Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
τιθέντος δέ μου αὐτῷ τὴν δραχμὴν τοῦ λιπομαρτυρίου κατὰ τὸν νόμον , ὁ διαιτητὴς οὐ κατεδιῄτα , ἀλλ ἀπιὼν ᾤχετο ἀποδιαιτήσας τούτου τὴν δίαιταν , ἑσπέρας ἤδη οὔσης .
νυνὶ δὲ τῷ Ἀντιφάνει εἴληχα βλάβης ἰδίαν δίκην , ὅτι μοι οὔ τ ἐμαρτύρησεν οὔ τ ἐξωμόσατο κατὰ τὸν νόμον .
καὶ ἀξιῶ αὐτὸν ἀναβάντα εἰπεῖν ἐναντίον ὑμῶν διομοσάμενον , πρῶτον μὲν εἰ ἐδάνεισε Τιμοθέῳ ἐν Καλαυρείᾳ χιλίας δραχμάς , δεύτερον δ εἰ παρὰ τοῦ πατρὸς Φίλιππος ἀπέλαβεν ἐνθάδε τοῦτο τὸ ἀργύριον .
σχεδὸν μὲν οὖν καὶ αὐτὸς οὗτος ὡμολόγει πρὸς τῷ διαιτητῇ ἀποδοῦναι τῷ Φιλίππῳ τὸν πατέρα τὸν ἐμὸν τὰς χιλίας δραχμάς , οὐ μέντοι αὑτῷ γέ φησιν δανεῖσαι , ἀλλὰ τῷ Βοιωτίῳ ναυάρχῳ , καὶ ὑποθεῖναί φησιν αὐτὸν τούτου τοῦ ἀργυρίου χαλκόν .
ὡς δὲ οὐκ ἀληθῆ ἔλεγεν , ἀλλ αὐτὸς δανεισάμενος ἀποστερεῖ , ἐγὼ ὑμᾶς διδάξω , ἐπειδὰν καὶ περὶ τῶν ἄλλων ὧν ὀφείλει καθ ἕκαστον ὑμῖν διηγήσωμαι .
ἀφικομένου γὰρ Ἀλκέτου καὶ Ἰάσονος ὡς τοῦτον ἐν τῷ μαιμακτηριῶνι μηνὶ τῷ ἐπ Ἀστείου ἄρχοντος ἐπὶ τὸν ἀγῶνα τὸν τούτου , βοηθησόντων αὐτῷ , καὶ καταγομένων εἰς τὴν οἰκίαν τὴν ἐν Πειραιεῖ τὴν ἐν τῇ Ἱπποδαμείᾳ ἑσπέρας ἤδη οὔσης , ἀπορούμενος ὑποδέξασθαι αὐτούς , πέμψας ὡς τὸν πατέρα τὸν ἐμὸν Αἰσχρίωνα τὸν ἀκόλουθον τὸν αὑτοῦ , ἐκέλευσεν αἰτήσασθαι στρώματα καὶ ἱμάτια καὶ φιάλας ἀργυρᾶς δύο , καὶ μνᾶν ἀργυρίου δανείσασθαι .
ἀκούσας δὲ ὁ πατὴρ ὁ ἐμὸς τοῦ Αἰσχρίωνος τοῦ ἀκολούθου τοῦ τούτου τούς τε ἀφιγμένους καὶ τὴν χρείαν εἰς ἣν ᾐτεῖτο , ἐφ ἅ τε ἦλθεν ἔχρησεν , καὶ τὴν μνᾶν τοῦ ἀργυρίου , ἣν ἐδανείζετο , ἐδάνεισεν .
ἀπολελυμένῳ τοίνυν τῆς αἰτίας πολλὴ συνέβαινεν αὐτῷ μετὰ ταῦτα χρημάτων ἀπορία εἴς τε τὰς ἰδίας χρείας καὶ εἰς τὰς δημοσίας εἰσφοράς , ἃ ὁρῶν ὁ πατὴρ ὁ ἐμὸς οὐκ ἐτόλμα τοῦτον εὐθὺς ἀπαιτεῖν τὸ ἀργύριον ·
οὔ τε γὰρ ἂν τοῦτον εὐπορήσανθ ἡγεῖτο ἀδικῆσαι αὑτόν , οὔ τ ἂν αὐτὸς ἀποροῦντα τοῦτον ἔχειν ὁπόθεν εἰσπράξειεν .
ἐπειδὴ τοίνυν ἀπῆλθον ὅ τε Ἀλκέτας καὶ ὁ Ἰάσων , τὰ μὲν στρώματα καὶ τὰ ἱμάτια πάλιν ἀπήνεγκεν ὁ Αἰσχρίων ὁ ἀκόλουθος ὁ τούτου , τὰς δὲ φιάλας τὰς δύο οὐκ ἀπήνεγκεν , ἃς ᾐτήσατο ὅτεπερ καὶ τὰ στρώματα καὶ τὴν μνᾶν τοῦ ἀργυρίου ἐδανείσατο , ἀφικομένων ὡς τοῦτον Ἀλκέτου καὶ Ἰάσονος .
μέλλων τοίνυν ἀποδημεῖν ὡς βασιλέα , καὶ διαπραξάμενος ἐκπλεῦσαι ὡς βασιλεῖ στρατηγήσων τὸν ἐπ Αἴγυπτον πόλεμον , ἵνα μὴ δῷ ἐνθάδε λόγον καὶ εὐθύνας τῆς στρατηγίας , μεταπεμψάμενος τὸν πατέρα τὸν ἐμὸν εἰς τὸ Παράλιον τῶν τε προϋπηργμένων εἰς αὑτὸν ἐπῄνει , καὶ ἐδεῖτο αὐτοῦ συστήσας Φιλώνδαν , ἄνδρα τὸ μὲν γένος Μεγαρέα , μετοικοῦντα δ Ἀθήνησιν , πιστῶς δὲ τούτῳ διακείμενον καὶ ὑπηρετοῦντα ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ , ἐπειδὰν ἀφίκηται ἐκ Μακεδονίας ὁ Φιλώνδας , ὃν συνίστη οὗτος τῷ πατρὶ τῷ ἐμῷ , ἄγων ξύλα τὰ δοθέντα τούτῳ ὑπὸ Ἀμύντου , τὸ ναῦλον τῶν ξύλων παρασχεῖν καὶ ἐᾶσαι ἀνακομίσαι τὰ ξύλα εἰς τὴν οἰκίαν τὴν ἑαυτοῦ τὴν ἐν Πειραιεῖ ·
αὑτοῦ γὰρ εἶναι τὰ ξύλα 0 .
ἅμα τε τῇ δεήσει εἶπε λόγον , ᾧ οὐκ ἀκόλουθα ποιεῖ τὰ ἔργα νυνί ·
ἔφη γάρ , κ ἂν μὴ τύχῃ ὧν ἐδεῖτο τοῦ πατρός , οὐκ ὀργισθήσεσθαι ὥσπερ ἂν ἄλλος τις ἀποτυχών , ἀλλ ὧν αὑτῷ δεηθέντι ὑπηρέτηκεν , τούτων , ἄν ποτε δύνηται , χάριν ἀποδώσειν 0 .
ἀκούσας δὲ ὁ πατὴρ ὁ ἐμὸς ταῦτα ἥσθη τε τοῖς λόγοις , καὶ ἐπῄνει τοῦτον ὅτι μέμνηται εὖ παθών , καὶ ὅσα αὐτοῦ ἐδεῖτο ὑπέσχετο ποιήσειν .
καὶ οὗτος μὲν μετὰ ταῦτα τὴν ἀναγωγὴν ἐποιεῖτο ὡς τοὺς στρατηγοὺς τοὺς βασιλέως , ὁ δὲ Φιλώνδας , ᾧ συνέστησεν τὸν πατέρα τὸν ἐμόν , ἐπειδὰν ἀφίκηται ἄγων τὰ ξύλα , τὸ ναῦλον παρασχεῖν , εἰς τὴν Μακεδονίαν τὴν πορείαν ἐποιεῖτο .
καὶ οὗτοι οἱ χρόνοι ἦσαν περὶ θαργηλιῶνα μῆνα ἐπ Ἀστείου ἄρχοντος .
τῷ δ ὑστέρῳ ἔτει ἀφικομένου τοῦ Φιλώνδου ἐκ τῆς Μακεδονίας ἄγοντος τὰ ξύλα , ἀποδημοῦντος τούτου παρὰ βασιλεῖ , καὶ προσελθόντος τῷ πατρὶ τῷ ἐμῷ καὶ κελεύοντος τὸ ναῦλον τῶν ξύλων παρασχεῖν , ἵνα διαλύσῃ τὸν ναύκληρον , καθάπερ οὗτος ἐδεήθη ὅτε ἐξέπλει τοῦ πατρὸς καὶ συνέστησε τὸν Φιλώνδαν , προσαγαγὼν πρὸς τὴν τράπεζαν ὁ πατὴρ ἐκέλευσε δοῦναι Φορμίωνα τὸ ναῦλον τῶν ξύλων , χιλίας ἑπτακοσίας πεντήκοντα .
καὶ ἠρίθμησε τὸ ἀργύριον Φορμίων ·
καὶ ἐγράψατο μὲν ὀφείλοντα Τιμόθεον  οὗτος γὰρ ἦν ὁ δεηθεὶς τοῦ πατρὸς παρασχεῖν τὸ ναῦλον τῶν ξύλων , καὶ τούτου ἦν  , ὑπόμνημα δ ἐγράψατο τήν τε χρείαν εἰς ἣν ἐλήφθη τὸ ἀργύριον καὶ τὸ ὄνομα τοῦ λαβόντος .
καὶ οὗτος ὁ χρόνος ἦν Ἀλκισθένους ἄρχοντος , ὁ ὕστερος ἐνιαυτὸς ἢ οὗτος ἀνήγετο ὡς βασιλέα .
ὑπὸ δὲ τὸν αὐτὸν χρόνον τοῦτον καὶ Τιμοσθένης ὁ Αἰγιλιεὺς ἀφικνεῖται κατ ἐμπορίαν ἰδίαν ἀποδημῶν .
ἐπιτήδειος δὲ ὢν Φορμίωνι καὶ κοινωνὸς ὁ Τιμοσθένης , ὅτ ἐξέπλει , δίδωσιν ἀποθεῖναι τῷ Φορμίωνι μετ ἄλλων χρημάτων καὶ φιάλας λυκιουργεῖς δύο .
ἀπὸ τύχης δὲ ὁ παῖς ταύτας τὰς φιάλας , οὐκ εἰδὼς ὅτι ἀλλότριαι ἦσαν , δίδωσι τῷ Αἰσχρίωνι τῷ ἀκολούθῳ τῷ τούτου , ὅτ ἐπέμφθη ὡς τὸν πατέρα τὸν ἐμὸν ὑπὸ τούτου , καὶ ᾐτεῖτο τὰ στρώματα καὶ τὰ ἱμάτια καὶ τὰς φιάλας , καὶ τὴν μνᾶν τοῦ ἀργυρίου ἐδανείσατο , ἀφικομένων ὡς τοῦτον Ἀλκέτου καὶ Ἰάσονος .
ἀπαιτοῦντος δὲ τοῦ Τιμοσθένους τὰς φιάλας τὸν Φορμίωνα , ἐπειδὴ ἧκεν , ἀποδημοῦντος Τιμοθέου παρὰ βασιλεῖ , πείθει αὐτὸν ὁ πατὴρ ὁ ἐμὸς τιμὴν ἀπολαβεῖν τῶν φιαλῶν , ὅσον ἦγον αἱ φιάλαι , διακοσίας τριάκοντα ἑπτά .
καὶ τῷ μὲν Τιμοσθένει τιμὴν ἀπέδωκεν τῶν φιαλῶν , τοῦτον δὲ ἐγράψατο αὑτῷ ὀφείλοντα , πρὸς τὸ ἄλλο χρέως ὃ οὗτος αὐτῷ ὤφειλεν , ὃ ἀπέτεισεν τῷ Τιμοσθένει τῶν φιαλῶν .
καὶ ταῦτα πάντα ὅτι ἀληθῆ λέγω , τούτων ὑμῖν ἀναγνώσεται τὰς μαρτυρίας , πρῶτον μὲν τῶν δόντων τὸ ἀργύριον οἷς οὗτος ἐκέλευσεν ἀπὸ τῆς τραπέζης καὶ ἐπικαθημένων τότε , ἔπειτα τοῦ ἀπολαβόντος τὴν τιμὴν τῶν φιαλῶν .
ὅτι μὲν τοίνυν οὐ ψεύδομαι πρὸς ὑμᾶς περὶ ὧν εἶπον , τῶν μαρτυριῶν ἀναγιγνωσκομένων ἀκηκόατε .
ὅτι δέ μοι καὶ αὐτὸς οὗτος ὡμολόγει τὰ ξύλα τὰ κομισθέντα ὑπὸ Φιλώνδου εἰς τὴν οἰκίαν τὴν ἑαυτοῦ ἀνακομισθῆναι τὴν ἐν Πειραιεῖ , τούτων ὑμῖν ἀναγνώσεται τὴν μαρτυρίαν .
ὡς μὲν τοίνυν τούτου ἦν τὰ ξύλα ἃ ἤγαγεν ὁ Φιλώνδας , αὐτός μοι μεμαρτύρηκεν ·
ὡμολόγει γὰρ αὐτὰ πρὸς τῷ διαιτητῇ ἀνακομισθῆναι εἰς τὴν οἰκίαν τὴν ἑαυτοῦ τὴν ἐν Πειραιεῖ , ὡς μεμαρτύρηται ὑμῖν ὑπὸ τῶν ἀκουόντων .
ἔτι δὲ καὶ ἐκ τεκμηρίων πειράσομαι ἐγὼ ὑμᾶς διδάξαι ὅτι ἀληθῆ λέγω .
οἴεσθε γάρ , ὦ ἄνδρες δικασταί , τὸν πατέρα τὸν ἐμόν , εἰ μὴ Τιμοθέου ἦν τὰ ξύλα καὶ ἐδεήθη οὗτος αὐτοῦ συστήσας τὸν Φιλώνδαν , ὅτε ἀνήγετο ὡς τοὺς στρατηγοὺς τοὺς βασιλέως , παρασχεῖν τὸ ναῦλον , ἐᾶσαι ἄν ποτε ὑποκειμένων αὐτῷ τῶν ξύλων τοῦ ναύλου ἀνακομίσαι τὸν Φιλώνδαν τὰ ξύλα ἐκ τοῦ λιμένος , ἀλλ οὐκ ἂν παρακαταστήσαντά τινα τῶν οἰκετῶν φυλάττειν καὶ τιμὴν λαμβάνειν τῶν πωλουμένων ξύλων , ἕως ἐκομίσατο τὰ ἑαυτοῦ , εἴπερ Φιλώνδου ἦν τὰ ξύλα καὶ ἐμπορίας ἕνεκα ἤχθη ;
ἔπειτα πρὸς τούτοις τίνι ὑμῶν εἰκὸς δοκεῖ εἶναι , μὴ κελεύσαντος τούτου τὸ ναῦλον παρασχεῖν τῶν ξύλων τῶν δοθέντων τούτῳ ὑπὸ Ἀμύντου , πιστεῦσαι τὸν πατέρα τὸν ἐμὸν Φιλώνδᾳ καὶ ἐᾶσαι ἀνακομίσαι τὰ ξύλα ἐκ τοῦ λιμένος εἰς τὴν οἰκίαν τὴν τούτου ;
ἢ πῶς οἷόν τ ἐστὶν τὸν μὲν Φιλώνδαν ἐμπορίας ἕνεκα ἀγαγεῖν τὰ ξύλα , ὡς οὗτός φησιν , καταχρήσασθαι δὲ τοῦτον ἥκοντα εἰς τὴν οἰκοδομίαν τὴν αὑτοῦ τοῖς ξύλοις τούτοις ;
σκέψασθε δὲ κ ἀκεῖνο , ὅτι πολλοὶ καὶ χρηστοὶ τῶν πολιτῶν οἰκεῖοι ὄντες τούτῳ ἐπεμελοῦντο τῶν τούτου , ἀποδημοῦντος παρὰ βασιλεῖ Τιμοθέου ·
ὧν οὐδεὶς τετόλμηκεν μαρτυρῆσαι τούτῳ ἢ ὡς οὐκ ἔλαβεν ὁ Φιλώνδας τὸ ναῦλον τῶν ξύλων ἀπὸ τῆς τραπέζης ἢ ὡς λαβὼν ἀπέδωκεν , οὐ δ αὖ ὡς αὐτῶν τις διέλυσε τὸ ναῦλον ὑπὲρ τῶν ξύλων ὧν ἤγαγεν ὁ Φιλώνδας , δοθέντων τούτῳ παρ Ἀμύντου ·
ἡγοῦνται γὰρ περὶ πλείονος αὑτοῖς εἶναι καλοὶ κ ἀγαθοὶ δοκεῖν εἶναι μᾶλλον ἢ Τιμοθέῳ χαρίσασθαι τὰ ψευδῆ μαρτυροῦντες 0 .
οὐ μέντοι οὐ δὲ τούτου γ ἔφασαν καταμαρτυρῆσαι ἂν τ ἀληθῆ ·
οἰκεῖον γὰρ αὑτοῖς εἶναι 0 .
ὅπου τοίνυν μηδεὶς τετόλμηκε τῶν οἰκείων τούτῳ μαρτυρῆσαι καὶ ἐπιμελομένων τῶν τούτου , ὅτε ἀπεδήμει οὗτος παρὰ βασιλεῖ , ἢ ὡς οὐκ ἔλαβεν ὁ Φιλώνδας τὸ ναῦλον τῶν ξύλων ἀπὸ τῆς τραπέζης ἢ ὡς αὐτῶν τις διέλυσεν , πῶς οὐκ εἰκός ἐστιν ὑμᾶς ἡγεῖσθαί με τ ἀληθῆ λέγειν ;
καὶ μὴν οὐ δ ἐκεῖνό γε τολμήσει λέγειν , ὡς ἄλλος τις διέλυσε τὸ ναῦλον ὑπὲρ τῶν ξύλων ὧν ἤγαγεν ὁ Φιλώνδας , ἢ ὁ πατὴρ ὁ ἐμός 0 .
ἐὰν δὲ καταχρῆται τῷ λόγῳ , ἀξιοῦτε αὐτὸν καὶ τὴν μαρτυρίαν παρασχέσθαι ὑμῖν τοῦ ἀποδόντος τὸ ναῦλον ὑπὲρ τῶν ξύλων .
αὐτὸς μὲν γὰρ ὁμολογεῖται ἀποδημεῖν παρὰ βασιλεῖ , τὸν δὲ Φιλώνδαν , ὃν ἔπεμψεν ἐπὶ τὰ ξύλα καὶ συνέστησε τῷ πατρὶ τῷ ἐμῷ , τεθνηκότα κατέλαβες ἥκων παρὰ βασιλέως .
ἀναγκαῖον δὴ τῶν ἄλλων οἰκείων καὶ ἐπιτηδείων , οὓς κατέλιπες ἀποδημεῖν μέλλων συνεπιμελεῖσθαι τῶν σαυτοῦ , εἰδέναι τινὰ ὅθεν τὸ ναῦλον τῶν ξύλων πορίσας ὁ Φιλώνδας τῷ ναυκλήρῳ διέλυσεν , εἰ μὴ φὴς τὸν πατέρα τὸν ἐμὸν συστῆσαι αὐτῷ , μη δὲ λαβεῖν τὸν Φιλώνδαν παρὰ τοῦ πατρὸς τοῦ ἐμοῦ τὸ ναῦλον τῶν ξύλων 0 .
μαρτυρίαν τοίνυν οὐδενὸς ἔχεις παρασχέσθαι τῶν οἰκείων τῶν σαυτοῦ , ὡς οὐκ ἐλήφθη σοῦ ἀποδημοῦντος τὸ ναῦλον τῶν ξύλων ἀπὸ τῆς τραπέζης , ἀλλὰ δυοῖν θάτερον , ἢ οὐδενὶ χρῇ τῶν οἰκείων οὐ δὲ πιστεύεις τῶν σαυτοῦ οὐδενί , ἢ εἰδὼς ἀκριβῶς τὸν Φιλώνδαν λαβόντα τὸ ναῦλον τῶν ξύλων παρὰ τοῦ πατρὸς τοῦ ἐμοῦ , ᾧπερ αὐτὸν συνέστησας ὅτε ἐξέπλεις , οἴει δεῖν ἀποστερήσας ἡμᾶς , ἐὰν δύνῃ , πλεονεκτεῖν .
ἐγὼ τοίνυν , ὦ ἄνδρες δικασταί , πρὸς τῇ μαρτυρίᾳ , ἣν παρέσχημαι ὑμῖν μαρτυροῦντας τοὺς δόντας τὸ ἀργύριον οἷς οὗτος ἐκέλευσεν καὶ καθημένους ἐπὶ τῇ τραπέζῃ τότε , καὶ πίστιν ἠθέλησα ἐπιθεῖναι , ἣν ἀναγνώσεται ὑμῖν .
ΟΡκΟσ .
οὐ τοίνυν , ὦ ἄνδρες δικασταί , γράψας μοι ὁ πατὴρ κατέλιπεν τὰ χρέα μόνον , ἀλλὰ καὶ ἔλεγεν ἀρρωστῶν ὅ τι ὀφείλοιτο αὐτῷ ἕκαστον , καὶ παρ ᾧ , καὶ εἰς ὅ τι ἐλήφθη τὸ ἀργύριον , καὶ τῷ ἀδελφῷ τῷ ἐμῷ 0 .
καὶ ὡς ταῦτ ἀληθῆ λέγω , ἀνάγνωθί μοι τὴν μαρτυρίαν τοῦ ἀδελφοῦ .
ὡς μὲν τοίνυν κατελείφθη ὀφείλων Τιμόθεος ἡμῖν τὸ ἀργύριον ὑπὸ τοῦ πατρός , οὗ δικάζομαι αὐτῷ , καὶ γίγνεται ἐμὸν τὸ μέρος , ὅ τε ἀδελφός μοι μεμαρτύρηκεν καὶ ὁ Φορμίων ὁ δοὺς τὸ ἀργύριον , κ ἀγὼ τούτων πίστιν ἠθέλησα ἐπιθεῖναι .
προκαλεσαμένου δὲ τούτου πρὸς τῷ διαιτητῇ καὶ κελεύοντος ἐνεγκεῖν τὰ γράμματα ἀπὸ τῆς τραπέζης καὶ ἀντίγραφα αἰτοῦντος , πέμψαντος Φρασιηρίδην ἐπὶ τὴν τράπεζαν , τῷ τε Φρασιηρίδῃ ἐξενέγκας ἔδωκα ζητεῖν τὰ γράμματα καὶ ἐκγράφεσθαι ὅσα οὗτος ὤφειλε , καὶ ὡς ὡμολόγει λαβεῖν οὗτος τὰ ἀντίγραφα , ἀνάγνωθί μοι τὴν μαρτυρίαν .
πρὸς τοίνυν τὸν διαιτητὴν κομίσαντός μου τὰ γράμματα , παρὼν ὁ Φορμίων καὶ ὁ Εὐφραῖος , οἱ δόντες τὸ ἀργύριον οἷς ἐκέλευσεν οὗτος , ἐξήλεγχον αὐτὸν ἐν οἷς τε χρόνοις ἕκαστον ἐδανείσατο , καὶ ὅστις ἔλαβε τὸ ἀργύριον , καὶ εἰς ἃ κατεχρήσατο .
ὁ δὲ τὰς μὲν χιλίας καὶ τριακοσίας καὶ πεντήκοντα καὶ μίαν καὶ δύ ὀβολώ , ἃς πρώτας ἐδανείσατο τοῦ μουνιχιῶνος μηνὸς μέλλων ἐκπλεῖν ἐπὶ Σωκρατίδου ἄρχοντος , ἃς καὶ ἐκέλευσε δοῦναι Ἀντιμάχῳ τῷ ταμίᾳ τῷ ἑαυτοῦ , ἰδίᾳ ἔφη δανεῖσαι τὸν πατέρα Ἀντιμάχῳ καὶ οὐκ αὐτὸς λαβεῖν .
καὶ ὡς μὲν ἀληθῆ λέγει , οὐδένα μάρτυρα παρέσχηται , λόγῳ δὲ καταχρῆται , ἵνα μὴ αὐτὸς δοκῇ ἀποστερεῖν ἀλλ Ἀντίμαχος δανείσασθαι .
καίτοι , ὦ ἄνδρες δικασταί , μέγα ὑμῖν ἐρῶ τεκμήριον ὅτι οὐκ Ἀντιμάχῳ ἐδάνεισεν ὁ πατὴρ τοῦτο τὸ ἀργύριον , ἀλλὰ Τιμοθέῳ περὶ ἀναγωγὴν ὄντι .
πότερα γὰρ ἂν οἴεσθε ῥᾷον εἶναι τῷ πατρὶ δημευθέντων τῶν Ἀντιμάχου ἐνεπισκήψασθαι ἐν τῇ οὐσίᾳ τῇ ἐκείνου ἐνοφειλόμενον αὑτῷ τοῦτο τὸ ἀργύριον , εἴπερ Ἀντιμάχῳ ἐδάνεισεν , ἢ ἀναμένειν ὁπότε παρὰ τούτου κομιεῖσθαι ἔμελλεν εὐπορήσαντος , ὃς οὐ πολλὰς ἐλπίδας σωτηρίας περὶ αὑτοῦ εἶχεν ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ ;
καὶ μὴν ἐνεπισκηψάμενός γε οὔ τ ἂν παρακαταβολῆς ἠπόρησεν οὔ τ ἂν ἠπιστήθη ὑφ ὑμῶν  πάντες γὰρ ἴστε τὸν πατέρα τὸν ἐμὸν οὐ τῶν δημοσίων ἀδίκως ἐπιθυμοῦντα , ἀλλὰ τῶν αὑτοῦ ὑμῖν , ὅ τι κελεύσαιτε , προθύμως ἀναλίσκοντα  , εἶτα καὶ ἐπιτηδείου ὄντος αὐτῷ Καλλιστράτου , ὅσπερ ἐδήμευσεν τὰ Ἀντιμάχου , ὥστε μηδὲν ἐναντιοῦσθαι .
ὥστε τί ἄν ποτε βουλόμενος ὁ πατὴρ ἐβούλετο Τιμόθεον χρήστην ἐγγράψας ἡμῖν καταλιπεῖν , εἴπερ μὴ ὤφειλεν τοῦτο τὸ ἀργύριον , μᾶλλον ἢ οὐκ ἐκ τῶν Ἀντιμάχου δημευθέντων ἐνεπισκηψάμενος κομίσασθαι 0 ;
περὶ δὲ τῶν χιλίων δραχμῶν , ἃς ἐδανείσατο παρὰ τοῦ Ἀντιφάνους ἐν Καλαυρείᾳ , ἵνα διαδοίη τοῖς Βοιωτίοις τριηράρχοις , μέλλων καταπλεῖν ἐπὶ τὴν κρίσιν , ἃς καὶ ἀπέδωκεν Φιλίππῳ τῷ ναυκλήρῳ ἐνθάδε λαβὼν παρὰ τοῦ πατρὸς τοῦ ἐμοῦ , τὸν Βοιώτιον ναύαρχόν φησι δανείσασθαι , καὶ ὑποθεῖναι τούτου τοῦ ἀργυρίου τῷ πατρὶ τῷ ἐμῷ χαλκόν .
ὡς δ οὐκ ἀληθῆ λέγει , μέγα ὑμῖν ἐρῶ τεκμήριον .
πρῶτον μὲν γὰρ ἐν Καλαυρείᾳ οὗτος φαίνεται δανεισάμενος τὰς χιλίας δραχμὰς καὶ οὐχ ὁ Βοιώτιος ναύαρχος , ἔπειτα ἀπαιτῶν ὁ Φίλιππος ἐνθάδε τοῦτον τὰς χιλίας δραχμὰς καὶ οὐ τὸν Βοιώτιον ναύαρχον , καὶ ἀποδοὺς οὗτος , ἀλλ οὐχ ὁ Βοιώτιος ναύαρχος 0 1 ·
προσῆκεν γὰρ τῷ μὲν Βοιωτίῳ ἄρχοντι παρὰ τούτου τὴν τροφὴν τοῖς ἐν ταῖς ναυσὶν λαμβάνειν ·
ἐκ γὰρ τῶν κοινῶν συντάξεων ἡ μισθοφορία ἦν τῷ στρατεύματι ·
τὰ δὲ χρήματα σὺ ἅπαντα ἐξέλεξας ἐκ τῶν συμμάχων , καὶ σὲ ἔδει αὐτῶν λόγον ἀποδοῦναι .
εἶτα καταλυθεισῶν τῶν Βοιωτίων νεῶν καὶ διαπελθόντων τῶν στρατιωτῶν τῷ μὲν Βοιωτίῳ ναυάρχῳ οὐδεὶς κίνδυνος ὑπ Ἀθηναίων ἦν , οὐ δ ἐν ἀγῶνι καθειστήκει οὐδενί ·
σὺ δ ἐν τῷ μεγίστῳ 0 ·
περίφοβος δὲ ὢν ἡγοῦ σοι μεγάλην ἐπικουρίαν ἀπολογίας ἔσεσθαι , ἐὰν παραμείνωσιν αἱ Βοιώτιαι τριήρεις , ἕως ἄν σοι ἡ κρίσις γένηται .
ἔπειτα καὶ ἐκ τίνος ἂν φιλίας ποτὲ ἐδάνεισεν ὁ πατὴρ ὁ ἐμὸς τῷ Βοιωτίῳ ναυάρχῳ τὰς χιλίας δραχμάς , ὃν οὐκ ἐγίγνωσκεν ;
ἀλλὰ γὰρ ὑποθέσθαι φησὶν αὐτὸν χαλκόν .
πόσον τινὰ καὶ ποδαπόν 0 ;
καὶ πόθεν γενόμενον τὸν χαλκὸν τοῦτον τῷ Βοιωτίῳ ναυάρχῳ 0 ;
πότερα κατ ἐμπορίαν ἀχθέντα ἢ ἀπ αἰχμαλώτων γενόμενον 0 ;
εἶτα τίνες ἦσαν οἱ ἐνέγκαντες τὸν χαλκὸν ὡς τὸν πατέρα τὸν ἐμόν 0 ;
μισθωτοὶ ἢ οἰκέται 0 ;
ἢ τίς ὁ παραλαβὼν τῶν οἰκετῶν τῶν ἡμετέρων 0 ;
χρῆν γὰρ αὐτόν , εἰ μὲν οἰκέται ἤνεγκαν , τοὺς κομίσαντας παραδιδόναι , εἰ δὲ μισθωτοί , τὸν ὑποδεξάμενον καὶ ἀποστησάμενον τὸν χαλκὸν τῶν οἰκετῶν τῶν ἡμετέρων , τοῦτον ἐξαιτεῖν 0 1 ·
οὐ γὰρ δήπου ἄνευ γε σταθμοῦ ἔμελλεν οὔ τε ὁ ὑποτιθέμενος παραλήψεσθαι οὔ θ ὁ ὑποτιθεὶς τὸν χαλκὸν παραδώσειν , οὐ δ αὖ ὁ πατὴρ ἔμελλεν αὐτὸς οὔ τε οἴσειν τὸν χαλκὸν οὔ τε στήσεσθαι , ἀλλ οἰκέται ἦσαν αὐτῷ , οἳ τὰ ἐνέχυρα τῶν δανεισμάτων παρελάμβανον .
θαυμάζω δ ἔγωγε καὶ τίνος ἕνεκ ἄν ποτε ὑπετίθει τὸν χαλκὸν τῷ πατρὶ τῷ ἐμῷ ὁ Βοιώτιος ναύαρχος , Φιλίππῳ ὀφείλων χιλίας δραχμάς .
πότερον ὡς Φίλιππος οὐκ ἂν ἡδέως τόκον ἐλάμβανεν , εἴπερ ἀσφαλῶς ἦν αὐτῷ τὸ ἀργύριον δεδανεισμένον καὶ ἐπ ἐνεχύρῳ 0 ;
ἢ ὡς οὐκ ἦν τῷ Φιλίππῳ ἀργύριον 0 ;
ὥστε τι ἔδει τοῦ πατρὸς τοῦ ἐμοῦ δεηθῆναι δανεῖσαι τὰς χιλίας δραχμὰς τὸν Βοιώτιον ναύαρχον καὶ ἀποδοῦναι Φιλίππῳ μᾶλλον ἢ οὐ τὸν χαλκὸν ὑποθεῖναι τῷ Φιλίππῳ 0 ;
ἀλλ οὔ τε ὁ χαλκὸς ὑπετέθη , ὦ ἄνδρες δικασταί , οὔ τε ὁ Βοιώτιος ναύαρχος ἐδανείσατο τὰς χιλίας δραχμὰς παρὰ τοῦ πατρὸς τοῦ ἐμοῦ , ἀλλὰ Τιμόθεος οὑτοσὶ ἐν ἀπορίᾳ ὢν πολλῇ 0 ·
τὴν δὲ χρείαν , εἰς ἣν κατεχρήσατο τῷ ἀργυρίῳ , εἴρηκα ὑμῖν .
ἀντὶ δὲ τοῦ χάριν ἀποδοῦναι ὧν ἐπιστεύθη καὶ ἔλαβεν παρὰ τοῦ πατρὸς τοῦ ἐμοῦ , οἴεται δεῖν καὶ τὰ ἀρχαῖα , ἂν δύνηται , ἀποστερῆσαι .
περὶ μὲν τοίνυν τῶν φιαλῶν καὶ τῆς μνᾶς τοῦ ἀργυρίου , ἣν ἐδανείσατο παρὰ τοῦ πατρὸς πέμψας τὸν ἀκόλουθον τὸν ἑαυτοῦ Αἰσχρίωνα τῆς νυκτὸς ὡς τὸν πατέρα τὸν ἐμόν , ἠρόμην αὐτὸν πρὸς τῷ διαιτητῇ εἰ ἔτι δοῦλος εἴη ὁ Αἰσχρίων , καὶ ἠξίουν αὐτὸν ἐν τῷ δέρματι τὸν ἔλεγχον διδόναι .
ἀποκριναμένου δέ μοι τούτου ὅτι ἐλεύθερος εἴη , τῆς μὲν ἐξαιτήσεως ἐπέσχον , μαρτυρίαν δ αὐτὸν ἠξίουν ἐμβαλέσθαι τοῦ Αἰσχρίωνος ὡς ἐλευθέρου ὄντος .
ὁ δὲ οὔ τε ὡς ἐλευθέρου ὄντος τοῦ Αἰσχρίωνος μαρτυρίαν παρέσχετο , οὔ θ ὡς δοῦλον τὸν Αἰσχρίωνα παραδοὺς ἐκ τοῦ σώματος τὸν ἔλεγχον ἠξίου γενέσθαι , φοβούμενος , ἐὰν μὲν μαρτυρίαν παράσχηται ὡς ἐλευθέρου ὄντος , μὴ ἐπισκηψάμενος ἐγὼ τῶν ψευδομαρτυρίων καὶ ἐξελέγξας τὰ ψευδῆ μεμαρτυρηκότα τὸν Αἰσχρίωνα ἐπὶ τόνδε τῶν κακοτεχνιῶν ἔλθοιμι κατὰ τὸν νόμον , εἰ δ αὖ βασανίζειν παραδώσει , μὴ τὰς ἀληθείας κατείποι ὁ Αἰσχρίων .
καίτοι καλὸν ἦν αὐτῷ , εἰ τῶν ἄλλων λημμάτων τοῦ ἀργυρίου μάρτυρας μὴ εἶχεν παρασχέσθαι , τοῦτό γε ἐξελέγξαι ἐκ τοῦ Αἰσχρίωνος , ὡς οὐκ ἐλήφθησαν αἱ φιάλαι οὐ δ ἡ μνᾶ τοῦ ἀργυρίου , οὐ δὲ ἐπέμφθη ὁ Αἰσχρίων ὑπὸ τούτου ὡς τὸν πατέρα τὸν ἐμόν , καὶ τεκμηρίῳ τούτῳ καταχρήσασθαι πρὸς ὑμᾶς ὅτι ἐγὼ καὶ τ ἄλλα ψεύδομαι περὶ ὧν ἐγκαλῶ αὐτῷ , ὅπου γε ὅν φημι λαβεῖν οἰκέτην ὄντα τούτου τὰς φιάλας καὶ τὴν μνᾶν τοῦ ἀργυρίου , οὗτος βασανιζόμενος οὐ φαίνεται λαβών .
εἰ τοίνυν τοῦτο ἰσχυρὸν ἦν ἂν τούτῳ πρὸς ὑμᾶς τεκμήριον ὅτι ἐξεδίδου τὸν Αἰσχρίωνα , ὃν πεμφθῆναί φημι ὑπὸ τούτου καὶ λαβεῖν τὰς φιάλας παρὰ τοῦ πατρὸς τοῦ ἐμοῦ καὶ τὴν μνᾶν τοῦ ἀργυρίου δανείσασθαι , κ ἀμοὶ γενέσθω τεκμήριον πρὸς ὑμᾶς ὅτι συνειδώς με ἀληθῆ ἐγκαλοῦντα οὐ τολμᾷ τὸν Αἰσχρίωνα παραδοῦναι .
ἀπολογίαν τοίνυν ποιήσεται ὅτι ἐν τοῖς γράμμασιν τοῖς τραπεζιτικοῖς ἐπὶ Ἀλκισθένους ἄρχοντος ἦν ἐγγεγραμμένος τό τε ναῦλον τῶν ξύλων εἰληφὼς καὶ τὴν τιμὴν τῶν φιαλῶν , ὃ ἀπέτεισεν Τιμοσθένει ὑπὲρ τούτου ὁ πατήρ , καὶ ὅτι αὐτὸς ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ οὐκ ἐπεδήμει , ἀλλὰ παρὰ βασιλεῖ ἦν .
περὶ δὴ τούτου σαφῶς ὑμᾶς βούλομαι διδάξαι , ἵν ἀκριβῶς εἰδῆτε ὃν τρόπον ἔχει τὰ γράμματα τὰ ἀπὸ τῆς τραπέζης .
οὗτος γὰρ ἐν μὲν τῷ θαργηλιῶνι μηνὶ ἐπ Ἀστείου ἄρχοντος , μέλλων ἀνάγεσθαι ὡς βασιλέα , συνέστησεν τὸν Φιλώνδαν τῷ πατρὶ τῷ ἐμῷ ·
τοῦ δὲ ὑστέρου ἐνιαυτοῦ , ἐπὶ Ἀλκισθένους ἄρχοντος , ἀφικνεῖται ὁ Φιλώνδας ἄγων τὰ ξύλα ἐκ τῆς Μακεδονίας , καὶ ἔλαβεν τὸ ναῦλον τῶν ξύλων παρὰ τοῦ πατρὸς τοῦ ἐμοῦ , ἀποδημοῦντος τούτου παρὰ βασιλεῖ .
ἐγράψαντο οὖν , ὅτε ἐδίδοσαν τὸ ἀργύριον , ὀφείλοντα τοῦτον , οὐχ ὅτε συνέστησε τὸν Φιλώνδαν τῷ πατρὶ τῷ ἐμῷ ἐπιδημῶν .
ὅτε μὲν γὰρ συνέστησεν , οὐδέπω τὰ ξύλα ἧκεν , ἀλλ ἔμελλεν ἐπ αὐτὰ ὁ Φιλώνδας τὴν πορείαν ποιεῖσθαι ·
ὅτε δὲ ἦλθεν τὰ ξύλα ἄγων , οὗτος μὲν ἀπεδήμει , ὁ δὲ Φιλώνδας ἔλαβεν τὸ ναῦλον τῶν ξύλων καθάπερ οὗτος ἐκέλευσε , καὶ ἀνεκομίσθη εἰς τὴν οἰκίαν τὴν ἐν Πειραιεῖ τὴν τούτου τὰ ξύλα .
ὅτι δὲ οὐκ εὐπορῶν οὗτος ἐξέπλει ἐνθένδε , ἴστε μὲν καὶ αὐτοὶ ὅσοις αὐτοῦ ἡ οὐσία ὡρισμένη ἦν , οὓς νῦν ἀποστερεῖ ·
ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι καὶ ἄνευ ἐνεχύρων ὤφειλέ τισι τῶν πολιτῶν , οὐκ ἔχων ὑποθεῖναι τὰ ἄξια , ἀνάγνωθί μοι τὴν μαρτυρίαν .
περὶ δὲ τῶν φιαλῶν , ἃς ᾐτήσατο μὲν ἐν τῷ μαιμακτηριῶνι μηνὶ ὁ Αἰσχρίων ὁ ἀκόλουθος ὁτούτου ἐπ Ἀστείου ἄρχοντος , ἐπιδημοῦντος τούτου , ὅτε ὑπεδέξατο Ἀλκέτην καὶ Ἰάσονα , γεγραμμένου δὲ τὴν τιμὴν ὀφείλοντος τούτου ἐπὶ Ἀλκισθένους ἄρχοντος , τέως μὲν ᾤετο αὐτὸν ἀποίσειν τὰς φιάλας , ἃς ᾐτήσατο , ὁ πατήρ ·
ἐπειδὴ δὲ οὗτος μὲν ἀπῆλθε , τὰς δὲ φιάλας οὐκ ἀπενηνόχει , οὐ δ ἦσαν αἱ φιάλαι τοῦ Τιμοσθένους κείμεναι παρὰ τῷ Φορμίωνι , ἥκων δ ἀπῄτει τὰς φιάλας ὁ θέμενος , ἀπέτεισε τιμὴν τῶν φιαλῶν τῷ Τιμοσθένει , ἐγράψατο δὲ ὁ πατὴρ αὑτῷ τοῦτον ὀφείλοντα πρὸς τὸ ἄλλο χρέως .
ὥστ ἐὰν ταύτῃ ἀπολογίᾳ καταχρῆται , ὅτι οὐκ ἐπεδήμει ἐν τοῖς χρόνοις ἐν οἷς γέγραπται τὴν τιμὴν τῶν φιαλῶν ὀφείλων , ὑποβάλλετε αὐτῷ ὅτι ἔλαβες μὲν ἐπιδημῶν ·
ἐπειδὴ δὲ οὐκ ἀπέφερες , ἀπεδήμεις δέ , οὐκ ἦσαν δὲ αἱ φιάλαι ἃς ὁ θέμενος ἀπῄτει , ἐγράφης τὴν τιμὴν αὐτῶν ὀφείλων , ὃ ἀπετείσθη τῶν φιαλῶν .
ἀλλὰ νὴ Δία , φήσει ἴσως , ἔδει τὸν πατέρα τὸν ἐμὸν ἀπαιτεῖν αὐτὸν τὰς φιάλας .
ἀλλ ἑώρα σε ὡς ἠποροῦ .
κ ᾆτα περὶ μὲν τοῦ ἄλλου χρέως σοι ἐπίστευεν , καὶ ἡγεῖτο , ἐπειδὰν ἔλθῃς , ἀπολήψεσθαι παρὰ σοῦ εὐπορήσαντος , περὶ δὲ τῶν φιαλῶν σοι ἀπιστήσειν ἔμελλεν ;
καὶ ὑπέσχετο μὲν δεομένου σου τὸ ναῦλον τῶν ξύλων παρασχήσειν , ὅτε ἀνήγου πρὸς βασιλέα ·
ἕνεκα δὲ τῶν φιαλῶν , δυοῖν οὐσῶν , ἀπιστήσειν σοι ἔμελλε ;
καὶ τὸ μὲν ἄλλο χρέως σε οὐκ ἀπῄτει , ἀπορούμενον ὁρῶν , τὰς δὲ φιάλας ἔμελλεν ;
βούλομαι τοίνυν ὑμῖν καὶ περὶ τῆς προκλήσεως τοῦ ὅρκου εἰπεῖν , ἣν ἐγὼ τοῦτον πρ οὐκαλεσάμην καὶ οὗτος ἐμέ 0 .
ἐμβαλομένου γὰρ ἐμοῦ ὅρκον εἰς τὸν ἐχῖνον , ἠξίου οὗτος καὶ αὐτὸς ὀμόσας ἀπηλλάχθαι .
ἐγὼ δ εἰ μὲν μὴ περιφανῶς αὐτὸν ᾔδη πολλοὺς καὶ μεγάλους ὅρκους ἐπιωρκηκότα καὶ πόλεσι καὶ ἰδιώταις , ἔδωκα ἂν αὐτῷ τόνδε τὸν ὅρκον ·
νῦν δέ μοι ἐδόκει , μαρτύρων μὲν ὄντων ἐμοὶ ὡς ἔλαβον τὸ ἀργύριον ἀπὸ τῆς τραπέζης οἷς οὗτος ἐκέλευσεν δοῦναι , περιφανῶν δὲ τεκμηρίων , δεινὸν εἶναι τὸν ὅρκον δοῦναι τούτῳ , ὃς οὐχ ὅπως εὐορκήσει πρόνοιαν ποιήσεται , ἀλλ οὐ δὲ τῶν ἱερῶν αὐτῶν ἕνεκα τοῦ πλεονεκτήματος ἀπέσχηται .
τὰ μὲν οὖν καθ ἕκαστα πόλλ ἂν εἴη λέγειν , ὧν ἐπιώρκηκεν οὗτος ῥᾳδίως ·
οὓς δὲ περιφανέστατα καὶ ὑμεῖς αὐτῷ πάντες σύνιστε ὅρκους ἐπιωρκηκότι , τούτους ἀναμνήσω ὑμᾶς .
ἴστε γὰρ τοῦτον ἐν τῷ δήμῳ ὀμόσαντα καὶ ἐπαρασάμενον αὑτῷ ἐξώλειαν , εἰ μὴ γράψοιτο Ἰφικράτην ξενίας , καὶ καθιερώσαντα τὴν οὐσίαν τὴν ἑαυτοῦ .
ὀμόσας δὲ ταῦτα καὶ ὑποσχόμενος ἐν τῷ δήμῳ , οὐ πολλῷ χρόνῳ ὕστερον ἕνεκα τοῦ συμφέροντος αὑτῷ ἔδωκεν τῷ υἱεῖ τῷ ἐκείνου τὴν θυγατέρα .
ὃς οὖν οὔ τε ὑμᾶς ᾐσχύνθη ἐξαπατῆσαι ὑποσχόμενος , νόμων ὄντων , ἐάν τις τὸν δῆμον ὑποσχόμενος ἐξαπατήσῃ , εἰσαγγελίαν εἶναι περὶ αὐτοῦ , οὔ τε τοὺς θεοὺς ὀμόσας καὶ ἐπαρασάμενος ἑαυτῷ ἔδεισεν , οὓς ἐπιώρκησεν , πῶς οὐκ εἰκὸς ἐμὲ τούτῳ μὴ ἐθέλειν ὅρκον δοῦναι 0 ;
οὔπω τοίνυν πολὺς χρόνος ἐστὶν ἐξ ὅτου ἐν τῷ δήμῳ πάλιν διωμόσατο μὴ εἶναι αὑτῷ ἐφόδια τῷ γήρᾳ ἱκανά , τοσαύτην οὐσίαν κεκτημένος ·
οὕτως ἄπληστος καὶ αἰσχροκερδὴς ὁ τρόπος αὐτοῦ ἐστιν .
ἡδέως δ ἂν ἔγωγε πυθοίμην ὑμῶν εἰ ὀργίζεσθε τοῖς ἀνεσκευασμένοις τῶν τραπεζιτῶν .
εἰ γὰρ ἐκείνοις ὀργίζεσθε δικαίως ὅτι ἀδικοῦσιν ὑμᾶς , πῶς οὐκ εἰκός ἐστιν βοηθεῖν τοῖς μηδὲν ἀδικοῦσιν ;
καὶ μὴν διὰ τούτους τοὺς ἄνδρας αἱ τράπεζαι ἀνασκευάζονται , ὅταν ἀπορούμενοι μὲν δανείζωνται καὶ οἴωνται διὰ τὴν δόξαν πιστεύεσθαι δεῖν , εὐπορήσαντες δὲ μὴ ἀποδιδῶσιν , ἀλλ ἀποστερῶσιν .
ὅσων μὲν τοίνυν , ὦ ἄνδρες δικασταί , ἐδυνάμην ὑμῖν μάρτυρας παρασχέσθαι , μεμαρτυρήκασί μοι ·
ἔτι δὲ καὶ ἐκ τεκμηρίων δεδήλωκα ὑμῖν ὡς ὀφείλει Τιμόθεος τὸ ἀργύριον τῷ πατρὶ τῷ ἐμῷ .
δέομαι οὖν ὑμῶν συνεισπρᾶξαί μοι τοὺς ὀφείλοντας , ἅ μοι ὁ πατὴρ κατέλιπεν .
τοῖς τοιούτοις τῶν ἀγώνων , ὦ ἄνδρες δικασταί , καὶ τοὺς διαγνωσομένους προσήκει μάλιστα προσέχειν τὸν νοῦν .
οὐ γὰρ ἐμὸς καὶ Πολυκλέους ἴδιός ἐστιν ὁ ἀγὼν μόνον , ἀλλὰ καὶ τῆς πόλεως κοινός .
ὧν γὰρ τὰ μὲν ἐγκλήματα ἴδιά ἐστιν , αἱ δὲ βλάβαι κοιναί , πῶς οὐχ ὑπὲρ τούτων εἰκός ἐστιν ἀκούσαντας ὑμᾶς ὀρθῶς διαγνῶναι 0 ;
εἰ μὲν γὰρ περὶ ἄλλου τινὸς συμβολαίου ἐγὼ διαφερόμενος πρὸς Πολυκλέα εἰσῄειν εἰς ὑμᾶς , ἐμὸς ἂν ἦν καὶ Πολυκλέους ὁ ἀγών ·
νῦν δὲ περί τε διαδοχῆς νεώς ἐστιν ὁ λόγος καὶ ἐπιτριηραρχήματος πέντε μηνῶν καὶ ἓξ ἡμερῶν ἀνηλωμένου , καὶ περὶ τῶν νόμων , πότερα κύριοί εἰσιν ἢ οὔ .
ἀναγκαῖον δή μοι δοκεῖ εἶναι ἅπαντα ἐξ ἀρχῆς διηγήσασθαι πρὸς ὑμᾶς .
καὶ πρὸς θεῶν , ἄνδρες δικασταί , δέομαι ὑμῶν , μή με ἡγήσησθε ἀδολεσχεῖν , ἐὰν διὰ μακροτέρων διηγῶμαι τά τε ἀναλώματα καὶ τὰς πράξεις , ὡς ἐν καιρῷ τε ἕκασται καὶ χρήσιμοι τῇ πόλει ἐδιακονήθησαν .
εἰ μὲν γάρ τις ἔχει με ἐπιδεῖξαι ὡς ψεύδομαι , ἀναστὰς ἐν τῷ ἐμῷ ὕδατι ἐξελεγξάτω , ὅ τι ἂν μὴ φῇ με ἀληθῆ λέγειν πρὸς ὑμᾶς ·
εἰ δ ἐστὶν ἀληθῆ καὶ μηδεὶς ἄν μοι ἀντείποι ἄλλος ἢ οὗτος , δέομαι ὑμῶν ἁπάντων δικαίαν δέησιν 0 ·
ὅσοι μὲν τῶν στρατιωτῶν ἐστε καὶ παρῆτε ἐκεῖ , αὐτοί τε ἀναμνήσθητε καὶ τοῖς παρακαθημένοις φράζετε τήν τ ἐμὴν προθυμίαν καὶ τὰ συμβάντα ἐν τῷ τότε καιρῷ τῇ πόλει πράγματα καὶ τὰς ἀπορίας , ἵνα ἐκ τούτων εἰδῆτε ὁποῖός τίς εἰμι περὶ ἃ ἂν προστάξητε ὑμεῖς ·
ὅσοι δὲ αὐτοῦ ἐπεδημεῖτε , σιγῇ μου ἀκοῦσαι διηγουμένου ἅπαντα πρὸς ὑμᾶς , καὶ ἐπὶ τούτων ἑκάστῳ , οἷς ἂν λέγω , τούς τε νόμους παρεχομένου καὶ τὰ ψηφίσματα , τά τε τῆς βουλῆς καὶ τὰ τοῦ δήμου , καὶ τὰς μαρτυρίας 0 .
ἑβδόμῃ γὰρ φθίνοντος μεταγειτνιῶνος μηνὸς ἐπὶ Μόλωνος ἄρχοντος , ἐκκλησίας γενομένης καὶ εἰσαγγελθέντων ὑμῖν πολλῶν καὶ μεγάλων πραγμάτων , ἐψηφίσασθε τὰς ναῦς καθέλκειν τοὺς τριηράρχους ·
ὧν καὶ ἐγὼ ἦν .
καὶ τὸν μὲν καιρὸν τὸν συμβεβηκότα τῇ πόλει τότε οὐκ ἐμὲ δεῖ διεξελθεῖν , ἀλλ ὑμᾶς αὐτοὺς ἀναμνησθῆναι , ὅτι Τῆνος μὲν καταληφθεῖσα ὑπ Ἀλεξάνδρου ἐξηνδραποδίσθη , Μιλτοκύθης δὲ ἀφειστήκει ἀπὸ Κότυος καὶ πρέσβεις ἐπεπόμφει περὶ συμμαχίας , βοηθεῖν κελεύων καὶ τὴν Χερρόνησον ἀποδιδούς , Προκοννήσιοι δὲ σύμμαχοι ὄντες ἱκέτευον ὑμᾶς ἐν τῷ δήμῳ βοηθῆσαι αὑτοῖς , λέγοντες ὅτι ὑπὸ Κυζικηνῶν κατέχονται τῷ πολέμῳ καὶ κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν , καὶ μὴ περιιδεῖν ἀπολομένους ·
ὧν ἀκούοντες τότε ὑμεῖς ἐν τῷ δήμῳ αὐτῶν τε λεγόντων καὶ τῶν συναγορευόντων αὐτοῖς , ἔτι δὲ τῶν ἐμπόρων καὶ τῶν ναυκλήρων περὶ ἔκπλουν ὄντων ἐκ τοῦ Πόντου , καὶ Βυζαντίων καὶ Καλχηδονίων καὶ Κυζικηνῶν καταγόντων τὰ πλοῖα ἕνεκα τῆς ἰδίας χρείας τοῦ σίτου , καὶ ὁρῶντες ἐν τῷ Πειραιεῖ τὸν σῖτον ἐπιτιμώμενον καὶ οὐκ ὄντα ἄφθονον ὠνεῖσθαι , ἐψηφίσασθε τάς τε ναῦς καθέλκειν τοὺς τριηράρχους καὶ παρακομίζειν ἐπὶ τὸ χῶμα , καὶ τοὺς βουλευτὰς καὶ τοὺς δημάρχους καταλόγους ποιεῖσθαι τῶν δημοτῶν καὶ ἀποφέρειν ναύτας , καὶ διὰ τάχους τὸν ἀπόστολον ποιεῖσθαι καὶ βοηθεῖν ἑκασταχοῖ .
καὶ ἐνίκησε τὸ Ἀριστοφῶντος ψήφισμα τουτί .
τοῦ μὲν ψηφίσματος τοίνυν ἀκηκόατε , ὦ ἄνδρες δικασταί .
ἐγὼ δ ἐπειδή μοι οὐκ ἦλθον οἱ ναῦται οἱ καταλεγέντες ὑπὸ τῶν δημοτῶν , ἀλλ ἢ ὀλίγοι καὶ οὗτοι ἀδύνατοι , τούτους μὲν ἀφῆκα , ὑποθεὶς δὲ τὴν οὐσίαν τὴν ἐμαυτοῦ καὶ δανεισάμενος ἀργύριον πρῶτος ἐπληρωσάμην τὴν ναῦν , μισθωσάμενος ναύτας ὡς οἷόν τ ἦν ἀρίστους , δωρεὰς καὶ προδόσεις δοὺς ἑκάστῳ αὐτῶν μεγάλας 0 .
ἔτι δὲ σκεύεσιν ἰδίοις τὴν ναῦν ἅπασι κατεσκεύασα , καὶ τῶν δημοσίων ἔλαβον οὐδέν , καὶ κόσμῳ ὡς οἷόν τ ἦν κάλλιστα καὶ διαπρεπέστατα τῶν τριηράρχων .
ὑπηρεσίαν τοίνυν ἣν ἐδυνάμην κρατίστην ἐμισθωσάμην .
οὐ μόνον τοίνυν , ὦ ἄνδρες δικασταί , τὰ κατὰ τὴν τριηραρχίαν ἀνήλισκον τότε οὕτω πολυτελῆ ὄντα , ἀλλὰ καὶ τῶν χρημάτων ὧν εἰς τὸν ἔκπλουν ἐψηφίσασθε εἰσενεχθῆναι μέρος οὐκ ἐλάχιστον ἐγὼ ὑμῖν προεισήνεγκα .