Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
θερμὸν οὖν πνεῦμα καὶ δριμὺ καὶ τμητικὸν ἀφίησιν ἡ συκῆ ·
καὶ τοῦτο θρύπτει καὶ πεπαίνει τὴν σάρκα τοῦ ὄρνιθος .
τ αὐτὸ δὲ πάσχει καὶ πυρῶν ἐντεθεὶς σιρῷ καὶ νίτρῳ συνημμένος , ὑπὸ θερμότητος .
ὅτι δ ὁ πυρὸς ἔχει τι θερμόν , τεκμαίρονται τοῖς ἀμφορεῦσιν , ὧν ἐντιθεμένων εἰς σιρὸν ἐξαναλίσκεται ταχέως ὁ οἶνος .
χαρίεντος ἀνδρός , ὦ Σόσσιε Σενεκίων , καὶ φιλανθρώπου λόγον ἔχουσι Ῥωμαῖοι διὰ στόματος , ὅστις ἦν ὁ εἰπών , ἐπεὶ μόνος ἐδείπνησε , βεβρωκέναι , μὴ δεδειπνηκέναι σήμερον ·
ὡς τοῦ δείπνου κοινωνίαν καὶ φιλοφροσύνην ἐφηδύνουσαν ἀεὶ ποθοῦντος 0 .
Εὔηνος μὲν γὰρ ἔλεγε τὸ πῦρ ἥδιστον εἶναι ἡδυσμάτων , καὶ τὸν ἅλα θεῖον Ὅμηρος οἱ δὲ πολλοὶ χάριτας καλοῦσιν , ὅτι ἐπὶ τὰ πλεῖστα μιγνύμενος εὐάρμοστα τῇ γεύσει καὶ προσφιλῆ ποιεῖ καὶ κεχαρισμένα ·
δείπνου δὲ καὶ τραπέζης θειότατον ὡς ἀληθῶς ἥδυσμα φίλος ἐστὶ παρὼν καὶ συνήθης καὶ γνώριμος οὐ τῷ συνεσθίειν καὶ συμπίνειν , ἀλλ ὅτι λόγου μεταλαμβάνει καὶ μεταδίδωσιν , ἄν γε δὴ χρήσιμον ἐνῇ τι καὶ πιθανὸν καὶ οἰκεῖον τοῖς λεγομένοις ·
ἐπεὶ τούς γε πολλοὺς αἱ παρ οἶνον ἀδολεσχίαι ληροῦντας ἐμβάλλουσι πρὸς τὰ πάθη καὶ προσδιαστρέφουσιν .
ὅθεν ἄξιόν ἐστι μηδὲν ἧττον λόγους ἢ φίλους δεδοκιμασμένους παραλαμβάνειν ἐπὶ τὰ δεῖπνα , τ οὐναντίον ἢ Λακεδαιμόνιοι φρονοῦντας καὶ λέγοντας 0 ·
ἐκεῖνοι μὲν γάρ , ὅταν νέον ἢ ξένον εἰς τὸ φιδίτιον παραλάβωσι , τὰς θυρίδας δείξαντες ταύτῃ φασὶν οὐκ ἐξέρχεται λόγος ·
ἡμεῖς , δ ἑαυτοὺς χρῆσθαι λόγοις συνεθίζομεν , ὧν πᾶσὶν ἐστι καὶ πρὸς πάντας ἐξαγωγή , διὰ τὰς ὑποθέσεις μηδὲν ἀκόλαστον μη δὲ βλάσφημον μη δὲ κακόηθες ἐχούσας μη δ ἀνελεύθερον .
ἔξεστι δὲ κρίνειν τοῖς παραδείγμασιν , ὧν τὴν ἑβδόμην δεκάδα τουτὶ περιέχει τὸ βιβλίον .
εἰσῆλθέ τινι τῶν συμποτῶν ὥρᾳ θέρους τουτὶ τὸ πρόχειρον ἅπασιν ἀναφθέγξασθαι τέγγε πλεύμονας οἴνῳ ·
τὸ γὰρ ἄστρον περιτέλλεται ·
καὶ Νικίας ὁ Νικοπολίτης ἰατρὸς οὐδὲν ἔφη θαυμαστόν , εἰ ποιητικὸς ἀνὴρ Ἀλκαῖος ἠγνόησεν ὃ καὶ Πλάτων ὁ φιλόσοφος 0 .
καίτοι τὸν μὲν Ἀλκαῖον ἁμωσγέπως εὐπορήσειν βοηθείας , ἀπολαύειν ἰκμάδος τὸν πλεύμονα , γειτνιῶντα τῷ στομάχῳ , καὶ διὰ τοῦτο τέγγεσθαι πιθανόν ἐστιν 0 ·
ὁ δὲ φιλόσοφος οὑτωσὶ σαφῶς ἔφη γράψας διεξιέναι τὰ ποτὰ διὰ τοῦ πλεύμονος οὐ δὲ τοῖς προθυμοτάτοις ἀμύνειν ἐπιχείρησιν ὑπὲρ αὑτοῦ πιθανὴν ἀπολέλοιπε .
τὸ γὰρ ἀγνόημα μέγα 0 .
πρῶτον μέν , ὅτι τῆς ὑγρᾶς τροφῆς πρὸς τὴν ξηρὰν ἀναγκαίαν ἐχούσης τὴν ἀνάμιξιν , εἰκός ἐστι τ αὐτὸν ἀμφοτέραις ἀγγεῖον ὑποκεῖσθαι τὸν στόμαχον εἰς τὴν κάτω κοιλίαν ἐκδιδόντα μαλακὸν καὶ διάβροχον τὸ σιτίον 0 ·
ἔπειτα , τοῦ πλεύμονος λείου καὶ πυκνοῦ παντάπασι γεγονότος , πῶς τὸ σὺν κυκεῶνι πινόμενον ἄλφιτον διέξεισι καὶ οὐκ ἐνίσχεται ;
τουτὶ γὰρ Ἐρασίστρατος ὀρθῶς πρὸς αὐτὸν ἠπόρησε .
καὶ μὴν ἐπί γε τῶν πλείστων τοῦ σώματος μορίων τὸ οὗ ἕνεκα τῷ λόγῳ μετιὼν , καὶ πρὸς ἣν ἕκαστον ἡ φύσις χρείαν πεποίηκε βουλόμενος , ὥσπερ καὶ προσήκει τῷ φιλοσόφῳ , φρονεῖν , οὐκ εὖ παρίησι τὸ τῆς ἐπιγλωττίδος ἔργον , ἐπὶ τούτῳ τεταγμένον , ὅπως ἐν τῇ καταπόσει τῆς τροφῆς τὴν ἀρτηρίαν πιέζουσα κωλύῃ παρεμπεσεῖν ὁτιοῦν εἰς τὸν πλεύμονα ·
δεινὰς γὰρ ὑπὸ βηχὸς 0 ·
ἴσχει τραχύτητας καὶ χαράξεις , ὅταν παρολίσθῃ , φερομένου τοῦ πνεύματος ·
ἡ δὲ μέταυλος αὕτη κλίσιν ἐπ ἀμφότερα λαμβάνουσα , φθεγγομένων μέν , ἐπιπίπτει τῷ στομάχῳ ·
σιτουμένων δὲ καὶ πινόντων , τῇ ἀρτηρίᾳ , καθαρὸν τῷ πνεύματι τὸν δρόμον φυλάττουσα καὶ τὴν ἀναπνοήν 0 .
ἔτι τοίνυν ἔφη καὶ τοὺς ἀτρέμα πίνοντας ἴσμεν τὰς κοιλίας ὑγροτέρας ἴσχοντας τῶν ἄθρουν ἐφελκομένων τὸ ὑγρόν ·
ὠθεῖ γὰρ εὐθὺς εἰς κύστιν ὑπὸ ῥύμης διεξιόν ·
ἐκείνως δὲ μᾶλλον ἐνδιατρίβει τοῖς σιτίοις καὶ μαλάσσει , ὥστ ἀναμίγνυσθαι καὶ παραμένειν .
οὐκ ἂν δὲ ταῦτα συνέβαινε διακρινομένων εὐθὺς ἐν τῇ καταπόσει τῶν ὑγρῶν ἀλλ οὐ συμπλεκομένων ἡμῶν ἅμα καὶ συμπαραπεμπόντων τὸ σιτίον , οἷον ὀχήματι τῷ ὑγρῷ χρώμενον , ὡς ἔλεγεν Ἐρασίστρατοσ .
τοιαῦτα τοῦ Νικίου διεξιόντος , ὁ γραμματικὸς πρωτογένης ἔφη συνεωρακέναι πρῶτον Ὅμηρον , ὅτι τῆς μὲν τροφῆς ὁ στόμαχος ἀγγεῖόν ἐστι , τοῦ δὲ πνεύματος ὁ βρόγχος , ὃν ἀσφάραγον ἐκάλουν οἱ παλαιοί 0 ·
διὸ καὶ τοὺς μεγαλοφώνους ἐρισφαράγους ἐπονομάζειν εἰώθασιν ·
εἰπὼν οὖν ὅτι τοῦ Ἕκτορος ὁ Ἀχιλλεὺς ἤλασε λευκανίην , ἵνα τε ψυχῆς ὤκιστος ὄλεθρος 0 ·
οὐ δ ἄρ ἀπ ἀσφάραγον μελίη τάμε χαλκοβάρεια , ὄφρα τί μιν προτιείποι ἀμειβόμενος ἐπέεσσιν .
ὡς τὸν ἀσφάραγον ὄντα φωνῆς ἴδιον ὀχετὸν καὶ πνεύματος , τὴν δὲ λευκανίην 0 1 2 ·
ἐσέθηκα .
γενομένης οὖν ἐπὶ τῷ λόγῳ σιωπῆς , ὁ Φλῶρος εἶπεν οὕτως ὑφησόμεθα τοῦ Πλάτωνος ἐρήμην ὀφλισκάνοντος ;
οὐχ ἡμεῖς γ ἔφην ἐγώ ·
προησόμεθα γὰρ ἅμα τῷ Πλάτωνι καὶ τὸν Ὅμηρον , ὃς τοσοῦτον ἀποδεῖ τοῦ τὸ ὑγρὸν ἀπελαύνειν καὶ ἀποστρέφειν τῆς ἀρτηρίας , ὥστε καὶ τὸ σιτίον ὁμοῦ συνεκβαλεῖν ἐνταῦθα .
φάρυγος ʽ γάρ φησιν ἐξέσσυτο οἶνος , ψωμοὶ τ ἀνδρόμεοι ·
χωρὶς εἰ μὴ τὸν Κύκλωπα φήσει τις ὥσπερ ὀφθαλμὸν σχεῖν ἕνα καὶ πόρον τροφῆς καὶ φωνῆς τὸν αὐτόν 0 1 ·
ἢ τὸν φάρυγγα φήσει στόμαχον εἰρῆσθαι καὶ μὴ βρόγχον , ὥσπερ ὑπὸ πάντων καὶ πάλαι καὶ νῦν ὠνόμασται .
ταῦτα δ οὐκ ἀπορίᾳ μαρτύρων , ἀλλ ὑπὸ τῆς ἀληθείας ἐπηγαγόμην ἐπεὶ μάρτυρὲς γε τῷ Πλάτωνι πολλοί τε κ ἀγαθοὶ πάρεισιν 0 .
Εὔπολιν μὲν γάρ , εἰ βούλει , πάρες ἐν Κόλαξιν εἰπόντα πίνειν γὰρ ὁ Πρωταγόρας ἐκέλευσ , ἵνα πρὸ τοῦ κυνὸς τὸν πλεύμον ἔκκλυστον φορῇ ·
πάρες δὲ καὶ τὸν κομψὸν Ἐρατοσθένην λέγοντα καὶ βαθὺν ἀκρήτῳ πνεύμονα τεγγόμενος ·
Εὐριπίδης δὲ σαφῶς δήπου λέγων οἶνος περάσας πλευμόνων διαρροάς δῆλός ἐστιν Ἐρασιστράτου βλέπων τι ὀξύτερον 0 ·
εἶδε γὰρ ὅτι σήραγγας ὁ πλεύμων ἔχει καὶ πόροις κατατέτρηται , δι ὧν τὸ ὑγρὸν διίησιν .
οὐ γὰρ τὸ πνεῦμα πόρων ἐδεῖτο πρὸς τὴν ἐξαγωγήν , ἀλλ ἕνεκα τῶν ὑγρῶν καὶ τῶν τοῖς ὑγροῖς συμπαρολισθαινόντων γέγονεν ἠθμοειδὴς καὶ πολύπορος .
καὶ οὐδὲν ἧττον , ὦ μακάριε , τῷ πλεύμονι προσῆκόν ἐστιν ἢ τῷ στομάχῳ συνεκδιδόναι τὸ ἄλφιτον καὶ τὸ κρίμνον οὐ δὲ γὰρ ὁ στόμαχος ἡμῶν λεῖος , ὥς τινες , οὐ δ ὀλισθηρός , ἀλλ ἔχει τραχύτητας , αἷς εἰκός ἐστι τὰ λεπτὰ καὶ μικρὰ περιπίπτοντα καὶ προσισχόμενα διαφεύγειν τὴν κατάποσιν 0 .
ἀλλ οὔ τε τοῦτο λέγειν οὔ τ ἐκεῖνο καλῶς ἔχον ἐστίν ·
ἡ γὰρ φύσις οὐκ ἐφικτὸν ἔχει τῷ λόγῳ τὸ περὶ τὰς ἐνεργείας εὐμήχανον ·
οὐ δ ἔστι τῶν ὀργάνων αὐτῆς τὴν ἀκρίβειαν οἷς χρῆται λέγω δὲ τὸ πνεῦμα καὶ τὸ θερμόν ἀξίως διελθεῖν .
ἔτι δὴ τῶν μαρτύρων τῷ Πλάτωνι προσκαλοῦμαι Φιλιστίωνά τε τὸν Λοκρόν , εὖ μάλα παλαιὸν ἄνδρα καὶ λαμπρὸν ἀπὸ τῆς τέχνης ὑμῶν γενόμενον ;
καὶ Ἱπποκράτη καὶ Διώξιππον τὸν Ἱπποκράτειον οὗτοι γὰρ οὐχ ἑτέραν ὁδόν , ἀλλ ἣν Πλάτων , ὑφηγοῦνται τοῦ πώματος 0 .
ἥ γε μὴν πολυτίμητος ἐπιγλωττὶς οὐκ ἔλαθε τὸν Διώξιππον , ἀλλὰ περὶ ταύτην φησὶ τὸ ὑγρὸν ἐν τῇ καταπόσει διακρινόμενον εἰς τὴν ἀρτηρίαν ἐπιρρεῖν , τὸ δὲ σιτίον εἰς τὸν στόμαχον ἐπικυλινδεῖσθαι καὶ τῇ μὲν ἀρτηρίᾳ τῶν ἐδωδίμων μηδὲν παρεμπίπτειν , τὸν δὲ στόμαχον ἅμα τῇ ξηρᾷ τροφῇ καὶ τῆς ὑγρᾶς ἀναμιγνύμενόν τι μέρος ὑποδέχεσθαι , πιθανὸν γάρ ἐστι τὴν μὲν ἐπιγλωττίδα τῆς ἀρτηρίας προκεῖσθαι διάφραγμα καὶ ταμιεῖον , ὅπως ἀτρέμα καὶ κατ ὀλίγον διηθῆται τὸ ποτόν , ἀλλὰ μὴ ταχὺ μη δ ἄθρουν ἐπιρρακτὸν ἀποβιάζηται τὸ πνεῦμα καὶ διαταράττῃ .
διὸ τοῖς ὄρνισιν οὐ γέγονεν ἐπιγλωσσὶς οὐ δ ἔστιν ·
οὐ δὲ γὰρ σπῶντες οὐ δὲ λάπτοντες , ἀλλὰ κάπτοντες καὶ κατ ὀλίγον διιέντες τὸ ποτὸν ἡσυχῆ τὴν ἀρτηρίαν διαίνουσι καὶ τέγγουσι .
μαρτύρων μὲν οὖν ἅλις 0 .
ὁ δὲ λόγος τῷ Πλάτωνι πρῶτον ἐκ τῆς αἰσθήσεως ἔχει τὴν πίστιν .
τῆς γὰρ ἀρτηρίας τρωθείσης , οὐ καταπίνεται τὸ ὑγρόν , ἀλλ ὥσπερ ὀχετοῦ διακοπέντος , ἐκπῖπτον ἔξω καὶ ἀποκρουνίζον ὁρᾶται , καίπερ ὑγιοῦς καὶ ἀκεραίου τοῦ στομάχου μένοντος 0 .
ἔπειτα πάντες ἴσμεν , ὅτι τοῖς περιπλευμονικοῖς πάθεσι δίψος ἕπεται περιφλεγέστατον ὑπὸ ξηρότητος ἢ θερμότητος , ἤ τινος ἄλλης αἰτίας ἅμα τῇ φλεγμονῇ τὴν ὄρεξιν ἐμποιούσης ·
ὃ δὲ τούτου μεῖζόν ἐστι τεκμήριον , ὅσοις πλεύμων οὐκ ἐμπέφυκε τῶν ζῴων ἢ σφόδρα μικρὸς ἐμπέφυκε , ταῦτ οὐ δεῖται ποτοῦ τὸ παράπαν οὐ δ ὀρέγεται , διὰ τὸ τῶν μορίων ἑκάστῳ σύμφυτον ὑπάρχειν τὴν πρὸς τ οὔργον ἐπιθυμίαν ·
οἷς δ οὐκ ἔστι μόρια , μη δὲ χρείαν παρεῖναι μη δὲ προθυμίαν τῆς δι αὐτῶν ἐνεργείας .
ὅλως δὲ δόξει μάτην ἡ κύστις γεγονέναι τοῖς ἔχουσιν ·
εἰ γὰρ ὁ στόμαχος ἅμα τῷ σιτίῳ τὸ ποτὸν ἀναλαμβάνει καὶ τῇ κοιλίᾳ παραδίδωσιν , οὐθὲν ἰδίου πόρου δεῖται τὸ περίττωμα τῆς ὑγρᾶς τροφῆς , ἀλλ εἷς ἀρκεῖ καὶ κοινὸς ὥσπερ εὐδιαῖος ἀμφοτέροις εἰς τ αὐτὸ διὰ τ αὐτοῦ συνεισκομιζομένοις 0 1 ·
νῦν δὲ χωρὶς μὲν ἡ κύστις γέγονε , χωρὶς δὲ τὸ ἔντερον 0 ·
ὅτι τὸ μὲν ἐκ τοῦ πλεύμονος βαδίζει , τὸ δ ἐκ τοῦ στομάχου , διακρινόμενον εὐθὺς 0 1 ·
περὶ τὴν κατάποσιν 0 .
ὅθεν οὐ δ ἐπιφαίνεται τῷ ὑγρῷ τοῦ ξηροῦ περιττώματος οὐδέν , οὔ τε χρόᾳ προσεοικὸς οὔ τ ὀσμῇ τὸ παράπαν καίτοι φύσιν εἶχεν ἀναμιγνύμενον ἐν τῇ κοιλίᾳ καὶ ἀναδευόμενον ἀναπίμπλασθαι τῶν ἐκείνου ποιοτήτων καὶ μὴ καθαρὸν οὕτως ἀπηθεῖσθαι καὶ ἄχραντον .
ἀλλ οὐ δὲ λίθος ἐν κοιλίᾳ πώποτε συνέστη ·
καίτοι λόγον εἶχε μηδὲν ἧττον ἢ ἐν κύστει συνίστασθαι καὶ πήγνυσθαι τὸ ὑγρόν , εἴπερ εἰς κοιλίαν ἐχώρει διὰ στομάχου πᾶν τὸ πινόμενον 0 .
ἀλλ ἔοικεν ὁ μὲν στόμαχος ἐκ τῆς ἀρτηρίας εὐθὺς ἕλκων τοῦ παροδεύοντος ὑγροῦ τὸ ἱκανὸν καὶ τὸ μέτριον ἀποχρῆσθαι πρὸς μάλαξιν καὶ χύλωσιν τῆς τροφῆς , διὸ μηδὲν ὑγροῦ περίττωμα ποιεῖν ·
ὁ δὲ πλεύμων ὡσπερεὶ τὸ πνεῦμα καὶ τὸ ὑγρὸν ἐξ αὑτοῦ διανέμων τοῖς δεομένοις τὸ λοιπὸν ἐκκρίνειν εἰς τὴν κύστιν 0 .
εἰκότα γὰρ μακρῷ ταῦτα μᾶλλον ἐκείνων 0 .
τὸ δ ἀληθὲς ἴσως ἄληπτον ἔν γε τούτοις , καὶ οὐκ ἔδει πρὸς φιλόσοφον δόξῃ τε καὶ δυνάμει πρῶτον οὕτως ἀπαυθαδίσασθαι περὶ πράγματος ἀδήλου καὶ τοσαύτην ἀντιλογίαν ἔχοντος 0 .
ἐν ταῖς Πλατωνικαῖς συναναγνώσεσιν ὁ λεγόμενος κερασβόλος καὶ ἀτεράμων ζήτησιν ἀεὶ παρεῖχεν , οὐχ ὅστις εἴη ·
δῆλον γὰρ ἦν , ὅτι τῶν σπερμάτων τὰ προσπίπτοντα τοῖς τῶν βοῶν κέρασιν ἀτεράμονα τὸν καρπὸν ἐκφύειν νομίζοντες , οὕτω τὸν αὐθάδη καὶ σκληρὸν ἄνθρωπον ἐκ μεταφορᾶς κερασβόλον καὶ ἀτεράμονα προσηγόρευον ἀλλὰ περὶ αὐτῆς διηπορεῖτο τῆς αἰτίας , καθ ἣν τοῦτο πάσχει τὰ προσπίπτοντα τοῖς κέρασι τῶν βοῶν σπέρματα .
καὶ πολλάκις ἀπειπάμεθα τοῖς φίλοις , οὐχ ἥκιστα Θεοφράστου δεδιττόμενοι τὸν λόγον , ἐν οἷς πολλὰ συναγήοχε καὶ ἱστόρηκε τῶν τὴν αἰτίαν ἀνεύρετον ἡμῖν ἐχόντων ·
οἷός ἐστιν ὁ τῶν ἀλεκτορίδων ὅταν τέκωσι περικαρφισμός , ἥ τε καταπίνουσα φώκη τὴν πιτύαν ἁλισκομένη , καὶ τὸ κατορυσσόμενον ὑπὸ τῶν ἐλάφων κέρας καὶ τὸ ἠρύγγιον , ὃ μιᾶς αἰγὸς εἰς τὸ στόμα λαβούσης , ἅπαν ἐφίσταται τὸ αἰπόλιον ·
ἐν τούτοις γὰρ καὶ τὰ κερασβόλα τῶν σπερμάτων προτίθεται , πρᾶγμα πίστιν ἔχον ὅτι γίγνεται , τὴν δ αἰτίαν ἔχον ἄπορον ἢ παγχάλεπον .
ἀλλ ἔν γε Δελφοῖς παρὰ δεῖπνον ἐπέθεντό τινες ἡμῖν τῶν ἑταίρων , ὡς οὐ μόνον γαστρὸς ἀπὸ σξηνειδερυς μαμλεπλείης βουλὴν καὶ μῆτιν ἀμείνω γιγνομένην ἀλλὰ καὶ τὰς ζητήσεις πολὺ προθυμοτέρας καὶ θρασυτέρας τὰς ἀποφάνσεις τοῦ οἴνου ποιοῦντος , ἀξιοῦντες εἰπεῖν τι περὶ τοῦ προβλήματος .
εἶχον μὲν οὖν ἀρνούμενος οὐ φαύλους συνηγόρους , Εὐθύδημον τὸν συνιερέα καὶ Πατροκλέα τὸν γαμβρόν , οὐκ ὀλίγα τοιαῦτα τῶν ἀπὸ γεωργίας καὶ κυνηγίας προφέροντας ·
οἷον ἐδόκει τὸ περὶ τὴν χάλαζαν εἶναι τὴν ὑπὸ χαλαζοφυλάκων αἵματι σπάλακος ἢ ῥακίοις γυναικείοις ἀποτρεπομένην καὶ τὸ τῶν ἀγρίων ἐρινεῶν , ἃ ταῖς ἡμέροις περιαπτόμενα συκαῖς ἀπορρεῖν οὐκ ἐᾷ τὸν καρπὸν ἀλλὰ συνέχει καὶ συνεκπεπαίνει ·
καὶ τὸ τὰς ἐλάφους ἁλμυρὸν ἀφιέναι , τοὺς δὲ σῦς γλυκὺ τὸ δάκρυον ἁλισκομένους 0 .
ἀλλ ἐὰν ταῦτ ἔφη ζητῇς ὁ Εὐθύδημος , αὐτίκα δεήσει σε καὶ περὶ τοῦ σελίνου καὶ περὶ τοῦ κυμίνου διδόναι λόγον , ὧν τὸ μὲν ἐν τῷ βλαστάνειν καταπατοῦντες καὶ συντρίβοντες οἴονται τιον αὐξάνεσθαι , τὸ δ ἂν καταρώμενοι σπείρωσι καὶ λοιδοροῦντες .
ἐπεὶ δὲ τοῦτο μὲν ὁ Φλῶρος ᾤετο παιδιὰν εἶναι καὶ φλύαρον , ἐκείνων δ οὐκ ἄν τινα τῆς αἰτίας ὡς ἀλήπτου προέσθαι τὴν ζήτησιν ἐξεύρηκα ἔφην φάρμακον , ᾧ πρὸς τὸν λόγον ἐφ ἡμᾶς προσάξεις τουτονί , ἐὰν καὶ σὺ διαλύσῃς ἔνια τῶν ἐκκειμένων .
δοκεῖ δή μοι ἡ ψυχρότης ·
τὸ ἀτέραμον ἐμποιεῖν τοῖς τε πυροῖς καὶ τοῖς χέδροψι , πιέζουσα καὶ πηγνύουσα τὴν ἕξιν ἄχρι σκληρότητος 0 ·
ἡ δὲ θερμότης εὐδιάλυτον καὶ μαλακόν 0 ;
ὅθεν οὐκ ὀρθῶς οἱ λέγοντες ἔτος φέρει οὔτις ἄρουρα τὰ καθ Ὁμήρου λέγουσι ·
τὰ γὰρ ἔνθερμα φύσει χωρία , κρᾶσιν εὐμενῆ τοῦ ἀέρος ἐνδιδόντος , ἐκφέρει μαλακωτέρους τοὺς ·
καρπούς .
ὅσα τοίνυν ἐκ τῆς χειρὸς εὐθὺς εἰς τὴν γῆν ἀφιέμενα ἐμπίπτει τῶν σπερμάτων , ἐνδυόμενα καὶ λοχευόμενα τῇ κρύψει μᾶλλον ἀπολαύει τῆς ἐν τῇ γῇ θερμότητος καὶ ὑγρότητος ·
τὰ δὲ προσκρούοντα τοῖς κέρασι τῶν βοῶν οὐ τυγχάνει τῆς ἀρίστης καθ Ἡσίοδον εὐθημοσύνης , ἀλλὰ σφαλλόμενα καὶ παρολισθαίνοντα ῥιπτομένοις μᾶλλον ἢ σπειρομένοις προσέοικεν ὅθεν ἢ φθείρουσιν αὐτὰ παντάπασιν αἱ ψυχρότητες , ἢ δύστηκτα καὶ ἄχυμα καὶ ξυλώδη τοῖς χιτῶσι γυμνοῖς ἐπισκήπτουσαι ποιοῦσιν 0 .
ὁρᾷς γὰρ ὅτι καὶ τῶν λίθων τὰ ἔγγαια καὶ ζῳόφυτα μέρη μαλακώτερα τῶν ἐπιπολῆς ἡ ἀλέα φυλάττει ·
διὸ καὶ κατορύττουσιν οἱ τεχνῖται τοὺς ἐργασίμους λίθους , ὥσπερ ἐκπεπαινομένους ὑπὸ τῆς θερμότητος 0 ·
οἱ δ ὕπαιθροι καὶ γυμνοὶ διὰ ψῦχος ἀντίτυποι καὶ δυσμετάβλητοι καὶ ἀτεράμονες ἀπαντῶσι τοῖς ἔργοις .
τοὺς δὲ καρπούς , κ ἂν ἐπὶ τῆς ἅλω διαμείνωσι πλείω χρόνον ὑπαίθριοι καὶ γυμνοί , μᾶλλον ἀτεράμονας γίγνεσθαι λέγουσι τῶν εὐθὺς αἰρομένων .
ἐνιαχοῦ δὲ καὶ πνεῦμα λικμωμένοις ἐπιγιγνόμενον ἀτεράμονας ποιεῖ διὰ τὸ ψῦχος , ὥσπερ ἐν Φιλίπποις τῆς Μακεδονίας ἱστοροῦσι ·
τοῖς δ ἀποκειμένοις βοηθεῖ τὸ ἄχυρον .
οὐ δεῖ δὲ θαυμάζειν ἀκούοντας τῶν γεωργῶν , ὅτι καὶ δυεῖν αὐλάκων παραλλήλων ἡ μὲν ἀτεράμονας , ἡ δὲ τεράμονας ἐκφέρει τοὺς καρπούς 0 ·
καὶ ὃ μέγιστόν ἐστι , τοῦ κυάμου τῶν λοβῶν οἱ μὲν τοίους οἱ δὲ τοίους , δηλονότι τοῖς μὲν ἧττον τοῖς δὲ μᾶλλον ἢ πνεύματος ψυχροῦ προσπεσόντος ἢ ὕδατος 0 1 2 .
ἀλεξίων ὁ πενθερὸς κατεγέλα τοῦ Ἡσιόδου παραινοῦντος ἀρχομένου πίθου καὶ λήγοντος ἐμφορεῖσθαι , μεσσόθι δὲ φείδεσθαι ὅπου τὸ χρηστότατον οἰνάριον ἔστι .
τίς γάρ ἔφη οὐκ οἶδεν , ὅτι τοῦ μὲν οἴνου τὸ μέσον γίγνεται βέλτιστον , τοῦ δ ἐλαίου τὸ ἀνωτάτω , τὸ δὲ κατωτάτω τοῦ μέλιτος 0 1 2 ;
ὁ δ ἐᾶν ἐκέλευε τὸν ἐν μέσῳ οἶνον καὶ περιμένειν , ἄχρι ἂν μεταβάλῃ πρὸς τὸ χεῖρον , ἀποδεοῦς τοῦ πίθου γενομένου .
ῥηθέντων δὲ τούτων , χαίρειν ἐάσαντες 0 ;
τὸν Ἡσίοδον ἐπὶ τὸ ζητεῖν τὴν αἰτίαν τῆς διαφορᾶς ὥρμησαν .
ὁ μὲν οὖν τοῦ μέλιτος λόγος οὐ πάνυ πολλὰ πράγματα παρέσχεν ἡμῖν , πάντων ὡς ἔπος εἰπεῖν ἐπισταμένων , ὅτι τὸ κουφότατον ὑπὸ μανότητος κουφότατὸν ἐστι , τὸ δὲ πυκνὸν καὶ συνεχὲς διὰ βάρος ὑφίσταται τῷ λοιπῷ ·
κ ἂν περιτρέψῃς τὸ ἀγγεῖον , αὖθις ὀλίγῳ χρόνῳ τὴν προσήκουσαν ἑκάτερον ἀπολαμβάνει χώραν , τοῦ μὲν κάτω φερομένου τοῦ δ ἐπιπολάζοντος .
οὐ μὴν οὐ δ ὁ οἶνος ἀπελείφθη πιθανῶν ἐπιχειρημάτων ·
πρῶτον μὲν γὰρ ἡ δύναμις αὐτοῦ , θερμότης οὖσα , πρὸς τὸ μέσον εὐλόγως δοκεῖ συνῆχθαι μάλιστα , καὶ τοῦτο διατηρεῖν βέλτιστον ·
ἔπειτα τὸ μὲν κάτω διὰ τὴν τρύγα φαῦλον εἶναι , τὸ δ ἐξ ἐπιπολῆς τοῦ ἀέρος φθείρεσθαι πλησιάζοντος 0 1 .
ὅτι γὰρ ἐξίστησιν ὁ ἀὴρ τῆς ποιότητος τὸν οἶνον ἴσμεν ἐπισφαλέστατον ὄντα ·
διὸ καὶ κατορύττουσι τοὺς πίθους καὶ σκεπάζουσιν , ὅπως ὅτι σμικρότατος ἀὴρ αὐτῶν ἐπιψαύῃ .
τὸ δὲ μέγιστον , οὐ φθείρει πλῆρες ἀγγεῖον οὕτω ῥᾳδίως οἶνον ὡς ἀποδεὲς γενόμενον ·
πολὺς γὰρ εἰς τὸ κενούμενον ἐπεισρέων ὁ ἀὴρ ἐξίστησι μᾶλλον ·
ἐν δὲ τοῖς μεστοῖς ὁ οἶνος αὐτὸς ὑφ αὑτοῦ συνέχεται , πολὺ τοῦ φθείροντος ἔξωθεν μὴ παραδεχόμενος ·
τὸ δ ἔλαιον οὐ φαύλην διατριβὴν παρέσχεν .
ὁ μὲν γάρ τις ἔφη τὸ κάτω τοῦ ἐλαίου γίγνεσθαι χεῖρον , ὑπὸ τῆς ἀμόργης ἀναθολούμενον , οὐ τὸ ἄνω βέλτιον ὂν ἀλλὰ δοκοῦν , ὅτι πορρωτάτω τοῦ βλάπτοντός ἐστιν .
ἄλλος ᾐτιᾶτο τὴν πυκνότητα , δι ἣν ἀμικτότατόν ἐστι καὶ τῶν ἄλλων ὑγρῶν οὐδὲν εἰς αὑτὸ δέχεται , πλὴν βίᾳ καὶ ὑπὸ πληγῆς ἀνακοπτόμενον ·
ὅθεν οὐ δὲ τῷ ἀέρι δίδωσιν ἀνάμιξιν , ἀλλ ἀποστατεῖ διὰ λεπτότητα τῶν μορίων καὶ συνέχειαν , ὥσθ ἧττον ὑπ αὐτοῦ τρέπεσθαι μὴ κρατοῦντος .
ἐδόκει δὲ πρὸς τοῦτον ὑπεναντιοῦσθαι τὸν λόγον Ἀριστοτέλης , τετηρηκώς , ὥς φησιν , εὐωδέστερόν τε γιγνόμενον καὶ βέλτιον ὅλως τὸ ἐν τοῖς ἀποκενουμένοις ἀγγείοις ἔλαιον 0 ·
εἶτα τῷ ἀέρι τὴν αἰτίαν τῆς βελτιώσεως ἀνατίθησι ·
πλείων γάρ ἐστι καὶ κρατεῖ μᾶλλον εἰς ἀποδεὲς κατερχόμενος τὸ ἀγγεῖον .
μήποτ οὖν ἔφην ἐγώ καὶ τ οὔλαιον ὁ ἀὴρ ὠφελεῖ καὶ βλάπτει τὸν οἶνον ὑπὸ τῆς αὐτῆς δυνάμεως .
οἴνῳ μὲν γὰρ ὠφέλιμον , ἐλαίῳ δ ἀσύμφορον παλαίωσις , ἣν ἑκατέρου προσπίπτων ὁ ἀὴρ ἀφαιρεῖ 0 1 ·
τὸ γὰρ ψυχόμενον νεαρὸν διαμένει , τὸ δ οὐκ ἔχον διαπνοὴν ὑπὸ συνεχείας ταχὺ παλαιοῦται καὶ ἀπογηράσκει ·
λελέχθαι πιθανῶς , ὅτι τοῖς ἐπιπολῆς πλησιάζων ὁ ἀὴρ νεαροποιεῖ .
διὸ τοῦ μὲν οἴνου τὸ ἄνω φαυλότατον τοῦ δ ἐλαίου βέλτιστον ἡ γὰρ παλαίωσις τῷ μὲν τὴν ἀρίστην τῷ δὲ τὴν κακίστην ἐμποιεῖ διάθεσιν 0 1 2 .
φιλάρχαιος ὢν ὁ Φλῶρος οὐκ εἴα κενὴν ἀπαίρειν τὴν τράπεζαν , ἀλλ ἀεὶ τῶν ἐδωδίμων ἐπ αὐτῇ ὑπέλειπε .
καὶ οὐ τοῦτο μόνον ἔφη οἶδα τὸν πατέρα καὶ τὸν πάππον εὖ μάλα παραφυλάττοντας , ἀλλὰ μη δὲ λύχνον ἐῶντας ἀποσβεννύναι ·
καὶ γὰρ τοῦτο τοὺς παλαιοὺς 0 ;
ῥωμαίους ἐξευλαβεῖσθαι ·
τοὺς δὲ νῦν εὐθὺς ἀποσβεννύναι μετὰ τὸ δεῖπνον , ὅπως μὴ μάτην τ οὔλαιον ἀναλίσκωσι .
παρὼν οὖν Εὔστροφος Ἀθηναῖος εἶτ ἔφη τί πλέον αὐτοῖς , ἂν μὴ τὸ Πολυχάρμου τοῦ ἡμετέρου σοφὸν ἐκμάθωσιν , ὃς πολὺν ἔφη σκεπτόμενος χρόνον , ὅπως οὐ κλέψουσι τ οὔλαιον οἱ παῖδες , ἐξευρεῖν μόλις ·
εὐθὺς γὰρ ἀποπληροῦν τοὺς λύχνους ἀποσβεσθέντας , εἶτ ἐπισκοπεῖν τῇ ὑστεραίᾳ πάλιν , εἰ πλήρεις διαμένουσι .
γελάσας δ ὁ Φλῶρος οὐκοῦν εἶπεν ἐπεὶ τοῦτο τὸ πρόβλημα λέλυται , σκεψώμεθα τὸν λόγον , τοὺς παλαιοὺς εἰκός ἐστι καὶ περὶ τοὺς λύχνους καὶ περὶ τὰς τραπέζας οὕτως εὐλαβεῖς γεγονέναι .
πρότερον οὖν ἐζητεῖτο περὶ τῶν λύχνων καὶ ὁ μὲν γαμβρὸς αὐτοῦ Καισέρνιος ᾤετο τῇ πρὸς τὸ ἄσβεστον καὶ ἱερὸν πῦρ συγγενείᾳ παντὸς φθορὰν πυρὸς ἀφοσιώσασθαι τοὺς πρεσβυτέρους ·
δύο γὰρ εἶναι φθοράς , ὥσπερ ἀνθρώπου , τὴν μὲν βίαιον σβεννυμένου , τὴν δ ὥσπερ κατὰ φύσιν ἀπομαραινομένου 0 1 2 ·
τῷ μὲν οὖν ἱερῷ πρὸς ἀμφοτέρας ἀρήγειν , ἀεὶ τρέφοντας καὶ φυλάττοντας 0 ·
τὸ δ ἄλλο δι αὑτοῦ περιορᾶν μαραινόμενον αὐτοὺς μη δὲ βιάζεσθαι μη δὲ φθονεῖν , ὥσπερ θρέμματος ἀφαιρουμένους τὸ ζῆν , ἵνα μὴ μάτην τρέφοιτο 0 .
λεύκιος δ ὁ τοῦ Φλώρου υἱὸς τ ἄλλα μὲν ἔφη καλῶς λέγεσθαι , τὸ δ ἱερὸν πῦρ οὐκ ἄμεινον αἱρουμένους ἑτέρου πυρὸς οὐ δὲ σεμνότερον οὕτω σέβεσθαι καὶ περιέπειν 0 ·
ἀλλ ὥσπερ Αἰγυπτίων ἐνίους μὲν τὸ κυνῶν γένος ἅπαν σέβεσθαι καὶ τιμᾶν , ἐνίους δὲ τῶν λύκων ἢ κροκοδείλων , ἕνα μέντοι τρέφειν τοὺς μὲν κύνα τοὺς δὲ κροκόδειλον τοὺς δὲ λύκον 0 1 2 ·
οὐ γὰρ οἷόν τ ἦν ἅπαντας ·
οὕτως ἐνταῦθα τὴν περὶ ἐκεῖνο θεραπείαν καὶ φυλακὴν τὸ πῦρ τῆς πρὸς ἅπαν εὐλαβείας εἶναι σύμβολον .
οὐδὲν γὰρ ἄλλο μᾶλλον ἐμψύχῳ προσέοικεν ἢ πῦρ , κινούμενὸν τε καὶ τρεφόμενον δι αὑτοῦ καὶ τῇ λαμπρότητι δηλοῦν , ὥσπερ ἡ ψυχή , καὶ σαφηνίζον ἅπαντα 0 1 ·
μάλιστα δὲ ταῖς σβέσεσιν αὐτοῦ καὶ φθοραῖς ἐμφαίνεται δύναμις οὐκ ἀμοιροῦσα ζωτικῆς ἀρχῆς ·
βοᾷ γὰρ καὶ φθέγγεται καὶ ἀμύνεται , καθάπερ ἔμψυχον ἀποθνῆσκον βίᾳ καὶ φονευόμενον 0 ·
εἰ μή τι σὺ λέγεις ἔφη πρὸς ἐμὲ βλέψας βέλτιον .
οὐδέν εἶπον ἐγώ τῶν εἰρημένων αἰτιῶμαι ·
προσθείην δ ἄν , ὅτι καὶ φιλανθρωπίας διδασκαλία τὸ ἔθος ἐστίν οὔ τε γὰρ τροφὴν ἀφανίζειν ὅσιον αὐτοὺς ἄδην ἔχοντας , οὔ τε νάματος ἐμφορηθέντας πηγὴν ἀποτυφλοῦν καὶ ἀποκρύπτειν , οὔ τε πλοῦ σημεῖα καὶ ὁδοῦ διαφθείρειν χρησαμένους , ἀλλ ἐᾶν καὶ ἀπολείπειν τὰ χρήσιμα τοῖς δεησομένοις μεθ ἡμᾶς 0 .
ὅθεν οὐ δὲ φῶς λύχνου μὴ δεομένους ἀπολλύναι διὰ μικρολογίαν καλόν , ἀλλὰ τηρεῖν καὶ ἀπολείπειν , εἴ τις ἔλθοι δεόμενος παρόντος ἔτι καὶ λάμποντος 0 ·
καὶ γὰρ ὄψιν , εἰ δυνατὸν ἦν , καὶ ἀκοὴν χρῆσαι καλῶς 0 ;
εἶχεν ἑτέρῳ , καὶ νὴ Δία τὴν φρόνησιν καὶ τὴν ἀνδρείαν , μέλλοντας αὐτοὺς καθεύδειν καὶ ἡσυχάζειν .
ὅρα δέ , εἰ καὶ μελέτης ἕνεκα τοῦ εὐχαρίστου τὰς τοιαύτας ἐφιέντες ὑπερβολὰς οὐκ ἀτόπως οἱ παλαιοὶ καὶ δρῦς ἐσέβοντο καρποφόρους , καὶ συκῆν τινα προσηγόρευσαν ἱερὰν Ἀθηναῖοι καὶ μορίαν ἐκκόπτειν ἀπαγορεύουσι 0 ·
ταῦτα γὰρ οὐ ποιεῖ πρὸς δεισιδαιμονίαν ἐπιφόρους , ὡς ἔνιοί φασιν , ἀλλὰ προσεθίζει τὸ εὐχάριστον ἡμῶν καὶ κοινωνικὸν ἐν τοῖς ἀναισθήτοις καὶ ἀψύχοις πρὸς ἀλλήλους .
ὅθεν ὀρθῶς μὲν Ἡσίοδος οὐ δ κ ἶώιώσρ ἀπὸ χυτροπόδων ἀνεπιρρέκτων ἐᾷ παρατίθεσθαι σῖτον ἢ ὄψον , ἀλλ ἀπαρχὰς τῷ πυρὶ καὶ γέρα τῆς διακονίας ἀποδιδόντας ·
εὖ δὲ Ῥωμαῖοι χρησάμενοι τοῖς λύχνοις , ἣν ἔδοσαν οὐκ ἀφῃροῦντο τροφήν , ἀλλὰ χρῆσθαι ζῶντας εἴων καὶ λάμποντας .
ἐμοῦ δὲ ταῦτ εἰπόντος , ὁ Εὔστροφος ἆρ οὖν ἔφη τοῦτο καὶ τῷ περὶ τῆς τραπέζης λόγῳ πάροδον οἰκείαν δίδωσιν , οἰομένῳ δεῖν ἀεί τι καταλιπεῖν οἰκέταις ἀπὸ δείπνου καὶ παισὶν οἰκετῶν ;
χαίρουσι γὰρ οὐχ οὕτω λαμβάνοντες ὡς μεταλαμβάνοντες .
διὸ καὶ τοὺς Περσῶν βασιλεῖς φασιν οὐ μόνον φίλοις καὶ ἡγεμόσι καὶ σωματοφύλαξιν ἀποπέμπειν ἀεὶ μερίδας , ἀλλὰ καὶ τὸ τῶν δούλων καὶ τὸ τῶν κυνῶν ἀεὶ δεῖπνον ἐπὶ τῆς ἐκείνων προτίθεσθαι τραπέζης , ὡς ἀνυστὸν ἦν , πάντας οἷς ἐχρῶντο ποιουμένων ὁμοτραπέζους καὶ ὁμεστίους .
ἡμεροῦνται γὰρ τῇ τῆς τροφῆς μεταδόσει καὶ τὰ σκυθρωπότατα τῶν θηρίων .
ἐγὼ δὲ γελάσας ἐκεῖνον δ εἶπον ὦ ἑταῖρε , τὸν ἐκ τῆς παροιμίας ἀποκείμενον ἰχθῦν διὰ τί οὐχ ἕλκομεν εἰς μέσον μετὰ τῆς Πυθαγορικῆς χοίνικος , ἐφ ἧς ἀπηγόρευε καθῆσθαι , διδάσκων ἡμᾶς ἀεί τι τοῦ παρόντος εἰς τὸ μέλλον ὑπολείπειν καὶ τῆς αὔριον ἐν τῇ σήμερον μνημονεύειν ;
ἡμῖν μὲν οὖν τοῖς Βοιωτοῖς τὸ λεῖπέ τι καὶ Μήδοις διὰ στόματὸς ἐστιν , ἐξ οὗ Μῆδοι τήν τε Φωκίδα , καὶ τὰ ἔσχατα τῆς Βοιωτίας ἄγοντες καὶ φέροντες ἐπέτρεχον ἀεὶ δὲ καὶ 0 ·
πανταχοῦ δεῖ πρόχειρον εἶναι τὸ λεῖπέ τι καὶ ξένοις ἐπελθοῦσιν ὡς ἔγωγε καὶ τοῦ Ἀχιλλέως κενὴν ἀεὶ καὶ λιμώδη καταλαμβανομένην αἰτιῶμαι τὴν τράπεζαν ·
τῶν τε γὰρ περὶ τὸν Αἴαντα καὶ τὸν Ὀδυσσέα πρέσβεων ἀφικομένων , οὐδὲν ἔχων ἕτοιμον ἀναγκάζεται μαγειρεύειν ἐξ ὑπαρχῆς καὶ ὀψοποιεῖν τόν τε Πρίαμον φιλοφρονεῖσθαι βουλόμενος πάλιν ἀναΐξας ὄιν ἄργυφον σφάττει καὶ διαιρεῖ καὶ ὀπτᾷ , πολὺ μέρος περὶ ταῦτ ἀναλίσκων τῆς νυκτός .
ὁ δ Εὔμαιος , ἅτε δὴ θρέμμα γεγονὼς σοφοῦ σοφόν , οὐ πράγματ εἶχε , τοῦ Τηλεμάχου ἐπιφανέντος , ἀλλ εὐθὺς ἑστιᾷ καθίσαντα , πίνακας κρεῶν παρατιθεὶς ὀπταλέων , ἃ ῥα τῇ προτέρῃ κατέλειπον ἔδοντες .
εἰ δὲ τοῦτο δόξει μικρόν , ἐκεῖνό γ οὐ μικρόν , τὸ συστέλλειν καὶ ἀνέχειν τὴν ὄρεξιν ἔτι παρούσης τῆς ἀπολαύσεως 0 1 ·
ἧττον γὰρ ἐπιθυμοῦσι τῶν ἀπόντων οἱ ἐθισθέντες ἀπέχεσθαι τῶν παρόντων .
ὑπολαβὼν δ ὁ Λεύκιος ἔφη τῆς μάμμης ἀκηκοὼς μνημονεύειν , ὡς ἱερὸν μὲν ἡ τράπεζα , δεῖ δὲ τῶν ἱερῶν μηδὲν εἶναι κενόν 0 .
ἐμοὶ δ εἶπεν ἐδόκει καὶ μίμημα τῆς γῆς ἡ τράπεζ εἶναι ·
πρὸς γὰρ τῷ τρέφειν ἡμᾶς καὶ στρογγύλη καὶ μόνιμός ἐστι καὶ καλῶς ὑπ ἐνίων ἑστία καλεῖται .
καθάπερ γὰρ τὴν γῆν ἀεί τι χρήσιμον ἔχειν καὶ φέρειν ἡμῖν ἀξιοῦμεν , οὕτως οὐ δὲ τὴν τράπεζαν οἰόμεθα δεῖν κενὴν ὁρᾶν καὶ ἀνερμάτιστον ἀπολειπομένην .
ἐν Πυθίοις Καλλίστρατος , τῶν Ἀμφικτυόνων ὢν ἐπιμελητής , αὐλῳδόν τινα πολίτην καὶ φίλον ὑστερήσαντα τῆς ἀπογραφῆς τοῦ μὲν ἀγῶνος εἶρξε κατὰ τὸν νόμον ·
ἑστιῶν δ ἡμᾶς παρήγαγεν εἰς τὸ συμπόσιον ἐσθῆτι καὶ στεφάνοις , ὥσπερ ἐν ἀγῶνι , μετὰ τοῦ χοροῦ κεκοσμημένον ἐκπρεπῶς 0 .
καὶ νὴ Δία κομψὸν ἦν ἀκρόαμα τὸ πρῶτον ·
ἔπειτα διασείσας καὶ διακωδωνίσας τὸ συμπόσιον , ὡς ᾐσθάνετο τοὺς πολλοὺς ἐγκεκλικότας καὶ παρέχοντας ὑφ ἡδονῆς ὅ τι βούλοιτο χρῆσθαι , καὶ καταυλεῖν καὶ ἀκολασταίνειν , ἀποκαλυψάμενος παντάπασιν , ἐπεδείξατο τὴν μουσικὴν παντὸς οἴνου μᾶλλον μεθύσκουσαν τοὺς ὅπως ἔτυχε καὶ ἀνέδην αὐτῆς ἐμφορουμένους οὐ δὲ γὰρ κατακειμένοις ἔτι βοᾶν ἐξήρκει καὶ κροτεῖν , ἀλλὰ τελευτῶντες ἀνεπήδων οἱ πολλοί , καὶ συνεκινοῦντο κινήσεις ἀνελευθέρους , πρεπούσας δὲ τοῖς κρούμασιν ἐκείνοις καὶ τοῖς μέλεσιν .
ἐπεὶ δ ἐπαύσαντο καὶ κατάστασιν αὖθις ὥσπερ ἐκ μανίας ὁ πότος ἐλάμβανεν , ἐβούλετο μὲν ὁ Λαμπρίας εἰπεῖν τι καὶ παρρησιάσασθαι πρὸς τοὺς νέους ὀρρωδοῦντι δ ὅμως αὐτῷ μὴ λίαν ἀηδὴς γένηται καὶ λυπηρός , οὔτως ὁ Καλλίστρατος ὥσπερ ἐνδόσιμον παρέσχε τοιαῦτά τινα διαλεχθείς 0 ·
ἀκρασίας μέν ἔφη καὶ αὐτὸς ἀπολύω τὸ φιλήκοον καὶ φιλοθέαμον οὐ μὴν Ἀριστοξένῳ γε συμφέρομαι παντάπασι , ταύταις μόναις φάσκοντι ταῖς ἡδοναῖς τὸ καλῶς ἐπιλέγεσθαι .
καὶ γὰρ ὄψα καλὰ καὶ μύρα καλοῦσι καὶ καλῶς γεγονέναι λέγουσι δειπνήσαντες ἡδέως καὶ πολυτελῶς .
δοκεῖ δέ μοι μη δ Ἀριστοτέλης αἰτίᾳ δικαίᾳ τὰς περὶ θέαν καὶ ἀκρόασιν εὐπαθείας ἀπολύειν ἀκρασίας , ὡς μόνας ἀνθρωπικὰς οὔσας ·
ταῖς δ ἄλλαις καὶ τὰ θηρία φύσιν ἔχοντα χρῆσθαι καὶ κοινωνεῖν 0 .
ὁρῶμεν γὰρ ὅτι καὶ μουσικῇ πολλὰ , κηλεῖται τῶν ἀλόγων , ὥσπερ ἔλαφοι σύριγξιν , ἵπποις δὲ μιγνυμέναις ἐπαυλεῖται νόμος , ὃν ἱππόθορον ὀνομάζουσιν ὁ δὲ Πίνδαρός φησι κεκινῆσθαι πρὸς ᾠδήν ἁλίου δελφῖνος ὑπόκρισιν 0 ·
τὸν μὲν ἀκύμονος ἐν πόντου πελάγει αὐλῶν ἐκίνησ ἐρατὸν μέλος .
ὀρχούμενοι δὲ τοὺς σκῶπας αἱροῦσι , χαίροντας τῇ ὄψει καὶ μιμητικῶς ἅμα δεῦρο κ ἀκεῖσε τοὺς ὤμους συνδιαφέροντας .
οὐδὲν οὖν ὁρῶ τὰς τοιαύτας ἡδονὰς ἴδιον ἐχούσας , ἢ ὅτι μόναι τῆς ψυχῆς εἰσιν , αἱ δ ἄλλαι τοῦ σώματος καὶ περὶ τὸ σῶμα καταλήγουσι ·
μέλος δὲ καὶ ῥυθμὸς καὶ ὄρχησις καὶ ᾠδὴ παραμειψάμεναι τὴν αἴσθησιν , ἐν τῷ χαίροντι τῆς ψυχῆς ἀπερείδονται τὸ ἐπιτερπὲς καὶ γαργαλίζον .
ὅθεν οὐδεμία τῶν τοιούτων ἡδονῶν ἀπόκρυφός ἐστιν οὐ δὲ σκότους δεομένη καὶ τῶν τοίχων περιθεόντων , ὡς οἱ Κυρηναϊκοὶ λέγουσιν ·
ἀλλὰ καὶ στάδια ταύταις καὶ θέατρα ποιεῖται ·
καὶ τὸ μετὰ πολλῶν θεάσασθαί τι καὶ ἀκοῦσαι ἐπιτερπέστερόν ἐστι καὶ σεμνότερον , οὐκ ἀκρασίας δήπου καὶ ἡδυπαθείας ἀλλ ἐλευθερίου διατριβῆς καὶ ἀστείας μάρτυρας ἡμῶν ὅτι πλείστους λαμβανόντων .
ταῦτα τοῦ Καλλιστράτου εἰπόντος , ὁ Λαμπρίας ὁρῶν ἔτι μᾶλλον ἐκείνους τοὺς τῶν 0 ·