Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ὡς δὲ θόρυβον καὶ κραυγὴν ἐποίουν ἀντικατηγοροῦντες ἀλλήλων ἐν τῷ συνεδρίῳ , καὶ προσελθὼν ὁ Ἁγνωνίδης εἶπεν , ἅπαντας ἡμᾶς εἰς μίαν ἐμβαλόντες γαλεάγραν Ἀθηναίοις ἀναπέμψατε λόγον ὑφέξοντας , ὁ μὲν βασιλεὺς ἐγέλασεν , οἱ δὲ περιεστῶτες τῷ συνεδρίῳ Μακεδόνες καὶ ξένοι σχολὴν ἄγοντες ἐπεθύμουν ἀκούειν , καὶ τοὺς πρέσβεις παρεκάλουν ἀπὸ νεύματος ἐνταῦθα ποιεῖσθαι τὴν κατηγορίαν .
ἦν δὲ οὐδὲν ἴσον , ἀλλὰ τῷ μὲν Φωκίωνι πολλάκις ἀντέκρουσεν ὁ Πολυσπέρχων λέγοντι , μέχρι οὗ τῇ βακτηρίᾳ πατάξας τὴν γῆν ἀπέστη καὶ κατεσιώπησεν .
ἡγήμονος δὲ φήσαντος ὅτι μάρτυς αὐτῷ τῆς πρὸς τὸν δῆμον εὐνοίας Πολυσπέρχων ἐστί , καὶ τοῦ Πολυσπέρχοντος ἀποκριναμένου πρὸς ὀργὴν , παῦσαί μου πρὸς τὸν βασιλέα καταψευδόμενος , ἀναπηδήσας ὁ βασιλεὺς ὥρμησε λόγχῃ τὸν Ἡγήμονα πατάξαι .
ταχὺ δὲ τοῦ Πολυσπέρχοντος περιλαβόντος αὐτόν οὕτω διελύθη τὸ συνέδριον .
τὸν δὲ Φωκίωνα καὶ τοὺς μετ αὐτοῦ φυλακῆς περιεχούσης , ὅσοι τῶν ἑταίρων ἔτυχον οὐκ ἐγγὺς ἑστῶτες , ὡς τοῦτο εἶδον , ἐγκαλυψάμενοι καὶ διαφυγόντες ἐσώθησαν .
ἐκείνους δὲ Κλεῖτος εἷς Ἀθήνας ἀνῆγε λόγῳ μὲν κριθησομένους , ἔργῳ δὲ ἀποθανεῖν κατακεκριμένους .
καὶ προσῆν τὸ σχῆμα τῇ κομιδῇ λυπηρόν , ἐφ ἁμάξαις κομιζομένων αὐτῶν διὰ τοῦ Κεραμεικοῦ πρὸς τὸ θέατρον ·
ἐκεῖ γὰρ αὐτοὺς προσαγαγὼν ὁ Κλεῖτος συνεῖχεν , ἄχρι οὗ τὴν ἐκκλησίαν ἐπλήρωσαν οἱ ἄρχοντες , οὐ δοῦλον , οὐ ξένον , οὐκ ἄτιμον ἀποκρίναντες , ἀλλὰ πᾶσι καὶ πάσαις ἀναπεπταμένον τὸ βῆμα καὶ τὸ θέατρον παρασχόντες .
ἐπεὶ δὲ ἥ τ ἐπιστολὴ τοῦ βασιλέως ἀνεγνώσθη , λέγοντος αὐτῷ μὲν ἐγνῶσθαι προδότας γεγονέναι τοὺς ἄνδρας , ἐκείνοις δὲ διδόναι τὴν κρίσιν ἐλευθέροις τε δὴ καὶ αὐτονόμοις οὖσι , καὶ τοὺς ἄνδρας ὁ Κλεῖτος εἰσήγαγεν , οἱ μὲν βέλτιστοι τῶν πολιτῶν ὀφθέντος τοῦ Φωκίωνος ἐνεκαλύψαντο καὶ κάτω κύψαντες ἐδάκρυον , εἷς δὲ ἀναστὰς ἐτόλμησεν εἰπεῖν ὅτι , τηλικαύτην κρίσιν ἐγκεχειρικότος τῷ δήμῳ τοῦ βασιλέως , καλῶς ἔχει τοὺς δούλους καὶ τοὺς ξένους ἀπελθεῖν ἐκ τῆς ἐκκλησίας .
οὐκ ἀνασχομένων δὲ τῶν πολλῶν , ἀλλ ἀνακραγόντων βάλλειν τοὺς ὀλιγαρχικοὺς καὶ μισοδήμους , ἄλλος μὲν οὐδεὶς ὑπὲρ τοῦ Φωκίωνος ἐπεχείρησεν εἰπεῖν , αὐτὸς δὲ χαλεπῶς καὶ μόλις ἐξακουσθείς , πότερον , εἶπεν , ἀδίκως ἢ δικαίως ἀποκτεῖναι βούλεσθε ἡμᾶς ;
ἀποκριναμένων δέ τινων ὅτι δικαίως , καὶ τοῦτο , ἔφη , πῶς γνώσεσθε μὴ ἀκούσαντες 0 ;
ἐπεὶ δὲ οὐθὲν μᾶλλον ἤκουον , ἐγγυτέρω προσελθών , ἐγὼ μὲν , εἶπεν , ἀδικεῖν ὁμολογῶ , καὶ θανάτου τιμῶμαι τὰ πεπολιτευμένα ἐμαυτῷ ·
τούτους δέ , ἄνδρες Ἀθηναῖοι , διὰ τί ἀποκτενεῖτε μηδὲν ἀδικοῦντας ;
ἀποκριναμένων δὲ πολλῶν , ὅτι σοὶ φίλοι εἰσίν , ὁ μὲν Φωκίων ἀποστὰς ἡσυχίαν ἦγεν , ὁ δὲ Ἁγνωνίδης ψήφισμα γεγραμμένον ἔχων ἀνέγνω , καθ ὃ τὸν δῆμον ἔδει χειροτονεῖν περὶ τῶν ἀνδρῶν εἰ δοκοῦσιν ἀδικεῖν , τοὺς δὲ ἄνδρας , ἂν καταχειροτονηθῶσιν , ἀποθνῄσκειν .
ἀναγνωσθέντος δὲ τοῦ ψηφίσματος ἠξίουν τινὲς προσγράφειν ὅπως καί στρεβλωθεὶς Φωκίων ἀποθάνοι , καί τὸν τροχὸν εἰσφέρειν καί τοὺς ὑπηρέτας καλεῖν προσέταττον .
ὁ δὲ Ἁγνωνίδης καί τὸν Κλεῖτον ὁρῶν δυσχεραίνοντα καί τὸ πρᾶγμα βαρβαρικὸν εἶναι καί μιαρὸν ἡγούμενος , ὅταν , ἔφη , Καλλιμέδοντα τὸν μαστιγίαν λάβωμεν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , στρεβλώσομεν ·
περὶ δὲ Φωκίωνος οὐδὲν ἐγὼ γράφω τοιοῦτον .
ἐνταῦθα τῶν ἐπιεικῶν τις ὑπεφώνησεν ὀρθῶς γε σὺ ποιῶν ἂν γὰρ Φωκίωνα βασανίσωμεν , σὲ τί ποιήσομεν ;
ἐπικυρωθέντος δὲ τοῦ ψηφίσματος καί τῆς χειροτονίας ἀποδοθείσης , οὐδεὶς καθήμενος , ἀλλὰ πάντες ἐξαναστάντες , οἱ δὲ πλεῖστοι καί στεφανωσάμενοι , κατεχειροτόνησαν αὐτῶν θάνατον , ἦσαν δὲ σὺν τῷ Φωκίωνι Νικοκλῆς , Θούδιππος , Ἡγήμων , Πυθοκλῆς ·
δημητρίου δὲ τοῦ Φαληρέως καί Καλλιμέδοντος καί Χαρικλέους καί τινων ἄλλων ἀπόντων κατεψηφίσθη θάνατος .
ὡς οὖν διαλύσαντες τὴν ἐκκλησίαν ἦγον εἷς τὸ δεσμωτήριον τοὺς ἄνδρας , οἱ μὲν ἄλλοι , περιπλεκομένων τῶν φίλων αὐτοῖς καὶ οἰκείων , ὀδυρόμενοι καὶ καταθρηνοῦντες ἐβάδιζον , τὸ δὲ Φωκίωνος πρόσωπον οἷον ὅτε στρατηγῶν ἀπ ἐκκλησίας πρ οὐπέμπετο βλέποντες , ἐθαύμαζον τὴν ἀπάθειαν καὶ μεγαλοψυχίαν τοῦ ἀνδρός 0 .
οἱ δὲ ἐχθροὶ κακῶς ἔλεγον παρατρέχοντες εἷς δὲ καὶ προσέπτυσεν ἐξεναντίας προσελθών .
ὅτε καὶ τὸν Φωκίωνα λέγεται βλέψαντα πρὸς τοὺς ἄρχοντας εἰπεῖν οὐ παύσει τις ἀσχημονοῦντα τοῦτον ;
ἐπεὶ δὲ Θούδιππος ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ γενόμενος καὶ τὸ κώνειον ὁρῶν τριβόμενον ἠγανάκτει καὶ κατέκλαιε τὴν συμφοράν , ὡς οὐ προσηκόντως τῷ Φωκίωνι συναπολλύμενος , εἶτα οὐκ ἀγαπᾷς , εἶπεν , ὅτι μετὰ Φωκίωνος ἀποθνῄσκεις ;
ἐρομένου δέ τινος τῶν φίλων εἴ τι πρὸς Φῶκον λέγει τὸν υἱόν , πάνυ μὲν οὖν , ἔφη 0 ·
λέγω μὴ μνησικακεῖν Ἀθηναίοις .
τοῦ δὲ Νικοκλέους , ὃς ἦν αὐτῷ πιστότατος τῶν φίλων , παρακαλοῦντος ὅπως αὐτὸν ἐάσῃ τὸ φάρμακον πιεῖν πρότερον , βαρὺ μέν , εἶπεν , ὦ Νικόκλεις , ἐμοὶ τὸ αἴτημα καὶ λυπηρόν , ἐπεὶ δὲ οὐ δὲ ἄλλο οὐδέποτέ σοι παρὰ τὸν βίον οὐδὲν ἠχαρίστησα , καὶ τοῦτο συγχωρῶ 0 .
πεπωκότων δὲ ἤδη πάντων τὸ φάρμακον ἐπέλιπε , καὶ ὁ δημόσιος οὐκ ἔφη τρίψειν ἕτερον , εἰ μὴ λάβοι δώδεκα δραχμάς , ὅσου τὴν ὁλκὴν ὠνεῖται .
χρόνου δὲ γενομένου καὶ διατριβῆς ὁ Φωκίων καλέσας τινὰ τῶν φίλων , καὶ εἰπών εἰ μη δὲ ἀποθανεῖν Ἀθήνησι δωρεὰν ἔστιν , ἐκέλευσε τῷ ἀνθρώπῳ δοῦναι τὸ κερμάτιον .
ἦν δὲ ἡμέρα μηνὸς Μουνυχιῶνος ἐνάτη ἐπὶ δέκα , καὶ τῷ Διῒ τὴν πομπὴν πέμποντες οἱ ἱππεῖς παρεξῄεσαν ὧν οἱ μὲν ἀφείλοντο τοὺς στεφάνους , οἱ δὲ πρὸς τὰς θύρας δεδακρυμένοι τῆς εἱρκτῆς ἀπέβλεψαν .
ἐφάνη δὲ τοῖς μὴ παντάπασιν ὠμοῖς καὶ διεφθαρμένοις ὑπ ὀργῆς καὶ φθόνου τὴν ψυχὴν , ἀνοσιώτατον γεγονέναι τὸ μη δ ἐπισχεῖν τὴν ἡμέραν ἐκείνην , μη δὲ καθαρεῦσαι δημοσίου φόνου τὴν πόλιν ἑορτάζουσαν .
οὐ μὴν ἀλλ ὥσπερ ἐνδεέστερον ἠγωνισμένοις τοῖς ἐχθροῖς ἔδοξε καὶ τὸ σῶμα τοῦ Φωκίωνος ἐξορίσαι καὶ μη δὲ πῦρ ἐναῦσαι μηδένα πρὸς τὴν ταφὴν Ἀθηναίων , διὸ φίλος μὲν οὐδεὶς ἐτόλμησεν ἅψασθαι τοῦ σώματος , Κωνωπίων δέ τις , ὑπουργεῖν εἰθισμένος τὰ τοιαῦτα μισθοῦ , κομισθέντα τὸν νεκρὸν ὑπὲρ τὴν Ἐλευσῖνα , πῦρ λαβὼν ἐκ τῆς Μεγαρικῆς , ἔκαυσεν 0 .
ἡ δὲ γυνὴ παροῦσα μετὰ τῶν θεραπαινίδων ἔχωσε μὲν αὐτόθι χῶμα κενὸν καὶ κατέσπεισεν , ἐνθεμένη δὲ τῷ κόλπῳ τὰ ὀστᾶ καὶ κομίσασα νύκτωρ εἰς τὴν οἰκίαν κατώρυξε παρὰ τὴν ἑστίαν , εἰποῦσα ·
σοὶ , ὦ φίλη ἑστία , παρακατατίθεμαι ταῦτα ἀνδρὸς ἀγαθοῦ λείψανα ·
σὺ δὲ αὐτὰ τοῖς πατρῴοις ἀπόδος ἠρίοις , ὅταν Ἀθηναῖοι σωφρονήσωσι .
καὶ μέντοι χρόνου βραχέος διαγενομένου , καὶ τῶν πραγμάτων διδασκόντων οἷον ἐπιστάτην καὶ φύλακα σωφροσύνης καὶ δικαιοσύνης ὁ δῆμος ἀπώλεσεν , ἀνδριάντα μὲν αὐτοῦ χαλκοῦν ἀνέστησαν , ἔθαψαν δὲ δημοσίοις τέλεσι τὰ ὀστᾶ .
τῶν δὲ κατηγόρων Ἁγνωνίδην μὲν αὐτοὶ θάνατον καταχειροτονήσαντες ἀπέκτειναν , Ἐπίκουρον δὲ καὶ Δημόφιλον ἀποδράντας ἐκ τῆς πόλεως ἀνευρὼν ὁ τοῦ Φωκίωνος υἱὸς ἐτιμωρήσατο .
τοῦτον οὔ τε τ ἆλλα σπουδαῖον ἄνδρα γενέσθαι φασί , καὶ παιδίσκης ἐρῶντα παρὰ πορνοβοσκῷ τρεφομένης κατὰ τύχην Θεοδώρῳ τῷ ἀθέῳ παραγενέσθαι λόγον ἐν Λυκείῳ διαλεγομένῳ τοιοῦτον εἰ τὸ φίλον λύσασθαι μὴ αἰσχρόν ἐστιν , οὐ δὲ τὸ φίλην ὁμοίως 0 ·
εἰ δὲ μὴ τὸ ἑταῖρον , οὐ δὲ τὸ ἑταίραν 0 1 2 ·
θέμενον οὖν ἑαυτῷ πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν τὸν λόγον ὡς εὖ ἔχοντα , λύσασθαι τὴν ἑταίραν 0 .
ἀλλὰ τὰ μὲν περὶ Φωκίωνα πραχθέντα τῶν περὶ Σωκράτην πάλιν ἀνέμνησε τοὺς Ἕλληνας , ὡς ὁμοιοτάτης ἐκείνῃ τῆς ἁμαρτίας ταύτης καὶ δυστυχίας τῇ πόλει γενομένης .
κάτωνι δὲ τὸ μὲν γένος ἀρχὴν ἐπιφανείας ἔλαβε καὶ δόξης ἀπὸ τοῦ προπάππου Κάτωνος , ἀνδρὸς ἐν δόξῃ καὶ δυνάμει μάλιστα Ῥωμαίων γενομένου δι ἀρετήν , ὡς ἐν τοῖς περὶ ἐκείνου γέγραπται , κατελείφθη δὲ γονέων ὀρφανὸς μετ ἀδελφοῦ Καιπίωνος καὶ Πορκίας ἀδελφῆς .
ἦν δὲ καὶ Σερβιλία Κάτωνος ὁμομήτριος ἀδελφή .
καὶ πάντες οὗτοι παρὰ Λιβίῳ Δρούσῳ τροφὴν καὶ δίαιταν εἶχον , θείῳ μὲν ὄντι πρὸς μητρός , ἄγοντι δὲ τὴν πολιτείαν τότε ·
καὶ γὰρ εἰπεῖν δεινότατος ἦν , καὶ τ ἆλλα σώφρων ἀνὴρ ἐν τοῖς μάλιστα , καὶ φρονήματος οὐδενὶ Ῥωμαίων ὑφιέμενος .
λέγεται δὲ Κάτων εὐθὺς ἐκ παιδίου τῇ τε φωνῇ καὶ τῷ προσώπῳ καὶ ταῖς περὶ τὰς παιδιὰς διατριβαῖς ἦθος ὑποφαίνειν ἄτρεπτον καὶ ἀπαθὲς καὶ βέβαιον ἐν πᾶσιν .
ἰσχύν τε γὰρ εἶχον αὐτοῦ παρ ἡλικίαν τελεσιουργὸν αἱ ὁρμαί , καὶ τοῖς κολακεύουσι τραχὺς ὢν καὶ προσάντης , ἔτι μᾶλλον ἐκράτει τῶν ἐκφοβούντων .
ἦν δὲ καὶ πρὸς γέλωτα κομιδῇ δυσκίνητος , ἄχρι μειδιάματος σπανίως τῷ προσώπῳ διαχεόμενος , καὶ πρὸς ὀργὴν οὐ ταχὺς οὐ δὲ ὀλισθηρός , ὀργισθεὶς δὲ δυσπαραίτητος .
ὡς οὖν εἰς τὸ μανθάνειν ἧκε , νωθρὸς ἦν ἀναλαβεῖν καὶ βραδύς , ἀναλαβὼν δὲ κάτοχος καὶ μνημονικός , ὃ δὴ καὶ πέφυκεν ἄλλως , τοὺς μὲν εὐφυεῖς ἀναμνηστικοὺς μᾶλλον εἶναι , μνημονικοὺς δὲ τοὺς μετὰ πόνου καὶ πραγματείας παραδεχομένους 0 ·
γίνεται γὰρ οἷον ἔγκαυμα τῆς ψυχῆς τῶν μαθημάτων ἕκαστον .
ἔοικε δὲ καὶ τὸ δύσπειστον τῷ Κάτωνι ποιεῖν ἐργωδεστέραν τὴν μάθησιν ·
πάσχειν γάρ τι τὸ μανθάνειν ἀτεχνῶς ἐστι , καὶ τὸ πείθεσθαι ταχὺ τοῖς ἧττον ἀντέχειν δυναμένοις συμβέβηκε .
διὸ πείθονται μᾶλλον νέοι γερόντων καὶ νοσοῦντες ὑγιαινόντων , καὶ ὅλως ἐν οἷς τὸ ἀποροῦν ἀσθενέστατόν ἐστι , ῥᾷστον τὸ προστιθέμενον 0 .
τῷ μέντοι παιδαγωγῷ τὸν Κάτωνα πείθεσθαι μὲν λέγουσι καὶ ποιεῖν ἅπαν τὸ προσταττόμενον , ἑκάστου δὲ τὴν αἰτίαν ἀπαιτεῖν καὶ τὸ διὰ τί πυνθάνεσθαι .
καὶ γὰρ ἦν χαρίεις ὁ παιδαγωγὸς αὐτοῦ καὶ λόγον ἔχων τοῦ κονδύλου προχειρότερον , ὄνομα Σαρπηδών .
ἔτι δὲ παιδὸς τοῦ Κάτωνος ὄντος ἔπραττον οἱ σύμμαχοι τῶν Ῥωμαίων ὅπως μεθέξουσι τῆς ἐν Ῥώμῃ πολιτείας ·
καί τις Πομπαίδιος Σίλλων , ἀνὴρ πολεμικὸς καί μέγιστον ἔχων ἀξίωμα , τοῦ δὲ Δρούσου φίλος , κατέλυσε παρ αὐτῷ πλείονας ἡμέρας , ἐν αἷς γεγονὼς τοῖς παιδίοις συνήθης , ἄγε , εἶπεν , ὅπως ὑπὲρ ἡμῶν δεήσεσθε τοῦ θείου συναγωνίσασθαι περὶ τῆς πολιτείας 0 .
ὁ μὲν οὖν Καιπίων διαμειδιάσας ἐπένευσε , τοῦ δὲ Κάτωνος οὐδὲν ἀποκριναμένου καί βλέποντος εἷς τοὺς ξένους ἀτενὲς καί βλοσυρόν , ὁ Πομπαίδιος , σὺ δέ , εἶπεν , ἡμῖν , ὦ νεανία , τί λέγεις 0 ;
οὐχ οἷος εἶ τοῖς ξένοις συλλαμβάνεσθαι πρὸς τὸν θεῖον , ὥσπερ ὁ ἀδελφός 0 1 ;
μὴ φθεγγομένου δὲ τοῦ Κάτωνος , ἀλλὰ τῇ σιωπῇ καί τῷ προσώπῳ δοκοῦντος ἀπολέγεσθαι τὴν δέησιν , ἀράμενος αὐτὸν ὁ Πομπαίδιος ὑπὲρ θυρίδος ὡς ἀφήσων ὁμολογεῖν ἐκέλευεν ἢ ῥίψειν ἔφασκεν , ἅμα τῇ τε φωνῇ τραχυτέρᾳ χρώμενος καί ταῖς χερσὶν ἀπηρτημένον τὸ σῶμα πολλάκις ὑπὲρ τῆς θυρίδος κραδαίνων .
ἐπεὶ δὲ πολὺν χρόνον οὕτω διεκαρτέρησεν ὁ Κάτων ἀνέκπληκτος καί ἀδεής , καταθέμενος αὐτὸν Πομπαίδιος ἡσυχῇ πρὸς τοὺς φίλους εἶπεν ·
οἷον εὐτύχημα τῆς Ἰταλίας ὅτι παῖς οὗτός ἐστιν 0 ·
εἰ δὲ ἀνὴρ ἦν , μίαν οὐκ ἂν οἶμαι ψῆφον ἡμῖν ἐν τῷ δήμῳ γίνέσθαι .
πάλιν δὲ συγγενοῦς τινος ἐν γενεθλίοις καλέσαντος ἐπὶ δεῖπνον ἄλλους τε παῖδας καί τοὺς περὶ Κάτωνα , σχολὴν ἄγοντες ἔν τινι μέρει τῆς οἰκίας ἔπαιζον αὐτοὶ καθ ἑαυτοὺς ἀναμεμιγμένοι νεώτεροι καί πρεσβύτεροι , τὸ δὲ παιζόμενον ἦν δίκαι καί κατηγορίαι καί ἀγωγαὶ τῶν ἁλισκομένων .
εἷς οὖν τῶν ἑαλωκότων παίδων εὐπρεπὴς τὴν ὄψιν ὑπὸ πρεσβυτέρου παιδὸς ἀχθεὶς εἴς τι δωμάτιον καί εἱρχθείς ἐπεκαλεῖτο τὸν Κάτωνα , ταχὺ δὴ τὸ γινόμενον συνεὶς ἧκεν ἐπὶ τὰς θύρας ὁ Κάτων , καί διωσάμενος τοὺς προεστῶτας καί διακωλύοντας ἐξήγαγε τὸν παῖδα ·
καί μετ ὀργῆς ἔχων ἀπῆλθεν οἴκαδε , καί παῖδες ἕτεροι συνηκολούθησαν .
οὕτω δ ἦν περιβόητος ὥστ , ἐπειδὴ Σύλλας τὴν παιδικὴν καὶ ἱερὰν ἱπποδρομίαν , ἣν καλοῦσι Τροίαν , ἐπὶ θέᾳ διδάσκων καὶ συναγαγὼν τοὺς εὐγενεῖς παῖδας ἀπέδειξεν ἡγεμόνας δύο , τὸν μὲν ἕτερον οἱ παῖδες ἐδέξαντο διὰ τὴν μητέρα Μετέλλης γὰρ ἦν υἱός , τῆς Σύλλα γυναικός , τὸν δὲ ἕτερον , ἀδελφιδοῦν ὄντα Πομπηΐου , Σέξτον , οὐκ εἴων οὐ δὲ ἐβούλοντο μελετᾶν οὐ δὲ ἕπεσθαι , πυνθανομένου δὲ τοῦ Σύλλα τίνα βούλοιντο , πάντες ἐβόησαν Κάτωνα , καὶ ὅ γε Σέξτος αὐτὸς εἴξας παρῆκεν ὡς κρείττονι τὴν φιλοτιμίαν .
ἔτυχε δὲ καὶ φίλος ὢν ὁ Σύλλας πατρικὸς αὐτοῖς , καί ποτε καὶ προσηγάγετο καὶ προσωμίλησεν , ὀλίγοις πάνυ νέμων τὴν τοιαύτην φιλοφροσύνην , διὰ βάρος καὶ ὄγκον ἧς εἶχεν ἀρχῆς καὶ δυνάμεως , μέγα δὴ ποιούμενος ὁ Σαρπηδὼν τοῦτο πρὸς τιμὴν ἅμα καὶ ἀσφάλειαν , ἦγεν ἀσπασόμενον τὸν Κάτωνα συνεχῶς εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Σύλλα , μηδὲν τότε προσιδεῖν ἀσεβῶν χώρου διαφέρουσαν , ὑπὸ πλήθους τῶν ἀγομένων καὶ στρεβλουμένων .
ἦν μὲν οὖν ἔτος ἐκεῖνο τῷ Κάτωνι τεσσαρεσκαιδέκατον ἰδὼν δὲ κεφαλὰς ἐπιφανῶν ἀνδρῶν λεγομένων ἐκκομιζομένας , καὶ κρύφα τοὺς παρόντας ἐπιστένοντας , ἠρώτησε τὸν παιδαγωγόν ὅ τι δὴ τοῦτον τὸν ἄνθρωπον οὐδεὶς ἀποκτίννυσιν .
εἰπόντος δὲ ἐκείνου , φοβοῦνται γὰρ αὐτὸν , ὦ παῖ , μᾶλλον , ἢ μισοῦσι , τί οὖν , εἶπεν , οὐκ ἐμοὶ ξίφος ἔδωκας , ἵνα αὐτὸν ἀνελὼν ἀπήλλαξα δουλείας τὴν πατρίδα ;
τοῦτον τὸν λόγον ἀκούσας ὁ Σαρπηδών , ἅμα δὲ καὶ τὸ βλέμμα καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πιμπλάμενον ὀργῆς καὶ μένους κατιδών , οὕτως ἔδεισεν ὥστε τὸ λοιπὸν ἤδη προσέχειν ἀκριβῶς καὶ παραφυλάττειν , μή τι τολμήσῃ παραβολώτερον .
ἔτι μὲν οὖν παιδάριον ὢν μικρόν , ἀπεκρίνατο τοῖς ἐρωτῶσι τίνα φιλεῖ μάλιστα , τὸν ἀδελφόν τίνα δεύτερον , ὁμοίως τὸν ἀδελφόν , καὶ τρίτον , ἄχρι οὗ πολλάκις λέγοντος ἀπεῖπεν ὁ ἐρωτῶν , γενόμενος δ ἐν ἡλικίᾳ μᾶλλον ἐβεβαίου τὴν πρὸς τὸν ἀδελφόν εὔνοιαν 0 .
ἔτη γὰρ εἴκοσι γεγονώς χωρὶς Καιπίωνος οὐκ ἐδείπνησεν , οὐκ ἀπεδήμησεν , εἰς ἀγορὰν οὐ προῆλθε .
μύρον δ ἐκείνου λαμβάνοντος αὐτὸς παρῃτεῖτο ·
καὶ τ ἆλλα τὰ περὶ τὴν δίαιταν ἦν ἀκριβὴς καὶ σύντονος , ὁ γοῦν Καιπίων ἐπὶ σωφροσύνῃ καὶ μετριότητι θαυμαζόμενος ὡμολόγει τοιοῦτος εἶναι πρὸς τοὺς ἄλλους ἐξεταζόμενος , ἀλλ ὅταν , ἔφη , παρὰ τὸν Κάτωνος βίον παραβάλλω τὸν ἐμόν , οὐδὲν ἐμαυτῷ φαίνομαι Σιππίου διαφέρειν , τῶν ἐπὶ τρυφῇ τινα καὶ μαλακίᾳ περιβοήτων ὀνομάσας .
ὁ δὲ Κάτων ἐπειδὴ τὴν ἱερωσύνην ἔλαβε τοῦ Ἀπόλλωνος , μετοικήσας καὶ νειμάμενος μοῖραν τῶν πατρῴων ἑκατὸν εἴκοσι ταλάντων γενομένην , τὴν μὲν δίαιταν ἔτι μᾶλλον συνέστειλεν , Ἀντίπατρον δὲ Τύριον τῶν ἀπὸ τῆς στοᾶς φιλοσόφων προσεταιρισάμενος , τοῖς ἠθικοῖς μάλιστα καὶ πολιτικοῖς ἐνεφύετο δόγμασι , περὶ πᾶσαν μὲν ἀρετὴν ὥσπερ ἐπιπνοίᾳ τινὶ κατάσχετος γεγονώς , διαφόρως δὲ τοῦ καλοῦ τὸ περὶ τὴν δικαιοσύνην ἀτενὲς , καὶ ἄκαμπτον εἰς ἐπιείκειαν ἢ χάριν , ὑπερηγαπηκώς .
ἤσκει δὲ καὶ τὸν ὀργανικὸν εἰς πλήθη λόγον , ἀξιῶν ὥσπερ ἐν πόλει μεγάλῃ τῇ πολιτικῇ φιλοσοφίᾳ καὶ μάχιμον εἶναί τι παρατρεφόμενον 0 .
οὐ μέντοι μεθ ἑτέρων ἐποιεῖτο τὰς μελέτας , οὐ δ ἠκροάσατο λέγοντος οὐδείς , ἀλλὰ καὶ πρός τινα τῶν ἑταίρων εἰπόντα , μέμφονταί σου , Κάτων , οἱ ἄνθρωποι τὴν σιωπήν , μόνον , ἔφη , μὴ τὸν βίον 0 .
ἄρξομαι δὲ λέγειν , ὅταν μὴ μέλλω λέγειν ἄξια σιωπῆς .
ἡ δὲ καλουμένη Πορκία βασιλικὴ τιμητικὸν ἦν ἀνάθημα τοῦ παλαιοῦ Κάτωνος , εἰωθότες οὖν ἐκεῖ χρηματίζειν οἱ δήμαρχοι , καὶ κίονος τοῖς δίφροις ἐμποδὼν εἶναι δοκοῦντος , ἔγνωσαν ὑφελεῖν αὐτὸν ἢ μεταστῆσαι .
τοῦτο Κάτωνα πρῶτον εἰς ἀγορὰν ἄκοντα προήγαγεν ·
ἀντέστη γὰρ αὐτοῖς , καὶ πεῖραν ἅμα τοῦ λόγου καὶ τοῦ φρονήματος δούς ἐθαυμάσθη .
καὶ γὰρ ὁ λόγος νεαρὸν μὲν οὐδὲν οὐ δὲ κομψὸν εἶχεν , ἀλλ ἦν ὄρθιος καὶ περιπληθὴς καὶ τραχύς , οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ χάρις ἀγωγὸς ἀκοῆς ἐπέτρεχε τῇ τραχύτητι τῶν νοημάτων , καὶ τὸ ἦθος αὐτοῦ καταμιγνύμενον ἡδονήν τινα καὶ μειδίαμα τῷ σεμνῷ παρεῖχεν οὐκ ἀπάνθρωπον .
ἡ δὲ φωνὴ μεγέθει μὲν ἀποχρῶσα καὶ διαρκὴς εἰς τοσοῦτον ἐξικέσθαι δῆμον , ἰσχὺν δὲ καὶ τόνον ἄρρηκτον εἶχε καὶ ἄτρυτον 0 ·
ἡμέραν γὰρ ὅλην εἰπὼν πολλάκις οὐκ ἀπηγόρευσε .
τότε δ οὖν κρατήσας τῆς δίκης πάλιν ἑαυτὸν εἰς τὴν σιωπὴν καὶ τὴν ἄσκησιν συνέστειλε ·
καὶ διεπόνει τὸ σῶμα γυμνασίοις ἐνεργοῖς , ἐθιζόμενος ἀνέχεσθαι καὶ καύματα καὶ νιφετὸν ἀκαλύπτῳ κεφαλῇ , καὶ βαδίζειν ἐν ταῖς ὁδοῖς πᾶσαν ὥραν ἄτερ ὀχήματος , τῶν δὲ φίλων οἱ συνεκδημοῦντες ἵπποις ἐχρῶντο , καὶ πολλάκις ἑκάστῳ παρέβαλλεν ὁ Κάτων ἐν μέρει προσδιαλεγόμενος , περιπατῶν αὐτὸς ὀχουμένων .
θαυμαστῇ δὲ καὶ περὶ τὰς νόσους ὑπομονῇ μετ ἐγκρατείας ἐχρῆτο ·
πυρέττων γὰρ μόνος ἐφ ἑαυτοῦ διημέρευε μηδένα προσιέμενος , ἄχρι οὗ βέβαιον αἴσθοιτο ῥᾳστώνην καὶ μεταβολὴν τοῦ νοσήματος .
ἐν δὲ τοῖς δείπνοις ἐκληροῦτο περὶ τῶν μερίδων εἰ δὲ ἀπολάχοι , πρῶτον αἴρειν τῶν φίλων κελευόντων , ἔλεγε μὴ καλῶς ἔχειν , ἀκούσης τῆς Ἀφροδίτης , καὶ κατ ἀρχὰς μὲν ἅπαξ ἐπιπιὼν τὸ δεῖπνον ἀνέλυε , προϊόντι δὲ τῷ χρόνῳ μάλιστα προσίετο τὸ πίνειν , ὥστε πολλάκις ἐν οἴνῳ διάγειν εἰς ὄρθρον .
αἰτίαν δὲ ἔλεγον οἱ φίλοι τούτου τὴν πολιτείαν καὶ τὰ δημόσια πράγματα , πρὸς οἷς ὅλας τὸν Κάτωνα τὰς ἡμέρας ὄντα , καὶ κωλυόμενον φιλολογεῖν , νύκτωρ καὶ παρὰ πότον συγγίνεσθαι τοῖς φιλοσόφοις 0 .
διὸ καὶ Μεμμίου τινὸς ἐν συλλόγῳ φήσαντος ὅλας τὸν Κάτωνα μεθύσκεσθαι τὰς νύκτας , ὑπολαβὼν ὁ Κικέρων , ἐκεῖνο δὲ οὐ λέγεις , εἶπεν , ὅτι καὶ τὰς ἡμέρας ὅλας κυβεύει ;
καθόλου δὲ τοῖς τότε βίοις καὶ τοῖς ἐπιτηδεύμασιν ὁ Κάτων τὴν ἐναντίαν ὁδὸν οἰόμενος δεῖν βαδίζειν , ὡς οὖσι φαύλοις καὶ μεγάλης δεομένοις μεταβολῆς , ἐπεὶ πορφύραν ἑώρα τὴν κατακόρως ἐρυθρὰν καὶ ὀξεῖαν ἀγαπωμένην , αὐτὸς ἐφόρει τὴν μέλαιναν , πολλάκις δ ἀνυπόδητος καὶ ἀχίτων εἰς τὸ δημόσιον προῄει μετ ἄριστον , οὐ δόξαν ἐκ ταύτης τῆς καινότητος θηρώμενος , ἀλλὰ ἐθίζων ἑαυτὸν ἐπὶ τοῖς αἰσχροῖς αἰσχύνεσθαι μόνοις , τῶν δὲ ἄλλων ἀδόξων καταφρονεῖν .
καὶ κληρονομίαν δὲ αὐτῷ προσγενομένην ἀνεψιοῦ Κάτωνος ἑκατὸν ταλάντων εἰς ἀργύριον συναγαγών παρεῖχεν ἄνευ τόκων χρῆσθαι τῷ δεομένῳ τῶν φίλων , ἔνιοι δὲ καὶ χωρία καὶ θεράποντας αὐτοῦ διδόντος καὶ βεβαιοῦντος ὑπέθεντο πρὸς τὸ δημόσιον .
ἐπεὶ δὲ ὥραν ᾤετο πρὸς γάμον ἔχειν , οὐδεμιᾷ γυναικὶ συνεληλυθώς , ἡρμόσατο Λεπίδαν , πρότερον μὲν ἐγγυηθεῖσαν Σκηπίωνι Μετέλλῳ , τότε δὲ ἀπειπαμένου τοῦ Σκηπίωνος καὶ τῆς ἐγγύης λυθείσης σχολάζουσαν .
οὐ μὴν ἀλλὰ πρὸ τοῦ γάμου μεταμεληθεὶς πάλιν ὁ Σκηπίων καὶ πάντα ποιήσας ἔλαβε τὴν κόρην .
ὁ δὲ Κάτων σφόδρα παροξυνθεὶς καὶ διακαείς ἐπεχείρησε μὲν ἐπεξελθεῖν διὰ δίκης , ὡς δὲ οἱ φίλοι τοῦτο ἐκώλυσαν , ὀργῇ καὶ νεότητι τρέψας ἑαυτὸν εἰς ἰάμβους πολλὰ τὸν Σκηπίωνα καθύβρισε , τῷ πικρῷ προσχρησάμενος τοῦ Ἀρχιλόχου , τὸ δὲ ἀκόλαστον ἀφεὶς καὶ παιδαριῶδες .
ἔγημε δὲ Ἀτιλίαν , Σερρανοῦ θυγατέρα , καὶ ταύτῃ πρῶτον συνῆλθεν , οὐ μόνῃ δέ , καθάπερ Λαίλιος , ὁ Σκηπίωνος ἑταῖρος 0 1 ·
ἀλλ εὐτυχέστερος 0 ?
ἐκεῖνος , ἐν πολλοῖς οἷς ἐβίωσε χρόνοις μίαν ἣν ἔγημεν ἐξ ἀρχῆς γνοὺς γυναῖκα .
τοῦ δὲ δουλικοῦ πολέμου συνεστῶτος , ὃν Σπαρτάκειον ἐκάλουν , Γέλλιος μὲν ἐστρατήγει , Κάτων δὲ τῆς στρατείας μετεῖχεν ἐθελοντὴς , διὰ τὸν ἀδελφόν ·
ἐχιλιάρχει γὰρ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ Καιπίων .
καὶ χρήσασθαι μὲν εἰς ὅσον ἐβούλετο τῇ προθυμίᾳ καὶ ἀσκήσει τῆς ἀρετῆς οὐχ ὑπῆρξεν αὐτῷ , διὰ τὸ μὴ καλῶς στρατηγεῖσθαι τὸν πόλεμον ἄλλως δὲ , παρὰ πολλὴν μαλακίαν καὶ τρυφὴν τῶν ἐκεῖ στρατευομένων ἐπιδεικνύμενος εὐταξίαν καὶ ἐγκράτειαν καὶ τὸ θαρραλέον ἐν πᾶσι καὶ ξυνετόν , ἐδόκει μηθὲν ἀποδεῖν τοῦ παλαιοῦ Κάτωνος .
ὁ δὲ Γέλλιος ἀριστεῖα καὶ τιμὰς αὐτῷ διαπρεπεῖς ἔγραψεν , ἃς ἐκεῖνος οὐκ ἔλαβεν οὐ δὲ προσήκατο , φήσας ἄξιον μηθὲν εἰργάσθαι τιμῶν , ἔκ τε δὴ τούτων ἀλλόκοτος ἐδόκει , καὶ νόμου γραφέντος ὅπως τοῖς παραγγέλλουσιν εἰς ἀρχὴν ὀνοματολόγοι μὴ παρῶσι , χιλιαρχίαν μετιὼν μόνος ἐπείθετο τῷ νόμῳ καὶ δι αὑτοῦ ποιησάμενος ἔργον ἀσπάζεσθαι καὶ προσαγορεύειν τοὺς ἐντυγχάνοντας , οὐ δὲ αὐτοῖς ἀνεπαχθὴς ἦν τοῖς ἐπαινοῦσιν , ὅσον μᾶλλον ἐνόουν τὸ καλὸν ὧν ἐπετήδευε , τὸ δυσμίμητον αὐτῶν βαρυνομένοις .
ἀποδειχθεὶς δὲ χιλίαρχος εἰς Μακεδονίαν ἐπέμπετο πρὸς Ῥούβριον τὸν στρατηγόν .
ἔνθα δὴ λέγεται τῆς γυναικὸς ἀχθομένης καὶ δακρυούσης ἕνα τῶν φίλων τοῦ Κάτωνος Μουνάτιον εἰπεῖν ·
ὦἀτιλία , θάρσει ·
τοῦτον ἐγώ σοι φυλάξω .
πάνυ μὲν οὖν , φάναι τὸν Κάτωνα , καὶ προελθόντων μιᾶς ἡμέρας ὁδόν , εὐθὺς εἰπεῖν μετὰ τὸ δεῖπνον ἄγε , ὅπως , ὦ Μουνάτιε , τῇ Ἀτιλίᾳ τὴν ὑπόσχεσιν ἐμπεδώσεις , μή τε ἡμέρας ἐμοῦ μή τε νυκτὸς ἀφιστάμενος 0 .
ἐκ δὲ τούτου δύο κλίνας εἰς τ αὐτὸ δωμάτιον ἐκέλευε τίθεσθαι , καὶ τὸν Μουνάτιον οὕτως ἀεὶ καθεύδειν μετὰ παιδιᾶς φυλασσόμενον ὑπὸ τοῦ Κάτωνος .
εἵποντο δὲ αὐτῷ πεντεκαίδεκα μὲν οἰκέται , δύο δ ὲ ἀπελεύθεροι , φίλοι δὲ τέσσαρες , ὧν ὀχουμένων ἵπποις αὐτὸς ἀεὶ περιπατῶν ἑκάστῳ παρέβαλλεν ἐν μέρει προσδιαλεγόμενος .
ἐπεὶ δὲ ἧκεν εἰς τὸ στρατόπεδον , πλειόνων ταγμάτων ὄντων , ἑνὸς ἄρχων ἀποδειχθεὶς ὑπὸ τοῦ στρατηγοῦ , τῆς μὲν ἰδίας ἀρετῆς , μιᾶς οὔσης , μικρὸν ἔργον ἡγεῖτο καὶ οὐκ ἀνύσιμον τὴν ἐπίδειξιν , αὑτῷ δὲ ποιῆσαι τοὺς ἀρχομένους ὁμοίους μάλιστα φιλοτιμούμενος οὐ τὸν φόβον ἀφεῖλε τῆς ἐξουσίας , ἀλλὰ προσέθηκε τὸν λόγον ᾧ πείθων περὶ ἑκάστου καὶ διδάσκων , ἑπομένης τιμῆς καὶ κολάσεως , χαλεπὸν ἦν εἰπεῖν πότερον εἰρηνικοὺς μᾶλλον ἢ πολεμικούς καὶ προθυμοτέρους ἢ δικαιοτέρους παρεσκεύασε τοὺς ἄνδρας 0 ·
οὕτως ἐφαίνοντο φοβεροὶ μὲν τοῖς πολεμίοις , ἥμεροι δὲ τοῖς συμμάχοις , ἄτολμοι δὲ πρὸς τὸ ἀδικεῖν , φιλότιμοι δὲ πρὸς τοὺς ἐπαίνους 0 .
οὗ δὲ ἥκιστα Κάτων ἐπεμελήθη , τοῦτο πλεῖστον ὑπῆρχεν αὐτῷ , καὶ δόξα καὶ χάρις καὶ ὑπερβάλλουσα τιμὴ καὶ φιλοφροσύνη παρὰ τῶν στρατιωτῶν , ἃ γὰρ ἑτέροις ἐπέταττεν ἑκουσίως διαπονῶν , καὶ στολὴν μὲν καὶ δίαιταν καὶ πορείαν ἐκείνοις μᾶλλον ἢ τοῖς ἄρχουσιν ὁμοιούμενος , ἤθει δὲ καὶ φρονήματι καὶ λόγῳ πάντας ὑπεραίρων τοὺς αὐτοκράτορας καὶ στρατηγοὺς προσαγορευομένους , ἔλαθε διὰ τούτων ἅμα τὴν πρὸς αὑτὸν εὔνοιαν ἐνεργασάμενος τοῖς ἀνδράσιν 0 .
ἀρετῆς γὰρ ἀληθινὸς οὐκ ἐγγίνεται ζῆλος ἢ δι ἄκρας τοῦ παραδιδόντος εὐνοίας καὶ τιμῆς ·
οἱ δὲ ἄνευ τοῦ φιλεῖν ἐπαινοῦντες τοὺς ἀγαθοὺς αἰδοῦνται τὴν δόξαν αὐτῶν , οὐ θαυμάζουσι δὲ τὴν ἀρετὴν οὐ δὲ μιμοῦνται .
πυθόμενος δὲ Ἀθηνόδωρον , τὸν ἐπικαλούμενον Κορδυλίωνα , μεγάλην ἕξιν ἐν τοῖς Στωϊκοῖς λόγοις ἔχοντα , διατρίβειν περὶ Πέργαμον , ἤδη γηραιὸν ὄντα καὶ πάσαις ἐρρωμενέστατα ταῖς ἡγεμονικαῖς καὶ βασιλικαῖς συνηθείαις καὶ φιλίαις διαμεμαχημένον , οὐδὲν ᾤετο πέμπων καὶ γράφων περαίνειν πρὸς αὐτόν , ἀλλὰ ἔχων παρὰ τοῦ νόμου δεδομένην ἀποδημίαν δυεῖν μηνῶν ἔπλευσεν εἰς τὴν Ἀσίαν ἐπὶ τὸν ἄνδρα , πιστεύων τοῖς ἐν αὑτῷ καλοῖς μὴ ἀτυχήσειν τῆς ἄγρας .
συγγενόμενος δὲ καὶ καταγωνισάμενος καὶ μεταστήσας ἐκ τῆς προαιρέσεως αὐτόν ἧκεν ἄγων εἰς τὸ στρατόπεδον , περιχαρὴς καὶ μεγαλοφρονῶν , ὥς τι λιστον ᾑρηκὼς καὶ λαμπρότερον ὧν Πομπήϊος τότε καὶ Λεύκολλος ἐθνῶν καὶ βασιλειῶν κατεστρέφοντο σὺν ὅπλοις περιϊόντες .
ἔτι δὲ αὐτοῦ περὶ τὴν στρατείαν ὄντος ὁ ἀδελφὸς εἰς τὴν Ἀσίαν βαδίζων ἐνόσησε περὶ Θρᾴκην ἐν Αἴνῳ .
καὶ γράμματα μὲν εὐθὺς ἧκε πρὸς τὸν Κάτωνα ·
χειμῶνος δὲ πολλοῦ κατέχοντος τὴν θάλατταν καὶ νεὼς ἱκανῆς μεγέθει μὴ παρούσης , εἰς μικρὰν ὁλκάδα μόνον δύο φίλους καὶ τρεῖς οἰκέτας ἀναλαβὼν ἐκ Θεσσαλονίκης ἀνήχθη ·
καὶ παρ οὐδὲν ἐλθὼν καταποντωθῆναι , τύχῃ τινὶ παραλόγῳ σωθεὶς ἄρτι τεθνηκότος τοῦ Καιπίωνος , ἐμπαθέστερον ἔδοξεν ἢ φιλοσοφώτερον ἐνεγκεῖν τὴν συμφοράν , οὐ μόνον κλαυθμοῖς καὶ περιπτύξεσι τοῦ νεκροῦ καὶ βαρύτητι λύπης , ἀλλὰ καὶ δαπάνῃ περὶ τὴν ταφὴν καὶ πραγματείαις θυμιαμάτων καὶ ἱματίων πολυτελῶν συγκατακαέντων καὶ μνήματος ξεστοῦ λίθων Θασίων ἀπὸ ταλάντων ὀκτὼ κατασκευασθέντος ἐν τῇ Αἰνίων ἀγορᾷ .
ταῦτα γὰρ ἔνιοι ἐσυκοφάντουν πρὸς τὴν ἄλλην ἀτυφίαν τοῦ Κάτωνος , οὐ καθορῶντες ὅσον ἐν τῷ πρὸς ἡδονὰς καὶ φόβους καὶ δεήσεις ἀναισχύντους ἀγνάμπτῳ καὶ στερρῷ τοῦ ἀνδρὸς τὸ ἥμερον ἐνῆν καὶ φιλόστοργον .
εἰς δὲ ταῦτα καὶ πόλεις αὐτῷ καὶ δυνάσται πολλὰ κατὰ τιμὴν τοῦ τεθνεῶτος ἔπεμπον , ὧν ἐκεῖνος χρήματα μὲν παρ οὐδενὸς ἐδέξατο , θυμιάματα δὲ καὶ κόσμον ἐλάμβανε , τὴν τιμὴν ἀποδιδοὺς τοῖς πέμπουσι .
τῆς δὲ κληρονομίας εἰς αὐτόν τε καὶ θυγάτριον τοῦ Καιπίωνος ἡκούσης , οὐθὲν ὧν ἀνάλωσε περὶ τὸν τάφον ἀπῄτησεν ἐν τῇ νεμήσει .
καὶ ταῦτα πράξαντος αὐτοῦ καὶ πράττοντος , ἦν ὁ γράψας ὅτι κοσκίνῳ τὴν τέφραν τοῦ νεκροῦ μετέβαλε καὶ διήθησε , χρυσίον ζητῶν κατακεκαυμένον .
οὕτως οὐ τῷ ξίφει μόνον , ἀλλὰ καὶ τῷ γραφείῳ τὸ ἀνυπεύθυνον καὶ τὸ ἀνυπόδικον ἐπίστευσεν .
ἐπεὶ δὲ τέλος εἶχεν ἡ στρατεία τῷ Κάτωνι , προεπέμφθη , οὐκ εὐχαῖς , ὃ κοινόν ἐστιν , οὐ δ ἐπαίνοις , ἀλλὰ δάκρυσι καὶ περιβολαῖς ἀπλήστοις , ὑποτιθέντων τὰ ἱμάτια τοῖς ποσὶν ᾗ βαδίζοι καὶ καταφιλούντων τὰς χεῖρας , ἃ τῶν αὐτοκρατόρων ὀλίγοις μόλις ἐποίουν οἱ τότε Ῥωμαῖοι .
βουληθεὶς δὲ πρὸ τοῦ πολιτείᾳ προσελθεῖν ἅμα μὲν πλανηθῆναι καθ ἱστορίαν τῆς Ἀσίας καὶ γενέσθαι θεατὴς ἠθῶν καὶ βίων καὶ δυνάμεως τῆς περὶ ἑκάστην ἐπαρχίαν , ἅμα δὲ τῷ Γαλάτῃ Δηϊοτάρῳ διὰ ξενίαν καὶ φιλίαν πατρῴαν δεομένῳ πρὸς αὐτὸν ἐλθεῖν μὴ ἀχαριστῆσαι , τοῦτον τὸν τρόπον ἐποιεῖτο τὴν ἀποδημίαν .
πρ οὔπεμπεν ἅμ ἡμέρᾳ τὸν ἀρτοποιὸν καὶ τὸν μάγειρον ὅπου καταλύσειν ἔμελλεν .
οἱ δὲ πάνυ κοσμίως καὶ μεθ ἡσυχίας εἰσελθόντες ἂν εἰς τὴν πόλιν , εἰ μηδεὶς τύχοι τῷ Κάτωνι φίλος ὢν αὐτόθι πατρῷος ἢ γνώριμος , ἐν πανδοκείῳ τὴν ὑποδοχὴν αὐτῷ παρεσκεύαζον , ἐνοχλοῦντες οὐδενί ·
πανδοκείου δὲ μὴ ὄντος , οὕτως πρὶς τοὺς ἄρχοντας τραπόμενοι ξενίαν ἐλάμβανον , ἀγαπῶντες τὴν δοθεῖσαν .
πολλάκις δὲ ἀπιστούμενοι καὶ περιορώμενοι διὰ τὸ μὴ θορύβῳ μη δὲ ἀπειλῇ ταῦτα πράσσειν πρὸς τοὺς ἄρχοντας , ὑπὸ τοῦ Κάτωνος ἄπρακτοι κατελαμβάνοντο , καὶ μᾶλλον αὐτὸς ὀφθεὶς ὠλιγωρεῖτο , καὶ παρεῖχεν ἐπὶ τῶν φορτίων σιωπῇ καθεζόμενος ὑπόνοιαν ἀνθρώπου ταπεινοῦ καὶ περιδεοῦς .
οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ προσκαλούμενος αὐτοὺς εἰώθει λέγειν ὦ μοχθηροί , μεταβάλεσθε ταύτης τῆς κακοξενίας .
οὐ πάντες ὑμῖν ἀφίξονται Κάτωνες .
ἀμβλύνατε ταῖς φιλοφροσύναις τὴν ἐξουσίαν τῶν δεομένων προφάσεως , ἵνα βίᾳ , λαμβάνωσιν , ὡς παρ ἑκόντων μὴ τυγχάνοντες .
ἐν δὲ Συρίᾳ καὶ γελοῖόν τι λέγεται παθεῖν .
βαδίζων γὰρ εἰς Ἀντιόχειαν εἶδε περὶ τὰς πύλας ἔξω πλῆθος ἀνθρώπων ἑκατέρωθεν τῆς ὁδοῦ παρακεκριμένων , ἐν οἷς ἔφηβοι μὲν χωρὶς ἐν χλαμύσι καὶ παῖδες ἑτέρωθεν κοσμίως εἱστήκεσαν , ἐσθῆτας δὲ καθαρὰς ἔνιοι καὶ στεφάνους εἶχον , ἱερεῖς θεῶν ὄντες ἢ ἄρχοντες , πάντων οὖν μᾶλλον οἰηθεὶς ὁ Κάτων αὐτῷ τινα πράττεσθαι τιμὴν καὶ δεξίωσιν ὑπὸ τῆς πόλεως , ὠργίζετο μὲν τοῖς προπεμφθεῖσι τῶν ἰδίων , ὡς μὴ κωλύσασιν , ἐκέλευσε δὲ καταβῆναι τοὺς φίλους , καὶ πεζῇ προῄει μετ αὐτῶν .