Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
πολλῶν μαθητῶν γενομένων ἐμοί , Λύκε , διὰ τὸ νοεῖν ἀεί τι καὶ ψυχὴν ἔχειν ἄπει γεγονὼς μάγειρος ἐκ τῆς οἰκίας ἐν οὐχ ὅλοις δέκα μησί , πολὺ νεώτατος .
ἆγις Ῥόδιος ὤπτηκεν ἰχθὺν μόνος ἄκρως , Νηρεὺς δ ὁ Χῖος γόγγρον ἧψε τοῖς θεοῖς , θρῖον τὸ λευκὸν οὑξ Ἀθηνῶν Χαριάδης , ζωμὸς μέλας ἐγένετο πρώτῳ Λαμπρίᾳ , ἀλλᾶντας Ἀφθόνητος , Εὔθυνος φακῆν , ἀπὸ συμβολῶν συνάγουσιν Ἀρίστων πόρους .
οὗτοι μετ ἐκείνους τοὺς σοφιστὰς τοὺς πάλαι γεγόνασιν ἡμῶν ἑπτὰ δεύτεροι σοφοί .
ἐγὼ δ ὁρῶν τὰ πολλὰ προκατειλημμένα εὗρον τὸ κλέπτειν πρῶτος , ὥστε μηδένα μισεῖν με διὰ τοῦτ , ἀλλὰ πάντας λαμβάνειν .
ὑπ  ἐμοῦ δ ὁρῶν σὺ τοῦτο προκατειλημμένον ἴδιον ἐφεύρηκάς τι καὶ τοῦτ ἐστὶ σόν .
πέμπτην ἔθυον ἡμέραν οἱ Τήνιοι πολλοὶ παρόντες , πλοῦν πολὺν πεπλευκότες , λεπτὸν ἔριφον καὶ μικρόν .
οὐκ ἦν ἐκφορὰ Λύκῳ κρεῶν τότ οὐ δὲ τῷ διδασκάλῳ .
ἑτέρους πορίσασθαι δύ ἐρίφους ἠνάγκασας ·
τὸ γὰρ ἧπαρ αὐτῶν πολλάκις σκοπουμένων καθεὶς κάτω τὴν χεῖρα τὴν μίαν λαθὼν ἔρριψας εἰς τὸν λάκκον ἰταμῶς τὸν νεφρόν .
πολὺν ἐποίησας θόρυβον ·
οὐκ εἶχεν νεφρόν .
ἔλεγον .
ἔκυπτον οἱ παρόντες ἀποβολῇ .
ἔθυσαν ἕτερον .
τοῦ δὲ δευτέρου πάλιν τὴν καρδίαν εἶδόν σε καταπίνοντ  ἐγώ . . .
πάλαι μέγας εἶ , γίνωσκε ·
τοῦ γὰρ μὴ χανεῖν λύκον διὰ κενῆς σὺ μόνος εὕρηκας τέχνην .
χορδῆς ὀβελίσκους ἡμέρας ζητουμένους δύ  ἐχθὲς ὠμοὺς εἰς τὸ πῦρ ἀποσβέσας καὶ πρὸς τὸ δίχορδον ἐτερέτιζες .
ᾐσθόμην ·
ἐκεῖνο δρᾶμα , τοῦτο δ ἐστὶ παίγνιον .
μή τις τούτων τῶν δευτέρων ἑπτὰ σοφῶν ὀνομασθέντων τοιοῦτόν τι ἐπενόησε περὶ τοῦ χοίρου , πῶς καὶ τὰ ἐντὸς πεπλήρωται καὶ τὸ μὲν ὀπταλέον ἐστὶν αὐτοῦ , τὸ δὲ ἑφθόν , αὐτὸς δ ἐστὶν ἄσφακτος ;
δεομένων οὖν ἡμῶν καὶ λιπαρούντων δεικνύναι τὴν σοφίαν ,  οὐκ ἐρῶ , φησί , τῆτες , μὰ τοὺς ἐν Μαραθῶνι κινδυνεύσαντας   καὶ πρὸς ἔτι τοὺς ἐν Σαλαμῖνι ναυμαχήσαντας .
ἔδοξεν οὖν πᾶσι διὰ τὸν τηλικόνδε ὅρκον μὴ βιάζεσθαι τὸν ἄνθρωπον , ἐπ ἄλλο δέ τι τῶν παραφερομένων τὰς χεῖρας ἐπιβάλλειν .
μὰ τοὺς ἐν Ἀρτεμισίῳ κινδυνεύσαντας , οὐδείς τινος γεύσεται πρὶν λεχθῆναι ποῦ κεῖται τὸ παραφέρειν .
τὰ γὰρ γεύματα ἐγὼ οἶδα μόνος .
καὶ ὁ Μάγνος ἔφη ·
Ἀριστοφάνης ἐν Προάγωνι   ·
τί οὐκ ἐκέλευσας παραφέρειν τὰ ποτήρια ;
σώφρων δ ἐν γυναικείοις κατακοινότερον κέχρηται λέγων   ·
παράφερε , Κοικόα , τὸν σκύφον μεστόν .
καὶ Πλάτων δ ἐν Λάκωσιν ἔφη    πάσας παραφερέτω .
ἄλεξις Παμφίλῃ   ·
παρέθηκε τὴν τράπεζαν , εἶτα παραφέρων ἀγαθῶν ἁμάξας . . .
περὶ δὲ τῶν γευμάτων ἃ σαυτῷ πρ οὔπιες ὥρα σοι λέγειν , Οὐλπιανέ .
τὸ γὰρ γεῦσαι ἔχομεν ἐν Εὐπόλιδι ἐν Αἰξί   ·
τοῦδε νῦν γεῦσαι λαβών .
καὶ ὁ Οὐλπιανὸς  Ἔφιππος , ἔφη , ἐν Πελταστῇ    ἔνθ  ὄνων ἵππων τε στάσεις καὶ γεύματα οἴνων .
ἀντιφάνης δ ἐν Διδύμοις   ·
οἰνογευστεῖ , περιπατεῖ ἐν τοῖς στεφάνοις .
ἐπὶ τούτοις ὁ μάγειρος ἔφη ·
λέξω τοίνυν κ ἀγὼ οὐκ ἀρχαίαν ἐπίνοιαν   , ἀλλ εὕρεσιν ἐμήν  ἵνα μὴ ὁ αὐλητὴς πληγὰς λάβῃ ·
ὁ γὰρ Εὔβουλος ἐν Λάκωσιν ἢ Λήδᾳ ἔφη   ·
ἀλλ  ἠκούσαμεν καὶ τοῦτο , νὴ τὴν Ἑστίαν , οἴκοι ποθ ὡς ὅσ ἂν ὁ μάγειρος ἐξαμάρτῃ , τύπτεται , ὥς φασιν , αὑλητὴς παρ ὑμῖν .
φιλύλλιός τε ἢ ὁ ποιήσας τὰς Πόλεις φησίν   ·
ὅ τι ἂν τύχῃ μάγειρος ἀδικήσας , τὸν αὐλητὴν λαβεῖν πληγάς  περὶ ἡμιόπτου καὶ ἡμιέφθου καὶ ἀσφάκτου γεμιστοῦ χοίρου .
ὁ μὲν χοῖρος ἐσφάγη ὑπὸ τὸν ὦμον σφαγὴν βραχεῖαν  , καὶ ἐπέδειξεν .
ἔπειτα ἀπορρεύσαντος τοῦ πολλοῦ αἵματος πάντα τὰ ἐντοσθίδια μετὰ τῆς ἐξαιρέσεως  εἴρηται γὰρ καὶ ἐξαίρεσις , ὦ στωμυλῆθραι δαιταλεῖς  διακλύσας ἐπιμελῶς οἴνῳ πολλάκις ἐκρέμασα ἐκ ποδῶν .
εἶτα πάλιν οἴνῳ διέβρεξα καὶ προεψήσας μετὰ πολλοῦ πιπέρεως τὰ προειρημένα χναυμάτια ἔβυσα διὰ τοῦ στόματος , πολλὸν ἐπιχέας ζωμὸν εὖ πάνυ πεποιημένον .
καὶ μετὰ ταῦτα περιέπλασα τοῦ χοίρου τὴν ἡμίσειαν , ὡς ὁρᾶτε , ἀλφίτοις πολλοῖς κριθῆς ἀναδεύσας αὐτὰ οἴνῳ καὶ ἐλαίῳ .
ἔπειτ ἐνέθηκα κριβάνῳ ὑποθεὶς τράπεζαν χαλκῆν ἐστάθευσά τε τῷ πυρί , ὡς μή τε κατακαῦσαι μή τ ὠμὸν ἀφελεῖν .
καὶ τῆς φορίνης ἤδη γενομένης κραμβαλέας εἴκασα καὶ τ ἄλλο μέρος ἡψῆσθαι ἀποβαλών τ αὐτοῦ τὰ ἄλφιτα οὕτω φέρων ὑμῖν παρέθηκα .
τὴν δ ἐξαίρεσιν , ὦ καλέ μου Οὐλπιανέ , Διονύσιος ὁ κωμῳδιοποιος ἐν τοῖς Ὁμωνύμοις τῷ δράματι οὕτως εἴρηκε ποιήσας τινὰ μάγειρον πρὸς τοὺς μαθητὰς διαλεγόμενον   ·
ἄγε δὴ Δρόμων νῦν , εἴ τι κομψὸν ἢ σοφὸν ἢ γλαφυρὸν οἶσθα τῶν σεαυτοῦ πραγμάτων , φανερὸν ποίησον τοῦτο τῷ διδασκάλῳ .
νῦν τὴν ἀπόδειξιν τῆς τέχνης αἰτῶ σ ἐγώ .
εἰς πολεμίαν ἄγω σε ·
θαρρῶν κατάτρεχε , ἀριθμῷ διδόασι τὰ κρέα καὶ τηροῦσί σε .
τακερὰ ποιήσας ταῦτα καὶ ζέσας σφόδρα τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν , ὡς λέγω σοι , σύγχεον .
ἰχθὺς ἁδρὸς πάρεστι ·
τ ἀντός ἐστι σά .
κ ἂν τέμαχος ἐκκλίνῃς τι , καὶ τοῦτ ἐστὶ σόν , ἕως ἂν ἔνδον ὦμεν ·
ὅταν ἔξω δ , ἐμόν .
ἐξαιρέσεις καὶ τ ἄλλα τ ἀκόλουθ ὅσα οὔτ  ἀριθμὸν οὔ τ ἔλεγχον ἐφ ἑαυτῶν ἔχει , περικόμματος δὲ τάξιν ἢ θέσιν φέρει , εἰς αὔριον σὲ κ ἀμὲ ταῦτ εὐφρανάτω .
λαφυροπώλῃ παντάπασι μεταδίδου , τὴν πάροδον ἵν ἔχῃς τῶν θυρῶν εὐνουστέραν ·
τί δεῖ λέγειν με πολλὰ πρὸς συνειδότα ;
ἐμὸς εἶ μαθητής , σὸς δ ἐγὼ διδάσκαλος .
μέμνησο τῶνδε καὶ βάδιζε δεῦρ ἅμα .
πάντων οὖν ἡμῶν ἐπαινεσάντων τὸν μάγειρον ἐπί τε τῷ ἑτοίμῳ τῶν λεγομένων καὶ τῇ τῆς τέχνης περιεργίᾳ ὁ καλὸς ἡμῶν ἑστιάτωρ Λαρήνσιος  καὶ πόσῳ κάλλιον , ἔφη , τὰ τοιαῦτα ἐκμανθάνειν τοὺς μαγείρους ἢ ἅπερ παρά τινι τῶν πολιτῶν ἡμῶν , ὃς ὑπὸ πλούτου καὶ τρυφῆς τοὺς τοῦ θαυμασιωτάτου Πλάτωνος διαλόγους ἠνάγκαζεν ἐκμανθάνοντας τοὺς μαγείρους φέροντάς τε τὰς λοπάδας ἅμα λέγειν    εἷς , δύο , τρεῖς ·
ὁ δὲ δὴ τέταρτος ἡμῖν , ὦ φίλε Τίμαιε , ποῦ τῶν χθὲς μὲν δαιτυμόνων , τὰ νῦν δ ἑστιατόρων ;
ἔπειτ ἄλλος ἀπεκρίνατο  ἀσθένειά τις αὐτῷ ξυνέπεσεν , ὦ Σώκρατες .
διεξήρχοντό τε τοῦ διαλόγου τὰ πολλὰ τὸν τρόπον τοῦτον , ὡς ἄχθεσθαι μὲν τοὺς εὐωχουμένους , ὑβρίζεσθαι δὲ τὸν πάνσοφον ἐκεῖνον ἄνθρωπον ὁσημέραι , καὶ διὰ τοῦτο πολλοὺς τῶν καθαρείων ἐξόμνυσθαι τὰς παρ ἐκείνῳ ἑστιάσεις .
οἱ δὲ ἡμέτεροι οὗτοι ἅμα ἴσως ταῦτ ἐκμανθάνοντες οὐκ ὀλίγην ὑμῖν θυμηδίαν παρέχουσιν .
καὶ ὁ παῖς ἐπὶ τῇ μαγειρικῇ σοφίᾳ ἐπαινεθεὶς  τί τοιοῦτον εὑρήκασιν , ἔφη , ἢ εἰρήκασιν οἱ πρὸ ἐμοῦ ;
ἢ ἐπιμετρίους ἐμαυτὸν ἄγω οὐ μεγαλαυχούμενος ἐπ ἐμαυτῷ ;
καίτοι καὶ ὁ πρῶτος τῶν τὸν Ὀλυμπίασιν ἀγῶνα ἀναδησαμένων Κόροιβος ὁ Ἠλεῖος μάγειρος ἦν καὶ οὐχ οὕτως ὠγκύλλετο ἐπὶ τῇ τέχνῃ ὡς ὁ παρὰ Στράτωνι μάγειρος ἐν τῷ Φοινικίδῃ , περὶ οὗ τοιαῦτα λέγει ὁ μεμισθωμένος   ·
σφίγγ  ἄρρεν , οὐ μάγειρον εἰς τὴν οἰκίαν εἴληφ ·
ἁπλῶς γὰρ οὐ δὲ ἓν μὰ τοὺς θεοὺς ὅσ  ἂν λέγῃ συνίημι ·
καινὰ ῥήματα πεπορισμένος πάρεστιν .
ὡς εἰσῆλθε γάρ , εὐθύς μ ἐπηρώτησε προσβλέψας μέγα  πόσους κέκληκας μέροπας ἐπὶ δεῖπνον ;
ἐγὼ κέκληκα μέροπας ἐπὶ δεῖπνον ;
χολᾷς .
τοὺς δὲ μέροπας τούτους με γινώσκειν δοκεῖς ;
οὐδεὶς παρέσται .
τοῦτο γὰρ νὴ τὸν Δία ἐστὶ κατάλοιπον μέροπας ἐπὶ δεῖπνον καλεῖν .
οὐ δ ἄρα παρέσται δαιτυμὼν οὐδεὶς ὅλως ;
οὐκ οἴομαί γε Δαιτυμών .
ἐλογιζόμην ·
ἥξει Φιλῖνος , Μοσχίων , Νικήρατος , ὁ δεῖν , ὁ δεῖνα ·
κατ ὄνομ  ἀνελογιζόμην ·
οὐκ ἦν ἐν αὐτοῖς οὐ δὲ εἷς μοι Δαιτυμών .
οὐδεὶς παρέσται , φημί .
οὐ δὲ εἷς ;
σφόδρ ἠγανάκτησ  ὥσπερ ἠδικημένος , εἰ μὴ κέκληκα Δαιτυμόνα .
καινὸν πάνυ .
σῦν ἄρα θύεις ἐρυσίχθον ;
οὔκ , ἔφην ἐγώ .
βοῦν δ εὐρυμέτωπον ;
οὐ θύω βοῦν , ἄθλιε .
μῆλα θυσιάζεις ἆρα ;
μὰ Δί ἐγὼ μὲν οὔ , οὐδέτερον αὐτῶν , προβάτιον δ .
οὔκουν , ἔφη , τὰ μῆλα πρόβατα ;
μῆλα πρόβατ ;
οὐ μανθάνω . . . . .
τούτων οὐδὲν οὐ δὲ βούλομαι .
ἀγροικότερός εἰμ ·
ὥσθ ἁπλῶς μοι διαλέγου .
Ὅμηρον οὐκ οἶσθα λέγοντα ;
καὶ μάλα ἐξῆν ὃ βούλοιτ , ὦ μάγειρ , αὐτῷ λέγειν .
ἀλλὰ τί πρὸς ἡμᾶς τοῦτο , πρὸς τῆς Ἑστίας ;
κατ  ἐκεῖνον ἤδη πρόσεχε καὶ τὰ λοιπά μοι .
ὁμηρικῶς γὰρ διανοεῖ μ ἀπολλύναι ;
οὕτω λαλεῖν εἴωθα .
μὴ τοίνυν λάλει οὕτω παρ ἔμοιγ  ὤν .
ἀλλὰ διὰ τὰς τέτταρας δραχμὰς ἀποβάλω , φησί , τὴν προαίρεσιν ;
τὰς οὐλοχύτας φέρε δεῦρο .
τοῦτο δ ἐστὶ τί ;
κριθαί .
τί οὖν , ἀπόπληκτε , περιπλοκὰς λέγεις ;
πηγὸς πάρεστι ;
πηγός ;
οὐχὶ λαικάσει , ἐρεῖς σαφέστερόν θ ὃ βούλει μοι λέγειν ;
ἀτάσθαλός γ εἶ , πρέσβυ , φησ ·
ἅλας φέρε .
τοῦτ  ἔστι πηγός ;
ἀλλὰ δεῖξον χέρνιβα .
παρῆν .
ἔθυεν , ἔλεγεν ἄλλα ῥήματα τοιαῦθ  ἃ μὰ τὴν Γῆν οὐ δὲ εἷς ἤκουσεν ἄν , μίστυλλα , μοίρας , δίπτυχ , ὀβελούς , ὥστε με τῶν τοῦ Φιλητᾶ λαμβάνοντα βιβλίων σκοπεῖν ἕκαστα τί δύναται τῶν ῥημάτων , πλὴν ἱκέτευον αὐτὸν ἤδη μεταβαλεῖν ἀνθρωπίνως λαλεῖν τε .
τὸν δ οὐκ ἂν ταχὺ ἔπεισεν ἡ Πειθὼ μὰ τὴν Γῆν οἶδ ὅτι .
περίεργον δ ἐστὶν ὡς ἀληθῶς τὸ πολὺ τῶν μαγείρων γένος περί τε τὰς ἱστορίας καὶ τὰ ὀνόματα .
λέγουσι γοῦν αὐτῶν οἱ λογιώτατοι  γόνυ κνήμης ἔγγιον  καὶ  περιῆλθον Ἀσίαν καὶ Εὐρώπην  .
ἐπιτιμῶντες δέ τινί φασιν μὴ δεῖν τὸν Οἰνέα Πηλέα ποιεῖν .
ἐγὼ δὲ ἕνα τῶν ἀρχαίων μαγείρων τεθαύμακα πείρᾳ τῆς τέχνης ἧς εἰσηγήσατο ἀπολαύσας .
παράγει δ αὐτὸν Ἄλεξις ἐν Λέβητι λέγοντα τάδε   ·
ἧψε , μοὐδόκει , πνικτόν τι ὄψον δελφάκειον , ΓΛ .
ἡδύ γε . Α. ἔπειτα προσκέκαυκε .
μηδὲν φροντίσῃς ·
ἰάσιμον γὰρ τὸ πάθος ἐστί . Α. τῷ τρόπῳ ;
ὄξος λαβὼν ἢν εἰς λεκάνην τιν ἐγχέας ψυχρόν , ξυνιεῖς , εἶτα θερμὴν τὴν χύτραν εἰς τ οὔξος ἐνθῇς ·
διάπυρος γὰρ οὖσ ἔτι ἕλξει δι αὑτῆς νοτίδα καὶ ζυμουμένη ὥσπερ κίσηρις λήψεται διεξόδους σομφάς , δι ὧν τὴν ὑγρασίαν ἐκδέξεται ·
τὰ κρέα δ ἔσται τ οὐκ ἀπεξηραμμένα , ἔγχυλα δ ἀτρεμεὶ καὶ δροσώδη τὴν σχέσιν . Α. Ἄπολλον , ὡς ἰατρικῶς .
ὦ Γλαυκία , ταυτὶ ποιήσω .
καὶ παρατίθει γ αὐτά , παῖ , ὅταν παρατιθῇς , μανθάνεις , ἐψυγμένα .
ἀτμὶς γὰρ οὕτως οὐχὶ προσπηδήσεται ταῖς ῥισίν , ἀλλ ἄνω μάλ εἶσι καταφαγών . Α. πολλῷ γ ἀμείνων , ὡς ἔοικας , ἦσθ ἄρα λογογράφος ἢ μάγειρος .
ὃ λέγεις οὐ λέγεις ·
τέχνην δ ὀνειδίζεις .
καὶ μαγείρων μὲν ἅλις , ἄνδρες δαιταλεῖς , μὴ καί τις αὐτῶν τὰ ἐκ Δυσκόλου Μενάνδρου βρενθυόμενος λαρυγγίσῃ τάδε   ·
οὐ δὲ εἷς μάγειρον ἀδικήσας ἀθῷος διέφυγεν ·
ἱεροπρεπής πώς ἐστιν ἡμῶν ἡ τέχνη .
ἐγὼ δ ὑμῖν , κατὰ τὸν ἥδιστον Δίφιλον   , παρατίθημ  ὁλοσχερῆ ἄρν  ἐς μέσον σύμπτυκτον , ὠνθυλευμένον , χοιρίδια περιφόρινα κρομβώσας ὅλα , δούρειον ἐπάγω χῆνα τῷ φυσήματι .
χΗν .
περιενεχθέντων δὲ τούτων καὶ ἄλλων χηνῶν περιττῶς ἐσκευασμένων ἔφη τις  οἱ χῆνες σιτευτοί  .
καὶ ὁ Οὐλπιανὸς  ὁ δὲ σιτευτὸς χὴν παρὰ τίνι ;
πρὸς ὃν ὁ Πλούταρχος ·
Θεόπομπος μὲν ἔφη ὁ Χῖος ἐν ταῖς Ἑλληνικαῖς   κ ἀν τῇ τρισκαιδεκάτῃ δὲ τῶν Φιλιππικῶν Ἀγησιλάῳ τῷ Λάκωνι εἰς Αἴγυπτον ἀφικομένῳ πέμψαι τοὺς Αἰγυπτίους χῆνας καὶ μόσχους σιτευτούς .
καὶ Ἐπιγένης δ ὁ κωμῳδιοποιὸς ἐν Βάκχαις φησίν   ·
ἀλλ  εἴ τις ὥσπερ χῆνα ἔτρεφέν μοι λαβὼν σιτευτόν .
καὶ Ἀρχέστρατος ἐν τῷ πολυθρυλήτῳ ποιήματι   ·
καὶ σιτευτὸν χηνὸς ὁμοῦ σκεύαζε νεοττόν , ὀπτὸν ἁπλῶς καὶ τόνδε .
σὺ δὲ ἡμῖν , ὦ Οὐλπιανέ , δίκαιος εἶ λέγειν , ὁ περὶ πάντων πάντας ἀπαιτῶν , ποῦ μνήμης ἠξίωται παρὰ τοῖς ἀρχαίοις τὰ πολυτελῆ ταῦτα τῶν χηνῶν ἥπατα .
ὅτι γὰρ χηνοβοσκοὺς οἴδασι μάρτυς Κρατῖνος ἐν Διονυσαλεξάνδρῳ λέγων   ·
χηνοβοσκοί , βουκόλοι .
ὅμηρος δὲ καὶ θηλυκῶς καὶ ἀρσενικῶς εἴρηκεν   ·
αἰετὸς ἀργὴν χῆνα φέρων .
ὣς ὅδε χῆν ἥρπαξ  ἀτιταλλομένην ἐνὶ οἴκῳ .
χῆνές μοι κατὰ οἶκον ἐείκοσι πυρὸν ἔδουσιν ἐξ ὕδατος .
χηνείων δὲ ἡπάτων  περισπούδαστα δὲ ταῦτα κατὰ τὴν Ῥώμην  μνημονεύει Εὔβουλος ἐν Στεφανοπώλισι λέγων οὕτως   ·
εἰ μὴ σὺ χηνὸς ἧπαρ ἢ ψυχὴν ἔχεις .
ἦσαν δὲ καὶ ἡμίκραιραι πολλαὶ δελφάκων .
μνημονεύει δ αὐτῶν Κρώβυλος ἐν Ψευδυποβολιμαίῳ   ·
εἰσῆλθεν ἡμίκραιρα τακερὰ δέλφακος . Β. ταύτης μὰ τὸν Δί οὐχὶ κατέλιπον λέγω οὐδέν .
μετὰ δὲ ταῦτα ὁ καλούμενος κρεωκάκκαβος .
κρέα δ ἐστὶ ταῦτα συγκεκομμένα μεθ αἵματος καὶ λίπους ἐν ζωμῷ γεγλυκασμένῳ .
λέγειν δὲ οὕτως Ἀριστοφάνης φησὶν ὁ γραμματικὸς   Ἀχαιούς  , ὁ Μυρτίλος ἔφη .
Ἀντικλείδης δ ἐν ηʹ Νόστων    ἐν δείπνῳ , φησίν , μελλόντων Χίων ὑπ Ἐρυθραίων ἐξ ἐπιβουλῆς ἀναιρεῖσθαι μαθών τις τὸ μέλλον γίνεσθαι ἔφη ·
ὦ Χῖοι , πολλὴ γὰρ Ἐρυθραίους ἔχει ὕβρις ·
φεύγετε δειπνήσαντες ὑὸς κρέα μη δὲ μένειν βοῦν .
ἀναβράστων δὲ κρεῶν μνημονεύει Ἀριστομένης Γόησιν οὕτως   · . . . . .
καὶ ὄρχεις ἤσθιον , οὓς καὶ νεφροὺς ἐκάλουν ·
φιλιππίδης ἐν τῇ Ἀνανεώσει Γναθαίνης τῆς ἑταίρας τὸ γαστρίμαργον ἐμφανίζων λέγει   ·
ἔπειτ  ἐπὶ τούτοις πᾶσιν ἧκ ὄρχεις φέρων πολλούς .
τὰ μὲν οὖν γύναια τ ἄλλ ἠκκίζετο , ἡ δ ἀνδροφόνος Γνάθαινα γελάσασα . . . .
καλοί γε , φησίν , οἱ νεφροί , νὴ τὴν φίλην Δήμητρα .
καὶ δύ ἁρπάσασα κατέπιεν , ὥσθ  ὑπτίους ὑπὸ τοῦ γέλωτος καταπεσεῖν .
εἰπόντος δὲ καὶ ἄλλου ἥδιστα γεγονέναι καὶ τὸν μετὰ ὀξυλιπάρου ἀλεκτρυόνα ὁ φιλεπιτιμητὴς Οὐλπιανὸς κατακείμενος μόνος , ὀλίγα δ ἐσθίων καὶ τηρῶν τοὺς λέγοντας ἔφη ·
ὀξυλίπαρον δὲ τί ἐστι ;
πλὴν εἰ μὴ καὶ κόττανα ἡμᾶς καὶ λέπιδιν , τὰ πάτριά μου νόμιμα βρώματα , ὀνομάζειν μέλλετε  .
καὶ ὃς  Τιμοκλῆς , ἔφη , ὁ κωμικὸς ἐν Δακτυλίῳ μέμνηται τοῦ ὀξυλιπάρου λέγων οὕτως   ·
ἀκρολιπάρους δέ τινας ἀνθρώπους κέκληκεν Ἄλεξις ἐν Πονήρᾳ οὕτως   ·
ἀκρολίπαροι , τὸ δ ἄλλο σῶμ ὑπόξυλον .
παρατεθέντος δέ ποτε καὶ ἰχθύος μεγάλου ἐν ὀξάλμῃ καὶ εἰπόντος τινὸς ἥδιστον εἶναι ὀψάριον πᾶν τὸ ἐν ὀξάλμῃ παρατιθέμενον , συναγαγὼν τὰς ὀφρῦς ὁ τὰς ἀκάνθας ἀγείρων Οὐλπιανὸς  ποῦ κεῖται , ἔφη , ὀξάλμη ;
ὀψάριον γὰρ παρ οὐδενὶ τῶν ζώντων λεγόμενον οἶδα .
οἱ μὲν οὖν πολλοὶ μακρὰ χαίρειν εἰπόντες αὐτῷ ἐδείπνουν , τοῦ Κυνούλκου τὰ ἐξ Αὐρῶν Μεταγένους ἀναφωνήσαντος   ·
ἀλλ , ὦ γαθέ , δειπνῶμεν , κ ἄπειτά με πᾶν ἐπερωτᾶν ὅ τι ἂν βούλῃ ·
νῦν γὰρ πεινῶν δεινῶς πώς εἰμ ἐπιλήσμων .
καὶ ὁ Μυρτίλος ἡδέως πως συναπογραφόμενος αὐτῷ , ἵνα μηδενὸς μεταλαμβάνῃ , ἀλλὰ πάντα λαλῇ , ἔφη ·
Κρατῖνος ἐν Ὀδυσσεῦσιν εἴρηκε τὴν ὀξάλμην διὰ τούτων   ·
ἀνθ  ὧν πάντας ἑλὼν ὑμᾶς ἐρίηρας ἑταίρους , φρύξας , ἑψήσας κ ἀπανθρακίσας , ὀπτήσας , εἰς ἅλμην τε καὶ ὀξάλμην κ ᾆτ ἐς σκοροδάλμην χλιερὸν ἐμβάπτων , ὃς ἂν ὀπτότατός μοι ἁπάντων ὑμῶν φαίνηται , κατατρώξομαι , ὦ στρατιῶται .
καὶ Ἀριστοφάνης Σφηξίν   ·
ἀποφυσήσας εἰς ὀξάλμην ἔμβαλε θερμήν .
ὀψάριον δὲ τῶν μὲν ζώντων ἡμεῖς λέγομεν , ἀτὰρ καὶ Πλάτων ἐπὶ τοῦ ἰχθύος ἐν Πεισάνδρῳ   ·
ἤδη φαγών τι πώποθ , οἷα γίνεται , ὀψάριον ἔκαμες καὶ προσέστη τοῦτό σοι ; Β. ἔγωγε πέρυσι κάραβον φαγών .
φερεκράτης Αὐτομόλοις   ·
τ οὐψάριον τουτὶ παρέθηκέ τις ἡμῖν .
φιλήμων Θησαυρῷ   ·
οὔκ ἐστ ἀληθὲς παραλογίσασθ  οὐ δ ἔχειν ὀψάρια χρηστά .
μένανδρος Καρχηδονίῳ   ·
ἐπιθυμιάσας τῷ Βορέᾳ λιβανίδιον ὀψάριον οὐδὲν ἔλαβον ·
ἑψήσω φακῆν .
καὶ ἐν Ἐφεσίῳ   ·
ἐπ  ἀρίστῳ λαβὼν ὀψάριον .
τῶν ἰχθυοπωλῶν ἀρτίωσ τις τεττάρων δραχμῶν ἐπώλει κωβιούς .
ἀναξίλας Ὑακίνθῳ πορνοβοσκῷ   ·
ἐγὼ δ ἰὼν ὀψάριον ὑμῖν ἀγοράσω .
σκεύαζε , παῖ , τ οὐψάριον ἡμῖν .
τὸ δὲ ἐν Ἀναγύρῳ Ἀριστοφάνους   ·
εἰ μὴ παραμυθῇ μ ὀψαρίοις ἑκάστοτε , ἀντὶ τοῦ προσοψήμασιν ἀκούομεν .
καὶ γὰρ Ἄλεξις ἐν Παννυχίδι περιθεὶς μαγείρῳ τὸν λόγον φησίν   ·
θερμοτέροις χαιρεοις αἰεὶ τοῖς ὀψαρίοις ἢ τὸ μέσον ἢ κατωτέρω ; Β. κατωτέρω . Α. τί λέγεις σύ ;
ποδαπὸς οὑτοσὶ ἅνθρωπος ;
οὐκ ἐπίστασαι ζῆν ·
ψυχρά σοι ἅπαντα παραθῶ ; Β. μηδαμῶς . Α. ζέοντα δέ ; Β. Ἄπολλον . Α. οὐκοῦν τὸ μέσον ἔστω . Β. δηλαδή . Α. τοῦθ ἕτερος οὐδεὶς τῶν ὁμοτέχνων μου ποιεῖ . Β. οὐκ οἴομ  οὐ δ ἄλλ  οὐδὲν ὧν σὺ νῦν ποιεῖς . Α. ἐγὼ δ ἐρῶ . . .
τοῖς γὰρ ἑστιωμένοις τὸν καιρὸν ἀποδίδωμι τῆς συγκράσεως . Β. σὺ πρὸς θεῶν ἔθυσας . . .
τὸν ἔριφον ·
μὴ κόπτ  ἔμ , ἀλλὰ τὰ κρέα . Α. παῖδες , παράγετε ·
ὀπτάνιον ἔστιν ; Β. ἔστι . Α. καὶ κάπνην ἔχει ; Β. δηλονότι . Α. μή μοι δῆλον , ἀλλ ἔχει κάπνην ; Β. ἔχει . Α. κακόν , εἰ τύφουσαν . Β. ἀπολεῖ μ οὑτοσί .
ταῦτά σοι παρ ἡμῶν τῶν ζώντων , ὀλβιογάστορ Οὐλπιανέ , ἀπεμνημόνευσα .
καὶ σὺ γάρ , ὡς ἔοικε , μετ ἐμοῦ κατὰ τὸν Ἄλεξιν οὐδενὸς ἐμψύχου μεταλαμβάνεις , ὅς φησιν ἐν Ἀτθίδι τάδε   ·
ὁ πρῶτος εἰπὼν ὅτι σοφιστὴς οὐ δὲ εἷς ἔμψυχον οὐδὲν ἐσθίει σοφός τις ἦν .
ἐγὼ γὰρ ἥκω νῦν ἀγοράσας οὐ δὲ ἓν ἔμψυχον ·
ἰχθῦς ἐπριάμην τεθνηκότας μεγάλους , κρεᾴδι  ἀρνὸς ἐσθίειν πίονος , οὐ ζῶντος ·
τί ἄλλο ;
ναί , ἡπάτιον ὀπτὸν προσέλαβον .
τούτων ἐὰν δείξῃ τις ἢ φωνήν τι ἢ ψυχὴν ἔχον , ἀδικεῖν προσομολογῶ παραβαίνων τὸν νόμον .
ἐπὶ τούτοις οὖν ἔασον ἡμᾶς δειπνεῖν .
ἰδοὺ γάρ , ἕως πρὸς σὲ διαλέγομαι , καὶ οἱ ΦΑΣΙΑΝΙΚΟΙ παραπεπλεύκασιν ὑπεριδόντες ἡμᾶς διὰ τὴν ἄκαιρόν σου γλωσσαλγίαν .
ἀλλ  ἢν ἐμοὶ εἴπῃς  , ἔφη ὁ Οὐλπιανός ,  διδάσκαλε Μυρτίλε , ὁ ὀλβιογάστωρ σοι πόθεν καὶ εἰ φασιανικῶν τις ὀρνίθων μέμνηται τῶν παλαιῶν , ἐγώ σοι ἦρι μάλ οὐκ ἐφ Ἑλλήσποντον πλεύσας   , ἀλλ εἰς τὴν ἀγορὰν πορευθεὶς ὠνήσομαι φασιανικόν , ὃν συγκατέδομαί σοι .
καὶ ὁ Μυρτίλος  ἐπὶ ταύταις , ἔφη , ταῖς συνθήκαις λέγω .
τοῦ μὲν ὀλβιογάστορος Ἄμφις μέμνηται ἐν Γυναικομανίᾳ οὑτωσὶ λέγων   ·
Εὐρύβατε κνισολοῖχε , . .
οὐκ ἔσθ ὅπως οὐκ ὀλβιογάστωρ εἶ σύ .
φασιανικοῦ δὲ ὄρνιθος ὁ ἥδιστος Ἀριστοφάνης ἐν δράματι Ὄρνισιν .
ἀττικοὶ δ εἰσὶ δύο πρεσβῦται ὑπὸ ἀπραγμοσύνης πόλιν ζητοῦντες ἐν ᾗ κατοικήσουσιν ἀπράγμονα ·
καὶ αὐτοῖς ἀρέσκει ὁ βίος ὁ μετ ὀρνίθων .
ἔρχονται οὖν ὡς τοὺς ὄρνιθας καὶ αἰφνίδιον αὐτοῖς ἐπιπτάντος ἑνὸς τῶν ὀρνίθων ἀγρίου τὴν ὄψιν , δείσαντες ἑαυτοὺς παραμυθούμενοι λέγουσι τά τ ἄλλα καὶ τάδε   ·
ὁδὶ δὲ δὴ τίς ἐστιν ὄρνις ;
οὐκ ἐρεῖς ; Β. Ἐπικεχοδὼς ἔγωγε φασιανικός .
καὶ τὸ ἐν Νεφέλαις δὲ ἐπὶ τῶν ὀρνίθων ἔγωγε ἀκούω καὶ οὐκ ἐπὶ ἵππων ὡς πολλοί   ·
τοὺς φασιανούς , οὓς τρέφει Λεωγόρας .
δύναται γὰρ ὁ Λεωγόρας καὶ ἵππους τρέφειν καὶ ὄρνεις φασιανούς .
κωμῳδεῖται γὰρ ὁ Λεωγόρας ὡς γαστρίμαργος ὑπὸ Πλάτωνος ἐν Περιαλγεῖ   .
μνησίμαχος δ ἐν Φιλίππῳ  εἷς δὲ καὶ οὗτός ἐστι τῶν τῆς μέσης κωμῳδίας ποιητῶν  φησί   ·
καὶ τὸ λεγόμενον , σπανιώτερον πάρεστιν ὀρνίθων γάλα καὶ φασιανὸς ἀποτετιλμένος καλῶς .
θεόφραστος δὲ ὁ Ἐρέσιος , Ἀριστοτέλους μαθητής , ἐν τῇ γʹ περὶ ζῴων   μνημονεύων αὐτῶν οὑτωσί πως λέγει ·
ἐστὶ δὲ καὶ τοῖς ὄρνισι τοιαύτη διαφορά ·
τὰ μὲν γὰρ βαρέα καὶ μὴ πτητικά , καθάπερ ἀτταγήν , πέρδιξ , ἀλεκτρυών , φασιανός , εὐθὺς βαδιστικὰ καὶ δασέα .
καὶ Ἀριστοτέλης ἐν ὀγδόῃ ζῴων ἱστορίας γράφει τάδε   ·
εἰσὶ δὲ τῶν ὀρνίθων οἳ μὲν κονιστικοί , οἳ δὲ λοῦνται , οἳ δὲ οὔ τε κονιστικοὶ οὔ τε λοῦνται .
ὅσοι δὲ μὴ πτητικοί , ἀλλ ἐπίγειοι , κονιστικοί , οἷον ἀλεκτορίς , πέρδιξ , ἀτταγήν , φασιανός , κορυδαλλός .
μνημονεύει δ αὐτῶν καὶ Σπεύσιππος ἐν δευτέρῳ Ὁμοίων .
φασιανὸν δὲ οὗτοι κεκλήκασιν αὐτὸν καὶ οὐ φασιανικόν .
ἀγαθαρχίδης δ ὁ Κνίδιος ἐν τῇ τετάρτῃ καὶ τριακοστῇ τῶν Εὐρωπιακῶν   περὶ τοῦ Φάσιδος ποταμοῦ τὸν λόγον ποιούμενος γράφει καὶ ταῦτα ·
πλῆθος δ ὀρνίθων τῶν καλουμένων φασιανῶν φοιτᾷ τροφῆς χάριν πρὸς τὰς ἐκβολὰς τῶν στομάτων .
καλλίξενος δ ὁ Ῥόδιος ἐν τετάρτῃ περὶ Ἀλεξανδρείας   διαγράφων τὴν γενομένην πομπὴν ἐν Ἀλεξανδρείᾳ Πτολεμαίου τοῦ Φιλαδέλφου καλουμένου βασιλέως ὡς μέγα θαῦμα περὶ τῶν ὀρνίθων τούτων οὕτως γράφει ·
εἶτα ἐφέροντο ἐν ἀγγείοις ψιττακοὶ καὶ ταῲ καὶ μελεαγρίδες καὶ φασιανοὶ καὶ ὄρνιθες Αἰθιοπικοὶ πλήθει πολλοί .
ἀρτεμίδωρος δὲ ὁ Ἀριστοφάνειος ἐν ταῖς ἐπιγραφομέναις Ὀψαρτυτικαῖς Γλώσσαις καὶ Πάμφιλος ὁ Ἀλεξανδρεὺς ἐν τοῖς περὶ ὀνομάτων καὶ γλωσσῶν Ἐπαίνετον παρατίθεται λέγοντα ἐν τῷ Ὀψαρτυτικῷ ὅτι ὁ φασιανὸς ὄρνις τατύρας καλεῖται .
πτολεμαῖος δ ὁ Εὐεργέτης ἐν δευτέρῳ ὑπομνημάτων   τέταρόν φησιν ὀνομάζεσθαι τὸν φασιανὸν ὄρνιν .
τοσαῦτά σοι περὶ τῶν φασιανικῶν ὀρνίθων ἔχων λέγειν , οὓς ἐγὼ διὰ σὲ ὥσπερ οἱ πυρέσσοντες περιφερομένους εἶδον .
σὺ δὲ κατὰ τὰς συνθήκας ἂν μὴ αὔριον ἀποδῷς τὰ ὡμολογημένα , οὐκ ἐξαπατήσεως δημοσίᾳ σε γράψομαι , ἀλλὰ τὸν Φᾶσιν οἰκήσοντα ἀποπέμψω , ὡς Πολέμων ὁ περιηγητὴς Ἴστρον τὸν Καλλιμάχειον συγγραφέα εἰς τὸν ὁμώνυμον κατεπόντου ποταμόν   .
ΑττΑγΑσ .
ἀτταγᾶς ἥδιστον ἕψειν ἐν ἐπινικίοις κρέας .
ἀλέξανδρος δ ὁ Μύνδιός φησιν   ὅτι μικρῷ μὲν μείζων ἐστὶ πέρδικος , ὅλος δὲ κατάγραφος τὰ περὶ τὸν νῶτον , κεραμεοῦς τὴν χρόαν , ὑποπυρρίζων μᾶλλον .
θηρεύεται δ ὑπὸ κυνηγῶν διὰ τὸ βάρος καὶ τὴν τῶν πτερῶν βραχύτητα .
ἐστὶ δὲ κονιστικὸς πολύτεκνός τε καὶ σπερμολόγος .
σωκράτης δ ἐν τῷ περὶ ὅρων καὶ τόπων καὶ πυρὸς καὶ λίθων  ἐκ τῆς Λυδίας μετακομισθέντες , φησίν , εἰς Αἴγυπτον οἱ ἀτταγαῖ καὶ ἀφεθέντες εἰς τὰς ὕλας ἕως μέν τινος ὄρτυγος φωνὴν ἀφίεσαν , ἐπεὶ δὲ τοῦ ποταμοῦ κοίλου ῥυέντος λιμὸς ἐγένετο καὶ πολλοὶ τῶν κατὰ τὴν χώραν ἀπώλλυντο , οὐ διέλιπον σαφέστερον τῶν παίδων τῶν τρανοτάτων ἕως νῦν λέγοντες  τρὶς τοῖς κακούργοις κακά  .
συλληφθέντες δὲ οὐ μόνον οὐ τιθασεύονται , ἀλλ οὐ δὲ φωνὴν ἔτι ἀφιᾶσιν .
ἐὰν δὲ ἀφεθῶσι , φωνήεντες πάλιν γίγνονται .
μνημονεύει αὐτῶν Ἱππῶναξ οὕτως   οὐδ  ἀτταγᾶς τε καὶ λαγὼς διατρώγων .
καὶ Ἀριστοφάνης ἐν Ὄρνισιν ·
ἐν δ Ἀχαρνεῦσιν   καὶ ὡς πλεοναζόντων αὐτῶν ἐν τῇ Μεγαρικῇ .
περισπῶσι δ οἱ Ἀττικοὶ παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον τ οὔνομα .
τὰ γὰρ εἰς ασ λήγοντα ἐκτεταμένον ὑπὲρ δύο συλλαβὰς ὅτε ἔχει τὸ ἄλφα παραλῆγον , βαρύτονά ἐστιν , οἷον ἀκάμας , Σακάδας , ἀδάμας .
λεκτέον δὲ καὶ ἀτταγαῖ καὶ οὐχὶ ἀτταγῆνες .
πΟΡφΥΡΙΩν .
ὅτι καὶ τούτου Ἀριστοφάνης   μέμνηται δῆλον .
πολέμων δ ἐν πέμπτῳ τῶν πρὸς Ἀντίγονον καὶ Ἀδαῖον   πορφυρίωνά φησι τὸν ὄρνιν διαιτώμενον κατὰ τὰς οἰκίας τὰς ὑπάνδρους τῶν γυναικῶν τηρεῖν πικρῶς καὶ τοιαύτην ἔχειν αἴσθησιν ἐπὶ τῆς μοιχευομένης , ὥσθ ὅταν τοῦθ ὑπονοήσῃ προσημαίνει τῷ δεσπότῃ , ἀγχόνῃ τὸ ζῆν περιγράψας .
οὐ πρότερόν τε , φησίν , τροφῆς μεταλαμβάνει , εἰ μὴ περιπατήσει τόπον τινὰ ἐξευρὼν ἑαυτῷ ἐπιτήδειον ·
μεθ ὃ κονισάμενος λούεται , εἶτα τρέφεται .
ἀριστοτέλης δὲ σχιδανόποδά φησιν   αὐτὸν εἶναι ἔχειν τε χρῶμα κυάνεον , σκέλη μακρά , ῥύγχος ἠργμένον ἐκ τῆς κεφαλῆς φοινικοῦν , μέγεθος ἀλεκτρυόνος , στόμαχον δ ἔχει λεπτόν ·
διὸ τῶν λαμβανομένων εἰς τὸν πόδα ταμιεύεται μικρὰς τὰς ψωμίδας .
κάπτων δὲ πίνει .
πενταδάκτυλός τε ὢν τὸν μέσον ἔχει μέγιστον .
ἀλέξανδρος δ ὁ Μύνδιος ἐν βʹ περὶ τῆς τῶν πτηνῶν ἱστορίας Λίβυν εἶναί φησι τὸν ὄρνιν καὶ τῶν κατὰ τὴν Λιβύην θεῶν ἱερόν .
πΟΡφΥΡΙσ .
καλλίμαχος δ ἐν τῷ περὶ ὀρνίθων   διεστάναι φησὶ πορφυρίωνα πορφυρίδος , ἰδίᾳ ἑκάτερον καταριθμούμενος ·
τὴν τροφήν τε λαμβάνειν τὸν πορφυρίωνα ἐν σκότῳ καταδυόμενον , ἵνα μή τις αὐτὸν θεάσηται .
ἐχθραίνει γὰρ τοὺς προσιόντας αὐτοῦ τῇ τροφῇ .
τῆς δὲ πορφυρίδος καὶ Ἀριστοφάνης ἐν Ὄρνισιν μνημονεύει   .
ἴβυκος δέ τινας λαθιπορφυρίδας ὀνομάζει διὰ τούτων   ·
τοῦ μὲν πετάλοισιν ἐπ ἀκροτάτοις ἱζάνοισι ποικίλαι πανέλοπες , αἰολόδειροι λαθιπορφυρίδες καὶ ἀλκυόνες τανυσίπτεροι .
ἐν ἄλλοις δέ φησιν   ·
αἰεί μ , ὦ φίλε θυμέ , τανύπτερος ὡς ὅκα πορφυρίς .
πΕΡδΙξ .
τούτων πολλοὶ μὲν μέμνηνται , ὡς καὶ Ἀριστοφάνης .
τοῦ δὲ ὀνόματος αὐτῶν ἔνιοι συστέλλουσι τὴν μέσην συλλαβήν , ὡς Ἀρχίλοχος   ·
πτώσσουσαν ὥστε πέρδικα .
οὕτως καὶ ὄρτυγα καὶ χοίνικα , πολὺ δέ ἐστι τὸ ἐκτεινόμενον παρὰ τοῖς Ἀττικοῖς .
σοφοκλῆς Καμικοῖς   ·
ὄρνιθος ἦλθ ἐπώνυμος πέρδικος ἐν κλεινοῖς Ἀθηναίων πάγοις .
φερεκράτης ἢ ὁ πεποιηκὼς τὸν Χείρωνα   ·
ἔξεισιν ἄκων δεῦρο πέρδικος τρόπον .
τὸν Κλεόμβροτόν τε τοῦ Πέρδικος υἱόν .
τὸ δὲ ζῷον ἐπὶ λαγνείας συμβολικῶς παρείληπται .
νικοφῶν ἐν Χειρογάστορσι   ·
τοὺς ἑψητοὺς καὶ τοὺς πέρδικας ἐκείνους .
ἐπίχαρμος δ ἐν Κωμασταῖς βραχέως   ·
σηπίας τ ἆγον νεούσας πέρδικάς τε πετομένους .
φησὶ δ Ἀριστοτέλης περὶ τοῦ ζῴου τάδε   ·
ὁ πέρδιξ ἐστὶ μὲν χερσαῖος , σχιδανόπους , ζῇ δὲ ἔτη πεντεκαίδεκα , ἡ δὲ θήλεια καὶ πλείονα .
πολυχρονιώτερα γὰρ ἐν τοῖς ὄρνισι τῶν ἀρρένων τὰ θήλεα .
ἐπῳάζει δὲ καὶ ἐκτρέφει καθάπερ ἡ ἀλεκτορίς .
ὅταν δὲ γνῷ ὅτι θηρεύεται , προελθὼν τῆς νεοττιᾶς κυλινδεῖται παρὰ τὰ σκέλη τοῦ θηρεύοντος , ἐλπίδα ἐμποιῶν τοῦ συλληφθήσεσθαι , ἐξαπατᾷ τε ἕως ἂν ἀποπτῶσιν οἱ νεοττοί ·
εἶτα καὶ αὐτὸς ἐξίπταται .
ἐστὶ δὲ τὸ ζῷον κακόηθες καὶ πανοῦργον , ἔτι δὲ ἀφροδισιαστικόν .
διὸ καὶ τὰ ᾠὰ τῆς θηλείας συντρίβει , ἵνα ἀπολαύῃ τῶν ἀφροδισίων .
ὅθεν ἡ θήλεια γιγνώσκουσα ἀποδιδράσκουσα τίκτει .
τὰ αὐτὰ ἱστορεῖ καὶ Καλλίμαχος ἐν τῷ περὶ ὀρνέων   .
μάχονται δὲ καὶ οἱ χῆροι αὐτῶν πρὸς ἀλλήλους καὶ ὁ ἡττηθεὶς ὀχεύεται ὑπὸ τοῦ νικήσαντος .
ἀριστοτέλης δέ φησιν   ὅτι τὸν ἡττηθέντα πάντες ἐν μέρει ὀχεύουσιν .
ὀχεύουσι δὲ καὶ οἱ τιθασοὶ τοὺς ἀγρίους .
ἐπειδὰν δὲ κρατηθῇ τις ὑπὸ τοῦ δευτέρου , οὗτος λάθρᾳ ὀχεύεται ὑπὸ τοῦ κρατιστεύσαντος .
γίνεται δὲ τοῦτο κατά τινα ὥραν τοῦ ἔτους , ὡς καὶ ὁ Μύνδιός φησιν Ἀλέξανδρος .
νεοττεύουσι δὲ ἐπὶ γῆς οἱ ἄρρενες καὶ αἱ θήλειαι , διελόμενοι ἕκαστοι οἶκον .
ἐπὶ δὲ τὸν θηρεύοντα πέρδικα ὠθεῖται ὁ τῶν ἀγρίων ἡγεμὼν μαχούμενος ·
ἁλόντος δὲ τούτου ἕτερος ἔρχεται μαχούμενος .
καὶ ὁπόταν μὲν ἄρρην ᾖ ὁθηρεύων , τοῦτο ποιεῖ ·
ὅταν δὲ θήλεια ᾖ ἡ θηρεύουσα , ᾄδει ἕως ἂν ἀπαντήσῃ ὁ ἡγεμὼν αὐτῇ ·
καὶ οἱ ἄλλοι ἀθροισθέντες ἀποδιώκουσιν ἀπὸ τῆς θηλείας , ὅτι ἐκείνῃ , ἀλλ οὐχ ἑαυτοῖς προσέχει .
ὅθεν πολλάκις διὰ ταῦτα σιγῇ προσέρχεται , ὅπως μὴ ἄλλος ἀκούσας τῆς φωνῆς ἔλθῃ μαχούμενος αὐτῷ .
ἐνίοτε δὲ ἡ θήλεια τὸν ἄρρενα προσιόντα κατασιγάζει .
πολλάκις τε ἐπῳάζουσα ἐξίσταται , ὅταν προσερχόμενον ἐπαισθάνηται τὸν ἄρρενα τῇ θηρευούσῃ , ὑπομένει τε ὀχευθῆναι , ἵνα αὐτὸν ἀποσπάσῃ τῆς θηρευούσης .
ἐπὶ τοσοῦτον δ ἐπτόηνται περὶ τὴν ὀχείαν οἱ πέρδικες καὶ οἱ ὄρτυγες ὡς εἰς τοὺς θηρεύοντας ἐμπίπτειν καθίζοντας ἐπὶ τῶν κεφαλῶν .
φασὶ δὲ καὶ τοὺς ἀγομένους θήλεις πέρδικας ἐπὶ θήραν , ὁπόταν ἴδωσιν ἢ ὄσφρωνται τῶν ἀρρένων κατ ἄνεμον στάντων ἢ περιπετομένων , ἐγκύους γίγνεσθαι , τινὲς δὲ καὶ παραυτίκα τίκτειν .
πέτονταί τε περὶ τὸν τῆς ὀχείας καιρὸν χάσκοντες καὶ τὴν γλῶσσαν ἔξω ἔχοντες οἵ τε θήλεις καὶ οἱ ἄρρενες .
κλέαρχος δ ἐν τῷ περὶ τοῦ Πανικοῦ    οἱ στρουθοί , φησί  χοἰ πέρδικες , ἔτι δὲ οἱ ἀλεκτρυόνες καὶ οἱ ὄρτυγες προΐενται τὴν γονὴν οὐ μόνον ἰδόντες τὰς θηλείας , ἀλλὰ κ ἂν ἀκούσωσιν αὐτῶν τὴν φωνήν .
τούτου δὲ αἴτιον ἡ τῇ ψυχῇ γινομένη φαντασία περὶ τῶν πλησιασμῶν .
φανερώτατον δὲ γίνεται περὶ τὰς ὀχείας , ὅταν ἐξ ἐναντίας αὐτοῖς θῇς κάτοπτρον ·
προστρέχοντες γὰρ διὰ τὴν ἔμφασιν ἁλίσκονταί τε καὶ προΐενται τὸ σπέρμα , πλὴν τῶν ἀλεκτρυόνων .
τούτους δ ἡ τῆς ἐμφάσεως αἴσθησις εἰς μάχην προάγεται μόνον .
ταῦτα μὲν ὁ Κλέαρχος .
καλοῦνται δ οἱ πέρδικες ὑπ ἐνίων κακκάβαι , ὡς καὶ ὑπ Ἀλκμᾶνος λέγοντος οὕτως   ·