Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
τοῖς ἱερεῦσιν αἰδῶ καὶ τιμὴν αἱ πόλεις νέμουσιν , ὅτι τ ἀγαθὰ παρὰ τῶν θεῶν οὐ μόνον αὑτοῖς καὶ φίλοις καὶ οἰκείοις , ἀλλὰ κοινῇ πᾶσιν αἰτοῦνται τοῖς πολίταις καίτοι τοὺς θεοὺς οἱ ἱερεῖς οὐ ποιοῦσιν ἀγαθῶν δοτῆρας , ἀλλὰ τοιούτους ὄντας παρακαλοῦσι τοὺς δ ἄρχοντας οἱ συνόντες τῶν φιλοσόφων δικαιοτέρους ποιοῦσι καὶ μετριωτέρους καὶ προθυμοτέρους εἰς τὸ εὖ ποιεῖν , ὥστε καὶ χαίρειν εἰκός ἐστι μᾶλλον 0 .
ἐμοὶ δὲ δοκεῖ καὶ λυροποιὸς ἂν ἣδιον λύραν ἐργάσασθαι καὶ προθυμότερον , μαθὼν ὡς ὁ ταύτην κτησόμενος 0 ;
τὴν λύραν μέλλει τὸ Θηβαίων ἄστυ τειχίζειν ὡς ὁ Ἀμφίων , ἢ τὴν Λακεδαιμονίων στάσιν παύειν ἐπᾴδων καὶ παραμυθούμενος ὡς Θαλῆς 0 ·
καὶ τέκτων ὁμοίως πηδάλιον δημιουργῶν ἡσθῆναι , πυθόμενος ὅτι τοῦτο τὴν Θεμιστοκλέους ναυαρχίδα κυβερνήσει προπολεμοῦσαν τῆς Ἑλλάδος τὴν Πομ πηίου τὰ πειρατικὰ καταναυμαχοῦντος 0 ·
τί οὖν οἴει περὶ τοῦ λόγου τὸν φιλόσοφον διανοούμενον , ὡς ὁ τοῦτον παραλαβὼν πολιτικὸς ἀνὴρ καὶ ἡγεμονικὸς κοινὸν ὄφελος ἔσται δικαιοδοτῶν , νομοθετῶν , κολάζων τοὺς πονηρούς , ·
αὔξων τοὺς ἐπιεικεῖς καὶ ἀγαθούς 0 ;
ἐμοὶ δὲ δοκεῖ καὶ ναυπηγὸς ἀστεῖος ἥδιον ἐργπάσασθαι πηδάλιον , πυθόμενος ὅτι τοῦτο τὴν Ἀργὼ κυβερνήσει τὴν πᾶσι μέλουσαν ·
καὶ τεκτονικὸς οὐκ ἂν οὕτω κατασκευάσαι ἄροτρον προθύμως ;
ἢ ἅμαξαν , ὡς τοὺς ἄξονας , οἷς ἔμελλε Σόλων τοὺς νόμους ἐγχαράξειν 0 1 .
καὶ μὴν οἱ λόγοι τῶν φιλοσόφων , ἐὰν ψυχαῖς ἡγεμονικῶν καὶ πολιτικῶν ἀνδρῶν ἐγγραφῶσι βεβαίως καὶ κρατήσωσι , νόμων δύναμιν λαμβάνουσιν ᾗ καὶ Πλάτων εἰς Σικελίαν ἔπλευσεν , ἐλπίζων τὰ δόγματα νόμους καὶ ἔργα ποιήσειν ἐν τοῖς Διονυσίου πράγμασιν ἀλλ εὗρε Διονύσιον ὥσπερ βιβλίον παλίμψηστον ἢδη μολυσμῶν ἀνάπλεων καὶ τὴν βαφὴν οὐκ ἀνιέντα τῆς τυραννίδος , ἐν πολλῷ χρόνῳ δευσοποιὸν οὖσαν καὶ δυσέκπλυτον ·
ἀκμαίους δ ὄντας ἔτι δεῖ τῶν χρηστῶν ἀντιλαμβάνεσθαι λόγων .
πλάτωνα Κυρηναῖοι παρεκάλουν νόμους τε γραψάμενον αὐτοῖς ἀπολιπεῖν καὶ διακοσμῆσαρ τὴν πολιτείαν , ὁ δὲ παρῃτήσατο φήσας χαλεπὸν εἶναι Κυρηναίοις νομοθετεῖν οὕτως εὐτυχοῦσιν οὐδὲν γὰρ οὕτω γαῦρον καὶ τραχὺ καὶ δύσαρκτον ὡς ἀνὴρ ἔφυ εὐπραγίας δοκούσης ἐπιλαμβανόμενος 0 .
διὸ τοῖς ἄρχουσι χαλεπόν ἐστι σύμβουλον περὶ ἀρχῆς ;
γενέσθαι τὸν γὰρ λόγον ὥσπερ ἄρχοντα παραδέξασθαι φοβοῦνται , μὴ τῆς ἐξουσίας αὐτῶν τ ἀγαθὸν κολούσῃ τῷ καθήκοντι δουλωσάμενος ; 0 .
οὐ γὰρ ἴσασι τὰ Θεοπόμπου τοῦ Σπαρτιατῶν βασιλέως , ὃς πρῶτος ἐν Σπάρτῃ τοῖς βασιλεύουσι καταμίξας τοὺς Ἐφόρους , εἶτ ὀνειδιζόμενος ὑπὸ τῆς γυναικός , εἰ τοῖς παισὶν ἐλάττονα παραδώσει τὴν ἀρχὴν ἧς παρέλαβε , μείζονα μὲν οὖν εἶπεν ὅσῳ καὶ βεβαιοτέραν τὸ γὰρ σφοδρὸν ἀνεὶς καὶ ἄκρατον αὐτῆς ἅμα τῷ φθόνῳ διέφυγε τὸν κίνδυνον 0 .
καίτοι Θεόπομπος μὲν εἰς ἑτέρους τὸ τῆς ἀρχῆς ὥσπερ ῥεύματος μεγάλου παροχετευσάμενος , ὅσον ἄλλοις ἔδωκεν , αὑτοῦ περιέ πρινξιπεμ Ἰνεριιδιτιιμ 0 .
κοψεν ·
ὁ δ ἐκ φιλοσοφίας τῷ ἄρχοντι πάρεδρος καὶ φύλαξ ἐγκατοικισθεὶς λόγος , ὥσπερ εὐεξίας τῆς δυνάμεως τὸ ἐπισφαλὲς ἀφαιρῶν , ἀπολείπει τὸ ὑγιαῖνον .
ἀλλὰ νοῦν οὐκ ἔχοντες οἱ πολλοὶ τῶν βασιλέων καὶ ἀρχόντων μιμοῦνται τοὺς ἀτέχνους ἀνδριαντοποιούς , οἳ νομίζουσι μεγάλους καὶ ἁδροὺς φαίνεσθαι τοὺς κολοσσούς , ἂν διαβεβηκότας σφόδρα καὶ διατεταμένους καὶ κεχηνότας πλάσωσι καὶ γὰρ οὗτοι βαρύτητι φωνῆς καὶ βλέμματος τραχύτητι καὶ δυσκολίᾳ τρόπων καὶ ἀμιξίᾳ διαίτης ὄγκον ἡγεμονίας καὶ σεμνότητα μιμεῖσθαι δοκοῦσιν , οὐ δ ὁτιοῦν τῶν κολοσσικῶν διαφέροντες ἀνδριάντων , οἳ τὴν ἔξωθεν ἡρωικὴν καὶ θεοπρεπῆ μορφὴν ἔχοντες ;
ἐντός εἰσι γῆς μεστοὶ καὶ λίθου καὶ μολίβδου ·
πλὴν ὅτι τῶν μὲν ἀνδριάντων ταῦτα τὰ βάρη τὴν ὀρθότητα μόνιμον καὶ ἀκλινῆ διαφυλάττει , οἱ δ ἀπαίδευτοι στρατηγοὶ καὶ ἡγεμόνες ὑπὸ τῆς ἐντὸς ἀγνωμοσύνης πολλάκις σαλεύονται καὶ περιτρέπονται βάσει γὰρ οὐ κειμένῃ πρὸς ὀρθὰς ἐξουσίαν ἐποικοδομοῦντες ὑψηλὴν συναπονεύουσι .
, δεῖ δέ , ὥσπερ ὁ κανὼν αὐτός , ἀστραβὴς γενόμενος καὶ ἀδιάστροφος , οὕτως ἀπευθύνει τὰ λοιπὰ τῇ πρὸς αὑτὸν ἐφαρμογῇ καὶ παραθέσει συνεξομοιῶν , παραπλησίως τὸν ἄρχοντα πρῶτον αὑτὸν τὴν ἀρχὴν κτησάμενον ἐν ἑαυτῷ καὶ κατευθύναντα τὴν ψυχὴν καὶ καταστησάμενον τὸ ἦθος οὕτω συναρμόττειν τὸ ὑπήκοον οὔ τε γὰρ πίπτοντός ἐστιν ὀρθοῦν οὔ τε διδάσκειν ἀγνοοῦντος οὔ τε κοσμεῖν ἀκοσμοῦντος ἢ τάττειν ἀτακτοῦντος ἢ ἄρχειν μὴ ἀρχομένου 0 ·
ἀλλ οἱ πολλοὶ κακῶς φρονοῦντες οἴονται πρῶτον ἐν τῷ ἄρχειν ἀγαθὸν εἶναι τὸ μὴ ἄρχεσθαι , καὶ ὅ γε Περσῶν βασιλεὺς πάντας 0 .
ἡγεῖτο δούλους πλὴν τῆς αὑτοῦ γυναικός , ἧς μάλιστα δεσπότης ὤφειλεν εἶναι .
τίς οὖν ἄρξει τοῦ ἄρχοντος ;
ὁ νόμος ὁ πάντων βασιλεὺς 0 ;
θνατῶν τε καὶ ἀθανάτων 0 ·
ὡς ἔφη Πίνδαρος , οὐκ ἐν βιβλίοις ἔξω γεγραμμένος οὐδέ τισι ξύλοις , ἀλλ ἔμψυχος ὢν ἐν αὐτῷ λόγος , ἀεὶ συνοικῶν καὶ παραφυλάττων καὶ μηδέποτε τὴν ψυχὴν ἐῶν ἔρημον ἡγεμονίας .
ὁ μὲν γὰρ Περσῶν βασιλεὺς ἕνα τῶν κατευναστῶν εἶχε πρὸς τοῦτο τεταγμένον , ὥσθ ἕωθεν εἰσιόντα λέγειν πρὸς αὐτὸν ἀνάστα , ὦ βασιλεῦ , καὶ φρόντιζε πραγμάτων , ὧν σε φροντίζειν ὁ μέγας Ὠρομάσδης ἠθέλησε ·
τοῦ δὲ πεπαιδευμένου καὶ σωφρονοῦντος ἄρχοντος ἐντός ἐστιν ὁ τοῦτο φθεγγόμενος ἀεὶ καὶ παρακελευόμενος Πολέμων γὰρ ἔλεγε τὸν ἔρωτα εἶναι θεῶν ὑπηρεσίαν εἰς νέων ἐπιμέλειαν καὶ σωτηρίαν .
ἀληθέστερον δ ἄν τις εἴποι τοὺς ἄρχοντας ὑπηρετεῖν θεῷ πρὸς ἀνθρώπων ἐπιμέλειαν καὶ σωτηρίαν ;
ὅπως ὧν θεὸς δίδωσιν ἀνθρώποις καλῶν καὶ ἀγαθῶν τὰ μὲν νέμωσι τὰ δὲ φυλάττωσιν .
ὁ μὲν καθίησιν ἀρχὰς σπερμάτων προσηκόντων γῆ δ ἀναδίδωσιν , αὔξεται δὲ τὰ μὲν ὄμβροις τὰ δ ἀνέμοις τὰ δ ἄστροις ἐπιθαλπόμενα καὶ σελήνῃ , κοσμεῖ δ ἥλιος ἅπαντα καὶ πᾶσι τοῦτο δὴ τὸ παρ αὑτοῦ φίλτρον ἐγκεράννυσιν 0 1 2 .
ἀλλὰ τῶν τοιούτων καὶ τηλικούτων ἃ θεοὶ χαρίζονται δώρων καὶ ἀγαθῶν οὐκ ἔστιν ἀπόλαυσις οὐ δὲ χρῆσις ὀρθὴ δίχα νόμου καὶ δίκης καὶ ἄρχοντος .
δίκη μὲν οὖν νόμου τέλος ἐστί , νόμος δ ἄρχοντος ἔργον , ἄρχων δ εἰκὼν θεοῦ τοῦ πάντα κοσμοῦντος , οὐ Φειδίου δεόμενος πλάττοντος οὐ δὲ Πολυκλείτου καὶ Μύρωνος , ἀλλ αὐτὸς αὑτὸν εἰς ὁμοιότητα θεῷ δι ἀρετῆς καθιστὰς 0 1 2 ;
καὶ δημιουργῶν ἀγαλμάτων τὸ ἣδιστον ὀφθῆναι καὶ θεοπρεπέστατον 0 .
οἷον δ ἣλιον ἐν οὐρανῷ περικαλλὲς εἴδωλον ἑαυτοῦ καὶ σελήνην ὁ 0 .
θεὸς ἐνίδρυσε , τοιοῦτον ἐν πόλεσι μίμημα καὶ φέγγος ἄρχων ὅστε θεουδὴς εὐδικίας ;
ἀνέχῃσι , τουτέστι θεοῦ λόγον ἔχων διάνοιαν , οὐ σκῆπτρον οὐ δὲ κεραυνὸν οὐ δὲ τρίαιναν , ὡς ἔνιοι πλάττουσιν ἑαυτοὺς καὶ γράφουσι τῷ ἀνεφίκτῳ ποιοῦντες ἐπίφθονον τὸ ἀνόητον νεμεσᾷ γὰρ ὁ θεὸς τοῖς ἀπομιμουμένοις βροντὰς καὶ κεραυνοὺς καὶ ἀκτινοβολίας , τοὺς δὲ τὴν ἀρετὴν ζηλοῦντας αὐτοῦ καὶ πρὸς τὸ καλὸν καὶ φιλάνθρωπον ἀφομοιοῦντας ἑαυτοὺς ἡδόμενος αὔξει καὶ μεταδίδωσι τῆς περὶ αὐτὸν εὐνομίας καὶ δίκης καὶ ἀληθείας καὶ πραότητος ·
ὧν θειότερον οὐ πῦρ ἐστιν οὐ φῶς οὐχ ἡλίου δρόμος οὐκ ἀνατολαὶ καὶ δύσεις ἄστρων οὐ τὸ ἀίδιον καὶ ἀθάνατον 0 1 2 .
οὐ γὰρ χρόνῳ ζωῆς ὁ θεὸς εὐδαίμων ἀλλὰ τῆς ἀρετῆς τῷ ἄρχοντι τοῦτο γὰρ θεῖόν ἐστι , καλὸν δ αὐτῆς καὶ τὸ ἀρχόμενον 0 1 .
ἀνάξαρχος μὲν οὖν ἐπὶ τῷ Κλείτου φόνῳ δεινοπαθοῦντα παραμυθούμενος Ἀλέξανδρον ἔφη καὶ τῷ Διὶ τὴν Δίκην εἶναι καὶ τὴν Θέμιν παρέδρους , ἵνα πᾶν πραττόμενον ὑπὸ βασιλέως θεμιτὸν δοκῇ καὶ δίκαιον ·
οὐκ ὀρθῶς οὐ δ ὠφελίμως τὴν ἐφ οἷς ἥμαρτε μετάνοιαν αὐτοῦ τῷ πρὸς τὰ ὅμοια θαρρύνειν ἰώμενος .
εἰ δὲ δεῖ ταῦτ εἰκάζειν , ὁ μὲν Ζεὺς οὐκ ἔχει τὴν Δίκην πάρεδρον , ἀλλ αὐτὸς Δίκη καὶ Θέμις ἐστὶ καὶ νόμων ὁ πρεσβύτατος καὶ τελειότατος .
οἱ δὲ παλαιοὶ οὕτω λέγουσι καὶ γράφουσι καὶ διδάσκουσιν , ὡς ἄνευ Δίκης ἄρχειν μη δὲ τοῦ Διὸς καλῶς δυναμένου ἡ δέ γε παρθένος ἐστὶ καθ Ἡσίοδον ἀδιάφθορος , αἰδοῦς καὶ σωφροσύνης καὶ ὠφελείας σύνοικος ὅθεν αἰδοίους προσαγορεύουσι τοὺς βασιλεῖς ·
μάλιστα , γὰρ αἰδεῖσθαι προσήκει τοῖς ἥκιστα φοβουμένοις .
φοβεῖσθαι δὲ δεῖ τὸν ἄρχοντα τοῦ παθεῖν κακῶς μᾶλλον τὸ ποιῆσαι 0 ·
τοῦτο γὰρ αἴτιόν ἐστιν ἐκείνου καὶ οὗτός ἐστιν ὁ φόβος τοῦ ἄρχοντος φιλάνθρωπος καὶ οὐκ ἀγεννής ·
, ὑπὲρ τῶν ἀρχομένων δεδιέναι μὴ λάθωσι βλαβέντες , ὡς δὲ κύνες περὶ μῆλα δυσωρήσονται ἐν αὐλῇ , θηρὸς ἀκούσαντες κρατερόφρονος ,  οὐχ ὑπὲρ αὑτῶν ἀλλ ὑπὲρ τῶν φυλαττομένων 0 .
ὁ δ Ἐπαμεινώνδας , εἰς ἑορτήν τινα καὶ πότον ἀνειμένως τῶν Θηβαίων ῥυέντων , μόνος ἐφώδευε τὰ ὅπλα καὶ τὰ τείχη , νήφειν λέγων καὶ ἀγρυπνεῖν ὡς ἂν ἐξῇ τοῖς ἄλλοις μεθύειν καὶ καθεύδειν .
καὶ Κάτων ἐν Ἰτύκῃ τοὺς ·
ἄλλους ἅπαντας ἀπὸ τῆς ἣττης ἐκήρυττε πέμπειν ἐπὶ θάλατταν ·
καὶ ἐμβιβάσας , εὔπλοιαν εὐξάμενος ὑπὲρ αὐτῶν , εἰς οἶκον ἐπανελθὼν ἑαυτὸν ἀπέσφαξε διδάξας ὑπὲρ τίνων δεῖ τὸν ἄρχοντα ;
τῷ φόβῳ χρῆσθαι καὶ τίνων δεῖ τὸν ἄρχοντα καταφρονεῖν 0 .
κλέαρχος δ ὁ Ποντικὸς τύραννος εἰς κιβωτὸν ἐνδυόμενος ὥσπερ ὄφις ἐκάθευδε 0 .
καὶ Ἀριστόδημος ὁ Ἀργεῖος εἰς ὑπερῷον οἴκημα θύραν ἔχον ἐπιρρακτήν , ἧς ἐπάνω τιθεὶς τὸ κλινίδιον ἐκάθευδε μετὰ τῆς ἑταίρας 0 ·
ἡ δὲ μήτηρ ἐκείνης ὑφεῖλκε κάτωθεν τὸ κλιμάκιον , εἶθ ἡμέρας πάλιν προσετίθει φέρουσα .
πῶς οὗτος , οἴεσθε , τὸ θέατρον ἐπεφρίκει καὶ τὸ ἀρχεῖον , τὸ βουλευτήριον , τὸ συμπόσιον , ὁ τὸν θάλαμον ἑαυτῷ δεσμωτήριον πεποιηκώς ;
τῷ γὰρ ὄντι δεδίασιν οἱ βασιλεῖς ὑπὲρ τῶν ἀρχομένων , οἱ δὲ τύραννοι τοὺς ἀρχομένους διὸ δυνάμει τὸ δέος συναύξουσι πλειόνων γὰρ ἄρχοντες πλείονας φοβοῦνται 0 .
οὐ γὰρ εἰκὸς οὐ δὲ πρέπον , ὥσπερ ἔνιοι φιλόσοφοι λέγουσι , τὸν θεὸν ἐν ὕλῃ πάντα πασχούσῃ καὶ πράγμασι μυρίας δεχομένοις ἀνάγκας καὶ τύχας καὶ μεταβολὰς ὑπάρχειν ἀναμεμιγμένον ἀλλ ὁ μὲν ἄνω που περὶ τὴν ἀεὶ κατὰ τ αὐτὰ οὕτω φύσιν ἔχουσαν ἱδρυμένος ἐν βάθροις ἁγίοις , ᾗ φησι Πλάτων , εὐθείᾳ περαίνει κατὰ φύσιν περιπορευόμενος οἷον δ ἥλιος ἐν οὐρανῷ μίμημα τὸ περικαλλὲς αὐτοῦ δι ἐσόπτρου εἴδωλον ἀναφαίνεται τοῖς ἐκεῖνον ἐνορᾶν δι αὐτοῦ δυνατοῖς , οὕτω τὸ ἐν πόλεσι φέγγος εὐδικίας καὶ λόγου τοῦ περὶ αὑτὸν ὥσπερ εἰκόνα κατέστησεν , ἣν οἱ μακάριοι καὶ σώφρονες ἐκ φιλοσοφίας ἀπογράφονται πρὸς τὸ κάλλιστον τῶν πραγμάτων πλάττοντες ἑαυτούς 0 1 .
ταύτην δ οὐδὲν ἐμποιεῖ τὴν διάθεσιν ἢ λόγος ἐκ φιλοσοφίας παραγενόμενος ·
ἵνα μὴ πάσχωμεν τὸ τοῦ Ἀλεξάνδρου , ὃς ἐν Κορίνθῳ Διογένην θεασάμενος καὶ δι εὐφυΐαν ἀγαπήσας καὶ θαυμάσας τὸ φρόνημα καὶ τὸ μέγεθος τ ἀνδρὸς εἶπεν εἰ μὴ Ἀλέξανδρος ἤμην , Διογένης ἂν ἤμην ·
ὀλίγου δέων εἰπεῖν , τὴν περὶ αὑτὸν εὐτυχίαν καὶ λαμπρότητα καὶ δύναμιν ὡς κώλυσιν ἀρετῆς καὶ ἀσχολίαν βαρυνόμενος καὶ ζηλοτυπῶν τὸν τρίβωνα καὶ τὴν πήραν , ὅτι τούτοις ἦν ἀνίκητος καὶ ἀνάλωτος Διογένης , οὐχ ὡς ἐκεῖνος ὅπλοις καὶ ἵπποις καὶ σαρίσσαις 0 1 .
ἐξῆν οὖν φιλοσοφοῦντα καὶ τῇ διαθέσει γίγνεσθαι Διογένην καὶ τῇ τύχῃ μένειν Ἀλέξανδρον , καὶ διὰ τοῦτο γενέσθαι Διογένην μᾶλλον , ὅτι ἦν Ἀλέξανδρος , ὡς πρὸς τύχην μεγάλην πολὺ πνεῦμα καὶ σάλον ἔχουσαν ἕρματος πολλοῦ καὶ κυβερνήτου μεγάλου δεόμενον .
ἐν μὲν γὰρ τοῖς ἀσθενέσι καὶ ταπεινοῖς καὶ ἰδιώταις τῷ ἀδυνάτῳ μιγνύμενον τὸ ἀνόητον εἰς τὸ ἀναμάρτητον τελευτᾷ , ὥσπερ ἐν ὀνείρασι φαύλοις τις ἀνι τὴν ψυχὴν διαταράττει συνεξαναστῆναι ταῖς ἐπιθυμίαις μὴ δυναμένην ἡ δ ἐξουσία παραλαβοῦσα τὴν κακίαν νεῦρα τοῖς πάθεσι προστίθησι καὶ τὸ τοῦ Διονυσίου ἀληθές ἐστιν ·
ἔφη γὰρ ἀπολαύειν μάλιστα τῆς ἀρχῆς , ὅταν ταχέως ἃ βούλεται ποιῇ .
μέγας οὖν ὁ κίνδυνος βούλεσθαι ἃ μὴ δεῖ τὸν ἃ βούλεται ποιεῖν δυνάμενον 0 ·
αὐτίκ ἔπειτά γε μῦθος ἔην , τετέλεστο δὲ ἔργον .
ὀξὺν ἡ κακία διὰ τῆς ἐξουσίας δρόμον ἔχουσα πᾶν πάθος ἐξωθεῖ , ποιοῦσα τὴν ὀργὴν φόνον τὸν ἔρωτα μοιχείαν τὴν πλεονεξίαν δήμευσιν 0 1 .
αὐτίκ ἔπειθ ἅμα μῦθος ἔην ,  καὶ ἀπόλωλεν ὁ προσκρούσας ·
ὑπόνοια , καὶ τέθνηκεν ὁ διαβληθείς .
ἀλλ ὥσπερ οἱ φυσικοὶ λέγουσι τὴν ἀστραπὴν τῆς βροντῆς ὑστέραν μὲν ἐκπίπτειν ὡς αἷμα τραύματος , προτέραν δὲ φαίνεσθαι , τὸν μὲν ψόφον ἐκδεχομένης τῆς ἀκοῆς τῷ δὲ φωτὶ τῆς ὄψεως ἀπαντώσης 0 1 ·
οὕτως ἐν ταῖς ἀρχαῖς φθάνουσιν αἱ κολάσεις τὰς κατηγορίας καὶ προεκπίπτουσιν αἱ καταδίκαι τῶν ἀποδείξεων .
εἴκει γὰρ ἤδη θυμὸς οὐ δ ἔτ ἀντέχει , θινῶδες ὡς ἄγκιστρον ἀγκύρας σάλῳ , ἂν μὴ βάρος ἔχων 5 λογισμὸς ἐπιθλίβῃ καὶ πιέζῃ τὴν ἐξουσίαν , μιμουμένου τὸν ἥλιον τοῦ ἄρχοντος , ὃς ὅταν 0 ·
ὕψωμα λάβῃ μέγιστον , ἐξαρθεὶς ἐν τοῖς βορείοις , ἐλάχιστα κινεῖται , τῷ σχολαιοτέρῳ τὸν δρόμον εἰς ἀσφαλὲς καθιστάμενος .
οὐ δὲ γὰρ λαθεῖν οἷόν τε τὰς κακίας ἐν ταῖς ἐξουσίαις 0 ·
ἀλλὰ τοὺς μὲν ἐπιληπτικούς , ἂν ἐν ὕψει τινὶ γένωνται καὶ περιενεχθῶσιν , ἴλιγγος ἴσχει καὶ σάλος , ἐξελέγχων τὸ πάθος αὐτῶν , τοὺς δ ἀπαιδεύτους καὶ ἀμαθεῖς ἡ τύχη μικρὸν ἐκκουφίσασα πλούτοις τισὶν ἢ δόξαις ἢ ἀρχαῖς μετεώρους γενομένους εὐθὺς , ἑπιδείκνυσι πίπτοντας ·
μᾶλλον δ .
, ὥσπερ τῶν κενῶν ἀγγείων οὐκ ἂν διαγνοίης τὸ ἀκέραιον καὶ πεπονηκός , ἀλλ ὅταν ἐγχέῃς , φαίνεται τὸ ῥέον οὕτως ;
αἱ σαθραὶ ψυχαὶ τὰς ἐξουσίας μὴ στέγουσαι ῥέουσιν ἔξω ταῖς ἐπιθυμίαις , ταῖς ὀργαῖς , ταῖς ἀλαζονείαις , ταῖς ἀπειροκαλίαις καίτοι τί δεῖ ταῦτα λέγειν , ὅπου καὶ τὰ σμικρότατα τῶν ἐλλειμμάτων περὶ τοὺς ἐπιφανεῖς καὶ ἐνδόξους συκοφαντεῖται ;
κίμωνος ἦν ὁ οἶνος διαβολή , Σκιπίωνος ὁ ὕπνος , Λεύκολλος ἐπὶ τῷ δειπνεῖν πολυτελέστερον ἤκουε κακῶς 0 .
ὅτι μέν , ὦ Εὔφανες , ἐπαινέτης ὢν Πινδάρου πολλάκις ἔχεις διὰ στόματος ὡς εἰρημένον εὖ καὶ πιθανῶς ὑπ αὐτοῦ τιθεμένων ἀγώνων πρόφασις ἀρετὰν ἐς αἰπὺν ἔβαλε σκότον οὐκ ἀγνοοῦμεν .
ἐπειδὴ δὲ πλείστας αἱ πρὸς τοὺς πολιτικοὺς ἀγῶνας ἀποκνήσεις καὶ μαλακίαι προφάσεις ἔχουσαι τελευταίαν ὥσπερ τὴν ἀφ ἱερᾶς ἐπάγουσιν ἡμῖν τὸ γῆρας , καὶ μάλιστα δὴ τούτῳ τὸ φιλότιμον ἀμβλύνειν καὶ δυσωπεῖν δοκοῦσαι πείθουσιν εἶναί τινα πρέπουσαν οὐκ ἀθλητικῆς μόνον ἀλλὰ καὶ πολιτικῆς περιόδου κατάλυσιν οἴομαι δεῖν ἃ πρὸς ἐμαυτὸν ἑκάστοτε λογίζομαι καὶ πρὸς σὲ διελθεῖν περὶ τῆς πρεσβυτικῆς πολιτείας 0 ·
ὅπως 0 ;
μηδέτερος ἀπολείψει τὴν μακρὰν συνοδίαν μέχρι δεῦρο κοινῇ προερχομένην μη δὲ τὸν πολιτικὸν βίον ὥσπερ ἡλικιώτην καὶ συνήθη φίλον ἀπορρίψας μεταβαλεῖται πρὸς ἄλλον ἀσυνήθη καὶ χρόνον οὐκ ἔχοντα συνήθη γενέσθαι καὶ οἰκεῖον , ἀλλ ἐμμενοῦμεν οἷς ἀπ ἀρχῆς προειλόμεθα , τ αὐτὸ τοῦ ζῆν καὶ τοῦ ἀν σενι ρεσπιιβλιξα ʽἐερενδα σιτ .
καλῶς ζῆν ποιησάμενοι πέρας εἴ γε δὴ μὴ μέλλοιμεν ἐν βραχεῖ τῷ λειπομένῳ τὸν πολὺν ἐλέγγειν χρόνον , ·
ὡς ἐπ οὐδενὶ καλῷ μάτην ἀνηλωμένον 0 .
οὐ γὰρ ἡ τυραννίς , ὥς τις εἶπε Διονυσίῳ , καλὸν ἐντάφιον 0 ·
ἀλλ ἐκείνῳ γε τὴν μοναρχίαν μετὰ τῆς ἀδικίας τὸ γε μὴ παύσασθαι συμφορὰν τελεωτέραν ἐποίησε .
καὶ καλῶς Διογένης ὕστερον ἐν Κορίνθῳ τὸν υἱὸν αὐτοῦ θεασάμενος , ἰδιώτην ἐκ τυράννου γεγενημένον ὡς ἀναξίως ἔφη Διονύσιε , σεαυτοῦ πράττεις ·
οὐ γὰρ ἐνταῦθά σε μεθ ἡμῶν ἔδει ζῆν ἐλευθέρως καὶ ἀδεῶς , ἀλλ ἐκεῖ τοῖς τυραννείοις ἐγκατῳκοδομημένον ὥσπερ ὁ πατὴρ ἄχρι γήρως ἐγκαταβιῶσαι πολιτεία δὲ δημοκρατικὴ καὶ νόμιμος ἀνδρὸς εἰθισμένου παρέχειν αὑτὸν οὐχ ἧττον ἀρχόμενον ὠφελίμως ἢ ἄρχοντα καλὸν ἐντάφιον ὡς ἀληθῶς τὴν ἀπὸ τοῦ βίου δόξαν τῷ θανάτῳ προστίθησι τοῦτο γάρ ἔσχατον δύεται κατὰ γᾶς ὥς φησι Σιμωνίδης , πλὴν ὧν προαποθνήσκει τὸ φιλάνθρωπον καὶ φιλόκαλον καὶ προαπαυδᾷ τῆς τῶν ἀναγκαίων ἐπιθυμίας ὁ τῶν καλῶν ζῆλος , ὡς τὰ πρακτικὰ μέρη καὶ θεῖα τῆς ψυχῆς ἐξιτηλότερα τῶν παθητικῶν καὶ σωματικῶν ἐχούσης 0 ·
ὅπερ οὐ δὲ λέγειν καλὸν οὐ δ ἀποδέχεσθαι τῶν λεγόντων , ὡς κερδαίνοντες μόνον οὐ κοπιῶμεν ἀλλὰ καὶ τὸ τοῦ Θουκυδίδου παράγειν ἐπὶ τὸ βέλτιον , μὴ τὸ φιλότιμον ἀγήρων μόνον ἡγουμένους , ἀλλὰ μᾶλλον τὸ κοινωνικὸν καὶ πολιτικόν , ὃ καὶ μύρμηξιν ἄχρι τέλους παραμένει καὶ μελίτταις 0 1 ·
οὐδεὶς γὰρ πώποτ εἶδεν ὑπὸ γήρως κηφῆνα γενομένην μέλιτταν , ὥσπερ ἔνιοι τοὺς πολιτικοὺς ἀξιοῦσιν , ὅταν παρακμάσωσιν , οἴκοι σιτουμένους καθῆσθαι καὶ ἀποκεῖσθαι , καθάπερ ἰῷ σίδηρον ὑπ ἀργίας τὴν πρακτικὴν ἀρετὴν σβεννυμένην περιορῶντας 0 .
ὁ γὰρ Κάτων ἔλεγεν , ὅτι πολλὰς ἰδίας ἔχοντι τῷ γήρᾳ κῆρας οὐ δεῖ τὴν ἀπὸ τῆς κακίας ἑκόντας ἐπάγειν αἰσχύνην ·
πολλῶν δὲ κακιῶν οὐδεμιᾶς ἧττον ἀπραξία καὶ δειλία καὶ μαλακία καταισχύνουσιν ἄνδρα πρεσβύτην , ἐκ πολιτικῶν ἀρχείων καταδυόμενον εἰς οἰκουρίαν γυναικῶν ἢ κατ ἀγρὸν ἐφορῶντα καλαμητρίδας καὶ θεριστάς ·
ὁ δ Οἰδίπους ποῦ καὶ τὰ κλείν αἰνίγματα τὸ μὲν γὰρ ἐν γήρᾳ πολιτείας ἄρχεσθαι καὶ μὴ πρότερον , ὥσπερ Ἐπιμενίδην λέγουσι κατακοιμηθέντα νεανίαν ἐξεγρέσθαι γέροντα μετὰ πεντήκοντα ἔτη 0 ·
εἶτα τὴν οὕτω μακρὰν καὶ συμβεβιωκυῖαν ἡσυχίαν ἀποθέμενον ἐμβαλεῖν ἑαυτὸν εἰς ἀγῶνας καὶ ἀσχολίας , ἀήθη καὶ ἀγύμναστον ὄντα καὶ μή τε πράγμασιν ἐνωμιληκότα πολιτικοῖς μή τ ἀνθρώποις , ἴσως ἂν αἰτιωμένῳ τινὶ παράσχοι τὸ τῆς Πυθίας εἰπεῖν ὄψ ἦλθες ἀρχὴν καὶ δημαγωγίαν διζήμενος , καὶ παρ ὥραν στρατηγίου κόπτεις θύραν , ὥσπερ τις ἀτεχνότερος ὢν νύκτωρ ἐπίκωμος ἀφιγμένος , ἢ ξένος οὐ τόπον οὐ δὲ χώραν ἀλλὰ βίον , οὗ μὴ πεπείρασαι , μεταλλάττων 0 .
τὸ γάρ πόλις ἄνδρα διδάσκει κατὰ Σιμωνίδην ἀληθές ἐστιν ἐπὶ τῶν ἔτι χρόνον ἐχόντων μεταδιδαχθῆναι καὶ μεταμαθεῖν μάθημα , διὰ πολλῶν ἀγώνων καὶ πραγμάτων μόλις ἐκπονούμενον , ἄνπερ ἐν καιρῷ φύσεως ἐπιλάβηται καὶ πόνον ἐνεγκεῖν καὶ δυσημερίαν εὐκόλως δυναμένης .
ταῦτα δόξει τις μὴ κακῶς λέγεσθαι πρὸς τὸν ἀρχόμενον ἐν γήρᾳ πολιτείας .
καίτοι τ οὐναντίον ὁρῶμεν ὑπὸ τῶν νοῦν ἐχόντων τὰ μειράκια καὶ τοὺς νέους ἀποτρεπομένους τοῦ τὰ κοινὰ πράττειν ·
καὶ μαρτυροῦσιν οἱ νόμοι διὰ τοῦ κήρυκος ἐν ταῖς ἐκκλησίαις οὐκ Ἀλκιβιάδας οὐ δὲ Πυθέας ἀνιστάντες ἐπὶ τὸ βῆμα πρώτους , ἀλλὰ τοὺς ὑπὲρ πεντήκοντ ἔτη γεγονότας , λέγειν καὶ συμβουλεύειν παρακαλοῦντες οὐ γὰρ τοσοῦτον ἀήθεια τόλμης καὶ τριβῆς ἔνδεια καὶ προτοόπαιον ἑκάστῳ στρατιωτῶν 0 .
ὁ δὲ Κάτων μετ ὀγδοήκοντ ἔτη δίκην ἀπολογούμενος ἔφη χαλεπὸν εἶναι βεβιωκότα μετ ἄλλων ἐν ἄλλοις ἀπολογεῖσθαι .
καίσαρος δὲ τοῦ καταλύσαντος Ἀντώνιον οὔτι μικρῷ βασιλικώτερα καὶ δημωφελέστερα γενέσθαι πολιτεύματα πρὸς τῇ τελευτῇ πάντες ὁμολογοῦσιν αὐτὸς δὲ τοὺς νέους ἔθεσι καὶ νόμοις αὐστηρῶς σωφρονίζων , ὡς ἐθορύβησαν , ἀκούσατ εἶπε νέοι γέροντος οὗ νέου γέροντες ἤκουον .
ἡ δὲ Περικλέους πολιτεία τὸ μέγιστον ἐν γήρᾳ κράτος ἔσχεν , ὅτε καὶ τὸν πόλεμον ἄρασθαι τοὺς Ἀθηναίους ἔπεισε ·
καὶ προθυμουμένων οὐ κατὰ καιρὸν μάχεσθαι πρὸς ἑξακισμυρίους ὁπλίτας , ἐνέστη καὶ διεκώλυσε , μονονοὺ τὰ ὅπλα τοῦ δήμου καὶ τὰς κλεῖς τῶν πυλῶν ἀποσφραγισάμενος .
ἀλλὰ μὴν ἅ γε Ξενοφῶν περὶ Ἀγησιλάου γέγραφεν , αὐτοῖς ὀνόμασιν ἄξιόν ἐστι παραθέσθαι ποίας γάρ φησὶ νεότητος οὐ κρεῖττον τὸ ἐκείνου γῆρας ἐφάνη ;
τίς μὲν γὰρ τοῖς ἐχθροῖς ἀκμάζων οὕτω φοβερὸς ἦν , ὡς Ἀγησίλαος τὸ μήκιστον τοῦ αἰῶνος ἔχων 0 ;
τίνος δ ἐκποδὼν γενομένου μᾶλλον ἥσθησαν οἱ πολέμιοι ἢ Ἀγησιλάου , καίπερ γηραιοῦ τελευτήσαντος 0 ;
τίς δὲ συμμάχοις θάρσος παρέσχεν ἢ Ἀγησίλαος , καίπερ ἤδη πρὸς τῷ τέρματι τοῦ βίου ὤν ;
τίνα δὲ νέον οἱ φίλοι πλέον ἐπόθησαν ἢ Ἀγησίλαον γηραιὸν ἀποθανόντα 0 ;
εἶτ ἐκείνους μὲν τηλικαῦτα πράττειν ὁ χρόνος οὐκ ἐκώλυεν , ἡμεῖς δ οἱ νῦν τρυφῶντες ἐν πολιτείαις , μὴ τυραννίδα μὴ πόλεμόν τινα μὴ πολιορκίαν ἐχούσαις , ἀπολέμους δ ἁμίλλας καὶ φιλοτιμίας νόμῳ τὰ πολλὰ καὶ λόγῳ μετὰ δίκης περαινομένας , ἀπο  ·
δειλιῶμεν ;
οὐ μόνον στρατηγῶν τῶν τότε καὶ δημαγωγῶν , ἀλλὰ καὶ ποιητῶν καὶ σοφιστῶν καὶ ὑποκριτῶν ὁμολογοῦντες εἶναι κακίους ·
εἴγε Σιμωνίδης μὲν ἐν γήρᾳ χοροῖς ἐνίκα , ὡς τ οὐπίγραμμα δηλοῖ τοῖς τελευταίοις ἔπεσιν ἀμφὶ διδασκαλίῃ δὲ Σιμωνίδῃ ἕσπετο κῦδος ὀγδωκονταέτει παιδὶ Λεωπρέπεος .
θαυμαστοῦ δὲ τοῦ μέλους φανέντος , ὥσπερ ἐκ θεάτρου τοῦ δικαστηρίου προπεμφθῆναι μετὰ κρότου καὶ βοῆς τῶν παρόντων 0 1 .
τουτὶ δ ὁμολογουμένως Σοφοκλέους ἐστὶ τ οὐπιγραμμάτιον ᾠδὴν Ἡροδότῳ τεῦξεν Σοφοκλῆς ἐτέων ὢν πέντ ἐπὶ πεντήκοντα .
φιλήμονα δὲ τὸν κωμικὸν καὶ Ἀλεξιν ἐπὶ τῆς σκηνῆς ἀγωνιζομένους καὶ στεφανουμένους ὁ θάνατος κατέλαβε .
πῶλον δὲ τὸν τραγῳδὸν Ἐρατοσθένης καὶ Φιλόχορος ἱστοροῦσιν ἑβδομήκοντ ἔτη γεγενημένον ὀκτὼ τραγῳδίας ἐν τέτταρσιν ἡμέραις διαγωνίσασθαι μικρὸν ἔμπροσθεν τῆς τελευτῆς .
ἆρ οὖν οὐκ αἰσχρόν ἐστι τῶν ἀπὸ σκηνῆς γερόντων τοὺς ἀπὸ τοῦ βήματος ἀγεννεστέρους ὁρᾶσθαι , καὶ τῶν ἱερῶν ὡς ἀληθῶς ἐξισταμένους ἀγώνων ἀποτίθεσθαι τὸ πολιτικὸν πρόσωπον , οὐκ οἶδ ὁποῖον ἀντιμεταλαμβάνοντας 0 ;
καὶ γὰρ τὸ τῆς γεωργίας ἐκ βασιλικοῦ ταπεινόν 0 ·
ὅπου γὰρ ὁ Δημοσθένης φησὶν ἀνάξια πάσχειν τὴν Πάραλον , ἱερὰν οὖσαν τριήρη , ξύλα καὶ χάρακας καὶ βοσκήματα τῷ Μειδίᾳ παρακομίζουσαν , ἦ που πολιτικὸς ἀνὴρ ἀγωνοθεσίας καὶ βοιωταρχίας καὶ τὰς ἐν Ἀμφικτύοσι προεδρίας ἀπολιπών , εἶθ ὁρώμενος ἐν ἀλφίτων καὶ στεμφύλων διαμετρήσει καὶ πόκοις προβάτων οὐ παντάπασι δόξει τοῦτο δὴ τὸ καλούμενον ἵππου γῆρας ἐπάγεσθαι , μηδενὸς ἀναγκάζοντος 0 ;
ἐργασίας γε μὴν βαναύσου καὶ ἀγοραίας ἅπτεσθαι μετὰ πολιτείαν ὅμοιόν ἐστι τῷ γυναικὸς ἐλευθέρας καὶ σώφρονος ἔνδυμα περισπάσαντα καὶ περίζωμα δόντα συνέχειν ἐπὶ καπηλείου ·
καὶ γὰρ τῆς πολιτικῆς ἀρετῆς οὕτως ἀπόλλυται τὸ ἀξίωμα καὶ τὸ μέγεθος πρός τινας οἰκονομίας καὶ χρηματισμοὺς ἀγομένης .
ἂν δ , ὅπερ λοιπόν ἐστι , ῥᾳστώνας καὶ ἀπολαύσεις τὰς ἡδυπαθείας καὶ .
τὰς τρυφὰς ὀνομάζοντες ἐν ταύταις μαραινόμενον ἡσυχῆ παρακαλῶσι γηράσκειν τὸν πολιτικόν , οὐκ οἶδα ποτέρᾳ δυεῖν εἰκόνων αἰσχρῶν πρέπειν δόξει μᾶλλον ὁ βίος ·
αὐτοῦ πότερον ἀφροδίσια ναύταις ἄγουσι πάντα τὸν λοιπὸν ἤδη χρόνον οὐκ ἐν λιμένι τὴν ναῦν ἔχουσιν ἀλλ ἔτι πλέουσαν ἀπολείπουσιν ·
ἢ καθάπερ ἔνιοι τὸν Ἡρακλέα παίζοντες οὐκ εὖ γράφουσιν ἐν Ὀμφάλης κροκωτοφόρον ἐνδιδόντα Λυδαῖς θεραπαινίσι ῥιπίζειν καὶ παραπλέκειν ἑαυτόν , οὕτω τὸν πολιτικὸν ἐκδύσαντες τὴν λεοντῆν καὶ κατακλίναντες εὐωχήσομεν ἀεὶ καταψαλλόμενον καὶ καταυλούμενον , οὐ δὲ τῇ τοῦ Πομπηίου Μάγνου φωνῇ διατραπέντες τῇ πρὸς Λεύκολλον αὑτὸν μὲν εἰς λουτρὰ καὶ δεῖπνα καὶ συνουσίας μεθημερινὰς καὶ πολὺν ἄλυν καὶ κατασκευὰς οἰκοδομημάτων νεοπρεπεῖς μετὰ τὰς στρατείας καὶ πολιτείας ἀφεικότα , τῷ δὲ Πομπηίῳ φιλαρχίαν ἐγκαλοῦντα καὶ φιλοτιμίαν παρ ἡλικίαν ·
ἔφη γὰρ ὁ Πομπήιος ἀωρότερον εἶναι γέροντι τὸ τρυφᾶν ἢ τὸ ἄρχειν 0 ·
ἐπεὶ δὲ νοσοῦντι συνέταξε κίχλην ὁ ἰατρός , ἦν δὲ δυσπόριστον καὶ παρ ὥραν , ἔφη δέ τις εἶναι παρὰ Λευκόλλῳ πολλὰς τρεφομένας , οὐκ ἔπεμψεν οὐ δ ἔλαβεν εἰπών οὐκοῦν , εἰ μὴ Λεύκολλος ἐτρύφα , Πομπήιος οὐκ ἂν ἔζησε ;
καὶ γὰρ εἰ ζητεῖ πάντως ἡ φύσις τὸ ἡδὺ καὶ τὸ χαίρειν , τὸ μὲν σῶμα τῶν γερόντων ἀπείρηκε πρὸς πάσας , πλὴν ὀλίγων τῶν ἀναγκαίων , τὰς ἡδονάς , καὶ οὐχ ἡ Ἀφροδίτη τοῖς γέρουσιν ἄχθεται μόνον , ὡς Εὐριπίδης φησίν , ἀλλὰ καὶ τὰς περὶ πόσιν καὶ βρῶσιν ἐπιθυμίας ἀπημβλυμμένας τὰ πολλὰ καὶ νωδὰς κατέχοντες μόλις οἷον ἐπιθήγουσι καὶ χαράττουσιν ἐν δὲ τῇ ψυχῇ παρασκευαστέον ἡδονὰς οὐκ ἀγεννεῖς οὐ δ ἀνελευθέρους , ὡς Σιμωνίδης ἔλεγε πρὸς τοὺς ἐγκαλοῦντας αὐτῷ φιλαργυρίαν , ὅτι τῶν ἄλλων ἀπεστερημένος διὰ τὸ γῆρας ἡδονῶν ὑπὸ μιᾶς ἔτι γηροβοσκεῖται τῆς ἀπὸ τοῦ κερδαίνειν .
ἀλλ ἡ πολιτεία καλλίστας μὲν ἡδονὰς ἔχει καὶ μεγίστας , αἷς καὶ τοὺς θεοὺς εἰκός ἐστιν ἢ μόναις ἢ μάλιστα χαίρειν ·
αὗται δ εἰσίν , ἃς τὸ εὖ ποιεῖν καὶ καλόν τι πράττειν ἀναδίδωσιν .
εἰ γὰρ Νικίας ὁ ζῳγράφος οὕτως 0 ;
ἔχαιρε τοῖς τῆς τέχνης ἔργοις , ὥστε τοὺς οἰκέτας ἐρωτᾶν πολλάκις , εἰ λέλουται καὶ ἠρίστηκεν Ἀρχιμήδην δὲ τῇ σανίδι προσκείμενον ἀποσπῶντες βίᾳ καὶ ἀποδύοντες ἤλειφον οἱ θεράποντες , ὁ δ ἐπὶ τοῦ σώματος ἀληλιμμένου διέγραφε τὰ σχήματα Κάνος δ ὁ αὐλητής , ὃν καὶ σὺ γιγνώσκεις , ἔλεγεν ἀγνοεῖν τοὺς ἀνθρώπους , ὅτῳ μᾶλλον αὑτὸν αὐλῶν ἢ ἑτέρους εὐφραίνει λαμβάνειν γὰρ ἂν μισθὸν οὐ διδόναι τοὺς ἀκούειν ἐθέλοντας ἆρ οὐκ ἐπινοοῦμεν , ἡλίκας ἡδονὰς αἱ ἀρεταὶ τοῖς χρωμένοις ἀπὸ τῶν καλῶν πράξεων καὶ τῶν κοινωνικῶν ἔργων καὶ φιλανθρώπων παρασκευάζουσιν , οὐ κνῶσαι οὐ δὲ θρύπτουσαι , ὥσπερ αἱ εἰς σάρκα λεῖαι καὶ προσηνεῖς γινόμεναι κινήσεις 0 ;
ἀλλ αὗται μὲν οἰστρῶδες καὶ ἀβέβαιον καὶ μεμιγμένον σφυγμῷ τὸ γαργαλίζον ἔχουσιν , αἱ δ , ἐπὶ τοῖς καλοῖς ἔργοις , οἵων δημιουργὸς ὁ πολιτευόμενος ὀρθῶς ἐστιν , οὐ ταῖς Εὐριπίδου χρυσαῖς πτέρυξιν , ἀλλὰ τοῖς Πλατωνικοῖς ἐκείνοις καὶ οὐρανίοις πτεροῖς ὅμοια τὴν ψυχὴν μέγεθος καὶ φρόνημα μετὰ γήθους λαμβάνουσαν ἀναφέρουσιν .
ὑπομίμνησκε δὲ σεαυτὸν ὧν πολλάκις ἀκήκοας ·
ὁ μὲν γὰρ Ἐπαμεινώνδας ἐρωτηθεὶς τί ἥδιστον αὐτῷ γέγονεν , ἀπεκρίνατο τὸ τοῦ πατρὸς ἔτι ζῶντος καὶ τῆς μητρὸς νικῆσαι τὴν ἐν Λεύκτροις μάχην .
ὁ δὲ Σύλλας , ὅτε τῶν ἐμφυλίων πολέμων τὴν Ἰταλίαν καθήρας προσέμιξε τῇ Ῥώμῃ πρῶτον , οὐ δὲ μικρὸν ἐν τῇ νυκτὶ κατέδαρθεν , ὑπὸ γήθους καὶ χαρᾶς μεγάλης ὥσπερ πνεύματος ἀναφερόμενος τὴν ψυχήν ·
καὶ ταῦτα περὶ αὑτοῦ γέγραφεν ἐν τοῖς ὑπομνήμασιν .
ἄκουσμα μὲν γὰρ ἔστω μηδὲν ἣδιον ἐπαίνου κατὰ τὸν Ξενοφῶντα , θέαμα δὲ καὶ μνημόνευμα καὶ διανόημα τῶν ὄντων οὐδὲν ἔστιν ὃ τοσαύτην φέρει χάριν , ὅσην πράξεων ἰδίων ἐν ἀρχαῖς καὶ πολιτείαις ὥσπερ ἐν τόποις λαμπροῖς καὶ δημοσίοις ἀναθεώρησις 0 1 .
οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ χάρις εὐμενὴς συμμαρτυροῦσα τοῖς ἔργοις καὶ συναμιλλώμενος ἔπαινος , εὐνοίας δικαίας ἡγεμών , οἷόν τι φῶς καὶ γάνωμα τῷ χαίροντι τῆς ἀρετῆς προστίθησι καὶ δεῖ μὴ περιορᾶν ὥσπερ ἀθλητικὸν στέφανον ἐν γήρᾳ ξηρὰν γενομένην τὴν δόξαν , ἀλλὰ καινὸν ἀεί τι καὶ πρόσφατον ἐπιφέροντα τὴν τῶν παλαιῶν χάριν ἐγείρειν καὶ ποιεῖν ἀμείνω καὶ μόνιμον ὥσπερ οἱ τεχνῖται , οἷς ἐπέκειτο φροντίζειν σῶον εἶναι τὸ Δηλιακὸν πλοῖον , ἀντὶ τῶν πονούντων ξύλων ἐμβάλλοντες ἄλλα καὶ συμπηγνύντες ἀίδιον ἐκ τῶν τότε χρόνων καὶ ἄφθαρτον ἐδόκουν διαφυλάττειν 0 .
ἔστι δὲ καὶ δόξης καὶ φλογὸς οὐ χαλεπὴ σωτηρία καὶ τήρησις ἀλλὰ μικρῶν ὑπεκκαυμάτων δεομένη , κατασβεσθὲν δὲ καὶ ὑποψυχθὲν οὐδέτερον ἄν τις ἀπραγμόνως πάλιν ἐξάψειεν .
ὡς δὲ Λάμπις ὁ ναύκληρος ἐρωτηθεὶς πῶς ἐκτήσατο τὸν πλοῦτον οὐ χαλεπῶς ἔφη τὸν μέγαν , τὸν δὲ βραχὺν ἐπιπόνως καὶ βραδέως 0 1 ·
οὕτω τῆς πολιτικῆς δόξης καὶ δυνάμεως ἐν ἀρχῇ τυχεῖν οὐ ῥᾴδιόν ἐστι ;
τὸ δὲ συναυξῆσαι καὶ διαφυλάξαι μεγάλην γενομένην ἀπὸ τῶν τυχόντων ἕτοιμον 0 .
οὔ τε γὰρ φίλος ὅταν γένηται πολλὰς λειτουργίας ἐπιζητεῖ καὶ μεγάλας , ἵνα μένῃ φίλος , μικροῖς δὲ σημείοις τὸ ἐνδελεχὲς 0 ·
ἀεὶ διαφυλάττει τὴν εὔνοιαν ·