Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ὅτι καί γε τοῦτο ματαιότης καὶ προαίρεσις πνεύματος 0 .
τοῖς πᾶσιν χρόνος , καὶ καιρὸς τῷ παντὶ πράγματι ὑπὸ τὸν οὐρανόν 0 .
καιρὸς τοῦ τεκεῖν καὶ καιρὸς τοῦ ἀποθανεῖν , καιρὸς τοῦ φυτεῦσαι καὶ καιρὸς τοῦ ἐκτῖλαι πεφυτευμένον , καιρὸς τοῦ ἀποκτεῖναι καὶ καιρὸς τοῦ ἰάσασθαι , καιρὸς τοῦ καθελεῖν καὶ καιρὸς τοῦ οἰκοδομῆσαι , καιρὸς τοῦ κλαῦσαι καὶ καιρὸς τοῦ γελάσαι , καιρὸς τοῦ κόψασθαι καὶ καιρὸς τοῦ ὀρχήσασθαι , καιρὸς τοῦ βαλεῖν λίθους καὶ καιρὸς τοῦ συναγαγεῖν λίθους , καιρὸς τοῦ περιλαβεῖν καὶ καιρὸς τοῦ μακρυνθῆναι ἀπὸ περιλήμψεως , καιρὸς τοῦ ζητῆσαι καὶ καιρὸς τοῦ ἀπολέσαι , καιρὸς τοῦ φυλάξαι καὶ καιρὸς τοῦ ἐκβαλεῖν , καιρὸς τοῦ ῥῆξαι καὶ καιρὸς τοῦ ῥάψαι , καιρὸς τοῦ σιγᾶν καὶ καιρὸς τοῦ λαλεῖν , καιρὸς τοῦ φιλῆσαι καὶ καιρὸς τοῦ μισῆσαι , καιρὸς πολέμου καὶ καιρὸς εἰρήνης 0 1 .
τίς περισσεία τοῦ ποιοῦντος ἐν οἷς αὐτὸς μοχθεῖ 0 ;
εἶδον σὺν τὸν περισπασμόν , ὃν ἔδωκεν ὁ θεὸς τοῖς υἱοῖς τοῦ ἀνθρώπου τοῦ περισπᾶσθαι ἐν αὐτῷ .
σὺν τὰ πάντα ἐποίησεν καλὰ ἐν καιρῷ αὐτοῦ καί γε σὺν τὸν αἰῶνα ἔδωκεν ἐν καρδίᾳ αὐτῶν , ὅπως μὴ εὕρῃ ὁ ἄνθρωπος τὸ ποίημα , ὃ ἐποίησεν ὁ θεός , ἀπ ἀρχῆς καὶ μέχρι τέλους .
ἔγνων ὅτι οὐκ ἔστιν ἀγαθὸν ἐν αὐτοῖς εἰ μὴ τοῦ εὐφρανθῆναι καὶ τοῦ ποιεῖν ἀγαθὸν ἐν ζωῇ αὐτοῦ 0 ·
καί γε πᾶς ὁ ἄνθρωπος , ὃς φάγεται καὶ πίεται καὶ ἴδῃ ἀγαθὸν ἐν παντὶ μόχθῳ αὐτοῦ , δόμα θεοῦ ἐστιν .
ἔγνων ὅτι πάντα , ὅσα ἐποίησεν ὁ θεός , αὐτὰ ἔσται εἰς τὸν αἰῶνα ·
ἐπ αὐτῷ οὐκ ἔστιν προσθεῖναι , καὶ ἀπ αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ἀφελεῖν , καὶ ὁ θεὸς ἐποίησεν , ἵνα φοβηθῶσιν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ .
τὸ γενόμενον ἤδη ἐστίν , καὶ ὅσα τοῦ γίνεσθαι , ἤδη γέγονεν , καὶ ὁ θεὸς ζητήσει τὸν διωκόμενον .
καὶ ἔτι εἶδον ὑπὸ τὸν ἥλιον τόπον τῆς κρίσεως , ἐκεῖ ὁ ἀσεβής , καὶ τόπον τοῦ δικαίου , ἐκεῖ ὁ ἀσεβής 0 .
εἶπα ἐγὼ ἐν καρδίᾳ μου Σὺν τὸν δίκαιον καὶ σὺν τὸν ἀσεβῆ κρινεῖ ὁ θεός , ὅτι καιρὸς τῷ παντὶ πράγματι καὶ ἐπὶ παντὶ τῷ ποιήματι 0 1 .
ἐκεῖ εἶπα ἐγὼ ἐν καρδίᾳ μου περὶ λαλιᾶς υἱῶν τοῦ ἀνθρώπου , ὅτι διακρινεῖ αὐτοὺς ὁ θεός , καὶ τοῦ δεῖξαι ὅτι αὐτοὶ κτήνη εἰσὶν καί γε αὐτοῖς 0 .
ὅτι συνάντημα υἱῶν τοῦ ἀνθρώπου καὶ συνάντημα τοῦ κτήνους , συνάντημα ἓν αὐτοῖς 0 1 ·
ὡς ὁ θάνατος τούτου , οὕτως ὁ θάνατος τούτου , καὶ πνεῦμα ἓν τοῖς πᾶσιν 0 1 2 ·
καὶ τί ἐπερίσσευσεν ὁ ἄνθρωπος παρὰ τὸ κτῆνος ;
οὐδέν , ὅτι τὰ πάντα ματαιότης 0 .
τὰ πάντα πορεύεται εἰς τόπον ἕνα ·
τὰ πάντα ἐγένετο ἀπὸ τοῦ χοός , καὶ τὰ πάντα ἐπιστρέφει εἰς τὸν χοῦν ·
καὶ τίς οἶδεν πνεῦμα υἱῶν τοῦ ἀνθρώπου εἰ ἀναβαίνει αὐτὸ εἰς ἄνω , καὶ πνεῦμα τοῦ κτήνους εἰ καταβαίνει αὐτὸ κάτω εἰς γῆν 0 ;
καὶ εἶδον ὅτι οὐκ ἔστιν ἀγαθὸν εἰ μὴ ὃ εὐφρανθήσεται ὁ ἄνθρωπος ἐν ποιήμασιν αὐτοῦ , ὅτι αὐτὸ μερὶς αὐτοῦ 0 ·
ὅτι τίς ἄξει αὐτὸν τοῦ ἰδεῖν ἐν ᾧ ἐὰν γένηται μετ αὐτόν 0 ;
καὶ ἐπέστρεψα ἐγὼ καὶ εἶδον σὺν πάσας τὰς συκοφαντίας τὰς γινομένας ὑπὸ τὸν ἥλιον ·
καὶ ἰδοὺ δάκρυον τῶν συκοφαντουμένων , καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοῖς παρακαλῶν , καὶ ἀπὸ χειρὸς συκοφαντούντων αὐτοὺς ἰσχύς , καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοῖς παρακαλῶν 0 .
καὶ ἐπῄνεσα ἐγὼ σὺν τοὺς τεθνηκότας τοὺς ἤδη ἀποθανόντας ὑπὲρ τοὺς ζῶντας , ὅσοι αὐτοὶ ζῶσιν ἕως τοῦ νῦν ·
καὶ ἀγαθὸς ὑπὲρ τοὺς δύο τούτους ὅστις οὔπω ἐγένετο , ὃς οὐκ εἶδεν σὺν τὸ ποίημα τὸ πονηρὸν τὸ πεποιημένον ὑπὸ τὸν ἥλιον 0 .
καὶ εἶδον ἐγὼ σὺν πάντα τὸν μόχθον καὶ σὺν πᾶσαν ἀνδρείαν τοῦ ποιήματος , ὅτι αὐτὸ ζῆλος ἀνδρὸς ἀπὸ τοῦ ἑταίρου αὐτοῦ 0 1 ·
καί γε τοῦτο ματαιότης καὶ προαίρεσις πνεύματος 0 .
ὁ ἄφρων περιέλαβεν τὰς χεῖρας αὐτοῦ καὶ ἔφαγεν τὰς σάρκας αὐτοῦ .
ἀγαθὸν πλήρωμα δρακὸς ἀναπαύσεως ὑπὲρ πλήρωμα δύο δρακῶν μόχθου καὶ προαιρέσεως πνεύματος 0 .
καὶ ἐπέστρεψα ἐγὼ καὶ εἶδον ματαιότητα ὑπὸ τὸν ἥλιον .
ἔστιν εἷς , καὶ οὐκ ἔστιν δεύτερος , καί γε υἱὸς καὶ ἀδελφὸς οὐκ ἔστιν αὐτῷ ·
καὶ οὐκ ἔστιν περασμὸς τῷ παντὶ μόχθῳ αὐτοῦ , καί γε ὀφθαλμὸς αὐτοῦ οὐκ ἐμπίπλαται πλούτου .
καὶ τίνι ἐγὼ μοχθῶ καὶ στερίσκω τὴν ψυχήν μου ἀπὸ ἀγαθωσύνης ;
καί γε τοῦτο ματαιότης καὶ περισπασμὸς πονηρός ἐστιν .
ἀγαθοὶ οἱ δύο ὑπὲρ τὸν ἕνα , οἷς ἔστιν αὐτοῖς μισθὸς ἀγαθὸς ἐν μόχθῳ αὐτῶν 0 ·
ὅτι ἐὰν πέσωσιν , ὁ εἷς ἐγερεῖ τὸν μέτοχον αὐτοῦ , καὶ οὐαὶ αὐτῷ τῷ ἑνί , ὅταν πέσῃ καὶ μὴ ᾖ δεύτερος τοῦ ἐγεῖραι αὐτόν 0 .
καί γε ἐὰν κοιμηθῶσιν δύο , καὶ θέρμη αὐτοῖς 0 ·
καὶ ὁ εἷς πῶς θερμανθῇ ;
καὶ ἐὰν ἐπικραταιωθῇ ὁ εἷς , οἱ δύο στήσονται κατέναντι αὐτοῦ , καὶ τὸ σπαρτίον τὸ ἔντριτον οὐ ταχέως ἀπορραγήσεται .
ἀγαθὸς παῖς πένης καὶ σοφὸς ὑπὲρ βασιλέα πρεσβύτερον καὶ ἄφρονα , ὃς οὐκ ἔγνω τοῦ προσέχειν ἔτι 0 ·
ὅτι ἐξ οἴκου τῶν δεσμίων ἐξελεύσεται τοῦ βασιλεῦσαι , ὅτι καί γε ἐν βασιλείᾳ αὐτοῦ ἐγεννήθη πένης .
εἶδον σὺν πάντας τοὺς ζῶντας τοὺς περιπατοῦντας ὑπὸ τὸν ἥλιον μετὰ τοῦ νεανίσκου τοῦ δευτέρου , ὃς στήσεται ἀντ αὐτοῦ , οὐκ ἔστιν περασμὸς τῷ παντὶ λαῷ , τοῖς πᾶσιν , ὅσοι ἐγένοντο ἔμπροσθεν αὐτῶν ·
καί γε οἱ ἔσχατοι οὐκ εὐφρανθήσονται ἐν αὐτῷ ·
φύλαξον πόδα σου , ἐν ᾧ ἐὰν πορεύῃ εἰς οἶκον τοῦ θεοῦ , καὶ ἐγγὺς τοῦ ἀκούειν 0 ·
ὑπὲρ δόμα τῶν ἀφρόνων θυσία σου , ὅτι οὔκ εἰσιν εἰδότες τοῦ ποιῆσαι κακόν .
μὴ σπεῦδε ἐπὶ στόματί σου , καὶ καρδία σου μὴ ταχυνάτω τοῦ ἐξενέγκαι λόγον πρὸ προσώπου τοῦ θεοῦ ·
ὅτι ὁ θεὸς ἐν τῷ οὐρανῷ , καὶ σὺ ἐπὶ τῆς γῆς , ἐπὶ τούτῳ ἔστωσαν οἱ λόγοι σου ὀλίγοι 0 1 .
ὅτι παραγίνεται ἐνύπνιον ἐν πλήθει περισπασμοῦ καὶ φωνὴ ἄφρονος ἐν πλήθει λόγων 0 .
καθὼς ἂν εὔξῃ εὐχὴν τῷ θεῷ , μὴ χρονίσῃς τοῦ ἀποδοῦναι αὐτήν ·
ὅτι οὐκ ἔστιν θέλημα ἐν ἄφροσιν , σὺν ὅσα ἐὰν εὔξῃ ἀπόδος .
ἀγαθὸν τὸ μὴ εὔξασθαί σε ἢ τὸ εὔξασθαί σε καὶ μὴ ἀποδοῦναι 0 .
μὴ δῷς τὸ στόμα σου τοῦ ἐξαμαρτῆσαι τὴν σάρκα σου καὶ μὴ εἴπῃς πρὸ προσώπου τοῦ θεοῦ ὅτι Ἄγνοιά ἐστιν , ἵνα μὴ ὀργισθῇ ὁ θεὸς ἐπὶ φωνῇ σου καὶ διαφθείρῃ τὰ ποιήματα χειρῶν σου .
ὅτι ἐν πλήθει ἐνυπνίων καὶ ματαιότητες καὶ λόγοι πολλοί 0 ·
ὅτι σὺν τὸν θεὸν φοβοῦ 0 .
ἐὰν συκοφαντίαν πένητος καὶ ἁρπαγὴν κρίματος καὶ δικαιοσύνης ἴδῃς ἐν χώρᾳ , μὴ θαυμάσῃς ἐπὶ τῷ πράγματι ·
ὅτι ὑψηλὸς ἐπάνω ὑψηλοῦ φυλάξαι καὶ ὑψηλοὶ ἐπ αὐτούς 0 .
καὶ περισσεία γῆς ἐν παντί ἐστι , βασιλεὺς τοῦ ἀγροῦ εἰργασμένου .
ἀγαπῶν ἀργύριον οὐ πλησθήσεται ἀργυρίου ·
καὶ τίς ἠγάπησεν ἐν πλήθει αὐτῶν γένημα ;
ἐν πλήθει τῆς ἀγαθωσύνης ἐπληθύνθησαν ἔσθοντες αὐτήν ·
καὶ τί ἀνδρεία τῷ παρ αὐτῆς ὅτι ἀλλ ἢ τοῦ ὁρᾶν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ 0 ;
γλυκὺς ὕπνος τοῦ δούλου , εἰ ὀλίγον καὶ εἰ πολὺ φάγεται 0 1 ·
καὶ τῷ ἐμπλησθέντι τοῦ πλουτῆσαι οὐκ ἔστιν ἀφίων αὐτὸν τοῦ ὑπνῶσαι .
ἔστιν ἀρρωστία , ἣν εἶδον ὑπὸ τὸν ἥλιον , πλοῦτον φυλασσόμενον τῷ παρ αὐτοῦ εἰς κακίαν αὐτοῦ , καὶ ἀπολεῖται ὁ πλοῦτος ἐκεῖνος ἐν περισπασμῷ πονηρῷ , καὶ ἐγέννησεν υἱόν , καὶ οὐκ ἔστιν ἐν χειρὶ αὐτοῦ οὐδέν .
καθὼς ἐξῆλθεν ἀπὸ γαστρὸς μητρὸς αὐτοῦ γυμνός , ἐπιστρέψει τοῦ πορευθῆναι ὡς ἥκει καὶ οὐδὲν οὐ λήμψεται ἐν μόχθῳ αὐτοῦ , ἵνα πορευθῇ ἐν χειρὶ αὐτοῦ .
καί γε τοῦτο πονηρὰ ἀρρωστία 0 ·
ὥσπερ γὰρ παρεγένετο , οὕτως καὶ ἀπελεύσεται , καὶ τίς περισσεία αὐτῷ , ᾗ μοχθεῖ εἰς ἄνεμον 0 ;
καί γε πᾶσαι αἱ ἡμέραι αὐτοῦ ἐν σκότει καὶ πένθει καὶ θυμῷ πολλῷ καὶ ἀρρωστίᾳ καὶ χόλῳ 0 .
ἰδοὺ ὃ εἶδον ἐγὼ ἀγαθόν , ὅ ἐστιν καλόν , τοῦ φαγεῖν καὶ τοῦ πιεῖν καὶ τοῦ ἰδεῖν ἀγαθωσύνην ἐν παντὶ μόχθῳ αὐτοῦ , ᾧ ἐὰν μοχθῇ ὑπὸ τὸν ἥλιον ἀριθμὸν ἡμερῶν ζωῆς αὐτοῦ , ὧν ἔδωκεν αὐτῷ ὁ θεός 0 ·
ὅτι αὐτὸ μερὶς αὐτοῦ 0 .
καί γε πᾶς ὁ ἄνθρωπος , ᾧ ἔδωκεν αὐτῷ ὁ θεὸς πλοῦτον καὶ ὑπάρχοντα καὶ ἐξουσίασεν αὐτὸν τοῦ φαγεῖν ἀπ αὐτοῦ καὶ τοῦ λαβεῖν τὸ μέρος αὐτοῦ καὶ τοῦ εὐφρανθῆναι ἐν μόχθῳ αὐτοῦ , τοῦτο δόμα θεοῦ ἐστιν .
ὅτι οὐ πολλὰ μνησθήσεται τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ 0 ·
ὅτι ὁ θεὸς περισπᾷ αὐτὸν ἐν εὐφροσύνῃ καρδίας αὐτοῦ 0 .
ἔστιν πονηρία , ἣν εἶδον ὑπὸ τὸν ἥλιον , καὶ πολλή ἐστιν ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον ·
ἀνήρ , ᾧ δώσει αὐτῷ ὁ θεὸς πλοῦτον καὶ ὑπάρχοντα καὶ δόξαν , καὶ οὐκ ἔστιν ὑστερῶν τῇ ψυχῇ αὐτοῦ ἀπὸ πάντων , ὧν ἐπιθυμήσει , καὶ οὐκ ἐξουσιάσει αὐτῷ ὁ θεὸς τοῦ φαγεῖν ἀπ αὐτοῦ , ὅτι ἀνὴρ ξένος φάγεται αὐτόν 0 ·
τοῦτο ματαιότης καὶ ἀρρωστία πονηρά ἐστιν .
ἐὰν γεννήσῃ ἀνὴρ ἑκατὸν καὶ ἔτη πολλὰ ζήσεται , καὶ πλῆθος ὅ τι ἔσονται ἡμέραι ἐτῶν αὐτοῦ , καὶ ψυχὴ αὐτοῦ οὐκ ἐμπλησθήσεται ἀπὸ τῆς ἀγαθωσύνης , καί γε ταφὴ οὐκ ἐγένετο αὐτῷ , εἶπα Ἀγαθὸν ὑπὲρ αὐτὸν τὸ ἔκτρωμα , ὅτι ἐν ματαιότητι ἦλθεν καὶ ἐν σκότει πορεύεται , καὶ ἐν σκότει ὄνομα αὐτοῦ καλυφθήσεται , καί γε ἥλιον οὐκ εἶδεν καὶ οὐκ ἔγνω , ἀνάπαυσις τούτῳ ὑπὲρ τοῦτον 0 .
καὶ εἰ ἔζησεν χιλίων ἐτῶν καθόδους καὶ ἀγαθωσύνην οὐκ εἶδεν , μὴ οὐκ εἰς τόπον ἕνα τὰ πάντα πορεύεται ;
πᾶς μόχθος τοῦ ἀνθρώπου εἰς στόμα αὐτοῦ , καί γε ἡ ψυχὴ οὐ πληρωθήσεται 0 .
ὅτι τίς περισσεία τῷ σοφῷ ὑπὲρ τὸν ἄφρονα 0 ;
διότι ὁ πένης οἶδεν πορευθῆναι κατέναντι τῆς ζωῆς .
ἀγαθὸν ὅραμα ὀφθαλμῶν ὑπὲρ πορευόμενον ψυχῇ 0 .
Εἴ τι ἐγένετο , ἤδη κέκληται ὄνομα αὐτοῦ , καὶ ἐγνώσθη ὅ ἐστιν ἄνθρωπος , καὶ οὐ δυνήσεται τοῦ κριθῆναι μετὰ τοῦ ἰσχυροῦ ὑπὲρ αὐτόν ·
ὅτι εἰσὶν λόγοι πολλοὶ πληθύνοντες ματαιότητα .
τί περισσὸν τῷ ἀνθρώπῳ 0 ;
ὅτι τίς οἶδεν τί ἀγαθὸν τῷ ἀνθρώπῳ ἐν τῇ ζωῇ ἀριθμὸν ἡμερῶν ζωῆς ματαιότητος αὐτοῦ 0 ;
καὶ ἐποίησεν αὐτὰς ἐν σκιᾷ ·
ὅτι τίς ἀπαγγελεῖ τῷ ἀνθρώπῳ τί ἔσται ὀπίσω αὐτοῦ ὑπὸ τὸν ἥλιον ;
ἀγαθὸν ὄνομα ὑπὲρ ἔλαιον ἀγαθὸν καὶ ἡμέρα τοῦ θανάτου ὑπὲρ ἡμέραν γενέσεως αὐτοῦ 0 1 .
ἀγαθὸν πορευθῆναι εἰς οἶκον πένθους ἢ ὅτι πορευθῆναι εἰς οἶκον πότου , καθότι τοῦτο τέλος παντὸς τοῦ ἀνθρώπου , καὶ ὁ ζῶν δώσει εἰς καρδίαν αὐτοῦ 0 1 .
ἀγαθὸν θυμὸς ὑπὲρ γέλωτα , ὅτι ἐν κακίᾳ προσώπου ἀγαθυνθήσεται καρδία 0 .
καρδία σοφῶν ἐν οἴκῳ πένθους , καὶ καρδία ἀφρόνων ἐν οἴκῳ εὐφροσύνης 0 1 .
ἀγαθὸν τὸ ἀκοῦσαι ἐπιτίμησιν σοφοῦ ὑπὲρ ἄνδρα ἀκούοντα ᾆσμα ἀφρόνων 0 ·
ὅτι ὡς φωνὴ τῶν ἀκανθῶν ὑπὸ τὸν λέβητα , οὕτως γέλως τῶν ἀφρόνων 0 1 ·
ὅτι ἡ συκοφαντία περιφέρει σοφὸν καὶ ἀπόλλυσι τὴν καρδίαν εὐτονίας αὐτοῦ 0 .
ἀγαθὴ ἐσχάτη λόγων ὑπὲρ ἀρχὴν αὐτοῦ , ἀγαθὸν μακρόθυμος ὑπὲρ ὑψηλὸν πνεύματι 0 1 .
μὴ σπεύσῃς ἐν πνεύματί σου τοῦ θυμοῦσθαι , ὅτι θυμὸς ἐν κόλπῳ ἀφρόνων ἀναπαύσεται .
μὴ εἴπῃς Τί ἐγένετο ὅτι αἱ ἡμέραι αἱ πρότεραι ἦσαν ἀγαθαὶ ὑπὲρ ταύτας ;
ὅτι οὐκ ἐν σοφίᾳ ἐπηρώτησας περὶ τούτου 0 .
ἀγαθὴ σοφία μετὰ κληροδοσίας καὶ περισσεία τοῖς θεωροῦσιν τὸν ἥλιον 0 ·
ὅτι ἐν σκιᾷ αὐτῆς ἡ σοφία ὡς σκιὰ τοῦ ἀργυρίου , καὶ περισσεία γνώσεως τῆς σοφίας ζωοποιήσει τὸν παρ αὐτῆς 0 1 .
ἰδὲ τὰ ποιήματα τοῦ θεοῦ ·
ὅτι τίς δυνήσεται τοῦ κοσμῆσαι ὃν ἂν ὁ θεὸς διαστρέψῃ αὐτόν 0 ;
ἐν ἡμέρᾳ ἀγαθωσύνης ζῆθι ἐν ἀγαθῷ καὶ ἐν ἡμέρᾳ κακίας ἰδέ ·
καί γε σὺν τοῦτο σύμφωνον τούτῳ ἐποίησεν ὁ θεὸς περὶ λαλιᾶς , ἵνα μὴ εὕρῃ ὁ ἄνθρωπος ὀπίσω αὐτοῦ μηδέν .
σὺν τὰ πάντα εἶδον ἐν ἡμέραις ματαιότητός μου ·
ἔστιν δίκαιος ἀπολλύμενος ἐν δικαίῳ αὐτοῦ , καὶ ἔστιν ἀσεβὴς μένων ἐν κακίᾳ αὐτοῦ .
μὴ γίνου δίκαιος πολὺ καὶ μὴ σοφίζου περισσά , μήποτε ἐκπλαγῇς .
μὴ ἀσεβήσῃς πολὺ καὶ μὴ γίνου σκληρός , ἵνα μὴ ἀποθάνῃς ἐν οὐ καιρῷ σου .
ἀγαθὸν τὸ ἀντέχεσθαί σε ἐν τούτῳ , καί γε ἀπὸ τούτου μὴ ἀνῇς τὴν χεῖρά σου , ὅτι φοβούμενος τὸν θεὸν ἐξελεύσεται τὰ πάντα 0 .
ἡ σοφία βοηθήσει τῷ σοφῷ ὑπὲρ δέκα ἐξουσιάζοντας τοὺς ὄντας ἐν τῇ πόλει ·
ὅτι ἄνθρωπος οὐκ ἔστιν δίκαιος ἐν τῇ γῇ , ὃς ποιήσει ἀγαθὸν καὶ οὐχ ἁμαρτήσεται .
καί γε εἰς πάντας τοὺς λόγους , οὓς λαλήσουσιν , μὴ θῇς καρδίαν σου , ὅπως μὴ ἀκούσῃς τοῦ δούλου σου καταρωμένου σε , ὅτι πλειστάκις πονηρεύσεταί σε καὶ καθόδους πολλὰς κακώσει καρδίαν σου , ὅπως καί γε σὺ κατηράσω ἑτέρους .
πάντα ταῦτα ἐπείρασα ἐν τῇ σοφίᾳ ·
εἶπα Σοφισθήσομαι , καὶ αὐτὴ ἐμακρύνθη ἀπ ἐμοῦ μακρὰν ὑπὲρ ὃ ἦν , καὶ βαθὺ βάθος , τίς εὑρήσει αὐτό ;
ἐκύκλωσα ἐγώ , καὶ ἡ καρδία μου τοῦ γνῶναι καὶ τοῦ κατασκέψασθαι καὶ ζητῆσαι σοφίαν καὶ ψῆφον καὶ τοῦ γνῶναι ἀσεβοῦς ἀφροσύνην καὶ σκληρίαν καὶ περιφοράν 0 .
καὶ εὑρίσκω ἐγὼ πικρότερον ὑπὲρ θάνατον , σὺν τὴν γυναῖκα , ἥτις ἐστὶν θηρεύματα καὶ σαγῆναι καρδία αὐτῆς , δεσμοὶ χεῖρες αὐτῆς ·
ἀγαθὸς πρὸ προσώπου τοῦ θεοῦ ἐξαιρεθήσεται ἀπ αὐτῆς , καὶ ἁμαρτάνων συλλημφθήσεται ἐν αὐτῇ .
ἰδὲ τοῦτο εὗρον , εἶπεν ὁ Ἐκκλησιαστής , μία τῇ μιᾷ τοῦ εὑρεῖν λογισμόν , ὃν ἔτι ἐζήτησεν ἡ ψυχή μου καὶ οὐχ εὗρον ·
ἄνθρωπον ἕνα ἀπὸ χιλίων εὗρον καὶ γυναῖκα ἐν πᾶσι τούτοις οὐχ εὗρον .
πλὴν ἰδὲ τοῦτο εὗρον , ὃ ἐποίησεν ὁ θεὸς σὺν τὸν ἄνθρωπον εὐθῆ , καὶ αὐτοὶ ἐζήτησαν λογισμοὺς πολλούς .
τίς οἶδεν σοφούς ;
καὶ τίς οἶδεν λύσιν ῥήματος ;
σοφία ἀνθρώπου φωτιεῖ πρόσωπον αὐτοῦ , καὶ ἀναιδὴς προσώπῳ αὐτοῦ μισηθήσεται .
στόμα βασιλέως φύλαξον καὶ περὶ λόγου ὅρκου θεοῦ μὴ σπουδάσῃς ·
ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ πορεύσῃ , μὴ στῇς ἐν λόγῳ πονηρῷ ·
ὅτι πᾶν , ὃ ἐὰν θελήσῃ , ποιήσει , καθὼς λαλεῖ βασιλεὺς ἐξουσιάζων , καὶ τίς ἐρεῖ αὐτῷ Τί ποιήσεις 0 ;
ὁ φυλάσσων ἐντολὴν οὐ γνώσεται ῥῆμα πονηρόν , καὶ καιρὸν κρίσεως γινώσκει καρδία σοφοῦ ·
ὅτι παντὶ πράγματι ἔστιν καιρὸς καὶ κρίσις , ὅτι γνῶσις τοῦ ἀνθρώπου πολλὴ ἐπ αὐτόν 0 1 ·
ὅτι οὐκ ἔστιν γινώσκων τί τὸ ἐσόμενον , ὅτι καθὼς ἔσται τίς ἀναγγελεῖ αὐτῷ ;
οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος ἐξουσιάζων ἐν πνεύματι τοῦ κωλῦσαι σὺν τὸ πνεῦμα ·
καὶ οὐκ ἔστιν ἐξουσία ἐν ἡμέρᾳ τοῦ θανάτου , καὶ οὐκ ἔστιν ἀποστολὴ ἐν τῷ πολέμῳ , καὶ οὐ διασώσει ἀσέβεια τὸν παρ αὐτῆς .
καὶ σὺν πᾶν τοῦτο εἶδον καὶ ἔδωκα τὴν καρδίαν μου εἰς πᾶν ποίημα , ὃ πεποίηται ὑπὸ τὸν ἥλιον , τὰ ὅσα ἐξουσιάσατο ὁ ἄνθρωπος ἐν ἀνθρώπῳ τοῦ κακῶσαι αὐτόν ·
καὶ τότε εἶδον ἀσεβεῖς εἰς τάφους εἰσαχθέντας , καὶ ἐκ τόπου ἁγίου ἐπορεύθησαν καὶ ἐπῃνέθησαν ἐν τῇ πόλει , ὅτι οὕτως ἐποίησαν .
ὅτι οὐκ ἔστιν γινομένη ἀντίρρησις ἀπὸ τῶν ποιούντων τὸ πονηρὸν ταχύ 0 ·
διὰ τοῦτο ἐπληροφορήθη καρδία υἱῶν τοῦ ἀνθρώπου ἐν αὐτοῖς τοῦ ποιῆσαι τὸ πονηρόν .
ὃς ἥμαρτεν , ἐποίησεν τὸ πονηρὸν ἀπὸ τότε καὶ ἀπὸ μακρότητος αὐτῷ ·
ὅτι καί γε γινώσκω ἐγὼ ὅτι ἔσται ἀγαθὸν τοῖς φοβουμένοις τὸν θεόν , ὅπως φοβῶνται ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ ·
καὶ ἀγαθὸν οὐκ ἔσται τῷ ἀσεβεῖ , καὶ οὐ μακρυνεῖ ἡμέρας ἐν σκιᾷ ὃς οὐκ ἔστιν φοβούμενος ἀπὸ προσώπου τοῦ θεοῦ .
ἔστιν ματαιότης , ἣ πεποίηται ἐπὶ τῆς γῆς , ὅτι εἰσὶ δίκαιοι ὅτι φθάνει πρὸς αὐτοὺς ὡς ποίημα τῶν ἀσεβῶν , καὶ εἰσὶν ἀσεβεῖς ὅτι φθάνει πρὸς αὐτοὺς ὡς ποίημα τῶν δικαίων ·
εἶπα ὅτι καί γε τοῦτο ματαιότης 0 .
καὶ ἐπῄνεσα ἐγὼ σὺν τὴν εὐφροσύνην , ὅτι οὐκ ἔστιν ἀγαθὸν τῷ ἀνθρώπῳ ὑπὸ τὸν ἥλιον ὅτι εἰ μὴ τοῦ φαγεῖν καὶ τοῦ πιεῖν καὶ τοῦ εὐφρανθῆναι , καὶ αὐτὸ συμπροσέσται αὐτῷ ἐν μόχθῳ αὐτοῦ ἡμέρας ζωῆς αὐτοῦ , ὅσας ἔδωκεν αὐτῷ ὁ θεὸς ὑπὸ τὸν ἥλιον 0 .
ἐν οἷς ἔδωκα τὴν καρδίαν μου τοῦ γνῶναι σοφίαν καὶ τοῦ ἰδεῖν τὸν περισπασμὸν τὸν πεποιημένον ἐπὶ τῆς γῆς , ὅτι καί γε ἐν ἡμέρᾳ καὶ ἐν νυκτὶ ὕπνον ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ οὐκ ἔστιν βλέπων , καὶ εἶδον σὺν πάντα τὰ ποιήματα τοῦ θεοῦ , ὅτι οὐ δυνήσεται ἄνθρωπος τοῦ εὑρεῖν σὺν τὸ ποίημα τὸ πεποιημένον ὑπὸ τὸν ἥλιον ·
ὅσα ἂν μοχθήσῃ ὁ ἄνθρωπος τοῦ ζητῆσαι , καὶ οὐχ εὑρήσει ·
καί γε ὅσα ἂν εἴπῃ ὁ σοφὸς τοῦ γνῶναι , οὐ δυνήσεται τοῦ εὑρεῖν .
ὅτι σὺν πᾶν τοῦτο ἔδωκα εἰς καρδίαν μου , καὶ καρδία μου σὺν πᾶν εἶδεν τοῦτο , ὡς οἱ δίκαιοι καὶ οἱ σοφοὶ καὶ ἐργασίαι αὐτῶν ἐν χειρὶ τοῦ θεοῦ , καί γε ἀγάπην καί γε μῖσος οὐκ ἔστιν εἰδὼς ὁ ἄνθρωπος 0 1 ·
τὰ πάντα πρὸ προσώπου αὐτῶν , ματαιότης ἐν τοῖς πᾶσιν 0 .
συνάντημα ἓν τῷ δικαίῳ καὶ τῷ ἀσεβεῖ , τῷ ἀγαθῷ καὶ τῷ κακῷ καὶ τῷ καθαρῷ καὶ τῷ ἀκαθάρτῳ καὶ τῷ θυσιάζοντι καὶ τῷ μὴ θυσιάζοντι 0 ·
ὡς ὁ ἀγαθός , ὧς ὁ ἁμαρτάνων 0 1 2 ·
ὧς ὁ ὀμνύων , καθὼς ὁ τὸν ὅρκον φοβούμενος 0 1 .
τοῦτο πονηρὸν ἐν παντὶ πεποιημένῳ ὑπὸ τὸν ἥλιον , ὅτι συνάντημα ἓν τοῖς πᾶσιν 0 1 ·
καί γε καρδία υἱῶν τοῦ ἀνθρώπου ἐπληρώθη πονηροῦ , καὶ περιφέρεια ἐν καρδίᾳ αὐτῶν ἐν ζωῇ αὐτῶν , καὶ ὀπίσω αὐτῶν πρὸς τοὺς νεκρούς 0 1 .
ὅτι τίς ὃς κοινωνεῖ πρὸς πάντας τοὺς ζῶντας 0 ;
ἔστιν ἐλπίς , ὅτι ὁ κύων ὁ ζῶν , αὐτὸς ἀγαθὸς ὑπὲρ τὸν λέοντα τὸν νεκρόν 0 1 .
ὅτι οἱ ζῶντες γνώσονται ὅτι ἀποθανοῦνται , καὶ οἱ νεκροὶ οὔκ εἰσιν γινώσκοντες οὐδέν 0 ·
καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοῖς ἔτι μισθός , ὅτι ἐπελήσθη ἡ μνήμη αὐτῶν ·
καί γε ἀγάπη αὐτῶν καί γε μῖσος αὐτῶν καί γε ζῆλος αὐτῶν ἤδη ἀπώλετο , καὶ μερὶς οὐκ ἔστιν αὐτοῖς ἔτι εἰς αἰῶνα ἐν παντὶ τῷ πεποιημένῳ ὑπὸ τὸν ἥλιον .
δεῦρο φάγε ἐν εὐφροσύνῃ ἄρτον σου καὶ πίε ἐν καρδίᾳ ἀγαθῇ οἶνόν σου , ὅτι ἤδη εὐδόκησεν ὁ θεὸς τὰ ποιήματά σου .
ἐν παντὶ καιρῷ ἔστωσαν ἱμάτιά σου λευκά , καὶ ἔλαιον ἐπὶ κεφαλήν σου μὴ ὑστερησάτω .
ἰδὲ ζωὴν μετὰ γυναικός , ἧς ἠγάπησας , πάσας ἡμέρας ζωῆς ματαιότητός σου τὰς δοθείσας σοι ὑπὸ τὸν ἥλιον , πάσας ἡμέρας ματαιότητός σου , ὅτι αὐτὸ μερίς σου ἐν τῇ ζωῇ σου καὶ ἐν τῷ μόχθῳ σου , ᾧ σὺ μοχθεῖς ὑπὸ τὸν ἥλιον 0 .
πάντα , ὅσα ἂν εὕρῃ ἡ χείρ σου τοῦ ποιῆσαι , ὡς ἡ δύναμίς σου ποίησον , ὅτι οὐκ ἔστιν ποίημα καὶ λογισμὸς καὶ γνῶσις καὶ σοφία ἐν ᾅδῃ , ὅπου σὺ πορεύῃ ἐκεῖ 0 .
ἐπέστρεψα καὶ εἶδον ὑπὸ τὸν ἥλιον ὅτι οὐ τοῖς κούφοις ὁ δρόμος καὶ οὐ τοῖς δυνατοῖς ὁ πόλεμος καί γε οὐ τοῖς σοφοῖς ἄρτος καί γε οὐ τοῖς συνετοῖς πλοῦτος καί γε οὐ τοῖς γινώσκουσιν χάρις , ὅτι καιρὸς καὶ ἀπάντημα συναντήσεται τοῖς πᾶσιν αὐτοῖς 0 1 .
ὅτι καί γε οὐκ ἔγνω ὁ ἄνθρωπος τὸν καιρὸν αὐτοῦ 0 ·
ὡς οἱ ἰχθύες οἱ θηρευόμενοι ἐν ἀμφιβλήστρῳ κακῷ καὶ ὡς ὄρνεα τὰ θηρευόμενα ἐν παγίδι , ὡς αὐτὰ παγιδεύονται οἱ υἱοὶ τοῦ ἀνθρώπου εἰς καιρὸν πονηρόν , ὅταν ἐπιπέσῃ ἐπ αὐτοὺς ἄφνω 0 1 .
καί γε τοῦτο εἶδον σοφίαν ὑπὸ τὸν ἥλιον , καὶ μεγάλη ἐστὶν πρός με ·
πόλις μικρὰ καὶ ἄνδρες ἐν αὐτῇ ὀλίγοι , καὶ ἔλθῃ ἐπ αὐτὴν βασιλεὺς μέγας καὶ κυκλώσῃ αὐτὴν καὶ οἰκοδομήσῃ ἐπ αὐτὴν χάρακας μεγάλους 0 ·
καὶ εὕρῃ ἐν αὐτῇ ἄνδρα πένητα σοφόν , καὶ διασώσει αὐτὸς τὴν πόλιν ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ ·
καὶ ἄνθρωπος οὐκ ἐμνήσθη σὺν τοῦ ἀνδρὸς τοῦ πένητος ἐκείνου .
καὶ εἶπα ἐγώ Ἀγαθὴ σοφία ὑπὲρ δύναμιν 0 ·
καὶ σοφία τοῦ πένητος ἐξουδενωμένη , καὶ λόγοι αὐτοῦ οὔκ εἰσιν ἀκουόμενοι 0 .
λόγοι σοφῶν ἐν ἀναπαύσει ἀκούονται ὑπὲρ κραυγὴν ἐξουσιαζόντων ἐν ἀφροσύναις .
ἀγαθὴ σοφία ὑπὲρ σκεύη πολέμου , καὶ ἁμαρτάνων εἷς ἀπολέσει ἀγαθωσύνην πολλήν 0 .
μυῖαι θανατοῦσαι σαπριοῦσιν σκευασίαν ἐλαίου ἡδύσματος ·
τίμιον ὀλίγον σοφίας ὑπὲρ δόξαν ἀφροσύνης μεγάλης 0 .
καρδία σοφοῦ εἰς δεξιὸν αὐτοῦ , καὶ καρδία ἄφρονος εἰς ἀριστερὸν αὐτοῦ 0 1 ·
καί γε ἐν ὁδῷ ὅταν ἄφρων πορεύηται , καρδία αὐτοῦ ὑστερήσει , καὶ ἃ λογιεῖται πάντα ἀφροσύνη ἐστίν .
ἐὰν πνεῦμα τοῦ ἐξουσιάζοντος ἀναβῇ ἐπὶ σέ , τόπον σου μὴ ἀφῇς , ὅτι ἴαμα καταπαύσει ἁμαρτίας μεγάλας .
ἔστιν πονηρία , ἣν εἶδον ὑπὸ τὸν ἥλιον , ὡς ἀκούσιον , ὃ ἐξῆλθεν ἀπὸ προσώπου τοῦ ἐξουσιάζοντος 0 ·
ἐδόθη ὁ ἄφρων ἐν ὕψεσι μεγάλοις , καὶ πλούσιοι ἐν ταπεινῷ καθήσονται ·
εἶδον δούλους ἐφ ἵππους καὶ ἄρχοντας πορευομένους ὡς δούλους ἐπὶ τῆς γῆς 0 .
ὁ ὀρύσσων βόθρον ἐν αὐτῷ ἐμπεσεῖται , καὶ καθαιροῦντα φραγμόν , δήξεται αὐτὸν ὄφις ·
ἐξαίρων λίθους διαπονηθήσεται ἐν αὐτοῖς , σχίζων ξύλα κινδυνεύσει ἐν αὐτοῖς .
ἐὰν ἐκπέσῃ τὸ σιδήριον , καὶ αὐτὸς πρόσωπον ἐτάραξεν , καὶ δυνάμεις δυναμώσει , καὶ περισσεία τοῦ ἀνδρείου σοφία 0 .
ἐὰν δάκῃ ὁ ὄφις ἐν οὐ ψιθυρισμῷ , καὶ οὐκ ἔστιν περισσεία τῷ ἐπᾴδοντι .
λόγοι στόματος σοφοῦ χάρις , καὶ χείλη ἄφρονος καταποντιοῦσιν αὐτόν 0 ·
ἀρχὴ λόγων στόματος αὐτοῦ ἀφροσόνη , καὶ ἐσχάτη στόματος αὐτοῦ περιφέρεια πονηρά 0 1 ·
καὶ ὁ ἄφρων πληθύνει λόγους .
οὐκ ἔγνω ὁ ἄνθρωπος τί τὸ γενόμενον , καὶ τί τὸ ἐσόμενον ὀπίσω αὐτοῦ , τίς ἀναγγελεῖ αὐτῷ 0 ;
μόχθος τῶν ἀφρόνων κοπώσει αὐτούς , ὃς οὐκ ἔγνω τοῦ πορευθῆναι εἰς πόλιν .
οὐαί σοι , πόλις , ἧς ὁ βασιλεύς σου νεώτερος καὶ οἱ ἄρχοντές σου ἐν πρωίᾳ ἐσθίουσιν 0 ·
μακαρία σύ , γῆ , ἧς ὁ βασιλεύς σου υἱὸς ἐλευθέρων καὶ οἱ ἄρχοντές σου πρὸς καιρὸν φάγονται ἐν δυνάμει καὶ οὐκ αἰσχυνθήσονται 0 .
ἐν ὀκνηρίαις ταπεινωθήσεται ἡ δόκωσις , καὶ ἐν ἀργίᾳ χειρῶν στάξει ἡ οἰκία .
εἰς γέλωτα ποιοῦσιν ἄρτον , καὶ οἶνος εὐφραίνει ζῶντας , καὶ τοῦ ἀργυρίου ἐπακούσεται σὺν τὰ πάντα .
καί γε ἐν συνειδήσει σου βασιλέα μὴ καταράσῃ , καὶ ἐν ταμιείοις κοιτώνων σου μὴ καταράσῃ πλούσιον ·
ὅτι πετεινὸν τοῦ οὐρανοῦ ἀποίσει σὺν τὴν φωνήν , καὶ ὁ ἔχων τὰς πτέρυγας ἀπαγγελεῖ λόγον .
ἀπόστειλον τὸν ἄρτον σου ἐπὶ πρόσωπον τοῦ ὕδατος , ὅτι ἐν πλήθει τῶν ἡμερῶν εὑρήσεις αὐτόν ·
δὸς μερίδα τοῖς ἑπτὰ καί γε τοῖς ὀκτώ , ὅτι οὐ γινώσκεις τί ἔσται πονηρὸν ἐπὶ τὴν γῆν .
ἐὰν πληρωθῶσιν τὰ νέφη ὑετοῦ , ἐπὶ τὴν γῆν ἐκχέουσιν ·
καὶ ἐὰν πέσῃ ξύλον ἐν τῷ νότῳ καὶ ἐὰν ἐν τῷ βορρᾷ , τόπῳ , οὗ πεσεῖται τὸ ξύλον , ἐκεῖ ἔσται .
τηρῶν ἄνεμον οὐ σπερεῖ , καὶ βλέπων ἐν ταῖς νεφέλαις οὐ θερίσει , ἐν οἷς οὐκ ἔστιν γινώσκων τίς ἡ ὁδὸς τοῦ πνεύματος .
ὡς ὀστᾶ ἐν γαστρὶ τῆς κυοφορούσης , οὕτως οὐ γνώσῃ τὰ ποιήματα τοῦ θεοῦ , ὅσα ποιήσει σὺν τὰ πάντα 0 .
ἐν πρωίᾳ σπεῖρον τὸ σπέρμα σου , καὶ εἰς ἑσπέραν μὴ ἀφέτω ἡ χείρ σου , ὅτι οὐ γινώσκεις ποῖον στοιχήσει , ἢ τοῦτο ἢ τοῦτο , καὶ ἐὰν τὰ δύο ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἀγαθά 0 .
καὶ γλυκὺ τὸ φῶς καὶ ἀγαθὸν τοῖς ὀφθαλμοῖς τοῦ βλέπειν σὺν τὸν ἥλιον 0 ·
ὅτι καὶ ἐὰν ἔτη πολλὰ ζήσεται ὁ ἄνθρωπος , ἐν πᾶσιν αὐτοῖς εὐφρανθήσεται καὶ μνησθήσεται τὰς ἡμέρας τοῦ σκότους , ὅτι πολλαὶ ἔσονται ·
πᾶν τὸ ἐρχόμενον ματαιότης 0 .
Εὐφραίνου , νεανίσκε , ἐν νεότητί σου , καὶ ἀγαθυνάτω σε ἡ καρδία σου ἐν ἡμέραις νεότητός σου , καὶ περιπάτει ἐν ὁδοῖς καρδίας σου καὶ ἐν ὁράσει ὀφθαλμῶν σου καὶ γνῶθι ὅτι ἐπὶ πᾶσι τούτοις ἄξει σε ὁ θεὸς ἐν κρίσει .
καὶ ἀπόστησον θυμὸν ἀπὸ καρδίας σου καὶ παράγαγε πονηρίαν ἀπὸ σαρκός σου , ὅτι ἡ νεότης καὶ ἡ ἄνοια ματαιότης 0 .
καὶ μνήσθητι τοῦ κτίσαντός σε ἐν ἡμέραις νεότητός σου , ἕως ὅτου μὴ ἔλθωσιν ἡμέραι τῆς κακίας καὶ φθάσωσιν ἔτη , ἐν οἷς ἐρεῖς Οὐκ ἔστιν μοι ἐν αὐτοῖς θέλημα ·
ἕως οὗ μὴ σκοτισθῇ ὁ ἥλιος καὶ τὸ φῶς καὶ ἡ σελήνη καὶ οἱ ἀστέρες , καὶ ἐπιστρέψωσιν τὰ νέφη ὀπίσω τοῦ ὑετοῦ ·
ἐν ἡμέρᾳ , ᾗ ἐὰν σαλευθῶσιν φύλακες τῆς οἰκίας καὶ διαστραφῶσιν ἄνδρες τῆς δυνάμεως , καὶ ἤργησαν αἱ ἀλήθουσαι , ὅτι ὠλιγώθησαν , καὶ σκοτάσουσιν αἱ βλέπουσαι ἐν ταῖς ὀπαῖς ·
καὶ κλείσουσιν θύρας ἐν ἀγορᾷ ἐν ἀσθενείᾳ φωνῆς τῆς ἀληθούσης , καὶ ἀναστήσεται εἰς φωνὴν τοῦ στρουθίου , καὶ ταπεινωθήσονται πᾶσαι αἱ θυγατέρες τοῦ ᾄσματος ·
καί γε ἀπὸ ὕψους ὄψονται , καὶ θάμβοι ἐν τῇ ὁδῷ 0 ·
καὶ ἀνθήσῃ τὸ ἀμύγδαλον , καὶ παχυνθῇ ἡ ἀκρίς , καὶ διασκεδασθῇ ἡ κάππαρις , ὅτι ἐπορεύθη ὁ ἄνθρωπος εἰς οἶκον αἰῶνος αὐτοῦ , καὶ ἐκύκλωσαν ἐν ἀγορᾷ οἱ κοπτόμενοι ·
ἕως ὅτου μὴ ἀνατραπῇ σχοινίον τοῦ ἀργυρίου , καὶ συνθλιβῇ ἀνθέμιον τοῦ χρυσίου , καὶ συντριβῇ ὑδρία ἐπὶ τὴν πηγήν , καὶ συντροχάσῃ ὁ τροχὸς ἐπὶ τὸν λάκκον , καὶ ἐπιστρέψῃ ὁ χοῦς ἐπὶ τὴν γῆν , ὡς ἦν , καὶ τὸ πνεῦμα ἐπιστρέψῃ πρὸς τὸν θεόν , ὃς ἔδωκεν αὐτό .
ματαιότης ματαιοτήτων , εἶπεν ὁ Ἐκκλησιαστής , τὰ πάντα ματαιότης 0 .
καὶ περισσὸν ὅτι ἐγένετο Ἐκκλησιαστὴς σοφός , ἔτι ἐδίδαξεν γνῶσιν σὺν τὸν λαόν , καὶ οὖς ἐξιχνιάσεται κόσμιον παραβολῶν 0 .
πολλὰ ἐζήτησεν Ἐκκλησιαστὴς τοῦ εὑρεῖν λόγους θελήματος καὶ γεγραμμένον εὐθύτητος , λόγους ἀληθείας .
λόγοι σοφῶν ὡς τὰ βούκεντρα καὶ ὡς ἧλοι πεφυτευμένοι , οἳ παρὰ τῶν συναγμάτων ἐδόθησαν ἐκ ποιμένος ἑνὸς καὶ περισσὸν ἐξ αὐτῶν 0 1 .
υἱέ μου , φύλαξαι ποιῆσαι βιβλία πολλά ·
οὐκ ἔστιν περασμός , καὶ μελέτη πολλὴ κόπωσις σαρκός 0 .
τέλος λόγου τὸ πᾶν ἀκούεται Τὸν θεὸν φοβοῦ καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ φύλασσε , ὅτι τοῦτο πᾶς ὁ ἄνθρωπος 0 .
ὅτι σὺν πᾶν τὸ ποίημα ὁ θεὸς ἄξει ἐν κρίσει ἐν παντὶ παρεωραμένῳ , ἐὰν ἀγαθὸν καὶ ἐὰν πονηρόν 0 .
ἆισμα ᾀσμάτων , ὅ ἐστιν τῷ Σαλωμων .
φιλησάτω με ἀπὸ φιλημάτων στόματος αὐτοῦ , ὅτι ἀγαθοὶ μαστοί σου ὑπὲρ οἶνον , καὶ ὀσμὴ μύρων σου ὑπὲρ πάντα τὰ ἀρώματα , μύρον ἐκκενωθὲν ὄνομά σου 0 1 .
διὰ τοῦτο νεάνιδες ἠγάπησάν σε , εἵλκυσάν σε , ὀπίσω σου εἰς ὀσμὴν μύρων σου δραμοῦμεν .
Εἰσήνεγκέν με ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ ταμίειον αὐτοῦ .
ἀγαλλιασώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν σοί , ἀγαπήσομεν μαστούς σου ὑπὲρ οἶνον ·
εὐθύτης ἠγάπησέν σε .
μέλαινά εἰμι καὶ καλή , θυγατέρες Ιερουσαλημ , ὡς σκηνώματα Κηδαρ , ὡς δέρρεις Σαλωμων 0 1 .
μὴ βλέψητέ με , ὅτι ἐγώ εἰμι μεμελανωμένη , ὅτι παρέβλεψέν με ὁ ἥλιος ·
υἱοὶ μητρός μου ἐμαχέσαντο ἐν ἐμοί , ἔθεντό με φυλάκισσαν ἐν ἀμπελῶσιν ·
ἀμπελῶνα ἐμὸν οὐκ ἐφύλαξα .
ἀπάγγειλόν μοι , ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου , ποῦ ποιμαίνεις , ποῦ κοιτάζεις ἐν μεσημβρίᾳ , μήποτε γένωμαι ὡς περιβαλλομένη ἐπ ἀγέλαις ἑταίρων σου .
ἐὰν μὴ γνῷς σεαυτήν , ἡ καλὴ ἐν γυναιξίν , ἔξελθε σὺ ἐν πτέρναις τῶν ποιμνίων καὶ ποίμαινε τὰς ἐρίφους σου ἐπὶ σκηνώμασιν τῶν ποιμένων .
τῇ ἵππῳ μου ἐν ἅρμασιν Φαραω ὡμοίωσά σε , ἡ πλησίον μου .
τί ὡραιώθησαν σιαγόνες σου ὡς τρυγόνες , τράχηλός σου ὡς ὁρμίσκοι 0 1 ;
ὁμοιώματα χρυσίου ποιήσομέν σοι μετὰ στιγμάτων τοῦ ἀργυρίου .
ἕως οὗ ὁ βασιλεὺς ἐν ἀνακλίσει αὐτοῦ , νάρδος μου ἔδωκεν ὀσμὴν αὐτοῦ 0 .
ἀπόδεσμος τῆς στακτῆς ἀδελφιδός μου ἐμοί , ἀνὰ μέσον τῶν μαστῶν μου αὐλισθήσεται ·
βότρυς τῆς κύπρου ἀδελφιδός μου ἐμοὶ ἐν ἀμπελῶσιν Εγγαδδι .
ἰδοὺ εἶ καλή , ἡ πλησίον μου , ἰδοὺ εἶ καλή , ὀφθαλμοί σου περιστεραί 0 .
ἰδοὺ εἶ καλός , ὁ ἀδελφιδός μου , καί γε ὡραῖος 0 ·
πρὸς κλίνη ἡμῶν σύσκιος , δοκοὶ οἴκων ἡμῶν κέδροι , φατνώματα ἡμῶν κυπάρισσοι 0 .
ὡς κρίνον ἐν μέσῳ ἀκανθῶν , οὕτως ἡ πλησίον μου ἀνὰ μέσον τῶν θυγατέρων 0 1 .
ὡς μῆλον ἐν τοῖς ξύλοις τοῦ δρυμοῦ , οὕτως ἀδελφιδός μου ἀνὰ μέσον τῶν υἱῶν 0 1 2 ·
ἐν τῇ σκιᾷ αὐτοῦ ἐπεθύμησα καὶ ἐκάθισα , καὶ καρπὸς αὐτοῦ γλυκὺς ἐν λάρυγγί μου 0 .
Εἰσαγάγετέ με εἰς οἶκον τοῦ οἴνου , τάξατε ἐπ ἐμὲ ἀγάπην .
στηρίσατέ με ἐν ἀμόραις , στοιβάσατέ με ἐν μήλοις , ὅτι τετρωμένη ἀγάπης ἐγώ 0 .
εὐώνυμος αὐτοῦ ὑπὸ τὴν κεφαλήν μου , καὶ ἡ δεξιὰ αὐτοῦ περιλήμψεταί με 0 .
ὥρκισα ὑμᾶς , θυγατέρες Ιερουσαλημ , ἐν ταῖς δυνάμεσιν καὶ ἐν ταῖς ἰσχύσεσιν τοῦ ἀγροῦ , ἐὰν ἐγείρητε καὶ ἐξεγείρητε τὴν ἀγάπην , ἕως οὗ θελήσῃ .
φωνὴ ἀδελφιδοῦ μου ·
ἰδοὺ οὗτος ἥκει πηδῶν ἐπὶ τὰ ὄρη διαλλόμενος ἐπὶ τοὺς βουνούς .
ὅμοιός ἐστιν ἀδελφιδός μου τῇ δορκάδι ἢ νεβρῷ ἐλάφων ἐπὶ τὰ ὄρη Βαιθηλ .
ἰδοὺ οὗτος ἕστηκεν ὀπίσω τοῦ τοίχου ἡμῶν παρακύπτων διὰ τῶν θυρίδων ἐκκύπτων διὰ τῶν δικτύων .