Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
οὐ μᾶλλον γὰρ ἐπαινοῦσι βίον ἀγαθὸν ἢ τρόπον ἢ τὸν περὶ τοὺς δεομένους ἔλεον , εἰ μὴ τὰ αὐτὰ δοξάζοιεν , ὅσον εἴ τις ἐριστικῶς διαλέγοιτο καὶ κρατεῖν δοκοίη συλλογιζόμενος 0 1 ·
ὁ τοιοῦτος γὰρ εὐσεβὴς παρὰ πάντας νομίζεται .
ὡς δ ἄλλοις δοκεῖ , τἀληθέστερον οἶμαι λέγουσιν , ὡς Θεοφρόνιος ὁ Καππαδόκης καὶ Εὐτύχιος , σπουδασταὶ ταύτης τῆς αἱρέσεως , ἀποτεμόντες σφᾶς ἐπὶ τῆς ἐχομένης βασιλείας περί τε ἄλλα τῶν Εὐνομίῳ δοξάντων καὶ περὶ τὴν θείαν βάπτισιν ἐνεωτέρισαν , οὐκ εἰς τριάδα , ἀλλ εἰς τὸν τοῦ Χριστοῦ θάνατον βαπτίζεσθαι εἰσηγησάμενοι ·
Εὐνόμιον μέντοι μηδὲν περὶ τούτου καινοτομῆσαι , ἀλλ ἐξ ἀρχῆς τοῦτον τὰ Ἀρείου φρονῆσαι καὶ οὕτω διαμεῖναι , ἐπίσκοπον δὲ Κυζίκου γενόμενον κατηγορηθῆναι παρὰ τῶν ὑπ αὐτὸν κληρικῶν ὡς νεωτέρων δογμάτων εἰσηγητήν .
τηνικαῦτα δὲ Εὐδόξιον τὸν ἡγούμενον ἐν Κωνσταντινουπόλει τῆς Ἀρείου αἱρέσεως μετακαλεσάμενον αὐτὸν ἐπιτρέψαι τῷ λαῷ προσομιλῆσαι περὶ τοῦ δόγματος ·
μὴ καταγνόντα δὲ μηδὲν προτρέψασθαι μὲν εἰς Κύζικον ἐπανελθεῖν , τὸν δὲ φῆσαι μὴ αἱρεῖσθαι λοιπὸν τοῖς ἐν ὑπονοίᾳ αὐτῷ γενομένοις συνεῖναι , καὶ πρόφασιν ταύτην τοῦ χωρισμοῦ ποιήσασθαι , τὸ δὲ ἀληθὲς ὅτι Ἀέτιον τὸν αὐτοῦ διδάσκαλον οὐ προσεδέξαντο 0 ·
ἐφ ἑαυτοῦ δὲ μεῖναι μηδὲν τῆς προτέρας δόξης παραλλάξαντα 0 .
ταῦτα οἱ μὲν ὧδε , οἱ δὲ ἑτέρως λέγουσιν 0 .
ἀλλ εἴ τε Εὐνόμιος εἴ τε ἄλλοι τινὲς περὶ τὴν παράδοσιν τοῦ βαπτίσματος ταῦτα ἐνεωτέρισαν , ἐμοὶ δοκεῖ μόνοι κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον κινδυνεύουσιν ἄμοιροι τῆς θείας βαπτίσεως τὸν βίον καταλιπεῖν 0 .
ἢ γὰρ κατὰ τὸ νενομισμένον ἐξ ἀρχῆς βαπτισθέντες πρότερον αὐτοὶ ἑαυτοὺς ἀναβαπτίζειν οὐκ ἠδύναντο , ἢ τὸ μὴ συμβὰν ἐπὶ αὐτῶν τὴν ἀρχὴν εἰσηγοῦντο , καὶ ὃ μή τε αὐτοὶ ἦσαν μή τε δι ἄλλων ἐγένοντο , τοῦτο ἑτέρους ἐποίουν , καὶ ἐξ ἀνυποστάτου τινὸς ἀρχῆς καὶ ἰδίας καταλήψεως τουτὶ τὸ δόγμα συστησάμενοι , ἃ μὴ αὐτοὶ παρειλήφασιν , ἄλλοις παραδεδώκασιν , ὅπερ εὔηθές ἐστι .
συνωμολόγηται γὰρ καὶ παρ αὐτῶν τοὺς ἀμυήτους μὴ δύνασθαι ἄλλους βαπτίζειν ·
ὁ δὲ τῷ τρόπῳ τῆς αὐτῶν παραδόσεως μὴ βαπτισθεὶς ἀβάπτιστος αὐτοῖς εἶναι δοκεῖ , ὡς μὴ δεόντως μυηθείς ·
καὶ μαρτυροῦσιν αὐτοὶ οὓς ἂν δύνωνται πείθειν τὰ αὐτῶν φρονεῖν ἀναβαπτίζοντες , εἰ καὶ ἔφθασαν μυηθῆναι κατὰ τὴν παράδοσιν τῆς καθόλου ἐκκλησίας .
ἐθορύβει μὲν οὖν οὐ μετρίως καὶ ταῦτα τὴν θρησκείαν , καὶ τοῖς ἐθέλουσι χριστιανίζειν ἐμπόδιον ἐγένετο τὸ διάφορον τῶν ἐπιγενομένων δογμάτων .
ἑκάστοτε γὰρ καρτεραὶ διαλέξεις ἐγίνοντο καὶ ὡς ἐν ἀρχομέναις αἱρέσεσιν ἤκμαζον , οὐ τοὺς τυχόντας σπουδῇ καὶ λόγων δυνάμει καθηγητὰς ἔχουσαι ·
ὡς δὲ συμβάλλειν ἔστι , μικροῦ τῆς καθόλου ἐκκλησίας εἰς τὴν αὐτῶν δόξαν τοὺς πλείους παρέσυραν , εἰ μὴ τοὺς ἀμφὶ Βασίλειον καὶ Γρηγόριον τοὺς Καππαδόκας ἀντιπάλους ηὗρον .
καὶ ἡ Θεοδοσίου βασιλεία οὐκ εἰς μακρὰν ἐπιγενομένη τὴν ἐπιχείρησιν ἔστησεν καὶ αὐτοὺς τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν αἱρέσεων ἐκ τοῦ συχνοτέρου τῆς ἀρχομένης εἰς ἐρημοτέρους τόπους ἐχώρισεν .
ὥστε δὲ μὴ παντελῶς ἡμᾶς ἀγνοεῖν τὸ δόγμα τῆς ἑκατέρου αἱρέσεως , ἰστέον ὡς τῆς κατ Εὐνόμιον δόξης πρῶτος Ἀέτιος ὁ Σύρος εὑρετὴς ἐγένετο , ἀνόμοιον τῷ πατρὶ τὸν υἱὸν κτιστόν τε καὶ ἐξ οὐκ ὄντων γεγονέναι μετὰ Ἄρειον ἀποφηνάμενος .
καὶ οἱ τάδε φρονοῦντες Ἀετιανοὶ τὸ πρὶν ὠνομάζοντο .
ἐπεὶ δέ , ὡς ἐν τῇ Κωνσταντίου εἴρηται βασιλείᾳ , τῶν μὲν ὁμοούσιον τῶν δὲ ὁμοιούσιον τὸν υἱὸν δοξαζόντων , ὅμοιον ἔδοξε λέγειν τοῖς τότε κρατοῦσι κατὰ τὴν ἐν Ἀριμήνῳ σύνοδον , Ἀέτιος μὲν κατεδικάσθη φεύγειν ὡς εἰς θεὸν βλασφημῶν , ἡ δὲ ὑπ αὐτοῦ συστᾶσα αἵρεσις τρόπον τινὰ τὸν ἐν μέσῳ διελύθη χρόνον , οὔ τε ἄλλου του τῶν ἐν λόγῳ οὔ τε Εὐνομίου εἰς τὸ φανερὸν ἐπὶ ταύτῃ παρρησιάζεσθαι τολμῶντος .
ὡς δὲ τὴν Κυζικηνῶν ἐκκλησίαν ἀντὶ Ἐλευσίου παρείληφεν , οὐκέτι παντελῶς ἠρεμεῖν ἠνείχετο , καὶ ἐν πλήθει διαλεγόμενος αὖθις τὴν Ἀετίου δόξαν εἰς μέσον ἤγαγεν .
οἷα δὲ φιλεῖ πολλάκις , ἐπιλαθόμενοι οἱ ἄνθρωποι τοῦ πρώτου ταύτην εὑρόντος τὴν αἵρεσιν , Εὐνομίῳ τοὺς ὧδε φρονοῦντας ἐπωνόμασαν , καθότι μετὰ Ἀέτιον τοῦτο τὸ δόγμα ἀνενέωσε καὶ τολμηρότερον ἐπεξειργάσατο τοῦ τὴν ἀρχὴν παραδόντος .
Εὐνόμιον μὲν οὖν τὰ αὐτὰ φρονεῖν Ἀετίῳ συνομολογεῖν δέον 0 ·
καὶ γὰρ δὴ καὶ αὐτὸς Εὐνόμιος διδάσκαλον Ἀέτιον αὐχεῖ καὶ μαρτυρεῖ τοῦτο πολλάκις ἐν ἰδίοις γράμμασι παρρησιαζόμενος .
ἀπολινάριον δὲ ἐπαιτιώμενος Γρηγόριος ὁ Ναζιανζοῦ ἐπισκοπήσας ἐν ἐπιστολῇ που τάδε γράφει πρὸς Νεκτάριον τὸν ἡγησάμενον τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει ἐκκλησίας ·
Τὸ δὲ ἐγκόλπιον ἡμῶν κακὸν Εὐνόμιος οὐκέτι ἀγαπᾷ τὸ ὁπωσοῦν εἶναι , ἀλλ εἰ μὴ πάντας τῇ ἑαυτοῦ ἀπωλείᾳ συνεφελκύσαιτο , ζημίαν κρίνει .
καὶ ταῦτα μὲν φορητά , τὸ δὲ πάντων χαλεπώτατον ἐν ταῖς ἐκκλησιαστικαῖς συμφοραῖς ἡ τῶν Ἀπολιναριστῶν ἐστι παρρησία 0 .
οὓς οὐκ οἶδα πῶς παρεῖδέ σου ἡ ὁσιότης πορισαμένους ἑαυτοῖς τὴν τοῦ συνάγειν ὁμοτίμως ἡμῖν παρρησίαν .
πάντως μὲν οὖν διὰ πάντων κατὰ θεοῦ χάριν τὰ θεῖα πεπαιδευμένος μυστήρια οὐ μόνον τὴν τοῦ ὀρθοῦ λόγου συνηγορίαν ἐπίστασαι , ἀλλὰ κ ἀκεῖνα ὅσα παρὰ τῶν αἱρετικῶν κατὰ τῆς ὑγιαινούσης ἐπινενόηται πίστεως 0 ·
πλὴν καὶ παρὰ τῆς βραχύτητος ἡμῶν οὐκ ἄκαιρον ἴσως ἀκοῦσαί σου τὴν σεμνοπρέπειαν , ὅτι μοι πυκτίον γέγονεν ἐν χερσὶ τοῦ Ἀπολιναρίου , ἐν ᾧ τὰ κατασκευαζόμενα πᾶσαν αἱρετικὴν κακίαν παρέρχεται 0 .
διαβεβαιοῦται γὰρ μὴ ἐπίκτητον εἶναι τὴν σάρκα κατ οἰκονομίαν ὑπὸ τοῦ μονογενοῦς υἱοῦ προσληφθεῖσαν ἐπὶ μεταστοιχειώσει τῆς φύσεως ἡμῶν , ἀλλ  ἐξ ἀρχῆς ἐν τῷ υἱῷ τὴν σαρκώδη ἐκείνην φύσιν εἶναι .
καὶ κακῶς ἐκλαβὼν εὐαγγελικήν τινα ῥῆσιν εἰς μαρτυρίαν τῆς τοιαύτης ἀτοπίας προβάλλεται λέγων ὅτι οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς , ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου , ὡς καὶ πρὶν κατελθεῖν αὐτὸν υἱὸν ἀνθρώπου εἶναι καὶ κατελθεῖν ἰδίαν ἐπαγόμενον σάρκα ἐκείνην , ἣν ἐν οὐρανοῖς ἔχων ἐτύγχανε προαιώνιόν τινα καὶ συνουσιωμένην 0 .
λέγει γὰρ πάλιν ἀποστολικήν τινα ῥῆσιν ὅτι ὁ δεύτερος ἄνθρωπος ἐξ οὐρανοῦ 0 ·
εἶτα κατασκευάζει τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον τὸν ἄνωθεν ἥκοντα νοῦν μὴ ἔχειν , ἀλλὰ τὴν θεότητα τοῦ μονογενοῦς τὴν τοῦ νοῦ φύσιν ἀναπληρώσασαν μέρος γενέσθαι τοῦ ἀνθρωπίνου συγκρίματος τὸ τριτημόριον , ψυχῆς τε καὶ σώματος κατὰ τὸ ἀνθρώπινον περὶ αὐτὸν ὄντων , νοῦ δὲ μὴ ὄντος , ἀλλὰ τὸν ἐκείνου τόπον τοῦ θεοῦ λόγου ἀναπληροῦντος .
καὶ οὔπω τοῦτο δεινόν , ἀλλὰ τὸ πάντων χαλεπώτατον , ὅτι αὐτὸν τὸν μονογενῆ θεόν , τὸν κριτὴν τῶν ὄντων , τὸν ἀρχηγὸν τῆς ζωῆς , τὸν καθαιρέτην τοῦ θανάτου , θνητὸν εἶναι κατασκευάζει , καὶ τῇ ἰδίᾳ αὐτοῦ θεότητι πάθος δέξασθαι καὶ ἐν τῇ τριημέρῳ ἐκείνῃ νεκρώσει τοῦ σώματος καὶ τὴν θεότητα συναπονεκρωθῆναι τῷ σώματι καὶ οὕτω παρὰ τοῦ πατρὸς πάλιν ἀπὸ τοῦ θανάτου διαναστῆναι 0 .
τὰ δὲ ἄλλα ὅσα προστίθησι ταῖς τοιαύταις ἀτοπίαις , μακρὸν ἂν εἴη διεξιέναι .
Οἷα μὲν οὖν καὶ ὅπως περὶ θεοῦ δοξάζουσιν Ἀπολινάριός τε καὶ Εὐνόμιος , ἐκ τῶν εἰρημένων ὅτῳ μέλει σκοπείτω .
εἰ δὲ περὶ μάθησιν ἀκριβῆ τῶν τοιούτων πονεῖν ἔγνωκεν , ἐκ τῶν γεγραμμένων ἢ αὐτοῖς ἢ ἑτέροις περὶ αὐτῶν ἐπιζητείτω τὰ πλείω , ἐπεὶ ἐμοὶ οὔ τε συνιέναι τὰ τοιαῦτα οὔ τε μεταφράζειν εὐπετές 0 .
ὡς ἔοικε δέ , πρὸς ταῖς εἰρημέναις αἰτίαις τὸ μὴ κρατῆσαι τάδε τὰ δόγματα καὶ εἰς πολλοὺς προελθεῖν μάλιστα τοῖς τότε μοναχοῖς λογιστέον ·
ἀπρὶξ γὰρ εἴχοντο τῶν ἐν Νικαίᾳ δογμάτων οἵ τε ἐν Συρίᾳ καὶ Καππαδοκίᾳ καὶ πέριξ τούτων φιλοσοφοῦντες .
ἡ μὲν γὰρ ἕως ἀπὸ Κιλίκων ἀρξαμένη μέχρι Φοινίκων ἐκινδύνευσε γενέσθαι τῆς Ἀπολιναρίου μερίδος , Εὐνομίου δὲ ἀπὸ Κιλίκων καὶ Ταύρου τοῦ ὄρους μέχρι τοῦ Ἑλλησπόντου καὶ τῆς Κωνσταντινουπόλεως 0 .
ῥᾳδίως γὰρ ἑκάτερος παρ οἷς διέτριβε καὶ τοὺς πέλας τὰ αὐτοῦ φρονεῖν ἔπειθε .
παραπλήσιον δέ πως τοῖς ἐπὶ Ἀρείου καὶ ἐπὶ τούτοις συμβέβηκε ·
τὸ γὰρ τῇδε πλῆθος τοὺς δηλωθέντας μοναχοὺς τῆς ἀρετῆς τῶν ἔργων ἐκθαυμάζον ὀρθῶς αὐτοὺς δοξάζειν ἐπίστευε , καὶ τοὺς ἄλλως φρονοῦντας οἷά γε μὴ καθαρεύοντας νόθων δογμάτων ἀπεστρέφοντο , ὥσπερ Αἰγύπτιοι τοῖς παρ αὐτοῖς μοναχοῖς ἑπόμενοι ἐναντίως εἶχον πρὸς τοὺς Ἀρείου .
Εἰς καιρὸν δέ μοι δοκεῖ ἐπιμνησθέντι τῶν τότε ἐν Χριστιανισμῷ φιλοσοφούντων ὅσους ἂν δυναίμην διεξελθεῖν .
πλείστη γὰρ κατ ἐκεῖνο καιροῦ φορὰ θεοφιλῶν ἀνδρῶν ἐπήνθει .
διέπρεπε δὲ κατὰ τούτους ὧν ἴσμεν ἐν Αἰγύπτῳ Ἰωάννης , ᾧ τὸ μέλλον καὶ ἄλλοις ἄδηλον ὁ θεὸς ἐδήλωσεν οὐχ ἧττον ἢ τοῖς πάλαι προφήταις καὶ δῶρον ἔδωκεν ἰᾶσθαι τοὺς ἀνιάτοις πάθεσι καὶ νόσοις κάμνοντας , καὶ Ὢρ ὃς ἐκ νέου διέτριβεν ἐν ἐρημίαις , ἀεὶ τὸ θεῖον ὑμνῶν , ἐτρέφετο δὲ βοτάναις καὶ ῥίζαις τισίν , ὕδωρ δὲ ἔπινεν εἴ πῃ ηὗρεν 0 ·
ἐπεὶ δὲ γέρων ἦν , κατὰ θείαν πρόσταξιν μετοικισθεὶς εἰς Θηβαΐδα πλείστων ἡγεῖτο μοναστηρίων , οὐ δ αὐτὸς θείων πράξεων ἀμοιρῶν ·
μόνον γὰρ εὐχόμενος νόσους καὶ δαίμονας ἤλαυνε , καὶ γράμματα μὴ μαθὼν οὐκ ἐδεῖτο βιβλίων εἰς ἀνάμνησιν , ἀλλὰ πᾶν ὅπερ ἂν ἔλαβεν εἰς νοῦν κρεῖττον λήθης ἐτύγχανε .
περὶ δὲ τοῦτο τὸ κλίμα ἐφιλοσόφει καὶ Ἀμμὼν ὁ τῶν καλουμένων Ταβεννησιωτῶν ἡγούμενος , ἀμφὶ τρισχιλίους μαθητὰς ἔχων ·
καὶ Βῆνος δὲ καὶ Θεωνᾶς μοναχικῶν ἡγοῦντο ταγμάτων , ἄμφω μὲν δημιουργὼ παραδόξων πραγμάτων καὶ θείας προγνώσεως καὶ προφητείας ἔμπλεω .
λέγεται δὲ Θεωνᾶν μὲν ἵστορα ὄντα τῆς Αἰγυπτίων καὶ Ἑλλήνων καὶ Ῥωμαίων παιδεύσεως , ἐπὶ τριάκοντα ἔτεσι σιωπὴν ἀσκῆσαι ·
βῆνον δὲ παρ οὐδενὸς θεαθῆναι ὀργιζόμενον , ἢ ὀμνύοντα , ἢ ψευδόμενον , ἢ εἰκαῖον ἢ θρασὺν ἢ ὠλιγωρημένον εἰπόντα λόγον 0 .
περὶ τοῦτον τὸν χρόνον ἐγένετο Κόπρας τε καὶ Ἑλλῆς καὶ Ἠλίας .
φασὶ δὲ Κόπρᾳ μὲν δωρηθῆναι θειόθεν ἰάσεις παθῶν καὶ νοσημάτων ποικίλων , καὶ δαιμόνων κρατεῖν ·
ἑλλῆν δὲ παιδευόμενον ἐκ νέου τὴν μοναστικὴν ἀγωγὴν πλεῖστα παραδοξοποιεῖν , ὡς καὶ πῦρ ἐν τῷ κόλπῳ κομίζειν καὶ μὴ καίειν τὴν ἐσθῆτα τούτῳ τε παροτρύνειν τοὺς συμμονάζοντας , ὡς τῇ ἀγαθῇ πολιτείᾳ καὶ τῆς ἐπιδείξεως τῶν παραδόξων ἑπομένης 0 .
ἠλίας δὲ τότε μὲν οὐ πόρρω τῆς Ἀντινόου πόλεως ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐφιλοσόφει , ἀμφὶ τοὺς ἑκατὸν καὶ δέκα ἄγων ἐνιαυτούς ·
πρὸ τούτου δὲ ἐλέγετο ἐπὶ ἑβδομήκοντα ἔτεσι μόνος ἐρημίαν οἰκῆσαι ·
ἐπὶ τοσοῦτον δὲ γηραλέος γεγονὼς διετέλεσε νηστεύων καὶ ἀνδρείως πολιτευόμενος .
ἐπὶ τούτοις καὶ Ἀπελλῆς τηνικάδε διέπρεπε περὶ Ἄχωριν , ἐν τοῖς κατ Αἴγυπτον μοναστηρίοις πλεῖστα θαυματουργῶν .
ὅν ποτε χαλκεύοντα  τοῦτο γὰρ ἐπετήδευε  νύκτωρ φάσμα δαίμονος ὡς γυνὴ εὐπρεπὴς εἰς σωφροσύνην ἐπείρα 0 ·
ὁ δὲ σίδηρον ὃν εἰργάζετο ἐκ τοῦ πυρὸς ἐξερύσας , κατέφλεξε τοῦ δαιμονίου τὸ πρόσωπον ·
τὸ δὲ τετριγὸς καὶ ὀλοφυρόμενον ἀπέδρασεν .
ἐπιφανέστατοι δὲ τότε πατέρες μοναχῶν ἦσαν Ἰσίδωρός τε καὶ Σεραπίων καὶ Διόσκορος .
ἀλλ Ἰσίδωρος μὲν πανταχόθεν περιφράξας τὸ μοναστήριον , ἐπεμελεῖτο μηδένα τῶν ἔνδον θύραζε ἐξιέναι καὶ πάντα τὰ ἐπιτήδεια ἔχειν ·
σεραπίων δὲ περὶ τὸν Ἀρσενοΐτην διέτριβεν , ἀμφὶ τοὺς μυρίους ὑφ ἑαυτὸν ἔχων ·
πάντας δὲ ἦγεν ἐξ οἰκείων ἱδρώτων τὰ ἐπιτήδεια πορίζεσθαι καὶ ἄλλοις δεομένοις χορηγεῖν ·
ὥρᾳ δὲ θέρους ἐπὶ μισθῷ ἀμῶντες , ἀρκοῦντα αὐτοῖς σῖτον ἀπετίθεντο καὶ ἄλλοις μοναχοῖς μετεδίδουν .
διοσκόρῳ δὲ οὐ πλείους ἑκατὸν ἐφοίτων .
πρεσβύτερος δὲ ὤν , ἐν τῷ ἱερᾶσθαι διὰ πάσης ἀκριβείας ἐχώρει βασανίζων καὶ ἐπιμελῶς ἀνακρίνων τοὺς προσιόντας τοῖς μυστηρίοις , ὥστε αὐτοὺς προκεκαθάρθαι τὸν νοῦν καὶ μὴ συνειδέναι τι πεπραχέναι δεινόν .
ἀκριβέστατος δὲ τότε ἐγένετο περὶ τὴν μετάδοσιν τῶν θείων μυστηρίων καὶ Εὐλόγιος πρεσβύτερος ·
ὅν φασιν ἱερώμενον πρόγνωσιν ἐσχηκέναι τῆς τῶν προσιόντων ἐννοίας ἐπὶ τοσοῦτον , ὡς καὶ τὰ ἡμαρτημένα σαφῶς διελέγχειν καὶ τὰ κατὰ νοῦν ἑκάστῳ κρυπτόμενα φωρᾶν ·
τοὺς οὖν κακῶς πεπραχότας ἢ περί τινος φαύλου βουλευσαμένους τέως εἷργε τοῦ θυσιαστηρίου , δήλην ποιήσας τὴν ἁμαρτίαν ·
μεταμελείᾳ δὲ καθαρθέντας πάλιν προσίετο .
κατὰ τούτους δὲ καὶ Ἀπολλὼς ἐν Θηβαΐδι διέτριβεν ·
ὃς ἡβᾶν ἀρχόμενος ἐφιλοσόφησεν ·
ἐπὶ τεσσαράκοντα δὲ ἔτη τὴν ἔρημον οἰκήσας , σπήλαιόν τι ὑπὸ τὸ ὄρος πλησίον τῆς οἰκουμένης , τοῦ θεοῦ χρήσαντος , κατέλαβεν .
ὑπὸ δὲ πλήθους θαυματουργιῶν ἐν ὀλίγῳ ἐπίσημος ἐγένετο καὶ ἡγεμὼν πλείστων μοναχῶν ·
ἦν γὰρ καὶ ταῖς διδασκαλίαις εἰς ὠφέλειαν ἐπαγωγός .
ἀλλ  οἵᾳ μὲν ἀγωγῇ ἐχρῆτο καὶ ἡλίκων ἦν θείων καὶ παραδόξων πραγμάτων ποιητὴς ἱστορεῖ Τιμόθεος ὁ τὴν Ἀλεξανδρέων ἐκκλησίαν ἐπιτροπεύσας , εὖ μάλα αὐτοῦ καὶ πολλῶν ὧν ἐπεμνήσθην καὶ ἄλλων εὐδοκίμων μοναχῶν τοὺς βίους διεξελθών .
ἐν δὲ τῷ τότε πολλοὶ καλοὶ καὶ ἀγαθοὶ σπουδαίως ἐφιλοσόφουν ἀνὰ τὴν Ἀλεξάνδρειαν , ἀμφὶ δισχίλιοι ὄντες ·
ὧν οἱ μὲν ἐν τοῖς καλουμένοις ἐρημικοῖς ᾤκουν , οἱ δὲ περὶ τὸν Μαρεώτην καὶ τοὺς ἐκ γειτόνων Λίβυας 0 .
ὑπερφυῶς δὲ ἐν τούτοις διέπρεπε Δωρόθεος , Θηβαῖος τὸ γένος ·
ᾧ βίος ἦν ἐν ἡμέρᾳ μὲν ἀπὸ τῆς πέλας θαλάσσης λίθους συλλέγειν καὶ ἔτους ἑκάστου οἰκίδιον κατασκευάζειν καὶ διδόναι τοῖς μὴ δυναμένοις ἑαυτοῖς οἰκοδομεῖν , νύκτωρ δὲ εἰς αὐτοῦ διατροφὴν ἐκ φοινίκων φύλλων σειρὰς πλέκων , σπυρίδας εἰργάζετο .
τροφὴ δὲ ἦν αὐτῷ ἄρτου οὐγγίαι ἓξ καὶ λεπτῶν λαχάνων δέμα , καὶ ὕδωρ ποτόν 0 .
ἐκ νέου δὲ οὕτως ἀσκήσας , οὐ διέλιπε καὶ γέρων ὤν ·
οὐδέποτε δὲ ἐθεάθη ἐπὶ ῥιπὸς ἢ κλίνης καθευδήσας ἢ τοὺς πόδας ἐπὶ ἀνέσει ἐκτείνας ἢ ἑκὼν ὕπνῳ ἑαυτὸν ἐκδούς , πλὴν ὅσον ἐργαζόμενος ἢ ἐσθίων , βιασθεὶς ὑπὸ τῆς φύσεως , ἔμυσε τοὺς ὀφθαλμούς , ὡς πολλάκις νυστάζοντος ἐν τῷ ἐσθίειν ἐκπεσεῖν τοῦ στόματος τὴν τροφήν .
ποτὲ γοῦν εἰσάγαν κρατηθεὶς τῷ ὕπνῳ , ἔλαθεν ἐπὶ τοῦ ῥιπὸς πεσών ·
καὶ περίλυπος ἐπὶ τούτῳ γεγονὼς ἠρέμα ἔφη ·
εἰ τοὺς ἀγγέλους πείσεις καθεύδειν , πείσεις καὶ τὸν σπουδαῖον ·
ὑπεδήλου δὲ ἑαυτόν , πρὸς τὸν ὕπνον ἴσως ἀποτεινόμενος ἢ τὸν δαίμονα τὸν ἐμποδὼν γενόμενον ταῖς σπουδαίαις πράξεσιν 0 .
ὧδε δὲ αὐτῷ μοχθοῦντι προσελθών τις ἔφη ·
τί τὸ σῶμα τὸ σὸν ἀποκτείνεις τοσοῦτον ;
ὅτι με ἀποκτείνει ἀπεκρίνατο .
καὶ Πιάμμων δὲ καὶ Ἰωάννης τηνικαῦτα περὶ Δίολκον τῆς Αἰγύπτου ἐπισημοτάτων προΐσταντο μοναστηρίων , ἐπιμελέστατά τε καὶ μάλα σεμνῶς πρεσβύτεροι ὄντες τὴν ἱερατείαν μετῄεσαν .
λέγεται δέ ποτε τὸν Πιάμμωνα ἱερώμενον θεάσασθαι παρὰ τὴν ἱερὰν τράπεζαν θεῖον ἄγγελον ἑστῶτα καὶ τῶν μοναχῶν τοὺς παρόντας ἐγγράφειν βίβλῳ τινί , τοὺς δὲ ἀπόντας ἀπαλείφειν ·
ἰωάννῃ δὲ τοσαύτην ὁ θεὸς ἐδωρήσατο δύναμιν κατὰ παθῶν καὶ νοσημάτων , ὡς πολλοὺς ἰάσασθαι ποδαλγοὺς καὶ τὰ ἄρθρα διαλελυμένους .
ἐν τούτῳ δὲ καὶ Βενιαμὶμ γηραλέος εὖ μάλα λαμπρῶς ἀνὰ τὴν Σκῆτιν ἐφιλοσόφει , δῶρον ἔχων παρὰ θεοῦ δίχα φαρμάκων ἐπαφῇ μόνῃ χειρὸς ἢ ἐλαίῳ , ᾧ ἐπηύχετο , πάσης ἀπαλλάσσειν νόσου τοὺς κάμνοντας .
τὸν δὴ τοιοῦτον λόγος ὑδέρῳ περιπεσόντα τοσοῦτον οἰδῆσαι τὸ σῶμα , ὡς μὴ δυνηθῆναι διὰ τῶν θυρῶν τοῦ οἰκήματος ἐν ᾧ διῆγεν ἐκκομισθῆναι , εἰ μὴ σὺν ταῖς θύραις καὶ τὰς παραστάδας καθεῖλον .
ἐν δὲ τῷ νοσεῖν , ἐν κλίνῃ κεῖσθαι μὴ δυνάμενος , ἀμφὶ τοὺς ὀκτὼ μῆνας ἐπὶ δίφρου πλατυτάτου ἐκαθέζετο , συνήθως τοὺς κάμνοντας ἰώμενος , αὐτὸς μηδὲν δυσφορῶν ὅτι μὴ τῆς ἐχούσης αὐτὸν νόσου ἀπήλλαττε ·
μᾶλλον μὲν οὖν καὶ τοὺς ὁρῶντας παρεμυθεῖτο καὶ ἐλιπάρει τὸν θεὸν ἱκετεύειν ὑπὲρ τῆς αὐτοῦ ψυχῆς ·
σώματος δὲ αὐτῷ μηδὲν μέλειν 0 ·
ἐπεὶ καὶ εὐεκτοῦν , ἔφη , οὐδέν με ὤνησε , καὶ κακῶς πάσχον οὐκ ἔβλαψε .
κατ  ἐκεῖνο δὲ καιροῦ ἐν Σκήτει διέτριβε Μᾶρκός τε ὁ ἀοίδιμος καὶ Μακάριος ὁ νέος καὶ Ἀπολλώνιος καὶ Μωσῆς ὁ Αἰθίοψ .
φασὶ δὲ Μᾶρκον μὲν καὶ ἐν τῷ νέῳ τῆς ἡλικίας εἰσάγαν πρᾶον καὶ σώφρονα καὶ μνήμονα τῶν ἱερῶν γραφῶν γενέσθαι , θεοφιλῆ δὲ ἐπὶ τοσοῦτον , ὡς ἰσχυρίζεσθαι Μακάριον τὸν ἀστόν , πρεσβύτερον ὄντα τῶν Κελλίων , μηδεπώποτε παρ αὐτοῦ λαβεῖν τοῦτον ἃ θέμις ἱερεῦσι διδόναι τοῖς μεμυημένοις παρὰ τὴν ἱερὰν τράπεζαν 0 ·
ἄγγελος δὲ αὐτῷ ἐπεδίδου , οὗ τὴν χεῖρα μέχρι τοῦ καρποῦ μόνου ἔλεγε θεωρεῖν .
μακαρίῳ δὲ δέδοται παρὰ θεοῦ ὑπερφρονεῖν τῶν δαιμόνων .
ἐγένετο δὲ αὐτῷ τὴν ἀρχὴν πρόφασις τῆς φιλοσοφίας ἀκούσιος φόνος ·
ἔτι γὰρ βούπαις ὢν πρόβατα ἔνεμε παρὰ τὴν Μαρίαν λίμνην , καὶ παίζων τινὰ τῶν ὁμηλίκων ἀνεῖλε , δείσας τε δοῦναι δίκην ἔφυγεν εἰς τὴν ἐρημίαν .
αἴθριος δὲ ἐπὶ τρία ἔτη αὐτόθι διάγων , μετὰ ταῦτα οἰκίδιον μικρὸν ἑαυτῷ κατεσκεύασεν , ἐν ᾧ εἴκοσι καὶ πέντε ἔτη διέτριψεν .
ἔλεγον δὲ οἵ γε αὐτοῦ ἀκηκόασιν ὡς πολλὴν ὡμολόγει χάριν τῇ συμφορᾷ καὶ σωτήριον ἀπεκάλει τὸν ἀκούσιον φόνον , φιλοσοφίας καὶ μακαρίου βίου αἴτιον αὐτῷ γεγενημένον .
ἀπολλώνιος δὲ τὸν ἄλλον χρόνον ἐμπορίαν μετιών , ἤδη πρὸς γῆρας ἐλαύνων ἐπὶ τὴν Σκῆτιν ἦλθε .
λογισάμενος δὲ ὡς οὔ τε γράφειν οὔ τε ἄλλην τινὰ τέχνην μαθεῖν οἷός τέ ἐστι διὰ τὴν ἡλικίαν , παντοδαπῶν φαρμάκων εἴδη καὶ ἐδεσμάτων ἐπιτηδείων τοῖς κάμνουσιν ἐξ οἰκείων χρημάτων ὠνούμενος , ἀνὰ ἑκάστην θύραν μοναστικὴν ἐξ ἑωθινοῦ περιῄει μέχρις ἐννάτης ὥρας , ἐφορῶν τοὺς νοσοῦντας .
ἐπιτηδείαν δὲ ταύτην αὐτῷ τὴν ἄσκησιν εὑρὼν ὧδε ἐπολιτεύσατο .
μέλλων δὲ τελευτᾶν , ἄλλῳ παραδοὺς ἃ εἶχεν , ἐνετείλατο τὰ αὐτὰ ποιεῖν .
μωσῆς δὲ δοῦλος ὢν διὰ μοχθηρίας ἐξηλάθη τῆς οἰκίας τοῦ κεκτημένου , καὶ εἰς λῃστείαν τραπεὶς λῃστρικοῦ τάγματος ἡγεῖτο .
πολλοὺς δὲ κακουργήσας καὶ πολλοὺς φόνους τολμήσας , ἐκ περιπετείας τινὸς τὸν μοναστικὸν μετῆλθε βίον καὶ ἀθρόον εἰς ἀρετὴν φιλοσοφίας ἐπέδωκεν .
ἔτι γοῦν ἐκ τῆς προτέρας διαίτης εὐεξίᾳ ζέων καὶ πρὸς φαντασίας ἡδονῶν κινούμενος , μυρίαις ἀσκήσεσι τὸ σῶμα κατέτηξε , πῇ μὲν δίχα ὄψου ὀλίγῳ ἄρτῳ ἀρκούμενος καὶ πλεῖστον ἔργον ἀνύων καὶ πεντηκοστὸν εὐχόμενος , πῇ δὲ ἐπὶ ἓξ ἔτεσιν ὁλόκληρον ἑκάστην νύκτα ἑστὼς προσηύχετο , μή τε γόνυ κλίνων μή τε τοὺς ὀφθαλμοὺς μύων εἰς ὕπνον .
ἄλλοτε δὲ νύκτωρ περιιὼν τὰς οἰκήσεις τῶν μοναχῶν λάθρα τὴν ἑκάστου ὑδρίαν ἐπλήρου ὕδατος ·
ἦν δὲ τοῦτο λίαν ἐργῶδες ·
τῶν μὲν γὰρ σταδίοις δέκα , τῶν δὲ εἴκοσι , τῶν δὲ τριάκοντα καὶ πλέον διειστήκει ὁ τόπος ὅθεν ὑδρεύοντο 0 .
διέμεινε δὲ ἐπὶ πολὺ τὴν προτέραν ἰσχὺν ἔχων , καίπερ ταῖς πολλαῖς ἀσκήσεσι καθελεῖν ταύτην σπουδάζων καὶ τὸ σῶμα ταῖς ταλαιπωρίαις πιέζων .
λέγεται γοῦν ποτε λῃστὰς καταδραμόντας τὸν οἶκον , ἐν ᾧ μόνος ἐφιλοσόφει , συλλαβέσθαι πάντας καὶ δῆσαι καὶ τέσσαρας ὄντας τοῖς ὤμοις ἐπιθεῖναι καὶ εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἀγαγεῖν , καὶ τοῖς συμμονάζουσιν ἐπιτρέψαι τὰ περὶ αὐτῶν , ὡς μὴ θεμιτὸν αὐτῷ ἔτι μηδένα κακῶς ποιεῖν .
φασὶ γὰρ ἀπὸ κακίας εἰς ἀρετὴν μηδενὶ τοσαύτην ὑπάρξαι μεταβολήν , ὥστε ἄκρου μὲν ἐπιψαῦσαι μοναχικῆς φιλοσοφίας , ἐξαίσιον δὲ φόβον τοῖς δαίμοσιν ἐμποιῆσαι , καὶ πρεσβύτερον γενέσθαι τῶν ἐν Σκήτει μοναχῶν .
ὁ μὲν οὖν τοιοῦτος ὤν , πολλοὺς ἀρίστους μαθητὰς καταλιπών , ἀμφὶ τὰ ἑβδομήκοντα καὶ πέντε ἔτη γεγονὼς ἐτελεύτησεν .
ἐπὶ ταύτης δὲ τῆς βασιλείας ἐγένετο Παῦλος καὶ Παχών , Στέφανός τε καὶ Μωσῆς , ἄμφω Λίβυες , καὶ Πίωρ ὁ Αἰγύπτιος .
ᾤκει δὲ Παῦλος μὲν ἐν Φέρμῃ  ὄρος δὲ τοῦτο ἐν Σκήτει οὐ μείους πεντακοσίων ἀσκητὰς ἔχον  ·
εἰργάζετο δὲ οὐδὲν οὐ δὲ ἐλάμβανε παρά του πλὴν ὅσον ἤσθιεν .
ηὔχετο δὲ μόνον , ὥσπερ φόρον τινὰ τριακοσίας εὐχὰς ἑκάστης ἡμέρας ἀποδιδοὺς τῷ θεῷ 0 ·
ἵνα δὲ μὴ λαθὼν διαμάρτοι τοῦ ἀριθμοῦ , τριακοσίας ψηφῖδας τῷ κόλπῳ ἐμβάλλων , καθ ἑκάστην εὐχὴν ψηφῖδα ἔρριπτεν ·
ἀναλωθέντων δὲ τῶν λίθων δῆλον ἐγίνετο καὶ τὰς ἰσαρίθμους εὐχὰς τοῖς λίθοις πεπληρῶσθαι .
καὶ Παχὼν δὲ τότε ἐν Σκήτει διέπρεπεν .
ὃν ἐκ νέου μέχρι γήρως πολιτευσάμενον οὔ τε σῶμα εὖ ἔχον οὔ τε πάθος ψυχῆς οὔ τε δαίμων ἄνανδρον ἐφώρασε περὶ τὴν ἐγκράτειαν , ὧν δεῖ κρατεῖν τὸν φιλόσοφον .
στέφανος δὲ παρὰ τὸν Μαρεώτην τὴν οἴκησιν εἶχεν οὐκ ἄπωθεν τῆς Μαρμαρικῆς .
δι ἀκριβοῦς δὲ καὶ τελειοτάτης χωρήσας ἀσκήσεως ἐπὶ ἑξήκοντα ἔτεσιν , εὐδοκιμώτατος ἐγένετο μοναχὸς καὶ Ἀντωνίῳ τῷ μεγάλῳ γνώριμος .
ἐγένετο δὲ πρᾶος καὶ σοφὸς εἰσάγαν καὶ ἐν ταῖς ὁμιλίαις ἡδὺς καὶ ὠφέλιμος , καὶ ἱκανὸς τὰς τῶν λυπουμένων κηλεῖν ψυχὰς καὶ ἐπὶ τὸ εὔθυμον μεταβάλλειν , εἰ καὶ ἀναγκαίαις λύπαις προκατειλημμένοι ἐτύγ  χανον .
τοιοῦτος δὲ ἦν καὶ περὶ τὰς οἰκείας συμφοράς ·
ἀμέλει τοι χαλεποῦ καὶ ἀνιάτου πάθους ἐνσκήψαντος αὐτῷ , τὰ διεφθορότα μέλη τοῖς ἰατροῖς τέμνειν παραδούς , εἰργάζετο ταῖς χερσὶ φύλλα φοινίκων πλέκων , καὶ τοῖς παροῦσι συνεβούλευε μὴ δυσφορεῖν ἐπὶ τοῖς αὐτοῦ πάθεσι , μη δὲ ἄλλο τι διανοεῖσθαι πλὴν ὅτι πρὸς τέλος χρηστὸν ἃ ποιεῖ ὁ θεὸς πάντως ἐκβαίνει , καὶ αὐτῷ συνοίσειν τοιούτων πειραθῆναι παθῶν , ὑπὲρ ἁμαρτημάτων ἴσως , ὧν ἕνεκεν ἄμεινον ἐνθάδε διδόναι δίκην ἢ μετὰ τὴν βιοτὴν ταύτην 0 .
μωσῆς δὲ πραότητι καὶ ἀγάπῃ ὑπερφυῶς εὐδοκιμηκέναι παραδέδοται καὶ ἰάσεσι παθῶν εὐχῇ κατορθουμέναις .
ὁ δὲ Πίωρ ἐκ νέου φιλοσοφεῖν ἐγνωκώς , ἡνίκα διὰ τοῦτο τοῦ πατρῴου οἴκου ἐξῄει , συνέθετο τῷ θεῷ τοῦ λοιποῦ μηδένα τῶν οἰκείων ὄψεσθαι ·
μετὰ δὲ πεντήκοντα ἔτη ἐπύθετο αὐτὸν ἡ ἀδελφὴ ζῆν ·
ὑπὸ δὲ χαρᾶς ἀμέτρου τῆς παραδόξου μηνύσεως καταπλαγεῖσα ἠρεμεῖν οὐκ ἠδύνατο εἰ μὴ θεάσοιτο τὸν ἀδελφόν .
ὀλοφυρομένην δὲ καὶ ἀντιβολοῦσαν ἐν γήρᾳ ἐλεήσας ὁ παρ αὐτοῖς ἐπίσκοπος ἔγραψε τοῖς ἡγουμένοις τῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ μοναχῶν ἐκπέμψαι τὸν Πίωρα .
ἀπιέναι δὲ προσταχθείς , οὐκ ἔχων ἀντειπεῖν  οὐ γὰρ θέμις Αἰγυπτίων μοναχοῖς , οἶμαι δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις , ἀπειθεῖν τοῖς ἐπιταττομένοις  , παραλαβών τινα ἀφίκετο εἰς τὴν πατρίδα 0 ·
καὶ στὰς πρὸ τῆς πατρῴας οἰκίας ἐμήνυσεν ἐληλυθέναι .
ἐπεὶ δὲ ψοφεῖν τὴν θύραν ᾔσθετο , μύσας τοὺς ὀφθαλμοὺς ὀνομαστὶ τὴν ἀδελφὴν προσειπών ἐγώ εἰμι , ἔφη , Πίωρ ὁ σὸς ἀδελφός ·
ἀλλ ὅσον βούλει , κατανόει .
ἡ μὲν οὖν ἡσθεῖσα χάριν ὡμολόγησε τῷ θεῷ ·
ὁ δὲ παρὰ τὴν θύραν εὐξάμενος ἀνέστρεψεν ἐπὶ τὴν ἔρημον εἰς τὸν τόπον ὃν ᾤκει .
ἔνθα δὴ φρέαρ ὀρύξας , πικρὸν εὗρε τὸ ὕδωρ ·
καὶ μέχρι τελευτῆς ὑπέμεινε τούτῳ κεχρημένος .
ὁ δὲ μετὰ ταῦτα χρόνος τὸ ὑπερβάλλον ἀπέδειξε τῆς αὐτοῦ ἐγκρατείας ·
ἐπεὶ γὰρ ἐτελεύτησε , πολλῶν σπουδασάντων ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ φιλοσοφεῖν , οὐδεὶς ὑπέστη .
ἐγὼ δὲ ὡς ἐμαυτὸν πείθω , εἰ μὴ καὶ τούτῳ τῷ τρόπῳ φιλοσοφεῖν ἔγνωκεν , οὐ χαλεπὸν ἦν αὐτῷ εὐξαμένῳ μεταβαλεῖν τὸ ὕδωρ εἰς γεῦσιν γλυκεῖαν ·
ὅπου γε καὶ μὴ ὂν παντάπασιν ἀναβλύσαι ἐποίησεν 0 .
ἀμέλει τοι λέγεταί ποτε φρέαρ ὀρύσσοντας τοὺς ἀμφὶ Μωσέα , μή τε τῆς προσδοκωμένης φλεβὸς μή τε πλείονος βάθους τὸ ὕδωρ ἀναδιδόντος , μέλλειν τὸ ἔργον ἀπαγορεύειν ·
ἐπιστάντα δὲ αὐτοῖς περὶ μέσην ἡμέραν τὸν Πίωρα καὶ πρότερον ἀσπασάμενον ὀνειδίσαι μικροψυχίαν καὶ δυσπιστίαν 0 ·
κατελθόντα δὲ εἰς τὴν τάφρον εὔξασθαι καὶ ὄρυγι τρίτον πλῆξαι τὴν γῆν ·
παραχρῆμα δὲ ἀναβλύσαι τὸ ὕδωρ καὶ τὴν τάφρον πληρῶσαι .
ἐπεὶ δὲ εὐξάμενος ἀπῄει , δεομένων τῶν ἀμφὶ Μωσέα γεύσασθαι παρ αὐτοῖς , οὐκ ἠνέσχετο , φήσας μὴ ἐπὶ τούτῳ ἀπεστάλθαι , ἠνύσθαι δὲ ἐφ ᾧ ἦλθεν .
ἐν τούτῳ δὲ εἰσέτι διέπρεπον ἐν τοῖς τῆς Σκήτεως μοναστηρίοις γηραλέοι μὲν Ὠριγένης ἐκ τῶν μαθητῶν Ἀντωνίου τοῦ μεγάλου περιλελειμμένος καὶ Δίδυμος καὶ Κρονίων ἀμφὶ τοὺς ἑκατὸν καὶ δέκα ἐνιαυτοὺς γεγονὼς καὶ ὁ μέγας Ἀρσίσιος καὶ Πουτουβάστης καὶ Ἀρσίων καὶ Σεραπίων , οἳ καὶ αὐτοὶ σύγχρονοι Ἀντωνίου ἐγένοντο ·
καταγεγηρακότες δὲ ἐν τῷ φιλοσοφεῖν , προΐσταντο τότε τῶν τῇδε μοναστηρίων ·
τῶν δ αὖ νέαν καὶ μέσην ἡλικίαν ἀγόντων πολλοὶ καλοί τε καὶ ἀγαθοὶ σὺν αὐτοῖς ἐγνωρίζοντο , καὶ Ἀμμώνιος καὶ Εὐσέβιος καὶ Διόσκορος ·
οὓς ἀδελφοὺς ἀλλήλοις ὄντας , μακροὺς ἐκ τῆς ἡλικίας ὠνόμαζον .
λέγεται δὲ τούτων Ἀμμώνιον εἰς ἄκρον φιλοσοφίας προελθεῖν , ἡδονῆς τε καὶ ῥᾳστώνης ἀνδρείως κρατῆσαι καὶ φιλόλογον εἰσάγαν γενέσθαι , ὡς τοὺς Ὠριγένους καὶ Διδύμου καὶ τῶν ἄλλων ἐκκλησιαστικῶν λόγους διελθεῖν ·
ἐκ νέου δὲ μέχρι τελευτῆς πλὴν ἄρτου μηδενὸς γεύσασθαι ἐν πυρὶ γενομένου 0 .
μέλλων δέ ποτε πρὸς χειροτονίαν ἐπισκοπῆς συλλαμβάνεσθαι , ὡς ἀντιβολῶν οὐκ ἔπεισεν ἀπιέναι τοὺς ἐπ  αὐτὸν ἐληλυθότας , ἀποτεμὼν τὸ οὖς ἄπιτε , ἔφη , λοιπὸν γὰρ οὐ δὲ ἑκόντα με ὁ ἱερατικὸς νόμος συγχωρεῖ χειροτονεῖσθαι ·
ἄρτιον γὰρ χρῆναι τὸν ἱερέα καθίστασθαι 0 .
ἀναχωρήσαντες δέ , ἐπεὶ τάδε ἔγνωσαν Ἰουδαίοις φυλακτέα , τῇ δὲ ἐκκλησίᾳ σώματος μηδὲν μέλειν , ἢν μόνον ἄρτιος ᾖ τοῖς τρόποις ὁ ἱερεύς , αὖθις ἀνέστρεφον ὡς συλληψόμενοι τὸν ἄνδρα ·
ὁ δὲ ἦ μὴν καὶ τὴν γλῶσσαν ἐκτεμεῖν διωμόσατο , εἰ βιάσασθαι πειραθεῖεν ·
δείσαντες οὖν τὴν ἀπειλὴν ὑπεχώρουν , αὐτὸς δὲ ἐντεῦθεν Ἀμμώνιος ὁ Παρώτης ὠνομάζετο .
τῷ δὲ μετ οὐ πολὺ ἐπὶ τῆς ἐχομένης βασιλείας συνῆν Εὐάγριος ὁ σοφός , ἐλλόγιμος ἀνήρ , νοῆσαί τε καὶ φράσαι δεινὸς καὶ ἐπήβολος διακρῖναι τοὺς πρὸς ἀρετὴν καὶ κακίαν ἄγοντας λογισμούς , καὶ ἱκανὸς ὑποθέσθαι ᾗ χρὴ τοὺς μὲν ἐπιτηδεύειν , τοὺς δὲ φυλάξασθαι .
ἀλλ οἷος μὲν περὶ λόγους ἦν , ἐπιδείξουσιν αἱ γραφαὶ ἃς καταλέλοιπεν ·
ἐλέγετο δὲ τὸ ἦθος μέτριος εἶναι , τύφου τε καὶ ὑπεροψίας τοσοῦτον κρατεῖν , ὡς μή τε δικαίως ἐπαινούμενος ὀγκοῦσθαι τοῖς κρότοις μή τε ἀδίκως λοιδορούμενος ἀγανακτεῖν ἐπὶ ταῖς ὕβρεσιν .
ἐγένετο δὲ τῷ μὲν γένει Ἰβήρων πόλεως πρὸς τῷ καλουμένῳ Εὐξείνῳ πόντῳ ·
ἐφιλοσόφησε δὲ καὶ ἐπαιδεύθη ὑπὸ Γρηγορίῳ τῷ ἐπισκόπῳ Ναζιανζοῦ τοὺς ἱεροὺς λόγους ·
ἡνίκα δὲ ἐπετρόπευε τὴν ἐν Κωνσταντινουπόλει ἐκκλησίαν , ἀρχιδιάκονον αὐτὸν εἶχεν .
ἀστεῖον δὲ ὄντα τῇ ὄψει καὶ περὶ τὴν ἐσθῆτα φιλόκαλον , μαθών τις τῶν ἐν τέλει ζηλότυπος γνώριμον εἶναι τῇ γαμετῇ , θάνατον αὐτῷ ἐμηχανᾶτο ·
εἰς ἔργον δὲ προβήσεσθαι μελλούσης τῆς ἐπιβουλῆς , καθεύδοντι αὐτῷ φοβεράν τινα καὶ σωτήριον ὀνείρατος ὄψιν ἐπιπέμπει τὸ θεῖον ·
ἔδοξε γὰρ ὡς ἐπὶ ἐγκλήματι συλληφθεὶς σιδήρῳ δεδέσθαι πόδας καὶ χεῖρας .
μέλλοντί τε αὐτῷ εἰς δικαστήριον ἄγεσθαι καὶ τιμωρίαν ὑπέχειν προσελθών τις ἐπέδειξε τὴν ἱερὰν τῶν εὐαγγελίων βίβλον ·
καὶ ὑπισχνεῖτο , εἰ τῆς πόλεως ἐξέλθοι , τῶν δεσμῶν αὐτὸν ἀπαλλάξαι , καὶ ὅτι τοῦτο ποιήσει , ὅρκον ἀπῄτει .
ὁ δὲ τῆς βίβλου ἐφαψάμενος ἦ μὴν ὧδε πράξειν ἐπωμόσατο ·
διαφεθείς τε τῶν δεσμῶν αὐτίκα ἐξηγέρθη , καὶ τῷ θείῳ ὀνείρῳ πεισθεὶς διέφυγε τὸν κίνδυνον ·
εἰς νοῦν τε λαβὼν χρῆναι μετιέναι τὸν ἀσκητικὸν βίον , ἐξεδήμησεν ἐκ Κωνσταντινουπόλεως εἰς Ἱεροσόλυμα , καὶ μετὰ χρόνον τινὰ παραγενόμενος ἐπὶ θέαν τῶν ἐν Σκήτει φιλοσοφούντων , ἠσμένισε τὴν ἐνθάδε διατριβήν .
καλοῦσι δὲ τὸν χῶρον τοῦτον Νιτρίαν , καθότι κώμη τίς ἐστιν ὅμορος ἐν ᾗ τὸ νίτρον συλλέγουσιν .
οὐ τὸ τυχὸν δὲ πλῆθος ἐνταῦθα ἐφιλοσόφει , καὶ μοναστήρια ἦν ἀμφὶ πεντήκοντα ἀλλήλοις ἐχόμενα , τὰ μὲν συνοικιῶν , τὰ δὲ καθ ἑαυτοὺς οἰκούντων .