Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἐπεὶ δ ἐκ τῆς ἄκρας προκοπῆς μεταβάλλουσιν εἰς εὐδαιμονίαν καὶ ἀρετήν , δυεῖν ἀνάγκη θάτερον , ἢ τὴν προκοπὴν κακίαν μὴ εἶναι μη δὲ κακοδαιμονίαν , ἢ τὴν ἀρετὴν τῆς κακίας μὴ πολλῷ παραλλάττειν μη δὲ τῆς κακοδαιμονίας τὴν εὐδαιμονίαν , ἀλλὰ μικρὰν καὶ ἀνεπαίσθητον εἶναι τὴν πρὸς τὰ κακὰ τῶν ἀγαθῶν διαφορὰν οὐ γὰρ ἂν ἑαυτοὺς διελάνθανον ἀντ ἐκείνων ταῦτ ἔχοντες 0 1 2 .
ὅταν μὲν οὖν μηδενὸς ἐκστῆναι τῶν μαχομένων ἀλλὰ πάνθ ὁμολογεῖν καὶ τιθέναι θέλωσι , τὸ τοὺς προκόπτοντας ἀνοήτους καὶ κακοὺς εἶναι , τὸ φρονίμους καὶ ἀγαθοὺς γενομένους διαλανθάνειν ἑαυτούς , τὸ μεγάλην διαφορὰν τῆς φρονήσεως πρὸς τὴν ἀφροσύνην ὑπάρχειν 0 ·
ἦ πού σοι δοκοῦσι θαυμασίως ἐν τοῖς δόγμασι τὴν ὁμολογίαν βεβαιοῦν ;
ἔτι δὲ μᾶλλον ἐν τοῖς πράγμασιν , ὅταν πάντας ἐπίσης κακοὺς καὶ ἀδίκους καὶ ἀπίστους καὶ ἄφρονας τοὺς μὴ σοφοὺς ἀποφαίνοντες εἶτα πάλιν τοὺς μὲν αὐτῶν ἐκτρέπωνται καὶ βδελύττωνται , τοὺς δ ἀπαντῶντες μη δὲ προσαγορεύωσι 0 ·
τοῖς δὲ χρήματα πιστεύωσιν , ἀρχὰς ἐγχειρίζωσιν , ἐκδιδῶσι θυγατέρας .
ταῦτα γὰρ εἰ μὲν παίζοντες λέγουσι , καθείσθωσαν τὰς ὀφρῦς ·
εἰ δ ἀπὸ σπουδῆς καὶ φιλοσοφοῦντες , παρὰ τὰς κοινάς ἐστιν ἐννοίας ψέγειν μὲν ὁμοίως καὶ κακίζειν πάντας ἀνθρώπους , χρῆσθαι δὲ τοῖς μὲν ὡς μετρίοις τοῖς δ ὡς κακίστοις 0 1 2 ·
καὶ Χρύσιππον μὲν ὑπερεκπεπλῆχθαι καταγελᾶν δ Ἀλεξίνου , μηδὲν δὲ μᾶλλον οἴεσθαι μη δ ἧττον ἀλλήλων ἀφραίνειν τοὺς ἄνδρας .
ναί φασίν , ἀλλ ὥσπερ ὁ πῆχυν ἀπέχων ἐν θαλάττῃ τῆς ἐπιφανείας οὐδὲν ἧττον πνίγεται τοῦ καταδεδυκότος ὀργυιὰς πεντακοσίας , οὕτως οὐ δ οἱ πελάζοντες ἀρετῇ τῶν μακρὰν ὄντων ἧττόν εἰσιν ἐν κακίᾳ καὶ καθάπερ οἱ τυφλοὶ τυφλοί εἰσι , κ ἂν ὀλίγον ὕστερον ἀναβλέπειν μέλλωσιν , οὕτως οἱ προκόπτοντες , ἄχρι οὗ τὴν ἀρετὴν ἀναλάβωσιν , ἀνόητοι καὶ μοχθηροὶ διαμένουσιν .
ὅτι μὲν οὖν οὔ τε τυφλοῖς 0 1 ·
ἐοίκασιν οἱ προκόπτοντες ἀλλ ἧττον ὀξυδορκοῦσιν , οὔ τε πνιγομένοις ἀλλὰ νηχομένοις , καὶ ταῦτα πλησίον λιμένος , αὐτοὶ διὰ τῶν πραγμάτων μαρτυροῦσιν .
οὐ γὰρ ἂν ἐχρῶντο συμβούλοις καὶ στρατηγοῖς καὶ νομοθέταις ὥσπερ τυφλοῖς χειραγωγοῖς , οὐ δ ἂν ἐζήλουν ἔργα καὶ πράξεις καὶ λόγους καὶ βίους ἐνίων , εἰ πάντας ὡσαύτως πνιγομένους ὑπὸ τῆς ἀφροσύνης καὶ μοχθηρίας ἑώρων 0 .
ἀφεὶς δὲ τοῦτο θαύμασον ἐκείνῃ τοὺς ἄνδρας , εἰ μη δὲ ι ·
τοῖς ἑαυτῶν διδάσκονται παραδείγμασι προέσθαι τοὺς διαλεληθότας ἐκείνους σοφοὺς καὶ μὴ συνιέντας μη δ αἰσθανομένους , ὅτι πνιγόμενοι πέπαυνται καὶ φῶς ὁρῶσι καὶ τῆς κακίας ἐπάνω γεγονότες ἀναπεπνεύκασι .
ἔτι Παρὰ τὴν ἔννοιάν ἐστιν ἄνθρωπον , ᾧ πάντα τ ἀγαθὰ πάρεστι καὶ μηδὲν ἐνδεῖ πρὸς εὐδαιμονίαν καὶ τὸ μακάριον , τούτῳ καθήκειν ἐξάγειν ἑαυτόν ·
ἔτι δὲ μᾶλλον , ᾧ μηδὲν ἀγαθὸν ἔστι μη δ ἔσται , τὰ δεινὰ δὲ πάντα καὶ τὰ δυσχερῆ καὶ κακὰ πάρεστι καὶ παρέσται διὰ τέλους , τούτῳ μὴ καθήκειν ἀπολέγεσθαι τὸν βίον , ἂν μή τι νὴ Δία τῶν ἀδιαφόρων αὐτῷ προσγένηται .
ταῦτα τοίνυν ἐν τῇ Στοᾷ νομοθετεῖται , καὶ πολλοὺς μὲν ἐξάγουσι τῶν σοφῶν ὡς ἄμεινον εὐδαιμονοῦντας πεπαῦσθαι , πολλοὺς δὲ κατέχουσι τῶν φαύλων ὡς καθήκοντος αὐτοῖς ζῆν κακοδαιμονοῦντας .
καίτοι ὁ μὲν σοφὸς ὄλβιος μακάριος πανευδαίμων ἀσφαλὴς ἀκίνδυνος , ὁ δὲ φαῦλος καὶ ἀνόητος οἷος εἰπεῖν γέμων κακῶν δὴ κ οὐκέτ ἔσθ ὅπου τεθῇ 0 1 ·
ἀλλὰ καὶ τούτοις μονὴν οἴονται καθήκουσαν εἶναι κ ἀκείνοις ἐξαγωγήν .
εἰκότως δέ φησὶ Χρύσιππος οὐ γὰρ ἀγαθοῖς καὶ κακοῖς δεῖ παραμετρεῖσθαι τὸν βίον ἀλλὰ τοῖς κατὰ φύσιν καὶ παρὰ φύσιν .
οὕτως ἄνθρωποι σῴζουσι τὴν συνήθειαν καὶ πρὸς τὰς κοινὰς ἐννοίας φιλοσοφοῦσι .
οὐ δεῖ σκοπεῖν ὅττι τοι ἐν μεγάροισι κακὸν τ ἀγαθόν τε τέτυκται τὸν περὶ βίου καὶ θανάτου σκοπούμενον , οὐ δ ὥσπερ ἐπὶ ζυγοῦ τὰ πρὸς εὐδαιμονίαν καὶ κακοδαιμονίαν ἐξετάζειν ἐπιζήμια μᾶλλον ἢ ὠφέλιμα ἀλλ ἐκ τῶν μή τ ὠφελούντων μή τε βλαπτόντων τοὺς εἰ βιωτέον ἢ μὴ ποιεῖσθαι λογισμούς 0 1 2 ;
οὐ μέλλει πρὸς τὰς τοιαύτας ὑποθέσεις καὶ ἀρχὰς καθηκόντως αἱρεῖσθαὶ τε τὸν βίον , ᾧ τῶν φευκτῶν οὐδὲν ἄπεστι , καὶ φεύγειν , πάντα τὰ αἱρετὰ πάρεστι ;
καίτοι παράλογον μέν , ὦ ἑταῖρε , καὶ τὸ φεύγειν τὸν βίον ἐν μηδενὶ κακῷ γενομένους 0 1 ·
παραλογώτερον δέ , εἰ μὴ τυγχάνων τις τοῦ ἀδιαφόρου τάγαθὸν ἀφίησιν 0 ·
ὅπερ οὗτοι ποιοῦσι , τὴν εὐδαιμονίαν προϊέμενοι καὶ τὴν ἀρετὴν παροῦσαν ἀνθ ὑγιείας καὶ ὁλοκληρίας , ὧν οὐ τυγχάνουσιν .
ἔνθ αὖτε Γλαύκῳ Κρονίδης φρένας ἐξέλετο Ζεύς , ὅτι χρύσεια χαλκείων , ἑκατόμβοια ἐννεαβοίων ἔμελλε διαμείψεσθαι .
καίτοι τὰ μὲν χάλκεα τῶν ὅπλων οὐχ ἧττον ἢ τὰ χρυσᾶ παρεῖχε χρείαν μαχομένοις , εὐπρέπεια δὲ σώματος καὶ ὑγίεια τοῖς Στωικοῖς οὔ τε χρείαν οὔ τ ὄνησίν τινα φέρει πρὸς εὐδαιμονίαν 0 ·
ἀλλ ὅμως οὗτοι τῆς φρονήσεως ἀντικαταλλάττονται τὴν ὑγίειαν .
καὶ γὰρ Ἡρακλείτῳ φασὶ καὶ Φερεκύδῃ καθήκειν ἄν , εἴπερ ἠδύναντο , τὴν ἀρετὴν ἀφεῖναι καὶ τὴν φρόνησιν , ὥστε παύσασθαι φθειριῶντας καὶ ὑδρωπιῶντας ·
καὶ τῆς Κίρκης ἐγχεούσης δύο φάρμακα , τὸ μὲν ποιοῦν ἄφρονας ἐκ φρονίμων τὸ δ ὅνους φρονίμους ἑξ ἀφρόνων ἀνθρὡπων , οὐκ τὸν τὸν Ὀδυσσέα πιεῖν τὸ τῆς ἀφροσύνης μᾶλλον ἢ μεταβαλεῖν εἰς θηρίου μορφὴν τὸ εἶδος , ἔχοντα τὴν φρόνησιν καὶ μετὰ τῆς φρονήσεως δηλονότι τὴν εὐδαιμονίαν 0 1 2 ;
καὶ ταῦτά φασιν αὐτὴν ὑφηγεῖσθαι καὶ παρακελεύεσθαι τὴν φρόνησιν ἄφες με καὶ καταφρόνησον ἀπολλυμένης ἐμοῦ καὶ διαφθειρομένης εἰς ὄνου πρόσωπον .
ἀλλ ὄνου γε , φήσει τις , ἡ τοιαῦτα παραγγέλλουσα φρόνησίς ἐστιν , εἰ τὸ μὲν φρονεῖν καὶ εὐδαιμονεῖν ἀγαθόν ἐστι τὸ δ ὄνου περιφέρειν πρόσωπον ἀδιάφορον 0 .
ἔθνος εἶναί φασιν Αἰθιόπων , ὅπου κύων βασιλεύει καὶ βασιλεὺς προσαγορεύεται καὶ γέρα καὶ τιμὰς ἔχει βασιλέως , ἄνδρες ;
δὲ πράσσουσιν ἅπερ ἡγεμόσι πόλεων προσήκει καὶ ἄρχουσιν .
ἆῤ οὖν παρὰ τοῖς Στωικοῖς ὁμοίως τὸ μὲν ὄνομα καὶ τὸ σχῆμα τ ἀγαθοῦ πάρεστι τῇ ἀρετῇ καὶ μόνην ταύτην αἱρετὸν καὶ ὠφέλιμον καὶ συμφέρον καλοῦσι , πράττουσι δὲ ταῦτα καὶ φιλοσοφοῦσι καὶ ζῶσι καὶ ἀποθνήσκουσιν , ὥσπερ ἀπὸ προστάγματος τῶν ἀδιαφόρων 0 ;
καίτοι τὸν κύνα μὲν ἐκεῖνον οὐδεὶς Αἰθιόπων ἀποκτίννυσιν , ἀλλὰ σεμνῶς κάθηται προσκυνούμενος ·
οὗτοι δὲ τὴν ἀρετὴν ἀπολλύουσιν ἑαυτῶν καὶ διαφθείρουσι , τῆς ὑγιείας περιεχόμενοι καὶ τῆς ἀπονίας .
ἔοικε δ ἡμᾶς ἀπαλλάττειν τοῦ περὶ τούτων ἔτι πλείονα λέγειν ὁ κολοφὼν αὐτὸς , ὃν ὁ Χρύσιππος τοῖς δόγμασιν ἐπιτέθεικεν .
ὄντων γὰρ ἐν τῇ φύσει τῶν μὲν ἀγαθῶν τῶν δὲ κακῶν τῶν δὲ καὶ μεταξὺ καὶ καλουμένων ἀδιαφόρων , οὐδεὶς ἔστιν ἀνθρώπων , ὃς οὐ βούλεται τ ἀγαθὸν ἔχειν μᾶλλον ἢ τὸ ἀδιάφορον καὶ τὸ ἀδιάφορον ἢ τὸ κακόν 0 1 .
ἀλλὰ καὶ τοὺς θεοὺς δήπου ποιούμεθα μάρτυρας , αἰτούμενοι ταῖς εὐχαῖς παρ αὐτῶν μάλιστα μὲν κτῆσιν ἀγαθῶν , εἰ δὲ μή , κακῶν ἀποφυγήν , τὸ δὲ μή τ ἀγαθὸν μή τε κακὸν ἀντὶ μὲν τ ἀγαθοῦ μὴ θέλοντες ἔχειν ἀντὶ δὲ τοῦ κακοῦ θέλοντες 0 1 2 .
ὁ δὲ τὴν φύσιν ἐναλλάττων καὶ τὴν τάξιν ἀναστρέφων ἐκ τῆς μέσης χώρας τὸ μέσον εἰς τὴν ἐσχάτην μετατίθησι , τὸ δ ἔσχατον εἰς τὴν μέσην ἐπανάγει καὶ μετοικίζει , καθάπερ οἱ τύραννοι τοῖς κακοῖς προεδρίαν διδοὺς καὶ νομοθετῶν πρῶτον διώκειν τάγαθὸν δεύτερον δὲ τὸ κακόν , ἔσχατον δὲ καὶ χείριστον ἡγεῖσθαι τὸ μή τ ἀγαθὸν μή τε κακόν 0 1 ·
ὥσπερ εἴ τις μετὰ τὰ οὐράνια τὰ ἐν Ἅιδου τιθείη , τὴν δὲ γῆν καὶ τὰ περὶ γῆν εἰς τὸν τάρταρον ἀπώσειε τῆλε μάλ , ἧχι βάθιστον ὑπὸ χθονὸς ἔστι βέρεθρον 0 .
εἰπὼν οὖν ἐν τῷ τρίτῳ περὶ Φύσεως ὅτι λυσιτελεῖ ζῆν ἄφρονα ἢ μὴ βιοῦν , κ ἂν μηδέποτε μέλλῃ φρονήσειν ἐπιφέρει κατὰ λέξιν τοιαῦτα γὰρ τ ἀγαθά ἐστι τοῖς ἀνθρώποις , ὥστε τρόπον τινὰ καὶ τὰ κακὰ τῶν ἄλλων ἀνὰ μέσον προτερεῖν ·
ἔστι δ οὐ ταῦτα προτεροῦντα , ἀλλ ὁ λόγος μεθ οὗ βιοῦν ἐπιβάλλει μᾶλλον , εἰ καὶ ἄφρονες 0 ;
ἐσόμεθα δῆλον οὖν , εἰ καὶ ἄδικοι , καὶ παράνομοι καὶ θεοῖς ἐχθροὶ καὶ κακοδαίμονες 0 1 ·
οὐδὲν γὰρ ἄπεστι τούτων τοῖς ἀφρόνως βιοῦσιν .
ἐπιβάλλει τοίνυν κακοδαιμονεῖν μᾶλλον ἢ μὴ κακοδαιμονεῖν καὶ βλάπτεσθαι μᾶλλον ἢ μὴ βλάπτεσθαι καὶ ἀδικεῖν ἢ μὴ ἀδικεῖν καὶ παρανομεῖν ἢ μὴ παρανομεῖν 0 ;
τουτ έστιν ἐπιβάλλει τὰ μὴ ἐπιβάλλοντα ποιεῖν καὶ καθήκει ζῆν καὶ παρὰ τὸ καθῆκον .
ναί χεῖρον γάρ ἐστι τὸ ἄλογον καὶ τὸ ἀναίσθητον εἶναι τοῦ ἀφραίνειν εἶτα τί παθόντες οὐχ ὁμολογοῦσιν εἶναι κακόν , ὃ τοῦ κακοῦ χεῖρόν ἐστι ;
διὰ τί φευκτὸν ἀποφαίνουσι μόνον τὴν ἀφροσύνην , εἰ οὐχ ἧττον ἀλλὰ καὶ μᾶλλον ἐπιβάλλον ἐστὶ φεύγειν τὴν μὴ δεχομένην τὸ ἀφραίνειν διάθεσιν ;
ἀλλὰ τί ἄν τις ἐπὶ τούτοις δυσχεραίνοι , μεμνημένος ὧν ἐν τῷ δευτέρῳ περὶ Φύσεως γέγραφεν , ἀποφαίνων οὐκ ἀχρήστως τὴν κακίαν πρὸς τὰ ὅλα γεγενημένην ;
ἄξιον δ ἀναλαβεῖν τὸ δόγμα ταῖς ἐκείνου λέξεσιν , ἵνα καὶ μάθῃς πως , οἱ τοῦ Ξενοκράτους καὶ Σπευσίππου κατηγοροῦντες ἐπὶ τῷ μὴ τὴν ὑγίειαν ἀδιάφορον ἡγεῖσθαι μη δὲ τὸν πλοῦτον ἀνωφελὲς ἐν τίνι τόπῳ τὴν κακίαν αὐτοὶ τίθενται καὶ τίνας λόγους περὶ αὐτῆς διεξίασιν ἡ δὲ κακία πρὸς τὰ λοιπὰ συμπτώματα ἔχει ὅρον γίνεται γὰρ αὐτή πως κατὰ τὸν τῆς φύσεως λόγον καί , ἵν οὕτως εἴπω , οὐκ ἀχρήστως γίγνεται πρὸς τὰ ὅλα 0 ·
οὐκοῦν ἐν θεοῖς ἀγαθὸν οὐδὲν ἔστιν , ἐπεὶ μη δὲ κακόν 0 ·
οὐδέ , ὅταν ὁ Ζεὺς εἰς ἑαυτὸν ἀναλώσας τὴν ὕλην ἅπασαν εἷς γένηται καὶ τὰς ἄλλας ἀνέλῃ διαφοράς , οὐδὲν ἔστιν ἀγαθὸν τηνικαῦτα , μηδενός γε κακοῦ παρόντος ·
ἀλλὰ χοροῦ μὲν ἔστιν ἐμμέλεια μηδενὸς ἀπᾴδοντος ἐν αὐτῷ , καὶ σώματος ὑγίεια μηδενὸς μορίου νοσοῦντος ἀρετὴ δ ἄνευ κακίας οὐκ ἔχει γένεσιν , ἀλλ ὥσπερ ἐνίαις τῶν ἰατρικῶν δυνάμεων ἰὸς ὄφεως καὶ χολὴ ὑαίνης ἀναγκαῖόν ἐστιν , οὕτως ἐπιτηδειότης ἑτέρα τῇ Μελήτου μοχθηρίᾳ πρὸς τὴν Σωκράτους δικαιοσύνην καὶ τῇ Κλέωνος ἀναγωγίᾳ πρὸς τὴν Περικλέους κ αλοκἀγαθίαν πῶς δ ἂν εὗρεν ὁ Ζεὺς τὸν Ἡρακλέα φῦσαι καὶ τὸν Λυκοῦργον , εἰ μὴ καὶ Σαρδανάπαλον ἡμῖν ἔφυσε καὶ Φάλαριν 0 1 2 ;
ὥρα λέγειν αὐτοῖς ὅτι καὶ φθίσις γέγονεν ἀνθρώπῳ πρὸς εὐεξίαν καὶ ποδάγρα πρὸς ὠκύτητα καὶ οὐκ ἂν ἦν Ἀχιλλεὺς κομήτης , εἰ μὴ φαλακρὸς Θερσίτης 0 .
τί γὰρ διαφέρουσι τῶν ταῦτα ληρούντων καὶ φλυαρούντων οἱ λέγοντες μὴ ἀχρήστως γεγονέναι πρὸς τὴν ἐγκράτειαν τὴν ἀκολασίαν καὶ πρὸς τὴν δικαιοσύνην τὴν ἀδικίαν ;
ὅπως εὐχώμεθα τοῖς θεοῖς ἀεὶ μοχθηρίαν εἶναι ψεύδεά θ αἱμυλίους τε λόγους καὶ ἐπίκλοπον ἦθος , εἰ , τούτων ἀναιρεθέντων , οἴχεται φροῦδος ἡ ἀρετὴ καὶ συναπόλωλεν .
ἢ βούλει τὸ ἣδιστον αὐτοῦ τῆς γλαφυρίας καὶ πιθανότητος ἱστορῆσαι ;
ὥσπερ γὰρ αἱ κωμῳδίαι φησὶν ἐπιγράμματα γελοῖα φέρουσιν , ἃ καθ αὑτὰ μέν ἐστι φαῦλα τῷ δ ὅλῳ ποιήματι χάριν τινὰ προστίθησιν , οὕτω ψέξειας ἂν αὐτὴν ἐφ ἑαυτῆς τὴν κακίαν ·
τοῖς δ ὅλοις οὐκ ἄχρηστός ἐστι .
πρῶτον μὲν οὖν τὴν κακίαν γεγονέναι κατὰ τὴν τοῦ θεοῦ πρόνοιαν , ὥσπερ τὸ φαῦλον ἐπίγραμμα γέγονε κατὰ τὴν τοῦ ποιητοῦ βούλησιν , πᾶσαν ἐπίνοιαν ἀτοπίας ὑπερβάλλει .
τί γὰρ μᾶλλον ἀγαθῶν ἢ κακῶν δοτῆρες ἔσονται ;
πῶς δ ἔτι θεοῖς ἐχθρὸν ἡ κακία καὶ θεομισές 0 ;
ἢ τί πρὸς τὰ τοιαῦτα δυσφημήματα λέγειν ἕξομεν , ὡς θεὸς μὲν αἰτίαν φύει βροτοῖς , ὅταν κακῶσαι δῶμα παμπήδην θέλῃ καί τίς τ ἂρ σφῶε θεῶν ἔριδι ξυνέηκε μάχεσθαι ;
ἔπειτα δὲ τὸ μὲν φαῦλον ἐπίγραμμα τὴν κωμῳδίαν κοσμεῖ καὶ συνεργεῖ πρὸς τὸ τέλος αὐτῆς , ἐφιεμένης τοῦ γελοίου ἢ κεχαρισμένου τοῖς θεαταῖς ·
ὁ δὲ πατρῷος καὶ ὕπατος καὶ θεμίστιος Ζεὺς καὶ ἀριστοτέχνας , κατὰ Πίνδαρον , οὐ δρᾶμα δήπου μέγα καὶ ποικίλον καὶ πολυμερὲς δημιουργῶν τὸν κόσμον , ἀλλὰ θεῶν καὶ ἀνθρώπων ἄστυ κοινόν , συννεμησομένων μετὰ δίκης καὶ ἀρετῆς ὁμολογουμένως καὶ μακαρίως , τί πρὸς τὸ κάλλιστον τοῦτο καὶ σεμνότατον τέλος ἐδεῖτο λῃστῶν καὶ ἀνδροφόνων καὶ πατροκτόνων καὶ τυράννων ;
οὐ γὰρ ἡδὺ τῷ θείῳ καὶ κομψὸν ἡ κακία γέγονεν ἐπεισόδιον , οὐ δὲ δι εὐτραπελίαν ἡ ἀδικία καὶ γέλωτα καὶ βωμολοχίαν προστέτριπται τοῖς πράγμασιν , ὑφ ὧν οὐ δ ὄναρ ἰδεῖν ἔστι τῆς ὑμνουμένης ὁμολογίας .
ἔτι τὸ μὲν φαῦλον ἐπίγραμμα τοῦ ποιήματος πολλοστημόριόν ἐστι καὶ μικρὸν ἐπέχει παντάπασιν ἐν τῇ κωμῳδίᾳ χωρίον , καὶ οὔ τε πλεονάζει τὰ τοιαῦτα οὔ τε τῶν εὖ πεποιῆσθαι δοκούντων ἀπόλλυσι καὶ λυμαίνεται τὴν χάριν ·
τῆς δὲ κακίας ἀναπέπλησται πάντα πράγματα καὶ πᾶς ὁ βίος εὐθὺς ἐκ παρόδου καὶ ἀρχῆς ἄχρι κορωνίδος ἀσχημονῶν καὶ ἐκπίπτων καὶ ταραττόμενος καὶ μηδὲν ἔχων μέρος καθαρὸν μη δ ἀνεπίληπτον , ὡς οὗτοι λέγουσιν , αἴσχιστόν ἐστι δραμάτων ἁπάντων καὶ ἀτερπέστατον .
ὅθεν ἡδέως ἂν πυθοίμην , πρὸς τί γέγονεν εὔχρηστος ἡ κακία τοῖς ὅλοις .
οὐ γὰρ δὴ πρὸς τὰ οὐράνια καὶ θεῖα , φήσει 0 .
γελοῖον γὰρ εἰ , μὴ γενομένης ἐν ἀνθρώποις μη δ οὔσης κακίας καὶ ἀπληστίας καὶ ψευδολογίας μη δ ἀλλήλους ἡμῶν ἀγόντων καὶ φερόντων καὶ συκοφαντούντων καὶ φονευόντων , οὐκ ἂν ἐβάδιζεν ὁ ἥλιος τὴν τεταγμένην πορείαν οὐ δ ἂν ὥραις ἐχρῆτο καὶ περιόδοις καιρῶν ὁ κόσμος οὐ δ ἡ γῆ τὴν μέσην χώραν ἔχουσα τοῦ παντὸς ἀρχὰς πνευμάτων ἐνεδίδου καὶ ὄμβρων 0 .
ἀπολείπεται τοίνυν πρὸς ἡμᾶς καὶ τὰ ἡμέτερα τὴν κακίαν εὐχρήστως γεγονέναι καὶ τοῦτ ἴσως οἱ ἄνδρες λέγουσιν .
ἆῤ οὖν ὑγιαίνομεν μᾶλλον κακοὶ ὄντες , ἔτι δὲ μᾶλλον εὐποροῦμεν τῶν ἀναγκαίων ;
πρὸς δὲ κάλλος ἡμῖν ἢ πρὸς ἰσχὺν εὔχρηστος ἡ κακία γέγονεν ;
οὔ φασιν .
εἰ δὲ τῆς ἀρετῆς ἐστιν ὄνομα μόνον καὶ δόκημα νυκτερωπὸν ἐννύχων σοφιστῶν οὐ δ ὥσπερ ἡ κακία πᾶσιν ῦπαρ ἔκκειται καὶ πᾶσιν ἐναργὴς 0 ·
οὐδενὸς ἔσται χρηστοῦ μεταλαβεῖν , ἥκιστα δ ἀρετῆς , ὦ θεοί , δι ἣν γεγόναμεν .
εἶτ οὐ δεινόν , εἰ γεωργῷ μὲν καὶ κυβερνήτῃ καὶ ἡνιόχῳ τὰ εὔχρηστα φορὰ , καὶ συνεργὰ πρὸς τὸ οἰκεῖόν ἐστι τέλος , τὸ δ ὑπὸ τοῦ θεοῦ πρὸς ἀρετὴν γεγονὸς ἀπολώλεκε τὴν ἀρετὴν καὶ διέφθαρκεν 0 ;
ἀλλ ἴσως ἤδη καιρὸς ἐπ ἄλλο τρέπεσθαι , τοῦτο δ ἀφεῖναι 0 .
Οὐδαμῶς , ὦ φίλος , ἐμὴν χάριν ἐπιθυμῶ γὰρ πυθέσθαι , τίνα δὴ τρόπον οἱ ἄνδρες τὰ κακὰ τῶν ἀγαθῶν καὶ τὴν κακίαν τῆς ἀρετῆς προεισάγουσιν .
ἀμέλει καὶ ἄξιον , ὦ ἑταῖρε πολὺς μὲν γὰρ ὁ ψελλισμὸς αὐτῶν , τέλος δὲ τὴν μὲν φρόνησιν ἐπιστήμην ἀγαθῶν καὶ κακῶν οὖσαν , ἀναιρεθέντων τῶν κακῶν , καὶ παντάπασιν ἀναιρεῖσθαι λέγουσιν 0 1 ·
ὡς δ ἀληθῶν ὄντων ἀδύνατον μὴ καὶ ψευδῆ τινα εἶναι , παραπλησίως οἴονται προσήκειν , ἀγαθῶν ὑπαρχόντων , καὶ κακὰ ὑπάρχειν 0 .
λΑμπΡ . 0 .
ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὐ φαύλως λέλεκται , τὸ δ ἕτερον οἶμαι μη δ ἐμὲ λανθάνειν .
ὁρῶ γὰρ διαφοράν , τὸ μὲν οὐκ ἀληθὲς εὐθὺς ψεῦδός ἐστιν , οὐ μὴν εὐθὺς κακὸν τὸ μὴ ἀγαθόν 0 .
ὅθεν ἀληθῶν μὲν καὶ ψευδῶν οὐδέν ἐστι μέσον , ἀγαθῶν δὲ καὶ κακῶν τὸ ἀδιάφορον 0 .
καὶ οὐκ ἀνάγκη ταῦτα συνυπάρχειν ἐκείνοις 0 ·
ἐξήρκει γὰρ τὴν φύσιν ἔχειν τ ἀγαθόν , τοῦ κακοῦ μὴ δεομένην , ἀλλὰ τὸ μή τ ἀγαθὸν μή τε κακὸν ἔχουσαν .
πρὸς δὲ τὸν πρότερον λόγον εἴ τι λέγεται παρ ὑμῶν , ἀκουστέον 0 .
ἀλλὰ πολλὰ μὲν λέγεται , τὰ δὲ νῦν τοῖς ἀναγκαίοις χρηστέον .
πρῶτον μὲν οὖν εὔηθες οἴεσθαι φρονήσεως ἕνεκα γένεσιν κακῶν ὑποστῆναι καὶ ἀγαθῶν 0 .
ὄντων γὰρ ἀγαθῶν καὶ κακῶν ἐπιγίνεται φρόνησις , ὥσπερ ἰατρικὴ νοσερῶν ὑποκειμένων καὶ ὑγιεινῶν 0 1 .
οὐ γὰρ τάγαθὸν ὑφίσταται καὶ τὸ κακόν , ἵνα γένηται φρόνησις , ἀλλ ᾗ τ ἀγαθὸν καὶ τὸ κακὸν ὄντα καὶ ὑφεστῶτα κρίνομεν , ὠνομάσθη φρόνησις ·
ὥσπερ ὄψις ἡ λευκῶν καὶ μελάνων , αἴσθησις , οὐ γενομένων ὅπως ἔχοιμεν ὄψιν ἡμεῖς , ἀλλὰ μᾶλλον ἡμῶν πρὸς τὸ , τὰ τοιαῦτα κρίνειν ὄψεως δεηθέντων 0 1 .
δεύτερον , ὅταν ἐκπυρώσωσι τὸν κόσμον οὗτοι , κακὸν μὲν οὐ δ ὁτιοῦν ἀπολείπεται , τὸ δ ὅλον φρόνιμόν ἐστι τηνικαῦτα καὶ σοφόν ·
ἔστι τοίνυν φρόνησις , οὐκ ὄντος κακοῦ ·
καὶ οὐκ ἀνάγκη κακὸν ὑπάρχειν , εἰ φρόνησις ἔνι 0 .
εἰ δὲ δὴ πάντως δεῖ τὴν φρόνησιν ἀγαθῶν εἶναι καὶ κακῶν ἐπιστήμην , τί δεινόν , εἰ τῶν κακῶν ἀναιρεθέντων οὐκ ἔσται φρόνησις ἑτέραν τ ἀντ ἐκείνης ἀρετὴν ἕξομεν , οὐκ ἀγαθῶν καὶ κακῶν ἀλλ ἀγαθῶν μόνων ἐπιστήμην οὖσαν 0 ;
ὥσπερ εἰ τῶν χρωμάτων τὸ μέλαν ἐξαπόλοιτο παντάπασιν , εἶτά τις βιάζοιτο καὶ τὴν ὄψιν ἀπολωλέναι , λευκῶν γὰρ οὐκ εἶναι καὶ μελάνων αἴσθησιν τί κωλύει φάναι πρὸς αὐτόν , ὅτι δεινὸν οὐδέν , εἰ τὴν μὲν ὑπὸ σοῦ λεγομένην ὄψιν οὐκ ἔχομεν , ἄλλη δὲ πάρεστιν ἀντ ἐκείνης αἴσθησις ἡμῖν καὶ δύναμις , λευκῶν ἀντιλαμβανόμεθα καὶ μὴ λευκῶν χρωμάτων 0 ;
ἐγὼ μὲν γὰρ οὔ τε γεῦσιν οἶμαι φροῦδον ἂν γενέσθαι , πικρῶν ἐπιλιπόντων , οὔ θ ἁφήν , ἀλγηδόνος ἀναιρεθείσης , οὔ τε φρόνησιν , κακοῦ μὴ παρόντος ·
ἀλλ ἐκείνας τε μένειν αἰσθήσεις γλυκέων καὶ ἡδέων καὶ τῶν μὴ τοιούτων ἀντιλαμβανομένας , ταύτην τε τὴν φρόνησιν ἀγαθῶν καὶ μὴ ἀγαθῶν ἐπιστήμην οὖσαν 0 .
οἷς δὲ μὴ δοκεῖ , τ οὔνομα λαβόντες ἀπολιπέτωσαν ἡμῖν τὸ πρᾶγμα .
χωρὶς δὲ τούτων , τί ἐκώλυε τοῦ μὲν κακοῦ νόησιν εἶναι τοῦ δ ἀγαθοῦ καὶ ὕπαρξιν ;
ὥσπερ οἶμαι καὶ τοῖς θεοῖς ὑγιείας μὲν ἔστι παρουσία , πυρετοῦ δὲ καὶ πλευρίτιδος νόησις 0 .
ἐπεὶ καὶ ἡμεῖς , κακῶν μὲν ἀφθόνως πᾶσι παρόντων ἀγαθοῦ δὲ μηδενός , ὡς οὗτοι λέγουσιν , ἀλλὰ τοῦ γε νοεῖν οὐκ ἀπολελείμμεθα τὴν φρόνησιν τ ἀγαθὸν τὴν εὐδαιμονίαν 0 1 .
ὃ καὶ θαυμαστόν ἐστιν εἰ , τῆς μὲν ἀρετῆς μὴ παρούσης , εἰσὶν οἱ διδάσκοντες ὁποῖόν ἐστι καὶ κατάληψιν ἐμποιοῦντες τῆς κακίας δὲ μὴ γενομένης , οὐ δυνατὸν ἦν κτήσασθαι νόησιν .
ὅρα γὰρ οἷα πείθουσιν ἡμᾶς οἱ κατὰ τὰς ἐννοίας φιλοσοφοῦντες , ὅτι τῇ μὲν ἀφροσύνῃ καταλαμβάνομεν τὴν φρόνησιν , ἡ δὲ φρόνησις ἄνευ τῆς ἀφροσύνης οὔ θ ἑαυτὴν οὔ τε τὴν ἀφροσύνην καταλαμβάνειν πέφυκεν .
εἰ δὲ δὴ πάντως ἐδεῖτο κακοῦ γενέσεως ἡ φύσις , ἓν ἦν δήπου παράδειγμα κακίας ἱκανὸν ἢ δεύτερον ·
εἰ δὲ βούλει , δέκα φαύλους ἢ χιλίους ἢ μυρίους ἔδει γενέσθαι , καὶ μὴ κακίας μὲν φορὰν τοσαύτην τὸ πλῆθος οὐ ψάμμος , ἢ κόνις , ἢ πτερὰ ποικιλοθρόων οἰωνῶν τόσσον ἂν χεύαιτ ἀριθμόν ἀρετῆς δὲ μη δ ἐνύπνιον 0 1 2 .
οἱ μὲν γὰρ ἐν Σπάρτῃ τῶν φιδιτίων ἐπιμελόμενοι δύο ἢ τρεῖς ἐπίτηδες εἵλωτας ἐμπεφορημένους ἀκράτου καὶ μεθύοντας εἰσάγοντες εἰς κοινὸν ἐπιδείκνυνται τοῖς νέοις , ὁποῖόν ἐστι τὸ μεθύειν , ὅπως φυλάττωνται καὶ σωφρονῶσιν ἐν δὲ τῷ βίῳ τὰ πολλὰ ταῦτα τῆς κακίας γέγονε παραδείγματα ·
νήφων γὰρ οὐ δὲ εἷς ἐστι πρὸς ἀρετήν , ἀλλὰ ῥεμβόμεθα πάντες , ἀσχημονοῦντες καὶ κακοδαιμονοῦντες οὕτως ὁ λόγος ἡμᾶς μεθύσκει καὶ τοσαύτης καταπίμπλησι ταραχῆς καὶ παραφροσύνης , οὐδὲν ἀπολείποντας τῶν κυνῶν , ἅς φησιν Αἴσωπος δερμάτων τινῶν ἐμπλεόντων ἐφιεμένας ὁρμῆσαι μὲν ἐκπίνειν τὴν θάλασσαν , ῥαγῆναι δὲ πρότερον ἢ τῶν δερμάτων λαβέσθαι καὶ γὰρ ἡμᾶς ὁ λόγος ἐλπίζοντας εὐδαιμονήσειν δι αὐτοῦ καὶ τῇ ἀρετῇ προσοίσεσθαι , πρὶν ἐπ ἐκείνην ἀφικέσθαι , διέφθαρκε καὶ ἀπολώλεκε , πολλῆς ἀκράτου καὶ πικρᾶς κακίας προεμφορηθέντας εἴ γε δὴ καὶ τοῖς ἐπ ἄκρον προκόπτουσιν , ὡς οὗτοι λέγουσιν , οὔ τε κουφισμὸς οὔ τ ἄνεσις ἔστιν οὔ τ ἀναπνοὴ τῆς ἀβελτερίας καὶ κακοδαιμονίας ΔΙΑΔΟΥΜ .
ὁ τοίνυν λέγων οὐκ ἀχρήστως γεγονέναι τὴν κακίαν , ὅρα πάλιν οἷον αὐτὴν ἀποδείκνυσι χρῆμα καὶ κτῆμα τοῖς ἔχουσι , γράφων ἐν τοῖς περὶ Κατορθωμάτων ὡς ὁ φαῦλος οὐδενὸς 0 ·
δεῖται , οὐδενὸς ἔχει χρείαν ·
οὐδέν ἐστιν αὐτῷ χρήσιμον , οὐδὲν οἰκεῖον , οὐδὲν ἁρμόττον .
πῶς οὖν εὔχρηστος ἡ κακία , μεθ ἧς οὐ δ ὑγίεια χρήσιμον οὐ δὲ πλῆθος χρημάτων οὐ δὲ προκοπή 0 1 ;
οὐ δεῖται δέ τις ὧν ·
τὰ μὲν προηγμένα 0 ·
καὶ ληπτὰ καὶ νὴ Δί εὔχρηστα , τὰ δὲ κατὰ φύσιν , ὡς αὐτοὶ καλοῦσιν 0 1 ;
εἶτα τούτων οὐδεὶς ἔχει χρείαν , ἂν μὴ γένηται σοφός .
οὐ δὲ τοῦ σοφὸς οὖν γενέσθαι χρείαν ἔχει ὁ φαῦλος .
οὐ δὲ διψῶσιν οὐ δὲ πεινῶσιν ἄνθρωποι , πρὶν σοφοὶ γενέσθαι ·
διψῶντες οὖν ὕδατος οὐκ ἔχουσι χρείαν οὐ δ ἄρτου πεινῶντες .
ἔστε ξένοισι μειλίχοις ἐοικότες στέγης τε μοῦνον καὶ πυρὸς κεχρημένοις ·
οὗτος οὐκ εἶχε χρείαν ὑποδοχῆς ;
οὐ δὲ χλαίνης ἐκεῖνος ὁ λέγων δὸς χλαῖναν Ἱππώνακτι κάρτα γὰρ ῥιγῶ 0 ;
ἀλλὰ βούλει παράδοξον εἰπεῖν τι καὶ περιττὸν καὶ ἴδιον ;
λέγε τὸν σοφὸν μηδενὸς ἔχειν χρείαν μη δὲ δεῖσθαί τινος , ἐκεῖνος ὄλβιος , ἐκεῖνος ἀπροσδεής , ἐκεῖνος αὐτάρκης μακάριος τέλειος 0 1 2 .
νυνὶ δὲ τίς ὁ ἴλιγγος οὗτος τὸν μὲν ἀνενδεᾶ δεῖσθαι ὧν ἔχει ἀγαθῶν , τὸν δὲ φαῦλον ἐνδεᾶ μὲν εἶναι πολλῶν δεῖσθαι δὲ μηδενός 0 ;
τουτὶ γὰρ λέγει Χρύσιππος , ὡς οὐ δέονται μὲν ἐνδέονται δ οἱ φαῦλοι , πεττῶν δίκην δεῦρο κ ἀκεῖ τὰς κοινὰς ἐννοίας μετατιθείς .
πάντες γὰρ ἄνθρωποι τὸ δεῖσθαι πρότερον εἶναι τοῦ ἐνδεῖσθαι νομίζουσιν , ἡγούμενοι τὸν οὐχ ἑτοίμων οὐ δ εὐπορίστων δεόμενον ἐνδεῖσθαι .
κεράτων γοῦν καὶ πτερῶν οὐδεὶς ἐνδεὴς ἄνθρωπός ἐστιν , ὅτι μη δὲ δεῖται τούτων ·
ἀλλ ὅπλων ἐνδεεῖς , λέγομεν καὶ χρημάτων καὶ ἱματίων , ὅταν ἐν χρείᾳ γενόμενοι μὴ τυγχάνωσι μη δ ἔχωσιν 0 .
οἱ δ οὕτως ἐπιθυμοῦσιν ἀεί τι παρὰ τὰς κοινὰς ἐννοίας φαίνεσθαι λέγοντες , ὥστε πολλάκις ἐξίστασθαι καὶ τῶν ἰδίων ἐπιθυμίᾳ καινολογίας , ὥσπερ ἐνταῦθα 0 .
σκόπει δὲ μικρὸν ἀνωτέρω ἀναγαγὼν ἑαυτόν .
ἕν τι τῶν παρὰ τὰς ἐννοίας λεγομένων ἐστὶ τὸ μηδένα φαῦλον ὠφελεῖσθαι καίτοι παιδευόμενοὶ γε πολλοὶ προκόπτουσι καὶ δουλεύοντες ἐλευθεροῦνται καὶ πολιορκούμενοι σῴζονται καὶ πληρούμενοι χειραγωγοῦνται καὶ θεραπεύονται νοσοῦντες ἀλλ οὐκ ὠφελοῦνται τούτων τυγχάνοντες οὐ δ πάσχουσιν οὐ δ εὐεργέτας ἔχουσιν οὐ δ εὐεργετῶν ἀμελοῦσιν οὐ δ τοίνυν οὐ δ ἀχαριστοῦσιν οἱ φαῦλοι καὶ μὴν οὐ δ οἱ νοῦν ἔχοντες .
ἀνύπαρκτον οὖν ἐστι .
τὸ ἀχάριστον οἱ μὲν γὰρ οὐκ ἀποστεροῦσι χάριν λαμβάνοντες , οἱ δὲ λαμβάνειν χάριν οὐ πεφύκασιν .
ὅρα δὴ τί πρὸς ταῦτα λέγουσιν ·
ὅτι ἡ χάρις εἰς τὰ μέσα διατείνει , καὶ τὸ μὲν ὠφελεῖν καὶ ὠφελεῖσθαι σοφῶν ἐστι , χάριτος δὲ καὶ φαῦλοι τυγχάνουσιν εἶθ οἷς χάριτος μέτεστι , τούτοις οὐ μέτεστι χρείας ;
ὅπου δὲ διατείνει χάρις , ἐκεῖ χρήσιμον οὐδέν ἐστιν οὐ δ οἰκεῖον ;
ἄλλο δὲ τί ποιεῖ τὴν ὑπουργίαν χάριν ἢ τὸ πρός τι χρήσιμον ὑπάρξαι τῷ δεομένῳ τὸν παρασχόντα 0 ;
ταῦτα μὲν οὖν ἄφες .
ἡ δὲ πολυτίμητος ὠφέλεια τίς ἐστιν , ἣν ὡς μέγα τι τοῖς σοφοῖς ἐξαίρετον φυλάσσοντες , οὐ δ ὄνομα λείπουσιν αὐτῆς τοῖς μὴ σοφοῖς 0 .
δΙΑδΟΥμ . .
ἂν εἷς σοφὸς ὁπουδήποτε προτείνῃ τὸν δάκτυλον φρονίμως , οἱ κατὰ τὴν οἰκουμένην σοφοὶ πάντες ὠφελοῦνται .
τοῦτο τῆς ὠφελείας ἔργον αὐτῶν , εἰς τοῦτο τοῖς κοινοῖς ὠφελήμασι τῶν σοφῶν αἱ ἀρεταὶ τελευτῶσιν 0 .
ἐλήρει δ Ἀριστοτέλης , ἐλήρει δὲ , Ξενοκράτης , ὠφελεῖσθαι μὲν ἀνθρώπους ὑπὸ θεῶν ὠφελεῖσθαι δ ὑπὸ γονέων ὠφελεῖσθαι δ ὑπὸ καθηγητῶν ἀποφαινόμενοι , τὴν δὲ θαυμαστὴν ἀγνοοῦντες ὠφέλειαν , ἣν οἱ σοφοὶ κινουμένων κατ ἀρετὴν ἀλλήλων ὠφελοῦνται , κ ἂν μὴ συνῶσι μη δὲ γιγνώσκοντες τυγχάνωσι .
καὶ μὴν πάντες ἄνθρωποι τὰς ἐκλογὰς καὶ τὰς τηρήσεις καὶ τὰς οἰκονομίας , ὅταν χρήσιμοι ὦσι καὶ ὠφέλιμοι , τότε χρησίμους καὶ ὠφελίμους ὑπολαμβάνουσι καὶ κλεῖδας ὠνεῖται καὶ ἀποθήκας φυλάττει χρηματικὸς ἀνήρ πλούτου διοίγων θάλαμον ἥδιστον χερί ·
τὸ δ ἐκλέγεσθαι τὰ πρὸς μηδὲν ὠφέλιμα καὶ τηρεῖν ἐπιμελῶς καὶ πολυπόνως οὐ σεμνὸν οὐ δὲ καλὸν ἀλλὰ καὶ καταγέλαστόν ἐστιν .
ὁ οὖν Ὀδυσσεύς , εἰ τὸν δεσμὸν ἐκεῖνον ἐκμαθὼν παρὰ τῆς Κίρκης , κατεσημαίνετο δι αὐτοῦ μὴ τὰ παρ Ἀλκινόου δῶρα , τρίποδας καὶ λέβητας καὶ εἵματα καὶ χρυσὸν ἀλλὰ συρφετόν τινα καὶ λίθους καὶ συναγαγὼν τὴν περὶ ταῦτα πραγματείαν καὶ κτῆσιν αὐτῶν καὶ τήρησιν εὐδαιμονικὸν ἔργον ἡγεῖτο καὶ μακάριον , τίς ἂν ἐζήλωσε τὴν ἀνόητον ταύτην πρόνοιαν καὶ κενόσπουδον ἐπιμέλειαν ;
ἀλλὰ μὴν τοῦτο τῆς Στωικῆς ὁμολογίας τὸ καλόν ἐστι καὶ σεμνὸν καὶ μακάριον , ἕτερον δ οὐδὲν ἀλλ ἐκλογὴ καὶ τήρησις ἀνωφελῶν πραγμάτων καὶ ἀδιαφόρων τοιαῦτα γὰρ τὰ κατὰ φύσιν καὶ τὰ ἐκτὸς ἔτι μᾶλλον 0 1 ·
εἴ γε κρασπέδοις καὶ ἀμίσι χρυσαῖς καὶ νὴ Δία ληκύθοις , ὅταν τύχωσι , παραβάλλουσι τὸν μέγιστον πλοῦτον ·
εἶθ ὥσπερ οἱ θεῶν τινων ἢ δαιμόνων ἱερὰ δόξαντες ὑπερηφάνως καθυβρίσαι καὶ λοιδορῆσαι μετανοήσαντες εὐθὺς ὑποπίπτουσι καὶ κάθηνται ταπεινοὶ κατευλογοῦντες καὶ μεγαλύνοντες τὸ θεῖον 0 ·
οὕτως ἐκεῖνοι νεμέσει τινὶ τῆς μεγαλαυχίας ταύτης καὶ κενολογίας περιπεσόντες αὖθις ἐν τούτοις ἐξετάζονται τοῖς ἀδιαφόροις καὶ μηδὲν πρὸς αὐτούς , μέγα βοῶντες ὡς ἕν ἐστιν ἀγαθὸν καὶ καλὸν καὶ σεμνόν , ἡ τούτων ἐκλογὴ καὶ περὶ ταῦτα οἰκονομία , καὶ τούτων μὴ τυγχάνοντας οὐκ ἄξιόν ἐστι βιοῦν ἀλλ ἀποσφάττειν ἑαυτοὺς ἢ ἀποκαρτερεῖν , πολλὰ τῇ ἀρετῇ χαίρειν φράσαντας .
τὸν τοίνυν Θέογνιν αὐτοὶ παντελῶς ἀγεννῆ καὶ μικρὸν ἡγοῦνται , λέγοντα χρὴ πενίην φεύγοντα καὶ ἐς μεγακήτεα πόντον ῥιπτεῖν , καὶ πετρῶν , Κύρνε , κατ ἠλιβάτων οὕτως ἀποδειλιῶντα πρὸς τὴν πενίαν ἀδιάφορον οὖσαν ·
ἀλλ αὐτοί γε τ αὐτὰ πεζῷ λόγῳ παρακελεύονται καὶ λέγουσιν , ὅτι χρὴ νόσον φεύγοντα μεγάλην καὶ ἀλγηδόνα σύντονον , ἐὰν μὴ παρῇ ξίφος ἢ κώνειον , εἰς θάλατταν ἀφεῖναι καὶ κατὰ πετρῶν ῥιπτεῖν ἑαυτόν ·
ὧν οὐδέτερον βλαβερὸν οὐ δὲ κακὸν οὐ δ ἀσύμφορόν ἐστιν , οὐ δὲ κακοδαίμονας ποιεῖ τοὺς περιπίπτοντας .
πόθεν οὖν φησὶν ἄρξωμαι ;
καὶ τίνα λάβω τοῦ καθήκοντος ἀρχὴν καὶ ὕλην τῆς ἀρετῆς , ἀφεὶς τὴν φύσιν καὶ τὸ κατὰ φύσιν ;
πόθεν δ Ἀριστοτέλης , ὦ μακάριε , καὶ Θεόφραστος 0 ;
ἄρχονται 0 ;
τίνας δὲ Ξενοκράτης καὶ Πολέμων λαμβάνουσιν ἀρχάς ;
οὐχὶ καὶ Ζήνων τούτοις ἠκολούθησεν , ὑποτιθεμένοις στοιχεῖα τῆς εὐδαιμονίας τὴν φύσιν καὶ τὸ κατὰ φύσιν ;
ἀλλ ἐκεῖνοι μὲν ἐπὶ τούτων ἔμειναν ὡς αἱρετῶν καὶ ἀγαθῶν καὶ ὠφελίμων , καὶ τὴν ἀρετὴν προσλαβόντες αὐτοῖς ἐνεργοῦσαν , οἰκείως χρωμένην ἑκάστῳ , τέλειον ἐκ τούτων καὶ ὁλόκληρον ᾤοντο συμπληροῦν βίον καὶ συμπεραίνειν , τὴν ἀληθῶς τῇ φύσει πρόσφορον καὶ συνῳδὸν ὁμολογίαν ἀποδιδόντες .
οὐ γὰρ ὥσπερ οἱ τῆς γῆς ἀφαλλόμενοι καὶ καταφερόμενοι πάλιν ἐπ αὐτὴν ἐταράττοντο , τ αὐτὰ πράγματα ληπτὰ καὶ οὐχ αἱρετὰ καὶ οἰκεῖα καὶ οὐκ ἀγαθά , καὶ 0 .
, ἀνωφελῆ μὲν εὔχρηστα δέ , καὶ οὐδὲν μὲν πρὸς ἡμᾶς ἀρχὰς δὲ τῶν καθηκόντων ὀνομάζοντες 0 ·
ἀλλ οἷος ὁ λόγος , τοιοῦτος ἦν ὁ βίος τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων , ἃ ἔπραττον οἷς ἔλεγον οἰκεῖα καὶ σύμφωνα παρεχόντων 0 .
ἡ δὲ τούτων αἵρεσις , ὥσπερ ἡ παρ Ἀρχιλόχῳ γυνή τῇ μὲν ὕδωρ ἐφόρει δολοφρονέουσα χειρὶ τἡτέρῃ δὲ πῦρ , τοῖς μὲν προσάγεται τὴν φύσιν τοῖς δ ἀπωθεῖται δόγμασι μᾶλλον δὲ τοῖς μὲν ἔργοις καὶ τοῖς πράγμασιν ὡς αἱρετῶν καὶ ἀγαθῶν ἔχονται τῶν κατὰ φύσιν , τοῖς δ ὀνόμασι καὶ τοῖς ῥήμασιν ἀδιάφορα καὶ ἄχρηστα καὶ ἀρρεπῆ πρὸς εὐδαιμονίαν ἀναίνονται καὶ προπηλακίζουσιν 0 1 .
ἐπεὶ δὲ καθόλου τ ἀγαθὸν ἅπαντες ἄνθρωποι χαρτὸν νοοῦσιν εὐκταῖν εὐτυχὲς ἀξίαν ἔχον τὴν μεγίστην αὔταρκες ἀπροσδεές , ὅρα τὸ τούτων παρατιθεὶς ἀγαθόν , ἆρά γε χαρτὸν ποιεῖ τὸ φρονίμως τὸν δάκτυλον προτεῖναι ;
εὐκταῖόν ἐστι φρονίμη στρέβλωσις ;
εὐτυχεῖ δ ὁ κατακρημνίζων ἑαυτὸν εὐλόγως ;