Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
δίφιλος δ ἐν Ἐμπόρῳ καὶ νόμον εἶναί φησι παρὰ Κορινθίοις τινὰ τοιοῦτον   ·
νόμιμον τοῦτ ἐστί , βέλτιστ , ἐνθάδε Κορινθίοισιν , ἄν τιν ὀψωνοῦντ  ἀεὶ λαμπρῶς ὁρῶμεν , τοῦτον ἀνακρίνειν πόθεν ζῇ καὶ τί ποιῶν ·
κ ἂν μὲν οὐσίαν ἔχῃ , ἧς αἱ πρόσοδοι λύουσι τ ἀναλώματα , ἐᾶν ἀπολαύειν τοῦτον ἤδη τὸν βίον ·
ἐὰν δ ὑπὲρ τὴν οὐσίαν δαπανῶν τύχῃ , ἀπεῖπον αὐτῷ τοῦτο μὴ ποιεῖν ἔτι .
ὃς ἂν δὲ μὴ πίθητ , ἐπέβαλον ζημίαν .
ἐὰν δὲ μη δ ὁτιοῦν ἔχων ζῇ πολυτελῶς , τῷ δημίῳ παρέδωκαν αὐτόν . Β. Ἡράκλεις . Α. οὐκ ἐνδέχεται γὰρ ζῆν ἄνευ κακοῦ τινος τοῦτον , συνιεῖς , ἀλλ ἀναγκαίως ἔχει ἢ λωποδυτεῖν τὰς νύκτας ἢ τοιχωρυχεῖν ἢ τῶν ποιούντων ταῦτα κοινωνεῖν τισιν ἢ συκοφαντεῖν κατ ἀγορὰν ἢ μαρτυρεῖν ψευδῆ .
τὸ τοιοῦτον ἐκκαθαίρομεν γένος . Β. ὀρθῶς γε νὴ Δί .
ἀλλὰ δὴ τί τοῦτ ἐμοί ; Α. ὁρῶμεν ὀψωνοῦνθ  ἑκάστης ἡμέρας οὐχὶ μετρίως , βέλτιστέ , σ , ἀλλ ὑπερηφάνως .
οὐκ ἔστιν ἰχθυηρὸν ὑπὸ σοῦ μεταλαβεῖν , συνῆχας ἡμῶν εἰς τὰ λάχανα τὴν πόλιν , περὶ τῶν σελίνων μαχόμεθ , ὥσπερ Ἰσθμίοις .
λαγώς τις εἰσελήλυθ ·
εὐθὺς ἥρπακας .
πέρδικα δ ἢ κίχλην γε νὴ Δί οὐκ έτι ἔστιν δι ὑμᾶς οὐ δὲ πετομένην ἰδεῖν , τὸν ξενικὸν οἶνον ἐπιτετίμηκας πολύ .
τὸ δὲ ἔθος τοῦτο καὶ Ἀθήνησιν εἶναι ἀξιοῖ Σώφιλος ἐν Ἀνδροκλεῖ   ὀψονόμους ἀξιῶν αἱρεῖσθαι ὑπὸ τῆς βουλῆς δύ ἢ καὶ τρεῖς .
λυγκεὺς δ ὁ Σάμιος καὶ τέχνην ὀψωνητικὴν συνέργαψε πρός τινα δυσώνην , διδάσκων αὐτὸν τίνα δεῖ λέγοντα πρὸς τοὺς ἀνδροφόνους ἰχθυοπώλας λυσιτελῶς , ἔτι δὲ ἀλύπως ὠνεῖσθαι ἃ βούλεται .
ἐκ τούτων πάλιν τῶν λεχθέντων τὰς ἀκάνθας ἀναλεξάμενος Οὐλπιανὸς  εἰ ἔχομεν  , ἔφη ,  δεῖξαι ἀργυροῖς σκεύεσιν ἐν τοῖς δείπνοις χρωμένους τοὺς ἀρχαίους καὶ εἰ ὁ πίναξ Ἑλληνικὸν ὄνομα .
ὁμήρου γὰρ εἰπόντος ἐν Ὀδυσσείᾳ ·
τοῖσιν δ αὖ πίνακας κρειῶν παρέθηκε συβώτης , Ἀριστοφάνης ὁ Βυζάντιος   νεώτερόν φησιν εἶναι τὸ ἐπὶ πινάκων παρατιθέναι τὰ ὄψα , ἀγνοῶν ὅτι κ ἀν ἄλλοις εἴρηκεν ὁ ποιητής ·
ζητῶ δὲ καὶ εἰ δούλων πλῆθός τινες ἐκέκτηντο ὥσπερ καὶ οἱ νῦν καὶ εἰ τὸ τήγανον εἴρηται καὶ μὴ μόνως τάγηνον , ἵνα μὴ πάντα πίνωμεν ἢ καὶ ἐσθίωμεν ὥσπερ οἱ διὰ τὴν γαστέρα παράσιτοι ὀνομαζόμενοι κόλακες .
πρὸς ὃν Αἰμιλιανὸς ἀπεκρίνατο ·
πίνακα μὲν ἔχεις τὸ σκεῦος ὠνομασμένον καὶ παρὰ Μεταγένει τῷ κωμικῷ ἐν Θουριοπέρσαις ·
τήγανον δέ , ὦ βέλτιστε , εἴρηκεν ἐν μὲν Λήροις Φερεκράτης οὕτως   ·
ἀπὸ τηγάνου τ ἔφασκεν ἀφύας φαγεῖν .
καὶ ἐν Πέρσαις ὁ αὐτός   ·
ἐπὶ τηγάνοις καθίσανθ  ὑφάπτειν τοῦ φλέω .
φιλωνίδης δ ἐν Κοθόρνοις   ·
ὑποδέχεσθαι καὶ βατίσι καὶ τηγάνοις , καὶ πάλιν ·
ὀσφρομένην τῶν τηγάνων .
Εὔβουλος δ ἐν Ὀρθάννῃ   ·
ῥιπὶς δ ἐγείρει φύλακας Ἡφαίστου κύνας θερμῇ παροξύνουσα τηγάνου πνοῇ .
πᾶσα δ εὔμορφος γυνὴ ἐρῶσα φοιτᾷ τηγάνῳ τε συντρυφᾷ .
καὶ ἐν Τιτᾶσι   ·
προσγελῶσά τε λοπὰς παφλάζει βαρβάρῳ λαλήματι ·
πηδῶσι δ ἰχθῦς ἐν μέσοισι τηγάνοις .
τοῦ δὲ ῥήματος μέμνηται Φρύνιχος ἐν Τραγῳδοῖς   ·
ἡδὺ δ ἀποτηγανίζειν ἄνευ συμβολῶν .
καὶ Φερεκράτης ἐν Μυρμηκανθρώποις φησί   ·
σὺ δ ἀποτηγανίζεις .
ἡγήσανδρος δ ὁ Δελφὸς   Συρακοσίους φησὶ τὴν μὲν λοπάδα τήγανον καλεῖν , τὸ δὲ τήγανον ξηροτήγανον ·
διὸ καὶ Θεοδωρίδαν φάναι ἔν τινι ποιηματίῳ ·
τήγανον εὖ ἥψησεν ἐν ὀψητῆρι κολύμβῳ , τὴν λοπάδα τήγανον προσαγορεύων .
χωρὶς δὲ τοῦ τστοιχείου Ἴωνες ἤγανον λέγουσιν , ὡς Ἀνακρέων   ·
χεῖρά τ ἐν ἠγάνῳ βαλεῖν  .
εἰς ἐπίστασιν δέ με ἄγει , καλὲ Οὐλπιανέ , περὶ τῆς τῶν ἀργυρωμάτων χρήσεως τὸ ὑπὸ Ἀλέξιδος ἐν Φυγάδι εἰρημένον   ·
ὅπου γάρ ἐστιν ὁ κέραμος μισθώσιμος ὁ τοῖς μαγείροις .
μέχρι γὰρ τῶν Μακεδονικῶν χρόνων κεραμέοις σκεύεσιν οἱ δειπνοῦντες διηκονοῦντο , ὥς φησιν ὁ ἐμὸς Ἰόβας   .
μεταβαλόντων δ ἐπὶ τὸ πολυτελέστερον Ῥωμαίων τὴν δίαιταν κατὰ μίμησιν ἐκδιαιτηθεῖσα Κλεοπάτρα ἡ τὴν Αἰγύπτου καταλύσασα βασιλείαν τ οὔνομα οὐ δυναμένη ἀλλάξαι ἀργυροῦν καὶ χρυσοῦν ἀπεκάλει κέραμον αὐτὸ κέραμά τ ἀπεδίδοτο τὰ ἀποφόρητα τοῖς δειπνοῦσι ·
καὶ τοῦτ ἦν τὸ πολυτελέστατον ·
εἴς τε τὸν Ῥωσικὸν εὐανθέστατον ὄντα κέραμον πέντε μνᾶς ἡμερησίας ἀνήλισκεν ἡ Κλεοπάτρα .
πτολεμαῖος δ ὁ βασιλεὺς ἐν ὀγδόῳ ὑπομνημάτων   περὶ Μασσανάσσου τὸν λόγον ποιούμενος τοῦ Λιβύων βασιλέως φησὶ τάδε ·
δεῖπνα Ῥωμαικῶς ἦν κατεσκευασμένα , κεράμῳ παντὶ χορηγούμενα ἀργυρῷ ·
τὰς δὲ τῶν δευτέρων τραπέζας ἐκόσμει τοῖς Ἰταλικοῖς ἐθισμοῖς ·
τὰ δὲ κανίσκια ἦν ἅπαντα χρυσᾶ , γεγονότα πρὸς τὰ πλεκόμενα ταῖς σχοίνοις ·
μουσικοῖς δὲ ἐχρῆτο Ἑλληνικοῖς .
ἀριστοφάνης δὲ ὁ κωμῳδιοποιός , ὅν φησιν Ἡλιόδωρος ὁ Ἀθηναῖος ἐν τοῖς περὶ ἀκροπόλεως    πεντεκαίδεκα δ ἐστὶ ταῦτα βιβλία  Ναυκρατίτην εἶναι γένος , ἐν τῷ Πλούτῳ δράματι κατὰ τὴν τοῦ ὁμωνύμου θεοῦ ἐπιφάνειαν τοὺς ἰχθυηρούς φησι πίνακας ἀργυροῦς ἀναφανῆναι καθάπερ καὶ τὰ ἄλλα ἅπαντα , λέγων ὡδί   ·
ὀξὶς δὲ πᾶσα καὶ λοπάδιον καὶ χύτρα χαλκῆ γέγονε ·
τοὺς δὲ πινακίσκους τοὺς σαπροὺς τοὺς ἰχθυηροὺς ἀργυροῦς πάρεσθ ὁρᾶν .
ὁ δ ἰπνὸς γέγον ἡμῖν ἐξαπίνης ἐλεφάντινος .
πλάτων δ ἐν Πρέσβεσι   ·
κατέλαβον Ἐπικράτης τε καὶ Φορμίσιος παρὰ τοῦ βασιλέως πλεῖστα δωροδοκήματα , ὀξύβαφα χρυσᾶ καὶ πινακίσκους ἀργυροῦς .
σώφρων δ ἐν γυναικείοις μίμοις φησί   ·
φιλιππίδης δ ἐν Ἀργυρίου ἀφανισμῷ ὡς φορτικοῦ μέμνηται τοῦ τοιούτου καὶ σπανίου , ζηλουμένου δὲ ὑπό τινων νεοπλούτων μετοίκων   ·
ἀλλ  ἔλεος ἐμπέπτωκέ τίς μοι τῶν ὅλων , ὅταν ἀπορουμένους μὲν ἀνθρώπους ἴδω ἐλευθέρους , μαστιγίας δ ἀπ  ἀργυροῦ πίνακος ἄγοντος μνᾶν τάριχος ἐνίοτε δυεῖν ὀβολῶν ἔσθοντας ἢ τριωβόλου καὶ κάππαριν χαλκῶν τριῶν ἐν τρυβλίῳ ἄγοντι πεντήκοντα δραχμὰς ἀργυρῷ .
πρότερον δὲ φιάλην ἦν ἀνακειμένην ἰδεῖν ἐργῶδες ἀμέλει . Β. τοῦτο μὲν καὶ νῦν ἔτι ·
ἂν γὰρ ἀναθῇ τις , εὐθὺς ἕτερος ἥρπασεν .
ἄλεξις δ ἐν Ἱππίσκῳ νεανίσκον παράγων ἐρῶντα καὶ ἐπιδεικνύμενον τὸν πλοῦτον τῇ ἐρωμένῃ ταῦτα ποιεῖ λέγοντα   ·
τοῖς παισί τ εἶπα  δύο γὰρ ἦγον οἴκοθεν  τ ἀκπώματ  εἰς τὸ φανερὸν ἐκνενιτρωμένα θεῖναι ·
κύαθος δ ἦν ἀργυροῦς , ἦγεν δύο δραχμάς , κυμβίον δὲ τέτταρας , ψυκτηρίδιον δὲ δέκ ὀβολούς , Φιλιππίδου λεπτότερον .
ἀλλὰ ταῦθ ὅλως πρὸς ἀλαζονείαν οὐ κακῶς νενοημέν  ἦν .
οἶδα δὲ κ ἀγώ τινα πολίτην ἡμέτερον πτωχαλαζόνα , ὃς δραχμῆς ἔχων τὰ πάντα ἀργυρώματα ἐβόα καλῶν τὸν οἰκέτην ἕνα ὄντα καὶ μόνον , ὀνόμασι δὲ χρώμενον ψαμμακοσίοις  παῖ Στρομβιχίδη , μὴ τῶν χειμερινῶν ἀργυρωμάτων ἡμῖν παραθῇς , ἀλλὰ τῶν θερινῶν .
τοιοῦτός ἐστι καὶ ὁ παρὰ Νικοστράτῳ ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ δράματι Βασιλεῖς .
ἀλαζὼν δ ἐστὶ στρατιώτης , περὶ οὗ λέγει   ·
λοιπή τις ὀξίς ἐστι καὶ ψυκτήριον , τῆς εὐπαρύφου λεπτότερον .
ἐξήλαυνον γάρ τινες τὸν ἄργυρον καὶ τότε εἰς ὑμένος ἰδέαν .
καὶ Ἀντιφάνης δὲ ἐν Λημνίαις φησί   ·
παρετέθη τρίπους πλακοῦντα χρηστόν , ὦ πολυτίμητοι θεοί , ἔχων ἐν ἀργυρῷ τε τρυβλίῳ μέλι .
καὶ Σώπατρος δ ὁ παρῳδὸς ἐν Ὀρέστῃ ·
σαπρὸν σίλουρον ἀργυροῦς πίναξ ἔχων .
ἐν δὲ τῷ ἐπιγραφομένῳ δράματι Φακῇ φησιν ·
ἀλλ  ἀμφὶ δείπνοις ὀξίδ  ἀργυρᾶν ἔχει δρακοντομίμοις ὀργάνων τορεύμασιν , οἵαν ποτ ἔσχε καὶ Θίβρων ὁ Ταντάλου μαλακὸν ταλάντοις ἐκταλαντωθεὶς ἀνήρ .
θεόπομπος δ ὁ Χῖος ἐν ταῖς πρὸς Ἀλέξανδρον συμβουλαῖς   περὶ Θεοκρίτου τοῦ πολίτου τὸν λόγον ποιούμενός φησιν ·
ἐξ ἀργυρωμάτων δὲ καὶ χρυσῶν πίνει καὶ τοῖς σκεύεσιν χρῆται τοῖς ἐπὶ τῆς τραπέζης ἑτέροις τοιούτοις , ὁ πρότερον οὐχ ὅπως ἐξ ἀργυρωμάτων ἔχων πίνειν ἀλλ οὐ δὲ χαλκῶν , ἀλλ ἐκ κεραμέων καὶ τούτων ἐνίοτε κολοβῶν .
δίφιλος δ ἐν Ζωγράφῳ   ·
ἄριστον ἐπεχόρευσεν ἐκλελεγμένον , εἴ τι νέον ἢ ποθεινόν ·
ὀστρέων γένη παντοδαπά , λοπάδων παρατεταγμένη φάλαγξ , ὀπτῶν ἐπῆγε σωρὸς ἀπὸ τοῦ τηγάνου , τριμμάτια τούτοις ἐν θυΐαις ἀργυραῖς .
φιλήμων Ἰατρῷ   ·
καὶ γυλιόν τιν ἀργυρωμάτων .
μένανδρος Ἑαυτὸν τιμωρουμένῳ   ·
λουτρόν , θεραπαίνας , . . .
ἀργυρώματα .
καὶ ἐν Ὑμνίδι   ·
ἀλλὰ τ ἀργυρώματα ἥκω λαβεῖν βουλόμενος .
λυσίας δ ἐν τῷ περὶ τοῦ χρυσοῦ τρίποδος , εἰ γνήσιος ὁ λόγος   ·
ἀργυρώματά τε ἢ χρυσώματα ἔτι ἦν διδόναι .
οἱ δ ἑλληνίζοντες λέγειν δεῖν φασιν ἀργυροῦν κόσμον καὶ χρυσοῦν κόσμον .
τοσαῦτα εἰπόντος τοῦ Αἰμιλιανοῦ ὁ Ποντιανὸς ἔφη ·
σπάνιος γὰρ ὄντως ἦν τὸ παλαιὸν παρὰ τοῖς Ἕλλησιν ὁ μὲν χρυσὸς καὶ πάνυ , ὁ δὲ ἄργυρος ὀλίγος ἦν ὁ ἐν τοῖς μετάλλοις .
διὸ καὶ Φίλιππον τὸν τοῦ μεγάλου βασιλέως Ἀλεξάνδρου πατέρα φησὶν Δοῦρις ὁ Σάμιος   φιάλιον χρυσοῦν κεκτημένον ἀεὶ τοῦτ ἔχειν κείμενον ὑπὸ τὸ προσκεφάλαιον .
καὶ τὴν Ἀτρέως δὲ χρυσῆν ἄρνα , περὶ ἣν γεγόνασιν ἡλίου τε ἐκλείψεις καὶ βασιλειῶν μεταβολαὶ ἔτι τε τῆς τραγῳδίας ἡ πολλή , φιάλην ἀργυρᾶν φησι γεγονέναι Ἡρόδωρος ὁ Ἡρακλεώτης   ἔχουσαν ἐν μέσῳ ἄρνα χρυσῆν .
ἀναξιμένης δ ὁ Λαμψακηνὸς ἐν ταῖς πρώταις ἐπιγραφομέναις ἱστορίαις   τὸν Ἐριφύλης ὅρμον διαβόητον γενέσθαι διὰ τὸ σπάνιον εἶναι τότε τὸ χρυσίον παρὰ τοῖς Ἕλλησι ·
καὶ γὰρ ἀργυροῦν ποτήριον ἦν ἰδεῖν τότε παράδοξον .
μετὰ δὲ τὴν Δελφῶν ὑπὸ Φωκέων κατάληψιν πάντα τὰ τοιαῦτα δαψίλειαν εἴληφεν .
ἐκ ποτηρίων δὲ χαλκῶν ἔπινον οἱ σφόδρα δοκοῦντες πλουτεῖν καὶ τὰς θήκας τούτων ὠνόμαζον χαλκοθήκας .
ἡρόδοτός τέ φησι   τοὺς Αἰγυπτίων ἱερεῖς χαλκοῖς ποτηρίοις πίνειν , τοῖς τε βασιλεῦσιν αὐτῶν θύουσί ποτε κοινῇ οὐχ εὑρεθῆναι πᾶσι δοθῆναι φιάλας ἀργυρᾶς ·
ψαμμήτιχον γοῦν νεώτερον ὄντα τῶν ἄλλων βασιλέων χαλκῇ φιάλῃ σπεῖσαι τῶν ἄλλων ἀργυραῖς σπενδόντων .
συληθέντος δ οὖν τοῦ Πυθικοῦ ἱεροῦ ὑπὸ τῶν Φωκικῶν τυράννων ἐπέλαμψε παρὰ τοῖς Ἕλλησιν ὁ χρυσός , εἰσεκώμασε δὲ καὶ ὁ ἄργυρος .
ὕστερον δὲ τοῦ μεγίστου Ἀλεξάνδρου τοὺς ἐκ τῆς Ἀσίας θησαυροὺς ἀνελομένου ὄντως ἀνέτειλεν ὁ κατὰ Πίνδαρον εὐρυσθενὴς πλοῦτος   .
καὶ τὰ ἐν Δελφοῖς δὲ ἀναθήματα τὰ ἀργυρᾶ καὶ τὰ χρυσᾶ ὑπὸ πρώτου Γύγου τοῦ Λυδῶν βασιλέως ἀνετέθη ·
καὶ πρὸ τῆς τούτου βασιλείας ἀνάργυρος , ἔτι δὲ ἄχρυσος ἦν ὁ Πύθιος , ὡς Φαινίας τέ φησιν ὁ Ἐρέσιος καὶ Θεόπομπος ἐν τῇ τεσσαρακοστῇ τῶν Φιλιππικῶν .
ἱστοροῦσι γὰρ οὗτοι κοσμηθῆναι τὸ Πυθικὸν ἱερὸν ὑπό τε τοῦ Γύγου καὶ τοῦ μετὰ τοῦτον Κροίσου , μεθ οὓς ὑπό τε Γέλωνος καὶ Ἱέρωνος τῶν Σικελιωτῶν , τοῦ μὲν τρίποδα καὶ Νίκην χρυσοῦ πεποιημένα ἀναθέντος καθ οὓς χρόνους Ξέρξης ἐπεστράτευε τῇ Ἑλλάδι , τοῦ δ Ἱέρωνος τὰ ὅμοια .
λέγει δ οὕτως ὁ Θεόπομπος   ·
ἦν γὰρ τὸ παλαιὸν τὸ ἱερὸν κεκοσμημένον χαλκοῖς ἀναθήμασιν , οὐκ ἀνδριᾶσιν ἀλλὰ λέβησι καὶ τρίποσι χαλκοῦ πεποιημένοις .
λακεδαιμόνιοι οὖν χρυσῶσαι βουλόμενοι τὸ πρόσωπον τοῦ ἐν Ἀμύκλαις Ἀπόλλωνος καὶ οὐχ εὑρίσκοντες ἐν τῇ Ἑλλάδι χρυσίον πέμψαντες ἐπηρώτων τὸν θεὸν παρ οὗ χρυσίον πρίαιντο .
ὃ δ αὐτοῖς ἀνεῖλεν παρὰ Κροίσου τοῦ Λυδοῦ πορευθέντας ὠνεῖσθαι .
καὶ οἳ πορευθέντες παρὰ Κροίσου ὠνήσαντο .
ἱέρων δ ὁ Συρακόσιος βουλόμενος ἀναθεῖναι τῷ θεῷ τὸν τρίποδα καὶ τὴν Νίκην ἐξ ἀπέφθου χρυσοῦ ἐπὶ πολὺν χρόνον ἀπορῶν χρυσίου ὕστερον ἔπεμψε τοὺς ἀναζητήσοντας εἰς τὴν Ἑλλάδα ·
οἵτινες μόλις ποτ εἰς Κόρινθον ἀφικόμενοι καὶ ἐξιχνεύσαντες εὗρον παρ Ἀρχιτέλει τῷ Κορινθίῳ , ὃς πολλῷ χρόνῳ συνωνούμενος κατὰ μικρὸν θησαυροὺς εἶχεν οὐκ ὀλίγους .
ἀπέδοτο γοῦν τοῖς παρὰ τοῦ Ἱέρωνος ὅσον ἠβούλοντο καὶ μετὰ ταῦτα πληρώσας καὶ τὴν ἑαυτοῦ χεῖρα ὅσον ἠδύνατο χωρῆσαι ἐπέδωκεν αὐτοῖς .
ἀνθ ὧν Ἱέρων πλοῖον σίτου καὶ ἄλλα πολλὰ δῶρα ἔπεμψεν ἐκ Σικελίας .
ἱστορεῖ τὰ αὐτὰ καὶ Φαινίας ἐν τῷ περὶ τῶν ἐν Σικελίᾳ τυράννων   , ὡς χαλκῶν ὄντων τῶν παλαιῶν ἀναθημάτων καὶ τριπόδων καὶ λεβήτων καὶ ἐγχειριδίων , ὧν ἐφ ἑνὸς καὶ ἐπιγεγράφθαι φησίν ·
θάησαί μ ·
ἐτεὸν γὰρ ἐν Ἰλίου εὐρέι πύργῳ ἦν , ὅτε καλλικόμῳ μαρνάμεθ ἀμφ  Ἑλένῃ ·
καί μ .
ἀντηνορίδης ἐφόρει κρείων Ἑλικάων ·
νῦν δέ με Λητοΐδου θεῖον ἔχει δάπεδον .
ἐπὶ δὲ τρίποδος , ὃς ἦν εἷς τῶν ἐπὶ Πατρόκλῳ ἄθλων τεθέντων ·
χάλκεός εἰμι τρίπους , Πυθοῖ δ ἀνάκειμαι ἄγαλμα ·
καί μ ἐπὶ Πατρόκλῳ θῆκεν πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς ·
τυδείδης δ ἀνέθηκε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης , νικήσας ἵπποισι παρὰ πλατὺν Ἑλλήσποντον .
ἔφορος δὲ ἢ Δημόφιλος ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἐν τῇ τριακοστῇ τῶν ἱστοριῶν   περὶ τοῦ ἐν Δελφοῖς ἱεροῦ λέγων φησίν ·
Ὀνόμαρχος δὲ καὶ Φάυλλος καὶ Φάλαικος οὐ μόνον ἅπαντα τὰ τοῦ θεοῦ ἐξεκόμισαν , ἀλλὰ τὸ τελευταῖον αἱ γυναῖκες αὐτῶν τόν τε τῆς Ἐριφύλης κόσμον ἔλαβον , ὃν Ἀλκμαίων εἰς Δελφοὺς ἀνέθηκε κελεύσαντος τοῦ θεοῦ , καὶ τὸν τῆς Ἑλένης ὅρμον Μενελάου ἀναθέντος .
ἑκατέρῳ γὰρ ὁ θεὸς ἔχρησεν , Ἀλκμαίωνι μὲν πυνθανομένῳ πῶς ἂν τῆς μανίας ἀπαλλαγείη ·
τιμῆέν μ αἰτεῖς δῶρον μανίαν ἀποπαῦσαι ·
καὶ σὺ φέρειν τιμῆεν ἐμοὶ γέρας , ᾧ ποτε μήτηρ Ἀμφιάραον ἔκρυψ  ὑπὸ γῆν αὐτοῖσι σὺν ἵπποις ·
μενελάῳ δὲ πῶς ἂν τὸν Ἀλέξανδρον τιμωρήσαιτο ·
πάγχρυσον φέρε κόσμον ἑλὼν ἀπὸ σῆς ἀλόχοιο δειρῆς , ὅν ποτε Κύπρις ἔδωχ Ἑλένῃ μέγα χάρμα ·
ὥς σοι Ἀλέξανδρος τίσιν ἐχθίστην ἀποδώσει .
συνέβη δὲ ταῖς γυναιξὶν ἔριν ἐμπεσεῖν περὶ τοῦ κόσμου τούτου ποτέρα πότερον λήψεται .
καὶ διακληρουμένων ἣ μὲν σκυθρωπὴ οὖσα κατὰ τὸν βίον καὶ σεμνότητος πλήρης τὸν Ἐριφύλης ὅρμον , ἣ δὲ ὥρᾳ διαφέρουσα καὶ μάχλος οὖσα τὸν τῆς Ἑλένης ἔλαχε .
καὶ αὕτη μὲν ἐρασθεῖσα νεανίσκου τινὸς Ἠπειρώτου συνεξεδήμησεν , ἣ δὲ τῷ ἀνδρὶ θάνατον ἐβούλευσεν .
πλάτων δὲ ὁ θεῖος καὶ Λυκοῦργος ὁ Λάκων οὐ δ εἴων ἐνεπιδημεῖν ταῖς ἰδίαις πολιτείαις οὔ τε τῶν ἄλλων πολυτελῶν οὐδέν , ἀλλ οὐ δὲ τὸν ἄργυρον οὐ δὲ τὸν χρυσόν , τῶν μεταλλευομένων τὸν σίδηρον καὶ τὸν χαλκὸν ἀρκεῖν νομίζοντες , ἐκεῖνα δ ἐκβάλλοντες ὡς λυμαινόμενα τὰς ὑγιαινούσας τῶν πόλεων .
ζήνων δὲ ὁ ἀπὸ τῆς στοᾶς πάντα τὰ ἄλλα πλὴν τοῦ νομίμως αὐτοῖς καὶ καλῶς χρῆσθαι νομίσας ἀδιάφορα τὴν μὲν αἵρεσιν αὐτῶν καὶ φυγὴν ἀπειπών , τὴν χρῆσιν δὲ τῶν λιτῶν καὶ περιττῶν προηγουμένως ποιεῖσθαι προστάσσων , ὅπως ἀδεῆ καὶ ἀθαύμαστον πρὸς τ ἄλλα τὴν διάθεσιν τῆς ψυχῆς ἔχοντες οἱ ἄνθρωποι ὅσα μή τε καλά ἐστι μή τε αἰσχρὰ τοῖς μὲν κατὰ φύσιν ὡς ἐπὶ πολὺ χρῶνται , τῶν δ ἐναντίων μηδὲν ὅλως δεδοικότες λόγῳ καὶ μὴ φόβῳ τούτων ἀπέχωνται .
οὐδὲν γὰρ ἡ φύσις ἐκβέβληκεν ἐκ τοῦ κόσμου τῶν εἰρημένων , ἀλλ ἐποίησεν ὑπογείους αὐτῶν φλέβας πολύπονον καὶ χαλεπὴν ἐχούσας ἐργασίαν , ὅπως οἱ περὶ ταῦτα σπουδάζοντες ὀδυνώμενοι μετίωσι τὴν κτῆσιν , καὶ οὐχ οἱ μεταλλεύοντες μόνοι ἀλλὰ καὶ οἱ τὰ μεταλλευθέντα συναγείροντες μυρίοις μόχθοις θηρεύωσι τὴν περίβλεπτον ταύτην πολυκτησίαν .
δείγματος μὲν οὖν χάριν . . . .
ἐπείπερ ἐπιπόλαιον αὐτῶν ἐστι τὸ γένος , εἴ γ ἐν ταῖς ἐσχατιαῖς τῆς οἰκουμένης καὶ ποτάμια τὰ τυχόντα ψήγματα χρυσοῦ καταφέρει καὶ ταῦτα γυναῖκες καὶ ἄνδρες ἀσθενεῖς τὰ σώματα σὺν ταῖς ἄμμοις ὑποψήχοντες διιστᾶσι καὶ πλύναντες ἄγουσιν ἐπὶ τὴν χώνην , ὡς παρὰ τοῖς Ἐλουητίοις φησὶν ὁ ἐμὸς Ποσειδώνιος   καὶ ἄλλοις τισὶ τῶν Κελτῶν .
καὶ τά τε πάλαι μὲν Ῥιπαῖα καλούμενα ὄρη , εἶθ ὕστερον Ὄλβια προσαγορευθέντα , νῦν δὲ Ἄλπια  ἔστι δὲ τῆς Γαλατίας  αὐτομάτως ὕλης ἐμπρησθείσης ἀργύρῳ διερρύη .
τὸ μέντοι γε πολὺ τούτου βαθείαις καὶ κακοπαθέσι μεταλλείαις εὑρίσκεται κατὰ τὸν Φαληρέα Δημήτριον ἐλπιζούσης τῆς πλεονεξίας ἀνάξειν ἐκ τῶν μυχῶν τῆς γῆς αὐτὸν τὸν Πλούτωνα .
χαριεντιζόμενος γοῦν φησιν ὅτι  πολλάκις καταναλώσαντες τὰ φανερὰ τῶν ἀδήλων ἕνεκα ἃ μὲν ἔμελλον οὐκ ἔλαβον , ἃ δ εἶχον ἀπέβαλον ὥσπερ αἰνίγματος τρόπον   ἀτυχοῦντες .
λακεδαιμόνιοι δ ὑπὸ τῶν ἐθῶν κωλυόμενοι εἰσφέρειν εἰς τὴν Σπάρτην , ὡς ὁ αὐτὸς ἱστορεῖ Ποσειδώνιος   , καὶ κτᾶσθαι ἄργυρον καὶ χρυσὸν ἐκτῶντο μὲν οὐδὲν ἧττον , παρακατετίθεντο δὲ τοῖς ὁμόροις Ἀρκάσιν ·
εἶτα πολεμίους αὐτοὺς ἔσχον ἀντὶ φίλων , ὅπως ἀνυπεύθυνον τὸ ἄπιστον διὰ τὴν ἔχθραν γένηται .
τῷ μὲν οὖν ἐν Δελφοῖς Ἀπόλλωνι τὸν πρότερον ἐν τῇ Λακεδαίμονι χρυσὸν καὶ ἄργυρον ἱστοροῦσιν ἀνατεθῆναι , δημοσίᾳ δὲ εἰς τὴν πόλιν Λύσανδρον εἰσαγαγόντα πολλῶν κακῶν αἴτιον γενέσθαι .
γύλιππον γοῦν τὸν Συρακοσίους ἐλευθερώσαντα ἀποθανεῖν ἀποκαρτερήσαντα λόγος , καταγνωσθέντα ὑπὸ τῶν ἐφόρων ὡς νοσφισάμενον ἐκ τοῦ Λυσανδρείου χρήματος .
τοῦ δὲ ἀνατιθεμένου θεῷ καὶ συγχωρουμένου δήμου καθάπερ κοσμήματος καὶ κτήματος οὐ ῥᾴδιον ἦν τὸν θνητὸν ὀλίγωρον γενέσθαι .
τῶν δὲ Γαλατῶν οἱ Σκορδίσται καλούμενοι χρυσὸν μὲν οὐκ εἰσάγουσιν εἰς τὴν αὑτῶν χώραν , λῃζόμενοι δὲ τὴν ἀλλοτρίαν καὶ ἀδικοῦντες τὸν ἄργυρον οὐ παραλείπουσι .
τὸ δ ἔθνος αὐτῶν ἐστι μὲν λείψανον τῶν μετὰ Βρέννου στρατευσαμένων ἐπὶ τὸ Δελφικὸν μαντεῖον Γαλατῶν , Βαθάναττος δέ τις ἡγεμὼν αὐτοὺς διῴκισεν ἐπὶ τοὺς περὶ τὸν Ἴστρον τόπους . . . .
ἀφ ἧς καὶ τὴν ὁδὸν δι ἧς ἐνόστησαν Βαθαναττίαν καλοῦσι καὶ τοὺς ἀπογόνους τοὺς ἐκείνου Βαθανάττους ἔτι καὶ νῦν προσαγορεύουσιν .
ἀφωσιώκασι δὲ οὗτοι τὸν χρυσὸν καὶ οὐκ εἰσφέρουσιν εἰς τὰς πατρίδας , δι ὃν πολλὰ καὶ δεινὰ ἔπαθον ·
ἀργύρῳ δὲ χρῶνται καὶ τούτου χάριν πολλὰ καὶ δεινὰ ποιοῦσιν .
καίτοι γε ἐχρῆν οὐχὶ τὸ γένος τοῦ συληθέντος , ἀλλὰ τὴν ἱεροσυλήσασαν ἀσέβειαν ἐξορίσαι ·
εἰ δὲ μη δὲ τὸν ἄργυρον εἰσέφερον εἰς τὴν χώραν , ἢ περὶ τὸν χαλκὸν ἂν καὶ σίδηρον ἐπλημμέλουν ἢ εἰ μη δὲ ταῦτ ἦν παρ αὐτοῖς , περὶ τῶν βρωτῶν καὶ ποτῶν καὶ τῶν ἄλλων ἀναγκαίων ὁπλομανοῦντες ἂν διετέλουν .
τοσαῦτα καὶ τοῦ Ποντιανοῦ εἰπόντοσ  ἐφιλοτιμήσαντο γὰρ οἱ πολλοὶ τὰς τοῦ Οὐλπιανοῦ ἀπολύσασθαι προτάσεις ·
ὧν τὰς ὑπολειπομένας διελόμενοι ὁ μὲν Πλούταρχος ἔφη ·
τὸ δὲ τοῦ παρασίτου ὄνομα πάλαι μὲν ἦν σεμνὸν καὶ ἱερόν .
πολέμων γοῦν  ὁ εἴ τε Σάμιος ἢ Σικυώνιος εἴ τ Ἀθηναῖος ὀνομαζόμενος χαίρει , ὡς ὁ Μοψεάτης Ἡρακλείδης λέγει καταριθμούμενος αὐτὸν καὶ ἀπ ἄλλων πόλεων ·
ἐπεκαλεῖτο δὲ καὶ στηλοκόπας , ὡς Ἡρόδικος ὁ Κρατήτειος εἴρηκε  γράψας περὶ παρασίτων φησὶν οὕτως   ·
τὸ τοῦ παρασίτου ὄνομα νῦν μὲν ἄδοξόν ἐστι , παρὰ δὲ τοῖς ἀρχαίοις εὑρίσκομεν τὸν παράσιτον ἱερόν τι χρῆμα καὶ τῷ συνθοίνῳ παρόμοιον .
ἐν Κυνοσάργει μὲν οὖν ἐν τῷ Ἡρακλείῳ στήλη τίς ἐστιν , ἐν ᾗ ψήφισμα μὲν Ἀλκιβιάδου , γραμματεὺς δὲ Στέφανος Θουκυδίδου , λέγεται δ ἐν αὐτῷ περὶ τῆς προσηγορίας οὕτως ·
τὰ δὲ ἐπιμήνια θυέτω ὁ ἱερεὺς μετὰ τῶν παρασίτων .
οἱ δὲ παράσιτοι ἔστων ἐκ τῶν νόθων καὶ τῶν τούτων παίδων κατὰ τὰ πάτρια .
ὃς δ ἂν μὴ θέλῃ παρασιτεῖν , εἰσαγέτω καὶ περὶ τούτων εἰς τὸ δικαστήριον .
ἐν δὲ τοῖς κύρβεσι τοῖς περὶ τῶν Δηλιαστῶν οὕτως γέγραπται ·
καὶ τὼ κήρυκε ἐκ τοῦ γένους τῶν Κηρύκων τοῦ τῆς μυστηριώτιδος .
τούτους δὲ παρασιτεῖν ἐν τῷ Δηλίῳ ἐνιαυτόν .
ἐν δὲ Παλληνίδι τοῖς ἀναθήμασιν ἐπιγέγραπται τάδε ·
ἄρχοντες καὶ παράσιτοι ἀνέθεσαν οἱ ἐπὶ Πυθοδώρου ἄρχοντος στεφανωθέντες χρυσῷ στεφάνῳ .
ἐπὶ Διφίλης ἱερείας παράσιτοι Ἐπίλυκος . . .
στράτου Γαργήττιος , Περικλῆς Περικλείτου Πιτθεύς , Χαρῖνος Δημοχάρους Γαργήττιος .
κ ἀν τοῖς τοῦ βασιλέως δὲ νόμοις γέγραπται ·
θύειν τῷ Ἀπόλλωνι τοὺς Ἀχαρνέων παρασίτους .
κλέαρχος δ ὁ Σολεύς , εἷς δ οὗτος τῶν Ἀριστοτέλους ἐστὶ μαθητῶν , ἐν τῷ πρώτῳ τῶν βίων τάδε γράφει   ·
ἔτι δὲ παράσιτον νῦν μὲν τὸν ἕτοιμον , τότε δὲ τὸν εἰς τὸ συμβιοῦν κατειλεγμένον .
ἐν γοῦν τοῖς παλαιοῖς νόμοις . . . .
αἱ πλεῖσται τῶν πόλεων ἔτι καὶ τήμερον ταῖς ἐντιμοτάταις ἀρχαῖς συγκαταλέγουσι παρασίτους .
κλείδημος δ ἐν τῇ Ἀτθίδι φησί   ·
καὶ παράσιτοι δ ᾑρέθησαν τῷ Ἠρακλεῖ .
καὶ Θεμίσων δ ἐν Παλληνίδι ·
ἐπιμελεῖσθαι δὲ τὸν βασιλέα τὸν ἀεὶ βασιλεύοντα καὶ τοὺς ἄρχοντασ καὶ τοὺς παρασίτους οὓς ἂν ἐκ τῶν δήμων προσαιρῶνται καὶ τοὺς γέροντας καὶ τὰς γυναῖκας τὰς πρωτοπόσεις .
ἔχεις δὲ κ ἀκ τούτων , καλέ μου Οὐλπιανέ , ζητεῖν τίνες αἱ πρωτοπόσεις γυναῖκες .
ἀλλὰ μὴν  περὶ γὰρ τῶν παρασίτων ὁ λόγος  κ ἀν τῷ Ἀνακείῳ ἐπί τινος στήλης γέγραπται ·
τοῖν δὲ βοοῖν τοῖν ἡγεμόνοιν τοῖν ἐξαιρουμένοιν τὸ μὲν τρίτον μέρος εἰς τὸν ἀγῶνα , τὰ δὲ δύο μέρη τὸ μὲν ἕτερον τῷ ἱερεῖ , τὸ δὲ τοῖς παρασίτοις .
κράτης δ ἐν δευτέρῳ Ἀττικῆς διαλέκτου φησί ·
καὶ ὁ παράσιτος νῦν ἐπ ἄδοξον μετάκειται πρᾶγμα , πρότερον δ ἐκαλοῦντο παράσιτοι οἱ ἐπὶ τὴν τοῦ ἱεροῦ σίτου ἐκλογὴν αἱρούμενοι καὶ ἦν ἀρχεῖόν τι παρασίτων .
διὸ καὶ ἐν τῷ τοῦ βασιλέως νόμῳ γέγραπται ταυτί ·
ἐπιμελεῖσθαι δὲ τὸν βασιλεύοντα τῶν τε ἀρχόντων ὅπως ἂν καθιστῶνται καὶ τοὺς παρασίτους ἐκ τῶν δήμων αἱρῶνται κατὰ τὰ γεγραμμένα .
τοὺς δὲ παρασίτους ἐκ τῆς βουκολίας ἐκλέγειν ἐκ τοῦ μέρους τοῦ ἑαυτῶν ἕκαστον ἑκτέα κριθῶν δαίνυσθαί τε τοὺς ὄντας Ἀθηναίων ἐν τῷ ἱερῷ κατὰ τὰ πάτρια .
τὸν δ ἑκτέα παρέχειν εἰς τὰ ἀρχεῖα τῷ Ἀπόλλωνι τοὺς Ἀχαρνέων παρασίτους ἀπὸ τῆς ἐκλογῆς τῶν κριθῶν .
ὅτι δὲ καὶ ἀρχεῖον ἦν αὐτῶν ἐν τῷ αὐτῷ νόμῳ τάδε γέγραπται ·
εἰς τὴν ἐπισκευὴν τοῦ νεὼ καὶ τοῦ παρασιτίου καὶ τῆς οἰκίας τῆς ἱερᾶς διδόναι τὸ ἀργύριον ὁπόσου ἂν οἱ τῶν ἱερῶν ἐπισκευασταὶ μισθώσωσιν .
ἐκ τούτου δῆλόν ἐστιν ὅτι ἐν ᾧ τὰς ἀπαρχὰς ἐτίθεσαν τοῦ ἱεροῦ σίτου οἱ παράσιτοι τοῦτο παρασίτιον προσηγορεύετο .
τ αὐτὰ ἱστορεῖ καὶ Φιλόχορος ἐν τῇ ἐπιγραφομένῃ Τετραπόλει   μνημονεύων τῶν καταλεγομένων τῷ Ἡρακλεῖ παρασίτων καὶ Διόδωρος ὁ Σινωπεὺς κωμῳδιοποιὸς ἐν Ἐπικλήρῳ , οὗ τὸ μαρτύριον ὀλίγον ὕστερον παραθήσομαι   .
ἀριστοτέλης δ ἐν τῇ Μεθωναίων πολιτείᾳ    παράσιτοι  , φησί ,  τοῖς μὲν ἄρχουσι δύο καθ ἕκαστον ἦσαν , τοῖς δὲ πολεμάρχοις εἷς ·
τεταγμένα δὲ ἐλάμβανον παρ ἄλλων τέ τινων καὶ τῶν ἁλιέων ὄψον .
τὸν δὲ νῦν λεγόμενον παράσιτον Καρύστιος ὁ Περγαμηνὸς ἐν τῷ περὶ διδασκαλιῶν εὑρεθῆναί φησιν ὑπὸ πρώτου Ἀλέξιδος , ἐκλαθόμενος ὅτι Ἐπίχαρμος ἐν Ἐλπίδι ἢ Πλούτῳ   παρὰ πότον αὐτὸν εἰσήγαγεν οὑτωσὶ λέγων ·
ἀλλ  ἄλλος ἔστειχ  ὧδε τοῦδε κατὰ πόδας , τὸν ῥᾳδίως λαψῇ τυ καιτοίνυν γαθην εὔωνον ἀείσιτον . Β. ἀλλ ἔμπας ὅδε ἄμυστιν ὥσπερ κύλικα πίνει τὸν βίον .
καὶ αὐτὸν ποιεῖ τὸν παράσιτον λέγοντα τοιάδε πρὸς τὸν πυνθανόμενον ·
συνδειπνέων τῷ λῶντι , καλέσαι δεῖ μόνον , καὶ τῷ γα μὴ λιῶντι , κ ωὐδὲν δεῖ καλεῖν ·
τηνεὶ δὲ χαρίης τ εἰμὶ καὶ ποιέω πολὺν γέλωτα καὶ τὸν ἱστιῶντ  ἐπαινέω .
κ αἴ κά τις ἀντίον λίῃ τήνῳ λέγειν , τήνῳ κυδάζομαί τε κ ἀπ ὦν ἠχθόμαν .
κ ἤπειτα πολλὰ καταφαγών , πόλλ ἐμπιὼν ἄπειμι ·
λύχνον δ οὐχ ὁ παῖς μοι συμφέρει ·
ἕρπω δ ὀλισθράζων τε καὶ κατὰ σκότος ἔρημος ·
αἴ κα δ ἐντύχω τοῖς περιπόλοις , τοῦθ  οἷον ἀγαθὸν ἐπιλέγω τοῖς θεοῖς ὅτι οὐ λῶντι πλεῖον , ἀλλὰ μαστιγῶντί με .
ἐπεὶ δέ χ εἵκω οἴκαδις καταφθαρείς , ἄστρωτος εὕδω ·
καὶ τὰ μὲν πρῶτ οὐ κοῶ , ἇς κά μ ἄκρατος οἶνος ἀμφέπῃ φρένας .
καὶ ἄλλα δὲ τοιαῦτα ἐπιλέγει ὁ τοῦ Ἐπιχάρμου παράσιτος .
ὁ δὲ παρὰ τῷ Διφίλῳ τάδε φησίν   ·
ὅταν με καλέσῃ πλούσιος δεῖπνον ποιῶν , οὐ κατανοῶ τὰ τρίγλυφ  οὐ δὲ τὰς στέγας , οὐ δὲ δοκιμάζω τοὺς Κορινθίους κάδους , ἀτενὲς δὲ τηρῶ τοῦ μαγείρου τὸν καπνόν .
κ ἂν μὲν σφοδρὸς φερόμενος εἰς ὀρθὸν τρέχῃ , γέγηθα καὶ χαίρω τε καὶ πτερύσσομαι ·
ἂν δὲ πλάγιος καὶ λεπτός , εὐθέως νοῶ ὅτι τοῦτό μοι τὸ δεῖπνον ἀλλ οὐδ  αἷμ ἔχει .
πρῶτος δ Ὅμηρος , ὥς τινές φασιν , εἰσήγαγε παράσιτον , τὸν Ποδῆν εἶναι λέγων φίλον εἰλαπιναστὴν τοῦ Ἕκτορος   ·
ἦν δέ τις ἐν Τρώεσσι Ποδῆς υἱὸς Ἠετίωνος , ἀφνειός τ ἀγαθός τε ·
μάλιστα δέ μιν τίεν Ἕκτωρ δήμου , ἐπεί οἱ ἑταῖρος ἔην φίλος εἰλαπιναστής .
τὸν γὰρ ἐν εἰλαπίνῃ φίλον εἴρηκεν τὸν ἐν τῷ δειπνεῖν .
διὸ καὶ ποιεῖ αὐτὸν ὑπὸ Μενελάου τιτρωσκόμενον κατὰ τὴν γαστέρα ·
φησὶν δ ὁ Σκήψιος Δημήτριος   , ὡς καὶ Πάνδαρον διὰ τὸ ἐπιωρκηκέναι κατὰ τῆς γλώττης .
τιτρώσκει δ αὐτὸν Σπαρτιάτης ἄνθρωπος τὴν αὐτάρκειαν ἐζηλωκώς .
οἱ δ ἀρχαῖοι ποιηταὶ τοὺς παρασίτους κόλακας ἐκάλουν , ἀφ ὧν καὶ Εὔπολις τῷ δράματι τὴν ἐπιγραφὴν ἐποιήσατο , τὸν χορὸν τῶν Κολάκων ποιήσας τάδε λέγοντα   ·
ἀλλὰ δίαιταν ἣν ἔχουσ οἱ κόλακες πρὸς ὑμᾶς λέξομεν ·
ἀλλ ἀκούσαθ , ὡς ἐσμὲν ἅπαντα κομψοὶ ἄνδρες ·
ὅτοισι πρῶτα μὲν παῖς ἀκόλουθός ἐστιν ἀλλότριος τὰ πολλά , μικρὸν δέ τι κ ἀμὸς αὐτοῦ .
ἱματίω δέ μοι δύ ἐστὸν χαρίεντε τούτω , οἷν μεταλαμβάνων ἀεὶ θάτερον ἐξελαύνω εἰς ἀγοράν .
ἐκεῖ δ ἐπειδὰν κατίδω τιν ἄνδρα ἠλίθιον , πλουτοῦντα δ , εὐθὺς περὶ τοῦτον εἰμί .
κ ἄν τι τύχῃ λέγων ὁ πλούταξ , πάνυ τοῦτ ἐπαινῶ καὶ καταπλήττομαι δοκῶν τοῖσι λόγοισι χαίρειν .
εἶτ  ἐπὶ δεῖπνον ἐρχόμεσθ ἄλλυδις ἄλλος ἡμῶν μᾶζαν ἐπ ἀλλόφυλον , οὗ δεῖ χαρίεντα πολλὰ τὸν κόλακ  εὐθέως λέγειν ἢ κφέρεται θύραζε .
οἶδα δ Ἀκέστορ  αὐτὸ τὸν στιγματίαν παθόντα ·
σκῶμμα γὰρ εἶπ ἀσελγές , εἶτ αὐτὸν ὁ παῖς θύραζε ἐξαγαγὼν ἔχοντα κλοιὸν παρέδωκεν Οἰνεῖ .
τοῦ δὲ ὀνόματος τοῦ παρασίτου μνημονεύει Ἀραρὼς ἐν Ὑμεναίῳ διὰ τούτων   ·
οὐκ ἔσθ ὅπως οὐκ εἶ παράσιτος , φίλτατε ·
ὁ δ Ἰσχόμαχος ὁδὶ τρέφων σε τυγχάνει .
πολὺ δ ἐστὶ τὸ ὄνομα παρὰ τοῖς νεωτέροις .
τὸ δὲ ῥῆμα παρὰ Πλάτωνι τῷ φιλοσόφῳ ἐν Λάχητι   ·
καὶ ἡμῖν τὰ μειράκια παρασιτεῖ .
παρασίτων δ εἶναί φησι γένη δύο Ἄλεξις ἐν Κυβερνήτῃ διὰ τούτων   ·
δύ  ἐστί , Ναυσίνικε , παρασίτων γένη , ἓν μὲν τὸ κοινὸν καὶ κεκωμῳδημένον , οἱ μέλανες ἡμεῖς .
θάτερον ζητῶ γένος , σεμνοπαράσιτον ἐκ μέσου καλούμενον , σατράπας παρασίτους καὶ στρατηγοὺς ἐπιφανεῖς ὑποκρινόμενον εὖ τοῖς βίοις , ὀφρῦς ἔχον χιλιοταλάντους ἀνακυλῖόν τ οὐσίας ·
νοεῖς σὺ τὸ γένος καὶ τὸ πρᾶγμα ; Ν. καὶ μάλα . Α. τούτων δ ἑκατέρου τῶν γενῶν ὁ μὲν τύπος τῆς ἐργασίας εἷς ἐστι , κολακείας ἀγών ·
ὥσπερ ἐπὶ τῶν βίων δὲ τοὺς μὲν ἡ τύχη ἡμῶν μεγάλοις προσένειμε , τοὺς δ ἐλάττοσι εἶθ  οἳ μὲν εὐποροῦμεν , οἳ δ ἀλύομεν .
ἆρά γε διδάσκων , Ναυσίνικ ; Ν. οὐκ ἀστόχως , ἀλλ  ἄν σ ἐπαινῶ μᾶλλον , αἰτήσεις μέ τι .
χαρακτηρίζει δ οὐκ ἀρρύθμως τὸν παράσιτον ὁποῖός τίς ἐστι Τιμοκλῆς ἐν Δρακοντίῳ οὕτως   ·
ἔπειτ  ἐγὼ παράσιτον ἐπιτρέψω τινὶ κακῶς λέγειν ;
ἥκιστά γ ·
οὐδὲν ἔστι γὰρ ἐν τοῖς τοιούτοις χρησιμώτερον γένος .
εἰ δ ἐστὶ τὸ φιλέταιρον ἕν τι τῶν καλῶν , ἀνὴρ παράσιτος τοῦτο ποιεῖ διὰ τέλους .
ἐρᾷς , συνεραστὴς ἀπροφάσιστος γίγνεται .
πράσσεις τι , πράξει συμπαρὼν ὅ τι ἂν δέῃ , δίκαια τ αὐτὰ τῷ τρέφοντι νενομικώς , ἐπαινέτης θαυμαστὸς οἷος τῶν φίλων .
χαίρουσι δείπνων ἡδοναῖς ἀσυμβόλοις ·
τίς δ οὐχὶ θνητῶν ;
ἢ τίς ἥρως ἢ θεὸς ἀποδοκιμάζει τὴν τοιαύτην διατριβήν ;
ἵνα μὴ δὲ πολλὰ μακρολογῶ δι ἡμέρας , τεκμήριόν τι παμμέγεθες οἶμαί γ ἐρεῖν , ὁ τῶν παρασίτων ὡς τετίμηται βίος .
γέρα γὰρ αὐτοῖς τ αὐτὰ τοῖς τ ὠλύμπια νικῶσι δίδοται χρηστότητος εἵνεκα , σίτησις .
οὗ γὰρ μὴ τίθενται συμβολαί , πρυτανεῖα ταῦτα πάντα προσαγορεύεται .
καὶ Ἀντιφάνης δὲ ἐν Διδύμοις φησίν   ·
ὁ γὰρ παράσιτός ἐστιν , ἂν ὀρθῶς σκοπῇς , κοινωνὸς ἀμφοῖν τῆς τύχης καὶ τοῦ βίου .
οὐδεὶς παράσιτος εὔχετ ἀτυχεῖν τοὺς φίλους , τ οὐναντίον δὲ πάντας εὐτυχεῖν ἀεί .
ἐστὶν πολυτελὴς τῷ βίῳ τις ·
οὐ φθονεῖ , μετέχειν δὲ τούτων εὔχετ αὐτῷ συμπαρών .