Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ταῦτα μὲν οὖν τὰ περὶ τὰς ἐρωτήσεις 0 .
σκώμματος δὲ τῷ μὴ δυναμένῳ μετ εὐλαβείας καὶ τέχνης κατὰ καιρὸν ἅπτεσθαι παντάπασιν ἀφεκτέον ὥσπερ γὰρ οἱ ἐν ὀλισθηρῷ τόπῳ , κ ἂν θίγωσιν ἐκ παραδρομῆς μόνον , ἀνατρέπουσιν , οὕτως ἐν οἴνῳ πρὸς πᾶσαν ἀφορμὴν λόγου μὴ κατὰ σχῆμα γιγνομένην ἐπισφαλῶς ἔχομεν .
τοῖς δὲ σκώμμασιν ἔστιν ὅτε μᾶλλον ἢ ταῖς λοιδορίαις ἐκκινούμεθα , τὸ μὲν ὑπ ὀργῆς πολλάκις ἀβουλήτως ὁρῶντες γιγνόμενον , τὸ δ ὡς οὐκ ἀναγκαῖον ἀλλ ἔργον ὕβρεως καὶ κακοηθείας προβαλλόμενοι 0 1 ·
καὶ καθόλου διαλέγεσθαι τοῖς νοις μᾶλλον ἢ τοῖς φλυαροῦσι χαλεπαίνομεν δῆλον γὰρ ὅτι δόλος τῷ σχήματι προσέσται τῷ κατὰ τὸ σκῶμμα , λοιδόρημα δὲ εἶναι καὶ πεποιημένον ἐκ παρασκευῆς 0 1 .
ὁ γὰρ εἰπὼν ταριχοπώλην αὐτόθεν ἐλοιδόρησεν , ὁ δὲ φήσας , μεμνήμεθά σε τῷ βραχίονι ἀπομυττόμενον ἔσκωψε .
καὶ Κικέρων πρὸς Ὀκταούιον , ἐκ Λιβύης εἶναι δοκοῦντα λέγοντος δ αὐτοῦ φάσκοντα μὴ ἀκούειν , καὶ μὴν τετρυπημένον ἔφη ἔχεις τὸ οὖς .
καὶ Μελάνθιος ὑπὸ τοῦ κωμῳδιοποιοῦ καταγελώμενος ἔφη οὐκ ὀφειλόμενόν μοι ἀποδίδως ἔρανον μᾶλλον οὖν τὰ σκώμματα δάκνει , καθάπερ τὰ παρηγκιστρωμένα βέλη πλείονα χρόνον ἐμμένοντα , καὶ λυπεῖ τοὺς σκωφθέντας ἡ τέρψις τῇ κομψότητι καὶ ἡδύνει τοὺς παρόντας 0 ·
ἡδόμενοι γὰρ ἐπὶ τῷ λεγομένῳ , πιστεύειν δοκοῦσι καὶ συνδιασύρειν τῷ λέγοντι .
ὀνειδισμὸς γάρ ἐστι τῆς ἁμαρτίας παρεσχηματισμένος τὸ σκῶμμα κατὰ τὸν Θεόφραστον ·
ὅθεν ἐξ αὑτοῦ τῇ ὑπονοίᾳ προστίθησιν ὁ ἀκούσας τὸ ἐλλεῖπον ὡς εἰδὼς καὶ πιστεύων .
ὁ γὰρ γελάσας καὶ ἡσθείς , τοῦ Θεοκρίτου πρὸς τὸν δοκοῦντα λωποδυτεῖν ἐρωτῶντα δ αὐτὸν εἰ ἐπὶ δεῖπνον βαδίζει φήσαντος βαδίζειν ἐκεῖ μέντοι καθεύδειν , βεβαιοῦντι τὴν διαβολὴν ὅμοιός ἐστι .
διὸ καὶ προσαναπίμπλησι τοὺς παρόντας ὁ σκώπτων παρὰ μέλος κακοηθείας , ὡς ἐφηδομένους καὶ συνυβρίζοντας .
ἓν δὲ τῇ καλῇ Λακεδαίμονι τῶν μαθημάτων ἐδόκει , τὸ σκώπτειν ἀλύπως καὶ σκωπτόμενον φέρειν ·
εἰ δέ τις ἀπείποι σκωπτόμενος , εὐθὺς ὁ σκώπτων ἐπέπαυτο .
πῶς οὖν οὐ χαλεπὸν εὑρεῖν σκῶμμα τῷ σκωπτομένῳ κεχαρισμένον , ὅπου καὶ τὸ μὴ λυποῦν τοῦ σκώμματος οὐ τῆς τυχούσης ἐμπειρίας καὶ δεξιότητός ἐστιν 0 ;
οὐ μὴν ἀλλὰ πρῶτά μοι δοκεῖ τὰ λυποῦντα τοὺς ἐνόχους σκώμματα τοῖς μακρὰν οὖσι τῆς διαβολῆς ἡδονήν τινα καὶ χάριν ποιεῖν ·
οἷον ὁ Ξενοφῶν τὸν ὑπέραισχρον καὶ ὑπέρδασυν ἐκεῖνον ὡς παιδικὰ τοῦ Σαμβαύλα σκωπτόμενον εἰσάγει μετὰ παιδιᾶς 0 .
καὶ Κυήτου τοῦ ἡμετέρου μέμνησαι γάρ ἐν ἀσθενείᾳ τὰς χεῖρας ἔχειν ψυχρὰς λέγοντος , Αὐφίδιος Μόδεστος ἀλλὰ μήν ἔφη θερμὰς ἀπὸ τῆς ἐπαρχίας κεκόμικας αὐτάς ·
τοῦτο γὰρ ἐκείνῳ μὲν γέλωτα καὶ διάχυσιν παρέσχε , κλέπτῃ δ ἀνθυπάτῳ λοιδόρημα καὶ ὄνειδος ἦν .
διὸ καὶ Κριτόβουλον ὁ Σωκράτης εὐπροσωπότατον ὄντα προκαλούμενος εἰς σύγκρισιν εὐμορφίας ἔπαιζεν οὐκ ἐχλεύαζεν .
καὶ Σωκράτην πάλιν Ἀλκιβιάδης ἔσκωπτεν εἰς ζηλοτυπίαν τὴν περὶ Ἀγάθωνος .
ἥδονται δὲ καὶ βασιλεῖς τοῖς λεγομένοις ὡς εἰς πένητας αὐτοὺς καὶ ἰδιώτας , ὥσπερ ὑπὸ Φιλίππου σκωφθεὶς ὁ παράσιτος εἶπεν οὐκ ἐγώ σε τρέφω 0 ;
τὰ γὰρ οὐ προσόντα φαῦλα λέγοντες ἐμφαίνουσι τὰ προσόντα χρηστά .
δεῖ δ ὁμολογουμένως καὶ βεβαίως προσεῖναὶ τι χρηστόν ·
εἰ δὲ μή , τὸ λεγόμενον τ οὐναντίον ἀμφισβητήσιμον ἔχει τὴν ὑπόνοιαν 0 .
ὁ γὰρ τῷ πάνυ πλουσίῳ τοὺς δανειστὰς ἐπάξειν λέγων , ἢ τὸν ὑδροπότην καὶ σώφρονα παροινεῖν καὶ μεθύειν , ἢ τὸν εὐδάπανον καὶ μεγαλοπρεπῆ καὶ χαριστικὸν κίμβικα καὶ κυμινοπρίστην προσαγορεύων , ἢ τὸν ἐν συνηγορίαις καὶ πολιτείαις μέγαν ἀπειλῶν ἐν ἀγορᾷ λήψεσθαι , διάχυσιν καὶ μειδίαμα παρέσχεν .
οὕτως ὁ Κῦρος ἐν οἷς ἐλείπετο τῶν ἑταίρων , εἰς ταῦτα προκαλούμενος ἐγίγνετο προσηνὴς καὶ κεχαρισμένος .
καὶ τοῦ Ἰσμηνίου τῇ θυσίᾳ προσαυλοῦντος , ὡς οὐκ ἐκαλλιέρει , παρελόμενος τοὺς αὐλοὺς ὁ μισθωτὴς ηὔλησε γελοίως ·
αἰτιωμένων δὲ τῶν παρόντων , ἐκεῖνος καλλιερήσας ἔστιν ἔφη τὸ κεχαρισμένως αὐλεῖν θεόθεν ·
ὁ δ Ἰσμηνίας γελάσας ἀλλ ἐμοῦ μὲν εἶπεν αὐλοῦντος ἡδόμενοι διέτριβον οἱ θεοί , σοῦ δ ἀπαλλαγῆναι σπεύδοντες ἐδέξαντο τὴν θυσίαν .
ἔτι τοίνυν οἱ τὰ χρηστὰ τῶν πραγμάτων τοῖς λοιδορουμένοις ὀνόμασι μετὰ παιδιᾶς καλοῦντες , ἂν ἐμμελῶς ποιῶσιν , αὐτῶν μᾶλλον εὐφραίνουσι τῶν ἀπ εὐθείας ἐπαινούντων .
καὶ γὰρ δάκνουσι μᾶλλον οἱ διὰ τῶν εὐφήμων ὀνειδίζοντες , ὡς οἱ τοὺς πονηροὺς Ἀριστείδας καὶ τοὺς δειλοὺς Ἀχιλλεῖς καλοῦντες , καὶ ὁ τοῦ Σοφοκλέους Οἰδίπους ταύτης Κρέων ὁ πιστὸς οὑξ ἀρχῆς φίλος 0 1 .
ἀντίστροφον οὖν ἔοικε γένος εἰρωνείας εἶναι τὸ περὶ τοὺς ἐπαίνους ·
ᾧ καὶ Σωκράτης ἐχρήσατο , τοῦ Ἀντισθένους τὸ φιλοποιὸν καὶ συναγωγὸν ἀνθρώπων εἰς εὔνοιαν μαστροπείαν καὶ συναγωγίαν καὶ προαγωγείαν ὀνομάσας .
κράτητα δὲ τὸν φιλόσοφον , εἰς πᾶσαν οἰκίαν εἰσιόντα μετὰ τιμῆς καὶ φιλοφροσύνης δεχομένων , θυρεπανοίκτην ἐκάλουν .
ποιεῖ δ εὔχαρι σκῶμμα καὶ μέμψις ἐμφαίνουσα χάριν , ὡς Διογένης περὶ Ἀντισθένους ἔλεγεν ὅς με ῥάκη τ ἤμπισχε κ ἀξηνάγκασεν πτωχὸν γενέσθαι κ ἀκ δόμων ἀνάστατον .
οὐ γὰρ ἂν ὁμοίως πιθανὸς ἦν λέγων ὅς με σοφὸν καὶ αὐτάρκη καὶ μακάριον ἐποίησε καὶ ὁ Λάκων ἄκαπνα ξύλα τῷ γυμνασιάρχῳ παρασχόντι προσποιούμενος ἐγκαλεῖν , ἔλεγε δι ὃν οὐ δ ἀποδακρῦσαι γέγονεν ἡμῖν .
καὶ ὁ τὸν δειπνίζοντα καθ ἡμέραν ἀνδραποδιστὴν καλῶν καὶ τύραννον , δι ὃν ἐτῶν τοσούτων οὐχ ἑώρακε τὴν ἑαυτοῦ τράπεζαν 0 .
καὶ ὁ λέγων ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἐπιβεβουλευμένος ἀφῃρῆσθαι τὴν σχολὴν καὶ τὸν ὕπνον , πλούσιος γεγονὼς ἐκ πένητος 0 .
καὶ εἴ τις ἀντιστρέψας αἰτιῷτο τοὺς Αἰσχύλου Καβείρους ὄξους σπανίζειν δῶμα ποιήσαντας , ὥσπερ αὐτοὶ παίζοντες ἠπείλησαν 0 .
ἅπτεται γὰρ ταῦτα μᾶλλον ἔχοντα δριμυτέραν χάριν , ὥστε μὴ προσίστασθαι μη δὲ λυπεῖν τοὺς ἐπαινουμένους .
δεῖ δὲ τὸν ἐμμελῶς σκώμματι χρησόμενον εἰδέναι καὶ νοσήματος διαφορὰν πρὸς ἐπιτήδευμα , λέγω δὲ φιλαργυρίας καὶ φιλονεικίας πρὸς φιλομουσίαν καὶ φιλοθηρίαν ·
ἐπ ἐκείνοις μὲν γὰρ ἄχθονται σκωπτόμενοι , πρὸς ταῦτα δ ἡδέως ἔχουσιν .
οὐκ ἀηδῶς γοῦν Δημοσθένης ὁ Μιτυληναῖος , φιλῳδοῦ τινος καὶ φιλοκιθαριστοῦ θύραν κόψας , ὑπακούσαντος αὐτοῦ καὶ κελεύσαντος εἰσελθεῖν ἂν πρῶτον ἔφη τὴν κιθάραν δήσῃς .
ἀηδῶς δ ὁ τοῦ Λυσιμάχου παράσιτος , ἐμβαλόντος αὐτοῦ σκορπίον ξύλινον εἰς τὸ ἱμάτιον , ἐκταραχθεὶς καὶ ἀναπηδήσας , ὡς ᾔσθετο τὴν παιδιάν , κ ἀγώ σε φησὶν ἐκφοβῆσαι βούλομαι , ὦ βασιλεῦ ·
δός μοι τάλαντον .
εἰσὶ δὲ καὶ περὶ τὰ σωματικὰ τοιαῦται διαφοραὶ τῶν πολλῶν ·
οἷον εἰς γρυπότητα καὶ σιμότητα σκωπτόμενοι γελῶσιν , ὡς ὁ Κασάνδρου φίλος 0 ;
οὐκ ἠχθέσθη τοῦ Θεοφράστου πρὸς αὐτὸν εἰπόντος θαυμάζω σου τοὺς ὀφθαλμοὺς , ὅτι οὐκ ᾅδουσι , τοῦ μυκτῆρος ;
αὐτοῖς ἐνδεδωκότος καὶ ὁ Κῦρος ἐκέλευσε τὸν γρυπὸν σιμὸν ἀγαγέσθαι γύναιον , οὕτω γὰρ ἐφαρμόσειν .
εἰς δὲ δυσωδίαν μυκτῆρος ἢ στόματος ἄχθονται σκωπτόμενοι ·
καὶ πάλιν εἰς φαλακρότητα πράως φέρουσιν , εἰς δὲ πήρωσιν ὀφθαλμῶν ἀηδῶς 0 .
καὶ γὰρ Ἀντίγονος αὐτὸς μὲν ἑαυτὸν εἰς τὸν ὀφθαλμὸν ἔσκωπτε ·
καί ποτε λαβὼν ἀξίωμα μεγάλοις γράμμασι γεγραμμένον ταυτὶ μέν ἔφη καὶ τυφλῷ δῆλα Θεόκριτον δὲ τὸν Χῖον ἀπέκτεινεν , ὅτι φήσαντός τινος τοῖς ὀφθαλμοῖς ἂν βασιλέως παραγένῃ , σωθήσῃ ·
ἀλλά μοι εἶπεν ἀδύνατον λέγεις τοῦτ αὐτὸ τὴν σωτηρίαν .
λέων ὁ Βυζάντιος , εἰπόντος Πασιάδου πρὸς αὐτὸν , ὀφθαλμισθῆναι δι αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμούς ἀσθένειαν ἔφη σώματος ὀνειδίζεις , νέμεσιν οὐχ ὁρῶν ἐπὶ τῶν ὤμων βαστάζοντά σου τὸν υἱόν ·
εἶχε δὲ κυρτὸν ὁ Πασιάδης υἱόν .
ἠγανάκτησε δὲ καὶ Ἄρχιππος , ὁ δημαγωγὸς τῶν Ἀθηναίων , ὑπὸ Μελανθίου σκωφθεὶς εἰς τὸ κυρτόν ·
ἔφη γὰρ αὐτὸν ὁ Μελάνθιος οὐ προεστάναι τῆς πόλεως ἀλλὰ προκεκυφέναι .
τινὲς δὲ ταῦτα πράως καὶ μετρίως φέρουσιν , ὥσπερ ὁ φίλος τοῦ Ἀντιγόνου τάλαντον αἰτήσας καὶ μὴ λαβὼν ᾔτησε προπομποὺς καὶ φύλακας ὅπως ἔφη μὴ ἐπιβουλευθῶ προστάξας κατ ὤμου τὸ τάλαντον φέρειν .
οὕτω μὲν περὶ τὰ ἐκτὸς ἔχουσι διὰ τὴν ἀνωμαλίαν ἄλλοι γὰρ ἐπ ἄλλοις ἄχθονται .
ἐπαμεινώνδας μετὰ τῶν συναρχόντων ἑστιώμενος ἐπέπινεν ὄξος , καὶ πυνθανομένων εἰ πρὸς ὑγίειαν ἀγαθόν , οὐκ οἶδ εἶπεν , ὅτι μέντοι πρὸς τὸ μεμνῆσθαι τῆς οἴκοι διαίτης ἀγαθόν , ἐπίσταμαι 0 .
διὸ δεῖ καὶ πρὸς τὰς φύσεις καὶ τὰ ἤθη σκοποῦντα ταῖς παιδιαῖς χρῆσθαι , πειρώμενον ἀλύπως καὶ κεχαρισμένως ἑκάστοις ὁμιλεῖν .
ὁ δ ἔρως τὰ τ ἄλλα ποικιλώτατός ἐστι , καὶ τοῖς σκώμμασιν οἱ μὲν ἄχθονται καὶ ἀγανακτοῦσιν οἱ δὲ χαίρουσι .
δεῖ δ εἰδέναι τὸν καιρόν ·
ὡς γὰρ τὸ πῦρ ἐν ἀρχῇ μὲν ἀποσβέννυσι τὸ πνεῦμα διὰ τὴν ἀσθένειαν αὐξηθέντι δὲ τροφὴν παρέχει καὶ ῥώμην , οὕτω φυόμενος ὁ ἔρως ἔτι καὶ λανθάνων δυσκολαίνει καὶ ἀγανακτεῖ πρὸς τοὺς ἀποκαλύπτοντας , ἐκλάμψας δὲ καὶ διαφανεὶς τρέφεται καὶ προσγελᾷ τοῖς σκώμμασι φυσώμενος .
ἥδιστα δὲ σκώπτονται , παρόντων τῶν ἐρωμένων , εἰς αὐτὸ τὸ ἐρᾶν εἰς ἄλλο δ οὐδέν .
ἐὰν δὲ καὶ γυναικῶν ἐρῶντες ἰδίων τύχωσιν ἢ νεανίσκων φιλοκάλων ἔρωτα γενναῖον , παντάπασι γάνυνται καὶ καλλωπίζονται τῷ σκώπτεσθαι πρὸς αὐτούς .
διὸ καὶ Ἀρκεσίλαος , ἐν τῇ σχολῇ τοιαύτης μεταδόσεως αὐτῷ γενομένης ὑπό τινος τῶν ἐρωτικῶν δοκεῖ μοι μηδὲν ἅπτεσθαι μηδενός ·
οὐ δὲ σὺ τοίνυν ἔφη τοῦδ ἅπτῃ ;
δείξας τινὰ τῶν καλῶν καὶ ὡραίων παρακαθήμενον 0 .
ἤδη δὲ καὶ τὸ τῶν παρόντων σκεπτέον ·
ἃ γὰρ ἐν φίλοις καὶ συνήθεσιν ἀκούοντες γελῶσι , ταῦτα δυσχεραίνουσιν , ἂν λέγηται πρὸς αὐτοὺς τῆς γαμετῆς παρούσης ἢ τοῦ πατρὸς ἢ τοῦ καθηγητοῦ , πλὴν ἂν μή τι κεχαρισμένον τῶν λεγομένων ἐκείνοις 0 ·
οἷον ἄν τις σκώπτηται τοῦ φιλοσόφου παρόντος εἰς ἀνυποδησίαν ἢ νυκτογραφίαν , ἢ τοῦ πατρὸς ἀκούοντος εἰς μικρολογίαν , ἢ τῆς γυναικὸς παρούσης εἰς τὸ ἀνέραστον ἑτέρων ἐκείνης δὲ δοῦλον καὶ θεραπευτικόν , ὡς ὁ Τιγράνης ὑπὸ τοῦ Κύρου τί δ , ἂν σ ἡ γυνὴ σκευοφοροῦντα ἀκούσῃ 0 1 2 ;
ἀλλ οὐκ ἀκούσεται εἶπεν ὄψεται δ αὐτὴ παροῦσα .
ποιεῖ δ ἀλυπότερα τὰ σκώμματα καὶ τὸ κοινωνεῖν ἁμωσγέπως τοὺς λέγοντας ·
ὅταν εἰς πενίαν λέγῃ πένης ἢ δυσγενὴς εἰς δυσγένειαν ἢ ἐρῶν εἰς ἔρωτα 0 ·
δοκεῖ δ οὐχ ὕβρει παιδιᾷ δέ τινι γίγνεσθαι μᾶλλον ὑπὸ τῶν ὁμοίων εἰ δὲ μή , παροξύνει καὶ λυπεῖ 0 .
τὸν γοῦν ἀπελεύθερον τοῦ βασιλέως νεόπλουτον ὄντα φορτικῶς δὲ καὶ σοβαρῶς ἐπιπολάζοντα τοῖς συνδειπνοῦσι φιλοσόφοις , καί τέλος ἐρωτῶντα πῶς ἔκ τε τῶν λευκῶν καὶ τῶν μελάνων κυάμων ὁμοίως χλωρὸν γίγνεται τὸ ἔτνος , ἀντερωτήσας ὁ Ἀριδίκης , πῶς ἐκ τῶν λευκῶν καὶ μελάνων ἱμάντων φοινικοῖ γίγνονται μώλωπες , ἐποίησεν ἀναστῆναι περίλυπον γενόμενον .
ὁ δὲ Ταρσεὺς Ἀμφίας ἐκ κηπουροῦ δοκῶν γεγονέναι , σκώψας δὲ τὸν φίλον τοῦ ἡγεμόνος εἰς δυσγένειαν εἶθ ὑπολαβὼν εὐθὺς ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς ἐκ τῶν αὐτῶν σπερμάτων γεγόναμεν γέλωτ ἐποίησε .
κομψῶς δὲ καὶ τοῦ Φιλίππου τὴν ὀψιμαθίαν ἅμα καὶ περιεργίαν ὁ ψάλτης ἐπέσχεν οἰομένου γὰρ αὐτὸν ἐξελέγχειν τοῦ Φιλίππου περὶ κρουμάτων καὶ ἁρμονιῶν μὴ γένοιτό σοι εἶπεν ὦ βασιλεῦ , κακῶς οὕτως , ἵν ἐμοῦ σὺ ταῦτ εἰδῇς βέλτιον σκώπτειν γὰρ ἑαυτὸν δοκῶν , ἐκεῖνον ἀλύπως ἐνουθέτησε .
διὸ καὶ τῶν κωμικῶν ἔνιοι τὴν πικρίαν ἀφαιρεῖν δοκοῦσι τῷ σκώπτειν ἑαυτούς , ὡς Ἀριστοφάνης εἰς τὴν φαλακρότητα καὶ τὴν Ἀγάθωνος ἀπόλειψιν 0 1 ·
κρατῖνος δὲ τὴν πυτίνην εἰς τὴν φιλοινίαν ἐδίδαξεν .
οὐχ ἥκιστα δὲ δεῖ προσέχειν καὶ φυλάττειν , ὅπως ἐκ τοῦ παρατυχόντος ἔσται τὸ σκῶμμα πρὸς τινας ἐρωτήσεις αὐτόθεν ἢ παιδιὰς γιγνόμενον , ἀλλὰ μὴ πόρρωθεν οἷον ἐκ παρασκευῆς ἐπεισόδιον 0 1 .
ὡς γὰρ ὀργὰς καὶ μάχας τὰς ἐκ τῶν συμποσίων πραότερον φέρουσιν , ἐὰν δ ἐπελθών τις ἔξωθεν λοιδορῆται καὶ ταράττῃ , τοῦτον ἐχθρὸν ἡγοῦνται καὶ μισοῦσιν οὕτω μέτεστι συγγνώμης σκώμματι καὶ παρρησίας , ἂν ἐκ τῶν παρόντων ἔχῃ τὴν γένεσιν , ἀφελῶς καὶ ἀπλάστως φυόμενον ·
ἂν δ μὴ πρὸς λόγον ἀλλ ἔξωθεν , ἐπιβουλῇ καὶ ὕβρει προσέοικεν ·
οἷον τὸ Τιμαγένους πρὸς τὸν ἄνδρα τῆς ἐμετικῆς κακῶν γὰρ ἄρχεις τήνδε μοῦσαν εἰσάγων 0 ·
καὶ πρὸς Ἀθηνόδωρον τὸν φιλόσοφον , εἰ φυσικὴ ἡ πρὸς τὰ ἔκγονα φιλοστοργία ἡ γὰρ ἀκαιρία καὶ τὸ μὴ πρὸς λόγον ὕβριν ἐμφαίνει καὶ δυσμένειαν 0 .
οὗτοι μὲν οὖν κατὰ Πλάτωνα κουφοτάτου πράγματος , λόγων , βαρυτάτην ζημίαν ἔτισαν ·
οἱ δὲ τὸν καιρὸν εἰδότες καὶ φυλάττοντες αὐτῷ τῷ Πλάτωνι μαρτυροῦσιν , ὅτι τοῦ πεπαιδευμένου καλῶς ἔργον ἐστὶ τὸ παίζειν ἐμμελῶς καὶ κεχαρισμένως .
ἐν Ἐλευσῖνι μετὰ τὰ μυστήρια τῆς πανηγύρεως ἀκμαζούσης , εἱστιώμεθα παρὰ Γλαυκίᾳ τῷ ῥήτορι .
πεπαυμένων δὲ δειπνεῖν τῶν ἄλλων , Ξενοκλῆς ὁ Δελφὸς ὥσπερ εἰώθει τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν Λαμπρίαν εἰς ἀδδηφαγίαν Βοιώτιον ἐπέσκωπτεν .
ἐγὼ δ ἀμυνόμενος ὑπὲρ αὐτοῦ τὸν Ξενοκλέα τοῖς Ἐπικούρου λόγοις χρώμενον οὐ γὰρ ἅπαντες εἶπον ὦ βέλτιστε , ποιοῦνται τὴν τοῦ ἀλγοῦντος ὑπεξαίρεσιν ὅρον ἡδονῆς καὶ πέρας ·
λαμπρίᾳ δὲ καὶ ἀνάγκη , πρὸ τοῦ κήπου κυδαίνοντι τὸν περίπατον καὶ τὸ Λύκειον ἔργῳ μαρτυρεῖν Ἀρἰστοτέλει 0 ·
φησι γὰρ ὁ ἀνὴρ βρωτικώτατον ἕκαστον αὐτὸν αὑτοῦ περὶ τὸ φθινόπωρον εἶναι , καὶ τὴν αἰτίαν ἐπείρηκεν ἐγὼ δ οὐ μνημονεύω βέλτιον εἶπεν ὁ Γλαυκίας αὐτοὶ γὰρ ἐπιχειρήσομεν ζητεῖν , ὅταν παυσώμεθα δειπνοῦντες .
ὡς οὖν ἀφῃρέθησαν αἱ τράπεζαι , γλαυκίας μὲν καὶ Ξενοκλῆς ᾐτιάσαντο τὴν ὀπώραν διαφόρως , ὁ μὲν ὡς τὴν κοιλίαν ὑπεξάγουσαν καὶ τῷ κενοῦσθαι τὸ σῶμα νεαρὰς ὀρέξεις ἀεὶ παρασκευάζουσαν 0 ·
ὁ δὲ Ξενοκλῆς ἔλεγεν εὔστομόν τι καὶ δηκτικὸν ἔχοντα τῶν ὡραίων τὰ πλεῖστα τὸν στόμαχον ἐπὶ τὴν βρῶσιν ἐκκαλεῖσθαι παντὸς μᾶλλον ὄψου καὶ ἡδύσματος ·
καὶ γὰρ τοῖς ἀποσίτοις τῶν ἀρρώστων ὀπώρας τι προσενεχθὲν ἀναλαμβάνει τὴν ὄρεξιν .
ὁ δὲ Λαμπρίας εἶπεν , ὅτι τὸ οἰκεῖον καὶ τὸ σύμφυτον θερμὸν ἡμῶν , ᾧ τρέφεσθαι πεφύκαμεν , ἐν μὲν τῷ θέρει διέσπαρται καὶ γέγονεν ἀσθενέστερον καὶ μανόν , ἐν δὲ τῷ φθίνοντι καιρῷ συναγείρεται πάλιν καὶ ἰσχύει , κατακρυπτόμενον ἐντὸς διὰ τὴν περίψυξιν καὶ τὴν πύκνωσιν τοῦ σώματος .
ἐγὼ δ ὑπὲρ τοῦ μὴ δοκεῖν ἀσύμβολος τοῦ λόγου μετασχεῖν εἶπον , ὅτι τοῦ θέρους διψητικώτεροι γιγνόμεθα καὶ πλείονι χρώμεθα τῷ ὑγρῷ διὰ τὸ καῦμα ·
νῦν οὖν ἡ φύσις ἐν τῇ μεταβολῇ ζητοῦσα τ οὐναντίον , ὥσπερ εἴωθε , πεινητικωτέρους ποιεῖ , καὶ τὴν ξηρὰν τροφὴν τῇ κράσει τοῦ σώματος 0 ·
ἀνταποδίδωσιν .
οὐ μὴν οὐ δὲ τὰ σιτία φήσαι τις ἂν αἰτίας ἀμοιρεῖν παντάπασιν , ἀλλ ἐκ νέων καὶ προσφάτων γενόμενα καρπῶν οὐ μόνον μάζας καὶ ὄσπρια καὶ ἄρτους καὶ πυροὺς , ἀλλὰ καὶ κρέα ζῴων εὐωχουμένων τὰ ἐπέτεια τοῖς τε χυμοῖς διαφέρειν τῶν παλαιῶν καὶ μᾶλλον ἐπάγεσθαι τοὺς χρωμένους καὶ ἀπολαύοντας .
ἐξ ἐνυπνίου τινὸς ἀπειχόμην ᾠῶν πολὺν ἡδο παρὰ τοῦτο ποιούμενος , ἐν καθάπερ ἐν Καρὶ διάπειραν λαβεῖν τῆς ὄψεως ἐναργῶς μοι πολλάκις γενομένης 0 ·
ὑπόνοιαν μέντοι παρέσχον , ἑστιῶντος ἡμᾶς Σοσσίου Σενεκίωνος , ἐνέχεσθαι δόγμασιν Ὀρφικοῖς ἢ Πυθαγορικοῖς , καὶ τὸ ᾠόν , ὥσπερ ἔνιοι καρδίαν καὶ ἐγκέφαλον , ἀρχὴν ἡγούμενος γενέσεως ἀφοσιοῦσθαι 0 ·
καὶ πρ οὔφερεν Ἀλέξανδρος ὁ Ἐπικούρειος ἐπὶ γέλωτι τὸ ἶσόν τοι κυάμους ἔσθειν κεφαλάς τε τοκήων ὡς δὴ κυάμους τὰ ᾠὰ διὰ τὴν κύησιν αἰνιττομένων τῶν ἀνδρῶν , διαφέρειν δὲ μηδὲν οἰομένων τὸ ἐσθίειν ᾠὰ τοῦ χρῆσθαι τοῖς τίκτουσι τὰ ᾠὰ ζῴοις 0 .
ἐγίγνετο δὴ τὸ τῆς αἰτίας ἀπολόγημα τῆς αἰτίας αὐτῆς ἀλογώτερον , Ἐπικουρείῳ λέγειν ἐνύπνιον .
ὅθεν οὐ παρῃτούμην τὴν δόξαν ἅμα προσπαίζων τι τῷ Ἀλεξάνδρῳ καὶ γὰρ ἦν χαρίεις καὶ φιλόλογος ἐπιεικῶς .
ἐκ δὲ τούτου τὸ ἄπορον καὶ πολλὰ πράγματα τοῖς ζητητικοῖς παρέχον εἰς μέσον εἷλκε πρόβλημα περὶ τοῦ ᾠοῦ καὶ τῆς ὄρνιθος , ὁπότερον γένοιτο πρότερον αὐτῶν .
καὶ Σύλλας μὲν ὁ ἑταῖρος εἰπὼν ὅτι μικρῷ προβλήματι καθάπερ ὀργάνῳ μέγα καὶ βαρὺ σαλεύομεν τὸ περὶ τῆς τοῦ κόσμου γενέσεως , ἀπηγόρευσε 0 .
τοῦ δ Ἀλεξάνδρου τῆς ζητήσεως ὡς μηδὲν προσφυὲς φερούσης καταγελάσαντος , ὁ γαμβρὸς ἡμῶν Φίρμος ἐμοὶ τοίνυν ἔφη χρῆσον ἐν τῷ παρόντι τὰς ἀτόμους .
εἰ γὰρ τὰ μικρὰ δεῖ στοιχεῖα τῶν μεγάλων ἀρχὰς ὑποτίθεσθαι , πρῶτον εἰκὸς ἐστι τὸ ᾠὸν γεγονέναι τῆς ὄρνιθος ·
ἔστι γὰρ καὶ ἁπλοῦν , ὡς ἐν αἰσθητοῖς 0 ·
ποικίλον δὲ καὶ μεμιγμένον μᾶλλον ἡ ὄρνις 0 1 .
καθόλου δ ἡ μὲν ἀρχὴ πρῶτον ἀρχὴ δὲ τὸ σπέρμα , τὸ δ ᾠὸν σπέρματος 0 1 2 ;
μὲν πλέον ζῴου δὲ μικρότερον 0 1 .
ὡς γὰρ ἡ προκοπὴ μέσον εὐφυΐας εἶναι δοκεῖ καὶ ἀρετῆς , οὕτω τὸ ᾠὸν προκοπὴ τίς ἐστι τῆς φύσεως ἐπὶ τὸ ἔμψυχον ἀπὸ τοῦ σπέρματος πορευομένης .
ἔτι δ , ὥσπερ ἐν τῷ ζῴῳ πρῶτα γίγνεσθαι λέγουσιν ἀρτηρίας καὶ φλέβας , οὕτω λόγον ἔχει καὶ τοῦ ζῴου τὸ ᾠὸν γεγονέναι πρῶτον , ὡς περιέχον ἐμπεριεχομένου .
καὶ γὰρ αἱ τέχναι πρῶτον ἀτύπωτα καὶ ἄμορφα πλάττουσιν , εἶθ ὕστερον ἕκαστα τοῖς εἴδεσι διαρθροῦσιν ᾕ Πολύκλειτος ὁ πλάστης εἶπε χαλεπώτατον εἶναι τ οὔργον , ὅταν ἐν ὄνυχι ὁ πηλὸς γένηται .
διὸ καὶ τῇ φύσει τὸ πρῶτον εἰκός ἐστιν ἀτρέμα κινούσῃ τὴν ὕλην ἀργοτέραν ὑπακούειν , τύπους ἀμόρφους καὶ ἀορίστους ἐκφέρουσαν ὥσπερ τὰ ᾠά 0 ·
μορφουμένων δὲ τούτων καὶ διαχαρασσομένων , ὕστερον ἐνδημιουργεῖσθαι τὸ ζῷον 0 .
ὡς δὲ κάμπη γίγνεται τὸ πρῶτον , εἶτ ἐκπαγεῖσα διὰ ξηρότητα καὶ περιρραγεῖσα ἕτερον πτερωθὲν δι αὑτῆς τὴν καλουμένην ψυχὴν μεθίησι , τὸν αὐτὸν τρόπον ἐνταῦθα προϋφίσταται τὸ ᾠὸν οἷον ὕλη τῆς γενέσεως 0 .
ἀνάγκη γὰρ ἐν πάσῃ μεταβολῇ πρότερον εἶναι τοῦ μεταβάλλοντος τὸ ἐξ οὗ μετέβαλε 0 .
σκόπει δ ὅτι σκνῖπες ἐν δένδρῳ καὶ τερηδόνες ἐμφύονται ξύλῳ κατὰ σῆψιν ὑγρότητος ἢ πέψιν ·
ὧν οὐδεὶς ἂν ἀξιώσειεν μὴ προϋποκεῖσθαι μη δὲ πρεσβύτερον εἶναι φύσει τὸ γεννῶν .
ἡ γὰρ ὕλη λόγον ἔχει πρὸς τὰ γιγνόμενα μητρὸς ὥς φησι Πλάτων καὶ τιθήνης ὕλη δὲ πᾶν , ἐξ οὗ σύστασιν ἔχει τὸ γεννώμενον τὸ δ ἐπὶ τούτοις ἔφη γελάσας ἀείσω ξυνετοῖσι τὸν Ὀρφικὸν καὶ ἱερὸν λόγον , ὃς οὐκ ὄρνιθος μόνον τὸ ᾠὸν ἀποφαίνει πρεσβύτερον , ἀλλὰ καὶ συλλαβὼν ἅπασαν αὐτῷ τὴν ἁπάντων ὁμοῦ πρεσβυγένειαν ἀνατίθησι .
καὶ τ ἄλλα μὲν εὔστομα κείσθω καθ Ἡρόδοτον ·
ἔστι γὰρ μυστικώτερα ·
ζῴων δὲ πολλὰς φύσεις τοῦ κόσμου περιέχοντος , οὐδὲν ὡς εἰπεῖν γένος ἄμοιρόν ἐστι τῆς ἐξ ᾠοῦ γενέσεως ·
ἀλλὰ καὶ πτηνὰ γεννᾷ καὶ νηκτὰ μυρία καὶ χερσαῖα , σαύρας , καὶ ἀμφίβια , κροκοδείλους , καὶ δίποδα , τὸν ὄρνιν , καὶ ἄποδα , τὸν ὄφιν , καὶ πολύποδα , τὸν ἀττέλεβον ·
ὅθεν οὐκ ἀπὸ τρόπου τοῖς περὶ τὸν Διόνυσον ὀργιασμοῖς ὡς μίμημα τοῦ τὰ πάντα γεννῶντος καὶ περιέχοντος ἐν ἑαυτῷ συγκαθωσίωται 0 .
ταῦτα τοῦ Φίρμου διεξιόντος , ὁ Σενεκίων ἔφη τὴν τελευταίαν τῶν εἰκόνων αὐτῷ πρώτην ἀντιπίπτειν .
ἔλαθες γάρ εἶπεν ὦ Φίρμε , τὸν κόσμον ἀντὶ τῆς παροιμιακῆς θύρας ἐπὶ σεαυτὸν ἀνοίξας ·
ὁ γὰρ κόσμος προϋφέστηκε πάντων τελειότατος ὤν ·
καὶ λόγον ἔχει τοῦ ἀτελοῦς φύσει πρότερον εἶναι τὸ τέλειον , ὡς τοῦ πεπηρωμένου τὸ ὁλόκληρον καὶ τοῦ μέρους τὸ ὅλον 0 1 ·
οὐ δὲ γὰρ ἔχει λόγον εἶναι μέρος οὗ μέρος ;
ἐστὶ μὴ γεγονότος .
ὅθεν οὐθεὶς λέγει τοῦ σπέρματος εἶναι τὸν ἄνθρωπον οὐ δὲ τοῦ ᾠοῦ τὴν ἀλεκτορίδα , τῆς δ ἀλεκτορίδος τὸ ᾠὸν εἶναι καὶ τὸ σπέρμα τοῦ ἀνθρώπου λέγομεν , ὡς τούτων ἐπιγιγνομένων ἐκείνοις καὶ τὴν γένεσιν ἐν ἐκείνοις λαμβανόντων εἶθ ὥσπερ ὄφλημα τῇ φύσει τὴν γένεσιν ἀποδιδόντων 0 .
ἐνδεᾶ γάρ ἐστι , τοῦ οἰκείου ·
διὸ καὶ βούλεσθαι ποιεῖν πέφυκεν ἄλλο τοιοῦτον , οἷον ἦν ἐξ οὗ ἀπεκρίθη .
καὶ τὸν σπερματικὸν λόγον ὁρίζονται γόνον ἐνδεᾶ γενέσεως ·
ἐνδεὲς δ οὐδέν ἐστι τοῦ μὴ γενομένου μη δ ὄντος ·
τὰ δ ᾠὰ καὶ παντάπασι βλέπεται τὴν φύσιν ἔχοντα τῆς ἔν τινι ζῴῳ πήξεως καὶ συστάσεως ὀργάνων τε τοιούτων καὶ ἀγγείων δεομένην .
ὅθεν οὐ δ ἱστόρηται γηγενὲς ᾠόν ·
ἀλλὰ καὶ τὸ 0 ·
τυνδάρειον οἱ ποιηταὶ λέγουσιν οὐρανοπετὲς ἀναφανῆναι .
ζῷα δ αὐτοτελῆ καὶ ὁλόκληρα μέχρι νῦν ἀναδίδωσιν ἡ γῆ , μῦς ἐν Αἰγύπτῳ πολλαχοῦ δ ὄφεις καὶ βατράχους καὶ τέττιγας , ἀρχῆς ἔξωθεν ἑτέρας καὶ δυνάμεως ἐγγενομένης 0 .
ἐν δὲ Σικελίᾳ περὶ τὸν δουλικὸν πόλεμον , αἵματος πολλοῦ καὶ νεκρῶν ἀτάφων ἐν τῇ γῇ κατασαπέντων , πλῆθος ἀττελέβων ἐξήνθησε καὶ τὸν σῖτον ἔφθειρον πανταχοῦ σκεδασθέντες ἐπὶ τὴν νῆσον .
ταῦτα τοίνυν ἐκ γῆς φύεται καὶ τρέφεται καὶ τροφῆς περίσσωμα ποιεῖ γόνιμον , ᾧ καθ ἡδονὰς πρὸς ἄλληλα τρέπεται , καὶ συνδυαζόμενα τῇ μίξει τὰ μὲν ᾠοτοκεῖν τὰ δὲ ζῳοτοκεῖν πέφυκε .
καὶ τούτῳ μάλιστα δῆλόν ἐστιν , ὅτι τὴν πρώτην γένεσιν ἐκ γῆς λαβόντα καθ ἕτερον τρόπον ἤδη καὶ 0 ·
δι ἀλλήλων ποιεῖται τὰς τεκνώσεις .
καθόλου δ ὅμοιόν ἐστι τῷ λέγειν , πρὸ τῆς γυναικὸς ἡ μήτρα γέγονεν ·
ὡς γὰρ ἡ μήτρα πρὸς τὸ ᾠόν , οὕτω πάλιν τὸ ᾠὸν πρὸς τὸν νεοσσὸν πέφυκε , κυόμενον ἐν αὐτῷ καὶ λοχευόμενον ὥστε μηδὲν διαφέρειν τὸν διαποροῦντα , πῶς ὄρνιθες ἐγένοντο μὴ γενομένων ᾠῶν , τοῦ πυνθανομένου , πῶς ἄνδρες ἐγένοντο καὶ γυναῖκες πρὶν αἰδοῖα γενέσθαι καὶ μήτρας 0 .
καίτοι τῶν μερῶν τὰ πλεῖστα συνυφίσταται τοῖς ὅλοις , αἱ δὲ δυνάμεις ἐπιγίνονται τοῖς μέρεσιν αἱ δ ἐνέργειαι ταῖς δυνάμεσι , τὰ δ ἀποτελέσματα ταῖς ἐνεργείαις 0 1 ·
ἀποτέλεσμα δὲ τῆς γεννητικῆς τῶν μορίων δυνάμεως τὸ σπέρμα καὶ τὸ ᾠόν 0 ·
ὥστε τῆς τῶν ὅλων καθυστερεῖν γενέσεως 0 .
σκόπει δὲ μή , καθάπερ οὐ δυνατόν ἐστι πέψιν τροφῆς εἶναι πρὶν ἢ γενέσθαι ζῷον , οὕτως οὐ δ ᾠὸν οὐ δὲ σπέρμα 0 ·
καὶ γὰρ ταῦτα πέψεσί τισι καὶ μεταβολαῖς ἐπιγενέσθαι ἔοικεν ·
καὶ οὐχ οἷόν τε , πρὶν ἢ γενέσθαι ζῷον , ἔχειν ζῴου τροφῆς περίττωμα τὴν φύσιν 0 .
οὐ μὴν ἀλλὰ τὸ σπέρμα μὲν ἁμωσγέπως ἀρχῆς τινος ἀντιποιεῖται , τὸ δ ᾠὸν οὔ τ ἀρχῆς ἔχει λόγον , οὐ γὰρ ὑφίσταται πρῶτον ·
οὔ θ ὅλου φύσιν , ἀτελὲς γάρ ἐστιν 0 .
ὅθεν ἀρχῆς μὲν ἄνευ γεγονέναι ζῷον οὐ λέγομεν , ἀρχὴν δ εἶναι ζῳογονίας , ὑφ ἧς πρῶτον ἡ ὕλη μετέβαλε , δυνάμεως κρᾶσίν τινα καὶ μῖξιν ἐνεργασαμένης γόνιμον ·
τὸ δ ᾠὸν ἐπιγέννημα εἶναι , καθάπερ τὸ αἷμα καὶ τὸ γάλα , τοῦ ζῴου μετὰ τροφὴν καὶ πέψιν 0 1 ·
οὐ γὰρ ὦπται συνιστάμενον ᾠὸν ἐκ τῆς ἰλύος , ἀλλ ἐν μόνῳ ζῴῳ τοῦτο τὴν σύστασιν ἔχει καὶ γένεσιν ·
ζῷα δὲ καθ αὑτὰ μυρία συνίσταται .
καὶ τί δεῖ λέγειν τ ἄλλα ;
πολλῶν γὰρ ἐγχέλεων ἁλισκομένων , οὐδεὶς ἑώρακεν οὔ τε θορὸν οὔ τ ᾠὸν ἔγχελυν ἔχουσαν ·
ἀλλὰ κ ἂν τὸ ὕδωρ τις ἐξαρύσῃ καὶ τὴν ἰλὺν ἀναξύσῃ πᾶσαν , εἰς τὸν τόπον ὕδατος συρρυέντος ἐγχέλεις ζῳογονοῦνται .
δεῖ οὖν ὕστερον ἀνάγκῃ γεγονέναι τὸ θατέρου δεόμενον πρὸς γένεσιν ·
δὲ καὶ νῦν θατέρου χωρὶς ἄλλως ὑπάρχει συνίστασθαι , τοῦτο προτερεῖν τῇ ἀρχῇ τῆς γενέσεως 0 .
περὶ ἐκείνης γὰρ ἔστι τῆς πρώτης ὁ λόγος ·
ἐπεὶ νῦν γε καὶ νεοττιὰς συντίθησι τὰ πτηνὰ πρὸ τῆς ᾠοτοκίας , καὶ σπάργανα παρασκευάζουσιν αἱ γυναῖκες ·
ἀλλ οὐκ ἂν εἴποις καὶ νεοττιὰν ᾠοῦ γεγονέναι πρότερον καὶ σπάργανα παίδων .
οὐ γὰρ γῆ φησὶν ὁ Πλάτων γυναῖκα , γῆν δὲ γυνὴ μιμεῖται καὶ τῶν ἄλλων θηλέων ἕκαστον .
διὸ πρώτην γένεσιν εἰκός ἐστιν ἐκ γῆς τελειότητι καὶ ῥώμῃ τοῦ γεννῶντος αὐτοτελῆ καὶ ἀπροσδεᾶ γενέσθαι , τοιούτων ὀργάνων καὶ στεγασμάτων καὶ ἀγγείων μὴ δεομένην , ἃ νῦν ἡ φύσις ἐν τοῖς τίκτουσιν ἐργάζεται καὶ μηχανᾶται δι ἀσθένειαν .
σωσικλέα τὸν Κορωνῆθεν , Πυθίοις νενικηκότα ποιητάς , εἱστιῶμεν τὰ ἐπινίκια .
τοῦ δὲ γυμνικοῦ ἀγῶνος ἐγγὺς ὄντος , ὁ πλεῖστος ἦν λόγος περὶ τῶν παλαιστῶν πολλοὶ γὰρ ἐτύγχανον ἀφιγμένοι καὶ ἔνδοξοι .
παρὼν οὖν ὁ Λυσίμαχος , εἷς τῶν Ἀμφικτυόνων ἐπιμελητής , ἔναγχος ἔφη γραμματικοῦ τινος ἀκοῦσαι τὴν πάλην ἀρχαιοτάτην ἀθλημάτων πάντων ἀποφαίνοντος , ὡς καὶ τ οὔνομα μαρτυρεῖν ἐπιεικῶς γὰρ ἀπολαύειν τὰ νεώτερα πράγματα κειμένων ἐν τοῖς παλαιοτέροις ὀνομάτων 0 ·
ὥς που καὶ τὸν αὐλὸν ἡρμόσθαι λέγουσι καὶ κρούματα τὰ αὐλήματα καλοῦσιν , ἀπὸ τῆς λύρας λαμβάνοντες τὰς προσηγορίας .
τὸν , οὖν τόπον , ἐν ᾧ γυμνάζονται πάντες οἱ ἀθληταί , παλαίστραν καλοῦσι , τῆς πάλης τ οὔνομα κτησαμένης τὸ πρῶτον ·
εἶτα καὶ τοῖς αὖθις ἐφευρεθεῖσιν ἐμπαρασχεῖν 0 .
τοῦτ ἔφην ἐγὼ τὸ μαρτύριον οὐκ ἰσχυρὸν εἶναι ·
κεκλῆσθαι γὰρ ἀπὸ τῆς πάλης τὴν παλαίστραν , οὐχ ὅτι πρεσβύτατόν ἐστι τῶν ἄλλων , ἀλλ ὅτι μόνον τῶν τῆς ἀγωνίας εἰδῶν πηλοῦ καὶ κονίστρας καὶ κηρώματος τυγχάνει δεόμενον 0 ·
οὔ τε γὰρ δρόμον οὔ τε πυγμὴν ἐν παλαίστραις διαπονοῦσιν , ἀλλὰ πάλης καὶ παγκρατίου τὸ περὶ τὰς κυλίσεις ὅτι γὰρ μέμικται τὸ παγκράτιον ἔκ τε πυγμῆς καὶ πάλης , δῆλόν ἐστιν .
ἄλλως δὲ πῶς ἔφην λόγον ἔχει τεχνικώτατον καὶ πανουργότατον τῶν ἀθλημάτων τὴν πάλην οὖσαν ἅμα καὶ πρεσβύτατον εἶναι ;
τὸ γὰρ ἁπλοῦν καὶ ἄτεχνον καὶ βίᾳ μᾶλλον ἢ μεθόδῳ περαινόμενον αἱ χρεῖαι πρῶτον ἐκφέρουσιν ἐμοῦ δὲ ταῦτ εἰπόντος , ὁ Σωσικλῆς ὀρθῶς ἔφη λέγεις , καὶ συμβάλλομαί σοι πίστιν ἀπὸ τοῦ ὀνόματος 0 ·
ἡ γὰρ πάλη μοι δοκεῖ τῷ παλεύειν , ὅπερ ἐστὶ δολοῦν καὶ καταβάλλειν δι ἀπάτης κεκλῆσθαι καὶ ὁ Φιλῖνος ἐμοὶ δ εἶπεν ἀπὸ τῆς παλαιστῆς ·
τούτῳ γὰρ μάλιστα τῷ μέρει τοῖν χεροῖν ἐνεργοῦσιν οἱ παλαίοντες , ὥσπερ οἱ πυκτεύοντες αὖ πάλιν τῇ πυγμῇ 0 ·
διὸ κ ἀκεῖνο πυγμὴ καὶ τοῦτο πάλη προσηγόρευται τ οὔργον .
οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὸ συμπάσαι τῶν ποιητῶν καὶ καταπάσαι παλῦναι λεγόντων , ᾧ μάλιστα χρωμένους τοὺς παλαιστὰς ὁρῶμεν , ἔστι καὶ ταύτῃ προσάγειν τὴν ἐτυμότητα τοῦ ὀνόματος .
σκόπει δ ἔτι εἶπε μὴ τοῖς μὲν δρομεῦσιν ἔργον ἐστὶν ὅτι πλεῖστον ἀπολιπεῖν καὶ πορρωτάτω διαστῆναι , τοὺς δὲ πύκτας οὐ δὲ πάνυ βουλομένους ἐῶσιν οἱ βραβευταὶ συμπλέκεσθαι 0 ·
μόνους δὲ τοὺς παλαιστὰς ὁρῶμεν ἀλλήλους ἀγκαλιζομένους καὶ περιλαμβάνοντας ·
καὶ τὰ πλεῖστα τῶν ἀγωνισμάτων , ἐμβολαί , παρεμβολαί , συστάσεις , παραθέσεις , συνάγουσιν αὐτοὺς καὶ ἀναμιγνύουσιν ἀλλήλοις .
διὸ τῷ πλησιάζειν μάλιστα καὶ γίγνεσθαι πέλας οὐκ ἄδηλόν ἐστι τὴν πάλην ὠνομάσθαι .
ῥηθέντων δὲ τούτων καὶ τὸν Φιλῖνον ἡμῶν ἐπαινεσάντων , αὖθις ὁ Λυσίμαχος ἔφη ποῖον οὖν φαίη τις ἂν τῶν ἀγωνισμάτων γεγονέναι πρῶτον ἢ τὸ στάδιον , ὥσπερ Ὀλυμπίασιν ἐνταῦθα δὲ παρ ἡμῖν καθ ἕκαστον ἄθλημα τοὺς ἀγωνιζομένους εἰσάγουσιν ἐπὶ παισὶ παλαισταῖς ἄνδρας παλαιστὰς καὶ πύκτας ἐπὶ πύκταις ὁμοίως καὶ παγκρατιαστάς 0 1 2 ·
ἐκεῖ δ , ὅταν οἱ παῖδες διαγωνίσωνται , τότε τοὺς ἄνδρας καλοῦσι .
σκόπει δὲ μὴ μᾶλλον ἔφη τὴν κατὰ χρόνον τάξιν Ὅμηρος ἀποδείκνυσι ·
πρῶτον γὰρ ἀεὶ πυγμὴ παρ αὐτῷ , δεύτερον πάλη , καὶ τελευταῖον ὁ δρόμος τῶν γυμνικῶν ἀεὶ τέτακται θαυμάσας οὖν Μενεκράτης ὁ Θεσσαλὸς ὦ Ἡράκλεις εἶπεν ὅσα λανθάνει ἡμᾶς 0 ·
εἰ δέ τινα τῶν ἐπῶν ἐστί σοι πρόχειρα , μὴ φθονήσῃς ἀναμνῆσαι .
καὶ ὁ Τίμων ἀλλ ὅτι μέν εἶπεν αἱ Πατρόκλου ταφαὶ ταύτην ἔχουσι τῶν ἀγωνισμάτων τὴν τάξιν , ἅπασιν ὡς ἔπος εἰπεῖν ἔναυλόν ἐστι .
διατηρῶν δὲ τὴν τάξιν ὁμαλῶς ὁ ποιητὴς τὸν μὲν Ἀχιλλέα λέγοντα τῷ Νέστορι πεποίηκε δίδωμι δέ σοι τόδ ἄεθλον αὔτως ·
ιδεμ οὐ γὰρ πύξ γε μαχήσεαι οὐ δὲ παλαίσεις , οὐ δὲ τ ἀκοντιστὺν ἐνδύσεαι οὐ δὲ πόδεσσι θεύσεαι ·