Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
μᾶλλον γὰρ εὐτυχίας ἢ ἀρετῆς ἡττᾶσθαι βούλονται τὸ μὲν ἀλλότριον ἀγαθὸν ἡγούμενοι , τὸ δ οἰκεῖον ἔλλειμμα καὶ παρ αὑτοὺς γενόμενον 0 .
οὐχ ἥκιστα γοῦν λέγουσιν ἀρέσαι Λοκροῖς τὴν Ζαλεύκου νομοθεσίαν , ὅτι τὴν Ἀθηνᾶν ἔφασκεν αὑτῷ φοιτῶσαν εἰς ὄψιν ἑκάστοτε τοὺς νόμους ὑφηγεῖσθαι καὶ διδάσκειν αὑτοῦ δὲ μηδὲν εἶναι διανόημα μη δὲ βούλευμα τῶν εἰσφερομένων .
ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἴσως πρὸς τοὺς παντάπασι χαλεποὺς καὶ βασκάνους ἀνάγκη τὰ φάρμακα καὶ τὰ παρηγορήματα μηχανᾶσθαι 0 ·
πρὸς δὲ τοὺς μετρίους οὐκ ἄτοπόν ἐστι χρῆσθαι καὶ ταῖς ἐπανορθώσεσι τῶν ἐπαίνων ·
εἴ τις ὡς λόγιον ἢ πλούσιον ἢ δυνατὸν ἐπαινοίη , κελεύοντα μὴ ταῦτα περὶ αὐτοῦ λέγειν , ἀλλὰ μᾶλλον , εἰ χρηστὸς καὶ ἀβλαβὴς καὶ ὠφέλιμος , οὐ γὰρ εἰσφέρει τὸν ἔπαινον ὁ τοῦτο ποιῶν ἀλλὰ μετατίθησιν οὐ δὲ χαίρειν δοκεῖ τοῖς ἐγκωμιάζουσιν αὐτὸν ἀλλὰ μᾶλλον , ὅτι μὴ προσηκόντως μη δ ἐφ οἷς δεῖ , δυσχεραίνειν καὶ ἀποκρύπτειν τὰ φαυλότερα τοῖς βελτίοσιν , οὐκ ἐπαινεῖσθαι βουλόμενος ἀλλ ἐπαινεῖν ὡς χρὴ διδάσκων 0 1 .
τὸ γάρ οὐ λίθοις ἐτείχισα τὴν πόλιν οὐ δὲ πλίνθοις ἐγώ ἀλλ ἐὰν τὸν ἐμὸν τειχισμὸν βούλῃ σκοπεῖν , εὑρήσεις καὶ ὅπλα καὶ ἵππους καὶ συμμάχους τοιούτου τινὸς ἔοικεν ἅπτεσθαι .
καὶ τὸ τοῦ Περικλέους ἔτι μᾶλλον 0 ·
ὀλοφυρόμενοι γάρ , ὡς ἔοικεν , ἤδη καταστρέφοντος αὐτοῦ , καὶ δυσφοροῦντες οἱ ἐπιτήδειοι τῶν στρατηγιῶν ἐμέμνηντο καὶ τῆς δυνάμεως , καὶ ὅσα δὴ τρόπαια καὶ νίκας καὶ πόλεις Ἀθηναίοις κτησάμενος ἀπολέλοιπεν ὁ δὲ μικρὸν ἐπαναστὰς ἐμέμψατ αὐτούς , ὡς κοινὰ πολλῶν καὶ τῆς τύχης ἔνια μᾶλλον τῆ ἀρετῆς ἐγκώμια λέγοντας 0 ·
τὸ δὲ κάλλιστον καὶ μέγιστον καὶ ἴδιον αὐτοῦ παραλείποντας , ὅτι δι αὐτὸν οὐδεὶς Ἀθηναίων μέλαν ἱμάτιον ἀνείληφε 0 .
τοῦτο δὴ τὸ παράδειγμα καὶ ῥήτορι δίδωσιν , ἄνπερ ᾖ χρηστός , ἐπαινουμένῳ περὶ λόγου δεινότητα , μεταθεῖναι τὸν ἔπαινον ἐπὶ τὸν βίον καὶ τὸ ἦθος ·
καὶ στρατηγῷ θαυμαζομένῳ δι ἐμπειρίαν πολεμικὴν ἢ εὐτυχίαν , περὶ πραότητός τε καὶ δικαιοσύνης αὐτοῦ παρρησιάσασθαι καὶ τ οὐναντίον αὖ πάλιν , ὑπερφυῶν τινων λεγομένων ἐπαίνων , οἷα πολλοὶ κολακεύοντες ἐπίφθονα λέγουσιν , εἰπεῖν οὔ τίς τοι θεός εἰμι 0 ·
ἀλλ εἴ με γινώσκεις ἀληθῶς , ἐπαίνει τὸ ἀδωροδόκητον ἢ τὸ σῶφρον ἢ τὸ εὔγνωμον ἢ τὸ φιλάνθρωπον .
ὁ γὰρ φθόνος οὐκ ἀηδῶς τῷ τὰ μείζονα παραιτουμένῳ τὰ μετριώτερα δίδωσι , καὶ τ ἀληθὲς ἐγκώμιον οὐκ ἀφαιρεῖται τῶν τὰ ψευδῆ καὶ κενὰ μὴ προσδεχομένων .
διὸ καὶ τῶν βασιλέων τοὺς μὴ θεοὺς μη δὲ παῖδας θεῶν ἀναγορεύεσθαι θέλοντας ἀλλὰ Φιλαδέλφους ἢ φιλομήτορας ἢ Εὐεργέτας ἢ Θεοφιλεῖς , οὐκ ἤχθοντο ταῖς καλαῖς μὲν ἀνθρωπικαῖς δὲ ταύταις προσηγορίαις τιμῶντες .
ὥσπερ αὖ καὶ τῶν γραφόντων καὶ λεγόντων βαρυνόμενοι τοὺς τὸ τῆς σοφίας ἐπιγραφομένους ὄνομα , χαίρουσι τοῖς φιλοσοφεῖν ἢ προκόπτειν ἤ τι τοιοῦτο περὶ αὑτῶν ἀνεπίφθονον καὶ μέτριον λέγουσιν .
οἱ δὲ ῥήτορες καὶ σοφισταὶ τὸ θείως καὶ τὸ δαιμονίως καὶ τὸ μεγάλως ἐν ταῖς ἐπιδείξεσι προσδεχόμενοι , καὶ τὸ μετρίως καὶ τὸ ἀνθρωπίνως προσαπολλύουσι .
καὶ μὴν ὥσπερ οἱ τοὺς ὀφθαλμιῶντας ἐνοχλεῖν φυλαττόμενοι τοῖς ἄγαν λαμπροῖς σκιάν τινα παραμιγνύουσιν , οὕτως ἔνιοι τοὺς αὑτῶν ἐπαίνους μὴ παντελῶς λαμπροὺς μη δ ἀκράτους προσφέροντες , ἀλλά τινας ἐλλείψεις ἢ ἀποτεύξεις ἢ ἁμαρτίας ἐλαφρὰς ἐμβάλλοντες , ἀφαιροῦσι τὸ ἐπαχθὲς αὐτῶν καὶ νεμεσητόν ·
ὥσπερ ὁ Ἐπειός , οὐ μέτρια περὶ τῆς πυκτικῆς εἰπὼν καὶ θρασυνάμενος ὡς  ἀντικρὺ χρόα τε ῥηξει σύν τ ὀστέ " ἀράξει 0 .
ἧ οὐχ ἅλις ʽ φησίν   ὅττι μάχης ἐπιδεύομαι ;
ἀλλ οὗτος μὲν ἴσως γελοῖος , ἀθλητικὴν ἀλαζονείαν δειλίας καὶ ἀνανδρίας ἐξομολογήσει παραμυθούμενος ἐμμελὴς δὲ καὶ χαρίεις ὁ λήθην τινὰ καθ αὑτοῦ λέγων ἢ ἄγνοιαν ἢ φιλοτιμίαν , ἢ πρός τινα μαθήματα καὶ λόγων ἀκρόασιν ὀλιγωρίαν ὡς ὁ Ὀδυσσεὺς αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἤθελ ἀκουέμεναι , λῦσαι δ ἐκέλευον ἑταίρους ὀφρύσι νευστάζων 0 1 .
καὶ πάλιν ἀλλ ἐγὼ οὐ πιθόμην ἦ τ ἂν πολὺ κέρδιον ἦεν , ὄφρ αὐτόν τε ἴδοιμι , καὶ εἴ μοι ξείνια δοίη .
καὶ ὅλως ὅσαι μὴ παντάπασιν αἰσχραὶ μη δ ἀγεννεῖς 0 1 ·
ἁμαρτίαι , παρατιθέμεναι τοῖς ἐπαίνοις τὸν φθόνον ἀφαιροῦσι .
πολλοὶ δὲ καὶ πενίας καὶ ἀπορίας καὶ νὴ Δία δυσγενείας ἐξομολόγησιν ἔστιν ὅτε τοῖς ἐγκωμίοις παρεμβάλλοντες , ἀμβλυτέρῳ τῷ φθόνῳ χρῶνται ·
καθάπερ Ἀγαθοκλῆς χρυσᾶ ποτήρια καὶ τορευτὰ τοῖς νέοις προπίνων ἐκέλευσε καὶ κεραμεᾶ κομισθῆναι καὶ τοιοῦτόν ἐστιν ἔφη τὸ ἐνδελεχὲς καὶ φιλόπονον καὶ ἀνδρεῖον ·
ἡμεῖς πάλαι ταῦτα , νῦν δ ἐκεῖνα ποιοῦμεν ἐδόκει γὰρ ἐν κεραμείῳ τεθράφθαι διὰ δυσγένειαν καὶ πενίαν ὁ Ἀγαθοκλῆς , εἶτα συμπάσης ὀλίγου δεῖν ἐβασίλευσε Σικελίας .
καὶ ταῦτα μὲν ἔξωθεν ἔστιν ἐπεισάγεσθαι φάρμακα τῆς περιαυτολογίας .
ἕτερα δ αὐτοῖς τρόπον τινὰ τοῖς ἐπαινουμένοις ἔνεστιν ·
οἷς καὶ Κάτων ἐχρῆτο φθονεῖσθαι λέγων , ὅτι τῶν ἰδίων ἀμελεῖ καὶ τὰς νύκτας ἀγρυπνεῖ διὰ τὴν πατρίδα καὶ τὸ πῶς δ ἂν φρονοίην , ᾧ παρῆν ἀπραγμόνως ἐν τοῖσι πολλοῖς ἠριθμημένῳ στρατοῦ ἴσον μετασχεῖν τῷ σοφωτάτῳ τύχης .
καὶ τὸ ὀκνῶν δὲ μόχθων τῶν πρὶν ἐκχέαι χάριν , καὶ τοὺς παρόντας οὐκ ἀπωθοῦμαι πόνους .
ὡς γὰρ οἰκίαν καὶ χωρίον , οὕτω καὶ δόξαν οἱ πολλοὶ καὶ ἀρετὴν τοῖς προῖκα καὶ ῥᾳδίως ἔχειν δοκοῦσιν οὐ τοῖς πριαμένοις πόνων πολλῶν καὶ κινδύνων φθονοῦσιν 0 .
ἐπεὶ δ οὐ μόνον ἀλύπως καὶ ἀνεπιφθόνως ἀλλὰ καὶ χρησίμως καὶ ὠφελίμως προσοιστέον ἐστὶ τοὺς ἐπαίνους , ἵνα μὴ τοῦτο πράττειν ἀλλ ἕτερὸν τι διὰ τούτου δοκῶμεν ·
ὅρα πρῶτον , εἰ προτροπῆς ἕνεκα καὶ ζήλου καὶ φιλοτιμίας τῶν ἀκουόντων αὑτὸν ἄν τις ἐπαινέσειεν .
ὥσπερ ὁ Νέστωρ τὰς ἑαυτοῦ διηγούμενος ἀριστείας καὶ μάχας τόν τε Πάτροκλον παρώρμησε καὶ τοὺς ἐννέα πρὸς τὴν μονομαχίαν ἀνέστησεν .
ἡ γὰρ ἔργον ὁμοῦ 0 ·
καὶ λόγον ἔχουσα προτροπὴ καὶ παράδειγμα καὶ ζῆλον οἰκεῖον ἔμψυχός ἐστι καὶ κινεῖ καὶ παροξύνει , καὶ μεθ ὁρμῆς καὶ προαιρέσεως ἐλπίδας ὡς ἐφικτῶν καὶ οὐκ ἀδυνάτων παρίστησι .
διὸ καὶ τῶν ἐν Λακεδαίμονι χορῶν ᾄδουσιν οἱ μὲν τῶν γερόντων ἄμμες ποτ ἦμες ἄλκιμοι νεανίαι οἱ δὲ τῶν παίδων ἄμμες δὲ γ ἐσσόμεθα πολλῷ κάρρονες οἱ δὲ τῶν νεανίσκων ἄμμες δὲ γ εἰμές αἰ δὲ λῇς , αὐγάσδεο 0 1 ·
καλῶς καὶ πολιτικῶς τοῦ νομοθέτου τὰ πλησίον καὶ οἰκεῖα παραδείγματα τοῖς νέοις δι αὐτῶν τῶν εἰργασμένων ἐπιθέντος 0 .
οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ καταπλήξεως ἐνιαχοῦ καὶ συστολῆς ἕνεκα καὶ τοῦ ταπεινῶσαι καὶ λαβεῖν ὑποχείριον τὸν αὐθάδη καὶ ἰταμὸν οὐ χεῖρόν ἐστι κομπάσαι τι περὶ αὑτοῦ καὶ μεγαληγορῆσαι .
καθάπερ αὖ πάλιν ὁ Νέστωρ ἤδη γάρ ποτ ἐγὼ καὶ ἀρείοσιν ἠέπερ ὑμῖν ἀνδράσιν ὡμίλησα , καὶ οὒ ποτὲ μ οἵ γ ἀθέριζον 0 .
οὕτω δὴ καὶ πρὸς Ἀλέξανδρον Ἀριστοτέλης οὐ μόνον ἔφη τοῖς πολλῶν κρατοῦσιν ἐξεῖναι μέγα φρονεῖν , ἀλλὰ καὶ τοῖς περὶ θεῶν δόξας ἀληθεῖς ἔχουσι .
χρήσιμα δὲ καὶ πρὸς πολεμίους καὶ πρὸς ἐχθροὺς τὰ τοιαῦτα δυστήνων δέ τε παῖδες ἐμῷ μένει ἀντιόωσι 0 .
καὶ περὶ τοῦ Περσῶν βασιλέως μεγάλου καλουμένου ὁ Ἀγησίλαος τί δ ἐμοῦ γε μείζων ἐκεῖνος , εἰ μὴ καὶ δικαιότερος 0 ;
καὶ πρὸς τοὺς Λακεδαιμονίους τῶν Θηβαίων κατηγοροῦντας ὁ Ἐπαμεινώνδας ἡμεῖς μὲν γ ὑμᾶς βραχυλογοῦντας ἐπαύσαμεν ἀλλὰ ταῦτα μὲν πρὸς ἐχθροὺς καὶ πολεμίους 0 ·
τῶν δὲ φίλων καὶ πολιτῶν οὐ μόνον ἔστι τοὺς θρασυνομένους καταστορέσαι καὶ ποιῆσαι ταπεινοτέρους , ἀλλὰ καὶ τοὺς περιφόβους καὶ καταπλῆγας ἐξᾶραι πάλιν καὶ παρορμῆσαι , χρησάμενον ἐν δέοντι μεγαλαυχίᾳ .
καὶ γὰρ ὁ Κῦρος παρὰ τὰ δεινὰ καὶ τὰς μάχας ἐμεγαληγόρει ἄλλοτε δ οὐ μεγαλήγορος ἦν .
καὶ Ἀντίγονος ὁ δεύτερος τ ἄλλα μὲν ἦν ἄτυφος καὶ μέτριος , ἐν δὲ τῇ περὶ Κῶν ναυμαχίᾳ τῶν φίλων τινὸς εἰπόντος οὐχ ὁρᾷς , ὅσῳ πλείους εἰσὶν αἱ πολέμιαι νῆες ;
ἐμὲ δὲ γ αὐτόν εἶπε πρὸς πόσας ἀντιτάττετε ;
καὶ τοῦτο δ ἔοικε συνιδεῖν Ὅμηρος ·
τὸν γὰρ Ὀδυσσέα πεποίηκεν , ἀποδειλιώντων τῶν ἑταίρων πρὸς τὸν ψόφον καὶ κλύδωνα τὸν περὶ τὴν Χάρυβδιν , ἀναμιμνήσκοντα τῆς αὑτοῦ δεινότητος καὶ ἀνδρείας ·
οὐ μὲν δὴ τόδε μεῖζον ἔπι κακόν , ἢ ὅτε Κύκλωψ εἴλει ἐνὶ σπῆι γλαφυρῷ κρατερῇ γε βίῃφι ἀλλὰ καὶ ἔνθεν ἐμῇ ἀρετῇ βουλῇ τε νόῳ τε ἐκφύγομεν 0 .
οὐ γάρ ἐστι δημαγωγοῦντος οὐ δὲ σοφιστιῶντος ὁ τοιοῦτος ἔπαινος οὐ δὲ κρότον οὐ δὲ ποππυσμὸν αἰτοῦντος , ἀλλὰ τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν ἐπιστήμην ἐνέχυρον τοῦ θαρρεῖν τοῖς φίλοις διδόντος .
μέγα γὰρ ἐν καιροῖς ἐπισφαλέσι πρὸς σωτηρίαν δόξα καὶ πίστις ἀνδρὸς ἡγεμονικὴν ἐμπειρίαν καὶ δύναμιν ἔχοντος 0 ·
ὅτι μὲν οὖν τὸ πρὸς ἔπαινον ἀλλότριον καὶ δόξαν ἀντιπαραβάλλειν ἑαυτὸν ἥκιστα πολιτικόν , εἴρηται πρότερον 0 ·
οὐ μὴν ἀλλ ὅπου βλάπτει καὶ διαφθείρει ζῆλον ἐμποιῶν πρὸς τὰ φαῦλα καὶ προαίρεσιν πονηρὰν ἐν πράγμασι μεγάλοις ἡμαρτημένος ἔπαινος , οὐκ ἄχρηστόν ἐστιν ἐκκροῦσαι μᾶλλον δ ἀποστρέψαι τὸν ἀκροατὴν ἐπὶ τὰ κρείττω , τὴν διαφορὰν ἐνδεικνύμενον .
ἀγαπήσειε γὰρ ἄν τις οἶμαι λοιδορουμένης κακίας καὶ ψεγομένης ἐθέλοντας ἀπέχεσθαι τοὺς πολλοὺς ὁρῶν ·
εἰ δὲ προσλάβοι δόξαν ἡ κακία , καὶ τῷ καθ ἡδονὰς αὐτῆς καὶ πλεονεξίας ἄγοντι προσγένοιτο τιμὴ καὶ τὸ εὐδοκιμεῖν , οὐκ ἔστιν οὕτως εὐτυχὴς οὐ δ ἰσχυρὰ φύσις , ἧς οὐκ ἂν κρατήσειε .
διὸ δεῖ μὴ τοῖς τῶν ἀνθρώπων ἐπαίνοις , ἀλλὰ τοῖς τῶν πραγμάτων , ἂν ᾖ φαῦλα , πολεμεῖν τὸν πολιτικόν ·
οὗτοι γὰρ διαστρέφουσι καὶ τούτοις τὸ μιμεῖσθαι τὰ αἰσχρὰ καὶ ζηλοῦν ὡς καλὰ συνεισέρχεται .
μάλιστα δ ἐξελέγχονται τοῖς ἀληθινοῖς παρατιθεμένοις ·
οἷον ὁ τῶν τραγῳδιῶν ὑποκριτὴς Θεόδωρος εἰπεῖν ποτε πρὸς τὸν κωμικὸν λέγεται Σάτυρον , ὡς οὐ θαυμαστόν ἐστι , τὸ γελᾶν ποιεῖν τοὺς θεατὰς ἀλλὰ τὸ δακρύειν καὶ κλαίειν 0 .
ἄμεινον δ ἂν οἶμαι πρὸς τοῦτον αὐτὸν εἴποι φιλόσοφος ἀνήρ ἀλλ οὐ τὸ ποιεῖν , ὦ βέλτιστε , κλαίειν καὶ δακρύειν , τὸ δὲ παύειν λυπουμένους καὶ κλαίοντας σεμνόν ἐστιν 0 .
ἐπαινῶν γὰρ ἑαυτὸν ὠφελεῖ τὸν ἀκούοντα καὶ μετατίθησι τὴν κρίσιν .
οὕτω καὶ ὁ Ζήνων πρὸς τὸ πλῆθος τῶν Θεοφράστου μαθητῶν ὁ κείνου χορός ἔφη μείζων , οὑμὸς δὲ συμφωνότερος 0 .
καὶ ὁ Φωκίων , ἔτι τοῦ Λεωσθένους εὐημεροῦντος , ὑπὸ τῶν ῥητόρων ἐρωτώμενος τί τὴν πόλιν αὐτὸς ἀγαθὸν πεποίηκεν , οὐδέν εἶπεν ἀλλ ἢ ὑμᾶς , ἐμοῦ στρατηγοῦντος , ἐπιτάφιον λόγον μὴ εἰπεῖν ἀλλὰ πάντας ἐν τοῖς πατρῴοις μνήμασι θάπτεσθαι τοὺς ἀποθνῄσκοντας 0 .
πάνυ δὲ χαριέντως καὶ ὁ Κράτης πρὸς τὸ ταῦτ ἔχω , ὅσσ ἔφαγον καὶ ἐφύβρισα ἠδὲ μετ ἔρωτος τέρφθην ·
ἀντέγραψε τὸ ταῦτ ἔχω , ὅσσ ἔμαθον καὶ ἐφρόντισα καὶ μετὰ Μουσῶν σέμν ἐδάην .
καλὸς γὰρ ὁ τοιοῦτος ἔπαινος καὶ ὠφέλιμος καὶ διδάσκων τὰ χρήσιμα καὶ τὰ συμφέροντα θαυμάζειν καὶ ἀγαπᾶν ἀντὶ τῶν κενῶν καὶ περιττῶν 0 .
διὸ τοῦτο μὲν συγκατατετάχθω τοῖς εἰρημένοις εἰς τὸ πρόβλημα .
λείπεται ὁ ἡμῖν , τοῦ λόγου τὸ ἐφεξῆς ἀπαιτοῦντος καὶ παρακαλοῦντος , εἰπεῖν ὅπως ἂν ἕκαστος ἐκφύγοι τὸ ἐπαινεῖν ἀκαίρως ἑαυτόν .
μέγα γὰρ ἡ περιαυτολογία τὴν φιλαυτίαν ὁρμητήριον ἔχουσα , καὶ τοῖς πάνυ δοκοῦσι μετρίως ἔχειν πρὸς δόξαν ἐμφύεται πολλάκις ἐπιτιθεμένη .
καθάπερ γὰρ τῶν ὑγιεινῶν ἕν ἐστι παραγγελμάτων τὸ τὰ νοσώδη χωρία φυλάττεσθαι παντάπασιν ἢ προσέχειν μᾶλλον αὑτῷ γιγνόμενον ἐν αὐτοῖς , οὕτως ἔχει τινὰς ἡ περιαυτολογία καιροὺς ;
καὶ τόπους ὀλισθηροὺς καὶ περιφέροντας εἰς αὐτὴν ἐκ πάσης προφάσεως 0 .
πρῶτον μὲν γὰρ ἐν τοῖς ἀλλοτρίοις ἐπαίνοις , ὥσπερ εἴρηται , τὸ φιλότιμον ἐξανθεῖ τὴν περιαυτολογίαν καί τις αὐτὸ καταλαμβάνει δακνόμενον καὶ γαργαλιζόμενον οἷον ὑπὸ κνησμοῦ δυσκαρτέρητος ἐπιθυμία καὶ ὁρμὴ πρὸς δόξαν , ἄλλως τε κ ἂν ἐπὶ τοῖς ἴσοις ἕτερος ἢ τοῖς ἐλάττοσιν ἐπαινῆται 0 1 .
καθάπερ γὰρ οἱ πεινῶντες ἑτέρων ἐσθιόντων ἐν ὄψει μᾶλλον ἐρεθίζονται καὶ παροξύνονται τὴν ὄρεξιν οὕτως ὁ τῶν πλησίον ἔπαινος ἐκκάει τῇ ζηλοτυπίᾳ τοὺς πρὸς δόξαν ἀκρατῶς ἔχοντας .
δεύτερον αἱ τῶν εὐτυχῶς καὶ κατὰ νοῦν πεπραγμένων διηγήσεις λανθάνουσι πολλοὺς εἰς μεγαλαυχίαν ὑπὸ χαρᾶς ἐκφέρουσαι καὶ κόμπον ·
ἐμπεσόντες γὰρ εἰς τὸ λέγειν νίκας τινὰς ἑαυτῶν ἢ κατορθώσεις ἐν πολιτεύμασιν ἢ παρ ἡγεμόσι πράξεις καὶ λόγους εὐδοκιμήσαντας , οὐ κρατοῦσιν οὐ δὲ μετριάζουσιν .
ᾧ γένει μάλιστα τῆς περιαυτολογίας τὸ ναυτικὸν ἰδεῖν ἔστι καὶ στρατιωτικὸν ἁλισκόμενον , συμβαίνει δὲ καὶ τοῖς ἐκ πότων ἡγεμονικῶν καὶ πραγμάτων μεγάλων ἐπανήκουσι τοῦτο πάσχειν ἐπιεικῶς ·
μεμνημένοι γὰρ ἀνδρῶν ἐπιφανῶν καὶ βασιλικῶν συγκαταπλέκουσι περὶ αὑτῶν εὐφημίας τινὰς ὑπ ἐκείνων εἰρημένας , καὶ νομίζουσιν οὐχ αὑτοὺς ἐπαινεῖν ἀλλ ἑτέρων ἐπαίνους διηγεῖσθαι περὶ αὑτῶν γενομένους .
οἱ δ ὅλως οἴονται λανθάνειν τοὺς ἀκούοντας , ὅταν βασιλέων καὶ αὐτοκρατόρων δεξιώσεις καὶ προσαγορεύσεις καὶ φιλοφροσύνας ἀπαγγέλλωσιν , ὡς οὐχ αὑτῶν ἐπαίνους ἀποδείξεις δὲ τῆς ἐκείνων ἐπιεικείας καὶ φιλανθρωπίας διεξιόντες .
ὅθεν εὖ μάλα δεῖ προσέχειν ἑαυτοῖς περὶ τοὺς ἑτέρων ἐπαίνους , ὅπως καθαροὶ καὶ ἀνύποπτοι φιλαυτίας καὶ περιαυτολογίας ὦσι , καὶ μὴ δοκῶμεν Πάτροκλον πρόφασιν σφᾶς δ αὐτοὺς δι ἐκείνων ἐπαινεῖν .
ἀλλὰ μὴν καὶ τὸ περὶ τοὺς ψόγους καὶ τὰς καταιτιάσεις γένος ἐπισφαλές ἐστι καὶ παρέχον ἐκτροπὰς τοῖς περὶ δόξαν νοσοῦσιν .
ᾧ μάλιστα περιπίπτουσιν οἱ γέροντες , ὅταν εἰς τὸ νουθετεῖν ἑτέρους καὶ κακίζειν ἔθη φαῦλα καὶ πράξεις ἡμαρτημένας προαχθῶσι , μεγαλύνοντες αὑτοὺς ὡς περὶ τ αὐτὰ θαυμασίους δή τινας γενομένους 0 .
τούτοις μὲν οὖν , ἂν μὴ μόνον ἔχωσιν ἡλικίαν ἀλλὰ καὶ δόξαν καὶ ἀρετήν , δοτέον ·
οὐ γὰρ ἀνωφελὲς , ἀλλὰ μέγα ζῆλον ἐμποιοῦν ἅμα καὶ φιλοτιμίαν τινὰ τοῖς οὕτω κολαζομένοις 0 .
οἱ δ ἄλλοι σφόδρα φυλάττεσθαι καὶ δεδιέναι τὴν ἐκτροπὴν ταύτην ὀφείλομεν .
ἀνιαροῦ γὰρ ὄντος ἄλλως καὶ μόλις ἀνεκτοῦ τοῦ τῶν πλησίον ἐλέγχου καὶ δεομένου πολλῆς εὐλαβείας , ὁ μιγνύων ἔπαινον ἴδιον ἀλλοτρίῳ ψόγῳ καὶ δι ἀδοξίας ἑτέρου δόξαν αὑτῷ θηρώμενος ,  ἐπαχθὴς παντάπασι καὶ φορτικὸς ἐστιν , ὡς ἐνευδοκιμεῖν ἀσχημονοῦσιν ἄλλοις βουλόμενος .
ἔτι τοίνυν τοῖς μὲν πρὸς τοὺς γέλωτας εὐκαταφόροις φύσει καὶ προχείροις μάλιστα φεύγειν προσήκει καὶ φυλάττεσθαι τοὺς γαργαλισμοὺς καὶ τὰς ψηλαφήσεις , ἐν αἷς τὰ λειότατα τοῦ σώματος ὀλισθάνοντα καὶ συρρέοντα κινεῖ καὶ συνεξορμᾷ τὸ πάθος ·
ὅσοι δὲ πρὸς δόξαν ἐμπαθέστερον ἐρρυήκασι , τούτοις ἄν τις οὐχ ἥκιστα παραινέσειεν ἀπέχεσθαι τοῦ σφᾶς αὐτοὺς ἐπαινεῖν , ὅταν ὑπ ἄλλων ἐπαινῶνται .
δεῖ γὰρ ἐρυθριᾶν ἐπαινούμενον οὐκ ἀπερυθριᾶν , καὶ καταστέλλειν τοὺς μέγα τι περὶ αὑτῶν λέγοντας , οὐκ ἐλέγχειν ὡς ἐνδεέστερον ἐπαινοῦντας ·
ὅπερ οἱ πολλοὶ ποιοῦσιν , ὑπομιμνήσκοντες αὐτοὶ καὶ προσεμφοροῦντες ἄλλας τινὰς πράξεις καὶ ἀνδραγαθίας , ἄχρι ἂν τῷ περὶ αὑτῶν καὶ τὸν παρ ἑτέρων ἔπαινον διαφθείρωσιν .
ἔνιοι μὲν οὖν κολακεύοντες αὐτοὺς ὥσπερ γαργαλίζουσι καὶ φυσῶσιν 0 ·
ἔνιοι δὲ κακοήθως οἷόν τι δέλεαρ μικρὸν εὐλογίας ὑποβάλλοντες ἐκκαλοῦνται τὴν περιαυτολογίαν ·
οἱ δὲ προσπυνθάνονται καὶ διερωτῶσιν , ὡς παρὰ τῷ Μενάνδρῳ τὸν στρατιώτην , ἵνα γελάσωσι , πρὸς τεῖχος ἀναβαίνων 0 .
ἐγὼ μὲν δεικνύω ἐσπουδακώς , οἱ δὲ πάλιν ἐπεμυκτήρισαν .
ἐν ἅπασιν οὖν τούτοις εὐλαβητέον ὡς ἔνι μάλιστα , μή τε συνεκπίπτοντα τοῖς ἐπαίνοις μή τε ταῖς ἐρωτήσεσιν ἑαυτὸν προϊέμενον .
ἐντελεστάτη δὲ τούτων εὐλάβεια καὶ φυλακὴ τὸ προσέχειν ἑτέροις ἑαυτοὺς ἐπαινοῦσι καὶ μνημονεύειν , ὡς ἀηδὲς τὸ πρᾶγμα καὶ λυπηρὸν ἅπασι , καὶ λόγος ἄλλος οὐδεὶς οὕτως ἐπαχθὴς οὐ δὲ βαρύς , οὐ δὲ γὰρ ἔχοντες εἰπεῖν ὅτι πάσχομεν ἄλλο κακὸν ὑπὸ τῶν αὑτοὺς ἐπαινούντων , ὥσπερ φύσει βαρυνόμενοι τὸ πρᾶγμα καὶ φεύγοντες ἀπαλλαγῆναι καὶ ἀναπνεῦσαι σπεύδομεν ὅπου καὶ κόλακι καὶ παρασίτῳ καὶ δεομένῳ δύσοιστον ἐν χρείᾳ καὶ δυσκαρτέρητον ἑαυτὸν ἐγκωμιάζων πλούσιός τις ἢ σατράπης ἢ βασιλεύς 0 1 ·
καὶ συμβολὰς ταύτας ἀποτίνειν μεγίστας λέγουσιν , ὡς ὁ παρὰ Μενάνδρῳ σφάττει με , λεπτὸς γίνομ εὐωχούμενος , τὰ σκώμμαθ οἷα τὰ σοφὰ καὶ στρατηγικά , οἷος δ ἀλαζών ἐστιν ἁλιτήριος 0 1 .
ταῦτα γὰρ οὐ πρὸς στρατιώτας μόνον οὐ δὲ νεοπλούτους εὐπάρυφα καὶ σοβαρὰ διηγήματα περαίνοντας , ἀλλὰ καὶ πρὸς σοφιστὰς καὶ φιλοσόφους καὶ στρατηγοὺς ὀγκουμένους ἐφ ἑαυτοῖς καὶ μεγαληγοροῦντας , εἰωθότες πάσχειν καὶ λέγειν , ἂν μνημονεύωμεν , ὅτι τοῖς ἰδίοις ἐπαίνοις ἀλλότριος ἕπεται ψόγος ἀεὶ καὶ γίγνεται τέλος ἀδοξία τῆς κενοδοξίας ταύτης , καὶ τὸ λυπεῖν τοὺς ἀκούοντας , ὡς ὁ Δημοσθένης φησί , περίεστιν οὐ τὸ δοκεῖν εἶναι τοιούτους , ἀφεξόμεθα τοῦ λέγειν περὶ αὑτῶν , ἂν μή τινα μεγάλα μέλλωμεν ὠφελεῖν ἑαυτοὺς ἢ τοὺς ἀκούοντας 0 .
τοιαῦτα μὲν ὁ Ἐπίκουρος εἰπὼν , ὦ Κύντε , καὶ πρὶν ἀποκρίνασθαί τινα πρὸς τῷ πέρατι τῆς στοᾶς γενομένων ἡμῶν , ᾤχετ ἀπιών 0 ·
ἡμεῖς δ ὅσον τι θαυμάσαι τοῦ ἀνθρώπου τὴν ἀτοπίαν , ἐπιστάντες σιωπῇ καὶ πρὸς ἀλλήλους διαβλέψαντες , ἀνεστρέφομεν πάλιν ὥσπερ ἐτυγχάνομεν περιπατοῦντες 0 .
εἶτα πρῶτος ὁ Πατροκλέας τί οὖν 0 ;
εἶπεν ἐᾶν δοκεῖ τὴν ζήτησιν , ἢ τῷ λόγῳ καθάπερ παρόντος καὶ μὴ παρόντος ἀποκρινώμεθα τοῦ εἰπόντος 0 ;
ὑπολαβὼν δ ὁ Τίμων ἀλλ οὐ δ εἰ βαλών εἶπεν ἀπηλλάγη , καλῶς εἶχε περιορᾶν τὸ βέλος ἐγκείμενον ·
ὁ μὲν γὰρ Βρασίδας ὡς ἔοικεν ἐξελκύσας τὸ δόρυ τοῦ σώματος , αὐτῷ τούτῳ τὸν βαλόντα πατάξας ἀνεῖλεν ἡμῖν δ ἀμύνασθαι μὲν οὐδὲν ἔργον ἐστὶ δήπου τοὺς ἄτοπον ἢ ψευδῆ λόγον εἰς ἡμᾶς ἀφέντας , ἀρκεῖ δ ἂν αὐτοὶ , πρὶν ἅψασθαι τὴν δόξαν , ἐκβάλωμεν ·
τί οὖν ἔφην ἐγὼ μάλιστα κεκίνηκεν ὑμᾶς τῶν εἰρημένων ;
ἀθρόα γὰρ πολλὰ καὶ κατὰ τάξιν οὐδέν , ἄλλο δ ἀλλαχόθεν ὁ ἄνθρωπος ὥσπερ ὀργῇ τινι καὶ λοιδορίᾳ σπαράττων ἅμα κατεφόρει τῆς προνοίασ 0 1 .
καὶ ὁ Πατροκλέας ἡ περὶ τὰς τιμωρίας εἶπε τῶν πονηρῶν βραδυτὴς τοῦ δαιμονίου καὶ μέλλησις ἐμοὶ δοκεῖ μάλιστα δεινὸν εἶναι ·
καὶ νῦν ὑπὸ τῶν λόγων τούτων ὥσπερ πρόσφατος γέγονα τῇ δόξῃ καὶ καινός , ἔκπαλαι δ ἠγανάκτουν ἀκούων Εὐριπίδου λέγοντος μέλλει , τὸ θεῖον δ ἐστὶ τοιοῦτον φύσει 0 .
καίτοι πρὸς οὐδὲν ἥκιστα δὲ πρέπει πρὸς τοὺς πονηροὺς ῥᾴθυμον εἶναι τὸν θεόν , οὐ ῥᾳθύμους ὂντας αὐτοὺς οὐ δ ἀμβολιεργοὺς τοῦ κακῶς ποιεῖν , ἀλλ ὀξυτάταις ὁρμαῖς ὑπὸ τῶν παθῶν φερομένους πρὸς τὰς ἀδικίας .
καὶ μὴν τὸ ἀμύνασθαι παθεῖν ὡς Θουκυδίδης φησὶν ὅτι ἐγγυτάτω κείμενον εὐθὺς ἀντιφράττει τὴν ὁδὸν τοῖς ἐπὶ πλεῖστον εὐροούσῃ τῇ κακίᾳ χρωμένοις 0 .
οὐθὲν γὰρ οὕτω χρέος ὡς τὸ τῆς δίκης ὑπερήμερον γιγνόμενον ἀσθενῆ μὲν ταῖς ἐλπίσι ποιεῖ καὶ ταπεινὸν τὸν ἀδικούμενον , αὔξει δὲ θρασύτητι καὶ τόλμῃ τὸν μοχθηρόν 0 ·
αἱ δ ὑπὸ χεῖρα τοῖς τολμωμένοις ἀπαντῶσαι τιμωρίαι καὶ τῶν μελλόντων εἰσὶν ἐπισχέσεις ἀδικημάτων , καὶ μάλιστα τὸ παρηγοροῦν τοὺς πεπονθότας ἔνεστιν αὐταῖς .
ὡς ἔμοιγε καὶ τὸ τοῦ Βίαντος ἐνοχλεῖ πολλάκις ἀναλαμβάνοντι τὸν λόγον 0 ·
ἔφη γάρ , ὡς ἔοικε , πρός τινα πονηρόν , ὡς οὐ δέδιε μὴ οὐ δῷ δίκην , ἀλλὰ μὴ οὐκ αὐτὸς ἐπίδῃ .
τί γὰρ Μεσσηνίοις ὄφελος τοῖς προαναιρεθεῖσι τῆς Ἀριστοκράτους τιμωρίας , ὃς προδοὺς τὴν ἐπὶ Τάφρῳ μάχην καὶ λαθὼν ὑπὲρ εἴκοσιν ἔτη καὶ πάντα ταῦτα βασιλεύσας Ἀρκάδων , ὕστερον ἔδωκε δίκην φωραθείς 0 ·
οἱ δ οὐκέτ ἦσαν ;
ἢ τίν Ὀρχομενίων τοῖς ἀποβαλοῦσι παῖδας καὶ φίλους καὶ οἰκείους ὑπὸ Λυκίσκου προδοθέντας ἤνεγκε παραμυθίαν ἡ χρόνοις ὕστερον πολλοῖς ἁψαμένη νόσος καὶ κατανεμηθεῖσα τοῦ σώματος ὅσον ἀεὶ βάπτων καὶ βρέχων εἰς τὸν ποταμὸν ὤμοσε καὶ κατηράσατο σαπῆναι , προδόντος αὐτοῦ καὶ ἀδικήσαντος 0 ;
τὰς μὲν γὰρ Ἀθήνησι τῶν ἐναγῶν σωμάτων ῥίψεις καὶ νεκρῶν ἐξορισμοὺς οὐ δὲ παίδων παισὶν ἐπιδεῖν ὑπῆρξε τῶν ἀποσφαγέντων ἐκείνων .
ὅθεν Εὐριπίδης ἄτοπος , εἰς ἀποτροπὴν κακίας τούτοις χρώμενος , οὔτοι προσελθοῦσ ἡ Δίκη σε , μὴ τρέσῃς , παίσει πρὸς ἧπαρ οὐ δὲ τῶν ἄλλων βροτῶν τὸν ἄδικον , ἀλλὰ σῖγα καὶ βραδεῖ ποδὶ στείχουσα μάρψει τοὺς κακούς , ὅταν τύχῃ 0 .
οὐ γὰρ ἄλλα δήπου , ταῦτα δ αὐτὰ τοὺς κακοὺς εἰκός ἐστιν ἑαυτοῖς διακελευομένους καὶ παρεγγυῶντας ἐπιχαίρειν τοῖς παρανομήμασιν , ὡς τῆς ἀδικίας τὸν μὲν καρπὸν εὐθὺς ὡραῖον καὶ προῦπτον ἀποδιδούσης , τὴν δὲ τιμωρίαν ὀψὲ καὶ πολὺ τῆς ἀπολαύσεως καθυστεροῦσαν .
ταῦτα τοῦ Πατροκλέου διελθόντος , ὑπολαβὼν ὁ Ὀλύμπιχος ἐκεῖνο δ εἶπεν ὦ Πατροκλέα , πηλίκον αἱ περὶ ταῦτα τοῦ θείου διατριβαὶ καὶ μελλήσεις ἄτοπον ἔχουσιν , ὅτι τὴν πίστιν , ἡ βραδυτὴς ἀφαιρεῖται τῆς προνοίας , καὶ τὸ μὴ παρ ἕκαστον ἀδίκημα τοῖς πονηροῖς ἐπακολουθοῦν κακὸν ἀλλ ὕστερον εἰς ἀτυχήματος χώραν τιθέμενοι , καὶ συμφορὰν οὐ τιμωρίαν ὀνομάζοντες , οὐδὲν ὠφελοῦνται , τοῖς μὲν συμβαίνουσιν ἀχθόμενοι τοῖς δὲ πεπραγμένοις μὴ μεταμελόμενοι ;
καθάπερ γὰρ ἵππον ἡ παραχρῆμα τὸ πταῖσμα καὶ τὴν ἁμαρτίαν διώκουσα πληγὴ καὶ νύξις ἐπανορθοῖ καὶ μετάγει πρὸς τὸ δέον , οἱ δ ὕστερον καὶ μετὰ χρόνον σπαραγμοὶ καὶ ἀνακρούσεις καὶ περιψοφήσεις ἑτέρου τινὸς ἕνεκα μᾶλλον δοκοῦσι , γίγνεσθαι ἢ διδασκαλίας , διὸ τὸ λυποῦν ἄνευ τοῦ παιδεύειν ἔχουσιν 0 ·
οὕτως ἡ καθ ἕκαστον ὧν πταίει καὶ προσπίπτει ῥαπιζομένη καὶ ἀνακρουομένη τῷ κολάζεσθαι κακία μάλιστ ἂν γένοιτο σύννους καὶ ταπεινὴ καὶ κατάφοβος πρὸς τὸν θεόν , ὡς ἐφεστῶτα τοῖς ἀνθρωπίνοις πράγμασι καὶ πάθεσιν οὐχ ὑπερήμερον δικαιωτήν 0 ·
ἡ δ ἀτρέμα καὶ βραδεῖ ποδί κατ Εὐριπίδην καὶ ὡς ἔτυχεν ἐπιπίπτουσα Δίκη τοῖς πονηροῖς τ αὐτομάτῳ μᾶλλον ἢ τῷ κατὰ πρόνοιαν ὅμοιον ἔχει τὸ πεπλανημένον καὶ ὑπερήμερον καὶ ἄτακτον 0 .
ὥστ οὐχ ὁρῶ , τί χρήσιμον ἔνεστι τοῖς ὀψὲ δὴ τούτοις ἀλεῖν λεγομένοις μύλοις τῶν θεῶν καὶ ποιοῦσι τὴν δίκην ἀμαυρὰν καὶ τὸν φόβον ἐξίτηλον τῆς κακίας .
ῥηθέντων οὖν τούτων κ ἀμοῦ πρὸς αὑτὸν ὄντος , ὁ Τίμων πότερον εἶπεν ἐπιθῶ καὶ αὐτὸς ἤδη τῷ λόγῳ τὸν κολοφῶνα τῆς ἀπορίας , ἢ πρὸς ταῦτ ἐάσω πρότερον αὐτὸν διαγωνίσασθαι ;
τί γάρ ἔφην ἐγώ δεῖ τὸ τρίτον ἐπενεγκεῖν κῦμα καὶ προσκατακλύσαι τὸν λόγον , εἰ τὰ πρῶτα μὴ δυνατὸς ἔσται διώσασθαι μη δ ἀποφυγεῖν ἐγκλήματα ;
πρῶτον οὖν ὥσπερ ἀφ ἑστίας ἀρχόμενοι πατρῴας , τῆς πρὸς τὸ θεῖον εὐλαβείας τῶν ἐν Ἀκαδημείᾳ φιλοσόφων , τὸ μὲν ὡς εἰδότες τι περὶ τούτων λέγειν ἀφοσιωσόμεθα 0 .
πλέον γάρ ἐστι τοῦ περὶ μουσικῶν ἀμούσους καὶ πολεμικῶν ἀστρατεύτους διαλέγεσθαι τὸ τὰ θεῖα καὶ τὰ δαιμόνια πράγματα διασκοπεῖν , ἀνθρώπους ὄντας , οἷον ἀτέχνους τεχνιτῶν διάνοιαν ἀπὸ δόξης καὶ ὑπονοίας κατὰ τὸ εἰκὸς μετιόντας 0 .
οὐ γὰρ ἰατροῦ μὲν ἰδιώτην ὄντα συμβαλεῖν λογισμόν , ὡς πρότερον οὐκ ἔτεμεν ἀλλ ὕστερον οὐ δ ἐχθὲς ἔλουσεν ἀλλὰ σήμερον , ἔργον ἐστί ·
περὶ θεῶν δὲ θνητὸν ῥᾴδιον βέβαιον εἰπεῖν ἄλλο , πλὴν ὅτι τὸν καιρὸν εἰδὼς ἄριστα τῆς περὶ τὴν κακίαν ἰατρείας ὡς φάρμακον ἑκάστῳ προσφέρει τὴν κόλασιν , οὔ τε μεγέθους μέτρον κοινὸν οὔ τε χρόνον ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν ἐπὶ πάντων ἔχουσαν 0 1 .
ὅτι γὰρ ἡ περὶ τὴν ψυχὴν ἰατρεία , δίκη δὲ καὶ δικαιοσύνη προσαγορευομένη , πασῶν ἐστι τεχνῶν μεγίστη , πρὸς μυρίοις ἑτέροις καὶ Πίνδαρος ἐμαρτύρησεν , ἀριστοτέχναν ἀνακαλούμενος τὸν ἄρχοντα καὶ κύριον ἁπάντων θεόν , ὡς δὴ δίκης ὂντα δημιουργόν , ᾗ προσήκει τὸ πότε καὶ πῶς καὶ μέχρι πόσου κολαστέον ἕκαστον τῶν πονηρῶν ὁρίζειν .
καὶ ταύτης φησὶ τῆς τέχνης ὁ Πλάτων υἱὸν ὄντα τοῦ Διὸς γεγονέναι τὸν Μίνω μαθητήν , ὡς οὐ δυνατὸν ἐν τοῖς δικαίοις κατορθοῦν οὐ δ αἰσθάνεσθαι τοῦ κατορθοῦντος τὸν μὴ μαθόντα μη δὲ κτησάμενον τὴν ἐπιστήμην 0 .
οὐ δὲ γὰρ οὓς ἄνθρωποι νόμους τίθενται τὸ εὔλογον ἁπλῶς ἔχουσι καὶ πάντοτε φαινόμενον , ἀλλ ἔνια καὶ δοκεῖ κομιδῇ γελοῖα τῶν προσταγμάτων ·
οἷον ἐν Λακεδαίμονι , κηρύττουσιν οἱ ἔφοροι παριόντες εὐθὺς εἰς τὴν ἀρχὴν μὴ τρέφειν μύστακα , καὶ πείθεσθαι τοῖς νόμοις ὡς μὴ χαλεποὶ ὦσιν αὐτοῖς ·
ῥωμαῖοι δέ , οὓς ἂν εἰς ἐλευθερίαν ἀφαιρῶνται , κάρφος αὐτῶν λεπτὸν ἐπιβάλλουσι τοῖς σώμασιν ·
ὅταν δὲ διαθήκας γράφωσιν , ἑτέρους μὲν ἀπολείπουσι κληρονόμους ἑτέροις δὲ πωλοῦσι τὰς οὐσίας ·
ὃ δοκεῖ παράλογον εἶναι .
παραλογώτατον δὲ τὸ τοῦ Σόλωνος , ἄτιμον εἶναι τὸν ἐν στάσει πόλεως μηδετέρᾳ μερίδι προσθέμενον μη δὲ συστασιάσαντα 0 .
καὶ ὅλως πολλὰς 0 .
ἄν τις ἐξείποι νόμων ἀτοπίας μή τε τὸν λόγον ἔχων τοῦ νομοθέτου μή τε τὴν αἰτίαν συνιεὶς ἑκάστου τῶν γραφομένων .
τί δὴ θαυμαστόν , εἰ , τῶν ἀνθρωπίνων οὕτως , ἡμῖν ὄντων δυσθεωρήτων , οὐκ εὔπορόν ἐστι τὸ περὶ τῶν θεῶν εἰπεῖν , ᾧτινι λόγῳ τοὺς μὲν ὕστερον τοὺς δὲ πρότερον τῶν ἁμαρτανόντων κολάζουσιν 0 ;
ταῦτα δ οὐκ ἀποδράσεως πρόφασίς ἐστιν ἀλλὰ συγγνώμης αἴτησις , ὅπως ὁ λόγος , οἷον εἰς λιμένα καὶ καταφυγὴν ἀποβλέπων , εὐθαρσέστερον ἐξαναφέρῃ τῷ πιθανῷ πρὸς τὴν ἀπορίαν 0 .
ἀλλὰ σκοπεῖτε πρῶτον , ὅτι κατὰ Πλάτωνα πάντων καλῶν ὁ θεὸς ἑαυτὸν ἐν μέσῳ παράδειγμα θέμενος , τὴν ἀνθρωπίνην ἀρετήν , ἐξομοίωσιν οὖσαν ἁμωσγέπως πρὸς αὑτόν , ἐνδίδωσι τοῖς ἕπεσθαι θεῷ δυναμένοις .
καὶ γὰρ ἡ πάντων φύσις ἄτακτος οὖσα ταύτην ἔσχεν ἀρχὴν τοῦ μεταβαλεῖν καὶ γενέσθαι κόσμος , ὁμοιότητι καὶ μεθέξει τινὶ τῆς περὶ τὸ θεῖον ἰδέας καὶ ἀρετῆς .
καὶ τὴν ὄψιν αὐτὸς οὗτος ἁνὴρ ἀνάψαι φησὶ τὴν φύσιν ἐν ἡμῖν , ὅπως ὑπὸ θέας τῶν ἐν οὐρανῷ φερομένων καὶ θαύματος ἀσπάζεσθαι καὶ ἀγαπᾶν ἐθιζομένη τὸ εὔσχημον ἡ ψυχὴ καὶ τεταγμένον ἀπεχθάνηται τοῖς ἀναρμόστοις καὶ πλανητοῖς πάθεσι καὶ φεύγῃ τὸ εἰκῆ καὶ ὡς ἔτυχεν , ὡς κακίας καὶ πλημμελείας ἁπάσης γένεσιν 0 .
οὐ γὰρ ἔστιν ὅ τι μεῖζον ἄνθρωπος ἀπολαύειν θεοῦ πέφυκεν ἢ τὸ μιμήσει καὶ διώξει τῶν ἐν ἐκείνῳ καλῶν καὶ ἀγαθῶν εἰς ἀρετὴν καθίστασθαι 0 .
διὸ καὶ τοῖς πονηροῖς ἐν χρόνῳ καὶ σχολαίως τὴν δίκην ἐπιτίθησιν , οὐκ αὐτός τινα τοῦ ταχὺ κολάζειν ἁμαρτίαν δεδιὼς ἢ μετάνοιαν , ἀλλ ἡμῶν τὸ περὶ τὰς τιμωρίας θηριῶδες καὶ λάβρον ἀφαιρῶν καὶ διδάσκων μὴ σὺν ὀργῇ μη δ ὅτε μάλιστα φλέγεται καὶ σφαδᾴζει πηδῶν ὁ θυμὸς τῶν φρενῶν ἀνωτέρω καθάπερ δίψαν ἢ πεῖναν ἀποπιμπλάντας ἐπιπηδᾶν τοῖς λελυπηκόσιν , ἀλλὰ μιμουμένους τὴν ἐκείνου πραότητα καὶ τὴν μέλλησιν , ἐν τάξει καὶ ἐμμελείᾳ τὸν ἥκιστα μετανοίᾳ προσοισόμενον χρόνον ἔχοντας σύμβουλον , ἅπτεσθαι τῆς δίκης 0 .
ὕδατι γὰρ τεταραγμένῳ προσπεσόντα χρῆσθαι δι ἀκρασίαν ἧττόν ἐστι κακόν , ὡς Σωκράτης ἔλεγεν , ἢ θολερὸν ὄντα καὶ διάπλεων τὸν λογισμὸν ὀργῆς καὶ μανίας , πρὶν ἢ καταστῆναι καὶ γενέσθαι καθαρὸν ἐμφορεῖσθαι τιμωρίας συγγενοῦς καὶ ὁμοφύλου σώματος 0 .
, οὐ γάρ ἐγγυτάτω τὸ ἀμύνασθαι τῷ παθεῖν ὡς Θουκυδίδης ἔλεγεν , ἀλλὰ μᾶλλον ἀπωτάτω κείμενον ἀπολαμβάνει τὸ προσῆκον 0 .
ὡς γὰρ ὁ θυμὸς κατὰ τὸν Μελάνθιον τὰ δεινὰ πράσσει τὰς φρένας μετοικίσας οὕτω καὶ ὁ λογισμὸς τὰ δίκαια πράττει καὶ μέτρια , τὴν ὀργὴν καὶ τὸν θυμὸν ἐκποδὼν θέμενος .