Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
αὐτίχ  ὅ γ ἢ Σιδόεντος ἠὲ Πλείστου ἀπὸ κήπων μῆλα ταμὼν χνοάοντα τύπους ἐνεμάσσετο Κάδμου .
ὅτι δ ἡ Σιδοῦς τῆς Κορίνθου ἐστὶ κώμη Ῥιανὸς εἴρηκεν ἐν αʹ Ἡρακλείας   καὶ Ἀπολλόδωρος ὁ Ἀθηναῖος ἐν εʹ περὶ νεῶν καταλόγου .
ἀντίγονος δ ὁ Καρύστιος ἐν Ἀντιπάτρῳ φησίν   ·
ᾗχι μοι ὡραίων πολὺ φίλτερος ἡ δ ἀριμήλων πορφυρέων , Ἐφύρῃ τά τ ἀέξεται ἠνεμοέσσῃ .
φαυλίων δὲ μήλων μνημονεύει Τηλεκλείδης ἐν Ἀμφικτύοσιν οὕτως   ·
ὦ τὰ μὲν κομψοί , τὰ δὲ φαυλότεροι φαυλίων μήλων .
καὶ Θεόπομπος ἐν Θησεῖ   .
ἀνδροτίων δ ἐν τῷ Γεωργικῷ  τὰς δὲ μηλέας , φησί , φαυλίας καὶ στρουθίας ·
οὐ γὰρ ἀπορρεῖ τὸ μῆλον ἀπὸ τοῦ μίσχου τῶν στρουθιῶν ·
τὰς δὲ ἠρινὰς ἢ Λακωνικὰς ἢ Σιδουντίας ἢ χνοωδίας .
ἐγὼ δ , ἄνδρες φίλοι , πάντων μάλιστα τεθαύμακα τὰ κατὰ τὴν Ῥώμην πιπρασκόμενα μῆλα τὰ Ματιανὰ καλούμενα , ἅπερ κομίζεσθαι λέγεται ἀπό τινος κώμης ἱδρυμένης ἐπὶ τῶν πρὸς Ἀκυληίᾳ Ἄλπεων .
τούτων δ οὐ πολὺ ἀπολείπεται τὰ ἐν Γάγγροις πόλει Παφλαγονικῇ .
ὅτι δὲ καὶ τῶν μήλων εὑρετής ἐστι Διόνυσος μαρτυρεῖ Θεόκριτος ὁ Συρακόσιος οὑτωσί πως λέγων   ·
μᾶλα μὲν ἐν κόλποισι Διωνύσοιο φυλάσσων , κρατὶ δ ἔχων λεύκαν , Ἡρακλέος ἱερὸν ἔρνος .
νεοπτόλεμος δ ὁ Παριανὸς ἐν τῇ Διονυσιάδι καὶ αὐτὸς ἱστορεῖ ὡς ὑπὸ Διονύσου εὑρεθέντων τῶν μήλων , καθάπερ καὶ τῶν ἄλλων ἀκροδρύων .
ἐπιμηλὶς δὲ καλεῖται , φησὶ Πάμφιλος , τῶν ἀπίων τι γένος .
ἑσπερίδων δὲ μῆλα οὕτως καλεῖσθαί τινά φησι Τιμαχίδας ἐν δʹ Δείπνων .
καὶ ἐν Λακεδαίμονι δὲ παρατίθεσθαι τοῖς θεοῖς φησι Πάμφιλος ταῦτα ·
εὔοσμα δὲ εἶναι καὶ ἄβρωτα , καλεῖσθαι δ Ἑσπερίδων μῆλα .
ἀριστοκράτης γοῦν ἐν δʹ Λακωνικῶν   ·
ἔτι δὲ μῆλα καὶ μηλέασ τὰς λεγομένας ἑσπερίδας .
πΕΡσΙκΑ .
θεόφραστος ἐν δευτέρῳ περὶ φυτῶν ἱστορίας λέγων περὶ ὧν ὁ καρπὸς οὐ φανερός , γράφει καὶ τάδε ·
ἐπεὶ τῶν γε μειζόνων φανερὰ πάντων ἡ ἀρχή , καθάπερ ἀμυγδάλης , καρύου , βαλάνου , τῶν ἄλλων ὅσα τοιαῦτα πλὴν τοῦ Περσικοῦ , τούτου δ ἥκιστα ·
καὶ πάλιν ῥόας , ἀπίου , μηλέας .
δίφιλος δ ὁ Σίφνιος ἐν τῷ περὶ τῶν προσφερομένων τοῖς νοσοῦσι καὶ τοῖς ὑγιαίνουσίν φησι ·
τὰ δὲ Περσικὰ λεγόμενα μῆλα , ὑπό τινων δὲ Περσικὰ κοκκύμηλα , μέσως ἐστὶν εὔχυλα , θρεπτικώτερα δὲ τῶν μήλων .
φυλότιμος δ ἐν τῷ τρίτῳ περὶ τροφῆς τὸ Περσικόν φησι λιπαρώτερον καὶ κεγχρῶδες εἶναι , χαυνότερον δ ὑπάρχειν καὶ πιεζόμενον πλεῖστον ἔλαιον ἀνιέναι .
ἀριστοφάνης δ ὁ γραμματικὸς ἐν Λακωνικαῖς Γλώσσαις   τὰ κοκκύμηλά φησι τοὺς Λάκωνας καλεῖν ὀξύμαλα Περσικά , ἅ τινες ἄδρυα .
κΙτΡΙΟν .
περὶ τούτου πολλὴ ζήτησις ἐνέπεσε τοῖς δειπνοσοφισταῖς , εἴ τίς ἐστιν αὐτοῦ μνήμη παρὰ τοῖς παλαιοῖς .
μυρτίλος μὲν γὰρ ἔφασκεν , ὥσπερ εἰς αἶγας ἡμᾶς ἀγρίας ἀποπέμπων τοὺς ζητοῦντας , Ἡγήσανδρον τὸν Δελφὸν ἐν τοῖς ὑπομνήμασιν αὐτοῦ μνημονεύειν , τῆς δὲ λέξεως τὰ νῦν οὐ μεμνῆσθαι .
πρὸς ὃν ἀντιλέγων ὁ Πλούταρχος  ἀλλὰ μὴν ἔγωγε , φησί , διορίζομαι μη δ ὅλως τὸν Ἡγήσανδρον τοῦτο εἰρηκέναι , δι αὐτὸ τοῦτ ἐξαναγνοὺς αὐτοῦ πάντα τὰ ὑπομνήματα , ἐπεὶ καὶ ἄλλος τις τῶν ἑταίρων τοῦτ ἔχειν οὕτω διεβεβαιοῦτο , ὁρμώμενος ἔκ τινων σχολικῶν ὑπομνημάτων ἀνδρὸς οὐκ ἀδόξου ·
ὥστε ὥρα σοι , φίλε Μυρτίλε , ἄλλον ζητεῖν μάρτυρα .
Αἰμιλιανὸς δὲ ἔλεγεν Ἰόβαν τὸν Μαυρουσίων βασιλέα , ἄνδρα πολυμαθέστατον , ἐν τοῖς περὶ Λιβύης συγγράμμασι   μνημονεύοντα τοῦ κιτρίου καλεῖσθαι φάσκειν αὐτὸ παρὰ τοῖς Λίβυσι μῆλον Ἑσπερικόν , ἀφ ὧν καὶ Ἡρακλέα κομίσαι εἰς τὴν Ἑλλάδα τὰ χρύσεα διὰ τὴν ἰδέαν λεγόμενα μῆλα .
τὰ δὲ τῶν Ἑσπερίδων λεγόμενα μῆλα ὅτι ἐς τοὺς Διὸς καὶ Ἥρας λεγομένους γάμους ἀνῆκεν ἡ γῆ Ἀσκληπιάδης εἴρηκεν ἐν ἑξηκοστῷ Αἰγυπτιακῶν   .
πρὸς τούτους ἀποβλέψας ὁ Δημόκριτος ἔφη ·
εἰ μέν τι τούτων Ἰόβας ἱστορεῖ , χαιρέτω Λιβυκαῖσι βίβλοις ἔτι τε ταῖς Ἄννωνος πλάναις .
ἐγὼ δὲ τὸ μὲν ὄνομα οὔ φημι κεῖσθαι παρὰ τοῖς παλαιοῖς τοῦτο , τὸ δὲ πρᾶγμα ὑπὸ τοῦ Ἐρεσίου Θεοφράστου οὕτως λεγόμενον ἐν τῇ περὶ φυτῶν ἱστορίᾳ ἀναγκάζει με ἐπὶ τῶν κιτρίων ἀκούειν τὰ σημαινόμενα .
φησὶ γὰρ ὁ φιλόσοφος ἐν τῷ τετάρτῳ τῆς περὶ φυτῶν ἱστορίας οὕτως   ·
ἡ δὲ Μηδία χώρα καὶ ἡ Περσὶς ἄλλα τε ἔχει πλείω καὶ τὸ μῆλον τὸ Περσικὸν ἢ Μηδικὸν καλούμενον .
ἔχει δὲ τὸ δένδρον τοῦτο φύλλον μὲν ὅμοιον καὶ σχεδὸν ἴσον τῷ τῆς ἀνδράχλης καὶ καρύας , ἀκάνθας δ οἵας ἄπιος ἢ ὀξυάκανθος , λείας δὲ καὶ ὀξείας σφόδρα καὶ ἰσχυράς .
τὸ δὲ μῆλον οὐκ ἐσθίεται μέν , εὔοσμον δὲ πάνυ καὶ αὐτὸ καὶ τὰ φύλλα τοῦ δένδρου ·
κ ἂν εἰς ἱμάτια τεθῇ τὸ μῆλον , ἄκοπα διατηρεῖ .
χρήσιμον δὲ ἐπειδὰν καὶ τύχῃ τις πεπωκὼς θανάσιμον φάρμακον  δοθὲν γὰρ ἐν οἴνῳ διακόπτει τὴν κοιλίαν καὶ ἐξάγει τὸ φάρμακον  καὶ πρὸς στόματος εὐωδίαν ·
ἐὰν γάρ τις ἑψήσῃ ἐν ζωμῷ ἢ ἐν ἄλλῳ τινὶ τὸ εἴσω τοῦ μήλου ἐκπιέσῃ τε εἰς τὸ στόμα καὶ καταρροφήσῃ , ποιεῖ τὴν ὀσμὴν ἡδεῖαν .
σπείρεται δὲ τοῦ ἦρος εἰς πρασιὰς ἐξαιρεθὲν τὸ σπέρμα διειργασμένας ἐπιμελῶς ·
εἶτ ἄρδεται διὰ τετάρτης ἢ πέμπτης ἡμέρας .
ὅταν δὲ ἁδρὸν ᾖ , διαφυτεύεται πάλιν τοῦ ἔαρος εἰς χωρίον μαλακὸν καὶ ἔφυδρον καὶ οὐ λίαν λεπτόν .
φέρει δὲ τὰ μῆλα πᾶσαν ὥραν ·
τὰ μὲν γὰρ ἀφῄρηται , τὰ δ ἀνθεῖ , τὰ δ ἐκπέττει .
τῶν δ ἀνθῶν ὅσα ἔχει καθάπερ ἠλακάτην ἐκ μέσου τινὰ ἐξέχουσαν , ταῦτά ἐστι γόνιμα ·
ὅσα δὲ μή , ἄγονα .
κ ἀν τῷ πρώτῳ δὲ τῆς αὐτῆς πραγματείας   τὰ περὶ τῆς ἠλακάτης καὶ τῶν γονίμων εἴρηκεν .
ἐκ τούτων ἐγὼ κινούμενος , ὦ ἑταῖροι , ὧν φησιν ὁ Θεόφραστος περὶ χρόας , περὶ ὀδμῆς , περὶ φύλλων τὸ κιτρίον λέγεσθαι πεπίστευκα , καὶ μηδεὶς ὑμῶν θαυμαζέτω εἴ φησιν μὴ ἐσθίεσθαι αὐτό , ὁπότε γε καὶ μέχρι τῶν κατὰ τοὺς πάππους ἡμῶν χρόνων οὐδεὶς ἤσθιεν , ἀλλ ὥς τι μέγα κειμήλιον ἀπετίθεντο ἐν ταῖς κιβωτοῖς μετὰ τῶν ἱματίων .
ὅτι δ ὄντως ἐκ τῆς ἄνω χώρας ἐκείνης κατέβη εἰς τοὺς Ἕλληνας τὸ φυτὸν τοῦτο , ἔστιν εὑρεῖν λεγόμενον καὶ παρὰ τοῖς τῆς κωμῳδίας ποιηταῖς , οἳ καὶ περὶ μεγέθους αὐτῶν τι λέγοντες τῶν κιτρίων μνημονεύειν φαίνονται .
ἀντιφάνης μὲν ἐν Βοιωτίῳ   ·
καὶ περὶ μὲν ὄψου γ ἠλίθιον τὸ καὶ λέγειν ὥσπερ πρὸς ἀπλήστους .
ἀλλὰ ταυτὶ λάμβανε , παρθένε , τὰ μῆλα . Β. καλά γε . Α. καλὰ δῆτ , ὦ θεοί ·
νεωστὶ γὰρ τὸ σπέρμα τοῦτ ἀφιγμένον εἰς τὰς Ἀθήνας ἐστὶ παρὰ τοῦ βασιλέως . Β. παρ Ἑσπερίδων ᾤμην γε , νὴ τὴν Φωσφόρον , φησὶν τὰ χρυσᾶ μῆλα ταῦτ εἶναι ·
τρία μόνον ἐστίν . Α. ὀλίγον τὸ καλόν ἐστι πανταχοῦ καὶ τίμιον .
ἔριφος δ ἐν Μελιβοίᾳ αὐτὰ ταῦτα τὰ ἰαμβεῖα προθεὶς ὡς ἴδια ἐπιφέρει   · Β. παρ Ἑσπερίδων ᾤμην γε , νὴ τὴν Ἄρτεμιν , φησὶν τὰ χρυσᾶ μῆλα ταῦτ εἶναι ;
τρία μόνον ἐστίν . Α. ὀλίγον τὸ καλόν ἐστι πανταχοῦ καὶ τίμιον . Β. τούτων μὲν ὀβολόν , εἰ πολύ , τίθημι ·
λογιοῦμαι γάρ . Α. αὗται δὲ ῥόαι . Β. ὡς εὐγενεῖς . Α. τὴν γὰρ Ἀφροδίτην ἐν Κύπρῳ δένδρον φυτεῦσαι τοῦτό φασιν ἓν μόνον . Β. βέρβεαι πολυτίμητε ·
κ ᾆτα τρεῖς μόνας καὶ τάσδ ἐκόμισας ; Α. οὐ γὰρ εἶχον πλείονας .
τούτοις εἴ τις ἀντιλέγειν ἔχει ὅτι μὴ τὸ νῦν κιτρίον λεγόμενον σημαίνεται , σαφέστερα μαρτύρια παρατιθέσθω ·
καίτοι καὶ Φαινίου τοῦ Ἐρεσίου ἔννοιαν ἡμῖν διδόντος μήποτε ἀπὸ τῆς κέδρου τὸ κεδρίον ὠνόμασται .
καὶ γὰρ τὴν κέδρον φησὶν ἐν πέμπτῳ περὶ φυτῶν   ἀκάνθας ἔχειν περὶ τὰ φύλλα .
ὅτι δὲ τὸ αὐτὸ τοῦτο καὶ περὶ τὸ κιτρίον ἐστὶ παντὶ δῆλον .
ὅτι δὲ καὶ προλαμβανόμενον τὸ κιτρίον πάσης τροφῆς ξηρᾶς τε καὶ ὑγρᾶς ἀντιφάρμακόν ἐστι παντὸς δηλητηρίου εὖ οἶδα , μαθὼν παρὰ πολίτου ἐμοῦ πιστευθέντος τὴν τῆς Αἰγύπτου ἀρχήν .
οὗτος κατεδίκασέ τινας γενέσθαι θηρίων βορὰν κακούργους εὑρεθέντας , καὶ ἔδει αὐτοὺς ἀποσίτοις ζῴοις παραβληθῆναι .
εἰσιοῦσι δὲ αὐτοῖς εἰς τὸ τοῖς λῃσταῖς εἰς τιμωρίαν ἀποδεδειγμένον θέατρον κατὰ τὴν ὁδὸν κάπηλίς τις γυνὴ κατ ἔλεον ἔδωκεν οὗ μετὰ χεῖρας εἶχεν ἐσθίουσα κιτρίου , καὶ λαβόντες ἔφαγον καὶ μετ οὐ πολὺ παραβληθέντες πελωρίοις καὶ ἀγριωτάτοις ζῴοις ταῖς ἀσπίσι δηχθέντες οὐδὲν ἔπαθον .
ἀπορία δὲ κατέσχε τὸν ἄρχοντα .
καὶ τὸ τελευταῖον ἀνακρίνων τὸν αὐτοὺς φυλάττοντα στρατιώτην εἴ τι ἔφαγον ἢ ἔπιον , ὡς ἔμαθε τὸ κιτρίον δεδομένον , τῇ ἐπιούσῃ τῶν ἡμερῶν τῷ μὲν πάλιν ἐκέλευσε δοθῆναι κιτρίου , τῷ δ οὔ ·
καὶ ὁ μὲν φαγὼν δηχθεὶς οὐδὲν ἔπαθεν , ὃ δὲ παραυτίκα πληγεὶς ἀπέθανε .
δοκιμασθέντος οὖν διὰ πολλῶν τοῦ τοιούτου εὑρέθη τὸ κιτρίον ἀντιφάρμακον ὂν παντὸς δηλητηρίου φαρμάκου .
ἐὰν δέ τις ἐν μέλιτι Ἀττικῷ ὅλον κιτρίον ὡς ἔχει φύσεως συνεψήσῃ μετὰ τοῦ σπέρματος , διαλύεται μὲν ἐν τῷ μέλιτι , καὶ ὁ ἀπ αὐτοῦ λαμβάνων ἕωθεν δύο ἢ τρεῖς δακτύλους οὐ δ ὁτιοῦν ὑπὸ φαρμάκου πείσεται .
τούτοις εἴ τις ἀπιστεῖ , μαθέτω καὶ παρὰ Θεοπόμπου τοῦ Χίου , ἀνδρὸς φιλαλήθους καὶ πολλὰ χρήματα καταναλώσαντος εἰς τὴν περὶ τῆς ἱστορίας ἐξέτασιν ἀκριβῆ .
φησὶ γὰρ οὗτος ἐν τῇ ὀγδόῃ καὶ τριακοστῇ τῶν ἱστοριῶν   περὶ Κλεάρχου διηγούμενος τοῦ Ἡρακλεωτῶν τῶν ἐν τῷ Πόντῳ τυράννου , ὡς βιαίως ἀνῄρει πολλοὺς καὶ ὡς τοῖς πλείστοις ἐδίδου ἀκόνιτον πιεῖν ·
ἐπειδὴ οὖν , φησί , πάντες ἔγνωσαν τὴν τοῦ φαρμάκου ταύτην φιλοτησίαν , οὐ προῄεσαν τῶν οἰκιῶν πρὶν φαγεῖν πήγανον ·
τοῦτο γὰρ τοὺς προφαγόντας μηδὲν πάσχειν πίνοντας τὸ ἀκόνιτον ·
ὃ καὶ κληθῆναί φησι διὰ τὸ φύεσθαι ἐν τόπῳ Ἀκόναις καλουμένῳ ὄντι περὶ τὴν Ἡράκλειαν .
ταῦτ  εἰπόντος τοῦ Δημοκρίτου θαυμάσαντες οἱ πολλοὶ τὴν τοῦ κιτρίου δύναμιν ἀπήσθιον ὡς μὴ πρότερον φαγόντες ἢ πιόντες τι .
πάμφιλος δ ἐν ταῖς Γλώσσαις Ῥωμαίους φησὶν αὐτὸ κίτρον καλεῖν .
ἑξῆς δὲ τοῖς προειρημένοις κατ ἰδίαν ἐπεισενεχθέντων ἡμῖν πολλῶν ὀστρέων καὶ τῶν ἄλλων ὀστρακοδέρμων σχεδὸν τὰ πλεῖστα αὐτῶν μνήμης ἠξιωμένα παρ Ἐπιχάρμῳ ἐν Ἥβας Γάμῳ εὑρίσκω διὰ τούτων   ·
ἄγει δὲ παντοδαπὰ κογχύλια , λεπάδας , ἀσπέδους , κραβύζους , κικιβάλους , τηθυνάκια , . . . .
βαλάνους , πορφύρας , ὄστρεια συμμεμυκότα , τὰ διελεῖν μέν ἐστι χαλεπά , καταφαγῆμεν δ εὐμαρέα ·
περὶ δὲ τῶν κατὰ τὴν Ἰνδικὴν γινομένων ὀστρέων  οὐ γὰρ ἄκαιρον καὶ τούτων μνησθῆναι διὰ τὴν τῶν μαργαριτῶν χρῆσιν  Θεόφραστος μὲν ἐν τῷ περὶ λίθων γράφει οὕτως   ·
τῶν θαυμαζομένων δὲ λίθων ἐστὶν καὶ ὁ μαργαρίτης καλούμενος , διαφανὴς μὲν τῇ φύσει ·
ποιοῦσι δ ἐξ αὐτοῦ τοὺς πολυτελεῖς ὅρμους .
γίνεται δὲ ἐν ὀστρέῳ τινὶ παραπλησίῳ ταῖς πίνναις , πλὴν ἐλάττονι .
μέγεθος δὲ ἡλίκον ἰχθύος ὀφθαλμὸς εὐμεγέθης .
ἀνδροσθένης δ ἐν τῷ τῆς Ἰνδικῆς Παράπλῳ   γράφει οὕτως ·
τῶν δὲ στρόμβων καὶ χοιρίνων καὶ τῶν λοιπῶν κογχυλίων ποικίλαι αἱ ἰδέαι καὶ πολὺ διάφοροι τῶν παρ ἡμῖν ·
γίνονται δὲ πορφύραι τε καὶ ὀστρέων πολὺ πλῆθος τῶν λοιπῶν ·
ἓν δὲ ἴδιον ὃ καλοῦσιν ἐκεῖνοι βέρβερι , ἐξ οὗ ἡ μαργαρῖτις λίθος γίνεται .
αὕτη δ ἐστὶ πολυτελὴς κατὰ τὴν Ἀσίαν καὶ πωλεῖται περὶ Πέρσας τε καὶ τοὺς ἄνω τόπους πρὸς χρυσίον .
ἐστὶ δ ἡ μὲν τοῦ ὀστρέου ὄψις παραπλησία τῷ κτενί , οὐ διέγλυπται δὲ ἀλλὰ λεῖον τὸ ὄστρακον ἔχει καὶ δασύ , οὐ δὲ ὦτα ἔχει δύο ὥσπερ ὁ κτεὶς ἀλλὰ ἕν .
ἡ δὲ λίθος γίνεται ἐν τῇ σαρκὶ τοῦ ὀστρέου , ὥσπερ ἐν τοῖς συείοις ἡ χάλαζα , καί ἐστιν ἣ μὲν χρυσοειδὴς σφόδρα , ὥστε μὴ ῥᾳδίως διαγνῶναι ὅταν παρατεθῇ παρὰ τὸ χρυσίον , ἣ δὲ ἀργυροειδής , ἣ δὲ τελέως λευκή , ὁμοία τοῖς ὀφθαλμοῖς τῶν ἰχθύων .
χάρης δ ὁ Μιτυληναῖος ἐν ἑβδόμῃ τῶν περὶ Ἀλέξανδρον ἱστοριῶν φησι   ·
θηρεύεται δὲ κατὰ τὴν Ἰνδικὴν θάλασσαν , ὡσαύτως δὲ καὶ κατὰ τὴν Ἀρμενίαν καὶ Περσικὴν καὶ Σουσιανὴν καὶ Βαβυλωνίαν , παρόμοιον ὀστρέῳ ·
τὸ δ ἐστὶν ἁδρὸν καὶ πρόμηκες , ἔχον ἐν αὑτῷ σάρκα καὶ μεγάλην καὶ λευκήν , εὐώδη σφόδρα .
ἐξ ὧν ἐξαιροῦντες ὀστᾶ λευκὰ προσαγορεύουσι μὲν μαργαρίτας , κατασκευάζουσι δ ἐξ αὐτῶν ὁρμίσκους τε καὶ ψέλια περὶ τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας ·
περὶ ἃ σπουδάζουσιν Πέρσαι καὶ Μῆδοι καὶ πάντες Ἀσιανοὶ πολὺ μᾶλλον τῶν ἐκ χρυσίου γεγενημένων .
ἰσίδωρος δ ὁ Χαρακηνὸς ἐν τῷ τῆς Παρθίας Περιηγητικῷ κατὰ τὸ Περσικὸν πέλαγος νῆσόν φησιν εἶναί τινα , ἔνθα πλείστην μαργαρῖτιν εὑρίσκεσθαι .
διόπερ σχεδίας καλαμίνας πέριξ εἶναι τῆς νήσου , ἐξ ὧν καθαλλομένους εἰς τὴν θάλασσαν ἐπ ὀργυιὰς εἴκοσιν ἀναφέρειν διπλοῦς κόγχους .
φασὶ δ ὅταν βρονταὶ συνεχεῖς ὦσι καὶ ὄμβρων ἐκχύσεις , τότε μᾶλλον τὴν πίνναν κύειν , καὶ πλείστην γίγνεσθαι μαργαρῖτιν καὶ εὐμεγέθη .
τοῦ δὲ χειμῶνος εἰς τὰς ἐμβυθίους θαλάμας δύνειν εἰώθασιν αἱ πίνναι ·
θέρους δὲ τὰς μὲν νύκτας κεχήνασι διανηχόμεναι , ἡμέρας δὲ μύουσιν .
ὅσαι δ ἂν πέτραις ἢ σπιλάσι προσφυῶσι , ῥιζοβολοῦσι κ ἀνταῦθα μένουσαι τὴν μαργαρῖτιν γεννῶσι .
ζῳογονοῦνται δὲ καὶ τρέφονται διὰ τοῦ προσπεφυκότος τῇ σαρκὶ μέρους .
τοῦτο δὲ συμπέφυκε τῷ τοῦ κόγχου στόματι χηλὰς ἔχον καὶ νομὴν εἰσφέρον .
ὃ δή ἐστιν ἐοικὸς καρκίνῳ μικρῷ καλούμενον πινοφύλαξ .
διήκει δ ἐκ τούτου ἡ σὰρξ μέχρι μέσου τοῦ κόγχου οἱονεὶ ῥίζα , παρ ἣν ἡ μαργαρῖτις γεννωμένη αὔξεται διὰ τοῦ στερεοῦ τῆς κόγχης καὶ τρέφεται ὅσον ἂν ᾖ προσπεφυκυῖα χρόνον .
ἐπειδὰν δὲ παρὰ τὴν ἔκφυσιν ὑποδυομένη ἡ σὰρξ καὶ μαλακῶς ἐντέμνουσα χωρίσῃ τὴν μαργαρῖτιν ἀπὸ τοῦ κόγχου , ἀμπέχουσα μὲν οὐκέτι τρέφει , λειοτέραν δ αὐτὴν καὶ διαυγεστέραν ποιεῖ καὶ καθαρωτέραν .
ἡ μὲν οὖν ἐμβύθιος πίννα διαυγεστάτην καὶ καθαρωτάτην καὶ μεγάλην γεννᾷ μαργαρῖτιν , ἡ δὲ ἐπιπολάζουσα καὶ ἀνωφερὴς διὰ τὸ ὑπὸ τοῦ ἡλίου ἀκτινοβολεῖσθαι δύσχρους καὶ ἥσσων .
κινδυνεύουσι δ οἱ θηρῶντες τοὺς μαργαρίτας , ὅταν εἰς κεχηνότα κόγχον κατ εὐθὺ ἐκτείνωσι τὴν χεῖρα ·
μύει γὰρ τότε , καὶ πολλάκις οἱ δάκτυλοι αὐτῶν ἀποπρίονται ·
ἔνιοι δὲ καὶ παραχρῆμα ἀποθνῄσκουσιν .
ὅσοι δ ἂν ἐκ πλαγίου ὑποθέντες τὴν χεῖρα τύχωσι , ῥᾳδίως τοὺς κόγχους ἀπὸ τοῦ λίθου ἀποσπῶσιν .
μαράγδων δὲ μνημονεύει Μένανδρος ἐν Παιδίῳ   ·
μάραγδον εἶναι ταῦτ ἔδει καὶ σάρδια .
ἄνευ δὲ τοῦ σλεκτέον ·
παρὰ γὰρ τὸ μαρμαίρειν ὠνόμασται τῷ διαυγὴς ὑπάρχειν .
μετὰ ταῦτα περιηνέχθησαν πίνακες ἔχοντες ΤΩΝ ΕΞ ΥΔΑΤΟΣ ΚΡΕΩΝ πολλά , πόδας καὶ κεφαλὰς καὶ ὠτία καὶ σιαγόνας , ἔτι δὲ καὶ χορδὰς καὶ κοιλίας καὶ γλώσσας , ὥσπερ ἔθος ἐστὶν ἐν τοῖς κατὰ τὴν Ἀλεξάνδρειαν λεγομένοις ἑφθοπωλίοις .
εἴρηται γάρ , Οὐλπιανέ , καὶ τὸ ἑφθοπώλιον παρὰ Ποσειδίππῳ ἐν Παιδίῳ   .
καὶ πάλιν ζητούντων τοὺς ὀνομάσαντάς τι τούτων ὃ μέν τις ἔλεγε ·
τῶν ἐδωδίμων κοιλιῶν μνημονεύει Ἀριστοφάνης ἐν Ἱππεῦσι   ·
φήσω σε ἀδεκατεύτους κοιλίας πωλεῖν .
καὶ ἑξῆς   ·
τί μ , ὦγάθ , οὐ πλύνειν ἐᾷς τὰς κοιλίας πωλεῖν τε τοὺς ἀλλᾶντας , ἀλλὰ καταγελᾷς ;
ἐγὼ δέ γ ἤνυστρον βοὸς καὶ κοιλίαν ὑείαν καταβροχθίσας κἆτ ἐκπιὼν τὸν ζωμὸν ἀναπόνιπτος λαρυγγιῶ τοὺς ῥήτορας καὶ Νικίαν ταράξω .
ἡ δ Ὀβριμοπάτρα γ ἑφθὸν ἐκ ζωμοῦ κρέας καὶ χόλικος ἠνύστρου τε καὶ γαστρὸς τόμον .
σιαγόνος δὲ Κρατῖνος Πλούτοις   ·
περὶ σιαγόνος βοείας μαχόμενος .
καὶ Σοφοκλῆς Ἀμύκῳ   ·
σιαγόνας τε δὴ μαλθακὰς τίθησι .
πλάτων δ ἐν Τιμαίῳ γράφει   ·
καὶ τὰς σιαγόνας ἄκρας αὐτοῖς συνέδησεν ὑπὸ τὴν φύσιν τοῦ προσώπου .
καὶ Ξενοφῶν ἐν τῷ περὶ ἱππικῆς   ·
σιαγόνα μικρὰν συνεσταλμένην .
οἱ δὲ διὰ τοῦ ῡ στοιχείου ἐκφέροντες κατ ἀναλογίαν λέγουσιν ἀπὸ τοῦ ὑός .
χορδῶν τε μέμνηται Ἐπίχαρμος , ἃς ὀρύας ὀνομάζει , ἐπιγράψας τι καὶ τῶν δραμάτων Ὀρύαν   .
ἀριστοφάνης ἐν Νεφέλαις   ·
ἔκ μου χορδὴν τοῖς φροντισταῖς παραθέντων .
κρατῖνος ἐν Πυτίνῃ   ·
ὡς λεπτός , ἦ δ ὅς , ἔσθ ὁ τῆς χορδῆς τόμος .
καὶ Εὔπολις ἐν Αἰξίν   .
ἄλεξις δ ἐν Λευκαδίᾳ ἢ Δραπέταις   ·
χορδαρίου τόμος ἧκεν καὶ περικομμάτιον .
ἀντιφάνης ἐν Γάμοις   ·
ἐκτεμὼν χορδῆς μεσαῖον .
ποδῶν δὲ καὶ ὠτίων , ἔτι δὲ ῥύγχους Ἄλεξις ἐν Κρατείᾳ ἢ Φαρμακοπώλῃ ·
τὸ δὲ μαρτύριον ὀλίγον ὕστερον ἐκθήσομαι   , πολλὰ ἔχον τῶν ζητουμένων ὀνομάτων .
θεόφιλος Παγκρατιαστῇ   ·
ἑφθῶν μὲν σχεδὸν τρεῖς μνᾶς , Β. λέγ ἄλλο . Α. ῥυγχίον , κωλῆν , πόδας τέτταρας ὑείους , Β. Ἡράκλεις . Α. βοὸς δὲ τρεῖς .
ἀναξίλας Μαγείροις   ·
τῶν Αἰσχύλου πολὺ μᾶλλον εἶναί μοι δοκεῖ ἰχθύδι  ὀπτᾶν . Β. τί σὺ λέγεις ;
ἰχθύδια ;
συσσίτιον μέλλεις νοσηλεύειν .
ὅσον ἀκροκώλι  ἕψειν . . .
ῥύγχη , πόδας .
ἀναξίλας δ ἐν Κίρκῃ   ·
δεινὸν μὲν γὰρ ἔχονθ ὑὸς ῥύγχος , ὦ φίλε Κινησία .
καὶ ἐν Καλυψοῖ   ·
ῥύγχος φορῶν ὕειον ᾐσθόμην τότε .
ὠτάρια δ ὠνόμασε καὶ Ἀναξανδρίδης ἐν Σατυρίᾳ   .
ἀξιόνικος δὲ ἐν Χαλκιδικῷ φησιν   ·
ζωμὸν ποιῶ θερμὸν ἰχθὺν ἐπαναπλάττων , ἡμίβρωτα λείψανα συντιθείς , οἴνῳ διαίνων , ἔντερ  ἁλὶ καὶ σιλφίῳ σφενδονῶν , ἀλλᾶντα τέμνων , παραφέρων χορδῆς τόμον , ῥύγχος εἰς ὄξος πιέζων , ὥστε πάντας ὁμολογεῖν τῶν γάμων κρείττω γεγονέναι τὴν ἕωλον ἡμέραν .
ἀριστοφάνης Προαγῶνι   ·
ἐγευσάμην χορδῆς ὁ δύστηνος τέκνων ·
πῶς ἐσίδω ῥύγχος περικεκαυμένον ;
φερεκράτης Λήροις   ·
ὡς οὐχὶ τουτὶ ῥύγχος ἀτεχνῶς ἐσθ ὑός .
καὶ τόπος δέ τις οὕτω καλεῖται Ῥύγχος περὶ Στράτον τῆς Αἰτωλίας , ὥς φησι Πολύβιος ἐν Ϛʹ ἱστοριῶν   .
στησίχορός τέ φησιν ἐν Συοθήραις   ·
κρύψαι δὲ ῥύγχος ἄκρον γᾶς ὑπένερθεν .
ὅτι δὲ κυρίως λέγεται ῥύγχος ἐπὶ τῶν συῶν προείρηται .
ὅτι δὲ καὶ ἐπ ἄλλων ζῴων Ἄρχιππος Ἀμφιτρύωνι δευτέρῳ   κατὰ παιδιὰν εἴρηκε καὶ ἐπὶ τοῦ προσώπου οὕτως ·
καὶ ταῦτ ἔχων τὸ ῥύγχος οὑτωσὶ μακρόν .
καὶ Ἀραρὼς Ἀδώνιδι   ·
ὁ γὰρ θεὸς τὸ ῥύγχος ὡς ἡμᾶς στρέφει .
ἀκροκωλίων δὲ μέμνηται Ἀριστοφάνης Αἰολοσίκωνι   ·
καὶ μὴν τὸ δεῖν , ἀκροκώλια δή σοι τέτταρα ἥψησα τακερά .
καὶ ἐν Γηρυτάδῃ   ·
ἀκροκώλι , ἄρτοι , κάραβοι .
ἀντιφάνης Κορινθίᾳ   ·
ἔπειτα κ ἀκροκώλιον ὕειον Ἀφροδίτῃ ;
γελοῖον . Β. ἀγνοεῖς ·
ἐν τῇ Κύπρῳ δ οὕτω φιληδεῖ ταῖς ὑσίν , ὦδέσποθ , ὥστε σκατοφαγεῖν ἀπεῖρξε τὸ ζῷον , τοὺς δὲ βοῦς ἠνάγκασεν .
ὅτι δ ὄντως Ἀφροδίτῃ ὗς θύεται μαρτυρεῖ Καλλίμαχος   ἢ Ζηνόδοτος ἐν ἱστορικοῖς ὑπομνήμασι γράφων ὧδε ·
Ἀργεῖοι Ἀφροδίτῃ ὗν θύουσι , καὶ ἡ ἑορτὴ καλεῖται Ὑστήρια .
φερεκράτης δ ἐν Μεταλλεῦσι   ·
σχελίδες δ ὁλόκνημοι πλησίον τακερώταται ἐπὶ πινακίσκοις καὶ δίεφθ  ἀκροκώλια .
ἄλεξις Κυβευταῖς   ·
ἠριστηκότων σχεδόν τι δ ἡμῶν ἐξ ἀκροκωλίου τινός .
κ ἀν Παννυχίδι ἢἘρίθοισιν   ·
ἡμίοπτα μὲν τὰ κρεᾴδι  ἐστί , τὸ περίκομμ  ἀπόλλυται , ὁ γόγγρος ἑφθός , τὰ δ ἀκροκώλι  οὐδέπω .
τῶν δ ἑφθῶν ποδῶν μνημονεύει Φερεκράτης ἐν Δουλοδιδασκάλῳ   ·
ὡς παρασκευάζεται δεῖπνον πῶς ἂν εἴπαθ ἡμῖν . Β. καὶ δῆθ ὑπάρχει τέμαχος ἐγχέλειον ὑμῖν , τευθίς , ἄρνειον κρέας , φύσκης τόμος , ποὺς ἑφθός , ἧπαρ , πλευρόν , ὀρνίθεια πλήθει πολλά , τυρὸς ἐν μέλιτι , μερὶς κρεῶν .
ἀντιφάνης Παρασίτῳ   ·
χοιρίων σκέλη καπύρ . Β. ἀστεῖόν γε , νὴ τὴν Ἑστίαν , ἄριστον . Α. ἑφθὸς τυρὸς ἐπεδόνει πολύς .
ἐκφαντίδης δ ἐν Σατύροις   ·
πόδας ἐπεὶ δέοι πριάμενον καταφαγεῖν ἑφθοὺς ὑός .
γλώσσης δὲ μέμνηται Ἀριστοφάνης ἐν Ταγηνισταῖς διὰ τούτων   ·
ἅλις ἀφύης μοι ·
παρατέταμαι γὰρ τὰ λιπαρὰ κάπτων .
ἀλλὰ φέρετατ  ἀπόβασιν ἡπάτιον ἢ καπριδίου νέου κόλλοπά τιν ·
εἰ δὲ μή , πλευρὸν ἢ γλῶτταν ἢ σπληνὸς ἢ νῆστιν ἢ δέλφακος ὀπωρινῆς ἠτριαίαν φέρετε δεῦρο μετὰ κολλάβων χλιαρῶν .
τοσούτων λεχθέντων καὶ περὶ τούτων οὐ δὲ τῶν ἰατρῶν οἱ παρόντες ἀσύμβολοι μετειλήφασιν .
ἔφη γὰρ ὁ Διονυσοκλῆς ·
Μνησίθεος ὁ Ἀθηναῖος ἐν τῷ περὶ ἐδεστῶν ἔφη ·
κεφαλὴ καὶ πόδες ὑὸς οὐ πολὺ τὸ τρόφιμον καὶ λιπαρὸν ἐν ἑαυτοῖς ἔχουσι .
καὶ ὁ Λεωνίδης ·
Δήμων ἐν δʹ Ἀτθίδος    Ἀφείδαντα , φησί , βασιλεύοντα Ἀθηνῶν Θυμοίτης ὁ νεώτερος ἀδελφὸς νόθος ὢν ἀποκτείνας αὐτὸς ἐβασίλευσεν .
ἐφ οὗ Μέλανθος Μεσσήνιος ἐκπεσὼν τῆς πατρίδος ἐπήρετο τὴν Πυθίαν ὅπου κατοικήσει .
ἣ δὲ ἔφη , ἔνθα ἂν ξενίοις πρῶτον τιμηθῇ τοὺς πόδας αὐτῷ καὶ τὴν κεφαλὴν ἐπὶ τῷ δείπνῳ παραθέντων .
καὶ τοῦτ ἐγένετο αὐτῷ ἐν Ἐλευσῖνι ·
τῶν ἱερειῶν γὰρ τότε πάτριόν τινα ἑορτὴν ἐπιτελουσῶν καὶ πάντα τὰ κρέα κατανηλωκυιῶν , τῶν δὲ ποδῶν καὶ τῆς κεφαλῆς ὑπολοίπων ὄντων ταῦτα τῷ Μελάνθῳ ἀπέστειλαν .
μΗτΡΑ ἑξῆς ἐπεισηνέχθη , μητρόπολίς τις ὡς ἀληθῶς οὖσα καὶ μήτηρ τῶν Ἱπποκράτους υἱῶν , οὓς εἰς ὑωδίαν κωμῳδουμένους οἶδα .
εἰς ἣν ἀποβλέψας ὁ Οὐλπιανὸς  ἄγε δή , ἔφη , ἄνδρες φίλοι , παρὰ τίνι κεῖται ἡ μήτρα ;
ἱκανῶς γὰρ γεγαστρίσμεθα καὶ καιρὸς ἤδη στὶ καὶ λέγειν ἡμᾶς .
τοῖς δὲ κυνικοῖς τοῦτο παρακελεύομαι σιωπᾶν κεχορτασμένοις ἀφειδῶς , πλὴν εἰ μὴ καὶ τῶν σιαγόνων καὶ τῶν κεφαλῶν κατατρῶξαι βούλονται καὶ τὰ ὀστᾶ , ὧν οὐδεὶς φθόνος αὐτοῖς ἀπολαύειν ὡς κυσί ·
τοῦτο γάρ εἰσι καὶ εὔχονται καλεῖσθαι .
νόμος δὲ λείψαν ἐκβάλλειν κυσίν , ἐν Κρήσσαις ὁ Εὐριπίδης ἔφη   .
πάντα γὰρ ἐσθίειν καὶ πίνειν θέλουσιν , ἐπὶ νοῦν οὐ λαμβάνοντες ὅπερ ὁ θεῖος Πλάτων ἔφη ἐν Πρωταγόρᾳ   ·
τὸ περὶ ποιήσεως διαλέγεσθαι ὁμοιότατον εἶναι τοῖς συμποσίοις τοῖς τῶν φαύλων καὶ ἀγοραίων ἀνθρώπων .
καὶ γὰρ οὗτοι διὰ τὸ μὴ δύνασθαι ἀλλήλοις δι αὑτῶν συνεῖναι ἐν τῷ πότῳ μη δὲ διὰ τῆς ἑαυτῶν φωνῆς καὶ λόγων τῶν ἑαυτῶν ὑπὸ ἀπαιδευσίας τιμίας ποιοῦσι τὰς αὐλητρίδας , πολλοῦ μισθούμενοι ἀλλοτρίαν φωνὴν τὴν τῶν αὐλῶν , καὶ διὰ τῆς ἐκείνων φωνῆς ἀλλήλοις ξύνεισιν .
ὅπου δὲ καλοὶ καὶ ἀγαθοὶ ξυμπόται καὶ πεπαιδευμένοι εἰσίν , οὐκ ἂν ἴδοις οὔ τε αὐλητρίδας οὔ τε ὀρχηστρίδας οὔ τε ψαλτρίας , ἀλλ αὐτοὺς ἑαυτοῖς ἱκανοὺς ὄντας συνεῖναι ἄνευ τῶν λήρων τε καὶ παιδιῶν τούτων διὰ τῆς ἑαυτῶν φωνῆς , λέγοντάς τε καὶ ἀκούοντας ἐν μέρει ἑαυτῶν κοσμίως , κ ἂν πάνυ πολὺν οἶνον πίωσι .
τοῦτο δ ὑμεῖς ποιεῖτε , ὦ Κύνουλκε ·
πίνοντες , μᾶλλον δ ἐκπίνοντες αὐλητρίδων καὶ ὀρχηστρίδων δίκην ἐμποδίζετε τὴν διὰ τῶν λόγων ἡδονήν , ζῶντες κατὰ τὸν αὐτὸν Πλάτωνα , ὃς ἐν τῷ Φιλήβῳ φησίν   , οὐκ ἀνθρώπου βίον , ἀλλά τινος πλεύμονος ἢ τῶν ὅσα θαλάττια μετ ὀστρεΐνων ἔμψυχά ἐστι σωμάτων .
καὶ ὁ Κύνουλκος ὀργισθεὶς  γάστρων , ἔφη , καὶ κοιλιόδαιμον ἄνθρωπε , οὐδὲν ἄλλο σὺ οἶσθα , οὐ λόγους διεξοδικοὺς εἰπεῖν , οὐχ ἱστορίας μνησθῆναι , οὐ τῆς ἐν λόγοις χάριτος ἀπάρξασθαί ποτε , ἀλλὰ τὸν χρόνον ἅπαντα περὶ ταῦτα κατετρίβης ζητῶν , κεῖται , οὐ κεῖται ;
εἴρηται , οὐκ εἴρηται ;
ἐξονυχίζεις τε πάντα τὰ προσπίπτοντα τοῖς συνδιαλεγομένοις τὰς ἀκάνθας συνάγων , ὡς ἀν ἐχινόποδας καὶ ἀνὰ τρηχεῖαν ὄνωνιν ἀεὶ διατρίβων , ἀνθέων τῶν ἡδίστων μηδὲν συναθροίζων .
ἢ οὐ σὺ εἶ ὁ καὶ τὴν ὑπὸ Ῥωμαίων καλουμένην στρήναν κατά τινα πατρίαν παράδοσιν λεγομένην καὶ διδομένην τοῖς φίλοις ἐπινομίδα καλῶν ;
καὶ εἰ μὲν τὴν Πλάτωνος ζηλώσας , μαθεῖν βουλόμεθα . . . . ·
εἰ δὲ παρά τινι οὕτως εὑρὼν λεγομένην , ἐμφάνισον τὸν εἰπόντα .
ἐγὼ γὰρ οἶδα ἐπινομίδα καλουμένην καὶ μέρος τι τῆς τριήρους , ὡς Ἀπολλώνιος ἐν Τριηρικῷ παρατέθειται .
οὐ σὺ εἶ ὁ καὶ τὸν καινὸν καὶ οὐδέπω ἐν χρείᾳ γενόμενον φαινόλην  εἴρηται γάρ , ὦ βέλτιστε , καὶ ὁ φαινόλησ  εἰπών  παῖ Λεῦκε , δός μοι τὸν ἄχρηστον φαινόλην .
εἰς βαλανεῖον δέ ποτε πορευόμενος οὐκ ἔφης πρὸς τὸν πυνθανόμενον  ποῖ δή ;
ἀπολούμενος , ἦν δ ἐγώ , ἐπείγομαι ;
κ ἀκείνης σοι τῆς ἡμέρας ὁ καλὸς κανυσῖνος ὑπὸ λωποδυτῶν ἀνηρπάσθη , ὡς γέλωτα πάμπολυν ἐν τῷ βαλανείῳ γενέσθαι ἀχρήστου ζητουμένου φαινόλου .
ἄλλοτε δέ , ὦ ἑταῖροι φίλτατοι  πρὸς γὰρ ὑμᾶς εἰρήσεται τ ἀληθῆ  προσέπταισε λίθῳ καὶ τὴν κνήμην ἔλυσε ·
θεραπευθεὶς οὖν προῄει καὶ πρὸς τοὺς πυνθανομένους  τί τοῦτο , Οὐλπιανέ ;
ὑπώπιον  ἔλεγε .
κ ἀγὼ  ξυνῆν γὰρ αὐτῷ  τότε τὸν γέλωτα φέρειν οὐ δυνάμενος παρά τινι τῶν φίλων ἰατρῷ ὑπαλειψάμενος τὰ ὑπὸ τοὺς ὀφθαλμοὺς παχεῖ φαρμάκῳ πρὸς τοὺς πυνθανομένους  τί δὲ σύ ;
πρόσκομμα  ἔφασκον .
τῆς δ αὐτῆς ταύτης σοφίας καὶ ἕτερός ἐστι ζηλωτής , Πομπηιανὸς ὁ Φιλαδελφεύς , ἄνθρωπος οὐκ ἀπάνουργος , ὀνοματοθήρας δὲ καὶ αὐτός .
ὅστις πρὸς τὸν οἰκέτην διαλεγόμενος μεγάλῃ τῇ φωνῇ καλέσας τ οὔνομα  Στρομβιχίδη , ἔφη , κόμιζέ μοι ἐπὶ τὸ γυμνάσιον τὰς βλαύτας τὰς ἀφορήτους καὶ τὴν ἐφεστρίδα τὴν ἄχρηστον .
ἐγὼ γὰρ ὑποδησάμενος τὸν πώγωνα προσαγορεύσω τοὺς ἑταίρους ·
ὀπτὸς γάρ ἐστί μοι Λάριχος .
κόμιζε δὲ τοῦ ἐλαίου τὴν λήκυθον ·
πρότερον γὰρ συντριβησόμεθον , ἔπειθ οὕτως ἀπολούμεθον .
ὁ δ αὐτὸς οὗτος σοφιστὴς Φεβρουαρίῳ μηνί , ὡς Ῥωμαῖοι λέγουσι  τὸν δὲ μῆνα τοῦτον κληθῆναί φησιν ὁ Μαυρούσιος Ἰόβας   ἀπὸ τῶν κατουδαίων φόβων κατ ἀναίρεσιν τῶν δειμάτων  ἐν ᾧ τοῦ χειμῶνός ἐστι τὸ ἀκμαιότατον , καὶ ἔθος τότε τοῖς κατοιχομένοις τὰς χοὰς ἐπιφέρειν πολλαῖς ἡμέραις , πρός τινα τῶν φίλων  οὐκ εἶδές με , ἔφη , πολλῶν ἡμερῶν διὰ τὰ καύματα .
τῆς δὲ τῶν Παναθηναίων ἑορτῆς ἐπιτελουμένης , δι ἧς καὶ τὰ δικαστήρια οὐ συνάγεται , ἔφη  γενέθλιός ἐστι τῆς ἀλέκτορος Ἀθηνᾶς καὶ ἄδικος ἡ τῆτες ἡμέρα .
ἐκάλεσε δέ ποτε καὶ τὸν ἐκ Δελφῶν ἐπανελθόντα ἡμῶν ἑταῖρον οὐδὲν αὐτῷ χρήσαντος τοῦ θεοῦ ἄχρηστον .
δεῖξιν δέ ποτε λόγων δημοσίᾳ ποιούμενος καὶ ἐγκώμιον διεξερχόμενος τῆς βασιλευούσης πόλεως ἔφη  θαυμαστὴ δ ἡ Ῥωμαίων ἀρχὴ ἡ ἀνυπόστατος .
τοιοῦτοί τινές εἰσιν , ὦ ἑταῖροι , οἱ Οὐλπιάνειοι σοφισταί , οἱ καὶ τὸ μιλιάριον καλούμενον ὑπὸ Ῥωμαίων , τὸ εἰς θερμοῦ ὕδατος κατεργασίαν κατασκευαζόμενον , ἰπνολέβητα ὀνομάζοντες , πολλῶν ὀνομάτων ποιηταὶ καὶ πολλοῖς παρασάγγαις ὑπερδραμόντες τὸν Σικελιώτην Διονύσιον , ὃς τὴν μὲν παρθένον ἐκάλει μένανδρον , ὅτι μένει τὸν ἄνδρα , καὶ τὸν στῦλον μενεκράτην , ὅτι μένει καὶ κρατεῖ , βαλάντιον δὲ τὸ ἀκόντιον , ὅτι ἐναντίον βάλλεται , καὶ τὰς τῶν μυῶν διεκδύσεις μυστήρια ἐκάλει , ὅτι τοὺς μῦς τηρεῖ .
ἄθανις δ ἐν αʹ Σικελικῶν   τὸν αὐτόν φησι Διονύσιον καὶ τὸν βοῦν γαρόταν καλεῖν καὶ τὸν χοῖρον ἴακχον .
τοιοῦτος ἦν καὶ Ἀλέξαρχος ὁ Κασσάνδρου τοῦ Μακεδονίας βασιλεύσαντος ἀδελφός , ὁ τὴν Οὐρανόπολιν καλουμένην κτίσας .
ἱστορεῖ δὲ περὶ αὐτοῦ Ἡρακλείδης ὁ Λέμβος ἐν τῇ τριακοστῇ ἑβδόμῃ τῶν ἱστοριῶν λέγων οὕτως   ·
Ἀλέξαρχος ὁ τὴν Οὐρανόπολιν κτίσας διαλέκτους ἰδίας εἰσήνεγκεν , ὀρθροβόαν μὲν τὸν ἀλεκτρυόνα καλέων καὶ βροτοκέρτην τὸν κουρέα καὶ τὴν δραχμὴν ἀργυρίδα , τὴν δὲ χοίνικα ἡμεροτροφίδα καὶ τὸν κήρυκα ἀπύτην .
καὶ τοῖς Κασσανδρέων δὲ ἄρχουσι τοιαῦτά ποτ ἐπέστειλε ·
Ἀλέξαρχος Ὁμαιμέων πρόμοις γαθεῖν .
τοὺς ἡλιοκρεῖς οἰῶν οἶδα λιπουσαθεωτων ἔργων κρατιτορας μορσίμῳ τύχᾳ κεκυρωμένας θεουπογαις χυτλώσαντες αὐτοὺς καὶ φύλακας ὀριγενεῖς .
τί δὲ ἡ ἐπιστολὴ αὕτη δηλοῖ νομίζω γὼ μη δὲ τὸν Πύθιον διαγνῶναι .
κατὰ γὰρ τὸν Ἀντιφάνους Κλεοφάνη   ·
τὸ δὲ τυραννεῖν ἐστιν ;
ἢ τί ποτε τὸν σπουδαῖον ἀκολουθεῖν ἐρεῖς ἐν τῷ Λυκείῳ μετὰ σοφιστῶν , νὴ Δία λεπτῶν , ἀσίτων , συκίνων , λέγονθ ὅτι τὸ πρᾶγμα τοῦτ οὐκ ἔστιν , εἴπερ γίνεται , οὐδ  ἔστι γάρ πω γινόμενον ὃ γίνεται , οὐτ  εἰ πρότερον ἦν , ἔστιν ὅ γε νῦν γίνεται , ἔστιν γὰρ οὐκ ὂν οὐδέν ·
ὃ δὲ μὴ γέγονέ πω , οὐκ ἔστ ἕωσπερ γέγονε .
ἐκ τοῦ γὰρ εἶναι γέγονεν ·
εἰ δ οὐκ ἦν ὅθεν , πῶς ἐγένετ ἐξ οὐκ ὄντος ;
οὐχ οἷόν τε γάρ .
εἰ δ αὖ ποθέν ποι γέγονεν , οὐκ ἔσται κηποι δεποτις εἴη , πόθεν γενήσεται τ οὐκ ὂν εἰς οὐκ ὄν ·