Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
τῷ γὰρ ὄντι πολλοὶ διὰ τὴν οὐδένειαν καὶ τὴν πρὸς τὸν θάνατον διαβολὴν ἀποθνῄσκουσιν , ἵνα μὴ ἀποθάνωσι καλῶς οὖν ὁ Ἐπίχαρμος συνεκρίθη φησὶ καὶ διεκρίθη καὶ ἀπῆνθεν ὅθεν ἦνθε πάλιν , γᾶ μὲν εἰς γᾶν , πνεῦμα δ ἄνω 0 .
τί τῶνδε χαλεπόν 0 ;
οὐδέ ἔν 0 .
ὁ Κρεσφόντης δέ που ὁ παρὰ τῷ Εὐριπίδῃ περὶ τοῦ Ἡρακλέους λέγων εἰ μὲν γὰρ οἰκεῖ φησί νερτέρας ὑπὸ χθονός ἐν τοῖσιν οὐκέτ οὖσιν , οὐδὲν ἂν σθένοι τοῦτο μεταποιήσας εἴποις ἄν εἰ μὲν γὰρ οἰκεῖ νερτέρας ὑπὸ χθονός ἐν τοῖσιν οὐκέτ οὖσιν , οὐδὲν ἂν πάθοι γενναῖον δὲ καὶ τὸ Λακωνικὸν νῦν ἄμμες , πρόσθ ἄλλοι ἐθάλεον , αὐτίκα δ ἄλλοι , ὧν ἄμμες γενεὰν οὐκέτ ἐποψόμεθα καὶ πάλιν οἳ θάνον οὐ τὸ ζῆν θέμενοι καλὸν οὐ δὲ τὸ θνῄσκειν , ἀλλὰ τὸ ταῦτα καλῶς ἀμφότερ ἐκτελέσαι πάνυ δὲ καλῶς καὶ ὁ Εὐριπίδης ἐπὶ τῶν τὰς μακρὰς νοσηλείας ὑπομενόντων φησὶ μισῶ δ ὅσοι χρῄζουσιν ἐκτείνειν βίον , βρωτοῖσι καὶ ποτοῖσι καὶ μαγεύμασι παρεκτρέποντες ὀχετὸν ὥστε μὴ θανεῖν 0 .
ἡ δὲ Μερόπη λόγους ἀνδρώδεις προφερομένη κινεῖ τὰ θέατρα , λέγουσα τοιαῦτα τεθνᾶσι παῖδες οὐκ ἐμοὶ μόνῃ βροτῶν , οὐ δ ἀνδρὸς ἐστερήμεθ ἀλλὰ μυρίαι τὸν αὐτὸν ἐξήντλησαν ὡς ἐγὼ βίον τούτοις γὰρ οἰκείως ἄν τις ταῦτα συνάψειε ποῦ γὰρ τὰ σεμνὰ κεῖνα , ποῦ δὲ Λυδίας μέγας δυνάστης Κροῖσος ἢ Ξέρξης βαρὺν ζεύξας θαλάσσης αὐχέν Ἑλλησποντίας 0 1 2 ;
ἅπαντες ᾍδαν ἦλθον καὶ Λάθας δόμους , τῶν χρημάτων ἅμα τοῖς σώμασι διαφθαρέντων .
νὴ Δί ἀλλὰ τοὺς πολλοὺς κινεῖ πρὸς τὰ πένθη καὶ τοὺς θρήνους ὁ ἄωρος θάνατος ἀλλὰ καὶ οὗτος οὕτως ἐστὶν εὐπαραμύθητος , ὥστε καὶ ὑπὸ τῶν τυχόντων ποιητῶν συνεωρᾶσθαι καὶ τετυχηκέναι παραμυθίας .
θέασαι γὰρ ·
οἷα περὶ τούτου φησὶ τῶν κωμικῶν τις πρὸς τὸν ἐπὶ τῷ ἀώρῳ λυπούμενον θανάτῳ εἶτ εἰ μὲν ᾔδεις ὅττι τοῦτον τὸν βίον , ὃν οὐκ ἐβίωσε , ζῶν διευτύχησεν ἄν , ὁ θάνατος οὐκ εὔκαιρος 0 ·
εἰ δ ἤνεγκεν αὖ οὗτος ὁ βίος τι τῶν ἀνηκέστων , ἴσως ὁ θάνατος αὐτὸς σοῦ γέγονεν εὐνούστερος ἀδήλου οὖν ὄντος πότερον συμφερόντως ἀνεπαύσατο τὸν βίον ἐκλιπὼν καὶ μειζόνων ἀπολυθεὶς κακῶν ἢ οὔ , χρὴ μὴ φέρειν οὕτω βαρέως ὡς ἀπολωλεκότας πάνθ ὅσων ᾠήθημεν τεύξεσθαι παρ αὐτοῦ .
οὐ φαύλως γὰρ ἂν δόξειεν ὁ παρὰ τῷ ποιητῇ Ἀμφιάραος παραμυθεῖσθαι τὴν Ἀρχεμόρου μητέρα δυσχεραίνουσαν ὅτι νήπιος ὢν ὁ παῖς καὶ ἄγαν ἄωρος ἐτελεύτησε .
φησὶ γὰρ οὕτως ἔφυ μὲν οὐδεὶς ὅστις οὐ πονεῖ βροτῶν .
θάπτει τε τέκνα χ ἄτερ αὖ κτᾶται νέα , αὐτός τε θνήσκει ·
καὶ τάδ ἄχθονται βροτοὶ εἰς γῆν φέροντες γῆν .
ἀναγκαίως δ ἔχει βίον θερίζειν ὥστε κάρπιμον στάχυν , καὶ τὸν μὲν εἶναι τὸν δὲ μή 0 .
δεινὸν γὰρ οὐδὲν τῶν ἀναγκαίων βροτοῖς καθόλου γὰρ χρὴ διανοεῖσθαι πάντα τινὰ καὶ πρὸς αὑτὸν καὶ πρὸς ἄλλον διεξιόντα μετὰ σπουδῆς 0 ;
ὡς οὐχ ὁ μακρότατος βίος ἄριστος ἀλλ ὁ σπουδαιότατος οὐ δὲ γὰρ ὁ πλεῖστα κιθαρῳδήσας ἢ ῥητορεύσας ἢ κυβερνήσας ἀλλ ὁ καλῶς ἐπαινεῖται 0 1 .
τὸ γὰρ καλὸν οὐκ ἐν μήκει χρόνου θετέον , ἀλλ ἐν ἀρετῇ καὶ τῇ καιρίῳ συμμετρίᾳ τοῦτο γὰρ εὔδαιμον καὶ θεοφιλὲς εἶναι νενόμισται .
διὰ τοῦτο γοῦν τοὺς ὑπεροχωτάτους τῶν ἡρώων καὶ φύντας ἀπὸ θεῶν πρὸ γήρως ἐκλιπόντας τὸν βίον οἱ ποιηταὶ παρέδοσαν ἡμῖν , ὥσπερ κ ἀκεῖνον ὃν περὶ κῆρι φίλει Ζεὺς τ αἰγίοχος καὶ Ἀπόλλων παντοίην φιλότητ , οὐ δ ἵκετο γήραος ;
οὐδόν τὴν γὰρ εὐκαιρίαν μᾶλλον , οὐ τὴν εὐγηρίαν πανταχῆ θεωροῦμεν πρωτεύουσαν 0 .
καὶ γὰρ φυτῶν ἄριστα τὰ πλείστας καρπῶν ἐν βραχεῖ φορὰς ποιούμενα , καὶ ζῴων ἀφ ὧν ἐν οὐ πολλῷ χρόνῳ πολλὴν πρὸς τὸν βίον ὠφέλειαν ἔχομεν 0 .
τό τε πολὺ δήπουθεν ἢ μικρὸν οὐδὲν διαφέρειν δοκεῖ πρὸς τὸν ἄπειρον ἀφορῶσιν αἰῶνα .
τὰ γὰρ χίλια καὶ τὰ μύρια κατὰ Σιμωνίδην ἔτη στιγμὴ τίς ἐστιν ἀόριστος , μᾶλλον δὲ μόριόν τι βραχύτατον στιγμῆς 0 .
ἐπεὶ καὶ τῶν ζῴων ἐκείνων , ἅπερ ἱστοροῦσι περὶ τὸν Πόντον γιγνόμενα τὴν ζωὴν ἔχειν ἡμερησίαν , ἕωθεν μὲν γεννώμενα , μέσης δ ἡμέρας ἀκμάζοντα , δείλης δὲ γηρῶντα καὶ τελειοῦντα τὸ ζῆν , οὐχὶ κ ἀκείνων ἦν ἂν τὸ καθ ἡμᾶς πάθος τοῦτο , εἴπερ ψυχή τις ἀνθρωπίνη καὶ λογισμὸς ἑκάστοις ἐνῆν , καὶ τ αὐτὰ δήπου γ ἂν συνέπιπτεν , ὥστε τὰ πρὸ μέσης τῆς ἡμέρας ἐκλείποντα θρήνους παρέχειν καὶ δάκρυα ;
τὰ δὲ διημερεύσαντα πάντως ἂν εὐδαιμονίζεσθαι ;
μέτρον γὰρ τοῦ βίου τὸ καλόν , οὐ τὸ τοῦ χρόνου μῆκος , ματαίους γὰρ καὶ πολλῆς εὐηθείας ἡγητέον εἶναι τὰς τοιαύτας ἐκφωνήσεις ἀλλ οὐκ ἔδει νέον ὄντα ἀναρπαγῆναι 0 .
τίς γὰρ ἂν εἴποι ὡς ἔδει ;
πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα ἐφ ὧν ἄν τις εἴποι ὡς οὐκ ἔδει πραχθῆναι πέπρακται καὶ πράττεται καὶ πραχθήσεται πολλάκις .
οὐ γὰρ νομοθετήσοντες πάρεσμεν εἰς τὸν βίον , ἀλλὰ πεισόμενοι τοῖς διατεταγμένοις ὑπὸ τῶν τὰ ὅλα πρυτανευόντων θεῶν καὶ τοῖς τῆς εἱμαρμένης καὶ προνοίας θεσμοῖς .
οἱ πενθοῦντες τοὺς οὕτως ἀποθανόντας ἑαυτῶν ἕνεκα πενθοῦσιν ἢ τῶν κατοιχομένων 0 ;
εἰ μὲν οὖν ἑαυτῶν , ὅτι τῆς ἀπὸ τῶν τεθνεώτων ἡδονῆς ἢ χρείας ἢ γηροβοσκίας ἐστερήθησαν , φίλαυτος ἡ τῆς λύπης πρόφασις 0 1 ·
οὐ γὰρ ἐκείνους ποθοῦντες ἀλλὰ τὰς ἀπ αὐτῶν ὠφελείας φανήσονται .
εἰ δὲ τῶν τεθνεώτων ἕνεκα πενθοῦσιν , ἐπιστήσαντες ὅτι ἐν οὐδενὶ κακῷ τυγχάνουσιν ὄντες , ἀπαλλαγήσονται τῆς λύπης , ἀρχαίῳ καὶ σοφῷ πεισθέντες λόγῳ τῷ παραινοῦντι τὰ μὲν ἀγαθὰ ποιεῖν ὡς μέγιστα , τὰ δὲ κακὰ συστέλλειν καὶ ταπεινοῦν .
εἰ μὲν οὖν τὸ πένθος ἐστὶν ἀγαθόν , δεῖ ποιεῖν αὐτὸ ὡς πλεῖστον καὶ μέγιστον 0 ·
εἰ δ , ὥσπερ ἡ ἀλήθεια ἔχει , κακὸν αὐτὸ ὁμολογοῦμεν εἶναι , συστέλλειν καὶ ποιεῖν ὡς 0 ;
ἐλάχιστον καὶ ἐξαλείφειν εἰς τὸ δυνατόν 0 .
ὡς δὲ τοῦτο ῥᾴδιον , καταφανὲς ἐκ τῆς τοιαύτης παραμυθίας 0 1 .
φασὶ γάρ τινα τῶν ἀρχαίων φιλοσόφων εἰσιόντα πρὸς Ἀρσινόην τὴν βασίλισσαν πενθοῦσαν τὸν υἱὸν τοιούτῳ χρήσασθαι λόγῳ , φάμενον ὅτι καθ ὃν χρόνον ὁ Ζεὺς ἔνεμε τοῖς δαίμοσι τὰς τιμάς , οὐκ ἔτυχε παρὸν τὸ Πένθος , ἤδη δὲ νενεμημένων ἦλθεν ὕστερον .
τὸν οὖν Δία , ὡς ἠξίου καὶ αὑτῷ τιμὴν δοθῆναι , ἀποροῦντα διὰ τὸ ἤδη κατηναλῶσθαι πάσας τοῖς ἄλλοις , ταύτην αὐτῷ δοῦναι τὴν ἐπὶ τοῖς τελευτήσασι γιγνομένην , οἷον δάκρυα καὶ λύπας ὥσπερ οὖν τοὺς ἄλλους δαίμονας , ὑφ ὧν τιμῶνται , τούτους ἀγαπᾶν , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τὸ Πένθος ἐὰν μὲν οὖν αὐτὸ ἀτιμάσῃς , ὦ γύναι , οὐ προσελεύσεταί σοι 0 1 2 ·
ἐὰν δὲ τιμᾶται ὑπὸ σοῦ ἐπιμελῶς ταῖς δοθείσαις αὐτῷ τιμαῖς , λύπαις καὶ θρήνοις , ἀγαπήσει σε καὶ ἀεὶ τί σοι παρέσται τοιοῦτον ἐφ ᾧ τιμηθήσεται συνεχῶς ὑπὸ σοῦ .
θαυμασίως δὴ φαίνεται τῷ λόγῳ πείσας οὗτος παρελέσθαι τῆς ἀνθρώπου τὸ πένθος καὶ τοὺς θρήνους .
τὸ δ ὅλον εἴποι τις ἂν πρὸς τὸν πενθοῦντα πότερα παύσῃ ποτὲ δυσφορῶν ἢ ἀεὶ δεῖν οἰήσῃ λυπεῖσθαι καὶ παρ ὅλον τὸν βίον ;
εἰ μὲν γὰρ ἀεὶ μενεῖς ἐπὶ τῇ δυσπαθείᾳ ταύτῃ , τελείαν ἀθλιότητα σεαυτῷ παρέξεις καὶ πικροτάτην κακοδαιμονίαν διὰ ψυχῆς ἀγέννειαν καὶ μαλακίαν εἰ δὲ μεταθήσῃ ποτέ , τί οὐκ ἤδη μετατίθεσαι καὶ σεαυτὸν ἀνέλκεις ἐκ τῆς ἀτυχίας ;
οἷς γὰρ λόγοις τοῦ χρόνου προϊόντος χρησάμενος ἀπολυθήσῃ , τούτοις νῦν προσσχὼν ἀπαλλάγηθι τῆς κακουχίας ·
καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν σωματικῶν παθημάτων ἡ ταχίστη τῆς ἀπαλλαγῆς ὁδὸς ἀμείνων 0 .
ὃ οὖν μέλλεις τῷ χρόνῳ χαρίζεσθαι , τοῦτο τῷ λόγῳ χάρισαι καὶ τῇ παιδείᾳ , καὶ σεαυτὸν ἔκλυσαι τῶν κακῶν .
ἀλλ οὐ γὰρ ἤλπιζον φησὶ ταῦτα πείσεσθαι , οὐ δὲ προσεδόκων ἀλλ ἐχρῆν σε προσδοκᾶν καὶ προκατακεκρικέναι τῶν ἀνθρωπείων τὴν ἀδηλότητα καὶ οὐδένειαν , καὶ οὐκ ἂν νῦν ἀπαράσκευος ὥσπερ ὑπὸ πολεμίων ἐξαίφνης ἐπελθόντων ἐλήφθης καλῶς γὰρ ὁ παρὰ τῷ Εὐριπίδῃ Θησεὺς παρεσκευάσθαι φαίνεται πρὸς τὰ τοιαῦτα 0 ·
ἐκεῖνος γάρ φησιν ἐγὼ δὲ τοῦτο παρὰ σοφοῦ τινος μαθὼν εἰς φροντίδας νοῦν συμφορὰς τ ἐβαλλόμην , φυγὰς τ ἐμαυτῷ προστιθεὶς πάτρας ἐμῆς θανάτους τ ἀώρους καὶ κακῶν ἄλλας ὁδούς , ἵν εἴ τι πάσχοιμ ὧν ἐδόξαζον φρενί , μή μοι νεῶρες προσπεσὸν μᾶλλον δάκοι οἱ δ ἀγεννέστεροι καὶ ἀνασκήτως διακείμενοι οὐ δ ἀναστροφὴν ἐνίοτε λαμβάνουσι πρὸς τὸ βουλεύσασθαί τι τῶν εὐσχημόνων καὶ συμφερόντων , ἀλλ ἐκτρέπονται πρὸς τὰς ἐσχάτας ταλαιπωρίας , τὸ μηδὲν αἴτιον σῶμα τιμωρούμενοι καὶ τὰ μὴ νοσοῦντα κατὰ τὸν Ἀχαιὸν συναλγεῖν , ἀναγκάζοντες .
διὸ καὶ πάνυ καλῶς ὁ Πλάτων ἔοικε παραινεῖν ἐν ταῖς τοιαύταις συμφοραῖς ἡσυχίαν ἔχειν , ὡς οὔ τε δήλου ὄντος τοῦ κακοῦ καὶ τοῦ ἀγαθοῦ , οὔ τ εἰς τὸ πρόσθεν οὐδὲν προβαῖνον τῷ χαλεπῶς φέροντι ·
ἐμποδὼν γὰρ γίγνεσθαι τὸ λυπεῖσθαι τῷ βουλεύεσθαι περὶ τοῦ γεγονότος καὶ ὥσπερ ἐν πτώσει κύβων πρὸς τὰ πεπτωκότα τίθεσθαι τὰ ἑαυτοῦ πράγματα , ὅπῃ λόγος αἱρεῖ βέλτιστ ἂν ἔχειν 0 .
οὐ δεῖν οὖν προσπταίσαντας καθάπερ παῖδας ἐχομένους τοῦ πληγέντος βοᾶν , ἀλλ ἐθίζειν τὴν ψυχὴν ὅτι τάχιστα γίγνεσθαι περὶ τὸ ἰᾶσθαί τε καὶ ἐπανορθοῦν τὸ πεσόν τε καὶ νοσῆσαν , ἰατρικῇ θρηνῳδίαν ἀφανίζοντας 0 .
τὸν τῶν Λυκίων νομοθέτην φασὶ προστάξαι τοῖς αὑτοῦ πολίταις , ἐπὰν πενθῶσι , γυναικείαν ἀμφιεσαμένους ἐσθῆτα πενθεῖν , ἐμφαίνειν βουληθέντα ὅτι γυναικῶδες τὸ πάθος καὶ οὐχ ἁρμόττον ἀνδράσι κοσμίοις καὶ παιδείας ἐλευθερίου μεταπεποιημένοις 0 .
θῆλυ γὰρ ὄντως καὶ ἀσθενὲς καὶ ἀγεννὲς 0 ;
τὸ πενθεῖν 0 ·
γυναῖκες 0 ;
γὰρ ἀνδρῶν εἰσι φιλοπενθέστεραι καὶ οἱ βάρβαροι τῶν Ἑλλήνων καὶ οἱ χείρους ἄνδρες τῶν ἀμεινόνων , καὶ αὐτῶν δὲ τῶν βαρβάρων οὐχ οἱ γενναιότατοι Κελτοὶ καὶ Γαλάται καὶ πάντες οἱ φρονήματος ἀνδρειοτέρου πεφυκότες ἔμπλεοι , μᾶλλον δ , εἴπερ ἄρα , Αἰγύπτιοί τε καὶ Σύροι καὶ Λυδοὶ καὶ πάντες ὅσοι τούτοις παραπλήσιοι 0 1 2 .
τούτων γὰρ τοὺς μὲν εἰς βόθρους τινὰς καταδύντας ἱστοροῦσιν ἐπὶ πλείους ἡμέρας μένειν , μη δὲ τὸ τοῦ ἡλίου φῶς ὁρᾶν βουλομένους , ἐπειδὴ καὶ ὁ τετελευτηκὼς ἀπεστέρηται τούτου .
ἴων γοῦν ὁ τραγικὸς ποιητής , οὐκ ἀνήκοος ὢν τῆς τούτων εὐηθείας , πεποίηκέ τινα λέγουσαν ἐξῆλθον ὑμῶν ἱκέτις ἡβώντων τροφὸς παίδων , βόθρους λιποῦσα πενθητηρίους τινὲς δὲ τῶν βαρβάρων καὶ μέρη τοῦ σώματος ἀποτέμνουσι , ῥῖνας καὶ ὦτα καὶ τὸ ἄλλο σῶμα καταικίζοντες , δοκοῦντές τι χαρίζεσθαι τοῖς τετελευτηκόσιν ἀπαρτώμενοι τῆς κατὰ φύσιν ἐν τοῖς τοιούτοις μετριοπαθείας .
ἀλλὰ νὴ Δία τινὲς ὑποτυγχάνοντες οὐκ ἐπὶ παντὶ θανάτῳ τὰ πένθη δεῖν οἴονται γίγνεσθαι , ἀλλ ἐπὶ τοῖς ἀώροις , διὰ τὸ μηδενὸς τετυχηκέναι τῶν ἐν τῷ βίῳ νενομισμένων ἀγαθῶν , οἷον γάμου παιδείας τελειότητος πολιτείας ἀρχῶν  ταῦτα γὰρ εἶναι τὰ λυποῦντα μάλιστα τοὺς ἐπὶ τοῖς ἀώροις ἀτυχοῦντας , διὰ τὸ ἀφῃρῆσθαι πρὸ τοῦ δέοντος τῆς ἐλπίδος  , ἀγνοοῦντες ὅτι ὁ ἄωρος θάνατος ὡς πρὸς τὴν τῶν ἀνθρώπων φύσιν οὐδὲν διαφέρει 0 .
καθάπερ γὰρ τῆς εἰς κοινὴν πατρίδα πορείας προκειμένης πᾶσιν ἀναγκαίας καὶ ἀπαραιτήτου οἱ μὲν προπορεύονται οἱ δ ἐπακολουθοῦσι , πάντες δ ἐπὶ τ αὐτὸν ἔρχονται , τὸν αὐτὸν τρόπον τῶν εἰς τὸ χρεὼν ὁδευόντων οὐδὲν πλέον ἔχοντες , τυγχάνουσιν οἱ βραδύτερον ἀφικνούμενοι τῶν θᾶττον παραγιγνομένων .
εἴ γε μὴν ὁ ἄωρος θάνατος κακόν ἐστιν , ἀωρότατος ἂν εἴη ὁ τῶν νηπίων καὶ παίδων καὶ ἔτι μᾶλλον ὁ τῶν ἄρτι γεγονότων .
ἀλλὰ τοὺς τούτων θανάτους ῥᾳδίως φέρομεν καὶ εὐθύμως , τοὺς δὲ τῶν ἤδη προβεβηκότων δυσχερῶς καὶ πενθικῶς 0 ·
διὰ τὸν ἐκ ματαίων ἐλπίδων ἀναπλασμόν , ἤδη νομιζόντων ἡμῶν βεβαίαν ἔχειν τὴν τῶν τηλικούτων διαμονήν 0 .
εἰ δ ὁ τῆς ζωῆς τῶν ἀνθρώπων χρόνος εἰκοσαέτης ἦν , τὸν πεντεκαιδεκαέτη ἀπογενόμενον ἐνομίζομεν ἂν μηκέτ ἄωρον τελευτᾶν ἀλλ ἤδη μέτρον ἡλικίας ἔχοντα ἱκανόν ·
τὸν δὲ τὴν τῶν εἴκοσιν ἐτῶν προθεσμίαν ἐκπληρώσαντα ἢ τὸν ἐγγὺς γενόμενον τοῦ τῶν εἴκοσιν ἐτῶν ἀριθμοῦ πάντως ἂν ἐμακαρίζομεν ὡς εὐδαιμονέστατον καὶ τελειότατον διαπεράσαντα βίον .
εἰ δὲ διακοσίων ἐτῶν ἦν , τὸν ἑκατὸν ἐτῶν τελευτήσαντα πάντως ἂν ἄωρον νομίζοντες εἶναι πρὸς ὀδυρμοὺς καὶ θρήνους ἐτραπόμεθα .
δῆλον οὖν ὅτι καὶ ὁ λεγόμενος 0 1 ;
ἄωρος θάνατος εὐπαραμύθητός ἐστι διά τε ταῦτα καὶ τὰ προειρημένα ἐν τοῖς ἔμπροσθεν .
μεῖον γὰρ ὄντως ἐδάκρυσε Τρωίλος ἢ Πρίαμος , κ ἂν Πρίαμος αὐτός , εἰ προετελεύτησεν ἔτ ἀκμαζούσης αὐτῷ τῆς βασιλείας καὶ τῆς τοσαύτης τύχης ἣν ἐθρήνει 0 .
οἷα γοῦν πρὸς τὸν ἑαυτοῦ διελέχθη υἱὸν Ἕκτορα , παραινῶν ἀναχωρεῖν ἀπὸ τῆς πρὸς τὸν Ἀχιλλέα μάχης , ἐν οἷς φησιν ἀλλ εἰσέρχεο τεῖχος , ἐμὸν τέκος , ὄφρα σαώσῃς Τρῶας καὶ Τρῳάς , μη δὲ μέγα κῦδος ὀρέξῃς Πηλεΐδῃ , αὐτὸς δὲ φίλης αἰῶνος ἀμερθῇς ;
πρὸς δ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἔτι φρονέοντ ἐλέησον , δύσμορον , ὃν ῥα πατὴρ Κρονίδης ἐπὶ γήραος οὐδῷ αἴσῃ ἐν ἀργαλέῃ φθίσει , κακὰ πόλλ ἐπιδόντα , υἷάς τ ὀλλυμένους , ἑλκηθείσας τε θύγατρας , καὶ θαλάμους κεραϊζομένους , καὶ νήπια τέκνα βαλλόμενα ποτὶ γαίῃ , ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι , ἑλκομένας τε νυοὺς ὀλοῇς ὑπὸ χερσὶν Ἀχαιῶν .
αὐτὸν δ ἂν πύματόν με κύνες πρώτῃσι θύρῃσι ὠμησταὶ ἐρύωσιν , ἐπεὶ κέ τις ὀξέι χαλκῷ τύψας ἠὲ βαλὼν ῥεθέων ἐκ θυμὸν ἕληται .
ἀλλ ὅτε δὴ πολιόν τε κάρη πολιόν τε γένειον αἰδῶ τ αἰσχύνωσι κύνες , κταμένοιο γέροντος , τοῦτο δὴ οἴκτιστον πέλεται δειλοῖσι βροτοῖσιν .
ἦ ῥ ὁ γέρων πολιὰς δ ἄρ ἀνὰ τρίχας ἕλκετο χερσί , τίλλων ἐκ κεφαλῆς , οὐ δ Ἕκτορι θυμὸν ἔπειθεν .
ὄντων οὖν σοι παμπόλλων παραδειγμάτων περὶ τούτων ἐννοήθητι τὸν θάνατον οὐκ ὀλίγους ἀπαλλάττειν μεγάλων καὶ χαλεπῶν κακῶν , ὧν , εἰ ἐπεβίωσαν , πάντως ἂν ἐπειράθησαν .
ἃ φειδόμενος τῆς τοῦ λόγου συμμετρίας παρέλιπον , ἀρκεσθεὶς τοῖς εἰρημένοις πρὸς τὸ μὴ δεῖν πέρα τοῦ φυσικοῦ καὶ μετρίου πρὸς ἄπρακτα πένθη καὶ θρήνους ἀγεννεῖς ἐκτρέπεσθαι .
τὸ γὰρ μὴ δι αὑτὸν κακῶς πράττειν ὁ μὲν Κράντωρ φησὶν οὐ μικρὸν εἶναι κούφισμα πρὸς τὰς τύχας , ἐγὼ δ ἂν εἴποιμι φάρμακον ἀλυπίας εἶναι μέγιστον .
τὸ δὲ φιλεῖν τὸν μεταλλάξαντα καὶ στέργειν οὐκ ἐν τῷ λυπεῖν ἑαυτούς ἐστιν , ἀλλ ἐν τῷ τὸν ἀγαπώμενον ὠφελεῖν ὠφέλεια δ ἐστὶ τοῖς ἀφῃρημένοις ἡ διὰ τῆς ἀγαθῆς μνήμης τιμή .
οὐδεὶς γὰρ ἀγαθὸς ἄξιος θρήνων ἀλλ ὕμνων καὶ παιάνων , οὐ δὲ πένθους ἀλλὰ μνήμης 0 ;
εὐκλεοῦς , οὐ δὲ δακρύων ἐπωδύνων ἀλλ ἐτείων ἀπαρχῶν , εἴ γ ὁ μετηλλαχὼς θειότερόν τινα βίον μετείληφεν , ἀπαλλαγεὶς τῆς τοῦ σώματος λατρείας καὶ τῶν ἀτρύτων τούτων φροντίδων τε καὶ συμφορῶν , ἃς ἀνάγκη τοὺς εἰληχότας τὸν θνητὸν βίον ὑπομένειν , ἕως ἂν ἐκπλήσωσι τὸν ἐπικλωσθέντα τῆς ζωῆς βίον , ὃν ἔδωκεν ἡμῖν ἡ φύσις οὐκ εἰς ἅπαντα τὸν χρόνον , ἀλλὰ καθ ἕκαστον ἀπένειμε τὸν μερισθέντα κατὰ τοὺς τῆς εἱμαρμένης νόμους 0 .
διὸ τοὺς εὖ φρονοῦντας ἐπὶ τοῖς ἀποθνῄσκουσιν οὐ χρὴ πέρα τοῦ φυσικοῦ καὶ μετρίου τῆς περὶ τὴν τύχην λύπης εἰς ἄπρακτα καὶ βαρβαρικὰ πένθη παρεκτρέπεσθαι καὶ τοῦθ ὅπερ πολλοῖς ἤδη συνέβη περιμένειν , ὥστε πρὶν ἀπώσασθαι τὰ πένθη κακουχουμένους τελευτῆσαι τὸν βίον καὶ ἐν τοῖς πενθίμοις τῆς κακοδαίμονος ταφῆς μεταλαβεῖν , ἅμα τῶν τε ἀνιαρῶν καὶ τῶν ἐκ τῆς ἀλογιστίας κακῶν συγκηδευομένων αὐτοῖς , ὥστ ἐπιφθέγξασθαι τὸ Ὁμηρικὸν μυρομένοισι δὲ τοῖσι μέλας ἐπὶ ἕσπερος ἦλθε .
διὸ καὶ πολλάκις αὑτοῖς προσδιαλέγεσθαι χρὴ τί δέ ;
παυσόμεθά ποτε λυπούμενοι ἢ ἀκαταπαύστῳ συμφορᾷ συνεσόμεθα μέχρι παντὸς τοῦ βίου ;
τὸ γὰρ δὴ ἀτελεύτητον νομίζειν τὸ πένθος ἀνοίας ἐστὶν ἐσχάτης , καίτοι γ ὁρῶντας ὡς καὶ οἱ βαρυλυπότατοι καὶ πολυπενθέστατοι πραότατοι γίγνονται πολλάκις ὑπὸ τοῦ χρόνου , καὶ ἐν οἷς ἐδυσχέραινον σφόδρα μνήμασιν ἀνοιμώζοντες καὶ στερνοτυπούμενοι λαμπρὰς εὐωχίας συνίστανται μετὰ μουσουργῶν καὶ τῆς ἄλλης διαχύσεως .
μεμηνότος οὖν ἐστι τὸ οὕτως ὑπολαμβάνειν παράμονον ἕξειν τὸ πένθος .
ἀλλ εἰ λογίζοινθ ὅτι παύσεταί τινος γενομένου , προσαναλογίσαιντ ἂν χρόνου δηλαδή τι ποιήσαντος ·
τὸ μὲν γὰρ γεγενημένον οὐ δὲ θεῷ δυνατόν ἐστι ποιῆσαι ἀγένητον .
οὐκοῦν τὸ νῦν παρ ἐλπίδα συμβεβηκὸς καὶ παρὰ τὴν ἡμετέραν δόξαν ἔδειξε τὸ εἰωθὸς περὶ πολλοὺς γίγνεσθαι δι αὐτῶν τῶν ἔργων .
ἆρά γ ἡμεῖς τοῦτο διὰ τοῦ λόγου μαθεῖν οὐ δυνάμεθα οὐ δ ἐπιλογίσασθαι , ὅτι πλείη μὲν γαῖα κακῶν , πλείη δὲ θάλασσα καὶ τὰ τοιάδε θνητοῖσι κακὰ κακῶν ἀμφί τε κῆρες εἰλεῦνται , κενεὴ δ εἴσδυσις οὐ δ αἰθέρι 0 1 ;
πολλοῖς γὰρ καὶ σοφοῖς ἀνδράσιν , ὥς φησι Κράντωρ , οὐ νῦν ἀλλὰ πάλαι κέκλαυσται τ ἀνθρώπινα , τιμωρίαν ἡγουμένοις εἶναι τὸν βίον καὶ ἀρχὴν τὸ γενέσθαι ἄνθρωπον συμφορὰν τὴν μεγίστην τοῦτο δέ φησιν Ἀριστοτέλης καὶ τὸν Σειληνὸν συλληφθέντα τῷ Μίδᾳ ἀποφήνασθαι .
βέλτιον δ αὐτὰς τὰς τοῦ φιλοσόφου λέξεις παραθέσθαι 0 .
φησὶ δὴ ἐν τῷ Εὐδήμῳ ἐπιγραφομένῳ ἢ Περὶ ψυχῆς ταυτί .
διόπερ , ὦ κράτιστε πάντων καὶ μακαριστότατε , πρὸς τῷ μακαρίους καὶ εὐδαίμονας εἶναι τοὺς τετελευτηκότας νομίζειν καὶ τὸ ψεύσασθαί τι κατ αὐτῶν καὶ τὸ βλασφημεῖν οὐχ ὅσιον ὡς κατὰ βελτιόνων ἡγούμεθα καὶ κρειττόνων ἤδη γεγονότων 0 .
καὶ ταῦθ οὕτως ἀρχαῖα καὶ παλαιὰ παρ ἡμῖν , ὥστε τὸ παράπαν οὐδεὶς οἶδεν οὔ τε τοῦ χρόνου τὴν ἀρχὴν οὔ τε τὸν θέντα πρῶτον , ἀλλὰ τὸν ἄπειρον αἰῶνα διατελεῖ νενομισμένα .
πρὸς δὲ δὴ τούτοις διὰ στόματος ὂν τοῖς ἀνθρώποις ὁρᾷς καὶ ἐκ πολλῶν ἐτῶν περιφέρεται θρυλούμενον .
τί τοῦτ 0 ;
κ ἀκεῖνος ὑπολαβών ὡς ἄρα μὴ γενέσθαι μέν ἔφη ἄριστον πάντων , τὸ δὲ τεθνάναι τοῦ ζῆν ἐστι κρεῖττον 0 .
καὶ πολλοῖς 0 ·
οὕτω παρὰ τοῦ δαιμονίου μεμαρτύρηται .
τοῦτο μὲν ἐκείνῳ τῷ Μίδᾳ λέγουσι δήπου μετὰ τὴν θήραν ὡς ἔλαβε τὸν Σειληνὸν διερωτῶντι καὶ πυνθανομένῳ τί ποτ ἐστὶ τὸ βέλτιστον τοῖς ἀνθρώποις καὶ τί τὸ πάντων αἱρετώτατον , τὸ μὲν πρῶτον οὐδὲν ἐθέλειν εἰπεῖν ἀλλὰ σιωπᾶν ἀρρήκτως 0 ·
ἐπειδὴ δέ ποτε μόγις πᾶσαν μηχανὴν μηχανώμενος προσηγάγετο φθέγξασθαί τι πρὸς αὐτόν , οὕτως ἀναγκαζόμενον εἰπεῖν δαίμονος ἐπιπόνου καὶ τύχης χαλεπῆς ἐφήμερον σπέρμα , τί με βιάζεσθε λέγειν ἅ ὑμῖν ἄρειον μὴ γνῶναι 0 ;
μετ ἀγνοίας γὰρ τῶν οἰκείων κακῶν ἀλυπότατος ὁ βίος 0 .
ἀνθρώποις δὲ πάμπαν οὐκ ἔστι γενέσθαι τὸ πάντων ἄριστον οὐ δὲ μετασχεῖν τῆς τοῦ βελτίστου φύσεως  ἄριστον ἄρα πᾶσι καὶ πάσαις τὸ μὴ γενέσθαι  0 ·
τὸ μέντοι μετὰ τοῦτο καὶ πρῶτον τῶν ἀνθρώπῳ ἀνυστῶν , δεύτερον δέ , τὸ γενομένους ἀποθανεῖν ὡς τάχιστα 0 1 .
δῆλον οὖν ὡς οὔσης κρείττονος τῆς ἐν τῷ τεθνάναι διαγωγῆς ἢ τῆς ἐν τῷ ζῆν , οὕτως ἀπεφήνατο μυρία δ ἐπὶ μυρίοις ἄν τις ἔχοι τοιαῦτα παρατίθεσθαι πρὸς τ αὐτὸ κεφάλαιον 0 ·
ἀλλ οὐκ ἀναγκαῖον μακρηγορεῖν 0 .
οὐ χρὴ οὖν τοὺς ἀποθνήσκοντας νέους θρηνεῖν ὅτι τῶν ἐν τῷ μακρῷ βίῳ νομιζομένων ἀγαθῶν ἀπεστέρηνται ·
τοῦτο γὰρ ἄδηλον , ὡς πολλάκις εἴπομεν , εἴ τ ἀγαθῶν ἀπεστερημένοι τυγχάνουσιν εἴ τε κακῶν 0 1 ·
πολλῷ γὰρ πλείονα τὰ κακά 0 .
καὶ τὰ μὲν μόγις καὶ διὰ πολλῶν φροντίδων κτώμεθα , τὰ δὲ κακὰ πάνυ ῥᾳδίως στρογγύλα γὰρ εἶναί φασι ταῦτα καὶ συνεχῆ καὶ πρὸς ἄλληλα φερόμενα κατὰ πολλὰς αἰτίας , τὰ δ ἀγαθὰ διεχῆ τε καὶ δυσκόλως συνερχόμενα πρὸς αὐτοῖς τοῦ βίου τοῖς τέρμασιν 0 .
ἐπιλελησμένοις οὖν ἐοίκαμεν ὅτι οὐ μόνον , ὥς φησιν Εὐριπίδης , τὰ χρήματα οὐκ ἴδια κέκτηνται βροτοί , ἀλλ ἁπλῶς τῶν ἀνθρωπίνων οὐδέν .
διὸ καὶ ἐπὶ πάντων λέγειν χρὴ τὰ τῶν θεῶν δ ἔχοντες ἐπιμελούμεθα .
ὅταν δὲ χρῄζωσ αὔτ ἀφαιροῦνται πάλιν .
οὐ δεῖ οὖν δυσφορεῖν , ἐὰν ἃ ἔχρησαν ἡμῖν πρὸς ὀλίγον , ταῦτ ἀπαιτῶσιν οὐ δὲ γὰρ οἱ τραπεζῖται , καθάπερ εἰώθαμεν λέγειν πολλάκις , ἀπαιτούμενοι τὰ θέματα δυσχεραίνουσιν ἐπὶ τῇ ἀποδόσει , ἐάνπερ εὐγνωμονῶσι .
πρὸς γὰρ τοὺς οὐκ εὐμαρῶς ἀποδιδόντας εἰκότως ἄν τις εἴποι ἐπελάθου ὅτι ταῦτ ἔλαβες ἐπὶ τῷ ἀποδοῦναι ;
τοῦτο δὴ τοῖς θνητοῖς ἅπασι συμβέβηκεν .
ἔχομεν γὰρ τὸ ζῆν ὥσπερ παρὰ καταθεμένοις θεοῖς ἐξ ἀνάγκης , καὶ τούτου χρόνος οὐδείς ἐστιν ὡρισμένος τῆς ἀποδόσεως , ὥσπερ οὐ δὲ τοῖς τραπεζίταις τῆς τῶν θεμάτων , ἀλλ ἄδηλον πόθ ὁ δοὺς ἀπαιτήσει 0 1 .
ὁ οὖν ἢ αὐτὸς μέλλων ἀποθνήσκειν ἢ τέκνων ἀποθανόντων ὑπεραγανακτῶν πῶς οὐ καταφανῶς ἐπιλέλησται ὅτι καὶ αὐτὸς ἄνθρωπός ἐστι καὶ τὰ τέκνα θνητὰ ἐγέννησεν ;
οὐ γάρ ἐστι φρένας ἔχοντος ἀνθρώπου ἀγνοεῖν ὅτι ὁ ἄνθρωπος ζῷόν ἐστι θνητόν , οὐ δ ὅτι γέγονεν εἰς τὸ ἀποθανεῖν .
εἰ γοῦν ἡ Νιόβη κατὰ τοὺς μύθους πρόχειρον εἶχε τὴν ὑπόληψιν ταύτην ὅτι καὶ ἡ θαλέθοντι βίῳ βλάσταις τε τέκνων βριθομένα γλυκερὸν φάος ὁρῶσα τελευτήσει , οὐκ ἂν οὕτως ἐδυσχέραινεν ὡς καὶ τὸ ζῆν ἐθέλειν ἐκλιπεῖν διὰ τὸ μέγεθος τῆς συμφορᾶς , καὶ τοὺς θεοὺς ἐπικαλεῖσθαι ἀνάρπαστον αὐτὴν γενέσθαι πρὸς ἀπώλειαν τὴν χαλεπωτάτην .
δύ ἐστὶ τῶν Δελφικῶν γραμμάτων τὰ μάλιστ ἀναγκαιότατα πρὸς τὸν βίον , τὸ γνῶθι σαυτὸν καὶ τὸ μηδὲν ἄγαν ·
ἐκ τούτων γὰρ ἤρτηται καὶ τ ἄλλα πάντα .
ταῦτα γάρ ἐστιν ἀλλήλοις συνῳδὰ καὶ σύμφωνα , καὶ διὰ θατέρου θάτερον ἔοικε δηλοῦσθαι κατὰ δύναμιν .
ἔν τε γὰρ τῷ γιγνώσκειν ἑαυτὸν 0 ·
περιέχεται τὸ μηδὲν ἄγαν , καὶ ἐν τούτῳ τὸ γιγνώσκειν ἑαυτόν 0 .
διὸ καὶ περὶ μὲν τούτου φησὶν ὁ Ἴων οὕτως τὸ γνῶθι σαυτὸν τοῦτ ἔπος μὲν οὐ μέγα , ἔργον δ ὅσον Ζεὺς μόνος 0 1 ·
ἐπίσταται θεῶν , ὁ δὲ Πίνδαρος σοφοὶ δέ φησὶ καὶ τὸ μηδὲν ἄγαν ἔπος αἴνησαν περισσῶς ταῦτ οὖν ἐν διανοίᾳ τις ἔχων ὡς πυθόχρηστα παραγγέλματα πρὸς πάντα τὰ τοῦ βίου πράγματα ῥᾳδίως ἐφαρμόζειν δυνήσεται καὶ φέρειν αὐτὰ δεξιῶς , εἴς τε τὴν αὑτοῦ φύσιν ἀφορῶν καὶ εἰς τὸ μὴ πέρα τοῦ προσήκοντος ἐν τοῖς προσπίπτουσιν ἢ διαίρεσθαι πρὸς ἀλαζονείαν ἢ ταπεινοῦσθαι καὶ καταπίπτειν πρὸς οἴκτους καὶ ὀλοφυρμοὺς διὰ τὴν τῆς ψυχῆς ἀσθένειαν καὶ τὸν ἐμφυόμενον ἡμῖν τοῦ θανάτου φόβον παρὰ τὴν ἄγνοιαν τῶν εἰωθότων ἐν τῷ βίῳ συμβαίνειν κατὰ τὴν τῆς ἀνάγκης ἢ πεπρωμένης μοῖραν .
καλῶς δ οἱ Πυθαγόρειοι παρεκελεύσαντο λέγοντες ὅσσα δὲ δαιμονίῃσι τύχαις βροτοὶ ἄλγε ἔχουσιν , ἣν ἂν μοῖραν ἔχῃς , ταύτην ἔχε μη δ ἀγανάκτει καὶ ὁ τραγικὸς Αἰσχύλος ἀνδρῶν γάρ ἐστιν ἐνδίκων τε καὶ σοφῶν κ ἀν τοῖσι δεινοῖς μὴ τεθυμῶσθαι θεοῖς καὶ ὁ Εὐριπίδης ὅστις δ ἀνάγκῃ συγκεχώρηκεν βροτῶν σοφὸς παρ ἡμῖν καὶ τὰ θεῖ ἐπίσταται καὶ ἐν ἄλλοις τὰ προσπεσόντα δ ὅστις εὖ φέρει βροτῶν , ἄριστος εἶναι σωφρονεῖν τέ μοι δοκεῖ οἱ δὲ πολλοὶ πάντα καταμέμφονται καὶ πάντα τὰ παρὰ τὰς ἐλπίδας αὐτοῖς συμβεβηκότα ἐξ ἐπηρείας τύχης καὶ δαιμόνων γενέσθαι νομίζουσι 0 .
διὸ καὶ ἐπὶ πᾶσιν ὀδύρονται , στένοντες καὶ τὴν ἑαυτῶν ἀτυχίαν αἰτιώμενοι .
πρὸς οὓς ὑποτυχὼν ἄν τις εἴποι θεὸς δέ σοι πῆμ οὐδὲν ἀλλ αὐτὸς σὺ σοί καὶ ἡ διὰ τὴν ἀπαιδευσίαν ἄνοια καὶ παραφροσύνη 0 1 .
διὰ ταύτην γοῦν τὴν διηπατημένην καὶ ψευδῆ δόξαν πάντα καταμέμφονται θάνατον .
ἐὰν μὲν γὰρ ἐν ἀποδημίᾳ τις ὢν ἀποθάνῃ , στένουσιν ἐπιλέγοντες δύσμορος , οὐ δ ἄρα τῷ γε πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ ὄσσε καθαιρήσουσιν ἐὰν δ ἐπὶ τῆς οἰκείας πατρίδος παρόντων τῶν γονέων , ὀδύρονται ὡς ἐξαρπασθέντος ἐκ τῶν χειρῶν καὶ τὴν ἐν ὀφθαλμοῖς ὀδύνην αὐτοῖς ἀφέντος 0 .
ἐὰν δ ἄφωνος μηδὲν προσειπὼν περὶ μηδενός , κλαίοντες λέγουσιν οὐδέ τί μοι εἶπας πυκινὸν ἔπος , οὗ τέ κεν αἰεί μεμνῄμην ἐὰν προσομιλήσας τι , τοῦτ ἀεὶ πρόχειρον ἔχουσιν ὥσπερ ὑπέκκαυμα τῆς λύπης 0 .
ἐὰν ταχέως , ὀδύρονται λέγοντες ἀνηρπάσθη 0 .
ἐὰν μακρῶς , μέμφονται ὅτι καταφθινήσας καὶ τιμωρηθεὶς ἀπέθανε 0 .
πᾶσα πρόφασις ἱκανὴ πρὸς τὸ τὰς λύπας καὶ τοὺς θρήνους συνεγείρειν 0 .
ταῦτα δ ἐκίνησαν οἱ ποιηταί , καὶ μάλιστα τούτων ὁ πρῶτος Ὅμηρος λέγων ὡς δὲ πατὴρ οὗ παιδὸς ὀδύρεται ὀστέα καίων , νυμφίου , ὅς τε θανὼν δειλοὺς ἀκάχησε τοκῆας ἄρρητον δὲ τοκεῦσι γόον καὶ πένθος ἔθηκε καὶ ταῦτα μὲν οὔπω δῆλον εἰ δικαίως ὀδύρεται , ἀλλ ὅρα τὸ ἑξῆς μοῦνος τηλύγετος πολλοῖσιν ἐπὶ κτεάτεσσι 0 .
τίς γὰρ οἶδεν , εἰ ὁ θεὸς πατρικῶς κηδόμενος τοῦ ἀνθρωπείου γένους καὶ προορώμενος τὰ μέλλοντα συμβήσεσθαι προεξάγει τινὰς ἐκ τοῦ ζῆν ἀώρους ;
ὅθεν οὐδὲν φευκτὸν νομιστέον αὐτοὺς πάσχειν  δεινὸν γὰρ οὐδὲν τῶν ἀναγκαίων βροτοῖς οὔ τε τῶν κατὰ προηγούμενον λόγον συμβαινόντων οὔ τε τῶν κατ ἐπακολούθησιν  καὶ ὅτι οἱ πλεῖστοι θάνατοι πρὸ ἄλλων δυσχερῶν μειζόνων γίγνονται , καὶ ὅτι τοῖς μὲν οὐ δὲ γενέσθαι συνέφερε , τοῖς δ ἅμα τῷ γενέσθαι ἀποθανεῖν , τοῖς δὲ προελθοῦσιν ἐπὶ μικρὸν τοῖς δ ἀκμάζουσι 0 1 .
πρὸς πάντας δὴ τούτους τοὺς θανάτους ἐλαφρῶς ἑκτέον , εἰδότας ὅτι τὴν μοῖραν οὐκ ἔστιν ἐκφυγεῖν πεπαιδευμένων δ ἐστὶν ἀνθρώπων προσειληφέναι ὅτι βραχὺν χρόνον προειλήφασιν ἡμᾶς οἱ δοκοῦντες ἄωροι τοῦ ζῆν ἐστερῆσθαι ·
καὶ γὰρ ὁ μακρότατος βίος ὀλίγος ἐστὶ καὶ στιγμαῖος πρὸς τὸν ἄπειρον αἰῶνα καὶ ὅτι πολλοὶ τῶν ἐπὶ πλέον πενθησάντων μετ οὐ πολὺ τοῖς ὑπ αὐτῶν κατοδυρθεῖσιν ἐπηκολούθησαν , οὐδὲν ἐκ τοῦ πένθους ὄφελος περιποιησάμενοι , μάτην δ ἑαυτοὺς , καταικισάμενοι ταῖς κακουχίαις .
βραχυτάτου δὲ τοῦ τῆς ἐπιδημίας ὄντος ἐν τῷ βίῳ χρόνου , οὐκ ἐν ταῖς αὐχμηραῖς λύπαις οὐ δ ἐν τῷ κακοδαιμονεστάτῳ πένθει διαφθείρειν ἑαυτοὺς δεῖ ταῖς ὀδύναις καὶ ταῖς τοῦ σώματος αἰκίαις παρατεινομένους , ἀλλὰ μεταβάλλειν ἐπὶ τὸ κρεῖσσον καὶ ἀνθρωπικώτερον , πειρωμένους καὶ σπουδάζοντας ἐντυγχάνειν ἀνδράσι τοῖς συλλυπουμένοις καὶ διεγείρουσι τὰ πένθη διὰ κολακείαν , ἀλλὰ τοῖς ἀφαιρουμένοις τὰς λύπας διὰ τῆς γενναίας καὶ σεμνῆς παρηγορίας , ἐπακούοντας καὶ ἔχοντας ἐν νῷ τὸ Ὁμηρικὸν τοῦτ ἔπος , ὅπερ ὁ Ἕκτωρ πρὸς τὴν Ἀνδρομάχην ἀντιπαρηγορῶν αὐτὴν εἶπεν ὡδί δαιμονίη , μή μοί τι λίην ἀκαχίζεο θυμῷ οὐ γάρ τίς μ ὑπὲρ αἶσαν ἀνὴρ Ἄιδι προϊάψει , μοῖραν δ οὔ τινά φημι πεφυγμένον ἔμμεναι ἀνδρῶν , οὐ κακὸν οὐ δὲ μὲν ἐσθλόν , ἐπὴν τὰ πρῶτα γένηται ταύτην δὲ τὴν μοῖραν ἐν ἄλλοις ὁ ποιητής φησι γεινομένῳ ἐπένησε λίνῳ , ὅτε μιν τέκε μήτηρ ταῦτα πρὸ διανοίας λαβόντες τῆς ἀπράκτου καὶ κενῆς ἀπαλλαγησόμεθα βαρυπενθείας , ὀλίγου δὴ παντάπασι τοῦ μεταξὺ χρόνου τῆς ζωῆς ὄντος .
φειστέον οὖν , ὅπως εὔθυμόν τε καὶ ἀπαρενόχλητον τοῦτον ταῖς πενθικαῖς λύπαις διαγάγωμεν , τὰ τοῦ πένθους παράσημα μεθέμενοι καὶ τῆς τοῦ σώματος ἐπιμελείας φροντίσαντες καὶ τῆς τῶν συμβιούντων ἡμῖν σωτηρίας .
καλὸν δὲ καὶ μεμνῆσθαι τῶν λόγων , οἷς κατὰ τὸ εἰκὸς ἐχρησάμεθά ποτε πρὸς συγγενεῖς ἢ φίλους ἐν ταῖς παραπλησίοις γενομένους συμφοραῖς , παραμυθούμενοι καὶ πείθοντες τὰ κοινὰ τοῦ βίου συμπτώματα κοινῶς φέρειν καὶ τὰ ἀνθρώπινα ἀνθρωπίνως , καὶ μὴ τοῖς μὲν ἄλλοις ἐπαρκεῖν πρὸς ἀλυπίαν δύνασθαι , ἑαυτοῖς δὲ μηδὲν ὄφελος εἶναι τὴν τούτων ὑπόμνησιν , δι ὧν δεῖ τὸ ἀλγοῦν τῆς ψυχῆς ἀποθεραπεύειν παιωνίοις λόγου φαρμάκοις , ὡς πάντων μᾶλλον ἢ ἀλυπίας ἀναβολὴν δεῖ ποιεῖσθαι 0 1 2 .
καίτοι γε τὸν ἐν ὁτῳοῦν ἀμβολιεργὸν ἄταις φησὶ παλαίειν , τὸ κυκλούμενον τοῦτο παρὰ πᾶσιν ἔπος ·
πολὺ δ οἶμαι μᾶλλον τὸν ὑπερτιθέμενον τὰ τῆς ψυχῆς ἀχθεινὰ πάθη καὶ δυσάντητα πρὸς τὸν ἐπιόντα χρόνον 0 .
ἀποβλέπειν δὲ καὶ πρὸς τοὺς εὐγενῶς καὶ μεγαλοφρόνως τοὺς ἐπὶ τοῖς υἱοῖς γενομένους θανάτους καὶ πράως ὑποστάντας , Ἀναξαγόραν τὸν Κλαζομένιον καὶ Δημοσθένη τὸν Ἀθηναῖον καὶ Δίωνα τὸν Συρακόσιον καὶ τὸν βασιλέα Ἀντίγονον , καὶ συχνοὺς ἄλλους τῶν τε παλαιῶν καὶ τῶν καθ ἡμᾶς .