Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ταῦτα μίαν μὲν ἔχει καταφανῆ καὶ βλεπομένην ἐναντίωσιν , ἐν ἀπείρῳ μέσον τινὰ τόπον καὶ μέσην χώραν ἀπολείποντος ·
δευτέραν δ ἀδηλοτέραν μὲν ἀλογωτέραν δὲ ταύτης ; 0 1 .
οἰόμενος γὰρ οὐκ ἂν ἄφθαρτον διαμένειν τὸν κόσμον , εἰ κατ ἄλλο μέρος αὐτῷ τοῦ κενοῦ συντέτευχε γενέσθαι τὴν ἵδρυσιν , δῆλός ἐστι δεδιὼς μή , τῶν μερῶν τῆς οὐσίας ἐπὶ τὸ μέσον φερομένων , διάλυσις καὶ φθορὰ τοῦ κόσμου γένοιτο .
ταῦτα δ οὐκ ἂν ἐφοβεῖτο , μὴ φύσει τὰ σώματα φέρεσθαι πανταχόθεν ἐπὶ τὸ μέσον ἡγούμενος οὐ τῆς οὐσίας ἀλλὰ τῆς περιεχούσης τὴν οὐσίαν χώρας .
περὶ οὗ καὶ πολλάκις εἴρηκεν ὡς ἀδυνάτου καὶ παρὰ φύσιν ὄντος ·
οὐ γὰρ ὑπάρχειν ἐν τῷ κενῷ διαφοράν , ἣ τὰ σώματα δευρὶ μᾶλλον ἢ δευρὶ προσάγεται 0 ·
τὴν δὲ τοῦ κόσμου τούτου σύνταξιν αἰτίαν εἶναι τῆς κινήσεως ἐπὶ τὸ κέντρον καὶ τὸ μέσον αὐτοῦ νευόντων καὶ φερομένων πανταχόθεν ἀρκεῖ δ εἰς τοῦτο παραθέσθαι λέξιν ἐκ τοῦ δευτέρου περὶ Κινήσεως .
ὑπειπὼν γὰρ ὅτι τέλεον μὲν ὁ κόσμος σῶμά ἐστιν , οὐ τέλεα δὲ τὰ τοῦ κόσμου μέρη τῷ πρὸς τὸ ὅλον πως ἔχειν καὶ μὴ καθ αὑτὰ εἶναι 0 ·
καὶ περὶ τῆς κινήσεως αὐτοῦ διελθὼν ὡς ἐπὶ τὴν συμμονὴν καὶ τὴν συνοχὴν τὴν ἑαυτοῦ κινεῖσθαι διὰ τῶν μερῶν πάντων πεφυκότος , οὐκ ἐπὶ τὴν διάλυσιν καὶ τὴν θρύψιν 0 ;
ταῦτ ἐπείρηκεν οὕτω δὲ τοῦ ὅλου τεινομένου εἰς τ αὐτὸ καὶ κινουμένου καὶ τῶν μορίων ταύτην τὴν κίνησιν ἐχόντων ἐκ τῆς τοῦ σώματος φύσεως , πιθανὸν πᾶσι τοῖς σώμασιν εἶναι τὴν πρώτην κατὰ φύσιν κίνησιν πρὸς τὸ τοῦ κόσμου μέσον , τῷ μὲν κόσμῳ οὑτωσὶ κινουμένῳ πρὸς αὑτόν , τοῖς δὲ μέρεσιν ὡς ἂν μέρεσιν οὖσιν εἶτα , φήσαι τις ἄν , ὦ ἄνθρωπε , τί παθὼν ἐπελάθου τῶν λόγων τούτων , ὥστε τὸν κόσμον , εἰ μὴ τὴν μέσην χώραν ἐκ τύχης κατειλήφει , διαλυτὸν καὶ φθαρτὸν ἀποφαίνειν 0 ;
εἰ γὰρ αὐτός γε νεύειν ἐπὶ τὸ αὑτοῦ μέσον ἀεὶ πέφυκε καὶ τὰ μέρη πρὸς τοῦτο κατατείνειν πανταχόθεν , ὅποι ποτ ἂν τοῦ κενοῦ μετατεθῇ , συνέχων ἑαυτὸν οὕτω καὶ περιστέλλων , ἄφθαρτος καὶ ἄθρυπτος διαμενεῖ ·
τὰ γὰρ θρυπτόμενα καὶ σκεδαννύμενα τοῦτο πάσχει διακρίσει τῶν μερῶν ἑκάστου καὶ διαλύσει πρὸς τὸν οἰκεῖον τόπον ἐκ τοῦ παρὰ φύσιν ἀπορρέοντος σὺ δὴ κατ ἄλλο τοῦ κενοῦ τεθέντα τὸν κόσμον οἰόμενος οὕτω παντελεῖ συνάπτεσθαι φθορᾷ καὶ λέγων οὕτω καὶ διὰ τοῦτο μέσον ἐν τῷ μηδὲν ἔχειν πεφυκότι μέσον ζητῶν ἀπείρῳ , τὰς μὲν τάσεις καὶ τὰς συνοχὰς καὶ νεύσεις ἐκείνας , ὡς οὐδὲν ἐχέγγυον εἰς σωτηρίαν ἐχούσας , ἀφῆκας , τῇ δὲ καταλήψει τοῦ τόπου τὴν σύμπασαν αἰτίαν τῆς διαμονῆς ἀνέθηκας .
καίτοι τοῖς προειρημένοις ταυτὶ συνάπτεις , ὥσπερ αὐτὸς σεαυτὸν ἐξελέγξαι φιλοτιμούμενος ·
ὃν τρόπον δὲ κινεῖται ἕκαστον τῶν μορίων συμφυὲς ὂν τῷ λοιπῷ , εὔλογον οὕτω καὶ καθ αὑτὸ κινεῖσθαι , καὶ εἰ λόγου χάριν νοήσαιμεν αὐτὸ καὶ ὑποθοίμεθα εἶναι ἐν κενῷ τινι τοῦ κόσμου τούτου 0 ·
ὡς γὰρ ἂν συνεχόμενον πάντοθεν ἐκινεῖτο ἐπὶ τὸ μέσον , μενεῖ ἐν τῇ κινήσει ταύτῃ , κ ἂν λόγου χάριν ἐξαίφνης περὶ αὐτὸ γένηται κενόν .
εἶτα μέρος μὲν ὁτιοῦν ὑπὸ κενοῦ περιληφθὲν οὐκ ἀποβάλλει τὴν ἐπὶ τὸ τοῦ κόσμου μέσον ἄγουσαν ῥοπήν ·
αὐτὸς δ ὁ κόσμος , ἂν μὴ τὴν μέσην παρασκευάσῃ χώραν αὐτῷ τὸ αὐτόματον , ἀπολεῖ τὸν συνεκτικὸν τόνον , ἄλλοις ἀλλαχόσε τῆς οὐσίας αὐτοῦ μέρεσι φερόμενος .
καὶ ταῦτα μὲν ἔχει μεγάλας ὑπεναντιώσεις πρὸς τὸν φυσικὸν λόγον ·
ἐκεῖνο δ ἤδη καὶ πρὸς τὸν περὶ θεοῦ καὶ προνοίας , τὸ τὰ μικρότατα τῶν αἰτίων τούτοις ἀνατιθέντα τὸ κυριώτατον ἀφαιρεῖσθαι καὶ μέγιστον 0 .
τί γάρ ἐστι κυριώτερον τῆς τοῦ κόσμου διαμονῆς καὶ τοῦ τὴν οὐσίαν ἡνωμένην τοῖς μέρεσι συνέχεσθαι πρὸς αὑτήν ;
ἀλλὰ τοῦτό γε συμπέπτωκεν αὐτομάτως κατὰ Χρύσιππον .
εἰ γὰρ ἡ τοῦ τόπου κατάληψις αἰτία τῆς ἀφθαρσίας ἐστὶν αὕτη δὲ συντυχίᾳ γέγονε , δῆλον ὅτι συντυχίας ἔργον ἡ σωτηρία τῶν ὅλων ἐστίν , οὐχ εἱμαρμένης καὶ προνοίας 0 .
ὁ δὲ τῶν δυνατῶν λόγος πρὸς τὸν τῆς εἱμαρμένης λόγον αὐτῷ πῶς οὐ μαχόμενός ἐστιν ;
εἰ γὰρ οὐκ ἔστι δυνατὸν ὅπερ ἤ ἐστιν ἀληθὲς ἢ ἔσται κατὰ Διόδωρον , ἀλλὰ πᾶν τὸ ἐπιδεκτικὸν τοῦ γενέσθαι , κ ἂν μὴ μέλλῃ γενήσεσθαι , δυνατόν ἐστιν , ἔσται δὲ δυνατὰ πολλὰ τῶν μὴ καθ εἱμαρμένην ἀνίκητον καὶ ἀνεκβίαστον καὶ περιγενητικὴν ἁπάντων , ἢ ἡ εἱμαρμένη τὴν δύναμιν ἀπόλλυσιν ἢ , τοιαύτης , οἵαν ἀξιοῖ Χρύσιππος , οὔσης , τὸ ἐπιδεκτικὸν τοῦ γενέσθαι πολλάκις εἰς τὸ ἀδύνατον ἐμπεσεῖται 0 .
καὶ πᾶν μὲν ἀληθὲς ἀναγκαῖον ἔσται τῇ κυριωτάτῃ πασῶν ἀνάγκῃ κατειλημμένον ·
πᾶν δὲ ψεῦδος ἀδύνατον , τὴν μεγίστην ἔχον αἰτίαν ἀντιπίπτουσαν αὐτῷ πρὸς τὸ ἀληθὲς γενέσθαι 0 .
ᾧ γὰρ ἐν θαλάσσῃ πεπρωμένον ἐστὶν ἀποθανεῖν , πῶς ἅμ οἷόν τε τοῦτον ἐπιδεκτικὸν εἶναι τοῦ ἐν γῇ ἀποθανεῖν 0 ;
τὸν Μεγαροῖ δυνατόν ἐστιν ἐλθεῖν εἰς Ἀθήνας ὑπὸ τῆς εἱμαρμένης κωλυόμενον ;
ἀλλὰ μὴν καὶ τὰ περὶ τῶν φαντασιῶν λεγόμενα νεανικῶς πρὸς τὴν εἱμαρμένην ἐναντιοῦται .
τὴν γὰρ φαντασίαν βουλόμενος οὐκ οὖσαν αὐτοτελῆ τῆς συγκαταθέσεως αἰτίαν ἀποδεικνύειν , εἴρηκεν ὅτι βλάψουσιν οἱ σοφοὶ ψευδεῖς φαντασίας ἐμποιοῦντες , ἂν αἱ φαντασίαι ποιῶσιν αὐτοτελῶς τὰς συγκαταθέσεις ·
πολλάκις γὰρ οἱ σοφοὶ ψεύδει χρῶνται πρὸς τοὺς φαύλους καὶ φαντασίαν παριστᾶσι πιθανήν , οὐ μὴν αἰτίαν τῆς συγκαταθέσεως ἐπεὶ καὶ τῆς ὑπολήψεως αἰτία τῆς ψευδοῦς ἔσται καὶ τῆς ἀπάτης 0 .
ταῦτ οὖν ἄν τις ἀπὸ τοῦ σοφοῦ μεταφέρων ἐπὶ τὴν εἱμαρμένην λέγῃ μὴ διὰ τὴν εἱμαρμένην γίγνεσθαι τὰς συγκαταθέσεις , ἐπεὶ διὰ τὴν εἱμαρμένην ἔσονται καὶ ψευδεῖς ῖς συγκαταθέσεις καὶ ὑπολήψεις καὶ ἀπάται καὶ βλαβήσονται διὰ τὴν εἱμαρμένην , ὁ τοῦ βλάπτειν τὸν σοφὸν ἐξαιρούμενος λόγος ἅμα καὶ τὸ μὴ πάντων αἰτίαν εἶναι τὴν εἱμαρμένην ἀποδείκνυσιν .
εἰ γὰρ μή τε δοξάζουσι μή τε βλάπτονται διὰ τὴν εἱμαρμένην , δῆλον ὅτι οὐ δὲ κατορθοῦσιν οὐ δὲ φρονοῦσιν οὐ δ ὑπολαμβάνουσι βεβαίως οὐ δ ὠφελοῦνται διὰ τὴν εἱμαρμένην , ἀλλ οἴχεται τὸ πάντων αἰτίαν εἶναι τὴν εἱμαρμένην 0 .
ὁ δὲ λέγων , ὅτι Χρύσιππος οὐκ αὐτοτελῆ τούτων αἰτίαν ἀλλὰ προκαταρκτικὴν μόνον ἐποιεῖτο τὴν εἱμαρμένην , ἐκεῖ πάλιν αὐτὸν ἀποδείξει μαχόμενον πρὸς αὑτόν , ὅπου τὸν μὲν Ὅμηρον ὑπερφυῶς ἐπαινεῖ περὶ τοῦ Διὸς λέγοντα τῷ ἔχεθ , ὅττι κεν ὔμμι κακὸν πέμπῃσιν ἑκάστῳ ἢ ἀγαθόν 0 ·
καὶ τὸν Εὐριπίδην ὦ Ζεῦ , τί δῆτα τοὺς ταλαιπώρους βροτοὺς φρονεῖν λέγοιμ ἄν ;
σοῦ γὰρ ἐξηρτήμεθα , δρῶμέν τε τοιάδ , ἃ σύ γε τυγχάνεις φρονῶν .
αὐτὸς δὲ πολλὰ τούτοις ὁμολογούμενα γράφει , τέλος δέ φησι μηδὲν ἴσχεσθαι μη δὲ κινεῖσθαι μη δὲ τ οὐλάχιστον ἄλλως ἢ κατὰ τὸν τοῦ Διὸς λόγον , ὃν τῇ εἱμαρμένῃ τὸν αὐτὸν εἶναι 0 .
ἔτι τοίνυν τὸ μὲν προκαταρκτικὸν αἴτιον ἀσθενέστερόν ἐστι τοῦ αὐτοτελοῦς καὶ οὐκ ἐξικνεῖται κρατούμενον ὑπ ἄλλων ἐξανισταμένων ·
τὴν δ εἱμαρμένην αἰτίαν ἀνίκητον καὶ ἀκώλυτον καὶ ἄτρεπτον ἀποφαίνων αὐτὸς Ἄτροπον καλεῖ καὶ Ἀδράστειαν καὶ Ἀνάγκην καὶ Πεπρωμένην ὡς πέρας ἅπασιν ἐπιτιθεῖσαν .
πότερον οὖν τὰς συγκαταθέσεις μὴ λέγωμεν ἐφ ἡμῖν εἶναι μη δὲ τὰς ἀρετὰς μη δὲ τὰς κακίας μη δὲ τὸ κατορθοῦν μη δὲ τὸ ἁμαρτάνειν , ἢ τὴν εἱμαρμένην λέγωμεν ἐλλείπουσαν εἶναι καὶ τὴν πεπρωμένην ἀπεράτωτον καὶ τὰς τοῦ Διὸς κινήσεις καὶ σχέσεις ἀσυντελέστους 0 ;
τούτων γὰρ ἕπεται τὰ μὲν τῷ αὐτοτελῆ τὰ δὲ τῷ προκαταρκτικὴν μόνον αἰτίαν εἶναι τὴν εἱμαρμένην 0 1 .
αὐτοτελὴς μὲν γὰρ αἰτία πάντων οὖσα τὸ ἐφ ἡμῖν καὶ τὸ ἑκούσιον ἀναιρεῖ , προκαταρκτικὴ δὲ τὸ ἀκώλυτος εἶναι καὶ τελεσιουργὸς ἀπόλλυσιν .
οὐ δὲ γὰρ ἅπαξ ἢ δὶς ἀλλὰ πανταχοῦ μᾶλλον δ ἐν πᾶσι τοῖς φυσικοῖς γέγραφε ταῖς μὲν κατὰ μέρος φύσεσι καὶ κινήσεσιν ἐνστήματα πολλὰ γίγνεσθαι καὶ κωλύματα , τῇ δὲ τῶν ὅλων μηδέν 0 1 .
καὶ πῶς εἰς τὰς κατὰ μέρος ἡ τῶν ὅλων διατείνουσα κίνησις , ἐμποδιζομένων καὶ κωλυομένων ἐκείνων , ἀνεμπόδιστος αὐτὴ καὶ ἀκώλυτός ἐστιν ;
οὐ δὲ γὰρ ἡ τ ἀνθρώπου φύσις ἀνεμπόδιστος , εἰ μη δ ἡ τοῦ ποδὸς ἢ τῆς χειρός 0 ·
οὐ δ τῆς νεὼς κίνησις ἀκώλυτος ἂν εἴη , ἂν αἱ περὶ τὸ ἱστίον ἢ τὴν εἰρεσίαν ἐνέργειαι κωλύσεις τινὰς ἔχωσιν .
ἄνευ δὲ τούτων , εἰ μὲν αἱ φαντασίαι μὴ γίγνονται καθ εἱμαρμένην τῶν συγκαταθέσεων 0 ·
εἰ δ ὅτι ποιεῖ φαντασίας ἀγωγοὺς ἐπὶ τὴν συγκατάθεσιν , καθ εἱμαρμένην αἱ συγκαταθέσεις γίγνεσθαι λέγονται , πῶς οὐ μάχεται πρὸς ἑαυτὴν πολλάκις ἐν τοῖς μεγίστοις διαφόρους ποιοῦσα φαντασίας καὶ περισπώσας ἐπὶ τ ἀναντία τὴν διάνοιαν , ὅτε τοὺς προστιθεμένους τῇ ἑτέρᾳ καὶ μὴ ἐπέχοντας ἁμαρτάνειν λέγουσιν ·
ἂν μὲν ἀδήλοις εἴκωσι , προπίπτοντας 0 ·
ἂν δὲ ψευδέσι , διαψευδομένους 0 ·
ἂν δὲ κοινῶς ἀκαταλήπτοις , δοξάζοντας 0 ;
καίτοι δεῖ , τριῶν ὄντων , ἢ μὴ πᾶσαν εἶναι φαντασίαν εἱμαρμένης ἔργον ἢ πᾶσαν παραδοχὴν φαντασίας καὶ συγκατάθεσιν ἀναμάρτητον ἢ μη δ αὐτὴν τὴν εἱμαρμένην ἀνεπίληπτον οὐκ οἶδα γὰρ ὅπως ἀνέγκλητός ἐστι τοιαύτας ποιοῦσα φαντασίας , αἷς τὸ μὴ μάχεσθαι μη δ ἀντιβαίνειν ἀλλ ἕπεσθαι καὶ εἴκειν ἐγκλητόν ἐστι 0 .
καὶ μὴν ἔν γε τοῖς πρὸς τοὺς Ἀκαδημαϊκοὺς ἀγῶσιν ὁ πλεῖστος λόγος αὐτῷ τε Χρυσίππῳ καὶ Ἀντιπάτρῳ περὶ τίνος γέγονε ;
περὶ τοῦ μή τε πράττειν μή θ ὁρμᾶν ἀσυγκαταθέτως , ἀλλὰ πλάσματα λέγειν καὶ κενὰς 0 ;
ὑποθέσεις τοὺς ἀξιοῦντας , οἰκείας φαντασίας γενομένης , εὐθὺς ὁρμᾶν μὴ εἴξαντας μη δὲ συγκαταθεμένους 0 .
αὖθις δέ φησι Χρὺσιππος καὶ τὸν θεὸν ψευδεῖς ἐμποιεῖν φαντασίας καὶ τὸν σοφόν , οὐ συγκατατιθεμένων οὐ δ εἰκόντων δεομένους ἡμῶν , ἀλλὰ πραττόντων μόνον καὶ ὁρμώντων ἐπὶ τὸ φαινόμενον ·
ἡμᾶς δὲ φαύλους ὄντας ὑπ ἀσθενείας συγκατατίθεσθαι ταῖς τοιαύταις φαντασίαις .
ἡ δὲ τούτων τῶν λόγων ταραχὴ καὶ διαφορὰ πρὸς αὐτοὺς οὐ πάνυ δυσθεώρητός ἐστιν .
ὁ γὰρ οὐ δεόμενος συγκατατιθεμένων ἀλλὰ πραττόντων μόνον , οἷς ἐνδίδωσι τὰς φαντασίας , εἴ τε θεὸς εἴ τε σοφός , οἶδεν ὅτι πρὸς τὸ πράττειν ἀρκοῦσιν αἱ φαντασίαι καὶ παρέλκουσιν αἱ συγκαταθέσεις 0 1 ·
ὡς εἴ γε , γιγνώσκων ὅτι πρακτικὴν ὁρμὴν οὐ παρίστησι φαντασία δίχα συγκαταθέσεως , ψευδεῖς ἐνεργάζεται καὶ πιθανὰς φαντασίας , ἑκὼν αἴτιός ἐστι τοῦ προπίπτειν καὶ ἁμαρτάνειν ἀκαταλήπτοις συγκατατιθεμένους .
ὁ Πινδάρου Καινεὺς εὔθυναν ὑπεῖχεν , ἀπιθάνως ἄρρηκτος σιδήρῳ καὶ ἀπαθὴς τὸ σῶμα πλασσόμενος , εἶτα καταδὺς ἄτρωτος ὑπὸ γῆν σχίσας ὀρθῷ ποδὶ γᾶν ·
ὁ δὲ Στωικὸς Λαπίθης , ὥσπερ ἐξ ἀδαμαντίνης ὕλης ὑπ αὐτῶν τῆς ἀπαθείας κεχαλκευμένος , οὐκ ἄτρωτός ἐστιν οὐ δ ἄνοσος οὐ δ ἀναλγής , ἄφοβος δὲ μένει καὶ ἄλυπος καὶ ἀήττητος καὶ ἀβίαστος , τιτρωσκόμενος ἀλγῶν στρεβλούμενος , ἐν κατασκαφαῖς πατρίδος ἐν πάθεσιν , τοιούτοις .
καὶ ὁ μὲν Πινδάρου Καινεὺς βαλλόμενος οὐ τιτρώσκεται , ὁ δὲ τῶν Στωικῶν σοφὸς ἐγκλειόμενος οὐ κωλύεται καὶ κατακρημνιζόμενος οὐκ ἀναγκάζεται καὶ στρεβλούμενος οὐ βασανίζεται καὶ πηρούμενος οὐ βλάπτεται καὶ πίπτων ἐν τῷ παλαίειν ἀήττητός ἐστι καὶ περιτειχιζόμενος ἀπολιόρκητος καὶ πωλούμενος ;
ὑπὸ τῶν πολεμίων ἀνάλωτος 0 ·
οὐδὲν τῶν πλοίων διαφέρων , οἷς ἐπιγέγραπται μὲν Εὔπλοια καὶ Πρόνοια Σῴζουσα καὶ Θεραπεία , χειμάζεται δὲ καὶ συντρίβεται καὶ ἀνατρέπεται 0 .
στοιξος ἀβσιιρδιορα ποετις διξερε 0 .
ὁ Εὐριπίδου Ἰόλαος ἐξ ἀδρανοῦς καὶ παρήλικος εὐχῇ τινι νέος καὶ ἰσχυρὸς ἐπὶ τὴν μάχην ἄφνω γέγονεν ·
ὁ δὲ τῶν Στωικῶν σοφὸς χθὲς μὲν ἦν αἴσχιστος ἅμα καὶ κάκιστος , τήμερον δ ἄφνω μεταβέβληκεν εἰς ἀρετὴν καὶ γέγονεν ἐκ ῥυσσοῦ καὶ ὠχροῦ καὶ κατ Αἰσχύλον ἐξ ὀσφυαλγοῦς κὡδυνοσπάδος λυγροῦ γέροντος εὐπρεπὴς θεοειδὴς καλλίμορφος καὶ τοῦ Ὀδυσσέως ἡ Ἀθηνᾶ τὴν ῥυσσότητα καὶ φαλακρότητα καὶ ἀμορφίαν ἀφῄρηκεν , ὅπως φανείη καλός 0 ·
ὁ δὲ τούτων σοφός , οὐκ ἀπολιπόντος τὸ σῶμα τοῦ γήρως ἀλλὰ καὶ προσεπιθέντος καὶ προσεπιχώσαντος , μένων κυρτός , ἂν οὕτω τύχῃ , νωδὸς ἑτερόφθαλμος , οὔ τ αἰσχρὸς οὔ τε δύσμορφος οὔ τε κακοπρόσωπός ἐστιν 0 .
ὁ γὰρ Στωικὸς ἔρως , ὥσπερ οἱ κάνθαροι λέγονται τὸ μὲν μύρον ἀπολείπειν τὰ δὲ δυσώδη διώκειν , οὕτω τοῖς αἰσχίστοις καὶ ἀμορφοτάτοις ὁμιλῶν , ὅταν εἰς εὐμορφίαν καὶ κάλλος ὑπὸ σοφίας μεταβάλωσιν , ἀποτρέπεται .
ὁ παρὰ τοῖς Στωικοῖς κάκιστος , ἂν οὕτω τύχῃ πρωῒ , δείλης ἄριστος 0 ·
καὶ καταδαρθὼν ἔμπληκτος καὶ ἀμαθὴς καὶ ἄδικος καὶ , ἀκόλαστος καὶ ναὶ μὰ Δία δοῦλος καὶ πένης καὶ ἄπορος αὐθημερὸν ἀνί σταται καὶ βασιλεὺς καὶ πλούσιος καὶ ὄλβιος γεγονώς , σώφρων τε καὶ δίκαιος καὶ βέβαιος καὶ ἀδόξαστος ·
οὐ γένεια φύσας οὐ δ ἥβην ἐν σώματι νέῳ καὶ ἁπαλῷ , ἀλλ ἐν ἀσθενεῖ καὶ ἁπαλῇ ψυχῇ καὶ ἀνάνδρῳ καὶ ἀβεβαίῳ νοῦν τέλειον , ἄκραν φρόνησιν , ἰσόθεον διάθεσιν , ἀδόξαστον ἐπιστήμην καὶ ἀμετάπτωτον ἕξιν ἐσχηκώς , οὐδὲν ἐνδούσης πρότερον αὐτῷ τῆς μοχθηρίας , ἀλλ ἐξαίφνης , ὀλίγου δέω εἰπεῖν , ἣρως τις ἢ δαίμων ἢ θεὸς ἐκ θηρίων τοῦ κακίστου γενόμενος 0 .
ἐκ τῆς Στοᾶς 0 ;
γὰρ λαβόντα τὴν ἀρετὴν ἔστιν εἰπεῖν εὖξαι τί βούλει , πάντα σοι γενήσεται πλοῦτον φέρει , βασιλείαν ἔχει , τύχην δίδωσιν , εὐπότμους ποιεῖ καὶ ἀπροσδεεῖς καὶ αὐτάρκεις , μίαν οἴκοθεν δραχμὴν οὐκ ἔχοντας ὁ μὲν γὰρ ποιητικὸς 0 ;
μῦθος τὸ κατὰ λόγον φυλάττων οὐδαμοῦ προλείπει τὸν Ἡρακλέα τῶν ἀναγκαίων δεόμενον , ἀλλ ὥσπερ ἐκ πηγῆς ἐπιρρεῖ αὐτῷ καὶ τοῖς συνοῦσιν ὁ δὲ τὴν Στωικὴν λαβὼν Ἀμάλθειαν πλούσιος μὲν γέγονεν , ἐρανίζεται δὲ τροφὴν παρ ἑτέρων ·
καὶ βασιλεὺς μέν ἐστι μισθοῦ δ ἀναλύει συλλογισμούς καὶ πάντα μὲν ἔχει μόνος ἐνοίκιον δὲ τελεῖ καὶ ἄλφιτ ὠνεῖται , πολλάκις δανειζόμενος ἢ μεταιτῶν παρὰ τῶν οὐδὲν ἐχόντων .
καὶ ὁ μὲν Ἰθακησίων βασιλεὺς προσαιτεῖ λανθάνειν ὅς ἐστι , βουλόμενος καὶ ποιῶν ἑαυτὸν ὡς μάλιστα πτωχῷ λευγαλέῳ ἐναλίγκιον 0 ·
ὁ δ ἐκ τῆς Στοᾶς βοῶν μέγα καὶ κεκραγώς ἐγὼ μόνος ·
εἰμὶ βασιλεύς , ἐγὼ μόνος εἰμὶ πλούσιος ὁρᾶται πολλάκις ἐπ ἀλλοτρίαις θύραις λέγων δὸς χλαῖναν Ἱππώνακτι ·
κάρτα γὰρ ῥιγῶ καὶ βαμβακύζω .
λΑμπΡΙΑσ 0 .
σοὶ μὲν εἰκός , ὦ Διαδούμενε , μὴ πάνυ μέλειν , εἴ τινι δοκεῖτε παρὰ τὰς κοινὰς φιλοσοφεῖν ἐννοίας ὁμολογοῦντί γε καὶ τῶν αἰσθήσεων περιφρονεῖν , ἀφ ὧν σχεδὸν αἱ πλεῖσται γεγόνασιν ἔννοιαι , τήν γε περὶ τὰ φαινόμενα πίστιν ἕδραν ἔχουσαι καὶ ἀσφάλειαν 0 .
ἐμὲ δὲ πολλῆς , ὣς γ ἐμαυτῷ φαίνομαι , καὶ ἀτόπου μεστὸν ἥκοντα ταραχῆς εἴ τε τισὶ λόγοις εἴ τ ἐπῳδαῖς εἴ τ ἄλλον ἐπίστασαι τρόπον παρηγορίας οὐκ ἂν φθάνοις ἰατρεύων οὕτω σοι διασέσεισμαι καὶ γέγονα μετέωρος ὑπὸ Στωικῶν ἀνδρῶν , τὰ μὲν ἄλλα βελτίστων καὶ νὴ Δία συνήθων καὶ φίλων , πικρῶς δ ἄγαν ἐγκειμένων τῇ Ἀκαδημίᾳ καὶ ἀπεχθῶς 0 1 2 ·
οἵ γε πρὸς μικρὰ καὶ μετ αἰδοῦς τὰ παρ ἐμοῦ λεχθέντα σεμνῶς , οὐ γὰρ ψεύσομαι , οὐ πράως ᾐτιάσαντο ·
τοὺς δὲ πρεσβυτέρους μετ ὀργῆς σοφιστὰς καὶ λυμεῶνας τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ δογμάτων ὁδῷ βαδιζόντων καὶ δε ξομμιινιβης νοτιτιις 0 .
ἀνατροπέας καὶ πολλὰ τούτων ἀτοπώτερα λέγοντες καὶ νομίζοντες τέλος ἐπὶ τὰς ἐννοίας ἐρρύησαν , ὡς δή τινα σύγχυσιν καὶ ἀναδασμὸν αὐταῖς ἐπάγοντας τοὺς ἐκ τῆς Ἀκαδημείας .
εἶτά τις εἶπεν αὐτῶν ὡς οὐκ ἀπὸ τύχης ἀλλ ἐκ προνοίας θεῶν νομίζοι μετ Ἀρκεσίλαον καὶ πρὸ Καρνεάδου γεγονέναι Χρύσιππον , ὧν ὁ μὲν ὑπῆρξε τῆς εἰς τὴν συνήθειαν ὕβρεως καὶ παρανομίας ὁ δ , ἤνθησε μάλιστα τῶν Ἀκαδημαϊκῶν 0 ·
χρύσιππος οὖν ἐν μέσῳ γενόμενος , ταῖς πρὸς Ἀρκεσίλαον ἀντιγραφαῖς καὶ τὴν Καρνεάδου δεινότητα ἐνέφραξε , πολλὰ μὲν τῇ αἰσθήσει καταλιπὼν ὥσπερ εἰς πολιορκίαν βοηθήματα , τὸν δὲ περὶ τὰς προλήψεις καὶ τὰς ἐννοίας τάραχον ἀφελὼν παντάπασι καὶ διορθώσας ἑκάστην καὶ θέμενος εἰς οἰκεῖον 0 ·
ὥστε καὶ τοὺς αὖθις ἐκκρούειν τὰ πράγματα καὶ παραβιάζεσθαι βουλομένους μηδὲν περαίνειν ἀλλ ἐλέγχεσθαι κακουργοῦντας καὶ σοφιζομένους 0 .
ὑπὸ τοιούτων ἐγὼ λόγων διακεκαυμένος ἕωθεν σβεστηρίων δέομαι , καθάπερ τινὰ φλεγμονὴν ἀφαιρούντων τὴν ἀπορίαν τῆς ψυχῆς , ΔΙΑΔΟΥΜΕΝΟΣ .
ὅμοια πολλοῖς ἴσως πέπονθας .
εἰ δ οἱ ποιηταί σε πείθουσι , λέγοντες ὡς ἐκ θεῶν προνοίας ἀνατροπὴν ἔσχεν ἡ παλαιὰ Σίπυλος τὸν Τάνταλον κολαζόντων , πείθου τοῖς ἀπὸ τῆς στοᾶς ἑταίροις , ὅτι καὶ Χρύσιππον οὐκ ἀπὸ τύχης ἀλλ ἐκ προνοίας ἡ φύσις ἤνεγκεν , ἄνω τὰ κάτω καὶ τ οὔμπαλιν ἀνατρέψαι δεομένη τὸν βίον ·
ὡς οὐ γέγονε πρὸς τοῦτο τῶν ὄντων οὐδεὶς εὐφυέστερος , ἀλλ ὥσπερ ὁ Κάτων ἔλεγε πρὸ Καίσαρος ἐκείνου μηδένα νήφοντα μη δὲ φρονοῦντα ἐπὶ συγχύσει τῆς πολιτείας τοῖς δημοσίοις προσελθεῖν πράγμασιν , οὕτως ἐμοὶ δοκεῖ μετὰ πλείστης ἐπιμελείας καὶ δεινότητος οὗτος ὁ ἀνὴρ ἀνατρέπειν καὶ καταβάλλειν τὴν συνήθειαν , ὡς ἐνιαχοῦ καὶ αὐτοὶ μαρτυροῦσιν οἱ τὸν ἄνδρα σεμνύνοντες , ὅταν αὐτῷ περὶ τοῦ ψευδομένου μάχωνται .
τὸ γάρ , ὦ ἄριστε , συμπεπλεγμένον τι δι ἀντικειμένων μὴ φάναι ψεῦδος εὐπόρως εἶναι , λόγους δὲ πάλιν αὖ φάναι τινὰς ἀληθῆ τὰ λήμματα καὶ τὰς ἀγωγὰς ὑγιεῖς ἔχοντας ἔτι καὶ τὰ ἀντικείμενα τῶν συμπερασμάτων ἔχειν ἀληθῆ , ποίαν ἔννοιαν ἀποδείξεως ἢ τίνα πίστεως οὐκ ἀνατρέπει πρόληψιν 0 ;
τὸν μέν γε πολύποδά φασι τὰς πλεκτάνας αὑτοῦ περιβιβρώσκειν ὥρᾳ χειμῶνος , ἡ δὲ Χρυσίππου διαλεκτικὴ τὰ κυριώτατα μέρη καὶ τὰς ἀρχὰς αὑτῆς ἀναιροῦσα καὶ περικόπτουσα τίνα τῶν ἄλλων ἐννοιῶν ἀπολέλοιπεν ἀνύποπτον ;
οὐ γὰρ οἷόν τε δήπου καὶ τὰ ἐποικοδομούμενα μὴ βέβαια κεῖσθαι καὶ πάγια , τῶν πρώτων μὴ μενόντων ἀπορίας δὲ καὶ ταραχὰς ἐχόντων τηλικαύτας 0 .
ἀλλ ὥσπερ οἱ πηλὸν ἢ κονιορτὸν ἐπὶ τοῦ σώματος ἔχοντες τὸν ἁπτόμενον αὐτῶν καὶ προσαναχρωννύμενον οὐ κινεῖν ἀλλὰ προσβάλλειν τὸ τραχῦνον δοκοῦσιν 0 ·
οὕτως ἔνιοι τοὺς Ἀκαδημαϊκοὺς αἰτιῶνται καὶ νομίζουσι τὰς αἰτίας παρέχειν ὧν ἀναπεπλησμένους ἀποδεικνύουσιν αὐτούς ·
ἐπεὶ τάς γε κοινὰς ἐννοίας τίνες μᾶλλον διαστρέφουσιν ;
εἰ δὲ βούλει , τὸ κατηγορεῖν ἐκείνων ἀφέντες , ὑπὲρ ὧν ἐγκαλοῦσιν ἡμῖν ἀπολογησώμεθα .
λΑμπΡ 0 .
ἐγώ μοι δοκῶ τήμερον , ὦ Διαδούμενε , ποικίλος τις ἄνθρωπος γεγονέναι καὶ παντοδαπός ·
ἄρτι μὲν γὰρ ἀπολογίας δεόμενος προσῄειν ταπεινὸς καὶ τεθορυβημένος ·
νῦν δὲ μεταβάλλομαι πρὸς τὴν κατηγορίαν καὶ βούλομαι ἀπολαῦσαι τῆς ἀμύνης , ἐλεγχομένους εἰς τ αὐτὸν τοὺς ἄνδρας ἐπιδών , τὸ παρὰ τὰς ἐννοίας καὶ τὰς προλήψεις τὰς κοινὰς φιλοσοφεῖν , ἀφ ὧν μάλιστα τὴν αἵρεσιν , ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἀνα δοκοῦσι , καὶ μόνην ὁμολογεῖν τῇ φύσει λέγουσιν 0 .
δΙΑδΟΥμ .
ἆρ οὖν ἐπὶ τὰ κοινὰ πρῶτα καὶ περιβόητα βαδιστέον , ἃ δὴ παράδοξα καὶ αὐτοὶ μετ εὐκολίας δεχόμενοι τὴν ἀτοπίαν ἐπονομάζουσι , τοὺς μόνους βασιλεῖς καὶ μόνους πλουσίους καὶ καλοὺς αὐτῶν καὶ πολίτας ;
καὶ δικαστὰς 0 ;
μόνους 0 ;
ἢ ταυτὶ μὲν εἰς τὴν τῶν ἑώλων καὶ ψυχρῶν ἀγορὰν βούλει παρῶμεν , ἐν δὲ τοῖς ὡς ἔνι μάλιστα πραγματικοῖς καὶ μετὰ σπουδῆς λεγομένοις ποιησώμεθα τοῦ λόγου τὸν ἐξετασμόν ;
ἐμοὶ γοῦν ἥδιον οὕτως 0 ·
τῶν γὰρ πρὸς ἐκεῖνα γενομένων ἐλέγχων τίς οὐκ ἤδη διάπλεώς ἐστιν ;
ἤδη τοίνυν αὐτὸ τοῦτο σκόπει πρῶτον , εἰ κατὰ τὰς κοινάς ἐστιν ἐννοίας ὁμολογεῖν τῇ φύσει τοὺς τὰ κατὰ φύσιν ἀδιάφορα νομίζοντας , καὶ μή τ ὑγίειαν μή τ εὐεξίαν μή τε κάλλος μή τ ἰσχὺν ἡγουμένους αἱρετὰ μήδ ὠφέλιμα μη δὲ λυσιτελῆ μη δὲ συμπληρωτικὰ τῆς κατὰ φύσιν τελειότητος ·
μή τε τ ἀναντία φευκτὰ καὶ βλαβερά , πηρώσεις ἀλγηδόνας αἴσχη νόσους 0 ·
ὧν αὐτοὶ λέγουσι πρὸς ἃ μὲν ἀλλοτριοῦν πρὸς ἃ δ οἰκειοῦν ἡμᾶς τὴν φύσιν 0 ·
εὖ μάλα καὶ τούτου παρὰ τὴν κοινὴν ἔννοιαν ὄντος , οἰκειοῦν πρὸς τὰ μὴ συμφέροντα μη δ ἀγαθὰ τὴν φύσιν καὶ ἀλλοτριοῦν πρὸς τὰ μὴ κακὰ μη δὲ βλάπτοντα 0 ·
καὶ ὃ μεῖζόν ἐστιν , οἰκειοῦν ἐπὶ τοσοῦτο καὶ ἀλλοτριοῦν , ὥστε τῶν μὲν μὴ τυγχάνοντας τοῖς δὲ περιπίπτοντας , εὐλόγως ἐξάγειν τοῦ ζῆν ἑαυτοὺς καὶ τὸν βίον ἀπολέγεσθαι 0 .
νομίζω δ ἐγὼ κ ἀκεῖνο παρὰ τὴν ἔννοιαν λέγεσθαι , τὸ τὴν μὲν φύσιν αὐτὴν ἀδιάφορον εἶναι τὸ δὲ τῇ φύσει ὁμολογεῖν ἀγαθὸν μέγιστον .
οὐ δὲ τῷ κατακολουθεῖν ἀστεῖον οὐ δὲ τῷ πείθεσθαι σπουδαῖον , εἰ σπουδαῖος εἴη καὶ ἀστεῖος ὁ νόμος καὶ ὁ λόγος καὶ τοῦτο μὲν ἔλαττον εἰ δέ , ὡς Χρύσιππος ἐν τῷ πρώτῳ περὶ τοῦ Προτρέπεσθαι γέγραφεν , ἐν τῷ κατ ἀρετὴν βιοῦν μόνον ἐστὶ τὸ εὐδαιμόνως , τῶν ἄλλων , φησίν , οὐδὲν ὄντων πρὸς ἡμᾶς οὐ δ εἰς τοῦτο συνεργούντων οὐ μόνον οὔκ ἐστιν ἀδιάφορος ἡ φύσις , ἀλλ ἀνόητος καὶ ἀπόπληκτος , οἰκειοῦσα ἡμᾶς πρὸς τὰ μηδὲν πρὸς ἡμᾶς 0 1 2 ·
ἀνόητοι δὲ καὶ ἡμεῖς εὐδαιμονίαν ἡγούμενοι τὸ τῇ φύσει ὁμολογεῖν ἀγούσῃ πρὸς τὰ μηδὲν συνεργοῦντα πρὸς εὐδαιμονίαν 0 .
καίτοι τί μᾶλλόν ἐστι κατὰ τὴν κοινὴν ἔννοιαν ἢ καθάπερ τὰ αἱρετὰ πρὸς τὸ ὠφελίμως , οὕτω τὰ κατὰ φύσιν πρὸς τὸ ζῆν κατὰ φύσιν 0 1 ;
οἱ δ οὐχ οὕτω λέγουσιν , ἀλλὰ τὸ ζῆν κατὰ φύσιν τέλος εἶναι τιθέμενοι τὰ κατὰ φύσιν ἀδιάφορα εἶναι νομίζουσιν .
οὐχ ἧττον δὲ τούτου παρὰ τὴν κοινὴν ἔννοιάν ἐστι τὸ ἔννουν καὶ φρόνιμον ἄνδρα πρὸς τὰ ἴσα τῶν ἀγαθῶν μὴ ἐπίσης ἔχειν , ἀλλὰ τὰ μὲν ἐν μηδενὶ λόγῳ τίθεσθαι , τῶν δ ἕνεκα πᾶν ὁτιοῦν ἂν ὑπομεῖναι καὶ παθεῖν , μηδὲν ἀλλήλων μικρότητι καὶ μεγέθει διαφερόντων τ αὐτὸ δὲ λέγουσιν αὐτοί που τῷ τὸ σωφρόνως δυσθανατῶσαν ἀποτρίψασθαι πρεσβῦτιν 0 ·
ὁμοίως γὰρ ἀμφότεροι κατορθοῦσιν .
ἀλλὰ δι ἐκεῖνα μὲν ὡς 0 ;
λαμπρὰ καὶ μεγάλα κ ἂν ἀποθάνοιεν ἐπὶ τούτοις δὲ σεμνύνειν ἑαυτὸν αἰσχύνη καὶ γέλως , λέγει δὲ καὶ Χρύσιππος ἐν τῷ περὶ τοῦ Διὸς συγγράμματι καὶ τῷ τρίτῳ περὶ Θεῶν ψυχρὸν εἶναι καὶ ἄτοπον καὶ ἀλλότριον τὰ τοιαῦτα τῶν ἀπ ἀρετῆς συμβαινόντων ἐπαινεῖν , ὅτι δῆγμα μυίας ἀνδρείως ὑπέμεινε καὶ δυσθανατώσης γραὸς ἀπέσχετο σωφρόνως .
ἆρ οὖν παρὰ τὴν κοινὴν φιλοσοφοῦσιν ἔννοιαν , ἃς αἰσχύνονται πράξεις ἐπαινεῖν , μηδὲν τούτων κάλλιον ὁμολογοῦντες ;
ποῦ γὰρ αἱρετὸν ἢ πῶς ἀποδεκτόν , ὃ μή τ ἐπαινεῖν μή τε θαυμάζειν ἄξιόν ἐστιν , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐπαινοῦντας ἢ θαυμάζοντας ἀτόπους καὶ ψυχροὺς νομίζουσιν 0 ;
ἔτι δὲ μᾶλλον , οἶμαι , φανεῖταί σοι παρὰ τὴν κοινὴν ἔννοιαν , εἰ τῶν μεγίστων ἀγαθῶν ὁ φρόνιμος μή τ ἀπόντων μή τ εἰ πάρεστιν αὐτῷ φροντίζοι , ἀλλ οἷός ἐστιν ἐν τοῖς ἀδιαφόροις καὶ τῇ περὶ ταῦτα πραγματείᾳ καὶ οἰκονομίᾳ , τοιοῦτος ἂν κ ἀν τούτοις εἴη .
πάντες γὰρ δήπουθεν εὐρυεδοῦς ὅσοι καρπὸν αἰνύμεθα χθονός , οὗ μὲν καὶ παρόντος ὄνησίς ἐστι καὶ μὴ παρόντος ὥσπερ ἔνδεια καὶ ὄρεξις , αἱρετὸν καὶ ἀγαθὸν καὶ ὠφέλιμον νοοῦμεν 0 ·
ἐφ ᾧ δ οὐδὲν ἄν τις πραγματεύσαιτο μὴ παιδιᾶς ἕνεκεν μη δὲ ῥᾳστώνης , τοῦτ ἀδιάφορον 0 .
ἄλλῳ γὰρ οὐδενὶ τοῦ φιλοπόνου τὸν κενόσπουδον ἀφορίζομεν ἐν τοῖς ἔργοις ὄντα πολλάκις , ἢ τῷ τὸν μὲν εἰς ἀνωφελῆ πονεῖν καὶ ἀδιαφόρως , τὸν δ ἕνεκά του τῶν συμφερόντων καὶ λυσιτελῶν 0 1 2 .
ἀλλ οὗτοί γε τ οὐναντίον 0 ·
ὁ γὰρ σοφὸς αὐτοῖς καὶ φρόνιμος ἐν πολλαῖς καταλήψεσι καὶ μνήμαις καταλήψεων γεγονὼς ὀλίγας πρὸς αὑτὸν ἡγεῖται τῶν τ ἄλλων οὐ πεφροντικὼς οὐ δ ἔλαττον ἔχειν οῦδὲ πλέον οἴεται , μνημονεύων ὅτι πέρυσι κατάληψιν ἔλαβε πταρνυμένου Δίωνος ἢ σφαιρίζοντος Θέωνος .
καίτοι πᾶσα κατάληψις ἐν τῷ σοφῷ καὶ μνήμη τὸ ἀσφαλὲς ἔχουσα καὶ βέβαιον εὐθύς ἐστιν ἐπιστήμη καὶ ἀγαθὸν μέγα καὶ μέγιστον .
ἆρ οὖν ὁμοίως ὑγιείας ἐπιλειπούσης , αἰσθητηρίου κάμνοντος , οὐσίας ἀπολλυμένης ἀφρόντιστός ἐστι καὶ πρὸς αὑτὸν οὐδὲν ἡγούμενος τούτων ὁ σοφός ·
ἢ νοσῶν μὲν ἰατροῖς τελεῖ μισθοὺς χρημάτων δ ἕνεκα πρὸς Λεύκωνα πλεῖ τὸν ἐν Βοσπόρῳ δυνάστην καὶ πρὸς Ἰδάνθυρσον ἀποδημεῖ τὸν Σκύθην ὥς φησι Χρύσιππος , τῶν δ αἰσθήσεων ἔστιν ἃς ἀποβαλὼν οὐ δὲ ζῆν ὑπομένει ;
πῶς οὖν οὐχ ὁμολογοῦσι παρὰ τὰς ἐννοίας φιλοσοφεῖν , ἐπὶ τοῖς ἀδιαφόροις τοσαῦτα πραγματευόμενοι καὶ σπουδάζοντες , ἀγαθῶν δὲ μεγάλων καὶ παρόντων καὶ μὴ παρόντων ἀδιαφόρως ἔχοντες ;
ἀλλὰ κ ἀκεῖνο παρὰ τὰς κοινὰς ἐννοίας ἐστίν , ἄνθρωπον ὄντα μὴ χαίρειν ἐκ τῶν μεγίστων κακῶν ἐν τοῖς μεγίστοις ἀγαθοῖς ;
γενόμενον τοῦτο δὲ πέπονθεν ὁ τούτων σοφός .
ἐκ γὰρ τῆς ἄκρας κακίας μεταβαλὼν εἰς τὴν ἄκραν ἀρετὴν καὶ τὸν ἀθλιώτατον βίον διαφυγὼν ἅμα καὶ κτησάμενος τὸν μακαριώτατον οὐδὲν ἐπίδηλον εἰς χαρὰν ἔσχεν οὐ δ ἐπῆρεν αὐτὸν οὐ δ ἐκίνησεν ἡ τοσαύτη μεταβολή , κακοδαιμονίας ἀπαλλαγέντα καὶ μοχθηρίας ἁπάσης , εἰς δ ἀσφαλῆ τινα καὶ βεβαίαν παντέλειαν ἀγαθῶν ἐξικόμενον .
ἔτι παρὰ τὴν ἔννοιάν ἐστιν ἀγαθῶν μὲν εἶναι μέγιστον τὸ ἀμετάπτωτον ἐν ταῖς κρίσεσι καὶ βέβαιον , δεῖσθαι δὲ τούτου τὸν ἐπ ἄκρον προκόπτοντα μη δὲ φροντίζειν παραγενομένου πολλάκις δὲ μη δὲ τὸν δάκτυλον προτεῖναι ταύτης γ ἕνεκα τῆς ἀσφαλείας καὶ βεβαιότητος , ἣν τέλειον ἀγαθὸν καὶ μέγα νομίζουσιν .
οὐ μόνον οὖν ταῦτα λέγουσιν οἱ ἄνδρες , ἀλλὰ κ ἀκεῖνα πρὸς τούτοις , ὅτι ἀγαθὸν ὁ χρόνος οὐκ αὔξει προσγιγνόμενος , ἀλλά , κ ἂν ἀκαρές τις ὥρας γένηται φρόνιμος , οὐδενὶ πρὸς εὐδαιμονίαν ἀπολειφθήσεται τοῦ τὸν αἰῶνα χρωμένου τῇ ἀρετῇ καὶ μακαρίως ἐν αὐτῇ καταβιοῦντος .
ταῦτα δ οὕτω νεανικῶς ἀπισχυρισάμενοι πάλιν οὐδὲν εἶναί φασιν ἀρετῆς ὄφελος ὀλιγοχρονίου τί γάρ , ἂν μέλλοντι ναυαγεῖν εὐθὺς ἢ κατακρημνίζεσθαι φρόνησις ἐπιγένηται 0 ;
τί δ ἂν ὁ Λίχας , ὑπὸ τοῦ Ἡρακλέους ἀποσφενδονώμενος , εἰς ἀρετὴν ἐκ κακίας μεταβάλῃ ταῦτ οὖν οὐ μόνον παρὰ τὰς κοινὰς ἐννοίας ἐστὶ φιλοσοφούντων ἀλλὰ καὶ τὰς ἰδίας κυκώντων , εἰ τὸ βραχὺν χρόνον κτήσασθαι τὴν ἀρετὴν οὐθὲν ἀπολείπεσθαι τῆς ἄκρας εὐδαιμονίας ἅμα καὶ μηδενὸς ὅλως ἄξιον νομίζουσι .
τοῦτο δ οὐκ ἂν μάλιστα θαυμάσαις αὐτῶν , ἀλλ ὅτι , τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς εὐδαιμονίας παραγιγνομένης , πολλάκις οὐ δ αἰσθάνεσθαι τὸν κτησάμενον οἴονται , διαλεληθέναι δ αὑτόν , ὅτι μικρῷ πρόσθεν ἀθλιώτατος ὢν καὶ ἀφρονέστατος νῦν ὁμοῦ φρόνιμος καὶ μακάριος γέγονεν .
οὐ γὰρ μόνον ἔχοντά τινα τὴν φρόνησιν τοῦτο μόνον μὴ φρονεῖν ὅτι φρονεῖ μη δὲ γιγνώσκειν ὅτι τὸ ἀγνοεῖν διαπέφευγεν εὐτράπελόν ἐστιν ·
ἀλλὰ καὶ ὅλως ὡς εἰπεῖν τάγαθὸν ἀρρεπὲς ποιοῦσι καὶ ἀμαυρόν , εἰ μη δ αἴσθησιν αὑτοῦ ποιεῖ παραγενόμενον .
φύσει γὰρ ἀνεπαίσθητον οὐκ ἔστι κατ αὐτούς ἀλλὰ καὶ λέγει διαρρήδην Χρύσιππος ἐν τοῖς περὶ Τέλους αἰσθητὸν εἶναι τάγαθόν ·
ὡς δ οἴεται , καὶ ἀποδείκνυσι .
λείπεται τοίνυν ἀσθενείᾳ καὶ μικρότητι διαφεύγειν αὐτὸ τὴν αἴσθησιν , ὁπόταν παρὸν ἀγνοῆται καὶ διαλανθάνῃ τοὺς ἔχοντας .
ἔτι τοίνυν ἄτοπον μέν ἐστι τὴν τῶν ἀτρέμα λευκῶν καὶ μέσως αἰσθανομένην ὄψιν ἐκφεύγειν τὰ ἐπ ἄκρον λευκὰ καὶ τὴν τὰ μαλακῶς καὶ ἀνειμένως θερμὰ καταλαμβάνουσαν ἁφὴν ἀναισθητεῖν τῶν σφόδρα θερμῶν ἀτοπώτερον δέ , εἴ τις τὸ κοινῶς κατὰ φύσιν , οἷόν ἐστιν ὑγίεια καὶ εὐεξία , καταλαμβάνων , τὴν ἀρετὴν ἀγνοεῖ παροῦσαν , ἣν μάλιστα καὶ ἄκρως κατὰ φύσιν εἶναι τίθενται 0 1 .
πῶς γὰρ οὐ παρὰ τὴν ἔννοιάν ἐστιν ὑγιείας καὶ νόσου διαφορὰν καταλαμβάνειν , φρονήσεως δὲ μὴ καταλαμβάνειν καὶ ἀφροσύνης , ἀλλὰ τὴν μὲν ἀπηλλαγμένην οἴεσθαι παρεῖναι , τὴν δὲ κεκτημένον ἀγνοεῖν ὅτι πάρεστιν ;