Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἀλλ  αἱ ρε τόν μοί ἐστ ιν μὴ πράξασαν ἐμπεσεῖν εἰς τὰς χεῖρας ὑμῶν ἢἁμαρτεῖν ἐνώπιον κυρίου .
ἴδετε ῥήματα σώφρονος γυναικὸς καὶ θεῷ μεμελη μένης ·
στενά μοι φησίν , πάντοθεν .
ἡ γὰρ ἐκκλησία οὐ μόνον ὑπὸ Ἰουδαίων θλίβεται καὶ στενοχωρεῖται , ἀλλὰ καὶ ὑπὸ ἐθνῶν καὶ ὑπὸ τῶν λεγομένων ψευδωνύμων Χριστιανῶν , οἳ ἀεὶ τὸ σῶφρον καὶ εὐστα θὲς ταύτης ἐνορῶντες φθείρειν ταύτην βιάζονται .
ἐὰν οὖν , φησίν , τοῦτο πράξω , θάνατός μοί ἐστιν .
τὸ γὰρ παρακοῦσαι θεοῦ καὶ ὑπακοῦσαι ἀνθρώποις θάνατον καὶ κόλασιν αἰώνιον ἐργάζεται .
ἐὰν δὲ μὴ πράξω , οὐκ ἐκ φεύξομαι τὰς χεῖ ρας ὑμῶν .
καὶ τοῦτο ἀληθὲς εἴρηκεν .
οἱ γὰρ προσαγόμενοι ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ , ἐὰν μὲν πράξωσι τὸ ὑπὸ ἀνθρώπων κελευόμενον , ἀπέθανον τῷ θεῷ , ζῶσι δὲ τῷ κόσμῳ , ἐὰν δὲ μὴ πράξωσιν , οὐκ ἐκφεύγουσι τὰς χεῖρας τῶν δικαστῶν , ἀλλ  ὑπ αὐτῶν ἐκείνων κατακρινόμενοι ἀποθνῄσκουσιν .
α ἱρε τὸν γάρ ἐστιν μὴ πράξαντας ἡμᾶς ἐμπε σεῖν εἰς τὰς χεῖρας αὐτῶν ἢ ἁμαρτῆσαι ἐνώπιον κυρίου .
τοῦτο γὰρ διαφορώτερον ἀποθανεῖν ὑπὸ ἀνθρώπων ἀδίκως , ἵνα παρὰ θεῷ ζήσωμεν , ἢ συνθεμένους αὐτοῖς καὶ ἀπολυθέντας ὑπ αὐτῶν ἐμπεσεῖν εἰς τὰς χεῖρας τοῦ θεοῦ 0 1 .
διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἔζησεν καὶ ἀπέθανεν καὶ ἀνέστη , ἵνα ζώντων καὶ νεκρῶν κυριεύσῃ .
ταῦτα πάλαι ἐδίδασκεν ἡμᾶς ἡ μακαρία Σουσάννα κατὰ πάντα ἐν ἑαυτῇ προτυποῦσα τὰ τῆς ἐκκλησίας μυστήρια , ἧς τὸ πιστὸν καὶ εὐλαβὲς καὶ τὸ σῶφρον περὶ τὸ σ ῶμ α ἐν πάσῃ τῇ γ ῇ ἕως νῦν κη ρύσσε ται .
παρακ αλ ῶ οὖ ν ·
πάντες οἱ τα ύτην τ ‹ ὴν γραφὴν ἀναγινώσκοντες , γυναῖκες καὶ παρθένοι , μικροὶ › καὶ μ εγ ά λοι , πρὸ ὀφ θαλμῶν ἔχοντες τὴν τοῦ θεοῦ κρίσι ν , ὡς ὑπόδειγμα λαβόντες μιμ ή σασ θε ταύτην καὶ ‹ ὡς Σουσάν › να ὑπὸ θεοῦ ἐκδικηθῆ ναι καὶ ὑπὸ τοῦ ἐν τῷ Δανιήλ πολιτευσαμένου λόγου ἐκ τοῦ δευ τέρου θανάτου ῥυσθῆναι δυνήσεσθε .
οἱ μὲν γὰρ ἄνδρες ζητοῦντες τὸ σεμνὸν τοῦ Ἰωσήφ , αἱ δὲ γυναῖκες τὸ ἁγνὸν καὶ πιστὸν τῆς Σουσάννης , μὴ δότε ψόγον βλασφημίας καθ ὑμῶν , ἵνα μὴ στήσητε τὰ ὑπὸ τῶν πρεσβυτέρων εἰρημένα ὡς ἀληθῆ 0 .
παρενέδυσαν γὰρ πολλοὶ ψευδολόγοι καὶ φρεναπάται , ἐξαπατοῦντες τὰς τῶν ἁγίων ἀκεραίους ψυχάς , οἱ μὲν τὰς γυναῖκας πιθανοῖς λόγοις διαφθεί ροντες καὶ πρὸς τὰς ἰδίας ἐπιθυμίας ἐφέλκοντες , οἱ δὲ τοὺ ς ἄν δρας αἱρετικοῖς ῥήμασι ν καταστρ έ φοντες , ἵνα τὸ ἑ αυτῶν θέλημα τελέσ ωσιν .
διὰ τοῦτο προ ορῶν ὁ ἀπόστολος τὰ ἐσό μενα ‹ εἶπεν ·
φο › βοῦμαι μήπως ὡς ὁ ὄφις ἐ πλάνη σεν τὴν Εὔαν ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτοῦ φθαρῇ τὰ νοήματα ὑμῶν ἀπὸ τῆς γνώσεως τῆς εἰς τὸν Χριστόν .
ἀνα νήψατε πά ντες οἱ ἅγιοι , παρακαλῶ ·
τὴν ἀλή θειαν ἀγαπήσατε καὶ τὸ καθαρὸν τῆς Σουσάννης ἐπιγνῶτε , ἥτις οὐ σαρκί , ἐπιθυμίᾳ ἡδονῆς , ἐδουλώθη , οὐ δὲ προσώποις πρεσβυτέρων συν ηρπάγη , ἀλλὰ τὸν θεὸν ἐξ ὅλης καρδίας ἐφοβήθη , τὸν πρόσκαιρον θάνατον αἱρησαμένη , ἵνα τὸν δεύτερον τοῦ πυρὸς θάνατον ἐκφύγῃ .
τούτων οὖν γινομένων , φησὶν ἡ γραφή ·
καὶ ἀνεβόησεν φωνῇ μεγάλῃ Σουσάννα , ἐβόησαν δὲ καὶ οἱ δύο πρεσβύτεροι κατέναντι αὐτῆς .
πρὸς τίνα οὖν ἐβόησεν ἡ Σουσάννα , ἀλλ ἢ πρὸς τὸν θεόν , ὡς καὶ Ἡσαΐας λέγει 0 ·
τότε βοήσεις καὶ ὁ θεὸς εἰσ ακούσεταί σου , ἔτι λαλοῦντός σου ἐρεῖ ·
ἰδοὺ πάρειμι .
ἐβόησαν δὲ καὶ οἱ δύο πρεσβύτεροι κατέναντι αὐτῆς .
οἱ γὰρ ἄνομοι οὐ παύονται βοῶντες καθ ἡμῶν καὶ λέγοντες ·
αἶρε ἐκ τῆς γῆς τὸν τοιοῦτον ·
οὐ γὰρ καθῆκεν αὐτοὺς ζῆν .
καὶ δραμὼν ὁ εἷς ἤνοιξεν τὰς θύρας τοῦ παραδείσου , τὴν πλατεῖαν καὶ εὐρύχωρον ὁδὸν ἐπιδεικνύων , δι ἧς οἱ τούτοις πειθόμενοι ἀπόλλυνται .
τὰ μὲν κοράσια γὰρ τὴν στενὴν καὶ πλαγίαν ἡμῖν θύραν ἐφανέρωσαν , δι ἧς καὶ αὐταὶ ἐξεπορεύθησαν .
καὶ οἱ δοῦλοι ἀκούσαντες τὴν φωνὴν τῆς Σουσάννης εἰσεπορεύθησαν .
οὗτοι δὲ τὸ ἐναντίον ἐποίησαν , ἀνοίξαντες τὰς πλατείας θύρας , ἀφορμήν τινα θανάτου κατ αὐτῆς τεχναζόμενοι .
ὡς δὲ εἶπαν οἱ πρεσβύτεροι τοὺς λόγους αὐτῶν κατῃσχύνθησαν οἱ δοῦλοι σφόδρα , ὅτι πώποτε οὐκ ἐγενήθη λόγος περὶ Σουσάννης πονηρός .
ὡς τὸ ἐκ παιδὸς σωφρόνως βιοῦν , ἀγαπητοί , ἔπαινον παρέχει ἀνθρώποις ἄχρι θανάτου 0 ·
τὸ ὅμοιον γὰρ ἐπὶ τῇ Σουσάννῃ συνέβη , ἥτις ἀκριβ ῶς ἐκ νηπιό τητος τὸν νόμον Μ ωϋσέ ως μ ελετή σασα καὶ σεμνῶς καὶ σωφρόνως βιώσα σα ἄπι στον ἐποίησεν τὸ ῥῆμα διὰ τῶν πρεσβυτέρων κατ αὐτῆς λελαλημένον .
οὕτ ως καὶ πᾶς πιστὸς ἢ πιστή , ἐὰν μὲν τὴν πίστιν ἣν παρέλαβεν τηρήσῃ φοβούμενος τὸν θεόν , οὐχ ἁμαρτήσει .
ἐὰν δὲ λέγηται μὲν πιστός , ἀπίστου δὲ ἔργα ποιῇ , ὁ τοιοῦτος λήψεται παρὰ θεοῦ δισσὸν τὸ κρῖμα , εἰ καὶ νῦν ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ δοκεῖ διαλανθάνειν .
καὶ ἐγένετο τῇ ἐπαύριον ὡς συνῆλθεν ὁ λαὸς πρὸς τὸν ἄνδρα αὐτῆς Ἰωακείμ , ἦλθον καὶ οἱ δύο πρεσβύτεροι πλήρεις τῆς ἀνό μου ἐννοίας κατὰ Σουσάννης τοῦ θανατῶσαι αὐτὴν καὶ εἶπαν ἔμπροσθεν τοῦ λαοῦ ·
ἐξαποστείλατε δὴ ἐπὶ Σουσάνναν θυγατέρα Χελκίου , ἥ ἐστιν γυνὴ Ἰω ακείμ .
οἱ δὲ ἀπέστειλαν καὶ ἦλθεν αὐτὴ καὶ οἱ γονεῖς αὐτῆς καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς καὶ πάντες οἱ συ γγενεῖς αὐτῆς .
τοῦτο ὁ ρᾶται καὶ νῦν ·
ἡνίκα γάρ τις τῶν ἁγίων κρατού μενος ἄγεται εἰς δικαστήριον , ἐκεῖ πάντες συντρέχουσιν ἰδεῖν ποῖον τὸ ἀποβησόμενον αὐτῷ .
ἡ δὲ Σουσάννα ἦν τρυφερὰ τῷ εἴδει καὶ καλὴ τῇ ὄψει σφόδρα .
ταύτῃ γὰρ κάλλος περιέκειτο , οὐ κάλλος περὶ σῶμα πορνικόν , ὃν τρόπον περιέκειτο τῇ Ἰεζάβελ , οὐ δὲ ὄψις ποικίλοις χρώμασιν πεφυκωμένη , ἀλλ εἶχεν κάλλος πίστεως καὶ σωφροσύνης καὶ ἁγιασμοῦ .
οἱ δὲ παράνομοι ἐκέλευσαν ἀποκαλυφ θῆναι αὐτήν , ἦν γὰρ κατακεκαλυμμένη , ὅπως ἐμπλησθῶσιν τοῦ κάλλους αὐτῆς .
νοήσωμεν , ἀγαπητοί , τίνος ἡ ἐνέργεια αὕτη ἡ πονηρά 0 .
τοῦ γὰρ ἀποστόλου εἰπόντος 0 ·
ἡ γυνὴ κάλυμμα ὀφείλει ἔχειν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς διὰ τοὺς ἀγγέλους , οὗτοι τὸ ἐναντίον ἐποίησαν ·
ἐκέλευσαν αὐτὴν ἀποκαλυφθῆναι ἐνώπιο ν τοῦ λαοῦ καὶ τοῦτο μὴ αἰσχυνό με νοι .
ἀν α στάντες δὲ ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ ἔθηκαν τὰς χεῖρας ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτῆς , ἵνα καὶ ἐν τῷ ἅψασθαι αὐτῆς τῆς ἰδίας ἐπιθυμίας τὸν κόρον τελέσωσιν .
ἡ δὲ κλαίουσα ἀνέβλεψεν εἰς τὸν οὐρανόν ·
ἦν γὰρ ἡ καρδία αὐτῆς πεποιθυῖα ἐπὶ τῷ κυρίῳ .
διὰ γὰρ τῶν δακρύων ἐφείλκετο τὸν ἀπ οὐρανῶν λόγον , τὸ�� μέλλοντα διὰ δακρύων ἐγείρειν τὸν Λάζαρον τεθνηκότα .
Εἶπον δὲ οἱ πρεσβύτεροι ·
περιπατούντων ἡμῶν ἐν τῷ παραδείσῳ μόνων , εἰσῆλθεν αὕτη μετὰ δύο παιδισκῶν καὶ ἀπέκλεισεν τὰς θύρας τοῦ παραδείσου καὶ ἀπέλυσεν τὰς παιδίσκας καὶ ἦλθεν πρὸς αὐτὴν νεανίσκος ὃς ἦν κεκρυμμένος καὶ ἀνέπεσεν μετ αὐτῆς .
ἡμεῖς δὲ ὄντες ἐν τῇ γωνίᾳ τοῦ παραδείσου ἰδόντες τὴν ἀνομίαν , ἐδράμομεν ἐπ αὐτούς ·
καὶ ἰδόντες συγγινομένους αὐτοὺς ἐκείνου μὲν οὐκ ἠδυνήθημεν ἐγκρα τεῖς γενέσθαι διὰ τὸ ἰσχύ ειν αὐτὸν ὑπὲρ ἡμᾶς καὶ ἀν οίξαντα τὰς θύρας ἐκπ ε πηδηκέναι , ταύτης δ ὲ ἐπι λα βόμ ενοι ἐπηρωτῶ μεν , τίς ἦν ὁνεανίσκος , καὶ οὐκ ἠ θέ λησεν ἀ ναγγεῖλαι ἡμῖν .
ταῦτα μαρτυροῦ μεν .
καὶ ἐπίστευσαν αὐτοῖς ὡς πρεσβυτέροις τοῦ λ αοῦ καὶ κ ρ ι ταῖς καὶ κατέκριναν αὐτὴν ἀπο θανεῖν .
δεῖ οὖν ἡμᾶς ἐν παντὶ πράγματι ἑδραίους γινομένους μὴ λόγοις ψευδέσι προσέχειν μη δὲ προσώποις ἀρχόντων εὐκόλως συν αρπαζομένους πείθεσθαι , γινώσκοντας ὅτι λόγον ἔχομεν δοῦναι τῷ θεῷ , ἀλλὰ τῆς ἀληθείας τυχόντας καὶ τὸ ἀκριβὲς τῆς πίστεως ἐπιζητοῦντας εὐαρέστους εἶναι τῷ θεῷ .
οἱ γὰρ υἱοὶ Ἰσραὴλ πάλαι εὐκόλως τοῖς ἄρχουσιν πεισθέντες καὶ τὸ ἀληθὲς μὴ ἀνακρίναντες , φόνου αἴτιοι ἐγένοντο , ἀδίκως τὴν Σουσάνναν κατακρίναντες .
ἡ δὲ τὸν ἀπ οὐρανοῦ ἔκδικον ἐπικαλου μέ ν ηἐβόησεν ‹ λέγουσα ·
ὁ θεὸς ὁ αἰώνιος ὁ τῶν κρυπτῶν γνώστης › ὁ ‹ εἰδὼς τὰ πάντα πρὶν γενέσεως αὐτ › ῶν , σὺ ἐπίστασαι ὅτι ψευδῆ μου κατεμαρτύρησαν ·
καὶ ἰδοὺ ἀποθνῄσκω μὴ ποιή σ ασα μη δὲν ὧν ο ὗτοι ἐπο νηρεύσαντο κατ  ἐμοῦ .
καὶ εἰσ ήκουσεν ὁ θεὸς τῆς φωνῆς αὐτῆς .
ὅσοι γὰρ ἐπι καλοῦνται αὐτὸν ἐκ καρδίας καθαρᾶς , τούτων ὁ θεὸς ἐπακούει ·
ὅσοι δὲ ἐν δόλῳ καὶ ὑποκρίσει , ἀποστρέφει τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀπ αὐτῶν 0 .
καὶ ἀπαγομένης , φησίν , ἀποθανεῖν , ἐξήγειρεν ὁ θεὸς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον παιδαρίῳ νεωτέρῳ , ᾧ ὄνομα Δανιήλ , καὶ ἐβόησεν φωνῇ μεγάλῃ ·
καθαρὸς ἐγὼ ἀπὸ τοῦ αἵματος ταύτης 0 .
τί οὖν ἐστιν τὸ γεγενημένον , ἀγαπητοί ;
πρόσχωμεν γάρ ·
διὰ ποίαν αἰτίαν πρὸ τοῦ κατακριθῆναι αὐτὴν οὐ γεγένηται ἡ ἐπισκοπὴ αὕτη παρὰ κυρίου , ἀλλ  ἐν τῷ ἐπάγεσθαι αὐτὴν ἀπολέσθαι ;
ἵνα ἡ μεγαλειότης καὶ ἡ δύ ναμις θεοῦ ἐ πιδειχθῇ .
πῶ ς ο ὖ ν 0 ;
ὅτε θέλει τινὰ τῶν δ ού λω ν αὐτοῦ ῥύσ ασ θαι , δ ύνατ αι ῥύσασθαι αὐτὸν καὶ σῶ ‹ σαι , ἡνίκα ἂν θέλῃ καὶ ὡς ἂν θέλῃ .
ὅτε δὲ θέ › λει παραλα βεῖν αὐτόν , ἀ πόλλυσθαι ἐᾷ , ἵνα τὰς κο λάσεις ὑπομείναντα ὡς γεννα ῖον ἀ θλ ητὴν στεφα νώσας δο ξά σῃ .
τῆς γὰρ Σουσάννης πρ οσ ευξαμένης καὶ εἰσακουσ θείσης , ἐξαπεστάλη ἄγγελος κυρίου ἔκδικος α ὐτῆς καὶ βοηθὸς γενάμενος , ἵνα τοὺς κατ αὐτῆς ἐπιβούλους διολέσῃ .
οὗ τὴν ὁρμὴν θεασάμενος ὁ μακάριος Δανιήλ , ἅτε προφήτης ὑπάρχων καὶ πνεῦμα θεοῦ κεκτημένος , ἐβόησεν λέγων καθαρὸς ἐγὼ ἀπὸ τοῦ αἵματος ταύτης , ἵνα μὴ καὶ αὐτὸς αἴτιος φόνου γενηθῇ , ὃν τρόπον καὶ ὁ Πιλάτος ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ ἐποίησεν , ὃς ἀπενίψατο τὰς χεῖρας ὕδατι λέγων ·
καθαρὸς ἐγὼ ἀπὸ τοῦ αἵματος τούτου 0 .
ἀλλ  ἴσως ἐρεῖ τις ἄγραφον τοῦτο εἰρῆσθαι καὶ μὴ δυνά μενον γνωσθῆναι εἰ ὁ Δα ‹ νιὴλ τὸ › ν ἄγγ ελον ἰδ ὼ ν ἐβόησε ν καθαρὸς ἐγὼ ἀπὸ τοῦ αἵ μα τ ος ταύτης .
εἰ περιμέν εις ὀλί γον , ὦ ἄνθ ρωπε , α ὐτὸς ὁ Δανι ὴλ ἐκδι δάξ ει σε .
τοῦ γὰρ λαοῦ ἀκούσαν τος τὴν φωνὴν καὶ θαυμά σαν τος , ἀπεκρί θη αὐτοῖς ·
οὕτως μωροὶ υἱοὶ Ἰσραήλ 0 ;
οὐκ ἀνακρίναν τες , οὐ δὲ τὸ σαφὲς ἐπι γνόν τες κατεκρίνατε θυγατέρα Ἰσραήλ ;
καὶ νῦν ἀναστρέψατε εἰς τὸ κριτήριον ·
ψευδῆ γὰρ οὗτοι κατεμαρτύρησαν αὐτῆς .
καὶ ὑπέστρεψεν ὁ λαὸς μετὰ σπουδῆς .
οἱ δὲ παράνομοι χλευάζοντες τὸν Δανιήλ καὶ ἐξουθενοῦντες ὡς ἅτε παιδάριον νεώτερον , μὴ ἐνορῶντες τὴν ἐν αὐτῷ τοῦ λόγου δύναμιν , ἔφρασαν λέγοντες 0 ·
δεῦρο κάθισον ἐν μέσῳ ἡμῶν καὶ ἀπάγγειλον ἡμῖν ὅτι σοὶ δέδωκεν ὁ θεὸς τὸ πρεσβυτέριον .
διαχωρίσατε αὐτοὺς ἀπ ἀλλήλων μακρὰν καὶ ἀνακρινῶ αὐτούς .
ὡς δὲ διεχωρίσθησαν εἷς ἀπὸ τοῦ ἑνός , προσκα ‹ λεσάμενος τὸν › ἕνα εἶπεν αὐτῷ ·
πεπαλαιωμένε ἡ μερῶν κακῶν , νῦν ἥκασιν αἱ ἁμαρτίαι σου ἃς ἐποίεις τὸ πρότερον κρίνων κρίσεις ἀδίκους καὶ τοὺς μὲν ἀθῴους κατακρίνων , ἀπολύων δὲ τοὺς αἰτίους , λέγοντος τοῦ κυρίου ·
ἀθῷον καὶ δίκ αιον οὐκ ἀποκτενεῖς ·
νῦν οὖν ταύτην εἴπερ εἶδες , εἶπόν μ οι ὑπὸ τί δένδρον εἶδες αὐτοὺς ὁμιλοῦντας ἀλλήλοις ;
ὑπὸ σχῖνον .
εἶπεν δὲ Δανιήλ ·
ὀρθῶς ἔψευσαι εἰς τὴν σεαυτοῦ κεφαλήν 0 ·
ἤδη γὰρ ἄγγελος τοῦ θεοῦ ἐξῆλθεν λαβὼν φάσιν παρὰ τοῦ θεοῦ σχίσαι σε μέσον .
ἀπέλυσεν οὖν Δανιήλ τοῦ ζητου μένου .
τὸ γὰρ εἰπεῖν ἤδη ἄγγελος τοῦ θεοῦ ἐξῆλθεν λαβὼν φάσιν παρὰ τοῦ θεοῦ σχίσαι σε μέσον δηλοῖ ὅτι ἡνίκα προσηύξατο ἡ Σουσάννα πρὸς τὸν θεὸν καὶ εἰσηκούσθη , τότε ἐξαπεστάλη ἄγγελος βοηθήσων αὐτῇ .
ὃν τρόπον καὶ ἐπὶ τῷ Τωβίᾳ καὶ τῇ Σάρρᾳ συνέβη .
προσευξαμένων γὰρ αὐτῶν , αὐτῇ τῇ ὥρᾳ καὶ αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ εἰσ ηκούσθη ἡ δέησις ἀμφοτέρων καὶ ἀπεστάλη ὁ ἄγγελος Ῥαφαὴλ ἰάσασθαι τοῦς δύο .
ο ὕτως οὖν ἡ γραφὴ προεῖπεν διὰ τοῦ προφήτου Ἀμὼς πρὸ ‹ ς τὸν οἶκον Ἰσραὴλ λέ › γουσα ·
εἰ ποιεῖ κύριος ὁ θεὸς πρᾶγμα εἰ μὴ πρῶτον ἀπο καλύψει τοῖς δού λοις αὐτοῦ τοῖς προφήταις 0 ;
ὀπτασία ἐγενή θη τῷ Δανιήλ καὶ ἐξηγέρθη τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐν αὐτῷ , ἵνα τῆς ἀνακρίσεως ὑπ αὐτοῦ γινομένης ὁ ἄγγελος τούτους διαχειρίσηται ὡς κακοὺς ψευδομάρτυρας .
ἀλλ  ἐπειδὴ φθάσαντες ἐν τῷ προοιμίῳ διηγησάμεθα ὅτι οἱ δύο πρεσβύτεροι εἰς τύπον ἀναφέρονται τῶν δύο λαῶν , τοῦ τε ἐκ περιτομῆς καὶ τοῦ ἐξ ἐθνῶν , οἳ καὶ ἀεὶ ἐπίβουλοι γίνονται τῆς ἐκκλησίας , ἴδωμεν τὰ ῥήματα αὐτοῦ τοῦ Δανιήλ καὶ μάθωμεν ὅτι ἐν μηδενὶ ἡμᾶς διαψεύδεται ἡ γραφή .
ἐν γὰρ τῷ εἰπεῖν τῷ πρώτῳ πεπαλαιωμένε ἡμερῶν κακῶν , νῦν ἥκασιν αἱ ἁμαρτίαι σου ἃς ἐποίει ς τὸ πρότερον κρίνων κρίσεις ἀδίκο υς κ αὶ τοὺς μὲν ἀ θῴ ους κ α τακρίνων , ἀπολύων δ ὲ τοὺς αἰτίους , λέγοντος τ ‹ οῦ κυρίου ἀ › θῷον καὶ δίκαι ον οὐκ ἀπο κτενεῖς , ὡς νομομαθεῖ ἐλάλει καὶ ὡ ς ἀγα π ῶν τι τὸν νόμον .
τῷ δὲ ἑτέρῳ οὐχ οὕτως ἐλάλησεν , ἀλλ  εἶπεν αὐτῷ › σπέρμα Χαναὰν ‹ καὶ οὐκ Ἰούδα 0 .
χαναναῖον αὐτὸν › ἀποκαλῶν ‹ οἷον ἐθνικὸν ὄντα ἐπέδειξεν , ὡς ἀπεριτμήτῳ λαλήσας αὐτῷ ·
οὕτως ἐπιθυμία ἐξηπάτησέ σε καὶ τὸ κάλλος διέστρεψε τὴν καρδίαν σου ; ›
οὕτω ςἐπ οι εῖτε θυγατράσιν Ἰσραήλ , κ ἀκεῖναι φοβού μεναι ὡμίλουν ὑμῖν , ἀ λλ  οὐ θ υ γάτηρ Ἰούδα ὑπέμεινεν τὴν ἀσχημοσύνην ὑμῶν .
νῦν οὖν ταύτην εἴπερ εἶδ ες , εἶπον ·
ὑπὸ τί δένδρον εἶδες αὐτοὺς ὁμιλοῦντας ἀλλήλοις ;
ὑπὸ πρῖνον 0 .
ὀρθῶς ἐψεύσω καὶ σὺ εἰς τὴν σεαυτοῦ κεφαλήν ·
μέλλει γὰρ ὁ ἄγγελος τοῦ θεοῦ πρίσαι σε μέσον , ὅπως ἐξολοθρεύσῃ ὑμᾶς .
ἵνα οὖν ἐν πᾶσιν τὸ σεμνὸν τῶν ἁγίων γραφῶν φυλαχθῇ καὶ τὸ καθαρὸν στόμα τῶν μακαρίων προφητῶν καθαρὸν ἀποδειχθῇ , ῥήματι ῥῆμα συγκρίνωμεν καὶ φράσει φράσεις συμβάλλομεν .
τῶν μὲν γὰρ πρεσ βυ τέρων τότε βουλ ομέν ων διὰ κακῶν ῥημ άτων ἐ ξαπα τῆ σαι τὴν ἑ αυτῶν ὄρεξιν κ αὶ ἀναιδῶς εἰπόντῶν ·
εἴδομεν συγγινομένους αὐτούς , ὁ μακάριος Δανιήλ ἐκόσμησεν τὸ ὑπὸ τούτ ων αἰσχρῶ ςτε καὶ μ ι ερῶς λελα λη μέ ‹ νον , λέγων αὐτοῖς ὑ › πὸ τί δ ένδρον εἶδες αὐτοὺς ὁμι λοῦντας ἀλλ ήλοις ;
ἄλλη γὰρ ἔννοιά ἐστιν ὁμιλίας καὶ ἄλλη συνουσίας .
τούτου τοίνυν γινομένου , ἀνεβόησεν , φησίν , πᾶσα ἡ συναγωγὴ φωνῇ μεγάλῃ καὶ ἔδωκεν αἶνον τῷ θεῷ ὅτι συνέστησεν αὐτοὺς Δανιήλ ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν ψευδομαρτυρήσαντας .
ἐν τῷ εἰπεῖν τὸν μὲν ἕνα σχῖνον , τὸν δὲ ἕτερον πρῖνον , ἐν τούτῳ ἡ ἀπόδειξις γεγένηται 0 .
τί γὰρ ἐβούλοντο λέγειν ;
ἐν τῷ θέλειν ἡμᾶς τοῦ νεανίσκου ἐγκρατεῖς γενέσθαι , οὐκ ἴδομεν ἀσφαλῶς ποῖον ἦν τὸ δένδρον .
ἀλλ  ἐπειδὴ ἐν πᾶσιν ἡ θεία γραφὴ σοφίζει ἡμᾶς ὁδηγοῦσα πρὸς τὴν ἀλήθειαν , ἐν τούτῳ δεῖ ν οεῖ ν ὅτι ἠναγκάζοντο ὑπὸ τοῦ πνεύματος τ οι αῦτα δένδρα ὀνο μάζειν , ἅτινα οὐκ ἦν ἐν τῷ παραδείσῳ πεφυτευμένα , ἵνα ἐκ τοῦ ἰδίου στόματος αὐτοὶ ἑαυτοὺς κατηγο ρήσω σιν .
εἰ μὲν γάρ τι τῶν ἐκεῖ πεφυτευμένων ὠνόμασαν , ἴσως ἂν τούτῳ τῷ ῥή μα τι ἐπεπ εί κησαν τὸν λαόν .
νυνὶ δὲ οὐχ οὕτως , ἀλλὰ τὰ μὴ ὄντα ἀπεφήνατο .
τοῦ γὰρ Δανιήλ τὰ ἐνθύμια τῆς καρδίας αὐτῶν διὰ τῶν ῥημάτων ἐλέγξαντος καὶ τὴν δεινὴν αὐτῶν ἐπιθυμίαν , ἣν ἔτι εἶχον ἐν ὀφθαλμοῖς , ἐξειπόντος , τὰ τε τούτων κρύφια ἀπ ἀρχῆς σφάλματα , ἃ ἐποίουν εἰς τὰς θυγατέρας Ἰσραήλ , φανερώσ αντος , αὐτοὶ ἐλεγχό μενοι ὑπὸ τοῦ ἁγίου πνεύματος , ἐσκοτισμένοι τῷ νοΐ , ξένα δένδρα ὠνόμασαν , ἵνα διὰ τοῦ ῥήματος αὐτοὶ ὑφ ἑαυτῶν συμποδισθῶσιν .
ὅθεν ἀκούσας πᾶς ὁ λαὸς καὶ πάντες οἱ συγγενεῖς αὐτῆς ἐβόησαν λέγοντες ·
ἐψεύσαντο ·
οὔ τε γὰρ σ χῖνος οὔ τε πρῖνος ἐν τῷ παραδείσῳ πεφύ τευ ται .
μετὰ τοῦτο ἐγερ θεῖσα πᾶσα ἡ συναγωγὴ ἔδωκεν αἶν ον τῷ θεῷ τῷ σῴζ οντι τοὺς ἐλπίζοντας ἐπ  αὐτόν .
καὶ ἀνέστησαν ἐπὶ τοὺς δύο πρεσβυτέρους καὶ ἐποίησαν αὐτοῖς ὃν τρόπον ἐπονηρεύσαντο τῷ πλησίον ποιῆσαι καὶ ἀπέκτειναν αὐτούς , ὅτι συνέστησεν αὐτοὺς Δανιήλ ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν ψευδομαρτυρήσαντας , ἵνα πληρωθῇ τὸ εἰρημένον ὁ ὀρύσσων βόθρον τῷ πλησίον ἐμπεσεῖται εἰς αὐτὸν αὐτός , καὶ ἐσώθη αἷμα ἀναίτιον ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ .
χελκίας δὲ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ᾔνεσαν τὸν θεὸν περὶ τῆς θυγατρὸς αὐτῶν μετὰ Ἰωακεὶμ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς καὶ τῶν συγγενῶν πάντων , ὅτι οὐχ εὑρέθη ἐν αὐτῇ ἄσχημον πρᾶγμα .
καὶ Δανιήλ ἐγένετο μέγας ἐνώπιον τοῦ λαοῦ ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ ἐπέκεινα .
προσέχειν οὖν ὀφείλομεν ἐν πᾶσιν , ἀγαπητοί , φοβού μενοι μή τις ἔν τινι παραπτώματι κρατηθεὶς αὐτὸς ὑφ  ἑ αυτοῦ ἔνοχος γένηται τῆς ἰδ ίας ψυχῆς , γινώσκοντες ὅτι ἔκδικος ὁ θεὸς περὶ πάντων γίνεται , αὐτὸς ὢν ὅλος ὀφθαλμός , λανθάνει δὲ τοῦτον τῶν ἐν κόσμῳ πραττομένων οὐδέν .
διὸ ἀεὶ ἐγρήγοροι καρδίαις καὶ σωφρόνως βιοῦντες τὴν Σουσάνναν μιμήσασθε καὶ τὸν παράδεισον ἐντρυφήσατε καὶ τοῦ ἀεννάου ὕδατος ἀπολαύσατε καὶ πάντα ῥύπον ἀποσμήξασθε καὶ ἐλαίῳ ἐπουρανίῳ ἁγιάσθητε , ἵνα σῶμα καθαρὸν θεῷ παραστήσητε καὶ τὰς λαμπάδας ἐξάψητε καὶ τὸν νυμφίον προσδοκή σητε , ἵνα κρούσαντα τοῦτον εἰσδέξησθε καὶ θεὸν διὰ Χριστοῦ ἀνυμνήσητε , ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας ·
‹ Ἐν τῷ ἔτει τῷ δευτέρῳ τῆς βασιλείας Ναβουχοδονόσορ ἐνυπνιάσθη Ναβουχοδονόσορ ἐνύπνιον καὶ ἐξέστη τὸ πνεῦμα αὐτοῦ , καὶ ὁ ὕπνος αὐτοῦ ἐγένετο ἀπ αὐτοῦ .
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς κα λέσαι › τοὺς ἐπ αοιδοὺς καὶ τοὺς μάγους καὶ τοὺς φαρμακοὺς ‹ καὶ τοὺς Χαλδαί › ους τοῦ ἀναγγ εῖλαι τῷ βα σιλεῖ τὰ ἐν ύπ ‹ νια αὐτοῦ ·
κ › αὶ ἦλθ αν καὶ ἔστη σαν ἐν ώπιον τοῦ βασι λέως .
καὶ εἶ ‹ πεν αὐτοῖς ὁ › βασιλεύς 0 ·
ἐνυπνιάσθην καὶ ἐξέστη τὸ πνεῦμά μου τοῦ γνῶναι τὸ ἐνύπνιον ·
καὶ ἐλάλησαν οἱ Χαλδαῖοι τῷ βασιλεῖ Συριστί ·
βασιλεῦ εἰς τοὺς αἰῶνας ζῆθι ·
σὺ τὸ ἐνύπνιον εἰπὲ τοῖς παισίν σου , καὶ τὴν σύγκρισιν ἀναγγελοῦμεν .
ἀπεκρίθη δὲ ὁ βασιλεὺς τοῖς Χαλδαίοις ·
ὁ λόγος ἀπ ἐμοῦ ἀπέστη ·
ἐὰν οὖν μὴ γνωρίσητέ μοι τὸ ἐνύπνιον καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ , εἰς ἀπώλειαν ἔσεσθε καὶ οἱ οἶκοι ὑμῶν διαρπα γήσονται ·
ἐὰν δὲ τὸ ἐνύπνιον καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ γνωρίσητέ μοι , δόματα καὶ δωρεὰς καὶ τιμὴν πολλὴν λήψεσθε παρ ἐμοῦ ·
πλὴν τὸ ἐνύπνιον καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ἀπαγγείλατε πρός με .
τὸ μὲν οὖν ἐνύπνιον τὸ ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἑωραμένον οὐκ ἦν ἐπίγειον , ἵνα ὑπὸ τῶν τοῦ κόσμου σοφῶν ἑρμηνευθῇ , ἀλλ ἦν ἐπουρά νιον , κατὰ θεοῦ βουλὴν καὶ πρόνοιαν ἰδίοις καιροῖς πληρούμενον .
καὶ διὰ τοῦτο ἀπεκρύβη μὲν ἀπὸ τῶν τὰ ἐπίγεια φρονούντων ἀνθρώ πων , ἵνα τοῖς τὰ ἐπουράνια ζητοῦσι τὰ ἐπουράνια μυστήρια ἀποκαλυφθῇ .
καὶ γὰρ ἐν Αἰγύπτῳ ἐπὶ τοῦ Φαραὼ ὁμοίως γέγονεν .
ἰδὼν γὰρ τὰ ἐνύπνια ἐξηγήσατο ταῦτα πᾶσιν τοῖς ἐξηγηταῖς Αἰγύπτου , καὶ οὐδεὶς ὁ ἀπαγγέλλων αὐτὰ τῷ Φαραώ 0 ·
ἡνίκα δὲ ὁ μακάριος Ἰωσὴφ παρῆν , εὐκαίρως ἐφανεροῦντο τὰ ὑπὸ ἑτέρων μὴ νοούμενα ·
καὶ διὰ τοῦτο θαυμάσας ὁ βασιλεὺς ἀπεκρίθη τοῖς παισὶν αὐτοῦ λέγων ·
ἆρα μὴ εὑρήσομεν ἄνδρα τοιοῦτον , ἐν ᾧ ἐστιν πνεῦμα θεοῦ ἐπ αὐτὸν ;
δι  ὃ σημαίνουσα ἡ γραφὴ ὅτι οὐδεὶς δυνατὸς ἔσται τὰ ἐπουράνια μυστήρια διηγή σασ θαι , ἐὰν μὴ ᾖσυγκρίνων ὡ ς μέτοχος τοῦ ἁγίου π ν εύματος 0 .
οὕτως ‹ οὖν καὶ ἐν Βα › βυλῶνι ἀπεκρύβη τὸ ὅραμα ἀπὸ τοῦ βασιλέως , ἵνα ὑπὸ θεοῦ ἐκλελεγμένος Δανιήλ προφήτης ὢν ἀποδειχθῇ .
ὅσα γὰρ ἀπὸ μὲν ἑτέρων ἀποκέκρυπται , ὑπὸ ἑτέρου δὲ φανεροῦται , ἐξ ἀνάγκης προφήτην ἀποδείκνυσιν τὸν λέγοντα .
ἵνα οὖν μὴ ἔν τινι τρόπῳ μηχανησάμενοι οἱ Χαλδαῖοι ῥήμα σιν πλάνης διαψεύσωνται τὸν βασιλέα , κατανυγεὶς Ναβουχοδονόσορ εἶπεν πρὸς αὐτούς ·
ἐπ  ἀληθείας οἶδα ἐγὼ ὅτι καιρὸν ὑμεῖς ἐξα γοράζετε , καθότι ἴδετε ὅτι ἀπέστη ἀπ ἐμοῦ τὸ ῥῆμα ·
ἐὰν οὖν τὸ ἐνύπνιον μὴ ἀπαγγείλητέ μοι , οἶδα ὅτι ῥῆμα ψευδὲς καὶ διεστραμμένον συνέθεσθε εἰπεῖν ἐνώπιόν μου , ἕως οὗ ὁκαιρὸς παρέλθοι .
ἀπεκρίθησαν οἱ Χαλδαῖοι τῷ βασιλεῖ λέγον τες ὅτι οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος ἐπὶ τῆς γῆς ὅστις δυνήσεται τὸ ῥ ῆ μα τοῦ βασιλέως γνωρί σαι , καθ ότι πᾶς βασιλεὺς μέγας καὶ ἄρ χων ῥῆμα τοιοῦτο οὐκ ἐπερωτᾷ ἐπαοι δὸν μάγον φάρμακον ἢ Χαλδαῖον , ὅτι ὁ λόγος ὃν ὁ βασι λεὺς ἐπερωτᾷ βα ρ ύς , καὶ ἕτερος οὐκ ἔστ ιν , ὃς ἀναγγελεῖ αὐτὸν ἐνώπιον τοῦ βασιλέω ς , ἀλλ ἢ οἱ θεοί , ὧν οὐκ ἔστιν ἡ κα τοι κία μετὰ πάσης σαρκός 0 1 2 .
τούτων εἰρημένων θυμωθεὶς ὁ βασιλεὺς ἐκέλευσεν ἀποκτανθῆναι πάντας τοῦς σοφοὺς Βαβυλῶνος .
καὶ τὸ δόγμα ἐξῆλθεν καὶ οἱ σοφοὶ ἀπεκτέννοντο .
ἐπεὶ οὖν ἀδύνατον ἔφησαν ὑπὸ ἀνθρώπου τοῦτο λεχθῆναι τὸ ὑπὸ τοῦ βασιλέως ζητούμενον , ἐπέδειξεν αὐτοῖς ὁ θεὸς ὅτι τὰ παρ  ἀνθρώποις ἀδύνατα , ταῦτα δυνατὰ ἦν παρὰ θεῷ .
μέλλοντος γὰρ Ἀριὼχ τοῦ ἀρχιμαγείρου ἀναιρεῖν τόν τε Δανιήλ καὶ τοὺς τρεῖς φίλους αὐτοῦ  αὐτὸς γὰρ ἐξῆλθεν ἀνελεῖν τοὺς σοφοὺς Βαβυλῶνος ·
ἀρχιμάγειρον αὐτὸν εἶπεν ἡ γραφὴ τὸν ἄρχον τα τῆς μαχαί ρας ·
ὥσπερ γὰρ ὁ μάγειρος πάντα τὰ ζῷα ἀναιρεῖ καὶ μαγειρεύει , τῷ αὐτῷ τρόπῳ καὶ οἱ ἄρχοντες τοῦ κόσμου τ ού του ἀναιροῦσι τοὺς ἀνθρώπους ὡς ἄλογα ζῷα μαγειρεύοντες αὐτούς  προσελθὼν Δανιήλ ἔφη ·
περὶ τίνος ἐ ξ ῆ λθεν ἡ γ νώμη ἡ ἀναιδὴς αὕ τη ἐκ προσ ώπου τοῦ βασιλέως ;
ἐζήτησεν γὰρ τὴν αἰτίαν μαθεῖν παρ αὐτοῦ , τίνι λόγῳ ἀναιροῦνται οἱ Βαβυλώνιοι .
ὁ δὲ Ἀριὼχ ἐγνώρισεν τὸ ῥῆμα τῷ Δανιήλ .
ὁ δὲ ἀκούσας ἠξίωσεν αὐτόν , ὅπως χρόνον δῷ αὐτῷ καὶ τὸ σύγκριμα τῷ βασιλεῖ γνωρίσῃ .
τότε Δανιήλ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ τῷ Ἀνανίᾳ καὶ τῷ Μισαὴλ καὶ τῷ Ἀζαρίᾳ ἐγνώρισεν τὸ ῥῆμα .
καὶ οἰκτιρμοὺς ἐζήτουν παρὰ τοῦ θεοῦ τοῦ οὐρανοῦ , ὅπως μὴ καὶ αὐτοὶ ἀπόλωνται σὺν τοῖς ἐπιλοίποις σοφοῖς Βαβυλῶνος .
τό τε τ ῷ Δανιήλ ἐν ὁράματι τῆς νυκτὸς τὸ μυστήριον ἀπε καλ ύφ θ η .
καὶ εὐλόγησεν ‹ τὸν θεὸν τοῦ › οὐρανοῦ Δ αν ‹ ιὴλ εἰπών · ›
εἴ η τὸ ὄνομα κυρίου εὐλο γημένον ἀπὸ τ οῦ αἰῶνος καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος , ὅτι ἡ σοφία κα ὶ ἡ σύνε σις καὶ ἡ ἰ σχὺς αὐτοῦ ἐστιν ·
καὶ αὐτὸς ἀλλ οιοῖ καιροὺς καὶ χρόνους , καθιστᾷ βασιλεῖς καὶ μεθιστᾷ , διδοὺς σοφίαν τοῖς σοφοῖς καὶ φρόνησιν τοῖς εἰδόσιν σύνεσιν 0 ·
αὐτὸς ἀποκαλύπτει βαθέα καὶ ἀπόκρυφα , γινώσκων τὰ ἐν τῷ σκότει καὶ τὸ φῶς μετ αὐτοῦ ἐστιν .
σοί , ὁ θεὸς τῶν πατέρων μου , ἐξομολογοῦμαι καὶ αἰνῶ , ὅτι σοφίαν καὶ δύναμιν ἔδωκάς μοι καὶ ἐγνώρισάς μοι ἃ ἠξιώσαμεν παρὰ σοῦ , καὶ τὸ ῥῆμα τοῦ βασιλέως ἐγνώρισάς μοι .
δεῖ οὖν νοεῖν ἡμᾶς τὴν τοῦ θεοῦ εὐσπλαγχνίαν , πῶς τοῖς ἀξίοις καὶ φοβουμένοις αὐτὸν ταχέως ἀποκαλύπτει καὶ φανεροῖ ἀποπληρῶν τὰς δεήσεις καὶ τὰ αἰτήματα αὐτῶν , ὡς ὁ προφήτης λέγει ·
καὶ ἄνθρωπος συνετὸς καὶ γνώσεται ταῦτα ;
τούτου δὲ γενομένου ἀνέσ ‹ τη Δα › νιὴλ καὶ ἦλθεν πρὸς Ἀ ρ ιώ ‹ χ › καὶ εἶπεν αὐτῷ ·
τοὺς σοφοὺς Βαβυλῶνος μὴ ἀπολέσῃς , εἰσάγαγε δέ με ἐνώπιον τοῦ βασιλέως καὶ ἀναγγελῶ τῷ βασιλεῖ τὸ ἐνύπνιον καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ .
ὁ δὲ ἀκούσας ταῦτα εἰσήγαγεν τὸν Δανιήλ μετὰ σπουδῆς καὶ εἶπεν ·
εὗρον ἄνδρα ἐκ τῶν υἱῶν τῆς αἰχμαλωσίας ‹ τῆς Ἰουδαίας › , ὅστις τὸ σύγκριμα τῷ βασιλεῖ ἀναγγελει .
ὁ δὲ καταπλαγεὶς ἔφη τῷ Δανιήλ ·
δύνασαί μοι ἀναγγεῖλαι τὸ ἐνύπνιον ὃ εἶδον καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ;
τὸ μυστήριον , ὃ ὁ βασιλεὺς ἐπερωτᾷ , οὐκ ἔστιν μάγων ἐπαοιδῶν γαζαρηνῶν ἀναγγεῖλαι τῷ βασιλεῖ , ἀλλ ἔστιν θεὸς ἐν οὐρανῷ ὁ ἀποκαλύπτων μυστήρια , καὶ ἐγνώρισεν τῷ βασιλεῖ Ναβουχοδονόσορ ἃ δεῖ γενέσθαι ἐπ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν .
ἰδὲ πῶς διὰ τῶν ῥημάτων τούτων ὑπεξαιρεῖται τοὺς Χαλδαίους ἀ πὸ τοῦ κινδύνου τοῦ ἀναιρεῖ σ θαι αὐτοῦς , διδάσκει δὲ τὸν βασιλέα μὴ παρὰ ἀνθρώπων ἐπιγείων τὰ ἐπουράνια μυστήρια ἐπιζητεῖν , ἅπερ ἔμελλεν ἰδίοις καιροῖς παρὰ θεοῦ ἐπιτελεῖσθαι .
καὶ διὰ τοῦτο ἀναπέμπων τὸ φρόνημα τοῦ βασιλέως πρὸς τὸν θεὸν ἔλεγεν ·
ἔστιν ὁ θεὸς ἐν οὐρανῷ ἀποκαλύπτων μυστήρια , παρ οὗ δεῖ τὸν ἄνθρωπον ἐν οἰκτιρμοῖς καὶ δεήσεσιν αἰτούμενον λαμβάνειν .
καθ  ὃ καὶ αὐτὸς ταπεινοφρονῶν καὶ σμικρύνων ἑαυτὸν καὶ μὴ καυχώμενος παρὰ πάντας Βαβυλωνίους σοφώτερος εὑρεθεὶς ἔλεγεν ·
κ ἀμοὶ οὐκ ἐν σοφίᾳ τῇ οὔσῃ ἐν ἐμοὶ παρὰ πάντας κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς τὸ μυστήριον τοῦτο ἀπεκαλύφθη , ἀλλ ἕνεκεν τοῦ τὴν σύγκρισιν τῷ βασιλεῖ γνωρίσαι , ἵνα τοὺς διαλογισμοὺς τῆς καρδίας σου γνῷς .
τοῦ γὰρ βασιλέως κρατήσαντος μὲν τῆς Αἰγύπτου , τὴν δὲ Ἰουδαίαν χώραν παραλαβόντος καὶ τὸν λαὸν μετοικίσαντος , διελογίζετο ἐπὶ τῆς κοίτης ὤν , τί ἄρα ἔσται μετὰ ταῦτα .
ὁ δὲ τὰ κρυπτὰ πάντων ἐπιστάμενος καὶ τοὺς διαλογισμοὺςτῶν καρδιῶν ἐρευνῶν , ἀπεκάλυψεν αὐτῷ διὰ μὲν τῆς εἰκόνος τὰ ἐσόμενα , ἀπέκρυψεν δὲ ἀπ αὐτοῦ τὸ ὅραμα , ἵνα μὴ ὑπὸ τῶν σοφῶν Βαβυλῶνος τὰ τοῦ θεοῦ βουλεύματα ἑρμηνευθῆναι δυνηθῇ , ἀλλ ὑπὸ τοῦ μακαρίου Δανιήλ ἅτε προφήτου τοῦ θεοῦ τὰ πᾶσιν ἀποκεκρυμμένα φανερωθῇ .
σὺ βασιλεῦ ἐθεώρεις , καὶ ἰδοὺ εἰκὼν μία , μεγάλη ἡ εἰκὼν ἐκείνη καὶ ἡ πρόσοψις αὐτῆς φοβερά 0 ·
εἰκὼν ἧς ἡ κεφαλὴ αὐτῆς χρυσίου χρηστοῦ , αἱ χεῖρες καὶ τὸ στῆθος καὶ οἱ βραχίονες αὐτῆς ἀργυροῖ , ἡ κοιλία καὶ οἱ μηροὶ χαλκοῖ , αἱ κνῆμαι σιδηραί , οἱ πόδες μέρος μέν τι σιδηροῦν καὶ μέ ρος ὀστράκινον 0 1 2 .
ἐθεώρεις ἕως οὗ ἀπεσχίσθη λίθος ἄνευ χειρῶν καὶ ἐπάταξεν τὴν εἰκόνα ἐπὶ τοὺς πόδας τοὺς σιδηροῦς καὶ ὀστρακίνους καὶ ἐλέπτυνεν εἰς τέλος .
τότε ἐλεπτύνθη σαν εἰσάπαξ τὸ ὄστρακον , ὁ σίδηρος , ὁ χαλκός , ὁ ἄργυρος , ὁ χρυσός , καὶ ἐγένετο ὡσεὶ κονιορτὸς ἀπὸ ἅλωνος θερινῆς ·
καὶ ἐξῆρεν τὸ πλῆθος τοῦ πνεύματος ‹ καὶ τόπος οὐχ εὑρέθη αὐτοῖς › ·
καὶ ὁ λίθος ὁ πατάξας τὴν εἰκόνα ἐγενήθη ὄρος μέγα καὶ ἐπλήρωσεν πᾶσαν τὴν γῆν .
τοῦτό ἐστιν τὸ ἐνύπνιον καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ἐροῦμεν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως .
σὺ βασιλεῦ βασιλεὺς βασιλευόντων , ᾧ ὁ θεὸς τοῦ οὐρανοῦ βασιλείαν ἰσχυρὰν καὶ κραταιὰν καὶ ἔντιμον ἔδωκεν ἐν παντὶ τόπῳ , ὅπου κατοικοῦσιν υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων , θηρία τε ἀγροῦ καὶ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ ἔδωκεν ἐν τῇ χειρί σου καὶ κατέστησέν σε κύριον πάντων ·
σὺ εἶ ἡ κεφαλὴ ἡ χρυσῆ .
καὶ ὀπίσω σου ἀναστήσεται βασιλεία ἑτέρα ἥττων σου ·
καὶ βασιλεία τρίτη ἥτις ἐστὶν ὁ χαλκός , ἣ κυριεύσει πάσης τῆς γῆς 0 ·
καὶ βασιλεία τετάρτη ἔσται ἰσχυρὰ ὡς σίδηρος 0 ·
ὃν τρόπον ὁ σίδηρος λεπτύνει καὶ δαμάζει πάντα , οὕτως πάντα λεπτυνεῖ καὶ δαμάσει .
καὶ ὅτι εἶδες τοὺς πόδας καὶ τοὺς δακτύλους μέρος μέν τι σιδηροῦν , μέρος δέ τι ὀστράκινον , βασιλεία διῃρημένη ἔσται , καὶ ἀπὸ τῆς ῥίζης τῆς σιδηρᾶς ἔσται ἐν αὐτῇ , ὃν τρόπον εἶδες τὸν σίδηρον ἀναμεμιγμένον τῷ ὀστράκῳ .
καὶ οἱ δάκτυλοι τῶν ποδῶν μέρος μέν τι σιδηροῦν , μέρος δέ τι ὀστράκινον , μέρος τι τῆς βασιλείας ἔσται ἰσχυρὸν καὶ ἀπ αὐτῆς συντριβόμενον 0 .
ὅτι εἶδες τὸν σίδηρον ἀναμεμιγμένον τῷ ὀστράκῳ , συμμιγεῖς ἔσονται ἐν σπέρματι ἀνθρώπων καὶ οὐκ ἔσονται προσκολλώμενοι οὗτος μετὰ τούτου , καθὼς ὁ σίδηρος οὐκ ἀναμίγνυται μετὰ τοῦ ὀστράκου .
ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν βασιλέων ἐκείνων ‹ ἀναστήσει ὁ θεὸς τοῦ οὐρανοῦ βασιλείαν , ἥτις εἰς τοὺς αἰῶνας › οὐ διαφθαρήσεται , ‹ καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ λαῷ ἑτέρῳ οὐχ ὑπολειφθήσεται · ›
λεπτυνεῖ καὶ λικμήσει πάσας τὰς βασιλείας καὶ αὐτὴ ἀναστήσεται εἰς τοὺς αἰῶνας , ὃν τρό πον εἶδες ὅτι ἀπὸ ὄρους ἐτ μήθη λίθος ἄνευ χειρῶν καὶ ἐλέπτυνεν τὸ ὄστρακον , τὸν σίδηρον , τὸν χαλκόν , τὸν ἄργυρον , τ ὸν χρυσόν .
ὁ θεὸς ὁ μέγας ἐγνώ ‹ ρισεν τῷ › βασιλεῖ ἃ δεῖ γενέσθαι μετὰ ταῦτα ·
καὶ ἀληθινὸν τὸ ἐνύπνιον καὶ πιστὴ ἡ σύγκρισις αὐτοῦ 0 .