Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἢ μάλιστα μὲν ἔαρος βροντᾷ καὶ ἀστράπτει διὰ τὴν εἰρημένην αἰτίαν , τὰ δ ἐαρινὰ τῶν ὑδάτων ἀναγκαιότερα τοῖς σπέρμασι πρὸ τοῦ θέρους , ὅθεν ἡ πλεῖστον ὑομένη τοῦ ἔαρος χώρα καθάπερ ἡ ἐν Σικελίᾳ πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς καρποὺς ἀναδίδωσιν 0 1 ;
διὰ τί τῶν χυμῶν , ὀκτὼ τῷ γένει ὄντων , ἕνα μόνον , τὸν ἁλμυρόν , ἀπ οὐδενὸς καρποῦ γεννώμενον ὁρῶμεν ;
καίτοι καὶ τὸν πικρὸν ἡ ἐλαία φέρει πρῶτον καὶ τὸν ὀξὺν ὁ βότρυς , 0 ·
εἶτα μεταβάλλων ὁ μὲν γίνεται λιπαρὸς ὁ δ οἰνώδης 0 ·
μεταβάλλει δὲ καὶ ὁ στρυφνὸς ἐν ταῖς φοινικοβαλάνοις καὶ ὁ αὐστηρὸς ἐν ταῖς ῥόαις εἰς τὸν γλυκύν ·
ἔνιαι δὲ ῥόαι καὶ μῆλα τὸν ὀξὺν ἁπλῶς φέρουσιν , ὁ δὲ δριμὺς ἐν ταῖς ῥίζαις καὶ σπέρμασι πολύς ἐστι .
πότερον οὖν οὐκ ἔστιν ἁλμυροῦ γένεσις ἀλλὰ φθορὰ τῶν ἄλλων τὸ ἁλμυρόν , διὸ καὶ πᾶσιν ἄτροφον τοῖς 0 .
ἀπὸ φυτῶν καὶ σπερμάτων τρεφομένοις , ἥδυσμα δ ἐνίοις γίνεται τῷ τὸ πλήσμιον ἀφαιρεῖν τῶν τρεφόντων ·
ἤ , καθάπερ τῆς θαλάττης ἕψοντες ἀφαιροῦσι τὸ ἁλυκὸν καὶ δηκτικόν , ἐν τοῖς θερμοῖς ὑπὸ θερμότητος ἐξαμαυροῦται τὸ ἁλμυρόν ·
ἢ χυμὸς μέν ἐστιν , ὡς Πλάτων εἶπεν , ὕδωρ ἠθημένον διὰ φυτοῦ , διηθουμένη δὲ καὶ θάλαττα τὸ ἁλμυρὸν ἀποβάλλει ;
γεῶδες γὰρ καὶ παχυμερές ἐστιν , ὅθεν ὀρύττοντες παρὰ τὸν αἰγιαλὸν ἐντυγχάνουσι ποτίμοις λιβαδίοις , πολλοὶ δὲ καὶ κηρίνοις ἀγγείοις ἀναλαμβάνουσιν ἐκ τῆς θαλάττης ὕδωρ γλυκὺ διηθούμενον , ἀποκρινομένου τοῦ ἁλυκοῦ καὶ γεώδους ·
ἡ δὲ δι ἀργίλου προδιαγωγὴ παντάπασι τὴν θάλατταν διηθουμένην πότιμον ἀποδίδωσι τῷ κατέχειν ἐν ἑαυτῇ καὶ μὴ διιέναι τὸ γεῶδες .
οὕτω δὲ τούτων ἐχόντων , εἰκός ἐστι τὰ φυτὰ μή τ ἔξωθεν ἀναλαμβάνειν ἁλμυρίδα μή τ , ἂν ἐν αὐτοῖς λάβῃ γένεσιν , ἐκκρίνειν εἰς τὸν καρπόν ·
οἱ γὰρ πόροι διὰ λεπτότητα τὸ γεῶδες καὶ παχυμερὲς οὐ διηθοῦσιν .
ἢ τῆς πικρότητος εἶδος τὴν ἁλμυρότητα θετέον , ὡς Ὅμηρος στόματος δ ἐξέπτυσεν ἅλμην πικρήν , ἥ οἱ πολλὸν ἀπὸ κρατὸς κελάρυζε ;
καὶ ὁ Πλάτων φησὶν ἀμφοτέρους ῥύπτειν καὶ ἀποτήκειν τοὺς χυμούς , ἧττον δὲ ταῦτα ποιεῖν τὸν ἁλυκὸν καὶ οὐ τραχὺν εἶναι ·
δόξει δὲ τὸ πικρὸν τοῦ ἁλυκοῦ ξηρότητος ὑπερβολῇ διαφέρειν , ἐπεὶ ξηραντικόν ἐστι καὶ τὸ ἁλυκόν .
διὰ τί τοῖς συνεχῶς διὰ τῶν δεδροσισμένων δένδρων βαδίζουσι λέπραν ἴσχει τὰ ψαύοντα τῆς ὕλης μόρια τοῦ σώματος ;
πότερον , ὡς Λαῖτος ἔλεγε , τῇ λεπτότητι τὸ δροσῶδες ὑγρὸν ἀποξύει τοῦ χρωτός ·
ἤ , καθάπερ ἐρυσίβη τοῖς ὑγραινομένοις ἐγγίγνεται σπέρμασιν , οὕτως ὑπὸ τῆς δρόσου τῶν ἐπιπολῆς χλωρῶν καὶ ἁπαλῶν ἀναχαρασσομένων καὶ ἀποτηκομένων ἄχνη τις ἀπιοῦσα τοῦ σίνοντος ἀναπίμπλησι προσχεομένη τοῖς ἀναιμοτάτοις μέρεσι τῆς σαρκός , οἷα κνῆμαι καὶ πόδες , καὶ ἀμύσσει καὶ δάκνει τὴν ἐπιφάνειαν 0 ;
ὅτι γὰρ φύσει τι δηκτικὸν ἔνεστι τῇ δρόσῳ , μαρτυρεῖ τὸ τοὺς πίονας ἰσχνοτέρους ποιεῖν ·
αἱ γοῦν πίονες γυναῖκες 0 ;
ἱματίοις ἢ ἐρίοις ἁπαλοῖς ἀναλαμβάνουσαι τῆς δρόσου δοκοῦσι συντήκειν τὴν πολυσαρκίαν .
διὰ τί τὰ πλοῖα χειμῶνος ἐν τοῖς ποταμοῖς πλεῖ βράδιον , ἐν δὲ τῇ θαλάττῃ οὐ παραπλησίως 0 1 ;
πότερον ὁ ποτάμιος ἀὴρ ἀεὶ δυσκίνητος ὢν καὶ βαρὺς ἐν δὲ χειμῶνι μᾶλλον παχυνόμενος διὰ τὴν περίψυξιν , ἐμποδών ἐστι τοῖς πλέουσιν ·
ἢ τοῦτο μᾶλλον τοῦ ἀέρος πάσχουσιν οἱ ποταμοί ;
ἐλαύνουσα γὰρ ἡ ψυχρότης τὸ ὕδωρ ποιεῖ βαρὺ καὶ σωματῶδες , ὡς ἔστιν ἐν ταῖς κλεψύδραις καταμαθεῖν ·
βράδιον γὰρ ἕλκουσι χειμῶνος ἢ θέρους ·
ἐν δὲ Θρᾴκῃ περὶ τὸ Πάγγαιον ἱστορεῖ Θεόφραστος εἶναι κρήνην , ἀφ ἧς τ αὐτὸ γέμον ἀγγεῖον ὕδατος ἱστάμενον χειμῶνος ἕλκειν διπλάσιον σταθμὸν ἢ θέρους 0 .
ὅτι δ ἡ πυκνότης τοῦ ὕδατος τὴν βραδυτῆτα ποιεῖ τοῦ πλοῦ , δῆλόν ἐστι τῷ πλείονα γόμον φέρειν τὰ ποτάμια πλοῖα τοῦ χειμῶνος ·
τὸ γὰρ ὕδωρ μᾶλλον ἀντερείδει πυκνότερον καὶ βαρύτερον γιγνόμενον , τὴν δὲ θάλατταν ἡ θερμότης κωλύει πυκνοῦσθαι , δι ἣν οὐ δὲ πήγνυται ·
μάλκη γὰρ ἔοικεν εἶναι πύκνωσις .
διὰ τί , τῶν ἄλλων ὑγρῶν ἐν τῷ κινεῖσθαι καὶ στρέφεσθαι ψυχομένων , τὴν θάλατταν ὁρῶμεν ἐν τῷ κυματοῦσθαι θερμοτέραν γιγνομένην ;
ἦ τῶν μὲν ἄλλων ὑγρῶν ἐπεισόδιον οὖσαν καὶ ἀλλοτρίαν ἐξίστησιν ἡ κίνησις τὴν θερμότητα καὶ διαφορεῖ , τὴν δὲ τῆς θαλάττης σύμφυτον οὖσαν ἐκριπίζουσι μᾶλλον οἱ ἄνεμοι καὶ τρέφουσι ;
μαρτύρια δὲ τῆς θερμότητος ἡ διαύγεια καὶ τὸ μὴ πήγνυσθαι , καίπερ οὖσαν γεώδη καὶ βαρεῖαν 0 .
διὰ τί τοῦ χειμῶνος ἧττον πικρὰ γίγνεται γευομένοις ἡ θάλαττα ;
τοῦτο γάρ φασι καὶ Διονύσιον ἱστορεῖν τὸν ὑδραγωγόν .
ἦ ὅτι παντελῶς μὲν ἔρημος οὐκ ἔστι γλυκύτητος οὐ δ ἄμοιρος ἡ πικρότης , ἅτε δὴ ποταμοὺς τοσούτους ὑποδεχομένης τῆς θαλάττης 0 ·
τοῦ δ ἡλίου τὸ γλυκὺ καὶ πότιμον ἐξαιροῦντος ὑπὸ κουφότητος ἐπιπολάζον καὶ μᾶλλον ἐν τῷ θέρει τοῦτο ποιοῦντος , ἐν δὲ τῷ χειμῶνι μαλακώτερον ἁπτομένου δι ἀσθένειαν θερμότητος , ὑπολειπομένη μοῖρα πολλῆς γλυκύτητος ἀνίησι τὸ ἀκράτως πικρὸν καὶ φαρμακῶδες ;
τοῦτο δ ἡσυχῆ καὶ τοῖς ποτίμοις συμβέβηκε ·
θέρους γὰρ πονηρότερα γίγνεται , τὸ κουφότατον καὶ γλυκύτατον τοῦ θερμοῦ διαφοροῦντος , ἐν δὲ χειμῶνι νέον ἐπιρρεῖ καὶ πρόσφατον , οὗ μετέχειν ἀνάγκη καὶ τὴν θάλατταν , σειομένην ἅμα καὶ τῶν ποταμῶν ἐπιδιδόντων .
διὰ τί τῷ οἴνῳ θάλασσαν παραχέουσι καὶ χρησμόν τινα λέγουσιν ἁλιεῖς κομισθῆναι προστάττοντα βαπτίζειν τὸν Διόνυσον πρὸς τὴν θάλατταν , οἱ δὲ πόρρω θαλάττης ἐμβάλλουσι γύψον Ζακυνθίαν ὀπτήσαντες ;
πότερον ἡ θερμότης βοηθεῖ πρὸς τὴν περίψυξιν , ἢ αὐτὴ ἐξίστησι μάλιστα τὸν οἶνον ἀποσβεννύουσα καὶ φθείρουσα τὴν δύναμιν ·
ἢ τὸ ὑδατῶδες καὶ πνευματῶδες τοῦ οἴνου πρὸς μεταβολὴν ἐπισφαλέστατ ἔχον ἵστησι τὰ γεώδη πεφυκότα στύφειν καὶ κατισχναίνειν , οἱ δ ἅλες μετὰ τῆς θαλάττης λεπτύνοντες καὶ ἀποτήκοντες τάλλότριον καὶ περιττὸν οὐκ ἐῶσι δυσωδίαν οὐ δὲ σῆψιν ἐγγίγνεσθαι ·
πρὸς δὲ τούτοις , ὅσον ἐστὶ παχὺ καὶ γεῶδες , ἐμπλεκόμενον τοῖς βαρυτέροις καὶ συγκατασπώμενον ὑποστάθμην ποιεῖ καὶ τρύγα τὸν δ οἶνον ἀπολείπει καθαρόν ;
διὰ τί μᾶλλον ναυτιῶσι τὴν θάλατταν πλέοντες ἢ τοὺς ποταμούς , κ ἂν ἐν γαλήνῃ πλέωσι 0 ;
ἦ ὅτι μάλιστα ναυτίαν κινεῖ τῶν αἰσθήσεων ἡ ὄσφρησις , τῶν δὲ παθῶν ὁ φόβος 0 1 ;
καὶ γὰρ τρέμουσι καὶ φρίττουσι καὶ κοιλίας ἐξυγραίνονται φαντασίαν κινδύνου λαβόντες ·
τούτων δ οὐδέτερον ἐνοχλεῖ τοῖς διὰ ποταμοῦ πλέουσιν ·
ἡ γὰρ ὄσφρησις παντὶ ποτίμῳ καὶ γλυκεῖ συνήθης ἐστὶν ὁ δὲ πλοῦς ἀκίνδυνος , ἐν δὲ τῇ θαλάττῃ τὴν τ ὀσμὴν ἀηθείᾳ δυσχεραίνουσι καὶ φοβοῦνται , μὴ πιστεύοντες τῷ παρόντι περὶ τοῦ μέλλοντος 0 ·
οὐδὲν οὖν ὄφελος τῆς γαλήνης , ἀλλὰ καὶ ἡ ψυχὴ σάλον ἔχουσα καὶ θορυβουμένη συγκινεῖ καὶ ἀναπίμπλησι τὸ σῶμα τῆς ταραχῆς 0 .
διὰ τί τῆς θαλάττης ἐλαίῳ καταρραινομένης γίγνεται καταφάνεια καὶ γαλήνη ;
πότερον , ὡς Ἀριστοτέλης φησί , τὸ πνεῦμα τῆς λειότητος ἀπολισθάνον οὐ ποιεῖ πληγὴν οὐ δὲ σάλον ·
ἢ τοῦτο μὲν πιθανῶς εἴρηται πρὸς τὰ ἐκτός , ἐπεὶ δὲ φασι καὶ τοὺς κατακολυμβῶντας , ὅταν ἔλαιον εἰς τὸ στόμα λαβόντες ἐκφυσήσωσιν , ἐν τῷ βυθῷ φέγγος ἴσχειν καὶ δίοψιν , οὐκ ἔστιν ἐκεῖ πνεύματος ὄλισθον αἰτιάσασθαι ;
σκόπει δὴ μὴ τὴν θάλατταν γεώδη καὶ ἀνώμαλον οὖσαν ἐξωθεῖ καὶ διαστέλλει τῇ πυκνότητι τ οὔλαιον , εἶτ ἀνατρεχούσης εἰς αὑτὴν καὶ συστελλομένης ἀπολείπονται πόροι μεταξὺ ταῖς ὄψεσι διαύγειαν καὶ καταφάνειαν διδόντες .
ἢ φύσει μέν ἐστι φωτεινὸς ὑπὸ θερμότητος ὁ τῇ θαλάττῃ καταμεμιγμένος ἀήρ , γίγνεται δὲ ταραχθεὶς ἀνώμαλος καὶ σκιώδης ·
ὅταν οὖν τὴν ἀνωμαλίαν ἐπιλεάνῃ πυκνότητι τ οὔλαιον , ἀπολαμβάνει τὴν ὁμαλότητα καὶ τὴν διαύγειαν ;
διὰ τί χειμῶνος μᾶλλον ἢ θέρους τὰ τῶν ἁλιέων σήπεται δίκτυα , καίτοι τὰ γ ἄλλα μᾶλλον ἐν τῷ θέρει τοῦτο πάσχει ;
πότερον , ὡς Θεόφραστος οἴεται , τῷ ψυχρῷ τὸ θερμὸν ὑποχωροῦν ἀντιπεριίσταται καὶ θερμότερα ποιεῖ τὰ ἐν βάθει τῆς θαλάττης , ὥσπερ τῆς γῆς 0 ·
διὸ καὶ τὰ πηγαῖα τῶν ὑδάτων χλιαρώτερα τοῦ χειμῶνός ἐστι καὶ μᾶλλον ἀτμίζουσιν αἱ λίμναι καὶ οἱ ποταμοί ·
κατακλείεται γὰρ εἰς βάθος ἡ θερμότης ὑπὸ τοῦ ψυχροῦ κρατήσαντος ·
ἢ σῆψις μὲν οὐκ ἔστι τῶν δικτύων , ὅταν δὲ φρίξῃ καὶ παγῇ διὰ τὸ ψῦχος ἀναξηραινόμενα καὶ θρυπτόμενα μᾶλλον ὑπὸ τοῦ κλύδωνος σήψει τινὶ καὶ μυδήσει πάσχει παραπλήσιον ;
καὶ γὰρ πονεῖ μᾶλλον ἐν κρύει , καθάπερ τὰ νεῦρα συντεινόμενα σπαράττεται , πλεονάκις ἐκταραττομένης διὰ τὸν χειμῶνα τῆς θαλάττης ·
διὸ καὶ στύφουσιν αὐτὰ ταῖς βαφαῖς καὶ πυκνοῦσι , φοβούμενοι τὰς ἀναλύσεις ·
ἐπεὶ μὴ βαφέντα μη δὲ χρισθέντα , μᾶλλον ἂν ἐλάνθανε τοὺς ἰχθῦς , ἐνάερον γὰρ τὸ τοῦ λίνου χρῶμα καὶ ἀπατηλὸν ἐν θαλάττῃ 0 .
διὰ τί Δωριεῖς εὔχονται κακὴν χόρτου συγκομιδήν ;
ἦ κακῶς μὲν συγκομίζεται χόρτος ὑόμενος ;
κόπτεται γὰρ οὐ ξηρὸς ἀλλὰ χλωρός , ὥστε σήπεται ταχὺ διάβροχος γενόμενος ·
ὑόμενος δὲ πρὸ τοῦ θέρους ὁ σῖτος βοηθεῖται πρὸς τὰ θερμὰ καὶ νότια πνεύματα ·
ταῦτα γὰρ οὐκ ἐᾷ πυκνωθῆναι συνιστάμενον ἐν τῷ στάχυι τὸν καρπόν , ἀλλ ἐξίστησι καὶ διαχεῖ τῇ θερμότητι τὴν πῆξιν , ἂν μὴ βεβρεγμένης τῆς γῆς ὑγρότης παραμένῃ ψύχουσα καὶ νοτίζουσα τὸν στάχυν .
διὰ τί πυροφόρος ἡ πίων καὶ βαθεῖα χώρα , κριθοφόρος δὲ μᾶλλον ἡ λεπτόγεως 0 1 ;
ἦ ὅτι τῶν σπερμάτων τὰ ἰσχυρὰ πλείονος τροφῆς δεῖται τὰ δ ἀσθενῆ λεπτῆς καὶ ἐλαφρᾶς , 0 1 ·
ἀσθενέστερον δ ἡ κριθὴ καὶ μανότερον 0 ·
ὅθεν οὐ φέρει τὴν πολλὴν τροφὴν καὶ βαρεῖαν ;
μαρτυρεῖ δὲ τῷ λόγῳ τούτῳ πυροῦ τὸν τρίμηνον ἐν τοῖς ὑποξήροις φύεσθαι βέλτιον , ἀνοτώτερον ὄντα καὶ τροφῆς ἐλάττονος δεόμενον ·
διὸ καὶ συντελεῖται τάχιον .
διὰ τί λέγεται σῖτον ἐν πηλῷ φύτευε , τὴν δὲ κριθὴν ἐν κόνει 0 ;
πότερον , ὡς εἰρήκαμεν , ὁ μὲν δύναται πλείονος τροφῆς κατακρατεῖν ἡ δ οὐ φέρει τὸ πολὺ καὶ κατακλύζον , ἢ πυκνὸς ὢν ὁ πυρὸς καὶ ξυλώδης φύεται βέλτιον ἐν ὑγρῷ μαλαττόμενος καὶ χυλούμενος , τῇ δὲ κριθῇ διὰ μανότητα σύμφορον ἐν ἀρχῇ τὸ ξηρότερον , ἢ διὰ θερμότητα σύμμετρος καὶ ἀβλαβὴς 0 1 2 ;
ἡ κρᾶσις ψυχρότερον δ ἡ κριθή 0 ·
ἢ φοβοῦνται τὸν πυρὸν ἐν ξηρῷ τρίβειν διὰ τοὺς μύρμηκας , εὐθὺς γὰρ ἐπιτίθενται , εἰς δὲ κριθὰς ἧττον φέρονται , δυσβάστακτοι γάρ εἰσι καὶ δυσπαρακόμιστοι διὰ μέγεθος ;
διὰ τί τῶν ἀρρένων ἵππων μᾶλλον ἢ τῶν θηλειῶν τὰς τρίχας εἰς τὴν ὁρμιὰν λαμβάνουσι 0 ;
πότερον , ὡς τοῖς ἄλλοις τὸ ἄρρεν τοῦ θήλεος μέρεσι , καὶ ταῖς θριξὶν εὐτονώτερόν ἐστιν 0 ·
ἢ μᾶλλον διὰ τὸ οὖρον οἴονται τὰς τρίχας τῶν θηλειῶν βρεχομένας γίγνεσθαι χείρονας ;
διὰ τί τευθὶς φαινομένη σημεῖόν ἐστι μεγάλου χειμῶνος ;
ἦ πάντα φύσει τὰ μαλάκια δύσριγα διὰ γυμνότητα τῆς σαρκὸς καὶ ψιλότητα , μή τ ὀστράκῳ μή τε δέρματι μή τε λεπίδι σκεπομένης ἀλλ ἐντὸς ἐχούσης τὸ σκληρὸν καὶ ὀστεῶδες , διὸ καὶ κέκληται μαλάκια 0 ;
ταχὺ δὴ προαισθάνεται δι εὐπάθειαν τοῦ χειμῶνος ·
ὅθεν ὁ μὲν πολύπους εἰς γῆν ἀνατρέχει καὶ τῶν πετριδίων ἀντιλαμβανόμενος σημεῖόν ἐστι πνεύματος ὅσον οὔπω παρόντος , ἡ δὲ τευθὶς ἐξάλλεται , φεύγουσα τὸ ψῦχος καὶ τὴν ἐν βάθει ταραχὴν τῆς θαλάττης ·
καὶ γὰρ ἔχει μάλιστα τῶν μαλακίων εὔθρυπτον καὶ ἁπαλὸν τὸ σαρκῶδες .
διὰ τί τὴν χρόαν ὁ πολύπους ἐξαλλάττει ;
πότερον , ὡς Θεόφραστος ᾤετο , δειλόν ἐστι φύσει ζῷον ὅταν οὖν ταραχθῇ τρεπόμενον τῷ πνεύματι , συμμεταβάλλει τὸ χρῶμα καθάπερ ἄνθρωπος 0 ·
διὸ καὶ λέλεκται τοῦ μὲν γάρ τε κακοῦ τρέπεται χρώς ·
ἢ τοῦτο πρὸς τὴν μεταβολὴν πιθανῶς λέλεκται πρὸς δὲ τὴν ἐξομοίωσιν οὐχ ἱκανῶς 0 ;
μεταβάλλει γὰρ οὕτως , ὥστε τὴν χρόαν αἷς ἂν πλησιάζῃ πέτραις ὁμοιοῦν ·
πρὸς ὃ καὶ Πίνδαρος ἐποίησε ποντίου θηρὸς χρωτὶ μάλιστα νόον προσφέρων πάσαις πολίεσσιν ὁμίλει καὶ Θέογνις πουλύποδος νόον ἴσχε πολυχρόου , ὃς ποτὶ πέτρῃ , τῇ προσομιλήσῃ , τοῖος 0 ·
ἰδεῖν ἐφάνη .
τοῦτο δὴ καὶ τοὺς πανουργίᾳ καὶ δεινότητι ὑπερφέροντας ἔχειν τὸ ἐπιτήδευμα λέγουσιν , ὡς ὑπὲρ τοῦ λαθεῖν καὶ διαφυγεῖν τοὺς πλησίον ἑαυτοὺς ἀεὶ ἀπεικάζειν πολύποδι .
ἢ καθάπερ ἐσθῆτι τῇ χρόᾳ νομίζουσι χρῆσθαι , ῥᾳδίως οὕτως ᾗ βούλεται μετενδυόμενον 0 ;
ἆρ οὖν τὴν μὲν ἀρχὴν αὐτὸς ἐνδίδωσι τοῦ πάθους δείσας , τὰ δὲ κύρια τῆς αἰτίας ἐν ἄλλοις ἐστί ;
σκόπει δή , κατ Ἐμπεδοκλέα γνοὺς ὅτι πάντων εἰσὶν ἀπορροαὶ ὅσσ ἐγένοντο ·
οὐ γὰρ ζῴων μόνον οὐ δὲ φυτῶν οὐ δὲ γῆς καὶ θαλάττης , ἀλλὰ καὶ λίθων ἄπεισιν ἐνδελεχῶς πολλὰ ῥεύματα καὶ χαλκοῦ καὶ σιδήρου ·
καὶ γὰρ φθείρεται πάντα καὶ ὄδωδε τῷ ῥεῖν ἀεί τι καὶ φέρεσθαι συνεχῶς ·
καὶ γὰρ ἕλξεις ἢ ἐπιπηδήσεις ποιοῦσι ταῖς ἀπορροαῖς , οἱ μὲν ἐμπλοκὰς αὐτῶν οἱ δὲ πληγὰς οἱ δ ὤσεις τινὰς καὶ περιελάσεις ὑποτιθέμενοι 0 1 .
μάλιστα δὲ τῶν παράλων πετρῶν ἐπιρραινομένων καὶ ψηχομένων ὑπὸ τῆς θαλάττης , ἀπιέναι μέρη καὶ θραύσματα πολλὰ καὶ λεπτὰ εἰκὸς συνεχῶς , ἃ τοῖς χρώμασιν ἀλλήλων διαφέροντα τοῖς μὲν ἄλλοις οὐ προσίσχεται σώμασιν ἀλλὰ λανθάνει περιολισθάνοντα τῶν πυκνοτέρους ἐχόντων πόρους ἢ διεκθέοντα τῶν μανοτέρους 0 .
ὁ δὲ πολύπους τήν τε σάρκα προσιδεῖν αὐτόθεν ἀνθρηνιώδης καὶ πολύπορος καὶ δεκτικὸς ἀπορροῶν ἐστιν ·
ὅταν δὲ δείσῃ , τῷ πνεύματι τρεπόμενος καὶ τρέπων οἷον ἔσφιγξε τὸ σῶμα καὶ συνήγαγεν , ὥστε προσδέχεσθαι καὶ στέγειν ἐπιπολῆς τὰς τῶν ἐγγὺς ἀπορροάς ·
καὶ γὰρ ἡ τραχύτης μετὰ τῆς μαλακότητος ἕλικας παρέχουσα τοῖς ἐπιφερομένοις μέρεσι μὴ σκεδαννυμένοις ἀλλ ἀθροιζομένοις καὶ προσμένουσι , σύγχρουν ἀπεργάζεται τὴν ἐπιφάνειαν τοῖς ἐγγύτατ οὖσιν .
τεκμήριον δὲ τῆς αἰτίας μέγα τὸ μή τε τοῦτον πᾶσιν ἐξομοιοῦσθαι τοῖς πλησίον μή τε τὸν χαμαιλέοντα τοῖς λευκοῖς χρώμασιν , ἀλλὰ μόνοις ἑκάτερον , ὧν ταῖς ἀπορροαῖς πόρους συμμέτρους ἔχουσιν 0 1 .
διὰ τίν αἰτίαν τὸ τῶν ἀγρίων συῶν δάκρυον ἡδὺ τὸ δὲ τῶν ἐλάφων ἁλμυρόν ἐστι καὶ φαῦλον 0 ;
αἰτία δὲ θερμότης καὶ ψυχρότης τούτων , καὶ ψυχρὸν μὲν ὁ ἔλαφος περίθερμον δὲ καὶ πυρῶδες ὁ σῦς 0 1 ·
ὅθεν τὸ μὲν φεύγει τὸ δ ἀμύνεται τοὺς ἐπιόντας , ὅτε καὶ μάλιστα διὰ τὸν θυμὸν ἐκβάλλει τὸ δάκρυον πολλῆς γὰρ ἐπὶ τὰ ὄμματα θερμότητος φερομένης , ὡς εἴρηται φρίξας εὖ λοφιήν , πῦρ ὀφθαλμοῖσι δεδορκώς ·
γλυκὺ γίγνεται τὸ ἀποτηκόμενον .
ἔνιοι δέ φασιν , ὥσπερ γάλακτος ὀρρόν , τοῦ αἵματος ταραχθέντος , ἐκκρούεσθαι τὸ δάκρυον , ὡς Ἐμπεδοκλῆς 0 .
ἐπεὶ τοίνυν τραχὺ καὶ μέλαν τὸ τῶν κάπρων αἷμα διὰ θερμότητα λεπτὸν δὲ καὶ ὑδαρὲς τὸ τῶν ἐλάφων , εἰκότως καὶ τὸ ἀποκρινόμενον ἐν τοῖς θυμοῖς καὶ τοῖς φόβοις ἑκατέρου τοιοῦτον 0 1 .
διὰ τί τῶν ὑῶν αἱ μὲν ἥμεροι , πλεονάκις τίκτουσι καὶ κατ ἄλλον ἄλλαι χρόνον , αἱ δ ἄγριαι καὶ ἅπαξ καὶ περὶ τὰς αὐτὰς ἅπασαι σχεδὸν ἡμέρας 0 1 2 ;
αὗται δ εἰσὶν ἀρχομένου θέρους ·
διὸ καὶ λέλεκται μηκέτι νυκτὸς ὕειν , ᾗ κεν τέκῃ ἀγροτέρη σῦς .
ἦ διὰ πλῆθος τροφῆς , ὄντως ἐν πλησμονῇ Κύπρις 0 ;
ἀφθονία γὰρ τροφῆς τὸ γόνιμον περίττωμα ποιεῖ καὶ φυτοῖς καὶ ζῴοις ·
αἱ μὲν οὖν ἄγριαι δι αὑτῶν καὶ μετὰ φόβου τὴν τροφὴν ζητοῦσι , ταῖς δ ἡμέροις ὑπάρχει διὰ παντὸς ἡ μὲν αὐτοφυὴς ἡ δ ἐκ παρασκευῆς 0 .
ἢ τὸ τῆς σχολῆς καὶ ἀσχολίας ἅμα συμβαῖνον αἴτιον 0 ;
αἱ μὲν γὰρ ἀργοῦσι , μὴ βουλόμεναι πόρρω πλανᾶσθαι τῶν συφορβῶν , αἱ δ ὀρειβατοῦσαι καὶ περιθέουσαι τὴν τροφὴν διαφοροῦσι καὶ καταναλίσκουσιν εἰς τὸ σῶμα πᾶσαν ·
ὥστε διὰ τὸ ἀεὶ συνεῖναι ἢ μὴ γίνεσθαι περίττωμα , ἢ καὶ τὸ συντρέφεσθαι καὶ συναγελάζεσθαι τὰ θήλεα τοῖς ἄρρεσιν , ἀνάμνησιν ποιεῖ τῶν ἀφροδισίων καὶ συνεκκαλεῖται τὴν ὄρεξιν ὡς ἐπ ἀνθρώπων Ἐμπεδοκλῆς ἐποίησε τῷ δέ τι καὶ πόθος εἴ τε διὰ πέψεως ἀμμίσγων 0 1 ·
ἐν δὲ τοῖς ἀγρίοις , ἀποτρόφοις οὖσιν ἀλλήλων , τὸ ἄστοργον καὶ δυσεπίμικτον ἀμβλύνει καὶ ἀνασβέννυσι τὰς ὁρμάς .
ἢ καὶ τὸ λεγόμενον ὑπ Ἀριστοτέλους ἀληθές ἐστιν , ὅτι χλούνην Ὅμηρος ὠνόμασε σῦν τὸν μόνορχιν ;
τῶν γὰρ πλείστων φησὶ προσκνωμένων τοῖς στελέχεσι θρύπτεσθαι τοὺς ὄρχεις .
διὰ τί τῆς ἄρκτου φασὶ τὴν χεῖρα γλυκυτάτην ἔχειν σάρκα καὶ φαγεῖν ἡδίστην ;
ἦ ὅτι τὰ πέττοντα τὴν τροφὴν μάλιστα τοῦ σώματος παρέχει τὸ κρέας ἥδιστον 0 ;
πέττει δὲ κάλλιστα τὸ διαπνέον , κινούμενον μάλιστα καὶ συγγυμναζόμενον , ὥσπερ ἡ ἄρκτος τῷ μέρει τούτῳ πλεῖστα κινεῖται ·
καὶ γὰρ ὡς ποσὶ τοῖς ἐμπροσθίοις βαδίζουσα χρῆται καὶ τρέχουσα καὶ ὡς χερσὶν ἀντιλαμβανομένη 0 .
διὰ τί δυστίβευτος ἡ τοῦ ἔαρος ὥρα 0 ;
πότερον αἱ κύνες , ὥς φησιν Ἐμπεδοκλῆς , κέμματα θηρείων μελέων μυκτῆρσιν ἐρευνῶσαι τὰς ἀπορροὰς ἀναλαμβάνουσιν , ἃς ἐναπολείπει τὰ θηρία τῇ ὕλῃ , ταύτας δὲ τοῦ ἔαρος ἐξαμαυροῦσι καὶ συγχέουσιν αἱ πλεῖσται τῶν φυτῶν καὶ τῶν ὑλημάτων ὀσμαί , ὑπὲρ τὴν ἄνθησιν ὑπερχεόμεναι καὶ κεραννύμεναι , περιποτῶσι καὶ διαπλανῶσι τὰς κύνας τῆς τῶν θηρίων ὀσμῆς ἐπιλαβέσθαι ;
διὸ περὶ τὴν Αἴτνην ἐν Σικελίᾳ φασὶ μηδένα κυνηγεῖν ·
πολὺ γὰρ ἀναφύεσθαι καὶ τεθηλέναι δι ἔτους ἴον ὀρεινὸν ἐν τοῖς λειμῶσι , καὶ τὸν τόπον εὐωδίαν ἀεὶ κατέχουσαν ἁρπάζειν τὰς τῶν θηρίων ἀναπνοάς 0 .
λέγεται δὲ μῦθος , ὡς τὴν Κόρην ἐκεῖθεν ἀνθολογοῦσαν ὁ Πλούτων ἀφαρπάσειε , καὶ διὰ τοῦτο τιμῶντες καὶ σεβόμενοι τὸ χωρίον ὡς ἄσυλον οὐκ ἐπιτίθενται τοῖς ἐκεῖ νεμομένοις .
διὰ τί περὶ τὰς πανσελήνους ἥκιστα ταῖς ἰχνοσκοπίαις ἐπιτυγχάνουσιν ;
διὰ τὴν εἰρημένην αἰτίαν 0 ;
δροσοβόλοι γὰρ αἱ πανσέληνοι 0 ·
διὸ καὶ τὴν δρόσον ὁ Ἀλκμὰν Διὸς θυγατέρα καὶ Σελήνης προσεῖπε ποιήσας Διὸς θυγάτηρ ἔρσα τρέφει καὶ δίας Σελάνας ·
ἡ γὰρ δρόσος ἀσθενής ἐστι καὶ ἀδρανὴς ὄμβρος , ἀσθενὲς δὲ καὶ τὸ τῆς σελήνης θερμόν 0 ·
ὅθεν ἕλκει μὲν ἀπὸ γῆς ὥσπερ ὁ ἥλιος , ἄγειν δ εἰς ὕψος μὴ δυναμένη μη δ ἀναλαμβάνειν μεθίησιν 0 .
διὰ τί τὸ δρόσιμον γενόμενον διὰ τοῦ ψύχους δυστίβευτον 0 ;
πότερον ὅτι τὰ θηρία πόρρω τῶν κοιτῶν ὀκνοῦντα προϊέναι διὰ τὸ κρύος οὐ πολλὰ ποιεῖ σημεῖα 0 ·
διὸ καί φασιν αὐτὰ φείδεσθαι τῶν πλησίον , ὅπως μὴ κακοπαθῇ πλανώμενα μακρὰν τοῦ χειμῶνος ἀλλ ἀεὶ ἐγγύθεν ἔχῃ νέμεσθαι ·
ἢ δεῖ μὴ μόνον ἔχειν ἴχνη τὸν στιβευόμενον τόπον ἀλλὰ κινεῖν τὴν ὄσφρησιν , κινεῖ δὲ λυόμενα καὶ χαλώμενα μαλακῶς ὑπὸ θερμότητος , ἡ δ ἄγαν περίψυξις πηγνύουσα τὰς ὀσμὰς οὐκ ἐᾷ ῥεῖν οὐ δὲ κινεῖν τὴν αἴσθησιν ·
ὅθεν καὶ τὰ μύρα καὶ τὸν οἶνον ἧττον ὄζειν ψύχους καὶ χειμῶνος λέγουσιν ·
ὁ γὰρ ἀὴρ πηγνύμενος ἵστησι τὰς ὀσμὰς ἐν αὑτῷ καὶ οὐκ ἐᾷ ἀναδίδοσθαι ;
διὰ τί τὰ ζῷα τὰς βοηθούσας δυνάμεις , ὅταν ἐν πάθει γένηται , ζητεῖ καὶ διώκει καὶ χρώμενα πολλάκις ὠφελεῖται ;
καθάπερ αἱ κύνες ἐσθίουσι πόαν , ἵνα τὴν χολὴν ἐξεμῶσιν ·
αἱ δ ὕες ἐπὶ τοὺς ποταμίους καρκίνους φέρονται , βοηθοῦνται γὰρ ἐσθίουσαι πρὸς κεφαλαλγίαν ·
ἡ δὲ χελώνη φαγοῦσα τὴν σάρκα τοῦ ἔχεως ὀρίγανον ἐπεσθίει ·
τὴν δ ἄρκτον λέγουσιν ἀσωμένην τοὺς μύρμηκας ἀναλαμβάνειν τῇ γλώττῃ καὶ καταπίνουσαν ἀπαλλάττεσθαι ·
τούτων δ οὔ τε πεῖρα καὶ περίπτωσις γέγονεν αὐτοῖς .
πότερον οὖν , ὥσπερ τὰ κηρία τὴν μέλιτταν τῇ ὀσμῇ καὶ τὰ κενέβρεια τὸν γῦπα κινεῖ καὶ προσάγεται πόρρωθεν , οὕτως οὖν καὶ σῦς οἱ καρκίνοι καὶ τὴν χελώνην ἡ ὀρίγανος , αἱ δὲ μυρμηκιαὶ τὴν ἄρκτον ὀσμαῖς καὶ ῥεύμασι προσφερέσι καὶ οἰκείοις ἕλκουσιν , οὐ λογισμῷ τοῦ συμφέροντος ἀγούσης τῆς αἰσθήσεως 0 1 ·
ἢ τὰς ὀρέξεις ἐπιφέρουσι τοῖς ζῴοις αἱ τῶν σωμάτων κράσεις , ἃς αἱ νόσοι ποιοῦσι , διαφόρους δριμύτητας ἢ γλυκύτητας ἤ τινας ἄλλας ἐντίκτουσαι ποιότητας ἀήθεις καὶ ἀτόπους , τῶν ὑγρῶν τρεπομένων ;
ὡς δῆλόν ἐστιν ἐπὶ τῶν γυναικῶν , ὅταν κύωσι , καὶ λίθους καὶ γῆν προσφερομένων διὸ καὶ τῶν νοσούντων ταῖς ὀρέξεσιν οἱ χαρίεντες ἰατροὶ προΐσασι τοὺς ἀσώτως ἢ σωτηρίως ἔχοντας ·
ἱστορεῖ γοῦν Μνησίθεος ἰατρὸς ἐν ἀρχῇ πνευμονίας τὸν ἐπιθυμήσαντα κρομμύων σῴζεσθαι τὸν δὲ σύκων ἀπόλλυσθαι , διὰ τὸ ταῖς κράσεσι τὰς ὀρέξεις τὰς δὲ κράσεις τοῖς πάθεσιν ἕπεσθαι .
πιθανὸν οὖν ἐστι καὶ τῶν θηρίων τὰ μὴ παντελῶς ὀλεθρίοις μη δ ἀναιρετικοῖς περιπίπτοντα νοσήμασι ταύτην τὴν διάθεσιν καὶ κρᾶσιν ἴσχειν , ὑφ ἧς ἐπὶ τὰ σῴζοντα φέρεται καὶ ἄγεται ταῖς ὀρέξεσιν ἕκαστον αὐτῶν .
διὰ τί τὸ γλεῦκος , ἂν ὑπὸ ψύχους περιέχηται τὸ ἀγγεῖον , γλυκὺ διαμένει πολὺν χρόνον ;
πότερον ὅτι πέψις ἐστὶ τοῦ γλεύκους ἡ εἰς τὸ οἰνῶδες μεταβολὴ κωλύει δὲ τὴν πέψιν ἡ ψυχρότης , ὑπὸ θερμοῦ γὰρ ἡ πέψις 0 1 ·
ἢ τ οὐναντίον , οἰκεῖός ἐστι τῆς σταφυλῆς χυμὸς ὁ γλυκύς , διὸ καὶ πεπαίνεσθαι λέγεται τὸ γλυκὺ κιρνώμενον ἡ δὲ ψυχρότης οὐκ ἐῶσα διαπνεῖν ἀλλὰ συνέχουσα τὸ θερμόν , τὴν γλυκύτητα διατηρεῖ τοῦ γλεύκους ;
αὕτη δ ἐστὶν αἰτία καὶ τῶν τρυγωμένων ὄμβρῳ τὸ γλεῦκος ἧττον ἀναζεῖν ·
ἡ γὰρ ζέσις ὑπὸ θερμότητος τὴν δὲ θερμότητα κατέχει καὶ συστέλλει τὸ ψυχρόν .
διὰ τί τῶν θηρίων ἡ ἄρκτος ἥκιστα διεσθίει τὰ δίκτυα , καίτοι καὶ λύκοι καὶ ἀλώπεκες διεσθίουσι ;
πότερον ἐνδοτάτω τοὺς ὀδόντας ἔχουσα τοῦ χάσματος ἥκιστα πρὸς τὰ λίνα ἐξικνεῖται , προεμπίπτει γὰρ τὰ χείλη διὰ πάχος καὶ μέγεθος ·
ἢ μᾶλλον ἰσχύουσα ταῖς χερσὶ ῥήγνυσι καὶ διασπᾷ τὸν βρόχον ·
ἢ καὶ ταῖς χερσὶν ἅμα χρῆται καὶ τῷ στόματι , ταῖς μὲν διασπῶσα τὸ λίνον τῷ δ ἀμυνομένη τοὺς διώκοντας 0 ;
οὐδενὸς δ ἧττον αὐτῇ βοηθοῦσιν αἱ περικαλινδήσεις ·
διὸ μᾶλλον ἢ διασπᾶν τὰ λίνα πραγματευομένη πολλάκις ἐκκυβιστᾷ καὶ σῴζεται , ἀμὴ καὶ δέοι ἡ τῶν ὀδόντων .
τίς ἡ αἰτία , δι ἣν τὰ ψυχρὰ τῶν ὑδάτων οὐ θαυμάζομεν ἀλλὰ τὰ θερμά , καίτοι δῆλον ὅτι θερμότης αἰτία τούτων ὡς ψυχρότης ἐκείνων 0 1 2 ;
οὐ γὰρ , ὡς ἔνιοι νομίζουσιν , ἡ μὲν θερμότης δύναμίς ἐστιν ἡ δὲ ψυχρότης στέρησις θερμότητος 0 1 ·
ἐπεὶ πλειόνων αἴτιον ἐφαίνετο τὸ μὴ ὂν τοῦ ὄντος 0 .
ἀλλ ἔοικε τῷ σπανίῳ τὸ θαυμάσιον ἡ φύσις νέμουσα πῶς ;
γίγνεται ζητεῖν τὸ μὴ πολλάκις γιγνόμενον .
ὁρᾷς τὸν ὑψοῦ τόνδ ἄπειρον αἰθέρα καὶ γῆν πέριξ ἔχονθ ὑγραῖς ἐν ἀγκάλαις ὅσα μὲν ἔρχεται φέρων θεάματα νυκτός , ὅσον δὲ μεθ ἡμέραν κάλλος ἀναδείκνυσιν ;
οἱ δὲ πολλοὶ τὴν τούτων φύσιν οὐ θαυμάζουσιν , ἴριδας δὲ καὶ ποικίλματα νεφῶν ἡμέρας καὶ σέλα ῥηγνύμενα πομφόλυγος δίκην νυκτὸς κεκόσμηται .
διὰ τί τῶν ἀμπέλων τὰς ἀκάρπους , τοῖς δ ἀκρέμοσι καὶ ἔρνεσιν εὐτροφούσας τραγᾶν λέγομεν 0 ;
ἦ ὅτι τῶν τράγων οἱ σφόδρα πίονες ἧττόν εἰσι γόνιμοι καὶ μόλις ὑπὸ πιμελῆς ὀχεύουσι 0 ;
τὸ γὰρ σπέρμα περίττωμα τῆς τροφῆς ἐστι τῆς τῷ σώματι προστιθεμένης ·
ὅταν οὖν ἢ ζῷον ἢ δένδρον εὐεκτῇ καὶ παχύνηται , τοῦτο σημεῖόν ἐστι τοῦ τὴν τροφὴν ἐν ἑαυτῷ καταναλισκομένην μηθὲν ἢ μικρόν τι καὶ ἀγεννὲς περίττωμα ποιεῖν .
διὰ τί ἄμπελος οἴνῳ ῥαινομένη , μάλιστα τῷ ἐξ αὑτῆς , ἀναξηραίνεται ;
πότερον , ὥσπερ ἐν τοῖς πολυπόταις γίνεται φαλάκρωσις , ὑπὸ θερμότητος τοῦ οἴνου τὸ ὑγρὸν ἐξατμίζοντος 0 ·
ἢ φὺ τὸ οἰνῶδές ἐστιν , ὥς φησιν Ἐμπεδοκλῆς οἶνον ὑπὸ φλοιοῦ πέλεσθαι σαπὲν ἐν ξύλῳ ὕδωρ ·
ὅταν οὖν ἔξωθεν οἴνῳ βρέχηται , γίγνεται πῦρ ἐπὶ πῦρ τῇ ἀμπέλῳ καὶ τοῦ τρέφοντος δύναμιν ἐξίστησιν ἡ κρᾶσις ·
ἢ στυπτικὴν φύσιν ἔχων ὁ ἄκρατος ἐνδύεται ταῖς ῥίζαις , καὶ τοὺς πόρους συναγαγὼν καὶ πυκνώσας οὐ διίησι τὸ ὕδωρ εἰς τὸ φυτόν , ᾧ εὐθαλεῖν καὶ βλαστάνειν πέφυκεν ἢ καὶ τοῦτο μᾶλλον εἰκὸς εἶναι τῇ ἀμπέλῳ παρὰ φύσιν , τὸ ἐξ αὐτῆς ἀπιὸν εἰς αὐτὴν ἐπανιὸν πάλιν δέχεσθαι 0 ;
τῆς γὰρ ἐν τοῖς φυτοῖς ὑγρότητος ἤνθει καί τι τρέφειν μη δὲ προστίθεσθαι μη δὲ μέρος εἶναι τοῦ φυ Cur inter omnes arbores sola palma contra impositum onus adsurgit ?
ὁ μὲν οὖν Σύλλοις ταῦτ εἶπε τῷ γ ἐμῷ μύθῳ προσήκει κ ἀκεῖθέν ἐστι ·
ἀλλ εἰ δή τι πρὸς τὰς ἀνὰ χεῖρα ταύτας καὶ διὰ στόματος πᾶσι δόξας περὶ τοῦ προσώπου τῆς σελήνης προανεκρούσασθε , πρῶτον ἡδέως ἄν μοι δοκῶ πυθέσθαι .
τί δ οὐκ 0 ·
ἐμέλλομεν εἶπον ὑπὸ τῆς ἐν τούτοις ἀπορίας ἐπ ἐκείνους ἀπωσθέντες ;
ὡς γὰρ οἱ ἐν νοσήμασι χρονίοις πρὸς τὰ κοινὰ βοηθήματα καὶ τὰς συνήθεις διαίτας ἀπειπόντες ἐπὶ καθαρμοὺς καὶ περίαπτα καὶ ὀνείρους τρέπονται , οὕτως ἀναγκαῖον ἐν δυσθεωρήτοις καὶ ἀπόροις σκέψεσιν , ὅταν οἱ κοινοὶ καὶ ἔνδοξοι καὶ συνήθεις λόγοι μὴ πείθωσι , πειρᾶσθαι τῶν ἀτοπωτέρων καὶ μὴ καταφρονεῖν ἀλλ ἐπᾴδειν ἀτεχνῶς ἑαυτοῖς τὰ τῶν παλαιῶν καὶ διὰ πάντων τ ἀληθὲς ἐξελέγχειν 0 .
ὁρᾷς γὰρ εὐθὺς , ὡς ἄτοπος ὁ λέγων τὸ φαινόμενον εἶδος ἐν τῇ σελήνῃ πάθος εἶναι τῆς ὄψεως , ὑπεικούσης τῇ λαμπρότητι δι ἀσθένειαν , ὃ καλοῦμεν 0 ·
οὐ συνορῶν ὅτι πρὸς τὸν ἣλιον ἔδει τοῦτο γίγνεσθαι μᾶλλον , ὀξὺν ἀπαντῶντα καὶ πλήκτην ὥς που καὶ Ἐμπεδοκλῆς τὴν ἑκατέρων ἀποδίδωσιν οὐκ ἀηδῶς διαφορὰν ἣλιος ὀξυβελὴς ἠδ ἱλάειρα σελήνη 0 ;
τὸ ἐπαγωγὸν αὐτῆς καὶ ἱλαρὸν καὶ ἄλυπον οὕτω προσαγορεύσας 0 ·
ἔπειτα λόγον ἀποδιδούς , καθ ὃν αἱ ἀμυδραὶ καὶ ἀσθενεῖς ὄψεις οὐδεμίαν διαφορὰν ἐν τῇ σελήνῃ μορφῆς ἐνορῶσιν , , ἀλλὰ λεῖος αὐταῖς 0 ;
ἀντιλάμπει καὶ περίπλεως αὐτῆς ὁ κύκλος , οἱ δ ὀξὺ καὶ σφοδρὸν ὁρῶντες ἐξακριβοῦσι μᾶλλον καὶ διαστέλλουσιν ἐκτυπούμενα τὰ εἴδη τοῦ προσώπου , καὶ τῆς διαφορᾶς ἅπτονται σαφέστερον ἔδει γάρ , οἶμαι , τ οὐναντίον , εἴπερ ἡττωμένου πάθος ὄμματος ἐποίει τὴν φαντασίαν ·
ὅπου τὸ πάσχον ἀσθενέστερον , σαφέστερον εἶναι τὸ φαινόμενον 0 1 .
ἡ δ ἀνωμαλία καὶ παντάπασιν ἐλέγχει τὸν λόγον ·
οὐ γὰρ ἔστι συνεχοῦς σκιᾶς καὶ συγκεχυμένης ὄψις , ἀλλ οὐ φαύλως ὑπογράφων ὁ Ἀγησιάναξ εἴρηκε πᾶσα μὲν ἣδε πέριξ πυρὶ λάμπεται ἐν δ ἄρα μέσσῃ γλαυκότερον κυάνοιο φαείνεται ἠύτε κούρης ὄμμα καὶ ὑγρὰ μέτωπα 0 ·
τὰ δὲ ῥέθει ἄντα ἔοικεν ·
ὄντως γὰρ ὑποδύεται περιιόντα τοῖς λαμπροῖς τὰ σκιερὰ , καὶ πιέζει πάλιν ὑπ αὐτῶν καὶ ἀποκοπτόμενα , καὶ ὅλως πέπλεκται δι ἀλλήλων ·
ὥστε γραφικὴν τὴν διατύπωσιν εἶναι τοῦ σχήματος 0 ·
τοῦτο δὲ καὶ πρὸς Κλέαρχον , ὦ Ἀριστότελες , οὐκ ἀπιθάνως ἐδόκει λέγεσθαι τὸν ὑμέτερον ὑμέτερος γὰρ ἁνήρ , Ἀριστοτέλους τοῦ παλαιοῦ γεγονὼς συνήθης , εἰ καὶ πολλὰ τοῦ Περιπάτου παρέτρεψεν 0 .
ὑπολαβόντος δὲ τοῦ Ἀπολλωνίδου τὸν λόγον καὶ τίς ἦν ἡ δόξα τοῦ Κλεάρχου διαπυθομένου , παντὶ μᾶλλον ἔφην ἀγνοεῖν ἢ σοὶ προσῆκόν ἐστι λόγον , ὥσπερ ἀφ ἑστίας τῆς γεωμετρίας ὁρμώμενον 0 ·
λέγει γὰρ ἁνὴρ εἰκόνας ἐσοπτρικὰς εἶναι καὶ εἴδωλα τῆς μεγάλης θαλάσσης ἐμφαινόμενα τῇ σελήνῃ τὸ καλούμενον πρόσωπον ἥ τε γὰρ ἴτυς ἀνακλωμένη πολλαχόθεν ἅπτεσθαι τῶν οὐ κατ εὐθυωρίαν ὁρωμένων πέφυκεν , ἥ τε πανσέληνος αὐτὴ πάντων ἐσόπτρων ὁμαλότητι καὶ στιλπνότητι κάλλιστόν ἐστι καὶ καθαρώτατον .
ὥσπερ οὖν τὴν ἶριν οἴεσθ 0 ·
θ ὑμεῖς ἀνακλωμένης ἐπὶ τὸν ἣλιον τῆς ὄψεως ἐνορᾶσθαι τῷ νέφει λαβόντι νοτερὰν ἡσυχῇ λειότητα καὶ σύντηξιν , οὕτως ἐκεῖνος ἐνορᾶσθαι τῇ σελήνῃ τὴν ἔξω θάλασσαν οὐκ ἐφ ἧς ἐστι χώρας , ἀλλ ὅθεν ἡ κλάσις ἐποίησε τῇ ὄψει τὴν ἐπαφὴν αὐτῆς καὶ τὴν ἀνταύγειαν 0 ·
ὥς που πάλιν ὁ Ἀγησιάναξ εἴρηκεν ἢ πόντου μέγα κῦμα καταντία κυμαίνοντος δείκελον ἰνδάλλοιτο πυριφλεγέθοντος ἐσόπτρου .
ἡσθεὶς οὖν ὁ Ἀπολλωνίδης ὡς ἴδιον εἶπε καὶ καινὸν ὅλως τὸ σκευώρημα τῆς δόξης , τόλμαν δέ τινα καὶ μοῦσαν ἔχοντος ἀνδρός 0 ·
ἀλλὰ πῆ τὸν ἔλεγχον αὐτῷ προσῆγε ;