Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
εἰς οὐκ ὂν γὰρ οὐ δυνήσεται .
ταυτὶ δ ὅ τι ἐστὶν οὐ δ ἂν Ἀπόλλων μάθοι .
οἶδα δ ὅτι καὶ Σιμωνίδης που ὁ ποιητὴς ἀρίσταρχον εἶπε τὸν Δία   καὶ Αἰσχύλος τὸν Ἅιδην ἀγησίλαον   , Νίκανδρος δὲ ὁ Κολοφώνιος   ἰοχέαιραν τὴν ἀσπίδα τὸ ζῷον .
διὰ ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα ὁ θαυμασιώτατος Πλάτων ἐν τῷ Πολιτικῷ εἰπὼν   ξηροβατικά τινα ζῷα καὶ ἀεροβατικὰ . . .
ἄλλα , ξηροτροφικόν τε καὶ ὑγροτροφικὸν καὶ ἀερονομικὸν ἐπὶ ζῴων χερσαίων καὶ ἐνύγρων καὶ ἐναερίων ἐπιλέγει , ὥσπερ παρακελευόμενος τούτοις τοῖς ὀνοματοποιοῖς φυλάττεσθαι τὴν καινότητα γράφων καὶ κατὰ λέξιν τάδε   ·
κ ἂν διαφυλάξῃς τὸ μὴ σπουδάζειν ἐπὶ τοῖς ὀνόμασι , πλουσιώτερος καὶ εἰς γῆρας ἀναφανήσῃ φρονήσεως .
οἶδα δὲ καὶ Ἡρῴδην τὸν Ἀττικὸν ῥήτορα ὀνομάζοντα τροχοπέδην τὸ διαβαλλόμενος ξύλον διὰ τῶν τροχῶν , ὅτε κατάντεις ὁδοὺς ὀχούμενος ἐπορεύετο , καίτοι Σιμαρίστου ἐν τοῖς Συνωνύμοις ἐποχέα τὸ ξύλον τοῦτο ἐπονομάσαντος .
καὶ Σοφοκλῆς δέ που ὁ ποιητὴς τὸν φύλακα μοχλὸν φόβου ὠνόμασεν ἐν τούτοις   ·
θάρσει , μέγας σοι τοῦδ ἐγὼ φόβου μοχλός .
κ ἀν ἄλλοις δὲ τὴν ἄγκυραν ἰσχάδα κέκληκεν διὰ τὸ κατέχειν τὴν ναῦν   ·
ναῦται δ ἐμηρύσαντο νηὸς ἰσχάδα .
καὶ Δημάδης δὲ ὁ ῥήτωρ ἔλεγε   τὴν μὲν Αἴγιναν εἶναι λήμην τοῦ Πειραιῶς , τὴν δὲ Σάμον ἀπορρῶγα τῆς πόλεως , ἔαρ δὲ τοῦ δήμου τοὺς ἐφήβους , τὸ δὲ τεῖχος ἐσθῆτα τῆς πόλεως , τὸν δὲ σαλπικτὴν κοινὸν Ἀθηναίων ἀλέκτορα .
ὁ δ ὀνοματοθήρας οὗτος σοφιστὴς καὶ ἀκάθαρτον ἔφη γυναῖκα ἧς ἐπεσχημένα ἦν τὰ γυναικεῖα .
πόθεν δέ σοι , ὦ Οὐλπιανέ , καὶ κεχορτασμένοι εἰπεῖν   ἐπῆλθε , δέον τῷ κορεσθῆναι χρήσασθαι ;
πρὸς ταῦτα ὁ Οὐλπιανός πως ἡδέως γελάσας  ἀλλὰ μὴ βάυζε , εἶπεν , ὦ ἑταῖρε , μη δὲ ἀγριαίνου τὴν κυνικὴν προβαλλόμενος λύσσαν τῶν ὑπὸ κύνα οὐσῶν ἡμερῶν , δέον αἰκάλλειν μᾶλλον καὶ προσσαίνειν τοῖς συνδείπνοις , μὴ καί τινα Κυνοφόντιν ἑορτὴν ποιησώμεθα ἀντὶ τῆς παρ Ἀργείοις ἐπιτελουμένης .
χορτασθῆναι εἴρηται , ὦ δαιμόνιε ἀνδρῶν , παρὰ μὲν Κρατίνῳ ἐν Ὀδυσσεῦσιν οὕτως   ·
ἧσθε πανημέριοι χορταζόμενοι γάλα λευκόν .
καὶ Μένανδρος δὲ ἐν Τροφωνίῳ   ἔφη χορτασθείς .
ἀριστοφάνης δ ἐν Γηρυτάδῃ   ·
θεράπευε καὶ χόρταζε τῶν μονῳδιῶν .
σοφοκλῆς τε ἐν Τυροῖ   ·
σίτοισι παγχόρτοισιν ἐξενίζομεν .
Εὔβουλος δ ἐν Δόλωνι   ·
ἐγὼ κεχόρτασμαι μέν , ἄνδρες , οὐ κακῶς , ἀλλ  εἰμὶ πλήρης , ὥστε καὶ μόλις πάνυ ὑπεδησάμην ἅπαντα δρῶν τὰς ἐμβάδας .
σώφιλος δ ἐν Φυλάρχῳ   ·
γαστρισμὸς ἔσται δαψιλής ·
τὰ προοίμια ὁρῶ . . . . . . .
χορτασθήσομαι .
νὴ τὸν Διόνυσον , ἄνδρες , ἤδη στρηνιῶ .
καὶ Ἄμφις ἐν Οὐρανῷ   ·
εἰς τὴν ἑσπέραν χορτάζομαι ἐν ἅπασιν ἀγαθοῖς .
ταῦτα μὲν οὖν , ὦ Κύνουλκε , εἰπεῖν προχείρως ἔχω σοι τὰ νῦν , αὔριον δὲ ἢ ἔνηφι  τὴν γὰρ εἰς τρίτην Ἡσίοδος   εἴρηκεν οὕτωσ  πληγαῖς σε χορτάσω , ἐάνπερ μὴ εἴπῃς ὁ κοιλιοδαίμων παρὰ τίνι κεῖται .
σιωπήσαντος δ ἐκείνου  ἀλλὰ μὴν καὶ τοῦτο αὐτός σοι , ὦ κύον , ἐρῶ ὅτι Εὔπολις τοὺς κόλακας ἐν τῷ ὁμωνύμῳ δράματι   οὕτω κέκληκε ·
τὸ δὲ μαρτύριον ἀναβαλοῦμαι , ἔστ ἂν ἀποδῶ σοι τὰς πληγάς .
ἡσθέντων οὖν ἐπὶ τοῖς πεπαιγμένοις ἁπάντων  ἀλλὰ μήν , ἔφη ὁ Οὐλπιανός , καὶ τὸν περὶ τῆς ΜΗΤΡΑΣ λόγον ἀποδώσω .
ἄλεξις γὰρ ἐν τῷ Ποντικῷ ἐπιγραφομένῳ δράματι Καλλιμέδοντα τὸν ῥήτορα , Κάραβον δὲ ἐπικαλούμενον κωμῳδῶν  ἦν δ οὗτος εἷς τῶν κατὰ Δημοσθένη τὸν ῥήτορα πολιτευομένων  φησίν   ·
ὑπὲρ πάτρας μὲν πᾶς τις ἀποθνῄσκειν θέλει , ὑπὲρ δὲ μήτρας Καλλιμέδων ὁ Κάραβος ἑφθῆς ἴσως προσεῖτ  ἂν ἀποθανεῖν .
ἦν δὲ ὁ Καλλιμέδων καὶ ἐπὶ ὀψοφαγίᾳ διαβόητος .
μνημονεύει τῆς μήτρας καὶ Ἀντιφάνης ἐν Φιλομήτορι οὕτως   ·
ἔμμητρον ἂν ᾖ τὸ ξύλον , βλάστην ἔχει ·
μητρόπολίς ἐστιν , οὐχὶ πατρόπολις πόλις ·
μήτραν τινὲς πωλοῦσιν ἥδιστον κρέας ·
μητρᾶς ὁ Χῖός ἐστι τῷ δήμῳ φίλος .
Εὔφρων δ ἐν Παραδιδομένῃ   ·
οὑμὸς διδάσκαλος δὲ μήτραν σκευάσας παρέθηκε Καλλιμέδοντι κ ἀσθίονθ  ἅμα ἐποίησε πηδᾶν , ὅθεν ἐκλήθη Κάραβος .
διώξιππος δ ἐν Ἀντιπορνοβοσκῷ   ·
οἵων δ ἐπιθυμεῖ βρωμάτων , ὡς μουσικῶν ·
ἤνυστρα , μήτρας , χόλικας .
ἐν δὲ Ἱστοριογράφῳ   ·
τὴν στοὰν διεξέπαιεν Ἀμφικλῆς ·
μήτρας δύο κρεμαμένας δείξας  ἐκεῖνον πέμπε , φησίν , ἂν ἴδῃς .
Εὔβουλος δ ἐν Δευκαλίωνι   ·
ἡπάτια , νῆστις , πλεύμονες , μήτρα .
λυγκεὺς δ ὁ Σάμιος , ὁ Θεοφράστου γνώριμος , καὶ τὴν σὺν ὀπῷ χρῆσιν αὐτῆς οἶδεν .
ἀναγράφων γοῦν τὸ Πτολεμαίου συμπόσιόν φησιν οὕτως ·
μήτρας τινὸς περιφερομένης ἐν ὄξει καὶ ὀπῷ .
τοῦ δὲ ὀποῦ μέμνηται Ἀντιφάνης ἐν Δυσέρωσι περὶ Κυρήνης τὸν λόγον ποιούμενος   ·
ἐκεῖσε δ οὐ πλέω ὅθεν διεσπάσθημεν , ἐρρῶσθαι λέγων ἅπασιν , ἵπποις , σιλφίῳ , συνωρίσιν , καυλῷ , κέλησι , μασπέτοις , πυρετοῖς , ὀπῷ .
τῆς δὲ διαφορᾶς τῆς περὶ τὴν ἐκτομίδα μνημονεύει Ἵππαρχος ὁ τὴν Αἰγυπτιακὴν Ἰλιάδα συνθεὶς ἐν τούτοις ·
ἀλλὰ λοπάς μ εὔφραιν  ἢ μήτρης καλὰ πρόσωπα ἐκβολάδος , δέλφαξ δ ἐν κλιβάνῳ ἡδέα ὄζων .
σώπατρος δ ἐν μὲν Ἱππολύτῳ φησίν ·
ἀλλ  οἷα μήτρα καλλίκαρπος ἐκβολὰς δίεφθα λευκανθεῖσα τυροῦται δέμας .
ἐν δὲ Φυσιολόγῳ ·
μήτρας ὑείας οὐκ ἀφεψηθεὶς τόμος , τὴν δηξίθυμον ἐντὸς ὀξάλμην ἔχων .
ἐν δὲ Σίλφαις ·
μήτρας ὑείας ἑφθὸν ὡς φάγῃς τόμον , δριμεῖαν ὠθῶν πηγανῖτιν εἰς χολήν .
οἱ μέντοι ἀρχαῖοι πάντες πρὸ τοῦ δειπνεῖν οὐ παρέφερον οὔ τε μήτρας οὔ τε θρίδακας οὔ τ ἄλλο τι τῶν τοιούτων , ὥσπερ νῦν γίνεται .
ἀρχέστρατος γοῦν ὁ ὀψοδαίδαλος μετὰ τὸ δεῖπνον καὶ τὰς προπόσεις καὶ τὸ μύροις χρήσασθαί φησιν   ·
ἀεὶ δὲ στεφάνοισι κάρα παρὰ δαῖτα πυκάζου παντοδαποῖς , οἷς ἂν γαίας πέδον ὄλβιον ἀνθῇ , καὶ στακτοῖσι μύροις ἀγαθοῖς χαίτην θεράπευε καὶ σμύρναν λίβανόν τε πυρὸς μαλακὴν ἐπὶ τέφραν βάλλε πανημέριος , Συρίης εὐώδεα καρπόν .
ἐμπίνοντι δέ σοι φερέτω τοιόνδε τράγημα , γαστέρα καὶ μήτραν ἑφθὴν ὑὸς ἔν τε κυμίνῳ ἔν τ ὄξει δριμεῖ καὶ σιλφίῳ ἐμβεβαῶσαν ὀρνίθων τ ὀπτῶν ἁπαλὸν γένος , ὧν ἂν ὑπάρχῃ ὥρη .
τῶν δὲ Συρακοσίων τούτων ἀμέλησον , οἳ πίνουσι μόνον βατράχων τρόπον οὐδὲν ἔδοντες .
ἀλλὰ σὺ μὴ πείθου κείνοις , ἃ δ ἐγὼ λέγω ἔσθε βρωτά .
τὰ δ ἄλλα γ ἐκεῖνα τραγήματα πάντα πέφυκε πτωχείας παράδειγμα κακῆς , ἑφθοί τ ἐρέβινθοι καὶ κύαμοι καὶ μῆλα καὶ ἰσχάδες .
ἀλλὰ πλακοῦντα αἴνει Ἀθήνησιν γεγενημένον ·
εἰ δὲ μή , ἄν που αὐτὸν ἔχῃς ἑτέρωθι , μέλι ζήτησον ἀπελθὼν Ἀττικόν , ὡς τοῦτ ἐστὶν ὃ ποιεῖ κεῖνον ὑβριστήν .
οὕτω τοι δεῖ ζῆν τὸν ἐλεύθερον ἢ κατὰ τῆς γῆς καὶ κατὰ τοῦ βαράθρου καὶ Ταρτάρου ἐς τὸν ὄλεθρον ἥκειν καὶ κατορωρύχθαι σταδίους ἀναρίθμους .
λυγκεὺς δὲ διαγράφων τὸ Λαμίας τῆς αὐλητρίδος δεῖπνον , ὅτε ὑπεδέχετο Δημήτριον τὸν Πολιορκητήν , εὐθέως τοὺς εἰσελθόντας ἐπὶ τὸ δεῖπνον ἐσθίοντας ποιεῖ ἰχθῦς παντοίους καὶ κρέα .
ὁμοίως καὶ τὸ Ἀντιγόνου τοῦ βασιλέως δεῖπνον διατιθεὶς ἐπιτελοῦντος Ἀφροδίσια καὶ τὸ Πτολεμαίου τοῦ βασιλέως ἰχθῦς πρῶτον παρατίθησι καὶ κρέα .
θαυμάζειν δ ἐστὶν ἄξιον τοῦ τὰς καλὰς ὑποθήκας παραδιδόντος ἡμῖν Ἀρχεστράτου , ὡς Ἐπικούρῳ τῷ σοφῷ τῆς ἡδονῆς καθηγεμὼν γενόμενος κατὰ τὸν Ἀσκραῖον ποιητὴν γνωμικῶς καὶ ἡμῖν συμβουλεύει τισὶ μὲν μὴ πείθεσθαι , αὑτῷ δὲ προσέχειν τὸν νοῦν , καὶ ἐσθίειν παρακελεύεται τὰ καὶ τά , οὐδὲν ἀποδέων τοῦ παρὰ Δαμοξένῳ τῷ κωμῳδιοποιῷ μαγείρου , ὃς ἐν Συντρόφοις φησιν   ·
ἐπικούρου δέ με ὁρᾷς μαθητὴν ὄντα τοῦ σοφοῦ , παρ ᾧ ἐν δύ ἔτεσιν καὶ μησὶν οὐχ ὅλοις δέκα τάλαντ ἐγώ σοι κατεπύκνωσα τέτταρα . Β. τοῦτο δὲ τί ἐστιν , εἰπέ μοι . Α. καθήγισα .
μάγειρος ἦν κ ἀκεῖνος , οὐκ ᾔδει θεοί , ποῖος μάγειρος .
ἡ φύσις πάσης τέχνης ἀρχέγονόν ἐστ , ἀρχέγονον , ὦλιτήριε .
οὐκ ἔστιν οὐθὲν τοῦ πονεῖν σοφώτερον , πᾶν τ εὐχερὲς τὸ πρᾶγμα τοῦ λόγου τριβὴν ἔχοντι τούτου ·
πολλὰ γὰρ συμβάλλεται .
διόπερ μάγειρον ὅταν ἴδῃς ἀγράμματον μὴ Δημόκριτόν τε πάντα διανεγνωκότα , μᾶλλον δὲ κατέχοντα καὶ τὸν Ἐπικούρου κανόνα , μινθώσας ἄφες .
ὡς ἐκ διατριβῆς τοῦτο δεῖ γὰρ εἰδέναι , τίν ἔχει διαφορὰν πρῶτον , ὦ βέλτιστε σύ , γλαυκίσκος ἐν χειμῶνι καὶ θέρει ·
πάλιν ποῖος περὶ δύσιν Πλειάδος συνειδέναι ἰχθὺς ὑπὸ τροπάς τ ἐστὶ χρησιμώτατος .
αἱ μεταβολαὶ γὰρ αἵ τε κινήσεις , κακὸν ἠλίβατον ἀνθρώποισιν , ἀλλοιώματα ἐν ταῖς τροφαῖς ποιοῦσι , μανθάνεις ;
τὸ δὲ ληφθὲν καθ ὥραν ἀποδίδωσι τὴν χάριν .
τίς παρακολουθεῖ ταῦτα ;
τοιγαροῦν στρόφοι καὶ πνευμάτια γινόμενα τὸν κεκλημένον ἀσχημονεῖν ποιοῦσι .
παρὰ δ ἐμοὶ τρέφει τὸ προσφερόμενον βρῶμα καὶ λεπτύνεται ὀρθῶς τε διαπνεῖ .
τοιγαροῦν εἰς τοὺς πόρους ὁ χυμὸς ὁμαλῶς πανταχοῦ συνίσταται .
χυμός , λέγει Δημόκριτος , οὐδὲν πρᾶγμα ·
τὰ γινόμενα ποιεῖ τὸν φαγόντ  ἀρθριτικόν . Β. καὶ τῆς ἰατρικῆς τι μετέχειν μοι δοκεῖς . Α. καὶ πᾶς ὁ φύσεως ἐντός .
ἡ δ ἀπειρία τῶν νῦν μαγείρων κατανόει πρὸς τῶν θεῶν οἵα στίν .
ἅλμην ὅταν ἴδῃς ἐξ ἰχθύων ὑπεναντίων αὑτοῖσι ποιοῦντας μίαν καὶ σήσαμ  ὑποτρίβοντας εἰς ταύτην , λαβὼν ἕκαστον αὐτῶν κατὰ μέρος προσπαρδέτω . Β. ὥς μοι κεχάρισαι . Α. τί γὰρ ἂν εὖ γένοιτ ἔτι τῆς ἰδιότητος πρὸς ἑτέραν μεμιγμένης καὶ συμπλεκομένης οὐχὶ συμφώνους ἁφάς ;
τὸ ταῦτα διορᾶν ἐστιν ἐμψύχου τέχνης , οὐ τὸ διανίζειν λοπάδας οὐ δ ὄζειν καπνοῦ .
ἐγὼ γὰρ εἰς τ οὐπτάνιον οὐκ εἰσέρχομαι , ἀλλά τι θεωρῶ πλησίον καθήμενος , ποιοῦσι δ ἑτέροισιν λέγω τὰς αἰτίας καὶ τ ἀποβαῖνον  ὀξὺ τὸ περίκομμ  ἄφες .
Β. ἁρμονικός , οὐ μάγειρος . Α.  ἐπίτεινον τὸ πῦρ .
ὁμαλιζέτω τις τὸ τάχος ·
ἡ πρώτη λοπὰς ζεῖ ταῖς ἐφεξῆς οὐχὶ συμφώνως .
νοεῖς τὸν τύπον ; Β. Ἄπολλον . Α. καί τι φαίνεται τέχνη ;
εἶτ  οὐθὲν εἰκῇ παρατίθημι , μανθάνεις , βρῶμ , ἀλλὰ μίξας πάντα κατὰ συμφωνίαν . Β. πῶς ; Α. ἔστιν αὑτοῖς ἃ διὰ τεττάρων ἔχει κοινωνίαν , διὰ πέντε , διὰ πασῶν πάλιν ·
ταῦτα προσάγω πρὸς αὐτὰ τὰ διαστήματα καὶ ταῖς ἐπιφοραῖς εὐθὺς οἰκείως πλέκω .
ἐνίοτε δ ἐφεστὼς παρακελεύομαι  πόθεν ἅπτει ;
τί τούτῳ μιγνύειν μέλλεις ;
ὅρα ·
διάφωνον ἕλκεις ·
οὐχ ὑπερβήσῃ ;
σοφὸν Ἐπίκουρος οὕτω κατεπύκνου τὴν ἡδονήν ·
ἐμασᾶτ  ἐπιμελῶς .
οἶδε τ ἀγαθὸν μόνος ἐκεῖνος οἷόν ἐστιν ·
οἱ δ ἐν τῇ στοᾷ ζητοῦσι συνεχῶς , οἷόν ἐστ οὐκ εἰδότες .
οὐκοῦν ὅ γ οὐκ ἔχουσιν , ἀγνοοῦσι δέ , οὐδ  ἂν ἑτέρῳ δοίησαν . Β. οὕτω συνδοκεῖ ·
ἀφῶμεν οὖν τὰ λοιπά ·
δῆλα δὴ πάλαι .
καὶ Βάτων δ ἐν Συνεξαπατῶντι δυσχεραίνοντα ποιήσας μειρακίου πατέρα ὡς διαφθαρέντος κατὰ τὴν δίαιταν ὑπὸ τοῦ παιδαγωγοῦ φησίν   ·
ἀπολώλεκας τὸ μειράκιόν μου παραλαβών , ἀκάθαρτε , καὶ πέπεικας ἐλθεῖν εἰς βίον ἀλλότριον αὑτοῦ ·
καὶ πότους ἑωθινοὺς πίνει διὰ σὲ νῦν , πρότερον οὐκ εἰθισμένος . Β. εἶτ εἰ μεμάθηκε , δέσποτα , ζῆν , ἐγκαλεῖς ; Α. ζῆν δ ἐστὶ τὸ τοιοῦθ ; Β. ὡς λέγουσιν οἱ σοφοί .
ὁ γοῦν Ἐπίκουρός φησιν εἶναι τ ἀγαθὸν τὴν ἡδονὴν δήπουθεν ·
οὐκ ἔστιν δ ἔχειν ταύτην ἑτέρωθεν , ἐκ δὲ τοῦ ζῆν παγκάλως ευσωσιαπαντη τυχὸν δώσεις ἐμοί . Α. ἑόρακας οὖν φιλόσοφον , εἰπέ μοι , τινὰ μεθύοντ  ἐπὶ τούτοις θ οἷς λέγεις κηλούμενον ; Β. ἅπαντας ·
οἱ γοῦν τὰς ὀφρῦς ἐπηρκότες καὶ τὸν φρόνιμον ζητοῦντες ἐν τοῖς περιπάτοις καὶ ταῖς διατριβαῖς ὥσπερ ἀποδεδρακότα οὕτως , ἐπὰν γλαυκίσκος αὐτοῖς παρατεθῇ , ἴσασιν οὗ δεῖ πρῶτον ἅψασθαι τόπου καὶ τὴν κεφαλὴν ζητοῦσιν ὥσπερ πράγματος , ὥστ  ἐκπεπλῆχθαι πάντας .
καὶ παρ Ἀντιφάνει δ ἐν Στρατιώτῃ ἢΤύχωνι παραινέσεις εἰσφέρων ἄνθρωπος τοιοῦτός ἐστιν , ὅς φησιν   ·
ὅστις ἄνθρωπος δὲ φὺς ἀσφαλές τι κτῆμ  ὑπάρχειν τῷ βίῳ λογίζεται , πλεῖστον ἡμάρτηκεν .
ἢ γὰρ εἰσφορά τις ἥρπασεν τ ἄνδοθεν πάντ ἢ δίκῃ τις περιπεσὼν ἀπώλετο ἢ στρατηγήσας προσῶφλεν ἢχορηγὸς αἱρεθεὶς ἱμάτια χρυσᾶ παρασχὼν τῷ χορῷ ῥάκος φορεῖ ἢ τριηραρχῶν ἀπήγξατ  ἢ πλέων ἥλωκέ ποι ἢ βαδίζων ἢ καθεύδων κατακέκοφθ  ὑπ οἰκετῶν .
οὐ βέβαιον οὐθέν ἐστι , πλὴν ὅσ ἂν καθ ἡμέραν εἰς ἑαυτὸν ἡδέως τις εἰσαναλίσκων τύχῃ , οὐ δὲ ταῦτα σφόδρα τι ·
καὶ γὰρ τὴν τράπεζαν ἁρπάσαι κειμένην ἄν τις προσελθών ·
ἀλλ ὅταν τὴν ἔνθεσιν ἐντὸς ἤδη τῶν ὀδόντων τυγχάνῃς κατεσπακώς , τοῦτ  |ἐν ἀσφαλεῖ νόμιζε τῶν ὑπαρχόντων μόνον .
τὰ αὐτὰ εἴρηκε καὶ ἐν Ὑδρίᾳ .
εἰς ταῦτ οὖν τις ἀποβλέπων , ἄνδρες φίλοι , εἰκότως ἂν ἐπαινέσειεν τὸν καλὸν Χρύσιππον κατιδόντα ἀκριβῶς τὴν Ἐπικούρου φύσιν καὶ εἰπόντα μητρόπολιν εἶναι τῆς φιλοσοφίας αὐτοῦ τὴν Ἀρχεστράτου Γαστρολογίαν , ἣν πάντες οἱ τῶν φιλοσόφων γαστρίμαργοι Θέογνίν τινα αὑτῶν εἶναι λέγουσι τὴν καλὴν ταύτην ἐποποιίαν .
πρὸς οὓς καὶ Θεόγνητος ἐν Φάσματι ἢ Φιλαργύρῳ φησὶν ἐκ τούτων   ·
ἄνθρωπ , ἀπολεῖς με .
τῶν γὰρ ἐκ τῆς ποικίλης στοᾶς λογαρίων ἀναπεπλησμένος νοσεῖς ·
ἀλλότριόν ἐσθ ὁ πλοῦτος ἀνθρώπῳ , πάχνη ·
σοφία δ ἴδιον , κρύσταλλος .
οὐθεὶς πώποτε ταύτην λαβὼν ἀπώλεσ .
ὦ τάλας ἐγώ , οἵῳ μ ὁ δαίμων φιλοσόφῳ συνῴκισεν .
ἐπαρίστερ  ἔμαθες , ὦ πόνηρε , γράμματα ·
ἀντέστροφέν σου τὸν βίον τὰ βιβλία ·
πεφιλοσόφηκας γῇ τε κ οὐρανῷ λαλῶν , οἷς οὐθέν ἐστιν ἐπιμελὲς τῶν λόγων .
ἔτι τοῦ Οὐλπιανοῦ διαλεγομένου παῖδες ἐπεισῆλθον φέροντες ἐπὶ δίσκων ΚΑΡΑΒΟΥΣ μείζονας Καλλιμέδοντος τοῦ ῥήτορος , ὃς διὰ τὸ φιληδεῖν τῷ βρώματι Κάραβος ἐπεκλήθη .
ἄλεξις μὲν οὖν αὐτὸν ἐν Δορκίδι ἢ Ποππυζούσῃ φίλιχθυν εἶναι κοινῶς παραδίδωσι , καθάπερ καὶ ἄλλοι τῶν κωμῳδιοποιῶν , λέγων οὕτως   ·
τοῖς ἰχθυοπώλαις ἐστὶ ἐψηφισμένον , ὥς φασι , χαλκῆν Καλλιμέδοντος εἰκόνα στῆσαι Παναθηναίοισιν ἐν τοῖς ἰχθύσιν , ἔχουσαν ὀπτὸν κάραβον ἐν τῇ δεξιᾷ , ὡς αὐτὸν ὄντ αὐτοῖσι τῆς τέχνης μόνον σωτῆρα , τοὺς ἄλλους δὲ πάντας ζημίαν .
περισπούδαστος δὲ ἦν πολλοῖς ἡ τοῦ καράβου βρῶσις , ὡς ἔστι δεῖξαι διὰ πολλῶν τῆς κωμῳδίας μερῶν ·
ἀρκέσει δὲ τὰ νῦν Ἀριστοφάνης ἐν ταῖς Θεσμοφοριαζούσαις οὕτως λέγων   ·
ἰχθὺς ἐωνηταί τις ἢ σηπίδιον ἢ τῶν πλατειῶν καρίδων ἢ πουλύπους ἢ νῆστις ὀπτᾶτ  ἢ γαλεὸς ἢ τευθίδες ; Β. μὰ τὸν Δί , οὐ δῆτ . Α. οὐ δὲ βατίς ; Β. οὔ φημ  ἐγώ . Α. οὐ δὲ χόρι  οὐ δὲ πυὸς οὐ δ ἧπαρ κάπρου οὐ δὲ σχαδόνες οὐ δ ἠτριαῖον δέλφακος οὐδ  ἐγχέλειον οὐ δὲ κάραβος ;
μέγ ἂν γυναιξὶ κοπιώσαισιν ἐπεκουρήσατε .
πλατείας δὲ καρῖδας ἂν εἴη λέγων τοὺς ἀστακοὺς καλουμένους , ὧν μνημονεύει Φιλύλλιος ἐν Πόλεσι   .
καὶ Ἀρχέστρατος γὰρ ἐν τῷ διαβοήτῳ ποιήματι οὐ δ ὅλως που κάραβον ὀνομάζων ἀστακὸν προσαγορεύει , ὥσπερ κ ἀν τούτοις   ·
ἀλλὰ παρεὶς λῆρον πολὺν ἀστακὸν ὠνοῦ τὸν τὰς χεῖρας ἔχοντα μακρὰς ἄλλως τε βαρείας , τοὺς δὲ πόδας μικρούς , βραδέως δ ἐπὶ γαῖαν ὀρούει .
εἰσὶ δὲ πλεῖστοι μὲν πάντων ἀρετῇ τε κράτιστοι ἐν Λιπάραις ·
πολλοὺς δὲ καὶ Ἑλλήσποντος ἀθροίζει .
καὶ Ἐπίχαρμος δ ἐν Ἥβας γάμῳ τὸν προειρημένον ἀστακὸν ὑπὸ τοῦ Ἀρχεστράτου δηλοῖ ὅτι κάραβός ἐστι λέγων οὕτως   ·
ἐντὶ δ ἀστακοὶ κολύβδαιναί τε χ ὢς τὰ πόδι  ἔχει μικρά , τὰς χεῖρας δὲ μακράς , κάραβος δὲ τ ὤνυμα .
ἴδιον δ ἐστὶ γένος καράβων καὶ ἀστακῶν ἄλλο , ἔτι δὲ καρίδων .
τὸν δ ἀστακὸν οἱ Ἀττικοὶ διὰ τοῦ οὀστακὸν λέγουσι , καθάπερ καὶ ὀσταφίδας .
ἐπίχαρμος δὲ ἐν Γᾷ καὶ Θαλάσσᾳ φησίν   ·
κ ἀστακοὶ γαμψώνυχοι .
σπεύσιππος δὲ ἐν βʹ Ὁμοίων παραπλήσιά φησιν εἶναι τῶν μαλακοστράκων κάραβον , ἀστακόν , νύμφην , ἄρκτον , καρκίνον , πάγουρον .
διοκλῆς δ ὁ Καρύστιός φησι ·
καρῖδες , καρκίνοι , κάραβοι , ἀστακοὶ εὔστομα καὶ διουρητικά .
κολύβδαιναν δ εἴρηκεν Ἐπίχαρμος ἐν τοῖς προεκκειμένοις   , ὡς μὲν Νίκανδρός φησι   , τὸ θαλάσσιον αἰδοῖον , ὡς δ ὁ Ἡρακλείδης ἐν Ὀψαρτυτικῷ , τὴν καρῖδα .
ἀριστοτέλης δ ἐν πέμπτῳ ζῴων μορίων    τῶν μαλακοστράκων ὀχεύονται , φησί , κάραβοι , ἀστακοί , καρῖδες καὶ τὰ τοιαῦτα , ὥσπερ καὶ τὰ ὀπισθουρητικὰ τῶν τετραπόδων .
ὀχεύονται δὲ τοῦ ἔαρος ἀρχομένου πρὸς τῇ γῇ  ἤδη γὰρ ὦπται ἡ ὀχεία πάντων τῶν τοιούτων  , ἐνιαχοῦ δὲ ὅταν τὰ σῦκα ἄρχηται πεπαίνεσθαι .
γίνονται δ οἱ μὲν κάραβοι   ἐν τοῖς τραχέσι καὶ πετρώδεσιν , οἱ δ ἀστακοὶ ἐν τοῖς λείοις , ἐν δὲ τοῖς πηλώδεσιν οὐδέτεροι .
διὸ καὶ ἐν Ἑλλησπόντῳ μὲν καὶ περὶ Θάσον ἀστακοὶ γίνονται , περὶ δὲ τὸ Σίγειον καὶ τὸν Ἄθω κάραβοι .
εἰσὶ δ οἱ κάραβοι μακρόβιοι πάντες .
θεόφραστος δ ἐν τῷ περὶ τῶν φωλευόντων   τοὺς ἀστακοὺς καὶ καράβους καὶ καρῖδας ἐκδύεσθαί φησι τὸ γῆρας .
περὶ δὲ τῶν ΚΑΡΙΔΩΝ , ὅτι καὶ πόλις ἦν Καρίδες περὶ Χίον τὴν νῆσον Ἔφορος ἐν τῇ γʹ ἱστορεῖ   , κτίσαι φάσκων αὐτὴν τοὺς διασωθέντας ἐκ τοῦ ἐπὶ Δευκαλίωνος γενομένου κατακλυσμοῦ μετὰ Μάκαρος , καὶ μέχρι νῦν τὸν τόπον καλεῖσθαι Καρίδας .
ὁ δὲ ὀψοδαίδαλος Ἀρχέστρατος παραινεῖ τάδε   ·
ἢν δέ ποτ εἰς Ἴασον Καρῶν πόλιν εἰσαφίκηαι , καρῖδ  εὐμεγέθη λήψῃ ·
σπανία δὲ πρίασθαι ·
ἐν δὲ Μακηδονίᾳ τε καὶ Ἀμβρακίᾳ μάλα πολλαί .
ἐκτεταμένως δ εἴρηκε καρῖδα Ἀραρὼς μὲν ἐν Καμπυλίωνι   ·
αἵ τε καμπύλαι καρῖδες ἐξήλλοντο δελφίνων δίκην εἰς σχοινόπλεκτον ἄγγος .
καὶ Εὔβουλος ἐν Ὀρθάννῃ   ·
καρῖδα καθηκατω κ ἀνέσπασ  αὖθις .
ἀναξανδρίδης Λυκούργῳ   ·
καὶ συμπαίζει καριδαρίοις μετὰ περκιδίων καὶ θρᾳττιδίων καὶ ψητταρίοις μετὰ κωθαρίων καὶ σκινδαρίοις μετὰ κωβιδίων .
ὁ δ αὐτὸς κ ἀν Πανδάρῳ φησίν   ·
οὐκ ἐπικεκυφὼς ὀρθός , ὦ βέλτιστ , ἔσῃ ·
αὕτη δὲ καριδοι τὸ σῶμα καμπύλη , ἄγκυρά τ ἐστὶν ἄντικρυς τοῦ σώματος .
ἐν δὲ Κερκίῳ   ·
ἐρυθρότερον καρῖδος ὀπτῆς σ ἀποφανῶ .
Εὔβουλος Τιτθαῖς   καρῖδάς τε τῶν κυφῶν .
καὶ Ὠφελίων Καλλαίσχρῳ   ·
κυρταὶ δ ὁμοῦ καρῖδες ἐν ξηρῷ πέδω .
καὶ ἐν Ἰαλέμῳ   ·
ὠρχοῦντο δ ὡς καρῖδες ἀνθράκων ἔπι πηδῶσι κυρταί .
συνεσταλμένως δ εἴρηκεν Εὔπολις ἐν Αἰξὶν οὕτως   ·
πλὴν ἅπαξ ποτ ἐν Φαίακος ἔφαγον καρίδας .
καὶ ἐν Δήμοις   ·
ἔχων τὸ πρόσωπον καρίδος μασθλητίνης .
ὠνομάσθησαν δὲ καρῖδες ἀπὸ τοῦ κάρα ·
τὸ πλεῖστον γὰρ μέρος τοῦ σώματος ἡ κεφαλὴ ἀπηνέγκατο .
καρίδες δὲ βραχέως οἱ Ἀττικοὶ ἀναλόγως ·
παρὰ γὰρ τὸ κάρη γέγονε διὰ τὸ μείζονι κεχρῆσθαι κεφαλῇ .
ὡς οὖν παρὰ τὸ γραφὴ γραφὶς καὶ βολὴ βολίς , οὕτως καὶ παρὰ τὸ κάρη καρίς .
ταθείσης δὲ τῆς παρατελευταίας ἐτάθη καὶ τὸ τέλος , καὶ ὁμοίως λέγεται τῷ ψηφὶς καὶ κρηπίς .
περὶ δὲ τῶν ὀστρακοδέρμων τούτων Δίφιλος μὲν ὁ Σίφνιος οὕτω γράφει ·
τῶν δ ὀστρακοδέρμων καρίς , ἀστακός , κάραβος , καρκίνος , λέων τοῦ αὐτοῦ γένους ὄντα διαφέρουσι .
μείζων δ ἐστὶν ὁ λέων τοῦ ἀστακοῦ .
οἱ δὲ κάραβοι καὶ γραψαῖοι λέγονται ·
τῶν καρκίνων δ εἰσὶν σαρκωδέστεροι .
ὁ δὲ καρκίνος βαρὺς καὶ δύσπεπτος .
μνησίθεος δ ὁ Ἀθηναῖος ἐν τῷ περὶ ἐδεστῶν  κάραβοι , φησί , καὶ καρκίνοι καὶ καρῖδες καὶ τὰ ὅμοια δύσπεπτα μὲν πάντα , τῶν δ ἄλλων ἰχθύων εὐπεπτότερα πολλῷ .
πρέπει δ αὐτοῖς ὀπτᾶσθαι μᾶλλον ἢ ἕψεσθαι .
κουρίδας δὲ τὰς καρῖδας εἴρηκε Σώφρων ἐν γυναικείοις οὕτως   ·
ἴδε καλᾶν κουρίδων , ἴδε καμμάρων , ἴδε φίλα ·
θᾶσαι μὰν ὡς ἐρυθραί τ ἐντὶ καὶ λειοτριχιῶσαι .
ἐπίχαρμος δ ἐν Γᾷ καὶ Θαλάσσᾳ   ·
κουρίδες τε φοινίκιαι .
ἐν δὲ Λόγῳ καὶ Λογίννᾳ διὰ τοῦ ω εἴρηκεν   ·
ἀφύας τε κωρίδας τε καμπύλας .
σιμωνίδης δέ   ·
θύννοισι τευθίς , κωβιοῖσι κωρίδες .
ἑξῆς εἰσεκομίσθη ταγηνιστὰ ἥπατα περιειλημένα τῷ καλουμένῳ ΕΠΙΠΛΩΙ , ὃν Φιλέταιρος ἐν Τηρεῖ ἐπίπλοιον εἴρηκεν   .
εἰς ἃ ἀποβλέψας ὁ Κύνουλκος  λέγε ἡμῖν , ἔφη , ὦ σοφὲ Οὐλπιανέ , εἴ που κεῖται οὕτως τὸ ἧπαρ ἐντετυλιγμένον .
καὶ ὅς ·
ἐὰν πρότερον δείξῃς σὺ παρὰ τίνι ὁ ἐπίπλους εἴρηται ἐπὶ τοῦ λίπους καὶ τοῦ ὑμένος .
ἀντικορυσσομένων οὖν τούτων ὁ Μυρτίλος ἔφη ·
ὁ μὲν ἐπίπλους παρ Ἐπιχάρμῳ ἐν Βάκχαις   ·
καὶ τὸν ἀρχὸν ἐπικαλύψας ἐπιπλόῳ .
καὶ ἐν Θεαροῖς   ·
ὀσφύος τε πέρι κ ἠπιπλόου .
καὶ ὁ Χῖος δὲ Ἴων ἐν ταῖς Ἐπιδημίαις   ἔφη ·
τῷ ἐπίπλῳ ἐπικαλύψας .
ἀπέχεις , φίλη κεφαλὴ Οὐλπιανέ , τὸν ἐπίπλουν , ἵν ἤδη ποτὲ αὐτῷ ἐντυλιχθεὶς κατακαυθῇς καὶ πάντας ἡμᾶς ζητήσεων ἀπαλλάξῃς .
τὸ δὲ μαρτύριον τοῦ οὕτως διεσκευασμένου ἥπατος δίκαιος εἶ σὺ ἀπομνημονεῦσαι , προειρημένου σοι πάλαι   ὅτε περὶ τῶν ὠτίων καὶ ποδῶν ἐζητοῦμεν , ὅτι Ἄλεξις ἐν Κρατείᾳ ἢ Φαρμακοπώλῃ εἴρηκε .
πᾶσα δ ἡ ἐκλογὴ χρησίμη οὖσα εἰς πολλά , ἐπεὶ τὰ νῦν διὰ μνήμης οὐ κρατεῖς , αὐτὸς ἐγὼ διεξελεύσομαι .
φησὶ δ οὕτως ὁ κωμικός   ·
πρῶτον μὲν οὖν ὄστρεια παρὰ Νηρεῖ τινι ἰδὼν γέροντι φυκί  ἠμφιεσμένα ἔλαβον ἐχίνους τ ·
ἐστὶ γὰρ προοίμιον δείπνου χαριέντως ταῦτα πεπρυτανευμένου .
τούτων δ ἀπολυθείς , κειμένων ἰχθυδίων μικρῶν , τρεμόντων τῷ δέει τί πείσεται , θαρρεῖν κελεύσας ἕνεκ ἐμοῦ ταῦτ οὐ δὲ ἓν φήσας ἀδικήσειν ἐπριάμην γλαῦκον μέγαν .
ἔπειτα νάρκην ἔλαβον , ἐνθυμούμενος ὅτι δεῖ γυναικὸς ἐπιφερούσης δακτύλους ἁπαλοὺς ὑπ ἀκάνθης μη δὲ ἓν τούτων παθεῖν .
ἐπὶ τὸ τάγηνον φυκίδας , ψήττας τινάς , καρῖδα , φύκην , κωβιόν , πέρκην , σπάρον , ἐποίησά τ αὐτὸ ποικιλώτερον ταῶ .
κρεᾴδι  ἄττα , ποδάρια , ῥύγχη τινά , ὠτάρι  ὕει , ἡπάτιον ἐγκεκαλυμμένον ·
αἰσχύνεται γὰρ πελιδνὸν ὂν τῷ χρώματι .
τούτοις μάγειρος οὐ πρόσεισ  οὐ δ ὄψεται ·
οἰμώξεται γὰρ νὴ Δί .
ἀλλ ἐγὼ σοφῶς ταῦτ  οἰκονομήσω καὶ γλαφυρῶς καὶ ποικίλως οὕτω  ποῶ γὰρ τ οὔψον αὐτός  ὥστε τοὺς δειπνοῦντας εἰς τὰ λοπάδι  ἐμβάλλειν ποῶ ἐνίοτε τοὺς ὀδόντας ὑπὸ τῆς ἡδονῆς .
τὰς σκευασίας πάντων δὲ καὶ τὰς συστάσεις τούτων ἕτοιμός εἰμι δεικνύειν , λέγειν , προῖκα προδιδάσκειν , ἂν θέλῃ τις μανθάνειν .
ὅτι δ ἔθος τῷ ἐπίπλῳ περικαλύπτεσθαι τὰ ἡπάτια , Ἡγήσανδρος ὁ Δελφὸς ἐν ὑπομνήμασί φησι   Μετάνειραν τὴν ἑταίραν ὡς ἐν τοῖς κεκαλυμμένοις ἡπατίοις αὐτὴ πνευμόνιον ἔλαβε καὶ ὡς περιελοῦσα τὸ στέαρ εἶδεν , ἀνέκραγεν ·
ἀπόλωλα , πέπλων μ ὤλεσαν περιπτυχαί .
μήποτε δὲ καὶ Κρώβυλος ὁ κωμῳδιοποιὸς αἰσχυνόμενον εἶπε τὸ τοιοῦτο ἧπαρ ὥσπερ καὶ Ἄλεξις , ἐν Ψευδυποβολιμαίῳ λέγων οὕτως   ·
καὶ πλεκτάνην στιφρὰν σφόδρ ἐπὶ τούτοις τέ που αἰσχυνόμενον ἧπαρ καπρίσκου σκατοφάγου .
ἡπάτιον δ εἴρηκεν Ἀριστοφάνης ἐν Ταγηνισταῖς   καὶ Ἀλκαῖος ἐν Παλαίστρᾳ   Εὔβουλός τ ἐν Δευκαλίωνι   .
δασυντέον δὲ λέγοντας τὸ ἧπαρ ·
καὶ γὰρ ἡ συναλοιφή ἐστιν παρ Ἀρχιλόχῳ διὰ δασέος .
φησὶ γάρ   χολὴν γὰρ οὐκ ἔχεις ἐφ ἥπατι .
ἐστὶ δὲ καὶ ἰχθύς τις ἥπατος καλούμενος , ὅν φησιν ὁαὐτὸς Εὔβουλος ἐν Λάκωσιν ἢ Λήδᾳ οὐκ ἔχειν χολήν   ·
οὐκ ᾤου σύ με χολὴν ἔχειν , ὡς δ ἡπάτῳ μοι διελέγου ;
ἐγὼ δέ γ εἰμὶ τῶν μελαμπύγων ἔτι .
ἡγήσανδρος δ ἐν ὑπομνήμασιν   ἐν τῇ κεφαλῇ φησι τὸν ἥπατον δύο λίθους ἔχειν τῇ μὲν αὐγῇ καὶ τῷ χρώματι παραπλησίους τοῖς ἐν τοῖσ ὀστρείοις , τῷ δὲ σχήματι ῥομβοειδεῖς .
τΑγΗνΙστΩν δ ἰχθύων μνημονεύει Ἄλεξις ἐν Δημητρίῳ   καθάπερ κ ἀν τῷ προκειμένῳ δράματι .
Εὔβουλος Ὀρθάννῃ   ·
πᾶσα δ εὔμορφος γυνὴ ἐρῶσα φοιτᾷ τηγάνων τε σύντροφα τριβαλλοπανόθρεπτα μειρακύλλια , ὁμοῦ δὲ τευθὶς καὶ Φαληρικὴ κόρη σπλάγχνοισιν ἀρνείοισι συμμεμιγμένη πηδᾷ , χορεύει , πῶλος ὣς ἀπὸ ζυγοῦ .
ῥιπὶς δ ἐγείρει φύλακας Ἡφαίστου κύνας θερμῇ παροξύνουσα τηγάνου πνοῇ ·
ὀσμὴ δὲ πρὸς μυκτῆρας ἠρεθισμένη ᾄσσει ·
μεμαγμένη δὲ Δήμητρος κόρη κοίλη φάραγγος δακτύλου πιέσματι σύρει τριήρους ἐμβολὰς μιμουμένη , δείπνου πρόδρομον ἄριστον .
ἤσθιον δὲ καὶ ταγηνιστὰς σηπίας .
νικόστρατος ἢ Φιλέταιρος ἐν Ἀντύλλῳ φησίν   ·
οὔποτ  ἂν αὖθις αὖ σηπίαν ἀπὸ τηγάνου τολμήσαιμι φαγεῖν μόνος .
ἡγήμων δ ἐν Φιλίννῃ καὶ γόνον ἐκ ταγήνου ἐσθίοντας ποιεῖ ἐν τούτοις   ·
μάλα ταχέως αὐτῶν πρίω . .
πουλύπουν καὶ δὸς καταφαγεῖν κ ἀπὸ τηγάνου γόνον .
ἐπὶ τούτοις οὐχ ἡσθεὶς ὁ Οὐλπιανός , ἀνιαθεὶς δέ , ἀποβλέψας ὡς ἡμᾶς καὶ τὰ ἐξ Ὀρθάννου Εὐβούλου ἰαμβεῖα εἰπών   ·
ὡς εὖ νεναυάγηκεν ἐπὶ τοῦ τηγάνου ὁ θεοῖσιν ἐχθρὸς Μυρτίλος ·
ὅτι γὰρ οὐδὲν τούτων πριάμενός ποτε ἔφαγεν εὖ οἶδα , τῶν τινος οἰκετῶν αὐτοῦ εἰπόντος μοί ποτε τὰ ἐκ Πορνοβοσκοῦ Εὐβούλου ἰαμβεῖα τάδε   ·
τρέφει με Θετταλός τις ἄνθρωπος βαρύς , πλουτῶν , φιλάργυρος δὲ κ ἀλιτήριος , ὀψοφάγος , ὀψωνῶν δὲ μέχρι τριωβόλου .
ἐπεὶ δὲ πεπαιδευμένος ἦν ὁ νεανίσκος καὶ οὐχὶ παρὰ τῷ Μυρτίλῳ γε , ἀλλὰ παρὰ ἄλλῳ τινί , ὡς ἐπυνθανόμην αὐτοῦ πῶς εἰς τὸν Μυρτίλον ἐνέπεσεν , ἔφη μοι τὰ ἐκ Νεοττίδος Ἀντιφάνους τάδε   ·
παῖς ὢν μετ ἀδελφῆς εἰς Ἀθήνας ἐνθάδε ἀφικόμην ἀχθεὶς ὑπό τινος ἐμπόρου , Σύρος τὸ γένος ὤν .
περιτυχὼν δ ἡμῖν ὁδὶ κηρυττομένοις ὀβολοστάτης ὢν ἐπρίατο , ἄνθρωπος ἀνυπέρβλητος εἰς πονηρίαν , τοιοῦτος οἷος μηδὲν εἰς τὴν οἰκίαν , μηδ  ὧν ὁ Πυθαγόρας ἐκεῖνος ἤσθιεν ὁ τρισμακαρίτης , εἰσφέρειν ἔξω θύμου .
ἔτι τοῦ Οὐλπιανοῦ τοιαῦτά τινα παίζοντος ὁ Κύνουλκος ἀνέκραγεν ·
ἄρτου δεῖ καὶ οὐ τοῦ Μεσσαπίων βασιλέως λέγω τοῦ ἐν Ἰαπυγίᾳ , περὶ οὗ καὶ σύγγραμμά ἐστι Πολέμωνι   .
μνημονεύει δ αὐτοῦ καὶ Θουκυδίδης ἐν ζʹ   καὶ Δημήτριος ὁ κωμῳδιοποιὸς ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ δράματι Σικελία διὰ τούτων   ·
κ ἀκεῖθεν εἰς τὴν Ἰταλίαν ἀνέμῳ Νότῳ διεβάλομεν τὸ πέλαγος εἰς Μεσσαπίους ·
ἄρτος δ ἀναλαβὼν ἐξένισεν ἡμᾶς καλῶς . Β. ξένος γε χαρίεις . Α. ἦν ἐκεῖ . . . .
μέγας καὶ λαμπρὸς ἦν .
οὐ τούτου οὖν τοῦ Ἄρτου ὁ νῦν καιρὸς ἦν , ἀλλὰ τῶν εὑρημένων ὑπὸ τῆς Σιτοῦς καλουμένης Δήμητρος καὶ Σιμαλίδος ·
οὕτως γὰρ ἡ θεὸς παρὰ Συρακοσίοις τιμᾶται , ὡς ὁ αὐτὸς Πολέμων ἱστορεῖ ἐν τῷ περὶ τοῦ Μορύχου   .
ἐν δὲ τῷ αʹ τῶν πρὸς Τίμαιον ἐν Σκώλῳ φησὶ τῷ Βοιωτιακῷ Μεγαλάρτου καὶ Μεγαλομάζου ἀγάλματα ἱδρῦσθαι .
ἐπεὶ δὲ ἤδη ἄρτοι εἰσεκομίζοντο καὶ πλῆθος ἐπ αὐτοῖς παντοδαπῶν βρωμάτων , ἀποβλέψας εἰς αὐτὰ ἔφη ·
τοῖς ἄρτοις ὅσας ἱστᾶσι παγίδας οἱ ταλαίπωροι βροτοί , φησὶν Ἄλεξις ἐν τῇ Εἰς τὸ φρέαρ   .
ἡμεῖς οὖν εἴπωμέν τι καὶ περὶ ΑΡΤΩΝ .
προφθάσας δ αὐτὸν ὁ Ποντιανὸς ἔφη ·
Τρύφων ὁ Ἀλεξανδρεὺς ἐν τοῖς φυτικοῖς ἐπιγραφομένοις   ἄρτων ἐκτίθεται γένη , εἴ τι κ ἀγὼ μέμνημαι , ζυμίτην , ἄζυμον , σεμιδαλίτην , χονδρίτην , συγκομιστόν  τοῦτον δ εἶναί φησι καὶ διαχωρητικώτερον τοῦ καθαροῦ  , τὸν ἐξ ὀλυρῶν , τὸν ἐκ τιφῶν , τὸν ἐκ μελινῶν .
γίνεται μέν , φησίν , ὁ χονδρίτης ἐκ τῶν ζειῶν ·
ἐκ γὰρ κριθῆς χόνδρον μὴ γίνεσθαι .
παρὰ δὲ τὰς ὀπτήσεις ὀνομάζεσθαι ἰπνίτην , οὗ μνημονεύειν Τιμοκλέα ἐν Ψευδολῃσταῖς οὕτως   ·
καταμαθὼν δὲ κειμένην θερμὴν σκάφην θερμῶν ἰπνιτῶν ἤσθιον .
ΕσχΑΡΙτΗσ .
τούτου μνημονεύει Ἀντίδοτος ἐν Πρωτοχόρῳ   ·
λαβόντα θερμοὺς ἐσχαρίτας , πῶς γὰρ οὔ ;
τούτους ἀνειλίττοντα βάπτειν εἰς γλυκύν .
καὶ Κρώβυλος ἐν Ἀπαγχομένῳ   ·
καὶ σκάφην λαβών τινα τῶν ἐσχαριτῶν τῶν καθαρῶν .
λυγκεὺς δ ὁ Σάμιος ἐν τῇ πρὸς Διαγόραν ἐπιστολῇ συγκρίνων τὰ Ἀθήνησι γινόμενα τῶν ἐδωδίμων πρὸς τὰ ἐν Ῥόδῳ φησίν ·
ἔτι δὲ σεμνυνομένων παρ ἐκείνοις τῶν ἀγοραίων ἄρτων , ἀρχομένου μὲν τοῦ δείπνου καὶ μεσοῦντος οὐθὲν λειπομένους ἐπιφέρουσιν ·
ἀπειρηκότων δὲ καὶ πεπληρωμένων ἡδίστην ἐπεισάγουσι διατριβὴν τὸν διάχριστον ἐσχαρίτην καλούμενον , ὃς οὕτω κέκραται τοῖς μειλίγμασι καὶ τῇ μαλακότητι καὶ τοιαύτην ἐνθρυπτόμενος ἔχει πρὸς τὸν γλυκὺν συναυλίαν ὥστε προσβιαζόμενος θαυμαστόν τι συντελεῖ ·
καθάπερ ἀνανήφειν πολλάκις γίνεται τὸν μεθύοντα , τὸν αὐτὸν τρόπον ὑπὸ τῆς ἡδονῆς ἀναπεινῆν γίνεται τὸν ἐσθίοντα .
ΑτΑβΥΡΙτΗν .