Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἐν δὲ τοῖς αἰγιαλοῖς τοῖς κειμένοις πρὸς τὰ πελάγη καὶ λίαν ἀναπεπταμένοις σκληροὶ καὶ λεπτοὶ καὶ κυματοπλῆγές εἰσιν οἱ πλείους .
περὶ δὲ τὰς ἀγχιβαθεῖς , ἐν αἷς μὴ λίαν ἔγκειται μεγάλα πνεύματα , πρὸς δὲ τούτοις εἴ που καὶ πόλεις σύνεγγύς εἰσιν , ἐνταῦθα δ ἔστι τὰ πλεῖστα γένη τῶν ἰχθύων ὁμαλῶς ἄριστα καὶ πρὸς ἡδονὴν καὶ πρὸς εὐπεψίαν καὶ πρὸς τὴν τροφὴν τοῦ σώματος .
δύσπεπτοι δὲ καὶ βαρύτατοι τῶν θαλασσίων εἰσὶν οἱ μετεκβαίνοντες ἐκ τῆς θαλάσσης εἴς τε ποταμοὺς καὶ λίμνας , οἷον κεστρεὺς καὶ συλλήβδην τῶν ἰχθύων ὅσοι δύνανται βιοτεύειν ἐν ἀμφοτέροις τοῖς ὕδασι .
τῶν δὲ τελείως ἐν τοῖς ποταμοῖς καὶ λίμναις βιοτευόντων ἀμείνους εἰσὶν οἱ ποτάμιοι ·
σῆψις γὰρ ὕδατος τὸ λιμναῖόν ἐστι .
καὶ τῶν ποταμίων δ αὐτῶν βέλτιστοί εἰσιν οἱ ἐν τοῖς ὀξυτάτοις τῶν ποταμῶν ὄντες οἵ τε πυροῦντες ·
οὗτοι γὰρ οὐ γίνονται , ἐὰν μὴ ποταμὸς ὀξὺς ᾖ καὶ ψυχρός , διαφέρουσι δὲ τῶν ποταμίων ἰχθύων εὐπεψίᾳ .
ταῦτα καὶ παρ ἡμῶν ἔχετε , ἄνδρες φίλοι , ὀψωνησάντων κατὰ δύναμιν τὴν ἑαυτῶν ὑγιεινῶς .
κατὰ γὰρ τὸν Ἀντιφάνους Παράσιτον   ἐγὼ περὶ τὴν ὀψωνίαν μὲν οὐ πάνυ ἐσπούδακ  οὐ δ αὖ συνέτεμον λίαν πάνυ , ὡς ἄν τις ἄλλως ἐξενεχθεῖσιν ὅπου τοῦ διαλάβοι κραιπάλην Ἑλληνικῶς , ἀλλὰ μὴν οὐ δὲ οὕτως εἰμὶ φίλιχθυς ὡς ὁ παρὰ τῷ αὐτῷ ποιητῇ ἐν Βουταλίωνι , ὅπερ δρᾶμα τῶν Ἀγροίκων ἐστὶν διασκευή .
φησὶ γάρ   · Α. καὶ μὴν ἑστιάσω τήμερον ὑμᾶς ἐγώ ·
σὺ δ ἀγοράσεις ἡμῖν λαβών , Πίστ , ἀργύριον . Π. ἄλλως γὰρ οὐκ ἐπίσταμαι χρηστῶς ἀγοράζειν . Α. φράζε δή , Φιλούμενε , ὄψῳ τίνι χαίρεις ; Φ. πᾶσι . Α. καθ ἕκαστον λέγε , ἰχθὺν τίν ἡδέως φάγοις ἄν ; Φ. εἰς ἀγρὸν ἦλθεν φέρων ποτ ἰχθυοπώλης μαινίδας καὶ τριγλίδας , καὶ νὴ Δί ἤρεσεν σφόδρα ἡμῖν ἅπασιν . Α. εἶτα καὶ νῦν , εἰπέ μοι , τούτων φάγοις ἄν ; Φ. κ ἄν τις ἄλλος μικρὸς ᾖ ·
τοὺς γὰρ μεγάλους τούτους ἅπαντας νενόμικα ἀνθρωποφάγους ἰχθῦς . Α. τί φής , ὦ φίλτατε ;
ἀνθρωποφάγους , πῶς ; Π. οὓς ἂν ἄνθρωπος φάγοι δῆλον ὅτι ·
ταῦτα δ ἐστὶν Ἑλένης βρώματα , ἅ φησιν οὗτος , μαινίδας καὶ τριγλίδας .
ἐν δὲ τῷ Ἀγροίκῳ Ἑκάτης βρώματα ἔφη τὰς μαινίδας εἶναι καὶ τὰς τριγλίδας .
ἐκφαυλίζων δὲ καὶ Ἔφιππος τοὺς μικροὺς τῶν ἰχθύων ἐν Φιλύρᾳ φησί   ·
παππία , βούλει δραμὼν εἰς τὴν ἀγορὰν κἆτ ἀγοράσαι μοι ; Β. φράζε τί . Α. ἰχθῦς φρονοῦντας , ὦ πάτερ ·
μή μοι βρέφη . Β. οὐκ οἶσθ ὁτιὴ τ ἀργύριόν ἐστ ἰσάργυρον ;
ἥδιστος δ ἐστὶ καὶ ὁ παρὰ τῷ αὐτῷ ποιητῇ ἐν τοῖς Ὀβελιαφόροις νεανίσκος κατασμικρύνων ἅπαντα τὰ περὶ τὴν ὀψωνίαν καὶ λέγων ὧδε   ·
ἀλλ  ἀγόρασον εὐτελῶς ·
ἅπαν γὰρ ἱκανόν ἐστι . Β. φράζε , δέσποτα . Α. μὴ πολυτελῶς , ἀλλὰ καθαρείως , ὅ τι ἂν ᾖ , ὁσίας ἕνεκ ·
ἀρκεῖ τευθίδια , σηπίδια ·
κ ἂν κάραβός τις ᾖ λαβεῖν , εἷς ἀρκέσει ἢ δύ ἐπὶ τὴν τράπεζαν ·
ἐγχελύδια Θήβηθεν ἐνίοτ ἔρχεται ·
τούτων λαβέ .
ἀλεκτρυόνιον , φάττιον , περδίκιον , τοιαῦτα .
δασύπους ἄν τις εἰσέλθῃ , φέρε . Β. ὡς μικρολόγος εἶ . Α. σὺ δέ γε λίαν πολυτελής ·
πάντως κρέ ἡμῖν ἔστι . Β. πότερ ἔπεμψέ τις ; Α. οὔκ , ἀλλ ἔθυσεν ἡ γυνή ·
τὸ μοσχίον τὸ τῆς Κορώνης αὔριον δειπνήσομεν .
ὁ δὲ παρὰ Μνησιμάχῳ ἐν τῷ ὁμωνύμῳ δράματι Δύσκολος φιλάργυρος ὢν σφόδρα πρὸς τὸν ἀσωτευόμενον νεανίσκον φησίν   ·
ἀλλ  ἀντιβολῶ σ , ἐπίταττέ μοι μὴ πόλλ ἄγαν μηδ  ἄγρια λίαν μη δ ἐπηργυρωμένα , μέτρια δέ , τῷ θείῳ σεαυτοῦ . Β. πῶς ἔτι μετριώτερ , ὦ δαιμόνι ; Α. ὅπως ;
σύντεμνε καὶ ἐπεξαπάτα με ·
τοὺς μὲν ἰχθῦς μοι κάλει ἰχθύδι  ·
ὄψον δ ἂν λέγῃς ἕτερον , κάλει ὀψάριον .
ἥδιον γὰρ ἀπολοῦμαι πολύ .
ἐπεὶ δὲ κατὰ θεὸν ἐν τοῖς προκειμένοις , φίλτατε Οὐλπιανέ , ἢ ὑμεῖς , γραμματικῶν παῖδες , εἴπατέ μοι τίνι ἐννοίᾳ ὁ Ἔφιππος ἐν τοῖς προειρημένοις ἔφη ·
ἐγὼ γὰρ οἴομαι ἱστορίαν τινὰ εἶναι καὶ ποθῶ μαθεῖν  .
καὶ ὁ Πλούταρχος ἔφη Ῥοδιακὴν εἶναι λεγομένην ἱστορίαν , ἣν ἐπὶ τοῦ παρόντος ἀποστοματίζειν οὐ δύνασθαι τῷ πάνυ πρὸ πολλοῦ ἐντετυχηκέναι τῷ ταῦτα περιέχοντι βιβλίῳ .
οἶδα δὲ Φοίνικα τὸν Κολοφώνιον ἰαμβοποιὸν μνημονεύοντά τινων ἀνδρῶν ὡς ἀγειρόντων τῇ κορώνῃ , καὶ λέγοντα ταῦτα   ·
ἐσθλοί , κορώνῃ χεῖρα πρόσδοτε κριθέων τῇ παιδὶ τ ἀπόλλωνος ἢ λέκος πυρῶν ἢ ἄρτον ἢ ἤμαιθον ἢ ὅ τι τις χρῄζει ·
δότ , ὦγαθοί , τι τῶν ἕκαστος ἐν χερσὶν ἔχει κορώνῃ ·
χ ἄλα λήψεται χόνδρον ·
φιλεῖ γὰρ αὕτη πάγχυ ταῦτα δαίνυσθαι ·
ὁ νῦν ἅλας δοὺς αὖθι κηρίον δώσει .
ὦ παῖ , θύρην ἄγκλινε ·
πλοῦτος ἤκουσε , καὶ τῇ κορώνῃ παρθένος φέρει σῦκα .
θεοί , γένοιτο πάντ ἄμεμπτος ἡ κούρη κ ἀφνειὸν ἄνδρα κ ὠνομαστὸν ἐξεύροι ·
καὶ τῷ γέροντι πατρὶ κοῦρον εἰς χεῖρας καὶ μητρὶ κούρην εἰς τὰ γοῦνα κατθείη , θάλος τρέφειν γυναῖκα τοῖς κασιγνήτοις .
ἐγὼ δ ὅκου πόδες φέρουσιν , ὀφθαλμοὺς ἀμείβομαι Μούσῃσι πρὸς θύρῃσ  ᾄδων καὶ δόντι καὶ μὴ δόντι πλέονα τωνγεω .
καὶ ἐπὶ τέλει δὲ τοῦ ἰάμβου φησίν ·
ἀλλ , ὦγαθοί , ἐπορέξαθ  ὧν μυχὸς πλουτεῖ ·
δὸς ὦν , ἄναξ , δὸς καὶ σὺ πότνα μοι νύμφη ·
νόμος κορώνῃ χεῖρα δοῦν ἐπαιτούσῃ .
τοσαῦτ  ἀείδω ·
δός τι καὶ καταχρήσει .
κορωνισταὶ δὲ ἐκαλοῦντο οἱ τῇ κορώνῃ ἀγείροντες , ὥς φησι Πάμφιλος ὁ Ἀλεξανδρεὺς ἐν τοῖς περὶ ὀνομάτων ·
καὶ τὰ ᾀδόμενα δὲ ὑπ αὐτῶν κορωνίσματα καλεῖται , ὡς ἱστορεῖ Ἁγνοκλῆς ὁ Ῥόδιος ἐν Κορωνισταῖς .
καὶ χελιδονίζειν δὲ καλεῖται παρὰ Ῥοδίοις ἀγερμός τις ἄλλος , περὶ οὗ φησι Θέογνις ἐν βʹ περὶ τῶν ἐν Ῥόδῳ θυσιῶν   γράφων οὕτως ·
εἶδος δέ τι τοῦ ἀγείρειν χελιδονίζειν Ῥόδιοι καλοῦσιν , ὃ γίνεται τῷ Βοηδρομιῶνι μηνί .
χελιδονίζειν δὲ λέγεται διὰ τὸ εἰωθὸς ἐπιφωνεῖσθαι ·
ἦλθ , ἦλθε χελιδὼν καλὰς ὧρας ἄγουσα , καλοὺς ἐνιαυτούς , ἐπὶ γαστέρα λευκά , ἐπὶ νῶτα μέλαινα .
παλάθαν σὺ προκύκλει ἐκ πίονος οἴκου οἴνου τε δέπαστρον τυροῦ τε κάνυστρον .
πότερ ἀπίωμες ἢ λαβώμεθα ;
εἰ μέν τι δώσεις ·
εἰ δὲ μή , οὐκ ἐάσομεν , ἢ τὰν θύραν φέρωμες ἢ θ οὐπέρθυρον ἢ τὰν γυναῖκα τὰν ἔσω καθημέναν ·
μικρὰ μέν ἐστι , ῥᾳδίως νιν οἴσομες .
ἂν δὴ φέρῃς τι , μέγα δή τι φέροιο .
ἄνοιγ  ἄνοιγε τὰν θύραν χελιδόνι ·
οὐ γὰρ γέροντές ἐσμεν , ἀλλὰ παιδία .
τὸν δὲ ἀγερμὸν τοῦτον κατέδειξε πρῶτος Κλεόβουλος ὁ Λίνδιος ἐν Λίνδῳ χρείας γενομένης συλλογῆς χρημάτων .
ἐπεὶ δὲ Ῥοδιακῶν ἱστοριῶν ἐμνήσθημεν , ἰχθυολογήσων καὶ αὐτὸς ὑμῖν ἔρχομαι ἀπὸ τῆς καλῆς Ῥόδου , ἣν εὔιχθυν εἶναί φησιν ὁ ἥδιστος Λυγκεύς .
ἐργείας οὖν ὁ Ῥόδιος ἐν τοῖς περὶ τῆς πατρίδος προειπών τινα περὶ τῶν κατοικησάντων τὴν νῆσον Φοινίκων φησὶν   ὡς  οἱ περὶ Φάλανθον ἐν τῇ Ἰαλυσῷ πόλιν ἔχοντες ἰσχυροτάτην τὴν Ἀχαίαν καλουμένην καὶ ὕδατος ἐγκρατεῖς ὄντες χρόνον πολὺν ἀντεῖχον Ἰφίκλῳ πολιορκοῦντι .
ἦν γὰρ αὐτοῖς καὶ θέσφατον ἐν χρησμῷ τινι λελεγμένον ἕξειν τὴν χώραν , ἕως κόρακες λευκοὶ γένωνται καὶ ἐν τοῖς κρατῆρσιν ἰχθύες φανῶσιν .
ἐλπίζοντες οὖν τοῦτ οὐδέποτε ἔσεσθαι καὶ τὰ πρὸς τὸν πόλεμον ῥᾳθυμοτέρως εἶχον .
ὁ δ Ἴφικλος πυθόμενος παρά τινος τὰ τῶν Φοινίκων λόγια καὶ ἐνεδρεύσας τοῦ Φαλάνθου πιστόν τινα πορευόμενον ἐφ ὕδωρ , ᾧ ὄνομα ἦν Λάρκας , καὶ πίστεις πρὸς αὐτὸν ποιησάμενος , θηρεύσας ἰχθύδια ἐκ τῆς κρήνης καὶ ἐμβαλὼν εἰς ὑδρεῖον ἔδωκε τῷ Λάρκᾳ καὶ ἐκέλευσε φέροντα τὸ ὕδωρ τοῦτο ἐγχέαι εἰς τὸν κρατῆρα ὅθεν τῷ Φαλάνθῳ ᾠνοχοεῖτο .
καὶ ὃ μὲν ἐποίησε ταῦτα ·
ὁ δὲ Ἴφικλος κόρακας θηρεύσας καὶ ἀλείψας γύψῳ ἀφῆκεν .
φάλανθος δ ἰδὼν τοὺς κόρακας ἐπορεύετο καὶ ἐπὶ τὸν κρατῆρα ·
ὡς δὲ καὶ τοὺς ἰχθῦς εἶδεν , ὑπέλαβε τὴν χώραν οὐκ ἔτι αὑτῶν εἶναι καὶ ἐπεκηρυκεύσατο πρὸς τὸν Ἴφικλον , ὑπόσπονδος ὑπεξελθεῖν ἀξιῶν μετὰ τῶν σὺν αὑτῷ .
συγκαταθεμένου δὲ τοῦ Ἰφίκλου ἐπιτεχνᾶται ὁ Φάλανθος τοιόνδε τι ·
καταβαλὼν ἱερεῖα καὶ τὰς κοιλίας ἐκκαθάρας ἐν ταύταις ἐπειρᾶτο ἐξάγειν χρυσίον καὶ ἀργύριον ·
αἰσθόμενος δὲ ὁ Ἴφικλος διεκώλυε .
προφέροντός τε τοῦ Φαλάνθου τὸν ὅρκον ὃν ὤμοσεν , ἐάσειν ἐξάγεσθαι ὅ τι κα τᾷ γαστρὶ αἴρωνται , ἀντισοφίζεται πλοῖα αὐτοῖς διδοὺς ἵνα ἀποκομισθῶσιν , παραλύσας τὰ πηδάλια καὶ τὰς κώπας καὶ τὰ ἱστία , ὀμόσαι φήσας πλοῖα παρέξειν , ἄλλο δὲ οὐδέν .
ἐν ἀπορίᾳ δὲ οἱ Φοίνικες ἐχόμενοι πολλὰ μὲν τῶν χρημάτων κατώρυσσον ἐπισημαινόμενοι τοὺς τόπους , ἵν ὕστερόν ποτε ἀνέλωνται ἀφικόμενοι , πολλὰ δὲ τῷ Ἰφίκλῳ κατέλειπον .
ἀπαλλαγέντων οὖν τούτῳ τῷ τρόπῳ ἐκ τῆς χώρας τῶν Φοινίκων κατέσχον τὰ πράγματα οἱ Ἕλληνες .
τὰ δ αὐτὰ ἱστορήσας καὶ Πολύζηλος ἐν τοῖς Ῥοδιακοῖς    τὰ περὶ τῶν ἰχθύων , φησί , καὶ τῶν κοράκων μόνοι ᾔδεσαν ὁ Φακᾶς καὶ ἡ θυγάτηρ αὐτοῦ Δορκία .
αὕτη δ ἐρασθεῖσα τοῦ Ἰφίκλου καὶ συνθεμένη περὶ γάμου διὰ τῆς τροφοῦ ἔπεισε τὸν φέροντα τὸ ὕδωρ ἰχθῦς ἀγαγεῖν καὶ ἐμβαλεῖν εἰς τὸν κρατῆρα , καὶ αὐτὴ δὲ τοὺς κόρακας λευκάνασα ἀφῆκεν .
κρεώφυλος δ ἐν τοῖς Ἐφεσίων Ὥροις    οἳ τὴν Ἔφεσον , φησί , κτίζοντες καὶ πολλὰ ταλαιπωρηθέντες ἀπορίᾳ τόπου τὸ τελευταῖον πέμψαντες εἰς θεοῦ ἠρώτων ὅπου τὸ πόλισμα θῶνται .
ὃ δ αὐτοῖς ἔχρησεν ἐνταῦθα οἰκίζειν πόλιν ᾗ ἂν ἰχθὺς δείξῃ καὶ ὗς ἄγριος ὑφηγήσηται .
λέγεται οὖν ὅπου νῦν ἡ κρήνη ἐστὶν Ὑπέλαιος καλουμένη καὶ ὁ ἱερὸς λιμὴν ἁλιέας ἀριστοποιεῖσθαι , καὶ τῶν ἰχθύων τινὰ ἀποθορόντα σὺν ἀνθρακιᾷ εἰσπεσεῖν εἰς φορυτόν , καὶ ἁφθῆναι ὑπ αὐτοῦ λόχμην , ἐν ᾗ ἔτυχε σῦς ἄγριος ὤν ·
ὃς ὑπὸ τοῦ πυρὸς θορυβηθεὶς ἐπέδραμε τοῦ ὄρους ἐπὶ πολύ , ὁ δὴ καλεῖται Τρηχεῖα , καὶ πίπτει ἀκοντισθεὶς ὅπου νῦν ἐστιν ὁ τῆς Ἀθηνᾶς ναός .
καὶ διαβάντες οἱ Ἐφέσιοι ἐκ τῆς νήσου , ἔτεα εἴκοσιν οἰκήσαντες , τὸ δεύτερον κτίζουσι Τρηχεῖαν καὶ τὰ ἐπὶ Κορησσόν , καὶ ἱερὸν Ἀρτέμιδος ἐπὶ τῇ ἀγορῇ ἱδρύσαντο Ἀπόλλωνός τε τοῦ Πυθίου ἐπὶ τῷ λιμένι .
τοιούτων οὖν ἔτι πολλῶν λεγομένων τότε ἐξάκουστος ἐγένετο κατὰ πᾶσαν τὴν πόλιν αὐλῶν τε βόμβος καὶ κυμβάλων ἦχος ἔτι τε τυμπάνων κτύπος μετὰ ᾠδῆς ἅμα γινόμενος .
ἔτυχεν δὲ οὖσα ἑορτὴ τὰ Παρίλια μὲν πάλαι καλουμένη , νῦν δὲ Ῥωμαῖα , τῇ τῆς πόλεως Τύχῃ ναοῦ καθιδρυμένου ὑπὸ τοῦ πάντα ἀρίστου καὶ μουσικωτάτου βασιλέως Ἀδριανοῦ ·
ἐκείνην τὴν ἡμέραν κατ ἐνιαυτὸν ἐπίσημον ἄγουσι πάντες οἱ τὴν Ῥώμην κατοικοῦντες καὶ οἱ ἐνεπιδημοῦντες τῇ πόλει .
ὁ οὖν Οὐλπιανὸς  ἄνδρες , ἔφη , τί τοῦτο ;
εἰλάπιν  ἠὲ γάμος ;
ἐπεὶ οὐκ ἔρανος τάδε γ ἐστίν   .
καί τινος εἰπόντος ὅτι βαλλίζουσιν οἱ κατὰ τὴν πόλιν ἅπαντες τῇ θεῷ ,  ὦ λῷστε  , ὁ Οὐλπιανὸς γελάσας ἔφη ,  καὶ τίς Ἑλλήνων τοῦτο βαλλισμὸν ἐκάλεσεν , δέον εἰρηκέναι κωμάζουσιν ἢ χορεύουσιν ἤ τι ἄλλο τῶν εἰρημένων .
σὺ δὲ ἡμῖν ἐκ τῆς Συβούρας ὄνομα πριάμενος ἀπώλεσας τὸν οἶνον ἐπιχέας ὕδωρ   .
καὶ ὁ Μυρτίλος ἔφη ·
ἀλλὰ μὴν καὶ Ἑλληνικώτερον ἀποδείξω σοι τὸ ὄνομα , ὦ φίλε Ἐπιτίμαιε .
πάντας γὰρ ἐπιστομίζειν πειρώμενος οὐδενὸς μὲν ἀμαθίαν κατέγνως ,  σαυτὸν δ ἀποφαίνεις κενότερον λεβηρίδος  .
ἐπίχαρμος , ὦ θαυμασιώτατε , ἐν τοῖς Θεαροῖς μέμνηται τοῦ βαλλισμοῦ , καὶ οὐ μακράν ἐστι τῆς Σικελίας ἡ Ἰταλία .
ἐν οὖν τῷ δράματι οἱ θεωροὶ καθορῶντες τὰ ἐν Πυθοῖ ἀναθήματα καὶ περὶ ἑκάστου λέγοντές φασι καὶ τάδε   ·
λέβητες χάλκιοι , κρατῆρες , ὀδελοί .
τοῖς γα μὰν ὑπωδέλοις και λωτε βαλλιζόντες σιοσσον χρῆμα εἴη .
καὶ Σώφρων δ ἐν τῇ ἐπιγραφομένῃ Νυμφοπόνῳ φησίν   ·
κ ἤπειτα λαβὼν προῆχε , τοὶ δ ἐβάλλιζον .
βαλλίζοντες τὸν θάλαμον σκατὸς ἐνέπλησαν .
ἀλλὰ μὴν καὶ Ἄλεξις ἐν Κουρίδι φησί   ·
καὶ γὰρ ἐπὶ κῶμον . . . .
ἀνθρώπων ὁρῶ πλῆθος προσιὸν ὡς τῶν καλῶν τε κ ἀγαθῶν ἐνθάδε συνόντων .
μὴ γένοιτό μοι μόνῳ νύκτωρ ἀπαντῆσαι καλῶς πεπραγόσιν ὑμῖν περὶ τὸν βαλλισμόν ·
οὐ γὰρ ἄν ποτε θο ἰμάτιον θ οἰμάτιον ἀπενέγκαιμι μὴ φύσας πτερά .
οἶδα δὲ καὶ ἀλλαχόθι τ οὔνομα καὶ ἀναπεμπασάμενος ἐξοίσω .
σὺ δὲ ἡμῖν δίκαιος εἶ λέγειν , ὁ καὶ τῶν Ὁμηρικῶν μεμνημένος τούτων ·
τίς δαίς , τίς δὲ ὅμιλος ὅδ ἔπλετο ;
τίπτε δέ σε χρεών ;
ἐπεὶ οὐκ ἔρανος τάδε γ ἐστίν , τίνι διαφέρει ἀλλήλων .
ἐπεὶ δὲ σιγᾷς , ἐγὼ ἐρῶ .
κατὰ γὰρ τὸν Συρακόσιον ποιητὴν   ·
τὰ πρὸ τοῦ δύ ἄνδρες ἔλεγον , εἷς ἐγὼν ἀποχρέω .
τὰς θυσίας καὶ τὰς λαμπροτέρας παρασκευὰς ἐκάλουν οἱ παλαιοὶ εἰλαπίνας καὶ τοὺς τούτων μετέχοντας εἰλαπιναστάς .
ἔρανοι δέ εἰσιν αἱ ἀπὸ τῶν συμβαλλομένων συναγωγαί , ἀπὸ τοῦ συνερᾶν καὶ συμφέρειν ἕκαστον .
καλεῖται δ ὁ αὐτὸς καὶ ἔρανος καὶ θίασος καὶ οἱ συνιόντες ἐρανισταὶ καὶ θιασῶται .
καλεῖται δὲ καὶ ὁ τῷ Διονύσῳ παρεπόμενος ὄχλος θίασος , ὡς Εὐριπίδης φησίν   ·
ὁρῶ δὲ θιάσους τρεῖς γυναικείων χορῶν .
τοὺς μὲν οὖν θιάσους ἀπὸ τοῦ θεοῦ προσηγόρευον ·
καὶ γὰρ αὐτοὺς τοὺς θεοὺς οἱ Λάκωνες σιούς φασι .
τὰς δ εἰλαπίνας ἀπὸ τῆς ἐν αὐταῖς παρασκευῆς γινομένης καὶ δαπάνης .
λαφύττειν γὰρ καὶ λαπάζειν τὸ ἐκκενοῦν καὶ ἀναλίσκειν , ὅθεν καὶ ἐπὶ τοῦ πορθεῖν τὸ ἀλαπάζειν οἱ ποιηταὶ τάττουσι , καὶ τὰ διαρπαζόμενα κατὰ τὴν λάφυξιν λάφυρα .
τὰς δὲ τοιαύτας εὐωχίας Αἰσχύλος καὶ Εὐριπίδης   εἰλαπίνας ἀπὸ τοῦ λελαπάχθαι .
λάπτειν δὲ τὸ τὴν τροφὴν ἐκπέττειν καὶ κενούμενον λαγαρὸν γίγνεσθαι ·
ὅθεν ἀπὸ μὲν τοῦ λαγαροῦ ἡ λαγών , ὥσπερ καὶ λάγανον , ἀπὸ δὲ τοῦ λαπάττειν λαπάρα .
λαφύττειν δέ ἐστι τὸ δαψιλῶς καὶ ἐπὶ πολὺ λαπάττειν καὶ ἐκκενοῦν .
τὸ δὲ δαπανᾶν ἀπὸ τοῦ δάπτειν λέγεται ·
καὶ τοῦτο δὲ τοῦ δαψιλοῦς ἔχεται .
διόπερ ἐπὶ τῶν ἀπλήστως καὶ θηριωδῶς ἐσθιόντων τὸ δάψαι καὶ δαρδάψαι .
ἀλλ  ἄρα τόν γε κύνες τε καὶ οἰωνοὶ κατέδαψαν .
τὰς δ εὐωχίας ἐκάλουν οὐκ ἀπὸ τῆς ὀχῆς , ἥ ἐστι τροφή , ἀλλ ἀπὸ τοῦ κατὰ ταῦτα εὖ ἔχειν .
εἰς ἃς δὴ συνιόντες οἱ τὸ θεῖον τιμῶντες καὶ εἰς εὐφροσύνην καὶ ἄνεσιν αὑτοὺς μεθιέντες τὸ μὲν ποτὸν μέθυ , τὸν δὲ τοῦτο δωρησάμενον θεὸν Μεθυμναῖον καὶ Λυαῖον καὶ Εὔιον καὶ Ἰήιον προσηγόρευον , ὥσπερ καὶ τὸν μὴ σκυθρωπὸν καὶ σύννουν ἱλαρόν .
διὸ καὶ τὸ δαιμόνιον ἵλεων ἠξίουν γίνεσθαι ἐπιφωνοῦντες ἰή ἰή .
ὅθεν καὶ τὸν τόπον ἐν ᾧ τοῦτο ἔπραττον ἱερὸν ὠνόμαζον .
ὅτι δὲ τὸν αὐτὸν ἵλεων καὶ ἱλαρὸν ἔλεγον δηλοῖ Ἔφιππος ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ δράματι Ἐμπολή ·
περὶ ἑταίρας δέ τινος λέγει   ·
ἔπειτά γ εἰσιόντ , ἐὰν λυπούμενος τύχῃ τις ἡμῶν , ἐκολάκευσεν ἡδέως ·
ἐφίλησεν οὐχὶ συμπιέσασα τὸ στόμα ὥσπερ πολέμιος , ἀλλὰ τοῖσιν στρουθίοις χανοῦσ  ὁμοίως ·
ἥ σε , παρεμυθήσατο ἐποίησέ θ ἱλαρὸν εὐθέως τ ἀφεῖλε πᾶν αὐτοῦ τὸ λυποῦν κ ἀπέδειξεν ἵλεων .
οἱ δ ἀρχαῖοι καὶ τοὺς θεοὺς ἀνθρωποειδεῖς ὑποστησάμενοι καὶ τὰ περὶ τὰς ἑορτὰς διέταξαν .
ὁρῶντες γὰρ ὡς τῆς μὲν ἐπὶ τὰς ἀπολαύσεις ὁρμῆς οὐχ οἷόν τε τοὺς ἀνθρώπους ἀποστῆσαι , χρήσιμον δὲ καὶ συμφέρον τοῖς τοιούτοις εὐτάκτως καὶ κοσμίως ἐθίζειν χρῆσθαι , χρόνον ἀφορίσαντες καὶ τοῖς θεοῖς προθύσαντες οὕτω μεθῆκαν αὑτοὺς εἰς ἄνεσιν , ἵν ἕκαστος ἡγούμενος ἥκειν τοὺς θεοὺς ἐπὶ τὰς ἀπαρχὰς καὶ τὰς σπονδὰς μετὰ αἰδοῦς τὴν συνουσίαν ποιῆται .
ὅμηρος γοῦν φησιν ·
ἦλθε δ Ἀθήνη ἱρῶν ἀντήσουσα .
καὶ ὁ Ποσειδῶν Αἰθίοπας μετεκίαθε τηλόθ ἐόντας , ἀντιόων ταύρων τε καὶ ἀρνειῶν ἑκατόμβης .
καὶ ὁ Ζεὺς χθιζὸς ἔβη μετὰ δαῖτα , θεοὶ δ ἅμα πάντες ἕποντο .
κ ἂν ἄνθρωπος δέ που παρῇ πρεσβύτερος καὶ τῇ προαιρέσει σπουδαῖος , αἰδοῦνται λέγειν τι τῶν ἀσχημόνων ἢ καὶ πράττειν , ὡς καὶ Ἐπίχαρμός που φησιν   ἀλλὰ καὶ σιγῆν ἀγαθόν , ὅκκα παρέωντι κάρρονες .
ὑπολαμβάνοντες οὖν τοὺς θεοὺς πλησίον αὑτῶν εἶναι τὰς ἑορτὰς κοσμίως καὶ σωφρόνως διῆγον .
ὅθεν οὔ τε κατακλίνεσθαι παρὰ τοῖς ἀρχαίοις ἔθος , ἀλλὰ δαίνυνθ  ἑζόμενοι , οὔ τ εἰς μέθην πίνειν , ἀλλ ἐπεὶ ἔσπεισάν τ ἔπιόν θ ὅσον ἤθελε θυμός , ἔβαν οἶκόνδε ἕκαστος .
οἱ δὲ νῦν προσποιούμενοι θεοῖς θύειν καὶ συγκαλοῦντες ἐπὶ τὴν θυσίαν τοὺς φίλους καὶ τοὺς οἰκειοτάτους καταρῶνται μὲν τοῖς τέκνοις , λοιδοροῦνται δὲ ταῖς γυναιξί , κλαυθμυρίζουσιν τοὺς οἰκέτας , ἀπειλοῦσι τοῖς πολλοῖς , μονονουχὶ τὸ τοῦ Ὁμήρου λέγοντες   ·
νῦν δ ἔρχεσθ  ἐπὶ δεῖπνον , ἵνα ξυνάγωμεν Ἄρηα , ἐπὶ νοῦν λαμβάνοντες τὰ εἰρημένα ὑπὸ τοῦ τὸν Χείρωνα πεποιηκότος , εἴ τε Φερεκράτης ἐστὶν εἴ τε Νικόμαχος ὁ ῥυθμικὸς ἢ ὅστις δή ποτε   ·
μη δὲ σύ γ ἄνδρα φίλον καλέσας ἐπὶ δαῖτα θάλειαν ἄχθου ὁρῶν παρεόντα ·
κακὸς γὰρ ἀνὴρ τόδε ῥέζει ·
ἀλλὰ μάλ εὔκηλος τέρπου φρένα τέρπε τ ἐκεῖνον .
νῦν δὲ τούτων μὲν οὐ δ ὅλως μέμνηνται , τὰ δὲ ἑξῆς αὐτῶν ἐκμανθάνουσιν , ἅπερ πάντα ἐκ τῶν εἰς Ἡσίοδον ἀναφερομένων μεγάλων Ἠοίων πεπαρῴδηται ·
ἡμῶν δ ἤν τινά τις καλέσῃ θύων ἐπὶ δεῖπνον , ἀχθόμεθ  ἢν ἔλθῃ καὶ ὑποβλέπομεν παρεόντα χ ὤττι τάχιστα θύραζ ἐξελθεῖν βουλόμεθ  αὐτόν .
εἶτα γνούς πως τοῦθ ὑποδεῖται , κ ᾆτά τις εἶπε τῶν ξυμπινόντων  ἤδη σύ ;
τί οὐχ ὑποπίνεις ;
οὐχ ὑπολύσεις αὐτόν ;
ὃ δ ἄχθεται αὐτὸς ὁ θύων τῷ κατακωλύοντι καὶ εὐθὺς ἔλεξ ἐλεγεῖα   ·
μηδένα μή τ ἀέκοντα μένειν κατέρυκε παρ ἡμῖν μήθ  εὕδοντ ἐπέγειρε , Σιμωνίδη  .
οὐ γὰρ ἐπ οἴνοις τοιαυτὶ λέγομεν δειπνίζοντες φίλον ἄνδρα ;
ἔτι δὲ καὶ ταῦτα προστίθεμεν   ·
μη δὲ πολυξείνου δαιτὸς δυσπέμφελον εἶναι ἐκ κοινοῦ ·
πλείστη τε χάρις δαπάνη τ ὀλιγίστη .
καὶ θύοντες μὲν τοῖς θεοῖς ὀλίγιστα εἰς τὰς θυσίας καὶ τὰ τυχόντα δαπανῶμεν , ὥσπερ ὁ καλὸς Μένανδρος ἐν τῇ Μέθῃ παρίστησιν   ·
ὅπου γε τοῖς θεοῖς μὲν ἠγορασμένον δραχμῶν ἄγω προβάτιον ἀγαπητὸν δέκα , αὐλητρίδας δὲ καὶ μύρον καὶ ψαλτρίας , Μενδαῖον , Θάσιον , ἐγχέλεις , τυρόν , μέλι μικροῦ ταλάντου ·
γίνεται τὸ κατὰ λόγον δραχμῶν μὲν ἀγαθὸν ἄξιον λαβεῖν δέκα ἡμᾶς , ἐὰν καὶ καλλιερηθῇ τοῖς θεοῖς , τούτων δὲ πρὸς ταῦτ ἀντανελεῖν τὴν ζημίαν .
πῶς οὐχὶ τὸ κακὸν τῶν ἱερῶν διπλάζεται ;
ἐγὼ μὲν οὖν ὤν γε θεὸς οὐκ εἴασα τὴν ὀσφὺν ἂν ἐπὶ τὸν βωμὸν ἐπιθεῖναί ποτε , εἰ μὴ καθήγιζέν τις ἅμα τὴν ἔγχελυν , ἵνα Καλλιμέδων ἀπέθανεν , εἷς τῶν συγγενῶν .
ὀνομάζουσι δ οἱ ἀρχαῖοι καὶ ἐπιδόσιμά τινα δεῖπνα , ἅπερ Ἀλεξανδρεῖς λέγουσιν ἐξ ἐπιδομάτων .
ἄλεξις γοῦν ἐν Τῇ εἰς τὸ φρέαρ φησί   ·
νυνί τέ με ὁ δεσπότης πρ οὔπεμψεν οἴνου κεράμιον τῶν ἔνδοθεν κομιοῦντ . Β. ἐκεῖθεν ;
μανθάνω ·
ἐπιδόσιμον παρὰ τ ἄλλα τοῦτ ἔσται . Α. φιλῶ αἰσθητικὴν γραῦν .
καὶ Κρώβυλος ἐν Ψευδυποβολιμαίῳ   ·
λάχης , ἐγὼ δὲ πρὸς σέ .
πρόαγε . Β. ποῖ ; Α. ὅποι μ ἐρωτᾶς ;
ὡς Φιλουμένην , παρ ᾗ τ ἀπιδόσιμ  ἡμῖν ἐστιν ·
ἧς ἐχθὲς πιεῖν κυάθους ἀκράτου μ ἐβιάσω σὺ δώδεκα .
οἴδασι δὲ οἱ ἀρχαῖοι καὶ τὰ νῦν καλούμενα ἀπὸ σπυρίδος δεῖπνα .
ἐμφανίζει δὲ Φερεκράτης περὶ τούτων ἐν Ἐπιλήσμονι ἢ Θαλάττῃ οὕτως   ·
συσκευασάμενος δεῖπνον ἐς τὸ σπυρίδιον ἐβάδιζεν ὡς πρὸς ωφελην .
τοῦτο δὲ σαφῶς δηλοῖ τὸ ἀπὸ σπυρίδος δεῖπνον , ὅταν τις αὐτὸς αὑτῷ σκευάσας δεῖπνον καὶ συνθεὶς εἰς σπυρίδα παρά τινα δειπνήσων ἴῃ .
σύνδειπνον εἴρηκεν ἐπὶ συμποσίου Λυσίας ἐν τῷ κατὰ Μικίνου φόνου   .
ἐκεῖνον ἐπὶ τὸ σύνδειπνον κεκλημένον .
καὶ Πλάτων δ ἔφη    τοῖς τὸ σύνδειπνον ποιησαμένοις .
καὶ Ἀριστοφάνης Γηρυτάδῃ   ·
ἐν τοῖσι συνδείπνοις ἐπαινῶν Αἰσχύλον .
διόπερ τινὲς καὶ τὸ Σοφοκλέους δρᾶμα κατὰ τὸ οὐδέτερον ἐπιγράφειν ἀξιοῦσιν Σύνδειπνον .
καλοῦσι δέ τινα καὶ συναγώγιμα δεῖπνα , ὡς Ἄλεξις ἐν Φιλοκάλῳ ἢ Νύμφαις   ·
κατάκεισο κ ἀκείνας κάλει .
συναγώγιμον ποιῶμεν .
ἀλλ εὖ οἶδ ὅτι κυμινοπρίστης ὁ τρόπος ἐστί σου πάλαι .
καὶ Ἔφιππος ἐν Γηρυόνῃ   ·
καὶ συναγώγιμον συμπόσιον ἐπιπληροῦσιν .
ἔλεγον δὲ συνάγειν καὶ τὸ μετ ἀλλήλων πίνειν καὶ συναγώγιον τὸ συμπόσιον .
μένανδρος Ἐμπιμπραμένῃ   ·
καὶ νῦν ὑπὲρ τούτων συνάγουσι κατὰ μόνας .
εἶθ ἑξῆς ἔφη ·
ἐπλήρωσέν τε τὸ συναγώγιον .
μήποτε δὲ τοῦτ ἐστὶ τὸ ἀπὸ συμβολῶν καλούμενον .
τίνες δ εἰσὶν αἱ συμβολαὶ αὐτὸς Ἄλεξις ἐν Μανδραγοριζομένῃ σημαίνει διὰ τούτων   ·
ἥξω φέρουσα συμβολὰς τοίνυν ἅμα . Β. πῶς συμβολάς ; Α. τὰς ταινίας οἱ Χαλκιδεῖς καὶ τοὺς ἀλαβάστους συμβολὰς καλοῦσι , γραῦ .
ἀργεῖοι δ , ὡς ἐν τοῖς ὑπομνήμασί φησιν Ἡγήσανδρος ·
γράφει δ οὕτως   ·
τὴν συμβολὴν τὴν εἰς τὰ συμπόσια ὑπὸ τῶν πινόντων εἰσφερομένην Ἀργεῖοι χῶν καλοῦσι , τὴν δὲ μερίδα αἶσαν .
οὐκ ἀνάρμοστον δὲ καὶ τούτου τοῦ συγγράμματος τέλος εἰληφότος , ἑταῖρε Τιμόκρατες , αὐτοῦ καταπαύσω τὸν λόγον , μὴ καὶ ἡμᾶς τις οἰηθῇ κατὰ τὸν Ἐμπεδοκλέα ἰχθῦς ποτε γεγονέναι .
φησὶ γὰρ ὁ φυσικός   ·
ἤδη γάρ ποτ ἐγὼ γενόμην κούρη τε κόρος τε , ἀμνός τ οἰωνός τε καὶ ἐξ ἁλὸς ἔμπορος ἰχθύς .
δόρπου δ ἐξαῦτις μνησώμεθα , χερσὶ δ ἐφ  ὕδωρ χευάντων ·
μῦθοι δὲ καὶ ἠῶθέν περ ἔσονται   ἐμοί τε καὶ σοί , ὦ Τιμόκρατες .
περιενεχθέντων γὰρ κωλήνων καί τινος εἰπόντος εἰ τακεραί εἰσι ,  παρὰ τίνι κεῖται τὸ τακερόν ;
ὁ Οὐλπιανὸς ἔφη .
καὶ σίναπυ δὲ τίς εἴρηκε τὸ νᾶπυ ;
ὁρῶ γὰρ ἐν παροψίσι περιφερόμενον μετὰ τῶν κωλεῶν .
οἶδα γὰρ καὶ οὕτως λεγόμενον κωλεὸν ἀρσενικῶς καὶ οὐχ , ὡς οἱ ἡμεδαποὶ Ἀθηναῖοι , μόνως θηλυκῶς .
ἐπίχαρμος γοῦν ἐν Μεγαρίδι φησίν   ·
ὀρύα , τυρίδιον , κωλεοί , σφονδύλοι , τῶν δὲ βρωμάτων οὐ δὲ ἕν .
καὶ ἐν Κύκλωπι   ·
χορδαί τε ἁδὺ ναὶ μὰ Δία χὠ κωλεός .
μάθετε δὲ καὶ τοῦτο παρ ἐμοῦ , ὦ σοφώτατοι , ὅτι νῦν ὁ Ἐπίχαρμος καὶ χορδὴν ὠνόμασεν , ἀεί ποτε ὀρύαν καλῶν .
καὶ ἅλας δὲ ἡδυσμένους ὁρῶ ἐν ἄλλαις παροψίσιν .
ἀνηδύντων δὲ ἁλῶν πλήρεις οἱ κυνικοί , παρ οἷς κατὰ τὸν Ἀντιφάνην , λέγει δ ἐν Κωρύκῳ τις ἄλλος κύων   ·
τῶν θαλαττίων δ ἀεὶ ὄψων ἓν ἔχομεν , διὰ τέλους δὲ τοῦθ , ἅλας . . . . . . .
ἐπὶ δὲ τούτοις πίνομεν οἰνάριον , ἧδος νὴ Δί οἰκίας τρόπον . Β. πῶς ἧδος ; Α. οἷον τοῖς παροῦσι συμφέρει ἁπαξάπασιν ὀξυβάφῳ ποτηρίῳ .
ὁρῶ δὲ καὶ μετὰ ὄξους ἀναμεμιγμένον γάρον .
οἶδα δὲ ὅτι νῦν τινες τῶν Ποντικῶν ἰδίᾳ καθ αὑτὸ κατασκευάζονται ὀξύγαρον .
πρὸς ταῦτα ἀπαντήσας ὁ Ζωίλος ἔφη ·
Ἀριστοφάνης , ὦ οὗτος , ἐν Λημνίαις τὸ τακερὸν ἔταξεν ἐπὶ τοῦ τρυφεροῦ λέγων οὕτως   ·
λῆμνος κυάμους τρέφουσα τακεροὺς καὶ καλούς .
καὶ Φερεκράτης Κραπατάλλοις   ·
τακεροὺς ποιῆσαι τοὺς ἐρεβίνθους αὐτόθι .
σίνηπυ δ ὠνόμασε Νίκανδρος ὁ Κολοφώνιος ἐν μὲν Θηριακοῖς οὕτως   ·
ἦ μὴν καὶ σικύην χαλκήρεα ἠὲ σίνηπυ .
ἐν δὲ τοῖς Γεωργικοῖς   ·
σπέρματά τ ἐνδάκνοντα σινήπυος .
κάρδαμ  ἀνάρρινόν τε μελάμφυλλόν τε σίνηπυ .
κράτης δ ἐν τοῖς περὶ τῆς Ἀττικῆς λέξεως Ἀριστοφάνη παριστᾷ λέγοντα ·
κ ἄβλεπε σίναπυ καὶ τὰ πρόσωπ  ἀνέσπασε , καθά φησι Σέλευκος ἐν τοῖς περὶ Ἑλληνισμοῦ ·
ἐστὶ δ ὁ στίχος ἐξ Ἱππέων   καὶ ἔχει οὕτως ·
κ ἄβλεψε νᾶπυ .
οὐδεὶς δ Ἀττικῶν σίναπυ ἔφη .
ἔχει δὲ ἑκάτερον λόγον .
νᾶπυ μὲν γὰρ οἷον νᾶφυ , ὅτι ἐστέρηται φύσεως ·
ἀφυὲς γὰρ καὶ μικρόν , ὥσπερ καὶ ἡ ἀφύη .
σίναπυ δὲ ὅτι σίνεται τοὺς ὦπας ἐν τῇ ὀδμῇ , ὡς καὶ τὸ κρόμμυον ὅτι τὰς κόρας μύομεν .
ξέναρχος δὲ ὁ κωμῳδιοποιὸς ἐν Σκύθαις ἔφη   ·
τουτὶ τὸ κακὸν οὔκ ἐστ ἔτι κακόν .
τὸ θυγάτριόν γέ μου σεσινάπικεν διὰ τῆς ξένης .
ἁλῶν δὲ καὶ ὄξους μέμνηται ὁ καλὸς Ἀριστοφάνης ἐν τοῖς περὶ Σθενέλου τοῦ τραγικοῦ λέγων   ·
καὶ πῶς ἐγὼ Σθενέλου φάγοιμ ἂν ῥήματα ;
εἰς ὄξος ἐμβαπτόμενος ἢ λευκοὺς ἅλας ;
ἡμεῖς μὲν οὖν σοι ταῦτα , καλὲ ἄνθρωπε , ζητοῦντι συνεισευπορήσαμεν ·
σὺ δ ἡμῖν ἀποκρίνασθαι δίκαιος εἶ παρὰ τίνι ἐπὶ τοῦ ἀγγείου ἡ παροψὶς κεῖται .
ἐπὶ μὲν γὰρ ὄψου παρεσκευασμένου ποικίλου καὶ εἴδους τινὸς τοιούτου Πλάτωνα οἶδα εἰρηκότα ἐν Ἑορταῖς οὕτως   ·
ὁπόθεν ἔσοιτο μᾶζα καὶ παροψίδες .
ἐν δὲ Εὐρώπῃ πάλιν ἐπὶ παροψήματος διὰ πλειόνων εἴρηκεν , ἐν οἷς ἐστι καὶ τάδε   · Α. γυνὴ καθεύδουσ  ἐστὶν ἀργόν . Β. μανθάνω . Α. ἐγρηγορυίας δ εἰσὶν αἱ παροψίδες αὐταὶ μόνον κρεῖττον πολὺ χρῆμ εἰς ἡδονὴν ἢ τ ἄλλα βεῖν οὐ γάρ τινες παροψίδες εἰσ , ἀντιβολῶ σ ;
κ ἀν τοῖς δ ἑξῆς δίεισιν ὥσπερ ἐπὶ παροψήματος λέγων τῶν παροψίδων .
ἐν δὲ Φάωνι   ·
τὰ δ ἀλλότρι  ἔσθ ὅμοια ταῖς παροψίσι ·
βραχὺ γάρ τι τέρψαντ  ἐξανάλωται ταχύ .
πάσαις γυναιξὶν ἐξ ἑνός γέ του τρόπου ὥσπερ παροψὶς μοιχὸς ἐσκευασμένος .
σιωπῶντος οὖν τοῦ Οὐλπιανοῦ ,  ἀλλ  ἐγώ , φησὶν ὁ Λεωνίδης , εἰπεῖν εἰμι δίκαιος πολλὰ ἤδη σιωπήσας ·
πολλοῖς δ ἀντιλέγειν κατὰ τὸν Πάριον Εὔηνον   ἔθος περὶ παντὸς ὁμοίως , ὀρθῶς δ ἀντιλέγειν οὐκ ἔτι τοῦτ ἐν ἔθει ·
καὶ πρὸς μὲν τούτους ἀρκεῖ λόγος εἷς ὁ παλαιός ·
σοὶ μὲν ταῦτα δοκοῦντ ἔστω , ἐμοὶ δὲ τάδε .
τοὺς ξυνετοὺς δ ἄν τις πείσειε τάχιστα λέγων εὖ , οἵπερ καὶ ῥᾴστης εἰσὶ διδασκαλίας .
ἐπὶ τοῦ σκεύους οὖν εἴρηκεν , ὦ φιλότης Μυρτίλε ,  προήρπασα γάρ σου τὸν λόγον  Ἀντιφάνης Βοιωτίῳ   ·
καλέσας τε παρατίθησιν ἐν παροψίδι .
καὶ Ἄλεξις ἐν Ἡσιόνῃ   ·
ὡς εἶδε τὴν τράπεζαν ἀνθρώπους δύο φέροντας εἴσω ποικίλων παροψίδων κόσμου βρύουσαν , οὐκ ἔτ εἰς ἔμ ἔβλεπεν .
καὶ ὁ τὰ εἰς Μάγνητα ἀναφερόμενα ποιήσας ἐν Διονύσῳ πρώτῳ   ·
καὶ ταῦτα μέν μοι τῶν κακῶν παροψίδες .
ἀχαιὸς δ ἐν Αἴθωνι σατυρικῷ   ·
κεκερματίσθω δ ἄλλα μοι παροψίδων κάθεφθα καὶ κνισηρὰ παραφλογίσματα .
σωτάδης δ ὁ κωμικὸς Παραλυτρουμένῳ   ·
παροψὶς εἶναι φαίνομαι τῷ Κρωβύλῳ ·
τοῦτον μασᾶται , παρακατεσθίει δ ἐμέ .
ἀμφιβόλως δ εἴρηται τὸ παρὰ τῷ Ξενοφῶντι ἐν πρώτῳ Παιδείας   .
φησὶ γὰρ ὁ φιλόσοφος ·
προσῆγεν αὐτῷ παροψίδας καὶ παντοδαπὰ ἐμβάμματα καὶ βρώματα .
καὶ παρὰ τῷ τὸν Χείρωνα δὲ πεποιηκότι τὸν εἰς Φερεκράτην ἀναφερόμενον   ἐπὶ ἡδύσματος ἡ παροψὶς κεῖται καὶ οὐχ , ὡς Δίδυμος ἐν τῷ περὶ παρεφθορυίας λέξεως   , ἐπὶ τοῦ ἀγγείου .
νὴ τὸν Δί . . .
ὥσπερ αἱ παροψίδες τὴν αἰτίαν ἔχουσ ἀπὸ τῶν ἡδυσμάτων , οὓς ὁ καλετας ἀξιοῖ τοῦ μηθενός .
νικοφῶν Σειρῆσιν   ·
ἀλλᾶς μαχέσθω περὶ ἕδρας παροψίδι .
πλάτων Ἑορταῖς   ·
περὶ βολβῶν δ ἀρτύσεως καὶ σκευασίας τὸν λόγον ποιεῖται .
οἱ δ Ἀττικοί , ὦ Συραττικὲ Οὐλπιανέ , καὶ ἔμβαμμα λέγουσιν , ὡς Θεόπομπος ἐν Εἰρήνῃ   ·
ὁ μὲν ἄρτος ἡδύ , τὸ δὲ φενακίζειν προσὸν ἔμβαμμα τοῖς ἄρτοις πονηρὸν γίνεται .
καὶ κωλῆνα δὲ λέγουσι καὶ κωλῆν .
Εὔπολις Αὐτολύκῳ   ·
σκέλη δὲ καὶ κωλῆνες εὐθὺ τ οὐρόφου .
Εὐριπίδης Σκίρωνι   ·
οὐ δὲ κωλῆνες νεβρῶν .
ἀπὸ δὲ τοῦ κωλέα συνῃρημένον ἐστὶν ὡς συκέα συκῆ , λεοντέα λεοντῆ , κωλέα κωλῆ .
ἀριστοφάνης Πλούτῳ δευτέρῳ   ·
οἴμοι δὲ κωλῆς , ἣν ἐγὼ κατήσθιον , καὶ ἐν Δαιταλεῦσι   ·
καὶ δελφακίων ἁπαλῶν κωλαῖ καὶ χναυμάτια πτερόεντα .
ἐν δὲ Πελαργοῖς   ·
κεφαλάς τ ἀρνῶν κωλᾶς τ ἐρίφων .
πλάτων Γρυψίν   ·
ἰχθῦς , κωλᾶς , φύσκας  .
ἀμειψίας Κόννῳ   ·
δίδοται μάλισθ ἱερώσυνα , κωλῆ , τὸ πλευρὸν , ἡμίκραιρ  ἀριστερά .
ξενοφῶν Κυνηγετικῷ   ·
κωλῆν σαρκώδη , λαγόνας ὑγράς .
καὶ Ξενοφάνης δ ὁ Κολοφώνιος ἐν τοῖς ἐλεγείοις φησί   ·
πέμψας γὰρ κωλῆν ἐρίφου σκέλος ἤραο πῖον ταύρου λαρινοῦ , τίμιον ἀνδρὶ λαχεῖν , τοῦ κλέος Ἑλλάδα πᾶσαν ἐφίξεται οὐ δ ἀπολήξει , ἔστ  ἂν ἀοιδάων ᾖ γένος Ἑλλαδικόν .
ἑξῆς δὲ τούτων πολλῶν καὶ παντοδαπῶν ἐπιφερομένων ἡμεῖς ἐπισημανούμεθα τὰ μνήμης ἄξια .
καὶ γὰρ ὀρνίθων πλῆθος ἦν αἰεὶ καὶ χηνῶν , ἔτι δὲ τῶν νεοσσῶν ὀρνίθων , οὓς ἵππους τινὲς καλοῦσι , καὶ χοίρων καὶ τῶν περισπουδάστων φασιανικῶν ὀρνίθων .
περὶ λαχάνων οὖν πρότερον ἐκθέμενός σοι καὶ περὶ τῶν ἄλλων μετὰ ταῦτα διηγήσομαι .
γΟγγΥλΙδΕσ .
ταύτας Ἀπολλᾶς ἐν τῷ περὶ τῶν ἐν Πελοποννήσῳ πόλεων   ὑπὸ Λακεδαιμονίων γάστρας φησὶ καλεῖσθαι .