Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ὡς δὲ εἰς φθορὰν ἀναστρέψαντας τοὺς ἀνθρώπους πάλιν εἰς τὴν ἀφθαρσίαν ἐπιστρέψῃ , καὶ ζωοποιήσῃ τούτους ἀπὸ τοῦ θανάτου , τῇ τοῦ σώματος ἰδιοποιήσει , καὶ τῇ τῆς ἀναστάσεως χάριτι , τὸν θάνατον ἐξαφανίζων .
συνιδὼν γὰρ ὁ λόγος ὅτι ἄλλως οὐκ ἂν λυθείη τῶν ἀνθρώπων ἡ φθορὰ εἰ μὴ διὰ τοῦ ἀποθανεῖν , οὐχ οἷόν τε δὲ ἦν τὸν λόγον ἀποθανεῖν ἀθάνατον ὄντα καὶ τοῦ πατρὸς υἱόν , τούτου ἕνεκεν τὸ δυνάμενον ἀποθανεῖν ἑαυτῷ λαμβάνει σῶμα , ἵνα τοῦ ἐπὶ πάντων λόγου ἀντὶ πάντων ἱκανὸν γένηται τῷ θανάτῳ , καὶ διὰ τὸν ἐνοικήσαντα λόγον ἄφθαρτον διαμείνῃ , καὶ λοιπὸν ἀπὸ πάντων ἡ φθορὰ παύσηται τῇ τῆς ἀναστάσεως χάριτι .
ὅθεν ὡς ἱερεῖον καὶ θῦμα παντὸς ἐλεύθερον σπίλου , ὃ αὐτὸς ἑαυτῷ ἔλαβε σῶμα προσάγων εἰς θάνατον , ἀπὸ πάντων εὐθὺς τῶν ὁμοίων ἠφάνιζε τὸν θάνατον τῇ προσφορᾷ τοῦ καταλλήλου 0 .
πάντας γὰρ ὢν ὁ λόγος τοῦ θεοῦ εἰκότως τὸν ἑαυτοῦ ναὸν καὶ τὸ σωματικὸν ὄργανον προσάγων ἀντίψυχον ὑπὲρ πάντων ἐπλήρου τὸ ὀφειλόμενον ἐν τῷ θανάτῳ ·
καὶ ὡς διὰ τοῦ ὁμοίου τοῖς πᾶσιν ὁ ἄφθαρτος τοῦ θεοῦ υἱὸς εἰκότως τοὺς πάντας ἐνέδυσεν ἀφθαρσίαν ἐν τῇ περὶ τῆς ἀναστάσεως ἐπαγγελίᾳ 0 .
καὶ αὐτὴ γὰρ ἡ ἐν τῷ θανάτῳ φθορὰ κατὰ τῶν ἀνθρώπων οὐκέτι χώραν ἔχει διὰ τὸν ἐνοικήσαντα λόγον ἐν τούτοις διὰ τοῦ ἑνὸς σώματος .
καὶ ὥσπερ μεγάλου βασιλέως εἰσελθόντος εἴς τινα πόλιν μεγάλην καὶ οἰκήσαντος εἰς μίαν τῶν ἐν αὐτῇ οἰκιῶν , πάντως ἡ τοιαύτη πόλις τιμῆς πολλῆς καταξιοῦται , καὶ οὐκέτι τις ἐχθρὸς αὐτὴν οὔ τε λῃστὴς ἐπιβαίνων καταστρέφει , πάσης δὲ μᾶλλον ἐπιμελείας ἀξιοῦται διὰ εἰς μίαν αὐτῆς οἰκίαν βασιλέα ·
οὕτως καὶ ἐπὶ τοῦ πάντων γέγονεν .
ἐλθόντος γὰρ αὐτοῦ τὴν ἡμετέραν χώραν , καὶ οἰκήσαντος εἰς ἓν τῶν ὁμοίων σῶμα , λοιπὸν πᾶσα ἡ κατὰ τῶν ἀνθρώπων παρὰ τῶν ἐχθρῶν ἐπιβουλὴ πέπαυται , καὶ ἡ τοῦ θανάτου ἠφάνισται φθορὰ ἡ πάλαι κατ αὐτῶν ἰσχύουσα .
παραπωλώλει γὰρ ἂν τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος , εἰ μὴ ὁ πάντων δεσπότης καὶ σωτὴρ τοῦ θεοῦ υἱὸς παρεγεγόνει πρὸς τὸ τοῦ θανάτου τέλος ·
πρέπον δὲ καὶ μάλιστα τῇ ἀγαθότητι τοῦ θεοῦ ἀληθῶς τὸ μέγα 0 .
εἰ γὰρ βασιλεὺς κατασκευάσας οἰκίαν ἢ πόλιν , καὶ ταύτην ἐξ ἀμελείας τῶν ἐνοικούντων πολεμουμένην ὑπὸ λῃστῶν τὸ σύνολον , ἀλλ  0 .
ὡς ἴδιον ἔργον ἐκδικεῖ καὶ περισῴζει , οὐκ εἰς τὴν τῶν ἐνοικούντων ἀμέλειαν ἀφορῶν , ἀλλ εἰς τὸ πρέπον ·
πολλῷ πλέον ὁ τοῦ παναγάθου εἰς φθορὰν κατερχόμενον τὸ δι αὐτοῦ γενόμενον τῶν ἀνθρώπων γένος οὐ παρεῖδεν ·
ἀλλὰ τὸν μὲν συμβεβηκότα 0 .
θάνατον ἀπήλειψε διὰ τῆς προσφορᾶς τοῦ ἰδίου σώματος , τὴν δὲ ἀμέλειαν αὐτῶν τῇ ἑαυτοῦ διδασκαλίᾳ , πάντα τὰ τῶν ἀνθρώπων διὰ τῆς ἑαυτοῦ δυνάμεως κατορθώσας ·
ταῦτα δὲ καὶ παρὰ τῶν αὐτοῦ τοῦ σωτῆρος θεολόγων ἀνδρῶν πιστοῦσθαί τις δύναται ἐντυγχάνων τοῖς ἐκείνων γράμμασιν , ᾗ φασιν ·
ἡ γὰρ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ συνέχει ἡμᾶς κρίναντας τοῦτο , ὅτι εἰ εἷς ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν , ἄρα οἱ πάντες ἀπέθανον ·
καὶ ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν , ἵνα ἡμεῖς μηκέτι ἑαυτοῖς ζῶμεν , ἀλλὰ τῷ ὑπὲρ ἡμῶν ἀποθανόντι καὶ ἀναστάντι ἐκ νεκρῶν , τῷ κυρίῳ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστῷ ·
τὸν δὲ βραχύ τι παρ ἀγγέλους ἠλαττωμένον βλέπομεν Ἰησοῦν , διὰ τὸ πάθημα .
τοῦ θανάτου δόξῃ καὶ τιμῇ ἐστεφανωμένον , ὅπως χάριτι θεοῦ ὑπὲρ παντὸς γεύσηται θανάτου ·
εἶτα καὶ τὴν αἰτίαν τοῦ μὴ ἄλλον δεῖν ἢ αὐτὸν τὸν θεὸν λόγον ἐνανθρωπῆσαι σημαίνει λέγων 0 ·
ἔπρεπε γὰρ αὐτῷ δι ὃν τὰ πάντα , καὶ δι οὗ τὰ πάντα , πολλοὺς υἱοὺς εἰς δόξαν .
ἀγαγόντα τὸν ἀρχηγὸν τῆς σωτηρίας αὐτῶν διὰ παθημάτων τελειῶσαι .
τοῦτο δὲ σημαίνει λέγων , ὡς οὐκ ἄλλου ἦν ἀπὸ τῆς γενομένης φθορᾶς τοὺς ἀνθρώπους ἀνενεγκεῖν , ἢ τοῦ θεοῦ λόγου τοῦ κατὰ τὴν ἀρχὴν αὐτούς 0 ·
ὅτι δὲ διὰ τὴν περὶ τῶν ὁμοίων σωμάτων θυσίαν σῶμα καὶ αὐτὸς ὁ λόγος ἔλαβεν ἑαυτῷ , καὶ τοῦτο σημαίνουσι λέγοντες ·
ἐπεὶ οὖν τὰ παιδία κεκοινώνηκεν , καὶ αὐτὸς παραπλησίως μετέσχε τῶν αὐτῶν , ἵνα διὰ τοῦ θανάτου καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου , τουτέστι τὸν διάβολον , καὶ ἀπαλλάξῃ τούτους , φόβῳ θανάτου διὰ παντὸς τοῦ ζῆν ἔνοχοι ἦσαν δουλείας ·
τῇ γὰρ τοῦ ἰδίου σώματος θυσίᾳ καὶ τέλος ἐπέθηκε τῷ καθ ἡμᾶς νόμῳ , καὶ ἀρχὴν ζωῆς ἡμῖν ἐκαίνισεν , ἐλπίδα τῆς ἀναστάσεως δεδωκώς ·
ἐπειδὴ γὰρ ἐξ ἀνθρώπων εἰς ἀνθρώπους ὁ θάνατος ἐκράτησε , διὰ τοῦτο πάλιν διὰ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ θεοῦ λόγου ἡ τοῦ θανάτου κατάλυσις γέγονε καὶ ἡ τῆς ζωῆς ἀνάστασις , λέγοντος τοῦ χριστοφόρου ἀνδρός ·
ἐπειδὴ γὰρ δι ἀνθρώπου θάνατος , καὶ δι ἀνθρώπου ἀνάστασις νεκρῶν 0 .
ὧσπερ γὰρ ἐν τῷ Ἀδὰμ πάντες ἀποθνῄσκουσιν , οὕτως καὶ .
ἐν τῷ Χριστῷ πάντες ζωοποιηθήσονται , καὶ τὰ τούτοις ἀκόλουθα 0 .
οὐκέτι γὰρ νῦν ὡς κατακρινόμενοι ἀποθνῄσκομεν , ἀλλ ὡς ἐγειρόμενοι περιμένομεν τὴν κοινὴν πάντων ἀνάστασιν , ἣν καιροῖς ἰδίοις δείξει ὁ καὶ ταύτην ἐργασάμενος καὶ χαρισάμενος θεός ·
αἰτία μὲν δὴ πρώτη τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ σωτῆρος αὕτη 0 .
γνοίη δ ἄν τις αὐτοῦ τὴν ἀγαθὴν εἰς ἡμᾶς παρουσίαν εὐλόγως γεγενῆσθαι καὶ ἐκ τούτων .
ὁ θεός , ὁ πάντων ἔχων τὸ κράτος , ὅτε τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος διὰ τοῦ ἰδίου λόγου ἐποίει , κατιδὼν πάλιν τὴν ἀσθένειαν τῆς φύσεως αὐτῶν , ὡς οὐχ ἱκανὴ εἴη ἐξ ἑαυτῆς γνῶναι τὸν δημιουργόν , οὐ δ ὅλως ἔννοιαν λαβεῖν θεοῦ , τῷ τὸν μὲν εἶναι , τὰ δὲ ἐξ οὐκ ὄντων γεγενῆσθαι , καὶ τὸν μὲν ἀσώματον εἶναι , τοὺς δὲ ἀνθρώπους κάτω που σώματι πεπλάσθαι , καὶ ὅλως πολλὴν εἶναι τὴν τῶν ἔλλειψιν πρὸς τὴν τοῦ πεποιηκότος καὶ γνῶσιν 0 ·
ἐλεήσας πάλιν τὸ γένος τὸ ἀνθρώπινον , ἅτε δὴ ἀγαθὸς ὤν , οὐκ ἀφῆκεν αὐτοὺς ἐρήμους τῆς ἑαυτοῦ γνώσεως , ἵνα μὴ ἀνόνητον ἔχωσι καὶ τὸ εἶναι .
ποία γὰρ ὄνησις τοῖς πεποιημένοις μὴ γινώσκουσι τὸν ἑαυτῶν ποιητήν 0 ·
ἢ πῶς ἂν εἶεν λογικοὶ μὴ γινώσκοντες τὸν τοῦ πατρὸς λόγον , ἐν ᾧ καὶ γεγόνασιν ·
γὰρ οὐ δὲ ἀλόγων διαφέρειν ἔμελλον , εἰ πλέον οὐδὲν τῶν περιγείων ἐπεγίνωσκον .
τί δὲ καὶ ὁ θεὸς ἐποίει τούτους , ἀφ ὧν οὐκ ἠθέλησε γινώσκεσθαι ·
ὅθεν , ἵνα μὴ τοῦτο γένηται , ἀγαθὸς ὢν τῆς ἰδίας εἰκόνος αὐτοῖς τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μεταδίδωσι , καὶ ποιεῖ τούτους κατὰ τὴν ἑαυτοῦ εἰκόνα καὶ καθ ὁμοίωσιν ·
ἵνα διὰ τῆς τοιαύτης χάριτος τὴν εἰκόνα νοοῦντες , λέγω δὴ τὸν τοῦ πατρὸς λόγον , δυνηθῶσιν ἔννοιαν δι αὐτοῦ τοῦ πατρὸς λαβεῖν , καὶ γινώσκοντες τὸν ποιητὴν ζῶσι τὸν εὐδαίμονα καὶ μακάριον ὄντως βίον .
ἀλλ ἄνθρωποι πάλιν παράφρονες , κατολιγωρήσαντες καὶ οὕτως τῆς δοθείσης αὐτοῖς χάριτος , τοσοῦτον ἀπεστράφησαν τὸν θεόν , καὶ τοσοῦτον ἐθόλωσαν ἑαυτῶν τὴν ψυχὴν ὡς μὴ μόνον ἐπιλαθέσθαι τῆς θεοῦ ἐννοίας , ἀλλὰ καὶ ἕτερα ἀνθ ἑτέρων ἑαυτοῖς ἀναπλάσασθαι .
εἴδωλά τε γὰρ ἀντὶ τῆς ἀληθείας ἑαυτοῖς ἀνετυπώσαντο , καὶ τὰ οὐκ ὄντα τοῦ ὄντος θεοῦ προετίμησαν , τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα λατρεύοντες , καὶ τό χείριστον , ὅτι καὶ ξύλα καὶ εἰς λίθους καὶ εἰς πᾶσαν ὕλην καὶ ἀνθρώπους τὴν τοῦ θεοῦ τιμὴν μετετίθουν , καὶ πλείονα τούτων ποιοῦντες , ὥσπερ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν εἴρηται 0 .
τοσοῦτον δὲ ἠσέβουν , ὅτι καὶ ἐθρήσκευον λοιπὸν καὶ θεοὺς ἀνηγόρευον , τὰς ἐπιθυμίας αὐτῶν ἀποπληροῦντες .
θυσίας τε γὰρ ζῴων ἀλόγων , καὶ ἀνθρώπων σφαγάς , ὥσπερ εἴρηται πρότερον , εἰς τὸ ἐκείνων καθῆκον ἐπετέλουν , πλεῖον ἑαυτοὺς τοῖς ἐκείνων οἰστρήμασι καταδεσμεύοντες .
διὰ τοῦτο γοῦν καὶ παρ αὐτοῖς ἐδιδάσκοντο , καὶ μαντεῖα κατὰ τόπον τοὺς ἀνθρώπους ἐπλάνα , καὶ πάντες τὰ γενέσεως καὶ τοῦ εἶναι τὰ αἴτια τοῖς ἄστροις καὶ τοῖς κατ οὐρανὸν πᾶσιν ἀνετίθουν , μηδὲν πλέον τῶν φαινομένων λογιζόμενοι .
καὶ ὅλως πάντα ἦν ἀσεβείας καὶ παρανομίας μεστά , καὶ μόνος ὁ θεὸς οὐ δὲ ὁ τούτου λόγος ἐπεγινώσκετο , οὐκ ἀφανῆ ἑαυτὸν τοῖς ἀνθρώποις ἐπικρύψας , οὐ δὲ ἁπλῆν τὴν περὶ ἑαυτοῦ γνῶσιν αὐτοῖς δεδωκώς , ἀλλὰ καὶ ποικίλως καὶ διὰ πολλῶν αὐτὴν αὐτοῖς ἐφαπλώσας .
Αὐτάρκης μὲν γὰρ ἦν ἡ κατ εἰκόνα χάρις γνωρίζειν τὸν λόγον , καὶ δι αὐτοῦ τὸν πατέρα ·
εἰδὼς δὲ ὁ θεὸς τὴν ἀσθένειαν τῶν ἀνθρώπων , προενοήσατο καὶ τῆς ἀμελείας τούτων , ἵν ἐὰν ἀμελήσαιεν δι ἑαυτῶν τὸν θεὸν ἐπιγνῶναι , ἔχωσι διὰ τῶν τῆς κτίσεως ἔργων τὸν δημιουργὸν μὴ ἀγνοεῖν .
ἐπειδὴ δὲ ἀμέλεια ἐπὶ τὰ χείρονα κατ ὀλίγον ἐπικαταβαίνει ·
προενοήσατο πάλιν ὁ θεὸς καὶ τῆς τοιαύτης , καὶ προφήτας τοὺς αὐτοῖς γνωρίμους ἀποστείλας , ἵνα ἐὰν καὶ εἰς τὸν οὐρανὸν ὀκνήσωσιν ἀναβλέψαι καὶ γνῶναι τὸν ποιητήν , ἔχωσιν ἐκ τῶν ἐγγὺς τὴν διδασκαλίαν .
ἄνθρωποι γὰρ παρὰ ἀνθρώπων ἐγγυτέρω δύνανται μαθεῖν περὶ τῶν κρειττόνων .
ἐξὸν ἦν ἀναβλέψαντας αὐτοὺς εἰς τὸ τοῦ οὐρανοῦ , καὶ κατανοήσαντας τὴν τῆς κτίσεως ἁρμονίαν , γνῶναι τὸν ταύτης ἡγεμόνα τὸν τοῦ πατρὸς λόγον , τὸν τῇ ἑαυτοῦ εἰς πάντα προνοίᾳ γνωρίζοντα πᾶσι τὸν πατέρα , καὶ διὰ τοῦτο τὰ ὅλα κινοῦντα , ἵνα δι αὐτοῦ πάντες γινώσκωσι τὸν θεόν .
ἢ εἰ τοῦτο αὐτοῖς ἦν ὀκνηρόν , κ ἂν αὐτοὺς συντυγχάνειν , καὶ δι αὐτῶν μαθεῖν τὸν τῶν πάντων δημιουργὸν θεόν , τὸν τοῦ Χριστοῦ πατέρα 0 ·
καὶ ὅτι τῶν εἰδώλων ἡ θρησκεία ἀθεότης ἐστὶ καὶ πάσης ἀσεβείας μεστή 0 .
ἐξὸν δὲ ἦν αὐτοὺς καὶ τὸν νόμον ἐγνωκότας , παύσασθαι πάσης παρανομίας καὶ τὸν κατ ἀρετὴν ζῆσαι βίον .
οὐ δὲ γὰρ διὰ Ἰουδαίους μόνους ὁ νόμος ἦν οὐ δὲ δι αὐτοὺς μόνους οἱ προφῆται ἐπέμποντο , , καὶ παρὰ Ἰουδαίων ἐδιώκοντο ·
πάσης δὲ τῆς οἰκουμένης ἱερὸν τῆς περὶ θεοῦ γνώσεως , καὶ τῆς κατὰ ψυχὴν πολιτείας 0 .
τοσαύτης οὖν οὔσης τῆς τοῦ θεοῦ ἀγαθότητος καὶ φιλανθρωπίας , ὅμως οἱ ἄνθρωποι , νικώμενοι ταῖς παραυτίκα ἡδοναῖς καὶ ταῖς παρὰ δαιμόνων φαντασίαις καὶ ἀπάταις , ἀνένευσαν πρὸς τὴν ἀλήθειαν ·
ἀλλ ἑαυτοὺς πλείοσι κακοῖς καὶ ἁμαρτήμασιν ἐνεφόρησαν , ὡς μηκέτι δοκεῖν αὐτοὺς λογικούς , ἀλλὰ ἀλόγους ἐκ τῶν τρόπων νομίζεσθαι .
Οὕτω τοίνυν ἀλογωθέντων τῶν ἀνθρώπων , καὶ οὕτως τῆς δαιμονικῆς πλάνης ἐπισκιαζούσης πανταχοῦ καὶ κρυπτούσης τὴν περὶ τοῦ ἀληθινοῦ θεοῦ γνῶσιν , τί τὸν θεὸν ἔδει ποιεῖν ·
σιωπῆσαι τὸ τηλικοῦτον , καὶ τοὺς ἀνθρώπους ὑπὸ δαιμόνων πλανᾶσθαι , καὶ μὴ γινώσκειν αὐτοὺς τὸν θεόν 0 ·
καὶ τίς ἡ χρεία τοῦ καὶ ἐξ ἀρχῆς κατ εἰκόνα γενέσθαι τὸν ἄνθρωπον 0 ·
ἔδει γὰρ αὐτὸν ἁπλῶς ὡς ἄλογον γενέσθαι , ἢ γενόμενον λογικὸν τὴν τῶν ἀλόγων ζωὴν μὴ βιοῦν .
τίς δὲ χρεία ἐννοίας αὐτὸν λαβεῖν περὶ θεοῦ ἐξ ἀρχῆς 0 ·
εἰ γὰρ οὐ δὲ νῦν ἄξιός ἐστι λαβεῖν , ἔδει μη δὲ κατὰ τὴν ἀρχὴν αὐτῷ .
τί δὲ καὶ ὄφελος τῷ πεποιηκότι θεῷ , ἢ ποία δόξα αὐτῷ ἂν εἴη , εἰ ὑπ αὐτοῦ γενόμενοι ἄνθρωποι οὐ προσκυνοῦσιν αὐτῷ , ἀλλ ἑτέρους εἶναι τοὺς πεποιηκότας αὐτοὺς νομίζουσιν 0 ·
εὑρίσκεται γὰρ ὁ θεὸς ἑτέροις καὶ οὐχ ἑαυτῷ τούτους δημιουργήσας .
εἶτα βασιλεὺς μὲν ἄνθρωπος ὢν τὰς ὑπ αὐτοῦ κτισθείσας χώρας οὐκ ἀφίησιν ἐκδότους ἑτέροις δουλεύειν , οὐ δὲ πρὸς ἄλλους καταφεύγειν ·
ἀλλὰ γράμμασιν αὐτοὺς ὑπομιμνήσκει , πολλάκις δὲ καὶ διὰ φίλων αὐτοῖς ἐπιστέλλει , εἰ δὲ καὶ χρεία γένηται , αὐτὸς παραγίνεται , τῇ παρουσίᾳ λοιπὸν αὐτοὺς δυσωπῶν ·
μόνον ἵνα μὴ ἑτέροις δουλεύσωσι , καὶ ἀργὸν αὐτοῦ τὸ ἔργον γένηται .
οὐ πολλῷ πλέον ὁ θεὸς τῶν ἑαυτοῦ κτισμάτων φείσεται πρὸς τὸ μὴ πλανηθῆναι ἀπ αὐτοῦ , καὶ τοῖς οὐκ οὖσι δουλεύειν ·
μάλιστα ὅτι ἡ τοιαύτη πλάνη ἀπωλείας αὐτοῖς αἰτία καὶ ἀφανισμοῦ γίνεται , οὐκ ἔδει δὲ τὰ ἅπαξ κοινωνήσαντα τῆς τοῦ θεοῦ εἰκόνος ἀπολέσθαι 0 .
τί οὖν ἔδει ποιεῖν τὸν θεόν ·
ἢ τί ἔδει γενέσθαι , ἀλλ ἢ τὸ κατ εἰκόνα πάλιν ἀνανεῶσαι , ἵνα δι αὐτοῦ πάλιν αὐτὸν γνῶναι δυνηθῶσιν οἱ ἄνθρωποι ·
τοῦτο δὲ πῶς ἂν ἐγεγόνει , εἰ μὴ αὐτῆς τῆς τοῦ θεοῦ εἰκόνος παραγενομένης τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ 0 ·
δι ἀνθρώπων μὲν γὰρ οὐκ ἦν δυνατόν , ἐπεὶ καὶ αὐτοὶ κατ εἰκόνα γεγόνασιν ·
ἀλλ οὐ δὲ δι ἀγγέλων 0 ·
οὐ δὲ γὰρ οὐ δὲ αὐτοί εἰσιν εἰκόνες .
ὅθεν ὁ τοῦ θεοῦ λόγος δι  παρεγένετο , ἵνα ὡς εἰκὼν ὢν τοῦ πατρὸς τὸν κατ εἰκόνα ἄνθρωπον ἀνακτίσαι δυνηθῇ .
ἄλλως δὲ πάλιν οὐκ ἂν ἐγεγόνει , εἰ μὴ ὁ θάνατος ἦν καὶ ἡ φθορὰ ἐξαφανισθεῖσα .
ὅθεν εἰκότως ἔλαβε σῶμα θνητόν , ἵνα καὶ ὁ θάνατος ἐν αὐτῷ λοιπὸν ἐξαφανισθῆναι δυνηθῇ , καὶ οἱ κατ εἰκόνα πάλιν ἀνακαινισθῶσιν ἄνθρωποι .
οὐκοῦν ἑτέρου πρὸς ταύτην τὴν χρείαν οὐκ ἦν , εἰ μὴ τῆς εἰκόνος τοῦ πατρός 0 .
ὡς γὰρ τῆς γραφείσης ἐν ξύλῳ μορφῆς παραφανισθείσης ἐκ τῶν ἔξωθεν ῥύπων , πάλιν χρεία τοῦτον παραγενέσθαι , οὗ καὶ ἔστιν ἡ μορφή , ἵνα ἀνακαινισθῆναι ἡ εἰκὼν δυνηθῇ ἐν τῇ αὐτῇ ὕλῃ , διὰ γὰρ τὴν ἐκείνου γραφὴν καὶ ἡ ὕλη ἐν ᾗ καὶ γέγραπται οὐκ ἐκβάλλεται , ἀλλ ἐν αὐτῇ ἀνατυποῦται 0 .
κατὰ τοῦτο καὶ ὁ πανάγιος τοῦ πατρὸς υἱός , εἰκὼν ὢν τοῦ πατρός , παρεγένετο ἐπὶ τοὺς ἡμετέρους τόπους , ἵνα τὸν κατ αὐτὸν πεποιημένον ἄνθρωπον ἀνακαινίσῃ , καὶ ὡς εὕρῃ διὰ τῆς τῶν ἁμαρτιῶν ἀφέσεως , ᾗ φησι καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς εὐαγγελίοις ·
ἦλθον τὸ εὑρεῖν καὶ σῶσαι .
ὅθεν καὶ πρὸς τοὺς ἔλεγεν ·
ἐὰν μή τις , οὐ τὴν ἐκ γυναικῶν γέννησιν σημαίνων ὥσπερ ὑπενόουν ἐκεῖνοι , ἀλλὰ τὴν ἀναγεννωμένην καὶ ἀνακτι ζομένην ψυχὴν ἐν τῷ κατ εἰκόνα δηλῶν 0 .
ἐπειδὴ δὲ καὶ εἰδωλομανία καὶ ἀθεότης κατεῖχε τὴν οἰκουμένην καὶ ἡ περὶ θεοῦ γνῶσις ἐκέκρυπτο , τίνος ἦν διδάξαι τὴν οἰκουμένην περὶ πατρός ·
ἀνθρώπου φαίη τις ἄν ·
ἀλλ οὐκ ἦν ἀνθρώπων τὴν ὑφήλιον πᾶσαν ὑπελθεῖν , οὔ τε τῇ φύσει τοσοῦτον ἰσχυόντων δραμεῖν , οὔ τε ἀξιοπίστων περὶ τούτου δυναμένων γενέσθαι , οὔ τε πρὸς τὴν τῶν δαιμόνων ἀπάτην καὶ φαντασίαν ἱκανῶν δι ἑαυτῶν ἀντιστῆναι .
πάντων γὰρ κατὰ ψυχὴν πληγέντων καὶ ταραχθέντων παρὰ τῆς δαιμονικῆς ἀπάτης καὶ τῆς τῶν εἰδώλων ματαιότητος , πῶς οἷόν τε ἦν ἀνθρώπου ψυχὴν καὶ ἀνθρώπων νοῦν , ὅπουγε οὐ δὲ ὁρᾶν αὐτοὺς δύνανται 0 ·
ὃ δὲ μὴ ὁρᾷ τις , πῶς δύναται μεταπαιδεῦσαι ·
ἀλλ ἴσως ἄν τις εἴποι τὴν κτίσιν ἀρκεῖσθαι ·
ἀλλ εἰ ἡ κτίσις , οὐκ ἂν ἐγεγόνει τὰ τηλικαῦτα κακά 0 .
ἦν γὰρ καὶ ἡ κτίσις , καὶ οὐδὲν ἧττον οἱ ἄνθρωποι ἐν αὐτῇ περὶ θεοῦ πλάνῃ ἐκυλίοντο .
τίνος οὖν ἦν πάλιν χρεία , ἢ τοῦ θεοῦ λόγου τοῦ καὶ ψυχὴν ὁρῶντος , τοῦ καὶ τὰ ὅλα ἐν τῇ κτίσει κινοῦντος , καὶ δι αὐτῶν γνωρίζοντος τὸν πατέρα ·
τοῦ γὰρ διὰ τῆς ἰδίας προνοίας καὶ διακοσμήσεως διδάσκοντος περὶ τοῦ πατρός , αὐτοῦ ἦν καὶ τὴν αὐτὴν διδασκαλίαν .
πῶς οὖν ἂν ἐγεγόνει τοῦτο ·
ἴσως ἄν τις εἴποι ὅτι ἐξὸν ἦν διὰ τῶν αὐτῶν , ὥστε πάλιν διὰ τῶν τῆς κτίσεως ἔργων τὰ περὶ αὐτοῦ δεῖξαι .
ἀλλ οὐκ ἦν ἀσφαλὲς ἔτι τοῦτο .
οὐχί γε 0 ·
παρεῖδον γὰρ τοῦτο πρότερον οἱ ἄνθρωποι , καὶ οὐκέτι μὲν ἄνω , κάτω δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐσχήκασιν .
ὅθεν εἰκότως ἀνθρώπους θέλων ὠφελῆσαι , ὡς ἄνθρωπος ἐπιδημεῖ , λαμβάνων ἑαυτῷ σῶμα ὅμοιον ἐκείνοις , καὶ ἐκ τῶν κάτω , λέγω δὴ διὰ τῶν τοῦ σώματος ἔργων , ἵνα οἱ μὴ θελήσαντες αὐτὸν γνῶναι ἐκ τῆς εἰς τὰ ὅλα προνοίας καὶ ἡγεμονίας αὐτοῦ , κ ἂν ἐκ τῶν δι αὐτοῦ τοῦ σώματος ἔργων τὸν ἐν τῷ σώματι τοῦ θεοῦ λόγον , καὶ δι αὐτοῦ τὸν πατέρα 0 .
ὡς γὰρ ἀγαθὸς διδάσκαλος κηδόμενος τῶν ἑαυτοῦ μαθητῶν , τοὺς μὴ δυναμένους ἐκ τῶν μειζόνων ὠφεληθῆναι , πάντως διὰ τῶν εὐτελεστέρων συγκαταβαίνων αὐτοὺς παιδεύει 0 ·
οὕτως καὶ ὁ τοῦ θεοῦ λόγος , καθὼς καὶ ὁ Παῦλός φησιν 0 ·
ἐπειδὴ γὰρ ἐν τῇ σοφίᾳ τοῦ θεοῦ οὐκ ἔγνω ὁ κόσμος διὰ τῆς σοφίας τὸν θεόν , εὐδόκησεν ὁ θεὸς διὰ τῆς μωρίας τοῦ κηρύγματος σῶσαι τοὺς πιστεύοντας .
ἐπειδὴ γὰρ οἱ ἄνθρωποι ἀποστραφέντες τὴν πρὸς τὸν θεὸν θεωρίαν καὶ ὡς ἐν βυθῷ βυθισθέντες κάτω τοὺς ὀφθαλμοὺς ἔχοντες , ἐν γενέσει καὶ αἰσθητοῖς τὸν θεὸν ἀνεζήτουν , ἀνθρώπους θνητοὺς καὶ δαίμονας ἑαυτοῖς θεοὺς ἀνατυπούμενοι ·
τούτου ἕνεκα ὁ φιλάνθρωπος καὶ κοινὸς πάντων σωτήρ , ὁ τοῦ θεοῦ λόγος , λαμβάνει ἑαυτῷ σῶμα , καὶ ὡς ἄνθρωπος ἐν ἀνθρώποις ἀναστρέφεται , καὶ τὰς αἰσθήσεις πάντων ἀνθρώπων προσλαμβάνει , ἵνα οἱ ἐν σωματικοῖς νοοῦντες εἶναι τὸν θεόν , ἀφ ὧν ὁ κύριος ἐργάζεται διὰ τοῦ σώματος ἔργων , ἀπ αὐτῶν νοήσωσι τὴν ἀλήθειαν , καὶ δι αὐτοῦ τὸν πατέρα 0 .
ἄνθρωποι δὲ ὄντες καὶ ἀνθρώπινα πάντα νοοῦντες , οἷς ἐπέβαλον τὰς ἑαυτῶν αἰσθήσεις , ἐν τούτοις προσλαμβανομένους ἑώρων , καὶ πανταχόθεν διδασκομένους τὴν ἀλήθειαν .
εἴ τε γὰρ εἰς τὴν κτίσιν ἐπτόηντο , ἀλλ ἑώρων αὐτὴν ὁμολογοῦσαν τὸν Χριστὸν κύριον ·
εἴ τε εἰς ἀνθρώπους ἦν αὐτῶν ἡ διάνοια προληφθεῖσα , ὥστε τούτους θεοὺς νομίζειν , ἀλλ ἐκ τῶν ἔργων τοῦ σωτῆρος , συγκρινόντων ἐκείνων , ἐφαίνετο ἐν ἀνθρώποις μόνος ὁ σωτὴρ θεοῦ υἱός , οὐκ ὄντων παρ ἐκείνοις τοιούτων ὁποῖα παρὰ τοῦ θεοῦ λόγου γέγονεν .
εἰ δὲ καὶ εἰς δαίμονας ἦσαν προληφθέντες , ἀλλ ὁρῶντες αὐτοὺς ὑπὸ τοῦ κυρίου , ἐγίνωσκον μόνον εἶναι τοῦτον τὸν τοῦ θεοῦ λόγον , καὶ οὐκ εἶναι θεοὺς τοὺς δαίμονας .
εἰ δὲ καὶ εἰς νεκροὺς ἤδη τούτων ἦν ὁ νοῦς κατασχεθείς , ὥστε θρησκεύειν ἥρωας , καὶ τοὺς παρὰ ποιηταῖς λεγομένους θεούς 0 ·
ἀλλ ὁρῶντες τὴν τοῦ σωτῆρος ἀνάστασιν , ὡμολόγουν ἐκείνους εἶναι ψευδεῖς , καὶ μόνον τὸν κύριον ἀληθινόν , τὸν τοῦ πατρὸς λόγον , τὸν καὶ τοῦ θανάτου κυριεύοντα .
διὰ τοῦτο καὶ , καὶ ἄνθρωπος ἐφάνη , καὶ ἀπέθανε , καὶ ἀνέστη , ἀμβλύνας καὶ ἐπισκιάσας τὰ τῶν πώποτε γενομένων ἀνθρώπων διὰ τῶν ἰδίων ἔργων , ἵνα ὅπου δ ἂν ὦσι οἱ ἄνθρωποι , ἐκεῖθεν αὐτοὺς ἀναγάγῃ , καὶ διδάξῃ τὸν ἀληθινὸν πατέρα , καθάπερ καὶ αὐτός φησιν ·
ἦλθον σῶσαι καὶ εὑρεῖν τὸ ἀπολωλός .
ἅπαξ γὰρ εἰς αἰσθητὰ πεσούσης τῆς διανοίας , ἑαυτὸν διὰ σώματος φανῆναι ὁ λόγος , ἵνα μετενέγκῃ εἰς ἑαυτὸν ὡς ἄνθρωπον τοὺς ἀνθρώπους , καὶ τὰς αἰσθήσεις αὐτῶν εἰς ἑαυτὸν ἀποκλίνῃ , καὶ λοιπὸν ἐκείνους ὡς ἄνθρωπον αὐτὸν ὁρῶντας , δι ὧν ἐργάζεται ἔργων , πείσῃ μὴ εἶναι ἑαυτὸν ἄνθρωπον μόνον , ἀλλὰ καὶ θεὸν καὶ θεοῦ ἀληθινοῦ λόγον καὶ σοφίαν 0 .
τοῦτο δὲ καὶ ὁ Παῦλος σημᾶναί φησιν ·
ἐν ἀγάπῃ ἐρριζωμένοι καὶ τεθεμελιωμένοι , ἵνα ἐξισχύσητε καταλαβέσθαι σὺν πᾶσι τοῖς ἁγίοις τί τὸ πλάτος καὶ μῆκος καὶ ὕψος καὶ βάθος , γνῶναί τε τὴν ὑπερβάλλουσαν τῆς γνώσεως ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ ·
ἵνα πληρωθῆτε εἰς πᾶν τὸ πλήρωμα τοῦ θεοῦ .
πανταχοῦ γὰρ τοῦ λόγου ἑαυτὸν ἁπλώσαντος , καὶ ἄνω καὶ κάτω καὶ εἰς τὸ βάθος καὶ εἰς τὸ πλάτος 0 ·
ἄνω μὲν εἰς τὴν κτίσιν , κάτω δὲ εἰς τὴν ἐνανθρώπησιν , εἰς βάθος δὲ εἰς τὸν ᾅδην , εἰς πλάτος δὲ εἰς τὸν κόσμον 0 1 2 ·
τὰ πάντα τῆς περὶ θεοῦ γνώσεως πεπλήρωται .
διὰ δὲ τοῦτο , οὐ δὲ παρ αὐτὰ παραγενόμενος τὴν θυσίαν τὴν ὑπὲρ πάντων ἐπετέλει , παραδιδοὺς τὸ σῶμα τῷ θανάτῳ , καὶ ἀνιστῶν αὐτό , ἀφανῆ ἑαυτὸν διὰ τούτου ποιῶν .
ἀλλὰ καὶ ἐμφανῆ ἑαυτὸν διὰ τούτου διαμένων ἐν αὐτῷ καὶ τοιαῦτα τελῶν ἔργα καὶ σημεῖα διδούς , ἃ μηκέτι ἄνθρωπον ἀλλὰ θεὸν λόγον αὐτὸν ἐγνώριζον .
ἀμφότερα γὰρ ὁ σωτὴρ διὰ τῆς ἐνανθρωπήσεως , ὅτι καὶ τὸν θάνατον ἐξ ἡμῶν ἠφάνιζε , καὶ ἀνεκαίνιζεν ἡμᾶς 0 ·
καὶ ὅτι ἀφανὴς ὢν καὶ ἀόρατος , διὰ τῶν ἔργων ἐνέφαινε , καὶ ἐγνώριζεν ἑαυτὸν εἶναι τὸν λόγον τοῦ πατρός , τὸν τοῦ ἡγεμόνα καὶ βασιλέα .
Οὐ γὰρ δὴ περικεκλεισμένος ἦν ἐν τῷ σώματι ·
οὐ δὲ ἐν σώματι μὲν ἦν , ἀλλαχόσε δὲ οὐκ ἦν .
οὐ δὲ ἐκεῖνο μὲν ἐκίνει , τὰ ὅλα δὲ τῆς τούτου ἐνεργείας καὶ προνοίας κεκένωτο ·
ἀλλὰ τὸ παραδοξότατον , λόγος ὤν , οὐ συνείχετο μὲν ὑπό τινος ·
συνεῖχε δὲ τὰ πάντα μᾶλλον αὐτός ·
καὶ ὥσπερ ἐν πάσῃ τῇ κτίσει ὤν , ἐκτὸς μέν ἐστι τοῦ παντὸς κατ οὐσίαν , ἐν πᾶσι δέ ἐστι ταῖς ἑαυτοῦ δυνάμεσι , τὰ πάντα διακοσμῶν , καὶ εἰς πάντα ἐν πᾶσι τὴν ἑαυτοῦ πρόνοιαν ἐφαπλῶν , καὶ ἕκαστον καὶ πάντα ὁμοῦ ζωοποιῶν , περιέχων τὰ καὶ μὴ περιεχόμενος , ἀλλ ἐν μόνῳ τῷ ἑαυτοῦ πατρὶ ὢν κατὰ πάντα ·
οὕτως καὶ ἐν τῷ ἀνθρωπίνῳ σώματι ὤν , καὶ αὐτὸς αὐτὸ ζωοποιῶν , εἰκότως ἐζωοποίει καὶ τὰ ὅλα καὶ ἐν τοῖς πᾶσιν ἐγίνετο , καὶ ἔξω τῶν ὅλων ἦν .
καὶ ἀπὸ τοῦ σώματος δὲ διὰ τῶν ἔργων γνωριζόμενος , οὐκ ἀφανὴς ἦν καὶ ἀπὸ τῆς τῶν ὅλων ἐνεργείας .
ψυχῆς μὲν οὖν ἐστὶ θεωρεῖν μὲν καὶ τὰ ἔξω τοῦ ἰδίου σώματος τοῖς λογισμοῖς , οὐ μὴν καὶ σώματος ἐνεργεῖν , ἢ τὰ μακρὰν τῇ παρουσίᾳ κινεῖν .
οὐδέποτε γοῦν ἄνθρωπος διανοούμενος τὰ μακρὰν ἤδη καὶ ταῦτα κινεῖ καὶ μεταφέρει ·
οὐ δὲ εἰ ἐπὶ τῆς ἰδίας οἰκίας καθέζοιτό τις καὶ λογίζοιτο τὰ ἐν οὐρανῷ , ἤδη καὶ τὸν ἥλιον κινεῖ , καὶ τὸν οὐρανὸν περιστρέφει .
ἀλλ  μὲν αὐτὰ κινούμενα καὶ γεγονότα , οὐ μὴν ὥστε ἐργάζεσθαι αὐτὰ δυνατὸς τυγχάνει 0 .
οὐ δὴ τοιοῦτος ἦν ὁ τοῦ θεοῦ λόγος ἐν τῷ ἀνθρώπῳ ·
οὐ γὰρ συνεδέδετο τῷ σώματι , ἀλλὰ μᾶλλον αὐτὸς ἐκράτει τοῦτο , ὥστε καὶ ἐν τούτῳ ἦν καὶ ἐν τοῖς πᾶσιν ἐτύγχανε , καὶ ἔξω τῶν ὄντων ἦν , καὶ ἐν μόνῳ τῷ πατρὶ ἀνεπαύετο .
καὶ τὸ θαυμαστὸν τοῦτο ἦν , ὅτι καὶ ὡς ἄνθρωπος ἐπολιτεύετο , καὶ ὡς λόγος τὰ πάντα ἐζωογόνει , καὶ ὡς υἱὸς τῷ πατρὶ συνῆν .
ὅθεν οὐ δὲ τῆς παρθένου τικτούσης ἔπασχεν αὐτός , οὐ δὲ ἐν σώματι ὢν ἐμολύνετο , ἀλλὰ μᾶλλον καὶ τὸ σῶμα ἡγίαζεν .
οὐ δὲ γὰρ ἐν τοῖς πᾶσιν ὤν , τῶν πάντων μεταλαμβάνει , ἀλλὰ πάντα μᾶλλον ὑπ αὐτοῦ ζωογονεῖται καὶ τρέφεται .
εἰ γὰρ καὶ ὑπ αὐτοῦ γενόμενος καὶ ὑφ ἡμῶν ὁρώμενος , ἐν οὐρανῷ , οὐ ῥυπαίνεται τῶν ἐπὶ γῆς σωμάτων ἁπτόμενος , οὐ δὲ ὑπὸ σκότους ἀφανίζεται , ἀλλὰ μᾶλλον αὐτὸς καὶ ταῦτα φωτίζει καὶ καθαρίζει , πολλῷ πλέον ὁ πανάγιος τοῦ θεοῦ λόγος , ὁ καὶ τοῦ ἡλίου ποιητὴς καὶ κύριος , ἐν σώματι γνωριζόμενος οὐκ ἐρυπαίνετο , ἀλλὰ μᾶλλον ἄφθαρτος ὤν , καὶ τὸ σῶμα θνητὸν τυγχάνον ἐζωοποίει καὶ ἐκαθάριζεν , ὃς ἁμαρτίαν γάρ , φησίν , οὐκ ἐποίησεν , οὐ δὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ .
ὅταν τοίνυν ἐσθίοντα καὶ πίνοντα καὶ τικτόμενον αὐτὸν λέγωσιν οἱ περὶ τούτου θεολόγοι , γίνωσκε ὅτι τὸ μὲν σῶμα , ὡς σῶμα , ἐτίκτετο καὶ καταλλήλοις ἐτρέφετο τροφαῖς , αὐτὸς δὲ ὁ συνὼν τῷ σώματι θεὸς λόγος τὰ πάντα διακος μῶν , καὶ δι ὧν εἰργάζετο ἐν τῷ σώματι οὐκ ἄνθρωπον ἑαυτόν , ἀλλὰ θεὸν λόγον ἐγνώριζεν 0 .
λέγεται δὲ περὶ αὐτοῦ ταῦτα , ἐπειδὴ καὶ τὸ σῶμα ἐσθίον καὶ τικτόμενον καὶ πάσχον , οὐχ ἑτέρου τινός , ἀλλὰ τοῦ κυρίου ἦν ·
καὶ ὅτι ἀνθρώπου γενομένου , ἔπρεπε καὶ ταῦτα ὡς περὶ ἀνθρώπου λέγεσθαι , ἵνα ἀληθείᾳ καὶ μὴ φαντασίᾳ σῶμα ἔχων φαίνηται 0 .
ἀλλ ὥσπερ ἐκ τούτων ἐγινώσκετο σωματικῶς παρών , οὕτως ἐκ τῶν ἔργων ὧν ἐποίει διὰ τοῦ σώματος , υἱὸν θεοῦ ἑαυτὸν ἐγνώριζεν .
ὅθεν καὶ πρὸς τοὺς ἀπίστους Ἰουδαίους ἐβόα λέγων ·
εἰ οὐ ποιῶ τὰ ἔργα τοῦ πατρός μου , μὴ μοι 0 ·
εἰ δὲ ποιῶ , κ ἂν ἐμοὶ μὴ πιστεύητε , τοῖς ἔργοις μου πιστεύσατε ·
ἵνα γνῶτε καὶ γινώσκητε , ὅτι ἐν ἐμοὶ ὁ πατὴρ κ ἀγὼ ἐν τῷ πατρί 0 .
ὡς γὰρ ἀόρατος ὤν , ἀπὸ τῶν τῆς κτίσεως ἔργων γινώσκεται , οὕτως ἄνθρωπος γενόμενος , καὶ ἐν σώματι , ἐκ τῶν ἔργων ἂν γνωσθείη ὅτι οὐκ ἄνθρωπος ἀλλὰ θεοῦ δύναμις καὶ λόγος ἐστὶν ὁ ταῦτα ἐργαζόμενος .
τὸ γὰρ ἐπιτάσσειν αὐτὸν τοῖς δαίμοσι , κ ἀκείνους ἀπελαύνεσθαι , οὐκ ἀνθρώπινον ἀλλὰ θεῖόν ἐστι τὸ ἔργον .
ἢ τίς ἰδὼν αὐτὸν τὰς νόσους ἰώμενον , ἐν αἷς ὑπόκειται τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος , ἔτι ἄνθρωπον καὶ οὐ θεὸν ἡγεῖτο ·
λεπροὺς γὰρ ἐκαθάριζε , χωλοὺς περιπατεῖν ἐποίει , κωφῶν τὴν ἀκοὴν ἤνοιγε , τυφλοὺς ἀναβλέπειν ἐποίει , καὶ πάσας ἁπλῶς νόσους καὶ ἀπήλαυνεν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων , ἀφ ὧν ἦν αὐτοῦ καὶ τὸν τυχόντα τὴν θεότητα θεωρεῖν .
τίς γὰρ ἰδὼν αὐτὸν ἀποδιδόντα τὸ λεῖπον , ἡ γένεσις ἐνέλειψε , καὶ τοῦ ἐκ τυφλοῦ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀνοίγοντα , οὐκ ἂν ἐνενόησε τὴν ἀνθρώπων αὐτῷ γένεσιν , καὶ ταύτης εἶναι καὶ ποιητήν ·
ἐκ γενέσεως ἔσχεν ὁ ἄνθρωπος ἀποδιδούς , δῆλος ἂν εἴη πάντως ὅτι κύριος οὗτός ἐστι καὶ τῆς γενέσεως τῶν ἀνθρώπων .
διὰ τοῦτο καὶ ἐν ἀρχῇ , ἐκ παρθένου πλάττει ἑαυτῷ τὸ σῶμα , ἵνα μικρὸν τῆς θεότητος αὐτοῦ γνώρισμα , ὅτι ὁ τοῦτο πλάσας αὐτός ἐστι καὶ τῶν ἄλλων ποιητής 0 .
τίς γὰρ ἰδὼν χωρὶς ἀνδρὸς ἐκ παρθένου μόνης σῶμα , οὐκ ἐνθυμεῖται τὸν ἐν τούτῳ φαινόμενον εἶναι καὶ τῶν ἄλλων σωμάτων ποιητὴν καὶ κύριον ·
τίς δὲ ἰδὼν καὶ τὴν ὑδάτων οὐσίαν , καὶ εἰς οἶνον , οὐκ ἐννοεῖ τὸν τοῦτο ποιήσαντα κύριον εἶναι καὶ κτίστην τῆς τῶν ὅλων ὑδάτων οὐσίας ·
διὰ τοῦτο γὰρ δεσπότης ἐπέβαινε καὶ τῇ θαλάσσῃ , καὶ περιεπάτει ὡς ἐπὶ γῆς , γνώρισμα τῆς ἐπὶ δεσποτείας αὐτοῦ τοῖς ὁρῶσι παρέχων 0 .
τρέφων δὲ καὶ ἐξ ὀλίγων πλῆθος , καὶ ἐξ ἀπόρων εὐπορῶν αὐτός , ὥστε ἀπὸ πέντε ἄρτων πεντακισχιλίους , καὶ ἄλλο καταλεῖψαι , οὐδὲν ἕτερον ἢ αὐτὸν εἶναι τῆς προνοίας κύριον ἐγνώριζε 0 .
ταῦτα δὲ πάντα ποιεῖν τῷ σωτῆρι καλῶς ἔχειν ἐδόκει , ἵν ἐπειδὴ τὴν ἐν τοῖς πᾶσιν αὐτοῦ πρόνοιαν ἠγνόησαν οἱ ἄνθρωποι καὶ οὐ κατενόησαν τὴν διὰ τῆς κτίσεως αὐτοῦ θεότητα , κ ἂν ἐκ τῶν διὰ τοῦ σώματος ἔργων αὐτοῦ ἀνα βλέψωσι , καὶ ἔννοιαν λάβωσι δι αὐτοῦ τῆς εἰς τὸν πατέρα γνώσεως , ἐκ τῶν κατὰ μέρος τὴν εἰς τὰ ὅλα αὐτοῦ πρόνοιαν , ὡς προεῖπον , 0 .
τίς γὰρ ἰδὼν αὐτοῦ τὴν κατὰ δαιμόνων ἐξουσίαν , ἢ τίς ἰδὼν τοὺς δαίμονας ὁμολογοῦντας εἶναι τούτων αὐτὸν κύριον , ἔτι τὴν διάνοιαν ἀμφίβολον ἕξει , εἰ οὗτός ἐστιν ὁ τοῦ θεοῦ υἱὸς καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ δύναμις ·
οὐ δὲ γὰρ τὴν κτίσιν αὐτὴν σιωπῆσαι πεποίηκεν , ἀλλὰ τό γε θαυμαστόν , καὶ ἐν τῷ θανάτῳ , μᾶλλον δὲ ἐν αὐτῷ τῷ κατὰ τοῦ θανάτου τροπαίῳ , λέγω δὴ τῷ σταυρῷ , πᾶσα ἡ κτίσις ὡμολόγει τὸν ἐν τῷ σώματι γνωριζόμενον καὶ πάσχοντα οὐχ ἁπλῶς εἶναι ἄνθρωπον , ἀλλὰ θεοῦ υἱὸν καὶ σωτῆρα πάντων .
ὅ τε γὰρ ἥλιος ἀπεστράφη , καὶ ἡ γῆ , καὶ τὰ ὄρη ἐρρήγνυτο , πάντες .
ταῦτα δὲ τὸν μὲν ἐν τῷ σταυρῷ Χριστὸν θεὸν ἐδείκνυον , τὴν δὲ κτίσιν πᾶσαν τούτου δούλην εἶναι , καὶ μαρτυροῦσαν τῷ φόβῳ τὴν τοῦ δεσπότου παρουσίαν .
οὕτω μὲν οὖν ἑαυτὸν ἐνεφάνιζε τοῖς ἀνθρώποις .
ἀκόλουθον δ ἂν εἴη καὶ τὸ τέλος τῆς ἐν σώματι διαγωγῆς καὶ περιπολήσεως αὐτοῦ διηγήσασθαι , καὶ εἰπεῖν καὶ ὁποῖος γέγονεν ὁ τοῦ σώματος θάνατος ·
μάλιστα ὅτι τὸ κεφάλαιον τῆς πίστεως ἡμῶν ἐστὶ τοῦτο , καὶ πάντες ἁπλῶς ἄνθρωποι περὶ τούτου 0 ·
ἵνα γνῷς ὅτι ἐκ τούτου μᾶλλον οὐδὲν ἧττον γινώσκεται καὶ τοῦ θεοῦ υἱός 0 .
τὴν μὲν οὖν αἰτίαν τῆς σωματικῆς ἐπιφανείας αὐτοῦ , ὡς οἷόν τε ἦν , ἐκ μέρους , καὶ ὡς ἡμεῖς ἠδυνήθημεν νοῆσαι , προείπομεν , ὅτι οὐκ ἄλλου ἦν τὸ φθαρτὸν εἰς ἀφθαρσίαν μεταβαλεῖν , εἰ μὴ αὐτοῦ τοῦ σωτῆρος , τοῦ καὶ τὴν ἀρχὴν ἐξ οὐκ ὄντων πεποιηκότος τὰ ὅλα 0 ·
καὶ οὐκ ἄλλου ἦν τὸ κατ εἰκόνα πάλιν ἀνακτίσαι τοῖς ἀνθρώποις , εἰ μὴ τῆς εἰκόνος τοῦ πατρός 0 ·
καὶ οὐκ ἄλλου ἦν τὸ θνητὸν ἀθάνατον , εἰ μὴ τῆς αὐτοζωῆς οὔσης τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ·
καὶ οὐκ ἄλλου ἦν περὶ πατρὸς διδάξαι , καὶ τὴν εἰδώλων καθαιρῆσαι θρησκείαν , εἰ μὴ τοῦ τὰ πάντα διακοσμοῦντος λόγου , καὶ μόνου τοῦ πατρὸς ὄντος υἱοῦ μονογενοῦς ἀληθινοῦ 0 .
ἐπειδὴ δὲ καὶ τὸ ὀφειλόμενον παρὰ πάντων ἔδει λοιπὸν ἀποδοθῆναι ·
ὠφείλετο γὰρ , ὡς προεῖπον , ἀποθανεῖν , μάλιστα καὶ ἐπεδήμησε ·