Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
καὶ αἱ παροιμίαι δὲ κατὰ τὸ ἄρρεν λέγουσι ·
τάριχος ὀπτὸς εὐθὺς ἂν ἴδῃ τὸ πῦρ .
σαπρὸς τάριχος τὴν ὀρίγανον φιλεῖ .
οὐκ ἂν πάθοι τάριχος ὧνπερ ἄξιος .
ἀττικοὶ δὲ καὶ οὐδετέρως λέγουσι , καὶ γίνεται ἡ γενικὴ τοῦ ταρίχους .
χιωνίδης Πτωχοῖς   ·
ἆρ  ἂν φάγοιτ  ἂν καὶ ταρίχους , ὦ θεοί ;
ἡ δὲ δοτικὴ ταρίχει ὡς ξίφει .
μένανδρος Ἐπιτρέπουσιν   ·
ἐπὶ τῷ ταρίχει τῷδε τοίνυν κόπτετον .
καὶ ἐπὶ αἰτιατικῆς   ·
ἐπέπασα ἐπὶ τὸ τάριχος ἅλας , ἐὰν οὕτω τύχῃ .
ὅτε δὲ ἀρσενικόν ἐστιν , ἡ γενικὴ οὐκέτι ἕξει τὸ σ .
τοσαύτην δ Ἀθηναῖοι σπουδὴν ἐποιοῦντο περὶ τὸ τάριχος ὡς καὶ πολίτας ἀναγράψαι τοὺς Χαιρεφίλου τοῦ ταριχοπώλου υἱούς , ὥς φησιν Ἄλεξις ἐν Ἐπιδαύρῳ οὕτως   ·
τοὺς Χαιρεφίλου δ υἱεῖς Ἀθηναίους , ὅτι εἰσήγαγεν τάριχος , οὓς καὶ Τιμοκλῆς ἰδὼν ἐπὶ τῶν ἵππων δύο σκόμβρους ἔφη ἐν τοῖς Σατύροις εἶναι .
μνημονεύει αὐτῶν καὶ Ὑπερείδης ὁ ῥήτωρ   .
Εὐθύνου δὲ τοῦ ταριχοπώλου μήμνηται Ἀντιφάνης ἐν Κουρίδι οὕτως   ·
ἐλθών τε πρὸς τὸν τεμαχοπώλην , περίμενε , παρ  οὗ φέρειν εἴωθας , ἂν οὕτω τύχῃ , Εὔθυνος . . .
ἀπολογίζων αὐτόθι χρηστόν τι , περίμεινον , κέλευσον μὴ τεμεῖν .
φειδίππου δὲ  καὶ γὰρ οὗτος ταριχοπώλησ  Ἄλεξις ἐν Ἱππίσκῳ   κ ἀν Σωράκοις   ·
φείδιππος ἕτερός τις ταριχηγὸς ξένος .
ἐσθιόντων δ ἡμῶν τὸ τάριχος καὶ πολλῶν ὁρμὴν ἐχόντων ἐπὶ τὸ πιεῖν ὁ Δάφνος ἔφη ἀνατείνας τὼ χεῖρε ·
Ἡρακλείδης ὁ Ταραντῖνος , ἄνδρες φίλοι , ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Συμποσίῳ φησί ·
ληπτέον σύμμετρον τροφὴν πρὸ τοῦ πίνειν καὶ μάλιστα τὰς εἰθισμένας προπαρατίθεσθαι περιφοράς .
ἐκ διαστήματος γὰρ εἰσφερομένας ἐναλλάττειν τὰ ἀπὸ τοῦ οἴνου προσκαθίζοντα τῷ στομάχῳ καὶ δηγμῶν αἴτια καθιστάμενα .
οἴονται δέ τινες ταῦτ εἶναι καὶ κακοστόμαχα  λέγω δὴ λαχάνων καὶ ταρίχων γένη  δηκτικόν τι κεκτημένα , εὐθετεῖν δὲ τὰ κολλώδη καὶ ἐπιστύφοντα βρώματα , ἀγνοοῦντες ὅτι πολλὰ τῶν τὰς ἐκκρίσεις ποιούντων εὐλύτους ἐκ τῶν ἐναντίων εὐστόμαχα καθέστηκεν ·
ἐν οἷς ἐστι καὶ τὸ σίσαρον καλούμενον  οὗ μνημονεύει Ἐπίχαρμος ἐν Ἀγρωστίνῳ   , ἐν Γῇ καὶ Θαλάσσῃ   , καὶ Διοκλῆς ἐν αʹ Ὑγιεινῶν  , ἀσπάραγος , τεῦτλον τὸ λευκόν  τὸ γὰρ μέλαν καθεκτικόν ἐστιν ἐκκρίσεων  , κόγχαι , σωλῆνες , μύες θαλάττιοι , χῆμαι , κτένες , τάριχος τέλειος καὶ μὴ βρομώδης καὶ ἰχθύων εὐχύλων γένη .
προπαρατίθεσθαι δ ἐστὶν ὠφέλιμον τὴν λεγομένην φυλλίδα καὶ τευτλίον , ἔτι δὲ τάριχος , εἰς τὰς ὁρμὰς εἰς ταῦτα . . .
μὴ ὁμοίως τῶν πολυτρόφων ἀπολαύειν .
τὰς δὲ ἁθρόους ἐν ἀρχῇ πόσεις ἐκκλιτέον ·
δύσκλητοι γὰρ εἰς τὴν πλείονα τῶν ὑγρῶν προσφοράν .
Μακεδόνες δ , ὥς φησιν Ἔφιππος ὁ Ὀλύνθιος ἐν τῷ περὶ τῆς Ἀλεξάνδρου καὶ Ἡφαιστίωνος ταφῆς   , οὐκ ἠπίσταντο πίνειν εὐτάκτως , ἀλλ εὐθέως ἐχρῶντο μεγάλαις προπόσεσιν , ὥστε μεθύειν ἔτι παρακειμένων τῶν πρώτων τραπεζῶν καὶ μὴ δύνασθαι τῶν σιτίων ἀπολαύειν .
δίφιλος δ ὁ Σίφνιός φησι ·
τὰ ταρίχη τὰ ἐκ τῶν θαλασσίων καὶ λιμναίων καὶ ποταμίων γινόμενά ἐστιν ὀλιγότροφα , ὀλιγόχυλα , καυσώδη , εὐκοίλια , ἐρεθιστικὰ ὀρέξεως .
κράτιστα δὲ τῶν μὲν ἀπιόνων κύβια καὶ ὡραῖα καὶ τὰ τούτοις ὅμοια γένη , τῶν δὲ πιόνων τὰ θύννεια καὶ κορδύλεια .
τὰ δὲ παλαιὰ κρείσσονα καὶ δριμύτερα καὶ μάλιστα τὰ Βυζάντια .
τὸ δὲ θύννειον , φησί , γίνεται ἐκ τῆς μείζονος πηλαμύδος , ὧν τὸ μικρὸν ἀναλογεῖ τῷ κυβίῳ , ἐξ οὗ γένους ἐστὶ καὶ τὸ ὡραῖον .
ἡ δὲ σάρδα προσέοικε τῷ κολίᾳ μεγέθει .
ὁ δὲ σκόμβρος κούφως καὶ ταχέως ἀποχωρῶν τοῦ στομάχου .
ὁ κολίας δὲ σκιλλωδέστερος , δηκτικώτερος καὶ κακοχυλότερος , τρόφιμος ·
κρείσσων δὲ ὁ Ἀμυνκλανὸς καὶ Σπανὸς ὁ Σαξιτανὸς λεγόμενος ·
λεπτότερος γὰρ καὶ γλυκύτερος .
στράβων δ ἐν γʹ Γεωγραφικῶν   πρὸς ταῖς Ἡρακλέους φησὶ νήσοις κατὰ Καρχηδόνα τὴν καινὴν πόλιν εἶναι Σεξιτανίαν , ἐξ ἧς καὶ τὰ ταρίχη ἐπωνύμως λέγεσθαι , καὶ ἄλλην Σκομβροαρίαν ἀπὸ τῶν ἁλισκομένων σκόμβρων , ἐξ ὧν τὸ ἄριστον σκευάζεσθαι γάρον .
οἱ δὲ λεγόμενοι μελανδρύαι , ὧν καὶ Ἐπίχαρμος μνημονεύει ἐν Αὐτομόλῳ Ὀδυσσεῖ οὕτως   ·
ποτιφόριμον τὸ τέμαχος ἦς ὑπομελανδρυῶδες .
μέλανδρυς δὲ τῶν μεγίστων θύννων εἶδός ἐστιν , ὡς Πάμφιλος ἐν τοῖς περὶ ὀνομάτων παρίστησι , καί ἐστι τὰ τεμάχη αὐτοῦ λιπαρώτερα .
τὸ δὲ ὠμοτάριχον , φησὶν ὁ Δίφιλος , κητεμε τινὲς λέγουσι , καί ἐστι βαρὺ καὶ γλοιῶδες , προσέτι δὲ καὶ δύσπεπτον .
ὁ δὲ ποτάμιος κορακῖνος , ὃν πέλτην τινὲς καλοῦσιν , ὁ ἀπὸ τοῦ Νείλου , ὃν οἱ κατὰ τὴν Ἀλεξάνδρειαν ἰδίως ἡμίνηρον ὀνομάζουσιν , ὑποπίμελος μέν ἐστι καὶ ἥκιστα κακόχυλος , σαρκώδης , τρόφιμος , εὔπεπτος , εὐανάδοτος , κατὰ πάντα τοῦ μύλλου κρείσσων .
τὰ μέντοι τῶν ἰχθύων καὶ τῶν ταρίχων ᾠὰ πάντα δύσπεπτα , δύσφθαρτα , μᾶλλον δὲ τὰ τῶν λιπαρωτέρων καὶ μειζόνων ·
σκληρότερα γὰρ μένει καὶ ἀδιαίρετα .
γίνεται δὲ εὐστόμαχα μετὰ ἁλῶν σβεσθέντα καὶ ἐποπτηθέντα .
πάντας δὲ χρὴ τοὺς ταρίχους πλύνειν , ἄχρι ἂν τὸ ὕδωρ ἄνοσμον καὶ γλυκὺ γένηται .
ὁ δ ἐκ θαλάσσης ἑψόμενος τάριχος γλυκύτερος γίνεται , θερμοί τε οἱ τάριχοι ἡδίονές εἰσιν .
μνησίθεος δ ὁ Ἀθηναῖος ἐν τῷ περὶ ἐδεστῶν  οἱ ἁλυκοί , φησίν , καὶ γλυκεῖς χυμοὶ πάντες ὑπάγουσι τὰς κοιλίας , οἱ δ ὀξεῖς καὶ δριμεῖς λύουσι τὴν οὔρησιν , οἱ δὲ πικροὶ μᾶλλον μέν εἰσιν οὐρητικοί , λύουσι δ αὐτῶν ἔνιοι καὶ τὰς κοιλίας ·
οἱ δὲ στρυφνοὶ τὰς ἐκκρίσεις . . . .
ξενοφῶν δὲ ὁ μουσικώτατος ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Ἱέρωνι ἢ τυραννικῷ διαβάλλων τὰ τοιαῦτα βρώματά φησι   ·
τί γάρ , ἔφη ὁ Ἱέρων , τὰ πολλὰ ταῦτα μηχανήματα κατανενοήκατε ἃ παρατίθεται τοῖς τυράννοις , ὀξέα καὶ δριμέα καὶ στρυφνὰ καὶ τὰ τούτων ἀδελφά ;
πάνυ μὲν οὖν , ἔφη ὁ Σιμωνίδης , καὶ πάνυ γέ μοι δοκοῦντα παρὰ φύσιν εἶναι ταῦτα ἀνθρώπῳ .
ἄλλο τι οἴει , ἔφη ὁ Ἱέρων , ταῦτα ἐδέσματα εἶναι ἢ μὴ διὰ κακῆς καὶ ἀσθενούσης ψυχῆς ἐπιθυμήματα ;
ἐπεὶ οἵ γε ἡδέως ἐσθίοντες καὶ σύ που οἶσθα ὅτι οὐδὲν προσδέονται τούτων τῶν σοφισμάτων .
ἐπὶ τούτοις λεχθεῖσιν ὁ Κύνουλκος πιεῖν ᾔτησε δηκόκταν , δεῖν λέγων ἁλμυροὺς λόγους γλυκέσιν ἀποκλύζεσθαι νάμασι .
πρὸς ὃν ὁ Οὐλπιανὸς σχετλιάσας καὶ τύψας τῇ χειρὶ τὸ προσκεφάλαιον ἔφη ·
μέχρι πότε βαρβαρίζοντες οὐ παύσεσθε ;
ἢ ἕως ἂν καταλιπὼν τὸ συμπόσιον οἴχωμαι , πέττειν ὑμῶν τοὺς λόγους οὐ δυνάμενος ;
ἐν Ῥώμῃ τῇ βασιλευούσῃ διατρίβων τὰ νῦν , ὦ λῷστε , ἐπιχωρίῳ κέχρημαι κατὰ τὴν συνήθειαν φωνῇ .
καὶ γὰρ παρὰ τοῖς ἀρχαίοις ποιηταῖς καὶ συγγραφεῦσι τοῖς σφόδρα ἑλληνίζουσιν ἔστιν εὑρεῖν καὶ Περσικὰ ὀνόματα κείμενα διὰ τὴν τῆς χρήσεως συνήθειαν , ὡς τοὺς παρασάγγας καὶ τοὺς ἀστ άνδας ἢ ἀγγ άρους καὶ τὴν σχοῖνον ἢ τὸν σχοῖνον ·
μέτρον δ ἐστὶ τοῦτο ὁδοῦ μέχρι νῦν οὕτως παρὰ πολλοῖς καλούμενον .
μακεδονίζοντάς τ οἶδα πολλοὺς τῶν Ἀττικῶν διὰ τὴν ἐπιμιξίαν .
βέλτιον δ ἦν μοι   αἷμα ταύρειον πιεῖν , ὁ Θεμιστοκλέους γὰρ θάνατος αἱρετώτερος , ἢ εἰς σὲ ἐμπεσεῖν .
οὐ γὰρ ἂν εἴποιμι Ταύρειον ὕδωρ πιεῖν , ὅπερ σὺ οὐκ οἶσθα τί ἐστιν ·
οὐ δὲ γὰρ ἐπίστασαι ὅτι καὶ παρὰ τοῖς ἀρίστοις τῶν ποιητῶν καὶ συγγραφέων εἴρηταί τινα καὶ φαῦλα .
κηφισόδωρος γοῦν ὁ Ἰσοκράτους τοῦ ῥήτορος μαθητὴς ἐν τῷ τρίτῳ τῶν πρὸς Ἀριστοτέλην λέγει ὅτι εὕροι τις ἂν ὑπὸ τῶν ἄλλων ποιητῶν ἢ καὶ σοφιστῶν ἓν ἢ δύο γοῦν πονηρῶς εἰρημένα , οἷα παρὰ μὲν Ἀρχιλόχῳ   τὸ πάντ ἄνδρ  ἀποσκολύπτειν , Θεοδώρῳ δὲ τὸ κελεύειν μὲν πλέον ἔχειν , ἐπαινεῖν δὲ τὸ ἴσον , Εὐριπίδῃ τε τὸ τὴν γλῶτταν ὀμωμοκέναι φάναι   καὶ Σοφοκλεῖ τὸ ἐν Αἰθίοψιν εἰρημένον   ·
τοιαῦτά τοί σοι πρὸς χάριν τε κοὐ βίᾳ λέγω , σὺ δ αὐτὸς ὥσπερ οἱ σοφοὶ τὰ μὲν δίκαι  ἐπαίνει , τοῦ δὲ κερδαίνειν ἔχου .
καὶ ἀλλαχοῦ δ ὁ αὐτὸς ἔφη   μηδὲν εἶναι ῥῆμα σὺν κέρδει κακόν ·
ὁμήρῳ δὲ τὸ τὴν Ἥραν ἐπιβουλεῦσαι τῷ Διὶ καὶ τὸν Ἄρη μοιχεύειν ·
ἐφ οἷς πάντες κατηγοροῦσιν αὐτῶν .
εἰ οὖν κ ἀγώ τι ἥμαρτον , ὦ καλλίστων ὀνομάτων καὶ ῥημάτων θηρευτά , μὴ χαλέπαινε .
κατὰ γὰρ τὸν Μιλήσιον Τιμόθεον τὸν ποιητὴν   οὐκ ἀείδω τὰ παλαιά ·
τὰ γὰρ ἀμὰ κρείσσω .
νέος ὁ Ζεὺς βασιλεύει ·
τὸ πάλαι δ ἦν Κρόνος ἄρχων .
ἀπίτω μοῦσα παλαιά .
ἀντιφάνης τ ἐν Ἀλκήστιδι ἔφη   ·
ἐπὶ τὸ καινουργεῖν φέρου , οὕτως , ἐκείνως , τοῦτο γινώσκων ὅτι ἓν καινὸν ἐγχείρημα , κ ἂν τολμηρὸν ᾖ , πολλῶν παλαιῶν ἐστι χρησιμώτερον .
ὅτι δὲ καὶ οἱ ἀρχαῖοι οἴδασι τὸ οὕτω λεγόμενον ὕδωρ , ἵνα μὴ πάλιν ἀγανακτήσῃς δηκόκταν μου λέγοντος , δείξω .
κατὰ γὰρ Φερεκράτους Ψευδηρακλέα   εἴποι τις ἂν τῶν πάνυ δοκησιδεξίων . . .
ἐγὼ δ ἂν ἀντείποιμι  μὴ πολυπραγμόνει , ἀλλ  εἰ δοκεῖ σοι , πρόσεχε τὸν νοῦν κ ἀκροῶ .
ἀλλὰ μὴ φθονήσῃς , ἔφη ὁ Οὐλπιανός , δέομαι , μη δὲ τοῦ Ταυρείου ὕδατος ὁποῖόν ἐστι δηλῶσαι ·
τῶν γὰρ τοιούτων ἐγὼ διψῶ .
καὶ ὁ Κύνουλκος  ἀλλὰ προπίνω σοι , ἔφη , φιλοτησίαν  διψᾷς γὰρ λόγων  παρ Ἀλέξιδος λαβὼν ἐκ Πυθαγοριζούσης   ·
ὕδατος ἀπέφθου κύαθον ·
ἂν δ ὠμὸν πίῃ , βαρὺ καὶ κοπῶδες .
τὸ δὲ Ταύρειον ὕδωρ ὠνόμασεν , ὦ φίλε , Σοφοκλῆς Αἰγεῖ   ἀπὸ τοῦ περὶ Τροιζῆνα ποταμοῦ Ταύρου , παρ ᾧ καὶ κρήνη τις Ὑόεσσα καλεῖται .
ἐπίστανται δ οἱ παλαιοὶ καὶ τὸ πάνυ ψυχρὸν ὕδωρ ἐν ταῖς προπόσεσιν , ἀλλ οὐκ ἐρῶ , ἐὰν μὴ καὶ σύ με διδάξῃς εἰ ἔπινον θερμὸν ὕδωρ ἐν ταῖς εὐωχίαις οἱ ἀρχαῖοι .
εἰ γὰρ οἱ κρατῆρες ἀπὸ τοῦ συμβεβηκότος τῆς ὀνομασίας ἔτυχον οὗτοί τε κερασθέντες παρέκειντο πλήρεις , οὐ ζέον τὸ ποτὸν παρεῖχον , λεβήτων τρόπον ὑποκαιόμενοι .
ὅτι γὰρ οἴδασι θερμὸν ὕδωρ Εὔπολις μὲν ἐν Δήμοις παρίστησι   ·
τὸ χαλκίον θέρμαινέ θ ἡμῖν καὶ θύη πέττειν τινὰ κέλευ , ἵνα σπλάγχνοισι συγγενώμεθα .
ἀντιφάνης δ ἐν Ὀμφάλῃ   ·
ἐν χύτρᾳ δέ μοι ὅπως ὕδωρ ἕψοντα μηδέν ὄψομαι .
οὐ γὰρ κακὸν ἔχω μη δ ἔχοιμ .
ἐὰν δ ἄρα στρέφῃ με περὶ τὴν γαστέρ ἢ τὸν ὀμφαλόν , παρὰ Φερτάτου δακτύλιός ἐστί μοι δραχμῆς .
ἐν δ Ἀλειπτρίᾳ  φέρεται τὸ δρᾶμα καὶ ὡς Ἀλέξιδοσ    ·
ἐὰν δὲ τ οὐργαστήριον ποιῆτε περιβόητον , κατασκεδῶ , νὴ τὴν φίλην Δήμητρα , τὴν μεγίστην ἀρύταιναν ὑμῶν ἐκ μέσου βάψασα τοῦ λέβητος ζέοντος ὕδατος ·
εἰ δὲ μή , μηδέποθ ὕδωρ πίοιμι ἐλευθέριον .
πλάτων δ ἐν δʹ Πολιτείας   ·
πλέονος ἄν τινος ἐπιθυμία ἐν τῇ ψυχῇ εἴη ;
οἷον δίψα ἐστὶ δίψα ἆρά γε θερμοῦ ποτοῦ ἢ ψυχροῦ ἢ πολλοῦ ἢ ὀλίγου ἢ καὶ ἑνὶ λόγῳ ποιοῦ τινος πώματος ;
ἢ ἐὰν μέν τις θερμότης τῷ δίψει προσῇ , τὴν τοῦ θερμοῦ ἐπιθυμίαν προσπαρέχοιτ ἄν , ἐὰν δὲ ψυχρότης , τὴν τοῦ ψυχροῦ , ἐὰν δὲ διὰ πλήθους παρουσίαν πολλὴ ἡ δίψα ᾖ , τὴν τοῦ πολλοῦ παρέξεται , ἐὰν δὲ ὀλίγη , τὴν τοῦ ὀλίγου ;
αὐτὸ δὲ τὸ διψῆν οὐ μή ποτε ἄλλου γένηται ἐπιθυμία ἢ οὗπερ πέφυκεν , αὐτοῦ πώματος , καὶ αὖ τὸ πεινῆν βρώματος ;
σῆμος δὲ ὁ Δήλιος ἐν βʹ Νησιάδος   ἐν Κιμώλῳ τῇ νήσῳ φησὶ ψυχεῖα κατεσκευάσθαι θέρους ὀρυκτά , ἔνθα χλιεροῦ ὕδατος πλήρη κεράμια καταθέντες κομίζονται χιόνος οὐδὲν διάφορον .
τὸ δὲ χλιαρὸν ὕδωρ Ἀθηναῖοι μετάκερας καλοῦσιν , ὡς Σώφιλος ἐν Ἀνδροκλεῖ   .
ἄλεξις δ ἐν Λοκροῖς   ·
αἱ δὲ παῖδες παρέχεον ἣ μὲν τὸ θερμόν , ἣ δ ἑτέρα τὸ μετάκερας .
καὶ Φιλήμων ἐν Κορινθίᾳ   .
ἄμφις δ ἐν Βαλανείῳ   ·
ἀνεβόησ  ὕδωρ ἐνεγκεῖν θερμόν , ἄλλος μετάκερας .
μέλλοντος δὲ τοῦ κυνικοῦ τούτοις ἐπισωρεύειν τινὰ ὁ Ποντιανὸς ἔφη ·
οἴδασιν , ὦ φίλτατοι ἀνδρῶν , οἱ ἀρχαῖοι καὶ τὴν τοῦ πάνυ ψυχροῦ πόσιν .
ἄλεξις γοῦν ἐν Παρασίτῳ φησί   ·
καὶ γὰρ βούλομαι ὕδατός σε γεῦσαι ·
πρᾶγμα δ ἔστι μοι μέγα φρέατος ἔνδον ψυχρότερον Ἀραρότος .
ὀνομάζει δὲ καὶ Ἕρμιππος ἐν Κέρκωψι   φρεατιαῖον ὕδωρ οὕτως . . .
ὅτι δὲ καὶ χιόνα ἔπινον ἐν Μανδραγοριζομένῃ ἔφη Ἄλεξις   ·
εἶτ  οὐ περίεργόν ἐστιν ἄνθρωπος φυτὸν ὑπεναντιωτάτοις τε πλείστοις χρώμενον ;
ἐρῶμεν ἀλλοτρίων , παρορῶμεν συγγενεῖς , ἔχοντες οὐδὲν εὐποροῦμεν τοῖς πέλας , ἐράνους φέροντες οὐ φέρομεν ἀλλ ἢ κακῶς .
τακτῆς τροφῆς δὲ τῆς καθ ἡμέραν πάλιν γλιχόμεθα ·
τὴν μὲν μᾶζαν ἵνα λευκὴ παρῇ , ζωμὸν δὲ ταύτῃ μέλανα μηχανώμεθα , τὸ καλόν τε χρῶμα δευσοποιῷ χρῴζομεν .
καὶ χιόνα μὲν πίνειν παρασκευάζομεν , τὸ δ ὄψον ἂν μὴ θερμὸν ᾖ , διασύρομεν .
καὶ τὸν μὲν ὀξὺν οἶνον ἐκπυτίζομεν , ἐπὶ ταῖς ἀβυρτάκαισι δ ἐκβακχεύομεν .
οὐκοῦν τὸ πολλοῖς τῶν σοφῶν εἰρημένον , τὸ μὴ γενέσθαι μὲν κράτιστόν ἐστ αἰεί , ἐπὰν γένηται δ , ὡς τάχιστ ἔχειν τέλος .
δεξικράτης δ ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Ὑφ  ἑαυτῶν πλανώμενοί φησιν   ·
εἰ δὲ μεθύω καὶ χιόνα πίνω καὶ μύρον ἐπίσταμ  ὅτι κράτιστον Αἴγυπτος ποιεῖ . . .
Εὐθυκλῆς δ ἐν Ἀσώτοις ἢ Ἐπιστολῇ   ·
πρῶτος μὲν οἶδεν εἰ χιών ἐστ ὠνία ·
πρῶτον δ ἐκεῖνον σχαδόνα δεῖ πάντως φαγεῖν .
οἶδεν δὲ καὶ ὁ καλὸς Ξενοφῶν ἐν Ἀπομνημονεύμασι τὴν διὰ χιόνος πόσιν   .
χάρης δ ὁ Μιτυληναῖος ἐν ταῖς περὶ Ἀλέξανδρον ἱστορίαις   καὶ ὅπως δεῖ χιόνα διαφυλάσσεσθαι εἴρηκε , διηγούμενος περὶ τῆς πολιορκίας τῆς ἐν Ἰνδοῖς πόλεως Πέτρας , ὀρύξαι φάσκων τὸν Ἀλέξανδρον τριάκοντα ψυχεῖα , ἃ πληρώσαντα χιόνος παρεμβαλεῖν δρυὸς κλάδους .
οὕτω γὰρ παραμένειν πλείω χρόνον τὴν χιόνα .
ὅτι δὲ καὶ τὸν οἶνον ἔψυχον ὑπὲρ τοῦ ψυχρότερον αὐτὸν πίνειν Στράττις φησὶν ἐν Ψυχασταῖς   ·
οἶνον γὰρ πιεῖν οὐδ  ἂν εἷς δέξαιτο θερμόν , ἀλλὰ πολὺ τ οὐναντίον ψυχόμενον ἐν τῷ φρέατι καὶ χιόνι μεμιγμένον .
καὶ ὁ Λύσιππος ἐν Βάκχαις   ·
ἕρμων , τί ἔστι ;
πῶς ἔχομεν ; Β. τί δ ἄλλο γ ἢ ὁ πατὴρ ἄνωθεν ἐς τὸ φρέαρ , ἐμοὶ δοκεῖν , ὥσπερ τὸν οἶνον τοῦ θέρους καθεῖκέ με .
δίφιλος δ ἐν Μνηματίῳ φησίν   ·
ψῦξον τὸν οἶνον , Δῶρι .
πρωταγορίδης δ ἐν βʹ τῶν κωμικῶν ἱστοριῶν   τὸν Ἀντιόχου τοῦ βασιλέως κατὰ τὸν ποταμὸν διηγούμενος πλοῦν λέγει τι καὶ περὶ ἐπιτεχνήσεως ψυχρῶν ὑδάτων ἐν τούτοις ·
τὴν γὰρ ἡμέραν ἡλιάζοντες αὐτό , ἀπηθοῦντες τὸ παχύτατον τὸ λοιπὸν ἐξαιθριάζουσιν ἐν ὑδρίαις κεραμέαις ἐπὶ τῶν μετεωροτάτων μερῶν τῆς οἰκήσεως , δι ὅλης τε τῆς νυκτὸς δύο παῖδες ὕδατι τὰ τεύχη καταρραίνουσιν .
ὄρθρου δὲ καθαιροῦντες καὶ τὴν ὑποστάθμην πάλιν ὑποσπῶντες λεπτόν τε ποιοῦντες αὐτὸ καὶ πρὸς ὑγίειαν οἷον ἄριστον ἐν ἀχύροις τιθέασιν τὰς ὑδρίας , εἶθ οὕτως χρῶνται χιόνος οὐ δ ἡντινοῦν χρείαν ἔχοντες .
λακκαίου δὲ ὕδατος μνημονεύει Ἀναξίλας ἐν Αὐλητῇ οὕτως   ·
ὕδατός τε λακκαίου παρ ἐμοῦ τουτί γέ σοι νόμιζ  ὑπάρχειν .
ἴσως τὸ λακκαῖόν γ ὕδωρ ἀπόλωλ ἐμόν .
ἀπολλόδωρος δ ὁ Γελῷος καὶ τοῦ λάκκου αὐτοῦ , ὥσπερ ἡμεῖς λέγομεν , μνημονεύει ἐν Ἀπολιπούσῃ οὕτως   ·
ἀγωνιῶσα τόν τε τοῦ λάκκου κάδον λύσασα καὶ τὸν τοῦ φρέατος εὐτρεπεῖς τὰς ἱμονιὰς πεποίηκας .
τούτων ὁ Μυρτίλος ἀκούσας ἔφη ·
ἐγὼ δ ὢν φιλοτάριχος , ὦ ἑταῖροι , χιόνος πιεῖν βούλομαι κατὰ Σιμωνίδην .
καὶ ὁ Οὐλπιανὸς  κεῖται μὲν ὁ φιλοτάριχος , ἔφη , παρ Ἀντιφάνει ἐν Ὀμφάλῃ οὕτως   ·
οὐ φιλοτάριχος οὐδαμῶς εἰμ , ὦ κόρη .
ἄλεξις δ ἐν Γυναικοκρατίᾳ καὶ ζωμοτάριχόν τινα κέκληκεν ἐν τούτοις   ·
ὁ δὲ Κίλιξ ὅδ  Ἱπποκλῆς , ὁ ζωμοτάριχος ὑποκριτής .
τὸ δὲ κατὰ Σιμωνίδην τί ἐστιν οὐκ οἶδα .
οὐ γὰρ μέλει σοι ,  ἔφη ὁ Μυρτίλος ,  ἱστορίας , ὦ γάστρων .
κνισολοιχὸς γάρ τις εἶ καὶ κατὰ τὸν Σάμιον ποιητὴν Ἄσιον τὸν παλαιὸν ἐκεῖνον κνισοκόλαξ .
καλλίστρατος ἐν ζʹ Συμμίκτων φησὶν ὡς ἑστιώμενος παρά τισι Σιμωνίδης ὁ ποιητὴς  κραταιοῦ καύματος ὥρᾳ  καὶ τῶν οἰνοχόων τοῖς ἄλλοις μισγόντων εἰς τὸ ποτὸν χιόνος , αὐτῷ δὲ οὔ , ἀπεσχεδίασε τόδε τὸ ἐπίγραμμα   ·
τήν ῥά ποτ Οὐλύμποιο περὶ πλευρὰς ἐκάλυψεν ὠκὺς ἀπὸ Θρῄκης ὀρνύμενος Βορέης ·
ἀνδρῶν δ ἀχλαίνων ἔδακεν φρένας , αὐτὰρ ἐκάμφθη ζωὴ Πιερίην γῆν ἐπιεσσαμένη ·
ἔν τις ἐμοὶ καὶ τῆς χεέτω μέρος .
οὐ γὰρ ἔοικε θερμὴν βαστάζειν ἀνδρὶ φίλῳ πρόποσιν .
πιόντος οὖν αὐτοῦ πάλιν ἐζήτει ὁ Οὐλπιανός ·
ποῦ κεῖται ὁ κνισολοιχὸς καὶ τίνα ἐστὶ τὰ τοῦ Ἀσίου ἔπη τὰ περὶ τοῦ κνισοκόλακος ;
τὰ μὲν οὖν τοῦ Ἀσίου ,  ἔφη ὁ Μυρτίλος ,  ἔπη ταῦτ ἐστί   ·
χωλός , στιγματίης , πολυγήραος , ἶσος ἀλήτῃ ἦλθεν κνισοκόλαξ , εὖτε Μέλης ἐγάμει , ἄκλητος , ζωμοῦ κεχρημένος ·
ἐν δὲ μέσοισιν ἥρως εἱστήκει βορβόρου ἐξαναδύς .
ὁ δὲ κνισολοιχός ἐστι παρὰ μὲν Σωφίλῳ ἐν Φιλάρχῳ οὕτως   ·
ὀψοφάγος εἶ καὶ κνισολοιχός .
ἐν δὲ τοῖς ἐπιγραφομένοις Συντρέχουσι κνισολοιχίαν εἴρηκεν ἐν τούτοις   ·
ὁ πορνοβοσκὸς γὰρ ὑπὸ κνισολοιχίας χορδήν τιν αἱματῖτιν αὑτῷ σκευάσαι ἐκέλευσε ταυτηνί με .
τοῦ κνισολοιχοῦ δὲ καὶ Ἀντιφάνης μνημονεύει ἐν Βομβυλιῷ   .
ὅτι δὲ ἔπινον καὶ γλυκὺν οἶνον μεταξὺ ἐσθίοντες , Ἄλεξίς φησιν ἐν Δρωπίδῃ   ·
εἰσῆλθεν ἡταίρα φέρουσα τὸν γλυκὺν ἐν ἀργυρῷ ποτηρίῳ , πετάχνῳ τινὶ ἀστειοτάτῳ τὴν ὄψιν , οὔ τε τρυβλίῳ οὔ τε φιάλῃ ·
μετεῖχε δ ἀμφοῖν τοῖν ῥυθμοῖν .
ἑξῆς ἐπεισηνέχθη πλακοῦς ἐκ γάλακτος ἰτρίων τε καὶ μέλιτος , ὃν Ῥωμαῖοι λίβον καλοῦσι .
καὶ ὁ Κύνουλκος ἔφη ·
ἐμπίπλασο , Οὐλπιανέ , χθωροδλαψου πατρίου , ὃς παρ οὐδενὶ τῶν παλαιῶν μὰ τὴν Δήμητρα γέγραπται πλὴν εἰ μὴ ἄρα παρὰ τοῖς τὰ Φοινικικὰ συγγεγραφόσι Σαγχουνιάθωνι καὶ Μώχῳ , τοῖς σοῖς πολίταις .
καὶ ὁ Οὐλπιανὸς  ἀλλ  ἐμοὶ μέν , ἔφη , ὦ κυνάμυια , μελιπήκτων ἅλις , ἡδέως δ ἂν χόνδρου φάγοιμι τῶν ὀστρακίδων ἢ τῶν κοκκάλων ἀφθόνως ἔχοντος .
καὶ κομισθέντος  δότε , ἔφη , μυστίλην ·
οὐ γὰρ ἂν εἴποιμι μύστρον . . . .
παρ οὐδενὶ δὲ τῶν πρὸ ἡμῶν εἰρημένον .
ἐπιλήσμων εἶ , ἔφη , ὦ θαυμάσιε ,  ὁ Αἰμιλιανός .
οὐ σὺ μέντοι τὸν Κολοφώνιον Νίκανδρον ἀεὶ τεθαύμακας τὸν ἐποποιὸν ὡς φιλάρχαιον καὶ πολυμαθῆ ;
καὶ ὡς τὸ πεπέρι ὀνομάσαντα παρέθου ;
οὗτος τοίνυν αὐτὸς ἐν τῷ προτέρῳ τῶν Γεωργικῶν ἐμφανίζων τὴν τοῦ χόνδρου χρῆσιν καὶ μύστρον ὠνόμασε διὰ τούτων   ·
ἀλλ  ὁπότ ἢ ἐρίφοιο νεοσφάγος ἠὲ καὶ ἀρνὸς ἠὲ κλυτοῦ ὄρνιθος ἐφοπλίζεσθαι ἐδωδήν , χίδρα μὲν ἐντρίψειας ὑποστρώσας ἐνὶ κοίλοις ἄγγεσιν , εὐώδει δὲ μιγῇ ἀνάφυρσον ἐλαίῳ .
ζωμὸν δὲ βρομέοντα καταντλας . . . . . . . . . . . . . . . .
πνῖγε δὲ πῶμα ἀμφιβαλών ·
φωκτὸν γὰρ ἀνοιδαίνει βαρὺ κρῖμνον .
ἠρέμα δὲ χλιαρὸν κοίλοις ἐκδαίνυσο μύστροις .
διὰ τούτων , ὦ θαυμασιώτατε , ὑπογράφει ὁ Νίκανδρος τὴν χρείαν τοῦ τε χόνδρου καὶ τῆς ἐπτισμένης κριθῆς , ἐπιχεῖν κελεύων ἀρνὸς ἢ ἐρίφου ζωμὸν ἢ ὄρνιθος .
τὰ μὲν οὖν χίδρα , φησίν , ἔντριψον μὲν ἐν θυείᾳ , μίξας δ ἔλαιον αὐτοῖς ἀναφύρασον , ἡνίκ ἂν ἕψηται .
τὸν ἐκ τῆς τοιᾶσδε σκευῆς ἀναβρομοῦντα ζωμὸν πυκνότερον τῇ ζωμηρύσει καταμίγνυε , μηδὲν ἕτερον ἐπεγχέων , ἀλλ αὐτὸν ἀπ αὐτοῦ ἀρυόμενος πρὸς τὸ μηδὲν ὑπερζέσαι τοῦ πιμελεστέρου .
διὸ καί φησι , κατάπνιγε τὸ ὑπερζέον ἐπιθεὶς πῶμα ·
τὸ γὰρ κρῖμνον οὕτω φωκτὸν γινόμενον ἀνοιδεῖ .
τελευταῖον δὲ πρᾴως χλιαρὸν γενόμενον κοίλοις προσφέρου τοῖς μύστροις .
ἀλλὰ μὴν καὶ Ἱππόλοχος ὁ Μακεδὼν ἐν τῇ πρὸς Λυγκέα ἐπιστολῇ , δι ἧς ἐμφανίζει Μακεδονικόν τι δεῖπνον πολυτελείᾳ τὰ πάντα πανταχοῦ γενόμενα ὑπερβαλόν , μνημονεύει ὡς ἑκάστῳ τῶν δειπνούντων δοθέντων μύστρων χρυσῶν .
ἐπεὶ δὲ φιλάρχαιος εἶναι θέλεις καὶ οὐδὲν φὴς φθέγξεσθαι ὃ μὴ τῆς Ἀττικῆς ἐστι φωνῆς , ὦ φίλτατε , τί ἐστιν ὃ λέγει Νικοφῶν ὁ τῆς ἀρχαίας κωμῳδίας ποιητὴς ἐν τοῖς Χειρογάστορσιν ;
ἐγὼ γὰρ καὶ τοῦτον εὑρίσκω μνημονεύοντα τῶν μύστρων ὅταν λέγῃ   ·
μεμβραδοπώλαις , ἀνθρακοπώλαις , ἰσχαδοπώλαις , διφθεροπώλαις , ἀλφιτοπώλαις , μυστριοπώλαις , βιβλιοπώλαις , κοσκινοπώλαις , ἐγκριδοπώλαις , σπερματοπώλαις .
τίνες γὰρ ἂν εἶεν οἱ μυστριοπῶλαι ἀλλ ἢ οἱ τὰ μύστρα πωλοῦντες ;
μαθὼν οὖν ἐκ τούτων , ὦ καλέ μου Συραττικέ , τὴν τοῦ μύστρου χρῆσιν ἐμφοροῦ τοῦ χόνδρου , ἵνα μὴ λέγῃς  ἄκικύς εἰμι κ ὠλιγοδρανέω .
τεθαύμακα δὲ καὶ πῶς οὐκ ἐζήτησας  ὁ δὲ χόνδρος πόθεν ;
μεγαρόθεν ἢ Θετταλικός ;
ὅθεν καὶ Μυρτίλος ἐστίν .
καὶ ὁ Οὐλπιανὸς  παύομαι , ἔφη , ἐσθίων , ἕως ἄν με διδάξῃς παρὰ τίσιν εἴρηνται οὗτοι οἱ χόνδροι .
καὶ ὁ Αἰμιλιανὸς ἔφη ·
ἀλλ  οὐ φθονήσω σοι .
ὁρῶν γὰρ λαμπροτάτην δείπνου παρασκευὴν βούλομαί σε δίκην ἀλεκτρυόνος ἐμφορηθέντα τοῦ χόνδρου κορύξασθαι καὶ διδάσκειν ἡμᾶς περὶ ὧν μέλλομεν ἐδεσμάτων μεταλαμβάνειν .
καὶ ὃς δυσχεράνας ἔφη ·
πόθεν σοι καὶ τὰ ἐδέσματα ;
μὴ γὰρ ἀναπαύσασθαι ἔστι ζητοῦντα ἀεί τι πρὸς τοὺς ὀψιμαθεῖς τούτους σοφιστάς ;
ἀλλὰ μήν , ἔφη , καὶ περὶ τούτου σοι τὸν λόγον , ὁ Αἰμιλιανός , ἀποδώσω .
λέξω δὲ πρῶτον περὶ τοῦ χόνδρου Ἀντιφάνους παρατιθέμενος ἐξ Ἀντείας τάδε   ·
ἐν ταῖς σπυρίσι δὲ τί ποτ ἔνεστιν , φίλτατε ; Β. ἐν ταῖς τρισὶν μὲν χόνδρος ἀγαθὸς Μεγαρικός . Α. οὐ Θετταλικὸν τὸν χρηστὸν εἶναί φασι δέ ; Β. . . . . .
τῆς . .
φοινίκης . .
σεμίδαλις , ἐκ πολλῆς σφόδρ ἐξηττημένη .
τὸ δ αὐτὸ τοῦτο δρᾶμα φέρεται καὶ ὡς Ἀλέξιδος ἐν ὀλίγοις σφόδρα διαλλάττον .
ἐν δὲ Πονήρᾳ πάλιν ὁ Ἄλεξις   ·
καὶ χόνδρος ἔνδον ἐστὶ Θετταλικὸς πολύς .
χόνδρον δὲ εἴρηκε τὸ ῥόφημα Ἀριστοφάνης ἐν Δαιταλεῦσιν οὕτως   ·
ἢ χόνδρον ἕψων εἶτα μυῖαν ἐμβαλὼν ἐδίδου ῥοφεῖν ἄν .
καὶ σεμιδάλεως δὲ μέμνηται , εἰ καὶ μὴ τὰ μαρτύρια κρατῶ , Στράττις ἐν Ἀνθρωπορέστῃ   καὶ Ἄλεξις ἐν Ἰσοστασίῳ   .
τὴν γενικὴν δὲ σεμιδάλιδος εἴρηκεν ὁ Στράττις ἐν τῷ αὐτῷ δράματι οὕτω   ·
τῶν δὲ διδύμων ἐκγόνων σεμιδάλιδος . . .
τὰ δὲ ἐδέσματα ὠνόμασεν Ἀντιφάνης ἐν Διδύμοις οὑτωσί   ·
ἀπέλαυσα πολλῶν καὶ καλῶν ἐδεσμάτων πιών τε προπόσεις τρεῖς ἴσως ἢ τέτταρας ἐστρηνίων πως , καταβεβρωκὼς σιτία ἴσως ἐλεφάντων τεττάρων .
ἐχέτω τέλος καὶ ἥδε ἡ βίβλος ἐπὶ τοῖς λόγοις τοῖς περὶ τῶν ἐδεσμάτων ἔχουσα τὴν καταστροφήν .
ἀρχὴν γὰρ τοῦ δείπνου ἀπὸ τῶν ἑξῆς ποιησόμεθα .
οὐ πρότερόν γε , ὦ Ἀθήναιε , πρὶν ἡμῖν διελθεῖν καὶ τὸ τοῦ Ἱππολόχου τὸ Μακεδονικὸν συμπόσιον .
ἀλλ εἰ τοῦτό σοι φίλον , ὦ Τιμόκρατες , οὕτω παρασκευαζώμεθα .
ἱππόλοχος ὁ Μακεδών , ἑταῖρε Τιμόκρατες , τοῖς χρόνοις μὲν γέγονε κατὰ Λυγκέα καὶ Δοῦριν τοὺς Σαμίους , Θεοφράστου δὲ τοῦ Ἐρεσίου μαθητάς , συνθήκας δ εἶχε ταύτας πρὸς τὸν Λυγκέα , ὡς ἐκ τῶν αὐτοῦ μαθεῖν ἔστιν ἐπιστολῶν , πάντως αὐτῷ δηλοῦν εἴ τινι συμπεριενεχθείη δείπνῳ πολυτελεῖ , τὰ ὅμοια κ ἀκείνου ἀντιπροπίνοντος αὐτῷ .
ἑκατέρων οὖν σῴζονται δειπνητικαί τινες ἐπιστολαί , Λυγκέως μὲν τὸ Λαμίας τῆς Ἀττικῆς αὐλητρίδος ἐμφανίζοντος δεῖπνον Ἀθήνησι γενόμενον Δημητρίῳ τῷ βασιλεῖ , ἐπίκλην δὲ Πολιορκητῇ  ἐρωμένη δ ἦν ἡ Λάμια τοῦ Δημητρίου  , τοῦ δ Ἱππολόχου τοὺς Καράνου τοῦ Μακεδόνος ἐμφανίζοντος γάμους .
καὶ ἄλλαις δὲ περιετύχομεν τοῦ Λυγκέως ἐπιστολαῖς πρὸς τὸν αὐτὸν γεγραμμέναις Ἱππόλοχον , δηλούσαις τό τε Ἀντιγόνου τοῦ βασιλέως δεῖπνον Ἀφροδίσια ἐπιτελοῦντος Ἀθήνησι καὶ τὸ Πτολεμαίου τοῦ βασιλέως .
δώσομεν δέ σοι ἡμεῖς καὶ αὐτὰς τὰς ἐπιστολάς .
ἐπεὶ δὲ ἡ τοῦ Ἱππολόχου σπανίως εὑρίσκεται , ἐπιδραμοῦμαί σοι τὰ ἐν αὐτῇ γεγραμμένα διατριβῆς ἕνεκα νῦν καὶ ψυχαγωγίας .
ἐν Μακεδονίᾳ , ὡς ἔφην   , τοῦ Καράνου γάμους ἑστιῶντος οἱ μὲν συγκεκλημένοι ἄνδρες ἦσαν εἴκοσιν ·
οἷς καὶ κατακλιθεῖσιν εὐθέως ἐδόθησαν φιάλαι ἀργυραῖ ἑκάστῳ μία δωρεά .
προεστεφανώκει δὲ καὶ ἕκαστον πρὶν εἰσελθεῖν στλεγγίδι χρυσῇ ·
πέντε χρυσῶν ἑκάστῃ δ ἦν τὸ τίμημα .
ἐπεὶ δ ἐξέπιον τὰς φιάλας , ἐν χαλκῷ πίνακι τῶν Κορινθίων κατασκευασμάτων ἄρτος ἑκάστῳ ἰσόπλατυς ἐδόθη , ὄρνεις τε καὶ νῆσσαι , προσέτι δὲ καὶ φάτται καὶ χὴν καὶ τοιαύτη τις ἄλλη ἀφθονία σεσωρευμένη , καὶ ἕκαστος λαβὼν αὐτῷ πίνακι τοῖς κατόπιν διεδίδου παισίν .
ἄλλα δ ἐσθίειν περιεφέρετο πολλὰ καὶ ποικίλα , καὶ μετὰ ταῦτα ἀργυροῦς πίναξ ἕτερος , ἐφ ᾧ πάλιν ἄρτος μέγας καὶ χῆνες καὶ λαγωοὶ καὶ ἔριφοι καὶ ἕτεροι ἄρτοι πεπονημένοι καὶ περιστεραὶ καὶ τρυγόνες πέρδικές τε καὶ ὅσον ἄλλο πτηνῶν πλῆθος ἦν .
ἐπεδώκαμεν οὖν , φησί , καὶ ταῦτα τοῖς δούλοις καὶ ὡς ἄδην εἴχομεν βρώσεως ἐχερνιψάμεθα .
καὶ στέφανοι εἰσηνέχθησαν πολλοὶ παντοδαπῶν ἀνθέων ἐπὶ πᾶσί τε χρυσαῖ στλεγγίδες , ὁλκὴν ἴσαι τῷ πρώτῳ στεφάνῳ .
ἐπὶ δὲ τούτοις εἰπὼν ὁ Ἱππόλοχος ὡς Πρωτέας ἀπόγονος ἐκείνου Πρωτέου Λανίκης υἱοῦ , ἥτις ἐγεγόνει τροφὸς Ἀλεξάνδρου τοῦ βασιλέως , ἔπινε πλεῖστον  ἦν γὰρ πολυπότης ὡς καὶ ὁ πάππος αὐτοῦ Πρωτέας ὁ συγγενόμενος Ἀλεξάνδρῳ  καὶ ὅτι πᾶσι πρ οὔπιεν , ἑξῆς γράφει καὶ ταῦτα ·
ἤδη δὲ ἡμῶν ἡδέως ἀπηλλοτριωμένων τοῦ σωφρονεῖν ἐπεισβάλλουσιν αὐλητρίδες καὶ μουσουργοὶ καὶ σαμβυκίστριαί τινες Ῥόδιαι , ἐμοὶ μὲν γυμναὶ δοκῶ , πλὴν ἔλεγόν τινες αὐτὰς ἔχειν χιτῶνας , ἀπαρξάμεναί τε ἀπῆλθον .
καὶ ἐπεισῆλθον ἄλλαι φέρουσαι ληκύθους μύρου ἑκάστη δύο συνδεδεμένας ἱμάντι χρυσῷ , τὴν μὲν ἀργυρᾶν , τὴν δὲ χρυσῆν , κοτυλιαίας , καὶ ἑκάστῳ προσέδωκαν .
ἔπειτ εἰσφέρεται πλοῦτος ἀντὶ δείπνου , πίναξ ἀργυροῦς ἐπὶ πάχος οὐκ ὀλίγον περίχρυσος , ὅσος δέξασθαι μέγεθος χοίρου τινὸς ὀπτοῦ καὶ σφόδρα μεγάλου , ὃς ὕπτιος ἐπέκειτο τὴν γαστέρα δεικνὺς ἄνω πλήρη οὖσαν πολλῶν ἀγαθῶν ·
ἦσαν γὰρ ἐν αὐτῷ συνωπτημέναι κίχλαι καὶ νῆτται καὶ συκαλλίδων πλῆθος ἄπειρον καὶ ᾠῶν ἐπικεχυμέναι λέκιθοι καὶ ὄστρεα καὶ κτένες ·
καὶ ἑκάστῳ πεπυρωμένα αὐτοῖς πίναξιν ἐδόθη .
μετὰ δὲ ταῦτα πιόντες ἐλάβομεν ἕκαστος ἔριφον ζέοντα ἐφ ἑτέρῳ πάλιν πίνακι τοιούτῳ σὺν μύστροις χρυσοῖς .
ὁρῶν οὖν τὴν δυσχωρίαν ὁ Κάρανος κελεύει σπυρίδας ἡμῖν καὶ ἀρτοφόρα διὰ ἱμάντων ἐλεφαντίνων πεπλεγμένα δοθῆναι , ἐφ οἷς ἡσθέντες ἀνεκροταλίσαμεν τὸν νυμφίον ὡς καὶ τῶν δοθέντων ἡμῖν ἀνασεσωσμένων .
ἔπειτα στέφανοι πάλιν καὶ διλήκυθον μύρου χρυσοῦν καὶ ἀργυροῦν ἰσόσταθμον τοῖς προτέροις .
ἡσυχίας δὲ γενομένης ἐπεισβάλλουσιν ἡμῖν οἱ κ ἂν τοῖς Χύτροις τοῖς Ἀθήνησι λειτουργήσαντες .
μεθ οὓς εἰσῆλθον ἰθύφαλλοι καὶ σκληροπαῖκται καί τινες καὶ θαυματουργοὶ γυναῖκες εἰς ξίφη κυβιστῶσαι καὶ πῦρ ἐκ τοῦ στόματος ἐκριπίζουσαι γυμναί .
ἐπεὶ δὲ καὶ τούτων ἀπηλλάγημεν , ἐκλαμβάνει πάλιν ἡμᾶς θερμός τις καὶ ζωρότερος πότος , οἴνων ὄντων ἡμῖν Θασίων καὶ Μενδαίων καὶ Λεσβίων , χρυσίδων πάνυ μεγάλων ἑκάστῳ προσενεχθεισῶν .
καὶ μετὰ τὸν πότον ὑελοῦς πίναξ δίπηχύς που τὴν διάμετρον ἐν θήκῃ κατακείμενος ἀργυρᾷ πλήρης ἰχθύων ὀπτῶν πάντα γένη συνηθροισμένων , ἅπασί τε προσεδόθη καὶ ἀργυροῦν ἀρτοφόρον ἄρτων Καππαδοκίων , ὧν τὰ μὲν ἐφάγομεν , τὰ δὲ τοῖς θεράπουσιν ἐπεδώκαμεν .
καὶ νιψάμενοι τὰς χεῖρας ἐστεφανούμεθα καὶ πάλιν στλεγγίδας ἐλάβομεν χρυσᾶς , διπλασίους τῶν πρότερον , καὶ ἄλλο διλήκυθον μύρου .
ἡσυχίας δὲ γενομένης ἐξαλλόμενος τῆς κλίνης ὁ Πρωτέας αἰτεῖ σκύφον χοαῖον καὶ πληρώσας οἴνου Θασίου ὀλίγον τι ἐπιρράνας ὕδατος ἐξέπιεν ἐπειπών ·
ὁ πλεῖστα πίνων πλεῖστα κ εὐφρανθήσεται .
καὶ ὁ Κάρανος ἔφη ·
ἐπεὶ πρῶτος ἔπιες , ἔχε πρῶτος καὶ τὸν σκύφον δῶρον ·
τοῦτο δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις ὅσοι ἂν πίωσιν ἔσται γέρας .
ἐφ οἷς λεχθεῖσιν οἱ δ ἐννέα πάντες ἀνέσταν ἁρπάζοντες κ ἄλλος ἄλλον φθάνοντες .
εἷς δὲ τῶν συνδειπνούντων ἡμῖν ἄθλιος οὐ δυνάμενος πιεῖν ἀνακαθίσας ἔκλαιεν ἄσκυφος γενόμενος , καὶ ὁ Κάρανος αὐτῷ χαρίζεται κενὸν τὸ ἔκπωμα .
ἐπὶ τούτοις χορὸς εἰσῆλθεν ἀνθρώπων ἑκατὸν ἐμμελῶς ᾀδόντων γαμικὸν ὕμνον , μεθ οὓς ὀγχηστρίδες διεσκευασμέναι τρόπον Νηρηίδων , αἳ δὲ Νυμφῶν .