Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἂν τοίνυν ταῦτα μὲν φεύγῃ , πλανᾷ δὲ καὶ πάντα μᾶλλον λέγῃ , ἐκείνως αὐτὸν δέχεσθε .
οὐ στρατηγῷ δικάζομεν , οὐ περὶ τούτων κρίνει .
μὴ λέγ εἴ τις αἴτιός ἐστι καὶ ἄλλος τοῦ Φωκέων ὀλέθρου , ἀλλ ὡς οὐ σὺ αἴτιος δεῖξον 0 .
τί οὖν , εἴ τι Δημοσθένης ἠδίκει , νῦν λέγεις , ἀλλ οὐχ ὅτε τὰς εὐθύνας ἐδίδου κατηγόρεις ;
δι αὐτὸ γὰρ εἶ τοῦτ ἀπολωλέναι δίκαιος 0 .
μὴ λέγ ὡς καλὸν εἰρήνη , μη δ ὡς συμφέρον 0 1 ·
οὐδεὶς γὰρ αἰτιᾶταί σε τοῦ ποιήσασθαι τὴν πόλιν εἰρήνην ·
ἀλλ ὡς οὐκ αἰσχρὰ καὶ ἐπονείδιστος , καὶ πόλλ ὕστερον ἐξηπατήμεθα , καὶ πάντ ἀπώλετο , ταῦτα λέγε 0 .
τούτων γὰρ ἁπάντων ἡμῖν αἴτιος σὺ δέδειξαι .
καὶ τί δὴ μέχρι νυνὶ τὸν τὰ τοιαῦτα πεποιηκότ ἐπαινεῖς ;
ἂν οὕτω φυλάττητ αὐτόν , οὐχ ἕξει τί λέγῃ , ἀλλὰ τὴν ἄλλως ἐνταῦθ ἐπαρεῖ τὴν φωνὴν καὶ πεφωνασκηκὼς ἔσται .
καίτοι καὶ περὶ τῆς φωνῆς ἴσως εἰπεῖν ἀνάγκη 0 ·
πάνυ γὰρ μέγα καὶ ἐπὶ ταύτῃ φρονεῖν αὐτὸν ἀκούω , ὡς καθυποκρινούμενον ὑμᾶς 0 .
ἐμοὶ δὲ δοκεῖτ ἀτοπώτατον ἁπάντων ἂν ποιῆσαι , εἰ , ὅτε μὲν τὰ Θυέστου καὶ τῶν ἐπὶ Τροίᾳ κάκ ἠγωνίζετο , ἐξεβάλλετ αὐτὸν καὶ ἐξεσυρίττετ ἐκ τῶν θεάτρων καὶ μόνον οὐ κατελεύεθ οὕτως ὥστε τελευτῶντα τοῦ τριταγωνιστεῖν ἀποστῆναι , ἐπειδὴ δ οὐκ ἐπὶ τῆς σκηνῆς , ἀλλ ἐν τοῖς κοινοῖς καὶ μεγίστοις τῆς πόλεως πράγμασι μυρί εἴργασται κακά , τηνικαῦθ ὡς καλὸν φθεγγομένῳ προσέχοιτε 0 .
μηδὲν ὑμεῖς ἀβέλτερον πάθητε , ἀλλὰ λογίζεσθ ὅτι δεῖ κήρυκα μὲν ἂν δοκιμάζητε , εὔφωνον σκοπεῖν , πρεσβευτὴν δὲ καὶ τῶν κοινῶν ἀξιοῦντά τι πράττειν δίκαιον καὶ φρόνημ ἔχονθ ὑπὲρ μὲν ὑμῶν μέγα , πρὸς δ ὑμᾶς ἴσον , ὥσπερ ἐγὼ Φίλιππον μὲν οὐκ ἐθαύμασα , τοὺς δ αἰχμαλώτους ἐθαύμασα , ἔσωσα , οὐδὲν ὑπεστειλάμην 0 1 2 .
οὗτος δ ἐκείνου μὲν πρ οὐκαλινδεῖτο , τοὺς παιᾶνας ᾖδεν , ὑμῶν δ ὑπερορᾷ .
ἔτι τοίνυν ὅταν μὲν ἴδητε δεινότητ ἢ εὐφωνίαν ἤ τι τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων ἀγαθῶν ἐπὶ χρηστοῦ καὶ φιλοτίμου γεγενημένον ἀνθρώπου , συγχαίρειν καὶ συνασκεῖν πάντας δεῖ ·
κοινὸν γὰρ ὑμῖν πᾶσι τοῖς ἄλλοις τοῦτ ἀγαθὸν γίγνεται ·
ὅταν δ ἐπὶ δωροδόκου καὶ πονηροῦ καὶ παντὸς ἥττονος λήμματος , ἀποκλείειν καὶ πικρῶς καὶ ἐναντίως ἀκούειν , ὡς πονηρία δυνάμεως δόξαν εὑρομένη παρ ὑμῶν ἐπὶ τὴν πόλιν ἐστίν 0 .
ὁρᾶτε δ , ἀφ ὧν οὗτος εὐδοκιμεῖ πηλίκα τῇ πόλει περιέστηκε πράγματα .
αἱ μὲν τοίνυν ἄλλαι δυνάμεις ἐπιεικῶς εἰσιν αὐτάρκεις , ἡ δὲ τοῦ λέγειν , ἂν τὰ παρ ὑμῶν τῶν ἀκουόντων ἀντιστῇ , διακόπτεται .
οὕτως οὖν ἀκούετε τούτου ὡς πονηροῦ καὶ δωροδόκου καὶ οὐ δ ὁτιοῦν ἐροῦντος ἀληθές .
ὅτι δ οὐ μόνον κατὰ τ ἄλλα , ἀλλὰ καὶ τὰ πρὸς αὐτὸν τὸν Φίλιππον πράγματα πανταχῶς συμφέρει τοῦτον ἑαλωκέναι , θεάσασθε .
εἴ τε γὰρ ἥξει ποτ εἰς ἀνάγκην τῶν δικαίων τι ποιεῖν τῇ πόλει , τὸν τρόπον μεταθήσεται ·
νῦν μὲν γὰρ ᾕρηται τοὺς πολλοὺς ἐξαπατῶν ὀλίγους θεραπεύειν , ἂν δὲ τούτους ἀπολωλότας πύθηται , ὑμῖν τοῖς πολλοῖς καὶ πάντων κυρίοις τὰ λοιπὰ ποιεῖν βουλήσεται .
εἴ τ ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἧσπερ νῦν ἐξουσίας καὶ ἀσελγείας μενεῖ , τοὺς ὁτιοῦν ἂν ἐκείνῳ ποιήσαντας ἀνῃρηκότες ἐκ τῆς πόλεως ἔσεσθε , ἂν τούτους ἀνέλητε ·
οἳ γὰρ οἰόμενοι δίκην ὑφέξειν τοιαῦτ ἔπραξαν , τούτους , ἂν τὰ παρ ὑμῶν αὐτοῖς ἐφεθῇ , τί οἴεσθε ποιήσειν ;
ποῖον Εὐθυκράτη , ποῖον Λασθένη , τίν οὐχ ὑπερβαλεῖσθαι προδότην 0 1 2 ;
τίνα δ οὐ πάντων τῶν ἄλλων χείρω πολίτην ὑπάρξειν , ὁρῶντα τοῖς μὲν ἅπαντα πεπρακόσι χρήματα , δόξαν , ἀφορμὴν τὴν Φιλίππου ξενίαν περιοῦσαν , τοῖς δὲ δικαίους τε παρέχουσιν ἑαυτοὺς καὶ προσανηλωκόσι χρήματα πράγματα , ἀπεχθείας , φθόνον περιόντα παρ ἐνίων 0 ;
οὔ τε γὰρ πρὸς δόξαν οὔ τε πρὸς εὐσέβειαν οὔ τε πρὸς ἀσφάλειαν οὔ τε πρὸς ἄλλ οὐδὲν ὑμῖν συμφέρει τοῦτον ἀφεῖναι , ἀλλὰ τιμωρησαμένους παράδειγμα ποιῆσαι πᾶσι , καὶ τοῖς πολίταις καὶ τοῖς ἄλλοις Ἕλλησιν .
ἄνδρες δικασταί , μάλιστα μὲν εἵνεκα τοῦ νομίζειν συμφέρειν τῇ πόλει λελύσθαι τὸν νόμον , εἶτα καὶ τοῦ παιδὸς εἵνεκα τοῦ Χαβρίου ὡμολόγησα τούτοις , ὡς ἂν οἷός τ ὦ , συνερεῖν .
ἔστι δ οὐκ ἄδηλον , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τοῦθ , ὅτι Λεπτίνης , κ ἄν τις ἄλλος ὑπὲρ τοῦ νόμου λέγῃ , δίκαιον μὲν οὐδὲν ἐρεῖ περὶ αὐτοῦ , φήσει δ ἀναξίους τινὰς ἀνθρώπους εὑρομένους ἀτέλειαν ἐκδεδυκέναι τὰς λῃτουργίας , καὶ τούτῳ πλείστῳ χρήσεται τῷ λόγῳ .
ἐγὼ δ ὅτι μὲν τινῶν κατηγοροῦντα πάντας ἀφαιρεῖσθαι τὴν δωρειὰν τῶν ἀδίκων ἐστίν , ἐάσω ·
καὶ γὰρ εἴρηται τρόπον τινὰ καὶ ὑφ ὑμῶν ἴσως γιγνώσκεται ·
ἀλλ ἐκεῖν ἂν ἐροίμην ἡδέως αὐτόν , τίνος εἵνεκα , εἰ τὰ μάλιστα μὴ τινὲς ἀλλὰ πάντες ἦσαν ἀνάξιοι , τῶν αὐτῶν ἠξίωσεν ὑμᾶς τε καὶ τούτους .
ἐν μὲν γὰρ τῷ γράψαι μηδέν εἶναι ἀτελῆ , τοὺς ἔχοντας ἀφείλετο τὴν ἀτέλειαν , ἐν δὲ τῷ προσγράψαι μη δὲ τὸ λοιπὸν ἐξεῖναι δοῦναι , ὑμᾶς τὸ δοῦναι ὑμῖν ἐξεῖναι 0 .
οὐ γὰρ ἐκεῖνό γ ἔνεστιν εἰπεῖν , ὡς τὸν αὐτὸν τρόπον , ὅνπερ τοὺς ἔχοντας τὴν δωρειὰν ἀναξίους ἐνόμιζεν , οὕτω καὶ τὸν δῆμον ἀνάξιον ἡγεῖτο κύριον εἶναι τοῦ δοῦναι , ἐάν τῳ βούληται .
ἀλλὰ νὴ Δι ἐκεῖν ἂν ἴσως εἴποι πρὸς ταῦτα , ὅτι διὰ τὸ ῥᾳδίως ἐξαπατᾶσθαι τὸν δῆμον , διὰ τοῦθ οὕτως ἔθηκε τὸν νόμον .
τί οὖν κωλύει πάντ ἀφῃρῆσθαι καὶ ὅλως τὴν πολιτείαν ὑμᾶς κατὰ τοῦτον τὸν λόγον ;
οὐ γὰρ ἔστ ἐφ ὅτου τοῦτ οὐ πεπόνθατε τῶν πάντων , ἀλλὰ καὶ ψηφίσματα πολλὰ πολλάκις ἐξαπατηθέντες κεχειροτονήκατε , καὶ συμμάχους ἤδη τινὰς ἥττους ἀντὶ κρειττόνων ἐπείσθηθ ἑλέσθαι , καὶ ὅλως ἐν οἶμαι πολλοῖς οἷς πράττετε καὶ τοιοῦτόν τι συμβαίνειν ἀνάγκη 0 .
ἆρ οὖν θησόμεθα νόμον διὰ ταῦτα μη δὲ τὸ λοιπὸν ἐξεῖναι τῇ βουλῇ μη δὲ τῷ δήμῳ μή τε προβουλεύειν μή τε χειροτονεῖν μηδέν ;
οὐ γάρ ἐσμεν ἀφαιρεθῆναι δίκαιοι περὶ ὧν ἂν ἐξαπατηθῶμεν , ἀλλὰ διδαχθῆναι πῶς τοῦτο μὴ πεισόμεθα , καὶ θέσθαι νόμον οὐχ ὃς ἀφαιρήσεται τὸ κυρίους ἡμᾶς εἶναι , ἀλλὰ δι οὗ τὸν ἐξαπατῶντα τιμωρησόμεθα .
εἰ τοίνυν τις ἐάσας ταῦτ αὐτὸ καθ αὕτ ἐξετάσειεν , πότερόν ποτε λυσιτελέστερόν ἐστι κυρίους μὲν ὑμᾶς εἶναι τῆς δωρειᾶς , ἐξαπατηθέντας δέ τι καὶ φαύλῳ τινὶ δοῦναι , ἢ διὰ τοῦ παντελῶς ἀκύρους γενέσθαι μη δ ἂν ἄξιόν τιν εἰδῆτ ἐξεῖναι τιμῆσαι , εὕροιτ ἂν μᾶλλον ἐκεῖνο λυσιτελοῦν .
ὅτι ἐκ μὲν τοῦ πλείονας ἢ προσήκει τιμᾶν πολλοὺς εὖ ποιεῖν προκαλεῖσθ ὑμᾶς , ἐκ δὲ τοῦ μηδενὶ μηδέν , μη δ ἂν ἄξιος ᾖ , διδόναι , πάντας ἀπείρξετε τοῦ φιλοτιμεῖσθαι 0 .
πρὸς δὲ τούτῳ καὶ δι ἐκεῖνο , ὅτι οἱ μὲν ἀνάξιόν τινα τιμήσαντες εὐηθείας τινὰ δόξαν ἔχοιεν ἄν , οἱ δὲ τοὺς ἀγαθόν τι ποιοῦντας ἑαυτοὺς μὴ τοῖς ὁμοίοις ἀμειβόμενοι , κακίας 0 1 .
ὅσῳ δὴ κρεῖττον εὐήθη δοκεῖν ἢ πονηρὸν εἶναι , τοσούτῳ λῦσαι τὸν νόμον κάλλιον ἢ θέσθαι 0 1 .
οὐ τοίνυν ἔμοιγ οὐ δ ἐκεῖν εὔλογον , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , σκοπουμένῳ φαίνεται , καταμεμφόμενόν τινας ἐπὶ ταῖς ὑπαρχούσαις δωρειαῖς τοὺς χρησίμους ὄντας τῶν τιμῶν ἀποστερεῖν .
εἰ γὰρ ὑπαρχουσῶν τούτων φαῦλοι καὶ ἀνάξιοί τινες κατὰ τὸν τούτων λόγον εἰσίν , τί χρὴ προσδοκᾶν ἔσεσθαι τότε , ὅταν παντελῶς μη δὲ πλέον μέλλῃ μηδὲν εἶναι τοῖς χρηστοῖς οὖσιν ;
ἔτι τοίνυν ὑμᾶς κ ἀκεῖν ἐνθυμεῖσθαι δεῖ , ὅτι ἐκ τῶν νῦν ὑπαρχόντων νόμων καὶ πάλαι κυρίων , οὓς οὐ δ ἂν αὐτὸς οὗτος ἀντείποι μὴ οὐχὶ καλῶς ἔχειν , ἐνιαυτὸν διαλιπὼν ἕκαστος λῃτουργεῖ , ὥστε τὸν ἥμισύν ἐστ ἀτελὴς τοῦ χρόνου .
εἶθ ἧς πᾶσι μέτεστι τὸ ἥμισυ καὶ τοῖς μη δ ὁτιοῦν ἀγαθὸν πεποιηκόσιν ὑμᾶς , ταύτης τοὺς εὖ ποιήσαντας , ὃ προστεθείκαμεν αὐτοῖς , τοῦτ ἀφελώμεθα ;
οὔ τε γὰρ ἄλλως καλὸν οὔ θ ὑμῖν πρέπον 0 1 .
πῶς γὰρ οὐκ αἰσχρόν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , κατὰ μὲν τὴν ἀγορὰν ἀψευδεῖν νόμον γεγράφθαι , ἐφ οἷς οὐδέν ἐστι δημοσίᾳ βλάβος εἴ τις ψεύδεται , ἐν δὲ τῷ κοινῷ μὴ χρῆσθαι τῷ νόμῳ τούτῳ τὴν πόλιν τὴν αὐτὴν ἐπιτάξασαν τοῖς ἰδιώταις , ἀλλὰ τοὺς ἀγαθόν τι πεποιηκότας ἐξαπατῆσαι , καὶ ταῦτ οὐ μικρὰν ζημίαν ὀφλήσειν μέλλουσαν 0 ;
οὐ γὰρ εἰ μὴ χρήματ ἀπόλλυτε μόνον σκεπτέον , ἀλλ εἰ καὶ δόξαν χρηστήν , περὶ ἧς μᾶλλον σπουδάζετ ἢ περὶ χρημάτων , καὶ οὐ μόνον ὑμεῖς , ἀλλὰ καὶ οἱ πρόγονοι 0 1 2 .
χρήματα μὲν γὰρ πλεῖστά ποτε κτησάμενοι πάνθ ὑπὲρ φιλοτιμίας ἀνήλωσαν , ὑπὲρ δὲ δόξης οὐδένα πώποτε κίνδυνον ἐξέστησαν , ἀλλὰ καὶ τὰς ἰδίας οὐσίας προσαναλίσκοντες διετέλουν .
νῦν τοίνυν οὗτος ὁ νόμος ταύτην ἀντὶ καλῆς αἰσχρὰν τῇ πόλει περιάπτει , καὶ οὔ τε τῶν προγόνων οὔ θ ὑμῶν ἀξίαν .
τρία γὰρ τὰ μέγιστ ὀνείδη κτᾶται , φθονεροὺς ἀπίστους ἀχαρίστους εἶναι δοκεῖν .
ὅτι τοίνυν οὐ δ ἐστὶν ὅλως , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τοῦ ἤθους τοῦ ὑμετέρου κύριον ποιῆσαι τοιοῦτον νόμον , καὶ τοῦτο πειράσομαι δεῖξαι διὰ βραχέων , ἕν τι τῶν πρότερον πεπραγμένων τῇ πόλει διεξελθών .
λέγονται χρήμαθ οἱ τριάκοντα δανείσασθαι παρὰ Λακεδαιμονίων ἐπὶ τοὺς ἐν Πειραιεῖ .
ἐπειδὴ δ ἡ πόλις εἰς ἓν ἦλθεν καὶ τὰ πράγματ ἐκεῖνα κατέστη , πρέσβεις πέμψαντες οἱ Λακεδαιμόνιοι τὰ χρήματα ταῦτ ἀπῄτουν .
λόγων δὲ γιγνομένων καὶ τῶν μὲν τοὺς δανεισαμένους ἀποδοῦναι κελευόντων , τοὺς ἐξ ἄστεως , τῶν δὲ τοῦτο πρῶτον ὑπάρξαι τῆς ὁμονοίας σημεῖον ἀξιούντων , κοινῇ διαλῦσαι τὰ χρήματα , φασὶ τὸν δῆμον ἑλέσθαι συνεισενεγκεῖν αὐτὸν καὶ μετασχεῖν τῆς δαπάνης , ὥστε μὴ λῦσαι τῶν ὡμολογημένων μηδέν .
πῶς οὖν οὐ δεινόν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , εἰ τότε μὲν τοῖς ἠδικηκόσιν ὑμᾶς ὑπὲρ τοῦ μὴ ψεύσασθαι τὰ χρήματ εἰσφέρειν ἠθελήσατε , νῦν δ ἐξὸν ὑμῖν ἄνευ δαπάνης τὰ δίκαια ποιῆσαι τοῖς εὐεργέταις , λύσασι τὸν νόμον , ψεύδεσθαι μᾶλλον αἱρήσεσθε 0 ;
ἐγὼ μὲν οὐκ ἀξιῶ .
τὸ μὲν τοίνυν τῆς πόλεως ἦθος , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ ἐπ ἄλλων πολλῶν καὶ ἐφ ὧν εἶπον ἴδοι τις ἂν τοιοῦτον , ἀψευδὲς καὶ χρηστόν , οὐ τὸ λυσιτελέστατον πρὸς ἀργύριον σκοποῦν , ἀλλὰ τί καὶ καλὸν πρᾶξαι .
τὸ δὲ τοῦ θέντος τὸν νόμον , τὰ μὲν ἄλλ ἔγωγ οὐκ οἶδα , οὐ δὲ λέγω φλαῦρον οὐδὲν οὐ δὲ σύνοιδα , ἐκ δὲ τοῦ νόμου σκοπῶν εὑρίσκω πολὺ τούτου κεχωρισμένον .
φημὶ τοίνυν ἐγὼ κάλλιον εἶναι τοῦτον ὑμῖν ἀκολουθῆσαι περὶ τοῦ λῦσαι τὸν νόμον ἢ ὑμᾶς τούτῳ περὶ τοῦ θέσθαι , καὶ λυσιτελέστερον εἶναι καὶ ὑμῖν καὶ τούτῳ τὴν πόλιν πεπεικέναι Λεπτίνην ὅμοιον αὐτῇ γενέσθαι δοκεῖν ἢ αὐτὴν ὑπὸ τούτου πεπεῖσθαι ὁμοίαν εἶναι τούτῳ 0 ·
οὐ δὲ γὰρ εἰ πάνυ χρηστός ἐσθ , ὡς ἐμοῦ γ ἕνεκ ἔστω , βελτίων ἐστὶ τῆς πόλεως τὸ ἦθος .
νομίζω τοίνυν ὑμᾶς , ὦ ἄνδρες δικασταί , ἄμεινον ἂν περὶ τοῦ παρόντος βουλεύσασθαι , εἰ κ ἀκεῖνο μάθοιτε , ὅτι ᾧ μόνῳ μείζους εἰσὶν αἱ παρὰ τῶν δήμων δωρειαὶ τῶν παρὰ τῶν ἄλλων πολιτειῶν , καὶ τοῦτ ἀφαιρεῖται νῦν τῷ νόμῳ .
τῇ μὲν γὰρ χρείᾳ τῇ τῶν εὑρισκομένων τὰς δωρειὰς οἱ τύραννοι καὶ οἱ τὰς ὀλιγαρχίας ἔχοντες μάλιστα δύνανται ·
πλούσιον γὰρ ὃν ἂν βούλωνται παραχρῆμ ἐποίησαν ·
τῇ δὲ τιμῇ καὶ τῇ βεβαιότητι τὰς παρὰ τῶν δήμων δωρειὰς εὑρήσετ οὔσας βελτίους 0 .
τό τε γὰρ μὴ μετ αἰσχύνης ὡς κολακεύοντα λαμβάνειν , ἀλλ ἐν ἰσηγορίᾳ δοκοῦντ ἄξιόν τινος εἶναι τιμᾶσθαι τῶν καλῶν ἐστι , τό θ ὑπὸ τῶν ὁμοίων ἑκόντων θαυμάζεσθαι τοῦ παρὰ τοῦ δεσπότου λαμβάνειν ὁτιοῦν κρεῖττον εἶναι δοκεῖ .
παρὰ μὲν γὰρ ἐκείνοις μείζων ἐστὶν ὁ τοῦ μέλλοντος φόβος τῆς παρούσης χάριτος , παρὰ δ ὑμῖν ἀδεῶς ἃν λάβῃ τις ἔχειν ὑπῆρχε τὸν γοῦν ἄλλον χρόνον .
ὁ τοίνυν τὴν πίστιν ἀφαιρῶν τῶν δωρειῶν νόμος , οὗτος , ᾧ μόνῳ κρείττους εἰσὶν αἱ παρ ὑμῶν δωρειαί , τοῦτ ἀφαιρεῖται .
καίτοι τῶν ἁπασῶν ἧς ἄν τινος πολιτείας τὸ κομίζεσθαι τοὺς εὔνους τοῖς καθεστῶσιν χάριν ἐξέλῃς , οὐ μικρὰν φυλακὴν αὐτῶν ταύτην ἀφῃρηκὼς ἔσει .
τάχα τοίνυν ἴσως ἐκεῖνο λέγειν ἂν ἐπιχειρήσειε Λεπτίνης , ἀπάγων ὑμᾶς ἀπὸ τούτων , ὡς αἱ λῃτουργίαι νῦν μὲν εἰς πένητας ἀνθρώπους ἔρχονται , ἐκ δὲ τοῦ νόμου τούτου λῃτουργήσουσιν οἱ πλουσιώτατοι .
ἔστι δὲ τοῦθ οὑτωσὶ μὲν ἀκοῦσαι λόγον τιν ἔχον ·
εἰ δέ τις αὔτ ἀκριβῶς ἐξετάσειε , ψεῦδος ἂν φανείη .
εἰσὶ γὰρ δήπου παρ ἡμῖν αἵ τε τῶν μετοίκων λῃτουργίαι καὶ αἱ πολιτικαί , ὧν ἑκατέρων ἐστὶ τοῖς εὑρημένοις ἡ ἀτέλεια ἣν οὗτος ἀφαιρεῖται .
τῶν γὰρ εἰς τὸν πόλεμον καὶ τὴν σωτηρίαν τῆς πόλεως εἰσφορῶν καὶ τριηραρχιῶν ὀρθῶς καὶ δικαίως οὐδείς ἐστ ἀτελὴς ἐκ τῶν παλαιῶν νόμων , οὐ δ οὓς οὗτος ἔγραψε , τοὺς ἀφ Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος .
σκεψώμεθα δὴ τίνας ἡμῖν εἰσποιεῖ χορηγοὺς εἰς ἐκείνας τὰς λῃτουργίας , καὶ πόσους , ἐὰν μὴ τούτῳ προσέχωμεν , ἀφήσει .
οἱ μὲν τοίνυν πλουσιώτατοι τριηραρχοῦντες ἀεὶ τῶν χορηγιῶν ἀτελεῖς ὑπάρχουσιν , οἱ δ ἐλάττω τῶν ἱκανῶν κεκτημένοι , τὴν ἀναγκαίαν ἀτέλειαν ἔχοντες , ἔξω τοῦ τέλους εἰσὶ τούτου ·
οὐκοῦν τούτων μὲν οὐδετέρων οὐδεὶς διὰ τὸν νόμον ἡμῖν προσέσται χορηγός .
ἀλλὰ νὴ Δί εἰς τὰς τῶν μετοίκων λῃτουργίας εἰσποιεῖ πολλούς .
ἀλλ ἐὰν δείξῃ πέντε , ἐγὼ ληρεῖν ὁμολογῶ .
θήσω τοίνυν ἐγὼ μὴ τοιοῦτον εἶναι τοῦτο , ἀλλὰ καὶ τῶν μετοίκων πλείονας ἢ τοσούτους , ἐὰν ὁ νόμος τεθῇ , τοὺς λῃτουργοῦντας ἔσεσθαι , καὶ τῶν πολιτῶν μηδέν ἐκ τριηραρχίας ὑπάρξειν ἀτελῆ 0 .
σκεψώμεθα δὴ τί τοῦτο τῇ πόλει , ἐὰν ἅπαντες οὗτοι λῃτουργῶσιν ·
φανήσεται γὰρ οὐ δὲ πολλοῦ δεῖ τῆς γενησομένης ἄξιον αἰσχύνης .
ὅρα δ οὑτωσί .
εἰσὶ τῶν ξένων ἀτελεῖς  δέκα θήσω ·
καὶ μὰ τοὺς θεούς , ὅπερ εἶπον ἀρτίως , οὐκ οἶμαι πέντ εἶναι .
καὶ μὴν τῶν γε πολιτῶν οὐκ εἰσὶ πλείους ἢ πέντ ἢ ἕξ 0 .
οὐκοῦν ἀμφοτέρων ἑκκαίδεκα 0 .
ποιήσωμεν αὐτοὺς εἴκοσιν , εἰ δὲ βούλεσθε , τριάκοντα 0 .
πόσοι δή ποτ εἰσὶν οἱ κατ ἐνιαυτὸν τὰς ἐγκυκλίους λῃτουργίας λῃτουργοῦντες , χορηγοὶ καὶ γυμνασίαρχοι καὶ ἑστιάτορες ;
ἑξήκοντ ἴσως ἢ μικρῷ πλείους σύμπαντες οὗτοι 0 .
ἵν οὖν τριάκοντ ἄνθρωποι πλείους παρὰ πάντα τὸν χρόνον λῃτουργήσωσιν ἡμῖν , τοὺς ἅπαντας ἀπίστως πρὸς ἡμᾶς αὐτοὺς διαθῶμεν ;
ἀλλ ἴσμεν ἐκεῖνο δήπου , ὅτι λῃτουργήσουσιν μέν , ἄνπερ ἡ πόλις ᾖ , πολλοὶ καὶ οὐκ ἐπιλείψουσιν , εὖ δὲ ποιεῖν ἡμᾶς οὐδεὶς ἐθελήσει , τοὺς πρότερον ποιήσαντας ἐὰν ἠδικημένους ἴδῃ .
εἶεν .
εἰ δὲ δὴ τὰ μάλιστ ἐπέλειπον οἱ χορηγεῖν οἷοί τε , πρὸς Διὸς πότερον κρεῖττον ἦν εἰς συντέλειαν ἀγαγεῖν τὰς χορηγίας ὥσπερ τὰς τριηραρχίας , ἢ τοὺς εὐεργέτας ἀφελέσθαι τὰ δοθέντα 0 1 ;
ἐγὼ μὲν ἐκεῖν οἶμαι .
νῦν μέν γε τὸν χρόνον , ὃν ἂν τούτων ἕκαστος λῃτουργῇ , δίδωσι τὴν ἀνάπαυσιν αὐτοῖς μόνον , μετὰ ταῦτα δ οὐδὲν ἔλαττον ἕκαστος αὐτῶν ἀναλώσει ·
τότε δ ἄν , μικρᾶς συντελείας ἀπὸ τῶν ὑπαρχόντων ἑκάστῳ γιγνομένης , οὐδὲν ἔπασχε δεινὸν οὐδείς , οὐ δ εἰ πάνυ μικρὰ κεκτημένος ἦν .
οὕτω τοίνυν τινές , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , σφόδρ ἔχουσ ἀλογίστως ὥστ ἐπιχειροῦσι λέγειν πρὸς μὲν ταῦτ οὐδέν , ἄλλα δὲ τοιαδί , ὡς ἄρα δεινόν , εἰ ἐν κοινῷ μὲν μη δ ὁτιοῦν ὑπάρχει τῇ πόλει , ἰδίᾳ δέ τινες πλουτήσουσ ἀτελείας ἐπειλημμένοι 0 1 .
ἔστι δὲ ταῦτ ἀμφότερ οὐχὶ δίκαιον λέγειν .
εἰ μὲν γάρ τις ἔχει πολλὰ μηδὲν ὑμᾶς ἀδικῶν , οὐχὶ δεῖ δήπου τούτῳ βασκαίνειν ·
εἰ δ ὑφῃρημένον φήσουσιν ἤ τιν ἄλλον οὐχ ὃν προσήκει τρόπον , εἰσὶ νόμοι καθ οὓς προσήκει κολάζειν 0 .
ὅτε δὲ τοῦτο μὴ ποιοῦσιν , οὐ δὲ τὸν λόγον αὐτοῖς τοῦτον λεκτέον .
καὶ μὴν περὶ τοῦ γε μὴ εἶναι χρήματα κοινὰ τῇ πόλει , ἐκεῖν ὑμᾶς δεῖ σκοπεῖν , ὅτι οὐδὲν ἔσεσθ εὐπορώτεροι , τὰς ἀτελείας ἐὰν ἀφέλησθε ·
οὐ γὰρ κοινωνεῖ ταῖς δημοσίαις προσόδοις καὶ περιουσίαις ταῦτα τ ἀναλώματ τ ἀναλώματ οὐδέν .
χωρὶς δὲ τούτων νυνὶ τῇ πόλει , δυοῖν ἀγαθοῖν ὄντοιν , πλούτου καὶ τοῦ πρὸς ἅπαντας πιστεύεσθαι , ἐστὶ τὸ τῆς πίστεως ὑπάρχον .
εἰ δέ τις οἴεται δεῖν , ὅτι χρήματ οὐκ ἔχομεν , μη δὲ δόξαν ἔχειν ἡμᾶς χρηστήν , οὐ καλῶς φρονεῖ .
ἐγὼ μὲν γὰρ εὔχομαι τοῖς θεοῖς , μάλιστα μὲν ἡμῖν καὶ χρήματα πολλὰ γενέσθαι , εἰ δὲ μή , τό γε πιστοῖς εἶναι καὶ βεβαίοις δοκεῖν διαμεῖναι 0 1 .
φέρε δὴ καὶ τὰς εὐπορίας , ἃς ἀναπαυομένους τινὰς εὐπορήσειν οὗτοι φήσουσιν , εἰς δέον ὑμῖν γιγνομένας δείξω .
ἴστε γὰρ δήπου τοῦθ ὅτι τῶν τριηραρχιῶν οὐδείς ἐστ ἀτελὴς οὐ δὲ τῶν εἰσφορῶν τῶν εἰς τὸν πόλεμον .
οὔκουν ὁ πολλὰ κεκτημένος , οὗτος , ὅστις ἂν ᾖ , πόλλ εἰς ταῦτα συντελεῖ ;
πᾶσ ἀνάγκη 0 .
καὶ μὴν ὅτι δεῖ τὴν εὐπορίαν εἰς ταῦθ ὑπάρχειν πλείστην τῇ πόλει , πάντες ἂν ὁμολογήσειαν ·
παρὰ μὲν γὰρ τὰς ἐπὶ τῶν χορηγιῶν δαπάνας ἡμέρας μέρος μικρὸν ἡ χάρις τοῖς θεωμένοις ἡμῶν , παρὰ δὲ τὰς τῶν εἰς τὸν πόλεμον παρασκευῶν ἀφθονίας πάντα τὸν χρόνον ἡ σωτηρία πάσῃ τῇ πόλει 0 .
ὥσθ ὅσον ἐνθάδ ἀφίετε , ἐκεῖ κομίζεσθε , καὶ δίδοτ ἐν τιμῆς μέρει ταῦθ ἃ καὶ μὴ λαβοῦσιν ἔστιν ἔχειν τοῖς τοῦ τριηραρχεῖν ἄξια κεκτημένοις .
ἀλλὰ μὴν ὅτι τῶν τριηραρχιῶν οὐδείς ἐστ ἀτελής , οἶμαι μὲν ὑμᾶς εἰδέναι πάντας , ὅμως δὲ καὶ τὸν νόμον ὑμῖν αὐτὸν ἀναγνώσεται .
λαβὲ τὸν περὶ τῶν τριηραρχιῶν νόμον καὶ λέγε τοῦτ αὐτό .
ἀτελῆ δὲ μηδένα εἶναι τριηραρχίας πλὴν τῶν ἐννέα ἀρχόντων 0 .
ὁρᾶθ ὡς σαφῶς , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , μηδέν εἶναι τριηραρχίας ἀτελῆ διείρηκεν ὁ νόμος πλὴν τῶν ἐννέ ἀρχόντων .
οὐκοῦν οἱ μὲν ἐλάττω κεκτημένοι τοῦ τριηραρχίας ἄξι ἔχειν ἐν ταῖς εἰσφοραῖς συντελοῦσιν εἰς τὸν πόλεμον , οἱ δ ἐφικνούμενοι τοῦ τριηραρχεῖν εἰς ἀμφότερ ὑμῖν ὑπάρξουσι χρήσιμοι , καὶ τριηραρχεῖν καὶ εἰσφέρειν .
τίν οὖν ῥᾳστώνην τοῖς πολλοῖς ὁ σός , ὦ Λεπτίνη , ποιεῖ νόμος , εἰ μιᾶς ἢ δυοῖν φυλαῖν ἕνα χορηγὸν καθίστησιν , ὃς ἀνθ ἑνὸς ἄλλου τοῦθ ἅπαξ ποιήσας ἀπηλλάξεται ;
ἐγὼ μὲν οὐχ ὁρῶ .
τῆς δέ γ αἰσχύνης ὅλην ἀναπίμπλησι τὴν πόλιν καὶ τῆς ἀπιστίας .
οὔκουν ὅτε πολλῷ μείζονα βλάψει τῶν ὠφελειῶν ὧν ἔχει , προσήκει λελύσθαι παρὰ τοῖσδ αὐτόν ;
ἔγωγ ἂν φαίην .
ἔτι δ , ὦ ἄνδρες δικασταί , διὰ τὸ γεγράφθαι ἐν τῷ νόμῳ διαρρήδην αὐτοῦ μηδένα μή τε τῶν πολιτῶν μή τε τῶν ἰσοτελῶν μή τε τῶν ξένων εἶναι ἀτελῆ , μὴ διῃρῆσθαι δ ὅτου ἀτελῆ , χορηγίας ἤ τινος ἄλλου τέλους , ἀλλ ἁπλῶς ἀτελῆ μηδένα πλὴν τῶν ἀφ Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος , καὶ ἐν μὲν τῷ μηδένα πάντας περιλαμβάνειν τοὺς ἄλλους , ἐν δὲ τῷ τῶν ξένων μὴ διορίζειν τῶν οἰκούντων Ἀθήνησιν , ἀφαιρεῖται καὶ Λεύκωνα τὸν ἄρχοντα Βοσπόρου καὶ τοὺς παῖδας αὐτοῦ τὴν δωρειὰν ἣν ὑμεῖς ἔδοτ αὐτοῖς 0 .
ἔστι γὰρ γένει μὲν δήπου ὁ Λεύκων ξένος , τῇ δὲ παρ ὑμῶν ποιήσει πολίτης ·
κατ οὐδέτερον δ αὐτῷ τὴν ἀτέλειαν ἔστιν ἔχειν ἐκ τούτου τοῦ νόμου .
καίτοι τῶν μὲν ἄλλων εὐεργετῶν χρόνον τιν ἕκαστος ἡμῖν χρήσιμον αὑτὸν παρέσχεν , οὗτος δέ , ἂν σκοπῆτε , φανήσεται συνεχῶς ἡμᾶς εὖ ποιῶν , καὶ ταῦθ ὧν μάλισθ ἡμῶν ἡ πόλις δεῖται .
ἴστε γὰρ δήπου τοῦθ , ὅτι πλείστῳ τῶν πάντων ἀνθρώπων ἡμεῖς ἐπεισάκτῳ σίτῳ χρώμεθα .
πρὸς τοίνυν ἅπαντα τὸν ἐκ τῶν ἄλλων ἐμπορίων ἀφικνούμενον ὁ ἐκ τοῦ Πόντου σῖτος εἰσπλέων ἐστίν .
οὐ γὰρ μόνον διὰ τὸ τὸν τόπον τοῦτον σῖτον ἔχειν πλεῖστον τοῦτο γίγνεται , ἀλλὰ διὰ τὸ κύριον ὄντα τὸν Λεύκων αὐτοῦ τοῖς ἄγουσιν Ἀθήναζε ἀτέλειαν δεδωκέναι , καὶ κηρύττειν πρώτους γεμίζεσθαι τοὺς ὡς ὑμᾶς πλέοντας .
ἔχων γὰρ ἐκεῖνος ἑαυτῷ καὶ τοῖς παισὶ τὴν ἀτέλειαν ἅπασι δέδωκεν ὑμῖν .
τοῦτο δ ἡλίκον ἐστὶ θεωρήσατε .
ἐκεῖνος πράττεται τοὺς παρ αὑτοῦ σῖτον ἐξάγοντας τριακοστήν .
αἱ τοίνυν παρ ἐκείνου δεῦρ ἀφικνούμεναι σίτου μυριάδες περὶ τετταράκοντ εἰσί ·
καὶ τοῦτ ἐκ τῆς παρὰ τοῖς σιτοφύλαξιν ἀπογραφῆς ἄν τις ἴδοι .
οὐκοῦν παρὰ μὲν τὰς τριάκοντα μυριάδας μυρίους δίδωσι μεδίμνους ἡμῖν , παρὰ δὲ τὰς δέκα ὡσπερανεὶ τρισχιλίους .
τοσούτου τοίνυν δεῖ ταύτην ἀποστερῆσαι τὴν δωρειὰν τὴν πόλιν , ὥστε προσκατασκευάσας ἐμπόριον Θευδοσίαν , ὅ φασιν οἱ πλέοντες οὐ δ ὁτιοῦν χεῖρον εἶναι τοῦ Βοσπόρου , κ ἀνταῦθ ἔδωκε τὴν ἀτέλειαν ἡμῖν .
καὶ τὰ μὲν ἄλλα σιωπῶ , πόλλ ἂν ἔχων εἰπεῖν , ὅσ εὐεργέτηκεν ὑμᾶς οὗτος ἁνὴρ καὶ αὐτὸς καὶ οἱ πρόγονοι ·
ἀλλὰ πρωπέρυσιν σιτοδείας παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις γενομένης οὐ μόνον ὑμῖν ἱκανὸν σῖτον ἀπέστειλεν , ἀλλὰ τοσοῦτον ὥστε πεντεκαίδεκ ἀργυρίου τάλαντα , ἃ Καλλισθένης διῴκησε , προσπεριγενέσθαι .
τί οὖν οἴεσθ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τοῦτον τὸν τοιοῦτον περὶ ὑμᾶς γεγενημένον , ἐὰν ἀκούσῃ νόμῳ τὴν ἀτέλειαν ὑμᾶς ἀφῃρημένους αὐτὸν καὶ μη δ ἂν μεταδόξῃ ποτὲ ψηφισαμένους ἐξεῖναι δοῦναι 0 ;
ἆρ ἀγνοεῖθ ὅτι ὁ αὐτὸς νόμος οὗτος ἐκεῖνόν τ ἀφαιρήσεται τὴν ἀτέλειαν , κύριος ἂν γένηται , καὶ ὑμῶν τοὺς παρ ἐκείνου σιτηγοῦντας ;
οὐ γὰρ δήπου τοῦτό γ ὑπείληφεν οὐδείς , ὡς ἐκεῖνος ὑπομενεῖ ἑαυτῷ μὲν ἀκύρους εἶναι τὰς παρ ὑμῶν δωρειάς , ὑμῖν δὲ μένειν τὰς παρ ἑαυτοῦ .
οὐκοῦν πρὸς πολλοῖς οἷς βλάψειν ὑμᾶς ὁ νόμος φαίνεται , καὶ προσαφαιρεῖταί τι τῶν ὑπαρχόντων ἤδη .
εἶθ ὑμεῖς ἔτι σκοπεῖτ εἰ χρὴ τοῦτον ἐξαλεῖψαι , καὶ οὐ πάλαι βεβούλευσθε ;
ἀνάγνωθι λαβὼν αὐτοῖς τὰ ψηφίσματα τὰ περὶ τοῦΛεύκωνος .
ὡς μὲν εἰκότως καὶ δικαίως τετύχηκεν τῆς ἀτελείας παρ ὑμῶν ὁ Λεύκων , ἀκηκόατ ἐκ τῶν ψηφισμάτων , ὦ ἄνδρες δικασταί .
τούτων δ ἁπάντων στήλας ἀντιγράφους ἐστήσαθ ὑμεῖς κ ἀκεῖνος , τὴν μὲν ἐν Βοσπόρῳ , τὴν δ ἐν Πειραιεῖ , τὴν δ ἐφ Ἱερῷ 0 .
σκοπεῖτε δὴ πρὸς ὅσης κακίας ὑπερβολὴν ὑμᾶς ὁ νόμος προάγει , ὃς ἀπιστότερον τὸν δῆμον καθίστησ ἑνὸς ἀνδρός 0 .
μὴ γὰρ οἴεσθ ὑμῖν ἄλλο τι τὰς στήλας ἑστάναι ταύτας ἢ τούτων πάντων ὧν ἔχετ ἢ δεδώκατε συνθήκας , αἷς ὁ μὲν Λεύκων ἐμμένων φανεῖται καὶ ποιεῖν ἀεί τι προθυμούμενος ὑμᾶς εὖ , ὑμεῖς δ ἑστώσας ἀκύρους πεποιηκότες , ὃ πολὺ δεινότερον τοῦ καθελεῖν 0 1 ·
αὗται γὰρ οὑτωσὶ τοῖς βουλομένοις κατὰ τῆς πόλεως βλασφημεῖν τεκμήριον ὡς ἀληθῆ λέγουσιν ἑστήξουσιν .
φέρ , ἐὰν δὲ δὴ πέμψας ὡς ἡμᾶς ὁ Λεύκων ἐρωτᾷ , τί ἔχοντες ἐγκαλέσαι καὶ τί μεμφόμενοι τὴν ἀτέλειαν αὐτὸν ἀφῄρησθε , τί πρὸς θεῶν ἐροῦμεν ἢ τί γράψει ποθ ὁ τὸ ψήφισμ ὑπὲρ ἡμῶν γράφων ;
ὅτι νὴ Δί ἦσάν τινες τῶν εὑρημένων ἀνάξιοι .
ἐὰν οὖν εἴπῃ πρὸς ταῦτ ἐκεῖνος καὶ γὰρ Ἀθηναίων τινὲς ἴσως φαῦλοι , καὶ οὐ διὰ ταῦτ ἐγὼ τοὺς χρηστοὺς ἀφειλόμην , ἀλλὰ τὸν δῆμον νομίζων χρηστὸν πάντας ἔχειν ἐῶ , οὐ δικαιότερ ἡμῶν ἐρεῖ 0 ;
ἐμοὶ γοῦν δοκεῖ .
παρὰ πᾶσι γὰρ ἀνθρώποις μᾶλλόν ἐστιν ἔθος διὰ τοὺς εὐεργέτας καὶ ἄλλους τινὰς εὖ ποιεῖν τῶν μὴ χρηστῶν ἢ διὰ τοὺς φαύλους τοὺς ὁμολογουμένως ἀξίους χάριτος τὰ δοθέντ ἀφαιρεῖσθαι 0 .
καὶ μὴν οὐ δ ὅπως οὐκ ἀντιδώσει τῷ Λεύκωνί τις , ἂν βούληται , δύναμαι σκοπούμενος εὑρεῖν .
χρήματα μὲν γάρ ἐστιν ἀεὶ παρ ὑμῖν αὐτοῦ , κατὰ δὲ τὸν νόμον τοῦτον , ἐάν τις ἐπ αὔτ ἔλθῃ , ἢ στερήσεται τούτων ἢ λῃτουργεῖν ἀναγκασθήσεται .
ἔστι δ οὐ τὸ τῆς δαπάνης μέγιστον ἐκείνῳ , ἀλλ ὅτι τὴν δωρειὰν ὑμᾶς αὐτὸν ἀφῃρῆσθαι νομιεῖ .
οὐ τοίνυν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , μὴ Λεύκων ἀδικηθῇ μόνον δεῖ σκοπεῖν , ᾧ φιλοτιμίας ἕνεχ ἡ περὶ τῆς δωρειᾶς σπουδὴ γένοιτ ἄν , οὐ χρείας , ἀλλὰ καὶ εἴ τις ἄλλος εὖ μὲν ἐποίησεν ὑμᾶς εὖ πράττων , εἰς δέον δὲ νῦν γέγον αὐτῷ τὸ λαβεῖν παρ ὑμῶν τὴν ἀτέλειαν .
τίς οὖν οὗτός ἐστιν ;
ἐπικέρδης ὁ Κυρηναῖος , ὅς , εἴπερ τις ἄλλος τῶν εἰληφότων , δικαίως ἠξιώθη ταύτης τῆς τιμῆς , οὐ τῷ μεγάλ ἢ θαυμάσι ἡλίκα δοῦναι , ἀλλὰ τῷ παρὰ τοιοῦτον καιρὸν ἐν ᾧ καὶ τῶν εὖ πεπονθότων ἔργον ἦν εὑρεῖν ἐθέλοντά τινα ὧν εὐεργέτητο μεμνῆσθαι 0 .
οὗτος γὰρ ἁνήρ , ὡς τὸ ψήφισμα τοῦτο δηλοῖ τὸ τότ αὐτῷ γραφέν , τοῖς ἁλοῦσι τότ ἐν Σικελίᾳ τῶν πολιτῶν , ἐν τοιαύτῃ συμφορᾷ καθεστηκόσιν , ἔδωκε μνᾶς ἑκατὸν καὶ τοῦ μὴ τῷ λιμῷ πάντας αὐτοὺς ἀποθανεῖν αἰτιώτατος ἐγένετο .
καὶ μετὰ ταῦτα , δοθείσης ἀτελείας αὐτῷ διὰ ταῦτα παρ ὑμῶν , ὁρῶν ἐν τῷ πολέμῳ σπανίζοντα τὸν δῆμον χρημάτων , τάλαντον ἔδωκεν αὐτὸς ἐπαγγειλάμενος .
σκέψασθε δὴ πρὸς Διὸς καὶ θεῶν , ἄνδρες Ἀθηναῖοι , πῶς ἂν ἄνθρωπος μᾶλλον φανερὸς γένοιτ εὔνους ὢν ὑμῖν , ἢ πῶς ἧττον ἄξιος ἀδικηθῆναι , ἢ πρῶτον μὲν εἰ παρὼν τῷ τῆς πόλεως ἀτυχήματι μᾶλλον ἕλοιτο τοὺς ἀτυχοῦντας καὶ τὴν παρὰ τούτων χάριν , ἥτις ποτ ἔμελλεν ἔσεσθαι , ἢ τοὺς ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ κεκρατηκότας καὶ παρ οἷς ἦν , δεύτερον δέ , ἑτέραν χρείαν ἰδών , εἰ φαίνοιτο διδοὺς καὶ μὴ πῶς ἰδίᾳ τὰ ὄντα σώσει προνοούμενος , ἀλλ ὅπως τῶν ὑμετέρων μηδὲν ἐνδεῶς ἕξει τὸ καθ αὑτόν 0 1 2 .
τοῦτον μέντοι τὸν τῷ μὲν ἔργῳ παρὰ τοὺς μεγίστους καιροὺς οὑτωσὶ κοινὰ τὰ ὄντα τῷ δήμῳ κεκτημένον , τῷ δὲ ῥήματι καὶ τῇ τιμῇ τὴν ἀτέλειαν ἔχοντα , οὐχὶ τὴν ἀτέλειαν ἀφαιρήσεσθε  οὐ δὲ γὰρ οὔσῃ χρώμενος φαίνεται  , ἀλλὰ τὸ πιστεύειν ὑμῖν , οὗ τί γένοιτ ἂν αἴσχιον ;
τὸ τοίνυν ψήφισμ ὑμῖν αὔτ ἀναγνώσεται τὸ τότε ψηφισθὲν τῷ ἀνδρί .
καὶ θεωρεῖτ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ὅσα ψηφίσματ ἄκυρα ποιεῖ ὁ νόμος , καὶ οἵους ἀνθρώπους ἀδικεῖ , καὶ ἐν ὁποίοις καιροῖς χρησίμους ὑμῖν παρασχόντας ἑαυτούς 0 ·
εὑρήσετε γὰρ τούτους , οὓς ἥκιστα προσῆκεν , ἀδικοῦντα .
τὰς μὲν εὐεργεσίας ἀνθ ὧν εὕρετο τὴν ἀτέλειαν ὁ Ἐπικέρδης ἀκηκόατ ἐκ τῶν ψηφισμάτων , ὦ ἄνδρες δικασταί .
σκοπεῖτε δὲ μὴ τοῦτο , εἰ μνᾶς ἑκατὸν καὶ πάλιν τάλαντον ἔδωκεν  οὐ δὲ γὰρ τοὺς λαβόντας ἔγωγ ἡγοῦμαι τὸ πλῆθος τῶν χρημάτων θαυμάσαι  , ἀλλὰ τὴν προθυμίαν καὶ τὸ αὐτὸν ἐπαγγειλάμενον ποιεῖν καὶ τοὺς καιροὺς ἐν οἷς 0 .
πάντες μὲν γάρ εἰσιν ἴσως ἄξιοι χάριν ἀνταπολαμβάνειν οἱ προϋπάρχοντες τῷ ποιεῖν εὖ , μάλιστα δ οἱ παρὰ τὰς χρείας , ὧν εἷς οὗτος ἁνὴρ ὢν φαίνεται .
εἶτ οὐκ αἰσχυνόμεθ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τοὺς τοῦ τοιούτου παῖδας εἰ μηδεμίαν ποιησάμενοι τούτων μηδενὸς μνείαν ἀφῃρημένοι φανούμεθα τὴν δωρειάν , μηδὲν ἔχοντες ἐγκαλέσαι ;
οὐ γὰρ εἰ ἕτεροι μὲν ἦσαν οἱ τότε σωθέντες ὑπ αὐτοῦ καὶ δόντες τὴν ἀτέλειαν , ἕτεροι δ ὑμεῖς οἱ νῦν ἀφαιρούμενοι , ἀπολύει τοῦτο τὴν αἰσχύνην , ἀλλ αὐτὸ δὴ τοῦτο καὶ τὸ δεινόν ἐστιν 0 .
εἰ γὰρ οἱ μὲν εἰδότες καὶ παθόντες ἄξια τούτων ἐνόμιζον εὖ πάσχειν , ἡμεῖς δ οἱ λόγῳ ταῦτ ἀκούοντες ὡς ἀναξίων ἀφαιρησόμεθα , πῶς οὐχ ὑπέρδεινον ποιήσομεν ;
ὁ αὐτὸς τοίνυν ἐστί μοι λόγος οὗτος καὶ περὶ τῶν τοὺς τετρακοσίους καταλυσάντων , καὶ περὶ τῶν ὅτ ἔφευγεν ὁ δῆμος χρησίμους αὑτοὺς παρασχόντων ·
πάντας γὰρ αὐτοὺς ἡγοῦμαι δεινότατ ἂν παθεῖν , εἴ τι τῶν τότε ψηφισθέντων αὐτοῖς λυθείη .
εἰ τοίνυν τις ὑμῶν ἐκεῖνο πέπεισται , πολὺ τοῦ δεηθῆναί τινος τοιούτου νῦν ἀπέχειν τὴν πόλιν , ταῦτα μὲν εὐχέσθω τοῖς θεοῖς , κ ἀγὼ συνεύχομαι , λογιζέσθω δὲ πρῶτον μὲν ὅτι περὶ νόμου μέλλει φέρειν τὴν ψῆφον ᾧ μὴ λυθέντι δεήσει χρῆσθαι , δεύτερον δ ὅτι βλάπτουσιν οἱ πονηροὶ νόμοι καὶ τὰς ἀσφαλῶς οἰκεῖν οἰομένας πόλεις .
οὐ γὰρ ἂν μετέπιπτε τὰ πράγματ ἐπ ἀμφότερα , εἰ μὴ τοὺς μὲν ἐν κινδύνῳ καθεστηκότας καὶ πράξεις χρησταὶ καὶ νόμοι καὶ ἄνδρες χρηστοὶ καὶ πάντ ἐξητασμέν ἐπὶ τὸ βέλτιον προῆγε , τοὺς δ ἐν ἁπάσῃ καθεστάναι δοκοῦντας εὐδαιμονίᾳ πάντα ταῦτ ἀμελούμεν ὑπέρρει κατὰ μικρόν 0 .
τῶν γὰρ ἀνθρώπων οἱ πλεῖστοι κτῶνται μὲν τ ἀγαθὰ τῷ καλῶς βουλεύεσθαι καὶ μηδενὸς καταφρονεῖν , φυλάττειν δ οὐκ ἐθέλουσι τοῖς αὐτοῖς τούτοις .
ὃ μὴ πάθητε νῦν ὑμεῖς , μη δ οἴεσθε νόμον τοιοῦτον θέσθαι δεῖν , ὃς καλῶς τε πράττουσαν τὴν πόλιν ἡμῶν πονηρᾶς δόξης ἀναπλήσει , ἐάν τέ τι συμβῇ ποτέ , ἔρημον τῶν ἐθελησόντων ἀγαθόν τι ποιεῖν καταστήσει .