Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
δεύτερον δὲ τὸ φύσει διοικεῖσθαι τόνδε τὸν κόσμον σύμπνουν καὶ συμπαθῆ αὐτὸν αὑτῷ ὄντα 0 ·
τρίτον δέ , ἃ πρὸς τούτοις μαρτύρια μᾶλλον ἔοικεν εἶναι , μαντικὴ μὲν ἅπασιν ἀνθρώποις εὐδόκιμος ὡς ἀληθῶς θεῶν ὑπάρχουσα 0 ·
ἡ δὲ τῶν σοφῶν πρὸς τὰ συμβαίνοντα εὐαρέστησις , ὡς πάντα κατὰ μοῖραν γιγνόμενα δευτέρα 0 .
τρίτον δὲ τὸ πολυθρύλητον τοῦτο , ὅτι πᾶν ἀξίωμα ἢ ἀληθές ἐστιν ἢ ψευδές 0 .
τούτων γε μὴν ἐπὶ τοσοῦτον ἐμνήσθημεν , ἵνα ὡς ἐπὶ βραχὺ τὰ τῆς εἱμαρμένης κεφάλαια δηλωθείη ἃ χρὴ διερευνήσασθαι κατὰ τὴν ἀκριβῆ βάσανον ἑκατέρου τῶν λόγων , τὰ δὲ καθ ἕκαστα τούτων ἐσαῦθις μέτιμεν .
Απχιδαμος .
ζωγράφου τινός , ὦ Καφεισία , μέμνημαί περὶ τῶν θεωμένων τοὺς γεγραμμένους πίνακας λόγον οὐ φαῦλον ἀκούσας ἐν εἰκόνι λελεγμένον .
ἔφη γὰρ ἐοικέναι τοὺς μὲν ἰδιώτας καὶ ἀτέχνους θεατὰς ὄχλον ὁμσῦ πολὺν ἀσπαζομένοις , τοὺς δὲ κομψοὺς καὶ φιλοτέχνους καθ ἕκαστον ἰδίᾳ τῶν ἐντυγχανόντων προσαγορεύουσι .
τοῖς μὲν γὰρ οὐκ ἀκριβὴς ἀλλὰ τύπῳ τινὶ γίγνεται μόνον ἡ τῶν ἀποτελεσμάτων σύνοψις , τοὺς δὲ τῇ κρίσει κατὰ μέρος τὸ ἔργον διαλαμβάνοντας οὐδὲν ἀθέατον οὐ δ ἀπροσφώνητον ἐκφεύγει τῶν καλῶς ἢ τ οὐναντίον γεγονότων 0 .
οἶμαι δὴ καὶ περὶ τὰς ἀληθινὰς πράξεις ὁμοίως τῷ μὲν ἀργοτέρῳ τὴν διάνοιαν ἐξαρκεῖν πρὸς ἱστορίαν , εἰ τὸ κεφάλαιον αὐτὸ καὶ τὸ πέρας πύθοιτο τοῦ πράγματος ·
τὸν δὲ φιλότιμον καὶ φιλόκαλον τῶν ὑπὲρ ἀρετῆς ὥσπερ τέχνης μεγάλης ἀπειργασμένων θεατὴν τὰ καθ ἕκαστα μᾶλλον εὐφραίνειν τῷ μὲν τοῦ τέλους πολλὰ κοινὰ πρὸς τὴν τύχην ἔχοντος , τὸν δ ἐν ταῖς αἰτίαις καὶ τοῖς ἐπὶ μέρους ἀγῶνας ἀρετῆς πρὸς τὰ συντυγχάνοντα καὶ τόλμας ἔμφρονας παρὰ τὰ δεινὰ καθορῶντα καιρῷ καὶ πάθει μεμιγμένου λογισμοῦ 0 1 2 .
τοὺτου δὴ τοῦ γένους τῶν θεατῶν καὶ ἡμᾶς ὑπολαμβάνων εἶναι δίελθέ τε τὴν πρᾶξιν ἡμῖν ἀπ ἀρχῆς ὡς ἐπράχθη καὶ τοὺς λόγους οὓς εἰκὸς γενέσθαι σοῦ παρόντος , ὡς ἐμοῦ μη δ ἂν εἰς Θήβας ἐπὶ τούτῳ κατοκνήσαντος ἐλθεῖν , εἰ μὴ καὶ νῦν Ἀθηναίοις πέρα τοῦ δέοντος ἐδόκουν βοιωτιάζειν 0 .
κΑφΕΙσΙΑσ .
ἀλλ ἔδει μέν , ὦ Ἀρχίδαμε , σοῦ δι εὔνοιαν οὕτω προθύμως τὰ πεπραγμένα μαθεῖν σπουδάζοντος , ἐμὲ καὶ ἀσχολίας ὑπέρτερον θέσθαι κατὰ Πίνδαρον τὸ δεῦρ ἐλθεῖν ἐπὶ τὴν διήγησιν τὸ δὲ πρεσβείας ἀφιγμένους ἕνεκα καὶ σχολὴν ἄγοντας , ἄχρι οὗ τὰς ἀποκρίσεις τοῦ δήμου λάβωμεν , ἀντιτείνειν καὶ ἀγροικίζεσθαι πρὸς εὐγνώμονα καὶ φιλέταιρον , δόξειεν ἂν ἐγείρειν τὸ κατὰ Βοιωτῶν ἀρχαῖον εἰς μισολογίαν ὄνειδος ἤδη μαραινόμενον παρὰ Σωκράτη τὸν ὑμέτερον ·
ἡμεῖς δὲ παρὰ Λῦσιν τὸν ἱερὸν σπουδάζοντες οὕτω διεφάνημεν .
ἀλλ ὅρα τοὺς παρόντας , εἰ πρὸς ἀκρόασιν ἅμα πράξεων καὶ λόγων τοσούτων εὐκαίρως ἔχουσιν ·
οὐ γὰρ βραχὺ μῆκός ἐστι τῆς διηγήσεως , ἐπεὶ σὺ καὶ τοὺς λόγους προσπεριβαλέσθαι κελεύεις .
ΑΡχΙδ .
ἀγνοεῖς , ὦ Καφεισία , τοὺς ἄνδρας .
ἦ μὴν ἄξιον εἰδέναι , πατέρων ὄντας ἀγαθῶν καὶ πρὸς ὑμᾶς οἰκείως ἐχόντων 0 .
ὁδὶ μέν ἐστιν ἀδελφιδοῦς Θρασυβούλου , Λυσιθείδης ὁδὶ δὲ Τιμόθεος , Κόνωνος υἱός 0 ·
οὗτοι δ Ἀρχίνου παῖδες 0 ·
οἱ δ ἄλλοι τῆς ἑταιρίας τῆς ἡμετέρας πάντες 0 ·
ὥστε σοι θέατρον εὔνουν καὶ οἰκεῖον ἔχειν τὴν διήγησιν 0 .
κΑφ .
εὖ λέγεις , ἀλλὰ τίς ἂν ὑμῖν μέτριος ἀρχὴ γένοιτο τῆς διηγήσεως πρὸς ἃς ἴστε πράξεις ;
ἡμεῖς , ὦ Καφεισία , σχεδὸν ὡς εἶχον αἱ Θῆβαι πρὸ τῆς καθόδου τῶν φυγάδων ἐπιστάμεθα .
καὶ γάρ , ὡς οἱ περὶ Ἀρχίαν καὶ Λεοντίδην Φοιβίδαν πείσαντες ἐν σπονδαῖς καταλαβεῖν τὴν Καδμείαν τοὺς μὲν ἐξέβαλον τῶν πολιτῶν τοὺς δὲ φόβῳ κατεῖργον ἄρχοντες αὐτοὶ παρανόμως καὶ βιαίως , ἔγνωμεν ἐνταῦθα τῶν περὶ Μέλωνα καὶ Πελοπίδαν , ὡς οἶσθα , ἰδιόξενοι γενόμενοι καὶ παρ ὃν χρόνον ἔφευγον ἀεὶ συνδιατρίβοντες αὐτοῖς ·
καὶ πάλιν ὡς Λακεδαιμόνιοι Φοιβίδαν μὲν ἐζημίωσαν ἐπὶ τῷ τὴν Καδμείαν καταλαβεῖν καὶ τῆς εἰς Ὄλυνθον στρατηγίας ἀπέστησαν , Λυσανορίδαν δὲ τρίτον αὐτὸν ἀντ ἐκείνου πέμψαντες ἐγκρατέστερον ἐφρούρουν τὴν ἄκραν , ἠκούσαμεν ἔγνωμεν δὲ καὶ τὸν Ἰσμηνίαν οὐ τοῦ βελτίστου θανάτου τυχόντ εὐθὺς ἀπὸ τῆς δίκης τῆς περὶ αὐτοῦ γενομένης , Γοργίδου πάντα τοῖς φυγάσι δεῦρο διὰ γραμμάτων ἐξαγγείλαντος ὥστε σοι λείπεται τὰ περὶ τὴν κάθοδον αὐτὴν τῶν φίλων καὶ τὴν ἅλωσιν τῶν τυράννων διηγεῖσθαι .
καὶ μὴν ἐκείναις γε ταῖς ἡμέραις , ὦ Ἀρχίδαμε , πάντες οἱ τῶν πραττομένων μετέχοντες εἰώθειμεν εἰς τὴν Σιμμίου συνιόντες οἰκίαν , ἔκ τινος πληγῆς περὶ τὸ σκέλος ἀναλαμβάνοντος αὑτόν , ἐντυγχάνειν μὲν ἀλλήλοις ἔκ του δεήσειε , φανερῶς δὲ διατρίβειν ἐπὶ λόγοις καὶ φιλοσοφίᾳ , πολλάκις ἐφελκόμενοι τὸν Ἀρχίαν καὶ τὸν Λεοντίδην εἰς τὸ ἀνύποπτον , οὐκ ὄντας ἀλλοτρίους παντάπασι τῆς τοιαύτης διατριβῆς .
καὶ γὰρ ὁ Σιμμίας πολὺν χρόνον ἐπὶ τῆς ξένης γεγονὼς καὶ πεπλανημένος ἐν ἀλλοδαποῖς ἀνθρώποις , ὀλίγῳ πρόσθεν εἰς Θήβας ἀφῖκτο μύθων τε παντοδαπῶν καὶ λόγων βαρβαρικῶν ὑπόπλεως ·
ὧν , ὁπότε τυγχάνοι σχολὴν ἄγων ὁ Ἀρχίας , ἡδέως ἠκροᾶτο συγκαθεσθεὶς μετὰ τῶν νέων καὶ βουλόμενος ἡμᾶς ἐν λόγοις διάγειν μᾶλλον ἢ προσέχειν τὸν νοῦν οἷς ἔπραττον ἐκεῖνοι .
τῆς δ ἡμέρας ἐκείνης , ἐν σκότους ἔδει γενομένου τοὺς φυγάδας ἥκειν κρύφα πρὸς τὸ τεῖχος , ἀφικνεῖταί τις ἐνθένδε , Φερενίκου πέμψαντος , ἄνθρωπος οὐδενὶ ἢ Χάρωνι τῶν παρ ἡμῖν γνώριμος ·
ἐδήλου δὲ τῶν φυγάδων ὄντας δώδεκα τοὺς νεωτάτους μετὰ κυνῶν περὶ τὸν Κιθαιρῶνα θηρεῦσαι ὡς πρὸς ἑσπέραν ἀφιξομένους ·
αὐτὸς δὲ πεμφθῆναι ταῦτά τε προερῶν , καὶ τὴν οἰκίαν , ἐν κρυβήσονται παρελθόντες , ὃς παρέξει γνωσόμενος , ὡς ἂν εἰδότες εὐθὺς ἐκεῖ βαδίζοιεν .
ἀπορουμένων δ ἡμῶν καὶ σκοπούντων , αὐτὸς ὡμολόγησεν ὁ Χάρων παρέξειν .
ὁ μὲν οὖν ἄνθρωπος ἔγνω πάλιν ἀπελθεῖν σπουδῇ πρὸς τοὺς φυγάδας .
ἐμοῦ δ ὁ μάντις Θεόκριτος τὴν χεῖρα πιέσας σφόδρα καὶ πρὸς τὸν Χάρωνα βλέψας προερχόμενον οὗτος εἶπεν ὦ Καφεισία , φιλόσοφος οὐκ ἔστιν οὐ δὲ μετείληφε παιδείας διαφόρου καὶ περιττῆς , ὥσπερ Ἐπαμεινώνδας ὁ σὸς ἀδελφός ἀλλ ὁρᾷς , ὅτι φύσει πρὸς τὸ καλὸν ὑπὸ τῶν νόμων ἀγόμενος τὸν μέγιστον ὑποδύεται κίνδυνον ἑκουσίως ὑπὲρ τῆς πατρίδος 0 .
ἐπαμεινώνδας δὲ Βοιωτῶν ἁπάντων τῷ πεπαιδεῦσθαι πρὸς ἀρετὴν ἀξιῶν διαφέρειν , ἀμβλὺς ἐστι καὶ ἀπρόθυμος , τοῦτον ἤ τινα βελτίονα καιρὸν αὑτῷ πεφυκότι καὶ παρεσκευασμένῳ καλῶς οὕτω χρησόμενος 0 .
κ ἀγὼ πρὸς αὐτὸν ὦ προθυμότατε εἶπον Θεόκριτε , τὰ δεδογμένα πράττομεν ἡμεῖς Ἐπαμεινώνδας δὲ μὴ πείθων , ὡς οἴεται βέλτιον εἶναι , ταῦτα μὴ πράσσειν , εἰκότως ἀντιτείνει πρὸς ἃ μὴ πέφυκε μη δὲ δοκιμάζει παρακαλούμενος .
οὐ δὲ γὰρ ἰατρόν , ἄνευ σιδήρου καὶ πυρὸς ὑπισχνούμενον τὸ νόσημα παύσειν , εὐγνωμονοίης ἄν , οἶμαι , τέμνειν ἢ ἀποκάειν βιαζόμενος οῦκ οὖν καὶ οὗτος δήπου μηδένα τῶν πολιτῶν ἄκριτον , ἀλλὰ καὶ αἳματος ἐμφυλίου καὶ σφαγῆς τὴν πόλιν ἐλευθεροῦσι συναγωνιεῖσθαι προθύμως .
ἐπεὶ δ οὐ πείθει τοὺς πολλούς , ἀλλὰ ταύτην ὡρμήκαμεν τὴν ὁδόν , ἐᾶν αὑτὸν κελεύει φόνου καθαρὸν ὄντα καὶ ἀναίτιον ἐφεστάναι τοῖς καιροῖς , μετὰ τοῦ δικαίου καὶ τῷ συμφέροντι προσοισόμενον .
οὐ δὲ γὰρ ὅρον ἕξειν τὸ ἔργον , ἀλλὰ Φερένικον μὲν ἴσως καὶ Πελοπίδαν ἐπὶ τοὺς αἰτίους μάλιστα τρέψεσθαι καὶ πονηρούς 0 ·
Εὐμολπίδαν δὲ καὶ Σαμίδαν , ἀνθρώπους διαπύρους πρὸς ὀργὴν καὶ θυμοειδεῖς , ἐν νυκτὶ λαβόντας ἐξουσίαν οὐκ ἀποθήσεσθαι τὰ ξίφη , πρὶν ἐμπλῆσαι τὴν πόλιν ὅλην φόνων καὶ διαφθεῖραι πολλοὺς τῶν ἰδίᾳ διαφόρων ὄντων .
ταῦτά μου διαλεγομένου πρὸς τὸν Θεόκριτον , Θεόκριτον ὁ Γαλαξίδωρος , ἐγγὺς γὰρ Ἀρχίαν ἑώρα καὶ Λυσανορίδαν τὸν Σπαρτιάτην ἀπὸ τῆς Καδμείας ὥσπερ εἰς 0 ·
τ αὐτὸν ἡμῖν σπεύδοντας .
ἡμεῖς μὲν οὖν ἐπέσχομεν ·
ὁ δ Ἀρχίας καλέσας τὸν Θεόκριτον καὶ τῷ Λυσανορίδᾳ προσαγαγὼν ἰδίᾳ λαλεῖ πολὺν χρόνον ἐκνεύσας τῆς ὁδοῦ μικρὸν ὑπὸ τὸ Ἄμφιον ·
ὥσθ ἡμᾶς ἀγωνιᾶν , μή τις ὑπόνοια προσπέπτωκεν ἢ μήνυσις αὐτοῖς , περὶ ἧς ἀνακρίνουσι τὸν Θεόκριτον .
ἐν τούτῳ δὲ Φυλλίδας , ὃν οἶσθ , ὦ Ἀρχίδαμε , τότε τοῖς περὶ τὸν Ἀρχίαν πολεμαρχοῦσι γραμματεύων ἥξειν καὶ τῆς πράξεως μετέχων , λαβόμενός μου τῆς χειρὸς ὥσπερ εἰώθει φανερῶς ἔσκωπτεν εἰς τὰ γυμνάσια καὶ τὴν πάλην .
εἶτα πόρρω τῶν ἄλλων ἀπαγαγὼν ἐπυνθάνετο περὶ τῶν φυγάδων , εἰ τὴν ἡμέραν φυλάττουσιν .
ἐμοῦ δὲ φήσαντος , οὐκοῦν εἶπεν ὀρθῶς ἐγὼ τὴν ὑποδοχὴν παρεσκεύακα σήμερον , ὡς δεξόμενος Ἀρχίαν καὶ παρέξων ἐν οἴνῳ καὶ μέθῃ τοῖς ἀνδράσιν εὐχείρωτον ἄριστα μὲν οὖν εἶπον ὦ Φυλλίδα , καὶ πειράθητι πάντας ἢ ὅτι πλείστους εἰς τ αὐτὸ τῶν ἐχθρῶν συναγαγεῖν ἀλλ οὐ ῥᾴδιον ἔφη μᾶλλον δ ἀδύνατον 0 ·
ὁ γὰρ Ἀρχίας ἐλπίζων τινὰ τῶν ἐν ἀξιώματι γυναικῶν ἀφίξεσθαι τηνικαῦτα πρὸς αὐτόν , οὐ βούλεται παρεῖναι τὸν Λεοντίδην ·
ὥσθ ἡμῖν δίχα διαιρετέον αὐτοὺς ἐπὶ τὰς οἰκίας ·
ἀρχίου γὰρ ἅμα καὶ Λεοντίδου προκαταληφθέντων , οἶμαι τοὺς ἄλλους ἐκποδὼν ἔσεσθαι φεύγοντας ἢ μενεῖν μεθ ἡσυχίας ἀγαπῶντας ἄν τις διδῷ τὴν ἀσφάλειαν οὕτως ἔφην ποιήσομεν .
ἀλλὰ τί πρᾶγμα τούτοις πρὸς Θεόκριτόν ἐστιν , ὑπὲρ οὗ διαλέγονται ;
καὶ ὁ Φυλλίδασοὐ σαφῶς εἶπεν οὐ δ ὡς ἐπιστάμενος ·
ἢκουον δὲ σημεῖα καὶ μαντεύματα δυσχερῆ καὶ χαλεπὰ προστίθεσθαι τῇ Σπάρτῃ .
φειδόλαος ὁ Ἁλιάρτιος ἀπαντήσας μικρόν εἶπεν ὑμᾶς ἐνταῦθα περιμεῖναι Σιμμίας .
ἐντυγχάνει γὰρ ἰδίᾳ Λεοντίδῃ περὶ Ἀμφιθέου παραιτούμενος μεῖναι τὸ διαπράξασθαι φυγὴν ἀντὶ θανάτου τῷ ἀνθρώπῳ .
καὶ ὁ Θεόκριτος εἰς καιρόν ἔφη καὶ ·
ὥσπερ ἐπίτηδες 0 ·
καὶ γὰρ ἐβουλόμην πυθέσθαι , τίν ἦν τὰ εὑρεθέντα καὶ τίς ὅλως ἡ ὄψις τοῦ Ἀλκμήνης τάφου παρ ὑμῖν ἀνοιχθέντος 0 ·
εἰ δὴ παρεγένου καὶ αὐτός , ὅτε πέμψας Ἀγησίλαος 0 ·
εἰς Σπάρτην τὰ λείψανα μετεκόμιζε καὶ ὁ Φειδόλαος οὐ γάρ ἔφη παρέτυχον , καὶ πολλὰ δυσανασχετῶν καὶ ἀγανακτῶν πρὸς τοὺς πολίτας ἐγκατελείφθην ὑπ αὐτῶν .
εὑρέθη δ οὖν σώματος , ψέλλιον δὲ χαλκοῦν οὐ μέγα καὶ δύ ἀμφορεῖς κεραμεοῖ γῆν ἔχοντες ἐντὸς ὑπὸ χρόνου λελιθωμένην ἤδη καὶ συμπεπηγυῖαν τοῦ μνήματος πίναξ χαλκοῦς ἔχων γράμματα πολλὰ θαυμαστὰ ὡς παμπάλαια γνῶναι γὰρ ἐξ αὑτῶν οὐδὲν παρεῖχε καίπερ ἐκφανέντα τοῦ χαλκοῦ καταπλυθέντος τος , ἀλλ ἴδιός τις ὁ τύπος καὶ βαρβαρικὸς τῶν χαρακτήρων ἐμφερέστατος Αἰγυπτίοις διὸ καὶ Ἀγησίλαος , ὡς ἔφασαν , ἐξέπεμψεν ἀντίγραφα τῷ βασιλεῖ δεόμενος δεῖξαι τοῖς ἱερεῦσιν , εἰ ξυνήσουσιν 0 .
ἀλλὰ περὶ τούτων μὲν ἴσως ἂν ἔχοι τι καὶ Σιμμίας ἡμῖν ἀπαγγεῖλαι , κατ ἐκεῖνον τὸν χρόνον ἐν Αἰγύπτῳ πολλὰ τοῖς ἱερεῦσι διὰ φιλοσοφίαν συγγενόμενος Ἁλιάρτιοι δὲ τὴν μεγάλην ἀφορίαν καὶ τὴν ἐπίβασιν τῆς λίμνης οὐκ ἀπὸ ·
τ αὐτομάτου γενέσθαι νομίζουσιν , ἀλλὰ μήνιμα τοῦ τάφου τοῦτο περιελθεῖν ἀνασχομένους ὀρυττόμενον · .
καὶ ὁ Θεόκριτος μικρὸν διαλιπών ἀλλ οὐ δ αὐτοῖς ἔφη Λακεδαιμονίοις ἀμήνιτον ἔοικεν εἶναι τὸ δαιμόνιον , ὡς προδείκνυσι τὰ σημεῖα περὶ ὧν ἄρτι Λυσανορίδας ἡμῖν ἐκοινοῦτο ·
καὶ νῦν μὲν ἄπεισιν εἰς Ἁλίαρτον ἐπιχώσων αὖθις τὸ σῆμα καὶ χοὰς ποιησόμενος Ἀλκμήνῃ καὶ Ἀλέῳ κατὰ δή τινα χρησμόν , ἀγνοῶν τὸν Ἄλεον ὅστις ἦν ·
ἐπανελθὼν δ ἐκεῖθεν οἷός ἐστι τὸν Δίρκης ἀναζητεῖν τάφον , ἄγνωστον ὄντα τοῖς Θηβαίοις πλὴν τῶν ἱππαρχηκότων .
ὁ γὰρ ἀπαλλαττόμενος τὸν παραλαμβάνοντα τὴν ἀρχὴν μόνος ἄγων μόνον ἔδειξε νύκτωρ , καί τινας ἐπ αὐτῷ δράσαντες ἀπύρους ἱερουργίας , ὧν τὰ σημεῖα συγχέουσι καὶ ἀφανίζουσιν , ὑπὸ σκότους ἀπέρχονται χωρισθέντες .
ἐγὼ δὲ τ μέν , ὦ Φειδόλαε , καλῶς ἐξευρήσειν αὐτοὺς νομίζω .
φεύγουσι γὰρ οἱ πλεῖστοι τῶν ἱππαρχηκότων νομίμως , μᾶλλον δὲ πάντες πλὴν Γοργίδου καὶ Πλάτωνος , ὧν οὐ δ ἂν ἐπιχειρήσειαν ἐκπυνθάνεσθαι δεδιότες τοὺς ἄνδρας ·
οἱ δὲ νῦν ἄρχοντες ἐν τῇ Καδμείᾳ τὸ δόρυ καὶ τὴν σφραγῖδα παραλαμβάνουσιν οὔτείδότες οὐδὲν οὔ τε ταῦτα τοῦ Θεοκρίτου λέγοντος , ὁ Λεοντίδης ἐξῄει μετὰ τῶν φίλων ·
ἡμεῖς δ εἰσελθόντες ἠσπαζόμεθα τὸν Σιμμίαν ἐπὶ τῆς κλίνης καθεζόμενον , οὐ κατατετευχότα τῆς δεήσεως , οἶμαι , μάλα σύννουν καὶ διαλελυπημένον ·
ἀποβλέψας δὲ πρὸς ἅπαντας ἡμᾶς ὦ Ἡράκλεις εἶπεν ἀγρίων καὶ βαρβάρων ἠθῶν εἶτ οὐχ ὑπέρευ Θαλῆς ὁ παλαιὸς ἀπὸ ξένης ἐλθὼν διὰ χρόνου , τῶν φίλων ἐρωτώντων ὅ τι καινότατον ἱστορήκοι , τύραννον ἔφη γέροντα .
καὶ γὰρ ᾧ μηδὲν ἰδίᾳ συμβέβηκεν ἀδικεῖσθαι , τὸ βάρος αὐτὸ καὶ τὴν σκληρότητα τῆς ὁμιλίας δυσχεραίνων ἐχθρός ἐστι τῶν ἀνόμων καὶ ἀνυπευθύνων δυναστειῶν .
ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἴσως θεῷ μελήσει τὸν δὲ ξένον ἴστε τὸν ἀφιγμένον , ὦ Καφισία , πρὸς ὑμᾶς ὅστις ἐστίν ;
οὐκ οἶδ ἔφην ἐγώ τίνα λέγεις .
καὶ μήν ἔφη Λεοντίδης φησὶν ἄνθρωπον ὦφθαι παρὰ τὸ Λύσιδος μνημεῖον ἐκ νυκτῶν ἀνιστάμενον , ἀκολουθίας πλήθει καὶ κατασκευῇ σοβαρόν , αὐτόθι κατηυλισμένον ἐπὶ στιβάδων φαίνεσθαι γὰρ ἄγνου καὶ μυρίκης χαμεύνας ἔτι δ ἐμπύρων λείψανα καὶ χοὰς γάλακτος ἕωθεν δὲ πυνθάνεσθαι τῶν ἀπαντώντων , εἰ τοὺς Πολύμνιος παῖδας ἐνδημοῦντας εὑρήσει .
καὶ τίς ἄν εἶπον ὁ ξένος εἴη ;
περιττῷ γὰρ ἀφ ὧν λέγεις τινὶ καὶ οὐκ ἰδιώτῃ προσέοικεν .
οὐ γὰρ οὖν εἶπεν ὁ Φειδόλαος ·
ἀλλὰ τοῦτον μέν , ὅταν ἥκῃ πρὸς ἡμᾶς , δεξόμεθα ·
νυνὶ δ ὑπὲρ ὧν ἀρτίως ἠποροῦμεν , ὦ Σιμμία , γραμμάτων , εἴ τι γιγνώσκεις πλεῖον ἐξάγγειλον ἡμῖν ·
λέγονται γὰρ οἱ κατ Αἴγυπτον ἱερεῖς τὰ γράμματα συμβαλεῖν τοῦ πίνακος , ἃ παρ ἡμῶν ἔλαβεν Ἀγησίλαος ;
τὸν Ἀλκμήνης τάφον ἀνασκευασάμενος 0 .
καὶ ὁ Σιμμίας εὐθὺς ἀναμνησθεὶς οὐκ οἶδ ἔφη τὸν πίνακα τοῦτον , ὦ Φειδόλαε ·
γράμματα δὲ πολλὰ παρ Ἀγησιλάου κομίζων Ἀγητορίδας ὁ Σπαρτιάτης ἧκεν εἰς Μέμφιν ὡς Χόνουφιν τὸν προφήτην , ποτὲ συμφιλοσοφοῦντες διετρίβομεν ἐγὼ καὶ Πλάτων καὶ Ἐλλοπίων ὁ Πεπαρήθιος .
ἧκε δέ , πέμψαντος βασιλέως καὶ κελεύσαντος τὸν Χόνουφιν , εἴ τι συμβάλλοι τῶν γεγραμμένων , ἑρμηνεύσαντα ταχέως ἀποστεῖλαι πρὸς ἑαυτὸν δὲ τρεῖς ἡμέρας ἀναλεξάμενος βιβλίων τῶν παλαιῶν παντοδαποὺς χαρακτῆρας , ἀντέγραψε τῷ βασιλεῖ καὶ ·
πρὸς ἡμᾶς ἔφρασεν , ὡς Μούσαις ἀγῶνα συντελεῖσθαι κελεύει τὰ γράμματα τοὺς δὲ τύπους εἶναι τῆς ἐπὶ Πρωτεῖ βασιλεύοντι γραμματικῆς , ἣν Ἡρακλέα τὸν Ἀμφιτρύωνος ἐκμαθεῖν ὑφηγεῖσθαι μέντοι καὶ παραινεῖν τοῖς Ἕλλησι διὰ τῶν γραμμάτων τὸν θεὸν ἄγειν σχολὴν καὶ εἰρήνην , διὰ φιλοσοφίας ἀγωνιζομένους ἀεί , Μούσαις καὶ λόγῳ διακρινομένους περὶ τῶν δικαίων , τὰ ὅπλα καταθέντας .
ἡμεῖς δὲ καὶ τότε λέγειν καλῶς ἡγούμεθα τὸν Χόνουφιν , καὶ μᾶλλον ὁπηνίκα κομιζομένοις ἡμῖν ἀπ Αἰγύπτου περὶ Καρίαν Δηλίων τινὲς ἀπήντησαν , δεόμενοι Πλάτωνος ὡς γεωμετρικοῦ λῦσαι χρησμὸν αὐτοῖς ;
ἄτοπον ὑπὸ τοῦ θεοῦ προβεβλημένον 0 .
ἦν δὲ χρησμὸς , Δηλίοις καὶ τοῖς ἄλλοις Ἕλλησι παῦλαν τῶν παρόντων κακῶν ἔσεσθαι διπλασιάσασι τὸν ἐν Δήλῳ βωμόν .
οὔ τε δὲ τὴν διάνοιαν ἐκεῖνοι συμβάλλειν δυνάμενοι καὶ περὶ τὴν τοῦ βωμοῦ κατασκευὴν γελοῖα πάσχοντες ʽἑκάστης γὰρ τῶν τεσσάρων πλευρῶν διπλασιαζομένης , ἔλαθον τῇ αὐξήσει τόπον στερεὸν ὀκταπλάσιον ἀπεργασάμενοι , δι ἀπειρίαν ἀναλογίας ἣ τῷ μήκει διπλάσιον παρέχεταἰ , Πλάτωνα τῆς ἀπορίας ἐπεκαλοῦντο βοηθόν .
ὁ δὲ τοῦ Αἰγυπτίου μνησθεὶς προσπαίζειν ἔφη τὸν θεὸν Ἕλλησιν ὀλιγωροῦσι παιδείας , οἷον ἐφυβρίζοντα τὴν ἀμαθίαν ἡμῶν καὶ κελεύοντα γεωμετρίας ἅπτεσθαι μὴ παρέργως ·
οὐ γάρ τοι φαύλης οὐ δ ἀμβλὺ διανοίας ὁρώσης ἄκρως δὲ τὰς γραμμὰς ἠσκημένης ἔργον εἶναι δυεῖν μέσων ἀνάλογον λῆψιν 0 ·
μόνῃ διπλασιάζεται σχῆμα κυβικοῦ σώματος ἐκ πάσης ὁμοίως αὐξόμενον διαστάσεως .
τοῦτο μὲν οὖν Εὔδοξον αὐτοῖς τὸν Κνίδιον ἢ τὸν Κυζικηνὸν Ἑλίκωνα συντελέσειν 0 ·
μὴ τοῦτο δ οἴεσθαι χρῆναι ποθεῖν τὸν θεὸν ἀλλὰ προστάσσειν Ἕλλησι πᾶσι πολέμου καὶ κακῶν μεθεμένους Μούσαις ὁμιλεῖν , καὶ διὰ λόγων καὶ μαθημάτων τὰ πάθη καταπραΰνοντας ἀβλαβῶς καὶ ὠφελίμως ἀλλήλοις συμφέρεσθαι .
μεταξὺ δὲ τοῦ Σιμμίου λέγοντος , ὁ πατὴρ ἡμῶν Πολύμνις ἐπεισῆλθε , καὶ καθίσας παρὰ τὸν Σιμμίαν Ἐπαμεινώνδας ἔφη καὶ σὲ καὶ τούτους παρακαλεῖ πάντας , εἰ μή τις ἀσχολία μείζων , ἐνταῦθα περιμεῖναι βουλόμενος ὑμῖν γνωρίσαι τὸν ξένον , ἄνδρα γενναῖον μὲν αὐτὸν ὄντα μετὰ γενναίας δὲ καὶ καλῆς ἀφιγμένον τῆς προαιρέσεως ἐξ Ἰταλίας τῶν Πυθαγορικῶν ἀφῖκται δὲ Λύσιδι τῷ γέροντι χοὰς χέασθαι περὶ τὸν τάφον ἔκ τινων ἐνυπνίων ὥς φησι καὶ φασμάτων ἐναργῶν 0 .
συχνὸν δὲ κομίζων χρυσίον οἴεται δεῖν Ἐπαμεινώνδᾳ τὰς Λύσιδος γηροτροφίας ἀποτίνειν , καὶ προθυμότατός ἐστιν οὐ δεομένων οὐ δὲ βουλομένων ἡμῶν τῇ πενίᾳ βοηθεῖν .
καὶ ὁ Σιμμίας ἡσθεὶς πάνυ θαυμαστόν γε λέγεις εἶπεν ἄνδρα καὶ φιλοσοφίας ἄξιον ·
ἀλλὰ τίς ἡ αἰτία , δι ἣν οὐκ εὐθὺς ἣκει πρὸς ἡμᾶς 0 ;
ἐκεῖνον ἔφη νυκτερεύσαντα περὶ τὸν τάφον ἐμοὶ δοκεῖ τὸν Λύσιδος ἦγεν Ἐπαμεινώνδας πρὸς τὸν Ἰσμηνὸν ἀπολουσόμενον , εἶτ ἀφίξονται δεῦρο πρὸς ἡμᾶς ·
πρὶν δ ἐντυχεῖν ἡμῖν ἐνηυλίσατο τῷ τάφῳ , διανοούμενος ἀνελέσθαι τὰ λείψανα τοῦ σώματος καὶ κομίζειν εἰς Ἰταλίαν , εἰ μή τι νύκτωρ ὑπεναντιωθείη δαιμόνιον .
ὁ μὲν οὖν πατὴρ ταῦτ εἰπὼν ἐσιώπησεν .
ὁ δὲ Γαλαξίδωρος ὦ Ἡράκλεις εἶπεν ὡσἔργον ἐστὶν εὑρεῖν ἄνδρα καθαρεύοντα τύφου καὶ δεισιδαιμονίας .
οἱ μὲν γὰρ ἄκοντες ὑπὸ τῶν παθῶν τούτων ἁλίσκονται δι ἀπειρίαν ἢ δι ἀσθένειαν ·
οἱ δέ , ὡς θεοφιλεῖς καὶ περιττοί τινες εἶναι δοκοῖεν , ἐπιθειάζουσι τὰς πράξεις , ὀνείρατα καὶ φάσματα καὶ τοιοῦτον ἄλλον ὄγκον προϊστάμενοι τῶν ἐπὶ νοῦν ἰόντων .
ὃ πολιτικοῖς μὲν ἀνδράσι καὶ πρὸς αὐθάδη καὶ ἀκόλαστον ὄχλον ἠναγκασμένοις ζῆν οὐκ ἄχρηστον ἴσως ἐστὶν ὥσπερ ἐκ χαλινοῦ τῆς δεισιδαιμονίας πρὸς τὸ συμφέρον ἀντισπάσαι καὶ μεταστῆσαι τοὺς πολλούς 0 ·
φιλοσοφίᾳ δ οὐ μόνον ἔοικεν ἀσχήμων ὁ τοιοῦτος εἶναι σχηματισμός , ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν ἐπαγγελίαν ἐναντίος , εἰ πᾶν ἐπαγγειλαμένη λόγῳ τ ἀγαθὸν καὶ τὸ συμφέρον διδάσκειν , εἰς θεοὺς ἐπαναχωρεῖ τῆς τῶν πράξεων ἀρχῆς ὡς τοῦ λόγου καταφρονοῦσα , καὶ τὴν ἀπόδειξιν δοκεῖ διαφέρειν ἀτιμάσασα πρὸς μαντεύματα τρέπεται καὶ ὀνειράτων ὄψεις , ἐν οἷς ὁ φαυλότατος οὐχ ἧττον τῷ κατατυγχάνειν πολλάκις φέρεται τοῦ κρατίστου 0 .
διὸ καὶ Σωκράτης ὁ ὑμέτερος , ὦ Σιμμία , δοκεῖ μοι φιλοσοφώτερον χαρακτῆρα παιδείας καὶ λόγου περιβάλλεσθαι , τὸ ἀφελὲς τοῦτο καὶ ἄπλαστον ὡς ἐλευθέριον καὶ μάλιστα φίλον ἀληθείας ἑλόμενος τὸν δὲ τῦφον ὥσπερ τινὰ καπνὸν φιλοσοφίας εἰς τοὺς σοφιστὰς ἀποσκεδάσας .
ὑπολαβὼν δ ὁ Θεόκριτος τί γάρ εἶπεν ὦ Γαλαξίδωρε ;
καὶ σὲ Μέλητος πέπεικεν , ὅτι Σωκράτης 0 ·
ὑπερεώρα τὰ θεῖα ;
τοῦτο γὰρ αὐτοῦ καὶ πρὸς Ἀθηναίους κατηγόρησεν οὐδαμῶς ἔφη τὰ γε θεῖα ·
φασμάτων δὲ καὶ μύθων καὶ δεισιδαιμο νίας ἀνάπλεων φιλοσοφίαν ἀπὸ Πυθαγόρου Ἐμπεδοκλέους δεξάμενος εὖ μάλα βεβακχευμένην εἴθισεν ὥσπερ πρὸς τὰ πράγματα πεπνῦσθαι καὶ λόγῳ νήφοντι μετιέναι τὴν ἀλήθειαν .
εἶεν εἶπεν ὁ Θεόκριτος , τὸ δὲ δαιμόνιον , ὦ βέλτιστε , τὸ Σωκράτους ψεῦδος ἢ τί φαμεν 0 ;
ἐμοὶ γὰρ οὐδὲν οὕτω μέγα τῶν περὶ Πυθαγόρου λεγομένων εἰς μαντικὴν ἔδοξε καὶ θεῖον ·
ἀτεχνῶς γὰρ οἷον Ὅμηρος Ὀδυσσεῖ πεποίηκε τὴν Ἀθηνᾶν ἐν πάντεσσι πόνοισι παρισταμένην , τοιαύτην , ἔοικε Σωκράτει τοῦ βίου προποδηγὸν ἀρχῆς τινα συνάψαι τὸ δαιμόνιον ὄψιν , ἥμόνη τοι πρόσθεν ἰοῦσα τίθει , φάος ἐν πράγμασιν ἀδήλοις καὶ πρὸς ἀνθρωπίνην ἀσυλλογίστοις φρόνησιν , ἐν οἷς αὐτῷ συνεφθέγγετο πολλάκις τὸ δαιμόνιον ἐπιθειάζον ταῖς αὐτοῦ προαιρέσεσι .
τὰ μὲν οὖν πλείονα καὶ μείζονα Σιμμίου χρὴ καὶ τῶν ἄλλων ἐκπυνθάνεσθαι Σωκράτους ἑταίρων ·
ἐμοῦ δὲ παρόντος , ὅτε πρὸς Εὐθύφρονα τὸν μάντιν ἧκον 0 ;
ἔτυχε μέν , ὦ Σιμμία , μέμνησαι γάρ , ἄνω πρὸς τὸ Σύμβολον Σωκράτης καὶ τὴν οἰκίαν τὴν Ἀνδοκίδου βαδίζων ἅμα τι διερωτῶν καὶ διασείων τὸν Εὐθύφρονα μετὰ παιδιᾶς .
ἄφνω δ ἐπιστὰς καὶ σιμπείσας προσέσχεν αὑτῷ συχνὸν χρόνον ·
εἶτ ἀναστρέψας ἐπορεύετο τὴν διὰ τῶν κιβωτοποιῶν , καὶ τοὺς προκεχωρηκότας ἤδη τῶν ἑταίρων ἀνεκαλεῖτο φάσκων αὑτῷ γεγονέναι τὸ δαιμόνιον .
οἱ μὲν οὖν πολλοὶ συνανέστρεφον , ἐν οἷς κ ἀγὼ τοῦ Εὐθύφρονος ἐχόμενος ·
νεανίσκοι δέ τινες τὴν εὐθεῖαν βαδίζοντες ὡς δὴ τὸ Σωκράτους ἐλέγξοντες δαιμόνιον , ἐπεσπάσαντο Χάριλλον τὸν αὐλητὴν ἥκοντα καὶ αὐτὸν μετ ἐμοῦ εἰς Ἀθήνας πρὸς Κέβητα 0 ·
πορευομένοις δ αὐτοῖς διὰ τῶν ἑρμογλύφων παρὰ τὰ δικαστήρια σύες ἀπαντῶσιν ἀθρόαι βορβόρου περίπλεοι καὶ κατ ἀλλήλων ὠθούμεναι διὰ πλῆθος ·
ἐκτροπῆς δὲ μὴ παρούσης , τοὺς μὲν ἀνέτρεψαν ἐμβαλοῦσαι τοὺς δ ἀνεμόλυναν .
ἧκεν οὖν καὶ ὁ Χάριλλος οἴκαδε τά τε σκέλη καὶ τὰ ἱμάτια βορβόρου μεστός , ὥστ ἀεὶ τοῦ Σωκράτους δαιμονίου μεμνῆσθαι μετὰ γέλωτος θαυμάζοντας , εἰ μηδαμοῦ προλείπει τὸν ἄνδρα μη δ ἀμελεῖ τὸ θεῖον αὐτοῦ .
καὶ ὁ Γαλαξίδωρος οἴει γάρ ἔφη Θεόκριτε , τὸ Σωκράτους δαιμόνιον ἰδίαν καὶ περιττὴν ἐσχηκέναι δύναμιν ;
οὐχὶ τῆς κοινῆς μόριόν τι μαντικῆς τὸν ἄνδρα πείρᾳ βεβαιωσάμενον , ἐν τοῖς ἀδήλοις καὶ ἀτεκμάρτοις τῷ λογισμῷ ῥοπὴν ἐπάγειν 0 ;
ὡς γὰρ ὁλκὴ μία καθ αὑτὴν οὐκ ἄγει τὸν ζυγόν , ἰσορροποῦντι δὲ βάρει προστιθεμένη κλίνει τὸ σύμπαν ἐφ , ἑαυτήν οὕτω πταρμὸς ἢ κληδὼν ἤ τι τοιοῦτον σύμβολον καὶ κοῦφον , ἐμβριθῆ διάνοιαν ἐπισπάσασθαι πρὸς πρᾶξιν 0 ·
δυεῖν δ ἐναντίων λογισμῶν θατέρῳ προσελθὸν ἔλυσε τὴν ἀπορίαν , τῆς ἰσότητος ἀναιρεθείσης , ὥστε κίνησιν γίγνεσθαι καὶ ὁρμήν .
ὑπολαβὼν δ ὁ πατήρ ἀλλὰ μήν ἔφη καὶ αὐτός , ὦ Γαλαξίδωρε , Μεγαρικοῦ τινος ἤκουσα , Τερψίωνος δὲ ἐκεῖνος , ὅτι τὸ Σωκράτους δαιμόνιον πταρμὸς ἦν , ὅ τε παρ αὐτοῦ καὶ ὁ παρ ἄλλων 0 ·
ἑτέρου μὲν πταρόντος ἐκ δεξιᾶς εἴ τ ὄπισθεν εἴ τ ἔμπροσθεν , ὁρμᾶν αὐτὸν ἐπὶ τὴν πρᾶξιν 0 ·
εἰ δ ἐξ ἀριστερᾶς , ἀποτρέπεσθαι τῶν δ αὐτοῦ πταρμῶν τὸν μὲν ἔτι μέλλοντος βεβαιοῦν τὸν δ ἤδη πράσσοντος ἐπέχειν καὶ κωλύειν τὴν ὁρμήν 0 1 .
ἀλλ ἐκεῖνό μοι δοκεῖ θαυμαστόν , εἰ πταρμῷ χρώμενος οὐ τοῦτο τοῖς ἑταίροις ἀλλὰ δαιμόνιον εἶναι τὸ κωλῦον ἢ κελεῦον ἔλεγε ·
τύφου γὰρ ἂν ἦν τινος , ὦ φίλε , κενοῦ καὶ κόμπου τὸ τοιοῦτον , οὐκ ἀληθείας καὶ ἁπλότητος οἷς τὸν ἄνδρα μέγαν ὡς ἀληθῶς καὶ διαφέροντα τῶν πολλῶν γεγονέναι δοκοῦμεν , ὑπὸ φωνῆς ἔξωθεν ἢ πταρμοῦ τινος ὁπηνίκα τύχοι θορυβούμενον ἐκ τῶν πράξεων ἀνατρέπεσθαι καὶ προΐεσθαι τὸ δεδογμένον .
αἱ δὲ Σωκράτους αὖ ὁρμαὶ τὸ βέβαιον ἔχουσαι καὶ σφοδρότητα φαίνονται πρὸς ἅπαν , ὡς ἂν ἐξ ὀρθῆς καὶ ἰσχυρᾶς ἀφειμέναι κρίσεως καὶ ἀρχῆς .
πενίᾳ γὰρ ἐμμεῖναι παρὰ πάντα τὸν βίον ἑκουσίως , σὺν παὶ χάριτι τῶν διδόντων ἔχειν δυνάμενον , καὶ φιλοσοφίας μὴ ἐκστῆναι πρὸς τοσαῦτα κωλύματα καὶ τέλος εἰς σωτηρίαν καὶ φυγὴν αὐτῷ σπουδῆς ἑταίρων καὶ παρασκευῆς εὐμηχάνου γενομένης , μή τε καμφθῆναι λιπαροῦσι μή θ ὑποχωρῆσαι τῷ θανάτῳ πελάζοντι , χρῆσθαι δ ἀτρέπτῳ τῷ λογισμῷ πρὸς τὸ δεινόν , οὐκ ἔστιν ἀνδρὸς ἐκ κληδόνων ἢ πταρμῶν μεταβαλλομένην ὅτε τύχοι γνώμην ἔχοντος ἀλλ ὑπὸ μείζονος ἐπιστασίας καὶ ἀρχῆς ἀγομένου πρὸς τὸ καλόν .
ἀκούω δὲ καὶ τὴν ἐν Σικελίᾳ τῆς Ἀθηναίων δυνάμεως φθορὰν προειπεῖν αὐτὸν ἐνίοις τῶν φίλων .
καὶ πρότερον ἔτι τούτων Πυριλάμπης ὁ Ἀντιφῶντος ἁλοὺς ἐν τῇ διώξει περὶ Δήλιον ὑφ ἡμῶν δορατίῳ τετρωμένος , ὡς ἤκουσε τῶν ἐπὶ τὰς σπονδὰς ἀφικομένων Ἀθήνηθεν , ὅτι Σωκράτης μετ Ἀλκιβιάδου καὶ Λάχητος ἐπὶ Ῥηγίστης καταβὰς ἀπονενοστήκοι , πολλὰ μὲν τοῦτον ἀνεκαλέσατο , πολλὰ δὲ φίλους τινὰς καὶ λοχίτας οἷς συνέβη μετ αὐτοῦ παρὰ τὴν Πάρνηθα φεύγουσιν ὑπὸ τῶν ἡμετέρων ἱππέων ἀποθανεῖν , ὡς τοῦ Σωκράτους δαιμονίου παρακούσαντας , ἑτέραν ὁδὸν οὐχ ἣν ἐκεῖνος ἦγε τρεπομένους ἀπὸ τῆς μάχης .
ταῦτα δ οἶμαι καὶ Σιμμίαν ἀκηκοέναι πολλάκις ὁ Σιμμίας ἔφη καὶ πολλῶν διεβοήθη γὰρ οὐκ ἠρέμα τὸ Σωκράτους Ἀθήνησιν ἐκ τούτων δαιμόνιον .
τί οὖν ὁ Φειδόλαος εἶπεν ·
ὦ Σιμμία , Γαλαξίδωρον ἐάσωμεν παίζοντα καταβάλλειν τοσοῦτο μαντείας ἔργον εἰς πταρμοὺς καὶ κληδόνας , οἷς καὶ οἱ πολλοὶ καὶ ἰδιῶται περὶ μικρὰ προσχρῶνται καὶ παίζοντες ·
ὅταν δὲ κίνδυνοι βαρύτεροι καὶ μείζονες καταλάβωσι πράξεις , ἐκεῖνο γίγνεται τὸ Εὐριπίδειον οὐδεὶς σιδήρου ταῦτα μωραίνει πέλας ;
καὶ ὁ Γαλαξίδωρος Σιμμίου μέν ἔφη Φειδόλαε , περὶ τούτων , εἴ τι Σωκράτους αὐτὸς λέγοντος ἤκουσεν , ἕτοιμος ἀκροᾶσθαι καὶ πείθεσθαι μεθ ὑμῶν 0 ·
τὰ δ ὑπὸ σοῦ λελεγμένα καὶ Πολύμνιος οὐ χαλεπὸν ἀνελεῖν 0 .
ὡς γὰρ ἐν ἰατρικῇ σφυγμὸς ἢ φλύκταινα μικρὸν οὐ μικροῦ δὲ σημεῖόν ἐστι , καὶ κυβερνήτῃ πελάγους φθόγγος ὄρνιθος ἢ διαδρομὴ κνηκίδος ἀραιᾶς πνεῦμα σημαίνει καὶ κίνησιν τραχυτέραν θαλάσσης 0 ·
οὕτω μαντικῇ ψυχῇ πταρμὸς ἢ κληδὼν οὐ μέγα καθ αὑτὸ σύμβολον δὲ μεγάλου συμπτώματος 0 ·
οὐδεμιᾶς γὰρ τέχνης καταφρονεῖται τὸ μικροῖς μεγάλα καὶ δι ὀλίγων , πολλὰ προμηνύειν .
ἀλλ ὥσπερ εἴ τις ἄπειρος γραμμάτων δυνάμεως ὁρῶν ὀλίγα πλήθει καὶ φαῦλα τὴν μορφὴν ἀπιστοίη ἄνδρα γραμματικὸν ἐκ τούτων ἀναλέγεσθαι πολέμους μεγάλους , οἳ τοῖς πάλαι συνέτυχον , καὶ κτίσεις πόλεων πράξεις τε καὶ παθήματα βασιλέων , εἶτα φαίη φωνὴν ἢ ὅμοιόν τι μηνύειν καὶ καταλέγειν ἐκείνῳ τῶν ἱστορικῶν τούτων ἕκαστον , ἡδὺς ἄν , ὦ φίλε , γέλως σοι τοῦ ἀνθρώπου τῆς ἀπειρίας ἐπέλθοι οὕτω σκόπει , μὴ καὶ ἡμεῖς τῶν μαντικῶν ἑκάστου τὴν δύναμιν ἀγνοοῦντες , ᾗ συμβάλλει πρὸς τὸ μέλλον , εὐήθως ἀγανακτῶμεν , εἰ νοῦν ἔχων ἄνθρωπος ἐκ τούτων ἀποφαίνεταί τι περὶ τῶν ἀδήλων , καὶ ταῦτα φάσκων αὐτὸς οὐ πταρμὸν οὐ δὲ φωνὴν ἀλλὰ δαιμόνιον αὐτῷ τῶν πράξεων ὑφηγεῖσθαι .
μέτειμι γὰρ ἤδη πρὸς σέ , ὦ Πολύμνι , θαυμάζοντα Σωκράτους ἀνδρὸς ἀτυφίᾳ καὶ ἀφελείᾳ μάλιστα δὴ φιλοσοφίαν ἐξανθρωπίσαντος , εἰ μὴ πταρμὸν μη δὲ κληδόνα τὸ σημεῖον ἀλλὰ τραγικῶς πάνυ τὸ δαιμόνιον ὠνόμαζεν 0 .
ἐγὼ γὰρ ἂν τ οὐναντίον ἐθαύμαζον ἀνδρὸς ἄκρου διαλέγεσθαι καὶ κρατεῖν ὀνομάτων , ὥσπερ Σωκράτης , εἰ μὴ τὸ δαιμόνιον ἀλλὰ τὸν πταρμὸν αὑτῷ σημαίνειν ἔλεγεν 0 ·
ὥσπερ εἴ τις ὑπὸ τοῦ βέλους φαίη τετρῶσθαι μὴ τῷ βέλει ὑπὸ τοῦ βαλόντος , μεμετρῆσθαι δ αὖ τὸ βάρος ὑπὸ τοῦ ζυγοῦ μὴ τῷ ζυγῷ ὑπὸ τοῦ ἱστάντος 0 .
οὐ γὰρ τοῦ ὀργάνου τὸ ἔργον , ἀλλ οὗ καὶ τὸ ὄργανον ᾧ χρῆται πρὸς τὸ ἔργον 0 1 ·
ὄργανον δέ τι καὶ τὸ σημεῖον ᾧ χρῆται τὸ σημαῖνον 0 ·
ἀλλ ὅπερ εἶπον , εἴ τι Σιμμίας ἔχοι λέγειν , ἀκουστέον , ὡς εἰδότος ἀκριβέστερον .
καὶ ὁ Θεόκριτος πρότερόν γ ἔφη τοὺς εἰσιόντας οἵτινές εἰσιν ἀποσκεψαμένοις , μᾶλλον δὲ τὸν ξένον ὃν ἔοικεν ἡμῖν Ἐπαμεινώνδας ὁδὶ κομίζειν .
, ἀποβλέψαντες οὖν πρὸς τὰς θύρας , ἑωρῶμεν ἡγούμενον μὲν τὸν Ἐπαμεινώνδαν καὶ συνεστώτων φίλων Ἰσμηνόδωρον καὶ Βακχυλίδαν καὶ Μέλισσον τὸν αὐλητήν , ἑπόμενον δὲ τὸν ξένον , οὐκ ἀγεννῆ τὸ εἶδος ἀλλὰ πραότητα καὶ φιλοφροσύνην τοῦ ἤθους ὑποφαίνοντα καὶ σεμνῶς ἀμπεχόμενον τὸ σῶμα καθίσαντος οὖν ἐκείνου μὲν αὐτοῦ παρὰ τὸν Σιμμίαν τοῦ δ ἀδελφοῦ παρ ἐμὲ τῶν δ ἄλλων ὡς ἕκαστος ἔτυχε καὶ γενομένης σιωπῆς , ὁ Σιμμίας τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν καλέσας εἶεν εἶπεν ὦ Ἐπαμεινώνδα , τίνα χρὴ τὸν ξένον καὶ πῶς καὶ πόθεν προσαγορεύειν 0 ;