Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
καλῶς ἄρα ποιοῦντες Ῥωμαῖοι οἱ πάντα ἄριστοι Ἄλκιον καὶ Φιλίσκον τοὺς Ἐπικουρείους ἐξέβαλον τῆς πόλεως , Λευκίου τοῦ Ποστουμίου ὑπατεύοντος , δι ἃς εἰσηγοῦντο ἡδονάς .
ὁμοίως δὲ καὶ Μεσσήνιοι κατὰ ψήφισμα ἐξέωσαν τοὺς Ἐπικουρείους , Ἀντίοχος δὲ ὁ βασιλεὺς καὶ πάντας τοὺς φιλοσόφους τῆς αὑτοῦ βασιλείας , γράψας τάδε ·
βασιλεὺς Ἀντίοχος Φανίᾳ .
ἐγράψαμεν ὑμῖν καὶ πρότερον ὅπως μηδεὶς ᾖ φιλόσοφος ἐν τῇ πόλει μη δ ἐν τῇ χώρᾳ .
πυνθανόμεθα δὲ οὐκ ὀλίγους εἶναι καὶ τοὺς νέους λυμαίνεσθαι διὰ τὸ μηθὲν πεποιηκέναι ὑμᾶς ὧν ἐγράψαμεν περὶ τούτων .
ὡς ἂν οὖν λάβῃς τὴν ἐπιστολήν , σύνταξον κήρυγμα ποιήσασθαι ὅπως οἱ μὲν φιλόσοφοι πάντες ἀπαλλάξονται ἐκ τῶν τόπων ἤδη , τῶν δὲ νεανίσκων ὅσοι ἂν ἁλίσκωνται πρὸς τούτοις γινόμενοι κρεμήσονται , καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν ἐν αἰτίαις ἔσονται ταῖς μεγίσταις ·
καὶ μὴ ἄλλως γένηται .
τῆς δ ἡδονῆς πρὸ Ἐπικούρου εἰσηγητὴς ἐγένετο Σοφοκλῆς ὁ ποιητὴς ἐν Ἀντιγόνῃ τοιαῦτα εἰπών   ·
καὶ ΛΥΚΩΝ δὲ ὁ περιπατητικός , ὥς φησιν Ἀντίγονος ὁ Καρύστιος   , κατ ἀρχὰς ἐπιδημήσας παιδείας ἕνεκα ταῖς Ἀθήναις περὶ συμβολικοῦ κώθωνος καὶ πόσον ἑκάστη τῶν ἑταιρουσῶν ἐπράττετο μίσθωμα ἀκριβῶς ἠπίστατο .
ὕστερον δὲ καὶ τοῦ περιπάτου προστὰς ἐδείπνιζε τοὺς φίλους ἀλαζονείᾳ καὶ πολυτελείᾳ πολλῇ χρώμενος .
χωρὶς γὰρ τῶν παραλαμβανομένων εἰς αὐτὰ ἀκροαμάτων καὶ ἀργυρωμάτων καὶ στρωμνῆς ἡ λοιπὴ παρασκευὴ καὶ ἡ τῶν δείπνων περιεργία καὶ ὁ τῶν τραπεζοποιῶν καὶ μαγείρων ὄχλος τοσοῦτος ἦν ὥστε πολλοὺς ὀρρωδεῖν καὶ βουλομένους προσιέναι πρὸς τὴν διατριβὴν ἀνακόπτεσθαι , καθάπερ εἰς πολίτευμα πονηρὸν καὶ χορηγιῶν καὶ λειτουργιῶν πλῆρες εὐλαβουμένους προσάγειν .
ἔδει γὰρ ἄρξαι τε τὴν νομιζομένην ἐν τῷ περιπάτῳ ἀρχὴν  αὕτη δ ἦν ἐπὶ τῆς εὐκοσμίας τῶν ἐπιχειρούντων  τριάκονθ ἡμέρας , εἶτα τῇ ἕνῃ καὶ νέᾳ λαβόντα ἀφ ἑκάστου τῶν ἐπιχειρούντων ἐννέα ὀβολοὺς ὑποδέξασθαι μὴ μόνον αὐτοὺς τοὺς τὴν συμβολὴν εἰσενεγκόντας , ἀλλὰ καὶ οὓς παρακαλέσειεν ὁ Λύκων , ἔτι δὲ καὶ τοὺς ἐπιμελῶς συναντῶντας τῶν πρεσβυτέρων εἰς τὴν σχολήν , ὥστε γίνεσθαι μη δὲ εἰς τὸν μυρισμὸν καὶ τοὺς στεφάνους ἱκανὸν τὸ ἐκλεγόμενον ἀργύριον ·
ἱεροποιῆσαί τε καὶ τῶν Μουσείων ἐπιμελητὴν γενέσθαι .
ἃ δὴ πάντα ἐφαίνετο λόγου μὲν ἀλλότρια καὶ φιλοσοφίας εἶναι , τρυφῆς δὲ καὶ περιστάσεως οἰκειότερα .
καὶ γὰρ εἰ παρίεντό τινες τῶν μὴ δυναμένων εἰς ταῦτα ἀναλίσκειν ἀπὸ βραχείας καὶ τῆς τυχούσης ὁρμώμενοι χορηγίας , ὅ γ ἐθισμὸς ἱκανῶς ἦν ἄτοπος .
οὐ γὰρ ἵνα συρρυέντες ἐπὶ τὸ αὐτὸ τῆς ἕως ὄρθρου γενομένης τραπέζης ἀπολαύσωσιν ἢ χάριν ἐξοινίας ἐποιήσαντο τὰς συνόδους ταύτας οἱ περὶ Πλάτωνα καὶ Σπεύσιππον , ἀλλ ἵνα φαίνωνται καὶ τὸ θεῖον τιμῶντες καὶ μουσικῶς ἀλλήλοις συμπεριφερόμενοι , καὶ τὸ πλεῖστον ἕνεκεν ἀνέσεως καὶ φιλολογίας .
ἃ δὴ πάντα γέγονεν δεύτερα παρὰ τοῖς ὕστερον τῶν τε χλανίδων καὶ τῆς πολυτελείας τῆς εἰρημένης ·
οὐ γὰρ ἔγωγε τοὺς λοιποὺς ὑπεξαιροῦμαι .
ὁ δὲ Λύκων ὑπ ἀλαζονείας καὶ ἐν τῷ ἐπιφανεστάτῳ τῆς πόλεως τόπῳ ἐν τῇ Κόνωνος οἰκίᾳ εἶχεν εἰκοσίκλινον οἶκον , ὃς ἦν ἐπιτήδειος αὐτῷ πρὸς τὰς ὑποδοχάς .
ἦν δὲ ὁ Λύκων καὶ σφαιριστὴς ἀγαθὸς καὶ ἐπιδέξιος .
περὶ δὲ ΑΝΑΞΑΡΧΟΥ Κλέαρχος ὁ Σολεὺς ἐν πέμπτῳ Βίων   οὕτω γράφει ·
τῷ εὐδαιμονικῷ καλουμένῳ Ἀναξάρχῳ διὰ τὴν τῶν χορηγησάντων ἄγνοιαν περιπεσούσης ἐξουσίας γυμνὴ μὲν ᾠνοχόει παιδίσκη πρόσηβος ἡ προκριθεῖσα διαφέρειν ὥρᾳ τῶν ἄλλων , ἀνασύρουσα πρὸς ἀλήθειαν τὴν τῶν οὕτως αὐτῇ χρωμένων ἀκρασίαν .
ὁ δὲ σιτοποιὸς χειρῖδας ἔχων καὶ περὶ τῷ στόματι κημὸν ἔτριβε τὸ σταῖς , ἵνα μή τε ἱδρὼς ἐπιρρέοι μή τε τοῖς φυράμασιν ὁ τρίβων ἐμπνέοι .
διὸ πρεπόντως ἄν τις εἴποι τῷ σοφῷ τούτῳ φιλοσόφῳ τὰ ἐκ τοῦ Ἀναξίλα Λυροποιοῦ   ·
ξανθοῖς τε μύροις χρῶτα λιπαίνων , χλανίδας θ ἕλκων , βλαύτας σύρων , βολβοὺς τρώγων , τυροὺς κάπτων , ᾤ  ἐκλάπτων , κήρυκας ἔχων , Χῖον πίνων , καὶ πρὸς τούτοις ἐν σκυταρίοις ῥαπτοῖσι φορῶν Ἐφεσήια γράμματα καλά .
πόσῳ γὰρ τούτων βελτίων Γοργίας ὁ Λεοντῖνος , περὶ οὗ φησιν ὁ αὐτὸς Κλέαρχος ἐν τῷ ὀγδόῳ τῶν Βίων   , ὅτι διὰ τὸ σωφρόνως ζῆν σχεδὸν ρʹ ἔτη τῷ φρονεῖν συνεβίωσεν .
καὶ ἐπεί τις αὐτὸν ἤρετο τίνι διαίτῃ χρώμενος οὕτως ἐμμελῶς καὶ μετὰ αἰσθήσεως τοσοῦτον χρόνον ζήσειεν ,  οὐδὲν πώποτε , εἶπεν , ἡδονῆς ἕνεκεν πράξας .
δημήτριος δὲ ὁ Βυζάντιος ἐν τετάρτῳ περὶ Ποιημάτων  Γοργίας , φησίν , ὁ Λεοντῖνος ἐρωτηθεὶς τί αὐτῷ γέγονεν αἴτιον τοῦ βιῶσαι πλείω τῶν ρʹ ἐτῶν , ἔφη  τὸ μηθὲν πώποτε ἑτέρου ἕνεκεν πεποιηκέναι .
ὦχος δὲ πολλῷ χρόνῳ τὴν βασιλείαν καὶ τὴν λοιπὴν περὶ τὸν βίον χορηγίαν διαρκῆ κτησάμενος , ὡς τελευτῶντος ἠρώτησεν ὁ πρεσβύτατος τῶν υἱῶν τί πράσσων τοσαῦτ ἔτη διαφυλάξειεν τὴν βασιλείαν , ἵνα καὶ αὐτὸς τοῦτο μιμοῖτο ,  τὰ δίκαια πράττων , εἶπε , πρὸς ἅπαντας ἀνθρώπους καὶ θεούς .
καρύστιος δ ὁ Περγαμηνὸς ἐν Ἱστορικοῖς Ὑπομνήμασιν    Κηφισόδωρος , φησίν , ὁ Θηβαῖος   Πολύδωρον τὸν Τήιον ἰατρὸν Ἀντιπάρῳ συσσιτεῖν ψιλοτάπιδα ἔχοντι κρικωτὴν καθάπερ τοὺς στρωματεῖς εὐτελῆ , ἐφ ἧς κατακεῖσθαι , κάδους δὲ χαλκοῦς καὶ ποτήρια ὀλίγα ·
γεγονέναι γὰρ ὀλιγοδίαιτον καὶ τρυφῆς ἀλλότριον .
τΙθΩνΟν δ ἀπὸ τῆς ἕω μέχρι δυσμῶν κοιμώμενον μόλις αἱ ἐπιθυμίαι πρὸς ἑσπέραν ἐπήγειρον ·
ὅθεν Ἠοῖ συγκοιμᾶσθαι λεχθεὶς διὰ τὸ ταῖς ἐπιθυμίαις ἐμπεπλέχθαι . . . . .
ἐπὶ τῷ γήρᾳ καθεῖρκται , κρεμαστὸς ὢν πρὸς ἀλήθειαν ἐκ τούτων .
καὶ ΜΕΛΑΝΘΙΟΣ δὲ τὸν αὑτοῦ τράχηλον κατατείνων ἀπήγχετο ἐκ τῶν ἀπολαύσεων , κνισότερος ὢν τοῦ Ὀδυσσέως Μελανθίου .
πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι πᾶν τὸ σῶμα διεστράφησαν διὰ τὰς ἀκαίρους ἡδονάς , οἳ δὲ καὶ εἰς πάχος σώματος ἐπέδωκαν , ἄλλοι δὲ καὶ εἰς ἀναισθησίαν διὰ πολλὴν τρυφήν .
νύμφις γοῦν ὁ Ἡρακλεώτης ἐν τῷ ιβʹ περὶ Ἡρακλείας    ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ , φησίν , ὁ Κλεάρχου τοῦ πρώτου τυραννήσαντος ἐν Ἡρακλείᾳ υἱὸς καὶ αὐτὸς τῆς πατρίδος τυραννήσας ὑπὸ τρυφῆς καὶ τῆς καθ ἡμέραν ἀδηφαγίας ἔλαθεν ὑπερσαρκήσας , ὥστε διὰ τὸ πάχος ἐν δυσπνοίᾳ αὐτὸν συσχεθῆναι καὶ πνιγμῷ .
διὸ συνέταξαν οἱ ἰατροὶ κατασκευάσαι βελόνας λεπτὰς τῷ μήκει διαφερούσας , ἃς διὰ τῶν πλευρῶν καὶ τῆς κοιλίας διωθεῖν , ὅταν εἰς ὕπνον τύχῃ βαθύτερον ἐμπεσών .
μέχρι μὲν οὖν τινος ὑπὸ τῆς πεπωρωμένης ἐκ τοῦ στέατος σαρκὸς οὐκ ἐνεποίει τὴν αἴσθησιν ·
εἰ δὲ πρὸς τὸν καθαρὸν τόπον ἡ βελόνη διελθοῦσα ἔθιγεν , τότε διηγείρετο .
τοὺς δὲ χρηματισμοὺς ἐποιεῖτο τοῖς βουλομένοις προτιθέμενος κιβωτὸν τοῦ σώματος , ἵνα τὰ μὲν λοιπὰ μέρη κρύπτοι , τὸ δὲ πρόσωπον μόνον ὑπερέχων διαλέγοιτο τοῖς ἀπαντῶσιν .
μνημονεύει δ αὐτοῦ Μένανδρος ἥκιστά γ ὢν λοίδορος ἐν τοῖς Ἁλιεῦσιν , τὸν μῦθον ὑποστησάμενος ὑπέρ τινων φυγάδων ἐξ Ἡρακλείας   ·
παχὺς γὰρ ὗς ἔκειτ ἐπὶ στόμα .
ἐτρύφησεν , ὥστε μὴ πολὺν τρυφᾶν χρόνον .
ἴδιον ἐπιθυμῶν , μόνος μοι θάνατος οὗτος φαίνεται εὐθάνατος , ἔχοντα πολλὰς χολλάδας κεῖσθαι παχὺν ὕπτιον , μόλις λαλοῦντα καὶ τὸ πνεῦμ ἔχοντ  ἄνω , ἐσθίοντα καὶ λέγοντα  σήπομ  ὑπὸ τῆς ἡδονῆς .
ἀπέθανεν δὲ βιώσας ἔτη πέντε πρὸς τοῖς πεντήκοντα , ὧν ἐτυράννησεν τρία καὶ τριάκοντα , ἁπάντων τῶν πρὸ αὐτοῦ τυράννων πρᾳότητι καὶ ἐπιεικείᾳ διενηνοχώς .
τοιοῦτος ἐγεγόνει καὶ ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΣ ὁ ἕβδομος Αἰγύπτου βασιλεύσας , ὁ αὑτὸν μὲν Εὐεργέτην ἀνακηρύττων , ὑπὸ δὲ Ἀλεξανδρέων Κακεργέτης ὀνομαζόμενος .
ποσειδώνιος γοῦν ὁ στωικός , συναποδημήσας Σκιπίωνι τῷ Ἀφρικανῷ κληθέντι εἰς Ἀλεξάνδρειαν καὶ θεασάμενος αὐτόν , γράφει ἐν ἑβδόμῃ τῶν Ἱστοριῶν οὕτως   ·
διὰ δὲ τρυφὴν διέφθαρτο τὸ σῶμα ὑπὸ παχύτητος καὶ γαστρὸς μεγέθους , ἣν δυσπερίληπτον εἶναι συνέβαινεν ·
ἐφ ἧς χιτωνίσκον ἐνδεδυκὼς ποδήρη μέχρι τῶν καρπῶν χειρῖδας ἔχοντα περιῄει ·
προῄει δὲ οὐδέποτε πεζός , εἰ μὴ διὰ Σκιπίωνα .
ὅτι δὲ τρυφῆς οὐκ ἦν ἀλλότριος ὁ βασιλεὺς οὗτος , αὐτὸς περὶ ἑαυτοῦ μαρτυρεῖ ἐν τῷ ὀγδόῳ τῶν Ὑπομνημάτων διηγούμενος ὅπως τε ἱερεὺς ἐγένετο τοῦ ἐν Κυρήνῃ Ἀπόλλωνος καὶ ὅπως δεῖπνον παρεσκεύασε τοῖς πρὸ αὐτοῦ γενομένοις ἱερεῦσι , γράφων οὕτως   ·
ἀρτεμίτια μεγίστη ἐν Κυρήνῃ ἑορτή , ἐν ᾗ ὁ ἱερεὺς τοῦ Ἀπόλλωνος  ἐνιαύσιος δ ἐστι  δειπνίζει τοὺς πρὸ αὐτοῦ ἱερευσαμένους καὶ παρατίθησιν ἑκάστῳ τρυβλίον ·
τοῦτο δ ἐστὶ κεραμεοῦν ἄγγος ἐπιδεχόμενον ὡς εἴκοσι ἀρτάβας , ἐν ᾧ πολλὰ μὲν τῶν ἀγριμαίων ἔγκειται πεπονημένα , πολλὰ δ ἐστὶ καὶ τῶν ἡμέρων ὀρνίθων , ἔτι δὲ θαλαττίων ἰχθύων ταρίχου τε ξενικοῦ πλείονα γένη ·
πολλάκις δέ τινες καὶ κιθάριον ἀκολουθίσκον προσδιδόασιν .
ἡμεῖς δὲ περιείλομεν τὰ τοιαῦτα ·
φιάλας δ ὁλαργύρους κατασκευάσαντες , τὸ τίμημα ἔχουσαν ἑκάστην ἧς προειρήκαμεν δαπάνης , ἵππον τε κατεσκευασμένον σὺν ἱπποκόμῳ καὶ φαλάροις διαχρύσοις ἐδώκαμεν καὶ παρεκαλέσαμεν ἕκαστον ἐπὶ αὐτοῦ καθεσθέντα οἴκαδ ἀπιέναι .
εἰς πάχος δ ἐπεδεδώκει καὶ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ , ὁ τὴν ἑαυτοῦ μητέρα ἀποκτείνας συμβασιλεύουσαν αὐτῷ .
φησὶ γοῦν περὶ αὐτοῦ Ποσειδώνιος ἐν τῇ ἑβδόμῃ καὶ τεσσαρακοστῇ τῶν Ἱστοριῶν οὕτως   ·
ὁ δὲ τῆς Αἰγύπτου δυνάστης μισούμενος μὲν ὑπὸ τῶν ὄχλων , κολακευόμενος δ ὑπὸ τῶν περὶ αὐτόν , ἐν πολλῇ δὲ τρυφῇ ζῶν , οὐ δὲ περιπατεῖν οἷός τε ἦν , εἰ μὴ δυσὶν ἐπαπερειδόμενος .
εἰς δὲ τὰς ἐν τοῖς συμποσίοις ὀρχήσεις ἀπὸ μετεώρων κλινῶν καθαλλόμενος ἀνυπόδητος συντονωτέρας αὐτὰς τῶν ἠσκηκότων ἐποιεῖτο .
ἀγαθαρχίδης δ ἐν τῇ ἑκκαιδεκάτῃ Εὐρωπιακῶν   ΜΑΓΑΝ φησὶ τὸν Κυρήνης βασιλεύσαντα ἔτη πεντήκοντα ἀπολέμητον γενόμενον καὶ τρυφῶντα κατάσαρκον γενέσθαι ἐκτόπως τοῖς ὄγκοις κατὰ τὸν ἔσχατον καιρὸν καὶ ὑπὸ τοῦ πάχους ἀποπνιγῆναι δι ἀργίαν σώματος καὶ τῷ προσφέρεσθαι πλῆθος τροφῆς .
παρὰ δὲ Λακεδαιμονίοις ὁ αὐτὸς ἱστορεῖ διὰ τῆς ἑβδόμης καὶ εἰκοστῆς   οὐ τῆς τυχούσης ἀδοξίας νομίζεσθαι , εἴ τις ἢ τὸ σχῆμα ἀνανδρότερον ἔχων ἢ τὸν ὄγκον τοῦ σώματος προπετῆ ἐφαίνετο , γυμνῶν κατὰ δέκα ἡμέρας παρισταμένων τοῖς ἐφόροις τῶν νέων .
κ ἀφεώρων δ οἱ ἔφοροι καὶ καθ ἑκάστην ἡμέραν καὶ τὰ περὶ τὴν ἔνδυσιν καὶ τὴν στρωμὴν τῶν νέων ·
εἰκότως .
καὶ γὰρ ὀψοποιοὶ ἦσαν παρὰ Λακεδαιμονίοις κρέως σκευασίας , ἄλλου δ οὐδενός .
κ ἀν τῇ δὲ ἑβδόμῃ καὶ εἰκοστῇ ὁ Ἀγαθαρχίδης ἔφη   ὡς Λακεδαιμόνιοι ΝΑΥΚΛΕΙΔΗΝ τὸν Πολυβιάδου παντελῶς ὑπερσαρκοῦντα τῷ σώματι καὶ παχὺν διὰ τρυφὴν γενόμενον καταβιβάσαντες εἰς μέσην τὴν ἐκκλησίαν καὶ Λυσάνδρου πολλὰ ὀνειδίσαντος ἐν τῷ κοινῷ ὡς τρυφῶντι παρ ὀλίγον ἐξέβαλον ἐκ τῆς πόλεως , ἀπειλήσαντες τοῦτο ποιήσειν , εἰ μὴ τὸν βίον ἐπανορθώσοιτο ·
εἰπόντος τοῦ Λυσάνδρου ὅτι καὶ Ἀγησίλαος , ὅτε διέτριβεν περὶ τὸν Ἑλλήσποντον πολεμῶν τοῖς βαρβάροις , ὁρῶν τοὺς Ἀσιαγενεῖς ταῖς μὲν στολαῖς πολυτελῶς ἠσκημένους , τοῖς σώμασιν δ οὕτως ἀχρείους ὄντας , γυμνοὺς πάντας ἐκέλευσε τοὺς ἁλισκομένους ἐπὶ τὸν κήρυκα ἄγειν καὶ χωρὶς πωλεῖν τὸν τούτων ἱματισμόν , ὅπως οἱ σύμμαχοι γιγνώσκοντες διότι πρὸς μὲν ἆθλα μεγάλα , πρὸς δ ἄνδρας εὐτελεῖς ὁ ἀγὼν συνέστηκε , προθυμότερον ταῖς ψυχαῖς ὁρμῶσιν ἐπὶ τοὺς ἐναντίους .
καὶ ΠΥΘΩΝ δ ὁ Βυζάντιος ῥήτωρ , ὡς Λέων ἱστορεῖ ὁ πολίτης αὐτοῦ   , πάνυ ἦν παχὺς τὸ σῶμα ·
καί ποτε στασιάζουσι πρὸς ἀλλήλους τοῖς πολίταις παρακαλῶν εἰς φιλίαν ἔλεγεν ·
ὁρᾶτέ με , ἄνδρες πολῖται , οἷός εἰμι τὸ σῶμα ·
ἀλλὰ καὶ γυναῖκα ἔχω πολλῷ ἐμοῦ παχυτέραν .
ὅταν οὖν ὁμονοῶμεν , καὶ τὸ τυχὸν ἡμᾶς σκιμπόδιον δέχεται ·
ἐὰν δὲ στασιάσωμεν , οὐ δὲ ἡ σύμπασα οἰκία .
πόσῳ οὖν κάλλιόν ἐστιν , ἀγαθὲ Τιμόκρατες , πενόμενον εἶναι λεπτότερον ὧν καταλέγει Ἕρμιππος ἐν Κέρκωψιν ἢ ὑπερπλουτοῦντας τῷ Ταναγραίῳ κήτει ἐοικέναι , καθάπερ οἱ προειρημένοι ἄνδρες .
φησὶ δ οὕτως ὁ Ἕρμιππος πρὸς τὸν Διόνυσον τὸν λόγον ποιούμενος   ·
οἱ γὰρ πενόμενοι ἀνάπηρά σοι θύουσιν ἤδη βούδια , Λεωτροφίδου λεπτότερα καὶ Θουμάντιδος .
καὶ Ἀριστοφάνης δ ἐν Γηρυτάδῃ λεπτοὺς τούσδε καταλέγει , οὓς καὶ πρέσβεις ὑπὸ τῶν ποιητῶν φησιν εἰς Ἅιδου πέμπεσθαι πρὸς τοὺς ἐκεῖ ποιητὰς λέγων οὑτωσί   ·
καὶ τίς νεκρῶν κευθμῶνα καὶ σκότου πύλας   ἔτλη κατελθεῖν ; Β. ἕνα γὰρ ἀφ ἑκάστης τέχνης εἱλόμεθα κοινῇ γενομένης ἐκκλησίας , οὓς ᾖσμεν ὄντας ᾁδοφοίτας καὶ θαμὰ ἐκεῖσε φιλοχωροῦντας . Α. εἰσὶ γάρ τινες ἄνδρες παρ ὑμῖν ᾁδοφοῖται ; Β. νὴ Δία μάλιστά γ , ὥσπερ Θρᾳκοφοῖται .
πάντ ἔχεις . Α. καὶ τίνες ἂν εἶεν ; Β. πρῶτα μὲν Σαννυρίων ἀπὸ τῶν τρυγῳδῶν , ἀπὸ δὲ τῶν τραγικῶν χορῶν Μέλητος , ἀπὸ δὲ τῶν κυκλίων Κινησίας .
εἶθ ἑξῆς φησιν ·
ὡς σφόδρ ἐπὶ λεπτῶν ἐλπίδων ὠχεῖσθ  ἄρα ·
τούτους γάρ , ἢν πολλῷ ξυνέλθῃ , ξυλλαβὼν ὁ τῆς διαρροίας ποταμὸς οἰχήσεται .
περὶ δὲ τοῦ Σαννυρίωνος καὶ Στράττις ἐν Ψυχασταῖς φησιν   ·
σαννυρίωνος σκυτίνην ἐπικουρίαν .
περὶ δὲ Μελήτου αὐτὸς ὁ Σαννυρίων ἐν Γέλωτι λέγει οὕτως   ·
μέλητον τὸν ἀπὸ Ληναίου νεκρόν .
ἦν δ ὄντως λεπτότατος καὶ μακρότατος ὁ ΚΙΝΗΣΙΑΣ , εἰς ὃν καὶ ὅλον δρᾶμα γέγραφεν Στράττις   , Φθιώτην Ἀχιλλέα αὐτὸν καλῶν διὰ τὸ ἐν τῇ αὑτοῦ ποιήσει συνεχῶς τὸ Φθιῶτα λέγειν ·
παίζων οὖν εἰς τὴν ἰδέαν αὐτοῦ ἔφη  Φθιῶτ  Ἀχιλλεῦ . . . .
ἄλλοι δ αὐτόν , ὡς καὶ Ἀριστοφάνης   , πολλάκις εἰρήκασι φιλύρινον Κινησίαν διὰ τὸ φιλύρας λαμβάνοντα σανίδα συμπεριζώννυσθαι , ἵνα μὴ κάμπτηται διά τε τὸ μῆκος καὶ τὴν ἰσχνότητα .
ὅτι δὲ ἦν ὁ Κινησίας νοσώδης καὶ δεινὸς τ ἄλλα Λυσίας ὁ ῥήτωρ ἐν τῷ ὑπὲρ Φανίου παρανόμων ἐπιγραφομένῳ λόγῳ εἴρηκεν , φάσκων αὐτὸν ἀφέμενον τῆς τέχνης συκοφαντεῖν καὶ ἀπὸ τούτου πλουτεῖν .
ὅτι δὲ ὁ ποιητής ἐστι καὶ οὐχ ἕτερος , σαφῶς αὑτὸς ὢν σημαίνεται ἐκ τοῦ καὶ ἐπὶ ἀθεότητι κωμῳδούμενον ἐμφανίζεσθαι καὶ διὰ τοῦ λόγου τοιοῦτον δείκνυσθαι .
λέγει δ οὕτως ὁ ῥήτωρ   ·
θαυμάζω δὲ εἰ μὴ βαρέως φέρετε ὅτι Κινησίας ἐστὶν ὁ τοῖς νόμοις βοηθός , ὃν ὑμεῖς πάντες ἐπίστασθε ἀσεβέστατον ἁπάντων καὶ παρανομώτατον ἀνθρώπων γεγονέναι .
οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ τοιαῦτα περὶ θεοὺς ἐξαμαρτάνων , ἃ τοῖς μὲν ἄλλοις αἰσχρόν ἐστι καὶ λέγειν , τῶν κωμῳδοδιδασκάλων δ ἀκούετε καθ ἕκαστον ἐνιαυτόν ;
οὐ μετὰ τούτου ποτὲ Ἀπολλοφάνης καὶ Μυσταλίδης καὶ Λυσίθεος συνειστιῶντο , μίαν ἡμέραν ταξάμενοι τῶν ἀποφράδων , ἀντὶ δὲ νουμηνιαστῶν κακοδαιμονιστὰς σφίσιν αὐτοῖς τ οὔνομα θέμενοι , πρέπον μὲν ταῖς αὑτῶν τύχαις ·
οὐ μὴν ὡς τοῦτο διαπραξόμενοι τὴν διάνοιαν ἔσχον , ἀλλ ὡς καταγελῶντες τῶν θεῶν καὶ τῶν νόμων τῶν ὑμετέρων .
ἐκείνων μὲν οὖν ἕκαστος ἀπώλετο ὥσπερ εἰκὸς τοὺς τοιούτους .
τοῦτον δὲ τὸν ὑπὸ πλείστων γιγνωσκόμενον οἱ θεοὶ οὕτως διέθεσαν ὥστε τοὺς ἐχθροὺς βούλεσθαι αὐτὸν ζῆν μᾶλλον ἢ τεθνάναι παράδειγμα τοῖς ἄλλοις , ἵν εἰδῶσιν ὅτι τοῖς λίαν ὑβριστικῶς πρὸς τὰ θεῖα διακειμένοις οὐκ εἰς τοὺς παῖδας ἀποτίθενται τὰς τιμωρίας , ἀλλ αὐτοὺς κακῶς ἀπολλύουσι , μείζους καὶ χαλεπωτέρας καὶ τὰς συμφορὰς καὶ τὰς νόσους αὐτοῖσ ἢ τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις προσβάλλοντες .
τὸ μὲν γὰρ ἀποθανεῖν ἢ καμεῖν νομίμως κοινὸν ἡμῖν ἅπασίν ἐστι , τὸ δ οὕτως ἔχοντα τοσοῦτον χρόνον διατελεῖν καὶ καθ ἑκάστην ἡμέραν ἀποθνῄσκοντα μὴ δύνασθαι τελευτῆσαι τὸν βίον τούτοις μόνοις προσήκει τοῖς τὰ τοιαῦτα ἅπερ οὗτος ἐξημαρτηκόσιν .
περὶ μὲν οὖν Κινησίου ταῦτα ὁ ῥήτωρ εἴρηκεν .
λεπτότερος δ ἦν καὶ ΦΙΛΗΤΑΣ ὁ Κῷος ποιητής , ὃς καὶ διὰ τὴν τοῦ σώματος ἰσχνότητα σφαίρας ἐκ μολύβου πεποιημένας εἶχε περὶ τὼ πόδε , ὡς μὴ ὑπὸ ἀνέμου ἀνατραπείη .
πολέμων δ ὁ περιηγητὴς ἐν τῷ περὶ Θαυμασίων   ΑΡΧΕΣΤΡΑΤΟΝ φησι τὸν μάντιν ἁλόντα ὑπὸ πολεμίων καὶ ἐπὶ ζυγὸν ἀναβληθέντα ὀβολοῦ ὁλκὴν εὑρεθῆναι ἔχοντα ·
οὕτως ἦν ἰσχνός .
ὁ δ αὐτὸς ἱστορεῖ , ὡς καὶ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ ἰατρῷ μὲν οὐδενὶ ὡμίλησεν , Ἀρκεσιλάου δὲ ἠκροᾶτο τοῦ φιλοσόφου , καὶ ὅτι συνεγένετο Πτολεμαίῳ τῷ Εὐεργέτῃ τάλαντα δώδεκα τὸν ἐνιαυτὸν λαμβάνων ·
ἦν δὲ ἰσχνότατος , ἄνοσος διατελέσας .
μητρόδωρος δ ὁ Σκήψιος ἐν δευτέρῳ περὶ Ἀλειπτικῆς Ἱππώνακτα τὸν ποιητὴν οὐ μόνον μικρὸν γενέσθαι τὸ σῶμα , ἀλλὰ καὶ λεπτόν , ἀκρότονον δ οὕτως ὡς πρὸς τοῖς ἄλλοις καὶ κενὴν λήκυθον βάλλειν μέγιστόν τι διάστημα , τῶν ἐλαφρῶν σωμάτων διὰ τὸ μὴ δύνασθαι τὸν ἀέρα τέμνειν οὐκ ἐχόντων βιαίαν τὴν φοράν .
λεπτὸς δ ἦν καὶ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ , καθ οὗ λόγος ἐστὶν Ὑπερείδῃ τῷ ῥήτορι , λέγων αὐτὸν ἕνα τῶν πολιτευομένων εἶναι .
ἦν δ εὐτελὴς τὸ σῶμα διὰ λεπτότητα , ὡς ὁ Ὑπερείδης ἔφη   .
ἄλεξίς τ ἐν Θεσπρωτοῖς φησιν   ·
ἑρμῆ θεῶν προπομπὲ καὶ Φιλιππίδου κληροῦχε , Νυκτός τ ὄμμα τῆς μελαμπέπλου .
καὶ Ἀριστοφῶν Πλάτωνι   ·
ἐν ἡμέραις τρισὶν ἰσχνότερον αὐτὸν ἀποφανῶ Φιλιππίδου . Β. οὕτως ἐν ἡμέραις ὀλίγαις νεκροὺς ποιεῖς ;
μένανδρος δὲ Ὀργῇ   ·
ὁ λιμὸς ὑμῶν τὸν καλὸν τοῦτον δακὼν Φιλιππίδου λεπτότερον ἀποδείξει νεκρόν ·
ὅτι δὲ καὶ πεφιλιππιδῶσθαι ἔλεγον τὸ λελεπτύνθαι Ἄλεξις ἐν Μανδραγοριζομένῃ φησίν   ·
κακῶς ἔχει ·
στρουθὶς ἀκαρὴς νὴ Δί ἐγένου ·
πεφιλιππίδωσαι . Β. μὴ σὺ καινῶς μοι λάλει ·
ὅσον οὐ τέθνηκα . Α. τοῦ ταλαιπώρου πάθους .
πολλῷ οὖν κάλλιόν ἐστι τοιοῦτόν τινα εἶναι τὴν ἰδέαν ἢ ὥς φησιν Ἀντιφάνης ἐν Αἰόλῳ   ·
τοῦτον οὖν δι  οἰνοφλυγίαν καὶ πάχος τοῦ σώματος ἀσκὸν καλοῦσι πάντες οὑπιχώριοι .
ἡρακλείδης δὲ ὁ Ποντικὸς ἐν τῷ περὶ Ἡδονῆς ΔΕΙΝΙΑΝ φησὶ τὸν μυροπώλην διὰ τρυφὴν εἰς ἔρωτας ἐμπεσόντα καὶ πολλὰ χρήματα ἀναλώσαντα , ὡς ἔξω τῶν ἐπιθυμιῶν ἐγένετο , ὑπὸ λύπης ἐκταραχθέντα ἐκτεμεῖν αὑτοῦ τὰ αἰδοῖα , ταῦτα πάντα ποιούσης τῆς ἀκολάστου τρυφῆς .
ἔθος δ ἦν Ἀθήνησι καὶ τοὺς πόδας τῶν τρυφώντων ἐναλείφειν μύροις , ὡς Κηφισόδωρος μὲν ἐν Τροφωνίῳ φησίν   ·
ἔπειτ  ἀλείφεσθαι τὸ σῶμά μοι πρίω μύρον ἴρινον καὶ ῥόδινον , ἄγαμαι , Ξανθία ·
καὶ τοῖς ποσὶν χωρὶς πρίω μοι βάκκαριν .
Εὔβουλος δ ἐν Σφιγγοκαρίωνι   ·
ἐν θαλάμῳ μαλακῶς κατακείμενον ·
ἐν δὲ κύκλῳ νιν παρθενικαὶ τρυφεραί , χλιδαναὶ μάλα καὶ κατάθρυπτοι , τὸν πόδ ἀμαρακίνοισι μύροις τρίψουσι τὸν ἐμόν .
ἐν δὲ Προκρίδι λέγει τις πῶς δεῖ ἐπιμελεῖσθαι τοῦ τῆς Προκρίδος κυνὸς ὡς περὶ ἀνθρώπου τοῦ κυνὸς τὸν λόγον ποιούμενος   ·
οὔκουν ὑποστορεῖτε μαλακῶς τῷ κυνί ;
κάτω μὲν ὑποβαλεῖτε τῶν Μιλησίων ἐρίων , ἄνωθεν δ ἐπιβαλεῖτε ξυστίδα . Β. Ἄπολλον . Α. εἶτα χόνδρον αὐτῷ δεύσετε γάλακτι χηνός . Β. Ἡράκλεις . Α. καὶ τοὺς πόδας ἀλείψετ  αὐτοῦ τῷ Μεγαλλείῳ μύρῳ .
ἀντιφάνης δὲ ἐν μὲν Ἀλκήστιδι   ἐλαίῳ τινὰ ποιεῖ χριόμενον τοὺς πόδας .
ἐν δὲ Μητραγύρτῃ φησί   ·
τήν τε παῖδ ἀλείμματα παρὰ τῆς θεοῦ λαβοῦσαν εἶτα τοὺς πόδας ἐκέλευ  ἀλείφειν πρῶτον , εἶτα τὰ νόνατα .
ὡς θᾶττον ἡ παῖς δ ἥψατ  αὐτοῦ τῶν ποδῶν ἔτριψέ τ , ἀνεπήδησεν .
καὶ ἐν Ζακύνθῳ   ·
εἶτ  οὐ δικαίως εἰμὶ φιλογύνης ἐγὼ καὶ τὰς ἑταίρας ἡδέως πάσας ἔχω ;
τουτὶ γὰρ αὐτὸ πρῶτον ὃ σὺ ποεῖς παθεῖν , μαλακαῖς καλαῖς τε χερσὶ τριφθῆναι πόδας , πῶς οὐχὶ σεμνόν ἐστιν ;
καὶ ἐν Θορικίοις   ·
λοῦται δ ἀληθῶς ·
ἀλλὰ τί ; Β. ἐκ χρυσοκολλήτου γε κάλπιδος μύρῳ Αἰγυπτίῳ μὲν τοὺς πόδας καὶ τὰ σκέλη , φοινικίνῳ δὲ τὰς γνάθους καὶ τιτθία , σισυμβρίνῳ δὲ τὸν ἕτερον βραχίονα , ἀμαρακίνῳ δὲ τὰς ὀφρῦς καὶ τὴν κόμην , ἑρπυλλίνῳ δὲ τὸ γόνυ καὶ τὸν αὐχένα . . .
ἀναξανδρίδης δὲ ἐν Πρωτεσιλάῳ   ·
μύρῳ δὲ παρὰ Πέρωνος , οὗπερ ἀπέδοτο ἐχθὲς Μελανώπῳ , πολυτελοῦς Αἰγυπτίου , ᾧ νῦν ἀλείφει τοὺς πόδας Καλλιστράτου .
καὶ τὸν ἐπὶ Θεμιστοκλέους δὲ βίον Τηλεκλείδης ἐν Πρυτάνεσιν   ἁβρὸν ὄντα παραδίδωσι .
κρατῖνός τ ἐν Χείρωσι τὴν τρυφὴν ἐμφανίζων τὴν τῶν παλαιτέρων φησίν   ·
ἁπαλὸν δὲ σισύμβριον ἢῥόδον ἢ κρίνον παρ οὖς ἐθάκει ·
μετὰ χερσὶ δὲ μῆλον ἕκαστος ἔχων σκίπωνά τ ἠγόραζον .
κλέαρχος δ ὁ Σολεὺς ἐν τοῖς Ἐρωτικοῖς    διὰ τί , φησί , μετὰ χεῖρας ἄνθη καὶ μῆλα καὶ τὰ τοιαῦτα φέρομεν ;
πότερον ὅτι καὶ διὰ τῆς τούτων ἀγαπήσεως ἡ φύσις μηνύει τοὺς τῆς ὥρας ἔχοντας τὴν ἐπιθυμίαν ;
διὰ τοῦτ οὖν οἱονεὶ δεῖγμα τῆς ὄψεως τὰ ὡραῖα μετὰ χεῖρας ἔχουσιν καὶ χαίρουσιν αὐτοῖς ;
ἢ δυοῖν χάριν ταῦτα περιφέρουσιν ·
ἀρχή τε γὰρ ἐντυχίας καὶ παράδειγμα τῆς βουλήσεως αὐτοῖς γίνεται διὰ τούτων , αἰτηθεῖσι μὲν τὸ προσαγορευθῆναι , δοῦσι δὲ τὸ προυπογράφειν ὅτι δεῖ καὶ αὐτοὺς μεταδιδόναι τῆς ὥρας .
ἡ γὰρ τῶν ὡραίων ἀνθῶν καὶ καρπῶν αἴτησις εἰς ἀντίδοσιν τῆς τοῦ σώματος ὥρας προκαλεῖται τοὺς λαβόντας .
ἢ τὴν τούτων ὥραν παραψυχὴν καὶ παραμυθίαν τῆς τῶν ἐρωμένων ὥρας ταῖς ἐπιθυμίαις χαίροντες ἔχουσιν αὐτοῖς .
ἐκκρούεται γὰρ ὑπὸ τῆς τούτων παρουσίας ὁ τῶν ἐρωμένων πόθος .
εἰ μὴ ἄρα τοῦ περὶ αὑτοὺς κόσμου χάριν καθάπερ ἄλλο τι τῶν πρὸς καλλωπισμὸν συντεινόντων ἔχουσί τε ταῦτα καὶ χαίρουσιν αὐτοῖς .
οὐ γὰρ μόνον στεφανουμένων τοῖς ὡραίοις ἄνθεσιν , ἀλλὰ καὶ μετὰ χεῖρας ἐχόντων τὸ πᾶν εἶδος ἐπικοσμεῖται .
τάχα δ ἴσως διὰ τὸ φιλοκάλους εἶναι ·
δηλοῖ δὲ τὸ τῶν καλῶν ἐρᾶν καὶ πρὸς τὰ ὡραῖα φιλικῶς ἔχειν .
καλὸν γὰρ τὸ τῆς ὀπώρας καὶ τὸ τῆς ὥρας ὄντως πρόσωπον ἔν τε καρποῖσι καὶ ἄνθεσι θεωρούμενον .
ἢ πάντες οἱ ἐρῶντες οἷον ἐκτρυφῶντες ὑπὸ τοῦ πάθους καὶ ὡριαινόμενοι τοῖς ὡραίοις ἁβρύνονται .
φυσικὸν γὰρ δή τι τὸ τοὺς οἰομένους εἶναι καλοὺς καὶ ὡραίους ἀνθολογεῖν .
ὅθεν αἵ τε περὶ τὴν Περσεφόνην ἀνθολογεῖν λέγονται καὶ Σαπφώ φησιν   ἰδεῖν  ἄνθε  ἀμέργουσαν παῖδ ἄγαν ἁπαλάν .
οὕτω δ ἐξήρτηντο τῶν ἡδυπαθειῶν οἱ τότε ὡς καὶ Καλλιπύγου Ἀφροδίτης ἱερὸν ἱδρύσασθαι ἀπὸ τοιαύτης αἰτίας .
ἀνδρὶ ἀγροίκῳ ἐγένοντο δύο καλαὶ θυγατέρες ·
αὗται φιλονικήσασαί ποτε πρὸς ἑαυτὰς προελθοῦσαι ἐπὶ τὴν λεωφόρον διεκρίνοντο ποτέρα εἴη καλλιπυγοτέρα .
καί ποτε παρίοντος νεανίσκου πατέρα πρεσβύτην ἔχοντος ἐπέδειξαν ἑαυτὰς καὶ τούτῳ ·
καὶ ὃς θεασάμενος ἔκρινε τὴν πρεσβυτέραν ·
ἧς καὶ εἰς ἔρωτα ἐμπεσὼν ἐλθὼν εἰς ἄστυ κλινήρης γίνεται καὶ διηγεῖται τὰ γεγενημένα τῷ ἀδελφῷ ἑαυτοῦ ὄντι νεωτέρῳ .
ὃ δὲ καὶ αὐτὸς ἐλθὼν εἰς τοὺς ἀγροὺς καὶ θεασάμενος τὰς παῖδας ἐρᾷ καὶ αὐτὸς τῆς ἑτέρας .
ὁ δ οὖν πατὴρ ἐπεὶ παρακαλῶν αὐτοὺς ἐνδοξοτέρους λαβεῖν γάμους οὐκ ἔπειθεν , ἄγεται ἐκ τοῦ ἀγροῦ τὰς παῖδας αὐτοῖς , πείσας ἐκείνων τὸν πατέρα , καὶ ζεύγνυσι τοῖς υἱοῖς .
αὗται οὖν ὑπὸ τῶν πολιτῶν καλλίπυγοι ἐκαλοῦντο , ὡς καὶ ὁ Μεγαλοπολίτης Κερκιδᾶς ἐν τοῖς Ἰάμβοις ἱστορεῖ λέγων   ·
ἦν καλλιπύγων ζεῦγος ἐν Συρακούσαις .
αὗται οὖν ἐπιλαβόμεναι οὐσίας λαμπρᾶς ἱδρύσαντο Ἀφροδίτης ἱερὸν καλέσασαι Καλλίπυγον τὴν θεόν , ὡς ἱστορεῖ καὶ Ἀρχέλαος ἐν τοῖς Ἰάμβοις .
ἐν μανίᾳ δὲ τρυφὴν ἡδίστην γενομένην οὐκ ἀηδῶς ὁ Ποντικὸς Ἡρακλείδης διηγεῖται ἐν τῷ περὶ Ἡδονῆς οὕτως γράφων ·
ὁ Αἰξωνεὺς Θράσυλλος ὁ Πυθοδώρου διετέθη ποτὲ ὑπὸ μανίας τοιαύτης ὡς πάντα τὰ πλοῖα τὰ εἰς τὸν Πειραιᾶ καταγόμενα ὑπολαμβάνειν ἑαυτοῦ εἶναι , καὶ ἀπεγράφετο αὐτὰ καὶ ἀπέστελλε καὶ διῴκει καὶ καταπλέοντα ἀπεδέχετο μετὰ χαρᾶς τοσαύτης ὅσησπερ ἄν τις ἡσθείη τοσούτων χρημάτων κύριος ὤν .
καὶ τῶν μὲν ἀπολομένων οὔ τε ἐπεζήτησεν , τοῖς δὲ σῳζομένοις ἔχαιρεν καὶ διῆγεν μετὰ πλείστης ἡδονῆς .
ἐπεὶ δὲ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ Κρίτων ἐκ Σικελίας ἐπιδημήσας συλλαβὼν αὐτὸν παρέδωκεν ἰατρῷ καὶ τῆς μανίας ἐπαύσατο , διηγεῖτο . . .
, οὐδεπώποτε φάσκων κατὰ τὸν βίον ἡσθῆναι πλείονα ·
λύπην μὲν γὰρ οὐ δ ἡντινοῦν αὐτῷ παραγίνεσθαι , τὸ δὲ τῶν ἡδονῶν πλῆθος ὑπερβάλλειν .
ἀντιφάνης ὁ κωμῳδιοποιός , ἑταῖρε Τιμόκρατες , ὡς ἀνεγίνωσκέ τινα τῷ βασιλεῖ Ἀλεξάνδρῳ τῶν ἑαυτοῦ κωμῳδιῶν , ὃ δὲ δῆλος ἦν οὐ πάνυ τι ἀποδεχόμενος ,  δεῖ γάρ , ἔφησεν , ὦ βασιλεῦ , τὸν ταῦτα ἀποδεξόμενον ἀπὸ συμβόλων τε πολλάκις δεδειπνηκέναι καὶ περὶ ἑταίρας πλεονάκις καὶ εἰληφέναι καὶ δεδωκέναι πληγάς ,  ὥς φησι Λυκόφρων ὁ Χαλκιδεὺς ἐν τοῖς περὶ Κωμῳδίας   .
ἡμεῖς οὖν τὸν περὶ ἐρωτικῶν λόγον ἐνταῦθα μέλλοντες κατατάττειν  ἐγένοντο γὰρ καὶ περὶ γαμετῶν καὶ ἑταιρῶν πολλάκις λόγοι  εἰδόσιν ἐκτιθέμενοι τὴν ἱστορίαν τῶν Μουσῶν τὴν Ἐρατὼ ἐπικαλεσάμενοι εἰς μνήμην ἡμῖν ἰέναι τὸν ἐρωτικὸν ἐκεῖνον κατάλογον , ἐντεῦθεν τὴν καταρχὴν ποιησόμεθα   ·
εἰ δ ἄγε νῦν , Ἐρατώ , πάρ θ ἵστασο καί μοι ἔνισπε , τίνες λόγοι περὶ αὐτοῦ τοῦ ἔρωτος καὶ τῶν ἐρωτικῶν ἐλέχθησαν .
καὶ γὰρ τὰς γαμετὰς ὁ καλὸς ἡμῶν ἑστιάτωρ ἐπαινῶν Ἕρμιππον ἔφη ἐν τοῖς περὶ Νομοθετῶν   ἱστορεῖν ὅτι ἐν Λακεδαίμονι εἰς οἴκημά τι σκοτεινὸν πᾶσαι ἐνεκλείοντο αἱ κόραι , συνεγκλειομένων καὶ τῶν ἀγάμων νεανίσκων ·
καὶ ἕκαστος ἧς ἐπιλάβοιτο , ταύτην ἀπῆγεν ἄπροικον .
διὸ καὶ Λύσανδρον ἐζημίωσαν , ὅτι καταλιπὼν τὴν προτέραν ἑτέραν ἐβουλεύετο περικαλλεστέραν ἀγαγέσθαι .
κλέαρχος δ ὁ Σολεὺς ἐν τοῖς περὶ Παροιμιῶν    ἐν Λακεδαίμονι , φησί , τοὺς ἀγάμους αἱ γυναῖκες ἐν ἑορτῇ τινι περὶ τὸν βωμὸν ἕλκουσαι ῥαπίζουσιν , ἵνα τὴν ἐκ τοῦ πράγματος ὕβριν φεύγοντες φιλοστοργῶσί τε καὶ ἐν ὥρᾳ προσίωσι τοῖς γάμοις .
ἐν δὲ Ἀθήναις πρῶτος Κέκροψ μίαν ἑνὶ ἔζευξεν , ἀνέδην τὸ πρότερον οὐσῶν τῶν συνόδων καὶ κοινογαμίων ὄντων .
διὸ καὶ ἔδοξέ τισιν διφυὴς νομισθῆναι , οὐκ εἰδότων τῶν πρότερον διὰ τὸ πλῆθος τὸν πατέρα .
ἐκ τούτων οὖν τις ὁρμώμενος μέμψαιτ  ἂν τοὺς περιτιθέντας Σωκράτει δύο γαμετὰς γυναῖκας , Ξανθίππην καὶ τὴν Ἀριστείδου Μυρτώ , οὐ τοῦ δικαίου καλουμένου  οἱ χρόνοι γὰρ οὐ συγχωροῦσιν  ἀλλὰ τοῦ τρίτου ἀπ ἐκείνου .
εἰσὶ δὲ Καλλισθένης , Δημήτριος ὁ Φαληρεύς , Σάτυρος ὁ περιπατητικός , Ἀριστόξενος , οἷς τὸ ἐνδόσιμον Ἀριστοτέλης ἔδωκεν ἱστορῶν τοῦτο ἐν τῷ περὶ Εὐγενείας   ·
εἰ μὴ ἄρα συγκεχωρημένον κατὰ ψήφισμα τοῦτο ἐγένετο τότε διὰ σπάνιν ἀνθρώπων , ὥστ ἐξεῖναι καὶ δύο ἔχειν γυναῖκας τὸν βουλόμενον , ὅθεν καὶ τοὺς τῆς κωμῳδίας ποιητὰς ἀποσιωπῆσαι τοῦτο , πολλάκις τοῦ Σωκράτους μνημονεύοντας .
παρέθετο δὲ περὶ τῶν γυναικῶν ψήφισμα Ἱερώνυμος ὁ Ῥόδιος   , ὅπερ σοι διαπέμψομαι εὐπορήσας τοῦ βιβλίου .
ἀντεῖπε δὲ τοῖς λέγουσι περὶ τῶν Σωκράτους γυναικῶν Παναίτιος ὁ Ῥόδιος .
παρὰ δὲ Πέρσαις ἀνέχεται ἡ βασίλεια τοῦ πλήθους τῶν παλλακίδων διὰ τὸ ὡς δεσπότην ἄρχειν τῆς γαμετῆς τὸν βασιλέα , ἔτι δὲ καὶ διὰ τὸ τὴν βασιλίδα , ὥς φησιν Δίνων ἐν τοῖς Περσικοῖς   , ὑπὸ τῶν παλλακίδων θρησκεύεσθαι ·
προσκυνοῦσι γοῦν αὐτήν .
καὶ ὁ Πρίαμος δὲ πολλαῖς χρῆται γυναιξὶ καὶ ἡ Ἑκάβη οὐ δυσχεραίνει .
λέγει γοῦν ὁ Πρίαμος ·
ἐννεακαίδεκα μέν μοι ἰῆς ἐκ νηδύος ἦσαν , τοὺς δ ἄλλους μοι ἔτικτον ἐνὶ μεγάροισι γυναῖκες .
παρὰ δὲ τοῖς Ἕλλησιν οὐκ ἀνέχεται ἡ τοῦ Φοίνικος μήτηρ τὴν τοῦ Ἀμύντορος παλλακίδα   .
μήδεια δὲ καίπερ εἰδυῖα τὸ ἔθος ὅτι ἐστὶ βαρβαρικὸν οὐ φέρει οὐ δὲ αὐτὴ τὸν Γλαύκης γάμον , ἤδη εἰς τὰ ἀμείνω καὶ Ἑλληνικὰ ἐκδεδιῃτημένη .
καὶ ἡ Κλυταιμνήστρα δὲ περιπαθὴς γενομένη τὴν Κασσάνδραν σὺν αὐτῷ τῷ Ἀγαμέμνονι ἀποκτείνει , ἣν εἰς τὴν Ἑλλάδα ὁ κρείων ἐπηγάγετο , ἐν ἔθει γενόμενος βαρβαρικῶν γάμων .
θαυμάσαι δ ἄν τις , φησὶν Ἀριστοτέλης   , ὅτι οὐδαμοῦ τῆς Ἰλιάδος Ὅμηρος ἐποίησε Μενελάῳ συγκοιμωμένην παλλακίδα , πᾶσι δοὺς γυναῖκας .