Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
οὐ τοίνυν μόνον , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τοὺς ἰδίᾳ γνόντας εὖ ποιεῖν ὑμᾶς καὶ παρασχόντας χρησίμους αὑτοὺς ἐπὶ τηλικούτων καὶ τοιούτων καιρῶν , οἵων μικρῷ πρότερον Φορμίων διεξελήλυθε κ ἀγὼ νῦν εἴρηκα , ἄξιόν ἐστιν εὐλαβηθῆναι ἀδικῆσαι , ἀλλὰ καὶ πολλοὺς ἄλλους , οἳ πόλεις ὅλας , τὰς ἑαυτῶν πατρίδας , συμμάχους ὑμῖν ἐπὶ τοῦ πρὸς Λακεδαιμονίους πολέμου παρέσχον , καὶ λέγοντες ἃ συμφέρει τῇ πόλει τῇ ὑμετέρᾳ καὶ πράττοντες ·
ὧν ἔνιοι διὰ τὴν πρὸς ὑμᾶς εὔνοιαν στέρονται τῆς πατρίδος .
ὧν ἐπέρχεταί μοι πρώτους ἐξετάσαι τοὺς ἐκ Κορίνθου φεύγοντας .
ἀναγκάζομαι δὲ λέγειν πρὸς ὑμᾶς ταῦθ ἃ παρ ὑμῶν τῶν πρεσβυτέρων αὐτὸς ἀκήκοα .
τὰ μὲν οὖν ἄλλ ὅσα χρησίμους ὑμῖν ἑαυτοὺς ἐκεῖνοι παρέσχον , ἐάσω ·
ἀλλ ὅθ ἡ μεγάλη μάχη πρὸς Λακεδαιμονίους ἐγένεθ ἡ ἐν Κορίνθῳ , τῶν ἐν τῇ πόλει βουλευσαμένων μετὰ τὴν μάχην μὴ δέχεσθαι τῷ τείχει τοὺς στρατιώτας , ἀλλὰ πρὸς Λακεδαιμονίους ἐπικηρυκεύεσθαι , ὁρῶντες ἠτυχηκυῖαν τὴν πόλιν καὶ τῆς παρόδου κρατοῦντας Λακεδαιμονίους , οὐχὶ πρ οὔδωκαν οὐ δ ἐβουλεύσαντ ἰδίᾳ περὶ τῆς αὑτῶν σωτηρίας , ἀλλὰ πλησίον ὄντων μεθ ὅπλων ἁπάντων Πελοποννησίων ἀνέῳξαν τὰς πύλας ὑμῖν βίᾳ τῶν πολλῶν , καὶ μᾶλλον εἵλοντο μεθ ὑμῶν τῶν τότε στρατευσαμένων , εἴ τι δέοι , πάσχειν ἢ χωρὶς ὑμῶν ἀκινδύνως σεσῶσθαι , καὶ εἰσέφρουν τὸ στράτευμα , καὶ διέσωσαν καὶ ὑμᾶς καὶ τοὺς συμμάχους 0 .
ἐπειδὴ δ ἡ πρὸς Λακεδαιμονίους εἰρήνη μετὰ ταῦτ ἐγένετο , ἡ ἐπ Ἀνταλκίδου , ἀντὶ τῶν ἔργων τούτων ὑπὸ Λακεδαιμονίων ἐξέπεσον 0 .
ὑποδεξάμενοι δ ὑμεῖς αὐτοὺς ἐποιήσατ ἔργον ἀνθρώπων καλῶν κ ἀγαθῶν ·
ἐψηφίσασθε γὰρ αὐτοῖς ἅπανθ ὧν ἐδέοντο .
εἶτα ταῦτα νῦν εἰ χρὴ κύρι εἶναι σκοποῦμεν ;
ἀλλ ὁ λόγος πρῶτον αἰσχρὸς , εἴ τις ἀκούσειεν ὡς Ἀθηναῖοι σκοποῦσιν εἰ χρὴ τοὺς εὐεργέτας ἐᾶν τὰ δοθέντ ἔχειν 0 ·
πάλαι γὰρ ἐσκέφθαι ταῦτα καὶ ἐγνῶσθαι προσῆκεν .
ἀνάγνωθι καὶ τοῦτο τὸ ψήφισμ αὐτοῖς .
ἃ μὲν ἐψηφίσασθε τοῖς φεύγουσιν δι ὑμᾶς Κορινθίων ταῦτ ἐστίν , ὦ ἄνδρες δικασταί .
ὅρα δέ , εἴ τις ἐκείνους τοὺς καιροὺς εἰδὼς ἤ τινος εἰδότος διεξιόντος ἀκούσας , ἀκούσαι τοῦ νόμου τούτου τὰς τότε δωρειὰς δοθείσας ἀφαιρουμένου , ὅσην ἂν κακίαν τῶν θεμένων τὸν νόμον καταγνοίη , οἳ παρὰ μὲν τὰς χρείας οὕτω φιλάνθρωποι καὶ πάντα ποιοῦντες , ἐπειδὴ δ ἐπράξαμεν πάνθ ὅσ ἂν εὐξαίμεθα , οὕτως ἀχάριστοι καὶ κακοί , ὥστε τούς τ ἔχοντας ἀφῃρήμεθα καὶ τὸ λοιπὸν μηδενὶ δοῦναι ταῦτ ἐξεῖναι νόμον τεθήκαμεν 0 .
νὴ Δί ἀνάξιοι γάρ τινες τῶν εὑρημένων ταῦτ ἦσαν ·
τουτὶ γὰρ παρὰ πάντ ἔσται τὸν λόγον αὐτοῖς .
ἔπειτ ἐκεῖν ἀγνοεῖν φήσομεν , ὅτι τὴν ἀξίαν , ὅταν διδῶμεν , δεῖ σκοπεῖν , οὐ μετὰ ταῦθ ὕστερον χρόνῳ παμπληθεῖ 0 ;
τὸ μὲν γὰρ ἐξ ἀρχῆς τι μὴ δοῦναι γνώμῃ χρησαμένων ἔργον ἀνθρώπων ἐστί ·
τὸ δὲ τοὺς ἔχοντας ἀφαιρεῖσθαι φθονούντων , τοῦτο δ οὐ δεῖ δοκεῖν ὑμᾶς πεπονθέναι .
καὶ μὴν οὐ δ ἐκεῖν ὀκνήσω περὶ τῆς ἀξίας αὐτῆς πρὸς ὑμᾶς εἰπεῖν .
ἐγὼ γὰρ οὐ τὸν αὐτὸν τρόπον νομίζω πόλει τὸν ἄξιον ἐξεταστέον εἶναι καὶ ἰδιώτῃ ·
οὐ δὲ γὰρ περὶ τῶν αὐτῶν ἡ σκέψις 0 .
ἰδίᾳ μὲν γὰρ ἕκαστος ἡμῶν σκοπεῖ τίς ἄξιός ἐστιν ἑκάστου κηδεστὴς ἢ τῶν τοιούτων τι γίγνεσθαι , ταῦτα δὲ καὶ νόμοις τισὶ καὶ δόξαις διώρισται ·
κοινῇ δ ἡ πόλις καὶ ὁ δῆμος , ὅστις ἂν αὐτὸν εὖ ποιῇ καὶ σῴζῃ , τοῦτο δ οὐ γένει καὶ δόξῃ κρινόμενον ἴδοι τις ἄν , ἀλλ ἔργῳ 0 .
ὅταν μὲν οὖν εὖ πάσχειν δέῃ , τὸν βουλόμενον εὖ ποιεῖν ἡμᾶς ἐάσομεν , ἐπειδὰν δὲ πάθωμεν , τότε τὴν ἀξίαν τοῦ ποιήσαντος σκεψόμεθα ;
οὐκ ἄρ ὀρθῶς βουλευσόμεθα .
ἀλλὰ νὴ Δί οὗτοι μόνοι τοῦτο πείσονται , καὶ περὶ τούτων μόνων ποιοῦμαι λόγον τοσοῦτον .
ἀλλὰ πάντας μὲν οὐ δ ἂν ἐγχειρήσαιμ ἐξετάζειν ὅσοι πεποιηκότες ὑμᾶς εὖ διὰ τὸν νόμον , εἰ μὴ λυθήσεται , τὰ δοθέντ ἀφαιρεθήσονται ·
ἓν δ ἢ δύο δείξας ἔτι ψηφίσματ ἀπαλλάττομαι τοῦ περὶ τούτων λέγειν .
τοῦτο μὲν τοίνυν Θασίους τοὺς μετ Ἐκφάντου πῶς οὐκ ἀδικήσετε , ἐὰν ἀφαιρῆσθε τὴν ἀτέλειαν , οἳ παραδόντες ὑμῖν Θάσον καὶ τὴν Λακεδαιμονίων φρουρὰν μεθ ὅπλων ἐκβαλόντες καὶ Θρασύβουλον εἰσαγαγόντες καὶ παρασχόντες φίλην ὑμῖν τὴν αὑτῶν πατρίδα αἴτιοι τοῦ γενέσθαι σύμμαχον τὸν περὶ Θρᾴκην τόπον ὑμῖν ἐγένοντο ;
τοῦτο δ Ἀρχέβιον καὶ Ἡρακλείδην , οἳ Βυζάντιον παραδόντες Θρασυβούλῳ κυρίους ὑμᾶς ἐποίησαν τοῦ Ἑλλησπόντου , ὥστε τὴν δεκάτην ἀποδόσθαι καὶ χρημάτων εὐπορήσαντας Λακεδαιμονίους ἀναγκάσαι τοιαύτην , οἵαν ὑμῖν ἐδόκει , ποιήσασθαι τὴν εἰρήνην 0 ;
ὧν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , μετὰ ταῦτ ἐκπεσόντων ἐψηφίσασθ ἅπερ , οἶμαι , φεύγουσιν εὐεργέταις δι ὑμᾶς προσῆκε , προξενίαν , εὐεργεσίαν , ἀτέλειαν ἁπάντων .
εἶτα τοὺς δι ὑμᾶς φεύγοντας καὶ δικαίως τι παρ ὑμῶν εὑρομένους ἐάσωμεν ἀφαιρεθῆναι ταῦτα , μηδὲν ἔχοντες ἐγκαλέσαι ;
ἀλλ αἰσχρὸν ἂν εἴη .
μάθοιτε δὲ τοῦτο μάλιστ ἄν , ἐκείνως εἰ λογίσαισθε πρὸς ὑμᾶς αὐτούς ·
εἴ τινες νυνὶ τῶν ἐχόντων Πύδναν ἢ Ποτείδαιαν ἤ τι τῶν ἄλλων χωρίων , ἃ Φιλίππῳ μέν ἐστιν ὑπήκοα , ὑμῖν δ ἐχθρά , τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ ἡ Θάσος ἦν τότε καὶ τὸ Βυζάντιον Λακεδαιμονίοις μὲν οἰκεῖα , ὑμῖν δ ἀλλότρια , παραδώσειν ταῦτ ἐπαγγείλαιντο , ἂν αὐτοῖς τὰς αὐτὰς δῶτε δωρειὰς ὥσπερ Ἐκφάντῳ τῷ Θασίῳ καὶ Ἀρχεβίῳ τῷ Βυζαντίῳ , καί τινες τούτων ἀντιλέγοιεν αὐτοῖς ταῦτα λέγοντες , ὡς δεινὸν εἴ τινες μόνοι τῶν ἄλλων μετοίκων μὴ χορηγοῖεν , πῶς ποτ ἂν ἔχοιτε πρὸς τοὺς ταῦτα λέγοντας 0 1 2 ;
ἢ δῆλον ὅτι φωνὴν οὐκ ἂν ἀνάσχοισθ ὡς συκοφαντούντων 0 1 ;
οὔκουν αἰσχρὸν εἰ μέλλοντες μὲν εὖ πάσχειν συκοφάντην ἂν τὸν ταῦτα λέγονθ ἡγοῖσθε , ἐπὶ τῷ δ ἀφελέσθαι τὰς τῶν προτέρων εὐεργετῶν δωρειὰς ταῦτα λεγόντων ἀκούσεσθε 0 ;
φέρε δὴ κ ἀκεῖν ἐξετάσωμεν .
οἱ προδόντες τὴν Πύδναν καὶ τ ἄλλα χωρία τῷ Φιλίππῳ τῷ ποτ ἐπαρθέντες ἡμᾶς ἠδίκουν ;
ἢ πᾶσι πρόδηλον τοῦτο , ὅτι ταῖς παρ ἐκείνου δωρειαῖς , ἃς διὰ ταῦτ ἔσεσθαι σφίσιν ἡγοῦντο 0 ;
πότερον οὖν μᾶλλον ἔδει σ , ὦ Λεπτίνη , τοὺς ἐχθρούς , εἰ δύνασαι , πεῖσαι τοὺς ἐπὶ τοῖς πρὸς ἡμᾶς ἀδικήμασι γιγνομένους ἐκείνων εὐεργέτας μὴ τιμᾶν , ἢ θεῖναι νόμον ἡμῖν ὃς τῶν τοῖς ἡμετέροις εὐεργέταις ὑπαρχουσῶν δωρειῶν ἀφαιρεῖταί τι ;
ἀλλ ἵνα μὴ πόρρω τοῦ παρόντος γένωμαι , λαβὲ τὰ ψηφίσμαθ ἃ τοῖς Θασίοις καὶ Βυζαντίοις ἐγράφη .
ἠκούσατε μὲν τῶν ψηφισμάτων , ὦ ἄνδρες δικασταί .
τούτων δ ἴσως ἔνιοι τῶν ἀνδρῶν οὐκέτ εἰσίν .
ἀλλὰ τὰ ἔργα τὰ πραχθέντ ἔστιν , ἐπειδήπερ ἅπαξ ἐπράχθη .
προσήκει τοίνυν τὰς στήλας ταύτας κυρίας ἐᾶν τὸν πάντα χρόνον , ἵν , ἕως μὲν ἄν τινες ζῶσι , μηδὲν ὑφ ὑμῶν ἀδικῶνται , ἐπειδὰν δὲ τελευτήσωσιν , ἐκεῖναι τοῦ τῆς πόλεως ἤθους μνημεῖον ὦσι , καὶ παραδείγμαθ ἑστῶσι τοῖς βουλομένοις τι ποιεῖν ὑμᾶς ἀγαθόν , ὅσους εὖ ποιήσαντας ἡ πόλις ἀντ εὖ πεποίηκεν .
καὶ μὴν μη δ ἐκεῖν ὑμᾶς , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , λανθανέτω , ὅτι τῶν αἰσχίστων ἐστὶν πάντας ἀνθρώπους ἰδεῖν καὶ ἀκοῦσαι τὰς μὲν συμφοράς , αἷς δι ὑμᾶς ἐχρήσανθ οἱ ἄνδρες οὗτοι , πάντα τὸν χρόνον κυρίας αὐτοῖς γεγενημένας , τὰς δὲ δωρειάς , ἃς ἀντὶ τούτων ἔλαβον παρ ὑμῶν , καὶ δὴ λελυμένας .
πολὺ γὰρ μᾶλλον ἥρμοττεν τὰ δοθέντ ἐῶντας τῶν ἀτυχημάτων ἀφαιρεῖν ἢ τούτων μενόντων τὰς δωρειὰς ἀφαιρεῖσθαι .
φέρε γὰρ πρὸς Διός , τίς ἔστιν ὅστις εὖ ποιεῖν ὑμᾶς βουλήσεται , μέλλων , ἂν μὲν ἀποτύχῃ , παραχρῆμα δίκην δώσειν τοῖς ἐχθροῖς , ἂν δὲ κατορθώσῃ , τὰς χάριτας παρ ὑμῶν ἀπίστους ἕξειν ;
πάνυ τοίνυν ἀχθοίμην ἄν , ὦ ἄνδρες δικασταί , εἰ τοῦτο μόνον δόξαιμι δίκαιον κατηγορεῖν τοῦ νόμου , ὅτι πολλοὺς ξένους εὐεργέτας ἀφαιρεῖται τὴν ἀτέλειαν , τῶν δὲ πολιτῶν μηδέν ἄξιον δοκοίην ἔχειν δεῖξαι τῶν εὑρημένων ταύτην τὴν τιμήν .
καὶ γὰρ τ ἄλλ ἀγάθ εὐξαίμην ἂν ἔγωγε παρ ἡμῖν εἶναι πλεῖστα , καὶ ἄνδρας ἀρίστους καὶ πλείστους εὐεργέτας τῆς πόλεως πολίτας εἶναι .
πρῶτον μὲν τοίνυν Κόνωνα σκοπεῖτε , εἰ ἄρ ἄξιον , καταμεμψαμένους ἢ τὸν ἄνδρα ἢ τὰ πεπραγμένα , ἄκυρόν τι ποιῆσαι τῶν ἐκείνῳ δοθέντων 0 .
οὗτος γάρ , ὡς ὑμῶν τινῶν ἔστιν ἀκοῦσαι τῶν κατὰ τὴν αὐτὴν ἡλικίαν ὄντων , μετὰ τὴν τοῦ δήμου κάθοδον τὴν ἐκ Πειραιῶς ἀσθενοῦς ἡμῶν τῆς πόλεως οὔσης καὶ ναῦν οὐδεμίαν κεκτημένης , στρατηγῶν βασιλεῖ , παρ ὑμῶν οὐ δ ἡντινοῦν ἀφορμὴν λαβών , κατεναυμάχησεν Λακεδαιμονίους , καὶ πρότερον τοῖς ἄλλοις ἐπιτάττοντας εἴθισ ἀκούειν ὑμῶν , καὶ τοὺς ἁρμοστὰς ἐξήλασεν ἐκ τῶν νήσων , καὶ μετὰ ταῦτα δεῦρ ἐλθὼν ἀνέστησε τὰ τείχη , καὶ πρῶτος πάλιν περὶ τῆς ἡγεμονίας ἐποίησε τῇ πόλει τὸν λόγον πρὸς Λακεδαιμονίους εἶναι .
καὶ γάρ τοι μόνῳ τῶν πάντων αὐτῷ τοῦτ ἐν τῇ στήλῃ γέγραπται ·
ἐπειδὴ φησὶν ἠλευθέρωσε τοὺς Ἀθηναίων συμμάχους .
ἔστιν δὲ τοῦτο τὸ γράμμ , ὦ ἄνδρες δικασταί , ἐκείνῳ μὲν φιλοτιμία πρὸς ὑμᾶς αὐτούς , ὑμῖν δὲ πρὸς πάντας τοὺς Ἕλληνας 0 ·
ὅτου γὰρ ἄν τις παρ ὑμῶν ἀγαθοῦ τοῖς ἄλλοις αἴτιος γένηται , τούτου τὴν δόξαν τὸ τῆς πόλεως ὄνομα καρποῦται .
διόπερ οὐ μόνον αὐτῷ τὴν ἀτέλειαν ἔδωκαν οἱ τότε , ἀλλὰ καὶ χαλκῆν εἰκόνα , ὥσπερ Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος , ἔστησαν πρώτου ·
ἡγοῦντο γὰρ οὐ μικρὰν τυραννίδα καὶ τοῦτον τὴν Λακεδαιμονίων ἀρχὴν καταλύσαντα πεπαυκέναι .
ἵν οὖν μᾶλλον οἷς λέγω προσέχητε , τὰ ψηφίσμαθ ὑμῖν αὔτ ἀναγνώσεται τὰ τότε ψηφισθέντα τῷ Κόνωνι .
οὐ τοίνυν ὑφ ὑμῶν μόνον ὁ Κόνων , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τότ ἐτιμήθη πράξας ἃ διεξῆλθον ἐγώ , ἀλλὰ καὶ ὑπ ἄλλων πολλῶν , οἳ δικαίως ὧν εὐεργέτηντο χάριν ᾤοντο δεῖν ἀποδιδόναι .
οὔκουν αἰσχρόν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , εἰ αἱ μὲν παρὰ τοῖς ἄλλοις δωρειαὶ βέβαιοι μένουσιν αὐτῷ , τῆς δὲ παρ ὑμῶν μόνης τοῦτ ἀφαιρήσεται 0 ;
καὶ μὴν οὐ δ ἐκεῖνο καλόν , ζῶντα μὲν αὐτὸν οὕτω τιμᾶν ὥστε τοσούτων ὅσων ἀκηκόατ ἀξιοῦν , ἐπειδὴ δὲ τετελεύτηκεν , ἀφελέσθαι τι τῶν δοθέντων τότε 0 .
πολλὰ μὲν γάρ ἐστιν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τῶν ὑπ ἐκείνου πραχθέντων ἄξι ἐπαίνου , δι ἃ πάντα προσήκει μὴ λύειν τὰς ἐπὶ τούτοις δοθείσας δωρειάς , κάλλιστον δὲ πάντων ἡ τῶν τειχῶν ἀνάστασις 0 .
γνοίη δ ἄν τις εἰ παραθείη πῶς Θεμιστοκλῆς , ὁ τῶν καθ ἑαυτὸν ἁπάντων ἀνδρῶν ἐνδοξότατος , τ αὐτὸ τοῦτ ἐποίησεν .
λέγεται τοίνυν ἐκεῖνος , τειχίζειν εἰπὼν τοῖς πολίταις , κ ἂν ἀφικνῆταί τις ἐκ Λακεδαίμονος , κατέχειν κελεύσας , οἴχεσθαι πρεσβεύων αὐτὸς ὡς τοὺς Λακεδαιμονίους , λόγων δὲ γιγνομένων ἐκεῖ καί τινων ἀπαγγελλόντων ὡς Ἀθηναῖοι τειχίζουσιν , ἀρνεῖσθαι καὶ πρέσβεις πέμπειν σκεψομένους κελεύειν , ἐπειδὴ δ οὐχ ἧκον οὗτοι , πέμπειν ἑτέρους παραινεῖν .
καὶ πάντες ἴσως ἀκηκόαθ ὃν τρόπον ἐξαπατῆσαι λέγεται .
φημὶ τοίνυν ἐγώ  καὶ πρὸς Διός , ἄνδρες Ἀθηναῖοι , μηδεὶς φθόνῳ τὸ μέλλον ἀκούσῃ , ἀλλ ἂν ἀληθὲς ᾖ σκοπείτω  , ὅσῳ τὸ φανερῶς τοῦ λάθρᾳ κρεῖττον , καὶ τὸ νικῶντας τοῦ παρακρουσαμένους πράττειν ὁτιοῦν ἐντιμότερον , τοσούτῳ κάλλιον Κόνωνα τὰ τείχη στῆσαι Θεμιστοκλέους 0 1 2 ·
ὁ μὲν γὰρ λαθών , ὁ δὲ νικήσας τοὺς κωλύσοντας αὔτ ἐποίησεν 0 .
οὐ τοίνυν ἄξιον τὸν τοιοῦτον ὑφ ὑμῶν ἀδικηθῆναι , οὐ δ ἔλαττον σχεῖν τῶν ῥητόρων τῶν διδαξόντων ὡς ἀφελέσθαι τι χρὴ τῶν ἐκείνῳ δοθέντων 0 .
ἀλλὰ νὴ Δία τὸν παῖδα τὸν Χαβρίου περιίδωμεν ἀφαιρεθέντα τὴν ἀτέλειαν , ἣν ὁ πατὴρ αὐτῷ δικαίως παρ ὑμῶν λαβὼν κατέλιπεν .
ἀλλ οὐδέν ἀνθρώπων εὖ φρονοῦντ οἶμαι ταῦτ ἂν φῆσαι καλῶς ἔχειν .
ἴστε μὲν οὖν ἴσως , καὶ ἄνευ τοῦ παρ ἐμοῦ λόγου , ὅτι σπουδαῖος Χαβρίας ἦν ἀνήρ , οὐ μὴν κωλύει γ οὐδὲν κ ἀμὲ διὰ βραχέων ἐπιμνησθῆναι τῶν πεπραγμένων αὐτῷ .
ὃν μὲν οὖν τρόπον ὑμᾶς ἔχων πρὸς ἅπαντας Πελοποννησίους παρετάξατ ἐν Θήβαις , καὶ ὡς Γοργώπαν ἀπέκτεινεν ἐν Αἰγίνῃ , καὶ ὅσ ἐν Κύπρῳ τρόπαι ἔστησεν καὶ μετὰ ταῦτ ἐν Αἰγύπτῳ , καὶ ὅτι πᾶσαν ἐπελθὼν ὀλίγου δέω λέγειν χώραν οὐδαμοῦ τὸ τῆς πόλεως ὄνομ οὐ δ αὑτὸν κατῄσχυνεν , οὔ τε πάνυ ῥᾴδιον κατὰ τὴν ἀξίαν εἰπεῖν , πολλή τ αἰσχύνη λέγοντος ἐμοῦ ταῦτ ἐλάττω φανῆναι τῆς ἐν ἑκάστῳ νῦν περὶ αὐτοῦ δόξης ὑπαρχούσης 0 ·
ἃ δ οὐδαμῶς ἂν εἰπὼν οἴομαι μικρὰ ποιῆσαι , ταῦθ ὑπομνῆσαι πειράσομαι .
ἐνίκησεν μὲν τοίνυν Λακεδαιμονίους ναυμαχίᾳ καὶ πεντήκοντα μιᾶς δεούσας ἔλαβ αἰχμαλώτους τριήρεις , εἷλε δὲ τῶν νήσων τούτων τὰς πολλὰς καὶ παρέδωκεν ὑμῖν καὶ φιλίας ἐποίησεν ἐχθρῶς ἐχούσας πρότερον , τρισχίλια δ αἰχμάλωτα σώματα δεῦρ ἤγαγεν , καὶ πλεῖν ἢ δέκα καὶ ἑκατὸν τάλαντ ἀπέφην ἀπὸ τῶν πολεμίων .
καὶ τούτων πάντων ὑμῶν τινὲς οἱ πρεσβύτατοι μάρτυρές εἰσί μοι .
πρὸς δὲ τούτοις ἄλλας τριήρεις πλεῖν ἢ εἴκοσιν εἷλε , κατὰ μίαν καὶ δύο λαμβάνων , ἃς ἁπάσας εἰς τοὺς ὑμετέρους λιμένας κατήγαγεν .
ἑνὶ δὲ κεφαλαίῳ μόνος τῶν πάντων στρατηγῶν οὐ πόλιν , οὐ φρούριον , οὐ ναῦν , οὐ στρατιώτην ἀπώλεσεν οὐδέν ἡγούμενος ὑμῶν , οὐ δ ἔστιν οὐδενὶ τῶν ὑμετέρων ἐχθρῶν τρόπαιον οὐδὲν ἀφ ὑμῶν τε κ ἀκείνου , ὑμῖν δ ἀπὸ πολλῶν πόλλ ἐκείνου στρατηγοῦντος .
ἵνα δὲ μὴ λέγων παραλίπω τι τῶν πεπραγμένων αὐτῷ , ἀναγνώσεται γεγραμμένας ὑμῖν τάς τε ναῦς ὅσας ἔλαβεν καὶ οὗ ἑκάστην , καὶ τῶν πόλεων τὸν ἀριθμὸν καὶ τῶν χρημάτων τὸ πλῆθος , καὶ τῶν τροπαίων οὗ ἕκαστον 0 .
πΡΑξΕΙσ ΧΑΒΡΟΥ .
δοκεῖ τισὶν ὑμῶν , ὦ ἄνδρες δικασταί , οὗτος ὃ τοσαύτας πόλεις λαβὼν καὶ τριήρεις τῶν πολεμίων ναυμαχίᾳ νικήσας , καὶ τοσούτων καλῶν αἴτιος ὤν , αἰσχροῦ δ οὐδενὸς τῇ πόλει , ἄξιος εἶναι ἀποστερηθῆναι τὴν ἀτέλειαν ἣν εὕρετο παρ ὑμῶν καὶ τῷ υἱεῖ κατέλιπεν ;
ἐγὼ μὲν οὐκ οἴομαι .
καὶ γὰρ ἂν ἄλογον εἴη ·
μίαν μὲν πόλιν εἰ ἀπώλεσεν ἢ ναῦς δέκα μόνας , περὶ προδοσίας ἂν αὐτὸν εἰσήγγελλον οὗτοι , καὶ εἰ ἑάλω , τὸν ἅπαντ ἂν ἀπωλώλει χρόνον ·
ἐπειδὴ δὲ τ οὐναντίον ἑπτακαίδεκα μὲν πόλεις εἷλεν , ἑβδομήκοντα δὲ ναῦς ἔλαβεν , τρισχιλίους δ αἰχμαλώτους , δέκα δὲ καὶ ἑκατὸν τάλαντ ἀπέφηνεν , τοσαῦτα δ ἔστησε τρόπαια , τηνικαῦτα δ οὐκ ἔσται κύρι αὐτῷ τὰ δοθέντ ἐπὶ τούτοις ;
καὶ μήν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ ζῶν πάνθ ὑπὲρ ὑμῶν φανήσεται πράξας Χαβρίας , καὶ τὴν τελευτὴν αὐτὴν τοῦ βίου πεποιημένος οὐχ ὑπὲρ ἄλλου τινός , ὥστε δικαίως ἂν οὐ μόνον διὰ τὰ ζῶντι πεπραγμένα φαίνοισθ εὐνοϊκῶς διακείμενοι πρὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ , ἀλλὰ καὶ διὰ ταύτην 0 .
ἄξιον τοίνυν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , κ ἀκεῖνο σκοπεῖν , ὅπως μὴ φανούμεθα φαυλότεροι Χίων περὶ τοὺς εὐεργέτας γεγενημένοι 0 .
εἰ γὰρ ἐκεῖνοι μέν , ἐφ οὓς μεθ ὅπλων ἦλθεν ἐν ἐχθροῦ τάξει , μηδὲν ὧν ἔδοσαν πρότερον νῦν ἀφῄρηνται , ἀλλὰ τὰς πάλαι χάριτας μείζους τῶν καινῶν ἐγκλημάτων πεποίηνται , ὑμεῖς δέ , ὑπὲρ ὧν ἐπ ἐκείνους ἐλθὼν ἐτελεύτησεν , ἀντὶ τοῦ διὰ ταῦτ ἔτι μᾶλλον αὐτὸν τιμᾶν καὶ τῶν ἐπὶ ταῖς πρότερον εὐεργεσίαις τι δοθέντων ἀφῃρημένοι φανήσεσθε , πῶς οὐκ εἰκότως αἰσχύνην ἕξετε ;
καὶ μὴν καὶ κατ ἐκεῖν ἀνάξι ἂν εἴη πεπονθὼς ὁ παῖς εἴ τι τῆς δωρειᾶς ἀφαιρεθείη , καθ ὃ πολλάκις ὑμῶν στρατηγήσαντος Χαβρίου οὐδενὸς πώποθ υἱὸς ὀρφανὸς δι ἐκεῖνον ἐγένετο , αὐτὸς δ ἐν ὀρφανίᾳ τέθραπται διὰ τὴν πρὸς ὑμᾶς φιλοτιμίαν τοῦ πατρός .
οὕτω γὰρ ὡς ἀληθῶς ἔμοιγε φαίνεται βεβαίως πως ἐκεῖνος φιλόπολις , ὥστε δοκῶν καὶ ὢν ἀσφαλέστατος στρατηγὸς ἁπάντων , ὑπὲρ μὲν ὑμῶν , ὁπόθ ἡγοῖτο , ἐχρῆτο τούτῳ , ὑπὲρ αὑτοῦ δέ , ἐπειδὴ τὸ καθ αὑτὸν ἐτάχθη κινδυνεύειν , παρεῖδε , καὶ μᾶλλον εἵλετο μὴ ζῆν ἢ καταισχῦναι τὰς παρ ὑμῶν ὑπαρχούσας αὐτῷ τιμάς .
εἶθ ὑπὲρ ὧν ἐκεῖνος ᾤετο δεῖν ἀποθνῄσκειν ἢ νικᾶν , ταῦθ ἡμεῖς ἀφελώμεθα τὸν υἱὸν αὐτοῦ 0 ;
καὶ τί φήσομεν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ὅταν τὰ μὲν τρόπαι ἑστήκῃ δῆλα πᾶσιν ἀνθρώποις , ἃ ὑπὲρ ὑμῶν στρατηγῶν ἐκεῖνος ἔστησε , τῶν δ ἐπὶ τούτοις δωρειῶν ἀφῃρημένον τι φαίνηται ;
οὐ σκέψεσθ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ λογιεῖσθε , ὅτι νῦν οὐχ ὁ νόμος κρίνεται πότερον ἔστ ἐπιτήδειος ἢ οὔ , ἀλλ ὑμεῖς δοκιμάζεσθ εἴ τ ἐπιτήδειοι πάσχειν ἔστ εὖ τὸν λοιπὸν χρόνον εἴ τε μή 0 1 2 ;
λαβὲ δὴ καὶ τὸ τῷ Χαβρίᾳ ψήφισμα ψηφισθέν .
ὅρα δὴ καὶ σκόπει ·
δεῖ γὰρ αὔτ ἐνταῦθ εἶναί που .
ἐγὼ δ ἔτι τοῦτ εἰπεῖν ὑπὲρ Χαβρίου βούλομαι .
ὑμεῖς , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τιμῶντές ποτ Ἰφικράτην , οὐ μόνον αὐτὸν ἐτιμήσατε , ἀλλὰ καὶ δι ἐκεῖνον Στράβακα καὶ Πολύστρατον ·
καὶ πάλιν , Τιμοθέῳ διδόντες τὴν δωρειάν , δι ἐκεῖνον ἐδώκατε καὶ Κλεάρχῳ καί τισιν ἄλλοις πολιτείαν ·
χαβρίας δ αὐτὸς ἐτιμήθη παρ ὑμῖν μόνος .
εἰ δὴ τόθ , ὅθ εὑρίσκετο τὴν δωρειάν , ἠξίωσεν ὑμᾶς , ὥσπερ δι Ἰφικράτην καὶ Τιμόθεον εὖ τινὰς πεποιήκατε , οὕτω καὶ δι αὑτὸν εὖ ποιῆσαι τούτων τινὰς τῶν εὑρημένων τὴν ἀτέλειαν , οὓς νῦν οὗτοι μεμφόμενοι πάντας ἀφαιρεῖσθαι κελεύουσιν ὁμοίως , οὐκ ἂν ἐδώκατε ταύτην αὐτῷ τὴν χάριν ;
ἔγωγ ἡγοῦμαι .
εἶθ οἷς δι ἐκεῖνον ἂν τότ ἐδώκατε δωρειάν , διὰ τούτους νῦν αὐτὸν ἐκεῖνον ἀφαιρήσεσθε τὴν ἀτέλειαν ;
ἀλλ ἄλογον .
οὐ δὲ γὰρ ὑμῖν ἁρμόττει δοκεῖν παρὰ μὲν τὰς εὐεργεσίας οὕτω προχείρως ἔχειν ὥστε μὴ μόνους αὐτοὺς τοὺς εὐεργέτας τιμᾶν , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐκείνων φίλους , ἐπειδὰν δὲ χρόνος διέλθῃ βραχύς , καὶ ὅσ αὐτοῖς δεδώκατε , ταῦτ ἀφαιρεῖσθαι .
ψΗφΙσμΑτΑ ΤΩΝ ΧΑΒΡΙΟΥ ΤΙΜΩΝ .
οὓς μὲν τοίνυν ἀδικήσετε , εἰ μὴ λύσετε τὸν νόμον , πρὸς πολλοῖς ἄλλοις , οὓς ἀκηκόατε , εἰσίν , ὦ ἄνδρες δικασταί .
σκοπεῖτε δὴ καὶ λογίσασθ ἐν ὑμῖν αὐτοῖς , εἴ τινες τούτων τῶν τετελευτηκότων λάβοιεν τρόπῳ τινὶ τοῦ νυνὶ γιγνομένου πράγματος αἴσθησιν , ὡς ἂν εἰκότως ἀγανακτήσειαν .
εἰ γὰρ ὧν ἔργῳ πεποίηκεν ἕκαστος αὐτῶν ὑμᾶς εὖ , τούτων ἐκ λόγου κρίσις γίγνεται , καὶ τὰ καλῶς πραχθένθ ὑπ ἐκείνων , ἂν ὑφ ἡμῶν μὴ καλῶς ῥηθῇ τῷ λόγῳ , μάτην τοῖς πονήσασιν εἴργασται , πῶς οὐ δεινὰ πάσχουσιν ;
ἵνα τοίνυν εἰδῆτ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ὅτι ὡς ἀληθῶς ἐπὶ πᾶσι δικαίοις ποιούμεθα τοὺς λόγους πάντας οὓς λέγομεν πρὸς ὑμᾶς , καὶ οὐδὲν ἔσθ ὅ τι τοῦ παρακρούσασθαι καὶ φενακίσαι λέγεται παρ ἡμῶν ἕνεκα , ἀναγνώσεται τὸν νόμον ὑμῖν ὃν παρεισφέρομεν γράψαντες ἀντὶ τοῦδε , ὃν οὐκ ἐπιτήδειον εἶναί φαμεν .
γνώσεσθε γὰρ ἐκ τούτου πρόνοιάν τιν ἔχοντας ἡμᾶς καὶ ὅπως ὑμεῖς μηδὲν αἰσχρὸν ποιῆσαι δόξετε , καὶ ὅπως , εἴ τινά τις καταμέμφεται τῶν εὑρημένων τὰς δωρειάς , ἂν δίκαιον ᾖ , κρίνας παρ ὑμῖν ἀφαιρήσεται , καὶ ὅπως , οὓς οὐδεὶς ἂν ἀντείποι μὴ οὐ δεῖν ἔχειν , ἕξουσιν τὰ δοθέντα .
καὶ τούτων πάντων οὐδὲν ἔσθ ἡμέτερον οὐ δὲ καινὸν εὕρημα , ἀλλ ὁ παλαιός , ὃν οὗτος παρέβη , νόμος οὕτω κελεύει νομοθετεῖν , γράφεσθαι μέν , ἄν τίς τινα τῶν ὑπαρχόντων νόμων μὴ καλῶς ἔχειν ἡγῆται , παρεισφέρειν δ αὐτὸν ἄλλον , ὃν ἂν τιθῇ λύων ἐκεῖνον , ὑμᾶς δ ἀκούσαντες ἑλέσθαι τὸν κρείττω 0 .
οὐ γὰρ ᾤετο δεῖν ὁ Σόλων , ὁ τοῦτον τὸν τρόπον προστάξας νομοθετεῖν , τοὺς μὲν θεσμοθέτας τοὺς ἐπὶ τοὺς νόμους κληρουμένους δὶς δοκιμασθέντας ἄρχειν , ἔν τε τῇ βουλῇ καὶ παρ ὑμῖν ἐν τῷ δικαστηρίῳ , τοὺς δὲ νόμους αὐτούς , καθ οὓς καὶ τούτοις ἄρχειν καὶ πᾶσι τοῖς ἄλλοις πολιτεύεσθαι προσήκει , ἐπὶ καιροῦ τεθέντας , ὅπως ἔτυχον , μὴ δοκιμασθέντας κυρίους εἶναι .
καὶ γάρ τοι τότε μέν , τέως τὸν τρόπον τοῦτον ἐνομοθέτουν , τοῖς μὲν ὑπάρχουσι νόμοις ἐχρῶντο , καινοὺς δ οὐκ ἐτίθεσαν ·
ἐπειδὴ δὲ τῶν πολιτευομένων τινὲς δυνηθέντες , ὡς ἐγὼ πυνθάνομαι , κατεσκεύασαν αὑτοῖς ἐξεῖναι νομοθετεῖν , ὅταν τις βούληται καὶ ὃν ἂν τύχῃ τρόπον , τοσοῦτοι μὲν οἱ ἐναντίοι σφίσιν αὑτοῖς εἰσὶ νόμοι , ὥστε χειροτονεῖθ ὑμεῖς τοὺς διαλέξοντας τοὺς ἐναντίους ἐπὶ πάμπολυν ἤδη χρόνον , καὶ τὸ πρᾶγμ οὐδὲν μᾶλλον δύναται πέρας ἔχειν ·
ψηφισμάτων δ οὐ δ ὁτιοῦν διαφέρουσιν οἱ νόμοι , ἀλλὰ νεώτεροι οἱ νόμοι , καθ οὓς τὰ ψηφίσματα δεῖ γράφεσθαι , τῶν ψηφισμάτων αὐτῶν ὑμῖν εἰσίν .
ἵν οὖν μὴ λόγον λέγω μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸν νόμον αὐτὸν ὅν φημι δείξω , λαβέ μοι τὸν νόμον καθ ὃν ἦσαν οἱ πρότερον νομοθέται .
συνίεθ ὃν τρόπον , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ὁ Σόλων τοὺς νόμους ὡς καλῶς κελεύει τιθέναι , πρῶτον μὲν παρ ὑμῖν , ἐν τοῖς ὀμωμοκόσιν , παρ οἷσπερ καὶ τ ἄλλα κυροῦται , ἔπειτα λύοντα τοὺς ἐναντίους , ἵν εἷς ᾖ περὶ τῶν ὄντων ἑκάστου νόμος , καὶ μὴ τοὺς ἰδιώτας αὐτὸ τοῦτο ταράττῃ καὶ ποιῇ τῶν ἅπαντας εἰδότων τοὺς νόμους ἔλαττον ἔχειν , ἀλλὰ πᾶσιν ᾖ τ αὔτ ἀναγνῶναι καὶ μαθεῖν ἁπλᾶ καὶ σαφῆ τὰ δίκαια 0 1 2 .
καὶ πρὸ τούτων γ ἐπέταξεν ἐκθεῖναι πρόσθε τῶν ἐπωνύμων καὶ τῷ γραμματεῖ παραδοῦναι , τοῦτον δ ἐν ταῖς ἐκκλησίαις ἀναγιγνώσκειν , ἵν ἕκαστος ὑμῶν ἀκούσας πολλάκις καὶ κατὰ σχολὴν σκεψάμενος , ἃν ᾖ καὶ δίκαια καὶ συμφέροντα , ταῦτα νομοθετῇ .
τούτων τοίνυν τοσούτων ὄντων τὸ πλῆθος , οὑτοσὶ μὲν οὐ δ ὁτιοῦν ἐποίησε ·
οὐ δὲ γὰρ ἂν ὑμεῖς ποτ ἐπείσθητε , ὡς ἐγὼ νομίζω , θέσθαι τὸν νόμον ·
ἡμεῖς δ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , πάντα , καὶ παρεισφέρομεν πολλῷ καὶ κρείττω καὶ δικαιότερον τοῦ τούτου νόμον 0 .
γνώσεσθε δ ἀκούοντες .
λαβὲ καὶ λέγε πρῶτον μὲν ἃ τοῦ τούτου νόμου γεγράμμεθα , εἶθ ἅ φαμεν δεῖν ἀντὶ τούτων τεθῆναι .
ταῦτα μέν ἐσθ ἃ τοῦ τούτου νόμου διώκομεν ὡς οὐκ ἐπιτήδεια 0 .
τὰ δ ἑξῆς λέγε , ἃ τούτων εἶναι βελτίω φαμέν .
προσέχετ , ἄνδρες δικασταί , τούτοις ἀναγιγνωσκομένοις τὸν νοῦν .
τοῦτο μέν ἐστιν ἐν τοῖς οὖσι νόμοις κυρίοις ὑπάρχον καλόν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ σαφές , τὰς δωρειὰς ὅσας ὁ δῆμος ἔδωκε κυρίας εἶναι ·
δίκαιον , ὦ γῆ καὶ θεοί 0 .
χρῆν τοίνυν Λεπτίνην μὴ πρότερον τιθέναι τὸν ἑαυτοῦ νόμον πρὶν τοῦτον ἔλυσε γραψάμενος .
νῦν δὲ μαρτυρίαν καθ ἑαυτοῦ καταλείπων ὅτι παρανομεῖ τουτονὶ τὸν νόμον , ὅμως ἐνομοθέτει , καὶ ταῦθ ἑτέρου κελεύοντος νόμου καὶ κατ αὐτὸ τοῦτ ἔνοχον εἶναι τῇ γραφῇ , ἐὰν ἐναντίος ᾖ τοῖς πρότερον κειμένοις νόμοις .
λαβὲ δ αὐτὸν τὸν νόμον .
ΝΟΜΟΣ .
οὔκουν ἐναντίον , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τῷ κυρίας εἶναι τὰς δωρειάς , ὅσας ὁ δῆμος ἔδωκε , τὸ μηδέν εἶναι ἀτελῆ τούτων οἷς ὁ δῆμος ἔδωκεν 0 1 ;
σαφῶς γ οὑτωσί 0 .
ἀλλ οὐκ ἐν ᾧ νῦν ὅδ ἀντεισφέρει νόμῳ , ἀλλ ἅ τ ἐδώκατε , κύρια , καὶ πρόφασις δικαία κατὰ τῶν ἢ παρακρουσαμένων ἢ μετὰ ταῦτ ἀδικούντων ἢ ὅλως ἀναξίων , δι ἣν ὃν ἂν ὑμῖν δοκῇ κωλύσετ ἔχειν τὴν δωρειάν 0 .
λέγε τὸν νόμον .
ἀκούετ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ καταμανθάνετε , ὅτι ἐνταῦθ ἔνι καὶ τοὺς ἀξίους ἔχειν τὰ δοθέντα καὶ τοὺς μὴ τοιούτους κριθέντας , ἐὰν ἀδίκως τι λάβωσιν , ἀφαιρεθῆναι , καὶ τὸ λοιπὸν ἐφ ὑμῖν εἶναι πάνθ , ὥσπερ ἐστὶ δίκαιον , καὶ δοῦναι καὶ μή 0 .
ὡς μὲν τοίνυν οὐχὶ καλῶς οὗτος ἔχει καὶ δικαίως ὁ νόμος , οὔ τ ἐρεῖν οἴομαι Λεπτίνην οὔ τ , ἐὰν λέγῃ , δεῖξαι δυνήσεσθαι ·
ἃ δὲ πρὸς τοῖς θεσμοθέταις ἔλεγεν , ταῦτ ἴσως λέγων παράγειν ὑμᾶς ζητήσει .
ἔφη γὰρ ἐξαπάτης εἵνεκα παραγεγράφθαι τοῦτον τὸν νόμον , ἐὰν δ ὃν αὐτὸς ἔθηκεν λυθῇ , τοῦτον οὐ τεθήσεσθαι .
ἐγὼ δ , ὅτι μὲν τῇ ὑμετέρᾳ ψήφῳ τοῦ τούτου νόμου λυθέντος τὸν παρεισενεχθέντα κύριον εἶναι σαφῶς ὁ παλαιὸς κελεύει νόμος , καθ ὃν οἱ θεσμοθέται τοῦτον ὑμῖν παρέγραψαν , ἐάσω , ἵνα μὴ περὶ τούτου τις ἀντιλέγῃ μοι , ἀλλ ἐπ ἐκεῖν εἶμι .
ὅταν ταῦτα λέγῃ δήπου , ὁμολογεῖ μὲν εἶναι βελτίω καὶ δικαιότερον τόνδε τὸν νόμον οὗ τέθεικεν αὐτός , ὑπὲρ δὲ τοῦ πῶς τεθήσεται ποιεῖται τὸν λόγον .
πρῶτον μὲν τοίνυν εἰσὶν αὐτῷ κατὰ τοῦ παρεισφέροντος πολλοὶ τρόποι , δι ὧν , ἂν βούληται , θεῖναι τὸν νόμον αὐτὸν ἀναγκάσει .
ἔπειτ ἐγγυώμεθ ἡμεῖς , ἐγώ , Φορμίων , ἄλλον εἴ τινα βούλεται , θήσειν τὸν νόμον .
ἔστι δὲ δήπου νόμος ὑμῖν , ἐάν τις ὑποσχόμενός τι τὸν δῆμον ἢ τὴν βουλὴν ἢ δικαστήριον ἐξαπατήσῃ , τὰ ἔσχατα πάσχειν .
ἐγγυώμεθα , ὑπισχνούμεθα ·
οἱ θεσμοθέται ταῦτα γραφόντων , ἐπὶ τούτοις τὸ πρᾶγμα γιγνέσθω .
μή θ ὑμεῖς ποιήσητε μηδὲν ἀνάξιον ὑμῶν αὐτῶν , μή τε , εἴ τις φαῦλός ἐστι τῶν εὑρημένων τὴν δωρειάν , ἐχέτω , ἀλλ ἰδίᾳ κατὰ τόνδε κριθήτω τὸν νόμον .
εἰ δὲ ταῦτα λόγους καὶ φλυαρίας εἶναι φήσει , ἐκεῖνό γ οὐ λόγος 0 ·
αὐτὸς θέτω , καὶ μὴ λεγέτω τοῦθ , ὡς οὐ θήσομεν ἡμεῖς .
κάλλιον δὲ δήπου τὸν ὑφ ὑμῶν κριθέντα καλῶς ἔχειν νόμον εἰσφέρειν ἢ ὃν νῦν ἀφ αὑτοῦ τίθησιν 0 .
ἐμοὶ δ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , δοκεῖ Λεπτίνης  καί μοι μηδὲν ὀργισθῇς ·
οὐδὲν γὰρ φλαῦρον ἐρῶ σε  ἢ οὐκ ἀνεγνωκέναι τοὺς Σόλωνος νόμους ἢ οὐ συνιέναι .
εἰ γὰρ ὁ μὲν Σόλων ἔθηκεν νόμον ἐξεῖναι δοῦναι τὰ ἑαυτοῦ ᾧ ἄν τις βούληται , ἐὰν μὴ παῖδες ὦσι γνήσιοι , οὐχ ἵν ἀποστερήσῃ τοὺς ἐγγυτάτω γένει τῆς ἀγχιστείας , ἀλλ ἵν εἰς τὸ μέσον καταθεὶς τὴν ὠφέλειαν ἐφάμιλλον ποιήσῃ τὸ ποιεῖν ἀλλήλους εὖ , σὺ δὲ τ οὐναντίον εἰσενήνοχας μὴ ἐξεῖναι τῷ δήμῳ τῶν αὑτοῦ δοῦναι μηδενὶ μηδέν , πῶς σέ τις φήσει τοὺς Σόλωνος ἀνεγνωκέναι νόμους ἢ συνιέναι ;
ὃς ἔρημον ποιεῖς τὸν δῆμον τῶν φιλοτιμησομένων , προλέγων καὶ δεικνὺς ὅτι τοῖς ἀγαθόν τι ποιοῦσιν οὐ δ ὁτιοῦν ἔσται πλέον .
καὶ μὴν κ ἀκεῖνος τῶν καλῶς δοκούντων ἔχειν νόμων Σόλωνός ἐστι , μὴ λέγειν κακῶς τὸν τεθνεῶτα , μη δ ἂν ὑπὸ τῶν ἐκείνου τις ἀκούῃ παίδων αὐτός ·
σὺ δὲ ποιεῖς , οὐ λέγεις κακῶς τοὺς τετελευτηκότας τῶν εὐεργετῶν , τῷ δεῖνι μεμφόμενος καὶ τὸν δεῖν ἀνάξιον εἶναι φάσκων , ὧν οὐδὲν ἐκείνοις προσῆκεν .
ἆρ οὐ πολὺ τοῦ Σόλωνος ἀποστατεῖς τῇ γνώμῃ ;
πάνυ τοίνυν σπουδῇ τις ἀπήγγελλέ μοι περὶ τοῦ μηδενὶ δεῖν μηδὲν διδόναι , μη δ ἂν ὁτιοῦν πράξῃ , τοιοῦτόν τι λέγειν αὐτοὺς παρεσκευάσθαι , ὡς ἄρ οἱ Λακεδαιμόνιοι καλῶς πολιτευόμενοι καὶ Θηβαῖοι οὐδενὶ τῶν παρ ἑαυτοῖς διδόασι τοιαύτην οὐδεμίαν τιμήν ·
καίτοι καὶ παρ ἐκείνοις τινές εἰσιν ἴσως ἀγαθοί .
ἐμοὶ δὲ δοκοῦσιν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , πάντες οἱ τοιοῦτοι λόγοι παροξυντικοὶ μὲν εἶναι πρὸς τὸ τὰς ἀτελείας ὑμᾶς ἀφελέσθαι πεῖσαι , οὐ μέντοι δίκαιοί γ οὐδαμῇ 0 .
οὐ γὰρ ἀγνοῶ τοῦθ ὅτι Θηβαῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι καὶ ἡμεῖς οὔ τε νόμοις οὔ τ ἔθεσιν χρώμεθα τοῖς αὐτοῖς οὔ τε πολιτείᾳ .
αὐτὸ γὰρ τοῦτο πρῶτον , ὃ νῦν οὗτοι ποιήσουσιν , ἐὰν ταῦτα λέγωσιν , οὐκ ἔξεστι ποιεῖν παρὰ τοῖς Λακεδαιμονίοις , τὰ τῶν Ἀθηναίων ἐπαινεῖν νόμιμα οὐ δὲ τὰ τῶν δείνων , πολλοῦ γε καὶ δεῖ , ἀλλ ἃ τῇ παρ ἐκείνοις πολιτείᾳ συμφέρει , ταῦτ ἐπαινεῖν ἀνάγκη 0 .
εἶτα καὶ Λακεδαιμόνιοι τῶν μὲν τοιούτων ἀφεστᾶσιν , ἄλλαι δέ τινες παρ ἐκείνοις εἰσὶ τιμαί , ἃς ἀπεύξαιτ ἂν ἅπας ὁ δῆμος ἐνταυθοῖ γενέσθαι .
τίνες οὖν εἰσιν αὗται ;
τὰς μὲν καθ ἕκαστον ἐάσω , μίαν δ ἣ συλλαβοῦσα τὰς ἄλλας ἔχει , δίειμι .
ἐπειδάν τις εἰς τὴν καλουμένην γερουσίαν ἐγκριθῇ παρασχὼν αὑτὸν οἷον χρή , δεσπότης ἐστὶ τῶν πολλῶν .
ἐκεῖ μὲν γάρ ἐστι τῆς ἀρετῆς ἆθλον τῆς πολιτείας κυρίῳ γενέσθαι μετὰ τῶν ὁμοίων , παρὰ δ ἡμῖν ταύτης μὲν ὁ δῆμος κύριος , καὶ ἀραὶ καὶ νόμοι καὶ φυλακαὶ ὅπως μηδεὶς ἄλλος κύριος γενήσεται , στέφανοι δὲ καὶ ἀτέλειαι καὶ σιτήσεις καὶ τοιαῦτ ἐστίν , ὧν ἄν τις ἀνὴρ ἀγαθὸς ὢν τύχοι 0 1 2 .
καὶ ταῦτ ἀμφότερ ὀρθῶς ἔχει , καὶ τ ἀκεῖ καὶ τὰ παρ ἡμῖν .
ὅτι τὰς μὲν διὰ τῶν ὀλίγων πολιτείας τὸ πάντας ἔχειν ἴσον ἀλλήλοις τοὺς τῶν κοινῶν κυρίους ὁμονοεῖν ποιεῖ , τὴν δὲ τῶν δήμων ἐλευθερίαν ἡ τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἅμιλλα , ἣν ἐπὶ ταῖς παρὰ τοῦ δήμου δωρειαῖς πρὸς αὑτοὺς ποιοῦνται , φυλάττει .