Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἄλλων γὰρ ἄλλο τι ἀνακηρυττόντων καὶ στεφανούντων τὸν Ἀλέξανδρον , εἷς τις τῶν ὁπλοφυλάκων ὑπερπεπαικὼς πᾶσαν κολακείαν κοινωσάμενος τῷ Ἀλεξάνδρῳ ἐκέλευσε τὸν κήρυκα ἀνειπεῖν ὅτι  Γόργος ὁ ὁπλοφύλαξ Ἀλέξανδρον Ἄμμωνος υἱὸν στεφανοῖ χρυσοῖς τρισχιλίοις , καὶ ὅταν Ἀθήνας πολιορκῇ , μυρίαις πανοπλίαις καὶ τοῖς ἴσοις καταπέλταις καὶ πᾶσι τοῖς ἄλλοις βέλεσιν εἰς τὸν πόλεμον ἱκανοῖς .
χάρης δ ἐν τῇ δεκάτῃ τῶν περὶ Ἀλέξανδρον Ἱστοριῶν    ὅτε , φησίν , εἷλε Δαρεῖον , γάμους συνετέλεσεν ἑαυτοῦ τε καὶ τῶν ἄλλων φίλων , ἐνενήκοντα καὶ δύο θαλάμους κατασκευασάμενος ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ .
ἦν δὲ ὁ οἶκος ἑκατοντάκλινος , ἐν ᾧ ἑκάστη ἦν κλίνη κεκοσμημένη στολῇ γαμικῇ εἴκοσι μνῶν ἀργυρᾶ ·
ἡ δὲ αὐτοῦ χρυσόπους ἦν .
συμπαρέλαβεν δὲ εἰς τὸ συμπόσιον καὶ τοὺς ἰδιοξένους ἅπαντας καὶ κατέκλινεν ἀντιπροσώπους ἑαυτῷ τε καὶ τοῖς ἄλλοις νυμφίοις , τὴν δὲ λοιπὴν δύναμιν πεζήν τε καὶ ναυτικὴν καὶ τὰς πρεσβείας καὶ τοὺς παρεπιδημοῦντας ἐν τῇ αὐλῇ .
κατεσκεύαστο δὲ ὁ οἶκος πολυτελῶς καὶ μεγαλοπρεπῶς ἱματίοις τε καὶ ὀθονίοις πολυτελέσιν , ὑπὸ δὲ ταῦτα πορφυροῖς καὶ φοινικοῖς χρυσουφέσιν .
τοῦ δὲ μένειν τὴν σκηνὴν ὑπέκειντο κίονες εἰκοσαπήχεις περίχρυσοι καὶ διάλιθοι καὶ περιάργυροι .
περιεβέβληντο δὲ ἐν τῷ περιβόλῳ πολυτελεῖς αὐλαῖαι ζῳωτοὶ καὶ διάχρυσοι , κανόνας ἔχουσαι περιχρύσους καὶ περιαργύρους .
τῆς δ αὐλῆς ἦν τὸ περίμετρον στάδιοι τέσσαρες .
ἐγίνετο δὲ τὰ δεῖπνα πρὸς σάλπιγγα τότε μὲν ἐν τοῖς γάμοις , καὶ ἄλλως δ αἰεὶ ὅτε τύχοι σπονδοποιούμενος , ὥστε πᾶν εἰδέναι τὸ στρατόπεδον .
ἐπὶ πέντε δὲ ἡμέρας ἐπετελέσθησαν οἱ γάμοι , καὶ ἐλειτούργησαν πάνυ πολλοὶ καὶ βαρβάρων καὶ Ἑλλήνων , καὶ οἱ ἀπὸ τῆς Ἰνδικῆς θαυματοποιοὶ ἦσαν διαπρέποντες . . .
σκύμνος Ταραντῖνος καὶ Φιλιστίδης Συρακόσιος Ἡράκλειτός τε ὁ Μιτυληναῖος ·
μεθ οὓς ἐπεδείξατο ῥαψῳδὸς Ἄλεξις Ταραντῖνος .
παρῆλθον δὲ καὶ ψιλοκιθαρισταὶ Κρατῖνος Μηθυμναῖος , Ἀριστώνυμος Ἀθηναῖος , Ἀθηνόδωρος Τήιος ·
ἐκιθαρῴδησαν δὲ Ἡράκλειτός τε ὁ Ταραντῖνος καὶ Ἀριστοκράτης ὁ Θηβαῖος .
αὐλῳδοὶ δὲ παρῆλθον Διονύσιος ὁ Ἡρακλεώτης , Ὑπέρβολος Κυζικηνός ·
παρῆλθον δὲ καὶ αὐληταί , οἳ πρῶτον τὸ Πυθικὸν ηὔλησαν , εἶθ ἑξῆς μετὰ τῶν χορῶν , Τιμόθεος , Φρύνιχος , Καφισίας , Διόφαντος , ἔτι δὲ Εὔιος ὁ Χαλκιδεύς .
καὶ ἔκτοτε οἱ πρότερον καλούμενοι Διονυσοκόλακες Ἀλεξανδροκόλακες ἐκλήθησαν διὰ τὰς τῶν δώρων ὑπερβολάς , ἐφ οἷς καὶ ἥσθη ὁ Ἀλέξανδρος .
ὑπεκρίθησαν δὲ τραγῳδοὶ μὲν Θεσσαλὸς καὶ Ἀθηνόδωρος καὶ Ἀριστόκριτος , κωμῳδοὶ δὲ Λύκων καὶ Φορμίων καὶ Ἀρίστων .
παρῆν δὲ καὶ Φασίμηλος ὁ ψάλτης .
οἱ δὲ πεμφθέντες , φησί , στέφανοι ὑπὸ τῶν πρεσβευτῶν καὶ τῶν λοιπῶν ταλάντων ἦσαν μυρίων πεντακισχιλίων .
πολύκλειτος δ ὁ Λαρισαῖος ἐν τῇ ὀγδόῃ τῶν Ἱστοριῶν   καὶ ἐπὶ χρυσῆς κλίνης κοιμᾶσθαί φησι τὸν Ἀλέξανδρον καὶ αὐλητρίδας αὐτῷ καὶ αὐλητὰς αἰεὶ ἕπεσθαι ἐπὶ τὸ στρατόπεδον καὶ πίνειν ἄχρι τῆς ἕω .
κλέαρχος δ ἐν τοῖς περὶ Βίων   περὶ Δαρείου λέγων τοῦ καθαιρεθέντος ὑπὸ τοῦ Ἀλεξάνδρου φησίν ·
ὁ Περσῶν βασιλεὺς ἀθλοθετῶν τοῖς τὰς ἡδονὰς αὐτῷ πορίζουσιν ὑπὸ πάντων τῶν ἡδέων ἡττωμένην ἀπέδειξε τὴν βασιλείαν καὶ καταγωνιζόμενος ἑαυτὸν οὐκ ᾔσθετο πρότερον ἢ τὸ σκῆπτρον ἕτεροι λαβόντες ἀνεκηρύχθησαν .
φύλαρχος δ ἐν τῇ τρίτῃ καὶ εἰκοστῇ τῶν Ἱστοριῶν   καὶ Ἀγαθαρχίδης ὁ Κνίδιος ἐν τῷ δεκάτῳ περὶ Ἀσίας   καὶ τοὺς ἑταίρους φησὶ τοὺς Ἀλεξάνδρου ὑπερβαλλούσῃ τρυφῇ χρήσασθαι .
ὧν εἷς ὢν καὶ Ἄγνων χρυσοῦς ἥλους ἐν ταῖς κρηπῖσι ἐφόρει .
κλεῖτος δ ὁ Λευκὸς καλούμενος ὅτε χρηματίζειν μέλλοι , ἐπὶ πορφυρῶν ἱματίων διαπεριπατῶν τοῖς ἐντυγχάνουσιν διελέγετο .
περδίκκᾳ δὲ καὶ Κρατερῷ φιλογυμναστοῦσιν ἠκολούθουν διφθέραι σταδιαῖαι τοῖς μεγέθεσιν , ὑφ αἷς περιλαμβάνοντες τόπον ἐν ταῖς καταστρατοπεδείαις ἐγυμνάζοντο ·
ἠκολούθει δὲ αὐτοῖς καὶ ὑποζύγια πολλὰ τὰ τὴν κόνιν κομίζοντα πρὸς τὴν ἐν τῇ παλαίστρᾳ χρείαν .
λεοννάτῳ δὲ καὶ Μενελάῳ φιλοκυνήγοις οὖσιν αὐλαῖαι σταδίων ἑκατὸν ἠκολούθουν , αἷς περιιστάντες τὰς θήρας ἐκυνήγουν .
τὰς δὲ χρυσᾶς πλατάνους καὶ τὴν χρυσῆν ἄμπελον , ὑφ ἣν οἱ Περσῶν βασιλεῖς ἐχρημάτιζον πολλάκις καθήμενοι , σμαραγδίνους βότρυς ἔχουσαν καὶ τῶν Ἰνδικῶν ἀνθράκων ἄλλων τε παντοδαπῶν λίθων ὑπερβαλλόντων ταῖς πολυτελείαις , ἐλάττω φησὶν ὁ Φύλαρχος φαίνεσθαι τῆς καθ ἡμέραν ἑκάστοτε γινομένης παρ Ἀλεξάνδρῳ δαπάνης .
ἦν γὰρ αὐτοῦ ἡ σκηνὴ κλινῶν ρʹ , χρυσοῖ δὲ κίονες νʹ κατεῖχον αὐτήν .
οἱ δὲ ὑπερτείνοντες οὐρανίσκοι διάχρυσοι ποικίλμασιν ἐκπεπονημένοι πολυτελέσιν ἐσκέπαζον τὸν ἄνω τόπον .
καὶ πρῶτοι μὲν Πέρσαι φʹ μηλοφόροι περὶ αὐτὴν ἐντὸς εἱστήκεσαν πορφυραῖς καὶ μηλίναις ἐσθῆσιν ἐξησκημένοι ·
μετὰ δὲ τούτους τοξόται τὸν ἀριθμὸν χίλιοι , οἳ μὲν φλόγινα ἐνδεδυκότες , οἳ δὲ ὑσγινοβαφῆ , πολλοὶ δὲ καὶ κυάνεα εἶχον περιβόλαια .
προειστήκεσαν δὲ τούτων ἀργυράσπιδες Μακεδόνες πεντακόσιοι .
κατὰ δὲ μέσην τὴν σκηνὴν χρυσοῦς ἐτίθετο δίφρος , ἐφ οὗ καθήμενος ἐχρημάτιζεν ὁ Ἀλέξανδρος τῶν σωματοφυλάκων πανταχόθεν ἐφεστηκότων .
ἔξωθεν δὲ κύκλῳ τῆς σκηνῆς τὸ τῶν ἐλεφάντων ἄγημα διεσκευασμένον ἐφειστήκει καὶ Μακεδόνες χίλιοι Μακεδονικὰς στολὰς ἔχοντες , εἶτα μύριοι Πέρσαι , τό τε τὴν πορφύραν ἔχον πλῆθος εἰς πεντακοσίους ἦν , οἷς Ἀλέξανδρος ἔδωκε φορεῖν τὴν στολὴν ταύτην .
τοσούτων δὲ ὄντων καὶ τῶν φίλων καὶ τῶν θεραπευόντων οὐδεὶς ἐτόλμα προσπορεύεσθαι Ἀλεξάνδρῳ ·
τοιοῦτον ἐγεγόνει τὸ περὶ αὐτὸν ἀξίωμα .
ἔγραψεν δὲ καί ποτε Ἀλέξανδρος ταῖς ἐν Ἰωνίᾳ πόλεσιν καὶ πρώτοις Χίοις , ὅπως αὐτῷ πορφύραν ἀποστείλωσιν .
ἤθελεν γὰρ τοὺς ἑταίρους ἅπαντας ἁλουργὰς ἐνδῦσαι στολάς .
ἀναγνωσθείσης δὲ τῆς ἐπιστολῆς Χίοις παρὼν Θεόκριτος ὁ σοφιστὴς νῦν ἐγνωκέναι ἔφη τὸ παρ Ὁμήρῳ εἰρημένον ·
ἔλλαβε πορφύρεος θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή .
ΑντΙΟχΟν δὲ τὸν Γρυπὸν ἐπικαλούμενον βασιλέα φησὶ Ποσειδώνιος ἐν τῇ ὀγδόῃ καὶ εἰκοστῇ τῶν Ἱστοριῶν   τὰς ἐπὶ Δάφνῃ πανηγύρεις ἐπιτελοῦντα ὑποδοχὰς λαμπρὰς ἐπιτελεῖν .
ἐν αἷς τὸ μὲν πρῶτον ἀναδόσεις ἐγίγνοντο ὁλομελῶν βρωμάτων , εἶτ ἤδη καὶ ζώντων χηνῶν καὶ λαγωῶν καὶ δορκάδων .
ἀνεδίδοντο δέ , φησίν , καὶ χρυσοῖ στέφανοι τοῖς δειπνοῦσιν καὶ ἀργυρωμάτων πλῆθος καὶ θεραπόντων καὶ ἵππων καὶ καμήλων .
ἔδει τε ἀναβάντα ἐπὶ τὴν κάμηλον ἕκαστον πιεῖν καὶ λαβεῖν τὴν κάμηλον καὶ τὰ ἐπὶ τὴν κάμηλον καὶ τὸν παρεστῶτα παῖδα .
ἐν δὲ τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ   περὶ τοῦ ὁμωνύμου αὐτοῦ ΑΝΤΙΟΧΟΥ λέγων τοῦ ἐπ Ἀρσάκην εἰς Μηδίαν στρατεύσαντός φησιν ὅτι ὑποδοχὰς ἐποιεῖτο καθ ἡμέραν ὀχλικάς ·
ἐν αἷς χωρὶς τῶν ἀναλισκομένων καὶ ἐκφατνιζομένων σωρευμάτων ἕκαστος ἀπέφερε τῶν ἑστιατόρων ὁλομελῆ κρέα χερσαίων τε καὶ πτηνῶν καὶ θαλαττίων ζῴων ἀδιαίρετα ἐσκευασμένα , ἅμαξαν πληρῶσαι δυνάμενα ·
καὶ μετὰ ταῦτα μελιπήκτων καὶ στεφάνων ἐκ σμύρνης καὶ λιβανωτοῦ σὺν ἀνδρομήκεσι λημνίσκων χρυσῶν πιλήμασιν πλήθη .
κλύτος δ ὁ Ἀριστοτελικὸς ἐν τοῖς περὶ Μιλήτου   ΠΟΛΥΚΡΑΤΗΝ φησὶ τὸν Σαμίων τύραννον ὑπὸ τρυφῆς τὰ πανταχόθεν συνάγειν , κύνας μὲν ἐξ Ἠπείρου , αἶγας δὲ ἐκ Σκύρου , ἐκ δὲ Μιλήτου πρόβατα , ὗς δ ἐκ Σικελίας .
ἄλεξις δ ἐν τρίτῳ Σαμίων Ὥρων   ἐκ πολλῶν πόλεών φησιν κοσμηθῆναι τὴν Σάμον ὑπὸ τοῦ Πολυκράτους , κύνας μὲν Μολοττικὰς καὶ Λακαίνας εἰσαγαγόντος , αἶγας δ ἐκ Σκύρου καὶ Νάξου , πρόβατα δ ἐκ Μιλήτου καὶ τῆς Ἀττικῆς .
μετεστέλλετο δέ , φησί , καὶ τεχνίτας ἐπὶ μισθοῖς μεγίστοις .
πρὸ δὲ τοῦ τυραννῆσαι κατασκευασάμενος στρωμνὰς πολυτελεῖς καὶ ποτήρια ἐπέτρεπε χρῆσθαι τοῖς ἢ γάμον ἢ μείζονας ὑποδοχὰς ποιουμένοις .
ἐκ πάντων οὖν τούτων ἄξιον θαυμάζειν τὸν τύραννον , ὅτι οὐδαμόθεν ἀναγέγραπται γυναῖκας ἢ παῖδας μεταπεμψάμενος , καίτοι περὶ τὰς τῶν ἀρρένων ὁμιλίας ἐπτοημένος , ὡς καὶ ἀντερᾶν Ἀνακρέοντι τῷ ποιητῇ ·
ὅτε καὶ δι ὀργὴν ἀπέκειρε τὸν ἐρώμενον .
πρῶτος δ ὁ Πολυκράτης καὶ ναῦς πήξας ἀπὸ τῆς πατρίδος Σαμαίνας ἐκάλεσεν .
κλέαρχος δέ φησιν   ὡς Πολυκράτης ὁ τῆς ἁβρᾶς Σάμου τύραννος διὰ τὴν περὶ τὸν βίον ἀκολασίαν ἀπώλετο , ζηλώσας τὰ Λυδῶν μαλακά .
ὅθεν τῷ τ ἐν Σάρδεσιν Ἀγκῶνι Γλυκεῖ προσαγορευομένῳ τὴν παρὰ τοῖς Σαμίοις λαύραν ἀντικατεσκεύασεν ἐν τῇ πόλει καὶ τοῖς Λυδῶν ἄνθεσιν ἀντέπλεξε τὰ διαγγελθέντα Σαμίων ἄνθεα .
τούτων δὲ ἡ μὲν Σαμίων λαύρα στενωπή τις ἦν γυναικῶν δημιουργῶν , καὶ τῶν πρὸς ἀπόλαυσιν καὶ ἀκρασίαν πάντων βρωμάτων ὄντως ἐνέπλησε τὴν Ἑλλάδα ·
τὰ δὲ Σαμίων ἄνθη γυναικῶν καὶ ἀνδρῶν κάλλη διάφορα .
ἔτι δὲ τῆς συμπάσης πόλεως ἐν ἑορταῖς τε καὶ μέθαις . . . . .
καὶ ταῦτα μὲν ὁ Κλέαρχος .
οἶδα δὲ κ ἀγὼ παρὰ τοῖς ἐμοῖς Ἀλεξανδρεῦσιν λαύραν τινὰ καλουμένην μέχρι καὶ νῦν Εὐδαιμόνων , ἐν ᾗ πάντα τὰ πρὸς τρυφὴν ἐπωλεῖτο .
ΑλκΙσθΕνΗν δὲ τὸν Συβαρίτην φησὶν Ἀριστοτέλης ἐν τοῖς Θαυμασίοις   ὑπὸ τρυφῆς ἱμάτιον τοιοῦτον κατασκευάσασθαι τῇ πολυτελείᾳ ὡς προτίθεσθαι αὐτὸ ἐπὶ Λακινίου ἐν τῇ πανηγύρει τῆς Ἥρας , εἰς ἣν συμπορεύονται πάντες Ἰταλιῶται , καὶ τῶν δεικνυμένων μάλιστα πάντων ἐκεῖνο θαυμάζεσθαι .
οὗ φασι κυριεύσαντα Διονύσιον τὸν πρεσβύτερον ἀποδόσθαι Καρχηδονίοις ρʹ καὶ κʹ ταλάντων .
ἱστορεῖ δὲ καὶ Πολέμων περὶ αὐτοῦ ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ περὶ τῶν ἐν Καρχηδόνι Πέπλων   .
περὶ δὲ ΣΜΙΝΔΥΡΙΔΟΥ τοῦ Συβαρίτου καὶ τῆς τούτου τρυφῆς ἱστόρησεν Ἡρόδοτος ἐν τῇ ἕκτῃ   , ὡς ἀποπλέων ἐπὶ τὴν μνηστείαν τῆς Κλεισθένους τοῦ Σικυωνίων τυράννου θυγατρὸς Ἀγαρίστης , φησίν ,  ἀπὸ μὲν Ἰταλίης ἦλθε Σμινδυρίδης ὁ Ἱπποκράτεος Συβαρίτης , ὃς ἐπὶ πλεῖστον δὴ χλιδῆς εἷς ἀνὴρ ἀφίκετο .
εἵποντο γοῦν αὐτῷ χίλιοι μάγειροι καὶ ὀρνιθευταί .
ἱστορεῖ περὶ αὐτοῦ καὶ Τίμαιος ἐν τῇ ἑβδόμῃ   .
περὶ δὲ τῆς ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ τοῦ νεωτέρου Σικελίας τυράννου τρυφῆς Σάτυρος ὁ περιπατητικὸς ἱστορῶν ἐν τοῖς Βίοις   πληροῦσθαί φησιν παρ αὐτῷ τριακοντακλίνους οἴκους ὑπὸ τῶν εὐωχουμένων .
καὶ Κλέαρχος δὲ ἐν τῷ τετάρτῳ τῶν Βίων γράφει οὕτως   ·
Διονύσιος δ ὁ Διονυσίου ἁπάσης γενόμενος Σικελίας ἀλάστωρ εἰς τὴν Λοκρῶν πόλιν παρελθὼν οὖσαν αὐτῷ μητρόπολιν  Δωρὶς γὰρ ἡ μήτηρ αὐτοῦ τὸ γένος ἦν Λοκρίς  στρώσας οἶκον τῶν ἐν τῇ πόλει τὸν μέγιστον ἑρπύλλοις καὶ ῥόδοις μετεπέμπετο μὲν ἐν μέρει τὰς Λοκρῶν παρθένους ·
καὶ γυμνὸς μετὰ γυμνῶν οὐδὲν αἰσχύνης παρέλιπεν ἐπὶ τοῦ στρώματος κυλινδούμενος .
τοιγαροῦν μετ οὐ πολὺν χρόνον οἱ ὑβρισθέντες γυναῖκα καὶ τέκνα ἐκείνου λαβόντες ὑποχείρια ἐπὶ τῆς ὁδοῦ στήσαντες μεθ ὕβρεως ἐνηκολάσταινον αὐτοῖς ·
καὶ ἐπεὶ τῆς ὕβρεως πλήρεις ἐγένοντο , κεντοῦντες ὑπὸ τοὺς τῶν χειρῶν ὄνυχας βελόναις ἀνεῖλον αὐτούς .
καὶ τελευτησάντων τὰ μὲν ὀστᾶ κατέκοψαν ἐν ὅλμοις , τὰ δὲ λοιπὰ κρεανομησάμενοι ἐπηράσαντο τοῖς μὴ γευσαμένοις αὐτῶν ·
ὅθεν πρὸς τὴν ἀνόσιον ἀρὰν κατήλεσαν αὐτῶν τὰς σάρκας , ἵν ἡ τροφὴ σιτοποιουμένων κατεδεσθῇ ·
τὰ δὲ λείψανα κατεπόντωσαν .
αὐτὸς δὲ Διονύσιος τέλος μητραγυρτῶν καὶ τυμπανοφορούμενος οἰκτρῶς τὸν βίον κατέστρεψεν .
εὐλαβητέον οὖν τὴν καλουμένην τρυφὴν οὖσαν τῶν βίων ἀνατροπὴν ἁπάντων τε ὀλέθριον ἡγεῖσθαι τὴν ὕβριν .
διόδωρος δ ὁ Σικελιώτης ἐν τοῖς περὶ Βιβλιοθήκης Ἀκραγαντίνους φησὶ   κατασκευάσαι ΓΕΛΩΝΙ κολυμβήθραν πολυτελῆ τὸ περίμετρον ἔχουσαν σταδίων ζʹ , βάθος δὲ πηχῶν κʹ , εἰς ἣν ἐπαγομένων ποταμίων καὶ κρηναίων ὑδάτων ἰχθυοτροφεῖον εἶναι καὶ πολλοὺς παρέχεσθαι ἰχθῦς εἰς τὴν τρυφὴν καὶ ἀπόλαυσιν τῷ Γέλωνι ·
καθίπτασθαι δὲ καὶ κύκνων πλῆθος εἰς αὐτήν , ὡς γίνεσθαι ἐπιτερπεστάτην τὴν θέαν .
ὕστερον δὲ αὕτη διεφθάρη καταχωσθεῖσα .
δοῦρις δὲ ἐν τῇ δʹ τῶν περὶ Ἀγαθοκλέα   καὶ πλησίον Ἱππωνίου πόλεως ἄλσος τι δείκνυσθαι κάλλει διάφορον καὶ κατάρρυτον ὕδασιν , ἐν ᾧ καὶ τόπον τινὰ εἶναι καλούμενον Ἀμαλθείας Κέρας , ὃ τὸν Γέλωνα κατασκευάσαι .
σιληνὸς δ ὁ Καλλατιανὸς ἐν τρίτῳ Σικελικῶν   περὶ Συρακούσας φησὶν κῆπον εἶναι πολυτελῶς κατεσκευασμένον , ὃν καλεῖσθαι Μῦθον , ἐν ᾧ χρηματίζειν ΙΕΡΩΝΑ τὸν βασιλέα .
ἡ δὲ Πανορμῖτις τῆς Σικελίας πᾶσα κῆπος προσαγορεύεται διὰ τὸ πᾶσα εἶναι πλήρης δένδρων ἡμέρων , ὥς φησιν Καλλίας ἐν ὀγδόῃ τῶν περὶ Ἀγαθοκλέα Ἱστοριῶν   .
ποσειδώνιος δ ἐν τῇ ὀγδόῃ τῶν Ἱστοριῶν   περὶ ΔΑΜΟΦΙΛΟΥ λέγων τοῦ Σικελιώτου , δι ὃν ὁ δουλικὸς ἐκινήθη πόλεμος , ὅτι τρυφῆς ἦν οἰκεῖος , γράφει καὶ ταῦτα ·
τρυφῆς οὖν δοῦλος ἦν καὶ κακουργίας , διὰ μὲν τῆς χώρας τετρακύκλους ἀπήνας περιαγόμενος καὶ ἵππους καὶ θεράποντας ὡραίους καὶ παραδρομὴν ἀνάγωγον κολάκων τε καὶ παίδων στρατιωτικῶν .
ὕστερον δὲ πανοικίᾳ ἐφυβρίστως κατέστρεψε τὸν βίον ὑπὸ τῶν οἰκετῶν περιυβρισθείς .
δΗμΗτΡΙΟσ δ ὁ Φαληρεύς , ὥς φησι Δοῦρις ἐν τῇ ἑκκαιδεκάτῃ τῶν Ἱστοριῶν   , χιλίων καὶ διακοσίων ταλάντων κατ ἐνιαυτὸν κύριος γενόμενος καὶ ἀπὸ τούτων βραχέα δαπανῶν εἰς τοὺς στρατιώτας καὶ τὴν τῆς πόλεως διοίκησιν τὰ λοιπὰ πάντα διὰ τὴν ἔμφυτον ἀκρασίαν ἠφάνιζεν , θοίνας καθ ἑκάστην ἡμέραν λαμπρὰς ἐπιτελῶν καὶ πλῆθός τι συνδείπνων ἔχων .
καὶ ταῖς μὲν δαπάναις ταῖς εἰς τὰ δεῖπνα τοὺς Μακεδόνας ὑπερέβαλλε , τῇ δὲ καθαρειότητι Κυπρίους καὶ Φοίνικας ·
ῥάσματά τε μύρων ἔπιπτεν ἐπὶ τὴν γῆν , ἀνθινά τε πολλὰ τῶν ἐδαφῶν ἐν τοῖς ἀνδρῶσιν κατεσκευάζετο διαπεποικιλμένα ὑπὸ δημιουργῶν .
ἦσαν δὲ καὶ πρὸς γυναῖκας ὁμιλίαι σιωπώμεναι καὶ νεανίσκων ἔρωτες νυκτερινοί , καὶ ὁ τοῖς ἄλλοις τιθέμενος θεσμοὺς Δημήτριος καὶ τοὺς βίους τάττων ἀνομοθέτητον ἑαυτῷ τὸν βίον κατεσκεύαζεν .
ἐπεμελεῖτο δὲ καὶ τῆς ὄψεως , τήν τε τρίχα τὴν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ξανθιζόμενος καὶ παιδέρωτι τὸ πρόσωπον ὑπαλειφόμενος καὶ τοῖς ἄλλοις ἀλείμμασιν ἐγχρίων ἑαυτόν ·
ἠβούλετο γὰρ τὴν ὄψιν ἱλαρὸς καὶ τοῖς ἀπαντῶσιν ἡδὺς φαίνεσθαι .
ἐν δὲ τῇ πομπῇ τῶν Διονυσίων , ἣν ἔπεμψεν ἄρχων γενόμενος , ᾖδεν ὁ χορὸς εἰς αὐτὸν ποιήματα Σείρωνος τοῦ Σολέως , ἐν οἷς ἡλιόμορφος προσηγορεύετο   ·
ἐξόχως δ εὐγενέτας ἡλιόμορφος ζαθέοις ἄρχων σε τιμαῖσι γεραίρει .
καρύστιος δὲ ὁ Περγαμηνὸς ἐν τρίτῳ Ὑπομνημάτων    Δημήτριος , φησίν , ὁ Φαληρεὺς Ἱμεραίου τοῦ ἀδελφοῦ ἀναιρεθέντος ὑπ Ἀντιπάτρου αὐτὸς μετὰ Νικάνορος διέτριβεν , αἰτίαν ἔχων ὡς τὰ ἐπιφάνεια τοῦ ἀδελφοῦ θύων .
κασάνδρῳ δὲ γενόμενος φίλος μέγα ἴσχυσεν .
καὶ κατ ἀρχὰς μὲν ἦν αὐτοῦ τὸ ἄριστον ὀξύβαφα παντοδαπὰς ἐλάας ἔχοντα καὶ τυρὸν νησιωτικόν .
ὡς δ ἐπλούτησε , Μοσχίωνα τὸν ἄριστον τῶν τότε μαγείρων καὶ δειπνοποιῶν ἐωνήσατο , καὶ τοσαῦτα ἦν τὰ παρασκευαζόμενα καθ ἡμέραν ὥστε χαρισαμένου τῷ Μοσχίωνι τὰ λείψανα Μοσχίων ἐν ἔτεσι δύο τρεῖς συνοικίας ἐωνήσατο παῖδάς τε ἐλευθέρους ὕβριζεν καὶ γυναῖκας τὰς τῶν ἐπιφανεστάτων .
ἐζηλοτύπουν δὲ πάντες οἱ παῖδες τὸν ἐρώμενον αὐτοῦ Δίογνιν ·
καὶ τοσοῦτον ἦν τῷ Δημητρίῳ προσελθεῖν ὥστε μετ ἄριστον αὐτοῦ περιπατήσαντος παρὰ τοὺς Τρίποδας συνῆλθον εἰς τὸν τόπον παῖδες οἱ κάλλιστοι ταῖς ἑξῆς ἡμέραις , ἵν ὀφθεῖεν αὐτῷ .
νικόλαος δ ὁ περιπατητικὸς ἐν τῇ δεκάτῃ καὶ ἑκατοστῇ τῶν Ἱστοριῶν   ΛΕΥΚΟΛΛΟΝ φησιν ἀφικόμενον εἰς Ῥώμην καὶ θριαμβεύσαντα λόγον τε ἀποδόντα τοῦ πρὸς Μιθριδάτην πολέμου ἐξοκεῖλαι εἰς πολυτελῆ δίαιταν ἐκ τῆς παλαιᾶς σωφροσύνης τρυφῆς τε πρῶτον εἰς ἅπαν Ῥωμαίοις ἡγεμόνα γενέσθαι , καρπωσάμενον δυεῖν βασιλέων πλοῦτον Μιθριδάτου καὶ Τιγράνου .
διαβόητος δ ἦν παρὰ Ῥωμαίοις καὶ ΣΙΤΤΙΟΣ ἐπὶ τρυφῇ καὶ μαλακίᾳ , ὥς φησι Ῥουτίλιος   .
περὶ γὰρ Ἀπικίου προειρήκαμεν   .
παυσανίαν δὲ καὶ ΛΥΣΑΝΔΡΟΝ ἐπὶ τρυφῇ διαβοήτους γενέσθαι σχεδὸν πάντες ἱστοροῦσι .
διόπερ καὶ Ἆγις ἐπὶ Λυσάνδρου ἔφη ὅτι  δεύτερον τοῦτον ἡ Σπάρτη φέρει Παυσανίαν .
θεόπομπος δὲ ἐν τῇ δεκάτῃ τῶν Ἑλληνικῶν   τ ἀναντία φησὶ περὶ τοῦ Λυσάνδρου , ὅτι  φιλόπονος ἦν καὶ θεραπεύειν δυνάμενος καὶ ἰδιώτας καὶ βασιλεῖς , σώφρων ὢν καὶ τῶν ἡδονῶν ἁπασῶν κρείττων .
γενόμενος γοῦν τῆς Ἑλλάδος σχεδὸν ἁπάσης κύριος ἐν οὐδεμιᾷ φανήσεται τῶν πόλεων οὔ τε πρὸς τὰς ἀφροδισίους ἡδονὰς ὁρμήσας οὔ τε μέθαις καὶ πότοις ἀκαίροις χρησάμενος .
οὕτω δὲ παρὰ τοῖς ἀρχαίοις τὰ τῆς τρυφῆς καὶ τῆς πολυτελείας ἠσκεῖτο ὡς καὶ ΠΑΡΡΑΣΙΟΝ τὸν ζωγράφον πορφύραν ἀμπέχεσθαι , χρυσοῦν στέφανον ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ἔχοντα , ὡς ἱστορεῖ Κλέαρχος ἐν τοῖς Βίοις   .
οὗτος γὰρ παρὰ μέλος ὑπὲρ τὴν γραφικὴν τρυφήσας λόγῳ τῆς ἀρετῆς ἀντελαμβάνετο καὶ ἐπέγραφεν τοῖς ὑπ αὐτοῦ ἐπιτελουμένοις ἔργοις ·
ἁβροδίαιτος ἀνὴρ ἀρετήν τε σέβων τάδ ἔγραψεν .
καί τις ὑπεραλγήσας ἐπὶ τούτῳ παρέγραψεν  ῥαβδοδίαιτος ἀνήρ .
ἐπέγραψεν δ ἐπὶ πολλῶν ἔργων αὐτοῦ καὶ τάδε   ·
ἁβροδίαιτος ἀνὴρ ἀρετήν τε σέβων τάδ ἔγραψεν Παρράσιος κλεινῆς πατρίδος ἐξ Ἐφέσου .
οὐ δὲ πατρὸς λαθόμην Εὐήνορος , ὅς ῥά μ ἔφυσε γνήσιον , Ἑλλήνων πρῶτα φέροντα τέχνης .
ηὔχησε δ ἀνεμεσήτως ἐν τούτοις   ·
εἰ καὶ ἄπιστα κλύουσι , λέγω τάδε ·
φημὶ γὰρ ἤδη τέχνης εὑρῆσθαι τέρματα τῆσδε σαφῆ χειρὸς ὑφ ἡμετέρης ·
ἀνυπέρβλητος δὲ πέπηγεν οὖρος .
ἀμώμητον δ οὐδὲν ἔγεντο βροτοῖς .
ἀγωνιζόμενος δέ ποτε πρὸς καταδεέστερον ἐν Σάμῳ τὸν Αἴαντα καὶ ἡττηθείς , συναχθομένων αὐτῷ τῶν φίλων , ἔφη ὡς αὐτὸς μὲν ὀλίγον φροντίζοι , Αἴαντι δὲ συνάχθοιτο δεύτερον ἡττηθέντι .
ἐφόρει δὲ ὑπὸ τρυφῆς πορφυρίδα καὶ στρόφιον λευκὸν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς εἶχεν σκίπωνί τε ἐστηρίζετο χρυσᾶς ἕλικας ἐμπεπαισμένῳ χρυσοῖς τε ἀνασπαστοῖς ἐπέσφιγγε τῶν βλαυτῶν τοὺς ἀναγωγέας .
ἀλλ οὐ δὲ τὰ κατὰ τὴν τέχνην ἀηδῶς ἐποιεῖτο ἀλλὰ ῥᾳδίως , ὡς καὶ ᾄδειν γράφοντα , ὡς ἱστορεῖ Θεόφραστος ἐν τῷ περὶ Εὐδαιμονίας   .
τερατευόμενος δὲ ἔλεγεν , ὅτε τὸν ἐν Λίνδῳ Ἡρακλέα ἔγραφεν , ὡς ὄναρ αὐτῷ ἐπιφαινόμενος ὁ θεὸς σχηματίζοι αὑτὸν πρὸς τὴν τῆς γραφῆς ἐπιτηδειότητα .
ὅθεν καὶ ἐπέγραψεν τῷ πίνακι   ·
οἷος δ ἐννύχιος φαντάζετο πολλάκι φοιτῶν Παρρασίῳ δι ὕπνου , τοῖος ὅδ ἐστὶν ὁρᾶν .
καὶ φιλοσόφων δὲ αἱρέσεις ὅλαι τῆς περὶ τὴν τρυφὴν αἱρέσεως ἀντεποιήσαντο ·
καὶ ἥ γε Κυρηναικὴ καλουμένη ἀπ ΑΡΙΣΤΙΠΠΟΥ τοῦ Σωκρατικοῦ τὴν ἀρχὴν λαβοῦσα , ὃς ἀποδεξάμενος τὴν ἡδυπάθειαν ταύτην τέλος εἶναι ἔφη καὶ ἐν αὐτῇ τὴν εὐδαιμονίαν βεβλῆσθαι ·
καὶ μονόχρονον αὐτὴν εἶναι , παραπλησίως τοῖς ἀσώτοις οὔ τε τὴν μνήμην τῶν γεγονυιῶν ἀπολαύσεων πρὸς αὑτὸν ἡγούμενος οὔ τε τὴν ἐλπίδα τῶν ἐσομένων , ἀλλ ἑνὶ μόνῳ τὸ ἀγαθὸν κρίνων τῷ παρόντι , τὸ δὲ ἀπολελαυκέναι καὶ ἀπολαύσειν οὐδὲν νομίζων πρὸς αὑτόν , τὸ μὲν ὡς οὐκέτ ὄν , τὸ δὲ οὔπω καὶ ἄδηλον ·
ὁποῖον καὶ οἱ τρυφῶντες πάσχουσι τὸ παρὸν εὖ ποιεῖν ἀξιοῦντες .
ὡμολόγησεν δ αὐτοῦ τῷ δόγματι καὶ ὁ βίος , ὃν ἐβίωσεν ἐν πάσῃ τρυφῇ καὶ πολυτελείᾳ μύρων καὶ ἐσθήτων καὶ γυναικῶν .
λαίδα γοῦν ἀναφανδὸν εἶχε τὴν ἑταίραν καὶ ταῖς Διονυσίου πολυτελείαις ἔχαιρεν καίτοι πολλάκις ἐνυβριζόμενος .
ἡγήσανδρος γοῦν φησιν   ὡς καὶ ἀδόξου ποτὲ κλισίας παρ αὐτῷ τυχὼν ἤνεγκεν ἐρωτήσαντός τε τοῦ Διονυσίου τί φαίνεται ἡ κατάκλισις πρὸς τὴν χθὲς ἔφησεν παραπλησίαν εἶναι .
ἐκείνη τε γάρ , ἔφησεν , ἀδοξεῖ τήμερον χωρισθεῖσα ἐμοῦ , χθὲς δὲ πασῶν ἦν ἐνδοξοτάτη δι ἡμᾶς , αὕτη τε τήμερον ἔνδοξος γέγονεν διὰ τὴν ἡμετέραν παρουσίαν , χθὲς δὲ ἠδόξει μὴ παρόντος ἐμοῦ .
καὶ ἐν ἄλλοις δέ φησιν ὁ Ἡγήσανδρος   ·
Ἀρίστιππος ῥαινόμενος μὲν ὑπὸ τῶν τοῦ Διονυσίου θεραπόντων , σκωπτόμενος δ ἐπὶ τῷ ἀνέχεσθαι ὑπ Ἀντιφῶντος ,  εἰ δ ἁλιευόμενος ἐτύγχανον , ἔφη , καταλιπὼν τὴν ἐργασίαν ἂν ἀπῆλθον ;
διέτριβεν δ ὁ Ἀρίστιππος τὰ πολλὰ ἐν Αἰγίνῃ τρυφῶν ·
διὸ καὶ ὁ Ξενοφῶν ἐν τοῖς Ἀπομνημονεύμασί φησιν   ὅτι πολλάκις ἐνουθέτει αὐτὸν ὁ Σωκράτης καὶ τὴν ἠθοποιίαν πλάσας τῆς Ἀρετῆς καὶ τῆς Ἡδονῆς εἰσῆγεν .
ὁ δ Ἀρίστιππος ἐπὶ τῆς Λαίδος ἔλεγεν  ἔχω καὶ οὐκ ἔχομαι .
καὶ παρὰ Διονυσίῳ διηνέχθη τισὶ περὶ τῆς ἐκλογῆς τῶν τριῶν γυναικῶν .
καὶ μύροις ἐλούετο καὶ ἔφασκεν ὅτι   ·
κ ἀν βακχεύμασιν οὖσ  ἥ γε σώφρων οὐ διαφθαρήσεται .
κωμῳδῶν δὲ αὐτὸν Ἄλεξις ἐν Γαλατείᾳ ποιεῖ τινα θεράποντα διηγούμενον περί τινος τῶν μαθητῶν τάδε   ·
ὁ δεσπότης οὑμὸς περὶ λόγους γάρ ποτε διέτριψε μειρακίσκος ὢν καὶ φιλοσοφεῖν ἐπέθετο .
κυρηναῖος ἦν ἐνταῦθά τις , ὥς φασ , Ἀρίστιππος , σοφιστὴς εὐφυής , μᾶλλον δὲ πρωτεύων ἁπάντων τῶν τότε ἀκολασίᾳ τε τῶν γεγονότων διαφέρων .
τούτῳ τάλαντον δοὺς μαθητὴς γίνεται ὁ δεσπότης , καὶ τὴν τέχνην μὲν οὐ πάνυ ἐξέμαθε , τὴν δ ἀρτηρίαν συνήρπασεν .
ἀντιφάνης δ ἐν Ἀνταίῳ περὶ τῆς τῶν φιλοσόφων τρυφερότητος διαλεγόμενός φησιν   · Α. ὦ τάν , κατανοεῖς τίς ποτ ἐστὶν οὑτοσὶ ὁ γέρων ; Β. ἀπὸ τῆς μὲν ὄψεως Ἑλληνικός ·
λευκὴ χλανίς , φαιὸς χιτωνίσκος καλός , πιλίδιον ἁπαλόν , εὔρυθμος βακτηρία , βεβαία τράπεζα  τί μακρὰ δεῖ λέγειν ;
ὅλως αὐτὴν ὁρᾶν γὰρ τὴν Ἀκαδημίαν δοκῶ .
ἀριστόξενος δ ὁ μουσικὸς ἐν τῷ Ἀρχύτα Βίῳ   ἀφι κέσθαι φ ησὶ παρὰ Διονυσίου τοῦ νεωτέρου πρεσβευτὰς πρὸς τὴν Ταραντίνων πόλιν , ἐν οἷς εἶναι καὶ ΠΟΛΥΑΡΧΟΝ τὸν ἡδυπαθῆ ἐπικαλούμενον , ἄνδρα περὶ τὰς σωματικὰς ἡδονὰς ἐσπουδακότα καὶ οὐ μόνον τῷ ἔργῳ ἀλλὰ καὶ τῷ λόγῳ .
ὄντα δὲ γνώριμον τῷ Ἀρχύτᾳ καὶ φιλοσοφίας οὐ παντελῶς ἀλλότριον ἀπαντᾶν εἰς τὰ τεμένη καὶ συμπεριπατεῖν τοῖς περὶ τὸν Ἀρχύταν ἀκροώμενον τῶν λόγων .
ἐμπεσούσης δέ ποτε ἀπορίας καὶ σκέψεως περί τε τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ τὸ σύνολον περὶ τῶν σωματικῶν ἡδονῶν ἔφη ὁ Πολύαρχος ·
ἐμοὶ μέν , ὦ ἄνδρες , πολλάκις ἤδη πέφηνεν ἐπισκοποῦντι κομιδῇ τὸ τῶν ἀρετῶν τούτων κατασκεύασμα καὶ πολὺ τῆς φύσεως ἀφεστηκὸς εἶναι .
ἡ γὰρ φύσις ὅταν φθέγγηται τὴν ἑαυτῆς φωνήν , ἀκολουθεῖν κελεύει ταῖς ἡδοναῖς καὶ τοῦτό φησιν εἶναι νοῦν ἔχοντος ·
τὸ δὲ ἀντιτείνειν καὶ καταδουλοῦσθαι τὰς ἐπιθυμίας οὔ τ ἔμφρονος οὔ τε εὐτυχοῦς οὔ τε ξυνιέντος εἶναι τίς ποτε ἐστὶν ἡ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως σύστασις .
τεκμήριον δ ἰσχυρὸν εἶναι τὸ πάντας ἀνθρώπους , ὅταν ἐξουσίας ἐπιλάβωνται μέγεθος ἀξιόχρεων ἐχούσης , ἐπὶ τὰς σωματικὰς ἡδονὰς καταφέρεσθαι καὶ τοῦτο νομίζειν τέλος εἶναι τῆς ἐξουσίας , τὰ δὲ ἄλλα πάντα σχεδὸν ἁπλῶς εἰπεῖν ἐν παρέργου τίθεσθαι χώρᾳ .
προφέρειν δ ἔξεστι νῦν μὲν τοὺς Περσῶν βασιλεῖς καὶ εἴ τίς που τυραννίδος ἀξιολόγου κύριος ὢν τυγχάνει ·
πρότερον δὲ τούς τε Λυδῶν καὶ τοὺς Μήδων καὶ ἔτι ἀνώτερον καὶ τοὺς Σύρων ·
οἷς οὐδὲν γένος ἡδονῆς ἀζήτητον γενέσθαι , ἀλλὰ καὶ δῶρα παρὰ τοῖς Πέρσαις προκεῖσθαι λέγεται τοῖς δυναμένοις ἐξευρίσκειν καινὴν ἡδονήν ·
καὶ μάλα ὀρθῶς .
ταχὺ γὰρ ἡ ἀνθρωπίνη φύσις ἐμπίπλαται τῶν χρονιζουσῶν ἡδονῶν , κ ἂν ὦσιν σφόδρα διηκριβωμέναι ·
ὥστε ἐπεὶ μεγάλην ἔχει δύναμιν ἡ καινότης πρὸς τὸ μείζω φανῆναι τὴν ἡδονήν , οὐκ ὀλιγωρητέον ἀλλὰ πολλὴν ἐπιμέλειαν αὐτῆς ποιητέον .
διὰ ταύτην δὲ τὴν αἰτίαν πολλὰ μὲν ἐξευρεθῆναι βρωμάτων εἴδη , πολλὰ δὲ πεμμάτων , πολλὰ δὲ θυμιαμάτων καὶ μύρων , πολλὰ δὲ ἱματίων καὶ στρωμάτων , καὶ ποτηρίων δὲ καὶ τῶν ἄλλων σκευῶν ·
πάντα γὰρ δὴ ταῦτα συμβάλλεσθαί τινας ἡδονάς , ὅταν ᾖ ἡ ὑποκειμένη ὕλη τῶν θαυμαζομένων ὑπὸ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ·
ὃ δὴ πεπονθέναι δοκεῖ ὅ τε χρυσὸς καὶ ἄργυρος καὶ τὰ πολλὰ τῶν εὐοφθάλμων τε καὶ σπανίων , ὅσα καὶ κατὰ τὰς ἀπεργαζομένας τέχνας διηκριβωμένα φαίνεται .
εἰπὼν δὲ τούτοις ἑξῆς τὰ περὶ τῆς θεραπείας τῆς τοῦ Περσῶν βασιλέως , οἵους καὶ ὅσους ἔχει θεραπευτῆρας , καὶ περὶ τῆς τῶν ἀφροδισίων αὐτοῦ χρήσεως καὶ τῆς περὶ τὸν χρῶτα αὐτοῦ ὀδμῆς καὶ τῆς εὐμορφίας καὶ τῆς ὁμιλίας καὶ περὶ τῶν θεωρημάτων καὶ τῶν ἀκροαμάτων , εὐδαιμονέστατον ἔφη κρῖναι τῶν νῦν τὸν τῶν Περσῶν βασιλέα ·
πλεῖσται γάρ εἰσιν αὐτῷ καὶ τελειόταται παρεσκευασμέναι ἡδοναί .
δεύτερον δέ , φησί , τὸν ἡμέτερον τύραννον θείη τις ἂν καίπερ πολὺ λειπόμενον .
ἐκείνῳ μὲν γὰρ ἥ τε Ἀσία ὅλη χορηγεῖ . . . .
, τὸ δὲ Διονυσίου χορηγεῖον παντελῶς ἂν εὐτελές τι φανείη πρὸς ἐκεῖνο συγκρινόμενον .
ὅτι μὲν οὖν περιμάχητός ἐστιν ὁ τοιοῦτος βίος φανερὸν ἐκ τῶν συμβεβηκότων .
σύρους μὲν γὰρ Μῆδοι μετὰ τῶν μεγίστων κινδύνων ἀφείλοντο τὴν βασιλείαν οὐκ ἄλλου τινὸς ἕνεκα ἢ τοῦ κυριεῦσαι τῆς Σύρων ἐξουσίας , Μήδους δὲ Πέρσαι διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν ·
αὕτη δ ἐστὶν ἡ τῶν σωματικῶν ἡδονῶν ἀπόλαυσις .
οἱ δὲ νομοθέται ὁμαλίζειν βουληθέντες τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος καὶ μηδένα τῶν πολιτῶν τρυφᾶν ἀνακῦψαι πεποιήκασι τὸ τῶν ἀρετῶν εἶδος ·
καὶ ἔγραψαν νόμους περὶ συναλλαγμάτων καὶ τῶν ἄλλων ὅσα ἐδόκει πρὸς τὴν πολιτικὴν κοινωνίαν ἀναγκαῖα εἶναι καὶ δὴ καὶ περὶ ἐσθῆτος καὶ τῆς λοιπῆς διαίτης , ὅπως ᾖ ὁμαλής .
πολεμούντων οὖν τῶν νομοθετῶν τῷ τῆς πλεονεξίας γένει πρῶτον μὲν ὁ περὶ τὴν δικαιοσύνην ἔπαινος ηὐξήθη , καί πού τις καὶ ποιητὴς ἐφθέγξατο   ·
δικαιοσύνας τὸ χρύσεον πρόσωπον .
τὸ χρύσεον ὄμμα τὸ τᾶς Δίκας .
ἀπεθεώθη δὲ καὶ αὐτὸ τὸ τῆς Δίκης ὄνομα ·
ὥστε παρ ἐνίοις καὶ βωμοὺς καὶ θυσίας γίνεσθαι Δίκῃ .
μετὰ ταύτην δὲ καὶ Σωφροσύνην καὶ Ἐγκράτειαν ἐπεισεκώμασαν καὶ πλεονεξίαν ἐκάλεσαν τὴν ἐν ἀπολαύσεσιν ὑπεροχήν ·
ὥστε τὸν πειθαρχοῦντα τοῖς νόμοις καὶ τῇ τῶν πολλῶν φήμῃ μετριάζειν περὶ τὰς σωματικὰς ἡδονάς .
καὶ Δοῦρις δέ φησιν ἐν τῇ κγʹ τῶν Ἱστοριῶν   ὡς ἦν τὸ παλαιὸν τοῖς δυνάσταις ἐπιθυμία τῆς μέθης .
διὸ ποιεῖν τὸν Ὅμηρον τῷ ΑΓΑΜΕΜΝΟΝΙ λοιδορούμενον τὸν Ἀχιλλέα καὶ λέγοντα ·
καὶ τὸν θάνατον δ ἀποσημαίνων τοῦ βασιλέως φησίν   ·
ὡς ἀμφὶ κρητῆρα τραπέζας τε πληθούσας κείμεθα , δεικνύων καὶ τὸν θάνατον αὐτοῦ παρ αὐταῖς ταῖς ἐπιθυμίαις τῆς μέθης γενόμενον .
φιλήδονος ἦν καὶ ΣΠΕΥΣΙΠΠΟΣ ὁ Πλάτωνος συγγενὴς καὶ διάδοχος τῆς σχολῆς .
διονύσιος γοῦν ὁ τῆς Σικελίας τύραννος ἐν τῇ πρὸς αὐτὸν Ἐπιστολῇ κατὰ τῆς φιληδονίας αὐτοῦ εἰπὼν καὶ φιλαργυρίαν αὐτῷ ὀνειδίζει καὶ τὸν Λασθενείας τῆς Ἀρκαδικῆς ἔρωτα , ἥτις καὶ Πλάτωνος ἠκηκόει .
οὐ μόνος δ Ἀρίστιππος καὶ οἱ ἀπ αὐτοῦ τὴν κατὰ κίνησιν ἡδονὴν ἠσπάζοντο , ἀλλὰ καὶ ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ καὶ οἱ ἀπὸ τούτου .
καὶ ἵνα μὴ τοὺς καταιγισμοὺς λέγω καὶ τὰ ἐπεντρώματα , ἅπερ πολλάκις προφέρεται ὁ Ἐπίκουρος   , καὶ τοὺς γαργαλισμοὺς καὶ τὰ νύγματα , ἃ ἐν τῷ περὶ Τέλους εἴρηκεν , τούτων μνηθήσομαι .
οὐ γὰρ ἔγωγε δύναμαι νοῆσαι τ ἀγαθὸν ἀφαιρῶν μὲν τὰς διὰ χυλῶν ἡδονάς , ἀφαιρῶν δὲ τὰς δι ἀφροδισίων , ἀφαιρῶν δὲ τὰς δι ἀκροαμάτων , ἀφαιρῶν δὲ καὶ τὰς διὰ μορφῆς κατ ὄψιν ἡδείας κινήσεις .
καὶ Μητρόδωρος ἐν ταῖς Ἐπιστολαῖς φησιν   ·
περὶ γαστέρα , ὦ φυσιολόγε Τιμόκρατες , περὶ γαστέρα ὁ κατὰ φύσιν βαδίζων λόγος τὴν ἅπασαν ἔχει σπουδήν .
καὶ ὁ Ἐπίκουρος δέ φησιν   ·
ἀρχὴ καὶ ῥίζα παντὸς ἀγαθοῦ ἡ τῆς γαστρὸς ἡδονή ·
καὶ τὰ σοφὰ καὶ τὰ περισσὰ ἐπὶ ταύτην ἔχει τὴν ἀναφοράν .
κ ἀν τῷ περὶ Τέλους δὲ πάλιν φησίν   ·
ἐὰν δὲ μὴ παρασκευάζῃ , χαίρειν ἐατέον ,  σαφῶς ὑπουργὸν ἐν τούτοις ποιῶν τὴν ἀρετὴν τῆς ἡδονῆς καὶ θεραπαίνης τάξιν ἐπέχουσαν .
κ ἀν ἄλλοις δέ φησιν   ·
προσπτύω τῷ καλῷ καὶ τοῖς κενῶς αὐτὸ θαυμάζουσιν , ὅταν μηδεμίαν ἡδονὴν ποιῇ .