Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ὃς γὰρ ἂν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ , καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτὸν , ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς μετὰ τῶν ἁγίων ἀγγέλων .
καὶ ὁ Ἰησοῦς δέ ποτε ὑπέμεινε σταυρὸν αἰσχύνης καταφρονήσας καὶ διὰ τοῦτο ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ θεοῦ ·
καὶ οἱ μιμηταὶ δὲ αὐτοῦ αἰσχύνης καταφρονοῦντες συγκαθεδοῦνται αὐτῷ καὶ συμβασιλεύσουσιν ἐν τοῖς οὐρανοῖς τῷ ἐλθόντι οὐκ εἰρήνην ἐπὶ τὴν γῆν βαλεῖν ἀλλ ἐπὶ τὴν ψυχὴν τῶν μαθητῶν ἑαυτοῦ , καὶ μάχαιραν βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν .
ἐπεὶ γὰρ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ ζῶν καὶ ἐνεργὴς καὶ τομώτερος ὑπὲρ πᾶσαν μάχαιραν δίστομον καὶ διϊκνούμενος ἄχρι μερισμοῦ ψυχῆς καὶ πνεύματος , ἁρμῶν τε καὶ μυελῶν , καὶ κριτικὸς ἐνθυμήσεων καὶ ἐννοιῶν καρδίας , οὗτος μάλιστα νῦν εἰρήνην μὲν τὴν ὑπερέχουσαν πάντα νοῦν , ἣν ἀφῆκε τοῖς ἀποστόλοις ἑαυτοῦ , βραβεύει ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν , μάχαιραν δὲ ἔβαλε μεταξὺ τῆς τοῦ χοϊκοῦ εἰκόνος καὶ τῆς τοῦ ἐπουρανίου 0 ·
ἵν ἐπὶ τοῦ παρόντος τὸν ἐπουράνιον ἡμῶν παραλαβὼν ὕστερον ἀξίους γενομένους τοῦ μὴ διχοτομηθῆναι ἡμᾶς ἐξ ὅλων ποιήσῃ ἐπουρανίους .
καὶ οὐ μόνην μάχαιραν ἦλθε βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν ἀλλὰ καὶ πῦρ , περὶ οὗ φησι ·
θέλω εἰ ἤδη ἀνήφθη .
ἀναφθήτω τοιγαροῦν τοῦτο τὸ πῦρ καὶ ἐν ὑμῖν ἐξαφανίζον πάντα γήϊνον καὶ φιλοσώματον λογισμὸν ὑμῶν ·
καὶ τὸ βάπτισμα , περὶ οὗ ὁ Ἰησοῦς συνείχετο ἕως τελεσθῇ , μετὰ πάσης προθυμίας βαπτίσασθε νῦν .
καὶ σὺ μὲν ὁ ἔχων γυναῖκα καὶ τέκνα καὶ ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφὰς μέμνησο τοῦ ·
εἴ τις ἔρχεται πρός με καὶ οὐ μισεῖ τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα καὶ τὴν γυναῖκα καὶ τὰ τέκνα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τὰς ἀδελφὰς , οὐ δύναταί μου μαθητὴς εἶναι , ἀμφότεροι δὲ τοῦ 0 ·
εἴ τις ἔρχεται πρός με καὶ οὐ μισεῖ πρὸς τοῖς προτέροις ἔτι καὶ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν , οὐ δύναταί μου μαθητὴς εἶναι .
ἀλλ οὕτω μισήσατε τὴν ἑαυτῶν ψυχὴν , ὡς διὰ τοῦ μισεῖν εἰς ζωὴν αἰώνιον φυλάσσειν αὐτήν ·
ὁ γὰρ μισῶν , φησὶ , τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ εἰς ζωὴν αἰώνιον φυλάσσει αὐτήν .
οὐκοῦν τὴν ψυχὴν διὰ τὴν αἰώνιον ζωὴν μισήσατε πειθόμενοι ὅτι καλὸν καὶ ὠφέλιμον μῖσος διδάσκει μισεῖν ὁ Ἰησοῦς .
ὥσπερ δὲ ὑπὲρ τοῦ φυλαχθῆναι εἰς ζωὴν αἰώνιον τὴν ψυχὴν μισητέον ἡμῖν ἔσται αὐτὴν , οὕτως γυναῖκα καὶ τέκνα καὶ ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφὰς μίσησον ὁ ἔχων ταῦτα , ἵν ὠφελήσῃς τοὺς μισουμένους δι αὐτοῦ τοῦ μεμισηκέναι παῤῥησίαν ἀναλαμβάνων πρὸς τὸ εὐεργετεῖν αὐτοὺς φίλος γενόμενος θεῷ .
ἅμα δὲ καὶ ὑπομιμνήσκου τοῦ εὐξαμένου ἐν πνεύματι περὶ τέκνων μαρτύρων διὰ τὴν πρὸς θεὸν ἀγάπην αὐτῶν καταλελειμμένων καὶ φήσαντος ·
περιποίησαι τοὺς υἱοὺς τῶν τεθανατωμένων .
μόνον δὲ ἴσθι ὅτι οὐ τὰ τέκνα τῆς σαρκὸς ταῦτα τέκνα τοῦ θεοῦ καὶ ὅτι , ὥσπερ λέγεται τοῖς ἐκ σπέρματος Ἀβραὰμ τό τε 0 1 ·
οἶδα ὅτι σπέρμα Ἀβραάμ ἐστε καὶ τό ·
εἰ τέκνα τοῦ Ἀβραὰμ ἦτε , τὰ ἔργα τοῦ Ἀβραὰμ ἐποιεῖτε , οὕτως καὶ τοῖς τέκνοις σου λεχθήσεται ·
οἶδα ὅτι σπέρμα Ἀμβροσίου ἐστὲ καὶ τό ·
εἰ τέκνα τοῦ Ἀμβροσίου ἐστὲ , τὰ ἔργα τοῦ Ἀμβροσίου ποιεῖτε .
καὶ τάχα ποιήσουσι , πλείω ὠφελοῦντός σου αὐτὰ μετὰ τὴν τοιαύτην ἔξοδον ἢ εἰ παρέμενες αὐτοῖς 0 .
τότε γὰρ καὶ ἐπιστημονικώτερον αὐτὰ ἀγαπήσεις καὶ συνετώτερον περὶ αὐτῶν εὔξῃ , ἐὰν μάθῃς ὅτι τέκνα σου ἐστὶ καὶ οὐ σπέρμα μόνον .
ἀνὰ στόμα νῦν ἔχε τό ·
ὁ φιλῶν υἱὸν ἢ θυγατέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος καὶ τό ·
ὁ εὑρὼν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἀπολέσει αὐτὴν , καὶ ὁ ἀπολέσας τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ εὑρήσει αὐτήν .
τόπον διὰ τῆς εἰς τὸ μαρτύριον προθυμίας δότε τῷ τοῦ πατρὸς ὑμῶν πνεύματι λαλοῦντι τοῖς διὰ θεοσέβειαν παραδοθεῖσιν ·
ἐὰν εἰδῆτε ἑαυτοὺς μισουμένους καὶ βδελυκτοὺς καὶ ἀσεβεῖς εἶναι νομιζομένους , τότε ἀναλάβετε τό ·
διὰ τοῦτο ὁ κόσμος ὑμᾶς μισεῖ , ὅτι οὐκ ἐστὲ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου ·
εἰ γὰρ ἦτε ἐκ τοῦ κόσμου τούτου , ὁ κόσμος ἂν τὸ ἴδιον ἐφίλει .
πολλοὺς ὀνειδισμοὺς διὰ Χριστὸν καὶ πολλοὺς κινδύνους , ἐξ οὗ πεπιστεύκατε , ὑπομείναντες ἕως τέλους ἐν τῷ ὑπομένειν προκόψατε , ὅτι ὁ ὑπομείνας εἰς τέλος , οὗτος σωθήσεται .
ἴστε ὅτι κατὰ τὸν Πέτρον ἀγαλλιάσεσθε ὀλίγον ἄρτι εἰ δέον ἐστὶ λυπηθέντες ἐν ποικίλοις πειρασμοῖς , ἵνα τὸ δοκίμιον ὑμῶν τῆς πίστεως πολυτιμότερον χρυσίου τοῦ ἀπολλυμένου καὶ διὰ πυρὸς δεδοκιμασμένου εὑρεθῇ εἰς ἔπαινον καὶ δόξαν καὶ τιμὴν ἐν ἀποκαλύψει Ἰησοῦ Χριστοῦ .
ἀλλὰ τοῦ λυπηθέντες ἀντὶ τοῦ πονέσαντες ἀκούσατε , ὡς δῆλον καὶ ἐκ τοῦ 0 ·
οὐ γὰρ πάντως ἐν λύπῃ τῷ πάθει τίκτει γυνὴ ἀλλὰ ἐν πόνῳ .
εἰ μὲν χρήσιμον τοῖς Χριστοῦ μαθηταῖς τό 0 ·
μὴ ἀγαπᾶτε τὸν κόσμον μη δὲ τὰ ἐν τῷ κόσμῳ .
ἐάν τις ἀγαπᾷ τὸν κόσμον , οὐκ ἔστιν ἡ ἀγάπη τοῦ πατρὸς ἐν αὐτῷ ·
ὅτι πᾶν τὸ ἐν τῷ κόσμῳ , ἡ ἐπιθυμία τῆς σαρκὸς καὶ ἡ ἐπιθυμία τῶν ὀφθαλμῶν καὶ ἡ ἀλαζονεία τοῦ βίου , οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ πατρὸς ἀλλ ἐκ τοῦ κόσμου ἐστίν .
καὶ ὁ κόσμος παράγεται καὶ ἡ ἐπιθυμία ·
μὴ οὖν ἀγαπᾶτε τὰ παραγόμενα , ἀλλὰ ποιοῦντες τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ ἄξιοι γίνεσθε τοῦ ἓν γενέσθαι ἅμα υἱῷ καὶ πατρὶ καὶ ἁγίῳ πνεύματι κατὰ τὴν τοῦ σωτῆρος εὐχὴν λέγοντος ·
ὡς ἐγὼ καὶ σὺ ἕν ἐσμεν .
ἵνα καὶ αὐτοὶ ἐν ἡμῖν ἓν ὦσι .
πόσας δὲ καὶ ἡμέρας ἔστι κερδῆσαι ἀγαπήσαντα τὸν κόσμον ἢ τὰ ἐν τῷ κόσμῳ καὶ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ζημιούμενον ἢ ἀπολλύντα καὶ περιφέροντα συνειδὸς βαρούμενον ὑπὲρ φορτίον βαρὺ καὶ βαρούμενον ὑπὸ τοῦ τῆς ἀρνήσεως πτώματος ;
ὑπομνησθῶμεν ἕκαστος , ὁσάκις ἀποθανεῖν τὸν κοινὸν θάνατον ἐκινδύνευσε , καὶ λογισώμεθα , μή ποτε διὰ τοῦτο ἐτηρήθημεν , ἵνα βαπτισάμενοι τῷ ἑαυτῶν αἵματι καὶ ἀπολουσάμενοι πᾶσαν ἁμαρτίαν παρὰ τῷ ἐν οὐρανοῖς θυσιαστηρίῳ τὰς διατριβὰς μετὰ τῶν συναγωνισαμένων ποιησώμεθα .
Εἰ δέ τις ἐνδοὺς ἀπὸ πολλῆς φιλοζωΐας ἢ τῆς πρὸς τοὺς πόνους μαλακίας ἢ τῶν νομιζομένων πιθανῶς προσάγεσθαι ὑπὸ τῶν ἀναπειθόντων ἡμᾶς ἐπὶ τὰ χείρονα ἀρνήσαιτο μὲν τὸ εἶναι ἕνα θεὸν καὶ τὸν Χριστὸν αὐτοῦ ὁμολογήσαι δὲ δαιμόνια ἢ τύχας , ἴστω ὁ τοιοῦτος ἑτοιμάζων τῷ δαιμονίῳ τράπεζαν καὶ πληρῶν τῇ τύχῃ κέρασμα , ἐγκαταλιπὼν κύριον καὶ ἐπιλανθανόμενος τοῦ ὄρους τοῦ ἁγίου αὐτοῦ , τούτοις τοῖς ἐλέγχοις ὑποκεισόμενος , ὡς ὁ Ἡσαΐας ἀνέγραψε τοῦτον τὸν τρόπον ·
ὑμεῖς δὲ οἱ ἐγκαταλιπόντες με καὶ ἐπιλανθανόμενοι τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου καὶ ἑτοιμάζοντες τῷ δαιμονίῳ τράπεζαν καὶ πληροῦντες τῇ τύχῃ κέρασμα , ἐγὼ παραδώσω ὑμᾶς εἰς μάχαιραν , πάντες ἐν σφαγῇ πεσεῖσθε ·
ὅτι ἐκάλεσα ὑμᾶς καὶ οὐχ ὑπηκούσατε , ἐλάλησα καὶ παρηκούσατε καὶ ἐποιήσατε τὸ πονηρὸν ἐναντίον ἐμοῦ καὶ ἃ οὐκ ἐβουλόμην ἐξελέξασθε .
διὰ τοῦτο τάδε λέγει λέγει κύριος κύριος ·
ἰδοὺ οἱ δουλεύοντές μοι φάγονται , ὑμεῖς δὲ πεινάσετε , ἰδοὺ οἱ δουλεύοντές μοι πίονται , ὑμεῖς δὲ διψήσετε , ἰδοὺ οἱ δουλεύοντές μοι εὐφρανθήσονται , ὑμεῖς δὲ αἰσχυνθήσεσθε , ἰδοὺ οἱ δουλεύοντές μοι ἀγαλλιάσονται ἐν εὐφροσύνῃ , ὑμεῖς δὲ κεκράξεσθε διὰ τὸν πόνον τῆς καρδίας καὶ ἀπὸ συντριβῆς πνεύματος ὀλολύξετε .
καταλείψετε γὰρ τὸ ὄνομά μου εἰς πλησμονὴν τοῖς ἐκλεκτοῖς μου , ὑμᾶς δὲ ἀνελεῖ κύριος .
ἀλλὰ καὶ εἴπερ νοοῦντες , τίς ἡ τοῦ κυρίου τράπεζα , μετέχειν αὐτῆς βουλοίμεθα , γινώσκωμεν τό 0 ·
οὐ δύνασθε κυρίου τραπέζης μετέχειν καὶ τραπέζης δαιμονίων .
ἀλλὰ καὶ εἰ θέλομεν συνιέντες , τί ἐστι τό ·
οὐ μὴ πίω ἀπ ἄρτι ἐκ τοῦ γενήματος τῆς ἀμπέλου ταύτης ἕως τῆς ἡμέρας ἐκείνης , ἕως αὐτὸ πίνω καινὸν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν , μετὰ τῶν πινόντων σὺν τῷ Ἰησοῦ εὑρεθῆναι , προσέχωμεν τῷ ·
οὐ δύνασθε ποτήριον κυρίου πίνειν καὶ ποτήριον δαιμονίων .
τίς δὲ ἀκούσας τοῦ τῆς βροντῆς υἱοῦ Ἰωάννου λέγοντος 0 ·
ὁ ἀρνούμενος τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱὸν , πᾶς ὁ ἀρνούμενος τὸν υἱὸν οὐ δὲ τὸν πατέρα ἔχει 0 ·
ὁ ὁμολογῶν τὸν υἱὸν καὶ τὸν πατέρα ἔχει οὐ φοβηθήσεται διὰ τοῦ λέγειν μὴ εἶναι Χριστιανὸς ἀρνήσασθαι τὸν υἱὸν , ἐν τῷ ἀρνεῖσθαι αὐτὸν οὐχ ἕξων τὸν πατέρα ;
καὶ τίς οὐκ ἂν προτραπείη ὁμολογεῖν τὸ εἶναι Χριστιανὸς ἔργοις καὶ λόγοις , ἵνα καὶ τὸν πατέρα ἔχῃ ;
οἱ γὰρ ὁμολογοῦντες ἔχουσι τὸν πατέρα .
Εἰ μεταβεβήκαμεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωὴν διὰ τοῦ μεταβεβηκέναι ἀπὸ ἀπιστίας εἰς πίστιν , μὴ θαυμάζωμεν , εἰ μισεῖ ἡμᾶς ὁ κόσμος .
οὐδεὶς γὰρ μὴ μεταβὰς ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωὴν ἀλλὰ μένων ἐν τῷ θανάτῳ δύναται ἀγαπᾶν τοὺς μεταβεβηκότας ἀπὸ σκοτεινῆς τῆς τοῦ θανάτου , ἵν οὕτως ὀνομάσω , οἰκίας ἐπὶ τὰ πεπληρωμένα οἰκοδομήματα ἐκ λίθων ζώντων φωτὸς ζωῆς .
ὑπὲρ ἡμῶν ἔθηκεν Ἰησοῦς τὴν ψυχὴν , καὶ ἡμεῖς οὖν θῶμεν αὐτὴν , οὐκ ἐρῶ ὑπὲρ αὐτοῦ ἀλλ ὑπὲρ ἑαυτῶν , οἶμαι δ ὅτι κ ἂν ὑπὲρ τῶν ἐν τῷ μαρτυρίῳ ἡμῶν οἰκοδομηθησομένων 0 .
ἐνέστη ἡμῖν καιρὸς Χριστιανοῖς καυχήσεων ·
οὐ μόνον , γάρ φησιν , ἀλλὰ καὶ καυχώμενοι ἐν ταῖς θλίψεσιν , εἰδότες ὅτι ἡ θλῖψις ὑπομονὴν κατεργάζεται , ἡ δὲ ὑπομονὴ δοκιμὴν , ἡ δὲ δοκιμὴ ἐλπίδα 0 1 ·
ἡ δὲ ἐλπὶς οὐ καταισχύνει , μόνον ἡ ἀγάπη τοῦ θεοῦ ἐκκεχύσθω ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν διὰ πνεύματος ἁγίου .
παῦλος μὲν λεγέτω ·
εἰ κατὰ ἄνθρωπον ἐθηριομάχησα ἐν Ἐφέσῳ , ἡμεῖς δέ 0 ·
εἰ κατὰ ἄνθρωπον ἀνῃρέθην ἐν Γερμανίᾳ 0 .
Εἰ καθὼς περισσεύει τὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ , οὕτω διὰ τοῦ Χριστοῦ περισσεύει καὶ ἡ παράκλησις , προθυμότατα παραδεξώμεθα τὰ Χριστοῦ παθήματα , καὶ περισσευσάτω ἐν ἡμῖν , εἴπερ ὀρεγόμεθα περισσῆς παρακλήσεως , ἣν πάντες μὲν οἱ πενθοῦντες παρακληθήσονται , τάχα δὲ οὐκ ἐπ ἴσης .
εἰ γὰρ ἐπ ἴσης ἦν ἡ παράκλησις , οὐκ ἂν ἐγέγραπτο τό ·
καθὼς περισσεύει τὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ εἰς ἡμᾶς , οὕτω περισσεύει καὶ ἡ παράκλησις ἡμῶν .
οἱ κοινωνοὶ τῶν παθημάτων κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῶν παθημάτων , ὧν εἰσι κοινωνοὶ πρὸς Χριστὸν , κοινωνοὶ ἔσονται καὶ τῆς παρακλήσεως ·
ἃ καὶ μανθάνετε ἀπὸ τοῦ πεπιστευμένως τὰ τοιαῦτα λέγοντος ·
οἴδαμεν γὰρ , ὡς κοινωνοί ἐστε τῶν παθημάτων , οὕτως καὶ τῆς παρακλήσεως .
φησὶ δὲ διὰ προφήτου ὁ θεός ·
ποῖος οὖν ἄλλος εὐπρόσδεκτος καιρὸς , ἢ ὅτε διὰ τὴν εἰς θεὸν ἐν Χριστῷ εὐσέβειαν ὑπὸ φρουρὰν πομπεύοντες ἐν τῷ κόσμῳ καὶ θριαμβεύοντες μᾶλλον ἤπερ θριαμβευόμενοι ἀπαγόμεθα 0 1 ;
οἱ γὰρ ἐν Χριστῷ μάρτυρες συναπεκδύονται αὐτῷ τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας καὶ συνθριαμβεύουσιν ὡς κοινωνοὶ τῶν παθημάτων αὐτοῦ γινόμενοι οὕτως καὶ τῶν ἐν τοῖς παθήμασιν αὐτοῦ ἀνδραγαθημάτων ·
ἐξ ὧν ἐστι καὶ τὸ θριαμβεῦσαι τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας , ἃς μετ ὀλίγον ὄψεσθε νενικημένας καὶ κατῃσχυμμένας .
ποία ἄλλη οὕτως ἡμέρα σωτηρίας ὡς ἡ ἡμέρα τῆς τοιαύτης ἡμῶν ἐντεῦθεν ἀπαλλαγῆς 0 1 ;
ἀλλὰ παρακαλῶ ·
μηδεμίαν ἐν μηδενὶ δῶτε προσκοπὴν , ἵνα μὴ μωμηθῇ ὑπὸ ὑμῶν τὸ πρεσβυτέριον ἢ ἡ διακονία , ἀλλὰ ἐν παντὶ ἑαυτοὺς συστήσασθε ὡς θεοῦ διάκονοι , ἐν ὑπομονῇ πολλῇ λέγοντες ·
καὶ νῦν τίς ἡ ὑπομονή μου 0 ;
οὐχὶ ὁ κύριος 0 ;
ἐν θλίψεσι πειθόμενοι ὅτι πολλαὶ αἱ θλίψεις τῶν δικαίων , ἐν ἀνάγκαις , ἵν ὡς ἀναγκαίαν ἡμῖν τὴν μακαριότητα ἀπαιτήσωμεν , ἐν στενοχωρίαις , ἵν ὡς τὴν στενὴν καὶ τὴν τεθλιμμένην ἀπαραλείπτως ὁδεύσαντες καταντήσωμεν ἐπὶ τὴν ζωήν 0 1 .
ἐὰν δέον ᾖ , συστήσωμεν ἑαυτοὺς καὶ ἐν πληγαῖς καὶ ἐν φυλακαῖς καὶ ἐν ἀκαταστασίαις καὶ ἐν κόποις καὶ ἐν ἀγρυπνίαις καὶ ἐν νηστείαις .
ἰδοὺ γὰρ κύριος , καὶ ὁ μισθὸς αὐτοῦ ἐν χειρὶ ἀποδοῦναι ἑκάστῳ , ὡς τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐστι 0 .
νῦν δείξωμεν ὅτι γνῶσιν διὰ ἔργα πρέποντα τῇ γνώσει ἐποθήσαμεν .
πᾶσα ἁγνότης ἡ ἀπὸ παντὸς οὑτινοσοῦν τοῦ ἐν ὁποιωδήποτε ἁμαρτήματι μολυσμοῦ φανερωθήτω ἐν ἡμῖν .
ὡς μακροθύμου θεοῦ υἱοὶ καὶ μακροθύμου Χριστοῦ ἀδελφοὶ μακροθυμήσωμεν ἐν πᾶσι τοῖς συμβαίνουσι ·
μακρόθυμος γὰρ ἀνὴρ , πολὺς ἐν φρονήσει , ὁ δὲ ὀλιγόψυχος ἰσχυρῶς ἄφρων 0 1 .
εἰ δεῖ ἑαυτὸν συνιστάναι διὰ τῶν ὅπλων τῆς δικαιοσύνης τῶν δεξιῶν καὶ τῶν ἀριστερῶν , συστήσαντες ἑαυτοὺς διὰ δόξης καὶ μὴ χαυνωθέντες ἐπ αὐτῇ νῦν καὶ τὴν ἀτιμίαν ὑπομείνωμεν ·
ἀλλ εἰ καὶ εὐφημίας ἀξίως ἐπολιτευσάμεθα καὶ εὐφημήθημεν , νῦν καὶ τῆς ἀπὸ τῶν δυσσεβῶν δυσφημίας ἀνασχώμεθα .
ἔτι δὲ εἰ ὡς ἀληθεῖς παρὰ τοῖς φιλαλήθεσιν ἐθαυμάσθημεν , νῦν ἐπὶ τῷ λέγεσθαι ἡμᾶς πλανᾶσθαι γελάσωμεν .
ἐπὶ πολλοῖς κινδύνοις , ἀφ ὧν ἐῤῥύσθημεν , πολλοὶ εἶπον ἡμᾶς ἀπὸ θεοῦ ἐπιγινώσκεσθαι ·
νῦν ὁ βουλόμενος λεγέτω ἡμᾶς ἀγνοεῖσθαι , ὅτε τάχα μᾶλλον ἐπιγινωσκόμεθα .
φέροντες γοῦν τὰ συμβαίνοντα παιδευόμεθα μὲν οὐ θανατούμεθα δὲ , καὶ ὁμοιούμεθα λυπουμένοις οἱ χαίροντες .
φησί που ὁ Παῦλος πρὸς τοὺς ἐν ἀρχῇ ὑπομείναντας παρακαλῶν αὐτοὺς ἀκολούθως τῇ προτέρᾳ ὑπομονῇ φέρειν κινδύνους δευτέρους τοὺς διὰ τὸν λόγον ·
ἀναμιμνήσκεσθε δὲ τὰς πρότερον ἡμέρας , ἐν αἷς φωτισθέντες πολλὴν ἄθλησιν ὑπεμείνατε παθημάτων , τοῦτο μὲν ὀνειδισμοῖς τε καὶ θλίψεσι θεατριζόμενοι , τοῦτο δὲ κοινωνοὶ τῶν οὕτως ἀναστρεφομένων γενηθέντες .
καὶ γὰρ τοῖς δεσμοῖς μου συνεπαθήσατε , καὶ τὴν ἁρπαγὴν τῶν ὑπαρχόντων ὑμῶν μετὰ χαρᾶς προσεδέξασθε , γινώσκοντες ὅτι κρείττονα ἔχετε ὕπαρξιν καὶ μένουσαν .
μὴ ἀποβάλητε οὖν τὴν παῤῥησίαν ὑμῶν , ἥτις ἔχει μεγάλην μισθαποδοσίαν .
ὑπομονῆς γὰρ ἔχετε χρείαν .
πολλὴν τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς νῦν ἄθλησιν ὑπομείνωμεν παθημάτων ὀνειδισμοῖς καὶ θλίψεσι καὶ θεατριζόμενοι καὶ μετὰ χαρᾶς παραδεχόμενοι τὴν ἁρπαγὴν τῶν ὑπαρχόντων ἡμῶν ·
πειθόμεθα γὰρ κρείττονα ἔχειν ὕπαρξιν οὐ γηΐνην ἀλλ οὐ δὲ σωματικὴν ἀλλά τινα ἀόρατον καὶ ἀσώματον .
σκοποῦμεν γὰρ οὐ τὰ βλεπόμενα , ὁρῶντες ταῦτα μὲν πρόσκαιρα ἐκεῖνα δὲ αἰώνια .
ἐπεὶ δέ τινες μὴ θεωροῦντες τὸν περὶ τῶν δαιμόνων λόγον , καὶ ὡς ὑπὲρ τοῦ παραμένειν ἐν τῷ παχεῖ τούτῳ καὶ περιγείῳ ἀέρι δεόμενοι τροφῆς τῆς διὰ τῶν ἀναθυμιάσεων ἐπιτηροῦσιν ὅπῃ κνίσσα ἀεὶ καὶ αἵματα καὶ λιβανωτοὶ , ἐξευτελίζουσιν ὡς ἀδιάφορον τὸ θύειν , εἴποιμεν ἂν καὶ πρὸς ταῦτα ὅτι , εἴπερ οἱ τροφὰς λῃσταῖς καὶ φονεῦσι καὶ βαρβάροις ἐχθροῖς τοῦ μεγάλου βασιλέως παρέχοντες ὡς τὸ κοινὸν ἀδικήσαντες καὶ κολάζονται , πόσῳ πλέον οἱ τοῖς τῆς κακίας ὑπηρέταις διὰ τοῦ θύειν διδόντες τροφὰς παρακατεχούσας αὐτοὺς ἐν τῷ περιγείῳ τόπῳ δικαιότατα ἂν ἐγκαλοῖντο , καὶ μάλιστα εἰ μαθόντες τό 0 1 ·
ὁ θύων θεοῖς ἑτέροις ἐξολοθρευθήσεται , πλὴν κυρίῳ μόνῳ , θύοιεν τοῖς τῶν ἐπὶ γῆς κακῶν αἰτίοις .
καὶ οἶμαί γε ἐπὶ τοῖς ἁμαρτανομένοις ὑπὸ τῶν δαιμόνων ἐνεργούντων κατὰ τῶν ἀνθρώπων οὐκ ἔλαττον ἐγκληθήσεσθαι τῶν ἐνεργησάντων δαιμόνων τὰ χείρονα , διὰ τοῦ θύειν θρέψαντες αὐτούς ·
οἱονεὶ γὰρ κοινῇ τὰ κακὰ πεποιήκασι τοῖς ἀνθρώποις οἵ τε δαίμονες καὶ οἱ κατασχόντες αὐτοὺς ἐπὶ γῆς , μὴ ἂν δυνηθέντας διαρκέσαι χωρὶς τῶν ἀναθυμιάσεων καὶ τῶν νομιζομένων εἶναι καταλλήλων τροφῶν τοῖς σώμασιν αὐτῶν .
πάλιν τε αὖ ὑπολαμβάνοντές τινες θέσει εἶναι τὰ ὀνόματα καὶ οὐδεμίαν αὐτὰ ἔχειν φύσιν πρὸς τὰ ὑποκείμενα , ὧν ἐστιν ὀνόματα , νομίζουσι μηδὲν διαφέρειν , εἰ λέγοι τις ·
σέβω τὸν πρῶτον θεὸν ἢ τὸν Δία ἢ Ζῆνα , καὶ εἰ φάσκοι τις ·
τιμῶ καὶ ἀποδέχομαι τὸν ἥλιον ἢ τὸν Ἀπόλλωνα καὶ τὴν σελήνην ἢ τὴν Ἄρτεμιν καὶ τὸ ἐν τῇ γῇ πνεῦμα ἢ τὴν Δήμητραν καὶ ὅσα ἄλλα φασὶν οἱ Ἑλλήνων σοφοί .
πρὸς οὓς λεκτέον ὅτι ἔστι τις καὶ περὶ ὀνομάτων πραγματεία βαθυτάτη καὶ ἀνακεχωρηκυῖα , ἥντινα ὁ συνιεὶς ὄψεται ὅτι , εἴπερ ἦν θέσει τὰ ὀνόματα , οὐχ ὑπήκουσαν ἂν οἱ καλούμενοι δαίμονες ἢἄλλαι τινὲς ἡμῖν ἀόρατοι δυνάμεις τοῖς ἐκείνους μὲν νοοῦσιν ὀνομάζουσι δὲ ὡς τεθέντα τὰ ὀνόματα 0 ·
νυνὶ δὲ φθόγγοι τινὲς καὶ συλλαβαὶ καὶ μετὰ προσπνεύσεως ἢ ψιλότητος ἢ ἐκτάσεως ἢ συστολῆς ὀνομασίαι ἀπαγγελλόμεναι ἄγουσι τάχα τινὶ φύσει ἀθεωρήτῳ ἡμῖν τοὺς καλουμένους .
εἰ δὲ τοῦθ οὕτως ἔχει καὶ μὴ ἔστι θέσει τὰ ὀνόματα , οὐδενὶ ὀνόματι κλητέον τὸν πρῶτον θεὸν ἢ οἷς ὁ θεράπων καὶ οἱ προφῆται καὶ αὐτὸς ὁ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν ὀνομάζουσιν αὐτὸν , οἷον Σαβαὼθ , Ἀδωναῒ , Σαδδαῒ , καὶ πάλιν θεὸς Ἀβραὰμ , θεὸς Ἰσαὰκ καὶ θεὸς Ἰακώβ 0 ·
τοῦτο γάρ φησιν ἐστὶν ὄνομα αἰώνιον καὶ μνημόσυνον γενεαῖς γενεῶν .
οὐ θαυμαστὸν δὲ , εἰ τὰ δαιμόνια τὰς ἰδίας ὀνομασίας ἀναφέρει ἐπὶ τὸν πρῶτον θεὸν , ἵν ὡς ὁ πρῶτος προσκυνηθῇ θεός 0 .
ὅπερ τῷ καθ ἡμᾶς θεράποντι καὶ τοῖς προφήταις καὶ τῷ πληρώματι νόμου Χριστῷ καὶ τοῖς ἀποστόλοις αὐτοῦ οὐκ ἔστι πάτριον .
καὶ ταῦτα ἀναγκαίως , ἵνα μή τις ἡμᾶς κατασοφίσηται ἢ κ ἂν ἐπὶ ποσὸν μολύνῃ τὸν λογισμὸν ἡμῶν , παρεθέμεθα ·
οἷς ἐπιμελῶς προσεκτέον μηδένα τόπον διδοῦσι παρεγχειρήσεως τοῖς ἐναντίοις .
ἔτι δὲ καὶ φιλοζωεῖ ἄνθρωπος πεῖσμα λαβὼν περὶ οὐσίας λογικῆς ψυχῆς ὡς ἐχούσης τι συγγενὲς θεῷ .
νοερὰ γὰρ ἑκάτερα καὶ ἀόρατα καὶ , ὡς ὁ ἐπικρατῶν ἀποδείκνυσι λόγος , ἀσώματα 0 .
τί δὲ καὶ ὁ κατασκευάζων ἡμᾶς ἐνεποίει πόθον τῆς πρὸς αὐτὸν εὐσεβείας καὶ κοινωνίας , ὅστις καὶ ἐν τοῖς ἐσφαλμένοις ἴχνη τινὰ σῴζει τοῦ θείου βουλήματος , εἴπερ μὴ ἦν δυνατὸν καὶ ἐφικτὸν τὸ φυσικῶς ποθούμενον τοῖς λογικοῖς καταλαβεῖν ;
καὶ σαφὲς ὅτι , ὥσπερ ἕκαστον μέλος ἡμῶν πρός τι πέφυκεν οἰκειότητα σῴζειν , οἱ ὀφθαλμοὶ πρὸς τὰ ὁρατὰ καὶ ὦτα πρὸς τὰ ἀκουστὰ , οὕτω νοῦς πρὸς τὰ νοητὰ καὶ τὸν ἐπέκεινα τῶν νοητῶν θεόν 0 1 2 .
τί τοίνυν ὀκνοῦμεν καὶ διστάζομεν ἀποθέμενοι τὸ ἐμποδίζον φθαρτὸν σῶμα , βαρῦνον ψυχὴν , βρῖθον νοῦν πολυφρόντιδα γεῶδες σκῆνος , ἀπολυθῆναι τῶν δεσμῶν καὶ ἀναλῦσαι ἀπὸ τῶν μετὰ σαρκὸς καὶ αἵματος κυμάτων ;
ἵνα σὺν Χριστῷ Ἰησοῦ τὴν οἰκείαν τῇ μακαριότητι ἀνάπαυσιν ἀναπαυσώμεθα .
τὸν αὐτὸν ὅλον δι ὅλων ἔμψυχον λόγον θεωροῦντες καὶ ἀπ αὐτοῦ τρεφόμενοι καὶ τὴν ἐν αὐτῷ ποικιλωτάτην σοφίαν καταλαμβάνοντες καὶ τυπούμενοι ὑπὸ τῆς αὐτοαληθείας καὶ ἐν φωτὶ τῷ ἀληθινῷ καὶ ἀλήκτῳ τῆς γνώσεως τὸν νοῦν καταλαμπόμενοι πρὸς τὴν θέαν τῶν δι ἐκείνου τοῦ φωτὸς θεωρεῖσθαι πεφυκότων ὑπὸ ὀφθαλμῶν φωτιζομένων ὑπὸ τῆς τοῦ κυρίου ἐντολῆς .
πάλαι ἠκούσαμεν τῶν Ἰησοῦ λόγων καὶ ἤδη πολλῷ χρόνῳ τῷ εὐαγγελίῳ μεμαθητεύμεθα , καὶ πάντες ᾠκοδομήσαμεν ἑαυτοῖς οἰκίαν .
ποῦ δὲ ᾠκοδομήσαμεν , πότερον ἐπὶ τὴν πέτραν σκάψαντες καὶ βαθύναντες ἢ ἐπὶ τὴν ἄμμον χωρὶς θεμελίου , ὁ παρὼν δείξει ἀγών 0 .
ἐνέστηκε γὰρ χειμὼν φέρων βροχὴν καὶ ποταμοὺς καὶ ἀνέμους ἢ , ὡς ὁ ὀνομάζει , πλημμύραν , καὶ ταῦτα προσρήξαντα τῇ οἰκίᾳ ἤτοι οὐκ ἰσχύσει σαλεῦσαι αὐτὴν , καὶ διὰ τοῦτο οὐ πεσεῖται ἡ οἰκία , ἅτε ἐπὶ τὴν πέτραν τὸν Χριστὸν τεθεμελιωμένη , ἢ ἐλέγξει τὸ σαθρὸν τῆς οἰκοδομῆς διὰ τῆς ἐνεστηκυίας προφάσεως συμπεσουμένης .
ὅπερ ἀπείη τῶν ἡμετέρων οἰκοδομημάτων ·
μεγάλη γὰρ σφόδρα ἡ ἐν ἀρνήσει πτῶσις ἢ , ὡς ὁ φησι , μέγα τὸ ῥῆγμα τῆς χωρὶς τοῦ θεμελίου οἰκοδομῆς 0 .
διόπερ ἡμεῖς εὐχώμεθα , ἵνα ὁμοιωθῶμεν ἀνδρὶ φρονίμῳ , ὅστις ᾠκοδόμησεν αὐτοῦ τὴν οἰκίαν ἐπὶ τὴν πέτραν .
ἡκέτω γὰρ ἐπὶ τοιαύτῃ οἰκοδομῇ ἡ ἀπὸ τῶν ἐν τοῖς ἐπουρανίοις πνευματικῶν τῆς πονηρίας βροχὴ ἢ ποταμοὶ τῶν ἐχθρῶν ἡμῖν ἀρχῶν καὶ ἐξουσιῶν ἢ οἱ ἀπὸ τῶν κοσμοκρατόρων τοῦ σκότους τούτου ἄνεμοι σκληροὶ ἢ πλημμύρα τῶν καταχθονίων πνευμάτων καὶ προσρηγνύτωσαν ἑαυτοὺς τῇ ἐπὶ τὴν πέτραν ἡμῶν οἰκοδομῇ ·
ἵνα μὴ μόνον πρὸς τὸ μὴ πεσεῖν ἀλλὰ μη δὲ σαλευθῆναι τὴν ἀρχὴν τὴν οἰκίαν πάθωσι μᾶλλον ὑφ ἡμῶν τὰ ἐνεργοῦντα ἤπερ δράσωσι 0 .
καὶ λεγέτω γε ἑκάτερος ὑμῶν πλήσσων τὰ ἀντικείμενα ·
οὕτω πυκτεύω ὡς οὐκ ἀέρα δέρων .
ἀλλὰ καὶ ἐπεὶ ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπείρειν , δείξωμεν ὅτι ἡ ψυχὴ ἡμῶν ἔλαβε τὸν σπόρον αὐτοῦ .
οὔ θ ὡς οἱ παρὰ τὴν ὁδὸν οὔ θ ὡς τὰ πετρώδη οὔ θ ὡς αἱ ἄκανθαι ἀλλ ὡς ἡ ἀγαθὴ γῆ 0 1 2 .
ὅτι μὲν οὖν οὔ τε παρὰ τὴν ὁδὸν οὔ τε ἐπὶ τὰς ἀκάνθας ἦλθεν ὁ λόγος τοῦ Ἰησοῦ , τὸ ὅσον ἐφ ἡμῖν ἐν κυρίῳ καυχησόμεθα .
συνήκαμεν γὰρ τῶν λεγομένων ·
διόπερ ὁ πονηρὸς οὐχ ἥρπασε τὸ ἐσπαρμένον ἐν τῇ καρδίᾳ ἡμῶν .
ὅτι δὲ οὐ δὲ ἐπὶ τὰς ἀκάνθας ἐσπάρη , πολλοὶ ἡμῖν μαρτυρήσουσι θεωροῦντες ὅτι οὔ τε ἡ τοῦ αἰῶνος τούτου μέριμνα οὔ τε ἡ τοῦ πλούτου ἀπάτη οὔ τε αἱ τοῦ βίου ἡδοναὶ δεδύνηνται ἐμποδίσαι τῷ ἐν ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν λόγῳ τοῦ θεοῦ .
λοιπόν ἐστι τοὺς ἀνθρώπους ἀμφιβάλλειν , πότερον ἐπὶ τὰ πετρώδη ἢ ἐπὶ τὴν καλὴν γῆν ἦλθε τὸ ὅσον ἐφ ἡμῖν ὁ τοῦ θεοῦ λόγος 0 .
γέγονε γὰρ θλῖψις καὶ διωγμὸς διὰ τὸν λόγον , καὶ ἐνέστη καιρὸς μεγάλου πειρασμοῦ , ὅτε ὁ μὲν ἐπὶ τὰ πετρώδη σπαρεὶς ἐλέγχεται καὶ οἱ μὴ ἐμβαθύναντες μη δὲ μέχρι τοῦ βάθους τῆς ψυχῆς παραδεξάμενοι τὸν Ἰησοῦν ·
ὁ δὲ συνιεὶς τὸν λόγον καρποφορεῖ καὶ κατέχει τὸν λόγον μέχρι τέλους ἐν ὑπομονῇ ποιῶν ἑκατονταπλασίονα .
ἀκούομεν γὰρ , τίνα τρόπον ἡ γραφὴ παριστᾶσα τοὺς μὲν ἐν καιρῷ θλίψεως ἢ διωγμοῦ σκανδαλιζομένους μετὰ τὸ ἐν χαρᾷ δοκεῖν παρειληφέναι τὰ ἅγια μαθήματα καὶ σκανδαλιζομένους τῷ μὴ ἔχειν αὐτοὺς ῥίζαν ἀλλὰ πρὸς καιρὸν πιστεύειν φησὶ κατὰ μὲν τὸν ·
ὁ δὲ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπαρεὶς , οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων καὶ εὐθέως μετὰ χαρᾶς λαμβάνων αὐτόν ·
οὐκ ἔχει δὲ ῥίζαν ἐν ἑαυτῷ ἀλλὰ πρόσκαιρός ἐστι , γενομένης δὲ θλίψεως ἢ διωγμοῦ διὰ τὸν λόγον εὐθὺς σκανδαλίζεται ·
κατὰ δὲ τὸν 0 ·
οὗτοί εἰσιν οἱ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπειρόμενοι , οἳ ὅταν ἀκούσωσι τὸν λόγον εὐθέως μετὰ χαρᾶς λαμβάνουσι , καὶ οὐκ ἔχουσι ῥίζαν ἐν ἑαυτοῖς ἀλλὰ πρόσκαιροί εἰσιν , ἐπὰν γενομένης θλίψεως ἢ διωγμοῦ διὰ τὸν λόγον εὐθέως σκανδαλίζωνται ·
οἱ δὲ ἐπὶ τὴν πέτραν , οἳ ὅταν ἀκούσωσι μετὰ χαρᾶς δέχονται τὸν λόγον , καὶ οὗτοι ῥίζαν οὐκ ἔχουσιν , οἳ πρὸς καιρὸν πιστεύουσι καὶ ἐν καιρῷ πειρασμοῦ ἀφίστανται ·
περὶ δὲ τῶν καλῶς καρποφορούντων διδάσκουσα λέγει ·
ὁ δὲ ἐπὶ τὴν καλὴν γῆν σπαρεὶς , οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων καὶ συνιεὶς , ὃς δὴ καρποφορεῖ καὶ ποιεῖ ὁ μὲν ἑκατὸν , ὁ δὲ ἑξήκοντα , ὁ δὲ τριάκοντα , ἤ 0 1 2 ·
καὶ ἐκεῖνοί εἰσιν οἱ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρέντες , οἵτινες ἀκούουσι τὸν λόγον καὶ ἀποδέχονται καὶ καρποφοροῦσιν ἐν τριάκοντα καὶ ἐν ἑξήκοντα καὶ ἐν ἑκατὸν , ἤ ·
τὸ δὲ εἰς τὴν καλὴν γῆν , οὗτοί εἰσιν οἵτινες ἐν καρδίᾳ καλῇ καὶ ἀγαθῇ ἀκούσαντες τὸν λόγον κατέχουσι καὶ καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ .
κατὰ τὸν ἀπόστολον οὖν ἐπεὶ θεοῦ γεώργιον , θεοῦ οἰκοδομή ἐστε , γεώργιον μὲν ἐν τῇ ἀγαθῇ γῇ , οἰκοδομὴ δὲ ἐν τῇ πέτρᾳ 0 1 ·
ὡς οἰκοδομὴ θεοῦ στῶμεν ἄσειστοι πρὸς τὸν χειμῶνα καὶ ὡς θεοῦ γεώργιον μη δὲ τοῦ πονηροῦ φροντίζωμεν μή τε θλίψεως ἢ διωγμοῦ τῶν διὰ τὸν λόγον γινομένων μή τε τῆς τοῦ αἰῶνος τούτου μερίμνης ἢ τῆς ἀπάτης τοῦ πλούτου ἢ τῶν τοῦ βίου ἡδονῶν , ἀλλὰ πάντων τούτων καταφρονοῦντες τὸ ἀμέριμνον τῆς σοφίας πνεῦμα ἀναλάβωμεν καὶ ἐπὶ τὸν μηδαμῶς ἔχοντα ἀπάτην πλοῦτον σπεύδωμεν καὶ ἐπὶ τὰς , ἵν οὕτως ὀνομάσω , ἡδονὰς τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς ἐπειγώμεθα , καθ ἕκαστον τῶν ἐπιπόνων λογιζόμενοι ὅτι τὸ παραυτίκα ἐλαφρὸν τῆς θλίψεως ἡμῶν καθ ὑπερβολὴν εἰς ὑπερβολὴν αἰώνιον βάρος δόξης κατεργάζεται ἡμῖν , σκοπούντων ἡμῶν οὐ τὰ βλεπόμενα ἀλλὰ τὰ μὴ βλεπόμενα .
καὶ τοῦτο δὲ γινώσκωμεν , ὅτι τὸ εἰρημένον περὶ τοῦ Ἄβελ ἀναιρεθέντος ὑπὸ τοῦ ἀνθρωποκτόνου καὶ ἀδίκου Κάϊν ἐφαρμόζει πᾶσιν , ὧν ἀδίκως ἐξεχύθη τὸ αἷμα .
φωνὴ αἵματος τοῦ ἀδελφοῦ σου βοᾷ πρός με ἐκ τῆς γῆς νομίσωμεν λέγεσθαι καὶ περὶ ἑκάστου τῶν μαρτύρων , ὧν ἡ φωνὴ τοῦ αἵματος βοᾷ πρὸς τὸν θεὸν ἀπὸ τῆς γῆς .
τάχα δὲ καὶ ὥσπερ τιμίῳ αἵματι τῷ τοῦ Ἰησοῦ ἠγοράσθημεν , Ἰησοῦ λαβόντος τὸ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα , οὕτως τῷ τιμίῳ αἵματι τῶν μαρτύρων ἀγορασθήσονταί τινες , καὶ αὐτῶν πλέον ὑψουμένων παρ ὃ ὑψώθησαν ἂν δίκαιοι μὲν γενόμενοι μὴ μαρτυρήσαντες δέ ·
λόγον γὰρ ἔχει τὸ ἰδίως τὸν ἐν μαρτυρίῳ θάνατον ὕψωσιν καλεῖσθαι , ὡς δῆλον ἐκ τοῦ 0 ·
ἐὰν ὑψωθῶ ἐκ τῆς γῆς , πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν .
δοξάσωμεν οὖν καὶ ἡμεῖς ὑψώσαντες τῷ ἑαυτῶν θανάτῳ τὸν θεὸν , ἐπείπερ ὁ μαρτυρῶν τῷ ἑαυτοῦ θανάτῳ δοξάσει τὸν θεόν ·
ὅπερ καὶ αὐτὸ ἀπὸ μεμαθήκαμεν εἰπόντος ·
ταῦτα δὲ εἶπε σημαί νων ποίῳ θανάτῳ δοξάσει τὸν θεόν .
ταῦτά μοι κατὰ τὸ δυνατὸν , ὡς οἷόν τε ἦν , πρὸς ὑμᾶς ὑπηγόρευται , ἅπερ εὔχομαι ὑμῖν γενέσθαι πρὸς τὸν παρόντα ἀγῶνα χρήσιμα .
εἰ δ ὑμεῖς μάλιστα νῦν ὡς ἄξιοι πλείονα βλέπειν τῶν τοῦ θεοῦ μυστηρίων μείζονα καὶ πλουσιώτερα καταλαμβάνοντες καὶ πρὸς τὸ προκείμενον ἀνυσιμώτερα τούτων ὡς παιδικῶν καὶ εὐτελῶν καταφρονήσετε , κ ἀγὼ ἂν τὸ τοιοῦτον περὶ ὑμῶν εὐξαίμην 0 .
πρόκειται γὰρ ὑμῖν οὐ τὸ δι ἡμῶν ἀνυσθῆναι τὰ καθ ὑμᾶς ἀλλὰ τὸ ὅπως ποτὲ ἀνυσθῆναι .
καὶ εἴθε γε ἀνυσθείη διὰ θειοτέρων καὶ συνετωτέρων καὶ ὑπερεχόντων πᾶσαν ἀνθρωπίνην φύσιν λόγων καὶ σοφίας θεοῦ .
τὰ διὰ τὸ εἶναι μέγιστα καὶ ὑπὲρ ἄνθρωπον τυγχάνειν εἰς ὑπερβολήν τε ὑπεράνω τῆς ἐπικήρου φύσεως ἡμῶν ἀδύνατα τῷ λογικῷ καὶ θνητῷ γένει καταλαβεῖν ἐν πολλῇ δὲ καὶ ἀμετρήτῳ ἐκχεομένῃ ἀπὸ θεοῦ εἰς ἀνθρώπους χάριτι θεοῦ διὰ τοῦ τῆς ἀνυπερβλήτου εἰς ἡμᾶς χάριτος ὑπηρέτου Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦ συνεργοῦ πνεύματος βουλήσει θεοῦ δυνατὰ γίνεται .
ἀδύνατον γοῦν τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει ὑπάρχον σοφίας κτῆσις , ᾗ τὰ πάντα κατεσκεύασται  πάντα γὰρ κατὰ τὸν Δαυῒδ ὁ θεὸς ἐν σοφίᾳ ἐποίησε  , δυνατὸν ἐξ ἀδυνάτου γίνεται διὰ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ὃς ἐγενήθη σοφία ἡμῖν ἀπὸ θεοῦ δικαιοσύνη τε καὶ ἁγιασμὸς καὶ ἀπολύτρωσις 0 .
τίς γὰρ ἄνθρωπος γνώσεται βουλὴν θεοῦ ;
ἢ τίς ἐνθυμηθήσεται τί θέλει ὁ κύριος ;
ἐπεὶ λογισμοὶ θνητῶν δειλοὶ , καὶ ἐπισφαλεῖς αἱ ἐπίνοιαι ἡμῶν 0 1 ·
φθαρτὸν γὰρ σῶμα βαρύνει ψυχὴν .
καὶ βρίθει τὸ γεῶδες σκῆνος νοῦν πολυφροντίδα .
καὶ μόγις εἰκάζομεν τὰ ἐπὶ γῆς , τὰ δὲ ἐν οὐρανοῖς τίς ἐξιχνίασε ;
τίς δ οὐκ ἂν εἴποι ἀδύνατον εἶναι ἀνθρώπῳ ἐξιχνιάσαι τὰ ἐν οὐρανοῖς ;
ἀλλ  ὅμως τοῦτο τὸ ἀδύνατον τῇ ὑπερβαλλούσῃ χάριτι τοῦ θεοῦ δυνατὸν γίνεται ·
ὁ γὰρ ἁρπαγεὶς εἰς τρίτον οὐρανὸν ἐξιχνίασε τάχα τὰ ἐν τοῖς τρισὶν οὐρανοῖς διὰ τὸ ἀκηκοέναι ἄῤῥητα ῥήματα , ἃ μὴ ἐξὸν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι ἦν .
τίς δὲ δύναται εἰπεῖν ὅτι δυνατὸν ἀνθρώπῳ γνωσθῆναι τὸν τοῦ κυρίου νοῦν 0 ;
ἀλλὰ καὶ τοῦτο ὁ θεὸς διὰ Χριστοῦ χαρίζεται τὸ θέλημα τοῦ κυρίου ἑαυτῶν οὐκέτι , ὅτε διδάσκει αὐτοὺς τὸ θέλημα τοῦ κυρίου εἶναι θέλοντος ἀλλὰ εἰς φίλον μεταβάλλοντος τούτοις , ὧν κύριος πρότερον ἦν .
ἀλλὰ καὶ ὡς οὐδεὶς οἶδεν ἀνθρώπων τὰ τοῦ ἀνθρώπου εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου τὸ ἐν αὐτῷ , οὕτω καὶ τὰ τοῦ θεοῦ οὐδεὶς οἶδεν εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ 0 .
εἰ δὲ μηδεὶς οἶδε τὰ τοῦ θεοῦ εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ , ἀδύνατον εἰδέναι ἄνθρωπον τὰ τοῦ θεοῦ 0 1 .
καὶ τοῦτο δὲ κατανόησον , πῶς δυνατὸν γίνεται ·
ἡμεῖς δὲ , φησὶν , οὐ τὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου ἐλάβομεν ἀλλὰ τὸ πνεῦμα τὸ ἐκ τοῦ θεοῦ , ἵνα εἰδῶμεν τὰ ὑπὸ τοῦ θεοῦ χαρισθέντα ἡμῖν , ἃ καὶ λαλοῦμεν οὐκ ἐν διδακτοῖς ἀνθρωπίνης σοφίας λόγοις ἀλλ ἐν διδακτοῖς τοῦ πνεύματος .