Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἀρχὴ γάρ τις ἐντυχίας καὶ γνώσεως αὕτη συνήθης 0 .
καὶ ὁ Ἐπαμεινώνδας Θεάνωρ εἶπεν ὦ Σιμμία , ὄνομα μὲν τ ἀνδρί , γένος δὲ Κροτωνιάτης τῶν ἐκεῖ φιλοσόφων οὐ καταισχύνων τὸ μέγα Πυθαγόρου κλέος 0 ·
ἀλλὰ καὶ νῦν ἥκει δεῦρο μακρὰν ὁδὸν ἐξ Ἰταλίας ἔργοις καλοῖς καλὰ δόγματα βεβαιῶν .
ὑπολαβὼν δ ὁ ξένος οὐκοῦν ἔφη σὺ κωλύεις , ὦ Ἐπαμεινώνδα , τῶν ἔργων τὸ κάλλιστον .
εἰ γὰρ εὖ ποιεῖν φίλους καλόν , οὐκ αἰσχρὸν εὖ πάσχειν ὑπὸ φίλων 0 ·
ἡ γὰρ χάρις οὐχ ἧττον δεομένη τοῦ λαμβάνοντος ἢ τοῦ διδόντος ἐξ ἀμφοῖν τελειοῦται πρὸς τὸ καλόν 0 ·
ὁ δὲ μὴ δεξάμενος ὥσπερ σφαῖραν εὖ φερομένην κατῄσχυνεν ἀτελῆ πεσοῦσαν 0 .
ποίου γὰρ οὕτω σκοποῦ βάλλοντα καὶ τυχεῖν ἡδὺ καὶ διαμαρτάνειν ἀνιαρὸν ὡς ἀνδρὸς εὖ παθεῖν ἀξίου διὰ χάριτος ἐφιέμενον 0 ;
ἀλλ ἐπεῖ μὲν ὁ τοῦ σκοποῦ μένοντος ἀτυχήσας σφάλλεται δι αὑτόν , ἐνταυθοῖ δ ὁ παραιτούμενος καὶ ὑποφεύγων ἀδικεῖ τὴν χάριν εἰς ὃ ἔσπευκε μὴ περαίνουσαν .
σοὶ μὲν οὖν τὰς αἰτίας ἤδη διῆλθον , ὑφ ὧν ἔπλευσα δεῦρο ·
βούλομαι δὲ καὶ τούτοις διελθὼν χρήσασθαι πρός σε δικασταῖς .
ἐπεὶ γὰρ ἐξέπεσον αἱ κατὰ πόλεις ἑταιρεῖαι τῶν Πυθαγορικῶν στάσει κρατηθέντων , τοῖς δ ἔτι συνεστῶσιν ἐν Μεταποντίῳ συνεδρεύουσιν ἐν οἰκίᾳ πῦρ οἱ Κυλώνειοι περιένησαν καὶ διέφθειραν ἐν τ αὐτῷ πάντας πλὴν Φιλολάου καὶ Λύσιδος , νέων ὄντων ἔτι ῥώμῃ καὶ κουφότητι διωσαμένων τὸ πῦρ , Φιλόλαος μὲν εἰς Λευκανοὺς φυγὼν ἐκεῖθεν ἀνεσώθη πρὸς τοὺς ἄλλους φίλους ἤδη πάλιν ἀθροιζομένους καὶ κρατοῦντας τῶν Κυλωνείων Λῦσις δ ὅπου γέγονεν ἠγνοεῖτο πολὺν χρόνον ·
πλήν γε δὴ Γοργίας ὁ Λεοντῖνος ἐκ τῆς Ἑλλάδος ἀναπλέων εἰς Σικελίαν ἀπήγγελλε τοῖς περὶ Ἄρκεσον βεβαίως Λύσιδι συγγεγονέναι διατρίβοντι περὶ Θήβας .
ὥρμησε δ ὁ Ἄρκεσος πόθῳ τ ἀνδρὸς αὐτὸς ὡς εἶχε πλεῦσαι , κομιδῇ δὲ διὰ γῆρας καὶ ἀσθένειαν ἐλλείπων ἐπέσκηψε μάλιστα μὲν ζῶντα κομίσαι τὸν Λῦσιν εἰς Ἰταλίαν ἢ τὰ λείψανα τεθνηκότος 0 .
οἱ δ ἐν μέσῳ πόλεμοι καὶ στάσεις καὶ τυραννίδες ἐκώλυσαν αὐτῷ ζῶντι συντελέσαι τοὺς φίλους τὸν ἆθλον .
ἐπεὶ δ ἡμῖν τὸ Λύσιδος δαιμόνιον ἤδη τεθνηκότος ἐναργῶς προϋπέφαινε τὴν τελευτήν , καὶ τὰς παρ ὑμῖν , ὦ Πολύμνι , θεραπείας καὶ διαίτας τ ἀνδρὸς οἱ σαφῶς εἰδότες ἀπήγγελλον , ὅτι πλουσίας ἐν οἴκῳ πένητι γηροκομίας τυχὼν καὶ πατὴρ τῶν σῶν υἱέων ἐπιγραφεὶς οἴχοιτο μακαριστός , ἀπεστάλην ἐγὼ νέος καὶ εἷς ὑπὸ πολλῶν καὶ πρεσβυτέρων , ἐχόντων οὐκ ἔχουσι χρήματα διδόντων , πολλὴν χάριν καὶ φιλίαν ἀντιλαμβανόντων .
λῦσις δὲ καὶ κεῖται καλῶς ὑφ ὑμῶν , καὶ τάφου καλοῦ κρείττων αὐτῷ χάρις ἐκτινομένη φίλοις ὑπὸ φίλων καὶ οἰκείων 0 .
ταῦτα τοῦ ξένου λέγοντος , ὁ μὲν πατὴρ ἐπεδάκρυσε τῇ μνήμῃ τοῦ Λύσιδος πολὺν χρόνον , ὁ δ ἀδελφὸς ὑπομειδιῶν , ὥσπερ εἰώθει πρὸς ἐμέ πῶς ἔφη ποιοῦμεν , ὦ Καφεισία ;
προϊέμεθα τὴν πενίαν τοῖς χρήμασι καὶ σιωπῶμεν ;
ἥκιστ ἔφην ἐγώ τὴν φίλην καὶ ἀγαθὴν κουροτρόφον ·
ἀλλ ἄμυνε σὸς γὰρ ὁ λόγος .
καὶ μὴν ἐγώ εἶπεν ὦ πάτερ , ταύτῃ μόνον τὴν οἰκίαν ἐδεδίειν ἁλώσιμον ὑπὸ χρημάτων εἶναι , κατὰ τὸ Καφισίου σῶμα , καλῆς μὲν ἐσθῆτος δεόμενον ἵνα τοῖς ἐρασταῖς ἐγκαλλωπίσηται τοσούτοις οὖσιν , ἀφθόνου δὲ καὶ πολλῆς ;
τροφῆς ἵν ἀντέχῃ πρὸς τὰ γυμνάσια καὶ πρὸς τοὺς ἐν ταῖς παλαίστραις ἀγῶνας ·
ὁπηνίκα δ οὗτος οὐ προδίδωσι τὴν πενίαν οὐ δ ὡς βαφὴν ἀνίησι τὴν πάτριον πενίαν , ἀλλὰ καίπερ ὢν μειράκιον , εὐτελείᾳ καλλωπίζεται καὶ στέργει τὰ παρόντα , τίς ἂν ἡμῖν γένοιτο τῶν χρημάτων διάθεσις καὶ χρῆσις ;
ἦπου καταχρυσώσομεν τὰ ὅπλα , καὶ τὴν ἀσπίδα πορφύρᾳ συμμεμιγμένῃ πρὸς χρυσίον , ὥσπερ Νικίας ὁ Ἀθηναῖος , διαποικιλοῦμεν 0 ;
σοὶ δ , ὦ πάτερ , Μιλησίαν χλανίδα τῇ δὲ μητρὶ παραλουργὸν ὠνησόμεθα χιτώνιον 0 ;
οὐ γὰρ εἰς γαστέρα δήπου καταχρησόμεθα τὴν δωρεάν , εὐωχοῦντες αὑτοὺς πολυτελέστερον , ὥσπερ ξένον ὑποδεδεγμένοι βαρύτερον τὸν πλοῦτον ἄπαγ ·
εἶπεν ὁ πατήρ ὦ παῖ ·
μηδέποτε τοιαύτην ἐπίδοιμι μετακόσμησιν .
τοῦ βίου ἡμῶν καὶ μὴν οὐ δ ἀργόν ἔφη καθισόμεθα φρουροῦντες οἴκοι τὸν πλοῦτον ·
ἄχαρις γὰρ ἂν οὕτως ἡ χάρις καὶ ἄτιμος ἡ κτῆσις εἴη .
εἶπεν ὁ πατήρ .
οὐκοῦν ἔφη ὁ Ἐπαμεινώνδας Ἰάσωνι μὲν τῷ Θετταλῶν ταγῷ πέμψαντι δεῦρο πολὺ χρυσίον ἔναγχος πρὸς ἡμᾶς καὶ δεομένῳ λαβεῖν ἀγροικότερος ἐφάνην ἀποκρινόμενος ἀδίκων χειρῶν αὐτὸν κατάρχειν , ὅτι μοναρχίας ὢν ἐραστὴς ἄνδρα δημότην ἐλευθέρας καὶ αὐτονόμου πόλεως ἐπείρα διὰ χρημάτων .
σοῦ δ , ὦ ξένε , τὴν μὲν προθυμίαν ʽ καλὴ γὰρ καὶ φιλόσοφοσ δέχομαι καὶ ἀγαπῶ διαφερόντως 0 ·
ἥκεις δὲ φάρμακα φίλοις μὴ νοσοῦσι κομίζων .
ὥσπερ οὖν εἰ πολεμεῖσθαι πυθόμενος ἡμᾶς ἔπλευσας ὅπλοις καὶ βέλεσιν ἡμᾶς ὠφελήσων , εἶτα φιλίαν καὶ εἰρήνην εὗρες , οὐκ ἂν ᾤου δεῖν ἐκεῖνα διδόναι καὶ ἀπολείπειν μὴ δεομένοις ·
οὕτω σύμμαχος μὲν ἀφῖξαι πρὸς πενίαν ὡς ἐνοχλουμένοις ὑπ αὐτῆς , ἡ δ ἐστὶ ῥᾴστη φέρειν ἡμῖν καὶ φίλη σύνοικος 0 .
οὔκουν δεῖ χρημάτων οὐ δ ὅπλων ἐπ αὐτὴν μηδὲν ἀνιῶσαν ἀλλ ἀπάγγελλε τοῖς ἐκεῖ γνωρίμοις , ὅτι κάλλιστα μὲν αὐτοὶ πλούτῳ χρῶνται καλῶς δὲ πενίᾳ χρωμένους αὐτόθι φίλους ἔχουσι , τὰς δὲ Λύσιδος ἡμῖν τροφὰς καὶ ταφὰς αὐτὸς ὑπὲρ αὑτοῦ Λῦσις ἀπέδωκε , τὰ τ ἄλλα καὶ πενίαν διδάξας μὴ δυσχεραίνειν .
ὑπολαβὼν δ ὁ Θεάνωρ ἆρ οὖν ἔφη τὸ πενίαν δυσχεραίνειν ἀγεννές ἐστι τὸ δὲ πλοῦτον δεδιέναι καὶ φεύγειν οὐκ ἄτοπον 0 ;
ἄτοπον , εἰ μὴ λόγῳ τις αὐτὸν ἀλλὰ σχηματιζόμενος ἢ δι ἀπειροκαλίαν ἢ τῦφόν τινα διωθεῖται 0 .
καὶ τίς ἄν ἔφη λόγος ἀπείργοι τὴν ἐκ καλῶν καὶ δικαίων κτῆσιν , ὦ Ἐπαμεινώνδα ;
μᾶλλον δὲ ʽπραότερον γὰρ ἡμῖν ἢ τῷ Θετταλῷ πρὸς τὰς ἀποκρίσεις ἐνδίδου σαυτὸν ὑπὲρ τούτων εἰπέ μοι , πότερον ἡγῇ δόσιν μὲν εἶναί τινα χρημάτων ὀρθὴν λῆψιν δὲ μηδεμίαν ἢ καὶ τοὺς διδόντας ἁμαρτάνειν πάντως καὶ τοὺς λαμβάνοντας 0 1 ;
οὐδαμῶς εἶπεν ὁ Ἐπαμεινώνδας , ἀλλ ὥσπερ ἄλλου τινὸς ἐγὼ καὶ πλούτου χάριν τε καὶ κτῆσιν εἶναι νομίζω , τὴν μὲν αἰσχρὰν τὴν δ ἀστείαν 0 .
ἆρ οὖν ἔφη ὁ Θεάνωρ ὁ ἃ ὀφείλει διδοὺς ἑκουσίως καὶ προθύμως οὐ καλῶς δίδωσιν ;
ὡμολόγησεν .
ὁ δ ἅ τις καλῶς δίδωσι δεξάμενος οὐ καλῶς εἴληφεν ;
ἢ γένοιτ ἂν δικαιοτέρα χρημάτων λῆψις τῆς παρὰ τοῦ δικαίως διδόντος 0 ;
οὐκ ἄν ἔφη γένοιτο .
δυεῖν ἄρα φίλων εἶπεν ὦ Ἐπαμεινώνδα , εἰ θατέρῳ δοτέον , θατέρῳ δήπου ληπτέον ·
ἐν μὲν γὰρ ταῖς μάχαις τὸν εὖ βάλλοντα τῶν πολεμίων ἐκκλιτέον , ἐν δὲ ταῖς χάρισι τὸν καλῶς διδόντα τῶν φίλων οὔ τε φεύγειν οὔτ ἀπωθεῖσθαι δίκαιον 0 ·
εἰ γὰρ ἡ πενία μὴ δυσχερὲς οὐ δ αὖ πάλιν ὁ πλοῦτος οὕτως ἄτιμος καὶ ἀπόβλητος 0 1 .
οὐ γὰρ οὖν εἶπεν ὁ Ἐπαμεινώνδας ἀλλ ἔστιν ὅτῳ μὴ λαβόντι τὸ καλῶς διδόμενον τιμιώτερον ὑπάρχει καὶ κάλλιον ·
οὑτωσὶ δ ἐπίσκεψαι μεθ ἡμῶν .
εἰσὶ δήπουθεν ἐπιθυμίαι πολλαὶ καὶ πολλῶν , ἔνιαι μὲν ἔμφυτοι λεγόμεναι καὶ περὶ τὸ σῶμα βλαστάνουσαι , πρὸς τὰς ἀναγκαίας ἡδονάς αἱ δ ἐπήλυδες , αἳ ἕνεκα κενῶν δοξῶν , ἰσχὺν δὲ καὶ βίαν ὑπὸ χρόνου καὶ συνηθείας ἐν τροφῇ μοχθηρᾷ λαβοῦσαι , πολλάκις ἕλκουσι καὶ ταπεινοῦσι τὴν ψυχὴν ἐρρωμενέστερον τῶν ἀναγκαίων 0 ·
ἔθει δὲ καὶ μελέτῃ πολὺ μέν τις ἤδη καὶ τῶν ἐμφύτων ἀπαρύσαι παθῶν τῷ λόγῳ παρέσχε ·
τὸ δὲ πᾶν τῆς ἀσκήσεως κράτος , ὦ φίλε , ταῖς ἐπεισοδίοις καὶ περιτταῖς προσαγαγόντας ἐπιθυμίαις ἐκπονεῖν χρὴ καὶ ἀποκόπτειν αὐτὰς ἀνείρξεσι καὶ κατοχαῖς ὑπὸ τοῦ λόγου κολαζομένας .
εἰ γὰρ δίψαν ἐκβιάζεται καὶ πεῖναν ἡ πρὸς τροφὴν καὶ ποτὸν ἀντίβασις τοῦ λογισμοῦ , μακρῷ δήπου ῥᾷόν ἐστι φιλοπλουτίαν κολοῦσαι καὶ φιλοδοξίαν ἀποχαῖς ὧν ἐφίενται καὶ ἀνείρξεσιν εἰς τέλος καταλυθείσας ἢ οὐ δοκεῖ σοι ;
ὡμολόγησεν ὁ ξένος .
ἆρ οὖν ἔφη διαφορὰν ὁρᾷς ἀσκήσεως καὶ τοῦ πρὸς ὃ ἡ ἄσκησις ἔργου , καὶ καθάπερ ἀθλητικῆς ἔργον μὲν ἂν εἴποις τὴν ὑπὲρ τοῦ στεφάνου πρὸς τὸν ἀντίπαλον ἅμιλλαν , ἄσκησιν δὲ τὴν ἐπὶ τοῦτο διὰ τῶν γυμνασίων παρασκευὴν τοῦ σώματος 0 1 ·
οὕτω καὶ ἀρετῆς ὁμολογεῖς τὸ μὲν ἔργον εἶναι τὸ δ ἄσκησιν 0 ;
ὁμολογήσαντος δὲ τοῦ ξένου , φέρε τοίνυν πρῶτον εἶπε τῆς ἐγκρατείας τὸ τῶν αἰσχρῶν καὶ παρανόμων ἡδονῶν ἀπέχεσθαι πότερον ἄσκησιν ἢ μᾶλλον ἔργον καὶ ἀπόδειξιν ἀσκήσεως εἶναι νομίζεις ;
ἔργον εἶπεν ἐγὼ καὶ ἀπόδειξιν ἄσκησιν δὲ καὶ μελέτην ἐγκρατείας , οὐχ ᾗπερ ἔτι νῦν ἐφείλκυσθε πάντες ὑμεῖς , ὅταν γυμναζόμενοι καὶ κινήσαντες ὥσπερ ζῷα τὰς ὀρέξεις , ἐπιστῆτε λαμπραῖς τραπέζαις καὶ ποικίλοις ἐδέσμασι πολὺν χρόνον , εἶτα ταῦτα τοῖς οἰκέταις ὑμῶν εὐωχεῖσθαι παραδόντες , αὐτοὶ τὰ λιτὰ καὶ ἁπλᾶ προσφέρησθε κεκολασμέναις ἤδη ταῖς ἐπιθυμίαις 0 ;
ἡ γὰρ ἐν οἷς ἔξεστιν ἀποχὴ τῶν ἡδονῶν ἄσκησίς ἐστι τῇ ψυχῇ πρὸς ἃ κεκώλυται πάνυ μὲν οὖν εἶπεν .
ἔστιν οὖν τις , ὦ φίλε , καὶ δικαιοσύνῃ πρὸς φιλοπλουτίαν καὶ φιλαργυρίαν ἄσκησις , οὐ τὸ μὴ κλέπτειν ἐπιόντα νύκτωρ τὰ τῶν πέλας μη δὲ λωποδυτεῖν ·
οὐ δ εἰ μὴ προδίδωσί τις πατρίδα καὶ φίλους δι ἀργύριον , οὗτος ἀσκεῖ πρὸς φιλαργυρίαν ʽκαὶ γὰρ ὁ νόμος ἴσως ἐνταῦθα καὶ ὁ φόβος ἀπείργει τὴν πλεονεξίαν τοῦ ἀδικεῖν , ἀλλ ὁ τῶν δικαίων καὶ συγκεχωρημένων ὑπὸ τοῦ νόμου κερδῶν πολλάκις ἀφιστὰς ἑαυτὸν ἑκουσίως , ἀσκεῖ καὶ προσεθίζεται μακρὰν εἶναι παντὸς ἀδίκου καὶ παρανόμου λήμματος .
οὔ τε γὰρ ἐν ἡδοναῖς μεγάλαις μὲν ἀτόποις δὲ καὶ βλαβεραῖς οἷόν τε τὴν διάνοιαν ἠρεμεῖν μὴ πολλάκις ἐν ἐξουσίᾳ τοῦ ἀπολαύειν καταφρονήσασαν , οὔ τε λήμματα μοχθηρὰ καὶ πλεονεξίας μεγάλας εἰς ἐφικτὸν ἡκούσας ὑπερβῆναι ῥᾴδιον ᾧτινι μὴ πόρρωθεν ἐνδέδεται καὶ κεκόλασται τὸ φιλοκερδές , ἀλλ οἷς ἔξεστιν ἀνέδην εἰς τὸ κερδαίνειν ἀνατεθραμμένον σπαργᾷ πρὸς τὰς ἀδικίας μάλα μόλις καὶ χαλεπῶς τοῦ πλεονεκτεῖν ἀπεχόμενον 0 .
ἀνδρὶ δὲ μὴ φίλων προϊεμένῳ χάρισι μὴ βασιλέων δωρεαῖς αὑτόν , ἀλλὰ καὶ τύχης κλῆρον ἀπειπαμένῳ καὶ θησαυροῦ φανέντος ἐπιπηδῶσαν ἀποστήσαντι τὴν φιλοπλουτίαν , οὐκ ἐπανίσταται πρὸς τὰς ἀδικίας οὐ δὲ θορυβεῖ τὴν διάνοιαν ἀλλ εὐκόλως χρῆται πρὸς τὸ καλὸν αὑτῷ μέγα φρονῶν καὶ τὰ κάλλιστα τῇ ψυχῇ συνειδώς .
τούτων ἐγὼ καὶ Καφεισίας ἐρασταὶ τῶν ἀνθρώπων ὄντες , ὦ φίλε Σιμμία , παραιτούμεθα τὸν ξένον ἐᾶν ἡμᾶς ἱκανῶς ἐγγυμνάσασθαι τῇ πενίᾳ πρὸς τὴν ἀρετὴν ἐκείνην .
ταῦτα τ ἀδελφοῦ διελθόντος , ὁ Σιμμίας δὶς ἢ τρὶς ἐπινεύσας τῇ κεφαλῇ μέγας ἔφη μέγας ἀνήρ ἐστιν Ἐπαμεινώνδας τούτου δ αἴτιος οὑτοσὶ Πολύμνις , ἐξ ἀρχῆς τὴν ἀρίστην τροφὴν ἐν φιλοσοφίᾳ τοῖς παισὶ παρασκευασάμενος 0 .
ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων αὐτοὶ διαλύεσθε πρὸς αὑτούς , ὦ ξένε ·
τὸν δὲ Λῦσιν ἡμῖν , εἰ θέμις ἀκοῦσαι , πότερον ἄρα κινεῖς ἐκ τοῦ τάφου καὶ μετοικίζεις εἰς Ἰταλίαν ἢ καταμένειν ἐνταῦθα παρ ἡμῖν ἐάσεις εὐμενέσι καὶ φίλοις , ὅταν ἐκεῖ γενώμεθα , συνοίκοις χρησόμενον 0 ;
καὶ ὁ Θεάνωρ ἐπιμειδιάσας ἔοικεν ἔφη Λῦσις , ὦ Σιμμία , φιλοχωρεῖν , οὐδενὸς τῶν καλῶν ἐνδεὴς γεγονὼς δι Ἐπαμεινώνδαν .
ἔστι γάρ τι γιγνόμενον ἰδίᾳ περὶ τὰς ταφὰς τῶν Πυθαγορικῶν ὅσιον , οὗ μὴ τυχόντες οὐ δοκοῦμεν ἀπέχειν τὸ μακαριστὸν καὶ οἰκεῖον τέλος .
ὡς οὖν ἔγνωμεν ἐκ τῶν ὀνείρων τὴν Λύσιδος τελευτὴν ʽ διαγιγνώσκομεν δὲ σημείῳ τινὶ φαινομένῳ κατὰ τοὺς ὕπνους , εἴ τε τεθνηκότος εἴ τε ζῶντος εἴδωλὸν ἐστιν , ἔννοια πολλοῖς ἐπεισῆλθεν , ὡς ἐπὶ ξένης ὁ Λῦσις ἄλλως κεκήδευται καὶ κινητέος ἐστὶν ἡμῖν ὅπως ἐκεῖ μεταλάχῃ τῶν νομιζομένων 0 .
τοιαύτῃ δὲ διανοίᾳ παραγενόμενος καὶ πρὸς τὸν τάφον εὐθὺς ὑπὸ τῶν ἐγχωρίων ὁδηγηθείς , ἑσπέρας ἤδη χοὰς ἐχεόμην ἀνακαλούμενος τὴν Λύσιδος ψυχὴν κατελθεῖν ἀποθεσπίσουσαν ὡς χρὴ ταῦτα πράσσειν .
προϊούσης δὲ τῆς νυκτός , εἶδον μὲν οὐδὲν ἀκοῦσαι δὲ φωνῆς ἔδοξα τὰ ἀκίνητα μὴ κινεῖν ·
ὁσίως γὰρ ὑπὸ τῶν φίλων κεκηδεῦσθαι τὸ Λύσιδος σῶμα , τὴν δὲ ψυχὴν ἤδη κεκριμένην ἀφεῖσθαι πρὸς ἄλλην γένεσιν , ἄλλῳ δαίμονι συλλαχοῦσαν 0 .
καὶ μέντοι καὶ συμβαλὼν ἕωθεν Ἐπαμεινώνδᾳ καὶ τὸν τρόπον ἀκούσας ᾧ θάψειε Λῦσιν , ἐπέγνων ὅτι καλῶς ἄχρι τῶν ἀπορρήτων πεπαιδευμένος ὑπ ἐκείνου τ ἀνδρὸς εἴη καὶ χρῷτο τ αὐτῷ δαίμονι πρὸς τὸν βίον , εἰ μὴ κακὸς ἐγὼ τεκμήρασθαι τῷ πλῷ τὸν κυβερνήτην 0 .
εὐρεῖαι μὲν γὰρ ἀτραποὶ βίων , ὀλίγαι δ ἃς δαίμονες ἀνθρώπους ἄγουσιν ὁ μὲν οὖν Θεάνωρ ταῦτ εἰπὼν τῷ Ἐπαμεινώνδᾳ προσέβλεψεν , οἷον ἐξ ὑπαρχῆς ἀναθεώμενος αὐτοῦ τὴν φύσιν καὶ τὸ εἶδος 0 1 .
ἐν τούτῳ δ ὁ μὲν ἰατρὸς προσελθὼν περιέλυσε τοῦ Σιμμίου τὸν ἐπίδεσμον ὡς θεραπεύσων τὸ σῶμα ·
φυλλίδας δ ἐπεισελθὼν μεθ Ἱπποσθενείδου καὶ κελεύσας ἐμὲ καὶ Χάρωνα καὶ Θεόκριτον ἐξαναστῆναι προσῆγεν εἴς τινα γωνίαν τοῦ περιστύλου , σφόδρα τεταραγμένος ὡς διεφαίνετο τῷ προσώπῳ κ ἀμοῦ μή τι καινότερον , ὦ Φυλλίδα , προσπέπτωκεν εἰπόντος , ἐμοὶ μὲν οὐδέν ἔφη καινόν , ὧ Καφεισία ·
καὶ γὰρ προῄδειν καὶ προύλεγον ὑμῖν τὴν Ἱπποσθενείδου μαλακίαν , δεόμενος μὴ ἀνακοινοῦσθαι μη δὲ παραλαμβάνειν εἰς τὴν πρᾶξιν .
ἐκπλαγέντων δὲ τὸν λόγον ἡμῶν , ὁ Ἱπποσθενείδας μὴ λέγε πρὸς θεῶν ἔφη Φυλλίδα , ταῦτα ·
μη δὲ τὴν προπέτειαν εὐτολμίαν οἰόμενος ἀνατρέψῃς καὶ ἡμῶν καὶ τὴν πόλιν ·
ἀλλ ἔασον ἀσφαλῶς , εἴπερ εἵμαρται , κατελθεῖν τοὺς ἄνδρας .
καὶ ὁ Φυλλίδας παροξυνόμενος 0 ·
εἰπέ μοι φησίν ὦ Ἱπποσθενείδα , πόσους οἴει μετέχειν τῶν ἀπορρήτων εἰς τὴν πρᾶξιν ἡμῖν ;
ἐγὼ μέν εἶπεν οὐκ ἐλάσσους ἢ τριάκοντα γιγνώσκω 0 .
τί οὖν ἔφη τοσούτων τὸ πλῆθος ὄντων , τὰ πᾶσι δόξαντα μόνος ἀνῄρηκας καὶ διακεκώλυκας ἐκπέμψας ἱππέα πρὸς τοὺς ἄνδρας ἤδη καθ ὁδὸν ὄντας , ἀναστρέφειν κελεύσας καὶ μὴ κατατεῖναι σήμερον , ὅτε τῶν πρὸς τὴν κάθοδον αὐτοῖς τὰ πλεῖστα καὶ τ αὐτόματον συμπαρεσκεύασεν .
εἰπόντος δὲ ταῦτα τοῦ Φυλλίδου , πάντες μὲν διεταράχθημεν ὁ δὲ Χάρων τῷ Ἱπποσθενείδᾳ πάνυ σκληρῶς τὴν ὄψιν ἐνερείσας ὦ μοχθηρέ εἶπεν ἄνθρωπε , τί δέδρακας ἡμᾶς ;
οὐδέν ἔφη δεινόν ὁ Ἱπποσθενείδας ἐὰν ἀνεὶς τὴν τραχύτητα τῆς φωνῆς , ἀνδρὸς ἡλικιώτου καὶ πολιὰς παραπλησίως ἔχοντος λογισμῶν μετάσχῃς .
εἰ μὲν γὰρ εὐψυχίαν φιλοκίνδυνον ἀποδείξασθαι τοῖς πολίταις καὶ θυμὸν ὀλιγωροῦντα τοῦ βίου προῃρήμεθα , Φυλλίδα , πολὺ τὸ τῆς ἡμέρας μῆκος ἔτι 0 ·
καὶ τὴν ἑσπέραν μὴ περιμένωμεν ἀλλ ἤδη βαδίζωμεν ἐπὶ τοὺς τυράννους τὰ ξίφη λαβόντες ·
ἀποκτιννύωμεν , ἀποθνήσκωμεν , ἀφειδῶμεν ἑαυτῶν .
εἰ δὲ ταῦτα μὲν οὔ τε δρᾶσαι χαλεπὸν οὔ τε παθεῖν , ἐξελέσθαι δὲ τὰς Θήβας ὅπλων , τοσούτων πολεμίων περιεχόντων , καὶ τὴν Σπαρτιατῶν φρουρὰν ἀπώσασθαι δυσὶ νεκροῖς ἢ τρισὶν οὐ ῥᾴδιον  οὐ δὲ γὰρ τοσοῦτον εἰς τὰ συμπόσια καὶ τὰς ὑποδοχὰς παρεσκεύακε Φυλλίδας ἄκρατον , ὥστε τοὺς χιλίους καὶ πεντακοσίους Ἀρχία μεθυσθῆναι δορυφόρους ἀλλὰ κ ἂν ἐκεῖνον ἀνέλωμεν , ἐφεδρεύει , τῇ νυκτὶ νήφων Ἡριππίδας καὶ Ἄρκεσος  , τί σπεύδομεν κατάγειν φίλους καὶ οἰκείους ἄνδρας ἐπὶ προῦπτον ὄλεθρον , καὶ τοῦτο μη δ ἀγνοούντων τῶν ἐχθρῶν παντάπασι τὴν κάθοδον 0 1 ;
διὰ τί γὰρ Θεσπιεῦσι μὲν παρήγγελται τρίτην ἡμέραν ταύτην ἐν τοῖς ὅπλοις εἶναι προσέχειν , ὅταν οἱ Σπαρτιατῶν ἡγεμόνες καλῶσιν ;
ἀμφίθεον δὲ σήμερον , ὡς πυνθάνομαι , μέλλουσιν ἀνακρίναντες , ὅταν Ἀρχίας ἐπανέλθῃ , διαφθερεῖν .
οὐ μεγάλα ταῦτα σημεῖα τοῦ μὴ λανθάνειν τὴν πρᾶξιν 0 ;
οὐ κράτιστον ἐπισχεῖν χρόνον οὐχὶ πολὺν ἀλλ ὅσον ἐξοσιώσασθαι τὰ θεῖα 0 ;
καὶ γὰρ οἱ μάντεις τῇ Δήμητρι τὸν βοῦν θύοντες πολὺν θόρυβον καὶ κίνδυνον λέγουσι δημόσιον ἀποσημαίνειν τὰ ἔμπυρα .
καὶ τὸ σοὶ πλείστης δεόμενον , ὦ Χάρων , εὐλαβείας , ἐχθὲς ἐξ ἀγροῦ μοι συνοδεύων Ὑπατόδωρος ὁ Ἐριάνθους χρηστὸς μὲν ἄλλως καὶ οἰκεῖος ἀνὴρ οὐδὲν δὲ τῶν πρασσομένων συνειδώς , ἔστι σοι φησὶν ὦ Ἱπποσθενείδα , Χάρων ἑταῖρος ἐμοὶ δ οὐ πάνυ συνήθης ἐὰν οὖν δοκῇ σοι , φράσον αὐτῷ φυλάττεσθαί τινα κίνδυνον ἐξ ἐνυπνίου μάλα δυσχεροῦς καὶ ἀτόπου 0 ·
τῆς γὰρ ἄλλης νυκτὸς ᾤμην αὐτοῦ τὴν οἰκίαν ὠδίνειν ὥσπερ κύουσαν αὐτὸν δὲ καὶ τοὺς φίλους συναγωνιῶντας εὔχεσθαι καὶ κύκλῳ παρεῖναι τὴν δὲ μυκᾶσθαι καὶ ἀφιέναι φωνάς τινας ἀνάρθρους , τέλος δὲ πῦρ λάμψαι πολὺ καὶ δεινὸν ἐξ αὐτῆς ἔνδοθεν , ὡς τὰ πλεῖστα τῆς πόλεως φλέγεσθαι τὴν δὲ Καδμείαν καπνῷ μόνῳ περιέχεσθαι τὸ δὲ πῦρ ἄνω μὴ ἐπιπολάζειν 0 .
, ἡ μὲν οὖν ὄψις , ὦ Χάρων , ἣν ὁ ἄνθρωπος ;
διεξῆλθε , τοιαύτη τις ἦν ·
ἐγὼ δὲ καὶ παραχρῆμα κατέδεισα , καὶ πολὺ μᾶλλον ἀκούσας σήμερον ὡς εἰς τὴν σὴν οἰκίαν οἱ φυγάδες καταίρειν μέλλουσιν , ἀγωνιῶ , μὴ μεγάλων κακῶν ἐμπλήσωμεν ἡμᾶς αὐτοὺς , οὐδὲν ἀξιόλογον τοὺς πολεμίους δράσαντες ἀλλ ὅσον διαταράξαντες 0 .
τὴν γὰρ πόλιν πρὸς ἡμῶν τίθεμαι , τὴν δὲ Καδμείαν ὥσπερ ἐστὶ πρὸς ἐκείνων 0 1 .
ὑπολαβὼν δ ὁ Θεόκριτος καὶ κατασχὼν τὸν Χάρωνα βουλόμενον εἰπεῖν τι πρὸς τὸν Ἱπποσθενείδαν , ἀλλ ἔμοιγ εἶπεν ἀπ οὐδενὸς οὕτως ;
οὐδέποτε θαρρῆσαι πρὸς τὴν πρᾶξιν , ὦ Ἱπποσθενείδα , παρέστη , καίπερ ἱεροῖς ἀεὶ χρησαμένῳ καλοῖς ὑπὲρ τῶν φυγάδων , ὡς ἀπὸ τῆς ὄψεως ταύτης 0 ·
εἴ γε φῶς μὲν πολὺ καὶ λαμπρὸν ἐν τῇ πόλει λέγεις ἐξ οἰκίας φίλης ἀνασχεῖν , καπνῷ δὲ συμμελανθῆναι τὸ τῶν πολεμίων οἰκητήριον , οὐδὲν οὐδέποτε δακρύων καὶ ταραχῆς φέροντι κρεῖττον 0 ·
ἀσήμους δὲ φωνὰς ἐκφέρεσθαι παρ ἡμῶν , ὥστε κ ἂν εἴ τις ἐπιχειροίη κατηγορεῖν , περιφώνησιν ἀσαφῆ καὶ τυφλὴν ὑπόνοιαν ἡ πρᾶξις λαβοῦσα μόνον ἅμα καὶ φανήσεται καὶ κρατήσει .
δυσιερεῖν δέ γε θύοντας εἰκός ἡ γὰρ ἀρχὴ καὶ τὸ ἱερεῖον οὐ δημόσιον ἀλλὰ τῶν κρατούντων ἐστίν 0 .
ἔτι δὲ τοῦ Θεοκρίτου λέγοντος , λέγω πρὸς τὸν Ἱπποσθενείδαν τίνα πρὸς τοὺς ἄνδρας ἐξαπέστειλας ;
εἰ γὰρ οὐ πολὺ προείληφας , διωξόμεθα καὶ Ἱπποσθενείδας οὐκ οἶδ εἶπεν ὦ Καφεισία ʽ δεῖ γὰρ ὑμῖν τ ἀληθῆ λέγειν , εἰ καταλάβοις ἂν τὸν ἄνθρωπον ἵππῳ χρώμενον τῶν ἐν Θήβαις κρατίστῳ ·
γνώριμος δ ὑμῖν ὁ ἄνθρωπός ἐστι , τῶν Μέλωνα ἁρματηλατῶν ἐπιστάτης καὶ διὰ Μέλωνα τὴν πρᾶξιν ἀπ ἀρχῆς συνειδώς .
κ ἀγὼ κατιδὼν τὸν ἄνθρωπον ἆρ οὐ Χλίδωνα λέγεις εἶπον ὦ Ἱπποσθενείδα , τὸν κέλητι τὰ Ἡραῖα νικῶντα πέρυσιν ;
ἐκεῖνον μὲν οὖν αὐτόν 0 ·
ἔφησε .
καὶ τίς οὗτος ἔφην ἐστὶν ὁ πρὸς ταῖς αὐλείοις θύραις ἐφεστὼς πάλαι καὶ προσβλέπων ἡμῖν ;
ἐπιστρέψας οὖν ὁ Ἱπποσθενείδας Χλίδων ἔφη νὴ τὸν Ἡρακλέα ·
φεῦ , μή τι χαλεπώτερον συμβέβηκε ;
κ ἀκεῖνος , ὡς εἶδεν ἡμᾶς προσέχοντας αὐτῷ , ἀπὸ τῆς θύρας ἡσυχῆ προσῆγε .
τοῦ δ Ἱπποσθενείδου νεύσαντος αὐτῷ καὶ λέγειν κελεύσαντος εἰς ἅπαντας 0 .
οἶδ ἔφη τοὺς ἄνδρας ἀκριβῶς , Ἱπποσθενείδα καί σε μή τε κατ οἶκον εὑρὼν μή τ ἐπ ἀγορᾶς δεῦρο πρὸς τούτους ἐτεκμαιρόμην ἣκειν , καὶ συνέτεινον εὐθύς , ἵνα μηδὲν ἀγνοῆτε τῶν γεγονότων .
ὡς γὰρ ἐκέλευσας τάχει παντὶ χρησάμενον ἐπὶ τοῦ ὄρους ἀπαντῆσαι τοῖς ἀνδράσιν , εἰσῆλθον οἴκαδε ληψόμενος τὸν ἵππον ·
αἰτοῦντι δὲ μοι τὸν χαλινὸν οὐκ εἶχεν ἡ γυνὴ δοῦναι , ἀλλὰ διέτριβεν ἐν τῷ ταμιείῳ πολὺν χρόνον ·
ὡς δὲ ζητοῦσα καὶ σκευωρουμένη τὰ ἔνδον , ἱκανῶς ἀπολαύσασά μου , τέλος ὡμολόγησε κεχρηκέναι τῷ γείτονι τὸν χαλινὸν ἑσπέρας , αἰτησαμένης αὐτοῦ τῆς γυναικός ·
ἀγανακτοῦντος ἐμοῦ καὶ κακῶς αὐτὴν λέγοντος , τρέπεται πρὸς δυσφημίας ἀποτροπαίους , ἐπαρωμένη κακὰς ὁδοὺς κακὰς δ ἐπανόδους ·
ἃ νὴ Δία πάντα τρέψειαν εἰς αὐτὴν ἐκείνην οἱ θεοί .
τέλος δὲ μέχρι πληγῶν προαχθεὶς ὑπ ὀργῆς , εἶτ ὄχλου γειτόνων καὶ γυναικῶν συνδραμόντος , αἴσχιστα ποιήσας καὶ παθὼν μόλις ἀφῖγμαι πρὸς ὑμᾶς , ὅπως ἄλλον ἐκπέμπητε πρὸς τοὺς ἄνδρας , ὡς ἐμοῦ παντάπασιν ἐκστατικῶς ἐν τῷ παρόντι καὶ κακῶς ἔχοντος .
ἡμᾶς δέ τις ἔσχεν ἄτοπος μεταβολὴ τοῦ πάθους .
μικρὸν γὰρ ἔμπροσθεν τῷ κεκωλῦσθαι δυσχεραίνοντες , πάλιν διὰ τὴν ὀξύτητα τοῦ καιροῦ καὶ τὸ τάχος , ὡς οὐκ οὔσης ἀναβολῆς , εἰς ἀγωνίαν ὑπηγόμεθα καὶ φόβον .
οὐ μὴν ἀλλ ἐγὼ προσαγορεύσας τὸν Ἱπποσθενείδαν καὶ δεξιωσάμενος ἐθάρρυνον , ὡς καὶ τῶν θεῶν παρακαλούντων ἐπὶ τὴν πρᾶξιν .
ἐκ δὲ τούτου Φυλλίδας μὲν ᾤχετο τῆς ὑποδοχῆς ἐπιμελησόμενος , καὶ τὸν Ἀρχίαν εὐθὺς ἐνσείσων εἰς τὸν πότον ·
χάρων δὲ τῆς οἰκίας ἐγὼ δὲ καὶ Θεόκριτος πάλιν πρὸς τὸν Σιμμίαν ἐπανήλθομεν , ὅπως τῷ Ἐπαμεινώνδᾳ καιρὸν λαβόντες ἐντύχοιμεν .
οἱ δ ἦσαν πρόσω ζητήσεως οὐκ ἀγεννοῦς νὴ Δί ἀλλ ἧς ὀλίγον ἔμπροσθεν οἱ περὶ Γαλαξίδωρον καὶ Φειδόλαον ἥψαντο , διαποροῦντες τίνος οὐσίας καὶ δυνάμεως εἴη τὸ Σωκράτους λεγόμενον δαιμόνιον .
ἃ μὲν οὖν πρὸς τὸν Γαλαξιδώρου λόγον ἀντεῖπεν ὁ Σιμμίας οὐκ ἠκούσαμεν αὐτὸς δὲ Σωκράτη μὲν ἔφη περὶ τούτων ἐρόμενός ποτε μὴ τυχεῖν ἀποκρίσεως , διὸ μη δ αὖθις ἐρέσθαι πολλάκις δ αὐτῷ παραγενέσθαι τοὺς μὲν δι ὄψεως ἐντυχεῖν θείῳ τινὶ λέγοντας ἀλαζόνας ἡγουμένῳ , τοῖς δ ἀκοῦσαί τινος φωνῆς φάσκουσι ·
προσέχοντι τὸν νοῦν καὶ διαπυνθανομένῳ μετὰ σπουδῆς ὅθεν ἡμῖν παρίστατο , σκοπουμένοις ἰδίᾳ πρὸς ἀλλήλους , ὑπονοεῖν μήποτε τὸ Σωκράτους δαιμόνιον οὐκ ὄψις ἀλλὰ φωνῆς τινος αἴσθησις ἢ λόγου νόησις εἴη , συνάπτοντος ἀτόπῳ τινὶ τρόπῳ πρὸς αὐτόν ·
ὥσπερ καὶ καθ ὕπνον οὐκ ἔστι φωνή , λόγων δέ τινων δόξας καὶ νοήσεις λαμβάνοντες οἴονται φθεγγομένων ἀκούειν , ἀλλὰ τοῖς μὲν ὡς ἀληθῶς ὄναρ ἡ τοιαύτη σύνεσις γίγνεται , δι ἡσυχίαν καὶ γαλήνην τοῦ σώματος , ὅταν καθεύδωσι μόλις ἐπήκοον ἔχουσι τὴν ψυχὴν τῶν κρειττόνων καὶ πεπνιγμένοι γε θορύβῳ τῶν παθῶν καὶ περιαγωγῇ τῶν χρειῶν εἰσακοῦσαι καὶ παρασχεῖν τὴν διάνοιαν οὐ δύνανται τοῖς δηλουμένοις .
σωκράτει δ ὁ νοῦς καθαρὸς ὢν καὶ ἀπαθής , τῷ σώματι μικρὰ τῶν ἀναγκαίων χάριν καταμιγνὺς αὑτόν , εὐαφὴς ἦν καὶ λεπτὸς ὑπὸ τοῦ προσπεσόντος ὀξέως μεταβαλεῖν ·
τὸ δὲ προσπῖπτον οὐ φθόγγον ἀλλὰ λόγον ἄν τις εἰκάσειε δαίμονος , ἄνευ φωνῆς ἐφαπτόμενον αὐτῷ τῷ δηλουμένῳ τοῦ νοοῦντος πληγῇ γὰρ ἡ φωνὴ προσέοικε τῆς ψυχῆς , δι ὤτων βίᾳ τὸν λόγον εἰσδεχομένης , ὅταν ἀλλήλοις ἐντυγχάνωμεν .
ὁ δὲ τοῦ κρείττονος νοῦς ἄγει τὴν εὐφυᾶ ψυχὴν ἐπιθιγγάνων τῷ νοηθέντι πληγῆς μὴ δεομένην ·
ἡ δ ἐνδίδωσιν αὐτῷ χαλῶντι καὶ συντείνοντι τὰς ὁρμάς , οὐ βιαίους ὑπὸ παθῶν ἀντιτεινόντων , ἀλλ εὐστρόφους καὶ μαλακὰς ὥσπερ ἡνίας ἐνδούσας 0 .
οὐ δεῖ δὲ θαυμάζειν ὁρῶντας τοῦτο μὲν ὑπὸ μικροῖς ;
οἴαξι μεγάλων περιαγωγὰς ὁλκάδων , τοῦτο δὲ τροχῶν κεραμεικῶν δίνησιν ἄκρας παραψαύσει χειρὸς ὁμαλῶς περιφερομένων 0 ·
ἄψυχα μὲν γὰρ ἀλλ ὅμως τροχαλὰ ταῖς κατασκευαῖς ὑπὸ λειότητος ἐνδίδωσι πρὸς τὸ κινοῦν ῥοπῆς γενομένης .
ψυχὴ δ ἀνθρώπου μυρίαις ὁρμαῖς οἷον ὕσπληξιν ἐντεταμένη , μακρῷ πάντων ὀργάνων εὐστροφώτατόν ἐστιν , ἄν τις κατὰ λόγον ἅπτηται , ῥοπὴν λαβοῦσα πρὸς τὸ νοηθὲν κινεῖσθαι ἐνταῦθα γὰρ εἰς τὸ νοοῦν αἱ τῶν παθῶν καὶ ὁρμῶν κατατείνουσιν ἀρχαί ·
τούτου δὲ σεισθέντος , ἑλκόμεναι σπῶσι καὶ συντείνουσι τὸν ἄνθρωπον .
ᾗ καὶ μάλιστα τὸ νοηθὲν ἡλίκην ἔχει ῥώμην καταμαθεῖν δίδωσιν ·
ὀστᾶ γὰρ ἀναίσθητα καὶ νεῦρα καὶ σάρκες ὑγρῶν περίπλεαι , καὶ βαρὺς ὁ ἐκ τούτων ὄγκος ἡσυχάζων καὶ κείμενος , 0 ·
ἅμα τῷ τὴν ψυχὴν ἐν μνηστείᾳ βαλέσθαι τι καὶ πρὸς αὐτὸ κινῆσαι τὴν ὁρμήν , ὅλος ἀναστὰς καὶ συνταθείς , πᾶσι τοῖς μέρεσιν οἷον ἐπτερωμένος φέρεται πρὸς τὴν πρᾶξιν .
εἰ δ ὁ τῆς κινήσεως καὶ συνεντάσεως καὶ παραστάσεως τρόπος χαλεπὸς ἢ παντελῶς ἄπορος συνοφθῆναι , καθ ὃν ἡ ψυχὴ νοήσασα ἐφέλκεται ταῖς ὁρμαῖς τὸν ὄγκον , ἀλλ ἐν ὅσῳ μάλα δίχα φωνῆς ἐννοηθεὶς κινεῖ λόγος ἀπραγμόνως , οὕτως οὐκ ἂν οἶμαι δυσπείστως ἔχοιμεν ὑπὸ νοῦ κρείσσονος νοῦν καὶ ψυχῆς θειοτέρας ἂν ἄγεσθαι θύραθεν ἐφαπτομένης ἣν πέφυκεν ἐπαφὴν λόγος ἴσχειν πρὸς λόγον ὥσπερ φῶς ἀνταύγειαν 0 .
τῷ γὰρ ὄντι τὰς μὲν ἀλλήλων νοήσεις οἷον ὑπὸ σκότῳ διὰ φωνῆς ψηλαφῶντες γνωρίζομεν 0 ·
αἱ δὲ τῶν δαιμόνων φέγγος ἔχουσαι τοῖς δυναμένοις ἐλλάμπουσιν , οὐ δεόμεναι ῥημάτων οὐ δ ὀνομάτων , οἷς χρώμενοι πρὸς ἀλλήλους ;
οἱ ἄνθρωποι συμβόλοις εἴδωλα τῶν νοουμένων καὶ εἰκόνας ὁρῶσιν , αὐτὰ δ οὐ γιγνώσκουσι πλὴν οἷς ἔπεστιν ἴδιόν τι καὶ δαιμόνιον ὥσπερ εἴρηται φέγγος ·
καίτοι τὸ περὶ τὴν φωνὴν γιγνόμενον ἔστιν παραμυθεῖται τοὺς ἀπιστοῦντας ·
ὁ γὰρ ἀὴρ φθόγγοις ἐνάρθροις τυπωθεὶς καὶ γενόμενος δι ὅλου λόγος καὶ φωνὴ πρὸς τὴν ψυχὴν τοῦ ἀκροωμένου περαίνει τὴν νόησιν ·
ὥστε θαυμάζειν οὐκ ἄξιον , εἰ καὶ κατὰ τοῦτο τὸ νοηθὲν ὑπὸ τῶν ἀμεινόνων ὁ ἀὴρ τρεπόμενος δι εὐπάθειαν ἐνσημαίνεται τοῖς θείοις καὶ περιττοῖς ἀνδράσι τὸν τοῦ νοήσαντος λόγον 0 .
ὥσπερ γὰρ αἱ πληγαὶ τῶν οντων ἀσπίσι χαλκαῖς ἁλίσκονται διὰ τὴν ἀντήχησιν , ὅταν ἐκ βάθους ἀναφερόμεναι προσπέσωσι , τῶν δ ἄλλων ἀδήλως διεκθέουσαι λανθάνουσιν ·
οὕτως οἱ τῶν δαιμόνων λόγοι διὰ πάντων φερόμενοι μόνοις ἐνηχοῦσι τοῖς ἀθόρυβον ἦθος καὶ νήνεμον ἔχουσι τὴν ψυχὴν , οὓς δὴ καὶ ἱεροὺς καὶ δαιμονίους ἀνθρώπους καλοῦμεν .
οἱ δὲ πολλοὶ καταδαρθοῦσιν οἴονται τὸ δαιμόνιον ἀνθρώποις ἐπιθειάζειν ·
εἰ δ ἐγρηγορότας καὶ καθεστῶτας ἐν τῷ φρονεῖν ὁμοίως κινοῦσι , θαυμαστὸν ἡγοῦνται καὶ ἄπιστον ·
ὥσπερ ἂν εἴ τις οἴοιτο , τὸν μουσικὸν ἀνειμένῃ τῇ λύρᾳ χρώμενον , ὅταν συστῇ τοῖς τόνοις ἢ καθαρμοσθῇ , μὴ ἅπτεσθαι μη δὲ χρῆσθαι 0 .
τὸ γὰρ αἴτιον οὐ συνορῶσι , τὴν ἐν αὐτοῖς ἀναρμοστίαν καὶ ταραχήν , ἧς ἀπήλλακτο Σωκράτης ὁ ἑταῖρος ἡμῶν ὥσπερ ὁ δοθεὶς ἔτι παιδὸς ὄντος αὐτοῦ τῷ πατρὶ χρησμὸς ἀπεθέσπισεν ἐᾶν γὰρ αὐτὸν ἐκέλευσεν ὅ τι ἂν ἐπὶ νοῦν ἴῃ πράττειν , καὶ μὴ βιάζεσθαι μη δὲ παράγειν ἀλλ ἐφιέναι τὴν ὁρμὴν τοῦ παιδός , εὐχόμενον ὑπὲρ αὐτοῦ Διὶ ἀγοραίῳ καὶ Μούσαις , τὰ δ ἄλλα μὴ πολυπραγμονεῖν περὶ Σωκράτους , ὡς κρείττονα δήπουθεν ἔχοντος ἐν αὑτῷ μυρίων διδασκάλων καὶ παιδαγωγῶν ἡγεμόνα πρὸς τὸν βίον .
ἡμῖν μέν , ὦ Φειδόλαε , καὶ ζῶντος Σωκράτους καὶ τεθνηκότος , οὕτως ἐννοεῖν περὶ τοῦ δαιμονίου παρίσταται , τῶν κληδόνας ἢ πταρμοὺς ἤ τι τοιοῦτον εἰρηκότων ἄλλο καταφρονοῦσιαν ἃ δὲ Τιμάρχου τοῦ Χαιρωνέως ἠκούσαμεν ὑπὲρ τούτου διεξιόντος , οὐκ οἶδα μὴ μύθοις ὁμοιότερ ἢ λόγοις ὄντα σιωπᾶν ἄμεινον 0 .
μηδαμῶς εἶπεν ὁ Θεόκριτος ἀλλὰ δίελθ αὐτά ·
καὶ γὰρ εἰ μὴ λίαν ἀκριβῶς , ἀλλ ἔστιν ὅπη ψαύει τῆς ἀληθείας καὶ τὸ μυθῶδες 0 .
πρότερον δὲ τίς ἦν οὗτος ὁ Τίμαρχος φράσον ·
οὐ γὰρ ἔγνων τὸν ἄνθρωπον εἰκότως γ εἶπεν ὁ Σιμμίας ὦ Θεόκριτε νέος γὰρ ὢν κομιδῇ ἐτελεύτησε , καὶ τοῦ Σωκράτους δεηθεὶς ταφῆναι παρὰ Λαμπροκλέα τὸν Σωκράτους υἱόν , ὀλίγαις πρότερον ἡμέραις αὐτοῦ τεθνηκότα , φίλον καὶ ἡλικιώτην γενόμενον .
οὗτος οὖν ποθῶν γνῶναι τὸ Σωκράτους δαιμόνιον ἣν ἔχει δύναμιν , ἅτε δὴ νέος οὐκ ἀγεννὴς ἄρτι γεγευμένος φιλοσοφίας , ἐμοὶ καὶ Κέβητι κοινωσάμενος μόνοις εἰς Τροφωνίου κατῆλθε , δράσας τὰ νομιζόμενα περὶ τὸ μαντεῖον .
ἐμμείνας δὲ δύο νύκτας κάτω καὶ μίαν ἡμέραν , τῶν πολλῶν ἀπεγνωκότων αὐτὸν ἤδη καὶ τῶν οἰκείων ὀδυρομένων , πρωὶ μάλα φαιδρὸς ἀνῆλθε προσκυνήσας δὲ τὸν θεόν , ὡς πρῶτον διέφυγε τὸν ὄχλον , διηγεῖτο ἡμῖν θαυμάσια πολλὰ καὶ ἰδεῖν καὶ ἀκοῦσαι .