Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
γενόμενος δ ἔννους μόλις ᾔτησε κύλικα καὶ λαβὼν ἑξῆς πυκνὰς ἕλκει , καταντλεῖ , κατά τε τὴν παροιμίαν αἰεί ποτ εὖ μὲν ἀσκός , εὖ δὲ θύλακος ἅνθρωπός ἐστιν .
ὅτι δὲ κύλιξ ἐστὶν ἡ θηρίκλειος σαφῶς παρίστησιν Θεόφραστος ἐν τῇ περὶ Φυτῶν Ἱστορίᾳ   .
διηγούμενος γὰρ περὶ τῆς τερμίνθου φησί ·
τορνεύεσθαι δὲ ἐξ αὐτῆς καὶ κύλικας θηρικλείους , ὥστε μηδένα ἂν διαγνῶναι πρὸς τὰς κεραμέας .
κατασκευάσαι δὲ λέγεται τὴν κύλικα ταύτην Θηρικλῆς ὁ Κορίνθιος κεραμεύς , ἀφ οὗ καὶ τ οὔνομα ἔχει , γεγονὼς τοῖς χρόνοις κατὰ τὸν κωμικὸν Ἀριστοφάνη .
μνημονεύει δὲ τῆς κύλικος Θεόπομπος μὲν ἐν Νεμέᾳ οὕτως   ·
σπΙ .
χώρει σὺ δεῦρο , Θηρικλέους πιστὸν τέκνον , γενναῖον εἶδος , ὄνομά σοι τί θώμεθα ;
ἆρ  εἶ κάτοπτρον φύσεος ;
ἢν πλῆρες δοθῇς , οὐδέν ποτ ἄλλο .
δεῦρο δή , γεμίσω σ ἐγώ .
γραῦ Θεολύτη , γραῦ .
θΕΟλ .
τί με καλεῖς σύ , φίλτατε ;
ἵν ἀσπάσωμαι ·
δεῦρο παρ ἐμέ , Θεολύτη , παρὰ τὸν νέον ξύνδουλον .
οὑτωσὶ καλῶς .
σπινθὴρ τάλας , πειρᾷς με .
ναί , τοιοῦτό τι ·
φιλοτησίαν δὲ τήνδε σοι προπίομαι .
δέξαι ·
πιοῦσα δ ὁπόσον ἄν σοι θυμὸς ᾖ , παράδος τὸ περιόν .
κλεάνθης δ ἐν τῷ περὶ Μεταλήψεως συγγράμματί φησι ·
τὰ τοίνυν εὑρήματα καὶ ὅσα τοιαῦτα ἔτι καὶ τὰ λοιπά ἐστιν , οἷον Θηρίκλειος , Δεινιάς , Ἰφικρατίς ·
ταῦτα γὰρ πρότερον συνιστορεῖν τοὺς εὑρόντας .
φαίνεται δ ἔτι καὶ νῦν ·
εἰ δὲ μὴ ποιεῖ τοῦτο , μεταβεβληκὸς ἂν εἴη μικρὸν τ οὔνομα .
ἀλλά , καθάπερ εἴρηται , οὐκ ἔστιν πιστεῦσαι τῷ τυχόντι .
ἄλλοι δ ἱστοροῦσι θηρίκλειον ὀνομασθῆναι τὸ ποτήριον διὰ τὸ δορὰς θηρίων αὐτῷ ἐντετυπῶσθαι .
πάμφιλος δ ὁ Ἀλεξανδρεὺς ἀπὸ τοῦ τὸν Διόνυσον τοὺς θῆρας κλονεῖν σπένδοντα ταῖς κύλιξι ταύταις κατ αὐτῶν .
μνημονεύει τοῦ ἐκπώματος καὶ Ἀντιφάνης ἐν Ὁμοίοις οὕτως   ·
ὡς δ ἐδείπνησαν  συνάψαι βούλομαι γὰρ τ ἀν μέσῳ  καὶ Διὸς σωτῆρος ἦλθε Θηρίκλειον ὄργανον , τῆς τρυφερᾶς ἀπὸ Λέσβου σεμνογόνου σταγόνος πλῆρες , ἀφρίζον , ἕκαστος δεξιτερᾷ δ ἔλαβεν .
καὶ Εὔβουλος ἐν μὲν Δόλωνι   ·
διένιψα δ οὐδὲν σκεῦος οὐδεπώποτε ·
καθαρώτερον γὰρ τὸν κέραμον εἰργαζόμην ἢ Θηρικλῆς τὰς κύλικας , ἡνίκ ἦν νέος .
ἐν δὲ Κυβευταῖς   ·
ἄρτι μὲν μάλ ἀνδρικὴν τῶν θηρικλείων ὑπεραφρίζουσαν παρα , κωθωνόχειλον , ψηφοπεριβομβήτριαν , μέλαιναν , εὐκύκλωτον , ὀξυπύνδακα , στίλβουσαν , ἀνταυγοῦσαν , ἐκνενιμμένην , κισσῷ κάρα βρύουσαν , ἐπικαλούμενοι εἷλκον Διὸς σωτῆρος .
ἀραρὼς δ ἢ Εὔβουλος ἐν Καμπυλίωνι   ·
ὦ γαῖα κεραμί , τίς σε Θηρικλῆς ποτε ἔτευξε κοίλης λαγόνος εὐρύνας βάθος ;
ἦ που κατειδὼς τὴν γυναικείαν φύσιν , ὡς οὐχὶ μικροῖς ἥδεται ποτηρίοις ;
ἄλεξις δ ἐν Ἱππεῖ   ·
καὶ θηρίκλειός τις κύλιξ , στέφανον κύκλῳ ἔχουσα χρυσοῦν ·
οὐ γὰρ ἐπίτηκτόν τινα .
καὶ ἐν Ἱππίσκῳ   ·
μεστὴν ἀκράτου θηρίκλειον ἔσπασε κοίλην ὑπερθύουσαν . . .
τίμαιος δ ἐν τῇ ὀγδόῃ καὶ εἰκοστῇ τῶν Ἱστοριῶν   θηρικλείαν καλεῖ τὴν κύλικα γράφων οὕτως ·
Πολύξενός τις τῶν ἐκ Ταυρομενίου μεθεστηκότων ταχθεὶς ἐπὶ τὴν πρεσβείαν ἕτερά τε δῶρα παρὰ τοῦ Νικοδήμου καὶ κύλικα θηρικλείαν λαβὼν ἐπανῆκεν .
ἀδαῖος δ ἐν τοῖς περὶ Διαθέσεως τὸ αὐτὸ ὑπολαμβάνει θηρίκλειον εἶναι καὶ καρχήσιον .
ὅτι δὲ διαφέρει σαφῶς παρίστησι Καλλίξεινος ἐν τοῖς περὶ Ἀλεξανδρείας φάσκων   τινὰς ἔχοντας θηρικλείους πομπεύειν , τοὺς δὲ καρχήσια .
ὁποῖον δ ἐστὶ τὸ καρχήσιον ἐν τοῖς ἑξῆς λεχθήσεται .
καλεῖται δέ τις καὶ θηρίκλειος κρατήρ , οὗ μνημονεύει Ἄλεξις ἐν Κύκνῳ   ·
φαιδρὸς δὲ κρατὴρ θηρίκλειος ἐν μέσῳ ἕστηκε λευκοῦ νέκταρος παλαιγενοῦς πλήρης , ἀφρίζων ·
ὃν λαβὼν ἐγὼ κενὸν τρίψας , ποήσας λαμπρόν , ἀσφαλῆ βάσιν στήσας , συνάψας καρπίμοις κισσοῦ κλάδοις ἔστεψα .
θηλυκῶς δὲ τὴν θηρίκλειον εἶπε Μένανδρος ἐν Θεοφορουμένῃ   ·
μέσως μεθύων τὴν θηρίκλειον ἔσπασε .
καὶ ἐν Μηναγύρτῃ   ·
προπίνων θηρίκλειον τρικότυλον .
καὶ Διώξιππος ἐν Φιλαργύρῳ   ·
τῆς θηρικλείου τῆς μεγάλης χρεία ἐστί μοι .
ΑΙσχ .
εὖ οἶδα . Α. καὶ τῶν Ῥοδιακῶν .
ἥδιστα γὰρ ἐκ τῶν τοιούτων , Αἰσχρέα , ποτηρίων εἴωθα πίνειν .
πολέμων δ ἐν πρώτῳ περὶ τῆς Ἀθήνησιν Ἀκροπόλεως οὐδετέρως ὠνόμασεν εἰπών   ·
τὰ χρυσᾶ θηρίκλεια ὑπόξυλα Νεοπτόλεμος ἀνέθηκεν .
ἀπολλόδωρος δ ὁ Γελῷος ἐν Φιλαδέλφοις ἢ Ἀποκαρτεροῦντί φησιν   ·
ἐφεξῆς στρώματ , ἀργυρώματα , θηρίκλειοι καὶ τορευτὰ πολυτελῆ ποτήρια ἕτερα .
ἀριστοφῶν δ ἐν Φιλωνίδῃ   ·
τοιγαροῦν ἐμοὶ μὲν ἀρτίως ὁ δεσπότης δι  ἀρετὴν τῶν θηρικλείων εὐκύκλωτον ἀσπίδα , ὑπεραφρίζουσαν , τρυφῶσαν , ἴσον ἴσῳ κεκραμένην , προσφέρων ἔδωκεν ·
οἶμαι , χρηστότητος οὕνεκα .
εἶτ  ἐλευθέραν ἀφῆκε βαπτίσας ἐρρωμένως .
θεόφιλος δ ἐν Βοιωτίᾳ   ·
τετρακότυλον δὲ κύλικα κεραμέαν τινὰ τῶν θηρικλείων , πῶς δοκεῖς , κεραννύει καλῶς , ἀφρῷ ζέουσαν .
οὐ δ ἂν Αὐτοκλῆς οὕτως μὰ τὴν Γῆν εὐρύθμως τῇ δεξιᾷ ἄρας ἐνώμα .
ἐν δὲ Προιτίσι   ·
καὶ κύλικα . . . .
θηρίκλειον εἰσφέρει πλέον ἢ κοτύλας χωροῦσαν ἕπτ Ἀγαθῆς Τύχης .
ΙσθμΙΟν .
πάμφιλος ἐν τοῖς περὶ Ὀνομάτων Κυπρίους τὸ ποτήριον οὕτως καλεῖν .
κΑδΟσ .
σιμμίας ποτήριον , παρατιθέμενος Ἀνακρέοντος   ·
ἠρίστησα μὲν ἰτρίου λεπτοῦ μικρὸν ἀποκλάς , οἴνου δ ἐξέπιον κάδον .
ἐπιγένης δ ἐν Μνηματίῳ φησίν   ·
κρατῆρες , κάδοι , ὁλκεῖα , κρουνεῖ . Β. ἔστι γὰρ κρουνεῖα ; Α. ναί ·
λουτήρι  ἀλλὰ τί καθ ἕκαστον δεῖ λέγειν ;
ὄψει γὰρ αὐτός . Β. βασιλέως υἱὸν λέγεις Καρῶν ἀφῖχθαι δηλαδὴ Πιξώδαρον .
ἡδύλος Ἐπιγράμμασι ·
πίνωμεν ·
καὶ γάρ τι νέον , καὶ γάρ τι παρ οἶνον εὕροιμ  ἂν λεπτὸν καί τι μελιχρὸν ἔπος .
ἀλλὰ κάδοις Χίου με κατάβρεχε καὶ λέγε  παῖζε , Ἡδύλε  .
μισῶ ζῆν ἐς κενόν , οὐ μεθύων .
καὶ ἐν ἄλλῳ ·
ἐξ ἠοῦς εἰς νύκτα καὶ ἐκ νυκτὸς πάλι Σωκλῆς εἰς ἠοῦν πίνει τετραχόοισι κάδοις , εἶτ  ἐξαίφνης που τυχὸν οἴχεται .
ἀλλὰ παρ οἶνον Σικελίδου παίζει πουλὺ μελιχρότερον , ἐστὶ δὲ δή , πολὺ δὴ στιβαρώτερος .
ὡς δ ἐπιλάμπει ἡ χάρις , ὥστε φίλει καὶ γράφε καὶ μέθυε .
κλείταρχος δ ἐν ταῖς Γλώσσαις τὸ κεράμιόν φησιν Ἴωνας κάδον καλεῖν .
ἡρόδοτος δ ἐν τῇ τρίτῃ    φοινικηίου , φησίν , οἴνου κάδον .
κΑδΙσκΟσ .
φιλήμων ἐν τῷ προειρημένῳ   συγγράμματι ποτηρίου εἶδος .
ἀγγεῖον δ ἐστὶν ἐν ᾧ τοὺς κτησίους Δίας ἐγκαθιδρύουσιν , ὡς Ἀντικλείδης φησὶν ἐν τῷ Ἐξηγητικῷ γράφων οὕτως   ·
Διὸς κτησίου σημεῖα ἱδρύεσθαι χρὴ ὧδε ·
καδίσκον καινὸν δίωτον ἐπιθηματοῦντα στέψαι τὰ ὦτα ἐρίῳ λευκῷ καὶ ἐκ τοῦ ὤμου τοῦ δεξιοῦ καὶ ἐκ τοῦ μετώπου . . . .
τοῦ κροκίου , καὶ ἐσθεῖναι ὅ τι ἂν εὕρῃς καὶ εἰσχέαι ἀμβροσίαν .
ἡ δ ἀμβροσία ὕδωρ ἀκραιφνές , ἔλαιον , παγκαρπία ·
ἅπερ ἔμβαλε .
μνημονεύει τοῦ καδίσκου καὶ Στράττις ὁ κωμικὸς ἐν Λημνομέδᾳ λέγων οὕτως   ·
ἑρμῆς , ὃν ἕλκουσ οἳ μὲν ἐκ προχοιδίου , οἳ δ ἐκ καδίσκου σ ἴσον ἴσῳ κεκραμένον .
κΑνθΑΡΟσ .
ὅτι μὲν πλοίου ὄνομα κοινόν , ὅτι δὲ καὶ ποτήριόν τι οὕτω καλεῖται Ἀμειψίας ἐν Ἀποκοτταβίζουσί φησι   ·
ἡ Μανία , φέρ ὀξύβαφα καὶ κανθάρους .
ἄλεξις δ ἐν Κρατείᾳ    ὁ δὲ λόγος περί τινος ἐν καπηλείῳ πίνοντοσ  εἶθ  ὁρῶ τὸν Ἑρμαίσκον τῶν ἁδρῶν τούτων τινὰ κάνθαρον καταστρέφοντα , πλησίον δὲ κείμενον στρωματέα τε καὶ γύλιον αὐτοῦ .
Εὔβουλος δ ἐν Παμφίλῳ πολλάκις μεμνημένος τοῦ ὀνόματός φησιν   ·
ἐγὼ δὲ  καὶ γὰρ ἔτυχεν ὂν καταντικρὺ τῆς οἰκίας καινὸν καπηλεῖον μέγα  ἐνταῦθ  ἐπετήρουν τὴν τροφὸν τῆς παρθένου , κεράσαι κελεύσας τὸν κάπηλόν μοι χόα ὀβολοῦ παραθεῖναί θ ὡς μέγιστον κάνθαρον .
ὁ δὲ κάνθαρος πάλαι δὴ καινὸς ὡς ξηραίνεται .
καὶ ἔτι ·
ἅμα δὲ λαβοῦσ ἠφάνικε πηλίκον τινὰ οἴεσθε μέγεθος ἀρεσιαν μέγαν πάνυ , καὶ ξηρὸν ἐπόησ  εὐθέως τὸν κάνθαρον .
ξέναρχος δ ἐν Πριάπῳ φησὶ τάδε   ·
σὺ δὲ μηκέτ ἔγχει , παιδάριον , εἰς ἀργυροῦν , εἰς τὸ βαθὺ δ ἐπανάγωμεν ·
εἰς τὸν κάνθαρον , παιδάριον , ἔγχει , νὴ Δί εἰς τὸν κάνθαρον .
ἐπιγένης Ἡρωίνῃ   ·
ἀλλ  οὐ δὲ κεραμεύουσι νῦν τοὺς κανθάρους , ὦ τάλαν , ἐκείνους τοὺς ἁδρούς , ταπεινὰ δὲ καὶ γλαφυρὰ πάντες . . . .
ὡσπερεὶ αὐτὰ τὰ ποτήρι , οὐ τὸν οἶνον πιόμενοι .
σωσικράτης Φιλαδέλφοις   ·
λεπτὴ δὲ κυρτοῖς ἐγγελῶσα κύμασιν αὔρα , κόρη Σκείρωνος , ἡσύχῳ ποδὶ προσῆγε πρᾴως καὶ καλῶς τὸν κάνθαρον .
φρύνιχος Κωμασταῖς   ·
εἶτα κεραμεύων ἂν οἴκοι σωφρόνως Χαιρέστρατος ἑκατὸν ἂν τῆς ἡμέρας ἔκλαιεν οἴνου κανθάρους .
νικόστρατος Διαβόλῳ   ·
ἡ ναῦς δὲ πότερον εἰκόσορός ἐστ ἢ κύκνος ἢ κάνθαρος ;
τουτὶ γὰρ ἂν πύθωμ  ἔτι , αὐτὸς περανῶ τὰ πάντ . Β. ἀμέλει κυκνοκάνθαρος ·
μένανδρος δὲ Ναυκλήρῳ   ·
ἥκει λιπὼν Αἰγαῖον ἁλμυρὸν βάθος   Θεόφιλος ἡμῖν , ὦ Στράτων .
ὡς ἐς καλὸν τὸν υἱὸν εὐτυχοῦντα καὶ σεσωσμένον πρῶτος λέγω σοι τόν τε χρυσοῦν κάνθαρον .
ποῖον ;
τὸ πλοῖον ; Α. οὐδὲν οἶσθας , ἄθλιε .
τὴν ναῦν σεσῶσθαί μοι λέγεις ; Α. ἔγωγε μὴν κείνην ναῦν Καλλικλῆς ἐποίησε τὸν καλούμενον , Εὐφράνωρ δ ἐκυβέρνα Θούριος .
πολέμων δ ἐν τοῖς πρὸς Ἀντίγονον περὶ Ζωγράφων φησίν   ·
Ἀθήνησιν ἐν τῷ τοῦ Πειρίθου γάμῳ πεποίηκεν Ἵππυς τὴν μὲν οἰνοχόην καὶ τὸ κύπελλον λίθινα , χρυσῷ τὰ χείλη περιτεραμνίσας , τὰς δὲ κλισίας ἐλατίνας χαμᾶζε ποικίλοις στρώμασι κεκοσμημένας , ἐκπώματα δὲ κεραμέους κανθάρους , καὶ τὸν λύχνον ὁμοίως τὸν ἐκ τῆς ὀροφῆς ἐξηρτημένον , ἀνακεχυμένας ἔχοντα τὰς φλόγας .
ὅτι δὲ καὶ ἀπὸ Κανθάρου κεραμέως ὠνομάσθη τὸ ἔκπωμα Φιλέταιρός φησιν ἐν Ἀχιλλεῖ   ·
πηλεύς ·
ὁ Πηλεὺς δ ἐστὶν ὄνομα κεραμέως   , ξηροῦ λυχνοποιοῦ , Κανθάρου , πενιχροῦ πάνυ , ἀλλ  οὐ τυράννου , νὴ Δί .
ὅτι δὲ καὶ γυναικεῖον κοσμάριόν ἐστιν κάνθαρος Ἀντιφάνης εἴρηκεν ἐν Βοιωτίᾳ   .
κΑΡχΗσΙΟν .
καλλίξεινος ὁ Ῥόδιος ἐν τοῖς περὶ Ἀλεξανδρείας φησὶν   ὅτι ποτήριόν ἐστιν ἐπίμηκες , συνηγμένον εἰς μέσον ἐπιεικῶς , ὦτα ἔχον μέχρι τοῦ πυθμένος καθήκοντα .
ἐστὶ δὲ ἱκανῶς ἐπίμηκες ποτήριον τὸ καρχήσιον , καὶ τάχα διὰ τὸ ἀνατετάσθαι οὕτως ὠνόμασται .
ἀρχαιότατον δ ἐστὶ ποτήριον τὸ καρχήσιον , εἴ γε ὁ Ζεὺς ὁμιλήσας Ἀλκμήνῃ ἔδωκε δῶρον αὐτὸ τῆς μίξεως , ὡς Φερεκύδης ἐν τῇ δευτέρᾳ   ἱστορεῖ καὶ Ἡρόδωρος ὁ Ἡρακλεώτης   .
ἀσκληπιάδης δ ὁ Μυρλεανὸς κεκλῆσθαί φησιν αὐτὸ ἀπό τινος τῶν ἐν τῇ νηὶ κατασκευασμάτων .
τοῦ γὰρ ἱστοῦ τὸ μὲν κατωτάτω πτέρνα καλεῖται , ᾗ ἐμπίπτει εἰς τὴν ληνόν , τὸ δ οἷον εἰς μέσον τράχηλος , τὸ δὲ πρὸς τῷ τέλει καρχήσιον .
ἔχει δὲ τοῦτο κεραίας ἄνωθεν νευούσας ἐφ ἑκάτερα τὰ μέρη , καὶ ἐπίκειται τὸ λεγόμενον αὐτῷ θωράκιον , τετράγωνον πάντῃ πλὴν τῆς βάσεως καὶ τῆς κορυφῆς ·
αὗται δὲ πρ οὔχουσι μικρὸν ἐπ εὐθείας ἐξωτέρω .
ἐπὶ δὲ τοῦ θωρακίου εἰς ὕψος ἀνήκουσα καὶ ὀξεῖα γιγνομένη ἐστὶν ἡ λεγομένη ἠλακάτη .
μνημονεύει δὲ τῶν καρχησίων καὶ Σαπφὼ ἐν τούτοις   ·
κῆνοι δ ἄρα πάντες καρχησία τ ἦχον κ ἄλειβον ·
ἀράσαντο δὲ πάμπαν ἐσλὰ τῷ γαμβρῷ .
κρατῖνος ἐν Διονυσαλεξάνδρῳ   ·
στολὴν δὲ δὴ τίν εἶχεν ;
τοῦτό μοι φράσον . Β. θύρσον , κροκωτόν , ποικίλον , καρχήσιον .
σοφοκλῆς Τυροῖ   ·
προσπτῆναι μέσην τράπεζαν ἀμφὶ σῖτα καὶ καρχήσια , πρὸς τὴν τράπεζαν φάσκων προσεληλυθέναι τοὺς δράκοντας καὶ γενέσθαι περὶ τὰ σιτία καὶ τὰ καρχήσια .
ἔθος γὰρ ἦν τοῖς ἀρχαίοις ἐπὶ τῶν τραπεζῶν κεκραμένα τιθέναι ποτήρια , καθὰ καὶ Ὅμηρος ποιεῖ .
ὠνομάσθη δὲ τὸ καρχήσιον διὰ τὸ τραχύσματα ἔχειν κεγχροειδῆ , καὶ εἴρηται κατὰ ἐναλλαγὴν τοῦ ει πρὸς τὸ ᾱ ἀντὶ τοῦ κερχήσιον ·
διὸ καὶ Ὅμηρος   τοὺς ὑπὸ δίψους κρατουμένους καρχαλέους εἶπεν .
χάρων δ ὁ Λαμψακηνὸς ἐν τοῖς Ὥροις   παρὰ Λακεδαιμονίοις φησὶν ἔτι καὶ εἰς αὐτὸν δείκνυσθαι τὸ δέπας τὸ δοθὲν Ἀλκμήνῃ ὑπὸ Διός , ὅτε Ἀμφιτρύωνι εἰκάσθη .
κΑλπΙΟν .
ποτηρίου τι γένος Ἐρυθραίου , ὥς φησι Πάμφιλος .
εἶναι δ αὐτὸ οἷόν ἐστι τὸ σκαφίον .
κΕλΕβΗ .
τούτου τοῦ ἐκπώματος Ἀνακρέων μνημονεύει   ·
ἄγε δή , φέρ ἡμίν , ὦ παῖ , κελέβην , ὅκως ἄμυστιν προπίω , τὰ μὲν δέκ ἐγχέας ὕδατος , τὰ πέντε δ οἴνου κυάθους .
ἄδηλον δὲ πότερον εἶδός ἐστι ποτηρίου ἢ πᾶν ποτήριον κελέβη καλεῖται ἀπὸ τοῦ χέειν εἰς αὐτὸ τὴν λοιβὴν ἤτοι λείβειν ·
τοῦτο δὲ ἐπὶ τοῦ ὑγροῦ συνήθως ἔταττον , ἀφ οὗ λέγεται καὶ ὁ λέβης .
σιληνὸς δὲ καὶ Κλείταρχος τοὺς Αἰολεῖς φασιν οὕτω καλεῖν τὸ ποτήριον .
πάμφιλος δὲ τὸ θερμοποτίδα καλούμενον τὴν κελέβην εἶναι .
νίκανδρος δ ὁ Κολοφώνιος ἐν ταῖς Γλώσσαις   ποιμενικὸν ἀγγεῖον μελιτηρὸν τὴν κελέβην εἶναι .
καὶ γὰρ Ἀντίμαχος ὁ Κολοφώνιος ἐν πέμπτῳ Θηβαίδος φησί   ·
κήρυκας ἀθανάτοισι φέρειν μέλανος οἴνοιο ἀσκὸν ἐνίπλειον κελέβειόν θ ὅττι φέριστον οἷσιν ἐνὶ μεγάροις κεῖτο μέλιτος πεπληθός .
ἀτὰρ ἀμφίθετον κελέβειον ἑλόντες ἔμπλειον μέλιτος , τό ῥά οἱ προφερέστερον ἦεν .
ἀλλαχοῦ δέ φησιν   ·
σαφῶς γὰρ νῦν κελέβειον ἀντὶ ἀγγείου τινὸς τέθεικε , προειπὼν ποτήρια δέπαστρα .
θεόκριτος δ ὁ Συρακόσιος ἐν ταῖς Φαρμακευτρίαις φησίν   ·
στέψον τὰν κελέβαν φοινικέῳ οἰὸς ἀώτῳ ·
καὶ Εὐφορίων   ·
ἠέ ποθεν ποταμῶν κελέβῃ ἀποήφυσας ὕδωρ .
ᾠνοχόει δ ἀμφίπολος μελιχρὸν οἶνον τρικύαθον κελέβην ἔχουσα .
διονύσιος δ ὁ Λεπτὸς ἐξηγούμενος Θεοδωρίδα τὸ εἰς τὸν Ἔρωτα μέλος τὴν κελέβην φησὶ τίθεσθαι ἐπὶ τοῦ ὀρθοῦ ποτηρίου οἷον Προυσιάδος καὶ θηρικλείου .
κΕΡΑσ .
τοὺς πρώτους λέγεται τοῖς κέρασι τῶν βοῶν πίνειν ·
ἀφ οὗ τὸν Διόνυσον κερατοφυῆ πλάττεσθαι ἔτι τε ταῦρον καλεῖσθαι ὑπὸ πολλῶν ποιητῶν .
ἐν δὲ Κυζίκῳ καὶ ταυρόμορφος ἵδρυται .
ὅτι δὲ τοῖς κέρασιν ἔπινον δῆλον ἐκ τοῦ καὶ μέχρι νῦν λέγεσθαι , ὅταν συμμίσγωσι τῷ οἴνῳ τὸ ὕδωρ , κεράσαι φάσκοντες .
καὶ τὸ ἀγγεῖον δ ἐν ᾧ κιρνᾶται ὁ οἶνος κρατὴρ ἀπὸ τοῦ συγκιρνᾶσθαι ἐν αὐτῷ τὸ ὕδωρ , ἢἀπὸ τοῦ κέρατος ;
οἷον κερατήρ , ἀπὸ τοῦ εἰς τὸ κέρας ἐγχεῖσθαι τὸ πόμα .
διαμένει δὲ ἔτι καὶ νῦν ἡ τῶν κεράτων κατασκευή .
καλοῦσι γοῦν ἔνιοι ταῦτα ῥυτά .
καὶ τῶν ποιητῶν δὲ πολλοὶ παράγουσι πίνοντας τοὺς ἀρχαίους κέρασι .
πίνδαρος μὲν ἐπὶ τῶν Κενταύρων λέγων   ·
ἀνδροδάμαντα δ ἐπεὶ Φῆρες δάεν ῥιπὰν μελιηδέος οἴνου , ἐσσυμένως ἀπὸ μὲν λευκὸν γάλα χερσὶ τραπεζᾶν ὤθεον , αὐτόματοι δ ἐξ ἀργυρέων κεράτων πίνοντες ἐπλάζοντο .
καὶ Ξενοφῶν δ ἐν τῇ ζʹ τῆς Ἀναβάσεως διηγούμενος τὸ παρὰ τῷ Θρᾳκὶ Σεύθῃ συμπόσιον γράφει οὕτως   ·
ἐπεὶ δὲ Ξενοφῶν σὺν τοῖς μετ αὐτοῦ εἰσῆλθε πρὸς τὸν Σεύθην , ἠσπάζοντο μὲν πρῶτον ἀλλήλους καὶ κατὰ τὸν Θρᾴκιον νόμον κέρατα οἴνου πρ οὔτεινον .
ἐν δὲ τῇ ἕκτῃ περὶ Παφλαγόνων διηγούμενός φησι   ·
κατακείμενοι δ ἐν στιβάσιν ἐδείπνουν καὶ ἔπινον κερατίνοις ποτηρίοις .
Αἰσχύλος δ ἐν Περραιβίσι τοὺς Περραιβοὺς παρίστησιν ἀντὶ ποτηρίων τοῖς κέρασι χρωμένους διὰ τούτων   ·
ἀργυρηλάτοις κέρασι χρυσᾶ στόμια προσβεβλημένοις .
καὶ Σοφοκλῆς Πανδώρᾳ   ·
καὶ πλῆρες ἐκπιόντι χρύσεον κέρας τρίψει γέμοντα μαλθακῆς ὑπ ὠλένης .
οἶσθά νυν ὅ μοι ποίησον ;
τήνδε νῦν μή μοι δίδου , ἐκ δὲ τοῦ κέρατος αὖ μοι δὸς πιεῖν ἅπαξ μόνον .
λυκοῦργος δ ὁ ῥήτωρ ἐν τῷ κατὰ Δημάδου   Φίλιππόν φησι τὸν βασιλέα προπίνειν κέρατι τούτοις οἷς ἐφιλοφρονεῖτο .
τοὺς δὲ Παιόνων βασιλεῖς φησι Θεόπομπος ἐν δευτέρᾳ Φιλιππικῶν   , τῶν βοῶν τῶν παρ αὐτοῖς γινομένων μεγάλα κέρατα φυόντων , ὡς χωρεῖν τρεῖς καὶ τέτταρας χόας , ἐκπώματα ποιεῖν ἐξ αὐτῶν , τὰ χείλη περιαργυροῦντας καὶ χρυσοῦντας ·
καὶ Φιλόξενος δ ὁ Κυθήριος ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Δείπνῳ φησίν   πίνετο νεκτάρεον πῶμ ἐν χρυσέαις προτομαῖς ταύρων κεραστῶν , ἔβρεχον δὲ κατὰ μικρόν .
ἀθηναῖοι δὲ καὶ ἀργυρᾶ ποιοῦντες κέρατα ἔπινον ἐξ αὐτῶν .
ἔστι γοῦν τοῦτο εὑρεῖν ἐν τοῖς Δημιοπράτοις ἀναγεγραμμένον οὕτως . .
ἐκ στήλης ἀνακειμένης ἐν ἀκροπόλει ἣ τὰ ἀναθήματα περιέχει   ·
κέρας ἔκπωμα ἀργυροῦν , καὶ περισκελὶς πρόσεσται ἀργυρᾶ .
κΕΡνΟσ ἀγγεῖον κεραμεοῦν , ἔχον ἐν αὑτῷ πολλοὺς κοτυλίσκους κεκολλημένους , ἐν οἷς , φησίν , μήκωνες λευκοί , πυροί , κριθαί , πισοί , λάθυροι , ὦχροι , φακοί .
ὁ δὲ βαστάσας αὐτὸ οἷον λικνοφορήσας τούτων γεύεται , ὡς ἱστορεῖ Ἀμμώνιος ἐν γʹ περὶ Βωμῶν καὶ Θυσιῶν .
κΙσσΥβΙΟν τὸ μόνωτον ποτήριον Φιλήμων .
νεοπτόλεμος δ ὁ Παριανὸς ἐν τρίτῳ Γλωσσῶν τὸ κίσσινον ποτήριον σημαίνειν παρ Εὐριπίδῃ ἐν Ἀνδρομέδᾳ   ·
πᾶς δὲ ποιμένων ἔρρει λεώς , ὃ μὲν γάλακτος κίσσινον φέρων σκύφος πόνων ἀναψυκτῆρ , ὃ δ ἀμπέλων γάνος .
τὸ γὰρ κισσύβιον , φησί , λέγεται ἐπὶ συνόδου ἀγροικικῆς , ἔνθα προσήκει μάλιστα τὸ ξύλινον ποτήριον .
κλείταρχος δέ φησιν Αἰολεῖς τὸν σκύφον κισσύβιον καλεῖν ·
μαρσύας δὲ κύπελλον καὶ τὸ ξύλινον ποτήριον .
Εὔμολπος δὲ γένος τι ποτηρίου , ἴσως , φησίν , κατ ἀρχὰς ἐκ κισσίνου κατασκευασθὲν ξύλου .
νίκανδρος δὲ ὁ Κολοφώνιος ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Αἰτωλικῶν γράφει   ·
ἐν τῇ ἱεροποιίῃ τοῦ Διδυμαίου Διὸς κισσοῦ σπονδοποιέονται πετάλοισιν , ὅθεν τὰ ἀρχαῖα ἐκπώματα κισσύβια φωνέεται .
κισσύβιον μετὰ χερσὶν ἔχων μέλανος οἴνοιο .
ἀσκληπιάδης δ ὁ Μυρλεανὸς ἐν τῷ περὶ τῆς Νεστορίδος  σκύφει , φησί , καὶ κισσυβίῳ τῶν μὲν ἐν ἄστει καὶ μετρίων οὐδεὶς ἐχρῆτο , συβῶται δὲ καὶ νομεῖς καὶ οἱ ἐν ἀγρῷ ·
πολύφημος μὲν τῷ κισσυβίῳ , θατέρῳ δὲ Εὔμαιος .
καλλίμαχος δ ἔοικε διαμαρτάνειν ἐν τῇ συγχρήσει τῶν ὀνομάτων , λέγων ἐπὶ τοῦ οἰκείου ξένου τοῦ παρὰ τῷ Ἀθηναίῳ Πόλλιδι συνεστιασθέντος αὐτῷ   ·
καὶ γὰρ ὃ Θρηικίην μὲν ἀνήνατο χανδὸν ἄμυστιν ζωροποτεῖν , ὀλίγῳ δ ἥδετο κισσυβίῳ .
τῷ μὲν ἐγὼ τόδ ἔλεξα περιστείχοντος ἀλείσου τὸ τρίτον .
ὁ γὰρ λέγων ἄλεισον τὸ αὐτὸ καὶ κισσύβιον τὴν ἀκριβῆ θέσιν τῶν ὀνομάτων οὐ διαφυλάττει .
εἰκάσειε δ ἄν τις τὸ κισσύβιον τὸ πρῶτον ὑπὸ ποιμένων ἐργασθῆναι ἐκ κισσίνου ξύλου .
ἄλλοι δὲ ἐτυμολογοῦσιν αὐτὸ ἀπὸ τοῦ χεῖσθαι , τὸ δ ἐστὶ χωρεῖν   ·
οὐδὸς δ ἀμφοτέρους ὅδε χείσεται .
καὶ ἡ τοῦ ὄφεως κατάδυσις χειή   , ἡ καταδεχομένη τὸ ζῷον .
καὶ κήθιον τὸ χήτιον τὸ χωροῦν τοὺς ἀστραγάλους .
διονύσιος δ ὁ Σάμιος ἐν τοῖς περὶ τοῦ Κύκλου   τὸ Ὁμηρικὸν κισσύβιον κυμβίον ἔφη γράφων οὕτως ·
καὶ αὐτὸν Ὀδυσσεὺς ὁρῶν ταῦτα ποιοῦντα πληρώσας τοῦ οἴνου κυμβίον δίδωσι πιεῖν .
κΙβΩΡΙΟν .
ἡγήσανδρος ὁ Δελφὸς Εὐφορίωνά φησι   τὸν ποιητὴν παρὰ Πρυτάνιδι δειπνοῦντα καὶ ἐπιδεικνυμένου τοῦ Πρυτάνιδος κιβώριά τινα δοκοῦντα πεποιῆσθαι πολυτελῶς , τοῦ κώθωνος εὖ μάλα προβεβηκότος , λαβὼν ἓν τῶν κιβωρίων ὡς ἐξοινῶν ἐνεούρησε .
δίδυμος δέ φησι   ποτηρίου εἶδος εἶναι , καὶ τάχ ἂν εἴη τὰ λεγόμενα σκυφία διὰ τὸ κάτωθεν εἰς στενὸν συνῆχθαι ὡς τὰ Αἰγύπτια κιβώρια .
κΟνδΥ ποτήριον Ἀσιατικόν .
μένανδρος Κόλακι   ·
κοτύλας χωροῦν δέκα ἐν Καππαδοκίᾳ κόνδυ χρυσοῦν , Στρουθία .
ἵππαρχος Ἀνασῳζομένοις   ·
προσέχεις τι τούτῳ τῷ στρατιώτῃ τοῦ δε δειου ἀργύριον οὗτος οὐδαμόθεν , εὖ οἶδ ἐγώ , ἀλλ  ἢ δαπίδιον ἓν ἀγαπητὸν ποικίλον , Πέρσας ἔχον καὶ γρῦπας ἐξώλεις τινὰς τῶν Περσικῶν  Β. εἰς κόρακας , ὦ μαστιγία . Α. καὶ κόνδυ καὶ ψυκτῆρα καὶ κυμβίον .
νικόμαχος δ ἐν πρώτῳ περὶ Ἑορτῶν Αἰγυπτίων φησί ·
τὸ δὲ κόνδυ ἐστὶ μὲν Περσικόν , τὴν δὲ ἀρχὴν ἣν Ἕρμιππος   ἀστρολογικὸς ὡς ὁ κόσμος ἐξ οὗ τῶν θεῶν τὰ θαύματα καὶ τὰ καρπώσιμα γίνεσθαι ἐπὶ γῆς ·
διὸ ἐκ τούτου σπένδεσθαι .
παγκράτης δ ἐν πρώτῳ Βοκχορηίδος ·
αὐτὰρ ὅ γε σπείσας ἐκ κόνδυος ἀργυφέοιο νέκταρ ἐπ ἀλλοδαπὴν οἶμον ἔβαινε πόδα .
κΟνΩνΕΙΟσ .
ἴστρος ὁ Καλλιμάχειος ἐν πρώτῳ Πτολεμαίδος τῆς ἐν Αἰγύπτῳ πόλεως γράφει οὕτως   ·
κυλίκων Κονωνείων ζεῦγος καὶ θηρικλείων χρυσοκλύστων ζεῦγος .
κΟτΥλΟσ .
τὰ μόνωτα ποτήρια κότυλοι , ὧν καὶ Ἀλκαῖος μνημονεύει   .
διόδωρος δ ἐν τῷ πρὸς Λυκόφρονα   παρὰ Σικυωνίοις καὶ Ταραντίνοις ἐπιπολάζειν φησὶ τὸ ἔκπωμα , εἶναι δ αὐτὸ λουτηρίῳ ἐοικὸς βαθεῖ .
ἔχει δὲ καὶ οὖς ἐνιαχῇ .
μνημονεύει δὲ αὐτοῦ καὶ Ἴων ὁ Χῖος    κότυλον οἴνου πλέων  λέγων .
ἕρμιππος δὲ ἐν Θεοῖς   ·
τόν τε κότυλον πρῶτον ἤνεγκ ἐνέχυρον τῶν γειτόνων .
καὶ Πλάτων ἐν Διὶ κακουμένῳ    τὸν κότυλον φέρει  φησί , καὶ Ἀριστοφάνης ἐν Βαβυλωνίοις   .
Εὔβουλος δ ἐν Ὀδυσσεῖ ἢ Πανόπταις   ·
ὁ δ ἱερεὺς Εὐήγορος ἐν μέσοις αὐτοῖσιν ἑστὼς τὴν καλὴν σκευὴν ἔχων οἶνον ἐξέσπενδε κοτύλῳ .
πάμφιλος δὲ ποτηρίου φησὶν εἶναι γένος , ἴδιον δ εἶναι Διονύσου .
πολέμων δ ἐν τῷ περὶ τοῦ Δίου Κῳδίου φησί   ·
μετὰ δὲ ταῦτα τὴν τελετὴν ποιεῖ καὶ αἱρεῖ τὰ ἐκ τῆς θαλάμης καὶ νέμει ὅσοι ἄνω τὸ κέρνος περιενηνοχότες .
τοῦτο δ ἐστὶν ἀγγεῖον κεραμεοῦν ἔχον ἐν αὑτῷ πολλοὺς κοτυλίσκους κεκολλημένους ·
ἔνεισι δ ἐν αὐτοῖς ὅρμινοι , μήκωνες λευκοί , πυροί , κριθαί , πισοί , λάθυροι , ὦχροι , φακοί , κύαμοι , ζειαί , βρόμος , παλάθιον , μέλι , ἔλαιον , οἶνος , γάλα , ὄιον ἔριον ἄπλυτον .
ὁ δὲ τοῦτο βαστάσας οἷον λικνοφορήσας τούτων γεύεται .
κΟτΥλΗ .
ἀριστοφάνης Κωκάλῳ   ·
ἄλλαι ὑποπρεσβύτεραι γρᾶες Θασίου μέλανος μεστὸν κεραμευομέναις κοτύλαις μεγάλαις ἔγχεον ἐς σφέτερον δέμας οὐδένα κόσμον , ἔρωτι βιαζόμεναι μέλανος οἴνου ἀκράτου .
σιληνὸς καὶ Κλείταρχος ἔτι τε Ζηνόδοτος τὴν κύλικα ·
πάντῃ δ ἀμφὶ νέκυν κοτυλήρυτον ἔρρεεν αἷμα   .
καί   ·
πολλὰ μεταξὺ πέλει κοτύλης καὶ χείλεος ἄκρου .
σιμάριστος δὲ τὸ λεπτὸν ποτήριον οὕτως καλεῖσθαι .
διόδωρος δὲ τὸν παρά τισι κότυλον κοτύλην ὠνομακέναι τὸν ποιητήν    πύρνον καὶ κοτύλην .
ὃν κύλικα μὲν οὐκ εἶναι , οὐ γὰρ ἔχειν ὦτα , παραπλήσιον δ ὑπάρχειν λουτηρίῳ βαθεῖ , ποτηρίου δὲ εἶδος εἶναι .
δύνασθαι δὲ καὶ τὸν παρὰ τοῖς Αἰτωλοῖς καί τισι τῶν Ἰώνων λεγόμενον κότυλον , ὃν ὅμοιον ὄντα τῷ προειρημένῳ ἓν οὖς ἔχειν .
μνημονεύει δ αὐτοῦ Κράτης ἐν Παιδιαῖς   καὶ Ἕρμιππος ἐν Θεοῖς   .
ἀθηναῖοι δὲ μέτρον τι καλοῦσι κοτύλην .
θουκυδίδης   ·
ἐδίδοσαν μὲν αὐτῶν ἑκάστῳ ἐπὶ ὀκτὼ μῆνας κοτύλην ὕδατος καὶ δύο κοτύλας σίτου .
ἀριστοφάνης Προάγωνι   ·
ὃ δ ἀλφίτων . .
πριάμενος τρεῖς χοίνικας κοτύλης δεούσας εἴκοσ ἀπολογίζεται .
ἀπολλόδωρος δὲ ποτηρίου τι γένος ὑψηλὸν καὶ ἔγκοιλον .
πᾶν δὲ τὸ κοῖλον κοτύλην , φησίν , ἐκάλουν οἱ παλαιοί , ὡς καὶ τὸ τῶν χειρῶν κοῖλον ·
ὅθεν καὶ κοτυλήρυτον αἷμα τὸ ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶν ἀρυσθῆναι δυνάμενον .
καὶ ἐν κοτύλῃ δέ τις παιδιὰ καλεῖται , ἐν ᾗ κοιλάναντες τὰς χεῖρας δέχονται τὰ γόνατα τῶν νενικηκότων οἱ νενικημένοι καὶ βαστάζουσιν αὐτούς .
διόδωρος δ ἐν Ἰταλικαῖς Γλώσσαις καὶ Ἡράκλειτος , ὥς φησι Πάμφιλος , τὴν κοτύλην καλεῖσθαι καὶ ἡμίναν , παρατιθέμενος Ἐπιχάρμου   ·
καὶ πιεῖν ὕδωρ διπλάσιον χλιαρόν , ἡμίνας δύο .
καὶ Σώφρων   ·
κατάστρεψον , τέκνον , τὰν ἡμίναν .
κοτυλίσκην δ εἴρηκε Φερεκράτης ἐν Κοριαννοῖ   ·
τὴν κοτυλίσκην μηδαμῶς .
ἀριστοφάνης ἐν Ἀχαρνεῦσι   ·
κοτυλίσκιον τὸ χεῖλος ἀποκεκρουμένον .
κοτύλη δὲ καλεῖται καὶ ἡ τοῦ ἰσχίου κοιλότης , καὶ αἱ τοῦ πολύποδος ἐν ταῖς πλεκτάναις ἐπιφύσεις παραγώγως κοτυληδόνες .
καὶ τὰ κύμβαλα δ Αἰσχύλος ἐν Ἠδωνοῖς κοτύλας εἴρηκεν   ·
ὃ δὲ χαλκοδέτοις κοτύλαις ὀτοβεῖ .
μαρσύας δέ φησι τὸ ἐν τῷ ἰσχίῳ ὀστοῦν καλεῖσθαι ἄλεισον καὶ κύλικα .
κοτυλίσκος δὲ καλεῖται ὁ ἱερὸς τοῦ Διονύσου κρατηρίσκος , καὶ οἷς χρῶνται οἱ μύσται , ὡς Νίκανδρός φησιν ὁ Θυατειρηνὸς παρατιθέμενος τὸ ἐκ Νεφελῶν Ἀριστοφάνους   ·
μη δὲ στέψω κοτυλίσκον .
σιμμίας δὲ ἀποδίδωσι τὴν κοτύλην ἄλεισον .
κΟττΑβΙσ .
ἁρμόδιος ὁ Λεπρεάτης ἐν τῷ περὶ τῶν κατὰ Φιγάλειαν Νομίμων   διεξιὼν περὶ τῶν ἐπιχωρίων δείπνων γράφει καὶ ταῦτα ·
καθαγισάντων ταῦτα ἐν κεραμέᾳ κοτταβίδι πιεῖν ἑκάστῳ μικρόν , καὶ ὁ προσφέρων ἂν εἶπεν  εὐδειπνίας  .
ἡγήσανδρος δ ὁ Δελφὸς ἐν Ὑπομνήμασιν , ὧν ἀρχὴ  ἐν τῇ ἀρίστῃ πολιτείᾳ ,  φησίν   ·
ὁ καλούμενος κότταβος παρῆλθεν εἰς τὰ συμπόσια καὶ περὶ Σικελίαν , ὥς φησιν Δικαίαρχος   , πρῶτον εἰσαγαγόντων .
τοσαύτη δὲ ἐγένετο σπουδὴ περὶ τὸ ἐπιτήδευμα ὥστε εἰς τὰ συμπόσια παρεισφέρειν ἆθλα κοτταβεῖα καλούμενα .
εἶτα κύλικες αἱ πρὸς τὸ πρᾶγμα χρήσιμαι μάλιστ εἶναι δοκοῦσαι κατεσκευάζοντο , καλούμεναι κοτταβίδες .
πρὸς δὲ τούτοις οἶκοι κατεσκευάζοντο κυκλοτερεῖς , ἵνα πάντες εἰς τὸ μέσον τοῦ κοττάβου τεθέντος ἐξ ἀποστήματος ἴσου καὶ τόπων ὁμοίων ἀγωνίζοιντο περὶ τῆς νίκης .
οὐ γὰρ μόνον ἐφιλοτιμοῦντο βάλλειν ἐπὶ τὸν σκοπόν , ἀλλὰ καὶ καλῶς ἕκαστα αὐτῶν .
ἔδει γὰρ εἰς τὸν ἀριστερὸν ἀγκῶνα ἐρείσαντα καὶ τὴν δεξιὰν ἀγκυλώσαντα ὑγρῶς ἀφεῖναι τὴν λάταγα ·
οὕτω γὰρ ἐκάλουν τὸ πῖπτον ἐκ τῆς κύλικος ὑγρόν ·
ὥστε ἔνιοι μεῖζον ἐφρόνουν ἐπὶ τῷ καλῶς κοτταβίζειν τῶν ἐπὶ τῷ ἀκοντίζειν μέγα φρονούντων .
κΡΑτΑνΙΟν .
μήποτε τὸ νῦν καλούμενον κρανίον ἔκπωμα οὕτως ὠνόμαζον οἱ ἀρχαῖοι .
πολέμων γοῦν ἢ ὅστις ἐστὶν ὁ ποιήσας τὸν ἐπιγραφόμενον Ἑλλαδικὸν περὶ τοῦ ἐν Ὀλυμπίᾳ λέγων Μεταποντίνων ναοῦ γράφει καὶ ταῦτα   ·
ναὸς Μεταποντίνων , ἐν ᾧ φιάλαι ἀργυραῖ ρλβʹ , οἰνοχόαι ἀργυραῖ βʹ , ἀποθυστάνιον ἀργυροῦν , φιάλαι γʹ ἐπίχρυσοι .
ναὸς Βυζαντίων , ἐν ᾧ Τρίτων κυπαρίσσινος ἔχων κρατάνιον ἀργυροῦν , σειρὴν ἀργυρᾶ , καρχήσια βʹ ἀργυρᾶ , κύλιξ ἀργυρᾶ , οἰνοχόη χρυσῆ , κέρατα δύο .
ἐν δὲ τῷ ναῷ τῆς Ἥρας τῷ παλαιῷ φιάλαι ἀργυραῖ λʹ , κρατάνια ἀργυρᾶ βʹ , χύτρος ἀργυροῦς , ἀποθυστάνιον χρυσοῦν , κρατὴρ χρυσοῦς , Κυρηναίων ἀνάθημα , βατιάκιον ἀργυροῦν .
κΡΟΥνΕΙΑ .
ἐπιγένης Μνηματίῳ   ·
κρατῆρες , κάδοι , ὁλκεῖα , κρουνεῖ . Β. ἔστι γὰρ κρουνεῖα ; Α. ναί .
κΥΑθΙσ , κοτυλῶδες ἀγγεῖον .
σώφρων ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ μίμῳ  Γυναῖκες αἳ τὰν θεὸν φαντὶ ἐξελᾶν    ·
ὑποκατώρυκται δὲ ἐν κυαθίδι τρικτὺς ἀλεξιφαρμάκων .
κΥλΙξ .
νυνὶ δ ἀπόνιζε τὴν κύλικα δώσων πιεῖν , ἔγχει τ ἐπιθεὶς τὸν ἡθμόν .
ταῦτα δ ἐστὶ κεράμεα ποτήρια καὶ λέγεται ἀπὸ τοῦ κυλίεσθαι τῷ τροχῷ ·
ἀφ ὧν καλεῖται τό τε κυλικεῖον , ἐν ᾧ τίθεται τόπῳ τὰ ποτήρια , κ ἂν ἀργυρᾶ τυγχάνῃ ὄντα , καὶ τὸ κυλικηγορεῖν , ὅταν ἐπὶ τῇ κύλικί τις ἀγορεύῃ .
ἀθηναῖοι δὲ καὶ τὴν ἰατρικὴν πυξίδα καλοῦσι κυλιχνίδα διὰ τὸ τῷ τόρνῳ κεκυλίσθαι .
ἐγένοντο δ ἐπίσημοι κύλικες αἵ τε Ἀργεῖαι καὶ αἱ Ἀττικαί .
καὶ τῶν μὲν Ἀττικῶν μνημονεύει Πίνδαρος ἐν τοῖσδε   ·
ὦ Θρασύβουλ , ἐρατᾶν ὄχημ  ἀοιδᾶν τοῦτό τοι πέμπω μεταδόρπιον .
ἐν ξυνῷ κεν εἴη συμπόταισίν τε γλυκερὸν καὶ Διωνύσοιο καρπῷ καὶ κυλίκεσσιν Ἀθηναίαισι κέντρον . . .
αἱ δ Ἀργεῖαι δοκοῦσι καὶ τὸν τύπον ἔχειν διάφορον πρὸς τὰς Ἀττικάς .
φοξαὶ γοῦν ἦσαν τὸ χεῖλος , ὡς Σιμωνίδης φησὶν ὁ Ἀμόργιος   ·
αὐτὴ δὲ φοξίχειλος Ἀργείη κύλιξ , ἡ εἰς ὀξὺ ἀνηγμένη , οἷοί εἰσιν οἱ ἄμβικες καλούμενοι .
τὸ γὰρ φοξὸν ἐπὶ τούτου τάττουσι , καθότι Ὅμηρος ἐπὶ τοῦ Θερσίτου   ·
φοξὸς ἔην κεφαλήν .
καὶ ἔστιν οἷον φαοξός , ὁ πρὸς τὰ φάη ὀξὺς ὁρώμενος .
διάφοροι δὲ κύλικες γίνονται καὶ ἐν τῇ τοῦ συσσίτου ἡμῶν Ἀθηναίου πατρίδι Ναυκράτει .
εἰσὶν γὰρ φιαλώδεις μέν , οὐ κατὰ τόρνον , ἀλλ ὥσπερ δακτύλῳ πεποιημέναι , καὶ ἔχουσιν ὦτα τέσσαρα , πυθμένα εἰς πλάτος ἐκτεταμένον  πολλοὶ δ ἐν τῇ Ναυκράτει κεραμεῖς ἀφ ὧν καὶ ἡ πλησίον τῶν κεραμείων πύλη Κεραμικὴ καλεῖται  καὶ βάπτονται εἰς τὸ δοκεῖν εἶναι ἀργυραῖ .
ἐπαινοῦνται δὲ καὶ αἱ Χῖαι κύλικες , ὧν μνημονεύει Ἕρμιππος ἐν Στρατιώταις   ·
χία δὲ κύλιξ ὑψοῦ κρέμαται περὶ πασσαλόφιν .