Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ᾧ δ ἄνευ κακώσεως ἑτέρου τὴν αὑτοῦ σωτηρίαν ἀμήχανον ὁ θεὸς πεποίηκε , τούτῳ τὴν φύσιν ἀρχὴν ἀδικίας προστέθεικεν .
ἆρ οὖν οὐκ ἄξιον , ὦ φίλε , συνεκτεμεῖν ἀδικίᾳ κοιλίαν καὶ στόμαχον καὶ ἧπαρ , ἃ καλοῦ μὲν οὐδενὸς αἴσθησιν ἡμῖν οὐ δ ὄρεξιν ἐνδίδωσι , σκεύεσι δὲ μαγειρικοῖς , οἷα κοπίδες καὶ λέβητες , τὰ δὲ μυλωθρικοῖς καὶ καμίνοις καὶ φρεωρύχοις καὶ μακτηρίοις ἔοικεν 0 1 ;
ἀτεχνῶς δὲ τῶν πολλῶν ἴδοι τις ἂν ὥσπερ ἐν μυλῶνι τῷ σώματι τὴν ψυχὴν ἐγκεκαλυμμένην ἀεὶ περὶ τὴν τῆς τροφῆς χρείαν κυκλοῦσαν , ὥσπερ ἀμέλει καὶ ἡμεῖς ἄρτι μὲν οὔ θ ἑωρῶμεν ἀλλήλους οὔ τ ἠκούομεν , ἀλλ ἕκαστος ἐγκεκυφὼς ἐδούλευε τῇ περὶ τὴν τροφὴν χρείᾳ 0 .
νυνὶ δ ἐπαρθεισῶν τῶν τραπεζῶν ἐλεύθεροι γεγονότες ὡς ὁρᾷς , ἐστεφανωμένοι περὶ λόγους διατρίβομεν καὶ ἀλλήλοις σύνεσμεν καὶ σχολὴν ἄγομεν , εἰς τὸ μὴ δεῖσθαι τροφῆς ἐληλυθότες .
ἆρ οὖν , ἄνπερ ἡ νῦν οὖσα περὶ ἡμᾶς ἕξις ἄπαυστος διαμένῃ παρὰ πάντα τὸν βίον , οὐκ ἀεὶ σχολὴν ἕξομεν ἀλλήλοις συνεῖναι , μὴ δεδιότες πενίαν μη δ εἰδότες πλοῦτον ;
ὁ γὰρ τῶν περισσῶν ζῆλος εὐθὺς ἀκολουθεῖ καὶ συνοικίζεται τῇ χρείᾳ τῶν ἀναγκαίων .
ἀλλ οἴεται δεῖν τροφὴν εἶναι Κλεόδωρος , ὅπως τράπεζαι καὶ κρατῆρες ὦσι , καὶ Δήμητρι καὶ Κόρῃ θύωμεν .
ἕτερος δέ τις ἀξιούτω μάχας εἶναι καὶ πόλεμον , ἵνα καὶ τείχη καὶ νεωσοίκους καὶ ὁπλοθήκας ἔχωμεν καὶ θύωμεν ἑκατομφόνια , καθάπερ φασὶ νόμον εἶναι Μεσσηνίοις .
ἄλλον δὲ πρὸς τὴν ὑγίειαν οἶμαι χαλεπαίνειν ·
δεινὸν γὰρ εἰ μηδενὸς νοσοῦντος οὐ στρωμνῆς ἔτι μαλακῆς ὄφελος οὐ κλίνης , οὐκ Ἀσκληπιῷ θύσομεν οὐκ ἀποτροπαίοις , ἰατρικὴ δὲ μετ ὀργάνων καὶ φαρμάκων ἀποκείσεται τοσούτων ἀκλεὴς καὶ ἀπόθεστος 0 1 .
ἢ τί ταῦτ ἐκείνων διαφέρει ;
καὶ γὰρ ἡ τροφὴ λιμοῦ φάρμακον προσάγεται , καὶ θεραπεύειν ἑαυτοὺς λέγονται πάντες οἱ τρεφόμενοι καὶ δίαιταν , οὐχ ὡς ἡδύ τι καὶ κεχαρισμένον ἀλλ ὡς ἀναγκαῖον τοῦτο τῇ φύσει πράττοντες .
ἐπεὶ λύπας γε πλείονας ἔστιν ἀπὸ τῆς τροφῆς τῶν ἡδονῶν γιγνομένας καταριθμῆσαι , μᾶλλον δ ἡ μὲν ἡδονὴ καὶ τόπον ἔχει βραχὺν ἐν τῷ σώματι καὶ χρόνον οὐ πολύν ·
ἡ δὲ περὶ τὴν διοίκησιν αὐτῆς ἀσχολία καὶ δυσχέρεια τί δεῖ λέγειν ὅσων αἰσχρῶν καὶ ὀδυνηρῶν ἡμᾶς ἐμπίπλησιν ;
οἶμαι γὰρ εἰς ταῦτα βλέψαντα τὸν Ὅμηρον ἀποδείξει κεχρῆσθαι περὶ θεῶν τοῦ μὴ ἀποθνῄσκειν τῷ μὴ τρέφεσθαι οὐ γὰρ σῖτον ἔδουσ , οὐ πίνουσ αἴθοπα οἶνον ·
τ οὔνεκ ἀναίμονές εἰσι καὶ ἀθάνατοι καλέονται , ὡς μὴ μόνον τοῦ ζῆν ἀλλὰ καὶ τοῦ ἀποθνῄσκειν τὴν τροφὴν ἐφόδιον οὖσαν .
ἐκ ταύτης γὰρ αἱ νόσοι συντρεφόμεναι τοῖς σώμασιν οὐκ ἔλαττον ἐνδείας κακὸν ἔχουσι τὴν πλήρωσιν ·
πολλάκις δὲ καὶ μεῖζόν ἐστιν ἔργον τοῦ πορίσαι τροφὴν καὶ συναγαγεῖν τὸ καταναλῶσαι καὶ διαφορῆσαι πάλιν εἰς τὸ σῶμα παραγενομένην .
ἀλλ ὥσπερ εἰ διαποροῖεν αἱ Δαναΐδες τίνα βίον βιώσονται καὶ τί πράξουσιν ἀπαλλαγεῖσαι τῆς περὶ τὸν πίθον λατρείας καὶ πληρώσεως , οὕτω διαποροῦμεν ἡμεῖς , εἰ γένοιτο παύσασθαι φοροῦντας εἰς τὴν σάρκα τὴν ἄτρυτον ἐκ γῆς ἅμα καὶ θαλάττης τοσαῦτα , τί πράξομεν ἀπειρίᾳ τῶν καλῶν τὸν ἐπὶ τοῖς ἀναγκαίοις στέργοντες βίον .
ὥσπερ οὖν οἱ δουλεύσαντες , ὅταν ἐλευθερωθῶσιν , ἃ πάλαι τοῖς δεσπόταις ἔπραττον ὑπηρετοῦντες , ταῦτα πράττουσιν αὑτοῖς καὶ δι αὑτούς , οὕτως ἡ ψυχὴ νῦν μὲν τρέφει τὸ σῶμα πολλοῖς πόνοις καὶ ἀσχολίαις , εἰ δ ἀπαλλαγείη τῆς λατρείας , αὑτὴν δήπουθεν ἐλευθέραν γενομένην θρέψει καὶ βιώσεται , εἰς αὑτὴν ὁρῶσα καὶ τὴν ἀλήθειαν , οὐδενὸς περισπῶντος οὐ δ ἀπάγοντος .
ἑ τὰ μὲν οὖν ῥηθέντα περὶ τροφῆς , ὦ Νίκαρχε , ταῦτ ἦν .
ἔτι δὲ τοῦ Σόλωνος λέγοντος εἰσῆλθε Γόργος ὁ Περιάνδρου ἀδελφός ·
ἐτύγχανε γὰρ εἰς Ταίναρον ἀπεσταλμένος ἔκ τινων χρησμῶν , τῷ Ποσειδῶνι θυσίαν καὶ θεωρίαν ἀπάγων .
ἀσπασαμένων δ αὐτὸν ἡμῶν καὶ τοῦ Περιάνδρου προσαγαγομένου καὶ φιλήσαντος καθίσας παρ αὐτὸν ἐπὶ τῆς κλίνης ἀπήγγειλεν ἅττα δὴ πρὸς μόνον ἐκεῖνον , ὁ δ ἠκροᾶτο , πολλὰ πάσχοντι πρὸς τὸν λόγον ὅμοιος ὤν .
τὰ μὲν γὰρ ἀχθόμενος τὰ δ ἀγανακτῶν ἐφαίνετο , πολλάκις δ ἀπιστῶν , εἶτα θαυμάζων ·
τέλος δὲ γελάσας πρὸς ἡμᾶς βούλομαι μέν ἔφη πρὸς τὸ παρὸν φράσαι τὸ προσηγγελμένον ·
ὀκνῶ δ ἀκούσας Θαλέω ποτ εἰπόντος ὅτι δεῖ τὰ μὲν εἰκότα λέγειν , τὰ δ ἀμήχανα σιωπᾶν ὑπολαβὼν οὖν ὁ Βίας ἀλλὰ καὶ τοῦτ ἔφη Θαλέω τὸ σοφόν ἐστιν , ὅτι δεῖ τοῖς μὲν ἐχθροῖς καὶ περὶ τῶν πιστῶν ἀπιστεῖν , τοῖς δὲ φίλοις καὶ τὰ ἄπιστα πιστεύειν , ἐχθροὺς μέν , ἔγωγ ἡγοῦμαι , τοὺς πονηροὺς καὶ ἀνοήτους , φίλους δὲ τοὺς χρηστοὺς καὶ φρονίμους αὐτοῦ καλοῦντος 0 .
οὐκοῦν ἔφη λεκτέον εἰς ἅπαντας , ὦ Γόργε , μᾶλλον δ ἀκτέον ἐπὶ τοὺς νέους τούτους διθυράμβους ὑπερφθεγγόμενον ὃν ἥκεις λόγον ἡμῖν κομίζων 0 .
ἔφη τοίνυν Γόργος ὅτι , τῆς θυσίας ἐφ ἡμέρας τρεῖς συντελεσθείσης ὑπ αὐτοῦ καὶ τῇ τελευταίᾳ παννυχίδος οὔσης καὶ χορείας τινὸς καὶ παιδιᾶς παρὰ τὸν αἰγιαλόν , ἡ μὲν σελήνη κατέλαμπεν εἰς τὴν θάλατταν , οὐκ ὄντος δὲ πνεύματος ἀλλὰ νηνεμίας καὶ γαλήνης , πόρρωθεν ἀφεωρᾶτο φρίκη κατιοῦσα παρὰ τὴν ἄκραν , ἀφρόν τινα καὶ ψόφον ἄγουσα τῷ ῥοθίῳ περὶ αὐτὴν πολύν , ὥστε πάντας ἐπὶ τὸν τόπον οἷ προσβάλλειν ἔμελλε καταδραμεῖν θαυμάσαντας .
πρὶν δ εἰκάσαι τὸ προσφερόμενον ὑπὸ τάχους , δελφῖνες ὤφθησαν , οἱ μὲν ἀθρόοι πέριξ κυκλοῦντες , οἱ δ ὑφηγούμενοι τοῦ αἰγιαλοῦ πρὸς τὸ λειότατον , ἄλλοι δ ἐξόπισθεν , οἷον περιέποντες 0 1 .
ἐν μέσῳ δ ἀνεῖχεν ὑπὲρ τῆς θαλάσσης ὄγκος ἀσαφὴς καὶ ἄσημος ὀχουμένου σώματος , μέχρι οὗ συναγαγόντες εἰς τ αὐτὸ καὶ συνεποκείλαντες ἐξέθηκαν ἐπὶ γῆν ἄνθρωπον ἔμπνουν καὶ κινούμενον , αὐτοὶ δὲ πάλιν πρὸς τὴν ἄκραν ἀναφερόμενοι μᾶλλον ἢ πρότερον ἐξήλαντο , παίζοντες ὑφ ἡδονῆς τινος ὡς ἔοικε καὶ σκιρτῶντες 0 .
ἡμῶν δ ὁ Γόργος ἔφη πολλοὶ μὲν διαταραχθέντες ἔφυγον ἀπὸ τῆς θαλάσσης , ὀλίγοι δὲ μετ ἐμοῦ θαρρήσαντες προσελθεῖν ἐγνώρισαν Ἀρίονα τὸν κιθαρῳδόν , αὐτὸν τ οὔνομα φθεγγόμενον ἑαυτοῦ , καὶ τῇ στολῇ καταφανῆ γενόμενον ·
τὸν γὰρ ἐναγώνιον ἐτύγχανεν ἀμπεχόμενος κόσμον , ᾧ κιθαρῳδῶν ἐχρῆτο .
κομίσαντες οὖν ἐπὶ σκηνὴν αὐτόν , ὡς οὐδὲν εἶχε κακὸν ἀλλ ἢ διὰ τάχος καὶ ῥοῖζον ἐφαίνετο τῆς φορᾶς ἐκλελυμένος καὶ κεκμηκώς , ἠκούσαμεν λόγον ἄπιστον ἅπασι πλὴν ἡμῶν τῶν θεασαμένων τὸ τέλος .
ἔλεγε γὰρ Ἀρίων ὡς πάλαι μὲν ἐγνωκὼς ἐκ τῆς Ἰταλίας ἀπαίρειν , Περιάνδρου δὲ γράψαντος αὐτῷ προθυμότερος γενόμενος ὁλκάδος Κορινθίας παραφανείσης εὐθὺς ἐπιβὰς ἀναχθείη , μετρίῳ δὲ πνεύματι χρωμένων ἡμέρας τρεῖς αἴσθοιτο τοὺς ναύτας ἐπιβουλεύοντας ἀνελεῖν αὐτόν , εἶτα καὶ παρὰ τοῦ κυβερνήτου πύθοιτο κρύφα μηνύσαντος ὡς τῇ νυκτὶ τοῦτο δρᾶν αὐτοῖς εἴη δεδογμένον .
ἔρημος οὖν ὢν βοηθείας καὶ ἀπορῶν ὁρμῇ τινι χρήσαιτο δαιμονίῳ τὸ μὲν σῶμα κοσμῆσαι καὶ λαβεῖν ἐντάφιον αὑτῷ τὸν ἐναγώνιον ἔτι ζῶν κόσμον , ἐξᾷσαι δὲ τὸν βίον τελευτῶν καὶ μὴ γενέσθαι κατὰ τοῦτο τῶν κύκνων ἀγεννέστερος .
ἐσκευασμένος οὖν καὶ προειπὼν ὅτι προθυμία τις αὐτὸν ἔχοι τῶν νόμων διελθεῖν τὸν Πυθικὸν ὑπὲρ σωτηρίας αὑτοῦ καὶ τῆς νεὼς καὶ τῶν ἐμπλεόντων , καταστὰς παρὰ τὸν τοῖχον ἐν πρύμνῃ καί τινα θεῶν πελαγίων ἀνάκλησιν προανακρουσάμενος ᾄδοι τὸν νόμον .
καὶ ὅσον οὔπω μεσοῦντος αὐτοῦ καταδύοιτο μὲν ὁ ἥλιος εἰς τὴν θάλατταν , ἀναφαίνοιτο δ ἡ Πελοπόννησος .
οὐκέτ οὖν τῶν ναυτῶν τὴν νύκτα περιμενόντων ἀλλὰ χωρούντων ἐπὶ τὸν φόνον , ἰδὼν ξίφη γεγυμνωμένα καὶ παρακαλυπτόμενον ἤδη τὸν κυβερνήτην , ἀναδραμὼν ῥίψειεν ἑαυτὸν ὡς δυνατὸν ἦν μάλιστα πόρρω τῆς ὁλκάδος .
πρὶν δ ὅλον καταδῦναι τὸ σῶμα δελφίνων ὑποδραμόντων ἀναφέροιτο , μεστὸς ὢν ἀπορίας καὶ ἀγωνίας καὶ ταραχῆς τὸ πρῶτον ·
ἐπεὶ δὲ ῥᾳστώνη τῆς ὀχήσεως ἦν , καὶ πολλοὺς ἑώρα ἀθροιζομένους περὶ αὐτὸν εὐμενῶς καὶ διαδεχομένους ὡς ἀναγκαῖον ἐν μέρει λειτούργημα καὶ προσῆκον πᾶσιν , ἡ δ ὁλκὰς ἀπολειφθεῖσα πόρρω τοῦ τάχους αἴσθησιν παρεῖχε , μή τε τοσοῦτον ἔφη δέους πρὸς θάνατον αὐτῷ μή τ ἐπιθυμίας τοῦ ζῆν ὅσον φιλοτιμίας ἐγγενέσθαι πρὸς τὴν σωτηρίαν , ὡς θεοφιλὴς ἀνὴρ φανείη καὶ λάβοι περὶ θεῶν δόξαν βέβαιον 0 1 .
ἅμα δὲ καθορῶν τὸν οὐρανὸν ἀστέρων περίπλεων καὶ τὴν σελήνην ἀνίσχουσαν εὐφεγγῆ καὶ καθαράν , ἑστώσης δὲ πάντῃ τῆς θαλάσσης ἀκύμονος ὥσπερ τρίβον ἀνασχιζόμενον τῷ δρόμῳ , διανοεῖσθαι πρὸς αὑτὸν ὡς οὐκ ἔστιν εἷς ὁ τῆς Δίκης ὀφθαλμός , ἀλλὰ πᾶσι τούτοις ἐπισκοπεῖ κύκλῳ ὁ θεὸς τὰ πραττόμενα περὶ γῆν τε καὶ θάλατταν 0 .
τούτοις δὴ τοῖς λογισμοῖς ἔφη τὸ κάμνον αὐτῷ καὶ βαρυνόμενον ἤδη τοῦ σώματος ἀναφέρεσθαι , καὶ τέλος ἐπεὶ τῆς ἄκρας ἀπαντώσης ἀποτόμου καὶ ὑψηλῆς εὖ πως φυλαξάμενοι καὶ κάμψαντες ἐν χρῷ παρενήχοντο τῆς γῆς ὥσπερ εἰς λιμένα σκάφος ἀσφαλῶς κατάγοντες , παντάπασιν αἰσθέσθαι θεοῦ κυβερνήσει γεγονέναι τὴν κομιδήν 0 .
ταῦθ , ὁ Γόργος ἔφη τοῦ Ἀρίονος εἰπόντος ἠρόμην αὐτὸν ὅπου τὴν ναῦν οἴεται κατασχήσειν .
ὁ δὲ πάντως μὲν εἰς Κόρινθον , πολὺ μέντοι καθυστερεῖν 0 ·
αὐτὸν γὰρ ἑσπέρας ἐκπεσόντα πεντακοσίων οὐ μεῖον οἴεσθαι σταδίων δρόμον κομισθῆναι , καὶ γαλήνην εὐθὺς κατασχεῖν οὐ μὴν ἀλλ ἑαυτὸν ὁ Γόργος ἔφη πυθόμενον τοῦ τε ναυκλήρου τ οὔνομα καὶ τοῦ κυβερνήτου καὶ τῆς νεὼς τὸ παράσημον ἐκπέμψαι πλοῖα , καὶ στρατιώτας ἐπὶ τὰς κατάρσεις παραφυλάξοντας ·
τὸν δ Ἀρίονα μετ αὐτοῦ κομίζειν ἀποκεκρυμμένον , ὅπως μὴ προαισθόμενοι τὴν σωτηρίαν διαφύγοιεν .
ὄντως οὖν ἐοικέναι θείᾳ τύχῃ τὸ πρᾶγμα 0 ·
παρεῖναι γὰρ αὐτοὺς ἅμα δεῦρο καὶ πυνθάνεσθαι τῆς νεὼς κεκρατημένης ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν συνειλῆφθαι τοὺς ἐμπόρους καὶ ναύτας .
ὁ μὲν οὖν Περίανδρος ἐκέλευσεν εὐθὺς ἐξαναστάντα τὸν Γόργον εἰς φυλακὴν ἀποθέσθαι τοὺς ἄνδρας οἷ μηδεὶς αὐτοῖς πρόσεισι μη δὲ φράσει τὸν Ἀρίονα σεσωσμένον ·
ὁ δ Αἴσωπος ἀλλ ὑμεῖς ἔφη τοὺς ἐμοὺς χλευάζετε κολοιοὺς καὶ κόρακας εἰ διαλέγονται δελφῖνες δὲ τοιαῦτα νεανιεύονται ;
Κ ἀγὼ πρὸς αὐτὸν ἄλλο τι λέγωμεν ἔφην ὦ Αἴσωπε ·
τούτῳ δὲ τῷ λόγῳ πιστευομένῳ καὶ γραφομένῳ παρ ἡμῖν πλέον ἢ χίλι ἔτη διαγέγονεν ἀπὸ τῶν Ἰνοῦς καὶ Ἀθάμαντος χρόνων ὁ δὲ Σόλων ὑπολαβών ἀλλὰ ταῦτα μέν , ὦ Διόκλεις , ἐγγὺς θεῶν ἔστω καὶ ὑπὲρ ἡμᾶς 0 ·
ἀνθρώπινον δὲ καὶ πρὸς ἡμᾶς τὸ τοῦ Ἡσιόδου πάθος 0 ·
ἀκήκοας γὰρ ἴσως τὸν λόγον .
οὐκ ἔγωγ εἶπον .
ἀλλὰ μὴν ἄξιον πυθέσθαι 0 .
μιλησίου γάρ , ὡς ἔοικεν , ἀνδρός , ᾧ ξενίας ἐκοινώνει ὁ Ἡσίοδος καὶ διαίτης ἐν Λοκροῖς , τῇ τοῦ ξένου θυγατρὶ κρύφα συγγενομένου καὶ φωραθέντος ὑποψίαν ἔσχεν ὡς γνοὺς ἀπ ἀρχῆς καὶ συνεπικρύψας τὸ ἀδίκημα , μηδενὸς ὢν αἴτιος , ὀργῆς δὲ καιρῷ καὶ διαβολῆς περιπεσὼν ἀδίκως .
ἀπέκτειναν γὰρ αὐτὸν οἱ τῆς παιδίσκης ἀδελφοὶ περὶ τὸ Λοκρικὸν Νέμειον ἐνεδρεύσαντες , καὶ μετ αὐτοῦ τὸν ἀκόλουθον , ᾧ Τρωίλος ἦν ὄνομα .
τῶν δὲ σωμάτων εἰς τὴν θάλασσαν ὠσθέντων τὸ μὲν τοῦ Τρωίλου , εἰς τὸν Δάφνον ποταμὸν ἔξω φορούμενον , ἐπεσχέθη περικλύστῳ χοιράδι μικρὸν ὑπὲρ τὴν θάλασσαν ἀνεχούσῃ ·
καὶ μέχρι νῦν Τρωίλος ἡ χοιρὰς καλεῖται ·
τοῦ δ Ἡσιόδου τὸν νεκρὸν εὐθὺς ἀπὸ γῆς ὑπολαβοῦσα δελφίνων ἀγέλη πρὸς τὸ Ῥίον κατὰ τὴν Μολύκρειαν ἐκόμιζε .
ἐτύγχανε δὲ Λοκροῖς ἡ τῶν Ῥίων καθεστῶσα θυσία καὶ πανήγυρις , ἣν ἄγουσιν ἔτι νῦν ἐπιφανῶς περὶ τὸν τόπον ἐκεῖνον .
ὡς δ ὤφθη προσφερόμενον τὸ σῶμα , θαυμάσαντες ὡς εἰκὸς ἐπὶ τὴν ἀκτὴν κατέδραμον , καὶ γνωρίσαντες ἔτι πρόσφατον τὸν νεκρὸν ἅπαντα δεύτερα τοῦ ζητεῖν τὸν φόνον ἐποιοῦντο διὰ τὴν δόξαν τοῦ Ἡσιόδου 0 .
καὶ τοῦτο μὲν ταχέως ἔπραξαν , εὑρόντες τοὺς φονεῖς ·
αὐτούς τε γὰρ κατεπόντισαν ζῶντας καὶ τὴν οἰκίαν κατέσκαψαν .
ἐτάφη δ ὁ Ἡσίοδος πρὸς τῷ Νεμείῳ ·
τὸν δὲ τάφον οἱ πολλοὶ τῶν ξένων οὐκ ἴσασιν , ἀλλ ἀποκέκρυπται ζητούμενος ὑπ Ὀρχομενίων , ὥς φασι , βουλομένων κατὰ χρησμὸν ἀνελέσθαι τὰ λείψανα καὶ θάψαι παρ αὑτοῖς .
εἴπερ οὖν οὕτως ἔχουσιν οἰκείως καὶ φιλανθρώπως πρὸς τοὺς ἀποθανόντας , ἔτι μᾶλλον εἰκός ἐστι τοῖς ζῶσι βοηθεῖν , καὶ μάλιστα κηληθέντας αὐλοῖς ἤ τισι μέλεσι .
τουτὶ γὰρ ἤδη πάντες ἴσμεν , ὅτι μουσικῇ τὰ ζῷα ταῦτα χαίρει καὶ διώκει , καὶ παρανήχεται τοῖς ἐλαυνομένοις πρὸς ᾠδὴν καὶ αὐλὸν ἐν εὐδίᾳ χορείαις τερπόμενα .
χαίρει δὲ καὶ νήξεσι παίδων καὶ κολύμβοις ἁμιλλᾶται .
διὸ καὶ νόμος ἀδείας ἄγραφός ἐστιν αὐτοῖς ·
θηρᾷ γὰρ οὐδεὶς οὐ δὲ λυμαίνεται , πλὴν ὅταν ἐν δικτύοις γενόμενοι κακουργῶσι περὶ τὴν ἄγραν , πληγαῖς κολάζονται καθάπερ παῖδες ἁμαρτάνοντες 0 .
μέμνημαι δὲ καὶ παρὰ Λεσβίων ἀνδρῶν ἀκούσας σωτηρίαν τινὸς κόρης ὑπὸ δελφῖνος ἐκ θαλάττης γενέσθαι ·
ἀλλ ἐγὼ μὲν οὐκ ἀκριβῶ τ ἄλλα , ὁ δὲ Πιττακὸς ἐπεὶ γιγνώσκει , δίκαιός ἐστι περὶ τούτων διελθεῖν .
ἔφη τοίνυν ὁ Πιττακὸς ἔνδοξον εἶναι καὶ μνημονευόμενον ὑπὸ πολλῶν τὸν λόγον .
χρησμοῦ γὰρ γενομένου τοῖς οἰκίζουσι Λέσβον , ὅταν ἕρματι πλέοντες προστύχωσιν ὃ καλεῖται Μεσόγειον , τότ ἐνταῦθα Ποσειδῶνι μὲν ταῦρον Ἀμφιτρίτῃ δὲ καὶ Νηρηίσι ζῶσαν καθεῖναι παρθένον 0 ·
ὄντων οὖν ἀρχηγετῶν ἑπτὰ καὶ βασιλέων , ὀγδόου δὲ τοῦ Ἐχελάου πυθοχρήστου τῆς ἀποικίας ἡγεμόνος , οὗτος μὲν ἠίθεος ἦν ἔτι , τῶν δ ἑπτὰ κληρουμένων , ὅσοις ἄγαμοι παῖδες ἦσαν , καταλαμβάνει θυγατέρα Σμινθέως ὁ κλῆρος .
ἣν ἐσθῆτι καὶ χρυσῷ κοσμήσαντες ὡς ἐγένοντο κατὰ τὸν τόπον , ἔμελλον εὐξάμενοι καθήσειν .
ἔτυχε δέ τις ἐρῶν αὐτῆς τῶν συμπλεόντων , οὐκ ἀγεννὴς ὡς ἔοικε νεανίας , οὗ καὶ τ οὔνομα διαμνημονεύουσιν Ἔναλον .
οὗτος ἀμήχανόν τινα τοῦ βοηθεῖν τῇ παρθένῳ προθυμίαν ἐν τῷ τότε πάθει λαβὼν παρὰ τὸν καιρὸν ὥρμησε καὶ περιπλακεὶς ὁμοῦ συγκαθῆκεν ἑαυτὸν εἰς τὴν θάλατταν .
εὐθὺς μὲν οὖν φήμη τις οὐκ ἔχουσα τὸ βέβαιον , ἄλλως δὲ πείθουσα πολλοὺς ἐν τῷ στρατοπέδῳ διηνέχθη περὶ σωτηρίας αὐτῶν καὶ κομιδῆς .
ὑστέρῳ δὲ χρόνῳ τὸν Ἔναλόν φασιν ἐν Λέσβῳ φανῆναι καὶ λέγειν ὡς ὑπὸ δελφίνων φορητοὶ διὰ θαλάττης ἐκπέσοιεν ἀβλαβῶς εἰς τὴν ἤπειρον , ἔτι δ ἄλλα θειότερα τούτων ἐκπλήττοντα καὶ κηλοῦντα τοὺς πολλοὺς διηγεῖσθαι , πάντων δὲ πίστιν ἔργῳ παρασχεῖν .
κύματος γὰρ ἠλιβάτου περὶ τὴν νῆσον αἰρομένου καὶ τῶν ἀνθρώπων δεδιότων ἀπαντῆσαι , μόνον θαλάττῃ ἕπεσθαι πολύποδας αὐτῷ πρὸς τὸ ἱερὸν τοῦ Ποσειδῶνος 0 .
ὧν τοῦ μεγίστου λίθον κομίζοντος λαβεῖν τὸν Ἔναλον καὶ ἀναθεῖναι , καὶ τοῦτον Ἔναλον καλοῦμεν .
καθόλου δ εἰπεῖν , εἴ τις εἰδείη διαφορὰν ἀδυνάτου καὶ ἀσυνήθους καὶ παραλόγου καὶ παραδόξου , μάλιστ ἄν , ὦ Χίλων , καὶ μή τε πιστεύων ὡς ἔτυχε μή τ ἀπιστῶν τὸ μηδὲν ἄγαν ὡς σὺ προσέταξας διαφυλάττων .
μετὰ δὲ τοῦτον ὁ Ἀνάχαρσις εἶπεν ὅτι τοῦ Θαλέω καλῶς ὑπολαμβάνοντος ἐν πᾶσιν εἶναι τοῖς κυριωτάτοις μέρεσι τοῦ κόσμου καὶ μεγίστοις ψυχήν , οὐκ ἄξιόν ἐστι θαυμάζειν εἰ τὰ κάλλιστα περαίνεται θεοῦ γνώμῃ .
ψυχῆς γὰρ ὄργανον τὸ σῶμα , θεοῦ δ ἡ ψυχή 0 1 ·
καὶ καθάπερ σῶμα πολλὰς μὲν ἐξ αὑτοῦ κινήσεις ἔχει , τὰς δὲ πλείστας καὶ καλλίστας ὑπὸ ψυχῆς , οὕτως αὖ πάλιν ἡ ψυχὴ τὰ μὲν ὑφ ἑαυτῆς κινουμένη πράττει , τὰ δὲ τῷ θεῷ παρέχει χρωμένῳ κατευθύνειν καὶ τρέπειν αὐτὴν ᾗ βούλοιτο , πάντων ὀργάνων εὐτρεπέστατον οὖσα .
δεινὸν γάρ εἶπεν εἰ πῦρ μὲν ὄργανόν ἐστι θεοῦ καὶ πνεῦμα καὶ ὕδωρ καὶ νέφη καὶ ὄμβροι , δι ὧν πολλὰ μὲν σῴζει τε καὶ τρέφει , πολλὰ δ ἀπόλλυσι καὶ ἀναιρεῖ , ζῴοις δὲ χρῆται πρὸς οὐδὲν ἁπλῶς οὐδέπω τῶν ὑπ αὐτοῦ γιγνομένων .
ἀλλὰ μᾶλλον εἰκὸς ἐξηρτημένα τῆς τοῦ θεοῦ δυνάμεως ὑπουργεῖν , καὶ συμπαθεῖν ταῖς τοῦ θεοῦ κινήσεσιν ἢ Σκύθαις τόξα λύραι δ Ἕλλησι καὶ αὐλοὶ συμπαθοῦσιν 0 1 .
ἐπὶ δὲ τούτοις ὁ ποιητὴς Χερσίας ἄλλων τε σωθέντων ἀνελπίστως ἐμέμνητο καὶ Κυψέλου τοῦ Περιάνδρου πατρός , ὃν οἱ πεμφθέντες ἀνελεῖν νεογνὸν ὄντα προσμειδιάσαντ αὐτοῖς ἀπετράποντο ·
καὶ πάλιν μετανοήσαντες ἐζήτουν καὶ οὐχ εὗρον , εἰς κυψέλην ὑπὸ τῆς μητρὸς ἀποτεθέντα .
διὸ καὶ τὸν οἶκον ἐν Δελφοῖς κατεσκεύασεν ὁ Κύψελος , ὥσπερ θεοῦ τότε τὸν κλαυθμυρισμὸν ἐπισχόντος , ὅπως διαλάθοι τοὺς ζητοῦντας .
καὶ ὁ Πιττακὸς προσαγορεύσας τὸν Περίανδρον εὖ γ ἔφη Περίανδρε Χερσίας ἐποίησε μνησθεὶς τοῦ οἴκου ·
πολλάκις γὰρ ἐβουλόμην ἐρέσθαι σε τῶν βατράχων τὴν αἰτίαν ἐκείνων , τί βούλονται περὶ τὸν πυθμένα τοῦ φοίνικος ἐντετορευμένοι τοσοῦτοι , καί τίνα πρὸς τὸν θεὸν ἢ τὸν ἀναθέντα λόγον ἔχουσι .
τοῦ δὲ Περιάνδρου τὸν Χερσίαν ἐρωτᾶν κελεύσαντος , εἰδέναι γὰρ ἐκεῖνον καὶ παρεῖναι τῷ Κυψέλῳ καθιεροῦντι τὸν οἶκον , ὁ Χερσίας μειδιάσας ἀλλ οὐκ ἄν ἔφη φράσαιμι πρότερον ἢ πυθέσθαι παρὰ τούτων ὅ τι βούλεται τὸ μηδὲν ἄγαν αὐτοῖς καὶ τὸ γνῶθι σαυτόν , καὶ τοῦτο δὴ τὸ πολλοὺς μὲν ἀγάμους πολλοὺς δ ἀπίστους ἐνίους δὲ καὶ ἀφώνους πεποιηκὸς ἐγγύα πάρα δ ἄτα 0 .
τί δ εἶπεν ὁ Πιττακὸς ἡμῶν δέῃ ταῦτα φραζόντων ;
πάλαι γὰρ Αἰσώπου λόγον εἰς ἕκαστον ὡς ἔοικε τούτων συντεθεικότος ἐπαινεῖς .
καὶ ὁ Αἴσωπος ὅταν γε παίζῃ πρὸς ἐμὲ Χερσίας εἶπε ·
σπουδάζων δὲ τούτων Ὅμηρον εὑρετὴν ἀποδείκνυσι καί φησι τὸν μὲν Ἕκτορα γιγνώσκειν ἑαυτόν , τοῖς γὰρ ἄλλοις ἐπιτιθέμενος Αἴαντος ἀλέεινε μάχην Τελαμωνιάδαο τὸν δ Ὀδυσσέα τοῦ μηδὲν ἄγαν ἐπαινέτην τῷ Διομήδει παρακελεύεσθαι Τυδεΐδη , μή τ ἄρ με μάλ αἴνεε μή τε τι νείκει τὴν δ ἐγγύην οἱ μὲν ἄλλοι λοιδορεῖν αὐτὸν ὡς πρᾶγμα δείλαιον καὶ μάταιον οἴονται λέγοντα δειλαί τοι δειλῶν γε καὶ ἐγγύαι ἐγγυάασθαι , Χερσίας δ οὑτοσί φησι τὴν Ἄτην ὑπὸ τοῦ Διὸς ῥιφῆναι τῇ ἐγγύῃ παραγιγνομένην ἣν ἐγγυησάμενος ὁ Ζεὺς ἐσφάλη περὶ τῆς τοῦ Ἡρακλέους γενέσεως 0 .
ὑπολαβὼν δ ὁ Σόλων οὐκοῦν ἔφη καὶ τῷ σοφωτάτῳ πιστευτέον Ὁμήρῳ νὺξ δ ἤδη τελέθει ·
ἀγαθὸν καὶ νυκτὶ πιθέσθαι 0 .
σπείσαντες οὖν Μούσαις καὶ Ποσειδῶνι καὶ Ἀμφιτρίτῃ διαλύωμεν εἰ δοκεῖ τὸ συμπόσιον .
τοῦτ ἔσχεν , ὦ Νίκαρχε , πέρας ἡ τότε συνουσία .
τῆς περὶ θεῶν ἀμαθίας καὶ ἀγνοίας εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς δίχα ῥυείσης τὸ μὲν ὥσπερ ἐν χωρίοις σκληροῖς τοῖς ἀντιτύποις ἤθεσι τὴν ἀθεότητα , τὸ δ ὥσπερ ἐν ὑγροῖς τοῖς ἁπαλοῖς τὴν δεισιδαιμονίαν πεποίηκεν 0 1 .
ἅπασα μὲν οὖν κρίσις ψευδής , ἄλλως τε κ ἂν ᾖ περὶ ταῦτα , μοχθηρόν 0 ·
ᾗ δὲ καὶ πάθος πρόσεστι , μοχθηρότατον .
πᾶν γὰρ πάθος ἔοικε πληγὴ φλεγμαίνουσα εἶναι ·
καὶ καθάπερ αἱ μετὰ τραύματος ἐκβολαὶ τῶν ἄρθρων , οὕτως αἱ μετὰ πάθους διαστροφαὶ τῆς ψυχῆς χαλεπώτεραι 0 1 .
ἀτόμους τις οἴεται καὶ κενὸν ἀρχὰς εἶναι τῶν ὅλων ψευδὴς ἡ ὑπόληψις , ἀλλ ἕλκος οὐ ποιεῖ οὐ δὲ σφυγμὸν οὐ δ ὀδύνην ταράττουσαν 0 .
ὑπολαμβάνει τις τὸν πλοῦτον ἀγαθὸν εἶναι μέγιστον ·
τοῦτο τὸ ψεῦδος ἰὸν ἔχει , νέμεται τὴν ψυχήν , ἐξίστησιν , οὐκ ἐᾷ καθεύδειν , οἴστρων ἐμπίπλησιν , ὠθεῖ κατὰ πετρῶν , ἄγχει , τὴν παρρησίαν ἀφαιρεῖται .
πάλιν οἴονταί τινες εἶναι σῶμα τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν κακίαν ·
αἰσχρὸν ἴσως τὸ ἀγνόημα , θρήνων δὲ καὶ ὀδυρμῶν οὐκ ἄξιον 0 ·
ἀλλ αἵτινές εἰσι τοιαῦται κρίσεις καὶ ὑπολήψεις ὦ τλῆμον ἀρετή , λόγος ἄρ ἦσθ ·
ἐγὼ δέ σε ὡς ἔργον ἤσκουν ἀφεὶς τὴν πλουτοποιὸν ἀδικίαν καὶ τὴν γόνιμον ἁπάσης ἡδονῆς ἀκολασίαν , ταύτας ἄξιόν ἐστιν οἰκτίρειν ὁμοῦ καὶ δυσχεραίνειν , ὅτι πολλὰ νοσήματα καὶ πάθη καθάπερ εὐλὰς καὶ σκώληκας ἐντίκτουσι ταῖς ψυχαῖς παροῦσαι .
οὐκοῦν καὶ περὶ ὧν ὁ λόγος , ἡ μὲν ἀθεότης κρίσις οὖσα φαύλη τοῦ μηδὲν εἶναι μακάριον καὶ ἄφθαρτον εἰς ἀπάθειάν τινα δοκεῖ τῇ ἀπιστίᾳ τοῦ θείου περιφέρειν , καὶ τέλος ἐστὶν αὐτῇ τοῦ μὴ νομίζειν θεοὺς τὸ μὴ φοβεῖσθαι 0 ·
τὴν δεισιδαιμονίαν δὲ μηνύει καὶ τ οὔνομα δόξαν ἐμπαθῆ καὶ δέους ποιητικὴν ὑπόληψιν οὖσαν ἐκταπεινοῦντος καὶ συντρίβοντος τὸν ἄνθρωπον , οἰόμενον μὲν εἶναι θεούς , εἶναι δὲ λυπηροὺς καὶ βλαβερούς .
ἔοικε γὰρ ὁ μὲν ἄθεος ἀκίνητος εἶναι πρὸς τὸ θεῖον , ὁ δὲ δεισιδαίμων κινούμενος ὡς οὐ προσήκει διαστρέφεσθαι 0 .
ἡ γὰρ ἄγνοια τῷ μὲν ἀπιστίαν τοῦ ὠφελοῦντος ἐμπεποίηκε , τῷ δὲ καὶ δόξαν ὅτι βλάπτει προστέθεικεν .
ὅθεν ἡ μὲν ἀθεότης λόγος ἐστὶ διεψευσμένος , ἡ δὲ δεισιδαιμονία πάθος ἐκ λόγου ψευδοῦς ἐγγεγενημένον 0 .
αἰσχρὰ μὲν δὴ πάντα τὰ τῆς ψυχῆς νοσήματα καὶ πάθη , τὸ δὲ γαῦρον ἐνίοις ὅμως καὶ ὑψηλὸν καὶ διηρμένον ἔνεστιν ὑπὸ κουφότητος , δραστηρίου δ ὁρμῆς οὐδὲν ὡς ἔπος εἰπεῖν ἀπεστέρηται 0 .
ἀλλὰ τοῦτο δὴ τὸ κοινὸν ἔγκλημα παντὸς πάθους ἐστίν , ὅτι ταῖς πρακτικαῖς ὁρμαῖς ἐκβιαζόμενα κατεπείγει καὶ συντείνει τὸν λογισμόν .
μόνος δ ὁ φόβος , οὐχ ἧττον ὢν τόλμης ἐνδεὴς ἢ λογισμοῦ , ἄπρακτον ἔχει καὶ ἄπορον καὶ ἀμήχανον τὸ ἀλόγιστον .
ᾗ καὶ δεῖμα καὶ τάρβος αὐτοῦ τὸ συνδέον ὁμοῦ τὴν ψυχὴν καὶ ταράττον ὠνόμασται .
φόβων δὲ πάντων ἀπρακτότατος καὶ ἀπορώτατος ὁ τῆς δεισιδαιμονίας 0 .
οὐ φοβεῖται θάλασσαν ὁ μὴ πλέων οὐ δὲ πόλεμον ὁ μὴ στρατευόμενος , οὐ δὲ λῃστὰς ὁ οἰκουρῶν οὐ δὲ συκοφάντην ὁ πένης οὐ δὲ φθόνον ὁ ἰδιώτης , οὐ δὲ σεισμὸν ὁ ἐν Γαλάταις οὐ δὲ κεραυνὸν ὁ ἐν Αἰθίοψιν 0 1 2 ·
ὁ δὲ θεοὺς δεδιὼς πάντα δέδιε , γῆν θάλατταν ἀέρα οὐρανὸν σκότος φῶς κληδόνα σιωπὴν ὄνειρον 0 .
οἱ δοῦλοι τῶν δεσποτῶν ἐπιλανθάνονται καθεύδοντες , τοῖς πεδήταις ἐπελαφρύνει τὸν δεσμὸν ὁ ὕπνος , φλεγμοναὶ περὶ τραύματα καὶ νομαὶ σαρκὸς θηριώδεις καὶ περιωδυνίαι κοιμωμένων ἀφίστανται ·
ὦ φίλον ὕπνου θέλγητρον ἐπίκουρον νόσου , ὡς ἡδύ μοι προσῆλθες ἐν δέοντί γε 0 .
τοῦτ οὐ δίδωσιν εἰπεῖν ἡ δεισιδαιμονία  μόνη γὰρ οὐ σπένδεται πρὸς τὸν ὕπνον , οὐ δὲ τῇ ψυχῇ ποτε γοῦν δίδωσιν ἀναπνεῦσαι καὶ ἀναθαρρῆσαι τὰς πικρὰς καὶ βαρείας περὶ τοῦ θεοῦ δόξας ἀπωσαμένῃ  , ἀλλ ὥσπερ ἐν ἀσεβῶν χώρῳ τῷ ὕπνῳ τῶν δεισιδαιμόνων εἴδωλα φρικώδη καὶ τεράστια φάσματα καὶ ποινάς τινας ἐγείρουσα καὶ στροβοῦσα τὴν ἀθλίαν ψυχὴν ἐκδιώκει τοῖς ὀνείροις ἐκ τῶν ὕπνων , μαστιζομένην καὶ κολαζομένην αὐτὴν ὑφ αὑτῆς ὡς ὑφ ἑτέρου , καὶ δεινὰ προστάγματα καὶ ἀλλόκοτα λαμβάνουσαν 0 .
εἶτ ἐξαναστάντες οὐ κατεφρόνησαν οὐ δὲ κατεγέλασαν , οὐ δ ᾔσθοντο ὅτι τῶν ταραξάντων οὐδὲν ἦν ἀληθινόν , ἀλλὰ σκιὰν φεύγοντες ἀπάτης οὐδὲν κακὸν ἐχούσης ὕπαρ ἐξαπατῶσιν ἑαυτοὺς καὶ δαπανῶσι καὶ ταράττουσιν , εἰς ἀγύρτας καὶ γόητας ἐμπεσόντες λέγοντας ἀλλ εἴ τ ἔνυπνον φάντασμα φοβεῖ , χθονίας θ Ἑκάτης κῶμον ἐδέξω , τὴν περιμάκτριαν κάλει γραῦν καὶ βάπτισον σεαυτὸν εἰς θάλασσαν καὶ καθίσας ἐν τῇ γῇ διημέρευσον .
ὦ βάρβαρ ἐξευρόντες Ἕλληνες κακά τῇ δεισιδαιμονίᾳ , πηλώσεις καταβορβορώσεις βαπτισμούς , ῥίψεις ἐπὶ πρόσωπον , αἰσχρὰς προκαθίσεις , ἀλλοκότους προσκυνήσεις .
δικαίῳ τῷ στόματι τοὺς κιθαρῳδοὺς ἐκέλευον ᾄδειν οἱ τὴν νόμιμον μουσικὴν σῴζειν δοκοῦντες ·
ἡμεῖς δὲ τοῖς θεοῖς ἀξιοῦμεν ὀρθῷ τῷ στόματι καὶ δικαίῳ προσεύχεσθαι , καὶ μὴ τὴν ἐπὶ τῶν σπλάγχνων μὲν γλῶτταν εἰ καθαρὰ καὶ ὀρθὴ σκοπεῖν , τὴν δ ἑαυτῶν διαστρέφοντας καὶ μολύνοντας ἀτόποις ὀνόμασι καὶ ῥήμασι βαρβαρικοῖς καταισχύνειν καὶ παρανομεῖν εἰς τὸ θεῖον καὶ πάτριον ἀξίωμα τῆς εὐσεβείας 0 .
ἀλλ ὅ γε κωμικὸς οὐκ ἀηδῶς εἴρηκέ που πρὸς τοὺς καταχρυσοῦντας τὰ κλινίδια καὶ καταργυροῦντας ὅ τι μόνον ἡμῖν προῖκ ἔδωκαν οἱ θεοὶ τὸν ὕπνον , τί τοῦτο πολυτελὲς σαυτῷ ποιεῖς ;
ἔστι δὲ καὶ πρὸς τὸν δεισιδαίμονα εἰπεῖν ὅ τι τὸν ὕπνον οἱ θεοὶ λήθην κακῶν ἔδοσαν ἡμῖν καὶ ἀνάπαυσιν , τί τοῦτο κολαστήριον σαυτῷ ποιεῖς ἐπίμονον καὶ ὀδυνηρόν , τῆς ἀθλίας ψυχῆς εἰς ἄλλον ὕπνον ἀποδρᾶναι μὴ δυναμένης ;
ὁ Ἡράκλειτός φησι τοῖς ἐγρηγορόσιν ἕνα καὶ κοινὸν κόσμον εἶναι , τῶν δὲ κοιμωμένων ἕκαστον εἰς ἴδιον ἀναστρέφεσθαι .
τῷ δὲ δεισιδαίμονι κοινὸς οὐδεὶς οὐ δ ἴδιός ἐστι κόσμος ·
οὔ τε γὰρ ἐγρηγορὼς τῷ φρονοῦντι χρῆται οὔ τε κοιμώμενος ἀπαλλάττεται τοῦ ταράττοντος , ἀλλ ὀνειρώττει μὲν ὁ λογισμός , ἐγρήγορε δ ὁ φόβος ἀεί , φυγὴ δ οὐκ ἔστιν οὐ δὲ μετάστασις .
ἦν φοβερὸς ἐν Σάμῳ Πολυκράτης τύραννος , ἦν ἐν Κορίνθῳ Περίανδρος , ἀλλ οὐδεὶς ἐφοβεῖτο τούτους μεταστὰς εἰς πόλιν ἐλευθέραν καὶ δημοκρατουμένην .
ὁ δὲ τὴν τῶν θεῶν ἀρχὴν ὡς τυραννίδα φοβούμενος σκυθρωπὴν καὶ ἀπαραίτητον ποῖ μεταστῇ ποῖ φύγῃ , ποίαν γῆν ἄθεον εὕρῃ , ποίαν θάλασσαν 0 ;
εἰς τί καταδὺς τοῦ κόσμου μέρος καὶ ἀποκρύψας σεαυτόν , ὦ ταλαίπωρε , πιστεύσεις ὅτι τὸν θεὸν ἀποπέφευγας ;
ἔστι καὶ δούλοις νόμος ἐλευθερίαν ἀπογνοῦσι πρᾶσιν αἰτεῖσθαι καὶ δεσπότην μεταβάλλειν ἐπιεικέστερον ·
ἡ δὲ δεισιδαιμονία θεῶν ἀλλαγὴν οὐ δίδωσιν , οὐ δ ἔστιν εὑρεῖν ὃν οὐ φοβήσεται θεὸν ὁ φοβούμενος τοὺς πατρῴους καὶ γενεθλίους , ὁ φρίττων τοὺς σωτῆρας καὶ τοὺς μειλιχίους τρέμων καὶ δεδοικώς , παρ ὧν αἰτούμεθα πλοῦτον εὐπορίαν εἰρήνην ὁμόνοιαν ὄρθωσιν λόγων καὶ ἔργων τῶν ἀρίστων .
εἶθ οὗτοι τὸ δουλεύειν ἀτύχημα ἡγοῦνται καὶ λέγουσι δεινή τις ἀνδρὶ καὶ γυναικὶ συμφορὰ δούλους γενέσθαι δεσπότας τε δυσχερεῖς λαβεῖν ·
πόσῳ δὲ δεινότερον οἴεσθε πάσχειν αὐτοὺς ἀνεκφεύκτους ἀναποδράστους ἀνυποστάτους λαμβάνοντας ;
ἔστι δούλῳ φεύξιμος βωμός , ἔστι καὶ λῃσταῖς ἀβέβηλα πολλὰ τῶν ἱερῶν , καὶ πολεμίους οἱ φεύγοντες ἂν ἀγάλματος λάβωνται ἢ ναοῦ , θαρροῦσιν ·
ὁ δὲ δεισιδαίμων ταῦτα μάλιστα φρίττει καὶ φοβεῖται καὶ δέδοικεν , ἐν οἷς οἱ φοβούμενοι τὰ δεινότατα τὰς ἐλπίδας ἔχουσι .
μὴ ἀπόσπα τὸν δεισιδαίμονα τῶν ἱερῶν ·
ἐνταῦθα κολάζεται καὶ τιμωρεῖται .
τί δεῖ μακρὰ λέγειν ;
πέρας ἐστὶ τοῦ βίου πᾶσιν ἀνθρώποις ὁ θάνατος ·
τῆς δὲ δεισιδαιμονίας οὐ δ οὗτος , ἀλλ ὑπερβάλλει τοὺς ὅρους ἐπέκεινα τοῦ ζῆν , μακρότερον τοῦ βίου ποιοῦσα τὸν φόβον καὶ συνάπτουσα τῷ θανάτῳ κακῶν ἐπίνοιαν ἀθανάτων , καὶ ὅτε παύεται πραγμάτων , ἄρχεσθαι δοκοῦσα μὴ παυομένων .
ᾅδου τινὲς ἀνοίγονται πύλαι βαθεῖαι , καὶ ποταμοὶ πυρὸς ὁμοῦ καὶ Στυγὸς ἀπορρῶγες ἀνακεράννυνται , καὶ σκότος ἐμπίπλαται πολυφαντάστων εἰδώλων τινῶν χαλεπὰς μὲν ὄψεις οἰκτρὰς δὲ φωνὰς ἐπιφερόντων , δικασταὶ δὲ καὶ κολασταὶ καὶ χάσματα καὶ μυχοὶ μυρίων κακῶν γέμοντες 0 .
οὕτως ἡ κακοδαίμων δεισιδαιμονία τῇ περιττῇ πρὸς ἅπαν τὸ δοκοῦν δεινὸν εὐλαβείᾳ λανθάνει ἑαυτὴν ὑποβάλλουσα παντοίοις δεινοῖς .
τούτων οὐδὲν τῇ ἀθεότητι πρόσεστιν , ἀλλ ἡ μὲν ἄγνοια χαλεπὴ καὶ τὸ παρορᾶν καὶ τυφλώττειν περὶ τηλικαῦτα συμφορὰ μεγάλη ψυχῆς , ὥσπερ ὀμμάτων πολλῶν τὸ φανότατον καὶ κυριώτατον ἀπεσβεσμένης τὴν τοῦ θεοῦ νόησιν 0 1 .
ταύτῃ δὲ τὸ ἐμπαθές , ὥσπερ εἴρηται , καὶ ἑλκῶδες καὶ ταρακτικὸν καὶ καταδεδουλωμένον εὐθὺς πρόσεστι τῇ δόξῃ .
μουσικήν φησιν ὁ Πλάτων ἐμμελείας καὶ εὐρυθμίας δημιουργὸν ἀνθρώποις ὑπὸ θεῶν οὐ τρυφῆς ἕνεκα καὶ κνήσεως ὤτων δοθῆναι , ἀλλ ὥστε τῶν τῆς ψυχῆς περιόδων καὶ ἁρμονιῶν τὸ ταραχῶδες καὶ πεπλανημένον ἐν σώματι , μούσης τε καὶ χάριτος ἐνδείᾳ πολλαχῇ δι ἀκολασίαν καὶ πλημμέλειαν ἐξυβρίζον , αὖθις εἰς τάξιν ἀνελίττουσαν οἰκείως καὶ περιάγουσαν καθιστᾶν .
ὅσσα δὲ μὴ πεφίληκε Ζεύς  φησὶ Πίνδαρος  ἀτύζονται βοὰν Πιερίδων ἀίοντα ·
καὶ γὰρ διαγριαίνεται καὶ ἀγανακτεῖ , καὶ τὰς τίγρεις δέ φασι περιτυμπανιζομένας ἐκμαίνεσθαι καὶ ταράττεσθαι καὶ τέλος αὑτὰς διασπᾶν .