Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
πύθερμος δὲ ἱστορεῖ , ὥς φησιν Ἡγήσανδρος   , καθ αὑτὸν τὰς συκαμίνους οὐκ ἐνεγκεῖν καρπὸν ἐτῶν εἴκοσι καὶ γενέσθαι ἐπιδημίαν ποδαγρικὴν τοσαύτην ὥστε μὴ μόνον ἄνδρας τῷ πάθει ἐνσχεθῆναι , ἀλλὰ καὶ παῖδας καὶ κόρας καὶ εὐνούχους , ἔτι δὲ γυναῖκας .
περιπεσεῖν δὲ οὕτω τὸ δεινὸν καὶ αἰπολίῳ ὡς τὰ δύο μέρη τῶν προβάτων ἐνσχεθῆναι τῷ αὐτῷ πάθει .
κΑΡΥΑ .
οἱ Ἀττικοὶ καὶ οἱ ἄλλοι συγγραφεῖς κοινῶς πάντα τὰ ἀκρόδρυα κάρυα λέγουσιν ·
ἐπίχαρμος δὲ κατ ἐξοχὴν   ὡς ἡμεῖς ·
καπυρὰ τρώγων κάρυ , ἀμυγδάλας .
φιλύλλιος   ·
ᾠά , κάρυ , ἀμυγδάλαι .
ἡρακλέων δέ φησιν ὁ Ἐφέσιος ·
κάρυα ἐκάλουν καὶ τὰς ἀμυγδάλας καὶ τὰ νῦν καστάνεια .
τὸ δὲ δένδρον καρύα παρὰ Σοφοκλεῖ   ·
καρύαι μελίαι τε .
φηγούς , κάρυα Καρύστια .
καλεῖται δέ τινα καὶ μόστηνα κάρυα .
ΑμΥγδΑλΑΙ .
ὅτι αἱ Νάξιαι ἀμυγδάλαι διὰ μνήμης ἦσαν τοῖς παλαιοῖς ·
καὶ γίνονται ὄντως ἐν Νάξῳ τῇ νήσῳ διάφοροι , ὡς ἐμαυτόν , φησί , πείθω .
τοὺς δὲ γομφίους ἅπαντας ἐξέκοψεν , ὥστ οὐκ ἂν δυναίμην Ναξίαν ἀμυγδάλην κατᾶξαι .
διάφοροι δ ἀμυγδάλαι γίνονται κ ἀν Κύπρῳ τῇ νήσῳ ·
παρὰ γὰρ τὰς ἀλλαχόθεν καὶ ἐπιμήκεις εἰσὶ καὶ κατὰ τὸ ἄκρον ἐπικαμπεῖς .
λάκωνας δὲ Σέλευκος ἐν Γλώσσαις φησὶ καλεῖν τὰ μαλακὰ κάρυα μυκήρους , Τηνίους δὲ τὰ γλυκέα κάρυα .
ἀμερίας δέ φησι μύκηρον τὴν ἀμυγδάλην καλεῖσθαι .
ἐπακτικώτατα δὲ πρὸς πότον τὰ ἀμύγδαλα προεσθιόμενα .
Εὔπολις   ·
δίδου μασᾶσθαι Ναξίας ἀμυγδάλας οἶνόν τε πίνειν Ναξίων ἀπ ἀμπέλων .
ἦν δέ τις ἄμπελος Ναξία καλουμένη .
πλούταρχος δὲ ὁ Χαιρωνεύς φησι   παρὰ Δρούσῳ τῷ Τιβερίου Καίσαρος υἱῷ ἰατρόν τινα ὑπερβάντα πάντας ἐν τῷ πίνειν φωραθῆναι πρὸ τοῦ πότου προεσθίοντα πικρὰς ἀμυγδάλας πέντε ἢ ἕξ ·
ἅσπερ κωλυθεὶς προσενέγκασθαι οὐ δὲ πρὸς τὸ μικρότατον ἀντέσχε τοῦ πότου .
αἴτιος οὖν ἦν ἡ τῆς πικρότητος δύναμις , ξηραντικὴ καὶ δάπανος ὑγρῶν οὖσα .
κληθῆναι δὲ ἀμυγδάλην φησὶν Ἡρωδιανὸς ὁ Ἀλεξανδρεὺς   παρὰ τὸ ἐν τῷ μετὰ τὸ χλωρὸν ὡσπερεὶ ἀμυχὰς ἔχειν πολλάς .
ὄνος βαδίζεις εἰς ἄχυρα τραγημάτων , φησί που Φιλήμων   ·
φηγοὶ Πανὸς ἄγαλμα , φησὶ Νίκανδρος ἐν βʹ Γεωργικῶν   .
ὅτι καὶ οὐδετέρως ἀμύγδαλα λέγεται .
τράγημα , μυρτίδες , πλακοῦς , ἀμύγδαλα .
ὅτι περὶ τῆς προφορᾶς τοῦ τόνου τῆς ἀμυγδάλης Πάμφιλος μὲν ἀξιοῖ ἐπὶ τοῦ καρποῦ βαρύνειν ὁμοίως τῷ ἀμυγδάλῳ ·
τὸ μέντοι δένδρον θέλει περισπᾶν , ἀμυγδαλῆ καὶ ῥοδῆ .
καὶ Ἀρχίλοχος   ·
ῥοδῆς τε καλὸν ἄνθος .
ἀρίσταρχος δὲ καὶ τὸν καρπὸν καὶ τὸ δένδρον ὁμοίως προφέρεται κατ ὀξεῖαν τάσιν .
φιλόξενος δ ἀμφότερον περισπᾷ .
Εὔπολις   · . . .
ἀπολεῖς με , ναὶ μὰ τὴν ἀμυγδαλῆν .
ἄγε νυν τὰς ἀμυγδαλᾶς λαβὼν τασδὶ κάταξον τῇ κεφαλῇ σαυτοῦ .
ἀμυγδαλῆ τῆς βηχὸς ἀγαθὸν φάρμακον .
ἄλλοι δὲ ἀμυγδαλὰς ὡς καλάς .
τρύφων δὲ ἐν Ἀττικῇ προσῳδίᾳ   ἀμυγδάλην μὲν τὸν καρπὸν βαρέως , ὃν ἡμεῖς οὐδετέρως ἀμύγδαλον λέγομεν , ἀμυγδαλᾶς δὲ τὰ δένδρα , κτητικοῦ παρὰ τὸν καρπὸν ὄντος τοῦ χαρακτῆρος καὶ διὰ τοῦτο περισπωμένου .
ὅτι Πάμφιλος ἐν Γλώσσαις μουκηροβαγόν φησι καλεῖσθαι τὸν καρυοκατάκτην ὑπὸ τῶν Λακώνων ἀντὶ τοῦ ἀμυγδαλοκατάκτην ·
μουκήρους γὰρ Λάκωνες καλοῦσι τὰ ἀμύγδαλα .
ὅτι Ποντικῶν καλουμένων καρύων , ἃ λόπιμά τινες ὀνομάζουσι , μνημονεύει Νίκανδρος   .
ἑρμῶναξ δὲ καὶ Τιμαχίδας ἐν Γλώσσαις Διὸς βάλανόν φησι καλεῖσθαι τὸ Ποντικὸν κάρυον .
ἡρακλείδης δὲ ὁ Ταραντῖνος ζητεῖ πότερον προπαρατίθεσθαι δεῖ τὰ τραγήματα , καθάπερ ἔν τισι τόποις τῶν κατὰ τὴν Ἀσίαν καὶ τὴν Ἑλλάδα γίνεται ἢ οὔ , ἀλλὰ μετὰ τὸ δεῖπνον .
ἐὰν μὲν οὖν μετὰ τὸ δεῖπνον , συμβαίνει πλείονος τροφῆς κειμένης ἐν τῇ κοιλίᾳ καὶ τοῖς ἐντέροις τὰ ἐπεισφερόμενα κάρυα , χάριν τῆς πρὸς τὸ πίνειν ὁρμῆς ἐμπλεκόμενα τοῖς σιτίοις , ἐμπνευματώσεις καὶ φθορὰς τῆς τροφῆς παρασκευάζειν διὰ τὸ παρακολουθοῦν αὐτοῖς ἐπιπολαστικὸν φύσει καὶ δυσκατέργαστον ·
ἐξ ὧν ἀπεψίαι γίνονται καὶ κοιλίας καταφοραί .
τὰ δὲ ἀμύγδαλα , φησὶ Διοκλῆς , τρόφιμα μέν ἐστι καὶ εὐκοίλια , θερμαντικὰ δὲ διὰ τὸ ἔχειν κεγχρῶδές τι .
λυπεῖ δ ἧττον τὰ χλωρὰ τῶν ξηρῶν καὶ τὰ βεβρεγμένα τῶν ἀβρόχων καὶ τὰ πεφρυγμένα τῶν ὠμῶν .
τὰ δὲ Ἡρακλεωτικά , καλούμενα δὲ Διὸς βάλανοι , τρέφει μὲν οὐχ ὁμοίως τοῖς ἀμυγδάλοις , ἔχει δέ τι κεγχρῶδες καὶ ἐπιπολαστικόν ·
πλείω δὲ βρωθέντα βαρύνει τὴν κεφαλήν .
ἧττον δ ἐνοχλεῖ καὶ τούτων τὰ χλωρὰ τῶν ξηρῶν .
τὰ δὲ Περσικὰ κεφαλαλγικὰ μέν ἐστιν οὐχ ἧττον τῶν Διὸς βαλάνων , τρέφει δὲ μᾶλλον ·
φάρυγγα τραχύνει καὶ στόμα .
ὀπτηθέντα δὲ ἀλυπότερα γίνεται ·
διαχωρεῖ δὲ μάλιστα τῶν καρύων ἐσθιόμενα μετὰ μέλιτος .
τὰ δὲ πλατέα φυσωδέστερά ἐστιν , ἀλυπότερα δὲ τὰ ἑφθὰ τῶν ὠμῶν καὶ πεφρυγμένων , τὰ δὲ πεφρυγμένα τῶν ὠμῶν .
φυλότιμος δὲ ἐν τοῖς περὶ τροφῆς φησι ·
τὸ πλατὺ κάρυον τὸ καλούμενον Σαρδιανὸν δυσκατέργαστά ἐστιν ὠμὰ πάντα καὶ δυσδιάλυτα , κατεχόμενα ὑπὸ τοῦ φλέγματος ἐν τῇ κοιλίᾳ , καὶ στρυφνότητα ἔχοντα .
τὸ δὲ Ποντικὸν λιπαρὸν καὶ δυσκατέργαστον .
τὸ δὲ ἀμύγδαλον ἧττον δυσκατέργαστον ·
φαγόντες οὖν πλείονα οὐκ ἐνοχλούμεθα ·
λιπαρώτερά τε φαίνεται καὶ ἀναδίδωσι χυμὸν γλυκὺν καὶ λιπαρόν .
δίφιλος δ ὁ Σίφνιος  τὰ κάρυα , φησί , τὰ βασιλικὰ κεφαλαλγῆ ἐστι καὶ ἐπιπολαστικά .
τούτων δὲ τὰ ἁπαλὰ ἔτι καὶ λελευκασμένα εὐχυλότερα καὶ κρείττονα ὑπάρχει , τὰ δ ἐν τοῖς ἰπνοῖς φρυγόμενα ὀλιγότροφα .
τὰ δὲ ἀμύγδαλά ἐστιν οὐρητικὰ καὶ λεπτυντικὰ καὶ καθαρτικὰ καὶ ὀλιγότροφα .
τῶν μέντοι χλωρῶν κακοχύλων ὄντων καὶ ἀτροφωτέρων πολὺ μᾶλλον φυσωδέστερα καὶ ἐπιπολαστικώτερά ἐστι τὰ ξηρά .
τὰ δὲ ἁπαλὰ καὶ πλήρη καὶ λελευκασμένα γαλακτώδη ὄντα εὐχυλότερά ἐστι .
τῶν δὲ ξηρῶν τὰ Θάσια καὶ Κύπρια ἁπαλὰ ὄντα εὐεκκριτώτερά ἐστι .
τὰ δὲ Ποντικὰ κάρυα κεφαλαλγῆ , ἧττον δ ἐπιπολαστικὰ τῶν βασιλικῶν .
μνησίθεος δ ὁ Ἀθηναῖος ἐν τῷ περὶ ἐδεστῶν  τῶν Εὐβοικῶν , φησί , καρύων ἢ καστάνων  ἀμφοτέρως γὰρ καλεῖται  δύσπεπτος μὲν ἡ κατεργασία τῇ κοιλίᾳ καὶ φυσώδης ἡ πέψις γίνεται , παχύνει δὲ τὰς ἕξεις , ἐάν τις αὐτῶν κρατήσῃ .
τὰ δὲ ἀμύγδαλα καὶ τὰ Ἡρακλεωτικὰ καὶ τὰ Περσικὰ κάρυα καὶ τ ἄλλα τὰ τοιαῦτα χείρω ἐστὶ τούτων .
χρὴ δὲ μηδὲν ὅλως τῆς τοιαύτης ἰδέας ἄπυρον ἐσθίειν ἔξω τῶν χλωρῶν ἀμυγδάλων , ἀλλὰ τὰ μὲν ἕψειν , τὰ δὲ φρύγειν .
τὰ μὲν γὰρ αὐτῶν ἐστι λιπαρὰ τῇ φύσει , καθάπερ ἀμυγδάλαι τε αἱ ξηραὶ καὶ Διὸς βάλανοι , τὰ δὲ σκληρὰ καὶ στρυφνά , καθάπερ αἵ τε φηγοὶ καὶ πᾶν τὸ τοιοῦτον γένος .
τῶν οὖν λιπαρῶν ἀφαιρεῖται τὸ λίπος ἡ πύρωσις ·
ἐστὶ γὰρ τοῦτο τὸ χείριστον ·
τὰ δὲ σκληρὰ καὶ στρυφνὰ πεπαίνεται , ἐάν τις ὀλίγῳ καὶ μαλακῷ πυρὶ χρῆται .
ὁ δὲ Δίφιλος τὰ κάστανα καὶ Σαρδιανὰς βαλάνους καλεῖ , εἶναι λέγων αὐτὰς καὶ πολυτρόφους καὶ εὐχύλους , δυσοικονομήτους δὲ διὰ τὸ ἐπιμένειν τῷ στομάχῳ ·
τὰς δὲ φρυγείσας ἀτροφωτέρας μὲν γίνεσθαι , εὐοικονομήτους δέ ·
τὰς δὲ ἑψομένας ἐμπνευματοῦν μὲν ἧττον , τρέφειν δὲ τούτων μᾶλλον .
λόπιμον κάρυόν τε Εὐβοέες , βάλανον δὲ μετεξέτεροι καλέσαντο , Νίκανδρός φησιν ὁ Κολοφώνιος ἐν Γεωργικοῖς   .
ἀγέλοχος δὲ ἄμωτα καλεῖ τὰ καστάνεια ·
ὅπου δὲ γίνεται τὰ κάρυα τὰ Σινωπικά , ταῦτα δένδρα ἐκάλουν ἄμωτα .
ΕΡΕβΙνθΟΙ .
κρώβυλος   ·
χλωρὸν ἐρέβινθόν τινα ἐκοττάβιζον κενὸν ὅλως .
τράγημα δέ ἐστιν πιθήκου τοῦτο δήπου δυστυχοῦς .
ὅμηρος ·
θρώσκουσιν κύαμοι μελανόχροες ἢ ἐρέβινθοι .
ξενοφάνης ὁ Κολοφώνιος ἐν παρῳδίαις   ·
πὰρ πυρὶ χρὴ τοιαῦτα λέγειν χειμῶνος ἐν ὥρῃ ἐν κλίνῃ μαλακῇ κατακείμενον , ἔμπλεον ὄντα , πίνοντα γλυκὺν οἶνον , ὑποτρώγοντ  ἐρεβίνθους ·
τίς πόθεν εἶς ἀνδρῶν , πόσα τοι ἔτη ἐστί , φέριστε ;
πηλίκος ἦσθ ὅθ  ὁ Μῆδος ἀφίκετο ;
σαπφώ   ·
χρύσειοι ἐρέβινθοι ἐπ ἀιόνων ἐφύοντο .
θεόφραστος δ ἐν φυτικοῖς   τῶν ἐρεβίνθων τινὰς καλεῖ κριούς .
καὶ Σώφιλος   ·
ὁ πατὴρ ὁ ταύτης πολὺ μέγιστός ἐστι κριὸς ἐρέβινθος .
φαινίας δ ἐν τοῖς περὶ φυτῶν φησι   ·
τραγήματος ἔχει χώραν ἁπαλὰ μὲν ὦχρος , κύαμος , ἐρέβινθος , ξηρὰ δὲ ἑφθὰ καὶ φρυκτὰ σχεδὸν τὰ πλεῖστα .
ἔστιν ἀνήρ μοι πτωχὸς κ ἀγὼ γραῦς καὶ θυγάτηρ καὶ παῖς υἱὸς χ ἤδ  ἡ χρηστή , πένθ οἱ πάντες .
τούτων οἱ τρεῖς δειπνοῦμεν , δύο δ αὐτοῖς συγκοινωνοῦμεν μάζης μικρᾶς .
φθόγγους δ ἀλύρους θρηνοῦμεν , ἐπὰν μηδὲν ἔχωμεν ·
χρῶμα δ ἀσίτων ἡμῶν ὄντων γίνεται ὠχρόν .
τὰ μέρη δ ἡμῶν χἠ σύνταξις τοῦ βίου ἐστὶν κύαμος , θέρμος , λάχανον , . . . . .
γογγυλίς , ὦχρος , λάθυρος , φηγός , βολβός , τέττιξ , ἐρέβινθος , ἀχράς , τό τε θειοφανὲς μητρῷον ἐμοὶ μελέδημ  ἰσχάς , Φρυγίας εὑρήματα συκῆς .
φερεκράτης   ·
τακεροὺς ποιήσεις τοὺς ἐρεβίνθους αὐτόθεν .
τρώγων ἐρεβίνθους ἀπεπνίγη πεφρυγμένους .
δίφιλος δέ φησιν ·
οἱ ἐρέβινθοι δύσπεπτοι , σμηκτικοί , οὐρητικοί , πνευματικοί .
κατὰ δὲ Διοκλέα ζυμωτικοὶ τῆς σαρκός ·
κρείττους δ οἱ λευκοὶ τῶν μελάνων καὶ πυξοειδεῖς καὶ οἱ Μιλήσιοι τῶν λεγομένων κριῶν οἵ τε χλωροὶ τῶν ξηρῶν καὶ οἱ βεβρεγμένοι τῶν ἀβρόχων .
ὅτι Ποσειδῶνος εὕρημα οἱ ἐρέβινθοι .
θΕΡμΟΙ .
μὴ ὥρασι μετὰ τῶν κακῶν ἵκοιθ ὁ τοὺς θέρμους φαγών , ἐν τῷ προθύρῳ τὰ λέμμαθ  ὁτιὴ κατέλιπε , ἀλλ  οὐκ ἀπεπνίγη καταφαγών .
μάλιστα δὲ . . . . Β. Κλεαίνετος μὲν οὐκ ἐδήδοκ  οἶδ ὅτι ὁ τραγικὸς αὐτούς ·
οὐδενὸς γὰρ πώποτε ἀπέβαλεν . . . . .
ὀσπρίου λέπος ·
οὕτως ἐκεῖνός ἐστιν εὐχερὴς ἀνήρ   .
λυκόφρων δ ὁ Χαλκιδεὺς ἐν σατυρικῷ δράματι , ὃ ἐπὶ καταμωκήσει ἔγραψεν εἰς Μενέδημον τὸν φιλόσοφον , ἀφ οὗ ἡ τῶν Ἐρετρικῶν ὠνομάσθη αἵρεσις , διασκώπτων τῶν φιλοσόφων τὰ δεῖπνά φησι   ·
καὶ δημόκοινος ἐπεχόρευσε δαψιλὴς θέρμος , πενήτων καὶ τρικλίνου συμπότης .
οὐκ ἔστιν οὐδὲν τεχνίον ἐξωλέστερον τοῦ πορνοβοσκοῦ ·
κατὰ τὴν ὁδὸν πωλεῖν περιπατῶν βούλομαι ῥόδα , ῥαφανῖδας , θερμοκυάμους , στέμφυλα , ἁπλῶς ἅπαντα μᾶλλον ἢ ταύτας τρέφειν .
καὶ σημειωτέον , φησί , τὸ θερμοκυάμους , ἐπεὶ καὶ νῦν οὕτω λέγεται .
πολέμων δέ φησι   τοὺς Λακεδαιμονίους τοὺς θέρμους λυσιλαίδας καλεῖν .
θεόφραστος δὲ ἱστορεῖ ἐν αἰτίοις φυτικοῖς   ὅτι  θέρμος καὶ ὄροβος καὶ ἐρέβινθος μόνα οὐ ζῳοῦται τῶν χεδροπῶν διὰ τὴν δριμύτητα καὶ πικρότητα .
ὁ δ ἐρέβινθος , φησί , μέλας γίνεται διαφθειρόμενος .
γίνεσθαι δὲ λέγει κάμπας ἐν τοῖς ἐρεβίνθοις ὁ αὐτὸς ἐν τῷ τρίτῳ τῆς αὐτῆς πραγματείας   .
δίφιλος δ ὁ Σίφνιος τοὺς θέρμους φησὶν εἶναι σμηκτικοὺς καὶ πολυτρόφους , μάλιστα δὲ τοὺς ἐπὶ πλεῖον ἀπεγλυκασμένους .
διὸ καὶ Ζήνων ὁ Κιτιεύς , σκληρὸς ὢν καὶ πάνυ θυμικὸς πρὸς τοὺς γνωρίμους , ἐπὶ πλεῖον τοῦ οἴνου σπάσας ἡδὺς ἐγίνετο καὶ μείλιχος .
πρὸς τοὺς πυνθανομένους οὖν τοῦ τρόπου τὴν διαφορὰν ἔλεγε τὸ αὐτὸ τοῖς θέρμοις πάσχειν ·
καὶ γὰρ ἐκείνους πρὶν διαβραχῆναι πικροτάτους εἶναι , ποτισθέντας δὲ γλυκεῖς καὶ προσηνεστάτους .
φΑσΗλΟΙ .
λακεδαιμόνιοι ἐν τοῖς δείπνοις τοῖς καλουμένοις κοπίσι διδόασι τραγήματα σῦκά τε ξηρὰ καὶ κυάμους καὶ φασήλους χλωρούς ·
ἱστορεῖ Πολέμων   .
ἐπίχαρμος   · . .
φασήλους φῶγε θᾶσσον , αἴ χ ὁ Διόνυσος φιλῇ .
δημήτριος   ·
ἢ σῦκον ἢ φάσηλον ἢ τοιοῦτό τι .
ΕλΑΑΙ .
σηπίαι δρυπεπεῖς τ ἐλᾶαι .
ταύτας Ῥωμαῖοι δρύππας λέγουσι .
δίφιλος δέ φησιν ὁ Σίφνιος τὰς ἐλάας ὀλιγοτρόφους εἶναι καὶ κεφαλαλγεῖς , τὰς δὲ μελαίνας καὶ κακοστομαχωτέρας καὶ βαρύνειν τὴν κεφαλήν , τὰς δὲ κολυμβάδας καλουμένας εὐστομαχωτέρας εἶναι καὶ κοιλίας στατικάς , τὰς δὲ θλαστὰς μελαίνας εὐστομαχωτέρας εἶναι .
μνημονεύει τῶν θλαστῶν ἐλαιῶν Ἀριστοφάνης   ·
θλαστὰς ποιεῖν ἐλαίας .
πάλιν ·
οὐ τ αὐτόν ἐστιν ἁλμάδες καὶ στέμφυλα .
θλαστὰς γὰρ εἶναι κρεῖσσόν ἐστιν ἁλμάδος .
ἀρχέστρατος ἐν τῇ Γαστρονομίᾳ   ·
ῥυσαὶ καὶ δρυπεπεῖς παρακείσθωσάν σοι ἐλαῖαι .
ὥστε Μαραθῶνος τὸ λοιπὸν ἐπ ἀγαθῷ μεμνημένοι πάντες ἐμβάλλουσιν ἀεὶ μάραθον ἐς τὰς ἁλμάδας , φησὶν Ἕρμιππος   .
φιλήμων φησίν ·
πιτυρίδες καλοῦνται αἱ φαυλίαι ἐλᾶαι , στεμφυλίδες δὲ αἱ μέλαιναι ,  Καλλίμαχος δ ἐν τῇ Ἑκάλῃ γένη ἐλαῶν καταλέγει   ·
γεργέριμον πίτυρίν τε καὶ ἣν ἀπεθήκατο λευκὴν εἰν ἁλὶ νήχεσθαι φθινοπωρίδα .
ἔλεγον δὲ τὰς δρυπεπεῖς ἐλάας καὶ ἰσχάδας καὶ γεργερίμους , ὥς φησι Δίδυμος   .
καὶ χωρὶς δὲ τοῦ φάσκειν ἐλάας αὐτὸ καθ ἑαυτὸ ἔλεγον μόνον δρυπεπεῖς .
τηλεκλείδης   · . . .
ξυγγενέσθαι διὰ χρόνου λιπαρείτω με δρυπεπέσι , μάζαις καὶ διασκανδικίσαι .
ἀθηναῖοι δὲ τὰς τετριμμένας ἐλαίας στέμφυλα ἐκάλουν , βρύτεα δὲ τὰ ὑφ ἡμῶν στέμφυλα , τὰ ἐκπιέσματα τῆς σταφυλῆς .
παρὰ δὲ τοὺς βότρυς γέγονεν ἡ φωνή .
ΡΑφΑνΙδΕσ .
αὗται κέκληνται διὰ τὸ ῥᾳδίως φαίνεσθαι .
καὶ ἐκτεταμένως δὲ καὶ κατὰ συστολὴν λέγεται παρὰ Ἀττικοῖς .
ταῖς ῥαφανῖσι δοκεῖ , τοῖς δ ἄλλοις οὐ λαχάνοισιν .
ῥαφανίδες ἄπλυτοι , σηπίαι .
ὅτι δὲ τὸ ἄπλυτοι ἐπὶ τῶν ῥαφανίδων ἀκούειν δεῖ , οὐκ ἐπὶ τῶν σηπιῶν , δηλοῖ Ἀντιφάνης γράφων   ·
νήττας , σχαδόνας , κάρυ ἐντραγεῖν , ᾤ , ἐγκρίδας , ῥαφανῖδας ἀπλύτους , γογγυλίδας , χόνδρον , μέλι .
ἰδίως δ οὕτως ἐκαλοῦντο ἄπλυτοι ῥαφανίδες , ἃς καὶ Θασίας ὠνόμαζον .
ῥαφανίς τ ἄπλυτος ὑπάρχει καὶ θερμὰ λουτρὰ καὶ ταρίχη πνικτὰ καὶ κάρυα .
ὑποκοριστικῶς δ εἴρηκε Πλάτων ἐν Ὑπερβόλῳ   ·
φύλλιον ἢ ῥαφανίδιον .
θεόφραστος δ ἐν τοῖς περὶ φυτῶν   γένη ῥαφανίδων φησὶν εἶναι πέντε , Κορινθίαν , Λειοθασίαν , Κλεωναίαν , Ἀμωρέαν , Βοιωτίαν .
καλεῖσθαι δὲ ὑπό τινων τὴν Λειοθασίαν Θρᾳκίαν ·
γλυκυτάτην δ εἶναι τὴν Βοιωτίαν καὶ τῷ σχήματι στρογγύλην .
ἁπλῶς δέ , φησίν , ὧν ἐστι λεῖα τὰ φύλλα , γλυκύτεραί εἰσι .
καλλίας δ   ἐπὶ τῆς ῥαφανίδος εἴρηκε τὴν ῥάφανον .
περὶ γοῦν τῆς ἀρχαιότητος τῆς κωμῳδίας διεξιών φησιν · . . .
ἔτνος , πῦρ , γογγυλίδες , ῥάφανοι , δρυπεπεῖς , ἐλατῆρες .
ὅτι δ οὕτω τὰς ῥαφανῖδας εἴρηκε δῆλον Ἀριστοφάνης ποιεῖ περὶ τῆς τοιαύτης ἀρχαιότητος ἐν Δαναίσι γράφων καὶ αὐτὸς καὶ λέγων   ·
ὁ χορὸς δ ὠρχεῖτ  ἂν ἐναψάμενος δάπιδας καὶ στρωματόδεσμα , διαμασχαλίσας αὑτὸν σχελίσιν καὶ φύσκαις καὶ ῥαφανῖσιν .
εὐτελὲς δὲ σφόδρα ἔδεσμα ἡ ῥαφανίς .
ὅστις ἀγοράζων ὄψον . . . . .
ἐξὸν ἀπολαύειν ἰχθύων ἀληθινῶν ῥαφανῖδας ἐπιθυμεῖ πρίασθαι , μαίνεται .
κΩνΟΙ .
μνησίθεος ὁ Ἀθηναῖος ἰατρὸς ἐν τῷ περὶ ἐδεστῶν ὀστρακίδας καλεῖ τῶν κώνων τοὺς πυρῆνας , ἔτι δὲ κώνους .
διοκλῆς δ ὁ Καρύστιος πιτύινα κάρυα .
ὁ δὲ Μύνδιος Ἀλέξανδρος πιτυίνους κώνους .
θεόφραστος δὲ τὸ μὲν δένδρον πεύκην ὀνομάζει , τὸν δὲ καρπὸν κῶνον .
ἱπποκράτης δὲ ἐν τῷ περὶ πτισάνης   , ὃ ἐκ τοῦ ἡμίσους μὲν νοθεύεται , ὑπ ἐνίων δὲ καὶ ὅλον , κοκκάλους ·
οἱ πολλοὶ δὲ πυρῆνας , ὡς καὶ Ἡρόδοτος ὅταν περὶ τοῦ Ποντικοῦ καρύου λέγῃ .
πυρῆνα δ ἔχει τοῦτο ἐπὰν γένηται πέπον .
δίφιλος δ ὁ Σίφνιός φησιν ·
οἱ στρόβιλοι πολύτροφοι μέν εἰσι , λεαντικοὶ δὲ ἀρτηρίας καὶ θώρακος καθαρτικοὶ διὰ τὸ ἔχειν παρεμπεπλεγμένον τὸ ῥητινῶδες .
μνησίθεος δέ φησι πιαίνειν αὐτοὺς τὸ σῶμα καὶ πρὸς εὐπεψίαν ἀλύπους εἶναι , ὑπάρχειν δὲ καὶ οὐρητικοὺς καὶ οὐκ ἐφεκτικοὺς κοιλίας .
ΩΙΑ .
ἀναξαγόρας ἐν τοῖς Φυσικοῖς   τὸ καλούμενόν φησιν ὄρνιθος γάλα τὸ ἐν τοῖς ᾠοῖς εἶναι λευκόν .
τίκτει πρῶτον ὑπηνέμιον ᾠὸν Νύξ .
σαπφὼ δ αὐτὸ τρισυλλάβως καλεῖ   ·
φασὶ δή ποτε Λήδαν ὤιον εὑρεῖν .
ὠίου πολὺ λευκότερον .
ὤεα δ ἔφη Ἐπίχαρμος   ·
ὤεα χανὸς κ ἀλεκτορίδων πετεηνῶν .
σιμωνίδης ἐν δευτέρῳ ἰάμβων   ·
οἷόν τε χηνὸς ὤεον Μαιανδρίου .
διὰ τεσσάρων δ αὐτὰ προενήνεκται Ἀναξανδρίδης ὠάρια εἰπών   .
καὶ Ἔφιππος ·
σταμνάριά τ οἴνου μικρὰ τοῦ Φοινικίνου , ᾠάρια , τοιαῦθ ἕτερα πολλὰ παίγνια .
ἄλεξις δὲ ἡμίτομά που ᾠῶν λέγει   .
ᾠὰ δὲ οὐ μόνον ἀνεμιαῖα ἐκάλουν , ἀλλὰ καὶ ὑπηνέμια .
ἐκάλουν δὲ καὶ τὰ νῦν τῶν οἰκιῶν παρ ἡμῖν καλούμενα ὑπερῷα ᾠά  , φησὶ Κλέαρχος ἐν Ἐρωτικοῖς   , τὴν Ἑλένην φάσκων ἐν τοιούτοις οἰκήμασι τρεφομένην δόξαν ἀπενέγκασθαι παρὰ πολλοῖς ὡς ἐξ ᾠοῦ εἴη γεγεννημένη .
οὐκ εὖ δὲ Νεοκλῆς ὁ Κροτωνιάτης ἔφη ἀπὸ τῆς σελήνης πεσεῖν τὸ ᾠὸν ἐξ οὗ τὴν Ἑλένην γεννηθῆναι ·
τὰς γὰρ σεληνίτιδας γυναῖκας ᾠοτοκεῖν καὶ τοὺς ἐκεῖ γεννωμένους πεντεκαιδεκαπλασίονας ἡμῶν εἶναι , ὡς Ἡρόδωρος ὁ Ἡρακλεώτης ἱστορεῖ   .
ἴβυκος δὲ ἐν πέμπτῳ μελῶν περὶ Μολιονιδῶν φησι   ·
τούς τε λευκίππους κόρους τέκνα Μολιόνας κτάνον , ἅλικας , ἰσοκεφάλους , ἑνιγυίους , ἀμφοτέρους γεγαῶτας ἐν ὠέῳ ἀργυρέῳ .
ἴτρια , τραγήματα . . .
, πυραμοῦς , ἄμης , ᾠῶν ἑκατόμβη ·
πάντα ταῦτ ἐχναύομεν .
ᾠῶν δὲ ῥοφητῶν μνημονεύει Νικόμαχος   ·
οὐσίδιον μοι καταλιπόντος τοῦ πατρός , οὕτω συνεστρόγγυλα κ ἀξεκόκκισα ἐν μησὶν ὀλίγοις ὥσπερ ᾠόν τις ῥοφῶν .
χηνείων δ ᾠῶν Ἔριφος   ·
ᾠὰ λευκά γε καὶ μεγάλα · Β. χήνει  ἐστίν , ὥς γ ἐμοὶ δοκεῖ ·
οὗτος δέ φησι ταῦτα τὴν Λήδαν τεκεῖν .
ἐπαίνετος δὲ καὶ Ἡρακλείδης ὁ Συρακούσιος ἐν Ὀψαρτυτικῷ τῶν ᾠῶν φασι πρωτεύειν τὰ τῶν ταῶν ·
μεθ ἃ εἶναι τὰ χηναλωπέκεια ·
τρίτα καταλέγοντες τὰ ὀρνίθεια .
πΡΟπΟμΑ .
τούτου , φησί , περιενεχθέντος ὁ τῶν δείπνων ταμίας Οὐλπιανὸς ἔφη , εἰ κεῖται παρά τινι τὸ πρόπομα οὕτω καλούμενον ὡς νῦν ἡμεῖς φαμεν .
καὶ ζητούντων πάντων  αὐτός , ἔφη , ἐγὼ ἐρῶ .
φύλαρχος ὁ Ἀθηναῖος ἢ Ναυκρατίτης ἐν οἷς ὁ λόγος ἐστὶν αὐτῷ περὶ Ζηλᾶ τοῦ Βιθυνῶν βασιλέως , ὃς ἐπὶ ξένια καλέσας τοὺς τῶν Γαλατῶν ἡγεμόνας ἐπιβουλεύσας αὐτοῖς καὶ αὐτὸς διεφθάρη , φησὶν οὕτως , εἰ μνήμης εὐτυχῶ   ·
πρόπομά τι πρὸ τοῦ δείπνου περιεφέρετο , καθὼς εἰώθει τὸ πρῶτον .
καὶ ταῦτ εἰπὼν ὁ Οὐλπιανὸς ᾔτει πιεῖν ψυκτῆρι , ἀρέσκειν ἑαυτὸν φάσκων διὰ τὸ ἑτοίμως ἀπεμνημονευκέναι .
ἦν δὲ τῶν ἐν τοῖς προπόμασι , φησί , παρασκευαζομένων ἄλλα τε καὶ δὴ καὶ ταῦτα .
μΑλΑχΑΙ .
ἡσίοδος   ·
οὐδ  ὅσον ἐν μαλάχῃ τε καὶ ἀσφοδέλῳ μέγ ὄνειαρ .
τοῦτο Ἀττικόν .
ἐγὼ δέ , φησίν , ἐν πολλοῖς ἀντιγράφοις εὗρον τοῦ Ἀντιφάνους Μίνωος διὰ τοῦ ογεγραμμένον   ·
τρώγοντες μολόχης ῥίζαν .
καὶ Ἐπίχαρμος   · . . .
πραύτερος ἔγωγε μολόχας .
φαινίας δ ἐν τοῖς Φυτικοῖς φησι   ·
τῆς ἡμέρου μαλάχης ὁ σπερματικὸς τύπος καλεῖται πλακοῦς , ἐμφερὴς ὢν αὐτῷ ·
τὸ μὲν γὰρ κτενῶδες ἀνάλογον καθάπερ ἡ τοῦ πλακοῦντος κρηπίς , κατὰ μέσον δὲ τοῦ πλακουντικοῦ ὄγκου τὸ κέντρον ὀμφαλικόν .
καὶ περιληφθείσης τῆς κρηπῖδος ὅμοιον γίνεται τοῖς θαλαττίοις περιγεγραμμένοις ἐχίνοις .
ὁ δὲ Σίφνιος Δίφιλος ἱστορεῖ ὡς ἡ μαλάχη ἐστὶν εὔχυλος , λεαντικὴ ἀρτηρίας , τὰς ἐπιπολαίους ἀποκρίνουσα δριμύτητας .
ἐπιτήδειόν τε εἶναί φησιν αὐτὴν τοῖς τῶν νεφρῶν καὶ τῆς κύστεως ἐρεθισμοῖς εὐέκκριτόν τε εἶναι μετρίως καὶ τρόφιμον , κρείττω δὲ τὴν ἀγρίαν τῆς κηπευομένης .
ἕρμιππος δ ὁ Καλλιμάχειος   καὶ εἰς τὴν καλουμένην φησὶν ἄλιμον προσέτι τε ἄδιψον ἐμβάλλεσθαι τὴν μαλάχην οὖσαν χρησιμωτάτην .
κΟλΟκΥντΑΙ .
Εὐθύδημος ὁἈθηναῖος ἐν τῷ περὶ λαχάνων σικύαν Ἰνδικὴν καλεῖ τὴν κολοκύντην διὰ τὸ κεκομίσθαι τὸ σπέρμα ἐκ τῆς Ἰνδικῆς .
μεγαλοπολῖται δ αὐτὴν σικυωνίαν ὀνομάζουσι .
θεόφραστος δὲ τῶν κολοκυντῶν φησιν   οὐκ εἶναι ἐν μέρει ἰδέας , ἀλλ εἶναι τὰς μὲν βελτίους , τὰς δὲ χείρους .
μηνόδωρος δ ὁ Ἐρασιστράτειος , Ἱκεσίου φίλος  τῶν κολοκυντῶν , φησίν , ἣ μὲν Ἰνδική , ἡ καὶ αὐτὴ καὶ σικύα , ἣ δὲ κολοκύντη .
καὶ ἡ μὲν Ἰνδικὴ κατὰ τὸ πλεῖστον ἕψεται , ἡ δὲ κολοκύντη καὶ ὀπτᾶται .
ἄχρι δὲ τοῦ νῦν λέγεσθαι παρὰ Κνιδίοις τὰς κολοκύντας Ἰνδικάς .
ἑλλησπόντιοι δὲ σικύας μὲν τὰς μακρὰς καλοῦσι , κολοκύντας δὲ τὰς περιφερεῖς .
διοκλῆς δὲ κολοκύντας μὲν καλλίστας γίνεσθαι περὶ Μαγνησίαν , προσέτι τε γογγύλην ὑπερμεγέθη γλυκεῖαν καὶ εὐστόμαχον , ἐν Ἀντιοχείᾳ δὲ σικυόν , ἐν δὲ Σμύρνῃ καὶ Γαλατίᾳ θρίδακα , πήγανον δ ἐν Μύροις .
ἡ δὲ κολοκύντη ὀλιγότροφός ἐστι καὶ εὔφθαρτος καὶ ὑγραντικὴ τῆς ἕξεως καὶ εὐέκκριτος , εὔχυλος .
εὐστομαχωτέρα δ ἐστὶν ἡ δι ὕδατος καὶ ὄξους λαμβανομένη , εὐχυλοτέρα δὲ ἡ ἀρτυτή .
λεπτυντικωτέρα δ ἐστὶν ἡ μετὰ νάπυος , εὐπεπτοτέρα δὲ καὶ εὐεκκριτωτέρα ἡ κάθεφθος .
μνησίθεος δέ φησιν ·
ὅσα εὐφυῶς διάκειται πρὸς τὴν τοῦ πυρὸς κατεργασίαν , οἷον ὅ τε σικυὸς καὶ ἡ κολοκύντη καὶ μῆλα Κυδώνια καὶ στρουθία καὶ εἴ τι τοιοῦτον , ταῦθ ὅταν προσενεχθῇ πυρωθέντα , δίδωσι τῷ σώματι τροφὴν οὐ πολλὴν μέν , ἄλυπον δὲ καὶ μᾶλλον ὑγράν .
ἐστὶ δὲ καὶ ταῦτα τῆς κοιλίας ἐφεκτικὰ πάντα .
δεῖ δὲ αὐτὰ λαμβάνειν ἑφθὰ μᾶλλον .
ἀττικοὶ δὲ μόνως καλοῦσιν αὐτὴν κολοκύντην .
τὴν κεφαλὴν ὅσην ἔχει ·
ὅσην κολοκύντην .
φρύνιχος ὑποκοριστικῶς   ·
ἢ μαζίου τι μικρὸν ἢ κολοκυντίου .
ὑγιώτερόν θήν ἐστι κολοκύντας πολύ .
ἐπικράτης ὁ κωμῳδιοποιός   ·
τί Πλάτων καὶ Σπεύσιππος καὶ Μενέδημος ;
πρὸς τίσι νυνὶ διατρίβουσιν ;
ποία φροντίς , ποῖος δὲ λόγος διερευνᾶται παρὰ τούτοισιν ;
τάδε μοι πινυτῶς , εἴ τι κατειδὼς ἥκεις , λέξον , πρὸς Γᾶς . . . . . Β. ἀλλ οἶδα λέγειν περὶ τῶνδε σαφῶς .
παναθηναίοις γὰρ ἰδὼν ἀγέλην μειρακίων . . . . . .
ἐν γυμνασίοις Ἀκαδημείας ἤκουσα λόγων ἀφάτων , ἀτόπων .
περὶ γὰρ φύσεως ἀφοριζόμενοι διεχώριζον ζῴων τε βίον δένδρων τε φύσιν λαχάνων τε γένη .
κᾆτ  ἐν τούτοις τὴν κολοκύντην ἐξήταζον τίνος ἐστὶ γένους . Α. καὶ τί ποτ ἄρ  ὡρίσαντο καὶ τίνος γένους εἶναι τὸ φυτόν ;
δήλωσον , εἰ κάτοισθά τι . Β. πρώτιστα μὲν οὖν πάντες ἄναυδοι τότ  ἐπέστησαν καὶ κύψαντες χρόνον οὐκ ὀλίγον διεφρόντιζον .
κᾆτ  ἐξαίφνης , ἔτι κυπτόντων καὶ ζητούντων τῶν μειρακίων , λάχανόν τις ἔφη στρογγύλον εἶναι , ποίαν δ ἄλλος , δένδρον δ ἕτερος .
ταῦτα δ ἀκούων ἰατρός τις Σικελᾶς ἀπὸ γᾶς κατέπαρδ  αὐτῶν ὡς ληρούντων . Α. ἦ που δεινῶς ὠργίσθησαν χλευάζεσθαί τ ἐβόησαν ;
τὸ γὰρ ἐν λέσχαις τοιαῦτα ποιεῖν ἀπρεπές . . . . . . . Β. οὐ δ ἐμέλησεν τοῖς μειρακίοις .
ὁ Πλάτων δὲ παρὼν καὶ μάλα πρᾴως , οὐδὲν ὀρινθείς , ἐπέταξ  αὐτοῖς πάλιν ἐξ ἀρχῆς τὴν κολοκύντην ἀφορίζεσθαι τίνος ἐστὶ γένους .
οἳ δὲ διῄρουν .
ἄλεξις ὁ χαρίεις πρόπομα ὅλον παρατίθησι τοῖς διακρίνειν δυναμένοις   ·
ἔλαθον γενόμενος οὗ τὸ πρᾶγμ ἠβούλετο .
κατὰ χειρὸς ἐδόθη ·
τὴν τράπεζαν ἧκ ἔχων , ἐφ  ἧς ἐπέκειτ  οὐ τυρὸς οὐ δ ἐλαῶν γένη οὐ δὲ παρέχουσαι κνῖσαν ἡμῖν πλείονα παροψίδες καὶ λῆρος , ἀλλὰ παρετέθη ὑπερηφάνως ὄζουσα τῶν Ὡρῶν λοπάς , τὸ τοῦ πόλου τοῦ παντὸς ἡμισφαίριον .
ἅπαντ  ἐνῆν τ ἀκεῖ γὰρ ἐν ταύτῃ καλά , ἰχθῦς , ἔριφοι , διέτρεχε τούτων σκορπίος , ὑπέφαινεν ᾠῶν ἡμίτομα τοὺς ἀστέρας .
ἐπεβάλομεν τὰς χεῖρας .
ὃ μὲν ἐμοὶ λαλῶν ἅμα καὶ διανεύων ἠσχολεῖθ ·
ὁ πᾶς δ ἀγὼν ἐπ  ἐμὲ κατήντα .
τὸ πέρας οὐκ ἀνῆχ  ἕως τὴν λοπάδ ὀρύττων ἀποδέδειχα κόσκινον .
μΥκΑΙ .
ἀριστίας   ·
μύκαισι δ ὠρέχθει τὸ λάινον πέδον .
πολίοχος   ·
μεμαγμένην μικρὰν μελαγχρῆ μᾶζαν ἠχυρωμένην ἑκάτερος ἡμῶν εἶχε δὶς τῆς ἡμέρας καὶ σῦκα βαιά ·
καὶ μύκης τις ἐνίοτ ἂν ὠπτᾶτο καὶ κοχλίας γενομένου ψακαδίου ἠγρεύετ  ἂν καὶ λάχανα τῶν αὐτοχθόνων θλαστή τ ἐλαία , καὶ πιεῖν οἰνάριον ἦν ἀμφίβολον .
τὸ δεῖπνόν ἐστι μᾶζα κεχαρακωμένη ἀχύροις , πρὸς εὐτέλειαν ἐξωπλισμένη , καὶ βολβὸς εἷς τις καὶ παροψίδες τινές , σόγχος τις ἢ μύκης τις ἢ τοιαῦθ ἃ δὴ δίδωσιν ἡμῖν ὁ τόπος ἄθλι ἀθλίοις .
τοιοῦτος ὁ βίος , ἀπύρετος , φλέγμ  οὐκ ἔχων .
οὐδεὶς κρέως παρόντος ἐσθίει θύμον , οὐδ  οἱ δοκοῦντες πυθαγορίζειν .
καὶ προελθών ·
τίς γὰρ οἶδ ἡμῶν τὸ μέλλον ὅ τι παθεῖν πέπρωθ  ἑκάστῳ τῶν φίλων ;
ταχὺ δὴ λαβὼν ὄπτα μύκητας πρινίνους τουσδὶ δύο .
ὅτι Κηφισόδωρος ὁ Ἰσοκράτους μαθητὴς ἐν τοῖς κατὰ Ἀριστοτέλους  τέσσαρα δ ἐστὶ ταῦτα βιβλία  ἐπιτιμᾷ τῷ φιλοσόφῳ ὡς οὐ ποιήσαντι λόγου ἄξιον τὸ παροιμίας ἀθροῖσαι , Ἀντιφάνους ὅλον ποιήσαντος δρᾶμα τὸ ἐπιγραφόμενον Παροιμίαι ·
ἐξ οὗ καὶ παρατίθεται τάδε   ·
ἐγὼ γὰρ εἰ τῶν ὑμετέρων φάγοιμί τι , μύκητας ὠμοὺς ἂν φαγεῖν ἐμοὶ δοκῶ καὶ στρυφνὰ μῆλα κ εἴ τι πνίγει βρῶμά τι .
φύονται δὲ οἱ μύκητες γηγενεῖς καί εἰσιν αὐτῶν ἐδώδιμοι ὀλίγοι ·
οἱ γὰρ πολλοὶ ἀποπνίγουσιν .
διὸ καὶ Ἐπίχαρμος παίζων ἔφη   ·
οἷον αἱ μύκαι ἄρ ἐπεσκληκότες πνιξεῖσθε .
νίκανδρος δ ἐν Γεωργικοῖς καταλέγει καὶ τίνες αὐτῶν εἰσιν οἱ θανάσιμοι , λέγων   ·
ἐχθρὰ δ ἐλαίης ῥοιῆς τε πρίνου τε δρυός τ ἄπο πήματα κεῖται , οἰδαλέων σύγκολλα βάρη πνιγόεντα μυκήτων .
φησὶ δὲ καὶ ὅτι συκέης ὁπότε στέλεχος βαθὺ κόπρῳ κακκρύψας ὑδάτεσσιν ἀειναέεσσι νοτίζοις , φύσονται πυθμέσσιν ἀκήριοι ·
ὧν σὺ μύκητα θρεπτὸν μή τι χαμηλὸν ἀπὸ ῥίζης προτάμοιο .
καί τε μύκητας ἀμανίτας τότ ἐφεύσεις , φησὶν ὁ αὐτὸς Νίκανδρος ἐν τῷ αὐτῷ .
ἵν  ὥσπερ οἱ μύκητες ἀποπνίξαιμί σε .
ἐπαρχίδης Εὐριπίδην φησὶ   τὸν ποιητὴν ἐπιδημῆσαι τῇ Ἰκάρῳ καὶ γυναικός τινος μετὰ τέκνων κατὰ τοὺς ἀγρούς , δύο μὲν ἀρρένων τελείων , μιᾶς δὲ παρθένου , φαγούσης θανασίμους μύκητας καὶ ἀποπνιγείσης μετὰ τῶν τέκνων ποιῆσαι τουτὶ τὸ ἐπίγραμμα   ·
ὦ τὸν ἀγήρατον πόλον αἰθέρος , Ἥλιε , τέμνων , ἆρ  εἶδες τοιόνδ ὄμματι πρόσθε πάθος ;
μητέρα παρθενικήν τε κόρην δισσούς τε συναίμους ἐν τ αὐτῷ φέγγει μοιραδίῳ φθιμένους .
διοκλῆς ὁ Καρύστιος ἐν αʹ Ὑγιεινῶν φησιν ·
ἄγρια ἑψήματα τεῦτλον , μαλάχη , λάπαθον , ἀκαλήφη , ἀνδράφαξυς , βολβοί , ὕδνα , μύκαι .
ΣΙΑ .
σπεύσιππος ἐν βʹ Ὁμοίων φησὶ ἐν ὕδατι γίνεσθαι , σελίνῳ ἑλείῳ τὸ φύλλον ἐοικός .
διὸ καὶ Πτολεμαῖος ὁ δεύτερος Εὐεργέτης Αἰγύπτου βασιλεύσας παρ Ὁμήρῳ ἀξιοῖ γράφειν   ·
ἀμφὶ δὲ λειμῶνες μαλακοὶ σίου ἠδὲ σελίνου .
σία γὰρ μετὰ σελίνου φύεσθαι , ἀλλὰ μὴ ἴα .
Δίφιλός φησι τοὺς μύκητας εἶναι εὐστόμους , κοιλίας διαχωρητικούς , θρεπτικούς , δυσπέπτους δὲ καὶ φυσώδεις .
τοιούτους δὲ εἶναι τοὺς ἐκ Κέω τῆς νήσου .
πολλοὶ μέντοι καὶ κτείνουσι .
δοκοῦσι δὲ οἰκεῖοι εἶναι οἱ λεπτότατοι καὶ ἁπαλοὶ καὶ εὔθρυπτοι οἱ ἐπὶ πτελέαις καὶ πεύκαις γινόμενοι ·
ἀνοίκειοι δὲ οἱ μέλανες καὶ πελιοὶ καὶ σκληροὶ καὶ οἱ μετὰ τὸ ἑψηθῆναι καὶ τεθῆναι πησσόμενοι , οἵτινες λαμβανόμενοι κτείνουσι .
βοηθοῦνται δ ἀπὸ ὑδρομέλιτος πόσεως καὶ ὀξυμέλιτος , νίτρου καὶ ὄξους .
μετὰ τὴν πόσιν δὲ ἐμεῖν δεῖ .
διόπερ καὶ δεῖ μάλιστα σκευάζειν αὐτοὺς μετὰ ὄξους καὶ ὀξυμέλιτος ἢ μέλιτος ἢ ἁλῶν ·
οὕτω γὰρ αὐτῶν τὸ πνιγῶδες ἀφαιρεῖται .
θεόφραστος δὲ ἐν τῷ περὶ φυτῶν ἱστορίας γράφει   ·
ὑπόγεια δὲ τὰ τοιαῦτά ἐστι καὶ ἐπίγεια , καθάπερ οὓς καλοῦσί τινες πέζιας , ἅμα τοῖς μύκησι γινομένους .
ἄριζοι γὰρ καὶ αὐτοὶ τυγχάνουσιν .
ὁ δὲ μύκης ἔχει προσφύσεως ἀρχὴν τὸν καυλὸν εἰς μῆκος , καὶ ἀποτείνουσιν ἀπ αὐτοῦ ῥίζαι .
φησὶ δὲ καὶ   ὅτι ἐν τῇ περὶ Ἡρακλέους στήλας θαλάσσῃ ὅταν ὕδατα πλείω γένηται , μύκητες φύονται πρὸς τῇ θαλάσσῃ , οὓς καὶ ἀπολιθοῦσθαι ὑπὸ τοῦ ἡλίου φησί .
καὶ Φαινίας δὲ ἐν αʹ περὶ φυτῶν   ·
τὰ δὲ οὐ δὲ φύει τὴν ἀνθήλην οὐ δὲ τῆς σπερματικῆς ἴχνος κορυνήσεως οὐ δὲ σπερματώσεως , οἷον μύκης , ὕδνον , πτέρις , ἕλιξ .
ὁ αὐτός φησι ·
πτέρις , ἣν ἔνιοι βλάχνον καλοῦσι .
θεόφραστος ἐν Φυτικοῖς   ·
λειόφλοια , καθάπερ ὕδνον , μύκης , πέζις , γεράνειον .
ΥδνΑ .
γίνεται καὶ ταῦτα αὐτόματα ἀπὸ γῆς μάλιστα περὶ τοὺς ἀμμώδεις τόπους .