Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἱστορεῖται δὲ καὶ ὅτι πολλάκις συνόντας αὐτοὺς ἐπὶ πλεῖον  ὁ ὄρνις κατελάμβανε τὴν ἕω καλῶν , τοῖσι δὲ οὐδέπω κόρος .
ἀρκεσίλαος δ ἑστιῶν τινας , καὶ ἐλλιπόντων τῶν ἄρτων νεύσαντος τοῦ παιδὸς ὡς οὐκ ἔτ εἰσίν , ἀνακαγχάσας καὶ τὼ χεῖρε συγκροτήσας  οἷόν τι , ἔφη , τὸ συμπόσιόν ἐστιν ἡμῶν , ἄνδρες φίλοι ·
ἄρτους ἐπιλελήσμεθ ἀρκοῦντας πρίασθαι .
τρέχε δή , παῖ .
καὶ τοῦτ ἔλεγεν αὐτὸς γελῶν ·
καὶ τῶν παρόντων δ ἅθρους ἐξεχύθη γέλως καὶ διαγωγὴ πλείων ἐνέπεσεν καὶ διατριβή , ὥστε ἥδυσμα γενέσθαι τῷ συμποσίῳ τὴν τῶν ἄρτων ἔνδειαν .
ἄλλοτε δὲ ὁ Ἀρκεσίλαος Ἀπελλῇ τῷ γνωρίμῳ προστάξας καθυλίσαι τὸν οἶνον , ἐπειδὴ διὰ τὴν ἀπειρίαν ἐκεῖνος τὰ μὲν ἐτάραττεν , τὰ δ ἐξέχει , καὶ πολὺ θολώτερος ἐφαίνετο ὁ οἶνος , ὑπομειδιάσας ἔφη ·
ἐγὼ δὲ καθυλίσαι προσέταξα ἀνθρώπῳ μηδὲν ἑωρακότι ἀγαθὸν ὥσπερ οὐ δ ἐγώ .
ἀνάστηθι οὖν σύ , Ἀρίδεικες ·
σὺ δὲ ἀπελθὼν τὰ ἑκτὰ τρύπα .
ταῦτα δ οὕτως εὔφραινε καὶ ἐξιλάρου τοὺς παρόντας ὡς εὐθυμίας πληροῦσθαι .
οἱ δὲ νῦν συνάγοντες ἐπὶ τὰ δεῖπνα καὶ μάλιστα οἱ ἀπὸ τῆς καλῆς Ἀλεξανδρείας βοῶσι , κεκράγασι , βλασφημοῦσι τὸν οἰνοχόον , τὸν διάκονον , τὸν μάγειρον ·
κλαίουσι δ οἱ παῖδες τυπτόμενοι κονδύλοις ἄλλος ἄλλοθεν .
καὶ οὐχ οἷον οἱ κεκλημένοι μετὰ πάσης ἀηδίας δειπνοῦσιν , ἀλλὰ κ ἂν τύχῃ θυσία τις οὖσα , παρακαλυψάμενος ὁ θεὸς οἰχήσεται καταλιπὼν οὐ μόνον τὸν οἶκον , ἀλλὰ καὶ τὴν πόλιν ἅπασαν .
γελοῖον γάρ ἐστιν αὐτὸν τὸν εὐφημίαν κηρύξαντα καταρᾶσθαι τῇ γυναικὶ καὶ τοῖς τέκνοις .
καὶ τοῖς δειπνοῦσι δ ἂν εἴποι ὁ τοιοῦτος   ·
νῦν δ ἔρχεσθ  ἐπὶ δεῖπνον , ἵνα ξυνάγωμεν Ἄρηα .
τῷ γὰρ τοιούτῳ ὁ οἶκος   ὁμοῦ μὲν θυμιαμάτων γέμει , ὁμοῦ δὲ παιάνων τε καὶ στεναγμάτων .
τούτων λεχθέντων ἔφη τις τῶν παρόντων ·
παραιτητέον εἰς ταῦτ ἀποβλέποντάς ἐστι τὸ γαστρίζεσθαι .
ἀτελὲς γὰρ δεῖπνον οὐ ποιεῖ παροινίαν ,  ὡς Ἄμφις φησὶν ἐν Πανί   , οὐ δὲ ὕβρεις καὶ προπηλακισμούς , ὡς Ἄλεξις ἐν Ὀδυσσεῖ ὑφαίνοντι μαρτυρεῖ διὰ τούτων   ·
φιλεῖ γὰρ ἡ μακρὰ συνουσία καὶ τὰ συμπόσια τὰ πολλὰ καὶ καθ ἡμέραν ποιεῖν σκῶψιν , ἡ σκῶψις δὲ λυπεῖ πλεῖον ἢ τέρπει πολύ .
τοῦ κακῶς λέγειν γὰρ ἀρχὴ γίνετ ·
ἂν δ εἴπῃς ἅπαξ , εὐθὺς ἀντήκουσας ·
ἤδη λοιδορεῖσθαι λείπεται , εἶτα τύπτεσθαι δέδεικται καὶ παροινεῖν .
ταῦτα γὰρ κατὰ φύσιν πέφυκεν οὕτως ·
καὶ τί μάντεως ἔδει ;
καὶ Μνησίμαχος δὲ ἐν Φιλίππῳ διὰ τὸν ὑπερβάλλοντα κόρον ἐν τοῖς δείπνοις παράγει τι συμπόσιον πολέμου παρασκευὴν ἐπαγγελλόμενον καὶ ὡς ἀληθῶς κατὰ τὸν χαριέστατον Ξενοφῶντα   πολέμου ἐργαστήριον .
ἆρ  οἶσθα σύ ὁτιὴ πρὸς ἄνδρας ἐστί σοι μαχητέον , οἳ τὰ ξίφη δειπνοῦμεν ἠκονημένα , ὄψον δὲ δᾷδας ἡμμένας καταπίνομεν ;
ἐντεῦθεν εὐθὺς ἐπιφέρει τραγήματα ἡμῖν ὁ παῖς μετὰ δεῖπνον ἀκίδας Κρητικάς , ὥσπερ ἐρεβίνθους , δορατίων τε λείψανα κατεαγότ , ἀσπίδας δὲ προσκεφάλαια καὶ θώρακας ἔχομεν , πρὸς ποδῶν δὲ σφενδόνας καὶ τόξα , καταπέλταισι δ ἐστεφανώμεθα .
καὶ ὁ Κολοφώνιος δὲ Φοῖνιξ φησίν   ·
νίνου κάδοι μάχαιρα καὶ κύλιξ αἰχμή , κόμη δὲ τόξα , δήιοι δὲ κρητῆρες , ἵπποι δ ἄκρητος κ ἀλαλὴ  μύρον χεῖτε  .
ἐν δὲ τῷ Παρασίτῳ Ἄλεξις περὶ πολυφάγου τινὸς διαλεγόμενός φησι   ·
καλοῦσι δ αὐτὸν πάντες οἱ νεώτεροι Παράσιτον ὑποκόρισμα ·
τῷ δ οὐδὲν μέλει .
δειπνεῖ δ ἄφωνος Τήλεφος , νεύων μόνον πρὸς τοὺς ἐπερωτῶντάς τι , ὥστε πολλάκις αὐτὸν ὁ κεκληκὼς τὰ Σαμοθρᾴκι  εὔχεται λῆξαι πνέοντα καὶ γαληνίσαι ποτέ .
χειμὼν ὁ μειρακίσκος ἐστὶ τοῖς φίλοις .
δίφιλος δ ἐν Ἡρακλεῖ περί τινος τῶν ὁμοίων διαλεγόμενος διέξεισιν   ·
ἐμὲ μὲν οὐχ ὁρᾷς πεπωκότα ἤδη τ ἀκροθώρακ  ὄντα καὶ θυμούμενον , τονδὶ δὲ ναστὸν Ἀστίωνος μείζονα ἤδη σχεδὸν δωδέκατον ἠριστηκότα ;
διὸ καλῶς ἔλεγεν ὁ Βορυσθενίτης Βίων οὐ δεῖν ἀπὸ τῆς τραπέζης τὰς ἡδονὰς πορίζεσθαι , ἀλλ ἀπὸ τοῦ φρονεῖν .
ὁ δ Εὐριπίδης φησί   ·
φαύλῃ διαίτῃ προσβαλὼν ἥσθη στόμα , ὡς τῆς ἀπὸ τῶν προσφορῶν τέρψεως περὶ τὸ στόμα μᾶλλον γινομένης .
Αἰσχύλος τ ἐν Φινεῖ   ·
καὶ ψευδόδειπνα πολλὰ μαργώσης γνάθου ἐρρυσίαζον στόματος ἐν πρώτῃ χαρᾷ .
ἐν Σθενεβοίᾳ δ ὁ Εὐριπίδης περὶ εὐτελείας λέγων   ·
βίος δὲ πορφυροῦς θαλάσσιος , οὐκ εὐτράπεζος , ἀλλ ἐπάκτιοι φάτναι .
ὑγρὰ δὲ μήτηρ , οὐ πεδοστιβὴς τροφὸς θάλασσα ·
μέγα γὰρ ἀνθρώποις κακὸν ἡ γαστήρ , περὶ ἧς φησιν Ἄλεξις ἐν Συναποθνῄσκουσι   ·
μάθοις τ ἂν οἷον ἀνθρώποις κακόν ἐστιν ἡ γαστήρ , διδάσκει δ οἷ  ἀναγκάζει θ ὅσα .
εἴ τις ἀφέλοι τοῦτ ἀφ  ἡμῶν τὸ μέρος ἀπὸ τοῦ σώματος , οὔτ  ἂν ἀδικοῖτ οὐδὲν οὐδεὶς οὔ θ ὑβρίζοι τ ἂν ἑκών .
νῦν δὲ διὰ ταύτην ἅπαντα γίνεται τὰ δυσχερῆ .
δίφιλος δ ἐν Παρασίτῳ   ·
εὖ γ ὁ κατάχρυσος εἶπε πόλλ Εὐριπίδης , νικᾷ δὲ    χρεία μ ἡ ταλαίπωρός τέ μου γαστήρ .
ταλαιπωρότερον οὐδέν ἐστι γὰρ τῆς γαστρός ·
εἰς ἣν πρῶτον ἐμβαλεῖς ὅσ ἂν οὐχ ἕτερον εἰσ ἀγγεῖον .
ἐν πήρᾳ φέροις ἄρτους ἄν , ἀλλ οὐ ζωμόν , ἢ διαφθερεῖς .
εἰς σπυρίδα μάζας ἐμβαλεῖς , ἀλλ οὐ φακῆν ·
οἰνάριον εἰς λάγυνον , ἀλλ οὐ κάραβον .
εἰς τὴν θεοῖς ἐχθρὰν δὲ ταύτην εἰσφόρει πάνθ  ἑαυτοῖς μηδὲν ὁμολογούμενα .
κοὐ προστίθημι τ ἄλλα , διότι πανταχοῦ διὰ τὴν τάλαιναν πάντα ταῦτα γίνεται .
καὶ Κράτης δ ὁ κυνικός , ὥς φησι Σωσικράτης ἐν ταῖς Διαδοχαῖς , ἐπερράπισε Δημήτριον τὸν Φαληρέα σὺν τῇ πήρᾳ τῶν ἄρτων καὶ λάγυνον πέμψαντα οἴνου ·
εἴθε γάρ , ἔφη , τὰς κρήνας καὶ ἄρτους ἦν φέρειν .
στίλπων δ οὐ κατεπλάγη τὴν ἐγκράτειαν καταφαγὼν σκόροδα καὶ κατακοιμηθεὶς ἐν τῷ τῆς Μητρὸς τῶν θεῶν ἱερῷ ·
ἀπείρητο δὲ τῷ τούτων τι φαγόντι μη δὲ εἰσιέναι .
ἐπιστάσης δὲ αὐτῷ τῆς θεοῦ κατὰ τοὺς ὕπνους καὶ εἰπούσης ὅτι  φιλόσοφος ὤν , ὦ Στίλπων , παραβαίνεις τὰ νόμιμα  , καὶ τὸν δοκεῖν ἀποκρίνασθαι ·
σὺ δέ μοι πάρεχε ἐσθίειν καὶ σκορόδοις οὐ χρήσομαι .
ἐπὶ τούτοις ὁ Οὐλπιανὸς ἔφη ·
ἐπεὶ δεδείπναμεν  εἴρηκε δὲ οὕτως Ἄλεξις ἐν Κουρίδι   ·
ἐπεὶ πάλαι δεδείπναμεν  , Εὔβουλος Προκρίδι   ·
ἡμεῖς δ οὐδέπω δεδείπναμεν  καὶ πάλιν ·
ὃν χρὴ δεδειπνάναι πάλαι ,  καὶ Ἀντιφάνης ἐν Λεωνίδῃ   ·
ἀλλὰ πρὶν δεδειπνάναι ἡμᾶς παρέσται , καὶ Ἀριστοφάνης ἐν Προαγῶνι   ·
ὥρα βαδίζειν μοὐστὶν ἐπὶ τὸν δεσπότην ·
ἤδη γὰρ αὐτοὺς οἴομαι δεδειπνάναι , καὶ ἐν Δαναίσιν   ·
ἤδη παροινεῖς ἐσ ἐμὲ πρὶν δεδειπνάναι , καὶ Πλάτων Σοφισταῖς   καὶ Ἐπικράτης ὁ Ἀμβρακιώτησ  μέσης δ ἐστὶ κωμῳδίας ποιητήσ  ἐν Ἀμαζόσιν   ·
δεδειπνάναι γὰρ ἅνδρες εὐκαίρως πάνυ δοκοῦσί μοι .
καὶ ἠρίσταμεν δ εἴρηκεν Ἀριστοφάνης ἐν Ταγηνισταῖς   ·
ὑποπεπώκαμεν . .
, ὦνδρες , καὶ καλῶς ἠρίσταμεν , καὶ Ἕρμιππος ἐν Στρατιώταις   ·
ἠριστάναι τουτί  , Θεόπομπος Καλλαίσχρῳ   ·
ἠρίσταμεν ·
δεῖ γὰρ συνάπτειν τὸν λόγον .
καταριστᾶν δὲ εἴρηκεν ἐν τῷ Πολιτικῷ Ἀντιφῶν οὕτως   ·
ὅτ  ἄν τις πράγματα τὰ ἑαυτοῦ ἢ τὰ τῶν φίλων κατηρίστηκεν .
παραδεδειπνημένος δ εἴρηκεν Ἄμφις ἐν Πλάνῳ οὕτως   ·
παραδεδειπνημένος , παῖδες , πάλαι .
τοῖς οὖν θεοῖς  κατὰ τὸν Πλάτωνα , ὡς ἐν Φιλήβῳ φησίν   ,  εὐχόμενοι κεραννύωμεν , εἴ τε Διόνυσος εἴ θ Ἥφαιστος εἴ θ ὅστις θεῶν ταύτην τὴν τιμὴν εἴληχε τῆς συγκράσεως .
καθάπερ γὰρ ἡμῖν οἰνοχόοις τισὶν παρεστᾶσιν κρῆναι , καὶ μέλιτος μὲν ἂν ἀπεικάζοι τις τὴν τῆς ἡδονῆς , τὴν δὲ τῆς φρονήσεως νηφαντικὴν καὶ ἄοινον αὐστηροῦ τινος καὶ ὑγιεινοῦ ὕδατος ·
ἃς προθυμητέον ὡς κάλλιστα συμμιγνύναι .
ὥρα οὖν πίνειν ἡμῖν ἐστι , καὶ τῶν παίδων τις ἐκ τοῦ κυλικείου τῶν ποτηρίων παραφερέτω ·
ὁρῶ γὰρ πλῆθος καλῶν καὶ ποικίλων ἐκπωμάτων .
δοθέντος οὖν ποτηρίου μεγάλου ἔφη ·
ἀλλ  ἀκρατέστερόν μοι , ὦ παῖ , τῷ κυάθῳ πληρῶν ἔγχει εἰς τὴν κύλικα , μὴ κατὰ τὸν κωμῳδιοποιὸν Ἀντιφάνην , ὃς ἐν Διδύμοις φησί   ·
τὸ ποτήριόν μοι τὸ μέγα προσφέρει λαβών .
ἐνεχεάμην ἄκρατον ·
ἔγχει , παιδίον , κυάθους θεῶν τε καὶ θεαινῶν μυρίους ·
ἔπειτ  ἐπὶ τούτοις πᾶσι τῆς σεμνῆς θεᾶς καὶ τοῦ γλυκυτάτου βασιλέως διμοιρίαν .
ἐμοὶ οὖν , ὦ παῖ , ζωρότερον κέραιρε ·
οὔπω γὰρ λέγομεν περὶ ἀριθμοῦ κυάθων .
δείξω δὲ ὅτι καὶ ὁ κύαθος εἴρηται καὶ τὸ ἀκρατέστερον , καὶ περὶ οἰνοχόων .
πρότερον δέ μοι λελέξεται περὶ τοῦ ζωρότερον .
ἀντιφάνης Μελανίωνι   ·
τοῦτον ἐγὼ κρίνω μετανιπτρίδα τῆς Ὑγιείας πίνειν ζωροτέρῳ χρώμενον οἰνοχόῳ .
ἐν δὲ Λάμπωνι   ·
ὁ δεῖν Ἰᾶπυξ , κέρασον εὐζωρέστερον .
ἔφιππος Ἐφήβοις   ·
φιάλην ἑκατέρᾳ ἔδωκε κεράσας ζωρότερον Ὁμηρικῶς .
τινὲς δὲ καὶ τὸ παρ Ὁμήρῳ    ζωρότερον δὲ κέραιρε  οὐκ ἄκρατον σημαίνειν φασίν , ἀλλὰ θερμόν , ἀπὸ τοῦ ζωτικοῦ καὶ τῆς ζέσεως ·
ἑταίρων γὰρ παρόντων νέον ἐξ ὑπαρχῆς κεράννυσθαι κρατῆρα οὐκ ἄτοπον .
ἄλλοι δὲ τὸ εὔκρατον , ὥσπερ τὸ δεξιτερὸν ἀντὶ τοῦ δεξιοῦ .
τινὲς δέ , ἐπεὶ οἱ ἐνιαυτοὶ ὧροι λέγονται καὶ τὸ ζα ὅτι μέγεθος ἢ πλῆθος σημαίνει , ζωρὸν τὸν πολυέτη λέγεσθαι .
δίφιλος δ ἐν Παιδερασταῖς φησιν   ·
ἔγχεον σὺ δὴ πιεῖν . Β. εὐζωρότερόν γε νὴ Δί , ὦ παῖ , δός ·
τὸ γὰρ ὑδαρὲς ἅπαν τοῦτ ἐστι τῇ ψυχῇ κακόν .
θεόφραστος δ ἐν τῷ περὶ μέθης   ζωρότερόν φησιν εἶναι τὸ κεκραμένον , παρατιθέμενος Ἐμπεδοκλέους τάδε   ·
αἶψα δὲ θνητὰ φύοντο , τὰ πρὶν μάθον ἀθάνατ εἶναι , ζωρά τε τὰ πρὶν ἄκρητα , διαλλάσσοντα κελεύθους .
κύαθον δ ἐπὶ τοῦ ἀντλητῆρος Πλάτων εἴρηκεν ἐν Φάωνι οὕτως   ·
τῷ στόματι τὸν κύαθον ὧδ εἰληφότες .
καὶ ἐν Πρέσβεσι   ·
κυάθους ὅσους ἐκλέπτεθ  ἑκάστοτε .
κύαθον ἐπριάμην παρὰ Δαισίου .
τοιοῦτόν ἐστιν καὶ τὸ ἐν Εἰρήνῃ Ἀριστοφάνους   ·
ὑπωπιασμέναι ἁπαξάπασαι καὶ κυάθους προσκείμεναι ·
τὰ γὰρ ὑπώπια τοῖς κυάθοις περιθλώμενα ἀμαυροῦται .
μνημονεύει τοῦ κυάθου καὶ Ξενοφῶν ἐν πρώτῳ Παιδείας   καὶ Κρατῖνος , ἔτι δ Ἀριστοφάνης πολλαχοῦ καὶ Εὔβουλος ἐν Ὀρθάννῃ .
φερεκράτης δ ἐν Λήροις  ἀργυροῦν κύαθον  ὠνόμασε   .
τίμων δ ἐν δευτέρῳ Σίλλων ἀρυσαίνας κέκληκε τοὺς κυάθους φάσκων οὑτωσί   ·
ἀπληστοίνους τ ἀρυσαίνας ,  ἀπὸ τοῦ ἀρύσασθαι ὀνομάσας .
καλοῦνται δὲ καὶ ἀρυστῆρες καὶ ἀρύστιχοι .
σιμωνίδης   ·
ἔδωκεν οὐδεὶς οὐ δ ἀρυστῆρα τρυγός .
ἀριστοφάνης δ ἐν Σφηξίν   ·
ἐγὼ γὰρ εἶχον τούσδε τοὺς ἀρυστίχους .
φρύνιχος Ποαστρίαις   ·
κύλικ  ἀρύστιχον .
ἔνθεν καὶ ἡ ἀρύταινα .
ἔλεγον δὲ καὶ ἔφηβον τὸ τοιοῦτον σκεῦος , ὡς Ζηνοφάνης ἐν τῷ Συγγενικῷ .
πολύβιος δ ἐν τῇ ἐνάτῃ τῶν ἱστοριῶν   καὶ ποταμόν τινα ἀναγράφει Κύαθον καλούμενον περὶ Ἀρσινόην πόλιν Αἰτωλίας .
τῷ δὲ ἀκρατέστερον Ὑπερείδης κέχρηται ἐν τῷ κατὰ Δημοσθένους   γράφων οὕτως ·
εἰ μέν τις ἀκρατέστερον ἔπιεν , ἐλύπει σέ .
τούτῳ ὅμοιόν ἐστι τὸ ἀνιηρέστερον καὶ τὸ ἐν Ἡλιάσιν Αἰσχύλου    ἀφθονέστερον λίβα .
καὶ Ἐπίχαρμος δὲ ἐν Πύρρᾳ   εὐωνέστερον ἔφη .
καὶ ἐν τῷ κατὰ Δημάδου δὲ ὁ Ὑπερείδης εἴρηκε    ῥᾳδιεστέραν τὴν πόλιν .
τῷ δὲ κεραννύειν κέχρηται Πλάτων μὲν ἐν Φιλήβῳ   ·
τοῖς δὴ θεοῖς , ὦ Πρώταρχε , εὐχόμενοι κεραννύωμεν .
καὶ Ἀλκαῖος ἐν Ἱερῷ γάμῳ   ·
κεραννύουσιν ἀφανίζουσί τε .
ὑπερείδης Δηλιακῷ   ·
καὶ τὸν κρατῆρα τὸν Πανιώνιον κοινῇ οἱ Ἕλληνες κεραννύουσιν .
ᾠνοχόουν τε παρὰ τοῖς ἀρχαίοις οἱ εὐγενέστατοι παῖδες , ὡς ὁ τοῦ Μενελάου υἱός ·
ᾠνοχόει δ υἱὸς Μενελάου κυδαλίμοιο .
καὶ Εὐριπίδης δ ὁ ποιητὴς ἐν παισὶν ᾠνοχόησε .
θεόφραστος γοῦν ἐν τῷ περὶ μέθης φησί   ·
πυνθάνομαι δ ἔγωγε καὶ Εὐριπίδην τὸν ποιητὴν οἰνοχοεῖν Ἀθήνησι τοῖς ὀρχησταῖς καλουμένοις .
ὠρχοῦντο δὲ οὗτοι περὶ τὸν τοῦ Ἀπόλλωνος νεὼν τοῦ Δηλίου τῶν πρώτων ὄντες Ἀθηναίων καὶ ἐνεδύοντο ἱμάτια τῶν Θηραικῶν .
ὁ δὲ Ἀπόλλων οὗτός ἐστιν ᾧ τὰ Θαργήλια ἄγουσι , καὶ διασῴζεται Φλυῆσιν ἐν τῷ δαφνηφορείῳ γραφὴ περὶ τούτων .
τὰ αὐτὰ ἱστορεῖ καὶ Ἱερώνυμος ὁ Ῥόδιος Ἀριστοτέλους ὢν μαθητής , καὶ οὗτος ἐν τῷ περὶ μέθης .
σαπφώ τε ἡ καλὴ πολλαχοῦ Λάριχον τὸν ἀδελφὸν ἐπαινεῖ ὡς οἰνοχοοῦντα ἐν τῷ πρυτανείῳ τοῖς Μυτιληναίοις .
καὶ παρὰ Ῥωμαίοις δὲ οἱ εὐγενέστατοι τῶν παίδων τὴν λειτουργίαν ταύτην ἐκτελοῦσιν ἐν ταῖς δημοτελέσι τῶν θυσιῶν , πάντα τοὺς Αἰολεῖς μιμούμενοι , ὡς καὶ κατὰ τοὺς τόνους τῆς φωνῆς .
τοσαύτη δ ἦν ἡ τῶν παλαιοτέρων τρυφὴ περὶ τὰς πολυτελείας ὥστε μὴ μόνον οἰνοχόους ἔχειν , ἀλλὰ καὶ οἰνόπτας .
ἀρχὴ γοῦν ἐστιν οἱ οἰνόπται παρὰ Ἀθηναίοις , ἧς μνημονεύει ἐν ταῖς Πόλεσιν Εὔπολις ἐν τούτοις   ·
οὓς δ οὐκ ἂν εἵλεσθ οὐδ  ἂν οἰνόπτας πρὸ τοῦ , νυνὶ στρατηγοὺς . . . . .
ὦ πόλις , πόλις , ὡς εὐτυχὴς εἶ μᾶλλον ἢ καλῶς φρονεῖς .
οἱ δὲ οἰνόπται οὗτοι ἐφεώρων τὰ ἐν τοῖς δείπνοις , εἰ κατ ἴσον πίνουσιν οἱ συνόντες .
καὶ ἦν ἡ ἀρχὴ εὐτελής , ὡς ὁ ῥήτωρ φησὶ Φιλῖνος ἐν τῇ Κροκωνιδῶν διαδικασίᾳ   ·
καὶ ὅτι τρεῖς ἦσαν οἱ οἰνόπται , οἵτινες καὶ παρεῖχον τοῖς δειπνοῦσι λύχνους καὶ θρυαλλίδας .
ἐκάλουν δέ τινες τούτους καὶ ὀφθαλμούς .
παρὰ δὲ Ἐφεσίοις οἱ οἰνοχοοῦντες ᾔθεοι τῇ τοῦ Ποσειδῶνος ἑορτῇ ταῦροι ἐκαλοῦντο , ὡς Ἀμερίας φησί .
ἑλλησπόντιοι δ ἐπεγχύτην ὀνομάζουσι τὸν οἰνοχόον καὶ τὴν κρεανομίαν κρεωδαισίαν , ὥς φησι Δημήτριος ὁ Σκήψιος ἐν ἕκτῳ καὶ εἰκοστῷ τοῦ Τρωικοῦ διακόσμου   .
τοῖς δὲ θεοῖς οἰνοχοοῦσάν τινες ἱστοροῦσι τὴν Ἁρμονίαν , ὡς Καπίτων ἱστορεῖ ὁ ἐποποιός , Ἀλεξανδρεὺς δὲ γένος , ἐν δευτέρῳ Ἐρωτικῶν .
ἀλκαῖος δὲ καὶ τὸν Ἑρμῆν εἰσάγει αὐτῶν οἰνοχόον   , ὡς καὶ Σαπφὼ λέγουσα   ·
κῆ δ ἀμβροσίας μὲν κρατὴρ ἐκέκρατο , Ἑρμᾶς δ ἕλεν ὄλπιν θεοῖς οἰνοχοῆσαι .
οἱ δὲ παλαιοὶ τοὺς πρὸς ταῖς ὑπηρεσίαις ταύταις κήρυκας ἐκάλουν .
κήρυκες δ ἀνὰ ἄστυ φέρον θεῶν ὅρκια πιστά , ἄρνε δύω καὶ οἶνον ἐύφρονα , καρπὸν ἀρούρης , ἀσκῷ ἐν αἰγείῳ ·
φέρε δὲ κρητῆρα φαεινὸν κῆρυξ Ἰδαῖος ἠδὲ χρύσεια κύπελλα .
ἀτὰρ κήρυκες ἀγαυοὶ ὅρκια πιστὰ θεῶν σύναγον , κρητῆρι δὲ οἶνον μίσγον , ἀτὰρ βασιλεῦσιν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ·
ἔχευαν .
κλείδημος δὲ   τοὺς μαγείρους κήρυκάς φησι καλεῖσθαι .
καὶ τὴν Ἥβην δέ τινες ἀνέπλασαν οἰνοχοοῦσαν αὐτοῖς , ἴσως διὰ τὸ ἡβητήρια καλεῖσθαι τὰ συμπόσια .
κλεινοῦς δὲ τῆς οἰνοχόου Πτολεμαίου τοῦ βασιλέως , ἐπίκλην δὲ Φιλαδέλφου , μνημονεύει Πτολεμαῖος ὁ τοῦ Ἀγησάρχου ἐν τῇ τρίτῃ τῶν περὶ Φιλοπάτορα ἱστοριῶν   .
πολύβιος δὲ ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τῶν ἱστοριῶν   καὶ ἀνδριάντας αὐτῆς ἐν Ἀλεξανδρείᾳ ἑστάναι φησὶ κατὰ πολλὰ μέρη τῆς πόλεως μονοχίτωνας , ῥυτὸν κρατοῦντας ἐν ταῖς χερσίν .
ἐπὶ τούτοις τοῖς λόγοις ἐκπίνων τὸ ποτήριον ὁ Οὐλπιανὸς ἔφη ·
τήνδ  ἐγὼ μεστὴν ἅπαξ ἐπονομάσας προπίομαι συγγενέσι πίστωμα φιλίας .
πρὸς ὃν ἔτι πίνοντα τῶν παρόντων τις προσέθηκε τὰ λειπόμενα ἰαμβεῖα ·
πιὼν ἐρῶ τὰ λοιπά ·
πνίγομαι γάρ .
ἀλλ ἐπιρρόφει .
καὶ ὁ Οὐλπιανὸς ἐκπιὼν ἔφη ·
ταῦτα μὲν Κλέαρχος ἐν Κιθαρῳδῷ   .
ἐγὼ δὲ κατὰ τοὺς Ἄμφιδος Ἐρίθους παρακελεύομαι   ·
ὁ παῖς σοβείτω τοῖς ποτηρίοις συχνούς .
πίμπλα σὺ μὲν ἐμοί , σοὶ δ ἐγὼ δώσω πιεῖν ·
ἀμυγδαλῆ μὲν παιζέτω παρ ἀμυγδαλῆν .
ταῦτα δ ἔφη Ξέναρχος ἐν Διδύμοις   .
αἰτούντων οὖν τῶν μὲν πλέον οἴνου , τῶν δὲ ἴσον ἴσῳ φασκόντων κίρνασθαι , καὶ εἰπόντος τινὸς Ἄρχιππον εἰρηκέναι ἐν δευτέρῳ Ἀμφιτρύωνι   ·
τίς ἐκέρασε σφῶν , ὦ κακόδαιμον , ἴσον ἴσῳ ;
καὶ Κρατῖνος ἐν Πυτίνῃ   ·
τὸν δ ἴσον ἴσῳ φέροντ ·
ἐγὼ δ ἐκτήκομαι , ἔδοξε πᾶσι λέγειν περὶ τῶν κράσεων τῶν παρὰ τοῖς ἀρχαίοις .
καί τινος εἰπόντος ὅτι Μένανδρος ἐν Ἥρωι ἔφη   ·
χοῦς κεκραμένου οἴνου ·
λαβὼν ἔκπιθι τοῦτον , ὁ Δημόκριτος ἔφη ·
Ἡσίοδος μέν , ὦ ἑταῖροι , παραινεῖ   τρὶς ὕδατος προχέειν , τὸ δὲ τέτρατον ἱέμεν οἴνου .
δι ὃν καὶ Ἀναξίλας ἐν Νηρεῖ ἔφη   ·
καίτοι πολύ γ ἐσθ  ἥδιον .
οὐ γὰρ ἄν ποτε ἔπινον ἂν τρί ὕδατος , οἴνου δ ἓν μόνον .
ἄλεξις δ ἐν Τιτθῇ ἔτι σωφρονικώτερον κιρνάναι παρακελεύεται   ·
ἰδού , πάρεστιν οἶνος ·
οὐκοῦν ἐγχέω κρίτωνα ; Β. πολὺ βέλτιον ἕνα καὶ τέτταρας . Α. ὑδαρῆ λέγεις ·
ὅμως δὲ ταύτην ἐκπιὼν λέγ  εἴ τι καινόν , διατριβήν τε τῷ πότῳ ποιῶμεν .
καὶ Διοκλῆς ἐν Μελίσσαις   ·
πῶς δὲ καὶ κεκραμένον πίνειν τὸν οἶνον δεῖ με ; Β. τέτταρα καὶ δύο .
ἡ δ οὖν κρᾶσις αὕτη παρὰ τὸ ἔθος οὖσα ἐπέμνησε τάχα καὶ τὴν θρυλουμένην παροιμίαν ·
ἢ πέντε πίνειν ἢ τρί ἢ μὴ τέτταρα .
ἢ γὰρ δύο πρὸς πέντε πίνειν φασὶ δεῖν ἢ ἕνα πρὸς τρεῖς .
περὶ δὲ ταύτης τῆς κράσεως Ἴων ὁ ποιητὴς ἐν τῷ περὶ Χίου φησὶν   ὅτι εὑρὼν ὁ μάντις Παλαμήδην ἐμαντεύσατο πλοῦν ἔσεσθαι τοῖς Ἕλλησι πίνουσιν τρεῖς πρὸς ἕνα κυάθους .
οἳ δ ἐπιτεταμένως χρώμενοι τῷ ποτῷ δύο οἴνου ἔπινον πρὸς πέντε ὕδατος .
νικοχάρης γοῦν ἐν Ἀμυμώνῃ πρὸς τ οὔνομα παίζων ἔφη   ·
Οἰνόμαος οὗτος , χαῖρε πέντε καὶ δύο ·
κ ἀγώ τε καὶ σὺ συμπόται γενοίμεθα .
τὰ παραπλήσια εἴρηκε καὶ ἐν Λημνίαις   .
ἀμειψίας δ ἐν Ἀποκοτταβίζουσιν   ·
ἐγὼ δὲ Διόνυσος πᾶσιν ὑμῖν εἰμὶ πέντε καὶ δύο .
Εὔπολις Αἰξί   ·
διόνυσε , χαῖρε ·
μή τι πέντε καὶ δύο ;
ἕρμιππος Θεοῖς   ·
ἔπειθ  ὅταν πινώμεθ  ἢ διψώμεθα , εὐχόμεθα πρὸς τοῦθ ὁ  οἶνος , ὦ κέρας , γενοῦ .
οὐκ ἀστου καὶ πηλουγω φέρω παίζων ἅμα , καυθεὶς γεγένηται τοῦτο πέντε καὶ δύο .
παρὰ δὲ Ἀνακρέοντι εἷς οἴνου πρὸς δύο ὕδατος   ·
ἄγε δὴ φέρ ἡμίν , ὦ παῖ , κελέβην , ὅκως ἄμυστιν προπίω , τὰ μὲν δέκ ἐγχέας ὕδατος , τὰ πέντε δ οἴνου κυάθους , ὡς ἀνυβρίστως ἀνὰ δηὖτε βασσαρήσω .
καὶ προελθὼν τὴν ἀκρατοποσίαν Σκυθικὴν καλεῖ πόσιν ·
ἄγε δηὖτε , μηκέθ οὕτω πατάγῳ τε κ ἀλαλητῷ Σκυθικὴν πόσιν παρ οἴνῳ μελετῶμεν , ἀλλὰ καλοῖσ ὑποπίνοντες ἐν ὕμνοις .
καὶ Λακεδαιμόνιοι δ , ὥς φησιν Ἡρόδοτος ἐν τῇ ἕκτῃ   , Κλεομένη τὸν βασιλέα Σκύθαις ὁμιλήσαντα καὶ ἀκρατοπότην γενόμενον ἐκ τῆς μέθης φασὶ μανῆναι .
καὶ αὐτοὶ δ οἱ Λάκωνες ὅταν βούλωνται ἀκρατέστερον πίνειν , ἐπισκυθίσαι λέγουσι .
χαμαιλέων γοῦν ὁ Ἡρακλεώτης ἐν τῷ περὶ μέθης περὶ τούτων οὕτως γράφει   ·
ἐπεὶ καὶ Κλεομένη τὸν Σπαρτιάτην φασὶν οἱ Λάκωνες μανῆναι διὰ τὸ Σκύθαις ὁμιλήσαντα μαθεῖν ἀκρατοποτεῖν .
ὅθεν ὅταν βούλωνται πιεῖν ἀκρατέστερον ,  ἐπισκύθισον  λέγουσιν .
ἀχαιὸς δ ἐν Αἴθωνι σατυρικῷ τοὺς σατύρους ποιεῖ δυσχεραίνοντας ἐπὶ τῷ ὑδαρῆ πίνειν καὶ λέγοντας   ·
μῶν Ἁχελῷος ἦν κεκραμένος πολύς ; Β. ἀλλ οὐ δὲ λεῖξαι τοῦδε τῷ γένει θέμις . Α. καλῶς μὲν οὖν ἄγειν . . . .
σκύθῃ πιεῖν .
ἦσαν δ αἱ τῶν ἀκρατοποτῶν ἐπιχύσεις , ὥς φησι Θεόφραστος ἐν τῷ περὶ μέθης   , οὐ παλαιαί ·
ἀλλ ἦν ἀπ ἀρχῆς τὸ μὲν σπένδειν ἀποδεδομένον τοῖς θεοῖς , ὁ δὲ κότταβος τοῖς ἐρωμένοις .
ἐχρῶντο γὰρ ἐπιμελῶς τῷ κοτταβίζειν ὄντος τοῦ παιγνίου Σικελικοῦ , καθάπερ καὶ Ἀνακρέων ὁ Τήιος πεποίηκε   ·
σικελὸν κότταβον ἀγκύλῃ λατάζων .
διὸ καὶ τὰ σκολιὰ καλούμενα μέλη τῶν ἀρχαίων ποιητῶν πλήρη ἐστί ·
λέγω δ οἷον καὶ Πίνδαρος πεποίηκε   ·
χάριτάς τ Ἀφροδισίων ἐρώτων , ὄφρα σὺνχειμαμάρωι μεθύων Ἀγάθωνι δὲ βάλω κότταβον .
τοῖς δὲ τετελευτηκόσι τῶν φίλων ἀπένεμον τὰ πίπτοντα τῆς τροφῆς ἀπὸ τῶν τραπεζῶν ·
διὸ καὶ Εὐριπίδης περὶ τῆς Σθενεβοίας φησίν , ἐπειδὴ νομίζει τὸν Βελλεροφόντην τεθνάναι   ·
πεσὸν δέ νιν λέληθεν οὐδὲν ἐκ χερός , ἀλλ  εὐθὺς αὐδᾷ  τῷ Κορινθίῳ ξένῳ  .
οὐκ ἐμέθυον δ οἱ πάλαι , ἀλλὰ καὶ Πιττακὸς Περιάνδρῳ τῷ Κορινθίῳ παρῄνει μὴ μεθύσκεσθαι μη δὲ κωμάζειν , ἵν , ἔφη , μὴ γνωσθῇς οἷος ὢν τυγχάνεις , ἀλλ οὐχ οἷος προσποιῇ .
κάτοπτρον  γὰρ  εἴδους χαλκός ἐστ , οἶνος δὲ νοῦ   .
διὸ καὶ καλῶς οἱ παροιμιαζόμενοι λέγουσι τὸν οἶνον οὐκ ἔχειν πηδάλια .
ξενοφῶν γοῦν ὁ Γρύλου παρὰ Διονυσίῳ ποτὲ τῷ Σικελιώτῃ πίνειν ἀναγκάζοντος τοῦ οἰνοχόου προσαγορεύσας ὀνομαστὶ τὸν τύραννον  τί δή , ἔφη , ὦ Διονύσιε , οὐχὶ καὶ ὁ ὀψοποιὸς ἀγαθὸς ὢν καὶ ποικίλος ἀναγκάζει ἡμᾶς εὐωχουμένους ἐσθίειν καὶ μὴ βουλομένους , ἀλλὰ κοσμίως ἡμῖν παρατίθησι τὴν τράπεζαν σιγῶν ;
καὶ ὁ Σοφοκλῆς δὲ ἐν σατυρικῷ φησιν ὡς ἄρα   τὸ πρὸς βίαν πίνειν ἴσον πέφυκε τῷ διψῆν βίᾳ .
ὅθεν εἴρηται καὶ τὸ οἶνος ἄνωγε γέροντα καὶ οὐκ ἐθέλοντα χορεύειν .
σθένελός τε ὁ ποιητὴς οὐ κακῶς εἴρηκεν ·
οἶνος καὶ φρονέοντας ἐς ἀφροσύνας ἀναβάλλει .
ὁ δὲ Φωκυλίδης ἔφη   ·
χρὴ δ ἐν συμποσίῳ κυλίκων περινισομενάων ἡδέα κωτίλλοντα καθήμενον οἰνοποτάζειν .
ἔτι δὲ καὶ νῦν τοῦτο παραμένει παρ ἐνίοις τῶν Ἑλλήνων .
ἐπεὶ δὲ τρυφᾶν ἤρξαντο καὶ χλιδῶσι , κατερρύησαν ἀπὸ τῶν δίφρων ἐπὶ τὰς κλίνας καὶ λαβόντες σύμμαχον τὴν ἀνάπαυσιν καὶ ῥᾳστώνην ἀνειμένως ἤδη καὶ ἀτάκτως ἐχρῶντο τῇ μέθῃ , ὁδηγούσης οἶμαι τῆς παρασκευῆς εἰς τὰς ἡδονάς .
διὸ καὶ Ἡσίοδος ἐν ταῖς Ἠοίαις εἶπεν   ·
οἷα Διώνυσος δῶκ ἀνδράσι χάρμα καὶ ἄχθος , ὅστις ἄδην πίνῃ , οἶνος δέ οἱ ἔπλετο μάργος , σὺν δὲ πόδας χεῖράς τε δέει γλῶσσάν τε νόον τε δεσμοῖς ἀφράστοισι ·
φιλεῖ δέ ἑ μαλθακὸς ὕπνος .
καὶ Θέογνις δέ φησιν   ·
ἥκω δ ὡς οἶνος χαριέστατος ἀνδρὶ πεπόσθαι , οὔ τε τι νήφων εἴμ οὔ τε λίαν μεθύων .
ὃς δ ἂν ὑπερβάλλῃ πόσιος μέτρον , οὐκ ἔτ ἐκεῖνος τῆς αὑτοῦ γλώσσης καρτερὸς οὐ δὲ νόου ·
μυθεῖται δ ἀπάλαμνα , τὰ νήφοσι γίγνεται αἰσχρά ·
αἰδεῖται δ ἔρδων οὐδὲν ὅταν μεθύῃ , τὸ πρὶν ἐὼν σώφρων τε καὶ ἤπιος .
ἀλλὰ σὺ ταῦτα γινώσκων μὴ πῖν οἶνον ὑπερβολάδην , πρὶν μεθύειν ἄρξῃ δ , ἀπανίστασο , μή σε βιάσθω γαστήρ , ὥστε κακὸν λάτριν ἐφημέριον .
ἀνάχαρσίς τε ὁ σοφὸς ἐπιδεικνύμενος τὴν τῆς ἀμπέλου δύναμιν τῷ τῶν Σκυθῶν βασιλεῖ καὶ τὰ κλήματα αὐτῆς δεικνὺς ἔλεγεν ὡς εἰ μὴ καθ ἕκαστον ἔτος ἔτεμνον οἱ Ἕλληνες τὴν ἄμπελον , ἤδη κ ἂν ἐν Σκύθαις ἦν .
οὐ καλῶς δὲ οἱ πλάττοντες καὶ γράφοντες τὸν Διόνυσον , ἔτι τε οἱ ἄγοντες ἐπὶ τῆς ἁμάξης διὰ μέσης τῆς ἀγορᾶς οἰνωμένον .
ἐπιδείκνυνται γὰρ τοῖς θεαταῖς ὅτι καὶ τοῦ θεοῦ κρείττων ἐστὶν ὁ οἶνος .
καίτοι γ οὐδ  ἄν , οἶμαι , ἄνθρωπος σπουδαῖος τοῦθ ὑπομείνειεν .
εἰ δ ὅτι κατέδειξεν ἡμῖν τὸν οἶνον , διὰ τοῦτο ποιοῦσιν αὐτὸν οὕτως διακείμενον , δῆλον ὅτι καὶ τὴν Δήμητρα θερίζουσαν ἢ ἐσθίουσαν ποιήσουσιν .
ἐπεὶ καὶ τὸν Αἰσχύλον ἐγὼ φαίην ἂν τοῦτο διαμαρτάνειν ·
πρῶτος γὰρ ἐκεῖνος καὶ οὐχ , ὡς ἔνιοί φασιν , Εὐριπίδης παρήγαγε τὴν τῶν μεθυόντων ὄψιν εἰς τραγῳδίαν .
ἐν γὰρ τοῖς Καβίροις εἰσάγει τοὺς περὶ τὸν Ἰάσονα μεθύοντας .
ἃ δ αὐτὸς ὁ τραγῳδιοποιὸς ἐποίει ταῦτα τοῖς ἥρωσι περιέθηκε ·
μεθύων γοῦν ἔγραφε τὰς τραγῳδίας .
διὸ καὶ Σοφοκλῆς αὐτῷ μεμφόμενος ἔλεγεν ὅτι  ὦ Αἰσχύλε , εἰ καὶ τὰ δέοντα ποιεῖς , ἀλλ οὖν οὐκ εἰδώς γε ποιεῖς ,  ὡς ἱστορεῖ Χαμαιλέων ἐν τῷ περὶ Αἰσχύλου   .
ἀγνοοῦσί τε οἱ λέγοντες πρῶτον Ἐπίχαρμον ἐπὶ τὴν σκηνὴν παραγαγεῖν μεθύοντα , μεθ ὃν Κράτητα ἐν Γείτοσι .
καὶ Ἀλκαῖος δὲ ὁ μελοποιὸς καὶ Ἀριστοφάνης ὁ κωμῳδιοποιὸς μεθύοντες ἔγραφον τὰ ποιήματα , πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι μεθυσκόμενοι λαμπρότερον ἐν τῷ πολέμῳ ἠγωνίσαντο .
παρὰ δὲ Λοκροῖς τοῖς Ἐπιζεφυρίοις εἴ τις ἄκρατον ἔπιε μὴ προστάξαντος ἰατροῦ θεραπείας ἕνεκα , θάνατος ἦν ἡ ζημία Ζαλεύκου τὸν νόμον θέντος .
παρὰ δὲ Μασσαλιήταις ἄλλος νόμος τὰς γυναῖκας ὑδροποτεῖν .
ἐν δὲ Μιλήτῳ ἔτι καὶ νῦν φησι Θεόφραστος   τοῦτ εἶναι τὸ νόμιμον .
παρὰ δὲ Ῥωμαίοις οὔ τε οἰκέτης οἶνον ἔπινεν οὔ τε γυνὴ ἐλευθέρα οὔ τε τῶν ἐλευθέρων οἱ ἔφηβοι μέχρι τριάκοντα ἐτῶν .
ἄτοπος δὲ ὁ Ἀνακρέων ὁ πᾶσαν αὑτοῦ τὴν ποίησιν ἐξαρτήσας μέθης .
τῇ γὰρ μαλακίᾳ καὶ τῇ τρυφῇ ἐπιδοὺς ἑαυτὸν ἐν τοῖς ποιήμασι διαβέβληται , οὐκ εἰδότων τῶν πολλῶν ὅτι νήφων ἐν τῷ γράφειν καὶ ἀγαθὸς ὢν προσποιεῖται μεθύειν οὐκ οὔσης ἀνάγκης .
οἱ δὲ ἀγνοοῦντες τὴν τοῦ οἴνου δύναμιν τὸν Διόνυσον φάσκουσιν μανιῶν εἶναι αἴτιον τοῖς ἀνθρώποις , βλασφημοῦντες οὐ μετρίως .
ὅθεν ὁ Μελανιππίδης ἔφη   ·
πάντες δ ἀπεστύγεον ὕδωρ , τὸ πρὶν ἐόντες ἀίδριες οἴνου .
τάχα δὴ τάχα τοὶ μὲν οὖν ἀπωλαυοντο , τοὶ δὲ παράπληκτον χέον ὀμφάν .
ἀριστοτέλης δ ἐν τῷ περὶ μέθης   φησίν ·
εἰ ὁ οἶνος μετρίως ἀφεψηθείη , πινόμενος ἧττον μεθύσκει ·
τὴν γὰρ δύναμιν ἀφεψηθέντος αὐτοῦ ἀσθενεστέραν γίγνεσθαι ·
μεθύσκονταί τε , φησίν , οἱ γεραίτεροι τάχιστα δι ὀλιγότητα καὶ ἀσθένειαν τοῦ περὶ αὐτοὺς ἐνυπάρχοντος φύσει θερμοῦ .
καὶ οἱ παντελῶς δὲ νέοι τάχιον μεθύσκονται διὰ τὸ πλῆθος τοῦ ἐνυπάρχοντος θερμοῦ ·
τῷ γὰρ ἐκ τοῦ οἴνου προσγινομένῳ κρατοῦνται ῥᾳδίως .
μεθύσκονται δὲ κ ἀν τοῖς ἀλόγοις ζῴοις ὕες μὲν σταφυλῆς στεμφύλων χορτασθέντες καὶ τὸ τῶν κοράκων καὶ τῶν κυνῶν γένος τὴν οἰνοῦτταν καλουμένην φαγόντα βοτάνην , πίθηκος δὲ καὶ ἐλέφας πιόντες οἶνον .
διὸ καὶ τὰς θήρας ποιοῦνται τῶν πιθήκων καὶ τῶν κοράκων μεθυσθέντων , τῶν μὲν οἴνῳ , τῶν δὲ τῇ οἰνούττῃ .
τὸ δ ἐνδελεχῶς μεθύειν , φησὶ Κρώβυλος ἐν Ἀπολιπούσῃ   , τίν  ἡδονὴν ἔχει , ἀποστεροῦντα ζῶνθ ἑαυτὸν τοῦ φρονεῖν , ὃ μέγιστον ἡμῶν ἀγαθὸν ἔσχεν ἡ φύσις ;
καὶ Ἄλεξις δὲ ἐν τῇ τοῦ Φρυγίου διασκευῇ φησιν   ·
εἰ τοῦ μεθύσκεσθαι πρότερον τὸ κραιπαλᾶν παρεγίνεθ  ἡμῖν , οὐ δ ἂν εἷς οἶνόν ποτε προσίετο πλείω τοῦ μετρίου .
νυνὶ δὲ τὴν τιμωρίαν οὐ προσδοκῶντες τῆς μέθης ἥξειν προχείρως τοὺς ἀκράτους πίνομεν .
τὸν δὲ Σαμαγόρειον οἶνον καλούμενόν φησιν ὁ Ἀριστοτέλης   ἀπὸ τριῶν κοτυλῶν κερασθεισῶν μεθύσκειν ὑπὲρ τεσσαράκοντα ἄνδρας .
ταῦτ  εἰπὼν ὁ Δημόκριτος καὶ πιὼν ἔφη ·
τούτοις εἴ τις ἀντιλέγειν ἔχει , παρίτω .
ἀκούσεται γὰρ κατὰ τὸν Εὔηνον   ·
ἐγὼ δ ἐπεὶ παρεξέβην περὶ τῶν ἀρχαίων κράσεων διαλεγόμενος , ἐπαναλήψομαι τὸν λόγον τὰ ὑπὸ Ἀλκαίου τοῦ μελοποιοῦ λεχθέντα ἐπὶ νοῦν βαλλόμενος ·
φησὶ γάρ που οὗτος   ·
ἔγχεε κέρναις ἕνα καὶ δύο .
ἐν τούτοις γάρ τινες οὐ τὴν κρᾶσιν οἴονται λέγειν αὐτόν , ἀλλὰ σωφρονικὸν ὄντα καθ ἕνα κύαθον ἄκρατον πίνειν καὶ πάλιν κατὰ δύο .
τοῦτο δὲ ὁ Ποντικὸς Χαμαιλέων ἐκδέδεκται τῆς Ἀλκαίου φιλοινίας ἀπείρως ἔχων .
κατὰ γὰρ πᾶσαν ὥραν καὶ πᾶσαν περίστασιν πίνων ὁ ποιητὴς οὗτος εὑρίσκεται ·
χειμῶνος μὲν ἐν τούτοις   ·
ὕει μὲν ὁ Ζεύς , ἐκ δ ὀρανῶ μέγας χειμών , πεπάγασιν δ ὑδάτων ῥοαί . . . .
κάββαλλε τὸν χειμῶν , ἐπὶ μὲν τιθεὶς πῦρ , ἐν δὲ κέρναις οἶνον ἀφειδέως μελιχρόν , αὐτὰρ ἀμφὶ κόρσᾳ μαλθακὸν ἀμφι . . . .
γνόφαλλον .
θέρους δέ   ·
τέγγε πνεύμονας οἴνῳ ·
καὶ τοῦτο μὲν πρῶτον μετρίως ποιοῦσιν , ἐπειδὰν δὲ σφοδρότερον πίνωσι , μᾶλλον αἰεὶ συνάγουσι τὴν ζώνην .
ἀρδιαῖοι δέ , φησί , κέκτηνται προσπελατῶν ὥσπερ εἱλώτων τριάκοντα μυριάδας .
καθ ἑκάστην δὲ ἡμέραν μεθύουσιν καὶ ποιοῦνται συνουσίας καὶ διάκεινται πρὸς ἐδωδὴν καὶ πόσιν ἀκρατέστερον .
διὸ καὶ Κελτοὶ πολεμοῦντες αὐτοῖς καὶ εἰδότες αὐτῶν τὴν ἀκρασίαν παρήγγειλαν ἅπασι τοῖς στρατιώταις δεῖπνον ὡς λαμπρότατον παρασκευάσαντας κατὰ σκηνὴν ἐμβαλεῖν εἰς τὰ σιτία πόαν τινὰ φαρμακώδη δυναμένην διακόπτειν τὰς κοιλίας καὶ διακαθαίρειν .
γενομένου δὲ τούτου οἳ μὲν αὐτῶν καταληφθέντες ὑπὸ τῶν Κελτῶν ἀπώλοντο , οἳ δὲ καὶ εἰς τοὺς ποταμοὺς αὑτοὺς ἔρριψαν , ἀκράτορες τῶν γαστέρων γενόμενοι .
τοιαῦτα πολλὰ ἐφεξῆς καταλέξαντος τοῦ Δημοκρίτου ὁ Ποντιανὸς ἔφη πάντων τούτων εἶναι τῶν δεινῶν μητρόπολιν τὸν οἶνον , δι ὃν καὶ τὰς μέθας καὶ τὰς μανίας , ἔτι δὲ καὶ τὰς παροινίας γίνεσθαι ·
οὗ τοὺς ἐκπαθῶς μεταλαμβάνοντας οὐ κακῶς ὁ Χαλκοῦς ἐπικαλούμενος Διονύσιος ἐν τοῖς ἐλεγείοις κυλίκων ἐρέτας ἔφη   ·