Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
νόσον γὰρ ὁ πατὴρ ἀλλόκοτον αὐτοῦ νοσεῖ , ἣν οὐ δ ἂν εἷς γνοίη ποτ οὐ δ ἂν ξυμβάλοι εἰ μὴ πύθοιθ ἡμῶν ·
ἐπεὶ τοπάζετε .
ἀμυνίας μὲν ὁ Προνάπους φήσ οὑτοσὶ εἶναι φιλόκυβον αὐτόν ·
ἀλλ οὐδὲν λέγει .
μὰ Δί , ἀλλ ἀφ αὑτοῦ τὴν νόσον τεκμαίρεται .
οὔκ , ἀλλὰ φιλο μέν ἐστιν ἀρχὴ τοῦ κακοῦ .
ὁδὶ δέ φησι Σωσίας πρὸς Δερκύλον εἶναι φιλοπότην αὐτόν .
οὐδαμῶς γ , ἐπεὶ αὕτη γε χρηστῶν ἐστιν ἀνδρῶν ἡ νόσος 0 .
νικόστρατος δ αὖ φησιν ὁ Σκαμβωνίδης εἶναι φιλοθύτην αὐτὸν ἢ φιλόξενον .
μὰ τὸν κύν ὦ Νικόστρατ οὐ φιλόξενος , ἐπεὶ καταπύγων ἐστὶν ὅ γε Φιλόξενος 0 .
ἄλλως φλυαρεῖτ ·
οὐ γὰρ ἐξευρήσετε .
εἰ δὴ πιθυμεῖτ εἰδέναι , σιγᾶτε νῦν 0 .
φράσω γὰρ ἤδη τὴν νόσον τοῦ δεσπότου .
φιληλιαστής ἐστιν ὡς οὐδεὶς ἀνήρ , ἐρᾷ τε τούτου , τοῦ δικάζειν , καὶ στένει ἢν μὴ πὶ τοῦ πρώτου καθίζηται ξύλου 0 .
ὕπνου δ ὁρᾷ τῆς νυκτὸς οὐ δὲ πασπάλην .
ἢν δ οὖν καταμύσῃ κ ἂν ἄχνην , ὅμως ἐκεῖ ὁ νοῦς πέτεται τὴν νύκτα περὶ τὴν κλεψύδραν .
ὑπὸ τοῦ δὲ τὴν ψῆφόν γ ἔχειν εἰωθέναι τοὺς τρεῖς ξυνέχων τῶν δακτύλων ἀνίσταται , ὥσπερ λιβανωτὸν ἐπιτιθεὶς νουμηνίᾳ .
καὶ νὴ Δί ἢν ἴδῃ γέ που γεγραμμένον υἱὸν Πυριλάμπους ἐν θύρᾳ Δῆμον καλόν , ἰὼν παρέγραψε πλησίον κημὸς καλός .
τὸν ἀλεκτρυόνα δ , ὃς ᾖδ ἀφ ἑσπέρας , ἔφη ὄψ ἐξεγείρειν αὐτὸν ἀναπεπεισμένον , παρὰ τῶν ὑπευθύνων ἔχοντα χρήματα .
εὐθὺς δ ἀπὸ δορπηστοῦ κέκραγεν ἐμβάδας , κ ἄπειτ ἐκεῖσ ἐλθὼν προκαθεύδει πρῲ πάνυ , ὥσπερ λεπὰς προσεχόμενος τῷ κίονι .
ὑπὸ δυσκολίας δ ἅπασι τιμῶν τὴν μακρὰν ὥσπερ μέλιττ ἢ βομβυλιὸς εἰσέρχεται ὑπὸ τοῖς ὄνυξι κηρὸν ἀναπεπλασμένος 0 .
ψήφων δὲ δείσας μὴ δεηθείη ποτέ , ἵν ἔχοι δικάζειν , αἰγιαλὸν ἔνδον τρέφει .
τοιαῦτ ἀλύει ·
νουθετούμενος δ ἀεὶ μᾶλλον δικάζει .
τοῦτον οὖν φυλάττομεν μοχλοῖσιν ἐνδήσαντες , ὡς ἂν μὴ ξίῃ .
ὁ γὰρ υἱὸς αὐτοῦ τὴν νόσον βαρέως φέρει .
καὶ πρῶτα μὲν λόγοισι παραμυθούμενος ἀνέπειθεν αὐτὸν μὴ φορεῖν τριβώνιον μη δ ἐξιέναι θύραζ , ὁ δ οὐκ ἐπείθετο .
εἶτ αὐτὸν ἀπέλου κἀκάθαιρ , ὁ δ οὐ μάλα 0 .
μετὰ τοῦτ ἐκορυβάντιζ , ὁ δ αὐτῷ τυμπάνῳ ᾄξας ἐδίκαζεν ἐς τὸ καινὸν ἐμπεσών .
ὅτε δῆτα ταύταις ταῖς τελεταῖς οὐκ ὠφέλει , διέπλευσεν εἰς Αἴγιναν , εἶτα ξυλλαβὼν νύκτωρ κατέκλινεν αὐτὸν εἰς Ἀσκληπιοῦ , ὁ δ ἀνεφάνη κνεφαῖος ἐπὶ τῇ κιγκλίδι .
ἐντεῦθεν οὐκέτ αὐτὸν ἐξεφρίεμεν , ὁ δ ἐξεδίδρασκε διά τε τῶν ὑδρορροῶν καὶ τῶν ὀπῶν ·
ἡμεῖς δ ὅσ ἦν τετρημένα ἐνεβύσαμεν ῥακίοισι κἀπακτώσαμεν , ὁ δ ὡσπερεὶ κολοιὸς αὑτῷ παττάλους ἐνέκρουεν ἐς τὸν τοῖχον , εἶτ ἐξήλλετο 0 .
ἡμεῖς δὲ τὴν αὐλὴν ἅπασαν δικτύοις καταπετάσαντες ἐν κύκλῳ φυλάττομεν .
ἔστιν δ ὄνομα τῷ μὲν γέροντι Φιλοκλέων ναὶ μὰ Δία , τῷ δ υἱεῖ γε τῳδὶ Βδελυκλέων , ἔχων τρόπους φρυαγμοσεμνάκους τίνας 0 .
ὦ Ξανθία καὶ Σωσία , καθεύδετε ;
βδελυκλέων ἀνίσταται .
οὐ περιδραμεῖται σφῷν ταχέως δεῦρ ἅτερος ;
ὁ γὰρ πατὴρ ἐς τὸν ἰπνὸν εἰσελήλυθε καὶ μυσπολεῖ τι καταδεδυκώς .
ἀλλ ἄθρει κατὰ τῆς πυέλου τὸ τρῆμ ὅπως μὴ κδύσεται ·
σὺ δὲ τῇ θύρᾳ πρόσκεισο .
ταῦτ ὦ δέσποτα .
ἄναξ Πόσειδον τί ποτ ἄρ ἡ κάπνη ψοφεῖ ;
οὗτος τίς εἶ σύ ;
καπνὸς ἔγωγ ἐξέρχομαι .
καπνός 0 ;
φέρ ἴδω ξύλου τίνος σύ .
συκίνου 0 .
νὴ τὸν Δί ὅσπερ γ ἐστὶ δριμύτατος καπνῶν 0 .
ἀτὰρ οὐκέτ ἐρρήσεις γε , ποῦ σθ ἡ τηλία ;
δύου πάλιν 0 ·
φέρ ἐπαναθῶ σοι καὶ ξύλον .
ἐνταῦθά νυν ζήτει τιν ἀλλην μηχανήν .
ἀτὰρ ἄθλιός γ εἴιμ ὡς ἕτερός γ οὐδεὶς ἀνήρ , ὅστις πατρὸς νυνὶ Καπνίου κεκλήσομαι 0 .
ὅδε τὴν θύραν ὠθεῖ ·
πιέζέ νυν σφόδρα , εὖ κἀνδρικῶς ·
κ ἀγὼ γὰρ ἐνταῦθ ἔρχομαι .
καὶ τῆς κατακλῇδος ἐπιμελοῦ , καὶ τοῦ μοχλοῦ φύλατθ ὅπως μὴ τὴν βάλανον ἐκτρώξεται .
τί δράσετ 0 ;
οὐκ ἐκφρήσετ ὦ μιαρώτατοι δικάσοντά μ , ἀλλ ἐκφεύξεται Δρακοντίδης ;
σὺ δὲ τοῦτο βαρέως ἂν φέροις ;
ὁ γὰρ θεὸς μαντευομένῳ μοὔχρησεν ἐν Δελφοῖς ποτέ , ὅταν τις ἐκφύγῃ μ ἀποσκλῆναι τότε .
ἄπολλον ἀποτρόπαιε τοῦ μαντεύματος .
ἴθ ἀντιβολῶ σ ἔκφρες με , μὴ διαρραγῶ .
μὰ τὸν Ποσειδῶ Φιλοκλέων οὐδέποτέ γε 0 .
διατρώξομαι τοίνυν ὀδὰξ τὸ δίκτυον .
ἀλλ οὐκ ἔχεις ὀδόντας .
τῶς ἄν σ ἀποκτείναιμι ;
δότε μοι ξίφος ὅπως τάχιστ , ἢ πινάκιον τιμητικόν .
ἅνθρωπος οὗτος μέγα τι δρασείει κακόν .
μὰ τὸν Δί οὐ δῆτ , ἀλλ ἀποδόσθαι βούλομαι τὸν ὄνον ἄγων αὐτοῖσι τοῖς κανθηλίοις ·
νουμηνία γάρ ἐστιν .
οὔκουν κ ἂν ἐγὼ αὐτὸν ἀποδοίμην δῆτ ἄν ;
οὐχ ὥσπερ γ ἐγώ 0 .
μὰ Δί ἀλλ ἄμεινον 0 .
ἀλλὰ τὸν ὄνον ἔξαγε .
οἵαν πρόφασιν καθῆκεν , ὡς εἰρωνικῶς , ἵν αὐτὸν ἐκπέμψειας .
ἀλλ οὐκ ἔσπασεν ταύτῃ γ ·
ἐγὼ γὰρ ᾐσθόμην τεχνωμένου .
ἀλλ εἰσιών μοι τὸν ὄνον ἐξάγειν δοκῶ ὅπως ἂν ὁ γέρων μη δὲ παρακύψῃ πάλιν .
κάνθων τί κλάεις ;
ὅτι πεπράσει τήμερον 0 ;
βάδιζε θᾶττον .
τί στένεις , εἰ μὴ φέρεις Ὀδυσσέα τιν ;
ἀλλὰ ναὶ μὰ Δία φέρει κάτω γε τουτονί τιν ὑποδεδυκότα .
φέρ ἴδωμαι τουτονί .
τουτὶ τί ἦν ;
τίς εἶ ποτ ὦνθρωπ ἐτεόν ;
Οὖτις νὴ Δία 0 .
Οὖτις σύ 0 ;
ἴθακος Ἀποδρασιππίδου .
Οὖτις μὰ τὸν Δί οὔτι χαιρήσων γε σύ 0 .
ὕφελκε θᾶττον αὐτόν .
ὦ μιαρώτατος ἵν ὑποδέδυκεν ·
ὥστ ἔμοιγ ἰνδάλλεται ὁμοιότατος κλητῆρος εἶναι πωλίῳ .
εἰ μή μ ἐάσεθ ἥσυχον , μαχούμεθα .
περὶ τοῦ μαχεῖ νῷν δῆτα ;
περὶ ὄνου σκιᾶς 0 .
πονηρὸς εἶ πόρρω τέχνης καὶ παράβολος .
ἐγὼ πονηρός 0 ;
οὐ μὰ Δί ἀλλ οὐκ οἶσθα σὺ νῦν μ ὄντ ἄριστον ·
ἀλλ ἴσως , ὅταν φάγῃς ὑπογάστριον γέροντος ἡλιαστικοῦ 0 .
ὤθει τὸν ὄνον καὶ σαυτὸν ἐς τὴν οἰκίαν .
ὦ ξυνδικασταὶ καὶ Κλέων ἀμύνατε .
ἔνδον κέκραχθι τῆς θύρας κεκλῃμένης .
ὤθει σὺ πολλοὺς τῶν λίθων πρὸς τὴν θύραν , καὶ τὴν βάλανον ἔμβαλλε πάλιν ἐς τὸν μοχλόν , καὶ τῇ δοκῷ προσθεὶς τὸν ὅλμον τὸν μέγαν ἀνύσας τι προσκύλισον .
πόθεν ποτ ἐμπέπτωκέ μοι τὸ βωλίον ;
ἴσως ἄνωθεν μῦς ἐνέβαλέ σοί ποθεν .
μῦς 0 ;
οὐ μὰ Δί ἀλλ ὑποδυόμενός τις οὑτοσὶ ὑπὸ τῶν κεραμίδων ἡλιαστὴς ὀροφίας 0 .
οἴμοι κακοδαίμων , στροῦθος ἁνὴρ γίγνεται ·
ἐκπτήσεται .
ποῦ ποῦ στί μοι τὸ δίκτυον ;
σοῦ σοῦ , πάλιν σοῦ 0 .
νὴ Δί ἦ μοι κρεῖττον ἦν τηρεῖν Σκιώνην ἀντὶ τούτου τοῦ πατρός .
ἄγε νυν , ἐπειδὴ τουτονὶ σεσοβήκαμεν , κ οὐκ ἔσθ ὅπως διαδὺς ἂν ἡμᾶς ἔτι λάθοι , τί οὐκ ἀπεκοιμήθημεν ὅσον ὅσον στίλην 0 ;
ἀλλ ὦ πόνηρ ἥξουσιν ὀλίγον ὕστερον οἱ ξυνδικασταὶ παρακαλοῦντες τουτονὶ τὸν πατέρα .
τίλέγεις ;
ἀλλὰ νῦν γ ὄρθρος βαθύς .
νὴ τὸν Δί , ὀψὲ γοῦν ἀνεστήκασι νῦν .
ὡς ἀπὸ μέσων νυκτῶν γε παρακαλοῦσ ἀεί , λύχνους ἔχοντες καὶ μινυρίζοντες μέλη ἀρχαῖα μελισιδωνοφρυνιχήρατα , οἷς ἐκκαλοῦνται τοῦτον .
οὐκοῦν , ἢν δέῃ , ἤδη ποτ αὐτοὺς τοῖς λίθοις βαλλήσομεν .
ἀλλ ὦ πόνηρε τὸ γένος ἤν τις ὀργίσῃ τὸ τῶν γερόντων , ἔσθ ὅμοιον σφηκιᾷ 0 .
ἔχουσι γὰρ καὶ κέντρον ἐκ τῆς ὀσφύος ὀξύτατον , ᾧ κεντοῦσι , καὶ κεκραγότες πηδῶσι καὶ βάλλουσιν ὥσπερ φέψαλοι 0 .
μὴ φροντίσῃς ·
ἐὰν ἐγὼ λίθους ἔχω , πολλῶν δικαστῶν σφηκιὰν διασκεδῶ .
χώρει πρόβαιν ἐρρωμένως .
ὦ Κωμία βραδύνεις .
μὰ τὸν Δί οὐ μέντοι πρὸ τοῦ γ , ἀλλ ἦσθ ἱμὰς κύνειος 0 ·
νυνὶ δὲ κρείττων ἐστί σου Χαρινάδης βαδίζειν .
ὦ Στρυμόδωρε Κονθυλεῦ , βέλτιστε συνδικαστῶν , Εὐεργίδης ἆρ ἐστί που νταῦθ ἢ Χάβης ὁ Φλυεύς 0 ;
πάρεσθ ὃ δὴ λοιπόν γ ἔτ ἐστίν , ἀππαπαῖ παπαιάξ , ἥβης ἐκείνης ἡνίκ ἐν Βυζαντίῳ ξυνῆμεν φρουροῦντ ἐγώ τε καὶ σύ ·
κ ᾆτα περιπατοῦντε νύκτωρ τῆς ἀρτοπώλιδος λαθόντ ἐκλέψαμεν τὸν ὅλμον , κ ᾆθ ἥψομεν τοῦ κορκόρου κατασχίσαντες αὐτόν .
ἀλλ ἐγκονῶμεν ὦνδρες , ὡς ἔσται Λάχητι νυνί ·
σίμβλον δέ φασι χρημάτων ἔχειν ἅπαντες αὐτόν .
χθὲς οὖν Κλέων ὁ κηδεμὼν ἡμῖν ἐφεῖτ ἐν ὥρᾳ ἥκειν ἔχοντας ἡμερῶν ὀργὴν τριῶν πονηρὰν ἐπ αὐτόν , ὡς κολωμένους ὧν ἠδίκησεν .
ἀλλὰ σπεύδωμεν ὦνδρες ἥλικες πρὶν ἡμέραν γενέσθαι .
χωρῶμεν ἅμα τε τῷ λύχνῳ πάντῃ διασκοπῶμεν , μή που λίθος τις ἐμποδὼν ἡμᾶς κακόν τι δράσῃ .
τὸν πηλὸν ὦ πάτερ πάτερ τουτονὶ φύλαξαι .
κάρφος χαμᾶθέν νυν λαβὼν τὸν λύχνον πρόμυξον .
οὔκ , ἀλλὰ τῳδί μοι δοκῶ τὸν λύχνον προβύσειν .
τί δὴ μαθὼν τῷ δακτύλῳ τὴν θρυαλλίδ ὠθεῖς , καὶ ταῦτα τοὐλαίου σπανίζοντος ὦνόητε ;
οὐ γὰρ δάκνει σ , ὅταν δέῃ τίμιον πρίασθαι .
εἰ νὴ Δί αὖθις κονδύλοις νουθετήσεθ ἡμᾶς , ἀποσβέσαντες τοὺς λύχνους ἄπιμεν οἴκαδ αὐτοί ·
κ ἄπειτ ἴσως ἐν τῷ σκότῳ τουτουὶ στερηθεὶς τὸν πηλὸν ὥσπερ ἀτταγᾶς τυρβάσεις βαδίζων 0 .
ἦ μὴν ἐγὼ σοῦ χἀτέρους μείζονας κολάζω .
ἀλλ οὑτοσί μοι βόρβορος φαίνεται πατοῦντι ·
κ οὐκ ἔσθ ὅπως οὐχ ἡμερῶν τεττάρων τὸ πλεῖστον ὕδωρ ἀναγκαίως ἔχει τὸν θεὸν ποιῆσαι .
ἔπεισι γοῦν τοῖσιν λύχνοις οὑτοιὶ μύκητες ·
φιλεῖ δ , ὅταν τοῦτ ᾖ , ποιεῖν ὑετὸν μάλιστα .
δεῖται δὲ καὶ τῶν καρπίμων ἅττα μή στι πρῷα ὕδωρ γενέσθαι κἀπιπνεῦσαι βόρειον αὐτοῖς .
τί χρῆμ ἄρ οὑκ τῆς οἰκίας τῆσδε συνδικαστὴς πέπονθεν , ὡς οὐ φαίνεται δεῦρο πρὸς τὸ πλῆθος ;
οὐ μὴν πρὸ τοῦ γ ἐφολκὸς ἦν , ἀλλὰ πρῶτος ἡμῶν ἡγεῖτ ἂν ᾄδων Φρυνίχου ·
καὶ γάρ ἐστιν ἁνὴρ φιλῳδός .
ἀλλά μοι δοκεῖ στάντας ἐνθάδ ὦνδρες ᾄδοντας αὐτὸν ἐκκαλεῖν , ἤν τί πως ἀκούσας τ οὐμοῦ μέλους ὑφ ἡδονῆς ἑρπύσῃ θύραζε .
τί ποτ οὐ πρὸ θυρῶν φαίνετ ἄρ ἡμῖν ὁ γέρων οὐ δ ὑπακούει ;
μῶν ἀπολώλεκε τὰς ἐμβάδας , ἢ προσέκοψ ἐν τῷ σκότῳ τὸν δάκτυλόν που , εἶτ ἐφλέγμηνεν αὐτοῦ τὸ σφυρὸν γέροντος ὄντος ;
καὶ τάχ ἂν βουβωνιῴη .
ἦ μὴν πολὺ δριμύτατός γ ἦν τῶν παρ ἡμῖν , καὶ μόνος οὐκ ἂν ἐπείθετ , ἀλλ ὁπότ ἀντιβολοίη τις , κάτω κύπτων ἂν οὕτω λίθον ἕψεις , ἔλεγεν .
τάχα δ ἂν διὰ τὸν χθιζινὸν ἄνθρωπον , ὃς ἡμᾶς διεδύετ ἐξαπατῶν καὶ λέγων ὡς φιλαθήναιος ἦν καὶ τ ἀν Σάμῳ πρῶτος κατείποι , διὰ τοῦτ ὀδυνηθεὶς εἶτ ἴσως κεῖται πυρέττων .
ἔστι γὰρ τοιοῦτος ἁνήρ .
ἀλλ ὦγάθ ἀνίστασο μη δ οὕτω σεαυτὸν ἔσθιε μη δ ἀγανάκτει .
καὶ γὰρ ἀνὴρ παχὺς ἥκει τῶν προδόντων τ ἀπὶ Θρᾴκης ·
ὃν ὅπως ἐγχυτριεῖς 0 .
ὕπαγ ὦ παῖ ὕπαγε .
ἐθελήσεις τί μοι οὖν ὦ πάτερ , ἤν σού τι δεηθῶ ;
πάνυ γ ὦ παιδίον .
ἀλλ εἰπέ , τί βούλει με πρίασθαι καλόν ;
οἶμαι δέ σ ἐρεῖν ἀστραγάλους δήπουθεν ὦ παῖ .
μὰ Δί ἀλλ ἰσχάδας ὦ παππία ·
ἥδιον γάρ 0 .
οὐκ ἂν μὰ Δί , εἰ κρέμαισθέ γ ὑμεῖς .
μὰ Δί οὔ τ ἄρα προπέμψω σε τὸ λοιπόν .
ἀπὸ γὰρ τοῦδέ με τοῦ μισθαρίου τρίτον αὐτὸν ἔχειν ἄλφιτα δεῖ καὶ ξύλα κὤψον ·
σὺ δὲ σῦκά μ αἰτεῖς .
ἄγε νυν ὦ πάτερ ἢν μὴ τὸ δικαστήριον ἅρχων καθίσῃ νῦν , πόθεν ὠνησόμεθ ἄριστον 0 ;
ἔχεις ἐλπίδα χρηστήν τινα νῷν ἢ πόρον Ἕλλας ἱρὸν εὑρεῖν 0 ;
ἀπαπαῖ φεῦ , ἀπαπαῖ φεῦ , μὰ Δί οὐκ ἔγωγε νῷν οἶδ ὁπόθεν γε δεῖπνον ἔσται 0 .
τί με δῆτ ὦ μελέα μῆτερ ἔτικτες ;
ἵν ἐμοὶ πράγματα βόσκειν παρέχῃς .
ἀνόνητον ἄρ ὦ θυλάκιόν σ εἶχον ἄγαλμα .
πάρα νῷν στενάζειν 0 .
φίλοι , τήκομαι μὲν πάλαι διὰ τῆς ὀπῆς ὑμῶν ὑπακούων .
ἀλλὰ γὰρ οὐχ οἷός τ εἴμ ᾄδειν .
τηροῦμαι δ ὑπὸ τῶνδ , ἐπεὶ βούλομαί γε πάλαι μεθ ὑμῶν ἐλθὼν ἐπὶ τοὺς καδίσκους κακόν τι ποιῆσαι .
ἀλλ ὦ Ζεῦ Ζεῦ μέγα βροντήσας ἤ με ποίησον καπνὸν ἐξαίφνης ἢ Προξενίδην ἢ τὸν Σέλλου τοῦτον τὸν ψευδαμάμαξυν .
τόλμησον ἄναξ χαρίσασθαί μοι , πάθος οἰκτίρας ·
ἤ με κεραυνῷ διατινθαλέῳ σπόδισον ταχέως , κ ἄπειτ ἀνελών μ ἀποφυσήσας εἰς ὀξάλμην ἔμβαλε θερμήν 0 ·
ἢ δῆτα λίθον με ποίησον ἐφ οὗ τὰς χοιρίνας ἀριθμοῦσι .
τίς γάρ ἐσθ ὁ ταῦτά σ εἵργων κἀποκλῄων τῇ θύρᾳ ;
πρὸς εὔνους γὰρ φράσεις .
οὑμὸς υἱός 0 .
ἀλλὰ μὴ βοᾶτε ·
καὶ γὰρ τυγχάνει οὑτοσὶ πρόσθεν καθεύδων .
ἀλλ ὕφεσθε τοῦ τόνου .
τοῦ δ ἔφεξιν ὦ μάταιε ταῦτα δρᾶν σε βούλεται ;
καὶ τίνα πρόφασιν ἔχων 0 ;
οὐκ ἐᾷ μ ὦνδρες δικάζειν οὐ δὲ δρᾶν οὐδὲν κακόν , ἀλλά μ εὐωχεῖν ἕτοιμός ἐστ ·
ἐγὼ δ οὐ βούλομαι .
τοῦτ ἐτόλμησ ὁ μιαρὸς χανεῖν ὁ Δημολογοκλέων ὅδ , ὅτι λέγεις σύ τι περὶ τῶν νεῶν ἀληθές .
οὐ γὰρ ἄν ποθ οὗτος ἁνὴρ τοῦτ ἐτόλμησεν λέγειν , εἰ μὴ ξυνωμότης τις ἦν .
ἀλλ ἐκ τούτων ὥρα τινά σοι ζητεῖν καινὴν ἐπίνοιαν , ἥτις σε λάθρᾳ τ ἀνδρὸς τουδὶ καταβῆναι δεῦρο ποιήσει .
τίς ἂν οὖν εἴη ;
ζητεῖθ ὑμεῖς , ὡς πᾶν ἂν ἔγωγε ποιοίην ·
οὕτω κιττῶ διὰ τῶν σανίδων μετὰ χοιρίνης περιελθεῖν 0 .
ἔστιν ὀπὴ δῆθ ἥντιν ἂν ἔνδοθεν οἷός τ εἴης διορύξαι , εἶτ ἐκδῦναι ῥάκεσιν κρυφθεὶς ὥσπερ πολύμητις Ὀδυσσεύς 0 ;
πάντα πέφαρκται κ οὐκ ἔστιν ὀπῆς οὐ δ εἰ σέρφῳ διαδῦναι .
ἀλλ ἄλλο τι δεῖ ζητεῖν ὑμᾶς ·
ὀπίαν δ οὐκ ἔστι γενέσθαι .
μέμνησαι δῆθ , ὅτ ἐπὶ στρατιᾶς κλέψας ποτὲ τοὺς ὀβελίσκους ἵεις σαυτὸν κατὰ τοῦ τείχους ταχέως , ὅτε Νάξος ἑάλω .
ἀλλὰ τί τοῦτ 0 ;
οὐδὲν γὰρ τοῦτ ἐστὶν ἐκείνῳ προσόμοιον .
ἥβων γὰρ κἀδυνάμην κλέπτειν , ἴσχυόν τ αὐτὸς ἐμαυτοῦ , κ οὐδείς μ ἐφύλαττ , ἀλλ ἐξῆν μοι φεύγειν ἀδεῶς .
νῦν δὲ ξὺν ὅπλοις ἄνδρες ὁπλῖται διαταξάμενοι κατὰ τὰς διόδους σκοπιωροῦνται , τὼ δὲ δύ αὐτῶν ἐπὶ ταῖσι θύραις ὥσπερ με γαλῆν κρέα κλέψασαν τηροῦσιν ἔχοντ ὀβελίσκους 0 .
ἀλλὰ καὶ νῦν ἐκπόριζε μηχανὴν ὅπως τάχισθ ·
ἕως γάρ , ὦ μελίττιον 0 .
διατραγεῖν τοίνυν κράτιστόν ἐστί μοι τὸ δίκτυον .
ἡ δέ μοι Δίκτυννα συγγνώμην ἔχοι τοῦ δικτύου .
ταῦτα μὲν πρὸς ἀνδρός ἐστ ἄνοντος ἐς σωτηρίαν 0 .
ἀλλ ἔπαγε τὴν γνάθον .
διατέτρωκται τοῦτό γ .
ἀλλὰ μὴ βοᾶτε μηδαμῶς , ἀλλὰ τηρώμεσθ ὅπως μὴ Βδελυκλέων αἰσθήσεται .
μηδὲν ὦ τᾶν δέδιθι , μηδέν 0 ·
ὡς ἐγὼ τοῦτόν γ , ἐὰν γρύξῃ τι , ποιήσω δακεῖν τὴν καρδίαν καὶ τὸν περὶ ψυχῆς δρόμον δραμεῖν , ἵν εἰδῇ μὴ πατεῖν τὰ τοῖν θεοῖν ψηφίσματα .
ἀλλ ἐξάψας διὰ τῆς θυρίδος τὸ καλῴδιον εἶτα καθίμα δήσας σαυτὸν καὶ τὴν ψυχὴν ἐμπλησάμενος Διοπείθους 0 .
ἄγε νυν , ἢν αἰσθομένω τούτω ζητῆτόν μ ἐσκαλαμᾶσθαι κἀνασπαστὸν ποιεῖν εἴσω , τί ποιήσετε ;
φράζετε νυνί .
ἀμυνοῦμέν σοι τὸν πρινώδη θυμὸν ἅπαντες καλέσαντες ὥστ οὐ δυνατόν σ εἵργειν ἔσται ·
τοιαῦτα ποιήσομεν ἡμεῖς .
δράσω τοίνυν ὑμῖν πίσυνος , καὶ  μανθάνετ ;
ἤν τι πάθω γώ , ἀνελόντες καὶ κατακλαύσαντες θεῖναί μ ὑπὸ τοῖσι δρυφάκτοις .
οὐδὲν πείσει ·
μηδὲν δείσῃς .
ἀλλ ὦ βέλτιστε καθίει σαυτὸν θαρρῶν κἀπευξάμενος τοῖσι πατρῴοισι θεοῖσιν .
ὦ Λύκε δέσποτα , γείτων ἥρως 0 ·
σὺ γὰρ οἷσπερ ἐγὼ κεχάρησαι , τοῖς δακρύοισιν τῶν φευγόντων ἀεὶ καὶ τοῖς ὀλοφυρμοῖς ·
ᾤκησας γοῦν ἐπίτηδες ἰὼν ἐνταῦθ ἵνα ταῦτ ἀκροῷο , κἀβουλήθης μόνος ἡρώων παρὰ τὸν κλάοντα καθῆσθαι .
ἐλέησον καὶ σῶσον νυνὶ τὸν σαυτοῦ πλησιόχωρον ·
κοὐ μή ποτέ σου παρὰ τὰς κάννας οὐρήσω μη δ ἀποπάρδω .
οὗτος ἐγείρου .
τί τὸ πρᾶγμ 0 ;
ὥσπερ φωνή μέ τις ἐγκεκύκλωται 0 .
μῶν ὁ γέρων πῃ διαδύεται αὖ ;
μὰ Δί οὐ δῆτ , ἀλλὰ καθιμᾷ αὑτὸν δήσας .
ὦ μιαρώτατε τί ποιεῖς ;
οὐ μὴ καταβήσει ;
ἀνάβαιν ἀνύσας κατὰ τὴν ἑτέραν καὶ ταῖσιν φυλλάσι παῖε , ἤν πως πρύμνην ἀνακρούσηται πληγεὶς ταῖς εἰρεσιώναις .
οὐ ξυλλήψεσθ ὁπόσοισι δίκαι τῆτες μέλλουσιν ἔσεσθαι , ὦ Σμικυθίων καὶ Τεισιάδη καὶ Χρήμων καὶ Φερέδειπνε ;
πότε δ , εἰ μὴ νῦν , ἐπαρήξετέ μοι , πρίν μ εἴσω μᾶλλον ἄγεσθαι 0 ;
εἰπέ μοι τί μέλλομεν κινεῖν ἐκείνην τὴν χολήν , ἥνπερ , ἡνίκ ἄν τις ἡμῶν ὀργίσῃ τὴν σφηκιάν ;
νῦν ἐκεῖνο νῦν ἐκεῖνο τ οὐξύθυμον , ᾧ κολαζόμεσθα , κέντρον  ἐντέτατ ὀξύ  .
ἀλλὰ θ αἰμάτια βαλόντες ὡς τάχιστα , παιδία , θεῖτε καὶ βοᾶτε , καὶ Κλέωνι ταῦτ ἀγγέλλετε , καὶ κελεύετ αὐτὸν ἥκειν ὡς ἐπ ἄνδρα μισόπολιν ὄντα κἀπολούμενον , ὅτι τόνδε λόγον ἐσφέρει , μὴ δικάζειν δίκας .
ὦγαθοὶ τὸ πρᾶγμ ἀκούσατ , ἀλλὰ μὴ κεκράγετε .
νὴ Δί ἐς τὸν οὐρανόν γ .
ὡς τοῦδ ἐγὼ οὐ μεθήσομαι .
ταῦτα δῆτ οὐ δεινὰ καὶ τυραννίς ἐστιν ἐμφανής ;
ὦ πόλις καὶ Θεώρου θεοισεχθρία , κ εἴ τις ἄλλος προέστηκεν ἡμῶν κόλαξ 0 .
ἡράκλεις καὶ κέντρ ἔχουσιν .
οὐχ ὁρᾷς ὦ δέσποτα ;
οἷς γ ἀπώλεσαν Φίλιππον ἐν δίκῃ τὸν Γοργίου .
καὶ σέ γ αὐτοῖς ἐξολοῦμεν ·
ἀλλὰ πᾶς ἐπίστρεφε δεῦρο κἀξείρας τὸ κέντρον εἶτ ἐπ αὐτὸν ἵεσο , ξυσταλεὶς εὔτακτος ὀργῆς καὶ μένους ἐμπλήμενος , ὡς ἂν εὖ εἰδῇ τὸ λοιπὸν σμῆνος οἷον ὤργισεν .
τοῦτο μέντοι δεινὸν ἤδη νὴ Δί , εἰ μαχούμεθα 0 ·
ὡς ἔγωγ αὐτῶν ὁρῶν δέδοικα τὰς ἐγκεντρίδας .
ἀλλ ἀφίει τὸν ἄνδρ ·
εἰ δὲ μή , φήμ ἐγὼ τὰς χελώνας μακαριεῖν σε τοῦ δέρματος 0 .
εἶά νυν ὦ ξυνδικασταὶ σφῆκες ὀξυκάρδιοι , οἱ μὲν ἐς τὸν πρωκτὸν αὐτῶν ἐσπέτεσθ ὠργισμένοι , οἱ δὲ τ ὠφθαλμὼ κύκλῳ κεντεῖτε καὶ τοὺς δακτύλους .
ὦ Μίδα καὶ Φρὺξ βοήθει δεῦρο καὶ Μασιντύα , καὶ λάβεσθε τουτουὶ καὶ μὴ μεθῆσθε μηδενί ·
εἰ δὲ μή , ν πέδαις παχείαις οὐδὲν ἀριστήσετε 0 .
ὡς ἐγὼ πολλῶν ἀκούσας οἶδα θρίων τὸν ψόφον .
εἰ δὲ μὴ τοῦτον μεθήσεις , ἔν τί σοι παγήσεται .
ὦ Κέκροψ ἥρως ἄναξ τὰ πρὸς ποδῶν Δρακοντίδη , περιορᾷς οὕτω μ ὑπ ἀνδρῶν βαρβάρων χειρούμενον , οὓς ἐγὼ δίδαξα κλάειν τέτταρ ἐς τὴν χοίνικα ;
εἶτα δῆτ οὐ πόλλ ἔνεστι δεινὰ τῷ γήρᾳ κακά ;
δηλαδή 0 ·
καὶ νῦν γε τούτω τὸν παλαιὸν δεσπότην πρὸς βίαν χειροῦσιν , οὐδὲν τῶν πάλαι μεμνημένοι διφθερῶν κἀξωμίδων , ἃς οὗτος αὐτοῖς ἠμπόλα , καὶ κυνᾶς ·
καὶ τοὺς πόδας χειμῶνος ὄντος ὠφέλει , ὥστε μὴ ῥιγῶν ἑκάστοτ ·
ἀλλὰ τούτοις γ οὐκ ἔνι οὐ δ ἐν ὀφθαλμοῖσιν αἰδὼς τῶν παλαιῶν ἐμβάδων .
οὐκ ἀφήσεις οὐ δὲ νυνί μ ὦ κάκιστον θηρίον , οὐ δ ἀναμνησθεὶς ὅθ εὑρὼν τοὺς βότρυς κλέπτοντά σε προσαγαγὼν πρὸς τὴν ἐλάαν ἐξέδειρ εὖ κἀνδρικῶς , ὥστε σε ζηλωτὸν εἶναι ;
σὺ δ ἀχάριστος ἦσθ ἄρα .
ἀλλ ἄνες με καὶ σὺ καὶ σύ , πρὶν τὸν υἱὸν ἐκδραμεῖν .
ἀλλὰ τούτων μὲν τάχ ἡμῖν δώσετον καλὴν δίκην , οὐκέτ ἐς μακρὰν ἵν εἰδῆθ οἷός ἐστ ἀνδρῶν τρόπος ὀξυθύμων καὶ δικαίων καὶ βλεπόντων κάρδαμα .
παῖε παἶ ὦ Ξανθία τοὺς σφῆκας ἀπὸ τῆς οἰκίας 0 .
ἀλλὰ δρῶ τοῦτ ·
ἀλλὰ καὶ σὺ τῦφε πολλῷ τῷ καπνῷ .
οὐχὶ σοῦσθ 0 ;
οὐκ ἄπιτε ;
παῖε τῷ ξύλῳ .
καὶ σὺ προσθεὶς Αἰσχίνην ἔντυφε τὸν Σελλαρτίου .
ἆρ ἐμέλλομέν ποθ ὑμᾶς ἀποσοβήσειν τῷ χρόνῳ .
ἀλλὰ μὰ Δί οὐ ῥᾳδίως οὕτως ἂν αὐτοὺς διέφυγες , εἴπερ ἔτυχον τῶν μελῶν τῶν Φιλοκλέους βεβρωκότες .
ἆρα δῆτ οὐκ αὐτὰ δῆλα τοῖς πένησιν , ἡ τυραννὶς  ὡς λάθρᾳ γ ἐλάνθαν ὑπιοῦσά με ,  εἰ σύ γ ὦ πόνῳ πόνηρε καὶ κομηταμυνία τῶν νόμων ἡμᾶς ἀπείργεις ὧν ἔθηκεν ἡ πόλις , οὔ τε τιν ἔχων πρόφασιν οὔ τε λόγον εὐτράπελον , αὐτὸς ἄρχων μόνος 0 ;
ἔσθ ὅπως ἄνευ μάχης καὶ τῆς κατοξείας βοῆς ἐς λόγους ἔλθοιμεν ἀλλήλοισι καὶ διαλλαγάς 0 ;
σοὐς λόγους ὦ μισόδημε καὶ μοναρχίας ἐραστά , καὶ ξυνὼν Βρασίδᾳ καὶ φορῶν κράσπεδα στεμμάτων τήν θ ὑπήνην ἄκουρον τρέφων ;
νὴ Δί ἦ μοι κρεῖττον ἐκστῆναι τὸ παράπαν τοῦ πατρὸς μᾶλλον ἢ κακοῖς τοσούτοις ναυμαχεῖν ὁσημέραι 0 1 .
οὐ δὲ μὴν οὐ δ ἐν σελίνῳ σοὐστὶν οὐ δ ἐν πηγάνῳ 0 ·
τοῦτο γὰρ παρεμβαλοῦμεν τῶν τριχοινίκων ἐπῶν .
ἀλλὰ νῦν μὲν οὐδὲν ἀλγεῖς , ἀλλ ὅταν ξυνήγορος τ αὐτὰ ταῦτα σου καταντλῇ καὶ ξυνωμότας καλῇ .
ἆρ ἂν ὦ πρὸς τῶν θεῶν ὑμεῖς ἀπαλλαχθεῖτέ μου ;
ἢ δέδοκταί μοι δέρεσθαι καὶ δέρειν δι ἡμέρας ;
οὐδέποτέ γ , οὐχ ἕως ἄν τί μου λοιπὸν ᾖ , ὅστις ἡμῶν ἐπὶ τυραννίδ ὧδ ἐστάλης .
ὡς ἅπανθ ὑμῖν τυραννίς ἐστι καὶ ξυνωμόται , ἤν τε μεῖζον ἤν τ ἔλαττον πρᾶγμά τις κατηγορῇ , ἧς ἐγὼ οὐκ ἤκουσα τ οὔνομ οὐ δὲ πεντήκοντ ἐτῶν ·
νῦν δὲ πολλῷ τοῦ ταρίχους ἐστὶν ἀξιωτέρα , ὥστε καὶ δὴ τ οὔνομ αὐτῆς ἐν ἀγορᾷ κυλίνδεται .
ἢν μὲν ὠνῆταί τις ὀρφὼς μεμβράδας δὲ μὴ θέλῃ , εὐθέως εἴρηχ ὁ πωλῶν πλησίον τὰς μεμβράδας 0 ·
οὗτος ὀψωνεῖν ἔοιχ ἅνθρωπος ἐπὶ τυραννίδι .
ἢν δὲ γήτειον προσαιτῇ ταῖς ἀφύαις ἥδυσμά τι , ἡ λαχανόπωλις παραβλέψασά φησι θατέρῳ ·
εἰπέ μοι , γήτειον αἰτεῖς ·
πότερον ἐπὶ τυραννίδι , ἢ νομίζεις τὰς Ἀθήνας σοὶ φέρειν ἡδύσματα 0 ;
κ ἀμέ γ ἡ πόρνη χθὲς εἰσελθόντα τῆς μεσημβρίας , ὅτι κελητίσαι κέλευον , ὀξυθυμηθεῖσά μοι ἤρετ εἰ τὴν Ἱππίου καθίσταμαι τυραννίδα .
ταῦτα γὰρ τούτοις ἀκούειν ἡδἔ , εἰ καὶ νῦν ἐγὼ τὸν πατέρ ὅτι βούλομαι τούτων ἀπαλλαχθέντα τῶν ὀρθροφοιτοσυκοφαντοδικοταλαιπώρων τρόπων ζῆν βίον γενναῖον ὥσπερ Μόρυχος , αἰτίαν ἔχω ταῦτα δρᾶν ξυνωμότης ὢν καὶ φρονῶν τυραννικά 0 .
νὴ Δί ἐν δίκῃ γ ·
ἐγὼ γὰρ οὐ δ ἂν ὀρνίθων γάλα ἀντὶ τοῦ βίου λάβοιμ ἂν οὗ με νῦν ἀποστερεῖς ·
οὐ δὲ χαίρω βατίσιν οὐ δ ἐγχέλεσιν , ἀλλ ἥδιον ἄν δικίδιον σμικρὸν φάγοιμ ἂν ἐν λοπάδι πεπνιγμένον .
νὴ Δί εἰθίσθης γὰρ ἥδεσθαι τοιούτοις πράγμασιν 0 ·
ἀλλ ἐὰν σιγῶν ἀνάσχῃ καὶ μάθῃς ἁγὼ λέγω , ἀναδιδάξειν οἴομαί σ ὡς πάντα ταῦθ ἁμαρτάνεις .
ἐξαμαρτάνω δικάζων ;
καταγελώμενος μὲν οὖν οὐκ ἐπαϊεις ὑπ ἀνδρῶν , οὓς σὺ μόνον οὐ προσκυνεῖς .
ἀλλὰ δουλεύων λέληθας .
παῦε δουλείαν λέγων , ὅστις ἄρχω τῶν ἁπάντων .
οὐ σύ γ , ἀλλ ὑπηρετεῖς οἰόμενος ἄρχειν ·
ἐπεὶ δίδαξον ἡμᾶς ὦ πάτερ , ἥτις ἡ τιμή στί σοι καρπουμένῳ τὴν Ἑλλάδα .
πάνυ γε , καὶ τούτοισί γ ἐπιτρέψαι θέλω .
καὶ μὴν ἐγώ 0 .
ἄφετέ νυν ἅπαντες αὐτόν .
καὶ ξίφος γέ μοι δότε .
ἢν γὰρ ἡττηθῶ λέγων σου , περιπεσοῦμαι τῷ ξίφει .
εἰπέ μοι , τί δ ἤν , τὸ δεῖνα , τῇ διαίτῃ μὴ μμένῃς ;
μηδέποτε πίοιμ ἀκράτου μισθὸν ἀγαθοῦ δαίμονος 0 .
νῦν δὴ τὸν ἐκ θἠμετέρου γυμνασίου δεῖ τι λέγειν καινόν , ὅπως φανήσει  ἐνεγκάτω μοι δεῦρο τὴν κίστην τις ὡς τάχιστα .
ἀτὰρ φανεῖ ποῖός τις ὤν , ἢν ταῦτα παρακελεύῃ ;
μὴ κατὰ τὸν νεανίαν τονδὶ λέγων 0 .
ὁρᾷς γὰρ ὥς σοι μέγας ἐστὶν ἁγὼν καὶ περὶ τῶν ἁπάντων , εἴπερ , ὃ μὴ γένοιθ , οὗτός σ ἐθέλει κρατῆσαι .
καὶ μὴν ὅσ ἂν λέξῃ γ ἁπλῶς μνημόσυνα γράψομαι γώ .
τί γὰρ φάθ ὑμεῖς , ἢν ὁδί με τῷ λόγῳ κρατήσῃ ;
οὐκέτι πρεσβυτῶν ὄχλος χρήσιμος ἔστ οὐ δ ἀκαρῆ 0 ·
σκωπτόμενοι δ ἐν ταῖς ὁδοῖς θαλλοφόροι καλούμεθ , ἀντωμοσιῶν κελύφη .
ἀλλ ὦ περὶ τῆς πάσης μέλλων βασιλείας ἀντιλογήσειν τῆς ἡμετέρας , νυνὶ θαρρῶν πᾶσαν γλῶτταν βασάνιζε .
καὶ μὴν εὐθύς γ ἀπὸ βαλβίδων περὶ τῆς ἀρχῆς ἀποδείξω τῆς ἡμετέρας ὡς οὐδεμιᾶς ἥττων ἐστὶν βασιλείας .
τί γὰρ εὔδαιμον καὶ μακαριστὸν μᾶλλον νῦν ἐστὶ δικαστοῦ , ἢ τρυφερώτερον ἢ δεινότερον ζῷον , καὶ ταῦτα γέροντος 0 ;
ὃν πρῶτα μὲν ἕρποντ ἐξ εὐνῆς τηροῦσ ἐπὶ τοῖσι δρυφάκτοις ἄνδρες μεγάλοι καὶ τετραπήχεις ·
κ ἄπειτ εὐθὺς προσιόντι ἐμβάλλει μοι τὴν χεῖρ ἁπαλὴν τῶν δημοσίων κεκλοφυῖαν ·
ἱκετεύουσίν θ ὑποκύπτοντες τὴν φωνὴν οἰκτροχοοῦντες ·
οἴκτιρόν μ ὦ πάτερ , αἰτοῦμαί σ , εἰ κ αὐτὸς πώποθ ὑφείλου ἀρχὴν ἄρξας ἢ πὶ στρατιᾶς τοῖς ξυσσίτοις ἀγοράζων ·
ὃς ἔμ οὐ δ ἂν ζῶντ ᾔδειν εἰ μὴ διὰ τὴν προτέραν ἀπόφυξιν 0 .
τουτὶ περὶ τῶν ἀντιβολούντων ἔστω τὸ μνημόσυνόν μοι .
εἶτ εἰσελθὼν ἀντιβοληθεὶς καὶ τὴν ὀργὴν ἀπομορχθεὶς ἔνδον τούτων ὧν ἂν φάσκω πάντων οὐδὲν πεποίηκα , ἀλλ ἀκροῶμαι πάσας φωνὰς ἱέντων εἰς ἀπόφυξιν .
φέρ ἴδω , τί γὰρ οὐκ ἔστιν ἀκοῦσαι θώπευμ ἐνταῦθα δικαστῇ ;
οἱ μέν γ ἀποκλάονται πενίαν αὑτῶν καὶ προστιθέασι κακὰ πρὸς τοῖς οὖσιν ,  ἕως ἀνιῶν ἂν ἰσώσῃ τοῖσιν ἐμοῖσιν ·
οἱ δὲ λέγουσιν μύθους ἡμῖν , οἱ δ Αἰσώπου τι γέλοιον 0 1 ·
οἱ δὲ σκώπτουσ , ἵν ἐγὼ γελάσω καὶ τὸν θυμὸν καταθῶμαι .
κ ἂν μὴ τούτοις ἀναπειθώμεσθα , τὰ παιδάρι εὐθὺς ἀνέλκει τὰς θηλείας καὶ τοὺς υἱεῖς τῆς χειρός , ἐγὼ δ ἀκροῶμαι ·
τὰ δὲ συγκύψανθ ἅμα βληχᾶται ·
κ ἄπειθ ὁ πατὴρ ὑπὲρ αὐτῶν ὥσπερ θεὸν ἀντιβολεῖ με τρέμων τῆς εὐθύνης ἀπολῦσαι 0 ·
εἰ μὲν χαίρεις ἀρνὸς φωνῇ , παιδὸς φωνὴν ἐλεήσαις ·
εἰ δ αὖ τοῖς χοιριδίοις χαίρω , θυγατρὸς φωνῇ με πιθέσθαι 0 .
χ ἠμεῖς αὐτῷ τότε τῆς ὀργῆς ὀλίγον τὸν κόλλοπ ἀνεῖμεν .
ἆρ οὐ μεγάλη τοῦτ ἔστ ἀρχὴ καὶ τοῦ πλούτου καταχήνη ;
δεύτερον αὖ σου τουτὶ γράφομαι , τὴν τοῦ πλούτου καταχήνην ·
καὶ τ ἀγαθά μοι μέμνησ ἅχεις φάσκων τῆς Ἑλλάδος ἄρχειν .
παίδων τοίνυν δοκιμαζομένων αἰδοῖα πάρεστι θεᾶσθαι .
κ ἂν Οἴαγρος εἰσέλθῃ φεύγων , οὐκ ἀποφεύγει πρὶν ἂν ἡμῖν ἐκ τῆς Νιόβης εἴπῃ ῥῆσιν τὴν καλλίστην ἀπολέξας .
κ ἂν αὐλητής γε δίκην νικᾷ , ταύτης ἡμῖν ἐπίχειρα ἐν φορβειᾷ τοῖσι δικασταῖς ἔξοδον ηὔλησ ἀπιοῦσι .
κ ἂν ἀποθνῄσκων ὁ πατήρ τῳ δῷ καταλείπων παῖδ ἐπίκληρον , κλάειν ἡμεῖς μακρὰ τὴν κεφαλὴν εἰπόντες τῇ διαθήκῃ καὶ τῇ κόγχῃ τῇ πάνυ σεμνῶς τοῖς σημείοισιν ἐπούσῃ , ἔδομεν ταύτην ὅστις ἂν ἡμᾶς ἀντιβολήσας ἀναπείσῃ .
καὶ ταῦτ ἀνυπεύθυνοι δρῶμεν , τῶν δ ἄλλων οὐδεμἴ ἀρχή 0 .
τουτὶ γάρ τοι σεμνόν , τούτων ὧν εἴρηκας μακαρίζω ·
τῆς δ ἐπικλήρου τὴν διαθήκην ἀδικεῖς ἀνακογχυλιάζων .
ἔτι δ ἡ βουλὴ χὠ δῆμος ὅταν κρῖναι μέγα πρᾶγμ ἀπορήσῃ ἐψήφισται τοὺς ἀδικοῦντας τοῖσι δικασταῖς παραδοῦναι ·
εἶτ Εὔαθλος χὠ μέγας οὗτος Κολακώνυμος ἀσπιδαποβλὴς οὐχὶ προδώσειν ἡμᾶς φασίν , περὶ τοῦ πλήθους δὲ μαχεῖσθαι .
κ ἀν τῷ δήμῳ γνώμην οὐδεὶς πώποτ ἐνίκησεν , ἐὰν μὴ εἴπῃ τὰ δικαστήρι ἀφεῖναι πρώτιστα μίαν δικάσαντας ·
αὐτὸς δὲ Κλέων ὁ κεκραξιδάμας μόνον ἡμᾶς οὐ περιτρώγει , ἀλλὰ φυλάττει διὰ χειρὸς ἔχων καὶ τὰς μυίας ἀπαμύνει .
σὺ δὲ τὸν πατέρ οὐ δ ὁτιοῦν τούτων τὸν σαυτοῦ πώποτ ἔδρασας .
ἀλλὰ Θέωρος , καίτοὐστὶν ἀνὴρ Εὐφημίου οὐδὲν ἐλάττων , τὸν σφόγγον ἔχων ἐκ τῆς λεκάνης τἀμβάδι ἡμῶν περικωνεῖ .
σκέψαι μ ἀπὸ τῶν ἀγαθῶν οἵων ἀποκλῄεις καὶ κατερύκεις , ἣν δουλείαν οὖσαν ἔφασκες καὶ ὑπηρεσίαν ἀποδείξειν .
ἔμπλησο λέγων ·
πάντως γάρ τοι παύσει ποτὲ κἀναφανήσει πρωκτὸς λουτροῦ περιγιγνόμενος τῆς ἀρχῆς τῆς περισέμνου .
ὃ δέ γ ἥδιστον τούτων ἐστὶν πάντων , οὗ γὼ πελελήσμην , ὅταν οἴκαδ ἴω τὸν μισθὸν ἔχων , κ ἄπειθ ἥκονθ ἅμα πάντες ἀσπάζωνται διὰ τ ἀργύριον , καὶ πρῶτα μὲν ἡ θυγάτηρ με ἀπονίζῃ καὶ τὼ πόδ ἀλείφῃ καὶ προσκύψασα φιλήσῃ καὶ παππίζουσ ἅμα τῇ γλώττῃ τὸ τριώβολον ἐκκαλαμᾶται , καὶ τὸ γύναιόν μ ὑποθωπεῦσαν φυστὴν μᾶζαν προσενέγκῃ , κ ἄπειτα καθεζομένη παρ ἐμοὶ προσαναγκάζῃ , φάγε τουτί , ἔντραγε τουτί ·
τούτοισιν ἐγὼ γάνυμαι , κοὐ μή με δεήσῃ ἐς σὲ βλέψαι καὶ τὸν ταμίαν , ὁπότ ἄριστον παραθήσει καταρασάμενος καὶ τονθορύσας .
ἀλλ ἢν μή μοι ταχὺ μάξῃ , τάδε κέκτημαι πρόβλημα κακῶν , σκευὴν βελέων ἀλεωρήν .
κ ἂν οἶνόν μοι μὴ γχῇς σὺ πιεῖν , τὸν ὄνον τόνδ ἐσκεκόμισμαι οἴνου μεστόν , κ ᾆτ ἐγχέομαι κλίνας ·
οὗτος δὲ κεχηνὼς βρωμησάμενος τοῦ σοῦ δίνου μέγα καὶ στράτιον κατέπαρδεν .
ἆρ οὐ μεγάλην ἀρχὴν ἄρχω καὶ τοῦ Διὸς οὐδὲν ἐλάττω , ὅστις ἀκούω τ αὔθ ἅπερ ὁ Ζεύς 0 ;
ἢν γοῦν ἡμεῖς θορυβήσωμεν , πᾶς τίς φησιν τῶν παριόντων , οἷον βροντᾷ τὸ δικαστήριον , ὦ Ζεῦ βασιλεῦ 0 .
κ ἂν ἀστράψω , ποππύζουσιν κἀγκεχόδασίν μ οἱ πλουτοῦντες καὶ πάνυ σεμνοί .
καὶ σὺ δέδοικάς με μάλιστ αὐτός ·
νὴ τὴν Δήμητρα δέδοικας , ἐγὼ δ ἀπολοίμην εἴ σε δέδοικα .
οὐπώποθ οὕτω καθαρῶς οὐδενὸς ἠκούσαμεν οὐ δὲ ξυνετῶς λέγοντος .
οὔκ , ἀλλ ἐρήμας ᾤεθ οὕτω ῥᾳδίως τρυγήσειν 0 .
καλῶς γὰρ ᾔδειν ὡς ἐγὼ ταύτῃ κράτιστός εἰμι .
ὡς δ ἐπὶ πάντ ἐλήλυθεν κ οὐδὲν παρῆλθεν , ὥστ ἔγωγ ηὐξανόμην ἀκούων , κ ἀν μακάρων δικάζειν αὐτὸς ἔδοξα νήσοις , ἡδόμενος λέγοντι .
ὡς οὗτος ἤδη σκορδινᾶται κ ἄστιν οὐκ ἐν αὑτοῦ 0 .
ἦ μὴν ἐγώ σε τήμερον σκύτη βλέπειν ποιήσω .
δεῖ δέ σε παντοίας πλέκειν εἰς ἀπόφυξιν παλάμας .
τὴν γὰρ ἐμὴν ὀργὴν πεπᾶναι χαλεπὸν νεανίᾳ μὴ πρὸς ἐμοῦ λέγοντι 0 .
πρὸς ταῦτα μύλην ἀγαθὴν ὥρα ζητεῖν σοι καὶ νεόκοπτον , ἢν μή τι λέγῃς , ἥτις δυνατὴ τὸν ἐμὸν θυμὸν κατερεῖξαι 0 .
χαλεπὸν μὲν καὶ δεινῆς γνώμης καὶ μείζονος ἢ πὶ τρυγῳδοῖς ἰάσασθαι νόσον ἀρχαίαν ἐν τῇ πόλει ἐντετοκυῖαν 0 1 .
ἀτὰρ ὦ πάτερ ἡμέτερε Κρονίδη  παῦσαι καὶ μὴ πατέριζε .