Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
καὶ δὴ ἐνταῦθα καταφυγὼν καὶ ὥσπερ ἐν ὀχυρώματι ἑαυτὸν τῇ Ἰουδαϊκῇ περιφράξας σκληροκαρδίᾳ , τὴν ἄρνησιν πρ οὐβάλλετο τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ 0 .
ἐπάκουσον γοῦν οἵαις κέχρηται φωναῖς , ὧδε γράφων κατὰ λέξιν τίνα τοίνυν τὸν ἐγώ εἰμι ὁ ὢν λέγοντα Ἀστέριος εἶναι οἴεται .
τὸν ὑιὸν ἢ τὸν πατέρα 0 ;
δύο γὰρ ὑποστάσεις , εἰς τὴν ἀνθρωπίνην ἣν ὁ τοῦ θεοῦ λόγος ἀνείληφεν σάρκα ἀφορῶν καὶ δι αὐτὴν οὕτω φανταζόμενος , πατρός τε καὶ υἱοῦ ἔφησεν εἶναι , οὕτω τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ χωρίζων τοῦ πατρός , ὡς καὶ υἱὸν ἀν θρώπου χωρίσειεν ἄν τις τοῦ κατὰ φύσιν πατρός .
καὶ ἐπιλέγει ἑξῆς εἰ τοίνυν τὸν πατέρα χωρίζοντα ἑαυτὸν τοῦ υἱοῦ πρὸς τὸν Μωσέα ταῦτ εἰρηκέναι φήσει , οὐκ εἶναι τὸν υἱὸν θεὸν ὁμολογήσει .
πῶς γὰρ ἐγχωρεῖ τὸν λέγοντα ἐγώ εἰμι ὁ ὢν μὴ συνομολογεῖν ὅτι κατὰ ἀντιδιαστολὴν τοῦ μὴ ὄντος ὁ ὢν ἑαυτὸν εἶναί φησιν ;
εἰ δὲ τὸν υἱὸν ὑποστάσει διῃρημένον τοῦτο φάσκοι λέγειν τὸ ἐγώ εἰμι ὁ ὤν , τ αὐτὸν αὖθις περὶ τοῦ πατρὸς λέγειν νομισθήσεται ·
ἑκάτερον δὲ τούτων ἀσεβές 0 .
καὶ πάλιν ἓν εἶναι τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱὸν ἐπιδεῖξαι πειρώμενος , οὕτως γράφει αὐτὸς γὰρ ὁμολογεῖ λέγων ἐν ἐμοὶ ὁ πατὴρ κ ἀγὼ ἐν τῷ πατρί ·
ὅτι δὲ τοῦτο οὐχ ἁπλῶς οὐ δὲ ἀσκόπως εἴρηκεν , δῆλον καὶ ἀφ ἑτέρας ἀποστολικῆς ῥήσεως 0 ·
εἷς γὰρ ὁ εἰπὼν κύριος , μία πίστις , ἓν βάπτισμα εἷς θεὸς ἔφη καὶ πατήρ , ὁ ἐπὶ πάντων καὶ διὰ πάντων καὶ ἐν πᾶσιν 0 .
ὁρᾷς ὅτι οὐ δ ἐνταῦθα ἀφίσταται τῆς συμφωνίας , ἀλλὰ καὶ ἐνταῦθα τὸ αὐτὸ πέπονθεν .
εἷς γὰρ εἰπὼν κύριος αὖθις εἷς θεὸς ἔφη , ἵνα ἡνίκα ἂν τοῦ ἑνὸς κυρίου μνημονεύῃ περιλαμβάνῃ καὶ τὸν πατέρα , ἡνίκα δ ἂν περὶ τοῦ πατρὸς λέγῃ μὴ ἐκτὸς εἶναι τὸν λόγον τοῦ θεοῦ μαρτυρῇ .
ταῦτα Μάρκελλος εἰπὼν ἑξῆς πλείους συνάγει γραφὰς ἀπὸ τῆς παλαιᾶς διαθήκης εἰς ἀπόδειξιν τοῦ μὴ ὑπάρχειν υἱὸν τῷ θεῷ .
μονάδα γοῦν εἶναι ἀδιαίρετον τὸν θεὸν φάσκων , τὸν αὐτὸν εἶναι πατέρα καὶ τὸν αὐτὸν εἶναι υἱὸν παρίστη , γράφων τοῦτον τὸν τρόπον τί οὖν 0 ;
εἰ μὴ τῷ πνεύματι προσέχοντες δυνάμει ἀδιαίρετον τὴν μονάδα εἶναι νομίζοιμεν , ἆρα οὐχ ἁμαρτησόμεθα , σαφῶς τοῦ λόγου διδάσκοντος ἡμᾶς κύριον τὸν θεόν σου προσκυνήσεις καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις .
τὸ αὐτὸ δὲ καὶ διὰ τοῦ κατὰ Μᾶρκον Εὐαγγελίου κηρύττει ·
ἑνὸς γάρ τινος γραμματέως προσελθόντος αὐτῷ καὶ πυνθανομένου , τίς εἴη πρώτη τῶν ἐντολῶν , ἀπεκρίνατο πρὸς αὐτὸν οὕτως εἰπὼν  πάντων πρῶτον ·
ἄκουε , Ἰσραήλ .
κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν κύριος εἷς ἐστιν , καὶ ἀγαπήσεις κύριον τὸν θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου .
αὕτη πρώτη 0 ·
καὶ δευτέρα ὁμοία ταύτῃ 0 ·
ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν 0 .
μείζων τούτων ἄλλη ἐντολὴ οὐκ ἔστιν .
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ γραμματεύς ·
καλῶς , διδάσκαλε , ἐπ ἀληθείας εἶπας ὅτι εἷς ἐστιν ὁ θεὸς καὶ οὐκ ἔστιν πλὴν αὐτοῦ  .
ἀλλ  ὁ μὲν γραμματεὺς διὰ τοῦ νόμου τὴν θεοσέβειαν μεμαθηκέναι δοκῶν , ἐπαινῶν τὸ τοῦ σωτῆρος ῥητὸν φαίνεται ἄκουε , Ἰσραήλ , λέγοντος κύριος ὁ θεός σου εἷς ἐστιν καὶ ὅρκῳ καλῶς εἰρῆσθαι πιστούμενος ·
ἐπ  ἀληθείας γάρ φησιν εἶπας ὅτι εἷς ἐστιν ὁ θεὸς καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος πλὴν αὐτοῦ .
οἱ δὲ τὰ τῆς νέας διαθήκης αὐχοῦντες εἰδέναι μυστήρια , οὗτοι καὶ δεύτερον ἀναπλάττειν θεὸν βούλονται ὑποστάσει καὶ δυνάμει χωριζόμενον τοῦ πατρός .
τούτοις προστίθησιν κατασκευάζων ὅτι εἷς ἐστιν ὁ θεὸς καὶ ὅτι μή ἐστιν υἱὸς διὰ τούτων ὅτι δὲ τὴν μονάδα κύριον καὶ θεὸν οἶδεν καλεῖν ἡ θεία γραφή , ἤδη καὶ ἐκ τῶν προειρημένων δῆλον γέγονεν , δι ὧν πρὸς τὸν ἑαυτοῦ θεράποντα Μωσέα ὁ θεὸς ἔφη εἶπεν δὲ ὁ θεὸς πάλιν πρὸς Μωσέα ·
οὕτως ἐρεῖς τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ ·
κύριος ὁ θεὸς τῶν πατέρων ὑμῶν , ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ ὁ θεὸς Ἰσαὰκ καὶ ὁ θεὸς Ἰακώβ , ἀπέσταλκέν με πρὸς ὑμᾶς .
ὁρᾷς ὅπως ἓν ἐπιδεικνὺς ἡμῖν ἐνταῦθα πρόσωπον τὸ αὐτὸ κύριον καὶ θεὸν προσαγορεύει .
αὔθίς τε ὁμοίως ἡ γραφὴ λέγει καὶ ἐλάλησεν κύριος πάντας τοὺς λόγους τούτους λέγων ·
ἐγὼ κύριος ὁ θεός σου , ὁ ἐξαγαγών σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου , ἐξ οἴκου δουλείας 0 .
οὐκ ἔσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ ·
ἀκούεις ὅπως διὰ τῆς ἀντωνυμίας ἕνα εἶναι θεὸν μόνον ἀποφαίνεται .
καὶ αὖθις μικρὸν ὕστερον ἐγώ εἰμι κύριος ὁ θεός σου φησίν , ἑαυτὸν κύριον καὶ θεὸν εἶναι λέγων .
τί δὲ καὶ δι ἑτέρας γραφῆς μανθάνομεν ;
καὶ γνώσῃ σήμερον φησὶν καὶ οὐ διαστραφήσῃ τῇ διανοίᾳ , ὅτι κύριος ὁ θεός σου , οὗτος θεὸς ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ ἐπὶ τῆς γῆς κάτω , καὶ οὐκ ἔστι πλὴν αὐτοῦ 0 .
καὶ αὖθις ἐν τῷ αὐτῷ Δευτερονομίῳ ἄκουε , Ἰσραήλ ·
φησὶν κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν κύριος εἷς ἐστιν ·
καὶ ἀγαπήσεις κύριον τὸν θεόν σου ἐξ ὅλης καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης διανοίας .
καὶ πάλιν ἐν τῷ αὐτῷ ἴδετε ἴδετε ὅτι ἐγώ εἰμι , καὶ οὐκ ἔστιν θεὸς πλὴν ἐμοῦ ·
ἐγὼ ἀποκτενῶ καὶ ζῆν ποιήσω ·
πατάξω καὶ ἰάσομαι .
πῶς οὖν Ἀστέριος ταῖς ἁγίαις γραφαῖς ἀπλῶς καὶ ἐμφόβως ἀκολουθεῖν προσποιούμενος οὐκ ἔγνω τὸ μέρος τοῦτο λέγον κύριος ὁ θεός σου , οὗτος θεὸς ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ ἐπὶ τῆς γῆς κάτω , καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν αὐτοῦ , καὶ ὅτι εἷς ἐστιν καὶ πλὴν αὐτοῦ ἕτερος οὐκ ἔστιν 0 ;
καὶ μεθ ἕτερα τούτοις αὖθις προστίθησιν λέγων πῶς οὖν ὁ ἱερὸς προφήτης Ἱερεμίας οὐ φανερῶς αὐτὸν ἑτεροδιδασκαλοῦντα ἐλέγξει ;
τὰ γὰρ κατὰ τὸν σωτῆρα ἡμῖν προφητεύων οὕτως ἔφη οὗτος ὁ θεὸς ἡμῶν , οὐ λογισθήσεται ἕτερος πρὸς αὐτόν .
ἐξεῦρεν πᾶσαν ὁδὸν ἐπιστήμης , καὶ ἔδωκεν Ἰακὼβ τῷ παιδὶ αὐτοῦ καὶ Ἰσραὴλ τῷ ἠγαπημένῳ ὑπ αὐτοῦ .
καὶ πάλιν προστίθησιν λέγων ἀλλ  ἔοικεν ἐν τῷ λόγῳ ὁ πατὴρ εἶναι , κ ἂν Ἀστερίῳ μὴ δοκῇ καὶ τοῖς τὰ αὐτὰ ἐκείνῳ φρονοῦσιν .
δοκεῖ γὰρ τοῦτο τῷ θεσπεσίῳ προφήτῃ Ἡσαΐᾳ , τῷ δι ἁγίου λέγοντι πνεύματος καὶ προσκυνήσουσιν σοι , καὶ ἐν σοὶ προσεύξονται ·
ὅτι ἐν σοὶ ὁ θεός , καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος πλήν σου 0 .
σὺ γὰρ εἶ ὁ θεός .
ὁρᾷς ὅπως πρόρριζον ἀνατρέπει τὴν τῶν ἑτεροδιδασκαλούντων ἔντεχνον κακουργίαν ;
καὶ αὖθις ἐπιλέγει εἰ δὲ καὶ βούλει καὶ ἑτέρας ἀκοῦσαι τοῦ αὐτοῦ προφητείας ἕνα ἡμῖν θεὸν βεβαιούσης , ἐγὼ θεὸς φησὶν πρῶτος , καὶ εἰς τὰ ἐπερχόμενα ἐγώ εἰμι ·
τὸ γὰρ ἐγὼ ἑνὸς προσώπου δεικτικόν ἐστιν .
αἱ γὰρ δύο ῥήσεις ἓν ἡμῖν πρόσωπον σημαίνουσιν .
ἐγὼ γὰρ εἰπὼν ἐπάγει καὶ τὸ εἰμί , ὥστε διὰ τῶν δύο τοῦ λόγου μερῶν ἀντωνυμίας τε καὶ ῥήματος , τὴν τῆς θεότητος μαρτυρεῖσθαι μονάδα .
εἰ δὲ δέοιτο καὶ ἑτέρας μαρτυρίας , αὖθις τὸν αὐτὸν αὐτῷ παρέξομαι προφήτην λέγοντα ἐγὼ πρῶτος καὶ ἐγὼ μετὰ ταῦτα 0 .
καὶ πλὴν ἐμοῦ οὐκ ἔστιν θεός .
εἰ ὑποστάσει διῃρημένον τὸν υἱὸν τοῦ πατρὸς ὡς υἱὸν ἀνθρώπου Ἀστέριος εἶναι οἴεται 0 .
ἀπὸ τῆς ἀνθρωπίνης σαρκὸς ἣν δι ἡμᾶς ἀνέλαβεν σκανδαλιζόμενος .
δεικνύτω ἡμῖν τὸν ταῦτα λέγοντα ·
ἑνὸς γάρ ἐστιν κ ἀνταῦθα προσώπου ἡ λεγομένη ῥῆσις .
τίς οὖν ἔστιν ὁ λέγων οὐκ ἔστιν πλὴν ἐμοῦ θεός ;
ἀκουέτω δὲ καὶ ἑτέρας προφητείας λεγούσης οὐκ ἔστιν πλὴν ἐμοῦ δίκαιος καὶ σωτήρ .
εἰ δύο θεοὺς εἶναι νομίζοι , ἀνάγκη αὐτὸν τὸν ἕτερον μὴ δίκαιον ὁμολογεῖν εἶναι μη δὲ σωτῆρα 0 .
εἰ δὲ οὐ δίκαιος οὐ δὲ σωτήρ , πῶς ἔτι θεὸς εἶναι δύναται 0 ;
ἕνα γὰρ ἀποφαίνεται δίκαιον καὶ σωτῆρα εἶναι .
καὶ αὖθις ἔμπροσθέν μου φησὶν οὐκ ἐγένετο ἄλλος , καὶ μετ ἐμὲ οὐκ ἔσται , ἐγὼ θεός , καὶ οὐκ ἔσται παρὲξ ἐμοῦ σῴζων .
εἰ δὲ βούλεται καὶ ἑτέρου προφητικοῦ ἀκοῦσαι ῥητοῦ , τάχα που πρὸς αὐτὸν καὶ τοὺς ὁμοίως περὶ θεότητος αὐτῷ διακειμένους λεχθέν τος , ἀκουέτω αὐτοῦ Ἡσαΐου λέγοντος μετανοήσατε , οἱ πλανώμενοι , ἐπιστρέψατε τῇ καρδίᾳ , καὶ μνήσθητε τὰ πρότερα ἀπὸ τοῦ αἰῶνος , ὅτι ἐγὼ ὁ θεὸς καὶ οὐκ ἔστιν πλὴν ἐμοῦ .
ἐγὼ θεός , ἵνα καὶ διὰ τῆς τοῦ ἄρθρου προσθήκης ἕνα θεὸν ὄντα σαφῶς ἐπιδείξῃ 0 .
τί δὲ καὶ Ὡσηὲ ὁ προφήτης 0 ;
οὐ καὶ αὐτὸς τὰ αὐτὰ μαρτυρεῖ , ἐγὼ ἀνήγαγόν σε ἐξ Αἰγύπτου .
λέγων καὶ θεὸν πλὴν ἐμοῦ οὐ γνώσῃ , καὶ σῴζων οὐκ ἔστιν παρὲξ ἐμοῦ ;
αὖθις τε ὁ Μαλαχίας  οὐχὶ θεὸς εἷς ἔκτισεν ὑμᾶς ;
φησὶν οὐχὶ πατὴρ εἷς πάντων ὑμῶν 0 ;
ἀλλὰ τὸν Δαυὶδ φήσει που Ἀστέριος μηδὲν εἰρηκέναι περὶ τούτου , καίτοι πρεσβύτατον παρὰ Μωσέα τῶν ἄλλων προφητῶν ὄντα , καὶ διὰ τοῦτο ἀμφιγνοεῖν , εἴ τε δύο θεοὺς ὑποστάσει διῃρημένους νομίζειν εἶναι προσήκει εἴ τε καὶ μή 0 .
οὐκοῦν ἵνα μὴ τοῦτο λέγῃ , ἀκόλουθον ἡγοῦμαι καὶ αὐτὸν ἐπιδεῖξαι αὐτῷ τὰ αὐτὰ τοῖς προειρημένοις ἁγίοις λέγοντα ·
ἄκουσον ,  φησὶν  λαός μου , καὶ λαλήσω σοι ·
ἰσραήλ , καὶ διαμαρτύρομαί σοι .
ἐὰν ἀκούσῃς μου , οὐκ ἔσται ἐν σοὶ θεὸς πρόσφατος , οὐ δὲ προσκυνήσεις θεῷ ἀλλοτρίῳ .
ἐγὼ γάρ εἰμι κύριος ὁ θεός σου  .
ὁ αὑτὸν ἐπιδεικνὺς καὶ λέγων ἐγώ εἰμι .
οὐ δῆλός ἐστιν ἕνα θεὸν μόνον εἶναι λέγων , τουτ έστιν ἑαυτόν ;
ταῦτα πάντα Μάρκελλος καὶ ἔτι τούτων πλείονα ἐπὶ ἀρνήσει τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ συνεφόρει , δι ἀνεπιστημοσύνην οὐ λογισάμενος ὅτι πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν τοῦ Ἰουδαίων λαοῦ ἡ τοιαύτη αὐτοῖς παρείχετο διδασκαλία .
οὐ δὲ γὰρ οἷόν τε ἦν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον διὰ τῶν προφητῶν τοῦ θεοῦ ἀνθρώποις ἀτελέσιν τὰς φρένας ἐντελῆ παραδοῦναι τὸν τῆς θεοσεβείας λόγον .
οὕτω γοῦν αὐτοῖς καὶ θυσίας ἐπιτελεῖν ἐνομοθέτει καὶ σώματος περιτομὴν καὶ σαββάτου φυλακὴν καὶ τοιωνδὶ βρωμάτων ἀποχὴν καὶ καθάρσια σωμάτων σωματικάς τε εὐλογίας , ναὶ μὴν καὶ γῆς ῥεούσης γάλα καὶ μέλι ἀλλ οὐ βασιλείας οὐρανῶν ἐπαγγελίας .
ὁ δὲ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν ἐρωτηθεὶς πῶς Μωσέως προστάξαντος διδόναι βιβλίον ἀποστασίου καὶ ἀπολύειν τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα τὸν βουλόμενον αὐτὸς τ ἀναντία διατάττοι τὸν λόγον ἀπέδωκεν καθολικὸν φήσας Μωσῆς πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν ἔγραψεν ·
ἀπ ἀρχῆς δὲ οὐ γέγονεν οὕτως .
τ αὐτὸν οὖν εἶπεν ἂν καὶ εἴ τις ἤρετο , τί δήποτε θεὸν ἕνα σέβειν παρακελευόμενοι Μωσῆς καὶ οἱ μετ αὐτὸν προφῆται οὐκ ἐδίδασκον αὐτοὺς τὴν περὶ τοῦ υἱοῦ γνῶσιν ·
οὐ γὰρ οἷοί τε ἦσαν οἱ συνεχῶς ἀπαγόμενοι τῇ πολυθέῳ πλάνῃ τὴν εὐαγγελικὴν παραδέχεσθαι χάριν .
διὸ πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν αὐτῶν τὴν περὶ ἑνὸς θεοῦ διδασκαλίαν ἐποιοῦντο , τέως παιδαγωγοῦντες αὐτοὺς διὰ τοῦ ἀποτρέπειν μὲν τοῦ πολλοὺς εἶναι νομίζειν θεοὺς ἐπάγειν δὲ ἐπὶ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ ἑνός .
οὕτω δὲ Μωσῆς ἀτελῆ τὴν διδασκαλίαν τοῖς κατ αὐτὸν παρεδίδου διὰ τὸ ἀτελὲς αὐτῶν τῆς φρονήσεως , ὡς μηδεμίαν αὐτὸν μνήμην ποιήσασθαι ἀγγέλων κτίσεως ἐν τῷ τῆς κοσμοποιίας λόγῳ , καίτοι τῶν μετὰ ταῦτα προφητῶν οὐ μόνον ἀγγέλων μνημονευσάντων , ἀλλὰ καὶ θείων δυνάμεων καὶ πνευμάτων ἁγίων τῶν τε ὑπερουρανίων θεοῦ λειτουργῶν , περὶ ὧν ὁ Δανιὴλ διδάσκων ἔλεγεν χίλιαι χιλιάδες ἐλειτούργουν αὐτῷ , καὶ μύριαι μυριάδες παρειστήκεισαν ἔμπροσθεν αὐτοῦ .
ἀλλὰ γὰρ τούτων ἁπάντων σιωπῇ παρέδωκε τοὺς λόγους Μωσῆς καίπερ οὐκ ὢν αὐτῶν ἐν ἀγνοίᾳ , πάντων δὲ τὴν ἀκριβῆ γνῶσιν προειληφὼς τῷ θείῳ πνεύματι ·
πλὴν οὐδαμῶς αὐτῶν ἐν τῇ κοσμοποιίᾳ ὡς πρὸς τοῦ θεοῦ γενομένων ἐποιήσατο μνήμην .
καὶ τούτου τὴν αἰτίαν οὐ δ ἑτέραν εἴποι ἄν τις ἢ τὴν σκληροκαρδίαν τοῦ λαοῦ γεγενῆσθαι , ὥσπερ οὖν αὐτὸς ἐδίδαξεν ὁ σωτήρ 0 .
καὶ ἄλλα δὲ μυρία εἶναι ἐν τῇ τοῦ παντὸς συστάσει μάθοις ἂν ἐκ τῶν τῆς καινῆς διαθήκης ἀναγνωσμάτων οὐ δ ὅλως ἐν τῇ Μωσέως φερόμενα γραφῇ ·
οὐκ οὖν ἐμνημόνευσεν ἀρχῶν οὐ δ ἐξουσιῶν οὐ δὲ κοσμοκρατόρων οὐ δὲ πνευματικῶν τῆς πονηρίας , πρὸς ἃ τὴν πάλην ἡμῖν συνεστάναι φησὶν ὁ θεῖος ἀπόστολος .
ἐπεὶ μή τε παρὰ Μωσεῖ μή τε παρὰ τοῖς λοιποῖς προφήταις σαφῶς ἐστιν εὑρεῖν τοὺς περὶ τούτων λόγους , ἀπιστητέον τῷ ἀποστόλῳ ;
ἢ ἐπειδὰν τοῦ τῶν κρειττόνων τάγματος ὁ αὐτὸς πάλιν μνημονεύῃ λέγων τὸν Χριστὸν ἐν δεξιᾷ τοῦ θεοῦ καθέζεσθαι ὑπεράνω πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας καὶ δυνάμεως καὶ κυριότητος καὶ παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου οὐ μόνον ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ μέλλοντι , καὶ αὖθις ἐπειδὰν ὀνομάζῃ θρόνους καὶ κυριότητας καὶ ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας λέγων ἐν αὐτῷ γὰρ ἐκτίσθη τὰ πάντα τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα , εἴ τε θρόνοι εἴ τε κυριότητες εἴ τε ἀρχαὶ εἴ τε ἐξουσίαι , ἀρ οὐ προσήκει ταῦτα παραδέχεσθαι διὰ τὸ μή τε Μωσέα μή τε τοὺς λοιποὺς προφήτας περὶ τούτων προειληφέναι 0 1 2 ;
ἢ τ αὐτὸν καὶ περὶ τούτων ἐροῦμεν , ὡς οὐχ οἷοί τε ἦσαν τοὺς περὶ τούτων πιστεύεσθαι λόγους οἱ σκληροτράχηλοι καὶ ἀπερίτμητοι τῇ καρδίᾳ καὶ τοῖς ὠσίν ;
οἷς οὐ δὲ περὶ τῆς ἄνω Ἱερουσαλὴμ ἀνεκάλυπτον οἱ τοῦ θεοῦ προφῆται , ὥσπερ οὖν τῇ ἐκκλησίᾳ Χριστοῦ διασαφῶν καὶ τοὺς περὶ ταύτης λόγους ὁ Παῦλος ἐβόα λέγων ἡ δὲ ἄνω Ἰερουσαλὴμ ἐλευθέρα ἐστίν , ἥτις ἐστὶν μήτηρ ἡμῶν , καὶ προσεληλύθατε Σιὼν ὄρει καὶ πόλει θεοῦ ζῶντος , Ἱερουσαλὴμ ἐπουρανίῳ , καὶ μυριάσιν ἀγγέλων , πανηγύρει καὶ ἐκκλησίᾳ πρωτοτόκων ἀπογεγραμμένων ἐν οὐρανοῖς .
λεγέτω πρὸς ταῦτα Μάρκελλος , εἰ οἷός τέ ἐστιν ἐκ τῶν παλαιῶν γραμμάτων τὴν τούτων προφέρειν διδασκαλίαν .
εἰ δὲ μὴ εὑρίσκοι , τὴν αἰτίαν ἀποδιδότω δι ἣν σεσιώπητο τοῖς τοῦ θεοῦ προφήταις ταῦτά τε πάντα καὶ ἄλλα τούτοις ἀδελφὰ μυρία , περὶ ὧν ὁ αὐτὸς ἀπόστολος ὑπὲρ ἡμῶν ἐδεῖτο τοῦ θεοῦ , ἵνα ἐξισχύσωμεν καταλαβέσθαι σὺν πᾶσιν τοῖς ἁγίοις τί τὸ πλάτος καὶ μῆκος καὶ βάθος καὶ ὕψος , γνῶναί τε τὴν ὑπερβάλλουσαν τῆς γνώσεως ἀγάπην τοῦ θεοῦ .
καὶ αὐτὸς δὲ ὁ σωτὴρ ἡμῶν πλεῖστα ὅσα μυστήρια περὶ τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν περί τε τῆς συντελείας τοῦ παντὸς περί τε τῶν ἐπαγγελιῶν ποτὲ μὲν διὰ παραβολῶν ποτὲ δὲ καὶ ἐν ἀπορρήτοις ἐξέφαινεν τοῖς αὐτοῦ μαθηταῖς , πρὸς οὓς ἔλεγεν ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τοῦ θεοῦ .
ὧν οὐκ ἂν εὕροι τις τὰ ἴσα παρὰ Μωσεῖ ἢ παρὰ τοῖς λοιποῖς προφήταις 0 .
ἐπεὶ μὴ τῷ Ἰουδαίων λαῷ παρεδόθη ταῦτα , εἰς ἐπιτήδειον καιρὸν φυλαττόμενα τῇ ἐκκλησίᾳ Χριστοῦ , παρὰ τοῦτο χρῆν ἡμᾶς τὴν δωρηθεῖσαν ἡμῖν χάριν ἀθετεῖν ἢ μειζόνως εὐχαριστεῖν τῷ τῆς τοσαύτης ἡμᾶς καταξιώσαντι γνώσεως ;
κατὰ τὸν αὐτὸν οὖν τρόπον καὶ τὰς περὶ τοῦ υἱοῦ διδασκαλίας ἐκ τῆς αὐτοῦ καινῆς διαθήκης προσήκοι ἂν ἀπολαμβάνειν , οὐδὲν ξενιζομένους εἰ μὴ τῷ σκληροκαρδίῳ λαῷ τὴν περὶ αὐτοῦ γνῶσιν ἀνεκάλυπτον οἱ τοῦ θεοῦ ἄνθρωποι , εἰς καιρὸν εὔκαιρον τὸν περὶ αὐτοῦ ταμιευόμενοι λόγον .
οὐ γὰρ ἐδόκει ἐπιτήδειον εἶναι τὸ τηνικαῦτα ὑποσυρομένοις ἀνδράσιν ἐπὶ τὴν πολύθεον πλάνην παραδιδόναι τὸ περὶ πατρὸς καὶ υἱοῦ μυστήριον , οἷς οὐ δὲ τοὺς περὶ τῶν ὑποβεβηκυιῶν δυνάμεων ἐξεκάλυπτον λόγους , ὡς ἂν μὴ προφάσει ταύτῃ ἐπὶ τὴν Ἑλληνικὴν καταπέσοιεν πολυθεΐαν , οἳ πατέρα ἀνδρῶν τε θεῶν τε τὸν παρ αὐτοῖς ἀνεπλάσαντο θεόν .
διόπερ τῆς τοιαύτης αὐτοὺς ἀναστέλλων πλάνης ὁ λόγος τὸν ἕνα θεὸν ἐκήρυττεν , οὐ μὴν πατέρα εἶναι τὸν αὐτὸν ἠρνεῖτο ·
καὶ τὸν ἀληθῆ δὲ σέβειν ἐδίδασκεν καὶ πλὴν αὐτοῦ μηδένα εἰδέναι παρῄνει , οὐ μὴν ἠρνεῖτο εἶναι αὐτὸν πατέρα .
εἰ δὲ καὶ κύριον καὶ θεὸν αὐτὸν καὶ δίκαιον καὶ σωτῆρα ἀπεκάλει , ἀλλ οὐκ ἀπέκλειεν τοῦ καὶ πατέρα εἶναι αὐτὸν ἡγεῖσθαι τοῦ μονογενοῦς αὐτοῦ καὶ ἀγαπητοῦ υἱοῦ εἴ τ οὖν ὁ πατὴρ λέγοι εἴ θ ὁ υἱὸς τὸ ἐγώ εἰμι ὁ ὤν , ἀληθεύοι ἂν ἑκατέρως ὁ λόγος 0 .
ὅ τε γὰρ πατὴρ ὁ ὢν εἴη ἄν , μόνος αὐτὸς ὢν ἐπὶ πάντων , καὶ διὰ πάντων , καὶ ἐν πᾶσιν θεὸς ὡς ὁ θεῖος ἐδίδαξεν ἀπόστολος 0 .
ὅ τε υἱὸς καὶ αὐτὸς χρηματίζων ὁ ὢν ἀληθεύοι ἄν , μόνος ὢν υἱὸς μονογενὴς τοῦ ὄντος ·
ἀλλὰ καὶ εἰκὼν τοῦ ἀοράτου θεοῦ ὑπάρχων κατὰ τοῦτο εἴη ἂν αὐτοῦ εἰκών , καθ ὃ μόνος ἦν αὐτὸς ὁ ὤν ·
διὸ καὶ αὐτὸς χρηματίζοι ἂν ὁ ὤν , ἐπεὶ καὶ θεὸς καὶ κύριος ὁμοίως τῷ πατρὶ καὶ αὐτὸς διὰ πάσης ἀνηγόρευται τῆς θεοπνεύστου γραφῆς .
τοῦτο δέ ἐστιν καὶ ἐκ τοῦ πρὸς τὸν Μωσέα χρηματισμοῦ γνῶναι λέγει δ οὖν ἡ γραφὴ ἐλάλησεν δὲ ὁ θεὸς πρὸς Μωσῆν καὶ εἶπεν πρὸς αὐτόν ·
ἐγὼ κύριος 0 ·
καὶ ὤφθην πρὸς Ἀβραὰμ καὶ πρὸς Ἰσσὰκ καὶ πρὸς Ἰακώβ , θεὸς ὢν αὐτῶν .
ὁρᾷς ὅπως ὦφθαι ἑαυτὸν τοῖς πατράσιν ἔφη .
πότε δὲ ὤφθη , πάλιν ἡ γραφὴ μαρτυρεῖ λέγουσα ὤφθη δὲ κύριος ὁ θεὸς τῷ Ἀβραὰμ πρὸς τῇ δρυῒ τῇ Μαμβρῆ , καθημένου αὐτοῦ πρὸς τῇ θύρᾳ .
πῶς δὲ ὤφθη ἄλλ ἐν σχήματι ἀνθρωπίνῳ ;
τίνα δὲ χρῆν πιστεύειν εἶναι τοῦτον ἢ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ 0 ;
ὃ δὴ καὶ αὐτὸς ἐν Εὐαγγελίοις παρίστη λέγων πρὸς τοὺς Ἰουδαίους Ἀβραὰμ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἠγαλλιάσατο ἵνα ἴδῃ τὴν ἡμέραν τὴν ἐμήν , καὶ εἶδεν καὶ ἐχάρης ·
ὅτε καὶ θαυμασάντων ἐπὶ τῷ λόγῳ προσέθηκεν τὸ πρὶν Ἀβραὰμ γενέσθαι ἐγώ εἰμιι , τὴν προΰπαρξιν ἑαυτοῦ παριστὰς λευκότατα .
τί δὴ οὖν συνίστησιν ὁ λόγος ἢ αὐτὸν εἶναι τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ τὸν χρηματίσαντα τῷ Μωσεῖ καὶ εἰρηκότα ἐγώ εἰμι ὁ ὤν ;
αὐτὸς γὰρ τῷ Ἀβραὰμ ὦφθαι ἑαυτὸν ἐδίδαξεν .
ὅπως δὲ ἦν αὐτὸς ὁ ὤν , εἴρηται .
καὶ ὁ μέγας δὲ ἀπόστολος Παῦλος οἶδεν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ μεσίτην γενόμενον τῆς διὰ Μωσέως νομοθεσίας , ἐν οἷς διδάσκει λέγων ὁ νόμος διαταγεὶς δι ἀγγέλων , ἐν χειρὶ μεσίτου .
ὁ δὲ μεσίτης ἑνὸς οὐκ ἔστιν .
οὐκοῦν ὁ χρηματίσας τῷ Μωσεῖ ὁ μεσίτης ἦν , ἐξ ἐκείνου μεσιτεύων τῇ τῶν ἀνθρώπων σωτηρίᾳ , πρὶν ἢ τὴν σάρκα ἀναλαβεῖν .
τοῦτον δὲ εἶναι Ἰησοῦν Χριστὸν ὁ αὐτὸς ἀπόστολος παρέστησε φήσας εἷς θεός , εἷς καὶ μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνθρώπων , ἄνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός .
εἴ τ οὖν ἐξ αὐτοῦ τοῦ προσώπου λέγοιτο παρὰ Μωσεῖ τὸ ἐγώ εἰμι ὁ ὤν , εἴ θ ὁ πατὴρ ἦν ὁ δι αὐτοῦ ταύτην προϊέμενος τὴν φωνήν , ἑκατέρως ἀληθεύοι ἂν ὁ λόγος .
μὴ δὴ οὖν ἀπορείτω Μάρκελλος συλλογισμῷ χρώμενος , ὡς οἴεται , ἀφύκτῳ , δι οὗ φησὶν τίνα τοίνυν τὸν ἐγώ εἰμι ὁ ὢν λέγοντα Ἀστέριος εἶναι οἴεται , τὸν υἱὸν ἢ τὸν πατέρα ;
εἶθ ἑξῆς συνάγων , ὡς εἰ μὲν ὁ πατὴρ εἴη ὁ ὤν , οὐκέτ ἔσται ὁ υἱὸς θεός 0 ·
ὅτι κατὰ ἀντιδιαστολὴν τοῦ μὴ ὄντος ὁ ὢν ἑαυτὸν εἶναί φησιν 0 .
ταῦτα δὲ λέγων ὁαὐτὸς ἑκατέρῳ περιπέπτωκεν τῷ ἀτόπῳ , ἕνα μὲν ὁριζόμενος εἶναι τὸν ὄντα , θάτερον δὲ ἀρνούμενος .
καὶ τίνα τοῦτον αὐτὸς ἂν εἰδείη .
ἢ γὰρ τὸν πατέρα δοὺς τὸν υἱὸν ἀρνήσεται , ἢ τὸν υἱὸν μόνον παραδεξάμενος ἀθετήσει τὸν πατέρα ·
μᾶλλον δὲ οὔ τε πατέρα οὔ τε υἱὸν εἰδὼς ἐλεγχθήσεται , ἕνα μόνον διδοὺς τὸν δ ἕτερον ἐκποδὼν μεθιστάς .
κ ἂν ἀκούῃ δὲ λέγοντος τοῦ θεοῦ  ἐγὼ κύριος ὁ θεός σου , ὁ ἐξαγαγών σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου , ἐξ οἴκου δουλείας 0 .
οὐκ ἔσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ  , πάλιν κ ἀνταῦθα μὴ ταραττέσθω τὴν ψυχὴν ἀλλὰ καὶ τῶν ἑξῆς συνημμένων ἀκουέτω ·
εἰπὼν γὰρ οὐκ ἔσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ , ἐπήγαγεν οὐ ποιήσεις σεαυτῷ εἴδωλον οὐ δὲ παντὸς ὁμοίωμα , ὅσα ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ ὅσα ἐν τῇ γῇ κάτω καὶ ὅσα ἐν τοῖς ὕδασιν ὑποκάτω τῆς γῆς 0 1 2 .
οὐ προσκυνήσεις αὐτοῖς οὐ δὲ μὴ λατρεύσεις αὐτοῖς ·
ἐγὼ γάρ εἰμι κύριος ὁ θεός σου , κύριος ζηλωτής .
ὁρᾷς ὅπως διεστέλλετο μὴ τῇ τῶν ἐθνῶν πολυθέῳ πλάνῃ συναπάγεσθαι , μόνον δὲ αὐτὸν εἰδέναι θεὸν καὶ κύριον .
τίς δ ἦν οὗτος ;
ὁ υἱὸς τὴν εἰκόνα τοῦ πατρὸς ἔχων ἐν ἑαυτῷ ἐξ αὐθεντείας τε αὐτοῦ τοῖς εἰδωλολατρείαν νοσοῦσιν ταῦτα διαταττόμενος .
ὡς γὰρ πάντα δι αὐτοῦ ἐγένετο , τοῦ πατρὸς διὰ τοῦ σωτῆρος τὴν τῶν γενητῶν ἁπάντων οὐσίαν ὑποστησαμένου , οὕτως αὐτὸς ἦν ὁ πατὴρ τὴν εἰς αὐτὸν γνῶσίν τε καὶ εὐσέβειαν διὰ μεσίτου τοῦ υἱοῦ παραδιδοὺς ἀνθρώποις .
τοῦτο δὲ καὶ ὁ ἀπόστολος αὐτοῖς ῥήμασιν Γαλάταις γράφων ἐδίδασκεν , δι ὧν ἔφη ὁ νόμος διαταγεὶς δι ἀγγέλων , ἐν χειρὶ μεσίτου .
κ ἂν λέγῃ ἴδετε ἴδετε ὅτι ἐγώ εἰμι .
καὶ οὐκ ἔστιν θεὸς πλὴν ἐμοῦ , πάλιν ὁ πατὴρ ἦν ὡς διὰ εἰκόνος καὶ μεσίτου διὰ τοῦ υἱοῦ τοῦτο φάσκων .
εἰ γὰρ δὴ λέγοντος μὲν Ἡσαΐου τοῦ προφήτου υἱοὺς ἐγέννησα καὶ ὕψωσα καὶ πάλιν Ἰσραὴλ δέ με οὐκ ἔγνω , καὶ ὁ λαός με οὐ συνῆκεν καὶ αὖθις ἐγὼ πᾶσιν τοῖς ἄστροις ἐνετειλάμην , καὶ τῇ χειρί μου ἐστερέωσα τὸν οὐρανὸν  καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα , οὐ τὸν Ἡσαΐαν ταῦτα λέγειν φήσομεν , δι αὐτοῦ δὲ τὸν ἐν αὐτῷ λαλοῦντα θεόν , οὐχὶ δὴ καὶ ἐπὶ τοῦ μονογενοῦς υἱοῦ τοῦ θεοῦ πρέποι ἂν τὸν πατέρα δι αὐτοῦ χρῆναι ταῦτα διαμαρτύρασθαι τοῖς τῶν τοιῶνδε παραγγελμάτων δεομένοις ;
εἰδωλολάτραι δ ἦσαν οὗτοι , ὡς ἡ αὐτὴ διδάσκει γραφὴ λέγουσα καὶ εἶπεν κύριος ·
ποῦ εἰσὶν οἱ θεοὶ αὐτῶν , ἐφ οἷς ἐπεποίθεισαν ἐπ αὐτοῖς ;
ὧν τὸ στέαρ τῶν θυσιῶν αὐτῶν ἠσθίετε , καὶ ἐπίνετε τὸν οἶνον τῶν σπονδῶν αὐτῶν ·
ἀναστήτωσαν καὶ βοηθησάτωσαν ὑμῖν .
καὶ γενηθήτωσαν ὑμῶν σκεπασταί .
τούτοις γὰρ συνῆπται τὸ ἴδετε ἴδετε ὅτι ἐγώ εἰμι , καὶ οὐκ ἔστιν θεὸς πλὴν ἐμοῦ .
κ ἂν μυριάκις τοίνυν διὰ τοῦ προφήτου βοῶν φάσκῃ πλὴν ἐμοῦ οὐκ ἔστιν θεὸς καὶ πλὴν ἐμοῦ οὐκ ἔστιν δίκαιος καὶ σωτὴρ καὶ θεὸν πλὴν ἐμοῦ οὐ γνώσῃ , καὶ σῴζων οὐκ ἔστιν πάρεξ ἐμοῦ καὶ ὅσα ἄλλα τούτοις ἀδελφὰ ἐν τοῖς λοιποῖς φέρεται προφήταις .
θεὸς ἦν καὶ ἐξ ἐκείνου ἐν Χριστῷ κόσμον καταλλάσσων ἑαυτῷ .
καὶ αὐτὸς ἦν ὁ πατὴρ ταῦτα διὰ τοῦ μονογενοῦς υἱοῦ , οἷα δι ἑρμηνέως , ἀνθρώποις ὑποφθεγγόμενος 0 .
ὁ δὴ καὶ αὐτὸς ὁ υἱὸς ἐν Εὐαγγελίοις παρεδίδου , ἕνα μόνον εἰδέναι διδάσκων θεόν , ἐν οἷς ἔλεγεν αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώ νιος ζωή , ἵνα γινώσκωσίν σε τὸν μόνον ἀληθινὸν θεὸν καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν .
αὐτὸς οὖν ὁ ἀληθινὸς ἦν θεός , ὁ εἷς μόνος καὶ ἕτερος οὐκ ἔστιν πλὴν αὐτοῦ , ὁ μὴ μόνον διὰ τῶν προφητῶν ἀλλὰ διὰ τοῦ ἰδίου υἱοῦ ταῦτα κατ ἐκεῖνο καιροῦ εἰδωλολατρεύοντι τῷ Ἰουδαίων ἐγκελευόμενος ἔθνει .
αὐτίκα δ οὖν ὁ Ἡσαΐας  μᾶλλον δὲ ὁ θεὸς δι αὐτοῦ  εἰπὼν πλὴν ἐμοῦ οὐκ ἔστιν θεός 0 .
τίς ὥσπερ ἐγώ 0 ;
καὶ ἑξῆς μάρτυρες ὑμεῖς ἐστε εἰ ἔστιν θεὸς πλὴν ἐμοῦ , ἐπήγαγεν τὸ καὶ οὐκ ἦσαν τότε .
οἱ πλάσσοντες καὶ οἱ γλύφοντες πάντες μάταιοι , ποιοῦντες τὰ καταθύμια αὐτῶν 0 .
καὶ δι ὅλης δὲ τῆς αὐτοῦ προφητείας εὕροις ἂν κοπτόμενα τὰ ἄψυχα ξόανα , καὶ παρ ἑκάστω δὲ προφήτῃ ὁμοίως εἰς ἀποτροπὴν τῆς πολυθέου πλάνης τὸν ἕνα θεὸν κηρυττόμενον εὑρήσεις .
οὕτω καὶ ἡμεῖς εἰώθαμεν Ἑλλήνων τοῖς δεισιδαίμοσιν ἐν τοῖς πρὸς αὐτοὺς διαλόγοις τὴν μὲν περὶ τοῦ Χριστοῦ διδασκαλίαν εἰς εὔκαιρον ταμιεύεσθαι , τέως δὲ αὐτοῖς τῆς εἰδωλολάτρου πλάνης ἐλέγχους προσφέρειν καὶ τὸν ἕνα εἶναι θεὸν ἀποδεικτικοῖς κατασκευάζειν λόγοις .
μανθανέτω τοίνυν Μάρκελλος , εἰ καταγηράσας ἐν ἐπισκοπῇ τῆς Χριστοῦ ἐκκλησίας οὔπω καὶ νῦν μεμάθηκεν , ὅτι τῷ παλαιῷ λαῷ ἡ τοῦ ἀποκεκρυμμένου μυστηρίου περὶ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ γνῶσις κατάλληλος οὐδαμῶς ἦν , ὀλισθηρῶς ἔχοντι πρὸς εἰδωλολατρείαν , καὶ ὡς μόνῃ τῇ αὐτοῦ ἐκκλησίᾳ τὸ μυστήριον τὸ ἀποκεκρυμμένον ἀπὸ τῶν αἰώνων καὶ ἀπὸ τῶν γενεῶν διὰ τῆς αὐτοῦ χάριτος ἐταμιεύετο , ἐν ᾧ μυστηρίῳ ὁ περὶ τῆς ἁγίας τριάδος πατρὸς καὶ υἱοῦ καὶ ἁγίου πνεύματος περιείχετο λόγος .
ὁ δὲ τοσαῦτα συναγαγὼν ὅσα ἂν εἴποι καὶ Ἰουδαίων διδάσκαλος περὶ τῆς ἐκτομῆς ὁμιλῶν ἐν Ἰουδαίων συναγωγῇ , σεμνύνεται τοῖς Χριστοῦ μαθηταῖς ταῦτα προβαλλόμενος , οὐκ εἰδὼς ὅτι πλείονα αὐτοῦ εἴποι ἂν ὁ σωματικὸς Ἰουδαῖος .
ἐπὶ τούτοις μὲν οὖν αὐχεῖ , τὰς δ ἀληθεῖς περὶ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν θέο λογίας διαστρέφων οὐκ ἐγκαλύπτεται .
αὐτίκα δ οὖν οὐ συνίησιν τὰς φωνὰς τοῦ θείου ἀποστόλου , διαφόρως διδάξαντος αὐτὸν εἶναι εἰκόνα τοῦ θεοῦ δι ὧν ἐξεθέμην αὐτοῦ λέξεων , δέον ἐντεῦθεν συνεῖναι ὡς οὐ δύο θεοὺς ἡ ἐκκλησία τοῦ θεοῦ κηρύττει 0 ·
οὐ γὰρ δύο ἀγέννητα οὐ δὲ δύο ἄναρχα , ὡς πολλάκις ἡμῖν εἴρηται , οὐ δὲ δύο οὐσίας ἐξ ἰσοτιμίας ἀντιπαρεξαγομένας ἀλλήλαις εἰσάγει , διὸ οὐ δὲ δύο θεούς , ἀλλὰ μίαν ἀρχὴν καὶ θεὸν καὶ τὸν αὐτὸν πατέρα διδάσκουσα εἶναι τοῦ μονογενοῦς καὶ ἀγαπητοῦ υἱοῦ , ὡσαύτως δὲ καὶ μίαν εἰκόνα τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου , τὴν αὐτὴν οὖσαν τῷ μονογενεῖ καὶ ἀγαπητῷ υἱῷ αὐτοῦ 0 1 2 .
κ ἂν λέγῃ δὲ ὁ ἀπόστολος θεολογῶν τὸν πατέρα ὁ μακάριος καὶ μόνος δυνάστης καὶ πάλιν  ὁ μόνος ἔχων ἀθανασίαν , φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον  καὶ αὖθις τῷ δὲ βασιλεῖ τῶν αἰώνων , ἀφθάρτῳ ἀοράτῳ μόνῳ θεῷ  καὶ πάλιν μόνῳ σοφῷ θεῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας 0 ·
ἀμήν , κ ἂν τούτων ἔτι πλείονα λέγηται εἰς δοξολογίαν τοῦ ἑνὸς καὶ ἐπὶ πάντων θεοῦ , καὶ τούτων ἁπάντων χρὴ νοεῖν εἰκόνα εἶναι τὸν μονογενῆ υἱὸν τοῦ θεοῦ , οὐχ ὡς ἀψύχῳ ὕλῃ ἀλλ ὡς ἐν υἱῷ ζῶντι μεμορφωμένην 0 .
κ ἂν αὐτὸς ὁ σωτὴρ μόνον ἀληθινὸν θεὸν διδάσκῃ εἶναι τὸν πατέρα λέγων ἵνα γινώσκωσιν σὲ τὸν μόνον ἀληθινὸν θεόν , ἀλλ οὐκ ἀποκνητέον καὶ αὐτὸν θεὸν ἀληθινὸν ὁμολογεῖν ὡς ἐν εἰκόνι καὶ τοῦτο κεκτημένον , ἵνα ἡ τοῦ μόνου προσθήκη μόνῳ τῷ πατρὶ ὡς ἂν ἀρχετύπῳ τῆς εἰκόνος ἁρμόζῃ .
σαφέστατα γοῦν εἰκόνα καὶ ἀπαύγασμα τοῦ πατρὸς ἐν μορφῇ τε τοῦ θεοῦ εἶναι αὐτὸν ὁ θεσπέσιος ἐδίδαξεν Παῦλος , ὡς διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἀποδέδεικται .
ὥσπερ οὖν ἑνὸς ὑφεστῶτος πατρὸς καὶ ἑνὸς υἱοῦ φύντος ἐκ τοῦ πατρὸς οὐκ ἄν τις εὖ φρονῶν εἴποι δύο πατέρας ὑπάρχειν οὐ δὲ υἱοὺς δύο , καὶ ὥσπερ βασιλέως κρατοῦντος ἑνὸς εἰκόνος δὲ αὐτοῦ πανταχοῦ γῆς προφερομένης οὐκ ἄν τις σωφρονῶν δύο εἴποι τοὺς κρατοῦντας , ἀλλ ἕνα τὸν καὶ διὰ τῆς εἰκόνος τιμώμενον 0 1 2 .
κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον  ὡς καὶ πολλάκις ἡμῖν εἴρηται  καὶ ἡ ἐκκλησία τοῦ θεοῦ ἕνα παρα λαβοῦσα θεὸν σέβειν τὸν αὐτὸν καὶ διὰ τοῦ υἱοῦ 0 .
ὡς διὰ εἰκόνος , μένει προσκυνοῦσα 0 .
ἃ δὴ μὴ συνεὶς Μάρκελλος τὴν εἰκόνα τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου τὴν σάρκα εἶναι τοῦ σωτῆρος ἀπεφήνατο , ἣν ὁ ἀπόστολος μορφὴν δούλου κέκληκεν ·
οὐ λογισάμενος ὅτι καὶ πάντες ἄνθρωποι κατὰ τὴν σάρκα τοῦ σωτῆρος τυγχάνουσιν μεμορφωμένοι 0 .
καὶ τὸ μὲν σῶμα ὃ ἀνείληφεν ὁ σωτὴρ τῆς ἀγενήτου καὶ ἀρρήτου καὶ πατρικῆς θεότητος εἰκόνα εἶναι διισχυρίζεται , τὸν δὲ υἱὸν τοῦ θεοῦ τὸν μονογενῆ δι οὗ τὰ πάντα συνέστη  πάντα γὰρ δι  αὐτοῦ ἐγένετο , καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐ δὲ ἕν  ἀρνεῖται εἶναι εἰκόνα τοῦ θεοῦ αὐταῖς συλλαβαῖς λέγων οὐκοῦν πρόδηλον , ὅτι πρὸ τῆς τοῦ ἡμετέρου σώματος ἀναλήψεως ὁ λόγος καθ ἑαυτὸν οὐκ ἦν εἰκὼν τοῦ ἀοράτου θεοῦ .
ὁρᾷς ὅσῃ διαστροφῇ κέχρηται τῆς ἀποστολικῆς ἑρμηνείας .
οὕτω δὲ τοῦ εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τὸ παρὰ Μωσεῖ καὶ τοῖς λοιποῖς προφήταις κεκρυμμένως ἐγνωσμένον μυστήριον εὐαγγελιζομένου καὶ ἀνακαλύπτοντος μεγάλῃ τε κηρύττοντος βοῇ τὸ  ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος , καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν , καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος .
πάντα δι αὐτοῦ ἐγένετο  καὶ μαρτυρομένου ὅτι ἦν τὸ φῶς τὸ φωτίζον πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον .
ἐν τῷ κόσμῳ ἦν , καὶ ὁ κόσμος δι αὐτοῦ ἐγένετο , καὶ ὁ κόσμος αὐτὸν οὐκ ἔγνω , τήν τε υἱότητα σαφῶς παριστῶντος ἐν τῷ περὶ μὲν τοῦ πατρὸς λέγειν θεὸν οὐδεὶς ἑώρακεν πώποτε , περὶ δὲ τοῦ υἱοῦ ὁ μονογενὴς υἱὸς ὁ ὢν εἰς τὸν κόλπον τοῦ πατρός , ἐκεῖνος ἐξηγήσατο , ὁ θαυμαστὸς οὗτος τῶν Χριστοῦ λόγων διδάσκαλος τὰς ἐντολὰς τοῦ θεοῦ καὶ τοὺς παραγγελτικοὺς τῶν πρακτέων λόγους ἀπὸ τῆς θείας συναγαγὼν γραφῆς τοιοῦτόν τινα ὁρίζεται τὸν ἐν ἀρχῇ λόγον .
ἐπάκουσον δὲ ὅπως ταῦτα συνιστᾶν πειρᾶται , τοῦτον γράφων τὸν τρόπον * * * * * τῶν δὲ διδασκόντων αὐτοὺς ὥσπερ αἰδουμένων μεμνῆσθαι τοῦ λόγου .
ὃν οὕτω πᾶσαι αἱ θεῖαι κηρύττουσιν γραφαί .