν οὖν τὸν Βαγώου ἔδωκεν οἶκον τὸν περὶ Σοῦσα , ἐν ᾧ λέγεται χιλίων ταλάντων εὑρεθῆναι ἱματισμὸν .
πρὸς δ Ἀντίπατρον ἔγραψε κελεύων ἔχειν φύλακας τοῦ σώματος ὡς ἐπιβουλευόμενον .
τῇ δὲ μητρὶ πολλὰ μὲν ἐδωρεῖτο καὶ κατέπεμπεν , οὐκ εἴα δὲ πολυπραγμονεῖν οὐ δὲ παραστρατηγεῖν ἐγκαλούσης δὲ πρᾴως ἔφερε τὴν χαλεπότητα .
πλὴν ἅπαξ ποτὲ Ἀντιπάτρου μακρὰν κατ αὐτῆς γράψαντος ἐπιστολήν ἀναγνοὺς ἀγνοεῖν εἶπεν Ἀντίπατρον ὅτι μυρίας ἐπιστολὰς ἓν δάκρυον ἀπαλείφει μητρός .
ἐπεὶ δὲ τοὺς περὶ αὑτὸν ἑώρα παντάπασιν ἐκτετρυφηκότας καὶ φορτικοὺς ταῖς διαίταις καὶ πολυτελείαις ὄντας , ὥστε Ἅγνωνα μέν τὸν Τήϊον ἀργυροῦς ἐν ταῖς κρηπῖσιν ἥλους φορεῖν , Λεοννάτῳ δὲ πολλαῖς καμήλοις ἀπ Αἰγύπτου κόνιν εἰς τὰ γυμνάσια παρακομίζεσθαι , Φιλώτᾳ δὲ πρὸς θήρας σταδίων ἑκατὸν αὐλαίας γεγονέναι , μύρῳ δὲ χρωμένους ἰέναι πρὸς ἄλειμμα καὶ λουτρὸν ὅσους οὐ δὲ ἐλαίῳ , τρίπτας δὲ καὶ κατευναστὰς περιαγομένους , ἐπετίμησε πρᾴως καὶ φιλοσόφως , θαυμάζειν φάμενος εἰ τοσούτους ἠγωνισμένοι καὶ τηλικούτους ἀγῶνας οὐ μνημονεύουσιν ὅτι τῶν καταπονηθέντων οἱ καταπονήσαντες ἥδιον καθεύδουσιν , οὐ δὲ ὁρῶσι τοῖς Περσῶν βίοις τοὺς ἑαυτῶν παραβάλλοντες , ὅτι δουλικώτατον μέν ἐστι τὸ τρυφᾶν , βασιλικώτατον δὲ τὸ πονεῖν .
καίτοι πῶς ἄν τις , ἔφη , δι ἑαυτοῦ θεραπεύσειεν ἵππον ἢ λόγχην ἀσκήσειεν ἢ κράνος , ἀπειθικὼς τοῦ φιλτάτου σώματος ἅπτεσθαι τὰς χεῖρας ;
οὐκ ἴστε , εἶπεν , ὅτι τοῦ κρατεῖν πέρας ἡμῖν ἐστι τὸ μὴ τ αὐτὰ ποιεῖν τοῖς κεκρατημένοις ;
ἐπέτεινεν οὖν ἔτι μᾶλλον αὐτὸς ἑαυτόν ἐν ταῖς στρατείαις καὶ τοῖς κυνηγεσίοις , κακοπαθῶν καὶ παραβαλλόμενος , ὥστε καὶ Λάκωνα πρεσβευτήν παραγενόμενον αὐτῷ λέοντα καταβάλλοντι μέγαν εἰπεῖν ·
καλῶς γε , Ἀλέξανδρε , πρὸς τὸν λέοντα ἠγώνισαι περὶ τᾶς βασιλείας 0 .
τοῦτο τὸ κυνήγιον Κρατερὸς εἰς Δελφοὺς ἀνέθηκεν , εἰκόνας χαλκᾶς ποιησάμενος τοῦ λέοντος καὶ τῶν κυνῶν καὶ τοῦ βασιλέως τῷ λέοντι συνεστῶτος καὶ αὑτοῦ προσβοηθοῦντος , ὧν τὰ μέν Λύσιππος ἔπλασε , τὰ δὲ Λεωχάρης 0 .
ἀλέξανδρος μὲν οὖν ἑαυτὸν ἀσκῶν ἅμα καὶ τοὺς ἄλλους παροξύνων πρὸς ἀρετὴν ἐκινδύνευεν ·
οἱ δὲ φίλοι διὰ πλοῦτον καὶ ὄγκον ἤδη τρυφᾶν βουλόμενοι καὶ σχολάζειν ἐβαρύνοντο τὰς πλάνας καὶ τὰς στρατείας , καὶ κατὰ μικρὸν οὕτω προῆλθον εἰς τὸ βλασφημεῖν καὶ κακῶς λέγειν αὐτόν , ὁ δὲ καὶ πάνυ πρᾴως ἐν ἀρχῇ πρὸς ταῦτα διέκειτο , φάσκων βασιλικὸν εἶναι τὸ κακῶς ἀκούειν εὖ ποιοῦντα .
καίτοι τὰ μικρότατα τῶν γενομένων τοῖς συνήθεσι παρ αὐτοῦ σημεῖα μεγάλης ὑπῆρχεν εὐνοίας καὶ τιμῆς ·
ὧν ὀλίγα παραθήσομαι .
πευκέστᾳ μὲν ἔγραψε μεμφόμενος ὅτι δηχθεὶς ὑπ ἄρκτου τοῖς μὲν ἄλλοις ἔγραψεν , αὐτῷ δὲ οὐκ ἐδήλωσεν .
ἀλλὰ νῦν γε , φησί , γράψον πῶς ἔχεις , καὶ μή τινές σε τῶν συγκυνηγετούντων ἐγκατέλιπον , ἵνα δίκην δῶσι .
τοῖς δὲ περὶ Ἡφαιστίωνα διὰ πράξεις τινὰς ἀποῦσιν ἔγραψεν ὅτι παιζόντων αὐτῶν πρὸς ἰχνεύμονα τῷ Περδίκκου δορατίῳ περιπεσὼν Κρατερὸς τοὺς μηροὺς ἐτρώθη .
πευκέστα δὲ σωθέντος ἔκ τινος ἀσθενείας ἔγραψε πρὸς Ἀλέξιππον τὸν ἰατρὸν εὐχαριστῶν .
κρατεροῦ δὲ νοσοῦντος ὄψιν ἰδὼν καθ ὕπνον αὐτός τέ τινας θυσίας ἔθυσεν ὑπὲρ αὐτοῦ κ ἀκεῖνον θῦσαι ἐκέλευσεν .
ἔγραψε δὲ καὶ Παυσανίᾳ τῷ ἰατρῷ βουλομένῳ τὸν Κρατερὸν ἐλλεβορίσαι , τὰ μὲν ἀγωνιῶν , τὰ δὲ παραινῶν ὅπως χρήσεται τῇ φαρμακείᾳ , τοὺς δὲ πρώτους τὴν Ἁρπάλου φυγὴν καὶ ἀπόδρασιν ἀπαγγείλαντας ἔδησεν , Ἐφιάλτην καὶ Κίσσον , ὡς καταψευδομένους τοῦ ἀνδρός .
ἐπεὶ δὲ τοὺς ἀσθενοῦντας αὐτοῦ καὶ γέροντας εἰς οἶκον ἀποστέλλοντος Εὐρύλοχος Αἰγαῖος ἐνέγραψεν ἑαυτὸν εἰς τοὺς νοσοῦντας , εἶτα φωραθεὶς ἔχων οὐδὲν κακόν ὡμολόγησε Τελεσίππας ἐρᾶν καὶ συνεπακολουθεῖν ἐπὶ θάλασσαν ἀπιούσης ἐκείνης , ἠρώτησε τίνων ἀνθρώπων ἐστὶ τὸ γύναιον .
ἀκούσας δὲ ὅτι τῶν ἐλευθέρων ἑταιρῶν , ἡμᾶς μὲν , εἶπεν , ὦ Εὐρύλοχε , συνερῶντας ἔχεις ὅρα δὲ ὅπως πείθωμεν ἢ λόγοις ἢ δώροις τὴν Τελεσίππαν , ἐπειδήπερ ἐξ ἐλευθέρας ἐστί 0 .
θαυμάσαι δὲ αὑτὸν ἔστιν ὅτι καὶ μέχρι τοιούτων ἐπιστολῶν τοῖς φίλοις ἐσχόλαζεν , οἷα γράφει παῖδα Σελεύκου εἰς Κιλικίαν ἀποδεδρακότα κελεύων ἀναζητῆσαι , καὶ Πευκέσταν ἐπαινῶν ὅτι Νίκωνα , Κρατεροῦ δοῦλον , συνέλαβε , καὶ Μεγαβύζῳ περὶ τοῦ θεράποντος τοῦ ἐν τῷ ἱερῷ καθεζομένου , κελεύων αὐτὸν , ἂν δύνηται , συλλαβεῖν ἔξω τοῦ ἱεροῦ προκαλεσάμενος , ἐν δὲ τῷ ἱερῷ μὴ προσάπτεσθαι .
λέγεται δὲ καὶ τὰς δίκας διακρίνων ἐν ἀρχῇ τὰς θανατικὰς τὴν χεῖρα τῶν ὤτων τῷ ἑτέρῳ προστιθέναι τοῦ κατηγόρου λέγοντος , ὅπως τῷ κινδυνεύοντι καθαρὸν φυλάττηται καὶ ἀδιάβλητον .
ἀλλ ὕστερόν γε αὑτὸν ἐξετράχυναν αἱ πολλαὶ διαβολαί , διὰ τῶν ἀληθῶν πάροδον ἐπὶ τὰ ψευδῆ λαβοῦσαι .
καὶ μάλιστα κακῶς ἀκούων ἐξίστατο τοῦ φρονεῖν καὶ χαλεπὸς ἦν καὶ ἀπαραίτητος , ἅτε δὴ τὴν δόξαν ἀντὶ τοῦ ζῆν καὶ τῆς βασιλείας ἠγαπηκώς .
τότε δὲ ἐξήλαυνεν ἐπὶ Δαρεῖον ὡς πάλιν μαχούμενος ἀκούσας δὲ τὴν ὑπὸ Βήσσου γενομένην αὐτοῦ σύλληψιν ἀπέλυσε τοὺς Θεσσαλοὺς οἴκαδε , δισχίλια τάλαντα δωρεὰν ἐπιμετρήσας ταῖς μισθοφοραῖς .
πρὸς δὲ τὴν δίωξιν ἀργαλέαν καὶ μακρὰν γινομένην ἕνδεκα γὰρ ἡμέραις ἱππάσατο τρισχιλίους καὶ τριακοσίους σταδίους ἀπηγόρευσαν μὲν οἱ πλεῖστοι , καὶ μάλιστα κατὰ τὴν ἀνυδρίον .
ἔνθα δὴ Μακεδόνες ἀπήντησαν αὐτῷ τινες ὕδωρ ἐν ἀσκοῖς ἐφ ἡμιόνων κομίζοντες ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ ·
καὶ θεασάμενοι τὸν Ἀλέξανδρον ἤδη μεσημβρίας οὔσης κακῶς ὑπὸ δίψους ἔχοντα ταχὺ πλησάμενοι κράνος προσήνεγκαν .
πυθομένου δὲ αὐτοῦ τίσι κομίζοιεν , υἱοῖς , ἔφασαν , ἰδίοις ·
ἀλλὰ σοῦ ζῶντος ἑτέρους ποιησόμεθα , κ ἂν ἐκείνους ἀπολέσωμεν .
ταῦτα ἀκούσας ἔλαβεν εἰς τὰς χεῖρας τὸ κράνος ·
περιβλέψας δὲ καὶ θεασάμενος τοὺς περὶ αὑτὸν ἱππεῖς ἅπαντας ἐγκεκλικότας ταῖς κεφαλαῖς καὶ πρὸς τὸ ποτὸν βλέποντας ἀπέδωκεν οὐ πιών , ἀλλ ἐπαινέσας τοὺς ἀνθρώπους , ἄν γὰρ αὐτὸς , ἔφη , πίω μόνος , ἀθυμήσουσιν οὗτοι .
θεασάμενοι δὲ τὴν ἐγκράτειαν αὐτοῦ καὶ μεγαλοψυχίαν οἱ ἱππεῖς ἄγειν ἀνέκραγον θαρροῦντα καὶ τοὺς ἵππους ἐμάστιζον ·
οὔ τε γὰρ κάμνειν οὔ τε διψᾶν οὔ θ ὅλως θνητοὺς εἶναι νομίζειν αὑτούς , ἕως ἂν ἔχωσι βασιλέα τοιοῦτον .
ἡ μὲν οὖν προθυμία πάντων ἦν ὁμοία ·
μόνους δέ φασιν ἑξήκοντα συνεισπεσεῖν εἰς τὰ στρατόπεδα τῶν πολεμίων , ἔνθα δὴ πολὺν μὲν ἄργυρον καὶ χρυσὸν ἐρριμμένον ὑπερβαίνοντες , πολλὰς δὲ παίδων καὶ γυναικῶν ἁρμαμάξας ἡνιόχων ἐρήμους διαφερομένας παρερχόμενοι , τοὺς πρώτους ἐδίωκον , ὡς ἐν ἐκείνοις Δαρεῖον ὄντα .
μόλις δὲ εὑρίσκεται πολλῶν ἀκοντισμάτων κατάπλεως τὸ σῶμα κείμενος ἐν ἁρμαμάξῃ , μικρὸν ἀπολείπων τοῦ τελευτᾶν .
ὅμως δὲ καὶ πιεῖν ᾔτησε , καὶ πιὼν ὕδωρ ψυχρόν εἶπε πρὸς τὸν δόντα Πολύστρατον ·
ὦ ἄνθρωπε , τοῦτό μοι πέρας γέγονε δυστυχίας ἁπάσης , εὖ παθεῖν ἀμείψασθαι μὴ δυνάμενον ·
ἀλλ Ἀλέξανδρος ἀποδώσει σοι τὴν χάριν , Ἀλεξάνδρῳ δὲ οἱ θεοὶ τῆς εἰς μητέρα καὶ γυναῖκα καὶ παῖδας τοὺς ἐμοὺς ἐπιεικείας , ᾧ ταύτην δίδωμι τὴν δεξιὰν διὰ σοῦ 0 .
ταῦτα εἰπὼν καὶ λαβόμενος τῆς τοῦ Πολυστράτου χειρός ἐξέλιπεν .
ἀλέξανδρος δὲ ὡς ἐπῆλθεν , ἀλγῶν τε τῷ πάθει φανερὸς ἦν καὶ τὴν ἑαυτοῦ χλαμύδα λύσας ἐπέβαλε τῷ σώματι καὶ περιέστειλε , καὶ Βῆσσον μὲν ὕστερον εὑρὼν διεσφενδόνησεν , ὀρθίων δένδρων εἰς τ αὐτὸ καμφθέντων ἐκατέρῳ μέρος προσαρτήσας τοῦ σώματος , εἶτα μεθεὶς ἑκάτερον , ὡς ὥρμητο ῥύμῃ φερόμενον , τὸ προσῆκον αὐτῷ μέρος νείμασθαι .
τότε δὲ τοῦ Δαρείου τὸ μὲν σῶμα κεκοσμημένον βασιλικῶς πρὸς τὴν μητέρα ἀπέστειλε , τὸν δὲ ἀδελφὸν Ἐξάθρην εἰς τοὺς ἑταίρους ἀνέλαβεν .
αὐτὸς δὲ μετὰ τῆς ἀκμαιοτάτης δυνάμεως εἰς Ὑρκανίαν κατέβαινε ·
καὶ πελάγους ἰδὼν κόλπον οὐκ ἐλάττονα μὲν τοῦ Πόντου φανέντα , γλυκύτερον δὲ τῆς ἄλλης θαλάττης , σαφὲς μὲν οὐδὲν ἔσχε πυθέσθαι περὶ αὐτοῦ , μάλιστα δὲ εἴκασε τῆς Μαιώτιδος λίμνης ἀνακοπὴν εἶναι .
καίτοι τούς γε φυσικοὺς ἄνδρας οὐκ ἔλαθε τ ἀληθές , ἀλλὰ πολλοῖς ἔτεσιν ἔμπροσθεν τῆς Ἀλεξάνδρου στρατείας ἱστορήκασιν ὅτι τεσσάρων κόλπων εἰσεχόντων ἀπὸ τῆς ἔξω θαλάσσης βορειότατος οὗτός ἐστι , τὸ Ὑρκάνιον πέλαγος καὶ Κάσπιον ὁμοῦ προσαγορευόμενον .
ἐνταῦθα τῶν βαρβάρων τινὲς ἀπροσδοκήτως περιτυχόντες τοῖς ἄγουσι τὸν ἵππον αὐτοῦ τὸν Βουκεφάλαν λαμβάνουσιν .
ὁ δὲ ἤνεγκεν οὐ μετρίως , ἀλλὰ κήρυκα πέμψας ἠπείλησε πάντας ἀποκτενεῖν μετὰ τέκνων καὶ γυναικῶν , εἰ τὸν ἵππον αὐτῷ μὴ ἀναπέμψειαν .
ἐπεὶ δὲ καὶ τὸν ἵππον ἄγοντες ἧκον καὶ τὰς πόλεις ἐγχειρίζοντες , ἐχρήσατο φιλανθρώπως πᾶσι καὶ τοῦ ἵππου λύτρα τοῖς λαβοῦσιν ἔδωκεν .
ἐντεῦθεν εἰς τήν Παρθικὴν ἀναζεύξας καὶ σχολάζων πρῶτον ἐνεδύσατο τήν βαρβαρικὴν στολὴν , εἴ τε βουλόμενος αὑτὸν συνοικειοῦν τοῖς ἐπιχωρίοις νόμοις , ὡς μέγα πρὸς ἐξημέρωσιν ἀνθρώπων τὸ σύνηθες καὶ ὁμόφυλον , εἴ τ ἀπόπειρά τις ὑφεῖτο τῆς προσκυνήσεως αὕτη τοῖς Μακεδόσι , κατὰ μικρὸν ἀνασχέσθαι τήν ἐκδιαίτησιν αὐτοῦ καὶ μεταβολὴν ἐθιζομένοις , οὐ μὴν τήν γε Μηδικὴν ἐκείνην προσήκατο παντάπασι βαρβαρικὴν καὶ ἀλλόκοτον οὖσαν , οὐ δὲ ἀναξυρίδας οὐ δὲ κάνδυν οὐ δὲ τιάραν ἔλαβεν , ἀλλὰ ἐν μέσῳ τινὰ τῆς Περσικῆς καὶ τῆς Μηδικῆς μιξάμενος εὖ πως , ἀτυφοτέραν μὲν ἐκείνης , ταύτης δὲ σοβαρωτέραν οὖσαν 0 .
ἐχρῆτο δὲ τὸ μὲν πρῶτον ἐντυγχάνων τοῖς βαρβάροις καὶ τοῖς ἑταίροις κατ οἶκον , εἶτα τοῖς πολλοῖς οὕτως ἐξελαύνων καὶ χρηματίζων ἑωρᾶτο .
καὶ λυπηρὸν μὲν ἦν τοῖς Μακεδόσι τὸ θέαμα , τήν δὲ ἄλλην αὐτοῦ θαυμάζοντες ἀρετὴν ᾤοντο δεῖν ἔνια τῶν πρὸς ἡδονὴν αὐτῷ καὶ δόξαν ἐπιχωρεῖν ὅς γε πρὸς ἅπασι τοῖς ἄλλοις ἔναγχος τόξευμα μὲν εἰς τήν κνήμην λαβών , ὑφ οὗ τὸ τῆς κερκίδος ὁστέον ἀποθραυσθὲν ἐξέπεσε , λίθῳ δὲ πληγεὶς πάλιν εἰς τὸν τράχηλον ὥστε καὶ ταῖς ὄψεσιν ἀχλὺν ὑποδραμεῖν παραμείνασαν οὐκ ὀλίγον χρόνον , ὅμως οὐκ ἐπαύετο χρώμενος ἑαυτῷ πρὸς τοὺς κινδύνους ἀφειδῶς , ἀλλὰ καὶ τὸν Ὀρεξάρτην διαβὰς ποταμόν , ὃν αὐτὸς ᾤετο Τάναϊν εἶναι , καὶ τοὺς Σκύθας τρεψάμενος ἐδίωξεν ἐπὶ σταδίους ἑκατόν , ἐνοχλούμενος ὑπὸ διαρροίας .
ἐνταῦθα δὲ πρὸς αὐτὸν ἀφικέσθαι τὴν Ἀμαζόνα οἱ πολλοὶ λέγουσιν , ὧν καὶ Κλείταρχός ἐστι καὶ Πολύκλειτος καὶ Ὀνησίκριτος καὶ Ἀντιγένης καὶ Ἴστρος Ἀριστόβουλος δὲ καὶ Χάρης ὁ εἰσαγγελεύς καὶ Πτολεμαῖος καὶ Ἀντικλείδης καὶ Φίλων ὁ Θηβαῖος καὶ Φίλιππος ὁ Θεαγγελεὺς , πρὸς δὲ τούτοις Ἑκαταῖος ὁ Ἐρετριεὺς καὶ Φίλιππος ὁ Χαλκιδεὺς καὶ Δοῦρις ὁ Σάμιος πλάσμα φασὶ γεγονέναι τοῦτο .
καὶ μαρτυρεῖν αὐτοῖς ἔοικεν Ἀλέξανδρος .
ἀντιπάτρῳ γὰρ ἅπαντα γράφων ἀκριβῶς τὸν μὲν Σκύθην αὐτῷ φησι διδόναι τὴν θυγατέρα πρὸς γάμον , Ἀμαζόνος δὲ οὐ μνημονεύει , λέγεται δὲ πολλοῖς χρόνοις Ὀνησίκριτος ὕστερον ἤδη βασιλεύοντι Λυσιμάχῳ τῶν βιβλίων τὸ τέταρτον ἀναγινώσκειν , ἐν ᾧ γέγραπται περὶ τῆς Ἀμαζόνος ·
τὸν οὖν Λυσίμαχον ἀτρέμα μειδιάσαντα καὶ ποῦ , φάναι , τότε ἤμην ἐγώ ;
ταῦτα μὲν οὖν ἄν τις οὔ τε ἀπιστῶν ἧττον οὔ τε πιστεύων μᾶλλον Ἀλέξανδρον θαυμάσειε .
φοβούμενος δὲ τοὺς Μακεδόνας , μὴ εἰς τὰ ὑπόλοιπα τῆς στρατείας ἀπαγορεύσωσι , τὸ μὲν ἄλλο πλῆθος εἴασε κατὰ χώραν , τοὺς δὲ ἀρίστους ἔχων ἐν Ὑρκανίᾳ μεθ ἑαυτοῦ , δισμυρίους πεζοὺς καὶ τρισχιλίους ἱππεῖς , προσέβαλε , λέγων ὡς νῦν μὲν αὐτοὺς ἐνύπνιον τῶν βαρβάρων ὁρώντων , ἂν δὲ μόνον ταράξαντες τὴν Ἀσίαν ἀπίωσιν , ἐπιθησομένων εὐθὺς ὥσπερ γυναιξίν 0 .
οὐ μὴν ἀλλ ἀπιέναι γε τοὺς βουλομένους ἐφῆκε , μαρτνράμενος ὅτι τὴν οἰκουμένην τοῖς Μακεδόσι κτώμενος ἐγκαταλέλειπται μετὰ τῶν φίλων καὶ τῶν ἐθελόντων στρατεύειν .
ταῦτα σχεδὸν αὐτοῖς ὀνόμασιν ἐν τῇ πρὸς Ἀντίπατρον ἐπιστολῇ γέγραπται , καὶ ὅτι ταῦτα εἰπόντος αὐτοῦ πάντες ἐξέκραγον ὅποι βούλεται τῆς οἰκουμένης ἄγειν ·
δεξαμένων δὲ τούτων τὴν πεῖραν οὐκέτι ἦν χαλεπὸν προσαχθῆναι τὸ πλῆθος , ἀλλὰ ῥᾳδίως ἐπηκολούθησεν .
οὕτω δὴ καὶ τὴν δίαιταν ἔτι μᾶλλον ὡμοίου τε τοῖς ἐπιχωρίοις ἑαυτόν , ἐκεῖνά τε προσῆγε τοῖς Μακεδονικοῖς ἔθεσιν , ἀνακράσει καὶ κοινωνίᾳ μᾶλλον δι εὐνοίας καταστήσεσθαι τὰ πράγματα νομίζων ἢ βίᾳ , μακρὰν ἀπαίροντος αὐτοῦ , διὸ καὶ τρισμυρίους παῖδας ἐπιλεξάμενος ἐκέλευσε γράμματά τε μανθάνειν Ἑλληνικὰ καὶ Μακεδονικοῖς ὅπλοις ἐντρέφεσθαι , πολλοὺς ἐπιστάτας καταστήσας 0 .
καὶ τὰ περὶ Ῥωξάνην ἔρωτι μὲν ἐπράχθη , καλὴν καὶ ὡραίαν ἔν τινι χορῷ παρὰ πότον ὀφθεῖσαν , ἔδοξε δὲ οὐκ ἀνάρμοστα τοῖς ὑποκειμένοις εἶναι πράγμασιν .
ἐθάρρησαν γὰρ οἱ βάρβαροι τῇ κοινωνίᾳ τοῦ γάμου , καὶ τὸν Ἀλέξανδρον ὑπερηγάπησαν , ὅτι σωφρονέστατος περὶ ταῦτα γεγονὼς οὐ δὲ ἧς μόνης ἡττήθη γυναικὸς ἄνευ νόμου θιγεῖν ὑπέμεινεν .
ἐπεὶ δὲ καὶ τῶν φίλων ἑώρα τῶν μεγίστων Ἡφαιστίωνα μὲν ἐπαινοῦντα καὶ συμμετακοσμούμενον αὐτῷ , Κρατερὸν δὲ τοῖς πατρίοις ἐμμένοντα ·
δι ἐκείνου μὲν ἐχρημάτιζε τοῖς βαρβάροις , διὰ τούτου δὲ τοῖς Ἕλλησι καὶ τοῖς Μακεδόσι καὶ ὅλως τὸν μὲν ἐφίλει μάλιστα , τὸν δὲ ἐτίμα , νομίζων καὶ λέγων ἀεί τὸν μὲν Ἡφαιστίωνα φιλαλέξανδρον εἶναι , τὸν δὲ Κρατερὸν φιλοβασιλέα .
διὸ καὶ πρὸς ἀλλήλους ὑπούλως ἔχοντες συνέκρουον πολλάκις , ἅπαξ δὲ περὶ τὴν Ἰνδικὴν καὶ εἰς χεῖρας ἦλθον σπασάμενοι τὰ ξίφη , καὶ τῶν φίλων ἑκατέρῳ παραβοηθούντων προσελάσας Ἀλέξανδρος ἐλοιδόρει τὸν Ἡφαιστίωνα φανερῶς , ἔμπληκτον καλῶν καὶ μαινόμενον , εἰ μὴ συνίησιν ὡς , ἐάν τις αὐτοῦ τὸν Ἀλέξανδρον ἀφέληται , μηδέν ἐστιν ἰδίᾳ δὲ καὶ τοῦ Κρατεροῦ πικρῶς καθήψατο .
καὶ συναγαγὼν αὐτοὺς καὶ διαλλάξας ἐπώμοσε τὸν Ἄμμωνα καὶ τοὺς ἄλλους θεούς , ἦ μὴν μάλιστα φιλεῖν ἀνθρώπων ἁπάντων ἐκείνους ἂν δὲ πάλιν αἴσθηται διαφερομένους , ἀποκτενεῖν ἀμφοτέρους , ἢ τὸν ἀρξάμενον 0 .
ὅθεν ὕστερον οὐ δὲ παίζοντες εἰπεῖν τι οὐ δὲ πρᾶξαι πρὸς ἀλλήλους λέγονται .
φιλώτας δὲ ὁ Παρμενίωνος ἀξίωμα μὲν εἶχεν ἐν τοῖς Μακεδόσι μέγα καὶ γὰρ ἀνδρεῖος ἐδόκει καὶ καρτερικὸς εἶναι , φιλόδωρος δὲ οὕτω καὶ φιλέταιρος μετ αὐτόν Ἀλέξανδρον οὐδείς , λέγεται γοῦν ὅτι τῶν συνήθων τινὸς αἰτοῦντος ἀργύριον ἐκέλευσε δοῦναι φήσαντος δὲ τοῦ διοικητοῦ μὴ ἔχειν , τί λέγεις 0 ;
εἶπεν , οὐ δὲ ποτήριον ἔχεις οὐ δὲ ἱμάτιον ;
ὄγκῳ δὲ φρονήματος καὶ βάρει πλούτου καὶ τῇ περὶ τὸ σῶμα θεραπείᾳ καὶ διαίτῃ χρώμενος ἐπαχθέστερον ἢ κατ ἰδιώτην , καὶ τότε δὴ τὸ σεμνὸν καὶ ὑψηλὸν οὐκ ἐμμελῶς , ἀλλ ἄνευ χαρίτων τῷ σολοίκῳ καὶ παρασήμῳ μιμούμενος , ὑποψίαν καὶ φθόνον ἔσχεν , ὥστε καὶ Παρμενίωνά ποτε εἰπεῖν πρός αὐτόν ὦ παῖ , χείρων μοι γίνου 0 .
πρός δὲ αὐτόν Ἀλέξανδρον ἐκ πάνυ πολλῶν χρόνων ἐτύγχανε διαβεβλημένος , ὅτε γὰρ τὰ περὶ Δαμασκὸν ἑάλω χρήματα Δαρείου νικηθέντος ἐν Κιλικίᾳ , πολλῶν σωμάτων κομισθέντων εἰς τὸ στρατόπεδον εὑρέθη γύναιον ἐν τοῖς αἰχμαλώτοις , τῷ μὲν γένει Πυδναῖον , εὐπρεπὲς δὲ τὴν ὄψιν ἐκαλεῖτο δὲ Ἀντιγόνη .
τοῦτο ἔσχεν ὁ Φιλώτας οἷα δὲ νέος πρός ἐρωμένην καὶ σὺν οἴνῳ πολλὰ φιλότιμα καὶ στρατιωτικὰ παρρησιαζόμενος ἑαυτοῦ τὰ μέγιστα τῶν ἔργων ἀπέφαινε καὶ τοῦ πατρός , Ἀλέξανδρον δὲ μειράκιον ἀπεκάλει δι αὐτοὺς τὸ τῆς ἀρχῆς ὄνομα καρπούμενον 0 .
ταῦτα τῆς γυναικὸς ἐκφερούσης πρός τινα τῶν συνήθων , ἐκείνου δέ , ὡς εἰκὸς , πρός ἕτερον , περιῆλθεν εἰς Κρατερὸν ὁ λόγος καὶ λαβὼν τὸ γύναιον εἰσήγαγε κρύφα πρός Ἀλέξανδρον 0 1 .
ἀκούσας δὲ ἐκεῖνος ἐκέλευσε φοιτᾶν εἰς τ αὐτὸ τῷ Φιλώτᾳ , καὶ πᾶν , ὅ τι ἂν ἐκπύθηται τούτου , πρός αὐτόν ἀπαγγέλλειν βαδίζουσαν .
ὁ μὲν οὖν Φιλώτας ἐπιβουλευόμενος οὕτως ἠγνόει , καὶ συνῆν τῇ Ἀντιγόνῃ πολλὰ καὶ πρὸς ὀργὴν καὶ μεγαλαυχίαν ῥήματα καὶ λόγους κατὰ τοῦ βασιλέως ἀνεπιτηδείους προϊέμενος .
ὁ δὲ Ἀλέξανδρος , καίπερ καρτερᾶς ἐνδείξεως κατὰ τοῦ Φιλώτου προσπεσούσης , ἐκαρτέρησε σιωπῇ καί κατέσχεν , εἴ τε θαρρῶν τῇ Παρμενίωνος εὐνοίᾳ πρὸς αὑτόν , εἴ τε δεδιὼς τὴν δόξαν αὐτῶν καὶ τὴν δύναμιν 0 1 .
ἐν δὲ τῷ τότε χρόνῳ Μακεδὼν ὄνομα Λίμνος , ἐκ Χαλαίστρας , ἐπιβουλεύων Ἀλεξάνδρῳ Νικόμαχόν τινα τῶν νέων , πρὸς ὃν αὐτὸς ἐρωτικῶς εἶχεν , ἐπὶ τὴν κοινωνίαν τῆς πράξεως παρεκάλει .
τοῦ δὲ μὴ δεξαμένου , φράσαντος δὲ τ ἀδελφῷ Κεβαλίνῳ τὴν πεῖραν , ἐλθὼν ἐκεῖνος πρὸς Φιλώταν ἐκέλευσεν εἰσάγειν αὐτοὺς πρὸς Ἀλέξανδρον ὡς περὶ ἀναγκαίων ἔχοντας ἐντυχεῖν καὶ μεγάλων , ὁ δὲ Φιλώτας , ὅ τι δὴ παθὼν  ἄδηλον γὰρ ἐστιν  , οὐ παρῆγεν αὐτούς , ὡς πρὸς ἄλλοις μείζοσι γιγνομένου τοῦ βασιλέως , καὶ τοῦτο δὶς ἐποίησεν .
οἱ δὲ καθ ὑπεροψίαν ἤδη τοῦ Φιλώτου τραπόμενοι πρὸς ἕτερον καὶ δι ἐκείνου τῷ Ἀλεξάνδρῳ προσαχθέντες πρῶτον μὲν τὰ τοῦ Λίμνου κατεῖπον , ἔπειτα παρεδήλωσαν ἡσυχῇ τὸν Φιλώταν , ὡς ἀμελήσειεν αὐτῶν δὶς ἐντυχόντων .
καί τοῦτο δὴ σφόδρα παρώξυνε τὸν Ἀλέξανδρον ·
καὶ τοῦ πεμφθέντος ἐπὶ τὸν Λίμνου , ὡς ἠμύνετο συλλαμβανόμενος , ἀποκτείναντος αὑτόν , ἔτι μᾶλλον διεταράχθη , τὸν ἔλεγχον ἐκπεφευγέναι τῆς ἐπιβουλῆς νομίζων .
καὶ πικρῶς ἔχων πρὸς τὸν Φιλώταν ἐπεσπάσατο τοὺς πάλαι μισοῦντας αὑτόν , ἤδη φανερῶς λέγοντας ὡς ῥᾳθυμία τοῦ βασιλέως εἴη Λίμνον οἰομένου , Χαλαιστραῖον ἄνθρωπον , ἐπιχειρῆσαι τολμήματι τοσούτῳ καθ αὑτὸν ἀλλὰ τοῦτον μὲν ὑπηρέτην εἶναι , μᾶλλον δὲ ὄργανον ἀπὸ μείζονος ἀρχῆς ἀφιέμενον , ἐν ἐκείνοις δὲ τὴν ἐπιβουλὴν ζητητέον οἷς μάλιστα ταῦτα λανθάνειν συνέφερε .
τοιούτοις λόγοις καὶ ὑπονοίαις ἀναπετάσαντος τὰ ὦτα τοῦ βασιλέως ἐπῆγον ἤδη μυρίας κατὰ τοῦ Φιλώτου διαβολάς .
ἐκ τούτου δὲ συλληφθεὶς ἀνεκρίνετο , τῶν ἑταίρων ἐφεστώτων ταῖς βασάνοις , Ἀλεξάνδρου δὲ κατακούοντος ἔξωθεν αὐλαίας παρατεταμένης ὅτε δὴ καί φασιν αὑτὸν εἰπεῖν , οἰκτρὰς καὶ ταπεινὰς τοῦ Φιλώτου φωνὰς καὶ δεήσεις τοῖς περὶ τὸν Ἡφαιστίωνα προσφέροντος οὕτω δὴ μαλακὸς ὢν , ὦ Φιλώτα , καὶ ἄνανδρος ἐπεχείρεις πράγμασι τηλικούτοις ;
ἀποθανόντος δὲ τοῦ Φιλώτου καὶ Παρμενίωνα πέμψας εὐθὺς εἰς Μηδίαν ἀνεῖλεν , ἄνδρα πολλὰ μὲν Φιλίππῳ συγκατεργασάμενον , μόνον δὲ ἢ μάλιστα τῶν πρεσβυτέρων φίλων Ἀλέξανδρον εἰς Ἀσίαν ἐξορμήσαντα διαβῆναι , τριῶν δὲ υἱῶν οὓς ἔσχεν , ἐπὶ τῆς στρατιᾶς δύο μὲν ἐπιδόντα πρότερον ἀποθανόντας , τῷ δὲ τρίτῳ συναναιρεθέντα .
ταῦτα πραχθέντα πολλοῖς τῶν φίλων φοβερὸν ἐποίησε τὸν Ἀλέξανδρον , μάλιστα δὲ Ἀντιπάτρῳ καὶ πρὸς Αἰτωλοὺς ἔπεμψε κρύφα πίστεις διδοὺς καὶ λαμβάνων .
ἐφοβοῦντο γὰρ Ἀλέξανδρον Αἰτωλοὶ διὰ τὴν Οἰνιαδῶν ἀνάστασιν , ἣν πυθόμενος οὐκ Οἰνιαδῶν ἔφη παῖδας , ἀλλ αὑτὸν ἐπιθήσειν δίκην Αἰτωλοῖς .
οὐ πολλῷ δὲ ὕστερον συνηνέχθη καὶ τὰ περὶ Κλεῖτον , οὕτω μὲν ἁπλῶς πυθομένοις τῶν κατὰ Φιλώταν ἀγριώτερα λόγῳ μέντοι συντιθέντες ἅμα καὶ τὴν αἰτίαν καὶ τόν καιρόν , οὐκ ἀπὸ γνώμης , ἀλλὰ δυστυχίᾳ τινὶ ταῦτα εὑρίσκομεν πεπραγμένα τοῦ βασιλέως , ὀργὴν καὶ μέθην πρόφασιν τῷ Κλείτου δαίμονι παρασχόντος .
ἧκόν τινες ὀπώραν Ἑλληνικὴν ἀπὸ θαλάσσης τῷ βασιλεῖ κομίζοντες , ὁ δὲ θαυμάσας τὴν ἀκμὴν καὶ τὸ κάλλος ἐκάλει τόν Κλεῖτον , ἐπιδεῖξαι καὶ μεταδοῦναι βουλόμενος .
ὁ δὲ θύων μὲν ἐτύγχανεν , ἀφεὶς δὲ τὴν θυσίαν ἐβάδιζε καὶ τρία τῶν κατεσπεισμένων προβάτων ἐπηκολούθησεν αὑτῷ .
πυθόμενος δὲ ὁ βασιλεὺς ἀνεκοινοῦτο τοῖς μάντεσιν Ἀριστάνδρῳ καὶ Κλεομάντει τῷ Λάκωνι .
φησάντων δὲ πονηρὸν εἶναι τὸ σημεῖον , ἐκέλευσεν ἐκθύσασθαι κατὰ τάχος ὑπὲρ τοῦ Κλείτου .
καὶ γὰρ αὐτὸς ἡμέρᾳ τρίτῃ κατὰ τοὺς ὕπνους ἰδεῖν ὄψιν ἄτοπον δόξαι γὰρ αὑτῷ τόν Κλεῖτον μετὰ τῶν Παρμενίωνος υἱῶν ἐν μέλασιν ἱματίοις καθέζεσθαι , τεθνηκότων ἁπάντων 0 .
οὐ μὴν ἔφθασεν ὁ Κλεῖτος ἐκθυσάμενος , ἀλλ εὐθὺς ἐπὶ τὸ δεῖπνον ἧκε , τεθυκότος τοῦ βασιλέως Διοσκούροις .
πότου δὲ νεανικοῦ συρραγέντος ᾔδετο ποιήματα Πρανίχου τινός , ὡς δέ φασιν ἔνιοι , Πιερίωνος , εἰς τοὺς στρατηγοὺς πεποιημένα τοὺς ἔναγχος ἡττημένους ὑπὸ τῶν βαρβάρων ἐπ αἰσχύνῃ καὶ γέλωτι .
τῶν δὲ πρεσβυτέρων δυσχεραινόντων καὶ λοιδορούντων τόν τε ποιητὴν καὶ τόν ᾄδοντα , τοῦ δὲ Ἀλεξάνδρου καὶ τῶν περὶ αὐτὸν ἡδέως ἀκροωμένων καὶ λέγειν κελευόντων , ὁ Κλεῖτος ἤδη μεθύων καὶ φύσει τραχὺς ὢν ὀργὴν καὶ αὐθάδης ἠγανάκτει μάλιστα , φάσκων οὐ καλῶς ἐν βαρβάροις καὶ πολεμίοις ὑβρίζεσθαι Μακεδόνας πολὺ βελτίονας τῶν γελώντων , εἰ καὶ δυστυχίᾳ κέχρηνται .
φήσαντος δὲ τοῦ Ἀλεξάνδρου τόν Κλεῖτον αὑτῷ συνηγορεῖν δυστυχίαν ἀποφαίνοντα τὴν δειλίαν , ἐπαναστὰς ὁ Κλεῖτος , αὕτη μέντοι σε , εἶπεν , ἡ δειλία τόν ἐκ θεῶν ἤδη τῷ Σπιθριδάτου ξίφει τόν νῶτον ἐπιτρέποντα περιεποίησε , καὶ τῷ Μακεδόνων αἵματι καὶ τοῖς τραύμασι τούτοις ἐγένου τηλικοῦτος ὥστε Ἄμμωνι σαυτὸν εἰσποιεῖν ἀπειπάμενος Φίλιππον .
παροξυνθεὶς οὖν ὁ Ἀλέξανδρος , ἦ ταῦτα , εἶπεν , ὦ κακὴ κεφαλὴ , σὺ περὶ ἡμῶν ἑκάστοτε λέγων καὶ διαστασιάζων Μακεδόνας χαιρήσειν νομίζεις ;
ἀλλ οὐ δὲ νῦν , ἔφη , χαίρομεν , Ἀλέξανδρε , τοιαῦτα τέλη τῶν πόνων κομιζόμενοι , μακαρίζομεν δὲ τοὺς ἤδη τεθνηκότας πρὶν ἐπιδεῖν Μηδικαῖς ῥάβδοις ξαινομένους Μακεδόνας , καὶ Περσῶν δεομένους ἵνα τῷ βασιλεῖ προσέλθωμεν .
τοιαῦτα τοῦ Κλείτου παρρησιαζομένου καὶ τῶν περὶ Ἀλέξανδρον ἀντανισταμένων καὶ λοιδορούντων αὐτόν , οἱ πρεσβύτεροι κατέχειν ἐπειρῶντο τὸν θόρυβον .
ὁ δὲ Ἀλέξανδρος ἀποστραφεὶς πρὸς Ξενόδοχον τὸν Καρδιανὸν καὶ τὸν Κολοφώνιον Ἀρτέμιον , οὐ δοκοῦσιν , εἶπεν , ὑμῖν οἱ Ἕλληνες ἐν τοῖς Μακεδόσιν ὥσπερ ἐν θηρίοις ἡμίθεοι περιπατεῖν 0 ;
τοῦ δὲ Κλείτου μὴ εἴκοντος , ἀλλὰ εἰς μέσον ἃ βούλεται λέγειν τὸν Ἀλέξανδρον κελεύοντος , ἢ μὴ καλεῖν ἐπὶ δεῖπνον ἄνδρας ἐλευθέρους καὶ παρρησίαν ἔχοντας , ἀλλὰ μετὰ βαρβάρων ζῆν καὶ ἀνδραπόδων , οἳ τὴν Περσικὴν ζώνην καὶ τὸν διάλευκον αὐτοῦ χιτῶνα προσκυνήσουσιν , οὐκέτι φέρων τὴν ὀργὴν Ἀλέξανδρος μήλων παρακειμένων ἑνὶ βαλὼν ἔπαισεν αὐτὸν καὶ τὸ ἐγχειρίδιον ἐζήτει .
τῶν δὲ σωματοφυλάκων ἑνὸς Ἀριστοφάνους φθάσαντος ὑφελέσθαι , καὶ τῶν ἄλλων περιεχόντων καὶ δεομένων , ἀναπηδήσας ἀνεβόα Μακεδονιστὶ καλῶν τοὺς ὑπασπιστάς τοῦτο δὲ ἦν σύμβολον θορύβου μεγάλου , καὶ τὸν σαλπιγκτὴν ἐκέλευσε σημαίνειν , καὶ πὺξ ἔπαισεν ὡς διατρίβοντα καὶ μὴ βουλόμενον .
οὗτος μὲν οὖν ὕστερον εὐδοκίμησεν ὡς τοῦ μὴ συνταραχθῆναι τὸ στρατόπεδον αἰτιώτατος γενόμενος , τὸν δὲ Κλεῖτον οὐχ ὑφιέμενον οἱ φίλοι μόλις ἐξέωσαν τοῦ ἀνδρῶνος .
ὁ δὲ κατ ἄλλας θύρας αὖθις εἰσῄει , μάλα ὀλιγώρως καὶ θρασέως Εὐριπίδου τὰ ἐξ Ἀνδρομάχης ἰαμβεῖα ταῦτα περαίνων οἴμοι , καθ Ἑλλάδ ὡς κακῶς νομίζεται .
οὕτω δὴ λαβὼν παρά τινος τῶν δορυφόρων Ἀλέξανδρος αἰχμήν ἀπαντῶντα τὸν Κλεῖτον αὐτῷ καὶ παράγοντα τὸ πρὸ τῆς θύρας παρακάλυμμα διελαύνει .
πεσόντος δὲ μετὰ στεναγμοῦ καὶ βρυχήματος εὐθὺς ἀφῆκεν ὁ θυμὸς αὐτόν , καὶ γενόμενος παρ ἑαυτῷ καὶ τοὺς φίλους ἰδὼν ἀφώνους ἑστῶτας ἑλκύσασθαι μὲν ἐκ τοῦ νεκροῦ τὴν αἰχμήν ἔφθασε , παῖσαι δ ἑαυτὸν ὁρμήσας παρά τὸν τράχηλον ἐπεσχέθη , τῶν σωματοφυλάκων τὰς χεῖρας αὐτοῦ λαβόντων καὶ τὸ σῶμα βίᾳ παρενεγκόντων εἰς τὸν θάλαμον .
ἐπεὶ δὲ τήν τε νύκτα κακῶς κλαίων διήνεγκε καὶ τήν ἐπιοῦσαν ἡμέραν ἤδη τῷ βοᾶν καὶ θρηνεῖν ἀπειρηκὼς ἄναυδος ἔκειτο , βαρεῖς ἀναφέρων στεναγμούς , δείσαντες οἱ φίλοι τήν ἀποσιώπησιν εἰσῆλθον βίᾳ .
καὶ τῶν μὲν ἄλλων οὐ προσίετο τοὺς λόγους , Ἀριστάνδρου δὲ τοῦ μάντεως ὑπομιμνῄσκοντος αὑτὸν τήν τε ὄψιν ἣν εἶδε περὶ τοῦ Κλείτου , καὶ τὸ σημεῖον , ὡς δὴ πάλαι καθειμαρμένων τούτων , ἔδοξεν ἐνδιδόναι .
διὸ Καλλισθένην τε τὸν φιλόσοφον παρεισήγαγον , Ἀριστοτέλους οἰκεῖον ὄντα , καὶ τὸν Ἀβδηρίτην Ἀνάξαρχον 0 .
ὧν Καλλισθένης μὲν ἠθικῶς ἐπειρᾶτο καὶ πρᾴως , ὑποδυόμενος τῷ λόγῳ καὶ περιϊὼν ἀλύπως , λαβέσθαι τοῦ πάθους , ὁ δὲ Ἀνάξαρχος ἰδίαν τινὰ πορευόμενος ἐξ ἀρχῆς ὁδὸν ἐν φιλοσοφίᾳ , καὶ δόξαν εἰληφὼς ὑπεροψίας καὶ ὀλιγωρίας τῶν συνήθων , εὐθὺς εἰσελθὼν ἀνεβόησεν ·
οὗτός ἐστιν Ἀλέξανδρος , εἰς ὃν ἡ οἰκουμένη νῦν ἀποβλέπει ὁ δὲ ἔρριπται κλαίων ὥσπερ ἀνδράποδον , ἀνθρώπων νόμον καὶ ψόγον δεδοικώς , οἷς αὑτὸν προσήκει νόμον εἶναι καὶ ὅρον τῶν δικαίων , ἐπείπερ ἄρχειν καὶ κρατεῖν νενίκηκεν , ἀλλὰ μὴ δουλεύειν ὑπὸ κενῆς δόξης κεκρατημένον .
οὐκ οἶσθα , εἶπεν , ὅτι τήν Δίκην ἔχει πάρεδρον ὁ Ζεὺς καὶ τήν Θέμιν , ἵνα πᾶν τὸ πραχθὲν ὑπὸ τοῦ κρατοῦντος θεμιτὸν ᾖ καὶ δίκαιον ;
τοιούτοις τισὶ λόγοις χρησάμενος ὁ Ἀνάξαρχος τὸ μὲν πάθος ἐκούφισε τοῦ βασιλέως , τὸ δὲ ἦθος εἰς πολλὰ χαυνότερον καὶ παρανομώτερον ἐποίησεν , αὑτὸν δὲ δαιμονίως ἐνήρμοσε , καὶ τοῦ Καλλισθένους τήν ὁμιλίαν , οὐ δὲ ἄλλως ἐπίχαριν διὰ τὸ αὐστηρὸν οὖσαν , προσδιέβαλε .
λέγεται δέ ποτε παρὰ δεῖπνον ὑπὲρ ὡρῶν καὶ κράσεως τοῦ περιέχοντος λόγων ὄντων , τὸν Καλλισθένην , μετέχοντα δόξης τοῖς λέγουσι τ ἀκεῖ μᾶλλον εἶναι ψυχρὰ καὶ δυσχείμερα τῶν Ἑλληνικῶν , ἐναντιουμένου τοῦ Ἀναξάρχου καὶ φιλονεικοῦντος , εἰπεῖν ἀλλὰ μὴν ἀνάγκη σοὶ ταῦτα ἐκείνων ὁμολογεῖν ψυχρότερα 0 ·
σὺ γὰρ ἐκεῖ μὲν ἐν τρίβωνι διεχείμαζες , ἐνταῦθα δὲ τρεῖς ἐπιβεβλημένος δάπιδας κατάκεισαι .
τὸν μὲν οὖν Ἀνάξαρχον καὶ τοῦτο προσπαρώξυνε .
τοὺς δὲ ἄλλους σοφιστὰς καὶ κόλακας ὁ Καλλισθένης ἐλύπει σπουδαζόμενος μὲν ὑπὸ τῶν νέων διὰ τὸν λόγον , οὐχ ἧττον δὲ τοῖς πρεσβυτέροις ἀρέσκων διὰ τὸν βίον , εὔτακτον ὄντα καὶ σεμνὸν καὶ αὐτάρκη , καὶ βεβαιοῦντα τὴν λεγομένην τῆς ἀποδημίας πρόφασιν , ὅτι τοὺς πολίτας καταγαγεῖν καὶ κατοικίσαι πάλιν τὴν πατρίδα φιλοτιμούμενος ἀνέβη πρὸς Ἀλέξανδρον .
φθονούμενος δὲ διὰ τὴν δόξαν ἔστιν ἃ καὶ καθ αὑτοῦ τοῖς διαβάλλουσι παρεῖχε , τάς τε κλήσεις τὰ πολλὰ διωθούμενος , ἔν τε τῷ συνεῖναι βαρύτητι καὶ σιωπῇ δοκῶν οὐκ ἐπαινεῖν οὐ δὲ ἀρέσκεσθαι τοῖς γινομένοις , ὥστε καὶ τὸν Ἀλέξανδρον εἰπεῖν ἐπ αὐτῷ μισῶ σοφιστήν , ὅστις οὐ δ αὑτῷ σοφός .
λέγεται δέ ποτε πολλῶν παρακεκλημένων ἐπὶ τὸ δεῖπνον ἐπαινέσαι κελευσθεὶς ἐπὶ τοῦ ποτηρίου Μακεδόνας ὁ Καλλισθένης οὕτως εὐροῆσαι πρὸς τὴν ὑπόθεσιν ὥστε ἀνισταμένους κροτεῖν καὶ βάλλειν τοὺς στεφάνους ἐπ αὐτόν ·
εἰπεῖν οὖν τὸν Ἀλέξανδρον ὅτι , κατ Εὐριπίδην , τὸν λαβόντα τῶν λόγων καλὰς ἀφορμὰς οὐ μέγ ἔργον εὖ λέγειν 0 ·
ἀλλ ἔνδειξαι , φάναι , τὴν αὑτοῦ δύναμιν ἡμῖν κατηγορήσας Μακεδόνων , ἵνα καὶ βελτίους γένωνται μαθόντες ἃ πλημμελοῦσιν 0 .
οὕτω δὴ τὸν ἄνδρα πρὸς τῆς παλινῳδίαν τραπόμενον πολλὰ παρρησιάσασθαι κατὰ τῶν Μακεδόνων , καὶ τὴν Ἑλληνικὴν στάσιν αἰτίαν ἀποφήναντα τῆς γενομένης περὶ Φίλιππον αὐξήσεως καὶ δυνάμεως εἰπεῖν ·
ἐν δὲ διχοστασίῃ καὶ ὁ πάγκακος ἔλλαχε τιμῆς ·
ἐφ ᾧ πικρὸν καὶ βαρὺ ἐγγενέσθαι μῖσος τοῖς Μακεδόσι , καὶ τὸν Ἀλέξανδρον εἰπεῖν ὡς οὐ τῆς δεινότητος ὁ Καλλισθένης , ἀλλὰ τῆς δυσμενείας Μακεδόσιν ἀπόδειξιν δέδωκε 0 .
ταῦτα μὲν οὖν ὁ ῝ Ἕρμιππός φησι τὸν ἀναγνώστην τοῦ Καλλισθένους Στροῖβον Ἀριστοτέλει διηγεῖσθαι , τὸν δὲ Καλλισθένη συνέντα τήν ἀλλοτριότητα τοῦ βασιλέως δὶς ἢ τρὶς ἀπιόντα πρὸς αὑτὸν εἰπεῖν κάτθανε καὶ Πάτροκλος , ὅπερ σέο πολλὸν ἀμείνων 0 .