Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἐπεὶ δὲ τούτων ἄδην εἶχε καὶ τὴν μητέρα βουλομένην ἤδη λόγων ἄρχειν ᾔσθετο , τοὺς τῶν Οὐολούσκων προβούλους παραστησάμενος ἤκουσε τῆς Οὐολουμνίας τοιαῦτα λεγούσης ὁρᾷς μὲν , ὦ παῖ , κ ἂν αὐταὶ μὴ λέγωμεν , ἐσθῆτι καὶ μορφῇ τῶν ἀθλίων σωμάτων τεκμαιρόμενος , οἵαν οἰκουρίαν ἡμῖν ἡ σὴ φυγὴ περιεποιήσατο ·
λόγισαι δὲ νῦν ὡς ἀτυχέσταται πασῶν ἀφίγμεθα γυναικῶν , αἷς τὸ ἥδιστον θέαμα φοβερώτατον ἡ τύχη πεποίηκεν , ἐμοὶ μὲν υἱόν , ταύτῃ δ ἄνδρα τοῖς τῆς πατρίδος τείχεσιν ἰδεῖν ἀντικαθήμενον 0 .
ὃ δ ἔστι τοῖς ἄλλοις ἀτυχίας πάσης καὶ κακοπραγίας παραμύθιον , εὔχεσθαι θεοῖς , ἡμῖν ἀπορώτατον γέγονεν .
οὐ γὰρ οἷόν τε καὶ τῇ πατρίδι νίκην ἅμα καὶ σοὶ σωτηρίαν αἰτεῖσθαι παρὰ τῶν θεῶν , ἀλλ ἅ τις ἂν ἡμῖν καταράσαιτο τῶν ἐχθρῶν , ταῦτα ταῖς ἡμετέραις ἔνεστιν εὐχαῖς 0 .
ἀνάγκη γὰρ ἢ τῆς πατρίδος ἢ σοῦ στέρεσθαι γυναικὶ σῇ καὶ τέκνοις , ἐγὼ δ οὐ περιμενῶ ταύτην μοι διαιτῆσαι τὴν τύχην ζώσῃ τὸν πόλεμον , ἀλλ εἰ μή σε πείσαιμι φιλίαν καὶ ὁμόνοιαν ἀντὶ διαφορᾶς καὶ κακῶν θέμενον ἀμφοτέρων εὐεργέτην γενέσθαι μᾶλλον ἢ λυμεῶνα τῶν ἑτέρων , οὕτω διανοοῦ καὶ παρασκεύαζε σεαυτὸν ὡς τῇ πατρίδι μὴ προσμῖξαι δυνάμενος πρὶν ἢ νεκρὰν ὑπερβῆναι τὴν τεκοῦσαν 0 1 .
οὐ γὰρ ἐκείνην με δεῖ τὴν ἡμέραν ἀναμένειν ἐν ᾗ τὸν υἱὸν ἐπόψομαι θριαμβευόμενον ὑπὸ τῶν πολιτῶν ἢ θριαμβεύοντα κατὰ τῆς πατρίδος .
εἰ μὲν οὖν ἀξιῶ σε τὴν πατρίδα σῶσαι Οὐολούσκους ἀπολέσαντα , χαλεπή σοὶ καὶ δυσδιαίτητος , ὦ παῖ , πρόκειται σκέψις ·
οὔ τε γὰρ διαφθεῖραι τοὺς πολίτας καλόν , οὔ τε τοὺς πεπιστευκότας προδοῦναι δίκαιον νῦν δ ἀπαλλαγὴν κακῶν αἰτούμεθα , σωτήριον μὲν ἀμφοτέροις ὁμοίως , ἔνδοξον δὲ καὶ καλὴν μᾶλλον Οὐολούσκοις , ὅτι τῷ κρατεῖν δόξουσι διδόναι τὰ μέγιστα τῶν ἀγαθῶν , οὐχ ἧττον λαμβάνοντες , εἰρήνην καὶ φιλίαν , ὧν μάλιστα μὲν αἴτιος ἔσῃ γινομένων , μὴ γινομένων δὲ μόνος αἰτίαν ἕξεις παρ ἀμφοτέροις 0 .
ἄδηλος δ ὢν ὁ πόλεμος τοῦτ ἔχει πρόδηλον , ὅτι σοὶ νικῶντι μὲν ἀλάστορι τῆς πατρίδος εἶναι περίεστιν , ἡττώμενος δὲ δόξεις ὑπ ὀργῆς εὐεργέταις ἀνδράσι καὶ φίλοις τῶν μεγίστων συμφορῶν αἴτιος γεγονέναι .
ταῦτα τῆς Οὐολουμνίας λεγούσης ὁ Μάρκιος ἠκροᾶτο μηδὲν ἀποκρινόμενος , ἐπεὶ δὲ καὶ παυσαμένης εἱστήκει σιωπῶν πολὺν χρόνον , αὖθις ἡ Οὐολουμνία 0 ·
τί σιγᾷς , εἶπεν , ὦ παῖ ;
πότερον ὀργῇ καὶ μνησικακίᾳ πάντα συγχωρεῖν καλόν , οὐ καλὸν δὲ μητρὶ χαρίσασθαι δεομένῃ περὶ τηλικούτων 0 1 ;
ἡ τὸ μεμνῆσθαι πεπονθότα κακῶς ἀνδρὶ μεγάλῳ προσήκει , τὸ δ εὐεργεσίας , αἷς εὐεργετοῦνται παῖδες ὑπὸ τῶν τεκόντων , σέβεσθαι καὶ τιμᾶν οὐκ ἀνδρὸς ἔργον ἐστὶ μεγάλου καὶ ἀγαθοῦ ;
καὶ μὴν οὐδενὶ μᾶλλον ἔπρεπε τηρεῖν χάριν ὡς σοί , πικρῶς οὕτως ἀχαριστίαν ἐπεξιόντι 0 .
καίτοι παρὰ τῆς πατρίδος ἤδη μεγάλας δίκας ἀπείληφας , τῇ μητρὶ δ οὐδεμίαν χάριν ἀποδέδωκας .
ἦν μὲν οὖν ὁσιώτατον ἄνευ τινὸς ἀνάγκης τυχεῖν με παρὰ σοῦ δεομένην οὕτω καλῶν καὶ δικαίων μὴ πείθουσα δὲ τί φείδομαι τῆς ἐσχάτης ἐλπίδος ;
καὶ ταῦτ εἰποῦσα προσπίπτει τοῖς ποσὶν αὐτοῦ μετὰ τῆς γυναικὸς ἅμα καὶ τῶν τέκνων .
ὁ δὲ Μάρκιος ἀναβοήσας 0 ·
οἷα εἴργασαί με , ὦ μῆτερ , ἐξανίστησιν αὐτὴν , καὶ τὴν δεξιὰν πιέσας σφόδρα ·
νενίκηκας , εἶπεν , εὐτυχῆ μὲν τῇ πατρίδι νίκην , ἐμοὶ δ ὀλέθριον 0 ·
ἄπειμι γὰρ ὑπὸ σοῦ μόνης ἡττώμενος .
τοῦτο δ εἰπὼν , καὶ βραχέα τῇ μητρὶ καὶ τῇ γυναικὶ διαλεχθεὶς ἰδίᾳ , τὰς μὲν ἀπέπεμψεν εἰς Ῥώμην πάλιν αὐτὰς δεομένας , τῆς δὲ νυκτὸς παρελθούσης ἀπήγαγεν Οὐολούσκους , οὐ τὸν αὐτὸν τρόπον οὐ δ ὁμοίως διακειμένους ἅπαντας .
οἱ μὲν γὰρ ἐμέμφοντο καὶ τὸν ἄνδρα καὶ τὴν πρᾶξιν , οἱ δὲ οὐδέτερα , πρὸς διάλυσιν καὶ εἰρήνην οἰκείως ἔχοντες , ἔνιοι δὲ δυσχεραίνοντες τὰ πραττόμενα τὸν Μάρκιον ὅμως οὐ πονηρὸν ἐνόμιζον , ἀλλὰ συγγνωστόν ἐπικλασθέντα τηλικαύταις ἀνάγκαις 0 .
ἀντεῖπε δ οὐδείς , ἀλλὰ πάντες εἵποντο , τὴν ἀρετὴν μᾶλλον αὐτοῦ θαυμάζοντες ἢ τὴν ἐξουσίαν 0 .
ὁ δὲ Ῥωμαίων δῆμος ἐν ὅσῳ φόβῳ καί κινδύνῳ καθειστήκει τοῦ πολέμου παρόντος , αἴσθησιν παρέσχε μᾶλλον λυθέντος .
ἅμα γὰρ ἀφεώρων τοὺς Οὐολούσκους ἀναζευγνύοντας οἱ περὶ τὰ τείχη , καί πᾶν εὐθὺς ἱερὸν ἀνεῴγει στεφανηφορούντων ὥσπερ ἐπὶ νίκῃ καί θυόντων 0 .
μάλιστα δὲ τῇ περὶ τὰς γυναῖκας ἀγαπήσει καί τιμῇ τῆς τε βουλῆς τοῦ τε πλήθους ἅπαντος ἔνδηλος ἦν ἡ χαρὰ τῆς πόλεως , καί λεγόντων καί νομιζόντων γεγονέναι τῆς σωτηρίας περὶφανῶς ἐκείνας αἰτίας .
ψηφισαμένης δὲ τῆς βουλῆς , ὅ τι ἂν αὑταῖς ἀξιώσωσι γενέσθαι πρὸς δόξαν ἢ χάριν , τοῦτο ποιῆσαι καί παρασχεῖν τοὺς ἄρχοντας , οὐδὲν ἠξίωσαν ἄλλο ἢ Τύχης γυναικείας ἱερὸν ἱδρύσασθαι , τὸ μὲν ἀνάλωμα συμβαλόμεναι παρ αὑτῶν , ἱερουργίας δὲ καί τιμὰς , ὅσαι θεοῖς πρέπουσι , δημοσίᾳ τῆς πόλεως ἀναλαβούσης 0 .
ἐπεὶ δὲ ἡ βουλὴ τὴν μὲν φιλοτιμίαν ἐπῄνεσε , δημοσίαις δὲ δαπάναις ἐποιήσατο τὸν νεὼν καί τὸ ἕδος , οὐδὲν ἧττον αὐταὶ χρήματα συνεισενεγκοῦσαι δεύτερον ἄγαλμα κατεσκεύασαν , ὃ δὴ καί φασι Ῥωμαῖοι καθιστάμενον ἐν τῷ ἱερῷ φθέγξασθαί τι τοιοῦτον ·
θεοφιλεῖ με θεσμῷ γυναῖκες δεδώκατε .
ταύτην καὶ δὶς γενέσθαι τὴν φωνὴν μυθολογοῦσιν , ἀγενήτοις ὅμοια καὶ χαλεπὰ πεισθῆναι πείθοντες ἡμᾶς .
ἰδίοντα μὲν γὰρ ἀγάλματα φανῆναι καὶ δακρυρροοῦντα καί τινας μεθιέντα νοτίδας αἱματώδεις οὐκ ἀδύνατόν ἐστι καὶ γὰρ ξύλα καὶ λίθοι πολλάκις μὲν εὐρῶτα συνάγουσι γόνιμον ὑγρότητος , πολλὰς δὲ χροιὰς ἀνιᾶσιν ἐξ ἑαυτῶν , καὶ δέχονται βαφὰς ἐκ τοῦ περιέχοντος , οἷς ἔνια σημαίνειν τὸ δαιμόνιον οὐδὲν ἂν δόξειε κωλύειν .
δυνατὸν δὲ καὶ μυγμῷ καὶ στεναγμῷ ψόφον ὅμοιον ἐκβάλλειν ἀγάλματα κατὰ ῥῆξιν ἢ διάστασιν μορίων βιαιοτέραν ἐν βάθει γενομένην ἔναρθρον δὲ φωνὴν καὶ διάλεκτον οὕτω σαφῆ καὶ περιττὴν καὶ ἀρτίστομον ἐν ἀψύχῳ γενέσθαι παντάπασιν ἀμήχανον , εἰ μη δὲ τὴν ψυχὴν καὶ τὸν θεὸν ἄνευ σώματος ὀργανικοῦ καὶ διηρμοσμένου μέρεσι λογικοῖς γέγονεν ἠχεῖν καὶ διαλέγεσθαι 0 .
ὅπου δ ἡμᾶς ἡ ἱστορία πολλοῖς ἀποβιάζεται καὶ πιθανοῖς μάρτυσιν , ἀνόμοιον αἰσθήσει πάθος ἐγγινόμενον τῷ φανταστικῷ τῆς ψυχῆς συναναπείθει τὸ δόξαν , ὥσπερ ἐν ὕπνοις ἀκούειν οὐκ ἀκούοντες καὶ βλέπειν οὐ βλέποντες δοκοῦμεν .
οὐ μὴν ἀλλὰ τοῖς ὑπ εὐνοίας καὶ φιλίας πρὸς τὸν θεὸν ἄγαν ἐμπαθῶς ἔχουσι , καὶ μηδὲν ἀθετεῖν μη δ ἀναίνεσθαι τῶν τοιούτων δυναμένοις , μέγα πρὸς πίστιν ἐστὶ τὸ θαυμάσιον καὶ μὴ καθ ἡμᾶς τῆς τοῦ θεοῦ δυνάμεως 0 .
οὐδὲν γὰρ οὐδαμῶς ἀνθρωπίνῳ προσέοικεν οὔ τε φύσιν οὔ τε κίνησιν οὔ τε τέχνην οὔ τ ἰσχύν , οὐ δ εἴ τι ποιεῖ τῶν ἡμῖν ἀποιήτων καὶ μηχανᾶται τῶν ἀμηχάνων , παράλογόν ἐστιν , ἀλλὰ μᾶλλον ἐν πᾶσι διαφέρων πολύ μάλιστα τοῖς ἔργοις ἀνόμοιός ἐστι καὶ παρηλλαγμένος .
ἀλλὰ τῶν μὲν θείων τὰ πολλά , καθ Ἡράκλειτον , ἀπιστίῃ διαφυγγάνει μὴ γινώσκεσθαι .
τὸν δὲ Μάρκιον , ὡς ἐπανῆλθεν εἰς τὸ Ἄντιον ἀπὸ τῆς στρατείας , μισῶν πάλαι καὶ βαρυνόμενος διὰ φθόνον ὁ Τύλλος ἐπεβούλευεν ἀνελεῖν εὐθύς , ὡς εἰ νῦν διαφύγοι , λαβὴν ἑτέραν οὐ παρέξοντα .
πολλοὺς δὲ συστήσας καὶ παρασκευάσας ἐπ αὐτόν ἐκέλευσεν εὐθύνας ὑποσχεῖν τοῖς Οὐολούσκοις , ἀποδόντα τὴν ἀρχήν .
ὁ δὲ φοβούμενος ἰδιώτης γενέσθαι τοῦ Τύλλου στρατηγοῦντος καὶ δυναμένου μέγιστον ἐν τοῖς ἑαυτοῦ πολίταις , ἔλεγε τὴν ἀρχὴν ἀποδώσειν Οὐολούσκοις , ἐὰν κελεύωσι , καὶ γὰρ λαβεῖν πάντων κελευόντων , εὐθύνας δὲ διδόναι καὶ λόγον οὐ δὲ νῦν παραιτεῖσθαι τοῖς βουλομένοις Ἀντιατῶν .
γενομένης οὖν ἐκκλησίας , οἱ παρεσκευασμένοι τῶν δημαγωγῶν ἀνιστάμενοι παρώξυνον τὸ πλῆθος .
ἐπεὶ δ ἀναστάντι τῷ Μαρκίῳ τὸ μὲν ἄγαν θορυβοῦν ὑπ αἰδοῦς ἐνεδίδου καὶ παρεῖχεν ἀδεῶς λέγειν , οἱ δὲ βέλτιστοι καὶ μάλιστα χαίροντες εἰρήνῃ τῶν Ἀντιατῶν ἐγένοντο φανεροὶ μετ εὐνοίας ἀκουσόμενοι καὶ δικαίως κρινοῦντες , ἔδεισεν ὁ Τύλλος τὴν ἀπολογίαν τοῦ ἀνδρός .
ἦν γὰρ ἐν τοῖς μάλιστα δεινὸς εἰπεῖν , καὶ τὰ πρόσθεν ἔργα μείζονα τὴν χάριν εἶχε τῆς ὕστερον αἰτίας , μᾶλλον δ ὅλως τὸ ἔγκλημα τοῦ μεγέθους τῆς χάριτος ἦν μαρτύριον .
οὐ γὰρ ἂν ἔδοξαν ἀδικεῖσθαι τὴν Ῥώμην ὑποχείριον μὴ λαβόντες , εἰ μὴ τοῦ λαβεῖν ἐγγὺς ἐγένοντο διὰ Μάρκιον .
οὐκέτ οὖν ἔδοξε διαμέλλειν οὐ δὲ πειρᾶσθαι τῶν πολλῶν , ἀλλ ἐγκραγόντες οἱ θρασύτατοι τῶν συνεστώτων ὡς οὐκ ἔστιν ἀκουστέον οὐ δὲ περιοπτέον Οὐολούσκοις τὸν προδότην τυραννοῦντα καὶ μὴ κατατιθέμενον τὴν ἀρχήν , προσπεσόντες ἀθρόοι διέφθειραν αὐτόν , καὶ προσήμυνεν οὐδεὶς τῶν παρόντων .
ὅτι δὲ τοῖς πλείστοις οὐκ ἐπράχθη κατὰ γνώμην , ἐδήλωσαν αὐτίκα συνδραμόντες ἐκ τῶν πόλεων ἐπὶ τὸ σῶμα καὶ θάψαντες ἐντίμως καὶ τὸν τάφον ὅπλοις καὶ λαφύροις κοσμήσαντες ὡς ἀριστέως καὶ στρατηγοῦ 0 .
ῥωμαῖοι δὲ τὴν τελευτὴν πυθόμενοι , ἄλλο μὲν οὐδὲν ἀπεδείξαντο σημεῖον οὔ τε τιμῆς οὔ τ ὀργῆς πρὸς αὐτόν , αἰτησαμέναις δὲ ταῖς γυναιξὶν ἐπέτρεψαν ἀποπενθῆσαι δέκα μῆνας , ὥσπερ ἔθος ἦν ἑκάστῃ πατέρα καὶ παῖδα καὶ ἀδελφόν .
οὗτος γὰρ ἦν ὅρος τοῦ μακροτάτου πένθους , ὃν ὥρισε Νομᾶς Πομπίλιος , ὡς ἐν τοῖς περὶ ἐκείνου γεγραμμένοις δεδήλωται .
τὸν δὲ Μάρκιον εὐθὺς ἐπόθει τὰ Οὐολούσκων πράγματα , πρῶτον μὲν γὰρ στασιάσαντες πρὸς Αἰκανοὺς συμμάχους καὶ φίλους ὄντας ὑπὲρ ἡγεμονίας , ἄχρι τραυμάτων καὶ φόνων προῆλθον ἔπειτα μάχῃ κρατηθέντες ὑπὸ Ῥωμαίων , ἐν ᾗ Τύλλος ἀπέθανε καὶ τὸ ἀνθοῦν μάλιστα τῆς δυνάμεως διεφθάρη , διαλύσεις αἰσχίστας ἠγάπησαν ὑπήκοοι γενόμενοι , καὶ τὸ προσταττόμενον αὐτοῖς ποιήσειν ὁμολογήσαντες .
ἐκκειμένων δὲ τῶν πράξεων , ὅσας ἡγούμεθα λόγου καὶ μνήμης ἀξίας εἶναι , τὰς μὲν πολεμικὰς ἐπ οὐδέτερον ποιούσας ῥοπὴν μεγάλην ὁρᾶν ἐστιν , ὁμαλῶς γὰρ ἀμφότεροι πολλὰ μὲν στρατιωτικῆς ἔργα τόλμης καὶ ἀνδρείας , πολλὰ δὲ καὶ τέχνης καὶ προνοίας στρατηγοῦντες ἐπεδείξαντο , πλὴν εἰ μή τις θέλοι τὸν Ἀλκιβιάδην , ὅτι καὶ κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν ἐν πολλοῖς ἀγῶσι νικῶν καὶ κατορθῶν διετέλεσεν , ἀποφαίνειν τελειότερον στρατηγόν ἐπεὶ τό γε παρόντας καὶ ἄρχοντας ὀρθοῦν ἀεὶ προδήλως τὰ οἰκεῖα καὶ προδηλότερον αὖ πάλιν βλάπτειν μεθισταμένους ἀμφοτέροις ὑπῆρξε .
πολιτείαν δὲ τὴν μὲν Ἀλκιβιάδου τὴν ἄγαν λαμυρὰν καὶ τὸ μὴ καθαρεῦον ἀναγωγίας καὶ βωμολοχίας ἐν τῷ πρὸς χάριν ὁμιλεῖν τοῖς πολλοῖς οἱ σώφρονες ἐβδελύττοντο , τὴν δὲ Μαρκίου παντάπασιν ἄχαριν καὶ ὑπερήφανον καὶ ὀλιγαρχικὴν γενομένην ἐμίσησεν ὁ Ῥωμαίων δῆμος .
οὐδετέραν μὲν οὖν ἐπαινετέον ὁ δὲ δημαγωγῶν καὶ χαριζόμενος τῶν ὅπως οὐ δόξουσι δημαγωγεῖν προπηλακιζόντων τοὺς πολλοὺς ἀμεμπτότερος 0 ·
αἰσχρὸν μὲν γὰρ τὸ κολακεύειν δῆμον ἐπὶ τῷ δύνασθαι , τὸ δ ἰσχύειν ἐκ τοῦ φοβερὸν εἶναι καὶ κακοῦν καὶ πιέζειν πρὸς τῷ αἰσχρῷ καὶ ἄδικόν ἐστιν 0 .
ὅτι τοίνυν ἁπλοῦς τις ὁ Μάρκιος ὑπείληπται τῷ τρόπῳ γεγονέναι καὶ αὐθέκαστος , ὁ δὲ Ἀλκιβιάδης πανοῦργος ἐν τῇ πολιτείᾳ καὶ ἀναλήθης , οὐκ ἄδηλόν ἐστι 0 .
μάλιστα δὲ κατηγοροῦσιν αὐτοῦ κακοήθειαν καὶ ἀπάτην , ᾗ τοὺς Λακεδαιμονίων πρέσβεις παρακρουσάμενος , ὡς Θουκυδίδης ἱστόρηκε , τὴν εἰρήνην ἔλυσεν .
ἀλλ αὕτη μὲν ἡ πολιτείᾳ , καίπερ εἰς πόλεμον αὖθις ἐμβαλοῦσα τὴν πόλιν , ἰσχυρὰν ἐποίησε καὶ φοβερὰν , τῆς Μαντινέων καὶ Ἀργείων συμμαχίας δι Ἀλκιβιάδου προσγενομένης ·
μάρκιος δ ὅτι μὲν ἀπάτῃ καὶ αὐτὸς ἐξεπολέμωσε Ῥωμαίους καὶ Οὐολούσκους διαβαλὼν ψευδῶς τοὺς ἥκοντας ἐπὶ τὴν θέαν , Διονύσιος ἱστόρηκεν ἡ δ αἰτία φαυλότερον ποιεῖ τὸ ἔργον .
οὐ γὰρ ἐκ φιλονεικίας οὐ δὲ πολιτικῆς μάχης ἢ ἁμίλλης , ὡς ἐκεῖνος , ἀλλ ὀργῇ χαριζόμενος , παρ ἧς οὐδένα φησὶν ὁ Δίων ἀπολαβεῖν χάριν , πολλὰ τῆς Ἰταλίας μέρη συνετάραξε καὶ πολλὰς πόλεις οὐδὲν ἀδικούσας τῷ πρὸς τὴν πατρίδα θυμῷ παρανάλωσε 0 .
καίτοι καὶ Ἀλκιβιάδης δι ὀργὴν μεγάλων αἴτιος συμφορῶν κατέστη τοῖς πολίταις .
ἀλλ ὅτε πρῶτον ἔγνω μεταμελομένους , εὐγνωμόνησε , καὶ πάλιν ἀπορριφείς οὐκ ἐφήσθη τοῖς στρατηγοῖς ἁμαρτάνουσιν οὐ δὲ παρεῖδε κακῶς βουλευομένους καὶ κινδυνεύοντας , ἀλλ , ὅπερ Ἀριστείδης ἐπαινεῖται μάλιστα πράξας πρὸς Θεμιστοκλέα , τοῦτ ἐποίησε , πρὸς τοὺς τότ ἄρχοντας οὐ φίλους ὄντας ἐλθὼν καὶ φράσας τὸ δέον καὶ διδάξας .
μάρκιος δὲ πρῶτον μὲν ὅλην κακῶς ἐποίει τὴν πόλιν οὐχ ὑφὅλης παθών , ἀλλὰ τοῦ βελτίστου καὶ κρατίστου μέρους συναδικηθέντος αὐτῷ καὶ συναλγήσαντος ·
ἔπειτα πολλαῖς πρεσβείαις καὶ δεήσεσι μίαν ἰωμένων ὀργὴν καὶ ἄγνοιαν οὐ τεγχθεὶς οὐ δ εἴξας ἐδήλωσεν ἐπὶ τῷ διαφθεῖραι τὴν πατρίδα καὶ καταβαλεῖν , οὐχ ὅπως ἀπολάβῃ καὶ κατέλθῃ , βαρὺν πόλεμον καὶ ἄσπονδον ἐπανῃρημένος .
τούτῳ δὲ φήσει τις διαφέρειν Ἀλκιβιάδην μὲν γὰρ ἐπιβουλευόμενον ὑπὸ Σπαρτιατῶν διὰ δέος ἅμα καὶ μῖσος αὐτῶν μεταστῆναι πρὸς Ἀθηναίους , Μαρκίῳ δὲ πάντα δίκαια ποιοῦντας Οὐολούσκους οὐ καλῶς εἶχεν ἐγκαταλιπεῖν .
καὶ γὰρ ἡγεμὼν ἀποδέδεικτο καὶ μεγίστην πίστιν εἶχε μετὰ δυνάμεως , οὐχ ὡς ἐκεῖνος , ἀποχρωμένων μᾶλλον ἢ χρωμένων αὐτῷ Λακεδαιμονίων , ἐν τῇ πόλει περιιών καὶ κυλινδούμενος αὖθις ἐν τῷ στρατοπέδῳ τέλος εἰς τὰς Τισαφέρνου χεῖρας ἀφῆκεν αὑτόν 0 ·
εἰ μὴ νὴ Δία μὴ φθαρῆναι τὰς Ἀθήνας παντάπασι ποθῶν κατελθεῖν ἐθεράπευε .
χρήματα τοίνυν ὁ μέν Ἀλκιβιάδης καὶ λαβεῖν οὐκ εὖ πολλάκις ἐκ δωροδοκιῶν καὶ διαθέσθαι κακῶς εἰς τρυφὴν καὶ ἀκολασίαν ἱστόρηται ·
μάρκιον δὲ σὺν τιμῇ διδόντες οἱ στρατηγοὶ λαβεῖν οὐκ ἔπεισαν .
διὸ καὶ μάλιστα τοῖς πολλοῖς ἐπαχθὴς ἦν ἐν ταῖς περὶ χρεῶν διαφοραῖς πρὸς τὸν δῆμον , ὡς οὐκ ἐπὶ κέρδεσιν , ἀλλὰ δι ὕβριν καὶ περιφροσύνην τοῖς πένησιν ἐπηρεάζων .
ἀντίπατρος μέν οὖν ἐν ἐπιστολῇ τινι γράφων περὶ τῆς Ἀριστοτέλους τοῦ φιλοσόφου τελευτῆς , πρὸς τοῖς ἄλλοις , φησὶν , ὁ ἀνὴρ καὶ τὸ πείθειν εἶχε .
τὰς δὲ Μαρκίου πράξεις καὶ ἀρετὰς τοῦτο μὴ προσὸν ἐπαχθεῖς ἐποίησεν αὐτοῖς τοῖς εὖ παθοῦσι , τὸν ὄγκον αὐτοῦ καὶ τὴν ἐρημίᾳ σύνοικον , ὡς Πλάτων εἶπεν , αὐθάδειαν μὴ ὑπομείναντας τοῦ δ Ἀλκιβιάδου τ οὐναντίον ἐπισταμένου χρῆσθαι τοῖς προστυγχάνουσιν οἰκείως , οὐδὲν θαυμαστὸν ἐν οἷς κατώρθου τὴν δόξαν ἀνθεῖν μετ εὐνοίας καὶ τιμῆς εὐημεροῦσαν , ὅπου καὶ τῶν ἁμαρτημάτων ἔνια πολλάκις χάριν εἶχε καὶ ὥραν 0 .
ὅθεν οὗτος μέν οὐ μικρὰ βλάψας οὐ δ ὀλίγα τὴν πόλιν ὅμως ἀπεδείκνυτο πολλάκις ἡγεμὼν καὶ στρατηγός , ἐκεῖνος δὲ μετιὼν ἐπὶ πολλαῖς ἀριστείαις καὶ ἀνδραγαθίαις ἀρχὴν προσήκουσαν ἐξέπεσεν .
οὕτω τὸν μέν οὐ δὲ πάσχοντες κακῶς ἐδύναντο μισεῖν οἱ πολῖται , τῷ δὲ περιῆν θαυμαζομένῳ μὴ φιλεῖσθαι .
καὶ γάρ τοι Μάρκιος μὲν οὐδὲν ἀπεδείξατο τῇ πόλει στρατηγῶν , ἀλλά τοῖς πολεμίοις κατὰ τῆς πατρίδος 0 ·
ἀλκιβιάδου δὲ καὶ στρατευομένου πολλάκις καὶ στρατηγοῦντος ἀπέλαυσαν οἱ Ἀθηναῖοι καὶ παρὼν ἐκράτει τῶν ἐχθρῶν ὅσον ἐβούλετο , καὶ μὴ παρόντος ἴσχυσαν αἱ διαβολαί ·
μάρκιος δὲ παρὼν ὑπὸ Ῥωμαίων κατεδικάσθη , παρόντα δὲ Οὐολοῦσκοι διέφθειραν , οὐ δικαίως μὲν οὐ δ ὁσίως , αἰτίαν δὲ τοῦ εὐλόγου παρέσχεν αὐτός , ὅτι δημοσίᾳ τὰς διαλύσεις μὴ προσδεξάμενος , ἰδίᾳ δὲ πεισθεὶς ὑπὸ τῶν γυναικῶν οὐκ ἔλυσε τὴν ἔχθραν , ἀλλὰ τοῦ πολέμου μένοντος ἀπώλεσε τὸν καιρὸν καὶ διέφθειρε .
πείσαντα γὰρ ἔδει τοὺς πεπιστευκότας ἀπελθεῖν , εἰ τοῦ πρὸς ἐκείνους δικαίου πλεῖστον ἐποιεῖτο λόγον .
εἰ δὲ μηδὲν ἐφρόντιζεν Οὐολούσκων , ἀλλὰ τὴν ὀργὴν ἐμπλῆσαι τὴν ἑαυτοῦ βουλόμενος ἐνῆγε τὸν πόλεμον , εἶτ ἔληξεν , οὐ διὰ τὴν μητέρα καλῶς εἶχε φείσασθαι τῆς πατρίδος , ἀλλὰ σὺν τῇ πατρίδι τῆς μητρός ·
μέρος γὰρ ἦν καὶ ἡ μήτηρ καὶ ἡ γυνὴ τῆς πατρίδος ἦν ἐπολιόρκει .
τὸ δὲ δημοσίαις ἱκεσίαις καὶ δεήσει πρέσβεων καὶ λιταῖς ἱερέων ἀπηνῶς χρησάμενον εἶτα χαρίσασθαι τῇ μητρὶ τὴν ἀναχώρησιν , οὐ τῆς μητρὸς ἦν τιμὴ , ἀλλ ἀτιμία τῆς πατρίδος , οἴκτῳ καὶ παραιτήσει διὰ μίαν γυναῖκα σῳζομένης , ὡς οὐκ ἀξίας σῴζεσθαι δι αὑτήν , ἐπίφθονος γὰρ ἡ χάρις καὶ ὠμὴ καὶ ἀχάριστος ἀληθῶς καὶ πρὸς οὐδετέρους ἔχουσα τὸ εὔγνωμον 0 1 ·
ἀνεχώρησε γὰρ μή τε πεισθεὶς ὑπὸ τῶν πολεμουμένων μή τε πείσας τοὺς συμπολεμοῦντας .
ὧν αἴτιον ἁπάντων τὸ ἀνομίλητον τοῦ τρόπου καὶ λίαν ὑπερήφανον καὶ αὔθαδες , ὃ καθ αὑτὸ μὲν ἐπαχθές ἐστι τοῖς πολλοῖς , τῷ δὲ φιλοτίμῳ προσὸν γίνεται παντάπασιν ἄγριον καὶ ἀπαραίτητον 0 .
οὐ γὰρ θεραπεύουσι τοὺς πολλοὺς ὡς μὴ δεόμενοι τιμῆς , εἶτα χαλεπαίνουσι μὴ τυγχάνοντες .
ἐπεὶ τό γε μὴ λιπαρῆ μη δὲ θεραπευτικὸν ὄχλων εἶναι καὶ Μέτελλος εἶχε καὶ Ἀριστείδης καὶ Ἐπαμεινώνδας ·
ἀλλὰ τῷ καταφρονεῖν ἀληθῶς ὧν δῆμός ἐστι καὶ δοῦναι καὶ ἀφελέσθαι κύριος , ἐξοστρακιζόμενοι καὶ ἀποχειροτονούμενοι καὶ καταδικαζόμενοι πολλάκις οὐκ ὠργίζοντο τοῖς πολίταις ἀγνωμονοῦσιν , ἀλλ ἠγάπων αὖθις μεταμελομένους καὶ διηλλάττοντο παρακαλούντων .
τὸν γὰρ ἥκιστα θεραπευτικὸν ἥκιστα πρέπει τιμωρητικὸν εἶναι τῶν πολλῶν , ὡς τὸ χαλεπαίνειν μάλιστα μὴ τυγχάνοντα τῆς τιμῆς ἐκ τοῦ σφόδρα γλίχεσθαι φυόμενον 0 .
ἀλκιβιάδης μὲν οὖν οὐκ ἠρνεῖτο τιμώμενος χαίρειν καὶ δυσφορεῖν παρορώμενος , ὅθεν ἐπειρᾶτο προσφιλὴς εἶναι τοῖς παροῦσι καὶ κεχαρισμένος ·
μάρκιον δὲ θεραπεύειν μὲν οὐκ εἴα τοὺς τιμᾶν δυναμένους καὶ αὔξειν τὸ ὑπερήφανον , ὀργὴν δὲ καὶ λύπην ἀμελουμένῳ τὸ φιλότιμον παρεῖχε .
καὶ ταῦτ ἔστιν ἅ τις ἂν αἰτιάσαιτο τοῦ ἀνδρός ·
τὰ δ ἄλλα πάντα λαμπρά , σωφροσύνης δὲ καὶ χρημάτων ἐγκρατείας ἕνεκα τοῖς ἀρίστοις καὶ καθαρωτάτοις τῶν Ἑλλήνων ἄξιον αὐτὸν παραβάλλειν , οὐκ Ἀλκιβιάδῃ μὰ Δία τῷ θρασυτάτῳ περὶ ταῦτα καὶ ὀλιγωροτάτῳ τοῦ καλοῦ γενομένῳ 0 .
ἐμοὶ τῆς τῶν βίων ἅψασθαι μὲν γραφῆς συνέβη δι ἑτέρους , ἐπιμένειν δὲ καὶ φιλοχωρεῖν ἤδη καὶ δι ἐμαυτόν , ὥσπερ ἐν ἐσόπτρῳ τῇ ἱστορίᾳ πειρώμενον ἁμῶς γέ πως κοσμεῖν καὶ ἀφομοιοῦν πρὸς τὰς ἐκείνων ἀρετὰς τὸν βίον .
οὐδὲν γὰρ ἀλλ ἢ συνδιαιτήσει καὶ συμβιώσει τὸ γινόμενον ἔοικεν , ὅταν ὥσπερ ἐπιξενούμενον ἕκαστον αὐτῶν ἐν μέρει διὰ τῆς ἱστορίας ὑποδεχόμενοι καὶ παραλαμβάνοντες ἀναθεωρῶμεν ὅσσος ἔην οἷός τε , τὰ κυριώτατα καὶ κάλλιστα πρὸς γνῶσιν ἀπὸ τῶν πράξεων λαμβάνοντες 0 .
φεῦ , φεῦ 0 ·
τί τούτου χάρμα μεῖζον ἂν λάβοις , καὶ πρὸς ἐπανόρθωσιν ἠθῶν ἐνεργότερον 0 ;
δημόκριτος μὲν γὰρ εὔχεσθαί φησι δεῖν ὅπως εὐλόγχων εἰδώλων τυγχάνωμεν καὶ τὰ σύμφυλα καὶ τὰ χρηστὰ μᾶλλον ἡμῖν ἐκ τοῦ περιέχοντος ἢ τὰ φαῦλα καὶ τὰ σκαιὰ συμφέρηται , λόγον οὔ τ ἀληθῆ καὶ πρὸς ἀπεράντους ἐκφέροντα δεισιδαιμονίας εἰς φιλοσοφίαν καταβάλλων 0 ·
ἡμεῖς δὲ τῇ περὶ τὴν ἱστορίαν διατριβῇ καὶ τῆς γραφῆς τῇ συνηθείᾳ παρασκευάζομεν ἑαυτούς , τὰς τῶν ἀρίστων καὶ δοκιμωτάτων μνήμας ὑποδεχομένους ἀεὶ ταῖς ψυχαῖς , εἴ τι φαῦλον ἢ κακόηθες ἢ ἀγεννὲς αἱ τῶν συνόντων ἐξ ἀνάγκης ὁμιλίαι προσβάλλουσιν , ἐκκρούειν καὶ διωθεῖσθαι , πρὸς τὰ κάλλιστα τῶν παραδειγμάτων ἵλεω καὶ πρᾳεῖαν ἀποστρέφοντες τὴν διάνοιαν .
ὧν ἐν τῷ παρόντι προκεχειρίσμεθά σοι τὸν Τιμολέοντος τοῦ Κορινθίου καὶ τὸν Αἰμιλίου Παύλου βίον , ἀνδρῶν οὐ μόνον ταῖς αἱρέσεσιν , ἀλλὰ καὶ ταῖς τύχαις ἀγαθαῖς ὁμοίως κεχρημένων ἐπὶ τὰ πράγματα , καὶ διαμφισβήτησιν παρεξόντων πότερον εὐποτμίᾳ , μᾶλλον ἢ φρονήσει τὰ μέγιστα τῶν πεπραγμένων κατώρθωσαν .
τὰ μὲν Συρακοσίων πράγματα πρὸ τῆς Τιμολέοντος εἰς Σικελίαν ἀποστολῆς οὕτως εἶχεν .
ἐπεὶ Δίων μὲν ἐξελάσας Διονύσιον τὸν τύραννον εὐθὺς ἀνῃρέθη δόλῳ καὶ διέστησαν οἱ σὺν Δίωνι Συρακοσίους ἐλευθερώσαντες , ἡ δὲ πόλις ἄλλον ἐξ ἄλλου μεταβάλλουσα συνεχῶς τύραννον ὑπὸ πλήθους κακῶν μικρὸν ἀπέλειπεν ἔρημος εἶναι , τῆς δ ἄλλης Σικελίας ἡ μὲν ἀνάστατος καὶ ἄπολις παντάπασιν ἤδη διὰ τοὺς πολέμους ὑπῆρχεν , αἱ δὲ πλεῖσται πόλεις ὑπὸ βαρβάρων μιγάδων καὶ στρατιωτῶν ἀμίσθων κατείχοντο , ῥᾳδίως προσιεμένων τὰς μεταβολὰς τῶν δυναστειῶν , Διονύσιος ἔτει δεκάτῳ ξένους συναγαγὼν καὶ τὸν τότε κρατοῦντα τῶν Συρακοσίων Νυσαῖον ἐξελάσας , ἀνέλαβε τὰ πράγματα πάλιν καὶ καθειστήκει τύραννος ἐξ ἀρχῆς , παραλόγως μὲν ὑπὸ μικρᾶς δυνάμεως τὴν μεγίστην τῶν πώποτε τυραννίδων ἀπολέσας , παραλογώτερον δ αὖθις ἐκ φυγάδος καὶ ταπεινοῦ τῶν ἐκβαλόντων κύριος γενόμενος .
οἱ μὲν οὖν ὑπομείναντες ἐν τῇ πόλει τῶν Συρακοσίων ἐδούλευον οὔ τ ἄλλως ἐπιεικεῖ τυράννῳ καὶ τότε παντάπασιν ὑπὸ συμφορῶν ἀπηγριωμένῳ τὴν ψυχήν , οἱ δὲ βέλτιστοι καὶ γνωριμώτατοι πρὸς Ἱκέτην τραπέντες τὸν δυναστεύοντα τῶν Λεοντίνων ἐπέτρεψαν αὑτοὺς ἐκείνῳ καὶ στρατηγὸν εἵλοντο τοῦ πολέμου , βελτίω μὲν οὐδενὸς ὄντα τῶν ὁμολογουμένως τυράννων , ἑτέραν δ οὐκ ἔχοντες ἀποστροφὴν , καὶ πιστεύσαντες Συρακουσίῳ τὸ γένος ὄντι καὶ κεκτημένῳ δύναμιν ἀξιόμαχον πρὸς τὸν τύραννον .
ἐν τούτῳ δὲ Καρχηδονίων στόλῳ μεγάλῳ παραγενομένων εἰς Σικελίαν καὶ τοῖς πράγμασιν ἐπαιωρουμένων φοβηθέντες οἱ Σικελιῶται πρεσβείαν ἐβούλοντο πέμπειν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ παρὰ Κορινθίων βοήθειαν αἰτεῖν , οὐ μόνον διὰ τὴν συγγένειαν οὐ δ ἀφ ὧν ἤδη πολλάκις εὐεργέτηντο πιστεύοντες ἐκείνοις , ἀλλὰ καὶ καθόλου τὴν πόλιν ὁρῶντες φιλελεύθερον καὶ μισοτύραννον οὖσαν ἀεί , καὶ τῶν πολέμων τοὺς πλείστους καὶ μεγίστους πεπολεμηκυῖαν οὐχ ὑπὲρ ἡγεμονίας καὶ πλεονεξίας , ἀλλ ὑπὲρ τῆς τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερίας .
ὁ δ Ἱκέτης , ἅτε δὴ τῆς στρατηγίας ὑπόθεσιν τὴν τυραννίδα πεποιημένος , οὐ τὴν Συρακουσίων ἐλευθερίαν , κρύφα μὲν ἤδη πρὸς τοὺς Καρχηδονίους διείλεκτο , φανερῶς δὲ τοὺς Συρακουσίους ἐπῄνει καὶ τοὺς πρέσβεις εἰς Πελοπόννησον συνεξέπεμψεν , οὐ βουλόμενος ἐλθεῖν συμμαχίαν ἐκεῖθεν , ἀλλ ἐάν , ὅπερ εἰκὸς ἦν , οἱ Κορίνθιοι διὰ τὰς Ἑλληνικὰς ταραχὰς καὶ ἀσχολίας ἀπείπωσι τὴν βοήθειαν , ἐλπίζων ῥᾷον ἐπὶ τοὺς Καρχηδονίους τὰ πράγματα μετάξειν καὶ χρήσεσθαι συμμάχοις καὶ συναγωνισταῖς ἐκείνοις ἐπὶ τοὺς Συρακουσίους ἢ κατὰ τοῦ τυράννου , ταῦτα μὲν οὖν ὀλίγον ὕστερον ἐξηλέγχθη .
τῶν δὲ πρέσβεων παραγενομένων , οἱ Κορίνθιοι , κήδεσθαι μὲν ἀεὶ τῶν ἀποικίδων πόλεων καὶ μάλιστα τῆς Συρακουσίων εἰωθότες , οὐδενὸς δ αὐτοὺς τότε τῶν Ἑλληνικῶν κατὰ τύχην παρενοχλοῦντος , ἀλλ ἐν εἰρήνῃ καὶ σχολῇ διάγοντες , ἐψηφίσαντο προθύμως βοηθεῖν .
ζητουμένου δὲ στρατηγοῦ καὶ τῶν ἀρχόντων γραφόντων καὶ προβαλλομένων τοὺς εὐδοκιμεῖν ἐν τῇ πόλει σπουδάζοντας , εἷς ἐκ τῶν πολλῶν ἀναστὰς ὠνόμασε Τιμολέοντα τὸν Τιμοδήμου , μή τε προσιόντα τοῖς κοινοῖς ἔτι μή τε ἐλπίδος τοιαύτης γενόμενον ἢ προαιρέσεως , ἀλλὰ θεοῦ τινος , ὡς ἔοικεν , εἷς νοῦν ἐμβαλόντος τῷ ἀνθρώπῳ ·
τοσαύτη καὶ περὶ τὴν αἵρεσιν εὐθὺς ἔλαμψε τύχης εὐμένεια καὶ ταῖς ἄλλαις πράξεσιν ἐπηκολούθησε χάρις ἐπικοσμοῦσα τὴν ἀρετὴν τοῦ ἀνδρός .
ἦν μὲν οὖν γονέων ἐπιφανῶν ἐν τῇ πόλει , Τιμοδήμου καὶ Δημαρίστης , φιλόπατρις δὲ καὶ πρᾷος διαφερόντως ὅσα μὴ σφόδρα μισοτύραννος εἶναι καὶ μισοπόνηρος 0 .
ἐν δὲ τοῖς πολέμοις οὕτω καλῶς καὶ ὁμαλῶς ἐκέκρατο τὴν φύσιν ὥστε πολλὴν μὲν ἐν νέῳ σύνεσιν , οὐκ ἐλάττω δὲ γηρῶντος ἀνδρείαν ἐπιφαίνεσθαι ταῖς πράξεσιν .
ἀδελφὸν δ εἶχε Τιμοφάνην , πρεσβύτερον , οὐδὲν αὐτῷ προσόμοιον , ἀλλ ἔμπληκτον καὶ διεφθαρμένον ἔρωτι μοναρχίας ὑπὸ φίλων φαύλων καὶ ξένων στρατιωτικῶν ἀεὶ περὶ αὐτὸν ὄντων , ἔχειν τι δοκοῦντα ῥαγδαῖον ἐν ταῖς στρατείαις καὶ φιλοκίνδυνον .
ᾧ καὶ τοὺς πολίτας προσαγόμενος ὡς ἀνὴρ πολεμικὸς καὶ δραστήριος ἐφ ἡγεμονιῶν ἐτάττετο 0 .
καὶ πρὸς ταῦτα Τιμολέων αὐτῷ συνήργει , τὰ μὲν ἁμαρτήματα παντάπασιν ἀποκρύπτων ἢ μικρὰ φαίνεσθαι ποιῶν , ἃ δ ἡ φύσις ἐξέφερεν ἀστεῖα κατακοσμῶν καὶ συναύξων .
ἐν δὲ τῇ πρὸς Ἀργείους καὶ Κλεωναίους μάχῃ τῶν Κορινθίων ὁ μὲν Τιμολέων ἔτυχεν ἐν τοῖς ὁπλίταις τεταγμένος , τὸν δὲ Τιμοφάνην τῶν ἱππέων ἡγούμενον καταλαμβάνει κίνδυνος ὀξύς .
ὁ γὰρ ἵππος αὐτὸν ἀπεσείσατο πληγῇ περιπεσὼν εἰς τοὺς πολεμίους , καὶ τῶν ἑταίρων οἱ μὲν εὐθὺς ἐσκορπίσθησαν φοβηθέντες , οἱ δὲ παραμείναντες ὀλίγοι πρὸς πολλοὺς μαχόμενοι χαλεπῶς ἀντεῖχον .
ὡς οὖν ὁ Τιμολέων κατεῖδε τὸ συμβεβηκός , δρόμῳ προσβοηθήσας καὶ τὴν ἀσπίδα τοῦ Τιμοφάνους κειμένου προθέμενος , καὶ πολλὰ μὲν ἀκοντίσματα , πολλὰς δὲ πληγὰς ἐκ χειρὸς ἀναδεξάμενος εἰς τὸ σῶμα καὶ τὰ ὅπλα , μόλις ἐώσατο τοὺς πολεμίους καὶ διέσωσε τὸν ἀδελφόν .
ἐπεὶ δ οἱ Κορίνθιοι δεδιότες μὴ πάθοιεν οἷα καὶ πρότερον ὑπὸ τῶν συμμάχων ἀποβαλόντες τὴν πόλιν , ἐψηφίσαντο τρέφειν ξένους τετρακοσίους καὶ τούτων ἄρχοντα Τιμοφάνην κατέστησαν , ὁ δὲ τῶν καλῶν καὶ δικαίων ὑπεριδὼν εὐθὺς ἐπέραινεν ἐξ ὧν ποιήσεται τὴν πόλιν ὑφ αὐτῷ , καὶ συχνοὺς ἀνελὼν ἀκρίτους τῶν πρώτων πολιτῶν ἀνέδειξεν αὐτὸς ἑαυτὸν τύραννον , βαρέως φέρων ὁ Τιμολέων , καὶ συμφορὰν ποιούμενος ἑαυτοῦ τὴν ἐκείνου κακίαν , ἐπεχείρησε μὲν αὐτῷ διαλέγεσθαι καὶ παρακαλεῖν ἀφέντα τὴν μανίαν καὶ δυστυχίαν τῆς ἐπιθυμίας ἐκείνης ζητεῖν τινα τῶν ἡμαρτημένων ἐπανόρθωσιν πρὸς τοὺς πολίτας , ἀπωσαμένου δ ἐκείνου καὶ καταφρονήσαντος , οὕτω παραλαβὼν τῶν μὲν οἰκείων Αἰσχύλον , ἀδελφόν ὄντα τῆς Τιμοφάνους γυναικός , τῶν δὲ φίλων τὸν μάντιν ὃν Σάτυρον μὲν Θεόπομπος , Ἔφορος δὲ καὶ Τίμαιος Ὀρθαγόραν ὀνομάζουσι , καὶ διαλιπὼν ἡμέρας ὀλίγας αὖθις ἀνέβη πρὸς τὸν ἀδελφόν ·
καὶ περιστάντες αὐτὸν οἱ τρεῖς καθικέτευον ἀλλὰ νῦν γε χρησάμενον λογισμῷ μεταβαλέσθαι .
τοῦ δὲ Τιμοφάνους πρῶτον μὲν αὐτῶν καταγελῶντος , ἔπειτα δὲ πρὸς ὀργὴν ἐκφερομένου καὶ χαλεπαίνοντος , ὁ μὲν Τιμολέων ἀποχωρήσας μικρὸν αὐτοῦ καὶ συγκαλυψάμενος εἱστήκει δακρύων , ἐκεῖνοι δὲ τὰ ξίφη σπασάμενοι ταχὺ διαφθείρουσιν αὐτόν .
τῆς δὲ πράξεως διαβοηθείσης οἱ μὲν κράτιστοι τῶν Κορινθίων ἐπῄνουν τὴν μισοπονηρίαν καὶ μεγαλοψυχίαν τοῦ Τιμολέοντος , ὅτι χρηστὸς ὢν καὶ φιλοίκειος ὅμως τὴν πατρίδα τῆς οἰκίας καὶ τὸ καλὸν καὶ δίκαιον προετίμησε τοῦ συμφέροντος , ἀριστεύοντα μὲν ὑπὲρ τῆς πατρίδος διασώσας τὸν ἀδελφόν , ἐπιβουλεύσαντα δὲ αὐτῇ καὶ καταδουλωσάμενον ἀποκτείνας .
οἱ δὲ μὴ δυνάμενοι ζῆν ἐν τῇ δημοκρατίᾳ καὶ πρὸς τοὺς δυνάστας ἀποβλέπειν εἰωθότες τῷ μὲν θανάτῳ τοῦ τυράννου προσεποιοῦντο χαίρειν , τὸν δὲ Τιμολέοντα λοιδοροῦντες ὡς ἀσεβὲς ἐξειργασμένον καὶ μυσῶδες ἔργον εἰς ἀθυμίαν περιέστησαν .
ἐπεὶ δὲ καὶ τὴν μητέρα δυσφορεῖν πυθόμενος καὶ φωνάς τε δεινὰς καὶ κατάρας ἐπ αὐτὸν ἀρᾶσθαι φρικώδεις ἐβάδιζε παραμυθησόμενος , ἡ δὲ προσιδεῖν οὐχ ὑπέμεινε τὴν ὄψιν , ἀλλὰ τὴν οἰκίαν ἀπέκλεισε , τότε δὴ παντάπασι περίλυπος γενόμενος καὶ συνταραχθεὶς τὴν διάνοιαν ὥρμησε μὲν ὡς διαφθερῶν ἑαυτὸν ἀπέχεσθαι τροφῆς , τῶν δὲ φίλων οὐ περιϊδόντων , ἀλλὰ πᾶσαν δέησιν καὶ πᾶσαν ἀνάγκην προσενεγκαμένων ἔγνω ζῆν καθ ἑαυτὸν , ἐκ μέσου γενόμενος ·
καὶ πολιτείαν μὲν ἅπασαν ἀφῆκε , τοὺς δὲ πρώτους χρόνους οὐ δὲ κατιὼν εἰς πόλιν , ἀλλ ἀδημονῶν καὶ πλανώμενος ἐν τοῖς ἐρημοτάτοις τῶν ἀγρῶν διέτριβεν .