Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
αἱ Ῥοδιακαὶ χυτρίδες γίνονται σμύρνης , σχοίνου , ἀνήθου , κρόκου , βαλσάμου , ἀμώμου , κινναμώμου συνεψηθέντων ·
ἀφ ὧν τὸ γινόμενον τῷ οἴνῳ παραχυθὲν οὕτω τὰσ μέθας ἵστησιν ὥστε καὶ τῶν ἀφροδισίων παραλύειν τὰ πνεύματα πέττον .
οὐ δεῖ οὖν ἡμᾶς ἐκμανῶς πίνειν ἀποβλέποντας εἰς τὸ πλῆθος τῶν καλῶν τούτων καὶ παντοδαπῶν κατὰ τὰς τέχνας ἐκπωμάτων .
τὴν δὲ μανίαν τοὺς πολλούς φησιν ὁ Χρύσιππος ἐν τῇ Εἰσαγωγικῇ περὶ ἀγαθῶν καὶ κακῶν Πραγματείᾳ τοῖς πλείστοις προσάπτειν .
καλεῖσθαι γοῦν τὴν μὲν γυναικομανίαν , τὴν δ ὀρτυγομανίαν .
τινὲς δὲ καὶ δοξομανεῖς καλοῦσι τοὺς φιλοδόξους , καθάπερ τοὺς φιλογύνας γυναικομανεῖς καὶ τοὺς φιλόρνιθας ὀρνιθομανεῖς , τὸ αὐτὸ σημαινόντων τῶν ὀνομάτων τούτων .
ὥστε καὶ τὰ λοιπὰ μὴ ἀλλοτρίως καλεῖσθαι τὸν τρόπον τοῦτον .
καὶ γὰρ ὁ φίλοψος καὶ ὁ ὀψοφάγος οἷον ὀψομανής ἐστι καὶ ὁ φίλοινος οἰνομανὴς καὶ ὡσαύτως ἐπὶ τῶν ὁμοίων , οὐκ ἀλλοτρίως τῆς μανίας κειμένης ἐπ αὐτοῖς ὡς ἁμαρτάνουσι μανικῶς καὶ τῆς ἀληθείας ἐπὶ πλεῖστον ἀπαρτωμένοις .
ἡμεῖς οὖν , ὡς καὶ παρ Ἀθηναίοις ἐγίνετο , ἅμα ἀκροώμενοι τῶν γελωτοποιῶν τούτων καὶ μίμων , ἔτι δὲ τῶν ἄλλων τεχνιτῶν ὑποπίνωμεν .
λέγει δὲ περὶ τούτων ὁ Φιλόχορος οὑτωσί   ·
Ἀθηναῖοι τοῖς Διονυσιακοῖς ἀγῶσι τὸ μὲν πρῶτον ἠριστηκότες καὶ πεπωκότες ἐβάδιζον ἐπὶ τὴν θέαν καὶ ἐστεφανωμένοι ἐθεώρουν , παρὰ δὲ τὸν ἀγῶνα πάντα οἶνος αὐτοῖς ᾠνοχοεῖτο καὶ τραγήματα παρεφέρετο , καὶ τοῖς χοροῖς εἰσιοῦσιν ἐνέχεον πίνειν καὶ διηγωνισμένοις ὅτ ἐξεπορεύοντο ἐνέχεον πάλιν ·
μαρτυρεῖν δὲ τούτοις καὶ Φερεκράτη τὸν κωμικόν   , ὅτι μέχρι τῆς καθ ἑαυτὸν ἡλικίας οὐκ ἀσίτους εἶναι τοὺς θεωροῦντας .
φανόδημος δὲ   πρὸς τῷ ἱερῷ φησι τοῦ ἐν Λίμναις Διονύσου τὸ γλεῦκος φέροντας τοὺς Ἀθηναίους ἐκ τῶν πίθων τῷ θεῷ κιρνάναι , εἶτ αὐτοὺς προσφέρεσθαι ·
ὅθεν καὶ Λιμναῖον κληθῆναι τὸν Διόνυσον , ὅτι μιχθὲν τὸ γλεῦκος τῷ ὕδατι τότε πρῶτον ἐπόθη κεκραμένον .
διόπερ ὀνομασθῆναι τὰς Νύμφας καὶ τιθήνας τοῦ Διονύσου , ὅτι τὸν οἶνον αὐξάνει τὸ ὕδωρ κιρνάμενον .
ἡσθέντες οὖν τῇ κράσει ἐν ᾠδαῖς ἔμελπον τὸν Διόνυσον , χορεύοντες καὶ ἀνακαλοῦντες Εὔαν τε καὶ Διθύραμβον καὶ Βακχευτὰν καὶ Βρόμιον .
καὶ Θεόφραστος δ ἐν τῷ περὶ Μέθης   φησὶν ὅτι  τοῦ Διονύσου τροφοὶ αἱ Νύμφαι κατ ἀλήθειαν .
αἱ γὰρ ἄμπελοι πλεῖστον ὑγρὸν χέουσι τεμνόμεναι καὶ κατὰ φύσιν δακρύουσι .
διόπερ καὶ Εὐριπίδης ἕνα τῶν τοῦ Ἡλίου ἵππων φησὶν εἶναι   Βακχίου φιλανθέμου Αἴθοπα πεπαίνοντ  ὀρχάτους ὀπωρινούς ·
ἐξ οὗ βροτοὶ καλοῦσιν οἶνον αἴθοπα .
καὶ Ὀδυσσεὺς ὤπασεν μελιηδέα οἶνον ἐρυθρόν , ἓν δέπας ἐμπλήσας , ὕδατος δ ἀνὰ εἴκοσι μέτρα χεῦ ·
ὀδμὴ δ ἡδεῖα ἀπὸ κρητῆρος ὀδώδει .
τιμόθεος δ ἐν Κύκλωπι   ·
ἔγχευε δ ἓν μὲν δέπας κίσσινον μελαίνας σταγόνος ἀμβρότας ἀφρῷ βρυάζον ·
εἴκοσιν δὲ μέτρ ἐνέχευ , ἀναμίσγων αἷμα Βακχίου νεορρύτοισι δακρύοισι Νυμφᾶν .
οἶδα δέ τινας , ἄνδρες θιασῶται , καὶ μέγα φρονήσαντας οὐχ οὕτως ἐπὶ πλούτῳ ὡς ἐπὶ τῷ κεκτῆσθαι πολλὰ ἐκπώματα ἀργυρᾶ τε καὶ χρυσᾶ .
ὧν εἷς ἐστι καὶ Πυθέας ὁ Ἀρκὰς ἐκ Φιαλείας , ὃς καὶ ἀποθνῄσκων οὐκ ὤκνησεν ὑποθέσθαι τοῖς οἰκείοις ἐπιγράψαι αὐτοῦ τῷ μνήματι τάδε ·
πυθέα μνῆμα τόδ ἔστ , ἀγαθοῦ καὶ σώφρονος ἀνδρός , ὃς κυλίκων ἔσχεν πλῆθος ἀπειρέσιον ἀργυρέων χρυσοῦ τε καὶ ἠλέκτροιο φαεινοῦ , τῶν προτέρων πάντων πλείονα πασάμενος .
τοῦτο δ ἱστορεῖ Ἁρμόδιος ὁ Λεπρεάτης ἐν τῷ περὶ τῶν κατὰ Φιγάλειαν Νομίμων   .
ξενοφῶν δ ἐν ὀγδόῳ Παιδείας περὶ Περσῶν λέγων γράφει καὶ ταῦτα   ·
καὶ μὴν ἐκπώματα ἢν μὲν ὡς πλεῖστα ἔχωσιν , τούτῳ καλλωπίζονται ·
ἢν δ ἐξ ἀδίκων φανερῶς ᾖ μεμηχανημένα , οὐδὲν τούτῳ αἰσχύνονται .
πολὺ γὰρ ηὔξηται ἐν αὐτοῖς ἡ ἀδικία τε καὶ αἰσχροκέρδεια .
ὁ δὲ Οἰδίπους τοῖς υἱοῖς κατηράσατο , ὡς ὁ τὴν κυκλικὴν Θηβαίδα πεποιηκώς φησιν , ὅτι αὐτῷ παρέθηκαν ἔκπωμα ὃ ἀπηγορεύκει , λέγων οὕτως   ·
αὐτὰρ ὁ διογενὴς ἥρως ξανθὸς Πολυνείκης πρῶτα μὲν Οἰδιπόδῃ καλὴν παρέθηκε τράπεζαν ἀργυρέην Κάδμοιο θεόφρονος ·
αὐτὰρ ἔπειτα χρύσεον ἔμπλησεν καλὸν δέπας ἡδέος οἴνου .
αὐτὰρ ὅ γ ὡς φράσθη παρακείμενα πατρὸς ἑοῖο τιμήεντα γέρα , μέγα οἳ κακὸν ἔμπεσε θυμῷ , αἶψα δὲ παισὶν ἑοῖσι μετ ἀμφοτέροισιν ἐπαρὰς ἀργαλέας ἠρᾶτο  θεῶν δ οὐ λάνθαν  Ἐρινύν  , ὡς οὔ οἱ πατρώι  ἐνηέι ἐν φιλότητι δάσσαιντ , ἀμφοτέροισι δ αἰεὶ πόλεμοί τε μάχαι τε . . .
καικίλιος δὲ ὁ ῥήτωρ ὁ ἀπὸ Καλῆς ἀκτῆς ἐν τῷ περὶ Ἱστορίας   Ἀγαθοκλέα φησὶ τὸν τύραννον ἐκπώματα χρυσᾶ ἐπιδεικνύντα τοῖς ἑταίροις φάσκειν , ἐξ ὧν ἐκεράμευσε κατεσκευακέναι ταῦτα .
ὁ δὲ παρὰ Σοφοκλεῖ ἐν τοῖς Λαρισαίοις Ἀκρίσιος καὶ αὐτὸς ἐκπώματα ὅσα πλεῖστα εἶχεν , ὥς φησιν ὁ τραγικός   ·
πολὺν δ ἀγῶνα παγξενεὶ κηρύσσεται , χαλκηλάτους λέβητας ἐκτιθεὶς φέρειν καὶ κοῖλα χρυσόκολλα καὶ πανάργυρα ἐκπώματ , εἰς ἀριθμὸν ἑξήκοντα δίς .
ποσειδώνιος δ ἐν ιϚʹ τῶν Ἱστοριῶν   Λυσίμαχόν φησι τὸν Βαβυλώνιον , καλέσαντα ἐπὶ δεῖπνον Ἵμερον τὸν τυραννήσαντα οὐ μόνον Βαβυλωνίων ἀλλὰ καὶ Σελευκέων μετὰ τριακοσίων , μετὰ τὸ τὰς τραπέζας ἀρθῆναι τετράμνουν ἑκάστῳ τῶν τριακοσίων ἔκπωμα δοῦναι ἀργυροῦν , καὶ σπονδοποιησάμενον προπιεῖν ἅμα πᾶσιν ·
καὶ ἀποφέρεσθαι ἔδωκε τὰ ποτήρια .
ἀντικλείδης δ ὁ Ἀθηναῖος ἐν τῷ ιϚʹ Νόστων   περὶ Γρᾶ διηγούμενος τοῦ τὴν ἀποικίαν εἰς Λέσβον στείλαντος σὺν ἄλλοις βασιλεῦσι , καὶ ὅτι χρησμὸς ἦν αὐτοῖς δηλώσας καθεῖναι διαπλέοντας τῷ Ποσειδῶνι εἰς τὸ πέλαγος παρθένον , γράφει καὶ ταῦτα ·
μυθολογοῦσι δὲ τῶν ἐν Μηθύμνῃ τινὲς περὶ τῆς ἀφεθείσης εἰς τὴν θάλασσαν παρθένου καὶ φασὶν ἐρασθέντα αὐτῆς τῶν ἡγεμόνων τινά , ᾧ ἦν τ οὔνομα Ἔναλος , ἐκκολυμβῆσαι βουλόμενον ἀνασῶσαι τὴν παιδίσκην .
τότε μὲν οὖν ὑπὸ κύματος αὐτοὺς ἀμφοτέρους κρυφθέντας ἀφανεῖς γενέσθαι , χρόνῳ δ ὕστερον ἤδη τῆς Μηθύμνης οἰκουμένης παραγενέσθαι τὸν Ἔναλον καὶ διηγεῖσθαι τὸν τρόπον , καὶ ὅτι ἡ μὲν παρθένος παρὰ ταῖς Νηρῇσι διέτριβεν , αὐτὸς δὲ τὰς τοῦ Ποσειδῶνος ἔβοσκεν ἵππους ·
καί ποτε κύματος ἐπιφερομένου μεγάλου συγκολυμβήσαντα αὐτὸν ἐκβῆναι ἔχοντα κύπελλον χρυσοῦ οὕτω θαυμασίου ὡς τὸν παρ αὐτοῖς αὐτῷ παραβαλλόμενον οὐδὲν διάφορον εἶναι χαλκοῦ .
τιμιώτατον δ ἦν πάλαι τὸ τῶν ἐκπωμάτων κτῆμα .
ἀχιλλεὺς οὖν ὡς ἐξαίρετόν τι εἶχεν ἀνάθημα δέπας ,  οὐδέ τις ἄλλος οὔ τ ἀνδρῶν πίνεσκεν ἀπ αὐτοῦ οὔ τε τεῳ σπένδεσκε θεῶν , ὅτε μὴ Διί   .
καὶ ὁ Πρίαμος δὲ τὸν υἱὸν λυτρούμενος τοῖς ἐπισημοτάτοις κειμηλίοις καὶ δέπας δίδωσι περικαλλές   .
αὐτός γε μὴν ὁ Ζεὺς τῆς Ἡρακλέους γενέσεως ἄξιον ἡγεῖται δῶρον Ἀλκμήνῃ δοθῆναι ποτήριον , ὅπερ Ἀμφιτρύωνι εἰκασθεὶς δίδωσιν , ἃ δ ὑποδεξαμένα θαήσατο χρύσεον αἶψα .
τὸν δὲ Ἥλιον ὁ Στησίχορος   ποτηρίῳ διαπλεῖν φησι τὸν ὠκεανόν , ᾧ καὶ τὸν Ἡρακλέα περαιωθῆναι ἐπὶ τὰς Γηρυόνου βόας ὁρμῶντα .
οἴδαμεν δὲ καὶ τὸ Βαθυκλέους τοῦ Ἀρκάδος ποτήριον , ὃ σοφίας ἆθλον ὁ Βαθυκλῆς τῷ κριθέντι ἀρίστῳ τῶν καλουμένων ζʹ σοφῶν ἀπέλιπε .
τὸ δὲ Νέστορος ποτήριον πολλοὶ καὶ κεραμεύουσι ·
πλεῖστοι γὰρ περὶ αὐτοῦ συνεγράψαντο .
καὶ θεοφιλὲς δὲ τὸ ποτήριον ·
χρυσέοις  γοῦν  δεπάεσσιν ἀλλήλους  δεξιοῦνται   .
ἐλευθέριον δέ , φησί , καὶ ἐμμελῶς ἐν οἴνῳ διάγειν , μὴ κωθωνιζόμενον μη δὲ Θρᾳκίῳ νόμῳ ἄμυστιν οἰνοποτεῖν , ἀλλὰ τῷ πόματι φάρμακον ὑγείας ἐγκιρνάναι τὸν λόγον .
ὅτι διὰ σπουδῆς εἶχον οἱ ἀρχαῖοι ἐγκόλαπτον ἱστορίαν ἔχειν ἐν ἐκπώμασιν .
ἐν ταύτῃ δὲ τῇ τέχνῃ εὐδοκίμησαν Κίμων καὶ Ἀθηνοκλῆς .
ἐχρῶντο δὲ καὶ λιθοκολλήτοις ἐκπώμασι .
μένανδρος δέ πού φησι   καὶ ποτήριον τορνευτὸν καὶ τορευτά .
ἄλλοι δὲ καὶ δὴ βακχίου παλαιγενοῦς ἀφρῷ σκιὰ καὶ χρυσοκόλλητον δέπας μεστὸν κύκλῳ χορεῦον ἕλκουσι γνάθοις ὁλκῆς ἀπαύστοις , παντελῶς ἐστραμμένον τ ἄνω κάτω δεικνύντες .
φησὶ πρός τινα Νικόμαχος   ·
ὦ χαῖρε χρυσόκλυστα καὶ χρυσοῦς ἐμῶν .
τὰ ποτήρι  ἂν ἴδῃς τὰ παρεσκευασμένα ·
ἅπαντα χρυσᾶ , Τρόφιμε , νὴ τὸν Οὐρανόν , ὑπερήφανα .
ἐγὼ μὲν ἐξέστην ἰδών .
κρατῆρες ἀργυροῖ , κάδοι μείζους ἐμοῦ . . .
ὅτι Παρμενίων συγκεφαλαιούμενος ἐν ταῖς πρὸς Ἀλέξανδρον Ἐπιστολαῖς τὰ Περσικὰ λάφυρα  ποτηρίων , φησί , χρυσῶν σταθμὸς τάλαντα Βαβυλώνια ογʹ , μναῖ νβʹ .
ποτηρίων λιθοκολλήτων σταθμὸς τάλαντα Βαβυλώνια νϚʹ , μναῖ λδʹ .
ἔθος δ ἦν πρότερον ἐν τῷ ποτηρίῳ ὕδωρ ἐμβάλλεσθαι , μεθ ὃ τὸν οἶνον .
ξενοφάνης   ·
οὐδέ κεν ἐν κύλικι πρότερον κεράσειέ τις οἶνον ἐγχέας , ἀλλ ὕδωρ καὶ καθύπερθε μέθυ .
φέρ  ὕδωρ , φέρ οἶνον , ὦ παῖ , φέρε δ ἀνθεμεῦντας ἡμῖν στεφάνους ἔνεικον , ὡς δὴ πρὸς Ἔρωτα πυκταλίζω .
πρὸ δὲ τούτων Ἡσίοδος   ·
κρήνης τ ἀενάου καὶ ἀπορρύτου , ἥτ ἀθόλωτος , τρὶς ὕδατος προχέειν , τὸ δὲ τέτρατον ἱέμεν οἴνου .
ἐπεὶ καὶ τὰ περὶ τὴν κρᾶσιν ἐναντίως εἶχε τὸ παλαιὸν τῷ νῦν παρ Ἕλλησιν ὑπάρχοντι .
οὐ γὰρ τὸ ὕδωρ ἐπὶ τὸν οἶνον ἐπέχεον , ἀλλ ἐπὶ τὸ ὕδωρ τὸν οἶνον , ὅπως ἐν τῷ πίνειν ὑδαρεστέρῳ χρῷντο τῷ ποτῷ καὶ τούτου ποιησάμενοι τὴν ἀπόλαυσιν ἧττον ὀρέγοιντο τοῦ λοιποῦ .
καὶ τὸ πλεῖστον δὲ εἰς τοὺς κοττάβους κατανήλισκον .
ἔνδοξοι δὲ τορευταὶ Ἀθηνοκλῆς , Κράτης , Στρατόνικος , Μυρμηκίδης ὁ Μιλήσιος , Καλλικράτης ὁ Λάκων καὶ Μῦς , οὗ εἴδομεν σκύφον Ἡρακλεωτικὸν τεχνικῶς ἔχοντα Ἰλίου ἐντετορευμένην πόρθησιν , ἔχοντα ἐπίγραμμα τόδε ·
γραμμαὶ Παρρασίοιο , τέχνα Μυός .
ἐμμὶ δὲ ἔργον Ἰλίου αἰπεινᾶς , ἃν ἕλον Αἰακίδαι .
ὅτι κλεινοὶ λέγονται παρὰ Κρησὶν οἱ ἐρώμενοι .
σπουδὴ δὲ αὐτοῖς παῖδας ἁρπάζειν ·
καὶ τοῖς καλοῖς παρ αὐτοῖς ἄδοξόν ἐστιν ἐραστοῦ μὴ τυχεῖν .
καλοῦνται δὲ οἱ ἁρπασθέντες παρασταθέντες .
διδόασι δὲ τῷ ἁρπασθέντι στολὴν καὶ βοῦν καὶ ποτήριον ·
ἣν καὶ πρεσβύτεροι γενόμενοι φέρουσιν , ἵνα δῆλοι ὦσι κλεινοὶ γενόμενοι .
ὁρᾷς δ , ὅταν πίνωσιν ἄνθρωποι , τότε πλουτοῦσι , διαπράττουσι , νικῶσιν δίκας , εὐδαιμονοῦσιν , ὠφελοῦσι τοὺς φίλους   .
αὔξει γὰρ καὶ τρέφει μεγαλύνει τε τὴν ψυχὴν ἡ ἐν τοῖς πότοις διατριβή , ἀναζωπυροῦσα καὶ ἀνεγείρουσα μετὰ φρονήσεως τὸν ἑκάστου νοῦν , ὥς φησιν ὁ Πίνδαρος   ·
ἁνίκ  ἀνθρώπων καματώδεες οἴχονται μέριμναι στηθέων ἔξω , πελάγει δ ἐν πολυχρύσοιο πλούτου πάντες ἴσᾳ νέομεν ψευδῆ πρὸς ἀκτάν ·
ὃς μὲν ἀχρήμων , ἀφνεὸς τότε , τοὶ δ αὖ πλουτέοντες . . .
εἶτ ἐπάγει ·
ἀέξονται φρένας ἀμπελίνοις τόξοις δαμέντες .
ΑγκΥλΗ ποτήριον πρὸς τὴν τῶν κοττάβων παιδιὰν χρήσιμον .
πιεῖν δὲ θάνατος οἶνον , ἂν ὕδωρ ἐπῇ .
ἀλλ  ἴσον ἴσῳ μάλιστ ἀκράτου δύο χοᾶς πίνουσ  ἀπ ἀγκύλης , ἐπονομάζουσ  ἅμα ἵησι λάταγας τῷ Κορινθίῳ πέει .
καὶ Βακχυλίδης   ·
εὖτε τὴν ἀπ ἀγκύλης ἵησι τοῖς νεανίαις , λευκὸν ἀντείνουσα πῆχυν .
ἐντεῦθεν ἐννοοῦμεν τοὺς παρ Αἰσχύλῳ   ἀγκυλητοὺς κοττάβους .
λέγονται δὲ καὶ δόρατα ἀγκυλητὰ καὶ μεσάγκυλα ἄλλα ·
ἀπὸ ἀγκύλης ἤτοι τῆς δεξιᾶς χειρός .
καὶ ἡ κύλιξ δὲ ἀγκύλη διὰ τὸ ἐπαγκυλοῦν τὴν δεξιὰν χεῖρα ἐν τῇ προέσει .
ἦν γὰρ τοῖς παλαιοῖς πεφροντισμένον καλῶς καὶ εὐσχημόνως κότταβον προίεσθαι .
καὶ οἱ πολλοὶ ἐπὶ τούτῳ μᾶλλον ἐφρόνουν μέγα ἢ ἐπὶ τῷ εὖ ἀκοντίζειν .
ὠνομάσθη οὖν ἀπὸ τοῦ τῆς χειρὸς σχηματισμοῦ , ὃν ποιούμενοι εὐρύθμως ἐρρίπτουν εἰς τὸ κοττάβιον .
καὶ οἴκους δὲ ἐπιτηδείους κατεσκεύαζον εἰς ταύτην τὴν παιδιάν .
ὅτι παρὰ Τιμαχίδᾳ ΑΙΑΚΙΣ ἡ κύλιξ καλεῖται .
ΑκΑτΟσ ποτήριον ἐοικὸς πλοίῳ .
ἐπικράτης   ·
κατάβαλλε τ ἀκάτια , τὰ κυμβία αἴρου τὰ μείζω , κ εὐθὺ τοῦ καρχησίου ἄνελκε τὴν γραῦν , τὴν νέαν δ ἐπουρίσας πλήρωσον , εὐτρεπῆ τε τὸν κοντὸν ποοῦ καὶ τοὺς κάλως ἔκλυε καὶ χάλα πόδα .
ΑΩτΟν παρὰ Κυπρίοις τὸ ἔκπωμα , ὡς Πάμφιλος .
φιλητᾶς δὲ   ποτήριον οὖς οὐκ ἔχον .
ΑΡΟκλΟν ἡ φιάλη παρὰ τῷ Κολοφωνίῳ Νικάνδρῳ   .
ΑλΕΙσΟν καὶ ΔΕΠΑΣ τὸ αὐτό .
ὅμηρος ἐν Ὀδυσσείᾳ περὶ Πεισιστράτου   ·
ἐν δ οἶνον ἔχευε χρυσείῳ δέπαι .
εἶτα παρακατιὼν τὸ αὐτό   ·
τούνεκα σοὶ δώσω χρύσειον ἄλεισον .
καὶ ἑξῆς τὸ αὐτὸ πάλιν   ·
δῶκε δὲ Τηλεμάχῳ καλὸν δέπας .
φησὶν οὖν Ἀσκληπιάδης ὁ Μυρλεανός ·
δοκεῖ μοι φιαλῶδες εἶναι τὸ δέπας ·
σπένδουσι γὰρ ἐν αὐτῷ .
λέγει γοῦν Ὅμηρος   δέπας , δι οὗ Διὶ μόνῳ σπένδεσκεν Ἀχιλλεύς .
καλεῖται δὲ δέπας ἤτοι ὅτι δίδοται πᾶσι τοῖς σπένδειν βουλομένοις εἴ τε καὶ τοῖς πίνειν , ἢ ὅτι δύο ὦπας εἶχε ·
ταῦτα δὲ ἂν εἴη τὰ ὦτα .
τὸ δὲ ἄλεισον ἤτοι ἀπὸ τοῦ ἄγαν λεῖον εἶναι ἢ ὅτι ἁλίζεται ἐν αὐτῷ τὸ ὑγρόν .
ὅτι δὲ δύο ὦτα εἶχε δῆλον ·
ἦτοι ὃ καλὸν ἄλεισον ἀναιρήσεσθαι ἔμελλε χρύσεον ἄμφωτον .
ἀμφικύπελλον δὲ λέγων αὐτὸ οὐδὲν ἄλλο σημαίνει ἢ ὅτι ἦν ἀμφίκυρτον .
σιληνὸς δὲ ἀμφικύπελλόν φησι τὸ μὴ ἔχον ὦτα .
ἄλλοι δὲ τὴν ἀμφὶ ἀντὶ τῆς περὶ εἶναι , ἵν ᾖ περίποτον , τὸ πανταχόθεν πίνειν ἐπιτήδειον .
παρθένιος δὲ διὰ τὸ περικεκυρτῶσθαι τὰ ὠτάρια ·
κυφὸν γὰρ εἶναι τὸ κυρτόν .
ἀνίκητος δὲ τὸ μὲν κύπελλόν φησι φιάλην εἶναι , τὸ δ ἀμφικύπελλον ὑπερφίαλον , τὸ ὑπερήφανον καὶ καλόν .
εἰ μὴ ἄρα τὸ ποικίλον τῇ κατασκευῇ ἄλεισον θέλει τις ἀκούειν , ἔξω λειότητος ὄν .
πείσανδρος δέ φησιν   Ἡρακλέα Τελαμῶνι τῆς ἐπὶ Ἴλιον στρατείας ἀριστεῖον ἄλεισον δοῦναι .
ὅτι ἐστὶ ποτήριον ΑΜΑΛΘΕΙΑΣ ΚΕΡΑΣ καὶ ΕΝΙΑΥΤΟΣ καλούμενον .
ΑμφΩξΙσ ξύλινον ποτήριον , ᾧ χρῆσθαι τοὺς ἀγροίκους Φιλητᾶς φησι   , ἀμέλγοντας εἰς αὐτὸ καὶ οὕτως πίνοντας .
ΑμΥστΙσ .
καλεῖται μὲν οὕτω πόσις τις , ἣν ἔστιν ἀπνευστὶ πίνειν μὴ μύσαντα .
καλοῦσι δ οὕτω καὶ τὰ ποτήρια , ἀφ ὧν ἔστι πιεῖν εὐμαρῶς .
καὶ τὸ ῥῆμα δὲ ἐξημύστισε φασί , τὸ ἐφ ἓν πνεῦμα πιεῖν , ὡς ὁ κωμικὸς Πλάτων   ·
λύσας δὲ ἀργὴν στάμνον εὐώδους ποτοῦ ἵησιν εὐθὺς κύλικος εἰς κοῖλον κύτος ·
ἔπειτ  ἄκρατον κοὐ τεταργανωμένον ἔπινε κ ἀξημύστισεν .
ἔπινον δὲ τὴν ἄμυστιν μετὰ μέλους , μεμετρημένον πρὸς ὠκύτητα χρόνου .
ὡς Ἀμειψίας   ·
αὔλει μοι μέλος ·
σὺ δ ᾆδε πρὸς τήνδ , ἐκπίομαι δ ἐγὼ τέως .
αὔλει σύ , καὶ σὺ τὴν ἄμυστιν λάμβανε . Β. οὐ χρὴ πόλλ ἔχειν θνητὸν ἄνθρωπον , ἀλλ  ἐρᾶν καὶ κατεσθίειν ·
σὺ δὲ κάρτα φείδῃ .
ΑντΙγΟνΙσ ἔκπωμα ἀπὸ τοῦ βασιλέως Ἀντιγόνου , ὡς ἀπὸ Σελεύκου ΣΕΛΕΥΚΙΣ καὶ ἀπὸ Προυσίου ΠΡΟΥΣΙΑΣ .
ΑνΑφΑΙΑ ἡ θερμοποτὶς παρὰ Κρησίν .
ΑΡΥβΑλλΟσ ποτήριον κάτωθεν εὐρύτερον , ἄνω δὲ συνηγμένον , ὡς τὰ συσπαστὰ βαλάντια , ἃ καὶ αὐτὰ διὰ τὴν ὁμοιότητα ἀρυβάλλους τινὲς καλοῦσιν .
κατασπένδειν κατὰ τῆς κεφαλῆς ἀρυβάλλῳ ἀμβροσίαν .
οὐ πόρρω δέ ἐστι τοῦ ἀρυστίχου ὁ ἀρύβαλλος , ἀπὸ τοῦ ἀρύτειν καὶ βάλλειν .
λέγουσι δὲ καὶ πρόχουν ἄρυστιν .
κακῶς σὺ πρὸς θεῶν ὀλουμένη , ἣ τὰς ἀρύστεις ὧδ ἔχουσ  ἐκώμασας .
ἐστὶ δὲ καὶ πόλις Ἰώνων Ἄρυστις .
ΑΡγΥΡΙσ εἶδος ποτηρίου , οὐ μόνον ἐξ ἀργύρου .
καὶ πίνειν ἐξ ἀργυρίδων χρυσῶν .
βΑτΙΑκΙΟν , λαβρώνιος , τραγέλαφος , πρίστις , ποτηρίων ὀνόματα .
περσικὴ δὲ φιάλη ἡ βατιάκη .
ἀλεξάνδρου δὲ τοῦ βασιλέως ἐν ταῖς Ἐπιστολαῖς ταῖς πρὸς τοὺς ἐν τῇ Ἀσίᾳ σατράπας φέρεταί τις ἐπιστολὴ ἐν ᾗ ταῦτα γέγραπται ·
βατιάκαι ἀργυραῖ κατάχρυσοι τρεῖς .
κόνδυα ἀργυρᾶ ροϚʹ ·
τούτων ἐπίχρυσα λγʹ .
τισιγίτης ἀργυροῦς εἷς .
μύστροι ἀργυροῖ κατάχρυσοι λβʹ .
λαγυνοθήκη ἀργυρᾶ μία .
οἰνοφόρον βαρβαρικὸν ἀργυροῦν ποικίλον ἕν .
ἄλλα ποτήρια παντοδαπὰ μικρὰ κθʹ , ῥυτὰ καὶ βατιάκαι Λυκιουργεῖς ἐπίχρυσοι καὶ θυμιατήρια καὶ τρυβλία .
βΗσσΑ ποτήριον παρ Ἀλεξανδρεῦσι πλατύτερον ἐκ τῶν κάτω μερῶν , ἐστενωμένον ἄνωθεν .
βΑΥκΑλΙσ .
ἐν Ἀλεξανδρείᾳ καὶ αὕτη , ὡς Σώπατρος ὁ παρῳδός ·
βαυκαλὶς ἡ τετράκυκλος .
καὶ πάλιν νᾶμα μελισσῶν ἡδὺ μὲν ὄρθρου καταβαυκαλίσαι τοῖς ὑπὸ πολλῆς κραιπαλοβόσκου δίψης κατόχοις .
κατασκευάζουσι δέ , φησίν , οἱ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ τὴν ὕαλον μεταρρυθμίζοντες πολλαῖς καὶ ποικίλαις ἰδέαις ποτηρίων , παντὸς τοῦ πανταχόθεν κατακομιζομένου κεράμου τὴν ἰδέαν μιμούμενοι .
λύσιππον τὸν ἀνδριαντοποιόν φασι Κασάνδρῳ χαριζόμενον , ὅτε συνῴκισε τὴν Κασάνδρειαν , φιλοδοξοῦντι καὶ βουλομένῳ ἴδιόν τινα εὑρέσθαι κέραμον διὰ τὸ πολὺν ἐξάγεσθαι τὸν Μενδαῖον οἶνον ἐκ τῆς πόλεως , φιλοτιμηθῆναι καὶ πολλὰ καὶ παντοδαπὰ γένη παραθέμενον κεραμίων ἐξ ἑκάστου ἀποπλασάμενον ἴδιον ποιῆσαι πλάσμα .
βΙκΟσ .
Κῦρος ἔπεμπε βίκους οἴνου ἡμιδεεῖς .
ἐστὶ δὲ φιαλῶδες ποτήριον κατὰ τὸν Παριανὸν Πολυδεύκην .
βΟμβΥλΙΟσ , θηρίκλειον Ῥοδιακόν , οὗ περὶ τῆς ἰδέας Σωκράτης φησίν ·
οἱ μὲν ἐκ φιάλης πίνοντες ὅσον θέλουσι τάχιστ ἀπαλλαγήσονται , οἱ δ ἐκ βομβυλιοῦ κατὰ μικρὸν στάζοντος . . .
ἐστὶ δὲ καὶ ζῷόν τι .
βΡΟμΙΑδΕσ , ἔκπωμα ὅμοιον τοῖς μακροτέροις τῶν σκύφων .
γΡΑμμΑτΙκΟν ΕΚΠΩΜΑ τὸ γράμματα ἔχον ἐγκεχαραγμένα .
τὴν ὄψιν εἴπω τοῦ ποτηρίου γέ σοι πρώτιστον .
ἦν γὰρ στρογγύλον , μικρὸν πάνυ , παλαιόν , ὦτα συντεθλασμένον σφόδρα , ἔχον κύκλῳ τε γράμματ . Β. ἆρά γ ἕνδεκα χρυσᾶ  Διὸς σωτῆρος  ; Α. οὐκ ἄλλου μὲν οὖν .
τοιοῦτον εἴδομεν ποτήριον γραμματικὸν ἀνακείμενον ἐν Καπύῃ τῆς Καμπανίας τῇ Ἀρτέμιδι , ἀργυροῦν , ἐκ τῶν Ὁμηρικῶν ἐπῶν κατεσκευασμένον καὶ ἐντετυπωμένα ἔχον τὰ ἔπη χρυσοῖς γράμμασιν , ὡς τὸ Νέστορος ὄν .
ἀχαιὸς δ ὁ τραγικὸς ἐν Ὀμφάλῃ καὶ αὐτὸς περὶ γραμματικοῦ ποτηρίου ποιεῖ τοὺς Σατύρους τάδε λέγοντας   ·
ὁ δὲ σκύφος με τοῦ θεοῦ καλεῖ πάλαι τὸ γράμμα φαίνων , δέλτ , ἰῶτα καὶ τρίτον οὖ , νῦ τό τ ὖ πάρεστι , κ οὐκ ἀπουσίαν ἐκ τ οὐπέκεινα σὰν τό τ οὖ κηρύσσετον .
ἐν τούτοις λείπει τὸ ὖ στοιχεῖον , ἐπεὶ πάντες οἱ ἀρχαῖοι τῷ οὖ ἀπεχρῶντο οὐ μόνον ἐφ ἧς νῦν τάττεται δυνάμεως , ἀλλὰ καὶ ὅτε τὴν δίφθογγον ἔδει σημαίνειν διὰ τοῦ οὖ μόνου γράφουσι .
παραπλησίως δὲ καὶ τὸ εἶ γράφουσιν καὶ ὅταν καθ αὑτὸ μόνον ἐκφωνῆται καὶ ὅταν συζευγνυμένου τοῦ ἰῶτα .
κ ἀν τοῖς προκειμένοις οὖν οἱ Σάτυροι τοῦ Διονύσου τὴν τελευταίαν συλλαβὴν διὰ τοῦ οὖ μόνου ὡς βραχέος ἐγκεχαραγμένου ἐδήλωσαν ὅτι συνυπακούεσθαι δεῖ καὶ τὸ ὖ , ἵν ᾖ Διονύσου .
τὸ δὲ σὰν ἀντὶ τοῦ σίγμα Δωρικῶς εἰρήκασιν .
οἱ γὰρ μουσικοί , καθάπερ πολλάκις Ἀριστόξενός φησι , τὸ σίγμα λέγειν παρῃτοῦντο διὰ τὸ σκληρόστομον εἶναι καὶ ἀνεπιτήδειον αὐλῷ ·
τὸ δὲ ῥῶ διὰ τὸ εὔκολον πολλάκις παραλαμβάνουσι .
καὶ τοὺς ἵππους τοὺς τὸ Σ ἐγκεχαραγμένον ἔχοντας σαμφόρας καλοῦσιν .
ἀριστοφάνης Νεφέλαις   ·
οὔτ  αὐτὸς οὔ θ ὁ ζύγιος οὔ θ ὁ σαμφόρας .
καὶ Πίνδαρος δέ φησι   .
πρὶν μὲν ἧρπε σχοινοτένειά τ ἀοιδὰ καὶ τὸ σὰν κίβδηλον ἀπὸ στομάτων .
μνημονεύει δὲ τοῦ γραμματικοῦ ἐκπώματος ὡς οὕτως καλουμένου Εὔβουλος ἐν Νεοττίδι οὕτως   ·
μισῶ κάκιστον γραμματικὸν ἔκπωμ ἀεί .
ἀτὰρ ὡς ὅμοιον οὑμὸς υἱὸς ᾤχετο ἔχων φιάλιον τῷδε . Β. πολλὰ γίνεται ὅμοια .
γΥΑλΑσ .
φιλητᾶς ἐν Ἀτάκτοις   Μεγαρέας οὕτω φησὶ καλεῖν τὰ ποτήρια , γυάλας .
παρθένιος δ ὁ τοῦ Διονυσίου ἐν αʹ περὶ τῶν παρὰ τοῖς ἱστορικοῖς Λέξεων ζητουμένων φησί ·
γυάλας ποτηρίου εἶδος , ὡς Μαρσύας γράφει ὁ ἱερεὺς τοῦ Ἡρακλέους οὕτως   ·
ὅταν εἰσίῃ ὁ βασιλεὺς εἰς τὴν πόλιν , ὑπαντᾶν οἴνου πλήρη γυάλαν ἔχοντά τινα , τὸν δὲ λαβόντα σπένδειν  .
δΕΙνΟσ .
διονύσιος ὁ Σινωπεὺς ἐν Σῳζούσῃ καταλέγων ὀνόματα ποτηρίων μνημονεύει καὶ τούτου λέγων οὕτως   ·
ὅσα δ ἐστὶν εἴδη θηρικλείων τῶν καλῶν , γύναι δικότυλοι , τρικότυλοι , δεῖνος μέγας χωρῶν μετρητήν , κυμβίον , σκύφοι , ῥυτά · Β. ποτήρι  ἡ γραῦς , ἄλλο δ οὐ δὲ ἓν βλέπει .
κλεάνθης δ ὁ φιλόσοφος ἐν τῷ περὶ Μεταλήψεως ἀπὸ τῶν κατασκευασάντων φησὶν ὀνομασθῆναι τήν τε Θηρίκλειον κύλικα καὶ τὴν Δεινιάδα .
σέλευκος δ εἰπὼν ἐκπώματος εἶναι γένος τὸν δεῖνον παρατίθεται Στράττιδος ἐκ Μηδείας   ·
οἶσθ  ᾧ προσέοικεν , ὦ Κρέων , τὸ βρέγμα σου ;
ἐγᾦδα ·
δείνῳ περὶ κάτω τετραμμένῳ .
ἀρχέδικος δ ἐν Διαμαρτάνοντι παράγων οἰκέτην τινὰ περὶ ἑταιρίδων διαλεγόμενόν φησι   ·
νικοστράτην τιν ἤγαγον πρῴην σφόδρα γρυπήν , Σκοτοδίνην ἐπικαλουμένην , ὅτι δεῖνόν ποτ ἦρεν ἀργυροῦν ἐν τῷ σκότῳ . Β. δεῖνον καὶ δεινόν , ὦ θεοί .
ἐστὶ καὶ γένος ὀρχήσεως , ὡς Ἀπολλοφάνης ἐν Δαλίδι   παρίστησιν ·
οὑτοσὶ δεῖνος τι δεινος καὶ καλαθίσκος οὑτοσί .
τελέσιλλα δὲ ἡ Ἀργεία   καὶ τὴν ἅλω καλεῖ δῖνον .
κυρηναῖοι δὲ τὸν ποδονιπτῆρα δεῖνον ὀνομάζουσιν , ὡς Φιλητᾶς φησιν ἐν Ἀτάκτοις   .
δΕπΑστΡΟν .
σιληνὸς καὶ Κλείταρχος ἐν Γλώσσαις παρὰ Κλειτορίοις τὰ ποτήρια καλεῖσθαι .
ἀντίμαχος δ ὁ Κολοφώνιος ἐν πέμπτῳ Θηβαίδος φησί   ·
πάντα μάλ ὅσσ  Ἄδρηστος ἐποιχομένους ἐκέλευσε ῥεξέμεν ·
ἐν μὲν ὕδωρ , ἐν δ ἀσκηθὲς μέλι χεῦαν ἀργυρέῳ κρητῆρι , περιφραδέως κερόωντες ·
νώμησαν δὲ δέπαστρα θοῶς βασιλεῦσιν Ἀχαιῶν ἐνσχερὼ ἑστηῶσι , καὶ ἐς λοιβὴν χέον εἶθαρ χρυσείῃ προχόῳ .
ἄλλοι δὲ κρητῆρα πανάργυρον ἠδὲ δέπαστρα οἰσόντων χρύσεια , τά τ ἐν μεγάροισιν ἐμοῖσι κείαται .
κ ἀν τοῖς ἑξῆς δέ φησι   ·
καὶ χρύσεια δέπαστρα καὶ ἀσκηθέος κελέβειον ἔμπλειον μέλιτος , τό ῥά οἱ προφερέστερον εἴη .
δΑκτΥλΩτΟν ἔκπωμα οὕτως καλούμενον παρὰ Ἴωνι ἐν Ἀγαμέμνονι   ·
οἴσῃ δὲ δῶρον ἄξιον δραμήματος ἔκπωμα δακτυλωτόν , ἄχραντον πυρί , Πελίου μὲν ἆθλον , Κάστορος δ ἔργον ποδῶν .
ἐπιγένης μὲν οὖν ἀκούει τὸ ἄμφωτον ποτήριον , εἰς ὃ οἷόν τε τοὺς δακτύλους διείρειν ἑκατέρωθεν ·
ἄλλοι δὲ τὸ ἐν κύκλῳ τύπους ἔχον οἷον δακτύλους , ἢ τὸ ἔχον ἐξοχὰς οἷα τὰ Σιδώνια ποτήρια , ἢ τὸ λεῖον .
ἄχραντον δὲ πυρὶ παρὰ τὸ Ὁμηρικόν   ·
ἄπυρον κατέθηκε λέβητα ,  τὸ ἐπιτήδειον εἰς ψυχρῶν ὑδάτων ὑποδοχὴν ἢ τὸ πρὸς ψυχροποσίαν εὔθετον .
τινὲς δὲ τὸ κέρας .
περὶ δὲ τὴν Μολοσσίδα οἱ βόες ὑπερφυῆ ἱστοροῦνται κέρατα ἔχειν ·
περὶ ὧν τῆς κατασκευῆς Θεόπομπος ἱστορεῖ   .
ἐξ ὧν πιθανὸν καὶ αὐτὸν ἐσχηκέναι .
πλησίον δὲ τῆς Μολοσσίας ἡ Ἰωλκός , ἐν ᾗ ὁ ἐπὶ Πελίᾳ ἀγὼν ἐτέθη .
βέλτιον δὲ λέγειν , φησὶν ὁ Δίδυμος ἐν τῷ τοῦ δράματος ἐξηγητικῷ   , ὅτι παρήκουσεν Ὁμήρου λέγοντος ·
πέμπτῳ δ ἀμφίθετον φιάλην ἀπύρωτον ἔθηκεν .
ἔδοξε γὰρ ἔκπωμα εἶναι ·
ἐστὶ δὲ χαλκίον ἐκπέταλον λεβητῶδες , ἐπιτηδείως ἔχον πρὸς ὑδάτων ψυχρῶν ὑποδοχάς .
δακτυλωτὸν δ οἷον κύκλῳ τὴν φιάλην κοιλότητας ἔχουσαν ἔνδοθεν οἷον δακτύλων , ἢ ἐπεὶ περιείληπται τοῖς τῶν πινόντων δακτύλοις .
τινὲς δὲ ἀπύρωτον φιάλην τὸ κέρας ·
οὐ γὰρ γίνεται διὰ πυρός .
λέγοι δ ἂν ἴσως κατὰ μεταφορὰν ἔκπωμα τὴν φιάλην .
φιλήμων δ ἐν τοῖς Ἀττικοῖς Ὀνόμασιν ἢ Γλώτταις προθεὶς καλπίς φησι ·
δακτυλωτὸν ἔκπωμα καὶ τὸ ἄμφωτον , εἰς ὅ ἐστιν οἷόν τε τοὺς δακτύλους ἑκατέρωθεν διείρειν .
οἳ δὲ τὸ ἔχον κύκλῳ δακτυλοειδεῖς τύπους τινάς .
ΕλΕφΑσ .
οὕτως ἐκαλεῖτο ποτήριόν τι , ὡς Δαμόξενός φησιν ἐν Αὑτὸν πενθοῦντι   ·
εἰ δ οὐχ ἱκανόν σοι , τὸν ἐλέφανθ ἥκει φέρων ὁ παῖς . Β. τί δ ἐστὶ τοῦτο , πρὸς θεῶν ; Α. ῥυτὸν δίκρουνον ἡλίκον τι τρεῖς χωρεῖν χοᾶς , Ἄλκωνος ἔργον .
πρ οὔπιεν δέ μοί ποτε ἐν Κυψέλοις Ἀδαῖος .
μνημονεύει τοῦ ποτηρίου τούτου καὶ Ἐπίνικος ἐν Ὑποβαλλομέναις , οὗ τὸ μαρτύριον παρέξομαι ἐν τῷ περὶ τοῦ ῥυτοῦ λόγῳ   .
ΕφΗβΟσ .
τὸ καλούμενον ποτήριον ἐμβασικοίταν οὕτως φησὶ καλεῖσθαι Φιλήμων ὁ Ἀθηναῖος ἐν τῷ περὶ Ἀττικῶν Ὀνομάτων ἢ Γλωσσῶν .
στέφανος δ ὁ κωμικὸς ἐν Φιλολάκωνί φησι   ·
τούτῳ προέπιεν ὁ βασιλεὺς κώμην τινά . Β. καινόν τι τοῦτο γέγονε νῦν ποτήριον ; Α. κώμη μὲν οὖν τίς ἐστι περὶ τὴν Θουρίαν . Β. εἰς τὰς Ῥοδιακὰς ὅλος ἀπηνέχθην ἐγὼ καὶ τοὺς ἐφήβους , Σωσία , τοὺς δυσχερεῖς .
ΗδΥπΟτΙδΕσ .
ταύτας φησὶν ὁ Σάμιος Λυγκεὺς Ῥοδίους ἀντιδημιουργήσασθαι πρὸς τὰς Ἀθήνησι θηρικλείους , Ἀθηναίων μὲν αὐτὰς τοῖς πλουσίοις διὰ τὰ βάρη χαλκευσαμένων τὸν ῥυθμὸν τοῦτον , Ῥοδίων δὲ διὰ τὴν ἐλαφρότητα τῶν ποτηρίων καὶ τοῖς πένησι τοῦ καλλωπισμοῦ τούτου μεταδιδόντων .
μνημονεύει δ αὐτῶν καὶ Ἐπιγένης ἐν Ἡρωίνῃ διὰ τούτων   ·
ψυκτῆρα , κύαθον , κυμβία , ῥυτὰ τέτταρα , ἡδυποτίδας τρεῖς , ἡθμὸν ἀργυροῦν .
σῆμος δ ἐν πέμπτῃ Δηλιάδος   ἀνακεῖσθαί φησιν ἐν Δήλῳ χρυσῆν ἡδυποτίδα Ἐχενίκης ἐπιχωρίας γυναικός , ἧς μνημονεύει καὶ ἐν τῇ ηʹ .
κρατῖνος δ ὁ νεώτερός φησι   ·
παρ  Ἀρχεφῶντος ἡδυποτίδας δώδεκα .
ΗΡΑκλΕΙΟν .
πείσανδρος ἐν δευτέρῳ Ἡρακλείας   τὸ δέπας ἐν ᾧ διέπλευσεν ὁ Ἡρακλῆς τὸν Ὠκεανὸν εἶναι μέν φησιν Ἡλίου , λαβεῖν δ αὐτὸ παρ Ὠκεανοῦ τὸν Ἡρακλέα .
μήποτε δὲ ἐπεὶ μεγάλοις ἔχαιρε ποτηρίοις ὁ ἥρως , διὰ τὸ μέγεθος παίζοντες οἱ ποιηταὶ καὶ συγγραφεῖς πλεῖν αὐτὸν ἐν ποτηρίῳ ἐμυθολόγησαν .
πανύασις δ ἐν πρώτῳ Ἡρακλείας   παρὰ Νηρέως φησὶ τὴν τοῦ Ἡλίου φιάλην κομίσασθαι τὸν Ἡρακλέα καὶ διαπλεῦσαι εἰς Ἐρύθειαν .
ὅτι δὲ εἷς ἦν ὁ Ἡρακλῆς τῶν πλεῖστον πινόντων προείπομεν .
ὅτι δὲ καὶ ὁ Ἥλιος ἐπὶ ποτηρίου διεκομίζετο ἐπὶ τὴν δύσιν Στησίχορος μὲν οὕτως φησίν   ·
ἆμος δ Ὑπεριονίδας δέπας ἐσκατέβαινε χρύσεον , ὄφρα δι Ὠκεανοῖο περάσας ἀφίκοιθ  ἱερᾶς ποτὶ βένθεα νυκτὸς ἐρεμνᾶς ποτὶ ματέρα κουριδίαν τ ἄλοχον πάιδάς τε φίλους , ὃ δ ἐς ἄλσος ἔβα δάφναισι κατάσκιον ποσὶν πάις Διός .
καὶ Ἀντίμαχος δ οὑτωσὶ λέγει   ·
τότε δὴ χρυσέῳ ἐν δέπαι Ἠέλιον πόμπευεν ἀγακλυμένη Ἐρύθεια .
καὶ Αἰσχύλος ἐν Ἡλιάσιν   ·
ἔνθ  ἐπὶ δυσμαῖς ισου πατρὸς Ἡφαιστοτευχὲς δέπας , ἐν τῷ διαβάλλει πολὺν οἰδματόεντα πόντου φέρει δρόμου πόρον οὐθεις , μελανίππου προφυγὼν ἱερᾶς νυκτὸς ἀμολγόν .
μίμνερμος δὲ Ναννοῖ ἐν εὐνῇ φησι χρυσῇ κατεσκευασμένῃ πρὸς τὴν χρείαν ταύτην ὑπὸ Ἡφαίστου τὸν Ἥλιον καθεύδοντα περαιοῦσθαι πρὸς τὰς ἀνατολάς , αἰνισσόμενος τὸ κοῖλον τοῦ ποτηρίου .
ἠέλιος μὲν γὰρ ἔλαχεν πόνον ἤματα πάντα , οὐδέ ποτ ἄμπαυσις γίνεται οὐδεμία ἵπποισίν τε καὶ αὐτῷ , ἐπὴν ῥοδοδάκτυλος Ἠὼς ὠκεανὸν προλιποῦσ οὐρανὸν εἰσαναβῇ ·
τὸν μὲν γὰρ διὰ κῦμα φέρει πολυήρατος εὐνή , ποικίλη Ἡφαίστου χερσὶν ἐληλαμένη χρυσοῦ τιμήεντος , ὑπόπτερος , ἄκρον ἐφ ὕδωρ εὕδονθ  ἁρπαλέως χώρου ἀφ Ἑσπερίδων γαῖαν ἐς Αἰθιόπων , ἵνα δὴ θοὸν ἅρμα καὶ ἵπποι ἑστᾶσ , ὄφρ Ἠὼς ἠριγένεια μόλῃ .
ἔνθ  ἐπέβη ἑτέρων ὀχέων Ὑπερίονος υἱός .
θεόλυτος δ ἐν δευτέρῳ Ὥρων   ἐπὶ λέβητός φησιν αὐτὸν διαπλεῦσαι , τοῦτο πρώτου εἰπόντος τοῦ τὴν Τιτανομαχίαν ποιήσαντος   .
φερεκύδης δ ἐν τῇ τρίτῃ τῶν Ἱστοριῶν προειπὼν περὶ τοῦ Ὠκεανοῦ ἐπιφέρει   ·
ὁ δ Ἡρακλῆς ἕλκεται ἐπ αὐτὸν τὸ τόξον ὡς βαλῶν , καὶ ὁ Ἥλιος παύσασθαι κελεύει , ὃ δὲ δείσας παύεται .
ἥλιος δὲ ἀντὶ τούτου δίδωσιν αὐτῷ τὸ δέπας τὸ χρύσεον , ὃ αὐτὸν ἐφόρει σὺν ταῖς ἵπποις , ἐπὴν δύνῃ , διὰ τοῦ Ὠκεανοῦ τὴν νύκτα πρὸς ἑῴην , ἵν ἀνίσχει .
ἔπειτα πορεύεται Ἡρακλῆς ἐν τῷ δέπαι τούτῳ ἐς τὴν Ἐρύθειαν .
καὶ ὅτε δὲ ἦν ἐν τῷ πελάγει , Ὠκεανὸς πειρώμενος αὐτοῦ κυμαίνει τὸ δέπας φανταζόμενος .
ὃ δὲ τοξεύειν αὐτὸν μέλλει , καὶ αὐτὸν δείσας Ὠκεανὸς παύσασθαι κελεύει .
ΗθΑνΙΟν .
ἑλλάνικος ἐν Αἰγυπτιακοῖς οὕτως γράφει   ·
Αἰγυπτίων ἐν τοῖς οἴκοις κεῖται φιάλη χαλκῆ καὶ κύαθος χαλκοῦς καὶ ἠθάνιον χάλκεον .
ΗμΙτΟμΟσ ἔκπωμά τι παρ Ἀττικοῖς ἀπὸ τοῦ σχήματος ὀνομασθέν , φησὶν Πάμφιλος ἐν Γλώσσαις .
θΗΡΙκλΕΙΟσ .
ἡ κύλιξ αὕτη ἐγκάθηται περὶ τὰς λαγόνας ἱκανῶς βαθυνομένη ὦτά τε ἔχει βραχέα ὡς ἂν κύλιξ οὖσα .
καὶ μήποτε Ἄλεξις ἐν Ἡσιόνῃ θηρικλείῳ ποιεῖ τὸν Ἡρακλέα πίνοντα , ὅταν οὑτωσὶ λέγῃ   ·