Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
σκόπει δὲ μὴ τὸ τοῦ Ἀγησιλάου καὶ τὸ τοῦ Θεμιστοκλέους ἐπιεικέστερόν ἐστι , καὶ μετριώτερον .
ὁ μὲν γὰρ Ἀγησίλαος ὑπὸ τοῦ πατρὸς κελευόμενος κρῖναί τινα δίκην παρὰ τὸν νόμον , ἀλλ ὑπὸ σοῦ 0 ·
ἔφη πάτερ , πείθεσθαι τοῖς νόμοις ἐδιδασκόμην ἀπ ἀρχῆς ·
διὸ καὶ νῦν σοι πείθομαι μηδὲν ποιεῖν παράνομον ὁ δὲ Θεμιστοκλῆς πρὸς τὸν Σιμωνίδην ἀξιοῦντά τι τῶν μὴ δικαίων οὔ τ ἂν σὺ ποιητὴς ἀγαθὸς εἴης ἔφη παρὰ μέλος ·
ᾄδων , οὔ τ ἂν ἐγὼ χρηστὸς ἄρχων παρὰ νόμον κρίνων .
καίτοι οὐ διὰ τὴν τοῦ ποδὸς πρὸς τὴν λύραν ἀμετρίαν , ὡς Πλάτων ἔλεγε , καὶ πόλεις πόλεσι καὶ φίλοι φίλοις διαφερόμενοι τὰ κάκιστα δρῶσί τε καὶ πάσχουσιν ἀλλὰ διὰ τὴν περὶ τὰ νόμιμα καὶ δίκαια πλημμέλειαν .
ἀλλ ὅμως ἔνιοι τὴν ἐν μέλεσι καὶ γράμμασι καὶ μέτροις ἀκρίβειαν αὐτοὶ φυλάττοντες ἑτέρους ἐν ἀρχαῖς καὶ κρίσεσι καὶ πράξεσιν ἀξιοῦσιν ὀλιγωρεῖν τοῦ καλῶς ἔχοντος .
διὸ καὶ τούτῳ μάλιστα χρηστέον πρὸς αὐτούς .
ἐντυγχάνει σοι δικάζοντι ῥήτωρ ἢ βουλεύοντι δημαγωγός ·
ὁμολόγησον , ἐὰν ἐκεῖνος σολοικίσῃ προοιμιαζόμενος ἢ βαρβαρίσῃ διηγούμενος ·
οὐ γὰρ ἐθελήσει διὰ τὸ φαινόμενον αἰσχρόν ·
ἐνίους γοῦν ὁρῶμεν οὐ δὲ φωνήεντι συγκροῦσαι φωνῆεν ἐν τῷ λέγειν ὑπομένοντας .
ἕτερον πάλιν δυσωποῦντα τῶν ἐπιφανῶν καὶ ἐνδόξων κέλευσον ὀρχούμενον δι ἀγορᾶς ἐξελθεῖν ἢ διαστρέψαντα τὸ πρόσωπον ·
ἐὰν δ ἀρνῆται , σός ἐστιν ὁ καιρὸς εἰπεῖν καὶ πυθέσθαι , τί αἴσχιόν ἐστι ;
τὸ σολοικίσαι καὶ διαστρέψαι τὸ πρόσωπον ἢ τὸ λῦσαι τὸν νόμον καὶ παραβῆναι τὸν ὅρκον καὶ πλέον νεῖμαι τῷ πονηρῷ τοῦ ἀγαθοῦ παρὰ τὸ δίκαιον 0 .
ἔτι τοίνυν , ὥσπερ Νικόστρατος ὁ Ἀργεῖος , Ἀρχιδάμου παρακαλοῦντος αὐτὸν ἐπὶ χρήμασι πολλοῖς καὶ γάμῳ γυναικὸς ἧς βούλεται Λακαίνης προδοῦναι Κρῶμνον , οὐκ ἔφη γεγονέναι τὸν Ἀρχίδαμον ἀφ Ἡρακλέους ἐκεῖνον μὲν γὰρ ἀποκτιννύναι περιιόντα τοὺς πονηρούς , τοῦτον δὲ τοὺς χρηστοὺς ποιεῖν πονηρούς 0 ·
οὕτω καὶ ἡμῖν πρὸς ἄνθρωπον ἀξιοῦντα καλὸν κ ἀγαθὸν λέγεσθαι ῥητέον , ἂν βιάζηται καὶ δυσωπῇ , μὴ πρέποντα ποιεῖν μη δ ἄξια τῆς περὶ αὐτὸν εὐγενείας τε καὶ ἀρετῆς .
ἐπὶ δὲ τῶν φαύλων ὁρᾶν χρὴ καὶ διανοεῖσθαι , τὸν φιλάργυρον εἰ δυσωπήσεις ἄνευ συμβολαίου δανεῖσαι τάλαντον ἢ τὸν φιλότιμον ἐκστῆναι τῆς προεδρίας , ἢ τὸν φίλαρχον τῆς παραγγελίας ἐπίδοξον ὄντα κρατήσειν .
δεινὸν γὰρ ἂν ἀληθῶς φανείη τούτους μὲν ἐν νοσήμασι καὶ παθήμασιν ἀκάμπτους διαμένειν καὶ ἐχυροὺς καὶ δυσμεταθέτους , ἡμᾶς δὲ βουλομένους καὶ φάσκοντας εἶναι φιλοκάλους καὶ φιλοκάλους μὴ κρατεῖν ἑαυτῶν ἀλλ ἀνατρέπεσθαι καὶ προΐεσθαι τὴν ἀρετήν .
καὶ γάρ , εἰ μὲν οἱ δυσωποῦντες ἐπὶ δόξῃ καὶ δυνάμει τοῦτο ποιοῦσιν ἄτοπόν ἐστι κοσμοῦντας ἑτέρους καὶ αὔξοντας ἀσχημονεῖν αὐτοὺς καὶ κακῶς ἀκούειν ·
ὥσπερ οἱ παραβραβεύοντες ἐν τοῖς ἀγῶσι καὶ χαριζόμενοι περὶ τὰς χειροτονίας , ἐξ οὐ προσηκόντων ἀρχεῖα καὶ στεφάνους ἄλλοις διδόντες καὶ δόξαν , ἀφαιροῦνται τὸ ἔνδοξον αὑτῶν καὶ τὸ καλόν ·
εἰ δὲ χρημάτων ἕνεκα προσκείμενον ὁρῶμεν τὸν δυσωποῦντα , πῶς οὐ παρίσταται δεινὸν εἶναι τὸ τῆς ἰδίας δόξης καὶ ἀρετῆς ἀφειδεῖν , ἵνα τὸ τοῦ δεῖνος βαλλάντιον βαρύτερον γένηται ;
καίτοι παρίσταταί γε τοῖς πολλοῖς τὰ τοιαῦτα καὶ οὐ λανθάνουσιν ἑαυτοὺς ἐξαμαρτάνοντες ·
ὥσπερ οἱ τὰς μεγάλας κύλικας ἐκπιεῖν ἀναγκαζόμενοι , μόλις καὶ στένοντες καὶ τὰ πρόσωπα διαστρέφοντες ἐκτελοῦσι τὸ προσταττόμενον .
ἀλλ ἔοικεν ἡ τῆς ψυχῆς ἀτονία σώματος κράσει καὶ πρὸς ἀλέαν κακῶς πεφυκυίᾳ καὶ πρὸς κρύος ·
ἐπαινούμενοί τε γὰρ ὑπὸ τῶν δυσωπούντων παντάπασι θρύπτονται καὶ χαλῶνται , πρός τε τὰς μέμψεις καὶ ὑφοράσεις τῶν ἀποτυγχανόντων ψοφοδεῶς καὶ δειλῶς ἔχουσι .
δεῖ δ ἀντισχυρίζεσθαι πρὸς ·
ἀμφότερα , μή τε τοῖς δεδιττομένοις μή τε τοῖς κολακεύουσιν ἐνδιδόντας .
ὁ μὲν οὖν Θουκυδίδης , ὡς ἀναγκαίως ἑπομένου τῷ δύνασθαι τοῦ φθονεῖσθαι , καλῶς φησὶ βουλεύεσθαι τὸν ἐπὶ ·
μεγίστοις λαμβάνοντα τὸ ἐπίφθονον 0 ·
ἡμεῖς δὲ τὸν μὲν φθόνον διαφεύγειν οὐ χαλεπὸν ἡγούμενοι , τὸ 0 ·
δὲ μέμψει μὴ περιπεσεῖν μη δὲ λυπηρόν τινι γενέσθαι τῶν χρωμένων ἀδύνατον παντάπασιν ὁρῶντες , ὀρθῶς βουλευσόμεθα τὰς τῶν ἀγνωμόνων ἀπεχθείας ἐκδεχόμενοι μᾶλλον ἢ τὰς τῶν δικαίως ἐγκαλούντων , ἐὰν ἐκείνοις μὴ δικαίως ὑπουργῶμεν 0 .
καὶ μὴν ἔπαινόν γε τὸν παρὰ τῶν δυσωπούντων κίβδηλον ὄντα παντάπασι δεῖ φυλάττεσθαι , καὶ μὴ πάθος πάσχειν ὑῶδες , ὑπὸ κνησμοῦ καὶ γαργαλισμοῦ παρέχοντα χρῆσθαι ῥᾷστα τῷ δεομένῳ καὶ καταβάλλειν ἑαυτὸν ὑποκατακλινόμενον .
οὐδὲν γὰρ διαφέρουσι τῶν τὰ σκέλη τοῖς ὑποσπῶσι παρεχόντων οἱ τὰ ὦτα τοῖς κολακεύουσι παραδιδόντες , ἀλλ αἴσχιον ἀνατρέπονται καὶ πίπτουσιν , οἱ μὲν ἔχθρας καὶ κολάσεις ἀνιέντες ἀνθρώποις πονηροῖς , ἵν ἐλεήμονες καὶ φιλάνθρωποι καὶ συμπαθεῖς κληθῶσιν οἱ δὲ τ οὐναντίον ἀπεχθείας καὶ κατηγορίας οὐκ ἀναγκαίας οὐ δ ἀκινδύνους ἀναδέξασθαι πεισθέντες ὑπὸ τῶν ἐπαινούντων ὡς μόνους ἄνδρας καὶ μόνους ἀκολακεύτους καὶ νὴ Δία στόματα καὶ φωνὰς προσαγορευόντων 0 .
διὸ καὶ Βίων ἀπείκαζε τοὺς τοιούτους ἀμφορεῦσιν , ἀπὸ τῶν ὤτων ῥᾳδίως μεταφερομένοις .
ὥσπερ Ἀλεξῖνον ἱστοροῦσι τὸν σοφιστὴν πολλὰ φαῦλα λέγειν ἐν τῷ περιπάτῳ περὶ Στίλπωνος τοῦ Μεγαρέως 0 ·
εἰπόντος δέ τινος τῶν παρόντων ἀλλὰ μὴν ἐκεῖνός σε πρῴην ἐπῄνει , νὴ Δία φάναι ·
βέλτιστος γὰρ ἀνδρῶν ἐστι καὶ γενναιότατος .
ἀλλὰ Μενέδημος τ οὐναντίον , ἀκούσας ὡς Ἀλεξῖνος αὐτὸν ἐπαινεῖ πολλάκις ἐγὼ δ εἶπεν ἀεὶ ψέγω Ἀλεξῖνον ·
ὥστε κακός ἐστιν ἄνθρωπος ἢ κακὸν ἐπαινῶν , ἢ ὑπὸ χρηστοῦ ψεγόμενος .
οὕτως ἄτρεπτος ἦν καὶ ἀνάλωτος ὑπὸ τῶν τοιούτων καὶ κρατῶν ἐκείνης τῆς παραινέσεως , ἣν ὁ Ἀντισθένειος Ἡρακλῆς παρῄνει , τοῖς παισὶ διακελευόμενος μηδενὶ χάριν ἔχειν ἐπαινοῦντι αὐτούς ·
τοῦτο δ ἦν οὐδὲν ἄλλο ἢ μὴ δυσωπεῖσθαι μη δ ἀντικολακεύειν τοὺς ἐπαινοῦντας 0 .
ἀρκεῖ γὰρ οἶμαι τὸ τοῦ Πινδάρου , πρὸς τὸν λέγοντα πανταχοῦ καὶ πρὸς πάντας ἐπαινεῖν αὐτὸν εἰπόντος κ ἀγώ σοι χάριν ἀποδίδωμι ·
ποιῶ γάρ σ ἀληθεύειν .
ὃ τοίνυν πρὸς πάντα τὰ πάθη χρήσιμόν ἐστι , τούτου δεῖ μάλιστα τοῖς εὐδυσωπήτοις , ὅταν ἐκβιασθέντες ὑπὸ τοῦ , πάθους παρὰ γνώμην ἁμάρτωσι καὶ διατραπῶσιν , ἰσχυρῶς μνημονεύειν , καὶ τὰ σημεῖα τοῦ δηγμοῦ καὶ τῆς μεταμελείας θεμένους ἐν ἑαυτοῖς ἀναλαμβάνειν καὶ φυλάττειν ἐπὶ πλεῖστον χρόνον , ὡς γὰρ οἱ λίθῳ προσπταίσαντες ὁδοιπόροι ἢ περὶ ἄκραν ἀνατραπέντες κυβερνῆται , ἂν μνημονεύωσιν , οὐκ ἐκεῖνα μόνον ἀλλὰ καὶ τὰ προσόμοια φρίττοντες καὶ φυλαττόμενοι διατελοῦσιν οὕτως οἱ τὰ τῆς δυσωπίας αἰσχρὰ καὶ βλαβερὰ συνεχῶς τῷ μετανοοῦντι καὶ δακνομένῳ προβάλλοντες ἀντιλήψονται πάλιν ἑαυτῶν ἐν τοῖς ὁμοίοις καὶ οὐ προήσονται ῥᾳδίως ὑποφερομένους .
οὕτω δὴ καὶ δοκεῖ μηθὲν τοῦ μίσους διαφέρειν ὁ φθόνος ἀλλ ὁ αὐτὸς εἶναι .
καθόλου μὲν γὰρ ὥσπερ πολυάγκιστρον ἡ κακία τοῖς ἐξηρτημένοις αὐτῆς πάθεσι κινουμένη δεῦρο κ ἀκεῖσε πολλὰς πρὸς ἄλληλα συναφὰς καὶ περιπλοκὰς ἐνδίδωσι ταῦτα δ ὥσπερ νοσήματα συμπαθεῖ ταῖς ἀλλήλων φλεγμοναῖς 0 .
ὁ γὰρ εὐτυχῶν ὁμοίως καὶ τὸν μισοῦντα λυπεῖ καὶ τὸν φθονοῦντα .
διὸ καὶ τὴν εὔνοιαν ἀμφοτέροις νομίζομεν ἀντικεῖσθαι , βούλησιν οὖσαν ἀγαθῶν τοῖς πλησίον ·
καὶ τῷ μισεῖν τὸ φθονεῖν τ αὐτὸν εἶναι , ὅτι τὴν ἐναντίαν τῷ φιλεῖν ἔχει προαίρεσιν 0 .
ἐπεὶ δ οὐχ οὕτω τ αὐτὸν αἱ ὁμοιότητες ὡς ἕτερον αἱ διαφοραὶ ποιοῦσι , κατὰ ταύτας ζητοῦμεν ἑὰν μεταδιώξωμεν , ἀπὸ τῆς γενέσεως ἀρξάμενοι τῶν παθῶν 0 .
γεννᾶται τοίνυν τὸ μῖσος ἐκ φαντασίας τοῦ ὅτι πονηρὸς ἢ κοινῶς ἢ πρὸς αὐτόν ἐστιν ὁ μισούμενος ·
καὶ γὰρ ἀδικεῖσθαι δόξαντες αὐτοὶ πεφύκασι μισεῖν , καὶ τοὺς ἄλλως ἀδικητικοὺς ἢ πονηροὺς προβάλλονται καὶ δυσχεραίνουσι φθονοῦσι δ ἁπλῶς τοῖς εὖ πράττειν δοκοῦσιν .
ὅθεν ἔοικεν ὁ μὲν φθόνος ἀόριστος εἶναι , καθάπερ ὀφθαλμία πρὸς ἅπαν τὸ λαμπρὸν ἐκταρασσόμενος 0 ·
τὸ δὲ μῖσος ὥρισται καθ ὑποκειμένων ἀεί τινων ἀπερειδόμενον πρὸς αὐτόν .
δεύτερον δὲ τὸ μισεῖν γίγνεται καὶ πρὸς ἄλογα ζῷα ·
καὶ γὰρ γαλᾶς καὶ κανθαρίδας ἔνιοι μισοῦσι καὶ φρύνους καὶ ὄφεις ·
γερμανικὸς δ ἀλεκτρυόνος οὔ τε φωνὴν οὔ τ ὄψιν ὑπέμενεν οἱ δὲ Περσῶν μάγοι τοὺς μῦς ἀπεκτίννυσαν , ὡς αὐτοί τε μισοῦντες καὶ τοῦ θεοῦ δυσχεραίνοντος τὸ ζῷον ·
ὁμοῦ τι γὰρ πάντες Ἄραβες καὶ Αἰθίοπες μυσάττονται .
τὸ μέντοι φθονεῖν πρὸς 0 ;
μόνον ἄνθρωπον ἀνθρώπῳ γίγνεται .
κ ἂν τοῖς θηρίοις δὲ φθόνον μὲν οὐκ εἰκὸς ἐγγίνεσθαι πρὸς ἄλληλα 0 ·
τοῦ γὰρ εὖ πράττειν ἢ κακῶς ἕτερον φαντασίαν οὐ λαμβάνουσιν , οὐ δ ἅπτεται τὸ ἔνδοξον ἢ ἄδοξον αὐτῶν , οἷς ὁ φθόνος ἐκτραχύνεται μάλιστα .
μισοῦσι δ ἄλληλα καὶ ἀπεχθάνονται καὶ πολεμοῦσιν ὥσπερ ἀσπείστους τινὰς πολέμους ἀετοὶ καὶ δράκοντες , κορῶναι καὶ γλαῦκες , αἰγιθαλλοὶ καὶ ἀκανθυλλίδες 0 ·
ὥστε τούτων γέ φασι μη δὲ τὸ αἷμα κίρνασθαι σφαττομένων , ἀλλὰ κ ἂν μίξῃς , ἰδίᾳ πάλιν ἀπορρεῖν διακρινόμενον .
εἰκότως 0 ;
δ ἔχει τῷ λέοντι πρὸς τὸν ἀλεκτρυόνα καὶ τῷ ἐλέφαντι πρὸς τὴν ὗν μῖσος ἰσχυρὸν γεγεννηκέναι τὸν φόβον ·
ὃ γὰρ δεδίασι , καὶ μισεῖν πεφύκασιν ὥστε καὶ ταύτῃ φαίνεσθαι διαφέροντα τοῦ μίσους τὸν φθόνον , τὸ μὲν δεχομένης τῆς τῶν θηρίων φύσεως τὸν δὲ μὴ δεχομένης .
ἔτι τοίνυν τὸ μὲν φθονεῖν πρὸς οὐδένα γίγνεται δικαίως ·
οὐδεὶς γὰρ ἀδικεῖ τῷ εὐτυχεῖν , ἐπὶ τούτῳ δὲ φθονοῦνται μισοῦνται δὲ πολλοὶ δικαίως , ὡς οὓς ἀξιομισήτους καλοῦμεν , ἂν μὴ φεύγωσι τοὺς τοιούτους μη δὲ βδελύττωνται καὶ δυσχεραίνωσι .
μέγα δὲ τούτου τεκμήριον , ὅτι μισεῖν μὲν πολλοὺς ὁμολογοῦσιν ἔνιοι φθονεῖν δ οὐδενὶ λέγουσι 0 .
καὶ γὰρ ἡ μισοπονηρία τῶν ἐπαινουμένων ἐστί ·
καὶ τὸν ἀδελφιδοῦν τοῦ Λυκούργου Χάριλλον , βασιλεύοντα τῆς Σπάρτης ἐπιεικῆ δ ὄντα καὶ πρᾶον ἐπαινούντων τινῶν , ὁ συνάρχων καὶ πῶς ἔφη χρηστός ἐστι Χάριλλος , ὃς οὐ δὲ τοῖς πονηροῖς χαλεπός ἐστι ;
καὶ τοῦ Θερσίτου ὁ ποιητὴς τὴν μὲν τοῦ σώματος κακίαν πολυμερῶς καὶ περιωδευμένως ἐξεμόρφησε , τὴν δὲ τοῦ ἤθους μοχθηρίαν συντομώτατα καὶ δι ἑνὸς ἔφρασεν , ἔχθιστος δ Ἀχιλῆι μάλιστ ἦν ἠδ Ὀδυσῆι ὑπερβολὴ γάρ τις φαυλότητος τὸ τοῖς κρατίστοις ἐχθρὸν εἶναι 0 .
καὶ φθονεῖν δ ἀρνοῦνται κ ἂν ἐλέγχωνται , μυρίας σκήψεις προΐσχονται , ὀργίζεσθαι λέγοντες ἢ φοβεῖσθαι τὸν ἄνθρωπον ἢ μισεῖν ἢ ὁ τι ἂν τύχωσιν ἄλλο τῷ φθόνῳ τοῦ πάθους ὄνομα περιβάλλοντες καὶ καλύπτοντες , ὡς μόνον τοῦτο τῶν ψυχῆς νοσημάτων ἀπόρρητον 0 .
ἀνάγκη τοίνυν τὰ πάθη ταῦτα τοῖς αὐτοῖς ὥσπερ τὰ φυτὰ καὶ τρέφεσθαι καὶ αὔξεσθαι καὶ ἐπιγίγνεσθαι πέφυκεν ἀλλήλοις 0 .
μισοῦμέν γε μᾶλλον τοὺς μᾶλλον εἰς πονηρίαν ἐπιδιδόντας , φθονοῦσι δὲ μᾶλλον τοὺς μᾶλλον ἐπ ἀρετῇ προϊέναι δοκοῦσι .
διὸ καὶ Θεμιστοκλῆς ἔτι μειράκιον ὢν οὐδὲν ἔφη πράττειν λαμπρόν ·
οὔπω γὰρ φθονεῖσθαι 0 .
καθάπερ γὰρ αἱ κανθαρίδες ἐμφύονται μάλιστα τῷ ἀκμάζοντι σίτῳ καὶ τοῖς εὐθαλέσι ῥόδοις , οὕτως ὁ φθόνος ἅπτεται μάλιστα τῶν χρηστῶν καὶ αὐξομένων πρὸς ἀρετὴν καὶ δόξαν ἠθῶν καὶ προσώπων .
καὶ τ οὐναντίον αὖ πάλιν αἱ μὲν ἄκρατοι πονηρίαι συνεπιτείνουσι τὸ μῖσος .
τοὺς γοῦν Σωκράτη συκοφαντήσαντας ὡς εἰς ἔσχατον κακίας ἐληλακότας οὕτως ἐμίσησαν οἱ πολῖται καὶ ἀπεστράφησαν , ὡς μή τε πῦρ αὔειν μή τε ἀποκρίνεσθαι πυνθανομένοις μή τ λουομένοις κοινωνεῖν ὕδατος , ἀλλ ἀναγκάζειν ἐκχεῖν ἐκεῖνο τοὺς παραχύτας ὡς μεμιασμένον , ἕως ἀπήγξαντο μὴ φέροντες τὸ μῖσος .
αἱ δὲ τῶν εὐτυχημάτων ὑπεροχαὶ καὶ λαμπρότητες πολλάκις τὸν φθόνον κατασβεννύουσιν .
οὐ γὰρ εἰκὸς Ἀλεξάνδρῳ τινὰ φθονεῖν οὐ δὲ Κύρῳ , κρατήσασι καὶ γενομένοις κυρίοις ἁπάντων 0 .
ἀλλ ὥσπερ ὁ ἥλιος , ὧν ἂν ὑπὲρ κορυφῆς γένηται , καταχεόμενος τὸ φῶς ἢ παντάπασι τὴν σκιὰν ἀνεῖλεν ἢ μικρὰν ἐποίησεν , οὕτω πολὺ τῶν ὕψος λαβόντων καὶ γενομένων κατὰ κεφαλῆς τοῦ φθόνου , συστέλλεται καὶ ἀναχωρεῖ καταλαμπόμενος .
τὸ μέντοι μῖσος οὐκ ἀνίησιν ἡ τῶν ἐχθρῶν ὑπεροχὴ καὶ δύναμις .
ὁ γοῦν Ἀλέξανδρος φθονοῦντα μὲν οὐδέν εἶχε , μισοῦντας δὲ πολλοὺς ὑφ ὧν τέλος ἐπιβουλευθεὶς ἀπέθανεν .
ὁμοίως τοίνυν καὶ τὰ δυστυχήματα τοὺς μὲν φθονοῦντας παύει τὰς δ αὖ ἔχθρας οὐκ ἀναιρεῖ ·
μισοῦσι γὰρ καὶ ταπεινοὺς τοὺς ἐχθροὺς γενομένους , φθονεῖ δ οὐδεὶς τῷ δυστυχοῦντι .
ἀλλὰ καὶ τὸ ῥηθὲν ὑπό τινος τῶν καθ ἡμᾶς σοφιστῶν , ὅτι ἥδισθ οἱ φθονοῦντες ἐλεοῦσιν , ἀληθές ἐστιν ·
ὥστε καὶ ταύτῃ μεγάλην εἶναι τῶν παθῶν διαφοράν , ὡς τὸ μὲν μῖσος οὔ τ εὐτυχούντων οὔ τε δυστυχούντων ἀφίστασθαι πέφυκεν , ὁ δὲ φθόνος πρὸς τὴν ἀμφοῖν ὑπερβολὴν ἀπαγορεύει .
ἔτι τοίνυν καὶ μᾶλλον οὕτως ἀπὸ τῶν ἐναντίων τ αὐτὸ σκοπῶμεν .
λύουσι γὰρ ἔχθρας καὶ μῖσος ἢ πεισθέντες μηδὲν ἀδικεῖσθαι , ἢ δόξαν ὡς χρηστῶν , οὓς ἐμίσουν ὡς πονηρούς , λαβόντες 0 ·
ἢ τρίτον εὖ παθόντες 0 ·
ἡ γὰρ τελευταία χάρις ὡς Θουκυδίδης φησὶ κ ἂν ἐλάττων ᾖ , καιρὸν ἔχουσα δύναται μεῖζον ἔγκλημα λῦσαι τούτων δὲ τὸ μὲν πρῶτον οὐ λύει τὸν φθόνον ·
πεπεισμένοι γὰρ ἐξ ἀρχῆς μηδὲν ἀδικεῖσθαι φθονοῦσι τὰ δὲ λοιπὰ καὶ παροξύνει τοῖς τε γὰρ δοκοῦσι χρηστοῖς βασκαίνουσι μᾶλλον , ὡς δὴ τὸ μέγιστον ἀγαθὸν τὴν ἀρετὴν ἔχουσι κ ἂν εὖ πάσχωσιν ὑπὸ τῶν εὐτυχούντων , ἀνιῶνται , φθονοῦντες αὐτοῖς καὶ τῆς προαιρέσεως καὶ τῆς δυνάμεως ·
τὸ μὲν γὰρ ἀρετῆς ἐστι τὸ δ εὐτυχίας , .
ἀγαθὰ δ ἀμφότερα , διὸ παντελῶς ἕτερόν ἐστι τοῦ μίσους πάθος ὁ φθόνος , εἰ , δι ὧν ἐκεῖνο πραΰνεται , τοῦτο λυπεῖται καὶ παροξύνεται 0 .
ἤδη τοίνυν καὶ τὴν προαίρεσιν αὐτὴν ἑκατέρου πάθους σκοπῶμεν .
ἔστι δὲ μισοῦντος μὲν προαίρεσις κακῶς ποιῆσαι κατὰ δύναμιν ·
καὶ οὕτως ὁρίζονται , διάθεσίν τινα καὶ προαίρεσιν ἐπιτηρητικὴν τοῦ κακῶς ποιῆσαι .
τῷ φθόνῳ δὲ τοῦτο γοῦν ἄπεστι πολλοὺς γὰρ οἱ φθονοῦντες τῶν συνήθων καὶ οἰκείων ἀπολέσθαι μὲν οὐκ ἂν ἐθέλοιεν οὐ δὲ δυστυχῆσαι , βαρύνονται δ εὐτυχοῦντας ·
καὶ κωλύουσι μέν , εἰ δύνανται , τὴν δόξαν αὐτῶν καὶ λαμπρότητα , συμφορὰς δ ἀνηκέστους οὐκ ἂν προσβάλοιεν ·
ἀλλ ὥσπερ οἰκίας ὑπερεχούσης τὸ ἐπισκοτοῦν αὐτοῖς καθελόντες ἀρκοῦνται 0 .
τὸ περὶ ἑαυτοῦ λέγειν ὡς τι ὄντος ἢ δυναμένου πρὸς ἑτέρους , ὦ Ἥρκλανε , λόγῳ μὲν ἐπαχθὲς ἀποφαίνουσι πάντες καὶ ἀνελεύθερον , ἔργῳ δ οὐ πολλοὶ τὴν ἀηδίαν αὐτοῦ διαπεφεύγασιν οὐ δὲ τῶν ψεγόντων 0 .
ὁ γοῦν Εὐριπίδης εἰπών εἰ δ ἦσαν ἀνθρώποισιν ὠνητοὶ λόγοι , οὐδεὶς ἂν αὑτὸν εὖ λέγειν ἐβούλετο ·
νῦν δ , ἐκ βαθείας γὰρ πάρεστιν αἰθέρος λαβεῖν ἀμισθί , πᾶς τις ἥδεται λέγων τὰ τ ὄντα καὶ μή ·
ζημίαν γὰρ οὐκ ἔχει φορτικωτάτῃ κέχρηται μεγαλαυχίᾳ συγκαταπλέκων τοῖς τραγῳδουμένοις πάθεσι καὶ πράγμασι μηδὲν προσήκοντα τὸν περὶ αὑτοῦ λόγον .
ὁμοίως ὁ Πίνδαρος φήσας καὶ τὸ καυχᾶσθαι παρὰ καιρὸν μανίαισιν ὑποκρέκει οὐ παύεται μεγαληγορῶν περὶ τῆς ἑαυτοῦ δυνάμεως ἀξίας μὲν ἐγκωμίων οὔσης ·
τίς γὰρ οὔ φησιν ;
ἀλλὰ καὶ τοὺς στεφανουμένους ἐν τοῖς ἀγῶσιν ἕτεροι νικῶντας ἀναγορεύουσι , τὴν ἀηδίαν τῆς περιαυτολογίας ἀφαιροῦντες .
καὶ Τιμόθεον ἐπὶ τῇ κατὰ Φρύνιδος νίκῃ γράφοντα μακάριος ἦσθα , Τιμόθεε , κᾶρυξ ὅτ εἶπεν νικᾷ Τιμόθεος Μιλήσιος τὸν Κάμωνος τὸν ἰωνοκάμπταν εἰκότως δυσχεραίνομεν ὡς ἀμούσως καὶ παρανόμως 0 ;
ἀνακηρύττοντα τὴν ἑαυτοῦ νίκην .
αὐτῷ μὲν γὰρ ὁ παρ ἄλλων ἔπαινος ἥδιστον ἀκουσμάτων ἐστίν , ὥσπερ ὁ Ξενοφῶν εἴρηκεν ·
ἑτέροις δ ὁ περὶ αὑτοῦ λυπηρότατον 0 .
πρῶτον μὲν γὰρ ἀναισχύντους ἡγούμεθα τοὺς ἑαυτοὺς ἐπαινοῦντας , αἰδεῖσθαι προσῆκον αὐτοῖς κ ἂν ὑπ ἄλλων ἐπαινῶνται δεύτερον δ ἀδίκους , ἃ λαμβάνειν ἔδει παρ ἑτέρων αὑτοῖς διδόντας 0 ·
τρίτον ἢ σιωπῶντες ἄχθεσθαι καὶ φθονεῖν δοκοῦμεν , ἢ τοῦτο δεδοικότες ἀναγκαζόμεθα συνεφάπτεσθαι παρὰ γνώμην τῶν ἐπαίνων καὶ συνεπιμαρτυρεῖν , πρᾶγμα κολακείᾳ μᾶλλον ἀνελευθέρῳ προσῆκον ἢ τιμῇ , τὸ ἐπαινεῖν παρόντας ὑπομένοντες 0 .
οὐ μὴν ἀλλὰ καίπερ οὕτω τούτων ἐχόντων , ἔστιν ᾗ παρακινδυνεύσειεν ἂν ὁ πολιτικὸς ἀνὴρ ἅψασθαι τῆς καλουμένης ;
περιαυτολογίας πρὸς οὐδεμίαν αὑτοῦ δόξαν ἢ χάριν , ἀλλὰ καιροῦ καὶ πράξεως ἀπαιτούσης , ὡς περὶ ἄλλου λεχθῆναι καὶ περὶ αὑτοῦ τι τῶν ἀληθινῶν μάλιστα δ ὅταν ᾖ , τὰ πεπραγμένα καὶ προσόντα χρηστὰ αὑτῷ μὴ φεισάμενον εἰπεῖν , διαπράξασθαί τι τῶν ὁμοίων 0 .
καλὸν γὰρ ὁ τοιοῦτος ἔπαινος ἐκφέρει καρπόν , ὥσπερ ἀπὸ σπέρματος πλειόνων ἑτέρων ἀπ αὐτοῦ καὶ κρειττόνων φυομένων ἐπαίνων 0 .
καὶ γὰρ τὴν δόξαν ὁ πολιτικὸς ἀνὴρ οὐχ ὥς τινα μισθὸν ἢ παραμυθίαν τῆς 0 ·
ἀρετῆς ἀπαιτεῖ καὶ ἀγαπᾷ ταῖς πράξεσι παροῦσαν ἀλλ ὅτι τὸ πιστεύεσθαι καὶ δοκεῖν χρηστὸν εἶναι πλειόνων καὶ καλλιόνων πράξεων ἀφορμὰς δίδωσι .
πειθομένους γὰρ ἅμα καὶ φιλοῦντας ἡδὺ καὶ ῥᾴδιον ὠφελεῖν πρὸς δ ὑποψίαν καὶ διαβολὴν οὐκ ἔστι χρήσασθαι τῇ ἀρετῇ , φεύγοντας εὖ παθεῖν προσβιαζόμενον .
εἰ δὲ καὶ δι ἑτέρας αἰτίας τινὰς ὁ πολιτικὸς αὑτὸν ἐπαινέσειε , σκεπτέον τίνες εἰσὶν αὗται , ὅπως ἐξευλαβούμενοι τὸ κενὸν καὶ δυσχεραινόμενον , εἴ τι χρήσιμον ἔχει , μὴ παραλίπωμεν .
ἔστιν οὖν κενὸς ἔπαινος ὁ τῶν ἑαυτοὺς ἐπαινεῖν , ὅπως ἐπαινεθῶσι , δοκούντων καὶ καταφρονεῖται μάλιστα , φιλοτιμίας ἕνεκα γίγνεσθαι καὶ δόξης ἀκαίρου φαινόμενος .
ὡς γὰρ οἱ τροφῆς ἀποροῦντες ἐξ αὐτοῦ τοῦ σώματος ἀναγκάζονται παρὰ φύσιν τρέφεσθαι , καὶ τοῦτο τοῦ λιμοῦ τέλος ἐστίν ·
οὕτως οἱ πεινῶντες ἐπαίνων , ἂν μὴ τυγχάνωσιν ἑτέρων ἐπαινούντων , αὐτοὶ τῇ φιλοδοξίᾳ παρ αὑτῶν ἐπαρκεῖν τι βούλεσθαι καὶ συνεισφέρειν δοκοῦντες , ἀσχημονοῦσιν .
ὅταν δὲ μη δ ἁπλῶς καὶ καθ ἑαυτοὺς ἐπαινεῖσθαι ζητῶσιν , ἀλλ ἁμιλλώμενοι πρὸς ἀλλοτρίους ἐπαίνους ἔργα καὶ πράξεις ἀντιπαραβάλλωσιν αὑτῶν ὡς ἀμαυρώσοντες ἑτέρους , πρὸς τῷ κενῷ βάσκανον πρᾶγμα καὶ κακόηθες ποιοῦσι .
τὸν μὲν γὰρ ἐν ἀλλοτρίῳ χορῷ πόδα τιθέντα , περίεργον ἡ παροιμία καὶ γελοῖον ἀποδείκνυσι τὴν δ ἐν ἀλλοτρίοις ἐπαίνοις εἰς μέσον ὑπὸ φθόνου καὶ ζηλοτυπίας ἐξωθουμένην περιαυτολογίαν εὖ μάλα δεῖ φυλάττεσθαι , καὶ μη δ ἑτέρων ἐπαινούντων αὑτὸν ὑπομένειν , ἀλλὰ παραχωρεῖν τοῖς τιμωμένοις , ἀξίοις οὖσιν ἂν δ ἀνάξιοι καὶ φαῦλοι δόξωσιν εἶναι , μὴ τοῖς ἰδίοις ἐπαίνοις ἀφαιρώμεθα τοὺς ἐκείνων , ἀλλ ἄντικρυς ἐλέγχοντες ;
καὶ δεικνύντες οὐ προσηκόντως εὐδοκιμοῦντας 0 .
ταῦτα μὲν οὖν δῆλον ὅτι φυλακτέον 0 .
αὑτὸν δ ἐπαινεῖν ἀμέμπτως ἔστι πρῶτον μέν , ἂν ἀπολογούμενος τοῦτο ποιῇς πρὸς διαβολὴν ἢ κατηγορίαν , ὡς ὁ Περικλῆς 0 ·
καίτοι ἐμοὶ τοιούτῳ ἀνδρὶ ὀργίζεσθε , ὃς οὐδενὸς ἥσσων οἴομαι εἶναι γνῶναὶ τε τὰ δέοντα καὶ ἑρμηνεῦσαι ταῦτα , φιλόπολίς τε καὶ χρημάτων κρείσσων .
οὐ γὰρ μόνον ἀλαζονείαν καὶ κενότητα καὶ φιλοτιμίαν ἐκπέφευγε τῷ λέγειν τηνικαῦτα περὶ αὑτοῦ τι σεμνόν , ἀλλὰ καὶ φρόνημα καὶ μέγεθος ἀρετῆς διαδείκνυσι , τῷ μὴ ταπεινοῦσθαι ταπεινούσης ;
καὶ χειρουμένης τὸν φθόνον 0 .
οὐ δὲ γὰρ κρίνειν ἔτι τοὺς τοιούτους ἀξιοῦσιν , ἀλλ ἐπαίρονται καὶ γάνυνται καὶ συνενθουσιῶσι ταῖς μεγαλαυχίαις , ἄνπερ ὦσι βέβαιοι καὶ ἀληθεῖς ·
ὥσπερ ἐπιμαρτυρεῖ τὰ γενόμενα .
θηβαῖοι γοῦν , ἐγκαλουμένων τῶν στρατηγῶν ὅτι τοῦ χρόνου τῆς βοιωταρχίας ἐξήκοντος αὐτοῖς οὐκ εὐθὺς ἐπανῆλθον ἀλλ εἰς τὴν Λακωνικὴν ἐνέβαλον καὶ τὰ περὶ Μεσσήνην διῴκησαν , Πελοπίδαν μὲν ὑποπίπτοντα καὶ δεόμενον μόλις ἀπέλυσαν ·
ἐπαμεινώνδου δὲ πολλὰ περὶ τῶν πεπραγμένων μεγαληγορήσαντος , τέλος δὲ φήσαντος ὡς ἕτοιμός ἐστιν ἀποθνῄσκειν , ἂν ὁμολογήσωσιν , ὅτι τὴν Μεσσήνην ᾤκισε καὶ τὴν Λακωνικὴν διεπόρθησε καὶ συνέστησεν Ἀρκαδίαν , ἀκόντων ἐκείνων οὐ δὲ τὰς ψήφους ἀναλαβεῖν ἐπ αὐτὸν ὑπέμειναν , ἀλλὰ θαυμάζοντες τὸν ἄνδρα καὶ χαίροντες ἅμα καὶ γελῶντες ἀπηλλάγησαν . ·
ὅθεν οὐ δὲ τοῦ Ὁμηρικοῦ Σθενέλου παντάπασιν αἰτιατέον τὸ ἡμεῖς τοι πατέρων μέγ ἀμείνονες εὐχόμεθ εἶναι , μεμνημένους τοῦ ὤ μοι , Τυδέος υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο , τί πτώσσεις ;
τί δ ὀπιπεύεις πολέμοιο γεφύρας ;
οὐ δὲ γὰρ αὐτὸς ἀκούσας κακῶς ἀλλ ὑπὲρ τοῦ φίλου λοιδορηθέντος ἠμύνατο , τῇ περιαυτολογίᾳ παρρησίαν συγγνώμονα τῆς αἰτίας διδούσης .
ἀλλὰ μὴν καὶ Ῥωμαῖοι Κικέρωνι μὲν ἐδυσχέραινον ἐγκωμιάζοντι πολλάκις ἑαυτοῦ τὰς περὶ Κατιλίναν πράξεις , Σκιπίωνι δ εἰπόντι μὴ πρέπειν αὐτοῖς κρίνειν περὶ Σκιπίωνος , δι ὃν ἔχουσι τὸ κρίνειν πᾶσιν ἀνθρώποις , στεφανωσάμενοι συνανέβησαν εἰς τὸ Καπιτώλιον καὶ συνέθυσαν .
ὁ μὲν γὰρ οὐκ ἀναγκαίως ἀλλ ὑπὲρ δόξης ἐχρῆτο τοῖς ἐπαίνοις , τοῦ δ ἀφῄρει τὸν φθόνον ὁ κίνδυνος .
οὐ μόνον δὲ κρινομένοις καὶ κινδυνεύουσιν , ἀλλὰ καὶ δυστυχοῦσι μᾶλλον ἁρμόζει μεγαλαυχία καὶ κόμπος ἢ εὐτυχοῦσιν 0 .
οἱ μὲν γὰρ οἷον ἐπιδράττεσθαι τῆς δόξης καὶ ἀπολαύειν χαριζόμενοι τῷ φιλοτίμῳ δοκοῦσιν , οἱ δὲ πόρρω φιλοτιμίας διὰ τὸν καιρὸν ὄντες ἐξαναφέρειν πρὸς τὴν τύχην καὶ ὑπερείδειν τὸ φρόνημα καὶ φεύγειν ὅλως τὸ ἐλεεινὸν καὶ συνεπιθρηνοῦν τοῖς ἀβουλήτοις καὶ ταπεινούμενον 0 .
ὥσπερ οὖν τοὺς ἐν τῷ περιπατεῖν ἐπαιρομένους καὶ ὑψαυχενοῦντας ἀνοήτους ἡγούμεθα καὶ κενούς 0 ·
ἂν δὲ πυκτεύοντες ἢ μαχόμενοι διεγείρωσι καὶ ἀνάγωσιν ἑαυτούς , ἐπαινοῦμεν ·
οὕτως ἀνὴρ ὑπὸ τύχης σφαλλόμενος ἑαυτὸν εἰς ὀρθὸν καθιστὰς καὶ ἀντίπαλον πύκτης ὅπως εἰς χεῖρας , ἐκ τοῦ ταπεινοῦ καὶ οἰκτροῦ τῇ μεγαλαυχίᾳ μεταφέρων εἰς τὸ γαῦρον καὶ ὑψηλόν , οὐκ ἐπαχθὴς οὐ δὲ θρασὺς ἀλλὰ μέγας εἶναι δοκεῖ καὶ ἀήττητος ὥς που καὶ τὸν Πάτροκλον ὁ ποιητὴς μέτριον καὶ ἀνεπίφθονον ἐν τῷ κατορθοῦν ἐν δὲ τῷ τελευτᾶν μεγαλήγορον πεποίηκε λέγοντα τοιοῦτοι δ εἴπερ μοι ἐείκοσιν ἀντεβόλησαν 0 .
καὶ Φωκίων τ ἄλλα πρᾶος ἦν ·
μετὰ δὲ τὴν καταδίκην ἄλλοις τε πολλοῖς διεδείκνυε τὴν μεγαλοφροσύνην , καὶ πρὸς ἕνα τῶν συναποθνῃσκόντων ὀδυρόμενον καὶ δυσανασχετοῦντα τί λέγεις εἶπεν οὗτος ;
οὐκ ἀγαπᾷς ἀποθνῄσκων μετὰ Φωκίωνος ;
ἔτι τοίνυν οὐχ ἧττον ἀλλὰ καὶ μᾶλλον ἀδικουμένῳ τῷ πολιτικῷ δέδοται τὸ λέγειν τι περὶ αὑτοῦ πρὸς τοὺς ἀγνωμονοῦντας ·
ὥσπερ ὁ Ἀχιλλεὺς ἄλλως μὲν ὑφίετο τῷ θείῳ τῆς δόξης καὶ μέτριος ἦν λέγων αἴ κέ ποθι Ζεὺς δῷσι πόλιν Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι ὑβρισθεὶς ;
δὲ παρ ἀξίαν καὶ προπηλακισθεὶς ἐφίησι τὴν μεγαλαυχίαν τῇ ὀργῇ ·
δώδεκα γὰρ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξ ἀνθρώπων ;
καί οὐ γὰρ ἐμῆς κόρυθος λεύσσουσι μέτωπον ἐγγύθι λαμπομένης .
δέχεται γὰρ ἡ παρρησία , μέρος οὖσα τῆς δικαιολογίας , τὴν μεγαληγορίαν .
ἀμέλει δὲ καὶ Θεμιστοκλῆς οὐδὲν ἐπὶ τῶν πράξεων εἰπὼν οὐ δὲ ποιήσας ἐπαχθές , ὁπηνίκα τοὺς Ἀθηναίους ἑώρα μεστοὺς ὄντας αὐτοῦ καὶ περιορῶντας , οὐκ ἐφείδετο λέγειν τί , ὦ μακάριοι , κοπιᾶτε , πολλάκις ὑπὸ τῶν αὐτῶν εὖ πάσχοντες ;
καὶ ἔτι χειμαζόμενοι μὲν ὥσπερ ὑπὸ δένδρον ὑποφεύγετε , γενομένης δ εὐδίας τίλλετε παρεξιόντες 0 .
οὗτοι μὲν οὖν ἄλλως ἀδικούμενοι τῶν κατωρθωμένων ἐμέμνηντο πρὸς τοὺς ἀγνωμονοῦντας .
ὁ δ ἐπ αὐτοῖς ψεγόμενος οἷς κατώρθωκε παντάπασι συγγνωστός ἐστι καὶ ἄμεμπτος , ἐγκωμιάζων τὰ πεπραγμένα ·
δοκεῖ γὰρ οὐκ ὀνειδίζειν ἀλλ ἀπολογεῖσθαι .
τοῦτο γοῦν λαμπρὰν τῷ Δημοσθένει παρρησίαν ἐδίδου καὶ τὸν κόρον ἀφῄρει τῶν ἐπαίνων , οἷς παρὰ πάντα τὸν λόγον ὁμοῦ τι τὸν ὑπὲρ τοῦ στεφάνου κέχρηται , σεμνυνόμενος οἷς ἐνεκαλεῖτο περὶ τοῦ πολέμου πρεσβεύμασι καὶ ψηφίσμασιν .
οὐ πόρρω δὲ τούτου τεταγμένον ἔχει τινὰ χάριν τὸ τῆς ἀντιθέσεως , ὅταν , ἐφ ᾧ τις ἐγκαλεῖται , τούτου τ οὐναντίον αἰσχρὸν ἀποδεικνύῃ καὶ φαῦλον .
ὡς ὁ Λυκοῦργος ἐν Ἀθήναις ἐπὶ τῷ πεπεικέναι τὸν συκοφάντην ἀργυρίου λοιδορούμενος , εἶτ ἔφη ποῖός τις ὑμῖν δοκῶ εἶναι πολίτης , ὃς τοσοῦτον χρόνον τὰ δημόσια πράττων παρ ὑμῖν , διδοὺς μᾶλλον ἀδίκως ἢ λαμβάνων εἴλημμαι 0 ;
καὶ ὁ Κικέρων , τοῦ Μετέλλου πρὸς αὐτὸν εἰπόντος ὅτι πλείονας ἀνῄρηκε καταμαρτυρήσας ἢ συνηγορήσας σέσωκε , τίς δ εἶπεν οὔ φησιν ἐν ἐμοὶ πλέον εἶναι πίστεως ἢ δεινότητος ;
καὶ τὰ Δημοσθένους τοιαῦτα τίς δ οὐκ ἂν ἀπέκτεινέ με δικαίως , εἴ τι τῶν τῇ πόλει καλῶν ὑπαρχόντων λόγῳ μόνον αἰσχύνειν ἐπεχείρησα ;
καὶ τί ἂν οἴεσθε λέγειν τοὺς μιαροὺς τούτους ἀνθρώπους , εἰ τότ ἐμοῦ περὶ τούτων ἀκριβολογουμένου ἀπῆλθον αἱ πόλεις ;
καὶ ὅλως ὁ περὶ τοῦ στεφάνου λόγος εὐφυέστατα ταῖς ἀντιθέσεσι καὶ λύσεσι τῶν αἰτιῶν ἐπεισάγει τοὺς ἐπαίνους .
οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τοῦτο χρήσιμόν ἐστιν ἐν ἐκείνῳ τῷ λόγῳ καταμαθεῖν , ὅτι μιγνύων ἐμμελέστατα τῷ περὶ αὑτοῦ λόγῳ τὸν περὶ τῶν ἀκουόντων ἔπαινον ἀνεπίφθονον ἐποίει καὶ ἀφίλαυτον ·
οἵους μὲν Εὐβοεῦσιν οἱ Ἀθηναῖοι παρέσχον αὑτοὺς οἵους δὲ Θηβαίοις , ὅσα δὲ Βυζαντίους ἀγαθὰ καὶ Χερρονησίτας ἐποίησαν 0 1 ·
αὑτῷ δὲ τῆς διακονίας μετεῖναι φάσκων .
λανθάνει γὰρ οὕτω τὸν ἀκροατὴν τοῖς ἰδίοις ἐπαίνοις συνυποδυόμενος ὃς τοῦ ὑπὲρ αὑτοῦ λεγομένοις ἥδεται καὶ χάριν μὲν ἐφ οἶς κατώρθωσεν ἔχει , τῷ δὲ χαίρειν εὐθὺς ἕπεται τὸ θαυμάζειν καὶ ἀγαπᾶν δι ὃν κατώρθωσεν .
ὅθεν καὶ Ἐπαμεινώνδας , Μενεκλείδου ποτὲ χλευάζοντος αὐτὸν ὡς μεῖζον τοῦ Ἀγαμέμνονος φρονοῦντα , δι ὑμᾶς γ εἶπεν ὦ ἄνδρες Θηβαῖοι , μεθ ὧν μόνον ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ κατέλυσα τὴν Λακεδαιμονίων ἀρχήν .
ἐπεὶ δὲ τῷ μὲν ἑαυτὸν ἐπαινοῦντι πολεμοῦσιν οἱ πολλοὶ σφόδρα καὶ ἄχθονται , τῷ δ ἑτέρους οὐχ ὁμοίως , ἀλλὰ καὶ χαίρουσι πολλάκις καὶ συνεπιμαρτυροῦσι προθύμως 0 ·
εἰώθασιν ἔνιοι τοὺς τ αὐτὰ προαιρουμένους καὶ πράττοντας αὐτοῖς καὶ ὅλως ὁμοιοτρόπους , ἐπαινοῦντες ἐν καιρῷ συνοικειοῦν καὶ συνεπιστρέφειν πρὸς ἑαυτοὺς τὸν ἀκροατήν ·
ἐπιγιγνώσκει γὰρ εὐθὺς ἐν τῷ λέγοντι , κ ἂν περὶ ἄλλου λέγηται , τὴν ὁμοιότητα τὴν ἀρετῆς τῶν αὐτῶν ἀξίαν ἐπαίνων οὖσαν .
ὡς γὰρ ὁ λοιδορῶν ἕτερον ἐφ οἷς αὐτὸς ἔνοχός ἐστιν , λανθάνει λοιδορῶν μᾶλλον ἑαυτὸν ἢ ἐκεῖνον , οὕτως οἱ ἀγαθοὶ τοὺς ἀγαθοὺς τιμῶντες ἀναμιμνήσκουσιν αὑτῶν τοὺς συνειδότας 0 ·
ὥστ εὐθὺς ἐπιφωνεῖν σὺ γὰρ οὐ τοιοῦτος 0 ;
ἀλέξανδρος μὲν οὖν Ἡρακλέα τιμῶν καὶ πάλιν Ἀλέξανδρον Ἀνδρόκοττος , ἑαυτοὺς 0 ;
εἰς τὸ τιμᾶσθαι προῆγον ἀπὸ τῶν ὁμοίων .
διονύσιος δὲ τὸν Γέλωνα διασύρων καὶ γέλωτα τῆς Σικελίας ἀποκαλῶν , ἐλάνθανεν ὑπὸ φθόνου καθαιρῶν τὸ μέγεθος καὶ τὸ ἀξίωμα τῆς περὶ αὑτὸν δυνάμεως .
ταῦτα μὲν οὖν καὶ ἄλλως ἐπίστασθαι καὶ παραφυλάττειν τῷ πολιτικῷ προσήκει .
τοὺς δ ἀναγκασθέντας ἐπαινεῖν αὑτοὺς ἐλαφροτέρους παρέχει καὶ τὸ μὴ πάντα προσποιεῖν ἑαυτοῖς , ἀλλ ὥσπερ φορτίου τῆς δόξης τὸ μὲν εἰς τὴν τύχην τὸ δ εἰς τὸν θεὸν ἀποτίθεσθαι 0 1 2 .
διὸ καλῶς μὲν ὁ Ἀχιλλεύς ἐπεὶ δὴ τόνδ ἄνδρα θεοὶ δαμάσασθαι ἔδωκαν καλῶς δὲ Τιμολέων , ἐν Συρακούσαις Αὐτοματίας βωμὸν ἱδρυσάμενος ἐπὶ ταῖς πράξεσι καὶ τὴν οἰκίαν ἀγαθῷ δαίμονι καθιερώσας 0 ·
ἄριστα δὲ Πύθων ὁ Αἴνιος , ἐπειδὴ Κότυν ἀποκτείνας ἧκεν εἰς Ἀθήνας καὶ τῶν δημαγωγῶν διαμιλλωμένων τοῖς ἐγκωμίοις αὐτοῦ πρὸς τὸν δῆμον ᾔσθετο βασκαίνοντας ἐνίους καὶ βαρυνομένους , παρελθών ταῦτ εἶπεν ἄνδρες Ἀθηναῖοι , θεός τις ἔπραξεν , ἡμεῖς δὲ τὰς χεῖρας ἐχρήσαμεν ἀφῄρει δὲ καὶ Σύλλας τὸν φθόνον ἀεὶ τὴν Τύχην ἐπαινῶν , καὶ τέλος Ἐπαφρόδιτον ἑαυτὸν προσανηγόρευσε .