Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
καὶ διέταξεν αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς τὸ τῆς ἡμέρας καθ ἡμέραν ἀπὸ τῆς τραπέζης τοῦ βασιλέως καὶ ἀπὸ τοῦ οἴνου τοῦ πότου αὐτοῦ καὶ θρέψαι αὐτοὺς ἔτη τρία ·
καὶ μετὰ ταῦτα στῆναι ἐνώπιον τοῦ βασιλέως .
καὶ ἐγένετο ἐν αὐτοῖς ἐκ τῶν υἱῶν Ἰούδα Δανιήλ καὶ Ἀνανίας , Μισαὴλ καὶ Ἀζαρίας .
ταῦτα μὲν οὐ δεῖ ἐν παραδρομῇ ἀναγινώσκειν τοὺς φιλομαθεῖς , ἐπιστῆσαι δὲ τὸν νοῦν πρὸς τὰ προκείμενα .
οὐδὲν γὰρ ἀργὸν κηρύτ τουσιν ἡμῖν αἱ θεῖαι γραφαί , ἀλλὰ πρὸς μὲν τὴν ἡμῶν αὐτῶν νουθε σίαν , τῶν δὲ προφητῶν τούτων μακαρισμὸν καὶ πάντων τῶν ὑπ  αὐτῶν λελαλημένων ἀπόδειξιν 0 .
ἡνίκα γὰρ Ἐζεκίας βασιλεὺς Ἰούδα ἐμαλακίσθη ἕως θανάτου , τότε ἦλθεν πρὸς αὐτὸν Ἡσαΐας ὁ προφήτης καὶ εἶπεν αὐτῷ ·
τάξαι περὶ τῶν υἱῶν σου καὶ τῶν θυγα τέρων σου καὶ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου ·
ἀποθνῄσκεις γὰρ σὺ καὶ οὐ ζήσει .
ἐφ  ᾧ ῥήματι λυπηθεὶς Ἐζεκίας ἀπέστρεψεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πρὸς τὸν τοῖχον καὶ προσηύξατο πρὸς τὸν κύριον λέγων ·
κύριε μνήσθητί μου καθὼς πεπόρευμαι ἐνώπιόν σου ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἐν πίστει καὶ ἐν καρδίᾳ πλήρει καὶ τὸ ἀρεστὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα .
καὶ ἔκλαυσεν Ἐζεκίας κλαυθμῷ πλείονι .
τούτου δὲ γενομένου πέμπεται πρὸς αὐτὸν Ἡσαΐας ἐκ δευτέρου καί φησιν πρὸς αὐτόν ·
τάδε λέγει κύριος , ὁ θεὸς Δαβίδ , τοῦ πατρός σου ·
ἰδοὺ ἐγὼ προστίθημι πρὸς τὰς ἡμέρας σου ἔτη ζωῆς δέκα πέντε καὶ ἐκ χειρὸς βασιλέως Ἀσσυρίων ῥύσομαί σε .
τοῦτο δέ σοι τὸ σημεῖον παρὰ κυρίου , ὅτι ποιήσει κύριος τὸν λόγον τοῦτον ὃν ἐλάλησεν 0 .
ἰδοὺ ἐγὼ στρέφω τὴν σκιὰν τῶν ἀναβαθμῶν τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου , οὓς κατέβη ὁ ἥλιος , τοὺς δέκα ἀναβαθμούς , οὓς κατέβη ἡ σκιά , ὥστε γενέσθαι τὴν ἡμέραν ἐκείνην ὡρῶν τριάκοντα δύο .
τοῦ γὰρ ἡλίου διαδραμόντος καὶ ἐπὶ τὴν δεκάτην ὥραν φθάσαντος καὶ τῆς σκιᾶς ἐπὶ τοὺς δέκα ἀναβαθμοὺς τοῦ οἴκου τοῦ ναοῦ κατελθούσης ἀνέστρεψεν πάλιν ὁ ἥλιος τοὺς δέκα ἀναβαθμοὺς εἰς τὰ ὀπίσω κατὰ τὸ ῥῆμα κυρίου καὶ ἐγένοντο ὧραι εἴκοσι καὶ πάλιν τὸν ἴδιον δρόμον κατὰ τὴν ἰδίαν τάξιν κυκλώσας ὁ ἥλιος ἐπορεύθη εἰς δυσμάς ·
ἐγένοντο οὖν ὧραι τριάκοντα δύο .
ἀλλ  ἴσως ἐρεῖ τις , ἀδύνατον τοῦτο γενέσθαι .
ὦ ἄνθρωπε , τί ἀδύνατον τῷ θεῷ 0 ;
οὐκ αὐτὸς ἀπ ἀρχῆς τὴν πᾶσαν κτίσιν ἐκ μὴ ὄντων ἐδημιούργησεν καὶ τὰ στοιχεῖα ἔθετο ἐν αὐτῇ εἰς φαῦσιν τῆς ἡμέρας καὶ τῆς νυκτός , ᾧ καὶ πάντα ὑποτασσόμενα δουλεύει καὶ τῆς τούτου φωνῆς ὑπακούοντα τρέμει ;
τὰ οὖν ἀδύνατα παρὰ τοῖς ἀνθρώ ποις ταῦτα δυνατὰ παρὰ τῷ θεῷ 0 .
ἔχομεν δὲ καὶ ἑτέραν μαρτυρίαν ἐπὶ τοῦτο εὐαπόδεκτον .
ἡνίκα γὰρ Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ναυὴ ἐπολέμει τοὺς Ἀμωρραίους , τοῦ ἡλίου ἤδη εἰς δυσμὰς κλίναντος καὶ τοῦ πολέμου ἀθρόως ἐπικρατοῦντος , εὐλαβηθεὶς ὁ μακάριος Ἰησοῦς , μήποτε νυκτὸς ἐπιγενομένης διαφύγωσιν οἱ ἀλλόφυλοι , ἐβόησεν λέγων ·
στήτω ὁ ἥλιος κατὰ Γαβαὼ καὶ ἡ σελήνη κατὰ φάραγγας Αἰλῶν , ἕως ἐκπολεμήσω τὸν λαὸν τοῦτον .
καὶ ἔστη ὁ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη ἐν τῇ στάσει αὐτῶν ·
οὐ προεπορεύετο εἰς δυσμὰς ἕως εἰς τέλος μιᾶς ἡμέρας , ὥστε γενέσθαι τὴν ἡμέραν ἐκείνην ὡρῶν εἴκοσι τεσσάρων ·
καὶ διὰ τοῦτο ἐπεμαρτύρησεν ἡ γραφὴ λέγουσα ·
οὐκ ἐγενήθη ἡμέρα τοιαύτη οὐδέποτε , ὥστε ἐπακοῦσαι θεὸν ἀνθρώπου .
ὁ οὖν ἀπ ἀρχῆς τὰ στοιχεῖα ἐν οὐρανῷ ὁροθετήσας καὶ τούτοις ἀεικινήτους δρόμους κατὰ τὴν ἑαυτοῦ ἐξουσίαν προστάξας , πῶς οὐχὶ καὶ μετάγειν καὶ τρέπειν καὶ ἀλλοιοῦν , ἡνίκα ἂν βούληται , δυνατὸς ἔσται ;
ἐπὶ μὲν γὰρ τοῦ Ἰησοῦ ἔστη ὁ ἥλιος κατὰ Γαβαὼ καὶ ἡ σελήνη κατὰ φάραγγας Αἰλῶν ἕως ἡμέρας μιᾶς , ἐπὶ δὲ τοῦ Ἐζεκίου ἀνέστρεφεν σὺν τῷ ἡλίῳ καὶ ἡ σελήνη εἰς τὰ ὀπίσω , ἵνα μὴ σύγκρουσις γένηται τῶν δύο στοιχείων ἀτάκτως ἀλλήλοις ἐπιφερομένων .
ἐπὶ δὲ τοῦ κυρίου , πάσχοντος αὐτοῦ , οὐ μόνον τὰ στοιχεῖα , ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ ἡμέρα καὶ ὁ πᾶς κόσμος ἐσείσθη .
καὶ γὰρ τότε ἐπὶ Ἐζεκίου , ὁμοίως καταπλαγεὶς ἐπὶ τῷ γεγονότι , Μαρωδὰχ ὁ Χαλδαῖος , ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλωνίας , διὰ τὸ τὴν ἀστρολογικὴν τέχνην ἀσκεῖν καὶ τὸν τούτων δρόμον ἀκριβῶς καταμετρεῖν , μαθὼν τὴν αἰτίαν , ἔπεμψεν ἐπιστολὰς καὶ δῶρα τῷ Ἐζεκίᾳ .
καθ  ὃν τρόπον ἐποίησαν καὶ οἱ μάγοι οἱ ἀπὸ ἀνατολῶν ἐλθόντες ·
τοῦ γὰρ κυρίου ἐν Βηθλεὲμ γεννηθέντος καὶ τοῦ ἄστρου ἐν οὐρανῷ κατὰ τὸ προφητευόμενον ἀναφανέντος , ξενισθέντες οἱ μάγοι ἐπὶ τῷ γενομένῳ σημείῳ ἦλθον εἰς Ἱεροσόλυμα λέγοντες ποῦ ἐστιν ὁ τεχθεὶς βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων ;
ἴδομεν γὰρ αὐτοῦ τὸν ἀστέρα ἐν τῇ ἀνατολῇ καὶ ἤλθομεν προσκυνῆσαι αὐτῷ .
ὁμοίως οὖν καὶ οἱ Χαλδαῖοι τότε μὴ εὑρόντες τὸν συνήθη τοῦ ἡλίου δρόμον ἐτίμησαν τὸν Ἐζεκίαν δώροις καὶ ἐπιστολαῖς ὡς ἄνδρα θεοσεβῆ καὶ δίκαιον , θαυμάσαντες ἐπὶ τῷ σημείῳ τῷ ὑπὸ τοῦ θεοῦ αὐτῷ δεδομένῳ .
ἐφ  οἷς ἐχ ‹ άρη Ἐζε › κίας καὶ ἔ δει ξε ν αὐ τοῖς πάντας τοὺς θησ αυ ροὺς τοὺς ἐν οἴκῳ κυρίου .
εἶ τ α πάντα τὸν πλοῦτον καὶ τὴν δόξαν αὐτοῦ 0 .
ἔπ ειτα μὲν οὖν τοῦ προφήτου Ἡσαΐα εἰπόντος ·
τίνες εἰσὶν οἱ ἄνδρες οὗτοι καὶ πόθεν ἥκασιν πρός σε ;
ἀπεκρίθη Ἐζεκίας ·
ἐκ γῆς πόρρωθεν ἥκασιν πρός με , ἐκ γῆς Βαβυλῶνος .
εἶπεν πρὸς αὐτὸν Ἡσαΐας ·
τί εἴδοσαν ἐν τῷ οἴκῳ σου ;
εἶπεν δὲ Ἐζεκίας ·
πάντα τὰ ἐν τῷ οἴκῳ μου εἴδοσαν καὶ οὐθέν ἐστιν ὃ οὐκ ἔδειξα αὐτοῖς , ἀλλὰ καὶ τὰ ἐν τοῖς θησαυροῖς μου .
καὶ εἶπεν Ἡσαΐας πρὸς Ἐζεκίαν ·
ἄκουσον λόγον κυρίου παντοκράτορος Σαβαώθ .
ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται , φησὶν κύριος , καὶ ἀρθήσεται πάντα τὰ ἐν τῷ οἴκῳ σου καὶ ὅσα ἐθησαύρισαν οἱ πατέρες σου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ εἰς Βα βυ λῶνα ἥξει καὶ οὐ δὲν οὐ μὴ καταλίπωσι , λέγει ὁ κύριος καὶ ἀπὸ τῶν τέκνων σου  οἵτινες ἐξελεύσον ται ἔκ σου  ὧν ἐγέννη σας λήμψονται καὶ σπάδοντ ες ἔ σονται ἐν τῷ οἴκ ῳτοῦ βασιλέως .
ἵ να οὖν πληρωθῇ τὸ ὑπὸ τοῦ κυρίου εἰρη μ έ νον καὶ ὁ προ φ ήτης ἀλη θεύω ν φανῇ , ἦλθε ‹ ν Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶ › νος καὶ ἔλαβεν πάν τα ς θησαυροὺς τοὺς εὑρε θέντας ἐν οἴκῳ τοῦ κυρίου καὶ τὸν λαὸν ᾐχμαλ ώτευσεν , τούς τε υἱοὺς τοῦ βασιλέως καὶ ἐκ τῶν φορθομμὶν τοὺς εὐγενεστέρους ἔλαβεν ἑαυτῷ εἰς παῖδας , ἐν οἷς ἐπιλεγεὶς καὶ ὁ Δανιήλ , ‹ ὁ Ἀνανίας , ὁ Μισαὴλ › καὶ ὁ Ἀζαρίας , ὧν τὸ μὲν γένος παρεσιώπησεν ἡ γραφή , τὸ δὲ εὐλαβὲς τούτων καὶ πιστὸν καὶ τὴν γενομένην ἐκεῖ πρᾶξιν διηγήσατο .
αὐτοὶ γὰρ φόβον θεοῦ ἐκ παιδὸς κεκτημένοι οὐκ ἐθέλησαν μεταλαβεῖν ἐκ τῆς τραπέζης τοῦ βασιλέως οὐ δὲ ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ πότου αὐτοῦ πιεῖν , ἵνα ‹ μὴ μιάνω › σιν τὸ ἑαυτῶν κα θαρ ὸν στόμα .
ὦ μακαρίων παίδων τὴν διαθήκην τῶν πατέρων φυλαξάντων καὶ τὸν διὰ Μωϋσέως δοθέντα νόμον μὴ παραβάντων , ἀλλὰ τὸν δι αὐτοῦ κηρυττόμενον θεὸν φοβηθέντων 0 .
οὗτοι , αἰχμάλωτοι ἐν γῇ ἀλλοτρίᾳ ὑπάρχοντες , οὐ βρώμασιν ποικίλοις ἠπατήθησαν , οὐ δὲ οἴνῳ τῆς ἡδονῆς ἐδουλώθη σαν , οὐ δὲ δόξῃ βασιλικῇ ἐδελεάσθησαν ·
ἁρπαγέντες ἐτήρησαν ἁγνὸν καὶ καθαρὸν τὸ ἑαυτῶν στόμα , ὅπως καθαρὸς λόγος ἐκ στόματος καθαροῦ προερχόμενος ὑμνήσῃ δι αὐτοῦ τὸν ἐπουράνιον πατέρα , καθὼς γέγραπται ·
ἐὰν προάγῃς τίμιον ἐξ ἀναξίου ὡς στόμα μου ἔσῃ .
νοεῖς οὖν , ὦ ἄνθρωπε , τὸ εἰρημένον .
προήγαγεν στόμα πατρικὸν τίμιον λόγον ἐξ αὑτοῦ , ἵνα ἐκ δευτέρου πάλιν ὁ λόγος ὑφ ἁγίων γεννώμενος δειχθῇ , πάντοτε τοὺς ἁγίους γεννῶν καὶ αὐτὸς πάλιν ὑφ ἁγίων γεννώμενος .
λέγει οὖν ἡ γραφή ·
καὶ ἔθετο Δανιήλ ἐπ ὶ τὴν καρ δ ‹ ίαν αὐ › τοῦ ὡς οὐ μ ὴ ἀλισγηθῇ ἐ ν τῇ τραπ έζῃ τ οῦ βασιλ έως καὶ ‹ ἐν τῷ οἴ › νῳ τοῦ πότου αὐτοῦ καὶ ἠξίωσ ε τὸν ἀρχιευ ‹ νοῦχον δοῦναι › αὐτ ‹ οῖς ἀπὸ τῶν σπερμάτων , ἵνα › ἐπι ‹ δείξῃ ὅτι οὐκ › ἐπ ἄρ τ ῳ μό ν ῳ ζήσε ται ἄνθρωπος .
κ ‹ αὶ τὸν Δαν › ιὴλ ἔδωκεν ὁ θεὸς εἰς ἔλεον καὶ οἰκτιρμοὺς ἐνώπιον τοῦ ἀρχιευνούχου .
ἔλ εγεν δὲ ὁ ἀρχι ευνοῦχος πρὸς αὐτόν ·
φοβοῦ μαι ἐγὼ τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα τὸν ἐκτάξαντα τὴν βρῶσιν ὑμ ῶν καὶ τὴν πόσιν ὑμῶν , μήποτε ὀφθῇ τὰ πρόσωπα ὑμῶν σκυθρωπὰ παρὰ τὰ παιδάρια τὰ συνήλικα ὑμῶν καὶ καταδικάσητε τὴν κεφαλήν μου τῷ βασιλεῖ .
ἦν μὲν οὖν τὸ λεγόμενον ὑπὸ τοῦ Μελγὰδ ἐχόμενον λόγου ·
ἀγνοῶν γὰρ τὸ δι αὐτῶν οἰκονομούμενον , εὐλαβεῖτο μήποτε ὁραθῶσιν αἱ ἰδέαι αὐτῶν σκυθρωπαὶ παρὰ τὰ παιδάρια τὰ ἐσθίοντα τὴν τράπεζαν τοῦ βασιλέως καὶ ἐν τούτῳ αἴτιος εὑρε θεὶς θα νάτῳ αὐ τὸς παραδο θῇ .
οἱ δὲ ἀποδεῖξαι αὐτῷ β ουλόμε νοι ὅτι μὴ βρώματα ἐπίγεια εἴη τὰ παρέχοντα ἀνθρώποις κάλλος καὶ ἰσχύν , ἀλλὰ χάρις θεοῦ διὰ λόγου δωρουμένη , εἶπον πρὸς αὐτόν ·
πείρασον δ ὴ τοὺς παῖ δάς σου ἡμέρας δέ κα καὶ δότω σαν ἡμῖν ἀπὸ τῶν σπερμάτων καὶ φαγό μεθα καὶ ὕδωρ πιόμεθα καὶ ὀφθήτωσαν αἱ ἰδέαι ἡμῶν καὶ αἱ ἰδέαι τῶν παι δ αρίων τῶν ἐσθιόντων τὴν τράπεζαν τοῦ βασιλέως καὶ καθὼς ἂν ἴδῃς , οὕτως ποίησον μεθ ἡμῶν .
εἶδες πίστιν παίδων ἀπαράβατον καὶ φόβον θεοῦ ἀμετάθετον ;
δέκα ἡμερῶν χρόνου διάστημα ᾐτήσαντο , ἵνα ἐν τούτῳ ἐπιδείξωσιν μὴ δύνασθαι ἑτέρως ἀνθρώπους χάριν παρὰ θεοῦ κτήσασθαι , εἰ μὴ τῷ διὰ Ἰησοῦ κηρυττο μένῳ λόγῳ πιστεύουσιν .
καὶ εἰσήκουσεν αὐτῶν ὁ ἀρχιευνοῦχος καὶ ἐπείρασεν αὐτοὺς ἡμέρας δέκα καὶ μετὰ τὸ ‹ τέλος τῶν δέκα ἡμερῶν ὡράθησαν αἱ ἰδέαι › αὐ τῶν ἀγαθαὶ καὶ ἰσ ‹ χυροὶ ταῖς σαρξὶν ὑπὲρ τὰ παιδάρια τὰ › ἐσθίο ντα τὴν τρ άπεζαν τ οῦ βασιλέως 0 .
οὗτοι μὲν οὖν ἄρτῳ καὶ ὕδατι μόνῳ τρεφόμενοι , τῇ δὲ ἐπουρανίῳ σοφίᾳ κοσμούμενοι , ἔσχον χάριν παρὰ πάντα τὰ παιδάρια τὰ συνήλικα αὐτῶν .
ἔδωκεν γὰρ αὐτοῖς ὁ θεὸς σύνεσιν καὶ φρόνησιν ἐν πά σῃ γραμματικῇ καὶ σοφίᾳ καὶ Δανιήλ συνῆκεν ἐν πάσῃ ὁράσει καὶ ἐνυπνίοις .
καὶ μετὰ τὸ τέλος τῶν ἡμερῶν εἰσήγαγεν αὐτοὺς ὁ ἀρχιευνοῦχος ἐνώπιον τοῦ βασίλεως καὶ ἐλάλησεν μετ  αὐτῶν ὁ βασιλεὺς καὶ οὐχ εὑρέθησαν ἐκ πάντων αὐτῶν ὅμοιοι Δανιήλ καὶ Ἀνανίᾳ καὶ Μισαὴλ καὶ Ἀζαρίᾳ .
τούτους μὲν οὖν ἐν πάσῃ σοφίᾳ ὁ λόγος προήγαγεν μάρτυρας πιστοὺς ἐν Βαβυλῶνι δεικνυ μένους , ἵνα δι αὐτῶν τῶν Βαβυλωνίων τὰ σεβάσματα καταισχυνθῇ καὶ Ναβουχοδονόσορ ὑπὸ τριῶν παίδων ἡττηθῇ καὶ διὰ τῆς τούτων πίστεως τὸ ἐν καμίνῳ πῦρ φυγαδευθῇ καὶ ἡ μακαρία Σουσάννα ἐκ θανάτου ῥυσθῇ καὶ τῶν ἀνόμων πρεσβυτέρων μάταιος ἡ ἐπιθυμία ἐλεγχθῇ .
ταύτας τὰς νί κας ἐ ξ η νέγκαν το ἐν Βαβυ λῶνι πόλει οὗτοι οἱ τέσσαρες παῖδες τῷ θεῷ μεμελημένο ι καὶ τὸν φόβον θεοῦ ἐν καρδίᾳ ἑαυτῶν ἔχον τες .
δεῦρο οὖν , μακάριε Δανιήλ , πρόσελθε , ἔκδικος τῆς μακαρίας Σουσάννης γενόμ ενος , ἵνα ἐπιδείξῃς ἡμῖν καὶ τὰ μέλλοντα .
καὶ ἦν ἀνὴρ οἰκῶν ἐν Βαβυλῶνι καὶ ὄ νομα αὐτῷ Ἰωακεὶμ καὶ ἔλαβεν γυναῖκα , ᾗ ὄνομα Σουσάννα , θυγάτηρ Χελκίου , καλὴ σφόδρα καὶ φοβουμένη τὸν κύριον 0 .
περὶ οὗ ἔμπροσθεν λόγον ἐποιησάμεθα , ὃς πάροικος γενάμενος ἐν Βαβυλῶνι τὴν Σουσάνναν εἰς γυναῖκα ἔλαβεν .
αὕτη δὲ ἦν θυγάτηρ Χελκίου τοῦ ἱερέως τοῦ εὑρόντος τὸ βιβλίον τοῦ νόμου ἐν τῷ οἴκῳ κυρίου , ἡνίκα Ἰωσίας ὁ βασιλεὺς ἐκέλευσεν αὐτὸν καθαρίσαι τὰ ἅγια τῶν ἁγίων .
ταύτης ἀδελφὸς γίνεται Ἱερεμίας ὁ προφήτης , ὃς ἅμα τοῖς ἐπι λοίποις μετὰ τὴν γεναμένην τοῦ λαοῦ ἐν Βαβυλῶνι αἰχμαλωσίαν ἀπήχθη εἰς Αἴγυπτον καὶ παρῴκησεν ἐν Τάφναις κ ἀκεῖ προφητεύων λιθοβοληθεὶς ὑπ αὐτῶν ἀνῃρέθη .
οὗτοι οὖν ἐκ τοῦ γένους τοῦ ἱερα τικοῦ ὑπάρχοντες , ἐκ τῆς φυλῆς τῆς Λευΐ , ἐπεμίγησαν τῇ φυλῇ τῇ Ἰούδα , ἵνα διὰ τῶν δύο δικαίων φυλῶν ἐπὶ τὸ αὐτὸ συνελθουσῶν τὸ δίκαιον Χριστοῦ κατὰ σάρκα σπέρμα δειχθῇ καὶ ὁ ἐξ αὐτῶν ἐν Βηθλεὲμ γεννώμενος βασιλεὺς καὶ ἱερεὺς θεοῦ ἀποδειχθῇ .
καὶ γὰρ Ματθαῖος βουλόμενος τὸ κατὰ σάρκα γένος τοῦ Χριστοῦ καθαρὸν καὶ ἄσπιλον ἕως τοῦ Ἰωσὴφ καταγαγεῖν , ἐλθὼν ἐπὶ τὸν Ἰωσίαν παρῃτή σατο τοὺς πέντε τούτου υἱοὺς καὶ ὠνόμασεν τὸν Ἰεχονίαν , τὸν ἐν Βαβυλῶνι ἐκ τῆς Σουσάννης γεννηθέντα ἀπὸ δικαίου σπέρματος ἐπὶ δίκαιον σπέρμα μεθαλλόμενος .
ἰωσίας γεννᾷ τὸν Ἰεχονίαν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ἐπὶ τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος .
πῶς οὖν τοῦτο ἀποδειχθήσεται ;
ἰωσίας γὰρ ἐν γῇ Ἰούδα βασιλεύσας τριάκοντα ἓν ἔτη ἐκεῖ τελευτᾷ .
πῶς οὖν ἠδύνατο ἐκεῖ τελευτήσας γεννᾶν ἐν Βαβυλῶνι τὸν Ἰεχονίαν ;
ἐκ τούτου δεῖ νοεῖν , ὅτι ἐκ τοῦ Ἰωακεὶμ καὶ ἐκ τῆς Σουσάννης γεννηθέντα τοῦτον ἐγενεαλόγησεν Ματθαῖος ὡς υἱὸν ὄντα Ἐλιακεὶμ τοῦ καὶ Ἰωακεὶμ υἱοῦ Ἰωσίου .
οὐ δὲ γὰρ τὸν ἐκκήρυκτον ὑπὸ τοῦ ἁγίου πνεύματος γενόμενον Ἰεχονίαν τοῦτον ἠδύνατο γενεαλογεῖν Ματθαῖος , ὥς τινες πλανώμενοι νομί ζουσιν ·
οὗτος γὰρ πηρὸς ἀχθεὶς εἰς Βαβυλῶνα κ ἀκεῖ δέσμιος ἐν μυλῶνι κατακλεισθεὶς ἄτεκνος τελευτᾷ .
ὥστε οὐκ ἀργῶς ἡ γραφὴ διδάσκει ἡμᾶς λέγουσα ·
γεννᾶται οὖν ἐξ αὐτῆς Ἰεχονίας , καὶ Ἰεχονίας γεννᾷ τὸν Σαλαθιήλ , καὶ Σαλαθιὴλ γεννᾷ τὸν Ζοροβάβελ .
οὗτος ἅμα Ἔσδρα τῷ γραμματεῖ καὶ Ἰησοῦ τῷ τοῦ Ἰωσεδὲκ ἀνέρχεται εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα κατὰ κέλευσιν Κύρου τοῦ Πέρσου ·
καὶ οὕτως καθαρὸν τὸ γένος τῶν πατέρων διέμεινεν ἕως τῆς γεννήσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ .
ἦσαν δέ , φησίν , οἱ γονεῖς αὐτῆς δίκαιοι καὶ ἐδίδαξαν τὴν θυγατέρα αὐτῶν κατὰ τὸν νόμον Μωϋσέως .
ἐκ γὰρ τοῦ καρ ποῦ τοῦ ἐξ αὐτῶν προβληθέντος εὐκόλως καὶ τὸ δένδρον γινώσκεται .
ἄνδρες γὰρ εὐλαβεῖς καὶ ζηλωταὶ τοῦ νόμουγεγενημένοι ἄξια θεοῦ τέκνα ἐν κόσμῳ προήγαγον , τὸν μὲν προφήτην καὶ μάρτυρα Χριστοῦ γεγενημένον , τὴν δὲ σώφρονα καὶ πιστὴν ἐν Βαβυλῶνι εὑρημένην , ἧς τὸ σεμνὸν καὶ σῶφρον τὸν μακάριον Δανιήλ προφήτην ἀπέδειξεν .
ἦν δέ , φησίν , Ἰωακεὶμ πλούσιος σφόδρα , καὶ ἦν αὐτῷ παράδεισος γειτνιῶν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ , καὶ πρὸς αὐτὸν συνήγοντο οἱ Ἰουδαῖοι διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν ἐνδοξότερον πάντων .
καὶ ἀπεδείχθησαν δύο πρεσ βύτεροι ἐκ τοῦ λαοῦ κριταὶ ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ἐκείνῳ , περὶ ὧν ἐλάλησεν ὁ δεσπότης , ὅτι ἐξῆλθεν ἀνομία ἐκ Βαβυλῶνος ἐκ πρεσβυτέρων κριτῶν , οἳ ἐδόκουν κυβερνᾶν τὸν λαόν ·
οὗτοι προσεκαρτέρουν τῇ οἰκίᾳ Ἰωακεὶμ καὶ εἰσήρχοντο πρὸς αὐτοὺς πάντες οἱ κρινόμενοι .
δεῖ οὖν ἐπιζητῆσαι τὸ αἴτιον .
πῶς γὰρ οὗτοι αἰχμάλωτοι ὑπάρχοντες καὶ ὑπόδουλοι Βαβυλωνίοις γεγενημένοι ἠδύναντο συνέρχεσθαι ἐπὶ τὸ αὐτὸ ὡς αὐτεξούσιοι 0 ;
ἐν τούτῳ δεῖ νοεῖν ὅτι μετοικίσας αὐτοὺς Ναβουχοδονόσορ φιλανθρώπως αὐτοῖς ἐχρήσατο καὶ ἐπέτρεψεν αὐτοὺς ὁμοῦ συνερχομένους πάντα τὰ κατὰ τὸν νόμον πράσσειν , οἵτινες τὴν ἐξουσίαν ταύτην λαβόντες ἀπέδειξαν δύο ἄρχοντας τοῦ λαοῦ , οἳ ἐδόκουν κυβερνᾶν τὸν λαόν .
οὗτοι προσεκαρτέρουν τῇ οἰκίᾳ Ἰωακεὶμ διὰ τὸ ἐνδοξότερον καὶ πλουσιώτερον ὑπὲρ πάντας εἶναι , ἅτε δὴ ἐκ γένους βασιλικοῦ ὑπάρχοντος .
τούτῳ ἦν παράδεισος γειτνιῶν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ .
καὶ ἐγέν ε το ὡς ἀπέτρε κεν ὁλα ὸς μέσον ἡμέρας εἰσεπο ρεύετο Σουσάννα καὶ περιεπάτει ἐν τῷ πα ραδείσῳ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς καὶ ἐθεώρουν αὐτὴν οἱ δύο πρεσβύτεροι καθ ἡμέραν καὶ ἐγένοντο ἐν ἐπιθυμίᾳ αὐτῆς .
ταῦτα μὲν οὖν οἱ τῶν Ἰουδαίων ἄρχοντες βούλον ται νῦν περικόπτειν τῆς βίβλου , φάσκοντες μὴ γεγενῆσθαι ταῦτα ἐν Βαβυλῶνι , αἰσχυνόμενοι τὸ ὑπὸ τῶν πρεσβυτέρων κατ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν γεγενημένον , ἀγνοοῦντες τὴν τοῦ πνεύματος οἰκονομίαν .
ὡς ἀπροσωπολήπτως αἱ θεῖαι γραφαὶ καὶ μετὰ παρρησίας πάντα ἐπι δεικνύουσιν , οὐ μόν ον τὰ δί κ αια τῶν ἀνθρώπων ἔργα , ἃ ποιήσαν τες ἐδικαι ώ θησαν , ἀλλὰ καὶ δειν ὰ τὰ ὑπό τινων γ ε γενημέν α , ἐφ  ἃ οὗτοι . . 0 .
συμφυ ρέν τες τελευτῶ σιν , ἵνα οἱ μὲν τὸν τοῦ θ εοῦ φ όβον ἔχοντες μι μῶ νται τ οὺς δικαίους , οὕτως καὶ πατοῦντες ἐν δικαιοσύ νῃ , οἱ δὲ τὸ ἐ ναντίον ποι οῦντες πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχωσιν τὴν μέλλουσαν ἔσεσθαι αὐτοῖς παρὰ θεῷ δίκην .
ἃ γὰρ ἐκεῖ παρὰ τῶν πρεσβυτέρων περὶ τὴν Σουσάνναν γεγένηται , ταῦτα καὶ νῦν ὁμοίως ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τῶν ἐν τῇ νῦν Βαβυλῶνι ἐπιτελεῖται .
ἡ γὰρ Σουσάννα προετυποῦτο εἰς τὴν ἐκκλησίαν , Ἰωακεὶμ δὲ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς εἰς τὸν Χριστόν 0 .
ὁ δὲ παράδεισος ἦν ἡ κλῆσις τῶν ἁγίων , ὡς δένδρων καρποφόρων ἐν ἐκκλησίᾳ πεφυτευ μένων .
βαβυλὼν δέ ἐστιν ὁ κόσμος .
οἱ δὲ δύο πρεσβύτεροι εἰς τύπον δείκνυνται τῶν δύο λαῶν τῶν ἐπιβουλευόντων τῇ ἐκκλησίᾳ , εἷς μὲν ὁ ἐκ περιτομῆς καὶ εἷς ὁ ἐξ ἐθνῶν 0 .
τὸ γὰρ λέγειν ἀπεδείχθησαν ἄρχοντες τοῦ λαοῦ καὶ κριταὶ σημαίνει ὅτι ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ ἐξουσιάζουσι καὶ ἄρχουσι , κρίνοντες ἀδίκως τοὺς δικαίους .
‹ Ἀλλὰ τὸ παρετήρουν › φιλοτίμως κ α θ  ἡ μέ ραν περι πα τοῦντες ἐν παραδείσῳ τὴν Σουσάνναν , τοῦτο σημαίνει ὅτι ἕως νῦν παρατηροῦνται καὶ περιεργάζονται τὰ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ πραττόμενα οἵ τε ἐξ ἐθνῶν καὶ οἱ ἐκ περιτομῆς Ἰουδαῖοι , βουλόμενοι ψευδεῖς μαρτυρίας καταφέρειν καθ ἡμῶν , ὡς ὁ ἀπόστολος λέγει ·
διὰ δὲ τοὺς παρεισάκτους ψευδαδέλφους , οἵτινες παρεισῆλθον κατασκοπῆσαι τὴν ἐλευθερίαν ἡμῶν , ἣν ἔχομεν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ 0 .
οὕτως οὖν κ ἀκεῖνοι παρετήρουν , φησίν , φιλοτίμως καθ ἡμέραν ὁρᾶν αὐτὴν καὶ διέστρεψαν τὸν ἑαυτῶν νοῦν καὶ ἐξέκλιναν τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν τοῦ μὴ βλέπειν εἰς τὸν οὐρανὸν μη δὲ μνημονεύειν κρι μάτων δικαίων .
οἱ γὰρ ἐπίβουλοι καὶ φθορεῖς τῆς ἐκκλησίας γενόμενοι πῶς δύναν ται δίκαια κρίνειν ἢ καθαρᾷ καρδίᾳ ἀναβλέπειν εἰς τὸν οὐρανόν , τῷ ἄρχοντι τοῦ αἰῶνος τούτουδεδουλωμένοι ;
καὶ ἦσαν ἀμφότεροι κατανενυγμένοι περὶ αὐτῆς καὶ οὐκ ἀπήγγειλαν ἀλλήλοις τὴν ὀδύνην αὐτῶν ὅτι ᾐσχύνοντο ἀπαγγεῖλαι τὴν ἐπιθυμίαν αὐτῶν ὅτι ἤθελον συγγενέσθαι αὐτῇ .
καὶ γάρ ἐστιν ἀληθῶς καταλαβέσθαι τὸ εἰρη μένον , ὅτι πάντοτε οἱ δύο λαοὶ κατανυσσόμενοι ὑπὸ τοῦ ἐν αὐτοῖς ἐνεργοῦντος σατανᾶ βουλεύονται διωγμοὺς καὶ θλίψεις ἐγείρειν κατὰ τῆς ἐκκλησίας , ζηλοῦντες ὅπως διαφθείρωσιν αὐτήν , αὐτοὶ ἑαυτοῖς μὴ συμφωνοῦντες .
καὶ εἶπεν ἕτερος τῷ ἑτέρῳ ·
πορευθῶμεν δὴ εἰς οἶκον ὅτι ἀρίστου ὥρα ἐστίν ·
καὶ ἐξελθόντες διεχωρίσθησαν ἀπ ἀλλήλων .
καὶ ἀνακάμψαντες ἦλθον ἐπὶ τὸ αὐτό .
τὸ οὖν διαχωρισθῆναι τ ού τ ους ἀπ ἀλλήλων τῇ ὥρᾳ τοῦ ἀρίστου καὶ ἀνακάμψαι ἐ πὶ τὸ αὐτό , τοῦτο σημαίνει , ὅτι ἐν μὲν τοῖς βρώμασιν τοῖς ἐπιγείοις οἱ Ἰουδαῖοι μετὰ τῶν ἐθνῶν οὐ συμφωνοῦσιν , ἐν δὲ ταῖς θεωρίαις καὶ παντὶ πράγματι κοσμικῷ τούτοις συνερχόμενοι κοινωνοῦσιν .
καὶ ἀνετάζοντες ἀλλήλους τὴν αἰτίαν , ὡμολόγησαν τὴν ἐπιθυμίαν αὐτῶν , αὐτοὶ ἑαυτοῖς προφητεύοντες ὡς μελλήσουσιν ὑπ  ἀγγέλων ἐταζόμενοι λόγον δοῦναι τῷ θεῷ ὑπὲρ πάσης ἁμαρτίας ἧς ἔπραξαν , ὡς ὁ Σολομὼν λέγει ·
ἐτασμὸς δὲ ἀσεβεῖς ὀλεῖ .
ἁλίσ κονται γὰρ οὗτοι ἀπὸ ἐτάσεως κακίας 0 .
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ παρατηρεῖν αὐτοὺς ἡμέραν εὔθετον εἰσῆλθέν ποτε καθὼς χθὲς καὶ τρίτην ἡμέραν μετὰ δύο μόνων κορα σίων καὶ ἐπεθύμησεν λούσασθαι ἐν τῷ παραδείσῳ ὅτι καῦμα ἦν 0 .
ἐγένετο οὖν ἐν τῷ παρατηρεῖν αὐτοὺς ἡμέραν εὔθετον .
ποίαν δὲ εὔθετον λέγει ἡ γραφή , ἀλλ ἢ τὴν τοῦ πάσχα , ἐν ᾗ τὸ λουτρὸν ἐν παραδείσῳ τοῖς καυσουμένοις ἑτοιμάζεται καὶ ἡ ἐκκλησία ὡς Σουσάννα ἀπολουομένη καθαρὰ νύμφη θεῷ παρίσταται 0 ;
τὸ οὖν εἰπεῖν τὴν γραφὴν εἰσῆλθεν καθὼς χθὲς καὶ τρίτην ἡμέ ‹ ραν μετὰ δύο μόνων κορα › σίων καὶ ἐπεθύ μησεν λ ούσασ θαι ἐν τῷ παραδείσῳ τοῦτο δῆλοι ὅτι ἡνίκα ἂν τὸ κατὰ συνήθειαν πνευματικὸν ἐπιθυμῇ λουτρὸν λαβεῖν ἡ ἐκκλησία , ἐξ ἀνάγκης ταύτῃ δύο παιδίσκας δεῖ παρακολουθεῖν .
διὰ γὰρ τῆς πίστεως τῆς εἰς τὸν Χριστὸν καὶ διὰ τῆς ἀγάπης τῆς πρὸς τὸν θεὸν λαμβάνει τὸ λουτρὸν ὁμολογοῦσα ἡ ἐκκλησία . . . . . .
καὶ δύο παιδίσκαι , ὡς αἱ αὐτῇ παρακολουθοῦσαι , πίστις καὶ ἀγάπη , τὸ ἔλαιον καὶ τὰ σμήγματα τοῖς λουομένοις ἑτοι μάζουσιν 0 .
τίνα δὲ ἦν τὰ σμήγματα , ἀλλ ἢ αἱ τοῦ λόγου ἐντολαί 0 ;
τί δὲ τὸ ἔλαιον , ἀλλ ἢ ἡτοῦ ἁγίου πνεύματος δύναμις , αἷς μετὰ τὸ λουτρὸν ὡς μύρῳ χρίονται οἱ πιστεύοντες 0 ;
ταῦτα πάλαι προ ετυποῦτο διὰ τῆς μακαρίας Σουσάννης δι ἡμᾶς , ἵνα νῦν ἡμεῖς οἱ τῷ θεῷ πιστεύοντες μὴ ὡς ξένα τὰ νῦν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ γινόμενα νοήσωμεν , ἀλλὰ πάλαι ταῦτα διὰ τῶν πατριαρχῶν προτετυπωμένα πιστεύσωμεν , καθὼς καὶ ὁ ἀπόστολος λέγει ·
ταῦτα δὲ τύποι συνέ βαινον ἐκείνοις , ἐγράφη δὲ πρὸς νουθεσίαν ἡμῶν , εἰς οὓς τὰ τέλη τῶν αἰώνων κατήντησεν .
ὅτι δὲ ὁ παράδεισος ἐν Ἐδὲμ ὑπὸ τοῦ θεοῦ φυτευθεὶς εἰς τύπον καὶ εἰκόνα ἐγένετο τῆς ἐκκλησίας , σαφέστατά ἐστιν ἐπι γνῶναι τοὺς φιλομαθεῖς .
ἐκ γὰρ τῶν ἐπιγείων δεῖ τὰ ἐπουράνια ἐνοπτρίζεσθαι καὶ ἐκ τῶν τυπικῶν τὰ πνευματικὰ ἐπιγινώσκειν καὶ ἐκ τῶν προσκαίρων τὰ αἰώνια προσδοκᾶν , ὡς καὶ τῷ Μωϋσῇ ἐνετεί λατο ὁ θεὸς ποιῆσαι σκηνὴν κατὰ τὸν τύπον τὸν δειχθέντα αὐτῷ ἐν τῷ ὄρει .
τίνα δὲ ἦν ἃ ἑωράκει , εἰ μὴ ἐπουρανίων δοξῶν καὶ ἰδεῶν εἰκόνας , ὧν κατὰ μίμησιν τὴν κατὰ σάρ κα ἠ ργάσατο σκηνὴν ἐξ ξύλων ἀσήπτων , ἵνα τοῖς μ ὲν τὰ σάρκινα φρονοῦσιν τὰ ἐπίγ εια φα νερωθῇ , τοῖς δὲ πνευματικοῖς τὰ ἐπουράνια τὰ γεν ησόμενα 0 ;
ἐδ ὲ μ οὖν εἴ ρηται τόπος τρυφῆς , τ ουτέστ ι ν παράδεισος ·
κατὰ ἀνατολὰς ἐφυτεύετο , ξύλοις ὡραίοις καὶ καρποῖς παντοδαποῖς κεκοσμημένος , ὥστε ἔστι νοῆσαι τὸ σύστημα τῶν δικαίων τόπον εἶναι ἅγιον , ἐν ᾧ ἡ ἐκκλησία ἐφυτεύετο .
οὔ τε γὰρ ψιλὸς τόπος δύναται καλεῖσθαι ἐκκλησία , οὔ τε οἶκος διὰ λίθου καὶ πηλοῦ ᾠκοδομημένος ·
οὔ τε αὐτὸς καθ ἑαυτὸν ἄνθρωπος δύναται καλεῖσθαι ἐκκλησία ·
οἶκος γὰρ καταλύεται καὶ ἄνθρωπος τελευτᾷ .
τί οὖν ἐστιν ἐκκλησία ;
σύστημα ἁγίων ἐν ἀληθείᾳ πολιτευομένων 0 .
ἡ οὖν ὁμόνοια καὶ ἡ ἐπὶ τὸ αὐτὸ τῶν ἁγίων ὁδὸς τοῦτο γίνεται ἐκκλησία , οἶκος θεοῦ πνευματικὸς ἐπὶ τῷ Χριστῷ ὡς ἐν τῇ ἀνατο λῇ πεφυτευμένος , ἐν ᾧ ποικίλα καὶ εὐθαλῆ δένδρα ἐπ εισ ερχομέν οις φ αίνεται , γενε ὰπατέρων ἀπ  ἀ ρχ ῆς κε χωρισ μένη καὶ πρ οφη τῶν ἔργα , ἃ πεπλ ήρωται μετὰ τὸν νό μ ον , χορὸς ἀποστόλ ω ‹ ν , σοφ › ῶν διὰ λόγο υ γεγενη μένων , μαρτύρων τε πάντων δι αἵματος Χριστοῦ σ ε σωσ μένων , καὶ παρθένων κλῆσις δι ὕδατος ἡγιασ μένων , χορὸς διδασκάλων καὶ τάξις ἐπισκόπων , ἱερέων τε καὶ λευϊτῶν .
καὶ παντοδαπῇ ποικιλίᾳ κεκοσμημένα ταῦ τα πάντα ἐν ἐκκλησίᾳ ἀνθοῦσιν , φθαρῆναι μὴ δυνάμενα ·
ὧν τοὺς καρποὺς μεταλαμβάνοντες ἡμεῖς εὐφραινόμεθα , ἐσθίοντες τὴν ἐξ αὐτῶν προερχομένην πνευματικὴν καὶ ἐπουράνιον τροφήν .
οἱ γὰρ μακάριοι πατριάρχαι αὐτοὶ ἡμῖν τὰ τοῦ θεοῦ λόγια διηκόνησαν ὡς δένδρα εὐθαλῆ ἐν παραδείσῳ πεφυτευμένα καὶ πάντοτε μεθ ἑαυτῶν τὸν καρπὸν βαστάζοντα , ἵνα ἡμεῖς τὸν γλυκὺν ἐξ αὐτῶν προβληθέντα Χριστόν , καρπὸν ζωῆς δοθέντα ἡμῖν γν ῶμ εν ἕως νῦν .
ἐν τούτῳ τῷ Ἐδὲμ ποταμὸς ἀεννάω ν ὑδάτ ων ἀ π ορ ρέει καὶ τέσσαρε ‹ ς ποτα › μοὶ ἐξ ερχ όμ ε ν οι ἐ ξ αὐτοῦ ποτίζουσιν π ᾶσαν τὴν τῶν ἀ ν θρώπων γῆν , ὡς καὶ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ δείκνυται ·
ποταμὸς γὰρ ὢν ὁ Χριστός , διὰ τὸ τε τραμερὲς σωτ ήρι ον εὐαγγέλιον πάντα ἐκφυλάτ τει καὶ εἰς πάν τα πρόσεστιν .
ἄρ δει δὲ καὶ ποτίζει πάντας τοὺς πι στεύοντας εἰς αὐτόν , ὡ ς ὁ προφήτης λέγει ·
ποτα μοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν .
ἐν μὲν οὖν τῷ παραδείσῳ ξύλον ἐδείκνυτο γνώσεως καὶ ξύλον ζωῆς , ὡς νῦν ἐν ἐκκλησίᾳ νόμος καὶ λόγος ὡς δύο ξύλα πεφυτευμένα δείκνυνται 0 .
διὰ γὰρ νόμου ἐπίγνωσις γίνεται τῆς ἁμαρτίας , διὰ δὲ τοῦ λόγου ζωὴ καὶ ἄφεσις δίδοται τῶν παραπτωμάτων .
καὶ γὰρ τότε ὁ Ἀδὰμ παρ ακούσας θεοῦ καὶ γευσάμενος ἐκ τοῦ ξύλου τῆς γνώσεως ἔκβλητος ἐγένετο τοῦ παραδείσου , ἐκ γῆς ληφθεὶς καὶ εἰς γῆν πάλιν ἀναλυθείς .
ὁμοίως πάλιν ὁ πε πιστευ κὼς καὶ τὰς ἐντολὰς μὴ φυλά ξας γυμνοῦται τοῦ ἁγίου πνεύματος , ἔκβλητος γενόμενος τῆς ἐκκλησίας , μηκέτι λαβών , ἀλλὰ γενόμενος γῆ εἰς τὸν παλαιὸν αὐ τοῦ ἄνθρωπον ἀν ε λθεῖν ὀφεί λ ει .
ὅτε γὰρ οὖν λέγει ἡ γραφὴ εἰσ επο ρεύετο Σουσάν να καὶ περιεπάτει ἐν τῷ παραδείσῳ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς σημαίνει ὅτι πάντες οἱ βασι λεῖς καὶ οἱ ἐν ὑπεροχῇ ὄντες φυτεύουσιν ἑαυτοῖς παραδείσους πρὸς τ ὴν τρυ φὴ ν ἐν πόλε σιν καὶ χώραις ὡς καὶ Ἰωακεὶμ ἐν Βαβυλῶνι ἐποίησεν .
ἦν γὰρ παράδεισος γειτνιῶν  ἐν  τῷ οἴκῳ αὐτοῦ , ἐν ᾧ εἰσπορευομένη περιεπάτει ἡ Σουσάννα , τῇ μὲν εὐχῇ προσκαρτεροῦσα καὶ ὕμνους καὶ ᾠδὰς πρὸς τὸν θεὸν ψάλλουσα ·
ἥτις ἐξαπέστειλεν τὰς δύο παιδίσκας ἐνέγκαι τὰ προστεταγμένα , ὅπως λούσηται .
αἱ δὲ τὰς μὲν τοῦ παραδείσου θύρας ἔκλεισαν , ἐξῆλθον δὲ κατὰ τὰς πλαγίας , ἐν τούτῳ τὸ ἐσόμενον προμηνύουσαι ὅτι ὁ βουλόμενος τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ ὕδατος μεταλαβεῖν ἀπο τάξασθαι μὲν ὀφείλει ταῖς πλατείαις θύραις , διὰ δὲ τῆς στενῆς καὶ τεθλιμμένης εἰσελθεῖν .
καὶ οὐκ εἴδοσαν τοὺς πρεσβυτέρους , ὅτι ἦσαν κεκρυμμένοι .
ὥσπερ γὰρ τότε ἐν τῷ παραδείσῳ ἐνεκρύβη ὁ διάβολος ἐν τῷ ὄφει , οὕτω καὶ νῦν ἐν τοῖς πρεσβυτέροις ἐγκρυβεὶς τὴν ἑαυτοῦ ἐνεκίσσησεν ἐπιθυμίαν , ἵνα πάλιν ἐκ δευτέρου διαφθείρῃ τὴν Εὔαν .
καὶ ἐγένετο ὡς ἐξῆλθον τὰ κοράσια , καὶ ἀνέστησαν οἱ δύο πρεσβύτεροι καὶ ἐπέδραμον αὐτῇ καὶ εἶπαν ·
ἰδοὺ αἱ θύραι τοῦ παραδείσου κέκλεινται καὶ οὐδεὶς θεωρεῖ ἡμᾶς καὶ ἐν ἐπιθυμίᾳ σού ἐσμεν ·
διὸ συγκατάθου ἡμῖν καὶ γενοῦ μεθ ἡμῶν ·
εἰ δὲ μή , κατα μαρτυρήσομέν σου ὅτι ἦν μετὰ σοῦ νεανίσκος καὶ διὰ τοῦτο ἐξ απέστειλας τὰ κοράσια ἀπὸ σοῦ 0 .
ὦ παρανόμων ἀρχόντων καὶ ἡγουμένων διαβολικῆς ἐνεργείας μεμεστωμένων 0 .
ταῦτα ὑμῖν παρ έδωκεν Μωϋσῆς ;
οὕτως δὲ τὸν νόμον ἀναγινώσκοντες ἑτέρους διδάσ κετε ;
ὁ λέγων μὴ μοιχεύειν αὐτὸς μοιχεύεις ;
ὁ κηρύττων μὴ φονεύειν αὐτὸς φονεύεις ;
ὁ λέγων μὴ ἐπιθυμεῖν αὐτὸς τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον διαφθεῖραι θέλεις ;
οὕτως λέγετέ μοι οἱ ἄρχο ντες Ἰσραήλ , ταῦτα θεός , ὁ τὰ πάντα ποιήσας , οὐ βλ έπει 0 ;
ἡ ἡμέρα ‹ καὶ ὁ › ἥλιος τὸ ἔργον ὑμῶν οὐ βλέπουσιν ;
γῆ δὲ ὑφ ὑμῶν μιαινομένη οὐ κεκράξεται ;
τί ἀναπείθετε , ἄνομοι , σώφρονα καὶ ἀκέραιον ψυχὴν λόγοις ψευδέσιν , ἵνα τὴν ὑμετέραν ἐπιθυμίαν στήσητε ;
ταῦτα συμβέβηκε Ναβουθαὶ τῷ Ἰσραηλίτῃ , ὃς οὐ συνέθετο τῷ Ἀχαὰβ δοῦναι τὸν ἀμπελῶνα αὐτοῦ , ἵνα γένηται κῆπος λαχάνων , καὶ διὰ τοῦτο καταμαρτυρηθεὶς ὁ δίκαιος ἀδίκως ἀνῃρέθη .
ταῦτα ὑμῶν τὰ ἀπ  ἀρχῆς δεινὰ τολμήματα διὰ τὸν ἀπ ἀρχῆς ἐν ὑμῖν ἐμφωλεύσαντα πλάνον 0 .
ἦν μὲν γὰρ ὄντως μετὰ ταύτης νεανίσκος ἀπ οὐρανῶν , οὐ συγγινόμενος αὐτῇ , ἀλλὰ προσερχόμενος αὐτῇ .
τούτων οὖν τῶν ῥημάτων ἀκούσασα ἡ μακαρία Σουσάννα κατενύγη τῇ καρδίᾳ καὶ ἔφραξε τὸ σῶμα ὡς μὴ βουλομένη μιανθῆναι ὑπὸ ἀνόμων πρεσβυτέρων .
ἔστι δὲ καὶ καταλαβέσθαι ἀλη θῶς τὸ συμβὰν ἐπὶ τῇ Σουσάννῃ .
τοῦτο γὰρ νῦν καὶ ἐπὶ τῇ ἐκκλησίᾳ εὕροις πληρούμενον .
ἡνίκα γὰρ ἂν οἱ δύο λαοὶ συμφωνήσουσιν δια φθεῖραι τὰς τῶν ἁγίων ψυχάς , παρατηροῦνται ἡμέραν εὔθετον καὶ ἐπεισελθόντες εἰς τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ , προσευχομένων ἐκεῖ πάντων καὶ τὸν θεὸν ἀνυμνούντων , ἐπιλαβόμενοι ἕλκουσίν τινας καὶ κρατοῦ σιν λέγοντες ·
δεῦτε , συγκατάθεσθε ἡμῖν καὶ τοὺς θεοὺς ἡμῶν θρησκεύσατε .
εἰ δὲ μή , καταμαρτυρήσομεν καθ ὑμῶν 0 .
τῶν δὲ μὴ βουλομένων , προσαγαγόντες αὐτοὺς πρὸς τοὺς βικα ρίους κατηγο ροῦσιν ὡς ἐναντία τοῦ δόγματος Καίσαρος πράσσοντας καὶ θανάτῳ κατακρίνονται .
‹ Τότε ἀναστενάξασα Σουσ › άνν ‹ α εἶπ › εν ·
σ τ ενά μοι πάαντοθεν ·
ἐάν τε γὰρ τοῦτο ν ῦν πράξω , θά νατός μοί ἐστιν , ἐὰν δὲ μὴ πρά ξω , οὐκ ἐκφεύ ξ ομαι τὰς χεῖρας ὑμῶν .