Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
δαυὶδ μὲν γὰρ περὶ αὐτοῦ λέγει τῷ λόγῳ κυρίου οἱ οὐρανοὶ ἐστερεώθησαν , αὖθίς τε ὁ αὐτὸς ἐξαπέστειλεν τὸν λόγον αὐτοῦ καὶ ἰάσατο αὐτούς .
σολομῶν δὲ ζητήσουσίν με κακοί , καὶ οὐχ εὑρήσουσιν .
ἐμίσησαν γὰρ σοφίαν , τὸν δὲ λόγον κυρίου οὐ προείλοντο .
ἡσαΐας τε ἐκ Σιὼν ἐξελεύσεται νόμος , καὶ λόγος κυρίου ἐξ Ἱερουσαλήμ 0 .
καὶ αὖθις Ἱερεμίας ᾐσχύνθησαν σοφοὶ φησὶν καὶ ἐπτοήθησαν καὶ ἑάλωσαν , ὅτι τὸν λόγον κυρίου ἀπεδοκίμασαν .
καὶ Ὡσηὲ δὲ ὁ προφήτης ἐμίσησαν ἔφη ἐν πύλαις ἐλέγχοντα , καὶ λόγον ὅσιον ἐβδελύξαντο .
μιχαίας τε ὁμοίως καὶ αὐτὸς περὶ τοῦ λόγου μνημονεύων ἐκ Σιὼν ἔφη ἐξελεύσεται νόμος , καὶ λόγος κυρίου ἐξ Ἱερουσαλήμ 0 .
ταῦτα καὶ τὰ τούτοις ἀδελφὰ συναγαγὼν κρατύνειν διὰ τούτων τὴν ἑαυτοῦ δόξαν ἡγεῖται .
ὅρα δὲ πῶς φύρας τὰς ἀπὸ τῆς θείας γραφῆς μαρτυρίας ὁμοῦ συνήγαγεν καὶ τὸν ἀποστελλόμενον τοῦ θεοῦ λόγον , τὸν σωτήριον καὶ ἰατικόν , καὶ τὸν τῶν πρακτέων παραγγελτικόν .
τὸ γὰρ ἐμίσησαν ἐν πύλαις ἐλέγχοντα , καὶ λόγον ὅσιον ἐβδελύξαντο ποῖον ὑποτίθεται λόγον ἢ πάντως που τὸν περὶ τῶν ὁσίων καὶ δικαίων πράξεων παραγγελτικόν , πάντα τε μᾶλλον ἢ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ὁμολογεῖν βούλεται , ὥσπερ αἰδούμενος μνημονεῦσαι τοῦ υἱοῦ 0 .
ἡμεῖς μὲν γὰρ οἴδαμεν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ κυριώτατον ὄντα υἱὸν καὶ ἀληθῶς μονογενῆ τοῦ θεοῦ , καὶ λόγον δὲ αὐτὸν ἀκριβῶς ἴσμεν οὐχ ὅμοιον τῷ ἐν ἀνθρώποις , ἀλλ οἷον προσήκει νοεῖν θεοῦ λόγον , ζῶντα καὶ ὑφεστῶτα καὶ υἱόν 0 .
ὁ δὲ λόγον σημαντικὸν καὶ τῶν πρακτέων παραγγελτικὸν εἰσάγων , εἰκότως ὤκνει τὸν υἱὸν ὁμολογεῖν , ὃν αὐτῷ ἔργῳ ἠρνεῖτο .
εἶτα καὶ αὐτὸς ἑαυτῷ τ ἀναντία γράφων οὐκ αἴσθεται .
ἐν ἑτέροις μὲν γὰρ διισχυρίζεται μηδένα τοῦ προτέρου λαοῦ τὰ κατὰ τὸν λόγον ἐγνωκέναι , μυστήριον γὰρ εἶναι ἀποκεκρυμ μένον .
γράφει δὲ ὧδε αὐταῖς λέξεσιν τί γὰρ ἕτερον ἦν ἀποκεκρυμμένον μυστήριον ἢ τὸ κατὰ τὸν λόγον 0 ;
οὕτως δὲ ἦν ἀποκεκρυμμένον ἐν τῷ θεῷ τουτὶ πρότερον τὸ μυστήριον , ὥστε μηδένα τοῦ προτέρου λαοῦ σαφῶς τὰ κατὰ τὸν λόγον εἰδέναι , ἀλλ ἡμᾶς τοῦ πλούτου τῆς δόξης καὶ τοῦ ἀποκεκρυμμένου μυστηρίου ἀπολαύειν νυνί .
καὶ αὖθις ἐπιλέγει ὁ δὲ ἱερὸς ἀπόστολός τε καὶ μαθητὴς τοῦ κυρίου Ἰωάννης σαφῶς καὶ διαρρήδην ἐν ἀρχῇ τοῦ εὐαγγελίου διδάσκων , ὡς ἀγνοούμενον ἐν ἀνθρώποις πρότερον , λόγον αὐτὸν τοῦ παντοκράτορος ὀνομάζων , οὕτως ἔφη ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος .
ἐν τούτοις μὲν οὖν ἀποκεκρυμμένον μυστήριον διορίζεται εἶναι τὸ περὶ τοῦ λόγον ἔχειν τὸν θεόν , ἐν δὲ ταῖς ἀρτίως παρατεθείσαις προφητικαῖς φωναῖς πάσας τὰς θείας γραφὰς κηρύττειν τὰ περὶ αὐτοῦ συνίστησιν καὶ συνάγει περὶ λόγου θεοῦ πλείστας ὅσας μαρτυρίας .
οὐκ ἄρα ἦν ἀγνοούμενος τῷ προτέρῳ λαῷ , πάντες γὰρ αὐτοὶ τοὺς τοιούτους λόγους ᾔδεσαν , ἀνὰ στόμα καὶ διὰ μνήμης τὰ προφητικὰ λόγια φέροντες .
ἀλλὰ τὸν γραμματέα τῶν Ἰουδαίων ἡμῖν ὁ Χριστιανὸς προΐσχεται , οὐκ ἀκούων τοῦ σωτῆρος λέγοντος οὐαὶ ὑμῖν , γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί , θαυμάζει τε αὐτὸν ὅρκῳ πιστούμενον ὅτι εἷς ἐστιν ὁ θεὸς καὶ οὐκ ἔστιν πλὴν αὐτοῦ , οὐκ εἰδὼς ὅτι καὶ τὰ δαιμόνια πιστεύουσιν καὶ φρίττουσιν .
τήρει δὲ ὅπως ἐξ αὐτῶν τῶν προφητικῶν γραφῶν τὰ περὶ λόγου συνάγει τοῦ τῶν πρακτέων διδασκαλικοῦ ·
ὃν καὶ Ἰουδαίων παῖδες γνωρίζειν ὁμολογήσουσιν , ἅτε πρὸ ἡμῶν τοῦτον παρειληφότες .
ἀλλ οὐ δὲ αὐτὸς Σαβέλλιος τὸν τοιοῦτον ἠγνόει λόγον .
πῶς οὖν Ἰουδαίους καὶ Σαβέλλιον κόπτων μὴ ἐγνωκέναι τὸν λόγον ἔφη δι ὧν παρεθέμην αὐτοῦ φωνῶν ;
καὶ ἐπειδὴ ἀποπέφανται ὁ αὐτὸς διὰ τῶν ἔμπροσθεν ὡς οὐδεὶς ἐδύνατο τὸν θεὸν εἰδέναι οὐ δὲ τὸν λόγον γνωρίζειν αὐτοῦ εἰ μὴ τὴν εἰκόνα εἰλήφει τοῦ ἀοράτου θεοῦ , δηλαδὴ τὴν σάρκα ὡς αὐτὸς ἔφη  διὰ μόνης γὰρ τῆς εἰκόνος γνωρίζεσθαι τὸν θεὸν καὶ τὸν τούτου λόγον διετείνατο , τὴν σάρκα λέγων εἶναι τὴν εἰκόνα  , ὑπομνηστέον διὰ τῶν προκειμένων ὡς δίχα τῆς ἐνσάρκου παρουσίας Ἰουδαῖοι πάντες τὸν λόγον τοῦ θεοῦ καὶ τοὺς λόγους τοὺς ἐν ταῖς προφητικαῖς γραφαῖς τῶν ὁσίων ἔργων παραγγελτικοὺς ἀκριβῶς ᾔδεσαν , ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων τούτους καταμελετῶντες , καὶ τὸν θεὸν ὡμολόγουν τὸν πάντων ποιητὴν καὶ δημιουργόν , ὥσπερ οὖν καὶ ὁγραμματεὺς ὁ δι ὅρκου πιστούμενος τοῦτο 0 .
ταῦτα μὲν οὖν εἰς ἀπόδειξιν τοῦ Σαβελλίζειν τὸν ἄνδρα 0 .
ὥρα δὲ λοιπὸν ἐπελθεῖν καὶ ἃς πεποίηται διαστρόφους τῶν θείων γραφῶν ἑρμηνείας , ὡς ἂν μάθοι πᾶς τῶν τὸν ἄνδρα τιμώντων ὅτι μὴ μόνης τῆς ὀρθῆς παρεξετράπη πίστεως , ἀλλὰ καὶ τῆς ὑγιοῦς τῶν θεοπνεύστων γραφῶν ἐντεύξεως τε καὶ θεωρίας 0 .
ὁ μὲν οὖν μέγας εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης τὴν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν θεολογίαν τὸν ἀποδοθέντα τρόπον διαφόρως εὐηγγελίζετο ·
μάρκελλος δ ὅπως ταύτην ἀρνησάμενος ἐπὶ τὴν Ἰουδαϊκὴν ἐξώκειλεν ἀπιστίαν .
δεδήλωται δι ὧν λέλεκται .
ὡς δὲ καὶ διαστρόφως τὰς ὁμολογουμένας καὶ σαφεῖς περὶ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν παρηρμήνευεν διδασκαλίας , μάθοις ἂν καὶ ἐξ ἑτέρων μὲν πλείστων ὅσων αὐτοῦ διηγήσεων , ἀτὰρ δὴ καὶ ἐκ τῆς οὕτως ἐχούσης 0 .
ἐν ταῖς Σολομῶνος εἰσάγεται ἡ σοφία αὐτοπροσώπως περὶ ἑαυτῆς ταῦτα διεξερχομένη  ἐγὼ ἡ σοφία κατεσκήνωσα βουλήν , καὶ γνῶσιν καὶ ἔννοιαν ἐγὼ ἐπεκαλεσάμην .
φόβος κυρίου μισεῖ κακίαν , ὕβριν τε καὶ ὑπερηφανίαν καὶ ὁδοὺς πονηρῶν ·
ἐμίσησα δὲ ἐγὼ διεστραμμένας ὁδοὺς κακῶν .
ἐμὴ βουλὴ καὶ ἀσφάλεια , ἐγὼ σύνεσις , ἐμὴ δὲ ἰσχύς 0 1 2 .
δι  ἐμοῦ βασιλεῖς βασιλεύουσιν , καὶ οἱ δυνάσται γράφουσιν δικαιοσύνην ·
δι ἐμοῦ μεγιστᾶνες μεγαλύνονται , καὶ τύραννοι δι ἐμοῦ κρατοῦσι γῆς .
ἐγὼ τοὺς ἐμὲ φιλοῦντας ἀγαπῶ , οἱ δὲ ἐμὲ ζητοῦντες εὑρήσουσιν .
πλοῦτος καὶ δόξα μοι ὑπάρχει , καὶ κτῆσις πολλῶν καὶ δικαιοσύνη 0 .
βέλτιον ἐμὲ καρπίζεσθαι ὑπὲρ χρυσίον καὶ λίθον τίμιον , τὰ δὲ ἐμὰ γενήματα κρείσσω ἀργυρίου ἐκλεκτοῦ 0 1 .
ἐν ὁδοῖς δικαιοσύνης περιπατῶ , καὶ ἀνὰ μέσον ὁδῶν δικαιώματος ἀναστρέφομαι , ἵνα μερίσω τοῖς ἐμὲ ἀγαπῶσιν ὕπαρξιν , καὶ τοὺς θησαυροὺς αὐτῶν ἐμπλήσω ἀγαθῶν .
κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ , πρὸ τοῦ αἰῶνος ἐθεμελίωσέν με , ἐν ἀρχῇ πρὸ τοῦ τὴν γῆν ποιῆσαι , πρὸ τοῦ τὰς ἀβύσσους ποιῆσαι , πρὸ τοῦ προελθεῖν τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων , πρὸ τοῦ ὄρη ἑδρασθῆναι , πρὸ δὲ πάντων βουνῶν γεννᾷ με .
κύριος ἐποίησεν χώρας καὶ ἀοικήτους καὶ ἄκρα οἰκούμενα τῆς ὑπ οὐρανῶν .
ἡνίκα ἡτοίμαζεν τὸν οὐρανόν , συμπαρήμην αὐτῷ , ἡνίκα ἀφώριζεν τὸν ἑαυτοῦ θρόνον ἐπ ἀνέμων .
ἡνίκα ἰσχυρὰ ἐποίει τὰ ἄνω νέφη , καὶ ὡς ἀσφαλεῖς ἐτίθει πηγὰς τὰς ὑπ οὐρανόν , καὶ ἰσχυρὰ ἐποίει τὰ θεμέλια τῆς γῆς , ἤμην παρ αὐτῷ ἁρμόζουσα ·
ἐγὼ ἤμην ᾗ προσέχαιρεν καθ ἡμέραν ·
ηὐφραινόμην δὲ ἐν προσώπῳ αὐτοῦ ἐν παντὶ καιρῷ ·
ὅτε ηὐφραίνετο τὴν οἰκουμένην συντελέσας , καὶ ηὐφραίνετο ἐφ υἱοῖς ἀνθρώπων  .
ταῦτα μὲν ἐν περὶ ἑαυτῆς ἡ σοφία 0 .
ὅλα δ ἐπίτηδες ἀναγκαίως παρεθέμην , δεικνὺς ὡς ἕν ἐστιν πρόσωπον τὸλος ἐπί τὴν σάρκαν τοῦ σωτῆρος μετῆγεν .
ταῦτα λέγον , οὐδεμιᾶς ἐν τῷ μεταξὺ γενομένης μεταβολῆς τοῦ λέγοντος ·
δείκνυται τοίνυν ἡ σοφία ταῦτα περὶ ἑαυτῆς διδάσκουσα .
κ ἀνταῦθα δὲ πρῶτον ἐπιτηρητέον ὡς ἀπολύτως σοφία ὠνόμασται ·
ἐγὼ γάρ φησιν ἡ σοφία κατεσκήνωσα βουλὴν καὶ οὐκ εἴρηται ·
σοφία τοῦ θεοῦ 0 .
ἀλλ ὥσπερ παρὰ τῷ εὐαγγελιστῇ τὸ ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος ἀπολύτως ἐγράφετο , καὶ πάλιν ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν , καὶ οὐκ εἴρητο ·
ὁ λόγος τοῦ θεοῦ , ἵνα μὴ τῶν πρός τι νομίσῃ τις αὐτὸν λέγεσθαι , μη δ ὡς συμβεβηκότα ἐν τῷ θεῷ , ἀλλ ὡς ὑφεστῶτα καὶ ζῶντα  διὸ ἐπιλέγει καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος 0 .
οὐκ εἰπών 0 ·
καὶ θεοῦ ἦν ὁ λόγος  , οὕτως καὶ ἐπὶ τῆς σοφίας 0 ·
ἓν γὰρ καὶ τ αὐτὸν ἦν ὁ θεὸς λόγος καὶ ἡ σοφία .
διὸ ἀπολύτως ἐν ταῖς ὀνομάζεται , ἔν τε τοῖς προτεθεῖσιν ῥητοῖς , οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ δι ὧν τοῦτον εἴρηται τὸν τρόπον μακάριος ἀνὴρ ὃς εὗρεν σοφίαν καὶ ὁ θεὸς τῇ σοφίᾳ ἐθεμελίωσε τὴν γῆν καὶ εἶπον τὴν σοφίαν σὴν ἀδελφὴν εἶναι καὶ σὺ τὴν σοφίαν κήρυξον , ἵνα φρόνησίς σοι ἐπακολουθήσῃ καὶ κρείσσων γὰρ σοφία λιθῶν πολυτελῶν καὶ ἡ σοφία ᾠκοδόμησεν ἑαυτῇ οἶκον , καὶ ὑπήρεισεν στύλους ἑπτὰ καὶ ὅσα ἄλλα τούτοις ἀδελφὰ ἐν τῇ αὐτῇ φέρεται βίβλῳ 0 ·
δι ὧν οὐδαμοῦ σοφία θεοῦ ὠνόμασται , ἀλλὰ ἀδιορίστως ἡ σοφία , ἵνα μὴ σύμβαμά τι νομίσωμεν αὐτὴν εἶναι περὶ τὸν θεόν , ὡς ἐν τῷ ἐπιστήμονι ἀνδρὶ τὴν ἐπιστήμην , ἀλλ ὑφεστῶσαν καὶ ζῶσαν σοφίαν , τὴν αὐτὴν οὖσαν τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ 0 1 .
εἰ δέ τις ἕξιν ἐν τῷ θεῷ σοφὴν καθ ὃ νοοῦμεν τὸν θεὸν σοφὸν ὑπολάβοι εἶναι τὴν ἐνταῦθα λεγομένην σοφίαν , ἐπακουσάτω λεγούσης τῆς γραφῆς εἶπον τὴν σοφίαν σὴν ἀδελφὴν εἶναι .
τίς δ ἂν οὕτω μανείη , ὡς τὸν ἐπὶ πάντων θεὸν καὶ τὴν ἐν αὐτῷ σοφὴν ἕξιν ὑπολαβεῖν ἀδελφὴν τῶν ἐν ἀνθρώποις κατορθούντων λέγεσθαι ;
εἰ δὲ ἐπὶ τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ ἐκλάβοις τὸ εἰρημένον  Χριστὸς γὰρ θεοῦ δύναμις καὶ θεοῦ σοφία  , οὐδὲν ἐμποδὼν ἔσται τῇ διανοίᾳ , ἐπεὶ καὶ τὴν πρὸς ἡμᾶς οὐκ ἀναίνεται ἀδελφότητα δι ὑπερβολὴν φιλανθρωπίας 0 .
εἰ δὲ ἓν καὶ τ αὐτὸν ἦν ὁ θεὸς καὶ ἡ ἐν ταῖς εἰσαγομένη σοφία , ἕξις οὖσα σοφὴ ἐν αὐτῷ νοουμένη καθ ὃ σοφὸς ὁ θεός , τί ἐκώλυεν ἀντὶ τῆς σοφίας τὸν θεὸν ἀναγεγράφθαι 0 ;
ὥστε τὸ ἡ σοφία ᾠκοδόμησεν ἑαυτῇ οἶκον , καὶ ὑπήρεισεν στύλους ἑπτά καὶ τὰ τούτοις συνημμένα εἰρῆσθαι ἀντὶ τοῦ ·
ὁ θεὸς ᾠκοδόμησεν ἑαυτῷ οἶκον καὶ τὰ ἑξῆς , καὶ πάλιν ἀντὶ τὸ εἶπον τὴν σοφίαν σὴν ἀδελφὴν εἶναι λελέχθαι ἀντὶ τοῦ 0 ·
εἶπον τὸν θεὸν σὸν ἀδελφὸν εἶναι .
ἀλλ ὁρᾶς ὡς τὴν ἀκοὴν πλήττει ἡ τοιαύτη φωνὴ οὐκ ἔχουσα ἁρμονίαν .
εἰ δ ἐπὶ τὸν υἱὸν ἐκλάβοις τὰ λόγια  αὐτὸς γὰρ ἦν ἡ κοπία  , πάντα σοι εὐροήσει , μηδενὸς δυσσεβοῦς νοήματος ἐμποδὼν ἱσταμένου , συνεπιμαρτυροῦντος τοῦ ἀποστόλου Παύλου , ὃς τὸν σωτῆρα καὶ κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν λαμπρᾷ τῇ φωνῇ σοφίαν ὠνόμασεν εἰπὼν Χριστὸς θεοῦ δύναμις καὶ θεοῦ σοφία .
τούτων ὧδέ πη κατεσκευασμένων , ἀκόλουθόν ἐστιν μετὰ τῶν προεκτεθέντων ἁπάντων ἐξ αὐτοῦ τοῦ προσώπου καὶ τὸ κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ λελέχθαι ·
εἰ δὲ λέγει ἐκτίσθαι ἑαυτόν , οὐχ ὡς ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι παρελθὼν τοῦτ ἂν εἴποι οὐ δ ὡς ὁμοίως τοῖς λοιποῖς κτίσμασιν καὶ αὐτὸς ἐκ τοῦ μὴ ὄντος γεγονώς , ᾗ τινες οὐκ ὀρθῶς ὑπειλήφασιν , ἀλλ ὡς ὑφεστὼς μὲν καὶ ζῶν , προών τε καὶ προϋπάρχων τῆς τοῦ παντὸς κόσμου συστάσεως 0 .
ἄρχειν δὲ τῶν ὅλων ὑπὸ κυρίου , τοῦ αὐτοῦ πατρός , κατατεταγμένος , τοῦ ἔκτισεν ἐνταῦθα ἀντὶ τοῦ κατέταξεν ἢ κατέστησεν εἰρημένου 0 .
διαρρήδην γοῦν τοὺς ἐν ἀνθρώποις ἄρχοντας καὶ ἡγεμόνας κτίσιν ὠνόμασεν ὁ εἰπὼν ἀπόστολος ὑποτάγητε πάσῃ κτίσει ἀνθρωπίνῃ διὰ τὸν κύριον ·
εἴ τε βασιλεῖ ὡς ὑπερέχοντι , εἴ τε ἡγεμόσιν ὡς δι αὐτοῦ πεμπομένοις 0 1 2 .
καὶ ὁ εἰπὼν δὲ προφήτης ἑτοιμάζου τοῦ ἐπικαλεῖσθαι τὸν θεόν σου , Ἰσραήλ .
διότι ἰδοὺ στερεῶν βροντὴν καὶ κτίζων πνεῦμα καὶ ἀναγγέλλων εἰς ἀνθρώπους τὸν Χριστὸν αὐτοῦ  καὶ τὸ γραφήτω αὕτη εἰς γενεὰν ἑτέραν , καὶ λαὸς ὁ κτιζόμενος αἰνέσει τὸν κύριον τὸ κτίζων οὐκ ἐπὶ τοῦ γεγονότος ἐξ ἀνυπαρξίας παρείληφεν .
οὐ γὰρ τότε ἔκτισεν ὁ θεὸς τὸ πνεῦμα , ὅτε τὸν Χριστὸν αὐτοῦ δι αὐτοῦ πᾶσιν ἀνθρώποις κατήγγειλεν ·
οὐδὲν γὰρ πρόσφατον ὑπὸ τὸν ἥλιον 0 .
ἀλλ  ἦν μὲν καὶ προϋπῆρχεν , ἀπεστέλλετο δὲ καθ ὃν καιρὸν ἦσαν οἱ ἀπόστολοι συνηγμένοι ·
ὅτε δίκην βροντῆς ἐγένετο ἦχος ἐκ τοῦ οὐρανοῦ , ὥσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας , ἐπληρώθησάν τε πνεύματος ἁγίου , καὶ οὕτως εἰς πάντας ἀνθρώπους τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ κατήγγειλαν ἀκολούθως τῇ προφητείᾳ φησάσῃ διότι ἰδοὺ στερεῶν βροντὴν καὶ κτίζων πνεῦμα καὶ ἀναγγέλλων εἰς ἀνθρώπους τὸν Χριστὸν αὐτοὺ 0 .
τοῦ μὲν κτίζων ἀντὶ τοῦ καταπέμπων ἢ κατατάσσων εἰρημένου , τῆς δὲ βροντῆς καθ ἕτερον τρόπον τὸ εὐαγγελικὸν κήρυγμα δηλούσης 0 1 .
καὶ ὁ λέγων δὲ καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί , ὁ θεός , οὐχ ὡς μὴ ἔχων καρδίαν τοῦτ ἔλεγεν , καθαρὰν δὲ αὐτῷ τὴν διάνοιαν ἀποτελεσθῆναι ηὔχετο .
οὕτως εἴρηται καὶ τὸ ἵνα τοὺς δύο κτίσῃ εἰς ἕνα καινὸν ἄνθρωπον ἀντὶ τοῦ συναγάγῃ ·
ὅρα μήποτε τοιοῦτόν ἐστιν καὶ τὸ ἐνδύσασθε τὸν καινὸν ἄνθρωπον τὸν κατὰ θεὸν κτισθέντα καὶ τὸ εἴ τις οὖν ἐν Χριστῷ , καινὴ κτίσις καὶ ὅσα ἄλλα εὕροι ἄν τις τοιουτότροπα τὴν θεόπνευστον γραφὴν διερευνώμενος 0 .
μὴ θαυμάσῃς οὖν εἰ μεταφορικῶς καὶ ἐν τῷ κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ τὸ ἔκτισεν ἀντὶ τοῦ κατέστησεν ἢ κατέταξεν εἰς τὸ ἄρχειν εἴρηται , ἐπεὶ καὶ ἐν Εὐαγγελίοις λεγομένου ὑπὸ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν τοῦ ἐξομολογοῦμαί σοι , πάτερ , κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς .
ὅτι ἀπέκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν , καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις  οὐ τὴν τῶν ἁμαρτημάτων ὁμολογίαν  καθ  ὃ λέλεκται ἐν ἑτέροις ἐξομολογεῖσθε ἀλλήλοις τὰς ἁμαρτίας  φαμὲν ὑπὸ τοῦ σωτῆρος δηλοῦσθαι , ἀλλὰ τὴν ἐπὶ τοῖς νηπίοις εὐχαριστίαν ἀντὶ τοῦ εὐχαριστῶ σοι , πάτερ , κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς τοῦ ἐξομολογεῖσθαι λελεγμένου .
μυρία δ ἄν τις εὕροι σχολῇ ζητήσας τῷ κατὰ μεταφορὰν τρόπῳ δι ὅλης τῆς θείας γραφῆς εἰρημένα , καὶ ἄλλα πολύσημον ἔχοντα τὴν διάνοιαν , καὶ ὁμωνύμως ἕτερα διαφόρων πραγμάτων κατηγορούμενα .
περὶ ὧν μακρὸν ἂν εἴη καὶ οὐ τοῦ παρόντος καιροῦ διεξιέναι .
οὕτως οὖν καὶ ἐνταῦθα τὸ κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ ἀντὶ τοῦ κατέταξέν με εἰς τὸ ἄρχειν τῶν ἔργων αὐτοῦ λέλεκται ·
διὸ οὐχ ἁπλῶς ἔκτισέν με εἴρηται , ἀλλὰ μετὰ προσθήκης τῆς ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ .
τοῦτο δὲ μάλιστα παρίστησιν ἡ Ἑβραϊκὴ λέξις .
εἰ γοῦν τις ἐξακριβάσαιτο τὸν ἀληθῆ νοῦν τῆς θεοπνεύστου γραφῆς , εὕροι ἂν τὴν Ἑβραϊκὴν ἀνάγνωσιν οὐ περιέχουσαν τὸ ἔκτισέν με , διόπερ οὐ δὲ τῶν λοιπῶν ἑρμηνευτῶν ταύτῃ τις κέχρηται τῇ λέξει .
αὐτίκα δ οὖν ὁ μὲν Ἀκύλας κύριος ἐκτήσατό με κεφάλαιον τῶν ὁδῶν αὐτοῦ  εἴρηκεν .
ὁ δὲ Σύμμαχος κύριος ἐκτήσατό με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ , ὁ δὲ Θεοδοτίων κύριος ἐκτήσατό με ἀρχὴν ὁδοῦ αὐτοῦ .
καὶ ἔχοι γ ἂν λόγον ἡ ἑρμηνεία .
τὸ γὰρ κεφάλαιον τῆς τῶν γενητῶν ἁπάντων , ὁρωμένων τε καὶ ἀφανῶν , συστάσεώς τε καὶ σωτηρίας αὐτὸς ἦν , ὃν ἐγέννα μὲν ὁ πατὴρ υἱὸν μονογενῆ , γεννήσας δὲ κατέταττεν σωτῆρα τῶν ὅλων , ἀνακεφαλαιούμενος ἐν αὐτῷ καὶ δι αὐτοῦ τὴν διάταξιν τοῦ παντός , ὡς ἐδίδαξεν ὁ θεῖος ἀπόστολος εἰπὼν ἀνακεφαλαιώσασθαι πάντα ἐν τῷ Χριστῷ , τὰ ἐπὶ τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , ὡς μὴ μόνον τὰ σύμπαντα δι αὐτοῦ συστῆναι ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι προελθόντα , ἀλλὰ καὶ τῆς τῶν ὅλων διοικήσεως τὴν πρόνοιαν ἀναδέχεσθαι αὐτὸν ἅτε λόγον ὄντα καὶ σοφίαν καὶ ζωὴν παντός τε καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ πλήρωμα , ὡς δι αὐτοῦ κυβερνᾶσθαι καὶ διασῴζεσθαι τὰ σύμπαντα .
τοῦτο δὲ καὶ διὰ τῶν προτεθέντων λογίων αὐτὸς παρίστη , δι ὧν ἔφασκεν δι ἐμοῦ βασιλεῖς βασιλεύουσιν , καὶ οἱ δυνάσται γράφουσιν δικαιοσύνην ·
δι ἐμοῦ μεγιστᾶνες μεγαλύνονται , καὶ τύραννοι δι ἐμοῦ κρατοῦσι γῆς  .
λόγοις δ οὖν ἀρρήτοις τῆς καθόλου σοφίας τε καὶ προνοίας τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ τὰ σύμπαντα διοικεῖται .
ταῦτ οὖν διὰ τῶν προεκτεθέντων ἐδίδασκεν , προὔτρεπέν τε ἔχεσθαι αὐτοῦ φάσκων ἐγὼ τοὺς ἐμὲ φιλοῦντας ἀγαπῶ , οἱ δὲ ἐμὲ ζητοῦντες εὑρήσουσιν , ἀπέτρεπέν τε τῆς ἐναντίας ὁδοῦ δι ὧν ἐπήγαγεν ἐμίσησα δὲ ἐγὼ διεστραμμένας ὁδοὺς κακῶν .
καὶ δὴ ταῦτα καὶ τὰ τούτοις ἀδελφὰ ὁ τοῦ θεοῦ υἱὸς  αὐτὸς γὰρ ἦν ἡ σοφία  διαστειλάμενος , ἑξῆς τοῖς δι αὐτῶν προωφελημένοις τὴν μυστικὴν περὶ ἑαυτοῦ γνῶσιν παραδίδωσιν λέγων ἐὰν ἀναγγείλω ὑμῖν τὰ καθ ἡμέραν γιγνόμενα , μνημονεύσω τὰ ἐξ αἰῶνος ἀριθμῆσαι .
εἰ γὰρ μέλλοιμι , φησίν , τὰ ἐφ ἑκάστης ἡμέρας ὑπ ἐμοῦ πραττόμενα διδάσκειν , ἀνάγκη καὶ τῶν ἐξ ἀρχῆς τοῦ παντὸς αἰῶνος ἔργων ἐμαυτοῦ μνημονεῦσαι καὶ παραστῆσαι ὡς ἐπὶ τούτῳ με ὁ γεννήσας πατὴρ ἄρχειν τῶν ὅλων κατέστησεν , ἐφ ᾧ τε ἡγεῖσθαι τῶν ὁδῶν αὐτοῦ καὶ τῶν ὑπ αὐτοῦ δι ἐμοῦ πεποιημένων ἔργων 0 .
διὸ ἀκολούθως ἐπάγει τὸ κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ  , ἢ κύριος ἐκτήσατό με κατὰ τὴν ἀποδοθεῖσαν ἑρμηνείαν .
τὸ γὰρ μέγα κτῆμα τοῦ θεοῦ ὁ μονογενὴς υἱὸς ἦν , καθ ὃ μὲν ἐξ αὐτοῦ γεγένητο υἱὸς ὢν αὐτοῦ , καθ ὃ δὲ τοῖς πᾶσιν κοινωφελὴς καὶ σωτήριος καθέστηκεν , τὸ μέγιστον καὶ τιμιώτατον κτῆμα τοῦ πατρὸς ὑπάρχων τε καὶ ὠνομασμένος .
οὐ δὲ γὰρ ἄλλο τι γένοιτ ἂν πατρὶ υἱοῦ τιμιώτερον κτῆμα .
ἔνθεν καὶ ὁ πρωτόπλαστος Ἀδὰμ ὅτε τὸν ἐν ἀνθρώποις πρῶτον υἱὸν ἐκτήσατο , ἐλέχθη καὶ ἐπ ἐκείνῳ ἐκτησάμην ἄνθρωπον διὰ τοῦ θεοῦ  , τῆς Ἑβραϊκῆς φωνῆς ἀντὶ τοῦ ἐκτησάμην κ̄ᾱν̄ῑθ̄ε̄ ῑ περιεχούσης ·
τὸ δὲ ἐκτήσατο κ̄ᾱν̄ᾱ κανα παρ Ἑβραίοις ἐκφωνεῖται .
οὕτως οὖν ἐπὶ τοῦ Ἀβραὰμ εἴρηται τὸν ἀγρὸν ὃν ἐκτήσατο Ἁβραάμ , ἀνθ οὗ τὸ Ἑβραϊκὸν κ̄ᾱν̄ᾱ περιέχει , τῆς αὐτῆς λέξεως κειμένης παρ Ἑβραίοις καὶ ἐν τῷ κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοὺ .
καὶ ἐνταῦθα γὰρ κειμένης τῆς κ̄ᾱν̄ᾱ λέξεως , τὸ ἐκτήσατο πάντες συμφώνως ἐκδεδώκασιν οἱ ἑρμηνευταί ·
τὸ δὲ ἔκτισεν παραλέλεκται παρ Ἑβραίοις , ὅπερ οὐ κεῖται ἐπὶ τῆς προκειμένης γραφῆς .
πλείστη δ ἂν γένοιτο τοῦ ἔκτισεν καὶ τοῦ ἐκτήσατο διαφορὰ τῷ τὴν μὲν κτίσιν κατὰ τὴν κοινοτέραν διάνοιαν τὴν ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι πάροδον σημαίνειν , τὴν δὲ κτῆσιν τοῦ προϋπάρχοντος ἰδιάζουσαν οἰκειότητα πρὸς τὸν κτώμενον 0 .
λέγων τοίνυν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ τὸ κύριος ἐκτήσατο με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ , ὁμοῦ καὶ τὴν προΰπαρξιν αὐτοῦ ἐδήλου καὶ τὴν ἰδιάζουσαν πρὸς τὸν πατέρα οἰκειότητα , ὁμοῦ καὶ τὸ χρήσιμον καὶ ἀναγκαῖον τῆς οἰκείας περὶ τὰ πατρῷα ἔργα προνοίας τε καὶ διοικήσεως .
διὸ ἑξῆς ἐπάγει πρὸ τοῦ αἰῶνος ἐθεμελίωσέν με , ἐν ἀρχῇ πρὸ τοῦ τὴν γῆν ποιῆσαι , πρὸ τοῦ προελθεῖν τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων , πρὸ τοῦ ὅρη ἑδρασθῆναι , πρὸ δὲ πάντων βουνῶν γεννᾷ με ·
δι ὧν ἁπάντων τὸ ἐξ αὐτοῦ λυσιτελὲς καὶ ἀναγκαῖον τοῖς πᾶσιν ἐνδείκνυται , ὅτι τε ἦν καὶ προῆν καὶ τοῦ σύμπαντος κόσμου προϋπῆρχέν τε καὶ καθηγεῖτο ἀναγκαίως διδάσκων .
μωσέως γὰρ ἐν τῇ κοσμοποιίᾳ τῶν μὲν ὑπερκοσμίων καὶ ἀφανῶν δυνάμεων μηδεμίαν μνήμην πεποιημένου διὰ τὸ ἀτελὲς τῶν δι αὐτοῦ παιδαγωγουμένων , τοῦ δὲ ὁρατοῦ κόσμου τὴν σύστασιν διεξελθόντος , τεττάρων τε στοιχείων ἐν ἀρχῇ μνημονεύσαντος , οὐρανοῦ καὶ γῆς καὶ ἀβύσσου καὶ ὕδατος , καὶ δύο μὲν πεποιῆσθαι ὑπὸ τοῦ θεοῦ εἰρηκότος  ἐν ἀρχῇ γάρ φησιν ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν  , οὐκέτι δὲ ὁμοίως καὶ ἐπὶ τοῦ ὕδατος καὶ τῆς ἀβύσσου μνησθέντος ὡς ἄρα εἴη καὶ ταῦτα γενητά , ἀλλ ἁπλῶς εἰρηκότος καὶ σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου ·
ἀναγκαίως διὰ τῶν προκειμένων διδάσκει καὶ περὶ αὐτῶν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ ὅτι τε γενητὰ εἴη καὶ ὡς αὐτὸς πρὸ πάντων εἴη καὶ δι αὐτοῦ τὰ πάντα πεποίητο .
διό φησιν πρὸ τοῦ αἰῶνος ἐθεμελίωσέν με , ἐν ἀρχῇ πρὸ τοῦ τὴν γῆν ποιῆσαι καὶ πρὸ τοῦ τὰς ἀβύσσους ποιῆσαι , πρὸ τοῦ προελθεῖν τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων .
τριῶν δὲ τούτων μνημονεύσας , γῆς καὶ ἀβύσσου καὶ ὕδατος , τὸ τέταρτον ἐπάγει τελευταῖον τὸ κρεῖττον φυλάξας τὸν οὐρανόν ·
διὸ ἐπιφέρει ἑξῆς ἡνίκα ἡτοίμαζεν τὸν οὐρανὸν συμπαρήμην αὐτῷ .
τούτων τοίνυν ὑπὸ τῆς θείας γραφῆς ἐναργῶς παρισταμένων , βραχείας τε παρ ἡμῶν ὡς ἐν ἐπιτομῇ διηγήσεως τετυχηκότων , ἐπακούσωμεν ὅπως Μάρκελλος χαμαὶ βαλὼν τὴν διάνοιαν ταῦτα πάντα διισχυρίζεται περὶ τῆς σαρκὸς εἰρῆσθαι , ἧς ἀνείληφεν ὁ σωτήρ , γράφων κατὰ λέξιν τοῦτον τὸν τρόπον τούτου τοίνυν οὕτως ἔχοντος , ἀκόλουθόν ἐστιν σκοπεῖν τῇ διανοίᾳ τὸ παροιμιωδῶς εἰρημένον τουτὶ κεφάλαιον κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ .
ἔκτισεν γὰρ ἀληθῶς τὸ μὴ ὃν πεποιηκὼς ὁ δεσπότης ἡμῶν ὁ θεός ·
οὐκ οὖσαν γὰρ τὴν σάρκα , ἣν ἀνείληφεν ὁ λόγος , ἀλλὰ μὴ οὖσαν ἔκτισεν .
καὶ ἐπιλέγει οὐκοῦν εἰ καὶ τὰ μάλιστα ἐπ ἐσχάτων τῶν καιρῶν τουτὶ καινὸν ἐπεφάνη μυστήριον , ὡς διὰ τοῦτο πρὸ τοῦ αἰῶνος τούτου προωρίσθαι , εἰκότως ὁ προφήτης ἔφη πρὸ τοῦ αἰῶνος ἐθεμελίωσέν με , δηλονότι τὴν σάρκα .
καὶ αὖθις ἐπάγει λέγων εἶτα ἐν ἀρχῇ φησὶν πρὸ τοῦ τὴν γῆν ποιῆσαι .
γῆν ποίαν ταύτην ἢδηλονότι τὴν ἡμετέραν σάρκα , τὴν μετὰ τὴν παρακοὴν γῆν αὖθις γενομένην 0 ;
γῆ γὰρ εἶ φησὶν καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ .
ὁρᾷς ὅσον διήμαρτεν , τῆς μὲν εὐθείας ἐκτραπείς , τραχεῖαν δὲ καὶ δύσβατον καὶ ὥσπερ τινὰ ἀνεξίτητον ἑαυτῷ περινοήσας ὁδόν .
θέα γοῦν ὅπως ἐξεβιάσατο πάντα μᾶλλον ἀναίσχυντον καὶ ἀναιδῆ λόγον φθέγξασθαι ὑπομείνας ἢ τὴν σοφίαν αὐτὸν εἶναι τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ὁμολογῆσαι 0 .
τὸ μὲν οὖν κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ τῷ τοῦ σωτῆρος ἀναφέρει προσώπῳ , ὁμολογῶν αὐτὸν εἶναι τὸν ἐν ταῦτα φάσκοντα .
λέγει δ οὖν αὐτοῖς ῥήμασιν οὐκοῦν εἰκότως τῶν ἀρχαίων παρεληλυθότων , καινῶν δὲ ἔσεσθαι μελλόντων ἁπάντων διὰ τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν καινότητος .
ὁ δεσπότης ἡμῶν ὁ Χριστὸς διὰ τοῦ προφήτου ἐβόα λέγων κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ .
τοῦτο δ εἰπὼν ἐπὶ τὴν σάρκα τοῦ σωτῆρος ἡμῶν καταβάλλει τὴν διάνοιαν , ἑξῆς ἐπιλέγων ἔκτισεν γὰρ ἀληθῶς τὸ μὴ ὂν πεποιηκὼς ὁ δεσπότης ἡμῶν ὁ θεός ·
οὐκ οὖσαν γὰρ τὴν σάρκα , ἣν ἀνείληφεν ὁ λόγος , ἀλλὰ μὴ οὖσαν ἔκτισεν ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ .
καὶ οὐ συνίησιν ὁ γενναῖος ὡς μία τίς ἐστιν ἔκφρασις καὶ ἕν πρώσωπον τυγχάνει τὸ φῆσαν ἐγὼ ἡ σοφία κατεσκήνωσα βουλήν καὶ τὸ κύριος ἔκτισέν με ·
ὥστε εἰ ἐπὶ τὴν σάρκα ἀνάγοιτο θάτερον , ἀνάγκη καὶ τὸ ἕτερον 0 ·
καὶ ἡ σοφία ἔσται ἡ τὰ ἀμφότερα λέγουσα .
εἰ δὲ ἡ σάρξ λέγοι κατὰ Μάρκελλον τὸ κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοὺ  , αὕτη ἂν εἴη ἡ σοφία ·
καὶ ἔσται ἡ σὰρξ ἡ φάσκουσα δι  ἐμοῦ βασιλεῖς βασιλεύουσιν καὶ δι  ἐμοῦ μεγιστᾶνες μεγαλύνονται .
πῶς δ ἂν εἴποι ἡ σὰρξ τὸ μνημονεύσω τὰ ἐξ αἰῶνος ἀριθμῆσαι , οἷς ἐπάγει τὸ κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ ;
ὁ δὲ καὶ τίνες αἱ ὀδοὶ παρίστησιν λέγων ἑξῆς οὗτος γὰρ ἡμῖν τοῖς δικαίως πολιτεύεσθαι μέλλουσιν θεοσεβείας ὁδὸς γέγονεν ·
ἀρχὴ πασῶν τῶν μετὰ ταῦτα ὁδῶν 0 .
καὶ προστίθησιν ἀρχὴν δὲ ὁδῶν διὰ τοῦτο εἰκότως εἴρηκεν τὸν δεσπότην ἡμῶν τὸν σωτῆρα , διότι καὶ τῶν ἑτέρων , ὧν ἐσχήκαμεν , ὁδῶν μετὰ τὴν πρώτην ὁδὸν ἀρχὴ γέγονεν , τὰς διὰ τῶν ἱερῶν ἀποστόλων δηλῶν παραδόσεις τῶν μετὰ ὑψηλοῦ κατὰ τὴν προφητείαν κηρύγματος κηρυξάντων ἡμῖν τὸ καινὸν τοῦτο μυστήριον .
ταῦτα Μάρκελλος 0 .
3 εἰ μὲν οὖν μὴ καὶ τὴν Μωσέως καὶ τῶν μετὰ Μωσέα προφητῶν παρεδέχετο γραφήν , εἶχεν ἄν τινα εἰκότα αὐτῷ λόγον ἡ ἀπό δόσις ·
ἐπεὶ δὲ οὐ τῶν ἀθετούντων ἐστὶν τὴν παλαιὰν διαθήκην , τί δή ποτε τοὺς μὲν ἀποστόλους καὶ τούτων τὰς διδασκαλίας ὁδοὺς ὠνόμασεν , οὐχὶ δὲ πρόσεσχεν τοῖς τοῦ θεοῦ προφήταις μυρία περὶ ὁδῶν θεοῦ γεγραφόσιν ;
πρῶτον μὲν γὰρ Μωσῆς ὧδε γράφων ἔλεγεν ὁδῷ βασιλικῇ πορεύσῃ καὶ ἰδοὺ τέθεικα πρὸ προσώπου σου τὴν ὁδὸν τῆς ζωῆς καὶ τὴν ὁδὸν τοῦ θανάτου , καὶ ὁ Δαυὶδ ὁμοίως γινώσκει κύριος ὁδὸν δικαίων , καὶ ὁδὸς ἀσεβῶν ἀπολεῖται , καὶ Ἱερεμίας στῆτε ἐν ταῖς ὁδοῖς καὶ ἐρωτήσατε τρίβους κυρίου αἰωνίους καὶ ἴδετε ποία ἐστὶν ἡ ὁδὸς ἡ ἀγαθή , καὶ πορεύεσθε ἐν αὐτῇ ·
καὶ ἕκαστον δὲ τῶν προφητῶν διαφόρως μνημονεύσαντα τῶν ὁδῶν τοῦ θεοῦ εὑρήσεις .
εἰ τοίνυν ὁ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς τοῦ θεοῦ ἀρχὴν εἶναι τῶν ὁδῶν τοῦ θεοῦ ἑαυτὸν διδάσκει λέγων κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ  πάντως που καὶ Μωσέως καὶ τῶν προφητῶν καὶ τῶν ἔτι ἀνωτέρω κατὰ τὰς ὁδοὺς τοῦ θεοῦ βεβιωκότων ὢν πρεσβύτερος  , ἀλλ οὐχὶ ἡ σὰρξ ἣν ἀνείληφεν ἐκείνων ἁπάντων ὑπῆρχεν προγενεστέρα , οὐκ ὀρθῶς ἐπὶ τὴν σάρκα ἐξείληπται τὸ λόγιον .
οὐ διὰ τὴν σάρκα τοίνυν ταῦτ ἔλεγεν ὁ σωτήρ , διὰ δὲ τὸ προϋπάρχειν αὐτὸν καὶ καθηγεῖσθαι πασῶν τῶν ὁδῶν τοῦ θεοῦ , ἃς πάντες οἱ πάλαι θεοφιλεῖς ἄνδρες ὡδεύκασιν .
ἐπεὶ δὲ ὁ θεῖος ἀπόστολος λέγων ὦ βάθος πλούτου καὶ σοφίας καὶ γνώσεως θεοῦ 0 ·
ὡς ἀνεξερεύνητα τὰ κρίματα αὐτοῦ , καὶ ἀνεξιχνίαστοι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ ἑτέρας τινὰς ὁδοὺς ὑποβάλλει , τὰς προνοητικὰς τῶν ὅλων , δι ὧν ἀπορρήτῳ κρίσει καὶ λόγοις ἀλήπτοις τὰ σύμπαντα διακυβερνᾷ θείᾳ δυνάμει , ἀκόλουθόν ἐστιν καὶ τούτων τῶν ὁδῶν ἀρχὴν εἶναι λέγειν τὸν εἰρηκότα κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδών αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ .
ὁ δὲ μὴ νοήσας τὰς ὁδοὺς τοῦ θεοῦ , τὴν σάρκα τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἀρχὴν τούτων εἶναι ἀπεφήνατο .
ἐρμηνεύει δὲ καὶ τὸ εἰς ἔργα αὐτοῦ φάσκων ἔκτισεν οὖν με φησὶν ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔρχα αὐτοῦ .
ποῖα δὲ ἔργα φησίν ;
περὶ ὧν ὁ σωτὴρ λέγει ὸ πατήρ μου ἕως ἄρτι ἐργάζεται , κ ἀγὼ ἐργάζομαι , καὶ αὖθις τὸ ἔργον φησὶν ἐτελείωσα ὃ δέδωκάς μοι  .
εἶθ  ὥσπερ διασαφῶν τὴν τῶν εἰρημένων διάνοιαν ἐπιλέγει τίς γὰρ πρὸ τῆς τῶν πραγμάτων ἀποδείξεως ἐπίστευσεν ἂν ὅτι λόγος θεοῦ διὰ παρθένου τεχθεὶς τὴν ἡμετέραν ἀναλήψεται σάρκα καὶ τὴν πᾶσαν θεότητα ἐν αὐτῇ σωματικῶς ἐπιδείξεται ;
καὶ ὥσπερ ἐντελῆ τὴν διάνοιαν ἀποδοὺς ἐπάγει οὐκοῦν τοῦτ ἔστιν τὸ κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοὺ .
καὶ ταῦτα δὲ ἔγραφεν , οὐ δυνηθεὶς τοὺς τῆς διανοίας ὀφθαλμοὺς εἰς ὕψος ἆραι καὶ τῷ προφήτῃ παραπλησίως εἰπεῖν ὅτι ὄψομαι τοὺς οὐρανούς , ἔργα τῶν δακτύλων σου , σελήνην καὶ ἀστέρας ἃ σὺ ἐθεμελίωσας οὐ δὲ μνημονεύσας τοῦ προφητικοῦ λόγου , δι οὗ εἴρηται τὰ δὲ ἔργα κυρίου οὐκ ἐμβλέπουσιν , καὶ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ οὐ κατανοοῦσιν  .
εἰ γὰρ τούτοις προσεσχήκει , ἔγνω ἂν ὅτι πρὸ οὐρανοῦ καὶ γῆς καὶ πρὸ τοῦ σύμπαντος κόσμου καὶ οὐ πρὸ τῶν ὁρατῶν μόνον ἀλλὰ καὶ πρὸ τῶν νοητῶν ἔργων τοῦ θεοῦ , τῶν ἐν ἀσωμάτοις καὶ ὑπερκοσμίοις δυνάμεσιν ἐν ὑποστάσει ὄντων , ἦν καὶ προῆν ὁ ταῦτα λέγων .
ὁ δὲ μεταβὰς ἐπὶ τὸ πρὸ τοῦ αἰῶνος ἐθεμελίωσέν με , πάλιν τὴν σάρκα εἰς μέσον ἄγει λέγων οὕτως θεμέλιον τοῦτον ὀνομάζων , τὴν κατὰ σάρκα αὐτοῦ προορισθεῖσαν οἰκονομίαν .
ὡς καὶ ὁ ἀπόστολος λέγει θεμέλιον γὰρ ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον , ὅς ἐστιν Ἰησοῦς Χριστός 0 .
καὶ ἐπιλέγει ἑνὸς δὲ αἰῶνος ἐνταῦθα μέμνηται , ἀφ οὗ τὰ κατὰ τὸν Χριστὸν τεθεμελιῶσθαι ἔφη , καίτοι πολλῶν παρεληλυθότων αἰώνων , ὡς ὁ Δαυὶδ ἔφη ὁ ὑπάρχων πρὸ τῶν αἰώνων .
καὶ μεταβὰς ἑξῆς ἐπὶ τὸ ἐν ἀρχῇ πρὸ τοῦ τὴν γῆν ποιῆσαι καὶ τὴν γῆν πάλιν τὴν σάρκα εἶναι λέγει , γράφει δὲ οὕτως ποίαν ταύτην τὴν γῆν ἢ δηλονότι τὴν ἡμετέραν σάρκα , τὴν μετὰ τὴν παρακοὴν γῆν αὖθις γενομένην 0 ;
ἔδει γὰρ ταύτην ἰάσεως τυχεῖν .
καὶ ταῦτα δὲ φάσκει , οὐ μνημονεύσας ὁ σοφώτατος ὡς καὶ ἀνωτέρω πρὸ τοῦ τὴν γῆν ποιῆσαι ἐκτίσθαι τὴν σάρκα ἀρχὴν ὁδῶν τοῦ θεοῦ εἰρηκὼς ἔτυχεν .
εἰ δὲ ὅλως διὰ τῆς γῆς τὴν σάρκα ἐδήλου , πῶς οὐ προϋπάρχειν τῆς σαρκὸς ἀνάγκη ὁμολογεῖν τὸν λέγοντα πρὸ τοῦ τὴν γῆν ποιῆσαι ἑαυτὸν εἶναι , πρὸ γὰρ τοῦ αἰῶνος φησὶν ἐθεμελίωσέν με , ἐν ἀρχῇ πρὸ τοῦ τὴν γῆν ποιῆσαι 0 .
οὐκοῦν πρὸ τοῦ τὴν σάρκα ποιῆσαι ὁ ταῦτα λέγων ὑπῆρχεν .