Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
αἱ δὲ κάλλισται τῶν οἰκιῶν , φησίν , οὐ Μυρτίου καὶ Μνησίδος καὶ Ποθεινῆς προσαγορεύονται ;
καίτοι Μνησὶς μὲν ἦν αὐλητρὶς καὶ Ποθεινὴ . . .
, Μύρτιον δὲ μία τῶν ἀποδεδειγμένων καὶ κοινῶν δεικτηριάδων .
τοῦ δὲ Φιλοπάτορος βασιλέως Πτολεμαίου οὐκ Ἀγαθόκλεια ἡ ἑταίρα ἐκράτει , ἡ καὶ πᾶσαν ἀνατρέψασα τὴν βασιλείαν ;
Εὔμαχος δὲ ὁ Νεαπολίτης ἐν τῇ δευτέρᾳ τῶν περὶ Ἀννίβαν Ἱστοριῶν   Ἱερώνυμόν φησι τὸν τυραννήσαντα Συρακοσίων ἀγαγέσθαι γυναῖκα μίαν τῶν ἐπ οἰκήματος προεστηκυιῶν Πειθὼ ὄνομα καὶ ἀποδεῖξαι βασιλίδα .
τιμόθεος δ ὁ στρατηγήσας Ἀθηναίων ἐπιφανῶς ἑταίρας ἦν υἱὸς Θρᾴττης τὸ γένος , σεμνῆς δ ἄλλως τοὺς τρόπους .
μεταβάλλουσαι γὰρ αἱ τοιαῦται εἰς τὸ σῶφρον τῶν ἐπὶ τούτῳ σεμνυνομένων εἰσὶ βελτίους .
ὁ δὲ Τιμόθεος καὶ σκωπτόμενός ποτε ὅτι τοιαύτης εἴη μητρὸς  καὶ χάριν γε αὐτῇ , φησίν , οἶδα , ὅτι δι αὐτὴν Κόνωνός εἰμι υἱός .
φιλέταιρον δὲ τὸν Περγάμου καὶ τῆς Καινῆς ταύτης λεγομένης βασιλεύσαντα χώρας Βόας αὐλητρίδος ἑταίρας τὸ γένος ἀπὸ Παφλαγονίας υἱόν φησι γενέσθαι Καρύστιος ἐν Ἱστορικοῖς Ὑπομνήμασιν   .
ἀριστοφῶν δ ὁ ῥήτωρ ὁ τὸν νόμον εἰσενεγκὼν ἐπ Εὐκλείδου ἄρχοντος , ὃς ἂν μὴ ἐξ ἀστῆς γένηται νόθον εἶναι , αὐτὸς ἀπεδείχθη ὑπὸ Καλλιάδου τοῦ κωμικοῦ   ἐκ Χορηγίδος τῆς ἑταίρας παιδοποιησάμενος , ὡς ὁ αὐτὸς ἱστορεῖ Καρύστιος ἐν τρίτῳ Ὑπομνημάτων   .
δημήτριος δ ὁ Πολιορκητὴς οὐ δαιμονίως ἤρα Λαμίας τῆς αὐλητρίδος , ἐξ ἧς ἔσχε καὶ θυγατέρα Φίλαν ;
τὴν δὲ Λάμιαν Πολέμων φησὶν ἐν τῷ περὶ τῆς ἐν Σικυῶνι Ποικίλης Στοᾶς   θυγατέρα μὲν εἶναι Κλεάνορος Ἀθηναίου , κατασκευάσαι δὲ Σικυωνίοις τὴν προκειμένην στοάν .
ἤρα δὲ καὶ Λεαίνης καὶ αὐτῆς ἑταίρας Ἀττικῆς ὁ Δημήτριος καὶ ἄλλων δὲ πλειόνων .
μάχων δ ὁ κωμῳδιοποιὸς ἐν ταῖς ἐπιγραφομέναις Χρείαις φησὶν οὕτως ·
ὑπερβολῇ δὲ τῆς Λεαίνης σχῆμά τι περαινομένης εὖ παρά τε τῷ Δημητρίῳ εὐημερούσης , φασὶ καὶ τὴν Λάμιαν τὸν βασιλέ εὐμελῶς κελητίσαι ποτὲ ἐπαινεθῆναί θ .
ἣ δὲ τοῦτ ἀπεκρίθη ·
πρὸς ταῦτα καὶ Λέαιναν , εἰ βούλει , κράτει   .
ἦν δὲ ἡ Λάμια σφόδρα εὔθικτος καὶ ἀστικὴ πρὸς τὰς ἀποκρίσεις , καθάπερ καὶ Γνάθαινα , περὶ ἧς ἐροῦμεν .
πάλιν δὲ περὶ τῆς Λαμίας ὁ Μάχων οὕτω γράφει ·
δημήτριός ποθ ὁ βασιλεὺς γένη μύρων Λαμίᾳ παρὰ πότον παντοδαπῶν ἐπεδείκνυτο .
ἡ Λάμια δ ἦν αὐλητρίς , ἧς σφόδρ ἡδέως σχεῖν φασι κνησθῆναί τε τὸν Δημήτριον .
ἀποδοκιμαζούσης δὲ πάντα καὶ πάνυ κατεγχλιδώσης τῷ βασιλεῖ , νάρδον τινὰ διένευσ  ἐνεγκεῖν εὐχερῆ , τῇ χειρί τε τ αἰδοῖον ἀποτρίψας θιγὼν τοῖς δακτύλοις  τουτί γε , Λάμια , φησίν , ὀσφράνθητι καὶ εἴσει παρὰ τ ἄλλα διαφορὰν ὅσην ἔχει .
κείνη δὲ γελάσασ   ἀλλὰ τοῦτ , ἔφη , τάλαν , ὄζειν δοκεῖ μοι σαπρότατον πάντων πολύ .
δημήτριος δ εἶπ ·
ἀλλὰ μήν , νὴ τοὺς θεούς , ἀπὸ βαλάνου τοῦτ ἐστί , Λάμια , βασιλικῆς .
πτολεμαῖος δ ὁ τοῦ Ἀγησάρχου ἐν ταῖς περὶ τὸν Φιλοπάτορα Ἱστορίαις βασιλέων ἐρωμένας ἀναγράφων φησίν   ·
Φιλίππου τοῦ Μακεδόνας αὐξήσαντος Φίλινναν τὴν ὀρχηστρίδα , ἐξ ἧς καὶ γεννῆσαι Ἀρριδαῖον τὸν μετ Ἀλέξανδρον βασιλεύσαντα , Δημητρίου δὲ τοῦ Πολιορκητοῦ μετὰ τὰς προειρημένας Μανίαν , Ἀντιγόνου δὲ Δημώ , ἐξ ἧς Ἀλκυονέα γεννηθῆναι , Σελεύκου δὲ τοῦ νεωτέρου Μύσταν καὶ Νῦσαν .
ἡρακλείδης δὲ ὁ Λέμβος ἐν τῇ ἕκτῃ καὶ τριακοστῇ τῶν Ἱστοριῶν   Δημώ φησιν ἐρωμένην γενέσθαι τοῦ Δημητρίου ·
ᾗ ἐπιμανῆναι καὶ τὸν πατέρα αὐτοῦ Ἀντίγονον καὶ ἀποκτεῖναι Ὀξύθεμιν ὡς καὶ πολλὰ συνεξαμαρτάνοντα τῷ Δημητρίῳ , καὶ ὅτι ἀπέκτεινε τὰς τῆς Δημοῦς θεραπαίνας στρεβλῶν .
περὶ δὲ τοῦ εἰρημένου τῆς Μανίας ὀνόματος ὁ Μάχων τάδε φησίν ·
ἴσως δ ἂν ἀπορήσαι τις εὐλόγως θ ἅμα τῶν νῦν ἀκροατῶν , εἴ τις Ἀττικὴ γυνὴ προσηγορεύετ  ἢ ἐνομίσθη Μανία .
αἰσχρὸν γὰρ ὄνομα Φρυγιακὸν γυναῖκ ἔχειν , καὶ ταῦθ ἑταίραν ἐκ μέσης τῆς Ἑλλάδος , μὴ τὴν Ἀθηναίων τι κωλῦσαι πόλιν , ὑφ  ἧς ἅπαντές εἰσ ἐπηνορθωμένοι .
τὸ μὲν οὖν ὑπάρχον εὐθέως ἐκ παιδίου αὐτῇ Μέλιττ  ἦν ὄνομα .
τῷ μεγέθει μὲν ἦν τῶν τότε γυναικῶν βραχύ τι καταδεεστέρα ·
φωνῇ δ ὁμιλίᾳ τε κεχορηγημένη πάνυ τ εὐπρόσωπος οὖσα καὶ καταπληκτικὴ πολλοὺς ἐραστὰς καὶ πολίτας καὶ ξένους ἔχουσ   ὅπου περὶ τῆσ γυναικός τις λόγος γένοιτο , μανίαν τὴν Μέλιτταν ὡς καλὴν ἔφασκον εἶναι , καὶ προσεξειργάζετο αὐτὴ τὸ πλεῖον .
ἡνίκα σκώψειε γάρ , ῥημάτιον εὐθὺ τοῦτο  μανίαν  ἀνεβόα , αὐτή θ ὅτ  ἐπαινοίη τιν ἢ ψέγοι πάλιν , ἐπ  ἀμφοτέρων προσέκειτο μανία τῶν λόγων .
διὸ τῆς μανίας τὸ ῥῆμ ἐπεκτείνας δοκεῖ καλέσαι τις αὐτὴν τῶν ἐραστῶν Μανίαν ·
μᾶλλον τὸ πάρεργον ἐπεκράτησ  ἢ τ οὔνομα .
ἐδόκει δὲ λιθιᾶν , ὡς ἔοιχ , ἡ Μανία ·
γνάθαινα δ εἰς τὰ στρώμαθ  ὅτι προίετο , ἐνουθετήθη τοῦτό πως ὑπὸ Διφίλου .
μετὰ ταῦτα δ ἡ Γνάθαινα πρὸς τὴν Μανίαν ἐλοιδορεῖτο καὶ λέγει  τί τοῦτο , παῖ , εἰ καὶ λίθον εἶχες ;
ὑπολαβοῦσ  ἡ Μανία  ἔδωκ  ἄν , ἵν εἶχες , φήσ , ἀποψᾶσθαι , τάλαν .
ὅτι δ ἦν καὶ ἀστεία τις ἀποκρίνασθαι , τάδε περὶ αὐτῆς ὁ Μάχων ἀναγράφει ·
τῆς Μανίας ἤρα Λεοντίσκος ποτὲ ὁ παγκρατιαστὴς καὶ συνεῖχ  αὐτὴν μόνος γαμετῆς τρόπον γυναικός .
ὑπὸ δ Ἀντήνορος μοιχευομένην αἰσθόμενος αὐτὴν ὕστερον σφόδρ ἠγανάκτησ .
ἣ δὲ  μηθέν , φησί , σοί , ψυχή , μελέτω ·
μαθεῖν γὰρ αἰσθέσθαι θ ἅμα Ὀλυμπιονικῶν νυκτὸς ἀθλητῶν δυεῖν πληγὴν παρὰ πληγὴν τί δύναταί ποτ ἤθελον .
αἰτουμένην λέγουσι τὴν πυγήν ποτε ὑπὸ τοῦ βασιλέως Μανίαν Δημητρίου ἀνταξιῶσαι δωρεὰν κ αὐτόν τινα .
δόντος δ ἐπιστρέψασα μετὰ μικρὸν λέγει  Ἀγαμέμνονος παῖ , νῦν ἐκεῖν ἔξεστί σοι   .
εἶναι δοκῶν αὐτόμολος ἄνθρωπος ξένος καὶ παρεπιδημήσας Ἀθήνησίν ποτε τὴν Μανίαν μετεπέμψαθ , ὅσον ᾔτησε δούς .
εἰς τὸν πότον δ ἦν συμπαρειληφώς τινας ἐκ τῆς πόλεως τῶν ἐπιγελᾶν εἰθισμένων ἅπαντα τοῖς τρέφουσιν αἰεὶ πρὸς χάριν ·
βουλόμενος εἶναι γλαφυρὸς ἀστεῖός θ ἅμα , τῆς Μανίας ἄριστα παιζούσης σφόδρα ἀνισταμένης τε πολλάκις , εἰς δασύποδα αὐτὴν ἐπικροῦσαι βουλόμενος  πρὸς τῶν θεῶν , μειράκια , τί δοκεῖ τῶν ἀγρίων ὑμῖν ποτε ἐν τοῖς ὄρεσι τάχιστα θηρίον τρέχειν ;
ἡ Μανία δ  αὐτόμολος , ὦ βέλτιστ ,  ἔφη .
μετὰ ταῦτα δ ὡς εἰσῆλθε πάλιν ἡ Μανία , τὸν αὐτόμολον ἔσκωπτε ῥίψασπίν τ ἔφη αὐτὸν γεγονέναι προσβολῆς οὔσης ποτέ .
ὁ δὲ στρατιώτης ὑπό τι δὴ σκυθρωπάσας ἀπέπεμψε ταύτην ·
διαλιποῦσα δ ἡ ἑταίρα  μηθὲν παρὰ τοῦτο , φησί , λυποῦ , φίλτατε ·
οὐ γὰρ σὺ φεύγων ἀπέβαλες τὴν ἀσπίδα , μὰ τὴν Ἀφροδίτην , ἀλλ ὁ σοὶ χρήσας τότε .
ἐν συμποσίῳ δ , ὥς φασι , παρὰ τῇ Μανίᾳ παρεδέξατ  αὐτὴν τῶν πονηρῶν τις πάνυ .
κᾆθ  ὡς ἐπηρώτησε  πότερ  ἄνω θέλεις ἐλθοῦσ  ἅμα βαλεῖν ἢ κάτω ;
γελάσασ   ἄνω , βέλτιστε , φησίν .
ὑπό τι γὰρ δέδοικά σε , μή μου προπεσούσης τ οὐμπλόκιον ὑπεκτράγῃς .
καὶ ἄλλων δὲ ἑταιρῶν ἀπομνημονεύματα ὁ Μάχων συνήγαγεν , ὧν οὐκ ἄκαιρόν ἐστιν κατὰ τὸ ἑξῆς μνημονεῦσαι .
γναθαίνης μὲν οὕτως ·
παρὰ Γναθαίνῃ Δίφιλος πίνων ποτὲ  ψυχρόν γ , ἔφη , τ ἀγγεῖον , ὦ Γνάθαιν , ἔχεις .
τῶν σῶν γάρ , εἶπεν , ἐπιμελῶς , ὦ Δίφιλε , εἰς αὐτό γ αἰεὶ δραμάτων ἐμβάλλομεν .
πρὸς τὴν Γνάθαιναν Δίφιλος κληθείς ποτε ἐπὶ δεῖπνον , ὡς λέγουσι , τοῖς Ἀφροδισίοις , τιμώμενος μάλιστα τῶν ἐρωμένων  ᾔδει δ ὑπ  αὐτῆς ἐκτενῶς ἀγαπώμενος  παρῆν ἔχων δύο Χῖα , Θάσια τέτταρα , μύρον , στεφάνους , τραγήματ , ἔριφον , ταινίας , ὄψον , μάγειρον , τὰ μετὰ ταῦτ αὐλητρίδα .
καὶ τῶν ἐραστῶν Συριακοῦ τινος ξένου πέμψαντος αὐτῇ χιόνα σαπέρδην θ ἕνα , αἰσχυνομένη τὰ δῶρα μή τις καταμάθῃ φυλαττομένη τε πολὺ μάλιστα Δίφιλον , μὴ δῷ δίκην μετὰ ταῦτα κωμῳδουμένη , τὸ μὲν τάριχος εἶπε ταχέως ἀποφέρειν πρὸς τοὺς σπανίζειν ὁμολογουμένους ἁλῶν , τὴν χιόνα δ εἰς τὸν ἄκρατον ἐνσεῖσαι λάθρᾳ ·
τῷ παιδί τ ἐπέταξ  ἐγχέανθ  ὅσον δέκα κυάθους προσενεγκεῖν Διφίλῳ ποτήριον .
ὑπερηδέως δὲ τὴν κύλικ ἐκπιὼν ἄφνω καὶ τὸ παράδοξον καταπλαγεὶς ὁ Δίφιλος  νὴ τὴν Ἀθηνᾶν καὶ θεούς , ψυχρόν γ , ἔφη , Γνάθαιν , ἔχεις τὸν λάκκον ὁμολογουμένως .
ἣ δ εἶπε  τῶν σῶν δραμάτων γὰρ ἐπιμελῶς εἰς αὐτὸν αἰεὶ τοὺς προλόγους ἐμβάλλομεν .
μαστιγίας μώλωπας ὑψηλοὺς ἔχων μετὰ τῆς Γναθαίνης ἀπὸ τύχης ἀνεπαύετο .
περιλαμβάνουσα δ αὐτόν , ὡς ἀνώμαλον τὸ νῶτον εἶχε παντελῶς ,  τάλαν , τάλαν ἄνερ , πόθεν ἔχεις ταῦτ , ἔφη , τὰ τραύματα ;
κ ἀκεῖνος αὐτῇ συντόμως ἀπεκρίνατο ὅτι παῖς ποτ ὢν ἀνείλετ , εἰς πυρὰν ὅτε παίζων μετά τινων ἡλικιωτῶν ἐνέπεσεν .
νὴ τὴν φίλην Δήμητρα , δικαίως τοιγαρ , ἄνθρωπε , φησίν , ἐξεδάρης ἀκόλαστος ὤν .
παρὰ Δεξιθέᾳ δειπνοῦσα θ ᾐταίρᾳ ποτὲ Γνάθαινα , τ οὔψον ἀποτιθείσης πᾶν σχεδὸν τῆς Δεξιθέας τῇ μητρί ,  νὴ τὴν Ἄρτεμιν , εἰ , φησίν , ᾔδειν , ἡ Γνάθαινα , τοῦτ ἐγώ , τῇ μητρὶ συνεδείπνουν ἄν , οὐχὶ σοί , γύναι .
ἐπεὶ προέβη τοῖς ἔτεσιν ἡ Γνάθαινα καὶ ἤδη τελέως ἦν ὁμολογουμένη σορός , εἰς τὴν ἀγορὰν λέγουσιν αὐτὴν ἐξίναι καὶ τ οὔψον ἐφορᾶν καὶ πολυπραγμονεῖν πόσου πωλεῖθ  ἕκαστον .
εἶτ ἰδοῦσα κατὰ τύχην ἱστῶντα κρεοπώλην τιν ἀστεῖον πάνυ τῇ θ ἡλικίᾳ σφόδρα νέον  ὦ πρὸς τῶν θεῶν , μειράκιον , ὁ καλός , φησί , πῶς ἵστης ;
ὃ δὲ μειδιάσας  κύβδ , ἔφη , τριωβόλου .
τίς δ οὑπιτρέψων ἐστί σοι , φησίν , τάλαν , ὄντα γ ἐν Ἀθήναις Καρικοῖς χρῆσθαι σταθμοῖς ;
στρατοκλῆς δύ ἐρίφους προῖκ ἐδίδου τοῖς γνωρίμοις λοπάδας συνάλμους τε συναρτύειν δοκῶν καὶ διψᾶν ὑπολειπόμενοι εἰς τὴν αὔριον τοῖς ἐπισυνάπτειν βουλομένοις τὸν ἑωθινόν , μακρὰς δὲ πράττειν εἰς τὰ λοιπὰ ξυμβολάς .
γνάθαινα δ αὑτῆς εἶπε πρὸς ἐραστήν τινα στραγγευόμενον ὁρῶσα περὶ τὰς συμβολάς ·
Στρατοκλῆς ἐπ ἐρίφοις , φησί , χειμῶνας ποιεῖ .
ἰδοῦσ  ἔφηβον ἡ Γνάθαιν  ἰσχνὸν πάνυ καὶ μέλανα λεπτόν θ , ὡς ἔοιχ , ὑπερβολῇ καὶ λιπαρόν , ἔτι δὲ τῶν ἐφήβων βραχύτερον , ἔσκωπτεν εἰς Ἄδωνιν .
ἀναγώγως δέ πως τοῦ μειρακίσκου καὶ τυραννικώτερον αὐτῇ συναντήσαντος ἐμβλέψασα τῇ θυγατρὶ μετ αὐτῆς συμπορευομένῃ λέγει ·
δικαιότερον ἦν , ὦ τέκνον , νὴ τὼ θεώ . . . .
λέγουσι Ποντικόν τι μειρακύλλιον ἀναπαυόμενον μετὰ τῆς Γναθαίνης ἀξιοῦν πρῷον γενόμενον , ὥστε τὴν πυγὴν ἅπαξ αὐτῷ παρασχεῖν ·
τὴν δὲ τοῦτ εἰπεῖν  τάλαν , ἔπειτα τὴν πυγήν με νῦν αἰτεῖς , ὅτε τὰς ὗς ἐπὶ νομὴν καιρός ἐστιν ἐξάγειν ;
καὶ Γναθαινίου δέ γε τῆς θυγατριδῆς αὐτῆς τάδε ἀναγράφει ·
εἰς τὰς Ἀθήνας παρεπιδημήσας ξένος σατράπης πάνυ γέρων , ὡς ἐνενήκοντ ὢν ἐτῶν , Κρονίοις ἀπιοῦσαν εἶδε τὴν Γναθαίνιον μετὰ τῆς Γναθαίνης ἐξ Ἀφροδισίου τινός , τό τ εἶδος αὐτῆς τοὺς ῥυθμούς τε καταμαθὼν ἐπυνθάνετο μίσθωμα πράσσεται πόσον τῆς νυκτός .
ἡ Γνάθαινα δ εἰς τὴν πορφύραν καὶ τὰ δόρατ  ἀποβλέψασα δραχμὰς χιλίας ἔταξεν .
ὃ δ ἄφνω καιρίμην πληγεὶς  παπαῖ , ζωγρεῖς , γύναι , φήσ , ἕνεκα τοῦ στρατιωτικοῦ ·
μνᾶς πραξαμένη δὲ πέντε τὰς σπονδὰς ποοῦ καὶ στρῶσον ἡμῖν ἔνδον .
ἣ δ ἐπιδέξιον βουλόμενον εἶναι τὸν σατράπην ἀπεδέξατο , εἶπεν δέ ·
δὸς ὅσον ἐπιθυμεῖς , πάτερ ·
οἶδα γὰρ ἀκριβῶς καὶ πέποιθα τοῦθ ὅτι εἰς νύκτ ἀποδώσεις τῷ θυγατρίῳ μου διπλοῦν .
ἐν ταῖς Ἀθήναις χαλκοτύπος σφόδρ εὐφυής , καταλελυκυίας τῆς Γναθαινίου σχεδὸν οὐκέτι θ ἑταιρεῖν ὑπομενούσης διὰ τό πως τὸν Ἀνδρόνικον ἡδέως αὐτῆς ἔχειν τὸν ὑποκριτήν ·
τότε δ ὄντος ἐν ἀποδημίᾳ , ἐξ οὗ γεγονὸς ἦν ἄρρεν αὐτῷ παιδίον , οὐχ ὑπομένουσαν τὴν Γναθαίνιον λαβεῖν μίσθωμα , λιπαρῶν δὲ καὶ προσκείμενος πολὺ δαπανήσας ἔσχεν αὐτὴν χρυσίον .
ἀνάγωγος ὢν δὲ καὶ βάναυσος παντελῶς ἐν σκυτοτομείῳ μετά τινων καθήμενος κατεσχόλαζε τῆς Γναθαινίου λέγων , ἑτέρῳ τρόπῳ μὲν μὴ συγγεγενῆσθαι μηδενί , ἑξῆς καθιππάσθαι δ ὑπ  αὐτῆς πεντάκις .
μετὰ ταῦτ ἀκούσας Ἀνδρόνικος τὸ γεγονὸς ἐκ τῆς Κορίνθου προσφάτως ἀφιγμένος . . . . . .
πικρῶς τε λοιδορούμενος παρὰ τὸν πότον ταῦτ ἔλεγε τῇ Γναθαινίῳ , αὐτὸν μὲν ἀξιοῦντα μὴ τετευχέναι τούτου παρ αὐτῆς μηδέποτε τοῦ σχήματος , ἐν τῷδε δ ἑτέρους ἐντρυφᾶν μαστιγίας .
ἔπειτεν εἰπεῖν φασι τὴν Γναθαίνιον ·
περιλαμβάνειν γὰρ οὐκ ἐδοκίμαζον , τάλαν , ἄνθρωπον ἄχρι τοῦ στόματος ἠσβολωμένον ·
διὰ τοῦθ ὑπέμεινα πολὺ λαβοῦσα χρυσίον , ἐφιλοσόφησά θ , ἵν ἄκρον ὡς μάλιστα καὶ ἐλάχιστον αὐτοῦ περιλάβω τοῦ σώματος .
ἔπειτα , φασί , τῆς Γναθαινίου ποτὲ τὸν Ἀνδρόνικον οὐ θελούσης παρὰ πότον φιλεῖν , καθάπερ ταῖς πρότερον ἡμέραις ἀεί , ὀργιζομένης δὲ διὰ τὸ μηδὲν λαμβάνειν , ἔπειθε πῶς  οὐχ ὁρᾷς , Γνάθαιν , ἔφη , ὑπερηφάνως μοι τὴν θυγατέρα χρωμένην ;
ἡ γραῦς δ ἀγανακτήσασα  τάλαν , ἔφη , τέκνον ·
περίλαβε , φησί , καὶ φίλησον , εἰ θέλει .
ἣ δ εἶπε  μῆτερ , πῶς , ἔφη , μέλλω φιλεῖν τὸν μηδὲν ὠφέλημα , τὸν ὑπὸ τὰς στέγας τὸ κοῖλον Ἄργος δωρεὰν θέλοντ ἔχειν .
πανηγύρεως οὔσης ποθ ἡ Γναθαίνιον εἰς Πειραιᾶ κατέβαινε πρὸς ξένον τινὰ ἔμπορον ἐραστὴν εὐτελῶς ἐπ ἀστράβης , τὰ πάντ ἔχουσ  ὀνάρια μεθ ἑαυτῆς τρία καὶ τρεῖς θεραπαίνας καὶ νέαν τιτθὴν μίαν .
ἔπειτεν αὐταῖς ἐπί τινος στενῆς ὁδοῦ κακὸς παλαιστὴς ἐνέτυχέν τις τῶν ἀεὶ ἐν τοῖς ἀγῶσιν ἐπιμελῶς ἡττωμένων ·
ὃς οὐ δυνάμενος τότε παρελθεῖν ῥᾳδίως , ἀλλὰ στενοχωρῶν εἶπεν  ὦ τρισάθλιε ὀνηλάτ , εἰ μὴ θᾶττον ἐκστήσῃ ποτὲ ἐκ τῆς ὁδοῦ , τὰ γύναια ταυτὶ καταβαλῶ σὺν τοῖς ὀναρίοις , φησί , καὶ ταῖς ἀστράβαις .
γναθαίνιον δ εἶπ   ὦ τάλαν , μὴ δῆτ , ἄνερ ·
οὐδέποτε γὰρ τοῦτ ἐστί σοι πεπραγμένον .
ἑξῆς δὲ καὶ ταῦτ ἀναγράφει ·
λαίδα λέγουσι τὴν Κορινθίαν ποτὲ Εὐριπίδην ἰδοῦσαν ἐν κήπῳ τινὶ πινακίδα καὶ γραφεῖον ἐξηρτημένον ἔχοντ ·
ἀπόκριναι , φησίν , ὦ ποιητά μοι , τί βουλόμενος ἔγραψας ἐν τραγῳδίᾳ  ἔρρ , αἰσχροποιέ     ;
καταπλαγεὶς δ Εὐριπίδης τὴν τόλμαν αὐτῆς  σὺ γάρ , ἔφη , τίς εἶ , γύναι ;
οὐκ αἰσχροποιός ;
ἣ δὲ γελάσασ ἀπεκρίθη  τί δ αἰσχρόν , εἰ μὴ τοῖσι χρωμένοις δοκεῖ   ;
ἡ Γλυκέριον λαβοῦσα παρ ἐραστοῦ τινος Κορίνθιον παράπηχυ καινὸν λῄδιον ἔδωκεν εἰς γναφεῖον ·
εἶτ ἐπεὶ τέλος ἔδοξ  ἔχειν , πέμψασα τὴν θεραπαινίδα τὸ μισθάριον ἔχουσαν ἐκέλευ ἀποφέρειν θο ἰμάτιον θ οἰμάτιον .
ὁ γναφεὺς δ εἶπεν ·
ἄν γ ἐλᾳδίου ταρτημόριά μοι , φησί , προσενέγκῃς τρία , κόμισαι .
τὸ κωλῦον γάρ ἐστι τοῦτό με .
ἣ δ ὡς ἀπήγγειλ ,  ὦτάλαιν , εἶπεν , κακῶν  ἡ Γλυκέριον ,  μέλλει γὰρ ὥσπερ μαινίδας ἀποτηγανίζειν , φησί , μου τὸ λῄδιον .
ὁ τοῦ Σοφοκλέους Δημοφῶν ἐρώμενος τὴν Αἶγα Νικὼ πρεσβυτέραν οὖσαν ποτὲ νέος ὢν ἔτ αὐτὸς εἶχεν .
ἐπεκαλεῖτο δ Αἴξ , ὅτι τὸν μέγαν κατέφαγ ἐραστήν ποτε Θαλλόν ·
παρεγενήθη γὰρ εἰς τὴν Ἀττικὴν ὠνησόμενος χελιδονείους ἰσχάδας Ὑμήττιόν τε φορτιούμενος μέλι .
λέγεται δ ἐκείνην τὴν γυναῖκ ἐσχηκέναι πυγὴν πάνυ καλήν , ἥν ποτ ἠξίου λαβεῖν ὁ Δημοφῶν .
ἣ δ εἶπε γελάσασ   εὖ γ , ἵνα Σοφοκλεῖ λαβὼν δῷς , φησί , παρ ἐμοῦ , φίλτατε .
καλλιστίου δὲ τῆς Ὑὸς καλουμένης πρὸς τὴν ἑαυτῆς λοιδορουμένης ποτὲ μητέρα  Κορώνη δ ἐπεκαλεῖτο τ οὔνομα  , διέλυεν ἡ Γνάθαιν .
ἐρωτηθεῖσα δὲ τί διαφέρονται  τί γάρ , ἔφησεν , ἄλλο πλὴν ἄλλ ἡ Κορώνης , ἕτερ ἐκείνη μέμφεται .
ἵππην λέγουσι τὴν ἑταίραν Θεόδοτον ἔχειν ἐραστὴν τὸν ἐπὶ τοῦ χόρτου τότε γενόμενον .
αὕτη δ ὀψὲ τῆς ὥρας ποτὲ εἰσῆλθεν ἐπὶ κώθωνα πρὸς τὸν βασιλέα Πτολεμαῖον ·
εἰώθει δὲ συμπίνειν αἰεὶ αὐτῷ .
λέγει δ οὖν ὑστεροῦσα παρὰ πολύ ·
Πτολεμαῖε , διψῶ , φησί , παππία , σφόδρα ·
ἀλλ  ἐγχεάτω μοι τέτταρας κοτύλας ἔπειτα εἰς τὴν μεγάλην .
ἔπειτεν ὁ βασιλεὺς λέγει ·
εἰς τὴν λεκάνην μὲν οὖν ·
δοκεῖς γάρ μοι πολύν , Ἵππη , πάνυ χόρτον , φησί , καταβεβρωκέναι .
φρύνην ἐπείρα Μοίριχος τὴν Θεσπικήν ·
κ ἄπειτεν αἰτήσασαν αὐτὸν μνᾶν μίαν ὁ Μοίριχος  μέγ , εἶπεν ·
οὐ πρῴην δύο χρυσοῦς λαβοῦσα παρεγένου ξένῳ τινί ;
περίμενε τοίνυν καὶ σύ , φησίν , ἕως ἂν οὗ βινητιάσω , καὶ τοσοῦτον λήψομαι .
νικὼ λέγεται τὴν Αἶγα , Πύθωνός τινος αὐτήν ποτ ἀπολιπόντος , Εὔαρδιν δὲ τὴν παχεῖαν ἀναλαβόντος , εἶτεν ὕστερον μεταπεμπομένου ποθ , ὡς ἔοικ , αὐτήν , λέγειν πρὸς τὸν μετιόντα παῖδα ·
Πύθων , φήσ , ἐπεὶ ἤδη διάμεστος τῶν ὑείων ἐγένετο , ἐπ  αἴγει  οἷός ἐστιν ἀνακάμπτειν πάλιν ;
μέχρι μὲν τούτων μνημονεύω τῶν ὑπὸ τοῦ Μάχωνος εἰρημένων .
αἱ γὰρ καλαὶ ἡμῶν Ἀθῆναι τοσοῦτον πλῆθος ἤνεγκαν ἑταιρῶν , περὶ ὧν ἐπεξελεύσομαι ὅσον γε δύναμαι , ὅσον ὄχλον εὐανδροῦσα πόλις οὐκ ἔσχεν .
ἀναγέγραφε γοῦν Ἀριστοφάνης μὲν ὁ Βυζάντιος ἑκατὸν καὶ λεʹ , Ἀπολλόδωρος δὲ τούτων πλείους , ὁ Γοργίας δὲ πλέονας , παραλειφθῆναι φάσκοντες ὑπὸ τοῦ Ἀριστοφάνους μετὰ ἑταιρῶν πλειόνων καὶ τάσδε , . . . .
τὴν Πάροινον ἐπικληθεῖσαν καὶ Λαμπυρίδα καὶ Εὐφροσύνην ·
αὕτη δὲ ἦν γναφέως θυγάτηρ .
ἄγραφοι δ εἰσὶν αὐτῷ Μεγίστη , Ἀγαλλίς , Θαυμάριον , Θεόκλεια  αὕτη δ ἐπεκαλεῖτο Κορώνη  , Ληναιτόκυστος , Ἄστρα , Γνάθαινα καὶ ταύτης θυγατριδῆ Γναθαίνιον , καὶ Σιγὴ καὶ Συνωρὶς ἡ Λύχνος ἐπικαλουμένη καὶ Εὔκλεια καὶ Γρυμέα καὶ Θρυαλλίς , ἔτι Χίμαιρα καὶ Λαμπάς .
τῆς δὲ Γναθαίνης ἤρα δεινῶς , ὡς καὶ πρότερον εἴρηται   , Δίφιλος ὁ κωμῳδιοποιός , ὡς καὶ Λυγκεὺς ὁ Σάμιος ἐν τοῖς Ἀπομνημονεύμασιν ἱστορεῖ .
ἐν ἀγῶνι οὖν ποτε αὐτὸν ἀσχημονήσαντα σφόδρα ἀρθῆναι ἐκ τοῦ θεάτρου συνέβη καὶ οὐδὲν ἧττον ἐλθεῖν πρὸς τὴν Γνάθαιναν .
κελεύοντος οὖν τοῦ Διφίλου ὑπονίψαι τοὺς πόδας αὐτοῦ τὴν Γνάθαιναν , ἣ δὲ  τί γάρ , εἶπεν , οὐκ ἠρμένος ἥκεις ;
σφόδρα δ ἦν εὔθικτος πρὸς τὰς ἀποκρίσεις ἡ Γνάθαινα .
καὶ ἄλλαι δὲ ἑταῖραι μέγα ἐφρόνουν ἐφ αὑταῖς , παιδείας ἀντεχόμεναι καὶ τοῖς μαθήμασι χρόνον ἀπομερίζουσαι ·
διόπερ καὶ εὔθικτοι πρὸς τὰς ἀπαντήσεις ἦσαν .
κατηγοροῦντος γοῦν ποτε Στίλπωνος Γλυκέρας παρὰ πότον ὡς διαφθειρούσης τοὺς νέους , ὥς φησι Σάτυρος ἐν τοῖς Βίοις   , ὑποτυχοῦσα ἡ Γλυκέρα  τὴν αὐτήν , ἔφη , ἔχομεν αἰτίαν , ὦ Στίλπων .
σέ τε γὰρ λέγουσιν διαφθείρειν τοὺς ἐντυγχάνοντάς σοι ἀνωφελῆ καὶ ἐριστικὰ σοφίσματα διδάσκοντα , ἐμέ τε ὡσαύτως .
μηθὲν οὖν διαφέρειν ἐπιτριβομένοις καὶ κακῶς πάσχουσιν μετὰ φιλοσόφου ζῆν ἢ ἑταίρας .
κατὰ γὰρ τὸν Ἀγάθωνα   γυνὴ τὸ σῶμα δι ἀργίαν ψυχῆς φρόνησιν ἐντὸς οὐκ ἀργὸν φορεῖ .
γναθαίνης δὲ πολλὰς ἀποκρίσεις ἀνέγραψεν ὁ Λυγκεύς .
παρασίτου γάρ τινος ὑπὸ γραὸς τρεφομένου καὶ τὸ σῶμα εὖ ἔχοντος ,  χαριέντως γ , ἔφη , ὦ νεανίσκε , τὸ σωμάτιον διάκεισαι .
τί οὖν οἴει , εἰ μὴ ἐδευτεροκοίτουν ;
τῷ λιμῷ ἄν , ἔφη , ἀπέθανες .
παυσανίου δὲ τοῦ Λάκκου ὀρχουμένου καὶ εἰς κάδον τινὰ ἐμπεσόντος ,  ὁ λάκκος , ἔφη , εἰς τὸν κάδον ἐμπέπτωκεν .
ἐπιδόντος δέ τινος οἶνον ἐν ψυκτηριδίῳ μικρὸν καὶ εἰπόντος ὅτι ἑκκαιδεκαέτης ,  μικρός γε , ἔφη , ὡς τοσούτων ἐτῶν .
νεανίσκων δέ τινων παρὰ πότον ὑπὲρ αὐτῆς τυπτόντων ἑαυτοὺς ἔφη πρὸς τὸν ἡττώμενον  θάρρει , παιδίον ·
οὐ γὰρ στεφανίτης ὁ ἀγών ἐστιν , ἀλλ ἀργυρίτης .
ὡς δ ὁ τὴν μνᾶν τῇ θυγατρὶ δοὺς αὐτῆς οὐδὲν ἔτι ἔφερεν , ἀλλ ἐφοίτα μόνον ,  παιδίον , ἔφη , ὥσπερ πρὸς Ἱππόμαχον τὸν παιδοτρίβην μνᾶν δοὺς οἴει αἰεὶ φοιτήσειν ;
φρύνης δὲ πικρότερον εἰπούσης αὐτῇ  εἰ δὲ λίθον , ἔφη , εἶχες  ,  ἀποψήσασθαι ἄν σοι ἔδωκα .
ἐτύγχανεν δὲ ἣ μὲν αἰτίαν ἔχουσα λιθιᾶν , ἣ δὲ κοιλίαν προπετεστέραν ἔχειν .
τῶν δὲ πινόντων παρ αὐτῇ συμβαλλομένων εἰς βολβοφακῆν καὶ τῆς παιδίσκης ἐν τῷ καθαίρειν εἰς τὸν κόλπον ἐμβαλλομένης τῶν φακῶν , ἡ Γνάθαινα ἔφη  κολποφακῆν διανοεῖται ποιεῖν .
ἀνδρονίκου δὲ τοῦ τραγῳδοῦ ἀπ ἀγῶνός τινος , ἐν ᾧ τοὺς Ἐπιγόνους εὐημερήκει , πίνειν μέλλοντος παρ αὐτῇ καὶ τοῦ παιδὸς κελεύοντος τὴν Γνάθαιναν προαναλῶσαι    ὀλόμενε παίδων , ἔφη , ποῖον εἴρηκας λόγον .
πρὸς δὲ ἀδολέσχην τινὰ διηγούμενον ὅτι παραγέγονεν ἀφ Ἑλλησπόντου  πῶς οὖν , φησίν , εἰς τὴν πρώτην πόλιν οὐχ ἧκες τῶν ἐκεῖ ;
τοῦ δ εἰπόντος  εἰς ποίαν ;
εἰς Σίγειον  εἶπεν .
εἰσελθόντος δέ τινος ὡς αὐτὴν καὶ ἰδόντος ἐπί τινος ἀγγείου ᾠὰ εἰπόντος τε  ὠμὰ ταῦτα , Γνάθαινα , ἢ ἑφθά ;
ἔγχαλκα , ἔφη , παιδίον .
χαιρεφῶντος δ ἀκλήτου ἐπὶ δεῖπνον ἐλθόντος , προπιοῦσα ποτήριον αὐτῷ ἡ Γνάθαινα  λαβέ , ἔφησεν , ὑπερήφανε .
καὶ ὃς  ἐγὼ ὑπερήφανος ;
τίς δὲ μᾶλλον  , εἶπεν ἡ Γνάθαινα ,  ὃς οὐ δὲ καλούμενος ἔρχῃ ;
νικὼ δὲ ἡ Αἲξ ἐπικαλουμένη , φησὶν ὁ Λυγκεύς , παρασίτου τινὸς ἀπαντήσαντος λεπτοῦ ἐξ ἀρρωστίας ,  ὡς ἰσχνός  ἔφη .
τί γὰρ οἴει με ἐν τρισὶν ἡμέραις καταβεβρωκέναι ;
ἤτοι τὴν λήκυθον , ἔφη , ἢ τὰ ὑποδήματα .
μετάνειρα δὲ ἡ ἑταίρα , Δημοκλέους τοῦ παρασίτου Λαγυνίωνος ἐπίκλην καταπεσόντος ἔν τινι κονιάματι ,  καὶ γὰρ σύ , φησί , σαυτὸν ἔδωκας οὗ ψῆφοι εἰσίν .
διαπηδῶντος δ αὐτοῦ ἐπὶ τὴν πλησίον κλίνην  πρόσεχε , φησί , μὴ ἀνατραπῇς .
τοῦτο ἱστορεῖ Ἡγήσανδρος   .
ἀριστόδημος δ ἐν δευτέρῳ Γελοίων Ἀπομνημονευμάτων  Γνάθαιναν , φησί , δύο ἐμισθώσαντο , στρατιώτης καὶ μαστιγίας ·
ἀναγωγότερον οὖν τοῦ στρατιώτου λάκκον αὐτὴν εἰπόντος  πῶς ;
ἔφησεν ·
ἢ ὅτι δύο ποταμοὶ ἐμβάλλετέ μοι , Λύκος καὶ Ἐλεύθερος ;
ἐπὶ δὲ τὴν θυγατέρα τῆς Γναθαίνης πτωχῶν ἐραστῶν κωμαζόντων καὶ ἀπειλούντων κατασκάψειν τὴν οἰκίαν ·
ἐνηνοχέναι γὰρ δικέλλας καὶ ἄμας ,  εἰ ταῦτ εἴχεθ  ὑμεῖς ,  εἶπεν ἡ Γνάθαινα ,  ἐνέχυρα θέντες τὸ μίσθωμα ἂν ἀπεστείλατε .
ἐμμελὴς δ ἦν πάνυ ἡ Γνάθαινα καὶ οὐκ ἀνάστειος ἀποφθέγξασθαι ·
ἥτις καὶ νόμον συσσιτικὸν συνέγραψεν , καθ ὃν δεῖ τοὺς ἐραστὰς ὡς αὐτὴν καὶ τὴν θυγατέρα εἰσιέναι , κατὰ ζῆλον τῶν τὰ τοιαῦτα συνταξαμένων φιλοσόφων .
ἀνέγραψε δ αὐτὸν Καλλίμαχος ἐν τῷ τρίτῳ πίνακι τῶν Νόμων   καὶ ἀρχὴν αὐτοῦ τήνδε παρέθετο ·
ὅδε ὁ νόμος ἴσος ἐγράφη καὶ ὅμοιος ,  στίχων τριακοσίων εἴκοσι τριῶν .
καλλίστιον δὲ τὴν ἐπικληθεῖσαν Πτωχελένην μαστιγίας ἐμισθώσατο .
θέρους δὲ ὄντος ἐπεὶ γυμνὸς κατέκειτο , τοὺς τύπους τῶν πληγῶν ἰδοῦσα  πόθεν οὗτοι , τάλαν ;
εἶπε .
καὶ ὃς  παιδὸς ὄντος μου ζωμὸς κατεχύθη .
ἣ δὲ  δηλαδὴ μόσχειος .
μενάνδρῳ τῷ ποιητῇ δυσημερήσαντι καὶ εἰσελθόντι εἰς τὴν οἰκίαν Γλυκέρα προσενέγκασα γάλα παρεκάλει ῥοφῆσαι ·
ὃ δ  οὐ θέλω  εἶπεν .
ἦν γὰρ ἐφεστηκυῖα γραῦς αὐτῷ .
ἣ δὲ  ἀποφύσα , εἶπε , καὶ τῷ κάτω χρῶ .
θαὶς ἐραστοῦ τινος αὐτῆς ἀλαζόνος παρὰ πολλῶν ποτήρια χρησαμένου καὶ λέγοντος θέλειν ταῦτα συγκόψαι , ἄλλα δὲ κατασκευάσαι ,  ἀπολεῖς , ἔφη , ἑκάστου τὸ ἴδιον .
λεόντιον κατακειμένη μετ ἐραστοῦ , ἐπεισελθούσης εἰς τὸ συμπόσιον Γλυκέρας καὶ τοῦ ἐραστοῦ αὐτῆς ταύτῃ μᾶλλον προσέχοντος , κατάστυγνος ἦν .
ὡς δ ἐπιστρέψας ὁ γνώριμος αὐτὴν ἠρώτησε τί λυπεῖται ,  ἡ ὑστέρα με λυπεῖ  ἔφη .
πρὸς Λαίδα τὴν Κορινθίαν ἐραστὴς ἀποσφράγισμα πέμψας ἐκέλευε παραγίνεσθαι .
ἣ δ  οὐ δύναμαι  εἶπε ·
πηλός ἐστι .
θαὶς πρὸς γράσωνα πορευομένη ἐραστήν , ἐπεί τις αὐτὴν ἠρώτα ποῦ πορεύεται , εἶπεν   ·
Αἰγεῖ συνοικήσουσα τῷ Πανδίονος .
φρύνη συνδειπνοῦσά ποτε γράσωνι ἄρασα φορίνην  λαβέ , εἶπε , καὶ ταῦτα τράγε .
πέμψαντος δέ τινος αὐτῇ τῶν γνωρίμων οἶνον χρηστὸν μέν , ὀλίγον δέ , καὶ λέγοντος ὅτι δεκαέτης ἐστίν ,  μικρὸς ὡς πολλῶν ἐτῶν  ἔφη .
ζητουμένου δὲ ἔν τινι συμποσίῳ διὰ τίνα αἰτίαν οἱ στέφανοι κρήμνανται , εἶπεν  ὅτι ψυχαγωγοῦσιν .
μαστιγίου δέ τινος μειρακιευομένου πρὸς αὐτὴν καὶ φαμένου πολλαῖς συμπεπλέχθαι , καθ ὑπόκρισιν ἐσκυθρώπασεν .
ἐπερωτήσαντος δὲ τὴν αἰτίαν  ὀργίζομαί σοι , εἶπεν , ὅτι πολλὰς ἔχεις .
φιλάργυρος δέ τις ἐραστὴς ὑποκοριζόμενος αὐτὴν εἶπεν  Ἀφροδίσιον εἶ Πραξιτέλους ·
ἣ δὲ  σὺ δ Ἔρως Φειδίου .
ἐπεὶ δὲ καὶ τῶν πολιτικῶν οἶδά τινας μνημονεύοντας αὐτῶν ἢ κατηγοροῦντας ἢ ἀπολογουμένους , μνησθήσομαι καὶ τούτων .
δημοσθένης μὲν γὰρ ἐν τῷ κατὰ Ἀνδροτίωνος   Σινώπης μέμνηται καὶ Φανοστράτης .
καὶ περὶ μὲν τῆς Σινώπης Ἡρόδικος ὁ Κρατήτειος ἐν Ϛʹ Κωμῳδουμένων φησὶν ὅτι Ἄβυδος ἐλέγετο διὰ τὸ γραῦς εἶναι .
μνημονεύει δ αὐτῆς Ἀντιφάνης ἐν Ἀρκάδι   καὶ ἐν Κηπουρῷ   , ἐν Ἀκεστρίᾳ   , ἐν Ἁλιευομένῃ   , ἐν Νεοττίδι   , καὶ Ἄλεξις ἐν Κλεοβουλίνῃ   καὶ Καλλικράτης ἐν Μοσχίωνι   .
περὶ δὲ τῆς Φανοστράτης Ἀπολλόδωρός φησιν ἐν τῷ περὶ τῶν Ἀθήνησιν Ἑταιρίδων ὅτι Φθειροπύλη ἐπεκαλεῖτο , ἐπειδήπερ ἐπὶ τῆς θύρας ἑστῶσα ἐφθειρίζετο .
ὑπερείδης δ ἐν τῷ κατὰ Ἀρισταγόρας φησί   ·
καὶ πάλιν τὰς Ἀφύας καλουμένας τὸν αὐτὸν τρόπον ἐκαλέσατε .
ἑταιρῶν ἐπωνυμίαι αἱ ἀφύαι , περὶ ὧν ὁ προειρημένος Ἀπολλόδωρός φησι ·
Σταγόνιον καὶ Ἄνθις ἀδελφαί ·
αὗται Ἀφύαι ἐκαλοῦντο , ὅτι λευκαὶ καὶ λεπταὶ οὖσαι τοὺς ὀφθαλμοὺς μεγάλους εἶχον .
ἀντιφάνης δὲ ἐν τῷ περὶ Ἑταιρῶν Νικοστρατίδα φησὶν Ἀφύην κληθῆναι διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν .
ὁ δ αὐτὸς Ὑπερείδης ἐν τῷ κατὰ Μαντιθέου αἰκίας περὶ Γλυκέρας τάδε λέγει   ·
ἄγων Γλυκέραν τε τὴν Θαλασσίδος , ζεῦγος ἔχων .
ἄδηλον εἰ αὕτη ἐστὶν ἡ Ἁρπάλῳ συνοῦσα ·
περὶ ἧς φησιν Θεόπομπος ἐν τοῖς περὶ τῆς Χίας Ἐπιστολῆς   , ὅτι μετὰ τὸν τῆς Πυθιονίκης θάνατον ὁ Ἅρπαλος μετεπέμψατο τὴν Γλυκέραν Ἀθήνηθεν ·
ἣν καὶ ἐλθοῦσαν οἰκεῖν ἐν τοῖς βασιλείοις τοῖς ἐν Ταρσῷ καὶ προσκυνεῖσθαι ὑπὸ τοῦ πλήθους βασίλισσαν προσαγορευομένην ·
ἀπειρῆσθαί τε πᾶσι μὴ στεφανοῦν Ἅρπαλον , ἐὰν μὴ καὶ Γλυκέραν στεφανῶσιν .
ἐν Ῥωσσῷ δὲ καὶ εἰκόνα χαλκῆν αὐτῆς ἱστάναι τολμῆσαι παρὰ τὴν ἑαυτοῦ .
τὰ ὅμοια δ εἴρηκε καὶ Κλείταρχος ἐν ταῖς περὶ Ἀλέξανδρον Ἱστορίαις   .
ὁ δὲ γράψας τὸν Ἀγῆνα τὸ σατυρικὸν δραμάτιον , εἴ τε Πύθων ἐστὶν ὁ Καταναῖος ἢ αὐτὸς ὁ βασιλεὺς Ἀλέξανδρος , φησίν   ·
καὶ μὴν ἀκούω μυριάδας τὸν Ἅρπαλον αὐτοῖσι τῶν Ἀγῆνος οὐκ ἐλάττονας σίτου παραπέμψαι καὶ πολίτην γεγονέναι . Β. Γλυκέρας ὁ σῖτος οὗτος ἦν ·
ἔσται δ ἴσως αὐτοῖσιν ὀλέθρου κ οὐχ ἑταίρας ἀρραβών .
λυσίας δ ἐν τῷ πρὸς Λαίδα , εἴ γνήσιος ὁ λόγος , τούτων μνημονεύει   ·
Φιλύρα γέ τοι ἐπαύσατο πορνευομένη ἔτι νέα οὖσα καὶ Σκιώνη καὶ Ἱππάφεσις καὶ Θεόκλεια καὶ Ψαμάθη καὶ Λαγίσκα καὶ Ἄνθεια .
μήποτε δὲ δεῖ γράφειν ἀντὶ τῆς Ἀνθείας Ἄντειαν .
οὐ γὰρ εὑρίσκομεν παρ οὐδενὶ Ἄνθειαν ἀναγεγραμμένην ἑταίραν , ἀπὸ δὲ Ἀντείας καὶ ὅλον δρᾶμα ἐπιγραφόμενον , ὡς προεῖπον   , Εὐνίκου ἢ Φιλυλλίου Ἄντειά ἐστιν .
καὶ ὁ τὸν κατὰ Νεαίρας δὲ λόγον γράψας μνημονεύει αὐτῆς   .
ἐν δὲ τῷ κατὰ Φιλωνίδου βιαίων ὁ Λυσίας , εἰ γνήσιος ὁ λόγος , καὶ Ναίδος τῆς ἑταίρας μέμνηται   , κ ἀν τῷ πρὸς Μέδοντα ψευδομαρτυριῶν   Ἀντικύρασ .
ἐπώνυμον δ ἐστὶ τοῦτο ἑταίρας ·
τὸ γὰρ κύριον ἦν Οἴα , ὡς Ἀριστοφάνης εἴρηκεν ἐν τῷ περὶ Ἑταιρῶν , Ἀντικύραν αὐτὴν φάσκων κληθῆναι ἤτοι ὅτι συνέπινε παρακινοῦσι καὶ μεμηνόσιν ἢ ὅτι αὐτὴν ἀναλαβὼν ὁ ἰατρὸς Νικόστρατος ἀποθνῄσκων κατέλιπεν αὐτῇ πολὺν ἐλλέβορον , ἄλλο δὲ οὐδέν .
καὶ Λυκοῦργος ἐν τῷ κατὰ Λεωκράτους   Εἰρηνίδος ἑταίρας μέμνηται ὡς ἑταιρούσης τῷ Λεωκράτει .
ναννίου δὲ Ὑπερείδης μνημονεύει ἐν τῷ κατὰ Πατροκλέους   .
αὕτη δὲ ὅτι Αἲξ ἐπεκαλεῖτο προείπομεν   , διὰ τὸ Θαλλὸν τὸν κάπηλον ἐξαναλῶσαι .
ὅτι δὲ θαλλῷ χαίρουσιν αἱ αἶγες , διόπερ οὐ δ εἰς ἀκρόπολιν ἄνεισι τὸ ζῷον οὐ δ ὅλως Ἀθηνᾷ θύεται διὰ τοῦτο , ἄλλος ἔσται λόγος .
ἀλλ ὅ γε Σοφοκλῆς ἐν Ποιμέσιν ὅτι θαλλοφαγεῖ τὸ ζῷόν φησιν οὕτως   ·