Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἀλλ ὀλίγοι μὲν τῶν ἀνθρώπων δεδίασι τὸν θεόν , οἷς οὐκ ἄμεινον μὴ δεδιέναι δεδιότες γὰρ ὥσπερ ἄρχοντα χρηστοῖς ἤπιον ἐπαχθῆ δὲ φαύλοις , ἑνὶ φόβῳ , δι ὃν οὐκ ἀδικοῦσι , πολλῶν ἐλευθεροῦνται τῶν ἐπὶ τῷ ἀδικεῖν καὶ παρ αὑτοῖς ἀτρέμα τὴν κακίαν ἔχοντες οἷον ἀπομαραινομένην ἧττον ταράττονται τῶν χρωμένων αὐτῇ καὶ τολμώντων εἶτ εὐθὺς δεδιότων καὶ μεταβαλλομένων 0 1 .
ἡ δὲ τῶν πολλῶν καὶ ἀμαθῶν καὶ οὐ πάνυ 0 ;
μοχθηρῶν διάθεσις πρὸς τὸν θεὸν ἔχει μὲν ἀμέλει τῷ σεβομένῳ καὶ τιμῶντι μεμιγμένον τινὰ σφυγμὸν καὶ φόβον , καὶ δεισιδαιμονία κέκληται ·
τούτου δὲ μυριάκις πλεῖόν ἐστι καὶ μεῖζον αὐτῇ τὸ εὔελπι καὶ περιχαρὲς καὶ πᾶσαν εὐπραξίας ὄνησιν ὡς ἐκ θεῶν οὖσαν εὐχόμενον καὶ δεχόμενον .
δῆλον δὲ τεκμηρίοις τοῖς μεγίστοις 0 ·
οὔ τε γὰρ διατριβαὶ τῶν ἐν ἱεροῖς οὔ τε καιροὶ τῶν ἑορτασίμων οὔ τε πράξεις οὔ τ ὄψεις εὐφραίνουσιν ἕτεραι μᾶλλον ὧν ὁρῶμεν ἢ δρῶμεν αὐτοὶ περὶ τοὺς θεούς , ὀργιάζοντες ἢ χορεύοντες ἢ θυσίαις παρόντες ἢ τελεταῖς .
οὐ γὰρ ὡς τυράννοις τισὶν ἢ δεινοῖς κολασταῖς ὁμιλοῦσα τηνικαῦτα ἡ ψυχὴ περίλυπός ἐστι καὶ ταπεινὴ καὶ δύσθυμος , ὅπερ εἰκὸς ἦν 0 ·
ἀλλ ὅπου μάλιστα δοξάζει καὶ διανοεῖται παρεῖναι τὸν θεόν , ἐκεῖ μάλιστα λύπας καὶ φόβους καὶ τὸ φροντίζειν ἀπωσαμένη τῷ ἡδομένῳ μέχρι μέθης καὶ γέλωτος καὶ παιδιᾶς ἐφίησιν ἑαυτήν ἐν μὲν τοῖς ἐρωτικοῖς , ὡς ὁ ποιητὴς εἴρηκε καί τε γέρων καὶ γρῆυς , ἐπὴν χρυσῆς Ἀφροδίτης μνήσωνται , καὶ τοῖσιν ἐπηέρθη φίλον ἦτορ ·
ἐν δὲ πομπαῖς καὶ θυσίαις οὐ μόνον γέρων καὶ γρῆυς οὐ δὲ πένης καὶ ἰδιώτης ἀλλὰ καὶ παχυσκελὴς ἀλετρὶς πρὸς μύλην κινουμένη καὶ οἰκότριβες καὶ θῆτες ὑπὸ γήθους καὶ χαρμοσύνης ἀναφέρονται , πλουσίοις δὲ καὶ βασιλεῦσιν ἑστιάσεις καὶ πανδαισίαι τινὲς πάρεισιν ἀεί ·
αἱ δ ἐφ ἱεροῖς καὶ θυηπολίαις , καὶ ὅταν ἔγγιστα τοῦ θείου τῇ ἐπινοίᾳ ψαύειν δοκῶσι μετὰ τιμῆς καὶ σεβασμοῦ , πολὺ διαφέρουσαν ἡδονὴν καὶ χάριν ἔχουσι .
ταύτης οὐδὲν ἀνδρὶ μέτεστιν ἀπεγνωκότι τῆς προνοίας .
οὐ γὰρ οἴνου πλῆθος οὐ δ ὄπτησις κρεῶν τὸ εὐφραῖνόν ἐστιν ἐν ταῖς ἑορταῖς , ἀλλὰ καὶ ἐλπὶς ἀγαθὴ καὶ δόξα τοῦ παρεῖναι τὸν θεὸν εὐμενῆ καὶ δέχεσθαι τὰ γιγνόμενα κεχαρισμένως αὐλὸν μὲν γὰρ ἑτέρων ἑορτῶν καὶ στέφανον ἀφαιροῦμεν , θεοῦ δὲ θυσίᾳ μὴ παρόντος , ὥσπερ ἱερὸν δοχῆς , ἄθεόν ἐστι καὶ ἀνεόρταστον καὶ ἀνενθουσίαστον τὸ λειπόμενον , μᾶλλον δ ὅλον ἀτερπὲς αὐτῷ καὶ λυπηρόν 0 1 2 ·
ὑποκρίνεται γὰρ εὐχὰς καὶ προσκυνήσεις , οὐδὲν δεόμενος , διὰ τὸν φόβον τῶν πολλῶν καὶ φθέγγεται φωνὰς ἐναντίας οἷς φιλοσοφεῖ ·
καὶ θύων μὲν ὡς μαγείρῳ παρέστηκε τῷ ἱερεῖ σφάττοντι , θύσας δ ἄπεισι λέγων τὸ Μενάνδρειον ἔθυον οὐ προσέχουσιν οὐδέν μοι θεοῖς ·
οὕτω γὰρ Ἐπίκουρος οἴεται δεῖν σχηματίζεσθαι καὶ μὴ φθονεῖν μη δ ἀπεχθάνεσθαι τοῖς πολλοῖς , οἷς χαίρουσιν ἕτεροι πράττοντες , αὐτοὺς δυσχεραίνοντας πᾶν γὰρ ἀναγκαῖον πρᾶγμ ἀνιηρὸν ἔφυ κατὰ τὸν Εὔηνον .
ᾗ καὶ τοὺς δεισιδαίμονας οὐ χαίροντας ἀλλὰ φοβουμένους οἴονται θυσίαις καὶ τελεταῖς ὁμιλεῖν , μηδὲν ἐκείνων αὐτοὶ διαφέροντες , εἴ γε δὴ διὰ φόβον τ αὐτὰ δρῶσιν , οὐ δ ἐλπίδος χρηστῆς ὅσον ἐκεῖνοι μεταλαγχάνοντες , ἀλλὰ μόνον δεδιότες καὶ ταραττόμενοι μὴ φανεροὶ γένωνται τοὺς πολλοὺς παραλογιζόμενοι καὶ φενακίζοντες 0 ·
ἐφ οὓς καὶ τὰ περὶ θεῶν καὶ Ὁσιότητος αὐτοῖς βιβλία συντέτακται , ἑλικτὰ κ οὐδὲν ὑγιὲς ἀλλὰ πᾶν πέριξ ἐπαμπεχομένοις καὶ ἀποκρυπτομένοις διὰ φόβον ἃς ἔχουσι δόξας .
καὶ μὴν μετά γε τοὺς πονηροὺς καὶ τοὺς πολλοὺς 0 ;
τρίτον ἤδη σκεψώμεθα , τὸ βέλτιστον ἀνθρώπων καὶ θεοφιλέστατον γένος ἐν ἡλίκαις εἰσὶν ἡδοναῖς , καθαραῖς περὶ θεοῦ δόξαις συνόντες , ὡς πάντων μὲν ἡγεμὼν ἀγαθῶν πάντων δὲ πατὴρ καλῶν ἐκεῖνός ἐστι , καὶ φαῦλον οὐδὲν αὐτῷ ποιεῖν θέμις ὥσπερ οὐ δὲ πάσχειν 0 .
ἀγαθὸς γάρ ἐστιν , ἀγαθῷ δὲ περὶ οὐδενὸς ἐγγίνεται φθόνος , οὔ τε φόβος οὔ τε ὀργὴ οὔ τ μῖσος ·
οὐ δὲ γὰρ θερμοῦ τὸ ψύχειν ἀλλὰ τὸ θερμαίνειν , ὥσπερ οὐ δ ἀγαθοῦ τὸ βλάπτειν 0 1 ·
ὀργὴ , δὲ χάριτος καὶ χόλος εὐμενείας καὶ τοῦ φιλανθρώπου καὶ φιλόφρονος τὸ δυσμενὲς 0 1 ;
καὶ ταρακτικὸν ἀπωτάτω τῇ φύσει τέτακται ·
τὰ μὲν γὰρ ἀρετῆς καὶ δυνάμεως τὰ δ ἀσθενείας ἐστὶ καὶ φαυλότητος .
οὐ τοίνυν ὀργαῖς καὶ χάρισι συνέχεται τὸ θεῖον ἅμα , ὅτι χαρίζεσθαι καὶ βοηθεῖν πέφυκεν , ὀργίζεσθαι δὲ καὶ κακῶς ποιεῖν οὐ πέφυκεν ·
ἀλλ ὁ μὲν μέγας ἐν οὐρανῷ Ζεὺς πτηνὸν ἅρμα ἐλαύνων πρῶτος πορεύεται , διακοσμῶν πάντα καὶ ἐπιμελούμενος , τῶν δ ἄλλων θεῶν ὁ μέν ἐστιν Ἐπιδώτης ὁ δὲ Μειλίχιος ὁ δ Ἀλεξίκακος , ὁ δ Ἀπόλλων κατεκρίθη θνατοῖς ἀγανώτατος ἔμμεν ὡς 0 1 2 ;
πίνδαρός φησι .
πάντα δὲ τῶν θεῶν κατὰ τὸν Διογένην , καὶ κοινὰ τὰ τῶν φίλων καὶ φίλοι τοῖς θεοῖς οἱ ἀγαθοί 0 1 ·
καὶ τὸν θεοφιλῆ μή τι εὖ πράττειν ἢ θεοφιλῆ μὴ εἶναι τὸν σώφρονα καὶ δίκαιον ἀδύνατόν ἐστιν 0 .
ἆρά γε δίκης ἑτέρας οἴεσθε δεῖσθαι τοὺς ἀναιροῦντας τὴν πρόνοιαν καὶ οὐχ ἱκανὴν ἔχειν ἐκκόπτοντας ἑαυτῶν ἡδονὴν καὶ χαρὰν τοσαύτην , ὅση πάρεστι τοῖς οὕτω διακειμένοις πρὸς τὸ δαιμόνιον ἡμῖν ;
ἢ τῷ μὲν Ἐπικούρῳ καὶ Μητρόδωρος καὶ Πολύαινος καὶ Ἀριστόβουλος ἐκθάρσημα καὶ γῆθος ἦσαν , ὧν τοὺς πλείστους θεραπεύων νοσοῦντας ἢ καταθρηνῶν ἀποθνήσκοντας διετέλεσε ·
λυκοῦργος δ ὑπὸ τῆς Πυθίας προσαγορευθεὶς Ζηνὶ φίλος καὶ πᾶσιν Ὀλύμπια δώματ ἔχουσι καὶ Σωκράτης οἰόμενος αὑτῷ διαλέγεσθαι τὸ δαιμόνιον ὑπ εὐμενείας , καὶ Πίνδαρος ἀκούων ὑπὸ τοῦ Πανὸς ᾄδεσθαί τι μέλος ὧν αὐτὸς ἐποίησε μετρίως ἔχαιρεν 0 ;
ἢ Φορμίων τοὺς Διοσκόρους ἢ τὸν Ἀσκληπιὸν Σοφοκλῆς ξενίζειν αὐτός τε πειθόμενος καὶ τῶν ἄλλων οὕτως ἐχόντων διὰ τὴν γενομένην ἐπιφάνειαν 0 1 ;
ἃ δ Ἑρμογένης ἐφρόνει περὶ τῶν θεῶν , ἄξιόν ἐστιν αὐτοῖς ὀνόμασι διαμνημονεῦσαι ·
οὗτοι γάρ φησὶν οἱ πάντα μὲν εἰδότες πάντα δὲ δυνάμενοι θεοί , οὕτω μοι φίλοι εἰσίν , ὡς διὰ τὸ ἐπιμελεῖσθαί μου οὔποτε λήθω αὐτοὺς οὔ τε νυκτὸς οὔ θ ἡμέρας οὔ θ ὅποι ἂν ὁρμῶμαι οὔ θ ὅ τι ἂν μέλλω πράττειν διὰ δὲ τὸ προειδέναι καὶ ὅ τι ἐξ ἑκάστου ἀποβήσεται σημαίνουσι , πέμποντες ἀγγέλους , φήμας καὶ ἐνύπνια καὶ οἰωνούς .
καλὰ μὲν οὖν εἰκὸς εἶναι καὶ τὰ γιγνόμενα παρὰ τῶν θεῶν 0 ·
τὸ δὲ γίγνεσθαι διὰ τῶν θεῶν ταῦτ αὐτὰ μεγάλην ἡδονὴν ποιεῖ καὶ θάρσος ἀμήχανον καὶ φρόνημα καὶ χαρὰν οἷον αὐγὴν ἐπιγελῶσαν τοῖς ἀγαθοῖς .
οἱ δ ἄλλως ἔχοντες τῆς μὲν εὐτυχίας τὸ ἥδιστον κολούουσι , ταῖς δὲ δυστυχίαις ἀποστροφὴν οὐκ ἀπολείπουσιν , ἀλλ εἰς μίαν καταφυγὴν καὶ λιμένα πράττοντες κακῶς , τὴν διάλυσιν καὶ τὴν ἀναισθησίαν , ἀποβλέπουσιν ὥσπερ εἴ τις ἐν πελάγει καὶ χειμῶνι θαρρυνῶν ἐπιστὰς λέγοι μή τε τινὰ τὴν ναῦν ἔχειν κυβερνήτην μή τε τοὺς Διοσκόρους αὐτοῖς ἀφίξεσθαι ἐπερχόμενόν τε μαλάξοντας βίαιον πόντον ὠκείας τ ἀνέμων ῥιπάς 0 ·
οὐδὲν δ ὅμως εἶναι δεινόν , ἀλλ ὅσον οὐδέπω καταποθήσεσθαι τὴν ναῦν ὑπὸ τῆς θαλάττης ἢ συντριβήσεσθαι ταχὺ πρὸς τὰς πέτρας ἐκπεσοῦσαν 0 .
οὗτος γάρ ἐστιν ὁ Ἐπικούρειος λόγος ἐν νόσοις δειναῖς καὶ πόνοις ὑπερβάλλουσιν ·
ἐλπίζεις τι χρηστὸν παρὰ θεῶν δι εὐσέβειαν ;
τετύφωσαι 0 ·
τὸ γὰρ μακάριον καὶ ἄφθαρτον οὔ τ ὀργαῖς οὔ τε χάρισι συνέχεται .
βέλτιόν τι τῶν ἐν τῷ βίῳ μετὰ τὸν βίον ἐπινοεῖς ;
ἐξηπάτησαι ·
τὸ γὰρ διαλυθὲν ἀναισθητεῖ τὸ δ ἀναισθητοῦν οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς .
πῶς οὖν , ἄνθρωπε , φαγεῖν με καὶ χαίρειν κελεύεις ;
ὅτι νὴ Δία χειμαζομένῳ τὸ ναυάγιον ἐγγύς ἐστιν ·
ὁ γὰρ πόνος ὁ ὑπερβάλλων συνάψει θανάτῳ .
καίτοι νεὼς μὲν ἐκπεσὼν ἐπιβάτης διαλυθείσης ἐπ ἐλπίδος ὀχεῖταί τινος ὡς γῇ προσέξων σῶμα καὶ διανηξόμενος , τῆς δὲ τούτων φιλοσοφίας ἔκβασις οὔπη φαίνεθ ἁλὸς πολιοῖο θύραζε τῇ ψυχῇ , ἀλλ εὐθὺς ἠφάνισται καὶ διέσπαρται καὶ προαπόλωλε τοῦ σώματος 0 ·
ὥσθ ὑπερχαίρειν τὸ πάνσοφον τοῦτο δόγμα καὶ θεῖον παραλαβοῦσαν , ὅτι τοῦ κακῶς πράττειν πέρας ἐστὶν αὐτῇ τὸ ἀπολέσθαι καὶ φθαρῆναι καὶ μηδὲν εἶναι 0 .
ἀλλὰ γάρ ἔφη πρὸς ἐμὲ βλέψας εὔηθές ἐστι καὶ περὶ τούτου λέγειν ἡμᾶς , σοῦ πρῴην ἀκηκοότας ἱκανῶς διαλεγομένου πρὸς τοὺς ἀξιοῦντας τὸν Ἐπικούρου λόγον τοῦ Πλάτωνος περὶ ψυχῆς ῥᾴονας καὶ ἡδίους ἡμᾶς ποιεῖν πρὸς θάνατον .
ὑπολαβὼν οὖν ὁ Ζεύξιππος εἶθ οὗτος ἔφη δι ἐκεῖνον ἀτελὴς ὁ λόγος ἔσται , καὶ φοβηθησόμεθα πρὸς Ἐπίκουρον τὸ λοιπὸν λέγοντες ;
ἥκιστα ἔφην ἐγὼ καὶ δὶς γὰρ ὃ δεῖ καλόν ἐστιν ἀκοῦσαι κατ Ἐμπεδοκλέα .
πάλιν οὖν ὁ Θέων ἡμῖν παρακλητέος 0 ·
οὐ γὰρ αὐτὸν οἶμαι μὴ παρεῖναι τοῖς τότε λεχθεῖσιν , ἀλλὰ καὶ νέος ἐστὶ καὶ οὐ δέδιε μὴ λήθης εὐθύνας ὑπόσχῃ τοῖς νέοις .
καὶ ὁ Θέων ὥσπερ ἐκβιασθεὶς ἀλλ εἰ δοκεῖ ταῦτα ἔφη ποιεῖν , οὐ μιμήσομαί σε , ὦ Ἀριστόδημε ·
σὺ μὲν γὰρ ἐφοβήθης τὰ τούτου λέγειν ·
ἐγὼ δὲ χρήσομαι τοῖς σοῖς ·
ὀρθῶς γάρ μοι διαιρεῖν ἔδοξας εἰς τρία γένη τοὺς ἀνθρώπους , τὸ τῶν ἀδίκων καὶ πονηρῶν , δεύτερον δὲ τὸ τῶν πολλῶν καὶ ἰδιωτῶν , τρίτον δὲ τὸ τῶν ἐπιεικῶν καὶ νοῦν ἐχόντων .
οἱ μὲν οὖν ἄδικοι καὶ πονηροὶ τὰς καθ Ἅιδου δίκας καὶ τιμωρίας δεδιότες καὶ φοβούμενοι κακουργεῖν καὶ διὰ τοῦτο μᾶλλον ἡσυχίαν ἄγοντες ἥδιον βιώσονται καὶ ἀταρακτότερον .
οὐ γὰρ Ἐπίκουρος ἄλλῳ τινὶ τῆς ἀδικίας οἴεται δεῖν ἀπείργειν ἢ φόβῳ κολάσεων , ὥστε καὶ προσεμφορητέον ἐκείνοις τῆς δεισιδαιμονίας καὶ κινητέον ἐπ αὐτοὺς ἅμα τὰ ἐξ οὐρανοῦ καὶ γῆς δείματα καὶ χάσματα καὶ φόβους καὶ ὑπονοίας , εἰ μέλλουσιν ἐκπλαγέντες ὑπὸ τούτων ἐπιεικέστερον ἔχειν καὶ πραότερον 0 .
λυσιτελεῖ γὰρ ·
αὐτοῖς τὰ μετὰ τὸν θάνατον φοβουμένοις μὴ ἀδικεῖν ἢ ἀδικοῦσιν ἐπισφαλῶς ἐν τῷ βίῳ διάγειν καὶ περιφόβως 0 .
τοῖς δὲ πολλοῖς καὶ ἄνευ φόβου περὶ τῶν ἐν Ἅιδου ἡ παρὰ τὸ μυθῶδες τῆς ἀιδιότητος 0 1 ;
ἐλπίς καὶ ὁ πόθος τοῦ εἶναι , πάντων ἐρώτων πρεσβύτατος ὢν καὶ μέγιστος , ἡδονῇ θ ὑπερβάλλει καὶ γλυκυθυμίᾳ τὸ παιδικὸν ἐκεῖνο δέος .
ᾗ καὶ τέκνα καὶ γυναῖκας καὶ φίλους ἀποβάλλοντες 0 ;
εἶναί που μᾶλλον ἐθέλουσι καὶ διαμένειν κακοπαθοῦντας ἢ παντάπασιν ἐξῃρῆσθαι καὶ διεφθάρθαι καὶ γεγονέναι τὸ μηδέν 0 ·
ἡδέως δὲ τῶν ὀνομάτων τοῦ μεθίστασθαι τὸν θνήσκοντα καὶ μεταλλάττειν καὶ ὅσα δηλοῖ μεταβολὴν ὄντα τῆς ψυχῆς οὐ φθορὰν τὸν θάνατον ἀκροῶνται καὶ λέγουσιν οὕτως αὐτὰρ ἐγὼ κ ἀκεῖθι φίλου μεμνήσομ ἑταίρου καί τί σοι πρὸς Ἕκτορ ἢ γέροντ εἴπω πόσιν 0 ;
ἐκ δὲ τούτου παρατροπῆς γενομένης , καὶ ὅπλα καὶ σκεύη καὶ ἱμάτια συνήθη τοῖς τεθνηκόσι καὶ ὡς ὁ Μίνως τῷ Γλαύκῳ Κρητικοὺς αὐλοὺς θανούσης κῶλα ποικίλης νεβροῦ συνθάπτοντες ἥδιον ἔχουσι 0 .
κ ἄν τι δόξωσιν .
αἰτεῖν καὶ ποθεῖν ἐκείνους , χαίρουσιν ἐπιδιδόντες ὥσπερ ὁ Περίανδρος τῇ γυναικὶ τὸν κόσμον , ὡς δεομένῃ καὶ ῥιγοῦν λεγούσῃ , συγκατέκαυσεν 0 .
οἱ δ Αἰακοὶ καὶ Ἀσκάλαφοι καὶ Ἀχέροντες οὐ πάνυ διαταράττουσιν , οἷς γε καὶ χοροὺς καὶ θέατρα καὶ μοῦσαν ἡδομένοις παντοδαπὴν γενομένου δεδώκασιν .
ἀλλ ἐκεῖνο τοῦ θανάτου τὸ πρόσωπον ὡς φοβερὸν καὶ σκυθρωπὸν καὶ σκοτεινὸν ἅπαντες ὑποδειμαίνουσι , τὸ τῆς ἀναισθησίας καὶ λήθης καὶ ἀγνοίας ·
καὶ πρὸς τὸ ἀπόλωλε καὶ τὸ ἀνῄρηται καὶ τὸ οὐκ ἔστι ταράσσονται καὶ δυσανασχετοῦσι τούτων λεγομένων , ὡς τὸ ἔπειτα κείσεται βαθυδένδρῳ ἐν χθονὶ συμποσίων τε καὶ λυρᾶν ἄμοιρος ἰαχᾶς τε παντερπέος αὐλῶν ·
καί ἀνδρὸς δὲ ψυχὴ πάλιν ἐλθεῖν οὔ τε λεϊστὴ οὔ τε ἑλετή , ἐπεὶ ἄρ κεν ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων 0 .
ἧι καὶ προεπισφάττουσιν οἱ ταυτὶ λέγοντες ἅπαξ ἄνθρωποι γεγόναμεν , δὶς δ οὐκ ἔστι γενέσθαι δεῖ δὲ τὸν αἰῶνα μηκέτ εἶναι .
καὶ γὰρ τὸ παρὸν ὡς μικρὸν μᾶλλον δὲ μη δ ὁτιοῦν πρὸς τὰ σύμπαν ἀτιμάσαντες ἀναπόλαυστον προΐενται , καὶ ὀλιγωροῦσιν ἀρετῆς καὶ πράξεως οἷον ἐξαθυμοῦντες καὶ καταφρονοῦντες ἑαυτῶν , ὡς ἐφημέρων καὶ ἀβεβαίων καὶ πρὸς οὐθὲν ἀξιόλογον γεγονότων .
τὸ γάρ ἀναισθητεῖν τὸ διαλυθὲν καὶ μηθὲν εἶναι πρὸς ἡμᾶς τὸ ἀναισθητοῦν οὐκ ἀναιρεῖ τὸ τοῦ θανάτου δέος ἀλλ ὥσπερ ἀπόδειξιν αὐτοῦ προστίθησιν αὐτὸ γὰρ τοῦτ ἐστίν , ὃ δέδοικεν ἡ φύσις ἀλλ ὑμεῖς μὲν πάντες ὕδωρ καὶ γαῖα γένοισθε τὴν εἰς τὸ μὴ φρονοῦν μη δ αἰσθανόμενον διάλυσιν τῆς ψυχῆς , ἣν Ἐπίκουρος εἰς κενὸν καὶ ἀτόμους διασπορὰν ποιῶν ἔτι μᾶλλον ἐκκόπτει τὴν ἐλπίδα τῆς ἀφθαρσίας ·
δι ἣν ὀλίγου δέω λέγειν πάντας εἶναι καὶ πάσας προθύμους τῷ Κερβέρῳ διαδάκνεσθαι καὶ φορεῖν εἰς τὸν ἄτρητον , ὅπως ἐν τῷ εἶναι μόνον διαμένωσι μη δ ἀναιρεθῶσι .
καίτοι ταῦτα μέν , ὥσπερ ἔφην , οὐ πάνυ πολλοὶ δεδίασι , μητέρων ὄντα καὶ τιτθῶν δόγματα καὶ λόγους μυθώδεις ·
οἱ δὲ καὶ δεδιότες τελετάς τινας αὖ πάλιν καὶ καθαρμοὺς οἴονται βοηθεῖν , οἷς ἁγνισάμενοι διατελεῖν ἐν Ἅιδου παίζοντες καὶ χορεύοντες ἐν τοῖς αὐγὴν καὶ πνεῦμα καθαρὸν καὶ φθόγγον ἔχουσιν .
ἡ δὲ τοῦ ζῆν στέρησις ἐνοχλεῖ καὶ νέους καὶ γέροντας δυσέρωτες γὰρ φαινόμεθ ὄντες τοῦδ , ὅττι τόδε στίλβει κατὰ γῆν ὡς Εὐριπίδης φησίν ·
οὐ δὲ ῥᾳδίως οὐ δ ἀλύπως 0 ;
ἀκούομεν ὣς ἄρ εἰπόντα μιν τηλαυγὲς ἀμβρόσιον ἐλασίππου πρόσωπον ἀπέλιπεν ἁμέρας .
διὸ τῇ δόξῃ τῆς ἀθανασίας συναναιροῦσι τὰς ἡδίστας ἐλπίδας καὶ μεγίστας τῶν πολλῶν .
τί δῆτα τῶν ἀγαθῶν οἰόμεθα καὶ βεβιωκότων ὁσίως καὶ δικαίως , οἳ κακὸν μὲν οὐδὲν ἐπεῖ τὰ δὲ κάλλιστα καὶ θειότατα προσδοκῶσι 0 ;
πρῶτον μὲν γὰρ ἀθληταὶ στέφανον οὐκ ἀγωνιζόμενοι λαμβάνουσιν ἀλλ ἀγωνισάμενοι καὶ νικήσαντες ·
οὕτως ἡγούμενοι τοῖς ἀγαθοῖς τὰ νικητήρια τοῦ βίου μετὰ τὸν βίον ὑπάρχειν θαυμάσιον οἷον φρονοῦσι τῇ ἀρετῇ πρὸς ἐκείνας τὰς ἐλπίδας ·
ἐν αἷς ἐστι καὶ τοὺς νῦν ὑβρίζοντας ὑπὸ πλούτου καὶ δυνάμεως καὶ καταγελῶντας ἀνοήτως τῶν κρειττόνων ἐπιδεῖν ἀξίαν δίκην τίνοντας .
ἔπειτα τῆς ἀληθείας καὶ θέας τοῦ ὄντος οὐδεὶς ἐνταῦθα τῶν ἐρώντων ἐνέπλησεν ἑαυτὸν ἱκανῶς , οἷον δι ὁμίχλης ἢ νέφους τοῦ σώματος ὑγρῷ καὶ ταραττομένῳ τῷ λογισμῷ χρώμενος , ἀλλ ὄρνιθος δίκην ἂνω βλέποντες ὡς ἐκπτησόμενοι τοῦ σώματος εἰς μέγα τι καὶ λαμπρόν , εὐσταλῆ καὶ ἐλαφρὰν ποιοῦσι τὴν ψυχὴν ἀπὸ τῶν θνητῶν , τῷ φιλοσοφεῖν μελέτῃ χρώμενοι τοῦ ἀποθνήσκειν .
οὕτω μέγα τι καὶ τέλεον ὄντως ἀγαθὸν ἡγοῦνται τὴν τελευτήν , ὡς βίον ἀληθῆ βιωσομένην ἐκεῖ τὴν ψυχήν , οὐχ ὕπαρ νῦν ζῶσαν ἀλλ ὀνείρασιν ὅμοια πάσχουσαν 0 .
εἰ τοίνυν ἡδὺ πανταχόθεν ἡ φίλου μνήμη τεθνηκότος ὥσπερ Ἐπίκουρος εἶπε , καὶ ἤδη νοεῖν πάρεστιν ἡλίκης ἑαυτοὺς χαρᾶς ἀποστεροῦσι φάσματα μὲν καὶ εἴδωλα τεθνηκότων ἑταίρων οἰόμενοι δέχεσθαι καὶ θηρεύειν , οἷς οὔ τε νοῦς ἐστιν οὔ τ αἴσθησις , αὐτοῖς δὲ συνέσεσθαι πάλιν ἀληθῶς καὶ τὸν φίλον πατέρα καὶ τὴν φίλην μητέρα καί που γυναῖκα χρηστὴν ὄψεσθαι μὴ προσδοκῶντες , μη δ ἔχοντες ἐλπίδα τῆς ὁμιλίας ἐκείνης καὶ φιλοφροσύνης , ἣν ἔχουσιν οἱ τ αὐτὰ Πυθαγόρᾳ καὶ Πλάτωνι καὶ Ὁμήρῳ περὶ ψυχῆς δοξάζοντες 0 1 2 .
ᾧ δ ὅμοιόν ἐστιν αὐτῶν τὸ πάθος , Ὅμηρος ὑποδεδήλωκεν , εἴδωλον τοῦ Αἰνείου καταβαλὼν εἰς μέσον τοῖς μαχομένοις ὡς τεθνηκότος , εἶθ ὕστερον αὐτὸν ἐκεῖνον ἀναδείξας ζωὸν καὶ ἀρτεμέα προσιόντα καὶ μένος ἐσθλὸν ἔχοντα τοῖς φίλοις οἱ δ ἐχάρησαν φησί , καὶ τὸ εἴδωλον μεθέμενοι περιέσχον αὐτόν .
οὐκοῦν καὶ ἡμεῖς , τοῦ λόγου δεικνύοντος , ὡς ἔστιν ἐντυχεῖν ἀληθῶς τοῖς τεθνεῶσι καὶ τῷ φιλοῦντι τοῦ φρονοῦντος αὐτοῦ καὶ φιλοῦντος ἅψασθαι καὶ συγγενέσθαι 0 ·
μὴ δυναμένους μη δ ἀπορρῖψαι τὰ εἴδωλα πάντα καὶ τοὺς φλοιούς , ἐν οἷς ὀδυρόμενοι καὶ κεινοπαθοῦντες διατελοῦσιν .
ἄνευ δὲ τούτου , οἱ μὲν ἑτέρου βίου τὸν θάνατον ἀρχὴν κρείττονος νομίζοντες , ἐὰν τ ἐν ἀγαθοῖς ὦσι , μᾶλλον ἥδονται , μείζονα προσδοκῶντες 0 ·
ἄν τε μὴ κατὰ γνώμην τῶν ἐνταῦθα τυγχάνωσιν , οὐ πάνυ δυσχεραίνουσιν , ἀλλ αἱ τῶν μετὰ τὸν θάνατον ἀγαθῶν καὶ καλῶν ἐλπίδες ἀμηχάνους ἡδονὰς καὶ προσδοκίας ἔχουσαι πᾶν μὲν ἔλλειμμα πᾶν δὲ πρόσκρουσμα τῆς ψυχῆς ἐξαλείφουσι καὶ ἀφανίζουσιν ὥσπερ ἐν ὁδῷ , μᾶλλον δ ὁδοῦ παρατροπῇ βραχείᾳ , ῥᾳδίως τὰ συντυγχάνοντα καὶ μετρίως φερούσης 0 1 .
οἷς δ ὁ βίος εἰς ἀναισθησίαν περαίνει καὶ διάλυσιν , τούτοις ὁ θάνατος οὐ τῶν κακῶν μεταβολὴν ἀλλὰ καὶ τῶν ἀγαθῶν ἀποβολὴν ἐπιφέρων , ἀμφοτέροις μέν ἐστι λυπηρός , μᾶλλον δὲ τοῖς εὐτυχοῦσιν ἢ τοῖς ἐπιπόνως ζῶσι 0 ·
τούτων μὲν γὰρ ἀποκόπτει τὴν ἄδηλον ἐλπίδα τοῦ πράξειν ἄμεινον , ἐκείνων δὲ βέβαιον ἀγαθόν , τὸ ἡδέως ζῆν , ἀφαιρεῖται .
καὶ καθάπερ οἶμαι τὰ μὴ χρηστὰ τῶν φαρμάκων ἀλλ ἀναγκαῖα , οὐ κουφίζοντα τοὺς νοσοῦντας ἐπιτρίβει καὶ λυμαίνεται τοὺς ὑγιαίνοντας , ὁ ·
οὕτως ὁ Ἐπικούρου λόγος τοῖς μὲν ἀθλίως ζῶσιν οὐκ εὐτυχῆ τελευτὴν ἐπαγγέλλεται τὴν διάλυσιν καὶ ἀναίρεσιν τῆς ψυχῆς ·
τῶν δὲ φρονίμων καὶ σοφῶν καὶ βρυόντων ἀγαθοῖς παντάπασι κολούει τὸ εὔθυμον , ἐκ τοῦ ζῆν μακαρίως εἰς τὸ μὴ ζῆν μη δ εἶναι καταστρέφων .
αὐτόθεν μὲν οὖν ἐστι δῆλον , ὡς ἀγαθῶν ἀποβολῆς 0 ;
ἐπίνοια λυπεῖν πέφυκεν , ὅσον ἐλπίδες βέβαιοι καὶ ἀπολαύσεις εὐφραίνουσι παρόντων .
οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ λέγουσιν αὑτοῖς κακῶν ἀπαύστων καὶ ἀορίστων λυθεῖσαν ὑποψίαν ἀγαθὸν βεβαιότατον καὶ ἣδιστον ἀπολιπεῖν τὴν ἐπίνοιαν τοῦ λελύσθαι ·
καὶ τοῦτο ποιεῖν τὸν Ἐπικούρου λόγον , ἱστάντα τοῦ θανάτου τὸ δέος ἐν τῇ διαλύσει τῆς ψυχῆς .
εἴπερ οὖν ἥδιστόν ἐστιν ἀπαλλαγὴ προσδοκίας κακῶν ἀπείρων , πῶς οὐκ ἀνιαρὸν αἰωνίων ἀγαθῶν ἐλπίδος στερεῖσθαι καὶ τὴν ἀκροτάτην εὐδαιμονίαν ἀποβαλεῖν 0 ;
ἀγαθὸν μὲν γὰρ οὐδετέροις ἀλλὰ πᾶσι τοῖς οὖσι τὸ μὴ εἶναι παρὰ φύσιν καὶ ἀλλότριον 0 ·
ὧν δ ἀφαιρεῖ τὰ τοῦ βίου κακὰ τῷ τοῦ θανάτου κακῷ , τὸ ἀναίσθητον ἔχουσι παραμύθιον ὥσπερ ἀποδιδράσκοντες 0 ·
καὶ τ οὐναντίον , οἷς ἐξ , ἀγαθῶν εἰς τὸ μηδὲν ἡ μεταβολή , φοβερώτατον ὁρῶσι τέλος , ἐν ᾧ παύσεται τὸ μακάριον 0 .
οὐ γὰρ ὡς ἀρχὴν ἑτέρου τὴν ἀναισθησίαν δέδιεν ἡ φύσις , ἀλλ ὅτι τῶν παρόντων ἀγαθῶν στέρησίς ἐστι ·
τὸ γὰρ οὐ πρὸς ἡμᾶς παντὸς ἀναιρέσει τοῦ ἡμετέρου γιγνόμενον ἤδη πρὸς ἡμᾶς ἐστι τῇ ἐπινοίᾳ ·
καὶ τὸ ἀναίσθητον οὐ λυπεῖ τότε τοὺς μὴ ὄντας , ἀλλὰ τοὺς ὄντας εἰς τὸ μὴ εἶναι βαπτομένους ὑπ αὐτοῦ καὶ μη δ ὣς δυσομένους .
ὅθεν οὐ δ ὁ Κέρβερος οὔ θ ὁ Κωκυτὸς ἀόριστον ἐποίησε τοῦ θανάτου τὸ δέος , ἀλλ ἡ τοῦ μὴ ὄντος ἀπειλή , μεταβολὴν εἰς τὸ εἶναι πάλιν οὐκ ἔχουσα τοῖς φθαρεῖσι δὶς γὰρ οὐκ ἔστι γενέσθαι , δεῖ δὲ τὸν αἰῶνα μὴ εἶναι κατ Ἐπίκουρον .
εἰ γάρ ἐστι πέρας τῷ εἶναι τὸ μὴ εἶναι , τοῦτο δ ἀπέραντον καὶ ἀμετάστατον , εὕρηται κακὸν αἰώνιον ἡ τῶν ἀγαθῶν στέρησις , ἀναισθησίαν μηδέποτε παυσομένην 0 .
καὶ σοφώτερος Ἡρόδοτος εἰπὼν ὡς ὁ θεὸς γλυκὺν γεύσας τὸν αἰῶνα φθονερὸς ἐν αὐτῷ ὢν φαίνεται 0 ·
καὶ μάλιστα τοῖς εὐδαιμονεῖν δοκοῦσιν , οἷς δέλεάρ ἐστι λύπης τὸ ἡδύ , γευομένοις ὧν στερήσονται .
τίνα γὰρ εὐφροσύνην ἢ ἀπόλαυσιν καὶ βρυασμὸν οὐκ ἂν ἐκκρούσειε καὶ καταγάγοι ἐμπίπτουσα συνεχῶς ἡ ἐπίνοια τῆς ψυχῆς , ὥσπερ εἰς πέλαγος ἀχανὲς τὸ ἄπειρον ἐκχεομένης , τῶν ἐν ἡδονῇ τιθεμένων τὸ καλὸν καὶ μακάριον 0 ;
εἰ δὲ δὴ καὶ μετ ἀλγηδόνος , ὥσπερ Ἐπίκουρος οἴεται , τοῖς πλείστοις ἀπόλλυσθαι συμβαίνει ;
παντάπασιν ἀπαρηγόρητὸς ἐστιν ὁ τοῦ θανάτου φόβος , εἰς ἀγαθῶν στέρησιν διὰ κακῶν ἄγοντος καὶ πρὸς ταῦτα μὲν οὐκ ἀποκαμοῦνται μαχόμενοι καὶ βιαζόμενοι πάντας ἀνθρώπους , ἀγαθὸν μὲν ἡγεῖσθαι τὴν τῶν κακῶν ἀποφυγήν , κακὸν δὲ μηκέτι νομίζειν τὴν τῶν ἀγαθῶν στέρησιν ·
ἐκεῖνο δ ὁμολογοῦσι , τὸ μηδεμίαν ἐλπίδα μη δὲ χαρὰν ἔχειν τὸν θάνατον ἀλλ ἀποκεκόφθαι πᾶν τὸ ἡδὺ καὶ τ ἀγαθόν ·
ἐν ᾧ χρόνῳ πολλὰ καλὰ καὶ μεγάλα καὶ θεῖα προσδοκῶσιν οἱ τὰς ψυχὰς ἀνωλέθρους εἶναι διανοούμενοι καὶ ἀφθάρτους , ἢ μακράς τινας χρόνων περιόδους νῦν μὲν ἐν γῇ νῦν δ ἐν οὐρανῷ περιπολούσας , ἄχρι οὗ συνδιαλυθῶσι τῷ κόσμῳ , μεθ ἡλίου καὶ σελήνης εἰς πῦρ νοερὸν ἀναφθεῖσαι 0 .
τοιαύτην χώραν ἡδονῶν τοσούτων Ἐπίκουρος ἐκτέμνεται , καὶ ἐπὶ ταῖς ἐκ θεῶν ἐλπίσιν ὥσπερ εἴρηται καὶ χάρισιν ἀναιρεθείσαις τοῦ θεωρητικοῦ τὸ φιλομαθὲς καὶ τοῦ πρακτικοῦ τὸ φιλότιμον ἀποτυφλώσας εἰς στενόν τι κομιδῇ καὶ οὐ δὲ καθαρὸν τὸ ἐπὶ τῇ σαρκὶ τῆς ψυχῆς χαῖρον συνέστειλε καὶ κατέβαλε τὴν φύσιν , ὡς μεῖζον ἀγαθὸν τοῦ τὸ κακὸν φεύγειν οὐδὲν ἔχουσαν 0 .
κωλώτης , ὃν Επίκουρος εἰώθει Κωλωταρᾶν ὑποκορίζεσθαι καὶ Κωλωτάριον , ὦ Σατορνῖνε , βιβλίον ἐξέδωκεν , ἐπιγράψας περὶ τοῦ ὅτι κατὰ τὰ τῶν ἄλλων φιλοσόφων δόγματα οὐ δὲ ζῆν ἔστιν .
ἐκεῖνο μὲν οὖν Πτολεμαίῳ τῷ βασιλεῖ προσπεφώνηται ·
ἃ δ ἡμῖν ἐπῆλθεν εἰπεῖν πρὸς τὸν Κωλώτην , ἡδέως ἂν οἶμαί σε γεγραμμένα διελθεῖν , φιλόκαλον καὶ φιλάρχαιον ὄντα καὶ τὸ μεμνῆσθαι καὶ διὰ χειρῶν ἔχειν ὡς μάλιστα δυνατόν ἐστι τοὺς λόγους τῶν παλαιῶν βασιλικωτάτην διατριβὴν ἡγούμενον .
ἔναγχος οὖν ἀναγιγνωσκομένου τοῦ συγγράμματος , εἷς τῶν ἑταίρων , Ἀριστόδημος ὁ Αἰγιεύς , οἶσθα γὰρ τὸν ἄνδρα τῶν ἐξ Ἀκαδημείας οὐ ναρθηκοφόρον ἀλλ ἐμμανέστατον ὀργιαστὴν Πλάτωνος , οὐκ οἶδ ὅπως παρὰ τὸ εἰωθὸς ἐγκαρτερήσας σιωπῇ καὶ παρασχὼν ἑαυτὸν ἀκροατὴν ἄχρι τέλους κόσμιον , ὡς τέλος ἔσχεν ἡ ἀνάγνωσις εἶεν ἔφη τίνα τούτῳ μαχούμενον ἀνίσταμεν ὑπὲρ τῶν φιλοσόφων ;
οὐ γὰρ ἄγαμαι τὸ τοῦ Νέστορος , ἑλέσθαι δέον ἐκ τῶν ἐννέα τὸν ἄριστον , ἐπὶ τῇ τύχῃ ποιουμένου καὶ διακληροῦντος , ἀλλ ὁρᾷς , ἔφην , ὅτι κ ἀκεῖνος ἐπὶ τὸν κλῆρον ἑαυτὸν ἔταξεν , ὥστε τοῦ φρονιμωτάτου βραβεύοντος γενέσθαι τὸν κατάλογον ·
ἐκ δ ἔθορε κλῆρος κυνέης , ὃν ἄρ ἤθελον αὐτοί , Αἴαντος .
οὐ μὴν ἀλλ εἰ σὺ προστάττεις ἑλέσθαι , πῶς ἂν ἔπειτ Ὀδυσῆος ἐγὼ θείοιο λαθοίμην ;
ὅρα δὴ καὶ σκόπει , πῶς ἀμυνῇ τὸν ἄνδρα καὶ ὁ Ἀριστόδημος ἀλλ οἶσθα ἔφη τὸ τοῦ Πλάτωνος , ὅτι τῷ παιδὶ χαλεπήνας οὐκ αὐτὸς ἐνέτεινε πληγὰς ἀλλὰ Σπεύσιππον ἐκέλευσεν , εἰπὼν αὐτὸς ὀργίζεσθαι καὶ σὺ τοίνυν παραλαβὼν κόλαζε τὸν ἄνθρωπον ὅπως βούλει ·
ἐγὼ γὰρ ὀργίζομαι .
ταύτὰ δὴ καὶ τῶν ἄλλων παρακελευομένων λεκτέον μέν ἔφην ἄρα , φοβοῦμαι δὲ μὴ δόξω καὶ αὐτὸς ἐσπουδακέναι μᾶλλον ἢ δεῖ πρὸς τὸ βιβλίον ὑπ ὀργῆς , δι ἀγροικίαν καὶ βωμολοχίαν καὶ ὕβριν τάνθρώπου χόρτον τινὰ προβάλλοντος ήσεως 0 ·
σωκράτει , καὶ πῶς εἰς τὸ στόμα τὸ σιτίον οὐκ 0 .
εἰς τὸ οὖς ἐντίθησιν , ἐρωτῶντος .
ἀλλ ἴσως ἂν ἐπὶ τούτοις καὶ γελάσειέ τις ἐννοήσας τὴν Σωκράτους πραότητα καὶ χάριν , ὑπέρ γε μέντοι παντὸς Ἑλλήνων στρατοῦ τῶν ἄλλων φιλοσόφων , ἐν οἷς Δημόκριτὸς ἐστι καὶ Πλάτων καὶ Στίλπων καὶ Ἐμπεδοκλῆς καὶ Παρμενίδης καὶ Μέλισσος , οἱ κακῶς ἀκηκοότες , οὐ μόνον αἰσχρὸν σιωπᾶν ἀλλ οὐ δ ὅσιον ἐνδοῦναί τι καὶ ὑφελέσθαι τῆς ἄκρας ὑπὲρ αὐτῶν παρρησίας , εἰς τοῦτο δόξης φιλοσοφίαν προαγαγόντων 0 .
καίτοι τὸ μὲν ζῆν οἱ γονεῖς μετὰ τῶν θεῶν ἡμῖν ἔδωκαν , παρὰ δὲ τῶν φιλοσόφων δίκης καὶ νόμου συνεργὸν οἰόμεθα λόγον ἐπιθυμιῶν κολαστὴν λαβόντες εὖ ζῆν ·
τὸ δ εὖ ζῆν ἐστι κοινωνικῶς ζῆν καὶ φιλικῶς καὶ σωφρόνως καὶ δικαίως .
ὧν οὐδὲν ἀπολείπουσιν οἱ περὶ γαστέρα τ ἀγαθὸν εἶναι βοῶντες οὐκ ἂν δὲ τὰς ἀρετὰς ὁμοῦ πάσας τετρημένου χαλκοῦ πριάμενοι δίχα τῆς ἡδονῆς πάσης πανταχόθεν ἐξελαθείσης ·
ἐνδεῖν δ αὐτοῖς τὸν περὶ θεῶν καὶ ψυχῆς λόγον , ὡς ἡ μὲν ἀπόλλυται διαλυθεῖσα , τοῖς δ οὐδενὸς μέλει τῶν καθ ἡμᾶς .
τοῖς μὲν γὰρ ἄλλοις φιλοσόφοις ἐγκαλοῦσιν οὗτοι διὰ τὸ σωφρόνως τὸ ζῆν ἀναιροῦσιν ἐκεῖνοι δὲ τούτοις , ὅτι ζῆν ἀγεννῶς καὶ θηριωδῶς διδάσκουσι 0 .
καίτοι ταῦτα μὲν ἐγκέκραται τοῖς Ἐπικούρου λόγοις καὶ διαπεφοίτηκεν αὐτοῦ τῆς φιλοσοφίας ·
ὁ δὲ Κωλώτης ὅτι φωνάς τινας ἐρήμους πραγμάτων ἀποσπῶν καὶ μέρη λόγων καὶ σπαράγματα κωφὰ τοῦ βεβαιοῦντος καὶ συνεργοῦντος πρὸς νόησιν καὶ πίστιν ἕλκων ὥσπερ ἀγορὰν ἢ πίνακα τεράτων συντίθησι τὸ βιβλίον , ἴστε δήπου παντὸς μᾶλλον ὑμεῖς , ἔφην , τὰ συγγράμματα τῶν παλαιῶν διὰ χειρὸς ἔχοντες 0 .
ἐμοὶ δὲ δοκεῖ καθάπερ ὁ Λυδὸς ἐφ αὑτὸν τὸν ἀνοίγειν οὐ θύραν μίαν ἀλλὰ ταῖς πλείσταις τῶν ἀποριῶν καὶ μεγίσταις περιβάλλειν τὸν Ἐπίκουρον 0 .
ἄρχεται γὰρ ἀπὸ Δημοκρίτου , καλὰ καὶ πρέποντα διδασκάλια κομιζομένου παρ αὐτοῦ ·
καίτοι πολὺν χρόνον αὐτὸς ἑαυτὸν ἀνηγόρευε Δημοκρίτειον ὁ Ἐπίκουρος , ὡς ἄλλοι τε λέγουσι καὶ Λεοντεύς , εἷς τῶν ἐπ ἄκρον Ἐπικούρου μαθητῶν , πρὸς Λυκόφρονα γράφων τιμᾶσθαὶ τέ φησι τὸν Δημόκριτον ὑπ Ἐπικούρου διὰ τὸ πρότερον ἅψασθαι τῆς ὀρθῆς γνώσεως , καὶ τὸ σύνολον τὴν πραγματείαν Δημοκρίτειον προσαγορεύεσθαι διὰ τὸ περιπεσεῖν αὐτὸν πρότερον ταῖς ἀρχαῖς περὶ φύσεως ὁ δὲ Μητρόδωρος ἄντικρυς περὶ φιλοσοφίας εἴρηκεν , ὡς , εἰ μὴ προκαθηγήσατο Δημόκριτος , οὐκ ἂν προῆλθεν Ἐπίκουρος ἐπὶ τὴν σοφίαν .
ἀλλ εἰ κατὰ τὰ Δημοκρίτου δόγματα ζῆν οὐκ ἔστιν , ὡς οἴεται Κωλώτης , γελοῖος ἦν ἐπὶ τὸ μὴ ζῆν ἄγοντι Δημοκρίτῳ κατακολουθῶν ὁ Ἐπίκουρος .
ἐγκαλεῖ δ αὐτῷ πρῶτον , ὅτι τῶν πραγμάτων ἕκαστον εἰπὼν οὐ μᾶλλον τοῖον ἢ τοῖον εἶναι συγκέχυκε τὸν βίον .
ἀλλὰ τοσοῦτόν γε Δημόκριτος ἀποδεῖ τοῦ νομίζειν μὴ μᾶλλον εἶναι τοῖον ἢ τοῖον τῶν πραγμάτων ἕκαστον , ὥστε Πρωταγόρᾳ τῷ σοφιστῇ τοῦτ εἰπόντι μεμαχῆσθαι καὶ γεγραφέναι πολλὰ καὶ πιθανὰ πρὸς αὐτόν 0 ·
οἷς οὐ δ ὄναρ ἐντυχὼν ὁ Κωλώτης ἐσφάλη περὶ λέξιν τάνδρός , ἐν διορίζεται μὴ μᾶλλον τὸ δέν ἢ τὸ μηδέν εἶναι , δέν μὲν ὀνομάζων τὸ σῶμα μηδέν δὲ τὸ κενόν , ὡς καὶ τούτου φύσιν τινὰ καὶ ὑπόστασιν ἰδίαν ἔχοντος 0 1 .
ὁ δ οὖν δόξας τὸ μηδὲν μᾶλλον εἶναι τοῖον ἢ τοῖον Ἐπικουρείῳ δόγματι κέχρηται , τῷ πάσας εἶναι τὰς δι αἰσθήσεως φαντασίας ἀληθεῖς 0 .
εἰ γὰρ δυεῖν λεγόντων , τοῦ μὲν αὐστηρὸν εἶναι τὸν οἶνον τοῦ δὲ γλυκύν , οὐδέτερος ψεύδεται τῇ αἰσθήσει , τί μᾶλλον ὁ οἶνος αὐστηρὸς ἢ γλυκὺς ἐστι 0 ;
καὶ μὴν λουτρῷ γε τῷ αὐτῷ τοὺς μὲν ὡς θερμῷ τοὺς δ ὡς ψυχρῷ χρωμένους ἰδεῖν ἔστιν 0 1 ·
οἱ μὲν γὰρ ψυχρὸν οἱ δὲ θερμὸν ἐπιβάλλειν κελεύουσι 0 .
πρὸς δὲ Βερρονίκην τὴν Δηϊοτάρου τῶν Λακεδαιμονίων τινὰ γυναικῶν ἀφικέσθαι λέγουσιν .
ὡς δ ἐγγὺς 0 ;
ἀλλήλων προσῆλθον , εὐθὺς ἀποστραφῆναι τὴν μὲν τὸ μύρον ὡς ἔοικε τὴν δὲ τὸ βούτυρον δυσχεράνασαν .
εἴπερ οὖν μὴ μᾶλλόν ἐστιν ἡ ἑτέρα τῆς ἑτέρας ἀληθὴς αἴσθησις , εἰκός ἐστι καὶ τὸ ὕδωρ μὴ μᾶλλον εἶναι ψυχρὸν ἢ θερμὸν καὶ τὸ μύρον καὶ τὸ βούτυρον μὴ μᾶλλον εὐῶδες ἢ δυσῶδες 0 .
εἰ γὰρ ταὑτὸ φαινόμενον ἕτερον ἑτέρῳ φάσκει τις , ἀμφότερα εἶναι λέγων λέληθεν .
αἱ δὲ πολυθρύλητοι συμμετρίαι καὶ ἁρμονίαι τῶν περὶ τὰ αἰσθητήρια πόρων αἵ τε πολυμιξίαι τῶν σπερμάτων , ἃ δὴ πᾶσι χυμοῖς καὶ ὀσμαῖς καὶ χρόαις ἐνδιεσπαρμένα λέγουσιν ἑτέραν ἑτέρῳ ποιότητος κινεῖν αἴσθησιν , οὐκ ἄντικρυς εἰς τὸ μὴ μᾶλλον τὰ πράγματα συνελαύνουσιν αὐτοῖς 0 ;
τοὺς γὰρ οἰομένους ψεύδεσθαι τὴν αἴσθησιν , ὅτι τ ἀναντία πάθη γιγνόμενα τοῖς χρωμένοις ἀπὸ τῶν αὐτῶν ὁρῶσι , παραμυθούμενοι διδάσκουσιν , ὡς ἀναπεφυρμένων καὶ συμμεμιγμένων ὁμοῦ τι πάντων , ἄλλου δ ἄλλῳ πεφυκότος ἐναρμόττειν , οὐκ ἔστι τῆς αὐτῆς ποιότητος ἐπαφὴ καὶ ἀντίληψις οὐ δὲ πᾶσι τοῖς μέρεσι κινεῖ πάντας ὡσαύτως τὸ ὑποκείμενον ·