Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἡμεῖς δὲ ἃ μετεγράψαμεν ὀνόματα πλακούντων τούτων σοι καὶ μεταδώσομεν , οὐχ ὡς τοῦ ὑπ Ἀλκιβιάδου πεμφθέντος Σωκράτει ·
ὃν Ξανθίππης κατακλασάσης ὁ Σωκράτης  οὐκοῦν , ἔφη , οὐ δὲ σὺ μεθέξεις τούτου .
τοῦτο δὲ ἱστόρησεν Ἀντίπατρος ἐν τῷ πρώτῳ περὶ Ὀργῆς .
ἐγὼ δὲ φιλοπλάκουντος ὢν οὐκ ἂν περιεῖδον  τὸν θεῖον ἐκεῖνον ἐξυβριζόμενον πλακοῦντα .
μνημονεύων οὖν ὁ κωμικὸς Πλάτων εἴρηκεν ἐν τῷ Ποιητῇ οὕτως   ·
μόνος δ ἄγευστος , ἄσπλαγχνος ἐνιαυτίζομαι , ἀπλάκουντος , ἀλιβάνωτος .
ἀλλὰ μὴν οὐ δὲ τῆς κώμης ἀμνήμων εἰμὶ ἣν Πλακοῦντά φησι καλεῖσθαι Δημήτριος ὁ Σκήψιος ἐν δωδεκάτῳ Τρωικοῦ Διακόσμου   , τῶν Ὑποπλακίων Θηβῶν φάσκων αὐτὴν ἀπέχειν σταδίους ἕξ .
περισπαστέον δὲ λέγοντας πλακοῦς τὴν ὀνομαστικήν ·
συνῄρηται γὰρ ἐκ τοῦ πλακόεις , ὡς τυρόεις τυροῦς , σησαμόεις σησαμοῦς .
εἴρηται δὲ κατ ἔλλειψιν τοῦ ἄρτος .
ὅτι δὲ καλοὺς πλακοῦντας ἐν Παρίῳ τοῦ Ἑλλησπόντου φαγεῖν ἔστιν οἱ ἐπιδημήσαντες μαρτυρήσουσιν .
ἄλεξις γὰρ πεπλάνηται λέγων τοὺς ἐκ Πάρου ·
λέγει δὲ οὕτως ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Ἀρχιλόχῳ   ·
ὦ τὴν εὐτυχῆ ναίων Πάρον , ὄλβιε πρέσβυ , ἣ κάλλιστα φέρει χώρα δύο τῶν συναπασῶν , κόσμον μὲν μακάρεσσι λίθον , θνητοῖς δὲ πλακοῦντας .
ὅτι δὲ καὶ οἱ Σάμιοι διαφέροντές εἰσι πλακοῦντες Σώπατρος ὁ φλυακογράφος φησὶν ἐν Βακχίδος Μνηστῆρσιν ·
πλακουντοποιὸν ὠνομασμένην Σάμον .
ΕγχΥτΩν δὲ πλακούντων μνημονεύει Μένανδρος μὲν ἐν Ψευδηρακλεῖ   ·
οὐκ ἔστι κανδύλους ποιεῖν οὐ δ οἷα σὺ εἴωθας εἰς τ αὐτὸν καρυκεύειν , μέλι , σεμίδαλιν , ᾠά ·
ἡ δημιουργὸς δ ἀντιπαρατεταγμένη κρεᾴδι  ὀπτᾷ καὶ κίχλας .
Εὐάγγελος δὲ Ἀνακαλυπτομένῃ   ·
τέτταρας . . . .
τραπέζας τῶν γυναικῶν εἶπά σοι , ἓξ δὲ τῶν ἀνδρῶν ·
τὸ δὲ δεῖπνον ἐντελὲς καὶ μη δὲ ἓν ἐλλιπές .
λαμπροὺς γενέσθαι βουλόμεσθα τοὺς γάμους .
οὐ παρ ἑτέρου δεῖ πυθέσθαι ·
πάντα δ αὐτόπτης ἐρῶ .
τῶν μὲν ἐλαῶν ἄφελε πάνθ ὅσ  ἂν βούλῃ γένη .
εἰς δὲ τὰ κρέα μόσχον ἔλαβες , δέλφακας , χοίρους , λαγώς · Α. ὡς ἀλαζὼν ὁ κατάρατος . Β. θρῖα , τυρόν , ἐγχύτους . Α. παῖ Δρόμων . Β. κάνδυλον ᾠά τ , ἀμύλιον . . . .
τὸ πέρας , ὕψος τῆς τραπέζης πήχεων ἔσται τριῶν , ὥστε τὸν δειπνοῦντ ἐπαίρειν , ἄν τι βούληται λαβεῖν .
ΑμΗσ πλακοῦντος γένος .
ἄμητες , ἄμυλοι .
μένανδρος ἐν Ὑποβολιμαίῳ   ·
τὸν ἄμητα , Χαίριππ , οὐκ ἐᾷς πέττειν τινά .
ἴωνες δέ , ὥς φησι Σιληνὸς ἐν ταῖς Γλώσσαις , ἄμην αὐτὸν καλοῦσιν , καὶ τοὺς μικροὺς ἀμητίσκους Τηλεκλείδης   ·
αὐτόμαται δὲ κίχλαι μετ ἀμητίσκων εἰς τὸν φάρυγ εἰσεπέτοντο .
δΙΑκΟνΙΟν .
ὑπὸ τῆς ἀπληστίας διακόνιον ἐπήσθι , ἀμφιφῶντ  ἔχων .
ΑμφΙφΩν πλακοῦς Ἀρτέμιδι ἀνακείμενος , ἔχει δ ἐν κύκλῳ καόμενα δᾴδια .
φιλήμων ἐν Πτωχῇ ἢ Ῥοδίᾳ   ·
ἄρτεμι , φίλη δέσποινα , τοῦτόν σοι φέρω , ὦ πότνι , ἀμφιφῶντα καὶ σπονδήσιμα .
μνημονεύει αὐτοῦ καὶ Δίφιλος ἐν Ἑκάτῃ   .
φιλόχορος   δ ἀμφιφῶντα αὐτὸν κληθῆναι καὶ εἰς τὰ τῆς Ἀρτέμιδος ἱερὰ φέρεσθαι ἔτι τε καὶ εἰς τὰς τριόδους , ἐπεὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐπικαταλαμβάνεται ἡ σελήνη ἐπὶ ταῖς δυσμαῖς ὑπὸ τῆς τοῦ ἡλίου ἀνατολῆς καὶ ὁ οὐρανὸς ἀμφιφῶς γίνεται .
βΑσΥνΙΑσ .
σῆμος ἐν βʹ Δηλιάδος    ἐν τῇ τῆς Ἑκάτης , φησίν , νήσῳ τῇ Ἴριδι θύουσι Δήλιοι τοὺς βασυνίας καλουμένους .
ἐστὶν δὲ ἑφθὸν πύρινον , σταῖς σὺν μέλιτι καὶ τὰ καλούμενα κόκκωρα ἰσχὰς καὶ κάρυα τρία .
στΡΕπτΟΙ καὶ ΝΕΗΛΑΤΑ .
τούτων μνημονεύει Δημοσθένης ὁ ῥήτωρ ἐν τῷ ὑπὲρ Κτησιφῶντος περὶ τοῦ στεφάνου   .
ΕπΙχΥτΩν Νικοφῶν ἐν Χειρογάστορσιν   ·
ἐγὼ μὲν ἄρτους , μᾶζαν , ἀθάρην , ἄλφιτα , κόλλικας , ὀβελίαν , μελιτοῦτταν , ἐπιχύτους , πτισάνην , πλακοῦντας , δενδαλίδας , ταγηνίας .
πάμφιλος δὲ τὸν ΑΤΤΑΝΙΤΗΝ καλούμενον ἐπίχυτόν φησι καλεῖσθαι .
τοῦ δὲ ἀττανίτου Ἱππῶναξ ἐν τούτοις μνημονεύει   ·
οὐκ ἀτταγᾶς τε καὶ λαγὼς καταβρύκων , οὐ τηγανίτας σησάμοισι φαρμάσσων , οὐδ  ἀττανίτας κηρίοισιν ἐμβάπτων .
κΗΡΙΟν πλακοῦς ἄρτος , ὃν Ἀργεῖοι παρὰ τῆς νύμφης πρὸς τὸν νυμφίον φέρουσιν .
ὀπτᾶται δ ἐν ἄνθραξιν , καὶ καλοῦνται ἐπ αὐτὸν οἱ φίλοι , παρατίθεται δὲ μετὰ μέλιτος  , ὥς φησιν Φιλητᾶς ἐν Ἀτάκτοις   .
γλΥκΙνΑσ ὁ διὰ γλυκέος οἴνου καὶ ἐλαίου πλακοῦς παρὰ Κρησίν , ὥς φησι Σέλευκος ἐν Γλώσσαις .
ΕμπΕπτΑσ , ὁ αὐτός φησι , πύρινος ἄρτος κοῖλος καὶ σύμμετρος , ὅμοιος ταῖς λεγομέναις κρηπῖσιν , εἰς ἃς ἐντίθεται τὰ διὰ τυροῦ σκευαζόμενα πλακούντια .
ΕγκΡΙδΕσ πεμμάτιον ἑψόμενον ἐν ἐλαίῳ καὶ μετὰ τοῦτο μελιτούμενον .
μνημονεύει αὐτῶν Στησίχορος διὰ τούτων   ·
χόνδρον τε καὶ ἐγκρίδας ἄλλα τε πέμματα καὶ μέλι χλωρόν .
μνημονεύει αὐτῶν καὶ Ἐπίχαρμος   καὶ ἐν τοῖς Ἐγχειρογάστορσι Νικοφῶν   .
ἀριστοφάνης δ ἐν Δαναίσιν καὶ πωλητήν φησιν αὐτῶν εἶναι ἐν τούτοις   ·
μήτ  αρμα εἶναι ἐγκριδοπώλην .
φερεκράτης δ ἐν Κραπατάλλοις   ·
ταῦτ  ἔχων ἐν ταῖς ὁδοῖς ἁρπαζέτω τὰς ἐγκρίδας .
ΕπΙκΥκλΙΟσ πλακοῦς τις παρὰ Συρακοσίοις οὕτως καλούμενος .
καὶ μέμνηται αὐτοῦ Ἐπίχαρμος ἐν Γᾷ καὶ Θαλάσσᾳ   .
γΟΥΡΟσ ὅτι πλακοῦντος εἶδος ὁ Σόλων ἐν τοῖς Ἰάμβοις φησίν   ·
πίνουσι καὶ τρώγουσιν οἳ μὲν ἴτρια , οἳ δ ἄρτον αὐτῶν , οἳ δὲ συμμεμιγμένους γούρους φακοῖσι .
κεῖθι δ οὔ τε πεμμάτων ἄπεστιν οὐ δ ἑνασσεν ἀνθρώποισι γῆ φέρει μέλαινα , πάντα δ ἀφθόνως πάρα .
κΡΙβΑνΑσ πλακοῦντάς τινας ὀνομαστικῶς Ἀπολλόδωρος παρ Ἀλκμᾶνι   .
ὁμοίως καὶ Σωσίβιος ἐν γʹ περὶ Ἀλκμᾶνος , τῷ σχήματι μαστοειδεῖς εἶναι φάσκων αὐτούς , χρῆσθαι δ αὐτοῖς Λάκωνας πρὸς τὰς τῶν γυναικῶν ἑστιάσεις , περιφέρειν τ αὐτούς , ὅταν μέλλωσιν ᾄδειν τὸ παρεσκευασμένον ἐγκώμιον τῆς Παρθένου αἱ ἐν τῷ χορῷ ἀκόλουθοι .
κΡΙμνΙτΗσ πλακοῦς ποιὸς διὰ κρίμνων γινόμενος , ὡς Ἰατροκλῆς ἐν τῷ περὶ Πλακούντων ἀναγράφει .
στΑΙτΙτΑσ πλακοῦς ποιὸς ἐκ σταιτὸς καὶ μέλιτος .
μνημονεύει Ἐπίχαρμος ἐν Ἥβας Γάμῳ   .
σταῖς δ ἐστὶν ὑγρὸν εἰς τήγανον ὑποχεόμενον , μέλιτος ἐπιβαλλομένου καὶ σησάμης καὶ τυροῦ , ὡς Ἰατροκλῆς φησίν .
χΑΡΙσΙΟσ .
τούτου μνημονεύει Ἀριστοφάνης ἐν Δαιταλεῦσιν   ·
ἐγὼ δ ἑλὼν πέμψω πλακοῦντ  ἐσ ἑσπέραν χαρίσιον .
Εὔβουλος δ ἐν Ἀγκυλίωνι ὡς περὶ ἄρτου αὐτοῦ ὄντος οὑτωσὶ λέγει   ·
ἐξεπήδησ  ἀρτίως πέττουσα τὸν χαρίσιον .
ΕπΙδΑΙτΡΟν πλακουντῶδες μάζιον ἐπὶ τῷ δείπνῳ ἐσθιόμενον , ὥς φησι Φιλήμων ἐν τῷ περὶ Ἀττικῶν Ὀνομάτων .
νΑνΟσ ἄρτος πλακουντώδης διὰ τυροῦ καὶ ἐλαίου σκευαζόμενος .
ψΩθΙΑ τὰ ψαθύρια .
λήψει δ ἐν Ἅιδου κραπάταλον καὶ ψωθία .
ἀπολλόδωρος δ ὁ Ἀθηναῖος καὶ Θεόδωρος δ ἐν Ἀττικαῖς Γλώσσαις τοῦ ἄρτου τὰ ἀποθραυόμενα ψωθία καλεῖσθαι , ἃ τινὰς ὀνομάζειν ἀτταράγους .
ΙτΡΙΟν πεμμάτιον λεπτὸν διὰ σησάμου καὶ μέλιτος γινόμενον .
μνημονεύει αὐτοῦ Ἀνακρέων οὕτως   ·
ἀριστοφάνης Ἀχαρνεῦσιν   ·
πλακοῦντες , σησαμοῦντες , ἴτρια .
σοφοκλῆς Ἔριδι   ·
ἐγὼ δὲ πεινῶσ αὖ πρὸς ἴτρια βλέπω .
ΑμΟΡΑΙ .
τὰ μελιτώματα Φιλητᾶς ἐν Ἀτάκτοις   ἀμόρας φησὶν καλεῖσθαι .
μελιτώματα δ ἐστὶν πεπεμμένα .
τΑγΗνΙτΗσ πλακοῦς ἐν ἐλαίῳ τετηγανισμένος .
μνημονεύει Μάγνης ἢὁ ποιήσας τὰς εἰς αὐτὸν ἀναφερομένας κωμῳδίας ἐν Διονύσῳ δευτέρῳ   ·
ταγηνίας ἤδη τεθέασαι χλιαροὺς σίζοντας , ὅταν αὐτοῖσιν ἐπιχέῃς μέλι ;
καὶ Κρατῖνος ἐν Νόμοις   ·
καὶ δρόσον βάλλων ἕωθεν χλιαρὸς ταγηνίας .
ΕλΑφΟσ πλακοῦς ὁ τοῖς Ἐλαφηβολίοις ἀναπλασσόμενος διὰ σταιτὸς καὶ μέλιτος καὶ σησάμου .
νΑστΟσ πλακοῦντος εἶδος , ἔχων ἔνδον καρυκκείας .
χΟΡΙΑ βρώματα διὰ μέλιτος καὶ γάλακτος γινόμενα .
ΑμΟΡβΙτΗσ πλακοῦντος εἶδος παρὰ Σικελοῖς .
οἳ δὲ . . .
πΑΙσΑ πλακούντια παρὰ Κῴοις , ὥς φησιν Ἰατροκλῆς .
σΗσΑμΙδΕσ ἐκ μέλιτος καὶ σησάμων πεφρυγμένων καὶ ἐλαίου σφαιροειδῆ πέμματα .
Εὔπολις Κόλαξιν   ·
ὃς χαρίτων μὲν ὄζει , καλλαβίδας δὲ βαίνει , σησαμίδας δὲ χέζει , μῆλα δὲ χρέμπτεται .
ἀντιφάνης Δευκαλίωνι   ·
σησαμίδας ἢ μελίπηκτα ἢ τοιοῦτό τι .
μνημονεύει αὐτῶν καὶ Ἔφιππος ἐν Κύδωνι ·
πρόκειται τὸ μαρτύριον   .
γΕλΩνΕΙΟσ πλακοῦς . . . . .
μΥλλΟΙ .
ἡρακλείδης ὁ Συρακόσιος ἐν τῷ περὶ Θεσμῶν ἐν Συρακούσαις φησὶ τοῖς Παντελείοις τῶν Θεσμοφορίων ἐκ σησάμου καὶ μέλιτος κατασκευάζεσθαι ἐφήβαια γυναικεῖα , ἃ καλεῖσθαι κατὰ πᾶσαν Σικελίαν μυλλοὺς καὶ περιφέρεσθαι ταῖς θεαῖς .
ΕχΙνΟσ .
λυγκεὺς ὁ Σάμιος ἐν τῇ πρὸς Διαγόραν Ἐπιστολῇ ἐκ παραλλήλου τιθεὶς τὰ κατὰ τὴν Ἀττικὴν ἐξαιρέτως γινόμενα τοῖς ἐν τῇ Ῥόδῳ γράφει οὕτως ·
τῇ δὲ περὶ τὸν ἄμητα δόξῃ τὸν καινὸν ἀνταγωνιστὴν ἐπὶ τῆς δευτέρας εἰσάγουσι τραπέζης ἐχῖνον .
ὑπὲρ οὗ νῦν μὲν ἐπὶ κεφαλαίου ·
παραγενομένου δὲ σοῦ καὶ συντεθέντος κατὰ τοὺς ἐν Ῥόδῳ νόμους ἀπομασησαμένου πειράσομαι πλείω περιθεῖναι λόγον .
κΟτΥλΙσκΟΙ .
ἡρακλέων ὁ Ἐφέσιος πλακοῦντάς τινάς φησιν οὕτω καλεῖσθαι τοὺς ἐκ τρίτου μέρους τῆς χοίνικος γινομένους .
χΟΙΡΙνΑΙ .
τούτων μνημονεύει Ἰατροκλῆς ἐν τῷ περὶ Πλακούντων καὶ τοῦ ΠΥΡΑΜΟΥΝΤΟΣ καλουμένου , οὐ διαφέρειν λέγων τῆς πυραμίδος καλουμένης .
γίνεσθαι γὰρ ταύτην ἐκ πυρῶν πεφωσμένων καὶ μέλιτι δεδευμένων .
αὗται δὲ ἆθλα τίθενται ταῖς παννυχίσι τῷ διαγρυπνήσαντι .
χρύσιππος δ ὁ Τυανεὺς ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Ἀρτοκοπικῷ εἴδη πλακούντων καὶ γένη τάδε ἀναγράφει ·
Τερεντῖνον , Κρασσιανόν , Τουτιανόν , Σαβελλικὸν κλοῦστρον , Ἰουλιανόν , Ἀπικιανόν , Κανωπικά , περλούκιδον , Καππαδοκικόν , ἡδύβια , μαρυπτόν , πλίκιον , γουττᾶτον , Μοντιανόν .
τοῦτον , φησί , μάξεις ἐξ οἴνου σκληρόν ·
εἰ δέ σοι τυρίον παρέσται , ἥμισυ μάξεις ἐξ οἴνου καὶ ἥμισυ ἐκ τυροῦ ·
ἡδονικώτερον γὰρ γίνεται .
κλοῦστρον Κυριανόν , κλοῦστρον γουττᾶτον , κλοῦστρον Φαβωνιανόν .
μουστάκια ἐξ οἰνομέλιτος , μουστάκια σησαμᾶτα , κλοῦστρον πούριον , γωσλωανιον , Παυλινιανόν .
ἐκ τυροῦ δέ , φησί , γίνεται πλακουντηρὰ τάδε ·
ἔγχυτος , σκριβλίτης , σουβίτυλλος .
γίνεται δὲ καὶ ἐξ ἄλικος σουβίτυλλος .
σπῖρα ·
καὶ οὗτος ἐκ τυροῦ γίνεται .
λούκουντλοι , ἀργυροτρύφημα , λίβος , κίρκλος λιξόλας , κλουστροπλακοῦς .
γίνεται δέ , φησί , καὶ ὀρυζίτης πλακοῦς .
ὁ δὲ φθοῖς οὕτω γίγνεται ·
τυρὸν ἐκπιέσας τρῖβε καὶ ἐμβαλὼν ἐς κόσκινον χάλκεον διήθει , εἶτ ἐπίβαλε μέλι καὶ σελίγνεως ἡμίναν καὶ συμμάλαξον εἰς ἕν .
κάτιλλος δὲ ὀρνᾶτος ὁ λεγόμενος παρὰ Ῥωμαίοις οὕτως γίγνεται ·
θρίδακας πλύνας ξέσον καὶ ἐμβαλὼν οἶνον εἰς θυίαν τρῖβε τὰς θρίδακας , εἶτα τὸν χυλὸν ἐκπιέσας σελίγνιον συμφύρασον αὐτῷ καὶ συμπεσεῖν ἐάσας μετ ὀλίγον τρῖψον εὐτόνως , προσβαλὼν ὀλίγον στέατος χοιρείου καὶ πέπερι , καὶ πάλιν τρίψας ἕλκυσον λάγανον καὶ λειάνας ἐκτεμὼν κατάτεμνε καὶ ἕψε εἰς ἔλαιον θερμότατον εἰς ἠθμὸν βαλὼν τὰ κατακεκομμένα .
ἄλλα πλακούντων γένη ·
ὀστρακίτης , ἀττανῖται , ἄμυλον , τυροκόσκινον .
τυρὸν ἐκπιάσας καλῶς θὲς εἰς ἄγγος , εἶτ ἄνω κόσκινον χαλκοῦν ἐπιθεὶς δίαγε τὸν τυρόν .
ὅταν δὲ μέλλῃς προσφέρειν , βάλε μέλιτος αὔταρκες ἐπάνω .
ὑποτυρίδες δὲ οὕτως γίνονται ·
εἰς γάλα βαλὼν μέλι ἐκπίεσον καὶ βάλε εἰς σκεῦος καὶ ἔα παγῆναι .
ἐὰν δέ σοι παρῇ κοσκίνια μικρά , ἐπίβαλε εἰς αὐτὰ τὸ σκεῦος , καὶ ἔα ἐκρεῖν τὸν ὀρόν .
καὶ ὅταν σοὶ δόξῃ πεπηγέναι , ἄρας τὸ σκεῦος μετάβαλε εἰς ἀργύρωμα , καὶ ἔσται ἡ ὄψις ἄνωθεν .
ἐὰν δὲ μὴ ᾖ κοσκίνια , φλαβιλλίοις καινοῖς χρῶ , ἐν οἷς τὸ πῦρ ῥιπίζεται ·
τὴν γὰρ αὐτὴν ποιεῖ χρείαν .
κοπτοπλακοῦς .
ἐν Κρήτῃ δέ , φησίν , πλακουντάριον ποιοῦσιν , ὅπερ ὀνομάζουσι γάστριν .
γίνεται δὲ οὕτως ·
κάρυα Θάσια καὶ Ποντικὰ καὶ ἀμύγδαλα , ἔτι δὲ μήκων , ἃ φρύξας θεράπευσον καλῶς καὶ εἰς θυίαν καθαρὰν τρῖψον ἐπιμελῶς ·
συμμίξας τε τὴν ὀπώραν μάλαξον μέλιτι ἡψημένῳ , προσβαλὼν πέπερι πλέον καὶ μάλαξον ·
γίνεται δὲ μέλαν διὰ τὴν μήκωνα .
διαπλατύνας ποίησον τετράγωνον .
εἶτα σήσαμον λευκὸν τρίψας μάλαξον μέλιτι ἡψημένῳ καὶ ἕλκυσον λαγάνια δύο καὶ ἓν θὲς ὑποκάτω καὶ τὸ ἄλλο ἐπάνω , ἵνα τὸ μέλαν εἰς μέσον γένηται , εὖ ῥύθμισόν τε αὐτό .
ταῦτα καὶ ὁ σοφὸς πεμματολόγος Χρύσιππος .
ἁρποκρατίων δὲ ὁ Μενδήσιος ἐν τῷ περὶ Πλακούντων τὴν παρ Ἀλεξανδρεῦσι καλουμένην ΠΑΓΚΑΡΠΙΑΝ . . . .
καλεῖ .
ἴτρια δ ἐστὶ ταῦτα συντεθρυμμένα μετὰ μέλιτος ἑψόμενα ·
καὶ μετὰ τὴν ἕψησιν σφαιρηδὸν συντεθέντα περιδεῖται βύβλῳ λεπτῇ ἕνεκα τοῦ συμμένειν .
πΟλτΟΥ δὲ μνημονεύει Ἀλκμὰν οὕτως   ·
ἤδη παρέξει πυάνιόν τε πολτὸν χίδρον τε λευκὸν κηρίναν τ ὀπώραν .
ἐστὶ δὲ τὸ πυάνιον , ὥς φησι Σωσίβιος , πανσπερμία ἐν γλυκεῖ ἡψημένη ·
χίδρον δὲ οἱ ἑφθοὶ πυροί .
κηρίναν δὲ ὀπώραν λέγει τὸ μέλι .
καὶ Ἐπίχαρμος δὲ οὕτως λέγει ἐν Γῇ καὶ Θαλάσσῃ   ·
πολτὸν ἕψειν ὄρθριον .
καὶ τῶν καλουμένων δὲ ΜΕΛΙΚΗΡΙΔΩΝ μνημονεύει Φερεκράτης ἐν Αὐτομόλοις οὕτως   ·
ὥσπερ τῶν αἰγιδίων ὄζειν ἐκ τοῦ στόματος μελικήρας .
λεχθέντων καὶ τούτων ὁ σοφὸς Οὐλπιανὸς ἔφη ·
πόθεν ὑμῖν , ὦ πολυμαθέστατοι γραμματικοί , καὶ ἐκ ποίας βιβλιοθήκης ἀνεφάνησαν οἱ σεμνότατοι οὗτοι συγγραφεῖς Χρύσιππος καὶ Ἁρποκρατίων , διαβάλλοντες καλῶν ὀνόματα φιλοσόφων τῇ ὁμωνυμίᾳ ;
τίς δὲ καὶ ἡμίναν Ἑλλήνων ὠνόμασεν ἢ τίς ἀμύλου μνημονεύει ;
ἀπαντήσαντος δ αὐτῷ τοῦ Λαρηνσίου καὶ εἰπόντος ·
τὴν μὲν ἡμίναν οἱ τὰ εἰς Ἐπίχαρμον ἀναφερόμενα ποιήματα πεποιηκότες οἴδασι , κ ἀν τῷ Χείρωνι ἐπιγραφομένῳ οὕτως λέγεται   ·
τὰ δὲ ψευδεπιχάρμεια ταῦτα ὅτι πεποιήκασιν ἄνδρες ἔνδοξοι Χρυσόγονός τε ὁ αὐλητής , ὥς φησιν Ἀριστόξενος ἐν ὀγδόῳ Πολιτικῶν Νόμων   , τὴν Πολιτείαν ἐπιγραφομένην ·
φιλόχορος δ ἐν τοῖς περὶ Μαντικῆς   Ἀξιόπιστον τὸν εἴ τε Λοκρὸν γένος ἢ Σικυώνιον τὸν Κανόνα καὶ τὰς Γνώμας πεποιηκέναι φησίν .
ὁμοίως δὲ ἱστορεῖ καὶ Ἀπολλόδωρος .
τοῦ δὲ ἀμύλου μνημονεύει Τηλεκλείδης ἐν Στερροῖς οὑτωσὶ λέγων   ·
φιλῶ πλακοῦντα θερμόν , ἀχράδας οὐ φιλῶ , χαίρω λαγῴοις ἐπ ἀμύλῳ καθημένοις .
τούτων ἀκούσας ὁ Οὐλπιανὸς ἔφη ·
ἀλλ  ἐπειδὴ καὶ κοπτήν τινα καλεῖτε , ὁρῶ δὲ ἑκάστῳ κειμένην ἐπὶ τῆς τραπέζης , λέγετε ἡμῖν , ὦ λίχνοι , τίς τοῦ ὀνόματος τούτου τῶν ἐνδόξων μνημονεύει .
τὸ μὲν θαλάσσιον πράσον κοπτήν φησι καλεῖσθαι Διονύσιος ὁ Ἰτυκαῖος ἐν ἑβδόμῳ Γεωργικῶν .
τοῦ δὲ ἡμῖν παρακειμένου μελιπήκτου μέμνηται Κλέαρχος ὁ Σολεὺς ἐν τῷ περὶ Γρίφων   οὑτωσὶ λέγων ·
σκεύη κελεύοντι λέγειν ὅμοια εἰπεῖν ·
τρίπους , χύτρα , λυχνεῖον , ἀκταία , βάθρον , σπόγγος , λέβης , σκαφεῖον , ὅλμος , λήκυθος , σπυρίς , μάχαιρα , τρυβλίον , κρατήρ , ῥαφίς .
ἢ πάλιν ὄψων οὕτως ·
ἔτνος , φακῆ , τάριχος , ἰχθύς , γογγυλίς , σκόροδον , κρέας , θύννειον , ἅλμη , κρόμμυον , σκόλυμος , ἐλαία , κάππαρις , βολβός , μύκης .
ἐπί τε τῶν τραγημάτων ὁμοίως ·
ἄμης , πλακοῦς , ἔντιλτος , ἴτριον , ῥόα , ᾠόν , ἐρέβινθος , σησάμη , κοπτή , βότρυς , ἰσχάς , ἄπιος , πέρσεια , μῆλ , ἀμύγδαλα .
ὁ δὲ φλυακογράφος Σώπατρος ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Πύλαι δράματί φησιν ·
τίς δ ἀναρίθμου μήκωνος εὗρε κοπτὰς ἢ κνηκοπύρους ἡδονὰς τραγημάτων ἔμιξεν ;
ἀπέχεις , ὦ καλέ μου λογιστὰ Οὐλπιανέ , τὴν κοπτήν ·
ἧς συμβουλεύω σοι ἀπεσθίειν .
καὶ ὃς οὐδὲν μελλήσας ἀνελόμενος ἤσθιεν .
γελασάντων δὲ πάντων ἔφη ὁ Δημόκριτος ·
ἀλλ  οὐκ ἐσθίειν σοι προσέταξα , καλὲ ὀνοματοθήρα , ἀλλὰ μὴ ἐσθίειν ·
τὸ γὰρ ἀπεσθίειν οὕτως εἴρηκεν ἐν Φινεῖ ὁ κωμῳδιοποιὸς Θεόπομπος   ·
παῦσαι κυβεύων , μειράκιον , καὶ τοῖς βλίτοις διαχρῶ τὸ λοιπόν .
κοιλίαν σκληρὰν ἔχεις ·
τὰ πετραῖα τῶν ἰχθυδίων ἀπέσθιε ·
ἡ τρὺξ ἄριστόν ἐστιν εἰς εὐβουλίαν .
ταῦτ ἢν ποῇς , ῥᾴων ἔσει τὴν οὐσίαν .
χρῶνται δὲ τῷ ἀπεσθίειν καὶ ἀντὶ τοῦ ἀπό τινος ἐσθίειν , ὡς Ἕρμιππος ἐν Στρατιώταις   ·
οἴμοι τάλας , δάκνει , δάκνει , ἀπεσθίει μου τὴν ἀκοήν .
ἐπὶ τούτῳ ἐλεγχθεὶς ὁ Σύρος καὶ δηχθεὶς σφόδρα  ἀλλὰ μήν , ἔφη , παράκειται ἡμῖν ἐπὶ τῆς τραπέζης καὶ ψιττάκια ·
ἅπερ ἢν εἴπῃς παρὰ τίνι κεῖται ,  δώσω σοι  οὐ  χρυσέους δέκα στατῆρας  κατὰ τὸν Ποντικὸν λεσχηνευτήν , ἀλλὰ τουτὶ τὸ ἔκπωμα .
σιωπήσαντος δὲ τοῦ Δημοκρίτου  ἀλλ  ἐπεὶ ἀπορεῖς , ἔφη , ἐγώ σε διδάξω .
νίκανδρος μὲν ὁ Κολοφώνιος ἐν τοῖς Θηριακοῖς μνημονεύων αὐτῶν φησιν   ·
φιττάκι  ἀκρεμόνεσσιν ἀμυγδαλέοισιν ὅμοια .
γράφεται δὲ καί  βιστάκια . . . . . .
ἀμυγδαλόεντα πέφανται .
καὶ Ποσειδώνιος δὲ ὁ ἀπὸ τῆς στοᾶς ἐν τῇ τρίτῃ τῶν Ἱστοριῶν γράφει οὕτως   ·
φέρει δὲ καὶ τὸ πέρσειον ἡ Ἀραβία καὶ ἡ Συρία καὶ τὸ καλούμενον βιστάκιον ·
ὃ δὴ βοτρυώδη τὸν καρπὸν ἀφίησι λευκόφαιον ὄντα καὶ μακρόν , παρεμφερῆ τοῖς δακρύοις , ἃ δὴ ῥαγῶν τρόπον ἀλλήλοις ἐπιβάλλει , τὰ δ ἔνδον ἔγχλωρον καὶ τοῦ κωνίου τῶν στροβίλων ἧττον μὲν εὔχυμον , εὐώδη δὲ μᾶλλον .
οἱ δὲ τὰ Γεωργικὰ συγγράψαντες ἀδελφοὶ ἐν τῷ γʹ γράφουσιν οὕτως ·
καὶ τὴν μελίαν καὶ τὴν τέρμινθον , ἃ δὴ νῦν πιστάκια οἱ Σύροι καλοῦσιν .
καὶ οὗτοι μὲν διὰ τοῦ π πιστάκια ταῦτα ὠνόμασαν , ὁ δὲ Νίκανδρος δασέως φιττάκια , Ποσειδώνιος δὲ βιστάκια .
περιβλέψας οὖν ἐπὶ τούτοις τοὺς παρόντας καὶ τυχὼν ἐπαίνου ἔφη ·
ἀλλὰ μὴν καὶ περὶ τῶν ἄλλων πάντων τῶν παρακειμένων λελέξεταί μοι , ἵνα με τῆς πολυμαθίας ἀγασθῆτε ·
ἐρῶ δὲ πρότερον περὶ τῶν παρὰ Ἀλεξανδρεῦσιν καλουμένων κοννάρων καὶ παλιούρων .
μνημονεύει δ αὐτῶν Ἀγαθοκλῆς ὁ Κυζικηνὸς ἐν γʹ τῶν περὶ τῆς πατρίδος λέγων οὕτως   ·
κεραυνοῦ δὲ σκήψαντος εἰς τὸν τάφον ἀνεβλάστησεν ἐκ τοῦ σήματος δενδρίον , ὃ ἐκεῖνοι κόνναρον ἐπονομάζουσιν .
ἐστὶ δὲ τὸ δενδρίον μεγέθει μὲν πτελέης καὶ πεύκης οὐθέν τι μεῖον , ἀκρεμόνας δὲ ἔχει θαμέας καὶ δολιχοὺς καὶ ἐπ ὀλίγον ἀκανθώδεας , τὸ δὲ φύλλον τέρεν καὶ χλωρόν , τῇ φυῇ περιφερές .
καρποφορεῖ δὲ δὶς τοῦ ἔτεος , ἦρός τε καὶ φθινοπώρου .
γλυκὺς δὲ πάνυ ὁ καρπός , μέγεθος κατὰ φαυλίην ἐλάην καὶ τὴν σάρκα καὶ τὸ ὀστέον ταύτῃ προσείκελον , διαλλάσσον δὲ τῇ τοῦ χυμοῦ ἡδονῇ .
καὶ τρώγεται ἔτι χλωρὸς ὁ καρπός ·
καὶ ἐπὴν αὐανθῇ , ποιοῦσιν ἐξ αὐτοῦ ἄλευρα , καὶ πατέονται ταῦτα οὐ μάξαντες οὐ δ ὕδατι δεύοντες , ἀλλὰ φαύλως ὁκοῖά περ πέφυκεν .
καὶ Εὐριπίδης ἐν Κύκλωπί φησι   ·
παλιούρου κλάδῳ .
θεόπομπός τε ἐν εἰκοστῇ πρώτῃ Φιλιππικῶν   μνημονεύει αὐτῶν καὶ Δίφιλος ὁ Σίφνιος ἰατρὸς ἐν τῷ περὶ τῶν Προσφερομένων τοῖς ὑγιαίνουσι καὶ τοῖς νοσοῦσιν .
τούτων δὲ πρῶτον ἐμνήσθην , ἄνδρες φίλοι , οὐχ ὅτι ἡμῖν παράκειται νῦν , ἀλλ ὅτι πολλάκις ἐν τῇ καλῇ Ἀλεξανδρείᾳ ἐπὶ τῶν δευτέρων τραπεζῶν παρακείμενα ἔλαβον καὶ ζητηθέντος ἐκεῖ τοῦ ὀνόματος ἐνθάδε τῷ βιβλίῳ ἐντυχὼν ἀνελεξάμην .
ἑξῆς οὖν λέξω περὶ τῶν παρακειμένων ΑΠΙΩΝ ·
ἐπεὶ ἀπ αὐτῶν καὶ ἡ Πελοπόννησος Ἀπία ἐκλήθη διὰ τὸ ἐπιδαψιλεύειν ἐν αὐτῇ τὸ φυτόν , φησὶν Ἴστρος ἐν τοῖς Ἀργολικοῖς   .
ὅτι δὲ τὰς ἀπίους ἐν ὕδατι εἰσέφερον εἰς τὰ συμπόσια Ἄλεξις ἐν Βρεττίᾳ παρίστησι διὰ τούτων   ·
εἶδές ποτε πίνουσιν ἀνθρώποις ἀπίους παρακειμένας ἐν ὕδατι ; Β. πολλοῖς πολλάκις δήπου .
τί οὖν ; Α. οὐκοῦν ἕκαστος ἐκλεγόμενος λαμβάνει τῶν ἐπινεουσῶν τὴν πεπαιτάτην ἀεί ; Β. δηλονότι .
αἱ δ ἁμαμηλίδες οὔκ εἰσιν ἄπιοι , ὥς τινες οἴονται , ἀλλ ἕτερόν τι καὶ ἥδιον καὶ ἀπύρηνον .
ἀριστομένης ἐν Διονύσῳ φησίν   ὁ Χῖος οὐκ οἶσθ ὡς ἁμαμηλίδας ποιεῖ ;
ὅτι δ ἐστὶν ἕτερον τῆς ἀπίου καὶ ἥδιον καὶ ἀπύρηνον Αἰσχυλίδης παρίστησιν ἐν τρίτῳ Γεωργικῶν .
περὶ Κέω γοῦν τῆς νήσου λέγων γράφει οὕτως ·
ἀπίους ἡ νῆσος φέρει κρατίστας κατὰ τὰς ἐν Ἰωνίᾳ καλουμένας ἁμαμηλίδας ·
εἰσὶ γὰρ ἀπύρηνοί τε καὶ ἡδεῖαι καὶ γλυκεῖαι .
ἀέθλιος δ ἐν εʹ Ὥρων Σαμίων   , εἰ γνήσια τὰ συγγράμματα , ὁμομηλίδας αὐτὰς καλεῖ .
πάμφιλος δ ἐν τοῖς περὶ Γλωσσῶν καὶ Ὀνομάτων  ἐπιμηλίς , φησίν , ἀπίου γένος .
ἀνδροτίων δ ἐν τῷ περὶ Γεωργικῶν φωκίδας φησὶν εἶδος ἀπίων εἶναι .
ΡΟΩν . . . .
δὲ σκληροκόκκων .
τῶν γὰρ ἀπυρήνων Ἀριστοφάνης ἐν Γεωργοῖς   μνημονεύει .
καὶ ἐν Ἀναγύρῳ   ·
πλὴν ἀλεύρου καὶ ῥόας .
καὶ ἐν Γηρυτάδῃ   .
ἕρμιππος δ ἐν Κέρκωψί φησιν   ·
ἤδη τεθέασαι κόκκον ἐν χιόνι ῥόας ;
ῥοίδιον μέντοι ὡς βοίδιον τὸ ὑποκοριστικόν .
Ἀντιφάνης ἐν Βοιωτίᾳ   ·
ἐνεγκεῖν ἐξ ἀγροῦ μοι τῶν ῥοιῶν τῶν σκληροκόκκων .
ἐπίλυκος Κωραλίσκῳ   ·
μῆλα καὶ ῥόας λέγεις .
ἄλεξις Μνηστῆρσιν   ·
ῥόαν γὰρ ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν . . .
σίδας δ ὅτι τὰς ῥοιὰς καλοῦσι Βοιωτοὶ Ἀγαθαρχίδης ἐν τῇ ἐννεακαιδεκάτῃ τῶν Εὐρωπιακῶν οὕτως γράφει   ·
ἀμφισβητούντων Ἀθηναίων πρὸς Βοιωτοὺς περὶ τῆς χώρας ἣν καλοῦσι Σίδας , Ἐπαμινώνδας δικαιολογούμενος ἐξαίφνης ἐκ τῆς ἀριστερᾶς μεταλαβὼν κεκρυμμένην ῥόαν καὶ δείξας ἤρετο τί καλοῦσι τοῦτο .
τῶν δ εἰπόντων  ῥόαν  ,  ἀλλ ἡμεῖς , εἶπε , σίδαν   ὁ δὲ τόπος τοῦτ ἔχει τὸ φυτὸν ἐν αὑτῷ πλεῖστον , ἀφ οὗ τὴν ἐξ ἀρχῆς εἴληφε προσηγορίαν  καὶ ἐνίκησεν .
Μένανδρος δ ἐν Αὑτὸν Τιμωρουμένῳ ῥοίδια αὐτὰς ὠνόμασεν διὰ τούτων   ·
μετ  ἄριστον γὰρ ὡς ἀμυγδάλας ἐγὼ παρέθηκα καὶ τῶν ῥοιδίων ἐτρώγομεν .
λέγεται δέ τι καὶ φυτὸν σίδη ὅμοιον ῥοιᾷ , γινόμενον ἐν τῇ περὶ Ὀρχομενὸν λίμνῃ ἐν αὐτῷ τῷ ὕδατι , οὗ τὰ μὲν φύλλα τὰ πρόβατα ἐσθίει , τὸν δὲ βλαστὸν αἱ ὕες , ὡς ἱστορεῖ Θεόφραστος ἐν τετάρτῳ περὶ Φυτῶν   , γίνεσθαι λέγων κ ἀν τῷ Νείλῳ ὁμώνυμόν τι αὐτῇ ἄνευ ῥιζῶν .
φΟΙνΙκΕσ Ξενοφῶν μὲν ἐν βʹ Ἀναβάσεώς φησιν   ·
ἐν δὲ σῖτος πολὺς καὶ οἶνος φοινίκων καὶ ὄξος ἑψητὸν ἀπὸ τῶν αὐτῶν .
αὐταὶ δὲ αἱ βάλανοι τῶν φοινίκων οἵας μὲν ἐν τοῖς Ἕλλησιν ἔστιν ἰδεῖν τοῖς οἰκέταις ἀπέκειντο ·
αἱ δὲ τοῖς δεσπόταις ἀποκείμεναι ἦσαν ἀπόλεκτοι , θαυμάσιοι τὸ κάλλος καὶ τὸ μέγεθος , ἡ δὲ ὄψις ἠλέκτρου οὐδὲν διέφερεν ·
τὰς δέ τινας ξηραίνοντες τραγήματα παρετίθεντο .
καὶ ἦν παρὰ πότον ἡδὺ μέν , κεφαλαλγὲς δέ .
ἡρόδοτος δ ἐν τῇ αʹ περὶ Βαβυλῶνος λέγων φησίν   ·
εἰσὶ δ αὐτόθι φοίνικες πεφυκότες ἀνὰ πᾶν τὸ πεδίον , οἱ πλεῦνες αὐτῶν καρποφόροι , ἐκ τῶν καὶ σιτία καὶ οἶνον καὶ μέλι ποιέονται ·
τοὺς συκέων τρόπον θεραπεύουσιν .
τῶν γὰρ φοινίκων οὓς ἔρσενας καλέουσι , τούτων τὸν καρπὸν περιδέουσι τῇσι βαλανηφόροισι τῶν φοινίκων , ἵνα τε πεπαίνῃ σφιν ὁ ψὴν τὴν βάλανον ἐνδύνων καὶ μὴ ἀπορρείῃ ὁ καρπὸς τοῦ φοίνικος .
ψῆνας γὰρ δὴ φορέουσιν ἐν τῷ καρπῷ οἱ ἔρσενες καθάπερ οἱ ὄλονθοι .
τὰ παραπλήσια τοῖς περὶ τὸν Ἡρόδοτον ἱστορεῖ περὶ τοῦ ἐν Λιβύῃ καλουμένου λωτοῦ αὐτόπτης γενόμενος ὁ Μεγαλοπολίτης Πολύβιος ἐν τῇ ιβʹ τῶν Ἱστοριῶν λέγων οὕτως   ·
ἐστὶ δὲ τὸ δένδρον ὁ λωτὸς οὐ μέγα , τραχὺ δὲ καὶ ἀκανθῶδες , ἔχει δὲ φύλλον χλωρὸν παραπλήσιον τῇ ῥάμνῳ , μικρὸν βαθύτερον καὶ πλατύτερον .
ὁ δὲ καρπὸς τὰς μὲν ἀρχὰς ὅμοιός ἐστιν καὶ τῇ χρόᾳ καὶ τῷ μεγέθει ταῖς λευκαῖς μυρτίσι ταῖς τετελειωμέναις , αὐξανόμενος δὲ τῷ μὲν χρώματι γίνεται φοινικοῦς , τῷ δὲ μεγέθει ταῖς γογγύλαις ἐλαίαις παραπλήσιος , πυρῆνα δὲ ἔχει τελέως μικρόν .
ἐπὰν δὲ πεπανθῇ , συνάγουσι καὶ τὸν μὲν τοῖς οἰκέταις μετὰ χόνδρου κόψαντες σάττουσιν εἰς ἀγγεῖα , τὸν δὲ τοῖς ἐλευθέροις ἐξελόντες τὸν πυρῆνα συντιθέασιν ὡσαύτως καὶ σιτεύονται τοῦτον .
ἐστὶ δὲ τὸ βρῶμα παραπλήσιον σύκῳ καὶ φοινικοβαλάνῳ , τῇ δὲ εὐωδίᾳ βέλτιον .
γίνεται δὲ καὶ οἶνος ἐξ αὐτοῦ βρεχομένου καὶ τριβομένου δι ὕδατος , κατὰ μὲν τὴν γεῦσιν ἡδὺς καὶ ἀπολαυστικός , οἰνομέλιτι χρηστῷ παραπλήσιος , ᾧ χρῶνται χωρὶς ὕδατος ·
οὐ δύναται δὲ πλέον δέκα μένειν ἡμερῶν , διὸ καὶ ποιοῦσι κατὰ βραχὺ πρὸς τὴν χρείαν .
ποιοῦσι δὲ καὶ ὄξος ἐξ αὐτῶν .
μελανιππίδης δ ὁ Μήλιος ἐν ταῖς Δαναίσιν φοίνικας τὸν καρπὸν οὕτως ὀνομάζει τὸν λόγον ποιούμενος περὶ αὐτῶν τῶν Δαναίδων   ·
οὐ γὰρ ἀνθρώπων φόρευν μορφὰν ἐνεῖδος , οὐ δὲ τὰν αὐδὰν γυναικείαν ἔχον ·
ἀλλ  ἐν ἁρμάτεσσι διφρούχοις ἐγυμνάζοντ  ἀν εὔδι ἄλσεα πολλάκι θήραισιν φρένα τερπόμεναι , ἱερόδακρυν λίβανον εὐώδεις τε φοίνικας κασίαν τε ματεῦσαι , τέρενα Σύρια σπέρματα .
καὶ Ἀριστοτέλης ἐν τῷ περὶ Φυτῶν   οὕτως ·
φοινίκων ἀνόρχων , οὕς τινες εὐνούχους καλοῦσιν , οἳ δ ἀπυρήνους .
φοίνικα δὲ τὸν καρπὸν καὶ Ἑλλάνικος κέκληκεν ἐν τῇ εἰς Ἄμμωνος Ἀναβάσει   , εἰ γνήσιον τὸ σύγγραμμα , καὶ Φόρμος ὁ κωμικὸς ἐν Ἀταλάνταις   .
περὶ δὲ τῶν Νικολάων καλουμένων φοινίκων τοσοῦτον ὑμῖν εἰπεῖν ἔχω τῶν ἀπὸ τῆς Συρίας καταγομένων , ὅτι ταύτης τῆς προσηγορίας ἠξιώθησαν ὑπὸ τοῦ Σεβαστοῦ αὐτοκράτορος σφόδρα χαίροντος τῷ βρώματι , Νικολάου τοῦ Δαμασκηνοῦ ἑταίρου ὄντος αὐτῷ καὶ πέμποντος φοίνικας συνεχῶς .
τῶν ἀπὸ τοῦ περιπάτου δ ὢν ὁ Νικόλαος καὶ ἱστορίαν συνέγραψεν πολλήν .
ΙσχΑδΕσ .
σφόδρα τῶν ἰσχάδων ἐθαυμάζοντο αἱ Ἀττικαί .
δίνων γοῦν ἐν τοῖς Περσικοῖς   φησιν ·
παρετίθεντο δ ἐπὶ τῆς τραπέζης τῆς βασιλέως ὅσα ἡ γῆ βρώματα φέρει ἧς ἄρχει βασιλεύς , ἀφ ἑκάστου ὅσον ἀπαρχήν .
ξενικῷ δὲ οὐδενὶ οὔ τε βρώματι οὔ τε ποτῷ ᾤετο δεῖν ὁ Ξέρξης τοὺς βασιλεῖς χρῆσθαι ·
ὅθεν καὶ νόμος τις ὕστερον ἐγένετο .
εἰσενέγκαντος γάρ ποτε τῶν εὐνούχων τινὸς ἐν τοῖς λοιποῖς τραγήμασιν ἰσχάδας Ἀττικάς , ἐρωτῆσαι ποταπαὶ εἶεν .
ἐπεὶ δὲ ἐπύθετο ἐξ Ἀθηνῶν , τοῖς ἀγορασταῖς ἀπηγόρευεν ὠνεῖσθαι , ἕως ἂν ἐξουσία γένηται αὑτῷ λαμβάνειν ὅταν ἐθέλῃ καὶ μὴ ἀγοράζειν .
λέγεται δὲ τὸν εὐνοῦχον ἐπίτηδες τοῦτο ποιῆσαι , ἵνα αὐτὸν ὑπομνήσῃ τῆς ἐπὶ τὰς Ἀθήνας στρατείας .
ἄλεξις δ ἐν Κυβερνήτῃ φησίν   ·
εἰσέβαινον ἰσχάδες , τὸ παράσημον τῶν Ἀθηνῶν , καὶ θύμου δέσμαι τινές .
λυγκεὺς δὲ ἐν τῇ πρὸς τὸν κωμικὸν Ποσείδιππον Ἐπιστολῇ  ἐν τοῖς τραγικοῖς , φησίν , πάθεσιν Εὐριπίδην νομίζω Σοφοκλέους οὐδὲν διαφέρειν ·
ἐν δὲ ταῖς ἰσχάσι τὰς Ἀττικὰς τῶν ἄλλων πολὺ προέχειν .
κ ἀν τῇ πρὸς Διαγόραν δὲ Ἐπιστολῇ γράφει οὕτως ·
ἡ δὲ γῆ ταῖς μὲν χελιδονείοις ἰσχάσιν ἀντιπαρατιθεῖσα τὰς Βρυγινδαρίδας καλουμένας , τῷ μὲν ὀνόματι βαρβαριζούσας , ταῖς δὲ ἡδοναῖς οὐδὲν ἧττον ἐκείνων ἀττικιζούσας .
φοινικίδης δ ἐν Μισουμένῃ φησίν   ·
μύρτων λέγουσιν καὶ μέλιτος ἐγκώμια καὶ τῶν προπυλαίων καὶ τέταρτον ἰσχάδων .
τούτων ἐγευσάμην καταπλεύσας εὐθέως καὶ τῶν προπυλαίων , κ οὐδὲν ἦν τούτων ὅλως πρὸς ἀτταγῆνα συμβαλεῖν τῶν βρωμάτων .
ἐν τούτοις τηρητέον καὶ τὴν τοῦ ἀτταγῆνος μνήμην .
φιλήμων δ ἐν τῷ περὶ τῶν Ἀττικῶν Ὀνομάτων Αἰγιλίδας φησὶν εἶναι τὰς καλλίστας ἰσχάδας ·
Αἴγιλα δ εἶναι δῆμον τῆς Ἀττικῆς ἀπὸ Αἰγίλου τινὸς ἥρωος ὠνομασμένον ·
χελιδονίας δὲ καλεῖσθαι τὰς ἐρυθρομελαίνας ἰσχάδας .
θεόπομπος δ Εἰρήνῃ τὰς Τιθρασίας ἐπαινῶν ἰσχάδας φησὶν οὕτως   ·
μᾶζαι , πλακοῦντες , ἰσχάδες Τιθράσιαι .
οὕτω δὲ ἦσαν περισπούδαστοι πᾶσιν ἀνθρώποις αἱ ἰσχάδεσ   ὄντως γὰρ  κατὰ τὸν Ἀριστοφάνην   οὐδὲν γλυκύτερον τῶν ἰσχάδων  ὡς καὶ Ἀμιτροχάτην τὸν τῶν Ἰνδῶν βασιλέα γράψαι Ἀντιόχῳ ἀξιοῦντα , φησὶν Ἡγήσανδρος   , πέμψαι αὐτῷ γλυκὺν καὶ ἰσχάδας καὶ σοφιστὴν ἀγοράσαντα .
καὶ τὸν Ἀντίοχον ἀντιγράψαι ·
ἰσχάδας μὲν καὶ γλυκὺν ἀποστελοῦμέν σοι , σοφιστὴν δ ἐν Ἕλλησιν οὐ νόμιμον πωλεῖσθαι .
ὅτι δὲ καὶ πεφωσμένας ἰσχάδας ἤσθιον Φερεκράτης δείκνυσιν ἐν Κοριαννοῖ λέγων οὕτως   ·
ἀλλ  ἰσχάδας μοι πρόελε τῶν πεφωσμένων .
καὶ μετ ὀλίγα δέ ·
οὐκ ἰσχάδας οἴσεις τῶν μελαινῶν ;
μανθάνεις , ἐν τοῖς Μαριανδυνοῖς ἐκείνοις βαρβάροις χύτρας καλοῦσι τὰς μελαίνας ἰσχάδας .