Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
καὶ ἐξαλείψει κύριος ὁ θεὸς ἀπὸ προσώπου πᾶν δάκρυον καὶ τὸ ὄνειδος τοῦ λαοῦ αὐτοῦ περιελεῖ ἀπὸ πάσης τῆς γῆς , ὅτι κύριος ἐλάλησεν .
ἰσοδυναμεῖ δὲ τούτοις καὶ τὰ παρὰ τοῖς λοιποῖς ἑρμηνευταῖς , ὧν ὁ νοῦς τοιοῦτος εἶναί μοι δοκεῖ ·
κατὰ τὸν δηλωθέντα χρόνον ἐπειδὰν ἐν τῷ ἀποδοθέντι ὄρει πᾶσι τοῖς ἔθνεσι τὸ συμπόσιον ποιήσας ὁ κύριος καταξιώσῃ μετασχεῖν τοῦ οἴνου καὶ τοῦ μύρου καὶ τῶν ἀρρήτων αὐτοῦ μυστηρίων τὸ τηνικαῦτα καταποθῆναι ποιήσει καὶ ἀφανὲς γενέσθαι τὸ πρόσωπον τοῦ ἐξουσιαστοῦ τοῦ ἐξουσιάσαντος πάντων τῶν ἐθνῶν , τοῦτ ἔστι τοῦ θανάτου , οὕτως δὲ αὐτὸ καταποντιεῖ ὁ ἐν τῷ προλεχθέντι ὄρει βασιλεύων κύριος , ὡς μηκέτι φαίνεσθαί που αὐτόν , λέγω δὲ τὸν θάνατον , ὃν ἐνταῦθα μὲν ἡ προφητεία ἐξουσιαστὴν ὠνόμασεν , ὁ δ Ἀπόστολος οὐκ ὤκνησε καὶ βασιλέα προσειπεῖν φήσας ·
ἐβασίλευσεν ὁ θάνατος ἀπὸ Ἀδὰμ μέχρι Μωσέως , ἐπεὶ τοίνυν ἔσχατος ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ θάνατος .
εἰκότως ἐνταῦθά φησιν ὁ λόγος ἀπολεῖσθαι τὸ πρόσωπον τοῦ ἐξουσιαστοῦ .
τὸ πρόσωπον τοῦ ἐξουσιαστοῦ , τὸ πρόσωπον τῆς σκοτίας ὁ Ἀκύλας καὶ ὁ Θεοδοτίων ἐκδεδώκασι .
τίς δ ἦν ἡ σκοτία , ἢ ὁ ἀφεγγὴς καὶ σκότου πλήρης τοῦ θανάτου χῶρος ;
τότε τοίνυν , ὅτε τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ ἅγιοι συμβασιλεύσουσιν , αὐτὸς ὁ θάνατος ὁ πάλαι καταπίνων τοὺς πάντας καταποθήσεται .
αἴτιον δὲ τούτου ἔσται ἡ χρῖσις ἡ κεχρισμένη εἰς πάντα τὰ ἔθνη ·
χρισθέντες γὰρ τῷ χρίσματι οὐκέτ ὑποχείριοι γενήσονται θανάτῳ , ἀθανασίας δὲ καὶ ζωῆς αἰωνίου μετασχόντες τὸν θάνατον ἀνενέργητον καὶ ὥσπερ νεκρὸν καταστήσουσι .
ἡ χρῖσις ἡ κεχρισμένη κατὰ πάντων τῶν ἐθνῶν καταποθῆναι ποιήσει τὸν θάνατον εἰς τέλος .
καὶ δὴ τοῦ θανάτου ἐκποδὼν γενομένου ἐξαλείψειν κύριος ὁ θεὸς λέγεται πᾶν δάκρυον ἀπὸ παντὸς προσώπου καὶ τὸν ὄνειδον τοῦ λαοῦ αὐτοῦ περιελεῖν ·
ὄνειδος γὰρ ἦν οὐ μικρὸν τοῖς κατ εἰκόνα θεοῦ πεποιημένοις ἀνθρώποις τὸ ἐκπεσεῖν τῆς αἰωνίου ζωῆς καὶ θανάτῳ ὑποβληθῆναι .
ἀλλ ἀρθήσεται τὸ ὄνειδος τοῦ μὲν θανάτου καταργηθέντος καὶ τοῦ σκότους ἀφανισθέντος , τῆς δὲ τοῦ Χριστοῦ βασιλείας ἐν αἰωνίῳ ζωῇ διαλαμπούσης ἀπολαύσουσιν οἱ ἐξ ἁπάντων τῶν ἐθνῶν τῶν μὲν προτέρων ἠλευθερωμένοι κακῶν .
τῶν δ ἐπαγγελιῶν τοῦ θεοῦ καταξιωθησόμενοι .
καταποθέντος τοῦ θανάτου κατὰ τὸν τῆς ἀναστάσεως καιρὸν οἱ τοῦ νέου αἰῶνος υἱοὶ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ εὐχαριστήριον ᾄσουσιν ᾠδήν , ὁρῶντες ἐν δόξῃ τὸν ἑαυτῶν σωτῆρα , καὶ ἐροῦσιν Ἰδοὺ ὁ θεὸς ἡμῶν , ἐφ ᾧ ἠλπίζομεν ·
πάλαι μὲν γὰρ αὐτὸν ἐν ἐλπίσιν εἴχομεν πιστεύοντες ταῖς θείαις περὶ αὐτοῦ διδασκαλίαις , νυνὶ δὲ καὶ ὀφθαλμοῖς ὁρῶμεν αὐτόν , διὸ ὑπεμείναμεν πάλαι τὰ ἐπιόντα ἡμῖν λυπηρά .
καὶ οἱ μὲν ταῦτα ἐροῦσιν , ὁ δὲ ἀνάπαυσιν αὐτοῖς δώσει ἐν τῷ προλεχθέντι τῆς βασιλείας αὐτοῦ ὄρει .
καὶ οὗτοι μὲν τῶν ἐπηγγελμένων ἀγαθῶν ἀπολαύσουσιν , ἡ δὲ Μωαβῖτις , κατὰ δὲ τὴν Ἑβραϊκὴν φωνὴν Μωάβ , τιμωρίαν ὑφέξει τῆς ἑαυτοῦ ἀθεότητος ·
καταπατηθήσεται γὰρ τρόπον ἅλωνος ἐν ἁμάξαις , ὥστ ἀσθενῆσαι καὶ ἐξατονῆσαι τὰς χεῖρας αὐτοῦ ἀπὸ ἐκλύσεως .
διό φησιν ὁ Ἀκύλας ·
καὶ ἀλοηθήσεται ἡ Μωὰβ ὑποκάτω αὐτοῦ ὡς ἀλοᾶται ἄχυρα , κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον 0 ·
καὶ ἀλοήσομέν φησι τὴν Μωὰβ ὡς ἀλοητὸν ἀχύρου εἰς πηλόν 0 .
τίνες δέ εἰσιν οἱ καταπατοῦντες αὐτὸν καὶ ἀλοῶντες ἑξῆς παρίστησιν ἐπιφέρων ·
καὶ πατήσουσιν αὐτὸν πόδες πραέων καὶ ταπεινῶν βήματα πενήτων .
οἶμαι δ ἐνταῦθα Μωὰβ λέγεσθαι τὸν πονηρὸν δαίμονα καὶ τὴν ἀντικειμένην δύναμιν τὴν πάλαι παρὰ τοῖς Μωαβίταις ὡς θεὸν τιμωμένην , ἥτις ἐπειδὴ μέγα ἐφρόνει κατεπαιρομένη τοῦ θεοῦ Ἰσραήλ 0 .
καὶ τὸ ὑφ ἑαυτὴν ἔθνος ἐπιτρίβουσα , ὡς καὶ ἐπ αὐτοῦ Μωσέως τοιαῦτα τολμῆσαι , ὡς ἐκπορνεῦσαι τὸν λαὸν καὶ τελεσθῆναι τῷ Βεελφεγώρ 0 ·
τοῦτο δ ἦν τὸ τῶν Μωαβιτῶν εἴδωλον ·
τούτου χάριν τὰ προκείμενα περὶ αὐτῆς ὡς περὶ δεινῆς τινος καὶ θεομάχου δυνάμεως προφητεύεται 0 .
καὶ ἐν τῇ ὁράσει δὲ τῇ περὶ τῆς Μωὰβ περὶ τοῦ αὐτοῦ δαίμονος πρὸς αὐτὴν ἐλέγετο τὴν Μωάβ ·
ὅτι ἤρθη ἡ συμμαχία σου , καὶ ὁ ἄρχων ἀπώλετο καταπατῶν ἐπὶ τῆς γῆς .
ἐπειδὴ οὖν φοβερός τις ἐνομίζετο τῷ Ἰουδαίων λαῷ ὁ πονηρὸς οὗτος δαίμων , τὸ διαδεξόμενον αὐτὸν κατὰ τὸν καιρὸν τῆς καθολικῆς τοῦ θεοῦ κρίσεως τέλος ἡ παροῦσα προφητεία διδάσκει ἐν τῷ λέγειν ·
καὶ καταπατηθήσεται ὁ Μωάβ , καὶ ἀνήσει τὰς χεῖρας αὐτοῦ ·
ὃν τρόπον γὰρ αὐτός φησιν ἐταπείνωσεν ἑτέρους τοῦ ἀπολέσαι , οὕτως καὶ αὐτὸς τὰ ὅμοια πείσεται .
καὶ ἀλοήσομέν φησι τὴν Μωὰβ ὑποκάτω αὐτῆς ὡς ἀλοητὸν ἀχύρου εἰς πηλόν 0 ·
καὶ ἐξαπλώσει τὰς χεῖρας αὐτοῦ ἀλοώμενος καὶ καταπατούμενος καθὼς ἀναπλώσῃ ὁ λουόμενος εἰς τὸ κολυμβῆσαι , καὶ ταπεινωθήσεται ὑπερηφανία αὐτοῦ σὺν τοῖς καταρράγμασι τῶν χειρῶν αὐτοῦ ·
καὶ τὸ ὀχύρωμα τοῦ ὕψους τῶν τοίχων σου κύψει καὶ κολληθήσεται εἰς γῆν .
τεῖχος δὲ καὶ ὀχύρωμα αὐτοῦ αἱ δυνάμεις ἦσαν αὐτοῦ , αἷς ὠχύρωτο , ἃς καὶ αὐτὰς καθαιρεθήσεσθαί φησιν ὁ λόγος , δι ἑνὸς δὲ τοῦ πάλαι τῶν Μωαβιτῶν κρατήσαντος πονηροῦ δαίμονος καὶ τὰ τοῖς λοιποῖς τοῖς δὴ νομισθεῖσι θεοῖς συμβήσομαι διδάσκει ἐξ ἑνὸς παραδείγματος ἡμῖν καταλείπων νοεῖν καὶ τὰ ταῖς λοιπαῖς ἀντικειμέναις δυνάμεσιν ἐπελευσόμενα .
ἔδει γὰρ ἡμᾶς προμαθόντας , ὁποῖον ἔσται τοῦ θανάτου τὸ τέλος κατὰ τὸν τῆς κρίσεως καιρὸν καὶ τῶν λοιπῶν ἀντικειμένων δυνάμεων , μὴ ἀγνοῆσαι τὴν ἀπώλειαν , μεθ  ἣν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν τὴν αὐτοῦ βασιλείαν ἀπειληφότος ἐν τῷ ἐπουρανίῳ ὄρει οἱ τῶν ἐπαγγελιῶν ἄξιοι ᾄσονται ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ τὸ ἐπουράνιον ᾆσμα ἐν τῇ ἐπουρανίῳ γενόμενοι Ἰερουσαλήμ , ἣν ἐπὶ τοῦ παρόντος Ἰουδαίαν ὠνόμασεν ὁ λόγος , ἀκολούθως τῇ χώρᾳ τῆς ἐπιγείου Ἰερουσαλήμ ·
οὕτως γὰρ ὁμοῦ καὶ τοῖς ἀκροωμένοις τοῦ τῶν Ἰουδαίων λαοῦ παισὶ θυμηδίαν τινὰ καὶ προτροπὴν εἰς τὴν τῶν προκειμένων ἐλπίδα παρεῖχεν .
ὁμοῦ καὶ τὴν ἀληθινὴν παρίστη Ἰουδαίαν τῆς ἐπουρανίου Ἰερουσαλὴμ τὴν χώραν καὶ τὸ μέγα πλάτος ὧδέ πη σημαίνων , ἵν ὁ μὲν τόπος νοῆται Ἰουδαία , τὸ δ ἐν αὐτῇ θεοσεβὲς πολίτευμα τῶν θείων καὶ εὐαγγελικῶν πνευμάτων ἡ τοῦ θεοῦ πόλις 0 1 ·
ἔνθα γενόμενοι τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ᾄσονται τὸ ᾆσμα τὸ ἐπιλεγόμενον .
ποῖον δὲ ᾆσμα ᾄσονται οἱ διὰ τῆς προφητείας δηλούμενοι , ἐντεῦθεν ἤδη τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον διὰ τοῦ προφήτου παραδίδωσιν ἐξ αὐτῶν ἐκείνων προσώπου θεσπίζον καὶ λέγον ·
ἰδοὺ πόλις ὀχυρὰ τὸ σωτήριον ἡμῶν 0 ·
οὐ γὰρ ἦν ἡ κάτω ἐπὶ γῆς πόλις ὀχυρὰ πολλάκις ὑπὸ πολεμίων ἁλοῦσα , αὕτη δὲ ἀληθῶς ὀχυρὰ τοῦ θεοῦ τυγχάνει πόλις , καὶ τοῦτ ἔστι τὸ σωτήριον ἡμῶν .
κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον ἐροῦσιν οἱ ᾄδοντες τὸ ᾆσμα ·
πόλιν ἰσχυρὰν ἔχομεν , κατὰ δὲ τὸν Ἀκύλαν 0 ·
πόλις κράτους ἡμῖν σωτήριον , ἡ δὲ Ἑβραϊκὴ λέξις ἀντὶ τοῦ σωτηρίαν καὶ ἀντὶ τοῦ σωτήριον τὸ ὄνομα Ἰησοῦ λευκῶς οὕτως περιέχει , αὐτοῖς γράμμασιν οἷς ὁ σωτὴρ ἡμῶν Ἑβραϊκῶς γράφεται 0 ·
αὐτὸς οὖν ἔσται ὁ σωτὴρ ἡμῶν ἡ τῶν μακαρίων πόλις , αὐτὸς καὶ τεῖχος αὐτῶν καὶ περίτειχος 0 .
καὶ πάντα αὐτοῖς αὐτὸς ἔσται , νοουμένης δὲ Ἰερουσαλὴμ ἐπουρανίου ἀκόλουθόν ἐστι νοεῖν καὶ πύλας αὐτῆς τὰς διαφόρους τῶν αὐτόθι μονῶν εἰσόδους , ἃς ἀνοιγῆναι βούλεται οὐκ Ἰουδαίοις ἀλλ οὐ δὲ τῷ Ἰσραὴλ οὐ δὲ τοῖς τυχοῦσιν ἁπλῶς , μόνοις δὲ τοῖς φυλάττουσι δικαιοσύνην καὶ ἀλήθειαν καὶ εἰρήνην .
ἀνοίξατε πύλας , εἰσελθέτω λαὸς φυλάσσων ἀλήθειαν , ἀντιλαμβανόμενος ἀληθείας καὶ φυλάσσων εἰρήνην .
τούτων δὲ τῶν πυλῶν ἐφιέμενος θεοφιλής τις ἀνὴρ ἔλεγεν ·
εἰσελθὼν ἐν αὐταῖς ἐξομολογήσομαι τῷ κυρίῳ .
ἄξιον δέ φησιν ἀνοῖξαι τὰς πύλας τοῖς προλεχθεῖσιν , ἐπειδήπερ ἐπὶ σοὶ ἤλπισαν , κύριε ὁ θεός , ὃς ταπεινώσας κατήγαγες τοὺς ἐνοικοῦντας ἐν ὑψηλοῖς ·
πόλεις ὀχυρὰς καταβαλεῖς καὶ κατάξεις ἕως ἐδάφους .
ὅμοια δ ἂν εἴη ταῦτα τοῖς ἔμπροσθεν εἰρημένοις ἐν τῷ ·
ὅτι ἔθηκας πόλεις εἰς χῶμα , πόλεις ὀχυρὰς τοῦ πεσεῖν αὐτῶν τὰ θεμέλια 0 .
καὶ νῦν οὖν τὴν δικαιοκρισίαν τοῦ θεοῦ παριστὰς τὴν αὐτὴν ἐπαναλαμβάνει διάνοιαν δοξάζων αὐτὸν καὶ λέγων ·
ὁ θεὸς ὁ μέγας ὁ αἰώνιος , ὃς ταπεινώσας κατήγαγες τοὺς ἐνοικοῦντας ἐν ὑψηλοῖς , ἀλλ ἐκείνους μὲν ἐκ τοῦ ὕψους κατέβαλες ταπεινώσας καὶ τὰς πόλεις αὐτῶν καθεῖλες συντέλειαν τοῦ θνητοῦ βίου ποιούμενος ἢ τὰς ἀθέους αὐτῶν καὶ ἀσεβεῖς πολιτείας ἀφανεῖς ποιήσας , τοὺς δὲ σοὺς πράους ἄνδρας , οὓς ἐμακάριζες φήσας 0 ·
τούτους ταπεινοὺς ὄντας πρότερον νῦν κατὰ τὸν τῆς δικαιοκρισίας σου καιρὸν ἀνύψωσας καταπατεῖν αὐτοὺς ποιήσας τὰς τῶν πάλαι ὑπερηφάνων κεφαλάς .
εἶτ  εὐθεῖα ἡ ὁδὸς τῶν εὐσεβῶν ἐγενήθη ·
μηκέτι γὰρ μηδενὸς ὄντος ἐμποδὼν ἀκώλυτος καὶ ἀπαραπόδιστος καὶ εὐθεῖα ἡ ὁδὸς αὐτοῖς γέγονε ·
τούτοις δ αἴτιον ἡ δικαιοκρισία τοῦ θεοῦ 0 .
ἡ γὰρ ὁδὸς τοῦ κυρίου κρίσις 0 .
διελθὼν ὁ προφήτης , ὁποῖον τέλος τοὺς ἀσεβεῖς διαλήψεται , καὶ τοὺς δικαίους , ὁποῖαι περιμένουσιν ἐλπίδες , ὁποία τε ἔσται ἡ βασιλεία τοῦ Χριστοῦ καὶ ὡς μόνοις τοῖς ἀξίοις αἱ πύλαι τῆς ἐν οὐρανοῖς τοῦ θεοῦ πόλεως ἀνοιχθήσονται , ὁποῖόν τε ᾄσονται ᾆσμα οἱ τῶν ἐπαγγελιῶν ἀπολαύσαντες , ἀκολούθως τούτοις τὰς προκειμένας ἀναπέμπει πρὸς τὸν θεὸν φωνὰς ἐκ προσώπου ἑαυτοῦ καὶ τῶν αὐτῷ παραπλησίων φάσκων 0 ·
ἠλπίσαμεν ἐπὶ τῷ ὀνόματί σου καὶ ἐπὶ τῇ μνείᾳ , ᾗ ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχὴ ἡμῶν ·
ὡς γὰρ παρὼν τοῖς ἀποτελέσμασι τῶν λόγων καὶ ὡς αὐτὰ θεωρῶν τὰ πράγματα ψυχῆς πεφωτισμένοις ὀφθαλμοῖς ἄνω πρὸς τὸν θεὸν ἀποβλέπει καὶ τὸν τοσούτων χορηγὸν ἀγαθῶν ἀνυμνεῖ εὐχὴν ἀναπέμπων καὶ λέγων τὰ προκείμενα .
ἄξια γὰρ τῆς ἐλπίδος τὰ παρὰ σοὶ τεθησαυρισμένα καὶ ταῦτα λέγω πρὸς σέ , τὴν ἐπιθυμίαν τῆς ψυχῆς μου 0 ·
σὺ γὰρ εἶ κύριε ἡ ἐμὴ ἐπιθυμία καὶ ὁ θεῖος ἔρως τῆς ἐμῆς ψυχῆς 0 .
διὸ ἡ ψυχή μου ἐπεθύμησέ σε καὶ αὕτη γὰρ ἡ μνήμη τοῦ ὀνόματός σου ἐξίστησιν ἡμῶν τὴν ψυχὴν καὶ διεγείρει ἐπὶ τὸν σὸν πόθον .
διὸ οὔ τε καθεύδειν οἷοί τ ἐσμὲν τοὺς τῆς νυκτὸς καιρούς , ἀλλὰ καὶ τούτους ἐγρηγορότες τῷ πνεύματι , σὲ τὴν ἐπιθυμίαν ἡμῶν κατὰ νοῦν ἔχομεν .
οὕτως οὖν καὶ αἱ νύκτες ἡμῖν ὡς ἡμέραι πεφωτισμέναι τυγχάνουσιν 0 ·
ἐπειδήπερ τὰ προστάγματά σου καὶ οἱ λόγοι σου ἡμῖν τοῖς ἐπὶ τῆς γῆς ἔτι τὰς διατριβὰς ποιουμένοις καὶ διὰ νυκτὸς καὶ δι ἡμέρας ἀντὶ φωτὸς ἐδόθησαν .
ταῦθ ὑπερβαλλούσῃ διαθέσει πρὸς τὸν θεὸν ἀναφωνήσας ὁ προφήτης μεταβαίνει ἐφ ἡμᾶς παραινῶν τὴν αὐτὴν αὐτῷ βαδίζειν ὁδόν .
δικαιοσύνην μάθετε , οἱ ἐνοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς .
πέπαυται γὰρ ὁ ἀσεβής , ὁ μὲν Ἀκύλας καὶ ὁ Θεοδοτίων ἠλεήθη ἀσεβὴς ἡρμήνευσαν , ὁ δὲ Σύμμαχος 0 ·
ἐδωρήθη ἀσεβής .
προτρέπει δὲ ὁ λόγος τοὺς ἐν ἀσεβείαις ἐξετασθέντας πρότερον σπεύδειν ἐπὶ μετάνοιαν ·
ἐπειδὴ γὰρ θεοῦ κρίσις πάντας ἀνθρώπους περιμένει .
τούτου χάριν πάντες ἄνθρωποι δικαιοσύνην μάθετε θαρροῦντες , ὅτι καὶ τοὺς προληφθέντας ἐν ἀσεβείαις μετανοήσαντας φιλάνθρωπος ὢν ὁ θεὸς ἐλεήσει .
εἰ δὲ μὴ πεισθείη τις τῷ κηρύγματι μη δὲ μάθοι δικαιοσύνην μη δὲ ἐργάσοιτο ἀλήθειαν , ἀρθήσεται ἐκ ζώντων καὶ οὐκ ὄψεται τὴν δόξαν κυρίου .
ταῦτα παραινετικῶς πρὸς ἡμᾶς εἰπὼν πάλιν ἄνω βλέπει καὶ τὴν θεότητα τοῦ σωτῆρος εἰς ὕψος ἠρμένην θεασάμενος ἀναβοᾷ ·
κύριε , ὑψηλός σου ὁ βραχίων , καὶ οὐκ ᾔδεισαν 0 ·
ταπεινοὶ γὰρ ὄντες οἱ ἀσεβεῖς καὶ μακρὰν ἀφεστηκότες τῆς γνώσεως τῆς θεότητος αὐτοῦ ἐν σκότῳ τῆς αὐτῶν ἀγνοίας ἐκαλινδοῦντο , ἀλλὰ τῆς καθόλου κρίσεως ἐπιστάσης θεασάμενοι τὸν ὑψηλὸν βραχίονα οἱ πάλαι αὐτὸν ὡς μὴ ὄντα βλασφημοῦντες παύσονται τῆς ἀπονοίας αἰσχύνην καταχεάμενοι .
ὁρῶντες δὲ τοὺς μακαρίους τοὺς ἐν οὐρανοῖς ζωῆς ἀπολαύοντας ζηλώσουσι , μάλιστα δὲ καθάψεται ὁ ζῆλος τοῦ λαοῦ τοῦ κατὰ τὸν ἐνεστῶτα βίον μὴ βουληθέντος παραδέξασθαι τὴν τοῦ θεοῦ παιδείαν .
διὸ ζῆλος λήψεται λαὸν ἀπαίδευτον , αἰνίττεται δὲ τοὺς ἐκ περιτομῆς μὴ παραδεδεγμένους τὴν τοῦ θεοῦ διὰ Χριστοῦ χάριν .
εἶθ ἑξῆς ἐπιλέγει ·
καὶ νῦν πῦρ τοὺς ὑπεναντίους ἔδεται , ὡς ἂν ἀποφάσει ὑποβληθησομένους τῇ λεγούσῃ ·
πορεύεσθε εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ .
καὶ ταῦτα δὲ περὶ τούτων εἰπὼν πάλιν πρὸς τὸν θεὸν ἐπιστραφεὶς ἱκετηρίαν ἀναπέμπει λέγων ·
κύριε ὁ θεὸς ἡμῶν , εἰρήνην δὸς ἡμῖν , πάντα γὰρ ἀπέδωκας ἡμῖν ·
καλὰ μὲν γὰρ καὶ τὰ ἄλλα παρὰ σοῦ πάντα 0 ·
τὸ δὲ μέγιστον δῶρον ἡ παρὰ σοῦ καὶ ἡ πρὸς σεαυτὸν εἰρήνη τυγχάνει , ἵν ἀστασίαστοι ὦμεν πρὸς σὲ καὶ εἰρηνεύουσα πρὸς σὲ διὰ παντὸς φυλάττοιτο ἡμῶν ἡ ψυχή .
τοῦτο δ ἂν γένοιτο , εἰ καταξιώσειας κτῆμα σαυτοῦ ἴδιον ποιήσασθαι ἡμᾶς ·
ἐπεὶ δὲ ἡμεῖς οὐκ ἄλλον τινὰ οἴδαμεν ἢ σὲ καὶ μόνῳ τῷ ὀνόματί σου τεθαρσήκαμεν 0 .
ὅτε τοίνυν οὐδένα ἕτερον κεκτήμεθα ἐν τῷ βίῳ ἢ σέ , εἰκότως ἀντιβολοῦμεν καταξιωθῆναι τῆς σῆς γενέσθαι μερίδος καὶ τοῦ σοῦ κλήρου 0 .
ἡμεῖς μὲν οὖν φασιν σοῦ ἐσμεν , κύριε , καὶ σὺ τὸ ἡμέτερον ὑπάρχεις κτῆμα , οἱ δὲ ταῖς πρὸς θάνατον ἁμαρτίαις ἑαυτοὺς ἐκδόντες καὶ διὰ τοῦτο νεκροὶ τὰς ψυχὰς γενόμενοι 0 ·
ψυχὴ γὰρ ἡ ἁμαρτάνουσα αὕτη ἀποθανεῖται , τὴν ἐπηγγελμένην τοῖς ἁγίοις αἰώνιον ζωὴν οὐκ ὄψονται , οὐδ  ἰατροί ποθεν ἐπιστάντες κατὰ τὸν τῆς κρίσεως καιρὸν δυνήσονται αὐτοῖς ἐπικουρῆσαι τὰ πρὸς σωτηρίαν , οὐ δ ἀναστῆσαι αὐτῶν τὴν πτῶσιν .
οὓς γὰρ σὺ ὁ μέγας καὶ φοβερὸς καὶ δίκαιος κριτὴς παρέδωκας ἀπωλείᾳ , τίς ἰατρῶν διασώσασθαι δυνήσεται ;
καὶ ἦρας πᾶν ἄρσεν αὐτῶν , ὁ μὲν Σύμμαχος πᾶσαν τὴν μνήμην αὐτῶν , ὁ δὲ Ἀκύλας καὶ ὁ Θεοδοτίων πᾶν τὸ μνημόσυνον αὐτῶν ἡρμήνευσαν 0 ·
ἔδει γὰρ αὐτῶν πᾶσαν μνήμην κακίας ἀρθῆναι κατὰ τὸν δηλούμενον τῆς κρίσεως καιρόν .
πᾶν ἄρσεν αὐτῶν , πολλὴν εἰσάγει φιλανθρωπίαν ὁ λόγος ·
ὡς αὐτῶν μὲν τῶν ἡμαρτηκότων μὴ μελλόντων ἀφανίζεσθαι μη δ εἰς τὸ παντελὲς ἀπόλλυσθαι , τῶν δὲ γεννημάτων αὐτῶν οὕτω δηλουμένων , ὧν ἡ ψυχὴ αὐτῶν γεγέννηκεν λογισμῶν πονηρῶν 0 ·
τούτων γὰρ ἀφανισμὸν γενήσεσθαί φησι .
πάλιν δ ἀντὶ τοῦ ·
πρόσθες κακὰ τοῖς ἐνδόξοις τῆς γῆς , τὰ μὲν κακὰ οὔ τε παρὰ τοῖς Λοιποῖς ἑρμηνευταῖς οὔ τ ἐν τῇ Ἑβραϊκῇ ἀναγνώσει εὕρομεν ·
κατὰ δὲ πάντας τοὺς ἑρμηνευτὰς προσέθηκας τῷ ἔθνει ἐν ᾧ ἐδοξάσθης εἴρηται .
συμφώνως δὲ πάντων τοῦτον ἑρμηνευσάντων τὸν τρόπον ἕπεται νοεῖν ἡμᾶς , ὅ τι προσέθηκε τῷ ἔθνει ·
ὅπερ νοήσομεν ἀπὸ τοῦ σωτηρίου λόγου τοῦ φήσαντος ·
παντὶ τῷ ἔχοντι δοθήσεται καὶ περισσευθήσεται .
τοῖς μὲν οὖν ἀγαθὰ κεκτημένοις προσέθηκε τὰ παρ ἑαυτῷ τεταμιευμένα ·
ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδεν οὐ δὲ οὖς ἤκουσεν οὐ δὲ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου ἀνέβη , τοῖς δὲ κακὰ θησαυρίσασιν ἑαυτοῖς πάλιν προσθήσει τὰ κατάλληλα τοῖς ἔργοις αὐτῶν .
ἐμάκρυνας πάντα τὰ πέρατα τῆς γῆς ·
τοὺς γὰρ ἑαυτοὺς μακρὰν τοῦ θεοῦ καταστήσαντας καὶ αὐτὸς ὁμοίως μακρύνει αὐτούς , διόπερ ἵνα μὴ τ αὐτὸν τοῖς ἀσεβέσι πάθωσιν οἱ τοῦ θεοῦ οἰκεῖοι , ἀναγκαίως διὰ τῆς εὐχῆς ἔλεγον ·
κύριε ὁ θεὸς ἡμῶν , κτῆσαι ἡμᾶς .
ἐπειδὴ τὸν περὶ τῆς καθόλου κρίσεως τόπον θεωρεῖ ὁ προφήτης ὡσανεὶ παρὼν τῇ κρίσει καὶ τῷ βήματι τοῦ θεοῦ παρεστώς , ἐφ οἷς ὁρᾷ , ποτὲ μὲν ἐξομολογεῖται , ποτὲ δ ἱκετεύει , ποτὲ δὲ εὐχαριστεῖ , ποτὲ δὲ τὰς ἀποδοθησομένας ὑπὸ τοῦ θεοῦ ἀμοιβὰς τοῖς ἀξίοις διεξέρχεται , ποτὲ δὲ τὰς κατ αὐτῶν καταλέγει τιμωρίας .
πάντα δὲ ταῦτα διὰ τῆς αὐτοῦ γραφῆς καὶ ἡμῖν παραδίδωσιν , ὡς ἂν παιδευοίμεθα διδασκόμενοι πάνθ ὅσα καὶ αὐτὸς ἐκ τῆς τοῦ θείου πνεύματος ἐπιλάμψεως ἔγνω .
καὶ νῦν οὖν φησιν ἦν ὅτε καιρὸς ἦν , ὅτε ὦ κύριε τὴν στενὴν καὶ τὴν τεθλιμμένην ὁδεύοντες ὑπὲρ τῆς εὐσεβείας ἠγωνιζόμεθα ·
πλὴν καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ θλίψει οὐκ ἦμέν σου ἀμνήμονες , ὑπ αὐτῆς δὲ τῆς σῆς μνήμης δυναμούμενοι καρτερῶς ὑπεμένομεν , ὥστε λέγειν ·
θλιβόμενοι ἀλλ  οὐ στενοχωρούμενοι , διωκόμενοι ἀλλ οὐκ ἐγκαταλειπόμενοι , καταβαλλόμενοι ἀλλ  οὐκ ἀπολλύμενοι 0 1 ·
δι αὐτῆς γοῦν τῆς θλίψεως παιδευόμεθα , εἰδότες ὅτι ὃν ἀγαπᾷ κύριος παιδεύει .
πᾶσα δὲ θλῖψις μικρά τις ἡμῖν ἐλογίζετο διὰ τὸν πρὸς σὲ πόθον , ὡς λέγειν ·
οὐκ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλύπτεσθαι εἰς ἡμᾶς 0 .
διὸ πάντα πόνον ὑπομένοντες ἐοικότες ἦμεν ὠδινούσῃ γυναικὶ καὶ βοὰς ἀφιείσῃ περὶ αὐτὸ τὸ μέλλειν τὸ κατὰ γαστρὸς κυόμενον εἰς φῶς προάγειν ·
οὕτω γὰρ καὶ ἡμεῖς ἐγενήθημεν τῷ σῷ ἀγαπητῷ ·
τὸν γὰρ μονογενῆ σου λόγον ἔνδον ἔχοντες ἐν τῇ ἑαυτῶν ψυχῇ καὶ τὸν ἐκ σοῦ κατασπαρέντα ἡμῖν φόβον τῆς σῆς εὐσεβείας πάντας πόνους γενναίως ἐφέρομεν καὶ τὰς ἐπαγομένας ἡμῖν θλίψεις ἀγωνιῶντες μή πη ἐξαμβλώσωμεν τὸν ἐν ἡμῖν κυούμενον ἀγαπητόν σου καὶ τὸν ἐξ αὐτοῦ κατασπαρέντα ἡμῖν ἔνθεον φόβον .
καὶ δὴ καρτερήσαντες οὐκ ἐσφάλημεν τῆς ἐλπίδος , ἀλλ ἐτέκομεν πνεῦμα σωτηρίας ·
τέλος γὰρ τῆς κυήσεως τοῦ ἀγαπητοῦ σου καὶ τοῦ φόβου αὐτοῦ ἡ σωτηρία ἦν τοῦ ἡμετέρου πνεύματος .
ὅπερ ἀπογεννήσαντες φανερὸν κατεστήσαμεν πᾶσι τοῖς ἐπὶ τῆς γῆς κατοικοῦσιν ἀνθρώποις , ὡς ἂν καὶ αὐτοὶ μαθόντες ὠφεληθεῖεν διὰ τοῦ ζηλῶσαι κυῆσαι αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ φόβου σου καὶ ἀποτεκεῖν τὸ αὐτὸ πνεῦμα ·
οἱ γὰρ μὴ τοῦτον λαβόντες τὸν φόβον μη δὲ τεκόντες τὸ πνεῦμα τῆς σωτηρίας , ἄλλως δὲ ἄγονοι καὶ ἄκαρποι γενόμενοι ἐκπεσοῦνται τῆς παρὰ σοῦ ἐλπίδος οἱ δέ γε τῆς σῆς μερίδος ὄντες , οἱ διὰ σὲ πᾶσαν θλῖψιν ὑπομείναντες , εἰ καὶ μέχρις θανάτου ἀγωνίσαιντο πρὸς τὴν ἁμαρτίαν , οὐδαμῶς τῆς παρὰ σοὶ ζωῆς ἀποπεσοῦνται .
ἀναστήσονται γὰρ οἱ νεκροί , ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον καὶ τὸν Θεοδοτίωνα ·
ζήσονται οἱ νεκροί σου , ἢ κατὰ τὸν Ἀκύλαν 0 ·
ζήσονται οἱ τεθνεῶτές σου .
νεκροὶ δὲ αὐτοῦ τίνες ἂν εἶεν ἢ οἱ ἅγιοι αὐτοῦ μάρτυρες , ἕτεροι ὄντες παρὰ τοὺς ἄνω λεχθέντας νεκρούς , περὶ ὧν εἴρητο 0 ·
οἱ δὲ νεκροὶ ζωὴν οὐ μὴ ἴδωσιν , οὐ δὲ ἰατροὶ οὐ μὴ ἀναστήσουσιν .
ἀλλ ἐκεῖνοι μὲν ἦσαν νεκροὶ τὰ πρὸς θάνατον ἡμαρτηκότες , οἱ δὲ νεκροὶ τοῦ κυρίου οἱ δι αὐτὸν πᾶσαν θλῖψιν ἕως θανάτου ὑπομείναντες ἀναστήσονται καὶ μετὰ τὴν ἐν τοῖς μνημείοις ταφήν .
ἐγερθήσονται , ἐξυπνισθήσονται οἱ λοιποὶ ἡρμήνευσαν ὡς κοιμηθέντων αὐτῶν , οὐχὶ δὲ τεθνεώτων ·
διὸ τῶν ἁγίων ὁ θάνατος κοίμησις ὀνομάζεται , ἀκολούθως δὲ τῇ κοιμήσει ἡ ἀνάστασις ἐξυπνισμὸς ἂν λεχθείη .
διὸ κατὰ τοὺς λοιποὺς ἑρμηνευτὰς ἐξυπνισθήσεσθαι οἱ ἐν τοῖς μνημείοις κατὰ τὸ πρῶτον εἴρηνται ·
κατὰ δὲ τὸ δεύτερον ἀγαλλιάσονται κατὰ τὸν Σύμμαχον , ἢ αἰνέσουσι κατὰ τὸν Ἀκύλαν , ἢ ἀλαλάξουσι κατὰ τὸν Θεοδοτίωνα .
αἰτία δὲ τῆς ἀναστάσεως αὐτοῖς ἔσται ἡ παρὰ σοῦ δρόσος ·
ὥσπερ γὰρ δρόσος ἡ ἐπὶ γῆς κατιοῦσα ἠρέμα καὶ πράως ἐκτρέφει καὶ αὔξειν ποιεῖ τὰ ἐναποκείμενα αὐτῇ σπέρματα , τὸν αὐτὸν τρόπον ἡ παρὰ σοῦ δρόσος ἴαμα καὶ ζωὴν καὶ σωτηρίαν παρέξει τοῖς σοῖς νεκροῖς , ὧν τὰ σώματα κατὰ τὸν καιρὸν ἐπὶ τῆς γῆς ἐσπάρη .
οὐκ ἂν δὲ ἁμάρτοις αὐτὸν εἶναι λέγων δρόσον τὸν μονογενῆ τοῦ θεοῦ λόγον , ὃς ἐπιστάξας τὰς ἑαυτοῦ ζωοποιοὺς σταγόνας τοῖς αὐτοῦ νεκροῖς , ὁμοῦ καὶ ἴασιν ἁμαρτημάτων , εἴ πού τι αὐτοῖς κατ ἄνθρωπον πεπλημμέλητο , παρέξει ὁμοῦ καὶ ἀνάστασιν καὶ σωτηρίαν καὶ ζωὴν αἰώνιον αὐτοῖς δωρήσεται , ἀλλ οὐ καὶ τὰ τῶν ἀσεβῶν τοιαῦτα 0 ·
πεσεῖται γὰρ αὐτῶν ἡ γῆ .
διὸ αὐτοῖς σώμασι καὶ αὐταῖς ψυχαῖς ὡς ἂν ἐκπεσόντες τοῦ θεοῦ παραδοθήσονται τῇ διαδεξομένῃ αὐτοὺς τιμωρίᾳ .
μετὰ τὴν διδασκαλίαν τῆς τῶν νεκρῶν ἀναστάσεως ὡς περιεστῶτας ἔμπροσθεν καὶ ἐπὶ τὸ αὐτὸ μετὰ τὴν ἀνάστασιν συνηγμένους τοὺς ἁγίους τοῦ θεοῦ θεασάμενον τὸ πνεῦμα τὸ προφητικόν , ἔπειτα ἐξ ἑτέρου μέρους τὴν ἐπιοῦσαν ὀργὴν τοῖς ἀσεβέσι κατανοῆσαν τῷ τάγματι τῶν ἁγίων προσφωνεῖ ἀποχωρεῖν πρὸς βραχὺ καὶ μακράν που κρύπτεσθαι , ὡς μη δὲ θεωροὺς τῆς τῶν ἀσεβῶν γίγνεσθαι ἀπωλείας .
βάδιζε , λαός μου , εἴσελθε εἰς τὰ ταμιεῖά σου ·
ταμιεῖα δὲ τοῦ λαοῦ τοῦ θεοῦ αἱ πολλαὶ παρὰ τῷ πατρὶ τυγχάνουσι μοναὶ ἑκάστῳ τάγματι τῶν ἁγίων κατὰ δικαίαν τοῦ θεοῦ κρίσιν ἀφωρισμέναι .
εἰς ταῦτ οὖν τὰ σοὶ παρεσκευασμένα ταμεῖα , σύ φησιν , ὁ ἐμὸς λαός , εἴσελθε καὶ ἀπόκλεισον τὴν θύραν σου , μη δὲ περιεργάζου τὰ πορρωτάτω τυγχάνοντα τῶν σῶν ταμείων , ἀλλ ἀποκρύβηθι μικρὸν ὅσον ὅσον , ἕως ἂν παρέλθῃ ἡ ὀργὴ κυρίου , παρελθούσης δὲ αὐτῆς ἀναπετάσας λοιπὸν τὰς τῶν σαυτοῦ ταμείων πύλας μετὰ πολλῆς ἐξουσίας καὶ παρρησίας πρόϊθι τὸν νέον ἐποπτεύων αἰῶνα καὶ τὴν ἐπηγγελμένην σοι βασιλείαν τοῦ θεοῦ .
τούτοις ἑξῆς τί ἄρα ποιήσει ἡ ὀργὴ ἐπελθοῦσα τοῖς ἀσεβέσι διδάσκει λέγων ·
καὶ ἀνακαλύψει ἡ γῆ τὸ αἷμα αὐτῆς , ὡς μηδένα λαθεῖν τῶν πάλαι ἐν αὐτῇ τὰς ψυχὰς ἀνῃρημένων διὰ τῶν πρὸς θάνατον ἁμαρτημάτων ·
ἐπὶ τούτῳ γὰρ τὴν ὀργὴν ἐπάξειν εἴρηται ὁ θεός , ὀργῆς ἐνταῦθα ὀνομαζομένης τῶν ταῖς κολάσεσι διακονουμένων ἀγγέλων ·
ὡς γὰρ ἐπὶ τῶν Αἰγυπτίων ἐλέγετο ·
ἀπέστειλεν ἐπ αὐτοὺς ὀργὴν καὶ θυμὸν καὶ θλῖψιν , ἀποστολὴν δι ἀγγέλων πονηρῶν , οὕτως καὶ νῦν ὀργὴ τοῦ θεοῦ ὁρμήσασα κατὰ τῶν πάλαι τὴν γῆν οἰκησάντων ἀνακαλύψει τὸ αἷμα τὸ ἐπ αὐτῆς ἐκχυθὲν καὶ οὐ κατακαλύψει τοὺς ἀνῃρημένους .
δηλοῖ δὲ διὰ τούτων τὴν τῶν ἁγίων τοῦ θεοῦ ἀναίρεσιν καὶ τὰ τῶν μαρτύρων αἵματα , περὶ ὧν καὶ Μωσῆς ἐν μεγάλῃ ᾠδῇ γράφων ἔλεγεν ·
ὅτι τὸ αἷμα τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἐκδικεῖται , καὶ ἐκδικήσει καὶ ἀνταποδώσει δίκην τοῖς ἐχθροῖς καὶ τοῖς μισοῦσιν ἀνταποδώσει .
καὶ ἑκάστη δὲ ψυχὴ γεώδης καὶ φιλοσώματος τὰ αἵματα , λέγω δὴ τὰ πρὸς θάνατον αὕτη πλημμεληθέντα , ἐξομολογουμένη ἀνακαλύψει 0 .
τούτων δ ἐπιτελεσθέντων ἔσχατος ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ θάνατος .
διὸ ἐπὶ τέλει τῶν ὅλων καὶ μετὰ πάντας ἐπιφέρει ὁ λόγος φάσκων ·
τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ , τοῦτ ἔστι κατ ἐκεῖνο τοῦ καιροῦ , ἐπάξει ὁ θεὸς τὴν μάχαιραν τὴν ἁγίαν καὶ τὴν μεγάλην καὶ τὴν ἰσχυράν .
τὴν ἁγίαν , οἱ λοιποὶ πάντες ἑρμηνευταὶ τὴν σκληρὰν ὠνόμασαν .
ταύτην οὖν ὥσπερ ταμιευσάμενος ἐκ μακροῦ κατὰ μηδενὸς ἑτέρου ἐπαφεὶς αὐτὴν ἐπὶ τοῦτον μόνον ἐπάξει , ᾧ καὶ ἐτηρεῖτο ἀναλόγως τῇ αὐτοῦ κακίᾳ 0 .
τίς δὲ ἦν οὗτος , ἀλλ ὁ ἐξ ἀρχῆς ἐν τῷ παραδείσῳ τοῦ θεοῦ τὸν πρῶτον σκελίσας ἄνθρωπον καὶ καταβαλὼν ἀπὸ τῆς παρὰ τῷ θεῷ στάσεως .
ἦν δ οὗτος ὁ σκολιὸς οὗτος ὄφις καὶ δράκων προσφυῶς ὠνομασμένος διὰ τὸ χαμαὶ σύρεσθαι καὶ ἕρπειν καὶ τοῖς ποσὶν ἐφεδρεύειν τῶν ἀνθρώπων εἴ που τινὰ ἐνδακὼν καὶ τὸν ἐν αὐτῷ θανατηφόρον ἰὸν ἐγχρίμψας τῆς ὀρθῆς καὶ πρὸς τὸν θεὸν ἀγούσης καταβάλοι πορείας .
ἡ μὲν οὖν τοῦ θεοῦ ῥάβδος εὐθεῖά τις οὖσα καὶ παιδευτικὴ κατὰ τό 0 ·
ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου , τοῖς ἰάσιμα ἡμαρτηκόσι τετήρηται εἰς παίδευσιν αὐτῶν καὶ βελτίωσιν καὶ ψυχῆς ὠφέλειαν προσαγομένη , ὁ δὲ μη δὲ ὀρθὸν μη δὲ εὐθὺ κεκτημένος ὅλος δὲ διόλου κάμπυλος καὶ σκολιός , χαμαί τε ἐπὶ τὸ στῆθος καὶ τὴν κοιλίαν ἕρπων , ἐφεδρεύων τε τοῖς πάντων ποσὶν ἐπὶ τὸ σκελίζειν καὶ καταβάλλειν αὐτοὺς μετὰ πάντας τοὺς ἀσεβεῖς , ὃς τῇ σκληρᾷ καὶ μεγάλῃ καὶ ἰσχυρᾷ μαχαίρᾳ παραδοθήσεται , ἣν αὐτῷ μόνῳ ὁ μέγας κριτὴς ἐταμιεύσατο 0 .
τίς δ ἦν αὕτη ἡ μάχαιρα , ἣν ἁγίαν καὶ μεγάλην καὶ ἰσχυρὰν ὠνόμασαν οἱ Ἑβδομήκοντα , ἢ ὁ ζῶν τοῦ θεοῦ λόγος καὶ ἐνεργὴς καὶ τομώτερος ὑπὲρ πᾶσαν μάχαιραν δίστομον 0 .
μάχαιραν ἐνταῦθα λέγει τὴν ἐνέργειαν τῆς δίκης , ἀλλὰ καὶ ἁγίαν καλεῖ , ὁμοῦ μὲν παραμυθούμενος τὸ φοβερὸν τῆς ἀπειλῆς , ὁμοῦ δὲ καὶ δεικνύς , ὡς οὐκ εἰς ἀπώλειαν καταστρέψουσιν οἱ τιμωρούμενοι , ἁγιωσύνης τε αἴτιον αὐτοῖς ἔσται μετανοοῦσιν .
καὶ γὰρ οὐκ ἀπολέσαι βούλεται θεὸς παιδεύων , ἀλλὰ καθάραι καὶ ἁγιάσαι ἐπιστρέψαντας .
ὁ δὴ ὡς ἀντιπάλῳ ἑαυτοῦ καὶ ἐναντίῳ τῶν αὑτοῦ κατορθωμάτων τῷ τοσούτῳ δράκοντι ἐπελθὼν ἀνελεῖν αὐτόν , ἐξ ὄντων τὴν ὑπόστασιν ἀφανίζων αὐτοῦ ὡς μηκέτ εἶναι μη δ ἐν τοῖς οὖσιν ἐξετάζεσθαι 0 ·
διὸ οὐ δὲ τῆς ὀργῆς τοῦ θεοῦ καταξιοῦται .
παιδευτικὴ γάρ τις ἦν αὕτη καὶ ἐπιστρεπτική , καθὼς διδάσκει ὁ φήσας ·
κύριε , μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέγξῃς με μη δὲ τῇ ὀργῇ σου παιδεύσῃς με , ὡς τοῦ μὲν θυμοῦ ἐλεγκτικὴν δύναμιν ἔχοντος , τῆς δὲ ὀργῆς παιδευτικήν , διὸ ἡ μὲν τοὺς ὑποδεέστερον ἡμαρτηκότας μετήρχετο ἐλέγχους ἐπάγουσα καὶ παιδεύουσα αὐτούς , ἐπεὶ δὲ ὁ δράκων οὔ τ ἐλέγχων οὔ τε παιδείας ἄξιος ἦν , ἀλλὰ παντελοῦς ἀφανισμοῦ 0 1 .
διὰ τοῦτο ἡ μάχαιρα τοῦ θεοῦ ἡ ἁγία καὶ ἡ μεγάλη καὶ ἡ ἰσχυρὰ πρῶτον μὲν αὐτῷ ἐπέρχεται , ὁ δὲ θεασάμενος αὐτὴν φυγῇ ἑαυτὸν ἐπιδώσει , ἅτε ἀνόητος καὶ ἄφρων καὶ μὴ οἷός τε λέγειν ·
ποῦ πορευθῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός σου , καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου ποῦ φύγω ;
πλὴν ἀλλὰ πειρώμενον αὐτὸν φεύγειν καταλαβοῦσα ἡ τοῦ θεοῦ μάχαιρα ἡ ἁγία καὶ ἡ μεγάλη καὶ ἰσχυρὰ ἀνελεῖ τὸ σκολιὸν αὐτοῦ καὶ πᾶσαν αὐτοῦ τὴν ὑπόστασιν ἐξ ὄντων ἀφαιρουμένη καὶ ὥσπερ ἐν οἰκείοις μυχοῖς ἀποφεύγων κατακρύπτεσθαι ἐ πειρῶτο ἐν τῇ καλουμένῃ θαλάσσῃ , περὶ ἧς εἴρηται ·
αὕτη ἡ θάλασσα ἡ μεγάλη καὶ εὐρύχωρος , ἐκεῖ ἑρπετά , ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός , ζῷα μικρὰ μετὰ μεγάλων καί 0 1 2 ·
καὶ ἐν τῷ Ἰὼβ δὲ χρηματίζων ὁ κύριος περὶ τούτου ἐδίδασκε λέγων ·
ἄξεις δὲ δράκοντα ἐν ἀγκίστρῳ , περιθήσεις καὶ φορβεὰν περὶ ῥῖνα αὐτοῦ ;
ἢ δήσεις κρίκον ἐν μυκτῆρι αὐτοῦ ;
οἷς ἐπιλέγει ·
τοῦτ  ἔστιν ἀρχὴ πλάσματος κυρίου , πεποιημένον ἐγκαταπαίζεσθαι ὑπὸ τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ , καὶ πάλιν ·
αὐτός ἐστί φησι βασιλεὺς πάντων τῶν ἐν τοῖς ὕδασιν .
ἐπιλύεται δὲ καὶ ἀμφιβολίαν ὁ λόγος ἐν τούτοις διδάσκων τούτου χάριν συγκεχωρῆσθαι αὐτῷ τὸ ζῆν ἐπὶ τῷ καταπαίζεσθαι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἁγίων τοῦ θεοῦ ἐγγυμναζομένων τῇ πρὸς αὐτὸν πάλῃ καὶ ποτὲ μὲν ἄγκιστρα αὐτῷ περιβαλλόντων , ποτὲ δὲ φορβεὰν περὶ ῥῖνα αὐτοῦ δεσμούντων , ἄλλοτε δὲ κρίκον αὐτῷ περιπειρόντων ·
πεποιημένον ἐγκαταπαίζεσθαι ὑπὸ τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ 0 .
ἀλλ ἕως μετὰ τὸ πρὸς τὸν θῆρα τοῦτον ἀγῶνος τοῖς ἀθληταῖς τοῦ θεοῦ συνειστήκει , κ ἀκεῖνοι δοκιμὴν τῆς ἑαυτῶν παρεῖχον ἀρετῆς ἐν αὐτῷ καὶ δι αὐτοῦ γυμναζόμενοι , καὶ αὐτὸς ὁ δράκων διετέλει καταπαιζόμενος , ἐπεὶ δὲ λοιπὸν λέλυτο ὁ ἀγὼν καὶ ἡ τοῦ θεοῦ δικαιοκρισία τὰς ἀμοιβὰς παρεῖχεν τοῖς ἠγωνισμένοις ἐπὶ συντελείᾳ τοῦ παντός .
μετὰ τὴν κατὰ τῶν ἀσεβῶν κρίσιν ἐπάξει ὁ θεὸς τὴν μάχαιραν αὐτοῦ τὴν ἁγίαν καὶ τὴν μεγάλην καὶ τὴν ἰσχυρὰν ἐπὶ τὸν δράκοντα ὄφιν φεύγοντα , ἐπὶ τὸν δράκοντα ὄφιν σκολιόν 0 .
εἴρηται κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον ·
κατὰ λευιαθὰν τοῦ ὄφεως τοῦ σκολιοῦ καὶ ἀποκτενεῖ τὸν δράκοντα τὸν ἐν τῇ θαλάσσῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ , ὁ δὲ Ἀκύλας 0 ·
ἐπὶ λευιαθὰν ὄφιν ἐσκιρ ρ ωμένον ἢ ἐσπειρωμένον καὶ ἀποκτενεῖ σὺν τὸ κῆτος τὸ ἐν τῇ θαλάσσῃ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ , ὁ δὲ Θεοδοτίων 0 ·
ἐπὶ τὸν δράκοντά φησιν ὄφιν ἰσχυρὸν καὶ ἐπὶ τὸν δράκοντα ὄφιν σκολιὸν καὶ ἀποκτενεῖ τὸν δράκοντα τὸν ἐν τῇ θαλάσσῃ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ 0 .
ὁ αὐτὸς δὲ ὄφις καὶ ὁ δράκων λευιαθὰν ὀνομάζεται ὡς ἂν κυρίου ὀνόματος ὑπάρχοντος αὐτῷ τούτου .
ὁ αὐτὸς δ οὗτος ἦν τὸ μέγα κῆτος , ὅπερ ὁ κύριος χειρώσασθαι λέγεται κατὰ τό ·
ὁ μέλλων τὸ μέγα κῆτος χειροῦσθαι 0 ·
κ ἀκεῖ γὰρ λευιαθὰν ὠνόμασται καὶ ἐν τῷ Ψαλμῷ δὲ τῷ φήσαντι ·