Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
εἰ καὶ τὸν τῆς εὐσεβείας τόνον εἶχεν ἀχαύνωτον , ἀλλὰ διὰ τὸ νομίζειν αὐτὸν ἠδικῆσθαι τοὺς ἐαντίους ὡς κριτὴς δίκαιος ἠνέσχετο καὶ ταύτης τῆς σκύλσεως , προστάξας μέντοι μετὰ τὴν τῆς συνόδου ἐκπλήρωσιν διευκρινησάσης ἕκαστα καταλαβεῖν πᾶσαν τὴν σύνοδον τὰ Ἱεροσόλυμα τῶν ἐγκαινίων τῆς ἐκεῖσε ὑπ αὐτοῦ δομηθείσης ἐκκλησίας ἕνεκα 0 .
γράφει δὲ καὶ ἑτέραν ἐπιστολὴν τῇ συνόδῳ , παρεγγυῶν ὥστε μὴ μόνον τὸν Ἀθανάσιον ἀπαντῆσαι ἐν τῇ συνόδῳ , ἀλλὰ γὰρ καὶ Ἄρειον , καὶ γυμνασθῆναι εἰλικρινῶς τὰ παρ ἑκάστου γενόμενα , ἵνα , εἰ , καθὼς λέγει Ἄρειος , φθόνῳ τὴν διαίρεσιν ὑπέστη τῆς ὀρθῆς ἐντὸς ὧν πίστεως , πρότερον ἑαυτοῦ καταγνοὺς ἐπὶ τοῖς παρ αὐτοῦ τετολμημένοις κατὰ τῆς ἀληθείας σιωπήσῃ  εἰ μὴ ἄρα ἄμυναν κατὰ τοῦ ἰδίου ἐπισκόπου Ἀθανασίου σοφιζόμενος ἐπανείλετο τὴν διόρθωσιν , πλέκων κατ αὐτοῦ ὑπονοίας παρεκβράσματα  καὶ εἰ μὲν φθόνος αἴτιος εὑρεθῇ , σπουδὴ αὐτοῖς τοῖς ἐν τῇ συνόδῳ ἐπισκόποις γένηται τοῦ εἰς εἰρήνην ἀμφοτέρους συνάψαι , εἰ δὲ πλαστῇ τινι μεταμελείᾳ κέχρηται ἔΑρειος , καταλάβοι πάλιν τὴν Ἀλεξάνδρειαν κ ἀκεῖ περὶ τούτου κρίνοιτο .
ταῦτ  ἔγραφε βασιλεὺς ὁ πανεύφημος τῆς τῶν ἁπάντων ὁμονοίας προμηθούμενος , ὅπως ἂν ἐκεῖσε πάσης ἐρεσχελίας ἐκποδὼν γενομένης εἰρηνικώτερον τὰ ἐγκαίνια τῆς ἐν Ἰεροσολύμοις ἐκκλησίας ἐκτελέσωσι καθιεροῦντες αὐτὴν τῷ θεῷ .
ἀλλ  ὁ μὲν ἀνόσιος Ἄρειος ἀπαντῆσαι ἐν τῇ συνόδῳ ἐν τῇ Τύρῳ οὐκ ἠνείχετο , Ἀθανάσιος δὲ ὁ μέγας ταύτην σὺν Τιμοθέῳ καὶ Μακαρίῳ τοῖς αὐτοῦ πρεσβυτέροις καὶ πλείστοις ἄλλοις συνεπομένοις αὐτῷ κληρικοῖς καὶ αἰδεσίμοις ἀνδράσι τὴν Τύρον κατέλαβε σὺν προθυμίᾳ πολλῇ . .
οὕτω δῆτα συνελθόντων τῶν ἐπισκόπων εἰς τὴν Τύρον καὶ ἅμα πάντων σὺν τῷ ὑπατικῷ Διονυσίῳ καὶ τοῖς σὺν αὐτῷ ἐξοχωτάτοις ἀνδράσιν ἀξιώμασι τετιμημένοις καὶ τῷ τῆς ἐπαρχίας ἄρχοντι ἐπὶ τὸ αὐτὸ γενομένων ἀπεδόθησαν ὑπὸ τοῦ ἀπὸ ὑπατικῶν Διονυσίου τῇ τῶν ἐπισκόπων συνόδῳ τὰ τοῦ βασιλέως γράμματα .
ἀφίκοντο δὲ καὶ ἄλλοι τινὲς ἐπίσκοποι δογμάτων διαφθορὰν ἐγκαλούμενοι , ὧν εἷς ἦν Ἀσκληπᾶς ὁ Γαζεύς .
βούλομαι δὲ πρῶτον τὰς τῆς κατὰ τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου κατηγορίας τραγῳδίας ἐνθεῖναι τῇδε τῇ συγγραφῇ , εἶθ οὕτως τὰ κατὰ τὸ πολυθρύλητον δικαστήριον διηγήσασθαι .
ἀρσένιός τις πρῶτον μὲν γενόμενος Ἀθανασίου ἀναγνώστης ἐπὶ ἐγκλήμασί τισι ἐναγόμενος καὶ μέλλων ὑπὸ τοῦ πλήθους διαφθείρεσθαι , ἐπειδὴ ἔγνω τοῦτο ὁ μέγας Ἀθανάσιος  διερευνησάμενος γὰρ ἦν τὴν ὑπόθεσιν  , τοῦτον τὸν τρόπον διεσώθη ·
μαθὼν γὰρ συκοφαντεῖσθαι τὸν Ἀρσένιον , ἐπιστὰς νυκτὸς διασῴζει τὸν ἄνδρα , φυγῇ τὸν φόνον ἀποδρᾶναι τοῦτον παρασκευάσας .
ὅντινα μετὰ ταῦτα οἱ Μελιτίου κοινωνοὶ εὑρόντες κατὰ τὴν Αἴγυπτον τὸ τῆς ἐπισκοπῆς αὐτῷ παρασκευάζουσι δοθῆναι ὄνομα .
μετὰ δὲ χρόνον τινὰ καθ ὑπόθεσιν Εὐσεβίου τοῦ Νικομηδείας  αὐτὸς γὰρ ἦν ὁ πανταχοῦ κατὰ τῶν εὐσεβῶν πολυπλόκους συκοφαντίας ἐπιτεχνώμενος  αὐτὸν τοῦτον τὸν Ἀρσένιον κατακρύψαντες οἱ τῆς Μελιτίου συμμορίας λαθεῖν αὐτὸν ἐπὶ πλεῖον ἠξίωσαν .
ἔπειτα χεῖρα δεξιὰν ἀπό τινος σώματος ἐκτεμόντες νεκροῦ καὶ ταύτην ἐν λάρνακι ξυλίνῃ τεταριχευμένην ἀποθέμενοι πανταχοῦ περιέφερον , πεφονεῦσθαι καὶ κατατετμῆσθαι λέγοντες ὑπὸ Ἀθανασίου τὸν Ἀρσένιον , μιαιφόνον τε ἀπεκάλουν τὸν Ἀθανάσιον .
ἀλλ  ὁ πάντα ἐφορῶν ὀφθαλμὸς τοῦ θεοῦ οὐκ εἴασεν ἐπὶ πλεῖστον λανθάνειν τὸν Ἀρσένιον , ἀλλὰ πρῶτον μὲν ἐν Αἰγύπτῳ καὶ Θηβαΐδι δῆλος γέγονεν ὅτι ζῆ , ἔπειτα ἐνέβαλεν αὐτῷ ὁ θεός , ὡς αὐτὸς ἐς ὕστερον διηγήσατο , τὴν παρὰ τοῦ Ἀθανασίου παρὰ πᾶσαν ἐλπίδα πρυτανευθεῖσαν αὐτῷ σωτηρίαν διαλογίσασθαι , ἔτι τε καὶ ἀδικεῖν αὐτὸν καὶ παρανομίαν μεγίστην ἐργάζεσθαι , εἰ τὸν εὐεργέτην παρίδοι θανάτῳ ἕνεκεν αὐτοῦ ὑποβληθῆναι καὶ μὴ μᾶλλον αὐτὸν ὑπὲρ ἐκείνου τεθνάναι .
ἄγει οὖν αὐτὸν ὁ τῶν ὅλων πρύτανις ἐν τῇ Τύρῳ , ἔνθα ἡ τραγῳδουμένη χεὶρ ὑπὸ τῶν συκοφαντῶν ἐπὶ τῶν κριτῶν προεφέρετο .
τοῦτον οἱ Ἀθανασίου θεασάμενοι σύνοικοι ἤγαγον ἐν τῇ αὐτῶν καταγωγῇ καὶ μαθόντες παρ αὐτοῦ τά τε τῆς τοῦ θεοῦ οἰκονομίας καὶ τὰ τῆς αὐτοῦ προθυμίας λανθάνειν αὐτὸν ἐν τῷ τέως παρεκάλεσαν .
ὁ δὲ μέγας Ἀθανάσιος ὑπὸ τὴν ἕω κατέλαβε τὸ συνέδριον ἅμα Τιμοθέῳ καὶ Μακαρίῳ τοῖς ἑαυτοῦ πρεσβυτέροις καὶ τοῖς σὺν αὐτῷ ἀπὸ τῆς Ἀλεξανδρείας ἐκεῖσε παραγενομένοις .
ἡ δὲ ἀνέδην ἐβόα παρθενίαν μὲν ἐπαγγέλλεσθαι λέγουσα , τὸν δὲ Ἀθανάσιον ἐπιξενωθέντα εἰς τὴν αὐτῆς καταγωγὴν βιάσασθαι αὐτὴν καὶ ἄκουσαν διαφθεῖραι .
τούτων ὑπ ἐκείνης λεγομένων εἰσῆλθεν ὁ κατηγορούμενος , σὺν δὲ αὐτῷ ἅμα τοῖς ἄλλοις Τιμόθεος ὁ πρεσβύτερος , ἀνὴρ ἀξιάγαστος 0 .
τῶν δὲ δικαστῶν ἀπολογήσασθαι πρὸς τὴν κατηγορίαν τὸν Ἀθανάσιον προσταττόντων ὁ μὲν Ἀθανάσιος ἐσίγησεν ὡς οὐκ ὧν αὐτὸς ὁ κατηγορούμενος , ὁ δὲ Τιμόθεος ἔφη πρὸς τὴν γυναῖκα ·
ἐγώ σοι , ὦ γύναι , συνέτυχον πώποτε , εἰς δὲ τὴν σὴν οἰκίαν εἰσελήλυθά ποτε ;
ἡ δὲ ἀναιδέστερον ἐβόα διαμαχομένη τῷ Τιμοθέῳ καὶ πρὸς αὐτὸν τὴν χεῖρα ἐξάγουσα καὶ κατεπέχουσα καὶ λέγουσα αὐτῷ τῷ Τιμοθέῳ ·
σύ μου τὴν παρθενίαν ἀφείλου , σύ με τῆς σωφροσύνης ἐγύμνωσας , σύ μου τὸ σεμνὸν τῆς ψυχῆς ἠχρείωσας , καὶ τὰ ἄλλα ὅσα λέγειν εἰώθασιν αἱ δι ἀκολασίας ὑπερβολὴν οὐκ ἔχουσαι τὴν αἰδῶ .
καὶ ἦν ὄντως ἔκπληξις τὰ δρώμενα καὶ παντὸς θαύματος μεῖζον , ὅτι Ἀθανάσιος μὲν κατηγορεῖτο , Τιμόθεος δὲ ἐνεκαλεῖτο .
οὕτω δὴ τῶν τὸ δρᾶμα συντεθεικότων καταισχυνθέντων , ἐρυθριασάντων δὲ καὶ τῶν δικαστῶν ὅσοι συνίστορες ἦσαν , ἐκβληθῆναι τὸ γύναιον προσέταξαν .
τότε δὴ ὁ θεῖος Ἀθανάσιος ἔλεγε μὴ χρῆναι ἀφεθῆναι τὸ γύναιον , ἀλλ ἐξετάσαι καὶ μαθεῖν .
οἱ δὲ συκοφάνται ἐβόων ἕτερα εἶναι κατηγορήματα χαλεπώτερα , οὐδαμῶς τέχνῃ τινὶ καὶ δεινότητι διαλυθῆναι δυνάμενα ·
ὄψις γὰρ καὶ οὐκ ἀκοὴ δικάσει τοῖς δεικνυμένοις .
τῶν δὲ ἐν τῷ συνεδρίῳ θεασαμένων ἕκαστος ἐβόησεν , οἱ μὲν τῶν συκοφαντῶν συνίστορες ἀληθὲς εἶναι τὸ μύσος λέγοντες , οἱ δὲ τὸ μὲν ψεῦδος εἰδότες , κεκρύφθαι δὲ τὸν Ἀρσένιον ἔτι ζῶντα λέγοντες κατεγέλων .
μεγίστης δὲ ταραχῆς πεπληρωμένου τοῦ συνεδρίου καὶ μόλις βραχείας ἡσυχίας γεγενημένης ἤρετο τοὺς δικαστὰς ὁ κατηγορούμενος Ἀθανάσιος , εἴ τις ἐν αὐτοῖς εἴη ἐπιστάμενος τὸν Ἀρσένιον .
πολλῶν δὲ εἰρηκότων ἀκριβῶς εἰδέναι τὸν ἄνδρα ἐκέλευσεν ὁ Ἀθανάσιος τοῦτον ἀχθῆναι .
τοῦ δὲ εἰσελθόντος καὶ στάντος ἐν τῷ μέσῳ τοῦ συνεδρίου ἤρετο πάλιν ὁ Ἀθανάσιος , εἰ οὗτός ἐστιν Ἀρσένιος ὁ παρ ἐμοῦ μὲν ἀνῃρημένος , παρὰ δὲ τούτων μετὰ σφαγὴν ὑβρισμένος καὶ τῆς δεξιᾶς χειρὸς ἐστερημένος .
συνομολογησάντων δὲ πλείστων ὅσων τῶν ἐν τῇ συνόδῳ αὐτὸν εἶναι τὸν Ἀρσένιον , τῆς ἐφεστρίδος αὐτὸν γυμνώσας ὁ θεῖος Ἀθανάσιος ὑπέδειξεν ἄμφω τὰς χεῖρας τοῦ Ἀρσενίου , δεξιάν τε καὶ εὐώνυμον .
ἄλλην δὲ ἔφη ζητείτω μηδείς ·
δύο γὰρ ἀνθρώπων ἕκαστος παρὰ τοῦ ποιητοῦ τῶν ὅλων ἐδεξάμεθα χεῖρας .
ἀλλὰ καὶ τούτων οὕτως δειχθέντων κρίσει τοῦ τὰ πάντα ἐφορῶντος θεοῦ , δέον καταδύεσθαι τοὺς κατηγόρους καὶ τῶν δικαστῶν τοὺς συνειδότας καὶ εὔχεσθαι χῆναι καὶ αὐτὴν τὴν γῆν ἐπ αὐτοὺς καὶ ἄρδην λαβεῖν αὐτούς , τ οὐναντίον ἐποίησαν .
θορύβου γὰρ καὶ στάσεως ἐνέπλησαν τὸ συνέδριον , γότα ἀποκαλοῦντες τὸν Ἀθανάσιον καί τισι μαγγανείαις ἀπατᾶν αὐτὸν λέγοντες τῶν ἀνθρώπων τὰς ὄψεις .
καὶ ἐπαναστάντες ἐπ αὐτὸν διασπᾶν ἐπεχείρουν καὶ κατασφάττειν τὸν τῆς εὐσεβείας ὑπέρμαχον , κινοῦντες , ὡς εἰπεῖν , καὶ αὐτὴν τὴν γῆν καὶ κονιορτὸν βάλλοντες εἰς τὸν ἀέρα κατ ἐκείνους τοὺς κατὰ τοῦ θείου ἀποστόλου Παύλου ποτὲ κράζοντας καὶ λέγοντας ·
αἴρετε αὐτὸν ἐν τάχει ·
οὐ γὰρ καθήκει αὐτὸν ζῆν .
ἀλλ  οἱ παρὰ τοῦ βασιλέως τὴν τῆς εὐταξίας πρόνοιαν πιστευθέντες τὸν φόνον ἐκώλυσαν .
ἐξαρπάσαντες γὰρ τὸν νικηφόρον καὶ σκάφους ἐπιβῆναι παρασκευάσαντες τὴν σωτηρίαν προὐξένησαν .
ὁ δὲ θεῖος Ἀθανάσιος ἐπιβὰς τοῦ σκάφους ἐπὶ τὸ στρατόπεδον ὥρμησεν ἐκφυγὼν τῶν μιαιφόνων τὰς χεῖρας .
αὐτοὶ δὲ ὡς εἶχον ἐπὶ τὸν Μαρεώτην τινὰς τῶν ὁμοφρόνων ἐπισκόπους ἀπέστειλαν , Θεόγνιον τὸν Νικαίας , Μάριν Χαλκηδόνος , Θεόδωρον τὸν Ἡρακλεώτην τῆς Θράκης , Νάρκισσον τὸν Κίλικα , Οὐρσάκιον καὶ ἄλλους τινὰς τοὺς αὐτῶν ὁμόφρονας , ἐπὶ τῷ κατὰ μονομέρειαν πρᾶξιν αὐτοὺς ὑπομνημάτων ἐκεῖσε κατὰ Ἀθανασίου συστήσασθαι  ὁ δὲ Μαρεώτης ἐν τῇ Ἀλεξανδρείᾳ ἐστίν , ὁμώνυμος τῆς λίμνης Μαρίας , πλησίον αὐτῆς ὦν  ἐντειλάμενοι αὐτοῖς ὡς τάχιστα καὶ τὸν τῶν κακῶν αὐθέντην Ἄρειον στεῖλαι πρὸς αὐτοὺς εἰς τὴν Αἰλίαν , τουτ έστιν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα , ἐκεῖσε ἀπὸ τῆς Τύρου ἐξορμήσασι σὺν τοῖς ἐν τῇ συνόδῳ ἐπισκόποις ·
τὴν γὰρ σύνοδον ἅπασαν ἀπὸ τῆς Τύρου ἐπὶ τὰ Ἱεροσόλυμα συνελθεῖν μετὰ τῶν ἁπανταχόθεν ἁπάντων ἐπισκόπων ὁ βασιλεὺς καὶ αὖθις παρηγγύησεν , ὥς μοι καὶ πρότερον εἴρηται , ἐπὶ τῷ τοὺς ἐκεῖσε ὑπ αὐτοῦ δομηθέντας καθιερῶσαι ναούς .
συναπέστειλε δὲ καὶ τῶν εὐνουστέρων ἀρχόντων τινάς , εὐσεβείᾳ καὶ πίστει λαμπρυνομένους , φιλοτίμως ἅπασι πάντα δι αὐτῶν χορηγηθῆναι κελεύσας , οὐ μόνον ἀρχιερεῦσι καὶ ἱερεῦσι καὶ τοῖς τούτων συνεπομένοις , ἀλλὰ καὶ τοῖς δεομένοις ἅπασι τοῖς πανταχόθεν συντρέχουσιν , ἀφάτου πλήθους συρρέοντος ἐκ πάσης , ὡς ἔπος εἰπεῖν , τῆς κατὰ τὴν ἀνατολὴν γῆς ἐκεῖσε εἰς τὰ ἐγκαίνια τῆς νέας Ἰερουσαλήμ .
διεκοσμεῖτο δὲ καὶ τὸ θεῖον θυσιαστήριον βασιλικοῖς παραπετάσμασι καὶ κειμηλίοις λιθοκολλήτοις χρυσοῖς .
τοῦ δὲ ἀσεβοῦς Ἀρείου φθάσαντος εἰς τὴν Αἰλίαν τῇ τῶν ἐγκαινίων ἡμέρᾳ σὺν προθυμίᾳ πολλῇ , ἀκούσαντος μάλιστα ἀπολείπεσθαι τὸν Ἀθανάσιον τῆς ἑορτῆς ἐκείνης , ἀσμένως ὑπὸ τῶν ὁμοφρόνων , λέγω δὴ τῶν περὶ Εὐσέβιον τὸν Νικομηδείας καὶ Πατρόφιλον τὸν Σκυθοπολίτην , ὑπεδέχθη .
οἱ δὲ τῆς ὀρθῆς ἀντιποιούμενοι πίστεως , ἰδόντες τὸν Ἄρειον , ὡς μύσος αὐτὸν ἀπεστράφησαν καὶ τῆς ἐκκλησίας ἐξήλασαν καὶ τῆς συνόδου διωχθῆναι προσέταξαν , ἐπὶ τῇ κατὰ Ἀλεξάνδρειαν αὐτοῦ ἀκουσθήσεσθαι συνόδῳ , ἐν ἧ καὶ ἑάλω , ὁρισάμενοι , καθά , φασί , καὶ ὁ φιλόχριστος ἡμῶν βασιλεὺς Κωνσταντῖνος ἐκέλευσεν .
οὕτω δὴ τοῦ λυμεῶνος ἐκποδὼν γενομένου καὶ τῆς ἑορτῆς εἰρηνικωτάτης καὶ λαμπροτάτης γενομένης ὁ πανεύφημος βασιλεὺς καὶ λίαν πιστότατος τὴν τῆς πανηγύρεως λαμπρότητα καὶ πολυτέλειαν μεμαθηκὼς θυμηδείας ὅτι μάλιστα πλείστης ἔμπλεως γέγονε καὶ τὸν τῶν ἀγαθῶν πρύτανιν ὑπερύμνησεν , ὅτι καὶ ταύτην αὐτῷ τὴν αἴτησιν δέδωκε .
τῆς μὲν οὖν τῶν ἐγκαινίων ἑορτῆς οὕτως ἐνδόξως τελεσθείσης οἱ πλεῖστοι τῶν ἐπισκόπων ἐπὶ τὰς οἰκείας ἐπανῆλθον πατρίδας , ὅσοι μάλιστα τῇ ἐν Τύρῳ συνόδῳ γεγενημένῃ οὐ συνήδρευσαν .
οἱ δὲ τῆς φατρίας Εὐσεβίου τοῦ Νικομηδείας , ὅσοι σὺν αὐτῷ τὴν λώβην Ἀρείου εἰσεδέξαντο , σὺν αὐτῷ Εὐσεβίῳ καὶ τοῖς ἄλλοις ἐπισκόποις τὴν Τύρον κατειλήφασι , περιμένοντες ἐκεῖσε τοὺς ὁμόφρονας ἀπὸ τοῦ Μαρεώτου .
ἐν δὲ τῷ μεταξὺ φθάσας τὸ κομιτάτον ὁ μέγας Ἀθανάσιος πρόσεισι τῷ εὐσεβεστάτῳ καὶ θεοφιλεστάτῳ βασιλεῖ Κωνσταντίνῳ καὶ πᾶσαν τὴν κατ αὐτοῦ τολμηθεῖσαν ἐδίδαξε τραγῳδίαν .
ὁ δὲ συμπαθέστατος καὶ χρηστότατος βασιλεὺς Κωνσταντῖνος ὑπεραλγήσας τὴν ψυχὴν ἐπὶ τοῖς κατὰ Ἀθανασίου τετολμημένοις καὶ κινηθεὶς ἐπὶ τῇ κατ αὐτοῦ ἀδίκῳ γεγενημένῃ κρίσει , μετὰ δακρύων μάλιστα ἐξαιτοῦντος τοῦ Ἀθανασίου κληθῆναι τούς τε κατηγόρους καὶ τοὺς δικαστὰς καὶ ἐπὶ αὐτοῦ τοῦ εὐσεβοῦς βασιλέως ἀνανεώσασθαι τὴν κρίσιν , πέμπει τοῖς ἐν Τύρῳ ἀπὸ τῆς Αἰλίας ἀναζεύξασι γράμματα ὁ βασιλεὺς σημαίνοντα πρὸς αὐτῷ μὲν εἶναι τὸν Ἀθανάσιον , αὐτοὺς δὲ ὡς τάχιστα φθάσαι εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν .
τὰ δὲ γραφέντα ἐστὶ ταῦτα ·
νικητὴς Κωνσταντῖνος Μέγιστος Σεβαστὸς τοῖς ἐν Τύρῳ πάλιν συνελθοῦσιν ἐπισκόποις 0 .
ἐγὼ μὲν ἀγνοῶ , τίνα ἐστὶ τὰ ὑπὸ τῆς ὑμετέρας συνόδου μετὰ τοσούτου θορύβου καὶ χειμῶνος κριθέντα ·
δοκεῖ δέ πως ὑπό τινος ταραχώδους ἀταξίας ἡ ἀλήθεια διεστράφθαι , ὑμῶν δηλαδὴ διὰ τὴν πρὸς τοὺς πλησίον ἐρεσχελίαν , ἣν ἀήττητον εἶναι βούλεσθε , τὰ τῷ θεῷ ἀρέσκοντα μὴ συνορῶντες .
ἀλλ  ἔστω τῆς θείας προνοίας ἔργον τὸ τὰ τῆς φιλονεικίας ἤγουν μᾶλλον κακομαχίας ὑμῶν δεινὰ φανερῶς ἁλόντα διασκεδάσαι καὶ ἡμῖν διαρρήδην δεῖξαι , εἴ τινα τῆς ἀληθείας συνελθόντες αὐτόθι ἐποιήσασθε φροντίδα καὶ εἰ τὰ κεκριμένα χωρίς τινος χάριτος καὶ ἀπεχθείας ἐκρίνατε .
τοιγαροῦν ἠπειγμένως πάντας ὑμᾶς πρὸς τὴν ἐμὴν ἐλθεῖν εὐλάβειαν βούλομαι , ἵνα τὴν τῶν πεπραγμένων ὑμῖν ἀκρίβειαν δι ἑαυτῶν ἐπ ἐμοῦ παραστήσητε .
τίνος δὲ ἕνεκα ταῦτα γράψαι πρὸς ὑμᾶς ἐδικαίωσα καὶ ὑμᾶς διὰ τοῦ γράμματος πρὸς ἐμαυτὸν ἐκάλεσα , ἐκ τῶν ἑπομένων γνώσεσθε .
ὡς Ἀθανάσιος ὁ ἐπίσκοπος τῆς κατὰ Ἀλεξάνδρειαν ἐκκλησίας , ὁ τοῦ θείου νόμου φοιτητής , πρός μέ ἐστιν  ὃς εἰσιόντι μοι ἀπὸ προκέσσου ἐπὶ τὴν ἐπώνυμον ἡμῶν καὶ πανευδαίμονα Κωνσταντινούπολιν πρόσεισιν ἐν μέσῳ τῆς λεωφόρου μετὰ ἑτέρων τινῶν ὧν περὶ ἑαυτὸν εἶχε , πενθῶν δὲ καὶ ὀλοφυρόμενος , αἰφνίδιόν τε τὴν προσέλευσιν ἐποιήσατο οὕτως ὥστε καὶ ἐκπλήξεως ἀφορμὴν ἡμῖν παρασχεῖν .
μαρτυρεῖ μοι γὰρ ὁ πάντων ἔφορος θεός , ὅτι οὔ τε ἐπιγνῶναι αὐτόν , ὅστις ἦν , κατὰ τὴν πρώτην ὄψιν ἠδυνήθην , εἰ μὴ τῶν ἡμετέρων τινές , ὅστις ἦν καὶ τὴν ἀδικίαν ἣν πέπονθε παρ ὑμῶν , διηγήσαντο πυνθανομένοις .
οὕτως τεταπεινωμένον καὶ κατηφῆ τεθεάμεθα τὸν ἄνδρα , ὥστε ἡμᾶς εἰς ἄφατον οἶκτον ἐπ αὐτῷ περιπεσεῖν , γνόντας ἐκεῖνον εἶναι τὸν Ἀθανάσιον , οὗ ἡ ἱερὰ θέα ἱκανὴ πρὸς τὸ εἰς τὸν τῶν ὅλων θεὸν σέβας καὶ τοὺς ἐθνικοὺς ἐφελκύσαι , ὅντινα πάλαι πονηροί τινες ἄνδρες καὶ τῆς εἰρήνης καὶ ὁμονοίας ἀλλότριοι συκοφαντίαις οὐ ταῖς τυχούσαις περιέβαλλον , ὥστε καὶ εἰς ἐμὲ αὐτὸν ἐκ τῆς ἐκείνων πολυτέχνου ἀπάτης συναρπαγέντα μέλλειν με ἁμαρτεῖν εἰς τὸν ἄνδρα , εἰ μὴ θείᾳ κρίσει κινηθεὶς ἐκέλευσα αὐτὸν τότε ἀπὸ τῆς Ἀλεξανδρέων ἐπὶ τὸ τῆς ἡμετέρας ἡμερότητος στρατόπεδον φθάσαι τὸ τάχος 0 .
καὶ οὕτως ἀνακριθεὶς παρὰ τῆς ἐμῆς εὐλαβείας περὶ τῶν κατ αὐτοῦ ψευδῶς δραματουργηθέντων , συστὰς ἐφ ἡμῶν ὁ ἀνὴρ ἑαυτῷ ἤλεγξε μὲν τῶν κατηγορημάτων τὸ ψεῦδος , ἀθῷος δὲ περὶ πάντων ἐκείνων ἀποφανθεὶς μετὰ τιμῆς ὅτι μάλιστα πλείστης παρ ἡμῶν ἐπὶ τὴν οἰκείαν ἀπεστάλη πατρίδα , ἀποδοθεὶς ἐν εἰρήνῃ τῷ ὑπ αὐτοῦ ἰθυνομένῳ ὀρθοδόξῳ λαῷ .
νῦν δὲ πάλιν χείρονα τῶν προτέρων τὰ δεύτερα κατ αὐτοῦ τετολμῆσθαι βοᾷ , μετὰ πλείονος παρρησίας οὐδὲν ἕτερον παρ ἡμῶν αἰτῶν ἢ τὴν ὑμετέραν πρὸς ἡμᾶς ἄφιξιν , ἣν ἠξίωσεν αὐτῷ ὑπάρξαι , ἵν ὑμῶν παρόντων ἃ πέπονθεν ἀναγκαίως ἀποδύρασθαι δυνηθῇ 0 .
ὅπερ ἐπειδὴ εὔλογον εἶναι καὶ τοῖς καιροῖς πρέπον ἡμῖν κατεφάνη , ταῦτα γραφῆναι πρὸς ὑμᾶς προσέταξα , ἵνα πάντες , ὅσοι τὴν ἐν Τύρῳ σύνοδον γενομένην ἀνεπληρώσατε , ἀνυπερθέτως εἰς τὸ στρατόπεδον τὸ ἡμέτερον φθάσαι ἐπειχθῆτε , τοῖς ἔργοις αὐτοῖς ἐπιδεικνύοντες τὸ τῆς ὑμετέρας κρίσεως καθαρόν τε καὶ ἀδιάστροφον , ἐπ ἐμοῦ δηλαδή  ὄντως τοῦ θεοῦ εἶναί με γνήσιον θεράποντα οὐ δ ἂν ὑμεῖς ἀρνήσησθε  τὰ κεκριμένα παρ ὑμῶν .
τοιγαροῦν διὰ τῆς ἐμῆς πρὸς τὸν θεὸν λατρείας τὰ πανταχοῦ εἰρηνεύεται , καὶ τῶν βαρβάρων αὐτῶν τὰ πλεῖστα ἔθνη τὸ τοῦ θεοῦ ὄνομα γνησίως εὐλαβουμένων , ἃ μέχρι νῦν τὴν ἀλήθειαν ἠγνόουν .
πλὴν ὅμως , καθὰ προείρηται , καὶ οἱ βάρβαροι αὐτοὶ νῦν δι ἐμὲ τὸν τοῦ θεοῦ θεράποντα γνήσιον ἐπέγνωσαν τὸν θεὸν καὶ εὐλαβεῖσθαι μεμαθήκασιν , ὃν ὑπερασπίζειν μου καὶ προνοεῖσθαι πανταχοῦ τοῖς ἔργοις αὐτοῖς ἤσθοντο ·
ὅθεν μάλιστα καὶ ἴσασι τὸν θεόν , ὃν ἐκεῖνοι μὲν διὰ τὸν πρὸς ἡμᾶς φόβον εὐλαβοῦνται , ἡμεῖς δὲ οἱ τὰ ἅγια μυστήρια τῆς εὐμενείας αὐτοῦ δοκοῦντες προβάλλεσθαι  οὐ γὰρ εἴποιμι φυλάττειν  οὐδὲν ἕτερον πράττομεν ἢ τὰ πρὸς διχόνοιαν καὶ μῖσος συντείνοντα καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν τὰ πρὸς ὄλεθρον τοῦ ἀνθρωπείου γένους ἔχοντα τὴν ἀναφοράν 0 .
ἀλλ  ἐπείχθητε , καθὰ προείρηται , πρὸς ἡμᾶς τὸ τάχος , πεπεισμένοι ὡς παντὶ σθένει κατορθῶσαι πειράσομαι , ὅπως ἐν τῷ νόμῳ τοῦ θεοῦ ταῦτα ἐξαιρέτως ἀδιάπτωτα φυλάττηται , οἷς οὔ τε ψόγος οὔ τε κακοδοξία τις προσπλακῆναι δυνήσεται , διασκεδασθέντων δηλαδὴ καὶ συντριβέντων ἄρδην καὶ παντελῶς ἀφανισθέντων τῶν ἐχθρῶν τοῦ νόμου τοῦ θεοῦ , οἵτινες ἐπὶ προσχήματι τοῦ ἁγίου ὀνόματος ποικίλας καὶ διαφόρους βλασφημίας πρὸς ἀπάτην τῶν ἁπλουστέρων προφέρουσιν , ἐπιποθοῦντες ὡς οἷόν τε τὸ τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας καθαρόν , ἥντινα ὁ ἡμέτερος σωτὴρ ἄσπιλον διαφυλάττει καὶ ἁγίαν καὶ ἄμωμον , τῷ σωτηριώδει καὶ τιμίῳ αὐτοῦ αἵματι ἀγοράσας αὐτήν , καθὼς οἱ θεῖοι αὐτοῦ καὶ ἀρραγεῖς διαγορεύουσι νόμοι 0 .
Ταῦτα τὰ γράμματα εἰς ἀγωνίαν τοὺς ἐν τῇ συνόδῳ κατέστησαν , μάλιστα τοὺς περὶ Εὐσέβιον τὸν Νικομηδείας .
οἱ μέντοι ἐν τῷ Μαρεώτῃ ὑπ αὐτῶν σταλέντες καὶ τὰ ψευδῆ ὡς ἀληθῆ ἐγγράψαντες , πρᾶξιν ὑπομνημάτων κατὰ Ἀθανασίου τοῦ μεγάλου συστησάμενοι κατὰ μονομέρειαν πρὸ τῶν βασιλικῶν τούτων γραμμάτων , φθάζουσιν ἐν τῇ Τύρῳ τῶν θαυμαστῶν ἐπισκόπων τὴν σύνοδον .
ἀλλ  οὐ πάντες τὴν πλαστὴν ἐκείνην καὶ τῶν μυσαρῶν ἐκείνων συκοφαντιῶν γέμουσαν κατὰ Ἀθανασίου πρᾶξιν προσεδέξαντο .
ὅθεν οἱ πλεῖστοι αὐτῶν τὰ τοῖς βασιλικοῖς γράμμασι περιεχόμενα ἐκ τῆς ἀναγνώσεως μεμαθηκότες ἐπὶ τὰ ἑαυτῶν δείσαντες ἀνεχώρησαν .
οἱ δὲ περὶ Εὐσέβιον τὸν Νικομηδείας καὶ Θεόγνιον καὶ τοὺς σὺν αὐτοῖς τέως ἐν τῇ Τύρῳ ἐχρόνιζον παρέλκοντες ἑκοντὶ τὸν καιρόν .
ἔγραφον δὲ τῷ εὐσεβεῖ βασιλεῖ ἄκοντας ἐπέχεσθαι ἐκεῖσε , ἐπειγομένους ἐξορμᾶν πρὸς αὐτόν , καὶ τὴν τῶν πλαστῶν ὑπομνημάτων πρᾶξιν " ἣν ὡς μύσος ἀπέρριψε καὶ οὐ δ ὅλως προσδέξασθαι ἠνέσχετο βασιλεὺς ὁ πιστότατος , ἥκειν ἅπαξ πρὸς αὐτὸν τοὺς ἀλιτηρίους κελεύσας .
ἐν δὲ τῷ μεταξὺ βραδυνάντων αὐτῶν , τῶν περὶ Εὐσέβιον λέγω , μετὰ τιμῆς ὅτι μάλιστα πλείστης τὸν Ἀθανάσιον ἐπὶ τὴν Ἀλεξάνδρειαν πάλιν ἀπέπεμψε , γράψας καὶ αὖθις τῇ Ἀλεξανδρέων ἐκκλησίᾳ , ὅτι ὁ αὐτῶν ἐπίσκοπος Ἀθανάσιος ψευδῶς διεβέβλητο καὶ ὡς ἡ καθαρότης αὐτοῦ ἐν πᾶσι τηλαυγῶς ἐξέλαμψεν .
ἐν δὲ τῷ παρεῖναι τὸν Ἀθανάσιον κατὰ τὴν Ἀλεξάνδρειαν καὶ συγκροτεῖσθαι κατὰ τὰς βασιλικὰς κελεύσεις καὶ τὰς τῶν ὀρθοδόξων ἐπισκόπων τῶν εἰς τὰ ἐν Ἱεροσολύμοις ἐγκαίνια συναχθέντων προστάξεις ἀπαντᾷ τὰ κατὰ τὸν Ἄρειον , καὶ πολλή τις ἦν τοῦ πλήθους συνέλευσις καὶ ἐλπὶς ἐπὶ ταλαντευούσῃ ἐκβάσει περιαγομένη , μάλιστα πάντων ὁρώντων τὰ τοσούτοις καὶ τηλικούτοις ἐπισκόποις συμφώνως δόξαντα καὶ κριθέντα πάλιν διασκυλλόμενα .
ὁρῶν τοίνυν ὁ θεῖος Ἀθανάσιος ταραττομένην τὴν Ἀλεξάνδρειαν καὶ πᾶσαν τὴν Αἴγυπτον οὐ παρεσιώπησεν , ἀλλὰ φανερὰ διὰ γραμμάτων ταῖς εὐσεβέσιν ἀκοαῖς τοῦ πάντα ἀρίστου καὶ θεοφιλοῦς βασιλέως κατέστησεν .
ὡς δὲ ἔγνω ὁ βασιλεὺς διεστράφθαι τὸν Ἄρειον πάλιν , μετάπεμπτον αὐτὸν ἐπὶ τὴν Κωνσταντινούπολιν ἀχθῆναι προσέταξε δώσοντα λόγον ὧν ἀνακινεῖν πάλιν ἐτόλμησε , γράψας αὐτῷ καὶ τοῖς σὺν αὐτῷ ἐπιστολὴν τῆς κατ αὐτῶν ἀγανακτήσεως γέμουσαν .
τὰ δὲ γραφέντα ἐστὶ ταῦτα .
τὴν ἀκρίβειαν τῶν χρόνων τῆς γενομένης αἰχμαλωσίας τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ ἐπιδεῖξαι βουλόμενος καὶ τὰς τοῦ μακαρίου Δανιὴλ τῶν ὁραμάτων προφητείας , τήν τε τούτου ἐν Βαβυλῶνι ἐκ παιδὸς ἀνατρο φήν , πρόσειμι καὶ αὐτὸς μαρτυρήσων ὁσίῳ καὶ δικαίῳ ἀνδρὶ προφήτῃ καὶ μάρτυρι Χριστοῦ γεγενημένῳ , ὃς οὐ μόνον τὰ τοῦ βασιλέως Ναβουχοδονόσορ ὁράματα τοῖς τότε καιροῖς ἀπεκάλυψεν , ἀλλὰ καὶ ὁμοίους ἑαυτῷ παῖδας ἐκδιδάξας , μάρτυρας πιστοὺς ἐν κόσμῳ προ ήγαγεν .
οὗτος δὴ γίνεται μὲν κατὰ τοὺς χρόνους τῆς προφητείας τοῦ μακαρίου Ἱερεμίου , τῆς δὲ βασιλείας Ἰωακεὶμ υἱοῦ Ἰωσίου ,  ὃς  . . .
ἅμα τοῖς λοιποῖς αἰχμαλώτοις ληφθεὶς ἄγεται μετ αὐτῶν εἰς Βαβυλῶνα .
οὗτος , νέος παῖς ὑπάρχων , πεπαλαιωμένους πρεσβυ τέρους κακῆς ὀρέξεως ἐπιθυμητὰς γενομένους ἤλεγξεν , ἐνδεικνύ μενος ἐν τούτῳ τὸν ἐπουράνιον κριτήν , ὃς ἤμελλεν νεανίσκος δώδεκα ὑπάρ χων ἐτῶν ἐλέγχειν ἐν ναῷ πρεσβυτέρους παραβάτας τοῦ νόμου γεγενημένους .
αὕτη μὲν οὖν ἡ ἱστορία ἀνεγνωσμένη γεγένηται πάλαι ἐν Βαβυλῶνι ὑπὸ πρεσβυτέρων ἀνόμων κριτῶν , οἳ νόμον θεοῦ ἐπιλελησμένοι καὶ ἐπιθυμίᾳ σαρκικῇ δεδουλωμένοι ἐπί βουλοι ἐγένοντο γυναικὸς σώφρονος , ἀδίκως δίκαιον αἷμα ἀναιρεῖν ἐπιχειροῦντες .
ἔδει τοίνυν ταῦτα οὕτως πληροῦσθαι ἐπ αὐτοῖς , ἵνα καὶ τὸ τῶν δικαίων ἐκλεκτὸν γένος πρόδηλον πᾶσιν γενηθῇ καὶ τὸ σῶφρον τῆς μακαρίας Σουσάννης φανερῶς ἐπιδειχθῇ καὶ ὁ δίκαιος καὶ ὅσιος προφήτης Δανιήλ νέος προφήτης τῷ λαῷ ἀποδειχθῇ .
δεῖ οὖν ἡμᾶς , τὴν ἀπόδειξιν τῶν πραγμάτων ποιουμένους , ἐκδέχεσθαι ἀκριβῶς τὰ προκείμενα πρὸς πεισμονὴν τῶν ἀκροατῶν ·
τίνες δὲ καὶ ὁποῖαι αἱ αἰχμαλωσίαι γεγένηνται τῷ λαῷ καὶ ἐπὶ τίνων βασιλέων μὴ παραλείψωμεν .
πέντε γὰρ οὗτοι υἱοὶ γίνονται τοῦ μακαρίου Ἰωσίου , Ἰωάχας , Ἐλιακεὶμ ὁ καὶ Ἰωακείμ , Ἰωάνναν , Σεδεκίας ὁ καὶ Ἰεχονίας , καὶ Σαλούμ .
καὶ ὁ μὲν Ἰωάχας μετὰ τὴν τελευτὴν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ χρίεται ὑπὸ τοῦ λαοῦ εἰς βασιλέα , ὢν ἐτῶν εἰκοσιτριῶν .
ἐπὶ τοῦτον ἀναβαίνει Φαραὼ Νεχαὼ ἐν τῷ μηνὶ τῷ τρίτῳ τῆς βασιλείας αὐτοῦ καὶ λαβὼν αὐτόν , δέσμιον ἄγει αὐτὸν εἰς Αἴγυπτον καὶ ἐπιτίθησιν φόρον τῇ γῇ ἑκατὸν τάλαντα ἀργυρίου καὶ δέκα τάλαντα χρυσίου καὶ καθιστᾷ ἀντ αὐτοῦ Ἐλιακεὶμ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ βασιλέα ἐπὶ τῆς γῆς , ὃν καὶ μετωνόμασεν Ἰωακείμ .
οὗτος βασιλεύει ἔτη ἕνδεκα .
ἐπὶ τοῦτον ἀνέβη Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος , καὶ λαβὼν αὐτόν δέσμιον , ἄγει αὐτὸν εἰς Βαβυλῶνα καὶ μέρος τι τῶν σκευῶν οἴκου κυρίου τῶν ἐν Ἱερουσαλήμ .
οὗτος κατάκλειστος γενόμενος ὡς φίλος τοῦ Φαραὼ καὶ ὑπ  αὐτοῦ βασιλεὺς κατασταθείς , ἐξάγεται τῷ τριακοστῷ ἔτειὑπὸ Εὐιλὰτ Μαρωδὰχ βασιλέως Βαβυλῶνος .
καὶ ἔκειρεν αὐτοῦ τὴν κεφα λὴν καὶ ἦν αὐτοῦ σύμβουλος καὶ ἤσθιεν τράπεζαν μετ αὐτοῦ ἕως ἡμέρας ἧς ἀπέθανεν .
τούτου οὖν μεταχθέντος , βασιλεύει ὁ υἱὸς αὐτοῦ Ἰωακεὶμ ἔτη τρία .
καὶ ἐπὶ τοῦτον ἀνέβη Ναβουχοδονόσορ καὶ μετοικίζει αὐτόν τε καὶ ἐκ τοῦ λαοῦ δέκα χιλιάδας ἀνδρῶν εἰς Βαβυλῶνα καὶ καθιστᾷ ἀντ  αὐτοῦ Ἰεχονίαν τὸν ἀδελφὸν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ , ὃν καὶ μετωνόμασεν Σεδεκίαν , μεθ οὗ ὅρκια καὶ συνθήκας ποιησάμενος ἄπεισιν εἰς Βαβυλῶνα .
οὗτος βασιλεύσας ἔτη ἕνδεκα ἀπέστη ἀπ  αὐτοῦ καὶ ἐπέδωκεν ἑαυτὸν πρὸς Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου .
ἐν δὲ τῷ δωδεκάτῳ ἔτει ἦλθεν ἐπ αὐτὸν Ναβουχοδονόσορ καὶ πᾶσα ἡ δύναμις τῶν Χαλδαίων καὶ περιεχαράκωσαν τὴν πόλιν καὶ περι εκάθισαν αὐτὴν κυκλόθεν καὶ συνέσχαν αὐτὴν πάντοθεν ·
ὅθεν οἱ μὲν πλείονες αὐτῶν λιμῷ διεφθάρησαν , οἱ δὲ ἐν ῥομφαίᾳ ἀπώλοντο , τινὲς δὲ ἀπ αὐτῶν αἰχμάλωτοι ἐλήφθησαν .
ἡ δὲ πόλις ἐνεπυρίσθη ἐν πυρὶ καὶ ὁ ναὸς καὶ τὸ τεῖχος καθῃρέθη .
καὶ πάντας τοὺς θησαυροὺς τοὺς εὑρεθέντας ἐν οἴκῳ κυρίου ἔλαβεν ἡ δύναμις τῶν Χαλδαίων καὶ πάντα τὰ σκεύη , τά τε χρυσᾶ καὶ τὰ ἀργυρᾶ καὶ πάντα χαλκὸν ἐξέκοψεν Ναβουζαρδὰν ὁ ἀρχιμάγειρος καὶ ἤνεγκεν αὐτὰ εἰς Βαβυλῶνα , αὐτὸν δὲ τὸν Σεδεκίαν τὸν καὶ Ἰεχονίαν διὰ νυκτὸς φεύγοντα μετὰ ἀνδρῶν ἑπτακοσίων κατεδίωξαν αἱ δυνάμεις τῶν Χαλδαίων καὶ κατέλαβον αὐτὸν ἐν Ἱεριχώ καὶ ἤγαγον αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα Βαβυλῶνος εἰς Δεβλαθά .
καὶ ἐκρίθη μετ αὐτοῦ ὁ βασιλεὺς ἐν θυμῷ ἐπὶ τῷ παραβεβηκέναι αὐτὸν τὸν ὅρκον κυρίου καὶ τὴν διαθήκην , ἣν διέθετο πρὸς αὐτόν .
καὶ λαβὼν τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ἔσφαξεν ἔμπροσθεν αὐτοῦ καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς Σεδεκίου τοῦ καὶ Ἰεχονίου ἐξετύφλωσεν καὶ ἔδησεν αὐτὸν ἐν πέδαις σιδηραῖς καὶ ἤγαγον αὐτὸν εἰς Βαβυλῶνα .
καὶ ἦν ἀλήθων ἐν τῷ μυλῶνι ἕως τῆς ἡμέρας ἧς ἀπέθανεν ·
καὶ ἐν τῷ ἀποθανεῖν αὐτὸν λαβόντες τὸ σῶμα αὐτοῦ ἔρριψαν ὀπίσω τοῦ τείχους Νινευΐ .
ἐπὶ τούτῳ πληροῦται ἡ προφητεία Ἱερεμίου τοῦ προφήτου λέγοντος ·
ζῶ ἐγώ , λέγει κύριος , ἐὰν γινόμενος γένηται Ἰεχονίας υἱὸς Ἰωσίου βασιλεὺς Ἰούδα ἀποσφράγισμα ἐπὶ τῆς χειρός μου τῆς δεξιᾶς , ἐκεῖθεν ἐκσπάσω σε καὶ παραδώσω σε εἰς χεῖρας τῶν ζητούντων τὴν ψυχήν σου , ὧν σὺ εὐλαβῇ ἀπὸ προσώπου αὐτῶν , εἰς χεῖρας τῶν Χαλδαίων ·
καὶ ἀπορρίψω σε καὶ τὴν μητέρα σου τὴν τετοκυῖάν σε εἰς γῆν , οὗ οὐκ ἐτέχθης ἐν αὐτῇ , κ ἀκεῖ ἀποθανεῖσθε .
εἰς δὲ τὴν γῆν , ἣν αὐτοὶ εὔχονται ταῖς ψυχαῖς αὐτῶν , οὐ μὴ ἐπιστρέψουσιν .
ἠτιμώθη Ἰεχονίας ὡς σκεῦος ἄχρηστον οὗ οὐκ ἔστιν χρεία , διότι ἐξερρίφη καὶ ἐξεβλήθη εἰς γῆν ἣν οὐκ ᾔδει .
γῆ , γῆ , ἄκουε λόγον κυρίου .
γράψον τὸν ἄνδρα τοῦτον ἐκκήρυκτον ἄνθρωπον , ὅτι οὐ μὴ αὐξηθῇ ἐκ τοῦ σπέρματος αὐτοῦ καθήμενος ἐπὶ θρόνου Δαβὶδ ἄρχων ἔτι ἐν τῷ Ἰούδα .
τοῦ οὖν λαοῦ παντὸς μετοικισθέντος καὶ τῆς πόλεως ἐρημω θείσης , τοῦ τε ἁγιάσματος καθῃρημένου εἰς τὸ πληρωθῆναι τὸν λόγον κυρίου , ὃν ἐλάλησεν διὰ στόματος Ἱερεμίου τοῦ προφήτου ὅτι ἔσται ἔρημον τὸ ἁγίασμα ἑβδομήκοντα ἔτη , εὑρίσκομεν τὸν μακάριον Δανιήλ ἐν Βαβυλῶνι προφητεύοντα καὶ ἔκδικον τῆς Σουσάννης γινόμενον .
λέγει γὰρ ἡ γραφή ·
καὶ ἦν ἀνὴρ οἰκῶν ἐν Βαβυλῶνι καὶ ὄνομα αὐτῷ Ἰωακεὶμ καὶ ἔλαβεν γυναῖκα , ᾗ ὄνομα Σουσάννα , θυγάτηρ Χελκίου , καλὴ σφόδρα καὶ φοβουμένη τὸν κύριον 0 .
καὶ ἦσαν οἱ γονεῖς αὐτῆς δίκαιοι καὶ ἐδίδαξαν τὴν θυγατέρα αὐτῶν κατὰ τὸν νόμον Μωϋσῆ .
αὕτη μὲν οὖν ἡ ἱστορία γεγένηται ὕστερον , προ εγράφη δὲ τῆς βίβλου πρώτη .
ἔθος γὰρ ἦν τοῖς γραμματεῦσιν ὑστερό πρωτα πολλὰ ἐν ταῖς γραφαῖς τιθέναι .
εὑρίσκομεν γὰρ καὶ ἐν τοῖς προφήταις ὁράσεις τινὰς πρώτας γεγενημένας καὶ ἐπ ἐσχάτων πεπληρωμένας , εἶτ αὖ πάλιν ἐπ ἐσχάτων εἰρημένας καὶ πρώτας γεγενημένας .
τοῦτο δὲ οἰκονομίᾳ τοῦ πνεύματος ἐγίνετο , ἵνα μὴ ὁ διάβολος συνιῇ τὰ ὑπὸ τῶν προφητῶν ἐν παραβολαῖς λαλούμενα καὶ παγιδεύσας ἐκ δευτέρου πάλιν ἀποκτείνῃ τὸν ἄνθρωπον .
ἡ δὲ ἀρχὴ τῆς βίβλου ἐστὶν ἥδε ·
ἐν ἔτει τρίτῳ τῆς βασιλείας Ἰωακεὶμ βασιλέως Ἰούδα ἦλθεν Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς Βαβυλῶνος εἰς Ἱερουσαλὴμ καὶ ἐπολιόρκει αὐτήν .
καὶ ἔδωκεν κύριος ἐν χειρὶ αὐτοῦ τὸν Ἰωακεὶμ βασιλέα Ἰούδα καὶ ἀπὸ μέρους τῶν σκευῶν οἴκου τοῦ θεοῦ ·
καὶ ἤνεγκεν αὐτὰ εἰς γῆν Σεναὰρ οἶκον τοῦ θεοῦ αὐτοῦ .
ταῦτα μὲν οὖν ἡ γραφὴ οὕτως διηγεῖται , ἵνα τὴν γεγενημένην αἰχμαλωσίαν τοῦ λαοῦ σημάνῃ , ἡνίκα μετῳκίσθη ὅ τε Ἰωακεὶμ ὁ υἱὸς Ἐλιακεὶμ τοῦ καὶ Ἰωακεὶμ καὶ οἱ σὺν αὐτῷ τρεῖς παῖδες , ἅμα τῷ Δανιήλ εἰλημμένοι .
οὗτως δὲ ὁ Ἰωακεὶμ γίνεται ἀνὴρ Σουσάννης .
λέγει δὲ ἡ γραφή ·
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς Ἀσφανὲζ τῷ ἀρχιευνούχῳ εἰσαγαγεῖν ἀπὸ τῶν υἱῶν τῆς αἰχμαλωσίας Ἰσραὴλ καὶ ἀπὸ τοῦ σπέρματος τῆς βασιλείας καὶ ἀπὸ τῶν φορθομμὶν νεανίσ κους , οἷς οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς μῶμος καὶ καλοὺς τῇ ὄψει καὶ συνιέντας ἐν πάσῃ σοφίᾳ καὶ γινώσκοντας γνῶσιν καὶ διανοου μένους φρόνησιν καὶ οἷς ἐστιν ἰσχὺς ἐν αὐτοῖς ἑστάναι ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ βασιλέως , καὶ διδάξαι αὐτοὺς γράμματα καὶ γλῶσσαν Χαλδαίων .