Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε , μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν .
ἐν δὲ τῷ Ἰησοῦ σαφέστατα οὕτω τοῦτο εἴρηται ·
μὴ ἀπόστητε ἀπὸ κυρίου ἐν ταῖς σήμερον ἡμέραις .
εἰ δὲ σήμερον ὁ πᾶς οὗτος αἰὼν , μή ποτε ἐχθὲς ὁ παρεληλυθώς ἐστιν αἰών 0 .
τοῦτο δὲ ἐν ψαλμοῖς καὶ παρὰ τῷ Παύλῳ ἐν τῇ πρὸς Ἑβραίους λέγειν ὑπειλήφαμεν , ἐν ψαλμοῖς οὕτως ·
χίλια ἔτη ἐν ὀφθαλμοῖς σου ὡσεὶ ἡμέρα ἡ ἐχθὲς , ἥτις διῆλθεν  ἥτις ποτέ ἐστιν ἡ διαβόητος χιλιονταετηρὶς , ἣὁμοιοῦται τῇ ἐχθὲς ἡμέρᾳ 0 .
διαφερούσῃ τῆς σήμερον  , παρὰ δὲ τῷ ἀποστόλῳ γέγραπται ·
ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας 0 .
καὶ οὐδὲν θαυμαστὸν τῷ θεῷ τὸν ὅλον αἰῶνα τῆς παρ ἡμῖν μιᾶς ἡμέρας διαστήματος λόγον ἔχειν , ἐγὼ δ οἶμαι ὅτι καὶ ἐλάττονος 0 1 .
καὶ ἐξεταστέον εἰ ἐπὶ αἰῶνας ἀναφέρονται οἱ λόγοι τῶν κατὰ τὰς ἡμέρας ἢ μῆνας ἢ καιροὺς ἢ ἐνιαυτοὺς ἀναγεγραμμένων ἑορτῶν ἢ πανηγύρεων .
εἰ γὰρ σκιὰν ἔχει ὁ νόμος τῶν μελλόντων , ἀνάγκη τὰ πολλὰ σάββατα πολλῶν τινων ἡμερῶν εἶναι σκιὰν καὶ τὰς νουμηνίας διὰ χρονικῶν διαστημάτων ἐνίστασθαι 0 .
οὐκ οἶδα ὑπὸ ποίας σελήνης συνοδευούσης τινὶ ἡλίῳ ἐπιτελουμένας .
εἰ δὲ καὶ πρῶτος μὴν καὶ δεκάτη ἡμέρα ἕως τεσσαρεσκαιδεκάτης καὶ τῶν ἀζύμων ἑορτὴ ἀπὸ τεσσαρεσκαιδεκάτης ἕως μιᾶς καὶ εἰκάδος σκιὰν περιέχει μελλόντων , τίς σοφὸς καὶ ἐπὶ τοσοῦτον θεῷ φίλος , ὡς πλειόνων μηνῶν τὸν πρῶτον ἰδεῖν καὶ τὴν δεκάτην αὐτοῦ ἡμέραν καὶ τὰ ἑξῆς 0 1 ;
τί δέ με δεῖ λέγειν περὶ τῆς ἑορτῆς τῶν ἑπτὰ ἑβδομάδων ἡμερῶν καὶ περὶ τοῦ ἑβδόμου μηνὸς  οὗ ἡ νεομηνία ἡμέρα σαλπίγγων ἐστὶ , τῇ δὲ δεκάτῃ ἡμέρα ἱλασμοῦ  , τῷ μόνῳ νομοθετήσαντι αὐτὰ θεῷ ἐγνωσμένων 0 ;
τίς δὲ ἐπὶ τοσοῦτον τὸν Χριστοῦ κεχώρηκε νοῦν .
ὡς τοὺς ἑβδόμους ἐνιαυτοὺς τῆς ἐλευθερίας τῶν Ἑβραίων οἰκετῶν καὶ τῆς ἀφέσεως τῶν χρεῶν ἀνέσεώς τε ἀπὸ γεωργίας τῆς ἁγίας γῆς ἐκλαβεῖν 0 ;
ἔστι δέ τις καὶ ἀνωτέρω τῆς διὰ ἑπτὰ ἐτῶν ἑορτῆς ὁ καλούμενος Ἰωβηλαῖος , ὅντινα κ ἂν ἐπὶ ποσὸν φαντασθῆναι εἶναί τι τρανῶς ἢ τοὺς ἐν αὐτῷ νόμους πληρωθησομένους ἀληθινοὺς οὐδενός ἐστι πλὴν τοῦ τὴν πατρικὴν βουλὴν περὶ τῆς ἐν ἅπασι τοῖς αἰῶσι διατάξεως κατὰ τὰ ἀνεξερεύνητα αὐτοῦ κρίματα καὶ τὰς ἀνεξιχνιάστους αὐτοῦ ὁδοὺς τεθεωρηκότος .
πολλάκις δέ μοι ἐπῆλθεν ἀπορεῖν , συγκρούοντι δύο λέξεις ἀποστολικὰς , πῶς συντέλεια αἰώνων ἐστὶν , ἐφ ῃ ἅπαξ εἰς ἀθέτησιν τῶν ἁμαρτιῶν Ἰησοῦς πεφανέρωται , εἰ μέλλουσιν εἶναι αἰῶνες μετὰ τοῦτον ἐπερχόμενοι .
ἔχουσι δὲ αἱ λέξεις αὐτοῦ οὕτως , ἐν μὲν τῇ πρὸς Ἑβραίους ·
νυνὶ δὲ ἅπαξ ἐπὶ συντελείᾳ τῶν αἰώνων εἰς ἀθέτησιν τῶν 0 ·
ἁμαρτιῶν διὰ τῆς θυσίας αὐτοῦ πεφανέρωται , ἐν δὲ τῇ πρὸς Ἐφεσίους ·
ἵνα ἐνδείξηται ἐν τοῖς αἰῶσι τοῖς ἐπερχομένοις τὸ ὑπερβάλλον πλοῦτος τῆς χάριτος αὐτοῦ ἐν χρηστότητι ἐφ ἡμᾶς .
καὶ περὶ τηλικούτων στοχαζόμενος νομίζω ὅτι , ὥσπερ συντέλεια τοῦ ἐνιαυτοῦ ὁ τελευταῖός ἐστι μὴν , μεθ ὃν ἀρχὴ μηνὸς ἑτέρου ἐνίσταται 0 ·
οὕτω μή ποτε , πλειόνων αἰώνων οἱονεὶ ἐνιαυτὸν αἰώνων συμπληρούντων , συντέλειά ἐστιν ὁ ἐνεστὼς αἰὼν , μεθ ὃν μέλλοντές τινες αἰῶνες ἐνστήσονται , ὧν ἀρχή ἐστιν ὁ μέλλων , καὶ ἐν ἐκείνοις τοῖς μέλλουσιν ἐνδείξεται ὁ θεὸς τὸν πλοῦτον τῆς χάριτος αὐτοῦ ἐν χρηστότητι ·
τοῦ ἁμαρτωλοτάτου καὶ εἰς τὸ ἅγιον πνεῦμα δυσφημήσαντος κρατουμένου παρὰ τῆς ἁμαρτίας ἐν ὅλῳ τῷ ἐνεστῶτι αἰῶνι καὶ ἀρχῆθεν μέχρι τέλους τῷ μέλλοντι μετὰ ταῦτα οὐκ οἶδ ὅπως οἰκονομησομένου .
ταῦτα τοίνυν ὁ ἰδὼν καὶ τῇ διανοίᾳ αἰώνων ἑβδομάδα , ἵνα σαββατισμόν τινα ἅγιον θεωρήσῃ , ἐννοήσας καὶ αἰώνων μῆνα , ἵνα τὴν ἁγίαν τοῦ θεοῦ ἴδῃ νουμηνίαν , καὶ αἰώνων ἐνιαυτὸν , ἵνα συνίδῃ τὰς τοῦ ἐνιαυτοῦ γε ἑορτὰς , ὅτε δεῖ πᾶν ἀρσενικὸν ἐνώπιον φαίνεσθαι κυρίου θεοῦ , καὶ τηλικούτων αἰώνων τοὺς ἀνά λογον ἐνιαυτοὺς , ἵνα τὸ ἕβδομον ἅγιον ἔτος καταλαμβάνῃ , καὶ αἰώνων ἑβδοματικοὺς ἑπτὰ , ὅπως ὑμνήσῃ τὸν τηλικαῦτα νομοθετήσαντα , ἐξετάσας 0 ·
πῶς δύναται μικρολογῆσαι περὶ τοῦ ἐλαχίστου μορίου ὥρας τῆς τοῦ τηλικούτου αἰῶνος ἡμέρας καὶ οὐχὶ πάντα ποιήσει , ἵνα ἀπὸ τῆς ἐνταῦθα παρασκευῆς ἄξιος γενόμενος τοῦ τυχεῖν τοῦ ἐπιουσίου ἄρτου ἐν τῇ σήμερον ἡμέρᾳ λάβῃ αὐτὸν καὶ καθ  ἡμέραν , ἤδη σαφοῦς ἐκ τῶν προειρημένων γινομένου τοῦ καθ  ἡμέραν ;
τῷ γὰρ ἐξ ἀπείρων ἐπ ἄπειρον ὄντι θεῷ οὐ μόνον περὶ τῆς σήμερον ἀλλὰ καί πως τοῦ καθ  ἡμέραν ὁ σήμερον εὐχόμενος , ἀπὸ τοῦ δυνατοῦ δωρήσασθαι ὑπὲρ ἐκ περισσοῦ ὧν αἰτούμεθα ἢ νοοῦμεν λαβεῖν οἷός τε ἔσται , ἵν οὕτως ὑπερβολικῶς εἴπω , καὶ τὰ ὑπὲρ ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε καὶ τὰ ὑπὲρ ἃ οὖς οὐκ ἤκουσε καὶ τὰ ὑπὲρ ἃ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη 0 .
καὶ ταῦτα δέ μοι δοκεῖ ἀναγκαιότατα ἐξητάσθαι , ἵνα τό τε σήμερον νοηθῇ καὶ τὸ καθ  ἡμέραν , ὅτε τὸν 0 ·
ἐπιούσιον ἄρτον δοθῆναι ἡμῖν ἀπὸ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ εὐχόμεθα .
εἰ κατὰ τελευταῖον δὲ βιβλίον πρότερον ἐξετάζομεν τὸ ἡμῶν , ἐπεὶ λέγεται οὐχί 0 ·
τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον ἀλλὰ τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δίδου ἡμῖν καθ ἡμέραν , ὅμως γε ἐξεταστέον , πῶς ἡμῶν ἐστιν ὁ ἄρτος οὗτος .
διδάσκει δὴ ὁ ἀπόστολος ὅτι εἴ τε ζωὴ εἴ τε θάνατος εἴ τε ἐνεστῶτα εἴ τε μέλλοντα , πάντα τῶν ἁγίων ἐστί 0 1 2 ·
περὶ οὗ οὐκ ἀναγκαῖον ἐπὶ τοῦ παρόντος λέγειν 0 .
καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν , ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφήκαμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν , ἢ ὡς Λουκᾶς 0 ·
καὶ ἄφες ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν , καὶ γὰρ αὐτοὶ ἀφήκαμεν παντὶ ὀφείλοντι ἡμῖν .
περὶ τῶν ὀφειλημάτων καὶ ὁ ἀπόστολος λέγει ·
ἀπόδοτε πᾶσι τὰς ὀφειλὰς .
τῷ τὸν φόρον τὸν φόρον , τῷ τὸν φόβον τὸν φόβον , τῷ τὸ τέλος τὸ τέλος , τῷ τὴν τιμὴν τὴν τιμήν 0 1 2 ·
μηδενὶ μηδὲν ὀφείλετε εἰ μὴ τὸ ἀλλήλους ἀγαπᾶν 0 .
ὀφείλομεν τοιγαροῦν ἔχοντές τινα καθήκοντα οὐ μόνον ἐν τῇ δόσει ἀλλὰ καὶ λόγῳ προσηνεῖ καὶ τοῖσδέ τισι τοῖς ἔργοις , ἀλλὰ καὶ διάθεσίν τινα τοιάνδε ὀφείλομεν ἔχειν πρὸς αὐτούς .
ταῦτα δὴ ὀφείλοντες ἤτοι ἀποδίδομεν διὰ τοῦ ἐπιτελεῖν τὰ προστασσόμενα ὑπὸ τοῦ θείου νόμου , ἢ τῷ καταφρονεῖν τοῦ ὑγιοῦς λόγου μὴ ἀποδιδόντες μένομεν ἐν τῷ ὀφείλειν .
τὸ παραπλήσιον δὲ νοητέον ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς ὀφειλήμασι , τούς τε κατὰ τὸν τῆς θεοσεβείας λόγον ἐν Χριστῷ ἡμῖν συναναγεγεννηένους καὶ τοὺς ὁμομητρίους ἢ ὁμοπατρίους ἡμῖν 0 .
ἔστι τις καὶ πρὸς πολίτας ὀφειλὴ καὶ ἄλλη κοινὴ πρὸς πάντας ἀνθρώπους , ἰδίᾳ μὲν ξένους ἰδίᾳ δὲ καὶ ἡλικίαν πατέρων ἔχοντας , καὶ ἄλλη πρός τινας , οὓς εὔλογον ὡς υἱοὺς ἢ ὡς ἀδελφοὺς τιμᾶν 0 1 2 .
ὁ οὖν τὰ ὀφειλόμενα ἀδελφοῖς ἐπιτελεῖσθαι μὴ ποιῶν μένει ὀφειλέτης ὧν μὴ πεποίηκεν .
οὕτως δὲ , εἰ καὶ ἀνθρώποις ἀπὸ τοῦ φιλανθρώπου τῆς σοφίας πνεύματος ἐπιβαλλόντων τινῶν ἀφ ἡμῶν ἐλλείποιμεν , πλείων γίνεται ἡ ὀφειλή .
ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς εἰς ἡμᾶς αὐτοὺς ὀφείλομεν τῷ μὲν σώματι οὑτωσὶ χρῆσθαι , οὐχὶ εἰς τὸ κατατρίβειν σάρκας σώματος διὰ τῆς φιληδονίας ·
ὀφείλομεν δὲ καὶ τῇ ψυχῇ τήνδε τὴν ἐπιμέλειαν προσάγειν καὶ τοῦ νοῦ τῆς ὀξύτητος πρόνοιαν ποιεῖσθαι τοῦ τε λόγου , ἵν ἄκεντρος καὶ ὠφέλιμος ᾖ καὶ μηδαμῶς ἀργός .
ἐπὰν δὴ καὶ τὰ εἰς ἡμᾶς ὑφ ἡμῶν αὐτῶν ὀφειλόμενα μὴ πράττωμεν , βαρύτερον ἡμῖν τὸ ὄφλημα γίνεται .
καὶ ἐπὶ τούτοις πᾶσι τὸ ὑπὲρ πάντα ποίημα καὶ πλάσμα ὄντες τοῦ θεοῦ ὀφείλομέν τινα διάθεσιν σῴζειν πρὸς αὐτὸν καὶ ἀγάπην τὴν ἐξ ὅλης καρδίας καὶ ἐξ ὅλης ἰσχύος καὶ ἐξ ὅλης διανοίας ·
ἅτινα ἐὰν μὴ κατορθώσωμεν , ὀφειλέται μένομεν θεοῦ , ἁμαρτάνοντες εἰς κύριον .
καὶ τίς ἐπὶ τούτοις εὔξεται περὶ ἡμῶν ;
ἐὰν γὰρ ἁμαρτάνων ἁμάρτῃ ἀνὴρ εἰς ἄνδρα , καὶ προσεύξονται περὶ αὐτοῦ ·
ἐὰν δὲ εἰς κύριον ἁμάρτῃ , τίς προσεύξεται περὶ αὐτοῦ ;
ὥς φησιν ἐν τῇ πρώτῃ τῶν Βασιλειῶν ὁ Ἠλεί .
ἀλλὰ καὶ Χριστοῦ ὠνησαμένου ἡμᾶς τῷ ἰδίῳ αἵματι ὀφειλέται ἐσμὲν , ὥσπερ καὶ πᾶς οἰκέτης τοῦ ὠνησαμένου ἐστὶν ὀφειλέτης τοῦ τοσοῦδε δοθέντος ὑπὲρ αὐτοῦ χρήματος .
ἔστι τις ἡμῖν καὶ πρὸς τὸ ἅγιον πνεῦμα ὀφειλὴ , ἀποδιδομένη , ὅτε οὐ λυποῦμεν αὐτὸ , ἐν ᾧ ἐσφραγίσθημεν εἰς ἡμέραν ἀπολυτρώσεως , καὶ μὴ λυποῦντες αὐτὸ φέρομεν τοὺς καρποὺς , οὓς ἀπαιτούμεθα , συνόντος αὐτοῦ ἡμῖν καὶ ζῳοποιοῦντος ἡμῶν τὴν ψυχήν .
εἰ καὶ μὴ ἴσμεν δὲ ἐπιμελῶς , τίς ὁ ἑκάστου ἡμῶν ἄγγελος βλέπων τοῦ ἐν οὐρανοῖς πατρὸς τὸ πρόσωπον , ἀλλὰ φανερόν γε ἐπισκοπήσαντι ἑκάστῳ ἡμῶν γίνεται ὅτι κ ἀκείνῳ ὀφειλέται τινῶν ἐσμεν 0 .
εἰ δὲ καὶ ἐν θεάτρῳ ἐσμὲν κόσμου καὶ ἀγγέλων καὶ ἀνθρώπων .
ἰστέον ὅτι , ὥσπερ ὁ ἐν θεάτρῳ ὀφειλέτης ἐστὶ τοῦ τάδε τινὰ εἰπεῖν ἢ ποιῆσαι ἐν ὄψει τῶν θεατῶν , ἅπερ μὴ πράξας τις ὡς τὸ πᾶν ὑβρίσας θέατρον κολάζεται 0 ·
οὕτως καὶ ἡμεῖς τῷ ὅλῳ κόσμῳ καὶ τοῖς πᾶσιν ἀγγέλοις τῷ τε τῶν ἀνθρώπων γένει ὀφείλομεν ταῦτα , ἃ βουληθέντες ἀπὸ τῆς σοφίας μαθησόμεθα .
χωρὶς δὲ τούτων καθολικωτέρων ὄντων ἔστι τις χήρας προνοουμένης ὑπὸ τῆς ἐκκλησίας ὀφειλὴ καὶ ἑτέρα διακόνου καὶ ἄλλη πρεσβυτέρου .
καὶ ἐπισκόπου δὲ ὀφειλὴ βαρυτάτη ἐστὶν , ἀπαιτουμένη ὑπὸ τοῦ τῆς ὅλης ἐκκλησίας σωτῆρος καὶ ἐκδικουμένη , εἰ μὴ ἀποδιδοῖτο .
ἤδη δὲ ὁ ἀπόστολος ὀφειλήν τινα κοινὴν ὠνόμασεν ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς λέγων ·
τῇ γυναικὶ ὁ ἀνὴρ τὴν ὀφειλὴν ἀποδιδότω , ὁμοίως καὶ ἡ γυνὴ τῷ ἀνδρί 0 ·
μὴ ἀποστερεῖτε ἀλλήλους .
καὶ τί με δεῖ λέγειν , παρὸν τὰ ἑαυτῶν ἀναλέγεσθαι ἐκ τῶν εἰρημένων τοὺς ἐντυγχάνοντας τῇδε τῇ γραφῇ , ὅσα ὀφείλοντες ἤτοι μὴ ἀποδιδόντες κατασχεθησόμεθα ἢ ἀποδιδόντες ἐλευθερωθησόμεθα ;
πλὴν οὐκ ἔστιν ἐν τῷ βίῳ ὄντα πάσης ὥρας νυκτὸς καὶ ἡμέρας μὴ ὀφείλειν .
ἀλλ  ἐν τῷ ὀφείλειν ἤτοι ἀποδίδωσί τις ἢ ἀποστερεῖ τὴν ὀφειλήν ·
καὶ δυνατόν γε ἐν τῷ βίῳ ἀποδιδόναι 0 .
δυνατὸν δὲ καὶ ἀποστερεῖν 0 .
καὶ τινὲς μὲν οὐδενὶ ὀφείλουσιν οὐδέν ·
τινὲς δὲ τὰ πλεῖστα ἀποτιννύντες  ὀλίγα ὀφείλουσι , τινὲς δὲ  ὀλίγα ἀποδιδόντες τὰ πλείονα ὀφείλουσι 0 ·
καὶ τάχα ἔστιν ὁ μηδὲν ἀποδιδοὺς ἀλλὰ πάντα ὀφείλων .
καὶ ὁ ἀποδιδοὺς μέντοι γε πάντα , ὥστε μηδὲν ὀφείλειν , χρόνῳ ποτὲ τοῦτο κατορθοῖ , δεόμενος ἀφέσεως περὶ τῶν προτέρων ὀφειλῶν ·
ἧστινος ἀφέσεως εὐλόγως δύναται τυχεῖν ὁ φιλοτιμησάμενος ἀπό τινος χρόνου τοιοῦτος γενέσθαι , ὥστε μηδὲν ὀφείλειν τῶν ἐπιβαλλόντων ὡς οὐκ ἀποδιδομένων .
αὗται δὲ αἱ παράνομοι ἐνέργειαι , ἐν τῷ ἡγεμονικῷ τυπούμεναι , τὸ καθ ἡμῶν γίνονται χειρόγραφον , ἀφ οὗ δικασθησόμεθα , δίκην βίβλων τῶν ὑπὸ πάντων , ἵν οὕτως εἴπω , κεχειρογραφημένων προαχθησομένων , ὅτε πάντες παραστησόμεθα τῷ βήματι τοῦ Χριστοῦ , ἵνα κομίσηται ἕκαστος τὰ διὰ τοῦ σώματος πρὸς ἅ ἔπραξεν , εἴ τε ἀγαθὸν εἴ τε φαῦλον 0 .
κατὰ ταύτας τὰς ὀφειλὰς καὶ τὸ ἐν ταῖς λέγεται ·
μὴ δίδου σεαυτὸν εἰς ἐγγύην ὁ αἰσχυνόμενος πρόσωπον ·
εἰ γὰρ οὐχ ἕξει πόθεν ἀποδώσει , λήψονται τὸ σὸν στρῶμα τὸ ὑπὸ τὰς πλευράς σου .
εἰ δὲ τοσούτοις ὀφείλομεν , πάντως καὶ ἡμῖν τινες ὀφείλουσιν ·
οἱ μὲν γὰρ ὀφείλουσιν ἡμῖν ὡς ἀνθρώποις οἱ δὲ ὡς πολίταις , ἄλλοι δὲ ὡς πατράσι καί τινες ὡς υἱοῖς , καὶ μετὰ τούτους ὡς ἀνδράσι γυναῖκες ἢ ὡς φίλοις φίλοι 0 1 2 .
ἐπὰν οὖν ἀπὸ τῶν πλείστων ἡμῖν ὀφειλετῶν ἀσθενέστερόν τινες περὶ τὴν ἀπόδοσιν τῶν πρὸς ἡμᾶς καθηκόντων ἀναστραφῶσι , φιλανθρωπότερον ποιήσομεν ἀμνησικάκως ἐνεχθέντες πρὸς αὐτοὺς καὶ ἰδίων μεμνημένοι ὀφειλῶν , ὅσας πολλάκις παραλελοίπαμεν οὐ μόνον πρὸς ἀνθρώπους ἀλλὰ καὶ πρὸς αὐτὸν τὸν θεόν .
μεμνημένοι γὰρ ὧν ὀφειλέται ὄντες οὐκ ἀποδεδώκαμεν ἀλλὰ ἀπεστερήσαμεν παραδραμόντος τοῦ χρόνου , ἐν ᾧ ἐχρῆν ἡμᾶς τάδε τινὰ πρὸς τὸν πλησίον πεποιηκέναι , πρᾳότεροι ἐσόμεθα πρὸς τοὺς καὶ ἡμῖν ὀφλήσαντας καὶ μὴ ἀποδεδωκότας τὴν ὀφειλήν ·
καὶ μάλιστα ἐὰν μὴ ἐπιλανθανώμεθα τῶν εἰς τὸ θεῖον ἡμῖν παρανενομημένων καὶ τῆς εἰς τὸ ὕψος ἀδικίας ἡμῖν λελαλημένης ἤτοι κατὰ ἄγνοιαν τῆς ἀληθείας ἢ κατὰ δυσαρέστησιν τὴν πρὸς τὰ συμβάντα ἡμῖν περιστατικά 0 .
εἰ δὲ μὴ βουλόμεθα πρᾳότεροι γίνεσθαι πρὸς τοὺς ἡμῖν ὀφλήσαντας , πεισόμεθα τὰ τοῦ τὰ ἑκατὸν δηνάρια τῷ ὁμοδούλῳ μὴ συγχωρήσαντος .
ὅντινα προσυγχωρηθέντα κατὰ τὴν κειμένην ἐν τῷ εὐαγγελίῳ παραβολὴν ἐνειλήσας ἐκπράσσει ὁ δεσπότης τὰ προσυγκεχωρημένα , λέγων αὐτῷ ·
πονηρὲ δοῦλε καὶ ὀκνηρὲ , οὐκ ἔδει ἐλεῆσαί σε τὸν σύνδουλόν σου , ὡς κ ἀγώ σε ἠλέησα ;
βάλετε αὐτὸν εἰς τὴν φυλακὴν , ἕως ἀποδῷ πᾶν τὸ ὀφειλόμενον .
ἐπιφέρει δὲ τούτοις ὁ κύριος ·
οὕτως καὶ ὑμῖν ὁ πατὴρ ὁ οὐράνιος ποιήσει , ἐὰν μὴ ἀφῆτε ἕκαστος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ἀπὸ τῶν καρδιῶν ὑμῶν .
λέγουσι μέντοι γε μετανοεῖν τοῖς εἰς ἡμᾶς ἡμαρτηκόσιν ἀφετέον , κ ἂν πολλάκις τοῦτο ὁ ὀφειλέτης ἡμῶν ποιῇ ·
ἐὰν γὰρ ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ἁμάρτῃ , φησὶν , εἰς δὲ ὁ ἀδελφός σου καὶ ἑπτάκις ἐπιστρέψῃ λέγων ·
μετανοῶ , ἀφήσεις αὐτῷ .
οὐχ ἡμεῖς δὲ χαλεποὶ πρὸς τοὺς μὴ μετανοοῦντας , ἀλλ ἑαυτοῖς οἱ τοιοῦτοί εἰσι πονηροί 0 ·
ὁγὰρ ἀπωθούμενος παιδείαν μισεῖ ἑαυτόν ·
πλὴν καὶ ἐπὶ τῶν τοιούτων τὴν θεραπείαν παντὶ τρόπῳ ζητητέον ἐγγενέσθαι τῷ τὰ πάντα διαστραφέντι , ὡς μη δὲ συναισθέσθαι τῶν ἰδίων κακῶν μεθύειν δὲ μέθην ὀλεθριωτέραν τῆς ἀπὸ οἴνου , τὴν ἀπὸ τοῦ σκοτισμοῦ τῆς κακίας 0 .
ὁ δὲ εἰπών 0 ·
ἄφες ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν  ἐπεὶ τὰ ἁμαρτήματα ὀφειλόντων ἡμῶν καὶ μὴ ἀποδιδόντων συνίσταται  τὸ αὐτὸ λέγει τῷ , ὅστις οὐκ ἔοικε χώραν διδόναι τῷ βουλομένῳ μετανοοῦσιν ἀφιέναι τοῖς ὀφείλουσι μόνον , λέγων ὑπὸ τοῦ σωτῆρος νενομοθετῆσθαι τὸ ἡμᾶς δεῖν ἐν τῇ εὐχῇ προστιθέναι ·
καὶ γὰρ αὐτοὶ ἀφίεμεν παντὶ ὀφείλοντι ἡμῖν .
πάντες μέντοι γε ἐξουσίαν ἔχομεν ἀφιέναι τὰ εἰς ἡμᾶς ἡμαρτημένα ·
ὅπερ δῆλόν ἐστιν ἔκ τε τοῦ ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν καὶ ἔκ τοῦ καὶ γὰρ αὐτοὶ ἀφίεμεν παντὶ ὀφείλοντι ἡμῖν .
ὁ δὲ ἐμπνευσθεὶς ὑπὸ τοῦ Ἰησοῦ ὡς οἱ ἀπόστολοι καὶ ἀπὸ τῶν καρπῶν γινώσκεσθαι δυνάμενος , ὡς χωρήσας τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ γενόμενος πνευματικὸς τῷ ὑπὸ τοῦ πνεύματος ἄγεσθαι τρόπον υἱοῦ θεοῦ ἐφ ἕκαστον τῶν κατὰ λόγον πρακτέων , ἀφίησιν ἃ ἐὰν ἀφῇ ὁ θεὸς καὶ κρατεῖ τὰ ἀνίατα τῶν ἁμαρτημάτων , ὑπηρετῶν ὥσπερ οἱ προφῆται ἐν τῷ λέγειν οὐ τὰ ἴδια ἀλλὰ τὰ τοῦ θείου βουλήματος τῷ θεῷ οὕτω καὶ αὐτὸς τῷ μόνῳ ἐξουσίαν ἔχοντι ἀφιέναι θεῷ 0 1 .
ἔχουσι δὲ ἐν αἱ περὶ τῆς τῶν ἀποστόλων γινομένης ἀφέσεως φωναὶ οὕτως ·
ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας , ἀφίενται αὐτοῖς ·
εἰ δέ τις ἀβασανίστως ἐκλαμβάνει ταῦτα , ἐγκαλέσαι τις ἂν τοῖς ἀποστόλοις μὴ πᾶσιν ἀφιεῖσιν , ἵνα πᾶσιν ἀφεθῇ , ἀλλά τινων τὰς ἁμαρτίας κρατοῦσιν , ὡς δι αὐτοὺς καὶ παρὰ θεῷ κρατεῖσθαι αὐτάς .
χρήσιμον δὲ παράδειγμα ἀπὸ τοῦ νόμου λαβεῖν πρὸς τὸ νοηθῆναι τὴν δι ἀνθρώπων ἄφεσιν ὑπὸ θεοῦ γινομένην ἀνθρώποις ἁμαρτημάτων 0 .
οἱ κατὰ νόμον ἱερεῖς κωλύονται περί τινων προσφέρειν ἁμαρτημάτων θυσίαν , ἵνα ἀφεθῇ τοῖς , περὶ ὧν αἱ θυσίαι , τὰ πλημμελήματα 0 .
καὶ οὐ δή που τὴν περί τινων ἐξουσίαν ὁ ἱερεὺς ἀκουσίων ἢ πλημμελημάτων ἀναφορὰν ἔχων ἤδη καὶ περὶ μοιχείας ἢ ἑκουσίου φόνου ἤ τινος ἄλλου χαλεπωτέρου πταίσματος προσφέρει ὁλοκαύτωμα καὶ περὶ ἁμαρτίας .
οὕτω τοιγαροῦν καὶ οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ τοῖς ἀποστόλοις ὡμοιωμένοι , ἱερεῖς ὄντες κατὰ τὸν μέγαν ἀρχιερέα , ἐπιστήμην λαβόντες τῆς τοῦ θεοῦ θεραπείας , ἴσασιν .
ὑπὸ τοῦ πνεύματος διδασκόμενοι , περὶ ων χρὴ ἀναφέρειν θυσίας ἁμαρτημάτων καὶ πότε καὶ τίνα τρόπον , καὶ γινώσκουσι , περὶ ὧν οὐ χρὴ τοῦτο ποιεῖν 0 .
ὁ γοῦν ἱερεὺς Ἠλεὶ ἁμαρτάνοντας ἐπιστάμενος τοὺς υἱοὺς Ὀφνεὶ καὶ Φινεὲς , ὡς μηδὲν δυνάμενος εἰς ἄφεσιν ἁμαρτημάτων αὐτοῖς συνεργῆσαι , καὶ τὸ ἀπογινώσκειν τοῦτ ἔσεσθαι ὁμολογεῖ δι ὧν φησιν ·
ἐὰν ἁμαρτάνων ἁμάρτῃ ἀνὴρ εἰς ἄνδρα , καὶ προσεύξονται περὶ αὐτοῦ ·
οὐκ οἶδ ὅπως ἑαυτοῖς τινες ἐπιτρέψαντες τὰ ὑπὲρ τὴν ἱερατικὴν ἀξίαν 0 .
τάχα μη δὲ ἀκριβοῦντες τὴν ἱερατικὴν ἐπιστήμην , αὐχοῦσιν ὡς δυνάμενοι καὶ εἰδωλολατρείας συγχωρεῖν μοιχείας τε καὶ πορνείας ἀφιέναι , ὡς διὰ τῆς εὐχῆς αὐτῶν περὶ τῶν ταῦτα τετολμηκότων λυομένης καὶ τῆς πρὸς θάνατον ἁμαρτίας ·
οὐ γὰρ ἀναγινώσκουσι τὸ ἔστιν ἁμαρτία πρὸς θάνατον ·
οὐ περὶ ἐκείνης λέγω ἵνα τις ἐρωτήσῃ .
οὐκ ἀποσιωπητέον καὶ τὸν ἀνδρειότατον Ἰὼβ περὶ τῶν υἱῶν ἀναφέροντα θυσίαν , λέγοντα ·
μή ποτε οἱ υἱοί μου ἐν τῇ διανοίᾳ αὐτῶν κακὰ ἐνενόησαν πρὸς θεόν ·
περὶ γὰρ δισταζομένων εἰ ἡμάρτηται , καὶ ταῦτα οὐ δὲ μέχρι τῶν χειλέων ἐφθακότων , ἀναφέρει τὴν θυσίαν .
καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμὸν , ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ ·
τὸ δὲ ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ παρὰ τῷ σεσιώπηται .
εἰ μὴ ἀδύνατα προστάττει ὁ σωτὴρ ἡμᾶς εὔχεσθαι , ζητήσεώς μοι ἄξιον φαίνεται , πῶς κελευόμεθα , παντὸς τοῦ ἐπὶ γῆς ἀνθρώπων βίου πειρατηρίου ὄντος .
προσεύχεσθαι μὴ εἰσελθεῖν εἰς πειρασμόν .
ᾗ γάρ ἐσμεν ἐπὶ γῆς περικείμενοι τὴν στρατευομένην σάρκα κατὰ τοῦ πνεύματος , ἧς τὸ φρόνημα ἔχθρα ἐστὶν εἰς θεὸν , μηδαμῶς δυναμένης ὑποτάσσεσθαι τῷ νόμῳ τοῦ θεοῦ , ἐν πειρασμῷ ἐσμεν .
ὅτι δὲ πειρατήριον πᾶς ὁ ἐπὶ γῆς ἀνθρώπινος βίος , ἀπὸ τοῦ Ἰὼβ μεμαθήκαμεν διὰ τούτων 0 ·
πότερον οὐχὶ πειρατήριόν ἐστιν ὁ βίος τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ γῆς ;
καὶ ἀπὸ τοῦ ἑπτακαιδεκάτου ψαλμοῦ τὸ αὐτὸ δηλοῦται ἐν τῷ ·
ἐν σοὶ ῥυσθήσομαι ἀπὸ πειρατηρίου .
ἀλλὰ καὶ ὁ Παῦλος Κορινθίοις γράφων οὐχὶ τὸ μὴ πειράζεσθαι ἀλλὰ τὸ μὴ παρὰ δύναμιν πειράζεσθαί φησι χαρίζεσθαι τὸν θεὸν , λέγων ·
πειρασμὸς ὑμᾶς οὐκ εἴληφεν εἰ μὴ ἀνθρώπινος 0 ·
πιστὸς δὲ ὁ θεὸς , ὃς οὐκ ἐάσει ὑμᾶς πειρασθῆναι ὑπὲρ ὃ δύνασθε , ἀλλὰ ποιήσει σὺν τῷ πειρασμῷ καὶ τὴν ἔκβασιν τοῦ δύνασθαι ὑπενεγκεῖν 0 .
εἴ τε γὰρ ἡ πάλη ἐστὶ πρὸς τὴν ἐπιθυμοῦσαν ἢ στρατευομένην κατὰ τοῦ πνεύματος σάρκα ἢ πρὸς τὴν ψυχὴν πάσης σαρκὸς  ἥτις ἐστὶν ὁμωνύμως ᾧ ἐγκατοικεῖ σώματι τὸ ἡγεμονικὸν , ὃ καλεῖται καρδία  , ὁποία ἐστὶν ἡ πάλη τοῖς τοὺς ἀνθρωπίνους πειραζομένοις πειρασμοὺς , εἴ τε ὡς διαβεβηκόσι καὶ τελεωτέροις ἀθληταῖς , οὐκέτι πρὸς αἷμα καὶ σάρκα παλαίουσιν οὐ δὲ ἐν τοῖς ἀνθρωπίνοις πειρασμοῖς ἐξεταζομένοις , οὓς καταπεπατήκασιν ἤδη , πρὸς τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας καὶ τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τούτου καὶ τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐστὶν ἡμῖν τὰ ἀγωνίσματα , τοῦ πειράζεσθαι οὐκ ἀπηλλάγμεθα 0 1 2 .
πῶς οὖν κελεύει ἡμᾶς ὁ σωτὴρ εὔχεσθαι μὴ εἰσελθεῖν εἰς πειρασμὸν , πειράζοντός πως πάντας τοῦ θεοῦ ;
μνήσθητε γὰρ .
φησὶν ἡ Ἰουδαία  εἰ  οὐ πρὸς τοὺς τότε πρεσβυτέρους μόνον ἀλλὰ καὶ πρὸς πάντας τοὺς ἐντυγχάνοντας αὐτῆς τῇ γραφῇ , ὅσα ἐποίησε μετὰ Ἀβραὰμ , καὶ ὅσα ἐπείρασε τὸν Ἰσαὰκ , καὶ ὅσα ἐγένετο τῷ Ἰακὼβ ἐν Μεσοποταμίᾳ τῆς Συρίας 0 .
ποιμαίνοντι Λάβαν τὰ πρόβατα τοῦ ἀδελφοῦ τῆς μητρὸς αὐτοῦ 0 ·
οὐ γὰρ καθὼς ἐκείνους ἐπύρωσεν εἰς ἐτασμὸν καρδίας αὐτῶν , καὶ ἡμᾶς ἐκδικεῖ ὁ εἰς νουθέτησιν μαστιγῶν κύριος τοὺς ἐγγίζοντας αὐτῷ .
καὶ ὡς καθολικὸν δὲ ἀποφαίνεται περὶ πάντων δικαίων ὁ μὲν Δαυῒδ λέγων ·
πολλαὶ αἱ θλίψεις τῶν δικαίων , ὁ δὲ ἀπόστολος ἐν ταῖς Πράξεσιν 0 1 ·
ὅτι διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ 0 .
καὶ ἐὰν μὴ συνῶμεν τὸ τοὺς πολλοὺς λανθάνον περὶ τοῦ μὴ εἰσελθεῖν εἰς πειρασμὸν προσεύχεσθαι 0 .
ὥρα λέγειν ὅτι οἱ ἀπόστολοι εὐχόμενοι οὐκ ἐπηκούοντο .
μυρία ὅσα ἐν παντὶ τῷ χρόνῳ ἑαυτῶν πεπονθότες , ἐν κόποις περισσοτέρως ἐν πληγαῖς περισσοτέρως ἐν φυλακαῖς ὑπερβαλλόντως ἐν θανάτοις πολλάκις , ὁ δὲ Παῦλος ἰδίᾳ ὑπὸ Ἰουδαίων πεντάκις τεσσαράκοντα παρὰ μίαν εἴληφε 0 .
τρὶς ἐῤῥαβδίσθη , ἅπαξ ἐλιθάσθη , τρὶς ἐναυάγησε , νυχθήμερον ἐν τῷ βυθῷ πεποίηκεν , ἄνθρωπος ἐν παντὶ θλιβόμενος καὶ ἀπορούμενος καὶ διωκόμενος καὶ καταβαλλόμενος ὁμολογῶν τε τό ·
ἄχρι τῆς ἄρτι ὥρας πεινῶμεν καὶ διψῶμεν καὶ γυμνητεύομεν καὶ κολαφιζόμεθα καὶ ἀστατοῦμεν καὶ κοπιῶμεν ἐργαζόμενοι ταῖς ἰδίαις χερσί ·
λοιδορούμενοι εὐλογοῦμεν , διωκόμενοι ἀνεχόμεθα , βλασφημούμενοι παρακαλοῦμεν .
τῶν δὲ ἀποστόλων ἐν τῷ εὔχεσθαι μὴ ἐπιτετευχότων , τίς ἐλπὶς τῶν ὑποδεεστέρων τινὶ παρ ἐκείνους εὐχομένῳ ἐπηκόου θεοῦ τυχεῖν 0 ;
τὸ δὲ ἐν τῷ εἰκοστῷ πέμπτῳ ψαλμῷ 0 ·
δοκίμασόν με , κύριε , καὶ πείρασόν με , πύρωσον τοὺς νεφρούς μου καὶ τὴν καρδίαν μου εὐλόγως τις ὑπολήψεται τῶν μὴ ἀκριβούντων , τί τὸ βούλημα τῆς προστάξεως τοῦ σωτῆρος , ἐναντίως γεγονέναι οἷς ὁ κύριος ἡμῶν περὶ εὐχῆς ἐδίδαξε 0 .
πότε δέ τις νενόμικεν εἶναι ἔξω πειρασμῶν ἀνθρώπους , ὧν ᾔδει τὸν λόγον συμπεπληρωκώς ;
καὶ ποῖος καιρός ἐστιν , ἐν ᾧ ὡς μὴ ἀγωνιζόμενος περὶ τοῦ μὴ ἁμαρτήσεσθαι καταπεφρόνηκε ;
πένεταί τις ;
εὐλαβείσθω , μή ποτε κλέψας ὀμόσῃ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ ·
ἀλλὰ πλουτεῖ ;
μὴ καταφρονείτω ·
δύναται γὰρ πλησθεὶς ψευδὴς γενέσθαι καὶ ἐπαρθεὶς εἰπεῖν ·
τίς με ὁρᾷ , ·
οὐ δὲ Παῦλος γοῦν πλουτῶν ἐν παντὶ λόγῳ καὶ πάσῃ γνώσει κινδύνου ἀπήλλακται τοῦ ὡς ἐπὶ τούτοις ἐν τῷ ὑπεραίρεσθαι ἁμαρτάνειν , ἀλλὰ δεῖται σκόλοπος τοῦ σατανᾶ κολαφίζοντος αὐτὸν , ἵνα μὴ ὑπεραίρηται .
κ ἂν συνειδῇ τις ἑαυτῷ τὰ κρείττονα καὶ ἀναπτερωθῇ ἀπὸ τῶν κακῶν , ἀναγινωσκέτω τὸ εἰρημένον ἐν τῇ δευτέρᾳ τῶν Παραλειπομένων περὶ Ἐζεκίου , ὅστις πεπτωκέναι λέγεται ἀπὸ τοῦ ὕψους τῆς καρδίας αὐτοῦ .
εἰ δὲ , ἐπεὶ μὴ πλείονα περὶ τοῦ πένητος εἰρήκαμεν , καταφρονεῖ τις , ὡς μὴ πειρασμοῦ τοῦ περὶ τῆς πενίας , ἴστω ὅτι ὁ ἐπιβουλεύων ἐπιβουλεύει ὑπὲρ τοῦ καταβαλεῖν πτωχὸν καὶ πένητα , καὶ μάλιστα ἐπεὶ κατὰ τὸν Σολομῶντα ὁ πτωχὸς οὐχ ὑφίσταται ἀπειλήν 0 .
τί δὲ δεῖ λέγειν , ὅσοι διὰ τὸν σωματικὸν πλοῦτον , μὴ καλῶς αὐτὸν οἰκονομήσαντες , τὴν μετὰ τοῦ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ πλουσίου χώραν ἐν τῇ κολάσει εἰλήφασι , καὶ ὅσοι ἀγεννῶς τὴν πενίαν φέροντες , δουλοπρεπέστερον καὶ ταπεινότερον ἢ κατὰ τὰ ἐν τοῖς ἁγίοις πρέποντα ἀναστρεφόμενοι , τῆς ἐπουρανίου ἐλπίδος ἀποπεπτώκασιν 0 ;
οὐ δὲ οἱ μεταξὺ δὲ τούτων καθ ἑκάτερον , πλοῦτον καὶ πενίαν , τοῦ κατὰ τὴν σύμμετρον κτῆσιν ἁμαρτάνειν πάντως εἰσὶν ἀπηλλαγμένοι .
ἀλλὰ ὑγιαίνων τῷ σώματι καὶ εὐεκτῶν ἔξω παντὸς πειρασμοῦ κατ  αὐτὸ τὸ ὑγιαίνειν καὶ εὐεκτεῖν ὑπολαμβάνει τυγχάνειν ·
καὶ τίνων ἄλλων ἢ τῶν εὐεκτούντων καὶ ὑγιαινόντων ἐστὶν ἁμάρτημα τὸ φθείρειν τὸν ναὸν τοῦ θεοῦ , οὐ τολμήσει τις διὰ τὸ ἐκκεῖσθαι πᾶσι σαφῶς τὰ κατὰ τὸν .
τόπον εἰπεῖν .
νοσῶν δὲ τίς τοὺς εἰς τὸ φθείρειν τὸν ναὸν τοῦ θεοῦ  τίς  ἐρεθισμοὺς ἐκπέφευγε , σχολάζων κατ ἐκεῖνο καιροῦ καὶ πάνυ τι δεχόμενος τοὺς περὶ τῶν ἀκαθάρτων πραγμάτων λογισμούς ;
ἀλλ ὅσα παρὰ τούτους ταράττει αὐτὸν , ἐὰν μὴ πάσῃ φυλακῇ τηρῇ τὴν καρδίαν , τί δεῖ καὶ λέγειν ;
πολλοὶ γὰρ ὑπὸ τῶν πόνων νικώμενοι καὶ ἀνδρείως νόσους φέρειν οὐκ ἐπιστάμενοι μᾶλλον τὴν ψυχὴν ἠλέγχθησαν τότε νενοσηκότες ἢ τὰ σώματα 0 ·
πολλοὶ δὲ καὶ διὰ τὸ φεύγειν τὴν ἀδοξίαν , ἐπαισχυνόμενοι τὸ Χριστοῦ εὐγενῶς ὄνομα φέρειν , εἰς αἰσχύνην αἰώνιον καταπεπτώκασιν .
ἀλλ οἴεταί τις ἀναπαύεσθαι ὡς μὴ πειραζόμενος , ὅτε δεδόξασται παρὰ τοῖς ἀνθρώποις ·
καὶ πῶς οὐ χαλεπὸν τὸ ἀπέχουσι τὸν μισθὸν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων , ἀπαγγελλόμενον τοῖς ἐπαιρομένοις ὡς ἐπ ἀγαθῷ τῇ παρὰ τοῖς πολλοῖς δόξῃ 0 ;
πῶς δ οὐκ ἐπιπληκτικὸν τὸ πῶς δύνασθε ὑμεῖς πιστεῦσαι , δόξαν παρ ἀλλήλων λαμβάνοντες , καὶ τὴν δόξαν τὴν παρὰ τοῦ μόνου θεοῦ οὐ ζητεῖτε 0 ;
καὶ τί με δεῖ καταλέγειν τὰ τῶν νομιζομένων εὐγενῶν ἐν ὑπερηφανίᾳ πταίσματα καὶ τῶν λεγομένων δυσγενῶν διὰ τὸ ἀνεπίστημον τὴν πρὸς τοὺς ὑπερέχειν νομιζομένους ὑπόπτωσιν θωπευτικὴν , ἀφιστᾶσαν θεοῦ τοὺς γνησίαν μὲν φιλίαν οὐκ ἔχοντας τὸ δὲ κάλλιστον τῶν ἐν ἀνθρώποις .
τὴν ἀγάπην , ὑποκρινομένους 0 ;
πᾶς τοίνυν ὁ βίος , καθὼς προείρηται , τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἐστι πειρατήριον ·
διόπερ εὐχώμεθα ῥυσθῆναι πειρατηρίου .
οὐκ ἐν τῷ μὴ πειράζεσθαι  τοῦτο γὰρ ἀμήχανον 0 .
μάλιστα τοῖς ἐπὶ γῆς  ἀλλὰ ἐν τῷ μὴ ἡττᾶσθαι πειραζομένους 0 .
τὸν δὲ ἡττώμενον ἐν τῷ πειράζεσθαι εἰσέρχεσθαι εἰς τὸν πειρασμὸν , ἐνεχόμενον τοῖς δικτύοις αὐτοῦ , ὑπολαμβάνω ·
εἰς ἅπερ δίκτυα διὰ τοὺς προκατειλημμένους ἐν αὐτοῖς εἰσελθὼν ὁ σωτὴρ , ἐκκύπτων διὰ τῶν δικτύων κατὰ τὸ ἐν τῷ Ἄισματι τῶν ᾀσμάτων εἰρημένον 0 .
ἀποκρίνεται τοῖς προκατειλημμένοις ὑπ αὐτῶν καὶ εἰσελθοῦσιν εἰς τὸν πειρασμὸν , καὶ λέγει οὖσι νύμφῃ αὐτοῦ ·
προσθήσω δὲ εἰς τὸ πειρασθῆναι πάντα καιρὸν πειρασμοῦ εἶναι τοῖς ἀνθρώποις καὶ ταῦτα ·
οὐ δὲ ὁ τὸν νόμον τοῦ θεοῦ μελετῶν ἡμέρας καὶ νυκτὸς καὶ ἀσκῶν κατορθῶσαι τὸ εἰρημένον 0 ·
στόμα δικαίου μελετήσει σοφίαν τοῦ πειράζεσθαι ἀπήλλακται .
ὅσοι γοῦν παρεκδεξάμενοι ἐν τῷ ἀνατεθεικέναι αὑτοὺς τῇ ἐξετάσει τῶν θείων γραφῶν τὰ ἐν νόμῳ καὶ προφήταις ἀπηγγελμένα ἀθέοις καὶ ἀσεβέσι δόγμασιν ἑαυτοὺς ἀνατεθείκασιν ἢἠλιθίοις καὶ γελοίοις , τί δεῖ καὶ λέγειν , τῶν δοκούντων τῷ τῆς ἀμελείας τῶν ἀναγνωσμάτων ἐγκλήματι μὴ εἶναι ἐνόχων μυρίων ὅσων τὰ τοιαῦτα πταιόντων ;
τὸ δ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τῶν ἀποστολικῶν καὶ εὐαγγελικῶν ἀναγνωσμάτων πολλοὶ πεπόνθασι , διὰ τὰς ἰδίας ἀνοίας ἀναπλάττοντες ἕτερον παρὰ τὸν θεολογούμενον καὶ κατὰ τὴν ἀλήθειαν νενοημένον τοῖς ἁγίοις υἱὸν ἢ πατέρα 0 .
ὁ γὰρ μὴ τὰ ἀληθῆ φρονῶν περὶ θεοῦ ἢ Χριστοῦ αὐτοῦ τοῦ μὲν ἀληθινοῦ ἀποπέπτωκε θεοῦ καὶ τοῦ μονογενοῦς αὐτοῦ ·
ὃν δὲ ἀνέπλασεν ἡ ἄνοια αὐτοῦ , νομίζουσα εἶναι πατέρα καὶ υἱὸν , οὐκ ὄντως προσκυνεῖ , τοῦτο παθὼν διὰ τὸ τὸν ἐν τῷ ἀναγινώσκειν τὰ ἅγια πειρασμὸν μὴ νενοηκέναι μη δὲ ὡς πρὸς ἀγῶνα καὶ τότε αὐτῷ ἐνεστηκότα ὁπλισάμενος καὶ στάς .
χρὴ τοίνυν εὔχεσθαι οὐχ ἵνα μὴ πειρασθῶμεν  τοῦτο γὰρ ἀδύνατον  ἀλλ ἵνα μὴ ὑπὸ τοῦ πειρασμοῦ περιβληθῶμεν , ὅπερ πάσχουσιν οἱ ἐνεχόμενοι αὐτῷ καὶ νενικημένοι .
ἐπεὶ οὖν ἔξω μὲν τῆς εὐχῆς γέγραπται μὴ εἰσελθεῖν εἰς πειρασμὸν .
ὅπερ ἐκ τῶν εἰρημένων δύναταί πως εἶναι σαφὲς , ἐν δὲ τῇ εὐχῇ λέγειν ἡμᾶς δεῖ ·
μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμὸν τῷ πατρὶ θεῷ ·
ἄξιον ἰδεῖν , πῶς χρὴ νοεῖν τὸν θεὸν εἰσάγειν τὸν μὴ εὐξάμενον ἢ τὸν μὴ ἐπακουόμενον εἰς τὸν πειρασμόν 0 .
ἀπεμφαίνει γὰρ , τοῦ νικωμένου εἰσερχομένου εἰς τὸν πειρασμὸν , τὸν θεὸν νομίζειν εἰσάγειν τινὰ εἰς πειρασμὸν , οἱονεὶ τῷ νικᾶσθαι αὐτὸν παραδόντα .
ἡ δ αὐτὴ ἀπέμφασις περιμένει καὶ τὸν ὅπως ποτὲ ἐξηγούμενον τὸ εὔχεσθε μὴ εἰσελθεῖν εἰς πειρασμόν .
εἰ γὰρ κακὸν τὸ ἐμπεσεῖν εἰς πειρασμὸν , ὅπερ ἵνα μὴ πάθωμεν εὐχόμεθα , πῶς οὐκ ἄτοπον νοεῖν τὸν ἀγαθὸν θεὸν , μὴ δυνάμενον καρποὺς φέρειν πονηροὺς , περιβάλλειν τινὰ τοῖς κακοῖς 0 ;
χρήσιμον οὖν εἰς ταῦτα παραθέσθαι τὰ ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους ὑπὸ τοῦ Παύλου εἰρημένα τοῦτον τὸν τρόπον 0 ·
φάσκοντες εἶναι σοφοὶ ἐμωράνθησαν , καὶ ἤλλαξαν τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου θεοῦ ἐν ὁμοιώματι εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου καὶ πετεινῶν καὶ τετραπόδων καὶ ἑρπετῶν .
διὸ παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ θεὸς ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τῶν καρδιῶν αὐτῶν εἰς ἀκαθαρσίαν , τοῦ ἀτιμάζεσθαι τὰ σώματα αὐτῶν ἐν ἑαυτοῖς , καὶ μετ ὀλίγα ·