Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ὡς οὖν τότε προσῄει μετὰ δυεῖν ἢ τριῶν ἑταίρων ἀληλιμμένος , αὐτὴ μὲν ἐπὶ τὰς θύρας ἀπήντησεν ἡ Ἰσμηνοδώρα καὶ τῆς χλαμύδος ἔθιγε μόνον , οἱ δὲ φίλοι καλὸν , καλῶς ἐν τῇ χλαμύδι καὶ τῇ διβολίᾳ συναρπάσαντες εἰς τὴν οἰκίαν παρήνεγκαν ἀθρόοι καὶ τὰς θύρας εὐθὺς ἀπέκλεισαν ἅμα δ αἱ μὲν γυναῖκες ἔνδον αὐτοῦ τὸ χλαμύδιον ἀφαρπάσασαι περιέβαλον ἱμάτιον νυμφικόν ·
οἰκέται δὲ περικύκλῳ δραμόντες ἀνέστεφον ἐλαίᾳ καὶ δάφνῃ τὰς θύρας οὐ μόνον τὰς τῆς Ἰσμηνοδώρας ἀλλὰ καὶ τὰς τοῦ Βάκχωνος ·
ἡ δ αὐλητρὶς αὐλοῦσα διεξῆλθε τὸν στενωπόν .
τῶν δὲ Θεσπιέων καὶ τῶν ξένων οἱ μὲν ἐγέλων , οἱ δ ἠγανάκτουν καὶ τοὺς γυμνασιάρχους παρώξυνον ἄρχουσι γὰρ ἰσχυρῶς τῶν ἐφήβων καὶ προσέχουσι τὸν νοῦν σφόδρα τοῖς ὑπ αὐτῶν πραττομένοις .
ἦν δὲ λόγος οὐδεὶς τῶν ἀγωνιζομένων , ἀλλ ἀφέντες τὸ θέατρον ἐπὶ τῶν θυρῶν τῆς Ἰσμηνοδώρας ἐν λόγοις ἦσαν καὶ φιλονεικίαις πρὸς ἀλλήλους .
ὡς οὖν ὁ τοῦ Πεισίου φίλος ὥσπερ ἐν πολέμῳ προσελάσας τὸν ἵππον αὐτὸ τοῦτο τεταραγμένος εἶπεν , ὅτι Βάκχων ἥρπακεν Ἰσμηνοδώρα , τὸν μὲν Ζεύξιππον ὁ πατὴρ ἔφη γελάσαι καὶ εἰπεῖν , ὅτε δὴ καὶ φιλευριπίδην ὄντα , πλούτῳ χλιδῶσα θνητὰ δ ὦ γύναι φρονεῖς 0 ·
τὸν δὲ Πεισίαν ἀναπηδήσαντα βοᾶν , ὦ θεοί , τί πέρας ἔσται τῆς ἀνατρεπούσης τὴν πόλιν ἡμῶν ἐλευθερίας ;
ἤδη γὰρ εἰς ἀνομίαν τὰ πράγματα διὰ τῆς αὐτονομίας βαδίζει ·
καίτοι γελοῖον ἴσως ἀγανακτεῖν περὶ νόμων καὶ δικαίων , ἡ γὰρ φύσις παρανομεῖται γυναικοκρατουμένη 0 .
τί τοιοῦτον ἡ Λῆμνος 0 ;
ἴωμεν ἡμεῖς , ἴωμεν εἶπεν ὅπως καὶ τὸ γυμνάσιον ταῖς γυναιξὶ παραδῶμεν καὶ τὸ βουλευτήριον , εἰ παντάπασιν ἡ πόλις ἐκνενεύρισται .
προάγοντος οὖν τοῦ Πεισίου , ὁ μὲν Πρωτογένης οὐκ ἀπελείπετο τὰ μὲν συναγανακτῶν τὰ δὲ πραΰνων ἐκεῖνον ·
ὁ δ Ἀνθεμίων νεανικὸν μέν ἔφη τὸ τόλμημα καὶ Λήμνιον ὡς ἀληθῶς , αὐτοὶ γάρ ἐσμεν , σφόδρ ἐρώσης γυναικός , καὶ ὁ Σώκλαρος ὑπομειδιῶν οἴει γὰρ ἁρπαγήν ἔφη γεγονέναι καὶ βιασμόν , οὐκ ἀπολόγημα καὶ στρατήγημα τοῦ νεανίσκου νοῦν ἔχοντος , ὅτι τὰς τῶν ἐραστῶν ἀγκάλας διαφυγὼν ἐξηυτομόληκεν εἰς χεῖρας καλῆς καὶ πλουσίας γυναικός 0 ;
μὴ λέγε ταῦτ εἶπεν ὦ Σώκλαρε , μη δ ὑπονόει ἐπὶ Βάκχωνος ὁ Ἀνθεμίων ·
καὶ γὰρ εἰ μὴ φύσει τὸν τρόπον ἁπλοῦς ἦν καὶ ἀφελής , ἐμὲ γ οὐκ ἂν ἀπεκρύψατο , τῶν τ ἄλλων μεταδιδοὺς ἁπάντων , ἒν τε τούτοις ὁρῶν προθυμότατον ὄντα τῆς Ἰσμηνοδώρας βοηθόν ·
ἔρωτι δὲ μάχεσθαι χαλεπόν οὐ θυμῷ καθ Ἡράκλειτον 0 ·
ὅ , τι γὰρ ἂν θελήσῃ , καὶ ψυχῆς ὠνεῖται καὶ χρημάτων καὶ δόξης .
ἐπεί τί κοσμιώτερον Ἰσμηνοδώρας ἐν τῇ πόλει 0 ;
πότε δ εἰσῆλθεν ἢ λόγος αἰσχρὸς ἢ πράξεως ὑπόνοια φαύλης ἔθιγε τῆς οἰκίας ;
ἀλλ ἔοικε θεία τις ὄντως εἰληφέναι τὴν ἄνθρωπον ἐπίπνοια καὶ κρείττων ἀνθρωπίνου λογισμοῦ .
καὶ ὁ Πεμπτίδης ἐπιγελάσας ἀμέλει καὶ σώματός τις ἔφη νόσος ἔστιν , ἣν ἱερὰν καλοῦσιν ·
οὐδὲν οὖν ἄτοπον , εἰ καὶ ψυχῆς τὸ μανικώτατον πάθος καὶ μέγιστον ἱερὸν καὶ θεῖον ἔνιοι προσαγορεύουσιν 0 .
εἶθ ὥσπερ ἐν Αἰγύπτῳ ποτὲ γείτονας ἑώρων δύο διαμφισβητοῦντας , ὄφεως προσερπύσαντος εἰς τὴν ὁδόν , ἀμφοτέρων μὲν ἀγαθὸν δαίμονα καλούντων , ἑκατέρου δ ἔχειν ἀξιοῦντος ὡς ἴδιον 0 1 ·
οὕτως ὁρῶν ὑμῶν ἄρτι τοὺς μὲν εἰς τὴν ἀνδρωνῖτιν ἕλκοντας τὸν Ἔρωτα τοὺς δ εἰς τὴν γυναικωνῖτιν , ὑπερφυὲς καὶ θεῖον ἀγαθόν , οὐκ ἐθαύμαζον , εἰ τηλικαύτην δύναμιν ἔσχε καὶ τιμὴν τὸ πάθος , οἷς ἦν προσῆκον ἐξελαύνειν αὐτὸ πανταχόθεν καὶ κολούειν , ὑπὸ τούτων αὐξανόμενον καὶ σεμνυνόμενον .
ἄρτι μὲν οὖν ἡσυχίαν ἦγον ·
ἐν γὰρ ἰδίοις μᾶλλον ἢ κοινοῖς ἑώρων τὴν ἀμφισβήτησιν οὖσαν 0 ·
νυνὶ δ ἀπηλλαγμένος Πεισίου , ἡδέως ἂν ὑμῶν ἀκούσαιμι πρὸς τί βλέψαντες ἀπεφήναντο τὸν Ἔρωτα θεὸν οἱ πρῶτοι τοῦτο λέξαντες .
παυσαμένου δὲ τοῦ Πεμπτίδου καὶ τοῦ πατρὸς ἀρξαμένου τι περὶ τούτων λέγειν , ἕτερος ἧκεν ἐκ πόλεως , τὸν Ἀνθεμίωνα μεταπεμπομένης τῆς Ἰσμηνοδώρας ·
ἐπέτεινε γὰρ ἡ ταραχή , καὶ τῶν γυμνασιάρχων ἦν διαφορά , τοῦ μὲν οἰομένου δεῖν τὸν Βάκχωνα ἀπαιτεῖν τοῦ δὲ πολυπραγμονεῖν οὐκ ἐῶντος .
ὁ μὲν οὖν Ἀνθεμίων ἀναστὰς ἐβάδιζεν ·
ὁ δὲ πατὴρ τὸν Πεμπτίδην ὀνομαστὶ προσαγορεύσας μεγάλου μοι δοκεῖς ἅπτεσθαι εἶπεν καὶ παραβόλου πράγματος , ὦ Πεμπτίδη , μᾶλλον δ ὅλως τὰ ἀκίνητα κινεῖν τῆς περὶ θεῶν δόξης ἣν ἔχομεν , περὶ ἑκάστου λόγον ἀπαιτῶν καὶ ἀπόδειξιν ·
ἀρκεῖ γὰρ ἡ πάτριος καὶ παλαιὰ πίστις , ἧς οὐκ ἔστιν εἰπεῖν οὐ δ ἀνευρεῖν τεκμήριον ἐναργέστερον οὐ δ εἰ δι ἄκρας τὸ σοφὸν εὕρηται φρενός , ἀλλ ἕδρα τις αὕτη καὶ βάσις ὑφεστῶσα κοινὴ πρὸς εὐσέβειαν , ἐὰν ἐφ ἑνὸς ταράττηται καὶ σαλεύηται τὸ βέβαιον αὐτῆς καὶ νενομισμένον , ἐπισφαλὴς γίγνεται πᾶσι καὶ ὕποπτος .
ἀκούεις δὲ δήπου τὸν Εὐριπίδην , ὡς ἐθορυβήθη ποιησάμενος ἀρχὴν τῆς Μελανίππης ἐκείνης , Ζεύς , ὅστις ὁ Ζεύς , οὐ γὰρ οἶδα πλὴν λόγῳ , μεταλαβὼν δὲ χορὸν ἄλλον ἐθάρρει δ ὡς ἔοικε τῷ δράματι γεγραμμένῳ πανηγυρικῶς καὶ περιττῶς ἤλλαξε τὸν στίχον ὡς νῦν γέγραπται Ζεύς , ὡς λέλεκται τῆς ἀληθείας ὕπο 0 .
τί οὖν διαφέρει τὴν περὶ τοῦ Διὸς δόξαν ἢ τῆς Ἀθηνᾶς ἢ τοῦ Ἔρωτος εἰς ἀμφίβολον τῷ λόγῳ θέσθαι ἢ καὶ ἄδηλον 0 ;
οὐ γὰρ νῦν αἰτεῖ πρῶτον βωμὸν ὁ Ἔρως καὶ θυσίαν οὐ δ ἔπηλυς ἔκ τινος βαρβαρικῆς δεισιδαιμονίας , ὥσπερ Ἄτται τινὲς καὶ Ἀδώνιοι λεγόμενοι , δι ἀνδρογύνων καὶ γυναικῶν παραδύεται κρύφα τιμὰς οὐ προσηκούσας καρπούμενος , ὥστε παρεισγραφῆς δίκην φεύγειν καὶ νοθείας τῆς ἐν θεοῖς 0 .
ἀλλ ὅταν Ἐμπεδοκλέους ἀκούσῃς λέγοντος , ὦ ἑταῖρε , καὶ Φιλότης ἐν τοῖσιν ἴση μῆκός τε πλάτος τε , τὴν σὺ νόῳ δέρκου , μη δ ὄμμασιν ἧσο τεθηπώς 0 ·
ταῦτ οἴεσθαι χρὴ λέγεσθαι περὶ Ἔρωτος ·
οὐ γάρ ἐστιν ὁρατὸς ἀλλὰ δοξαστὸς ἡμῖν ὁ θεὸς οὗτος ἐν τοῖς πάνυ παλαιοῖς ·
ὧν ἂν περὶ ἑκάστου τεκμήριον ἀπαιτῇς , παντὸς ἁπτόμενος ἱεροῦ καὶ παντὶ βωμῷ σοφιστικὴν ἐπάγων πεῖραν , οὐδέν ἀσυκοφάντητον οὐ δ ἀβασάνιστον ἀπολείψεις πόρρω γὰρ οὐκ ἄπειμι τὴν δ Ἀφροδίτην οὐχ ὁρᾷς ὅση θεός 0 ;
ἥδ ἐστὶν ἡ σπείρουσα καὶ διδοῦσ ἔρον , οὗ πάντες ἐσμὲν οἱ κατὰ χθόν ἔκγονοι .
ζείδωρον γὰρ αὐτὴν Ἐμπεδοκλῆς εὔκαρπον δὲ Σοφοκλῆς ἐμμελῶς πάνυ καὶ πρεπόντως ὠνόμασαν 0 .
ἀλλ ὅμως τὸ μέγα τοῦτο καὶ θαυμαστὸν Ἀφροδίτης μὲν ἔργον Ἔρωτος δὲ πάρεργόν ἐστιν Ἀφροδίτῃ συμπαρόντος ·
μὴ συμπαρόντος δὲ κομιδῇ τὸ γιγνόμενον ἄζηλον ἀπολείπεται καὶ ἄτιμον κ ἄφιλον .
ἀνέραστος γὰρ ὁμιλία καθάπερ πεῖνα καὶ δίψα πλησμονὴν ἔχουσα πέρας εἰς οὐδὲν ἐξικνεῖται καλόν 0 ·
ἀλλ ἡ θεὸς Ἔρωτι τὸν κόρον ἀφαιροῦσα τῆς ἡδονῆς φιλότητα ποιεῖ καὶ σύγκρασιν .
διὸ Παρμενίδης μὲν ἀποφαίνει τὸν Ἔρωτα τῶν Ἀφροδίτης ἔργων πρεσβύτατον , ἐν τῇ κοσμογονίᾳ γράφων πρώτιστον μὲν Ἔρωτα θεῶν μητίσατο πάντων .
ἡσίοδος δὲ φυσικώτερον ἐμοὶ δοκεῖ ποιεῖν Ἔρωτα πάντων προγενέστατον , ἵνα πάντα δι ἐκεῖνον μετάσχῃ γενέσεως .
ἂν οὖν τὸν Ἔρωτα τῶν νενομισμένων τιμῶν ἐκβάλλωμεν , οὐ δ αἱ τῆς Ἀφροδίτης κατὰ χώραν μενοῦσιν .
οὐ δὲ γὰρ τοῦτ ἔστιν εἰπεῖν , ὅτι τῷ μὲν Ἔρωτι λοιδοροῦνταί τινες ἀπέχονται δ ἐκείνης , ἀλλ ἀπὸ μιᾶς σκηνῆς ἀκούομεν ἔρως γὰρ ἀργὸν κ ἀπὶ τοιούτοις ἔφυ ·
καὶ πάλιν ὦ παῖδες , ἥ τοι Κύπρις οὐ Κύπρις μόνον , ἀλλ ἔστι πολλῶν ὀνομάτων ἐπώνυμος 0 .
ἔστιν μὲν Ἅιδης , ἔστι δ ἄφθιτος βία , ἔστιν δὲ λύσσα μανιάς ·
ὥσπερ οὐ δὲ τῶν ἄλλων θεῶν σχεδὸν ἀλοιδόρητος οὐδεὶς ἐκπέφευγε τὴν εὐλοιδόρητον ἀμαθίαν 0 .
σκόπει δὲ τὸν Ἄρην καθάπερ ἐν πίνακι χαλκῷ τὴν ἀντικειμένην ἐκ διαμέτρου τῷ Ἔρωτι χώραν ἔχοντα πηλίκας εἴληχε τιμὰς ὑπ ἀνθρώπων καὶ πάλιν ὅσα κακῶς ἀκούει , τυφλὸς γάρ , ὦ γυναῖκες , οὐ δ ὁρῶν Ἄρης συὸς προσώπῳ πάντα τυρβάζει κακά 0 .
καὶ μιαιφόνον Ὅμηρος αὐτὸν καλεῖ καὶ ἀλλοπρόσαλλον ὁ δὲ Χρύσιππος ἐξηγούμενος τ οὔνομα τοῦ θεοῦ κατηγορίαν ποιεῖ καὶ διαβολήν ·
ἀναιρεῖν γὰρ εἶναι τὸν Ἄρην φησίν , ἀρχὰς διδοὺς τοῖς τὸ μαχητικὸν ἐν ἡμῖν καὶ διάφορον καὶ θυμοειδὲς Ἄρην κεκλῆσθαι νομίζουσιν .
ἕτεροι δ αὖ φήσουσι τὴν Ἀφροδίτην ἐπιθυμίαν εἶναι καὶ τὸν Ἑρμῆν λόγον καὶ τέχνας τὰς Μούσας καὶ φρόνησιν τὴν Ἀθηνᾶν 0 .
ὁρᾷς δήπου τὸν ὑπολαμβάνοντα βυθὸν ἡμᾶς ἀθεότητος , ἂν εἰς πάθη καὶ δυνάμεις καὶ ἀρετὰς διαγράφωμεν ἕκαστον τῶν θεῶν ;
ὁρῶ εἶπεν ὁ Πεμπτίδης ἀλλ οὔ τε πάθη τοὺς θεοὺς ποιεῖν ὅσιον οὔ τε αὖ πάλιν τὰ πάθη θεοὺς νομίζειν καὶ ὁ πατήρ τί οὖν ἔφη τὸν Ἄρην , θεὸν εἶναι νομίζεις ἢ πάθος ἡμέτερον 0 ;
ἀποκριναμένου δὲ τοῦ Πεμπτίδου θεὸν ἡγεῖσθαι τὸν Ἄρην κοσμοῦντα τὸ θυμοειδὲς ἡμῶν καὶ ἀνδρῶδες 0 ;
ἀνακραγὼν ὁ πατήρ εἶτ ἔφη τὸ μὲν παθητικόν , ὦ Πεμπτίδη , καὶ πολεμικὸν καὶ ἀντίπαλον θεὸν ἔχει , τὸ δὲ φιλητικὸν καὶ κοινωνικὸν καὶ συνελευστικὸν ἄθεόν ἐστι ;
καὶ κτείνοντας μὲν ἄρα καὶ κτεινομένους ἀνθρώπους ὅπλα τε καὶ βέλη καὶ τειχομαχίας καὶ λεηλασίας ἔστι τις ἐφορῶν καὶ βραβεύων θεὸς Ἐνυάλιος καὶ Στράτιος ·
πάθους δὲ γάμου καὶ φιλότητος εἰς ὁμοφροσύνην καὶ κοινωνίαν τελευτώσης οὐδεὶς θεῶν μάρτυς οὐ δ ἐπίσκοπος οὐ δ ἡγεμὼν ἢ συνεργὸς ἡμῖν γέγονεν ;
ἀλλὰ δορκάδας μὲν θηρεύουσι καὶ λαγωοὺς καὶ ἐλάφους ἀγρότερός τις συνεπιθωΰσσει καὶ συνεξορμᾷ θεός , εὔχονται δ Ἀρισταίῳ δολοῦντες ὀρύγμασι καὶ βρόχοις λύκους καὶ ἄρκτους , ὃς πρῶτος θήρεσσιν ἔπηξε ποδάγρας ·
ὁ δ Ἡρακλῆς ἕτερον θεὸν παρακαλεῖ μέλλων , ἐπὶ τὸν ὄρνιν αἴρεσθαι τὸ τόξον , ὡς Αἰσχύλος φησίν , ἀγρεὺς δ Ἀπόλλων ὀρθὸν ἰθύνοι βέλος ·
ἀνδρὶ δὲ τὸ κάλλιστον ἐπιχειροῦντι θήραμα φιλίαν ἑλεῖν οὔ τε θεὸς οὔ τε δαίμων ἀπευθύνει καὶ συνεφάπτεται τῆς ὁρμῆς ;
ἐγὼ μὲν γὰρ οὐ δὲ δρυὸς οὐ δὲ μορίας οὐ δ ἣν Ὅμηρος ἡμερίδα σεμνύνων προσεῖπεν ἀκαλλέστερον ἔρνος οὐ δὲ φαυλότερον ἡγοῦμαι φυτὸν ἄνθρωπον , ὦ φίλε Δαφναῖε , βλαστήσεως ὁρμὴν ἔχοντα διαφαίνουσαν ὥραν καὶ κάλλος ἅμα σώματος καὶ ψυχῆς 0 .
καὶ ὁ Δαφναῖος τίς δ ἄλλως εἶπεν ὦ πρὸς τῶν θεῶν ;
οὗτοι νὴ Δί ἔφη πάντες ὁ πατήρ οἱ νομίζοντες ἀρότου καὶ σπόρου καὶ φυτείας ἐπιμέλειαν θεοῖς προσήκειν .
ἢ γὰρ οὐ νύμφαι τινὲς αὐτοῖς δρυάδες εἰσὶν ἰσοδένδρου τέκμαρ αἰῶνος λαχοῦσαι ·
δενδρέων δὲ νομὸν Διόνυσος πολυγαθὴς αὐξάνοι , ἁγνὸν φέγγος ὀπώρας κατὰ Πίνδαρον μειρακίων δ ἄρα καὶ παίδων ἐν ὥρᾳ καὶ ἄνθει πλαττομένων καὶ ῥυθμιζομένων τροφαὶ καὶ αὐξήσεις οὐδενὶ θεῶν ἢ δαιμόνων προσήκουσιν , οὐ δ ἔστιν ᾧ μέλει φυόμενον ἄνθρωπον εἰς ἀρετὴν ὀρθὸν ἐλθεῖν καὶ μὴ παρατραπῆναι μη δὲ κλασθῆναι τὸ γενναῖον ἐρημίᾳ κηδεμόνος ἢ κακίᾳ τῶν προστυγχανόντων 0 ;
ἢ καὶ τὸ λέγειν ταῦτα δεινόν ἐστι καὶ ἀχάριστον , ἀπολαύοντάς γε τοῦ θείου τοῦ φιλανθρώπου πανταχόσε νενεμημένου καὶ μηδαμοῦ προλείποντος ἐν χρείαις , ὧν ἀναγκαιότερον ἔνιαι τὸ τέλος ἢ κάλλιον ἔχουσιν 0 ;
ὥσπερ εὐθὺς ἡ περὶ τὴν γένεσιν ἡμῶν οὐκ εὐπρεπὴς οὖσα δι αἵματος καὶ ὠδίνων , ὅμως ἔχει θεῖον ἐπίσκοπον Εἰλείθυιαν καὶ Λοχείαν ·
ἦν δέ που μὴ γενέσθαι κρεῖττον ἢ γενέσθαι κακόν , ἁμαρτάνοντα κηδεμόνος ἀγαθοῦ καὶ φύλακος 0 .
οὐ μὴν οὐ δὲ νοσοῦντος ἀνθρώπου θεὸς ἀποστατεῖ τὴν περὶ τοῦτο χρείαν καὶ δύναμιν εἰληχώς , ἀλλ οὐ δ ἀποθανόντος ·
ἔστι δέ τις ἐκεῖ κομιστὴρ ἐνθένδε καὶ ἀρωγὸς ἐν τέλει γενομένων κατευναστὴς καὶ ψυχοπομπός , ὥσπερ ὁ Ὕπνος , οὐ γάρ με Νὺξ ἔτικτε δεσπότην λύρας , οὐ μάντιν οὐ δ ἰατρόν , ἀλλὰ θνητὸν ἅμα ψυχαῖς 0 .
καὶ τὰ τοιαῦτα πολλὰς ἔχει δυσχερείας .
ἐκείνου δ οὐκ ἔστιν εἰπεῖν ἔργον ἱερώτερον οὐ δ ἅμιλλαν ἑτέραν οὐ δ ἀγῶνα θεῷ πρέπειν μᾶλλον ἐφορᾶν καὶ βραβεύειν ἢ τὴν περὶ τοὺς καλοὺς καὶ ὡραίους ἐπιμέλειαν τῶν ἐρώντων καὶ δίωξιν 0 1 2 ·
οὐδὲν γάρ ἐστιν αἰσχρὸν οὐ δ ἀναγκαῖον , ἀλλὰ πειθὼ καὶ χάρις ἐνδιδοῦσα πόνον ἡδύν ὡς ἀληθῶς κάματόν τ εὐκάματον ὑφηγεῖται πρὸς ἀρετὴν καὶ φιλίαν , οὔ τ ἄνευ θεοῦ τὸ προσῆκον τέλος λαμβάνουσαν , οὔ τ ἄλλον ἔχουσαν ἡγεμόνα καὶ δεσπότην θεὸν ἀλλὰ τὸν Μουσῶν καὶ Χαρίτων καὶ Ἀφροδίτης ἑταῖρον Ἔρωτα .
γλυκὺ γὰρ θέρος ἀνδρὸς ὑποσπείρων πραπίδων πόθῳ κατὰ τὸν Μελανιππίδην , τὰ ἥδιστα μίγνυσι τοῖς καλλίστοις ·
ἢ πῶς ἔφη λέγομεν , ὦ Ζεύξιππε ;
κ ἀκεῖνος οὕτως ἔφη νὴ Δία παντὸς μᾶλλον ·
ἄτοπον γὰρ ἀμέλει τ οὐναντίον ἐκεῖνο δ ὁ πατήρ οὐκ ἄτοπον εἶπεν εἰ τέσσαρα γένη τῆς φιλίας ἐχούσης , ὥσπερ οἱ παλαιοὶ διώρισαν , τὸ φυσικὸν πρῶτον εἶτα τὸ συγγενικὸν ἐπὶ τούτῳ καὶ τρίτον τὸ ἑταιρικὸν καὶ τελευταῖον τὸ ἐρωτικόν , ἔχει τούτων ἕκαστον ἐπιστάτην θεὸν ἢ φίλιον ἢ ξένιον ἢ ὁμόγνιον καὶ πατρῷον μόνον δὲ τὸ ἐρωτικὸν ὥσπερ δυσιεροῦν ἀνόσιον καὶ ἀδέσποτον ἀφεῖται , καὶ ταῦτα πλείστης ἐπιμελείας καὶ κυβερνήσεως δεόμενον 0 1 2 ;
ἔχει καὶ ταῦτα ὁ Ζεύξιππος εἶπεν οὐ μικρὰν ἀλογίαν .
ἀλλὰ μήν ὁ πατὴρ ἔφη τά γε τοῦ Πλάτωνος ἐπιλάβοιτ ἂν τοῦ λόγου καὶ παρεξιόντος .
μανία γὰρ ἡ μὲν ἀπὸ σώματος ἐπὶ ψυχὴν ἀνεσταλμένη δυσκρασίαις τισὶν ἢ συμμίξεσιν ἢ πνεύματος βλαβεροῦ περιφερομένου τραχεῖα καὶ χαλεπὴ καὶ νοσώδης 0 ·
ἑτέρα δ ἐστὶν οὐκ ἀθείαστος οὐ δ οἰκογενής , ἀλλ ἔπηλυς ἐπίπνοια καὶ παρατροπὴ τοῦ λογιζομένου καὶ φρονοῦντος ἀρχὴν κρείττονος δυνάμεως ἀρχὴν ἔχουσα καὶ κίνησιν ἧς τὸ μὲν κοινὸν ἐνθουσιαστικὸν καλεῖται πάθος ·
ὡς γὰρ ἔμπνουν τὸ πνεύματος πληρωθὲν ἔμφρον δὲ τὸ φρονήσεως , οὕτως ὁ τοιοῦτος σάλος ψυχῆς ἐνθουσιασμὸς ὠνόμασται μετοχῇ καὶ κοινωνίᾳ θειοτέρας δυνάμεως 0 1 ·
ἐνθουσιασμοῦ δὲ τὸ μαντικὸν ἐξ Ἀπόλλωνος ἐπιπνοίας καὶ κατοχῆς , τὸ δὲ βακχεῖον ἐκ Διονύσου , κ ἀπὶ Κυρβάντεσι χορεύσατε φησὶ Σοφοκλῆς τὰ γὰρ μητρῷα καὶ πανικὰ κοινωνεῖ τοῖς βακχικοῖς ὀργιασμοῖς 0 1 .
τρίτη δ ἀπὸ Μουσῶν λαβοῦσ ἁπαλὴν καὶ ἄβατον ψυχὴν τὸ ποιητικὸν καὶ μουσικὸν ἐξώρμησε καὶ ἀνερρίπισεν .
ἡ δ ἀρειμάνιος αὕτη λεγομένη καὶ πολεμικὴ παντὶ δῆλον ὅτῳ θεῶν ἀνίεται καὶ βακχεύεται ἄχορον ἀκίθαριν δακρυογόνον Ἄρη βοὰν τ ἔνδημον ἐξοπλίζουσα 0 1 .
λείπεται δὲ τῆς ἐξαλλαγῆς ἐν ἀνθρώπῳ καὶ παρατροπῆς οὐκ ἀμαυρὸν οὐ δ ἡσυχαῖον , ὦ Δαφναῖε , μόριον , ὑπὲρ οὗ βούλομαι τουτονὶ Πεμπτίδην ἐρέσθαι τίς καλλίκαρπον θύρσον ἀνασείει θεῶν , τὸν φιλητικὸν τοῦτον περὶ παῖδας ἀγαθοὺς καὶ σώφρονας ;
γυναῖκας ἐνθουσιασμὸν πολὺ δριμύτατον ὄντα καὶ θερμότατον 0 ;
ἢ γὰρ οὐχ ὁρᾷς , ὡς ὁ μὲν στρατιώτης τὰ ὅπλα θεὶς πέπαυται τῆς πολεμικῆς μανίας , τοῦ μὲν ἔπειτα γηθόσυνοι θεράποντες ἀπ ὤμων τεύχε ἕλοντο καὶ κάθηται τῶν ἄλλων ἀπόλεμος θεατής , ταυτὶ δὲ τὰ βακχικὰ καὶ κορυβαντικὰ σκιρτήματα τὸν ῥυθμὸν μεταβάλλοντες ἐκ τροχαίου καὶ τὸ μέλος ἐκ Φρυγίου πραΰνουσι καὶ καταπαύουσιν , ὡς δ αὔτως ἡ Πυθία τοῦ τρίποδος ἐκβᾶσα καὶ τοῦ πνεύματος ἐν γαλήνῃ καὶ ἡσυχίᾳ διατελεῖ ;
τὴν δ ἐρωτικὴν μανίαν τ ἀνθρώπου καθαψαμένην ἀληθῶς καὶ διακαύσασαν οὐ μοῦσά τις οὐκ ἐπῳδὴ θελκτήριος οὐ τόπου μεταβολὴ καθίστησιν ἀλλὰ καὶ παρόντες ἐρῶσι καὶ ἀπόντες ποθοῦσι καὶ μεθ ἡμέραν διώκουσι καὶ νύκτωρ θυραυλοῦσι , καὶ νήφοντες καλοῦσι τοὺς καλοὺς καὶ πίνοντες ᾄδουσι .
καὶ οὐχ ὥς τις εἶπεν αἱ ποιητικαὶ φαντασίαι διὰ τὴν ἐνάργειαν ἐγρηγορότων ἐνύπνιά εἰσίν , ἀλλὰ μᾶλλον αἱ τῶν ἐρώντων , διαλεγομένων ὡς πρὸς παρόντας , ἀσπαζομένων , ἐγκαλούντων 0 .
ἡ γὰρ ὄψις ἔοικε τὰς μὲν ἄλλας φαντασίας ἐφ ὑγροῖς ζωγραφεῖν , ταχὺ μαραινομένας καὶ ἀπολειπούσας τὴν διάνοιαν ·
αἱ δὲ τῶν ἐρωμένων εἰκόνες ὑπ αὐτῆς οἷον ἐν ἐγκαύμασι γραφόμεναι διὰ πυρὸς εἴδωλα ταῖς μνήμαις ἐναπολείπουσι κινούμενα καὶ ζῶντα καὶ φθεγγόμενα καὶ παραμένοντα τὸν ἄλλον χρόνον 0 .
ὁ μὲν γὰρ Ῥωμαῖος Κάτων ἔλεγε τὴν ψυχὴν τοῦ ἐρῶντος ἐνδιαιτᾶσθαι τῇ τοῦ ἐρωμένου ·
καὶ τὸ εἶδος καὶ τὸ ἦθος καὶ ὁ βίος καὶ αἱ πράξεις , ὑφ ὧν ἀγόμενος ταχὺ συναιρεῖ πολλὴν ὁδόν , ὥσπερ οἱ Κυνικοὶ λέγουσι σύντονον ὁμοῦ καὶ σύντομον εὑρηκέναι πορείαν ἐπ ἀρετήν 0 ·
καὶ γὰρ ἐπὶ τὴν φιλίαν καθάπερ ἐπὶ κύματος τοῦ πάθους ἅμα θεῷ φερομένη 0 1 ·
λέγω δὴ κεφάλαιον , ὡς οὔ τ ἀθείαστον ὁ τῶν ἐρώντων ἐνθουσιασμός ἐστιν οὔ τ ἄλλον ἔχει θεὸν ἐπιστάτην καὶ ἡνίοχον ἢ τοῦτον , ᾧ νῦν ἑορτάζομεν καὶ θύομεν .
ὅμως δ ἐπεὶ δυνάμει καὶ ὠφελείᾳ μάλιστα θεοῦ καθότι καὶ τῶν ἀνθρωπίνων ἀγαθῶν δύο ταῦτα , βασιλείαν καὶ ἀρετήν , θειότατα καὶ νομίζομεν καὶ ὀνομάζομεν , ὥρα σκοπεῖν πρότερον , εἴ τινι θεῶν ὁ Ἔρως ὑφίεται δυνάμεως 0 .
καὶ τρόπον τινὰ τῶν ἄλλων θεῶν νενεμημένην δίχα τὴν δύναμιν ἐν τούτοις ὁρῶμεν ·
ἡ μὲν γὰρ οἰκειωτικὴ πρὸς τὸ καλὸν ἡ δ ἀντιτακτικὴ πρὸς τὸ αἰσχρὸν ἀρχῆθεν ἐγγέγονε ταῖς ψυχαῖς , ὥς που καὶ Πλάτων τὰ εἴδη 0 1 .
σκοπῶμεν οὖν εὐθύς , ὅτι τῆς Ἀφροδίτης τ οὔργον ἔρωτος ὤνιόν ἐστι δραχμῆς , καὶ οὔ τε πόνον οὐδεὶς οὔ τε κίνδυνον ἀφροδισίων ἕνεκα μὴ ἐρῶν ὑπέμεινε .
καὶ ὅπως ἐνταῦθα μὴ Φρύνην ὀνομάζωμεν , ὦ ἑταῖρε , ἢ Λαΐς τις ἢ Γναθαίνιον ἐφέσπερον δαίουσα λαμπτῆρος σέλας ἐκδεχομένη καὶ καλοῦσα παροδεύεται πολλάκις ἐλθὼν δ ἐξαπίνης ἄνεμος σὺν ἔρωτι πολλῷ καὶ πόθῳ τ αὐτὸ τοῦτο 0 ·
τῶν Ταντάλου λεγομένων ταλάντων καὶ τῆς αὐτοῦ ἀρχῆς ἀντάξιον ἐποίησεν .
οὕτως ἀσθενὴς καὶ ἁψίκορός ἐστιν ἡ τῆς Ἀφροδίτης χάρις , Ἔρωτος μὴ ἐπιπνεύσαντος .
ἔτι δὲ μᾶλλον κ ἀκεῖθεν ἂν συνίδοις ·
πολλοὶ γὰρ ἀφροδισίων ἑτέροις ἐκοινώνησαν , οὐ μόνον ἑταίρας ἀλλὰ καὶ γαμετὰς προαγωγεύοντες ·
ὥσπερ καὶ ὁ Ῥωμαῖος ἐκεῖνος , ὦ ἑταῖρε , Γάλβας εἱστία Μαικήναν ὡς ἔοικεν , εἶθ ὁρῶν διαπληκτιζόμενον ἀπὸ νευμάτων πρὸς τὸ γύναιον , ἀπέκλινεν ἡσυχῆ τὴν κεφαλὴν ὡς δὴ καθεύδων ἐν τούτῳ δὴ τῶν οἰκετῶν τινος προσρυέντος ἔξωθεν τῇ τραπέζῃ καὶ τὸν οἶνον ὑφαιρουμένου , διαβλέψας κακόδαιμον εἶπεν οὐκ οἶσθ ὅτι μόνῳ Μαικήνᾳ καθεύδω ;
τοῦτο μὲν οὖν ἴσως οὐ δεινόν ἐστιν ·
ἦν γὰρ ὁ Γάλβας γελωτοποιός ἐν δ Ἄργει Νικόστρατος ἀντεπολιτεύσατο πρὸς Φάυλλον ἐπιδημήσαντος οὖν Φιλίππου τοῦ βασιλέως , ἐπίδοξος ἦν διὰ τῆς γυναικὸς ὁ Φάυλλος ἐκπρεποῦς οὔσης , εἰ συγγένοιτο τῷ Φιλίππῳ , διαπράξασθαί τινα δυναστείαν αὑτῷ καὶ ἀρχήν .
αἰσθομένων δὲ τῶν περὶ Νικόστρατον τοῦτο καὶ παρὰ τὰς θύρας τῆς οἰκίας περιπατούντων , ὁ Φάυλλος ὑποδήσας τὴν γυναῖκα κρηπῖσι καὶ χλαμύδα περιθεὶς καὶ καυσίαν Μακεδονικήν , ὡς ἕνα τῶν βασιλικῶν νεανίσκων παρεισέπεμψε λαθοῦσαν .
ἆρ οὖν , ἐραστῶν τοσούτων γεγονότων καὶ ὄντων , οἶσθ ἐπὶ ταῖς τοῦ Διὸς τιμαῖς προαγωγὸν ἐρωμένου γενόμενον 0 ;
ἐγὼ μὲν οὐκ οἶμαι ·
πόθεν γάρ , ὅπου καὶ τοῖς τυράννοις ἀντιλέγων μὲν οὐδεὶς οὔ τ ἀντιπολιτευόμενὸς ἐστιν , ἀντερῶντες δὲ πολλοὶ καὶ φιλοτιμούμενοι περὶ τῶν καλῶν καὶ ὡραίων 0 ;
ἀκούετε γὰρ ὅτι καὶ Ἀριστογείτων ὁ Ἀθηναῖος καὶ Ἀντιλέων ὁ Μεταποντῖνος καὶ Μελάνιππος ὁ Ἀκραγαντῖνος οὐ διεφέροντο τοῖς τυράννοις , πάντα τὰ πράγματα λυμαινομένους καὶ παροινοῦντας ὁρῶντες ·
ἐπεὶ δὲ τοὺς ἐρωμένους αὐτῶν ἐπείρων , ὥσπερ ἱεροῖς ἀσύλοις καὶ ἀθίκτοις ἀμύνοντες ἠφείδησαν ἑαυτῶν 0 .
λέγεται καὶ Ἀλέξανδρος ἐπιστεῖλαι Θεοδώρῳ Πρωτέου ἀδελφῷ πέμψον μοι τὴν μουσουργὸν δέκα τάλαντα λαβών , εἰ μὴ ἐρᾷς αὐτῆς ·
ἑτέρου δὲ τῶν ἑταίρων Ἀντιπατρίδου μετὰ ψαλτρίας ἐπικωμάσαντος , ἡδέως διατεθεὶς πρὸς τὴν ἄνθρωπον ἐρέσθαι τὸν Ἀντιπατρίδην οὐ δήπου σὺ τυγχάνεις ἐρῶν ταύτης ;
τοῦ δὲ καὶ πάνυ φήσαντος , εἰπών ἀπόλοιο τοίνυν κακὸς κακῶς ἀποσχέσθαι καὶ μὴ θιγεῖν τῆς γυναικός .
σκόπει τοίνυν αὖθις ἔφη τοῖς ἀρηίοις ἔργοις ὅσον Ἔρως περίεστιν , οὐκ ἀργὸς ὤν , ὡς Εὐριπίδης ἔλεγεν , οὐ δ ἀστράτευτος οὐ δ ἐν μαλακαῖσιν ἐννυχεύων παρειαῖς νεανίδων .
ἀνὴρ γὰρ ὑποπλησθεὶς Ἔρωτος οὐδὲν Ἄρεος δεῖται μαχόμενος πολεμίοις , ἀλλὰ τὸν αὑτοῦ θεὸν ἔχων συνόντα πῦρ καὶ θάλασσαν καὶ πνοὰς τὰς αἰθέρος περᾶν ἕτοιμος ὑπὲρ τοῦ φίλου οὗπερ ἂν κελεύῃ .
τῶν μὲν γὰρ τοῦ Σοφοκλέους Νιοβιδῶν βαλλομένων καὶ θνησκόντων ἀνακαλεῖταί τις οὐδένα βοηθὸν ἄλλον οὐ δὲ σύμμαχον ἢ τὸν ἐραστήν , ὦἀμφ ἐμοῦ στεῖλαι 0 .
κλεόμαχον δὲ τὸν Φαρσάλιον ἴστε δήπουθεν ἐξ ἧς αἰτίας ἐτελεύτησεν ἀγωνιζόμενος .
οὐχ ἡμεῖς γοῦν οἱ περὶ Πεμπτίδην ἔφασαν ἀλλ ἡδέως ἂν πυθοίμεθα .
καὶ γὰρ ἄξιον ἔφη ὁ πατήρ 0 ·
ἧκεν ἐπίκουρος Χαλκιδεῦσι τοῦ Θεσσαλικοῦ , πολέμου πρὸς Ἐρετριεῖς ἀκμάζοντος ·
καὶ τὸ μὲν πεζὸν ἐδόκει τοῖς Χαλκιδεῦσιν ἐρρῶσθαι , τοὺς δ ἱππέας μέγ ἔργον ἦν ὤσασθαι τῶν πολεμίων ·
παρεκάλουν δὴ τὸν Κλεόμαχον ἄνδρα λαμπρὸν ὄντα τὴν ψυχὴν οἱ σύμμαχοι πρῶτον ἐμβάλλειν εἰς τοὺς ἱππέας .
ὁ δ ἠρώτησε παρόντα τὸν ἐρώμενον , εἰ μέλλοι θεᾶσθαι τὸν ἀγῶνα ·
φήσαντος δὲ τοῦ νεανίσκου καὶ φιλοφρόνως αὐτὸν ἀσπασαμένου καὶ τὸ κράνος ἐπιθέντος , ἐπιγαυρωθεὶς ὁ Κλεόμαχος καὶ τοὺς ἀρίστους τῶν Θεσσαλῶν συναγαγὼν περὶ αὑτὸν ἐξήλασε λαμπρῶς καὶ προσέπεσε τοῖς πολεμίοις , ὥστε συνταράξαι καὶ τρέψασθαι τὸ ἱππικόν ·
ἐκ δὲ τούτου καὶ τῶν ὁπλιτῶν φυγόντων , ἐνίκησαν κατὰ κράτος οἱ Χαλκιδεῖς .
τὸν μέντοι Κλεόμαχον ἀποθανεῖν συνέτυχε ·
τάφον δ αὐτοῦ δεικνύουσιν ἐν ἀγορᾷ Χαλκιδεῖς , ἐφ οὗ μέχρι νῦν ὁ μέγας ἐφέστηκε κίων ·
καὶ τὸ παιδεραστεῖν πρότερον ἐν ψόγῳ τιθέμενοι τότε μᾶλλον ἑτέρων ἠγάπησαν καὶ ἐτίμησαν .
ἀριστοτέλης δὲ τὸν μὲν Κλεόμαχον ἄλλως ἀποθανεῖν φησι , κρατήσαντα τῶν Ἐρετριέων τῇ μάχῃ ·
τὸν δ ὑπὸ τοῦ ἐρωμένου φιληθέντα τῶν ἀπὸ Θρᾴκης Χαλκιδέων γενέσθαι , πεμφθέντα τοῖς ἐν Εὐβοίᾳ Χαλκιδεῦσιν ἐπίκουρον ·
ὅθεν ᾄδεσθαι παρὰ τοῖς Χαλκιδεῦσιν ὦ παῖδες , οἳ χαρίτων τε καὶ πατέρων λάχετ ἐσθλῶν , μὴ φθονεῖθ ὥρας ἀγαθοῖσιν ὁμιλίαν ·
σὺν γὰρ ἀνδρείᾳ καὶ ὁ λυσιμελὴς Ἔρως ἐνὶ Χαλκιδέων θάλλει πόλεσιν .
ἄντων ἦν ὄνομα τῷ ἐραστῇ τῷ δ ἐρωμένῳ Φίλιστος , ὡς ἐν τοῖς Αἰτίοις Διονύσιος ὁ ποιητὴς ἱστόρησε 0 .
παρ ὑμῖν δ , ὦ Πεμπτίδη , τοῖς Θηβαίοις οὐ πανοπλίᾳ ὁ ἐραστὴς ἐδωρεῖτο τὸν ἐρώμενον ἐς ἄνδρας ἐγγραφόμενον ;
ἢλλαξε δὲ καὶ μετέθηκε τάξιν τῶν ὁπλιτῶν ἐρωτικὸς ἀνὴρ Παμμένης , Ὅμηρον ἐπιμεμψάμενος ὡς ἀνέραστον , ὅτι κατὰ φῦλα καὶ φρήτρας συνελόχιζε τοὺς Ἀχαιούς , οὐκ ἐρώμενον ἔταττε παρ ἐραστήν , ἵν οὕτω γένηται τὸ ἀσπὶς δ ἀσπίδ ἔρειδε κόρυς δὲ κόρυν , ὡς μόνον ἀήττητον ὄντα τὸν Ἔρωτα τῶν στρατηγῶν .
καὶ γὰρ φυλέτας καὶ οἰκείους καὶ νὴ Δία γονεῖς καὶ παῖδας ἐγκαταλείπουσιν ·
ἐραστοῦ δὲ θω δὲ καὶ ἐρωμένου μέσος οὐδεὶς πώποτε διεξῆλθε πολέμιος οὐ δὲ διεξήλασεν ὅπου καὶ μηδὲν δεομένοις ἔπεισιν ἐπιδεικνύναι τὸ φιλοκίνδυνον κ ἀφιλόψυχον ὡς Θήρων ὁ Θεσσαλὸς προσβαλὼν τὴν χεῖρα τῷ τοίχῳ τὴν εὐώνυμον καὶ σπασάμενος τὴν μάχαιραν ἀπέκοψε τὸν ἀντίχειρα προκαλούμενος τὸν ἀντεραστήν 0 .
ἕτερος δέ τις ἐν μάχῃ πεσὼν ἐπὶ πρόσωπον , ὡς ἔμελλε παίσειν αὐτὸν ὁ πολέμιος , ἐδεήθη περιμεῖναι μικρόν , ὅπως μὴ ὁ ἐρώμενος ἴδῃ κατὰ νώτου τετρωμένον .
οὐ μόνον τοίνυν τὰ μαχιμώτατα τῶν ἐθνῶν ἐρωτικώτατα , Βοιωτοὶ καὶ Λακεδαιμόνιοι καὶ Κρῆτες , ἀλλὰ καὶ τῶν παλαιῶν ὁ Μελέαγρος ὁ Ἀχιλλεὺς ὁ Ἀριστομένης ὁ Κίμων ὁ Ἐπαμεινώνδας 0 1 ·
καὶ γὰρ οὗτος ἐρωμένους ἔσχεν Ἀσώπιχον καὶ Καφισόδωρον , ὃς αὐτῷ συναπέθανεν ἐν Μαντινείᾳ καὶ τέθαπται πλησίον .
τὸν δὲ μω φοβερώτατον γενόμενον τοῖς πολεμίοις καὶ δεινότατον ὁ πρῶτος ὑποστὰς καὶ πατάξας Εὔκναμος Ἀμφισσεὺς ἡρωικὰς ἔσχε τιμὰς παρὰ Φωκεῦσιν .
ἡρακλέους δὲ τοὺς μὲν ἄλλους ἔρωτας ἔργον ἐστὶν εἰπεῖν διὰ πλῆθος ·
ἰόλαον δὲ νομίζοντες ἐρώμενον αὐτοῦ γεγονέναι μέχρι νῦν σέβονται καὶ τιμῶσιν , ἔρωτος ὅρκους τε καὶ πίστεις ἐπὶ τοῦ τάφου παρὰ τῶν ἐρωμένων λαμβάνοντες .
λέγεται δὲ καὶ τὴν Ἄλκηστιν ἰατρικὸς ὢν ἀπεγνωσμένην σῶσαι τῷ Ἀδμήτῳ χαριζόμενος , ἐρῶντι μὲν αὐτῷ τῆς γυναικός , ἐρωμένου δ αὐτοῦ γενομένου ·
καὶ γὰρ τὸν Ἀπόλλωνα μυθολογοῦσιν ἐραστὴν γενόμενον Ἀδμήτῳ παραθητεῦσαι μέγαν εἰς ἐνιαυτόν .
εὖ δέ πως ἐπὶ μνήμην ἦλθεν ἡμῖν Ἄλκηστις .
ἄρεος γὰρ οὐ πάνυ μέτεστι γυναικί , ἡ δ ἐξ Ἔρωτος κατοχὴ προάγεταί τι τολμᾶν παρὰ φύσιν καὶ ἀποθνήσκειν .
εἰ δέ πού τι καὶ μύθων πρὸς πίστιν ὄφελός ἐστι , δηλοῖ τὰ περὶ Ἄλκηστιν καὶ Πρωτεσίλεων καὶ Εὐρυδίκην τὴν Ὀρφέως , ὅτι μόνῳ θεῶν ὁ Ἅιδης Ἔρωτι ποιεῖ τὸ προσταττόμενον ·
καίτοι πρός γε τοὺς ἄλλους , ὥς φησι Σοφοκλῆς , ἅπαντας οὔ τε τ οὐπιεικὲς οὔ τε τὴν χάριν οἶδεν , μόνην δ ἔστερξε τὴν ἁπλῶς δίκην ·
αἰδεῖται δὲ τοὺς ἐρῶντας καὶ μόνοις τούτοις οὔκ ἐστιν ἀδάμαστος οὐ δ ἀμείλιχος .
ὅθεν ἀγαθὸν μέν , ὦ ἑταῖρε , τῆς 0 ·
ἐν Ἐλευσῖνι τελετῆς μετασχεῖν ἐγὼ δ ὁρῶ τοῖς Ἔρωτος ὀργιασταῖς καὶ μύσταις ἐν Ἅιδου βελτίονα μοῖραν οὖσαν , οὔτι τοῖς μύθοις πειθόμενος οὐ μὴν οὐ δ ἀπιστῶν παντάπασιν εὖ γὰρ δὴ λέγουσι , καὶ θείᾳ τινὶ τύχῃ ψαύουσι τ ἀληθοῦς οἱ λέγοντες ἐξ Ἅιδου τοῖς ἐρωτικοῖς ἄνοδον εἰς φῶς ὑπάρχειν , ὅπη δὲ καὶ ὅπως ἀγνοοῦσιν , ὥσπερ ἀτραποῦ διαμαρτόντες ἣν πρῶτος ἀνθρώπων διὰ φιλοσοφίας Πλάτων κατεῖδε 0 1 2 .
καίτοι λεπταί τινες ἀπορροαὶ καὶ ἀμυδραὶ τῆς ἀληθείας ἔνεισι ταῖς Αἰγυπτίων ἐνδιεσπαρμέναι μυθολογίαις , ἀλλ ἰχνηλάτου δεινοῦ δέονται καὶ μεγάλα μικροῖς ἑλεῖν δυναμένου .
διὸ ταῦτα μὲν ἐῶμεν , μετὰ δὲ τὴν ἰσχὺν τοῦ Ἔρωτος οὖσαν τοσαύτην ἢδη τὴν πρὸς ἀνθρώπους εὐμένειαν καὶ χάριν ἐπισκοπῶμεν , οὐκ εἰ πολλὰ τοῖς χρωμένοις ἀγαθὰ περιποιεῖ δῆλα γάρ ἐστι ταῦτά γε πᾶσιν ἀλλ εἰ πλείονα καὶ μείζονα τοὺς ἐρῶντας αὐτοὺς ὀνίνησιν ·
ἐπεί , καίπερ ὢν ἐρωτικὸς ὁ Εὐριπίδης , τὸ σμικρότατον ἀπεθαύμασεν εἰπὼν ποιητὴν δ ἄρα ἔρως διδάσκει , κ ἂν ἄμουσος τὸ πρίν 0 .
συνετόν τε γὰρ ποιεῖ , κ ἂν ῥᾴθυμος ᾖ τὸ πρίν ·
καὶ ἀνδρεῖον , λέλεκται , τὸν ἄτολμον , ὥσπερ οἱ τὰ ξύλα πυρακτοῦντες ἐκ μαλακῶν ἰσχυρὰ ποιοῦσι 0 .
δωρητικὸς δὲ καὶ ἁπλοῦς καὶ μεγαλόφρων γίγνεται πᾶς ἐραστής , κ ἂν γλίσχρος πρότερον , τῆς μικρολογίας καὶ φιλαργυρίας δίκην σιδήρου διὰ πυρὸς ἀνιεμένης 0 ·
ὥστε χαίρειν τοῖς ἐρωμένοις διδόντας , ὡς παρ ἑτέρων οὐ χαίρουσιν αὐτοὶ λαμβάνοντες ἴστε γὰρ δήπου , ὡς Ἀνύτῳ τῷ Ἀνθεμίωνος , ἐρῶντι μὲν Ἀλκιβιάδου ξένους δ ἑστιῶντι φιλοτίμως καὶ λαμπρῶς , ἐπεκώμασεν ὁ Ἀλκιβιάδης καὶ λαβὼν ἀπὸ τῆς τραπέζης εἰς ἣμισυ τῶν ἐκπωμάτων ἀπῆλθεν .
ἀχθομένων δὲ τῶν ξένων καὶ λεγόντων ὑβριστικῶς σοι κέχρηται καὶ ὑπερηφάνως τὸ μειράκιον φιλανθρώπως μὲν οὖν ὁ Ἄνυτος εἶπε ·
πάντα γὰρ ἐξῆν αὐτῷ λαβεῖν , ὁ δὲ κ ἀμοὶ τοσαῦτα καταλέλοιπεν .
ἡσθεὶς οὖν ὁ Ζεύξιππος ὦ Ἡράκλεις εἶπεν ὡς ὀλίγου διελύσατο πρὸς Ἄνυτον τὴν ἀπὸ Σωκράτους ;
καὶ φιλοσοφίας πατρικὴν ἔχθραν , εἰ πρᾶος ἦν οὕτω περὶ ἔρωτα καὶ γενναῖος 0 1 .
εἶεν εἶπεν ὁ πατήρ ·
ἐκ δὲ δυσκόλων καὶ σκυθρωπῶν τοῖς συνοῦσιν οὐ ποιεῖ φιλανθρωποτέρους καὶ ἡδίους ;
αἰθομένου γὰρ πυρὸς γεραρώτερον οἶκον ἰδέσθαι καὶ ἄνθρωπον ὡς ἔοικε φαιδρότερον ὑπὸ τῆς ἐρωτικῆς θερμότητος 0 .
ἀλλ οἱ πολλοὶ παράλογόν τι πεπόνθασιν ἂν μὲν ἐν οἰκίᾳ νύκτωρ σέλας ἴδωσι , θεῖον ἡγοῦνται καὶ θαυμάζουσι ·
ψυχὴν δὲ μικρὰν καὶ ταπεινὴν καὶ ἀγεννῆ ὁρῶντες ἐξαίφνης ὑποπιμπλαμένην φρονήματος , ἐλευθερίας , φιλοτιμίας , χάριτος , ἀφειδίας , οὐκ ἀναγκάζονται λέγειν ὡς ὁ Τηλέμαχος ἦ μάλα τις θεὸς ἔνδον 0 .
ἐκεῖνο δ εἶπεν ὁ Δαφναῖος πρὸς Χαρίτων οὐ δαιμόνιον ;