Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ῥοθίαζε κ ἀνάπιπτε .
καὶ Ξενοφῶν ἐν Οἰκονομικῷ   ·
διὰ τί ἄλυποι ἀλλήλοις εἰσὶν οἱ ἐρέται ;
ἢ ὅτι ἐν τάξει μὲν κάθηνται , ἐν τάξει δὲ προνεύουσιν , ἐν τάξει δὲ ἀναπίπτουσιν ;
ἀνακεῖσθαι δέ φαμεν ἐπὶ ἀνδριάντος ·
ὅθεν τοὺς ἐπὶ κατακειμένων χρωμένους τῇ λέξει διέσυρον .
δίφιλος   ·
ἐγὼ δ ἕως μέν τινος ἀνεκείμην .
πρὸς ὃν δυσχεραίνων ὁ ἑταῖρός φησιν ·
ἀνάκεισο .
φιλιππίδης   ·
καὶ δειπνῶν ἀεὶ ἀνακείμενος παρ αὐτόν .
πότερον ἀνδριάντας εἱστία ;
κατακεῖσθαι δὲ λέγεται καὶ κατακεκλίσθαι , ὡς ἐν Συμποσίοις Ξενοφῶν καὶ Πλάτων .
ἄλεξις   ·
ὥς ἐστι κατακεῖσθαι πρὸ δείπνου συμφορά ·
οὔ τε γὰρ ὕπνος δήπουθεν οὐδέν ἂν λάβοι οὔθ  ἃν λέγῃ τις οὐδαμῶς μάθοιμεν ἄν ·
ὁ νοῦς γάρ ἐστι τῆς τραπέζης πλησίον .
ἔστι δὲ εὑρεῖν καὶ ἐπὶ τῆς ἐννοίας ταύτης σπανίως τὸ ἀνακεῖσθαι .
σάτυρος παρὰ Σοφοκλεῖ τοῦτό φησιν ἐπικαιόμενος τῷ Ἡρακλεῖ   ·
ἀνακειμένῳ μέσον εἰς τὸν αὐχέν εἰσαλοίμην .
ἀριστοτέλης ἐν Τυρρηνῶν Νομίμοις   ·
οἱ δὲ Τυρρηνοὶ δειπνοῦσι μετὰ τῶν γυναικῶν ἀνακείμενοι ὑπὸ τῷ αὐτῷ ἱματίῳ .
θεόπομπος   ·
ἐπίνομεν μετὰ ταῦτα . . . . . .
κατακείμενοι μαλακώτατ  ἐπὶ τρικλινίῳ , Τελαμῶνος οἰμώζοντες ἀλλήλοις μέλη .
φιλωνίδης   ·
κατάκειμαι , ὡς ὁρᾶτε , δεκάπαλαι .
Εὐριπίδης Κύκλωπι   ·
ἀνέπεσε φάρυγος αἰθέρ ἐξανιεὶς βαρύν .
μετὰ ταῦτ ἀναπεσεῖν ἐκέλευον αὐτὴν παρ ἐμέ .
ὅτι τὸ πάσασθαι ἐπὶ τοῦ ἀπογεύσασθαι τίθεται .
φησὶ γοῦν Φοῖνιξ πρὸς Ἀχιλλέα   ·
οὐκ ἤθελον ἅμ ἄλλῳ ἐν μεγάροισι πάσασθαι .
εὖθ  οἳ σπλάγχν ἐπάσαντο .
τῶν γὰρ σπλάγχνων ἀπογεύονται μόνον ὡς ἂν ὀλίγων πολὺς ὅμιλος .
καὶ ὁ Πρίαμος δὲ πρὸς Ἀχιλλέα φησί   ·
νῦν δὴ καὶ σίτου πασάμην .
οἰκεῖον γὰρ τοῦ τηνικάδε ἀτυχήσαντος ἀπογεύσασθαι μόνον ·
εἰς κόρον γὰρ ἐλθεῖν οὐκ εἴα τὸ πένθος .
διὸ καὶ ὁ τὸ σύνολον οὐ γευσάμενος τροφῆς  κεῖτ  ἄσιτος , ἄπαστος   .
ἐπὶ δὲ τῶν ἀποπληρουμένων οὐδέποτε λέγει τὸ πάσασθαι , ἀλλ ὁπόσα δηλοῖ κόρον ·
αὐτὰρ ἐπεὶ σίτου τάρφθεν καὶ  ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο   .
οἱ δὲ νεώτεροι καὶ ἐπὶ τοῦ πληρωθῆναι τιθέασι τὸ πάσασθαι .
καλλίμαχος   ·
μύθου δὲ πασαίμην ἥδιον .
ἐρατοσθένης   ·
ὀπταλέα κρέα ἐκ τέφρης ἐπάσαντο τά τ ἀγρώσσοντες ἕλοντο .
ποτίκολλον ἅτε ξύλον παρὰ ξύλῳ  φησὶν ὁ Θηβαῖος μελοποιός   .
ὅτι Σέλευκός φησι τὴν παρ Ὁμήρῳ δαῖτα θάλειαν στοιχείων μεταθέσει δίαιταν εἶναι ·
τὸ δὲ ἀπὸ τοῦ δαίσασθαι λέγειν βιαιότερόν ἐστι .
ὅτι Καρύστιος ὁ Περγαμηνὸς ἱστορεῖ   τὰς Κερκυραίας γυναῖκας ἔτι καὶ νῦν σφαιριζούσας ᾄδειν .
σφαιρίζουσι δὲ παρ Ὁμήρῳ οὐ μόνον ἄνδρες ἀλλὰ καὶ γυναῖκες .
καὶ δίσκοις δὲ καὶ ἀκοντίοις μετά τινος συμμετρίας ἐχρῶντο ·
δίσκοισιν τέρποντο καὶ αἰγανέῃσιν ἱέντες .
τὸ γὰρ τερπνὸν τὴν κακοπάθειαν κουφίζει .
καὶ ἐπὶ κυνηγέσια δὲ ἐξίασιν οἱ νέοι πρὸς μελέτην τῶν πολεμικῶν κινδύνων καὶ ἐπὶ θήρας παντοίας , ἀφ ὧν ῥωμαλεώτεροι καὶ ὑγιεινότεροι διετέλουν , ὅτε πυργηδὸν σφέας αὐτοὺς ἀρτύνουσι καὶ ἀντίον ἱστάμενοι ἀκοντίζουσιν .
ἴσασι δὲ καὶ λουτρὰ ἄκη πόνων παντοῖα , κόπον μὲν θαλάττῃ λύοντες , ἣ μάλιστα τοῖς νεύροις ἐστὶ πρόσφορος , ἀναχαλῶντες δὲ ταῖς ἐμβάσεσι τὰς τῶν μυῶν συντάσεις , εἶτ ἐπαλείφοντες λίπα πρὸς τὸ μὴ ξηρανθέντος τοῦ ὕδατος ἀπεσκληρυμμένα γίνεσθαι τὰ σώματα .
οἱ γοῦν ἀπὸ τῆς σκοπιῆς ἐπανελθόντες ἱδρῶ πολλὸν ἀπενίζοντο θαλάσσῃ κνήμας ἠδὲ λόφον ἀμφί τε μηρούς , καὶ οὕτως ἀναψύξαντες  ἐς ἀσαμίνθους βάντες ἐυξέστας λούσαντο καὶ ἀλειψάμενοι λίπ ἐλαίῳ δείπνῳ ἐφιζανέτην .
ἔστι καὶ τρόπος ἕτερος καμάτων λύσεως ἐκ τῶν κατὰ κεφαλῆς καταιονήσεων ·
θυμῆρες κεράσασα κατὰ κρατός τε καὶ ὤμων .
αἱ γὰρ ἐμβάσεις περικεχυμένου πανταχόθεν τοῖς πόροις τοῦ ὕδατος φράττουσι τὴν τῶν ἱδρώτων ἔκκρισιν καθάπερ ἂν εἴ τις ἠθμὸς εἰς ὕδωρ βληθείς ·
διέξεισι γὰρ οὐθέν , εἰ μή τις αὐτὸν μετεωρίσας τοῖς πόροις ἀναψυχὴν καὶ διέξοδον εἰς τὸ ἔξω παράσχῃ , ὡς Ἀριστοτέλης εἴρηκεν ἐν τοῖς φυσικοῖς προβλήμασι   ζητῶν , διὰ τί οἱ ἱδροῦντες ἐπὰν ἔλθωσιν εἰς θερμὸν ἢ ψυχρὸν ὕδωρ οὐκ ἔτι ἱδροῦσιν , ἕως ἂν πάλιν ἐπανέλθωσιν ἀπὸ τῶν ἐμβάσεων .
παρετίθετο δὲ τοῖς ἥρωσι δειπνοῦσι καὶ λάχανα .
ὅτι δὲ οἴδασι τὰς λαχανείας δῆλον ἐκ τῶν παρὰ νείατον ὄρχον κοσμητῶν πρασιῶν   .
ἀλλὰ μὴν καὶ τοῖσ κακοχυμοτάτοις κρομύοις ἐχρῶντο ·
ἐπὶ δὲ κρόμυον ποτοῦ ὄψον .
ἐπιμελουμένους δὲ αὐτοὺς εἰσάγει καὶ τῶν ἀκροδρύων   ·
ὄγχνη γὰρ ἐπ ὄγχνῃ που γηράσκει , σῦκον δ ἐπὶ σύκῳ .
διὸ καὶ τῶν δένδρων τὰ μὲν καρποφόρα καλὰ προσαγορεύει   ·
ἔνθα δένδρεα καλὰ πεφύκει , ὄγχναι καὶ ῥοιαὶ καὶ μηλέαι .
τὰ δ εἰς ξυλείαν εὔθετα μακρά , τοῖς ἐπιθέτοις τὰς χρήσεις διαστέλλων   ·
ἔνθα δένδρεα μακρὰ πεφύκει , κλήθρη τ αἴγειρός τ ἐλάτη τ ἦν οὐρανομήκης .
ἀρχαιοτέρα δ ἦν καὶ τῶν Τρωικῶν ἡ τούτων χρῆσις .
τάνταλος γοῦν οὐ δὲ θανὼν ἀπαλλάττεται τῆς τούτων ἐπιθυμίας ·
εἴπερ ὁ κολάζων αὐτὸν θεὸς προσείων   , καθάπερ οἱ τὰ ἄλογα τῶν ζῴων τοῖς θαλλοῖς ἄγοντες , τοὺς τοιούτους καρποὺς ἀποκρούεται αὐτὸν τῆς ἀπολαύσεως , ὅτε τῆς ἐλπίδος ἐγγὺς ἔλθοι .
καὶ Λαέρτην δ Ὀδυσσεὺς ἀναμιμνήσκει ὧν ἔδωκεν αὐτῷ παιδὶ ὄντι   ·
ὄγχνας μοι δῶκας τρισκαίδεκα  καὶ τὰ ἑξῆς .
ὅτι δὲ καὶ ἰχθῦς ἤσθιον Σαρπηδὼν δῆλον ποιεῖ   , ὁμοιῶν τὴν ἅλωσιν πανάγρου δικτύου θήρᾳ .
καίτοι Εὔβουλος κατὰ τὴν κωμικὴν χάριν φησὶ παίζων   ·
ἰχθὺν δ Ὅμηρος ἐσθίοντ εἴρηκε ποῦ τίνα τῶν Ἀχαιῶν ;
κρέα δὲ μόνον ὤπτων , ἐπεὶ ἕψοντά γ οὐ πεποίηκεν αὐτῶν οὐδένα .
ἀλλ  οὐ δὲ μίαν ἀλλ ἑταίραν εἶδέ τις αὐτῶν , ἑαυτοὺς δ ἔδεφον ἐνιαυτοὺς δέκα .
πικρὰν στρατείαν δ εἶδον , οἵτινες πόλιν μίαν λαβόντες εὐρυπρωκτότεροι πολὺ τῆς πόλεος ἀπεχώρησαν ἧς εἷλον τότε .
οὐ δὲ τὸν ἀέρα δ οἱ ἥρωες τοῖς ὄρνισιν εἴων ἐλεύθερον , παγίδας καὶ νεφέλας ἐπὶ ταῖς κίχλαις καὶ πελειάσιν ἱστάντες .
ἐγυμνάζοντο δὲ πρὸς ὀρνεοθηρευτικὴν τὴν πελειάδα τῇ μηρίνθῳ κρεμάντες ἀπὸ νηὸς ἱστοῦ καὶ τοξεύοντες ἑκηβόλως εἰς αὐτήν , ὡς ἐν τῷ ἐπιταφίῳ δηλοῦται   .
παρέλιπε δὲ τὴν χρῆσιν τῶν λαχάνων καὶ ἰχθύων καὶ τῶν ὀρνίθων διά τε τὴν λιχνείαν καὶ προσέτι τὴν ἐν ταῖς σκευασίαις ἀπρέπειαν , ἐλάττω κεκρικὼς ἡρωικῶν καὶ θείων ἔργων .
ὅτι δὲ καὶ ἑφθοῖς ἐχρῶντο κρέασιν ἐμφανίζει ἐν οἷς λέγει ·
ὡς δὲ λέβης ζεῖ . . . . . . . .
κνίσσῃ μελδόμενος ἁπαλοτρεφέος σιάλοιο .
καὶ ὁ κατ Ὀδυσσέως ἀφεθεὶς ποῦς βοὸς   τούτου σημεῖον ·
πόδα γὰρ βόειον οὐδεὶς ὀπτᾷ .
καὶ τὸ    κρειῶν δὲ πίνακας παρέθηκεν ἀείρας παντοίων  οὐ μόνον τὴν τῶν κρεῶν ἐξαλλαγὴν δηλοῖ , ὡς ὀρνίθεια , χοίρεια , ἐρίφεια , βόεια λέγων , ἀλλὰ τὴν σκευασίαν ὡς ποικίλην ἔχοντα καὶ οὐ μονοειδῆ ἀλλὰ περιττήν .
ὡς ἀνακύπτειν τὰς Σικελικὰς καὶ Συβαριτικὰς τραπέζας , ἤδη δὲ καὶ Χίας .
μαρτυροῦνται γὰρ καὶ Χῖοι οὐκ ἔλαττον τῶν προειρημένων ἐπὶ ὀψαρτυτικῇ .
τιμοκλῆς   ·
χῖοι πολὺ ἄριστ  ἀνευρήκασιν ὀψαρτυτικήν .
κοιμῶνται δὲ μετὰ γυναικῶν παρ Ὁμήρῳ οὐ μόνον οἱ νέοι , ἀλλὰ καὶ οἱ γέροντες Φοῖνιξ τε καὶ Νέστωρ .
μόνῳ Μενελάῳ οὐ συνέζευκται γυνὴ διὰ γυναῖκα γαμετὴν ἡρπασμένην τὴν στρατείαν πεποιημένῳ .
παλαιὸν μὲν οἶνον , ἄνθεα δ ὕμνων νεωτέρων  Πίνδαρος ἐπαινεῖ   .
Εὔβουλος δέ φησιν   ·
ἄτοπον δὲ τὸν μὲν οἶνον εὐδοκιμεῖν ἀεὶ παρὰ ταῖς ἑταίραις τὸν παλαιόν , ἄνδρα δὲ μὴ τὸν παλαιόν , ἀλλὰ τὸν νεώτερον .
τὸ αὐτὸ δὲ καὶ Ἄλεξις σχεδὸν ἀπαραλλάκτως   , τοῦ σφόδρα μόνου κειμένου ἀντὶ τοῦ ἀεί .
ὄντως δὲ ὁ παλαιὸς οἶνος οὐ πρὸς ἡδονὴν μόνον , ἀλλὰ καὶ πρὸς ὑγίειαν προσφορώτερος .
πέσσει τε γὰρ μᾶλλον τὰ σῖτα καὶ λεπτομερὴς ὢν εὐανάδοτός ἐστι δύναμίν τε τοῖς σώμασιν ἐμποιεῖ τὸ αἷμά τε ἐνερευθὲς καὶ εὐανάδοτον κατασκευάζει καὶ τοὺς ὕπνους ἀταράχους παρέχει .
ἐπαινεῖ δὲ Ὅμηρος τὸν ἐπιδεχόμενον ἱκανὴν κρᾶσιν , ὡς τὸν τοῦ Μάρωνος   .
ἐπιδέχεται δὲ πλείω κρᾶσιν ὁ παλαιὸς οἶνος διὰ τὸ μᾶλλον θερμὸς γίνεσθαι παλαιούμενος .
ἔνιοι δὲ καὶ τὴν Διονύσου φυγὴν   εἰς τὴν θάλασσαν οἰνοποιίαν σημαίνειν φασὶ πάλαι γνωριζομένην .
ἡδὺν γὰρ εἶναι τὸν οἶνον παρεγχεομένης θαλάσσης .
ἐπαινῶν δὲ Ὅμηρος τὸν μέλανα οἶνον πολλάκις αὐτὸν καὶ αἴθοπα καλεῖ .
δυναμικώτατος γάρ ἐστι καὶ μένων ἐν ταῖς ἕξεσι τῶν πινόντων πλεῖστον χρόνον .
θεόπομπος δέ φησι   παρὰ Χίοις πρώτοις γενέσθαι τὸν μέλανα οἶνον , καὶ τὸ φυτεύειν δὲ καὶ θεραπεύειν ἀμπέλους Χίους πρώτους μαθόντας παρ Οἰνοπίωνος τοῦ Διονύσου , ὃς καὶ συνῴκισε τὴν νῆσον , τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις μεταδοῦναι .
ὁ δὲ λευκὸς οἶνος ἀσθενὴς καὶ λεπτός .
ὁ δὲ κιρρὸς πέττει ῥᾷον ξηραντικὸς ὤν .
περὶ Ἰταλικῶν οἴνων φησὶν ὁ παρὰ τούτῳ τῷ σοφιστῇ Γαληνός ·
ὁ Φαλερῖνος οἶνος ἀπὸ ἐτῶν δέκα ἐστὶ πότιμος καὶ ἀπὸ πεντεκαίδεκα μέχρι εἴκοσιν ·
ὁ δ ὑπὲρ τοῦτον ἐκπίπτων τὸν χρόνον κεφαλαλγὴς καὶ τοῦ νευρώδους καθάπτεται .
εἴδη δ αὐτοῦ δύο , ὁ αὐστηρὸς καὶ ὁ γλυκάζων ·
οὗτος δὲ τοιοῦτος γίνεται ὅταν ὑπὸ τὸν τρυγητὸν νότοι πνεύσωσι , παρ ὃ καὶ μελάντερος γίνεται .
ὁ δὲ μὴ οὕτω τρυγηθεὶς αὐστηρός τε καὶ τῷ χρώματι κιρρός .
καὶ τοῦ Ἀλβανοῦ δὲ οἴνου εἴδη δύο , ὃ μὲν γλυκάζων , ὃ δ ὀμφακίας ·
ἀμφότεροι δὲ ἀπὸ πεντεκαίδεκα ἐτῶν ἀκμάζουσι .
συρεντῖνος δὲ ἀπὸ πέντε καὶ εἴκοσιν ἐτῶν ἄρχεται γίνεσθαι πότιμος ·
ὢν γὰρ ἀλιπὴς καὶ λίαν ψαφαρὸς μόλις πεπαίνεται ·
καὶ παλαιούμενος σχεδὸν μόνοις ἐστὶν ἐπιτήδειος τοῖς χρωμένοις διηνεκῶς .
ὁ δὲ Ῥηγῖνος τοῦ Συρεντίνου λιπαρώτερος ὢν χρήσιμος ἀπὸ ἐτῶν πεντεκαίδεκα .
χρήσιμος καὶ ὁ Πριούερνος λεπτομερέστερος ὢν τοῦ Ῥηγίνου ἥκιστά τε καθαπτόμενος κεφαλῆς .
τούτῳ ἐμφερὴς ὁ Φορμιανός , ταχὺ δὲ ἀκμάζει καὶ λιπαρώτερός ἐστιν αὐτοῦ .
βράδιον δ ἀκμάζει ὁ Τριφολῖνος , ἐστὶ δὲ τοῦ Συρεντίνου γεωδέστερος .
ὁ δὲ Στατανὸς τῶν πρώτων ἐστὶν οἴνων , ἐμφερὴς τῷ Φαλερίνῳ , κουφότερος δέ , οὐ πληκτικός .
ὁ Τιβουρτῖνος λεπτός , εὐδιάπνευστος , ἀκμάζων ἀπὸ ἐτῶν δέκα ·
κρείττων δὲ γίνεται παλαιούμενος .
ὁ Λαβικανὸς ἡδὺς καὶ λιπαρὸς τῇ γεύσει , μεταξὺ Φαλερίνου καὶ Ἀλβανοῦ ·
ὃ δὲ ἄρχεται τῆς πόσεως ἀπὸ ἐτῶν δέκα .
ὁ Γαυρανὸς δὲ καὶ ὀλίγος καὶ κάλλιστος , προσέτι τε εὔτονος καὶ παχύς , Πραινεστίνου δὲ καὶ Τιβουρτίνου λιπαρώτερος .
ὁ Μαρσικὸς δὲ πάνυ αὐστηρός , εὐστόμαχος δέ .
γίνεται δὲ περὶ τὴν Καμπανίας Κύμην ὁ καλούμενος Οὐλβανός , κοῦφος , πότιμος ἀπὸ ἐτῶν πέντε .
ὁ Ἀγκωνιτανὸς χρηστός , λιπαρός , πο . . . . .
ὁ Βυξεντῖνος ἐμφερῶς ἔχει τῷ Ἀλβανῷ τῷ ὀμφακίᾳ ·
ἐστὶ δὲ δυνάμει καὶ εὐστόμαχος .
ὁ Οὐελίτερνος δὲ ἡδὺς πινόμενος , εὐστόμαχος ·
ἴδιον δ αὐτοῦ τὸ μὴ δοκεῖν ἀπαρέγχυτος εἶναι ·
ἐμφαίνει γὰρ ὡς ἐμμεμιγμένου αὐτῷ ἑτέρου .
ὁ Καληνὸς κοῦφος , τοῦ Φαλερίνου εὐστομαχώτερος .
εὐγενὴς δὲ καὶ ὁ Καίκουβος , πληκτικός , εὔτονος ·
παλαιοῦται δὲ μετὰ ἱκανὰ ἔτη .
ὁ Φουνδανὸς εὔτονος , πολύτροφος , κεφαλῆς καὶ στομάχου ἅπτεται ·
διὸ οὐ πολὺς ἐν συμποσίοις πίνεται .
πάντων δὲ τούτων ὁ Σαβῖνος κουφότερος , ἀπὸ ἐτῶν ἑπτὰ ἐπιτήδειος πίνεσθαι μέχρι πεντεκαίδεκα .
ὁ δὲ Σιγνῖνος μέχρις ἐτῶν ἓξ χρήσιμος , παλαιωθεὶς δὲ πολὺ χρησιμώτερος .
ὁ Νουμεντανὸς ἀκμάζει ταχὺ καὶ ἀπὸ ἐτῶν πέντε πότιμός ἐστιν ·
ἐστὶ δ οὔ τε λίαν ἡδὺς οὔ τε λεπτός .
ὁ Σπωλητῖνος οἶνος . . . .
καὶ πινόμενος ἡδὺς καὶ τῷ χρώματι χρυσίζει .
Αἰκουανὸς κατὰ πολλὰ τῷ Συρεντίνῳ παρεμφερής .
ὁ Βαρῖνος λίαν αὐστηρὸς καὶ ἀεὶ ἑαυτοῦ κρείττων γίνεται .
εὐγενὴς καὶ ὁ Καυκῖνος καὶ τῷ Φαλερίνῳ ἐμφερής .
ὁ Βενεφρανὸς εὐστόμαχος καὶ κοῦφος .
ὁ ἐν Νεαπόλει Τρεβιλλικὸς εὔκρατος τῇ δυνάμει εὐστόμαχος , εὔστομος .
ὁ Ἔρβουλος ἐν ἀρχῇ μέν ἐστι μέλας , μετ οὐ πολλὰ δὲ ἔτη λευκὸς γίνεται ·
ἐστὶ δὲ λίαν κοῦφος καὶ τρυφερός .
ὁ Μασσαλιήτης καλός ·
ὀλίγος δὲ γίνεται , παχύς , σαρκώδης .
ταραντῖνος δὲ καὶ οἱ ἀπὸ τοῦ κλίματος τούτου πάντες ἁπαλοί , οὐ πλῆξιν , οὐ τόνον ἔχοντες , ἡδεῖς , εὐστόμαχοι .
ὁ δὲ Μαμερτῖνος ἔξω μὲν τῆς Ἰταλίας γίνεται ·
καὶ γινόμενος ἐν Σικελίᾳ καλεῖται Ἰωτάλινος .
ἡδὺς δ ἐστί , κοῦφος , εὔτονος .
ὅτι παρ Ἰνδοῖς τιμᾶται δαίμων , ὥς φησι Χάρης ὁ Μιτυληναῖος   , ὃς καλεῖται Σοροάδειος ·
ἑρμηνεύεται δὲ Ἑλλάδι φωνῇ οἰνοποιός .
ὅτι Ἀντιφάνης που ὁ χαρίεις τὰ ἐξ ἑκάστης πόλεως ἰδιώματα οὕτω καταλέγει   ·
ἐξ Ἤλιδος μάγειρος , ἐξ Ἄργους λέβης , Φλιάσιος οἶνος , ἐκ Κορίνθου στρώματα , ἰχθῦς Σικυῶνος , Αἰγίου δ αὐλητρίδες , τυρὸς Σικελικός ,       μύρον ἐξ Ἀθηνῶν , ἐγχέλεις Βοιώτιαι .
ἕρμιππος δ οὕτως   ·
ἕσπετε νῦν μοι , Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ ἔχουσαι , ἐξ οὗ ναυκληρεῖ Διόνυσος ἐπ οἴνοπα πόντον , ὅσσ  ἀγάθ ἀνθρώποις δεῦρ ἤγαγε νηὶ μελαίνῃ .
ἐκ μὲν Κυρήνης καυλὸν καὶ δέρμα βόειον ·
ἐκ δ Ἑλλησπόντου σκόμβρους καὶ πάντα ταρίχη ·
ἐκ δ αὖ Θετταλίας χόνδρον καὶ πλευρὰ βόεια ·
καὶ παρὰ Σιτάλκου ψώραν Λακεδαιμονίοισι ·
καὶ παρὰ Περδίκκου ψεύδη ναυσὶν πάνυ πολλαῖς .
αἱ δὲ Συράκουσαι σῦς καὶ τυρὸν παρέχουσι .
καὶ Κερκυραίους ὁ Ποσειδῶν ἐξολέσειε ναυσὶν ἐπὶ γλαφυραῖς , ὁτιὴ δίχα θυμὸν ἔχουσι .
ταῦτα μὲν ἐντεῦθεν ·
ἐκ δ Αἰγύπτου τὰ κρεμαστὰ ἱστία καὶ βίβλους ·
ἀπὸ δ αὖ Συρίας λιβανωτόν ·
ἡ δὲ καλὴ Κρήτη κυπάριττον τοῖσι θεοῖσιν , ἡ Λιβύη δ ἐλέφαντα πολὺν παρέχει κατὰ πρᾶσιν ·
ἡ Ῥόδος ἀσταφίδας τε καὶ ἰσχάδας ἡδυονείρους .
αὐτὰρ ἀπ Εὐβοίας ἀπίους καὶ ἴφια μῆλα ·
ἀνδράποδ  ἐκ Φρυγίας , ἀπὸ δ Ἀρκαδίας ἐπικούρους .
αἱ Παγασαὶ δούλους καὶ στιγματίας παρέχουσι .
τὰς δὲ Διὸς βαλάνους καὶ ἀμύγδαλα σιγαλόεντα Παφλαγόνες παρέχουσι ·
τὰ γάρ τ ἀναθήματα δαιτός ·
φοινίκη δ αὖ καρπὸν φοίνικος καὶ σεμίδαλιν ·
καρχηδὼν δάπιδας καὶ ποικίλα προσκεφάλαια .
πίνδαρος δ ἐν τῇ εἰς Ἱέρωνα Πυθικῇ ᾠδῇ   ·
ἀπὸ Ταϋγέτοιο μὲν Λάκαιναν ἐπὶ θηρσὶ κύνα τρέχειν πυκινώτατον ἑρπετόν .
σκύριαι δ ἐς ἄμελξιν γάλακτος αἶγες ἐξοχώταται ·
ὅπλα δ ἀπ  Ἄργεος , ἅρμα Θηβαῖον , ἀλλ ἀπὸ τῆς ἀγλαοκάρπου Σικελίας ὄχημα δαιδάλεον ματεύειν .
κριτίας δὲ οὕτως   ·
κότταβος ἐκ Σικελῆς ἐστι χθονὸς ἐκπρεπὲς ἔργον , ὃν σκοπὸν ἐς λατάγων τόξα καθιστάμεθα .
εἶτα δ ὄχος Σικελὸς κάλλει δαπάνῃ τε κράτιστος . . . . . . . . . . . . . . . . .
θεσσαλικὸς δὲ θρόνος , γυίων τρυφερωτάτη ἕδρα .
εὐναίου δὲ λέχους κάλλος ἔχει Μίλητός τε Χίος τ ἔναλος πόλις Οἰνοπίωνος .
τυρσηνὴ δὲ κρατεῖ χρυσότυπος φιάλη καὶ πᾶς χαλκὸς ὅτις κοσμεῖ δόμον ἔν τινι χρείᾳ .
φοίνικες δ εὗρον γράμματα ἀλεξίλογα .
θήβη δ ἁρματόεντα δίφρον συνεπήξατο πρώτη ·
φορτηγοὺς δ ἀκάτους Κᾶρες ἁλὸς ταμίαι .
τὸν δὲ τροχὸν γαίας τε καμίνου τ ἔκγονον εὗρε , κλεινότατον κέραμον , χρήσιμον οἰκονόμον , ἡ τὸ καλὸν Μαραθῶνι καταστήσασα τρόπαιον .
καὶ ἐπαινεῖται ὄντως ὁ Ἀττικὸς κέραμος .
Εὔβουλος δέ φησι    Κνίδια κεράμια , Σικελικὰ βατάνια , Μεγαρικὰ πιθάκνια .
ἀντιφάνης δέ   ·
καὶ νᾶπυ Κύπριον καὶ σκαμωνίας ὀπὸν καὶ κάρδαμον Μιλήσιον καὶ κρόμμυον Σαμοθρᾴκιον καὶ καυλὸν ἐκ Καρχηδόνος καὶ σίλφιον θύμον τε τῶν Ὑμηττίων ὀρίγανόν τε Τενέδιον .
ὅτι ὁ Περσῶν βασιλεὺς τὸν Χαλυβώνιον μόνον οἶνον ἔπινεν ·
ὅν φησι Ποσειδώνιος   κ ἀν Δαμασκῷ τῆς Συρίας γίνεσθαι , Περσῶν αὐτόθι καταφυτευσάντων τὰς ἀμπέλους .
ἐν δὲ Ἴσσῃ τῇ κατὰ τὸν Ἀδρίαν νήσῳ Ἀγαθαρχίδης φησὶν   οἶνον γίνεσθαι ὃν πᾶσι συγκρινόμενον καλλίω εὑρίσκεσθαι .
χίου δὲ οἴνου καὶ Θασίου μέμνηται Ἐπίλυκος   ·
Χῖος καὶ Θάσιος ἠθημένος .
καὶ Ἀντίδοτος δέ   ·
θάσιον ἔγχει . . . .
ὁ γὰρ λαβών μου καταφάγῃ τὴν καρδίαν , ὅταν πίω τοῦδ , εὐθὺς ὑγιὴς γίνεται ·
ἀσκληπιὸς κατέβρεξε . . . .
οἶνος Λέσβιος , ὃν αὐτὸς ἐποίησεν ὁ Μάρων , μοι δοκῶ , φησὶ Κλέαρχος   .
λεσβίου . . .
πώματος οὐκ ἔστιν ἄλλος οἶνος ἡδίων πιεῖν , φησὶν Ἄλεξις   .
θασίοις καὶ Λεσβίοις οἰναρίοις τῆς ἡμέρας τὸ λοιπὸν ὑποβρέχει μέρος καὶ νωγαλίζει .
ὁ αὐτός   ·
ἡδὺς ὁ Βρόμιος τὴν ἀτέλειαν Λεσβίου ποιῶν τὸν οἶνον εἰσάγουσιν ἐνθάδε ·
ὃς ἂν εἰς ἑτέραν ληφθῇ δ ἀποστέλλων πόλιν κ ἂν κύαθον , ἱερὰν ἐγγράφων τὴν οὐσίαν .
ἔφιππος   ·
φιλῶ γε πράμνιον οἶνον Λέσβιον . . . .
πολλὴ δὲ Λεσβία σταγὼν ἐκπίνεται ἄγαν .
ἔστιν ὄψον χρηστόν , ἐπαγωγὸν πάνυ οἶνός τε Θάσιος καὶ μύρον καὶ στέμματα .
ἐν πλησμονῇ γὰρ Κύπρις , ἐν δὲ τοῖς κακῶς πράσσουσιν οὐκ ἔνεστιν Ἀφροδίτη βροτοῖς .
θάσιον ἢ Χῖον λαβὼν ἢ Λέσβιον γέροντα νεκταροσταγῆ .
μέμνηται δὲ οὗτος καὶ ψιθίου οἴνου   ·
οἶνον γάρ με ψίθιον γεύσας ἡδὺν ἄκρατον , διψῶντα λαβὼν ὄξει παίει πρὸς τὰ στήθη .
καὶ Ἀναξανδρίδης   ·
χοῦς κεκραμένος | ψιθίου .
ὅτι Ἀριστοφάνους τὰς δευτέρας Θεσμοφοριαζούσας Δημήτριος ὁ Τροιζήνιος Θεσμοφοριασάσας ἐπιγράφει .
ἐν ταύτῃ ὁ κωμικὸς μέμνηται Πεπαρηθίου οἴνου   ·
οἶνον δὲ πίνειν οὐκ ἐάσω πράμνιον , οὐ Χῖον , οὐχὶ Θάσιον , οὐ Πεπαρήθιον , οὐδ  ἄλλον ὅστις ἐπεγερεῖ τὸν ἔμβολον .
ὁ Λευκάδιος πάρεστι καὶ μελίττιος οἰνίσκος οὕτω πότιμος .
ἀρχεστράτου τοῦ δειπνολόγου   ·
εἶθ  ὁπόταν πλήρωμα Διὸς σωτῆρος ἕλησθε , ἤδη χρὴ γεραόν , πολιὸν σφόδρα κρᾶτα φοροῦντα οἶνον , ὑγρὰν χαίταν λευκῷ πεπυκασμένον ἄνθει πίνειν , ἐκ Λέσβου περικύμονος ἐκγεγαῶτα .
τόν τ ἀπὸ Φοινίκης ἱερᾶς τὸν Βύβλινον αἰνῶ ·
οὐ μέντοι κείνῳ γε παρεξισῶ αὐτόν .
ἐὰν γὰρ ἐξαίφνης αὐτοῦ γεύσῃ μὴ πρόσθεν ἐθισθείς , εὐώδης μέν σοι δόξει τοῦ Λεσβίου εἶναι μᾶλλον ·
ἔχει γὰρ τοῦτο χρόνου διὰ μῆκος ἄπλατον ·
πινόμενος δ ἥσσων πολλῷ .
κεῖνος δὲ δοκήσει οὐκ οἴνῳ σοι ἔχειν ὅμοιον γέρας , ἀμβροσίᾳ δέ .
εἰ δέ τινες σκώπτουσιν ἀλαζονοχαυνοφλύαροι , ὡς ἅδιστος ἔφυ πάντων Φοινίκιος οἶνος , οὐ προσέχω τὸν νοῦν αὐτοῖς . . . .
ἐστὶ δὲ καὶ Θάσιος πίνειν γενναῖος , ἐὰν ᾖ πολλαῖς πρεσβεύων ἐτέων περικαλλέσιν ὥραις .
οἶδα δὲ κ ἀξ ἄλλων πόλεων βοτρυοσταγῆ ἔρνη εἰπεῖν αἰνῆσαί τε καὶ οὔ με λέληθ ὀνομῆναι ·
ἀλλ  οὐθὲν τ ἄλλ ἐστὶν ἁπλῶς πρὸς Λέσβιον οἶνον .
ἀλλά τινες χαίρουσιν ἐπαινοῦντες τὰ παρ αὑτοῖς .
φοινικίνου δὲ οἴνου μέμνηται καὶ Ἔφιππος   ·
κάρυα , ῥοίας , φοίνικας , ἕτερα νώγαλα , σταμνάριά τ οἴνου μικρὰ τοῦ φοινικίνου .
καὶ πάλιν   ·
φοινικίνου βῖκός τις ὑπανεῴγνυτο .
μνημονεύει αὐτοῦ καὶ Ξενοφῶν Ἀναβάσει   .
μενδαίου δὲ Κρατῖνος   ·
νῦν δ ἂν ἴδῃ Μενδαῖον ἡβῶντ  ἀρτίως οἰνίσκον , ἕπεται κ ἀκολουθεῖ καὶ λέγει ·
οἴμ  ὡς ἁπαλὸς καὶ λευκός ·
ἆρ οἴσει τρία ;
ἕρμιππος δέ που ποιεῖ τὸν Διόνυσον πλειόνων μεμνημένον   ·
μενδαίῳ . . .
μὲν καὶ ἐνουροῦσιν θεοὶ αὐτοὶ στρώμασιν ἐν μαλακοῖς .
μάγνητα δὲ μειλιχόδωρον καὶ Θάσιον , τῷ δὴ μήλων ἐπιδέδρομεν ὀδμή , τοῦτον ἐγὼ κρίνω πολὺ πάντων εἶναι ἄριστον τῶν ἄλλων οἴνων μετ ἀμύμονα Χῖον ἄλυπον .
ἔστι δέ τις οἶνος , τὸν δὴ σαπρίαν καλέουσι , οὗ καὶ ἀπὸ στόματος στάμνων ὑπανοιγομενάων ὄζει ἴων , ὄζει δὲ ῥόδων , ὄζει δ ὑακίνθου ·
ὀσμὴ θεσπεσία κατὰ πᾶν δ ἔχει ὑψερεφὲς δῶ , ἀμβροσία καὶ νέκταρ ὁμοῦ .
τοῦτ ἐστὶ τὸ νέκταρ , τούτου χρὴ παρέχειν πίνειν ἐν δαιτὶ θαλείῃ τοῖσιν ἐμοῖσι φίλοις , τοῖς δ ἐχθροῖς ἐκ Πεπαρήθου ·
φησὶ δὲ Φαινίας ὁ Ἐρέσιος   Μενδαίους τοὺς βότρυς ἐπὶ τῇ ἀμπέλῳ ῥαίνειν τῷ ἐλατηρίῳ ·
διὸ γίνεσθαι τὸν οἶνον μαλακόν .
ὅτι Θεμιστοκλῆς ὑπὸ βασιλέως ἔλαβε δωρεὰν τὴν Λάμψακον εἰς οἶνον , Μαγνησίαν δ εἰς ἄρτον , Μυοῦντα δ εἰς ὄψον , Περκώτην δὲ καὶ τὴν Παλαίσκηψιν εἰς στρωμνὴν καὶ ἱματισμόν .
ἐκέλευσε δὲ τούτῳ στολὴν φορεῖν βαρβαρικήν , ὡς καὶ Δημαράτῳ , δοὺς τὰ πρότερον ὑπάρχοντα καὶ εἰσ στολὴν Γάμβρειον προσθεὶς ἐφ ᾧ τε μηκέτι Ἑλληνικὸν ἱμάτιον περιβάληται .
καὶ Κῦρος δὲ ὁ μέγας Πυθάρχῳ τῷ Κυζικηνῷ φίλῳ ὄντι ἐχαρίσατο ἑπτὰ πόλεις , ὥς φησιν ὁ Βαβυλώνιος Ἀγαθοκλῆς   , Πήδασον , Ὀλύμπιον , Ἀκαμάντιον , Τίον , Σκῆπτρα , Ἀρτύψον , Τορτύρην .
ὃ δ εἰς ὕβριν , φησί , καὶ ἄνοιαν προελθὼν τυραννεῖν ἐπεχείρησε τῆς πατρίδος στρατιὰν συναγαγών .
καὶ οἱ Κυζικηνοὶ ἐξορμήσαντες ἐπ αὐτὸν ἐβοηδρόμουν , πρόκροσσοι φερόμενοι ἐπὶ τὸν κίνδυνον .
τιμᾶται δὲ παρὰ Λαμψακηνοῖς ὁ Πρίηπος ὁ αὐτὸς ὢν τῷ Διονύσῳ , ἐξ ἐπιθέτου καλούμενος οὕτως , ὡς Θρίαμβος καὶ Διθύραμβος .
ὅτι Μιτυληναῖοι τὸν παρ αὑτοῖς γλυκὺν οἶνον πρόδρομον καλοῦσι , ἄλλοι δὲ πρότροπον .
θαυμάζεται δὲ καὶ ὁ Ἰκάριος οἶνος , ὡς Ἄμφος   ·
ἐν Θουρίοις τ οὔλαιον , ἐν Γέλᾳ φακοί , Ἰκάριος οἶνος , ἰσχάδες Κιμώλιαι .
γίνεται δὲ ἐν Ἰκάρῳ , φησὶν Ἐπαρχίδης   , ὁ πράμνιος .
ἐστὶ δὲ οὗτος γένος τι οἴνου .
καί ἐστιν οὗτος οὔ τε γλυκὺς οὔ τε παχύς , ἀλλ αὐστηρὸς καὶ σκληρὸς καὶ δύναμιν ἔχων διαφέρουσαν ·
οἵῳ Ἀριστοφάνης οὐχ ἥδεσθαι Ἀθηναίους φησί   λέγων τὸν Ἀθηναίων δῆμον οὔ τε ποιηταῖς ἥδεσθαι σκληροῖς καὶ ἀστεμφέσιν οὔ τε πραμνίοις οἴνοις συνάγουσι τὰς ὀφρῦς τε καὶ τὴν κοιλίαν , ἀλλ ἀνθοσμίᾳ καὶ πέπονι νεκταροσταγεῖ .
εἶναι γὰρ ἐν Ἰκάρῳ φησὶ Σῆμος   Πράμνιον πέτραν καὶ παρ αὐτῇ ὄρος μέγα , ἀφ οὗ τὸν Πράμνιον οἶνον , ὃν καὶ φαρμακίτην τινὰς καλεῖν .
ἐκαλεῖτο δὲ ἡ Ἴκαρος πρότερον Ἰχθυόεσσα διὰ τὸ ἐν αὐτῇ τῶν ἰχθύων πλῆθος , ὡς καὶ Ἐχινάδες ἀπὸ τῶν ἐχίνων καὶ Σηπιὰς ἄκρα ἀπὸ τῶν περὶ αὐτὴν σηπιῶν καὶ Λαγοῦσσαι νῆσοι ἀπὸ τῶν ἐν αὐταῖς λαγωῶν καὶ ἕτεραι Φυκοῦσσαι καὶ Λοπαδοῦσσαι ἀπὸ τῶν παραπλησίων .
προσαγορεύεται δέ , φησὶν Ἐπαρχίδης   , ἡ ἄμπελος ἡ τὸν Ἰκάριον πράμνιον φέρουσα ὑπὸ τῶν ξένων μὲν ἱερά , ὑπὸ δὲ τῶν Οἰνοαίων Διονυσιάς .
Οἰνόη δὲ πόλις ἐν τῇ νήσῳ ἐστί .
δίδυμος δὲ   πράμνιόν φησιν οἶνον ἀπὸ πραμνίας ἀμπέλου οὕτω καλουμένης , οἳ δὲ ἰδίως τὸν μέλανα , ἔνιοι δὲ ἐν τῷ καθόλου τὸν πρὸς παραμονὴν ἐπιτήδειον οἱονεὶ παραμόνιον ὄντα ·
οἳ δὲ τὸν πραύνοντα τὸ μένος , ἐπεὶ οἱ πιόντες προσηνεῖς .
ἐπαινεῖ Ἄμφις καὶ τὸν ἐξ Ἀκάνθου πόλεως οἶνον λέγων   ·
φράσον . Β. Ἀκάνθιος . Α. εἶτα πρὸς θεῶν οἴνου πολίτης ὢν κρατίστου στρυφνὸς εἶ καὶ τ οὔνομ αὐτὸ τῆς πατρίδος ἐν τοῖς τρόποις ἔχεις , τὰ δ ἤδη τῶν πολιτῶν οὐκ ἔχεις ;
κορινθίου οἴνου Ἄλεξις μνημονεύει ὡς σκληροῦ   ·
οἶνος ξενικὸς παρῆν ·
ὁ γὰρ Κορίνθιος βασανισμός ἐστι .
καὶ Εὐβοικοῦ δέ   ·
πολὺν πιὼν Εὐβοικὸν οἶνον .
ἀρχίλοχος τὸν Νάξιον τῷ νέκταρι παραβάλλει   ·
ὃς καί πού φησιν   ·
ἐν δορὶ μέν μοι μᾶζα μεμαγμένη , ἐν δορὶ δ οἶνος Ἰσμαρικός ·
πίνω δ ἐν δορὶ κεκλιμένος .
στράττις δὲ τὸν Σκιάθιον ἐπαινεῖ   ·
οἶνος κοχύζει τοῖς ὁδοιπόροις πιεῖν μέλας Σκιάθιος , ἴσον ἴσῳ κεκραμένος .
ἀχαιὸς δὲ τὸν Βίβλινον   ·
ἐδεξιοῦτο Βιβλίνου μέθης ἐκπώματι .
ἐκαλεῖτο δ οὕτως ἀπό τινος χωρίου οὕτω προσαγορευομένου .
φησὶ δὲ Φιλύλλιος   ὅτι παρέξω Λέσβιον , Χῖον σαπρόν , Θάσιον , Βίβλινον , Μενδαῖον , ὥστε μηδένα κραιπαλᾶν .
ἐπίχαρμος δὲ ἀπό τινων ὀρῶν Βιβλίνων φησὶν αὐτὸν ὠνομάσθαι .
ἀρμενίδας δὲ τῆς Θρᾴκης φησὶν εἶναι χώραν τὴν Βιβλίαν , ἣν Ἀντισάρην καὶ Οἰσύμην προσαγορευθῆναι .
ἐπιεικῶς δὲ ἡ Θρᾴκη ἐθαυμάζετο ὡς ἡδύοινος , καὶ συνόλως τὰ ἀπὸ πλησίον αὐτῆς χωρία ·
νῆες δ ἐκ Λήμνοιο παρέστασαν οἶνον ἄγουσαι   .
ἵππυς δ ὁ Ῥηγῖνος τὴν εἰλεὸν καλουμένην ἄμπελον βιβλίαν φησὶ καλεῖσθαι , ἣν Πόλλιν τὸν Ἀργεῖον , ὃς ἐβασίλευσε Συρακουσίων , πρῶτον εἰς Συρακούσας κομίσαι ἐξ Ἰταλίας .
εἴη ἂν οὖν ὁ παρὰ Σικελιώταις γλυκὺς καλούμενος Πόλλιος ὁ Βίβλινος οἶνος .
χρησμός .
ἐν τῷ χρησμῷ , φησίν , ὁ θεὸς ηὐτομάτισε ·
πῖν  οἶνον τρυγίαν , ἐπεὶ οὐκ Ἀνθηδόνα ναίεις οὐδ  ἱερὰν Ὑπέραν , ὅθι γ ἄτρυγον οἶνον ἔπινες .
ὠνομάζετο δὲ παρὰ Τροιζηνίοις , ὥς φησιν Ἀριστοτέλης ἐν τῇ αὐτῶν πολιτείᾳ   , ἄμπελος Ἀνθηδονιὰς καὶ Ὑπερειὰς ἀπὸ Ἄνθου τινὸς καὶ Ὑπέρου , ὡς καὶ Ἀλθηφιὰς ἀπὸ Ἀλθηφίου τινός , ἑνὸς τῶν Ἀλφειοῦ ἀπογόνων .
ἀλκμὰν δέ που  ἄπυρον οἶνον καὶ ἄνθεος ὄσδοντά  φησι   τὸν ἐκ Πέντε λόφων , ὅς ἐστι τόπος Σπάρτης ἀπέχων στάδια ἑπτά ·
καὶ τὸν ἐκ Δενθιάδων , ἐρύματός τινος , καὶ τὸν ἐξ Οἰνοῦντος καὶ τὸν ἐξ Ὀνόγλων καὶ Σταθμῶν .
χωρία δὲ ταῦτα τὰ καὶ πλησίον Πιτάνης .
φησὶν οὖν  οἶνον δ Οἰνουντιάδαν ἢ Δένθιν ἢ Καρύστιον ἢ Ὄνογλιν ἢ Σταθμίταν .
καὶ τὸν ἐκ Καρύστου , ὅς ἐστι πλησίον Ἀρκαδίας .
ἄπυρον δὲ εἶπε τὸν οὐχ ἡψημένον ·
ἐχρῶντο γὰρ ἑφθοῖς οἴνοις .
πολύβιος δὲ   διάφορον οἶνον ἐν Καπύῃ φησὶ γίνεσθαι τὸν ἀναδενδρίτην καλούμενον , ᾧ μηδένα συγκρίνεσθαι .
ἀλκίφρων δ ὁ Μαιάνδριος περὶ τὴν Ἐφεσίαν φησὶν εἶναι ὀρείαν κώμην τὴν πρότερον μὲν καλουμένην Λητοῦς , νῦν δὲ Λατώρειαν ἀπὸ Λατωρείας Ἀμαζόνος ·
ἐν ᾗ γίνεσθαι τὸν πράμνιον οἶνον .
τιμαχίδας δὲ ὁ Ῥόδιος ὑπόχυτόν τινα οἶνον ἐν Ῥόδῳ καλεῖ παραπλήσιον τῷ γλεύκει .
καὶ γλύξις δ οἶνος καλεῖται ὁ τὸ ἕψημα ἔχων .
πολύζηλος δὲ   αὐτίτην καλεῖ οἶνον .
πλάτων δ ὁ κωμικὸς   καπνίαν ·
κάλλιστος δ οὗτος γίνεται ἐν Βενεβέντῳ πόλει Ἰταλίας .
ἀμφίας δ οἶνος ὁ φαῦλος καλεῖται παρὰ Σωσικράτει .
ἐχρῶντο δ οἱ ἀρχαῖοι καὶ πόματί τινι ἐξ ἀρωμάτων κατασκευαζομένῳ , ὃ ἐκάλουν τρίμμα .
θεόφραστος δὲ ἐν τῇ περὶ φυτῶν ἱστορίᾳ φησὶν   ἐν Ἡραίᾳ τῆς Ἀρκαδίας γίνεσθαι οἶνον ὃς τοὺς μὲν ἄνδρας πινόμενος ἐξίστησι , τὰς δὲ γυναῖκας τεκνούσσας ποιεῖ .
περὶ δὲ Κερυνίαν τῆς Ἀχαίας ἀμπέλου τι γένος εἶναι , ἀφ ἧς τὸν οἶνον ἐξαμβλοῦν ποιεῖν τὰς γυναῖκας τὰς ἐγκύμονας ·
κ ἂν τῶν βοτρύων δέ , φησί , φάγωσιν , ἐξαμβλοῦσιν .
ὁ δὲ Τροιζήνιος οἶνος ἀγόνους , φησί , ποιεῖ τοὺς πίνοντας .
ἐν Θάσῳ δὲ λέγει ὡς αὐτοὶ ποιοῦσιν οἶνόν τινα ὑπνωτικὸν καὶ ἕτερον ἀγρυπνεῖν ποιοῦντα τοὺς πίνοντας .
περὶ δὲ τῆς τοῦ ἀνθοσμίου οἴνου σκευασίας Φαινίας ὁ Ἐρέσιός φησι τάδε   ·
γλεύκει παραχεῖται παρὰ χοῦς πεντήκοντα εἷς θαλάσσης καὶ γίνεται ἀνθοσμίας .
ἀνθοσμίας γίνεται ἐκ νέων ἀμπέλων ἰσχυρότερος ἢ ἐκ παλαιῶν .
ἑξῆς τέ φησι ·
τὰς ὀμφακώδεις συμπατήσαντες ἀπέθεντο καὶ ἀνθοσμίας ἐγένετο .
θεόφραστος δ ἐν Θάσῳ φησὶ   τὸν ἐν τῷ πρυτανείῳ διδόμενον θαυμαστὸν εἶναι τὴν ἡδονήν ·
ἠρτυμένος γάρ ἐστιν .
ἐμβάλλουσι γὰρ εἰς τὸ κεράμιον σταῖς μέλιτι φυράσαντες , ὥστε τὴν ὀσμὴν ἀπ αὐτοῦ , τὴν δὲ γλυκύτητα ἀπὸ τοῦ σταιτὸς λαμβάνειν τὸν οἶνον .
καὶ ἑξῆς δέ φησιν ·
ἐάν τις κεράσῃ σκληρὸν καὶ εὔοσμον μαλακῷ καὶ ἀόσμῳ , καθάπερ τὸν Ἡρακλεώτην καὶ τὸν Ἐρυθραῖον , τοῦ μὲν τὴν μαλακότητα , τοῦ δὲ τὴν εὐοσμίαν παρεχομένου .
μυρίνης δὲ οἶνος κεῖται παρὰ Ποσειδίππῳ   ·
διψηρὸς ἄτοπος ὁ μυρίνης ὁ τίμιος .
καὶ Ἑρμῆς δ εἶδος πόσεως παρὰ Στράττιδι   Χαιρέας δὲ ἐν Βαβυλῶνι οἶνόν φησι γίνεσθαι τὸν καλούμενον νέκταρ .
ἦν ἄρ ἔπος τόδ ἀληθές , ὅ τ οὐ μόνον ὕδατος αἶσαν , ἀλλά τι καὶ χλεύης οἶνος ἔχειν ἐθέλει .
οὐδὲν ἀπόβλητον Διονύσιον , οὐ δὲ γίγαρτον , ὁ Κεῖός φησι ποιητής   .
τῶν οἴνων ὃ μὲν λευκός , ὃ δὲ κιρρός , ὃ δὲ μέλας .
καὶ ὁ μὲν λευκὸς λεπτότατος τῇ φύσει , οὐρητικός , θερμὸς πεπτικός τε ὢν τὴν κεφαλὴν ποιεῖ διάπυρον ·
ἀνωφερὴς γὰρ ὁ οἶνος .
ὁ δὲ μέλας , ὁ μὴ γλυκάζων , τροφιμώτατος , στυπτικός ·
ὁ δὲ γλυκάζων καὶ τῶν λευκῶν καὶ τῶν κιρρῶν τροφιμώτατος .
λεαίνει γὰρ κατὰ τὴν πάροδον καὶ παχύνων τὰ ὑγρὰ μᾶλλον κεφαλὴν ἧττον παρενοχλεῖ .
ὄντως γὰρ ἡ τοῦ γλυκέος οἴνου φύσις ἐγχρονίζει περὶ τὰ ὑποχόνδρια καὶ πτυέλου ἐστὶν ἀναγωγός , ὡς Διοκλῆς καὶ Πραξαγόρας ἱστοροῦσι .
μνησίθεος δ ὁ Ἀθηναῖός φησιν ·