Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
καρδίας εὐφραινομένης θάλλει πρόσωπον , ἐν δὲ λύπαις οὔσης σκυθρωπάζει .
ἐπειδὴ εἶδεν ὁ ὀφθαλμὸς τὸ δένδρον καὶ ἐλογίσατο τῇ διανοίᾳ ἰσοθεΐαν , δίδωσιν ὁ θεὸς στεναγμὸν τῇ καρδίᾳ καὶ λύπην τῷ προσώπῳ , ἵνα δι ὧν ἥμαρτε κολασθῇ καὶ ἵνα πείσῃ αὕτη ἡ τιμωρία , μᾶλλον δὲ σωτηρία , τὴν γυναῖκα , ὅτι οὐκ ἐψεύσατο τὴν ἀρχαίαν εὐλογίαν 0 .
Εἰπὼν γὰρ αὐτοῖς πληρώσατε τὴν γῆν λέγει ἐν λύπαις τέξῃ τέκνα .
τὸ μὲν τίκτειν οὐκ ἀναιρῶ  ἅπαξ γὰρ εὐλόγησα  , ἀλλὰ ὀδυνήσεις ἐν πόνοις , ἐν ταραχαῖς .
ἐκείνη ἡ λύπη βαρυτάτη 0 .
καὶ μαρτυρεῖ ὁ σωτήρ ·
ἡ γυνὴ , ὅταν τίκτῃ , λύπην ἔχει .
λυπεῖται τίκτουσα , μεριμνᾷ τρέφουσα ·
ἐὰν ᾖ ὁ παῖς ἐν ἡλικίᾳ , μεριμνᾷ μὴ ἀνόητος ᾖ ·
ἐὰν ἀποδημῇ , μὴ ἀποθάνῃ , μὴ νοσήσῃ , μὴ ὀδυνᾶται .
τοῦτο ὁ ἀνὴρ οὐκ ἔχει .
Κ ἂν γὰρ μεριμνήσῃ ὁ πατήρ , οὐχ οὕτως ὡς ἡ μήτηρ , ἀλλὰ παραμυθεῖται ἑαυτὸν λέγων 0 ·
ἄνθρωπός ἐστιν , οἶδεν ἑαυτοῦ προστῆναι καὶ οὐ μεριμνᾷ .
ὅτι οὐκ ἤκουσεν αὐτός 0 ·
ἐν λύπαις τέξῃ τέκνα .
ξένον εἶδος δίκης 0 .
ἡ πεῖρα μάρτυς 0 .
ὅταν ὠδῖνες λάβωσι γυναῖκα , οὐ δὲ ἐν αὐτοῖς τοῖς πόνοις ἀπαγορεύει τὸν ἄνδρα .
Εἴθε μὴ ἦν γάμος , εἴθε μὴ ἦν τεκνογονία .
Οὐ συγχωρεῖ αὐτῇ ὁ θεὸς οὔ τε μετὰ τὴν πεῖραν μισῆσαι τὸν ἄνδρα , ἀλλ οἶδε καὶ τί ἔπαθε καὶ τί ὑπέστη καὶ ἀγαπᾷ τὸν ἄνδρα .
διὰ τοῦτο ἐν λύπαις τέξῃ τέκνα καὶ πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου καὶ αὐτός σου κυριεύσει .
ἐπειδὴ ἄρτι κακῶς ἐκυρίευσας , καὶ ἐγένετο δοῦλος τῆς σῆς αἱρέσεως , λύω τὴν ἀκολουθίαν .
Αὐτὸς δεσποζέτω ὁ μὴ ἀπατηθείς .
γυναικὶ δὲ διδάσκειν οὐκ ἐπιτρέπω , οὐ δὲ αὐθεντεῖν ἀνδρός .
κακῶς γὰρ πρῶτον ἐδίδαξεν ἐν παραδείσῳ .
Οὐδὲ αὐθεντεῖν ἀνδρός 0 .
κακῶς γὰρ ηὐθέντησεν .
ἄρα οὖν κατὰ ταύτην τὴν ἔννοιαν παραινεῖ ὁ Παῦλος μὴ διδάσκειν γυναῖκα διὰ τὰ ἐν παραδείσῳ γινόμενα .
μὴ ἡμεῖς σοφιζώμεθα , ἄκουε αὐτοῦ ·
καὶ ἵνα δείξῃ , ὅτι διὰ τὰ πρῶτα , ἐπάγει 0 ·
ἀδὰμ γὰρ οὐκ ἠπατήθη , ἡ δὲ γυνὴ ἀπατηθεῖσα ἐν παραβάσει γέγονε .
ὑποβέβληται τῇ καταδίκῃ τὸ τῶν γυναικῶν γένος καὶ μένει ἐν λύπαις καὶ οὐ λύεται ὁ δεσμός ;
ἦλθεν ὁ Χριστὸς ὁ λύων τὸν δεσμόν .
ἀπήντησεν ἡ κυριοτόκος ὑπὲρ τοῦ γένους ἀπολογουμένη , ἡ ἁγία παρθένος ἀντὶ τῆς παρθένου 0 .
παρθένος γὰρ ἦν καὶ ἡ Εὔα , ὅτε ἥμαρτεν ·
ἔλυσε τὴν λύπην καὶ τὸν στεναγμὸν τῆς καταδεδικασμένης .
ὥσπερ γὰρ ἐάν τις κληθῇ εἰς τὰ βασίλεια , σπουδάζει τοὺς ἰδίους τιμῆσαι , κ ἂν ὦσιν ἐν ἀνάγκῃ ἀπολῦσαι , οὕτω κληθεῖσα ἡ ἁγία παρθένος εἰς τὰ βασίλεια ὑπηρετήσασθαι τῇ θείᾳ γεννήσει , ἐλθοῦσα εἰς ξένας ὠδῖνας ταύτην πρώτην αἰτεῖ χάριν , μᾶλλον δὲ λαμβάνει .
ἐπειδὴ οὐκ ἔπρεπε τὴν κατάδικον γυναῖκα γεννῆσαι τὸν ἀνεύθυνον , ἔρχεται ὁ λύων πρῶτον τῆς Εὔας τὴν λύπην διὰ χαρᾶς .
χαῖρε , κεχαριτωμένη .
Εἶτα διὰ τοῦ Χαῖρε λύει τὸν δεσμὸν τῆς λύπης .
χαῖρε ·
ἦλθεν ὁ λύων τὴν λύπην .
χαῖρε , κεχαριτωμένη , ἐπειδὴ ἕως νῦν κεκατηραμένη 0 .
ὧδε πρόσεχε τῇ τοῦ θεοῦ χάριτι ·
χαῖρε , κεχαριτωμένη ·
ὁ κύριος μετὰ σοῦ , ἐπειδὴ μετ ἐκείνης ὁ ὄφις ἐν λύπῃ 0 ·
χαῖρε , ἐπειδὴ μετὰ σοῦ ὁ θεός 0 .
καὶ βλέπε τὴν φωνὴν τοῦ ἀγγέλου , πῶς ὅλην ἑρμηνεύει τοῦ Χριστοῦ τὴν οἰκονομίαν .
ἐπειδὴ ἐκείνη διπλῆν ἔλαβε κατάραν , τὴν λύπην καὶ τὸν στεναγμὸν τὸν ἐπὶ τῶν ὠδίνων , εἰσάγει τὸν τοκετὸν τὸν λύοντα ἐκεῖνον τὸν τόκον .
ἰδοὺ συλλήψῃ ἐν γαστρὶ καὶ τέξῃ υἱὸν καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν .
Αὐτὸς γὰρ σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν .
τὰς ἁμαρτίας τῶν σῶν πατέρων λύει ὁ ἐκ σοῦ βλαστάνων καρπός .
λοιπὸν μετεβλήθη τὸ πρᾶγμα .
τὴν Εὔαν ἕως σήμερον οἱ ἀκούοντες ταλανίζουσιν ·
Οὐαὶ τῇ ἀθλίᾳ , οἵας δόξης ἐξέπεσεν ·
οὐαὶ τῇ ἀθλίᾳ , τί ἔπαθεν .
ἡ Μαρία καθ ἑκάστην ἡμέραν ἀκούει παρὰ πάντων μακαρία , ἀμέλει πλησθεῖσα πνεύματος ἁγίου .
καὶ αὕτη ἡ παρθένος λοιπὸν προφητεύσασα ἄκουσον τί λέγει ·
Εὐλογητὸς κύριος ὁ θεὸς τοῦ Ἰσραὴλ , ὅτι ἐπεσκέψατο τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ 0 ·
ἀπὸ γὰρ τοῦ νῦν μακαριοῦσί με πᾶσαι αἱ γενεαί .
ἵνα δείξῃ , ὅτι τὸ πρόσωπον τῆς Εὔας φέρει ἕως νῦν φησιν ὑβριζομένην , ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσί με πᾶσαι αἱ γενεαί .
καὶ τί , φησίν , ὠφελεῖται μὴ ἀκούουσα ;
μάλιστα μὲν οὖν ἀκούει , ἐκ τοῦ ἐν τόπῳ φωτεινῷ , ἐν χώρᾳ ζώντων εἶναι , ἡ μήτηρ τῆς σωτηρίας , ἡ πηγὴ τοῦ αἰσθητοῦ φωτός ·
αἰσθητοῦ διὰ τὴν σάρκα , νοητοῦ διὰ τὴν θεότητα 0 1 .
Οὕτως οὖν δι ὅλου μακαρίζεται .
ἀλλὰ καὶ ὡς ἔτι ἔζη ἐν σαρκί , ἐμακαρίζετο ·
ἤκουσε γὰρ τοῦ μακαρισμοῦ ἔτι ἐν σαρκὶ οὖσα .
ἐκείνη πρῶτον εἶδε καὶ τότε ἐγεύσατο τοῦ δένδρου , αὕτη πρῶτον εἶπε καὶ τότε ἤκουσε τοῦ μακαρισμοῦ .
ὅτε γὰρ ὁ σωτὴρ ἐδίδασκεν ἐπῆρε γυνή τις φωνὴν ἐκ τοῦ ὄχλου , καὶ λέγει αὐτῷ πάντων ἀκουόντων ·
μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε , καὶ μαστοὶ , οὓς ἐθήλασας 0 .
ἀλλ ἐπὶ τὸν Ἀδὰμ ἐπλήρωσεν ὁ θεὸς τὴν ἀπόφασιν , μᾶλλον δὲ τὴν ἴασιν τῆς μετανοίας , καὶ λέγει ·
ὅτι ἤκουσας τῆς φωνῆς τῆς γυναικός σου καὶ ἔφαγες ἀπὸ τοῦ ξύλου , οὗ ἐνετειλάμην σοι μὴ φαγεῖν , ἐπικατάρατος ἡ γῆ ἐν τοῖς ἔργοις σου 0 .
πάλιν ὁ εὐλογημένος οὐ λαμβάνει τὴν κατάραν , ἀλλ ἡ γῆ 0 .
ἄλλος ἥμαρτε , καὶ ἄλλη τύπτεται .
ὥσπερ ἡ τῆς Εὔας κατάρα , μᾶλλον δὲ ἡ ἐπιτίμησις 0 1 2 .
Οὐ γὰρ ἦν κατάρα , ἀλλὰ διόρθωσις .
ὥσπερ ἡ ἐπιτίμησις τῆς Εὔας 0 1 ·
ἐν λύπαις τέξῃ  Καὶ γὰρ πᾶσα γυνὴ ἐν λύπαις τίκτει .
ἔμεινεν ἕως ἄρτι , οὕτω καὶ τοῦ Ἀδάμ ·
ἐπικατάρατος ἡ γῆ ἐν τοῖς ἔργοις σου 0 .
ἡμῶν παράνομα τὰ ἔργα καὶ ἡ γῆ μαστίζεται .
ἡμεῖς ἁμαρτάνομεν καὶ ἡ γῆ δέχεται τὴν κατάραν .
φείδεται ὁ θεὸς τοῦ πλάσματος , ὡς εὐγενοῦς παιδός , καὶ τύπτει τὴν γῆν ὡς παιδαγωγόν 0 .
μὴ τῇ φύσει πρόσεχε , ἀλλὰ τῇ τοῦ θεοῦ χάριτι .
Οὐκ εἶπεν Ἐπικατάρατος ἡ γῆ , ἐπεὶ ἔμενε κεκατηραμένη καὶ καρπὸν οὐκ ἔφερεν , ὥσπερ εἶπε τῇ συκῇ ·
μηκέτι ἐκ σοῦ καρπὸς ἐξέλθῃ καὶ ἐξηράνθη , οὕτως εἶχε γενέσθαι καὶ ἡ γῆ , ἀλλὰ λέγει ·
ἐν τοῖς ἔργοις σου .
ὅταν ἁμάρτω , τύπτεται ἡ γῆ , ὅτε εὐοδοῦμαι , εὐλογεῖ αὐτήν .
καὶ βλέπε τὸ θαυμαστόν ·
ὅτε ἔκτισεν ὁ θεὸς τὴν γῆν , τὴν θάλασσαν , τὰ πετεινά , τὰ ἑρπετά , τὰ θηρία , τὸν ἄνθρωπον , πάντα εὐλόγησε ·
τοὺς καρποὺς οὐκ εὐλόγησεν , ἐπειδὴ ᾔδει , ὅτι φυλάττεται τῇ γῇ αὕτη ἡ τιμωρία , ἵνα ἁμαρτανόντων τῶν ἀνθρώπων δέξηται ἀφορίαν καὶ δικαιοπραγούντων δέξηται εὐφορίαν .
Οὐκ εὐλόγησε τοὺς καρπούς .
ἀμεταμέλητον γὰρ ἦν τὸ χάρισμα ·
ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἀνατελεῖ σοι .
κατεφρόνησας , φησί , τῶν μεγάλων , τύπτου ὑπὸ τῶν μικρῶν .
βλέπε πῶς καὶ αἱ παιδεῖαι σύμμετροι 0 ·
ἄκανθα ἀναιρεῖν οὐ δύναται , αἱμάξαι δύναται καὶ φάγεται τὴν γῆν ἐν λύπαις .
ἐκείνη τίκτει ἐν λύπαις , σὺ φάγε ἐν λύπαις .
ἡ γὰρ ἀρχαία ἀπόφασις μένει ἕως ἄρτι .
καὶ βλέπε μοι πλούσιον , πένητα , ἄρχοντα , μέγαν , εἰ ἔστιν αὐτοῦ τὸν βίον ἄλυπον εὑρεῖν ἢ ἀμέριμνον .
διὰ τὸ ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φαγῇ τὸν ἄρτον σου .
Οὐκ ἠθέλησας μετὰ ἀνέσεως ἐν ἱδρῶτι φάγε .
Οὐ κολάζει αὐτὸν λιμῷ , ἀλλ ὑποβάλλει τιμωρίᾳ καὶ πόνῳ .
λοιπὸν σὺ ὁ πιστός ἐκεῖνο λόγισαι ·
Εἰ ὁ Ἀδὰμ ἄνευ ἱδρῶτος ἄρτον οὐκ ἐσθίει , ἡμεῖς ἄνευ καμάτων καὶ ἱδρώτων πῶς βασιλείαν οὐρανῶν λάβοιμεν ;
ἕως φησὶ τοῦ ἀποστρέψαι σε εἰς γῆν , ἐξ ἧς ἐλήφθης .
ὢ ἀποφάσεως .
ὢ φόβου γέμοντος φιλανθρωπίας 0 .
ὢ ἀπόφασις γέμουσα ἀνακλήσεως 0 .
Οὐδέπω ἐξώρισε καὶ ἀνεκαλέσατο , οὐδέπω ἐξέβαλε καὶ προσελάβετο .
ἕως τοῦ ἀποστρέψαι σε εἰς τὴν γῆν , ἐξ ἧς ἐλήφθης 0 .
Οὐκ εἶπεν ἕως ἂν ἀφανισθῇς , ἕως ἂν λυθῇς , ἀλλ  ἕως τοῦ ἀποστρέψαι σε εἰς τὴν γῆν , ἐξ ἧς ἐλήφθης , ἵνα ὑποθῇς σεαυτῷ τὴν ἐλπίδα τῆς ἀναστάσεως .
πέμπω σε ἐκεῖ , ὅθεν σε ἔλαβον ·
ὡς ἔλαβόν σε τότε , δύναμαι καὶ πάλιν σε λαβεῖν .
ὅτι γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ 0 .
Οὖν ἀφανισθήσῃ , ἀλλ ἀπελεύσῃ .
τὸ ἀπελεύσῃ , ἐπανελεύσῃ τινὲς ἡρμήνευσαν .
ὅσον οὖν ἧκεν εἰς δύναμιν ἡμετέραν , τῇ χορηγίᾳ τοῦ ἁγίου πνεύματος διήλθομεν τὸν παράδεισον μεθ ὑμῶν ·
ἀνέγνωμεν τὰ ὑπομνήματα τὰ βασιλικά ·
εἴδομεν τῶν ὑπευθύνων τὴν ἐλευθερίαν , τοῦ δικαστοῦ τὴν φιλανθρωπίαν , δι ἧς δεξώμεθα καὶ τὴν παρὰ τοῦ Χριστοῦ σωτηρίαν , ἵνα καὶ τῶν ἐπουρανίων ἐκείνων καὶ αἰωνίων ἀπολαύσωμεν ἀγαθῶν , ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν ·
ὅτι αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος , νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων 0 .
ἡ ὑπόθεσις αὐτῷ τῆς γραφῆς μισαδελφία κατέστη , τὸ δὲ ταύτης αἴτιον ζῆλος καὶ φθόνος , ἃ δὴ καὶ ἄλλους μυρίους εἰς κακῶν ἔσχατα κατεκρήμνισεν 0 ·
ζῆλος γοῦν καὶ φθόνος ἀρχῆθεν ἀδελφοκτονίαν εἰργάσαντο .
ἔνθεν ὁρμηθεὶς ὁ ἀνήρ , ἓν τουτὶ γράψας καὶ μόνον ὡς μήποτ ὤφελεν σύγγραμμα , εὐθὺς ἀρχόμενος ἀφ ἑστίας τοῖς ἁγίοις τοῦ θεοῦ λειτουργοῖς πολεμεῖν πρ οὔθετο , ἀφέμενος τοῦ λέγειν τε καὶ γράφειν πρὸς τὸ μέγα καὶ πολὺ στῖφος τῶν τὴν αὐτοῦ χώραν λυμαινομένων αἱρεσιωτῶν , ὃ δὴ καὶ μάλιστα πράττειν ἐχρῆν  εἴπερ τις αὐτῷ παρῆν σωτηρίου λόγου δύναμις  ποιμένος ἀγαθοῦ δίκην ὥσπερ τινὰς λύκους καὶ θῆρας τοὺς ἐχθροὺς τῆς ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ τοῦ Γαλατῶν ἔθνους ἀπελαύνοντα 0 .
ὁ δ ὥσπερ τινὰ χέρσον ἑρπυ στικῶν ἰοβόλων ἔμπλεω παριδὼν τὴν αὐτοῦ χώραν , τοῖς τοῦ θεοῦ λειτουργοῖς , εἰκῆ καὶ μάτην ἀναζέσας , ἐπαφῆκε τὸν θυμόν .
καὶ τούτοις οὐ τοῖς τυχοῦσιν , ἀλλὰ τοῖς καὶ πάνυ θεοῦ χάριτι βίῳ τε καὶ φιλοσόφῳ πολιτείᾳ παρὰ τοῖς πᾶσιν ἐμπρέπουσιν 0 ·
καὶ οὐ τοῖς ζῶσιν μόνοις , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἐν Χριστῷ κεκοιμημένοις 0 ·
καὶ τούτων ἐκείνοις , ὧν μάλιστα δι ἀρετὴν θεοσεβείας λόγων τε θείων ἀσκήσεως ἡ φήμη καθ ὅλης ὡς εἰπεῖν ᾄδεται τῆς οἰκουμένης 0 .
τούτων δὲ αὐτῶν οὐχ ἅπαξ ἐμνήσθη κακῶς , πολλάκις δὲ καὶ διαφόρως , τὰς κατ αὐτῶν διαβολάς τε καὶ συκοφαντίας ἀφειδῶς πεποιημένος .
ἤδη δὲ καὶ ἀραῖς κέχρηται κατ αὐτῶν , οἷα γυναικῶν ἐν μάχῃ , λοιδορούμενος καὶ ἐπαρώμενος τοῖς μηδὲν αὐτὸν ἠδικηκόσιν 0 .
διὸ καὶ πέρα τοῦ δέοντος εἰς μακρὸν αὐτῷ καὶ ἄμετρον μῆκος ἐξέπεσεν ἡ γραφή , ὡς ὅλον ἐπῶν ἐγγύς που μυρίων τὸν ἕνα λόγον ἀπαρτισθῆναι .
εἰκότως οὖν κατὰ τῶν ἁγίων τοῦ θεοῦ λειτουργῶν κακήγορον γλῶτταν ὀξύνας καὶ τὸ ἀνευλαβὲς καὶ ἄφοβον προγυμνάσας ἐν τούτοις , προϊὼν ἑξῆς προὔκοψεν ἐπ αὐτὸ τὸ κορυφαιότατον τοῦ παντός , τὸν μονογενῆ καὶ ἀγαπητὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ τοιαύταις ἀθέοις ὑποβαλὼν βλασφημίαις .
οἵας μικρὸν ὕστερον αὐτοῦ λέγοντος , ἀλλ οὐκ ἐμοῦ , βέλτιον ἀκούειν 0 .
τῇ δέ γε παραθέσει τῶν αὐτοῦ ῥημάτων χρησάμενος μέχρι τούτου στήσομαι τέως πρὸς ἐναντίωσιν καὶ ἀνατροπὴν αὐτῶν οὐ μακροὺς ἐπάγων λόγους , τῷ μή τε τοὺς ἄνδρας τοὺς ὑπ αὐτοῦ βλασφημηθέντας ἀγνῶτάς τινας εἶναι καὶ ἀφανεῖς , γνωρίζεσθαι δὲ παρὰ τοῖς πᾶσιν καὶ σιωπῶντος , μή τε τὴν εἰς τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ βλασφημίαν ἀμφήριστόν τινα καὶ ἀγνοουμένην ὑπάρχειν , ὡς πολλῆς τινος καὶ λογικωτέρας πρὸς ἔλεγχον δεηθῆναι σπουδῆς ·
οὕτως πᾶσιν τοῖς τῆς ἐκκλησιαστικῆς χάριτος μετειληχόσιν , μικροῖς ὁμοῦ καὶ μεγάλοις , καὶ αὐτὸ μόνον λεχθεῖσα πρόδηλος καθέστηκεν ἡ τοῦ ξένου τούτου καὶ θεολόγου κενοφωνία .
διὸ βραχέσιν αὐτὸ μόνον παρασημειώσεσιν χρήσομαι , εἱρμῷ καὶ τάξει σωματοποιῶν τὸν λόγον , ὑποσημαινόμενός τε αὐτὸ μόνον τὸ παράλογον τῶν ἐμφερομένων .
πρὶν δ ἐπὶ τὰς αὐτοῦ χωρῆσαι φωνὰς ἀναγκαίως τοῖς ἐντυγχάνουσι τῷ τοῦ ἀνδρὸς συγγράμματι συμβουλεύσαιμ ἄν , εἰ δὴ μάλιστα Γαλατῶν εἶέν τινες , μὴ ἀμνημονεῖν τῆς θείας φωνῆς Παύλου τοῦ ἀποστόλου , ὃς αὐτοῖς Γαλάταις γράφων παρῄνει μὴ μετατίθεσθαι  ἀπὸ τοῦ καλέσαντος  αὐτοὺς  ἐν χάριτι Χριστοῦ εἰς ἕτερον εὐαγγέλιον    οὐκ ἔστιν  γὰρ  ἄλλο  , ὡς αὐτὸς ἔφη ,  εἰ μή τινές εἰσιν οἱ ταράσσοντες  αὐτοὺς  καὶ θέλοντες μεταστρέψαι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ   , κ ἀκείνῳ δὲ ἀναγκαίως προσέχειν τὸν νοῦν , δι οὗ καὶ ἑαυτοῦ καθαπτόμενος ὁ τοσοῦτος ἀπόστολος εἰς δυσώπησιν τῶν διαστρέφειν τοὺς ἄνδρας πειρωμένων προσετίθει λέγων  ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ ὑμῖν εὐαγγελίσηται παρ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν , ἀνάθεμα ἔστω  .
ὃ δὴ ἐπαναλαβὼν δευτεροῖ φάσκων  ὡς προειρήκαμεν καὶ ἄρτι πάλιν λέγω , εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ ὃ παρελάβετε , ἀνάθεμα ἔστω  0 .
τί δὲ ἦν τοῦτο , παρ ὃ οὐκ ἦν εὐαγγελί ζεσθαι ἄλλο εὐαγγέλι ον , ἤ που πάντως αὐτὸ ἐκεῖνο ὃ δὴ τοῖς αὐτοῦ παραδιδοὺς μαθηταῖς ὁ σωτὴρ ἀναγέγραπται εἰρηκὼς  πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη , βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος  ;
ταύτην γὰρ ἡμῖν τὴν χάριν τῆς γνώσεως τῆς ἁγίας τριάδος μόνος αὐτὸς διὰ τῆς μυστικῆς δεδώρηται ἀναγεννήσεως , οὕτε Μωσέως οὔ τε προφητῶν τινος τῷ προτέρῳ λαῷ ταύτην διακονησαμένου ·
μόνῳ γὰρ ἔπρεπεν τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ τὴν πατρικὴν ἅπασιν ἀνθρώποις εὐαγγελίσασθαι χάριν , ἐπειδήπερ  ὁ νόμος διὰ Μωσέως ἐδόθη  , διὰ δὲ μόνου  Ἰησοῦ Χριστοὺ  , ὡς διὰ  μονογενοῦς υἱοῦ  Ἰησοῦ ,  ἡ χάρις καὶ ἡ ἀλήθεια  ἐγένετο 0 .
ἔνθεν εἰκότως ὁ μὲν παιδαγωγοῦ τρόπου νηπιάζοντι τῷ προτέρῳ λαῷ  στοιχεῖα τῆς ἀρχῆς τῶν τοῦ θεοῦ  παρεδίδου  λογίων  , πολυθέου μὲν ἀπείργων πλάνης , θεὸν δὲ κηρύττων ἕνα μόνον εἰδέναι .
ἡ δὲ σωτήριος χάρις , ὑπερκόσμιόν τινα καὶ ἀγγελικὴν ἡμῖν παρέχουσα γνῶσιν , τὸ πάλαι τῷ προτέρῳ λαῷ σεσιγημένον μυστήριον ἀναφανδὸν ἐξεκάλυπτεν , αὐτὸν τὸν ἐπέκεινα τῶν ὅλων θεόν , τὸν τοῖς πάλαι ἀνθρώποις ἐγνωσμένον , θεὸν ἅμα καὶ πατέρα εἶναι υἱοῦ τοῦ μονογενοῦς κηρύττουσα , τήν τε τοῦ ἁγίου πνεύματος διὰ τοῦ υἱοῦ τοῖς ἀξίοις ἐπιχορηγοῦσα δύναμιν .
αὐτόθεν πως τὴν ἁγίαν καὶ μακαρίαν καὶ μυστικὴν τριάδα πατρὸς καὶ υἱοῦ καὶ ἁγίου πνεύματος εἰς σωτήριον ἐλπίδα διὰ τῆς ἐν Χριστῷ ἀναγεννήσεως ἡ τοῦ θεοῦ ἐκκλησία παραλαβοῦσα φυλάττει .
καὶ τοῦτ ἦν τὸ εὐαγγέλιον , ὃ μὴ θεμιτὸν εἶναι μετατίθεσθαι εἰς ἕτερον εὐαγγέλιον , ὃ οὐκ ἔστιν ἄλλο  ὁ μέγας ἀπόστολος εἰσέτι δεῦρο Γαλάταις μαρτύρεται , διὰ τῆς πρὸς αὐτοὺς ἐπιστολῆς βοῶν  κ ἂν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμᾶς παρ ὃ παρελάβετε , ἀνάθεμα ἔστω  ·
πόρρωθεν , ὡς εἰκός , μη δ ἐπισκόποις μη δ ἄρχουσιν μη δὲ διδασκάλοις προσέχειν , εἰ τὸν ἀληθῆ τῆς πίστεως διαστρέφοι τις αὐτῶν λόγον , διαστελλόμενος 0 .
τίς δ ἦν οὗτος ἢὁ θεὸν πατέρα εἰδέναι διδάσκων καὶ υἱὸν θεοῦ γιγνώσκειν παραδιδοὺς καὶ πνεύματος ἁγίου φιλοτιμεῖσθαι μετέχειν ;
ἅπερ μόνων ἂν γένοιτο Χριστιανῶν γνωρίσματα , ὧδέ πη τῆς ἁγίας τοῦ θεοῦ ἐκκλησίας ἀφοριζομένης τοῦ Ἰουδαϊκοῦ τρόπου .
ὡς γὰρ ἐκεῖνος τὴν πολύθεον καὶ Ἑλληνικὴν ἀπεδοκίμαζεν πλάνην ἑνὸς θεοῦ ὁμολογίᾳ , οὕτως καὶ τῆς ἐκκλησίας ἡ ἐξαίρετος περὶ υἱοῦ γνῶσις κρεῖττόν τι καὶ πλέον τι προὐξένει , τὸν αὐτὸν θεὸν πατέρα εἰδέναι μονογενοῦς υἱοῦ διδάσκουσα , ἀληθῶς υἱοῦ ὄντος καὶ ζῶντος καὶ ὑφεστῶτος .
ὡς γὰρ ὁ πατὴρ ζωὴν ἔχει ἐν ἑαυτῷ οὕτως καὶ τῷ υἱῷ ἔδωκεν ζωὴν ἔχειν ἐν ἑαυτῷ  αὐτὸς λέγων ἐδίδασκεν ὁ μονογενὴς τοῦ θεοῦ , ἵν  ᾖ καὶ ὁ πατὴρ ἀληθῶς πατὴρ  οὐ μέχρι φωνῆς ὧδέ πη χρηματίζων , οὐ δὲ ψευδῆ κεκτημένος τὴν προσηγορίαν 0 .
ἀληθείᾳ δὲ καὶ ἔργῳ πατὴρ υἱοῦ μονογενοῦς  καὶ ὁ υἱὸς ἀληθῶς υἱός 0 1 .
ὁ δὲ ψιλὸν λόγον εἶναι τὸν υἱὸν ὑπολαμβάνων καὶ μόνον λόγον εἶναι μαρτυρόμενος καὶ πολλάκις τοῦτ αὐτὸ λέγων ὡς οὐδὲν ἕτερον ἦν ἢ λόχος , ἔνδον μένων ἐν ἡσυχάζοντι τῷ πατρὶ ἐνεργῶν δὲ ἐν τῷ τὴν κτίσιν δημιουργεῖν , ὁμοίως τῷ ἡμετέρῳ ἐν σιωπῶσιν μὲν ἡσυχάζοντι ἐν δὲ φθεγγομένοις ἐνεργοῦντι , δῆλος ἂν εἴη Ἰουδαϊκῷ τινι καὶ ἀνθρωπίνῳ συντρέχων φρονήματι τὸν δ ἀληθῶς υἱὸν τοῦ θεοῦ ἀρνούμενος 0 .
εἰ γοῦν τις Ἰουδαίων ἔροιτό τινα , εἰ λόγον ἔχει ὁ θεός , πάντως που φήσει ·
ἐπεὶ καὶ λόγον καὶ λόγους πλείους ἔχειν αὐτὸν ὁμολογήσειεν ἂν Ἰουδαίων ἅπας .
ὅτι δὲ καὶ υἱὸν ἔχει , οὐκέτ ἂν ὁμολογήσειεν ἐρωτηθείς .
εἰ δὲ μὴ Ἰουδαίων ἀλλ ἐπισκόπων τις ταύτην εἰσαγάγοι τὴν δόξαν , λόγον αὐτὸν μόνον διδοὺς ἡνωμένον τῷ θεῷ τοῦτον εἶναι ἀίδιον καὶ ἀγέννητον ἕν τε εἶναι καὶ τ αὐτὸν τῷ θεῷ , ὀνόμασιν μὲν διαφόροις πατρὸς καὶ υἱοῦ χρηματίζοντα οὐσίᾳ δὲ καὶ ὑποστάσει ἓν ὄντα , πῶς οὐ δῆλος ἂν γένοιτο τὸν μὲν Σαβέλλιον ὑποδυόμενος , τῆς δ ἐν Χριστῷ γνώσεώς τε καὶ χάριτος ἠλλοτριωμένος ;
οὐ δὲ γὰρ ζητεῖν οὐ δ ἀμφιβάλλειν οὐ δ ἐρωτᾶν 〈 αὐ τοῖς 0 .
εἰ ἦν καὶ προῆν ὁ μονογενὴς υἱὸς τοῦ θεοῦ , ὁ τῆς ἐκκλησίας ἐπιτρέποι ἂν θεσμός ·
ὁμολογουμένῃ δὲ καὶ ἀναμφιβόλῳ πίστει σὺν πολλῷ θάρρει καὶ παρρησίᾳ διδάσκει τὸν θεὸν πατέρα εἶναι υἱοῦ τοῦ μονογενοῦς ὁμολογεῖν , καὶ μή τε τὸν πατέρα υἱὸν εἶναι ἢ τὸν υἱὸν πατέρα νομίζειν 0 ·
ἀλλὰ τὸν μὲν ἀγένητον καὶ ἀίδιον καὶ ἄναρχον καὶ πρῶτον καὶ μόνον πατέρα σέβειν , τὸν δὲ ἐκ τοῦ πατρὸς γεννη θῆναι καὶ ὑποστῆναι καὶ μόνον υἱὸν μονογενῆ εἶναι πιστεύειν , θεόν τε αὐτὸν ὡς ἀληθῶς υἱὸν ὄντα θεοῦ γνωρίζειν 0 .
εἰ δὴ οὖν τούτοις μὲν ἀντιλέγων τις φαίνοιτο , λόγον δὲ θεοῦ ὁμοίως τῷ ἐν ἀνθρώποις τοῦτον ὁρίζοιτο , πῶς οὐκ ἂν ἐλέγχοιτο οὐκ ἐννοῶν οὐ δὲ λογιζόμενος ὡς οὐδὲν χρὴ θνητὸν οὐ δὲ ἀνθρώπινον τῷ ἐπέκεινα τῶν ὅλων ἀνατιθέναι θεῷ , οὐ δ ὅλως τι τῶν εἰς ἡμετέραν ἐνθύμησιν ἀνιόντων , κ ἂν αἱ θεῖαι γραφαί , ὥσπερ τινὰς νηπίους παιδαγωγοῦσαι τοὺς ἐντυγχάνοντας , ἀνθρωπικώτερον περὶ αὐτοῦ διαλέγωνται , χεῖρας αὐτῷ καὶ πόδας καὶ ὀφθαλμοὺς καὶ φωνὰς καὶ λόγους καὶ στόμα καὶ πρόσωπον καὶ μυρία ἄλλα τοιαῦτα περιάπτουσαι 0 ·
ἃ δὴ προσήκει μεταφέρειν ἐπὶ θεοπρεπεῖς ἐννοίας , οὐδὲν θνητὸν οὐ δ ἀνθρώπινον ἐν τῷ θεῷ εἶναι φανταζομένους ·
πνεῦμα  γὰρ  ὁ θεός , καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτὸν ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν  , αὐτὸς ἐδίδαξεν ὁ σωτήρ .
εἰ δὲ πνεῦμα , δῆλον ὅτι θεῖον , κρεῖττον παντὸς αἰσθητοῦ καὶ συνθέτου σώματος , ὡς μή τε λόγον αἰσθητὸν ἔχειν , ὑπὸ γλώττης ἐξηχούμενον καὶ διὰ προφορᾶς θνητοῖς ὠσὶν ἐξακουόμενον , μή τε γλῶτταν μή τε φωνὴν μή τε πρόσωπον μή τε τι 〉 ἄλλο θνητῷ καὶ ἀνθρωπίνῳ λογισμῷ παραβαλλόμενον 0 1 2 .
εἰ γάρ τι ἄλλο  ὃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδεν οὐ δὲ οὖς ἤκουσεν , οὐ δὲ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη  τοιαῦτ εἶναι  ἃ ἡτοίμασεν ὁ θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτὸν  ὁ θεῖος ἐδίδαξεν ἀπόστολος , τούτων ἀπάντων αὐτὸς ὁ τούτων δοτὴρ ἀρρήτων ἂν εἴη ἀρρητότερος , ὡς πολλῷ μᾶλλον ἀληθέστερον φάναι ἂν ἐν τῇ περὶ αὐτοῦ θεολογίᾳ ὀφθαλμὸν μὴ ἑωρακέναι μη δὲ οὖς ἀκηκοέναι μη δὲ  ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπων  ἀναβεβηκέναι τῆς περὶ αὐτοῦ καταλήψεως τὴν γνῶσιν .
ὁ δ αὐτὸς ἂν εἴη λόγος καὶ περὶ τῆς τοῦ υἱοῦ γενεσιουργίας .
τούτων δ αὐτὸς ὁ σωτὴρ ἀξιόχρεως γένοιτ ἂν ἡμῖν ἱεροφάντης , ὧδέ πη φάσκων  πάντα μοι παρεδόθη ὑπὸ τοῦ πατρός μου , καὶ οὐδεὶς ἐπιγινώσκει τὸν υἱὸν εἰ μὴ ὁ πατήρ , οὐ δὲ τὸν πατέρα τις ἐπιγινώσκει εἰ μὴ ὁ υἱός  0 .
εἰ δὴ οὖν τούτοις μὲν ἀντιφθέγγοιτό τις καὶ μὴ τὸν υἱόν , ᾧ πάντα παρέδωκεν ὁ πατήρ 0 .
ὑφεστάναι λέγειν τολμῴη , λόγον δὲ αὐτὸν ὁρίζοιτο μόνον ὅμοιον τῷ ἐν ἀνθρώποις , ποτὲ μὲν ἐν τῷ θεῷ ἡσυχάζοντα ὁμοίως τῷ παρ ἡμῖν σιωπῶντι .
ποτὲ δὲ ἐνεργοῦντα τῷ παρ ἡμῖν ἐν τῷ λαλεῖν φθεγγομένῳ παραπλησίως , εἶτα τοῦτον αὐτὸν καιρῷ τινι οὐ δ ὅλων ἐτῶν ἔμπροσθεν τετρακοσίων σάρκα φήσαι  οὐκ οἶδ ὅπως  ἀνειληφέναι καὶ δι αὐτῆς τὴν κατὰ ἄνθρωπον οἰκονομίαν τετελεκέναι , καὶ τότε υἱὸν θεοῦ γεγονέναι καὶ Ἰησοῦν Χριστὸν χρηματίσαι βασιλέα τε ἀνηγορεῦσθαι εἰκόνα τε  θεοῦ τοῦ ἀοράτου  , καὶ πρωτότοκον  πάσης κτίσεως  μὴ ὄντα πρότερόν ποτε ἀποδεδεῖχθαι ·
εἶτ ἐπὶ τῇ τοσαύτῃ ἀτοπίᾳ μη δ ἐξ οὑπερ ὑπέθετο χρόνου τὴν εἰς ἄπειρον καὶ ἀτελεύτητον ζωήν τε καὶ βασιλείαν τῷ Χριστῷ διδούς , τέλος δὲ αὐτῷ μη δ αἴσιον ἐπάγοι μη δ οἷον τοῖς δι αὐτοῦ τῶν ἐπαγγελιῶν καταξιωθησομένοις ὧν αὐτὸς ὁ σωτὴρ ἐπήγγελται , ζωὴν αἰώνιον καὶ ἀφθαρσίαν ἀθανασίαν τε καὶ βασιλείαν οὐρανῶν τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτὸν ὑποσχόμενος 0 ·
τηνικαῦτα δὲ κατὰ τὴν προσδοκωμένην τούτων ἐλπίδα τοῖς μὲν ἄλλοις ἅπασιν τὰ τῆς βασιλείας εἰς ἀτελεύτητον διαρκέσειν αἰῶνα φάσκοι , μόνῳ δὲ αὐτῷ τῷ Χριστῷ τούτων ἁπάντων ἀθρόαν γενήσεσθαι στέρησιν , παυθησομένης μὲν αὐτοῦ τῆς βασιλείας , τῆς δὲ σαρκὸς ἧς ἀνείληφεν καταλειφθησομένης ἐρήμου , αὐ τοῦ δὲ τοῦ προόντος ἐν θεῷ λόγου ἀφοριζομένου μὲν τοῦ σώματος  κ ἂν ἀθάνατον τοῦτο καὶ ἄφθαρτον ᾖ  τῷ δὲ θεῶ συναφθησομένου , ὡς ἕν καὶ τ αὐτὸν πάλιν τῷ θεῷ γενήσεσθαι καθὰ καὶ πρότερον ἦν ·
τίς ἂν λείποιτο τούτῳ δυσσεβείας ὑπερβολή ;
διὸ δὴ τούτοις ἀναγκαία ἡ τῆς ἀποστολικῆς διαστολῆς μαρτυρία φήσασα  κ ἂν ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται παρ ὃ παρελάβετε , ἀνάθεμα ἔστω  0 .
θαυμάζειν δέ μοι ἔπεισιν ἐπιθεωροῦντι τὴν ἀποστολικὴν διάνοιαν .
ὥσπερ γὰρ θεσπίζων τὸ μέλλον αὐτοῖς Γαλάταις τὴν τοῦ σωτῆρος ἐξηκρίβου θεολογίαν , αὐτόθεν ἐν ἀρχῇ τῆς πρὸς αὐτοὺς ἐπιστολῆς καινότερον ἢ κατὰ τὸ σύνηθες γράφων ὧδε  Παῦλος ἀπόστολος , οὐκ ἀπ ἀνθρώπων οὐ δὲ δι ἀνθρώπου ἀλλὰ διὰ Ἰησοῦ Χριστοὺ  0 .
οὐκ ἂν γοῦν οὕτω γράψαντα εὕροι τις αὐτὸν ἑτέροις ·
τῷ μηδένας εἶναι , ὡς εἰκός , περὶ τὴν πίστιν ὁμοίως , οἷς ἔγραφεν , ἑτέρους 0 .
ὡς γὰρ ψιλὸν ἄνθρωπον ὑπολαμβάνουσιν τὸν Χριστὸν προσῆγεν τὴν διόρθωσιν , οὐκ ἄνθρωπον αὐτὸν κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς ἐπιστολῆς διδάσκων ·
καὶ προϊὼν τοῖς αὐτοῖς ἔλεγεν ὅτι  τὸ εὐαγγέλιόν μου , τὸ εὐαγγελισθὲν εἰς ὑμᾶς , οὐκ ἔστιν κατὰ ἄνθρωπον , οὐ δὲ ἐγὼ παρὰ ἀνθρώπου παρἑλαβον αὐτὸ οὐ δὲ ἐδιδάχθην , ἀλλὰ δι ἀποκαλύψεως Ἰησοῦ Χριστοῦ  .
δι ὧν αὖθις ὅτι μὴ ἄνθρωπος ἦν Ἰησοῦς Χριστὸς παρίστη .
τί δὲ ἦν , εἰ μὴ ἄνθρωπος , προϊὼν αὖθις διεσάφει λέγων  ὅτε δὲ εὐδόκησεν ὁ θεὸς ὁ ἀφορίσας με ἐκ κοιλίας μητρός μου ἀποκαλύψαι τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐν ἐμοί  0 .
ὁρᾷς πῶς υἱὸν θεοῦ σαφῶς ἀνηγόρευε τὸν σωτῆρα .
καὶ διὰ τοῦτο θεόν 0 .
καὶ ὅτι γε πρὸ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας υἱὸν αὐτὸν τοῦ θεοῦ ὄντα ἠπίστατο , τρανότατα παρίστησιν ἐπιλέγων ἐν τῇ αὐτῇ πρὸς Γαλάτας ἐπιστολῇ  ὅτε δὲ ἦλθεν τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου , ἐξαπέστειλεν ὁ θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ , γενόμενον ἐκ γυναικός  .
οὐκοῦν οὐ νῦν , ἀλλὰ πρὶν ἢ γενέσθαι ἐκ γυναικός , υἱὸν ὄντα καὶ προόντα ἀπέστειλεν ὁ πατήρ ·
ὡς ἂν ὁ πάλαι υἱὸς θεοῦ καὶ υἱὸς ἀνθρώπου γένοιτο , γενόμενος  ἐκ γυναικός  0 .
ἀλλὰ καὶ μεσίτην αὐτὸν τοῦ Μωσέως νόμου γενέσθαι διδάσκει , διορίζων τὸν τῆς μεσιτείας λόγον δι ὧν φησιν  τί οὖν 0 ;
ὁ νόμος τῶν παραβάσεων χάριν ἐτέθη .
ἄχρι ἂν ἔλθῃ τὸ σπέρμα ᾧ ἐπήγγελται , διαταγεὶς δ ἀγγέλων ἐν χειρὶ μεσίτου .
ὁ δὲ μεσίτης ἑνὸς οὐκ ἔστιν , ὁ δὲ θεὸς εἷς ἐστιν  .
ἀκούεις ὅπως ἐν τούτοις ὁ ἀπόστολος Γαλάτας αὐτοὺς ἐδίδαξεν ἐξ ἐκείνου ἕνα τὸν θεὸν εἰδέναι , καὶ ἕνα τὸν μεσίτην θεοῦ καὶ ἀγγέλων .
ὃ δὴ καὶ ἐν ἑτέροις ἐδήλου λέγων  εἷς γὰρ ὁ θεός ·
εἷς καὶ μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνθρώπων , ἄνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός  0 .
ἀλλ ὅτε μὲν  θεοῦ καὶ ἀνθρώπων  μεσίτην αὐτὸν ὠνόμαζεν , εἰκότως ἄνθρωπον αὐτὸν διὰ τὴν ἐνανθρώπησιν ἐκάλει ·
ὅτε δὲ οὐ μεσίτην θεοῦ καὶ ἀνθρώπων , ἀλλὰ θεοῦ καὶ ἀγγέλων τὸν αὐτὸν εἰσῆγεν , οὐκέτ ἄνθρωπον ὠνόμαζεν , μόνον δὲ μεσίτην φησίν , τὸν νόμον διατετάχθαι εἰπὼν  δι  ἀγγέλων ἐν χειρὶ μεσίτου  , διαιρέσει τε ἀναγκαίως τὸ τοῦ μεσίτου ὄνομα διασαφῶν ἐν τῷ λέγειν  ὁ δὲ μεσίτης ἑνὸς οὐκ ἔστιν , ὁ δὲ θεὸς εἷς ἐστιν  .
οὔ τε ἄρα ὁ θεὸς εἴη ἂν ὁ μεσίτης  τίνος γὰρ καὶ γένοιτ ἂν μεσίτης ;
οὕτε ὁ μεσίτης αὐτὸς αὐτὸς ἂν εἴη ὁ θεός ·
ὁ  γὰρ  μεσίτης ἑνὸς οὐκ ἔστιν  .
δυεῖν δ ἄρα μέσος ἕστηκεν .
τίνων τούτων , διασαφεῖ ἀγγέλους ὀνομάζων καὶ τὸν θεόν ·
ὧν μέσον ὄντα τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ἐκ τὸν νόμον χειρὶ μὲν ἰδίᾳ εἰληφέναι φησὶν παρὰ τοῦ πατρός ,  δι  ἀγγέλων  δὲ τῷ πρώτῳ διατεταχέναι λαῷ .
ἦν ἄρα ἐξ ἐκείνου ὁ υἱὸς μεσίτης θεοῦ τε καὶ ἀγγέλων , πρὶν ἢ γενέσθαι  μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνθρώπων  .
καὶ ἦν οὐχ ὡς ψιλὸς θεοῦ λόγος , ἀνυπόστατος , ἓν καὶ τ αὐτὸν ὑπάρχων τῷ θεῷ  οὐ γὰρ ἂν εἴη οὕτω γε μεσίτης  ·
ἀλλ ἦν καὶ προῆν ὡς  μονογενὴς υἱὸς πλήρης χάριτος καὶ ἀληθείας  0 .
καὶ ἦν μεσιτεύων τῷ πατρὶ παρέχοντι τὸν νόμον  δι  ἀγγέλων  ἀνθρώποις .
ὃ δὴ διδάσκων ἐξ ἐκείνου τοὺς ἀγνῶτας καὶ ἀμαθεῖς τῆς τοῦ υἱοῦ θεοῦ θεολογίας ὁ ἀπόστολος ἐπεσφραγίζετο λέγων  ὁ δὲ μεσίτης ἑνὸς οὐκ ἔστιν  .
οὐ γὰρ ἔχει φύσιν ἐφ ἑνὸς τὸν μεσίτην ὁρίζεσθαι .
διὸ οὗτος μὲν οὐκ ἔστιν ἑνός , δυεῖν δὲ μέσος ἐξ ἀνάγκης , οὐδέτερος ὢν ἐκείνων ὧν μέσος τυχχάνει 0 ·
ὥστε μή τε αὐτὸν εἶναι τὸν ἐπὶ πάντων θεὸν ἡγεῖσθαι μή τε τῶν ἀγγέλων ἕνα , τούτων δὲ μέσον καὶ μεσίτην , ὅτε τῷ πατρὶ καὶ ἀγγέλοις μεσιτεύει 0 1 ·
ὡς οὐ πάλιν , ὅτε  μεσίτης  γίνεται  θεοῦ καὶ ἀνθρώπων  , μέσος ὢν ἑκατέρου τάγματος οὐδέτερόν ἐστιν , ὧν μεσίτης ὑπάρχει̇ οὔ τ αὐτὸς ὢν ὁ εἷς καὶ μόνος θεὸς οὔ θ ὁμοίως τοῖς λοιποῖς ἀνθρώποις ἄνθρωπος 0 1 .
τί δέ , εἰ μηδὲν τούτων , ἢ θεοῦ μονογενὴς υἱός , νῦν μὲν ἀνθρώπων καὶ θεοῦ μεσίτης γεγονώς , πρόπαλαι δὲ ἐπὶ Μωσέως θεοῦ καὶ ἀγγέλων μεσίτης ὑπάρχων 0 1 2 ;
ταῦτα δὲ αὐτοῖς γράφων , ὧδέ πη παραδιδοὺς λέγει ὁ μέγας ἀπόστολος  ὁ νόμος διαταγεὶς δι ἀγγέλων ἐν χειρὶ μεσίτου .
εἷς  οὖν ἔστιν ὁ  θεός  , καὶ  εἷς μεσίτης θεοῦ  τε καὶ τῶν γενητῶν πάντων , οὐ νῦν ἀρξάμενος τῆς σωτηρίου μεσιτείας , ἀλλὰ καὶ πρὸ τῆς εἰς ἀνθρώπους αὐτοῦ θεοφανείας , ὥσπερ οὖν ὁ λόγος ἀπέδειξεν .
τούτων δ ἐν βραχεῖ Γαλάταις αὐτοῖς ἐκ μόνης τῆς πρὸς αὐτοὺς ἐπιστολῆς παρατεθέντων , τῆς τε σωτηρίου πίστεως τὴν μυστικὴν καὶ ἀναγέννησιν  εἰς ὄνομα τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος  παρεχούσης , καὶ πρὸς τοῖς θείοις ἐγγράφοις τῆς ἀπὸ περάτων γῆς ἕως περάτων καθολικῆς τοῦ θεοῦ ἐκκλησίας τὰς ἀπὸ τῶν θείων γραφῶν μαρτυρίας ἐξ ἀγράφου παραδόσεως ἐπισφραγιζομένης , ὥρα λοιπὸν καὶ τὰς Μαρκέλλου διασκέψασθαι λέξεις τῶν τε ἐπηγγελμένων ἡμῖν τὰς ἀποδείξεις ὑποσχεῖν , ὡς ἂν μή τις τὸν ἄνδρα συκοφαντεῖσθαι πρὸς ἡμῶν νομίσειεν .
σκοποῦ δέ μοι προκειμένου διὰ βραχέων ἐκφῆναι τὰ εἰρημένα , οὐ πάσας ἀναλέξομαι τοῦ ἀνδρὸς τὰς φωνὰς , μόναις δὲ ταῖς συνεκτικαῖς χρήσομαι , τὰς πλείους ὡσανεὶ περιττὰς καὶ διὰ τῶν αὐτῶν χωρούσας ὑπερθησόμενος .
πρὸ δὲ τῆς τῶν εἰρημένων ἀποδείξεως οἶμαι δεῖν ἐν πρώτοις παραστῆσαι τοῖς ἐντυγχάνουσιν , ὅτι μη δὲ τὰς προχείρους λέξεις τῶν θείων ἐξηκρίβου ἀναγνωσμάτων , ὡς ἂν γνωσθῇ τοῖς ἔτ αὐτὸν ἀγνοοῦσιν ὁποῖός τις ὢν ἐπὶ τὴν τῶν εἰρημένων προήχθη τόλμαν .
Αὐτίκα δ οὖν τοῦ προφήτου Ζαχαρίου κατὰ τοὺς τῆς ἐπανόδου χρόνους τῆς ἀπὸ Βαβυλῶνος γενομένου Ἰησοῦ τε μνημονεύσαντος τοῦ ἱερέως τοῦ μεγάλου , δηλαδὴ τοῦ υἱοῦ Ἰωσεδὲκ , ὃς ἅμα Ζοροβάβελ τῶν ἀπὸ Βαβυλῶνος ἐπανελθόντων ἡγήσατο , ὁ γενναῖος οὗτος καὶ θαυμαστὸς συγ γραφεὺς ταῦτ ἀγνοήσας τίθησιν μὲν τοῦ Ζαχαρίου τὴν λέξιν δι ἧς μέμνηται τοῦ Ἰησοῦ , μακρὰν δὲ τῆς ἱστορίας ἀκοντισθεὶς λέγειν αὐτὸν ὑπείληφεν περὶ Ἰησοῦ τοῦ Μωσέως διαδόχου .