Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
καθάπερ δὲ ὁ νοῦς ἀκροατικῶς ἔχων τῶν θεοῦ ποιημάτων χαίρει , οὕτως καὶ ὁ λόγος συνῳδὸς ὢν τοῖς διανοίας ἐνθυμήμασι καὶ τρόπον τινὰ προσέχων αὐτοῖς ἐξ ἀνάγκης γέγηθε .
δηλώσει δ ὁ τῷ πανσόφῳ Μωυσεῖ δοθεὶς χρησμός , ἐν ᾧ περιέχεται ταῦτα ·
„ οὐκ ἰδοὺ Ἀαρὼν ὁ ἀδελφός σου , ὁ Λευίτης 0 ;
ἐπίσταμαι ὅτι λαλήσει αὐτός σοι ·
καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ἐξελεύσεται εἰς συνάντησίν σοι , καὶ ἰδών σε χαρήσεται ἐν ἑαυτῷ “  Exod .
τὸν γὰρ προφορικὸν λόγον διανοίας ἀδελφὸν ὄντα ἐπίστασθαί φησιν ὁ δημιουργὸς ὅτι λαλεῖ ·
πεποίηκε γὰρ αὐτὸν ὥσπερ ὄργανον τοῦ συγκρίματος ἡμῶν παντὸς ἔναρθρον ἠχήν 0 .
οὗτος ὁ λόγος ἐμοί τε καὶ σοὶ καὶ πᾶσιν ἀνθρώποις φωνεῖ καὶ λαλεῖ καὶ ἑρμηνεύει τὰ ἐνθυμήματα καὶ προσεξέρχεταί γε ὑπαντησόμενος οἷς ἡ διάνοια λελόγισται .
ἐπειδὰν γὰρ ὁ νοῦς ἐξαναστὰς πρός τι τῶν οἰκείων ὁρμὴν λάβῃ ἢ κινηθεὶς ἔνδοθεν ἐξ ἑαυτοῦ ἢ δεξάμενος ἀπὸ τῶν ἐκτὸς τύπους διαφέροντας , κυοφορεῖ τε καὶ ὠδίνει τὰ νοήματα ·
καὶ βουλόμενος ἀποτεκεῖν ἀδυνατεῖ , μέχρις ἂν ἡ διὰ γλώττης καὶ τῶν ἄλλων φωνητηρίων ὀργάνων ἠχὴ δεξαμένη μαίας τρόπον εἰς φῶς προαγάγῃ τὰ νοήματα .
φωνὴ δὲ τηλαυγεστάτη νοημάτων ἐστὶν αὕτη ·
καθάπερ γὰρ τὰ ἀποκείμενα ἐν σκότῳ κέκρυπται , ἕως ἂν ἐπιλάμψαν φῶς αὐτὰ δείξῃ , τὸν αὐτὸν τρόπον τὰ ἐνθυμήματα ἐν ἀοράτῳ χωρίῳ , διανοίᾳ , ταμιεύεται , μέχρις ἂν οἷα φῶς ἐναυγάσασα ἡ φωνὴ πάντ ἐκκαλύψῃ .
παγκάλως οὖν εἴρηται , ὅτι ἐξέρχεται ὁ λόγος τοῖς νοήμασιν ὑπαντησόμενος , καὶ ἐπιτρέχει γε σπουδάζων καταλαβεῖν αὐτά , διὰ τὸν τοῦ μηνῦσαι πόθον .
ἑκάστῳ γὰρ τὸ ἴδιον ἔργον ποθεινότατον 0 ·
ἴδιον δὲ λόγου τὸ λέγειν , πρὸς ὃ οἰκειώσει φυσικῇ τινι σπεύδει 0 .
γέγηθε δὲ καὶ χαίρει , ὅταν ὥσπερ ἐναυγασθεὶς ἴδῃ καὶ καταλάβῃ τὸν νοῦν τοῦ δηλουμένου πράγματος ἄκρως ·
τότε γὰρ περιδραξάμενος ἄριστος ἑρμηνεὺς γίνεται .
τοὺς γοῦν μὴ πάνυ τῶν νοημάτων ἐν ταῖς τοῦ λέγειν διεξόδοις περικρατοῦντας ἀδολέσχους καὶ ἀπεραντολόγους ὄντας παραιτούμεθα , κενὰς καὶ μακρὰς ἔτι δὲ ἀψύχους κυρίως εἰπεῖν ῥήσεις συνείροντας .
ἀσχημονῶν οὖν ὁ τῶν τοιούτων λόγος δικαίως ἂν στένοι , ὥστε ἔμπαλιν χαίρειν ἀναγκαῖον τὸν ἐκ περισκέψεως τῶν ἐνθυμημάτων ἱκανῶς ἐπὶ τὴν ὧν εἶδε καὶ ὧν δυνατῶς κατέλαβε μήνυσιν ἐλθόντα .
γνωρίζεται δὲ τοῦτο σχεδὸν ἅπασιν ἐκ τῆς καθ ἑκάστην ἡμέραν πείρας ·
ὅταν μὲν γὰρ ἄκρως εἰδῶμεν ὃ λέγομεν , χαίρων καὶ γεγηθὼς ὁ λόγος ἐμφαντικωτάτων καὶ κυρίων ὀνομάτων πλουτεῖ , οἷς κατὰ πολλὴν περιουσίαν εὐτρόχως καὶ ἀπταίστως ἔτι δὲ ἐναργῶς καὶ ἀνυσίμως τὸ δηλούμενον παρίστησιν ·
ὅταν δὲ τοῦ νοήματος ἐπαμφοτερίζῃ κατάληψις , ὑπὸ δεινῆς ἀπορίας προσεχῶν καὶ εὐθυβόλων ὀνομάτων παραπαίων ἀκυρολογεῖ ·
διόπερ αὐτός τε ἐν ἀηδίᾳ καὶ ἄσῃ περιρρέων καὶ πλανώμενος γίνεται τούς τε ἀκούοντας ἀντὶ τοῦ πείθειν τὰ ὦτα ἀλγεῖν ἀναγκάζει .
μή τε δ ὁ πᾶς λόγος ὑπαντάτω μή τε πᾶσι τοῖς ἐνθυμήμασιν , ἀλλ ὁ τέλειος Ἀαρὼν τοῖς τοῦ τελειοτάτου Μωυσέως 0 ·
ἐπεὶ τίνος ἕνεκα τῷ „ ἰδοὺ Ἀαρὼν ὁ ἀδελφός σου “ προσέθηκεν „ ὁ Λευίτης “ , εἰ μὴ τοῦ διδάξαι χάριν , ὅτι μόνῳ τῷ Λευίτῃ καὶ ἱερεῖ καὶ σπουδαίῳ λόγῳ προσήκει μηνύειν τὰ ἐνθυμήματα ψυχῆς τελείας ὄντα βλαστήματα 0 ;
μὴ γάρ ποτε φαύλου λόγος ἑρμηνεὺς γένοιτο δογμάτων θείων  τὸ γὰρ κάλλος αὐτῶν οἰκείοις μιάσμασιν αἰσχύνει  , μηδ  ἔμπαλιν σπουδαίου προφορᾷ τὰ ἀκόλαστα καὶ αἰσχρὰ μηνύοιτο , ἀλλ ἀεὶ τὴν τῶν ἁγίων διήγησιν ἱεροὶ καὶ ἅγιοι ποιείσθωσαν λόγοι .
ἔν τινι τῶν εὐνομωτάτων πόλεων ἔθος εἶναί φασι τοιοῦτον ·
ἐπειδάν τις ἢ βουλῇ ἢ δήμῳ τῶν μὴ βεβιωκότων ὀρθῶς ἐπιχειρῇ γνώμην εἰσηγεῖσθαι , κωλύεται μὲν αὐτὸς δι ἑαυτοῦ τοῦτο πράττειν , ἀναγκάζεται δὲ πρὸς τῶν ἀρχόντων ἀνενεγκεῖν τὴν γνώμην ἑνὶ τῶν καλῶν καὶ ἀγαθῶν ἀνδρῶν ·
εἶτ  ἐκεῖνος ἀναστὰς ἃ ἤκουσε διηγεῖται , ἀπερραμμένου τὸ στόμα τοῦ διδάξαντος ὁ ἐξ ὑπογυίου μαθητὴς ἀναφανείς , καὶ ἀλλοτρίας εὑρέσεις ἐπιδείκνυται , οὐ δ ἀκροατοῦ τάξιν ἢ θεατοῦ τὸν ἐπινενοηκότα λαχεῖν ἀξιώσας .
οὕτως οὐ δὲ ὠφεληθῆναί τινες πρὸς ἀδίκων ἀξιοῦσιν , ἀλλὰ τῆς γενησομένης ὠφελείας μεῖζον τὸ ἐκ τῆς παρακολουθούσης βλαβερὸν αἰσχύνης νομίζουσι .
τοῦτο τὸ δίδαγμα Μωυσῆς ὁ ἱερώτατός πως ἔοικεν ἀναδιδάξαι ·
τοιοῦτον γάρ ἐστι τὸ Ἀαρὼν τὸν Λευίτην ὑπαντᾶν τῷ ἀδελφῷ Μωυσεῖ καὶ ἰδόντα χαίρειν ἐν ἑαυτῷ  Exod .
τὸ δὲ ἐν ἑαυτῷ χαίρειν ἐμφαίνει δίχα τοῦ λεχθέντος ἤδη καὶ πολιτικώτερον δόγμα , δηλοῦντος τοῦ νομοθέτου τὴν γνήσιον καὶ οἰκειοτάτην ἀνθρώπῳ χαράν .
κυρίως γὰρ οὔ τε ἐπὶ χρημάτων ἢ κτημάτων περιουσίᾳ οὔ τε ἐπὶ δόξης λαμπρότητι οὐ δὲ συνόλως ἐπί τινι τῶν ἐκτὸς ἀψύχων τε ὄντων καὶ ἀβεβαίων καὶ ἐξ ἑαυτῶν τὰς φθορὰς δεχομένων χαίρειν ἔνεστι , καὶ μὴν οὐ δὲ ἐπὶ ῥώμῃ καὶ εὐτονίᾳ καὶ τοῖς ἄλλοις σώματος πλεονεκτήμασιν , ἃ καὶ τῶν φαυλοτάτων ἐστὶ κοινὰ καὶ τοῖς ἔχουσι πολλάκις ὄλεθρον ἀπαραίτητον ἤνεγκεν .
ἐπεὶ οὖν ἐν τοῖς τῆς ψυχῆς μόνοις ἀγαθοῖς ἡ ἀνόθευτος χαρὰ καὶ ἀκιβδήλευτος εὑρίσκεται , ἐν ἑαυτῷ δὴ πᾶς σοφὸς χαίρει , οὐκ ἐν τοῖς περὶ αὐτόν ·
τὰ μὲν γὰρ ἐν ἑαυτῷ διανοίας εἰσὶν ἀρεταί , ἐφ αἷς ἄξιον σεμνύνεσθαι , τὰ δὲ περὶ αὐτὸν ἢ ἡ εὐπάθεια σώματος ἢ ἡ τῶν ἐκτὸς ἀφθονία , ἐφ οἷς οὐ μεγαλαυχητέον 0 .
ἐπιδεδειχότες οὖν , ὡς ἐνῆν , διὰ μάρτυρος ἀψευδεστάτου Μωυσέως ὅτι σοφοῦ τὸ χαίρειν ἴδιον , αὖθις ἐπιδείξωμεν ὅτι καὶ τὸ ἐλπίζειν , οὐχ ἑτέρῳ χρώμενοι μάρτυρι 0 1 .
τὸν γὰρ τοῦ Σὴθ υἱὸν ὄνομα Ἐνὼς  ἑρμηνεύεται δὲ ἄνθρωπος  * * * ἐλπίς 0 ·
„ οὗτος ἤλπισε πρῶτον “ φησίν „ ἐπικαλεῖσθαι τὸ ὄνομα κυρίου τοῦ θεοῦ “  Gen .
4 , 26  , λέγων ὑγιῶς ·
ἀνθρώπῳ γὰρ τῷ γε πρὸς ἀλήθειαν τί ἂν γένοιτο οἰκειότερον ἐλπίδος καὶ προσδοκίας κτήσεως ἀγαθῶν παρὰ τοῦ μόνου φιλοδώρου θεοῦ ;
τοῦτ ἐστίν , εἰ δεῖ τ ἀληθὲς εἰπεῖν , ἡ μόνη κυρίως γένεσις ἀνθρώπων , ὡς τῶν μὴ ἐλπιζόντων ἐπὶ θεὸν λογικῆς φύσεως οὐ μεμοιραμένων .
διὸ καὶ προειπὼν ἐπὶ τοῦ Ἐνὼς ὅτι „ οὗτος ἤλπισεν ἐπικαλεῖσθαι τὸ ὄνομα κυρίου τοῦ θεοῦ “ , ῥητῶς ἐπιφέρει ·
„ αὕτη ἡβίβλος γενέσεως ἀνθρώπων “  Gen 0 .
5 , 1  , σπουδαιολογῶν 0 ·
ἐγγράφεται γὰρ τῇ θεοῦ βίβλῳ , ὅτι μόνος εὔελπις ἄνθρωπος , ὥστε κατὰ τὰ ἐναντία ὁ δύσελπις οὐκ ἄνθρωπος 0 .
ὅρος οὖν τοῦ μὲν συγκρίματος ἡμῶν ζῷον λογικὸν θνητόν ἐστι , τοῦ δὲ κατὰ Μωυσῆν ἀνθρώπου διάθεσις ψυχῆς ἐπὶ τὸν ὄντως ὄντα θεὸν ἐλπιζούσης 0 .
ἀστεῖοι μὲν οὖν χαρὰν καὶ ἐλπίδα κλῆρον λαχόντες εὐδαίμονα ἢ ἐχέτωσαν ἢ προσδοκάτωσαν πάντως ἀγαθά ·
φαῦλοι δ  , ὧν Κάιν ἐστὶ θιασώτης , ἐν λύπαις καὶ φόβοις ὄντες ἢ μετουσίαν ἢ προσδοκίαν κακῶν ἀργαλεωτάτην μερίδα καρπούσθωσαν , ἐπὶ μὲν τοῖς ἐν χερσὶν ὀδυνηροῖς στένοντες , ἐπὶ δὲ τοῖς προσδοκωμένοις φοβεροῖς τρέμοντές τε καὶ φρίττοντες  cf .
ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἀρκούντως λελέχθω ·
„ καὶ εἶπε “ φησί „ Κάιν πρὸς κύριον Μείζων ἡ αἰτία μου τοῦ ἀφεθῆναι “  Gen 0 .
τοῦθ οἷόν ἐστιν , ἀπὸ τῶν ὁμοίων φανεῖται .
εἰ θαλαττεύουσαν ναῦν ἀπολείποι κυβερνήτης , ἆρ οὐκ ἀνάγκη τὰ περὶ πλοῦν τῇ νηὶ διαμαρτάνεσθαι 0 ;
τί δ  , εἰ τέθριππον ἡνίοχος ἐν ἱπποδρομίας ἀγῶνι , οὐκ ἀναγκαῖον ἄτακτον καὶ πλημμελῆ τὸν δρόμον γίνεσθαι τῷ τεθρίππῳ 0 1 ;
τί δ  , ὅταν ἀπολειφθῇ πόλις πρὸς ἀρχόντων ἢ νόμων  ἐν ἄρχουσι δὲ γράφονται δήπου καὶ νόμοι  , οὐκ ἀναρχίᾳ καὶ ἀνομίᾳ , κακοῖς μεγίστοις , ἡ πόλις ἐκείνη διαφθείρεται ;
καὶ μὴν σῶμα μὲν ἀπουσίᾳ ψυχῆς , ψυχὴ δὲ ἀπουσίᾳ λογισμοῦ , λογισμὸς δὲ ἐνδείᾳ ἀρετῆς πέφυκε παραπόλλυσθαι 0 1 .
εἰ δ ἕκαστον ὧν εἶπον ζημία τοῖς ἀπολειφθεῖσι γίνεται πρὸς αὐτῶν , πόσῃ τινὶ χρήσεσθαι κακοπραγίᾳ τοὺς ὑπὸ θεοῦ καταλειφθέντας γνωρίζομεν , οὓς ἀποστραφεὶς καθάπερ λιποτάκτας ἱερωτάτων θεσμῶν ἐξώρισεν ἀναξίους ἐπιστασίας καὶ ἀρχῆς τῆς ἑαυτοῦ δοκιμάσας ;
συνόλως γὰρ εἰδέναι χρή , ὅτι ὁ πρὸς τοῦ κρείττονος καὶ ὠφελοῦντος ἀφεθεὶς ἐν αἰτίαις καὶ ἐγκλήμασι μεγίστοις γίνεται .
πότε γὰρ εἴποις ἂν τὸν ἄτεχνον μάλιστα βλάπτεσθαι ;
ἆρ οὐχ ὅταν πρὸς ἐπιστήμης κατὰ τὸ παντελὲς ἐαθῇ 0 ;
πότε δὲ τὸν ἀμαθῆ καὶ λίαν ἀπαίδευτον 0 ;
οὐχ ὅταν ἀπόλειψιν τὴν ἐπ αὐτῷ χρηματίσῃ διδασκαλία καὶ μάθησις 0 ;
πότε δὲ τοὺς ἄφρονας κακοδαιμονίζομεν μᾶλλον ;
οὐχ ὅταν φρόνησις αὐτοὺς εἰσάπαν ἀπώσηται 0 ;
πότε δὲ τοὺς ἀκολάστους ἢ ἀδίκους 0 ;
οὐκ ἐπειδὰν σωφροσύνη καὶ δικαιοσύνη φυγὴν ἀίδιον κατ αὐτῶν ψηφίσωνται ;
πότε δὲ τοὺς ἀσεβεῖς 0 ;
οὐχ ὅταν εὐσέβεια τῶν ἰδίων ὀργίων ἀποσχοινίσῃ 0 ;
διό μοι δοκοῦσιν οἱ μὴ τελείως δυσκάθαρτοι εὔξασθαι ἂν κολασθῆναι μᾶλλον ἢ ἀφεθῆναι 0 ·
ἡ μὲν γὰρ ἄφεσις αὐτοὺς ὥσπερ ἀνερμάτιστα καὶ ἀκυβέρνητα πλοῖα ῥᾷστα ἀνατρέψει , ἡ δὲ κόλασις ἐπανορθώσεται 0 .
ἢ οὐκ ἀμείνους μὲν τῶν ἀπαιδαγωγήτων οἱ ὑπὸ παιδαγωγῶν ἐν οἷς ἁμαρτάνουσιν ἐπιπληττόμενοι , ἀμείνους δὲ τῶν ἀνεπιτιμήτων οἱ ὑπὸ διδασκάλων ἐν οἷς περὶ τὰς τέχνας οὐ κατορθοῦσιν ὀνειδιζόμενοι , εὐτυχέστεροι δὲ καὶ κρείττους τῶν ἀνεπιτροπεύτων νέων οἱ μάλιστα μὲν ἐπιστασίας καὶ ἀρχῆς ἀξιωθέντες φυσικῆς , ἣν οἱ γεννήσαντες ἐπὶ τέκνοις κεκλήρωνται , εἰ δὲ μή , δευτέρων γοῦν ἡγεμόνων ἐπιλαχόντες , οὓς ὀρφανίας ἔλεος ἐπιτρόπους εἴωθε χειροτονεῖν τὴν γονέων ἐν ἅπασι τοῖς συμφέρουσι τάξιν ἐκπλήσοντας 0 1 2 ;
ἱκετεύωμεν οὖν τὸν θεὸν οἱ συνειδήσει τῶν οἰκείων ἀδικημάτων ἐλεγχόμενοι , κολάσαι μᾶλλον ἡμᾶς ἢ παρεῖναι 0 ·
παρεὶς μὲν γὰρ οὐκέτι τοῦ ἵλεω δούλους ἑαυτοῦ , γενέσεως δὲ τῆς ἀνηλεοῦς ἀπεργάσεται , κολάζων δὲ ἐπιεικῶς τε καὶ πρᾴως ἅτε χρηστὸς ὢν ἐπανορθώσεται τὰ ἁμαρτήματα , τὸν σωφρονιστὴν ἔλεγχον , τὸν ἑαυτοῦ λόγον , εἰς τὴν διάνοιαν ἐκπέμψας , δι οὗ δυσωπήσας καὶ ὀνειδίσας περὶ ὧν ἐπλημμέλησεν αὐτὴν ἰάσεται .
διὰ τοῦτο „ πάνθ  ὅσα ἂν εὔξηται χήρα καὶ ἐκβεβλημένη κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς “ φησὶν ὁ νομοθέτης μενεῖν αὐτῇ  Num .
τὸν μὲν γὰρ θεὸν ἄνδρα καὶ πατέρα τῶν ὅλων σπορὰν καὶ γένεσιν ἁπάντων παρεχόμενον ἐνδίκως φήσομεν , διάνοιαν δὲ ἐκβεβλῆσθαι καὶ χήραν θεοῦ , ἥτις ἢ γονὰς θείας οὐ παρεδέξατο ἢ παραδεξαμένη ἑκουσίως αὖθις ἐξήμβλωσε .
τοιγαροῦν ὅσα ἂν ὁρίσηται , καθ ἑαυτῆς ὁριεῖται , καὶ ταῦτα μενεῖ πάντως ἀνίατα ·
πῶς γὰρ οὐ κακὸν ἀπευκτόν , ὁρίζεσθαί τι καὶ παγίως ἀποφαίνεσθαι περὶ αὑτῆς γένεσιν τὴν ἄστατον πάντῃ καὶ φορητήν , ἐπιγράφουσαν αὑτῇ τὰς τοῦ ποιοῦντος ἀρετάς , ὧν μία ἐστί , καθ ἣν ἀνενδοιάστως καὶ ἀκλινῶς ἕκαστα ὁρίζεται 0 .
τοιγαροῦν οὐ χηρεύσει μόνον ἐπιστήμης , ἀλλὰ καὶ ἐκβεβλήσεται ·
ἡ χηρεύουσα μὲν μήπω δὲ ἐκβεβλημένη τοῦ καλοῦ ψυχὴ δύναταί πως ἐγκαρτερήσασα τὰς πρὸς τὸν ὀρθὸν λόγον τὸν νόμιμον ἄνδρα συμβάσεις καὶ καταλλαγὰς εὑρεῖν ·
ἡ δ ἅπαξ διαζευχθεῖσα καὶ διοικισθεῖσα ὡς ἄσπονδος μέχρι τοῦ παντὸς αἰῶνος ἐκτετόξευται , εἰς τὸν ἀρχαῖον οἶκον ἐπανελθεῖν ἀδυνατοῦσα 0 .
περὶ μὲν οὖν τοῦ „ μείζων ἡ αἰτία μου τοῦ ἀφεθῆναι “ τοσαῦτα εἰρήσθω 0 ·
τὰ δ ἀκόλουθα σκεψώμεθα .
„ εἰ ἐκβάλλεις με “ φησί „ σήμερον ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς , καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου κρυβήσομαι “  Gen .
τί λέγεις , ὦ γενναῖε ;
ἐὰν ἐκβληθῇς ἐξ ἁπάσης τῆς γῆς , ἔτι κρυβήσῃ ;
ζῆν γὰρ δύναιο ἄν ;
ἢ τοῦτ  ἠγνόησας , ὅτι τοῖς ζῴοις ἡ φύσις διαφέροντας καὶ οὐχὶ τοὺς αὐτοὺς τόπους πρὸς διαμονὴν ἐδωρήσατο , θάλατταν μὲν ἰχθύσι καὶ παντὶ τῷ ἐνύδρῳ γένει , γῆν δὲ ἅπασι τοῖς χερσαίοις 0 ;
χερσαῖον δὲ κατὰ γοῦν τὰς σώματος συγκρίσεις ζῷον καὶ ἄνθρωπός ἐστι ·
διὰ τοῦτο ἀμείψαντα τὰς οἰκείους χώρας ἕκαστα καὶ ὥσπερ εἰς ἀλλοδαπὴν ἐλθόντα ῥᾳδίως τελευτᾷ , τὰ μὲν χερσαῖα καθ ὕδατος δύντα , τὰ δ ἔνυδρα ἐπὶ χέρσον ἀναπλεύσαντα 0 .
εἴπερ οὖν ἐκβληθείης ἀπὸ γῆς ἄνθρωπος ὤν , ποῖ τετράψῃ ;
νήξῃ καθ ὕδατος τὴν τῶν ἐνύδρων ἀπομιμούμενος φύσιν ;
ἀλλ  ὑποβρύχιος αὐτίκα τεθνήξῃ .
ἀλλὰ πτερώσας καὶ μετεωρίσας σαυτὸν ἀεροβατεῖν ἐθελήσεις τὸ χερσαῖον εἰς πτηνοῦ γένος μεταβαλών ;
ἀλλ  εἰ δύνασαι , μετάπλαττε καὶ μεταχάραττε τὸ θεῖον νόμισμα ·
ἀλλ  οὐ δυνήσῃ ·
ὅσῳ γὰρ ἂν μετεωρότερον σεαυτὸν ἐξάρῃς , τοσούτῳ θᾶττον ἀφ  ὑψηλοτέρου μετὰ πλείονος φορᾶς ἐπὶ γῆν τὸ οἰκεῖον χωρίον ἐνεχθήσῃ .
ἄνθρωπος δ ἂν ἤ τι τῶν γενομένων κρύπτεσθαι δυνηθείη θεόν ;
τὸν ἐφθακότα πάντῃ , τὸν ἄχρι περάτων ἀποβλέποντα , τὸν πεπληρωκότα τὸ πᾶν , οὗ τῶν ὄντων οὐ δὲ τὸ βραχύτατον ἔρημον 0 ;
καὶ τί παράδοξον , εἰ μηδενὶ τῶν γενομένων ἐφικτὸν κρύπτεσθαι τὸ ὄν , ὁπότε οὐ δὲ τὰς ὑλικὰς ἀρχὰς ἔνεστι διεκδῦναι , ἀλλ ἀνάγκη τῷ μίαν διαφυγόντι εἰς ἑτέραν μεταβῆναι 0 1 ;
εἰ τὸ ὄν , καθ ἣν τέχνην ἐποίει τὰ ἀμφίβια , κατὰ ταύτην καὶ ζῷον πανταχοῦ βιωσόμενον ἐβουλήθη καινουργῆσαι , τοῦτο τὸ ζῷον , εἰ μὲν τὰ βάρος ἔχοντα ἀπεδίδρασκε γῆν καὶ ὕδωρ , πρὸς τὰ τῇ φύσει κοῦφα ἀέρα καὶ πῦρ ἧκεν ἄν , ἔμπαλιν δ  ἐνομιλῆσαν τοῖς μεταρσίοις , εἰ μετανάστασιν ἐζήτει τὴν ἀπ αὐτῶν , τὸν ἐναντίον ἤμειψεν ἂν χῶρον ·
ἔδει γὰρ αὐτὸ πάντως καθ ἓν τοῦ κόσμου μέρος προφαίνεσθαι , ἐπειδὴ τοῦ παντὸς ἔξω δραμεῖν ἦν ἀδύνατον , πρὸς τῷ μη δὲ ἐκτὸς ὑπολελεῖφθαί τι τὸν δημιουργὸν ὅλας δι ὅλων τὰς τέτταρας ἀρχὰς εἰς τὴν τοῦ κόσμου σύστασιν ἀναλώσαντα , ἵνα ἐκ μερῶν τελείων τελειότατον ἀπεργάσηται τὸ πᾶν .
ὁπότ  οὖν ὅλον ἐκφυγεῖν τὸ τοῦ θεοῦ ἔργον ἀμήχανον , πῶς οὐκ ἀδύνατον μᾶλλον ἀποδρᾶναι τὸν ποιητὴν καὶ ἡγεμόνα τούτου 0 1 ;
μηδεὶς οὖν τὴν πρόχειρον ἐκδοχὴν τοῦ λόγου παραδεχόμενος ἀνεξετάστως τῷ νόμῳ τὴν ἰδίαν εὐήθειαν προσαρτάτω , περισκεψάμενος δ ὅπερ αἰνίττεται δι ὑπονοιῶν τὸ σαφὲς διαγνώτω .
μήποτ οὖν ὅπερ ἐμφαίνεται διὰ τοῦ „ εἰ ἐκβάλλεις με σήμερον ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς , καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου κρυβήσομαι “ τοῦτ ἐστίν ·
εἰ μὴ παρέχεις μοι τὰ γῆς ἀγαθά , οὐ δὲ τὰ οὐρανοῦ δέχομαι ·
καὶ εἰ μή τίς ἐστι χρῆσις καὶ ἀπόλαυσις ἡδονῆς , καὶ ἀρετὴν παραιτοῦμαι ·
καὶ εἰ τῶν ἀνθρωπείων μὴ μεταδίδως ἀγαθῶν , ἔχε καὶ τὰ θεῖα .
τὰ γὰρ παρ ἡμῖν ἀναγκαῖα καὶ τίμια καὶ γνήσια ὡς ἀληθῶς ἀγαθὰ ταῦτα 0 ·
φαγεῖν , πιεῖν ,  περιβαλέσθαι ,  ποικιλίαις χρωμάτων δι  ὄψεως ἡσθῆναι , μελῳδίαις παντοδαπῶν ἤχων δι ἀκοῆς τερφθῆναι , ἀτμῶν ἀποφοραῖς εὐώδεσι διὰ μυκτήρων γανωθῆναι , ταῖς γαστρὸς καὶ μετὰ γαστέρα ἡδοναῖς ἁπάσαις εἰς κόρον χρήσασθαι , τῆς ἀργύρου καὶ χρυσοῦ κτήσεως μὴ ἀμελῆσαι , τιμὰς καὶ ἀρχὰς καὶ ὅσα ἄλλα συντείνοντα πρὸς δόξαν περιβαλέσθαι ·
φρόνησιν δ ἢ καρτερίαν ἢ δικαιοσύνης αὐστηρὰς διαθέσεις ἐπίπονον παρασκευαζούσας βίον ἐῶμεν ·
εἰ δ ἄρα καὶ χρηστέον αὐταῖς , οὐχ ὡς ἀγαθοῖς τελείοις χρηστέον , ἀλλὰ ὡς ποιητικοῖς ἀγαθοῦ 0 1 .
σὺ μὲν οὖν , ὦ καταγέλαστε , φῂς ὅτι τῶν σωματικῶν καὶ τῶν ἐκτὸς ἀφαιρεθεὶς πλεονεκτημάτων εἰς ὄψιν οὐκ ἀφίξῃ θεοῦ ;
ἐγὼ δέ σοι λέγω ὅτι , ἐὰν ἀφαιρεθῇς , πάντως ἀφίξῃ ·
λυθεὶς γὰρ τῶν ἀρρήκτων σώματος καὶ περὶ σῶμα δεσμῶν φαντασιώσῃ τὸν ἀγένητον .
τὸν Ἀβραὰμ οὐχ ὁρᾷς ὅτι „ γῆν καὶ συγγένειαν καὶ πατρὸς οἶκον “ , τὸ σῶμα , τὴν αἴσθησιν , τὸν λόγον , „ καταλιπὼν “  Gen .
12 , 1  ἄρχεται ταῖς τοῦ ὄντος ἐντυγχάνειν δυνάμεσιν ;
ὅταν γὰρ ὑπεξέλθῃ πᾶσαν τὴν οἰκίαν , λέγει ὁ νόμος ὅτι „ ὤφθη ὁ θεὸς αὐτῷ “  Gen .
12 , 7  , δηλῶν ὅτι ἐναργῶς φαίνεται τῷ τὰ θνητὰ ὑπεκδύντι καὶ εἰς ἀσώματον τοῦδε τοῦ σώματος ψυχὴν ἀναδραμόντι .
διὸ καὶ Μωυσῆς „ λαβὼν τὴν αὐτοῦ σκηνὴν ἔξω πήττει τῆς παρεμβολῆς “  Exod .
33 , 7  καὶ μακρὰν διοικίζει τοῦ σωματικοῦ στρατοπέδου , μόνως ἂν οὕτως ἐλπίσας ἱκέτης καὶ θεραπευτὴς ἔσεσθαι τέλειος θεοῦ .
τὴν δὲ σκηνὴν ταύτην κεκλῆσθαί φησι μαρτυρίου , σφόδρα παρατετηρημένως , ἵν ἡ τοῦ ὄντος ὑπάρχῃ , μὴ καλῆται μόνον ·
τῶν γὰρ ἀρετῶν ἡ μὲν θεοῦ πρὸς ἀλήθειάν ἐστι κατὰ τὸ εἶναι συνεστῶσα , ἐπεὶ καὶ ὁ θεὸς μόνος ἐν τῷ εἶναι ὑφέστηκεν ·
οὗ χάριν ἀναγκαίως ἐρεῖ περὶ αὐτοῦ ·
„ ἐγώ εἰμι ὁ ὤν “  Exod .
3 , 14  , ὡς τῶν μετ αὐτὸν οὐκ ὄντων κατὰ τὸ εἶναι , δόξῃ δὲ μόνον ὑφεστάναι νομιζομένων 0 ·
ἡ δὲ Μωυσέως σκηνὴ συμβολικῶς οὖσα ἀνθρώπου ἀρετὴ κλήσεως , οὐχ ὑπάρξεως , ἀξιωθήσεται , μίμημα καὶ ἀπεικόνισμα τῆς θείας ἐκείνης ὑπάρχουσα .
τούτοις ἕπεται καὶ τὸ Μωυσῆν , ὁπότε χειροτονεῖται „ θεὸς τοῦ Φαραώ “ , μὴ πρὸς ἀλήθειαν γεγενῆσθαι , δόξῃ δὲ μόνον ὑπολαμβάνεσθαι ·
θεὸν γὰρ διδόντα μὲν οἶδα καὶ χαριζόμενον , διδόμενον δὲ οὐ δύναμαι νοῆσαι , λέγεται δὲ ἐν ἱεραῖς βίβλοις ·
„ δίδωμί σε θεὸν Φαραώ “  Exod .
7 , 1  , τοῦ διδομένου πάσχοντος , οὐ δρῶντος 0 ·
δραστήριον δὲ τὸ ὄντως ὄν , οὐ πάσχον , ἀναγκαῖον εἶναι 0 .
τί οὖν διὰ τούτων συνάγεται ;
ὅτι ὁ σοφὸς λέγεται μὲν θεὸς τοῦ ἄφρονος , πρὸς ἀλήθειαν δὲ οὐκ ἔστι θεός , ὥσπερ οὐ δὲ τὸ ἀδόκιμον τετράδραχμόν ἐστι τετράδραχμον 0 ·
ἀλλ  ὅταν μὲν τῷ ὄντι παραβάλληται , ἄνθρωπος εὑρεθήσεται θεοῦ , ὅταν δὲ ἄφρονι ἀνθρώπῳ , θεὸς πρὸς φαντασίαν καὶ δόκησιν , οὐ πρὸς ἀλήθειαν καὶ τὸ εἶναι , νοούμενος 0 1 .
τί οὖν ματαιάζεις λέγων „ εἴ με ἐκβάλλεις ἀπὸ τῆς γῆς , καὶ σὲ κρυβήσομαι “  Gen .
τ οὐναντίον γὰρ εἴ σε τοῦ γεώδους ἀπελάσαι , τὴν εἰκόνα ἐμφανῶς δείξει τὴν ἑαυτοῦ .
σὺ μὲν ἐκ προσώπου τοῦ θεοῦ μεταστήσῃ , μεταναστὰς δὲ τὸ γήινον σῶμα οὐδὲν ἧττον οἰκήσεις ·
λέγει γὰρ αὖθις ·
„ ἐξῆλθε δὲ Κάιν ἀπὸ προσώπου τοῦ θεοῦ καὶ ᾤκησεν ἐν τῇ γῇ “  Gen .
ὥστε οὐκ ἐκβληθεὶς ἀπὸ γῆς ἀποκέκρυψαι τὸν ὄντα , ἀλλ ἐκτραπεὶς αὐτὸν εἰς γῆν καταπέφευγας , τὸ θνητὸν χωρίον .
καὶ μὴν οὐ δὲ πᾶς „ ὁ εὑρίσκων σε ἀποκτενεῖ “ , καθάπερ σοφιζόμενος διεξῄεις  Gen .
τὸ γὰρ εὑρισκόμενον ὑπὸ δυοῖν , ἢ ὁμοίου ἢ ἀνομοίου , πάντως εὑρίσκεται , ὑπὸ μὲν  οὖν  τοῦ ὁμοίου καὶ συγγενοῦς διὰ τὴν ἐν ἅπασιν οἰκειότητα καὶ κοινωνίαν , ὑπὸ δὲ τοῦ ἀνομοίου διὰ τὴν ἀντίπαλον ἀλλοτριότητα ·
τὸ μὲν οὖν ὅμοιόν ἐστι καὶ φυλακτικὸν τοῦ παραπλησίου , τὸ δ ἀνόμοιον καὶ φθαρτικὸν τοῦ διαλλάττοντος 0 1 .
ἴστωσαν δὴ καὶ ὁ Κάιν καὶ εἴ τις ἕτερος πανοῦργος , ὅτι οὐχ ὑπὸ παντὸς τοῦ ἐντυγχάνοντος ἀναιρεθήσεται , ἀλλὰ ῥᾳδιουργοὶ μὲν ἀδελφὰς καὶ συγγενεῖς κακίας ἐζηλωκότες φρουροὶ καὶ φύλακες αὐτοῦ γενήσονται , φρόνησιν δ ὅσοι καὶ ἄλλην ἀρετὴν ἐξεπόνησαν ὡς ἄσπονδον ἐχθρόν , ἢν δύνωνται , καθελοῦσι 0 ·
πάντα γάρ , ὡς ἔπος εἰπεῖν , καὶ σώματα καὶ πράγματα πρὸς μὲν οἰκείων καὶ φίλων σῴζεται , πρὸς ἀλλοτρίων δὲ καὶ δυσμενῶν διαφθείρεται .
διὰ τοῦτο καὶ ὁ χρησμὸς ἀντιμαρτυρῶν τῇ προσποιήτῳ εὐηθείᾳ τοῦ Κάιν φησίν ·
„ οὐχ οὕτως “ φρονεῖς ὡς λέγεις  Gen .
λέγεις μὲν γὰρ ὅτι πᾶς ὁ τὰ παλαίσματά σου τῆς τέχνης εὑρὼν ἀνελεῖ , οἶδας δὲ ὅτι οὐχὶ πᾶς , μυρίων ἐν τῇ σῇ τεταγμένων συμμαχίᾳ , ἀλλὰ μόνος ὁ ἀρετῇ μὲν φίλος σοὶ δὲ ἐχθρὸς ἀσύμβατος 0 1 .
„ Ὁ δ ἀποκτείνας “ φησί „ Κάιν ἑπτὰ ἐκδικούμενα παραλύσει “  Gen .
καὶ τοῦτο τίνα ἔχει λόγον πρὸς τὰς ῥητὰς διερμηνεύσεις , οὐκ οἶδα ·
οὔ τε γὰρ τίνα ἐστὶ τὰ ἑπτὰ οὔ τε πῶς ἐκδικούμενα οὔ τε ὃν τρόπον παρίεται καὶ ἐκλύεται , δεδήλωκεν ·
ὥστε τροπικώτερον καὶ δι ὑπονοιῶν ἀνάγκη πάντα τὰ τοιαῦτα λέγεσθαι νομίζειν 0 .
μήποτ  οὖν ὃ βούλεται παριστάνειν ἐστὶ τοιόνδε ·
τὸ ἄλογον τῆς ψυχῆς εἰς ἑπτὰ διανέμεται μοίρας , ὅρασιν ἀκοὴν ὄσφρησιν γεῦσιν ἁφὴν λόγον γόνιμον ·
εἰ δή τις τὸν ὄγδοον ἀνέλοι , νοῦν τὸν ἡγεμόνα τούτων Κάιν , παραλύσει καὶ τὰ ἑπτά ·
ῥώμῃ μὲν γὰρ τῆς διανοίας καρτερᾷ πάντα συρρώννυται , ἀσθενείᾳ δὲ συγκάμνει , φθορᾷ δὲ ἣν ἐπάγει κακία παντελεῖ πάρεσίν τε καὶ ἔκλυσιν λαμβάνει .
τὰ δὲ ἑπτὰ ταῦτα ἐν μὲν σοφοῦ ψυχῇ ἀμίαντα 0 .
καὶ καθαρά , ταύτῃ καὶ τιμῆς ἐπάξια εὑρίσκεται , ἐν δὲ ἄφρονος ἀκάθαρτα καὶ μεμιασμένα καὶ ὅπερ εἶπεν ἐκδικούμενα , ἴσον τῷ δίκης ἐπάξια καὶ τιμωρίας 0 1 .
ὁπότε γοῦν τὴν γῆν ὕδατι καθαίρειν ὁ δημιουργὸς διενοήθη καὶ τὴν ψυχὴν τῶν ἀμυθήτων ἀδικημάτων κάθαρσιν λαβεῖν ἐκνιψαμένην καὶ ἀπολουσαμένην τὰ μιάσματα τρόπον ἁγνείας ἱερᾶς , παραινεῖ τῷ φανέντι δικαίῳ , ὃς οὐ παρεσύρη τῇ τοῦ κατακλυσμοῦ φορᾷ , εἰσάγειν εἰς τὴν κιβωτόν , ὅπερ ἦν τὸ ψυχῆς ἀγγεῖον τὸ σῶμα , „ ἀπὸ τῶν κτηνῶν τῶν καθαρῶν ἑπτά , ἄρρεν καὶ θῆλυ “  Gen .
7 , 2  , δικαιώσας τὸν ἀστεῖον λογισμὸν χρῆσθαι μέρεσι τοῖς τοῦ ἀλόγου πᾶσι καθαροῖς .
καὶ τοῦθ ὅπερ ὥρισεν ὁ νομοθέτης ἐξ ἀνάγκης παρακολουθεῖ πᾶσι τοῖς σοφοῖς ·
ἔχουσι γὰρ κεκαθαρμένην ὅρασιν καὶ ἐξητασμένην ἀκοὴν καὶ πᾶσαν αἴσθησιν , ἔχουσι μέντοι καὶ λόγον ἀκηλίδωτον καὶ τὰς πρὸς συνουσίας οὐκ ἐκνόμους ὁρμάς .
ἕκαστον δὲ τῶν ἑπτὰ τῇ μὲν ἄρρεν γίνεται , τῇ δὲ καὶ θῆλυ 0 ·
ἐπειδὴ γὰρ ἢ ἴσχεται ἢ κινεῖται , ἴσχεται μὲν κατὰ τοὺς ὕπνους ἠρεμοῦντα , κινεῖται δὲ ἐν ταῖς ἐγρηγόρσεσιν ἤδη ἐνεργοῦντα , τὸ μὲν καθ ἕξιν καὶ ἠρεμίαν ἅτε πρὸς τὸ παθεῖν ὑποβεβλημένον καλεῖται θῆλυ , τὸ δὲ κατὰ κίνησίν τε καὶ ἐνέργειαν ἅτε ἐν τῷ δρᾶν ἐπινοούμενον ἄρρεν ὀνομάζεται .
οὕτως μὲν ἐν τῷ σοφῷ τὰ ἑπτὰ φαίνεται καθαρά , κατὰ δὲ τὰ ἐναντία ἐν τῷ φαύλῳ πάντα ἐκδικούμενα 0 ·
πόσην γὰρ ὑπολαμβάνομεν πληθὺν καθ ἑκάστην ἡμέραν ὑπ  ὀφθαλμῶν προδίδοσθαι πρὸς τὰ χρώματα καὶ σχήματα καὶ ἃ μὴ θέμις ὁρᾶν αὐτομολούντων 0 ;
πόσην δὲ ὑπὸ ὤτων ἁπάσαις φωναῖς ἐπακολουθούντων 0 ;
πόσην δὲ πρὸς τῶν ὀσφρήσεως καὶ γεύσεως ὀργάνων ὑπό τε ἀτμῶν καὶ τῶν ἄλλων ἀπλέτοις ποικιλίαις ἀγομένων 0 ;
ἔτι τοίνυν σοι λέγω τὸ πλῆθος ὧν ἀχαλίνου γλώττης ῥεῦμα ἀνεπίσχετον διέφθειρεν ἢ ὁ περὶ τὰς μίξεις μετ ἐπιθυμίας ἀκρατοῦς ἀνίατος οἶστρος 0 ;
μεσταὶ μὲν αἱ πόλεις , μεστὴ δὲ ἀπὸ περάτων ἐπὶ πέρατα πᾶσα ἡ γῆ τῶν κακῶν τούτων , ἐξ ὧν ὁ συνεχὴς καὶ ἄπαυστος καὶ μέγιστος πολέμων ὁ κατ  εἰρήνην ἀνθρώπων γένει καὶ ἰδίᾳ καὶ κοινῇ φύεται 0 .
διόπερ ἑλέσθαι ἄν μοι δοκοῦσιν οἱ μὴ τελείως ἀπαίδευτοι πεπηρῶσθαι μᾶλλον ἢ τὰ μὴ προσήκονθ ὁρᾶν καὶ κεκωφῶσθαι μᾶλλον ἢ βλαβερῶν ἀκούειν λόγων καὶ ἐκτετμῆσθαι γλῶτταν ὑπὲρ τοῦ μηδὲν τῶν ἀρρήτων ἐκλαλῆσαι 0 .
φασὶ γοῦν ἤδη τινὰς τῶν σοφῶν τροχιζομένους ὑπὲρ τοῦ τὰ ἄρρητα μηνῦσαι γλῶτταν ἀποτραγόντας τὴν ἑαυτῶν ἀργαλεωτέραν κατὰ τῶν βασανιστῶν ἀντιτεχνήσασθαι βάσανον οὐ δυνηθέντων ἃ ἐπόθουν ἐπιγνῶναι .
ἐξευνουχισθῆναί γε μὴν ἄμεινον ἢ πρὸς συνουσίας ἐκνόμους λυττᾶν 0 .
ἅπαντα δὴ ταῦτα συμφοραῖς ἀνηκέστοις βαπτίζοντα τὴν ψυχὴν δίκης καὶ τιμωρίας εἰκότως ἂν τῆς ἀνωτάτω τυγχάνοι .
λέγει δ ἑξῆς ὅτι „ ἔθετο κύριος ὁ θεὸς σημεῖον τῷ Κάιν , τοῦ μὴ ἀνελεῖν αὐτὸν πάντα τὸν εὑρίσκοντα “  Gen .
καὶ τί τὸ σημεῖόν ἐστιν , οὐ δεδήλωκε , καίτοι γε εἰωθὼς τὴν ἑκάστου φύσιν διὰ σημείου δεικνύναι , ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἐν Αἰγύπτῳ τὴν ῥάβδον μεταβαλὼν εἰς ὄφιν καὶ τὴν χεῖρα Μωυσέως εἰς χιόνος ἰδέαν καὶ τὸν ποταμὸν εἰς αἷμα 0 1 .
μήποτ  οὖν αὐτὸ τοῦτο σημεῖόν ἐστι τῷ Κάιν τοῦ μὴ φονευθῆναι τὸ μηδέποτε ἀναιρεθῆναι ·
οὐ γὰρ θάνατον αὐτοῦ διὰ πάσης τῆς νομοθεσίας δεδήλωκεν αἰνιττόμενος ὅτι , ὥσπερ ἡ μεμυθευμένη Σκύλλα , κακὸν ἀθάνατόν ἐστιν ἀφροσύνη , τὴν μὲν κατὰ τὸ τεθνάναι τελευτὴν οὐχ ὑπομένουσα , τὴν δὲ κατὰ τὸ ἀποθνῄσκειν πάντα ἐνδεχομένη τὸν αἰῶνα 0 .
εἴθε μέντοι συμβαίνοι τ ἀναντία , ὡς ἐκποδὼν τὰ φαῦλα ἀναιρεῖσθαι παντελῆ φθορὰν ὑπομένοντα ·
νῦν δ ἀεὶ ζωπυρούμενα τὴν ἀθάνατον ἐγκατασκήπτει νόσον τοῖς ἅπαξ πρὸς αὐτῶν ἁλοῦσιν .
„ Ἐξῆλθε δὲ Κάιν ἀπὸ προσώπου τοῦ θεοῦ , καὶ ᾤκησεν ἐν γῇ Ναὶδ κατέναντι Ἐδέμ “  Gen .
νυνὶ διαπορῶμεν , εἰ χρὴ τῶν ἐν ταῖς διερμηνευθείσαις βίβλοις ὑπὸ Μωυσέως τροπικώτερον ἀκούειν , τῆς ἐν τοῖς ὀνόμασι προχείρου φαντασίας πολὺ τ ἀληθοῦς ἀπᾳδούσης .
εἰ γὰρ πρόσωπον μὲν ἔχει τὸ ὄν , ὁ δὲ βουλόμενος αὐτὸ καταλιπεῖν ἑτέρωσε μετανίστασθαι ῥᾷστα δύναται , τί τὴν Ἐπικούρειον ἀσέβειαν ἢ τὴν τῶν Αἰγυπτίων ἀθεότητα ἢ τὰς μυθικὰς ὑποθέσεις , ὧν μεστὸς ὁ βίος ἐστί , παραιτούμεθα ;
πρόσωπον μὲν γὰρ ζῴου τμῆμά ἐστιν , ὁ δὲ θεὸς ὅλον , οὐ μέρος 0 ·
ὥστ ἀνάγκη καὶ τὰ ἄλλα προσαναπλάττειν , αὐχένα καὶ στέρνα καὶ χεῖρας καὶ βάσεις , ἔτι δ αὖ γαστέρα καὶ τὰ γεννητικὰ καὶ τὸ ἄλλο τῶν ἐντός τε καὶ ἐκτὸς ἀνάριθμον πλῆθος 0 1 .
ἀκολουθεῖ δ ἐξ ἀνάγκης τῷ ἀνθρωπομόρφῳ τὸ ἀνθρωποπαθές , ἐπεὶ καὶ ταῦτα οὐ περιττὰ καὶ παρέλκοντα , τῆς δὲ τῶν ἐχόντων ἐπίκουρα ἀσθενείας ἡ φύσις ἀπειργάζετο τὰ ὅσα πρὸς τὰς οἰκείας χρείας τε καὶ ὑπηρεσίας ἀκολούθως ἐφαρμόττουσα 0 .
τὸ δὲ ὂν οὐδενὸς χρεῖον , ὥστ εἰ μη δὲ τῆς ἀπὸ τῶν μερῶν ὠφελείας , οὐ δ ἂν ἔχοι μέρη τὸ παράπαν 0 1 .
ἐξέρχεται δὲ πόθεν ;
ἢ ἐκ τῶν βασιλείων τοῦ πανηγεμόνος 0 ;
θεοῦ δὲ οἶκος αἰσθητὸς τίς ἂν εἴη πλὴν ὅδε ὁ κόσμος , ὃν καταλείπειν ἀμήχανόν τε καὶ ἀδύνατον 0 ;
πάντα γὰρ ὧν γένεσίς ἐστιν οὐρανοῦ κύκλος περισφίγξας ἐντὸς ἑαυτοῦ κατέχει .
καὶ γὰρ αἱ τῶν τετελευτηκότων ἀναστοιχειούμεναι μοῖραι πάλιν εἰς τὰς τοῦ παντὸς δυνάμεις ἐξ ὧν συνέστησαν ἀποκρίνονται , τοῦ δανεισθέντος ἑκάστῳ δανείσματος κατὰ προθεσμίας ἀνίσους ἀποδιδομένου τῇ συμβαλούσῃ φύσει , ὁπότε βουληθείη τὰ ἑαυτῆς χρέα κομίζεσθαι .
καὶ μὴν ὅ γε ἐξιὼν ἀπό τινος ἐν ἑτέρῳ χωρίῳ τὸ ἀπολειπόμενον ἑαυτοῦ 0 ·
τῷ δὲ συμβέβηκεν ἀκολουθεῖν τὸ χηρεύειν τινὰ μέρη τῶν ἐν κόσμῳ θεοῦ μηδὲν κενὸν μη δὲ ἔρημον ἑαυτοῦ καταλελοιπότος , ἀλλὰ πάντα διὰ πάντων ἐκπεπληρωκότος .
εἰ δὲ μή τε πρόσωπον ἔχει ὁ θεὸς ἅτε τὰς τῶν γεγονότων ἰδιότητας ἁπάντων ἐκβεβηκὼς μή τε ἐν μέρει καταγίνεται ἅτε περιέχων , οὐ περιεχόμενος , ἀδύνατον δ  ἐστὶν ὥσπερ ἐκ πόλεως τοῦδε τοῦ κόσμου μεταναστῆναί τι μέρος αὐτοῦ μηδενὸς ἀπολειφθέντος ἔξω , λοιπὸν ἂν εἴη λογισαμένους ὅτι τῶν προταθέντων οὐδὲν κυριολογεῖται τὴν δι ἀλληγορίας ὁδὸν φυσικοῖς φίλην ἀνδράσι τρέπεσθαι τὴν ἀρχὴν ἐνθένδε τοῦ λόγου ποιησαμένους ·
εἰ τὸ ἐκ προσώπου μεταναστῆναι βασιλέως θνητοῦ χαλεπόν ἐστι , πῶς οὐ παγχάλεπον τὴν θεοῦ φαντασίαν καταλιπόντα οἴχεσθαι , μηκέτι εἰς ὄψιν ἀφικνεῖσθαι τὴν αὐτοῦ διεγνωκότα , τοῦτο δ ἐστὶν ἀφάνταστον αὐτοῦ γενέσθαι τὸ ψυχῆς ὄμμα πηρωθέντα 0 ;
καὶ ὅσοι μὲν ἐξ ἀνάγκης τοῦτο ὑπέμειναν ἀπαραιτήτου δυνάμεως κράτει πιεσθέντες , ἐλέου μᾶλλον ἢ μίσους τυγχάνοιεν ἄν ·
ὅσοι δὲ ἑκουσίῳ γνώμῃ τὸ ὂν ἐξετράποντο , ὑπερβάλλοντες καὶ τὸν αὐτῆς ὅρον κακίας  τί γὰρ ἂν ἰσοστάσιον εὑρεθείη κακόν ;
μὴ τὰς ἐξ ἔθους , ἀλλὰ καινὰς καὶ παρηλλαγμένας διδότωσαν δίκας .
ἦ καινοτέραν καὶ μείζονα ἐπινοῶν οὐκ ἄν τις εὕροι τῆς ἀπὸ τοῦ πανηγεμόνος ἐξόδου καὶ φυγῆς .
| τὸν μὲν οὖν Ἀδὰμ ὁ θεὸς ἐκβάλλει , ὁ δὲ Κάιν ἐθελοντὴς ἐξέρχεται , δηλοῦντος ἡμῖν Μωυσέως ἑκατέρου τρόπου εἶδος , ἑκούσιόν τε καὶ ἀκούσιον .
ἀλλὰ τὸ μὲν ἀκούσιον ἅτε οὐχ ἡμετέρᾳ γνώμῃ συνιστάμενον λήψεται τὴν ἐνδεχομένην αὖθις ἴασιν ·
„ ἐξαναστήσει γὰρ ὁ θεὸς σπέρμα ἕτερον ἀντ Ἄβελ , ὃν ἀπέκτεινε Κάιν “  Gen .
4 , 25  ψυχῇ τῇ μὴ παρ ἑαυτῆς τραπείσῃ , γέννημα ἄρρεν , Σὴθ τὸν ποτισμόν 0 .
τὸ δὲ ἑκούσιον ἅτε βουλῇ καὶ προμηθείᾳ γενόμενον ἀνιάτους εἰς ἀεὶ κῆρας ἐνδέξεται .
καθάπερ γὰρ τὰ ἐκ προνοίας ἀμείνω τῶν ἀκουσίων κατορθώματα , τὸν αὐτὸν τρόπον ἐν τοῖς ἁμαρτήμασι κουφότερα τῶν ἑκουσίων τὰ ἀκούσια 0 1 .