Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
σῶμα σώματος εἶναι τόπον καὶ σῶμα χωρεῖν διὰ σώματος , κενὸν μηδετέρου περιέχοντος , ἀλλὰ τοῦ πλήρους εἰς τὸ πλῆρες ἐνδυομένου καὶ δεχομένου τὸ ἐπιμιγνύμενον τοῦ διάστασιν οὐκ ἔχοντος οὐ δὲ χώραν ἐν αὑτῷ διὰ τὴν συνέχειαν 0 .
οἱ δ οὐχ ἓν εἰς ἓν οὐ δὲ δύο οὐ δὲ τρία καὶ δέκα συνωθοῦντες , ἀλλὰ πάντα μέρη τοῦ κόσμου κατακερματισθέντος ἐμβάλλοντες εἰς ἓν ὅ τι ἂν τύχωσι , καὶ τ οὐλάχιστον αἰσθητὸν ἐπιφάσκοντες ἐπιλείψειν ἐπιόντι τῷ μεγίστῳ νεανιεύονται , δόγμα ποιούμενοι τὸν ἔλεγχον , ὡς ἐν ἄλλοις πολλοῖς , ἅτε δὴ μαχομένας ὑποθέσεις ταῖς ἐννοίαις λαμβάνοντες 0 .
αὐτίκα γοῦν τῷ λόγῳ τούτῳ πολλὰ τερατώδη καὶ ἀλλόκοτα προσδέχεσθαι τοὺς τὰ σώματα τοῖς σώμασιν ὅλοις ὅλα κεραννύντας .
ὧν ἐστι καὶ τὸ τὰ τρία τέσσαρα εἶναι ·
τουτὶ γὰρ οἱ μὲν ἄλλοι λέγουσιν ἐν ὑπερβολῇ παράδειγμα τῶν ἀδιανοήτων τούτοις δὲ συμβαίνει τὸν ἕνα κύαθον τοῦ οἴνου πρὸς δύο κεραννύμενον ὕδατος , εἰ μέλλει μὴ ἀπολείπειν ἀλλ ἐξισοῦσθαι , παράγοντας ἐπὶ πᾶν καὶ διασυγχέοντας ἕν ὄντα δύο ποιεῖν τῇ πρὸς τὰ δύο τῆς κράσεως ἐξισώσει τὸ γὰρ μένειν ἕνα καὶ δυεῖν παρεκτείνειν καὶ ποιεῖν ἴσον τῷ διπλασίῳ 0 ·
ἔτι δ , ὅπως ἐξίκηται τῇ κράσει πρὸς τοὺς δύο , δυεῖν λαμβάνειν μέτρον ἐν τῇ διαχύσει , τοῦτο μέτρον ἅμα καὶ τριῶν ἐστι καὶ τεσσάρων ·
τριῶν μέν , ὅτι τοῖς δύο εἷς μέμικται 0 1 ·
τεσσάρων δέ , ὅτι δυσὶ μεμιγμένος ἴσον ἔσχηκε πλῆθος οἷς μίγνυται 0 .
τοῦτό δὴ συμβαίνει τὸ καλὸν αὐτοῖς , ἐμβάλλουσιν εἰς ;
σῶμα σώματα , καὶ τὸ τῆς περιοχῆς ἀδιανόητον 0 .
ἀνάγκη γάρ , εἰς ἄλληλα χωρούντων τῷ κεράννυσθαι , μὴ θάτερον μὲν περιέχειν περιέχεσθαι δὲ θάτερον , καὶ τὸ μὲν δέχεσθαι τὸ δ ἐνυπάρχειν οὕτω γὰρ οὐ κρᾶσις ἁφὴ δὲ καὶ ψαῦσις ἔσται τῶν ἐπιφανειῶν , τῆς μὲν ἐντὸς ὑποδυομένης τῆς δ ἐκτὸς περιεχούσης , τῶν δ ἄλλων μερῶν ἀμίκτων καὶ καθαρῶν ἐνδιαφερομένων 0 1 2 ·
ἀλλ ἀνάγκη , γιγνομένης ὥσπερ ἀξιοῦσι τῆς ἀνακράσεως , ἐν ἀλλήλοις ιὰ μιγνύμενα γίγνεσθαι καὶ τ αὐτὸν ὁμοῦ τῷ ἐνυπάρχειν περιέχεσθαι καὶ τῷ δέχεσθαι περιέχειν θάτερον καὶ μη δ ἕτερον αὐτῶν αὖ πάλιν δυνατὸν εἶναι , συμβαίνειν δ ἀμφότερα , τῆς κράσεως δι ἀλλήλων διιέναι καὶ μηδὲν ἐπιλείπεσθαι μηδενὸς μόριον ἀλλὰ πᾶν παντὸς ἀναπίμπλασθαι βιαζομένης 0 .
ἐνταῦθα δήπου καὶ τὸ θρυλούμενον ἐν ταῖς διατριβαῖς Ἀρκεσιλάου σκέλος 0 ;
ἥκει ταῖς ἀτοπίαις ἐπεμβαῖνον αὐτῶν μετὰ γέλωτος .
εἰ γάρ εἰσιν αἱ κράσεις δι ὅλων , τί κωλύει , τοῦ σκέλους ἀποκοπέντος καὶ κατασαπέντος καὶ ῥιφέντος εἰς τὴν θάλατταν καὶ διαχυθέντος , οὐ τὸν Ἀντιγόνου μόνον στόλον διεκπλεῖν , ὡς ἔλεγεν Ἀρκεσίλαος , ἀλλὰ τὰς Ξέρξου χιλίας καὶ διακοσίας καὶ τὰς Ἑλληνικὰς ὁμοῦ τριακοσίας τριήρεις ἐν τῷ σκέλει ναυμαχούσας ;
οὐ γὰρ ἐπιλείψει δήπουθεν προϊὸν οὐ δὲ παύσεται ἐν τῷ μείζονι τ οὔλαττον ἢ πέρας ἡ κρᾶσις ἕξει καὶ τὸ τελευταῖον αὐτῆς ἁφὴν ὅπου λήγει ποιησάμενον εἰς ὅλον οὐ δίεισιν ἀλλ ἀπαγορεύει μιγνύμενον .
εἰ δὲ μεμίξεται δι ὅλων , οὐ μὰ Δία τὸ σκέλος ἐνναυμαχῆσαι παρέξει τοῖς Ἕλλησιν ·
ἀλλὰ τοῦτο μὲν δεῖται σήψεως καὶ μεταβολῆς ·
εἷς δέ τις κύαθος 0 ;
ἢ μία σταγὼν αὐτόθεν εἰς τὸ Αἰγαῖον ἐμπεσοῦσα πέλαγος ἢ τὸ Κρητικὸν ἐφίξεται τοῦ Ὠκεανοῦ καὶ τῆς Ἀτλαντικῆς θαλάσσης , οὐκ ἐπιπολῆς ψαύουσα τῆς ἐπιφανείας ἀλλὰ πάντῃ διὰ βάθους εἰς πλάτος ὁμοῦ καὶ μῆκος ἀναχεομένη .
καὶ ταῦτα προσδέχεται Χρύσιππος εὐθὺς ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Φυσικῶν Ζητημάτων οὐδὲν ἀπέχειν φάμενος οἴνου σταλαγμὸν ἕνα κεράσαι τὴν θάλατταν ·
καὶ ἵνα δὴ μὴ τοῦτο θαυμάζωμεν , εἰς ὅλον φησὶ τὸν κόσμον διατενεῖν τῇ κράσει τὸν σταλαγμόν ὧν οὐκ οἶδα τί ἂν ἀτοπώτερον φανείη .
καὶ μὴν παρὰ τὴν ἔννοιαν μή τ ἄκρον ἐν τῇ φύσει τῶν σωμάτων μή τε πρῶτον μή τ ἔσχατον μηδέν , εἰς ὃ λήγει τὸ μέγεθος τοῦ σώματος , ἀλλ ἀεί τι τοῦ ληφθέντος ἐπέκεινα φαινόμενον εἰς ἄπειρον καὶ ἀόριστον ἐμβάλλειν τὸ ὑποκείμενον 0 .
οὔ τε γὰρ μεῖζον οὔ τε ἔλαττον ἔσται νοεῖν ἕτερον ἑτέρου μέγεθος , εἰ τὸ προϊέναι τοῖς μέρεσιν ἐπ ἄπειρον ἀμφοτέροις συμβέβηκεν , ἀλλ ἀνισότητος αἴρεται φύσις ἀνίσων γὰρ νοουμένων , τὸ μὲν προαπολείπεται τοῖς ἐσχάτοις μέρεσι τὸ δὲ παραλλάττει καὶ περίεστι ·
μὴ οὔσης δ ἀνισότητος , ἕπεται μὴ ἀνωμαλίαν εἶναι μη δὲ τραχύτητα σώματος ·
ἀνωμαλία μὲν γάρ ἐστι μιᾶς ἐπιφανείας ἀνισότης πρὸς ἑαυτήν , τραχύτης δ ἀνωμαλία μετὰ σκληρότητος 0 1 ·
ὧν οὐδὲν ἀπολείπουσιν οἱ σῶμα εἰς ἔσχατον μέρος περαίνοντες ἀλλὰ πάντα πλήθει μερῶν ἐπ ἄπειρον ἐξάγοντες καίτοι πῶς οὐκ ἐναργές ἐστι τὸν ἄνθρωπον ἐκ πλειόνων συνεστηκέναι μορίων ἢ τὸν δάκτυλον τοῦ ἀνθρώπου , καὶ πάλιν τὸν κόσμον ἢ τὸν ἄνθρωπον 0 1 2 ;
ταῦτα γὰρ ἐπίστανται καὶ διανοοῦνται πάντες , ἂν μὴ Στωικοὶ γένωνται γενόμενοι δὲ Στωικοὶ τ ἀναντία λέγουσι καὶ δοξάζουσιν , ὡς οὐκ ἔστιν ἐκ πλειόνων μορίων ὁ ἄνθρωπος ἢ ὁ δάκτυλος οὐ δ ὁ κόσμος ἢ ὁ ἄνθρωπος ·
ἐπ ἄπειρον γὰρ ἡ τομὴ προάγει τὰ σώματα ·
τῶν δ ἀπείρων οὐδέν ἐστι πλέον οὐ δ ἔλαττον οὐ δ ὅλως ὑπερβάλλει πλῆθος , ἢ παύσεται τὰ μέρη τοῦ ὑπολειπομένου μεριζόμενα καὶ παρέχοντα πλῆθος ἐξ αὑτῶν ὁτισοῦν .
πῶς οὖν ἀμύνονται ταύτας ;
τὰς ἀπορίας 0 ;
εὐμηχάνως κομιδῇ καὶ ἀνδρείως λέγει γὰρ ὁ Χρύσιππος ἐρωτωμένους ἡμᾶς , εἴ τινα ἔχομεν μέρη καὶ πόσα καὶ ἐκ τίνων συγκείμενα μερῶν καὶ πόσων , διαστολῇ χρήσεσθαι , τὸ μὲν ὁλοσχερὲς τιθέντας , ὡς ἐκ κεφαλῆς καὶ θώρακος καὶ σκελῶν συγκείμεθα τοῦτο γὰρ ἦν πᾶν τὸ ζητούμενον καὶ ἀπορούμενον ἐὰν δ ἐπὶ τὰ ἔσχατα μέρη τὸ ἐρωτᾶν προάγωσιν , οὐδέν φησὶ τῶν τοιούτων ἐστὶν ὑποληπτέον , ἀλλὰ ῥητέον οὔ τ ἔκ τινων συνεστάναι καὶ ὁμοίως οὔ τ ἐξ ὁποσωνοῦν οὔ τ ἐξ ἀπείρων οὔ τ ἐκ πεπερασμένων 0 .
καί μοι δοκῶ ταῖς ἐκείνου κεχρῆσθαι λέξεσιν αὐταῖς , ὅπως συνίδῃς ὃν τρόπον διεφύλαττε τὰς κοινὰς ἐννοίας , κελεύων ἡμᾶς νοεῖν τῶν σωμάτων ἕκαστον οὔ τ ἔκ τινων οὔ τ ἐξ ὁποσωνοῦν μερῶν οὔ τ ἐξ ἀπείρων οὔ τ ἐκ πεπερασμένων συγκείμενον .
εἰ μὲν γάρ , ὡς ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ τὸ ἀδιάφορον , οὕτω πεπερασμένου τι καὶ ἀπείρου μέσον ἐστίν , εἰπόντα τί τοῦτ ἐστὶν ἔδει λῦσαι τὴν ἀπορίαν 0 ·
εἰ δέ , ὡς τὸ μὴ ἴσον εὐθὺς ἄνισον καὶ τὸ μὴ φθαρτὸν ἄφθαρτον , οὕτω τὸ μὴ πεπερασμένον ἄπειρον νοοῦμεν , ὅμοιόν ἐστιν , οἶμαι , τῷ τὸ σῶμα εἶναι μή τ ἐκ πεπερασμένων μή τ ἐξ ἀπείρων καὶ λόγον εἶναι μή τ ἐξ ἀληθῶν λημμάτων μή τ ἐκ ψευδῶν μή τ ἐξ ΔΙΑΔΟΥΜ 0 1 2 .
ἐπὶ δὲ τούτοις ἐπινεανιευόμενός φησι τῆς πυραμίδος ἐκ τριγώνων συνισταμένης τὰς πλευρὰς κατὰ τὴν συναφὴν ἐγκεκλιμένας ἀνίσους μὲν εἶναι , μὴ ὑπερέχον δ ᾗ μείζονές εἰσιν οὕτως ἐτήρει τὰς ἐννοίας .
εἰ γὰρ ἔστι τι μεῖζον καὶ μὴ ὑπερέχον , ἔσται τι μικρότερον καὶ μὴ ἐλλεῖπον ·
ὥστε καὶ ἄνισον μή θ ὑπερέχον μή τ ἐλλεῖπον , τουτ έστιν ἴσον τὸ ἄνισον καὶ οὐ μεῖζον τὸ μεῖζον οὐ δὲ μικρότερον τὸ μικρότερον 0 1 2 .
ἔτι τοίνυν ὅρα τίνα τρόπον ἀπήντησε Δημοκρίτῳ , διαποροῦντι φυσικῶς καὶ ἐπιτυχῶς , εἰ κῶνος τέμνοιτο παρὰ τὴν βάσιν ἐπιπέδῳ , τί χρὴ διανοεῖσθαι τὰς τῶν τμημάτων ἐπιφανείας , ἴσας ἢ ἀνίσους γιγνομένας .
ἄνισοι μὲν γὰρ οὖσαι τὸν κῶνον ἀνώμαλον παρέξουσι , πολλὰς ἀποχαράξεις λαμβάνοντα βαθμοειδεῖς ;
καὶ τραχύτητας ·
ἴσων δ οὐσῶν , ἴσα τμήματα ἔσται καὶ φανεῖται τὸ τοῦ κυλίνδρου πεπονθὼς ὁ κῶνος , ἐξ ἴσων συγκείμενος καὶ οὐκ ἀνίσων κύκλων , ὅπερ ἐστὶν ἀτοπώτατον .
ἐνταῦθα δὴ τὸν Δημόκριτον ἀποφαίνων ἀγνοοῦντα τὰς μὲν ἐπιφανείας φησὶ μή τ ἴσας εἶναι μή τ ἀνίσους , ἄνισα δὲ τὰ σώματα τῷ μή τ ἴσας εἶναι μή τ ἀνίσους τὰς ἐπιφανείας 0 .
τὸ μὲν δὴ νομοθετεῖν τῶν ἐπιφανειῶν μή τ ἴσων μή τ ἀνίσων οὐσῶν τὰ σώματα συμβαίνειν ἄνισα εἶναι θαυμαστὴν ἐξουσίαν αὑτῷ τοῦ γράφειν ὅ τι ἂν ἐπίῃ διδόντος ἐστί .
τ οὐναντίον γὰρ ὁ λόγος μετὰ τῆς ἐναργείας νοεῖν δίδωσι τῶν ἀνίσων σωμάτων ἀνίσους εἶναι τὰς ἐπιφανείας , καὶ μείζονα τὴν τοῦ μείζονα 0 ·
εἴ γε μὴ μέλλει τὴν ὑπεροχήν , μεῖζόν ἐστιν , ἐστερημένην ἐπιφανείας ἕξειν .
εἰ γὰρ οὐχ ὑπερβάλλουσι τὰς τῶν ἐλαττόνων ἐπιφανείας αἱ τῶν μειζόνων ἀλλὰ προαπολείπουσιν , ἔσται σώματος ;
πέρας ἔχοντος μέρος ἄνευ πέρατος καὶ ἀπεράτωτον 0 .
εἰ γὰρ λέγει , ὅτι βιαζόμενος οὕτω ἃς γὰρ ὑφορᾶται περὶ τὸν κῶνον ἀναχαράξεις , ἡ τῶν σωμάτων ἀνισότης δήπουθεν οὐχ ἡ τῶν ἐπιφανειῶν ἀπεργάζεται 0 .
γελοῖον οὖν τὸ τὰς ἐπιφανείας ὑπεξαιρούμενον ἐν τοῖς σώμασιν ἐλεγχομένην ἀπολιπεῖν ἀνωμαλίαν 0 .
ἀλλ ἂν μένωμεν ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως , τί μᾶλλόν ἐστι παρὰ τὴν ἔννοιαν ἢ τὰ τοιαῦτα πλάττειν 0 ;
εἰ γὰρ ἐπιφάνειαν ἐπιφανείᾳ θήσομεν μή τ ἴσην εἶναι μή τ ἄνισον , καὶ τὸ μέγεθος ἔσται μεγέθει φάναι καὶ ἀριθμὸν ἀριθμῷμήτ ἴσον εἶναι μή τ ἄνισον καὶ ταῦτ ἴσου καὶ ἀνίσου καὶ ἀνίσου μέσον , ὃ μηδέτερόν ἐστιν , οὐκ ἔχοντας εἰπεῖν οὐ δὲ νοῆσαι δυναμένους .
ἔτι δ οὐσῶν ἐπιφανειῶν μή τ ἴσων μή τ ἀνίσων , τί κωλύει καὶ κύκλους νοεῖσθαι μή τ ἴσους μή τ ἀνίσους ;
αὐταὶ γὰρ δήπουθεν αἱ τῶν κωνικῶν τμημάτων ἐπιφάνειαι κύκλοι εἰσίν ·
εἰ δὲ κύκλους , καὶ διαμέτρους κύκλων θετέον μή τ ἴσους μή τ ἀνίσους εἰ δὲ τοῦτο , καὶ γωνίας καὶ τρίγωνα καὶ παραλληλόγραμμα καὶ παραλληλεπίπεδα καὶ σώματα 0 1 .
καὶ γὰρ εἰ μήκη ἐστὶ μή τ ἴσα μή τ ἄνισα ἀλλήλοις , καὶ βάρος ἔσται καὶ πληγὴ καὶ σώματα .
εἶτα πῶς τολμῶσιν ἐπιτιμᾶν τοῖς τὰς κενότητας εἰσάγουσι καὶ ἀμερῆ τινα καὶ μαχόμενον μή τε κινεῖσθαι μή τε μένειν ὑποτιθεμένοις , αὐτοὶ τὰ τοιαῦτα ἀξιώματα ψευδῆ λέγοντες εἶναι ;
εἴ τινα μή ἐστιν ἴσα ἀλλήλοις , ἐκεῖνα ἄνισὰ ἐστιν ἀλλήλοις ·
καὶ οὐκ ἔστι μὲν ἴσα ταῦτ ἀλλήλοις , οὐκ ἄνισα δ ἐστὶ ταῦτ ἀλλήλοις .
ἐπεὶ δέ φησιν εἶναί τι μεῖζον οὐ μὴν ὑπερέχον ἄξιον ἀπορῆσαι πότερον ταῦτ ἐφαρμόσει ἀλλήλοις 0 .
εἰ μὲν γὰρ ἐφαρμόσει , πῶς μεῖζόν ἐστι θάτερον ;
εἰ δ οὐκ ἐφαρμόσει , πῶς οὐκ ἀνάγκη τὸ μὲν ὑπερέχειν τὸ δ ἐλλείπειν 0 ;
τῷ δὲ μηδέτερον ὑπάρχειν καὶ οὐκ ἐφαρμόσει τῷ μεῖζον εἶναι καὶ ἐφαρμόσει τῷ μὴ μεῖζον εἶναι θάτερον .
ἀνάγκη γὰρ ἐν 0 ·
τοιαύταις ἀπορίαις γίγνεσθαι τοὺς τὰς κοινὰς ἐννοίας μὴ φυλάττοντας 0 .
καὶ μὴν τὸ μηδενὸς ἅπτεσθαι μηδὲν παρὰ τὴν ἔννοιάν ἐστιν ·
οὐχ ἧττον δὲ τοῦτο , ἅπτεσθαι μὲν ἀλλήλων τὰ σώματα μηδενὶ δ ἅπτεσθαι τοῦτο δ ἀνάγκη προσδέχεσθαι τοῖς μὴ ἀπολείπουσιν ἐλάχιστα μέρη σώματος , ἀλλ ἀεί τι τοῦ δοκοῦντος ἅπτεσθαι πρότερον λαμβάνουσι καὶ μηδέποτε τοῦ προάγειν ἐπέκεινα παυομένοις 0 1 .
ὃ γοῦν αὐτοὶ μάλιστα προφέρουσι τοῖς τῶν ἀμερῶν προϊσταμένοις , τοῦτ ἐστὶ τὸ μή θ ὅλοις ὅλων ἁφὴν εἶναι μή τε μέρεσι μερῶν τὸ μὲν γὰρ οὐχ ἁφὴν ἀλλὰ κρᾶσιν ποιεῖν , τὸ δ οὐκ εἶναι δυνατόν , μέρη τῶν ἀμερῶν οὐκ ἐχόντων πῶς οὖν οὐκ αὐτοὶ τούτῳ περιπίπτουσι , μηδὲν μέρος ἔσχατον μη δὲ πρῶτον ἀπολείποντες 0 1 2 ;
ὅτι νὴ Δία ψαύειν κατὰ πέρας τὰ σώματα οὐχ ὅλα ὅλων οὐ δὲ κατὰ μέρος λέγουσι 0 ·
τὸ δὲ πέρας σῶμα οὔκ ἐστιν .
ἅψεται τοίνυν σῶμα σώματος ἀσωμάτῳ ·
καὶ οὐχ ἅψεται πάλιν , ἀσωμάτου μεταξὺ ὄντος .
εἰ δ ἅψεται , καὶ ποιήσει τι καὶ πείσεται τῷ ἀσωμάτῳ τὸ σῶμα ·
ποιεῖν γάρ τι καὶ πάσχειν ὑπ ἀλλήλων καὶ ἅπτεσθαι τὰ σώματα πέφυκεν .
εἰ δ ἁφὴν ἴσχει τῷ ἀσωμάτῳ τὸ σῶμα , καὶ συναφὴν ἕξει καὶ κρᾶσιν καὶ συμφυΐαν .
ἔτι γὰρ ἐν ταῖς συναφαῖς 0 ;
καὶ κράσεσιν ἢ μένειν ἀναγκαῖον ἢ μὴ μένειν , ἀλλ ἐφθάρθαι τὰ πέρατα τῶν σωμάτων 0 .
ἑκάτερον δὲ παρὰ τὴν ἔννοιάν ἐστι ·
φθορὰς μὲν γὰρ ἀσωμάτων καὶ γενέσεις οὐ δ αὐτοὶ καταλείπουσι κρᾶσις δὲ καὶ συναφὴ σωμάτων ἰδίοις χρωμένων πέρασιν οὐκ ἂν γένοιτο τὸ γὰρ πέρας ὁρίζει καὶ ἵστησι τὴν τοῦ σώματος φύσιν ·
αἱ δὲ κράσεις , εἰ μὴ μερῶν παρὰ μέρη παραθέσεις εἰσὶν ἀλλ ὅλοις ὅλα τὰ κιρνάμενα συγχέουσιν , ὥσπερ οὗτοι λέγουσι , φθορὰς ἀπολειπτέον περάτων ἐν ταῖς μίξεσιν , εἶτα γενέσεις ἐν ταῖς διαστάσεσι ταῦτα δ οὐδεὶς ἂν ῥᾳδίως νοήσειεν 0 .
ἀλλὰ μὴν καθ ὃ γ ἅπτεται τὰ σώματα ἀλλήλων , κατὰ τοῦτο καὶ πιέζεται καὶ θλίβεται καὶ συντρίβεται ὑπ ἀλλήλων ἀσώματον δὲ ταῦτα πάσχειν ἢ ποιεῖν οὐ δυνατόν , ἀλλ οὐ δὲ διανοητόν ἐστι 0 ·
τοῦτο δὲ βιάζονται νοεῖν ἡμᾶς .
εἰ γὰρ ἡ σφαῖρα τοῦ ἐπιπέδου κατὰ σημεῖον ἅπτεται , δῆλον ὅτι καὶ σύρεται κατὰ σημεῖον διὰ τοῦ ἐπιπέδου 0 ·
κ ἂν μίλτῳ τὴν ἐπιφάνειαν ἀληλιμμένη , μιλτίνην ἐνομόρξεται τῷ ἐπιπέδῳ γραμμήν ·
κ ἂν πεπυρρωμένη , πυρρώσει τὸ ἐπίπεδον ἀσωμάτῳ δὲ χρώζεσθαι καὶ ἀσωμάτῳ πυροῦσθαι σῶμα παρὰ τὴν ἔννοιάν ἐστιν .
ἂν δὲ δὴ κεραμεᾶν ἢ κρυσταλλίνην σφαῖραν εἰς ἐπίπεδον φερομένην λίθινον ἀφ ὕψους νοήσωμεν , ἄλογον εἰ μὴ συντριβήσεται , πληγῆς πρὸς ἀντίτυπον γενομένης ἀτοπώτερον δὲ τὸ συντριβῆναι κατὰ πέρας καὶ σημεῖον ἀσώματον προσπεσοῦσαν 0 1 .
ὥστε πάντῃ τὰς περὶ τῶν ἀσωμάτων καὶ σωμάτων αὐτοῖς ταράττεσθαι προλήψεις , μᾶλλον δ ἀναιρεῖσθαι , πολλὰ τῶν ἀδυνάτων παρατιθεμένοις ΔΙΑΔΟΥΜ .
παρὰ τὴν ἔννοιάν ἐστι χρόνον εἶναι μέλλοντα καὶ παρῳχημένον , ἐνεστῶτα δὲ μὴ εἶναι χρόνον , ἀλλὰ τὸ μὲν ἄρτι καὶ τὸ πρῴην ὑφεστάναι , τὸ δὲ νῦν ὅλως μηδὲν εἶναι 0 .
καὶ μὴν τοῦτο συμβαίνει τοῖς Στωικοῖς ἐλάχιστον χρόνον μὴ ἀπολείπουσι μη δὲ τὸ νῦν ἀμερὲς εἶναι βουλομένοις , ἀλλ ὅ τι ἄν τις ὡς ἐνεστὼς οἴηται λαβὼν διανοεῖσθαι , τούτου τὸ μὲν μέλλον τὸ δὲ παρῳχημένον εἶναι φάσκουσιν ὥστε μηδὲν κατὰ τὸ νῦν ὑπομένειν μη δὲ λείπεσθαι μόριον χρόνου παρόντος , ἄν , ὃς λέγεται παρεῖναι , τούτου τὰ μὲν εἰς τὰ μέλλοντα τὰ δ εἰς τὰ παρῳχημένα διανέμηται 0 1 2 .
δυεῖν οὖν συμβαίνει θάτερον , ἢ τὸ ἦν χρόνος καὶ ἔσται χρόνος τιθέντας ἀναιρεῖν τὸ ἔστι χρόνος ·
ἢ ἔστι χρόνος ἐνεστηκώς , οὗ τὸ μὲν ἐνειστήκει τὸ δ ἐνστήσεται καὶ λέγειν ὅτι τοῦ ὑπάρχοντος τὸ μὲν μέλλον ἐστὶ τὸ δὲ παρῳχημένον , καὶ τοῦ νῦν τὸ μὲν πρότερον τὸ δ ὕστερον ὥστε νῦν εἶναι τὸ μηδέπω νῦν καὶ τὸ μηκέτι νῦν 0 1 2 ·
οὐκέτι γὰρ νῦν τὸ παρῳχημένον καὶ οὐδέπω νῦν τὸ μέλλον 0 1 .
ἀνάγκη δ οὕτω διαιροῦσι λέγειν αὐτοῖς , ὅτι καὶ τοῦ σήμερον τὸ μὲν ἐχθὲς τὸ δ αὔριον καὶ τοῦ τῆτες τὸ μὲν πέρυσι τὸ δ εἰς νέωτα , καὶ τοῦ ἅμα τὸ μὲν πρότερον τὸ δ ὕστερον 0 1 2 .
οὐδὲν γὰρ ἐπιεικέστερα τούτων κυκῶσι , τ αὐτὰ ποιοῦντες τὸ μηδέπω καὶ τὸ ἤδη καὶ τὸ μηκέτι καὶ τὸ νῦν καὶ τὸ μὴ νῦν ·
οἱ δ ἄλλοι πάντες ἄνθρωποι καὶ τὸ ἄρτι καὶ τὸ μετὰ μικρόν , ὡς ἕτερα τοῦ νῦν μόρια , καὶ τὸ μὲν μετὰ τὸ νῦν τὸ δὲ πρὸ τοῦ νῦν τίθενται καὶ νοοῦσι καὶ νομίζουσι 0 1 2 .
τούτων Ἀρχέδημος μὲν ἀρχήν τινα καὶ συμβολὴν εἶναι λέγων τοῦ παρῳχημένου καὶ τοῦ ἐπιφερομένου τὸ νῦν λέληθεν αὑτὸν ὡς ἔοικε τὸν πάντα χρόνον ἀναιρῶν 0 .
εἰ γὰρ τὸ νῦν οὐ χρόνος ἐστὶν ἀλλὰ πέρας χρόνου πᾶν δὲ μόριον χρόνου τοιοῦτον οἷον τὸ νῦν ἐστιν , οὐδὲν φαίνεται μέρος ἔχων ὁ σύμπας χρόνος ἀλλ εἰς πέρατα διόλου καὶ συμβολὰς καὶ ὁρμὰς ἀναλυόμενος 0 .
χρύσιππος δὲ βουλόμενος φιλοτεχνεῖν περὶ τὴν διαίρεσιν ἐν μὲν τῷ περὶ τοῦ Κενοῦ καὶ ἄλλοις τισὶ τὸ μὲν παρῳχημένον τοῦ χρόνου καὶ τὸ μέλλον οὐχ ὑπάρχειν ἀλλ ὑφεστηκέναι φησί , μόνον δ ὑπάρχειν τὸ ἐνεστηκός ἐν δὲ τῷ τρίτῳ καὶ τετάρτῳ καὶ πέμπτῳ περὶ τῶν Μερῶν τίθησι τοῦ ἐνεστηκότος χρόνου τὸ μὲν μέλλον εἶναι τὸ δὲ παρεληλυθός 0 .
ὥστε συμβαίνει τὸ ὑπάρχον αὐτῷ τοῦ χρόνου διαιρεῖν εἰς τὰ μὴ ὑπάρχοντα τοῦ ὑπάρχοντος , μᾶλλον δ ὅλως τοῦ χρόνου μηδὲν ἀπολείπειν ὑπάρχον , εἰ τὸ ἐνεστηκὸς οὐδὲν ἔχει μέρος , ὃ μὴ μέλλον ἐστὶν ἢ παρῳχημένον 0 .
ἡ μὲν οὖν τοῦ χρόνου νόησις αὐτοῖς οἷον ὕδατος περίδραξις , ὅσῳ μᾶλλον πιέζεται , διαρρέοντος καὶ διολισθάνοντος 0 ·
τὰ δὲ τῶν πράξεων καὶ κινήσεων τὴν πᾶσαν ἔχει σύγχυσιν τῆς ἐναργείας ἀνάγκη γάρ , εἰ τοῦ νῦν τὸ μὲν εἰς τὸ παρῳχημένον τὸ δ εἰς τὸ μέλλον διαιρεῖται , καὶ τοῦ κινουμένου κατὰ τὸ νῦν τὸ μὲν κεκινῆσθαι τὸ δὲ κινήσεσθαι πέρας δὲ κινήσεως ἀνῃρῆσθαι καὶ ἀρχὴν μηδενὸς δ ἔργου πρῶτον γεγονέναι μη δ ἔσχατον ἔσεσθαι μηδέν , τῷ χρόνῳ τῶν πράξεων συνδιανεμομένων 0 1 2 .
ὡς γὰρ τοῦ ἐνεστῶτος χρόνου τὸ μὲν παρῳχῆσθαι τὸ δὲ μέλλειν λέγουσιν , οὕτω τοῦ πραττομένου τὸ μὲν πεπρᾶχθαι τὸ δὲ πραχθήσεσθαι 0 1 .
πότε τοίνυν ἔσχεν ἀρχὴν πότε δ ἕξει τελευτὴν τὸ ἀριστᾶν τὸ γράφειν τὸ βαδίζειν , εἰ πᾶς μὲν ὁ ἀριστῶν ἠρίστησε καὶ ἀριστήσει πᾶς δ ὁ βαδίζων ἐβάδιζε καὶ βαδιεῖται ;
τὸ δὲ δεινῶν , φασί , δεινότατον , εἰ τῷ ζῶντι τὸ ἐζηκέναι καὶ ζήσεσθαι συμβέβηκεν , οὔ τ ἀρχὴν ἔσχε τὸ ζῆν οὔ θ ἕξει πέρας 0 ·
ἀλλ ἕκαστος ἡμῶν ὡς ἔοικε γέγονε μὴ ἀρξάμενος τοῦ ζῆν καὶ τεθνήξεται μὴ παυσάμενος .
εἰ γὰρ οὐδέν ἐστιν ἔσχατον μέρος ἀλλ ἀεί τι τῷ ζῶντι τοῦ παρόντος εἰς τὸ μέλλον περίεστιν , οὐδέποτε γίγνεται ψεῦδος τὸ ζήσεσθαι Σωκράτη ·
ἀλλ ὁσάκις ἀληθὲς ἔσται τὸ ζῇ Σωκράτης , ἐπὶ τοσοῦτον ψεῦδος τὸ τέθνηκε Σωκράτης ὥστ , εἰ τὸ ζήσεται Σωκράτης ἀληθές ἐστιν ἐν ἀπείροις χρόνου μέρεσιν , ἐν οὐδενὶ χρόνου μέρει τὸ τέθνηκε Σωκράτης ἀληθὲς ἔσται 0 .
καίτοι τί πέρας ἂν ἔργου γένοιτο ;
ποῦ δ ἂν λήξειε τὸ πραττόμενον , ἄν , ὁσάκις ἀληθές ἐστι τὸ πράττεται , τοσαυτάκις ἀληθὲς καὶ τὸ πραχθήσεται ;
ψεύσεται γὰρ ὁ λέγων περὶ τοῦ γράφοντος καὶ διαλεγομένου Πλάτωνος , ὅτι παύσεταί ποτε Πλάτων διαλεγόμενος , εἰ μηδέποτε ψεῦδός ἐστι τὸ διαλεχθήσεται περὶ τοῦ διαλεγομένου καὶ τὸ γράψει περὶ τοῦ γράφοντος .
ἔτι τοίνυν τοῦ γιγνομένου μέρος οὐδὲν ἐστιν , ὅπερ οὐκ ἤτοι γεγονός ἐστιν ἢ γενησόμενον καὶ παρεληλυθὸς ἢ μέλλον ·
γεγονότος δὲ καὶ γεγενημένου καὶ παρῳχημένου καὶ μέλλοντος αἴσθησις οὐκ ἔστιν ·
οὐδενὸς οὖν ἁπλῶς αἴσθησίς ἐστιν .
οὔ τε γὰρ ὁρῶμεν τὸ παρῳχημένον ἢ τὸ μέλλον οὔ τ ἀκούομεν οὔ τ ἄλλην τινὰ λαμβάνομεν αἴσθησιν τῶν γεγονότων ἢ γενησομένων ·
οὐδὲν οὖν , οὐ δ ἂν παρῇ τι , αἰσθητόν ἐστιν , εἰ τοῦ παρόντος ἀεὶ τὸ μὲν μέλλει τὸ δὲ παρῴχηκε καὶ τὸ μὲν γεγονός ἐστι τὸ δὲ γενησόμενον .
καὶ μὴν αὐτοί γε σχέτλια ποιεῖν τὸν Ἐπίκουρον λέγουσι καὶ βιάζεσθαι τὰς ἐννοίας , ἰσοταχῶς τὰ σώματα κινοῦντα καὶ μηδὲν ἀπολείποντα μηδενὸς ταχύτερον .
πολλῷ δὲ τούτου σχετλιώτερόν ἐστι καὶ μᾶλλον ἀπήρτηται τῶν ἐννοιῶν τὸ μηδὲν ὑπὸ μηδενὸς περικαταλαμβάνεσθαι , μη δ εἰ χελώνην τὸ τοῦ λόγου φασὶ μετόπισθε διώκοι Ἀδρήστου ταχὺς ἵππος .
ἀνάγκη δὲ τοῦτο συμβαίνειν , τῶν μὲν κινουμένων κατὰ τὸ πρότερον καὶ τὸ ὕστερον , τῶν δὲ διαστημάτων , ἃ διεξίασιν , εἰς ἄπειρον ὄντων μεριστῶν , ὥσπερ ἀξιοῦσιν οὗτοι 0 1 .
εἰ γὰρ φθαίη πλέθρῳ μόνον ἡ χελώνη τὸν ἵππον , οἱ τοῦτο μὲν εἰς ἄπειρον τέμνοντες ἑκάτερα δὲ κινοῦντες κατὰ τὸ πρότερον καὶ τὸ ὕστερον , οὐδέποτε τῷ βραδυτάτῳ προσάξουσι τὸ τάχιστον , ἀεί τι διάστημα τοῦ βραδυτέρου προλαμβάνοντος εἰς ἄπειρα διαστήματα μεριζόμενον 0 .
τὸ δ ἔκ τινος φιάλης ἢ κύλικος ὕδατος ἐκχεομένου μηδέποτε πᾶν ἐκχυθήσεσθαι πῶς οὐ παρὰ τὴν ἔννοιάν ἐστιν , ἢ πῶς οὐχ ἑπόμενον οἷς οὗτοι λέγουσι 0 ;
τὴν γὰρ κατὰ τὸ πρότερον τῶν εἰς ἄπειρον μεριστῶν κίνησιν οὐκ ἄν τις νοήσειε τὸ πᾶν διανύουσαν , ἀλλ ἀεί τι μεριστὸν ὑπολείπουσα ποιήσει πᾶσαν μὲν ἔκχυσιν πᾶσαν δ ὀλίσθησιν καὶ ῥύσιν ὑγροῦ καὶ φορὰν στερεοῦ καὶ βάρους μεθειμένου πτῶσιν ἀσυντέλεστον .
παρίημι δὲ πολλὰς ἀτοπίας αὐτῶν τῶν παρὰ τὴν ἔννοιαν ἐφαπτόμενος .
ὁ τοίνυν περὶ αὐξήσεως λόγος 0 ;
ἐστὶ μὲν ἀρχαῖος ·
ἠρώτηται γάρ , ὥς φησι Χρύσιππος , ὑπ Ἐπιχάρμου ·
τῶν δ ἐν Ἀκαδημείᾳ οἰομένων μὴ πάνυ ῥᾴδιον μη δ αὐτόθεν ἕτοιμον εἶναι τὴν ἀπορίαν , πολλὰ κατῃτιᾶσθαι κατεβόησαν , ὡς τὰς προλήψεις ἀναιρούντων καὶ παρὰ τὰς ἐννοίας φυλάττουσιν , ἀλλὰ καὶ τὴν αἴσθησιν προσδιαστρέφουσιν .
ὁ μὲν γὰρ λόγος ἁπλοῦς ἐστι καὶ τὰ λήμματα συγχωροῦσιν οὗτοι , τὰς μὲν ἐν μέρει πάσας οὐσίας ῥεῖν καὶ φέρεσθαι , τὰ μὲν ἐξ αὑτῶν μεθιείσας τὰ δέ ποθεν ἐπιόντα προσδεχομένας ·
οἷς δὲ πρόσεισι καὶ ἄπεισιν ἀριθμοῖς ἢ πλήθεσι τ αὐτὰ , μὴ διαμένειν , ἀλλ ἕτερα γίγνεσθαι ταῖς εἰρημέναις προσόδοις , ἐξαλλαγὴν τῆς οὐσίας λαμβανούσης αὐξήσεις δὲ καὶ φθίσεις οὐ κατὰ δίκην ὑπὸ συνηθείας ἐκνενικῆσθαι τὰς μεταβολὰς ταύτας λέγεσθαι , γενέσεις καὶ φθορὰς μᾶλλον αὐτὰς ὀνομάζεσθαι προσῆκον , ὅτι τοῦ καθεστῶτος εἰς ἕτερον ἐκβιβάζουσι τὸ δ αὔξεσθαι καὶ τὸ μειοῦσθαι πάθη σώματός ἐστιν ὑποκειμένου καὶ διαμένοντος .
οὕτω δέ πως τούτων λεγομένων καὶ τιθεμένων , τί ἀξιοῦσιν οἱ πρόδικοι τῆς ἐναργείας οὗτοι καὶ κανόνες τῶν ἐννοιῶν ;
ἕκαστον ἡμῶν δίδυμον εἶναι καὶ διφυᾶ καὶ διττόν ·
οὐχ ὥσπερ οἱ ποιηταὶ τοὺς Μολιονίδας τοῖς μὲν ἡνωμένους μέρεσι τοῖς δ ἀποκρινομένους , ἀλλὰ δύο σώματα τ αὐτὸν ἔχοντα χρῶμα , τ αὐτὸν δὲ σχῆμα , τ αὐτὸν δὲ βάρος καὶ τόπον ὑπὸ μηδενὸς ἀνθρώπων ὁρώμενα πρότερον 0 1 2 ·
ἀλλ οὗτοι μόνον εἶδον τὴν σύνθεσιν ταύτην καὶ διπλόην καὶ ἀμφιβολίαν , ὡς δύο ἡμῶν ἕκαστός ἐστιν ὑποκείμενα , τὸ μὲν οὐσία τὸ δὲ ποιότης 0 ·
καὶ τὸ μὲν ἀεὶ ῥεῖ καὶ φέρεται , μή τ αὐξόμενον μή τε μειούμενον μή θ ὅλως οἷόν ἐστι διαμένον , τὸ δὲ διαμένει καὶ αὐξάνεται καὶ μειοῦται , καὶ πάντα πάσχει τ ἀναντία θατέρῳ , συμπεφυκὸς καὶ συνηρμοσμένον καὶ συγκεχυμένον καὶ τῆς διαφορᾶς τῇ αἰσθήσει μηδαμοῦ παρέχον ἅψασθαι .
καίτοι λέγεται μὲν ὁ Λυγκεὺς ἐκεῖνος διὰ πέτρας καὶ διὰ δρυὸς ὁρᾶν ·
ἑώρα δέ τις ἀπὸ σκοπῆς ἐν Σικελίᾳ καθεζόμενος τὰς Καρχηδονίων ἐκ τοῦ λιμένος ναῦς ἐκπλεούσας , ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἀπεχούσας δρόμον ·
οἱ δὲ περὶ Καλλικράτη καὶ Μυρμηκίδην λέγονται δημιουργεῖν ἅρματα μυίας πτεροῖς καλυπτόμενα καὶ διατορεύειν ἐν σησάμῳ γράμμασιν ἔπη τῶν Ὁμήρου ·
ταύτην δὲ τὴν ἐν ἡμῖν ἑτερότητα καὶ διαφορὰν οὐδεὶς διεῖλεν οὐ δὲ διέστησεν ·
οὐ δ ἡμεῖς ᾐσθόμεθα διττοὶ γεγονότες καὶ τῷ μὲν ἀεὶ ῥέοντες μέρει τῷ δ ἀπὸ γενέσεως ἄχρι τελευτῆς οἱ αὐτοὶ διαμένοντες 0 .
ἁπλούστερον δὲ ποιοῦμαι τὸν λόγον ἐπεὶ τέσσαρά γε ποιοῦσιν ὑποκείμενα ·
περὶ ἕκαστον , μᾶλλον δὲ τέσσαρ ἕκαστον ἡμῶν 0 1 ·
ἀρκεῖ δὲ καὶ τὰ δύο πρὸς τὴν ἀτοπίαν , εἴ γε τοῦ μὲν Πενθέως ἀκούοντες ἐν τῇ τραγῳδίᾳ λέγοντος ὡς δύο μὲν ἡλίους ὁρᾷ , διττὰς δὲ Θήβας οὐχ ὁρᾶν αὐτὸν ἀλλὰ παρορᾶν λέγομεν , ἐκτρεπόμενον καὶ παρακινοῦντα τοῖς λογισμοῖς ·
τούτους δ οὐ μίαν πόλιν , ἀλλὰ πάντας ἀνθρώπους καὶ ζῷα καὶ δένδρα πάντα καὶ σκεύη καὶ ὄργανα καὶ ἱμάτια διττὰ καὶ διφυᾶ τιθεμένους οὐ χαίρειν ἐῶμεν , ὡς παρανοεῖν ἡμᾶς μᾶλλον ἢ νοεῖν ἀναγκάζοντας ;
ἐνταῦθα μὲν οὖν ἴσως αὐτοῖς συγγνωστέον πλάττουσιν ἑτέρας φύσεις ὑποκειμένων ·
ἄλλη γὰρ οὐδεμία φαίνεται μηχανὴ φιλοτιμουμένοις σῶσαι καὶ διαφυλάξαι τὰς αὐξήσεις .
ἐν δὲ τῇ ψυχῇ τί παθόντες ἤ τίνας πάλιν ἄλλας ὑποθέσεις κοσμοῦντες ἐνδημιουργοῦσι σωμάτων διαφορὰς καὶ ἰδέας ὀλίγου δέω εἰπεῖν ἀπείρους τὸ πλῆθος , οὐκ ἂν ἔχοι τις εἰπεῖν ·
ἀλλ ὅτι τὰς κοινὰς καὶ συνήθεις ἐξοικίζοντες ἐννοίας , μᾶλλον δ ὅλως ἀναιροῦντες καὶ διαφθείροντες , ἑτέρας ἐπεισάγουσιν ἀλλοκότους καὶ ξένας 0 .
ἄτοπον γὰρ εὖ μάλα τὰς ἀρετὰς καὶ τὰς κακίας , πρὸς δὲ ταύταις τὰς τέχνας καὶ τὰς μνήμας πάσας , ἔτι δὲ φαντασίας καὶ πάθη καὶ ὁρμὰς καὶ συγκαταθέσεις σώματα ποιουμένους ἐν μηδενὶ φάναι κεῖσθαι μη δ ὑπάρχειν τόπον τούτοις , ἕνα δὲ τὸν ἐν τῇ καρδίᾳ πόρον στιγμιαῖον ἀπολιπεῖν , ὅπου τὸ ἡγεμονικὸν συστέλλουσι τῆς ψυχῆς , ὑπὸ τοσούτων σωμάτων κατεχόμενον , ὅσων τοὺς πάνυ δοκοῦντας ἀφορίζειν καὶ ἀποκρίνειν ἕτερον ἑτέρου πολὺ πλῆθος διαπέφευγε 0 .
τὸ δὲ μὴ μόνον σώματα ταῦτα ποιεῖν , ἀλλὰ καὶ ζῷα λογικὰ καὶ ζῴων τοσούτων σμῆνος οὐ φίλιον οὐ δ ἥμερον , ἀλλ ὄχλον ἀντιστάτην κακίαις καὶ πολέμιον νοῦν ἔχοντας , ἀποφαίνειν ἕκαστον ἡμῶν παράδεισον ἢ μάνδραν ἢ δούρειον ἵππον τί ἄν τις ἃ πλάττουσιν οὗτοι διανοηθείη καὶ προσαγορεύσειεν ;
ὑπερβολὴ τίς ἐστιν ὀλιγωρίας καὶ παρανομίας εἰς τὴν ἐνάργειαν καὶ τὴν συνήθειαν .
οἱ δ οὐ μόνον τὰς ἀρετὰς καὶ τὰς κακίας ζῷα εἶναι λέγουσιν οὐ δὲ τὰ πάθη μόνον ὀργὰς καὶ φθόνους καὶ λύπας καὶ ἐπιχαιρεκακίας , οὐ δὲ καταλήψεις καὶ φαντασίας καὶ ἀγνοίας οὐ δὲ τὰς τέχνας ζῷα , τὴν σκυτοτομικὴν τὴν χαλκοτυπικήν 0 ·
ἀλλὰ πρὸς τούτοις ἔτι καὶ τὰς ἐνεργείας σώματα καὶ ζῷα ποιοῦσι , τὸν περίπατον ζῷον τὴν ὄρχησιν τὴν ὑπόδεσιν τὴν προσαγόρευσιν τὴν λοιδορίαν ἕπεται δὲ τούτοις καὶ γέλωτα ζῷον εἶναι καὶ κλαυθμόν 0 1 ·
εἰ δὲ ταῦτα , καὶ βῆχα καὶ πταρμὸν καὶ στεναγμὸν πτύσιν τε πάντως καὶ ἀπόμυξιν καὶ τὰ λοιπά 0 1 ·
ἔνδηλα γάρ ἐστι .
καὶ μὴ δυσχεραινέτωσαν ἐπὶ ταῦτ ἀγόμενοι τῷ κατὰ μικρὸν λόγῳ , Χρυσίππου μνημονεύοντες ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Φυσικῶν Ζητημάτων οὕτω προσάγοντος οὐχ ἡ μὲν νὺξ σῶμ ἐστίν , ἡ δ ἑσπέρα καὶ ὁ ὄρθρος καὶ τὸ μέσον τῆς νυκτὸς σώματ οὔκ ἐστιν ·
οὐ δ ἡ μὲν ἡμέρα σῶμ ἐστὶν οὐχὶ δὲ καὶ ἡ νουμηνία σῶμα καὶ ἡ δεκάτη καὶ πεντεκαιδεκάτη καὶ ἡ τριακὰς καὶ ὁ μὴν σῶμ ἐστὶ καὶ τὸ θέρος καὶ τὸ φθινόπωρον καὶ ὁ ἐνιαυτός ΔΙΑΔΟΥΜ 0 .
ἀλλὰ ταῦτα μὲν παρὰ τὰς κοινὰς βιάζονται προλήψεις ·
ἐκεῖνα δ ἤδη καὶ παρὰ τὰς ἰδίας , τὸ θερμότατον περιψύξει καὶ πυκνώσει τὸ λεπτομερέστατον γεννῶντες 0 .
ἡ γὰρ ψυχὴ θερμότατόν ἐστι δήπου καὶ λεπτομερέστατον ·
ποιοῦσι δ αὐτὴν τῇ περιψύξει καὶ πυκνώσει τοῦ σώματος , οἷον στομώσει τὸ πνεῦμα μεταβάλλοντος , ἐκ φυτικοῦ ψυχικὸν γενόμενον .
γεγονέναι δὲ καὶ τὸν ἥλιον ἔμψυχον λέγουσι , τοῦ ὑγροῦ μεταβάλλοντος εἰς πῦρ νοερόν .
ὥρα καὶ τὸν ἥλιον διανοεῖσθαι περιψύξει γεννώμενον .
ὁ μὲν οὖν , Ξενοφάνης , διηγουμένου τινὸς ἐγχέλεις ἑωρακέναι ἐν ὕδατι θερμῷ ζώσας , οὐκοῦν εἶπεν ἐν ψυχρῷ αὐτὰς ἑψήσομεν τούτοις δ ·
ἑποιτἄν , εἰ περιψύξει τὰ θερμότατα γεννῶσι καὶ πυκνώσει τὰ κουφότατα , θερμότητι πάλιν αὖ τὰ ψυχρὰ καὶ διαχύσει τὰ πυκνὰ καὶ διακρίσει τὰ βαρέα γεννᾶν , ἀλογίας τινὸς φυλάττουσιν ἀναλογίαν 0 .
καὶ ἑννοίας δ οὐσίαν αὐτῆς καὶ γένεσιν οὐ παρὰ τὰς ἐννοίας ὑποτίθενται ;
φαντασία γάρ τις ἡ ἔννοιά ἐστι , φαντασία δὲ τύπωσις ἐν ψυχῇ 0 1 ·
ψυχῇ δὲ φύσις ἀναθυμίασις , ἣν τυπωθῆναι μὲν ἐργῶδες διὰ μανότητα , δεξαμένην δὲ τηρῆσαι τύπωσιν ἀδύνατον ἥ τε γὰρ τροφὴ καὶ ἡ γένεσις αὐτῆς ἐξ ὑγρῶν οὖσα συνεχῆ τὴν ἐπιφορὰν ἔχει καὶ τὴν ἀνάλωσιν 0 1 ·
ἥ τε πρὸς τὸν ἀέρα τῆς ἀναπνοῆς ἐπιμιξία καινὴν ἀεὶ ποιεῖ τὴν ἀναθυμίασιν , ἐξισταμένην καὶ τρεπομένην ὑπὸ τοῦ θύραθεν ἐμβάλλοντος ὀχετοῦ καὶ πάλιν ἐξιόντος .
ῥεῦμα γὰρ ἄν τις ὕδατος φερομένου μᾶλλον διανοηθείη σχήματα καὶ τύπους καὶ εἴδη διαφυλάττον , ἢ πνεῦμα φερόμενον ἑν τοῖς ἀτμοῖς καὶ ὑγρότησιν , ἑτέρῳ δ ἔξωθεν ἐνδελεχῶς οἷον ἀργῷ καὶ ἀλλοτρίῳ πνεύματι κιρνάμενον 0 1 2 .
ἀλλ οὕτω παρακούοντες ἑαυτῶν , ὥστε τὰς ἐννοίας ἐννοίας ἀποκειμένας τινὰς ὁριζόμενοι νοήσεις , μνήμας δὲ μονίμους καὶ σχετικὰς τυπώσεις , τὰς δ ἐπιστήμας καὶ παντάπασι πηγνύντες ὡς τὸ ἀμετάπτωτον καὶ βέβαιον ἐχούσας , εἶτα τούτοις ὑποτίθεσθαι βάσιν καὶ ἕδραν οὐσίας ὀλισθηρᾶς καὶ σκεδαστῆς καὶ φερομένης ἀεὶ καὶ ῥεούσης 0 1 2 .
στοιχείου γε μὴν καὶ ἀρχῆς ἔννοια κοινὴ πᾶσιν ὡς ἔπος εἰπεῖν ἀνθρώποις ἐμπέφυκεν , ὡς ἁπλοῦν καὶ ἄκρατον εἶναι καὶ ἀσύνθετον ·