Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
εἵματα μὲν χροὶ ἕστο τά οἱ Χάριτές τε καὶ Ὧραι ποίησαν καὶ ἔβαψαν ἐν ἄνθεσιν εἰαρινοῖσιν , οἷα φοροῦσ  ὧραι , ἔν τε κρόκῳ ἔν θ ὑακίνθῳ ἔν τε ἴῳ θαλέθοντι ῥόδου τ ἐνὶ ἄνθει καλῷ , ἡδέι νεκταρέῳ , ἔν τ ἀμβροσίαις καλύκεσσιν ἄνθεσι ναρκίσσου καλλιρρόου δ οια Ἀφροδίτη ὥραις παντοίαις τεθυωμένα εἵματα ἕστο .
οὗτος ὁ ποιητὴς καὶ τὴν τῶν στεφάνων χρῆσιν εἰδὼς φαίνεται δι ὧν λέγει   ·
ἣ δὲ σὺν ἀμφιπόλοισι φιλομειδὴς Ἀφροδίτη . . . .
πλεξάμεναι στεφάνους εὐώδεας ἄνθεα γαίης ἂν κεφαλαῖσιν ἔθεντο θεαὶ λιπαροκρήδεμνοι , Νύμφαι καὶ Χάριτες , ἅμα δὲ χρυσῆ Ἀφροδίτη , καλὸν ἀείδουσαι κατ ὄρος πολυπιδάκου Ἴδης .
νίκανδρος δ ἐν δευτέρῳ Γεωργικῶν καταλέγων καὶ αὐτὸς στεφανωτικὰ ἄνθη καὶ περὶ Ἰωνιάδων Νυμφῶν καὶ περὶ ῥόδων τάδε λέγει   ·
ἀλλὰ τὰ μὲν σπείροις τε καὶ ὡς ὡραῖα φυτεύοις , ἄνθε  Ἰαονίηθε ·
γένη γε μὲν ἰάσι δισσά , ὠχρόν τε χρυσῷ τε φυὴν εἰς ὦπα προσεικές , ἅσσα τ Ἰωνιάδες Νύμφαι στέφος ἁγνὸν Ἴωνι Πισαίοις ποθέσασαι ἐνὶ κλήροισιν ὄρεξαν .
ἤνυσε γὰρ χλούνηνδε μετεσσύμενος σκυλάκεσσιν , Ἀλφειῷ καὶ λύθρον ἑῶν ἐπλύνατο γυίων , ἑσπέριος Νύμφαισιν Ἰαονίδεσσι νυχεύσων .
αὐτὰρ ἀκανθοβόλοιο ῥόδου κατατέμνεο βλάστας τάφροις τ ἐμπήξειας , ὅσον διπάλαιστα τελέσκων .
πρῶτα μὲν Ὠδονίηθε Μίδης ἅπερ Ἀσίδος ἀρχὴν λείπων ἐν κλήροισιν ἀνέτρεφεν Ἠμαθίοισιν , αἰὲν ἐς ἑξήκοντα πέριξ κομόωντα πετήλοις ·
δεύτερα Νισαίης Μεγαρηίδος , οὐ δὲ Φάσηλις οὐ δ αὐτὴ Λεύκοφρυν ἀγασσαμένη ἐπιμεμφής , Ληθαίου Μάγνητος ἐφ ὕδασιν εὐθαλέουσα .
κισσοῦ δ ἄλλοτε κλῶνας ἐυρρίζου καπέτοισιν , πολλάκι δὲ στέφος αὐτὸ κορυμβηλοῖο φυτεύσαις θράσκιον ἢ ἀργωπὸν ἠὲ κλαδέεσσι πλανήτην ·
βλαστοδρεπιδεχυτοιο καὶ εἰς μίαν ὄρσεο κόρσην , σπεῖραν ὑπὸ σπυρίδεσσι νεοπλέκτοισι καθάπτων , ὄφρα δύο κροκόωντες ἐπιζυγέοντε κορύμβοι μέσφα συνωρίζωσιν ὑπερφιάλοιο μετώπου , χλωροῖς ἀμφοτέρωθεν ἐπηρεφέες πετάλοισιν .
σπέρματι μὴν κάλυκες κεφαλήγονοι ἀντελέουσιν , ἀργήεις πετάλοισι , κρόκῳ μέσα χροιισθεῖσαι ·
ἃ κρίνα , λείρια δ ἄλλοι ἐπιφθέγγονται ἀοιδῶν , οἳ δὲ καὶ ἀμβροσίην , πολέες δέ τε χάρμ Ἀφροδίτης ·
ἤρισε γὰρ χροιῇ .
τὸ δέ που ἐπὶ μέσσον ὄνειδος ὅπλον βρωμήταο διεκτέλλον πεφάτισται .
ἶρις δ ἐν ῥίζῃσιν ἀγαλλίας ἥ θ ὑακίνθῳ αἰαστῇ προσέοικε , χελιδονίοισι δὲ τέλλει ἄνθεσιν ἰσοδρομεῦσα , χελιδόσιν , αἵ τ ἀνὰ κόλπῳ φυλλάδα νηλείην ἐκχεύετον , ἀρτίγονοι δὲ εἴδοντ ἠμύουσαι αἰεὶ κάλυκες στομίοισιν .
σὺν καὶ ἅπερ τ ὀξεῖα χροιῇ λυχνὶς οὐ δὲ θρυαλλίς , οὐ δὲ μὲν ἀνθεμίδων κενεὴ γηρύσεται ἀκμή , οὐ δὲ βοάνθεμα κεῖνα τά τ αἰπύτατον κάρη ὑψοῖ , φλόξ τε θεοῦ αὐγῇσιν ἀνερχομένῃς ἰσάουσα .
ἕρπυλλον δὲ φριαλευσοτεν βώλοισι φυτεύσεις , ὄφρα κλάδοις μακροῖσιν ἐφερπύζων διάηται ἠὲ κατακρεμάησιν ἐφιμείρων ποτὰ Νυμφέων .
καὶ δ αὐτῆς μήκωνος ἄπο πλαταγώνια βάλλοις , ἄβρωτον κώδειαν ὄφρα κνώπεσσι φυλάξῃ ·
φυλλάσιν ἦ γὰρ πάντα διοιγομέναισιν ἐφίζει ἑρπετά , τὴν δὲ δρόσοισιν ἐισκομένην βοτέονται κώδειαν , καρποῖο μελιχροτέρου πλήθουσαν .
θρίων δ οἰχομένων ῥέα μὲν φλόγες , ἄλλοτε ῥιπαὶ πῆξαν σάρκα τυπῇσι ·
τὰ δ οὐ βάσιν ἐστήριξαν , οὔ τε τι παι βρώμην ποτιδεγμένα ·
πολλάκι δ ἴχνη στιφροῖς ὠλίσθηναν ἐνιχρίμψαντε καρείοις ·
ἁδρύνει δὲ βλάστα βαθεῖ ἐν τεύχεϊ κόπρος , σαμψύχου λιβάνου τε νέας κλάδας ἠδ ὅσα κῆποι ἀνδράσιν ἐργοπόνοις στεφάνους ἔπι πορσαίνουσιν .
ἦ γὰρ καὶ λεπταὶ πτερίδες καὶ παιδὸς ἔρωτες λεύκῃ ἰσαιόμενοι , ἐν καὶ κρόκος εἴαρι μύων κύπρος τ ὀσμηρόν τε σισύμβριον ὅσσα τε κοίλοις ἄσπορα ναιομένοισι τόποις ἀνεθρέψατο λειμὼν κάλλεα , βουφθαλμόν τε καὶ εὐειδὲς Διὸς ἄνθος , χάλκας , σὺν δ ὑάκινθον ἰωνιάδας τε χαμηλὰς ὀρφνοτέρας , ἃς στύξε μετ ἄνθεσι Περσεφόνεια .
σὺν δὲ καὶ ὑψῆέν τε πανόσμεον ὅσσα τε τύμβοι φάσγανα παρθενικαῖς νεοδουπέσιν ἀμφιχέονται , αὐταί τ ἠιθέας ἀνεμωνίδες ἀστράπτουσαι τηλόθεν ὀξυτέρῃσιν ἐφελκόμεναι χροιῇσιν .
ἐν ἐνίοις δὲ γράφεται  ἐφελκόμεναι φιλοχροιαῖς .
πᾶς δέ τις ἢ ἑλένειον ἢ ἀστέρα φωτίζοντα δρέψας εἰνοδίοισι θεῶν παρακάββαλε σηκοῖς ἢ αὐτοῖς βρετάεσσιν , ὅτε πρώτιστον ἴδωνται ·
πολλάκι θελμια καλά , τοτὲ χρυσανθὲς ἀμέργων λείριά τε στήλαισιν ἐπιφθίνοντα καμόντων καὶ γεραὸν πώγωνα καὶ ἐντραπέας κυκλαμίνους σαύρην θ , ἣ χθονίου πέφαται στέφος Ἡγεσιλάου .
ἐκ τούτων τῶν ἐπῶν δῆλον γίνεται ὅτι ἕτερόν ἐστιν τὸ χελιδόνιον τῆς ἀνεμώνης ·
τινὲς γὰρ τ αὐτὸ εἶναί φασι .
τὰς δ ἀνθήσεις λαμβάνειν δεῖ συνακολουθοῦντα τοῖς ἄστροις τὸ ἡλιοτρόπιον καλούμενον καὶ τὸ χελιδόνιον ·
καὶ γὰρ τοῦτο ἅμα τῇ χελιδόνι ἀνθεῖ .
καὶ ἀμβροσίαν δὲ ἄνθος τι ἀναγράφει ὁ Καρύστιος ἐν Ἱστορικοῖς Ὑπομνήμασι λέγων οὕτως   ·
Νίκανδρός φησιν   ἐξ ἀνδριάντος τῆς κεφαλῆς Ἀλεξάνδρου τὴν καλουμένην ἀμβροσίαν φύεσθαι ἐν Κῷ .
προείρηται δ ἄνω   περὶ αὐτῆς ὅτι τὸ κρίνον οὕτω λέγουσι .
τιμαχίδας δ ἐν τετάρτῳ Δείπνου καὶ θήσειόν τι ἀναγράφει καλούμενον ἄνθος ·
θήσειόν θ ἁπαλὸν μήλῳ ἐναλίγκιον ἄνθος , Λευκερέης ἱερὸν περικαλλέος , ὅ ῥα μάλιστα φίλατο .
ἀπὸ τούτου δέ φησι τοῦ ἄνθους καὶ τὸν τῆς Ἀριάδνης καλούμενον στέφανον πεπλέχθαι .
καὶ ὁ Φερεκράτης δὲ ἢ ὁ πεποιηκὼς τὸ δρᾶμα τοὺς Πέρσας μνημονεύων καὶ αὐτὸς ἀνθῶν τινων στεφανωτικῶν φησιν   ·
ὦ μαλάχας μὲν ἐξερῶν , ἀναπνέων δ ὑάκινθον , καὶ μελιλώτινον λαλῶν καὶ ῥόδα προσσεσηρώς ·
ὦ φιλῶν μὲν ἀμάρακον , προσκυνῶν δὲ σέλινα , γελῶν δ ἱπποσέλινα καὶ κοσμοσάνδαλα βαίνων , ἔγχει κ ἀπιβόα τρίτον παιῶν , ὡς νόμος ἐστίν .
ὁ δὲ πεποιηκὼς τοὺς εἰς αὐτὸν ἀναφερομένους Μεταλλεῖς φησιν   ·
ὑπ  ἀναδενδράδων ἁπαλὰς ἀσπαλάθους πατοῦντες ἐν λειμῶνι λωτοφόρῳ κύπειρόν τε δροσώδη κ ἀνθρύσκου μαλακῶν τ ἴων λείμακα καὶ τριφύλλου .
ἐν τούτοις ζητῶ τί τὸ τρίφυλλον .
καὶ γὰρ εἰς Δημαρέτην ἀναφέρεταί τι ποιημάτιον ὃ ἐπιγράφεται Τρίφυλλον .
κ ἀν τοῖς ἐπιγραφομένοις δὲ Ἀγαθοῖς ὁ Φερεκράτης ἢ Στράττις φησίν   ·
λουσάμενοι δὲ πρὸ λαμπρᾶς ἡμέρας ἐν τοῖς στεφανώμασιν , οἳ δ ἐν τῷ μύρῳ λαλεῖτε περὶ σισυμβρίων κοσμοσανδάλων τε .
καὶ Κρατῖνος ἐν Μαλθακοῖς   ·
παντοίοις γε μὴν κεφαλὴν ἀνθέμοις ἐρέπτομαι , λειρίοις ῥόδοις κρίνεσιν κοσμοσανδάλοις ἴοις καὶ σισυμβρίοις ἀνεμωνῶν κάλυξί τ ἠριναῖς ἑρπύλλῳ κρόκοις ὑακίνθοις ἑλειχρύσου κλάδοις οἰνάνθῃσιν ἡμεροκαλλεῖ τε τῷ φιλουμένῳ , ἀνθρύσκ ου . . . . . . . .
ναρκ ίσσου φόβῃ τῷ τ ἀειφρούρῳ μελιλώτῳ κάρα πυκάζομαι ·
καὶ . .
κύτισος αὐτόματος παρὰ Μέδοντος ἔρχεται .
ἡ δὲ τῶν στεφάνων καὶ μύρων πρότερον εἴσοδος εἰς τὰ συμπόσια ἡγεῖτο τῆς δευτέρας τραπέζης , ὡς παρίστησι Νικόστρατος ἐν Ψευδοστιγματίᾳ διὰ τούτων   ·
καὶ σὺ μὲν τὴν δευτέραν τράπεζαν εὐτρεπῆ ποίει , κόσμησον αὐτὴν παντοδαποῖς τραγήμασιν , μύρον , στεφάνους , λιβανωτόν , αὐλητρίδα λαβέ .
φιλόξενος δ ὁ διθυραμβοποιὸς ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Δείπνῳ ἀρχὴν ποιεῖται τὸν στέφανον τῆς εὐωχίας οὑτωσὶ λέγων   ·
κατὰ χειρὸς δ ἤλυθ  ὕδωρ ·
ἁπαλὸς παιδίσκος ἐν ἀργυρέᾳ φέρων προχόῳ ἐπέχευεν .
εἶτ  ἔφερεν στέφανον λεπτᾶς ἀπὸ μυρτίδος εὐγνήτων κλαδέων δισύναπτον .
Εὔβουλος Τιτθαῖς   ·
ὡς γὰρ εἰσῆλθε τὰ γερόντια τότ εἰς δόμους , εὐθὺς ἀνεκλίνετο ·
παρῆν στέφανος ἐν τάχει , ᾔρετο τράπεζα , παρέκειθ  ἅμα τετριμμένη μᾶζα χαριτοβλέφαρος .
τοῦτο δ ἦν ἔθος καὶ παρ Αἰγυπτίοις , ὡς Νικόστρατός φησιν ἐν Τοκιστῇ .
Αἰγύπτιον γὰρ ὑποστησάμενος τὸν τοκιστήν φησιν   ·
καταλαμβάνομεν τὸν πορνοβοσκὸν καὶ δύο ἑτέρους κατὰ χειρὸς ἀρτίως εἰληφότας καὶ στέφανον .
καλὸς ὁ καιρός , Χαιρεφῶν .
σὺ δὲ γαστρίζου , Κύνουλκε ·
καὶ μετὰ ταῦτα ἡμῖν εἰπὲ διὰ τί Κρατῖνος εἴρηκε   τὸν μελίλωτον  τῷ τ ἀειφρούρῳ μελιλώτῳ .
ἐπεὶ δέ σε ὁρῶ ἔξοινον ἤδη γεγενημένον  οὕτως δ εἴρηκε τὸν μεθύσην Ἄλεξις ἐν Εἰσοικιζομένῳ    παύσομαί σε ἐρεσχηλῶν καὶ τοῖς παισὶ παρακελεύομαι κατὰ τὸν Σοφοκλέα , ὃς ἐν Συνδείπνοις φησί   ·
φορεῖτε , μασσέτω τις , ἐγχείτω βαθὺν κρατῆρ ·
ὅδ ἁνὴρ οὐ πρὶν ἂν φάγῃ καλῶς ὅμοια καὶ βοῦς ἐργάτης ἐργάζεται .
καὶ κατὰ τὸν Φλιάσιον δὲ Ἀριστίαν ·
καὶ γὰρ οὗτος ἐν ταῖς ἐπιγραφομέναις Κηρσὶν ἔφη   ·
σύνδειπνος ἢ πίκωμος ἢ μαζαγρέτας , Ἅιδου τραπεζεύς , ἀκρατέα νηδὺν ἔχων .
ἐπεὶ δὲ τοσούτων λεχθέντων μηδὲν ἀποκρίνεται , κελεύω αὐτὸν κατὰ τοὺς Ἀλέξιδος Διδύμους ΧΥΔΑΙΟΙΣ στεφανωθέντα στεφάνοις ἐξάγεσθαι τοῦ συμποσίου .
τῶν δὲ χυδαίων στεφάνων μνημονεύων ὁ κωμῳδιοποιός φησιν   ·
στεφάνων τε τούτων τῶν χύδην πεπλεγμένων .
κ ἀγὼ δ ἐπὶ τούτοις τοῦ λέγειν ἤδη παύσομαι τὸ τήμερον , παραχωρῶν τε τὸν περὶ τῶν μύρων λόγον τοῖς βουλομένοις διεξέρχεσθαι τῷ τε παιδὶ προστάττων ἐπὶ τῇ στεφανηφόρῳ ταύτῃ μου διαλέξει κατὰ τὸν Ἀντιφά νη   στεφά νους ἐνεγκεῖν δεῦρο τῶν χρηστῶν δύο καὶ δᾷδα χρηστὴν ἡμμένην χρηστῷ πυρί .
οὕτω γὰρ τὴν τῶν λόγων ἔξοδον ὥσπερ δράματος ποιήσομαι .
καὶ μετ οὐ πολλὰς ἡμέρας ὥσπερ αὐτὸσ αὑτοῦ σιωπὴν καταμαντευσάμενος ἀπέθανεν εὐτυχῶς , οὐδένα καιρὸν νόσῳ παραδούς , πολλὰ δὲ λυπήσας ἡμᾶς τοὺς ἑταίρους .
περιενεγκόντων δὲ τῶν παίδων ἐν ἀλαβάστοις καὶ ἄλλοις χρυσοῖς σκεύεσιν μύρα , νυστάζοντα τὸν Κύνουλκον θεασάμενός τις πολλῷ τῷ μύρῳ τὸ πρόσωπον ἐπέχρισεν .
ὃ δὲ διεγερθεὶς καὶ μόλις ἑαυτὸν ἀναλαβὼν  τί τοῦτ , εἶπεν , Ἡράκλεις ;
οὐ σπογγιᾷ τίς μου παρελθὼν τὸ πρόσωπον ἐκκαθαρίσει μεμολυσμένον μαγγανείαις πολλαῖς ;
ἢ οὐκ οἴδατε καὶ τὸν καλὸν Ξενοφῶντα ἐν τῷ Συμποσίῳ ποιοῦντα τὸν Σωκράτην τοιαυτὶ λέγοντα   ·
νὴ Δί , ὦ Καλλία , τελέως ἡμᾶς ἑστιᾷς ·
οὐ γὰρ μόνον δεῖπνον ἄμεμπτον παρέθηκας , ἀλλὰ καὶ ἀκροάματα καὶ θεάματα ἥδιστα παρέχεις .
τί οὖν εἰ καὶ μύρον ἐνέγκαι τις ἡμῖν , ἵνα καὶ εὐωδίᾳ ἑστιῴμεθα ;
μηδαμῶς , ἔφη ὁ Σωκράτης ·
ὥσπερ γάρ τοι ἐσθὴς ἄλλη μὲν γυναικεία , ἄλλη δὲ ἀνδρεία , οὕτω καὶ ὀσμὴ ἄλλη μὲν γυναικί , ἄλλη δὲ ἀνδρὶ πρέπει .
καὶ γὰρ ἀνδρὸς μὲν δή που ἕνεκεν ἀνδρῶν οὐδεὶς μύρῳ χρίεται .
αἵ γε μὴν γυναῖκες ἄλλως τε καὶ ἂν νύμφαι τύχωσιν οὖσαι , ὥσπερ ἡ Νικηράτου τε τούτου καὶ ἡ Κριτοβούλου , μύρου μέν τι καὶ προσδέονται ·
αὐταὶ γὰρ τούτου ὄζουσιν .
ἐλαίου δὲ τοῦ ἐν γυμνασίοις ὀσμὴ καὶ παροῦσα ἡδίων ἢ μύρου γυναιξὶν καὶ ἀποῦσα ποθεινοτέρα .
καὶ γὰρ δὴ μύρῳ μὲν ἀλειψάμενος δοῦλος καὶ ἐλεύθερος εὐθὺς ἅπας ὅμοιον ὄζει ·
αἱ δ ἀπὸ τῶν ἐλευθερίων μόχθων ὀσμαὶ ἐπιτηδευμάτων τε πρῶτον χρηστῶν καὶ χρόνου πολλοῦ δέονται , εἰ μέλλουσιν ἡδεῖαί τε καὶ ἐλευθέριαι ἔσεσθαι .
καὶ ὁ θαυμασιώτατος δὲ Χρύσιππος τὴν ὀνομασίαν φησὶ λαβεῖν τὰ μύρα ἀπὸ τοῦ μετὰ πολλοῦ μόρου καὶ πόνου ματαίου γίνεσθαι .
λακεδαιμόνιοί τε ἐξελαύνουσι τῆς Σπάρτης τοὺς τὰ μύρα κατασκευάζοντας ὡς διαφθείροντας τ οὔλαιον ·
καὶ τοὺς τὰ ἔρια δὲ βάπτοντας ὡς ἀφανίζοντας τὴν λευκότητα τῶν ἐρίων .
σόλων τε ὁ σοφὸς διὰ τῶν Νόμων κεκώλυκε τοὺς ἄνδρας μυροπωλεῖν .
νῦν δὲ τῶν ἀνθρώπων οὐχ αἱ ὀσμαὶ μόνον , ὥς φησιν Κλέαρχος ἐν γʹ περὶ Βίων   , ἀλλὰ καὶ αἱ χροιαὶ τρυφερὸν ἔχουσαί τι συνεκθηλύνουσι τοὺς μεταχειριζομένους .
ὑμεῖς δὲ οἴεσθε τὴν ἁβρότητα χωρὶς ἀρετῆς ἔχειν τι τρυφερόν ;
καίτοι Σαπφώ , γυνὴ μὲν πρὸς ἀλήθειαν οὖσα καὶ ποιήτρια , ὅμως ᾐδέσθη τὸ καλὸν τῆς ἁβρότητος ἀφελεῖν λέγουσα ὧδε   ·
ἐγὼ δὲ φίλημ  ἁβροσύναν , καί μοι τὸ λαμπρὸν ἔρος ἀελίω καὶ τὸ καλὸν λέλογχε , φανερὸν ποιοῦσα πᾶσιν ὡς ἡ τοῦ ζῆν ἐπιθυμία τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ καλὸν εἶχεν αὐτῇ ·
ταῦτα δ ἐστὶν οἰκεῖα τῆς ἀρετῆς .
παρράσιος δὲ ὁ ζωγράφος , καίπερ παρὰ μέλος ὑπὲρ τὴν ἑαυτοῦ τέχνην τρυφήσας καὶ τὸ λεγόμενον ἐλευθέριον ἐκ ῥαβδίων ἑλκύσας , λόγῳ γοῦν ἀντελάβετο τῆς ἀρετῆς , ἐπιγραψάμενος τοῖς ἐν Λίνδῳ πᾶσιν αὑτοῦ ἔργοις   ·
ἁβροδίαιτος ἀνὴρ ἀρετήν τε σέβων τάδ ἔγραψεν Παρράσιος .
ᾧ κομψός τις , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , ὑπεραλγήσας ῥυπαίνοντι τὸ τῆς ἀρετῆς ἁβρὸν καὶ καλόν , ἅτε φορτικῶς μετακαλεσαμένῳ εἰς τρυφὴν τὴν δοθεῖσαν ὑπὸ τῆς τύχης χορηγίαν , παρέγραψε τὸ  ῥαβδοδίαιτος ἀνήρ .
ἀλλ ὅμως διὰ τὸ τὴν ἀρετὴν φῆσαι τιμᾶν ἀνεκτέον .
σοφοκλῆς δ ὁ ποιητὴς ἐν Κρίσει τῷ δράματι   τὴν μὲν Ἀφροδίτην Ἡδονήν τινα οὖσαν δαίμονα μύρῳ τε ἀλειφομένην παράγει καὶ κατοπτριζομένην , τὴν δὲ Ἀθηνᾶν Φρόνησιν οὖσαν καὶ Νοῦν , ἔτι δ Ἀρετὴν ἐλαίῳ χριομένην καὶ γυμναζομένην .
τούτοις ἀπαντήσας ὁ Μασσούριος ἔφη ·
ὦ δαιμόνιε ἀνδρῶν , οὐκ οἶδας ὅτι αἱ ἐν τῷ ἐγκεφάλῳ ἡμῶν αἰσθήσεις ὀδμαῖς ἡδείαις παρηγοροῦνται προσέτι τε θεραπεύονται , καθὰ καὶ Ἄλεξίς φησιν ἐν Πονήρᾳ οὕτως   ·
καὶ ὁ ἀνδρειότατος δέ , προσέτι δὲ καὶ πολεμικὸς ποιητὴς Ἀλκαῖος ἔφη   ·
κὰδ δὲ χευάτω μύρον ἁδὺ καττῶ στήθεος ἄμμι .
καὶ ὁ σοφὸς δὲ Ἀνακρέων λέγει που   ·
τί μὴν πέτεαι συρίγγων κοιλώτερα στήθεα χρισάμενος μύρῳ ;
τὰ στήθη παρακελευόμενος μυροῦν , ἐν οἷς ἐστιν ἡ καρδία , ὡς καὶ ταύτης δηλονότι παρηγορουμένης τοῖς εὐώδεσι .
τοῦτο δ ἔπρασσον οὐ μόνον τῆς εὐωδίας ἀπὸ τοῦ στήθους κατὰ φύσιν ἀναφερομένης ἐπὶ τὴν ὄσφρηριν , ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ νομίζειν ἐν τῇ καρδίᾳ τὴν ψυχὴν καθιδρῦσθαι , ὡς Πραξαγόρας καὶ Φυλότιμος οἱ ἰατροὶ παραδεδώκασιν .
καὶ Ὅμηρος δέ φησιν ·
στῆθος δὲ πλήξας κραδίην ἠνίπαπε μύθῳ .
κραδίη δέ οἱ ἔνδον ὑλάκτει .
ἕκτορι δ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι πάτασσε .
ὃ δὴ καὶ σημεῖον φέρουσι τοῦ τὸ κυριώτερον τῆς ψυχῆς ἐνταῦθα κεῖσθαι ·
κατὰ γὰρ τὰς ἐν τοῖς φόβοις γινομένας ἀγωνίας πάλλεσθαι τὴν καρδίαν ἐπιδηλότατα συμβαίνει .
καὶ ὁ Ἀγαμέμνων δέ φησιν ὁ Ὁμηρικός ·
αἰνῶς γὰρ Δαναῶν πέρι δείδια , οὐδέ μοι ἦτορ ἔμπεδον , ἀλλ ἀλαλύκτημαι ·
κραδίη δέ μοι ἔξω στηθέων ἐκθρώσκει , τρομέει δ ὕπο φαίδιμα γυῖα .
καὶ ὁ Σοφοκλῆς δὲ τὰς ἀπολελυμένας τοῦ φόβου πεποίηκε λεγούσας   ·
θυμῷ δ οὔ τις φαιδρὰ χορεύει τάρβους θυγάτηρ .
ἀναξανδρίδης δὲ τὸν ἀγωνιῶντα παράγει λέγοντα   ·
ὦ πονηρὰ καρδία , ἐπιχαιρέκακον ὡς εἶ μόνον τοῦ σώματος ·
ὀρχῇ γὰρ εὐθύς , ἄν μ ἴδῃς δεδοικότα .
πλάτων δέ φησι   τὸν τῶν ὅλων δημιουργὸν καὶ τὴν τοῦ πλευμόνος αὐτῇ φύσιν περιθεῖναι , πρῶτον μὲν μαλακὴν καὶ ἄναιμον , εἶτα σήραγγας ἔχουσαν οἷον σπόγγου κατατετρημένας , ἵν ἐν τῇ τῶν δεινῶν προσδοκίᾳ πολλάκις ἁλλομένη τὸν παλμὸν εἰς ὑπεῖκον καὶ μαλακὸν ποιῆται .
ἀλλὰ μὴν καὶ τοὺς στεφάνους τοὺς περικειμένους τῷ στήθει ὑποθυμιάδας οἱ ποιηταὶ κεκλήκασιν ἀπὸ τῆς τῶν ἀνθῶν ἀναθυμιάσεως , οὐκ ἀπὸ τοῦ τὴν ψυχὴν θυμὸν καλεῖσθαι , ὥς τινες ἀξιοῦσιν .
τῷ δὲ τοῦ μύρου ὀνόματι πρῶτος Ἀρχίλοχος κέχρηται λέγων   ·
οὐκ ἂν μύροισι γραῦς ἐοῦσ ἠλείφετο .
καὶ ἀλλαχοῦ δ ἔφη   ·
ἐσμυρισμένας κόμας καὶ στῆθος , ὡς ἂν καὶ γέρων ἠράσσατο .
μύρρα γὰρ ἡ σμύρνα παρ Αἰολεῦσιν , ἐπειδὴ τὰ πολλὰ τῶν μύρων διὰ σμύρνης ἐσκευάζετο καὶ ἥ γε στακτὴ καλουμένη διὰ μόνης ταύτης .
ὁ δὲ Ὅμηρος τὴν μὲν χρῆσιν οἶδε τῶν μύρων , ἔλαιον δ αὐτὰ καλεῖ μετ ἐπιθέτου ·
ῥοδόεντι δ ἔχριεν ἐλαίῳ .
καὶ ἀλλαχοῦ δὲ   λέγει τι τεθυωμένον .
καὶ ἡ Ἀφροδίτη δὲ παρ αὐτῷ   τὸν Ἕκτορος νεκρὸν ῥοδόεντι ἔχριεν ἐλαίῳ ἀμβροσίῳ .
καὶ τοῦτο μὲν ἐξ ἀνθέων .
περὶ δὲ τοῦ ἐκ τῶν ἀρωμάτων σκευαζομένου , ἃ δὴ θυώματα ἐκάλουν , ἐπὶ τῆς Ἥρας λέγει ·
ἀμβροσίῃ μὲν πρῶτον ἀπὸ χροὸς ἱμερόεντος λύματα πάντα κάθηρεν , ἀλείψατο δὲ χρόα λευκὸν ἀμβροσίῳ ἑανῷ , τό ῥά οἱ τεθυωμένον ἦεν ·
τοῦ καὶ κινυμένοιο Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ ἔμπης ἐς γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἵκετ ἀυτμή .
γίνεται δὲ μύρα κάλλιστα κατὰ τόπους , ὡς Ἀπολλώνιός φησιν ὁ Ἡροφίλειος ἐν τῷ περὶ Μύρων γράφων οὕτως ·
ἶρις μὲν ἐν Ἤλιδι χρηστοτάτη καὶ ἐν Κυζίκῳ ·
ῥόδινον δὲ κράτιστον ἐν Φασήλιδι , καὶ τὸ ἐκ Νέας δὲ πόλεως καὶ Καπύης ·
κρόκινον δ ἐν Σόλοις τῆς Κιλικίας καὶ ἐν Ῥόδῳ ·
νάρδινον δὲ τὸ ἐν Τάρσῳ ·
οἰνάνθη δὲ ἡ Κυπρία καὶ Ἀδραμυττηνή ·
ἀμαράκινον Κῷον καὶ μήλινον .
κύπρινον δὲ προκέκριται τὸ ἐν Αἰγύπτῳ , δευτερεῦον δ ἐστὶ τὸ Κυπριακὸν καὶ τὸ ἐν Φοινίκῃ καὶ ταύτης τὸ ἀπὸ Σιδῶνος .
τὸ δὲ παναθηναικὸν λεγόμενον ἐν Ἀθήναις ·
τὸ δὲ μετώπιον καὶ Μενδήσιον κάλλιστα ἐν Αἰγύπτῳ σκευάζεται ·
σκευάζεται δὲ τὸ μετώπιον ἐξ ἐλαίου τοῦ ἀπὸ τῶν πικρῶν καρύων .
οἱ δὲ χορηγοῦντες , φησί , καὶ ἡ ὕλη καὶ οἱ τεχνῖται τὸ χρηστότατον ποιοῦσι μύρον , ἀλλ οὐχ οἱ τόποι .
ἔφεσός γέ τοι πρότερον , φησί , τοῖς μύροις διέφερεν καὶ μάλιστα τῷ μεγαλλείῳ , νῦν δὲ οὔ .
ἤκμαζε δὲ καὶ τὰ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ διὰ πλοῦτον καὶ διὰ τὴν Ἀρσινόης καὶ Βερενίκης σπουδήν .
ἐγίνετο δὲ καὶ ἐν Κυρήνῃ ῥόδινον χρηστότατον καθ ὃν χρόνον ἔζη Βερενίκη ἡ μεγάλη .
οἰνάνθινον δὲ ἐν Ἀδραμυττίῳ πάλαι μὲν μέτριον , ὕστερον δὲ πρῶτον διὰ Στρατονίκην τὴν Εὐμένους .
ἡ δὲ Συρία τὸ παλαιὸν χρηστὰ πάντα παρείχετο , μάλιστα δὲ τὸ τήλινον , νῦν δὲ οὔ .
ἐν δὲ Περγάμῳ πρότερον μὲν ἐξόχως , νῦν δὲ οὔ , μυρεψοῦ τινος ἐκπονήσαντος τὸ παρ οὐδενί πω γεγονὸς ἐσκευάζετο λιβανώτινον μύρον .
μύρον δὲ χρηστὸν μύρῳ εὐτελεῖ ἐπιχεόμενον ἐπιπολῆς μένει ·
μέλι δὲ χρηστὸν χείρονι ἐπιχεόμενον εἰς τὸ κάτω βιάζεται ·
λαμβάνει γὰρ αὑτοῦ καθύπερθεν τὸ ἧττον .
τοῦ δὲ Αἰγυπτίου μύρου μνημονεύων Ἀχαιὸς ἐν Ἄθλοις φησιν   ·
ἰσάργυρόν τ εἰς χεῖρα Κυπρίου λίθου δώσουσι κόσμον χριμάτων τ Αἰγυπτίων . . .
μήποτε , φησὶν ὁ Δίδυμος   , τὴν καλουμένην στακτὴν λέγει , διὰ τὴν σμύρναν ἣν εἰς Αἴγυπτον καταγομένην κομίζεσθαι πρὸς τοὺς Ἕλληνας .
ἱκέσιος δ ἐν βʹ περὶ Ὕλης  τῶν μύρων , φησίν , ἃ μέν ἐστιν χρίματα , ἃ δ ἀλείμματα .
καὶ ῥόδινον μὲν πρὸς πότον ἐπιτήδειον , ἔτι δὲ μύρσινον , μήλινον ·
τοῦτο δ ἐστὶν καὶ εὐστόμαχον καὶ ληθαργικοῖς χρήσιμον .
τὸ δ οἰνάνθινον εὐστόμαχον ὂν καὶ τὴν διάνοιαν ἀπαραπόδιστον φυλάσσει .
καὶ τὸ σαμψούχινον δὲ καὶ ἑρπύλλινον ἐπιτήδεια πρὸς πότον καὶ κρόκινον τὸ χωρὶς σμύρνης πολλῆς .
καὶ ἡ στακτὴ δὲ ἐπιτήδειος πρὸς πότον , ἔτι δὲ νάρδος .
τὸ δὲ τήλινον καὶ γλυκύ ἐστι καὶ ἁπαλόν .
τὸ δὲ λευκόινον καὶ εὐῶδες καὶ σφόδρα πεπτικόν .
θεόφραστος δὲ ἐν τῷ περὶ Ὀδμῶν   συντίθεσθαί φησι μύρα ἀπ ἀνθέων μὲν ῥόδινον καὶ λευκόινον καὶ σούσινον  καὶ γὰρ τοῦτο ἐκ τῶν κρίνων  , ἔτι δὲ τὸ σισύμβρινον καὶ ἑρπύλλινον , ἔτι δὲ κύπρινον καὶ κρόκινον ·
βέλτιστον δ ἐν Αἰγίνῃ καὶ Κιλικίᾳ .
ἀπὸ δὲ φύλλων τὸ μύρρινον καὶ τὸ οἰνάνθινον ·
αὕτη δ ἐν Κύπρῳ φύεται ὀρεινὴ καὶ πολύοσμος ·
ἀπὸ δὲ τῆσ ἐν Ἑλλάδι οὐ γίνεται διὰ τὸ ἄοσμον .
ἀπὸ δὲ ῥιζῶν τό τ ἴρινον , καὶ τὸ νάρδινον , καὶ τὸ ἀμαράκινον ἐκ τοῦ κόστου .
ὅτι δὲ διὰ σπουδῆς ἦν τοῖς παλαιοτέροις ἡ τῶν μύρων χρῆσις δῆλον ἐκ τοῦ καὶ ἐπίστασθαι ποῖόν τι ἑκάστῳ τῶν μελῶν ἡμῶν ἐστιν ἐπιτήδειον .
ἀντιφάνης γοῦν ἐν Θορικίοις ἢ Διορύττοντί φησιν   ·
ἀλλὰ τί ; Β. ἐκ χρυσοκολλήτου δὲ κάλπιδος μύρῳ Αἰγυπτίῳ μὲν τοὺς πόδας καὶ τὰ σκέλη , φοινικίνῳ δὲ τὰς γνάθους καὶ τιτθία , σισυμβρίνῳ δὲ τὸν ἕτερον βραχίονα , ἀμαρακίνῳ δὲ τὰς ὀφρῦς καὶ τὴν κόμην , ἑρπυλλίνῳ δὲ τὸ γόνυ καὶ τὸν αὐχένα . . .
καὶ Κηφισόδωρος ἐν Τροφωνίῳ   ·
ἔπειτ  ἀλείφεσθαι πρίω τὸ σῶμά μοι μύρον ἴρινον καὶ ῥόδινον , ἄγαμαι , Ξανθία ·
καὶ τοῖς ποσὶν χωρὶς πρίω μοι βάκχαριν . Β. ὦ λακκόπρωκτε , βάκχαριν τοῖς σοῖς ποσὶν ἐγὼ πρίωμαι ;
λαικάσομἄρα βάκχαριν ;
ἀναξανδρίδης Πρωτεσιλάῳ   ·
μύρον τε παρὰ Πέρωνος , οὗπερ ἀπέδοτο ἐχθὲς Μελανώπῳ , πολυτελοῦς Αἰγυπτίου , ᾧ νῦν ἀλείφει τοὺς πόδας Καλλιστράτου .
μνημονεύει τοῦ μυροπώλου τούτου τοῦ Πέρωνος καὶ Θεόπομπος ἐν Ἀδμήτῳ καὶ Ἡδυχάρει   .
ἀντιφάνης δ ἐν Ἀντείᾳ   ·
πρὸς τῷ μυροπώλῃ γευόμενον κατελίμπανον αὐτὸν περὶ μύρον . . . . .
μέλλει τε συνθείς σοι φέρειν τὰ κινναμώμινα ταῦτα καὶ τὰ νάρδινα .
παρὰ πολλοῖς δὲ τῶν κωμῳδιοποιῶν ὀνομάζεταί τι μύρον ΒΑΚΚΑΡΙΣ ·
οὗ μνημονεύει καὶ Ἱππῶναξ διὰ τούτων   ·
βακκάρι δὲ τὰς ῥῖνας ἤλειφον ·
ἐσθ οἵη περ κρόκος .
βακκάρει χρισθέντα καὶ ψυκτηρίοις πτεροῖς ἀναστήσαντα προσθίαν τρίχα .
ἴων Ὀμφάλῃ   ·
βακκάρεις δὲ καὶ μύρα καὶ Σαρδιανὸν κόσμον εἰδέναι χροὸς ἄμεινον ἢ τὸν Πέλοπος ἐν νήσῳ τρόπον .
ἐν τούτοις Σαρδιανὸν κόσμον εἴρηκε τὸ μύρον , ἐπεὶ διαβόητοι ἐπὶ ἡδυπαθείᾳ οἱ Λυδοί ·
καὶ τὸ παρὰ Ἀνακρέοντι    λυδοπαθὴς  ἀκούουσιν ἀντὶ τοῦ ἡδυπαθής .
μνημονεύει τῆς βακκάριδος καὶ Σοφοκλῆς   .
μάγνης δ ἐν Λυδοῖς   ·
λούσαντα χρὴ καὶ βακκάριδι κεχριμένον .
καὶ μήποτε οὔκ ἐστι μύρον ἡ βάκκαρις .
Αἰσχύλος γὰρ ἐν Ἀμυμώνῃ ἀντιδιαστέλλων φησίν   ·
κ ἄγωγε τὰς σὰς βακκάρεις τε καὶ μύρα .
καὶ Σιμωνίδης   ·
κ ἠλειφόμην μύροισι καὶ θυώμασι καὶ βακκάρι .
ἀριστοφάνης δ ἐν Θεσμοφοριαζούσαις   ·
ὦ Ζεῦ πολυτίμηθ , οἷον ἔπνευσεν ὁ μιαρὸς φάσκωλος εὐθὺς λυόμενός μοι τοῦ μύρου καὶ βακκάριδος .
βΡΕνθΕΙΟΥ δὲ μύρου μνημονεύει Φερεκράτης ἐν Λήροις οὕτως   ·
ἔστην δὲ κ ἀκέλευον  ἐγχέασθε νῷν βρένθειον , ἵνα τοῖς εἰσιοῦσιν ἐγχέῃ .
βΑσΙλΕΙΟΥ δὲ μύρου μνημονεύει Κράτης ἐν Γείτοσιν λέγων οὕτως   ·
γλυκύτατον δ ὦζε βασιλείου μύρου .
σαπφὼ δ ὁμοῦ μέμνηται τοῦ τε βασιλείου καὶ τοῦ βρενθείου , λέγουσα οὕτως   ·
βρενθείω βασιληίω .
ψΑγδΗσ Ἀριστοφάνης ἐν Δαιταλεῦσιν   ·
φέρ  ἴδω , τί σοι δῶ τῶν μύρων ·
ψάγδαν φιλεῖς ;
Εὔπολις δ ἐν Μαρικᾷ   ·
ψάγδαν ἐρυγγάνοντα .
Εὔβουλος δ ἐν Στεφανοπώλισιν   ·
Αἰγυπτίῳ ψάγδανι τρὶς λελουμένη .
πολέμων δ ἐν τοῖς πρὸς Ἀδαῖον   παρὰ Ἠλείοις φησὶ μύρον τι ΠΛΑΓΓΟΝΙΟΝ καλεῖσθαι , εὑρεθὲν ὑπό τινος Πλαγγόνος .
ὁμοίως ἱστορεῖ καὶ Σωσίβιος ἐν Ὁμοιότησιν   .
ὡς καὶ τὸ ΜΕΓΑΛΛΕΙΟΝ ·
ὠνομάσθη γὰρ καὶ τοῦτο ἀπὸ Μεγάλλου τοῦ Σικελιώτου ·
οἳ δ Ἀθηναῖόν φασιν εἶναι τὸν Μέγαλλον .
μνημονεύει δ αὐτοῦ Ἀριστοφάνης ἐν Τελμησσεῦσι   καὶ Φερεκράτης ἐν Πετάλῃ   , Στράττις δ ἐν Μηδείᾳ οὕτως   ·
καὶ λέγ , ὅτι φέρεις αὐτῇ μύρον τοιοῦτον οἷον οὐ Μέγαλλος πώποτε ἥψησεν οὐ δὲ Δεινίας ᾁγύπτιος οὔτ  εἶδεν οὔ τ ἐκτήσατο .
τοῦ μεγαλλείου δὲ μύρου μνημονεύει καὶ Ἄμφις ἐν Ὀδυσσεῖ διὰ τούτων   ·
ἐρίοισι τοὺς τοίχους κύκλῳ Μιλησίοις , ἔπειτ  ἀλείφειν τῷ μεγαλλείῳ μύρῳ καὶ τὴν βασιλικὴν θυμιᾶτε μίνδακα . Β. ἀκήκοας σύ , δέσποτ , ἤδη πώποτε τὸ θυμίαμα τοῦτο ;
ἀλλ  οἷα νύμφη βασιλὶς ὠνομασμένη μύροις μεγαλλείοις τὸ σῶμ ἀλείφεται .
νΑΡδΙνΟΥ δὲ μύρου μέμνηται Μένανδρος ἐν Κεκρυφάλῳ οὕτως   ·
ἡδὺ τὸ μύρον , παιδίον . Β. ἡδύ ·
πῶς γὰρ οὔ ;
νάρδινον .
τὸ δὲ χρίσασθαι τῷ τοιούτῳ ἀλείμματι μυρίσασθαι εἴρηκεν Ἀλκαῖος ἐν Παλαίστραις διὰ τούτων   ·
μυρίσασά μ ἐγκατέκλεισεν ἀνθ αὑτῆς λάθρᾳ .
μυρώμασιν μέντοι , οὐ μυρίσμασιν ἔλεγεν Ἀριστοφάνης ἐν Ἐκκλησιαζούσαις   ·
ἥτις μεμύρισμαι τὴν κεφαλὴν μυρώμασιν .
τῆς δὲ λεγομένης σάγδασ  μύρον δ ἐστὶ καὶ τοῦτο  Ἐπίλυκος ἐν Κωραλίσκῳ   ·
βάκκαρίς τε καὶ σάγδας ὁμοῦ .
καὶ Ἀριστοφάνης ἐν Δαιταλεῦσιν καὶ ἐν Μαρικᾷ Εὔπολις  σάγδαν ἐρυγγάνοντα  λέγων   .
ὅπερ ὁ Θυατειρηνὸς Νίκανδρος ἐπὶ τοῦ ἄγαν χλιδῶντος εἰρῆσθαι ἀκούει , Θεόδωρος δὲ θυμίαμά τί φησιν αὐτὸ εἶναι .
παμπόλλου δ ἐπιπράσκετο Ἀθήνησιν ἡ τοῦ μύρου κοτύλη , καὶ ὡς μὲν Ἵππαρχός φησιν ἐν Παννυχίδι   , εʹ μνῶν , ὡς δὲ Μένανδρος ἐν Μισογύνῃ   , ιʹ .
ἀντιφάνης δ ἐν Φρεαρρίῳ στακτῆς τοῦ μύρου μνημονεύων φησίν   ·
στακτὴ δυοῖν μναῖν οὐκ ἀρέσκει μ οὐδαμῶς .
οὐ μόνον δὲ τὸ τῶν Σαρδιανῶν γένος φιλόμυρον ἦν , ὡς Ἄλεξίς φησιν ἐν Ἐκπωματοποιῷ   ·
ἀεὶ φιλόμυρον πᾶν τὸ Σάρδεων γένος , ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ οἱ Ἀθηναῖοι οἱ πάντων τῶν καλλίστων εἰσηγηταὶ τῷ τῶν ἀνθρώπων βίῳ γενόμενοι , παρ οἷς ἀνυπερβλήτου τιμῆς , ὡς προείρηται , τῶν μύρων ὑπαρχούσης οὐκ ἀπείχοντο τῆς χρήσεως , ὥσπερ οὐ δὲ ἡμεῖς νῦν οὕτω πολυτίμων τῶν καλλίστων ὑπαρχόντων , ὡς λῆρον εἶναι τὰ ἐν τῷ Εἰσοικιζομένῳ Ἀλέξιδος ταυτί   ·
οὐ γὰρ ἐμυρίζετ  ἐξ ἀλαβάστου , πρᾶγμά τι γινόμενον ἀεί , κρονικόν , ἀλλὰ τέτταρας περιστερὰς ἀφῆκεν ἀποβεβαμμένας εἰς οὐχὶ τ αὐτόν , μὰ Δία , τὴν αὐτὴν μύρον , ἰδίῳ δ ἑκάστην .
πετόμεναι δ αὗται κύκλῳ ἔρραινον ἡμῶν θ αἰμάτια καὶ στρώματα .
μή μοι φθονήσητ , ἄνδρες Ἑλλήνων ἄκροι ·
ἠλειφόμην ὑόμενος ἰρίνῳ μύρῳ .
πρὸς θεῶν , φίλοι , ποία ἡδονή , μᾶλλον δ ὑοσαλακωνία θ αἰμάτια μολύνεσθαι , ἐξὸν ταῖς χερσίν , ὥσπερ ἡμεῖς νῦν ποιοῦμεν , ἀρυσαμένους ἀλείφεσθαι πᾶν τὸ σῶμα καὶ μάλιστα τὴν κεφαλήν .
φησὶν γὰρ ὁ Φιλωνίδης ἐν τῷ περὶ Μύρων καὶ Στεφάνων τὴν ἀφορμὴν τοῦ τὴν κεφαλὴν ἐν τοῖς πότοις λιπαίνειν ἐντεῦθεν γενέσθαι ·
τοῖς αὐχμῶσι γὰρ τὰς κεφαλὰς εἰς τὸ μετέωρον ἕλκεσθαι τὸ λαμβανόμενον ·
καὶ διὰ τοῦτο τῶν πυρετῶν διακαιόντων τὰ σώματα τέγγουσι τὴν κεφαλὴν ἐπιβρέγμασιν , ἵνα μὴ πρὸς τὸ ξηρόν , ταύτῃ δὲ καὶ πολύκενον , ὁρμὴν τὰ παρακείμενα λαμβάνῃ .
τοῦτο δὴ λογισάμενοι καὶ ἐπὶ τῶν πότων τὴν εἰς τὸ μετέωρον τῶν οἴνων φορὰν ὑποπτεύσαντες ἐπεσπάσθησαν κεφαλὴν λιπαίνειν , ὡς ἐλάσσονος τῆσ βίας γενησομένης , εἰ ταύτην προτέγξαιεν .
προστιθεὶς δ ὁ βίος ἀεὶ τοῖς χρειώδεσιν καὶ τῶν εἰς ἀπόλαυσιν καὶ τρυφὴν ἀγόντων ἐπὶ τὴν τῶν μύρων χρῆσιν ὥρμησεν .
χρηστέον οὖν , ὦ Κύνουλκε Θεόδωρε , μύροις παρὰ πότον τοῖς ἐλάχιστα καροῦν δυναμένοις , τοῖς στύφουσιν δὲ καὶ ψύχουσιν ἐπ ὀλίγον .
ζητεῖ δ ὁ πολυμαθέστατος Ἀριστοτέλης ἐν τοῖς Φυσικοῖς Προβλήμασι    διὰ τί οἱ μυριζόμενοι πολιώτεροι ;
ἢ ὅτι τὸ μύρον διὰ τὰ ἀρώματα ξηραντικόν ἐστι , διὸ καὶ αὐχμηροὶ οἱ μυριζόμενοι ·
ὁ δὲ αὐχμὸς πολιωτέρους ποιεῖ .
εἴ τε γὰρ αὔανσις τριχὸς ἡ πολιὰ εἴ τ ἔνδεια θερμοῦ , ἡ ξηρότης μαραίνει .
διὸ καὶ τὰ πιλία θᾶττον ποιεῖ πολιούς ·
ἐκπίνεται γὰρ ἡ οἰκεία τῆς τριχὸς ὑγρότης .
ἥδιστον δέ , ἄνδρες φίλοι , ἀναγινώσκων τὴν ὀγδόην καὶ εἰκοστὴν τῶν Ποσειδωνίου Ἱστοριῶν περὶ μύρων τι λεγόμενον ἐτήρησα , οὐκ ἀλλότριον ἡμῶν τοῦ συμποσίου .
φησὶ γὰρ ὁ φιλόσοφος   ·
ἐν Συρίᾳ ἐν τοῖς βασιλικοῖς συμποσίοις ὅταν τοῖς εὐωχουμένοις δοθῶσιν οἱ στέφανοι , εἰσίασίν τινες μύρων Βαβυλωνίων ἔχοντες ἀσκίδια καὶ πόρρωθεν ἐκ τούτων περιπορευόμενοι τοὺς μὲν στεφάνους τῶν κατακειμένων δροσίζουσι τοῖς μύροις , ἄλλο μηδὲν ἔξωθεν παραραίνοντες .
ἐπεὶ δ ἐνταῦθα τοῦ λόγου ἐσμέν ,  συμβαλοῦμαί τι μέλος ὑμῖν εἰς ἔρωτα  κατὰ τὸν Κυθήριον ποιητήν   , ὅτι Ἰανὸς ὁ παρ ἡμῖν θεός , ὃν καὶ πατέρα προσαγορεύομεν , πρῶτος εὗρεν στέφανον .
ἱστορεῖ δὲ τοῦτο Δράκων ὁ Κερκυραῖος ἐν τῷ περὶ Λίθων γράφων οὕτως   ·
Ἰανὸν δὲ λόγος ἔχει διπρόσωπον γεγονέναι , τὸ μὲν ὀπίσω τὸ δ ἔμπροσθεν ἔχοντα πρόσωπον .
ἀπὸ τούτου καὶ τὸν Ἰανὸν ποταμὸν καὶ τὸ ὄρος Ἰανὸν ὀνομάζεσθαι , κατοικήσαντος αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ ὄρους .
τοῦτον δὲ καὶ στέφανον πρῶτον εὑρεῖν καὶ σχεδίας καὶ πλοῖα καὶ νόμισμα χαλκοῦν πρῶτον χαράξαι .
διὸ καὶ τῶν κατὰ τὴν Ἑλλάδα πολλὰς πόλεις καὶ τῶν κατὰ τὴν Ἰταλίαν καὶ Σικελίαν ἐπὶ τοῦ νομίσματος ἐγχαράττειν πρόσωπον δικέφαλον καὶ ἐκ θατέρου μέρους ἢ σχεδίαν ἢ στέφανον ἢ πλοῖον .
τοῦτον δὲ τὴν ἀδελφὴν γήμαντα Καμήσην υἱὸν μὲν Αἴθηκα , θυγατέρα δὲ Ὀλιστήνην γεννῆσαι .
καὶ αὐτὸν ὡς μειζόνων ὀρεγόμενον πραγμάτων εἰς τὴν Ἰταλίαν διαπλεῦσαι καὶ οἰκῆσαι τὸ πλησίον Ῥώμης ὄρος κείμενον τὸ ἀπ αὐτοῦ Ἰανοῦκλον ὀνομαζόμενον .
τοσαῦτα καὶ περὶ μύρων ἐλέχθη .