Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
δεῖ δ ὑμᾶς , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , πρῶτον μὲν ἁπάντων πρὸς ὑμᾶς αὐτοὺς ὁμόνοιαν εἰς τὸ κοινῇ συμφέρον τῇ πόλει παρασχέσθαι καὶ τὰς ἐκ τῶν προτέρων ἐκκλησιῶν ἀμφισβητήσεις ἐᾶσαι , δεύτερον δὲ πάντας ἐκ μιᾶς γνώμης τοῖς δόξασι προθύμως συναγωνίζεσθαι ·
ὡς τὸ μή θ ἓν μή θ ἁπλῶς πράττειν οὐ μόνον ἐστὶν ἀνάξιον ὑμῶν καὶ ἀγεννές , ἀλλὰ καὶ τοὺς μεγίστους κινδύνους ἔχει .
δεῖ δὲ μη δὲ ταῦτα λαθεῖν ὑμᾶς , ἃ καθ αὑτὰ μὲν οὐκ ἔστιν αὐτάρκη κατασχεῖν πράγματα , προστεθέντα δὲ ταῖς δυνάμεσι πολλῷ πάντ εὐκατεργαστότερ ὑμῖν ποιήσει .
τίν οὖν ἐστιν ταῦτα ;
μή τε πόλει μηδεμιᾷ μή τε τῶν ἐν ἑκάστῃ τῶν πόλεων συνηγωνισμένων τοῖς καθεστηκόσι μηδενὶ μή τε πικραίνεσθαι μή τε μνησικακεῖν .
ὁ γὰρ τοιοῦτος φόβος τοὺς συνειδότας αὑτοῖς , ὡς ἀναγκαίοις τοῖς καθεστηκόσι καὶ κίνδυνον ἔχουσι πρόδηλον προθύμους συναγωνιστὰς ποιεῖ ·
ἀφεθέντες δὲ τοῦ δέους τούτου πάντες ἠπιώτεροι γενήσονται .
τοῦτο δ οὐ μικρὰν ὠφέλειαν ἔχει .
κατὰ μὲν δὴ πόλεις τὰ τοιαῦτ εὔηθες προλέγειν , μᾶλλον δ οὐ δ ἐν δυνατῷ 0 ·
ὡς δ ἂν ὑμῖν αὐτοῖς ὀφθῆτε χρώμενοι , τοιαύτην καὶ κατὰ τῶν ἄλλων προσδοκίαν παραστήσεθ ἑκάστοις .
φημὶ δὴ χρῆναι μή τε στρατηγῷ μή τε ῥήτορι μή τ ἰδιώτῃ μηδενὶ τῶν τὰ πρὸ τοῦ γε δοκούντων συνηγωνίσθαι τοῖς καθεστηκόσι μή τε μέμφεσθαι μή τ ἐπιτιμᾶν μηδένα μηδὲν ὅλως , ἀλλὰ συγχωρῆσαι πᾶσιν τοῖς ἐν τῇ πόλει πεπολιτεῦσθαι τὰ δέοντα , ἐπειδήπερ οἱ θεοί , καλῶς ποιοῦντες , σῴσαντες τὴν πόλιν ἀποδεδώκασιν ὑμῖν ὅ τι ἂν βούλησθ ἐξ ἀρχῆς βουλεύσασθαι , καὶ νομίζειν , ὥσπερ ἂν ἐν πλοίῳ τῶν μὲν ἱστίῳ , τῶν δὲ κώπαις ἀποφαινομένων κομίζεσθαι , λέγεσθαι μὲν ὑπ ἀμφοτέρων ἅπαντ ἐπὶ σωτηρίᾳ , γεγενῆσθαι δὲ τὴν χρείαν πρὸς τὰ συμβάντ ἀπὸ τῶν θεῶν 0 .
ἐὰν τοῦτον τὸν τρόπον περὶ τῶν παρεληλυθότων ἐγνωκότες ἦτε , καὶ πιστοὶ πᾶσι γενήσεσθε , καὶ καλῶν κ ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἔργα πράξετε , καὶ τὰ πράγματ ὠφελήσετ οὐ μικρά , καὶ τοὺς ἐναντιωθέντας ἐν ταῖς πόλεσιν ἢ μεταγνῶναι ποιήσετε πάντας ἢ κομιδῇ ὀλίγους τινὰς αὐτοὺς τοὺς αἰτίους καταλειφθῆναι 0 .
μεγαλοψύχως τοίνυν καὶ πολιτικῶς τὰ κοινῇ συμφέροντα πράττετε , καὶ τῶν ἰδίων μὴ μέμνησθε .
παρακαλῶ δ εἰς ταῦτ οὐ τυχὼν αὐτὸς τῆς τοιαύτης φιλανθρωπίας παρ ἐνίων , ἀλλ ἀδίκως καὶ στασιαστικῶς εἰς τὴν ἑτέρων χάριν προποθείς .
ἀλλ οὔ τε τὴν ἰδίαν ὀργὴν ἀποπληρῶν τὸ κοινῇ συμφέρον οἶμαι δεῖν βλάπτειν , οὔ τε μείγνυμι τῆς ἰδίας ἔχθρας εἰς τὰ κοινῇ συμφέροντ οὐδέν , ἀλλ ἐφ ἃ τοὺς ἄλλους παρακαλῶ , ταῦτ αὐτὸς οἴομαι δεῖν πρῶτος ποιεῖν .
αἱ μὲν οὖν παρασκευαὶ καὶ ἃ δεῖ φυλάξασθαι , καὶ ἃ πράττων τις ἂν κατ ἀνθρώπινον λογισμὸν μάλιστα κατορθοίη , σχεδὸν εἴρηταί μοι ·
τοῖς δὲ καθ ἡμέραν ἐπιστατῆσαι , καὶ τοῖς ἐκ τοῦ παραχρῆμα συμβαίνουσιν ὀρθῶς χρῆσθαι , καὶ γνῶναι τὸν ἑκάστου καιρόν , καὶ κρῖναι τί τῶν πραγμάτων ἐξ ὁμιλίας δυνατὸν προσαγαγέσθαι καὶ τί βίας προσδεῖται , τῶν ἐφεστηκότων ἔργον ἐστίν .
διὸ καὶ χαλεπωτάτην τάξιν ἔχει τὸ συμβουλεύειν ·
τὰ γὰρ ὀρθῶς βουλευθέντα καὶ δοκιμασθέντα σὺν πολλῇ σπουδῇ καὶ πόνῳ πολλάκις τῷ τοὺς ἐπιστάντας ἄλλως χρήσασθαι διελυμάνθη .
νῦν μέντοι πάνθ ἕξειν καλῶς ἐλπίζω .
καὶ γὰρ εἴ τις ὑπείληφεν εὐτυχῆ τὸν Ἀλέξανδρον τῷ πάντα κατορθοῦν , ἐκεῖνο λογισάσθω , ὅτι πράττων καὶ πονῶν καὶ τολμῶν , οὐχὶ καθήμενος ηὐτύχει .
νῦν τοίνυν τεθνεῶτος ἐκείνου ζητεῖ τινας ἡ τύχη μεθ ὧν ἔσται .
τούτους δ ὑμᾶς δεῖ γενέσθαι .
τούς θ ἡγεμόνας , δι ὧν ἀνάγκη τὰ πράγματα πράττεσθαι , ὡς εὐνουστάτους ἐπὶ τὰς δυνάμεις ἐφίστατε 0 ·
καὶ ὅ τι ποιεῖν αὐτὸς ἕκαστος ὑμῶν δυνήσεται καὶ βουλήσεται , τοῦτο πρὸς αὑτὸν εἰπάτω καὶ ὑποσχέσθω .
καὶ τοῦθ ὅπως μὴ ψεύσεται , μη δ ἐξηπατῆσθαι μη δὲ πεισθῆναι παρακρουσθεὶς φήσας ἀναδύσεται .
ὡς τὴν ἔκδειαν ὧν ἂν ἐλλίπηθ ὑμεῖς , οὐχ εὑρήσετε τοὺς ἀναπληρώσοντας ·
οὐ δὲ τὸν αὐτὸν ἔχει κίνδυνον , περὶ ὧν ἐφ ὑμῖν ἐστιν ὅπως ἂν βούλησθε πρᾶξαι μεταβουλεύεσθαι πολλάκις , καὶ περὶ ὧν ἂν ἐνστῇ πόλεμος ·
ἀλλ ἡ περὶ τούτων μετάγνωσις ἧττα τῆς προαιρέσεως γίγνεται .
μὴ δὴ ποιήσητε τοιοῦτο μηδέν , ἀλλ ὅ τι πράξετε γενναίως καὶ ἑτοίμως ταῖς ψυχαῖς , τοῦτο χειροτονεῖτε , κ ἂν ἅπαξ ψηφίσησθε , τὸν Δία τὸν Δωδωναῖον καὶ τοὺς ἄλλους θεούς , οἳ πολλὰς καὶ καλὰς κ ἀγαθὰς καὶ ἀληθεῖς ὑμῖν μαντείας ἀνῃρήκασιν , ἡγεμόνας ποιησάμενοι καὶ παρακαλέσαντες , καὶ κατὰ τῶν νικητηρίων ἅπασιν αὐτοῖς εὐξάμενοι , μετὰ τῆς ἀγαθῆς τύχης ἐλευθεροῦτε τοὺς Ἕλληνας .
δημοσθένης τῇ βουλῇ καὶ τῷ δημῷ χαίρειν 0 .
ἐνόμιζον μὲν ἀφ ὧν ἐπολιτευόμην , οὐχ ὅπως μηδὲν ὑμᾶς ἀδικῶν τοιαῦτα πείσεσθαι , ἀλλὰ καὶ μέτρι ἐξαμαρτὼν συγγνώμης τεύξεσθαι .
ἐπειδὴ δ οὕτως γέγονεν , ἕως μὲν ἑώρων ὑμᾶς , οὐδεμιᾶς ἀποδείξεως φανερᾶς οὐ δ ἐλέγχου γιγνομένου παρὰ τῆς βουλῆς , πρὸς τὰ ταύτης ἀπόρρητα καταψηφιζομένους ἁπάντων , οὐδὲν ἐλαττόνων παραχωρεῖν ὑμᾶς ἡγούμενος ἢ ἐμαυτὸν ἀποστερεῖσθαι , στέργειν ᾑρούμην 0 ·
τὸ γὰρ οἷς ἂν ἡ βουλὴ φήσῃ τοὺς ὀμωμοκότας δικαστὰς προστίθεσθαι μηδεμιᾶς ἀποδείξεως ῥηθείσης , τῆς πολιτείας παραχωρεῖν ἦν .
ἐπειδὴ δὲ καλῶς ποιοῦντες ᾔσθησθε τὴν δυναστείαν ἥν τινες τῶν ἐν τῇ βουλῇ κατεσκευάζονθ ἑαυτοῖς , καὶ πρὸς τὰς ἀποδείξεις τοὺς ἀγῶνας κρίνετε , τὰ δ ἀπόρρητα τὰ τούτων ἐπιτιμήσεως ἄξι ηὑρήκατε , οἶμαι δεῖν , ἐὰν καὶ ὑμῖν βουλομένοις ᾖ , τῆς ὁμοίας τυχεῖν σωτηρίας τοῖς τῶν ὁμοίων αἰτιῶν τετυχηκόσιν , καὶ μὴ μόνος δι αἰτίαν ψευδῆ τῆς πατρίδος καὶ τῶν ὄντων καὶ τῆς τῶν οἰκειοτάτων συνηθείας ἀποστερηθῆναι .
εἰκότως δ ἂν ὑμῖν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , μέλοι τῆς ἐμῆς σωτηρίας οὐ μόνον κατὰ τοῦθ ὅτι οὐδὲν ὑμᾶς ἀδικῶν δεινὰ πέπονθα , ἀλλὰ καὶ τῆς παρὰ τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις ἕνεκ εὐδοξίας .
μὴ γάρ , εἰ μηδεὶς ὑμᾶς ἀναμιμνῄσκει τοὺς χρόνους μη δὲ τοὺς καιροὺς ἐν οἷς τὰ μέγιστ ἐγὼ χρήσιμος ἦν τῇ πόλει , τοὺς ἄλλους Ἕλληνας ἀγνοεῖν νομίζετε , μη δ ἐπιλελῆσθαι τῶν ἐμοὶ πεπραγμένων ὑπὲρ ὑμῶν , ἃ ἐγὼ δυοῖν ἕνεκα νῦν ὀκνῶ γράφειν καθ ἕκαστον , ἑνὸς μέν , τὸν φθόνον δεδιώς , πρὸς ὃν οὐδέν ἐστιν πρ οὔργου τ ἀληθῆ λέγειν , ἑτέρου δέ , ὅτι πολλὰ καὶ ἀνάξι ἐκείνων διὰ τὴν τῶν ἄλλων Ἑλλήνων κακίαν νῦν πράττειν ἀναγκαζόμεθα .
ἐν κεφαλαίῳ δὲ τοιαῦτ ἐστὶν ἐφ οἷς ἐξηταζόμην ὑπὲρ ὑμῶν ἐγώ , ὥσθ ὑμᾶς μὲν ἐπ αὐτοῖς ὑπὸ πάντων ζηλοῦσθαι , ἐμοὶ δ ἐλπίδα τῶν μεγίστων δωρεῶν προσδοκᾶσθαι παρ ὑμῶν .
τῆς δ ἀναγκαίας μέν , ἀγνώμονος δὲ τύχης οὐχ ὡς δίκαιον ἦν , ἀλλ ὡς ἐβούλετο , κρινάσης τὸν ὑπὲρ τῆς τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερίας ἀγῶνα , ὃν ὑμεῖς ἠγωνίσασθε , οὐ δ ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα χρόνοις ἀπέστην τῆς εἰς ὑμᾶς εὐνοίας , οὐ δ ἀντηλλαξάμην ἀντὶ ταύτης οὐδέν , οὐ χάριν , οὐκ ἐλπίδας , οὐ πλοῦτον , οὐ δυναστείαν , οὐκ ἀσφάλειαν .
καίτοι πάντα ταῦθ ἑώρων ὑπάρχοντα τοῖς καθ ὑμῶν βουλομένοις πολιτεύεσθαι .
ὃ δέ , πολλῶν ὄντων καὶ μεγάλων ἐφ οἷς εἰκότως ἐπέρχεταί μοι παρρησιάζεσθαι , μέγιστον ἡγοῦμαι , οὐκ ὀκνήσω γράψαι πρὸς ὑμᾶς , ὅτι ἐν ἅπαντι τῷ αἰῶνι τῶν μνημονευομένων ἀνθρώπων δεινοτάτου γεγενημένου Φιλίππου καὶ δι ὁμιλίας πεῖσαι προσέχειν αὑτῷ τὸν νοῦν ὡς βούλοιτο , καὶ διαφθεῖραι χρήμασι τοὺς ἐν ἑκάστῃ τῶν Ἑλληνίδων πόλεων γνωρίμους , ἐγὼ μόνος οὐδετέρου τούτων ἡττήθην , ὃ κοινὴν ὑμῖν φιλοτιμίαν φέρει , πολλὰ μὲν ἐντυχὼν Φιλίππῳ καὶ διαλεχθεὶς ἐφ οἷς ὑμεῖς ἐπέμπετε πρεσβεύοντά με , πολλῶν δ ἀποσχόμενος χρημάτων διδόντος ἐκείνου , ἃ τῶν συνειδότων ἔτι πολλοὶ ζῶσιν .
οὓς τίνα γνώμην ἔχειν περὶ ὑμῶν εἰκός , λογίσασθε 0 ·
τὸ γὰρ τῷ τοιούτῳ τοῦτον κεχρῆσθαι τὸν τρόπον ἐμοὶ μὲν ἂν εὖ οἶδ ὅτι συμφορὰ φανείη , κακία δ οὐδεμία , ὑμετέρα δ ἀγνωμοσύνη 0 1 ·
ἣν τῷ μεταγνῶναι λύσαιτε .
πάντα τοίνυν τὰ προειρημέν ἐλάττω νομίζω τῆς συνεχοῦς καὶ καθ ἡμέραν πολιτείας , ἐν ᾗ παρεῖχον ἐμαυτὸν ἐγὼ πολιτευόμενον , οὐδεμιᾶς ὀργῆς οὐ δὲ δυσμενείας οὐ δ ἀδίκου πλεονεξίας οὔ τε κοινῆς οὔ τ ἰδίας προϊστάμενος , οὐ δὲ συκοφαντήσας οὐδένα πώποτ οὔ τε πολίτην οὔ τε ξένον , οὐ δὲ καθ ὑμῶν ἰδίᾳ δεινὸς ὤν , ἀλλ ὑπὲρ ὑμῶν , εἴ τι δεήσειεν , ἐξεταζόμενος δημοσίᾳ .
εἰδεῖεν δ ἂν οἱ πρεσβύτεροι , καὶ λέγειν τοῖς νεωτέροις ἐστὲ δίκαιοι τὴν πρὸς Πύθωνα τὸν Βυζάντιον ἐκκλησίαν , ὅτε τοὺς ἀπὸ τῶν Ἑλλήνων ἦλθε πρέσβεις ἔχων ὡς ἀδικοῦσαν δείξων τὴν πόλιν , ἀπῆλθε δὲ τ ἀναντία τούτων παθών , μόνου τῶν τότε ῥητόρων ἐξετάσαντος ἐμοῦ τὰ ὑπὲρ ὑμῶν δίκαια .
καὶ ἐῶ πρεσβείας ὅσας ὑπὲρ ὑμῶν ἐπρέσβευσα , ἐν αἷς οὐδὲν ἠλαττώθητε πώποτ οὐ δὲ καθ ἕν .
ἐπολιτευόμην γάρ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , οὐχ ὅπως ἀλλήλων ὑμεῖς περιγενήσεσθε σκοπῶν , οὐ δ ἐφ ἑαυτὴν ἀκονῶν τὴν πόλιν , ἀλλ ἀφ ὧν δόξαν καὶ μεγαλοψυχίαν ὑμῖν ὑπάρξειν ἐνόμιζον .
ἐφ οἷς ἅπασι μέν , μάλιστα δὲ τοῖς νέοις , ἄγασθαι προσήκει , καὶ σκοπεῖν μὴ μόνον τὸν διακονήσοντα πρὸς χάριν πάντ ἐν τῇ πολιτείᾳ ʽτούτου μὲν γὰρ οὐδέποτ ἔστ ἀπορῆσαἰ , ἀλλὰ καὶ τὸν ἐπ εὐνοίᾳ περὶ ὧν ἂν ἀγνοῆτ ἐπιτιμήσοντα 0 .
ἔτι τοίνυν παραλείπω πολλά , ἐφ οἷς ἕτερος καὶ μηδὲν ἄλλο χρήσιμος γεγονὼς δικαίως ἂν ἠξίου τυγχάνειν σωτηρίας , χορηγίας καὶ τριηραρχίας καὶ χρημάτων ἐπιδόσεις ἐν πᾶσι τοῖς καιροῖς ·
ἐν οἷς ἐγὼ φανήσομαι οὐ μόνον αὐτὸς ἐξητασμένος πρῶτος , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἄλλους παρακεκληκώς .
ὧν ἕκαστον , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , λογίσασθε , ὡς ἀνάξιόν ἐστι τῆς περιεστηκυίας νῦν ἐμοὶ συμφορᾶς .
ἀφθόνων δ ὄντων , ἀπορῶ τί πρῶτον ὀδύρωμαι τῶν παρόντων κακῶν .
πότερον τὴν ἡλικίαν ἐν ᾗ φυγῆς ἐπικινδύνου πειρᾶσθαι παρ ἔθος καὶ παρὰ τὴν ἀξίαν ἀναγκάζομαι ;
ἢ τὴν αἰσχύνην ἐφ ᾗ κατ οὐδέν ἔλεγχον οὐ δ ἀπόδειξιν ἁλοὺς ἀπόλωλα ;
ἢ τὰς ἐλπίδας ὧν διαμαρτών , ὧν ἑτέροις προσῆκε κεκληρονόμηκα κακῶν ;
οὔ τ ἐφ οἷς ἐπολιτεύθην πρότερον δίκην ὀφείλων δοῦναι , οὔ τε τῶν ἐφ οἷς ἐκρινόμην ἐξελεγχθέντων ·
οὔ τε γὰρ ἔγωγε τῶν Ἁρπάλου φίλων φανήσομαι γεγονώς , τῶν τε γραφέντων περὶ Ἁρπάλου μόνα τὰ ἐμοὶ πεπραγμέν ἀνέγκλητον πεποίηκε τὴν πόλιν .
ἐξ ὧν πάντων δῆλόν ἐστιν ὅτι καιρῷ τινὶ ληφθεὶς καὶ οὐκ ἀδικήματι , τῇ πρὸς ἅπαντας τοὺς ἐν ταῖς αἰτίαις ὀργῇ περιπέπτωκ ἀδίκως τῇ πρῶτος εἰσιέναι 0 .
ἐπεὶ τί τῶν δικαίων οὐκ εἶπον ἐγὼ τῶν σεσῳκότων τοὺς ὕστερον κρινομένους ;
ἢ τίν ἔλεγχον εἶπεν ἡ βουλὴ κατ ἐμοῦ ;
ἢ τίνα νῦν ἂν εἰπεῖν ἔχοι ;
οὐ γὰρ ἔστιν οὐδείς ·
τὰ γὰρ μὴ γενόμεν οὐκ ἔστι ποιῆσαι γεγενῆσθαι .
ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων παύομαι , πόλλ ἂν γράφειν ἔχων ·
τὸ γὰρ μηδὲν ἐμαυτῷ συνειδέναι πεῖράν μοι δέδωκεν εἰς μὲν ὠφέλειαν ἀσθενὲς ὄν , εἰς δὲ τὸ μᾶλλον λυπεῖσθαι πάντων ὀδυνηρότατον 0 .
ἐπειδὴ δὲ καλῶς ποιοῦντες πᾶσι τοῖς ἐν ταῖς αἰτίαις διήλλαχθε , κ ἀμοὶ διαλλάγητ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι ·
οὔ τε γὰρ ἠδίκηχ ὑμᾶς οὐδέν , ὡς ἴστωσαν οἱ θεοὶ καὶ ἥρωες  μαρτυρεῖ δέ μοι πᾶς ὁ πρόσθεν παρεληλυθὼς χρόνος , ὃς δικαιότερον ἂν πιστεύοιθ ὑφ ὑμῶν τῆς ἀνελέγκτου νῦν ἐπενεχθείσης αἰτίας  , οὔ τ ἐγὼ χείριστος οὐ δ ἀπιστότατος φανήσομαι τῶν διαβληθέντων .
καὶ μὴν τό γ ἀπελθεῖν οὐκ ἂν εἰκότως ὀργὴν πρός με ποιήσειεν ·
οὐ γὰρ ἀπεγνωκὼς ὑμᾶς οὐ δ ἑτέρωσε βλέπων οὐδαμοῖ μετέστην , ἀλλὰ πρῶτον μὲν τ οὔνειδος τῆς εἱρκτῆς χαλεπῶς τῷ λογισμῷ φέρων , εἶτα διὰ τὴν ἡλικίαν οὐκ ἂν οἷός τ ὢν τῷ σώματι τὴν κακοπαθίαν ὑπενεγκεῖν .
ἔτι δ οὐ δ ὑμᾶς ἐνόμιζον ἀβουλεῖν ἔξω με προπηλακισμοῦ γενέσθαι , ὃς οὐδὲν ὑμᾶς ὠφελῶν ἔμ ἀπώλλυεν .
ἐπεὶ ὅτι γ ὑμῖν προσεῖχον τὸν νοῦν καὶ οὐδέσιν ἄλλοις , πόλλ ἂν ἴδοιτε σημεῖα .
εἴς τε γὰρ πόλιν ἦλθον , οὐκ ἐν ᾗ μέγιστα πράξειν αὐτὸς ἔμελλον , ἀλλ εἰς ἣν καὶ τοὺς προγόνους ἐλθόντας ᾔδειν , ὅθ ὁ πρὸς τὸν Πέρσην κατελάμβανεν αὐτοὺς κίνδυνος , καὶ παρ ᾗ πλείστην εὔνοιαν ὑπάρχουσαν ὑμῖν ἠπιστάμην  ἔστι δ ἡ Τροζηνίων αὕτη , ᾗ μάλιστα μὲν οἱ θεοὶ καὶ τῆς πρὸς ὑμᾶς εὐνοίας ἕνεκα καὶ τῆς εἰς ἔμ εὐεργεσίας εὖνοι πάντες εἴησαν , εἶτα κ ἀγὼ σωθεὶς ὑφ ὑμῶν δυνηθείην ἀποδοῦναι χάριτας  ·
ἔν τε ταύτῃ τινῶν , ὡς ἐμοὶ χαριζομένων , ἐπιτιμᾶν ὑμῖν τι πειρωμένων τῇ κατ ἔμ ἀγνοίᾳ , ἐγὼ πᾶσαν εὐφημίαν , ὥσπερ ἐμοὶ προσῆκε , παρειχόμην ·
ἐξ ὧν καὶ μάλιστα νομίζω πάντας ἀγασθέντας μου δημοσίᾳ τιμῆσαι .
ὁρῶν δὲ τὴν μὲν εὔνοιαν τῶν ἀνδρῶν μεγάλην , τὴν δ εἰς τὸ παρὸν δύναμιν καταδεεστέραν , μετελθὼν εἰς τὸ τοῦ Ποσειδῶνος ἱερὸν ἐν Καλαυρείᾳ κάθημαι , οὐ μόνον τῆς ἀσφαλείας ἕνεκα , ἣν διὰ τὸν θεὸν ἐλπίζω μοι ὑπάρχειν ʽοὐ γὰρ εὖ οἶδά γε ·
ἃ γὰρ ἐφ ἑτέροις ἐστὶν ὡς ἂν βούλωνται πρᾶξαι , λεπτὴν καὶ ἄδηλον ἔχει τῷ κινδυνεύοντι τὴν ἀσφάλειαν , ἀλλ ὅτι καὶ τὴν πατρίδ ἐντεῦθεν ἑκάστης ἡμέρας ἀφορῶ , εἰς ἣν τοσαύτην εὔνοιαν ἐμαυτῷ σύνοιδα , ὅσης παρ ὑμῶν εὔχομαι τυχεῖν .
ὅπως οὖν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , μηκέτι πλείω χρόνον τοῖς παροῦσι κακοῖς συνέχωμαι , ψηφίσασθέ μοι ταῦθ ἃ καὶ ἄλλοις τισὶν ἤδη , ἵνα μή τ ἀνάξιον ὑμῶν μηδέν μοι συμβῇ , μή θ ἱκέτης ἑτέρων ἀναγκασθῶ γενέσθαι 0 ·
οὐ δὲ γὰρ ὑμῖν τοῦτο γένοιτ ἂν καλόν .
ἐπεὶ εἴ γέ μοι τὰ πρὸς ὑμᾶς ἀδιάλλακτα ὑπάρχει , τεθνάναι μοι κρεῖττον ἦν .
εἰκότως δ ἄν μοι πιστεύοιτε ταύτην τὴν διάνοιαν ἔχειν καὶ μὴ νῦν μάτην θρασύνεσθαι ·
καὶ γὰρ ἐμαυτοῦ κυρίους ὑμᾶς ἐποίησα καὶ οὐκ ἔφυγον τὸν ἀγῶνα , ἵνα μή τε προδῶ τὴν ἀλήθειαν μή τ ἄκυρος ὑμῶν ἐμοῦ μηδεὶς γένηται , ἀλλ ὅ τι βούλοισθε , τοῦτο χρήσαισθε ·
παρ ὧν γὰρ ἁπάντων καλῶν κ ἀγαθῶν ἔτυχον , τούτους ᾠόμην δεῖν ἔχειν καὶ ἁμαρτεῖν , εἰ βούλοιντο , εἰς ἐμέ .
ἐπειδὴ δὲ καλῶς ποιοῦσ ἡ δικαία τύχη τῆς ἀδίκου κρατήσασα δὶς περὶ τῶν αὐτῶν ἀπέδωκεν ὑμῖν βουλεύσασθαι τῷ μηδὲν ἀνήκεστον ἐψηφίσθαι περὶ ἐμοῦ , σῴσατέ μ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ ψηφίσασθε καὶ ὑμῶν αὐτῶν ἄξια καὶ ἐμοῦ .
ἐπ οὐδενὶ γὰρ τῶν πεπραγμένων ἠδικηκότα μ εὑρήσετε , οὐ δ ἐπιτήδειον ἄτιμον εἶναι οὐ δ ἀπολωλέναι , ἀλλὰ καὶ εὔνουν τῷ πλήθει τῷ ὑμετέρῳ τοῖς μάλισθ ὁμοίως , ἵνα μηδὲν ἐπίφθονον γράψω , καὶ πλεῖστα πεπραγματευμένον τῶν νυνὶ ζώντων ὑπὲρ ὑμῶν , καὶ μέγισθ ὑπάρχοντά μοι κατ ἐμαυτὸν σύμβολ εὐνοίας πρὸς ὑμᾶς .
μηδεὶς δ ὑμῶν ἡγείσθω μ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , μή τ ἀνανδρίᾳ μή τ ἄλλῃ προφάσει φαύλῃ μηδεμιᾷ παρ ὅλην τὴν ἐπιστολὴν ὀδύρεσθαι .
ἀλλὰ τοῖς παροῦσιν ἕκαστος ἀφθόνως χρῆται , ἐμοὶ δὲ ταῦτα νῦν πάρεστιν , ὡς μήποτ ὤφελεν , λῦπαι καὶ δάκρυα καὶ τῆς πατρίδος καὶ ὑμῶν πόθος καὶ ὧν πέπονθα λογισμός , ἃ πάντα ποιεῖ μ ὀδύρεσθαι ·
ἃ ἐπισκοποῦντες δικαίως , ὡσ ἐν οὐδενὶ τῶν πεπολιτευμένων ὑπὲρ ὑμῶν , οὔ τε μαλακίαν οὔ τ ἀνανδρίαν προσοῦσαν εὑρήσετέ μοι .
πρὸς μὲν δὴ πάντας ὑμᾶς τοσαῦτα 0 ·
ἰδίᾳ δὲ τοῖς ἐμοὶ προσκρούουσιν ἐναντίον ὑμῶν βούλομαι διαλεχθῆναι .
ὅσα μὲν γὰρ τοῖς ὑφ ὑμῶν ἀγνοηθεῖσιν ὑπηρετοῦντες ἐποίουν , ἔστω δι ὑμᾶς αὐτοῖς πεπρᾶχθαι , καὶ οὐδὲν ἐγκαλῶ .
ἐπειδὴ δ ἐγνώκαθ ὑμεῖς οἷα ταῦτ ἐστίν , ἐὰν μέν , ὥσπερ ὑπὲρ τῶν λοιπῶν ἐῶσι , καὶ ἐμοὶ συγχωρήσωσι , καλῶς ποιήσουσιν ·
ἐὰν δ ἐπηρεάζειν ἐγχειρῶσιν , ὑμᾶς ἀξιῶ μοι βοηθεῖν ἅπαντας , καὶ μὴ κυριωτέραν τὴν τούτων ἔχθραν τῆς παρ ὑμῶν χάριτός μοι γενέσθαι .
περὶ μὲν τῶν κατ ἐμαυτόν , ἅ μοι παρ ὑμῶν ἐνόμιζον δίκαιον εἶναι γενέσθαι , τὴν προτέραν ἐπιστολὴν ἔπεμψα πρὸς ὑμᾶς ·
ὑπὲρ ὧν , ὅταν ὑμῖν δοκῇ , τότε συγχωρήσετε .
περὶ δ ὧν νῦν ἐπέσταλκα , βουλοίμην ἂν ὑμᾶς μὴ παριδεῖν , μη δὲ πρὸς φιλονικίαν , ἀλλὰ πρὸς τὸ δίκαιον ἀκοῦσαι .
συμβαίνει γάρ μοι , καίπερ ἐκποδὼν διατρίβοντι , πολλῶν ἀκούειν ἐπιτιμώντων ὑμῖν τοῖς περὶ τοὺς Λυκούργου παῖδας γιγνομένοις .
ἐπέστειλα μὲν οὖν ἂν τὴν ἐπιστολὴν καὶ τῶν ἐκείνῳ ζῶντι πεπραγμένων ἕνεκα , ὧν ὁμοίως ἐμοὶ πάντες ἂν αὐτῷ δικαίως ἔχοιτε χάριν , εἰ τὰ προσήκοντα βούλοισθε ποιεῖν .
ἐκεῖνος γὰρ αὑτὸν ἐν τῷ περὶ τὴν διοίκησιν μέρει τάξας τῆς πολιτείας τὸ κατ ἀρχάς , καὶ περὶ τῶν Ἑλληνικῶν καὶ συμμαχικῶν οὐδὲν εἰωθὼς γράφειν , ὅτε καὶ τῶν δημοτικῶν εἶναι προσποιουμένων οἱ πολλοὶ κατέλειπον ὑμᾶς , τότε ταῖς τοῦ δήμου προαιρέσεσιν προσένειμεν ἑαυτόν , οὐχ ὅτι δωρεὰς καὶ προσόδους ἐκ τούτων ὑπῆρχε λαμβάνειν ʽἀπὸ γὰρ τῶν ἐναντίων πάντα τὰ τοιαῦτ ἐγίγνετὀ , οὐ δ ὅτι ταύτην ἀσφαλεστέραν τὴν προαίρεσιν οὖσαν ἑώρα ʽπολλοὺς γὰρ καὶ προδήλους εἶχε κινδύνους , οὓς ἀναγκαῖον ἦν ὑπομεῖναι τὸν ὑπὲρ τοῦ δήμου λέγειν προαιρούμενον , ἀλλ ὅτι δημοτικὸς καὶ φύσει χρηστὸς ἀνὴρ ἦν .
καίτοι παρὼν ἑώρα τοὺς μὲν βοηθήσαντας ἂν τῷ δήμῳ ἀσθενεῖς ἐπὶ τοῖς συμβεβηκόσιν ὄντας , τοὺς δὲ τ ἀναντία πράττοντας κατὰ πάντ ἐρρωμένους .
ἀλλ ὅμως οὐδὲν ἧττον ἐκεῖνος εἵλεθ ἃ συμφέρειν ἡγεῖτο τῷ δήμῳ , καὶ μετὰ ταῦτ ἀόκνως καὶ λέγων καὶ πράττων ἃ προσῆκεν ἦν φανερός , ἐφ οἷς εὐθὺς ἐξῃτεῖτο , ὡς ἅπαντες ἴσασιν .
ἐπέστειλα μὲν οὖν ἄν , ὥσπερ εἶπον ἐν ἀρχῇ , καὶ διὰ τὴν ἐκείνου χάριν ·
οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ὑμῖν νομίζων συμφέρειν τὰς παρὰ τοῖς ἔξω γιγνομένας ἐπιτιμήσεις εἰδέναι , πολλῷ προθυμότερον πρὸς τὸ πέμψαι τὴν ἐπιστολὴν ἔσχον .
παραιτοῦμαι δὲ τοὺς ἰδίᾳ πρὸς ἐκεῖνον ἔχοντας δυσκόλως , ὑπομεῖναι τ ἀληθῆ καὶ τὰ δίκαι ἀκούειν ὑπὲρ αὐτοῦ .
εὖ γὰρ ἴστ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ὅτι νῦν ἐκ τῶν περὶ τοὺς παῖδας αὐτοῦ γεγενημένων φαύλην δόξαν ἡ πόλις λαμβάνει .
οὐδεὶς γὰρ τῶν Ἑλλήνων ἀγνοεῖ ὅτι ζῶντα Λυκοῦργον ἐτιμᾶθ ὑμεῖς εἰς ὑπερβολήν , καὶ πολλῶν αἰτιῶν ἐπενεχθεισῶν ὑπὸ τῶν φθονούντων αὐτῷ οὐδεμίαν πώποθ ηὕρετ ἀληθῆ , οὕτω δ ἐπιστεύετ αὐτῷ καὶ δημοτικὸν παρὰ πάντας ἡγεῖσθε , ὥστε πολλὰ τῶν δικαίων ἐν τῷ φῆσαι Λυκοῦργον ἐκρίνετε καὶ τοῦθ ὑμῖν ἐξήρκει ·
οὐ γὰρ ἂν ἦν τοιοῦτον μὴ δοκοῦν ὑμῖν .
νῦν τοίνυν ἅπαντες ἀκούοντες τοὺς υἱεῖς αὐτοῦ δεδέσθαι τὸν μὲν τεθνεῶτ ἐλεοῦσιν , τοῖς παισὶν δ ὡς ἀνάξια πάσχουσιν συνάχθονται , ὑμῖν δ ἐπιτιμῶσιν πικρῶς , ὡς οὐκ ἂν τολμήσαιμι γράφειν ἐγώ ·
ἃ γὰρ ἄχθομαι τοῖς λέγουσι καὶ ἀντιλέγω καθ ὅσον δύναμαι βοηθῶν ὑμῖν , ταῦτ ἄχρι μὲν τοῦ δῆλον ὑμῖν ποιῆσαι ὅτι πολλοὶ μέμφονται , συμφέρειν ὑμῖν νομίζων εἰδέναι , γέγραφα , ἀκριβῶς δὲ διεξιέναι δυσχερὲς κρίνω .
ὅσα μέντοι λοιδορίας χωρίς ἐστιν ὧν λέγουσίν τινες , καὶ ἀκηκοέναι συμφέρειν ὑμῖν ἡγοῦμαι , ταῦτα δηλώσω .
οὐδεὶς γὰρ ὑπείληφεν ὡς ἄρ ἠγνοήκατε καὶ διεψεύσθητε τῆς ἀληθείας περὶ αὐτοῦ Λυκούργου .
τό τε γὰρ τοῦ χρόνου πλῆθος , ὃν ἐξεταζόμενος οὐδὲν πώποθ ηὑρέθη περὶ ὑμᾶς οὔ τε φρονῶν οὔ τε ποιῶν ἄδικον , καὶ τὸ μηδέν ἀνθρώπων εἰς μηδὲν τῶν ἄλλων ἀναισθησίαν ὑμῶν καταγνῶναι , εἰκότως ἀναιρεῖ τὴν ὑπὲρ τῆς ἀγνοίας σκῆψιν .
λείπεται τοίνυν ὃ πάντες ἂν εἶναι φαύλων ἀνθρώπων φήσαιεν , ὅσον ἂν χρῆσθε χρόνον , τοσοῦτον ἑκάστου φροντίζειν δοκεῖν , μετὰ ταῦτα δὲ μηδέν ἔχειν λόγον .
εἰς τί γὰρ τῶν ἄλλων χρὴ προσδοκᾶν τῷ τετελευτηκότι τὴν παρ ὑμῶν ἔσεσθαι χάριν , ὅταν εἰς τοὺς παῖδας καὶ τὴν εὐδοξίαν τ ἀναντί ὁρᾷ τις γιγνόμενα , ὧν μόνων καὶ τελευτῶσι πᾶσιν ὅπως ἕξει καλῶς μέλει ;
καὶ μὴν οὐ δὲ χρημάτων ποιεῖν ἕνεκα ταῦτα δοκεῖν τῶν καλῶν ἐστιν .
οὔ τε γὰρ τῆς μεγαλοψυχίας οὔ τε τῆς ἄλλης προαιρέσεως τῆς ὑμετέρας ἀκόλουθον ἂν φανείη .
εἰ γὰρ ὑμᾶς λύσασθαι παρ ἑτέρων ἔδει δόντας ἐκ τῶν προσιόντων τὰ χρήματα ταῦτα , πάντας ἂν ἡγοῦμαι προθύμους εἶναι ·
τίμημα δ ὁρῶν ὀκνοῦντας ἀφεῖναι , ὃ λόγῳ καὶ φθόνῳ γέγονεν , οὐκ ἔχω τί καταγνῶ , εἰ μὴ ὅλως πικρῶς καὶ ταραχωδῶς ἔχειν πρὸς τοὺς δημοτικοὺς ὡρμήκατε .
εἰ δὲ τοῦτ ἔστιν , οὔ τ ὀρθῶς οὔ τε συμφερόντως ἐγνώκατε .
θαυμάζω δ εἰ μηδεὶς ὑμῶν ἐννοεῖ , ὅτι τῶν αἰσχρῶν ἐστιν τὸν δῆμον τὸν Ἀθηναίων , συνέσει καὶ παιδείᾳ πάντων προέχειν δοκοῦντα , ὃς καὶ τοῖς ἀτυχήσασιν ἀεὶ κοινὴν ἔχει καταφυγήν , ἀγνωμονέστερον φαίνεσθαι Φιλίππου , ὃς ἀνουθέτητος ὢν εἰκότως , τραφείς γ ἐν ἐξουσίᾳ , ὅμως ᾤετο δεῖν , ἡνίκ ηὐτύχησεν μάλιστα , τότ ἀνθρωπινώτατα πράττων φαίνεσθαι , καὶ τοὺς παραταξαμένους , πρὸς οὓς περὶ τῶν ὅλων διεκινδύνευσεν , οὐκ ἐτόλμησεν δῆσαι τὸ τίνων καὶ τίνες εἰσὶν ἐξετάσας ·
οὐ γὰρ ὡς ἔοικεν ὁμοίως τῶν παρ ὑμῖν ῥητόρων ἐνίοις οὔ τε δίκαι ἂν εἶναι πρὸς ἅπαντας τ αὔτ οὔ τε κάλ ἡγεῖτο , ἀλλὰ τὴν τῆς ἀξίας προσθήκην συλλογιζόμενος τὰ τοιαῦτ ἐπέκρινεν .
ὑμεῖς δέ , ὄντες Ἀθηναῖοι καὶ ἐν παρρησίᾳ ζῶντες ἣ καὶ τοὺς ἀναισθήτους ἀνεκτοὺς ποιεῖν δοκεῖ δύνασθαι , πρῶτον μέν , ὃ πάντων ἀγνωμονέστατόν ἐστιν , ὑπὲρ ὧν τὸν πατέρ αἰτιῶνταί τινες , τοὺς υἱεῖς δεδέκατε , εἶτα τὸ ταῦτα ποιεῖν ἴσον εἶναί φατε , ὥσπερ ὑπὲρ σταθμῶν ἢ μέτρων τὸ ἴσον σκοπούμενοι , ἀλλ οὐχ ὑπὲρ ἀνδρῶν προαιρέσεως καὶ πολιτείας βουλευόμενοι , ἐν οἷς ἐξεταζομένοις εἰ μὲν χρηστὰ καὶ δημοτικὰ καὶ ἐπ εὐνοίᾳ τὰ Λυκούργῳ πεπραγμένα φαίνεται , μηδενὸς κακοῦ ἀλλὰ καὶ πάντων τῶν ἀγαθῶν τοὺς παῖδας αὐτοῦ δίκαιόν ἐστιν τυγχάνειν παρ ὑμῶν 0 ·
εἰ δὲ τ ἀναντία τούτων , ἐκεῖνον , ὅτ ἔζη , ἔδει δίκην διδόναι , τούτους δὲ μη δ οὕτως , ἐφ οἷς ἐκείνῳ τις ἐγκαλεῖ , τυγχάνειν ὀργῆς ·
πᾶσι γὰρ πάντων τῶν ἁμαρτημάτων ὅρος ἐστὶ τελευτή .
ἐπεὶ εἴ γ οὕτως ἕξετε , ὥσθ οἱ μὲν ἀχθεσθέντες τι τοῖς ὑπὲρ τοῦ δήμου πολιτευομένοις μη δὲ πρὸς τελευτήσαντας διαλλαγήσονται , ἀλλὰ καὶ τοῖς παισὶ τὴν ἔχθραν διαφυλάξουσιν , ὁ δὲ δῆμος , ᾧ συναγωνίζεται τῶν δημοτικῶν ἕκαστος , μέχρι τοῦ παρόντι χρῆσθαι μνημονεύσει τὰς χάριτας , μετὰ ταῦτα δὲ μηδὲν φροντιεῖ , οὐδὲν ἀθλιώτερον ἔσται τοῦ τὴν ὑπὲρ τοῦ δήμου τάξιν αἱρεῖσθαι .
εἰ δὲ Μοιροκλῆς ἀποκρίνεται ταῦτα μὲν σοφώτερ ἢ καθ ἑαυτὸν εἶναι , ἵνα δὲ μὴ ἀποδρῶσιν , αὐτὸς αὐτοὺς δῆσαι , ἐρωτήσατ αὐτόν , ἡνίκα Ταυρέας καὶ Πάταικος καὶ Ἀριστογείτων καὶ αὐτὸς εἰς τὸ δεσμωτήριον παραδοθέντες οὐ μόνον οὐκ ἐδέδεντο , ἀλλὰ καὶ ἐδημηγόρουν , τί δήποτ οὐχ ἑώρα τὰ δίκαια ταῦτα .
εἰ δὲ μὴ φήσει τότ ἄρχειν , οὐ δὲ λέγειν ἔκ γε τῶν νόμων αὐτῷ προσῆκεν .
ὥστε πῶς ἴσον ἐστὶν τοὺς μὲν ἄρχειν , οἷς μη δὲ λέγειν ἔξεστιν , τοὺς δὲ δεδέσθαι , ὧν πολλὰ χρήσιμος ἦν ὑμῖν ὁ πατήρ ;
ἐγὼ μὲν οὐκ ἔχω συλλογίσασθαι , εἰ μὴ τοῦτο δεῖξαι δημοσίᾳ βούλεσθε , ὅτι βδελυρία καὶ ἀναίδεια καὶ προαίρεσις πονηρίας ἐν τῇ πόλει ἰσχύει καὶ διασωθῆναι πλείω προσδοκίαν ἔχει , κ ἄν τι συμβῇ χαλεπὸν τοῖς τοιούτοις , ἀπόλυσις γίγνεται , ἐν δὲ προαιρέσει χρηστῇ καὶ βίῳ σώφρονι καὶ δημοτικῷ προελέσθαι ζῆν σφαλερόν , κ ἄν τι γένηται πταῖσμα , ἄφυκτον ἔσται 0 .
ἔτι τοίνυν τὸ μὲν μὴ δίκαιον εἶναι τὴν ἐναντίαν δόξαν ἔχειν ὧς περὶ ζῶντος εἴχετ ἐκείνου , καὶ τὸ τῶν τετελευτηκότων ἢ τῶν παρόντων πλείω ποιεῖσθαι λόγον δίκαιον εἶναι , καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα , ἐάσω 0 ·
παρὰ γὰρ πᾶσιν ὁμολογεῖσθαι ταῦθ ὑπείληφα ·
ὅσοις μέντοι πατρικὰς εὐεργεσίας ἀπεμνημονεύσατε τῶν ἄλλων , ἡδέως ἂν ἴδοιμ ὑμᾶς ἀναμνησθέντας , οἷον τοῖς Ἀριστείδου καὶ τοῖς Θρασυβούλου καὶ τοῖς Ἀρχίνου καὶ πολλῶν ἑτέρων ἀπογόνοις 0 .
οὐχ ὡς ἐπιτιμῶν δὲ ταῦτα παρήνεγκα .
τοσούτου γὰρ δέω τοῦτο ποιεῖν ὥστε συμφέρειν μάλιστα τῇ πόλει τὰ τοιαῦτα κρίνω ·
προκαλεῖσθε γὰρ πάντας ἐκ τούτων δημοτικοὺς εἶναι , ὁρῶντας ὅτι κ ἂν ἐν τῷ καθ ἑαυτοὺς βίῳ ταῖς προσηκούσαις αὐτῶν τιμαῖς ὁ φθόνος ἀντιστῇ , τοῖς γε παισὶν ὑπάρξει τὰ προσήκοντα παρ ὑμῶν κομίσασθαι .
πῶς οὖν οὐκ ἄτοπον , μᾶλλον δὲ καὶ αἰσχρόν , τῶν μὲν ἄλλων τισί , καὶ παλαιῶν ὄντων τῶν χρόνων καθ οὓς ἐγένοντο χρήσιμοι , καὶ δι ὧν ἀκούετε τὰς εὐεργεσίας , οὐκ ἐξ ὧν ἑοράκαθ ὑπειληφότας , ὅμως τὴν δικαίαν εὔνοιαν διασῴζειν , Λυκούργῳ δ οὕτως ὑπογύου καὶ τῆς πολιτείας καὶ τῆς τελευτῆς γεγονυίας , μη δ εἰς ἃ καὶ τοῖς ἀγνῶσιν καὶ ὑφ ὧν ἀδικοῖσθ ἕτοιμοι τὸν ἄλλον ἦτε χρόνον , εἰς ἔλεον καὶ φιλανθρωπίαν , μη δ εἰς ταῦθ ὑμᾶς αὐτοὺς ὁμοίους παρέχειν , καὶ ταῦτ εἰς τοὺς παῖδας αὐτοῦ γιγνομένης τῆς τιμωρίας , οὓς κ ἂν ἐχθρός , εἴπερ μέτριος εἴη καὶ λογισμὸν ἔχων , ἐλεήσαι 0 1 2 ;
θαυμάζω τοίνυν καὶ τοῦτ εἴ τις ὑμῶν ἀγνοεῖ , ὡς οὐ δὲ τοῦτο συμφέρει τῇ πολιτείᾳ φανερὸν γιγνόμενον , ὅτι τοῖς μὲν ἄλλην τινὰ κτησαμένοις φιλίαν καὶ κατορθοῦσιν ἐν πᾶσιν πλεονεκτεῖν ὑπάρχει , κ ἂν ἀτυχήσωσίν τι , ῥᾳδίους εἶναι τὰς λύσεις , τοῖς δ εἰς τὸν δῆμον ἀναρτήσασιν ἑαυτοὺς οὐ μόνον κατὰ τ ἄλλ ἔλαττον ἔχειν ὑπάρξει , ἀλλὰ καὶ τὰς συμφορὰς βεβαίους τούτοις μόνοις τῶν ἄλλων μένειν .
ἀλλὰ μὴν ὅτι τοῦθ οὕτως γίγνεται ῥᾴδιον δεῖξαι 0 .
τίς γὰρ οὐκ οἶδεν ὑμῶν Λάχητι τῷ Μελανώπου ἁλῶναι μὲν ὁμοίως ἐν δικαστηρίῳ συμβὰν ὡς καὶ νῦν τοῖς Λυκούργου παισίν , ἀφεθῆναι δὲ πᾶν τὸ ὄφλημ ἐπιστείλαντος Ἀλεξάνδρου 0 ;
καὶ πάλιν Μνησιβούλῳ τῷ Ἀχαρνεῖ ἁλῶναι μὲν ὁμοίως καταγνόντος αὐτοῦ τοῦ δικαστηρίου ὥσπερ καὶ τῶν Λυκούργου παίδων , ἀφεῖσθαι δὲ καλῶς ποιοῦντι 0 ;
ἄξιος γὰρ ἁνήρ 0 .
καὶ οὐδεὶς ἐπὶ τούτοις τοὺς νόμους ἔφη καταλύεσθαι τῶν νῦν βοώντων .
οὐ δὲ γὰρ κατελύοντο , εἴπερ ἅπαντες οἱ νόμοι τῶν δικαίων εἵνεκα καὶ σωτηρίας τῶν χρηστῶν ἀνθρώπων τίθενται , καὶ μή τ ἀϊδίους τοῖς ἀτυχήσασι καθιστάναι τὰς συμφορὰς συμφέρει , μή τ ἀχαρίστους ὄντας φαίνεσθαι .
ἀλλὰ μὴν εἴ γε ταῦθ οὕτως , ὥσπερ ἂν φήσαιμεν , ἔχειν συμφέρει , οὐ μόνον τοὺς νόμους οὐ κατελύετε , ἡνίκ ἐκείνους ἀφίετε , ἀλλὰ καὶ τοὺς λογισμοὺς ἐσῴζετε τῶν τοὺς νόμους θεμένων ἀνθρώπων , Λάχητα μὲν πρὸς χάριν δεηθέντος Ἀλεξάνδρου ἀφέντες , Μνησίβουλον δὲ τῇ τοῦ βίου σωφροσύνῃ σῴσαντες .
μὴ τοίνυν τὸ κτήσασθαί τιν ἔξωθεν φιλίαν λυσιτελέστερον δείκνυτ ἢ τὸ τῷ δήμῳ παρακαταθέσθαι ἑαυτόν , μη δὲ τὸ τῶν ἀγνώτων εἶναι κρεῖττον ἢ τοῖς πολλοῖς ὑμῖν τὰ συμφέροντα πολιτευόμενον γιγνώσκεσθαι 0 1 .
τὸ μὲν γὰρ πᾶσιν ἀρέσκειν τὸν συμβουλεύοντα καὶ τὰ κοινὰ πράττοντ ἀδύνατον 0 ·
ἐὰν δ ἐπ εὐνοίᾳ τ αὐτὰ τῷ δήμῳ τις φρονῇ , δίκαιός ἐστιν σῴζεσθαι .
εἰ δὲ μή , καὶ θεραπεύειν ἑτέρους μᾶλλον ἢ τὸν δῆμον ἅπαντας διδάξετε , καὶ φεύγειν τὸ τῶν ὑμῖν συμφερόντων ποιοῦντά τι γνωσθῆναι 0 1 .
ὅλως δὲ κοινόν ἐστιν ὄνειδος ἁπάντων , ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ ὅλης τῆς πόλεως συμφορά , τὸν φθόνον δοκεῖν μεῖζον ἰσχύειν παρ ὑμῖν ἢ τὰς τῶν εὐεργεσιῶν χάριτας , καὶ ταῦτα τοῦ μὲν νοσήματος ὄντος , τῶν δ ἐν τοῖς θεοῖς ἀποδεδειγμένων 0 .
καὶ μὴν οὐ δὲ τὸν Πυθέαν παραλείψω τὸν μέχρι τῆς παρόδου δημοτικόν , μετὰ ταῦτα δ ἕτοιμον εἰς τὰ καθ ὑμῶν πάντα .
τίς γὰρ οὐκ οἶδεν τοῦτον , ὅτε μὲν τὴν ὑπὲρ ὑμῶν τάξιν ἔχων εἰς τὸ πολιτεύεσθαι παρῄει , ὡς δοῦλον ἐλαυνόμενον καὶ γραφὴν ξενίας φεύγοντα καὶ μικροῦ πραθένθ ὑπὸ τούτων οἷς νῦν ὑπηρετῶν τοὺς κατ ἐμοῦ λόγους ἔγραφεν , ἐπειδὴ δ ἃ κατηγόρει τότε τῶν ἄλλων , νῦν αὐτὸς πράττει , εὐποροῦντα μὲν οὕτως ὥστε δύ ἔχειν ἑταίρας , αἳ μέχρι φθόης καλῶς ποιοῦσαι προπεπόμφασιν αὐτόν , πέντε τάλαντα δ ὀφλόντα ῥᾷον ἐκτεῖσαι ἢ πέντε δραχμὰς ἂν ἔδειξε πρότερον , πρὸς δὲ τούτοις παρ ὑμῶν , τοῦ δήμου , οὐ μόνον τῆς πολιτείας μετειληφότα , ὃ κοινὸν ὄνειδός ἐστιν ἅπασιν , ἀλλὰ καὶ θύονθ ὑπὲρ ὑμῶν τὰς πατρίους θυσίας ἐν Δελφοῖς 0 ;