Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
κατ ἀρχὰς μὲν οὖν τὴν δημοτικὴν καὶ κοινὴν ταύτην τροφὴν τὴν ἐκ τῶν ἀλφίτων μᾶζαν ὠνόμαζον καὶ μάττειν τὸ παρασκευάζειν αὐτήν .
ὕστερον δὲ ποικίλλοντες τὴν ἀναγκαίαν τροφὴν ἀκολάστως καὶ περιέργως μικρὸν παραγαγόντες τ οὔνομα τῆς μάζης ματτύην ὠνόμαζον πᾶν τὸ πολυτελὲς ἔδεσμα , τὸ δὲ ματτυάζειν τὸ παρασκευάζειν αὐτά , εἴ τε ἰχθὺς εἴη εἴ τε ὄρνις εἴ τε λάχανον εἴ τε ἱερεῖον εἴ τε πεμμάτιον .
τοῦτο δὲ δῆλόν ἐστιν ἐξ οὗ καὶ ὁ Ἀρτεμίδωρος παρέθετο μαρτυρίου Ἀλέξιδος ·
συνεμφῆναι γὰρ βουλόμενος ὁ Ἄλεξις τὴν ἀκολασίαν τῆς παρασκευῆς προσέθηκε τὸ λέπεσθαι .
ἔχει δ οὕτωσ ἡ σύμπασα ἐκλογὴ οὖσα ἐκ τοῦ διεσκευασμένου δράματος ὃ ἐπιγράφεται Δημήτριος   ·
τ οὔψον λαβοῦσαι τοῦτο ταπεταλμένον σκευάζετ , εὐωχεῖσθε , προπόσεις πίνετε , λέπεσθε , ματτυάζετε .
τῷ δὲ λέπεσθαι χρῶνται οἱ Ἀθηναῖοι ἐπ ἀσελγοῦς καὶ φορτικῆς δι ἀφροδισίων ἡδονῆς .
καὶ ὁ Ἀρτεμίδωρος ἐν ταῖς Ὀψαρτυτικαῖς Γλώσσαις τὴν ματτύην ἀποφαίνει κοινὸν εἶναι πάντων ὄνομα τῶν πολυτελῶν ἐδεσμάτων , γράφων οὕτως  ἔστι τις ὄρνιθος ματτύης .
ἐσφάχθω μὲν διὰ τοῦ στόματος εἰς τὴν κεφαλήν .
ἔστω δὲ ἕωλος καθάπερ ὁ πέρδιξ ·
ἐὰν δὲ θέλῃς , ὡς ἔχει αὐτοῖς πτεροῖς ἐᾶν τετιλμένην .
εἶτα τὸν τρόπον ἐκθεὶς τῆς ἀρτύσεως καὶ τῆς ἑψήσεως ἐπιφέρει εὐθύς ·
καὶ νομάδα παχεῖαν ἕψε καὶ νεοσσοὺς τῶν ἤδη κοκκυζόντων , ἐὰν θέλῃς παρὰ πότον χρῆσθαι .
εἶτ ἐξελὼν τὰ λάχανα εἰς τρυβλίον καὶ τῆς ὄρνιθος τῶν κρεῶν ἐπιθεὶς παρατίθει ·
τοῦ θέρους ἀντὶ τοῦ ὄξους τῆς ὄμφακος ἐμβαλὼν εἰς τὸν ζωμὸν ὡς ἔχει τοὺς βότρυς ·
ἐπειδὰν δὲ ἑφθὴ γένηται , ἔξελε μετὰ τοῦ βοτρυδίου πρὸ τοῦ τὸ γίγαρτον ἐξαφεῖναι , εἶθ οὕτως τὸ λάγανον κατάθρυπτε .
οὗτος ὁματτύης ἐν τοῖς ἡδίστοις .
ὅτι μὲν οὖν κοινὸν ἦν τ οὔνομα τῶν πολυτελεστάτων ἐδεσμάτων φανερόν ·
ὅτι δὲ καὶ ὁ τρόπος τῆς τοιαύτης εὐωχίας ὁμοίως ἐλέγετο Φιλήμων φησὶν ἐν Ἁρπαζομένῳ   ·
γυμνῷ φυλακὴν ἐπίταττε , καὶ διὰ τριῶν ποτηρίων με ματτύης εὐφραινέτω .
καὶ ἐν Ἀνδροφόνῳ   ·
πιεῖν τις ἡμῖν ἐγχεάτω καὶ ματτύην ποιεῖτε θᾶττον .
ἄλεξις δ ἐν Πυραύνῳ ἀμφιβόλως εἴρηκεν   ·
ἐγὼ δ ἐπειδὰν ἀσχολουμένους λάβω , ἀνέκραγον  οὐ δώσει τις ἡμῖν ματτύην ;
ὥσπερ ἂν εἰ τὸ δεῖπνον ἔλεγεν ·
πιθανὸν δὲ καὶ ἰδίως ἐπί τι τῶν ἐδεσμάτων ἀναφέρειν .
μάχων δ ὁ Σικυώνιος τῶν μὲν κατὰ Ἀπολλόδωρον τὸν Καρύστιον κωμῳδιοποιῶν εἷς ἐστι καὶ αὐτός ·
οὐκ ἐδίδαξεν δ Ἀθήνησι τὰς κωμῳδίας τὰς ἑαυτοῦ , ἀλλ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ .
ἦν δ ἀγαθὸς ποιητὴς εἴ τις ἄλλος τῶν μετὰ τοὺς ἑπτά ·
διόπερ ὁ γραμματικὸς Ἀριστοφάνης ἐσπούδασε συσχολάσαι αὐτῷ νέος ὤν .
ἐποίησε δὲ καὶ οὗτος ἐν δράματι Ἀγνοίᾳ ταυτί   ·
ἥδιον οὐδέν ἐστί μοι τῆς ματτύης , τοῦτ  εἴ τε πρῶτοι Μακεδόνες τοῖς Ἀττικοῖς κατέδειξαν ἡμῖν εἴ τε πάντες οἱ θεοί ·
οὐκ οἶδα πλήν ἐστίν γε μουσικωτάτου τινός . . .
ὅτι δὲ ὕστατον καὶ ἐπὶ πᾶσιν εἰσεφέρετο Νικόστρατός φησιν ἐν Ἀπελαυνομένῳ .
μάγειρος δ ἐστὶν ὁ διηγούμενος ὡς λαμπρὰν καὶ εὔτακτον παρεσκεύασεν εὐωχίαν ·
προδιηγησάμενός τε οἷον ἦν τὸ ἄριστον καὶ τὸ δεῖπνον καὶ τρίτης μνησθεὶς παραθέσεως ἐπιφέρει   ·
εὖ γ , ἄνδρες , εὖ σφόδρ ·
ἀλλὰ μὴν τῇ ματτύῃ οὕτω διαθήσω τὰ μετὰ ταῦθ ὥστ  οἴομαι οὐδ  αὐτὸν ἡμῖν τοῦτον ἀντερεῖν ἔτι .
καὶ ἐν Μαγείρῳ   ·
θρῖον δὲ καὶ κάνδαυλον ἢ τούτων τι τῶν εἰς ματτύην οὐδέτερος εἶδε πώποτε .
ἄλλος δέ τίς φησιν   ·
περιφέρειν ματτύην καὶ ποδάριον καὶ γαστρίον τακερόν τι καὶ μήτρας ἴσως .
διονύσιος δ ἐν Ἀκοντιζομένῳ   ·
μάγειρος δ ἐστὶν ὁ λέγων ·
ὥστ  ἐνίοτ ἂν τούτοισι ποιῶν ματτύην σπεύδων ἅμ εἰσήνεγκα διαμαρτὼν μίαν ἄκων περιφορὰν τῶν νεκρῶν ὡς τὸν νεκρόν .
φιλήμων ἐν Πτωχῇ   ·
ἐξὸν ἀποσάττεσθαι δ ὅλην τὴν ἡμέραν , ποιοῦντα καὶ διδόντα ματτύας ἐκεῖ .
μόλπις δ ὁ Λάκων τὰ παρὰ τοῖς Σπαρτιάταις ἐπαίκλεια , ἃσημαίνει τὰς ἐπιδειπνίδας , ματτύας φησὶ λέγεσθαι παρὰ τοῖς ἄλλοις   .
ὁ δὲ κυνικὸς Μένιππος ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Ἀρκεσιλάῳ γράφει οὕτως ·
πότος ἦν ἐπικωμασάντων τινῶν καὶ ματτύην ἐκέλευσεν εἰσφέρειν Λάκαινάν τις ·
καὶ εὐθέως περιεφέρετο περδίκεια ὀλίγα καὶ χήνεια ὀπτὰ καὶ τρύφη πλακούντων .
τὸ δὲ τοιοῦτον δεῖπνον οἱ μὲν Ἀττικοὶ προσηγόρευον ἐπιδόρπισμα , οἱ δὲ Δωριεῖς ἐπάικλον , τῶν δ ἄλλων Ἑλλήνων οἱ πλεῖστοι ἐπιδειπνίδα .
τοσούτων καὶ περὶ τῆς ματτύης λεχθέντων ἔδοξεν ἀπιέναι ·
καὶ γὰρ ἑσπέρα ἦν ἤδη .
διελύθημεν οὖν οὕτως .
Εἴ μοι τὸ Νεστόρειον εὔγλωσσον μέλος Ἀντήνορός τε τοῦ Φρυγὸς δοίη θεός , κατὰ τὸν πάνσοφον Εὐριπίδην   , ἑταῖρε Τιμόκρατες , οὐκ ἂν δυναίμην ἀπομνημονεύειν ἔτι σοι τῶν πολλάκις λεχθέντων ἐν τοῖς περισπουδάστοις τούτοις συμποσίοις διά τε τὴν ποικιλίαν καὶ τὴν ὁμοιότητα τῶν ἀεὶ καινῶς προσευρισκομένων .
καὶ γὰρ καὶ περὶ τάξεως τῶν περιφορῶν πολλάκις ἐλέχθη καὶ περὶ τῶν μετὰ τὸ δεῖπνον ἐπιτελουμένων , ἅπερ καὶ μόλις ἀναπεμπάζομαι , εἰπόντος τινὸς τῶν ἑταίρων τὰ ἐκ τῶν Λακώνων Πλάτωνος ἰαμβεῖα   ·
ἅνδρες δεδειπνήκασιν ἤδη ; Β. σχεδὸν ἅπαντες . Α. εὖ γε ·
τί οὐ τρέχων σὺ τὰς τραπέζας ἐκφέρεις ;
ἐγὼ δὲ λίτρον παραχέων ἔρχομαι . Β. κ ἀγὼ δὲ παρακορήσων .
σπονδὰς δ ἔπειτα παραχέας τὸν κότταβον παροίσω ·
τῇ παιδὶ τοὺς αὐλοὺς ἐχρῆν ἤδη πρὸ χειρὸς εἶναι καὶ προαναφυσᾶν .
τὸ μύρον ἤδη παράχεον βαδίζων Αἰγύπτιον κ ᾆτ ἴρινον ·
στέφανον δ ἔπειθ  ἑκάστῳ δώσω φέρων τῶν ξυμποτῶν .
νεοκρᾶτά τις ποιείτω . Α. καὶ δὴ κέκραται . Β. τὸν λιβανωτὸν ἐπιτιθεὶς εἶπε . . .
σπονδὴ μὲν ἤδη γέγονε καὶ πίνοντές εἰσι πόρρω ·
καὶ σκόλιον ᾖσται , κότταβος δ ἐξοίχεται θύραζε .
αὐλοὺς δ ἔχουσά τις κορίσκη Καρικὸν μέλος τι μελίζεται τοῖς συμπόταις ·
κ ἄλλην τρίγωνον εἶδον ἔχουσαν , εἶτ ᾖδεν πρὸς αὐτὸ μέλος Ἰωνικόν τι .
μετὰ ταῦτ , οἶμαι , καὶ περὶ κοττάβων ζήτησις ἦν καὶ τῶν ἀποκοτταβιζόντων .
οὓς οἰηθείς τις τῶν παρόντων ἰατρῶν εἶναι τούτων οἳ ἀπὸ βαλανείου καθάρσεως ἕνεκα τοῦ στομάχου πίνοντες ἄμυστιν ἀποβλύζουσιν , ἔφη οὐκ εἶναι παλαιὰν ταύτην παράδοσιν οὐ δ εἰδέναι τινὰ τῶν ἀρχαίων ταύτῃ τῇ καθάρσει χρησάμενον .
δι ὃ καὶ Ἐρασίστρατον τὸν Ἰουλιήτην ἐν τῇ περὶ τῶν Καθόλου πραγματείᾳ ἐπιτιμᾶν τοῖς τοῦτο ποιοῦσιν , βλαπτικὸν ὀφθαλμῶν τὸ ἐπιχείρημα δεικνύων καὶ τῆς κάτω κοιλίας ἐπισχετικόν .
πρὸς ὃν Οὐλπιανὸς ἔφη   ·
ὄρσ  Ἀσκληπιάδη , καλέει κρείων σε Χαρωνεύς   .
οὐ γὰρ κακῶς τινι τῶν ἑταίρων ἡμῶν ἐλέχθη τὸ  εἰ μὴ ἰατροὶ ἦσαν , οὐδὲν ἂν ἦν τῶν γραμματικῶν μωρότερον .
τίς γὰρ ἡμῶν οὐκ οἶδεν ὅτι οὐκ ἦν οὗτος ὁ ἀποκοτταβισμὸς ἀρχαῖος ;
εἰ μή τι σὺ καὶ τοὺς Ἀμειψίου Ἀποκοτταβίζοντασ ἀποβλύζειν ὑπολαμβάνεις .
ἐπεὶ οὖν ἄπειρος εἶ τῆς τοιαύτης θεωρίας , μάθε παρ ἐμοῦ ὅτι πρῶτον μὲν ἡ τῶν κοττάβων εὕρεσις Σικελική ἐστιν παιδιά , ταύτην πρώτων εὑρόντων Σικελῶν , ὡς Κριτίας φησὶν ὁ Καλλαίσχρου ἐν τοῖς Ἐλεγείοις διὰ τούτων   ·
δικαίαρχος ὁ Μεσσήνιος , Ἀριστοτέλους μαθητής , ἐν τῷ περὶ Ἀλκαίου   καὶ τὴν λατάγην φησὶν εἶναι Σικελικὸν ὄνομα .
λατάγη δ ἐστὶν τὸ ὑπολειπόμενον ἀπὸ τοῦ ἐκποθέντος ποτηρίου ὑγρόν , ὃ συνεστραμμένῃ τῇ χειρὶ ἄνωθεν ἐρρίπτουν οἱ παίζοντες εἰς τὸ κοττάβιον .
κλείταρχος δ ἐν τῇ περὶ Γλωττῶν πραγματείᾳ λάταγα Θεσσαλοὺς καὶ Ῥοδίους τὸν ἀπὸ τῶν ποτηρίων κότταβον λέγειν .
κότταβος δ ἐκαλεῖτο καὶ τὸ τιθέμενον ἆθλον τοῖς νικῶσιν ἐν τῷ πότῳ , ὡς Εὐριπίδης παρίστησιν ἐν Οἰνεῖ λέγων οὕτως   ·
τὸν βαλόντα δὲ στέφειν ἐγὼ τετάγμην , ἆθλα κότταβον διδούς .
ἐκαλεῖτο δὲ κότταβος καὶ τὸ ἄγγος εἰς ὃ ἔβαλλον τὰς λάταγας , ὡς Κρατῖνος ἐν Νεμέσει δείκνυσιν   ·
ὅτι δὲ καὶ χαλκοῦν ἦν , Εὔπολις ἐν Βάπταις λέγει   ·
χαλκῷ περὶ κοττάβῳ .
Πλάτων δὲ ἐν Διὶ Κακουμένῳ παιδιᾶς εἶδος παροίνιον τὸν κότταβον εἶναι ἀποδίδωσιν , ἐν ᾗ ἐξίσταντο καὶ τῶν σκευαρίων οἱ δυσκυβοῦντες .
πρὸς κότταβον παίζειν , ἕως ἂν σφῷν ἐγὼ τὸ δεῖπνον ἔνδον σκευάσω .
πάνυ βούλομαι ·
ἀλλανεμος ἐστ . Α. ἀλλ εἰς θυίαν παιστέον .
φέρε τὴν θυίαν , αἶρ  ὕδωρ , ποτήρια παράθετε .
παίζωμεν δὲ περὶ φιλημάτων . Α. . . . . . . . . . . .
ἀγεννῶς οὐκ ἐῶ παίζειν .
τίθημι κοττάβεια σφῷν ἐγὼ τασδί τε τὰς κρηπῖδας , ἃς αὕτη φορεῖ , καὶ τὸν κότυλον τὸν σόν .
βαβαιάξ ·
οὑτοσὶ μείζων ἀγὼν τῆς Ἰσθμιάδος ἐπέρχεται .
ἐκάλουν δὲ καὶ κατακτούς τινας κοττάβους .
ἐστὶν δὲ λυχνία ἀναγόμενα πάλιν τε συμπίπτοντα .
Εὔβουλος Βελλεροφόντῃ   ·
τίς ἂν λάβοιτο τοῦ σκέλους κάτωθέ μου ;
ἄνω γὰρ ὥσπερ κοττάβειον αἴρομαι .
ἀντιφάνης δ ἐν Ἀφροδίτης Γοναῖς   ·
τονδὶ λέγω , σὺ δ οὐ συνιεῖς ;
κότταβος τὸ λυχνίον ἐστί .
πρόσεχε τὸν νοῦν ·
ᾠὰ μὲν . . . . . . . . .
πέντε νικητήριον . Β. περὶ τοῦ ;
γελοῖον .
κοτταβιεῖτε τίνα τρόπον ; Α. ἐγὼ διδάξω καθ ἕν ·
ὃς ἂν τὸν κότταβον ἀφεὶς ἐπὶ τὴν πλάστιγγα ποιήσῃ πεσεῖν  Β. πλάστιγγα ποίαν ;
τοῦτο τ οὐπικείμενον ἄνω τὸ μικρόν , τὸ πινακίσκιον λέγεις ; Α. τοῦτ ἐστὶ πλάστιγξ  οὗτος ὁ κρατῶν γίγνεται . Β. πῶς δ εἴσεταί τις τοῦτ ; Α. ἐὰν θίγῃ μόνον αὐτῆς , ἐπὶ τὸν μάνην πεσεῖται καὶ ψόφος ἔσται πάνυ πολύς . Β. πρὸς θεῶν , τῷ κοττάβῳ πρόσεστι καὶ Μάνης τις ὥσπερ οἰκέτης ;
ᾧ δεῖ λαβὼν τὸ ποτήριον δεῖξον νόμῳ . Α. αὐλητικῶς δεῖ καρκινοῦν τοὺς δακτύλους οἶνόν τε μικρὸν ἐγχέαι καὶ μὴ πολύν ·
ἔπειτ  ἀφήσεις . Β. τίνα τρόπον ; Α. δεῦρο βλέπε ;
τοιουτονί . Β. Πόσειδον , ὡς ὑψοῦ σφόδρα . Α. οὕτω ποιήσεις . Β. ἀλλ ἐγὼ μὲν σφενδόνῃ οὐκ ἂν ἐφικοίμην αὐτόσ . Α. ἀλλὰ μάνθανε .
ἀγκυλοῦντα γὰρ δεῖ σφόδρα τὴν χεῖρα εὐρύθμως πέμπειν τὸν κότταβον , ὡς Δικαίαρχός φησιν καὶ Πλάτων δ ἐν τῷ Διὶ Κακουμένῳ   .
παρακελεύεται δέ τις τῷ Ἡρακλεῖ μὴ σκληρὰν ἔχειν τὴν χεῖρα μέλλοντα κοτταβίζειν .
ἐκάλουν δ ἀπ ἀγκύλης τὴν τοῦ κοττάβου πρόεσιν διὰ τὸ ἐπαγκυλοῦν τὴν δεξιὰν χεῖρα ἐν τοῖς ἀποκοτταβισμοῖς .
οἳ δὲ ποτηρίου εἶδος τὴν ἀγκύλην φασί .
βακχυλίδης ἐν Ἐρωτικοῖς   ·
εὖτε τὴν ἀπ ἀγκύλης ἵησι τοῖσδε τοῖς νεανίαις , λευκὸν ἀντείνασα πῆχυν .
καὶ Αἰσχύλος δ ἐν Ὀστολόγοις ἀγκυλητοὺς λέγει κοττάβους διὰ τούτων   ·
Εὐρύμαχος , οὐ γὰρ ἄλλος , οὐδὲν ἧσσον . . .
ὕβριζ  ὑβρισμοὺς οὐκ ἐναισίους ἐμοί .
ἦν μὲν γὰρ αὐτῷ κότταβος ἀεὶ τ οὐμὸν κάρα , τοῦ δ ἀγκυλητοῦ κοσσάβιός ἐστι σκοπὸς ἐκτεμὼν ἡβῶσα χεὶρ ἐφίετο .
ὅτι δὲ ἆθλον πρ οὔκειτο τῷ εὖ προεμένῳ τὸν κότταβον προείρηκε μὲν καὶ ὁ Ἀντιφάνης   ·
ᾠὰ γάρ ἐστι καὶ πεμμάτια καὶ τραγήματα .
ὁμοίως δὲ διεξέρχονται Κηφισόδωρος ἐν Τροφωνίῳ   καὶ Καλλίας ἢ Διοκλῆς ἐν Κύκλωψι   καὶ Εὔπολις   Ἕρμιππός τε ἐν τοῖς Ἰάμβοις   .
τὸ δὲ καλούμενον κατακτὸν κοττάβιον τοιοῦτόν ἐστιν ·
λυχνίον ἐστὶν ὑψηλόν , ἔχον τὸν μάνην καλούμενον , ἐφ ὃν τὴν καταβαλλομένην ἔδει πεσεῖν πλάστιγγα , ἐντεῦθεν δὲ πίπτειν εἰς λεκάνην ὑποκειμένην πληγεῖσαν τῷ κοττάβῳ ·
καί τις ἦν ἀκριβὴς εὐχέρεια τῆς βολῆς .
μνημονεύει δὲ τοῦ μάνου Νικοχάρης ἐν Λάκωσιν   .
ἕτερον δ ἐστὶν εἶδος παιδιᾶς τῆς ἐν λεκάνῃ .
αὕτη δ ὕδατος πληροῦται ἐπινεῖ τε ἐπ αὐτῆς ὀξύβαφα κενά , ἐφ ἃ βάλλοντες τὰς λατάγας ἐκ καρχησίων ἐπειρῶντο καταδύειν ·
ἀνῃρεῖτο δὲ τὰ κοττάβια ὁ πλείω καταδύσας .
ἀμειψίας Ἀκοκοτταβίζουσιν   ·
ἡ Μανία , φέρ ὀξύβαφα καὶ κανθάρους καὶ τὸν ποδανιπτῆρ , ἐγχέασα θ ὔδατος .
κρατῖνος ἐν Νεμέσει   ·
τὸ δὲ κοττάβῳ προθέντας ἐν πατρικοῖσι νόμοις τὸ κεινεου ὀξυβάφοις βάλλειν μὲν τῶ πόντω δὲ βάλλοντι νέμω πλεῖστα τύχης τὸ δ ἆθλον .
ἀριστοφάνης Δαιταλεῦσιν    ἔγνωκ , ἐγὼ δὲ χαλκίον  τοῦτ  ἐστὶν κοττάβειον  ἱστάναι καὶ μυρρίνας .
χλανίδες δ οὖλαι καταβέβληνται , θώρακα δ ἅπας ἐμπερονᾶται , κνημὶς δὲ περὶ σφυρὸν ἀρθροῦται , βλαύτης δ οὐδεὶς ἔτ ἔρως λευκῆς , ῥάβδον δ ὄψει τὴν κοτταβικὴν ἐν τοῖς ἀχύροισι κυλινδομένην , μάνης δ οὐδὲν λατάγων ἀίει ·
ἀχαιὸς δ ἐν Λίνῳ περὶ τῶν Σατύρων λέγων φησίν   ·
ῥιπτοῦντες , ἐκβάλλοντες , ἀγνύντες , τί μου λέγοντες ·
ὦ κάλλιστον Ἡρακλεῖ λάταξ  τοῦτο δὲ λέγοντες παρ ὅσον τῶν ἐρωμένων ἐμέμνηντο , ἀφιέντες ἐπ αὐτοῖς τοὺς λεγομένους κοσσάβους .
διὸ καὶ Σοφοκλῆς ἐν Ἰνάχῳ Ἀφροδισίαν εἴρηκε τὴν λάταγα   ·
ξανθὴ δ Ἀφροδισία λάταξ πᾶσιν ἐπεκτύπει δόμοις .
καὶ Εὐριπίδης ἐν Πλεισθένει   ·
πολὺς δὲ κοσσάβων ἀραγμὸς Κύπριδος προσῳδὸν ἀχεῖ μέλος ἐν δόμοισιν .
καὶ Καλλίμαχος δέ φησι   ·
πολλοὶ καὶ φιλέοντες Ἀκόντιον ἧκαν ἔραζε οἰνοπόται Σικελὰς ἐκ κυλίκων λάταγας .
ἦν δέ τι καὶ ἄλλο κοτταβίων εἶδος προτιθέμενον ἐν ταῖς παννυχίσιν , οὗ μνημονεύει Κάλλιππος ἐν Παννυχίδι διὰ τούτων   ·
ὁ διαγρυπνήσας λήψεται τὰ κοττάβια καὶ τῶν παρουσῶν ἣν θέλει φιλήσει .
ἐγίνετο δὲ καὶ πεμμάτιά τινα ἐν ταῖς παννυχίσιν , ἐν αἷς πλεῖστον ὅσον χρόνον διηγρύπνουν χορεύοντες ·
καὶ διωνομάζετο τὰ πεμμάτια τότε χαρίσιοι ἀπὸ τῆς τῶν ἀναιρουμένων χαρᾶς .
μνημονεύει Εὔβουλος ἐν Ἀγκυλίωνι λέγων οὑτωσί   ·
καὶ γὰρ πάλαι πέττει τὰ νικητήρια .
ὅτι δὲ καὶ φίλημα ἦν ἆθλον ἑξῆς λέγει ὁ Εὔβουλος ·
εἶεν γυναῖκες ·
νῦν ὅπως τὴν νύχθ ὅλην ἐν τῇ δεκάτῃ τοῦ παιδίου χορεύσετε θήσω δὲ νικητήριον τρεῖς ταινίας καὶ μῆλα πέντε καὶ φιλήματ  ἐννέα .
ὅτι δὲ ἐσπούδαστο παρὰ τοῖς Σικελιώταις ὁ κότταβος δῆλον ἐκ τοῦ καὶ οἰκήματα ἐπιτήδεια τῇ παιδιᾷ κατασκευάζεσθαι , ὡς ἱστορεῖ Δικαίαρχος ἐν τῷ περὶ Ἀλκαίου   .
οὐκ ἀπεικότως οὖν οὐ δ ὁ Καλλίμαχος Σικελὴν τὴν λάταγα προσηγόρευσεν .
μνημονεύει τῶν λατάγων καὶ τῶν κοττάβων καὶ ὁ Χαλκοῦς καλούμενος Διονύσιος ἐν τοῖς Ἐλεγείοις διὰ τούτων   ·
κότταβον ἐνθάδε σοι τρίτον ἑστάναι οἱ δυσέρωτες ἡμεῖς προστίθεμεν γυμνασίῳ Βρομίου κώρυκον .
οἱ δὲ παρόντες ἐνείρετε χεῖρας ἅπαντες ἐς σφαίρας κυλίκων ·
καὶ πρὶν ἐκεῖνον ἰδεῖν , ὄμματι βηματίσαισθε τὸν αἰθέρα τὸν κατὰ κλίνην , εἰς ὅσον αἱ λάταγες χωρίον ἐκτέταται .
ἐπὶ τούτοις ὁ Οὐλπιανὸς ᾔτει πιεῖν μεγάλῃ κύλικι , ἐπιλέγων ἐκ τῶν αὐτῶν ἐλεγείων καὶ τόδε   ·
ὕμνους οἰνοχοεῖν ἐπιδέξια σοί τε καὶ ἡμῖν τόνδε τὸν ἀρχαῖον τηλεδαπόν τε φίλον εἰρεσίῃ γλώσσης ἀποπέμψομεν εἰς μέγαν αἶνον τοῦδ  ἐπὶ συμποσίου ·
δεξιότης δὲ λόγου Φαίακος Μουσῶν ἐρέτας ἐπὶ σέλματα πέμπει .
κατὰ γὰρ τὸν νεώτερον Κρατῖνον , ὃς ἐν Ὀμφάλῃ φησίν   ·
πίνειν μένοντα τὸν καλῶς εὐδαίμονα κρεῖττον ·
μάχαι δ ἄλλοισι καὶ πόνος μέλοι .
πρὸς ὃν ὁ Κύνουλκος ἀεὶ τῷ Σύρῳ ἀντικορυσσόμενος καὶ οὐδέποτε τῆς φιλονεικίας παυόμενος ἧς εἶχε πρὸς αὐτόν , ἐπεὶ θόρυβος κατεῖχεν τὸ συμπόσιον , ἔφη ·
τίς οὗτος ὁ τῶν συρβηνέων χορός ;
καὶ αὐτὸς δὲ τούτων τῶν ἐπῶν μεμνημένος τινῶν ἐρῶ , ἵνα μὴ ὁ Οὐλπιανὸς βρενθύηται ὡς ἐκ τῶν ἀποθέτων τοῖς Ὁμηρίδαις   μόνος ἀνασπάσας λήψεται τὰ κοττάβεια   ·
ἀγγελίας ἀγαθῆς δεῦρ ἴτε πευσόμενοι καὶ κυλίκων ἔριδας διαλύσατε καὶ κατάθεσθε τὴν ξύνεσιν παρ ἐμοὶ καὶ τάδε μανθάνετε , εἰς τὴν παροῦσαν ζήτησιν ἐπιτήδεια ὄντα .
ὁρῶ γὰρ καὶ τοὺς παῖδας ἤδη φέροντας ἡμῖν στεφάνους καὶ μύρα .
διὰ τί δὲ λέγονται , τῶν ἐστεφανωμένων ἐὰν λύωνται οἱ στέφανοι , ὅτι ἐρῶσιν ;
τοῦτο γὰρ ἐν παισὶ τὰ Καλλιμάχου ἀναγινώσκων ἐπιγράμματα , ὧν ἐστι καὶ τοῦτο , ἐπεζήτουν μαθεῖν , εἰπόντος τοῦ Κυρηναίου   ·
τὰ δὲ ῥόδα φυλλοβολεῦντα τ ὠνδρὸς ἀπὸ στεφάνων πάντ ἐγένοντο χαμαί .
σὸν οὖν ἐστιν , ὦ μουσικώτατε , τὴν χιλιέτη μου ταύτην ζήτησιν ἀπολύσασθαι , Δημόκριτε , καὶ διὰ τί οἱ ἐρῶντες στεφανοῦσι τὰς τῶν ἐρωμένων θύρας .
καὶ ὁ Δημόκριτος  ἀλλ  ἵνα κ ἀγώ , φησίν , μνημονεύσω τῶν τοῦ Χαλκοῦ ποιητοῦ καὶ ῥήτορος Διονυσίου  Χαλκοῦς δὲ προσηγορεύθη διὰ τὸ συμβουλεῦσαι Ἀθηναίοις χαλκῷ νομίσματι χρήσασθαι , καὶ τὸν λόγον τοῦτον ἀνέγραψε Καλλίμαχος ἐν τῇ τῶν Ῥητορικῶν Ἀναγραφῇ    λέξω τι καὶ αὐτὸς ἐκ τῶν Ἐλεγείων   .
σὺ δέ , ὦ Θεόδωρε  τοῦτο γάρ σου τὸ κύριον ὄνομα  , δέχου τήνδε προπινομένην τὴν ἀπ ἐμοῦ ποίησιν .
ἐγὼ δ ἐπιδέξια πέμπω σοὶ πρώτῳ Χαρίτων ἐγκεράσας χάριτας .
καὶ σὺ λαβὼν τόδε δῶρον ἀοιδὰς ἀντιπρόπιθι , συμπόσιον κοσμῶν καὶ τὸ σὸν εὖ θέμενος .
φὴς οὖν  διὰ τί , τῶν ἐστεφανωμένων ἐὰν λύηται ὁ στέφανος , ἐρᾶν λέγονται .
πότερον ὅτι ὁ ἔρως τοῦ τῶν ἐρώντων ἤθους περιαιρεῖται τὸν κόσμον , διὰ τοῦτο τὴν τοῦ ἐπιφανοῦς κόσμου περιαίρεσιν φρυκτόν τινα ,  φησὶ Κλέαρχος ἐν πρώτῳ Ἐρωτικῶν   ,  καὶ σημεῖον νομίζουσιν τοῦ καὶ τὸν τοῦ ἤθους κόσμον περιῃρῆσθαι τοὺς τοιούτους .
ἢ καθάπερ ἐπὶ τῆς μαντικῆς ἄλλα πολλά , καὶ τοῦτο σημειοῦνταί τινες ;
ὁ γὰρ ἐκ τοῦ στεφάνου κόσμος οὐδὲν ἔχων μόνιμον σημεῖόν ἐστι πάθους ἀβεβαίου μὲν κεκαλλωπισμένου δέ .
τοιοῦτος δ ἐστὶν ὁ ἔρως ·
οὐδένες γὰρ μᾶλλον τῶν ἐν τῷ ἐρᾶν ὄντων καλλωπίζονται .
εἰ μὴ ἄρα ἡ φύσις οἱονεί τι δαιμόνιον δικαίως βραβεύουσα τῶν πραγμάτων ἕκαστον οἴεται δεῖν τοὺς ἐρῶντας μὴ στεφανοῦσθαι πρὶν κρατήσωσιν τοῦ ἔρωτος ·
τοῦτο δ ἔστιν ὅταν κατεργασάμενοι τὸν ἐρώμενον ἀπαλλαγῶσιν τῆς ἐπιθυμίας .
τὴν ἀφαίρεσιν οὖν τοῦ στεφάνου σημεῖον τοῦ ἔτι ἐν τῷ διαγωνίζεσθαι εἶναι ποιούμεθα .
ἢ ὁ Ἔρως αὐτὸς οὐκ ἐῶν καθ αὑτοῦ στεφανοῦσθαι καὶ ἀνακηρύττεσθαι τῶν μὲν τὸν στέφανον περιαιρεῖ , τοῖς δὲ λοιποῖς ἐνδίδωσιν αἴσθησιν μηνύων ὅτι ἡττῶνται ὑπὸ αὐτοῦ ·
δι ὃ ἐρᾶν οἱ λοιποὶ τοὺς τοιούτους φασίν .
ἢ ὅτι λύεται μὲν πᾶν τὸ δεδεμένον , ὁ δὲ ἔρως στεφανουμένων τινῶν δεσμός ἐστιν  οὐθένες γὰρ ἄλλοι τῶν δεδεμένων περὶ τὸ στεφανοῦσθαι σπουδάζουσιν πλὴν οἱ ἐρῶντες  , τὴν τοῦ στεφάνου δὴ λύσιν σημεῖον τοῦ περὶ τὸν ἔρωτα δεσμοῦ νομίζοντες ἐρᾶν φασιν τοὺς τοιούτους ;
ἢ διὰ τὸ πολλάκις τοὺς ἐρῶντας διὰ τὴν πτοίησιν , ὡς ἔοικεν , στεφανουμένους περιαιρεῖν αὑτῶν τὸν στέφανον ἀντιστρέφομεν τῇ ὑπονοίᾳ τὸ πάθος , ὡς οὐκ ἄν ποτε τοῦ στεφάνου περιρέοντος , εἰ μὴ ἤρων ;
ἢ ὅτι ἀναλύσεις περὶ μόνους μάλιστα τοὺς ἐρῶντας καὶ καταδεδεμένους γίνονται , τὴν δὲ τοῦ στεφάνου ἀνάλυσιν καταδεδεμένων τινῶν εἶναι νομίζοντες ἐρᾶν φασι τοὺς τοιούτους ·
καταδέδενται γὰρ οἱ ἐρῶντες .
εἰ μὴ ἄρα διὰ τὸ κατεστέφθαι τῷ ἔρωτι τοὺς ἐρῶντας οὐκ ἐπίμονος αὐτῶν ὁ στέφανος γίνεται ·
χαλεπὸν γὰρ ἐπὶ μεγάλῳ καὶ θείῳ στεφάνῳ μικρὸν καὶ τὸν τυχόντα μεῖναι .
στεφανοῦσιν δὲ τὰς τῶν ἐρωμένων θύρας ἤτοι τιμῆς χάριν καθαπερεί τινος θεοῦ τὰ πρόθυρα , ἢ οὐ τοῖς ἐρωμένοις ἀλλὰ τῷ Ἔρωτι ποιούμενοι τὴν τῶν στεφάνων ἀνάθεσιν τοῦ μὲν Ἔρωτος τὸν ἐρώμενον ἄγαλμα , τούτου δὲ ναὸν ὄντα τὴν οἴκησιν στεφανοῦσι ·
διὰ ταῦτα δὲ καὶ θύουσιν ἔνιοι ἐπὶ ταῖς τῶν ἐρωμένων θύραις .
ἢ μᾶλλον ὑφ ὧν οἴονταί τε καὶ πρὸς ἀλήθειαν τὸν τῆς ψυχῆς κόσμον ἐσκύλευνται , τούτοις καὶ τὸν τοῦ σώματος κόσμον ὑπὸ τοῦ πάθους ἐξαγόμενοι σκυλεύοντες ἑαυτοὺς ἀνατιθέασιν .
πᾶς δ ὁ ἐρῶν τοῦτο δρᾷ μὲν παρόντος , μὴ παρόντος δὲ τοῦ ἐρωμένου τοῦ ἐμποδὼν ποιεῖται τὴν ἀνάθεσιν .
ὅθεν Λυκοφρονίδης τὸν ἐρῶντα ἐκεῖνον αἰπόλον ἐποίησε λέγοντα   ·
τόδ  ἀνατίθημί σοι ῥόδον , καλὸν ἄνθημα καὶ πέδιλα καὶ κυνέαν καὶ τὰν θηροφόνον λογχίδ , ἐπεί μοι νόος ἄλλᾳ κέχυται ἐπὶ τὰν Χάρισι φίλαν παῖδα καὶ καλάν .
ἀλλὰ μὴν καὶ ὁ ἱερώτατος Πλάτων ἐν ἑβδόμῳ Νόμων πρόβλημά τι προβάλλει στεφανωτικόν , ὅπερ ἄξιόν ἐστιν ἐπιλύσασθαι , οὕτως λέγοντος τοῦ φιλοσόφου   ·
μήλων τέ τινων διανομαὶ καὶ στεφάνων πλείοσιν ἅμα καὶ ἐλάττοσιν ἁρμοττόντων τῶν ἀριθμῶν τῶν αὐτῶν .
ὁ μὲν Πλάτων οὕτως εἶπεν .
ἐστὶν δ ὃ λέγει τοιοῦτον ·
ἕνα βούλεσθαι ἀριθμὸν εὑρεῖν , ᾧ ἕως τοῦ τελευταίου εἰσελθόντος ἐξ ἴσου πάντες ἕξουσιν ἤτοι μῆλα ἢ στεφάνους .
φημὶ οὖν τὸν τῶν ἑξήκοντα ἀριθμὸν εἰς ἓξ συμπότας δύνασθαι τὴν ἰσότητα πληροῦν .
οἶδα γὰρ ὅτι κατ ἀρχὰς ἐλέγομεν   μὴ συνδειπνεῖν τῶν πέντε γε πλείους ·
ὅτι δ ἡμεῖς ψαμμακόσιοι ἐσμὲν δῆλον .
ὁ οὖν τῶν ἑξήκοντα ἀριθμὸς εἰς ἓξ συμπληρωθέντος τοῦ συμποσίου ἀρκέσει οὕτως .
εἰσῆλθεν εἰς τὸ συμπόσιον ὁ πρῶτος καὶ ἔλαβεν στεφάνους ἑξήκοντα ·
ἐπεισελθόντι τῷ δευτέρῳ δίδωσιν τοὺς ἡμίσεις καὶ ἑκατέρῳ γίνονται τριάκοντα ·
καὶ τρίτῳ ἐπεισελθόντι συνδιαιρούμενοι τοὺς πάντας ἐξ εἴκοσιν ἔχουσι , τετάρτῳ πάλιν ὁμοίως κοινωνήσαντες ἐκ δεκαπέντε , πέμπτῳ δὲ ἐκ δώδεκα καὶ τῷ ἕκτῳ ἐκ δέκα .
καὶ οὕτως ἰσότης ἀναπληροῦται τῶν στεφάνων .
ταῦτ  εἰπόντος τοῦ Δημοκρίτου ὁ Οὐλπιανὸς ἀποβλέψας πρὸς τὸν Κύνουλκον  οἵῳ μ ὁ δαίμων , ἔφη , φιλοσόφῳ συνῴκισεν ·
κατὰ τὸ Θεογνήτου τοῦ κωμῳδιοποιοῦ Φάσμα    ἐπαρίστερ  ἔμαθες , ὦ πόνηρε , γράμματα ·
ἀνέστροφέν σου τὸν βίον τὰ βιβλία ·
πεφιλοσόφηκας γῇ τε κ οὐρανῷ λαλῶν , οἷς οὐθέν ἐστιν ἐπιμελὲς τῶν σῶν λόγων .
πόθεν γάρ σοι καὶ ὁ τῶν συρβηνέων ἐπῆλθεν χορός ;
τίς τῶν ἀξίων λόγου μέμνηται τοῦ μουσικοῦ τούτου χοροῦ ;
καὶ ὃς  οὐ πρότερον , ἔφη , ὦ οὗτος , διδάξω σε , πρὶν ἂν τὸν ἄξιον παρὰ σοῦ λάβω μισθόν .
οὐ γὰρ ἐγὼ τὰς ἐκ τῶν βιβλίων ἀκάνθας ὥσπερ σὺ ἀναγινώσκων ἐκλέγω , ἀλλὰ τὰ χρησιμώτατα καὶ ἀκοῆς ἄξια .
ἐπὶ τούτοις ὁ Οὐλπιανὸς δυσχεράνας ἀνεβόησεν τὰ ἐξ Ὕπνου Ἀλέξιδος   ·
οὐδ  ἐν Τριβαλλοῖς ταῦτά γ ἐστὶν ἔννομα ·
οὗ φασι τὸν θύοντα τοῖς κεκλημένοις δείξαντα δεῖν τὸ δεῖπνον εἰς τὴν αὔριον πωλεῖν ἀδείπνοις ἃ παρέθηκ αὐτοῖς ἰδεῖν .
τὰ αὐτὰ ἰαμβεῖα φέρεται καὶ παρὰ Ἀντιφάνει ἐν Ὕπνῳ   .
καὶ ὁ Κύνουλκος ·
ἐπεὶ περὶ στεφάνων ζητήσεις ἤδη γεγόνασιν , εἰπὲ ἡμῖν τίς ἐστιν ὁ παρὰ τῷ χαρίεντι Ἀνακρέοντι Ναυκρατίτης στέφανος , ὦ Οὐλπιανέ .
φησὶν γὰρ οὕτως ὁ μελιχρὸς ποιητής   ·
στεφάνους δ ἀνὴρ τρεῖς ἕκαστος εἶχεν , τοὺς μὲν ῥοδίνους , τὸν δὲ Ναυκρατίτην .
καὶ διὰ τί παρὰ τῷ αὐτῷ ποιητῇ λύγῳ τινὲς στεφανοῦνται ;
φησὶν γὰρ ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν Μελῶν   ·
μεγίστης δ ὁ φιλόφρων δέκα δὴ μῆνες ἐπείτε στεφανοῦταί τε λύγῳ καὶ τρύγα πίνει μελιηδέα .
ὁ γὰρ τῆς λύγου στέφανος ἄτοπος ·
πρὸς δεσμοὺς γὰρ καὶ πλέγματα ἡ λύγος ἐπιτήδειος .
εἰπὲ οὖν ἡμῖν τι περὶ τούτων ζητήσεως ἀξίων ὄντων καὶ μὴ ὀνόματα θήρα , φιλότης .
σιωπῶντος δ αὐτοῦ καὶ ἀναζητεῖν προσποιουμένου ὁ Δημόκριτος ἔφη ·
Ἀρίσταρχος ὁ γραμματικώτατος , ἑταῖρε , ἐξηγούμενος τὸ χωρίον ἔφη ὅτι καὶ λύγοις ἐστεφανοῦντο οἱ ἀρχαῖοι .
τεναρος δὲ ἀγροίκων εἶναι λέγει στεφάνωμα τὴν λύγον .
καὶ οἱ ἄλλοι δὲ ἐξηγηταὶ ἀπροσδιόνυσά τινα εἰρήκασιν περὶ τοῦ προκειμένου .
ἐγὼ δ ἐντυχὼν τῷ Μηνοδότου τοῦ Σαμίου συγγράμματι , ὅπερ ἐπιγράφεται Τῶν κατὰ τὴν Σάμον ἐνδόξων ἀναγραφή , εὗρον τὸ ζητούμενον   .
ἀδμήτην γάρ φησιν τὴν Εὐρυσθέως ἐξ Ἄργους φυγοῦσαν ἐλθεῖν εἰς Σάμον , θεασαμένην δὲ τὴν τῆς Ἥρας ἐπιφάνειαν καὶ τῆς οἴκοθεν σωτηρίας χαριστήριον βουλομένην ἀποδοῦναι ἐπιμεληθῆναι τοῦ ἱεροῦ τοῦ καὶ νῦν ὑπάρχοντος , πρότερον δὲ ὑπὸ Λελέγων καὶ Νυμφῶν καθιδρυμένου ·
τοὺς δ Ἀργείους πυθομένους καὶ χαλεπαίνοντας πεῖσαι χρημάτων ὑποσχέσει Τυρρηνοὺς λῃστρικῷ βίῳ χρωμένους ἁρπάσαι τὸ βρέτας , πεπεισμένους τοὺς Ἀργείους ὡς , εἰ τοῦτο γένοιτο , πάντως τι κακὸν πρὸς τῶν τὴν Σάμον κατοικούντων ἡ Ἀδμήτη πείσεται .
τοὺς δὲ Τυρρηνοὺς ἐλθόντας εἰς τὸν Ἡραίτην ὅρμον καὶ ἀποβάντας εὐθέως ἔχεσθαι τῆς πράξεως .
ἀθύρου δὲ ὄντος τότε τοῦ νεὼ ταχέως ἀνελέσθαι τὸ βρέτας καὶ διακομίσαντας ἐπὶ θάλασσαν εἰς τὸ σκάφος ἐμβαλέσθαι ·
λυσαμένους δ αὐτοὺς τὰ πρυμνήσια καὶ τὰς ἀγκύρας ἀνελομένους εἰρεσίᾳ τε πάσῃ χρωμένους ἀπαίρειν οὐ δύνασθαι .
ἡγησαμένους οὖν θεῖόν τι τοῦτ εἶναι πάλιν ἐξενεγκαμένους τῆς νεὼς τὸ βρέτας ἀποθέσθαι παρὰ τὸν αἰγιαλόν ·
καὶ ψαιστὰ αὐτῷ ποιήσαντας περιδεεῖς ἀπαλλάττεσθαι .
τῆς δὲ Ἀδμήτης ἕωθεν δηλωσάσης ὅτι τὸ βρέτας ἠφανίσθη καὶ ζητήσεως γενομένης εὑρεῖν μὲν αὐτὸ τοὺς ζητοῦντας ἐπὶ τῆς ᾐόνος , ὡς δὲ δὴ βαρβάρους Κᾶρας ὑπονοήσαντας αὐτόματον ἀποδεδρακέναι πρός τι λύγου θωράκιον ἀπερείσασθαι καὶ τοὺς εὐμηκεστάτους τῶν κλάδων ἑκατέρωθεν ἐπισπασαμένους περιειλῆσαι πάντοθεν .
τὴν δὲ Ἀδμήτην λύσασαν αὐτὸ ἁγνίσαι καὶ στῆσαι πάλιν ἐπὶ τοῦ βάθρου , καθάπερ πρότερον ἵδρυτο .
διόπερ ἐξ ἐκείνου καθ ἕκαστον ἔτος ἀποκομίζεσθαι τὸ βρέτας εἰς τὴν ᾐόνα καὶ ἀφαγνίζεσθαι ψαιστά τε αὐτῷ παρατίθεσθαι ·
καὶ καλεῖσθαι Τόναια τὴν ἑορτήν , ὅτι συντόνως συνέβη περιειληθῆναι τὸ βρέτας ὑπὸ τῶν τὴν πρώτην αὐτοῦ ζήτησιν ποιησαμένων .
ἱστορεῖται δ ὑπ  αὐτὸν ἐκεῖνον τὸν χρόνον τῶν Καρῶν δεισιδαιμονίᾳ περισχεθέντων ἐπὶ τὸ μαντεῖον τοῦ θεοῦ παραγενομένων εἰς Ὕβλαν καὶ πυνθανομένων περὶ τῶν ἀπηντημένων , θεσπίσαι τὸν Ἀπόλλωνα ποινὴν αὐτοὺς ἀποδοῦναι τῇ θεῷ δι ἑαυτῶν ἑκούσιον καὶ χωρὶς δυσχεροῦς συμφορᾶς , ἣν ἐν τοῖς ἔμπροσθεν χρόνοις ἀφώρισεν ὁ Ζεὺς τῷ Προμηθεῖ χάριν τῆς κλοπῆς τοῦ πυρός , λύσας αὐτὸν ἐκ τῶν χαλεπωτάτων δεσμῶν ·
καὶ τίσιν ἑκούσιον ἐν ἀλυπίᾳ κειμένην δοῦναι θελήσαντος , ταύτην ἐκείνῳ ἐπιτάξαι τὸν καθηγούμενον τῶν θεῶν .
ὅθεν αὐτίκα τὸν δεδηλωμένον στέφανον τῷ Προμηθεῖ περιγενέσθαι καὶ μετ οὐ πολὺ τοῖς εὐεργετηθεῖσιν ἀνθρώποις ὑπ αὐτοῦ κατὰ τὴν τοῦ πυρὸς δωρεάν .
διόπερ καὶ τοῖς Καρσὶ κατὰ τὸ παραπλήσιον ὁ θεὸς παρεκελεύσατο στεφανώματι χρωμένοις τῇ λύγῳ καταδεῖν τὴν ἑαυτῶν κεφαλὴν τοῖς κλάδοις οἷς αὐτοὶ κατέλαβον τὴν θεόν .
καταλῦσαι δὲ καὶ τ ἄλλα γένη τῶν στεφάνων ἐπέταξε χωρὶς τῆς δάφνης ·
τὴν δ αὐτὸς ἔφη τοῖς τὴν θεὸν θεραπεύουσι μόνοις ἀπονέμειν δῶρον .
τοῖς τε χρησθεῖσιν ἐκ τῆς μαντείας κατακολουθήσαντας αὐτοὺς ἀβλαβεῖς ἔσεσθαι δίκην ἐν εὐωχίαις ἀποδιδόντας τῇ θεῷ τὴν προσήκουσαν .
ὅθεν τοὺς Κᾶρας ὑπακοῦσαι βουλομένους τοῖς ἐκ τοῦ χρηστηρίου καταλῦσαι τὰς ἔμπροσθεν εἰθισμένας στεφανώσεις αὐτούς τε κατὰ πλῆθος χρῆσθαι μὲν τῇ λύγῳ , τοῖς δὲ θεραπεύουσιν τὴν θεὸν ἐπιτρέψαι φορεῖν τὸν καὶ νῦν ἔτι διαμένοντα τῆς δάφνης στέφανον .
μνημονεύειν δ ἔοικεν ἐπὶ ποσόν τι τῆς κατὰ τὴν λύγον στεφανώσεως καὶ Νικαίνετος ὁ ἐποποιὸς ἐν τοῖς Ἐπιγράμμασιν , ποιητὴς ὑπάρχων ἐπιχώριος καὶ τὴν ἐπιχώριον ἱστορίαν ἠγαπηκὼς ἐν πλείοσιν .
οὐκ ἐθέλω , Φιλόθηρε , κατὰ πτόλιν , ἀλλὰ παρ Ἥρῃ δαίνυσθαι ζεφύρου πνεύμασι τερπόμενος .
ἀρκεῖ μοι λιτὴ μὲν ὑπὸ πλευροῖσι χαμευνάς , ἐγγύθι πὰρ προμάλου δέμνιον ἐνδαπίης , καὶ λύγος , ἀρχαῖον Καρῶν στέφος .
ἀλλὰ φερέσθω οἶνος καὶ Μουσῶν ἡ χαρίεσσα λύρη , θυμῆρες πίνοντες ὅπως Διὸς εὐκλέα νύμφην μέλπωμεν , νήσου δεσπότιν ἡμετέρης .
ἐν τούτοις γὰρ ἀμφιβόλως εἰρηκὼς ὁ Νικαίνετος πότερον στρωμνῆς ἕνεκεν ἢ στεφανώσεως ἀρκεῖται τῇ λύγῳ , τῷ λέγειν αὐτὴν τῶν Καρῶν ἀρχαῖον στέφος πρόδηλον καθίστησι τὸ ζητούμενον .
συνέβη δὲ τὴν τῆς λύγου στεφάνωσιν καὶ μέχρι τῶν κατὰ Πολυκράτην χρόνων , ὡς ἄν τις εἰκάσειε , τῇ νήσῳ συνηθεστέραν ὑπάρχειν .
ὁ γοῦν Ἀνακρέων φησίν   ·
μεγίστης ὁ φιλόφρων δέκα δὴ μῆνες ἐπειδὴ στεφανοῦταί τε λύγῳ καὶ τρύγα πίνει μελιηδέα .
ταῦτα ἴσασιν οἱ θεοὶ ὡς πρῶτος αὐτὸς ἐν τῇ καλῇ Ἀλεξανδρείᾳ εὗρον κτησάμενος τὸ τοῦ Μηνοδότου συγγραμμάτιον καὶ ἐπιδείξας πολλοῖς ἐξ αὐτοῦ τὸ παρὰ τῷ Ἀνακρέοντι ζητούμενον .
λαβὼν δὲ παρ ἐμοῦ ὁ πᾶσιν κλοπὴν ὀνειδίζων Ἡφαιστίων ἐξιδιοποιήσατο τὴν λύσιν καὶ σύγγραμμα ἐξέδωκεν ἐπιγράψας Περὶ τοῦ παρ Ἀνακρέοντι λυγίνου στεφάνου ·
ὅπερ νῦν ἐν τῇ Ῥώμῃ εὕρομεν παρὰ τῇ ἀντικοττυραι Δημητρίῳ .