Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἐπὶ τούτοις γελάσαντος πάνυ ἔκλαμπρον τοῦ Πλουτάρχου οὐκ ἐνέγκας ὁ κύων παροραθεῖσαν τὴν περὶ τῆς φακῆς πολυμάθειαν  ἀλλ  ὑμεῖς γε , ἔφη , οἱ ἀπὸ τῆς καλῆς Ἀλεξανδρείας , ὦ Πλούταρχε , σύντροφοί ἐστε τῷ φακίνῳ βρώματι καὶ πᾶσα ὑμῶν ἡ πόλις πλήρης ἐστὶ φακίνων ·
ὧν καὶ Σώπατρος ὁ Φάκιος παρῳδὸς μέμνηται ἐν δράματι Βακχίδι λέγων οὕτως ·
οὐκ ἂν δυναίμην εἰσορῶν χαλκήλατον μέγαν κολοσσὸν φάκινον ἄρτον ἐσθίειν .
ἐπεὶ τί δεῖ βροτοῖσι  κατὰ τὸν σὸν Εὐριπίδην   , γραμματικώτατε ,  πλὴν δυοῖν μόνον ,  Δήμητρος ἀκτῆς πώματός θ ὑδρηχόου ;
ἅπερ πάρεστι καὶ πέφυχ ἡμᾶς τρέφειν .
τρυφῇ γέ τοι ἄλλων ἐδεστῶν μηχανὰς θηρεύομεν .
κ ἀν ἄλλοις δέ φησιν ὁ σκηνικὸς οὗτος φιλόσοφος   ·
ἀρκεῖ μετρία βιοτά μοι σώφρονος τραπέζης , τὸ δ ἄκαιρον ἅπαν . . .
ὑπερβάλλον τε μὴ προσείμαν .
καὶ ὁ Σωκράτης δ ἔλεγεν τῶν ἄλλων ἀνθρώπων διαφέρειν καθ ὅσον οἳ μὲν ζῶσιν ἵν ἐσθίωσιν , αὐτὸς δ ἐσθίει ἵνα ζῇ .
διογένης τε πρὸς τοὺς ἐγκαλοῦντας αὐτῷ ἀποτριβομένῳ ἔλεγεν ·
εἴθ  ἠδυνάμην καὶ τὴν γαστέρα τρίψας τῆς πείνης καὶ τῆς ἐνδείας παύσασθαι .
ὁ δ Εὐριπίδης ἐν Ἱκέτισι περὶ τοῦ Καπανέως φησίν ·
ᾧ βίος μὲν ἦν πολύς , ἥκιστα δ ὄλβῳ γαῦρος ἦν , φρόνημα δὲ οὐδέν τι μεῖζον εἶχεν ἢ πένης ἀνήρ , ψέγων τραπέζαις εἴ τις ἐξογκοῖτ ἄγαν , τ ἀρκοῦν ἐπαινῶν ·
οὐ γὰρ ἐν γαστρὸς βορᾷ τὸ χρηστὸν εἶναι , μέτρια δ ἐξαρκεῖν ἔφη .
οὐκ ἦν γὰρ τοιοῦτος ὁ Καπανεὺς οἷον ὁ καλὸς Χρύσιππος διαγράφει ἐν τῷ περὶ τῶν μὴ δι αὑτὰ αἱρετῶν λέγων ὧδε ·
ἐπὶ τοσοῦτόν τινες ἐκπίπτουσι πρὸς τὸ φιλάργυρον ὥστε ἱστορῆσθαι πρὸς τῇ τελευτῇ τινα μὲν καταπιόντα οὐκ ὀλίγους χρυσοῦς ἀποθανεῖν , τὸν δὲ ἕτερον ῥαψάμενον εἴς τινα χιτῶνα καὶ ἐνδύντα αὐτὸν ἐπισκῆψαι τοῖς οἰκείοις θάψαι οὕτως μή τε καύσαντας μή τε θεραπεύσαντας .
οὗτοι γὰρ καὶ οἱ τοιοῦτοι μονονουχὶ βοῶντες ἀποθνῄσκουσιν   ·
ὦ χρυσέ , δεξίωμα κάλλιστον βροτοῖς , ὡς οὔ τε μήτηρ ἡδονὰς τοιάσδ ἔχει , οὐ παῖδες ἐν δόμοισιν , οὐ φίλος πατήρ , οἵας σὺ χοἰ σὲ δώμασιν κεκτημένοι .
εἰ δ ἡ Κύπρις τοιοῦτον ὀφθαλμοῖς ὁρᾷ , οὐ θαῦμ Ἔρωτας μυρίους αὐτὴν ἔχειν .
τοιαύτη τις ἦν ἡ φιλοχρηματία παρὰ τοῖς τότε ·
περὶ ἧς Ἀνάχαρσις πυνθανομένου τινὸς πρὸς τί οἱ Ἕλληνες χρῶνται τῷ ἀργυρίῳ εἶπεν  πρὸς τὸ ἀριθμεῖν .
διογένης δ ἐν τῇ ἑαυτοῦ Πολιτείᾳ νόμισμα εἶναι νομοθετεῖ ἀστραγάλους .
καλῶς γὰρ καὶ ταῦτα ὁ Εὐριπίδης εἴρηκε   ·
χρύσιππος δ ἐν τῇ Εἰσαγωγῇ τῇ εἰς τὴν περὶ ἀγαθῶν καὶ κακῶν πραγματείαν νεανίσκον φησί τινα ἐκ τῆς Ἰωνίας σφόδρα πλούσιον ἐπιδημῆσαι ταῖς Ἀθήναις πορφυρίδα ἠμφιεσμένον ἔχουσαν χρυσᾶ κράσπεδα .
πυνθανομένου δέ τινος αὐτοῦ ποδαπός ἐστιν ἀποκρίνασθαι ὅτι πλούσιος .
μήποτε τοῦ αὐτοῦ μνημονεύει καὶ Ἄλεξις ἐν Θηβαίοις λέγων ὧδε   ·
ἐστὶν δὲ ποδαπὸς τὸ γένος οὗτος ; Β. πλούσιος ·
τούτους δὲ πάντες φασὶν εὐγενεστάτους , πένητα δ εὐπάτριδ  οὐ δὲ εἷς ὁρᾷ .
ταῦτ  εἰπὼν ὁ Κύνουλκος , ἐπεὶ μὴ ἐκροταλίσθη , θυμωθεὶς  ἀλλ  ἐπειδὴ οὗτοι , ἔφη , ὦ συμποσίαρχε , ὑπὸ λογοδιαρροίας ἐνοχλούμενοι μὴ πεινῶσιν ἢ τὰ περὶ τῆς φακῆς λεχθέντα χλευάζουσιν , ἐν νῷ ἔχοντες τὰ εἰρημένα Φερεκράτει ἐν Κοριαννοῖ   ·
φέρε δὴ κατακλινῶ ·
σὺ δὲ τράπεζαν . .
φέρε καὶ κύλικα κ ἀντραγεῖν , ἵν ἥδιον πίω . Β. ἰδοὺ κύλιξ σοι καὶ τράπεζα καὶ φακοί . Α. μή μοι φακούς , μὰ τὸν Δί ·
οὐ γὰρ ἥδομαι .
ἢν γὰρ τράγῃ τις , τοῦ στόματος ὄζει κακόν  ἐπεὶ οὖν διὰ τοῦτο φυλάττονται οἱ σοφοὶ οὗτοι τοὺς φακούς , ἀλλ ἡμῖν γε ποίησον δοθῆναι ἄρτον , μεθ ὧν μηδὲν τῶν πολυτελῶν , ἀλλὰ κ ἂν τὴν πολυθρύλητον ἔχῃς φακῆν ἢ τὸν καλούμενον κόγχον .
γελασάντων δὲ πάντων καὶ ἐπὶ τῷ κόγχῳ μάλιστα  ἀπαίδευτοί ἐστε , ἔφη , ἄνδρες δαιτυμόνες , οὐκ ἀναγινώσκοντες βιβλία ἃ μόνα παιδεύει τούς γε ἐπιθυμοῦντας τῶν καλῶν ·
λέγω δὲ τὰ Τίμωνος τοῦ Πυρρωνείου .
οὗτος γάρ ἐστιν ὃς καὶ τοῦ κόγχου μνημονεύει ἐν τῷ βʹ τῶν σίλλων λέγων οὕτως   ·
οὔ τε μοι ἡ Τεΐη μᾶζ  ἁνδάνει οὔ τε καρύκκη ἡ Λυδῶν , λειτῇ δὲ καὶ αὐαλέῃ ἐνὶ κόγχῳ Ἑλλήνων ἡ πᾶσα περισσοτρύφητος ὀιζύς .
διαφόρων γὰρ οὐσῶν καὶ τῶν ἐκ Τέω μαζῶν  ὡς καὶ τῶν ἐξ Ἐρετρίας , ὡς Σώπατρος ἐν Βακχίδος μνηστῆρσι ·
φησὶν γάρ ·
ἐρέτριαν ὡρμήθημεν εἰς λευκάλφιτον  καὶ τῶν Λυδίων καρυκκῶν προκρίνει ἀμφοτέρων ὁ Τίμων τὸν κόγχον .
πρὸς ταῦτα ὁ καλὸς ἡμῶν ἑστιάτωρ Λαρήνσιος καὶ αὐτὸς ἔφη ·
ὦ ἄνδρες κύνες οἱ . . . .
κατὰ τὴν Στράττιδος τοῦ κωμῳδιοποιοῦ Ἰοκάστην , ἥτις ἐν ταῖς ἐπιγραφομέναις Φοινίσσαις φησίν   ·
ὅταν φακῆν ἕψητε , μὴ πιχεῖν μύρον .
καὶ ὁ Σώπατρος δέ , οὗ τὰ νῦν μέμνησαι , ἐν Νεκυίᾳ μνημονεύει οὕτως ·
ἴθακος Ὀδυσσεύς , τ οὐπὶ τῇ φακῇ μύρον , πάρεστι ·
θάρσει , θυμέ .
κλέαρχος δὲ ὁ ἀπὸ τοῦ περιπάτου ἐν τοῖς περὶ παροιμιῶν   ὡς παροιμίαν ἀναγράφει τὸ ἐπὶ τῇ φακῇ μύρον , ἧς μέμνηται καὶ ὁ ἐμὸς προπάτωρ Οὐάρρων ὁ Μενίππειος ἐπικαλούμενος   ·
καὶ οἱ πολλοὶ τῶν γραμματικῶν τῶν Ῥωμαικῶν οὐχ ὁμιλήσαντες πολλοῖς Ἑλληνικοῖς ποιηταῖς καὶ συγγραφεῦσιν οὐκ ἴσασιν ὅθεν εἴληφεν ὁ Οὐάρρων τὸ ἰαμβεῖον .
σὺ δέ μοι δοκεῖς , ὦ Κύνουλκε  τούτῳ γὰρ χαίρεις τῷ ὀνόματι , οὐ λέγων ὃ ἐκ γενετῆς σε ἡ μήτηρ κέκληκε  κατὰ τὸν σὸν Τίμωνα   εἶναί  μοι καλός τε μέγας τε ,  οὐκ ἐπιστάμενος ὅτι κόγχος παρὰ προτέρῳ μνήμης τετύχηκεν Ἐπιχάρμῳ ἐν τᾷ Ἑορτᾷ καὶ Νάσοις   Ἀντιφάνει τε τῷ κωμικῷ , ὃς ὑποκοριστικώτερον αὐτὸν ὠνόμασεν ἐν Γάμῳ οὕτως   ·
κογχίον τε μικρὸν ἀλλᾶντός τε προστετμημένον .
ἑξῆς ἁρπάσας τὸν λόγον ὁ Μάγνος  ὁ μὲν πάντα ἄριστος , ἔφη , Λαρήνσιος ὀξέως καὶ καλῶς ἀπήντησε τῷ γάστριδι κυνὶ περὶ τοῦ κόγχου .
ἐγὼ δὲ κατὰ τοὺς τοῦ Παφίου Σωπάτρου Γαλάτας , παρ  οἷς ἔθος ἐστίν , ἡνίκ ἂν προτέρημά τι ἐν τοῖς πολέμοις λάβωσι , θύειν τοῖς θεοῖς τοὺς αἰχμαλώτους , τοὺσ Γαλάτας μιμούμενος κ ἀγὼ κατακαύσειν ηὐξάμην τοῖς δαίμοσι διαλεκτικοὺς τρεῖς τῶν παρεγγεγραμμένων .
καὶ μὴν φιλοσοφεῖν φιλολογεῖν τ ἀκηκοὼς ὑμᾶς ἐπιμελῶς καρτερεῖν θ αἱρουμένους , τὴν πεῖραν ὑμῖν λήψομαι τῶν δογμάτων , πρῶτον καπνίζων ·
εἶτ ἐὰν ὀπτωμένων ἴδω τιν ὑμῶν συσπάσαντα τὸ σκέλος , Ζηνωνικῷ πραθήσεθ  οὗτος κυρίῳ ἐπ  ἐξαγωγῇ , τὴν φρόνησιν ἀγνοῶν .
μετὰ παρρησίας γὰρ ἐρῶ πρὸς αὐτούς ·
εἰ αὐτάρκειαν ἀσπάζῃ , φιλόσοφε , τί οὐ τοὺς Πυθαγορικοὺς ἐκείνους ζηλοῖς , περὶ ὧν φησιν Ἀντιφάνης μὲν ἐν Μνήμασι τάδε   ·
τῶν Πυθαγορικῶν δ ἔτυχον ἄθλιοί τινες ἐν τῇ χαράδρᾳ τρώγοντες ἅλιμα καὶ κακὰ τοιαῦτα συλλέγοντες ἐν τῷ κωρύκῳ .
κ ἀν τῷ κυρίως Κωρύκῳ δ ἐπιγραφομένῳ φησί   ·
πρῶτον μὲν ὥσπερ πυθαγορίζων ἐσθίει ἔμψυχον οὐδέν , τῆς δὲ πλείστης τ οὐβολοῦ μάζης μελαγχρῆ μερίδα λαμβάνων λέπει .
ἄλεξις δ ἐν Ταραντίνοις   ·
οἱ πυθαγορίζοντες γάρ , ὡς ἀκούομεν , οὔτ  ὄψον ἐσθίουσιν οὔ τ ἄλλ  οὐ δὲ ἓν ἔμψυχον , οἶνόν τ οὐχὶ πίνουσιν μόνοι . Β. Ἐπιχαρίδης μέντοι κύνας κατεσθίει , τῶν Πυθαγορείων εἷς . Α. ἀποκτείνας γέ που ·
οὐκ ἔτι γάρ ἐστ ἔμψυχον .
προελθών τέ φησι ·
πυθαγορισμοὶ καὶ λόγοι λεπτοὶ διεσμιλευμέναι τε φροντίδες τρέφουσ  ἐκείνους , τὰ δὲ καθ ἡμέραν τάδε ·
ἄρτος καθαρὸς εἷς ἑκατέρῳ , ποτήριον ὕδατος ·
τοσαῦτα ταῦτα . Β. δεσμωτηρίου λέγεις δίαιταν ·
πάντες οὕτως οἱ σοφοὶ διάγουσι καὶ τοιαῦτα κακοπαθοῦσί που ; Α. τρυφῶσιν οὗτοι πρὸς ἑτέρους .
ἆρ οἶσθ  ὅτι Μελανιππίδης ἑταῖρός ἐστι καὶ Φάων καὶ Φυρόμαχος καὶ Φᾶνος , οἳ δι ἡμέρας δειπνοῦσι πέμπτης ἀλφίτων κοτύλην μίαν .
καὶ ἐν Πυθαγοριζούσῃ   ·
ἡ δ ἑστίασις ἰσχάδες καὶ στέμφυλα καὶ τυρὸς ἔσται ·
ταῦτα γὰρ θύειν νόμος τοῖς Πυθαγορείοις . Β. νὴ Δί , ἱερεῖον μὲν οὖν ὁποῖον ἂν κάλλιστον , ὦ βέλτιστ , ἔχῃ .
ἔδει θ ὑπομεῖναι μικροσιτίαν , ῥύπον , ῥῖγος , σιωπήν , στυγνότητ , ἀλουσίαν .
τούτων δ ὑμεῖς , ὦ φιλόσοφοι , οὐδὲν ἀσκεῖτε , ἀλλὰ καὶ τὸ πάντων χαλεπώτατον λαλεῖτε περὶ ὧν οὐκ οἴδατε καὶ ὡς κοσμίως ἐσθίοντες ποιεῖτε τὴν ἔνθεσιν κατὰ τὸν ἥδιστον Ἀντιφάνη ·
οὗτος γὰρ ἐν Δραπεταγωγῷ λέγει   ·
κοσμίως ποιῶν τὴν ἔνθεσιν μικρὰν μὲν ἐκ τοῦ πρόσθε , μεστὴν δ ἔνδοθεν τὴν χεῖρα , καθάπερ αἱ γυναῖκες , κατέφαγε πάμπολλα καὶ ταχύτατα , ἐξὸν κατὰ τὸν αὐτὸν τοῦτον ποιητὴν ἐν Βομβυλιῷ λέγοντα   δραχμῆς ὠνήσασθαι τὰς προσφόρους ὑμῖν τροφάς , σκορόδια , τυρόν , κρόμμυα , κάππαριν . . .
ἅπαντα ταῦτ ἐστὶν δραχμῆς .
ἀριστοφῶν δ ἐν Πυθαγοριστῇ   ·
πρὸς τῶν θεῶν , οἰόμεθα τοὺς πάλαι ποτὲ τοὺς Πυθαγοριστὰς γινομένους ὄντως ῥυπᾶν ἑκόντας ἢ φορεῖν τρίβωνας ἡδέως ;
οὐκ ἔστι τούτων οὐδέν , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ ·
ἀλλ  ἐξ ἀνάγκης , οὐκ ἔχοντες οὐ δὲ ἕν , τῆς εὐτελείας πρόφασιν εὑρόντες καλὴν ὅρους ἔπηξαν τοῖς πένησι χρησίμους .
ἐπεὶ παράθες αὐτοῖσιν ἰχθῦς ἢ κρέας , κ ἂν μὴ κατεσθίωσι καὶ τοὺς δακτύλους , ἐθέλω κρέμασθαι δεκάκις .
οὐκ ἄκαιρον δ ἐστὶν μνημονεῦσαι καὶ τοῦ εἰς ὑμᾶς ποιηθέντος ἐπιγράμματος , ὅπερ παρέθετο ὁ Δελφὸς Ἡγήσανδρος ἐν ἕκτῳ ὑπομνημάτων   ·
ὀφρυανασπασίδαι , ῥινεγκαταπηξιγένειοι , σακκογενειοτρόφοι καὶ λοπαδαρπαγίδαι , εἱματανωπερίβαλλοι , ἀνηλιποκαιβλεπέλαιοι , νυκτιλαθραιοφάγοι , νυκτιπαταιπλάγιοι , μειρακιεξαπάται καὶ συλλαβοπευσιλαληταί , δοξοματαιόσοφοι , ζηταρετησιάδαι .
ἀρχέστρατός τε ὁ Γελῷος ἐν τῇ Γαστρολογίᾳ  ἣν μόνην ὑμεῖς ῥαψῳδίαν οἱ σοφοὶ ἀσπάζεσθε , μόνον τοῦτο πυθαγορίζοντες τὸ σιωπᾶν , δι ἀσθένειαν λόγων τοῦτο ποιοῦντες , ἔτι τε τὴν Σφοδρίου τοῦ κυνικοῦ τέχνην ἐρωτικὴν καὶ τὰς Πρωταγορίδου ἀκροάσεις ἐρωτικὰς Περσαίου τε τοῦ καλοῦ φιλοσόφου συμποτικοὺς διαλόγους συντεθέντας ἐκ τῶν Στίλπωνος καὶ Ζήνωνος ἀπομνημονευμάτων , ἐν οἷς ζητεῖ , ὅπως ἂν μὴ κατακοιμηθῶσιν οἱ συμπόται , πῶς ταῖς ἐπιχύσεσι χρηστέον πηνίκα τε εἰσακτέον τοὺς ὡραίους καὶ τὰς ὡραίας εἰς τὸ συμπόσιον καὶ πότε αὐτοὺς προσδεκτέον ὡραιζομένους καὶ πότε παραπεμπτέον ὡς ὑπερορῶντας , καὶ περὶ προσοψημάτων καὶ περὶ ἄρτων καὶ περὶ τῶν ἄλλων ὅσα τε περιεργότερον περὶ φιλημάτων εἴρηκεν ὁ Σωφρονίσκου φιλόσοφος , ὃς περὶ ταῦτα τὴν διάνοιαν ἀεὶ στρέφων πιστευθείς , ὥς φησιν Ἕρμιππος   , ὑπ Ἀντιγόνου τὸν Ἀκροκόρινθον κωθωνιζόμενος ἐξέπεσεν καὶ αὐτῆς τῆς Κορίνθου , καταστρατηγηθεὶς ὑπὸ τοῦ Σικυωνίου Ἀράτου , ὁ πρότερον ἐν τοῖς διαλόγοις πρὸς Ζήνωνα διαμιλλώμενος ὡς ὁ σοφὸς πάντως ἂν εἴη καὶ στρατηγὸς ἀγαθός , μόνον τοῦτο διὰ τῶν ἔργων διαβεβαιωσάμενος ὁ καλὸς τοῦ Ζήνωνος οἰκετιεύς .
χαριέντως γὰρ ἔφη Βίων ὁ Βορυσθενίτης θεασάμενος αὐτοῦ χαλκῆν εἰκόνα , ἐφ ἧς ἐπεγέγραπτο  Περσαῖον Ζήνωνος Κιτιᾶ  , πεπλανῆσθαι εἶπε τὸν ἐπιγράψαντα ·
δεῖν γὰρ οὕτως ἔχειν  Περσαῖον Ζήνωνος οἰκετιᾶ .
ἦν γὰρ ὄντως οἰκέτης γεγονὼς τοῦ Ζήνωνος , ὡς Νικίας ὁ Νικαεὺς ἱστορεῖ ἐν τῇ περὶ τῶν φιλοσόφων ἱστορίᾳ καὶ Σωτίων ὁ Ἀλεξανδρεὺς ἐν ταῖς Διαδοχαῖς .
δύο δὲ συγγράμμασι τοῦ Περσαίου ἀπηντήκαμεν τῆς σοφῆς ταύτης πραγματείας τοιοῦτον ἔχουσι τὸ ἐπίγραμμα συμποτικῶν διαλόγων .
κτησίβιος δ ὁ Χαλκιδεὺς ὁ Μενεδήμου γνώριμος , ὥς φησιν Ἀντίγονος ὁ Καρύστιος ἐν τοῖς βίοις   , ἐρωτηθεὶς ὑπό τινος τί περιγέγονεν ἐκ φιλοσοφίας αὐτῷ , ἔφη  ἀσυμβόλῳ δειπνεῖν .
διὸ καὶ ὁ Τίμων που πρὸς αὐτὸν ἔφη   ·
δειπνομανές , νεβροῦ ὄμματ ἔχων , κραδίην δ ἀκύλιστον .
ἦν δ εὔστοχος ὁ Κτησίβιος καὶ χαρίεις περὶ τὸ γελοῖον ·
διὸ καὶ πάντες αὐτὸν ἐπὶ τὰ συμπόσια παρεκάλουν ·
οὐχ ὥσπερ σύ , κυνικέ , ὁ μηδέποτε ταῖς Χάρισιν , ἀλλ οὐ δὲ ταῖς Μούσαις θύσας .
φυγοῦσα γοῦν σε καὶ τοὺς σοὶ παραπλησίους ἡ Ἀρετὴ Ἡδονῇ παρακάθηται , ὥς φησι Μνασάλκης ὁ Σικυώνιος ἐν ἐπιγράμμασιν ·
βάτων δ ὁ κωμικὸς ἐν Ἀνδροφόνῳ φησί   ·
τῶν φιλοσόφων τοὺς σώφρονας ἐνταυθοῖ καλῶ , τοὺς ἀγαθὸν αὑτοῖς οὐ διδόντας οὐ δὲ ἕν , τοὺς τὸν φρόνιμον ζητοῦντας ἐν τοῖς περιπάτοις καὶ ταῖς διατριβαῖς ὥσπερ ἀποδεδρακότα .
ἄνθρωπ  ἀλάστωρ , διὰ τί συμβολὰς ἔχων νήφεις ;
τί τηλικοῦτον ἀδικεῖς τοὺς θεούς ;
τί τ ἀργύριον , ἄνθρωπε , τιμιώτερον σαυτοῦ τέθεικας ἢ πέφυκε τῇ φύσει ;
ἀλυσιτελὴς εἶ τῇ πόλει πίνων ὕδωρ ·
τὸν γὰρ γεωργὸν καὶ τὸν ἔμπορον κακοῖς .
ἐγὼ δὲ τὰς προσόδους μεθύων καλὰς ποῶ .
ἔπειθ  ἕωθεν περιάγεις τὴν λήκυθον καταμανθάνων τ οὔλαιον , ὥστε περιφέρειν ὡρολόγιον δόξεις τι , οὐχὶ λήκυθον .
Ἀρχέστρατος δέ , ὦ Κύνουλκε , ὃν ἀντὶ τοῦ Ὁμήρου προσκυνεῖς διὰ τὴν γαστέρα   ἧς οὐ λαμυρώτερον οὐδέν  , ὁ Τίμων σου    , περὶ τοῦ κυνὸς τοῦ θαλαττίου ἱστορῶν γράφει καὶ ταῦτα   ·
ἀλλ  οὐ πολλοὶ ἴσασι βροτῶν τόδε θεῖον ἔδεσμα οὐδ  ἔσθειν ἐθέλουσιν , ὅσοι κεπφαττελεβώδη ψυχὴν κέκτηνται θνητῶν εἰσίν τ ἀπόπληκτοι , ὡς ἀνθρωποφάγου τοῦ θηρίου ὄντος ·
ἅπας δὲ ἰχθὺς σάρκα φιλεῖ βροτέην , ἄν που περικύρσῃ ·
ὥστε πρέπει καθαρῶς ὁπόσοι τάδε μωρολογοῦσι τοῖς λαχάνοις προσάγειν καὶ πρὸς Διόδωρον ἰόντας τὸν σοφὸν ἐγκρατέως μετ ἐκείνου πυθαγορίζειν .
ἦν δ ὁ Διόδωρος οὗτος τὸ μὲν γένος Ἀσπένδιος , Πυθαγορικὸς δὲ δόξας εἶναι ὑμῶν τῶν κυνικῶν τρόπον ἔζη , κομῶν καὶ ῥυπῶν καὶ ἀνυποδητῶν .
ὅθεν καὶ Πυθαγορικὸν τὸ τῆς κόμης ἔδοξαν εἶναί τινες ἀπὸ τοῦ Διοδώρου προαχθέν , ὥς φησιν Ἕρμιππος .
τίμαιος δ ὁ Ταυρομενίτης ἐν τῇ ἐνάτῃ τῶν ἱστοριῶν   περὶ αὐτοῦ γράφει οὕτως ·
Διοδώρου τοῦ τὸ γένος Ἀσπενδίου τὴν ἐξηλλαγμένην εἰσαγαγόντος κατασκευὴν καὶ τοῖς Πυθαγορείοις πεπλησιακέναι προσποιηθέντος ·
πρὸς ὃν ἐπιστέλλων ὁ Στρατόνικος ἐκέλευσε τὸν ἀπαίροντα τὸ ῥηθὲν ἀπαγγεῖλαι τῷ περὶ θηροπέπλου μανίας ὕβρεώς τε περιστάσιμον στοὰν ἔχοντι Πυθαγόρου πελάτᾳ .
σωσικράτης δ ἐν τρίτῳ φιλοσόφων διαδοχῆς βαθεῖ πώγωνι χρήσασθαι τὸν Διόδωρον ἱστορεῖ καὶ τρίβωνα ἀναλαβεῖν κόμην τε φορῆσαι κατά τινα τῦφον τὴν ἐπιτήδευσιν ταύτην εἰσαγαγόντα , τῶν πρὸ αὐτοῦ Πυθαγορικῶν λαμπρᾷ τε ἐσθῆτι ἀμφιεννυμένων καὶ λουτροῖς καὶ ἀλείμμασι κουρᾷ τε τῇ συνήθει χρωμένων .
εἰ δ ὑμεῖς ὄντως , ὦ φιλόσοφοι , τὴν αὐτάρκειαν ἀσπάζεσθε καὶ τῶν δείπνων τὰ εὐτελῆ , τί ἐνταῦθα παραγίνεσθε μη δὲ κληθέντες ;
ἦ ὡς εἰς ἀσώτιον μαγειρικὰ σκεύη καταλέγειν μαθησόμενοι ;
ἢ ὡς τὸν Διογένους Κεφαλίωνα ἀποστοματιοῦντες ;
κατὰ γὰρ τὸν Σοφοκλέους Κηδαλίωνά ἐστε μαστιγίαι , κέντρωνες , ἀλλοτριοφάγοι   .
ὅτι δ ὑμεῖς οἱ φιλόσοφοι περὶ τὰ δεῖπνα ἀεὶ τὸν νοῦν ἔχετε , δέον ὑμᾶς ἐπιφαγεῖν αἰτῆσαι ἢ ἐπεσθίειν τι τῶν κυνικῶν βρωμάτων  οὐ δὲ γὰρ χαριτογλωσσεῖν ἡμᾶς θέμις  , δῆλον ἐξ ὧν καὶ Ἄλεξις ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Λίνῳ ἱστορεῖ .
ὑποτίθεται δὲ τὸν Ἡρακλέα παρὰ τῷ Λίνῳ παιδευόμενον καὶ κελευσθέντα ἀπὸ βιβλίων πολλῶν παρακειμένων λαβόντα ἐντυχεῖν .
ἐκεῖνος δ ὀψαρτυτικὸν λαβὼν βιβλίον ἐν χεροῖν περισπουδάστως ἐκράτει .
λέγει δὲ οὕτως ὁ Λίνος   ·
βιβλίον ἐντεῦθεν ὅ τι βούλει προσελθὼν γὰρ λαβέ , ἔπειτ  ἀναγνώσει πάνυ γε διασκοπῶν ἀπὸ τῶν ἐπιγραμμάτων ἀτρέμα τε καὶ σχολῇ .
ὀρφεὺς ἔνεστιν , Ἡσίοδος , τραγῳδίαι , Χοιρίλος , Ὅμηρος , Ἐπίχαρμος , συγγράμματα παντοδαπά .
δηλώσεις γὰρ οὕτω τὴν φύσιν ἐπὶ τί μάλισθ ὥρμηκε .
ΗΡ .
τουτὶ λαμβάνω .
λΙν .
δεῖξον τί ἐστι πρῶτον .
ὀψαρτυσία , ὥς φησι τ οὐπίγραμμα .
φιλόσοφός τις εἶ , εὔδηλον , ὃς παρεὶς τοσαῦτα γράμματα Σίμου τέχνην ἔλαβες .
ὁ Σῖμος δ ἐστὶ τίς ;
μάλ εὐφυὴς ἄνθρωπος .
ἐπὶ τραγῳδίαν ὥρμηκε νῦν καὶ τῶν μὲν ὑποκριτῶν πολὺ κράτιστός ἐστιν ὀψοποιός , ὡς δοκεῖ τοῖς χρωμένοις , τῶν δ ὀψοποιῶν ὑποκριτής . . .
βούλιμός ἐσθ ἅνθρωπος .
ὅτι βούλει λέγε ·
πεινῶ γάρ , εὖ τοῦτ ἴσθι .
ταῦτα τοῦ Μάγνου ἑξῆς καταδραμόντος ἀποβλέψας ὁ Κύνουλκος εἰς τοὺς παρόντας τῶν φιλοσόφων ἔφη ·
εἶδες τὴν Θασίαν ἅλμην οἷ ἄττα βαύζει , ὡς εὖ καὶ ταχέως ἀπετίσατο καὶ παραχρῆμα .
οὐ μέντοι παρὰ κωφὸν ὁ τυφλὸς ἔοικε λαλῆσαι , ὡς ὁ Κρατῖνος ἐν τοῖς Ἀρχιλόχοις ἔφη   .
ἐπιλανθανόμενος γὰρ ἐν οἷς ποιεῖται δικαστηρίοις τῶν καλῶν ἰάμβων αὐτοῦ τὰς ἐπιδείξεις ὑπὸ τῆς ἐμφύτου γαστριμαργίας καὶ ἡδυλογίας κολάβρους ἀναγινώσκει καὶ  μέλη πάραυλα κ ἀκρότητα κύμβαλα   .
καὶ μετὰ τὰς καλὰς ταύτας ἀμουσολογίας περιέρχεται τὰς οἰκίας ἐξετάζων ὅπου δεῖπνα λαμπρὰ παρασκευάζεται , ὑπὲρ τὸν Ἀθηναῖον Χαιρεφῶντα ἐκεῖνον , περὶ οὗ φησιν Ἄλεξις ἐν Φυγάδι   ·
αἰεί γ ὁ Χαιρεφῶν τιν εὑρίσκει τέχνην καινὴν πορίζεται τε τὰ δεῖπν  ἀσύμβολα .
ὅπου γάρ ἐστιν ὁ κέραμος μισθώσιμος ὁ τοῖς μαγείροις , εὐθὺς ἐξ ἑωθινοῦ ἕστηκεν ἐλθών ·
κ ἂν ἴδῃ μισθούμενον εἰς ἑστίασιν , τοῦ μαγείρου πυθόμενος τὸν ἑστιῶντα , τῆς θύρας χασμωμένης ἂν ἐπιλάβηται , πρῶτος εἰσελήλυθεν .
οὐκ ὀκνεῖ δ ἀνὴρ οὗτος , καθάπερ καὶ ὁ καλὸς Μάγνος , καὶ ὑπερορίους ἀποδημίας ποιεῖσθαι τῆς γαστρὸς χάριν , ὡς ὁαὐτὸς Ἄλεξις εἴρηκεν ἐν Συναποθνῄσκουσιν   ·
ἐπὶ δεῖπνον εἰς Κόρινθον ἐλθὼν Χαιρεφῶν ἄκλητος ·
ἤδη γὰρ πέτεται διαπόντιος ·
οὕτω τι τ ἀλλότρι ἐσθίειν ἐστὶ γλυκύ .
καὶ Θεόπομπος δ ἐν Ὀδυσσεῖ ἔφη   ·
Εὐριπίδου τ ἄρ ἐστὶν οὐ κακῶς ἔχον , τ ἀλλότρια δειπνεῖν τὸν καλῶς εὐδαίμονα   .
γελασάντων οὖν πάντων ἐπὶ τούτοις ὁ Οὐλπιανὸς ἔφη ·
πόθεν δὲ καὶ ἡδυλογία   τοῖς ἡδονικοῖς τούτοις ἁμαρτολόγοις ;
πρὸς ὃν ὁ Κύνουλκος ·
ἀλλ , ὦ χοιρίον εὐάρτυτον , Φρύνιχος ὁ κωμῳδιοποιὸς ἐν τῷ Ἐφιάλτῃ μνημονεύει τοῦ ἡδυλόγου διὰ τούτων   ·
ἐστὶν δ αὐτούς γε φυλάττεσθαι τῶν νῦν χαλεπώτατον ἔργον .
ἔχουσι γάρ τι κέντρον ἐν τοῖς δακτύλοις , μισάνθρωπον ἄνθος ἥβης ·
εἶθ  ἡδυλογοῦσιν ἅπασιν ἀεὶ κατὰ τὴν ἀγορὰν περιόντες .
ἐπὶ τοῖς δὲ βάθροις ὅταν ὦσιν , ἐκεῖ τούτοις οἷς ἡδυλογοῦσι μεγάλας ἀμυχὰς καταμύξαντες καὶ συγκύψαντες ἅπαντας γελῶσι .
τὸ δὲ χαριτογλωσσεῖν Αἰσχύλος εἴρηκεν ἐν Προμηθεῖ δεσμώτῃ   ·
γνώσει δὲ τάδ ὡς ἔτυμ , οὐ δὲ μάτην χαριτογλωσσεῖν ἔνι μοι .
πάλιν τε εἰπόντος τοῦ Οὐλπιανοῦ ·
τίνα δ ἐστίν , ἄνδρες φίλοι , τὰ μαγειρικὰ σκεύη ;
τούτων γὰρ ἐμνημονεύσατ ἐν τοῖς Ἀρκαδικοῖς δείπνοις μνήμης ἠξιωμένων   .
καὶ τὸ ἀσώτιον ποῦ κεῖται ;
ἀσώτους μὲν γὰρ οἶδα διαβοήτους ·
ἕνα μὲν οὗ μνημονεύει Ἄλεξις ἐν Κνιδίᾳ   ·
διόδωρος οὑπίτριπτος ἐν ἔτεσιν δύο σφαῖραν ἀπέδειξε τὴν πατρῴαν οὐσίαν ·
οὕτως ἰταμῶς ἅπαντα κατεμασήσατο .
ἐν δὲ Φαίδρῳ φησί   ·
σχολῇ γε , νὴ τὸν ἥλιον , σχολῇ λέγεις .
ἐπιχαρίδης ὁ μικρὸς ἐν πένθ ἡμέραις σφαῖραν ἐποίησε τὴν πατρῴαν οὐσίαν ·
οὕτως συνεστρόγγυλεν ἰταμῶς καὶ ταχύ .
καὶ Κτήσιππος δ ὁ Χαβρίου υἱὸς εἰς τοσοῦτον ἦλθεν ἀσωτίας ὡς καὶ τοῦ μνήματος τοῦ πατρός , εἰς ὃ Ἀθηναῖοι χιλίας ἀνάλωσαν δραχμάς , τοὺς λίθους πωλῆσαι εἰς τὰς ἡδυπαθείας .
δίφιλος γοῦν ἐν τοῖς Ἐναγίζουσί φησι   ·
εἰ μὴ συνήθης Φαιδίμῳ γ ἐτύγχανεν ὁ Χαβρίου Κτήσιππος , εἰσηγησάμην νόμον ἄν τιν οὐκ ἄχρηστον , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , ὥστ  ἐπιτελεσθῆναί ποτ αὐτῷ τοῦ πατρὸς τὸ μνῆμα , κατ ἐνιαυτὸν ἕνα . . .
λίθον ἁμαξιαῖον .
καὶ σφόδρ εὐτελὲς λέγω .
τιμοκλῆς δ ἐν Δημοσατύροις φησίν   ·
οὐδ  ὁ Χαβρίου Κτήσιππος ἔτι τρὶς κείρεται , ἐν ταῖς γυναιξὶ λαμπρός , οὐκ ἐν ἀνδράσιν .
καὶ Μένανδρος δ ἐν Ὀργῇ περὶ αὐτοῦ τάδε λέγει   ·
καίτοι νέος ποτ ἐγενόμην κ ἀγώ , γύναι ·
ἀλλ  οὐκ ἐλούμην πεντάκις τῆς ἡμέρας τότ , ἀλλὰ νῦν ·
οὐ δὲ χλανίδ  εἶχον , ἀλλὰ νῦν ·
οὐ δὲ μύρον εἶχον , ἀλλὰ νῦν ·
καὶ βάψομαι καὶ παρατιλοῦμαι νὴ Δία καὶ γενήσομαι Κτήσιππος , οὐκ ἄνθρωπος , ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ , κᾆθ  ὡς ἐκεῖνος κατέδομαι καὶ τοὺς λίθους ἁπαξάπαντας , οὐ γὰρ οὖν τὴν γῆν μόνην .
τάχ οὖν διὰ τὴν πολλὴν ταύτην ἀσωτίαν καὶ κιναιδίαν τ οὔνομα αὐτοῦ παρέλιπε Δημοσθένης ἐν τῷ περὶ ἀτελειῶν   .
χρὴ δὲ τοὺς τὰ πατρῷα κατεδηδοκότας κατὰ τὸν Μενάνδρου Ναύκληρον οὕτως κολάζεσθαι .
φησὶν γάρ   ·
ὦ φιλτάτη Γῆ μῆτερ , ὡς σεμνὸν σφόδρ εἶ τοῖς νοῦν ἔχουσι κτῆμα πολλοῦ τ ἄξιον .
ὡς δῆτ ἐχρῆν εἴ τις πατρῴαν παραλαβὼν γῆν καταφάγοι , πλεῖν τοῦτον ἤδη διὰ τέλους καὶ μη δ ἐπιβαίνειν γῆς , ἵν οὕτως ᾔσθετο οἷον παραλαβὼν ἀγαθὸν οὐκ ἐφείσατο .
πυθοδήλου δέ τινος ἀσώτου μνημονεύει Ἀξιόνικος ἐν Τυρρηνῷ οὕτως   ·
ὁ Πυθόδηλος οὑτοσὶ ὁ Βαλλίων προσέρχετ  ἐπικαλούμενος , μεθύουσά τ ἐξόπισθεν ἡ σοφωτάτη Ἀποτυμπανισχὰς κατὰ πόδας πορεύεται .
πολύευκτον δ Ἀναξανδρίδης ἐν Τηρεῖ κωμῳδῶν   ·
ὄρνις κεκλήσῃ  φησι  . Β. διὰ τί , πρὸς τῆς Ἑστίας ;
πότερον καταφαγὼν τὴν πατρῴαν οὐσίαν , ὥσπερ Πολύευκτος ὁ καλός ; Α. οὐ δῆτ , ἀλλ ὅτι ἄρρην ὑπὸ θηλειῶν κατεκόπης .
θεόπομπος δ ἐν τῇ δεκάτῃ τῶν Φιλιππικῶν   , ἀφ ἧς τινες τὸ τελευταῖον μέρος χωρίσαντες , ἐν ᾧ ἐστι τὰ περὶ τῶν Ἀθήνησι δημαγωγῶν , . . .
Εὔβουλόν φησι τὸν δημαγωγὸν ἄσωτον γενέσθαι .
τῇ λέξει δὲ ταύτῃ ἐχρήσατο ·
καὶ τοσοῦτον ἀσωτίᾳ καὶ πλεονεξίᾳ διενήνοχε τοῦ δήμου τοῦ Ταραντίνων ὅσον ὃ μὲν περὶ τὰς ἑστιάσεις εἶχε μόνον ἀκρατῶς , ὃ δὲ τῶν Ἀθηναίων καὶ τὰς προσόδους καταμισθοφορῶν διατετέλεκε .
καλλίστρατος δέ , φησίν , ὁ Καλλικράτους ὁδημαγωγὸς καὶ αὐτὸς πρὸς μὲν τὰς ἡδονὰς ἦν ἀκρατής , τῶν δὲ πολιτικῶν πραγμάτων ἐπιμελής .
περὶ δὲ τῶν Ταραντίνων ἱστορῶν ἐν τῇ δευτέρα καὶ πεντηκοστῇ τῶν ἱστοριῶν   γράφει οὕτως ·
ἡ πόλις ἡ τῶν Ταραντίνων σχεδὸν καθ ἕκαστον μῆνα βουθυτεῖ καὶ δημοσίας ἑστιάσεις ποιεῖται .
τὸ δὲ τῶν ἰδιωτῶν πλῆθος αἰεὶ περὶ συνουσίας καὶ πότους ἐστί .
λέγουσι δὲ καί τινα τοιοῦτον λόγον οἱ Ταραντῖνοι , τοὺς μὲν ἄλλους ἀνθρώπους διὰ τὸ φιλοπονεῖσθαι καὶ περὶ τὰς ἐργασίας διατρίβειν παρασκευάζεσθαι ζῆν , αὐτοὺς δὲ διὰ τὰς συνουσίας καὶ τὰς ἡδονὰς οὐ μέλλειν , ἀλλ ἤδη βιῶναι .
περὶ δὲ τῆς ἀσωτίας καὶ τοῦ βίου Φιλίππου καὶ τῶν ἑταίρων αὐτοῦ ἐν τῇ μθʹ τῶν ἱστοριῶν ὁ Θεόπομπος τάδε γράφει   ·
Φίλιππος ἐπεὶ ἐγκρατὴς πολλῶν ἐγένετο χρημάτων οὐκ ἀνάλωσεν αὐτὰ ταχέως , ἀλλ ἐξέβαλε καὶ ἔρριψε , πάντων ἀνθρώπων κάκιστος ὢν οἰκονόμος οὐ μόνον αὐτός , ἀλλὰ καὶ οἱ περὶ αὐτόν ·
ἁπλῶς γὰρ οὐδεὶς αὐτῶν ἠπίστατο ζῆν ὀρθῶς οὐ δὲ σωφρόνως οἰκεῖν οἰκίαν .
τοῦ δ αὐτὸς αἴτιος ἦν ἄπληστος καὶ πολυτελὴς ὤν , προχείρως ἅπαντα ποιῶν καὶ κτώμενος καὶ διδούς .
στρατιώτης γὰρ ὢν λογίζεσθαι τὰ προσιόντα καὶ τ ἀναλισκόμενα δι ἀσχολίαν οὐκ ἠδύνατο .
ἔπειτα δ οἱ ἑταῖροι αὐτοῦ ἐκ πολλῶν τόπων ἦσαν συνερρυηκότες ·
οἳ μὲν γὰρ ἐξ αὐτῆς τῆς χώρας , οἳ δὲ ἐκ Θετταλίας , οἳ δὲ ἐκ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος , οὐκ ἀριστίνδην ἐξειλεγμένοι , ἀλλ εἴ τις ἦν ἐν τοῖς Ἕλλησιν ἢ τοῖς βαρβάροις λάσταυρος ἢ βδελυρὸς ἢ θρασὺς τὸν τρόπον , οὗτοι σχεδὸν ἅπαντες εἰς Μακεδονίαν ἀθροισθέντες ἑταῖροι Φιλίππου προσηγορεύοντο .
εἰ δὲ καὶ μὴ τοιοῦτός τις ὢν ἐληλύθει , ὑπὸ τοῦ βίου καὶ τῆς διαίτης τῆς Μακεδονικῆς ταχέως ἐκείνοις ὅμοιος ἐγίνετο .
τὰ μὲν γὰρ οἱ πόλεμοι καὶ αἱ στρατεῖαι , τὰ δὲ καὶ αἱ πολυτέλειαι θρασεῖς αὐτοὺς εἶναι προετρέποντο καὶ ζῆν μὴ κοσμίως , ἀλλ ἀσώτως καὶ τοῖς λῃσταῖς παραπλησίως .
δοῦρις δ ἐν ζʹ Μακεδονικῶν περὶ Πασικύπρου λέγων τοῦ ἐν Κύπρῳ βασιλέως ὅτι ἄσωτος ἦν γράφει καὶ τάδε   ·
Ἀλέξανδρος μετὰ τὴν Τύρου πολιορκίαν Πνυταγόραν ἀποστέλλων ἄλλας τε δωρεὰς ἔδωκε καὶ χωρίον ὃ ᾐτήσατο .
πρότερον δὲ τοῦτο Πασίκυπρος βασιλεύων ἀπέδοτο δι ἀσωτίαν πεντήκοντα ταλάντων Πυγμαλίωνι τῷ Κιτιεῖ , ἅμα τὸ χωρίον καὶ τὴν αὑτοῦ βασιλείαν ·
καὶ λαβὼν τὰ χρήματα κατεγήρασεν ἐν Ἀμαθοῦντι .
τοιοῦτος ἐγένετο καὶ Αἰθίοψ ὁ Κορίνθιος , ὥς φησι Δημήτριος ὁ Σκήψιος   , οὗ μνημονεύει Ἀρχίλοχος   .
ὑπὸ φιληδονίας γὰρ καὶ ἀκρασίας καὶ οὗτος μετ Ἀρχίου πλέων εἰς Σικελίαν ὅτ ἔμελλεν κτίζειν Συρακούσας τῷ ἑαυτοῦ συσσίτῳ μελιτούττης ἀπέδοτο τὸν κλῆρον ὃν ἐν Συρακούσαις λαχὼν ἔμελλεν ἕξειν .
εἰς τοσοῦτον δ ἀσωτίας ἐληλύθει καὶ Δημήτριος ὁ Δημητρίου τοῦ Φαληρέως ἀπόγονος , ὥς φησιν Ἡγήσανδρος   , ὥστε Ἀρισταγόραν μὲν ἔχειν τὴν Κορινθίαν ἐρωμένην , ζῆν δὲ πολυτελῶς .
ἀνακαλεσαμένων δ αὐτὸν τῶν Ἀρεοπαγιτῶν καὶ κελευόντων βέλτιον ζῆν ,  ἀλλὰ καὶ νῦν , εἶπεν , ἐλευθερίως ζῶ .
καὶ γὰρ ἑταίραν ἔχω τὴν καλλίστην καὶ ἀδικῶ οὐδένα καὶ πίνω Χῖον οἶνον καὶ τ ἄλλ ἀρκούντως παρασκευάζομαι , τῶν ἰδίων μου προσόδων εἰς ταῦτα ἐκποιουσῶν , οὐ καθάπερ ὑμῶν ἔνιοι δεκαζόμενος ζῶ καὶ μοιχεύων .
καὶ τῶν τὰ τοιαῦτα πραττόντων καὶ ἐπ ὀνόματός τινας κατέλεξε .
ταῦτα δ ἀκούσας Ἀντίγονος ὁ βασιλεὺς θεσμοθέτην αὐτὸν κατέστησεν .
τοῖς δὲ Παναθηναίοις ἵππαρχος ὢν ἰκρίον ἔστησε πρὸς τοῖς Ἑρμαῖς Ἀρισταγόρᾳ μετεωρότερον τῶν Ἑρμῶν , Ἐλευσῖνί τε μυστηρίων ὄντων ἔθηκεν αὐτῇ θρόνον παρὰ τὸ ἀνάκτορον , οἰμώξεσθαι φήσας τοὺς κωλύσοντας .
ὅτι δὲ τοὺς ἀσώτους καὶ τοὺς μὴ ἔκ τινος περιουσίας ζῶντας τὸ παλαιὸν ἀνεκαλοῦντο οἱ Ἀρεοπαγῖται καὶ ἐκόλαζον , ἱστόρησαν Φανόδημος   καὶ Φιλόχορος ἄλλοι τε πλείους .
μενέδημον γοῦν καὶ Ἀσκληπιάδην τοὺς φιλοσόφους νέους ὄντας καὶ πενομένους μεταπεμψάμενοι ἠρώτησαν πῶς ὅλας τὰς ἡμέρας τοῖς φιλοσόφοις συσχολάζοντες , κεκτημένοι δὲ μηδέν , εὐεκτοῦσιν οὕτω τοῖς σώμασι ·
καὶ οἳ ἐκέλευσαν μεταπεμφθῆναί τινα τῶν μυλωθρῶν .
ἐλθόντος δ ἐκείνου καὶ εἰπόντος ὅτι νυκτὸς ἑκάστης κατιόντες εἰς τὸν μυλῶνα καὶ ἀλοῦντες δύο δραχμὰς ἀμφότεροι λαμβάνουσι , θαυμάσαντες οἱ Ἀρεοπαγῖται διακοσίαις δραχμαῖς ἐτίμησαν αὐτούς .
καὶ Δημόκριτον δ Ἀβδηρῖται δημοσίᾳ κρίνοντες ὡς κατεφθαρκότα τὰ πατρῷα , ἐπειδὴ ἀναγνοὺς αὐτοῖς τὸν μέγαν διάκοσμον καὶ τὰ περὶ τῶν ἐν Ἅιδου εἰπὼν εἰς ταῦτα ἀνηλωκέναι , ἀφείθη .
οἱ δὲ μὴ οὕτως ἄσωτοι κατὰ τὸν Ἄμφιν   ·
πίνουσ  ἑκάστης ἡμέρας δι ἡμέρας , διασειόμενοι τοὺς κροτάφους ὑπὸ τοῦ ἀκράτου , καὶ κατὰ τὸν Δίφιλον    κεφαλὰς ἔχοντες τρεῖς ὥσπερ Ἀρτεμίσιον ,   πολέμιοι τῆς οὐσίας ὑπάρχοντες , ὡς Σάτυρος ἐν τοῖς περὶ χαρακτήρων   εἴρηκεν , κατατρέχοντες τὸν ἀγρόν , διαρπάζοντες τὴν οἰκίαν , λαφυροπωλοῦντες τὰ ὑπάρχοντα , σκοποῦντες οὐ τί δεδαπάνηται ἀλλὰ τί δαπανηθήσεται , οὐ δὲ τί περιέσται ἀλλὰ τί οὐ περιέσται , ἐν τῇ νεότητι τὰ τοῦ γήρως ἐφόδια προκαταναλίσκοντες , χαίροντες τῇ ἑταίρᾳ , οὐ τοῖς ἑταίροις , καὶ τῷ οἴνῳ , οὐ τοῖς συμπόταις .
ἀγαθαρχίδης δ ὁ Κνίδιος ἐν τῇ ὀγδόῃ πρὸς ταῖς κʹ τῶν Εὐρωπιακῶν    Γνώσιππον , φησίν , ἄσωτον γενόμενον ἐν τῇ Σπάρτῃ ἐκώλυον οἱ ἔφοροι συναναστρέφεσθαι τοῖς νέοις .
παρὰ δὲ Ῥωμαίοις μνημονεύεται , ὥς φησι Ποσειδώνιος ἐν τῇ ἐνάτῃ καὶ τεσσαρακοστῇ τῶν ἱστοριῶν   , Ἀπίκιόν τινα ἐπὶ ἀσωτίᾳ πάντας ἀνθρώπους ὑπερηκοντικέναι .
οὗτος δ ἐστὶν Ἀπίκιος ὁ καὶ τῆς φυγῆς αἴτιος γενόμενος Ῥουτιλίῳ τῷ τὴν Ῥωμαικὴν ἱστορίαν ἐκδεδωκότι τῇ Ἑλλήνων φωνῇ .
περὶ δὲ Ἀπικίου τοῦ καὶ αὐτοῦ ἐπὶ ἀσωτίᾳ διαβοήτου ἐν τοῖς πρώτοις εἰρήκαμεν   .
διογένης δ ὁ Βαβυλώνιος ἐν τοῖς περὶ εὐγενείας  τὸν Φωκίωνος υἱόν , φησί , Φῶκον οὐκ ἦν ὃς οὐκ ἐμίσει Ἀθηναίων .
καὶ ὁπότε ἀπαντήσειέ τις αὐτῷ ἔλεγεν  ὦ καταισχύνας τὸ γένος .
πάντα γὰρ ἀνάλωσε τὰ πατρῷα εἰς ἀσωτίαν καὶ μετὰ ταῦτα ἐκολάκευε τὸν ἐπὶ τῆς Μουνιχίας ·
ἐφ ᾧ πάλιν ὑπὸ πάντων ἐπερραπίζετο .
ἐπιδόσεων δέ ποτε γινομένων παρελθὼν καὶ αὐτὸς εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἔφη  ἐπιδίδωμι κ ἀγώ  , καὶ οἱ Ἀθηναῖοι ὁμοθυμαδὸν ἀνεβόησαν  εἰς ἀκολασίαν .
ἦν δ ὁ Φῶκος καὶ φιλοπότης .