Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
μετεπέμψατο δὲ καὶ τὸν ἐκ τῆς Ἰασοῦ παῖδα .
περὶ γὰρ τὴν πόλιν ταύτην Διονύσιός τις ἦν παῖς , ὃς μετὰ τῶν ἄλλων ἐκ παλαίστρας παραγινόμενος ἐπὶ τὴν θάλατταν ἐκολύμβα .
δελφὶς δὲ πρὸς αὐτὸν ἐκ τοῦ πελάγους ἀπήντα καὶ ἀναλαμβάνων ἐπὶ τὰ νῶτα ἔφερεν ἐπὶ πλεῖστον νηχόμενος καὶ πάλιν ἀποκαθίστα εἰς τὴν γῆν .
φιλανθρωπότατον δέ ἐστι καὶ συνετώτατον τὸ ζῷον ὁ δελφὶς χάριν τε ἀποδιδόναι ἐπιστάμενον .
φύλαρχος γοῦν ἐν τῇ δωδεκάτῃ    Κοίρανος , φησίν , ὁ Μιλήσιος ἰδὼν ἁλιέας τῷ δικτύῳ λαβόντας δελφῖνα καὶ μέλλοντας κατακόπτειν ἀργύριον δοὺς καὶ παραιτησάμενος ἀφῆκεν εἰς τὸ πέλαγος .
καὶ μετὰ ταῦτα ναυαγίᾳ χρησάμενος περὶ Μύκονον καὶ πάντων ἀπολομένων μόνος ὑπὸ δελφῖνος ἐσώθη ὁ Κοίρανος .
τελευτήσαντος δ αὐτοῦ γηραιοῦ ἐν τῇ πατρίδι καὶ τῆς ἐκφορᾶς παρὰ τὴν θάλατταν γιγνομένης κατὰ τύχην , ἐν τῷ λιμένι πλῆθος δελφίνων ἐφάνη ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ μικρὸν ἀπωτέρω τῶν ἐκκομιζόντων τὸν Κοίρανον , ὡσεὶ συνεκφερόντων καὶ συγκηδευόντων τὸν ἄνθρωπον .
ὁ δὲ αὐτὸς ἱστορεῖ Φύλαρχος διὰ τῆς εἰκοστῆς   ὅσην ἐλέφας τὸ ζῷον φιλοστοργίαν ἔσχεν εἰς παιδίον .
τούτῳ δὲ τῷ ἐλέφαντι συνετρέφετο θήλεια ἐλέφας , ἣν Νίκαιαν ἐκάλουν ·
ᾧ τελευτῶσα ἡ τοῦ τρέφοντος Ἰνδοῦ γυνὴ παιδίον αὑτῆς τριακοσταῖον παρακατέθετο .
ἀποθανούσης δὲ τῆς ἀνθρώπου δεινή τις φιλοστοργία γέγονε τοῦ θηρίου πρὸς τὸ παιδίον ·
οὔ τε γὰρ ἀπ αὐτοῦ χωριζόμενον τὸ βρέφος ὑπέμενεν , τὸ δὲ εἰ μὴ βλέποι τὸ παιδίον ἤσχαλλεν .
ὅτ οὖν ἡ τροφὸς ἐμπλήσειεν αὐτὸ γάλακτος , ἀνὰ μέσον τῶν ποδῶν τοῦ θηρίου ἐτίθει αὐτὸ ἐν σκάφῃ .
εἰ δὲ μὴ τοῦτο πεποιήκοι , τροφὴν οὐκ ἐλάμβανεν ἡ ἐλέφας .
καὶ μετὰ ταῦτα δι ὅλης τῆς ἡμέρας τοὺς καλάμους λαμβάνων ἐκ τῶν παρατιθεμένων χορτασμάτων καθεύδοντος τοῦ βρέφους τὰς μυίας ἀπεσόβει ·
ὅτε δὲ κλαίοι , τῇ προβοσκίδι τὴν σκάφην ἐκίνει καὶ κατεκοίμιζεν αὐτό .
τὸ δ αὐτὸ ἐποίει καὶ ὁ ἄρρην ἐλέφας πολλάκις .
ὑμεῖς δέ , ὦ φιλόσοφοι , καὶ τῶν δελφίνων καὶ τῶν ἐλεφάντων ἐστὲ κατὰ τὴν γνώμην ἀγριώτεροι ἔτι τε ἀνημερώτεροι , καίτοι Περσαίου τοῦ Κιτιέως ἐν τοῖς Συμποτικοῖς Ὑπομνήμασιν βοῶντος καὶ λέγοντος  περὶ ἀφροδισίων ἁρμοστὸν εἶναι ἐν τῷ οἴνῳ μνείαν ποιεῖσθαι ·
καὶ γὰρ πρὸς ταῦτα ἡμᾶς ὅταν ὑποπίωμεν ἐπιρρεπεῖς εἶναι .
καὶ ἐνταῦθα τοὺς μὲν ἡμέρως τε καὶ μετρίως αὐτοῖς χρωμένους ἐπαινεῖν δεῖ , τοὺς δὲ θηριωδῶς καὶ ἀπλήστως ψέγειν .
καὶ εἰ διαλεκτικοὶ συνελθόντες εἰς πότον περὶ συλλογισμῶν διαλέγοιντο , ἀλλοτρίως ἂν αὐτοὺς ὑπολάβοι τις ποιεῖν τοῦ παρόντος καιροῦ , ὅτε καὶ ὁ καλὸς κ ἀγαθὸς ἀνὴρ μεθυσθείη ἄν .
οἱ δὲ βουλόμενοι σωφρονικοὶ εἶναι σφόδρα μέχρι τινὸς διατηροῦσιν ἐν τοῖς πότοις τὸ τοιοῦτον ·
εἶθ ὅταν παρεισδυῇ τὸ οἰνάριον , τὴν πᾶσαν ἀσχημοσύνην ἐπιδείκνυνται ·
ὃ καὶ πρώην ἐγένετο ἐπὶ τῶν ἐξ Ἀρκαδίας θεωρῶν πρὸς Ἀντίγονον παραγενομένων .
ἐκεῖνοι γὰρ ἠρίστων σφόδρα σκυθρωπῶς καὶ εὐσχημόνως , ὡς ᾤοντο , οὐχ ὅτι ἡμῶν τινα προσβλέποντες , ἀλλ οὐ δὲ ἀλλήλους .
ὡς δὲ ὁ πότος προέβαινεν καὶ εἰσῆλθεν ἄλλα τε ἀκροάματα καὶ αἱ Θετταλαὶ αὗται ὀρχηστρίδες , καθάπερ αὐταῖς ἔθος ἐστίν , ἐν ταῖς διαζώστραις γυμναὶ ὠρχοῦντο , οὐκ ἔτι κατεῖχον αὑτοὺς οἱ ἄνδρες , ἀλλὰ ἐκ τῶν κλινῶν ἀνώρμων καὶ ἐβόων ὡς θαυμαστόν τι θέαμα θεώμενοι ·
καὶ μακάριον τὸν βασιλέα ἀπεκάλουν , ὅτι ἔξεστιν αὐτῷ τούτων ἀπολαύειν , καὶ ἕτερα τούτοις παραπλήσια πάνυ πολλὰ τῶν φορτικῶν ἐποίουν .
τῶν φιλοσόφων δέ τις συμπίνων ἡμῖν εἰσελθούσης αὐλητρίδος καὶ οὔσης εὐρυχωρίας παρ αὐτῷ , βουλομένης τῆς παιδίσκης παρακαθίσαι οὐκ ἐπέτρεψεν , ἀλλὰ σκληρὸν αὑτὸν εἰσῆγεν .
εἶθ ὕστερον πωλουμένης τῆς αὐλητρίδος , καθάπερ ἔθος ἐστὶν ἐν τοῖς πότοις γίνεσθαι , ἐν τε τῷ ἀγοράζειν πάνυ νεανικὸς ἦν καὶ τῷ πωλοῦντι ἄλλῳ τινὶ θᾶττον προσθέντι ἠμφισβήτει καὶ οὐκ ἔφη αὐτὸν πεπρακέναι ·
καὶ τέλος εἰς πυγμὰς ἦλθεν ὁ σκληρὸς ἐκεῖνος φιλόσοφος καὶ ἐν ἀρχῇ οὐ δ ἂν παρακαθίσαι ἐπιτρέπων τῇ αὐλητρίδι .
μήποτε αὐτός ἐστιν Περσαῖος ὁ περὶ τῆς αὐλητρίδος διαπυκτεύσας .
φησὶν γὰρ Ἀντίγονος ὁ Καρύστιος ἐν τῷ περὶ Ζήνωνος γράφων ὧδε   ·
Ζήνων ὁ Κιτιεὺς Περσαίου παρὰ πότον αὐλητρίδιον πριαμένου καὶ διοκνοῦντος εἰσαγαγεῖν πρὸς αὐτὸν διὰ τὸ τὴν αὐτὴν οἰκεῖν οἰκίαν , συναισθόμενος εἰσείλκυσε τὴν παιδίσκην καὶ συγκατέκλεισε τῷ Περσαίῳ .
οἶδα δὲ καὶ Πολύστρατον τὸν Ἀθηναῖον , μαθητὴν δὲ Θεοφράστου , τὸν ἐπικαλούμενον Τυρρηνόν , ὅτι τῶν αὐλητρίδων τὰ ἱμάτια περιέδυεν .
ἐσπουδάκεσαν δὲ καὶ οἱ βασιλεῖς περὶ τὰς μουσουργούς , ὡς δῆλον ποιεῖ Παρμενίων ἐν τῇ πρὸς Ἀλέξανδρον Ἐπιστολῇ , ἣν ἐπέστειλεν αὐτῷ μετὰ τὸ Δαμασκὸν ἑλεῖν καὶ τῆς ἀποσκευῆς τῆς Δαρείου ἐγκρατὴς γενέσθαι .
καταριθμησάμενος οὖν τὰ αἰχμάλωτα γράφει καὶ ταῦτα ·
παλλακίδας εὗρον μουσουργοὺς τοῦ βασιλέως τριακοσίας εἴκοσι ἐννέα , ἄνδρας στεφανοπλόκους ἓξ καὶ τεσσαράκοντα , ὀψοποιοὺς διακοσίους ἑβδομήκοντα ἑπτά , χυτρεψοὺς εἴκοσι ἐννέα , γαλακτουργοὺς τρισκαίδεκα , ποτηματοποιοὺς ἑπτακαίδεκα , οἰνοηθητὰς ἑβδομήκοντα , μυροποιοὺς τεσσαράκοντα .
καὶ ὑμῖν δέ , ὦ ἑταῖροι , λέγω ὅτι οὐδέν ἐστιν ὀφθαλμῶν οὕτως εὐφραντικὸν ὡς γυναικὸς κάλλος .
ὁ γοῦν τοῦ τραγικοῦ Χαιρήμονος Οἰνεὺς περὶ παρθένων τινῶν διηγούμενος ὧν ἐθεᾶτό φησιν ἐν τῷ ὁμωνύμῳ δράματι   ·
ἔκειτο γὰρ ἣ μὲν λευκὸν εἰς σεληνόφως φαίνουσα μαστὸν λελυμένης ἐπωμίδος .
τῆς δ αὖ χορεία λαγόνα τὴν ἀριστερὰν ἔλυσε ·
γυμνὴ δ αἰθέρος θεάμασιν ζῶσαν γραφὴν ἔφαινε ·
χρῶμα δ ὄμμασι λευκὸν μελαίνης ἔργον ἀντηύγει σκιᾶς .
ἄλλη δ ἐγύμνου καλλίχειρας ὠλένας , ἄλλης προσαμπέχουσα θῆλυν αὐχένα ·
ἣ δὲ ῥαγέντων χλανιδίων ὑπὸ πτύχας ἔφαινε μηρόν , κ ἀξεπεσφραγίζετο ὥρας γελώσης χωρὶς ἐλπίδων ἔρως .
ὑπνωμέναι δ ἔπιπτον ἑλενίων ἔπι , ἴων τε μελανόφυλλα συγκλῶσαι πτερὰ κρόκον θ , ὃς ἡλιῶδες εἰς ὑφάσματα πέπλων σκιᾶς εἴδωλον ἐξωμόργνυτο , ἕρσῃ δὲ θαλερὸς ἐκτραφεὶς ἀμάρακος λειμῶσι μαλακοῖς ἐξέτεινον αὐχένας .
ἐπικατάφορος δὲ ὢν ὁ ποιητὴς οὗτος ἐπὶ τὰ ἄνθη καὶ ἐν Ἀλφεσιβοίᾳ φησίν   ·
καὶ σώματος μὲν ὄψεις κατειργάζετο στίλβοντα λευκῷ χρώματι διαπρεπῆ .
αἰδὼς δ ἐπερρύθμιζεν ἠπιώτατον ἐρύθημα λαμπρῷ προστιθεῖσα χρώματι ·
κόμαι δὲ κηροχρῶτος ὡς ἀγάλματος αὐτοῖσι βοστρύχοισιν ἐκπεπλασμένου ξουθοῖσιν ἀνέμοις ἐνετρύφων φορούμεναι .
ἐν δὲ τῇ Ἰοῖ ἔαρος τέκνα προσηγόρευε τὰ ἄνθη   ·
ἀνθηροῦ τέκνα ἔαρος πέριξ στρώσαντες .
ἐν δὲ Κενταύρῳ , ὅπερ δρᾶμα πολύμετρόν ἐστιν , λειμῶνος τέκνα   ·
ἔνθ  αἳ μὲν αὐτῶν εἰς ἀπείρονα στρατὸν ἀνθέων ἄλογχον ἐστράτευσαν , ἡδοναῖς θηρώμενον . . . . . . .
τὰ λειμώνων τέκνα .
ἐν δὲ Διονύσῳ   ·
χορῶν ἐραστὴς κισσός , ἐνιαυτοῦ δὲ παῖς .
περὶ δὲ ῥόδων ἐν Ὀδυσσεῖ φησιν οὕτως   ·
κόμαισιν Ὡρῶν ὄμματ εὐανθῆ ῥόδα εἶχον , τιθήνημ  ἔαρος ἐκπρεπέστατον .
καὶ ἐν Θυέστῃ   ·
ῥόδ  ὀξυφεγγῆ κρίνεσιν ἀργεννοῖς ὁμοῦ .
ἐν δὲ Μινύαις   ·
πολλὴν ὀπώραν Κύπριδος εἰσορᾶν παρῆν , ἄκραισι περκάζουσαν οἰνάνθαις χρόνου .
ἐπὶ κάλλει δὲ   ἔτι γὰρ γέρων ἀοιδὸς κελαδεῖ Μναμοσύναν  κατὰ τὸν Εὐριπίδην    διαβόητοι γεγόνασι γυναῖκες Θαργηλία ἡ Μιλησία , ἥτις καὶ τεσσαρεσκαίδεκα ἀνδράσιν ἐγαμήθη , οὖσα καὶ τὸ εἶδος πάνυ καλὴ καὶ σοφή , ὥς φησιν Ἱππίας ὁ σοφιστὴς ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Συναγωγή   .
δίνων δ ἐν τῇ πέμπτῃ τῶν Περσικῶν τῆς πρώτης συντάξεώς φησιν   ὅτι ἡ Βαγαβάζου γυνή , ἥτις ἦν ὁμοπάτριος Ξέρξου ἀδελφή , ὄνομα Ἀνοῦτις , καλλίστη ἦν τῶν ἐν τῇ Ἀσίᾳ γυναικῶν καὶ ἀκολαστοτάτη .
φύλαρχος δὲ ἐν τῇ ἐννεακαιδεκάτῃ Τιμῶσάν φησι   τὴν Ὀξυάρτου παλλακίδα πάσας γυναῖκας ὑπερβεβληκέναι κάλλει .
ταύτην δ ἀπεστάλκει δῶρον ὁ τῶν Αἰγυπτίων βασιλεὺς Στατίρᾳ τῇ βασιλέως γυναικί .
θεόπομπος δὲ ἐν τῇ ἕκτῃ καὶ πεντηκοστῇ τῶν Ἱστοριῶν   Ξενοπείθειαν τὴν Λυσανδρίδου μητέρα πασῶν τῶν κατὰ Πελοπόννησον γυναικῶν γεγονέναι καλλίονα .
ἀπέκτειναν δὲ αὐτὴν Λακεδαιμόνιοι καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς Χρύσην , ὅτε καὶ τὸν Λυσανδρίδαν ἐχθρὸν ὄντα Ἀγησίλαος ὁ βασιλεὺς καταστασιάσας φυγαδευθῆναι ἐποίησεν ὑπὸ Λακεδαιμονίων .
καλλίστη δ ἦν καὶ Παντίκα ἡ Κυπρία , περὶ ἧς φησι Φύλαρχος ἐν τῇ δεκάτῃ τῶν Ἱστοριῶν   ὅτι παρ Ὀλυμπιάδι οὖσαν τῇ Ἀλεξάνδρου μητρὶ ᾔτει πρὸς γάμον Μόνιμος ὁ Πυθίωνος .
καὶ ἐπεὶ ἦν ἀκόλαστος ἡ γυνή , ἔφη ἡ Ὀλυμπιάς ·
ὦ πόνηρε , τοῖς ὀφθαλμοῖς γαμεῖς καὶ οὐ τῷ νῷ .
καὶ τὴν καταγαγοῦσαν δὲ Πεισίστρατον ἐπὶ τὴν τυραννίδα , ὡς Ἀθηνᾶς πειραν εἶδος ἔχουσαν , καλήν φησι γεγονέναι , ἥτις καὶ τῇ θεῷ εἴκαστο τὴν μορφήν .
στεφανόπωλις δ ἦν ·
καὶ αὐτὴν ἐξέδωκε πρὸς γάμου κοινωνίαν ὁ Πεισίστρατος Ἱππάρχῳ τῷ υἱῷ , ὡς Ἀντικλείδης ἱστορεῖ ἐν ηʹ Νόστων   ·
ἐξέδωκεν δὲ καὶ Ἱππάρχῳ τῷ υἱεῖ τὴν παραιβατήσασαν αὑτῷ γυναῖκα Φύην τὴν Σωκράτους θυγατέρα , καὶ Χάρμου τοῦ πολεμαρχήσαντος θυγατέρα ἔλαβεν Ἱππίᾳ περικαλλεστάτην οὖσαν τῷ μετ αὐτὸν τυραννεύσαντι .
συνέβη δέ , ὥς φησι , τὸν Χάρμον ἐραστὴν τοῦ Ἱππίου γενέσθαι καὶ τὸν πρὸς Ἀκαδημίᾳ Ἔρωτα ἱδρύσασθαι πρῶτον , ἐφ οὗ ἐπιγέγραπται ·
ποικιλομήχαν  Ἔρως , σοὶ τόνδ ἱδρύσατο βωμὸν Χάρμος ἐπὶ σκιεροῖς τέρμασι γυμνασίου .
ἡσίοδος δ ἐν τρίτῳ Μελαμποδίας   τὴν ἐν Εὐβοίᾳ Χαλκίδα καλλιγύναικα εἶπεν .
εὐπρεπεῖς γὰρ αὐτόθι γίγνονται γυναῖκες , ὡς καὶ Θεόφραστος   εἴρηκεν .
καὶ Νυμφόδωρος δ ἐν τῷ τῆς Ἀσίας Περίπλῳ   καλλίονάς φησι γίνεσθαι γυναῖκας τῶν πανταχοῦ γυναικῶν ἐν Τενέδῳ τῇ Τρωικῇ νήσῳ .
οἶδα δὲ καὶ περὶ κάλλους γυναικῶν ἀγῶνά ποτε διατεθέντα ·
περὶ οὗ ἱστορῶν Νικίας ἐν τοῖς Ἀρκαδικοῖς   διαθεῖναί φησιν αὐτὸν Κύψελον , πόλιν κτίσαντα ἐν τῷ πεδίῳ περὶ τὸν Ἀλφειόν ·
εἰς ἣν κατοικίσαντα Παρρασίων τινὰς τέμενος καὶ βωμὸν ἀναστῆσαι Δήμητρι Ἐλευσινίᾳ , ἧς ἐν τῇ ἑορτῇ καὶ τὸν τοῦ κάλλους ἀγῶνα ἐπιτελέσαι ·
καὶ νικῆσαι πρῶτον αὐτοῦ τὴν γυναῖκα Ἡροδίκην .
ἐπιτελεῖται δὲ καὶ μέχρι νῦν ὁ ἀγὼν οὗτος , καὶ αἱ ἀγωνιζόμεναι γυναῖκες χρυσοφόροι ὀνομάζονται .
θεόφραστος δὲ   ἀγῶνα κάλλους φησὶ γίνεσθαι παρὰ Ἠλείοις , καὶ τὴν κρίσιν ἐπιτελεῖσθαι μετὰ σπουδῆς λαμβάνειν τε τοὺς νικήσαντας ἆθλα ὅπλα ·
ἅπερ ἀνατίθεσθαί φησιν Διονύσιος ὁ Λευκτρικὸς τῇ Ἀθηνᾷ , τὸν δὲ νικήσαντα ταινιούμενον ὑπὸ τῶν φίλων καὶ πομπεύοντα ἕως τοῦ ἱεροῦ παραγίνεσθαι .
τὸν στέφανον δ αὐτοῖς δίδοσθαι μυρρίνης ἱστορεῖ Μυρσίλος ἐν Ἱστορικοῖς Παραδόξοις   .
ἐνιαχοῦ δέ φησιν ὁ αὐτὸς Θεόφραστος   καὶ κρίσεις γυναικῶν περὶ σωφροσύνης γίνεσθαι καὶ οἰκονομίας , ὥσπερ ἐν τοῖς βαρβάροις ·
ἑτέρωθι δὲ κάλλους , ὡς δέον καὶ τοῦτο τιμᾶσθαι , καθάπερ καὶ παρὰ Τενεδίοις καὶ Λεσβίοις ·
ταύτην δὲ τύχης ἢ φύσεως εἶναι τιμήν , δέον προκεῖσθαι σωφροσύνης .
τὸ κάλλος γὰρ οὕτως καλόν , εἰ δὲ μή , κίνδυνον ἔχον ἐπ ἀκολασίαν .
τοσαῦτα τοῦ Μυρτίλου ἑξῆς καταλέξαντος καὶ πάντων αὐτὸν ἐπὶ τῇ μνήμῃ θαυμασάντων ὁ Κύνουλκος ἔφη ·
πουλυμαθημοσύνης , τῆς οὐ κενεώτερον οὐδέν , Ἵππων ἔφη ὁ ἄθεος   .
ἀλλὰ καὶ Ἡράκλειτος ὁ θεῖός φησι   ·
πουλυμαθίη νόον οὐ διδάσκει .
καὶ ὁ Τίμων δὲ ἔφη   ·
ἐν δὲ πλατυσμὸς πουλυμαθημοσύνης , τῆς οὐ κενεώτερον ἄλλο .
τί γὰρ ὄφελος τῶν τοσούτων ὀνομάτων , ὦ γραμματικέ , πάντων ἐπιτρῖψαι μᾶλλον ἢ σωφρονίσαι δυναμένων τοὺς ἀκούοντας .
καὶ ἐὰν μέν τίς σου πύθηται τίνες ἦσαν οἱ εἰς τὸν δούρειον ἵππον ἐγκατακλεισθέντες , ἑνὸς καὶ δευτέρου ἴσως ἐρεῖς ὄνομα ·
καὶ οὐ δὲ ταῦτ ἐκ τῶν Στησιχόρου , σχολῇ γάρ , ἀλλ ἐκ τῆς Ἀγία τοῦ Ἀργείου Ἰλίου Πέρσιδος ·
οὗτος γὰρ παμπόλλους τινὰς κατέλεξεν .
ἀλλὰ μὴν οὐ δὲ τῶν Ὀδυσσέως ἑταίρων ἔχοις ἂν οὕτως εὐρύθμως καταλέξαι τὰς προσηγορίας καὶ τίνες οἱ ὑπὸ τοῦ Κύκλωπος αὐτῶν καταβρωθέντες ἢ ὑπὸ τῶν Λαιστρυγόνων καὶ εἰ ὄντως κατεβρώθησαν ·
ὅστις οὐ δὲ τοῦτ οἶδας , καίτοι συνεχῶς Φυλάρχου μνήμην ποιούμενος   ὅτι ἐν ταῖς Κείων πόλεσιν οὔ τε ἑταίρας οὔ τε αὐλητρίδας ἰδεῖν ἔστι .
καὶ ὁ Μυρτίλος ·
τοῦτο δὲ ποῦ εἴρηκεν ὁ Φύλαρχος ;
κατανέγνων γὰρ αὐτοῦ πᾶσαν τὴν Ἱστορίαν .
εἰπόντος δ  ἐν τῇ τρίτῃ καὶ εἰκοστῇ  , ὁ Μυρτίλος ἔφη ·
εἶτ οὐκ ἐγὼ δικαίως πάντας ὑμᾶς τοὺς φιλοσόφους μισῶ μισοφιλολόγους ὄντας ;
οὓς οὐ μόνον Λυσίμαχος ὁ βασιλεὺς ἐξεκήρυξε τῆς ἰδίας βασιλείας ἀπελαύνων , ὡς ὁ Καρύστιός φησιν ἐν Ἱστορικοῖς Ὑπομνήμασιν   , ἀλλὰ καὶ Ἀθηναῖοι .
ἄλεξις γοῦν ἐν Ἵππῳ φησίν   ·
τοῦτ  ἔστιν Ἀκαδήμεια , τοῦτο Ξενοκράτης ;
πόλλ  ἀγαθὰ δοῖεν οἱ θεοὶ Δημητρίῳ καὶ τοῖς νομοθέταις , διότι τοὺς τὰς τῶν λόγων , ὥς φασι , δυνάμεις παραδιδόντας τοῖς νέοις ἐς κόρακας ἐρρίφασιν ἐκ τῆς Ἀττικῆς .
καὶ Σοφοκλῆς δέ τις ψηφίσματι ἐξήλασε πάντας φιλοσόφους τῆς Ἀττικῆς , καθ οὗ λόγον ἔγραψε Φίλων ὁ Ἀριστοτέλους γνώριμος , ἀπολογίαν ὑπὲρ τοῦ Σοφοκλέους Δημοχάρους πεποιηκότος   τοῦ Δημοσθένους ἀνεψιοῦ .
καὶ Ῥωμαῖοι δ οἱ πάντα ἄριστοι ἐξέβαλον τοὺς σοφιστὰς τῆς Ῥώμης ὡς διαφθείροντας τοὺς νέους , ἐπεὶ οὐκ οἶδ ὅπως κατεδέξαντο .
ἐμφανίζει δ ὑμῶν καὶ τὸ ἀνόητον Ἀνάξιππος ὁ κωμῳδιοποιὸς ἐν Κεραυνουμένῳ λέγων οὕτως   ·
οἴμοι , φιλοσοφεῖς .
ἀλλὰ τούς γε φιλοσόφους ἐν τοῖς λόγοις φρονοῦντας εὑρίσκω μόνον , ἐν τοῖσι δ ἔργοις ὄντας ἀνοήτους ὁρῶ .
εἰκότως οὖν πολλαὶ τῶν πόλεων καὶ μάλιστα ἡ Λακεδαιμονίων , ὡς Χαμαιλέων φησὶν ἐν τῷ περὶ Σιμωνίδου   , οὐ προσίενται οὔ τε φιλοσοφίαν οὔ τε ῥητορικὴν διὰ τὰς ἐν τοῖς λόγοις ὑμῶν φιλοτιμίας καὶ ἔριδας καὶ τοὺς ἀκαίρους ἐλέγχους ·
δι οὓς Σωκράτης μὲν ἀπέθανεν ὁ πρὸς τοὺς εἰς τὰ δικαστήρια ἀποκληρουμένους διαλεγόμενος περὶ τοῦ δικαίου κλεπτιστάτους ὄντας ·
ἀπέθανεν δὲ διὰ ταῦτα καὶ Θεόδωρος ὁ ἄθεος καὶ Διαγόρας ἐξεκηρύχθη καὶ Πρωταγόρασ ἐφυγαδεύθη ·
ὅτε καὶ πλέων ναυαγίῳ ἐχρήσατο ·
διότιμος δ ὁ γράψας τὰ κατ Ἐπικούρου βιβλία ὑπὸ Ζήνωνος τοῦ Ἐπικουρείου ἐξαιτηθεὶς ἀνῃρέθη , ὥς φησι Δημήτριος ὁ Μάγνης ἐν τοῖς Ὁμωνύμοις .
συνελόντι δὲ εἰπεῖν κατὰ τὸν Σολέα Κλέαρχον   οὐ καρτερικὸν βίον ἀσκεῖτε , κυνικὸν δὲ τῷ ὄντι ζῆτε ·
καίτοι τοῦ ζῴου τούτου ἐν τέτταρσι τὴν φύσιν περιττὴν ἔχοντος , ὧνπερ ὑμεῖς τὰ χείρω μερισάμενοι τηρεῖτε .
αἰσθήσει τε γὰρ τῇ πρὸς ὄσφρανσιν καὶ πρὸς τὸ οἰκεῖον καὶ ἀλλότριον θαυμαστὸν καὶ τῷ συνανθρωπίζον οἰκουρὸν εἶναι καὶ φυλακτικὸν τοῦ τῶν εὖ δρώντων βίου πάντων περιττότατον ·
ὧν οὐδέτερον πρόσεστιν ὑμῖν τοῖς τὸν κυνικὸν βίον μιμουμένοις .
οὔ τε γὰρ συνανθρωπίζετε οὔ τε διαγινώσκετε οὐδένα τῶν ὁμιλούντων , αἰσθήσει τε πολλῷ ὑστεροῦντες ἀργῶς καὶ ἀφυλάκτως ζῆτε .
λοιδόρου δὲ καὶ παμφάγου τοῦ ζῴου πεφυκότος , ἔτι δὲ ταλαιπώρου καὶ γυμνοῦ τὸν βίον , ἄμφω ταῦτα μελετᾶτε , κακολόγοι καὶ βοροὶ πρός τε τούτοις ἄνοικοι καὶ ἀνέστιοι βιοῦντες .
ἐξ ὧν ἁπάντων ἀλλότριοι μὲν ἀρετῆς , μάταιοι δὲ ἐστὲ εἰς τὸ τοῦ βίου χρήσιμον .
οὐδὲν γάρ ἐστι τῶν καλουμένων φιλοσόφων ἀφιλοσοφώτερον .
τίς γὰρ ἤλπισεν ἂν Αἰσχίνην τὸν Σωκρατικὸν τοιοῦτον γεγενῆσθαι τοὺς τρόπους ὁποῖόν φησι Λυσίας ὁ ῥήτωρ ἐν τοῖς τῶν Συμβολαίων λόγοις ;
ὃν ἐκ τῶν φερομένων ὡς αὐτοῦ διαλόγων θαυμάζομεν ὡς ἐπιεικῆ καὶ μέτριον , πλὴν εἰ μὴ ὡς ἀληθῶς τοῦ σοφοῦ Σωκράτους ἐστὶν συγγράμματα , ἐχαρίσθη δὲ αὐτῷ ὑπὸ Ξανθίππης τῆς Σωκράτους γυναικὸς μετὰ τὸν ἐκείνου θάνατον , ὡς οἱ ἀμφὶ τὸν Ἰδομενέα φασίν   .
ἀλλ  ὅ γε Λυσίας ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ λόγῳ οὑτωσὶ  πρὸς Αἰσχίνην τὸν Σωκρατικὸν χρέως   ἀπομνημονεύσω δ ἐγώ , εἰ καὶ πολλά ἐστι τὰ λεχθέντα , διὰ τὸν βρένθον ὑμῶν τὸν πολύν , ὦ φιλόσοφοι ·
ἄρχεται δ οὕτως ὁ ῥήτωρ   ·
οὐκ ἄν ποτ ᾠήθην , ὦἄνδρες δικασταί , Αἰσχίνην τολμῆσαι οὕτως αἰσχρὰν δίκην δικάσασθαι , νομίζω δ οὐκ ἂν ῥᾳδίως αὐτὸν ἑτέραν ταύτης συκοφαντωδεστέραν ἐξευρεῖν .
οὗτος γάρ , ὦ ἄνδρες δικασταί , ὀφείλων ἀργύριον ἐπὶ τρισὶ δραχμαῖς Σωσινόμῳ τῷ τραπεζίτῃ καὶ Ἀριστογείτονι προσελθὼν πρὸς ἐμὲ ἐδεῖτο μὴ περιιδεῖν αὐτὸν διὰ τοὺς τόκους ἐκ τῶν ὄντων ἐκπεσόντα .
κατασκευάζομαι δ , ἔφη , τέχνην μυρεψικήν ·
ἀφορμῆς δὲ δέομαι , καὶ οἴσω δέ σοι ἐννέ ὀβολοὺς τῆς μνᾶς τόκους . "
καλόν γε τὸ τέλος τῆς εὐδαιμονίας τῷ φιλοσόφῳ ἡ μυρεψικὴ τέχνη ἀκόλουθός τε τῇ Σωκράτους φιλοσοφίᾳ , ἀνδρὸς τοῦ καὶ τὴν χρῆσιν τῶν μύρων ἀποδοκιμάσαντος   , Σόλωνος δὲ τοῦ νομοθέτου οὐ δ ἐπιτρέποντος ἀνδρὶ τοιαύτης προίστασθαι τέχνης ·
διὸ καὶ Φερεκράτης ἐν Ἰπνῷ ἢ Παννυχίδι φησίν   ·
κ ᾆτα μυροπωλεῖν τί παθόντ  ἄνδρ ἐχρῆν καθήμενον ὑψηλῶς ὑπὸ σκιαδείῳ , κατεσκευασμένον συνέδριον τοῖς μειρακίοις ἐλλαλεῖν δι ἡμέρας ;
αὐτίκ  οὐδεὶς οὔ τε μαγείραιναν εἶδε πώποτε οὔ τε μὴν οὐ δ ἰχθυοπώλαιναν .
ἑκάστῳ γὰρ γένει ἁρμόζοντα δεῖν εἶναι καὶ τὰ τῆς τέχνης .
ἑξῆς δὲ τούτοις ὁ ῥήτωρ τάδε λέγει .
πεισθεὶς δ ὑπ αὐτοῦ τοιαῦτα λέγοντος καὶ ἅμα οἰόμενος τοῦτον Σωκράτους γεγονότα μαθητὴν καὶ περὶ δικαιοσύνης καὶ ἀρετῆς πολλοὺς καὶ σεμνοὺς λέγοντα λόγους οὐκ ἄν ποτε ἐπιχειρῆσαι οὐ δὲ τολμῆσαι ἅπερ οἱ πονηρότατοι καὶ ἀδικώτατοι ἄνθρωποι ἐπιχειροῦσι πράττειν . . .
καὶ μετὰ ταῦτα πάλιν καταδρομὴν αὐτοῦ ποιησάμενος , ὡς δανεισάμενος οὔ τε τόκους οὔ τε τ ἀρχαῖον ἀπεδίδου καὶ ὅτι ὑπερήμερος ἐγένετο γνώμῃ δικαστηρίου ἐρήμην καταδικασθεὶς καὶ ὡς ἠνεχυράσθη οἰκέτης αὐτοῦ στιγματίας , καὶ πολλὰ ἄλλα κατειπὼν αὐτοῦ ἐπιλέγει ταῦτα ·
ἀλλὰ γάρ , ὦ ἄνδρες δικασταί , οὐκ εἰς ἐμὲ μόνον τοιοῦτός ἐστιν , ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἄλλους ἅπαντας τοὺς αὐτῷ κεχρημένους .
οὐχ οἱ μὲν κάπηλοι οἱ ἐγγὺς οἰκοῦντες , παρ ὧν προδόσεις λαμβάνων οὐκ ἀποδίδωσι , δικάζονται αὐτῷ συγκλείσαντες τὰ καπηλεῖα , οἱ δὲ γείτονες οὕτως ὑπ αὐτοῦ δεινὰ πάσχουσιν ὥστ ἐκλιπόντες τὰς αὑτῶν οἰκίας ἑτέρας πόρρω μισθοῦνται ;
ὅσους δ ἐράνους συνείλεκται , τὰς μὲν ὑπολοίπους φορὰς . . . .
οὐ κατατίθησιν , ἀλλὰ περὶ τοῦτον τὸν κάπηλον ὡς περὶ στήλην διαφθείρονται .
τοσοῦτοι δὲ ἐπὶ τὴν οἰκίαν ἅμα τῇ ἡμέρᾳ ἀπαιτήσοντες τὰ ὀφειλόμενα ἔρχονται ὥστε οἴεσθαι τοὺς παριόντας ἐπ ἐκφορὰν αὐτοὺς ἥκειν τούτου τεθνεῶτος .
οὕτω δ οἱ ἐν τῷ Πειραιεῖ διάκεινται ὥστε πολὺ ἀσφαλέστερον εἶναι δοκεῖν εἰς τὸν Ἀδρίαν πλεῖν ἢ τούτῳ συμβάλλειν .
πολὺ γὰρ μᾶλλον ἃ ἂν δανείσηται αὑτοῦ νομίζει εἶναι ἢ ἃ ὁ πατὴρ αὐτῷ κατέλιπεν .
ἀλλὰ γὰρ οὐ τὴν οὐσίαν κέκτηται Ἑρμαίου τοῦ μυροπώλου , τὴν γυναῖκα διαφθείρας ἑβδομήκοντα ἔτη γεγονυῖαν ;
ἧς ἐρᾶν προσποιησάμενος οὕτω διέθηκεν ὥστε τὸν μὲν ἄνδρα αὐτῆς καὶ τοὺς υἱοὺς πτωχοὺς ἐποίησεν , αὑτὸν δὲ ἀντὶ καπήλου μυροπώλην ἀπέδειξεν ·
οὕτως ἐρωτικῶς τὸ κόριον μετεχειρίζετο τῆς ἡλικίας αὐτῆς ἀπολαύων , ἧς ῥᾷον τοὺς ὀδόντας ἀριθμῆσαι ἢ τῆς χειρὸς τοὺς δακτύλους .
καί μοι ἀνάβητε τούτων μάρτυρες .
ὁ μὲν οὖν βίος τοῦ σοφιστοῦ τοιοῦτος .
ὁ μὲν οὖν Λυσίας , ὦ Κύνουλκε , οὕτως .
ἐγὼ δὲ κατὰ τὸν Ἀρίσταρχον τὸν τραγικὸν ποιητήν   τάδ  οὐχ ὑπάρχων , ἀλλὰ τιμωρούμενος , καταπαύσω τὸν πρὸς σὲ καὶ τοὺς ἄλλους κύνας ἐνταῦθα λόγον .
τὸν Διόνυσον , ἑταῖρε Τιμόκρατες , μαινόμενον οἱ πολλοὶ λέγουσιν ἀπὸ τοῦ τοὺς πλείονας ἀκράτου σπῶντας θορυβώδεις γίνεσθαι ·
οἶνός σε τρώει μελιηδής , ὅς τε καὶ ἄλλους βλάπτει , ὃς ἄν μιν χανδὸν ἕλῃ μη δ αἴσιμα πίνῃ .
οἶνος καὶ κένταυρον ἀγακλυτὸν Εὐρυτίωνα ὤλεσ  ἐνὶ μεγάρῳ μεγαθύμου Πειριθόοιο , ἐς Λαπίθας ἐλθόνθ .
ὃ δ ἐπεὶ φρένας ἄασεν οἴνῳ , μαινόμενος κάκ ἔρεξε δόμοις ἐνὶ Πειριθόοιο .
κατιόντος γοῦν τοῦ οἴνου ἐς τὸ σῶμα , ὥς φησιν Ἡρόδοτος   , ἐπαναπλέει κακὰ ἔπεα  καὶ μαινόμενα .
κλέαρχός τε ὁ κωμῳδιοποιὸς ἐν Κορινθίοις φησίν   ·
εἰ τοῖς μεθυσκομένοις ἑκάστης ἡμέρας ἀλγεῖν συνέβαινε τὴν κεφαλὴν πρὸ τοῦ πιεῖν τὸν ἄκρατον ἡμῶν , οὐ δὲ εἷς ἔπινεν ἄν .
νῦν δὲ πρότερόν γε τοῦ πόνου τὴν ἡδονὴν προλαμβάνοντες ὑστεροῦμεν τ ἀγαθοῦ .
ξενοφῶντος δὲ τὸν Ἀγησίλαον   . . .
μέθης μὲν ἀπέχεσθαι ὁμοίως ᾤετο χρῆναι καὶ μανίας , σίτων δὲ ὑπερκαίρων ὁμοίως καὶ ἀργίας .
ἀλλ οὐχ ἡμεῖς γε οὔ τε τῶν πλεῖον πινόντων ὄντες οὔ τε τῶν ἐξοίνων γινομένων πληθούσης ἀγορᾶς ἐπὶ τὰ μουσικὰ ταῦτα ἐρχόμεθα συμπόσια .
καὶ γὰρ ὁ φιλεπιτιμητὴς Οὐλπιανὸς πάλιν τινὸς ἐπείληπτο εἰπόντος  ἔξοινος οὔκ εἰμι  , λέγων  ὁ δ ἔξοινος ποῦ ;
καὶ ὃς  παρ  Ἀλέξιδι ἐν Εἰσοικιζομένῳ   ·
ἔξοινος ἐποίει ταῦτά γε  ἔφη .
ἐπεὶ δὲ ἑκάστης ἡμέρας μετὰ τοὺς παρ ἡμῶν καινοὺς αἰεὶ λεγομένους λόγους καὶ ἀκροάματα ἑκάστοτε διάφορα ἐπεισάγει ὁ λαμπρὸς ἡμῶν ἑστιάτωρ Λαρήνσιος ἔτι τε καὶ γελωτοποιούς , φέρε λέγωμέν τι καὶ ἡμεῖς περὶ τούτων .
καίτοι γε οἶδα καὶ Ἀνάχαρσιν τὸν Σκύθην ἐν συμποσίῳ γελωτοποιῶν εἰσαχθέντων ἀγέλαστον διαμείναντα , πιθήκου δ ἐπεισαχθέντος γελάσαντα φάναι , ὡς οὗτος μὲν φύσει γελοῖός ἐστιν , ὁ δ ἄνθρωπος ἐπιτηδεύσει .
καὶ Εὐριπίδης δὲ ἐν τῇ Δεσμώτιδι Μελανίππῃ ἔφη   ·
ἀνδρῶν δὲ πολλοὶ τοῦ γέλωτος εἵνεκα ἀσκοῦσι χάριτας κερτόμους .
ἐγὼ δέ πως μισῶ γελοίους , οἵτινες τήτῃ σοφῶν ἀχάλιν  ἔχουσι στόματα ·
κ ἀς ἀνδρῶν μὲν οὐ τελοῦσιν ἀριθμόν , ἐν γέλωτι δ εὐπρεπεῖς οἰκοῦσιν οἴκους καὶ τὰ ναυστολούμενα ἔσω δόμων σῴζουσι .
Παρμενίσκος δὲ ὁ Μεταποντῖνος , ὥς φησιν Σῆμος ἐν εʹ Δηλιάδος   , καὶ γένει καὶ πλούτῳ πρωτεύων εἰς Τροφωνίου καταβὰς καὶ ἀνελθὼν οὐκ ἔτι γελᾶν ἐδύνατο .
καὶ χρηστηριαζομένῳ περὶ τούτου ἡ Πυθία ἔφη ·
εἴρῃ μ ἀμφὶ γέλωτος , ἀμείλιχε , μειλιχίοιο ·
δώσει σοι μήτηρ οἴκοι ·
τὴν ἔξοχα τῖε .
ἐλπίζων δ ἂν ἐπανέλθῃ εἰς τὴν πατρίδα γελάσειν , ὡς οὐδὲν ἦν πλέον , οἰόμενος ἐξηπατῆσθαι ἔρχεταί ποτε κατὰ τύχην εἰς Δῆλον ·
καὶ πάντα τὰ κατὰ τὴν νῆσον θαυμάζων ἦλθεν καὶ εἰς τὸ Λητῷον , νομίζων τῆς Ἀπόλλωνος μητρὸς ἄγαλμα τι θεωρήσειν ἀξιόλογον ·
ἰδὼν δ αὐτὸ ξύλον ὂν ἄμορφον παραδόξως ἐγέλασεν .
καὶ τὸν τοῦ θεοῦ χρησμὸν συμβάλλων καὶ τῆς ἀρρωστίας ἀπαλλαγεὶς μεγαλωστὶ τὴν θεὸν ἐτίμησεν .
ἀναξανδρίδης δ ἐν Γεροντομανίᾳ καὶ εὑρετὰς τῶν γελοίων φησὶ γενέσθαι Ῥαδάμανθυν καὶ Παλαμήδην , λέγων οὕτως   ·
καίτοι πολλοί γε πονοῦμεν .
τὸ δ ἀσύμβολον εὗρε γελοῖα λέγειν Ῥαδάμανθυς καὶ Παλαμήδης .
γελωτοποιῶν δὲ μέμνηται Ξενοφῶν ἐν τῷ Συμποσίῳ Φιλίππου μέν , περὶ οὗ καὶ οὑτωσὶ λέγει   ·
Φίλιππος δ ὁ γελωτοποιὸς κρούσας τὴν θύραν εἶπε τῷ ὑπακούσαντι εἰσαγγεῖλαι ὅστις τε εἴη καὶ διότι κατάγεσθαι βούλεται ·
συνεσκευασμένος δὲ ἔφη παρεῖναι πάντα τ ἀπιτήδεια ὥστε δειπνεῖν τ ἀλλότρια .
καὶ τὸν παῖδα δ ἔφη πάνυ πιέζεσθαι διά τε τὸ φέρειν μηδὲν καὶ διὰ τὸ ἀνάριστον εἶναι .
ἱππόλοχος δ ὁ Μακεδὼν ἐν τῇ πρὸς Λυγκέα Ἐπιστολῇ γελωτοποιῶν μέμνηται Μανδρογένους καὶ Στράτωνος τοῦ Ἀττικοῦ .
πλῆθος δ ἦν Ἀθήνησι τῆς σοφίας ταύτης .
ἐν γοῦν τῷ Διομέων Ἡρακλείῳ συνελέγοντο ξʹ ὄντες τὸν ἀριθμὸν καὶ ἐν τῇ πόλει διωνομάζοντο ὡς  οἱ ξʹ τοῦτ εἶπον  καὶ  ἀπὸ τῶν ξʹ ἔρχομαι .
ἐν δὲ τούτοις ἦσαν Καλλιμέδων τε ὁ Κάραβος καὶ Δεινίας , ἔτι τε Μνασιγείτων καὶ Μέναιχμος , ὥς φησι Τηλεφάνης ἐν τῷ περὶ τοῦ Ἄστεος   .
τοσαύτη δ αὐτῶν δόξα τῆς ῥᾳθυμίας ἐγένετο ὡς καὶ Φίλιππον ἀκούσαντα τὸν Μακεδόνα πέμψαι αὐτοῖς τάλαντον , ἵν ἐκγραφόμενοι τὰ γελοῖα πέμπωσιν αὐτῷ .
ὅτι δὲ ἦν περὶ τὰ γελοῖα ἐσπουδακὼς ὁ βασιλεὺς οὗτος μαρτυρεῖ Δημοσθένης ὁ ῥήτωρ ἐν τοῖς Φιλιππικοῖς   .
φιλόγελως δὲ ἦν καὶ Δημήτριος ὁ Πολιορκητής , ὥς φησι Φύλαρχος ἐν τῇ Ϛʹ τῶν Ἱστοριῶν   , ὅς γε καὶ τὴν Λυσιμάχου αὐλὴν κωμικῆς σκηνῆς οὐδὲν διαφέρειν ἔλεγεν ·
ἐξιέναι γὰρ ἀπ αὐτῆς πάντας δισυλλάβους ·
τόν τε Βῖθυν χλευάζων καὶ τὸν Πάριν , μεγίστους ὄντας παρὰ τῷ Λυσιμάχῳ , καί τινας ἑτέρους τῶν φίλων ·
παρὰ δ αὑτοῦ Πευκέστας καὶ Μενελάους , ἔτι δὲ Ὀξυθέμιδας .
ταῦτα δ ἀκούων ὁ Λυσίμαχος  ἐγὼ τοίνυν , ἔφη , πόρνην ἐκ τραγικῆς σκηνῆς οὐχ ἑώρακα ἐξιοῦσαν ,  τὴν αὐλητρίδα Λάμιαν λέγων .
ἀπαγγελθέντος δὲ καὶ τούτου πάλιν ὑπολαβὼν ὁ Δημήτριος ἔφη ·
ἀλλ  ἡ παρ ἐμοὶ πόρνη σωφρονέστερον τῆς παρ ἐκείνῳ Πηνελόπης ζῇ .
ὅτι δὲ καὶ Σύλλας ὁ Ῥωμαίων στρατηγὸς φιλόγελως ἦν προείρηται   .
λεύκιος δὲ Ἀνίκιος , καὶ αὐτὸς Ῥωμαίων στρατηγήσας , Ἰλλυριοὺς καταπολεμήσας καὶ αἰχμάλωτον ἀγαγὼν Γένθιον τὸν τῶν Ἰλλυριῶν βασιλέα σὺν τοῖς τέκνοις , ἀγῶνας ἐπιτελῶν τοὺς ἐπινικίους ἐν τῇ Ῥώμῃ παντὸς γέλωτος ἄξια πράγματα ἐποίησεν , ὡς Πολύβιος ἱστορεῖ ἐν τῇ τριακοστῇ   .
μεταπεμψάμενος γὰρ τοὺς ἐκ τῆς Ἑλλάδος ἐπιφανεστάτους τεχνίτας καὶ σκηνὴν κατασκευάσας μεγίστην ἐν τῷ κίρκῳ πρώτους εἰσῆγεν αὐλητὰς ἅμα πάντας .
οὗτοι δ ἦσαν Θεόδωρος ὁ Βοιώτιος , Θεόπομπος , Ἕρμιππος , Λυσίμαχος , οἵτινες ἐπιφανέστατοι ἦσαν .
τούτους οὖν στήσας ἐπὶ τὸ προσκήνιον μετὰ τοῦ χοροῦ αὐλεῖν ἐκέλευσεν ἅμα πάντας .
τῶν δὲ διαπορευομένων τὰς κρούσεις μετὰ τῆς ἁρμοζούσης κινήσεως προσπέμψας οὐκ ἔφη καλῶς αὐτοὺς αὐλεῖν , ἀλλ ἀγωνίζεσθαι μᾶλλον ἐκέλευσεν .
τῶν δὲ διαπορούντων ὑπέδειξέν τις τῶν ῥαβδούχων , ἐπιστρέψαντας ἐπαγαγεῖν ἐπ αὐτοὺς καὶ ποιεῖν ὡσανεὶ μάχην .
ταχὺ δὲ συννοήσαντες οἱ αὐληταὶ καὶ λαβόντες . . .
οἰκείαν ταῖς ἑαυτῶν ἀσελγείαις μεγάλην ἐποίησαν σύγχυσιν .
συνεπιστρέψαντες δὲ τοὺς μέσους χοροὺς πρὸς τοὺς ἄκρους οἱ μὲν αὐληταὶ φυσῶντες ἀδιανόητα καὶ διαφέροντες τοὺς αὐλοὺς ἐπῆγον ἀνὰ μέρος ἐπ ἀλλήλους , ἅμα δὲ τούτοις ἐπικτυποῦντες οἱ χοροὶ καὶ συνεπισείοντες τὴν σκευὴν ἐπεφέροντο τοῖς ἐναντίοις καὶ πάλιν ἀνεχώρουν ἐκ μεταβολῆς .
ὡς δὲ καὶ περιζωσάμενός τις τῶν χορευτῶν ἐκ τοῦ καιροῦ στραφεὶς ἦρε τὰς χεῖρας ἀπὸ πυγμῆς πρὸς τὸν ἐπιφερόμενον αὐλητήν , τότ ἤδη κρότος ἐξαίσιος ἐγένετο καὶ κραυγὴ τῶν θεωμένων .
ἔτι δὲ τούτων ἐκ παρατάξεως ἀγωνιζομένων ὀρχησταὶ δύο εἰσήγοντο μετὰ συμφωνίας εἰς τὴν ὀρχήστραν , καὶ πύκται τέσσαρες ἀνέβησαν ἐπὶ τὴν σκηνὴν μετὰ σαλπιγκτῶν καὶ βυκανιστῶν .
ὁμοῦ δὲ τούτων πάντων ἀγωνιζομένων ἄλεκτον ἦν τὸ συμβαῖνον .
περὶ δὲ τῶν τραγῳδῶν , φησὶν ὁ Πολύβιος , ὅ τι ἂν ἐπιβάλωμαι λέγειν , δόξω τισὶν διαχλευάζειν . "
ταῦτα τοῦ Οὐλπιανοῦ διεξελθόντος καὶ πάντων ἀνακακχασάντων ἐπὶ ταῖς Ἀνικίοις ταύταις θέαις ἐγένοντό τινες λόγοι καὶ περὶ τῶν καλουμένων πλάνων ·
καὶ ἐζητεῖτο εἰ μνήμη τις καὶ περὶ τούτων ἐγένετο παρὰ τοῖς παλαιοτέροις ·
περὶ γὰρ θαυματοποιῶν ἤδη προειρήκαμεν   .
Διονύσιος μὲν ὁ Σινωπεὺς ὁ τῆς κωμῳδίας ποιητὴς ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Ὁμώνυμοι μνημονεύει Κηφισοδώρου τοῦ πλάνου διὰ τούτων   ·
κηφισόδωρόν φασιν ἐπικαλούμενον Πλάνον τιν ἐν Ἀθήναις γενέσθαι , τὴν σχολὴν εἰς τοῦτο τὸ μέρος τοῦ βίου καταχρώμενον .
τοῦτον ἐντυχόντα πρὸς τὸ σιμὸν ἀνατρέχειν , ἢ συγκαθεῖναι τηπι τῇ βακτηρίᾳ .
μνημονεύει δ αὐτοῦ καὶ Νικόστρατος ἐν Σύρῳ   ·
κηφισόδωρον οὐ κακῶς μὰ τὸν Δία τὸν πλάνον φασὶ στενωπὸν εἰς μέσον στῆσαί τινας ἀγκαλίδας ἔχοντας , ὥστε μὴ παρελθεῖν μηδένα .
πανταλέοντος δὲ μνημονεύει Θεόγνητος ἐν Φιλοδεσπότῳ   ·
ὁ Πανταλέων μὲν αὐτὸς αὐτοὺς τοὺς ξένους τούς τ ἀγνοοῦντας αὐτὸν ἐπλάνα , καὶ σχεδὸν ἀπεκραιπάλα τὰ πλεῖστα , τοῦ γελάσαι χάριν ἰδίαν τιν αὑτῷ θέμενος ἀδολεσχίαν .
καὶ Χρύσιππος δ ὁ φιλόσοφος ἐν εʹ περὶ τοῦ Καλοῦ καὶ τῆς Ἡδονῆς περὶ τοῦ Πανταλέοντος τάδε γράφει ·