Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
χιόνι μὲν τὴν γῆν ἐλεύκαναν αἱ νεφέλαι , λόγῳ δὲ θείῳ τὰς ἡμετέρας ψυχὰς λευκαίνουσιν αἱ τῶν ἁγίων γραφῶν νιφάδες .
Αὗται γὰρ εἰς τὰς ἡμετέρας χωροῦσι ψυχάς , καὶ ὡς ὄμβρος ἐπ ἄγρωστιν καὶ ὡσεὶ νιφετὸς ἐπὶ χόρτον , αἱ θεῖαι νιφάδες , καὶ ἀρδεύουσιν ἡμᾶς καὶ λευκαίνουσιν 0 1 .
ἀρδεύουσι μὲν πρὸς τοὺς καρποὺς τῆς εὐσεβείας , λευκαίνουσι δὲ καθαίρουσαι τὸν ῥύπον τῆς ἁμαρτίας ·
ὁ γὰρ τῷ θείῳ λόγῳ πλυνόμενος χιόνος λευκότερος ἀναδείκνυται κατὰ τὸ τῷ Δαυὶδ εἰρημένον ·
πλυνεῖς με , καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι .
λευκαίνεται δὲ ἡμῶν ἡ ψυχὴ τοῖς τε θείοις δόγμασι καὶ τοῖς ἠθικοῖς παραγγέλμασι ·
δεῖ γὰρ προηγεῖσθαι τὴν πίστιν τὴν φωτίζουσαν ἡμῶν τὴν διάνοιαν , καὶ ἀκολουθεῖν ἔργα τὰ λαμπρύνοντα τὴν ψυχήν .
προηγεῖται δὲ τῶν πάντων ἡ πίστις , ἣν καὶ ὁ σωτὴρ ἐν τοῖς σήμερον ὑπαναγνωσθεῖσιν ἀπεθαύμασε λέγων ·
ἀμὴν λέγω ὑμῖν , οὐ δὲ ἐν τῷ Ἰσραὴλ τοσαύτην πίστιν εὗρον .
ὁ μὲν γὰρ ἑκατόνταρχος τῶν θαυμάτων τὴν ἀξίαν καταλαβὼν πρόσταγμα παρὰ τοῦ σωτῆρος ᾔτησε καὶ τὴν αὐθεντίαν ἐγνώρισεν .
Οἱ δὲ αἱρετικοί , καὶ καὶ καὶ καὶ ἀναγινώσκοντες , ἠγνόησαν τὴν ἀξίαν καὶ ὕβρισαν τὴν τοῦ μονογενοῦς ἐξουσίαν , ὑποκεῖσθαι αὐτὸν λέγοντες τῇ τοῦ πατρὸς αὐθεντίᾳ , οὐκ εἰδότες ὅτι τῆς θείας οὐσίας κοινὴ ἡ ἐξουσία καὶ ἀμέριστος ἡ αὐθεντία 0 ·
ἐγὼ γὰρ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν .
φησὶν ὁ θαυμάσιος ἐκεῖνος ἑκατόνταρχος ·
Εἰπὲ λόγῳ , καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου .
Οὐ χρεία τῆς σωματικῆς ἐπιδημίας 0 ·
πανταχοῦ ἡ θεϊκὴ δύναμις , οὐ περιγραφομένη τόπῳ , ἀλλὰ πάντα τῷ θείῳ περιστοιχιζομένη πνεύματι 0 .
ἰουδαῖοί σε καλοῦσιν εἰς οἶκον , ἀγνοοῦντές σου τὴν ἀξίαν .
ἐγὼ δέ σε οἶδα πανταχοῦ παρόντα καὶ λόγῳ κελεύοντα καὶ νεύματι κατορθοῦντα τὰ πάντα .
παρεκάλεσα ὡς δεσπότην , παρακαλῶ καὶ ὡς θεόν 0 .
ἱκετεύω ὡς σωτῆρα καὶ πείθω ὡς εὐεργέτην 0 .
ὁ παῖς μου δεινῶς βέβληται ἐν τῇ οἰκίᾳ βασανιζόμενος .
καὶ ὅρα τοῦ πιστοῦ τὸ ἐρρωμένον φρόνημα .
ἦλθεν οὐ δι ἑαυτοῦ ἀλλὰ διὰ τῶν πρεσβυτέρων , οὐκ ἀφοσιούμενος τὴν παράκλησιν , ἀλλ ἀνάξιον ἑαυτὸν θέμενος τῆς τοῦ σωτῆρος ὄψεως .
Οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς .
διὸ οὐ δὲ ἐμαυτὸν ἠξίωσα ἐλθεῖν πρὸς σέ .
καλὴ τοῦ πιστοῦ ἡ ἐπιείκεια , ὄψιν μὲν παραιτουμένη διὰ τὴν εὐλάβειαν , ἀξίαν δὲ κηρύττουσα διὰ τὸν ἀληθῆ λόγον 0 .
ἦλθον οἱ πρεσβύται τῶν Ἰουδαίων , ὀλιγόπιστοι πρεσβύται ὑπὲρ πιστοῦ θεράποντος .
καὶ οἱ μὲν τῆς συναγωγῆς ἄρχοντες ἐλέγοντο ·
ἐλθὲ καὶ ἴασαι .
ὁ δὲ πρεσβείαν ἀποστείλας , ἐπιγνοὺς τὴν ἀξίαν 0 ·
μὴ σκύλλου φησὶν οὐ γάρ εἰμι ἱκανὸς ἵνα εἰσέλθῃς εἰς τὸν οἶκόν μου .
καὶ πόθεν ἔχεις πεῖραν τοῦ ἐμοῦ λόγου ;
Οἶδά σε θεὸν ἀπὸ τῶν θαυμάτων .
θεοῦ δὲ λόγος φύσιν ἐργάζεται καὶ διορθοῦται καὶ πάντων εστὶν ὑπόστασις τῶν φαινομένων .
Εἰπὲ λόγῳ ·
καὶ γὰρ Τῷ λόγῳ σου οἱ οὐρανοὶ ἐστερεώθησαν .
καὶ γὰρ λόγῳ τὴν γῆν ἐθεμελίωσας , λόγῳ τοὺς οὐρανοὺς ἐστερέωσας , λόγῳ τὴν θάλασσαν ἀφώρισας , λόγῳ τὰ πάντα διεκόσμησας .
πᾶσιν κελεύεις τοῖς δημιουργήμασιν ·
ἀποστέλλεις τὸ φῶς καὶ πορεύεται , καλεῖς αὐτὸ καὶ ὑπακούει σοι τρόμω , ὡς φησὶν Ἰερεμίας .
Οἱ δὲ ἀστέρες λάμψουσί σοι μετ εὐφροσύνης .
ἐκάλεσας αὐτοὺς καὶ εἶπαν ·
πάρεσμεν .
τῇ φαινομένῃ δημιουργίᾳ προστάττεις , καὶ τῇ ὑπερκοσμίῳ κτίσει κελεύεις , καὶ τῷ αὐτῷ προστάγματι νόσους ἀπελαύνειν οὐκ ἰσχύεις ;
Εἰπὲ λόγῳ .
λόγου χρῄζω παρὰ τοῦ θεοῦ λόγου .
Εἰπὲ λόγῳ καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου .
δεῖ δὲ εἰδέναι ὡς πολλή τις ἔστι διαφορὰ ἐν τῷ περὶ τῆς πίστεως λόγῳ καὶ ὅπως ἄκουε ἀδελφέ , εἰσίν τινες εἰς ἄκρον πίστεως φθάνοντες , καὶ εἰσὶν ἄλλοι μεσότητα πίστεως ἔχοντες , εἰσὶν δὲ ἄλλοι ὀλιγόπιστοι , καὶ ἕτεροι δύσπιστοι , καὶ εἰσὶ πάλιν ἕτεροι ἄπιστοι .
πιστοὶ μὲν οὖν εἰσὶν ἄκροι καὶ θαυμαστοί , οἷος ὁ ἑκατόνταρχος οὗτος , ᾧ μαρτυρῶν ὁ σωτὴρ ἔλεγεν 0 ·
ἀμὴν λέγω ὑμῖν , οὐ δὲ ἐν τῷ Ἰσραήλ , τοσαύτην πίστιν εὗρον , καὶ ἡ Χαναναία ἐκείνη ἡ προσιοῦσα , ἣν θαυμάσας ὁ κύριος ἔφη ·
ὦ γύναι , μεγάλη σου ἡ πίστις , γενηθήτω σοι ὡς θέλεις 0 .
Οὗτοι μὲν οὖν οἱ ἄκροι πιστοί 0 ·
ἄπιστοι δὲ οἱ πάντη τῆς εὐσεβείας ἀπεσχοινισμένοι , δύσπιστοι δὲ οἱ ἐν μεθορίῳ κείμενοι καὶ πίστεως καὶ ἀπιστίας , οἱ ποτὲ μὲν συντιθέμενοι τῷ λόγῳ , ποτὲ δὲ ἀνανεύοντες 0 1 .
τοιαύτην ποτὲ δυσπιστίαν κατηγορεῖ τῶν μαθητῶν τοῦ σωτῆρος , πρὶν ἢ τελειωθῶσι , τὸ εὐαγγέλιον .
ὅτε γὰρ ἀπηγγέλη αὐτοῖς ὅτι κύριος ἀνέστη ἐκ νεκρῶν , οἱ μέν φησιν ἐπίστευσαν , οἱ δὲ ἐδίστασαν .
τὸ δὲ διστάσαι , τὸ ἐν διπλῇ καρδίᾳ στῆναι , τὸ πιστεῦσαι ὁμοῦ καὶ ἀπιστῆσαι , τοῦτο πολλάκις καὶ ἡ τῶν πολλῶν ψυχὴ πάσχει , τὰ περὶ Χριστοῦ ἐννοοῦσα .
ὅταν γὰρ πρὸς αἱρετικοὺς κινῶμεν , ποτὲ συντίθενται οἱ ἀκροαταὶ τῇ τοῦ μονογενοῦς ἀξίᾳ , ποτὲ δὲ πάλιν τῇ διανοίᾳ σαλεύονται πρὸς τὰ τῶν αἱρετικῶν ῥήματα καὶ εὑρίσκονται ἐν διστασίᾳ , ποτὲ μὲν πρὸς τὴν δόξαν τοῦ Χριστοῦ βλέποντες , πότε δὲ πρὸς τὴν αἱρετικὴν κακίαν ἐκκλίνοντες .
ἀλλὰ θεὸς ἐπετίμα τῇ τοσαύτῃ ὀλιγοπιστίᾳ .
ἡ γὰρ τοιαύτη πίστις ὑστερεῖ καὶ ἐλλειπής ἐστιν .
ἔστι γὰρ πιστεῦσαι καὶ ἐλλειπῶς πιστεῦσαι .
διὰ τοῦτο ὁ ἀπόστολος , εἰδὼς ὅτι ἐστὶ πίστις ἐλλειπὴς καὶ ἐνδεής , Ἵνα ἐλθὼν ἀναπληρώσω τὰ ὑστερήματα τῆς πίστεως ὑμῶν 0 .
ἔστι οὖν καὶ πιστεῦσαι καὶ ὑστερεῖν πρὸς τὸ ἄκρον τῆς πίστεως .
ἔστι τοίνυν ἡ ὀλιγοπιστία τὸ μικρόν τι περὶ θεοῦ νοεῖν , οἷον ὀνειδίζει ὁ σωτὴρ τῷ Πέτρῳ εἰσελθόντι εἰς τὴν θάλατταν καὶ μετὰ πίστεως βαδίσαντι καὶ μετὰ ταῦτα διστάσαντι .
διό φησι πρὸς αὐτόν ·
ὀλιγόπιστε , εἰς τί ἐδίστασας ; .
Οὐκ εἶπεν Ἄπιστε , ἀλλ Ὀλιγόπιστε .
ὀλίγην γάρ τινα πίστιν ἐνεδείξατο .
τὰ μὲν γὰρ πρῶτα ὡς εἶδε τὸν σωτῆρα πεζεύοντα ἐν τῇ θαλάττῃ καὶ τὴν θάλατταν ὑπο στρώσασαν τὰ κύματα καὶ τὰ ἑαυτῆς ἁπλώσασαν νῶτα τοῖς βήμασι τοῖς δεσποτικοῖς , ἐννοήσας τὸ τοῦ Δαυὶδ λόγιον τὸ λέγον 0 ·
ἐν τῇ θαλάσσῃ ἡ ὁδός σου , καὶ αἱ τρίβοι σου ἐν ὕδασι πολλοῖς , καὶ τὰ ἴχνη σου οὐ γνωσθήσονται , λέγει πρὸς τὸν ἑαυτοῦ σωτῆρα 0 ·
κύριε , εἰ σὺ εἶ , ἐπίτρεψόν μοι ἐλθεῖν πρὸς σὲ ἐπὶ τὰ ὕδατα .
ἐπέτρεψεν ὁ δεσπότης , ἠκολούθησεν ὁ οἰκέτης , καὶ εἰσῆλθεν ἐπὶ τοῦ νώτου τῆς θαλάσσης ἄνθρωπος .
Εἶτα ἡ θάλασσα διήγειρεν αὐτῆς τὰ κύματα , μᾶλλον δὲ ἄνεμος σφοδρὸς ἐμβαλὼν τοῖς ὕδασιν ἐκταράττει τῆς θαλάσσης τὰ κύματα καὶ πᾶσαν αὐτῆς ἐθόλωσεν τὴν ἐπιφάνειαν .
ἐσαλεύθη ὁ οἰκέτης καὶ ἤρξατο καταποντίζεσθαι , οὐ τῷ σώματι πρῶτον κινδυνεύσας , ἀλλ ὀλιγοπιστίᾳ βαπτισθείς .
Εἶδεν τὴν θάλασσαν μανεῖσαν καὶ τοὺς ἀνέμους ταραττομένους καὶ τῆς προτέρας πίστεως ἐξελθὼν ἔμελλε καταποντίζεσθαι .
καὶ καλεῖ τὸν σωτῆρα ·
ὁ δὲ πρὸς αὐτόν 0 ·
καὶ μὴν οὐκ ἦν οὐ δὲ τὸ πρῶτον ἀπιστίας .
Εἰ σὺ εἶ , κέλευσόν με ἐλθεῖν ἐπὶ τὰ ὕδατα , γνωρίζοντος ἦν τὴν ἀξίαν τοῦ κελεύοντος , καὶ τὸ καταποντιζόμενον μὴ πρὸς ἕτερον ἰδεῖν ἀλλὰ τὴν παρ αὐτοῦ βοήθειαν ἐπιζητῆσαι καὶ εἰπεῖν ·
κύριε , βοήθει , οὐκ ἀπιστοῦντος , ἀλλὰ πιστεύοντος .
κατηγορεῖ τοίνυν αὐτοῦ τὸ εὐαγγέλιον , οὐκ ἐπειδὴ ἐκάλεσεν τὸν δεσπότην , ἀλλ ἐπειδὴ ἐνόμιζεν καταποντίζεσθαι τοῦ δεσπότου παρόντος .
διὰ τί , φησι , μετὰ τὴν ἐμὴν ἐπιτροπήν , μετὰ τὸ ἐμὸν νεῦμα , ἐφοβήθης τὴν θάλατταν ;
ἐγὼ ἐπέτρεψα Ἐλθέ , καὶ ἐνόμισας τὸν ἄνεμον ἰσχυρότερον εἶναι τῆς ἐμῆς ἐπιταγῆς ;
ἐφοβήθησέ σε ἄνεμος ὡς ἰσχυρότερος τοῦ ἐμοῦ νεύματος 0 ;
Οὐκ ἐγώ εἰμι ὁ περιπατῶν ἐπὶ πτερύγων ἀνέμων ;
ἀλλ ἡ θάλαττά σε πτοεῖ ;
ἐγώ εἰμι ὁ ἀπειλῶν τῇ θαλάσσῃ καὶ ξηραίνων αὐτήν .
τί τοίνυν φοβεῖ τὴν κτίσιν τοῦ κτίστου παρόντος ;
ἀλλ ἴσως ἐρεῖ καὶ ὁ Πέτρος ·
διὰ τί οὖν , κύριε , σοῦ παρόντος ἐτόλμησεν ἡ θάλαττα στασιάσαι ;
διὰ τί σοῦ παρόντος ἤγειρε κύματα ;
ἐστασίασεν ἡ θάλαττα , Πέτρε , οὐ Χριστοῦ καταφρονήσασα , ἀλλὰ σε δοκιμάζουσα .
ἀεὶ γὰρ ἡ θάλαττα παιδαγωγὸς ἐγένετο τῆς ἀπιστίας τῶν μαθητῶν .
Εἰσῆλθε τότε ὁ σωτὴρ εἰς τὴν θάλασσαν , εἰσῆλθεν οὐ πεζεύων ἀλλὰ πλέων .
ὅτε γὰρ βούλεται γνωρίζει τὴν ἀξίαν , ὅτε βούλεται πληροῖ τὴν οἰκονομίαν .
περιεπάτησεν ἐπὶ τῆς θαλάσσης ὡς ἐπὶ ἐδάφους , εἰσῆλθεν ἐν πλοίῳ ὡς ἄνθρωπος 0 ·
καὶ οὐκ ἐπέβη μόνον τῷ πλοίῳ ἀλλὰ καὶ ἐκάθευδεν ἐν τῷ πλοίῳ .
ἡ ἄυπνος φύσις ἐκάθευδεν ἐν πλοίῳ ;
ὁ κοιμίζων κύματα ἐκάθευδεν ἐν πλοίῳ , περὶ οὗ ἔλεγεν ὁ προφήτης ·
ἰδοὺ οὐ νυστάζει οὐ δὲ ὑπνώσει ὁ φυλάσσων τὸν Ἰσραήλ .
Εἰσῆλθε καὶ ἐκάθευδεν ·
καὶ ἡ θάλασσα πάλιν ἤγειρεν τὰ κύματα , οὐ τοῦ δεσπότου καταφρονοῦσα , ἀλλὰ τὴν ὀλιγοπιστίαν τῶν μαθητῶν ἐλέγχουσα , ὀλιγοπιστίαν λέγω τὴν πρὸ τῆς τελειώσεως .
μηδείς μου τῆς φωνῆς λαμβανέσθω .
Οὐ γὰρ τῶν ἀποστόλων κατηγορῶ , ἀλλὰ τῶν ἀποστόλων τὴν ἀσθένειαν ἐλέγχω , ἵνα μετὰ ταῦτα τῶν ἀποστόλων τὴν δύναμιν γνωρίσῃς .
ἄλλο γὰρ Σίμων ὁ ἁλιεύς , ἄλλο Πέτρος ὁ ἀπόστολος 0 1 ·
ἄλλο Ματθαῖος ὁ τελώνης , ἄλλο Ματθαῖος ὁ εὐαγγελιστής 0 1 2 .
γνώριζε πρῶτον τῶν ἁλιέων τὴν εὐτέλειαν καὶ τότε θαύμαζε τῶν ἀποστόλων τὴν μεγαλοπρέπειαν .
ἐγείρει αὐτῆς ἡ θάλαττα τὰ κύματα .
ἐκινδύνευον καὶ ἐχειμάζοντο .
καὶ παρῆν ὁ ἐπιτιμῶν τῇ θαλάσσῃ καὶ οὐκ ἐπετίμα .
ᾔδει γὰρ αὐτὴν ὡς καλὴν παιδαγωγὸν τοὺς μαθητὰς γυμνάζουσα ἐν κινδύνῳ 0 .
καταστάντες οὖν ἔβλεπον ὡς ἄνθρωπον καθεύδοντα καὶ παρακαλοῦσιν ὡς ἄνθρωπον λέγοντες 0 ·
ἐπιστάτα , ἀνάστα , σῶσον , ἀπολλύμεθα .
ἐπιστάτην καλεῖς ;
διὰ τοῦτο ἡ θάλασσα ἀγανακτεῖ ·
διὰ τοῦτο κατὰ σοῦ στασιάζει , ἐπειδὴ τὸν δεσπότην ἀκμὴν οὐ γνωρίζεις , ἀλλ ἐπιστάτην καλεῖς , λέγων ·
ἐπιστάτα .
ἢ τοίνυν σύστειλον τὴν φωνήν , ἢ οὐ συστέλλω τὰ κύματα .
ἐπιστάτα , ἀπολλύμεθα .
διεγείρεται μὲν ὁ κληθεὶς ἐπιστάτης , ἀναδειχθεὶς ὡς δεσπότης .
καὶ τὶ πρὸς αὐτούς 0 ;
τί δειλοί ἐστε , ὀλιγόπιστοι ;
βλέπε πῶς πανταχοῦ ἐπιτιμᾷ τῷ μὴ γνωρίζοντι τὴν ἀξίαν .
διὰ τὶ ἐπιστάτην καλεῖς ;
Εἶδόν σε , φησί , καθεύδοντα καὶ ὡς ἀνθρώπῳ προσῆλθον .
Εἶτα ἐπειδὴ εἶδες καθεύδοντα ἠγνόησας τὴν ἄυπνον ἀξίαν .
Οὐκ ἐδύνω εἰπεῖν ὡς ὁ Δαυίδ 0 ·
ἐξεγέρθητι , ἵνα τί ὑπνοῖς κύριε ; .
διὰ τί κύριον οὐκ ἐκάλεσας , ἀλλ ἐπιστάτην ὡς κοινὸν διδάσκαλον 0 ;
Εἰ ἐπιστάτην καλεῖς , βοήθειαν ζητεῖς .
ποῖος ἐπιστάτης δύναται κοιμίσαι κύματα ;
ποῖος ἐπιστάτης δύναται ἐπιτιμῆσαι χειμῶνι θαλάσσης ;
Εἰ ἐπιστάτην νομίζεις , ἔασον καθεύδειν τὸν ἐπιστάτην .
Εἰ δὲ θεὸν καλεῖς , γνώριζε τὴν ἀξίαν καὶ δέχου τὴν βοήθειαν .
ἀλλ  ἐκείνοις μὲν ἐπιτιμᾷ διὰ τὴν ὀλιγοπιστίαν , τῇ δὲ θαλάσσῃ κελεύει διὰ τὴν αὐθεντίαν .
καί φησι τῇ θαλάσσῃ ·
σιώπα , πεφίμωσο .
ὁμοῦ προῆλθεν ὁ λόγος καὶ ἡ θάλασσα ἐπέγνω τὸ πρόσταγμα .
ἐκελεύσθη σιωπᾶν καὶ ἐσίγησεν .
ἐκελεύσθη ἠρεμεῖν καὶ οὐκ ἀντεῖπεν .
τοῦτο , οἶμαι , προοιμιαζόμενος , μᾶλλον δὲ προαναφωνῶν καὶ ὁ μακάριος Δαυὶδ ἔλεγεν ἐν τῷ , τὴν ἀποστολικὴν διαγράφων εἰκόνα καὶ τὸν ἐν τῇ θαλάσσῃ χειμῶνα ·
Οἱ καταβαίνοντες εἰς θάλασσαν ἐν πλοίοις , οἱ ποιοῦντες ἐργασίαν ἐν ὕδασι πολλοῖς , αὐτοὶ εἶδον τὰ ἔργα κυρίου καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ ἐν τῷ βυθῷ .
ἐνίοτε τὸν ἀκροατὴν συναρπάσας τις τῶν ἐναντίων λέγει ·
τὰ ἐπὶ τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης ὁ Δαυὶδ διηγεῖται θαύματα , ἅπερ εἶδον οἱ Ἰσραηλῖται πεζεύοντες ἐν τῷ βυθῷ , ὅτε ὕδατα εἰς τεῖχος ἐπήγνυτο , ὅτε ὁ Φαραὼ κατεποντίζετο καὶ Ἰσραὴλ ἐσώζετο .
τότε , φησίν , οἱ καταβαίνοντες εἶδον τὰ θαύματα ἐν τῷ βυθῷ .
ἀλλ ἐλέγχει αὐτοὺς τὸ προοίμιον Οἱ γὰρ υἱοὶ Ἰσραὴλ πεζεύσαντες εἰσῆλθον , ἐνταῦθα δὲ οὐ τοὺς πεζεύοντες λέγει , ἀλλὰ τοὺς πλέοντας .
διό φησιν ·
Οἱ καταβαίνοντες εἰς τὴν θάλασσαν ἐν πλοίοις , καὶ τὸ ποιοῦντες δὲ ἐργασίαν , οὐδὲν ἕτερον σημαίνει ἢ τὴν ἐπιστήμην τῶν ἁλιέων 0 .
Οἱ ποιοῦντες ἐργασίαν ἐν ὕδασι πολλοῖς , ἀντὶ τοῦ Οἱ ἁλιεῖς , αὐτοὶ εἶδον τὰ ἔργα κυρίου καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ ἐν τῷ βυθῷ 0 .
ποῖα θαυμάσια 0 ;
Εἶπεν , καὶ ἔστη πνεῦμα καταιγίδος .
ἐνταῦθα δείκνυσιν ὅτι κατὰ πρόσταγμα θεοῦ ἐκινήθη ἡ θάλασσα .
Οὐ γὰρ ἂν ἐπεμάνη τοῖς μαθηταῖς τοῦ δεσπότου μὴ βουλομένου .
ὑψώθη τὰ κύματα αὐτῆς .
καὶ οἱ ἀπόστολοι τί 0 ;
ἐταράχθησαν , ἐσαλεύθησαν ὡς ὁ μεθύων , καὶ πᾶσα ἡ σοφία αὐτῶν κατεπόθη 0 .
ποία σοφία 0 ;
ἡ πίστις .
κατεπόθη ἡ σοφία ἀπὸ τῆς ὀλιγοπιστίας κατασχεθεῖσα , καὶ ἐκέκραξαν πρὸς κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαι αὐτούς .
ἐπιστάτα , ἐπιστάτα , ἀπολλύμεθα .
καὶ ἔσωσεν αὐτοὺς ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ .
καὶ τί μετὰ τοῦτο 0 ;
τὸ εὐαγγελικὸν ἐκεῖνο πρόσταγμα 0 ·
βλέπε πῶς προαναφωνεῖ ὁ προφήτης .
καὶ ἐπετίμησε τῇ κατιγίδι , καὶ ἔστη εἰς αὔραν , καὶ ἐσίγησε τὰ κύματα αὐτῆς .
ἐπιτιμᾷ τοίνυν τῇ θαλάττῃ , καὶ ἡσυχάζει .
ἐπέγνω τὸ δεσποτικὸν κέλευσμα καὶ ἠρεμεῖ .
ἐπετίμησεν αὐτῇ ἵνα αὐτὴν καταστείλῃ ·
οὐκ ἠπείλησεν ἵνα μὴ ξηράνῃ .
Εἰ γὰρ ἠπείλησεν , ἐξήρανεν , καθώς φησιν ὁ προφήτης ·
ἀπειλῶν θαλάσσῃ καὶ ξηραίνων αὐτήν .
Εἶτα μὲν τὴν ἐπιτίμησιν ἄρχονται λέγειν οἱ μαθηταί ·
τίς ἐστιν οὗτος ὅτι καὶ οἱ ἄνεμοι καὶ ἡ θάλασσα αὐτῷ ὑπακούουσιν ; .
ὅρα πῶς ἠγνόουν ἀκμὴν τὴν ἀξίαν , προσέχοντες τῇ οἰκονομίᾳ .
Εἶτα τί ἐπάγει τὸ εὐαγγέλιον ;
προσελθόντες φησὶ προσεκύνησαν αὐτῷ τινες οἱ ἐν τῷ πλοίῳ μαθηταὶ λέγοντες ·
ἀληθῶς θεοῦ υἱὸς εἶ .
ὅρα τί ὠφέλησεν ἡ θάλασσα .
πρὸ τῆς ταραχῆς ἐπιστάτην ἐκάλουν , μετὰ τὴν ταραχὴν υἱὸν θεοῦ ὡμολόγουν Ἡ ταραχὴ τὴν ἀξίαν ἔδειξεν .
ταῦτά μοι πάντα εἴρηται πρὸς τὸ δεῖξαι τὴν διαίρεσιν τῆς πίστεως καὶ ἀπιστίας καὶ ὀλιγοπιστίας καὶ δυσπιστίας .
ὁ δὲ σωτὴρ ἐκθειάζων τὸν ἑκατόνταρχον διὰ τὸ Εἰπὲ λόγῳ καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου , φησὶ πρὸς τοὺς ἀκολουθοῦντας ·
ἀμὴν λέγω ὑμῖν , οὐ δὲ ἐν τῷ Ἰσραὴλ εὗρον τοσαύτην πίστιν .
Οὐχ εὗρες πίστιν ἐν τῷ Ἰσραήλ ;
Οὐκ ἠξιώθης ἐπιθεῖναι χεῖρα τῇ πενθερᾷ Πέτρου ;
Εἰ μὴ ἐπίστευον , πῶς παρεκάλου ;
ἀλλ οὐκ εἶπεν ·
Οὐχ εὗρον , ἀλλ  Οὐχ εὗρον τοσαύτην .
παρεκλήθην ἐπιθεῖναι χεῖρα τῇ πενθερᾷ Πέτρου , ἀλλ οὐδεὶς ἔνηψεν ὡς οὗτος 0 ·
Εἰπὲ λόγῳ καὶ δίωξον τὸν πυρετόν .
ἐκάλεσέ με καὶ ὁ τῆς συναγωγῆς ἄρχων Ἰάειρος καὶ εἶπέ μοι ·
τὸ θυγάτριόν μου ἀπόλλυται ·
ἐλθὲ καὶ ἴασαι αὐτήν .
καὶ ἐμοῦ πρὸς αὐτὸν εἰρηκότος 0 ·
θάρσει , ἡ θυγάτηρ σου ζῇ , ἔλεγεν ·
κύριε , ἐλθὲ πρὶν ἀποθάνῃ .
καὶ οὐκ ἐγνώρισε τοῦ ῥήματος τὴν ἀξίαν , ἀλλὰ ἀπῄτησε τοῦ σώματος τὴν παρουσίαν .
ἐπίστευσαν πολλοί , ἀλλ οὐχ ὡς οὗτος 0 1 ·
ἐπίστευσαν , ἀλλ οὐ κατ αὐτόν .
Οὗτος τοίνυν ὁ πιστὸς προήνεγκεν πίστιν ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ , ὁ δὲ αἱρετικὸς προφέρει ἀπιστίαν ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ .
καὶ ὅρα τῆς γραφῆς τὴν σύνεσιν , μᾶλλον δὲ ὅρα τὴν πηγὴν τῆς σοφίας , οἷα φθέγγεται ·
ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας προφέρει τὰ ἀγαθά , καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἀπὸ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας προφέρει αὐτοῦ προφέρει τὰ κακά .
ἐνταῦθα πρόσεχε πῶς οὐ φύσιν πονηρὰν οὔ τε ἀγαθὴν ἔδειξεν , ἀλλὰ προαίρεσιν , καὶ πρὸς τοῦτο νεύουσαν καὶ πρὸς ἐκεῖνο βλέπουσαν .
τοῦτο δὲ τὸ ῥῆμα τὴν Μανιχαίων ἐλέγχει κακίαν , τῶν τὴν σάρκα πονηρὰν ὁριζομένων , τὴν δὲ ψυχὴν ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ 0 .
βούλονται γὰρ οἱ τῶν Μανιχαίων παῖδες τὴν μὲν σάρκα εἶναι τοῦ πονηροῦ , τουτ έστιν τοῦ διαβόλου , τὴν δὲ ψυχὴν τοῦ θεοῦ 0 .
ἐλέγχει δὲ αὐτοὺς .
Εἰ γὰρ ἡ καρδία τοῦ σώματός ἐστιν , πῶς ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ προφέρει ἀγαθά ;
τὸ γὰρ φύσει πονηρὸν ἀγαθὰ προφέρειν οὐ δύναται .
ὁρίσονται τοίνυν ὅπερ ἐθέλουσιν .
βούλονται τὴν καρδίαν ἡμῶν πονηρὰν εἶναι .
διὰ τί οὖν προφέρει ἀγαθά ;
ἀλλ ἀγαθὴν κατὰ φύσιν 0 .
καὶ εὑρίσκεις τὸ σαθρὸν τῆς ἀπιστίας .
διὰ τοῦτο τὰ δύο ἔταξεν , καὶ πονηρὸν εἶπε καὶ ἀγαθὸν ἄνθρωπον , ἵνα μὴ τῆς φύσεως καταδράμῃς , ἀλλ ἵνα γνωρίσῃς τὴν προαίρεσιν .
ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος πρῶτον , ὅρα πῶς τὴν φύσιν ἀγαθὴν τίθεται , μᾶλλον δὲ τὴν προσηγορίαν ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος 0 .
Εἰ φύσει πονηρός , διὰ τί ἀγαθός 0 ;
καὶ εἰ φύσις ἀγαθός , διὰ τί πονηρός 0 1 ;
ὅρα πῶς οὐ περὶ φύσεως νῦν διαλέγεται , ἀλλὰ τῆς προαιρέσεως τὴν ἐξουσίαν ὁρίζεται .
ἀλλὰ προφέρουσιν τὸ ἀποστολικὸν οἱ Μανιχαῖοι καὶ συκοφαντοῦσι τὴν ἀποστολικὴν φωνὴν λέγουσαν ὅτι ἡ σάρξ πονηρά ἐστιν .
ἄκουε γάρ , φησίν , οἷα διδάσκει Παῦλος ·
φανερὰ δέ ἐστι τὰ ἔργα τῆς σαρκός , ἅτινά ἐστι πορνεία , μοιχεία καὶ τὰ ἑξῆς .
ὁ δὲ καρπὸς τοῦ πνεύματος , ἀγάπη , χαρά , εἰρήνη καὶ τὰ ἑξῆς 0 .
ὁρᾷς , φησίν , πῶς τὰ ἐξ ἐναντίας τίθεται σάρκα καὶ πνεῦμα , καὶ τὸ μὲν καλεῖ πηγὴν ἀγαθῶν , τὴν δὲ πηγὴν πονηρῶν 0 .
Οὐκοῦν ἴδωμεν εἰ ἀληθῶς τῇ κακίᾳ ἐκείνων συντρέχει ὁ ἀποστολικὸς λόγος , καὶ μὴ τῆς προαιρέσεως ἑρμηνεύει τὴν δύναμιν .
ἡ σάρξ , εἰ πονηρόν ἐστι πλάσμα καὶ τοῦ πονηροῦ ἔργον ἐστίν , τίνος ἕνεκεν διὰ τῆς πονηρᾶς σαρκὸς τῶν ἀγαθῶν τὴν ὕπαρξιν λαμβάνει ;
ἐχρῆν τὴν γλῶτταν , εἰ φύσις ἐστίν πονηρά , περὶ θεοῦ μὴ φθέγγεσθαι .
ἐχρῆν τὴν γλῶτταν εὔφημα μὴ λαλεῖν .
ἐχρῆν τὴν γλῶτταν τὰ θεῖα μὲν πάντη φεύγειν ὡς ἀλλότρια , αἰσχρολογεῖν δὲ μόνον καὶ δυσφημεῖν καὶ πάντα ποιεῖν τὰ τῆς σαρκὸς ἴδια .
πῶς οὖν διδασκαλία σεμνότητος διὰ τῆς γλώττης ἥτις ἐστὶ φύσις τοῦ κακοῦ 0 ;
διὰ τί δὲ διὰ τῶν ἀκοῶν τούτων , ἅτινά ἐστι κατ ἐκείνους ὄργανα τοῦ διαβόλου , λόγος θεοῦ χωρεῖ ;
Εἰ γὰρ ἀλλότριον τὸ ὄργανον , πῶς δέχεται τοῦ ἀγαθοῦ τὴν ἐνέργειαν 0 ;
διὰ τί ὀφθαλμοί , εἰ τῆς πονηρᾶς εἰσι φύσεως , βλέπουσιν ἄνω πρὸς τὸν κατοικοῦντα ἐν τῷ οὐρανῷ ;
τὸ στόμα , εἰ τοῦ πονηροῦ ἐστι , διὰ τί ὁ προφήτης λέγει ·
τὸ στόμα μου λαλήσει σοφίαν ;
σοφία γὰρ κακίας ἀλλοτρία 0 .
Αἱ χεῖρες , εἰ πονηρὸν ὄργανον , διὰ τί ἐλεημοσύνην ἐργάζονται 0 ;
διὰ τί πρὸς θεὸν ἁπλοῦνται ;
ἐκτείνω γὰρ τὰς χεῖράς μου πρὸς τὸν θεὸν τὸν ὕψιστον , ὃς ἐποίησε τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν Ἡ κοιλία αὕτη ἡ τὰς τροφὰς δεχομένη , εἰ τοῦ πονηροῦ ὑπῆρχεν κατασκεύασμα , διὰ τί ἐν μέσῳ αὐτῆς νόμον δέχεται ;
τοῦ ποιῆσαι γάρ φησιν , ὁ θεός , τὸ θέλημά σου ἐβουλήθην καὶ τὸν νόμον σου ἐν μέσῳ τῆς κοιλίας μου 0 .
Οἱ πόδες , εἰ τοῦ πονηροῦ μέρος εἰσίν , διὰ τί προσκυνοῦσιν ;
ἡ γὰρ τῆς προσκυνήσεως γονυκλισία διὰ τῶν ποδῶν ἐπιτελεῖται .
διὰ τί δὲ καὶ Δαυὶδ λέγει ·
ὁ ποῦς μου ἔστη ἐν εὐθύτητι ;
Εἰ τῆς κακίας ἐστί , πῶς γνωρίζει τὴν εὐθύτητα ;
ταῦτα ἐλεγχέτω τὴν τῶν αἱρετικῶν ἀσέβειαν .
τί οὖν βούλεται λέγειν ὁ Παῦλος ·
φανερὰ δέ ἐστι τὰ ἔργα τῆς σαρκός ;
Εἰ γάρ , ὡς ἀπέδειξας , ἅπαν τὸ σῶμα ὄργανον γίνεται τῆς ἀληθείας , τῆς τοῦ θεοῦ σοφίας καὶ ἀγαθότητος , διὰ τί τὴν σάρκα διαβάλλει Παῦλος ;
σάρκα καλεῖ τὸ σαρκικὸν φρόνημα , τὸ τῇ σαρκὶ χαρίζεσθαι μόνῃ καὶ τῆς ψυχῆς μὴ ἐπιμελεῖσθαι , τὸ προνοεῖν τῶν παρόντων καὶ ἀμελεῖν τῶν μελλόντων .
ὅταν γάρ τις τῇ τρυφῇ χαρίζηται καὶ περὶ τὴν τοῦ σώματος εὐκοσμίαν καταγίνηται ὅπως θεραπεύσῃ τὸ σῶμα μυρίοις τραύμασι τὴν ψυχὴν ἡλκωμένος , τότε σαρκικός ἐστιν ὡς τῇ σαρκὶ προσκείμενος καὶ τῆς ψυχῆς μὴ ἀντιποιούμενος .
καὶ ἵνα δείξῃ Παῦλος ὅτι τὴν σάρκα σαρκικὸν φρόνημα καλεῖ , λέγει τοῖς πιστοῖς ·
ὑμεῖς δὲ οὐκ ἐστὲ ἐν σαρκί , ἀλλ ἐν πνεύματι .
ἆρα ἄσαρκοι ἦσαν πρὸς οὓς ἔγραφεν ;
Οὐκ ἴσασιν οἱ αἱρετικοὶ τὰ τῶν γραφῶν ἰδιώματα , ἀγνοοῦσι τῆς γραφῆς τὴν ἀκολουθίαν .
Εἰ ἀλλοτρία τοῦ θεοῦ ἡ σάρξ , διὰ τί ὁ θεὸς εἶπεν 0 ·
ἔσται ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα ;
διὰ τί μὴ ἐπὶ πᾶσαν ψυχήν 0 ;
διὰ τί μὴ ἐπὶ πάντα νοῦν , ἀλλ  ἐπὶ πᾶσαν σάρκα 0 1 ;
Εἰ ἀλλοτρία τοῦ θεοῦ ἡ σάρξ , Διὰ τί λέγει Δαυίδ 0 ·
πρὸς σὲ πᾶσα σὰρξ ἥξει .
ἀλλὰ σάρκα εἴωθεν πολλάκις ἡ γραφὴ καλεῖν τὸν καθόλου ἄνθρωπον , ἀπὸ μέρους ὀνομάζουσα .
πολλάκις δὲ τὸν αὐτὸν καλεῖ καὶ ψυχήν , ἀπὸ μέρους τὸ πᾶν προσαγορεύουσα .
πολλάκις δὲ αὐτὸν καλεῖ καὶ πνοήν , τὸν καθόλου ἄνθρωπον .
ὅταν μὲν οὖν θέλῃ καλεῖν τὸν ἄνθρωπον σάρκα , οὐ τὸ σῶμα μόνον ἀλλὰ καὶ τὴν ψυχὴν ὀνομάζει , ὡς ἔφθημεν εἰπόντες ·
πρὸς σὲ πᾶσα σὰρξ ἥξει , ἀντὶ τοῦ Πᾶς ἄνθρωπος 0 .
Οὐ γὰρ σὰρξ καθ ἑαυτὴν ἄνευ ψυχῆς ἢ τοῦ νοῦ καταγγέλλεται .
ὅταν θέλῃ πάλιν τὸν πάντα ἄνθρωπον ἀπὸ ψυχῆς γνωρίσαι , λέγει ·
ἐν ἑβδομήκοντα πέντε ψυχαῖς κατῆλθεν Ἰακὼβ εἰς Αἴγυπτον .
καὶ δηλονότι οὐκ ἀσώματοι ἦσαν ψυχαὶ οἱ κατελθόντες εἰς Αἴγυπτον , ἀλλ ὁλοτελεῖς ἄνθρωποι .
ἔστιν ὅτε πάλιν ἡ θεία γραφὴ καλεῖ τὸν ἄνθρωπον πάντα πνοὴν κατὰ τό ·
πᾶσα πνοὴ αἰνεσάτω τὸν κύριον .
καὶ οὐκ ἐνταῦθα μόνον ἀλλὰ καὶ ὅτε Ἰοὺ ὁ βασιλεὺς ἀνῄρει τοὺς πολεμίους , λέγει ἡ βίβλος τῶν Βασιλειῶν ·
καὶ ἐπάταξεν Ἰοὺ ὁ βασιλεὺς τὸν οἶκον Ἀχαὰβ καὶ οὐχ ὑπελίπετο πνοὴ ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ , ἀντὶ τοῦ Οὐχ ὑπελίπετο ἄνθρωπος .
Οὐκοῦν ἄλλως μέμνηται τῆς σαρκός , ὅταν τὴν φύσιν κηρύττῃ καὶ ἄλλως πάλιν μέμνηται , ὅταν τὸ σαρκικὸν ἐλέγχῃ φρόνημα .
φανερὰ δέ ἐστι τὰ ἔργα τῆς σαρκός , οὐ τῆς φαινομένης , ἀλλὰ τοῦ σαρκικοῦ φρονήματος .
καὶ ἵνα μάθῃς ὅτι οὐ τὴν σάρκα ταύτην διαβάλλει , ἀλλὰ τὸ φρόνημα τὸ ἀπαίδευτον , ἄκουε αὐτοῦ ἀπαριθμουμένου τὰ πράγματα ·
φανερὰ δέ ἐστι τὰ ἔργα τῆς σαρκός , ἅτινά ἐστι πορνεία , μοιχεία , εἰδωλολατρεία .
δεδόσθω πορνείαν τοῦ σώματος εἶναι καὶ μοιχείαν τοῦ σώματος .
Εἰδωλολατρεία σώματος ἔργον ἢ ψυχῆς ἐπιτήδευμα 0 ;
φανερά ἐστι τὰ ἔργα τῆς σαρκός , ἅτινά ἐστι πορνεία , μοιχεία .
ταῦτα μόνα ἐστὶ τῆς σαρκός , ἢ καὶ εἰδωλολατρεία , φαρμακεία , ἔχθραι , ἔρεις , ζῆλοι , θυμοί , ἐριθεῖαι , διχοστασίαι ;
ταῦτα πάντα σώματος ἀλλότρια , ψυχῆς δὲ ἴδια 0 .
ψυχῆς δὲ λέγω ἴδια , οὐ κατὰ φύσιν , ἀλλὰ κατὰ προαίρεσιν .
ἀλλὰ γάρ , ἐάν τις ἀκριβῶς προσέχῃ , εὑρίσκει ἀντιστρεφόμενον τὸν ὅρον τῶν αἱρετικῶν κατ αὐτῶν .
λέγουσιν τὴν ψυχὴν εἶναι τοῦ θεοῦ , τὴν δὲ σάρκα τοῦ διαβόλου 0 1 .
Εὑρίσκομεν ἀπὸ τῆς γραφῆς τὴν μὲν σάρκα καταξιουμένην πνεύματος ἁγίου , τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δεχομένην τὰ τοῦ πνεύματος .
κατὰ τὴν λέξιν λέγω , οὐχ ὅτι οὐ καταξιοῦται , ἀλλὰ πρὸς τὸν αἱρετικὸν λόγον ἐνίσταμαι .
Εἰ ἀλλοτρία ἡ σὰρξ τοῦ θεοῦ , πῶς εἶπεν ὁ θεός 0 ·
ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα ;
Εἰ ἡ ψυχὴ ἴδιον ἔργον τοῦ θεοῦ , διὰ τί ὁ ψυχικὸς ἄνθρωπος οὐ δέχεται τὰ τοῦ πνεύματος 0 ;
ἐδείχθη τοιγαροῦν σαφῶς ὅτι τὰ ἔργα τῆς σαρκὸς οὐ τοῦ σώματος ὄντα , ἀλλὰ τοῦ σαρκικοῦ φρονήματος 0 .
τοῦτο γὰρ καὶ ἀλλαχοῦ Παῦλος ἑρμηνεύει λέγων ·
τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς ἔχθρα εἰς θεόν 0 .
Οὐχ ἡ σὰρξ ἔχθρα , ἀλλὰ τὸ φρόνημα τῆς σαρκός 0 1 .
ἔμαθες τί ἐστι σάρξ ;
ἔχε τὸν ὅρον ἀσάλευτον .
καὶ ὅταν εἴπῃ Παῦλος ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα βασιλείαν θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι , νόησον , φησίν , ὅτι τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς βασιλείαν θεοῦ οὐ κληρονομεῖ .
Οὐ γὰρ ἡ σὰρξ ἀλλοτρία τῆς κληρονομίας 0 .
Οἱ γὰρ τὴν ἀνάστασιν ἀπαγορεύοντες τῇ φωνῇ ταύτῃ κέχρηνται .
πῶς φησιν λέγεις τὴν σάρκα ἐγείρεσθαι , τοῦ Παύλου λέγοντος ·
σὰρξ καὶ αἷμα βασιλείαν θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι ;
σάρξ , τὸ σαρκικὸν φρόνημα , οὐ κληρονομεῖ βασιλείαν , ἀντὶ τοῦ Ὁ τὰ φαῦλα ἐννοούμενος βασιλείας ἀλλότριος 0 .
διὰ τοῦτο ὁ ἀπόστολος ἐν ἑτέρῳ τόπῳ βουληθεὶς ἑρμηνεῦσαι τί βούλεται τὸ Σὰρξ καὶ αἷμα βασιλείαν θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι , φησὶν ἐν τῇ πρὸς Κορινθίους ἐπιστολῇ ·
μὴ πλανᾶσθε ·
οὔ τε πόρνοι οὔ τε μοιχοὶ οὔ τε μαλακοὶ οὔ τε ἀρσενοκοῖται οὔ τε μέθυσοι , οὐ λοίδοροι , βασιλείαν θεοῦ οὐ κληρονομήσουσιν .
Οὕτω τὴν σάρκα πολλάκις ὅταν λέγῃ Παῦλος , οὐ τὸ φαινόμενον εἶδος διαβάλλει , ἀλλὰ τὸ σαρκικὸν φρόνημα .
πῶς δὲ πονηρὰ ἡ σάρξ , ἡ καταξιωθεῖσα γενέσθαι ναὸς τοῦ θεοῦ λόγου 0 .
διὰ τί δὲ ἀλλότριον ἔργον ἀνέλαβεν ὁ ἀγαθός , εἰ μὴ ἴδιον αὐτοῦ τὸ πλάσμα ἦν ;
διὰ τί λαμβάνει τὸ ἀλλότριον ;
διὰ τί διορθοῦται τὸ ἀλλότριον ;
διὰ τί τυφλοὺς θεραπεύει καὶ οὐκ ἐᾷ χωλεύειν τὴν κακίαν ;
ἡ κακία τυφλὴ οὖσα ἀδρανής ἐστι καὶ ἀσθενὴς ἐλέγχεται .
ἔασον αὐτὴν ἀσθενεῖν .
διὰ τί αὐτῆς ἐπιρρωννύεις τὰ ὄργανα .
ἀλλ οὐκ ἔστιν ἀλλότριον τὸ δημιούργημα .
ἄκουε αὐτοῦ λέγοντος πρὸς τοὺς Φαρι σαίους ·
Οὐκ ἀνέγνωτε ὅτι ὁ ποιήσας , ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν ; .
τὸ δὲ ἄρσεν καὶ θῆλυ οὐ ψυχῶν ἐστιν , ἀλλὰ σωμάτων διάπλασις .
ταῦτα καὶ τοὺς αἱρετικοὺς ἐλέγχει τοὺς καινὸν ἡμῖν δρᾶμα εἰσάγοντας , τοὺς Ἀπολιναρίου λέγω , οἵτινες λέγουσι σῶμα ἀνειληφέναι τὸν σωτῆρα ἔμψυχον ἄνευ τοῦ νοῦ .
ἴσως γὰρ καὶ ἀγνοεῖς τὸ καινὸν τῆς αἱρέσεως δρᾶμα .
λέγουσιν οἱ αἱρετικοί ;
Οὐχ ἁπλῶς γὰρ εἰς τὴν αὐτὴν ἔρχομαι τὴν ἐξέτασιν .
ἀλλ ἐπειδὴ πολὺς ἐκινήθη παρά τινων θόρυβος κατὰ τῆς πίστεως , ὡς ἐκείνων μὲν τὰ ὀρθὰ φρονούντων , τῆς δὲ ἐκκλησίας σκαζούσης περὶ τὴν πίστιν .
ἀναγκαῖον οὖν γυμνῶσαι καὶ τὸ ἄτοπον ἐκείνης τῆς καινοτομηθείσης ἀσεβείας καὶ τὸ ἑδραῖον τῆς πίστεως τῆς τὸν ἀποστολικὸν κανόνα μὴ σαλευούσης 0 .
λέγουσιν οἱ αἱρετικοὶ ὅτι ἀνέλαβεν ὁ θεὸς λόγος σῶμα ἔμψυχον ἄνευ τοῦ νοῦ .
Κ ἂν ἐρωτήσῃς αὐτοὺς διὰ τί τὸν νοῦν οὐκ ἀνέλαβε , λέγουσιν ·
ἐπειδὴ ἡ πρώτη πλάσις ἐφθάρη καὶ ὁ διάβολος ἠπάτησε τὸν ἄνθρωπον , ἠπατήθη δὲ ὁ ἄνθρωπος ἐκδοὺς ἑαυτοῦ τὸν νοῦν τῷ διαβόλῳ , ἵνα μὴ θολώσῃ τὴν οἰκονομίαν .
Οὐκ οἶδα εἰ μὴ πρὸ τῆς ἐξετάσεως κατέγνωσαν οἱ ἀκροαταὶ τῶν αἱρετικῶν , ἀλλ ὅμως γυμνάσωμεν τὸ ζητούμενον .
ἄνευ τοῦ νοῦ λέγουσιν οἱ αἱρετικοὶ τὴν τοῦ σωτῆρος ἐνανθρώπησιν καὶ εἰς μαρτυρίαν τοῦ οἰκείου φρονήματος ἕλκουσι τὸ εὐαγγελικὸν ἐκεῖνο ῥῆμα τὸ Ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο .
Οὐκ εἶπέ φησιν ὁ λόγος ἄνθρωπος ἐγένετο , ἀλλὰ σάρξ .
ἀλλ ἐδείχθη ἐκ τῶν προειρημένων ὅτι ἡ σὰρξ καθόλου γνωρίζεται ἄνθρωπος .
πρὸς σὲ γὰρ πᾶσα σὰρξ ἥξει .
ἀλλ ἐρωτήσωμεν διὰ τί τὸν νοῦν οὐκ ἀνέλαβεν .
ἵνα μὴ ἐμποδίσῃ τῇ σωτηρίᾳ 0 .
Οὐκοῦν ἐφοβήθη τὸν νοῦν ὡς ἰσχυρότερον καὶ ὡς δυνατὸν ἐμποδίσαι τῇ οἰκονομίᾳ 0 ;
Εἰ τοίνυν αὐτὸς ὁ θεὸς λόγος παρῃτήσατο τὸν νοῦν , ἐγὼ διὰ τί κρίνομαι ;
διὰ τί συνέπλεξέ μοι τοσοῦτον κακόν , ὃν αὐτὸς παρῃτήσατο ;
διὰ τί δὲ καὶ κρίνει με ὑπὲρ ὧν ἥμαρτον ;
ἀλλ  ὅρα αὐτῶν καὶ ἑτέραν ἄνοιαν .
Εἰ ἦν , φησίν , λόγος θεοῦ καὶ ἀνθρώπινος νοῦς , ἐγίνετο μάχη .
ἀλλὰ μάχη γίνεται ἀπὸ τῶν ἴσων πρὸς τοὺς ἴσους , οὐκ ἀπὸ τῶν ὑποβεβηκότων πρὸς τοὺς ὑπερέχοντας .
Εἰ μὲν ὁμότιμον ἔλεγον τὴν τοῦ νοῦ φύσιν πρὸς τὴν τοῦ θεοῦ λόγου δύναμιν , καλῶς παρῆγον τὴν ὁμοτιμίαν , ἵνα μὴ στάσιν ἐργάσηται .
Εἰ δὲ ὁ μὲν θεός , τὸ δὲ ἀνθρώπινον ἐνθύμημα , τίνος ἕνεκεν ἐκβάλλεις τὸν νοῦν 0 1 ;
ἵνα μὴ στασιάσῃ , φησίν , κατὰ τῆς οἰκονομίας .
ἔστι γάρ τι τὸ ἰσχυρότερον τοῦ θεοῦ ;
ἔστι τὸ νικῶν καὶ περιγράφων αὐτοῦ τὴν βούλησιν ;
παῦλος ἐνίκησεν τὸν νοῦν , ὡμολογημένως κοινὸς ἄνθρωπος ὡμολογημένον νοῦν ἀνθρώπινον ἔχων , καὶ λέγει ·
ἡμεῖς δὲ νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν , ὡς τοῦ νοῦ τοῦ ἀνθρωπίνου νεκρωθέντος καὶ εἰς νοῦν θεῖον μεταβληθέντος .
καὶ ἐν μὲν τῷ Παύλῳ καὶ τοῖς ἀποστόλοις ἐνεκρώθη ὁ νοῦς , ὁ τὰ πονηρὰ ἐννοούμενος καὶ ἄλλος ἀντὶ ἄλλου γέγονεν , ἐν δὲ τῷ θείῳ σώματι στασιάζειν ἔμελλε κατὰ τοῦ δημιουργοῦ τῆς φύσεως ;