Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
περὶ ὧν καὶ ἐπὶ πλεῖον ψυχαγωγηθῆναι δυνήσεσθε , τῷ τε ἐν Ἀντιοχείᾳ τόμῳ παρὰ τῆς ἐκεῖ συνελθούσης συνόδου γεγενημένῳ καταξιώσαντες ἐντυχεῖν καὶ τῷ πέρυσιν ἐν Κωνσταντινουπόλει παρὰ τῆς οἰκουμενικῆς ἐκτεθέντι συνόδου , ἐν οἷς πλατύτερον τὴν πίστιν ὡμολογήσαμεν καὶ τῶν ἔναγχος καινοτομηθεισῶν αἱρέσεων ἀναθεματισμὸν ἔγγραφον πεποιήκαμεν .
περὶ δὲ τῶν οἰκονομιῶν τῶν κατὰ μέρος ἐν ταῖς ἐκκλησίαις παλαιός τε , ὡς ἴστε , θεσμὸς κεκράτηκε καὶ τῶν ἐν Νικαίᾳ ἁγίων πατέρων ὅρος , καθ ἑκάστην ἐπαρχίαν τοὺς τῆς ἐπαρχίας καί , εἴπερ ἐκεῖνοι βούλοιντο , σὺν αὐτοῖς τοὺς ὁμόρους πρὸς τὸ συμφέρον ποιεῖσθαι τὰς χειροτονίας 0 ·
οἷς ἀκολούθως τάς τε λοιπὰς ἐκκλησίας παρ ἡμῖν οἰκονομεῖσθαι γινώσκετε καὶ τῶν ἐπισημοτάτων ἐκκλησιῶν ἀναδεδεῖχθαι τοὺς ἱερεῖς .
ὅθεν τῆς μὲν ἐν Κωνσταντινουπόλει νεοπαγοῦς , ὡς ἂν εἴποι τις , ἐκκλησίας , ἣν ὥσπερ ἐκ στόματος λέοντος τῆς τῶν αἱρετικῶν βλασφημίας ὑπόγυον ἐξηρπάσαμεν διὰ τῶν οἰκτιρμῶν τοῦ θεοῦ , τὸν αἰδεσιμώτατον καὶ θεοφιλέστατον Νεκτάριον ἐπίσκοπον κεχειροτονήκαμεν ἐπὶ τῆς οἰκουμενικῆς συνόδου μετὰ κοινῆς ὁμονοίας , ὑπ ὄψεσι καὶ τοῦ θεοφιλεστάτου βασιλέως Θεοδοσίου παντός τε τοῦ κλήρου καὶ πάσης ἐπιψηφιζομένης τῆς πόλεως .
τῆς δὲ πρεσβυτάτης καὶ ὄντως ἀποστολικῆς ἐκκλησίας τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ τῆς Συρίας , ἐν ᾗ πρώτῃ τὸ τίμιον τῶν Χριστιανῶν ἐχρημάτισεν ὄνομα , τὸν αἰδεσιμώτατον καὶ θεοφιλέστατον ἐπίσκοπον Φλαβιανὸν οἵ τε τῆς ἐπαρχίας καὶ τῆς ἀνατολικῆς διοικήσεως συν δραμόντες κανονικῶς ἐχειροτόνησαν , πάσης συμψήφου τῆς ἐκκλησίας ὥσπερ διὰ μιᾶς φωνῆς τὸν ἄνδρα τιμησάσης ·
ἥνπερ ἔνθεσμον χειροτονίαν ἐδέξατο καὶ τὸ τῆς συνόδου κοινόν .
τῆς δέ γε μητρὸς ἁπασῶν τῶν ἐκκλησιῶν τῆς ἐν Ἱεροσολύμοις τὸν αἰδεσιμώτατον καὶ θεοφιλέστατον Κύριλλον ἐπίσκοπον εἶναι γνωρίζομεν , κανονικῶς τε παρὰ τῶν τῆς ἐπαρχίας χειροτονηθέντα πάλαι καὶ πλεῖστα πρὸς τοὺς Ἀρειανοὺς ἐν διαφόροις χρόνοις ἀθλήσαντα .
Οἷς ὡς ἐνθέσμως καὶ κανονικῶς παρ ἡμῖν κεκρατηκόσι καὶ τὴν ὑμετέραν συγχαίρειν παρακαλοῦμεν εὐλάβειαν , τῆς πνευματικῆς μεσιτευούσης ἀγάπης καὶ τοῦ κυριακοῦ φόβου πᾶσαν μὲν καταστέλλοντος ἀνθρωπίνην προσπάθειαν , τὴν δὲ τῶν ἐκκλησιῶν οἰκοδομὴν προτιμοτέραν ποιοῦντος τῆς πρὸς τὸν καθ ἕνα συνηθείας ἢ χάριτος .
οὕτω γὰρ τοῦ τε τῆς πίστεως συμφωνηθέντος λόγου καὶ τῆς Χριστιανικῆς κυρωθείσης ἐν ἡμῖν ἀγάπης , παυσόμεθα λέγοντες τὸ παρὰ τῶν ἀποστόλων κατεγνωσμένον ·
ἐγὼ μέν εἰμι Παύλου , ἐγὼ δὲ Ἀπολλώ , ἐγὼ δὲ Κηφᾶ , πάντες δὲ Χριστοῦ φανέντες , ὃς ἐν ἡμῖν οὐ μεμέρισται , θεοῦ καταξιοῦντος , ἄσχιστον τὸ σῶμα τῆς ἐκκλησίας τηρήσομεν καὶ τῷ βήματι τοῦ κυρίου μετὰ παρρησίας παραστησόμεθα . 0
ταῦτα κατά τε τῆς Ἀρείου καὶ Ἀετίου καὶ Εὐνομίου μανίας , καὶ μέντοι καὶ κατὰ Σαβελλίου καὶ Φωτεινοῦ καὶ Μαρκέλλου , Παύλου τε τοῦ Σαμοσατέως καὶ Μακεδονίου γεγράφασιν .
ὡσαύτως δὲ καὶ τὴν Ἀπολιναρίου καινοτομίαν προφανῶς ἀπεκήρυξαν εἰρηκότες ·
καὶ τὸν τῆς ἐνανθρωπήσεως δὲ τοῦ κυρίου λόγον ἀδιάστροφον σώζομεν , οὔ τε ἄψυχον οὔ τε ἄνουν ἢ ἀτελῆ τὴν τῆς σαρκὸς οἰκονομίαν παραδεχόμενοι .
καὶ Δάμασος δὲ ὁ πανεύφημος , ταύτην μαθὼν ἀναφυεῖσαν τὴν αἵρεσιν , οὐκ Ἀπολινάριον μόνον ἀλλὰ καὶ Τιμόθεον τὸν ἐκείνου γε φοιτητὴν καθελὼν ἀπεκήρυξε ·
καὶ τοῦτο τοῖς τὴν Ἑῴαν ἰθύνουσιν ἐπισκόποις διὰ γραμμάτων δεδήλωκεν , ἅπερ ἐνθεῖναι τῇ συγγραφῇ νενόμικα χρήσιμον .
ἐπιστολὴ Δαμάσου ἐπισκόπου Ῥώμης .
ὅτι τῇ ἀποστολικῇ καθέδρᾳ τὴν ὀφειλομένην αἰδῶ ἡ ἀγάπη ὑμῶν ἀπονέμει , ἑαυτοῖς τὸ πλεῖστον παρέχεσθε , υἱοὶ τιμιώτατοι .
καὶ γὰρ εἰ τὰ μάλιστα ἐν τῇ ἁγίᾳ ἐκκλησίᾳ , ἐν ᾗ ὁ ἅγιος ἀπόστολος καθεζόμενος ἐδίδαξε πῶς προσήκει ἡμᾶς τοὺς οἴακας ἰθύνειν οὓς ἀνεδεξάμεθα , ὅμως ὁμολογοῦμεν ἑαυτοὺς ἐλάττονας εἶναι τῆς τιμῆς .
ἀλλὰ διὰ τοῦτο οἵῳ δή ποτε τρόπῳ σπουδάζομεν εἴ πως δυνηθείημεν πρὸς τὴν δόξαν τῆς μακαριότητος αὐτοῦ παραγενέσθαι .
γινώσκετε τοίνυν ὅτι τὸν πάλαι Τιμόθεον τὸν βέβηλον , τὸν μαθητὴν τοῦ Ἀπολιναρίου τοῦ αἱρετικοῦ , μετὰ τοῦ ἀσεβοῦς αὐτοῦ δόγματος καθείλομεν , καὶ οὐδαμῶς πιστεύομεν αὐτοῦ τὰ λείψανα λόγῳ τινὶ τοῦ λοιποῦ ἰσχύειν .
εἰ δ ἔτι ἐκεῖνος ὁ ὄφις ὁ παλαιός , ἅπαξ καὶ δεύτερον καταδηχθείς , πρὸς ἰδίαν τιμωρίαν ἀναζῇ , ὅστις ἐκτὸς τῆς ἐκκλησίας ὑπάρχει , ὃς σφῆλαι τοῖς ἑαυτοῦ θανατηφόροις φαρμάκοις τινὰς ἀπίστους διαπειράζων οὐ παύεται , ταύτην ὥσπερ φθοράν τινα ἐκκλίνατε .
ὅμως ὑμεῖς μεμνημένοι τῆς ἀποστολικῆς πίστεως , ταύτης μάλιστα ἥτις ἐν Νικαίᾳ παρὰ τῶν πατέρων ἐγγράφως ἐξετέθη , βεβαίῳ βαθμῷ ἰσχυρῶς τῇ πίστει ἀμετακίνητοι διαμείνατε ·
καὶ μὴ ματαιολογίας καὶ ἠφανισμένας ζητήσεις κατὰ ταύτης ὑπομείνητε ἀκούειν τοὺς κληρικοὺς ἢ τοὺς λαϊκοὺς ὑμῶν .
ἤδη γὰρ ἅπαξ τύπον ἐδώκαμεν , ἵνα ὁ γινώσκων ἑαυτὸν Χριστιανὸν ἐκεῖνο φυλάττοι ὅπερ παρὰ τῶν ἀποστόλων παρεδόθη , λέγοντος τοῦ ἁγίου Παύλου ·
ὁ γὰρ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ ὁ κύριος ἡμῶν τῷ γένει τῶν ἀνθρώπων διὰ τοῦ ἰδίου πάθους πληρεστάτην ἀπέδωκε τὴν σωτηρίαν , ἵνα ὅλον τὸν ἄνθρωπον ταῖς ἁμαρτίαις ἐνεχόμενον πάσης ἁμαρτίας ἐλευθερώσῃ .
τοῦτον εἴ τις ἤτοι ἀνθρωπότητος ἢ θεότητος ἔλαττον ἐσχηκέναι εἴποι , πνεύματος διαβόλου πεπληρωμένος τῆς γεέννης υἱὸν ἑαυτὸν ἀποδείκνυσι .
τί τοίνυν πάλιν παρ ἐμοῦ ζητεῖτε τὴν καθαίρεσιν Τιμοθέου ;
ὃς καὶ ἐνταῦθα κρίσει τῆς ἀποστολικῆς καθέδρας , παρόντος καὶ Πέτρου τοῦ ἐπισκόπου τῆς Ἀλεξανδρέων πόλεως , καθῃρέθη ἅμα τῷ διδασκάλῳ αὐτοῦ Ἀπολιναρίῳ , ὃς καὶ ἐν ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως τὰς ὀφειλομένας τιμωρίας καὶ βασάνους ὑπομενεῖ .
εἰ δέ τινας κουφοτέρους πείθει ἐκεῖνος , ὥς τινα ἐλπίδα ἔχων ὅστις τὴν ἀληθῆ ἐλπίδα τὴν εἰς Χριστὸν τῇ ὁμολογίᾳ μετέβαλε , μετὰ τούτου ὁμοίως ἀπολεῖται ὅστις δή ποτε βούλεται τῷ κανόνι τῆς ἐκκλησίας ἀντιπαλαῖσαι .
ὁ θεὸς ὑμᾶς ὑγιαίνοντας διαφυλάττοι , υἱοὶ τιμιώτατοι .
καὶ ἄλλα δέ τινα συναθροισθέντες ἐν τῇ μεγάλῃ Ῥώμῃ γεγράφασι κατὰ διαφόρων αἱρέσεων , ἅπερ ἀναγκαῖον ᾠήθην ἐνθεῖναι τῇ συγγραφῇ .
Ὁμολογία τῆς καθολικῆς πίστεως , ἣν ὁ πάπας Δάμασος ἀπέστειλε πρὸς τὸν ἐπίσκοπον Παυλῖνον ἐν τῇ Μακεδονίᾳ , ὃς ἐγένετο ἐν Θεσσαλονίκῃ .
ἐπειδὴ μετὰ τὴν ἐν Νικαίᾳ σύνοδον αὕτη ἡ πλάνη ἀνέκυψεν ὥστε τολμᾶν τινας βεβήλῳ στόματι εἰπεῖν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον γεγενῆσθαι διὰ τοῦ υἱοῦ , ἀναθεματίζομεν τοὺς μὴ μετὰ πάσης ἐλευθερίας κηρύττοντας σὺν τῷ πατρὶ καὶ τῷ υἱῷ τῆς μιᾶς καὶ τῆς αὐτῆς οὐσίας τε καὶ ἐξουσίας ὑπάρχειν τὸ ἅγιον πνεῦμα .
ὁμοίως δὲ ἀναθεματίζομεν καὶ τοὺς τῇ τοῦ Σαβελλίου ἀκολουθοῦντας πλάνῃ , τὸν αὐτὸν λέγοντας καὶ πατέρα εἶναι καὶ υἱόν .
ἀναθεματίζομεν Ἄρειον καὶ Εὐνόμιον , οἳ τῇ ἴσῃ δυσσεβείᾳ , εἰ καὶ τοῖς ῥήμασι διαφέροντες , τὸν υἱὸν καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα κτίσμα εἶναι διισχυρίζονται .
ἀναθεματίζομεν τοὺς Μακεδονιανούς , οἵτινες ἐκ τῆς τοῦ Ἀρείου ῥίζης καταγόμενοι οὐχὶ τὴν ἀσέβειαν ἀλλὰ τὴν προσηγορίαν ἐνήλλαξαν .
ἀναθεματίζομεν Φωτεινόν , ὃς τὴν τοῦ Ἐβίωνος αἵρεσιν ἀνακαινίζων τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν μόνον ἐκ τῆς Μαρίας ὡμολόγει .
ἀναθεματίζομεν καὶ τοὺς δύο υἱοὺς εἶναι διισχυριζομένους , ἕνα πρὸ τῶν αἰώνων καὶ ἄλλον μετὰ τὴν τῆς σαρκὸς ἐκ τῆς Μαρίας ἀνάληψιν .
ἀναθεματίζομεν κ ἀκείνους οἵτινες ἀντὶ λογικῆς ψυχῆς διισχυρίζονται ὅτι ὁ τοῦ θεοῦ λόγος ἐστράφη ἐν τῇ ἀνθρωπίνῃ σαρκί .
αὐτὸς γὰρ ὁ υἱὸς ὁ τοῦ θεοῦ λόγος οὐχὶ ἀντὶ τῆς λογικῆς καὶ νοερᾶς ψυχῆς ἐν τῷ ἑαυτοῦ σώματι γέγονεν , ἀλλὰ τὴν ἡμετέραν , τουτέστι λογικὴν καὶ νοεράν , ἄνευ τῆς ἁμαρτίας ψυχὴν ἀνέλαβέ τε καὶ ἔσωσεν .
ἀναθεματίζομεν καὶ τοὺς λέγοντας τὸν λόγον τοῦ θεοῦ τῇ ἐκτάσει καὶ τῇ συστολῇ ἀπὸ τοῦ πατρὸς κεχωρίσθαι , καὶ ἀνυπόστατον αὐτὸν ἢ μέλλειν τελευτᾶν βλασφημοῦντας .
τοὺς δὲ ἀπὸ ἐκκλησιῶν εἰς ἑτέρας ἐκκλησίας μετελθόντας ἄχρι τοσούτου ἀπὸ τῆς ἡμετέρας κοινωνίας ἀλλοτρίους ἔχομεν , ἄχρις οὗ πρὸς αὐτὰς ἐπανέλθωσι τὰς πόλεις ἐν αἷς πρῶτον ἐχειροτονήθησαν .
ἐὰν δέ τις , ἄλλου ἀπὸ τόπου εἰς τόπον μετελθόντος , ἐν τόπῳ τοῦ ζῶντος ἐχειροτονήθη , ἄχρι τοσούτου σχολάσῃ ἀπὸ τοῦ ἱερατικοῦ ἀξιώματος ὁ τὴν ἰδίαν πόλιν καταλείψας ἄχρις οὗ ὁ διαδεξάμενος αὐτὸν ἀναπαύσηται ἐν κυρίῳ .
Εἴ τις μὴ εἴπῃ ἀεὶ τὸν πατέρα καὶ ἀεὶ τὸν υἱὸν καὶ ἀεὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον εἶναι , ἀνάθεμα ἔστω .
Εἴ τις μὴ εἴπῃ τὸν υἱὸν γεννηθέντα ἐκ τοῦ πατρός , τουτ έστιν ἐκ τῆς οὐσίας τῆς θείας αὐτοῦ , ἀνάθεμα ἔστω .
Εἴ τις μὴ εἴπῃ ἀληθινὸν θεὸν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ , ὡς ἀληθινὸν θεὸν τὸν πατέρα αὐτοῦ , καὶ πάντα δύνασθαι καὶ πάντα εἰδέναι , καὶ τῷ πατρὶ ἴσον , ἀνάθεμα ἔστω 0 .
Εἴ τις εἴπῃ ὅτι ἐν σαρκὶ διάγων ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ , ὅτε ἦν ἐν τῇ γῇ , ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ σὺν τῷ πατρὶ οὐκ ἦν , ἀνάθεμα ἔστω .
Εἴ τις εἴπῃ ὅτι ἐν τῷ πάθει τοῦ σταυροῦ τὴν ὀδύνην ὑπέμεινεν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ θεός , καὶ οὐχὶ ἡ σὰρξ σὺν τῇ ψυχῇ ἥνπερ ἐνεδύσατο μορφὴν δούλου ἥνπερ ἑαυτῷ ἀνέλαβεν , ὡς εἴρηκεν ἡ ἁγία γραφή , ἀνάθεμα ἔστω 0 .
Εἴ τις μὴ εἴπῃ ὅτι ἐν τῇ σαρκὶ ἥνπερ ἀνέλαβε καθέζεται ἐν τῇ δεξιᾷ τοῦ πατρός , ἐν ᾗ καὶ ἐλεύσεται κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς , ἀνάθεμα ἔστω .
Εἴ τις μὴ εἴπῃ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐκ τοῦ πατρὸς εἶναι ἀληθῶς καὶ κυρίως , ὡς καὶ τὸν υἱὸν ἐκ τῆς θείας οὐσίας καὶ θεὸν θεοῦ λόγον , ἀνάθεμα ἔστω 0 1 .
Εἴ τις μὴ εἴπῃ πάντα δύνασθαι τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ πάντα εἰδέναι καὶ πανταχοῦ παρεῖναι , ὡς καὶ τὸν υἱὸν καὶ τὸν πατέρα , ἀνάθεμα ἔστω 0 .
Εἴ τις εἴπῃ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ποίημα ἢ διὰ τοῦ υἱοῦ γεγενῆσθαι , ἀνάθεμα ἔστω .
Εἴ τις μὴ εἴπῃ πάντα διὰ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος τὸν πατέρα πεποιηκέναι , τουτέστι τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα , ἀνάθεμα ἔστω .
Εἴ τις μὴ εἴπῃ τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος μίαν θεότητα , ἐξουσίαν , θειότητα , δυναστείαν , μίαν δόξαν , κυριότητα , μίαν βασιλείαν , μίαν θέλησιν καὶ ἀλήθειαν , ἀνάθεμα ἔστω .
Εἴ τις τρία πρόσωπα μὴ εἴπῃ ἀληθινά , τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος , ἴσα , ἀεὶ ζῶντα , τὰ πάντα κατέχοντα τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα , πάντα δυνάμενα , πάντα κρίνοντα , πάντα ζωοποιοῦντα , πάντα δημιουργοῦντα , πάντα σώζοντα , ἀνάθεμα ἔστω .
Εἴ τις μὴ εἴπῃ προσκυνητὸν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον παρὰ πάσης τῆς κτίσεως , ὡς καὶ τὸν υἱὸν καὶ τὸν πατέρα , ἀνάθεμα ἔστω 0 .
Εἴ τις περὶ τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καλῶς φρονήσει , περὶ δὲ τοῦ ἁγίου πνεύματος οὐκ ὀρθῶς ἔχει , αἱρετικός ἐστιν ὅτι πάντες οἱ αἱρετικοί , περὶ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ καὶ περὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος κακῶς φρονοῦντες , ἐν τῇ τῶν Ἰουδαίων καὶ τῶν ἐθνικῶν ἀπιστίᾳ τυγχάνειν ἐλέγχονται .
Εἴ τις δὲ μερίσῃ θεὸν τὸν πατέρα λέγων καὶ θεὸν τὸν υἱὸν καὶ θεὸν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον , καὶ διισχυρίσαιτο θεοὺς λέγεσθαι καὶ οὐχὶ θεὸν διὰ τὴν μίαν θεότητα καὶ δυναστείαν , ἥνπερ εἶναι πιστεύομεν καὶ οἴδαμεν , τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος , θεὸν ἕνα , ὑπεξελόμενος δὲ τὸν υἱὸν καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον , ὡς μόνον ὑπονοήσει τὸν πατέρα θεὸν λέγεσθαι ἢ πιστεύεσθαι ἕνα θεόν , ἀνάθεμα ἔστω .
τὸ γὰρ ὄνομα τῶν θεῶν καὶ τοῖς ἀγγέλοις καὶ τοῖς πᾶσιν ἁγίοις παρὰ τοῦ θεοῦ ἐτέθη καὶ ἐχαρίσθη ·
περὶ δὲ τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος , διὰ τὴν μίαν καὶ ἴσην θεότητα , οὐχὶ τῶν θεῶν ὀνόματα ἀλλὰ τοῦ θεοῦ ἡμῶν ἐνδείκνυται καὶ σημαίνεται , ἵνα πιστεύωμεν ὅτι εἰς πατέρα καὶ υἱὸν καὶ ἅγιον πνεῦμα μόνον βαπτιζόμεθα , καὶ οὐχὶ εἰς τὰ τῶν ἀρχαγγέλων καὶ ἀγγέλων ὀνόματα , ὡς αἱρετικοὶ ἢ ὡς Ἰουδαῖοι ἢ ἐθνικοὶ παραφρονοῦντες 0 .
αὕτη τοίνυν ἡ τῶν Χριστιανῶν σωτηρία ἐστὶν ὥστε πιστεύοντες τῇ τριάδι , τουτέστι τῷ πατρὶ καὶ τῷ υἱῷ καὶ τῷ ἁγίῳ πνεύματι , καὶ βαπτιζόμενοι εἰς αὐτήν , μίαν θεότητα καὶ δυναστείαν καὶ θειότητα καὶ οὐσίαν , εἰς αὐτὸν πιστεύομεν .
ταῦτα μὲν οὖν Γρατιανοῦ περιόντος ἐγένετο .
ἐπειδὴ δὲ ἐκεῖνος ἔν τε πολέμοις ἀριστεύων καὶ τὰς πόλεις σωφρόνως τε καὶ δικαίως ἰθύνων ἐξ ἐπιβουλῆς ἐτελεύτησε , παῖδας μὲν οὐ καταλιπὼν κληρονόμους τῆς βασιλείας , ἀδελφὸν δὲ κομιδῇ νέον ὁμώνυμον τοῦ πατρός , Μάξιμός τις τῆς Βαλεντινιανοῦ καταφρονήσας νεότητος ἥρπασε τὴν τῆς Ἑσπέρας ἡγεμονίαν .
κατ  ἐκεῖνον δὲ τὸν χρόνον Ἰουστίνα , ἡ Βαλεντινιανοῦ μὲν τοῦ μεγάλου γαμετή , τοῦ δὲ νέου μήτηρ , ἃ πάλαι τῆς Ἀρειανικῆς διδασκαλίας ἐδέξατο σπέρματα δῆλα πεποίηκε τῷ παιδί 0 .
τοῦ μὲν γὰρ ὁμόζυγος τὸ θερμὸν ἐπισταμένη τῆς πίστεως , λαθεῖν ἅπαντα τὸν χρόνον ἐσπούδασε ·
τοῦ δὲ παιδὸς τὸ τῶν φρενῶν ἁπαλὸν καὶ εὔεικτον θεωμένη προσενεγκεῖν τὴν ἐξαπάτην ἐθάρρησεν .
ὁ δὲ τῆς μητρὸς τὰς ὑποθήκας ὀνησιφόρους ὑπολαβὼν  εἰς γὰρ τὸ τῆς φύσεως δέλεαρ ἀποβλέπων τὸ θανατηφόρον ἄγκιστρον οὐχ ἑώρα  , Ἀμβροσίῳ πρώτῳ τοὺς περὶ τούτων προσενήνοχε λόγους , ἡγούμενος , εἰ τοῦτον μεταπείσοι , τῶν ἄλλων ῥᾳδίως ἂν περιέσεσθαι καὶ οὐδένα ἀντίπαλον ἔσεσθαι .
ὁ δὲ τῆς τε τοῦ πατρὸς ἀνεμίμνησκεν εὐσεβείας καὶ τὸν κλῆρον παρεκάλει φυλάττειν ὃν παρέλαβεν ἄσυλον ·
ἐδίδασκε δὲ καὶ τὴν τῶν δογμάτων διαφοράν , καὶ ὅπως τὰ μὲν τῇ τοῦ κυρίου διδασκαλίᾳ καὶ τοῖς τῶν ἀποστόλων συμβαίνει κηρύγμασι , τὰ δὲ ἄντικρύς ἐστιν ἐναντία καὶ τῇ πνευματικῇ νομοθεσίᾳ μαχόμενα .
ὁ δὲ νέος , οἷα δὴ νέος καὶ παρὰ μητρὸς ἠπατημένης θηγόμενος , οὐ μόνον οὐ προσίετο τὰ λεγόμενα , ἀλλὰ καὶ θυμοῦ πλήρης ἐγίγνετο καὶ λόχοις ὁπλιτῶν τε καὶ πελταστῶν τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς περιβόλους ἐκύκλου .
ἐπειδὴ δὲ τὸν μέγιστον ἐκεῖνον ἀριστέα οὐδὲν ἐδεδίξατο τῶν ὑπ αὐτοῦ γενομένων  μορμολύκεια γὰρ ὑπέλαβε ταῦτα , μειρακυλλίοις ὑπό τινων προσφερόμενα  , τότε δὴ χαλεπήνας προφανῶς αὐτὸν ἐκέλευσε τῶν ἱερῶν ἔξω βῆναι προθύρων .
ἑκὼν εἶναι τοῦτο , ἔφη , οὐ 0 .
δράσω , οὐ δὲ προδώσω τοῖς λύκοις τὸν τῶν προβάτων σηκόν , οὐ δὲ τοῖς βλασφημοῦσι τὸν θεῖον παραδώσω νεών ·
ἀλλ εἴ σοι κτεῖναι δοκεῖ , ἔνδον ἐπένεγκέ μοι τὸ ξίφος ἢ τὴν αἰχμήν ·
ἀσπασίως γὰρ δέξομαι τὴν τοιαύτην σφαγήν .
χρόνου δὲ συχνοῦ τριβομένου , μεμάθηκε μὲν ὁ Μάξιμος τὰ κατὰ τοῦ μεγαλοφώνου κήρυκος τῆς ἀληθείας τολμώμενα , ἐπέστειλε δὲ τῷ Βαλεντινιανῷ , τὸν κατὰ τῆς εὐσεβείας πόλεμον καταλῦσαι παρεγγυῶν καὶ παραινῶν μὴ προέσθαι τὴν πατρῴαν εὐσέβειαν ·
προστέθεικε δὲ καὶ τοῦ πολέμου τὴν ἀπειλὴν εἰ μὴ πείθοιτο , καὶ μέντοι καὶ τοῖς λόγοις τὸ ἔργον ἐπέθηκε .
τὴν γὰρ στρατιὰν ἀγείρας ἐπὶ τὴν Μεδιόλανον ὥρμησεν ἔνθα ἐκεῖνος διῆγεν .
ὁ δὲ μαθὼν τὴν ἔφοδον εἰς Ἰλλυρίους ᾤχετο φεύγων , τῇ πείρᾳ μαθὼν τίνων ἐκ τῆς μητρῴας ἀπώνατο συμβουλῆς .
πυθόμενος δὲ Θεοδόσιος ὁ πανεύφημος βασιλεὺς τά τε παρὰ τοῦ βασιλέως πραχθέντα καὶ τὰ παρὰ τοῦ τυράννου γραφέντα , ἔγραψε τῷ πεφευγότι νέῳ μὴ χρῆναι θαυμάζειν , εἰ τῷ μὲν βασιλεῖ τὸ δέος , τῷ δὲ τυράννῳ τὸ κράτος συνέζευκται 0 ·
τῇ γὰρ εὐσεβείᾳ πεπολέμηκε μὲν ὁ βασιλεύς , ὁ δὲ τύραννος ἐπεκούρησε .
καὶ ὁ μὲν ταύτην προ έμενος ἀποδιδράσκει γυμνός , ὁ δὲ ταύτῃ καθωπλισμένος τοῦ γεγυμνωμένου κρατεῖ ·
τῇ γὰρ εὐσεβείᾳ καὶ ὁ ταύτης σύνεστι νομοθέτης .
ταῦτα μὲν οὖν ἑκὰς ὢν ἐπέστειλεν 0 .
ἐπειδὴ δὲ τὴν φυγὴν μεμαθηκὼς εἰς ἐπικουρίαν ἀφίκετο καὶ τὴν μὲν οἰκείαν καταλελοιπότα βασιλείαν εἰς δὲ τὴν αὐτοῦ παραγενόμενον εἶδε , πρῶτον μὲν τῇ ψυχῇ τὴν θεραπείαν προσήνεγκε καὶ τὴν ἐπιγενομένην τῆς ἀσεβείας ἐξήλασε νόσον καὶ εἰς τὴν πατρῴαν εὐσέβειαν ἐπανήγαγεν ·
εἶτα θαρρεῖν παρεγγυήσας καὶ κατὰ τοῦ τυράννου στρατεύσας , ἀναιμωτὶ μὲν τῷ νέῳ τὴν βασιλείαν παρέδωκε , τὸν δὲ τύραννον ἔκτεινεν .
ἀδικεῖν γὰρ ὑπέλαβεν καὶ τὰς πρὸς Γρατιανὸν γεγενημένας παραβαίνειν συνθήκας , εἰ μὴ ποινὴν τοὺς ἀπεκταγκότας εἰσπράξαιτο τῆς σφαγῆς .
μετὰ δὲ τὴν ἐκεῖθεν ἐπάνοδον ἀφίκετο μὲν Ἀμφιλόχιος ὁ θαυμάσιος , οὗ πολλάκις ἐμνήσθην , ἀντιβολῶν τοὺς τῶν Ἀρειανῶν ἐκ τῶν πόλεων ἐξελαθῆναι συλλόγους ·
ὁ δὲ βασιλεὺς ἀπηνεστέραν ὑπολαβὼν τὴν αἴτησιν οὐκ ἐδέξατο .
ὁ δὲ σοφώτατος Ἀμφιλόχιος παραυτίκα σιγήσας μνήμης ἀξίαν ἐξηύρηκεν μηχανήν .
εἴσω γὰρ αὖθις τῶν βασιλείων γενόμενος καὶ παρεστῶτα τῷ βασιλεῖ τὸν υἱὸν Ἀρκάδιον θεασάμενος  νεωστὶ δὲ οὗτος κεχειροτόνητο βασιλεύς  , αὐτὸν μὲν ἠσπάσατο συνήθως τὸν βασιλέα , ἀγέραστον δὲ κατέλιπε τὸν υἱόν .
ὁ δὲ βασιλεύς , ἐπιλησθῆναι νομίσας τὸν Ἀμφιλόχιον , προσελθεῖν καὶ φιλῆσαι προσέταξε τὸν υἱόν ·
ὁ δὲ ἀποχρῆν ἔφη τὴν αὐτῷ παρ αὐτοῦ προσενεχθεῖσαν τιμήν .
ὁ δὲ δυσχεράνας οἰκείαν ἐκάλει παροινίαν τὴν τοῦ παιδὸς ἀτιμίαν .
τηνικαῦτα λοιπὸν ὁ σοφώτατος Ἀμφιλόχιος ἐκκαλύπτει τὸν τοῦ γεγενημένου σκοπὸν καὶ βοῶν ἔφη ·
ὁρᾷς , ὦ βασιλεῦ , ὅπως οὐ φέρεις τὴν τοῦ παιδὸς ἀτιμίαν , ἀλλὰ τοῖς εἰς τοῦτον παροινοῦσι χαλεπαίνεις πικρῶς .
πίστευσον δὴ οὖν καὶ τὸν τῶν ὅλων θεὸν τοὺς τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ βλασφημοῦντας βδελύττεσθαι , καὶ ὡς ἀχαρίστους περὶ τὸν σωτῆρα καὶ εὐεργέτην γεγενημένους μισεῖν .
οὕτω συνεὶς ὁ βασιλεὺς καὶ τά τε πεπραγμένα καὶ τὰ εἰρημένα θαυμάσας , νόμον εὐθὺς ἔγραψε τοὺς τῶν αἱρετικῶν συλλόγους κωλύοντα .
ἀλλὰ γὰρ οὐ ῥᾴδιον πάσας διαφυγεῖν τοῦ κοινοῦ τῶν ἀνθρώπων πολεμίου τὰς ἄρκυς 0 .
πολλάκις γάρ τις διαδρὰς τῆς ἀσελγείας τὸ πάθος τῇ τῆς πλεονεξίας περιπείρεται πάγῃ ·
εἰ δὲ καὶ ταύτης κρείττων φανείη , ἑτέρωθεν ἀναφύεται τοῦ φθόνου τὸ βάραθρον ·
κ ἂν τοῦτο δὲ πάλιν ὑπερπηδήσῃ , τοῦ θυμοῦ τὸ δίκτυον εὑρήσει προκείμενον ·
καὶ ἄλλας δὲ μυρίας τοῖς ἀνθρώποις τίθησι ποδοστράβας , ἀγρεύων εἰς ὄλεθρον .
καὶ τὰ μὲν πάθη τοῦ σώματος ὑπουργοῦντα ἔχει ταῖς κατὰ τῆς ψυχῆς τεκταινομέναις ὑπ αὐτοῦ μηχαναῖς ·
μόνος δὲ ὁ νοῦς ἐγρηγορὼς περιγίγνεται τῇ περὶ τὰ θεῖα ῥοπῇ τῶν μηχανημάτων διαλύων τὴν ῥύμην .
τῆς ἀνθρωπείας δὴ οὖν φύσεως καὶ ὁ θαυμάσιος οὗτος μετασχὼν βασιλεὺς καὶ τῶν παθημάτων μετέλαχε , καὶ τῷ δικαίῳ θυμῷ ἀμετρία προσγινομένη ὠμόν τι καὶ παράνομον εἰργάσατο πάθος .
ἐρῶ δὲ καὶ τοῦτο τῆς τῶν ἐντευξομένων εἵνεκα ὠφελείας ·
οὐ γὰρ μόνον κατηγορίαν ἔχει τοῦ θαυμαστοῦ βασιλέως , ἀλλὰ καὶ εὐφημίαν μνήμης ἀξιωτάτην .
θεσσαλονίκη πόλις ἐστὶ μεγίστη καὶ πολυάνθρωπος , εἰς μὲν τὸ Μακεδόνων ἔθνος τελοῦσα , ἡγουμένη δὲ καὶ Θετταλίας καὶ Ἀχαΐας καὶ μέντοι καὶ ἄλλων παμπόλλων ἐθνῶν ὅσα τῶν Ἰλλυρίων τὸν ὕπαρχον ἡγούμενον ἔχει .
ἐν ταύτῃ στάσεως γενομένης τινὸς κατελεύσθησάν τε καὶ κατεσύρησαν τῶν ἀρχόντων τινές .
ὁ δὲ βασιλεὺς ἐξαφθεὶς ὑπὸ τῶν ἀγγελθέντων οὐκ ἤνεγκε τοῦ θυμοῦ τὴν ὁρμὴν οὐ δὲ τῷ χαλινῷ τοῦ λογισμοῦ τὴν τούτου ῥύμην ἐκώλυσεν , ἀλλὰ τούτῳ τὴν ψῆφον ἐξενεγκεῖν τῆς τιμωρίας ἐπέτρεψε .
ταύτην δὲ τὴν ἐξουσίαν ἐκεῖνος λαβών , οἷα δὴ αὐτόνομός τε καὶ τύραννος τὸν δεσμὸν ἀπορρήξας καὶ τοῦ λογισμοῦ διαφυγὼν τὸν ζυγόν , ἄδικα ξίφη κατὰ πάντων ἐγύμνωσε καὶ τοὺς ἀθώους μετὰ τῶν ὑπευθύνων κατέκτεινεν 0 .
ἑπτὰ γάρ , ὥς φασιν , ἀνθρώπων ἀνῃρέθησαν χιλιάδες , οὐ κρίσεως ἡγησαμένης καὶ τῶν τὰ δεινὰ ἐκεῖνα τετολμηκότων κατακριθέντων , ἀλλ  ὡς ἐν ἀμήτῳ πάντων ὁμοῦ δίκην ἀσταχύων κατατμηθέντων .
ταύτην μαθὼν τὴν ὀδυρμῶν γέμουσαν συμφορὰν Ἀμβρόσιος ἐκεῖνος , οὗ πολλάκις ἐμνήσθην , ἀφικόμενον εἰς τὴν Μεδιό λανον τὸν βασιλέα καὶ συνήθως εἰς τὸν θεῖον εἰσελθεῖν βουληθέντα νεὼν ὑπαντήσας ἔξω τῶν προθύρων , ἐπιβῆναι τῶν ἱερῶν προπυλαίων τοιάδε λέγων ἐκώλυσεν ·
οὐκ οἶσθα ὡς ἔοικεν , ὦ βασιλεῦ , τῆς εἰργασμένης μιαιφονίας τὸ μέγεθος , οὐ δὲ μετὰ τὴν τοῦ θυμοῦ παῦλαν ὁ λογισμὸς ἐπέγνω τὸ τολμηθέν ·
οὐκ ἐᾷ γὰρ ἴσως τῆς βασιλείας ἡ δυναστεία ἐπιγνῶναι τὴν ἁμαρτίαν , ἀλλ ἐπιπροσθεῖ ἡ ἐξουσία τῷ λογισμῷ .
χρὴ μέντοι εἰδέναι τὴν φύσιν καὶ τὸ ταύτης θνητόν τε καὶ διαρρέον καὶ τὸν πρόγονον χοῦν ἐξ οὗ γεγόναμεν καὶ εἰς ὃν ἀπορρέομεν , καὶ μὴ τῷ ἄνθει τῆς ἁλουργίδος ἀποβουκολούμενον ἀγνοεῖν τοῦ καλυπτομένου σώματος τὴν ἀσθένειαν .
ὁμοφυῶν ἄρχεις , ὦ βασιλεῦ , καὶ μὲν δὴ καὶ ὁμοδούλων ·
εἷς γὰρ ἁπάντων δεσπότης καὶ βασιλεὺς ὁ τῶν ὅλων δημιουργός 0 .
ποίοις τοίνυν ὀφθαλμοῖς ὄψει τὸν τοῦ κοινοῦ δεσπότου νεών ;
ποίοις δὲ ποσὶ τὸ δάπεδον ἐκεῖνο πατήσεις τὸ ἅγιον ;
πῶς δὲ τὰς χεῖρας ἐκτενεῖς ἀποσταζούσας ἔτι τοῦ ἀδίκου φόνου τὸ αἷμα ;
πῶς δὲ τοιαύταις ὑποδέξῃ χερσὶ τοῦ δεσπότου τὸ πανάγιον σῶμα ;
πῶς δὲ τῷ στόματι προσοίσεις τὸ αἷμα τὸ τίμιον , τοσοῦτο διὰ τῶν τοῦ θυμοῦ λόγων ἐκχέαντι παράνομον αἷμα ;
ἄπιθι τοίνυν , καὶ μὴ πειρῶ τοῖς δευτέροις τὴν προτέραν αὔξειν παρανομίαν καὶ δέχου τὸν δεσμόν , ᾧ ὁ θεὸς ὁ τῶν ὅλων δεσπότης ἄνωθεν γίγνεται σύμψηφος ·
ἰατρικὸς δὲ οὗτος καὶ πρόξενος ὑγείας 0 .
τούτοις εἴξας ὁ βασιλεὺς τοῖς λόγοις  τοῖς γὰρ θείοις λογίοις ἐντεθραμμένος ᾔδει σαφῶς τίνα μὲν τῶν ἱερέων , τίνα δὲ τῶν βασιλέων ἴδια  , στένων καὶ δακρύων ἐπανῆλθεν εἰς τὰ βασίλεια 0 .
χρόνου δὲ συχνοῦ διελθόντος  ὀκτὼ γὰρ ἀναλώθησαν μῆνες  , κατέλαβεν ἡ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν γενέθλιος ἑορτή ·
ὁ δὲ βασιλεὺς ἐν τοῖς βασιλείοις ὀλοφυρόμενος καθῆστο , τὴν τῶν δακρύων ἀναλίσκων λιβάδα .
τοῦτο θεασάμενος Ῥουφῖνος  μάγιστρος δὲ τηνικαῦτα ἦν καὶ πολλῆς μετεῖχε παρρησίας ἅτε δὴ συνηθέστερος ὤν  , προσελθὼν ἤρετο τῶν δακρύων τὸ αἴτιον .
ὁ δὲ πικρὸν ἀνοιμώξας καὶ σφοδρότερον προχέας τὸ δάκρυον ·
σὺ μέν , ἔφη , ὦ Ῥουφῖνε , παίζεις ·
τῶν γὰρ ἐμῶν οὐκ ἐπαισθάνῃ κακῶν .
ἐγὼ δὲ στένω καὶ ὀλοφύρομαι τὴν ἐμαυτοῦ συμφοράν , λογιζόμενος ὡς τοῖς μὲν οἰκέταις καὶ τοῖς προσαίταις ἄνετος ὁ θεῖος νεὼς καὶ εἰσίασιν ἀδεῶς καὶ τὸν οἰκεῖον ἀντιβολοῦσι δεσπότην , ἐμοὶ δὲ καὶ οὗτος ἄβατος καὶ πρὸς τούτῳ μοι ὁ οὐρανὸς ἀποκέκλεισται 0 .
μέμνημαι γὰρ τῆς δεσποτικῆς φωνῆς ἣ διαρρήδην φησίν ·
ὃν ἂν δήσητε ἐπὶ τῆς γῆς ἔσται δεδεμένος ἐν τοῖς οὐρανοῖς .
δραμοῦμαι , ἔφη , εἴ σοι δοκεῖ , καὶ τὸν ἀρχιερέα πείσω λιπαρήσας λῦσαί σοι τὰ δεσμά .
οὐ πείσεται , ἔφη ὁ βασιλεύς .
οἶδα γὰρ ἐγὼ τῆς Ἀμβροσίου ψήφου τὸ δίκαιον , οὐ δὲ αἰδεσθεὶς τῆς βασιλείας τὴν ἐξουσίαν τὸν θεῖον παραβήσεται νόμον .
ἐπειδὴ δὲ πλείοσι χρησάμενος ὁ Ῥουφῖνος λόγοις πείθειν ὑπέσχετο τὸν Ἀμβρόσιον , ἀπελθεῖν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς κατὰ τάχος ἐκέλευσεν ·
καὶ αὐτὸς δὲ ὑπὸ τῆς ἐλπίδος βουκοληθεὶς ἠκολούθησε μετὰ βραχύ , ταῖς ὑποσχέσεσι τοῦ Ῥουφίνου πιστεύσας .
αὐτίκα δὲ τὸν Ῥουφῖνον ἰδὼν ὁ θεῖος Ἀμβρόσιος 0 ·
τὴν τῶν κυνῶν , ἔφη , ἀναίδειαν , ὦ Ῥουφῖνε , ζηλοῖς .
τοσαύτης γὰρ μιαιφονίας γενόμενος σύμβουλος τὴν αἰδῶ τῶν μετώπων ἀπέξυσας , καὶ οὔ τε ἐρυθριᾷς οὔ τε δέδιας , τοσοῦτον κατὰ τῆς θείας λυττήσας εἰκόνος .
ἐπειδὴ δὲ ὁ Ῥουφῖνος ἠντιβόλει καὶ τὸν βασιλέα ἔλεγεν ἥξειν , ὑπὸ τοῦ θείου ζήλου πυρποληθεὶς Ἀμβρόσιος ὁ θεσπέσιος 0 ·
ἐγώ , ἔφη , ὦ Ῥουφῖνε , προλέγω ὡς κωλύσω τῶν ἱερῶν αὐτὸν ἐπιβῆναι προθύρων ·
εἰ δὲ εἰς τυραννίδα τὴν βασιλείαν μεθίστησι , δέξομαι κ ἀγὼ μεθ ἡδονῆς τὴν σφαγήν .
τούτων ὁ Ῥουφῖνος ἀκούσας ἐμήνυσε διά τινος τῷ βασιλεῖ τὸν τοῦ ἀρχιερέως σκοπὸν καὶ μένειν εἴσω τῶν βασιλείων παρῄνεσεν .
ὁ δὲ βασιλεὺς κατὰ μέσην τὴν ἀγορὰν ταῦτα μαθών 0 ·
ἄπειμι .
ἔφη , καὶ τὰς δικαίας δέξομαι παροινίας .
ἐπειδὴ δὲ τοὺς ἱεροὺς περιβόλους κατέλαβεν , εἰς μὲν τὸν θεῖον οὐκ εἰσελήλυθε νεών , πρὸς δὲ τὸν ἀρχιερέα παραγενόμενος  ἐν δὲ τῷ ἀσπαστικῷ οἴκῳ οὗτος καθῆστο  ἐλιπάρει λυθῆναί οἱ τὸν δεσμόν .
ὁ δὲ τυραννικὴν ἐκάλει τὴν παρουσίαν , καὶ κατὰ θεοῦ μεμηνέναι τὸν Θεοδόσιον ἔλεγε καὶ τοὺς ἐκείνου νόμους πατεῖν .
ὁ δὲ βασιλεύς 0 ·
οὐ θρασύνομαι , ἔφη , κατὰ τῶν κειμένων νόμων οὐ δὲ παρανόμως ἐπιβῆναι τῶν ἱερῶν προθύρων ἐφίεμαι , ἀλλὰ σὲ λῦσαί με τῶν δεσμῶν ἀξιῶ καὶ τὴν τοῦ κοινοῦ δεσπότου φιλανθρωπίαν λογίσασθαι καὶ μὴ κλεῖσαί μοι θύραν ἣν πᾶσι τοῖς μεταμελείᾳ χρωμένοις ὁ δεσπότης ἀνέῳξεν .
ὁ δὲ ἀρχιερεύς 0 ·
ποίαν οὖν , ἔφη , μεταμέλειαν ἔδειξας μετὰ τοσαύτην παρανομίαν ;
ποίοις δὲ φαρμάκοις τὰ δυσίατα ἐθεράπευσας τραύματα ;
σὸν ἔργον , ἔφη , τὸ καὶ δεῖξαι καὶ κεράσαι τὰ φάρμακα , ἐμὸν δὲ τὸ δέξασθαι προσφερόμενα 0 1 .
τότε ὁ θεῖος Ἀμβρόσιος 0 ·
ἐπειδὴ τῷ θυμῷ , ἔφη , τὸ δικάζειν ἐπιτρέπεις καὶ οὐχ ὁ λογισμὸς τὴν γνῶσιν ἀλλ  ὁ θυμὸς ἐκφέρει , γράψον νόμον τοῦ θυμοῦ τὰς ψήφους ἀργὰς ποιοῦντα καὶ περιττάς .
καὶ τριάκοντα ἡμέρας αἱ φονικαὶ καὶ δημευτικαὶ μενέτωσαν γνώσεις ἐν γράμμασιν , τὴν τοῦ λογισμοῦ προσδεχόμεναι κρίσιν .
διελθουσῶν δὲ τῶνδε τῶν ἡμερῶν , οἱ τὰ ἐγνωσμένα γεγραφότες τὰ προστεταγμένα δεικνύτωσαν .
καὶ τηνικαῦτα τοῦ θυμοῦ πεπαυμένου , καθ ἑαυτὸν δικάζων ὁ λογισμὸς ἐξετάσει τὰ ἐγνωσμένα καὶ ὄψεται εἴ τε ἄδικα εἴ τε δίκαια εἴη 0 .
καὶ εἰ μὲν εὕροι ἄδικα , δῆλον ὅτι διαρρήξει τὰ γεγραμμένα 0 ·
εἰ δέ γε δίκαια , βεβαιώσει , καὶ ὁ τῶν ἡμερῶν ἀριθμὸς οὐ λυμανεῖται τοῖς ὀρθῶς ἐγνωσμένοις 0 .
ταύτην ὁ βασιλεὺς δεξάμενος τὴν εἰσήγησιν καὶ ἄριστα ἔχειν ὑπολαβών , εὐθὺς γραφῆναί τε τὸν νόμον ἐκέλευσε καὶ τοῖς τῆς οἰκείας χειρὸς ἐβεβαίωσε γράμμασι ·
τούτου δὲ γενομένου , διέλυσε τὸν δεσμὸν ὁ θεῖος Ἀμβρόσιος .
Οὕτως ὁ πιστότατος βασιλεὺς εἴσω γενέσθαι θαρρήσας τοῦ θείου νεώ , οὐχ ἑστὼς τὸν δεσπότην ἱκέτευεν οὐ δὲ τὰ γόνατα κλίνας , ἀλλὰ πρηνὴς ἐπὶ τοῦ δαπέδου κείμενος τὴν Δαυϊτικὴν ἀφῆκε φωνήν ·
ἐκολλήθη τῷ ἐδάφει ἡ ψυχή μου , ζῆσόν με κατὰ τὸν λόγον σου , καὶ ταῖς χερσὶν ἀποτίλλων τὰς τρίχας καὶ τὸ μέτωπον τύπτων καὶ ταῖς τῶν δακρύων σταγόσι τ οὔδαφος καταρραίνων συγγνώμης ἠντιβόλει τυχεῖν .
ἐπειδὴ δὲ ὁ καιρὸς ἐκάλει τῇ ἱερᾷ τραπέζῃ τὰ δῶρα προσενεγκεῖν , ἀναστὰς μετὰ τῶν ἴσων δακρύων τῶν ἀνακτόρων ἐπέβη ·
προσενεγκὼν δὲ ὥσπερ εἰώθει , ἔνδον παρὰ τὰς κιγκλίδας μεμένηκεν .
ἀλλὰ πάλιν ὁ μέγας Ἀμβρόσιος οὐκ ἐσίγησεν , ἀλλ ἐξεπαίδευσε τὴν τῶν τόπων διαφοράν .
καὶ πρῶτον μὲν ἤρετο εἴ τινος δέοιτο ·
τοῦ δὲ βασιλέως εἰρηκότος ὡς προσμένει τὴν τῶν θείων μυστηρίων μετάληψιν , ἐδήλωσεν ὑπουργῷ τῷ τῶν διακόνων ἡγου μένῳ χρησάμενος ὅτι ·
τὰ ἔνδον , ὦ βασιλεῦ , μόνοις ἐστὶν ἱερεῦσι βατά , τοῖς δὲ ἄλλοις ἅπασιν ἄδυτά τε καὶ ἄψαυστα 0 .
ἔξιθι τοίνυν καὶ τοῖς ἄλλοις κοινώνει τῆς στάσεως ·
ἁλουργὶς γὰρ βασιλέας , οὐχ ἱερέας ποιεῖ .
καὶ ταύτην δὲ ὁ πιστότατος βασιλεὺς ἀσμένως δεξάμενος τὴν εἰσήγησιν , ἀντεδήλωσεν ὡς οὐ θρασύτητι χρώμενος ἔνδον τῶν κιγκλίδων μεμένηκεν , ἀλλ ἐν Κωνσταντινουπόλει τοῦτο εἶναι ἔθος μαθών ·
χάριν δὲ ὀφείλω , ἔφη , καὶ τῆσδε τῆς ἰατρείας .
τοσαύτῃ καὶ τηλικαύτῃ καὶ ὁ ἀρχιερεὺς καὶ ὁ βασιλεὺς διέλαμπον ἀρετῇ ·
ἀμφοτέρων γὰρ ἔγωγε ἄγαμαι , τοῦ μὲν τὴν παρρησίαν , τοῦ δὲ τὴν εὐπείθειαν , καὶ τοῦ μὲν τὴν τοῦ ζήλου θερμότητα , τοῦ δὲ τὴν τῆς πίστεως καθαρότητα 0 1 2 .
τοὺς δὲ δὴ τῆς εὐσεβείας ὅρους , οὓς παρὰ τοῦ μεγάλου ἀρχιερέως μεμάθηκε , καὶ εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν ἐπανελθὼν διετήρησεν .