Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
γυναῖκας πορνευομένας , ᾄσματα διαβολικὰ , φωνὰς αἰσχρότητος πλήρεις , καὶ ἀταξίας , γυναῖκας ὀρχουμένας , μᾶλλον δὲ δαιμονιζομένας 0 .
τί γὰρ καὶ ποιεῖ ἡ ὀρχουμένη ;
οὐδὲν ἕτερον , ἀλλ ἢ αὐθαιρέτως δαιμονίζεται 0 .
ὁμοίως δὲ καὶ ὁ κιθαρῳδὸς , ὥσπερ τις δαίμων , τῷ ξύλῳ προσμάχεται 0 .
ταῦτα τὰ θεάματα τῶν θεάτρων ὅλα δαιμονικὰ , ὅλα ἀπωλείας πρόξενα , ὅλα δαιμονίων ἐπιτηδεύματα 0 .
διὰ τοῦτο καὶ ὁ μισθὸς αὐτῶν πονηρός 0 .
τοιοῦτον ἦν τὸ συμπόσιον τοῦ Ἡρώδου , καὶ εἰσελθοῦσα ἡ Ἡρωδιὰς ὠρχήσατο , καὶ τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ ἀπέτεμε , καὶ τὰ καταχθόνια τοῦ ᾅδου ἐκληρονόμησεν .
Οἱ οὖν τῆς ἐκείνης ἀγαπῶντες κακότεχνον ὄρχησιν , μετ αὐτῆς ἔχουσι τὴν μερίδα , καὶ τὴν κατάκρισιν .
ἀρκέσθητι οὖν , ἀγαπητὲ , ἐν ταῖς ἓξ ἡμέραις εἰς τὰ βιωτικὰ πράγματα ἀσχολούμενος , καὶ παῦσαι κακοπραγίας ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κυριακῆς .
Οἶδα πολλοὺς , πρὸς ἀλλήλους πράγματα ἔχοντας , καὶ φιλονεικοῦντας , λέγοντας ·
ἔρχεται ἡ κυριακὴ , καὶ τὴν δίκην λέγομεν .
ἄθλιε καὶ ταλαίπωρε , εὔξασθαι προσετάγης τῇ κυριακῇ , οὐχὶ δὲ καὶ δικαστήρια συνιστᾷν ;
ἔρχεται οὖν ἡ κυριακὴ , καὶ ὁ ἔχων τὴν δίκην , ὅλην τὴν νύκτα ἐκείνῳ σκέπτεται , κατὰ τοῦ πλησίον αὐτοῦ , καὶ ὅτε ὁ ὄρθρος ἀνατείλῃ , ὁπλίζεται κατ αὐτοῦ .
συνήθεια δὲ αὕτη κεκράτηκε παρὰ τοῖς πολλοῖς , ἵνα , ὅτε ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας ἐξέλθωσι , προκάθηνται ἔξω , καὶ πρῶτος πολλάκις ὁ πρεσβύτερος τοῦτο ποιεῖ , καὶ προβάλλουσι πρὸς ἀλλήλους πράγματα , διαπληκτισμοὺς , ὕβρεις , λοιδορίας , καὶ ὅσα τοιαῦτα , καὶ τὰ τούτων χείρονα .
εἶτα πάλιν εἰσέρχονται εἰς τὴν ἐκκλησίαν , καὶ ἀλλήλους ὑποβλέπονται , ὥσπερ θηρία τρίζοντες τοὺς ὀδόντας αὐτῶν .
οὐαὶ δὲ τῷ πρεσβυτέρῳ τῷ τὰ τοιαῦτα κινοῦντι , ἢ δικάζοντι ἐν ἡμέρᾳ κυριακῆς , καὶ μὴ ἀποδιδόντι τῷ κυρίῳ τὰς εὐχὰς ἐν τῇ τεταγμένῃ ὥρᾳ 0 .
ἐὰν δὲ καὶ πρὸ τῆς ἀπολύσεως γεύσηταί τις τῶν λαϊκῶν , μεγάλης κρίσεως καὶ τιμωρίας ἔνοχός ἐστιν .
ἐὰν δὲ καὶ γευσάμενος κοινωνήσῃ τοῖς μυστηρίοις , μετὰ τοῦ προδότου Ἰούδα ἡ μερὶς αὐτοῦ ἐστιν .
πολλοὺς οἶδα ἐν τῇ τοῦ ἁγίου πάσχα ἡμέρᾳ γευσαμένους καὶ κοινωνήσαντας , καὶ οὐαὶ τῇ ψυχῇ αὐτῶν , καὶ μάλιστα , εἰ ἐν ἡλικία τελείᾳ ὦσι , ὅτι ἀντὶ τοῦ λύειν τὰ ἁμαρτήματα , μᾶλλον ἐπιφορτίζουσι ταῦτα 0 .
ἀλλὰ καὶ ὁ πονηρὰ ἔργα ἑαυτῷ συνειδὼς , καὶ πρὶν ἢ ταῦτα διὰ τῆς μετανοίας ἀπονίψασθαι , κοινωνῶν , τῆς αὐτῆς ἐστι κατακρίσεως .
ὅσῳ γὰρ μείζων ἐστὶν ἡ ἡμέρα , μείζων ἐστὶ καὶ ἡ ἁμαρτία .
ὅσοι δὲ καὶ ἀνέγκλητοι ὑπάρχουσιν , ὀφείλουσι καρτερεῖν μέχρι τῆς ἀπολύσεως , καὶ οὕτω κοινωνεῖν .
οὐαὶ τοῖς ἐν τῇ κυριακῇ κιθαρίζουσιν , ἢ ὀρχουμένοις , ἢ δικαζομένοις , ἢ δικάζουσιν , ἢ ἐργαζομένοις , ἢ ὀμνύουσιν , ἢ ὁρκίζουσιν , ὅτι ἐν πυρὶ ἀσβέστῳ κατακριθήσονται , καὶ τὸ μέρος αὐτῶν μετὰ τῶν ὑποκριτῶν ἐστιν .
αὕτη γὰρ ἡ ἡμέρα εἰς εὐχὴν καὶ λύσιν κακῶν ἐδόθη ἡμῖν , εἰς μετάνοιαν καὶ σωτηρίαν , εἰς ἀνάπαυσιν μισθίων καὶ δούλων .
Αὕτη γὰρ ἡ ἡμέρα , ἣν ἐποίησεν ὁ κύριος , ἀγαλλιασώμεθα , καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ .
εὐφρανθῶμεν δὲ οὐ κραιπάλῃ καὶ μέθῃ σκοτούμενοι , ἀλλ ἐν τῇ μελέτῃ τῶν θείων γραφῶν ἐντρυφῶντες .
ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεὸς ταύτην τὴν ἡμέραν , ἐν ᾖ ἤρξατο ποιῆσαι τὸν κόσμον , ἐν ᾗ τὸ τοῦ θανάτου κράτος κατέλυσε , καὶ ἐπωνόμασε ταύτην κυριακὴν , ἵνα καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ ὀνόματος τῆς ἡμέρας αἰδεσθέντες φυλάξωμεν τὰς ἐντολὰς τοῦ κυρίου .
Εἰσέρχεται μίσθιος εἰς τὸν οἶκόν σου , καὶ ὑποτίθησιν ἑαυτὸν τοῖς ἔργοις σου , καὶ ἐν ταῖς ἓξ ἡμέραις οὐ τολμᾷ ἀνανεῦσαι καὶ ἰδεῖν τὸν ἥλιον , πόθεν ἦλθεν , καὶ ποῦ ὑπάγει , ἀλλὰ κατακοπτόμενος ἐν τοῖς ἔργοις σοῦ συντρίβεται καὶ συγκλαίεται ὁ οἴκτιστος , ἐν ἱδρῶτί τε καὶ καμάτῳ , καὶ οὐδαμῶς συγχωρεῖται οὔ τε ἀνανεῦσαι , οὔ τε ἀναπαύεσθαι , καθάπερ ἔφημεν , ἀλλ ἢ μόνον ἐκδέχεται τὴν κυριακὴν , ἵνα κ ἂν τὸν κονιορτὸν ἀπὸ τοῦ σώματος αὐτοῦ ἀποτινάξηται , καὶ οὐ συγχωρεῖς αὐτῷ πολλάκις .
καὶ ποίαν ἀπολογίαν ἕξεις , εἰπέ μοι .
ἐισί τινες οἱ χάριν εὐποιΐας δῆθεν , ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κυριακῆς λέγοντες , δεῦτε , σήμερον βοηθήσωμεν τοῖς πένησιν ἐν τοῖς ἔργοις αὐτῶν , καὶ οὐκ οἴδασιν , ὅτι ἐξ ὧν βούλονται ἀγαθοποιῆσαι , πλέον ἐξαμαρτάνουσι .
θέλεις βοηθῆσαι τοῖς πένησι , μὴ κλέψῃς τοῦ Θεοῦ τὴν ἡμέραν , ἀλλὰ τὴν σὴν παράσχου τοῖς πένησιν ἐργασίαν , ἐξ ὧν ἔλαβες τοῦ ἐργάζεσθαι , ὅτε τὰ σὰ ἔργα ὀφείλουσι γενέσθαι .
τότε μετάδος βοηθείας τοῖς πένησιν .
ὅτε δὲ οἱ δοῦλοί σου , καὶ οἱ μίσθιοι , καὶ οἱ βόες ἀναπαύεσθαι ὀφείλουσιν , ἀποστερεῖς αὐτῶν τὴν ἀνάπαυσιν , καὶ τοῖς πένησι δίδως .
οἶδεν ὁ Θεὸς , τίνος ὁ κάματος 0 .
μὴ παρέλθῃς τὴν ἐντολὴν τοῦ κυρίου , μὴ κλέψῃς τὴν ἡμέραν αὐτοῦ , μὴ ἀποστερήσῃς τοῖς δούλοις , καὶ τοῖς μισθίοις σου τὴν ἀνάπαυσιν , μὴ χωρισθῇς τῆς εὐχῆς , μὴ ἀποστῇς τῆς ἐκκλησίας 0 .
οὐδὲν γὰρ τῆς ἐκκλησίας ἀνώτερον , τοῦ οὐρανοῦ ὑψηλοτέρα ἐστὶν , τοῦ ἡλίου λαμπρωτέρα , τῆς σελήνης , καὶ τῶν ἄστρων φωτεινοτέρα , τοῦ κόσμου ὅλου ἐντιμοτέρα 0 .
Οἶδα πολλοὺς , ὅτι παρέρχεται ἡ ἑβδομὰς ὁλόκληρος , καὶ οὐκ εἰσέρχονται εἰς τὴν ἐκκλησίαν , πολλάκις δὲ καὶ μὲν ὅλως .
ἐὰν δὲ ἐπέλθῃ αὐτοῖς κακόν τι , διὰ τὴν κακοπραγίαν αὐτῶν , ἐπαιτιῶνται τὸν Θεὸν , καὶ οὐκ ἑαυτοὺς , λέγοντες 0 ·
διὰ τί συνεχώρησεν ὁ Θεὸς τοῦτο γενέσθαι ;
καὶ οὐκ οἴδασιν , ὅτι ὅσον ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας αὐτοὶ μακρύνονται , καὶ ὁ Θεὸς ἐξ αὐτῶν , καθὼς καὶ ὁ προφήτης φησίν 0 1 ·
οἱ μακρύνοντες ἀπὸ σοῦ , ἀπολοῦνται .
ἀρκεῖ τάχα ταῦτα , ἀγαπητοὶ , πρὸς νουθεσίαν καὶ φόβον πολλῶν .
Εἰ γὰρ ταῦτα οὐκ ἀρκεῖ , καὶ πείθει τοὺς ἀκούοντας , οὐ δὲ τὰ πλείονα τούτων ἀκούσονται .
φρονίμῳ γὰρ , φησὶν , ἀνδρὶ εἷς λόγος αὐτάρκης , μωρῷ δὲ ἐξηγούμενος οὐ πείσεις τὴν καρδίαν αὐτοῦ ἕως θανάτου 0 .
θέλεις μὴ ἐπελθεῖν σοι κακὸν ;
τὴν κυριακὴν μὴ ὑβρίσῃς , τῶν πονηρῶν ἔργων ἀπόστηθι , τῇ εὐχῇ σχόλασον , τὸ στόμα σου ἀπὸ αἰσχρολογίας κατάπαυσον , μετὰ ἀνδρῶν εὐλαβῶν συναθροίσθητι , καὶ σὺν αὐτοῖς τῷ Θεῷ εὐχαρίστησον , δοξολογίαν ἀνάπεμψον .
αὐτὴ γὰρ ἡ ἡμέρα , πολλαχῶς εἴρηται , εἰς τὴν εὐχὴν καὶ ἀνάπαυσιν ἐδόθη σοι .
αὐτὴ οὖν ἡ ἡμέρα , ἣν ἐποίησεν ὁ κύριος , ἀγαλλιασώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ , καὶ τῷ ἐν αὐτῇ ἀναστάντι δόξαν ἀναπέμψωμεν σὺν τῷ πατρὶ καὶ τῷ ἁγίῳ πνεύματι , νῦν , ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων .
τὰ κατὰ τὴν ἁγίαν καὶ μεγάλην καὶ οἰκουμενικὴν τῶν ἐπισκόπων συναθροισθεῖσαν σύνοδον ἐν τῇ Νικαέων ἐκ πασῶν , ὡς ἔπος εἰπεῖν , τῶν τοῦ Ρωμαίων κόσμου ἐπαρχιῶν καὶ Περσίδος , ἐκ τε τῆς τοῦ θεοῦ χάριτος καὶ θεσπίσματος τοῦ θεοφιλοῦς καὶ εὐσεβοῦς βασιλέως Κωνσταντίνου τοῦ ἡμετέρου ὑπὲρ τῆς ἀποστολικῆς καὶ ὀρθοδόξου πίστεως κατὰ τῶν μοχθηρῶν καὶ ἀσεβῶν δογμάτων τοῦ θεομάχου Ἀρείου , πάντα τὰ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἐναρέτῳ καὶ ἁγίᾳ συνόδῳ λεχθέντα τε καὶ πραχθέντα καὶ διατυπωθέντα πάλαι τε καὶ πρόπαλαι ἀναγνοὺς ἔτι ἐν τῇ πατρῴᾳ οἰκίᾳ διάγων , εὑρηκὼς αὐτὰ ἐν βίβλῳ ἀρχαιοτάτῃ ἐγγεγραμμένα ἐν μεμβράναις ἅπαντα ἀπαραλείπτως ἐχούσαις , γενομέναις μὲν τοῦ θείου καὶ ἀοιδίμου Δαλματίου τοῦ ἀρχιεπισκόπου γενομένου τῆς ἁγίας καὶ καθολικῆς ἐκκλησίας τῆς τῶν Κυζικηνῶν λαμπρᾶς μητροπόλεως , περιελθούσαις δὲ εἰς τὸν τοῦ ποτε ἡμετέρου οἴκου δεσπότην , λέγω δὴ τὸν κατὰ σάρκα πατέρα ἐμόν , τῆς αὐτῆς ἁγιωτάτης ἐκκλησίας πρεσβυτερίου ἠξιωμένον , ἥτινι ἱερᾷ βίβλῳ ἐντυχὼν καὶ σχολὴν πολλὴν ἐν αὐτῇ ποιησάμενος ἐπὶ μνήμης μὲν φέρειν πάντα οὐχ οἷός τε ἤμην  οὐ δὲ γάρ τις ἀνθρώπων τὸ ἄφατον ἐκεῖνο πέλαγος τῶν ἐν αὐτῇ ἐγκειμένων ἐπὶ μνήμης διὰ στόματος φέρειν δυνήσεται  , πλεῖστα δὲ ὅσα ἐπεσημηνάμην , τά τε τῶν ἡμετέρων ἁγίων πατέρων καὶ ἐπισκόπων τῆς τοῦ ὑγιαίνοντος λόγου διδασκαλίας αὐτῶν δόγματα τάς τε πρὸς τοὺς Ἀρειομανίτας αὐτῶν ἀντιθέσεις καὶ τοὺς κατὰ τῆς ἐκείνων βλασφημίας ἐγγράφους ἐλέγχους , ἧς ἐβλασφήμησαν οἱ μιαροὶ Ἀρειομανῖται κατὰ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ , οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ γὰρ καὶ κατὰ τοῦ ἁγίου πνεύματος , τάς τε τῶν μισθωτῶν Ἀρείου τῶν φιλοσόφων πρὸς τοὺς ἐπισκόπους ἀντιρρήσεις , τάς τε τῶν ἡμετέρων πρὸς ἐκείνους διὰ γραφικῶν διδαγμάτων κατὰ τῶν αὐτῶν σοφισμάτων ἐναργεῖς ἐπιλύσεις περί τε τῆς ἀνάρχου καὶ ἀεὶ τῷ θεῷ καὶ πατρὶ συνυπαρχούσης τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος προαιωνίου μιᾶς θεότητος περί τε τῆς αὐτοῦ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ , θεοῦ λόγου , ἐπ ἐσχάτων τῆς ἡμετέρας ἕνεκα σωτηρίας ἐκ τῆς θεοτόκου παρθένου Μαρίας ἀπορρήτου σαρκώσεως , καὶ τῶν τῆς ἐκκλησίας ἀποστολικῶν διατυπώσεων πᾶσαν ἁπλῶς τὴν ἐκεῖσε γεγενημένην πραγματείαν ἐνιστορήσας ἐν τῇ προρρηθείσῃ ἱερᾷ βίβλῳ , πρό τε πάντων τὰς τοῦ πιστοτάτου βασιλέως Κωνσταντίνου τοῦ καὶ τῇ συνόδῳ συνεδρεύσαντος θείας καὶ ἀληθῶς ἀποστολικὰς ἐννοίας , ἥσθην εἰς τοσοῦτον τοῖς τῇ βίβλῳ ἐκείνῃ τῇ ἱερᾷ περιεχομένοις , ὥστε εἰπεῖν με πρὸς τὸν κύριον ·
ὡς γλυκέα τῷ λάρυγγί μου τὰ λόγιά σου , ὑπὲρ μέλι τῷ στόματί μου 0 1 ·
οὕτως ὑπερηγάσθην ἐν τοῖς ἐκεῖ ἀναγεγραμμένοις περὶ τῆς ἀσπίλου καὶ ἀμωμήτου ὀρθοδόξου καὶ ἀποστολικῆς πίστεως .
μετὰ δὲ καιρούς τινας φθάσας ἐνταῦθα , ἐν τῇ τῶν Βιθυνῶν ἐπαρχίᾳ λέγω , κατ εὐδοκίαν τοῦ θεοῦ κινήσεώς τε καὶ συζητήσεως πλείστης ὅσης γεγενημένης ἐπὶ τῆς ἀνταρσίας τοῦ ἀνοσίου Βασιλίσκου κατὰ τῆς ἀποστολικῆς καὶ καθολικῆς ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ καὶ τῆς ἐν αὐτῇ πολιτευομένης ἀποστολικῆς πίστεως , ὑπεκκαιόντων μάλιστα καὶ κινούντων τὰ βασίλεια τῆς τῶν τοῦ αἱρετικοῦ Εὐτυχοῦς ὁμοφρόνων συμμορίας , προβαλλομένων ἡμῖν ὑπούλως τὴν ἐν Νικαίᾳ , φησίν , ὑπὸ τῶν πατέρων κρατεῖν πίστιν ·
οἱ διηλέγχοντο πρὸς ἡμῶν πολέμιοι ἐκείνης ὑπάρχοντες ·
οὐ γὰρ ἤδεισαν τί λέγουσιν ἢ περὶ τίνων διαβεβαιοῦνται .
προφέροντος γάρ μου τὰ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἁγίᾳ χορείᾳ τῶν ὀρθοδόξων τοῦ θεοῦ ἱερέων ἐν πνεύματι ἁγίῳ παρὰ τοῦ κυρίου δι αὐτῶν ἐκφωνηθέντα , ἀπεπήδων ἀφ ἡμῶν , χείρονα τῶν Ἀρείου βλασφημιῶν κατὰ τῶν ἐκεῖσε ὁρισθέντων διὰ γλώττης προφέροντες καὶ ἀναθεματισμὸν ῥίπτοντες κατὰ τῶν ταῦτα οὕτως φρονούντων οἱ ἄθλιοι .
διὰ ταῦτα καὶ δι ἄλλα πολλὰ κινηθέντα κατὰ τῆς ἁγίας καὶ ὀρθοδόξου πίστεως ἡμῶν τῆς ἀνέκαθεν ἔκ τε τῶν ἁγίων ἀποστόλων καὶ τῶν προρρηθέντων ἁγίων ἡμῶν πατέρων τῶν ἐν τῇ Νικαέων συνειλεγμένων ἐν τῇ τοῦ θεοῦ ἐκκλησίᾳ τῇ μητρὶ ἡμῶν πολιτευομένης πλείστην ὅσην ἔρευναν ἐποιησάμην πάντῃ τε καὶ πανταχοῦ , τὸ δὴ λεγόμενον , πάντα κάλων κινήσας , ἀνερευνῆσαι τὰ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἱερᾷ συνόδῳ πεπραγμένα ὑπὲρ τοῦ τῆς αὐτῆς ἁγίας καὶ ἀποστολικῆς πίστεως ὅρου , ἣν οὐκ ἀπ ἀνθρώπων οὔ τε δι ἀνθρώπων ἡ τοῦ θεοῦ ἐκκλησία παρείληφεν , ἀλλ ἢ ἀπ αὐτοῦ τοῦ πάντων ἡμῶν σωτῆρος καὶ θεοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος , ὃς μετὰ τὴν τῆς ἐνσάρκου αὐτοῦ παρουσίας οἰκονομίαν , τὸ μέγα ἀληθῶς τῆς εὐσεβείας μυστήριον , καθὼς γέγραπται , φανερωθείς τε σαρκὶ καὶ  ἀγγέλοις ὀφθείς  οὔ τε γὰρ ἀγγέλοις θεατὸς ὁ μονογενὴς κατὰ τὴν τῆς θεότητος οὐσίαν , εἰ μὴ ἐσαρκώθη  , τὰ πάντα πληρώσας τὰ κατὰ τὴν οἰκονομίαν , τό τε ὑπὲρ ἡμῶν ἑκούσιον πάθος καὶ τὴν ταφὴν καὶ τὴν ἀνάστασιν τῇ ἁγίᾳ ἐκείνῃ καὶ ἀναμαρτήτῳ σαρκὶ αὐτοῦ παραχωρήσας , δι ἧς τὸ ἡμέτερον ἀπηθανάτισε γένος , ἀναβαίνων εἰς τοὺς οὐρανοὺς ταύτης τῆς ἁγίας καὶ ἀμωμήτου πίστεως τὸν θεῖον καὶ προσκυνητὸν ὅρον δι ἑαυτοῦ ἔπηξε καὶ μέγα βροντήσας κατὰ τὸ γεγραμμένον κύριος ἀνέβη εἰς οὐρανοὺς καὶ ἐβρόντησε , καὶ ἐν ἑτέρῳ ἐβρόντησεν ἐξ οὐρανοῦ ὁ κύριος καὶ ὁ ὕψιστος ἔδωκε φωνὴν αὐτοῦ .
καὶ τί ἐβρόντησε , ποίαν δὲ φωνὴν ἔδωκεν ὁ ὕψιστος ;
πορευθέντες φησί , πρὸς τοὺς ἀποστόλους λέγων , μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη , βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος .
εἰ γὰρ καὶ διὰ φιλανθρωπίαν τὴν ὑμῶν σάρκα ἔμψυχον καὶ ἔννουν ἐκ τῆς πανσέμνου καὶ ἁγίας παρθένου Μαρίας προσείληφα , ἀλλ ἡ τῆς σαρκὸς πρόσληψις προσθήκην τῇ τοῦ πατρὸς καὶ ἐμοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος τριάδι οὐκ ἐποίησεν , ἀλλὰ μένει ἡ τριὰς τριάς .
πορευθέντες οὖν μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη , βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος .
τοῦτον τὸν ἅγιον καὶ προσκυνητὸν ὅρον τῆς ὀρθῆς καὶ ἀμωμήτου πίστεως παρὰ τοῦ κυρίου λαβόντες οἱ ἱεροὶ ἀπόστολοι πάσῃ τῇ ὑπὸ τὸν οὐρανὸν τοῦ θεοῦ ἐκκλησίᾳ ἐκήρυξαν , ὡς πληρωθῆναι ἐπ αὐτοῦ τὸ προφητικὸν λόγιον τὸ φάσκον ·
εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αὐτῶν 0 .
ὅντινα ὅρον καὶ τὴν προσκυνητὴν ταύτην δωρεὰν τὴν εἰς ἡμᾶς διὰ τῶν θείων ἀποστόλων παρὰ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ δεδομένην μετὰ πλείστους ὅσους καιροὺς παυσαμένου τοῦ κατὰ τῆς ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ διωγμοῦ διὰ Ἀρείου πάλιν ὁ ἐχθρὸς τῆς ἡμετέρας σωτηρίας κατὰ τῆς αὐτῆς ἁγίας καὶ ἀμωμήτου ὁπλίζεται πίστεως , ξένα τινὰ παρεισφέρων κατὰ τοῦ σωτῆρος βλάσφημα ῥήματα , δι ὧν τὴν εἰς πᾶσαν τὴν οἰκουμένην ἐκκλησίαν τοῦ κυρίου ἐτάραξεν .
Οὗ χάριν καὶ τὴν πολυάνθρωπον ἐκείνην ἐπὶ τὴν τῶν Νικαέων πόλιν ὁ πιστότατος βασιλεὺς Κωνσταντῖνος συνήγαγε σύνοδον , ἧς τὰ πεπραγμένα πάντα προεγνωκώς , ὡς ἀνωτέρω ἔφην , καὶ διερευνησάμενος μόλις ἐδυνήθην εὑρεῖν φανερὰ τῶν ἐκεῖσε ἐσκεμμένων καὶ ἐγγραφέντων παρά τισι διαφόροις φιλομαθέσιν ἀνδράσιν , Ἰωάννῃ μέν τινι πρεσβυτέρῳ ἀνδρὶ παλαιῷ , ἄγαν γραφικῷ , ἐν τετραδίοις παλαιοῖς λίαν , οὐ μὴν ὅλα , καὶ ἐξ ἄλλων δὲ συγγραφέων διαφόρων , Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου ἐπισκόπου Καισαρείας καὶ Ῥουφίνου πρεσβυτέρου Ρώμης τῶν καὶ τῇ ἁγίᾳ ἐκείνῃ κοινωνησάντων συνόδῳ καὶ ἄλλων πλείστων ὅσων .
οὐ μὴν τὴν ἀκολουθίαν τῆς ὅλης ἁρμονίας εὗρον κατὰ τὴν ἱερὰν ἐκείνην βίβλον , ἡ προενέτυχον , ὡς ἀνωτέρω μοι εἴρηται  μόνος γὰρ Εὐσέβιος ὁ θαυμάσιος ὁ Παμφίλου ἀτρεπτὶ τῇ λεωφόρῳ τῆς ἀληθείας ἀπὸ τῆς τοῦ κυρίου παρουσίας ἕως τῶν τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου χρόνων διώδευσεν  ἀλλ οὐ δὲ ὡς τὰ ὅλα εὑρεῖν ἠδυνήθην .
πλὴν ὅσα γνώριμά μοι καὶ τῆς ἀληθείας ἴδια κατὰ τὴν προαναγνωσθεῖσάν μοι βίβλον εὗρον , καὶ ἐξ ἑτέρων ἀναλεξάμενος , ἀναγκαῖον φήθην ἐγγράψαι τῷδε τῷ βιβλίῳ πρὸς ὠφέλειαν κοινὴν καὶ στήριγμα τῶν ἐντευξομένων τῷδε τῷ γράμματι .
ἄρξεται δή μοι λοιπὸν ὁ λόγος προοδοποιοῦντός μοι καὶ ποδηγοῦντος τοῦ ἀεὶ ζῶντος θεοῦ λόγου ἀπὸ τῶν χρόνων τῆς βασιλείας τοῦ εὐσεβεστάτου καὶ χριστοφόρου βασιλέως Κωνσταντίνου τοῦ καὶ τὴν σύνοδον τῶν ἐπισκόπων ἐν τῇ Νικαέων συναθροισθῆναι προστάξαντος πόλει .
ἐν ἑτέρῳ γάρ , εἰ τῷ θεῷ φίλον , τὰ τῆς γενέσεως αὐτοῦ καὶ τῶν χρόνων τῆς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Κωνσταντίου τοῦ θεοφιλεστάτου βασιλείας τὴν διαγωγὴν ἐντάξω συγγράμματι 0 .
μετὰ τὴν ἀπόθεσιν τῆς βασιλικῆς ἁλουργίδος τῆς τῶν τυράννων Διοκλητιανοῦ καὶ Μαξιμιανοῦ , τὸν ἰδιωτικὸν ἀπειληφότων αὐτῶν βίον , καθά φησιν ὁ Εὐσέβιος , χρόνου οὐ πλείστου μεταξὺ γενομένου βασιλεὺς Κωνστάντιος , τὸν πάντα βίον πραότατα καὶ τοῖς ὑπηκόοις εὐνοϊκώτατα τῷ τε θείῳ λόγῳ προσφιλέστατον ἑαυτὸν διαθέμενος , παῖδα γνήσιον Κωνσταντῖνον αὐτοκράτορα καὶ Σεβαστὸν ἀνθ ἑαυτοῦ καταλιπὼν κοινῷ φύσεως νόμῳ τελευτᾷ τὸν βίον , ἁπάσης μετὰ θάνατον , ὅση βασιλεῖ τις ἂν ὠφείλετο , τιμῆς ἠξιωμένος , χρηστότατος καὶ ἠπιώτατος βασιλεὺς γεγονώς , ὃς δὴ καὶ μόνος τῶν καθ ἡμᾶς ἐπαξίως τῆς ἡγεμονίας τὸν πάντα τῆς ἀρχῆς διατελέσας χρόνον καὶ τὰ ἄλλα τοῖς πᾶσι δεξιώτατον καὶ εὐεργετικώτατον παρασχὼν ἑαυτὸν τέλος εὐδόκιμον καὶ τρισμακάριον ἀπείληφε τοῦ βίου , μόνος ἐπὶ τῆς αὐτοῦ βασιλείας εὐμενῶς καὶ ἐπιδόξως ἐπὶ διαδόχῳ γνησίῳ παιδὶ τὰ πάντα σώφρονι καὶ εὐσεβεστάτῳ τελευτήσας .
τούτου παῖς Κωνσταντῖνος εὐθὺς ἀρχόμενος βασιλεὺς τελειότατος καὶ Σεβαστὸς πρὸς τῶν στρατοπέδων καὶ ἐπὶ πολὺ τούτων πρότερον παρ αὐτοῦ τοῦ παμβασιλέως θεοῦ ἀναγορευθεὶς ζηλωτὴν ἑαυτὸν τῆς πατρικῆς περὶ τὸν ἡμέτερον λόγον εὐσεβείας κατεστήσατο .
οὕτω δὴ Κωνσταντίνου , ὃν βασιλέα ἐκ βασιλέως εὐσεβῆ τε ἐξ εὐσεβεστάτου καὶ τὰ πάντα σωφρονεστάτου γεγονέναι εἰρήκαμεν , συνέσει τε καὶ εὐσεβείᾳ τετιμημένου , παρὰ τοῦ παμβασιλέως θεοῦ τῶν ὅλων καὶ σωτῆρος κατὰ τῶν δυσσεβεστάτων τυράννων ἀνεγηγερμένου πολέμῳ τε ἐννόμῳ παραταξαμένου θεοῦ συμμαχοῦντος αὐτῷ παραδοξότατα , πίπτει μὲν ἐπὶ Ρώμης ὑπὸ Κωνσταντίνου Μαξέντιος , ὁ δ ἐπ  ἀνατολῆς , οὐ πολὺν ἐπιζήσας ἐκείνῳ χρόνον , αἰσχίστῳ καὶ αὐτὸς θανάτῳ ὑπὸ Λικιννίου οὔπω τότε μανέντος , πεμφθέντος κατ αὐτοῦ ὑπὸ Κωνσταντίνου τοῦ θεοφιλεστάτου βασιλέως , καταστρέφει τὸν βίον .
πρότερός γε μὴν ὁ τῇ τιμῇ καὶ τάξει τῆς βασιλείας πρῶτος Κωνσταντῖνος τῶν ἐπὶ Ρώμης κατατυραννουμένων φειδὼ λαβών , θεὸν τὸν οὐράνιον τόν τε τούτου λόγον , αὐτὸν δὴ τὸν πάντων σωτῆρα Ἰησοῦν Χριστόν , σύμμαχον δι εὐχῶν ἐπικαλεσάμενος πρόεισι πανστρατιᾷ τὰ τῆς ἐκ προγόνων ἐλευθερίας Ῥωμαίοις προμνώμενος .
ταῦτα ὁ Εὐσέβιος 0 .
ὁ δὲ Ρουφῖνος εἰ καὶ μὴ κατὰ τάξιν τὴν ἀκολουθίαν καὶ τὴν τῆς ἀληθείας ἁρμονίαν Εὐσεβίου τοῦ πάνυ τοῦ Παμφίλου τῇ ἱστορίᾳ ἐνέθηκεν , ἀλλ ὅμως , ὅσα συγγενῆ τῆς Εὐσεβίου πραγματείας εὕροιμι , ἐκ τῶν αὐτοῦ Ῥουφίνου καὶ τῶν ἄλλων συγγραφέων ἀναλεξάμενος ἐνθήσω , καθὰ ἀνωτέρω εἴρηκα , τῷδε τῷ βιβλιδίῳ .
λέγει δὲ καὶ οὗτος ·
μετὰ γοῦν τὴν τοῦ Διοκλητιανοῦ καὶ Μαξιμιανοῦ ἀπόθεσιν καὶ τὴν τελευτὴν Κωνσταντίου ὑπολείπονται τῆς Ῥωμαίων ἀρχῆς ὁμόχρονοι βασιλεῖς οἵδε ·
κωνσταντῖνος μὲν τὴν τοῦ πατρὸς μοῖραν εἰληφώς  αὕτη δὲ ἦν ἀπό τε τῆς καλουμένης Εὐρώπῆς ἀρχομένη ἐπί τε τὸν Ἴστρον διήκουσα Σκυθίαν τε ἑκατέραν καὶ Κελτοὺς ἅπαντας Ἰλλυριούς τε καὶ Σαυρομάτας καὶ τὴν ἐπὶ τὸν Ῥῆνον ποταμὸν καθήκουσαν τῶν βαρβάρων γῆν τήν τε Μακεδονίαν καὶ τὴν πρὸς αὐτὴν θάλασσαν Θεσσαλίαν τε καὶ Ἀχαΐαν καὶ ὅσα πρὸς ἥλιον δυόμενον ἐπιστρέφοντα τὸ Ἰόνιον ὁρίζει πέλαγος  , καὶ Μαξιμῖνος δὲ ὁ Διοκλητιανοῦ παῖς ἅπαντα τὰ κατὰ τὴν ἀνατολὴν ἔθνη , καθά φησιν ὁ Εὐσέβιος , Μαξέντιός τε τὴν Ῥώμην καὶ τὰ ἀπὸ τῆς Ἰταλίας εἰς αὐτὸν καθήκοντα τὸν ὠκεανὸν διεῖπον 0 .
κωνσταντῖνος οὖν μετὰ τὴν τοῦ πατρὸς ἔννομον κηδείαν καὶ τὰς νομιζομένας τιμὰς ζημίαν ἡγήσατο τῆς Ῥωμαίων συμφορᾶς τὴν ἡσυχίαν .
ἤκουε γὰρ τὴν Ῥωμαίων πόλιν κάμνουσαν τοῖς Μαξεντίου κακοῖς ·
εἰς γὰρ ὠμότητα τυραννίδος ὁ τῆς βασιλείας αὐτῷ μετεβάλλετο τρόπος .
πολλούς τε γὰρ ἀκρίτως τῶν ἐν τέλει θανάτῳ παραδιδούς , ζημίας τε καὶ φυγὰς καὶ τῆς γῆς ἀναδασμὸν καὶ προστιμήσεις ἀνεξετάστως ἐπέβαλλε , ἤδη δὲ καὶ γυναικῶν ἀλλοτρίων ἐρῶν ἢ κολακείᾳ διέφθειρεν ἢ τοῖς ἐπιτάγμασιν ἐβιάζετο , καὶ λοιπὸν ἀνασφαλὲς ἦν γυναῖκα ἔχειν εὐπρεπῆ , καὶ διὰ σωφροσύνης φυλακὴν πολλή τις ἦν κατὰ τὴν πόλιν μιαιφονία .
ταῦτα καὶ πλεῖστα ἕτερα ἀκούων ὁ θεοφιλέστατος Κωνσταντῖνος , ἃ μὴ τῆς παρούσης ἐστὶ συντάξεως , παρωξύνετο ·
ποιεῖ γὰρ οἰκείαν λύπην τοῖς φιλοθέοις ἀνδράσιν ἡ τῶν ἀλλοτρίων πραγμάτων ἀδικία .
ἐδόκει δὴ αὐτῷ λοιπὸν τῶν ὅπλων ἅπτεσθαι καὶ τοῖς τοιαῦτα πάσχουσι Ῥωμαίοις ἐπαμῦναι ·
τὸ γὰρ ἐκείνους τῶν κακῶν ἐξελέσθαι ἴσον ἦν εἰπεῖν καὶ πάντας ἀνθρώπους διασῶσαι .
βουλὴν δὲ λαμβάνει πρότερον τὰς ἀποστατούσας πόλεις τῆς Ῥωμαίων ἡγεμονίας ἀνακαλέσασθαι , τὰς μὲν τοῖς λόγοις , τὰς δὲ τοῖς ὅπλοις , τὰς δὲ τῇ τῆς φιλανθρωπίας εὐποιίᾳ 0 1 .
τούς τε γὰρ φόρους αὐτοῖς κουφοτέρους ἀπέφηνε καὶ τὴν τῆς ἀγοράσεως ἰσότητα παρεῖχε , τάς τε νεωτεροποιίας καὶ ἀπονοίας συνετῶς διέλυε , σιωπῶν μᾶλλον ἢ φοβῶν , εἰδὼς τὰ Σαύρων καὶ τὰ Φράγγων καὶ τὰ Γερμανῶν ἔθνη φιλόκαινά τε εἶναι καὶ πρὸς τὰς τῶν βασιλέων ἐπαναστάσεις εὐρίπιστον ἔχειν ὁρμὴν καὶ νόμον πολλάκις τὴν γνώμην ποιεῖσθαι .
ὑπηγάγετο δὲ καὶ Σπάνους καὶ Βρεττανοὺς καὶ τὰς αὐτόθι νήσους καὶ τὰ λοιπὰ γένη καὶ ἅπαντας τοὺς τῶν τοῦ ἡλίου δυσμῶν γινομένους μάρτυρας , οὓς εἰδέναι φασίν , εἴ τε ἀληθῶς τῷ ὠκεανῷ καταδύεται εἴ τε καὶ περὶ τὸ ὕδωρ φθάσας πάλιν δι ἑτέρας ὁδοῦ πρὸς ἡμᾶς ἀνακάμπτει .
εἷλε δὲ καὶ τῷ κράτει τῶν ὅπλων τὰ αὐτόθι βάρβαρα φῦλα , παρέργῳ τῆς μάχης πρὸς τὸ ἔργον συγχρησάμενος .
τοὺς μὲν γὰρ ὑποτάξας , τοὺς δὲ μισθοδοτήσας , τοὺς δὲ φίλους ἀντὶ πολεμίων καὶ συνήθεις ἀντὶ παλαιῶν ἐχθρῶν καταστήσας ἐπήγετο πάντας συμμάχους , οὐδένα λυπήσας οὐ δὲ πολιορκήσας καὶ ἐπὶ τὴν ἑτέρων σωτηρίαν ἐπειχθείς .
ὅπου γὰρ ὁ θεὸς συμμαχεῖ , πάντα κατευθύνεται καὶ τὸν ἀνθρώπινον λόγον ὑπεραίρει .
μετὰ τοιαύτης φιλοθέου γνώμης ὁ πάντα πιστότατος Κωνσταντῖνος τὸν Ῥῆνον ἐπὶ δεξιὰ διαβὰς καὶ πολλὰ μὲν ὄρη , πολλοὺς δὲ ποταμοὺς ἀνωνύμους ὀλίγῳ στρατῷ περαιωθείς , πολλά τε βάρβαρα ἔθνη χειρωσάμενος , Γάλλων τε καὶ Φράγγων καὶ Σπάνων δέκα ἔθνη προσαγαγόμενος προσῆγε λοιπὸν τοῖς Ἰταλίας ὄρεσι τὸ στράτευμα .
ταῦτα ἀκούσαντι τῷ Μαξεντίῳ ταραχή τις ἦν ἀδόκητος ·
οὐ γὰρ ἄν ποτε τοσαύτην χώραν διαβῆναι προσεδόκα ὄρεσι καὶ ποταμοῖς καὶ ποικίλοις βαρβάροις πεφραγμένην καὶ ταῖς αὐτοφυέσι τῆς ἐρημίας δυσχερείαις ·
μέγιστον γὰρ γίνεται πολλάκις ἐπιτείχισμα βασιλείας ἡ τῶν τόπων ἐρημία .
καὶ δὴ ἐδόκει σὺν πολλῷ τάχει τῆς Ρώμης ὑπεξελθόντα τὸν στρατὸν ἀνθ υπεξάγειν καὶ τῆς Ἰταλίας που προανακρούσασθαι .
ὡς δὲ ἀντεπαρετάττοντο καὶ τὰ σημεῖα εἶδον ἀλλήλων , ἐνταῦθα ἡ μάχη λοιπὸν ἄνισον εἶχε τὴν ἐλπίδα .
οἱ μὲν γὰρ ἀπὸ Ρώμης προεκθέοντες καὶ κατὰ φάλαγγας ἐκχεόμενοι καὶ ἐκ πολλῆς ἐκεχειρίας καὶ διαναπαύσεως ὄντες ἐδόκουν ἀξιόμαχοι καταφαίνεσθαι φρόνημά τε φέρειν ἄξιον τῆς πόλεως ἐφάμιλλον .
οἱ δὲ μετὰ Κωνσταντίνου παραταττόμενοι πολλὴν μὲν κατειλήφεσαν γῆν , πολλὰ δὲ λάφυρα καὶ σκῦλα τοῦ πολέμου , συνείχοντο κόπῳ , δρόμῳ δὲ μᾶλλον τῆς νίκης ἢ ἀπολαύσει τῶν εἰλημμένων χρησάμενοι ἤδη λοιπὸν ἦσαν πρὸς τὸν κάματον ἀπαγορεύοντες καὶ πρὸς τὴν πυκνότητα τῶν πόνων ἐνδιδόντες .
Οὔπω δὲ κεκριμένης τῆς μάχης καὶ τῆς παρατάξεως ἰσορρόπου οὔσης οὐρανόθεν ὁ θεὸς Κωνσταντῖνον ὁπλίζει δείξας αὐτῷ τὸ σωτήριον τοῦ σταυροῦ σύμβολον φωτοειδῶς ἐν οὐρανῷ ·
γράμματα δὲ ἐμήνυε τῆς ὄψεως τὴν δύναμιν λέγοντα τούτῳ νίκα .
τοῦτο τὸ διήγημα τοῖς μὲν ἀπίστοις μῦθος εἶναι δοκεῖ καὶ πλάσμα τοῖς  δὲ  ἡμετέροις δόγμασι κεχαρισμένον , τοῖς δὲ τ ἀληθῆ πιστεύειν συνειθισμένοις ἐναργὴς τοῦ πράγματος ἡ ἀπόδειξις 0 .
ὁ γὰρ τούτου τοῦ συμβόλου ζωγράφος θεὸς ἔδειξεν ἔργῳ μετὰ ταῦτα τὴν ἀληθεύσασαν τοῦ γράμματος χάριν .
εἰ δὲ μήπω πείθομεν ἃ γράφομεν  προτέρων γὰρ ἱστορίας ἐκγράφομεν διὰ τὸ μικρὸν ἄνωθεν ἡμᾶς τὰ χρήσιμα συλλέγειν τῶν ἐκείνῳ βεβιωμένων  ἀλλ οὐκ ἐν τοῖς ἐφεξῆς ἀπιστεῖν δεῖ , ἃ καὶ ἐπὶ τῆς ἡμετέρας γενεᾶς οἱ Κωνσταντίῳ τῷ Κωνσταντίνου παιδὶ συμπαραταξάμενοι καὶ αὐτοπτήσαντες τὴν παλαιὰν ἀπιστίαν νεαραῖς ὀψεσιν ἐθεράπευσαν .
εἴ τε γὰρ Ἑβραῖοι εἶεν οἱ τούτοις ἀντιλέγοντες , πολλῷ τούτων ἀπιθανότερα τὰ ἐν ταῖς ἐκείνων βίβλοις πιστευόμενα , θάλασσα πεζευομένη καὶ ὕδωρ τειχίζον καὶ πέλαγος ὁδοιπορούμενον καὶ θεὸς ἐν βάτῳ φθεγγόμενος καὶ φλὸξ νομοθετοῦσα καὶ σάλπιγξ ἄνευ ὀργάνου τὴν ἔρημον συνηχοῦσα καὶ ἄγγελοι συμπαραταττόμενοι καὶ ἀρχιστράτηγοι δυνάμεως κυρίου τῆς φάλαγγος ὑπερμαχοῦντες καὶ λίθοι χαλάζης καὶ βέλη πυρὸς ἀντὶ τῶν συνήθων δοράτων βαλλόμενα , καὶ ὅμως ἀνεξετάστως πάντες οἱ εὖ φρονοῦντες συντιθέμεθα 0 1 ·
θεοῦ γὰρ βουλομένου οὐδὲν ἀνήνυτον 0 .
εἴ τε Ἕλληνες εἶεν οἱ τὸ θαῦμα μὴ παραδεχόμενοι , πολλὰ ἔχομεν εἰπεῖν , ἃ μὴ βουλόμεθα λέγειν , πόσα Ἀλεξάνδρῳ μέλλοντι περαιοῦσθαι τὸν ἐπὶ Γρανικῷ πόλεμον καὶ τὴν ἐπὶ Δαρεῖον παράταξιν ἐπεθείασαν οἱ χρησμολόγοι  καίτοι τὰ ἐκείνων πλάσματα τὴν φαινομένην ἀπόδειξιν οὐκ ἔχει  , πῶς τε Σωκράτει τῷ φιλοσόφῳ δαιμόνιον διὰ φωνῆς προεμήνυε τῶν μὴ πρακτέων τὴν ἔκβασιν , καὶ τὰ περὶ Πυθαγόρου τοῦ Σαμίου ὑπὸ τῶν ἐκείνου μαθητῶν συνταχθέντα .
ἐῶ λέγειν καὶ τὰ τῶν ποιητῶν πλάσματα καὶ πῶς τινες τῶν παρ αὐτοῖς εὐδοκίμων καὶ συμπολεμεῖν αὐτοῖς τινας τῶν παρ αὐτοῖς νομισθέντων θεῶν . . . 0 ;
, ἵνα μή τίς με τὰ μυθώδη τοῖς ἀληθέσι καὶ τὰ μηδαμῶς πραχθέντα τοῖς πραχθεῖσιν ἀντεξετάζειν νομίσῃ 0 .
τὴν γὰρ πολυδύναμον τοῦ Χριστοῦ χάριν , ἀφ οὗπερ εἰς ἀνθρώπους ἤνθησε , καὶ ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς καὶ ἐν θαλάσσῃ καὶ ἐν φυτοῖς καὶ ἐν ξύλοις καὶ ἐν ἱματίοις καὶ ἐν νόσῳ καὶ ἐν ὑγείᾳ καὶ ἐν βρωτοῖς καὶ ἐν ποτοῖς ἀλεξιφάρμακόν τε γενομένην καὶ γινομένην καὶ ἐσομένην θεραπείαν καὶ οἱ πειραθέντες μὲν ἴσασι , καὶ ἡμεῖς δὲ κατὰ τὸν ἴδιον καιρὸν προϊούσης τῆς ἱστορίας ἐκθησόμεθα .
ὁ δ οὖν Κωνσταντῖνος τὴν τοῦ θαύματος ὄψιν εἰς τροπαίου σχῆμα μεταβαλὼν καὶ χρυσοκολλήτοις λίθοις συναρμόσας εἰς δόρατός τε ἀπαρτίσας ὑψηλοτάτου ὄψιν ἐδίδου φέρειν τοῖς προϊππεύουσι , τὴν τῶν γραμμάτων ὑπόσχεσιν διὰ τῶν ἔργων λοιπὸν ἐπιζητῶν .
καἱ τῆς ἐλπίδος οὐ διήμαρτε , θᾶττον μὲν οἷς τεθέαται πιστεύσας , ταχυτέραν δὲ τῆς πίστεως τὴν νίκην ὑποδεξάμενος .
Ο μὲν οὖν Κωνσταντῖνος τὸν πολὺν τοῦ πολέμου κάματον τῇ πίστει ὑποτεμνόμενος καὶ τὸν ἀπὸ τῆς Ῥώμης στρατὸν οὐχ ὑφορώμενος γενναίως ἀντεπαρετάττετο .
μαξέντιος δὲ τὴν Κωνσταντίνου ἀλκὴν δείσας , ἔτι τε καὶ τὸ μῖσος Ῥωμαίων ὑφορώμενος  πρὸς γὰρ τοὺς πλείστους διὰ τὴν ἀσωτίαν αὐτοῦ διεβέβλητο  ἐσκέψατο δόλῳ τὴν ἐπιβουλὴν μετελθεῖν .
ὁ δὲ δόλος γέφυρα ἦν εἰς μηχανῆς εἶδος ὑπὸ τῶν τοιούτων συμπαγεῖσα .
τὸ μὲν γὰρ φαινόμενον ἄνωθεν διάβασις ἦν τὸν Κωνσταντῖνον ὑποδεξομένη , τὸ δὲ λανθάνον παγὶς ἦν πλάνης τοῖς ἐκείνου βήμασι συντεθεῖσα .
διαβῆναι γὰρ μικρὸν ἔδει , καὶ τὸ μηχάνημα λέλυτο καὶ ὁ πολέμιος εἴληπτο τάφον ἀδόκητον τῆς ἀπωλείας τὸν τόπον λαβών .
ἀλλ  ὁ μὲν οὕτως ἐσκεύασε τῆς ἐπιβάσεως τὰ θήρατρα , θεία δὲ χάρις τοῖς οἰκείοις σοφίσμασι τὸν τῶν κακῶν τεχνίτὴν περιβάλλει .
πρὶν γὰρ Κωνσταντῖνον ἁλῶναι , φθάσας αὐτὸς ὑποπίπτει ταῖς οἰκείαις τέχναις ὁ τύραννος , κ ἀκεῖ τυραννοκτόνος ἑαυτοῦ γεγονὼς καὶ χρηστὴν ἐπιβουλὴν καθ ἑαυτοῦ σκευάσας πρὸ τῆς Ρώμης περὶ τὴν καλουμένην Μουλβίαν γέφυραν ὁ προρρηθεὶς Μαξέντιος αὐτὸς καταδὺς εἰς τὸν ποταμὸν ἀποπνιγεὶς ὥλετο , ὥστε τὸν δῆμον ὅλον Ῥωμαίων βοῆσαι λέγοντα ἄσωμεν τῷ κυρίῳ , ἐνδόξως γὰρ δεδόξασται , καθά φησιν Εὐσέβιος ὁ Παμφίλου , ἵππον καὶ ἀναβάτην ἔρριψεν εἰς θάλασσαν ·
βοηθὸς καὶ σκεπαστὴς ἐγένετό μοι εἰς σωτηρίαν καὶ τίς ὅμοιός σοι ἐν θεοῖς , κύριε , τίς ὅμοιός σοι 0 ;
δεδοξασμένος ἐν ἁγίοις , θαυμαστὸς ἐν δόξῃ , ποιῶν τέρατα 0 .
οἷς ἐπιλέγει ὁ αὐτός ·