Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ὅτι ἱερεὺς καὶ προφήτης ἐπορεύθησαν εἰς γῆν , ἣν οὐκ ᾔδεισαν 0 .
μὴ ἀποδοκιμάζων ἀπεδοκίμασας τὸν Ιουδαν , καὶ ἀπὸ Σιων ἀπέστη ἡ ψυχή σου ;
ἵνα τί ἔπαισας ἡμᾶς , καὶ οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἴασις ;
ὑπεμείναμεν εἰς εἰρήνην , καὶ οὐκ ἦν ἀγαθά ·
εἰς καιρὸν ἰάσεως , καὶ ἰδοὺ ταραχή 0 .
ἔγνωμεν , κύριε , ἁμαρτήματα ἡμῶν , ἀδικίας πατέρων ἡμῶν , ὅτι ἡμάρτομεν ἐναντίον σου .
κόπασον διὰ τὸ ὄνομά σου , μὴ ἀπολέσῃς θρόνον δόξης σου ·
μνήσθητι , μὴ διασκεδάσῃς τὴν διαθήκην σου τὴν μεθ ἡμῶν .
μὴ ἔστιν ἐν εἰδώλοις τῶν ἐθνῶν ὑετίζων ;
καὶ εἰ ὁ οὐρανὸς δώσει πλησμονὴν αὐτοῦ 0 ;
οὐχὶ σὺ εἶ αὐτός ;
καὶ ὑπομενοῦμέν σε , ὅτι σὺ ἐποίησας πάντα ταῦτα .
καὶ εἶπεν κύριος πρός με Ἐὰν στῇ Μωυσῆς καὶ Σαμουηλ πρὸ προσώπου μου , οὐκ ἔστιν ἡ ψυχή μου πρὸς αὐτούς ·
ἐξαπόστειλον τὸν λαὸν τοῦτον , καὶ ἐξελθέτωσαν .
καὶ ἔσται ἐὰν εἴπωσιν πρὸς σέ Ποῦ ἐξελευσόμεθα ;
καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς Τάδε λέγει κύριος Ὅσοι εἰς θάνατον , εἰς θάνατον 0 ·
καὶ ὅσοι εἰς μάχαιραν , εἰς μάχαιραν 0 1 ·
καὶ ὅσοι εἰς λιμόν , εἰς λιμόν 0 1 ·
καὶ ὅσοι εἰς αἰχμαλωσίαν , εἰς αἰχμαλωσίαν 0 .
καὶ ἐκδικήσω ἐπ αὐτοὺς τέσσαρα εἴδη , λέγει κύριος , τὴν μάχαιραν εἰς σφαγὴν καὶ τοὺς κύνας εἰς διασπασμὸν καὶ τὰ θηρία τῆς γῆς καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ εἰς βρῶσιν καὶ εἰς διαφθοράν 0 .
καὶ παραδώσω αὐτοὺς εἰς ἀνάγκας πάσαις ταῖς βασιλείαις τῆς γῆς διὰ Μανασση υἱὸν Εζεκιου βασιλέα Ιουδα περὶ πάντων , ὧν ἐποίησεν ἐν Ιερουσαλημ .
τίς φείσεται ἐπὶ σοί , Ιερουσαλημ ;
καὶ τίς δειλιάσει ἐπὶ σοί ;
ἢ τίς ἀνακάμψει εἰς εἰρήνην σοι ;
σὺ ἀπεστράφης με , λέγει κύριος , ὀπίσω πορεύσῃ , καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου καὶ διαφθερῶ σε , καὶ οὐκέτι ἀνήσω αὐτούς .
καὶ διασπερῶ αὐτοὺς ἐν διασπορᾷ ·
ἐν πύλαις λαοῦ μου ἠτεκνώθησαν , ἀπώλεσαν τὸν λαόν μου διὰ τὰς κακίας αὐτῶν .
ἐπληθύνθησαν χῆραι αὐτῶν ὑπὲρ τὴν ἄμμον τῆς θαλάσσης ·
ἐπήγαγον ἐπὶ μητέρα νεανίσκου ταλαιπωρίαν ἐν μεσημβρίᾳ , ἐπέρριψα ἐπ αὐτὴν ἐξαίφνης τρόμον καὶ σπουδήν .
ἐκενώθη ἡ τίκτουσα ἑπτά , ἀπεκάκησεν ἡ ψυχὴ αὐτῆς , ἐπέδυ ὁ ἥλιος αὐτῇ ἔτι μεσούσης τῆς ἡμέρας , κατῃσχύνθη καὶ ὠνειδίσθη ·
τοὺς καταλοίπους αὐτῶν εἰς μάχαιραν δώσω ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν .
Οἴμμοι ἐγώ , μῆτερ , ὡς τίνα με ἔτεκες ;
ἄνδρα δικαζόμενον καὶ διακρινόμενον πάσῃ τῇ γῇ 0 ·
οὔ τε ὠφέλησα , οὔ τε ὠφέλησέν με οὐδείς ·
γένοιτο , δέσποτα , κατευθυνόντων αὐτῶν , εἰ μὴ παρέστην σοι ἐν καιρῷ τῶν κακῶν αὐτῶν καὶ ἐν καιρῷ θλίψεως αὐτῶν εἰς ἀγαθὰ πρὸς τὸν ἐχθρόν .
εἰ γνωσθήσεται σίδηρος ;
καὶ περιβόλαιον χαλκοῦν ἡ ἰσχύς σου 0 .
καὶ τοὺς θησαυρούς σου εἰς προνομὴν δώσω ἀντάλλαγμα διὰ πάσας τὰς ἁμαρτίας σου καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις σου .
καὶ καταδουλώσω σε κύκλῳ τοῖς ἐχθροῖς σου ἐν τῇ γῇ , ᾗ οὐκ ᾔδεις ·
ὅτι πῦρ ἐκκέκαυται ἐκ τοῦ θυμοῦ μου , ἐφ ὑμᾶς καυθήσεται .
κύριε , μνήσθητί μου καὶ ἐπίσκεψαί με καὶ ἀθῴωσόν με ἀπὸ τῶν καταδιωκόντων με , μὴ εἰς μακροθυμίαν ·
γνῶθι ὡς ἔλαβον περὶ σοῦ ὀνειδισμὸν ὑπὸ τῶν ἀθετούντων τοὺς λόγους σου ·
συντέλεσον αὐτούς , καὶ ἔσται ὁ λόγος σου ἐμοὶ εἰς εὐφροσύνην καὶ χαρὰν καρδίας μου , ὅτι ἐπικέκληται τὸ ὄνομά σου ἐπ ἐμοί , κύριε παντοκράτωρ .
οὐκ ἐκάθισα ἐν συνεδρίῳ αὐτῶν παιζόντων , ἀλλὰ εὐλαβούμην ἀπὸ προσώπου χειρός σου ·
κατὰ μόνας ἐκαθήμην , ὅτι πικρίας ἐνεπλήσθην .
ἵνα τί οἱ λυποῦντές με κατισχύουσίν μου ;
ἡ πληγή μου στερεά , πόθεν ἰαθήσομαι 0 ;
γινομένη ἐγενήθη μοι ὡς ὕδωρ ψευδὲς οὐκ ἔχον πίστιν 0 .
διὰ τοῦτο τάδε λέγει κύριος Ἐὰν ἐπιστρέψῃς , καὶ ἀποκαταστήσω σε , καὶ πρὸ προσώπου μου στήσῃ ·
καὶ ἐὰν ἐξαγάγῃς τίμιον ἀπὸ ἀναξίου , ὡς στόμα μου ἔσῃ ·
καὶ ἀναστρέψουσιν αὐτοὶ πρὸς σέ , καὶ σὺ οὐκ ἀναστρέψεις πρὸς αὐτούς .
καὶ δώσω σε τῷ λαῷ τούτῳ ὡς τεῖχος ὀχυρὸν χαλκοῦν , καὶ πολεμήσουσιν πρὸς σὲ καὶ οὐ μὴ δύνωνται πρὸς σέ , διότι μετὰ σοῦ εἰμι τοῦ σῴζειν σε καὶ ἐξαιρεῖσθαί σε ἐκ χειρὸς πονηρῶν καὶ λυτρώσομαί σε ἐκ χειρὸς λοιμῶν .
καὶ σὺ μὴ λάβῃς γυναῖκα , λέγει κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ , καὶ οὐ γεννηθήσεταί σοι υἱὸς οὐ δὲ θυγάτηρ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ .
ὅτι τάδε λέγει κύριος περὶ τῶν υἱῶν καὶ περὶ τῶν θυγατέρων τῶν γεννωμένων ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ καὶ περὶ τῶν μητέρων αὐτῶν τῶν τετοκυιῶν αὐτοὺς καὶ περὶ τῶν πατέρων αὐτῶν τῶν γεγεννηκότων αὐτοὺς ἐν τῇ γῇ ταύτῃ Ἐν θανάτῳ νοσερῷ ἀποθανοῦνται , οὐ κοπήσονται καὶ οὐ ταφήσονται ·
εἰς παράδειγμα ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς ἔσονται καὶ τοῖς θηρίοις τῆς γῆς καὶ τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ ·
ἐν μαχαίρᾳ πεσοῦνται καὶ ἐν λιμῷ συντελεσθήσονται .
τάδε λέγει κύριος Μὴ εἰσέλθῃς εἰς θίασον αὐτῶν καὶ μὴ πορευθῇς τοῦ κόψασθαι καὶ μὴ πενθήσῃς αὐτούς , ὅτι ἀφέστακα τὴν εἰρήνην μου ἀπὸ τοῦ λαοῦ τούτου .
οὐ μὴ κόψωνται αὐτοὺς οὐ δὲ ἐντομίδας οὐ μὴ ποιήσωσιν καὶ οὐ ξυρήσονται , καὶ οὐ μὴ κλασθῇ ἄρτος ἐν πένθει αὐτῶν εἰς παράκλησιν ἐπὶ τεθνηκότι , οὐ ποτιοῦσιν αὐτὸν ποτήριον εἰς παράκλησιν ἐπὶ πατρὶ καὶ μητρὶ αὐτοῦ .
εἰς οἰκίαν πότου οὐκ εἰσελεύσῃ συγκαθίσαι μετ αὐτῶν τοῦ φαγεῖν καὶ πιεῖν .
διότι τάδε λέγει κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ Ἰδοὺ ἐγὼ καταλύω ἐκ τοῦ τόπου τούτου ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν ὑμῶν καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις ὑμῶν φωνὴν χαρᾶς καὶ φωνὴν εὐφροσύνης , φωνὴν νυμφίου καὶ φωνὴν νύμφης .
καὶ ἔσται ὅταν ἀναγγείλῃς τῷ λαῷ τούτῳ ἅπαντα τὰ ῥήματα ταῦτα καὶ εἴπωσιν πρὸς σέ Διὰ τί ἐλάλησεν κύριος ἐφ ἡμᾶς πάντα τὰ κακὰ ταῦτα ;
τίς ἡ ἀδικία ἡμῶν 0 ;
καὶ τίς ἡ ἁμαρτία ἡμῶν , ἣν ἡμάρτομεν ἔναντι κυρίου τοῦ θεοῦ ἡμῶν 0 ;
καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς Ἀνθ ὧν ἐγκατέλιπόν με οἱ πατέρες ὑμῶν , λέγει κύριος , καὶ ᾤχοντο ὀπίσω θεῶν ἀλλοτρίων καὶ ἐδούλευσαν αὐτοῖς καὶ προσεκύνησαν αὐτοῖς καὶ ἐμὲ ἐγκατέλιπον καὶ τὸν νόμον μου οὐκ ἐφυλάξαντο , καὶ ὑμεῖς ἐπονηρεύσασθε ὑπὲρ τοὺς πατέρας ὑμῶν καὶ ἰδοὺ ὑμεῖς πορεύεσθε ἕκαστος ὀπίσω τῶν ἀρεστῶν τῆς καρδίας ὑμῶν τῆς πονηρᾶς τοῦ μὴ ὑπακούειν μου , καὶ ἀπορρίψω ὑμᾶς ἀπὸ τῆς γῆς ταύτης εἰς τὴν γῆν , ἣν οὐκ ᾔδειτε ὑμεῖς καὶ οἱ πατέρες ὑμῶν , καὶ δουλεύσετε ἐκεῖ θεοῖς ἑτέροις , οἳ οὐ δώσουσιν ὑμῖν ἔλεος .
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται , λέγει κύριος , καὶ οὐκ ἐροῦσιν ἔτι Ζῇ κύριος ὁ ἀναγαγὼν τοὺς υἱοὺς Ισραηλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου , ἀλλά Ζῇ κύριος ὃς ἀνήγαγεν τὸν οἶκον Ισραηλ ἀπὸ γῆς βορρᾶ καὶ ἀπὸ πασῶν τῶν χωρῶν , οὗ ἐξώσθησαν ἐκεῖ ·
καὶ ἀποκαταστήσω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν αὐτῶν , ἣν ἔδωκα τοῖς πατράσιν αὐτῶν .
ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τοὺς ἁλεεῖς τοὺς πολλούς , λέγει κύριος , καὶ ἁλιεύσουσιν αὐτούς ·
καὶ μετὰ ταῦτα ἀποστελῶ τοὺς πολλοὺς θηρευτάς , καὶ θηρεύσουσιν αὐτοὺς ἐπάνω παντὸς ὄρους καὶ ἐπάνω παντὸς βουνοῦ καὶ ἐκ τῶν τρυμαλιῶν τῶν πετρῶν .
ὅτι οἱ ὀφθαλμοί μου ἐπὶ πάσας τὰς ὁδοὺς αὐτῶν , καὶ οὐκ ἐκρύβη τὰ ἀδικήματα αὐτῶν ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν μου 0 .
καὶ ἀνταποδώσω διπλᾶς τὰς ἀδικίας αὐτῶν καὶ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν , ἐφ αἷς ἐβεβήλωσαν τὴν γῆν μου ἐν τοῖς θνησιμαίοις τῶν βδελυγμάτων αὐτῶν καὶ ἐν ταῖς ἀνομίαις αὐτῶν , ἐν αἷς ἐπλημμέλησαν τὴν κληρονομίαν μου .
κύριε ἰσχύς μου καὶ βοήθειά μου καὶ καταφυγή μου ἐν ἡμέρᾳ κακῶν , πρὸς σὲ ἔθνη ἥξουσιν ἀπ ἐσχάτου τῆς γῆς καὶ ἐροῦσιν Ὡς ψευδῆ ἐκτήσαντο οἱ πατέρες ἡμῶν εἴδωλα , καὶ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς ὠφέλημα .
εἰ ποιήσει ἑαυτῷ ἄνθρωπος θεούς ;
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ δηλώσω αὐτοῖς ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ τὴν χεῖρά μου καὶ γνωριῶ αὐτοῖς τὴν δύναμίν μου , καὶ γνώσονται ὅτι ὄνομά μοι κύριος .
ἐπικατάρατος ὁ ἄνθρωπος , ὃς τὴν ἐλπίδα ἔχει ἐπ ἄνθρωπον καὶ στηρίσει σάρκα βραχίονος αὐτοῦ ἐπ αὐτόν , καὶ ἀπὸ κυρίου ἀποστῇ ἡ καρδία αὐτοῦ 0 ·
καὶ ἔσται ὡς ἡ ἀγριομυρίκη ἡ ἐν τῇ ἐρήμῳ , οὐκ ὄψεται ὅταν ἔλθῃ τὰ ἀγαθά , καὶ κατασκηνώσει ἐν ἁλίμοις καὶ ἐν ἐρήμῳ , ἐν γῇ ἁλμυρᾷ ἥτις οὐ κατοικεῖται 0 .
καὶ εὐλογημένος ὁ ἄνθρωπος , ὃς πέποιθεν ἐπὶ τῷ κυρίῳ , καὶ ἔσται κύριος ἐλπὶς αὐτοῦ 0 ·
καὶ ἔσται ὡς ξύλον εὐθηνοῦν παρ ὕδατα καὶ ἐπὶ ἰκμάδα βαλεῖ ῥίζας αὐτοῦ καὶ οὐ φοβηθήσεται ὅταν ἔλθῃ καῦμα , καὶ ἔσται ἐπ αὐτῷ στελέχη ἀλσώδη , ἐν ἐνιαυτῷ ἀβροχίας οὐ φοβηθήσεται καὶ οὐ διαλείψει ποιῶν καρπόν .
βαθεῖα ἡ καρδία παρὰ πάντα , καὶ ἄνθρωπός ἐστιν 0 ·
καὶ τίς γνώσεται αὐτόν ;
ἐγὼ κύριος ἐτάζων καρδίας καὶ δοκιμάζων νεφροὺς τοῦ δοῦναι ἑκάστῳ κατὰ τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ καὶ κατὰ τοὺς καρποὺς τῶν ἐπιτηδευμάτων αὐτοῦ .
ἐφώνησεν πέρδιξ , συνήγαγεν ἃ οὐκ ἔτεκεν ·
ποιῶν πλοῦτον αὐτοῦ οὐ μετὰ κρίσεως , ἐν ἡμίσει ἡμερῶν αὐτοῦ ἐγκαταλείψουσιν αὐτόν , καὶ ἐπ ἐσχάτων αὐτοῦ ἔσται ἄφρων .
θρόνος δόξης ὑψωμένος ἁγίασμα ἡμῶν ὑπομονὴ Ισραηλ κύριε , πάντες οἱ καταλιπόντες σε καταισχυνθήτωσαν , ἀφεστηκότες ἐπὶ τῆς γῆς γραφήτωσαν , ὅτι ἐγκατέλιπον πηγὴν ζωῆς τὸν κύριον 0 .
ἴασαί με , κύριε , καὶ ἰαθήσομαι ·
σῶσόν με , καὶ σωθήσομαι ·
ὅτι καύχημά μου σὺ εἶ 0 .
ἰδοὺ αὐτοὶ λέγουσι πρός με Ποῦ ἐστιν ὁ λόγος κυρίου ;
ἐλθάτω .
ἐγὼ δὲ οὐκ ἐκοπίασα κατακολουθῶν ὀπίσω σου καὶ ἡμέραν ἀνθρώπου οὐκ ἐπεθύμησα , σὺ ἐπίστῃ ·
τὰ ἐκπορευόμενα διὰ τῶν χειλέων μου πρὸ προσώπου σού ἐστιν .
μὴ γενηθῇς μοι εἰς ἀλλοτρίωσιν φειδόμενός μου ἐν ἡμέρᾳ πονηρᾷ .
καταισχυνθήτωσαν οἱ διώκοντές με , καὶ μὴ καταισχυνθείην ἐγώ ·
πτοηθείησαν αὐτοί , καὶ μὴ πτοηθείην ἐγώ ·
ἐπάγαγε ἐπ αὐτοὺς ἡμέραν πονηράν , δισσὸν σύντριμμα σύντριψον αὐτούς .
τάδε λέγει κύριος Βάδισον καὶ στῆθι ἐν πύλαις υἱῶν λαοῦ σου , ἐν αἷς εἰσπορεύονται ἐν αὐταῖς βασιλεῖς Ιουδα καὶ ἐν αἷς ἐκπορεύονται ἐν αὐταῖς , καὶ ἐν πάσαις ταῖς πύλαις Ιερουσαλημ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς Ἀκούσατε λόγον κυρίου , βασιλεῖς Ιουδα καὶ πᾶσα Ιουδαία καὶ πᾶσα Ιερουσαλημ οἱ εἰσπορευόμενοι ἐν ταῖς πύλαις ταύταις , τάδε λέγει κύριος Φυλάσσεσθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν καὶ μὴ αἴρετε βαστάγματα ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων καὶ μὴ ἐκπορεύεσθε ταῖς πύλαις Ιερουσαλημ καὶ μὴ ἐκφέρετε βαστάγματα ἐξ οἰκιῶν ὑμῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων καὶ πᾶν ἔργον οὐ ποιήσετε ·
ἁγιάσατε τὴν ἡμέραν τῶν σαββάτων , καθὼς ἐνετειλάμην τοῖς πατράσιν ὑμῶν .
καὶ οὐκ ἤκουσαν καὶ οὐκ ἔκλιναν τὸ οὖς αὐτῶν καὶ ἐσκλήρυναν τὸν τράχηλον αὐτῶν ὑπὲρ τοὺς πατέρας αὐτῶν τοῦ μὴ ἀκοῦσαί μου καὶ τοῦ μὴ δέξασθαι παιδείαν .
καὶ ἔσται ἐὰν ἀκοῇ ἀκούσητέ μου , λέγει κύριος , τοῦ μὴ εἰσφέρειν βαστάγματα διὰ τῶν πυλῶν τῆς πόλεως ταύτης ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων καὶ ἁγιάζειν τὴν ἡμέραν τῶν σαββάτων τοῦ μὴ ποιεῖν πᾶν ἔργον , καὶ εἰσελεύσονται διὰ τῶν πυλῶν τῆς πόλεως ταύτης βασιλεῖς καὶ ἄρχοντες καθήμενοι ἐπὶ θρόνου Δαυιδ καὶ ἐπιβεβηκότες ἐφ ἅρμασιν καὶ ἵπποις αὐτῶν , αὐτοὶ καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτῶν , ἄνδρες Ιουδα καὶ οἱ κατοικοῦντες Ιερουσαλημ , καὶ κατοικισθήσεται ἡ πόλις αὕτη εἰς τὸν αἰῶνα .
καὶ ἥξουσιν ἐκ τῶν πόλεων Ιουδα καὶ κυκλόθεν Ιερουσαλημ καὶ ἐκ γῆς Βενιαμιν καὶ ἐκ τῆς πεδινῆς καὶ ἐκ τοῦ ὄρους καὶ ἐκ τῆς πρὸς νότον φέροντες ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίαν καὶ θυμιάματα καὶ μαναα καὶ λίβανον , φέροντες αἴνεσιν εἰς οἶκον κυρίου .
καὶ ἔσται ἐὰν μὴ εἰσακούσητέ μου τοῦ ἁγιάζειν τὴν ἡμέραν τῶν σαββάτων τοῦ μὴ αἴρειν βαστάγματα καὶ μὴ εἰσπορεύεσθαι ταῖς πύλαις Ιερουσαλημ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων , καὶ ἀνάψω πῦρ ἐν ταῖς πύλαις αὐτῆς , καὶ καταφάγεται ἄμφοδα Ιερουσαλημ καὶ οὐ σβεσθήσεται .
ὁ λόγος ὁ γενόμενος παρὰ κυρίου πρὸς Ιερεμιαν λέγων Ἀνάστηθι καὶ κατάβηθι εἰς οἶκον τοῦ κεραμέως , καὶ ἐκεῖ ἀκούσῃ τοὺς λόγους μου .
καὶ διέπεσεν τὸ ἀγγεῖον , ὃ αὐτὸς ἐποίει , ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ , καὶ πάλιν αὐτὸς ἐποίησεν αὐτὸ ἀγγεῖον ἕτερον , καθὼς ἤρεσεν ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ ποιῆσαι .
καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων Εἰ καθὼς ὁ κεραμεὺς οὗτος οὐ δυνήσομαι τοῦ ποιῆσαι ὑμᾶς , οἶκος Ισραηλ 0 ;
ἰδοὺ ὡς ὁ πηλὸς τοῦ κεραμέως ὑμεῖς ἐστε ἐν ταῖς χερσίν μου 0 .
πέρας λαλήσω ἐπὶ ἔθνος ἢ ἐπὶ βασιλείαν τοῦ ἐξᾶραι αὐτοὺς καὶ τοῦ ἀπολλύειν , καὶ ἐπιστραφῇ τὸ ἔθνος ἐκεῖνο ἀπὸ πάντων τῶν κακῶν αὐτῶν , καὶ μετανοήσω περὶ τῶν κακῶν , ὧν ἐλογισάμην τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς ·
καὶ πέρας λαλήσω ἐπὶ ἔθνος καὶ ἐπὶ βασιλείαν τοῦ ἀνοικοδομεῖσθαι καὶ τοῦ καταφυτεύεσθαι , καὶ ποιήσωσιν τὰ πονηρὰ ἐναντίον μου τοῦ μὴ ἀκούειν τῆς φωνῆς μου , καὶ μετανοήσω περὶ τῶν ἀγαθῶν , ὧν ἐλάλησα τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς .
καὶ νῦν εἰπὸν πρὸς ἄνδρας Ιουδα καὶ πρὸς τοὺς κατοικοῦντας Ιερουσαλημ Ἰδοὺ ἐγὼ πλάσσω ἐφ ὑμᾶς κακὰ καὶ λογίζομαι ἐφ ὑμᾶς λογισμόν ·
ἀποστραφήτω δὴ ἕκαστος ἀπὸ ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς , καὶ καλλίονα ποιήσετε τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν .
καὶ εἶπαν Ἀνδριούμεθα , ὅτι ὀπίσω τῶν ἀποστροφῶν ἡμῶν πορευσόμεθα καὶ ἕκαστος τὰ ἀρεστὰ τῆς καρδίας αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς ποιήσομεν .
διὰ τοῦτο τάδε λέγει κύριος Ἐρωτήσατε δὴ ἐν ἔθνεσιν Τίς ἤκουσεν τοιαῦτα φρικτά , ἃ ἐποίησεν σφόδρα παρθένος Ισραηλ ;
μὴ ἐκλείψουσιν ἀπὸ πέτρας μαστοὶ ἢ χιὼν ἀπὸ τοῦ Λιβάνου 0 ;
μὴ ἐκκλινεῖ ὕδωρ βιαίως ἀνέμῳ φερόμενον ;
ὅτι ἐπελάθοντό μου ὁ λαός μου , εἰς κενὸν ἐθυμίασαν ·
καὶ ἀσθενήσουσιν ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν σχοίνους αἰωνίους τοῦ ἐπιβῆναι τρίβους οὐκ ἔχοντας ὁδὸν εἰς πορείαν τοῦ τάξαι τὴν γῆν αὐτῶν εἰς ἀφανισμὸν καὶ σύριγμα αἰώνιον ·
πάντες οἱ διαπορευόμενοι δι αὐτῆς ἐκστήσονται καὶ κινήσουσιν τὴν κεφαλὴν αὐτῶν .
ὡς ἄνεμον καύσωνα διασπερῶ αὐτοὺς κατὰ πρόσωπον ἐχθρῶν αὐτῶν , δείξω αὐτοῖς ἡμέραν ἀπωλείας αὐτῶν .
καὶ εἶπαν Δεῦτε λογισώμεθα ἐπὶ Ιερεμιαν λογισμόν , ὅτι οὐκ ἀπολεῖται νόμος ἀπὸ ἱερέως καὶ βουλὴ ἀπὸ συνετοῦ καὶ λόγος ἀπὸ προφήτου ·
δεῦτε καὶ πατάξωμεν αὐτὸν ἐν γλώσσῃ καὶ ἀκουσόμεθα πάντας τοὺς λόγους αὐτοῦ .
εἰσάκουσόν μου , κύριε , καὶ εἰσάκουσον τῆς φωνῆς τοῦ δικαιώματός μου .
εἰ ἀνταποδίδοται ἀντὶ ἀγαθῶν κακά 0 ;
ὅτι συνελάλησαν ῥήματα κατὰ τῆς ψυχῆς μου καὶ τὴν κόλασιν αὐτῶν ἔκρυψάν μοι ·
μνήσθητι ἑστηκότος μου κατὰ πρόσωπόν σου τοῦ λαλῆσαι ὑπὲρ αὐτῶν ἀγαθὰ τοῦ ἀποστρέψαι τὸν θυμόν σου ἀπ αὐτῶν .
διὰ τοῦτο δὸς τοὺς υἱοὺς αὐτῶν εἰς λιμὸν καὶ ἄθροισον αὐτοὺς εἰς χεῖρας μαχαίρας ·
γενέσθωσαν αἱ γυναῖκες αὐτῶν ἄτεκνοι καὶ χῆραι , καὶ οἱ ἄνδρες αὐτῶν γενέσθωσαν ἀνῃρημένοι θανάτῳ καὶ οἱ νεανίσκοι αὐτῶν πεπτωκότες μαχαίρᾳ ἐν πολέμῳ 0 .
γενηθήτω κραυγὴ ἐν ταῖς οἰκίαις αὐτῶν , ἐπάξεις ἐπ αὐτοὺς λῃστὰς ἄφνω , ὅτι ἐνεχείρησαν λόγον εἰς σύλλημψίν μου καὶ παγίδας ἔκρυψαν ἐπ ἐμέ .
καὶ σύ , κύριε , ἔγνως ἅπασαν τὴν βουλὴν αὐτῶν ἐπ ἐμὲ εἰς θάνατον ·
μὴ ἀθῳώσῃς τὰς ἀδικίας αὐτῶν , καὶ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν ἀπὸ προσώπου σου μὴ ἐξαλείψῃς ·
γενέσθω ἡ ἀσθένεια αὐτῶν ἐναντίον σου , ἐν καιρῷ θυμοῦ σου ποίησον ἐν αὐτοῖς .
τότε εἶπεν κύριος πρός με Βάδισον καὶ κτῆσαι βῖκον πεπλασμένον ὀστράκινον καὶ ἄξεις ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ καὶ ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων τῶν ἱερέων καὶ ἐξελεύσῃ εἰς τὸ πολυάνδριον υἱῶν τῶν τέκνων αὐτῶν , ὅ ἐστιν ἐπὶ τῶν προθύρων πύλης τῆς χαρσιθ , καὶ ἀνάγνωθι ἐκεῖ πάντας τοὺς λόγους , οὓς ἂν λαλήσω πρὸς σέ , καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς Ἀκούσατε τὸν λόγον κυρίου , βασιλεῖς Ιουδα καὶ ἄνδρες Ιουδα καὶ οἱ κατοικοῦντες Ιερουσαλημ καὶ οἱ εἰσπορευόμενοι ἐν ταῖς πύλαις ταύταις Τάδε λέγει κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ Ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον κακὰ ὥστε παντὸς ἀκούοντος αὐτὰ ἠχήσει ἀμφότερα τὰ ὦτα αὐτοῦ ἀνθ  ὧν ἐγκατέλιπόν με καὶ ἀπηλλοτρίωσαν τὸν τόπον τοῦτον καὶ ἐθυμίασαν ἐν αὐτῷ θεοῖς ἀλλοτρίοις , οἷς οὐκ ᾔδεισαν αὐτοὶ καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν , καὶ οἱ βασιλεῖς Ιουδα ἔπλησαν τὸν τόπον τοῦτον αἱμάτων ἀθῴων καὶ ᾠκοδόμησαν ὑψηλὰ τῇ Βααλ τοῦ κατακαίειν τοὺς υἱοὺς αὐτῶν ἐν πυρί , ἃ οὐκ ἐνετειλάμην οὐ δὲ ἐλάλησα οὐ δὲ διενοήθην ἐν τῇ καρδίᾳ μου .
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται , λέγει κύριος , καὶ οὐ κληθήσεται τῷ τόπῳ τούτῳ ἔτι Διάπτωσις καὶ Πολυάνδριον υἱοῦ Εννομ , ἀλλ ἢ Πολυάνδριον τῆς σφαγῆς .
καὶ σφάξω τὴν βουλὴν Ιουδα καὶ τὴν βουλὴν Ιερουσαλημ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ καὶ καταβαλῶ αὐτοὺς ἐν μαχαίρᾳ ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν καὶ ἐν χερσὶν τῶν ζητούντων τὰς ψυχὰς αὐτῶν καὶ δώσω τοὺς νεκροὺς αὐτῶν εἰς βρῶσιν τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῖς θηρίοις τῆς γῆς .
καὶ τάξω τὴν πόλιν ταύτην εἰς ἀφανισμὸν καὶ εἰς συριγμόν ·
πᾶς ὁ παραπορευόμενος ἐπ αὐτῆς σκυθρωπάσει καὶ συριεῖ ὑπὲρ πάσης τῆς πληγῆς αὐτῆς .
καὶ ἔδονται τὰς σάρκας τῶν υἱῶν αὐτῶν καὶ τὰς σάρκας τῶν θυγατέρων αὐτῶν , καὶ ἕκαστος τὰς σάρκας τοῦ πλησίον αὐτοῦ ἔδονται ἐν τῇ περιοχῇ καὶ ἐν τῇ πολιορκίᾳ , ᾗ πολιορκήσουσιν αὐτοὺς οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν .
καὶ συντρίψεις τὸν βῖκον κατ ὀφθαλμοὺς τῶν ἀνδρῶν τῶν ἐκπορευομένων μετὰ σοῦ καὶ ἐρεῖς Τάδε λέγει κύριος Οὕτως συντρίψω τὸν λαὸν τοῦτον καὶ τὴν πόλιν ταύτην , καθὼς συντρίβεται ἄγγος ὀστράκινον , ὃ οὐ δυνήσεται ἰαθῆναι ἔτι .
οὕτως ποιήσω , λέγει κύριος , τῷ τόπῳ τούτῳ καὶ τοῖς κατοικοῦσιν ἐν αὐτῷ τοῦ δοθῆναι τὴν πόλιν ταύτην ὡς τὴν διαπίπτουσαν 0 .
καὶ οἱ οἶκοι Ιερουσαλημ καὶ οἱ οἶκοι βασιλέων Ιουδα ἔσονται καθὼς ὁ τόπος ὁ διαπίπτων τῶν ἀκαθαρσιῶν ἐν πάσαις ταῖς οἰκίαις , ἐν αἷς ἐθυμίασαν ἐπὶ τῶν δωμάτων αὐτῶν πάσῃ τῇ στρατιᾷ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἔσπεισαν σπονδὰς θεοῖς ἀλλοτρίοις 0 .
καὶ ἦλθεν Ιερεμιας ἀπὸ τῆς διαπτώσεως , οὗ ἀπέστειλεν αὐτὸν κύριος ἐκεῖ τοῦ προφητεῦσαι , καὶ ἔστη ἐν τῇ αὐλῇ οἴκου κυρίου καὶ εἶπε πρὸς πάντα τὸν λαόν Τάδε λέγει κύριος Ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην καὶ ἐπὶ πάσας τὰς πόλεις αὐτῆς καὶ ἐπὶ τὰς κώμας αὐτῆς ἅπαντα τὰ κακά , ἃ ἐλάλησα ἐπ αὐτήν , ὅτι ἐσκλήρυναν τὸν τράχηλον αὐτῶν τοῦ μὴ εἰσακούειν τῶν λόγων μου .
καὶ ἤκουσεν Πασχωρ υἱὸς Εμμηρ ὁ ἱερεύς , καὶ οὗτος ἦν καθεσταμένος ἡγούμενος οἴκου κυρίου , τοῦ Ιερεμιου προφητεύοντος τοὺς λόγους τούτους .
καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν καὶ ἐνέβαλεν αὐτὸν εἰς τὸν καταρράκτην , ὃς ἦν ἐν πύλῃ οἴκου ἀποτεταγμένου τοῦ ὑπερῴου , ὃς ἦν ἐν οἴκῳ κυρίου .
καὶ ἐξήγαγεν Πασχωρ τὸν Ιερεμιαν ἐκ τοῦ καταρράκτου , καὶ εἶπεν αὐτῷ Ιερεμιας Οὐχὶ Πασχωρ ἐκάλεσεν κύριος τὸ ὄνομά σου , ἀλλ ἢ Μέτοικον 0 ·
διότι τάδε λέγει κύριος Ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμί σε εἰς μετοικίαν σὺν πᾶσι τοῖς φίλοις σου , καὶ πεσοῦνται ἐν μαχαίρᾳ ἐχθρῶν αὐτῶν , καὶ οἱ ὀφθαλμοί σου ὄψονται , καὶ σὲ καὶ πάντα Ιουδαν δώσω εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος , καὶ μετοικιοῦσιν αὐτοὺς καὶ κατακόψουσιν αὐτοὺς ἐν μαχαίραις ·
καὶ δώσω τὴν πᾶσαν ἰσχὺν τῆς πόλεως ταύτης καὶ πάντας τοὺς πόνους αὐτῆς καὶ πάντας τοὺς θησαυροὺς τοῦ βασιλέως Ιουδα εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτοῦ , καὶ ἄξουσιν αὐτοὺς εἰς Βαβυλῶνα .
καὶ σὺ καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν τῷ οἴκῳ σου πορεύσεσθε ἐν αἰχμαλωσίᾳ , καὶ ἐν Βαβυλῶνι ἀποθανῇ καὶ ἐκεῖ ταφήσῃ , σὺ καὶ πάντες οἱ φίλοι σου , οἷς ἐπροφήτευσας αὐτοῖς ψευδῆ .
ἠπάτησάς με , κύριε , καὶ ἠπατήθην , ἐκράτησας καὶ ἠδυνάσθης ·
ἐγενόμην εἰς γέλωτα , πᾶσαν ἡμέραν διετέλεσα μυκτηριζόμενος ·
ὅτι πικρῷ λόγῳ μου γελάσομαι , ἀθεσίαν καὶ ταλαιπωρίαν ἐπικαλέσομαι , ὅτι ἐγενήθη λόγος κυρίου εἰς ὀνειδισμὸν ἐμοὶ καὶ εἰς χλευασμὸν πᾶσαν ἡμέραν μου .
καὶ εἶπα Οὐ μὴ ὀνομάσω τὸ ὄνομα κυρίου καὶ οὐ μὴ λαλήσω ἔτι ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ·
καὶ ἐγένετο ὡς πῦρ καιόμενον φλέγον ἐν τοῖς ὀστέοις μου , καὶ παρεῖμαι πάντοθεν καὶ οὐ δύναμαι φέρειν .
ὅτι ἤκουσα ψόγον πολλῶν συναθροιζομένων κυκλόθεν Ἐπισύστητε καὶ ἐπισυστῶμεν αὐτῷ , πάντες ἄνδρες φίλοι αὐτοῦ ·
τηρήσατε τὴν ἐπίνοιαν αὐτοῦ , εἰ ἀπατηθήσεται καὶ δυνησόμεθα αὐτῷ καὶ λημψόμεθα τὴν ἐκδίκησιν ἡμῶν ἐξ αὐτοῦ .
καὶ κύριος μετ ἐμοῦ καθὼς μαχητὴς ἰσχύων 0 ·
διὰ τοῦτο ἐδίωξαν καὶ νοῆσαι οὐκ ἠδύναντο ·
ᾐσχύνθησαν σφόδρα , ὅτι οὐκ ἐνόησαν ἀτιμίας αὐτῶν , αἳ δι αἰῶνος οὐκ ἐπιλησθήσονται .
κύριε δοκιμάζων δίκαια συνίων νεφροὺς καὶ καρδίας , ἴδοιμι τὴν παρὰ σοῦ ἐκδίκησιν ἐν αὐτοῖς , ὅτι πρὸς σὲ ἀπεκάλυψα τὰ ἀπολογήματά μου .
ᾄσατε τῷ κυρίῳ , αἰνέσατε αὐτῷ , ὅτι ἐξείλατο ψυχὴν πένητος ἐκ χειρὸς πονηρευομένων .
ἐπικατάρατος ἡ ἡμέρα , ἐν ᾗ ἐτέχθην ἐν αὐτῇ 0 ·
ἡ ἡμέρα , ἐν ᾗ ἔτεκέν με ἡ μήτηρ μου , μὴ ἔστω ἐπευκτή .
ἐπικατάρατος ὁ ἄνθρωπος ὁ εὐαγγελισάμενος τῷ πατρί μου λέγων Ἐτέχθη σοι ἄρσεν , εὐφραινόμενος 0 .
ἔστω ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὡς αἱ πόλεις , ἃς κατέστρεψεν κύριος ἐν θυμῷ καὶ οὐ μετεμελήθη , ἀκουσάτω κραυγῆς τὸ πρωὶ καὶ ἀλαλαγμοῦ μεσημβρίας , ὅτι οὐκ ἀπέκτεινέν με ἐν μήτρᾳ μητρὸς καὶ ἐγένετό μοι ἡ μήτηρ μου τάφος μου καὶ ἡ μήτρα συλλήμψεως αἰωνίας 0 .
ἵνα τί τοῦτο ἐξῆλθον ἐκ μήτρας τοῦ βλέπειν κόπους καὶ πόνους , καὶ διετέλεσαν ἐν αἰσχύνῃ αἱ ἡμέραι μου ;
ὁ λόγος ὁ γενόμενος παρὰ κυρίου πρὸς Ιερεμιαν , ὅτε ἀπέστειλεν πρὸς αὐτὸν ὁ βασιλεὺς Σεδεκιας τὸν Πασχωρ υἱὸν Μελχιου καὶ Σοφονιαν υἱὸν Μαασαιου τὸν ἱερέα λέγων Ἐπερώτησον περὶ ἡμῶν τὸν κύριον , ὅτι βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐφέστηκεν ἐφ ἡμᾶς , εἰ ποιήσει κύριος κατὰ πάντα τὰ θαυμάσια αὐτοῦ , καὶ ἀπελεύσεται ἀφ ἡμῶν .
καὶ εἶπεν πρὸς αὐτοὺς Ιερεμιας Οὕτως ἐρεῖτε πρὸς Σεδεκιαν βασιλέα Ιουδα Τάδε λέγει κύριος Ἰδοὺ ἐγὼ μεταστρέφω τὰ ὅπλα τὰ πολεμικά , ἐν οἷς ὑμεῖς πολεμεῖτε ἐν αὐτοῖς πρὸς τοὺς Χαλδαίους τοὺς συγκεκλεικότας ὑμᾶς ἔξωθεν τοῦ τείχους , εἰς τὸ μέσον τῆς πόλεως ταύτης καὶ πολεμήσω ἐγὼ ὑμᾶς ἐν χειρὶ ἐκτεταμένῃ καὶ ἐν βραχίονι κραταιῷ μετὰ θυμοῦ καὶ ὀργῆς καὶ παροργισμοῦ μεγάλου καὶ πατάξω πάντας τοὺς κατοικοῦντας ἐν τῇ πόλει ταύτῃ , τοὺς ἀνθρώπους καὶ τὰ κτήνη , ἐν θανάτῳ μεγάλῳ , καὶ ἀποθανοῦνται .
καὶ μετὰ ταῦτα  οὕτως λέγει κύριος  δώσω τὸν Σεδεκιαν βασιλέα Ιουδα καὶ τοὺς παῖδας αὐτοῦ καὶ τὸν λαὸν τὸν καταλειφθέντα ἐν τῇ πόλει ταύτῃ ἀπὸ τοῦ θανάτου καὶ ἀπὸ τοῦ λιμοῦ καὶ ἀπὸ τῆς μαχαίρας εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτῶν τῶν ζητούντων τὰς ψυχὰς αὐτῶν , καὶ κατακόψουσιν αὐτοὺς ἐν στόματι μαχαίρας ·
οὐ φείσομαι ἐπ αὐτοῖς καὶ οὐ μὴ οἰκτιρήσω αὐτούς .
καὶ πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον ἐρεῖς Τάδε λέγει κύριος Ἰδοὺ ἐγὼ δέδωκα πρὸ προσώπου ὑμῶν τὴν ὁδὸν τῆς ζωῆς καὶ τὴν ὁδὸν τοῦ θανάτου ·
ὁ καθήμενος ἐν τῇ πόλει ταύτῃ ἀποθανεῖται ἐν μαχαίρᾳ καὶ ἐν λιμῷ , καὶ ὁ ἐκπορευόμενος προσχωρῆσαι πρὸς τοὺς Χαλδαίους τοὺς συγκεκλεικότας ὑμᾶς ζήσεται , καὶ ἔσται ἡ ψυχὴ αὐτοῦ εἰς σκῦλα , καὶ ζήσεται .
διότι ἐστήρικα τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην εἰς κακὰ καὶ οὐκ εἰς ἀγαθά 0 ·
εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος παραδοθήσεται , καὶ κατακαύσει αὐτὴν ἐν πυρί .
ὁ οἶκος βασιλέως Ιουδα , ἀκούσατε λόγον κυρίου ·
οἶκος Δαυιδ , τάδε λέγει κύριος Κρίνατε τὸ πρωὶ κρίμα καὶ κατευθύνατε καὶ ἐξέλεσθε διηρπασμένον ἐκ χειρὸς ἀδικοῦντος αὐτόν , ὅπως μὴ ἀναφθῇ ὡς πῦρ ἡ ὀργή μου καὶ καυθήσεται , καὶ οὐκ ἔσται ὁ σβέσων .
ἰδοὺ ἐγὼ πρὸς σὲ τὸν κατοικοῦντα τὴν κοιλάδα Σορ τὴν πεδινὴν τοὺς λέγοντας Τίς πτοήσει ἡμᾶς 0 ;
ἢ τίς εἰσελεύσεται πρὸς τὸ κατοικητήριον ἡμῶν ;
καὶ ἀνάψω πῦρ ἐν τῷ δρυμῷ αὐτῆς , καὶ ἔδεται πάντα τὰ κύκλῳ αὐτῆς .
τάδε λέγει κύριος Πορεύου καὶ κατάβηθι εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως Ιουδα καὶ λαλήσεις ἐκεῖ τὸν λόγον τοῦτον καὶ ἐρεῖς Ἄκουε λόγον κυρίου , βασιλεῦ Ιουδα ὁ καθήμενος ἐπὶ θρόνου Δαυιδ , σὺ καὶ ὁ οἶκός σου καὶ ὁ λαός σου καὶ οἱ εἰσπορευόμενοι ταῖς πύλαις ταύταις Τάδε λέγει κύριος Ποιεῖτε κρίσιν καὶ δικαιοσύνην καὶ ἐξαιρεῖσθε διηρπασμένον ἐκ χειρὸς ἀδικοῦντος αὐτὸν καὶ προσήλυτον καὶ ὀρφανὸν καὶ χήραν μὴ καταδυναστεύετε καὶ μὴ ἀσεβεῖτε καὶ αἷμα ἀθῷον μὴ ἐκχέητε ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ .
διότι ἐὰν ποιοῦντες ποιήσητε τὸν λόγον τοῦτον , καὶ εἰσελεύσονται ἐν ταῖς πύλαις τοῦ οἴκου τούτου βασιλεῖς καθήμενοι ἐπὶ θρόνου Δαυιδ καὶ ἐπιβεβηκότες ἐφ ἁρμάτων καὶ ἵππων , αὐτοὶ καὶ οἱ παῖδες αὐτῶν καὶ ὁ λαὸς αὐτῶν ·
ἐὰν δὲ μὴ ποιήσητε τοὺς λόγους τούτους , κατ ἐμαυτοῦ ὤμοσα , λέγει κύριος , ὅτι εἰς ἐρήμωσιν ἔσται ὁ οἶκος οὗτος .
ὅτι τάδε λέγει κύριος κατὰ τοῦ οἴκου βασιλέως Ιουδα Γαλααδ σύ μοι , ἀρχὴ τοῦ Λιβάνου 0 ·
ἐὰν μὴ θῶ σε εἰς ἔρημον , πόλεις μὴ κατοικηθησομένας 0 ·
καὶ ἐπάξω ἐπὶ σὲ ἄνδρα ὀλεθρεύοντα καὶ τὸν πέλεκυν αὐτοῦ , καὶ ἐκκόψουσιν τὰς ἐκλεκτὰς κέδρους σου καὶ ἐμβαλοῦσιν εἰς τὸ πῦρ .
καὶ διελεύσονται ἔθνη διὰ τῆς πόλεως ταύτης καὶ ἐροῦσιν ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ Διὰ τί ἐποίησεν κύριος οὕτως τῇ πόλει τῇ μεγάλῃ ταύτῃ ;
καὶ ἐροῦσιν Ἀνθ ὧν ἐγκατέλιπον τὴν διαθήκην κυρίου θεοῦ αὐτῶν καὶ προσεκύνησαν θεοῖς ἀλλοτρίοις καὶ ἐδούλευσαν αὐτοῖς .
μὴ κλαίετε τὸν τεθνηκότα μη δὲ θρηνεῖτε αὐτόν ·
κλαύσατε κλαυθμῷ τὸν ἐκπορευόμενον , ὅτι οὐκ ἐπιστρέψει ἔτι καὶ οὐ μὴ ἴδῃ τὴν γῆν πατρίδος αὐτοῦ .
διότι τάδε λέγει κύριος ἐπὶ Σελλημ υἱὸν Ιωσια τὸν βασιλεύοντα ἀντὶ Ιωσια τοῦ πατρὸς αὐτοῦ , ὃς ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ τόπου τούτου Οὐκ ἀναστρέψει ἐκεῖ οὐκέτι , ἀλλ  ἢ ἐν τῷ τόπῳ , οὗ μετῴκισα αὐτόν , ἐκεῖ ἀποθανεῖται καὶ τὴν γῆν ταύτην οὐκ ὄψεται ἔτι .
ὦ ὁ οἰκοδομῶν οἰκίαν αὐτοῦ οὐ μετὰ δικαιοσύνης καὶ τὰ ὑπερῷα αὐτοῦ οὐκ ἐν κρίματι , παρὰ τῷ πλησίον αὐτοῦ ἐργᾶται δωρεὰν καὶ τὸν μισθὸν αὐτοῦ οὐ μὴ ἀποδώσει αὐτῷ 0 .
ᾠκοδόμησας σεαυτῷ οἶκον σύμμετρον , ὑπερῷα ῥιπιστὰ διεσταλμένα θυρίσιν καὶ ἐξυλωμένα ἐν κέδρῳ καὶ κεχρισμένα ἐν μίλτῳ .
μὴ βασιλεύσεις , ὅτι σὺ παροξύνῃ ἐν Αχαζ τῷ πατρί σου ;
οὐ φάγονται καὶ οὐ πίονται ·
βέλτιον ἦν σε ποιεῖν κρίμα καὶ δικαιοσύνην καλήν .
οὐκ ἔγνωσαν , οὐκ ἔκριναν κρίσιν ταπεινῷ οὐ δὲ κρίσιν πένητος ·
οὐ τοῦτό ἐστιν τὸ μὴ γνῶναί σε ἐμέ ;
ἰδοὺ οὔκ εἰσιν οἱ ὀφθαλμοί σου οὐ δὲ ἡ καρδία σου καλή , ἀλλ εἰς τὴν πλεονεξίαν σου καὶ εἰς τὸ αἷμα τὸ ἀθῷον τοῦ ἐκχέειν αὐτὸ καὶ εἰς ἀδίκημα καὶ εἰς φόνον τοῦ ποιεῖν 0 1 .
διὰ τοῦτο τάδε λέγει κύριος ἐπὶ Ιωακιμ υἱὸν Ιωσια βασιλέα Ιουδα Οὐαὶ ἐπὶ τὸν ἄνδρα τοῦτον ·
οὐ μὴ κόψωνται αὐτόν Ὦ ἀδελφέ , οὐ δὲ μὴ κλαύσονται αὐτόν Οἴμμοι κύριε .
ταφὴν ὄνου ταφήσεται , συμψησθεὶς ῥιφήσεται ἐπέκεινα τῆς πύλης Ιερουσαλημ .
ἀνάβηθι εἰς τὸν Λίβανον καὶ κέκραξον καὶ εἰς τὴν Βασαν δὸς τὴν φωνήν σου καὶ βόησον εἰς τὸ πέραν τῆς θαλάσσης , ὅτι συνετρίβησαν πάντες οἱ ἐρασταί σου .
ἐλάλησα πρὸς σὲ ἐν τῇ παραπτώσει σου , καὶ εἶπας Οὐκ ἀκούσομαι ·
αὕτη ἡ ὁδός σου ἐκ νεότητός σου , οὐκ ἤκουσας τῆς φωνῆς μου 0 .
πάντας τοὺς ποιμένας σου ποιμανεῖ ἄνεμος , καὶ οἱ ἐρασταί σου ἐν αἰχμαλωσίᾳ ἐξελεύσονται ·
ὅτι τότε αἰσχυνθήσῃ καὶ ἀτιμωθήσῃ ἀπὸ πάντων τῶν φιλούντων σε 0 .
κατοικοῦσα ἐν τῷ Λιβάνῳ ἐννοσσεύουσα ἐν ταῖς κέδροις , καταστενάξεις ἐν τῷ ἐλθεῖν σοι ὠδῖνας ὡς τικτούσης .
ζῶ ἐγώ , λέγει κύριος , ἐὰν γενόμενος γένηται Ιεχονιας υἱὸς Ιωακιμ βασιλεὺς Ιουδα ἀποσφράγισμα ἐπὶ τῆς χειρὸς τῆς δεξιᾶς μου , ἐκεῖθεν ἐκσπάσω σε καὶ παραδώσω σε εἰς χεῖρας τῶν ζητούντων τὴν ψυχήν σου , ὧν σὺ εὐλαβῇ ἀπὸ προσώπου αὐτῶν , εἰς χεῖρας τῶν Χαλδαίων ·
καὶ ἀπορρίψω σὲ καὶ τὴν μητέρα σου τὴν τεκοῦσάν σε εἰς γῆν , οὗ οὐκ ἐτέχθης ἐκεῖ , καὶ ἐκεῖ ἀποθανεῖσθε ·
εἰς δὲ τὴν γῆν , ἣν αὐτοὶ εὔχονται ταῖς ψυχαῖς αὐτῶν , οὐ μὴ ἀποστρέψωσιν .
ἠτιμώθη Ιεχονιας ὡς σκεῦος , οὗ οὐκ ἔστιν χρεία αὐτοῦ , ὅτι ἐξερρίφη καὶ ἐξεβλήθη εἰς γῆν , ἣν οὐκ ᾔδει 0 .