Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
τάχα δὴ μεμψόμεθα τὴν Πυθίαν , ὅτι Γλαύκης οὐ φθέγγεται τῆς κιθαρῳδοῦ λιγυρώτερον , οὐ δὲ χριομένη μύροις οὐ δ ἁλουργίδας ἀμπεχομένη κάτεισιν εἰς τὸ ἄδυτον , οὐ δ ἐπιθυμιᾷ κασίαν ἢ λήδανον ἢ λιβανωτὸν ἀλλὰ δάφνην καὶ κρίθινον ἄλευρον .
οὐχ ὁρᾷς , εἶπεν , ὅσην χάριν ἔχει τὰ Σαπφικὰ μέλη κηλοῦντα καὶ καταθέλγοντα τοὺς ἀκροωμένους ;
σίβυλλα δὲ μαινομένῳ στόματι καθ Ηράκλειτον ἀγέλαστα καὶ ἀκαλλώπιστα καὶ ἀμύριστα φθεγγομένη , χιλίων ἐτῶν ἐξικνεῖται τῇ φωνῇ διὰ τὸν θεόν .
ὁ δὲ Πίνδαρος ἀκοῦσαι φησὶ τοῦ θεοῦ τὸν Κάδμον μουσικὰν ὀρθάν οὐχ ἡδεῖαν οὐ δὲ τρυφερὰν οὐ δ ἐπικεκλασμένην τοῖς μέλεσιν .
ἡδονὴν γὰρ οὐ προσίεται τὸ ἀπαθὲς καὶ ἁγνόν , ἀλλ ἐνταῦθα μετὰ τῆς Ἄτης ἐρρίφη καὶ τὸ πλεῖστον αὐτῆς ;
καὶ ὡς ἔοικεν εἰς τὰ ὦτα τῶν ἀνθρώπων συνερρύηκεν .
εἰπόντος δὲ ταῦτα τοῦ Σαραπίωνος , ὁ Θέων μειδιάσας ὁ Σαραπίων μέν εἶπε τ ὸεἰωθὸς ἀποδέδωκε τῷ τρόπῳ , λόγου περὶ Ἄτης καὶ ἡδονῆς παραπεσόντος ἀπολαύσας ἡμεῖς δ ὦ Βόηθε , κ ἂν ᾖ φαυλότερα τῶν Ὁμήρου ταῦτα τὰ ἔπη , μὴ νομίζωμεν αὐτὰ πεποιηκέναι τὸν θεόν , ἀλλ ἐκείνου τὴν ἀρχὴν τῆς κινήσεως ἐνδιδόντος , ὡς ἑκάστη πέφυκε κινεῖσθαι τῶν προφητίδων 0 .
καὶ γὰρ εἰ γράφειν ἔδει μὴ λέγειν τοὺς ·
χρησμούς , οὐκ ἂν οἶμαι τοῦ θεοῦ τὰ γράμματα νομίζοντες ἐψέγομεν , ὅτι λείπεται καλλιγραφίᾳ τῶν βασιλικῶν .
οὐ γὰρ ἔστι θεοῦ ἡ γῆρυς οὐ δ ὁ φθόγγος οὐ δ ἡ λέξις οὐ δὲ τὸ μέτρον ἀλλὰ τῆς γυναικός 0 ·
ἐκεῖνος δὲ μόνας τὰς φαντασίας παρίστησι καὶ φῶς ἐν τῇ ψυχῇ ποιεῖ πρὸς τὸ μέλλον ·
ὁ γὰρ ἐνθουσιασμὸς 0 ;
τοιοῦτόν ἐστι .
καθόλου δ εἰπεῖν , ὑμᾶς τοὺς τοῦ Ἐπικούρου προφήτας  δῆλος γὰρ εἶ καὶ αὐτὸς ὑποφερόμενος  οὐκ ἔστι διαφυγεῖν , ἀλλὰ κ ἀκείνας αἰτιᾶσθε τὰς πάλαι προφήτιδας ὡς φαύλοις ποιήμασι χρωμένας , καὶ τὰς νῦν καταλογάδην καὶ διὰ τῶν 0 ·
ἐπιτυχόντων ὀνομάτων τοὺς χρησμοὺς λεγούσας , ὅπως ὑμῖν ἀκεφάλων καὶ λαγαρῶν μέτρων καὶ μειούρων εὐθύνας μὴ ὑπέχωσι .
καὶ ὁ Διογενιανός μὴ παῖζ εἶπεν ὦ πρὸς θεῶν , ἀλλὰ διάλυσον ἡμῖν ταύτην τὴν ἀπορίαν κοινὴν οὖσαν .
οὐδεὶς γὰρ ἔστιν Ἑλλήνων , ὃς οὐκ αἰτίαν ἐπιζητεῖ καὶ λόγον , πῶς πέπαυται τὸ μαντεῖον ἔπεσι καὶ λόγοις χρώμενον .
ὑπολαβὼν οὖν ὁ Θέων ἀλλὰ καὶ νῦν εἶπεν ὦ παῖ , δοκοῦμεν ἐπηρείᾳ τινὶ τοὺς περιηγητὰς ἀφαιρεῖσθαι τὸ οἰκεῖον ἔργον .
ἔασον οὖν γενέσθαι τὸ τούτων πρότερον , εἶτα περὶ ὧν βούλει καθ ἡσυχίαν διαπορήσεις ἤδη δὲ προϊόντες ἦμεν κατὰ τὸν Ἱέρωνος ἀνδριάντα τοῦ τυράννου ·
καὶ τῶν μὲν ἄλλων ὁ ξένος εἰδὼς ἅπαντα παρεῖχεν ὅμως ὑπ εὐκολίας ἀκροατὴν αὑτόν ·
ἀκούσας δ ὅτι κίων τις ἑστὼς ἄνω χαλκοῦς Ἱέρωνος ἔπεσεν , αὐτομάτως τῆς ἡμέρας ἐκείνης , τὸν Ἱέρωνα συνέβαινεν ἐν Συρακούσαις τελευτᾶν , ἐθαύμασε .
κ ἀγὼ τῶν ὁμοίων ἅμα συνανεμίμνησκον , οἷα δὴ τοῦ Ἱέρωνος μὲν τοῦ Σπαρτιάτου , ὅτι πρὸ τῆς ἐν Λεύκτροις αὐτῷ γενομένης τελευτῆς ἐξέπεσον οἱ ὀφθαλμοὶ τοῦ ἀνδριάντος , οἱ δ ἀστέρες ἠφανίσθησαν οὓς Λύσανδρος ἀνέθηκεν ἀπὸ τῆς ἐν Αἰγὸς ποταμοῖς ναυμαχίας 0 .
ὁ δ αὐτοῦ τοῦ Λυσάνδρου λίθινος ἀνδριὰς ἐξήνθησεν ἀγρίαν λόχμην καὶ πόαν τοσαύτην τὸ πλῆθος , ὥστε κατακρύψαι τὸ πρόσωπον .
ἐν δὲ τοῖς Σικελικοῖς τῶν Ἀθηναίων ἀτυχήμασιν αἵ τε χρυσαῖ τοῦ φοίνικος ἀπέρρεον βάλανοι , καὶ τὴν ἀσπίδα τοῦ Παλλαδίου κόρακες περιέκοπτον .
ὁ δὲ Κνιδίων στέφανος , ὃν Φαρσαλίᾳ τῇ ὀρχηστρίδι Φιλόμηλος ὁ Φωκέων τύραννος ἐδωρήσατο , μεταστᾶσαν αὐτὴν ἐκ τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Ἰταλίαν , ἀπώλεσεν ἐν Μεταποντίῳ παίζουσαν περὶ τὸν νεὼν τοῦ Ἀπόλλωνος ·
ὁρμήσαντες γὰρ ἐπὶ τὸν στέφανον οἱ νεανίσκοι καὶ μαχόμενοι περὶ τοῦ χρυσίου πρὸς ἀλλήλους διέσπασαν τὴν ἄνθρωπον .
ἀριστοτέλης μὲν οὖν μόνον Ὅμηρον ἔλεγε κινούμενα ποιεῖν ὀνόματα διὰ τὴν ἐνέργειαν ἐγὼ δὲ φαίην ἂν καὶ τῶν ἀναθημάτων τὰ ἐνταυθοῖ μάλιστα συγκινεῖσθαι καὶ συνεπισημαίνειν τῇ τοῦ θεοῦ προνοίᾳ ·
καὶ τούτων μέρος μηδὲν εἶναι κενὸν μη δ ἀναίσθητον , ἀλλὰ πεπλῆσθαι πάντα θειότητος ; 0 .
καὶ ὁ Βόηθος ναί εἶπεν ·
οὐ γὰρ ἀρκεῖ τὸν θεὸν εἰς σῶμα καθειργνύναι θνητὸν ἅπαξ ἑκάστου μηνός , ἀλλὰ καὶ λίθῳ παντὶ καὶ χαλκῷ συμφυράσομεν αὐτόν , ὥσπερ οὐκ ἔχοντες ἀξιόχρεων τῶν τοιούτων συμπτωμάτων τὴν τύχην δημιουργὸν καὶ τ αὐτόματον 0 .
εἶτ ἔφην ἐγώ τύχῃ σοι δοκεῖ καὶ αὐτόματον τῶν τοιούτων ἕκαστον ἐοικέναι , καὶ πιθανόν ἐστι τὰς ἀτόμους ἐξολισθεῖν καὶ διαλυθῆναι καὶ παρεγκλῖναι μή τε πρότερον μή θ ὕστερον , ἀλλὰ κατ ἐκεῖνον τὸν χρόνον , ἐν ᾧ τῶν ἀναθέντων ἕκαστος 0 ;
ἢ χεῖρον ἔμελλε πράξειν ἢ βέλτιον 0 ;
καὶ σὲ μὲν Ἐπίκουρος ὠφελεῖ νῦν ὡς ἔοικεν ἀφ ὧν εἶπεν ἢ ἔγραψε πρὸ ἐτῶν τριακοσίων ·
ὁ θεὸς δ , εἰ μὴ συνείρξειε φέρων ἑαυτὸν εἰς ἅπαντα μη δ ἀνακερασθείη πᾶσιν , οὐκ ἄν σοι δοκοίη κινήσεως ἀρχὴν καὶ πάθους αἰτίαν παρασχεῖν οὐδενὶ τῶν ὄντων ;
τοιαῦτα μὲν ἐγὼ πρὸς τὸν Βόηθον ἀπεκρινάμην , ὅμοια δὲ περὶ τῶν Σιβυλλείων 0 .
ἐπειδὴ γὰρ ἔστημεν κατὰ τὴν πέτραν γενόμενοι τὴν κατὰ τὸ βουλευτήριον , ἐφ ἧς λέγεται καθίζεσθαι τὴν πρώτην Σίβυλλαν ἐκ τοῦ Ἑλικῶνος παραγενομένην ὑπὸ τῶν Μουσῶν τραφεῖσαν  ἔνιοι δέ φασιν ἐκ Μαλιέων ἀφικέσθαι Λαμίας οὖσαν θυγατέρα τῆς Ποσειδῶνος  , ὁ μὲν Σαραπίων ἐμνήσθη τῶν ἐπῶν , ἐν οἷς ὕμνησεν ἑαυτήν , ὡς οὐ δ ἀποθανοῦσα λήξει μαντικῆς ·
ἀλλ αὐτὴ μὲν ἐν τῇ σελήνῃ περίεισι τὸ καλούμενον φαινόμενον γενομένη πρόσωπον , τῷ δ ἀέρι τὸ πνεῦμα συγκραθὲν ἐν φήμαις ἀεὶ φορήσεται καὶ κληδόσιν ·
ἐκ δὲ τοῦ σώματος μεταβαλόντος ἐν τῇ γῇ πόας 0 ;
καὶ ὕλης ἀναφυομένης , βοσκήσεται ταύτην ἱερὰ θρέμματα , χρόας τε παντοδαπὰς ἴσχοντα καὶ μορφὰς καὶ ποιότητας ἐπὶ τῶν σπλάγχνων ἀφ ὧν αἱ προδηλώσεις ἀνθρώποις τοῦ μέλλοντος 0 .
ὁ δὲ Βόηθος ἔτι μᾶλλον ἦν φανερὸς καταγελῶν τοῦ δὲ ξένου εἰπόντος , ὡς , εἰ καὶ ταῦτα μύθοις ἔοικεν , ἀλλὰ ταῖς γε μαντείαις ἐπιμαρτυροῦσι πολλαὶ μὲν ἀναστάσεις καὶ μετοικισμοὶ πόλεων Ἑλληνίδων , πολλαὶ δὲ βαρβαρικῶν στρατιῶν ἐπιφάνειαι καὶ ἀναιρέσεις ἡγεμονιῶν 0 ·
ταυτὶ δὲ τὰ πρόσφατα καὶ νέα πάθη περί τε Κύμην καὶ Δικαιάρχειαν οὐχ ὑμνούμενα πάλαι καὶ ᾀδόμενα διὰ τῶν Σιβυλλείων ὁ χρόνος ὥσπερ ὀφείλων ἀποδέδωκεν , ἐκρήξεις πυρὸς ὀρείου καὶ ζέσεις θαλασσίας , καὶ πετρῶν καὶ φλεγμονῶν ὑπὸ πνεύματος ἀναρρίψεις , καὶ φθορὰς πολεων ἅμα τοσούτων καὶ τηλικούτων , ὡς μεθ ἡμέραν ἐπελθοῦσιν ἄγνοιαν εἶναι καὶ ἀσάφειαν ὅπου κατῴκηντο τῆς χώρας συγκεχυμένης 0 ;
ταῦτα γὰρ εἰ γέγονε πιστεῦσαι χαλεπόν ἐστι , μὴ τί γε προειπεῖν ἄνευ θειότητος καὶ ὁ Βόηθος ποῖον γάρ εἶπεν ὦ δαιμόνιε , τῇ φύσει πάθος ὁ χρόνος οὐκ ὀφείλει ;
τί δ ἔστι τῶν ἀτόπων καὶ ἀπροσδοκήτων περὶ γῆν ἢ θάλατταν ἢ πόλεις ἢ ἄνδρας , ὅ τις ἂν προειπὼν οὐ τύχοι γενομένου ;
καίτοι τοῦτό γε σχεδὸν οὐ δὲ προειπεῖν ἔστιν ἀλλ εἰπεῖν , μᾶλλον δὲ ῥῖψαι καὶ διασπεῖραι λόγους οὐκ ἔχοντας ἀρχὴν εἰς τὸ ἄπειρον ·
οἷς πλανωμένοις ἀπήντησε πολλάκις ἡ τύχη καὶ συνέπεσεν αὐτομάτως .
διαφέρει γὰρ οἶμαι γενέσθαι τὸ ῥηθὲν ἢ ῥηθῆναι τὸ γενησόμενον .
ὁ γὰρ εἰπὼν τὰ μὴ ὑπάρχοντα λόγος ἐν ἑαυτῷ τὸ ἡμαρτημένον ἔχων οὐ δικαίως ἀναμένει τὴν ἐκ τ αὐτομάτου πίστιν οὐ δ ἀληθεῖ τεκμηρίῳ χρῆται τοῦ προειπεῖν ἐπιστάμενος τῷ μετὰ τὸ εἰπεῖν γενομένῳ , πάντα τῆς ἀπειρίας φερούσης ·
μᾶλλον δ δ μὲν εἰκάζων καλῶς , ὃν ἄριστον μάντιν ἀνηγόρευκεν ἡ παροιμία , ἰχνοσκοποῦντι καὶ στιβεύοντι διὰ τῶν εὐλόγων τὸ μέλλον ὅμοιός ἐστι .
σίβυλλαι δ αὗται καὶ Βάκιδες ὥσπερ εἰς πόντον ἀτεκμάρτως τὸν χρόνον κατέβαλον καὶ διέσπειραν ὡς ἔτυχε παντοδαπῶν ὀνόματα καὶ ῥήματα παθῶν καὶ συμπτωμάτων 0 ·
οἷς , γιγνομένων ἐνίων ἀπὸ τύχης , ὁμοίως ψεῦδός ἐστι τὸ νῦν λεγόμενον , κ ἂν ὕστερον ἀληθές , εἰ τύχοι , γένηται .
τοιαῦτα τοῦ Βοήθου διελθόντος , ὁ Σαραπίων δίκαιον ἔφη τὸ ἀξίωμα περὶ τῶν οὕτως , ὡς λέγει Βόηθος , ἀορίστως καὶ ἀνυποθέτως λεγομένων 0 ·
εἰ νίκη στρατηγῷ προείρηται , νενίκηκεν ·
εἰ πόλεως ἀναίρεσις , ἀπόλωλεν ὅπου δ οὐ μόνον λέγεται τὸ γενησόμενον , ἀλλὰ καὶ πῶς καὶ πότε καὶ μετὰ τί καὶ μετά τίνος , οὐκ ἔστιν εἰκασμὸς τῶν τάχα γενησομένων ἀλλὰ τῶν πάντως ἐσομένων προδήλωσις 0 1 .
καὶ ταῦτ ἔστιν εἰς τὴν Ἀγησιλάου χωλότητα ·
φράζεο δή , Σπάρτη , καίπερ μεγάλαυχος ἐοῦσα , μὴ σέθεν ἀρτίποδος βλάψῃ χωλὴ βασιλεία .
δηρὸν γὰρ μόχθοι σε κατασχήσουσιν ἄελπτοι , φθισίβροτὸν τ ἐπὶ κῦμα κυλινδομένου πολέμοιο καὶ τὰ περὶ τῆς νήσου πάλιν , ἣν ἀνῆκεν ἡ πρὸ Θήρας καὶ Θηρασίας ;
θάλασσα ·
καὶ περὶ τὸν Φιλίππου καὶ Ῥωμαίων πόλεμον 0 ·
ἀλλ ὁπότε Τρώων γενεὰ καθύπερθε γένηται Φοινίκων ἐν ἀγῶνι , τότ ἔσσεται ἔργα ἄπιστα ·
πόντος μὲν λάμψει πῦρ ἄσπετον , ἐκ δὲ κεραυνῶν πρηστῆρες μὲν ἄνω διὰ κύματος ἀίξουσιν ἄμμιγα σὺν πέτρᾳ , ἡ δὲ στηρίξεται αὐτοῦ οὐ φατὸς ἀνθρώποις νῆσος καὶ χείρονες ἄνδρες χερσὶ βιησάμενοι τὸν κρείσσονα νικήσουσι 0 .
τὸ γὰρ ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ Ῥωμαίους τε Καρχηδονίων περιγενέσθαι καταπολεμήσαντας Ἀννίβαν , καὶ Φίλιππον Αἰτωλοῖς συμβαλόντα καὶ Ῥωμαίοις μάχῃ κρατηθῆναι , καὶ τέλος ἐκ βυθοῦ νῆσον ἀναδῦναι μετὰ πυρὸς πολλοῦ καὶ κλύδωνος ἐπιζέσαντος , οὐκ ἂν εἴποι τις ὡς ἀπήντησεν ἅμα πάντα καὶ συνέπεσε κατὰ τύχην καὶ αὐτομάτως , ἀλλ ἡ τάξις ἐμφαίνει τὴν πρόγνωσιν καὶ τὸ Ῥωμαίοις πρὸ ἐτῶν ὁμοῦ τι πεντακοσίων προειπεῖν τὸν χρόνον , ἐν ᾧ πρὸς ἅπαντα τὰ ἔθνη πολεμήσοιεν ἅμα ·
τοῦτο δ ἦν τὸ πολεμῆσαι τοῖς οἰκέταις ἀποστᾶσιν .
ἐν τούτοις γὰρ οὐδὲν ἀτέκμαρτον οὐ δὲ τυφλὸν ἀμφί τε τύχην ζητεῖν ἐν ἀπειρίᾳ ὁ λόγος ἀλλὰ πολλὰ τῆς πείρας ἐνέχυρα δίδωσι καὶ δείκνυσι τὴν ὁδόν , βαδίζει τὸ πεπρωμένον 0 .
οὐ γὰρ οἶμαὶ τιν ἐρεῖν , ὅτι μετὰ τούτων ὡς προερρήθη συνέπεσε κατὰ τύχην ἐπεὶ τί κωλύει λέγειν ἕτερον , ὡς προερρήθη οὐκ ἔγραψε τὰς * kuri / as ὑμῖν Ἐπίκουρος , ὦ Βόηθε , δόξας , ἀλλ ἀπὸ τύχης καὶ αὐτομάτως οὕτω πρὸς ἄλληλα τῶν γραμμάτων συνεμπεσόντων , ἀπετελέσθη τὸ βιβλίον ;
ἅμα δὲ τούτων λεγομένων προῄειμεν .
ἐν δὲ τῷ Κορινθίων οἴκῳ τὸν φοίνικα θεωμένοις τὸν χαλκοῦν , ὅσπερ ἔτι λοιπός ἐστι τῶν ἀναθημάτων , οἱ περὶ τὴν ῥίζαν ἐντετορευμένοι βάτραχοι καὶ ὕδροι θαῦμα τῷ Διογενιανῷ παρεῖχον , ἀμέλει δὲ καὶ ἡμῖν 0 .
οὔ τε γὰρ φοίνιξ , ὡς ἕτερα δένδρα , λιμναῖόν ἐστι καὶ φίλυδρον φυτόν , οὔ τε Κορινθίοις 0 ·
τι βάτραχοι προσήκουσιν , ὥστε σύμβολον ἢ παράσημον εἶναι τῆς πόλεως ·
ὥσπερ ἀμέλει Σελινούντιοί ποτε χρυσοῦν σέλινον ἀναθεῖναι λέγονται , καὶ Τενέδιοι τὸν πέλεκυν ἀπὸ τῶν καρκίνων τῶν γιγνομένων περὶ τὸ καλούμενον Ἀστέριον παρ αὐτοῖς 0 ·
μόνοι γὰρ ὡς ἔοικεν ἐν τῷ χελωνίῳ τύπον πελέκεως ἔχουσι .
καὶ μὴν αὐτῷ γε τῷ θεῷ κόρακας καὶ κύκνους καὶ λύκους καὶ ἱέρακας καὶ πάντα μᾶλλον ἢ ταῦτ εἶναι προσφιλῆ τὰ θηρία νομίζομεν εἰπόντος δὲ τοῦ Σαραπίωνος , ὅτι τὴν ἐξ ὑγρῶν ᾐνίξατο τροφὴν τοῦ ἡλίου καὶ γένεσιν καὶ ἀναθυμίασιν ὁ δημιουργός , εἴ θ Ὁμήρου λέγοντος ἀκηκοώς ἠέλιος δ ἀπόρουσε λιπὼν , περικαλλέα λίμνην 0 1 ·
εἴ τ Αἰγυπτίους ἑωρακὼς ἀρχὴς ἀνατολῆς παιδίον νεγνὸν γράφοντας ἐπὶ λωτῷ καθεζόμενον γελάσας ἐγὼ ποῦ σὺ πάλιν εἶπον ὦ χρηστέ , τὴν Στοὰν δευρὶ παρωθεῖς καὶ ὑποβάλλεις ἀτρέμα τῷ λόγῳ τὰς ἀνάψεις καὶ ἀναθυμιάσεις , οὐχ ὥσπερ αἱ Θετταλαὶ κατάγων τὴν σελήνην καὶ τὸν ἣλιον , ὡς ἐντεῦθεν ἀπὸ γῆς καὶ ὑδάτων βλαστάνοντας καὶ ἀρδομένους 0 ;
ὁ μὲν γὰρ Πλάτων καὶ τὸν ἄνθρωπον οὐράνιον ὠνόμασε φυτόν , ὥσπερ ἐκ ῥίζης ἄνω τῆς κεφαλῆς ὀρθούμενον ὑμεῖς δὲ τοῦ μὲν Ἐμπεδοκλέους καταγελᾶτε , φάσκοντος τὸν ἣλιον περὶ γῆν ἀνακλάσει φωτὸς οὐρανίου γενόμενον αὖθις ἀνταυγεῖν πρὸς ὄλυμπον ἀταρβήτοισι προσώποις αὐτοὶ δὲ γηγενὲς ζῷον ἢ φυτὸν ἕλειον ἀποφαίνετε τὸν ἥλιον , εἰς βατράχων πατρίδα ἢ ὕδρων ἐγγράφοντες .
ἀλλὰ ταῦτα μὲν εἰς τὴν Στωικὴν ἀναθώμεθα τραγῳδίαν , τὰ δὲ τῶν χειροτεχνῶν πάρεργα παρέργως ἐξετάσωμεν .
ἐν πολλοῖς γάρ εἰσι κομψοί , τὸ δὲ ψυχρὸν οὐ πανταχοῦ καὶ περίεργον ἐκπεφεύγασιν .
ὥσπερ οὖν ὁ τὸν ἀλεκτρυόνα ποιήσας ἐπὶ τῆς χειρὸς τοῦ Ἀπόλλωνος ἑωθινὴν ὑπεδήλωσεν ὥραν καὶ καιρὸν ἐπιούσης ἀνατολῆς , οὕτως ἐνταῦθα τοὺς βατράχους ἐαρινῆς ὥροις φαίη τις ἂν γεγονέναι σύμβολον ἐν κρατεῖν ἄρχεται τοῦ ἀέρος ὁ ἥλιος καὶ τὸν χειμῶνα διαλύειν , εἴ γε δεῖ καθ ὑμᾶς τὸν Ἀπόλλωνα καὶ τὸν ἥλιον μὴ δύο θεοὺς ἀλλ ἕνα νομίζειν καὶ ὁ Σαραπίων σὺ γάρ εἶπεν οὐχ οὕτω νομίζεις ἀλλ οἴει τὸν ἣλιον διαφέρειν τοῦ Ἀπόλλωνος ;
ἔγωγ εἶπεν ὡς τοῦ ἡλίου τὴν σελήνην ἀλλ αὕτη μὲν οὐ πολλάκις οὐ δὲ πᾶσιν ἀποκρύπτει τὸν ἥλιον , ὁ δ ἥλιος ὁμοῦ τι πάντας ἀγνοεῖν τὸν Ἀπόλλωνα πεποίηκεν ἀποστρέφων τῇ αἰσθήσει τὴν διάνοιαν ἀπὸ τοῦ ὄντος ἐπὶ τὸ φαινόμενον .
ἐκ τούτου τοὺς περιηγητὰς 0 ;
ὁ Σαραπίων ἤρετο τί δὴ τὸν οἶκον οὐ Κυψέλου τοῦ ἀναθέντος ἀλλὰ Κορινθίων ὀνομάζουσιν .
ἀπορίᾳ δ αἰτίας ἐμοὶ γοῦν δοκεῖ σιωπώντων ἐκείνων , ἐπιγελάσας ἐγὼ τί δ εἶπον ἔτι τούτους οἰόμεθα γιγνώσκειν ἢ μνημονεύειν ἐκπεπληγμένους παντάπασιν , ἡμῶν μετεωρολεσχούντων ;
ἐπεὶ πρότερὸν γ αὐτῶν ἠκούομεν λεγόντων , ὅτι τῆς τυραννίδος καταλυθείσης ἐβούλοντο Κορίνθιοι καὶ τὸν ἐν Πίσῃ χρυσοῦν ἀνδριάντα καὶ τὸν ἐνταῦθα τουτονὶ θησαυρὸν ἐπιγράψαι τῆς πόλεως .
δελφοὶ μὲν οὖν ἔδοσαν ὡς δίκαιον , καὶ συνεχώρησαν , Ἠλείους δὲ φθονήσαντας ἐψηφίσαντο μὴ μετέχειν Ἰσθμίων ὅθεν οὐδεὶς ἐξ ἐκείνου γέγονεν Ἰσθμίων ἀγωνιστὴς Ἠλεῖος 0 .
ὁ δὲ Μολιονιδῶν φόνος ὑφ Ἡρακλέους περὶ Κλεωνὰς οὐδέν ἐστι , μεταίτιος , ὡς ἔνιοι νομίζουσιν , Ἠλείοις τοῦ εἴργεσθαι ·
τ οὐναντίον γὰρ ἦν αὐτοῖς προσῆκον εἴργειν , εἰ διὰ τοῦτο Κορινθίοις προσεκεκρούκεσαν .
ἐγὼ μὲν οὖν ταῦτ εἶπον .
ἐπεὶ δὲ τὸν Ἀκανθίων καὶ Βρασίδου παρελθοῦσιν οἶκον ἡμῖν ἔδειξεν ὁ περιηγητὴς χωρίον , ἐν ᾧ Ῥοδώπιδος ἔκειντό ποτε τῆς ἑταίρας ὀβελίσκοι σιδηροῖ , δυσχεράνας ὁ Διογενιανὸς ἦν ἄρα τῆς αὐτῆς ἔφη πόλεως Ῥοδώπιδι μὲν χώραν παρασχεῖν , ὅπου τὰς δεκάτας φέρουσα καταθήσεται τῶν μισθῶν , Αἴσωπον δ ἀπολέσαι τὸν ὁμόδουλον αὐτῆς .
καὶ ὁ Σαραπίων τί δὲ ταῦτ ἔφη μακάριε , δυσχεραίνεις ;
ἐκεῖ βλέψον ἄνω καὶ τὴν χρυσῆν ἐν τοῖς στρατηγοῖς καὶ βασιλεῦσι θέασαι Μνησαρέτην , ἣν Κράτης εἶπε τῆς τῶν Ἑλλήνων ἀκρασίας ἀνακεῖσθαι τρόπαιον .
ἰδὼν οὖν ὁ νεανίας εἶτ οὐ περὶ Φρύνης ἔφη τοῦτ ἦν εἰρημένον τῷ Κράτητι ;
ναί εἶπεν ὁ Σαραπίων ·
μνησαρέτη γὰρ ἐκαλεῖτο , τὴν δὲ Φρύνην ἐπίκλησιν ἔσχε διὰ τὴν ὠχρότητα .
πολλὰ δ ὡς ἔοικε τῶν ὀνομάτων ἀποκρύπτουσιν αἱ παρωνυμίαι .
τὴν γοῦν Ἀλεξάνδρου μητέρα Πολυξένην εἶτα Μυρτάλην Ὀλυμπιάδα τε καὶ Στρατονίκην κληθῆναι λέγουσι ·
τὴν δὲ Ῥοδίαν Εὔμητιν ἄχρι νῦν Κλεοβουλίνην πατρόθεν οἱ πλεῖστοι καλοῦσιν Ἡροφίλην δὲ τὴν Ἐρυθραίαν μαντικὴν γενομένην Σίβυλλαν προσηγόρευσαν .
, τῶν δὲ γραμματικῶν ἀκούσῃ καὶ τὴν Λήδαν Μνησινόην , καὶ τὸν Ὀρέστην Ἀχαιὸν ὠνομάσθαι φασκόντων .
ἀλλὰ πῶς , ἔφη , διανοῇ σὺ ʽ βλέψας πρὸς τὸν Θέωνἀ τουτὶ διαλῦσαι τὸ περὶ Φρύνης αἰτίαμα ;
κ ἀκεῖνος ἡσυχῆ διαμειδιάσας οὕτως εἶπεν ὥστε καὶ σοὶ προσεγκαλεῖν τὰ μικρότατα τῶν Ἑλληνικῶν πλημμελημάτων ἐλέγχοντι .
καθάπερ γὰρ ὁ Σωκράτης 0 ;
ἑστιώμενος ἐν Καλλίου τῷ μύρῳ πολεμεῖ μόνον , ὀρχήσεις δὲ παίδων καὶ κυβιστήσεις καὶ φιλήματα καὶ γελωτοποιοὺς ὁρῶν ἀνέχεται καὶ σύ μοι δοκεῖς ὁμοίως γύναιον εἴργειν τοῦ ἱεροῦ χρησάμενον ὥρᾳ σώματος οὐκ ἐλευθερίως , φόνων δὲ καὶ πολέμων καὶ λεηλασιῶν ἀπαρχαῖς καὶ δεκάταις κύκλῳ περιεχόμενον τὸν θεὸν ὁρῶν , καὶ τὸν νεὼν σκύλων Ἑλληνικῶν ἀνάπλεων καὶ λαφύρων οὐ δυσχεραίνεις , οὐ δ οἰκτίρεις τοὺς Ἕλληνας ἐπὶ τῶν καλῶν ἀναθημάτων αἰσχίστας ἀναγιγνώσκων ἐπιγραφὰς Βρασίδας καὶ Ἀκάνθιοι ἀπ Ἀθηναίων καὶ ʽ Ἀθηναῖοι ἀπὸ Κορινθίων καὶ Φωκεῖς ἀπὸ Θεσσαλῶν , Ὀρνεᾶται δ ἀπὸ Σικυωνίων , Ἀμφικτύονες δ ἀπὸ Φωκέων .
ἀλλὰ Πραξιτέλης ὡς 0 ·
ἔοικε ·
μόνος ἠνίασε Κράτητα τῇ ἐρωμένῃ τυχὼν αὐτόθι δωρεᾶς , ὃν ἐπαινεῖν ὤφειλε Κράτης , ὅτι τοῖς χρυσοῖς βασιλεῦσι τούτοις παρέστησε χρυσῆν ἑταίραν , ἐξονειδίζων τὸν πλοῦτον ὡς οὐδὲν ἔχοντα θαυμάσιον οὐ δὲ σεμνόν .
δικαιοσύνης γὰρ ἀναθήματα καὶ σωφροσύνης καὶ μεγαλονοίας καλῶς ἔχει τίθεσθαι παρὰ τῷ θεῷ τοὺς βασιλεῖς καὶ τοὺς ἄρχοντας , οὐ χρυσῆς καὶ τρυφώσης εὐπορίας ἧς μέτεστι καὶ τοῖς αἴσχιστα βεβιωκόσιν .
ἐκεῖνο δ οὐ λέγεις εἶπεν ἅτερος τῶν περιηγητῶν ὅτι Κροῖσος ἐνταῦθα καὶ τῆς ἀρτοποιοῦ χρυσῆν εἰκόνα ποιησάμενος ἀνέθηκε πλὴν οὐκ ἐντρυφῶν τῷ ἱερῷ , καλὴν δὲ λαβὼν αἰτίαν καὶ δικαίαν .
λέγεται γὰρ Ἀλυάττην τὸν πατέρα τοῦ Κροίσου δευτέραν ἀγαγέσθαι γυναῖκα καὶ παῖδας ἑτέρους τρέφειν ·
ἐπιβουλεύουσαν οὖν τῷ Κροίσῳ τὴν ἄνθρωπον φάρμακον δοῦναι τῇ ἀρτοποιῷ , καὶ κελεῦσαι διαπλάσασαν ἄρτον ἐξ αὐτοῦ τῷ Κροίσῳ παραθεῖναι τὴν δ ἀρτοποιὸν κρύφα τῷ Κροίσῳ φράσαι , παραθεῖναι δὲ τοῖς ἐκείνης παισὶ τὸν ἄρτον .
ἀνθ ὧν βασιλεύσαντα τὸν Κροῖσον οἷον ἐπὶ μάρτυρι τῷ θεῷ τὴν χάριν ἀμείψασθαι τῆς γυναικός , εὖ γε ποιοῦντ ἐκεῖνον 0 1 .
ὅθεν , εἶπεν , ἄξιον δὴ καὶ τῶν πόλεων εἴ τι τοιοῦτόν ἔστιν ἀνάθημα τιμᾶν καὶ ἀγαπᾶν , οἷον τὸ Ὀπουντίων 0 1 .
ἐπεὶ γὰρ οἱ Φωκέων τύραννοι πολλὰ τῶν χρυσῶν καὶ ἀργυρῶν ἀναθημάτων συγχέαντες ἔκοψαν νόμισμα καὶ διέσπειραν εἰς τὰς πόλεις , Ὀπούντιοι συναγαγόντες ὅσον ἀργύριον , ὑδρίαν ἔπεμψαν ἐνθάδε τῷ θεῷ καὶ καθιέρωσαν 0 .
ἐγὼ δὲ καὶ Μυριναίους ἐπαινῶ καὶ Ἀπολλωνιάτας θέρη χρυσᾶ δεῦρο πέμψαντας ·
ἔτι δὲ μᾶλλον Ἐρετριεῖς καὶ Μάγνητας , ἀνθρώπων ἀπαρχαῖς ;
δωρησαμένους τὸν θεόν , ὡς καρπῶν δοτῆρα καὶ πατρῷον καὶ γενέσιον καὶ φιλάνθρωπον αἰτιῶμαι δὲ Μεγαρεῖς , ὅτι μόνοι σχεδὸν ἐνταῦθα λόγχην ἔχοντα τὸν θεὸν ἔστησαν ἀπὸ τῆς μάχης , ἣν Ἀθηναίους μετὰ τὰ Περσικὰ τὴν πόλιν ἔχοντας αὐτῶν νικήσαντες ἐξέβαλον .
ὕστερον μέντοι πλῆκτρον ἀνέθηκαν τῷ θεῷ χρυσοῦν ἐπιστήσαντες ὡς ἔοικε Σκυθίνῳ λέγοντι περὶ τῆς λύρας , ἣν ἁρμόζεται Ζηνὸς εὐειδὴς ;
ἀπόλλων , πᾶσαν ἀρχὴν καὶ τέλος συλλαβών ἔχει δὲ λαμπρὸν πλῆκτρον ἡλίου φάος .
ἐπιβάλλοντος δὲ τοῦ Σαραπίωνος εἰπεῖν τι περὶ τούτων , ὁ ξένος 0 ·
ἡδὺ μέν ἔφη τὸ τοιούτων ἀκροᾶσθαι λόγων , ἐμοὶ δ ἀναγκαῖόν ἐστι τὴν πρώτην ὑπόσχεσιν ἀπαιτῆσαι περὶ τῆς αἰτίας , ἣ πέπαυκε τὴν Πυθίαν ἐν ἔπεσι καὶ μέτροις ἄλλοις θεσπίζουσαν ·
ὥστ , εἰ δοκεῖ , τὰ λειπόμενα τῆς θέας ὑπερθέμενοι περὶ τούτων ἀκούσωμεν ἐνταῦθα καθίσαντες .
οὗτος γάρ ἐστιν ὁ μάλιστα πρὸς τὴν τοῦ χρηστηρίου πίστιν ἀντιβαίνων λόγος ·
ὡς δυεῖν θάτερον , ἢ τῆς Πυθίας τῷ χωρίῳ μὴ πελαζούσης ἐν ᾧ τὸ θεῖόν ἐστιν , ἢ τοῦ πνεύματος παντάπασιν ἀπεσβεσμένου καὶ τῆς δυνάμεως ἐκλελοιπυίας 0 1 .
περιελθόντες 0 ;
οὖν ἐπὶ τῶν μεσημβρινῶν καθεζόμεθα κρηπίδων τοῦ νεὼ πρὸς τὸ τῆς Γῆς ἱερὸν τὸ θ ὕδωρ ἀποβλέποντες ὥστ εὐθὺς εἰπεῖν τὸν Βόηθον , ὅτι καὶ ὁ τόπος τῆς ἀπορίας συνεπιλαμβάνεται τῷ ξένῳ .
μουσῶν γὰρ ἦν ἱερὸν ἐνταῦθα περὶ τὴν ἀναπνοὴν τοῦ νάματος , ὅθεν ἐχρῶντο πρός τε τὰς λοιβὰς ὕδατι τούτῳ , ὥς φησι Σιμωνίδης ἔνθα χερνίβεσσιν εἰρύεται τὸ Μοισᾶν καλλικόμων ὑπένερθεν ἁγνὸν ὕδωρ .
μικρῷ δὲ περιεργότερον αὖθις ὁ Σιμωνίδης τὴν Κλειὼ προσειπών ἁγνᾶν ἐπίσκοπον , χερνίβων φησὶ πολύλιστον ἀραιόν τέ ἐστιν ἀχρυσόπεπλον εὐῶδες ἀμβροσίων ἐκ μυχῶν ἐρανὸν ὕδωρ λαβόν .
οὐκ ὀρθῶς οὖν Εὔδοξος ἐπίστευσε τοῖς Στυγὸς ὕδωρ τοῦτο καλεῖσθαι πεφήνασι .
τὰς δὲ Μούσας ἱδρύσαντο παρέδρους τῆς μαντικῆς καὶ φύλακας αὐτοῦ παρὰ τὸ νᾶμα καὶ τὸ τῆς Γῆς ἱερόν , ἧς λέγεται τὸ μαντεῖον γενέσθαι διὰ τὴν ἐν μέτροις καὶ μέλεσι χρησμῳδίαν .
ἔνιοι δὲ καὶ πρῶτον ἐνταῦθά φασιν ἡρῷον μέτρον ἀκουσθῆναι , συμφέρετε πτερά , οἰωνοί , κηρόν τε , μέλισσαι ὅτε τῷ θεῷ ἐπιδεᾶ γενομένην ἀποβαλεῖν τὸ σεμνόν .
ὁ Σαραπίων ἐπιεικέστερα ταῦτ εἶπεν ὦ Βόηθε , καὶ μουσικώτερα δεῖ γὰρ μὴ μάχεσθαι πρὸς τὸν θεὸν μη δ ἀναιρεῖν μετὰ τῆς μαντικῆς ἅμα τὴν πρόνοιαν καὶ τὸ θεῖον , ἀλλὰ τῶν ὑπεναντιοῦσθαι δοκούντων λύσεις ἐπιζητεῖν τὴν δ εὐσεβῆ καὶ πάτριον μὴ προΐεσθαι πίστιν .
ὀρθῶς ἔφην ἐγὼ λέγεις , ἄριστε Σαραπίων οὐ δὲ γὰρ φιλοσοφίαν ἀπεγιγνώσκομεν ὡς ἀνῃρημένην παντάπασι , καὶ διεφθορυῖαν , ὅτι πρότερον μὲν ἐν ποιήμασιν ἐξέφερον οἱ φιλόσοφοι τὰ δόγματα καὶ τοὺς λόγους , ὥσπερ Ὀρφεὺς καὶ Ἡσίοδος καὶ Παρμενίδης καὶ Ξενοφάνης καὶ Ἐμπεδοκλῆς καὶ Θαλῆς 0 ·
ὕστερον δ ἐπαύσαντο καὶ πέπαυνται χρώμενοι μέτροις πλὴν σοῦ ·
διὰ σοῦ δ αὖθις εἰς φιλοσοφίαν ποιητικὴ κάτεισιν , ὄρθιον καὶ γενναῖον ἐγκελευομένη τοῖς νέοις .
οὐ δ ἀστρολογίαν ἀδοξοτέραν ἐποίησαν οἱ περὶ Ἀρίσταρχον καὶ Τιμόχαριν καὶ Ἀρίστυλλον καὶ Ἵππαρχον καταλογάδην γράφοντες , ἐν μέτροις πρότερον Εὐδόξου καὶ Ἡσιόδου καὶ Θαλοῦ γραφόντων , εἴ γε Θαλῆς ἐποίησεν , ὡς ἀληθῶς εἰπεῖν , τὴν εἰς αὐτὸν ἀναφερομένην *  astrologi / an .
πίνδαρος δὲ καὶ περὶ τρόπου μελῳδίας ἀμελουμένου 0 ·
καθ αὑτὸν ἀπορεῖν ὁμολογεῖ , καὶ θαυμάζειν ὅτι οὐδὲν γάρ ἐστι δεινὸν οὐ δ ἄτοπον αἰτίας ζητεῖν τῶν τοιούτων μεταβολῶν ἀναιρεῖν δὲ τὰς τέχνας καὶ τὰς δυνάμεις , ἄν τι κινηθῇ καὶ παραλλάξῃ τῶν κατὰ ταύτας , οὐ δίκαιον 0 .
ὑπολαβὼν δ ὁ Θέων ἀλλὰ ταῦτα μέν εἶπε μεγάλας ἔσχηκε τῷ ὄντι παραλλαγὰς καὶ καινοτομίας τῶν δ ἐνταῦθα πολλοὺς ἴσμεν χρησοὺς καὶ τότε καταλογάδην ἐκφερομένους καὶ περὶ πραγμάτων οὐ τῶν τυχόντων ·
λακεδαιμονίοις τε γάρ , ὡς Θουκυδίδης ἱστόρηκε , περὶ τοῦ πρὸς Ἀθηναίους πολέμου χρωμένοις ἀνεῖλε νίκην καὶ κράτος , καὶ βοηθήσειν αὐτὸς καὶ παρακαλούμενος καὶ ἀπαράκλητος 0 ·
καὶ Παυσανίαν εἰ μὴ καταγάγοιεν ἀργυρέᾳ εὐλάκᾳ εὐλάξειν Ἀθηναίοις δὲ περὶ τῆς ἐν Σικελίᾳ μαντευομένοις στρατιᾶς προσέταξε τὴν ἐξ Ἐρυθρῶν ἱέρειαν ἀνάγειν τῆς Ἀθηνᾶς ·
ἐκαλεῖτο δ Ἡσυχία τὸ γύναιον .
δεινομένους δὲ τοῦ Σικελιώτου μαντευομένου περὶ τῶν υἱέων , ἀνεῖλεν ὡς οἱ τρεῖς τυραννήσοιεν ·
ὑποτυχόντος δὲ τοῦ Δεινομένους οἰμωξόμενοί γ ὦ δέσποτ Ἄπολλον , καὶ τοῦθ οἱ ἔφη διδόναι καὶ προσαναιρεῖν ;
ἴστε τοίνυν , ὅτι Γέλων μὲν ὑδρωπιῶν Ἱέρων δὲ λιθιῶν ἐτυράννησεν ὁ δὲ τρίτος Θρασύβουλος ἐν στάσεσι καὶ πολέμοις γενόμενος χρόνον οὐ πολὺν ἐξέπεσε τῆς ἀρχῆς .
προκλῆς τοίνυν ὁ Ἐπιδαύρου τύραννος ἄλλους τε πολλοὺς ὠμῶς καὶ παρανόμως ἀνεῖλε καὶ Τίμαρχον ἀπ Ἀθηνῶν παραγενόμενον μετὰ χρημάτων πρὸς αὐτὸν ὑποδεξάμενος καὶ φιλοφρονηθεὶς ἀπέκτεινε , καὶ τὸ σῶμα κατεπόντισεν ἐμβαλὼν εἰς φορμόν ·
ἔπραξε δὲ ταῦτα διὰ Κλεάνδρου τοῦ Αἰγινήτου , τῶν ἄλλων ἀγνοούντων .
ὕστερον δὲ τῶν πραγμάτων αὐτῷ ταραττομένων , ἔπεμψεν ἐνταῦθα Κλεότιμον τὸν ἀδελφὸν ἐν ἀπορρήτῳ μαντευσόμενον περὶ φυγῆς αὐτοῦ καὶ μεταστάσεως .
ἀνεῖλεν οὖν ὁ θεὸς διδόναι Προκλεῖ φυγὴν καὶ μετάστασιν , ὅπου τὸν φορμὸν ἐκέλευσε καταθέσθαι τὸν Αἰγινήτην ξένον ἢ ὅπου τὸ κέρας 0 1 2 ;
ἀποβάλλει ὁ ἔλαφος .
συνεὶς οὖν ὁ τύραννος , ὅτι κελεύει καταποντίζειν αὑτὸν ἢ κατορύττειν ὁ θεὸς  οἱ γὰρ ἔλαφοι κατορύττουσι καὶ ἀφανίζουσι κατὰ τῆς γῆς ὅταν ἐκπέσῃ τὸ κέρας  , ἐπέσχεν ὀλίγον χρόνον , εἶτα τῶν πραγμάτων παντάπασι μοχθηρῶν γενομένων , ἐξέπεσε .
λαβόντες δ αὐτὸν οἱ τοῦ Τιμάρχου φίλοι καὶ διαφθείραντες ἐξέβαλον τὸν νεκρὸν εἰς τὴν θάλασσαν .
ὃ δ ἐστὶ μέγιστον , αἱ ῥῆτραι , δι ὧν ἐκόσμησε τὴν Λακεδαιμονίων πολιτείαν Λυκοῦργος , ἐδόθησαν αὐτῷ καταλογάδην .
ἀλυρίου τοίνυν καὶ Ἡροδότου καὶ Φιλοχόρου καὶ Ἴστρου , τῶν μάλιστα τὰς ἐμμέτρους μαντείας φιλοτιμηθέντων συναγαγεῖν , ἄνευ μέτρου χρησμοὺς γεγραφότων , Θεόπομπος οὐδενὸς ἧττον ἀνθρώπων ἐσπουδακὼς περὶ 0 ·
τὸ χρηστήριον , ἰσχυρῶς ἐπιτετίμηκε τοῖς μὴ νομίζουσι κατὰ τὸν τότε χρόνον ἔμμετρα τὴν Πυθίαν θεσπίζειν ·
εἶτα τοῦτο βουλόμενος ἀποδεῖξαι , παντάπασιν ὀλίγων χρησμῶν ηὐπόρηκεν , ὡς τῶν ἄλλων καὶ τότ ἤδη καταλογάδην ἐκφερομένων .
ἔνιοι δὲ καὶ νῦν μετὰ μέτρων ἐκτρέχουσιν ὧν ἕνεκα καὶ πρᾶγμα περιβόητον πεποίηκε .
μισογύνου γὰρ Ἡρακλέους ἱερόν ἐστιν ἐν τῇ Φωκίδι , καὶ νομίζεται τὸν ἱερώμενον ἐν τῷ ἐνιαυτῷ γυναικὶ μὴ ὁμιλεῖν διὸ καὶ πρεσβύτας ἐπιεικῶς ἱερεῖς ἀπθδείκνύθυσι , πλὴν ἔμπροσθεν νεανίας οὐ πονηρὸς φιλότιμος , ἐρῶν παιδίσκης , ἔλαβε τὴν ἱερωσύνην καὶ τὸ πρῶτον ἦν ἐγκρατὴς ἑαυτοῦ καὶ ἔφευγε τὴν ἄνθρωπον ἀναπαυομένῳ δ , αὐτῷ ποτε μετὰ πότον καὶ χορείαν προσπεσοῦσα διεπράξατο .
φοβούμενος οὖν καὶ ταραττόμενος τὸ μαντεῖον κατέφυγε , καὶ περὶ τῆς ἁμαρτίας ἠρώτα τὸν θεὸν εἴ τις εἴη παραίτησις ἢ λύσις ·
ἔλαβε δὲ τόνδε τὸν χρησμὸν ἅπαντα τ ἀναγκαῖα συγχωρεῖ θεός οὐ μὴν ἀλλὰ δοὺς ἄν τις , ὡς οὐδὲν ἄνευ μέτρου θεσπίζεται καθ ἡμᾶς , μᾶλλον διαπορήσει περὶ τῶν παλαιῶν ποτὲ μὲν ἐν μέτροις ποτὲ δ ἄνευ μέτρων διδόντων τὰς ἀποκρίσεις .
ἔστι δ οὐδέτερον , ὦ παῖ , παράλογον , μόνον ἂν ὀρθὰς καὶ καθαρὰς περὶ τοῦ θεοῦ δόξας ἔχωμεν , καὶ μὴ νομίζωμεν αὐτὸν ἐκεῖνον εἶναι τὸν τὰ ἔπη συντιθέντα πρότερον καὶ νῦν ὑποβάλλοντα τῇ Πυθίᾳ τοὺς χρησμούς , ὥσπερ ἐκ προσωπείων φθεγγόμενον .
ἀλλ αὖθις ἄξιον μέν ἐστι διὰ μακροτέρων εἰπεῖν τι καὶ πυθέσθαι περὶ τούτων , τὰ δὲ νῦν ἐν βραχεῖ μαθόντες διαμνημονεύωμεν ὡς σῶμα μὲν ὀργάνοις χρῆται πολλοῖς αὐτῷ δὲ σώματι ψυχὴ καὶ μέρεσι τοῖς σώματος ψυχὴ δ ὄργανον θεοῦ γέγονεν ὀργάνου δ ἀρετὴ μάλιστα μιμεῖσθαι τὸ χρώμενον ᾗ πέφυκε δυνάμει καὶ παρέχειν τὸ ἔργον αὐτοῦ τοῦ νοήματος ἐν αὐτῷ δυναμένη , δεικνύναι δ οὐχ οἷον ἐν τῷ δημιουργῷ καθαρὸν καὶ ἀπαθὲς καὶ ἀναμάρτητον , ἀλλὰ μεμιγμένον πολλῷ τῷ ἀλλοτρίῳ 0 1 2 ·
καθ ἑαυτὸ γὰρ ἄδηλον ἡμῖν , ἕτερον δὲ καὶ δι ἑτέρου φαινόμενον ἀναπίμπλαται τῆς ἐκείνου φύσεως 0 .
καὶ κηρὸν μὲν ἐῶ καὶ χρυσὸν ἄργυρόν τε καὶ χαλκόν , ὅσα τ ἄλλα πλαττομένης οὐσίας εἴδη δέχεται μὲν ἰδέαν μίαν ἐκτυπουμένης ὁμοιότητος , ἄλλο δ ἄλλην ἀφ ἑαυτοῦ τῷ μιμήματι διαφορὰν προστίθησι καὶ τὰς ἐν κατόπτροις ἐπιπέδοις τε καὶ κοίλοις καὶ περιηγέσι φασμάτων καὶ εἰδώλων ἀφ ἑνὸς εἴδους μυρίας παρατυπώσεις .
καὶ γάρ εἰσι οὐδὲν οὔ τε μᾶλλον τὴν ἰδέαν ἔοικεν οὔ τε ὡς ὄργανον χρῆσθαι φύσει γέγονεν εὐπειθέστερον σελήνης ·
λαμβάνουσα δὲ παρ ἡλίου τὸ λαμπρὸν καὶ πυρωπὸν οὐχ ὅμοιον ἀποπέμπει πρὸς ἡμᾶς , ἀλλὰ μιχθὲν αὐτῇ καὶ χρόαν μετέβαλε καὶ δύναμιν ἔσχεν ἑτέραν ·
ἡ δὲ θερμότης καὶ παντάπασιν ἐξοίχεται καὶ προλέλοιπε τὸ φῶς ὑπ ἀσθενείας .
οἶμαι δὲ σὲ γιγνώσκειν τὸ παρ Ἡρακλείτῳ λεγόμενον ὡς ὁ ἄναξ , οὗ τὸ μαντεῖόν ἐστι τὸ ἐν Δελφοῖς , οὔ τε λέγει οὔ τε κρύπτει ἀλλὰ σημαίνει .
πρόσλαβε δὲ τούτοις εὖ λεγομένοις καὶ νόησον τὸν ἐνταῦθα θεὸν χρώμενον τῇ Πυθίᾳ πρὸς ἀκοήν , καθὼς ἥλιος χρῆται σελήνῃ πρὸς ὄψιν ·
δείκνυσι μὲν γὰρ καὶ ἀναφαίνει τὰς αὑτοῦ νοήσεις , μεμιγμένας δὲ δείκνυσι διὰ σώματος θνητοῦ καὶ ψυχῆς ἡσυχίαν ἄγειν μὴ δυναμένης μη δὲ τῷ κινοῦντι παρέχειν ἑαυτὴν ἀκίνητον ἐξ αὑτῆς καὶ καθεστῶσαν , ἀλλ ὥσπερ ἐν σάλῳ ψοφοῦσαν καὶ συμπλεκομένην τοῖς ἐν αὑτῇ κινήμασι καὶ πάθεσιν ἐπιταράττουσιν αὐτήν 0 .