Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
βασιλεύων ἀνθρώπων τοσούτων Ἄμασις , κεκτημένος δὲ χώραν ἀρίστην τοσαύτην ἐθελήσει ἐπὶ κώμαις ἀδόξοις καὶ λυπραῖς ἐκπιεῖν θάλασσαν ;
καὶ ὁ Νειλόξενος γελάσας ὡς θελήσοντος εἶπεν ὦ Βία σκόπει τὸ δυνατόν .
φραζέτω τοίνυν ἔφη τῷ Αἰθίοπι τοὺς ἐμβάλλοντας εἰς τὰ πελάγη ποταμοὺς ἐπισχεῖν , ἕως αὐτὸς ἐκπίνει τὴν νῦν οὖσαν θάλασσαν ·
περὶ ταύτης γὰρ τὸ ἐπίταγμα γέγονεν , οὐ τῆς ὕστερον ἐσομένης .
ὡς δὲ ταῦτ εἶπεν ὁ Βίας , ὁ μὲν Νειλόξενος ὑφ ἡδονῆς ὥρμησε περιβαλεῖν τὸν Βίαντα καὶ φιλῆσαι ·
τῶν δ ἄλλων ἐπαινεσάντων καὶ ἀποδεξαμένων γελάσας ὁ Χίλων ὦ Ναυκρατῖτα ἔφη ξένε , πρὶν ἀπολέσθαι τὴν θάλασσαν ἐκποθεῖσαν ἀπάγγελλε πλεύσας Ἀμάσιδι μὴ ζητεῖν ὅπως ἅλμην ἀναλώσει τοσαύτην , ἀλλὰ μᾶλλον ὅπως πότιμον καὶ γλυκεῖαν τοῖς ὑπηκόοις τὴν βασιλείαν παρέξει ·
περὶ ταῦτα γὰρ δεινότατος Βίας καὶ διδάσκαλος τούτων ἄριστος , ἃ μαθὼν Ἄμασις οὐδὲν ἔτι τοῦ χρυσοῦ δεήσεται ποδανιπτῆρος ἐπὶ τοὺς Αἰγυπτίους , ἀλλὰ θεραπεύσουσι πάντες αὐτὸν καὶ ἀγαπήσουσι χρηστὸν ὄντα , κ ἂν μυριάκις ἢ νῦν ἀναφανῇ δυσγενέστερος καὶ μήν ἔφη ὁ Περίανδρος ἄξιόν γε τοιαύτας ἀπαρχὰς τῷ βασιλεῖ συνεισενεγκεῖν ἅπαντας ἀνδρακάς , ὥσπερ ἔφησεν Ὅμηρος 0 ·
ἐκείνῳ τε γὰρ ἂν γένοιτο πλείονος ἀξία τῆς ἐμπορίας ἡ παρενθήκη , καὶ ἡμῖν ἀντὶ πάντων ὠφέλιμος εἰπόντος οὖν τοῦ Χίλωνος ὡς Σόλων κατάρχεσθαι τοῦ λόγου δίκαιός ἐστιν , οὐ μόνον ὅτι πάντων προήκει καθ ἡλικίαν καὶ τυγχάνει κατακείμενος πρῶτος , ἀλλ ὅτι τὴν μεγίστην καὶ τελειοτάτην ἀρχὴν ἄρχει νόμους Ἀθηναίοις θέμενος , ὁ Νειλόξενος ἡσυχῇ πρὸς ἐμὲ πολλὰ γ εἶπεν ὦ Διόκλεις πιστεύεται ψευδῶς , καὶ χαίρουσιν οἱ πολλοὶ λόγους ἀνεπιτηδείους περὶ σοφῶν ἀνδρῶν αὐτοί τε πλάττοντες καὶ δεχόμενοι παρ ἑτέρων ἑτοίμως , οἷα καὶ πρὸς ἡμᾶς εἰς Αἴγυπτον ἀπηγγέλη περὶ Χίλωνος , ὡς ἄρα διαλύσαιτο τὴν πρὸς Σόλωνα φιλίαν καὶ ξενίαν , ὅτι τοὺς νόμους ὁ Σόλων ἔφη μὴ μετακινητοὺς εἶναι .
καὶ ἐγὼ γελοῖος ἔφην ὁ λόγος ·
οὕτω γὰρ δεῖ πρῶτον ἀποποιεῖσθαι τὸν Λυκοῦργον αὐτοῖς νόμοις ὅλην μετακινήσαντα τὴν Λακεδαιμονίων πολιτείαν Μικρὸν οὖν ἐπισχὼν ὁ Σόλων ἐμοὶ μὲν ἔφη δοκεῖ μάλιστ ἂν ἔνδοξος γενέσθαι καὶ βασιλεὺς καὶ τύραννος , εἰ δημοκρατίαν ἐκ μοναρχίας κατασκευάσειε τοῖς πολίταις .
δεύτερος δ ὁ Βίας εἶπεν εἰ , ἀτρόποις χρῷτο τοῖς νόμοις τῆς πατρίδος .
ἐπὶ τούτῳ δ ὁ Θαλῆς ἔφησεν εὐδαιμονίαν ἄρχοντος νομίζειν , εἰ τελευτήσειε γηράσας κατὰ φύσιν .
τέταρτος Ἀνάχαρσις εἰ μὴ μόνος εἴη φρόνιμος Πέμπτος δὲ Κλεόβουλος εἰ μηδενὶ πιστεύοι τῶν συνόντων ἕκτος δ ὁ Πιττακὸς εἰ τοὺς ὑπηκόους ὁ ἄρχων παρασκευάσειε φοβεῖσθαι μὴ αὐτὸν ἀλλ ὑπὲρ αὐτοῦ 0 1 .
μετὰ τοῦτον ὁ Χίλων ἔφη τὸν ἄρχοντα χρῆναι μηδὲν φρονεῖν θνητόν , ἀλλὰ πάντ ἀθάνατα .
ῥηθέντων δὲ τούτων ἠξιοῦμεν ἡμεῖς καὶ αὐτὸν εἰπεῖν τι τὸν Περίανδρον 0 .
ὁ δ οὐ μάλα φαιδρὸς ἀλλὰ συστήσας τὸ πρόσωπον ἐγὼ τοίνυν ἔφη προσαποφαίνομαι τὰς εἰρημένας γνώμας ἁπάσας σχεδὸν ἀφιστάναι τοῦ ἄρχειν τὸν νοῦν ἔχοντα Καὶ ὁ Αἴσωπος οἷον ἐλεγκτικῶς ἔδει τοίνυν ἔφη τοῦτο καθ ἑαυτοὺς περαίνειν καὶ μή , συμβούλους φάσκοντας εἶναι καὶ φίλους , κατηγόρους γίγνεσθαι τῶν ἀρχόντων ἁψάμενος οὖν αὐτοῦ τῆς κεφαλῆς ὁ Σόλων καὶ διαμειδιάσας εἶπεν οὐκ ἂν δοκεῖ σοι μετριώτερον ἄρχοντα ποιεῖν καὶ τύραννον ἐπιεικέστερον ὁ πείθων ὡς ἄμεινον εἴη τὸ μὴ ἄρχειν ἢ τὸ ἄρχειν 0 ;
τίς δ ἂν ἔφη σοὶ τοῦτο πεισθείη μᾶλλον ἢ τῷ θεῷ φράσαντι κατὰ τὸν πρὸς σὲ χρησμὸν εὔδαιμον πτολίεθρον ἑνὸς κήρυκος ἀκοῦον 0 ;
καὶ ὁ Σόλων ἀλλὰ μήν ἔφη καὶ νῦν ἑνὸς Ἀθηναῖοι κήρυκος ἀκροῶνται καὶ ἄρχοντος τοῦ νόμου , δημοκρατίαν ἔχοντες .
σὺ δὲ δεινὸς εἶ κοράκων ἐπαΐειν καὶ κολοιῶν , τῆς δὲ θεοῦ φωνῆς οὐκ ἀκριβῶς ἐξακούεις , ἀλλὰ πόλιν μὲν οἴει κατὰ τὸν θεὸν ἄριστα πράττειν τὴν ἑνὸς ἀκούουσαν , συμποσίου δ ἀρετὴν νομίζεις τὸ πάντας διαλέγεσθαι καὶ περὶ πάντων σὺ γάρ ἔφη ὁ Αἴσωπος οὔπω γέγραφας ὅτι ὅμοιον οἰκέτας μὴ μεθύειν , ὡς ἔγραψας Ἀθήνησιν οἰκέτας μὴ ἐρᾶν μη δὲ ξηραλοιφεῖν 0 .
γελάσαντος οὖν τοῦ Σόλωνος Κλεόδωρος ὁ ἰατρὸς ἀλλ ὅμοιον ἔφη τῷ ξηραλοιφεῖν τὸ λαλεῖν ἐν οἴνῳ βρεχόμενον ·
ἥδιστον γάρ ἐστι .
καὶ ὁ Χίλων ὑπολαβὼν ἔφη διὰ τοῦτό τοι μᾶλλον ἀφεκτέον αὐτοῦ Πάλιν δ ὁ Αἴσωπος καὶ μήν ἔφη Θαλῆς ἔδοξεν εἰπεῖν ὅτι τάχιστα γηράσει γελάσας οὖν ὁ Περίανδρος , ἔχομεν εἶπεν Αἴσωπε τὴν δίκην προσηκόντως , πρὶν ἢ τοὺς Ἀμάσιδος οὓς προειλόμεθα πάντας εἰσαγαγεῖν λόγους εἰς ἑτέρους ἐμπεσόντες .
ὅρα δή , Νειλόξενε , τὰ λοιπὰ τῆς ἐπιστολῆς , καὶ χρῶ παροῦσιν ἐν τ αὐτῷ τοῖς ἀνδράσιν ἀλλὰ μήν ὁ Νειλόξενος ἔφη τὴν μὲν τοῦ Αἰθίοπος ἐπίταξιν οὐδὲν ἄν τις ἄλλο πλὴν ἀχνυμένην σκυτάλην προσείποι κατ Ἀρχίλοχον , ὁ δὲ σὸς ξένος Ἄμασις ἡμερώτερος ἐν τοῖς τοιούτοις προβλήμασι καὶ μουσικώτερος γέγονεν ἐκέλευσε γὰρ αὐτὸν εἰπεῖν τὸ πρεσβύτατον καὶ τὸ κάλλιστον καὶ τὸ μέγιστον καὶ τὸ σοφώτατον καὶ τὸ κοινότατον , καὶ ναὶ μὰ Δία πρὸς τούτοις τὸ ὠφελιμώτατον , καὶ τὸ βλαβερώτατον καὶ τὸ ἰσχυρότατον καὶ τὸ ῥᾷστον ἆρ οὖν ἀπεκρίνατο καὶ διέλυσε τούτων ἕκαστον 0 ;
οὕτως ὁ Νειλόξενος ἔφη ·
κρίνετε δ ὑμεῖς ἀκούσαντες .
περὶ πολλοῦ γὰρ ὁ βασιλεὺς ποιεῖται μή τε συκοφαντῶν ἁλῶναι τὰς ἀποκρίσεις , εἲ τέ τι σφάλλεται κατὰ ταύτας ὁ ἀποκρινάμενος , τοῦτο μὴ διαφυγεῖν ἀνεξέλεγκτον .
ἀναγνώσομαι δ ὑμῖν ὥσπερ ἀπεκρίνατο .
τί πρεσβύτατον 0 ;
χρόνος .
τί μέγιστον 0 ;
κόσμος .
τί σοφώτατον 0 ;
ἀλήθεια .
τί κάλλιστον 0 ;
φῶς .
τί κοινότατον 0 ;
θάνατος 0 .
τί ὠφελιμώτατον 0 ;
θεός .
τί βλαβερώτατον 0 ;
δαίμων .
τί ῥωμαλεώτατον 0 ;
τύχη .
τί ῥᾷστον 0 ;
ἡδύ 0 .
τούτων πάλιν ἀναγνωσθέντων , ὦ Νίκαρχε , γενομένης σιωπῆς Θαλῆς ἠρώτησε τὸν Νειλόξενον εἰ προσήκατο τὰς λύσεις ὁ Ἄμασις .
ἐκείνου δ εἰπόντος ὅτι τὰς μὲν ἀπεδέξατο ταῖς δ ἐδυσκόλαινε , καὶ μὴν οὐδὲν εἶπεν ὁ Θαλῆς ἀνεπίληπτόν ἐστιν , ἀλλ ἔχει πάντα διαμαρτίας μεγάλας καὶ ἀγνοίας .
οἷον εὐθὺς ὁ χρόνος πῶς ἂν εἴη πρεσβύτατον , εἰ τὸ μὲν αὐτοῦ γεγονὸς τὸ δ ἐνεστώς ἐστι τὸ δὲ μέλλον 0 ;
ὁ γὰρ μεθ ἡμᾶς ἐσόμενος χρόνος καὶ πραγμάτων τῶν νῦν καὶ ἀνθρώπων νεώτερος ἂν φανείη .
τὸ δὲ τὴν ἀλήθειαν ἡγεῖσθαι σοφίαν οὐδὲν ἐμοὶ δοκεῖ διαφέρειν τοῦ τὸ φῶς ὀφθαλμὸν ἀποφαίνειν .
εἰ δὲ τὸ φῶς καλόν ὥσπερ ἐστὶν ἐνόμιζε , πῶς τὸν ἥλιον αὐτὸν παρεῖδε 0 ;
τῶν δ ἄλλων ἡ μὲν περὶ θεῶν καὶ δαιμόνων ἀπόκρισις θράσος ἔχει καὶ κίνδυνον , ἀλογίαν δὲ καὶ πολλὴν ἡ περὶ τῆς τύχης 0 1 ·
οὐ γὰρ ἂν μετέπιπτε ῥᾳδίως οὕτως , ἰσχυρότατον οὖσα τῶν ὄντων καὶ ῥωμαλεώτατον .
οὐ μὴν οὐ δ ὁ θάνατος κοινότατόν ἐστιν ·
οὐ γάρ ἐστι πρὸς τοὺς ζῶντας .
ἀλλ ἵνα μὴ δοκῶμεν εὐθύνειν τὰς τῶν ἑτέρων ἀποφάσεις , τὰς οἰκείας ταῖς ἐκείνου παραβάλωμεν ·
ἐμαυτὸν δὲ παρέχω πρῶτον , εἰ βούλεται Νειλόξενος , ἐρωτᾶν καθ ἕκαστον .
ὡς οὖν ἐγένοντο τότε , κ ἀγὼ νῦν διηγήσομαι τὰς ἐρωτήσεις καὶ τὰς ἀποκρίσεις .
θεός ἔφη Θαλῆς ·
ἀγέννητον γάρ ἐστι .
τόπος ·
τ ἄλλα μὲν γὰρ ὁ κόσμος , τὸν δὲ κόσμον οὗτος περιέχει τί κάλλιστον 0 ;
κόσμος 0 ·
πᾶν γὰρ τὸ κατὰ τάξιν τούτου μέρος ἐστί .
χρόνος ·
τὰ μὲν γὰρ εὕρηκεν οὗτος ἤδη , τὰ δ εὑρήσει .
ἐλπίς 0 ·
καὶ γὰρ οἷς ἄλλο μηδέν , αὕτη πάρεστι 0 .
ἀρετή 0 ·
καὶ γὰρ τ ἄλλα τῷ χρῆσθαι καλῶς ὠφέλιμα ποιεῖ .
κακία 0 ·
καὶ γὰρ τὰ πλεῖστα βλάπτει παραγενομένη τί ἰσχυρότατον ;
ἀνάγκη 0 ·
μόνον γὰρ ἀνίκητον 0 .
τὸ κατὰ φύσιν , ἐπεὶ πρὸς ἡδονάς γε πολλοὶ πολλάκις ἀπαγορεύουσιν 0 .
ἀποδεξαμένων δὲ πάντων τὸν Θαλῆν , Κλεόδωρος εἶπε τοσαῦτ ἐρωτᾶν καὶ ἀποκρίνεσθαι βασιλεῦσιν , ὦ Νειλόξενε , προσῆκόν ἐστιν ·
ὁ δὲ προπίνων τὴν θάλατταν Ἀμάσιδι βάρβαρος ἐδεῖτο τῆς Πιττακοῦ βραχυλογίας , ᾗ πρὸς Ἀλυάττην ἐχρήσατο προστάττοντά τι καὶ γράφοντα Λεσβίοις ὑπερήφανον , ἀποκρινάμενος οὐδὲν ἀλλ ἢ μόνον κελεύσας κρόμμυα καὶ θερμὸν ἄρτον ἐσθίειν ὑπολαβὼν οὖν ὁ Περίανδρος ἀλλὰ μήν ἔφη καὶ τοῖς παλαιοῖς Ἕλλησιν ἔθος ἦν , ὦ Κλεόδωρε , τοιαύτας ἀλλήλοις ἀπορίας προβάλλειν .
ἀκούομεν γὰρ ὅτι καὶ πρὸς τὰς Ἀμφιδάμαντος ταφὰς εἰς Χαλκίδα τῶν τότε σοφῶν οἱ δοκιμώτατοι ποιηταὶ συνῆλθον ·
ἦν δ ὁ Ἀμφιδάμας ἀνὴρ πολεμικός , καὶ πολλὰ πράγματα παρασχὼν Ἐρετριεῦσιν ἐν ταῖς περὶ Ληλάντου μάχαις ἔπεσεν .
ἐπεὶ δὲ τὰ παρεσκευασμένα τοῖς ποιηταῖς ἔπη χαλεπὴν καὶ δύσκολον ἐποίει τὴν κρίσιν διὰ τὸ ἐφάμιλλον , ἥ τε δόξα τῶν ἀγωνιστῶν , Ὁμήρου καὶ Ἡσιόδου , πολλὴν ἀπορίαν μετ αἰδοῦς τοῖς κρίνουσι παρεῖχεν , ἐτράποντο πρὸς τοιαύτας ἐρωτήσεις , καὶ προύβαλ ὁ μέν , ὥς φησι Λέσχης Μοῦσά μοι ἔννεπε κεῖνα μή τ ἐγένοντο πάροιθε μή τ ἔσται μετόπισθεν , ἀπεκρίνατο δ Ἡσίοδος ἐκ τοῦ παρατυχόντος ἀλλ ὅταν ἀμφὶ Διὸς τύμβῳ καναχήποδες ἵπποι ἅρματα συντρίψωσιν ἐπειγόμενοι περὶ νίκης καὶ διὰ τοῦτο λέγεται μάλιστα θαυμασθεὶς τοῦ τρίποδος τυχεῖν τί δὲ ταῦθ ὁ Κλεόδωρος εἶπε διαφέρει τῶν Εὐμήτιδος αἰνιγμάτων ;
ἃ ταύτην μὲν ἴσως οὐκ ἀπρεπές ἐστι παίζουσαν καὶ διαπλέκουσαν ὥσπερ ἕτεραι ζώνια καὶ κεκρυφάλους προβάλλειν ταῖς γυναιξίν , ἄνδρας δὲ νοῦν ἔχοντας ἔν τινι σπουδῇ τίθεσθαι γελοῖον ἡ μὲν οὖν Εὔμητις ἡδέως ἂν εἰποῦσά τι πρὸς αὐτόν , ὡς ἐφαίνετο , κατέσχεν ἑαυτὴν ὑπ αἰδοῦς , καὶ ἀνεπλήσθη τὸ πρόσωπον ἐρυθήματος 0 ·
ὁ δ Αἴσωπος οἷον ἀμυνόμενος ὑπὲρ αὐτῆς οὐ γελοιότερον οὖν εἶπε τὸ μὴ δύνασθαι ταῦτα διαλύειν , οἷόν ἐστιν ὃ μικρὸν ἔμπροσθεν ἡμῖν τοῦ δείπνου προύβαλεν ἄνδρ εἶδον πυρὶ χαλκὸν ἐπ ἀνέρι κολλήσαντα ;
τί τοῦτ ἐστὶν ἔχοις ἂν εἰπεῖν ;
ἀλλ οὐ δὲ μαθεῖν δέομαι ἔφη ὁ Κλεόδωρος .
καὶ μὴν οὐδείς ἔφη σοῦ τοῦτο μᾶλλον οἶδεν οὐ δὲ ποιεῖ βέλτιον ·
εἰ δ ἀρνῇ , μάρτυρας ἔχω σικυωνίας 0 .
ὁ μὲν οὖν Κλεόδωρος ἐγέλασε ·
καὶ γὰρ ἐχρῆτο μάλιστα ταῖς σικυωνίαις τῶν καθ αὑτὸν ἰατρῶν , καὶ δόξαν οὐχ ἥκιστα τὸ βοήθημα τοῦτο δι ἐκεῖνον ἔσχηκε .
μνησίφιλος δ ὁ Ἀθηναῖος , ἑταῖρος ὢν καὶ ζηλωτὴς Σόλωνος , ἐγώ τοι εἶπεν ὦ Περίανδρε τὸν λόγον ἀξιῶ καθάπερ τὸν οἶνον μὴ πλουτίνδην μη δ ἀριστίνδην ἀλλ ἐξ ἴσου πᾶσιν ὥσπερ ἐν δημοκρατίᾳ νέμεσθαι καὶ κοινὸν εἶναι 0 1 2 ·
τῶν δ ἄρτι περὶ ἀρχῆς καὶ βασιλείας εἰρημένων οὐδὲν ἡμῖν τοῖς δημοτικοῖς μέτεστιν .
ὅθεν οἰόμεθα δεῖν πάλιν ἕκαστον ὑμῶν περὶ πολιτείας ἰσονόμου γνώμην τινὰ συμβαλέσθαι , ἀρξαμένους αὖθις ἀπὸ Σόλωνος .
ἐδόκει δὴ ταῦτα ποιεῖν .
καὶ πρῶτος ὁ Σόλων ἀλλ ἀκήκοας μέν εἶπεν ὦ Μνησίφιλε μετὰ πάντων Ἀθηναίων ἣν ἔχω γνώμην περὶ πολιτείας ·
εἰ δὲ βούλει καὶ νῦν ἀκούειν , δοκεῖ μοι πόλις ἄριστα πράττειν καὶ μάλιστα σῴζειν δημοκρατίαν , ἐν ᾗ τὸν ἀδικήσαντα τοῦ ἀδικηθέντος οὐδὲν ἧττον οἱ μὴ ἀδικηθέντες προβάλλονται καὶ κολάζουσι Δεύτερος δ ὁ Βίας ἔφησε κρατίστην εἶναι δημοκρατίαν ἐν πάντες ὡς τύραννον φοβοῦνται τὸν νόμον .
ἐπὶ τούτῳ Θαλῆς τὴν μή τε πλουσίους ἄγαν μή τε πένητας ἔχουσαν πολίτας 0 .
μετὰ δὲ τοῦτον ὁ Ἀνάχαρσις ἐν ᾗ τῶν ἄλλων ἴσων νομιζομένων ἀρετῇ τὸ βέλτιον ὁρίζεται , κακίᾳ δὲ τὸ χεῖρον 0 .
πέμπτος δ ὁ Κλεόβουλος ἔφη μάλιστα σωφρονεῖν δῆμον ὅπου τὸν ψόγον μᾶλλον οἱ πολιτευόμενοι δεδοίκασιν ἢ τὸν νόμον 0 .
ἕκτος δὲ Πιττακός , ὅπου τοῖς πονηροῖς οὐκ ἔξεστιν ἄρχειν καὶ τοῖς ἀγαθοῖς οὐκ ἔξεστι μὴ ἄρχειν 0 .
μετατραπεὶς δ ὁ Χίλων ἀπεφήνατο τὴν μάλιστα νόμων ἥκιστα δὲ ῥητόρων ἀκούουσαν πολιτείαν ἀρίστην εἶναι .
τελευταῖος δὲ πάλιν ὁ Περίανδρος ἐπικρίνων ἔφη δοκεῖν αὐτῷ πάντας ἐπαινεῖν δημοκρατίαν τὴν ὁμοιοτάτην ἀριστοκρατίᾳ .
τέλος δὲ καὶ τούτου τοῦ λόγου λαβόντος ἠξίουν ἐγὼ καὶ περὶ οἴκου ᾗ χρηστέον εἰπεῖν τοὺς ἄνδρας ἡμῖν ·
βασιλείας μὲν γὰρ καὶ πόλεις ὀλίγοι κυβερνῶσιν , ἑστίας δὲ πᾶσιν ἡμῖν καὶ οἴκου μέτεστι .
γελάσας οὖν ὁ Αἴσωπος οὔκ , εἴγε τῶν πάντων ἔφη καὶ Ἀνάχαρσιν ἀριθμεῖς 0 ·
τούτῳ γὰρ οἶκος οὐκ ἔστιν , ἀλλὰ καὶ σεμνύνεται τῷ ἄοικος εἶναι , χρῆσθαι δ ἁμάξῃ , καθάπερ τὸν ἥλιον ἐν ἅρματι λέγουσι περιπολεῖν , ἄλλοτ ἄλλην ἐπινεμόμενον τοῦ οὐρανοῦ χώραν .
καὶ ὁ Ἀνάχαρσις διὰ τοῦτό τοι εἶπεν ἢ μόνος ἢ μάλιστα τῶν θεῶν ἐλεύθερός ἐστι καὶ αὐτόνομος , καὶ κρατεῖ πάντων , κρατεῖται δ ὑπ οὐδενός , ἀλλὰ βασιλεύει καὶ ἡνιοχεῖ .
πλὴν σέ γε τὸ ἅρμα λέληθεν αὐτοῦ , ὡς ὑπερφυὲς κάλλει καὶ μεγέθει θαυμάσιόν ἐστιν ·
οὐ γὰρ ἂν παίζων ἐπὶ γέλωτι παρέβαλες ἐκεῖνο τοῖς ἡμετέροις .
οἶκον δέ μοι δοκεῖς , ὦ Αἴσωπε , ταυτὶ τὰ πήλινα καὶ ξύλινα καὶ κεραμεᾶ στεγάσματα νομίζειν , ὥσπερ εἰ κοχλίαν ἡγοῖο τὸ κέλυφος , ἀλλὰ μὴ τὸ ζῷον , εἰκότως οὖν σοι γέλωτα παρέσχεν ὁ Σόλων , ὅτι τοῦ Κροίσου τὴν οἰκίαν κεκοσμημένην πολυτελῶς θεασάμενος οὐκ εὐθὺς ἀπεφήνατο τὸν κεκτημένον εὐδαιμόνως οἰκεῖν καὶ μακαρίως , ἅτε δὴ τῶν ἐν αὐτῷ μᾶλλον ἀγαθῶν ἢ τῶν παρ αὐτῷ βουλόμενος γενέσθαι θεατής 0 1 ·
σὺ δ ἔοικας οὐ δὲ τῆς σεαυτοῦ μνημονεύειν ἀλώπεκος .
ἐκείνη μὲν γὰρ εἰς ἀγῶνα ποικιλίας καταστᾶσα πρὸς τὴν πάρδαλιν ἠξίου τὰ ἐντὸς αὐτῆς καταμαθεῖν τὸν δικαστήν , ποικιλωτέρα γὰρ ἐκεῖθεν φανεῖσθαι ·
σὺ δὲ τὰ τεκτόνων καὶ λιθοξόων ἔργα περινοστεῖς , οἶκον ἡγούμενος οὐ τὰ ἐντὸς ἑκάστου καὶ οἰκεῖα , παῖδας καὶ γάμον καὶ φίλους καὶ θεράποντας , οἷς κ ἂν ἐν μυρμηκιᾷ τις ἢ νεοττιᾷ νοῦν ἔχουσι καὶ σωφρονοῦσι κοινωνῇ τῶν ὑπόντων , χρηστὸν οἶκον οἰκεῖ καὶ μακάριον .
ἐγὼ μὲν οὖν ἔφη ταῦτα καὶ πρὸς Αἴσωπον ἀποκρίνομαι καὶ Διοκλεῖ συμβάλλομαι ·
τῶν δ ἄλλων ἕκαστος ἀποφαίνεσθαι δίκαιός ἐστι τὴν ἑαυτοῦ γνώμην .
τοῦτον οὖν ἄριστον ὁ Σόλων εἶπεν αὑτῷ δοκεῖν οἶκον , ὅπου τὰ κτήματα μή τε κτωμένοις ἀδικία μή τε φυλάττουσιν ἀπιστία μή τε δαπανῶσι μετάνοια πρόσεστιν .
ὁ δὲ Βίας ἐν ᾧ τοιοῦτός ἐστιν ὁ δεσπότης δι αὑτὸν οἷος ἔξω διὰ τὸν νόμον 0 .
ὁ δὲ Θαλῆς ἐν ᾧ πλείστην ἄγειν τῷ δεσπότῃ σχολὴν ἔξεστιν 0 .
ὁ δὲ Κλεόβουλος εἰ πλείονας ἔχοι τῶν φοβουμένων αὐτὸν τοὺς φιλοῦντας ὁ δεσπότης 0 .
ὁ δὲ Πιττακὸς εἶπεν ὡς ἄριστος οἶκός ἐστιν ὁ τῶν περιττῶν μηδενὸς δεόμενος καὶ τῶν ἀναγκαίων μηδενὸς ἐνδεόμενος .
ὁ δὲ Χίλων ἔφη δεῖν μάλιστα βασιλευομένῃ πόλει προσεοικέναι τὸν οἶκον .
εἶτα προσεπεῖπεν ὅτι καὶ Λυκοῦργος πρὸς τὸν κελεύοντα δημοκρατίαν ἐν τῇ πόλει καταστῆσαι πρῶτος ἔφη ποίησον ἐν τῇ οἰκίᾳ σου δημοκρατίαν .
ἐπεὶ δὲ καὶ οὗτος ἔσχεν ὁ λόγος τέλος , ἡ μὲν Εὔμητις ἐξῆλθε μετὰ τῆς Μελίσσης , τοῦ δὲ Περιάνδρου τῷ Χίλωνι προπιόντος εὐμεγέθη κύλικα , τῷ δὲ Βίαντι τοῦ Χίλωνος , Ἄρδαλος ἐπαναστὰς καὶ προσαγορεύσας τὸν Αἴσωπον σὺ δ οὐκ ἄν ἔφη διαπέμψαιο δεῦρο τὸ ποτήριον πρὸς ἡμᾶς , ὁρῶν τούτους ὥσπερ τὴν Βαθυκλέους κύλικα διαπεμπομένους ἀλλήλοις , ἑτέρῳ δὲ μὴ μεταδιδόντας 0 ;
καὶ ὁ Αἴσωπος ἀλλ οὐ δεῖ τοῦτ ἔφη τὸ ποτήριον δημοτικὸν εἶναι ·
σόλωνι γὰρ ἔκπαλαι παράκειται μόνῳ .
τὸν οὖν Μνησίφιλον προσαγορεύσας ὁ Πιττακὸς ἠρώτησε τί οὐ πίνει Σόλων ἀλλὰ καταμαρτυρεῖ τῶν ποιημάτων ἐν οἷς γέγραφεν ἔργα δὲ Κυπρογενοῦς νῦν μοι φίλα καὶ Διονύσου καὶ Μουσέων , ἃ τίθησ ἀνδράσιν εὐφροσύνας ὑποφθάσας δ Ἀνάχαρσις σὲ γάρ , ὦ Πιττακέ , καὶ τὸν σὸν ἐκεῖνον τὸν χαλεπὸν φοβεῖται νόμον , ἐν ᾧ γέγραφας Ἐάν τις ὁτιοῦν μεθύων ἁμάρτῃ , διπλασίαν ἢ τῷ νήφοντι τὴν ζημίαν εἶναι Καὶ ὁ Πιττακός σὺ δὲ γ εἶπεν οὕτως ἐξύβρισας εἰς τὸν νόμον , ὥστε πέρυσι παρὰ λίβυτ ἀδελφῷ μεθυσθεὶς ἆθλον αἰτεῖν καὶ στέφανον .
τί δ οὐκ ἔμελλον ἔφη ὁ Ἀνάχαρσις τῷ πλεῖστον πιόντι προκειμένων ἄθλων πρῶτος μεθυσθεὶς ἀπαιτεῖν τὸ νικητήριον ;
ἢ διδάξατέ μ ὑμεῖς , τί τέλος ἐστὶ τοῦ πολὺν πιεῖν ἄκρατον ἢ τὸ μεθυσθῆναι 0 .
τοῦ δὲ Πιττακοῦ γελάσαντος ὁ Αἴσωπος λόγον εἶπε τοιοῦτον ·
λύκος ἰδὼν ποιμένας ἐσθίοντας ἐν σκηνῇ πρόβατον ἐγγὺς προσελθών ἡλίκος ἂν ἦν ἔφη θόρυβος ὑμῖν , εἰ ἐγὼ τοῦτ ἐποίουν .
καὶ ὁ Χίλων ὀρθῶς ἔφη Αἴσωπος ἠμύνατο , μικρὸν ἔμπροσθεν ἐπιστομισθεὶς ὑφ ἡμῶν , εἶτα νῦν ὁρῶν ἑτέρους τὸν Μνησιφίλου λόγον ὑφηρπακότας ·
μνησίφιλος γὰρ τὴν ὑπὲρ Σόλωνος ἀπόκρισιν καὶ λέγω ὁ Μνησίφιλος εἶπεν εἰδὼς ὅτι Σόλωνι δοκεῖ πάσης τέχνης καὶ δυνάμεως ἀνθρωπίνης τε καὶ θείας ἔργον εἶναι τὸ γιγνόμενον μᾶλλον ἢ δι οὗ γίγνεται , καὶ τὸ τέλος ἢ τὰ πρὸς τό τέλος 0 .
ὑφάντης τε γὰρ ἂν οἶμαι χλαμύδα ποιήσαιτο μᾶλλον ἔργον αὑτοῦ καὶ ἱμάτιον ἢ κανόνων διάθεσιν καὶ ἀνέγερσιν ἀγνύθων , χαλκεύς τε κόλλησιν σιδήρου καὶ στόμωσιν πελέκεως μᾶλλον ἤ τι τῶν ἕνεκα τούτου γιγνομένων ἀναγκαίων , οἷον ἀνθράκων ἐκζωπύρησιν ἢ λατύπης παρασκευήν 0 1 2 .
ἔτι δὲ μᾶλλον ἀρχιτέκτων μέμψαιτ ἂν ἡμᾶς ἔργον αὐτοῦ μὴ ναῦν μη δ οἰκίαν ἀποφαίνοντας , ἀλλὰ τρυπῆσαι ξύλα καὶ φυρᾶσαι πηλόν ·
αἱ δὲ Μοῦσαι καὶ παντάπασιν , εἰ νομίζοιμεν αὐτῶν ἔργον εἶναι κιθάραν καὶ αὐλούς , ἀλλὰ μὴ τὸ παιδεύειν τὰ ἤθη καὶ παρηγορεῖν τὰ πάθη τῶν χρωμένων μέλεσι καὶ ἁρμονίαις 0 1 .
οὐκοῦν οὐ δὲ τῆς Ἀφροδίτης ἔργον ἐστὶ συνουσία καὶ μῖξις , οὐ δὲ τοῦ Διονύσου μέθη καὶ οἶνος , ἀλλ ἣν ἐμποιοῦσι διὰ τούτων φιλοφροσύνην καὶ πόθον καὶ ὁμιλίαν ἡμῖν καὶ συνήθειαν πρὸς ἀλλήλους ·
ταῦτα γὰρ ἔργα θεῖα καλεῖ Σόλων , καὶ ταῦτά φησιν ἀγαπᾶν καὶ διώκειν μάλιστα πρεσβύτης γενόμενος .
ἔστι δὲ τῆς μὲν πρὸς γυναῖκας ἀνδρῶν ὁμοφροσύνης καὶ φιλίας δημιουργὸς ἡ Ἀφροδίτη , τοῖς σώμασιν ὑφ ἡδονῆς ἅμα συμμιγνύουσα καὶ συντήκουσα τὰς ψυχάς ·
τοῖς δὲ πολλοῖς καὶ μὴ πάνυ συνήθεσι μη δ ἄγαν γνωρίμοις ὁ Διόνυσος ὥσπερ ἐν πυρὶ τῷ οἴνῳ μαλάττων τὰ ἤθη καὶ ἀνυγραίνων ἀρχήν τινα συγκράσεως πρὸς ἀλλήλους καὶ φιλίας ἐνδίδωσιν 0 .
ὅταν δὲ τοιοῦτοι συνέλθωσιν ἄνδρες , οἵους ὁ Περίανδρος ὑμᾶς παρακέκληκεν , οὐδὲν ἔργον ἐστὶν οἶμαι κύλικος οὐ δ οἰνοχόης , ἀλλ αἱ Μοῦσαι καθάπερ κρατῆρα νηφάλιον ἐν μέσῳ προθέμεναι τὸν λόγον , ᾧ πλεῖστον ἡδονῆς ἅμα καὶ παιδιᾶς καὶ σπουδῆς ἔνεστιν , ἐγείρουσι τούτῳ καὶ κατάρδουσι καὶ διαχέουσι τὴν φιλοφροσύνην , ἐῶσαι τὰ πολλὰ τὴν οἰνοχόην ἀτρέμα κεῖσθαι κρητῆρος ὕπερθεν , ὅπερ ἀπηγόρευσεν Ἡσίοδος ἐν τοῖς πίνειν μᾶλλον ἢ διαλέγεσθαι δυναμένοις 0 .
ἐπεὶ τάς γε προπόσεις αὐτάς ἔφη πυνθάνομαι λέγειν τοῖς παλαιοῖς ἐνδεῖν , δαιτρόν , ὡς Ὅμηρος ἔφη , καὶ μετρητὸν ἑκάστου πίνοντος , εἶθ ὥσπερ Αἴας μερίδος μεταδιδόντος τῷ πλησίον Εἰπόντος δὲ ταῦτα τοῦ Μνησιφίλου Χερσίας ὁ ποιητής ἀφεῖτο γὰρ ἤδη τῆς αἰτίας καὶ διήλλακτο τῷ Περιάνδρῳ νεωστί , Χίλωνος δεηθέντος ἆρ οὖν ἔφη καὶ τοῖς θεοῖς ὁ Ζεύς , ὥσπερ τοῖς ἀριστεῦσιν ὁ Ἀγαμέμνων , μετρητὸν ἐνέχει τὸ ποτόν , ὅτε προύπινον ἀλλήλοις ἑστιώμενοι παρ αὐτῷ 0 ;
καὶ ὁ Κλεόδωρος σὺ δ ὦ Χερσία εἶπεν , εἰ τὴν ἀμβροσίαν τῷ Διὶ πελειάδες τινὲς κομίζουσιν , ὡς ὑμεῖς λέγετε , τὰς Πλαγκτὰς ὑπερπετόμεναι χαλεπῶς καὶ μόλις , οὐ νομίζεις καὶ τὸ νέκταρ αὐτῷ δυσπόριστον εἶναι καὶ σπάνιον , ὥστε φείδεσθαι καὶ παρέχειν ἑκάστῳ τεταμιευμένον ;
ἴσως εἶπεν ὁ Χερσίας ·
ἀλλ ἐπεὶ πάλιν περὶ οἰκονομίας λόγος γέγονε , τίς ἂν ὑμῶν φράσειεν ἡμῖν τὸ ἀπολειπόμενον ;
ἀπολείπεται δ οἶμαι κτήσεώς τι λαβεῖν μέτρον αὐτάρκους καὶ ἱκανῆς ἐσομένης .
καὶ ὁ Κλεόβουλος ἀλλὰ τοῖς μὲν σοφοῖς ἔφη μέτρον ὁ νόμος δέδωκε , πρὸς δὲ τοὺς φαύλους ἐρῶ λόγον τῆς ἐμῆς θυγατρὸς ὃν πρὸς τὸν ἀδελφὸν εἶπεν .
ἔφη γὰρ τὴν Σελήνην δεῖσθαι τῆς ἑαυτῆς μητρὸς ὅπως αὐτῇ χιτώνιον ὑφήνῃ σύμμετρον ·
τὴν δ εἰπεῖν καὶ πῶς σύμμετρον ὑφήνω 0 ;
νῦν μὲν γὰρ ὁρῶ σε πανσέληνον , αὖθις δὲ μηνοειδῆ , τοτὲ δ ἀμφίκυρτον οὕτω δὴ , ὦ φίλε Χερσία , καὶ πρὸς ἄνθρωπον ἀνόητον καὶ φαῦλον οὐδέν ἐστι μέτρον οὐσίας 0 ·
ἄλλοτε γὰρ ἄλλος ἐστὶ ταῖς χρείαις διὰ τὰς ἐπιθυμίας καὶ τὰς τύχας , ὥσπερ ὁ Αἰσώπειος κύων , ὃν οὑτοσί φησιν ἐν τῷ χειμῶνι συστρεφόμενον καὶ συσπειρώμενον διὰ τὸ ῥιγοῦν οἰκίαν ποιεῖν διανοεῖσθαι , θέρους δ αὖ πάλιν ἐκτεταμένον καθεύδοντα φαίνεσθαι μέγαν ἑαυτῷ καὶ μή τ ἀναγκαῖον ἡγεῖσθαι μή τε μικρὸν ἔργον οἰκίαν περιβαλέσθαι τοσαύτην 0 .
ἦ γὰρ οὐχ ὁρᾷς εἶπεν ὦ Χερσία , καὶ τοὺς μικροὺς νῦν μὲν εἰς μικρὰ κομιδῇ συστέλλοντας ἑαυτοὺς ὡς στρογγύλως καὶ Λακωνικῶς βιωσομένους , νῦν δέ , εἰ μὴ τὰ πάντων ἔχουσιν ἰδιωτῶν ἅμα καὶ βασιλέων , ὑπ ἐνδείας ἀπολεῖσθαι νομίζοντας 0 ;
ὡς οὖν ὁ Χερσίας ἀπεσιώπησεν , ὑπολαβὼν ὁ Κλεόδωρος ἀλλὰ καὶ τοὺς σοφούς εἶπεν ὑμᾶς ὁρῶμεν ἀνίσοις μέτροις τὰς κτήσεις , νενεμημένας πρὸς ἀλλήλους ἔχοντας .
καὶ ὁ Κλεόβουλος ὁ γάρ τοι νόμος εἶπεν ὦ βέλτιστε ἀνδρῶν , ὡς ὑφάντης ἑκάστῳ τὸ πρέπον ἡμῶν καὶ τὸ μέτριον καὶ τὸ ἁρμόττον ἀποδίδωσι .
καὶ σὺ καθάπερ τῳ νόμῳ τῷ λόγῳ τρέφων καὶ διαιτῶν καὶ φαρμακεύων τοὺς κάμνοντας οὐκ ἴσον ἑκάστῳ , τὸ δὲ προσῆκον ἀπονέμεις ἅπασιν ὑπολαβὼν δ ὁ Ἄρδαλος ἆρ οὖν ἔφη καὶ τὸν ἑταῖρον ὑμῶν Σόλωνος δὲ ξένον Ἐπιμενίδην νόμος τις ἀπέχεσθαι τῶν ἄλλων σιτίων κελεύει , τῆς δ ἀλίμου δυνάμεως ἣν αὐτὸς συντίθησι μικρὸν εἰς τὸ στόμα λαμβάνοντα διημερεύειν ἀνάριστον καὶ ἄδειπνον 0 ;
ἐπιστήσαντος δὲ τοῦ λόγου τὸ συμπόσιον ὁ μὲν Θαλῆς ἐπισκώπτων εὖ φρονεῖν ἔφη τὸν Ἐπιμενίδην ὅτι μὴ βούλεται πράγματα ἔχειν ἀλῶν τὰ σιτία καὶ πέττων ἑαυτῷ , καθάπερ Πιττακός 0 .
ἐγὼ γάρ εἶπε τῆς ξένης ἤκουον ᾀδούσης πρὸς τὴν μύλην , ἐν Ἐρέσῳ γενόμενος , ἄλει μύλα ἄλει ·
καὶ γὰρ Πιττακὸς ἄλει μεγάλας Μυτιλάνας βασιλεύων .
ὁ δὲ Σόλων ἔφη θαυμάζειν τὸν Ἄρδαλον εἰ τὸν νόμον οὐκ ἀνέγνωκε τῆς διαίτης τοῦ ἀνδρὸς ἐν τοῖς ἔπεσι τοῖς Ἡσιόδου γεγραμμένον ·
ἐκεῖνος γάρ ἐστιν ὁ πρῶτος Ἐπιμενίδῃ σπέρματα τῆς τροφῆς ταύτης παρασχὼν καὶ ὁ ζητεῖν διδάξας ὅσον ἐν μαλάχῃ τε καὶ ἀσφοδέλῳ μέγ ὄνειαρ οἴει γάρ ὁ Περίανδρος εἶπε τὸν Ἡσίοδον ἐννοῆσαί τι τοιοῦτον , οὐκ ἐπαινέτην ὄντα φειδοῦς ἀεὶ καὶ πρὸς τὰ λιτότατα τῶν ὄψων ὡς ἥδιστα παρακαλεῖν ἡμᾶς 0 ;
ἀγαθὴ μὲν γὰρ ἡ μαλάχη βρωθῆναι , γλυκὺς δ ὁ ἀνθέρικος 0 1 ·
τὰ δ ἄλιμα ταῦτα καὶ ἄδιψα φάρμακα μᾶλλον ἢ σιτία πυνθάνομαι , καὶ μέλι καὶ τυρόν τινα βαρβαρικὸν δέχεσθαι καὶ σπέρματα πάμπολλα τῶν οὐκ εὐπορίστων 0 .
πῶς οὖν οὐκ ἂν τῷ Ἡσιόδῳ τὸ πηδάλιον μὲν ὑπὲρ καπνοῦ κείμενον ἔργα βοῶν δ ἀπόλοιτο καὶ ἡμιόνων ταλαεργῶν εἰ τοσαύτης δεήσει παρασκευῆς ;
θαυμάζω δέ σου τὸν ξένον ὦ Σόλων εἰ Δηλίοις ἔναγχος ποιησάμενος τὸν μέγαν καθαρμὸν οὐχ ἱστόρησε παρ αὐτοῖς εἰς τὸ ἱερὸν κομιζόμενα τῆς πρώτης ὑπομνήματα τροφῆς καὶ δείγματα μετ ἄλλων εὐτελῶν καὶ αὐτοφυῶν μαλάχην καὶ ἀνθέρικον , ὧν εἰκός ἐστι καὶ τὸν Ἡσίοδον προξενεῖν ἡμῖν τὴν λιτότητα καὶ τὴν ἀφέλειαν .
οὐ ταῦτ ἔφη μόνον ὁ Ἀνάχαρσις ἀλλὰ καὶ πρὸς ὑγίειαν ἐν τοῖς μάλιστα τῶν λαχάνων ἑκάτερον ἐπαινεῖται Καὶ ὁ Κλεόδωρος ὀρθῶς ἔφη λέγεις .
ἰατρικὸς γὰρ Ἡσίοδος ὢν δῆλός ἐστιν οὐκ ἀμελῶς οὐ δ ἀπείρως περὶ διαίτης καὶ κράσεως οἴνου καὶ ἀρετῆς ὕδατος καὶ λουτροῦ καὶ γυναικῶν διαλεγόμενος καὶ συνουσίας καιροῦ καὶ βρεφῶν καθίσεως .
ἀλλ Ἡσιόδου μὲν ἐμοὶ δοκεῖ δικαιότερον Αἴσωπος αὑτὸν ἀποφαίνειν μαθητὴν ἢ Ἐπιμενίδης 0 1 ·
τούτῳ γὰρ ἀρχὴν τῆς καλῆς ταύτης καὶ ποικίλης καὶ πολυγλώσσου σοφίας ὁ πρὸς τὴν ἀηδόνα λόγος τοῦ ἱέρακος παρέσχηκεν .
ἐγὼ δ ἂν ἡδέως ἀκούσαιμι Σόλωνος ·
εἰκὸς γὰρ αὐτὸν πεπύσθαι , πολὺν χρόνον Ἀθήνησιν Ἐπιμενίδῃ συγγενόμενον , ὅ τι δὴ παθὼν ἢ σοφιζόμενος ἐπὶ τοιαύτην ἦλθε δίαιταν 0 .
καὶ ὁ Σόλων ἔφη τί δὲ τοῦτ ἐκεῖνον ἐρωτᾶν ἔδει ;
δῆλον γὰρ ἦν ὅτι τοῦ μεγίστου τῶν ἀγαθῶν καὶ κρατίστου δεύτερόν ἐστι τὸ δεῖσθαι τροφῆς βραχυτάτης .
ἢ τὸ μέγιστον οὐ δοκεῖ σοι τὸ μη δ ὅλως τροφῆς δεῖσθαι ;
οὐδαμῶς ὁ Κλεόδωρος ἔμοιγ εἶπεν , εἰ δεῖ τὸ φαινόμενον εἰπεῖν , καὶ μάλιστα παρακειμένης τραπέζης , ἣν ἀναιροῦσιν αἰρομένης τροφῆς φιλίων θεῶν βωμὸν οὖσαν καὶ ξενίων δὲ Θαλῆς λέγει τῆς γῆς ἀναιρεθείσης σύγχυσιν τὸν ὅλον ἕξειν κόσμον , οὕτως οἴκου διάλυσις ἡ τροφῆς ἀναίρεσίς ἐστι ·
συναναιρεῖται γὰρ αὐτῇ πῦρ ἑστιοῦχον ἑστία κρατῆρες ὑποδοχαὶ ξενισμοί , φιλανθρωπότατα καὶ πρῶτα κοινωνήματα πρὸς ἀλλήλους , μᾶλλον δὲ σύμπας ὁ βίος , εἴ γε διαγωγὴ τίς ἐστιν ἀνθρώπου πράξεων ἔχουσα διέξοδον , ὧν ἡ τῆς τροφῆς χρεία καὶ παρασκευὴ τὰς πλείστας παρακαλεῖ 0 .
δεινὸν μὲν οὖν , ὦ ἑταῖρε , καὶ τὸ γεωργίας αὐτῇ 0 ·
διολλυμένη γὰρ αὖθις ἀπολείπει γῆν ἡμῖν ἄμορφον καὶ ἀκάθαρτον , ὕλης ἀκάρπου καὶ ῥευμάτων πλημμελῶς φερομένων ὑπ ἀργίας ἀνάπλεων .
συναπόλλυσι δὲ καὶ τέχνας πάσας καὶ ἐργασίας , ὧν ἔξαρχός ἐστι καὶ παρέχει βάσιν πάσαις καὶ ὕλην , καὶ τὸ μηδέν εἰσι , ταύτης ἐκποδὼν γενομένης .
καταλύονται δὲ καὶ τιμαὶ θεῶν , Ἡλίῳ μὲν μικράν , ἔτι δ ἐλάττω Σελήνῃ χάριν αὐγῆς μόνον καὶ ἀλέας ἀνθρώπων ἐχόντων .
ὀμβρίῳ δὲ Διὶ καὶ προηροσίᾳ Δήμητρι καὶ φυταλμίῳ Ποσειδῶνι ποῦ βωμὸς ἔσται , ποῦ δὲ θυσία ;
πῶς δὲ χαριδότης ὁ Διόνυσος , εἰ δεησόμεθα μηδενὸς ὧν δίδωσι 0 ;
τί δὲ θύσομεν ἢ σπείσομεν ;
τίνος δ ἀπαρξόμεθα ;
πάντα γὰρ ταῦτα τῶν μεγίστων ἀνατροπὴν καὶ σύγχυσιν ἔχει πραγμάτων .
ἡδονῆς δὲ πάσης μὲν περιέχεσθαι καὶ πάντως ἀλόγιστόν ἐστι , πᾶσαν δὲ φεύγειν καὶ πάντως ἀναίσθητον 0 .
τὴν μὲν οὖν ψυχὴν ἑτέραις τισὶν ἡδοναῖς χρῆσθαι κρείττοσιν ὑπαρχέτω , τῷ δὲ σώματι λαβεῖν ἡδονὴν τῆς ἀπὸ τοῦ τρέφεσθαι δικαιοτέραν οὐκ ἔστιν , ὅπερ οὐδένα λέληθεν ἀνθρώπων ·
ταύτην γὰρ ἐν μέσῳ θέμενοι κοινωνοῦσιν ἀλλήλοις δείπνων καὶ τραπέζης , ἀφροδισίων δὲ νύκτα καὶ πολὺ προβάλλονται σκότος , ἡγούμενοι τὸ τούτων κοινωνεῖν ἀναίσχυντον εἶναι καὶ θηριῶδες , ὡς τὸ μὴ κοινωνεῖν ἐκείνης 0 .
ὑπολαβὼν οὖν ἐγὼ τοῦ Κλεοδώρου διαλιπόντος ἐκεῖνο δ οὐ λέγεις εἶπον , ὅτι καὶ τὸν ὕπνον ἅμα τῇ τροφῇ συνεκβάλλομεν ;
ὕπνου δὲ μὴ ὄντος οὐ δ ὄνειρός ἐστιν , ἀλλ οἴχεται τὸ πρεσβύτατον ἡμῖν μαντεῖον .
ἔσται δὲ μονοειδὴς ὁ βίος καὶ τρόπον τινὰ μάτην τὸ σῶμα περικείσεται τῇ ψυχῇ ·
τὰ πλεῖστα γὰρ αὐτοῦ καὶ κυριώτατα τῶν μερῶν ἐπὶ τὴν τροφὴν ὄργανα παρεσκεύασται , γλῶττα καὶ ὀδόντες καὶ στόμαχος καὶ ἧπαρ .
ἀργὸν γὰρ οὐδέν ἐστιν οὐ δὲ πρὸς ἄλλην συντεταγμένον χρείαν ·
ὥσθ ὁ μὴ δεόμενος τροφῆς οὐ δὲ σώματος δεῖται .
τοῦτο δ αὐτὸν ἦν αὑτοῦ μὴ δεῖσθαι ·
σὺν σώματι γὰρ ἡμῶν ἕκαστος 0 .
ἡμεῖς μὲν οὖν ἔφην ἐγὼ ταύτας τῇ γαστρὶ συμβολὰς εἰσφέρομεν ·
εἰ δὲ Σόλων ἤ τις ἄλλος τι κατηγορεῖ , ἀκουσόμεθα .
πάνυ μὲν οὖν ἔφη ὁ Σόλων , μὴ καὶ τῶν Αἰγυπτίων ἀκριτώτεροι φανῶμεν , οἳ τὸν νεκρὸν ἀνατεμόντες ἔδειξαν τῷ ἡλίῳ , εἶτ αὐτὰ μὲν εἰς τὸν ποταμὸν κατέβαλον , τοῦ δ ἄλλου σώματος ὡς ἤδη καθαροῦ γεγονότος ἐπιμέλονται .
τῷ γὰρ ὄντι τοῦτ ἐστὶ τὸ μίασμα τῆς σαρκὸς ἡμῶν καὶ ὁ Τάρταρος ὁ ἐν ᾍδου , δεινῶν τινων ῥευμάτων καὶ πνεύματος ὁμοῦ καὶ πυρὸς συμπεφυρμένου καὶ νεκρῶν περίπλεως .
ζῶν γὰρ οὐδεὶς ἀπ οὐδενὸς τρέφεται ζῶντος , ἀλλὰ θανατοῦντες τὰ ἔμψυχα καὶ τὰ φυόμενα τῷ τρέφεσθαι καὶ αὔξεσθαι μετέχοντα τοῦ ζῆν ἀπολλύντες ἀδικοῦμεν .
ἀπόλλυται γὰρ ἐξ οὗ πέφυκε τὸ μεταβάλλον εἰς ἄλλο , καὶ πᾶσαν φθείρεται φθοράν , ὅπως ἂν θατέρου τροφὴ γένοιτο .
τὸ δ ἀπέχεσθαι σαρκῶν ἐδωδῆς , ὥσπερ Ὀρφέα τὸν παλαιὸν ἱστοροῦσι , σόφισμα μᾶλλον ἢ φυγὴ τῶν περὶ τὴν τροφὴν ἀδικημάτων ἐστί .
φυγὴ δὲ μία καὶ καθαρμὸς εἰς δικαιοσύνην τέλειος αὐτάρκη καὶ ἀπροσδεᾶ γενέσθαι 0 .