Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἑωθινὸς γάρ , πρίν τιν αὐλιτῶν ὁρᾶν , θαλλὸν χιμαίρᾳ προσφέρων νεοσπάδα εἶδον στρατὸν στείχοντα παραλίαν ἄκραν .
μνημονεύει τῆς Ναννίου καὶ Ἄλεξις ἐν Ταραντίνοις οὕτως   ·
νάννιον δὲ μαίνεται ἐπὶ τῷ Διονύσῳ , κωμῳδῶν αὐτὴν ὡς μέθυσον .
μένανδρος δ ἐν Ψευδηρακλεῖ φησιν   ·
οὐκ ἐπείρα Νάννιον ;
ἀντιφάνης δὲ ἐν τῷ περὶ Ἑταιρῶν  Προσκήνιον , φησίν , ἐπεκαλεῖτο ἡ Νάννιον , ὅτι πρόσωπόν τε ἀστεῖον εἶχε καὶ ἐχρῆτο χρυσίοις καὶ ἱματίοις πολυτελέσι , ἐκδῦσα δὲ ἦν αἰσχροτάτη .
ἦν δὲ Κορώνης τῆς Ναννίου θυγάτηρ , τὸ τῆς Τήθης ἀναφέρουσα ἐκ τριπορνείας ὄνομα .
καὶ Νεμεάδος δὲ τῆς αὐλητρίδος Ὑπερείδης μνημονεύει ἐν τῷ κατὰ Πατροκλέους   .
περὶ ἧς ἄξιον θαυμάζειν πῶς περιεῖδον Ἀθηναῖοι οὕτως προσαγορευομένην τὴν πόρνην , πανηγύρεως ἐνδοξοτάτης ὀνόματι κεχρημένην ·
ἐκεκώλυτο γὰρ τὰ τοιαῦτα τίθεσθαι ὀνόματα οὐ μόνον ταῖς ἑταιρούσαις , ἀλλὰ καὶ ταῖς ἄλλαις δούλαις , ὥς φησι Πολέμων ἐν τοῖς περὶ Ἀκροπόλεως   .
καὶ Ὠκίμου δὲ τῆς ἐμῆς , ὡς σὺ φής , Κύνουλκε   , καὶ Ὑπερείδης μέμνηται ἐν τῷ κατὰ Ἀρισταγόρας βʹ λέγων οὕτως   ·
ὥστε Λαὶς μὲν ἡ δοκοῦσα τῶν πώποτε διενηνοχέναι τὴν ὄψιν καὶ Ὤκιμον καὶ Μετάνειρα . . .
νικόστρατος δὲ ὁ τῆς μέσης κωμῳδίας ποιητὴς ἐν Πανδρόσῳ οὑτωσὶ λέγων   ·
ἔπειτα τῆς αὐτῆς ὁδοῦ πρὸς Ἀερόπην ἐλθοῦσα πέμψαι στρώματα αὐτὴν κέλευε , φησί , καὶ παρ Ὠκίμου χαλκώματα .
μένανδρος δ ἐν Κόλακι τάσδε καταλέγει ἑταίρας   ·
χρυσίδα , Κορώνην , Ἀντίκυραν , Ἰσχάδα , καὶ Ναννάριον ἔσχηκας ὡραίαν σφόδρα .
φιλέταιρος ἐν Κυναγίδι   ·
οὐχὶ Κερκώπη μὲν ἤδη γέγον ἔτη τρισχίλια , ἡ δὲ Διοπείθους ἀηδὴς Τέλεσις ἕτερα μυρία ;
θεολύτην δ οὐ δ οἶδεν οὐδεὶς ὅτε τὸ πρῶτον ἐγένετο .
οὐχὶ Λαὶς μὲν τελευτῶσ ἀπέθανεν βινουμένη , Ἰσθμιὰς δὲ καὶ Νέαιρα κατασέσηπε καὶ Φίλα ;
κοσσύφας δὲ καὶ Γαλήνας καὶ Κορώνας οὐ λέγω ·
περὶ δὲ Ναίδος σιωπῶ ·
γομφίους γὰρ οὐκ ἔχει .
θεόφιλος Φιλαύλῳ   ·
τοῦ μή ποτ αὐτὸν ἐμπεσεῖν εἰς Λαίδα φερόμενον ἢ Μηκωνίδ  ἢ Σισύμβριον ἢ Βάραθρον ἢ Θάλλουσαν ἢ τούτων τινά , ὧν ἐμπλέκουσι τοῖς λίνοις αἱ μαστροποί , ἢ Ναύσιον ἢ Μαλθάκην .
τοσαῦτ  εἰπὼν μετά τινος τροχιλίας ὁ Μυρτίλος  μή τι τοιοῦτοι ὑμεῖς οἱ φιλόσοφοι , ἔφη , οἱ καὶ πρὸ τῶν Ἡδονικῶν καλουμένων αὐτοὶ τὸν τῆς ἡδονῆς τοῖχον ὑποσκάπτοντες , ὥς που ὁ Ἐρατοσθένης ἔφη   .
κ ἀμοὶ μὲν τὰ καλὰ τῶν ἑταιρῶν ἀποφθέγματα πεπεράνθω μέχρι τούτων ·
ἐπ ἄλλο δ εἶδος μεταβήσομαι λόγων .
καὶ πρῶτον μὲν μνησθήσομαι τοῦ φιλαληθεστάτου Ἐπικούρου ·
ὅστις ἐγκυκλίου παιδείας ἀμύητος ὢν ἐμακάριζε καὶ τοὺς ὁμοίως αὐτῷ ἐπὶ φιλοσοφίαν παρερχομένους , τοιαύτας φωνὰς προιέμενος   ·
μακαρίζω σε , ὦ οὗτος , ὅτι καθαρὸς πάσης παιδείας ἐπὶ φιλοσοφίαν ὥρμησαι .
ὅθεν αὐτὸν καὶ ὁ Τίμων φησὶν   γραμμοδιδασκαλίδην , ἀναγωγότατον ζωόντων .
οὗτος οὖν ὁ Ἐπίκουρος οὐ Λεόντιον εἶχεν ἐρωμένην τὴν ἐπὶ ἑταιρείᾳ διαβόητον γενομένην ;
ἣ δὲ οὐ δ ὅτε φιλοσοφεῖν ἤρξατο ἐπαύσατο ἑταιροῦσα , πᾶσι δὲ τοῖς Ἐπικουρείοις συνῆν ἐν τοῖς κήποις , Ἐπικούρῳ δὲ καὶ ἀναφανδόν ·
ὥστ ἐκεῖνον πολλὴν φροντίδα ποιούμενον αὐτῆς τοῦτ ἐμφανίζειν διὰ τῶν πρὸς Ἕρμαρχον Ἐπιστολῶν   .
λαίδος τε τῆς ἐξ Ὑκκάρων  πόλις δ αὕτη Σικελική , ἀφ ἧς αἰχμάλωτος γενομένη ἧκεν εἰς Κόρινθον , ὡς ἱστορεῖ Πολέμων ἐν τῷ ἕκτῳ τῶν πρὸς Τίμαιον   ·
ἧς καὶ Ἀρίστιππος ἤρα καὶ Δημοσθένης ὁ ῥήτωρ Διογένης τε ὁ κύων ·
ᾗ καὶ Ἀφροδίτη ἡ ἐν Κορίνθῳ ἡ Μελαινὶς καλουμένη νυκτὸς ἐπιφαινομένη ἐμήνυεν ἐραστῶν ἔφοδον πολυταλάντων  οὐχ Ὑπερείδης μνημονεύει ἐν τῷ κατὰ Ἀρισταγόρας δευτέρῳ   ;
Ἀπελλῆς δὲ ὁ ζωγράφος ἔτι παρθένον οὖσαν τὴν Λαίδα θεασάμενος ἀπὸ τῆς Πειρήνης ὑδροφοροῦσαν καὶ θαυμάσας τὸ κάλλος ἤγαγέν ποτε αὐτὴν εἰς φίλων συμπόσιον .
χλευασάντων δ αὐτὸν τῶν ἑταίρων ὅτι ἀνθ ἑταίρας παρθένον εἰς τὸ συμπόσιον ἀγάγοι ,  μὴ θαυμάσητε , εἶπεν ·
ἐγὼ γὰρ αὐτὴν εἰς μέλλουσαν ἀπόλαυσιν μετ οὐδ  ὅλην τριετίαν καλὴν δείξω .
τὸ δ αὐτὸ καὶ Σωκράτης ἐμαντεύσατο περὶ Θεοδότης τῆς Ἀθηναίας , ὥς φησι Ξενοφῶν ἐν Ἀπομνημονεύμασιν   ·
ὅτι δὲ καλλίστη εἴη καὶ στέρνα κρείττω λόγου παντὸς ἔχοι λέγοντός τινος ,  ἰτέον ἡμῖν , ἔφη , θεασομένοις τὴν γυναῖκα ·
οὐ γὰρ δὴ ἀκούουσιν ἔστιν κρῖναι τὸ κάλλος .
οὕτω δ ἦν καλὴ ὡς καὶ τοὺς ζωγράφους ἐρχομένους πρὸς αὐτὴν ἀπομιμεῖσθαι τῆς γυναικὸς τοὺς μαστοὺς καὶ τὰ στέρνα .
διαζηλοτυπουμένη δέ ποτε ἡ Λαὶς Φρύνῃ πολὺν ἐραστῶν ἔσχηκεν ὅμιλον , οὐ διακρίνουσα πλούσιον ἢ πένητα οὐ δ ὑβριστικῶς αὐτοῖς χρωμένη .
ἀρίστιππος δὲ κατ ἔτος δύο μῆνας συνδιημέρευεν αὐτῇ ἐν Αἰγίνῃ τοῖς Ποσειδωνίοις ·
καὶ ὀνειδιζόμενος ὑπὸ οἰκέτου , ὅτι  σὺ μὲν αὐτῇ τοσοῦτον ἀργύριον δίδως , ἣ δὲ προῖκα Διογένει τῷ κυνὶ συγκυλίεται  , ἀπεκρίνατο ·
ἐγὼ Λαίδι χορηγῶ πολλά , ἵνα αὐτὸς αὐτῆς ἀπολαύω , οὐχ ἵνα μὴ ἄλλος .
τοῦ δὲ Διογένους εἰπόντος αὐτῷ ·
Ἀρίστιππε , κοινῇ συνοικεῖς πόρνῃ .
ἢ κύνιζε οὖν , ὡς ἐγώ , ἢ πέπαυσο   καὶ ὁ Ἀρίστιππος ·
ἆρά γε μή τί σοι ἄτοπον δοκεῖ εἶναι , Διόγενες , οἰκίαν οἰκεῖν ἐν ᾗ πρότερον ᾤκησαν ἄλλοι ;
οὐ γάρ  ἔφη .
τί δὲ ναῦν ἐν ᾗ πολλοὶ πεπλεύκασιν ;
οὐ δὲ τοῦτο  ἔφη .
οὕτως οὖν οὐ δὲ γυναικὶ συνεῖναι ἄτοπόν ἐστιν ᾗ πολλοὶ κέχρηνται .
νυμφόδωρος δ ὁ Συρακόσιος ἐν τῷ περὶ τῶν ἐν Σικελίᾳ Θαυμαζομένων   ἐξ Ὑκκάρου φησὶν Σικελικοῦ φρουρίου εἶναι τὴν Λαίδα .
στράττις δ ἐν Μακεδόσιν ἢ Παυσανίᾳ Κορινθίαν αὐτὴν εἶναί φησιν διὰ τούτων   ·
εἰσὶν δὲ πόθεν αἱ παῖδες αὗται καὶ τίνες ; Β. νυνὶ μὲν ἥκουσιν Μεγαρόθεν , εἰσὶ δὲ Κορίνθιαι ·
λαὶς μὲν ἡδὶ Μεγακλέους .
τίμαιος δ ἐν τῇ τρισκαιδεκάτῃ τῶν Ἱστοριῶν   ἐξ Ὑκκάρων ·
καθὰ καὶ Πολέμων εἴρηκεν   , ἀναιρεθῆναι φάσκων αὐτὴν ὑπό τινων γυναικῶν ἐν Θετταλίᾳ , ἐρασθεῖσάν τινος Παυσανίου Θετταλοῦ , κατὰ φθόνον καὶ δυσζηλίαν ξυλίναις χελώναις τυπτομένην ἐν Ἀφροδίτης ἱερῷ .
διὸ καὶ τὸ τέμενος κληθῆναι ἀνοσίας Ἀφροδίτης .
δείκνυσθαι δ αὐτῆς τάφον παρὰ τῷ Πηνειῷ σημεῖον ἔχοντα ὑδρίαν λιθίνην καὶ ἐπίγραμμα τόδε ·
τῆσδέ ποθ ἡ μεγάλαυχος ἀνίκητός τε πρὸς ἀλκὴν Ἑλλὰς ἐδουλώθη κάλλεος ἰσοθέου , Λαίδος ·
ἣν ἐτέκνωσεν Ἔρως , θρέψεν δὲ Κόρινθος ·
κεῖται δ ἐν κλεινοῖς Θετταλικοῖς πεδίοις .
αὐτοσχεδιάζουσιν οὖν οἱ λέγοντες αὐτὴν ἐν Κορίνθῳ τεθάφθαι πρὸς τῷ Κρανείῳ .
ἀριστοτέλης δ ὁ Σταγιρίτης οὐκ ἐξ Ἑρπυλλίδος τῆς ἑταίρας ἐπαιδοποίησε Νικόμαχον καὶ συνῆν ταύτῃ μέχρι θανάτου , ὥς φησιν Ἕρμιππος ἐν τῷ περὶ Ἀριστοτέλους πρώτῳ   , ἐπιμελείας φάσκων τῆς δεούσης τετυχηκέναι ἐν ταῖς τοῦ φιλοσόφου διαθήκαις .
ὁ δὲ καλὸς ἡμῶν Πλάτων οὐκ Ἀρχεάνασσαν τὴν Κολοφωνίαν ἑταίραν ἠγάπα ;
ὡς καὶ ᾄδειν εἰς αὐτὴν τάδε   ·
ἀρχεάνασσαν ἔχω τὴν ἐκ Κολοφῶνος ἑταίρην , ἧς καὶ ἐπὶ ῥυτίδων πικρὸς ἔπεστιν ἔρως .
ἆ δειλοὶ νεότητος ἀπαντήσαντες ἐκείνης πρωτοπόρου , δι ὅσης ἤλθετε πυρκαιῆς .
περικλῆς δὲ ὁ Ὀλύμπιος , ὥς φησι Κλέαρχος ἐν πρώτῳ Ἐρωτικῶν   , οὐχ ἕνεκεν Ἀσπασίασ  οὐ τῆς νεωτέρας ἀλλὰ τῆς Σωκράτει τῷ σοφῷ συγγενομένησ  καίπερ τηλικοῦτον ἀξίωμα συνέσεως καὶ πολιτικῆς δυνάμεως κτησάμενος , οὐ συνετάραξε πᾶσαν τὴν Ἑλλάδα ;
ἦν δ οὗτος ὁἀνὴρ πρὸς ἀφροδίσια πάνυ καταφερής ·
ὅστις καὶ τῇ τοῦ υἱοῦ γυναικὶ συνῆν , ὡς Στησίμβροτος ὁ Θάσιος ἱστορεῖ , κατὰ τοὺς αὐτοὺς αὐτῷ χρόνους γενόμενος καὶ ἑωρακὼς αὐτόν , ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ περὶ Θεμιστοκλέους καὶ Θουκυδίδου καὶ Περικλέους   .
ἀντισθένης δ ὁ Σωκρατικὸς ἐρασθέντα φησὶν αὐτὸν Ἀσπασίας δὶς τῆς ἡμέρας εἰσιόντα καὶ ἐξιόντα ἀπ αὐτῆς ἀσπάζεσθαι τὴν ἄνθρωπον , καὶ φευγούσης ποτὲ αὐτῆς γραφὴν ἀσεβείας λέγων ὑπὲρ αὐτῆς πλείονα ἐδάκρυσεν ἢ ὅτε ὑπὲρ τοῦ βίου καὶ τῆς οὐσίας ἐκινδύνευε .
καὶ Κίμωνος δ Ἐλπινίκῃ τῇ ἀδελφῇ παρανόμως συνόντος , εἶθ ὕστερον ἐκδοθείσης Καλλίᾳ , καὶ φυγαδευθέντος μισθὸν ἔλαβε τῆς καθόδου αὐτοῦ ὁ Περικλῆς τὸ τῇ Ἐλπινίκῃ μιχθῆναι .
πυθαίνετος δ ἐν τρίτῳ περὶ Αἰγίνης   Περίανδρόν φησιν ἐξ Ἐπιδαύρου τὴν Προκλέους θυγατέρα Μέλισσαν ἰδόντα Πελοποννησιακῶς ἠσθημένην  ἀναμπέχονος γὰρ καὶ μονοχίτων ἦν καὶ ᾠνοχόει τοῖς ἐργαζομένοις  ἐρασθέντα γῆμαι .
πύρρου δὲ τοῦ Ἠπειρωτῶν βασιλέως , ὃς ἦν τρίτος ἀπὸ Πύρρου τοῦ ἐπ Ἰταλίαν στρατεύσαντος , ἐρωμένη ἦν Τίγρις ἡ Λευκαδία ·
ἣν Ὀλυμπιὰς ἡ τοῦ νεανίσκου μήτηρ φαρμάκοις ἀπέκτεινεν .
καὶ ὁ Οὐλπιανός , ὥσπερ ἕρμαιόν τι , ἔτι λαλοῦντος τοῦ Μυρτίλου ἔφη , εἰ ἔχομεν ἀρρενικῶς εἰρημένον τὸν τίγριν .
Φιλήμονα γὰρ οἶδα τοῦτ εἰρηκότα ἐν Νεαίρᾳ   ·
ὥσπερ Σέλευκος δεῦρ ἔπεμψε τὴν τίγριν , ἣν εἴδομεν ἡμεῖς , τῷ Σελεύκῳ πάλιν ἔδει ἡμᾶς παρ ἡμῶν ἀντιπέμψαι θηρίον τρυγέρανον ·
οὐ γὰρ γίγνεται τοῦτ αὐτόθι .
ἐπείπερ ἡμῖν ἐμποδὼν ἐγένου κατάλογον γυναικῶν ποιουμένοις , οὐ κατὰ τοὺς Σωσικράτους τοῦ Φαναγορείτου Ἠοίους ἢ τὸν τῶν γυναικῶν κατάλογον Νικαινέτου τοῦ Σαμίου ἢ Ἀβδηρίτου , μικρὸν ἐπισχὼν ἐπὶ τὴν παρὰ σοῦ τρέψομαι πεῦσιν ,  Φοῖνιξ ἄττα γεραιέ   .
μάθε οὖν ὅτι ἀρσενικῶς εἴρηκε τὸν τίγριν Ἄλεξις ἐν Πυραύνῳ οὕτως   ·
ἄνοιγ , ἄνοιγε τὴν θύραν ·
ἐλάνθανον πάλαι περιπατῶν ἀνδριάς , ἀλέτων ὄνος , ποτάμιος ἵππος , τοῖχος , ὁ Σελεύκου τίγρις .
ἔχων δὲ καὶ ἄλλα μαρτύρια ἀνατίθεμαι τὰ νῦν , ἕως ἂν ἀπομνημονεύσω τὸν τῶν καλῶν γυναικῶν κατάλογον .
κλέαρχος γὰρ περὶ Ἐπαμινώνδου φησὶν οὕτως   ·
Ἐπαμινώνδας δ ὁ Θηβαῖος σεμνότερον μὲν τούτων , οὐκ εὐσχημόνως δὲ περὶ τὰς ὁμιλίας ἐσφάλλετο τὴν γνώμην , εἴ τις θεωροίη τὰ πραχθέντα αὐτῷ περὶ τὴν Λάκωνος γυναῖκα .
ὑπερείδης δ ὁ ῥήτωρ ἐκ τῆς πατρῴας οἰκίας τὸν υἱὸν ἀποβαλὼν Γλαύκιππον Μυρρίνην τὴν πολυτελεστάτην ἑταίραν ἀνέλαβε , καὶ ταύτην μὲν ἐν ἄστει εἶχεν , ἐν Πειραιεῖ δὲ Ἀρισταγόραν , Φίλαν δ ἐν Ἐλευσῖνι , ἣν πολλῶν ὠνησάμενος χρημάτων εἶχεν ἐλευθερώσας , ὕστερον δὲ καὶ οἰκουρὸν αὐτὴν ἐποιήσατο , ὡς Ἰδομενεὺς ἱστορεῖ   .
ἐν δὲ τῷ ὑπὲρ Φρύνης λόγῳ Ὑπερείδης ὁμολογῶν ἐρᾶν τῆς γυναικὸς   καὶ οὐδέπω τοῦ ἔρωτος ἀπηλλαγμένος τὴν προειρημένην Μυρρίνην εἰς τὴν οἰκίαν εἰσήγαγεν .
ἦν δ ἡ Φρύνη ἐκ Θεσπιῶν .
κρινομένη δὲ ὑπὸ Εὐθίου τὴν ἐπὶ θανάτῳ ἀπέφυγεν ·
διόπερ ὀργισθεὶς ὁ Εὐθίας οὐκ ἔτι εἶπεν ἄλλην δίκην , ὥς φησιν Ἕρμιππος   .
ὁ δὲ Ὑπερείδης   συναγορεύων τῇ Φρύνῃ , ὡς οὐδὲν ἤνυε λέγων ἐπίδοξοί τε ἦσαν οἱ δικασταὶ καταψηφιούμενοι , παραγαγὼν αὐτὴν εἰς τ οὐμφανὲς καὶ περιρήξας τοὺς χιτωνίσκους γυμνά τε τὰ στέρνα ποιήσας τοὺς ἐπιλογικοὺς οἴκτους ἐκ τῆς ὄψεως αὐτῆς ἐπερρητόρευσεν δεισιδαιμονῆσαί τε ἐποίησεν τοὺς δικαστὰς τὴν ὑποφῆτιν καὶ ζάκορον Ἀφροδίτης ἐλέῳ χαρισαμένους μὴ ἀποκτεῖναι .
καὶ ἀφεθείσης ἐγράφη μετὰ ταῦτα ψήφισμα , μηδένα οἰκτίζεσθαι τῶν λεγόντων ὑπέρ τινος μη δὲ βλεπόμενον τὸν κατηγορούμενον ἢ τὴν κατηγορουμένην κρίνεσθαι .
ἦν δὲ ὄντως μᾶλλον ἡ Φρύνη καλὴ ἐν τοῖς μὴ βλεπομένοις .
διόπερ οὐ δὲ ῥᾳδίως ἦν αὐτὴν ἰδεῖν γυμνήν ·
ἐχέσαρκον γὰρ χιτώνιον ἠμπείχετο καὶ τοῖς δημοσίοις οὐκ ἐχρῆτο βαλανείοις .
τῇ δὲ τῶν Ἐλευσινίων πανηγύρει καὶ τῇ τῶν Ποσειδωνίων ἐν ὄψει τῶν Πανελλήνων πάντων ἀποθεμένη θο ἰμάτιον θ οἰμάτιον καὶ λύσασα τὰς κόμας ἐνέβαινε τῇ θαλάττῃ ·
καὶ ἀπ αὐτῆς Ἀπελλῆς τὴν Ἀναδυομένην Ἀφροδίτην ἀπεγράψατο .
καὶ Πραξιτέλης δὲ ὁ ἀγαλματοποιὸς ἐρῶν αὐτῆς τὴν Κνιδίαν Ἀφροδίτην ἀπ αὐτῆς ἐπλάσατο καὶ ἐν τῇ τοῦ Ἔρωτος βάσει τῇ ὑπὸ τὴν σκηνὴν τοῦ θεάτρου ἐπέγραψε   ·
πραξιτέλης ὃν ἔπασχε διηκρίβωσεν Ἔρωτα , ἐξ ἰδίης ἕλκων ἀρχέτυπον κραδίης , Φρύνῃ μισθὸν ἐμεῖο διδοὺς ἐμέ .
φίλτρα δὲ βάλλω οὐκέτ  ὀιστεύων , ἀλλ ἀτενιζόμενος .
ἐκλογὴν δὲ αὐτῇ τῶν ἀγαλμάτων ἔδωκεν , εἴ τε τὸν Ἔρωτα θέλοι λαβεῖν εἴ τε τὸν ἐπὶ Τριπόδων Σάτυρον .
ἣ δὲ ἑλομένη τὸν Ἔρωτα ἀνέθηκεν αὐτὸν ἐν Θεσπιαῖς .
αὐτῆς δὲ τῆς Φρύνης οἱ περικτίονες ἀνδριάντα ποιήσαντες ἀνέθηκαν ἐν Δελφοῖς χρύσεον ἐπὶ κίονος Πεντελικοῦ ·
κατεσκεύασε δ αὐτὸν Πραξιτέλης .
ὃν καὶ θεασάμενος Κράτης ὁ κυνικὸς ἔφη τῆς τῶν Ἑλλήνων ἀκρασίας ἀνάθημα .
ἕστηκε δὲ καὶ ἡ εἰκὼν αὕτη μέση τῆς Ἀρχιδάμου τοῦ Λακεδαιμονίων βασιλέως καὶ τῆς Φιλίππου τοῦ Ἀμύντου , ἔχουσα ἐπιγραφὴν  Φρύνη Ἐπικλέους Θεσπική  , ὥς φησιν Ἀλκέτας ἐν βʹ περὶ τῶν ἐν Δελφοῖς Ἀναθημάτων   .
ἀπολλόδωρος δ ἐν τῷ περὶ Ἑταιρῶν δύο ἀναγράφει Φρύνας γεγονέναι , ὧν τὴν μὲν ἐπικαλεῖσθαι Κλαυσιγέλωτα , τὴν δὲ Σαπέρδιον .
ἡρόδικος δὲ ἐν ἕκτῳ Κωμῳδουμένων τὴν μὲν παρὰ τοῖς ῥήτορσί φησιν ὀνομαζομένην Σηστὸν καλεῖσθαι διὰ τὸ ἀποσήθειν καὶ ἀποδύειν τοὺς συνόντας αὐτῇ , τὴν δὲ Θεσπικήν .
ἐπλούτει δὲ σφόδρα ἡ Φρύνη καὶ ὑπισχνεῖτο τειχιεῖν τὰς Θήβας , ἐὰν ἐπιγράψωσιν Θηβαῖοι ὅτι  Ἀλέξανδρος μὲν κατέσκαψεν , ἀνέστησεν δὲ Φρύνη ἡ ἑταίρα  , ὡς ἱστορεῖ Καλλίστρατος ἐν τῷ περὶ Ἑταιρῶν .
εἴρηκεν δὲ περὶ τοῦ πλούτου αὐτῆς Τιμοκλῆς ὁ κωμικὸς ἐν Νεαίρᾳ  πρόκειται τὸ μαρτύριον    καὶ Ἄμφις ἐν Κουρίδι   .
παρεσίτει δὲ τῇ Φρύνῃ Γρυλλίων εἷς ὢν τῶν Ἀρεοπαγιτῶν , ὡς καὶ Σάτυρος ὁ Ὀλύνθιος ὑποκριτὴς Παμφίλῃ .
ἀριστογείτων δὲ ἐν τῷ κατὰ Φρύνης   τὸ κύριόν φησιν αὐτῆς εἶναι ὄνομα Μνησαρέτην .
οὐκ ἀγνοῶ δὲ ὅτι τὸν ἐπιγραφόμενον κατ αὐτῆς Εὐθίου λόγον Διόδωρος ὁ περιηγητὴς Ἀναξιμένους φησὶν εἶναι .
ποσείδιππος δ ὁ κωμικὸς ἐν Ἐφεσίᾳ τάδε φησὶν περὶ αὐτῆς   ·
φρύνη ποθ ἡμῶν γέγονεν ἐπιφανεστάτη πολὺ τῶν ἑταιρῶν .
καὶ γὰρ εἰ νεωτέρα τῶν τότε χρόνων εἶ , τόν γ ἀγῶν  ἀκήκοας .
βλάπτειν δοκοῦσα τοὺς βίους μείζους βλάβας τὴν ἡλιαίαν εἷλε περὶ τοῦ σώματος . . .
καὶ τῶν δικαστῶν καθ ἕνα δεξιουμένη μετὰ δακρύων διέσωσε τὴν ψυχὴν μόλις .
ἴστε δὲ ὅτι καὶ Δημάδης ὁ ῥήτωρ ἐξ αὐλητρίδος ἑταίρας ἐπαιδοποιήσατο Δημέαν ·
ὃν φρυαττόμενόν ποτε ἐπὶ τοῦ βήματος ἐπεστόμισεν Ὑπερείδης εἰπών ·
οὐ σιωπήσῃ , μειράκιον , μεῖζον τῆς μητρὸς ἔχων τὸ φύσημα ;
καὶ Βίων δ ὁ Βορυσθενίτης φιλόσοφος ἑταίρας ἦν υἱὸς Ὀλυμπίας Λακαίνης , ὥς φησι Νικίας ὁ Νικαιεὺς ἐν ταῖς τῶν φιλοσόφων Διαδοχαῖς .
σοφοκλῆς δ ὁ τραγῳδιοποιὸς ἤδη γέρων ὢν ἠράσθη Θεωρίδος τῆς ἑταίρας .
ἱκετεύων οὖν τὴν Ἀφροδίτην φησίν ·
κλῦθί μευ εὐχομένου , Κουροτρόφε ·
δὸς δὲ γυναῖκα τήνδε νέων μὲν ἀναίνεσθαι φιλότητα καὶ εὐνήν , ἣ δ ἐπιτερπέσθω πολιοκροτάφοισι γέρουσιν , ὧν ἰσχὺς μὲν ἀπήμβλυνται , θυμὸς δὲ μενοινᾷ .
ταῦτα μέν ἐστιν ἐκ τῶν εἰς Ὅμηρον ἀναφερομένων   .
τῆς δὲ Θεωρίδος μνημονεύει λέγων ἔν τινι στασίμῳ οὕτως   ·
φίλη γὰρ ἡ Θεωρίς .
ἐπὶ δὲ δυσμαῖς ὢν τοῦ βίου , ὥς φησιν Ἡγήσανδρος   , Ἀρχίππην ἠγάπησεν τὴν ἑταίραν καὶ τοῦ βίου κληρονόμον κατέλιπεν .
ὅτι δὲ γηραιῷ ὄντι τῷ Σοφοκλεῖ συνῆν ἡ Ἀρχίππη , ὁ πρότερος αὐτῆς ἐραστὴς Σμικρίνης ἐρωτώμενος ὑπό τινος τί πράττει Ἀρχίππη χαριέντως ἔφη ·
ὥσπερ αἱ γλαῦκες ἐπὶ τάφον κάθηται .
ἀλλὰ μὴν καὶ Ἰσοκράτης ὁ τῶν ῥητόρων αἰδημονέστατος Μετάνειραν εἶχεν ἐρωμένην καὶ καλήν , ὡς Λυσίας ἱστορεῖ ἐν ταῖς Ἐπιστολαῖς   .
δημοσθένης δ ἐν τῷ κατὰ Νεαίρας   τὴν Μετάνειραν τοῦ Λυσίου φησὶν ἐρωμένην εἶναι .
ἥττητο δὲ καὶ ὁ Λυσίας Λαγίδος τῆς ἑταίρας , ἧς ἔγραψεν ἐγκώμιον Κέφαλος ὁ ῥήτωρ   ·
καθάπερ καὶ Ἀλκιδάμας ὁ Ἐλαίτης ὁ Γοργίου μαθητὴς ἔγραψεν καὶ αὐτὸς ἐγκώμιον Ναίδος τῆς ἑταίρας   .
τὴν δὲ Ναίδα ταύτην Λυσίας ἐν τῷ κατὰ Φιλωνίδου βιαίων , εἰ γνήσιος ὁ λόγος , ἐρωμένην φησὶ   γενέσθαι Φιλωνίδου γράφων ὧδε ·
ἔστιν οὖν γυνὴ ἑταίρα Ναὶς ὄνομα , ἧς Ἀρχίας κύριός ἐστιν , ὁ δ Ὑμέναιος ἐπιτήδειος , ὁ Φιλωνίδης δ ἐρᾶν φησιν .
μνημονεύει αὐτῆς καὶ Ἀριστοφάνης ἐν τῷ Γηρυτάδῃ   .
μήποτε δὲ κ ἀν τῷ Πλούτῳ ἐν ᾧ λέγει   ·
ἐρᾷ δὲ Λαὶς οὐ διὰ σὲ Φιλωνίδου ;
γραπτέον Ναὶς καὶ οὐ Λαίς .
ἕρμιππος δ ἐν τῷ περὶ Ἰσοκράτους   προβαίνοντά φησι τῇ ἡλικίᾳ τὸν Ἰσοκράτη ἀναλαβεῖν Λαγίσκαν τὴν ἑταίραν εἰς τὴν οἰκίαν , ἐξ ἧς καὶ γενέσθαι αὐτῷ θυγάτριον .
μνημονεύει δ αὐτῆς Στράττις ἐν τούτοις   ·
καὶ τὴν Λαγίσκαν τὴν Ἰσοκράτους παλλακὴν ἰδεῖν με συκάζουσαν εὐναίαν ἔτι , τόν τ αὐλοτρύπην αὐτόν . . . .
καὶ Λυσίας δ ἐν τῷ κατὰ Λαίδος , εἰ γνήσιος ὁ λόγος , μνημονεύει αὐτῆς , καταλέγων καὶ ἄλλας ἑταίρας ἐν τούτοις   ·
Φιλύρα γέ τοι ἐπαύσατο πορνευομένη ἔτι νέα οὖσα καὶ Σκιώνη καὶ Ἱππάφεσις καὶ Θεόκλεια καὶ Ψαμάθη καὶ Λαγίσκα καὶ Ἄνθεια καὶ Ἀριστόκλεια .
δημοσθένη δὲ τὸν ῥήτορα καὶ τεκνοποιήσασθαι ἐξ ἑταίρας ἔχει λόγος .
αὐτὸς γοῦν ἐν τῷ περὶ Χρυσίου λόγῳ   προαγήοχε τὰ τέκνα ἐπὶ τὸ δικαστήριον ὡς δι ἐκείνων ἔλεον ἕξων χωρὶς τῆς μητρός , καίτοι ἔθος ἐχόντων τῶν κρινομένων τὰς γυναῖκας ἐπάγεσθαι ·
ἀλλ αἰδοῖ τοῦτ ἐποίησεν , φεύγων τὴν διαβολήν .
ἀκόλαστος δ ἦν ὁ ῥήτωρ περὶ τὰ ἀφροδίσια , ὥς φησιν Ἰδομενεύς   .
ἀριστάρχου γοῦν τινος ἐρασθεὶς μειρακίου καὶ δι αὐτὸν παροινήσας εἰς Νικόδημον ἐξέκοψεν αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμούς .
παραδέδοται δὲ καὶ περὶ ὄψα καὶ περὶ νέους καὶ περὶ γυναῖκας πολυτελής .
τοιγαροῦν καὶ ὁ γραμματεύς ποτ αὐτοῦ εἶπε ·
τί δ ἄν τις περὶ Δημοσθένους λέγειν δύναιτο ;
τὰ γὰρ ἐνιαυτῷ μελετηθέντα ἐκείνῳ μία γυνὴ μιᾷ νυκτὶ συνέχεεν .
ἀναλαβεῖν γοῦν καὶ εἰς τὴν οἰκίαν λέγεταί τινα Κνωσίωνα μειρακίσκον , καίτοι γυναῖκα ἔχων ·
ὡς καὶ αὐτὴν ἀγανακτήσασαν συγκοιμᾶσθαι τῷ Κνωσίωνι .
μυρρίνην δὲ τὴν Σαμίαν ἑταίραν Δημήτριος εἶχεν ὁ βασιλεὺς ὁ τῆς διαδοχῆς τελευταῖος καὶ ἔξω τοῦ διαδήματος κοινωνὸν εἶχε τῆς βασιλείας , ὥς φησιν Νικόλαος ὁ Δαμασκηνός   .
πτολεμαῖός τε ὁ τὴν ἐν Ἐφέσῳ διέπων φρουρὰν υἱὸς ὢν τοῦ Φιλαδέλφου βασιλέως Εἰρήνην εἶχε τὴν ἑταίραν , ἥτις ὑπὸ Θρᾳκῶν ἐν Ἐφέσῳ ἐπιβουλευομένου τοῦ Πτολεμαίου καὶ καταφυγόντος εἰς τὸ τῆς Ἀρτέμιδος ἱερὸν συγκατέφυγεν ·
καὶ ἀποκτεινάντων αὐτὸν ἐκείνων ἡ Εἰρήνη ἐχομένη τῶν ῥόπτρων τῶν θυρῶν τοῦ ἱεροῦ ἐπέρραινεν τοῦ αἵματος τοῖς βωμοῖς , ἕως καὶ αὐτὴν κατέσφαξαν .
δανάην δὲ τὴν Λεοντίου τῆς Ἐπικουρείου θυγατέρα ἑταιριζομένην καὶ αὐτὴν Σώφρων εἶχεν ὁ ἐπὶ τῆς Ἐφέσου ·
δι ἣν αὐτὸς μὲν ἐσώθη ἐπιβουλευόμενος ὑπὸ Λαοδίκης , ἣ δὲ κατεκρημνίσθη , ὡς γράφει Φύλαρχος διὰ τῆς δωδεκάτης   τάδε ·
ἡ πάρεδρος τῆς Λαοδίκης Δανάη , πιστευομένη ὑπ αὐτῆς τὰ πάντα , Λεοντίου δ οὖσα τῆς μετ Ἐπικούρου τοῦ φυσικοῦ σχολασάσης θυγάτηρ , Σώφρονος δὲ γεγονυῖα πρότερον ἐρωμένη , παρακολουθοῦσα διότι ἀποκτεῖναι βούλεται τὸν Σώφρονα ἡ Λαοδίκη διανεύει τῷ Σώφρονι , μηνύουσα τὴν ἐπιβουλήν .
ὃ δὲ συλλαβὼν καὶ προσποιηθεὶς συγχωρεῖν περὶ ὧν λέγει δύ ἡμέρας παρῃτήσατο εἰς σκέψιν ·
καὶ συγχωρησάσης νυκτὸς ἔφυγεν εἰς Ἔφεσον .
μαθοῦσα δὲ ἡ Λαοδίκη τὸ ποιηθὲν ὑπὸ τῆς Δανάης κατεκρήμνισεν τὴν ἄνθρωπον , οὐδὲν τῶν προγεγενημένων φιλανθρώπων ἐπὶ νοῦν βαλομένη .
τὴν δὲ Δανάην φασίν , ὡς ᾔσθετο τὸν ἐπηρτημένον αὐτῇ κίνδυνον , ἀνακρινομένην ὑπὸ τῆς Λαοδίκης οὐ δ ἀποκρίσεως αὐτὴν ἀξιῶσαι ·
ἀπαγομένην τε ἐπὶ τὸν κρημνὸν εἰπεῖν ὡς δικαίως οἱ πολλοὶ καταφρονοῦσι τοῦ θείου , ὅτε  ἐγὼ μὲν τὸν γενόμενόν μοι ἄνδρα σώσασα τοιαύτην χάριτα παρὰ τοῦ δαιμονίου λαμβάνω , Λαοδίκη δὲ τὸν ἴδιον ἀποκτείνασα τηλικαύτης τιμῆς ἀξιοῦται .
ὁ δ αὐτὸς Φύλαρχος καὶ περὶ Μύστας ἱστορεῖ ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ οὕτως   ·
Μύστα Σελεύκου τοῦ βασιλέως ἐρωμένη ἦν ·
ἥτις ὑπὸ Γαλατῶν Σελεύκου νικηθέντος καὶ μόλις ἐκ τῆς φυγῆς διασωθέντος αὐτὴ μεταμφιεσαμένη τὴν βασιλικὴν ἐσθῆτα καὶ ῥάκια λαβοῦσα θεραπαινίδος τῆς τυχούσης συλληφθεῖσα ἀπήχθη μετὰ τῶν ἄλλων αἰχμαλώτων καὶ πραθεῖσα ὁμοίως ταῖς ἑαυτῆς θεραπαινίσιν ἦλθεν εἰς Ῥόδον ·
ἔνθα ἐκφήνασα ἑαυτὴν ἥτις ἦν περισπουδάστως ὑπὸ τῶν Ῥοδίων τῷ Σελεύκῳ διεπέμφθη .
Δημήτριος δ ὁ Φαληρεὺς Λαμπιτοῦς τῆς Σαμίας ἑταίρας ἐρασθεὶς ἡδέως δι αὐτὴν καὶ Λαμπιτὼ προσηγορεύετο , ὥς φησι Δίυλλος   ·
ἐκαλεῖτο δὲ καὶ Χαριτοβλέφαρος .
νικαρέτη δὲ ἡ ἑταίρα ἐρωμένη ἦν Στεφάνου τοῦ ῥήτορος , Λυσίου δὲ τοῦ σοφιστοῦ Μετάνειρα .
ἦσαν δὲ αὗται δοῦλαι Κασίου τοῦ Ἠλείου μετὰ καὶ ἄλλων ἑταιρῶν , Ἀντείας , Στρατόλας , Ἀριστοκλείας , Φίλας , Ἰσθμιάδος , Νεαίρας .
ἡ δὲ Νέαιρα ἦν ἐρωμένη Ξενοκλείδου τοῦ ποιητοῦ καὶ Ἱππάρχου τοῦ ὑποκριτοῦ καὶ Φρυνίωνος τοῦ Παιανιέως , ὃς ἦν Δήμωνος μὲν υἱός , Δημοχάρους δὲ ἀδελφιδοῦς .
τὴν δὲ Νέαιραν εἶχον ἡμέραν παρ ἡμέραν διαιτητῶν γενομένων φίλων Φρυνίων καὶ Στέφανος ὁ ῥήτωρ ·
ὃς καὶ τὴν τῆς Νεαίρας θυγατέρα Στρυμβήλην τὴν ὕστερον Φανὼ κληθεῖσαν ὡς ἰδίαν θυγατέρα ἐξέδοτο Φράστορι τῷ Αἰγιαλεῖ , ὥς φησι Δημοσθένης ἐν τῷ κατὰ Νεαίρας   .
ὃς καὶ περὶ Σινώπης τῆς ἑταίρας τάδε λέγει   ·
Ἀρχίαν τὸν ἱεροφάντην ἐξελεγχθέντα ἐν τῷ δικαστηρίῳ ὡς ἀσεβοῦντα καὶ θύοντα παρὰ τὰ πάτρια τὰς θυσίας ἐκολάσατε ·
καὶ ἄλλα τε κατηγορήθη αὐτοῦ καὶ ὅτι Σινώπῃ τῇ ἑταίρᾳ Ἁλῴοις ἐπὶ τῆς ἐσχάρας τῆς ἐν τῇ αὐλῇ Ἐλευσῖνι προσαγούσῃ ἱερεῖον θύσειεν , νομίμου ὄντος ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ ἱερεῖα μὴ θύειν , οὐ δὲ ἐκείνου οὔσης τῆς θυσίας , ἀλλὰ τῆς ἱερείας .
διαβόητος δ ἑταίρα γέγονε καὶ ἡ Μιλησία Πλαγγών ·
ἧς περικαλλεστάτης οὔσης ἠράσθη τις Κολοφώνιος νεανίσκος , Βακχίδα ἔχων ἐρωμένην τὴν Σαμίαν .
λόγους οὖν προσενέγκαντος τοῦ νεανίσκου πρὸς αὐτὴν ἡ Πλαγγὼν ἀκούουσα τῆς Βακχίδος τὸ κάλλος καὶ ἀποτρέψαι θέλουσα τὸν νεανίσκον τοῦ πρὸς αὑτὴν ἔρωτος , ὡς ἀδύνατον ἦν , ᾔτησε τῆς συνουσίας μισθὸν τὸν Βακχίδος ὅρμον διαβόητον ὄντα .
ὃ δὲ σφοδρῶς ἐρῶν ἠξίωσε τὴν Βακχίδα μὴ περιιδεῖν αὐτὸν ἀπολλύμενον .
καὶ ἡ Βακχὶς τὴν ὁρμὴν κατιδοῦσα τοῦ νεανίσκου ἔδωκε .
πλαγγὼν δὲ τὸ ἄζηλον συνιδοῦσα τῆς Βακχίδος τὸν μὲν ἀπέπεμψεν ἐκείνῃ , τῷ δὲ ὡμίλησε .
καὶ τοῦ λοιποῦ φίλαι ἐγένοντο , κοινῶς περιέπουσαι τὸν ἐραστήν .
ἐφ οἷς Ἴωνες ἀγασθέντες , ὥς φησι Μενέτωρ ἐν τῷ περὶ Ἀναθημάτων   , Πασιφίλαν ἐκάλεσαν τὴν Πλαγγόνα .
μαρτυρεῖ δὲ καὶ Ἀρχίλοχος περὶ αὐτῆς ἐν τούτοις   ·
συκῆ πετραίη πολλὰς βόσκουσα κορώνας , εὐήθης ξείνων δέκτρια Πασιφίλη .
ὅτι δὲ καὶ Μένανδρος ὁ ποιητὴς ἤρα Γλυκέρας κοινόν ·
ἐνεμεσήθη δέ .
φιλήμονος γὰρ ἑταίρας ἐρασθέντος καὶ χρηστὴν ταύτην ὀνομάσαντος διὰ τοῦ δράματος   , ἀντέγραψεν Μένανδρος ὡς οὐδεμιᾶς οὔσης χρηστῆς   .
ἅρπαλος δ ὁ Μακεδὼν ὁ τῶν Ἀλεξάνδρου πολλὰ χρημάτων συλήσας καὶ καταφυγὼν εἰς Ἀθήνας ἐρασθεὶς Πυθιονίκης πολλὰ εἰς αὐτὴν κατανάλωσεν ἑταίραν οὖσαν ·
καὶ ἀποθανούσῃ πολυτάλαντον μνημεῖον κατεσκεύασεν ·
ἐκφέρων τε αὐτὴν ἐπὶ τὰς ταφάς , ὥς φησι Ποσειδώνιος ἐν τῇ δευτέρᾳ καὶ εἰκοστῇ τῶν Ἱστοριῶν   , τεχνιτῶν τῶν ἐπισημοτάτων χορῷ μεγάλῳ καὶ παντοίοις ὀργάνοις καὶ συμφωνίαις παρέπεμπε τὸ σῶμα .
δικαίαρχος δ ἐν τοῖς περὶ τῆς εἰς Τροφωνίου Καταβάσεώς φησι   ·
τ αὐτὸ δὲ πάθοι τις ἂν ἐπὶ τὴν Ἀθηναίων πόλιν ἀφικνούμενος κατὰ τὴν ἀπ Ἐλευσῖνος τὴν ἱερὰν ὁδὸν καλουμένην .
καὶ γὰρ ἐνταῦθα καταστὰς οὗ ἂν φανῇ τὸ πρῶτον ὁ τῆς Ἀθηνᾶς ἀφορώμενος νεὼς καὶ τὸ πόλισμα , ὄψεται παρὰ τὴν ὁδὸν αὐτὴν ᾠκοδομημένον μνῆμα οἷον οὐχ ἕτερον οὐ δὲ σύνεγγυς οὐδέν ἐστι τῷ μεγέθει .
τοῦτο δὲ τὸ μὲν πρῶτον , ὅπερ εἰκός , ἢ Μιλτιάδου φήσειεν ἂν σαφῶς ἢ Περικλέους ἢ Κίμωνος ἤ τινος ἑτέρου τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν εἶναι , καὶ μάλιστα μὲν ὑπὸ τῆς πόλεως δημοσίᾳ κατεσκευασμένον , εἰ δὲ μή , δεδομένον κατασκευάσασθαι .
πάλιν δ ὅταν ἐξετάσῃ Πυθιονίκης τῆς ἑταίρας ὄν , τίνα χρὴ προσδοκίαν λαβεῖν αὐτόν ;
θεόπομπος δ ἐν τῇ πρὸς Ἀλέξανδρον Ἐπιστολῇ τὴν Ἁρπάλου διαβάλλων ἀκολασίαν φησίν   ·
ἐπίσκεψαι δὲ καὶ διάκουσον σαφῶς παρὰ τῶν ἐκ Βαβυλῶνος ὃν τρόπον Πυθιονίκην περιέστειλεν τελευτήσασαν .
ἣ Βακχίδος μὲν ἦν δούλη τῆς αὐλητρίδος , ἐκείνη δὲ Σινώπης τῆς Θρᾴττης τῆς ἐξ Αἰγίνης Ἀθήναζε μετενεγκαμένης τὴν πορνείαν ·
ὥστε γίνεσθαι μὴ μόνον τρίδουλον , ἀλλὰ καὶ τρίπορνον αὐτήν .
ἀπὸ πλειόνων δὲ ταλάντων ἢ διακοσίων δύο μνήματα κατεσκεύασεν αὐτῆς ·
ὃ καὶ πάντες ἐθαύμαζον , ὅτι τῶν μὲν ἐν Κιλικίᾳ τελευτησάντων ὑπὲρ τῆς σῆς βασιλείας καὶ τῆς τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερίας οὐδέπω νῦν οὔ τε ἐκεῖνος οὔ τ ἄλλος οὐδεὶς τῶν ἐπιστατῶν κεκόσμηκε τὸν τάφον , Πυθιονίκης δὲ τῆς ἑταίρας φανήσεται τὸ μὲν Ἀθήνησι , τὸ δ ἐν Βαβυλῶνι μνῆμα πολὺν ἤδη χρόνον ἐπιτετελεσμένον .
ἣν γὰρ πάντες ᾔδεσαν ὀλίγης δαπάνης κοινὴν τοῖς βουλομένοις γιγνομένην , ταύτης ἐτόλμησεν ὁ φίλος εἶναι σοῦ φάσκων ἱερὸν καὶ τέμενος ἱδρύσασθαι καὶ προσαγορεῦσαι τὸν ναὸν καὶ τὸν βωμὸν Πυθιονίκης Ἀφροδίτης , ἅμα τῆς τε παρὰ θεῶν τιμωρίας καταφρονῶν καὶ τὰς σὰς τιμὰς προπηλακίζειν ἐπιχειρῶν .
μνημονεύει τούτων καὶ Φιλήμων ἐν Βαβυλωνίῳ   ·
βασίλισσ  ἔσῃ Βαβυλῶνος , ἂν οὕτω τύχῃ ·
τὴν Πυθιονίκην οἶσθα καὶ τὸν Ἅρπαλον .
μνημονεύει δ αὐτῆς καὶ Ἄλεξις ἐν Λυκίσκῳ   .
μετὰ δὲ τὴν Πυθιονίκης τελευτὴν ὁ Ἅρπαλος Γλυκέραν μετεπέμψατο καὶ ταύτην ἑταίραν , ὡς ὁ Θεόπομπος ἱστορεῖ , φάσκων ἀπειρηκέναι τὸν Ἅρπαλον μὴ στεφανοῦν ἑαυτόν , εἰ μή τις στεφανώσειε καὶ τὴν πόρνην .
ἔστησέν τε εἰκόνα χαλκῆν τῆς Γλυκέρας ἐν Ῥωσσῷ τῆς Συρίας , οὗπερ καὶ σὲ καὶ αὑτὸν ἀνατιθέναι μέλλει .
παρέδωκέν τε αὐτῇ κατοικεῖν ἐν τοῖς βασιλείοις τοῖς ἐν Ταρσῷ καὶ ὁρᾷ ὑπὸ τοῦ λαοῦ προσκυνουμένην καὶ βασίλισσαν προσαγορευομένην καὶ ταῖς ἄλλαις δωρεαῖς τιμωμένην , αἷς πρέπον ἦν τὴν σὴν μητέρα καὶ τὴν σοὶ συνοικοῦσαν .
συνεπιμαρτυρεῖ δὲ τούτοις καὶ ὁ τὸν Ἀγῆνα τὸ σατυρικὸν δραμάτιον γεγραφώς , ὅπερ ἐδίδαξεν Διονυσίων ὄντων ἐπὶ τοῦ Ὑδάσπου ποταμοῦ , εἴ τε Πύθων ἦν ὁ Καταναῖος ἢ Βυζάντιος ἢ καὶ αὐτὸς ὁ βασιλεύς .
ἐδιδάχθη δὲ τὸ δρᾶμα ἤδη φυγόντος τοῦ Ἁρπάλου ἐπὶ θάλατταν καὶ ἀποστάντος .
καὶ τῆς μὲν Πυθιονίκης ὡς τεθνηκυίας μέμνηται , τῆς δὲ Γλυκέρας ὡς οὔσης παρ αὐτῷ καὶ τοῖς Ἀθηναίοις αἰτίας γινομένης τοῦ δωρεὰς λαμβάνειν παρὰ Ἁρπάλου , λέγων ὧδε   ·
ἔστιν δ ὅπου μὲν ὁ κάλαμος πέφυχ ὅδε φέτωμ  ἄορνον .
οὑξ ἀριστερᾶς δ ὅδε πόρνης ὁ κλεινὸς ναός , ὃν δὴ Παλλίδης τεύξας κατέγνω διὰ τὸ πρᾶγμ αὑτοῦ φυγήν .
ἐνταῦθα δὴ τῶν βαρβάρων τινὲς μάγοι ὁρῶντες αὐτὸν παγκάκως διακείμενον ἔπεισαν ὡς ἄξουσι τὴν ψυχὴν ἄνω τὴν Πυθιονίκης .
παλλίδην δ ἐνταῦθα ἐκάλεσε τὸν Ἅρπαλον .
ἐν δὲ τοῖς ἑξῆς τῷ κυρίῳ καλέσας αὐτόν φησιν ·
ἐκμαθεῖν δέ σου ποθῶ μακρὰν ἀποικῶν κεῖθεν , Ἀτθίδα χθόνα τίνες τύχαι καλοῦσιν ἢ πράττουσι τί . Α. ὅτε μὲν ἔφασκον δοῦλον ἐκτῆσθαι βίον , ἱκανὸν ἐδείπνουν ·
νῦν δὲ τὸν χέδροπα μόνον καὶ τὸν μάραθον ἔσθουσι , πυροὺς δ οὐ μάλα . Β. καὶ μὴν ἀκούω μυριάδας τὸν Ἅρπαλον αὐτοῖσι τῶν Ἀγῆνος οὐκ ἐλάσσονας σίτου διαπέμψαι καὶ πολίτην γεγονέναι . Α. Γλυκέρας ὁ σῖτος οὗτος ἦν ·
ἐνδόξους δὲ ἑταίρας καὶ ἐπὶ κάλλει διαφερούσας ἤνεγκεν καὶ ἡ Ναύκρατις ·
δωρίχαν τε , ἣν ἡ καλὴ Σαπφὼ ἐρωμένην γενομένην Χαράξου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῆς κατ ἐμπορίαν εἰς τὴν Ναύκρατιν ἀπαίροντος διὰ τῆς ποιήσεως διαβάλλει   ὡς πολλὰ τοῦ Χαράξου νοσφισαμένην .
ἡρόδοτος δ αὐτὴν Ῥοδῶπιν καλεῖ   , ἀγνοῶν ὅτι ἑτέρα τῆς Δωρίχης ἐστὶν αὕτη , ἡ καὶ τοὺς περιβοήτους ὀβελίσκους ἀναθεῖσα ἐν Δελφοῖς , ὧν μέμνηται Κρατῖνος διὰ τούτων   . . .
εἰς δὲ τὴν Δωρίχαν τόδ ἐποίησε τ οὐπίγραμμα Ποσείδιππος , καὶ ἐν τῇ Αἰθιοπίᾳ πολλάκις αὐτῆς μνημονεύσας .
ἐστὶ δὲ τόδε ·