Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
κοιμῶνται γοῦν παρ αὐτῷ καὶ οἱ γέροντες μετὰ γυναικῶν , Νέστωρ καὶ Φοῖνιξ .
οὐ γὰρ ἦσαν οὗτοι ἐκλελυμένοι τοῖς σώμασιν ἐν τοῖς τῆς νεότητος χρόνοις ἢ διὰ μέθης ἢ δι ἀφροδισίων ἢ καὶ διὰ τῆς ἐν ταῖς ἀδηφαγίαις ἀπεψίας , ὥστε εἰκότως ἔρρωντο τῷ γήρᾳ .
ἔοικεν οὖν ὁ Σπαρτιάτης αἰδεῖσθαι γαμετὴν οὖσαν τὴν Ἑλένην , ὑπὲρ ἧς καὶ τὴν στρατείαν ἤθροισεν ·
διόπερ φυλάττεται τὴν πρὸς ἄλλην κοινωνίαν .
ὁ δ Ἀγαμέμνων ὡς πολυγύναιος ὑπὸ Θερσίτου λοιδορεῖται ·
πλεῖαί τοι χαλκοῦ κλισίαι , πολλαὶ δὲ γυναῖκες εἰσὶν ἐνὶ κλισίῃς ἐξαίρετοι , ἅς τοι Ἀχαιοὶ πρωτίστῳ δίδομεν .
ἀλλ οὐκ εἰκός , φησὶν ὁ Ἀριστοτέλης , εἰς χρῆσιν εἶναι τὸ πλῆθος τῶν γυναικῶν , ἀλλ εἰς γέρας ·
ἐπεὶ οὐ δὲ τὸν πολὺν οἶνον εἰς τὸ μεθύειν παρεσκευάσατο .
ὁ δὲ Ἡρακλῆς πλείστας δόξας ἐσχηκέναι γυναῖκας  ἦν γὰρ φιλογύνης  ἀνὰ μέρος αὐτὰς εἶχεν , ὡς ἂν στρατευόμενος καὶ κατὰ διάφορα γιγνόμενος χωρία ·
ἐξ ὧν καὶ τὸ τῶν τέκνων αὐτῷ πλῆθος ἐγένετο .
ἐν ἑπτὰ μέντοι γε ἡμέραις πεντήκοντα διεπαρθένευσε Θεστίου κόρας , ὡς Ἡρόδωρος ἱστορεῖ   .
πολυγύναιος δ ἐγένετο καὶ Αἰγεύς ·
πρώτην μὲν γὰρ ἔγημε τὴν Ὅπλητος θυγατέρα , μεθ ἣν τῶν Χαλκώδοντος μίαν .
παραδοὺς δ ἀμφοτέρας φίλοις συνῆν πολλαῖς χωρὶς γάμων .
ἔπειτα τὴν Πιτθέως ἔλαβεν Αἴθραν , μεθ ἣν Μήδειαν .
θησεὺς δὲ Ἑλένην ἁρπάσας ἑξῆς καὶ Ἀριάδνην ἥρπασεν .
ἴστρος γοῦν ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τῶν Ἀττικῶν   καταλέγων τὰς τοῦ Θησέως γενομένας γυναῖκάς φησιν τὰς μὲν αὐτῶν ἐξ ἔρωτος γεγενῆσθαι , τὰς δ ἐξ ἁρπαγῆς , ἄλλας δ ἐκ νομίμων γάμων ·
ἐξ ἁρπαγῆς μὲν Ἑλένην , Ἀριάδνην , Ἱππολύτην καὶ τὰς Κερκύονος καὶ Σίνιδος θυγατέρας , νομίμως δ αὐτὸν γῆμαι Μελίβοιαν τὴν Αἴαντος μητέρα .
ἡσίοδος δέ φησιν   καὶ Ἵππην καὶ Αἴγλην , δι ἣν καὶ τοὺς πρὸς Ἀριάδνην ὅρκους παρέβη , ὥς φησι Κέρκωψ .
φερεκύδης δὲ   προστίθησι καὶ Φερέβοιαν .
πρὸ δὲ τῆς Ἑλένης καὶ ἐκ Τροιζῆνος ἥρπασεν Ἀναξώ .
μετὰ δὲ τὴν Ἱππολύτην Φαίδραν ἔσχεν .
φίλιππος δ ὁ Μακεδὼν οὐκ ἐπήγετο μὲν εἰς τοὺς πολέμους γυναῖκας , ὥσπερ Δαρεῖος ὁ ὑπ Ἀλεξάνδρου καταλυθείς , ὃς περὶ τῶν ὅλων πολεμῶν τριακοσίας ἑξήκοντα περιήγετο παλλακάς , ὡς ἱστορεῖ Δικαίαρχος ἐν τρίτῳ περὶ τοῦ τῆς Ἑλλάδος Βίου   ·
ὁ δὲ Φίλιππος αἰεὶ κατὰ πόλεμον ἐγάμει .
ἐν ἔτεσι γοῦν εἴκοσι καὶ δυσὶν οἷς ἐβασίλευεν , ὥς φησι Σάτυρος ἐν τῷ περὶ τοῦ Βίου αὐτοῦ   , Αὐδάταν Ἰλλυρίδα γήμας ἔσχεν ἐξ αὐτῆς θυγατέρα Κύνναν ·
ἔγημεν δὲ καὶ Φίλαν ἀδελφὴν Δέρδα καὶ Μαχάτα .
οἰκειώσασθαι δὲ θέλων καὶ τὸ Θετταλῶν ἔθνος ἐπαιδοποιήσατο ἐκ δύο Θετταλίδων γυναικῶν , ὧν ἣ μὲν ἦν Φεραία Νικησίπολις , ἥτις αὐτῷ ἐγέννησε Θετταλονίκην , ἣ δὲ Λαρισαία Φίλιννα , ἐξ ἧς Ἀρριδαῖον ἐτέκνωσε .
προσεκτήσατο δὲ καὶ τὴν Μολοττῶν βασιλείαν γήμας Ὀλυμπιάδα , ἐξ ἧς ἔσχεν Ἀλέξανδρον καὶ Κλεοπάτραν .
καὶ τὴν Θρᾴκην δὲ ὅτε εἷλεν , ἧκε πρὸς αὐτὸν Κοθήλας ὁ τῶν Θρᾳκῶν βασιλεὺς ἄγων Μήδαν τὴν θυγατέρα καὶ δῶρα πολλά .
γήμας δὲ καὶ ταύτην ἐπεισήγαγεν τῇ Ὀλυμπιάδι .
ἐπὶ πάσαις δ ἔγημε Κλεοπάτραν ἐρασθεὶς τὴν Ἱπποστράτου μὲν ἀδελφήν , Ἀττάλου δὲ ἀδελφιδῆν ·
καὶ ταύτην ἐπεισάγων τῇ Ὀλυμπιάδι ἅπαντα τὸν βίον τὸν ἑαυτοῦ συνέχεεν .
εὐθέως γὰρ ἐν αὐτοῖς τοῖς γάμοις ὁ μὲν Ἄτταλος  νῦν μέντοι γνήσιοι , ἔφη , καὶ οὐ νόθοι βασιλεῖς γεννηθήσονται .
καὶ ὁ Ἀλέξανδρος ἀκούσας ἔβαλεν ᾗ μετὰ χεῖρας εἶχεν κύλικι τὸν Ἄτταλον , ἔπειτα κ ἀκεῖνος αὐτὸν τῷ ποτηρίῳ .
καὶ μετὰ ταῦτα Ὀλυμπιὰς μὲν εἰς Μολοττοὺς ἔφυγεν , Ἀλέξανδρος δ εἰς Ἰλλυριούς .
καὶ ἡ Κλεοπάτρα δ ἐγέννησε τῷ Φιλίππῳ θυγατέρα τὴν κληθεῖσαν Εὐρώπην .
φιλογύνης δ ἦν καὶ Εὐριπίδης ὁ ποιητής .
ἱερώνυμος γοῦν ἐν Ἱστορικοῖς Ὑπομνήμασίν φησιν οὕτως   ·
εἰπόντος Σοφοκλεῖ τινος ὅτι μισογύνης ἐστὶν Εὐριπίδης , ἔν γε ταῖς τραγῳδίαις , ἔφη ὁ Σοφοκλῆς ·
ἐπεὶ ἔν γε τῇ κλίνῃ φιλογύνης .
αἱ δὲ γαμεταὶ ἡμῶν γυναῖκες οὔκ εἰσι τοιαῦται οἵας Εὔβουλός φησιν ἐν Στεφανοπώλισιν   ·
μὰ Δί οὐχὶ περιπεπλασμέναι ψιμυθίοις οὐδ  ὥσπερ ὑμεῖς συκαμίνῳ τὰς γνάθους κεχριμέναι .
κ ἂν ἐξίητε τοῦ θέρους , ἀπὸ τῶν μὲν ὀφθαλμῶν ὑδρορρόαι δύο ῥέουσι μέλανος , ἐκ δὲ τῶν γνάθων ἱδρὼς ἐπὶ τὸν τράχηλον ἄλοκα μιλτώδη ποιεῖ , ἐπὶ τῷ προσώπῳ δ αἱ τρίχες φορούμεναι εἴξασι πολιαῖς , ἀνάπλεῳ ψιμυθίου .
ἀναξίλας δὲ ἐν Νεοττίδι φησίν   ·
ὅστις ἀνθρώπων ἑταίραν ἠγάπησε πώποτε , οὐ γένος τίς ἂν δύναιτο παρανομώτατον φράσαι ·
τίς γὰρ ἢ δράκαιν  ἄμικτος ἢ Χίμαιρα πυρπνόος ἢ Χάρυβδις ἢ τρίκρανος Σκύλλα , ποντία κύων , Σφίγξ , Ὕδρα , λέαιν , ἔχιδνα , πτηνά θ Ἁρπυιῶν γένη , εἰς ὑπερβολὴν ἀφῖκται τοῦ καταπτύστου γένους ;
οὐκ ἔνεσθ ·
αὗται δ ἁπάντων ὑπερέχουσι τῶν κακῶν .
ἔστι δὲ σκοπεῖν ἀπ ἀρχῆς πρῶτα μὲν τὴν Πλαγγόνα , ἥτις ὥσπερ ἡ Χίμαιρα πυρπολεῖ τοὺς βαρβάρους ·
εἷς μόνος δ ἱππεύς τις αὐτῆς τὸν βίον παρείλετο ·
πάντα τὰ σκεύη γὰρ ἕλκων ᾤχετ ἐκ τῆς οἰκίας .
οἱ Σινώπῃ δ αὖ συνόντες οὐχ Ὕδρᾳ σύνεισι νῦν ;
γραῦς μὲν αὐτή , παραπέφυκε δ ἡ Γνάθαινα πλησίον , ὥστ  ἀπαλλαγεῖσι ταύτης ἔστι διπλάσιον κακόν .
ἡ δὲ Νάννιον τί νυνὶ διαφέρειν Σκύλλης δοκεῖ ;
οὐ δύ ἀποπνίξασ  ἑταίρους τὸν τρίτον θηρεύεται ἔτι λαβεῖν ;
ἀλλ ἐξέπεσεν ἡπορθμὶς ἐλατίνῳ πλάτῃ ·
ἡ δὲ Φρύνη τὴν Χάρυβδιν οὐχὶ πόρρω που ποιεῖ τόν τε ναύκληρον λαβοῦσα καταπέπωκ  αὐτῷ σκάφει .
ἡ Θεανὼ δ οὐχὶ Σειρήν ἐστιν ἀποτετιλμένη ;
βλέμμα καὶ φωνὴ γυναικός , τὰ σκέλη δὲ κοψίχου .
σφίγγα Θηβαίαν δὲ πάσας ἔστι τὰς πόρνας καλεῖν , αἳ λαλοῦσ  ἁπλῶς μὲν οὐδέν , ἀλλ ἐν αἰνιγμοῖς τισιν , ὡς ἐρῶσι καὶ φιλοῦσι καὶ σύνεισιν ἡδέως .
εἶτα  τετράπους μοι γένοιτο , φησὶ τήνπρος ἢ , θρόνος ,  εἶτα δὴ  τρίπους τις  , εἶτα , φησί ,  παιδίσκη δίπους .
εἶθ  ὃ μὲν γνοὺς ταῦτ ἀπῆλθεν εὐθὺς ὥσπερ Οἰδίπουσ , οὐδ  ἰδεῖν δόξας ἐκείνην , σῴζεται δ ἄκων μόνος .
οἳ δ ἐρᾶσθαι προσδοκῶντες εὐθύς εἰσιν ἠρμένοι καὶ φέρονθ ὑψοῦ πρὸς αἴθραν .
συντεμόντι δ οὐ δὲ ἓν ἔσθ  ἑταίρας ὅσα περ ἔστιν θηρί ἐξωλέστερον .
τοιαῦτα πολλὰ τοῦ Λαρηνσίου λέγοντος ὁ Λεωνίδης ψέγων τὸ τῆς γαμετῆς ὄνομα τὰ ἐκ τῶν Μάντεων Ἀλέξιδος προηνέγκατο ταυτί   ·
ὦ δυστυχεῖς ἡμεῖς . . .
οἱ πεπρακότες τὴν τοῦ βίου παρρησίαν καὶ τὴν τρυφήν ·
γυναιξὶ δοῦλοι ζῶμεν ἀντ ἐλευθέρων .
ἔπειτ  ἔχειν προῖκ , οὐχὶ τιμὴν πάσχομεν ;
πικράν γε καὶ μεστὴν γυναικείας χολῆς .
ἡ τῶν γὰρ ἀνδρῶν ἐστι πρὸς ἐκείνην μέλι ·
οἳ μέν γε συγγνώμην ἔχουσ ἀδικούμενοι , αὗται δ ἀδικοῦσαι καὶ προσεγκαλοῦσ  ἔτι ·
ὧν οὐκ ἐχρῆν ἄρχουσιν , ὧν δ ἄρχειν ἐχρῆν ἀμελοῦσιν , ἐπιορκοῦσιν , οὐ δὲ ἓν κακὸν ἔχουσι καὶ κάμνειν λέγουσ ἑκάστοτε .
ξέναρχος δ ἐν Ὕπνῳ φησίν   ·
εἶτ  εἰσὶν οἱ τέττιγες οὐκ εὐδαίμονες , ὧν ταῖς γυναιξὶν οὐ δ ὁτιοῦν φωνῆς ἔνι ;
φιλέταιρος Κορινθιαστῇ   ·
ὡς τακερόν , ὦ Ζεῦ , καὶ μαλακὸν τὸ βλέμμ ἔχει .
οὐκ ἐτὸς Ἑταίρας ἱερόν ἐστι πανταχοῦ , ἀλλ  οὐχὶ γαμετῆς οὐδαμοῦ τῆς Ἑλλάδος .
ἄμφις δ ἐν Ἀθάμαντι   ·
εἶτ  οὐ γυναικός ἐστιν εὐνοικώτερον γαμετῆς ἑταίρα ;
πολύ γε καὶ μάλ εἰκότως .
ἣ μὲν νόμῳ γὰρ καταφρονοῦσ  ἔνδον μένει , ἣ δ οἶδεν ὅτι ἢ τοῖς τρόποις ὠνητέος ἄνθρωπός ἐστιν ἢ πρὸς ἄλλον ἀπιτέον .
Εὔβουλος δ ἐν Χρυσίλλᾳ   ·
κακὸς κακῶς ἀπόλοιθ ὅστις γυναῖκα δεύτερος ἔγημε ·
τὸν γὰρ πρῶτον οὐκ ἐρῶ κακῶς .
ὃ μὲν γὰρ ἦν ἄπειρος , οἶμαι , τοῦ κακοῦ , ὃ δ οἷον ἦν γυνὴ κακὸν πεπυσμένος .
ὦ Ζεῦ πολυτίμητ , εἶτ ἐγὼ κακῶς ποτε ἐρῶ γυναῖκας ;
νὴ Δί ἀπολοίμην ἄρα , πάντων ἄριστον κτημάτων .
εἰ δ ἐγένετο κακὴ γυνὴ Μήδεια , Πηνελόπη δέ γε μέγα πρᾶγμ .
ἐρεῖ τις ὡς Κλυταιμνήστρα κακή ·
ἄλκηστιν ἀντέθηκα χρηστήν .
ἀλλ ἴσως Φαίδραν ἐρεῖ κακῶς τις ·
ἀλλὰ νὴ Δία χρηστή τις ἦν μέντοι  τίς ;
οἴμοι δείλαιος , ταχέως γέ μ αἱ χρησταὶ γυναῖκες ἐπέλιπον , τῶν δ αὖ πονηρῶν ἔτι λέγειν πολλὰς ἔχω .
ἀριστοφῶν δ ἐν Καλλωνίδῃ   ·
κακὸς κακῶς ἀπόλοιθ ὁ γήμας δεύτερος θνητῶν .
ὁ μὲν γὰρ πρῶτος οὐδὲν ἠδίκει ·
οὔπω γὰρ εἰδὼς οὗτος οἷον ἦν κακὸν ἐλάμβανεν γυναῖχ ·
ὁ δ ὕστερον λαβὼν εἰς πρ οὖπτον εἰδὼς αὑτὸν ἐνέβαλεν κακόν .
καὶ Ἀντιφάνης ἐν Φιλοπάτορι   ·
γεγάμηκε δήπου . Β. τί σὺ λέγεις ;
ἀληθινῶς γεγάμηκεν , ὃν ἐγὼ ζῶντα περιπατοῦντά τε κατέλιπον ;
μένανδρος δ ἐν Ἀρρηφόρῳ ἢ Αὐλητρίδι   ·
οὐ γαμεῖς , ἂν νοῦν ἔχῃς , τοῦτον καταλείπων τὸν βίον .
γεγάμηκα γὰρ κ αὐτός ·
διὰ τοῦτό σοι παραινῶ μὴ γαμεῖν . Β. δεδογμένον τὸ πρᾶγμ ·
ἀνερρίφθω κύβος . Α. πέραινε , σωθείης δέ ·
νῦν ἀληθινὸν εἰς πέλαγος αὑτὸν ἐμβαλεῖς γὰρ πραγμάτων , οὐ Λιβυκὸν οὐ δ Αἰγαῖον οὐ δὲ . . . . .
, οὗ τῶν τριάκοντ οὐκ ἀπόλλυται τρία πλοιάρια ·
γήμας δ οὐ δὲ εἷς σέσωσθ  ὅλως .
ἐν δὲ Ἐμπιμπραμένῃ   ·
ἐξώλης ἀπόλοιθ ὅστις ποτὲ ὁ πρῶτος ἦν γήμας , ἔπειθ ὁ δεύτερος , εἶθ  ὁ τρίτος , εἶθ ὁ τέταρτος , εἶθ ὁ Μεταγένης .
καρκίνος δ ὁ τραγικὸς ἐν Σεμέλῃ , ἧς ἀρχή    ὦ νύκτες ,  φησίν   ·
ὦ Ζεῦ , τί χρὴ γυναῖκας ἐξειπεῖν κακόν ;
ἀρκοῦν ἂν εἴη , κ ἂν γυναῖκ εἴπῃς μόνον .
οὐκ αἰσθάνονται δ οὐδ  οἱ παρ ἠλικίαν νέας ἀγόμενοι γυναῖκας εἰς πρ οὖπτον κακὸν αὑτοὺς ἐμβάλλοντες , καίτοι τοῦ Μεγαρικοῦ ποιητοῦ παραινέσαντος αὐτοῖς   ·
οὔ τοι σύμφορόν ἐστι γυνὴ νέα ἀνδρὶ γέροντι ·
οὐ γὰρ πηδαλίῳ πείθεται ὡς ἄκατος , οὐδ  ἄγκυραι ἔχουσιν ·
ἀπορρήξασα δὲ δεσμὰ πολλάκις ἐκ νυκτῶν ἄλλον ἔχει λιμένα .
καὶ Θεόφιλος δὲ ἐν Νεοπτολέμῳ ἔφη   ·
οὐ σύμφορον νέα στὶ πρεσβύτῃ γυνή .
ὥσπερ γὰρ ἄκατος οὐ δὲ μικρὸν πείθεται ἑνὶ πηδαλίῳ , τὸ πεῖσμ  ἀπορρήξασα δὲ ἐκ νυκτὸς ἕτερον λιμέν ἔχουσ  ἐξευρέθη .
οὐδένα δὲ ὑμῶν ἀγνοεῖν οἴομαι , ἄνδρες φίλοι , ὅτι καὶ οἱ μέγιστοι πόλεμοι διὰ γυναῖκας ἐγένοντο .
ὁ Ἰλιακὸς δι Ἑλένην , ὁ λοιμὸς διὰ Χρυσηίδα , Ἀχιλλέως μῆνις διὰ Βρισηίδα , καὶ ὁ ἱερὸς δὲ καλούμενος πόλεμος δι ἑτέραν γαμετήν , φησὶν Δοῦρις ἐν δευτέρᾳ Ἰστοριῶν   , Θηβαίαν γένος , ὄνομα Θεανώ , ἁρπασθεῖσαν ὑπὸ Φωκέως τινός .
δεκαετὴς δὲ καὶ οὗτος γενόμενος τῷ δεκάτῳ ἔτι Φιλίππου συμμαχήσαντος πέρας ἔσχεν ·
τότε γὰρ εἷλον οἱ Θηβαῖοι τὴν Φωκίδα .
καὶ ὁ Κρισαικὸς δὲ πόλεμος ὀνομαζόμενος , ὥς φησι Καλλισθένης ἐν τῷ περὶ τοῦ Ἱεροῦ Πολέμου   , ὅτε Κιρραῖοι πρὸς Φωκεῖς ἐπολέμησαν , δεκαέτης ἦν , ἁρπασάντων Κιρραίων τὴν Πελάγοντος τοῦ Φωκέως θυγατέρα Μεγιστὼ καὶ τὰς Ἀργείων θυγατέρας ἐπανιούσας ἐκ τοῦ Πυθικοῦ ἱεροῦ .
δεκάτῳ δὲ ἔτει ἑάλω καὶ ἡ Κίρρα .
ἀνετράπησαν δὲ καὶ ὅλοι οἶκοι διὰ γυναῖκας ·
ὁ Φιλίππου τοῦ Ἀλεξάνδρου πατρὸς διὰ τὸν Κλεοπάτρας γάμον , ὁ Ἡρακλέους διὰ τὴν Ἰόλης ἐπιγαμίαν τῆς Εὐρύτου θυγατρός , ὁ Θησέως διὰ τὴν Φαίδρας τῆς Μίνωος , ὁ Ἀθάμαντος διὰ τὸν Θεμιστοῦς τῆς Ὑψέως , ὁ Ἰάσονος διὰ τὸν Γλαύκης τῆς Κρέοντος , ὁ Ἀγαμέμνονος διὰ Κασσάνδραν .
καὶ ἡ ἐπ Αἴγυπτον δὲ Καμβύσου στρατεία , ὥς φησι Κτησίας   , διὰ γυναῖκα ἐγένετο .
ὁ γὰρ Καμβύσης πυνθανόμενος τὰς Αἰγυπτίας γυναῖκας ἐν ταῖς συνουσίαις διαφέρειν τῶν ἄλλων ἔπεμψεν πρὸς Ἄμασιν τὸν Αἰγυπτίων βασιλέα , μίαν αἰτῶν πρὸς γάμον τῶν θυγατέρων .
ὃ δὲ τῶν μὲν ἑαυτοῦ οὐκ ἔδωκεν , ὑπονοήσας μὴ γυναικὸς ἕξειν αὐτὴν τιμὴν ἀλλὰ παλλακίδος ·
ἔπεμψε δὲ τὴν Ἀπρίου θυγατέρα Νειτῆτιν .
ὁ δὲ Ἀπρίας ἐκπεπτώκει τῆς Αἰγυπτίων βασιλείας διὰ τὴν γενομένην ἧτταν πρὸς Κυρηναίους καὶ ἀνῄρητο ὑπὸ Ἀμάσιδος .
ἡσθεὶς οὖν ὁ Καμβύσης τῇ Νειτήτιδι καὶ σφόδρα ἐρεθισθεὶς ἐκμανθάνει παρ αὐτῆς τὰ πάντα καὶ δεηθείσης ἐκδικῆσαι τοῦ Ἀπρίου τὸν φόνον πείθει πολεμῆσαι Αἰγυπτίοις .
δίνων δ ἐν τοῖς Περσικοῖς   καὶ Λυκέας ὁ Ναυκρατίτης ἐν τρίτῃ Αἰγυπτιακῶν   τὴν Νειτῆτιν Κύρῳ πεμφθῆναί φασιν ὑπὸ Ἀμάσιδος ·
ἐξ ἧς γεννηθῆναι τὸν Καμβύσην , ὃν ἐκδικοῦντα τῇ μητρὶ ἐπ Αἴγυπτον ποιήσασθαι στρατείαν .
δοῦρις δ ὁ Σάμιος   καὶ πρῶτον γενέσθαι πόλεμόν φησι δύο γυναικῶν τὸν Ὀλυμπιάδος καὶ Εὐρυδίκης ·
ἐν ᾧ τὴν μὲν βακχικώτερον μετὰ τυμπάνων προελθεῖν , τὴν δ Εὐρυδίκην Μακεδονικῶς καθωπλισμένην , ἀσκηθεῖσαν τὰ πολεμικὰ παρὰ Κύννῃ τῇ Ἰλλυρίδι .
ἐπὶ τούτοις τοῖς λόγοις ἔδοξε τοῖς παροῦσι τῶν φιλοσόφων περὶ τοῦ ἔρωτος καὶ αὐτούς τι εἰπεῖν καὶ περὶ κάλλους .
καὶ ἐλέχθησαν λόγοι φιλόσοφοι πάμπολλοι ·
ἐν οἷς τινες καὶ ἐμνημόνευσαν τοῦ σκηνικοῦ φιλοσόφου Εὐριπίδου ᾀσμάτων , ὧν ἦν καὶ τάδε   παίδευμα δ Ἔρως σοφίας ἀρετῆς πλεῖστον ὑπάρχειν , καὶ προσομιλεῖν οὗτος ὁ δαίμων πάντων ἥδιστος ἔφυ θνητοῖς .
καὶ παρὰ λυπῶν τέρψιν τιν ἔχων εἰς ἐλπίδ ἄγει .
τὸ δ ἐρᾶν προλέγω τοῖσι νέοισιν μή ποτε φεύγειν , χρῆσθαι δ ὀρθῶς , ὅταν ἔλθῃ .
καὶ κατὰ τὸν Πίνδαρον δὲ ἄλλος τις ἔφη   εἴη καὶ ἐρᾶν καὶ ἔρωτι χαρίζεσθαι κατὰ καιρόν .
ἕτερος δέ τις προσέθηκε τῶν Εὐριπίδου τάδε   ·
σὺ δ ὦ τύραννε θεῶν τε κ ἀνθρώπων Ἔρως , ἢ μὴ δίδασκε τὰ καλὰ φαίνεσθαι καλὰ ἢ τοῖς ἐρῶσιν ὧν σὺ δημιουργὸς εἶ μοχθοῦσι μόχθους εὐτυχῶς συνεκπόνει .
ποντιανὸς δὲ Ζήνωνα ἔφη τὸν Κιτιέα ὑπολαμβάνειν τὸν Ἔρωτα θεὸν εἶναι φιλίας καὶ ἐλευθερίας , ἔτι δὲ καὶ ὁμονοίας παρασκευαστικόν , ἄλλου δὲ οὐδενός .
διὸ καὶ ἐν τῇ Πολιτείᾳ ἔφη τὸν Ἔρωτα θεὸν εἶναι συνεργὸν ὑπάρχοντα πρὸς τὴν τῆς πόλεως σωτηρίαν .
ὅτι δὲ καὶ οἱ τούτου πρεσβύτεροι κατὰ φιλοσοφίαν σεμνόν τινα τὸν Ἔρωτα καὶ παντὸς αἰσχροῦ κεχωρισμένον ᾔδεσαν δῆλον ἐκ τοῦ κατὰ τὰ γυμνάσια αὐτὸν συνιδρῦσθαι Ἑρμῇ καὶ Ἡρακλεῖ , τῷ μὲν λόγου , τῷ δ ἀλκῆς προεστῶτι ·
ὧν ἑνωθέντων φιλία τε καὶ ὁμόνοια γεννᾶται , δι ὧν ἡ καλλίστη ἐλευθερία τοῖς ταῦτα μετιοῦσιν συναύξεται .
ἀθηναῖοι δὲ τοσοῦτον ἀπέσχον τοῦ συνουσίας τινὸς διαλαβεῖν προεστάναι τὸν Ἔρωτα ὥστε τῆς Ἀκαδημίας ἐκδήλως τῇ Ἀθηνᾷ καθιερωμένης αὐτόθι τὸν Ἔρωτα ἱδρυσάμενοι συνθύουσιν αὐτῷ .
θεσπιεῖς τε τὰ Ἐρωτίδεια τιμῶσιν καθάπερ Ἀθηναῖοι τὰ Παν αθήναια καὶ τ ὠλύμπια Ἠλεῖοι Ῥόδιοί τε τὰ Ἁλίεια .
καὶ ἐν ταῖς δημοτελέσι δὲ σπονδαῖς ὡς ἐπίπαν ὁ Ἔρως τιμᾶται .
λακεδαιμόνιοι δὲ πρὸ τῶν παρατάξεων Ἔρωτι προθύονται , ὡς ἐν τῇ τῶν παραταττομένων φιλίᾳ κειμένης τῆς σωτηρίας τε καὶ νίκης .
καὶ Κρῆτες δ ἐν ταῖς παρατάξεσι τοὺς καλλίστους τῶν πολιτῶν κοσμήσαντες διὰ τούτων θύουσι τῷ Ἔρωτι , ὡς Σωσικράτης ἱστορεῖ   .
ὁ δὲ παρὰ Θηβαίοις ἱερὸς λόχος καλούμενος συνέστηκεν ἐξ ἐραστῶν καὶ ἐρωμένων , τὴν τοῦ θεοῦ σεμνότητα ἐμφαίνων , ἀσπαζομένων θάνατον ἔνδοξον ἀντ αἰσχροῦ καὶ ἐπονειδίστου βίου .
σάμιοι δέ , ὥς φησιν Ἐρξίας ἐν Κολοφωνιακοῖς   , γυμνάσιον ἀναθέντες τῷ Ἔρωτι τὴν διὰ τοῦτον ἀγομένην ἑορτὴν Ἐλευθέρια προσηγόρευσαν ·
δι ὃν θεὸν καὶ Ἀθηναῖοι ἐλευθερίας ἔτυχον , καὶ οἱ Πεισιστρατίδαι ἐκπεσόντες ἐπεχείρησαν διαβάλλειν πρῶτον τὰς περὶ τὸν θεὸν τοῦτον πράξεις .
τούτων λεχθέντων ὁ Πλούταρχος ἀπεμνημόνευσε τῶν ἐκ Φαίδρου Ἀλέξιδος   ·
πορευομένῳ δ ἐκ Πειραιῶς ὑπὸ τῶν κακῶν καὶ τῆς ἀπορίας φιλοσοφεῖν ἐπῆλθέ μοι .
καί μοι δοκοῦσιν ἀγνοεῖν οἱ ζωγράφοι τὸν Ἔρωτα , συντομώτατον δ εἰπεῖν , ὅσοι τοῦ δαίμονος τούτου ποιοῦσιν εἰκόνας .
ἐστὶν γὰρ οὔ τε θῆλυς οὔ τ ἄρσην , πάλιν οὔ τε θεὸς οὔ τ ἄνθρωπος , οὔ τ ἀβέλτερος οὔτ  αὖθις ἔμφρων , ἀλλὰ συνενηνεγμένος πανταχόθεν ἑνὶ τύπῳ τε πόλλ εἴδη φέρων .
ἡ τόλμα μὲν γὰρ ἀνδρός , ἡ δὲ δειλία γυναικός , ἡ δ ἄνοια μανίας , ὁ δὲ λόγος φρονοῦντος , ἡ σφοδρότης δὲ θηρός , ὁ δὲ πόνος ἀδάμαντος , ἡ φιλοτιμία δὲ δαίμονος .
καὶ ταῦτ ἐγώ , μὰ τὴν Ἀθηνᾶν καὶ θεούς , οὐκ οἶδ ὅ τι ἐστίν , ἀλλ ὅμως ἔχει γέ τι τοιοῦτον , ἐγγύς τ εἰμὶ τ οὐνόματος .
Εὔβουλος δ ἢ Ἀραρὼς ἐν Καμπυλίωνι   ·
τίς ἦν ὁ γράψας πρῶτος ἀνθρώπων ἄρα ἢ κηροπλαστήσας Ἔρωθ  ὑπόπτερον ;
ὡς οὐδὲν ᾔδει πλὴν χελιδόνας γράφειν , ἀλλ  ἦν ἄπειρος τῶν τρόπων τῶν τοῦ θεοῦ .
ἐστὶν γὰρ οὔ τε κοῦφος οὔ τε ῥᾴδιος ἀπαλλαγῆναι τῷ φέροντι τὴν νόσον , βαρὺς δὲ κομιδῇ .
πῶς ἂν οὖν ἔχοι πτερὰ τοιοῦτο πρᾶγμα ;
λῆρος , εἰ φήσειέ τις .
ἄλεξις δ ἐν Ἀποκοπτομένῳ   ·
λέγεται γὰρ λόγος ὑπὸ τῶν σοφιστῶν μὴ πέτεσθαι τὸν θεὸν τὸν Ἔρωτα , τοὺς δ ἐρῶντας ·
αἰτίαν δ ἔχειν ἐκεῖνον ἄλλως , ἠγνοηκότας δὲ τοὺς γραφεῖς ἔχοντα πτέρυγας αὐτὸν ζωγραφεῖν .
Θεόφραστος δ ἐν τῷ Ἐρωτικῷ   Χαιρήμονά φησι τὸν τραγικὸν λέγειν   , ὡς τὸν οἶνον τῶν χρωμένων τοῖς τρόποισ κεράννυσθαι , οὕτως καὶ τὸν Ἔρωτα ·
ὃς μετριάζων μέν ἐστιν εὔχαρις , ἐπιτεινόμενος δὲ καὶ διαταράττων χαλεπώτατος . . . . .
διόπερ ὁ ποιητὴς οὗτος   οὐ κακῶς αὐτοῦ τὰς δυνάμεις διαιρῶν φησι  δίδυμα τόξα αὐτὸν ἐντείνεσθαι χαρίτων , τὸ μὲν ἐπ εὐαίωνι τύχᾳ , τὸ δ ἐπὶ συγχύσει βιοτᾶς .
ὁ δ αὐτὸς οὗτος ποιητὴς καὶ περὶ τῶν ἐρώντων ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Τραυματίᾳ φησὶν οὕτως   ·
τίς οὐχί φησι τοὺς ἐρῶντας ζῆν μόνους , οὓσ δεῖ γε πρῶτον μὲν στρατευτικωτάτους εἶναι πονεῖν τε δυναμένους τοῖς σώμασιν μάλιστα προσεδρεύειν τ ἀρίστους τῷ πόθῳ , ποιητικούς , ἰταμούς , προθύμους , εὐπόρους ἐν τοῖς ἀπόροις , βλέποντας ἀθλιωτάτους .
θεόφιλος δ ἐν τῷ Φιλαύλῳ   ·
τίς φησὶ τοὺς ἐρῶντας οὐχὶ νοῦν ἔχειν ;
ἦ πού τίς ἐστι τοὺς τρόπους ἀβέλτερος .
εἰ γὰρ ἀφέλοι τις τοῦ βίου τὰς ἡδονάς , καταλείπετ  οὐδὲν ἄλλο πλὴν τεθνηκέναι .
ἐγὼ μὲν οὖν κ αὐτὸς κιθαριστρίας ἐρῶν , παιδὸς κόρης , οὐ νοῦν ἔχω πρὸς τῶν θεῶν ;
κάλλει καλῆς , μεγέθει μεγάλης , τέχνῃ σοφῆς ·
ἥν ἐστ ἰδεῖν ἥδιον ἢ τὸ θεωρικὸν ἔχουσιν ὑμῖν διανέμειν ἑκάστοτε .
ἀριστοφῶν δὲ ἐν Πυθαγοριστῇ   ·
εἶτ  οὐ δικαίως ἔστ ἀπεψηφισμένος ὑπὸ τῶν θεῶν τῶν δώδεκ εἰκότως τ Ἔρως ;
ἐτάραττε κ ἀκείνους γὰρ ἐμβάλλων στάσεις , ὅτ  ἦν μετ αὐτῶν .
ὡς δὲ λίαν ἦν θρασὺς καὶ σοβαρός , ἀποκόψαντες αὐτοῦ τὰ πτερά , ἵνα μὴ πέτηται πρὸς τὸν οὐρανὸν πάλιν , δεῦρ  αὐτὸν ἐφυγάδευσαν ὡς ἡμᾶς κάτω , τὰς δὲ πτέρυγας ἃς εἶχε τῇ Νίκῃ φορεῖν ἔδοσαν , περιφανὲς σκῦλον ἀπὸ τῶν πολεμίων .
περὶ δὲ τοῦ ἐρᾶν Ἄμφις ἐν Διθυράμβῳ φησίν   .
σὺ ταυτὶ προσδοκᾷς πείσειν ἐμέ , ὡς ἔστ ἐραστὴς ὅστις ὡραῖον φιλῶν τρόπων ἐραστής ἐστι , τὴν ὄψιν παρείς ;
ἄφρων γ ἀληθῶς .
οὔ τε τοῦτο πείθομαι οὔθ  ὡς πένης ἄνθρωπος ἐνοχλῶν πολλάκις τοῖς εὐποροῦσιν οὐ λαβεῖν τι βούλεται .
Ἄλεξις Ἑλένῃ   ·
ὡς ὅστις αὐτῆς τῆσ ἀκμῆς τῶν σωμάτων ἐρᾷ , τὸν ἄλλον δ οὐ δὲ γινώσκει λόγον , τῆς ἡδονῆς ἐστ , οὐχὶ τῶν φίλων φίλος , ἀδικεῖ τε τὸν Ἔρωτ ἐμφανῶς θνητὸς θεόν , ἄπιστον αὐτὸν πᾶσι τοῖς ἄλλοις ποιῶν .
τούτων τῶν Ἀλέξιδος ἀπομνημονεύσας ὁ Μυρτίλος κ ᾆτα ἀποβλέψας εἰς τοὺς τὰ τῆς στοᾶς αἱρουμένους τὰ Ἑρμείου τοῦ Κουριέως ἐκ τῶν Ἰάμβων προειπών   ·
ἀκούσατ , ὦ στοίακες , ἔμποροι λήρου , λόγων ὑποκριτῆρες , οἳ μόνοι πάντα τ ἀν τοῖς πίναξι , πρίν τι τῷ σοφῷ δοῦναι , αὐτοὶ καταρροφεῖτε κ ᾆθ ἁλίσκεσθε ἐναντία πράσσοντες οἷς τραγῳδεῖτε , παιδοπῖπαι ὄντες καὶ τοῦτο μόνον ἐζηλωκότες τὸν ἀρχηγὸν ὑμῶν τῆς σοφίας Ζήνωνα τὸν Φοίνικα , ὃς οὐδέποτε γυναικὶ ἐχρήσατο , παιδικοῖς δ αἰεί , ὡς Ἀντίγονος ὁ Καρύστιος ἱστορεῖ ἐν τῷ περὶ τοῦ Βίου αὐτοῦ   .
θρυλεῖτε γὰρ ὅτι δεῖ μὴ τῶν σωμάτων ἀλλὰ τῆς ψυχῆς ἐρᾶν ·
οἵτινες μέχρι ὀκτὼ καὶ εἴκοσι ἐτῶν δεῖν λέγοντες συνέχειν τοὺς ἐρωμένους .
καί μοι δοκεῖ Ἀρίστων ὁ Κεῖος ὁ περιπατητικὸς οὐ κακῶς εἰρηκέναι ἐν τῷ δευτέρῳ περὶ τῶν Ἐρωτικῶν Ὁμοίων πρός τινα Ἀττικόν , μέγαν τινὰ κατὰ τὴν ἡλικίαν ἐπιδεικνύντα ὡς καλόν , ᾧ Δῶρος ἦν ὄνομα ·
τὴν πρὸς Δόλωνά μοι , φησί , δοκῶ παρ Ὀδυσσέως ἀπάντησιν ἐπὶ σὲ μεταφέρειν ·
ἦ ῥά νύ τοι μεγάλων Δώρων ἐπεμαίετο θυμός .
ἡγήσανδρος δ ἐν τοῖς Ὑπομνήμασι   τῶν ἡδυσμάτων φησὶν ἐρᾶν πάντας , οὐ τῶν κρεῶν οὐ δὲ τῶν ἰχθύων ·
ἀπογενομένων γοῦν τούτων οὐδεὶς ἡδέως ἔτι προσφέρεται τὸ κρέας οὐ δὲ τὸν ἰχθὺν οὐ δ ἐπιθυμεῖ τῶν ὠμῶν καὶ τῶν ἀνηδύντων .
καὶ γὰρ τὸ παλαιὸν παίδων ἤρων , ὡς καὶ ὁ Ἀρίστων ἔφη , ὅθεν καὶ καλεῖσθαι τοὺς ἐρωμένους συνέβη παιδικά .
πρὸς ἀλήθειαν γάρ , καθάπερ φησὶ Κλέαρχος ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Ἐρωτικῶν   , Λυκοφρονίδην εἰρηκέναι φησίν   ·
οὔ τε παιδὸς ἄρρενος οὔ τε παρθένων τῶν χρυσοφόρων οὐ δὲ γυναικῶν βαθυκόλπων καλὸν τὸ πρόσωπον , ἐὰν μὴ κόσμιον πεφύκῃ .
ἡ γὰρ αἰδὼς ἄνθος ἐπισπείρει .
καὶ ὁ Ἀριστοτέλης δὲ ἔφη   τοὺς ἐραστὰς εἰς οὐδὲν ἄλλο τοῦ σώματος τῶν ἐρωμένων ἀποβλέπειν ἢ τοὺς ὀφθαλμούς , ἐν οἷς τὴν αἰδῶ κατοικεῖν .
σοφοκλῆς δέ που περὶ τοῦ Πέλοπος διαλεγομένην ποιήσας τὴν Ἱπποδάμειάν φησιν   ·
τοιάνδ  ἐν ὄψει λύγγα θηρατηρίαν ἔρωτος , ἀστραπήν τιν ὀμμάτων ἔχει ·
ᾗ θάλπεται μὲν αὐτός , ἐξοπτᾷ δ ἐμέ , ἴσον μετρῶν ὀφθαλμόν , ὥστε τέκτονος παρὰ στάθμην ἰόντος ὀρθοῦται κανών .
λικύμνιος δ ὁ Χῖος τὸν Ὕπνον φήσας ἐρᾶν τοῦ Ἐνδυμίωνος οὐ δὲ καθεύδοντος αὐτοῦ κατακαλύπτει τοὺς ὀφθαλμούς , ἀλλὰ ἀναπεπταμένων τῶν βλεφάρων κοιμίζει τὸν ἐρώμενον , ὅπως διὰ παντὸς ἀπολαύῃ τῆς τοῦ θεωρεῖν ἡδονῆς .
ὕπνος δὲ χαίρων ὀμμάτων αὐγαῖς ἀναπεπταμένοις ὄσσοις ἐκοίμιζεν κοῦρον .
καὶ ἡ Σαπφὼ δὲ πρὸς τὸν ὑπερβαλλόντως θαυμαζόμενον τὴν μορφὴν καὶ καλὸν εἶναι νομιζόμενόν φησιν   ·
στᾶθι κ ἄντα , φίλος , καὶ τὰν ἐπ ὄσσοις ἀμπέτασον χάριν .
ὁ δ Ἀνακρέων τί φησίν   ;
ὦ παῖ παρθένιον βλέπων , δίζημαί σε , σὺ δ οὐ κλύεις , οὐκ εἰδὼς ὅτι τῆς ἐμῆς ψυχῆς ἡνιοχεύεις .
ὁ δὲ μεγαλοφωνότατος Πίνδαρος   ·
τὰς δὲ Θεοξένου , φησίν , ἀκτῖνας πρὸσ ὄσσων μαρμαριζοίσας δρακεὶς ὃς μὴ πόθῳ κυμαίνεται , ἐξ ἀδάμαντος ἢ σιδάρου κεχάλκευται μέλαιναν καρδίαν ψυχρᾷ φλογί .
ὁ δὲ τοῦ Κυθηρίου Φιλοξένου Κύκλωψ ἐρῶν τῆς Γαλατείας καὶ ἐπαινῶν αὐτῆς τὸ κάλλος , προμαντευόμενος τὴν τύφλωσιν πάντα μᾶλλον αὐτῆς ἐπαινεῖ ἢ τῶν ὀφθαλμῶν μνημονεύει , λέγων ὧδε   ·
ὦ καλλιπρόσωπε , χρυσεοβόστρυχε , χαριτόφωνε , θάλος Ἐρώτων .
τυφλὸς ὁ ἔπαινος καὶ κατ οὐδὲν ὅμοιος τῷ Ἰβυκείῳ ἐκείνῳ   ·
Εὐρύαλε , γλυκέων Χαρίτων θάλος , . . .
καλλικόμων μελέδημα , σὲ μὲν Κύπρις ἅ τ ἀγανοβλέφαρος Πειθὼ ῥοδέοισιν ἐν ἄνθεσι θρέψαν .
φρύνιχός τε ἐπὶ τοῦ Τρωίλου ἔφη    λάμπειν ἐπὶ πορφυραῖς παρῇσι φῶς ἔρωτος .
ὑμεῖς δὲ ξυρουμένους τὰ γένεια περιφέρετε τοὺς ἐρωμένους ·
τοῦ ξύρεσθαι τὸν πώγωνα κατ Ἀλέξανδρον εὑρημένου , ὥς φησιν ὑμῶν ὁ Χρύσιππος ἐν τῷ τετάρτῳ περὶ τοῦ Καλοῦ καὶ τῆς Ἡδονῆς .
οὐκ ἀκαίρως δ , ὡς ἐμαυτὸν πείθω , μεμνήσομαι τῆς λέξεως ·
χαίρω γὰρ πάνυ τῷ ἀνδρὶ διά τε τὴν πολυμαθίαν καὶ τὴν τοῦ ἤθους ἐπιείκειαν .
λέγει δὲ οὕτως ὁ φιλόσοφος ·
τὸ ξύρεσθαι τὸν πώγωνα κατ Ἀλέξανδρον προῆκται , τῶν προτέρων οὐ χρωμένων αὐτῷ .
καὶ γὰρ Τιμόθεος ὁ αὐλητὴς πώγωνα μέγαν ἔχων ηὔλει , καὶ ἐν Ἀθήναις διατηροῦσιν οὐ σφόδρα ἀρχαῖον τὸν πρῶτον περικειράμενον παρωνύμιον ἔχειν Κόρσην .
διὸ καὶ Ἄλεξις ἔφη που   ·
ἂν πιττοκοπούμενόν τιν ἢ ξυρούμενον ὁρᾷς , τοῦτον ἔχει τι θάτερον ·
ἢ γὰρ στρατεύειν ἐπινοεῖν μοι φαίνεται καὶ πάντα τῷ πώγωνι δρᾶν ἐναντία , ἢ πλουσιακὸν τούτῳ τι προσπίπτει κακόν .
τί γὰρ αἱ τρίχες λυποῦσιν ἡμᾶς , πρὸς θεῶν ;
δι  ἃς ἀνὴρ ἕκαστος ἡμῶν φαίνεται , εἰ μή τι ταύταις ἀντιπράττεσθ  ὑπονοεῖς ;
Διογένης δὲ ἰδών τινα οὕτως ἔχοντα τὸ γένειον ἔφησεν ·
μή τι ἔχεις ἐγκαλεῖν τῇ φύσει , ὅτι ἄνδρα σὲ ἐποίησε καὶ οὐ γυναῖκα ;
ἕτερον δέ τινα ἐπὶ ἵππου ἰδὼν παραπλησίως ἔχοντα καὶ μεμυρισμένον καὶ τούτοις ἀκολούθως ἠμφιεσμένον , πρότερον μὲν ἔφησε ζητεῖν τί ἐστιν ὁ ἱππόπορνος , νῦν δ εὑρηκέναι .
ἐν Ῥόδῳ δὲ νόμου ὄντος μὴ ξύρεσθαι οὐ δ ὁ ἐπιληψόμενος οὐδείς ἐστιν διὰ τὸ πάντας ξύρεσθαι .
ἐν Βυζαντίῳ δὲ ζημίας ἐπικειμένης τῷ ἔχοντι ξυρὸν οὐδὲν ἧττον πάντες χρῶνται αὐτῷ .
καὶ ταῦτα μὲν ὁ θαυμάσιος εἴρηκε Χρύσιππος .
ὁ δὲ σοφὸς ἐκεῖνος Ζήνων , ὥς φησιν Ἀντίγονος ὁ Καρύστιος   , προμαντευόμενος ὑμῶν , ὡς τὸ εἰκός , περὶ τοῦ βίου καὶ τῆς προσποιητοῦ ἐπιτηδεύσεως ἔφη ὡς οἱ παρακούσαντες αὐτοῦ τῶν λόγων καὶ μὴ συνέντες ἔσονται ῥυπαροὶ καὶ ἀνελεύθεροι , καθάπερ οἱ τῆς Ἀριστίππου παρενεχθέντες αἱρέσεως ἄσωτοι καὶ θρασεῖς .
καὶ δὴ τοιοῦτοι ὑμῶν εἰσιν οἱ πλεῖστοι , συνεσπασμένοι καὶ κακοπινεῖς οὐ μόνον τοῖς ἤθεσιν ἀλλὰ καὶ ἕξει .
βουλόμενοι γὰρ ἐνδύεσθαι τὴν αὐτάρκειαν καὶ τὴν εὐτέλειαν εὑρίσκεσθε ἐπὶ ταῖς τῆς φιλαργυρίας θύραις ῥυπαρῶς ζῶντες καὶ τριβωνάρια περιβαλλόμενοι μικρὰ καὶ ἥλων ἐμπιπλάντες τὰ καττύματα καὶ κιναίδους καλοῦντες τοὺς ἢ μύρου προσβάλλοντας ἢ μικρῷ μαλακωτέραν ἠμφιεσμένους ἐσθῆτα .
οὐ δεῖ οὖν οὕτως ἐσταλμένους περὶ ἀργύριον ἐπτοῆσθαι καὶ ἐρωμένους περιάγεσθαι ξυρουμένους τὴν ὑπήνην καὶ τὸν ὄρρον τοὺς ἀκολουθοῦντας ἐν τῷ Λυκείῳ μετὰ σοφιστῶν , νὴ Δία , λεπτῶν , ἀσίτων , σκυτίνων , κατὰ τὸν Ἀντιφάνην   .
ἐπαινῶ δὲ καὶ αὐτὸς τὸ κάλλος .
καὶ γὰρ ἐν ταῖς Εὐανδρίαις τοὺς καλλίστους ἐγκρίνουσι καὶ τούτους πρωτοφορεῖν ἐπιτρέπουσιν .
ἐν Ἤλιδι δὲ καὶ κρίσις γίνεται κάλλους , καὶ τῷ πρώτῳ τὰ τῆς θεοῦ φέρειν τεύχη δίδοται , τῷ δὲ δευτέρῳ τὸν βοῦν ἄγειν , ὁ δὲ τρίτος τὰς θυηλὰς ἐπιτίθησιν .
ἡρακλείδης δ ὁ Λέμβος ἱστορεῖ   ὅτι κατὰ τὴν Σπάρτην θαυμάζεται μᾶλλον . . .
ἀνὴρ ὁ κάλλιστος καὶ γυνὴ ἡ καλλίστη , καλλίστας γεννώσης τῆς Σπάρτης τὰς γυναῖκας .
διὸ καὶ φασὶν Ἀρχιδάμου τοῦ βασιλέως , γυναικὸς αὐτῷ καλῆς φαινομένης , ἑτέρας δὲ αἰσχρᾶς καὶ πλουσίας , ὡς ἀπέκλινεν ἐπὶ τὴν πλουσίαν , ζημιῶσαι τοὺς ἐφόρους αὐτόν , ἐπιλέγοντας ὅτι βασιλίσκους ἀντὶ βασιλέων τᾷ Σπάρτᾳ γεννᾶν προαιρεῖται .
Εὐριπίδης τε ἔφη   ·
πρῶτον μὲν εἶδος ἄξιον τυραννίδος . . .
καὶ οἱ παρ Ὁμήρῳ δὲ δημογέροντες θαυμάζοντες τῆς Ἑλένης τὸ κάλλος φασίν ·
αἰνῶς ἀθανάτῃσι θεῇς εἰς ὦπα ἔοικεν .
ἐκπέπληκται οὖν καὶ αὐτὸς ὁ Πρίαμος ἐπὶ τῷ κάλλει καίτοι ἐν δεινοῖς ὑπάρχων .
θαυμάζει γοῦν ἐπὶ κάλλει τὸν Ἀγαμέμνονα τοιαῦτα ἐκφωνῶν   ·
καλὸν δ οὕτω ἐγὼν οὔπω ἴδον ὀφθαλμοῖσιν οὐδ  οὕτω γεραρόν ·
βασιλῆι δὲ ἀνδρὶ ἔοικεν .
καθίστων δὲ καὶ πολλοὶ τοὺς καλλίστους βασιλέας , ὡς μέχρι νῦν οἱ Ἀθάνατοι καλούμενοι Αἰθίοπες , ὥς φησι Βίων ἐν Αἰθιοπικοῖς   .
ὡς ἔοικε γάρ , τὸ κάλλος βασιλείας οἰκεῖόν ἐστιν .
θεαὶ περὶ κάλλους ἤρισαν πρὸς ἀλλήλας , καὶ διὰ κάλλος οἱ θεοὶ ἀνηρείψαντο Διὶ οἰνοχόον τὸν Γανυμήδη ·
κάλλεος εἵνεκα οἷο , ἵν ἀθανάτοισι μετείῃ .
αἱ θεαὶ δὲ τίνας ἀναρπάζουσιν ;
οὐ τοὺς καλλίστους ;
οἷς καὶ σύνεισιν ·
ἠὼς μὲν Κεφάλῳ καὶ Κλείτῳ καὶ Τιθωνῷ , Δημήτηρ Ἰασίωνι , Ἀφροδίτη Ἀγχίσῃ καὶ Ἀδώνιδι .
διὰ κάλλος δὲ καὶ ὁ μέγιστος τῶν θεῶν διὰ κεράμων χρυσὸς ἔρχεται , ταῦρος γίνεται , ἀετὸς πτεροῦται πολλάκις , ὥσπερ καὶ ἐπ Αἰγίνῃ .
σωκράτης δ ὁ φιλόσοφος ὁ πάντων καταφρονῶν τοῦ Ἀλκιβιάδου κάλλους οὐχ ἥττων ἐστίν ;
ὡς καὶ ὁ σεμνότατος Ἀριστοτέλης τοῦ Φασηλίτου μαθητοῦ .
ἡμεῖς δ οὐχὶ καὶ τῶν ἀψύχων τὰ κάλλιστα προκρίνομεν ; . . .
ἐπαινοῦντες τῶν Σπαρτιατῶν τὸ ἔθος τὸ γυμνοῦν τὰς παρθένους τοῖς ξένοις .
ἐν Χίῳ δὲ τῇ νήσῳ καὶ βαδίζειν ἥδιστόν ἐστιν ἐπὶ τὰ γυμνάσια καὶ τοὺς δρόμους καὶ ὁρᾶν προσπαλαίοντας τοὺς νέους ταῖς κόραις .