Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
5 Καὶ τὸ θρυληθὲν γοῦν παρά τινων πιττάκιον ὡς ἐν τῇ κατὰ Σαρδικὴν συνόδῳ συνταχθὲν περὶ πίστεως κωλύετε κ ἂν ὅλως ἀναγινώσκεσθαι ἢ προφέρεσθαι 0 ·
οὐδὲν γὰρ τοιοῦτον ὥρισεν ἡ σύνοδος .
ἠξίωσαν μὲν γάρ τινες , ὡς ἐνδεοῦς οὔσης τῆς κατὰ Νίκαιαν συνόδου , γράψαι περὶ πίστεως καὶ ἐπεχείρησάν γε προπετῶς ·
ἡ δὲ ἁγία σύνοδος ἡ ἐν Σαρδικῇ συναχθεῖσα ἠγανάκτησε καὶ ὥρισε μηδὲν ἔτι περὶ πίστεως γράφεσθαι , ἀλλ ἀρκεῖσθαι τῇ ἐν Νικαίᾳ παρὰ τῶν πατέρων ὁμολογηθείσῃ πίστει διὰ τὸ μηδὲν αὐτῇ λείπειν , ἀλλὰ πλήρη εὐσεβείας εἶναι καὶ ὅτι μὴ δεῖ δευτέραν ἐκτίθεσθαι πίστιν , ἵνα μὴ ἡ ἐν Νικαίᾳ γραφεῖσα ὡς ἀτελὴς οὖσα νομισθῇ καὶ πρόφασις δοθῇ τοῖς ἐθέλουσι πολλάκις γράφειν καὶ ὁρίζειν περὶ πίστεως .
ὅθεν κ ἂν τοῦτό τις ἢ ἕτερον προβάλληται , παύετε τοὺς τοιούτους καὶ μᾶλλον εἰρηνεύειν αὐτοὺς πείθετε ·
καὶ γὰρ οὐδὲν πλέον συνείδομεν ἐν τούτοις ἢ φιλονεικίαν μόνην 0 .
οὓς γὰρ ἐμέμφοντό τινες ὡς τρεῖς λέγοντας ὑποστάσεις διὰ τὸ ἀγράφους καὶ ὑπόπτους αὐτόθεν εἶναι τὰς λέξεις , ἠξιώσαμεν μὲν μηδὲν πλέον ἐπιζητεῖν πλὴν τῆς κατὰ Νίκαιαν ὁμολογίας , ἀνεκρίναμεν δὲ ὅμως τούτους διὰ τὴν φιλονεικίαν , μὴ ἆρα , ὡς οἱ Ἀρειομανῖται λέγουσιν , ἀπηλλοτριωμένας καὶ ἀπεξενωμένας , ἀλλοτριοουσίους τε ἀλλήλων καὶ ἑκάστην καθ ἑαυτὴν ὑπόστασιν διῃρημένην , ὡς ἔστι τά τε ἄλλα κτίσματα καὶ οἱ ἐξ ἀνθρώπων γεννώμενοι , ἢ ὥσπερ διαφόρους οὐσίας , ὥσπερ ἐστὶ χρυσὸς καὶ ἄργυρος καὶ χαλκός , οὕτω καὶ αὐτοὶ λέγουσιν , ἢ ὡς ἄλλοι αἱρετικοὶ τρεῖς ἀρχὰς καὶ τρεῖς θεοὺς λέγουσιν , οὕτω φρονοῦντες τρεῖς ὑποστάσεις λέγουσι καὶ διεβεβαιώσαντο μή τε λέγειν μή τε πεφρονηκέναι ποτὲ οὕτως 0 .
ἐρωτώντων δὲ ἡμῶν αὐτούς πῶς οὖν ταῦτα λέγετε ἢ διὰ τί δὲ ὅλως τοιαύταις χρῆσθε λέξεσιν ἀπεκρίναντο διὰ τὸ εἰς ἁγίαν τριάδα πιστεύειν οὐκ ὀνόματι τριάδα μόνον , ἀλλ ἀληθῶς οὖσαν καὶ ὑφεστῶσαν πατέρα τε ἀληθῶς ὄντα καὶ ὑφεστῶτα καὶ υἱὸν ἀληθῶς ἐνούσιον ὄντα καὶ ὑφεστῶτα καὶ πνεῦμα ἅγιον ἀληθῶς ὑφεστηκὸς καὶ ὑπάρχον , οἴδαμεν μή τε δὲ εἰρηκέναι τρεῖς θεοὺς ἢ τρεῖς ἀρχὰς μή τε ὅλως ἀνέχεσθαι τῶν τοῦτο λεγόντων ἢ φρονούντων , ἀλλ εἰδέναι ἁγίαν μὲν τριάδα μίαν δὲ θεότητα καὶ μίαν ἀρχὴν καὶ υἱὸν μὲν ὁμοούσιον τῷ πατρί , ὡς εἶπον οἱ πατέρες , τὸ δὲ ἅγιον πνεῦμα οὐ κτίσμα οὐ δὲ ξένον , ἀλλ ἴδιον καὶ ἀδιαίρετον τῆς οὐσίας τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ πατρός 0 .
ἀποδεξάμενοι δὲ τούτων τὴν ἑρμηνείαν τῶν λέξεων καὶ τὴν ἀπολογίαν ἀνεκρίναμεν καὶ τοὺς αἰτιαθέντας παρὰ τούτων ὡς λέγοντας μίαν ὑπόστασιν , μὴ ἆρα , ὡς Σαβέλλιος φρονεῖ , οὕτω καὶ οὗτοι λέγουσιν ἐπὶ ἀναιρέσει τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος ἢ ὡς ἀνουσίου ὄντος τοῦ υἱοῦ ἢ ἀνυποστάτου τοῦ ἁγίου πνεύματος 0 .
οἱ δὲ καὶ αὐτοὶ διεβεβαιώσαντο μή τε τοῦτο λέγειν μή τε οὕτω πεφρονηκέναι ποτέ , ἀλλ ὑπόστασιν μὲν λέγομεν ἡγούμενοι τ αὐτὸν εἶναι εἰπεῖν ὑπόστασιν καὶ οὐσίαν , μίαν δὲ φρονοῦμεν διὰ τὸ ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ πατρὸς εἶναι τὸν υἱὸν καὶ διὰ τὴν ταυτότητα τῆς φύσεως ·
μίαν γὰρ θεότητα καὶ μίαν εἶναι τὴν ταύτης φύσιν πιστεύομεν καὶ οὐκ ἄλλην μὲν τὴν τοῦ πατρός , ξένην δὲ τούτου τὴν τοῦ υἱοῦ καὶ τὴν τοῦ ἁγίου πνεύματος 0 1 2 .
ἀμέλει κ ἀκεῖ οἱ αἰτιαθέντες ὡς εἰρηκότες τρεῖς ὑποστάσεις συνετίθεντο τούτοις ·
καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ εἰρηκότες μίαν οὐσίαν τὰ ἐκείνων , ὥσπερ ἡρμήνευσαν , καὶ ὡμολόγουν καὶ ἀνεθεματίζετο παρὰ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν Ἄρειός τε ὡς χριστομάχος καὶ Σαβέλλιος καὶ Παῦλος ὁ Σαμοσατεὺς ὡς ἀσεβεῖς καὶ Οὐαλεντῖνος μὲν καὶ Βασιλείδης ὡς ἀλλότριοι τῆς ἀληθείας , Μανιχαῖος δὲ ὡς ἐφευρετὴς κακῶν 0 1 2 ·
πάντες τε τῇ τοῦ θεοῦ χάριτι καὶ μετὰ τὰς τοιαύτας ἑρμηνείας ὁμῶς συντίθενται τῶν τοιούτων λέξεων βελτίονα καὶ ἀκριβεστέραν εἶναι τὴν ἐν Νικαίᾳ παρὰ τῶν πατέρων ὁμολογηθεῖσαν πίστιν καὶ τοῦ λοιποῦ τοῖς ταύτης ἀρκεῖσθαι μᾶλλον καὶ χρᾶσθαι ῥήμασιν .
ἀλλὰ καὶ τὸ περὶ τῆς κατὰ σάρκα οἰκονομίας τοῦ σωτῆρος , ἐπειδὴ καὶ περὶ τούτου ἐδόκουν φιλονεικεῖν τινες πρὸς ἀλλήλους , ἀνεκρίναμεν καὶ τούτους κ ἀκείνους καὶ ἅπερ ὡμολόγουν οὗτοι συνετίθεντο κ ἀκεῖνοι , ὅτι οὐχ ὡς εἰς τοὺς προφήτας ἐγένετο ὁ λόγος κυρίου , οὕτω καὶ εἰς ἅγιον ἄνθρωπον ἐνεδήμησεν ἐπὶ συντελείᾳ τῶν αἰώνων , ἀλλ αὐτὸς ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐν μορφῇ θεοῦ ὑπάρχων ἔλαβε δούλου μορφὴν ἔκ τε τῆς Μαρίας τὸ κατὰ σάρκα γεγέννηται ἄνθρωπος δι ἡμᾶς καὶ οὕτω τελείως καὶ ὁλοκλήρως τὸ ἀνθρώπινον γένος ἐλευθερούμενον ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας ἐν αὑτῷ καὶ ζωοποιούμενον ἐκ τῶν νεκρῶν εἰσάγεται εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν .
ὡμολόγουν γὰρ καὶ τοῦτο , ὅτι οὐ σῶμα ἄψυχον οὐ δὲ ἀναίσθητον οὐ δὲ ἀνόητον εἶχεν ὁ σωτήρ .
οὐ δὲ γὰρ οἷόν τε ἦν τοῦ κυρίου δ ἡμᾶς ἀνθρώπου γενομένου ἀνόητον εἶναι τὸ σῶμα αὐτοῦ οὐ δὲ σώματος μόνου , ἀλλὰ καὶ ψυχῆς ἐν αὐτῷ τῷ λόγῳ σωτηρία γέγονεν ·
υἱός τε ὢν ἀληθῶς τοῦ θεοῦ γέγονε καὶ υἱὸς ἀνθρώπου καὶ μονογενὴς ὢν υἱὸς τοῦ θεοῦ γέγονεν ὁ αὐτὸς καὶ πρωτότοκος ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς .
διὸ οὔ τε ἕτερος μὲν ἦν ὁ πρὸ Ἀβραὰμ υἱὸς τοῦ θεοῦ , ἕτερος δὲ ὁ μετὰ Ἀβραάμ , οὐ δὲ ἕτερος μὲν ἦν ὁ τὸν Λάζαρον ἐγείρας , ἕτερος δὲ ὁ πυνθανόμενος περὶ αὐτοῦ , ἀλλ ′ ὁ αὐτὸς ἦν ἀνθρωπίνως μὲν λέγων ποῦ Λάζαρος κεῖται 0 1 2 ;
, θεϊκῶς δὲ τοῦτον ἀνεγείρων ·
ὁ αὐτὸς δὲ ἦν σωματικῶς μὲν ὡς ἄνθρωπος πτύων , θεϊκῶς δὲ ὡς υἱὸς τοῦ θεοῦ ἀνοίγων τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ καὶ σαρκὶ μὲν πάσχων , ὡς εἶπεν ὁ Πέτρος , θεϊκῶς δὲ ἀνοίγων τὰ μνήματα καὶ ἀνεγείρων τοὺς νεκρούς 0 .
ἐξ ὧν καὶ πάντα τὰ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ οὕτω νοοῦντες τὸ αὐτὸ φρονεῖν περὶ τῆς σαρκώσεως καὶ ἐνανθρωπήσεως τοῦ λόγου διεβεβαιώσαντο .
τούτων τοίνυν οὕτως ὁμολογηθέντων παρακαλοῦμεν ὑμᾶς ·
τοὺς μὲν οὕτως ὁμολογοῦντας καὶ διερμηνεύοντας οὕτω τὰς λέξεις , ἃς λέγουσι , μὴ κατακρίνετε μη δὲ προπετῶς ἀποβάλλετε , ἀλλὰ μᾶλλον εἰρηνεύοντας καὶ ἀπολογουμένους προσλαμβάνεσθε ·
τοὺς δὲ μὴ βουλομένους οὕτως ὁμολογεῖν καὶ διερμηνεύειν τὰς λέξεις , τούτους κωλύετε καὶ ἐντρέπετε ὡς ὑπόπτους τῷ φρονήματι 0 .
τούτων τε μὴ ἀνεχόμενοι συμβουλεύετε κ ἀκείνοις τοῖς ὀρθῶς ἑρμηνεύουσί τε καὶ φρονοῦσι μηδὲν πλέον ἀλλήλους ἀνακρίνειν μη δὲ λογομαχεῖν ἐπ οὐδὲν χρήσιμον μή τε ταῖς τοιαύταις λέξεσι διαμάχεσθαι , ἀλλὰ τῷ φρονήματι τῆς εὐσεβείας συμφωνεῖν .
οἱ γὰρ μὴ οὕτως διανοούμενοι , ἀλλὰ μόνον ἐπὶ τοῖς τοιούτοις λεξειδίοις φιλονεικοῦντες καὶ παρὰ τὰ ἐν Νικαίᾳ γραφέντα γράφειν ζητοῦντες οὐδὲν ἕτερον ποιοῦσιν ἢ ποτίζουσιν ἀνατροπὴν θολερὰν τὸν πλησίον ὡς φθονοῦντες τῇ εἰρήνῃ καὶ ἀγαπῶντες τὰ σχίσματα .
ἀλλ  ὑμεῖς , ὦ ἀγαθοὶ ἄνθρωποι καὶ πιστοὶ δοῦλοι καὶ οἰκονόμοι τοῦ κυρίου , τὰ μὲν σκανδαλίζοντα καὶ ξενίζοντα παύετε καὶ κωλύετε , πάντων δὲ μᾶλλον προκρίνετε τὴν τοιαύτην εἰρήνην .
οὔσης ὑγιαινούσης πίστεως ἴσως ὁ κύριος ἐλεήσει ἡμᾶς καὶ συνάψει τὰ διῃρημένα καὶ γενομένης μιᾶς ποίμνης πάλιν πάντες ἕνα ἔχομεν καθηγεμόνα τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν .
ταῦτα ἡμεῖς μέν , εἰ καὶ μηδὲν πλέον ἔδει ζητεῖν τῆς ἐν Νικαίᾳ συνόδου μη δὲ ἀνέχεσθαι τῶν ἐκ φιλονεικίας ῥημάτων , ἀλλά γε διὰ τὴν εἰρήνην καὶ ἕνεκα τοῦ μὴ ἀποβαλεῖν τοὺς ὀρθῶς πιστεύειν ἐθέλοντας , ἀνεκρίναμεν καὶ ἅπερ ὡμολόγησαν συντόμως ὑπηγορεύσαμεν οἱ περιλειφθέντες ἐν τῇ Ἀλεξανδρείᾳ κοινῇ μετὰ τῶν συλλειτουργῶν ἡμῶν Εὐσεβίου τε καὶ Ἀστερίου ·
οἱ γὰρ πλεῖστοι ἐξ ἡμῶν ἀπεδήμησαν εἰς τὰς παροικίας ἑαυτῶν .
ὑμεῖς δὲ πάλιν κοινῇ , ἔνθα καὶ εἰώθατε συνάγεσθαι , ἀνάγνωτε ταῦτα κ ἀκεῖ πάντας προσκαλέσασθαι καταξιώσατε .
δίκαιον γὰρ ἐκεῖ πρῶτον τὴν ἐπιστολὴν ἀναγνωσθῆναι κ ἀκεῖ τοὺς βουλομένους καὶ ἀντιποιουμένους τῆς εἰρήνης συνάπτεσθαι , καὶ λοιπὸν συναφθέντων αὐτῶν ἔνθα ἂν ἀρέσῃ πᾶσι τοῖς λαοῖς παρούσης τῆς ὑμετέρας χρηστότητος ἐκεῖ τὰς συνάξεις ἐπιτελεῖσθαι καὶ τὸν κύριον κοινῇ παρὰ πάντων δοξάζεσθαι 0 .
προσαγορεύετε πάντας τοὺς σὺν ὑμῖν ἀδελφούς .
προσαγορεύουσιν ὑμᾶς οἱ σὺν ἐμοὶ ἀδελφοί .
ἔρρωσθαι ὑμᾶς καὶ μνημονεύειν ἡμῶν τῷ κυρίῳ εὔχομαι ἐγώ Ἀθανάσιος .
ἔστι δὲ ἕκαστος τῶν προκειμένων ἐπισκόπων , πρὸς οὓς ἡ ἐπιστολὴ ἐγράφη , Εὐσέβιος πόλεως Βιργίλλων τῆς Γαλλίας , Λουκίφερ τῆς Σαρδίας νήσου , Ἀστέριος Πετρῶν τῆς Ἀραβίας , Κυμάτιος Παλτοῦ Κοίλης Συρίας , Ἀνατόλιος Εὐβοίας .
οἱ δὲ ἐπιστείλαντες ὅ τε πάπας Ἀθανάσιος καὶ οἱ παρατυχόντες σὺν αὐτῷ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ αὐτός τε Εὐσέβιος καὶ Ἀστέριος καὶ οἱ λοιποί 0 ·
γάϊος Παρα ι τῆς ἔγγιστα Λιβύης , Ἀγαθὸς Φραγώνεως καὶ μέρους Ἑλεαρχίας τῆς Αἰγύπτου , Ἀμμώνιος Παχνεμούνεως καὶ τοῦ λοιποῦ μέρους τῆς Ἑλεαρχίας , Ἀγαθοδαίμων Σχεδίας καὶ Μενελαΐτου , Δρακόντιος Ἑρμουπόλεως μικρᾶς , Ἀδέλφιος Ὀνούφεως τῆς Λύχνων , Ἑρμίων Τάνεως , Μάρκος Ζύγρων τῆς ἔγγιστα Λιβύης , Θεόδωρος Ἀθρίβεως , Ἀνδρέας Ἀρσενοΐτου , Παφνούτιος Σάεως , Μάρκος Φίλων , Ζώϊλος Ἄνδρω , Μῆνας Ἀντίφρων 0 1 2 .
τούτοις καὶ Εὐσέβιος ὑπέγραψε Ρωμαϊστί , ὧν ἡ ἑρμηνεία ·
ἐγὼ Εὐσέβιος ἐπίσκοπος κατὰ τὴν ἀκρίβειαν ὑμῶν τὴν παρ ἑκατέρων τῶν μερῶν ὁμολογηθεῖσαν ἀλλήλοις συντιθεμένων περὶ τῶν ὑποστάσεων καὶ αὐτὸς συγκατεθέμην , οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ περὶ τῆς σαρκώσεως τοῦ σωτῆρος ἡμῶν , ὅτι ὁ τοῦ θεοῦ υἱὸς καὶ ἄνθρωπος γέγονεν ἀναλαβὼν πάντα ἄνευ ἁμαρτίας , οἷος ὁ παλαιὸς ἡμῶν ἄνθρωπος συνέστηκε , κατὰ τὸ τῆς ἐπιστολῆς ὕφος ἐπιστωσάμην .
καὶ ἐπειδὴ ἔξωθεν λέγεται τὸ τῆς Σαρδικῆς πιττάκιον ἕνεκεν τοῦ μὴ παρὰ τὴν ἐν Νικαίᾳ πίστιν δοκεῖν ἐκτίθεσθαι , καὶ ἐγὼ συγκατατίθεμαι , ἵνα μὴ ἡ ἐν Νικαίᾳ πίστις διὰ τούτου ἐκκλείεσθαι δόξῃ μή τε εἶναι προκομιστέον .
ἐρρῶσθαι ὑμᾶς ἐν κυρίῳ εὔχομαι .
ἐγὼ Ἀστέριος συνευδοκῶ τοῖς προγεγραμμένοις καὶ ἐρρῶσθαι ὑμᾶς ἐν κυρίῳ εὔχομαι .
καὶ μετὰ τὸ ἀποσταλῆναι ἀπὸ Ἀλεξανδρείας τὸν τόμον τοῦτον οὕτως παρὰ τῶν προειρημένων ὑπογεγραμμένον μετὰ ταῦτα καὶ αὐτοὶ ὑπέγραψαν .
ἐγὼ Παυλῖνος οὕτως φρονῶ , καθὼς παρέλαβον παρὰ τῶν πατέρων ·
ὄντα καὶ ὑφεστῶτα πατέρα τέλειον καὶ ὑφεστῶτα υἱὸν τέλειον καὶ ὑφεστηκὸς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον τέλειον 0 .
διὸ καὶ ἀποδέχομαι τὴν προγεγραμμένην ἑρμηνείαν περὶ τῶν τριῶν ὑποστάσεων καὶ τῆς μιᾶς ὑποστάσεως ἤτοι οὐσίας καὶ τοὺς φρονοῦντας οὕτως .
εὐσεβὲς γάρ ἐστι φρονεῖν καὶ ὁμολογεῖν τὴν ἁγίαν τριάδα ἐν μιᾷ θεότητι .
καὶ περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως δὲ τῆς δι ἡμᾶς γενομένης τοῦ λόγου τοῦ πατρὸς οὕτω φρονῶ , καθὼς γέγραπται , ὅτι κατὰ τὸν Ἰωάννην ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο , οὐ κατὰ τοὺς ἀσεβεστάτους τοὺς λέγοντας μεταβολὴν αὐτὸν πεπονθέναι , ἀλλ ὅτι ἄνθρωπος δι ἡμᾶς γέγονεν ἐκ τῆς ἁγίας παρθένου Μαρίας καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος γεννηθείς .
οὔ τε γὰρ ἄψυχον οὔ τε ἀναίσθητον οὔ τε ἀνόητον σῶμα εἶχεν ὁ σωτήρ ·
οὔ τε γὰρ οἷόν τε ἦν τοῦ κυρίου ἀνθρώπου δι ἡμᾶς γενομένου ἀνόητον εἶναι αὐτοῦ τὸ σῶμα .
ὅθεν ἀναθεματίζω τοὺς ἀθετοῦντας τὴν ἐν Νικαίᾳ ὁμολογηθεῖσαν πίστιν καὶ μὴ λέγοντας ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ πατρὸς καὶ ὁμοούσιον εἶναι τὸν υἱὸν τῷ πατρί .
ἀναθεματίζω δὲ καὶ τοὺς λέγοντας τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον κτίσμα δι υἱοῦ γεγονός 0 .
ἔτι δὲ ἀναθεματίζω καὶ Σαβελλίου καὶ Φωτεινοῦ καὶ πᾶσαν αἵρεσιν , στοιχῶν τῇ πίστει τῇ κατὰ Νίκαιαν καὶ πᾶσι τοῖς προγεγραμμένοις .
ἐρρῶσθαι ὑμᾶς εὔχομαι ἐγὼ Καρτέριος ̇ ἔστι δὲ ἐπίσκοπος Ἀνταράδου πόλεως Συρίας .
τῷ εὐσεβεστάτῳ καὶ φιλανθρωποτάτῳ Νικητῇ Αὐγούστῳ Ἰοβιανῷ Ἀθανάσιος καὶ οἱ λοιποὶ ἐπίσκοποι οἱ ἐλθόντες ἐκ προσώπου πάντων τῶν ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου καὶ Θηβαίδος καὶ Λιβυῶν ἐπισκόπων 0 .
οὕτω γὰρ ἀληθῶς καὶ τὴν καρδίαν ἕξεις ἐν χειρὶ θεοῦ καὶ τὴν βασιλείαν μετ εἰρήνης πολλαῖς ἐτῶν περιόδοις διατελέσεις .
θελησάσης τοίνυν τῆς σῆς εὐσεβείας μαθεῖν παρ ἡμῶν τὴν τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας πίστιν εὐχαριστήσαντες ἐπὶ τούτῳ τῷ κυρίῳ ἐβουλευσάμεθα πάντων μᾶλλον τὴν παρὰ τῶν πατέρων ὁμολογηθεῖσαν ἐν Νικαίᾳ πίστιν ὑπομνῆσαι τὴν σὴν θεοσέβειαν .
ταύτην γὰρ ἀθετήσαντές τινες ἡμῖν μὲν ποικίλως ἐπεβούλευσαν , ὅτι μὴ ἐπειθόμεθα τῇ ἀρειανῇ αἱρέσει , αἴτιοι δὲ γεγόνασιν αἱρέσεως καὶ σχισμάτων τῇ καθολικῇ ἐκκλησίᾳ .
ἡ μὲν γὰρ ἀληθὴς καὶ εὐσεβὴς εἰς τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν πίστις φανερὰ πᾶσι καθέστηκεν ἐκ τῶν θείων γραφῶν γινωσκομένη τε καὶ ἀναγινωσκομένη ·
ἐν ταύτῃ γὰρ καὶ οἱ ἅγιοι τελειωθέντες ἐμαρτύρησαν καὶ νῦν ἀναλύσαντές εἰσιν ἐν κυρίῳ .
ἔμεινεν δ ἂν ἡ πίστις διὰ παντὸς ἀβλαβής , εἰ μὴ πονηρία τινῶν αἱρετικῶν παραποιῆσαι ταύτην ἐτόλμησεν .
ἄρειος γάρ τις καὶ οἱ σὺν αὐτῷ διαφθεῖραι ταύτην καὶ ἀσέβειαν κατ αὐτῆς ἐπεισαγαγεῖν ἐπεχείρησαν φάσκοντες ἐξ οὐκ ὄντων καὶ κτίσμα καὶ ποίημα καὶ τρεπτὸν εἶναι τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ .
πολλοὺς τε ἐν τούτοις ἠπάτησαν , ὥστε καὶ τοὺς δοκοῦντας εἶναί τι συναπαχθῆναι αὐτῶν τῇ βλασφημίᾳ .
καὶ φθάσαντες μὲν οἱ ἅγιοι πατέρες ἡμῶν συνελθόντες , ὡς προείπομεν , ἐν τῇ κατὰ Νίκαιαν συνόδῳ τὴν μὲν ἀρειανῶν αἵρεσιν ἀνεθεμάτισαν , τὴν δὲ τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας πίστιν ὡμολόγησαν ἐγγράφως , ὥστε ταύτης πανταχοῦ κηρυττομένης ἀποσβεσθῆναι τὴν ἀναφθεῖσαν αἵρεσιν παρὰ τῶν αἱρετικῶν .
ἦν μὲν οὖν αὕτη πανταχοῦ κατὰ πᾶσαν ἐκκλησίαν γινωσκομένη τε καὶ κηρυττομένη ·
ἀλλ  ἐπειδὴ νῦν τὴν ἀρειανὴν αἵρεσιν ἀνανεῶσαι βουλόμενοί τινες μὲν αὐτὴν τὴν ἐν Νικαίᾳ παρὰ τῶν πατέρων ὁμολογηθεῖσαν πίστιν τετολμήκασιν ἀθετῆσαι , τινὲς δὲ σχηματίζονται μὲν ὁμολογεῖν αὐτήν , ταῖς δὲ ἀληθείαις ἀρνοῦνται παρερμηνεύοντες τὸ ὁμοούσιον καὶ αὐτοὶ βλασφημοῦντες εἰς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐν τῷ φάσκειν αὐτοὺς κτίσμα εἶναι αὐτὸ καὶ ποίημα διὰ τοῦ υἱοῦ γεγονός , ἀναγκαίως θεωρήσαντες τὴν ἐκ τῆς τοιαύτης βλασφημίας βλάβην γινομένην κατὰ τῶν λαῶν ἐπιδοῦναι τῇ σῇ εὐλαβείᾳ τὴν ἐν Νικαίᾳ ὁμολογηθεῖσαν πίστιν ἐσπουδάσαμεν , ἵνα γνῷ σου ἡ θεοσέβεια , μεθ ὅσης ἀκριβείας γέγραπται καὶ ὅσον πλανῶνται οἱ παρὰ ταύτην διδάσκοντες .
γίνωσκε γάρ , θεοφιλέστατε Αὔγουστε , ὅτι αὕτη μὲν ἐξ αἰῶνός ἐστι κηρυττομένη , ταύτην δὲ ὡμολόγησαν οἱ ἐν Νικαίᾳ συνελθόντες πατέρες καὶ ταύτῃ σύμψηφοι τυγχάνουσι πᾶσαι αἱ πανταχοῦ κατὰ τόπον ἐκκλησίαι , αἵ τε κατὰ τὴν Σπανίαν καὶ Βρεττανίαν καὶ Γαλλίας καὶ τῆς Ἰταλίας πάσης καὶ Δαλματίας , Δακίας τε καὶ Μυσίας , Μακεδονίας καὶ πάσης Ἑλλάδος καὶ αἱ κατὰ τὴν Ἀφρικὴν πᾶσαι καὶ Σαρδανίαν καὶ Κύπρον καὶ Κρήτην , Παμφυλίαν τε καὶ Λυκίαν καὶ Ἰσαυρίαν καὶ αἱ κατὰ πᾶσαν τὴν Αἴγυπτον καὶ τὰς Λιβύας καὶ Πόντον καὶ Καππαδοκίαν καὶ τὰ πλησίον μέρη καὶ αἱ κατὰ τὴν ἀνατολὴν ἐκκλησίαι παρὲξ ὀλίγων τῶν τὰ Ἀρείου φρονούντων .
καὶ οἶδας , ὦ θεοφιλέστατε Αὔγουστε , ὅτι , κ ἂν ὀλίγοι τινὲς ἀντιλέγωσι ταύτῃ τῇ πίστει , οὐ δύνανται πρόκριμα ποιεῖν πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ .
πολλῷ γὰρ χρόνῳ βλαβέντες ἀπὸ τῆς ἀρειανῆς αἱρέσεως φιλονεικότερον νῦν ἀνθίστανται τῇ εὐσεβείᾳ .
καὶ ὑπὲρ τοῦ γινώσκειν τὴν σὴν εὐσέβειαν καίτοι γινώσκουσαν ὅμως ἐσπουδάσαμεν τὴν ἐν Νικαίᾳ πίστιν ὁμολογηθεῖσαν ὑπὸ τριακοσίων ἐπισκόπων ὑποτάξαι .
ἔστι μὲν οὖν ἡ παρὰ τῶν πατέρων ὁμολογηθεῖσα πίστις ἐν Νικαίᾳ αὕτη ·
πιστεύομεν εἰς ἕνα θεόν , πατέρα παντοκράτορα , πάντων ὁρατῶν τε καὶ ἀοράτων ποιητήν , καὶ εἰς τὸν ἕνα κύριον Ἰησοῦν Χριστόν , τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ , γεννηθέντα ἐκ τοῦ πατρὸς μονογενῆ , τουτ έστιν ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ πατρός , θεὸν ἐκ θεοῦ , φῶς ἐκ φωτός , θεὸν ἀληθινὸν ἐκ θεοῦ ἀληθινοῦ , γεννηθέντα οὐ ποιηθέντα , ὁμοούσιον τῷ πατρί , δι οὗ τὰ πάντα ἐγένετο τά τε ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , τὸν δι ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντα καὶ σαρκωθέντα , ἐνανθρωπήσαντα , παθόντα καὶ ἀναστάντα τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ , καὶ ἀνελθόντα εἰς τοὺς οὐρανούς , ἐρχόμενον κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς , καὶ εἰς τὸ ἅγιον πνεῦμα .
τοὺς δὲ λέγοντας ἦν ποτε ὅτε οὐκ ἦν καὶ πρὶν γεννηθῆναι οὐκ ἦν καὶ ὅτι ἐξ οὐκ ὄντων ἐγένετο ἢ ἐξ ἑτέρας ὑποστάσεως ἢ οὐσίας φάσκοντας εἶναι ἢ κτιστὸν ἢ τρεπτὸν ἢ ἀλλοιωτὸν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ , τούτους ἀναθεματίζει ἡ καθολικὴ καὶ ἀποστολικὴ ἐκκλησία .
ταύτῃ τῇ πίστει , θεοσεβέστατε Αὔγουστε , πάντας ἐπιμένειν ἀναγκαῖον ὡς θείᾳ καὶ ἀποστολικῇ καὶ μηδένα μετακινεῖν αὐτὴν πιθανολογίαις καὶ λογομαχίαις , ὅπερ πεποιήκασιν ἐξ ἀρχῆς οἱ Ἀρειομανῖται , ἐξ οὐκ ὄντων τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ λέγοντες καὶ ὅτι ἦν ποτε ὅτε οὐκ ἦν καὶ κτιστὸς καὶ ποιητὸς καὶ τρεπτός ἐστι 0 .
διὰ τοῦτο γάρ , καθὰ προείπομεν , καὶ ἡ ἐν Νικαίᾳ σύνοδος ἀνεθεμάτισε τὴν τοιαύτην αἵρεσιν , τὴν δὲ τῆς ἀληθείας πίστιν ὡμολόγησεν .
οὐ γὰρ ἁπλῶς ὅμοιον εἰρήκασι τὸν υἱὸν τῷ πατρί , ἵνα μὴ ἁπλῶς ὅμοιος θεῷ , ἀλλ ἐκ θεοῦ θεὸς ἀληθινὸς πιστεύηται , ἀλλ ὁμοούσιος ἔγραψαν , ὅπερ ἴδιόν ἐστι γνησίου καὶ ἀληθινοῦ υἱοῦ ἐξ ἀληθινοῦ καὶ φύσει πατρός 0 .
ἀλλ οὐ δὲ ἀπηλλοτρίωσαν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀπὸ τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ , ἀλλὰ μᾶλλον συνεδόξασαν αὐτὸ τῷ πατρὶ καὶ τῷ υἱῷ ἐν τῇ μιᾷ τῆς ἁγίας τριάδος πίστει διὰ τὸ καὶ μίαν εἶναι τὴν ἐν τῇ ἁγίᾳ τριάδι θεότητα .
δεόμεθά σου τοῦ κράτους καὶ τοῦ βασιλείου σου καὶ τῆς εὐσεβείας σου , ἄκουσον ἡμῶν .
ὁ βασιλεὺς εἶπεν ·
τίνες ἐστὲ καὶ πόθεν ;
οἱ Ἀρειανοὶ εἶπον ·
κύριε , Χριστιανοί 0 .
ὁ βασιλεὺς εἶπε ·
πόθεν καὶ ἐκ ποίας πόλεως 0 ;
ἀλεξανδρείας .
τί βούλεσθε ;
δεόμεθά σου τοῦ κράτους καὶ τοῦ βασιλείου σου , ἐπίσκοπον ἡμῖν δός .
ἐκέλευσα τὸν πρότερον , ὅνπερ εἴχετε τὸ πρότερον , Ἀθανάσιον , καθέζεσθαι ἐν τῷ θρόνῳ .
δεόμεθά σου τοῦ κράτους ·
καὶ ἐν ἐξορισμῷ καὶ ἐν κατηγορίᾳ ἐστὶν ἔτη πολλά .
στρατιώτης ἐξαίφνης ζηλώσας ἀπεκρίνατο ·
δέομαί σου τοῦ βασιλείου , αὐτὸς ἐξέτασον , τίνες εἰσὶ καὶ πόθεν .
οὗτοι γάρ εἰσι τὰ λείψανα καὶ ἡ παραβολὴ τῆς Καππαδοκίας , τὰ ὑπόλοιπα τοῦ ἀνοσίου ἐκείνου Γεωργίου , οἱ τὴν πόλιν καὶ τὸν κόσμον ἐρημώσαντες .
ἀκούσας ὁ βασιλεὺς ἐπτέρνισε τὸν ἵππον καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὸν κάμπον .
κατηγορίας καὶ ἀποδείξεις ἔχομεν κατὰ Ἀθανασίου , ὅστις πρὸ δέκα καὶ εἴκοσι καὶ τριάκοντα ἐτῶν ἐξωρίσθη ἀπὸ τῶν ἀειμνήστων Κωνσταντίνου καὶ Κωνσταντίου , καὶ ἐπὶ τοῦ θεοφιλεστάτου καὶ φιλοσοφωτάτου καὶ μακαριωτάτου Ἰουλιανοῦ ἔσχε τὴν ἐξόρισιν .
αἱ πρὸ δέκα καὶ εἴκοσι καὶ τριάκοντα ἐτῶν κατηγορίαι ἤδη παρῆλθον .
ἐμοὶ μὴ λέγετε περὶ Ἀθανασίου ·
οἶδα γὰρ διά τι κατηγορήθη καὶ πῶς ἐξωρίσθη .
καὶ νῦν πάλιν κατηγορίας ἔχομεν ἄλλας τινὰς κατὰ Ἀθανασίου .
οὐκ ἐκ τῆς πολυοχλίας καὶ ἐκ τῶν πολυφωνημάτων τὰ δίκαια φανήσεται .
ἀλλ ἢ ἐκλέξασθε δύο ἐξ ἑαυτῶν καὶ ἐκ τῶν τοῦ πλήθους ἑτέρους δύο 0 ·
οὐ γὰρ δύναμαι πρὸς ἕνα ἕκαστον ὑμῶν ἀποφαίνεσθαι .
οἱ ἐκ τοῦ πλήθους εἶπαν ·
οὗτοί εἰσι τὰ λείψανα ἀπὸ τοῦ ἀνοσίου Γεωργίου τοῦ ἐρημώσαντος τὴν ἐπαρχίαν ἡμῶν καὶ ἐν ταῖς πόλεσι βουλευτὴν μὴ ἐάσαντος οἰκῆσαι .
δεόμεθά σου , εἴ τινα ἂν θέλῃς χωρὶς Ἀθανασίου .
εἶπον ὑμῖν , ὅτι τὰ περὶ Ἀθανασίου ἤδη διοίκησιν ἔσχε .
καὶ ὀργισθεὶς εἶπε ·
φέρι , φέρι .
δεόμεθά σου , ἐὰν πέμψῃς Ἀθανάσιον , λυμαίνεται ἡ πόλις ἡμῶν , καὶ οὐδεὶς αὐτῷ συνέρχεται .
καίτοι περιεργασάμενος ἔγνων , ὅτι καλῶς φρονεῖ καὶ ὀρθόδοξός ἐστι καὶ καλῶς διδάσκει .
τῷ μὲν στόματι καλῶς φθέγγεται , τῇ δὲ ψυχῇ δολίως φρονεῖ .
τοῦτο ἀρκετόν ἐστιν , ὅτι ὑμεῖς ἐμαρτυρήσατε περὶ αὐτοῦ , ὅτι καλῶς φθέγγεται καὶ καλῶς διδάσκει .
εἰ δὲ τῇ γλώσσῃ καλῶς διδάσκει καὶ λέγει , τῇ δὲ ψυχῇ κακῶς φρονεῖ , πρὸς τὸν θεὸν ἔχει .
ἄνθρωποι γὰρ ὄντες τὸν λόγον ἀκούομεν , τὰ δὲ ἐγκάρδια ὁ θεὸς οἶδεν .
κέλευσον ἡμᾶς συνάγεσθαι .
τίς γὰρ κωλύει ὑμᾶς ;
δεόμεθά σου , αἱρεσιώτας καὶ δογματιστὰς ἡμᾶς ἀπαγγέλλει .
ἔργον αὐτοῦ ἐστι καὶ τῶν καλῶς διδασκόντων .
τοῦτον βαστάσαι οὐ δυνάμεθα , καὶ τὰ τεμένη τῶν ἐκκλησιῶν περιῄρει .
οὐκοῦν ἕνεκεν χρημάτων ἤλθετε ὧδε καὶ οὐχ ἕνεκεν πίστεως 0 ;
καὶ πάλιν εἶπεν ·
ἀπέλθετε καὶ εἰρηνεύετε .
ἔτι προσθεὶς εἶπε πρὸς τοὺς Ἀρειανούς ·
ἀπέλθετε εἰς τὴν ἐκκλησίαν , αὔριον σύναξις ὑμῖν ἐστι .
καὶ μετὰ τὴν ἀπόλυσιν εἰσὶν ὧδε ἐπίσκοποι καὶ Νεμεσῖνος ὧδέ ἐστιν .
ἕκαστος ὑμῶν , καθὼς πιστεύει , ὑπογράψει .
καὶ Ἀθανάσιος ὧδέ ἐστιν ·
ὁ μὴ εἰδὼς τὸν τῆς πίστεως λόγον μάθῃ παρὰ Ἀθανασίου .
ἔχετε τὴν αὔριον καὶ τὴν μεθαύριον .
ἐκβαίνω γὰρ ἐγὼ εἰς κάμπον .
καί τις σχολαστικὸς τῶν κυνικῶν ἐνέτυχε τῷ βασιλεῖ ·
δέομαι τοῦ βασιλείου σου προφάσει Ἀθανασίου τοῦ ἐπισκόπου ὁ καθολικὸς τὰς οἰκίας μου ἦρεν .
εἰ ὁ καθολικὸς τὰς οἰκίας σου ἦρε , τί κοινὸν Ἀθανασίῳ 0 ;
ἕτερός τις σχολαστικὸς Παταλᾶς εἶπε ·
κατηγορίαν ἔχω κατὰ Ἀθανασίου .
καὶ σύ , τί κοινὸν ἔχεις πρὸς Χριστιανοὺς Ἕλλην ὤν ;
τινὲς δὲ τοῦ πλήθους τῶν Ἀντιοχέων κατέσχον Λούκιον καὶ προσήνεγκαν τῷ βασιλεῖ λέγοντες ·
δεόμεθα τοῦ κράτους σου καὶ τοῦ βασιλείου σου , ἴδε τίνα ἠθέλησαν ποιῆσαι ἐπίσκοπον .
δέομαί σου τοῦ κράτους , ἄκουσόν μου .
ὁ βασιλεὺς ἐστάθη καὶ εἶπε ·
σοὶ αὐτῷ Λουκίῳ λέγω , πῶς ἦλθες ὧδε , πλοῒ ἢ πεζής ;
λούκιος εἶπε ·
δέομαί σου , πλοΐ .
πρὸς σὲ λέγω , Λούκιε , ὁ θεὸς τοῦ κόσμου καὶ κομήτης , ἥλιος καὶ σελήνη ὀργισθείη αὐτοῖς ἐκείνοις τοῖς ἐμπλέουσιν ἅμα σοι , ὅτι οὐκ ἔρριψάν σε εἰς τὴν θάλασσαν ·
καὶ ἡ ναῦς δὲ ἐκείνη μὴ ἴσχῃ εἰς τὸν ἅπαντα χρόνον εὐδρόμους πνοὰς μή τε χειμαζομένη μετὰ τῶν ἐμπλεόντων λιμένος τύχοι .
καὶ δι Εὐζωΐου ἠξίωσαν τοὺς περὶ Προβάτιον , τοὺς διαδόχους Εὐσεβίου καὶ Βαρδίωνος , τοὺς εὐνούχους , ὡς ἵνα συστάσεως τύχωσιν οἱ ἄπιστοι Ἀρειανοί .
καὶ γνοὺς τοῦτο βασιλεὺς καὶ τοὺς εὐνούχους βασανίσας εἶπεν ·
εἴ τις ἐντυχεῖν βούλεται κατὰ Χριστιανῶν , τοιαῦτα πάθοι .
καὶ οὕτως ἀφῆκεν ὁ βασιλεύς .
ὅτι οὐδὲν ὄνομα μεῖζον Ἰησοῦ τῶν ἐπὶ τῆς γῆς ὀνομασθέντων γέγονεν , μαρτυρεῖ μὲν τὸ Εὐαγγέλιον ἔνθα  ὁ ἄγγελος  τῇ Μαριὰμ  μὴ φοβοῦ  ἔφη  εὐρες γὰρ χάριν παρὰ τοῦ θεοῖ .
δῆλον δέ ἐστιν καὶ ἀπὸ τῆς τοῦ Ζαχαρίου προφητείας , πάλαι περὶ τοῦ ὀνόματος τούτου προφητευσάσης ,  ἔδειξεν  γάρ  μοι  φησὶν  κύριος Ἰησοῦν τὸν ἱερέα τὸν μέγαν , ἑστῶτα πρὸ προσώπου ἀγγέλου κυρίου καὶ ὁ διόβολος εἱστήκει ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ τοῦ ἀντικεῖσθαι αὐτῷ .
ἐπιτιμήσαι κύριος ἐν σοὶ ὁ ἐκλεξάμενος τὴν ῾Ιερουσαλήμ  .
πότε γάρ αὐτῷ ἐπετίμησεν ;
ὅτε τὸν ἀγαπηθέντα ὑπ αὐτοῦ ἄνθρωπον τῴ ἑαυτοῦ συνῆψεν λόγῳ . 0
ὁ ἑκλεξάμενος  φησὶν  τὴν ῾Ιερουσαλήμ  , δηλονότι ταύτην τὴν ἡμετέραν , περὶ ἦς ὁ ἀπόστολος λέγει ἡ δὲ ἡμετέρα 0 ·
Ιερουσαλὴμ ἂνω ἐστίν ·
τηνικαῦτα γὰρ ἐν τῇ μεγάλῃ αὐτῇ ῾Ιερουσαλήμ , τουτ έστιν ἐν τῇ ἡμετέρᾳ ἐκκλησίᾳ , γενόμενος ἐπετίμησεν τῷ διαβόλῳ κατά τὴν προφητείαν εἰπὼν ἄπελθε ὀπίσω μου , σατανᾶ , ὅτι σκάνδαλον εἶ ἐία ;
οὗτος τοίνυν ἐστὶν ὁ ἱερεὺς ὁ μέγας , οὗ τύπον ἔσῳζεν ὁ τηνικαῦτα Ἰησοῦς .
οὐ γάρ ἦν δυνατὸν ἐκεῖνον μέγαν κληθῆναι ἱερέα , καίτοι ἔνδοξον ἐν πᾶσιν γεγονότα , Μώσεως μὴ ὀνομασθέντος μεγάλου  οὔπω γὰρ μέγας ἦν Μωσῆς , ὅτι καὶ θεράπων ἤκουσεν θεοῖ ·
καὶ θεὸς τοῖ ὑπ  αὐτοῦ τοῦ θεοῦ ὠνομάσθη  .
εἰ δέ τις κατὰ τοῦτο μέγαν εἰρῆσθαι Ἰησοῦν νομίζοι , ὅτι αὐτὸς ἠξιώθη εἰσαγαγεῖν τὸν λαὸν εἰς τὴν ἁγίαν γῆν καὶ ἕτερα πολλὰ θαυμαστὰ ἐποίησεν , γνώτω καὶ διὰ τούτου , ὅτι οὐ τοι τυπικῷ τοσοῦτον διέφερεν πράγματι τὸ λεχθὲν μέγεθος ἐπὶ τοῖ Ἰησοῦ , ἀλλὰ τῷ μικρὸν ὕστερον τὸν ἑαυτοῦ λαὸν εἰς τὴν μεγάλην ταύτην ῾Ιερουσαλὴμ εἰσαγαγεῖν μέλλοντι .
οὐ μόνον τοίνυν τῆς  καινῆς κτίσεως   πρωτότοκον αὐτὸν ὁ ἀπόστολος εἶναι φησίν , ἀλλὰ καὶ πρωτότοκον  ἐκ νεκρῶν  , δι οὐδὲν ἕτερον , ἐμοὶ δοκεῖν .
ἀλλ  ἵνα διὰ τοῦ πρωτοτόκου  τῶν νεκρῶν  , ὅπως καὶ πρωτότοκος ἁπάσης κτίσεως  εἴρηται , γνωσθῆναι δυνηθῇ 0 .
οὐ γὰρ ἐκ νεκρῶν ἀνέστη πρῶτος ὁ δεσπότης ἡμῶν ῾Ιησοῦς Χριστὸς ·
ἀλλ ὁ δι Ἐλισσαίου τοῦ προφήτου ἀναστὰς ἀνέστη πρότερος , καὶ Λάζαρος δὲ πρὸ τῆς αὐτοῦ ἀναστάσεως ἀνέστη , καὶ ἐν τῷ καιρῷ τοῦ πάθους πολλὰ σώματα τῶν κεκοιμημένων  ἀνέστησαν .
νυνὶ δὲ ἐξετάσωμεν ἵν τι ῥητὸν τῶν ὑπὸ Ἀστερίου γραφέντων 0 ·
ἔφη γὰρ οὗτος ἄλλος μὲν γὰρ ἐστιν ὁ πατήρ , ὁ γεννήσας ἐξ αὑτοῦ τὸν μονογενῆ λόγον καὶ πρωτότοκον πάσης κτίσεως .
ἀμφότερα συνάψας γέγραφεν μονογενῆ καὶ πρωτότοκον , πολλῆς ἐναντιότητος ἐν τοῖς ὀνόμασιν οὔσης τούτοις , ὃς ἔστιν ῥᾴδιον καὶ τοῖς σφόδρα δυσμαθέσιν γνῶναι δῆλον γὰρ ὅτι ὁ μονογενής , εἰ ὄντως μονογενὴς εἴη , οὐκέτι πρωτότοκος εἶναι δύναται , καὶ ὁ πρωτότοκος ᾗ 〈 πρωτότοκος 〉 οὐ δύναται μονογενὴς εἶναι .
οὐκοῦν εἰ  πρωτότοκος  μὲν ἐστιν  ἁπάσης κτίσεως  αὐτός ,  ἐν αὐτῷ  δὲ  ἐκτίσθη τὰ πάντα  , προσήκει εἰδέναι ἧμάς , ὅτι περὶ τῆς κατὰ σάρκα οἰκονομίας αὐτοῦ ὁ ἀπόστολος νυνὶ μέμνηται .
πρωτότοκος  οὖν  ἁπάσης κτίσεως  διὰ τὴν κατὰ σάρκα γένεσιν ὠνομάσθη , οὐ διὰ τὴν πρώτην , ὡς αὐτοὶ οἴονται , κτίσιν .
οὐ τοίνυν οὗτος ὁ ἁγιώτατος λόγος πρὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως πρωτότοκος ἁπάσης κτίσεως  ὠνόμαστο  πῶς γὰρ δυνατὸν τὸν ἀεὶ ὄντα πρωτότοκον εἶναί τινος ; 0
, ἀλλά τὸν πρῶτον  καινὸν ἂνθρωπον  , εἰς ὂν  τὰ πάντα ἀνακεφαλαιώσασθαι  ἐβουλήθη ὁ θεός , τοῦτον αἱ θεῖαι γραφαὶ  πρωτότοκον πάσης  ὀνομάζουσιν  κτίσεως  .
ἀκούεις ὅπως οὐ μόνον ταῦτα , ἀλλὰ καὶ τὰ προυπάρχοντα  ἔν τε οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ τῆς γῆς ἐν αὐτῷ  κατὰ τὴν καινὴν κτίσιν  ἐκτίσθαι  συμβαίνει .
καὶ μὴ τοῦτο ἀπίθανον εἶναι νομιζέτω Ἀστέριος , εἰ νεώτερον ὂν αὐτοῦ τὸ σῶμα τοσαύτης τυχεῖν ἀρχαιότητος ἐδινήθη ἀλλ ἐννοείτω , # x003C ;
καὶ μάλιστα τὴν ἀνθρωπίνην σάρκα νεωτέραν εἶναι συμβαίνει , ὅμως ὁ ταύτην ἀναλαβεῖν δι ἁγνῆς ἀξιώσας παρθένου λόγος , ταύτῃ τὸ ἑαυτοῦ ἑνώσας , οὐ μόνον πρωτότοκον πάσης κτίσεως  τὸν ἐν ἑαυτῷ ἄνθρωπον κτισθέντα ἀπειργάσατο ἀλλὰ καὶ ἀρχὴν ἁπάντων αὐτὸν εἶναι βούλεται , οὐ τῶν ἐπὶ γῆς μόνον , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν οὐρανοῖς .
τὸ τοίνυν κεφάλαιον τουτὶ τῆς Παροιμίας οὐ τὴν ἀρχὴν τῆς θεότητος , ὥσπερ αὐτοὶ νομίζουσιν , τοῦ σωτῆρος ἡμῶν παραστῆσαι βουλόμενον κύριος ἔκτισέ με  ἔφη , ἀλλὰ τὴν δευτέραν κατὰ σάρκα οἰκονομίαν ·
διὸ καὶ κτίσεως μέμνηται προσφόρως τῆς ἀνθρωπίνης σαρκὸς οὐκοῦν ἡ κτίσις τῇ κατὰ ἄνθρωπον αὐτοῦ διαφέρει πραγματείᾳ .
διό φησιν ἔκτισέν ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ  , ἔκτισέν με δηλονότι διὰ τῆς παρθένου Μάριας δι ἧς ὁ θεὸς ἑνῶσαι τὴν ἀνθρωπίνην σάρκα τῷ ἑαυτοῦ λόγῳ προείλετο .
τούτου τοίνυν οὕτως ἔχοντος , ἀκόλουθόν ἐστιν σκοπεῖν τῇ διανοία τὸ παροιμιωδῶς εἰρημένον τουτὶ κεφάλαιον κεφάλαιον ἔκτισέν με ἀργὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ  .
ἔκτισεν γὰρ ἀληθῶς τὸ μὴ ὅν πεποιηκὼς ὁ δεσπότης θεός ·
θεὸς 0 ·
οὐκ οὖσαν γὰρ τὴν σάρκα , ἣν ἀνείληφεν ὁ λόγος , ἀλλὰ μῆ οὖσαν  ἔκτισεν ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοὺς .
οὐκοῦν εἰκότως τῶν ἀρχαίων παρεληλυθότων , καινῶν δὲ ἔσεσθαι μελλόντων ἀπόντων διὰ τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν καινότητος , ὁ δεσπότης ἡμῶν ὁ Χριστὸς διὰ τοῦ προφήτου ἐβόα λέγων  κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ  .
οὕτος γὰρ ἧμίν τοῖς δικαίως πολιτεύεσθαι μέλλουσιν θεοσεβείας ὀδὸς γέγονεν ·