Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
καὶ ὥσπερ βασιλεύοντός τινος καὶ μὴ φαινομένου ἔν τινι χώρᾳ , ἀλλ ἔνδον ὄντος ἐν τῷ ἑαυτοῦ οἴκῳ , πολλάκις τινὲς ἄτακτοι καταχρώμενοι τῇ τούτου ἀναχωρήσει ἑαυτοὺς ἀναγορεύουσι , καὶ ἕκαστος κατασχηματισάμενος τοὺς ἀκεραίους ὡς βασιλεύς , καὶ οὕτως πλανῶνται οἱ ἄνθρωποι τῷ ὀνόματι , ἀκούοντες μὲν εἶναι βασιλέα , οὐχ ὁρῶντες δὲ αὐτόν , διὰ τὸ μάλιστα μη δὲ δύνασθαι αὐτοὺς ἔσω τοῦ οἴκου χωρῆσαι , ἐπειδὰν δὲ ὁ ἀληθῶς βασιλεὺς προέλθῃ καὶ φανῇ , τότε οἱ μὲν ἄτακτοι τῇ τούτου παρουσίᾳ , οἱ δὲ ἄνθρωποι ὁρῶντες τὸν ἀληθῶς βασιλέα , τοὺς πάλαι πλανῶντας αὐτούς 0 1 ·
οὕτως καὶ πάλαι μὲν ἠπάτων οἱ δαίμονές , τιμὴν ἑαυτοῖς περιτιθέντες ·
ὅτε δὲ ἐπεφάνη ὁ τοῦ θεοῦ λόγος ἐν σώματι , καὶ ἐγνώρισεν ἡμῖν τὸν ἑαυτοῦ πατέρα , τότε δὴ ἡ μὲν τῶν δαιμόνων ἀπάτη ἀφανίζεται καὶ παύεται ·
οἱ δὲ ἄνθρωποι , ἀφορῶντες εἰς τὸν ἀληθινὸν τοῦ πατρὸς θεὸν λόγον , καταλιμπάνουσι τὰ εἴδωλα , καὶ λοιπὸν ἐπιγινώσκουσι τὸν ἀληθινὸν θεόν .
τοῦτο δὲ γνώρισμα τοῦ εἶναι τὸν Χριστὸν θεὸν λόγον καὶ θεοῦ δύναμίν ἐστι ·
τῶν γὰρ ἀνθρωπίνων παυομένων , καὶ μένοντος τοῦ ῥήματος Χριστοῦ , δῆλόν ἐστι παρὰ πᾶσι , τὰ μὲν παυόμενα εἶναι πρόσκαιρα , τὸν δὲ μένοντα εἶναι θεὸν καὶ θεοῦ υἱὸν ἀληθινὸν μονογενῆ λόγον .
ταῦτα μέν σοι παρ ἡμῶν δι ὀλίγων , ὅσον πρὸς στοιχείωσιν καὶ χαρακτῆρα τῆς κατὰ πίστεως καὶ τῆς θείας αὐτοῦ πρὸς ἡμᾶς ἐπιφανείας , ἀνατεθείσθω , ὦ φιλόχριστε ἄνθρωπε , σὺ δὲ τὴν πρόφασιν ἐκ τούτων λαβών , εἰ ἐντυγχάνοις τοῖς τῶν γραφῶν γράμμασι , γνησίως αὐτοῖς τὸν νοῦν , γνώσῃ παρ αὐτῶν μὲν καὶ τῶν λεχθέντων τὴν ἀκρίβειαν .
ἐκεῖναι μὲν γὰρ διὰ θεολόγων ἀνδρῶν παρὰ θεοῦ ἐλαλήθησαν καὶ ἐγράφησαν .
ἡμεῖς δὲ παρὰ τῶν αὐταῖς ἐντυγχανόντων διδασκάλων , οἳ καὶ μάρτυρες τῆς Χριστοῦ θεότητος γεγόνασι , μεταδίδομεν καὶ τῇ σῇ .
γνώσῃ δὲ καὶ τὴν δευτέραν αὐτοῦ πάλιν πρὸς ἡμᾶς ἔνδοξον καὶ θείαν ἀληθῶς ἐπιφάνειαν , οὐκ ἔτι , ἀλλ ἐν τῇ ἰδίᾳ δόξῃ ·
ὅτε οὐκ ἔτι μετὰ ταπεινότητος , ἀλλ ἐν τῇ ἰδίᾳ 0 ·
ὅτε 444οὐκ ἔτι παθεῖν , ἀλλὰ λοιπὸν τοῦ ἰδίου σταυροῦ τὸν καρπὸν ἀποδοῦναι πᾶσιν ἔρχεται , φημὶ δὴ τὴν ἀνάστασιν καὶ τὴν ἀφθαρσίαν 0 ·
καὶ οὐκ ἔτι μὲν κρίνεται , κρινεῖ δὲ τοὺς πάντας , πρὸς ἃ διὰ τοῦ σώματος , εἴ τε ἀγαθά , εἴ τε φαῦλα 0 1 2 ·
ἔνθα τοῖς μὲν ἀγαθοῖς ἀπόκειται βασιλεία οὐρανῶν , τοῖς δὲ τὰ φαῦλα πράξασι , πῦρ αἰώνιον καὶ σκότος ἐξώτερον 0 .
οὕτω γὰρ καὶ αὐτὸς ὁ κύριός φησι ·
λέγω ὑμῖν , ἀπ ἄρτι ὄψεσθε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου καθήμενον ἐκ δεξιῶν τῆς δυνάμεως , καὶ ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ , ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρός .
διὸ δὴ καὶ σωτήριός ἐστι λόγος εὐτρεπίζων ἡμᾶς εἰς ἐκείνην τὴν ἡμέραν καὶ λέγων ·
γίνεσθε ἕτοιμοι καὶ γρηγορεῖτε , ὅτι ᾗ ἔρχεται .
κατὰ γὰρ τὸν μακάριον Παῦλον , τοὺς πάντας ἡμᾶς παραστῆναι δεῖ ἔμπροσθεν τοῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ , ἵνα ἕκαστος , πρὸς ἃ διὰ τοῦ σώματος ἔπραξεν , εἴ τε ἀγαθόν , εἴ τε φαῦλον 0 1 .
ἀλλὰ πρὸς τὴν ἐκ τῶν γραφῶν ἔρευναν καὶ γνῶσιν ἀληθῆ , χρεία βίου καλοῦ καὶ ψυχῆς καθαρᾶς καὶ τῆς κατὰ Χριστὸν ἀρετῆς , ἵνα δι αὐτῆς ὁδεύσας ὁ νοῦς τυχεῖν ὧν ὀρέγεται καὶ καταλαβεῖν δυνηθῇ , καθ ὅσον ἐφικτόν ἐστι τῇ ἀνθρώπων φύσει περὶ τοῦ θεοῦ λόγου μανθάνειν 0 .
ἄνευ γὰρ καθαρᾶς διανοίας καὶ τῆς πρὸς τοὺς ἁγίους τοῦ βίου μιμήσεως , οὐκ ἄν τις καταλαβεῖν δυνηθείη τοὺς τῶν ἁγίων λόγους .
ὥσπερ γὰρ εἴ τις ἐθελήσειεν ἰδεῖν τὸ τοῦ ἡλίου φῶς , πάντως τὸν ὀφθαλμὸν ἀποσμήχει καὶ λαμπρύνει , σχεδὸν ὅμοιον τῷ ποθουμένῳ ἑαυτὸν διακαθαίρων , ἵνα οὕτως φῶς γενόμενος ὁ ὀφθαλμὸς τὸ τοῦ ἡλίου φῶς ἴδῃ , ἢ ὡς εἴ τις θελήσειεν ἰδεῖν πόλιν ἢ χώραν , πάντως ἐπὶ τὸν τόπον ἀφικνεῖται τῆς θέας ἕνεκεν 0 ·
οὕτως ὁ θέλων τῶν θεολόγων τὴν διάνοιαν καταλαβεῖν , καὶ προαποπλῦναι τῷ βίῳ τὴν ψυχὴν , καὶ πρὸς αὐτοὺς τοὺς ἁγίους ἀφικέσθαι τῇ ὁμοιότητι τῶν πράξεων αὐτῶν , ἵνα σὺν αὐτοῖς τῇ ἀγωγῇ τῆς γενόμενος , τὰ καὶ αὐτοῖς ἀποκαλυφθέντα παρὰ θεοῦ κατανοήσῃ , καὶ λοιπὸν ὡς ἐκείνοις συναφθεὶς ἐκφύγῃ μὲν τὸν τῶν ἁμαρτωλῶν κίνδυνον καὶ τὸ τούτων πῦρ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως , ἀπολάβῃ δὲ τὰ τοῖς ἁγίοις ἀποκείμενα ἐν τῇ τῶν οὐρανῶν βασιλείᾳ , ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ , ἤκουσεν , οὐ δὲ ἐπὶ καρδίαν ἀνέβη , ὅσα ἡτοίμασται τοῖς κατ ἀρετὴν βιοῦσι , καὶ ἀγαπῶσι τὸν θεὸν καὶ πατέρα , ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ κυρίῳ ἡμῶν ·
δι οὗ καὶ μεθ οὗ αὐτῷ τῷ πατρὶ σὺν αὐτῷ τῷ υἱῷ ἐν ἁγίῳ πνεύματι , τιμὴ καὶ κράτος καὶ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας 0 .
καλῶς ἐποίησας δηλώσας μοι τὴν γενομένην παρὰ σοῦ ζήτησιν πρὸς τοὺς τὰ Ἀρείου πρεσβεύοντας , ἐν οἷς ἦσαν καὶ τῶν Εὐσεβίου τινὲς ἑταίρων καὶ πλεῖστοι δὲ τῶν τὰ τῆς ἐκκλησίας φρονούντων ἀδελφῶν .
τὴν μὲν οὖν σὴν φιλόχριστον νῆψιν ἀπεδεξάμην καλῶς διελέγξασαν τὴν τῆς αἱρέσεως ἀσέβειαν , τὴν δ ἐκείνων ἀναισχυντίαν τεθαύμακα , ὅτι καίτοι τῶν Ἀρειανῶν λογισμῶν δειχθέντων σαθρῶν τε καὶ ματαίων , ἀλλὰ καὶ παρὰ πάντων αὐτοὶ καταγνωσθέντες ἐπὶ πάσῃ κακοφροσύνῃ , ὅμως καὶ μετὰ ταῦτα διεγόγγυζον κατὰ τοὺς Ἰουδαίους λέγοντες ·
διατί οἱ ἐν τῇ Νικαίᾳ συνελθόντες ἔγραψαν ἀγράφους λέξεις τὸ ἐκ τῆς οὐσίας καὶ τὸ ὁμοούσιον ;
σὺ μὲν οὖν ὡς λόγιος ἀνὴρ καὶ οὕτως αὐτοὺς σχηματιζομένους οὐδὲν ἧττον ἀπέδειξας κενολογοῦντας 0 .
ἐκεῖνοι δὲ οὐδὲν ξένον τῆς ἑαυτῶν κακονοίας πράττουσι πλαττόμενοι προφάσεις .
εἰσὶ γὰρ ποικίλοι καὶ παλίμβολοι τὰς γνώμας ὡς οἱ χαμαιλέοντες ἐν τοῖς χρώμασι , καὶ ἐλεγχόμενοι μὲν ἐρυθριῶσιν , ἀνακρινόμενοι δὲ ἀποροῦσι καὶ λοιπὸν ἀναιδευόμενοι προφασίζονται 0 .
ἂν δέ τις αὐτοὺς καὶ ἐν τούτοις διελέγξῃ , κάμνουσιν ἕως ἂν ἐπινοήσωσι τὰ μὴ ὄντα καὶ κατὰ τὸ γεγραμμένον λογίσωνται μάταια , ἵνα μόνον διαμείνωσιν ἀσεβοῦντες .
τὸ δὲ τοιοῦτον ἐπιχείρημα οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν ἢ γνώρισμα μὲν ἄντικρυς τῆς ἀλογίας αὐτῶν , μίμησις δὲ καθὰ προεῖπον τῆς ἰουδαικῆς κακοηθείας 0 .
καὶ γὰρ ἐλεγχόμενοι κ ἀκεῖνοι παρὰ τῆς ἀληθείας καὶ μὴ δυνάμενοι πρὸς αὐτὴν ἀντιβλέπειν ἐπροφασίζοντο λέγοντες ·
τί ποιεῖς σὺ σημεῖον , ἵνα ἴδωμεν καὶ πιστεύσωμέν σοι ;
τί ἐργάζῃ ;
καίτοι σημείων τοσούτων γενομένων , ὥστε λέγειν καὶ αὐτούς 0 ·
τί ποιοῦμεν , ὅτι οὗτος ὁ ἄνθρωπος πολλὰ ποιεῖ σημεῖα ;
νεκροὶ γὰρ ἠγείροντο , χωλοὶ περιεπάτουν , τυφλοὶ ἀνέβλεπον , λεπροὶ ἐκαθαρίζοντο , καὶ τὸ ὕδωρ οἶνος ἐγίνετο , καὶ ἀπὸ πέντε ἄρτων ἐκορέσθησαν πεντακισχίλιοι .
καὶ οἱ μὲν πάντες ἐθαύμαζον καὶ προσεκύνουν τὸν κύριον , ὁμολογοῦντες ἐν αὐτῷ πληροῦσθαι τὰς προφητείας καὶ αὐτὸν εἶναι θεὸν τοῦ θεοῦ τὸν υἱόν ·
μόνοι δὲ οἱ Φαρισαῖοι , εἰ καὶ λαμπρότερα ἡλίου φαινόμενα ἦν τὰ σημεῖα , ὅμως πάλιν ἐγόγγυζον ὡς ἀμαθεῖς καὶ ἔλεγον ·
διατί σὺ ἄνθρωπος ὢν ποιεῖς σεαυτὸν θεόν ;
ἄφρονες καὶ τῷ ὄντι τυφλοὶ τὴν διάνοιαν 0 .
δέον τὸ ἔμπαλιν αὐτοὺς λέγειν 0 ·
διατί σὺ θεὸς ὢν ἄνθρωπος γέγονας ;
τὰ γὰρ ἔργα θεὸν αὐτὸν ἐδείκνυεν , ἵνα τὴν μὲν ἀγαθότητα τοῦ πατρὸς προσκυνήσωσι , τὴν δὲ δι ἡμᾶς αὐτοῦ οἰκονομίαν θαυμάσωσι .
τοῦτο μὲν οὔ τε ἔλεγον , ἀλλ οὔ τε τὰ γινόμενα βλέπειν ἐβούλοντο .
ἢ ἔβλεπον μέν  ἐξ ἀνάγκης γὰρ ἦν ὁρᾶν αὐτά  πάλιν δὲ ἐγόγγυζον μεταβαλλόμενοι ·
διατί ἐν τῷ σαββάτῳ θεραπεύεις τὸν παραλυτικόν , καὶ τὸν ἐκ γενετῆς τυφλὸν τότε ποιεῖς ἀναβλέπειν ;
τοῦτο δὲ πρόφασις πάλιν ἦν καὶ μόνον γογγυσμός .
καὶ γὰρ ἐν ταῖς ἄλλαις ἡμέραις θεραπεύοντος τοῦ κυρίου πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἐκεῖνοι συνήθως ἐμέμφοντο καὶ μᾶλλον ἤθελον ἀθεότητος ἔχειν ὑπόνοιαν τὸν Βεελζεβοὺλ ὀνομάζοντες ἢ ἀρνήσασθαι τὴν ἰδίαν πονηρίαν .
ἀλλὰ καὶ οὕτως τοῦ σωτῆρος πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως δεικνύοντος ἑαυτοῦ τὴν θεότητα καὶ εὐαγγελιζομένου πᾶσι τὸν πατέρα οὐδὲν ἧττον ὥσπερ εἰς κέντρα λακτίζοντες ἀντέλεγον ἐκεῖνοι μωρολογοῦντες , ἵνα μόνον κατὰ τὴν θείαν παροιμίαν προφάσεις ἐφευρίσκοντες χωρίσωσιν ἑαυτοὺς ἀπὸ τῆς ἀληθείας 0 .
ἰουδαῖοι μὲν οὖν οἱ τότε τοιαῦτα πονηρευόμενοι καὶ ἀρνούμενοι τὸν κύριον εἰκότως τῶν τε νόμων καὶ τῆς πρὸς τοὺς πατέρας ἐπαγγελίας ἔξω γεγόνασι .
καὶ Ἀρειανοὶ δὲ νῦν Ἰουδαίζοντες τ αὐτόν μοι δοκοῦσι πάσχειν τῷ Καιάφᾳ καὶ τοῖς τότε Φαρισαίοις ·
οὐδὲν γὰρ ὁρῶντες εὔλογον ἔχουσαν ἑαυτῶν τὴν αἵρεσιν προφάσεις ἐπινοοῦσι , διατί τοῦτο καὶ μὴ τοῦτο γέγραπται ;
καὶ μήτοι θαυμάσῃς , εἰ τοιαῦτα νῦν μηχανῶνται .
μετ  ὀλίγον γὰρ καὶ εἰς ὕβρεις ἐκτραπήσονται καὶ μετὰ ταῦτα τὴν σπείραν καὶ τὸν χιλίαρχον ἀπειλήσουσιν ·
ἐν τούτοις γάρ ἐστιν αὐτῶν ἡ δοκοῦσα σύστασις τῆς κακοδοξίας .
τὸν γὰρ τοῦ θεοῦ λόγον ἀρνούμενοι εἰκότως καὶ λόγου παντός εἰσιν ἔρημοι .
ταῦτα γοῦν εἰδὼς οὐδὲν ἂν ἀπεκρινάμην ἐρωτῶσιν ἐκείνοις .
ἐπειδὴ δὲ ἡ σὴ διάθεσις ἀπῄτησε γνῶναι τὰ ἐν τῇ συνόδῳ πραχθέντα , οὐχ ὑπερεθέμην ·
ἀλλ εὐθύς , ὡς τότε γέγονε , δεδήλωκα δείξας δι ὀλίγων , ὅσον εὐσεβοῦς φρονήσεως ἡ ἀρειανὴ αἵρεσις ἐστέρηται καὶ μόνον προφάσεις πλάττονται .
σκόπει δὲ καὶ σύ , ἀγαπητέ , εἰ μὴ οὕτως ἔχει .
εἰ θαρροῦσιν οἷς ἐφεῦρον αὐτοὶ κακοῖς ἐπισπείραντος αὐτοῖς τοῦ διαβόλου τὴν κακοφροσύνην , ἀπολογείσθωσαν περὶ ὧν ἐγκληθέντες ἀπεδείχθησαν αἱρετικοί , καὶ τότε λοιπὸν αἰτιάσθωσαν , εἰ δύνανται , τὰ κατ αὐτῶν ὁρισθέντα .
οὐδεὶς γὰρ ἐλεγχθεὶς ἐπὶ φόνῳ καὶ μοιχείᾳ μετὰ τὴν δίκην χώραν ἔχει τὴν ἀπόφασιν τοῦ κρίναντος αἰτιᾶσθαι , διατί μὴ οὕτως ἀλλ ἐκείνως ἐλάλησε .
τοῦτο γὰρ οὐκ ἐλευθεροῖ τὸν κριθέντα , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον αὐτοῦ τὸ ἔγκλημα διὰ τὴν προπέτειαν καὶ τὴν τόλμαν ἐπαυξάνει .
οὐκοῦν καὶ οὗτοι ἢ δεικνύτωσαν τὸ φρόνημα ἑαυτῶν εὐσεβές  κατηγορηθέντες γὰρ ἠλέγχθησαν , οὐ μεμψάμενοι πρότερον ·
καὶ δίκαιόν ἐστι τοὺς αἰτιαθέντας μηδὲν ἕτερον ποιεῖν ἢ ἀπολογεῖσθαι  ἢ εἰ τὸ συνειδὸς ἔχουσι ῥυπαρὸν καὶ συνορῶσιν ἑαυτοὺς ἀσεβοῦντας , μὴ αἰτιάσθωσαν ἃ ἀγνοοῦσιν , ἵνα μὴ καὶ διπλοῦν ἀσεβείας ἔγκλημα καὶ ἀπαιδευσίας ἀπενέγκωνται μέμψιν .
ἐξεταζέτωσαν δὲ μᾶλλον φιλομαθῶς , ἵν  ἐπιγνόντες ἃ πρότερον ἠγνόουν , ἀπονίψωνται τὰς ἑαυτῶν ἀσεβεῖς ἀκοὰς τῷ τῆς ἀληθείας νάματι καὶ τοῖς τῆς εὐσεβείας δόγμασιν .
οὕτω γὰρ καὶ ἐν τῇ κατὰ Νίκαιαν συνόδῳ γέγονε τοῖς περὶ Εὐσέβιον .
ὡς ἐφιλονείκουν ἀσεβοῦντες καὶ θεομαχεῖν ἐπεχείρουν , τὰ μὲν λεγόμενα παρ  αὐτῶν ἀσεβείας ἦν μεστά , οἱ δὲ συνελθόντες ἐπίσκοποι , ἦσαν δὲ πλέον ἢ ἔλαττον τριακόσιοι , πρᾴως καὶ φιλανθρώπως ἀπῄτουν αὐτούς , περὶ ὧν ἔλεγον διδόναι λόγον καὶ ἀποδείξεις εὐσεβεῖς .
ὡς δὲ καὶ μόνον φθεγγόμενοι κατεγινώσκοντο καὶ πρὸς ἑαυτοὺς διεμάχοντο πολλὴν ὁρῶντες τῆς ἑαυτῶν αἱρέσεως τὴν ἀπορίαν , ἀχανεῖς μὲν ἔμενον οὗτοι καὶ διὰ τῆς σιωπῆς ὡμολόγουν τὴν ἐπὶ τῇ κενοδοξίᾳ αὐτῶν αἰσχύνην .
οἱ τοίνυν ἐπίσκοποι λοιπὸν ἀνελόντες τὰ παρ αὐτῶν ἐπινοηθέντα ῥήματα οὕτως ἐξέθεντο κατ αὐτῶν τὴν ὑγιαίνουσαν καὶ ἐκκλησιαστικὴν πίστιν ·
πάντων τε ὑπογραψάντων ὑπέγραψαν καὶ οἱ περὶ Εὐσέβιον τούτοις τοῖς ῥήμασιν , οἷς αἰτιῶνται νῦν οὗτοι ·
λέγω δὴ τῷ ἐκ τῆς οὐσίας καὶ τῷ ὁμοουσίῳ , καὶ ὅτι μή τε κτίσμα ἢ ποίημα μή τε τῶν γενητῶν ἐστιν ὁ τοῦ θεοῦ υἱός , ἀλλὰ γέννημα ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ πατρός ἐστιν ὁ λόγος .
καὶ τό γε παράδοξον , Εὐσέβιος ὁ ἀπὸ Καισαρείας τῆς Παλαιστίνης , καίτοι πρὸ μιᾶς ἀρνούμενος , ὅμως ὕστερον ὑπογράψας ἐπέστειλε τῇ ἐκκλησίᾳ ἑαυτοῦ , λέγων ταύτην εἶναι τῆς ἐκκλησίας τὴν πίστιν καὶ τῶν πατέρων τὴν παράδοσιν , πᾶσί τε φανερῶς ἔδειξεν , ὅτι πρότερον ἐσφάλλοντο καὶ μάτην ἐφιλονείκουν πρὸς τὴν ἀλήθειαν .
εἰ γὰρ καὶ ᾐσχύνθη τότε ταύταις ταῖς λέξεσι γράψαι καὶ ὡς ἠθέλησεν αὐτὸς ἀπελογήσατο τῇ ἐκκλησίᾳ , ἀλλά γε διὰ τὸ ὁμοούσιον καὶ τὸ ἐκ τῆς οὐσίας μὴ ἀρνησάμενος φανερῶς τοῦτο σημᾶναι βούλεται .
καὶ πέπονθέ τι δεινόν ·
ὡς γὰρ ἀπολογούμενος κατηγόρησε λοιπὸν τῶν Ἀρειανῶν , ὅτι γράψαντες οὐκ ἦν ὁ υἱὸς πρὶν γεννηθῆναι οὐκ ἤθελον αὐτὸν εἶναι οὐ δὲ πρὸ τῆς κατὰ σάρκα γεννήσεως .
καὶ τοῦτο οἶδε καὶ Ἀκάκιος , ἂν μὴ καὶ αὐτὸς φοβηθεὶς νῦν διὰ τὸν καιρὸν ὑποκρίνηται καὶ ἀρνήσηται τὴν ἀλήθειαν .
ὑπέταξα γοῦν ἐν τῷ τέλει , ἵνα ἐκ ταύτης γνῷς τῶν τε χριστομάχων καὶ κατὰ περιττὸν τὴν Ἀκακίου πρὸς τοὺς ἑαυτῶν διδασκάλους ἀγνωμοσύνην .
πῶς τοίνυν οὐκ ἀδικοῦσιν οὗτοι κ ἂν ἐνθυμούμενοι μόνον ἀντιλέγειν τῇ τοσαύτῃ καὶ οἰκουμενικῇ συνόδῳ ;
πῶς οὐ παρανομοῦσι τολμῶντες ἀντιβλέπειν τοῖς καλῶς ὁρισθεῖσι κατὰ τῆς ἀρειανῆς αἱρέσεως καὶ μαρτυρουμένοις ὑπὸ τῶν αὐτοὺς πρότερον ἀσεβεῖν διδαξάντων ;
εἰ δὲ καὶ μετὰ τὸ ὑπογράψαι μετεβάλοντο οἱ περὶ Εὐσέβιον καὶ ὡς κύνες εἰς τὸ ἴδιον ἐξέραμα τῆς ἀσεβείας ἐπέστρεψαν , πῶς οὐχὶ καὶ μᾶλλον ἄξιοι μίσους οἱ νῦν ἀντιλέγοντες , ὅτι τὴν ἐλευθερίαν τῆς ἑαυτῶν ψυχῆς ἄλλοις προπίνοντες τούτους καὶ καθηγεμόνας τῆς αἱρέσεως ἔχειν ἐθέλουσιν , ἀνθρώπους , ὡς εἶπεν ὁ Ἰάκωβος , διψύχους καὶ ἀκαταστάτους ὄντας ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν , καὶ μὴ μίαν μὲν ἔχοντας γνώμην , ἄλλοτε δὲ ἄλλως μεταβαλλομένους , καὶ νῦν μὲν ἐπαινοῦντας ὃ λέγουσι , μετ  ὀλίγον δὲ ψέγοντας ὅπερ εἰρήκασι , καὶ πάλιν ἐπαινοῦντας ὅπερ πρὸ μικροῦ διέβαλλον 0 .
τοῦτο δέ , ὡς εἴρηκεν , ἔκγονόν ἐστι διαβόλου καὶ καπήλων δὲ μᾶλλον καὶ οὐ διδασκάλων ἐστὶ γνώρισμα .
ἔστι γάρ , ὡς οἱ πατέρες παραδεδώκασιν , ὄντως διδασκαλία καὶ διδασκάλων ἀληθῶν τοῦτο τεκμήριον τὸ τὰ αὐτὰ ἀλλήλοις ὁμολογεῖν καὶ μὴ ἀμφισβητεῖν μή τε πρὸς ἑαυτοὺς μή τε πρὸς τοὺς ἑαυτῶν πατέρας .
οἱ γὰρ μὴ τοῦτον διακείμενοι τὸν τρόπον μοχθηροὶ μᾶλλον καὶ οὐκ ἀληθεῖς ἂν καλοῖντο διδάσκαλοι .
ἕλληνες γοῦν οὐχ ὁμολογοῦντες τὰ αὐτά , ἀλλὰ καὶ πρὸς ἀλλήλους ἀμφισβητοῦντες , οὐκ ἀληθῆ τὴν διδασκαλίαν ἔχουσιν ·
οἱ δὲ ἅγιοι καὶ τῷ ὄντι τῆς ἀληθείας κήρυκες ἀλλήλοις τε συμφωνοῦσι καὶ οὐ διαφέρονται πρὸς ἑαυτούς .
εἰ γὰρ καὶ διαφόροις χρόνοις γεγόνασιν , ἀλλ εἰς τ αὐτὸν ἀλλήλοις ὁρμῶσιν ἑνὸς ὄντες τοῦ θεοῦ προφῆται καὶ τὸν αὐτὸν συμφώνως εὐαγγελιζόμενοι λόγον .
ἃ γοῦν Μωσῆς ἐδίδασκε , ταῦθ Ἁβραὰμ ἐφύλαττεν ·
ἃ δὲ Ἁβραὰμ ἐφύλαττε , ταῦτα Νῶε καὶ Ἐνὼχ ἐγίνωσκον διακρίναντες καθαρὰ καὶ ἀκάθαρτα καὶ εὐάρεστοι γινόμενοι τῷ θεῷ .
καὶ γὰρ καὶ Ἄβελ οὕτως ἐμαρτύρησεν ἐπιστάμενος ταῦτα , ἅπερ ἦν μαθὼν παρὰ τοῦ Ἀδὰμ τοῦ καὶ αὐτοῦ μαθόντος παρὰ κυρίου , ὃς καὶ ἐπὶ συντελείᾳ τῶν αἰώνων ἐλθὼν εἰς ἀθέτησιν τῆς ἁμαρτίας ἔλεγεν ·
οὐκ ἐντολὴν καινὴν δίδωμι ὑμῖν , ἀλλ ἐντολὴν παλαιάν , ἣν ἠκούσατε ἀπ ἀρχῆς .
διὰ τοῦτο καὶ ὁ παρ αὐτοῦ μαθὼν ὁ μακάριος ἀπόστολος Παῦλος τὰ μὲν ἐκκλησιαστικὰ διατυπῶν οὐ δὲ διακόνους ἠθέλησεν εἶναι διλόγους , μήτι γε ἐπισκόπους , τοῖς δὲ Γαλάταις ἐπιπλήττων ἀπεφήνατο καθόλου λέγων ·
εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ ὃ παρελάβετε , ἀνάθεμα ἔστω , καθὼς προείρηκα , καὶ πάλιν λέγω ·
ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίσηται ὑμᾶς παρ ὃ παρελάβετε , ἀνάθεμα ἔστω .
τοῦ τοίνυν ἀποστόλου ταῦτα λέγοντος ἢ καὶ οὗτοι τοὺς περὶ Εὐσέβιον μεταβαλλομένους καὶ λέγοντας ἕτερα παρὰ τὰ ὑπέγραψαν ἀνάθεμα ποιείτωσαν , ἢ εἰ γινώσκουσιν αὐτοὺς καλῶς ὑπογράψαντας , μὴ γογγυζέτωσαν κατὰ τῆς τηλικαύτης συνόδου .
εἰ δὲ μή τε τοῦτο μή τ ἐκεῖνο ποιοῦσι , δῆλοί εἰσι καὶ αὐτοὶ παντὶ ἀνέμῳ καὶ κλύδωνι περιφερόμενοι καὶ μὴ ταῖς ἰδίαις ἀλλὰ ἀλλοτρίαις ἑλκόμενοι γνώμαις .
τοιοῦτοι δὲ ὄντες οὐ δὲ νῦν τοιαύτας προβαλλόμενοι προφάσεις ἀξιόπιστοί εἰσιν , ἀλλὰ καὶ παυέσθωσαν αἰτιώμενοι ἃ μὴ γινώσκουσι ·
τάχα δὲ οὐ δὲ διακρίνειν εἰδότες ἁπλῶς τὸ μὲν πονηρὸν λέγουσι καλόν , τὸ δὲ καλὸν πονηρόν , καὶ νομίζουσι τὸ μὲν πικρὸν εἶναι γλυκύ , τὸ δὲ γλυκὺ πικρόν 0 1 .
ἀμέλει τὰ μὲν κριθέντα κακὰ καὶ ἀποδοκιμασθέντα κρατεῖν ἐθέλουσι , τὰ δὲ καλῶς ὁρισθέντα βιάζονται διαβάλλειν .
ἔδει μὲν οὖν μή θ ἡμᾶς ἔτι τινὰ τούτων ἀπόλογον ποιεῖσθαι καὶ πρὸς τὰς ματαίας αὐτῶν προφάσεις ἀποκρίνεσθαι μή τ ἐκείνους ἔτι φιλονεικεῖν , ἀλλὰ συντίθεσθαι , οἷς ὑπέγραψαν οἱ ἡγεμόνες τῆς αἱρέσεως αὐτῶν , εἰδότας ὡς ἡ μὲν μετὰ ταῦτα μεταβολὴ τῶν περὶ Εὐσέβιον ὕποπτός ἐστι καὶ κακοήθης .
τὸ δὲ ὑπογράψαι μετὰ τὸ δυνηθῆναι κ ἂν τὸ βραχύτατον ἀπολογήσασθαι τοῦτο δείκνυσιν ἀληθῶς ἀσεβῆ τὴν ἀρειανὴν αἵρεσιν .
καὶ γὰρ οὐ πρότερον ὑπέγραψαν , εἰ μὴ κατέγνωσαν αὐτῆς ·
καὶ οὐ πρότερον κατέγνωσαν , εἰ μὴ πανταχόθεν ἀπορήσαντες ᾐσχύνθησαν ·
ὥστε τὸ μεταβάλλεσθαι τῆς εἰς ἀσέβειαν φιλονεικίας ἔλεγχός ἐστι .
διὸ ἔδει μέν , καθάπερ εἴρηται , καὶ τούτους ἠρεμεῖν .
ἐπειδὴ δὲ δεινοὶ πρὸς ἀναισχυντίαν εἰσί , καὶ νομίζουσιν ἴσως αὐτοὶ μᾶλλον ἐκείνων δύνασθαι προστῆναι τῆς διαβολικῆς ταύτης ἀσεβείας .
εἰ καὶ ἔφθασα διὰ τῆς προτέρας ἐπιστολῆς τῆς πρὸς σὲ γραφείσης πλατυτέρῳ τῷ κατ αὐτῶν ἐλέγχῳ κεχρημένος , ὅμως φέρε καὶ νῦν τούτους ὥσπερ ἐκείνους καθ ἕκαστον τῶν ὑπ αὐτῶν λεγομένων ἐξετάσωμεν 0 .
δειχθήσεται γὰρ οὐδὲν ἧττον καὶ νῦν οὐχ ὑγιής , ἀλλά τις δαιμονιώδης αὐτῶν ἡ αἵρεσις 0 .
φασὶ τοίνυν , ὥσπερ κ ἀκείνοις ἐδόκει , καὶ τετολμήκασι λέγειν ·
οὐκ ἀεὶ πατήρ , οὐκ ἀεὶ υἱός 0 1 ·
οὐκ ἦν γὰρ ὁ υἱὸς πρὶν γεννηθῇ , ἀλλ ἐξ οὐκ ὄντων γέγονε καὶ αὐτός ·
διὸ καὶ οὐκ ἀεὶ πατὴρ ὁ θεὸς γέγονε τοῦ υἱοῦ , ἀλλ ὅτε γέγονε καὶ ἐκτίσθη ὁ υἱός , τότε καὶ ὁ θεὸς ἐκλήθη πατὴρ αὐτοῦ .
κτίσμα γάρ ἐστι καὶ ποίημα ὁ λόγος καὶ ξένος καὶ ἀνόμοιος κατ οὐσίαν τοῦ πατρός ἐστιν ·
οὔ τε δὲ φύσει καὶ ἀληθινὸς λόγος τοῦ πατρός ἐστιν ὁ υἱὸς οὔ τε ἡ μόνη καὶ ἀληθινὴ σοφία αὐτοῦ ἐστιν , ἀλλὰ κτίσμα καὶ εἷς τῶν ποιημάτων ὢν καταχρηστικῶς λέγεται λόγος καὶ σοφία 0 .
λόγῳ γὰρ τῷ ὄντι ἐν τῷ θεῷ γέγονε καὶ αὐτὸς ὥσπερ καὶ τὰ πάντα 0 ·
διὸ οὐ δὲ ἀληθινὸς θεός ἐστιν ὁ υἱός .
ἐγὼ δὲ τοῦτο πρῶτον καὶ τούτους ἐρωτῆσαι βούλομαι , τί ἐστιν ὅλως υἱός , καὶ τίνος ἐστὶ τὸ ὄνομα τοῦτο σημαντικόν , ἵν  οὕτως αὐτοὶ τὰ λεγόμενα παρ αὐτῶν κ ἂν οὕτως νοῆσαι δυνηθῶσιν .
ἡ μὲν γὰρ θεία γραφὴ διπλῆν τὴν ἐκ τοῦ ὀνόματος τούτου διάνοιαν ἡμῖν σημαίνει , μίαν μὲν περὶ ὧν Μωυσῆς ἐν τῷ νόμῳ φησίν ·
ἐὰν εἰσακούσητε τῆς φωνῆς κυρίου τοῦ θεοῦ ὑμῶν , φυλάσσειν πάσας τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ , ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον , ποιεῖν τὸ καλὸν καὶ ἀρεστὸν ἐνώπιον κυρίου τοῦ θεοῦ σου , υἱοί ἐστε κυρίου τοῦ θεοῦ ἡμῶν , καθὼς καὶ ·
ὅσοι δὲ ἔλαβον αὐτόν , ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν τέκνα θεοῦ γενέσθαι ·
ἑτέραν δὲ διάνοιαν , καθ ἣν Ἰσαὰκ τοῦ Ἁβραάμ ἐστιν υἱὸς καὶ ὁ Ἰακὼβ τοῦ Ἰσαὰκ καὶ οἱ πατριάρχαι τοῦ Ἰακώβ 0 1 .
αὐτοὶ δὲ κατὰ ποίαν ἄρα τούτων νομίσαντες εἶναι τὸν τοῦ θεοῦ υἱὸν τοιαῦτα περὶ αὐτοῦ μυθολογοῦσιν ;
εἰς γὰρ τὴν αὐτὴν ἀσέβειαν εὖ οἶδ ὅτι συνδραμοῦνται τοῖς περὶ Εὐσέβιον .
εἰ μὲν οὖν κατὰ τὴν πρώτην , οἷοί εἰσιν οἱ ἐκ βελτιώσεως τρόπων ἐπικτώμενοι τὴν τοῦ ὀνόματος χάριν καὶ λαμβάνοντες ἐξουσίαν , ἵνα υἱοὶ θεοῦ γένωνται  τοῦτο γὰρ ἔλεγον κ ἀκεῖνοι  , οὐδὲν διαφέρειν ἡμῶν δόξειεν οὐ δὲ μονογενὴς ἂν εἴη ἐξ ἀρετῆς καὶ αὐτὸς ἐσχηκὼς τὴν τοῦ υἱὸς προσηγορίαν .
κ ἂν γάρ , ὥς φασι , προγνωσθεὶς ἔσεσθαι τοιοῦτος προλαμβάνῃ καὶ ἅμα τῷ γενέσθαι δέχηται τό τε ὄνομα καὶ τὴν τοῦ ὀνόματος δόξαν , ἀλλ οὐδὲν διοίσει τῶν μετὰ τὰς πράξεις λαμβανόντων τὸ ὄνομα , ἕως οὕτω καὶ αὐτὸς υἱὸς εἶναι μεμαρτύρηται .
καὶ γὰρ Ἀδὰμ προλαμβάνων τὴν χάριν καὶ ἅμα τῷ γενέσθαι τεθεὶς ἐν τῷ παραδείσῳ οὐδὲν διήνεγκεν οὔ τε τοῦ Ἐνώχ , ὃς μετὰ χρόνον τῆς γενέσεως εὐαρεστήσας μετετέθη , οὔ τε τοῦ ἀποστόλου καὶ αὐτοῦ μετὰ τὰς πράξεις ἁρπαγέντος εἰς τὸν παράδεισον , ἀλλ οὐ δὲ τοῦ ποτε λῃστοῦ , ὃς διὰ τὴν ὁμολογίαν ἐπαγγελίαν ἔλαβεν εὐθὺς εἰς τὸν παράδεισον ἔσεσθαι .
ἀλλ  ἐν τούτοις διωκόμενοι λέξουσιν ἴσως , ὃ πολλάκις λέγοντες ᾐσχύνθησαν ·
οὕτως νομίζομεν τὸν υἱὸν πλέον ἔχειν παρὰ τὰ ἄλλα καὶ διὰ τοῦτο μονογενῆ λέγεσθαι , ὅτι μόνος μὲν αὐτὸς ὑπὸ μόνου τοῦ θεοῦ γέγονε , τὰ δ ἄλλα πάντα παρὰ τοῦ θεοῦ διὰ τοῦ υἱοῦ ἐκτίσθη .
τίς ἄρα ταύτην ὑμῖν τὴν μωρὰν καὶ καινὴν ἐπίνοιαν ὑπέβαλεν , ἵνα εἴπητε ·
τὸν μὲν υἱὸν μόνον μόνος ὁ πατὴρ αὐτούργησε , τὰ δ  ἄλλα πάντα διὰ τοῦ υἱοῦ γέγονεν ὡς δι  ὑπουργοῦ 0 ;
εἰ μὲν γὰρ διὰ τὸ κάμνειν ἠρκέσθη μόνον αὐτουργῆσαι τὸν υἱὸν ὁ θεός , τὰ δ ἄλλα οὐκέτι , ἀσεβὲς τοιαῦτα περὶ τοῦ θεοῦ λογίζεσθαι μάλιστα τοὺς ἀκούσαντας Ἡσαίου λέγοντος 0 ·
θεὸς αἰώνιος , θεὸς ὁ κατασκευάσας τὰ ἄκρα τῆς γῆς , οὐ πεινάσει οὐ δὲ κοπιάσει οὐδέ ἐστιν ἐξεύρεσις τῆς φρονήσεως αὐτοῦ .
καὶ γὰρ μᾶλλον αὐτὸς τοῖς πεινῶσι δίδωσιν ἰσχὺν καὶ διὰ τοῦ λόγου ἑαυτοῦ τοὺς κάμνοντας ἀναπαύει .
εἰ δὲ ὡς ταπεινὸν ἀπηξίωσεν αὐτὸς τὰ μετὰ τὸν υἱὸν αὐτουργῆσαι , καὶ τοῦτο μὲν ἀσεβές 0 .
οὐκ ἔστι γὰρ τύφος ἐν τῷ θεῷ , ὅς γε μετὰ τοῦ Ἰακὼβ εἰς Αἴγυπτον κατέρχεται , καὶ διὰ μὲν τὸν Ἁβραὰμ διορθοῦται τὸν Ἀβιμέλεχ χάριν τῆς Σάρρας , τῷ δὲ Μωυσῇ ἀνθρώπῳ ὄντι στόμα κατὰ στόμα λαλεῖ , καὶ εἰς μὲν τὸ Σινᾶ ὄρος κατέρχεται , τῷ δὲ λαῷ συνεπολέμει κρυφαίᾳ χάριτι τὸν Ἀμαλήκ .
ψεύδεσθε δὲ ὅμως καὶ τοῦτο λέγοντες ·
αὐτὸς γὰρ ἐποίησεν ἡμᾶς , καὶ οὐχ ἡμεῖς 0 ·
αὐτός τέ ἐστιν ὁ διὰ τοῦ λόγου ἑαυτοῦ τὰ πάντα τά τε μικρὰ καὶ τὰ μεγάλα ποιήσας , καὶ οὐκ ἔστι διελεῖν τὴν κτίσιν , ὥστε εἰπεῖν τοῦτο μὲν τοῦ πατρός , τοῦτο δὲ τοῦ υἱοῦ , ἀλλ  ἑνός ἐστι θεοῦ ὡς χειρὶ χρωμένου τῷ ἰδίῳ λόγῳ καὶ ἐν αὐτῷ ποιοῦντος τὰ πάντα , καὶ τοῦτ αὐτὸς μὲν ὁ θεὸς δεικνὺς ἔλεγεν 0 1 2 ·
ἡ χείρ μου ἐποίησε ταῦτα πάντα .
ὁ δὲ Παῦλος τοῦτο μαθὼν ἐδίδασκεν ·
εἷς θεὸς ἐξ οὗ τὰ πάντα , καὶ εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς δι οὗ τὰ πάντα 0 1 2 .
αὐτὸς γοῦν ἀεὶ καὶ νῦν λέγει τῷ μὲν ἡλίῳ καὶ ἀνατέλλει , ταῖς δὲ νεφέλαις ἐντέλλεται καὶ βρέχει ἐπὶ μίαν μερίδα , ἐφ ἣν δὲ οὐ βρέχει , ξηραίνεται .
καὶ τὴν μὲν γῆν κελεύει τοὺς καρποὺς ἀποδιδόναι , τὸν δὲ Ἰερεμίαν ἐν τῇ κοιλίᾳ πλάττει .
εἰ δὲ ταῦτα νῦν αὐτὸς ποιεῖ , οὐκ ἔστιν ἀμφίβολον , ὅτι καὶ κατὰ τὴν ἀρχὴν οὐκ ἀπηξίωσεν αὐτὸς τὰ πάντα διὰ τοῦ λόγου ποιῆσαι ·
μέρη γὰρ τῶν ὅλων ἐστὶ ταῦτα .
Εἰ δὲ ὅτι μὴ ἐδύνατο τὰ λοιπὰ κτίσματα τῆς ἀκράτου χειρὸς τοῦ ἀγενήτου τὴν ἐργασίαν βαστάξαι , μόνος ὁ υἱὸς ὑπὸ μόνου τοῦ θεοῦ γέγονε , τὰ δ ἄλλα ὡς δι ὑπουργοῦ καὶ βοηθοῦ τοῦ υἱοῦ γέγονε ·
καὶ τοῦτο γὰρ Ἀστέριος ὁ θύσας ἔγραψεν , ὁ δὲ Ἄρειος μεταγράψας δέδωκε τοῖς ἰδίοις καὶ λοιπὸν ὡς καλάμῳ τεθραυσμένῳ χρῶνται τῷ ῥηματίῳ τούτῳ ἀγνοοῦντες τὸ ἐν αὐτῷ σαθρὸν οἱ παράφρονες .
εἰ γὰρ ἀδύνατον ἦν τὰ γενητὰ βαστάξαι τὴν χεῖρα τοῦ θεοῦ  ἔστι δὲ καθ ὑμᾶς ὁ υἱὸς εἷς τῶν γενητῶν  πῶς αὐτὸς ἠδυνήθη γενέσθαι παρὰ μόνου τοῦ θεοῦ ;
καὶ εἰ ἵνα τὰ γενητὰ γένηται , μεσίτου γέγονε χρεία , γενητὸς δὲ καθ ὑμᾶς ἐστιν ὁ υἱός , ἔδει καὶ πρὸ αὐτοῦ μέσον τινὰ εἶναι , ἵνα κτισθῇ .
τοῦ δὲ μεσίτου πάλιν καὶ αὐτοῦ κτίσματος τυγχάνοντος ἄραρεν ὅτι κ ἀκεῖνος ἐδέετο μεσίτου ἑτέρου πρὸς τὴν ἰδίαν σύστασιν .
κ ἄν τις ἄλλον ἐπινοήσῃ , προεπινοήσει τὸν ἐκείνου μεσίτην , ὥστε καὶ εἰς ἄπειρον ἐκπεσεῖν .
οὕτω δὲ ἀεὶ τοῦ μεσίτου ζητουμένου οὐ δὲ ἡ κτίσις συστῆναι δυνήσεται διὰ τὸ μὴ δύνασθαι , ὡς λέγετε , μηδένα τῶν γενητῶν βαστάξαι τὴν ἄκρατον χεῖρα τοῦ ἀγενήτου .
εἰ δὲ τὸ ἄτοπον τοῦτο συνορῶντες ἄρχεσθε λέγειν , ὅτι ὁ υἱὸς κτίσμα ὢν ἱκανὸς γέγονεν , ὥστε ὑπὸ τοῦ ἀγενήτου γενέσθαι , ἐξ ἀνάγκης καὶ τὰ ἄλλα πάντα γενητὰ ὄντα δυνατὰ ἦν παρὰ τοῦ ἀγενήτου ὑπουργηθῆναι ·
κτίσμα γὰρ καθ ὑμᾶς κ ἀκεῖνος ὥσπερ οὖν καὶ ταῦτα πάντα ἐστί 0 .
καὶ περιττὴ λοιπὸν τοῦ λόγου ἡ γένεσις κατὰ τὴν ἀσεβῆ καὶ μωρὰν ὑμῶν ἐπίνοιαν , αὐτάρκους ὄντος τοῦ θεοῦ τὰ πάντα αὐτουργεῖν πάντων τε τῶν γενητῶν δυναμένων τὴν ἄκρατον χεῖρα βαστάξαι τοῦ θεοῦ 0 .
ἀνοήτου δὴ οὔσης αὐτῶν τῆς τοιαύτης φρενοβλαβείας , ἴδωμεν εἰ μὴ καὶ τὸ λεγόμενον τοῦτο τῶν ἀσεβῶν τὸ σόφισμα πλέον τῶν ἄλλων αὐτῶν ἀλογώτερον ἀναφανείη .
ἀδὰμ μόνος ὑπὸ μόνου τοῦ θεοῦ διὰ τοῦ λόγου γέγονεν .
ἀλλ οὐκ ἐν τῷ πάλιν τὸν Ἀδὰμ πλέον τι τῶν πάντων ἀνθρώπων ἔχειν ἢ διαφέρειν τῶν μετ αὐτὸν ἄν τις φήσειεν , εἰ μόνος μὲν αὐτὸς ὑπὸ μόνου τοῦ θεοῦ πεποίηται καὶ πέπλασται , ἡμεῖς δὲ πάντες ἐκ τοῦ Ἀδὰμ γεννώμεθα καὶ κατὰ διαδοχὴν τοῦ γένους συνιστάμεθα , ἕως μόνον καὶ αὐτὸς ἐκ γῆς ἐπλάσθη , καὶ μὴ ὢν πρότερον ὕστερον γέγονεν .
Εἰ δὲ καὶ πλέον τις τῷ πρωτοπλάστῳ δοίη διὰ τὸ κατηξιῶσθαι τῆς τοῦ θεοῦ χειρὸς αὐτόν , ἀλλ ἐν τιμῇ καὶ μὴ τῇ φύσει τὸ πλέον εἰς αὐτὸν ὁ τοιοῦτος λογιζέσθω .
ἐκ γῆς γὰρ γέγονεν ὥσπερ καὶ πάντες 0 ·
καὶ ἡ χεὶρ δὲ ἡ πλάσασα τότε τὸν Ἀδὰμ αὕτη καὶ νῦν καὶ ἀεὶ τοὺς μετ ἐκεῖνον πάλιν πλάττει καὶ διασυνίστησι .
καὶ τοῦτο ὁ θεὸς αὐτὸς τῷ μὲν Ἰερεμίᾳ , ὡς προεῖπον , φησίν ·
πρὸ τοῦ με πλάσαι σε ἐν κοιλίᾳ ἐπίσταμαί σε .
περὶ δὲ τῶν πάντων ἔλεγεν ·
καὶ πάλιν διὰ Ἡσαίου φησίν ·
οὕτως λέγει κύριος ὁ λυτρούμενός σε καὶ πλάσσων σε ἐν κοιλίᾳ ·
ἐγὼ κύριος ὁ συντελῶν πάντα ἐξέτεινα τὸν οὐρανὸν μόνος καὶ ἐστερέωσα τὴν γῆν .
ὁ δὲ Δαυὶδ τοῦτο γινώσκων ἔψαλλεν ·
αἱ χεῖρές σου ἐποίησάν με καὶ ἔπλασάν με .
καὶ ὁ λέγων 0 ·
οὕτως λέγει κύριος ὁ πλάσας με ἐκ κοιλίας δοῦλον ἑαυτῷ τοῦτο σημαίνει .
οὐκοῦν κατὰ τὴν φύσιν οὐδὲν ἡμῶν διαφέρει , κ ἂν προάγῃ τῷ χρόνῳ , ἕως καὶ τῇ αὐτῇ χειρὶ συνιστάμεθα καὶ κτιζόμεθα πάντες .
εἰ τοίνυν οὕτως , ὦ Ἀρειανοί , καὶ περὶ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ φρονεῖτε , ὅτι οὕτως καὶ αὐτὸς ὑπέστη καὶ γέγονεν , οὐδὲν καθ ὑμᾶς τῶν ἄλλων κατὰ τὴν φύσιν διοίσει , ἕως καὶ αὐτὸς οὐκ ἦν καὶ γέγονε καὶ ἐξ ἀρετῆς καὶ αὐτῷ συνεκτίσθη τοῦ ὀνόματος ἡ χάρις .
εἷς γάρ ἐστι καὶ αὐτός , ἀφ ὧν λέγετε , περὶ ὧν τὸ πνεῦμά φησιν ·
αὐτὸς εἶπε , καὶ ἐγενήθησαν ·
αὐτὸς ἐνετείλατο , καὶ ἐκτίσθησαν .
τίς τοίνυν ἐστίν , ᾧ ὁ θεὸς ἐνετείλατο , ἵνα καὶ οὗτος κτισθῇ ;
εἶναι γὰρ δεῖ λόγον , ᾧ ἐντέλλεται ὁ θεὸς καὶ ἐν ᾧ τὰ ποιήματα κτίζεται .
ἀλλ οὐκ ἂν ἔχοιτε δεῖξαι ἕτερον παρὰ τὸν ἀρνεῖσθε λόγον , εἰ μὴ ἄρα τινὰ πάλιν ἔννοιαν ἐπινοήσητε .
ναὶ γάρ , φήσουσιν , εὕρομεν ·
ἥν ποτε λεγόντων καὶ τῶν περὶ Εὐσέβιον ἤκουσα ·
διὰ τοῦτο πλέον τῶν ἄλλων ἔχειν τὸν τοῦ θεοῦ υἱὸν καὶ λέγεσθαι μονογενῆ τοῦτον νομίζομεν , ἐπειδὴ μόνος μὲν αὐτὸς μετέχει τοῦ πατρός , τὰ δ ἄλλα πάντα τοῦ υἱοῦ μετέχει .
κεκμήκασι μὲν οὖν ἤδη μεταβαλλόμενοι καὶ μεταλλάσσοντες τὰ ῥήματα ὡς τὰ χρώματα , δειχθήσονται δὲ ὅμως καὶ οὕτως ὡς οἱ ἐκ τῆς γῆς κενολογοῦντες καὶ κυλιόμενοι ὡς ἐν βορβόρῳ ταῖς ἰδίαις ἐννοίαις 0 .
Εἰ μὲν γὰρ ἐκεῖνος μὲν τοῦ θεοῦ υἱός , ἡμεῖς δὲ τοῦ υἱοῦ υἱοὶ καλούμεθα , πιθανὸν ἦν αὐτῶν τὸ πλάσμα 0 ·
εἰ δὲ τοῦ θεοῦ καὶ ἡμεῖς υἱοὶ λεγόμεθα , οὗ καὶ αὐτός ἐστιν υἱός , δηλονότι καὶ ἡμεῖς τοῦ πατρὸς μετέχομεν τοῦ λέγοντος ·
εἰ μὴ γὰρ μετείχομεν αὐτοῦ , οὐκ ἔλεγεν ·
ἐγέννησα ·
εἰ δὲ αὐτὸς ἐγέννησεν , οὐχ ἕτερος ἀλλ αὐτὸς ἡμῶν ἐστι πατήρ .
καὶ οὐ διαφέρει πάλιν , εἰ πλέον ἐκεῖνος ἔχει καὶ πρῶτον γέγονεν ·
ἡμεῖς δὲ εἰ ἔλαττον καὶ ὕστερον γεγόναμεν , ἕως τοῦ αὐτοῦ πάντες μετέχομεν καὶ τοῦ αὐτοῦ πατρὸς υἱοὶ λεγόμεθα .