Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
οὐ γὰρ πρότερον ἐπέβη τοῖς Ἀχαιοῖς δεομένοις καὶ ὑποβάλλουσιν αὑτοὺς διὰ τῶν πρεσβειῶν καὶ τῶν ψηφισμάτων ἢ τῇ φρουρᾷ καὶ τοῖς ὁμήροις ὥσπερ χαλινουμένους ἀνασχέσθαι 0 .
καίτοι πᾶσαν ὁ Ἄρατος ἀφίησι φωνὴν ἀπολογιζόμενος τὴν ἀνάγκην , ὁ Πολύβιος δὲ αὐτὸν ἐκ πολλοῦ φησι καὶ πρὸ τῆς ἀνάγκης ὑφορώμενον τὸ θράσος τὸ τοῦ Κλεομένους κρύφα τῷ Ἀντιγόνῳ διαλέγεσθαι , καὶ τοὺς Μεγαλοπολίτας προκαθιέναι δεομένους Ἀχαιῶν ἐπικαλεῖσθαι τὸν Ἀντίγονον .
οὗτοι γὰρ ἐπιέζοντο τῷ πολέμῳ μάλιστα , συνεχῶς ἄγοντος αὑτοὺς καὶ φέροντος τοῦ Κλεομένους .
ὁμοίως δὲ καὶ Φύλαρχος ἱστόρηκε περὶ τούτων , ᾧ μὴ τοῦ Πολυβίου μαρτυροῦντος οὐ πάνυ τι πιστεύειν ἄξιον ἦν .
ἐνθουσιᾷ γὰρ ὅταν ἅψηται τοῦ Κλεομένους , ὑπ εὐνοίας , καὶ καθάπερ ἐν δίκῃ τῇ ἱστορίᾳ τῷ μὲν ἀντιδικῶν διατελεῖ , τῷ δὲ συναγορεύων 0 .
ἀπέβαλον δ οὖν οἱ Ἀχαιοὶ τὴν Μαντίνειαν , πάλιν ἑλόντος αὐτὴν τοῦ Κλεομένους , καὶ μάχῃ μεγάλῃ περὶ τὸ Ἑκατόμβαιον ἡττηθέντες οὕτω κατεπλάγησαν ὥστε πέμπειν εὐθὺς ἐφ ἡγεμονίᾳ τὸν Κλεομένη καλοῦντες εἰς Ἄργος .
ὁ δὲ Ἄρατος ὡς ᾔσθετο βαδίζοντα καὶ περὶ Λέρναν ὄντα μετὰ τῆς δυνάμεως , φοβηθεὶς ἀπέστελλε πρέσβεις τοὺς ἀξιοῦντας ὡς παρὰ φίλους καὶ συμμάχους αὐτὸν ἥκειν μετὰ τριακοσίων , εἰ δὲ ἀπιστεῖ , λαβεῖν ὁμήρους , ταῦτα ὕβριν εἶναι καὶ χλευασμὸν αὑτοῦ φήσας ὁ Κλεομένης ἀνέζευξεν , ἐπιστολὴν γράψας τοῖς Ἀχαιοῖς ἐγκλήματα πολλὰ κατὰ τοῦ Ἀράτου καὶ διαβολὰς ἔχουσαν .
ἔγραφε δὲ κ ἀκεῖνος ἐπιστολὰς κατὰ τοῦ Κλεομένους ·
καὶ ἐφέροντο λοιδορίαι καὶ βλασφημίαι μέχρι γάμων καὶ γυναικῶν ἀλλήλους κακῶς λεγόντων .
ἐκ τούτου κήρυκα πέμψας ὁ Κλεομένης πόλεμον προεροῦντα τοῖς Ἀχαιοῖς , μικροῦ μὲν ἔλαθε τὴν Σικυωνίων πόλιν ἁρπάσας διὰ προδοσίας , ἐγγύθεν δὲ ἀποτραπεὶς Πελλήνῃ προσέβαλε καὶ τοῦ στρατηγοῦ τῶν Ἀχαιῶν ἐκπεσόντος ἔσχε τὴν πόλιν .
ὀλίγῳ δὲ ὕστερον καὶ Φενεὸν ἔλαβε καὶ Πεντέλειον .
εἶτ εὐθὺς Ἀργεῖοι προσεχώρησαν αὐτῷ καὶ Φλιάσιοι φρουρὰν ἐδέξαντο ·
καὶ ὅλως οὐδὲν ἔτι τῶν ἐπικτήτων βέβαιον ἦν τοῖς Ἀχαιοῖς , ἀλλὰ θόρυβος πολὺς ἄφνω περιειστήκει τὸν Ἄρατον , ὁρῶντα τὴν Πελοπόννησον κραδαινομένην καὶ τὰς πόλεις ἐξανισταμένας ὑπὸ τῶν νεωτεριζόντων πανταχόθεν .
ἠτρέμει γὰρ οὐδὲν οὐ δὲ ἔστεργεν ἐπὶ τοῖς παροῦσιν , ἀλλὰ καὶ Σικυωνίων αὐτῶν καὶ Κορινθίων ἐγένοντο πολλοὶ καταφανεῖς διειλεγμένοι τῷ Κλεομένει καὶ πάλαι πρὸς τὸ κοινὸν ἰδίων ἐπιθυμίᾳ , δυναστειῶν ὑπούλως ἔχοντες .
ἐπὶ τούτους ἐξουσίαν ἀνυπεύθυνον ὁ Ἄρατος λαβών τοὺς μὲν ἐν Σικυῶνι διεφθαρμένους ἀπέκτεινε , τοὺς δὲ ἐν Κορίνθῳ πειρώμενος ἀναζητεῖν καὶ κολάζειν ἐξηγρίαινε τὸ πλῆθος ἤδη νοσοῦν καὶ βαρυνόμενον τὴν ὑπὸ τοῖς Ἀχαιοῖς πολιτείαν .
συνδραμόντες οὖν εἰς τὸ τοῦ Ἀπόλλωνος ἱερόν μετεπέμποντο τὸν Ἄρατον , ἀνελεῖν ἢ συλλαβεῖν πρὸ τῆς ἀποστάσεως ἐγνωκότες .
ὁ δὲ ἧκε μὲν αὐτὸς ἐφελκόμενος τὸν ἵππον ὡς οὐκ ἀπιστῶν οὐ δὲ ὑποπτεύων , ἀναπηδησάντων δὲ πολλῶν καὶ λοιδορουμένων αὐτῷ καὶ κατηγορούντων εὖ πως καθεστῶτι τῷ προσώπῳ καὶ τῷ λόγῳ πράως ἐκέλευε καθίσαι καὶ μὴ βοᾶν ἀτάκτως ἑστῶτας , ἀλλὰ καὶ τοὺς περὶ θύρας ὄντας εἴσω παριέναι ·
καὶ ταῦθ ἅμα λέγων ὑπεξῄει βάδην ὡς παραδώσων τινὶ τὸν ἵππον .
οὕτως δὲ ὑπεκδύς καὶ τοῖς ὑπαντῶσι τῶν Κορινθίων ἀθορύβως διαλεγόμενος καὶ κελεύων πρὸς τὸ Ἀπολλώνιον βαδίζειν , ὡς ἔλαθε πλησίον τῆς ἄκρας γενόμενος , ἀναπηδήσας ἐπὶ τὸν ἵππον καὶ Κλεοπάτρῳ τῷ ἄρχοντι τῆς φρουρᾶς διακελευσάμενος ἐγκρατῶς φυλάττειν ἀφίππευσεν εἰς Σικυῶνα , τριάκοντα μὲν αὐτῷ στρατιωτῶν ἑπομένων , τῶν δὲ ἄλλων ἐγκαταλιπόντων καὶ διαρρυέντων .
αἰσθόμενοι δ οἱ Κορίνθιοι μετ ὀλίγον τὴν ἀπόδρασιν αὐτοῦ καὶ διώξαντες , ὡς οὐ κατέλαβον , μετεπέμψαντο τὸν Κλεομένη καὶ παρέδοσαν τὴν πόλιν οὐδὲν οἰομένῳ λαμβάνειν παρ αὐτῶν τοσοῦτον ὅσου διήμαρτεν ἀφέντων Ἄρατον .
οὗτος μὲν οὖν , προσγενομένων αὐτῷ τῶν τὴν λεγομένην Ἀκτὴν κατοικούντων καὶ τὰς πόλεις ἐγχειρισάντων , ἀπεσταύρου καὶ περιετείχιζε τὸν Ἀκροκόρινθον .
τῷ δὲ Ἀράτῳ συνῆλθον εἰς Σικυῶνα τῶν Ἀχαιῶν οὐ πολλοί ·
καὶ γενομένης ἐκκλησίας ᾑρέθη στρατηγὸς αὐτοκράτωρ , καὶ περιεστήσατο φρουρὰν ἐκ τῶν ἑαυτοῦ πολιτῶν , τριάκοντα μὲν ἔτη καὶ τρία πεπολιτευμένος ἐν τοῖς Ἀχαιοῖς , πεπρωτευκὼς δὲ καὶ δυνάμει καὶ δόξῃ τῶν Ἑλλήνων , τότε δὲ ἔρημος καὶ ἄπορος συντετριμμένος , ὥσπερ ἐπὶ ναυαγίου τῆς πατρίδος ἐν τοσούτῳ σάλῳ καὶ κινδύνῳ διαφερόμενος 0 .
καὶ γὰρ Αἰτωλοὶ δεομένου βοηθεῖν ἀπείπαντο , καὶ τὴν Ἀθηναίων πόλιν χάριτι τοῦ Ἀράτου πρόθυμον οὖσαν οἱ περὶ Εὐρυκλείδην καὶ Μικίωνα διεκώλυσαν .
ὄντων δὲ τῷ Ἀράτῳ καὶ χρημάτων ἐν Κορίνθῳ καὶ οἰκίας , ὁ Κλεομένης ἥψατο μὲν οὐδενός οὐ δὲ ἄλλον εἴασε , μεταπεμψάμενος δὲ τοὺς φίλους αὐτοῦ καὶ τοὺς διοικητάς ἐκέλευε πάντα διοικεῖν καὶ φυλάσσειν ὡς Ἀράτῳ λόγον ὑφέξοντας ·
ἰδίᾳ δὲ πρὸς αὐτὸν ἔπεμψε Τρίπυλον καὶ πάλιν Μεγιστόνουν τὸν πατρῳόν ὑπισχνούμενος ἄλλα τε πολλὰ καὶ δώδεκα τάλαντα σύνταξιν ἐνιαύσιον , ὑπερβαλλόμενος τῷ ἡμίσει Πτολεμαῖον ἐκεῖνος γὰρ ἓξ τάλαντα τῷ Ἀράτῳ κατ ἐνιαυτὸν ἀπέστελλεν .
ἠξίου δὲ τῶν Ἀχαιῶν ἡγεμὼν ἀναγορευθῆναι καὶ κοινῇ μετ αὐτῶν φυλάσσειν τὸν Ἀκροκόρινθον .
τοῦ δὲ Ἀράτου φήσαντος ὡς οὐκ ἔχοι τὰ πράγματα , μᾶλλον δὲ ὑπ αὐτῶν ἔχοιτο , καὶ κατειρωνεύσασθαι δόξαντος , ἐμβαλὼν εὐθὺς τὴν Σικυωνίαν ἐπόρθει καὶ κατέφθειρε καὶ προσεκάθητο τῇ πόλει τρεῖς μῆνας , ἐγκαρτεροῦντος τοῦ Ἀράτου καὶ διαποροῦντος εἰ δέξεται τὸν Ἀντίγονον ἐπὶ τῷ παραδοῦναι τὸν Ἀκροκόρινθον ·
ἄλλως γὰρ οὐκ ἐβούλετο βοηθεῖν .
οἱ μὲν οὖν Ἀχαιοὶ συνεληλυθότες εἰς Αἴγιον ἐκεῖ τὸν Ἄρατον ἐκάλουν .
ἦν δὲ κίνδυνος , τοῦ Κλεομένους πρὸς τῇ πόλει στρατοπεδεύοντος , διελθεῖν .
καὶ κατεῖχον οἱ πολῖται , δεόμενοι καὶ προήσεσθαι τὸ σῶμα τῶν πολεμίων ἐγγὺς ὄντων οὐ φάσκοντες ·
ἐξήρτηντο δὲ αὐτοῦ καὶ γυναῖκες ἤδη καὶ παῖδες ὥσπερ πατρὸς κοινοῦ καὶ σωτῆρος περιεχόμενοι καὶ δακρύοντες .
οὐ μὴν ἀλλὰ θαρρύνας καὶ παραμυθησάμενος αὐτούς ἐξίππευσεν ἐπὶ τὴν θάλατταν , ἔχων δέκα φίλους καὶ τὸν υἱὸν ἤδη νεανίαν ὄντα ·
καὶ παρορμούντων ἐκεῖ πλοίων , ἐπιβάντες εἰς Αἴγιον παρεκομίσθησαν ἐπὶ τὴν ἐκκλησίαν , ἐν ᾗ καλεῖν τὸν Ἀντίγονον ἐψηφίσαντο καὶ παραδιδόναι τὸν Ἀκροκόρινθον .
ἔπεμψε δὲ καὶ τὸν υἱὸν Ἄρατος πρὸς αὐτὸν μετὰ τῶν ἄλλων ὁμήρων , ἐφ οἷς οἱ Κορίνθιοι χαλεπῶς φέροντες τά τε χρήματα διήρπασαν αὐτοῦ καὶ τὴν οἰκίαν τῷ Κλεομένει δωρεὰν ἔδωκαν .
τοῦ δ Ἀντιγόνου πρὸς προσιόντος ἤδη μετὰ τῆς δυνάμεως ἦγε δὲ πεζοὺς δισμυρίους Μακεδόνας , ἱππεῖς δὲ χιλίους καὶ τριακοσίους ἀπήντα μετὰ τῶν δημιουργῶν ὁ Ἄρατος αὐτῷ κατὰ θάλατταν εἰς Πηγάς , λαθὼν τοὺς πολεμίους , οὐ πάνυ τι θαρρῶν τὸν Ἀντίγονον οὐ δὲ πιστεύων τοῖς Μακεδόσιν .
ᾔδει γὰρ ηὐξημένον ἑαυτὸν ἐζ ὧν ἐκείνους κακῶς ἐποίησε καὶ πρώτην εἰληφότα μεγίστην ὑπόθεσιν τῆς πολιτείας τὴν πρὸς Ἀντίγονον τὸν παλαιὸν ἔχθραν .
ἀλλὰ ὁρῶν ἀπαραίτητον ἐπικειμένην ἀνάγκην καὶ τὸν καιρόν , ᾧ δουλεύουσιν οἱ δοκοῦντες ἄρχειν , ἐχώρει πρὸς τὸ δεινόν .
ὁ δὲ Ἀντίγονος , ὥς τις αὐτῷ προσιόντα τὸν Ἄρατον ἔφρασε , τοὺς μὲν ἄλλους ἠσπάσατο μετρίως καὶ κοινῶς , ἐκεῖνον δὲ καὶ περὶ τὴν πρώτην ἀπάντησιν ἐδέξατο τῇ τιμῇ περιττῶς , καὶ τ ἆλλα πειρώμενος ἀνδρὸς ἀγαθοῦ καὶ νοῦν ἔχοντος ἐνδοτέρω τῆς χρείας προσηγάγετο .
καὶ γὰρ ἦν ὁ Ἄρατος οὐ μόνον ἐν πράγμασι μεγάλοις ὠφέλιμος , ἀλλὰ καὶ σχολάζοντι βασιλεῖ συγγενέσθαι παρ ὁντινοῦν ἐπίχαρις .
διό , καίπερ ὢν νέος ὁ Ἀντίγονος , ὡς κατενόησε τὴν φύσιν τοῦ ἀνδρὸς μηδὲν ἀργὸν εἰς φιλίαν βασιλικὴν οὖσαν , οὐ μόνον Ἀχαιῶν , ἀλλὰ καὶ Μακεδόνων τῶν σὺν αὐτῷ πάντων μάλιστα χρώμενος ἐκείνῳ διετέλει ·
καὶ τὸ σημεῖον ἀπέβαινεν ὡς ὁ θεὸς ἐπὶ τῶν ἱερῶν ἔδειξε .
λέγεται γὰρ οὐ πρὸ πολλοῦ θύοντι τῷ Ἀράτῳ δύο χολὰς ἐν ἥπατι φανῆναι μιᾷ πιμελῇ περιεχομένας ·
καὶ τὸν μάντιν εἰπεῖν ὡς ταχὺ πρὸς τὰ ἔχθιστα καὶ πολεμιώτατα σύνεισιν εἰς ἄκραν φιλίαν 0 .
τότε μὲν οὖν παρήνεγκε τὸ ῥηθέν , οὐ δὲ ἄλλως πολὺ νέμων πίστεως ἱεροῖς καὶ μαντεύμασιν , ἀλλὰ τῷ λογισμῷ χρώμενος .
ἐπεὶ δὲ ὕστερον εὖ χωροῦντι τῷ πολέμῳ συναγαγὼν ὁ Ἀντίγονος ἑστίασιν ἐν Κορίνθῳ καὶ πολλοὺς ὑποδεχόμενος τὸν Ἄρατον ἐπάνω κατέκλινεν ἑαυτοῦ , καὶ μετὰ μικρὸν αἰτήσας περιβόλαιον ἠρώτησεν εἰ δοκεῖ κ ἀκείνῳ ψῦχος εἶναι , τοῦ δὲ καὶ πάνυ ῥιγοῦν φήσαντος , ἐκέλευσε προσχωρεῖν ἐγγυτέρω καὶ δάπιδος κομισθείσης ἀμφοτέρους ὁμοῦ περιέβαλον οἱ παῖδες , τότε δὴ τὸν Ἄρατον ἀναμνησθέντα τῶν ἱερῶν ἐκείνων γέλως ἔλαβε , καὶ διηγεῖτο τῷ βασιλεῖ τὸ σημεῖον καὶ τὴν προαγόρευσιν .
ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἐπράχθη χρόνοις ὕστερον .
ἐν δὲ ταῖς Πηγαῖς δόντες καὶ λαβόντες ὅρκους εὐθὺς ἐβάδιζον ἐπὶ τοὺς πολεμίους , καὶ περὶ τὴν πόλιν ἀγῶνες ἦσαν , εὖ πεφραγμένου τοῦ Κλεομένους καὶ τῶν Κορινθίων ἀμυνομένων προθύμως .
ἐν τούτῳ δὲ Ἀριστοτέλης ὁ Ἀργεῖος φίλος ὢν Ἀράτου διαπέμπεται κρύφα πρὸς αὐτόν , ὡς ἀποστήσων τὴν πόλιν , εἰ στρατιώτας ἐκεῖνος ἔχων ἔλθοι .
τοῦ δὲ Ἀράτου φράσαντος τῷ Ἀντιγόνῳ καὶ μετὰ χιλίων καὶ πεντακοσίων εἰς Ἐπίδαυρον ἐξ Ἰσθμοῦ πλοίοις κομιζομένου κατὰ τάχος , οἱ μὲν Ἀργεῖοι προεξαναστάντες ἐπέθεντο τοῖς τοῦ Κλεομένους καὶ κατέκλεισαν εἰς τὴν ἀκρόπολιν , ὁ δὲ Κλεομένης πυθόμενος ταῦτα , καὶ δείσας μὴ κατασχόντες οἱ πολέμιοι τὸ Ἄργος ἀποκόψωσιν αὐτὸν τῆς οἴκαδε σωτηρίας , ἐκλιπὼν Τὸν Ἀκροκόρινθον ἔτι νυκτὸς ἐβοήθει .
καὶ παρελθὼν μὲν εἰς Ἄργος ἔφθη καὶ τροπήν τινα τῶν πολεμίων ἐποίησεν , ὀλίγῳ δὲ ὕστερον Ἀράτου προσφερομένου καὶ τοῦ βασιλέως ἐπιφαινομένου μετὰ τῆς δυνάμεως ἀπεχώρησεν εἰς Μαντίνειαν .
ἐκ τούτου τοῖς μὲν Ἀχαιοῖς πάλιν αἱ πόλεις ἅπασαι προσεχώρησαν , Ἀντίγονος δὲ Τὸν Ἀκροκόρινθον παρέλαβεν , Ἄρατος δὲ στρατηγὸς αἱρεθεὶς ὑπ Ἀργείων ἔπεισεν αὐτοὺς Ἀντιγόνῳ τά τε τῶν τυράννων καὶ τὰ τῶν προδοτῶν χρήματα δωρεὰν δοῦναι .
τὸν δὲ Ἀριστόμαχον ἐν Κεγχρεαῖς στρεβλώσαντες κατεπόντισαν , ἐφ ᾧ καὶ μάλιστα κακῶς ἤκουσεν ὁ Ἄρατος , ὡς ἄνθρωπον οὐ πονηρόν , ἀλλὰ καὶ κεχρημένον ἐκείνῳ καὶ πεπεισμένον ἀφεῖναι τὴν ἀρχὴν καὶ προσαγαγεῖν τοῖς Ἀχαιοῖς τὴν πόλιν , ὅμως περιιδὼν παρανόμως ἀπολλύμενον .
ἤδη δὲ καὶ τῶν ἄλλων ἐκείνῳ τὰς αἰτίας ἐπέφερον , οἷον ὅτι τὴν μὲν Κορινθίων πόλιν Ἀντιγόνῳ δωρεὰν ἔδωκαν , ὥσπερ κώμην τὴν τυχοῦσαν , τὸν Ὀρχομενὸν δὲ συνεχώρησαν αὐτῷ διαρπάσαντι φρουρὰν ἐμβαλεῖν Μακεδονικήν , ἐψηφίσαντο δὲ ἄλλῳ μὴ γράφειν βασιλεῖ μη δὲ πρεσβεύειν πρὸς ἄλλον ἄκοντος Ἀντιγόνου , τρέφειν τε καὶ μισθοδοτεῖν ἠναγκάζοντο τοὺς Μακεδόνας , θυσίας δὲ καὶ πομπὰς καὶ ἀγῶνας Ἀντιγόνῳ συνετέλουν , ἀρξαμένων τῶν Ἀράτου πολιτῶν καὶ δεξαμένων τῇ πόλει τὸν Ἀντίγονον ὑπ Ἀράτου ξενιζόμενον , ᾐτιῶντο πάντων ἐκεῖνον , ἀγνοοῦντες ὅτι τὰς ἡνίας ἐκείνῳ παραδεδωκὼς καὶ τῇ ῥύμῃ τῆς βασιλικῆς ἐφελκόμενος ἐξουσίας οὐδενὸς ἦν ἢ μόνης φωνῆς ἔτι κύριος , ἐπισφαλῆ τὴν παρρησίαν ἐχούσης .
ἐπεὶ φανερῶς γε πολλὰ τῶν πραττομένων ἐλύπει τὸν Ἄρατον , ὥσπερ τὸ περὶ τῶν εἰκόνων ὁ γὰρ Ἀντίγονος τὰς μὲν τῶν ἐν Ἄργει τυράννων καταβεβλημένας ἀνέστησε , τὰς δὲ τῶν ἑλόντων τὸν Ἀκροκόρινθον ἑστώσας ἀνέτρεψε πλὴν μιᾶς τῆς ἐκείνου 0 ·
καὶ πολλὰ περὶ τούτων δεηθεὶς ὁ Ἄρατος οὐκ ἔπεισεν .
ἐδόκει δὲ καὶ τὰ περὶ Μαντίνειαν οὐχ Ἑλληνικῶς διῳκῆσθαι τοῖς Ἀχαιοῖς .
κρατήσαντες γὰρ αὐτῶν δι Ἀντιγόνου τοὺς μὲν ἐνδοξοτάτους καὶ πρώτους ἀπέκτειναν , τῶν δ ἄλλων τοὺς μὲν ἀπέδοντο , τοὺς δ εἰς Μακεδονίαν ἀπέστειλαν ἐν πέδαις δεδεμένους , παῖδας δὲ καὶ γυναῖκας ἠνδραποδίσαντο , τοῦ δὲ συναχθέντος ἀργυρίου τὸ τρίτον αὐτοὶ διείλοντο , τὰς δὲ δύο μοίρας ἔνειμαν τοῖς Μακεδόσι .
καὶ ταῦτα μὲν ἔσχε τὸν τῆς ἀμύνης νόμον καὶ γὰρ εἰ δεινὸν ἄνδρας ὁμοφύλους καὶ συγγενεῖς οὕτω μεταχειρίσασθαι δι ὀργήν , ἀλλ ἐν ἀνάγκαις γλυκὺ γίνεται καὶ σκληρόν , κατὰ Σιμωνίδην , ὥσπερ ἀλγοῦντι τῷ θυμῷ καὶ φλεγμαίνοντι θεραπείαν καὶ ἀναπλήρωσιν προσφερόντων 0 1 .
τὰ δὲ μετὰ ταῦτα πραχθέντα περὶ τὴν πόλιν οὔ τ εἰς καλὴν οὔ τ εἰς ἀναγκαίαν ἔστι θέσθαι τῷ Ἀράτῳ πρόφασιν .
τῶν γὰρ Ἀχαιῶν τὴν πόλιν παρ Ἀντιγόνου δωρεὰν λαβόντων καὶ κατοικίζειν ἐγνωκότων αὐτὸς οἰκιστὴς αἱρεθεὶς καὶ στρατηγὸς ὢν ἐψηφίσατο μηκέτι καλεῖν Μαντίνειαν , ἀλλ Ἀντιγόνειαν , ὃ καὶ μέχρι νῦν καλεῖται , καὶ δοκεῖ δι ἐκεῖνον ἡ μὲν ἐρατεινὴ Μαντίνεια παντάπασιν ἐξαληλίφθαι , διαμένει δὲ ἡ πόλις ἐπώνυμος τῶν ἀπολεσάντων καὶ ἀνελόντων τοὺς πολίτας .
ἐκ τούτου Κλεομένης μὲν ἡττηθεὶς μάχῃ μεγάλῃ περὶ Σελλασίαν ἐξέλιπε τὴν Σπάρτην καὶ ἀπέπλευσεν εἰς Αἴγυπτον , Ἀντίγονος δὲ πάντα τὰ δίκαια καὶ φιλάνθρωπα τῷ Ἀράτῳ πεποιηκὼς ἀνέζευξεν εἰς Μακεδονίαν , κ ἀκεῖ νοσῶν ἤδη τὸν διάδοχον τῆς βασιλείας Φίλιππον , οὔπω πάνυ μειράκιον ὄντα , πέμπων εἰς Πελοπόννησον Ἀράτῳ μάλιστα προσέχειν ἐκέλευσε καὶ δι ἐκείνου ταῖς πόλεσιν ἐντυχεῖν καὶ γνωρισθῆναι τοῖς Ἀχαιοῖς .
καὶ μέντοι καὶ παραλαβὼν αὐτὸν ὁ Ἄρατος οὕτως διέθηκεν ὥστε πολλῆς μὲν εὐνοίας πρὸς αὐτόν , πολλῆς δὲ πρὸς τὰς Ἑλληνικὰς πράξεις φιλοτιμίας καὶ ὁρμῆς μεστὸν εἰς Μακεδονίαν ἀποστεῖλαι .
τελευτήσαντος δὲ Ἀντιγόνου καταφρονήσαντες Αἰτωλοὶ τῶν Ἀχαιῶν διὰ τὴν ῥᾳθυμίαν ἐθισθέντες γὰρ ἀλλοτρίαις σώζεσθαι χερσὶ καὶ τοῖς Μακεδόνων ὅπλοις αὑτοὺς ὑπεσταλκότες ἐν ἀργίᾳ πολλῇ καὶ ἀταξίᾳ διῆγον ἐπέθεντο τοῖς κατὰ Πελοπόννησον πράγμασι ·
καὶ τὴν μὲν Πατρέων καὶ Δυμαίων λεηλασίαν ὁδοῦ πάρεργον ἐποιήσαντο , τὴν δὲ Μεσσήνην ἐμβαλόντες ἐπόρθουν .
ἐφ οἷς ὁ Ἄρατος ἀγανακτῶν καὶ τὸν στρατηγοῦντα τότε τῶν Ἀχαιῶν Τιμόξενον ὁρῶν ὀκνοῦντα καὶ διατρίβοντα τὸν χρόνον , ἤδη τῆς στρατηγίας αὐτῷ τελευτώσης , αὐτὸς ᾑρημένος ἄρχειν μετ ἐκεῖνον προέλαβεν ἡμέραις πέντε τὴν ἀρχὴν ἕνεκα τοῦ βοηθῆσαι Μεσσηνίοις .
καὶ συναγαγὼν τοὺς Ἀχαιούς τοῖς τε σώμασιν ἀγυμνάστους ὄντας καὶ ταῖς διανοίαις ἐκλελυμένους πρὸς τὸν πόλεμον ἡττᾶται περὶ Καφύας ·
καὶ θυμικώτερον ἐστρατηγηκέναι δόξας οὕτως αὖ πάλιν ἀπημβλύνθη καὶ προήκατο τὰ πράγματα καὶ τὰς ἐλπίδας , ὥστε πολλάκις λαβὴν τοὺς Αἰτωλοὺς παρασχόντας ἀνέχεσθαι καὶ περιορᾶν ὥσπερ κωμάζοντας ἐν τῇ Πελοποννήσῳ μετὰ πολλῆς ἀσελγείας καὶ θρασύτητος .
αὖθις οὖν τὰς χεῖρας ὀρέγοντες εἰς Μακεδονίαν ἐπεσπῶντο καὶ κατῆγον ἐπὶ τὰς Ἑλληνικὰς πράξεις τὸν Φίλιππον , οὐχ ἥκιστα διὰ τὴν πρὸς τὸν Ἄρατον εὔνοιαν αὐτοῦ καὶ πίστιν ἐλπίζοντες εὐκόλῳ περὶ πάντα χρήσεσθαι καὶ χειροήθει .
καὶ τότε πρῶτον Ἀπελλοῦ καί Μεγαλέου καί τινων αὐλικῶν ἄλλων διαβαλλόντων τὸν Ἄρατον ἀναπεισθεὶς ὁ βασιλεὺς , καί συναρχαιρεσιάσας τοῖς ἀπὸ τῆς ἐναντίας στάσεως , ἐσπούδασε τοὺς Ἀχαιοὺς ἑλέσθαι στρατηγὸν Ἐπήρατον .
ὡς δ ἐκείνου μὲν καταφρονουμενου τελέως ὑπὸ τῶν Ἀχαιῶν , τοῦ δὲ Ἀράτου παραμελοῦντος ἐγίνετο τῶν χρησίμων οὐδέν , ἔγνω διαμαρτάνων τοῦ παντὸς ὁ Φίλιππος , καί ἀνακρουσάμενος αὖθις ἐπὶ τὸν Ἄρατον ὅλος ἦν ἐκεῖνον , καί τῶν πραγμάτων αὐτῷ πρός τε δύναμιν καί πρός εὐδοξίαν ἐπιδιδόντων ἐξήρτητο τοῦ ἀνδρός , ὡς δι ἐκεῖνον εὐδοκιμῶν καί αὐξόμενος .
ἐδόκει τε πᾶσιν ὁ Ἄρατος οὐ μόνον δημοκρατίας , ἀλλὰ καί βασιλείας ἀγαθὸς εἶναι παιδαγωγός ·
ἡ γὰρ προαίρεσις αὐτοῦ καί τὸ ἦθος ὡς χρῶμα ταῖς πράξεσι τοῦ βασιλέως ἐπεφαίνετο 0 .
καί γὰρ ἡ πρός Λακεδαιμονίους ἁμαρτόντας μετριότης τοῦ νεανίσκου καί ἡ πρός Κρῆτας ὁμιλία , δι ἧς ὅλην προσηγάγετο τὴν νῆσον ἡμέραις ὀλίγαις , ἥ τε πρός Αἰτωλοὺς στρατεία γενομένη θαυμαστῶς ἐνεργός εὐπειθείας μὲν τῷ Φιλίππῳ δόξαν , εὐβουλίας δὲ τῷ Ἀράτῳ προσετίθει 0 .
καί διὰ ταῦτα μᾶλλον οἱ βασιλικοὶ φθονοῦντες , ὡς οὐδὲν ἐπέραινον κρύφα διαβάλλοντες , ἀναφανδὸν ἐλοιδοροῦντο καὶ προσέκρουον αὐτῷ παρὰ τοὺς πότους μετὰ πολλῆς ἀσελγείας καί βωμολοχίας ·
ἅπαξ δὲ καί λίθοις βάλλοντες ἀπιόντα εἰς τὴν σκηνὴν μετὰ τὸ δεῖπνον κατεδίωξαν .
ἐφ οἷς ὁ Φίλιππος ὀργισθείς εὐθὺς μὲν αὐτοὺς ἐζημίωσεν εἴκοσι ταλάντοις , ὕστερον δὲ λυμαίνεσθαι τὰ πράγματα καὶ ταράττειν δοκοῦντας ἀπέκτεινεν .
ἐπεὶ δὲ τῆς τύχης εὐροούσης ἐπαιρόμενος τοῖς πράγμασι πολλὰς μὲν ἀνέφυε καὶ μεγάλας ἐπιθυμίας , ἡ δ ἔμφυτος κακία , τὸν παρὰ φύσιν σχηματισμὸν ἐκβιαζομένη καὶ ἀναδύουσα , κατὰ μικρὸν ἀπεγύμνου καὶ διέφαινεν αὐτοῦ τὸ ἦθος , πρῶτον μὲν ἰδίᾳ τὸν νεώτερον Ἄρατον ἠδίκει περὶ τὴν γυναῖκα καὶ πολὺν χρόνον ἐλάνθανεν ἐφέστιος ὢν καὶ ξενιζόμενος ὑπ αὐτῶν ·
ἔπειτα πρὸς τὰς Ἑλληνικὰς ἐξετραχύνετο πολιτείας καὶ φανερὸς ἦν ἤδη τὸν Ἄρατον ἀποσειόμενος .
ἀρχὴν δὲ ὑποψίας τὰ Μεσσηνιακὰ παρέσχε , στασιασάντων γὰρ αὐτῶν ὁ μὲν Ἄρατος ὑστέρει βοηθῶν , ὁ δὲ Φίλιππος ἡμέρᾳ μιᾷ πρότερον ἐλθὼν εἰς τὴν πόλιν εὐθὺς οἶστρόν τινα κατ ἀλλήλων ἐνέβαλε τοῖς ἀνθρώποις , ἰδίᾳ μὲν ἐρωτῶν τούς στρατηγοὺς τῶν Μεσσηνίων εἰ νόμους κατὰ τῶν πολλῶν οὐκ ἔχουσιν , ἰδίᾳ δὲ πάλιν τούς τῶν πολλῶν προεστῶτας εἰ χεῖρας κατὰ τῶν τυραννούντων οὐκ ἔχουσιν .
ἐκ δὲ τούτου θαρρήσαντες οἱ μὲν ἄρχοντες ἐπελαμβάνοντο τῶν δημαγωγῶν , ἐκεῖνοι δὲ μετὰ τῶν πολλῶν ἐπελθόντες τούς τε ἄρχοντας ἀπέκτειναν καὶ τῶν ἄλλων ὀλίγον ἀπολείποντας διακοσίων .
οὕτω δέ δεινὸν ἔργον ἐξειργασμένου τοῦ Φιλίππου , καὶ συγκρούοντος ἔτι μᾶλλον ἑαυτοῖς τοὺς Μεσσηνίους , ἐπελθὼν ὁ Ἄρατος αὐτός τε δῆλος ἦν φέρων βαρέως καὶ τὸν υἱὸν ἐπιτιμῶντα πικρῶς τῷ Φιλίππῳ καὶ λοιδορούμενον οὐκ ἐκώλυσεν .
ἐδόκει δὲ ὁ νεανίσκος ἐρᾶν τὸν Φιλίππου ·
καὶ τότε λέγων εἶπε πρὸς αὐτόν ὡς οὐ δὲ καλὸς ἔτι φαίνοιτο τὴν ὄψιν αὐτῷ τοιαῦτα δράσας , ἀλλὰ πάντων αἴσχιστος .
ὁ δὲ Φίλιππος ἐκείνῳ μὲν οὐδὲν ἀντεῖπε , καίπερ ἐπίδοξος ὢν , ὑπ ὀργῆς καὶ πολλάκις ἐξυλακτήσας λέγοντος αὐτοῦ , τὸν δὲ πρεσβύτερον , ὡς ἐνηνοχὼς πράως τὰ λεχθέντα καί τις ὢν μέτριος καὶ πολιτικὸς τὴν φύσιν , ἀνέστησεν ἐκ τοῦ θεάτρου τὴν δεξιὰν ἐμβαλὼν , καὶ προσῆγεν εἰς τὸν Ἰθωμάταν τῷ τε Διὶ θύσων καὶ θεωρήσων τὸν τόπον .
ἔστι γὰρ οὐχ ἧττον εὐερκὴς τοῦ Ἀκροκορίνθου , καὶ λαβὼν φρουρὰν γίνεται χαλεπὸς καὶ δυσεκβίαστος τοῖς παροικοῦσιν .
ἀναβὰς δὲ καὶ θύσας , ὡς προσήνεγκεν αὐτῷ τὰ σπλάγχνα τοῦ βοὸς ὁ μάντις , ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶν ὑπολαβὼν ἐδείκνυε τῷ τε Ἀράτῳ καὶ τῷ Φαρίῳ Δημητρίῳ , παρὰ μέρος ἀποκλίνων εἰς ἑκάτερον καὶ πυνθανόμενος τί καθορῶσιν ἐν τοῖς ἱεροῖς , κρατοῦντα τῆς ἄκρας αὐτόν ἢ τοῖς Μεσσηνίοις ἀποδιδόντα .
γελάσας οὖν ὁ Δημήτριος , εἰ μὲν , ἔφη , μάντεως ἔχεις ψυχήν , ἀφήσεις τὸν τόπον εἰ δὲ βασιλέως , ἀμφοτέρων τῶν κεράτων τὸν βοῦν καθέξεις , αἰνιττόμενος τὴν Πελοπόννησον , ὡς , εἰ προσλάβοι τὸν Ἰθωμάταν τῷ Ἀκροκορίνθῳ , παντάπασιν ἐσομένην ὑποχείριον καὶ ταπεινήν 0 .
ὁ δὲ Ἄρατος ἐπὶ πολὺ μὲν ἡσύχαζε , δεομένου δὲ τοῦ Φιλίππου τὸ φαινόμενον λέγειν , πολλὰ μὲν , εἶπεν , ὦ Φίλιππε , Κρητῶν ὄρη καὶ μεγάλα , πολλαὶ δὲ Βοιωτῶν ἄκραι καὶ Φωκέων ἐκπεφύκασι τῆς γῆς 0 ·
εἰσὶ δέ που πολλοὶ καὶ τῆς Ἀκαρνάνων τοῦτο μὲν χερσαῖοι , τοῦτο δ ἔναλοι τόποι θαυμαστὰς ὀχυρότητας ἔχοντες 0 ·
ἀλλ οὐδένα τούτων κατείληφας , καὶ πάντες ἑκουσίως σοι ποιοῦσι τὸ προστασσόμενον .
λῃσταὶ γὰρ ἐμφύονται πέτραις καὶ κρημνῶν περιέχονται , βασιλεῖ δὲ πίστεως καὶ χάριτος ἰσχυρότερον οὐδὲν οὐ δὲ ὀχυρώτερον 0 .
ταῦτα σοι τὸ Κρητικὸν ἀνοίγει πέλαγος , ταῦτα τὴν Πελοπόννησον 0 .
ἀπὸ τούτων ὁρμώμενος σὺ τοσοῦτος ἡλικίαν τῶν μὲν ἡγεμών , τῶν δὲ κύριος ἤδη καθέστηκας ἔτι λέγοντος αὐτοῦ τὰ μὲν σπλάγχνα τῷ μάντει παρέδωκεν ὁ Φίλιππος , ἐκεῖνον δὲ πῆς χειρὸς ἐπισπασάμενος , δεῦρο τοίνυν , ἔφη , τὴν αὐτὴν ὁδὸν ἴωμεν ὥσπερ ἐκβεβιασμένος ὑπ αὐτοῦ καὶ τὴν πόλιν ἀφῃρημένος .
ὁ δὲ Ἄρατος ἀπορρέων ἤδη τῆς αὐλῆς καὶ κατὰ μικρὸν ἑαυτὸν ἀνακομιζόμενος ἐκ τῆς πρὸς τὸν Φίλιππον συνηθείας , διαβαίνοντος εἰς Ἤπειρὸν αὐτοῦ καὶ δεομένου συστρατεύειν , ἀπείπατο καὶ κατέμεινε , δεδιὼς ἀναπλησθῆναι δόξης πονηρᾶς ἀφ ὧν ἐκεῖνος ἔπραττεν .
ἐπεὶ δὲ τάς τε ναῦς ὑπὸ Ῥωμαίων ἀπολέσας αἴσχιστα καὶ ὅλως ἀποτυχὼν ταῖς πράξεσιν ἐπανῆλθεν εἰς Πελοπόννησον , καὶ τοὺς Μεσσηνίους αὖθις ἐπιχειρήσας φενακίζειν καὶ μὴ λαθὼν ἠδίκει φανερῶς καὶ τὴν χώραν αὐτῶν ἐπόρθει , παντάπασιν ὁ Ἄρατος ἀπεστράφη καὶ διεβλήθη πρὸς αὐτόν , ἤδη καὶ τῶν περὶ τὴν γυναικωνῖτιν ἀδικημάτων αἰσθόμενος καὶ φέρων ἀνιαρῶς αὐτός , ἀποκρυπτόμενος δὲ τὸν υἱόν ·
εἰδέναι γὰρ ὑβρισμένον περιῆν , ἄλλο δὲ οὐδέν , ἀμύνασθαι μὴ δυναμένῳ 0 .
μεγίστην γὰρ ὁ Φίλιππος δοκεῖ καὶ παραλογωτάτην μεταβαλέσθαι μεταβολήν , ἐξ ἡμέρου βασιλέως καὶ μειρακίου σώφρονος ἀνὴρ ἀσελγὴς καὶ τύραννος ἐξώλης γενόμενος , τὸ δὲ οὐκ ἦν ἄρα μεταβολὴ φύσεως , ἀλλ ἐπίδειξις ἐν ἀδείᾳ κακίας πολὺν χρόνον διὰ φόβον ἀγνοηθείσης .
ὅτι γὰρ ἦν μεμιγμένον αἰσχύνῃ καὶ φόβῳ τὸ πρὸς τὸν Ἄρατον αὐτοῦ πάθος ἀπ ἀρχῆς συντεθραμμένον , ἐδήλωσεν οἷς ἔπραξε περὶ αὐτόν , ἐπιθυμῶν γὰρ ἀνελεῖν τὸν ἄνδρα καὶ νομίζων οὐ δ ἂν ἐλεύθερος ἐκείνου ζῶντος εἶναι , μή τί γε τύραννος ἢ βασιλεύς , βίᾳ .
μὲν οὐδὲν ἐπεχείρησε , Ταυρίωνα δὲ τῶν στρατηγῶν τινα καὶ φίλων ἐκέλευσεν ἀδήλῳ τρόπῳ τοῦτο πρᾶξαι , μάλιστα διὰ φαρμάκων , αὐτοῦ μὴ παρόντος .
ὁ δὲ ποιησάμενος τὸν Ἄρατον συνήθη φάρμακον αὐτῷ δίδωσιν , οὐκ ὀξὺ καὶ σφοδρόν , ἀλλὰ τῶν θέρμας τε μαλακὰς τὸ πρῶτον ἐν τῷ σώματι καὶ βῆχα κινούντων ἀμβλεῖαν , εἶτα οὕτως κατὰ μικρὸν εἰς φθορὰν περαινόντων .
οὐ μὴν ἔλαθέ γε τ ὸνἌρατον ἀλλ ὡς οὐδὲν ἦν ὄφελος ἐλέγχοντι , πράως καὶ σιωπῇ τὸ πάθος , ὡς δή τινα νόσον κοινὴν καὶ συνήθη νοσῶν , διήντλει .
πλὴν ἑνός γε τῶν συνήθων ἐν τῷ δωματίῳ παρόντος ἀναπτύσας δίαιμον , ἰδόντος ἐκείνου καὶ θαυμάσαντος , ταῦτα , εἶπεν , ὦ Κεφάλων , ἐπίχειρα τῆς βασιλικῆς φιλίας 0 .
οὕτω δὲ αὐτοῦ τελευτήσαντος ἐν Αἰγίῳ τὸ ἑπτακαιδέκατον στρατηγοῦντος , καὶ τῶν Ἀχαιῶν φιλοτιμουμένων ἐκεῖ γενέσθαι ταφὰς καὶ μνήματα πρέποντα τῷ βίῳ τὸν ἀνδρός , Σικυώνιοι συμφορὰν ἐποιοῦντο μὴ παρ αὐτοῖς τεθῆναι τὸ σῶμα .
καὶ τοὺς μὲν Ἀχαιοὺς ἔπεισαν ἐφιέναι , νόμου δὲ ὄντος ἀρχαίου μηδένα θάπτεσθαι τειχῶν ἐντός , ἰσχυρᾶς τε τῷ νόμῳ δεισιδαιμονίας προσούσης , ἔπεμψαν εἰς Δελφοὺς ὑπὲρ τούτων ἐρησόμενοι τὴν Πυθίαν .
ἡ δὲ αὐτοῖς ἀναιρεῖ τὸν χρησμὸν τόνδε ·
βουλεύῃ , Σικυών , ζωάγριον αἰὲν Ἀράτου , ἀμφ ὁσίῃ θαλίῃ τε κατοιχομένοιο ἄνακτος ;
ὡς τὸ βαρυνόμενον τῷδ ἀνέρι καὶ τὸ βαρῦνον γαίης ἔστ ἀσέβημα καὶ οὐρανοῦ ἠδὲ θαλάσσης 0 .
κομισθείσης δὲ τῆς μαντείας οἵ τε Ἀχαιοὶ σύμπαντες ἥσθησαν , καὶ διαφερόντως οἱ Σικυώνιοι μεταβαλόντες εἰς ἑορτὴν τὸ πένθος εὐθὺς ἐκ τοῦ Αἰγίου τὸν νεκρὸν ἐστεφανωμένοι καὶ λευχειμονοῦντες ὑπὸ παιάνων καὶ χορῶν εἰς τὴν πόλιν ἀνῆγον , καὶ τόπον ἐξελόμενοι περίοπτον ὥσπερ οἰκιστὴν καὶ σωτῆρα τῆς πόλεως ἐκήδευσαν 0 .
καὶ καλεῖται μέχρι νῦν Ἀράτειον , καὶ θύουσιν αὐτῷ θυσίαν , τὴν μέν , ᾗ τὴν πόλιν ἀπήλλαξε τῆς τυραννίδος ἡμέρᾳ πέμπτῃ Δαισίου μηνός , ὃν Ἀθηναῖοι καλοῦσιν Ἀνθεστηριῶνα , καὶ τὴν θυσίαν ἐκείνην Σωτήρια προσαγορεύουσι , τὴν δὲ τοῦ μηνὸς ἐν ἡ γενέσθαι τὸν ἄνδρα διαμνημονεύουσι .
τῆς μὲν οὖν προτέρας ὁ τὸν Διὸς τοῦ Σωτῆρος κατήρχετο θυηπόλος , τῆς δὲ δευτέρας ὁ τὸν Ἀράτου , στρόφιον οὐχ ὁλόλευκον , ἀλλὰ μεσοπόρφυρον ἔχων , μέλη δὲ ᾔδετο πρὸς κιθάραν ὑπὸ τῶν περὶ τὸν Διόνυσον τεχνιτῶν , καὶ συνεπόμπευεν ὁ γυμνασίαρχος ἡγούμενος τῶν τε παίδων καὶ τῶν ἐφήβων , εἶτα ἐφείπετο ἡ βουλὴ στεφανηφοροῦσα καὶ τῶν ἄλλων πολιτῶν ὁ βουλόμενος 0 .
ὧν ἔτι δείγματα μικρὰ ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἐξοσιούμενοι διαφυλάττουσιν αἱ δὲ πλεῖσται τῶν τιμῶν ὑπὸ χρόνου καὶ πραγμάτων ἄλλων ἐκλελοίπασιν .
ἀλλὰ γὰρ ὁ μὲν πρεσβύτερος Ἄρατος οὕτω βιῶσαι καὶ τοιοῦτος γενέσθαι τὴν φύσιν ἱστορεῖται ·
τὸν δὲ υἱὸν αὐτοῦ μιαρὸς ὢν φύσει καὶ μετ ὠμότητος ὑβριστὴς ὁ Φίλιππος οὐ θανασίμοις , ἀλλὰ μανικοῖς ἐξέστησε τοῦ λογισμοῦ φαρμάκοις ·
καὶ παρέτρεψεν εἰς δεινὰς καὶ ἀλλοκότους ἐπιφοράς , πράξεων ἀτόπων καὶ σὺν αἰσχύνῃ παθῶν ὀλεθρίων ὀρεγόμενον , ὥστε τὸν θάνατον αὐτῷ , καίπερ ὄντι νέῳ καὶ ἀνθοῦντι , μὴ συμφοράν , ἀλλ ἀπόλυσιν κακῶν καὶ σωτηρίαν γενέσθαι .
δίκας γε μὴν ὁ Φίλιππος οὐ μεμπτὰς Διὶ ξενίῳ καὶ φιλίῳ τῆς ἀνοσιουργίας ταύτης τίνων διετέλεσε , καταπολεμηθεὶς μὲν γὰρ ὑπὸ Ῥωμαίων ἐπέτρεψεν ἐκείνοις τὰ καθ αὑτόν , ἐκπεσὼν δὲ τῆς ἄλλης ἀρχῆς καὶ τὰς ναῦς ;
πλὴν πέντε πάσας προέμενος καὶ χίλια προσεκτίσειν ὁμολογήσας τάλαντα καὶ τὸν υἱὸν ὁμηρεύσοντα παραδούς δι οἶκτον ἔτυχε Μακεδονίας καὶ τῶν συντελούντων .
ἀποκτείνων δὲ ἀεὶ τοὺς ἀρίστους καὶ συγγενεστάτους φρίκης ἐνέπλησε καὶ μίσους ὅλην τὴν βασιλείαν πρὸς αὑτόν .
ἔν δὲ μόνον ἐν τοσούτοις κακοῖς εὐτύχημα κτησάμενος , υἱὸν ἀρετῇ διαφέροντα , τοῦτον φθόνῳ καὶ ζηλοτυπίᾳ τῆς παρὰ Ῥωμαίοις τιμῆς ἀνεῖλε , Περσεῖ δὲ θατέρῳ τὴν ἀρχὴν παρέδωκεν , ὅν οὐ γνήσιον , ἀλλ ὑπόβλητον εἶναί φασιν , ἐκ Γναθαινίου τινὸς ἀκεστρίας γενόμενον .
τοῦτον Αἰμίλιος ἐθριάμβευσε καὶ κατέστρεψεν ἐνταῦθα τῆς Ἀντιγονικῆς βασιλείας ἡ διαδοχή , τὸ δὲ Ἀράτου γένος ἐν τῇ Σικυῶνι καὶ τῇ Πελλήνῃ διέμεινε καθ ἡμᾶς .
ὁ μὲν πρῶτος Ἀρτοξέρξης , τῶν ἐν Πέρσαις βασιλέων πραότητι καὶ μεγαλοψυχίᾳ πρωτεύσας , Μακρόχειρ ἐπεκαλεῖτο τὴν δεξιὰν μείζονα τῆς ἑτέρας ἔχων , Ξέρξου δὲ ἦν υἱός ·
ὁ δὲ δεύτερος , περὶ οὗ τάδε γράφεται , Μνήμων ἐπικληθείς ἐκ θυγατρὸς ἦν ἐκεῖνον .
δαρείου γὰρ καὶ Παρυσάτιδος παῖδες ἐγένοντο τέσσαρες , πρεσβύτατος μὲν Ἀρτοξέρξης , μετ ἐκεῖνον δὲ Κῦρος , νεώτεροι δὲ τούτων Ὀστάνης καὶ Ὀξάθρης 0 1 .
ὁ μὲν οὖν Κῦρος ἀπὸ Κύρου τοῦ παλαιοῦ τ οὔνομα ἔσχεν , ἐκείνῳ δὲ ἀπὸ τοῦ ἡλίου γενέσθαι φασί Κῦρον γὰρ καλεῖν Πέρσας τὸν ἥλιον .
ὁ δὲ Ἀρτοξέρξης Ἀρσίκας πρότερον ἐκαλεῖτο ·
καίτοι Δείνων φησὶν ὅτι Ὀάρσης , ἀλλὰ τὸν Κτησίαν , εἰ καὶ τ ἆλλα μύθων ἀπιθάνων καὶ παραφόρων ἐμβέβληκεν εἰς τὰ βιβλία παντοδαπὴν πυλαίαν , οὐκ εἰκός ἐστιν ἀγνοεῖν τ οὔνομα τοῦ βασιλέως παρ ᾧ διέτριβε θεραπεύων αὐτὸν καὶ γυναῖκα καὶ μητέρα καὶ παῖδας .
ὁ μὲν οὖν Κῦρος ἔντονόν τι καὶ σφοδρὸν εὐθὺς ἐκ πρώτης ἡλικίας εἶχεν , ἅτερος δὲ πραότερος ἐδόκει περὶ πάντα καὶ ταῖς ὁρμαῖς φύσει μαλακώτερος εἶναι , γυναῖκα δὲ καλὴν καὶ ἀγαθὴν ἔλαβε μὲν τῶν γονέων κελευόντων , ἐφύλαξε δὲ κωλυόντων τὸν γὰρ ἀδελφὸν αὐτῆς ἀποκτείνας ὁ βασιλεὺς ἐβουλεύετο κ ἀκείνην ἀνελεῖν , ὁ δὲ Ἀρσίκας τῆς μητρὸς ἱκέτης γενόμενος καὶ πολλὰ κατακλαύσας μόλις ἔπεισε μή τε ἀποκτεῖναι μή τε αὐτοῦ διαστῆσαι τὴν ἄνθρωπον .
ἡ δὲ μήτηρ ὑπῆρχε τὸν Κῦρον μᾶλλον φιλοῦσα καὶ βουλομένη βασιλεύειν ἐκεῖνον , διὸ καὶ τοῦ πατρὸς νοσοῦντος ἤδη μετάπεμπτος ἀπὸ θαλάσσης γενόμενος παντάπασιν ἀνέβαινεν εὔελπις ὤν , ὡς κατειργασμένης ἐκείνης διάδοχον αὐτὸν ἀποδειχθῆναι τῆς ἀρχῆς .