Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἀντιφάνης Χρυσίδι   · . .
σατραποπλούτῳ δ , ὡς λέγουσι , νυμφίῳ , κεκτημένῳ τάλαντα , παῖδας , ἐπιτρόπους , ζεύγη , καμήλους , στρώματ , ἀργυρώματα , φιάλας , τριήρεις , τραγελάφους , καρχήσια , γαυλοὺς ὁλοχρύσουσ  Β. πλοῖα ; Α. τοὺς κάδους μὲν οὖν καλοῦσι γαυλοὺς πάντες οἱ προγάστορες .
τΡΙΗΡΗσ .
ὅτι καὶ τριήρης εἶδος ἐκπώματος Ἐπίνικος ἐν Ὑποβαλλομέναις δεδήλωκε .
προείρηται δὲ τὸ μαρτύριον   .
ΥστΙΑκΟν ποτήριον ποιὸν Ῥίνθων ἐν Ἡρακλεῖ ·
ἐν ὑστιακῷ τε καθαρὸν ἐλατῆρα σὺ καθαρῶν τ ἀλήτων κ ἀλφίτων ἀπερρόφεις .
φΙΑλΗ .
ὅμηρος μὲν ὅταν λέγῃ   ·
ἀμφίθετον φιάλην ἀπύρωτον ἔθηκε καὶ  χρυσῆν φιάλην καὶ δίπλακα δημόν     , οὐ τὸ ποτήριον λέγει , ἀλλὰ χαλκίον τι ἐκπέταλον λεβητῶδες , ἴσως δύο ὦτα ἔχον ἐξ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν .
παρθένιος δ ὁ τοῦ Διονυσίου ἀμφίθετον ἀκούει τὴν ἀπύθμενον φιάλην .
ἀπολλόδωρος δ ὁ Ἀθηναῖος ἐν τῷ περὶ τοῦ Κρατῆρος ῥησειδίῳ τὴν κατὰ τὸν πυθμένα μὴ δυναμένην τίθεσθαι καὶ ἐρείδεσθαι , ἀλλὰ κατὰ τὸ στόμα .
τινὲς δέ φασιν , ὃν τρόπον ἀμφιφορεὺς λέγεται ὁ ἀμφοτέρωθεν κατὰ τὰ ὦτα δυνάμενος φέρεσθαι , οὕτως καὶ τὴν ἀμφίθετον φιάλην .
ἀρίσταρχος δὲ τὴν δυναμένην ἐξ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν τίθεσθαι , κατὰ τὸν πυθμένα καὶ κατὰ τὸ στόμα .
διονύσιος δ ὁ Θρᾲξ τὴν στρογγύλην , τὴν ἀμφιθέουσαν κυκλοτερεῖ τῷ σχήματι .
ἀσκληπιάδης δ ὁ Μυρλεανὸς  ἡ μὲν φιάλη , φησί , κατ ἀντιστοιχίαν ἐστὶ πιάλη , ἡ τὸ πιεῖν ἅλις παρέχουσα ·
μείζων γὰρ τοῦ ποτηρίου .
ἡ δὲ ἀπύρωτος ἢ ψυχρήλατος ἢ ἐπὶ πῦρ οὐκ ἐπιτιθεμένη , καθότι καὶ λέβητα καλεῖ ὁ ποιητὴς τὸν μὲν ἐμπυριβήτην , τὸν δὲ ἄπυρον ·
κὰδ δὲ λέβητ ἄπυρον βοὸς ἄξιον ἀνθεμόεντα , τὸν δεχόμενον ἴσως ὕδωρ ψυχρόν , ὥστε καὶ τὴν φιάλην εἶναι χαλκίῳ προσεοικυῖαν ἐκπετάλῳ , δεχομένην ψυχρὸν ὕδωρ .
τὴν δ ἀμφίθετον πότερα δύο βάσεις ἔχειν δεῖ νομίζειν ἐξ ἑκατέρου μέρους , ἢ τὸ μὲν ἀμφὶ σημαίνει τὸ περί , τοῦτο δ αὖ τὸ περιττόν ;
ὥστε λέγεσθαι τὴν περιττῶς πεποιημένην ἀμφίθετον , ἐπεὶ τὸ ποιῆσαι θεῖναι πρὸς τῶν ἀρχαίων ἐλέγετο .
δύναται δὲ καὶ ἡ ἐπὶ τὸν πυθμένα καὶ τὸ στόμα τιθεμένη ·
ἡ δὲ τοιαύτη θέσις τῶν φιαλῶν Ἰωνική ἐστι καὶ ἀρχαία .
ἔτι γοῦν καὶ νῦν οὕτως Μασσαλιῆται τιθέασι τὰς φιάλας ἐπὶ πρόσωπον .
κρατίνου δ εἰπόντος ἐν Δραπέτισιν   ·
δέχεσθε φιάλας τάσδε βαλανειομφάλους , Ἐρατοσθένης ἐν τῷ ἑνδεκάτῳ περὶ Κωμῳδίας   τὴν λέξιν ἀγνοεῖν φησι Λυκόφρονα ·
τῶν γὰρ φιαλῶν οἱ ὀμφαλοὶ καὶ τῶν βαλανείων οἱ θόλοι παρόμοιοι ·
εἰς δὲ τὸ εἶδος οὐκ ἀρύθμως παίζονται .
ἀπίων δὲ καὶ Διόδωρός φησι ·
φιάλαι ποιαί , ὧν ὁ ὀμφαλὸς παραπλήσιος ἠθμῷ .
ὁ δὲ Μυρλεανὸς Ἀσκληπιάδης ἐν τοῖς περὶ . . . . .
Κρατίνου βαλανειόμφαλοι , φησίν , λέγονται , ὅτι οἱ ὀμφαλοὶ αὐτῶν καὶ τῶν βαλανείων οἱ θόλοι ὅμοιοί εἰσιν .
καὶ Δίδυμος δὲ τὰ αὐτὰ εἰπὼν   παρατίθεται τὰ Λυκόφρονος οὕτως ἔχοντα   ·
ἀπὸ τῶν ὀμφαλῶν τῶν ἐν ταῖς γυναικείαις πυέλοις , ὅθεν τοῖς σκαφίοις ἀρύουσιν .
τίμαρχος δ ἐν τετάρτῳ περὶ τοῦ Ἐρατοσθένους Ἑρμοῦ  πεπαῖχθαί τις ἂν οἰηθείη , φησί , τὴν λέξιν , διότι τὰ πλεῖστα τῶν Ἀθήνησι βαλανείων κυκλοειδῆ ταῖς κατασκευαῖς ὄντα τοὺς ἐξαγωγοὺς ἔχει κατὰ μέσον , ἐφ οὗ χαλκοῦς ὀμφαλὸς ἔπεστιν .
ἴτ  ἐκφορεῖτε , παρθένοι , κύπελλα καὶ μεσομφάλους .
οὕτω δ εἴρηκε τὰς βαλανειομφάλους , ὧν Κρατῖνος μνημονεύει   ·
δέχεσθε φιάλας τάσδε βαλανειομφάλους .
καὶ Θεόπομπος δ ἐν Ἀλθαίᾳ ἔφη   ·
λαβοῦσα πλήρη χρυσέαν μεσόμφαλον φιάλην .
τελέστης δ ἄκατον ὠνόμαζέ νιν , ὡς τοῦ Τελέστου ἄκατον τὴν φιάλην εἰρηκότος .
φερεκράτης δὲ ἢ ὁ πεποιηκὼς τοὺς εἰς αὐτὸν ἀναφερομένους Πέρσας φησί   ·
στεφάνους τε πᾶσι κ ὠμφαλωτὰς χρυσίδας .
ἀθηναῖοι δὲ τὰς μὲν ἀργυρᾶς φιάλας ἀργυρίδας λέγουσι , χρυσίδας δὲ τὰς χρυσᾶς .
τῆς δὲ ἀργυρίδος Φερεκράτης μὲν ἐν Πέρσαις οὕτως μνημονεύει   ·
οὗτος σύ , ποῖ τὴν ἀργυρίδα τηνδὶ φέρεις ;
χρυσίδος δὲ Κρατῖνος ἐν Νόμοις   ·
χρυσίδι σπένδων γέγραφε τοῖς ὄφεσι πιεῖν διδούς ·
καὶ Ἕρμιππος ἐν Κέρκωψι   ·
χρυσίδ  οἴνου πανσέληνον ἐκπιὼν ὑφείλετο .
καὶ ὅ γε ἐ     ἐκαλεῖτο δέ τις καὶ βαλανωτὴ φιάλη , ἧς τῷ πυθμένι χρυσοῖ ὑπέκειντο ἀστράγαλοι .
σῆμος δ   ἐν Δήλῳ ἀνακεῖσθαί φησι χαλκοῦν φοίνικα , Ναξίων ἀνάθημα , καὶ καρυωτὰς φιάλας χρυσᾶς .
ἀναξανδρίδης δὲ   φιάλας Ἄρεος καλεῖ τὰ ποτήρια ταῦτα .
Αἰολεῖς δὲ τὴν φιάλην ἄρακιν καλοῦσι .
φθΟΙσ .
πλατεῖαι φιάλαι ὀμφαλωτοί .
σὺν φθοῖσι προσπεπωκώς .
ἔδει δὲ ὀξύνεσθαι ὡς Καρσί , παισί , φθειρσί .
φΙλΟτΗσΙΑ κύλιξ τις , ἣν κατὰ φιλίαν πρ οὔπινον , ὥς φησι Πάμφιλος .
δημοσθένης δέ φησι   ·
καὶ φιλοτησίας πρ οὔπινεν .
φιλοτησίαν σοι τήνδ ἐγὼ ἰδίᾳ τε καὶ κοινῇ κύλικα προπίομαι .
ἐκαλεῖτο δὲ καὶ τὸ ἑταιρικὸν συνευωχούμενον φιλοτήσιον .
ἑπτάπους γοῦν ἡ σκιά στιν ·
ἡ πὶ τὸ δεῖπνον ὡς ἤδη καλεῖ μ ὁ χορὸς ὁ φιλοτήσιος .
διὰ δὲ τὴν τοιαύτην πρόποσιν ἐκαλεῖτο καὶ κύλιξ φιλοτησία , ὡς ἐν Λυσιστράτῃ   ·
δέσποινα Πειθοῖ καὶ κύλιξ φιλοτησία .
χΟννΟΙ .
παρὰ Γορτυνίοις ποτηρίου εἶδος , ὅμοιον θηρικλείῳ , χάλκεον ·
ὃ δίδοσθαι τῷ ἁρπασθέντι ὑπὸ τοῦ ἐραστοῦ φησιν Ἑρμῶναξ .
χΑλκΙδΙκΑ ποτήρια , ἴσως ἀπὸ τῆς Χαλκίδος τῆς Θρᾳκικῆς εὐδοκιμοῦντα .
χΥτΡΙδΕσ .
ἄλεξις ἐν Ὑπο βολιμαίῳ   ·
ἐγὼ Πτολεμαίου τοῦ βασιλέως τέτταρα χυτρίδι  ἀκράτου τῆς τ ἀδελφῆς προσλαβὼν τῆς τοῦ βασιλέως τ αὔτ , ἀπνευστί τ ἐκπιὼν ὡς ἄν τις ἥδιστ ἴσον ἴσῳ κεκραμένον , καὶ τῆς Ὁμονοίας δύο , τί νῦν μὴ κωμάσω ἄνευ λυχνούχου πρὸς τὸ τηλικοῦτο φῶς ;
ἡρόδοτος δ ἐν τῇ πέμπτῃ τῶν Ἱστοριῶν   νόμον φησὶ θέσθαι Ἀργείους καὶ Αἰγινήτας Ἀττικὸν μηδὲν προσφέρειν πρὸς τὰς θυσίας μη δὲ κέραμον , ἀλλ ἐκ χυτρίδων ἐπιχωρίων τὸ λοιπὸν αὐτόθι εἶναι πίνειν .
καὶ Μελέαγρος δ ὁ κυνικὸς ἐν τῷ Συμποσίῳ οὑτωσὶ γράφει ·
κ ἀν τοσούτῳ πρόποσιν αὐτῷ βαρεῖαν διέδωκε , χυτρίδια βαθέα δώδεκα .
ψΥγΕΥσ ἢ ΨΥΚΤΗΡ .
πλάτων Συμποσίῳ   ·
ἀλλὰ φέρε , παῖ , φάναι , τὸν ψυκτῆρα ἐκεῖνον , ἰδόντα αὐτὸν πλέον ἢ ὀκτὼ κοτύλας χωροῦντα .
τοῦτον οὖν ἐμπλησάμενον πρῶτον μὲν αὐτὸν ἐκπιεῖν , ἔπειτα τῷ Σωκράτει κελεύειν ἐγχεῖν .
παραμηκύνειν ἐγχειροῦντος τοῦ Ἀρχεβούλου , εὐκαιρότατα προχέων ὁ παῖς τοῦ οἰναρίου ἀνατρέπει τὸν ψυκτῆρα .
ἄλεξις ἐν Εἰσοικιζομένῳ φησὶ    τρικότυλον ψυγέα .
διώξιππος Φιλαργύρῳ   ·
παρ  Ὀλυμπίχου δὲ θηρικλείους ἔλαβεν ἕξ , ιτάτους δύο ψυκτῆρας .
μένανδρος δ ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ δράματι Χαλκεῖά φησιν   ·
τοῦτο δὴ τὸ νῦν ἔθος  ἄκρατον  ἐβόων ,  τὴν μεγάλην .
ψυκτῆρά τις πρ οὔπινεν ἄν , τοὺς ἀθλίους ἀπολλύων .
ἐπιγένης δ ἐν Ἡρωίνῃ καταλέγων πολλὰ ποτήρια καὶ τοῦ ψυγέως οὕτως μνημονεύει   ·
τὴν θηρίκλειον δεῦρο καὶ τὰ Ῥοδιακὰ κόμισον λαβὼν τοὺς παῖδας .
εἶτ οἴσεις μόνος ψυκτῆρα , κύαθον , κυμβία .
ὃ δέ τις ψυκτῆρ , ὃ δέ τις κύαθον χαλκοῦν κλέψας ἀπορῶν κεῖται , κοτύλη δ ἀνὰ χοίνικα μάττει .
ἄλεξις δ ἐν Ἱππίσκῳ ψυκτηρίδιον καλεῖ διὰ τούτων   ·
ἀπήντων τῷ ξένῳ εἰς τὴν κατάλυσιν ησονην αἴθων ἀνήρ .
κύαθος δ ἦν ἀργυροῦς , ἦγεν δύο δραχμάς , κυμβίον δὲ τέτταρας , ψυκτηρίδιον δὲ δύ ὀβολούς , Φιλιππίδου λεπτότερον .
ἡρακλέων δὲ ὁ Ἐφέσιος  ὃν ἡμεῖς , φησί , ψυγέα καλοῦμεν , ψυκτηρίαν τινὲς ὀνομάζουσιν .
τοὺς δ Ἀττικοὺς καὶ κωμῳδεῖν τὸν ψυγέα ὡς ξενικὸν ὄνομα .
Εὔφρων ἐν Ἀποδιδούσῃ   ·
ἐπὰν δὲ καλέσῃ ψυγέα τὸν ψυκτηρίαν , τὸ τευτλίον δὲ σεῦτλα , φακέαν τὴν φακῆν , τί δεῖ ποιεῖν ;
σὺ γὰρ εἶπον . Β. ὥσπερ χρυσίου φωνῆς ἀπότισον , Πυργόθεμι , καταλλαγήν .
ἀντιφάνης Ἱππεῦσι   ·
πῶς οὖν διαιτώμεσθα ;
τὸ μὲν ἐφίππιον στρῶμ  ἐστὶν ἡμῖν , ὁ δὲ καλὸς πῖλος κάδος , ψυκτήρ , ὅτι βούλει , πάντ , Ἀμαλθείας κέρας .
ἐν δὲ τῇ Καρίνῃ σαφῶς δηλοῦται , ὅτι τούτῳ ἐχρῶντο οἰνοχοοῦντες κυάθῳ .
εἰπὼν γάρ   ·
τρίποδα καὶ κάδον παραθέμενος ψυκτῆρά τ οἴνου . . . .
μεθύσκεται , ἐν τοῖς ἑξῆς ποιεῖ αὐτὸν λέγοντα ·
ἔσται πότος σφοδρότερος .
οὐκοῦν , εἰ φράσαι τις , οὐκ ἔτι ἔξεστι κυαθίζειν γάρ . . . . . .
τὸν δὲ κάδον ἔξω καὶ τὸ ποτήριον λαβὼν ἀπόφερε τ ἄλλα πάντα .
διονύσιος δὲ ὁ τοῦ Τρύφωνος ἐν τῷ περὶ Ὀνομάτων  τὸν ψυγέα , φησίν , ἐκάλουν οἱ ἀρχαῖοι δῖνον .
νίκανδρος δ ὁ Θυατειρηνὸς καλεῖσθαί φησι ψυκτήρια καὶ τοὺς ἀλσώδεις καὶ συσκίους τόπους τοὺς τοῖς θεοῖς ἀνειμένους , ἐν οἷς ἔστιν ἀναψῦξαι .
Αἰσχύλος Νεανίσκοις   ·
σαύρας ὑποσκίοισιν ἐν ψυκτηρίοις .
Εὐριπίδης Φαέθοντι   ·
ψυκτήρια δένδρεα φίλαισιν ὠλέναισι δέξεται .
καὶ ὁ τὸν Αἰγίμιον δὲ ποιήσας εἴ θ Ἡσίοδός ἐστιν ἢ Κέρκωψ ὁ Μιλήσιος   ·
ἔνθα ποτ ἔσται ἐμὸν ψυκτήριον , ὄρχαμε λαῶν .
ΩΙδΟσ .
οὕτως ἐκαλεῖτο τὸ ποτήριον , φησὶ Τρύφων ἐν τοῖς Ὀνοματικοῖς   , τὸ ἐπὶ τῷ σκολίῳ διδόμενον , ὡς Ἀντιφάνης παρίστησιν ἐν Διπλασίοις   ·
τί οὖν ἐνέσται τοῖς θεοῖσιν ; Β. οὐ δὲ ἕν , ἂν μὴ κεράσῃ τις . Α. ἴσχε , τὸν ᾠδὸν λάμβανε .
ἔπειτα μηδὲν τῶν ἀπηρχαιωμένων τούτων περάνῃς , τὸν Τελαμῶνα μη δὲ τὸν Παιῶνα μη δ Ἁρμόδιον .
ΩΙΟσκΥφΙΑ .
περὶ τῆς ἰδέας τῶν ποτηρίων Ἀσκληπιάδης ὁ Μυρλεανὸς ἐν τῷ περὶ τῆς Νεστορίδος φησὶν   ὅτι δύο πυθμένας ἔχει , ἕνα μὲν τὸν κατὰ τὸ κύτος αὐτῷ συγκεχαλκευμένον , ἕτερον δὲ τὸν πρόσθετον ἀπ ὀξέος ἀρχόμενον , καταλήγοντα δὲ εἰς πλατύτερον , ἐφ οὗ ἵσταται τὸ ποτήριον .
ΩΙΟν .
δίνων ἐν γʹ Περσικῶν φησιν οὕτως   ·
ἐστὶ δὲ ποτίβαζις ἄρτος κρίθινος καὶ πύρινος ὀπτὸς καὶ κυπαρίσσου στέφανος καὶ οἶνος κεκραμένος ἐν ᾠῷ χρυσῷ , οὗ αὐτὸς βασιλεὺς πίνει .
τοσαῦτα εἰπὼν ὁ Πλούταρχος καὶ ὑπὸ πάντων κροταλισθεὶς ᾔτησε φιάλην , ἀφ ἧς σπείσας ταῖς Μούσαις καὶ τῇ τούτων Μνημοσύνῃ μητρὶ πρ οὔπιε πᾶσι φιλοτησίαν .
ἐπειπὼν δέ   ·
φιάλαν ὡς εἴ τις ἀφνεᾶς ἀπὸ χειρὸς ἑλὼν ἔνδον ἀμπέλου καχλάζοισαν δρόσῳ δωρήσεται , οὐ μόνον  νεανίᾳ γαμβρῷ προπίνων  , ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς φιλτάτοις ἔδωκε τῷ παιδὶ περισοβεῖν κελεύσας , τὸ κύκλῳ πίνειν τοῦτ εἶναι λέγων , παρατιθέμενος Μενάνδρου ἐκ Περινθίας   ·
οὐδεμίαν ἡ γραῦς ὅλως κύλικα παρῆκεν , ἀλλὰ πίνει τὴν κύκλῳ .
καὶ πάλιν ἐκ Θεοφορουμένης   ·
καὶ ταχὺ τὸ πρῶτον περισόβει ποτήριον αὐτοῖς ἀκράτου .
καὶ Εὐριπίδης δ ἐν Κρήσσαις   ·
αἰτοῦντος δὲ τοῦ γραμματικοῦ Λεωνίδου μεῖζον ποτήριον καὶ εἰπόντος  κρατηρίζωμεν , ἄνδρες φίλοι . . .
οὕτως δὲ τοὺς πότους Λυσανίας φησὶν ὁ Κυρηναῖος Ἡρόδωρον εἰρηκέναι ἐν τούτοις    ἐπεὶ δὲ θύσαντες πρὸς δεῖπνον καὶ κρατῆρα καὶ εὐχὰς καὶ παιῶνας ἐτράποντο .
καὶ ὁ τοὺς μίμους δὲ πεποιηκώς , οὓς αἰεὶ διὰ χειρὸς ἔχειν Δοῦρίς φησι   τὸν σοφὸν Πλάτωνα , λέγει που    κ ἠκρατηρίχημες  ἀντὶ τοῦ ἐπεπώκειμεν .
ἀλλὰ μήν , πρὸς θεῶν  , ὁ Ποντιανὸς ἔφη ,  οὐ δεόντως ἐκ μεγάλων πίνετε ποτηρίων , τὸν ἥδιστον καὶ χαριέστατον Ξενοφῶντα πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχοντες , ὃς ἐν τῷ Συμποσίῳ φησίν   ·
ὁ δ αὖ Σωκράτης εἶπεν ·
ἀλλὰ πίνειν μέν , ὦ ἄνδρες , καὶ ἐμοὶ πάνυ δοκεῖ .
τῷ γὰρ ὄντι ὁ οἶνος ἄρδων τὰς ψυχὰς τὰς μὲν λύπας ὥσπερ ὁ μανδραγόρας ἀνθρώπους κοιμίζει , τὰς δὲ φιλοφροσύνας ὥσπερ ἔλαιον φλόγας ἐγείρει .
δοκεῖ μέντοι μοι καὶ τὰ τῶν ἀνθρώπων σώματα τὰ αὐτὰ πάσχειν ἅπερ καὶ τὰ τῶν ἐν γῇ φυομένων .
καὶ γὰρ ἐκεῖνα , ὅταν μὲν ὁ θεὸς αὐτὰ ἄγαν ἀθρόως ποτίζῃ , οὐ δύναται ὀρθοῦσθαι οὐ δὲ ταῖς ὥραις διαπνεῖσθαι ·
ὅταν δὲ ὅσῳ ἥδεται τοσοῦτο πίνῃ , καὶ μάλα ὀρθά τε αὔξεται καὶ θάλλοντα ἀφικνεῖται εἰς τὴν καρπογονίαν .
οὕτω δὴ καὶ ἡμεῖς , ἢν μὲν ἀθρόον τὸ ποτὸν ἐγχεώμεθα , ταχὺ ἡμῶν καὶ τὰ σώματα καὶ αἱ γνῶμαι σφαλοῦνται , καὶ οὐ δ ἀναπνεῖν μὴ ὅτι λέγειν δυνησόμεθα ·
ἢν δὲ ἡμῖν οἱ παῖδες μικραῖς κύλιξι μικρὰ ἐπιψακάζωσιν , ἵνα καὶ ἐγὼ Γοργιείοις ῥήμασιν εἴπω , οὕτως οὐ βιαζόμενοι μεθύειν ὑπὸ τοῦ οἴνου , ἀλλ ἀναπειθόμενοι πρὸς τὸ παιγνιωδέστερον ἀφιξόμεθα .
εἰς ταῦτά τις ἀποβλέπων τὰ τοῦ καλοῦ Ξενοφῶντος ἐπιγινώσκειν δυνήσεται ἣν εἶχε πρὸς αὐτὸν ὁ λαμπρότατος Πλάτων ζηλοτυπίαν , ἢ τάχα φιλονίκως εἶχον ἀρχῆθεν πρὸς ἑαυτοὺς οἱ ἄνδρες οὗτοι , αἰσθόμενοι τῆς ἰδίας ἑκάτερος ἀρετῆς , καὶ ἴσως καὶ περὶ πρωτείων διεφέροντο , οὐ μόνον ἐξ ὧν περὶ Κύρου εἰρήκασι τεκμαιρομένοις ἡμῖν , ἀλλὰ κ ἀκ τῶν αὐτῶν ὑποθέσεων .
συμπόσια μὲν γὰρ γεγράφασιν ἀμφότεροι , καὶ ἐν αὐτοῖς ὃ μὲν τὰς αὐλητρίδας ἐκβάλλει , ὃ δὲ εἰσάγει ·
καὶ ὃ μέν , ὡς πρόκειται   , παραιτεῖται πίνειν μεγάλοις ποτηρίοις , ὃ δὲ τὸν Σωκράτην παράγει τῷ ψυκτῆρι πίνοντα μέχρι τῆς ἕω .
κ ἀν τῷ περὶ Ψυχῆς δὲ ὁ Πλάτων καταλεγόμενος ἕκαστον τῶν παρατυχόντων   οὐ δὲ κατὰ μικρὸν τοῦ Ξενοφῶντος μέμνηται .
καὶ περὶ τοῦ Κύρου οὖν ὃ μὲν λέγει ὡς ἐκ πρώτης ἡλικίας ἐπεπαίδευτο πάντα τὰ πάτρια , ὁ δὲ Πλάτων ὥσπερ ἐναντιούμενος ἐν τρίτῳ Νόμων φησί   ·
μαντεύομαι δὲ περὶ Κύρου τὰ μὲν ἄλλα στρατηγὸν αὐτὸν ἀγαθὸν εἶναι καὶ φιλόπονον , παιδείας δ ὀρθῆς οὐ δὲ ἧφθαι τὸ παράπαν , οἰκονομίᾳ δ οὐδ  ᾑτινιοῦν προσεσχηκέναι .
ἔοικε δ ἐκ νέου στρατεύεσθαι , παραδούς τε τοὺς παῖδας ταῖς γυναιξὶ τρέφειν . . . .
πάλιν ὁ μὲν Ξενοφῶν συναναβὰς Κύρῳ εἰς Πέρσας μετὰ τῶν μυρίων Ἑλλήνων καὶ ἀκριβῶς εἰδὼς τὴν προδοσίαν τοῦ Θεσσαλοῦ Μένωνος , ὅτι αὐτὸς αἴτιος ἐγένετο τοῖς περὶ Κλέαρχον τῆς ἀπωλείας τῆς ὑπὸ Τισσαφέρνου γενομένης , καὶ οἷός τις ἦν τὸν τρόπον , ὡς χαλεπός , ὡς ἀσελγής , διηγησαμένου ·
ὁ καλὸς Πλάτων μονονουχὶ εἰπών  οὐκ ἔστ ἔτυμος λόγος οὗτος    ἐγκώμια αὐτοῦ διεξέρχεται , ὁ τοὺς ἄλλους ἁπαξαπλῶς κακολογήσας , ἐν μὲν τῇ Πολιτείᾳ Ὅμηρον ἐκβάλλων καὶ τὴν μιμητικὴν ποίησιν , αὐτὸς δὲ τοὺς διαλόγους μιμητικῶς γράψας , ὧν τῆς ἰδέας οὐ δ αὐτὸς εὑρετής ἐστιν .
πρὸ γὰρ αὐτοῦ τοῦθ εὗρε τὸ εἶδος τῶν λόγων ὁ Τήιος Ἀλεξαμενός , ὡς Νικίας ὁ Νικαεὺς ἱστορεῖ καὶ Σωτίων .
ἀριστοτέλης δ ἐν τῷ περὶ Ποιητῶν οὕτως γράφει   ·
οὐκοῦν οὐ δὲ ἐμμέτρους τοὺς καλουμένους Σώφρονος μίμους μὴ φῶμεν εἶναι λόγους καὶ μιμήσεις ἢ τοὺς Ἀλεξαμενοῦ τοῦ Τηίου τοὺς πρώτους γραφέντας τῶν Σωκρατικῶν διαλόγων ,  ἄντικρυς φάσκων ὁ πολυμαθέστατος Ἀριστοτέλης πρὸ Πλάτωνος διαλόγους γεγραφέναι τὸν Ἀλεξαμενόν .
διαβάλλει δὲ ὁ Πλάτων καὶ Θρασύμαχον τὸν Χαλκηδόνιον σοφιστὴν ὅμοιον εἶναι λέγων τῷ ὀνόματι , ἔτι δ Ἱππίαν καὶ Γοργίαν καὶ Παρμενίδην καὶ ἑνὶ διαλόγῳ τῷ Πρωταγόρᾳ πολλούς , ὁ τοιαῦτα ἐν τῇ Πολιτείᾳ εἰπών   ·
ὅταν , οἶμαι , δημοκρατουμένη πόλις ἐλευθερίας διψήσασα κακῶν οἰνοχόων τύχῃ καὶ ἀκράτου αὐτῆς μεθυσθῇ .
λέγεται δὲ ὡς καὶ ὁ Γοργίας αὐτὸς ἀναγνοὺς τὸν ὁμώνυμον αὑτῷ διάλογον πρὸς τοὺς συνήθεις ἔφη  ὡς καλῶς οἶδε Πλάτων ἰαμβίζειν .
ἕρμιππος δὲ ἐν τῷ περὶ Γοργίου    ὡς ἐπεδήμησε , φησί , ταῖς Ἀθήναις Γοργίας μετὰ τὸ ποιήσασθαι τὴν ἀνάθεσιν τῆς ἐν Δελφοῖς ἑαυτοῦ χρυσῆς εἰκόνος , εἰπόντος τοῦ Πλάτωνος , ὅτε εἶδεν αὐτόν ,  ἥκει ἡμῖν ὁ καλός τε καὶ χρυσοῦς Γοργίας ,  ἔφη ὁ Γοργίας ·
ἦ καλόν γε αἱ Ἀθῆναι νέον τοῦτον Ἀρχίλοχον ἐνηνόχασιν .
ἄλλοι δέ φασιν ὡς ἀναγνοὺς ὁ Γοργίας τὸν Πλάτωνος διάλογον πρὸς τοὺς παρόντας εἶπεν ὅτι οὐδὲν τούτων οὔ τ εἶπεν οὔ τ ἤκουσε .
τ αὐτά φασι καὶ Φαίδωνα εἰπεῖν ἀναγνόντα τὸν περὶ Ψυχῆς .
διὸ καλῶς ὁ Τίμων περὶ αὐτοῦ ἔφη   ·
ὡς ἀνέπλαττε Πλάτων ὁ πεπλασμένα θαύματα εἰδώς .
παρμενίδῃ μὲν γὰρ καὶ ἐλθεῖν εἰς λόγους τὸν τοῦ Πλάτωνος Σωκράτην μόλις ἡ ἡλικία συγχωρεῖ , οὐχ ὡς καὶ τοιούτους εἰπεῖν ἢ ἀκοῦσαι λόγους .
τὸ δὲ πάντων σχετλιώτατον καὶ τὸ εἰπεῖν οὐδεμιᾶς κατεπειγούσης χρείας   ὅτι παιδικὰ γεγόνοι τοῦ Παρμενίδου Ζήνων ὁ πολίτης αὐτοῦ .
ἀδύνατον δὲ καὶ Φαῖδρον οὐ μόνον κατὰ Σωκράτην εἶναι , ἦ πού γε καὶ ἐρώμενον αὐτοῦ γεγονέναι .
ἀλλὰ μὴν οὐ δύνανται Πάραλος καὶ Ξάνθιππος οἱ Περικλέους υἱοὶ Πρωταγόρᾳ διαλέγεσθαι , ὅτε τὸ δεύτερον ἐπεδήμησε ταῖς Ἀθήναις , οἱ . . .
ἔτι πρότερον τελευτήσαντες τῷ λοιμῷ .
πολλὰ δ ἔστι καὶ ἄλλα λέγειν περὶ αὐτοῦ καὶ δεικνύναι ὡς ἔπλαττε τοὺς διαλόγους .
ὅτι δὲ καὶ δυσμενὴς ἦν πρὸς ἅπαντας , δῆλον καὶ ἐκ τῶν ἐν τῷ Ἴωνι ἐπιγραφομένῳ , ἐν ᾧ πρῶτον μὲν κακολογεῖ πάντας τοὺς ποιητάς   , ἔπειτα   καὶ τοὺς ὑπὸ τοῦ δήμου προαγομένους , Φανοσθένη τὸν Ἄνδριον κ ἀπολλόδωρον τὸν Κυζικηνόν , ἔτι δὲ τὸν Κλαζομένιον Ἡρακλείδην .
ἐν δὲ τῷ Μένωνι καὶ τοὺς μεγίστους παρ Ἀθηναίοις γενομένους Ἀριστείδην καὶ Θεμιστοκλέα   , Μένωνα δὲ ἐπαινεῖ τὸν τοὺς Ἕλληνας προδόντα .
ἐν δὲ τῷ Εὐθυδήμῳ Εὐθύδημον καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ Διονυσόδωρον προπηλακίζων καὶ καλῶν ὀψιμαθεῖς ἔτι τε ἐριστὰς ὀνειδίζει αὐτοῖς καὶ τὴν ἐκ Χίου τῆς πατρίδος φυγήν   , ἀφ ἧς ἐν Θουρίοις κατῳκίσθησαν .
ἐν δὲ τῷ περὶ Ἀνδρείας   Μελησίαν τὸν Θουκυδίδου τοῦ ἀντιπολιτευσαμένου Περικλεῖ καὶ Λυσίμαχον τὸν Ἀριστείδου τοῦ δικαίου , τῆς τῶν πατέρων ἀρετῆς ἀναξίους εἶναι φάσκων .
ἃ δὲ περὶ Ἀλκιβιάδου εἴρηκεν ἐν τῷ Συμποσίῳ οὐ δ εἰς φῶς λέγεσθαί ἐστιν ἄξιον , ἔν τε τῷ προτέρῳ τῶν εἰς αὐτὸν διαλόγων ·
ὁ γὰρ δεύτερος ὑπό τινων Ξενοφῶντος εἶναι λέγεται , ὡς καὶ ἡ Ἀλκυὼν Λέοντος τοῦ Ἀκαδημαικοῦ , ὥς φησι Νικίας ὁ Νικαεύς .
τὰ μὲν οὖν κατὰ Ἀλκιβιάδου λεχθέντα σιωπῶ ·
ὅτι δὲ τὸν Ἀθηναίων δῆμον εἰκαῖον εἴρηκε κριτὴν , Λακεδαιμονίους δὲ ἐπαινῶν ἐπαινεῖ καὶ τοὺς πάντων Ἑλλήνων ἐχθροὺς Πέρσας   .
καὶ τὸν ἀδελφὸν δὲ τοῦ Ἀλκιβιάδου Κλεινίαν μαινόμενόν τε ἀποφαίνει καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ἠλιθίους   Μειδίαν τε ὀρτυγοκόπον   , καὶ τὸν τῶν Ἀθηναίων δῆμον εὐπρόσωπον μὲν εἶναι , δεῖν δ αὐτὸν ἀποδύσαντας θεωρεῖν   ·
ὀφθήσεται γάρ , φησί , περίβλεπτον ἀξίωμα περικείμενος κάλλους οὐκ ἀληθινοῦ .
ἐν δὲ τῷ Κίμωνι οὐ δὲ τῆς Θεμιστοκλέους φείδεται κατηγορίας οὐ δὲ τῆς Ἀλκιβιάδου καὶ Μυρωνίδου , ἀλλ οὐδ  αὐτοῦ τοῦ Κίμωνος .
καὶ ὁ Κρίτων δ αὐτοῦ Κρίτωνος   , ἡ δὲ Πολιτεία   καὶ Σοφοκλέους περιέχει καταδρομήν , ὁ δὲ Γοργίας οὐ μόνον ἀφ οὗ τὸ ἐπίγραμμα , ἀλλὰ καὶ Ἀρχελάου τοῦ Μακεδονίας βασιλέως   , ὃν οὐ μόνον ἐπονείδιστον γένος ἔχειν , ἀλλ ὅτι καὶ ἀπέκτεινε τὸν δεσπότην .
οὗτος δ ἐστὶ Πλάτων , ὃν Σπεύσιππός φησι φίλτατον ὄντα Φιλίππῳ τῆς βασιλείας αἴτιον γενέσθαι .
γράφει γοῦν Καρύστιος ὁ Περγαμηνὸς ἐν τοῖς Ἱστορικοῖς Ὑπομνήμασιν οὕτως   ·
Σπεύσιππος πυνθανόμενος Φίλιππον βλασφημεῖν περὶ Πλάτωνος εἰς ἐπιστολὴν ἔγραψέ τι τοιοῦτον ·
ὥσπερ ἀγνοοῦντας τοὺς ἀνθρώπους ὅτι καὶ τὴν ἀρχὴν τῆς βασιλείας Φίλιππος διὰ Πλάτωνος ἔσχεν .
Εὐφραῖον γὰρ ἀπέστειλε τὸν Ὠρείτην πρὸς Περδίκκαν Πλάτων , ὃς ἔπεισεν ἀπομερίσαι τινὰ χώραν Φιλίππῳ .
διατρέφων δ ἐνταῦθα δύναμιν , ὡς ἀπέθανε Περδίκκας , ἐξ ἑτοίμου δυνάμεως ὑπαρχούσης ἐπέπεσε τοῖς πράγμασι .
τοῦτο δ εἴπερ οὕτως ἀληθείας ἔχει , θεὸς ἂν εἰδείη .
ὁ δὲ καλὸς αὐτοῦ Πρωταγόρας πρὸς τῷ καταδρομὴν ἔχειν πολλῶν ποιητῶν καὶ σοφῶν ἀνδρῶν ἐκθεατριζόμενον ἔχει καὶ τὸν Καλλίου βίον μᾶλλον τῶν Εὐπόλιδος Κολάκων .
ἐν δὲ τῷ Μενεξένῳ οὐ μόνον Ἱππίας ὁ Ἡλεῖος χλευάζεται , ἀλλὰ καὶ ὁ Ῥαμνούσιος Ἀντιφῶν καὶ ὁ μουσικὸς Λάμπρος   .
ἐπιλίποι δ ἄν με ἡ ἡμέρα , εἰ πάντας ἐθελήσαιμι ἐπελθεῖν τοὺς κακῶς ἀκούσαντας ὑπὸ τοῦ σοφοῦ .
ἀλλὰ μὴν οὐ δ Ἀντισθένη ἐπαινῶ ·
καὶ γὰρ καὶ οὗτος πολλοὺς εἰπὼν κακῶς οὐ δ αὐτοῦ τοῦ Πλάτωνος ἀπέσχετο , ἀλλὰ καλέσας αὐτὸν φορτικῶς Σάθωνα τὸν ταύτην ἔχοντα τὴν ἐπιγραφὴν διάλογον ἐξέδωκεν .
ἡγήσανδρος δὲ ὁ Δελφὸς ἐν τοῖς Ὑπομνήμασι περὶ τῆς πρὸς πάντας τοῦ Πλάτωνος κακοηθείας λέγων γράφει καὶ ταῦτα   ·
μετὰ τὴν Σωκράτους τελευτὴν ἐπὶ πλεῖον τῶν συνήθων ἀθυμούντων ἔν τινι συνουσίᾳ Πλάτων συμπαρὼν λαβὼν τὸ ποτήριον παρεκάλει μὴ ἀθυμεῖν αὐτούς , ὡς ἱκανὸς αὐτὸς εἴη ἡγεῖσθαι τῆς σχολῆς , καὶ προέπιεν Ἀπολλοδώρῳ .
καὶ ὃς εἶπεν  ἥδιον ἂν παρὰ Σωκράτους τὴν τοῦ φαρμάκου κύλικα εἰλήφειν ἢ παρὰ σοῦ τὴν τοῦ οἴνου πρόποσιν .
ἐδόκει γὰρ Πλάτων φθονερὸς εἶναι καὶ κατὰ τὸ ἦθος οὐδαμῶς εὐδοκιμεῖν .
καὶ γὰρ Ἀρίστιππον πρὸς Διονύσιον ἀποδημήσαντα ἔσκωπτεν , αὐτὸς τρὶς εἰς Σικελίαν ἐκπλεύσας ·
ἅπαξ μὲν τῶν ῥυάκων χάριν , ὅτε καὶ τῷ πρεσβυτέρῳ Διονυσίῳ συγγενόμενος ἐκινδύνευσεν , δὶς δὲ πρὸς τὸν νεώτερον Διονύσιον .
Αἰσχίνου τε πένητος ὄντος καὶ μαθητὴν ἕνα ἔχοντος Ξενοκράτην , τοῦτον περιέσπασεν .
καὶ Φαίδωνι δὲ τὴν τῆς δουλείας ἐφιστὰς δίκην ἐφωράθη ·
καὶ τὸ καθόλου πᾶσι τοῖς Σωκράτους μαθηταῖς ἐπεφύκει μητρυιᾶς ἔχων διάθεσιν .
διόπερ Σωκράτης οὐκ ἀηδῶς περὶ αὐτοῦ στοχαζόμενος ἐνύπνιον ἔφησεν ἑωρακέναι πλειόνων παρόντων .
δοκεῖν γὰρ ἔφη τὸν Πλάτωνα κορώνην γενόμενον ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ἀναπηδήσαντα τὸ φαλακρὸν κατασκαριφᾶν καὶ κρώζειν περιβλέπουσαν .
δοκῶ οὖν σε , ὦ Πλάτων , πολλὰ κατὰ τῆς ἐμῆς ψεύσεσθαι κεφαλῆς .
ἦν δὲ ὁ Πλάτων πρὸς τῇ κακοηθείᾳ καὶ φιλόδοξος , ὅστις ἔφησεν ·
ἔσχατον τὸν τῆς φιλοδοξίας χιτῶνα ἐν τῷ θανάτῳ αὐτῷ ἀποδυόμεθα , ἐν διαθήκαις , ἐν ἐκκομιδαῖς , ἐν τάφοις  , ὥς φησι Διοσκουρίδης ἐν τοῖς Ἀπομνημονεύμασιν   .
καὶ τὸ πόλιν δὲ θελῆσαι κτίσαι καὶ τὸ νομοθετῆσαι τίς οὐ φήσει πάθος εἶναι φιλοδοξίας ;
δῆλον δ ἐστὶ τοῦτο ἐξ ὧν ἐν τῷ Τιμαίῳ λέγει   ·
πέπονθά τι πάθος πρὸς τὴν πολιτείαν , ὥσπερ ἂν εἰ ζωγράφος ἐβούλετο τὰ ἑαυτοῦ ἔργα κινούμενα καὶ ἐνεργὰ ἰδεῖν , οὕτω κ ἀγὼ τοὺς πολίτας οὓς διαγράφω .
περὶ δὲ τῶν ἐν τοῖς διαλόγοις αὐτοῦ κεκλεμμένων τί ἂν καὶ λέγοι τις ;
ἡ μὲν γὰρ ψυχὴ ἡ διαπλαττομένη ἀθάνατος ὑπ αὐτοῦ καὶ κατὰ τὴν ἀπόλυσιν χωριζομένη τοῦ σώματος παρὰ προτέρῳ εἴρηται Ὁμήρῳ .
οὗτος γὰρ εἶπεν ὡς ἡ τοῦ Πατρόκλου ψυχὴ Ἄιδόσδε κατῆλθεν ὃν πότμον γοόωσα , λιποῦσ ἀνδροτῆτα καὶ ἥβην .
εἰ δ οὖν καὶ Πλάτωνος φήσειέν τις εἶναι τὸν λόγον , οὐχ ὁρῶ τίν ἐσχήκαμεν ἀπ αὐτοῦ ὠφέλειαν .
ἐὰν γὰρ καὶ συγχωρήσῃ τις μεθίστασθαι τὰς τῶν τετελευτηκότων ψυχὰς εἰς ἄλλας φύσεις ἢ πρὸς τὸν μετεωρότερον καὶ καθαρώτερον ἀνέρχεσθαι τόπον , ἅτε κουφότητος μετεχούσας , τί πλέον ἡμῖν ;
ὧν γὰρ μή τ ἀνάμνησίς ἐστιν οὗ ποτε ἦμεν μή τ αἴσθησις , εἰ καὶ τὸ σύνολον ἦμεν , τίς χάρις ταύτης τῆς ἀθανασίας ;
οἱ δὲ συντεθέντες ὑπ αὐτοῦ Νόμοι καὶ τούτων ἔτι πρότερον ἡ Πολιτεία τί πεποιήκασιν ;
καίτοι γε ἔδει καθάπερ τὸν Λυκοῦργον τοὺς Λακεδαιμονίους καὶ τὸν Σόλωνα τοὺς Ἀθηναίους καὶ τὸν Ζάλευκον τοὺς Θουρίους , καὶ αὐτόν , εἴπερ ἦσαν χρήσιμοι , πεῖσαί τινας τῶν Ἑλλήνων αὐτοῖς χρήσασθαι .
νόμος γάρ ἐστιν ,  ὥς φησιν Ἀριστοτέλης   ,  λόγος ὡρισμένος καθ ὁμολογίαν κοινὴν πόλεως , μηνύων πῶς δεῖ πράττειν ἕκαστα .
ὁ δὲ Πλάτων πῶς ;
οὐκ ἄτοπον τριῶν Ἀθηναίων γενομένων νομοθετῶν τῶν γε δὴ γνωριζομένων , Δράκοντος καὶ αὐτοῦ τοῦ Πλάτωνος καὶ Σόλωνος , τῶν μὲν τοῖς νόμοις ἐμμένειν τοὺς πολίτας , τῶν δὲ τοῦ Πλάτωνος καὶ προσκαταγελᾶν ;
ὁ δ αὐτὸς λόγος καὶ περὶ τῆς Πολιτείας ·
εἰ καὶ πασῶν εἴη αὕτη βελτίων , μὴ πείθοι δ ἡμᾶς , τί πλέον ;
ἔοικεν οὖν ὁ Πλάτων οὐ τοῖς οὖσιν ἀνθρώποις γράψαι τοὺς νόμους , ἀλλὰ τοῖς ὑπ αὐτοῦ διαπλαττομένοις , ὥστε καὶ ζητεῖσθαι τοὺς χρησομένους .
ἐχρῆν οὖν ἃ πείσει λέγων ταῦτα καὶ γράφειν καὶ μὴ τ αὐτὰ ποιεῖν τοῖς εὐχομένοις , ἀλλὰ τοῖς τῶν ἐνδεχομένων ἀντεχομένοις .
χωρὶς τοίνυν τούτων εἴ τις διεξίοι τοὺς Τιμαίους αὐτοῦ καὶ τοὺς Γοργίας , καὶ τοὺς ἄλλους δὲ τοὺς τοιούτους διαλόγους , ἐν οἷς καὶ περὶ τῶν ἐν τοῖς μαθήμασι διεξέρχεται καὶ περὶ τῶν κατὰ φύσιν καὶ περὶ πλειόνων ἄλλων , οὐ δ ὣς διὰ ταῦτα θαυμαστέος ἐστίν .
ἔχει γάρ τις καὶ παρ ἑτέρων ταῦτα λαβεῖν ἢ βέλτιον λεχθέντα ἢ μὴ χεῖρον .
καὶ γὰρ Θεόπομπος ὁ Χῖος ἐν τῷ κατὰ τῆς Πλάτωνος διατριβῆς    τοὺς πολλούς , φησί , τῶν διαλόγων αὐτοῦ ἀχρείους καὶ ψευδεῖς ἄν τις εὕροι ·
ἀλλοτρίους δὲ τοὺς πλείους , ὄντας ἐκ τῶν Ἀριστίππου διατριβῶν , ἐνίους δὲ κ ἀκ τῶν Ἀντισθένους , πολλοὺς δὲ κ ἀκ τῶν Βρύσωνος τοῦ Ἡρακλεώτου .
ἀλλὰ τὰ κατὰ τὸν ἄνθρωπον ἅπερ ἐπαγγέλλεται καὶ ἡμεῖς ζητοῦμεν ἐκ τῶν ἐκείνου λόγων , οὐχ εὑρίσκομεν , ἀλλὰ συμπόσια μὲν καὶ λόγους ὑπὲρ ἔρωτος εἰρημένους καὶ μάλα ἀπρεπεῖς , οὓς καταφρονῶν τῶν ἀναγνωσομένων συνέθηκεν , ὥσπερ καὶ οἱ πολλοὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ τυραννικοί τινες καὶ διάβολοι γενόμενοι .
Εὐφραῖος μὲν γὰρ παρὰ Περδίκκᾳ τῷ βασιλεῖ διατρίβων ἐν Μακεδονίᾳ οὐχ ἧττον αὐτοῦ φαῦλος ὢν καὶ διάβολος οὕτω ψυχρῶς συνέταξε τὴν ἑταιρίαν τοῦ βασιλέως ὥστε οὐκ ἐξῆν τοῦ συσσιτίου μετασχεῖν , εἰ μή τις ἐπίσταιτο γεωμετρεῖν ἢ φιλοσοφεῖν .
ὅθεν Φιλίππου τὴν ἀρχὴν παραλαβόντος Παρμενίων αὐτὸν ἐν Ὠρεῷ λαβὼν ἀπέκτεινεν , ὥς φησι Καρύστιος ἐν Ἱστορικοῖς Ὑπομνήμασι   .
καὶ Κάλλιππος δ ὁ Ἀθηναῖος , μαθητὴς καὶ αὐτὸς Πλάτωνος , ἑταῖρος Δίωνος καὶ συμμαθητὴς γενόμενος καὶ συναποδημήσας αὐτῷ εἰς Συρακούσας , ὁρῶν ἤδη τὸν Δίωνα ἐξιδιοποιούμενον τὴν μοναρχίαν ἀποκτείνας αὐτὸν καὶ αὐτὸς τυραννεῖν ἐπιχειρήσας ἀπεσφάγη .
Εὐαίων δ ὁ Λαμψακηνός , ὥς φησιν Εὐρύπυλος καὶ Δικαιοκλῆς ὁ Κνίδιος ἐνενηκοστῷ καὶ πρώτῳ Διατριβῶν , ἔτι δὲ Δημοχάρης ὁ ῥήτωρ ἐν τῷ ὑπὲρ Σοφοκλέους πρὸς Φίλωνα   , δανείσας τῇ πατρίδι ἀργύριον ἐπὶ ἐνεχύρῳ τῇ ἀκροπόλει ἀφυστερησάσης τυραννεῖν ἐβουλεύετο , ἕως συνδραμόντες ἐπ αὐτὸν οἱ Λαμψακηνοὶ καὶ τὰ χρήματα ἀποδόντες ἐξέβαλον .
τίμαιος δ ὁ Κυζικηνός , ὡς ὁ αὐτὸς Δημοχάρης φησίν   , χρήματα καὶ σῖτον ἐπιδοὺς τοῖς πολίταις καὶ διὰ ταῦτα πιστευθεὶς εἶναι χρηστὸς παρὰ τοῖς Κυζικηνοῖς , μικρὸν ἐπισχὼν χρόνον ἐπέθετο τῇ πολιτείᾳ δι Ἀριδαίου .
κριθεὶς δὲ καὶ ἁλοὺς καὶ ἀδοξήσας ἐν μὲν τῇ πόλει ἐπέμενε παλαιὸς καταγεγηρακώς , ἀτίμως δὲ καὶ ἀδόξως διαζῶν .
τοιοῦτοι δ εἰσὶ καὶ νῦν τῶν Ἀκαδημαικῶν τινες , ἀνοσίως καὶ ἀδόξως βιοῦντες .
χρημάτων γὰρ ἐξ ἀσεβείας καὶ παρὰ φύσιν κυριεύσαντες διὰ γοητείαν νῦν εἰσιν περίβλεπτοι ·
ὥσπερ καὶ Χαίρων ὁ Πελληνεύς , ὃς οὐ μόνῳ Πλάτωνι ἐσχόλακεν , ἀλλὰ καὶ Ξενοκράτει .
καὶ οὗτος οὖν τῆς πατρίδος πικρῶς τυραννήσας οὐ μόνον τοὺς ἀρίστους τῶν πολιτῶν ἐξήλασεν , ἀλλὰ καὶ τοῖς τούτων δούλοις τὰ χρήματα τῶν δεσποτῶν χαρισάμενος καὶ τὰς ἐκείνων γυναῖκας συνῴκισεν πρὸς γάμου κοινωνίαν , ταῦτ ὠφεληθεὶς ἐκ τῆς καλῆς Πολιτείας καὶ τῶν παρανόμων Νόμων .
διὸ καὶ Ἔφιππος ὁ κωμῳδιοποιὸς ἐν Ναυάγῳ Πλάτωνά τε αὐτὸν καὶ τῶν γνωρίμων τινὰς κεκωμῴδηκεν ὡς καὶ ἐπ ἀργυρίῳ συκοφαντοῦντας , ἐμφαίνων ὅτι καὶ πολυτελῶς ἠσκοῦντο καὶ ὅτι τῆς εὐμορφίας τῶν καθ ἡμᾶς ἀσελγῶν πλείονα πρόνοιαν ἐποιοῦντο ·
ἔπειτ  ἀναστὰς εὔστοχος νεανίας τῶν ἐξ Ἀκαδημίας τις ὑπὸ Πλάτωνα καὶ Βρυσωνοθρασυμαχειοληψικερμάτων , πληγεὶς ἀνάγκῃ ληψολιγομίσθῳ τέχνῃ συνών τις , οὐκ ἄσκεπτα δυνάμενος λέγειν , εὖ μὲν μαχαίρᾳ ξύστ  ἔχων τριχώματα , εὖ δ ὑποκαθιεὶς ἄτομα πώγωνος βάθη , εὖ δ ἐν πεδίλῳ πόδα τιθεὶς ὑπὸ ξυρὸν κνήμης ἱμάντων ἰσομέτροις ἑλίγμασιν , ὄγκῳ τε χλανίδος εὖ τεθωρακισμένος , σχῆμ  ἀξιόχρεων ἐπικαθεὶς βακτηρίᾳ , ἀλλότριον , οὐκ οἰκεῖον , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , ἔλεξεν ·
ἄνδρες τῆς Ἀθηναίων χθονός .
μέχρι τούτων ἡμῖν πεπεραιώσθω καὶ ἥδε ἡ συναγωγή , φίλτατε Τιμόκρατες .
ἑξῆς δὲ ἐροῦμεν περὶ τῶν ἐπὶ τρυφῇ διαβοήτων γενομένων .
ἄνθρωπος εἶναί μοι Κυρηναῖος δοκεῖς , κατὰ τὸν Ἀλέξιδος Τυνδάρεων   , ἑταῖρε Τιμόκρατες ·