Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
τηλεκλείδης δὲ ποτὲ μὲν ὑπὸ τῶν πραγμάτων ἠπορημένον καθῆσθαί φησιν αὐτὸν ἐν τῇ πόλει καρηβαροῦντα , ποτὲ δὲ μόνον ἐκ κεφαλῆς ἑνδεκακλίνου θόρυβον πολὺν ἐξανατέλλειν ·
ὁ δ Εὔπολις ἐν τοῖς Δήμοις πυνθανόμενος περὶ ἑκάστου τῶν ἀναβεβηκότων ἐξ ᾅδου δημαγωγῶν , ὡς ὁ Περικλῆς ὠνομάσθη τελευταῖος 0 ·
ὅ τι περ κεφάλαιον τῶν κάτωθεν ἤγαγες 0 .
διδάσκαλον δ αὐτοῦ τῶν μουσικῶν οἱ πλεῖστοι Δάμωνα γενέσθαι λέγουσιν , οὗ φασι δεῖν τ οὔνομα βραχύνοντας τὴν προτέραν συλλαβὴν ἐκφέρειν ·
ἀριστοτέλης δὲ παρὰ Πυθοκλείδῃ μουσικὴν διαπονηθῆναι τὸν ἄνδρα φησίν .
ὁ δὲ Δάμων ἔοικεν ἄκρος ὢν σοφιστὴς καταδύεσθαι μὲν εἰς τὸ τῆς μουσικῆς ὄνομα πρὸς τοὺς πολλοὺς ἐπικρυπτόμενος τὴν δεινότητα , τῷ δὲ Περικλεῖ συνῆν καθάπερ ἀθλητῇ τῶν πολιτικῶν ἀλείπτης καὶ διδάσκαλος 0 .
οὐ μὴν ἔλαθεν ὁ Δάμων τῇ λύρα παρακαλύμματι χρώμενος , ἀλλ ὡς μεγαλοπράγμων καὶ φιλοτύραννος ἐξωστρακίσθη καὶ παρέσχε τοῖς κωμικοῖς διατριβήν .
ὁ γοῦν Πλάτων καὶ πυνθανόμενον αὐτοῦ τινα πεποίηκεν οὕτω ·
πρῶτον μὲν οὖν μοι λέξον , ἀντιβολῶ ·
σὺ γὰρ , ὥς φασιν , ὁ Χείρων ἐξέθρεψας Περικλέα .
διήκουσε δὲ Περικλῆς καὶ Ζήνωνος τοῦ Ἐλεάτου πραγματευομένου περὶ φύσιν , ὡς Παρμενίδης , ἐλεγκτικὴν δέ τινα καὶ δι ἀντιλογίας κατακλείουσαν εἰς ἀπορίαν ἐξασκήσαντος ἕξιν , ὥσπερ καὶ Τίμων ὁ Φλιάσιος εἴρηκε διὰ τούτων 0 ·
ἀμφοτερογλώσσου τε μέγα σθένος οὐκ ἀλαπαδνὸν Ζήνωνος , πάντων ἐπιλήπτορος 0 .
ὁ δὲ πλεῖστα Περικλεῖ συγγενόμενος καὶ μάλιστα περιθεὶς ὄγκον αὐτῷ καὶ φρόνημα δημαγωγίας ἐμβριθέστερον , ὅλως τε μετεωρίσας καὶ συνεξάρας τὸ ἀξίωμα τοῦ ἤθους , Ἀναξαγόρας ἦν ὁ Κλαζομένιος , ὃν οἱ τότ ἄνθρωποι Νοῦν προσηγόρευον , εἴ τε τὴν σύνεσιν αὐτοῦ μεγάλην εἰς φυσιολογίαν καὶ περιττὴν διαφανεῖσαν θαυμάσαντες , εἴ θ ὅτι τοῖς ὅλοις πρῶτος οὐ τύχην οὐ δ ἀνάγκην διακοσμήσεως ἀρχήν , ἀλλὰ νοῦν ἐπέστησε καθαρὸν καὶ ἄκρατον ἐν μεμιγμένοις πᾶσι τοῖς ἄλλοις , ἀποκρίνοντα τὰς ὁμοιομερείας 0 1 2 .
τοῦτον ὑπερφυῶς τὸν ἄνδρα θαυμάσας ὁ Περικλῆς καὶ τῆς λεγομένης μετεωρολογίας καὶ μεταρσιολεσχίας ὑποπιμπλάμενος , οὐ μόνον , ὡς ἔοικε , τὸ φρόνημα σοβαρὸν καὶ τὸν λόγον ὑψηλὸν εἶχε καὶ καθαρὸν ὀχλικῆς καὶ πανούργου βωμολοχίας , ἀλλὰ καὶ προσώπου σύστασις ἄθρυπτος εἰς γέλωτα καὶ πρᾳότης πορείας καὶ καταστολὴ περιβολῆς πρὸς οὐδὲν ἐκταραττομένη πάθος ἐν τῷ λέγειν καὶ πλάσμα φωνῆς ἀθόρυβον , καὶ ὅσα τοιαῦτα πάντας θαυμαστῶς ἐξέπληττε .
λοιδορούμενος γοῦν ποτε καὶ κακῶς ἀκούων ὑπό τινος τῶν βδελυρῶν καὶ ἀκολάστων ὅλην ἡμέραν ὑπέμεινε σιωπῇ κατ ἀγοράν , ἅμα τι τῶν ἐπειγόντων καταπραττόμενος ·
ἑσπέρας δ ἀπῄει κοσμίως οἴκαδε παρακολουθοῦντος τοῦ ἀνθρώπου καὶ πάσῃ χρωμένου βλασφημίᾳ πρὸς αὐτόν .
ὡς δ ἔμελλεν εἰσιέναι σκότους ὄντος ἤδη , προσέταξέ τινι τῶν οἰκετῶν φῶς λαβόντι παραπέμψαι καὶ καταστῆσαι πρὸς τὴν οἰκίαν τὸν ἄνθρωπον .
ὁ δὲ ποιητὴς Ἴων μοθωνικήν φησι τὴν ὁμιλίαν καὶ ὑπότυφον εἶναι τοῦ Περικλέους , καὶ ταῖς μεγαλαυχίαις αὐτοῦ πολλὴν ὑπεροψίαν ἀναμεμῖχθαι καὶ περιφρόνησιν τῶν ἄλλων ·
ἐπαινεῖ δὲ τὸ Κίμωνος ἐμμελὲς καὶ ὑγρὸν καὶ μεμουσωμένον ἐν ταῖς περιφοραῖς .
ἀλλ Ἴωνα μέν , ὥσπερ τραγικὴν διδασκαλίαν , ἀξιοῦντα τὴν ἀρετὴν ἔχειν τι πάντως καὶ σατυρικὸν μέρος ἐῶμεν 0 1 ·
τοὺς δὲ τοῦ Περικλέους τὴν σεμνότητα δοξοκοπίαν τε καὶ τῦφον ἀποκαλοῦντας ὁ Ζήνων παρεκάλει καὶ αὐτούς τι τοιοῦτο δοξοκοπεῖν , ὡς τῆς προσποιήσεως αὐτῆς τῶν καλῶν ὑποποιούσης τινὰ λεληθότως ζῆλον καὶ συνήθειαν .
οὐ μόνον δὲ ταῦτα τῆς Ἀναξαγόρου συνουσίας ἀπέλαυσε Περικλῆς , ἀλλὰ καὶ δεισιδαιμονίας δοκεῖ γενέσθαι καθυπέρτερος , ὅσην τὸ πρὸς τὰ μετέωρα θάμβος ἐνεργάζεται τοῖς αὐτῶν τε τούτων τὰς αἰτίας ἀγνοοῦσι καὶ περὶ τὰ θεῖα δαιμονῶσι καὶ ταραττομένοις δι ἀπειρίαν αὐτῶν , ἣν ὁ φυσικὸς λόγος ἀπαλλάττων ἀντὶ τῆς φοβερᾶς καὶ φλεγμαινούσης δεισιδαιμονίας τὴν ἀσφαλῆ μετ ἐλπίδων ἀγαθῶν εὐσέβειαν ἐργάζεται .
λέγεται δέ ποτε κριοῦ μονόκερω κεφαλὴν ἐξ ἀγροῦ τῷ Περικλεῖ κομισθῆναι , καὶ Λάμπωνα μὲν τὸν μάντιν , ὡς εἶδε τὸ κέρας ἰσχυρὸν καὶ στερεὸν ἐκ μέσου τοῦ μετώπου πεφυκός , εἰπεῖν ὅτι δυεῖν οὐσῶν ἐν τῇ πόλει δυναστειῶν , τῆς Θουκυδίδου καὶ Περικλέους , εἰς ἕνα περιστήσεται τὸ κράτος παρ ᾧ γένοιτο τὸ σημεῖον ·
τὸν δ Ἀναξαγόραν τοῦ κρανίου διακοπέντος ἐπιδεῖξαι τὸν ἐγκέφαλον οὐ πεπληρωκότα τὴν βάσιν , ἀλλ ὀξὺν ὥσπερ ὠὸν ἐκ τοῦ παντὸς ἀγγείου συνωλισθηκότα κατὰ τὸν τόπον ἐκεῖνον ὅθεν ἡ ῥίζα τοῦ κέρατος εἶχε τὴν ἀρχήν 0 .
καὶ τότε μὲν θαυμασθῆναι τὸν Ἀναξαγόραν ὑπὸ τῶν παρόντων , ὀλίγῳ δ ὕστερον τὸν Λάμπωνα , τοῦ μὲν Θουκυδίδου καταλυθέντος , τῶν δὲ τοῦ δήμου πραγμάτων ὁμαλῶς ἁπάντων ὑπὸ τῷ Περικλεῖ γενομένων 0 1 .
ἐκώλυε δ οὐδέν , οἶμαι , καὶ τὸν φυσικὸν ἐπιτυγχάνειν καὶ τὸν μάντιν , τοῦ μὲν τὴν αἰτίαν , τοῦ δὲ τὸ τέλος καλῶς ἐκλαμβάνοντος ·
ὑπέκειτο γὰρ τῷ μέν , ἐκ τίνων γέγονε καὶ πῶς πέφυκε , θεωρῆσαι , τῷ δέ , πρὸς τί γέγονε καὶ τί σημαίνει , προειπεῖν .
οἱ δὲ τῆς αἰτίας τὴν εὕρεσιν ἀναίρεσιν εἶναι λέγοντες τοῦ σημείου οὐκ ἐπινοοῦσιν ἅμα τοῖς θείοις καὶ τὰ τεχνητὰ τῶν συμβόλων ἀθετοῦντες , ψόφους τε δίσκων καὶ φῶτα πυρσῶν καὶ γνωμόνων ἀποσκιασμούς ·
ὧν ἕκαστον αἰτίᾳ τινὶ καὶ κατασκευῇ σημεῖον εἶναί τινος πεποίηται .
ταῦτα μὲν οὖν ἴσως ἑτέρας ἐστὶ πραγματείας .
ὁ δὲ Περικλῆς νέος μὲν ὢν σφόδρα τὸν δῆμον εὐλαβεῖτο .
καὶ γὰρ ἐδόκει Πεισιστράτῳ τῷ τυράννῳ τὸ εἶδος ἐμφερὴς εἶναι , τήν τε φωνὴν ἡδεῖαν οὖσαν αὐτοῦ καὶ τὴν γλῶτταν εὔτροχον ἐν τῷ διαλέγεσθαι καὶ ταχεῖαν οἱ σφόδρα γέροντες ἐξεπλήττοντο πρὸς τὴν ὁμοιότητα .
πλούτου δὲ καὶ γένους προσόντος αὐτῷ λαμπροῦ καὶ φίλων οἳ πλεῖστον ἠδύναντο , φοβούμενος ἐξοστρακισθῆναι , τῶν μὲν πολιτικῶν οὐδὲν ἔπραττεν , ἐν δὲ ταῖς στρατείαις ἀνὴρ ἀγαθὸς ἦν καὶ φιλοκίνδυνος .
ἐπεὶ δ Ἀριστείδης μὲν ἀποτεθνήκει καὶ Θεμιστοκλῆς ἐξεπεπτώκει , Κίμωνα δ αἱ στρατεῖαι τὰ πολλὰ τῆς Ἑλλάδος ἔξω κατεῖχον , οὕτω δὴ φέρων ὁ Περικλῆς τῷ δήμῳ προσένειμεν ἑαυτόν , ἀντὶ τῶν πλουσίων καὶ ὀλίγων τὰ τῶν πολλῶν καὶ πενήτων ἑλόμενος παρὰ τὴν αὑτοῦ φύσιν ἥκιστα δημοτικὴν οὖσαν .
ἀλλ , ὡς ἔοικε , δεδιὼς μὲν ὑποψίᾳ περιπεσεῖν τυραννίδος , ὁρῶν δ ἀριστοκρατικὸν τὸν Κίμωνα καὶ διαφερόντως ὑπὸ τῶν καλῶν κ ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἀγαπώμενον , ὑπῆλθε τοὺς πολλούς , ἀσφάλειαν μὲν ἑαυτῷ , δύναμιν δὲ κατ ἐκείνου παρασκευαζόμενος .
εὐθὺς δὲ καὶ τοῖς περὶ τὴν δίαιταν ἑτέραν τάξιν ἐπέθηκεν .
ὁδόν τε γὰρ ἐν ἄστει μίαν ἑωρᾶτο τὴν ἐπ ἀγορὰν καὶ τὸ βουλευτήριον πορευόμενος , κλήσεις τε δείπνων καὶ τὴν τοιαύτην ἅπασαν φιλοφροσύνην καὶ συνήθειαν ἐξέλιπεν , ὡς ἐν οἷς ἐπολιτεύσατο χρόνοις μακροῖς γενομένοις πρὸς μηδένα τῶν φίλων ἐπὶ δεῖπνον ἐλθεῖν , πλὴν Εὐρυπτολέμου τοῦ ἀνεψιοῦ γαμοῦντος ἄχρι τῶν σπονδῶν παραγενόμενος εὐθὺς ἐξανέστη .
δειναὶ γὰρ αἱ φιλοφροσύναι παντὸς ὄγκου περιγενέσθαι , καὶ δυσφύλακτον ἐν συνηθείᾳ τὸ πρὸς δόξαν σεμνόν ἐστι 0 ·
τῆς ἀληθινῆς δ ἀρετῆς κάλλιστα φαίνεται τὰ μάλιστα φαινόμενα , καὶ τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν οὐδὲν οὕτω θαυμάσιον τοῖς ἐκτὸς ὡς ὁ καθ ἡμέραν βίος τοῖς συνοῦσιν 0 1 .
ὁ δὲ καὶ τῷ δήμῳ τὸ συνεχὲς φεύγων καὶ τὸν κόρον οἷον ἐκ διαλειμμάτων ἐπλησίαζεν , οὐκ ἐπὶ παντὶ πράγματι λέγων , οὐ δ ἀεὶ παριὼν εἰς τὸ πλῆθος , ἀλλ ἑαυτὸν ὥσπερ τὴν Σαλαμινίαν τριήρη , φησὶ Κριτόλαος , πρὸς τὰς μεγάλας χρείας ἐπιδιδούς , τ ἆλλα δὲ φίλους καὶ ῥήτορας ἑτέρους καθιεὶς ἔπραττεν 0 .
ὧν ἕνα φασὶ γενέσθαι τὸν Ἐφιάλτην , ὃς κατέλυσε τὸ κράτος τῆς ἐξ Ἀρείου πάγου βουλῆς , πολλήν , κατὰ τὸν Πλάτωνα , καὶ ἄκρατον τοῖς πολίταις ἐλευθερίαν οἰνοχοῶν , ὑφ ἧς , ὥσπερ ἵππον , ἐξυβρίσαντα τὸν δῆμον οἱ κωμῳδοποιοὶ λέγουσι πειθαρχεῖν οὐκέτι τολμᾶν , ἀλλὰ δάκνειν τὴν Εὔβοιαν καὶ ταῖς νήσοις ἐπιπηδᾶν 0 .
τῇ μέντοι περὶ τὸν βίον κατασκευῇ καὶ τῷ μεγέθει τοῦ φρονήματος ἁρμόζοντα λόγον , ὥσπερ ὄργανον , ἐξαρτυόμενος παρενέτεινε πολλαχοῦ τὸν Ἀναξαγόραν , οἷον βαφὴν τῇ ῥητορικῇ τὴν φυσιολογίαν ὑποχεόμενος 0 .
τὸ γὰρ ὑψηλόνουν τοῦτο καὶ πάντη τελεσιουργόν , ὡς ὁ θεῖος Πλάτων φησί , πρὸς τῷ εὐφυὴς εἶναι κτησάμενος ἐκ φυσιολογίας , καὶ τὸ πρόσφορον ἑλκύσας ἐπὶ τὴν τῶν λόγων τέχνην , πολὺ πάντων διήνεγκε .
διὸ καὶ τὴν ἐπίκλησιν αὐτῷ γενέσθαι λέγουσι ·
καίτοι τινὲς ἀπὸ τῶν οἷς ἐκόσμησε τὴν πόλιν , οἱ δ ἀπὸ τῆς ἐν τῇ πολιτείᾳ καὶ ταῖς στρατηγίαις δυνάμεως Ὀλύμπιον αὐτὸν οἴονται προσαγορευθῆναι 0 ·
καὶ συνδραμεῖν οὐδὲν ἀπέοικεν ἀπὸ πολλῶν προσόντων τῷ ἀνδρὶ τὴν δόξαν .
αἱ μέντοι κωμῳδίαι τῶν τότε διδασκάλων σπουδῇ τε πολλὰς καὶ μετὰ γέλωτος ἀφεικότων φωνὰς εἰς αὐτόν , ἐπὶ τῷ λόγῳ μάλιστα τὴν προσωνυμίαν γενέσθαι δηλοῦσι , βροντᾶν μὲν αὐτὸν καὶ ἀστράπτειν , ὅτε δημηγοροίη , δεινὸν δὲ κεραυνὸν ἐν γλώσσῃ φέρειν λεγόντων .
διαμνημονεύεται δέ τις καὶ Θουκυδίδου τοῦ Μελησίου λόγος εἰς τὴν δεινότητα τοῦ Περικλέους μετὰ παιδιᾶς εἰρημένος .
ἦν μὲν γὰρ ὁ Θουκυδίδης τῶν καλῶν καὶ ἀγαθῶν ἀνδρῶν , καὶ πλεῖστον ἀντεπολιτεύσατο τῷ Περικλεῖ χρόνον ·
ἀρχιδάμου δὲ τοῦ Λακεδαιμονίων βασιλέως πυνθανομένου πότερον αὐτὸς ἢ Περικλῆς παλαίει βέλτιον , ὅταν , εἶπεν , ἐγὼ καταβάλω παλαίων , ἐκεῖνος ἀντιλέγων ὡς οὐ πέπτωκε , νικᾷ καὶ μεταπείθει τοὺς ὁρῶντας .
οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ Περικλῆς περὶ τὸν λόγον εὐλαβὴς ἦν , ὥστ ἀεὶ πρὸς τὸ βῆμα βαδίζων εὔχετο τοῖς θεοῖς μη δὲ ῥῆμα μηδὲν ἐκπεσεῖν ἄκοντος αὐτοῦ πρὸς τὴν προκειμένην χρείαν ἀνάρμοστον .
ἔγγραφον μὲν οὖν οὐδὲν ἀπολέλοιπε πλὴν τῶν ψηφισμάτων ·
ἀπομνημονεύεται δ ὀλίγα παντάπασιν ·
οἷον τὸ τὴν Αἴγιναν ὡς λήμην τοῦ Πειραιῶς ἀφελεῖν κελεῦσαι , καὶ τὸ τὸν πόλεμον ἤδη φάναι καθορᾶν ἀπὸ Πελοποννήσου προσφερόμενον 0 1 .
καί ποτε τοῦ Σοφοκλέους , ὅτε συστρατηγῶν ἐξέπλευσε μετ αὐτοῦ , παῖδα καλὸν ἐπαινέσαντος , οὐ μόνον , ἔφη , τὰς χεῖρας , ὦ Σοφόκλεις , δεῖ καθαρὰς ἔχειν τὸν στρατηγόν , ἀλλὰ καὶ τὰς ὄψεις .
ὁ δὲ Στησίμβροτός φησιν ὅτι τοὺς ἐν Σάμῳ τεθνηκότας ἐγκωμιάζων ἐπὶ τοῦ βήματος ἀθανάτους ἔλεγε γεγονέναι καθάπερ τοὺς θεούς 0 ·
οὐ γὰρ ἐκείνους αὐτοὺς ὁρῶμεν , ἀλλὰ ταῖς τιμαῖς ἃς ἔχουσι , καὶ τοῖς ἀγαθοῖς ἃ παρέχουσιν , ἀθανάτους εἶναι τεκμαιρόμεθα ·
ταῦτ οὖν ὑπάρχειν καὶ τοῖς ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἀποθανοῦσιν .
ἐπεὶ δὲ Θουκυδίδης μὲν ἀριστοκρατικήν τινα τὴν τοῦ Περικλέους ὑπογράφει πολιτείαν , λόγῳ μὲν οὖσαν δημοκρατίαν , ἔργῳ δ ὑπὸ τοῦ πρώτου ἀνδρὸς ἀρχήν , ἄλλοι δὲ πολλοὶ πρῶτον ὑπ ἐκείνου φασὶ τὸν δῆμον ἐπὶ κληρουχίας καὶ θεωρικὰ καὶ μισθῶν διανομὰς προαχθῆναι , κακῶς ἐθισθέντα καὶ γενόμενον πολυτελῆ καὶ ἀκόλαστον ὑπὸ τῶν τότε πολιτευμάτων ἀντὶ σώφρονος καὶ αὐτουργοῦ , θεωρείσθω διὰ τῶν πραγμάτων αὐτῶν ἡ αἰτία τῆς μεταβολῆς .
ἐν ἀρχῇ μὲν γάρ , ὥσπερ εἴρηται , πρὸς τὴν Κίμωνος δόξαν ἀντιταττόμενος ὑπεποιεῖτο τὸν δῆμον ·
ἐλαττούμενος δὲ πλούτῳ καὶ χρήμασιν , ἀφ ὧν ἐκεῖνος ἀνελάμβανε τοὺς πένητας , δεῖπνόν τε καθ ἡμέραν τῷ δεομένῳ παρέχων Ἀθηναίων , καὶ τοὺς πρεσβυτέρους ἀμφιεννύων , τῶν τε χωρίων τοὺς φραγμοὺς ἀφαιρῶν ὅπως ὀπωρίζωσιν οἱ βουλόμενοι , τούτοις ὁ Περικλῆς καταδημαγωγούμενος τρέπεται πρὸς τὴν τῶν δημοσίων διανομήν , συμβουλεύσαντος αὐτῷ Δαμωνίδου τοῦ Ὄαθεν , ὡς Ἀριστοτέλης ἱστόρηκε .
καὶ ταχὺ θεωρικοῖς καὶ δικαστικοῖς λήμμασιν ἄλλαις τε μισθοφοραῖς καὶ χορηγίαις συνδεκάσας τὸ πλῆθος , ἐχρῆτο κατὰ τῆς ἐξ Ἀρείου πάγου βουλῆς , ἧς αὐτὸς οὐ μετεῖχε διὰ τὸ μή τ ἄρχων μή τε θεσμοθέτης μή τε βασιλεὺς μή τε πολέμαρχος λαχεῖν .
αὗται γὰρ αἱ ἀρχαὶ κληρωταί τε ἦσαν ἐκ παλαιοῦ , καὶ δι αὐτῶν οἱ δοκιμασθέντες ἀνέβαινον εἰς Ἄρειον πάγον .
διὸ καὶ μᾶλλον ἰσχύσας ὁ Περικλῆς ἐν τῷ δήμῳ κατεστασίασε τὴν βουλήν , ὥστε τὴν μὲν ἀφαιρεθῆναι τὰς πλείστας κρίσεις δι Ἐφιάλτου , Κίμωνα δ ὡς φιλολάκωνα καὶ μισόδημον ἐξοστρακισθῆναι , πλούτῳ μὲν καὶ γένει μηδενὸς ἀπολειπόμενον , νίκας δὲ καλλίστας νενικηκότα τοὺς βαρβάρους καὶ χρημάτων πολλῶν καὶ λαφύρων ἐμπεπληκότα τὴν πόλιν , ὡς ἐν τοῖς περὶ ἐκείνου γέγραπται 0 .
τοσοῦτον ἦν τὸ κράτος ἐν τῷ δήμῳ τοῦ Περικλέους .
ὁ μὲν οὖν ἐξοστρακισμὸς ὡρισμένην εἶχε νόμῳ δεκαετίαν τοῖς φεύγουσιν ·
ἐν δὲ τῷ διὰ μέσου Λακεδαιμονίων στρατῷ μεγάλῳ ἐμβαλόντων εἰς τὴν Ταναγρικὴν καὶ τῶν Ἀθηναίων εὐθὺς ὁρμησάντων ἐπ αὐτούς , ὁ μὲν Κίμων ἐλθὼν ἐκ τῆς φυγῆς ἔθετο μετὰ τῶν φυλετῶν εἰς λόχον τὰ ὅπλα καὶ δι ἔργων ἀπολύεσθαι τὸν Λακωνισμὸν ἐβούλετο , συγκινδυνεύσας τοῖς πολίταις , οἱ δὲ φίλοι τοῦ Περικλέους συστάντες ἀπήλασαν αὐτὸν ὡς φυγάδα .
διὸ καὶ δοκεῖ Περικλῆς ἐρρωμενέστατα τὴν μάχην ἐκείνην ἀγωνίσασθαι καὶ γενέσθαι πάντων ἐπιφανέστατος ἀφειδήσας τοῦ σώματος .
ἔπεσον δὲ καὶ τοῦ Κίμωνος οἱ φίλοι πάντες ὁμαλῶς , οὓς Περικλῆς συνεπῃτιᾶτο τοῦ Λακωνισμοῦ ·
καὶ μετάνοια δεινὴ τοὺς Ἀθηναίους καὶ πόθος ἔσχε τοῦ Κίμωνος , ἡττημένους μὲν ἐπὶ τῶν ὅρων τῆς Ἀττικῆς , προσδοκῶντας δὲ βαρὺν εἰς ἔτους ὥραν πόλεμον .
αἰσθόμενος οὖν ὁ Περικλῆς οὐκ ὤκνησε χαρίσασθαι τοῖς πολλοῖς , ἀλλὰ τὸ ψήφισμα γράψας αὐτὸς ἐκάλει τὸν ἄνδρα , κ ἀκεῖνος κατελθὼν εἰρήνην ἐποίησε ταῖς πόλεσιν .
οἰκείως γὰρ εἶχον οἱ Λακεδαιμόνιοι πρὸς αὐτὸν ὥσπερ ἀπήχθοντο τῷ Περικλεῖ καὶ τοῖς ἄλλοις δημαγωγοῖς .
ἔνιοι δέ φασιν οὐ πρότερον γραφῆναι τῷ Κίμωνι τὴν κάθοδον ὑπὸ τοῦ Περικλέους ἢ συνθήκας αὐτοῖς ἀπορρήτους γενέσθαι δι Ἐλπινίκης , τῆς Κίμωνος ἀδελφῆς , ὥστε Κίμωνα μὲν ἐκπλεῦσαι λαβόντα ναῦς διακοσίας καὶ τῶν ἔξω στρατηγεῖν , καταστρεφόμενον τὴν βασιλέως χώραν , Περικλεῖ δὲ τὴν ἐν ἄστει δύναμιν ὑπάρχειν .
ἐδόκει δὲ καὶ πρότερον ἡ Ἐλπινίκη τῷ Κίμωνι τὸν Περικλέα πρᾳότερον παρασχεῖν , ὅτε τὴν θανατικὴν δίκην ἔφευγεν .
ἦν μὲν γὰρ εἷς τῶν κατηγόρων ὁ Περικλῆς ὑπὸ τοῦ δήμου προβεβλημένος , ἐλθούσης δὲ πρὸς αὐτὸν τῆς Ἐλπινίκης καὶ δεομένης μειδιάσας εἶπεν ·
ὦ Ἐλπινίκη , γραῦς εἶ , γραῦς εἶ , ὡς πράγματα τηλικαῦτα πράσσειν .
οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸν λόγον ἅπαξ ἀνέστη , τὴν προβολὴν ἀφοσιούμενος , καὶ τῶν κατηγόρων ἐλάχιστα τὸν Κίμωνα λυπήσας ἀπεχώρησε .
πῶς ἂν οὖν τις Ἰδομενεῖ πιστεύσειε κατηγοροῦντι τοῦ Περικλέους ὡς τὸν δημαγωγὸν Ἐφιάλτην φίλον γενόμενον καὶ κοινωνὸν ὄντα τῆς ἐν τῇ πολιτείᾳ προαιρέσεως δολοφονήσαντος διὰ ζηλοτυπίαν καὶ φθόνον τῆς δόξης 0 ;
ταῦτα γὰρ οὐκ οἶδ ὅθεν συναγαγὼν ὥσπερ χολὴν τ ἀνδρὶ προσβέβληκε , πάντῃ μὲν ἴσως οὐκ ἀνεπιλήπτῳ , φρόνημα δ εὐγενὲς ἔχοντι καὶ ψυχὴν φιλότιμον , οἷς οὐδὲν ἐμφύεται πάθος ὠμὸν οὕτω καὶ θηριῶδες .
ἐφιάλτην μὲν οὖν φοβερὸν ὄντα τοῖς ὀλιγαρχικοῖς καὶ περὶ τὰς εὐθύνας καὶ διώξεις τῶν τὸν δῆμον ἀδικούντων ἀπαραίτητον ἐπιβουλεύσαντες οἱ ἐχθροὶ δι Ἀριστοδίκου τοῦ Ταναγρικοῦ κρυφαίως ἀνεῖλον , ὡς Ἀριστοτέλης εἴρηκεν .
ἐτελεύτησε δὲ Κίμων ἐν Κύπρῳ στρατηγῶν .
οἱ δ ἀριστοκρατικοὶ μέγιστον μὲν ἤδη τὸν Περικλέα καὶ πρόσθεν ὁρῶντες γεγονότα τῶν πολιτῶν , βουλόμενοι δ ὅμως εἶναι τινα τὸν πρὸς αὐτὸν ἀντιτασσόμενον ἐν τῇ πόλει καὶ τὴν δύναμιν ἀμβλύνοντα , ὥστε μὴ κομιδῇ μοναρχίαν εἶναι , Θουκυδίδην τὸν Ἀλωπεκῆθεν , ἄνδρα σώφρονα καὶ κηδεστὴν Κίμωνος , ἀντέστησαν ἐναντιωσόμενον , ὃς ἧττον μὲν ὢν πολεμικὸς τοῦ Κίμωνος , ἀγοραῖος δὲ καὶ πολιτικὸς μᾶλλον , οἰκουρῶν ἐν ἄστει καὶ περὶ τὸ βῆμα τῷ Περικλεῖ συμπλεκόμενος , ταχὺ τὴν πολιτείαν εἰς ἀντίπαλον κατέστησεν 0 .
οὐ γὰρ εἴασε τοὺς καλοὺς κ ἀγαθοὺς καλουμένους ἄνδρας ἐνδιεσπάρθαι καὶ συμμεμῖχθαι πρὸς τὸν δῆμον , ὡς πρότερον , ὑπὸ πλήθους ἠμαυρωμένους τὸ ἀξίωμα , χωρὶς δὲ διακρίνας καὶ συναγαγὼν εἰς τ αὐτὸ τὴν πάντων δύναμιν ἐμβριθῆ γενομένην ὥσπερ ἐπὶ ζυγοῦ ῥοπὴν ἐποίησεν 0 .
ἦν μὲν γὰρ ἐξ ἀρχῆς διπλόη τις ὕπουλος , ὥσπερ ἐν σιδήρῳ , διαφορὰν ὑποσημαίνουσα δημοτικῆς καὶ ἀριστοκρατικῆς προαιρέσεως , ἡ δ ἐκείνων ἅμιλλα καὶ φιλοτιμία τῶν ἀνδρῶν βαθυτάτην τομὴν τεμοῦσα τῆς πόλεως τὸ μὲν δῆμον , τὸ δ ὀλίγους ἐποίησε καλεῖσθαι 0 .
διὸ καὶ τότε μάλιστα τῷ δήμῳ τὰς ἡνίας ἀνεὶς ὁ Περικλῆς ἐπολιτεύετο πρὸς χάριν , ἀεὶ μέν τινα θέαν πανηγυρικὴν ἢ ἑστίασιν ἢ πομπὴν εἶναι μηχανώμενος ἐν ἄστει καὶ διαπαιδαγωγῶν οὐκ ἀμούσοις ἡδοναῖς τὴν πόλιν , ἑξήκοντα δὲ τριήρεις καθ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἐκπέμπων , ἐν αἷς πολλοὶ τῶν πολιτῶν ἔπλεον ὀκτὼ μῆνας ἔμμισθοι , μελετῶντες ἅμα καὶ μανθάνοντες τὴν ναυτικὴν ἐμπειρίαν .
πρὸς δὲ τούτοις χιλίους μὲν ἔστειλεν εἰς Χερρόνησον κληρούχους , εἰς δὲ Νάξον πεντακοσίους , εἰς δὲ Ἄνδρον τοὺς ἡμίσεις τούτων , εἰς δὲ Θρᾴκην χιλίους Βισάλταις συνοικήσοντας , ἄλλους δ εἰς Ἰταλίαν οἰκιζομένης Συβάρεως , ἣν Θουρίους προσηγόρευσαν 0 1 2 .
καὶ ταῦτ ἔπραττεν ἀποκουφίζων μὲν ἀργοῦ καὶ διὰ σχολὴν πολυπράγμονος ὄχλου τὴν πόλιν , ἐπανορθούμενος δὲ τὰς ἀπορίας τοῦ δήμου , φόβον δὲ καὶ φρουρὰν τοῦ μὴ νεωτερίζειν τι παρακατοικίζων τοῖς συμμάχοις .
ὃ δὲ πλείστην μὲν ἡδονὴν ταῖς Ἀθήναις καὶ κόσμον ἤνεγκε , μεγίστην δὲ τοῖς ἄλλοις ἔκπληξιν ἀνθρώποις , μόνον δὲ τῇ Ἑλλάδι μαρτυρεῖ μὴ ψεύδεσθαι τὴν λεγομένην δύναμιν αὐτῆς ἐκείνην καὶ τὸν παλαιὸν ὄλβον , ἡ τῶν ἀναθημάτων κατασκευή , τοῦτο μάλιστα τῶν πολιτευμάτων τοῦ Περικλέους ἐβάσκαινον οἱ ἐχθροὶ καὶ διέβαλλον ἐν ταῖς ἐκκλησίαις , βοῶντες ὡς ὁ μὲν δῆμος ἀδοξεῖ καὶ κακῶς ἀκούει τὰ κοινὰ τῶν Ἑλλήνων χρήματα πρὸς αὑτὸν ἐκ Δήλου μεταγαγών , ἣ δ ἔνεστιν αὐτῷ πρὸς τοὺς ἐγκαλοῦντας εὐπρεπεστάτη τῶν προφάσεων , δείσαντα τοὺς βαρβάρους ἐκεῖθεν ἀνελέσθαι καὶ φυλάττειν ἐν ὀχυρῷ τὰ κοινά , ταύτην ἀνῄρηκε Περικλῆς ·
καὶ δοκεῖ δεινὴν ὕβριν ἡ Ἑλλὰς ὑβρίζεσθαι καὶ τυραννεῖσθαι περιφανῶς , ὁρῶσα τοῖς εἰσφερομένοις ὑπ αὐτῆς ἀναγκαίως πρὸς τὸν πόλεμον ἡμᾶς τὴν πόλιν καταχρυσοῦντας καὶ καλλωπίζοντας ὥσπερ ἀλαζόνα γυναῖκα , περιαπτομένην λίθους πολυτελεῖς καὶ ἀγάλματα καὶ ναοὺς χιλιοταλάντους 0 .
ἐδίδασκεν οὖν ὁ Περικλῆς τὸν δῆμον ὅτι χρημάτων μὲν οὐκ ὀφείλουσι τοῖς συμμάχοις λόγον προπολεμοῦντες αὐτῶν καὶ τοὺς βαρβάρους ἀνείργοντες , οὐχ ἵππον , οὐ ναῦν , οὐχ ὁπλίτην , ἀλλὰ χρήματα μόνον τελούντων , ἃ τῶν διδόντων οὐκ ἔστιν , ἀλλὰ τῶν λαμβανόντων , ἂν παρέχωσιν ἀνθ οὗ λαμβάνουσι ·
δεῖ δὲ τῆς πόλεως κατεσκευασμένης ἱκανῶς τοῖς ἀναγκαίοις πρὸς τὸν πόλεμον , εἰς ταῦτα τὴν εὐπορίαν τρέπειν αὐτῆς ἀφ ὧν δόξα μὲν γενομένων ἀΐδιος , εὐπορία δὲ γινομένων ἑτοίμη παρέσται , παντοδαπῆς ἐργασίας φανείσης καὶ ποικίλων χρειῶν , αἳ πᾶσαν μὲν τέχνην ἐγείρουσαι , πᾶσαν δὲ χεῖρα κινοῦσαι , σχεδὸν ὅλην ποιοῦσιν ἔμμισθον τὴν πόλιν , ἐξ αὑτῆς ἅμα κοσμουμένην καὶ τρεφομένην 0 .
τοῖς μὲν γὰρ ἡλικίαν ἔχουσι καὶ ῥώμην αἱ στρατεῖαι τὰς ἀπὸ τῶν κοινῶν εὐπορίας παρεῖχον , τὸν δ ἀσύντακτον καὶ βάναυσον ὄχλον οὔ τ ἄμοιρον εἶναι λημμάτων βουλόμενος οὔ τε λαμβάνειν ἀργὸν καὶ σχολάζοντα , μεγάλας κατασκευασμάτων ἐπιβολὰς καὶ πολυτέχνους ὑποθέσεις ἔργων διατριβὴν ἐχόντων ἐνέβαλε φέρων εἰς τὸν δῆμον , ἵνα μηδὲν ἧττον τῶν πλεόντων καὶ φρουρούντων καὶ στρατευομένων τὸ οἰκουροῦν ἔχῃ πρόφασιν ἀπὸ τῶν δημοσίων ὠφελεῖσθαι καὶ μεταλαμβάνειν .
ὅπου γὰρ ὕλη μὲν ἦν λίθος , χαλκός , ἐλέφας , χρυσός , ἔβενος , κυπάρισσος , αἱ δὲ ταύτην ἐκπονοῦσαι καὶ κατεργαζόμεναι τέχναι , τέκτονες , πλάσται , χαλκοτύποι , λιθουργοί , βαφεῖς , χρυσοῦ μαλακτῆρες καὶ ἐλέφαντος , ζωγράφοι , ποικιλταί , τορευταί , πομποὶ δὲ τούτων καὶ κομιστῆρες , ἔμποροι καὶ ναῦται καὶ κυβερνῆται κατὰ θάλατταν , οἱ δὲ κατὰ γῆν ἁμαξοπηγοὶ καὶ ζευγοτρόφοι καὶ ἡνίοχοι καὶ καλωστρόφοι καὶ λινουργοὶ καὶ σκυτοτόμοι καὶ ὁδοποιοὶ καὶ μεταλλεῖς , ἑκάστη δὲ τέχνη , καθάπερ στρατηγὸς ἴδιον στράτευμα , τὸν θητικὸν ὄχλον καὶ ἰδιώτην συντεταγμένον εἶχεν , ὄργανον καὶ σῶμα τῆς ὑπηρεσίας γινόμενον , εἰς πᾶσαν , ὡς ἔπος εἰπεῖν , ἡλικίαν καὶ φύσιν αἱ χρεῖαι διένεμον καὶ διέσπειρον τὴν εὐπορίαν 0 1 2 .
ἀναβαινόντων δὲ τῶν ἔργων ὑπερηφάνων μὲν μεγέθει , μορφῇ δ ἀμιμήτων καὶ χάριτι , τῶν δημιουργῶν ἁμιλλωμένων ὑπερβάλλεσθαι τὴν δημιουργίαν τῇ καλλιτεχνίᾳ , μάλιστα θαυμάσιον ἦν τὸ τάχος .
ὧν γὰρ ἕκαστον ᾤοντο πολλαῖς διαδοχαῖς καὶ ἡλικίαις μόλις ἐπὶ τέλος ἀφίξεσθαι , ταῦτα πάντα μιᾶς ἀκμῇ πολιτείας ἐλάμβανε τὴν συντέλειαν .
καίτοι ποτέ φασιν Ἀγαθάρχου τοῦ ζωγράφου μέγα φρονοῦντος ἐπὶ τῷ ταχὺ καὶ ῥᾳδίως τὰ ζῷα ποιεῖν ἀκούσαντα τὸν Ζεῦξιν εἰπεῖν ·
ἐγὼ δ ἐν πολλῷ χρόνῳ 0 .
ἡ γὰρ ἐν τῷ ποιεῖν εὐχέρεια καὶ ταχύτης οὐκ ἐντίθησι βάρος ἔργῳ μόνιμον οὐ δὲ κάλλους ἀκρίβειαν ·
ὁ δ εἰς τὴν γένεσιν τῷ πόνῳ προδανεισθεὶς χρόνος ἐν τῇ σωτηρίᾳ τοῦ γενομένου τὴν ἰσχὺν ἀποδίδωσιν .
ὅθεν καὶ μᾶλλον θαυμάζεται τὰ Περικλέους ἔργα πρὸς πολὺν χρόνον ἐν ὀλίγῳ γενόμενα .
κάλλει μὲν γὰρ ἕκαστον εὐθὺς ἦν τότε ἀρχαῖον , ἀκμῇ δὲ μέχρι νῦν πρόσφατόν ἐστι καὶ νεουργόν ·
οὕτως ἐπανθεῖ καινότης ἀεί τις ἄθικτον ὑπὸ τοῦ χρόνου διατηροῦσα τὴν ὄψιν , ὥσπερ ἀειθαλὲς πνεῦμα καὶ ψυχὴν ἀγήρω καταμεμιγμένην τῶν ἔργων ἐχόντων 0 .
πάντα δὲ διεῖπε καὶ πάντων ἐπίσκοπος ἦν αὐτῷ Φειδίας , καίτοι μεγάλους ἀρχιτέκτονας ἐχόντων καὶ τεχνίτας τῶν ἔργων .
τὸν μὲν γὰρ ἑκατόμπεδον Παρθενῶνα Καλλικράτης εἰργάζετο καὶ Ἰκτῖνος , τὸ δ ἐν Ἐλευσῖνι τελεστήριον ἤρξατο μὲν Κόροιβος οἰκοδομεῖν , καὶ τοὺς ἐπ ἐδάφους κίονας ἔθηκεν οὗτος καὶ τοῖς ἐπιστυλίοις ἐπέζευξεν ·
ἀποθανόντος δὲ τούτου Μεταγένης ὁ Ξυπέτιος τὸ διάζωμα καὶ τοὺς ἄνω κίονας ἐπέστησε ·
τὸ δ ὀπαῖον ἐπὶ τοῦ ἀνακτόρου Ξενοκλῆς ὁ Χολαργεὺς ἐκορύφωσε ·
τὸ δὲ μακρὸν τεῖχος , περὶ οὗ Σωκράτης ἀκοῦσαί φησιν αὐτὸς εἰσηγουμένου γνώμην Περικλέους , ἠργολάβησε Καλλικράτης .
κωμῳδεῖ δὲ τὸ ἔργον Κρατῖνος ὡς βραδέως περαινόμενον 0 ·
πάλαι γὰρ αὐτό , φησί , λόγοισι προάγει Περικλέης , ἔργοισι δ οὐ δὲ κινεῖ .
τὸ δ Ὠιδεῖον , τῇ μὲν ἐντὸς διαθέσει πολύεδρον καὶ πολύστυλον , τῇ δ ἐρέψει περικλινὲς καὶ κάταντες ἐκ μιᾶς κορυφῆς πεποιημένον , εἰκόνα λέγουσι γενέσθαι καὶ μίμημα τῆς βασιλέως σκηνῆς , ἐπιστατοῦντος καὶ τούτῳ Περικλέους 0 .
διὸ καὶ πάλιν Κρατῖνος ἐν Θρᾴτταις παίζει πρὸς αὐτόν ·
ὁ σχινοκέφαλος Ζεὺς ὅδε προσέρχεται τ ᾠδεῖον ἐπὶ τοῦ κρανίου ἔχων , ἐπειδὴ τ οὔστρακον παροίχεται .
φιλοτιμούμενος δ ὁ Περικλῆς τότε πρῶτον ἐψηφίσατο μουσικῆς ἀγῶνα τοῖς Παναθηναίοις ἄγεσθαι , καὶ διέταξεν αὐτὸς ἀθλοθέτης αἱρεθεὶς καθότι χρὴ τοὺς ἀγωνιζομένους αὐλεῖν ἢ ᾄδειν ἢ κιθαρίζειν .
ἐθεῶντο δὲ καὶ τότε καὶ τὸν ἄλλον χρόνον ἐν Ὠιδείῳ τοὺς μουσικοὺς ἀγῶνας .
τὰ δὲ Προπύλαια τῆς ἀκροπόλεως ἐξειργάσθη μὲν ἐν πενταετίᾳ Μνησικλέους ἀρχιτεκτονοῦντος ·
τύχη δὲ θαυμαστὴ συμβᾶσα περὶ τὴν οἰκοδομίαν ἐμήνυσε τὴν θεὸν οὐκ ἀποστατοῦσαν , ἀλλὰ συνεφαπτομένην τοῦ ἔργου καὶ συνεπιτελοῦσαν .
ὁ γὰρ ἐνεργότατος καὶ προθυμότατος τῶν τεχνιτῶν ἀποσφαλεὶς ἐξ ὕψους ἔπεσε καὶ διέκειτο μοχθηρῶς , ὑπὸ τῶν ἰατρῶν ἀπεγνωσμένος .
ἀθυμοῦντος δὲ τοῦ Περικλέους ἡ θεὸς ὄναρ φανεῖσα συνέταξε θεραπείαν , ᾗ χρώμενος ὁ Περικλῆς ταχὺ καὶ ῥᾳδίως ἰάσατο τὸν ἄνθρωπον .
ἐπὶ τούτῳ δὲ καὶ τὸ χαλκοῦν ἄγαλμα τῆς Ὑγιείας Ἀθηνᾶς ἀνέστησεν ἐν ἀκροπόλει παρὰ τὸν βωμὸν ὃς καὶ πρότερον ἦν , ὡς λέγουσιν .
ὁ δὲ Φειδίας εἰργάζετο μὲν τῆς θεοῦ τὸ χρυσοῦν ἕδος , καὶ τούτου δημιουργὸς ἐν τῇ στήλῃ ἀναγέγραπται , πάντα δ ἦν σχεδὸν ἐπ αὐτῷ , καὶ πᾶσιν , ὡς εἰρήκαμεν , ἐπεστάτει τοῖς τεχνίταις διὰ φιλίαν Περικλέους .
καὶ τοῦτο τῷ μὲν φθόνον , τῷ δὲ βλασφημίαν ἤνεγκεν , ὡς ἐλευθέρας τῷ Περικλεῖ γυναῖκας εἰς τὰ ἔργα φοιτώσας ὑποδεχομένου τοῦ Φειδίου 0 .
δεξάμενοι δὲ τὸν λόγον οἱ κωμικοὶ πολλὴν ἀσέλγειαν αὐτοῦ κατεσκέδασαν , εἴς τε τὴν Μενίππου γυναῖκα διαβάλλοντες , ἀνδρὸς φίλου καὶ ὑποστρατηγοῦντος , εἴς τε τὰς Πυριλάμπους ὀρνιθοτροφίας , ὃς ἑταῖρος ὢν Περικλέους αἰτίαν εἶχε ταῶνας ὑφιέναι ταῖς γυναιξὶν αἷς ὁ Περικλῆς ἐπλησίαζε .
καὶ τί ἄν τις ἀνθρώπους σατυρικοὺς τοῖς βίοις καὶ τὰς κατὰ τῶν κρειττόνων βλασφημίας ὥσπερ δαίμονι κακῷ τῷ φθόνῳ τῶν πολλῶν ἀποθύοντας ἑκάστοτε θαυμάσειεν , ὅπου καὶ Στησίμβροτος ὁ Θάσιος δεινὸν ἀσέβημα καὶ μυθῶδες ἐξενεγκεῖν ἐτόλμησεν εἰς τὴν γυναῖκα τοῦ υἱοῦ κατὰ τοῦ Περικλέους 0 ;
οὕτως ἔοικε πάντη χαλεπὸν εἶναι καὶ δυσθήρατον ἱστορίᾳ τ ἀληθές , ὅταν οἱ μὲν ὕστερον γεγονότες τὸν χρόνον ἔχωσιν ἐπιπροσθοῦντα τῇ γνώσει τῶν πραγμάτων , ἡ δὲ τῶν πράξεων καὶ τῶν βίων ἡλικιῶτις ἱστορία τὰ μὲν φθόνοις καὶ δυσμενείαις , τὰ δὲ χαριζομένη καὶ κολακεύουσα λυμαίνηται καὶ διαστρέφῃ τὴν ἀλήθειαν .
τῶν δὲ περὶ τὸν Θουκυδίδην ῥητόρων καταβοώντων τοῦ Περικλέους ὡς σπαθῶντος τὰ χρήματα καὶ τὰς προσόδους ἀπολλύντος , ἠρώτησεν ἐν ἐκκλησίᾳ τὸν δῆμον εἰ πολλὰ δοκεῖ δεδαπανῆσθαι ·
φησάντων δὲ πάμπολλα 0 ·
μὴ τοίνυν , εἶπεν , ὑμῖν , ἀλλ ἐμοὶ δεδαπανήσθω , καὶ τῶν ἀναθημάτων ἰδίαν ἐμαυτοῦ ποιήσομαι τὴν ἐπιγραφήν .
εἰπόντος οὖν ταῦτα τοῦ Περικλέους , εἴ τε τὴν μεγαλοφροσύνην αὐτοῦ θαυμάσαντες εἴ τε πρὸς τὴν δόξαν ἀντιφιλοτιμούμενοι τῶν ἔργων , ἀνέκραγον κελεύοντες ἐκ τῶν δημοσίων ἀναλίσκειν καὶ χορηγεῖν μηδενὸς φειδόμενον 0 1 .
τέλος δὲ πρὸς τὸν Θουκυδίδην εἰς ἀγῶνα περὶ τοῦ ὀστράκου καταστὰς καὶ διακινδυνεύσας ἐκεῖνον μὲν ἐξέβαλε , κατέλυσε δὲ τὴν ἀντιτεταγμένην ἑταιρείαν .
ὡς οὖν παντάπασι λυθείσης τῆς διαφορᾶς καὶ τῆς πόλεως οἷον ὁμαλῆς καὶ μιᾶς γενομένης κομιδῇ , περιήνεγκεν εἰς ἑαυτὸν τὰς Ἀθήνας καὶ τὰ τῶν Ἀθηναίων ἐξηρτημένα πράγματα , φόρους καὶ στρατεύματα καὶ τριήρεις καὶ νήσους καὶ θάλασσαν , καὶ πολλὴν μὲν δι Ἑλλήνων , πολλὴν δὲ καὶ διὰ βαρβάρων ἥκουσαν ἰσχύν , καὶ ἡγεμονίαν ὑπηκόοις ἔθνεσι καὶ φιλίαις βασιλέων καὶ συμμαχίαις πεφραγμένην δυναστῶν , οὐκέθ ὁ αὐτὸς ἦν οὐ δ ὁμοίως χειροήθης τῷ δήμῳ καὶ ῥᾴδιος ὑπείκειν καὶ συνενδιδόναι ταῖς ἐπιθυμίαις ὥσπερ πνοαῖς τῶν πολλῶν , ἀλλ ἐκ τῆς ἀνειμένης ἐκείνης καὶ ὑποθρυπτομένης ἔνια δημαγωγίας , ὥσπερ ἀνθηρᾶς καὶ μαλακῆς ἁρμονίας , ἀριστοκρατικὴν καὶ βασιλικὴν ἐντεινάμενος πολιτείαν , καὶ χρώμενος αὐτῇ πρὸς τὸ βέλτιστον ὀρθῇ καὶ ἀνεγκλίτῳ , τὰ μὲν πολλὰ βουλόμενον ἦγε πείθων καὶ διδάσκων τὸν δῆμον , ἦν δ ὅτε καὶ μάλα δυσχεραίνοντα κατατείνων καὶ προσβιβάζων ἐχειροῦτο τῷ συμφέροντι , μιμούμενος ἀτεχνῶς ἰατρὸν ποικίλῳ νοσήματι καὶ μακρῷ κατὰ καιρὸν μὲν ἡδονὰς ἀβλαβεῖς , κατὰ καιρὸν δὲ δηγμοὺς καὶ φάρμακα προσφέροντα σωτήρια .