Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
δίδωτι δ εὖχος Ἑρμᾶς ἐναγώνιος , Μαίας εὐπλοκάμοιο παῖς , ἔτικτε δ Ἄτλας ἑπτὰ ἰοπλοκάμων φιλᾶν θυγατρῶν τάν γ ἔξοχον εἶδος , ταὶ καλέονται Πελειάδες οὐράνιαι .
σαφῶς γὰρ τὰς Πλειάδας οὔσας Ἄτλαντος θυγατέρας Πελειάδας καλεῖ , καθάπερ καὶ Πίνδαρος   .
ἐστὶ δ ἐοικὸς ὀρειᾶν γε Πελειάδων μὴ τηλόθεν Ὠαρίων  ἀνεῖσθαι .
σύνεγγυς γάρ ἐστιν ὁ Ὠρίων τῇ ἀστροθεσίᾳ τῶν Πλειάδων ·
διὸ καὶ ὁ περὶ ταύτας μῦθος , ὅτι φεύγουσι μετὰ τῆς μητρὸς τῆς Πληιόνης τὸν Ὠρίωνα .
ὀρείας δὲ λέγει τὰς Πλειάδας ἐν ἴσῳ τῷ οὐρείας κατὰ παράλειψιν τοῦ ῡ , ἐπειδὴ κεῖνται ἐπὶ τῆς οὐρᾶς τοῦ ταύρου .
καὶ Αἰσχύλος δ ἐκφανέστερον προσπαίζων τῷ ὀνόματι κατὰ τὴν ὁμοφωνίαν   ·
αἱ δ ἕπτ  Ἄτλαντος παῖδες ὠνομασμέναι πατρὸς μέγιστον ἆθλον οὐρανοῦ στέγῃ κλαίεσκον , ἔνθα νυκτέρων φαντασμάτων ἔχουσι μορφὰς ἄπτεροι Πελειάδες .
ἀπτέρους γὰρ αὐτὰς εἴρηκε διὰ τὴν πρὸς τὰς ὄρνεις ὁμωνυμίαν .
ἡ δὲ Μοιρὼ καὶ αὐτὴ τὸν τρόπον τοῦτόν φησι ·
ζεὺς δ ἄρ  ἐνὶ Κρήτῃ τρέφετο μέγας , οὐ δ ἄρα τίς νιν ἠείδει μακάρων ·
ὃ δ ἀέξετο πᾶσι μέλεσσι .
τὸν μὲν ἄρα τρήρωνες ὑπὸ ζαθέῳ τράφον ἄντρῳ ἀμβροσίην φορέουσαι ἀπ Ὠκεανοῖο ῥοάων ·
νέκταρ δ ἐκ πέτρης μέγας αἰετὸς αἰὲν ἀφύσσων γαμφηλῇ φορέεσκε ποτὸν Διὶ μητιόεντι .
τὸν καὶ νικήσας πατέρα Κρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ἀθάνατον ποίησε καὶ οὐρανῷ ἐγκατένασσεν .
ὣς δ αὕτως τρήρωσι πελειάσιν ὤπασε τιμήν , αἳ δή τοι θέρεος καὶ χείματος ἄγγελοί εἰσι .
καὶ Σιμμίας δ ἐν τῇ Γοργοῖ φησιν ·
αἳ θέρος ὠκεῖαι πρόπολοι πίλναντο Πέλειαι .
ποσείδιππός τ ἐν τῇ Ἀσωπίᾳ ·
οὐδέ τοι ἀκρόνυχοι ψυχραὶ δύνουσι Πέλειαι .
λαμπροκλῆς δ ὁ διθυραμβοποιὸς καὶ ῥητῶς αὐτὰς εἶπεν ὁμωνυμεῖν ταῖς περιστεραῖς ἐν τούτοις   ·
αἵ τε ποταναῖς ὁμώνυμοι πελειάσιν αἰθέρι κεῖσθε .
καὶ ὁ τὴν εἰς Ἡσίοδον δὲ ἀναφερομένην ποιήσας Ἀστρονομίαν αἰεὶ Πελειάδας αὐτὰς λέγει   ·
τὰς δὲ βροτοὶ καλέουσι Πελειάδας .
χειμέριαι δύνουσι Πελειάδες .
τῆμος ἀποκρύπτουσι Πελειάδες .
οὐδὲν οὖν ἄπιστον καὶ Ὅμηρον τὰς Πλειάδας κατὰ ποιητικὸν νόμον Πελειάδας ὠνομακέναι .
ἀποδεδειγμένου οὖν τοῦ ὅτι Πλειάδες ἦσαν ἐντετορευμέναι τῷ ποτηρίῳ , καθ ἕκαστον τῶν ὤτων δύο ὑποθετέον εἴ τε βούλεταί τις ὀρνιθοφυεῖς κόρας εἴ τ αὖ καὶ ἀνθρωποειδεῖς , ἄστροις δὲ πεποικιλμένας .
τὸ μέντοι  ἀμφὶς ἕκαστον χρύσειαι νεμέθοντο  οὐχ ὡς περὶ ἓν ἕκαστον ἀκουστέον ·
γενήσονται γὰρ οὕτως ηʹ τὸν ἀριθμόν ·
ἀλλ ἐπείπερ ἔσχισται μὲν ἑκάτερον τῶν ὤτων εἰς δύο σχίσεις , τούτων δ αὖ συνάφεια κατὰ τὴν τελευταίαν ὑπόληξιν , ἕκαστον μὲν ἂν λέγοιτο καθὸ τέτταρες αἱ πᾶσαι σχίσεις τῶν ὤτων , ἑκάτερον δὲ καθὸ συμφυῆ πάλιν ἐπὶ τέλει γίνεται τῆς ἀποστάσεως αὐτῶν .
ὅταν οὖν εἴπῃ ·
δοιαὶ δὲ πελειάδες ἀμφὶς ἕκαστον χρύσειαι νεμέθοντο , δύω δ ὑπὸ πυθμένες ἦσαν , καθ ἑκατέραν τὴν σχίσιν τῶν ὤτων ἀκουσόμεθα μίαν πελειάδα ·
ἃς δοιὰς εἶπεν καθὸ συμφυεῖς εἰσιν ἀλλήλαις καὶ συνεζευγμέναι .
τὸ γὰρ δοιοὶ καὶ δοιαὶ σημαίνει καὶ τὸ κατ ἀριθμὸν εἶδος , τὸ δύο , οἷον ·
δοιοὺς δὲ τρίποδας , δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα .
καὶ    δοιὼ θεράποντε  .
σημαίνει δὲ καὶ τὸ συμφυὲς καὶ τὸ συνεζευγμένον κατ ἀριθμόν , ὡς ἐν τούτοις ·
δοιοὺς δ ἄρ  ὑπήλυθε θάμνους ἐξ ὁμόθεν πεφυῶτας , ὃ μὲν φυλίης , ὃ δ ἐλαίης .
γενήσονται οὖν ἐπὶ τῶν ὤτων τέσσαρες πελειάδες .
ἔπειθ  ὅταν ἐπενέγκῃ τὸ δοιαὶ δὲ πελειάδες ἀμφὶς ἕκαστον χρύσειαι νεμέθοντο , δύω δ ὑπὸ πυθμένες ἦσαν , ἀκουστέον οὐ πυθμένας δύο , ἀλλ οὐ δὲ κατὰ διαίρεσιν ἀναγνωστέον , ὡς ὁ Θρᾲξ Διονύσιος , ἀλλὰ κατὰ σύνθετον ὑποπυθμένες , ὅπως ἐπὶ τῶν πελειάδων ἀκούωμεν , ὅτι τέσσαρες μὲν ἦσαν ἐπὶ τῶν ὤτων , δύο δὲ ὑποπυθμένες , τουτ έστιν ὑπὸ τῷ πυθμένι οἷον ὑποπυθμένιοι ·
ὥστε διακρατεῖσθαι τὸ δέπας ὑπὸ δυεῖν Πελειάδων ὑποκειμένων τῷ πυθμένι , ἓξ δὲ τὰς πάσας γενέσθαι Πλειάδας , ἐπείπερ ὁρῶνται τοσαῦται , λέγονται δὲ ἑπτά , καθότι καὶ Ἄρατός φησιν   ·
ἑπτάποροι δὴ ταί γε μετ ἀνθρώποις καλέονται , ἓξ οἶαί περ ἐοῦσαι ἐπόψιαι ὀφθαλμοῖσιν .
οὐ μέν πως ἀπόλωλεν ἀπευθὴς ἐκ Διὸς ἀστήρ , ἐξ οὗ καὶ γενεῆθεν ἀκούομεν , ἀλλὰ μάλ αὕτως εἴρητ .
ἑπτὰ δ ἐκεῖναι ἐπιρρήδην καλέονται . . . .
τὸ ὁρώμενον οὖν ἐν τοῖς ἄστροις καὶ ἐν τῇ φαινομένῃ κατασκευῇ προσηκόντως ἐτόρευσεν .
τοῦτο μέντοι καὶ ἐπὶ τοῦ Διὸς σημαίνειν πείθονται τὸν ποιητὴν ὅταν λέγῃ ·
τῇ μέν τ οὐ δὲ ποτητὰ παρέρχεται οὐ δὲ πέλειαι τρήρωνες ταί τ ἀμβροσίην Διὶ πατρὶ φέρουσιν .
ἀλλά τε καὶ τῶν αἰεὶ ἀφαιρεῖται λὶς πέτρη .
ἀλλ  ἄλλην ἐνίησι πατὴρ ἐναρίθμιον εἶναι , ὑπὸ τῆς ὀξύτητος τῶν πλαγκτῶν πετρῶν καὶ τῆς λειότητος ἀφαιρεῖσθαι λέγων μίαν τῶν Πλειάδων , ἄλλην δὲ πρὸς τοῦ Διὸς ἐνίεσθαι χάριν τοῦ σῴζειν τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν , ποιητικῶς αἰνιττόμενος ὅτι τῶν Πλειάδων ἓξ ὁρωμένων ὅμως ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν οὐκ ἀπόλλυται , λέγονται δὲ καὶ τῷ ἀριθμῷ καὶ τοῖς ὀνόμασιν ἑπτά .
πρὸς δὲ τοὺς λέγοντας οὐκ οἰκείως τῷ ποτηρίῳ ἐντετυπῶσθαι τὰς Πλειάδας , ξηρῶν τροφῶν οὔσας σημαντικάς , λεκτέον ὅτι τὸ δέπας ἀμφοτέρων τῶν τροφῶν ἐστιν δεκτικόν .
κυκεὼν γὰρ ἐν αὐτῷ γίνεται ·
τοῦτο δ ἐστὶ πόσις ἐν τῷ κράματι τυρὸν ἔχουσα καὶ ἄλφιτον ·
ἄμφω δὲ ταῦτα κυκώμενα καὶ οὕτω πινόμενα λέγει ὁ ποιητής ·
τοῖσι δὲ τεῦχε κυκεῶ ἐυπλόκαμος Ἑκαμήδη . . .
ἣ σφῶιν πρῶτον μὲν ἐπιπροίηλε τράπεζαν καλὴν κυανόπεζαν ἐύξοον , αὐτὰρ ἐπ αὐτῆς χάλκειον κάνεον ·
ἐπὶ δὲ κρόμυον ποτῷ ὄψον ἠδὲ μέλι χλωρόν , παρὰ δ ἀλφίτου ἱεροῦ ἀκτήν , πὰρ δὲ δέπας περικαλλές , ὃ οἴκοθεν ἦγ ὁ γεραιός . . .
ἐν τῷ ῥά σφι κύκησε γυνὴ εἰκυῖα θεῇσιν οἴνῳ Πραμνείῳ , ἐπὶ δ αἴγειον κνῆ τυρὸν κνήστι χαλκείῃ , ἐπὶ δ ἄλφιτα λευκὰ πάλυνεν ·
πινέμεναι δ ἐκέλευεν , ἐπεί ῥ ὥπλισσε κυκεῶ .
τὸ δὲ ἄλλος μὲν μογέων ἀποκινήσασκε τραπέζης πλεῖον ἐόν , Νέστωρ δ ὁ γέρων ἀμογητὶ ἄειρεν οὐκ ἀκουστέον ἐπὶ μόνων Μαχάονος καὶ Νέστορος , ὡς οἴονταί τινες , τὸ ὃς ἀντὶ τοῦ ὃ λαμβάνοντες ἐπὶ τοῦ Μαχάονος ·
ἀλλ  ὃς μὲν μογέων ἀποκινήσασκε τραπέζης , ἐκ τοῦ μογέων δηλοῦσθαι νομίζοντες , ἐπειδὴ τέτρωται .
ὅτι δὲ καθ Ὅμηρον ὁ Μαχάων οὐ τέτρωται ἐν ἄλλοις δειχθήσεται .
ἀγνοοῦσιν δ ὅτι τὸ ἄλλος Ὅμηρος οὐκ ἐπὶ μόνων Μαχάονος καὶ Νέστορος ἔθηκε , δύο γὰρ οὗτοι πίνουσιν , ἀλλ εἶπεν ἂν ἕτερος .
τοῦτο γὰρ ἐπὶ δύο τάσσεσθαι πέφυκεν , ὡς καὶ ἐπὶ τούτων ·
οἴσετε δ ἄρν  ἕτερον λευκόν , ἑτέρην δὲ μέλαιναν .
ἔπειτα δὲ τὸ ὃς ἀντὶ προτακτικοῦ τοῦ ὃ Ὅμηρος οὐδέποτε τίθησι ·
τ οὔμπαλιν δὲ ἀντὶ τοῦ ὃς ὑποτακτικοῦ παραλαμβάνει τὸ προτακτικὸν ὅ , οἷον ·
ἔνθα δὲ Σίσυφος ἔσκεν , ὃ κέρδιστος γένετ ἀνδρῶν .
ἐλλείπει οὖν τό τις μόριον ·
τὸ γὰρ πλῆρές ἐστιν  ἄλλος μέν τις μογέων ἀποκινήσασκε τραπέζης πλεῖον ἐόν , Νέστωρ δ ὁ γέρων ἀμογητὶ ἄειρεν ,  ὡς παντὸς ἀνθρώπου μόλις ἂν ἀποκινήσαντος ἀπὸ τῆς τραπέζης τὸ ποτήριον , τοῦ δὲ Νέστορος αὐτὸ ῥᾳδίως βαστάζοντος δίχα πόνου καὶ κακοπαθείας .
τὸ γὰρ ποτήριον ὑφίσταται μέγα κατὰ τὸ κύτος καὶ βαρὺ τὴν ὁλκήν , ὅπερ φιλοπότης ὢν ὁ Νέστωρ ἐκ τῆς συνεχοῦς συνηθείας ῥᾳδίως βαστάζειν ἔσθενε .
σωσίβιος δ ὁ λυτικὸς προθεὶς τὰ ἔπη ·
ἄλλος μὲν μογέων ἀποκινήσασκε τραπέζης πλεῖον ἐόν , Νέστωρ δ ὁ γέρων ἀμογητὶ ἄειρεν , γράφει κατὰ λέξιν ·
νῦν τὸ μὲν ἐπιτιμώμενόν ἐστι τῷ ποιητῇ ὅτι τοὺς μὲν λοιποὺς εἶπε μογέοντας ἀείρειν τὸ δέπας , τὸν δὲ Νέστορα μόνον ἀμογητί .
ἄλογον δ ἐδόκει Διομήδους καὶ Αἴαντος , ἔτι δ Ἀχιλλέως παρόντων εἰσάγεσθαι τὸν Νέστορα γενναιότερον , τῇ ἡλικίᾳ προβεβηκότα .
τούτων τοίνυν οὕτως κατηγορουμένων τῇ ἀναστροφῇ χρησάμενοι ἀπολύομεν τὸν ποιητήν .
ἀπὸ γὰρ τούτου τοῦ ἑξαμέτρου  πλεῖον ἐόν , Νέστωρ δ ὁ γέρων ἀμογητὶ ἄειρεν  ἀπὸ τοῦ μέσου ἐξελόντες τὸ γέρων τάξομεν τοῦ πρώτου στίχου πρὸς τὴν ἀρχὴν ὑπὸ τὸ ἄλλος μέν , εἶτα τὸ ἐξ ἀρχῆς συνεροῦμεν  ἄλλος μὲν γέρων μογέων ἀποκινήσασκε τραπέζης πλεῖον ἐόν , ὁ δὲ Νέστωρ ἀπονητὶ ἄειρεν .
νῦν οὖν οὕτω τεταγμένων ὁ Νέστωρ φαίνεται τῶν μὲν λοιπῶν πρεσβυτῶν μόνος τὸ δέπας ἀμογητὶ ἀείρων .
ταῦτα καὶ ὁ θαυμάσιος λυτικὸς Σωσίβιος , ὃν οὐκ ἀχαρίτως διέπαιξε διὰ τὰς πολυθρυλήτους ταύτας καὶ τοιαύτας λύσεις Πτολεμαῖος ὁ Φιλάδελφος βασιλεύς .
λαμβάνοντος γὰρ αὐτοῦ σύνταξιν βασιλικήν , μεταπεμψάμενος τοὺς ταμίας ἐκέλευσεν , ἐὰν παραγένηται ὁ Σωσίβιος ἐπὶ τὴν ἀπαίτησιν τῆς συντάξεως , λέγειν αὐτῷ ὅτι ἀπείληφε .
καὶ μετ οὐ πολὺ παραγενομένῳ καὶ αἰτοῦντι εἰπόντες δεδωκέναι αὐτῷ τὰς ἡσυχίας εἶχον , ὃ δὲ τῷ βασιλεῖ προσελθὼν κατεμέμφετο τοὺς ταμίας .
πτολεμαῖος δὲ μεταπεμψάμενος αὐτοὺς καὶ ἥκειν κελεύσας μετὰ τῶν βιβλίων , ἐν οἷς αἱ ἀναγραφαί εἰσι τῶν τὰς συντάξεις λαμβανόντων , λαβὼν ταύτας εἰς χεῖρας καὶ κατιδὼν ἔφη καὶ αὐτὸς ἀπειληφέναι αὐτὸν οὕτως ·
ἦν ὀνόματα ἐγγεγραμμένα ταῦτα , Σωτῆρος Σωσιγένους Βίωνος Ἀπολλωνίου ·
εἰς ἃ ἀποβλέψας ὁ βασιλεὺς εἶπεν  ὦ θαυμάσιε λυτικέ , ἐὰν ἀφέλῃς τοῦ Σωτῆρος τὸ σω καὶ τοῦ Σωσιγένους τὸ σι καὶ τοῦ Βίωνος τὴν πρώτην συλλαβὴν καὶ τὴν τελευταίαν τοῦ Ἀπολλωνίου , εὑρήσεις σαυτὸν ἀπειληφότα κατὰ τὰς σὰς ἐπινοίας .
καὶ  ταῦτ  οὐχ ὑπ ἄλλων , ἀλλὰ τοῖς αὑτοῦ πτεροῖς  κατὰ τὸν θαυμάσιον Αἰσχύλον   ἁλίσκῃ , ἀπροσδιονύσους λύσεις πραγματευόμενος .
ΟλμΟσ ποτήριον κερατίου τρόπον εἰργασμένον .
μενεσθένης ἐν δʹ Πολιτικῶν γράφει οὕτως   ·
ἀλβατάνης δὲ στρεπτὸν καὶ ὅλμον χρυσοῦν .
ὁ δὲ ὅλμος ἐστὶ ποτήριον κερατίου τρόπον εἰργασμένον , ὕψος ὡς πυγονιαῖον .
ΟξΥβΑφΟν .
ἡ μὲν κοινὴ συνήθεια οὕτως καλεῖ τὸ ὄξους δεκτικὸν σκεῦος ·
ἐστὶ δὲ καὶ ὄνομα ποτηρίου , οὗ μνημονεύει Κρατῖνος μὲν ἐν Πυτίνῃ οὕτως   ·
πῶς τις αὐτόν , πῶς τις ἂν ἀπὸ τοῦ πότου παύσειε , τοῦ λίαν πότου ;
ἐγᾦδα .
συντρίψω γὰρ αὐτοῦ τοὺς χόας καὶ τοὺς καδίσκους συγκεραυνώσω σποδῶν καὶ τ ἄλλα πάντ ἀγγεῖα τὰ περὶ τὸν πότον , κ οὐδ  ὀξύβαφον οἰνηρὸν ἔτι κεκτήσεται .
ὅτι δέ ἐστι τὸ ὀξύβαφον εἶδος κύλικος μικρᾶς κεραμέας σαφῶς παρίστησιν Ἀντιφάνης ἐν Μύστιδι διὰ τούτων   ·
γραῦς ἐστι φίλοινος ἐπαινοῦσα κύλικα μεγάλην καὶ ἐξευτελίζουσα τὸ ὀξύβαφον ὡς βραχύ .
εἰπόντος οὖν τινος πρὸς αὐτήν  σὺ δ ἀλλὰ πῖθι  , λέγει ·
τοῦτο μέν σοι πείσομαι .
οὗ μὲν ἦμεν ἄρτι γὰρ ἐξ ὀξυβαφίων κεραμέων ἐπίνομεν ·
τούτῳ δέ , τέκνον , πολλὰ κ ἀγάθ οἱ θεοὶ τῷ δημιουργῷ δοῖεν , ὃς ἐποίησέ σε , τῆς συμμετρίας καὶ τῆς ἀφελείας οὕνεκα .
κ ἀν τοῖς Βαβυλωνίοις οὖν τοῖς Ἀριστοφάνους   ἀκουσόμεθα ποτήριον τὸ ὀξύβαφον , ὅταν ὁ Διόνυσος λέγῃ περὶ τῶν Ἀθήνησι δημαγωγῶν ὡς αὐτὸν ᾔτουν ἐπὶ τὴν δίκην ἀπελθόντα ὀξυβάφω δύο .
οὐ γὰρ ἄλλο τι ἡγητέον εἶναι ἢ ὅτι ἐκπώματα ᾔτουν .
καὶ τὸ τοῖς ἀποκοτταβίζουσι δὲ ὀξύβαφον τιθέμενον εἰς ὃ τὰς λάταγας ἐγχέουσιν οὐκ ἄλλο τι ἂν εἴη ἢ ἐκπέταλον ποτήριον .
μνημονεύει δὲ τοῦ ὀξυβάφου ὡς ποτηρίου καὶ Εὔβουλος ἐν Μυλωθρίδι   ·
καὶ πιεῖν χωρὶς μέτρω ὀξύβαφον εἰς τὸ κοινόν ·
εἶθ ὑπώμνυτο ὁ μὲν οἶνος ὄξος αὑτὸν εἶναι γνήσιον , τὸ δ ὄξος οἶνον αὑτὸ μᾶλλον θατέρου .
ΟΙνΙστΗΡΙΑ .
οἱ μέλλοντες ἀποκείρειν τὸν σκόλλυν ἔφηβοι , φησὶ Πάμφιλος , εἰσφέρουσι τῷ Ἡρακλεῖ μέγα ποτήριον πληρώσαντες οἴνου , ὃ καλοῦσιν οἰνιστηρίαν , καὶ σπείσαντες τοῖς συνελθοῦσι διδόασι πιεῖν .
ΟλλΙξ .
πάμφιλος ἐν Ἀττικαῖς Λέξεσι τὸ ξύλινον ποτήριον ἀποδίδωσι .
πΑνΑθΗνΑΙκΟν .
ποσειδώνιος ὁ φιλόσοφος ἐν ἕκτῃ καὶ τριακοστῇ τῶν Ἱστοριῶν   ὡς οὕτω καλουμένων τινῶν ποτηρίων μέμνηται γράφων οὕτως ·
ἦσαν δὲ καὶ ὀνύχινοι σκύφοι καὶ συνδέσεις τούτων μέχρι δικοτύλων ·
καὶ Παναθηναικὰ μέγιστα , τὰ μὲν δίχοα , τὰ δὲ καὶ μείζονα .
πΡΟΑΡΟν κρατὴρ ξύλινος , εἰς ὃν τὸν οἶνον κιρνᾶσιν οἱ Ἀττικοί .
κοίλοις ἐν προάροις  φησὶ Πάμφιλος .
πΕλΙκΑΙ .
καλλίστρατος ἐν Ὑπομνήμασι Θρᾳττῶν Κρατίνου   ἀποδίδωσι κύλικα .
κράτης δ ἐν δευτέρῳ Ἀττικῆς Διαλέκτου γράφει οὕτως   ·
οἱ χόες πελίκαι , καθάπερ εἴπομεν , ὠνομάζοντο .
ὁ δὲ τύπος ἦν τοῦ ἀγγείου πρότερον μὲν τοῖς Παναθηναικοῖς ἐοικώς , ἡνίκα ἐκαλεῖτο πελίκη , ὕστερον δὲ ἔσχεν οἰνοχόης σχῆμα , οἷοί εἰσιν οἱ ἐν τῇ ἑορτῇ παρατιθέμενοι , ὁποίους δή ποτε ὄλπας ἐκάλουν , χρώμενοι πρὸς τὴν τοῦ οἴνου ἔγχυσιν , καθάπερ Ἴων ὁ Χῖος ἐν Εὐρυτίδαις φησίν   ·
ἐκ ζαθέων πιθακνῶν ἀφύσσοντες ὄλπαις οἶνον ὑπερφίαλον κελαρύζετε .
νυνὶ δὲ τὸ μὲν τοιοῦτον ἀγγεῖον καθιερωμένον τινὰ τρόπον ἐν τῇ ἑορτῇ παρατίθεται μόνον , τὸ δ ἐς τὴν χρείαν πῖπτον μετεσχημάτισται , ἀρυταίνῃ μάλιστα ἐοικός , ὃ δὴ καλοῦμεν χόα .
τὴν δὲ ὄλπην Κλείταρχος Κορινθίους μέν φησι καὶ Βυζαντίους καὶ Κυπρίους τὴν λήκυθον ἀποδιδόναι , Θεσσαλοὺς δὲ τὴν πρόχοον .
σέλευκος δὲ πελίχναν Βοιωτοὺς μὲν τὴν κύλικα , Εὐφρόνιος δὲ ἐν Ὑπομνήμασι   τοὺς χόας .
πΕλλΑ ἀγγεῖον σκυφοειδές , πυθμένα ἔχον πλατύτερον , εἰς ὃ ἤμελγον τὸ γάλα .
ὡς ὅτε μυῖαι σταθμῷ ἐνιβρομέωσιν ἐυγλαγέας κατὰ πέλλας .
τοῦτο δὲ Ἱππῶναξ λέγει πελλίδα   ·
ἐκ πελλίδος πίνοντες ·
οὐ γὰρ ἦν αὐτῇ κύλιξ , ὁ παῖς γὰρ ἐμπεσὼν κατήραξε , δῆλον , οἶμαι , ποιῶν ὅτι ποτήριον μὲν οὐκ ἦν , δι ἀπορίαν δὲ κύλικος ἐχρῶντο τῇ πελλίδι .
ἐκ δὲ τῆς πέλλης ἔπινον , ἄλλοτ αὐτός , ἄλλοτ Ἀρήτη πρ οὔπινεν .
φοῖνιξ δ ὁ Κολοφώνιος ἐν τοῖς Ἰάμβοις ἐπὶ φιάλης τίθησι τὴν λέξιν λέγων οὕτως   ·
θαλῆς γάρ , ὅστις ἀστέρων ὀνήιστος . . .
καὶ τῶν τότ , ὡς λέγουσι , πολλὸν ἀνθρώπων ἐὼν ἄριστος , ἔλαβε πελλίδα χρυσῆν .
καὶ ἐν ἄλλῳ δὲ μέρει φησίν   ·
ἐκ πελλίδος δὲ τάργανον κατηγυίης χωλοῖσι δακτύλοισι τ ἠτέρῃ σπένδει , τρέμων οἷόνπερ ἐν βορηίῳ νωδός .
κλείταρχος δὲ ἐν ταῖς Γλώσσαις πελλητῆρα μὲν καλεῖν Θεσσαλοὺς καὶ Αἰολεῖς τὸν ἀμολγέα , πέλλαν δὲ τὸ ποτήριον .
φιλητᾶς δ ἐν Ἀτάκτοις   τὴν κύλικα Βοιωτούς .
πΕντΑπλΟΑ .
μνημονεύει αὐτῆς Φιλόχορος ἐν δευτέρᾳ Ἀτθίδος   .
ἀριστόδημος δ ἐν τρίτῳ περὶ Πινδάρου τοῖς Σκίροις φησὶν Ἀθήναζε ἀγῶνα ἐπιτελεῖσθαι τῶν ἐφήβων δρόμου ·
τρέχειν δ αὐτοὺς ἔχοντας ἀμπέλου κλάδον κατάκαρπον τὸν καλούμενον ὦσχον .
τρέχουσι δ ἐκ τοῦ ἱεροῦ τοῦ Διονύσου μέχρι τοῦ τῆς Σκιράδος Ἀθηνᾶς ἱεροῦ , καὶ ὁ νικήσας λαμβάνει κύλικα τὴν λεγομένην πενταπλόαν καὶ κωμάζει μετὰ χοροῦ .
πενταπλόα δ ἡ κύλιξ καλεῖται καθ ὅσον οἶνον ἔχει καὶ μέλι καὶ τυρὸν καὶ ἀλφίτων καὶ ἐλαίου βραχύ .
πΕτΑχνΟν ποτήριον ἐκπέταλον , οὗ μνημονεύει Ἄλεξις ἐν Δρωπίδῃ ·
μνημονεύει αὐτοῦ καὶ Ἀριστοφάνης ἐν Δράμασι λέγων   ·
πάντες δ ἔνδον πεταχνοῦνται .
πλΗμΟχΟΗ σκεῦος κεραμεοῦν βεμβικῶδες ἑδραῖον ἡσυχῇ , ὃ κοτυλίσκον ἔνιοι προσαγορεύουσιν , ὥς φησι Πάμφιλος .
χρῶνται δὲ αὐτῷ ἐν Ἐλευσῖνι τῇ τελευταίᾳ τῶν μυστηρίων ἡμέρᾳ , ἣν καὶ ἀπ αὐτοῦ προσαγορεύουσι Πλημοχόας ·
ἐν ᾗ δύο πλημοχόας πληρώσαντες τὴν μὲν πρὸς ἀνατολάς , τὴν δὲ πρὸς δύσιν . . . .
ἀνιστάμενοι ἀνατρέπουσίν τε ἐπιλέγοντες ῥῆσιν μυστικήν .
μνημονεύει αὐτῶν καὶ ὁ τὸν Πειρίθουν γράψας , εἴ τε Κριτίας ἐστὶν ὁ τύραννος ἢ Εὐριπίδης   , λέγων οὕτως ·
ἵνα πλημοχόας τάσδ εἰς χθόνιον χάσμ  εὐφήμως προχέωμεν .
πΡΙστΙσ ὅτι ποτηρίου εἶδος προείρηται ἐν τῷ περὶ τοῦ βατιακίου λόγῳ   .
πΡΟχΥτΗσ εἶδος ἐκπώματος , ὡς Σιμάριστος ἐν τετάρτῳ Συνωνύμων .
ἴων δ ὁ Χῖος ἐν Ἐλεγείοις   ·
ἡμῖν δὲ κρητῆρ  οἰνοχόοι θέραπες κιρνάντων προχύταισιν ἐν ἀργυρέοις .
φιλητᾶς δ ἐν Ἀτάκτοις   ἀγγεῖον ξύλινον , ἀφ οὗ τοὺς ἀγροίκους πίνειν .
μνημονεύει αὐτοῦ καὶ Ἀλέξανδρος ἐν τιγονι   .
ξενοφῶν δ ἐν ὀγδόῳ Παιδείας   προχοίδας τινὰς λέγει γράφων ὧδε  ὁ δὲ λόγος ἐστὶν αὐτῷ περὶ Περσῶν  ·
ἦν δὲ αὐτοῖς νόμιμον μὴ προχοίδας εἰσφέρεσθαι εἰς τὰ συμπόσια , δῆλον ὅτι νομίζοντες τὸ μὴ ὑπερπίνειν ἧττον ἂν καὶ σώματα καὶ γνώμας σφάλλειν ·
νῦν δὲ τὸ μὲν μὴ εἰσφέρεσθαι ἔτι αὖ καταμένει ·
τοσοῦτον δὲ πίνουσιν ὥστε ἀντὶ τοῦ εἰσφέρειν αὐτοὶ ἐκφέρονται , ἐπειδὰν μηκέτι δύνωνται ὀρθούμενοι ἐξιέναι .
πΡΟΥσΙΑσ .
ὅτι τὸ ποτήριον τοῦτο ἔξορθόν ἐστι προείρηται   .
καὶ ὅτι τὴν προσηγορίαν ἔσχεν ἀπὸ Προυσίου τοῦ Βιθυνίας βασιλεύσαντος καὶ ἐπὶ τρυφῇ καὶ μαλακίᾳ διαβοήτου γενομένου ἱστορεῖ Νίκανδρος ὁ Καλχηδόνιος ἐν τετάρτῳ Προυσίου Συμπτωμάτων   .
ΡΕΟντΑ .
οὕτως ποτήριά τινα ἐκαλεῖτο .
μνημονεύει δ αὐτῶν Ἀστυδάμας ἐν Ἑρμῇ λέγων οὕτως   ·
κρατῆρε μὲν πρώτιστον ἀργυρὼ δύο , φιάλας δὲ πεντήκοντα , δέκα δὲ κυμβία , ῥέοντα δώδεχ , ὧν τὰ μὲν δέκ ἀργυρᾶ ἦν , δύο δὲ χρυσᾶ , γρύψ , τὸ δ ἕτερον Πήγασος .
ΡΥσΙσ φιάλη χρυσῆ , Θεόδωρος .
κρατῖνος ἐν Νόμοις   ·
ῥυσίδι σπένδων .
ΡΟδΙΑσ .
δίφιλος Αἱρησιτείχει  τὸ δὲ δρᾶμα τοῦτο Καλλίμαχος   ἐπιγράφει Εὐνοῦχον  λέγει δὲ οὕτως   ·
πιεῖν δ ἔτι ἁδρότερον ἢ τῶν Ῥοδιακῶν ἢ τῶν ῥυτῶν .
μνημονεύει αὐτῶν καὶ Διώξιππος ἐν Φιλαργύρῳ   καὶ Ἀριστοτέλης ἐν τῷ περὶ Μέθης   Λυγκεύς τε ὁ Σάμιος ἐν ταῖς Ἐπιστολαῖς   .
ΡΥτΟν ἔχει τὸ ῡ βραχὺ καὶ ὀξύνεται .
δημοσθένης ἐν τῷ κατὰ Μειδίου    ῥυτὰ καὶ κυμβία , φησί , καὶ φιάλας .
δίφιλος δ ἐν Εὐνούχῳ ἢ Στρατιώτῃ  ἐστὶ δὲ τὸ δρᾶμα διασκευὴ τοῦ Αἱρησιτείχουσ    ·
ἔσθ  ὑποχέασθαι πλείονας ·
ἐπίνικος δ ἐν Ὑποβαλλομέναις   ·
καὶ τῶν ῥυτῶν τὰ μέγιστα τῶν ὄντων τρία πίνειν δεήσει τήμερον πρὸς κλεψύδραν κρουνιζόμενον .
ἀμφότερα δ οἰωνίζομαι .
ἕν ἐστιν ἐλέφασ  Β. . .
ἐλέφαντας περιάγει ; Α. χωροῦν δύο χόας . Β. οὐ δ ἂν ἐλέφας ἐκπίοι . Α. ἐγὼ δὲ τοῦτό γ  ἐκ πέπωκα πολλάκις . Β. οὐδὲν ἐλέφαντος γὰρ διαφέρεις οὐ δὲ σύ . Α. ἕτερον τριήρης ·
τοῦτ ἴσως χωρεῖ χόα .
περὶ δὲ τοῦ τρίτου λέγων φησίν ·
ὁ Βελλεροφόντης ἐστὶν ἀπὸ τοῦ Πηγάσου τὴν πύρπνοον Χίμαιραν εἰσηκοντικώς .
εἶεν , δέχου καὶ τοῦτο .
ἐκαλεῖτο δὲ τὸ ῥυτὸν πρότερον κέρας .
δοκεῖ δὲ σκευοποιηθῆναι ὑπὸ πρώτου τοῦ Φιλαδέλφου Πτολεμαίου βασιλέως φορήματα γενέσθαι τῶν Ἀρσινόης εἰκόνων .
τῇ γὰρ εὐωνύμῳ χειρὶ τοιοῦτον φέρει δημιούργημα πάντων τῶν ὡραίων πλῆρες , ἐμφαινόντων τῶν δημιουργῶν ὡς καὶ τοῦ τῆς Ἀμαλθείας ἐστὶν ὀλβιώτερον τὸ κέρας τοῦτο .
μνημονεύει αὐτοῦ Θεοκλῆς ἐν Ἰθυφάλλοις οὕτως   ·
ἐθύσαμεν γὰρ σήμερον Σωτήρια πάντες οἱ τεχνῖται ·
μεθ  ὧν πιὼν τὸ δίκερας ὡς τὸν φίλτατον βασιλέα πάρειμι .
διονύσιος δ ὁ Σινωπεὺς ἐν Σῳζούσῃ καταλέγων τινὰ ποτήρια καὶ τοῦ ῥυτοῦ ἐμνήσθη , ὡς προεῖπον   ·
ἡδύλος δ ἐν Ἐπιγράμμασι περὶ τοῦ κατασκευασθέντος ὑπὸ Κτησιβίου τοῦ μηχανοποιοῦ ῥυτοῦ μνημονεύων φησί ·
ζωροπόται , καὶ τοῦτο φιλοζεφύρου κατὰ νηὸν τὸ ῥυτὸν εὐδίης δεῦτ  ἴδετ  Ἀρσινόης , ὀρχηστὴν Βησᾶν Αἰγύπτιον ·
ὃς λιγὺν ἦχον σαλπίζει κρουνοῦ πρὸς ῥύσιν οἰγομένου , οὐ πολέμου σύνθημα , διὰ χρυσέου δὲ γέγωνεν κώδωνος κώμου σύνθεμα καὶ θαλίης , Νεῖλος ὁκοῖον ἄναξ μύσταις φίλον ἱεραγωγοῖς εὗρε μέλος θείων πάτριον ἐξ ὑδάτων .
ἀλλ  εἰ Κτησιβίου σοφὸν εὕρεμα τίετε τοῦτο , δεῦτε , νέοι , νηῷ τῷδε παρ Ἀρσινόης .
θεόφραστος δ ἐν τῷ περὶ Μέθης   τὸ ῥυτόν φησιν ὀνομαζόμενον ποτήριον τοῖς ἥρωσι μόνοις ἀποδίδοσθαι .
δωρόθεος δ ὁ Σιδώνιός φησιν τὰ ῥυτὰ κέρασιν ὅμοια εἶναι , διατετρημένα δ εἶναι , ἐξ ὧν κρουνιζόντων λεπτῶς κάτωθεν πίνουσιν , ὠνομάσθαι τε ἀπὸ τῆς ῥύσεως .
σΑννΑκΙΑ .
κράτης ἐν πέμπτῳ Ἀττικῆς Διαλέκτου   ἔκπωμά φησιν εἶναι οὕτως καλούμενον .
ἐστὶ δὲ Περσικόν .
φιλήμων δ ἐν τῇ Χήρᾳ βατιακῶν μνησθεὶς καὶ τῇ γελοιότητι τοῦ ὀνόματος προσπαίξας φησί   ·
ἱπποτραγέλαφοι , βατιάκια , | σαννάκια .
σΕλΕΥκΙσ .
ὅτι ἀπὸ Σελεύκου τοῦ βασιλέως τὴν προσηγορίαν ἔσχεν τὸ ἔκπωμα προείρηται   , ἱστοροῦντος τοῦτο καὶ Ἀπολλοδώρου τοῦ Ἀθηναίου .
πολέμων δ ἐν πρώτῳ τῶν πρὸς Ἀδαῖον    ποτήρια , φησί , παραπλήσια Σελευκίς , Ῥοδιάς , Ἀντιγονίς .
σκΑλλΙΟν κυλίκιον μικρόν , ᾧ σπένδουσιν Αἰολεῖς , ὡς Φιλητᾶς φησιν ἐν Ἀτάκτοις   .
σκΥφΟσ .
τούτου τινὲς τὴν γενικὴν σὺν τῷ σ προφέρονται διὰ παντός , οὐκ εὖ ·
ὅτε γὰρ ἀρσενικόν ἐστιν ὁ σκύφος , ὡς λύχνος , ἄνευ τοῦ σπροοισόμεθα , ὅτε δὲ οὐδέτερον τὸ σκύφος , σὺν τῷ σκλινοῦμεν σκύφος σκύφους , ὡς τεῖχος τείχους .
οἱ δ Ἀττικοὶ τὴν εὐθεῖαν καὶ ἀρσενικῶς καὶ οὐδετέρως λέγουσιν .
ἡσίοδος δ ἐν τῷ δευτέρῳ Μελαμποδίας σὺν τῷ π σκύπφον λέγει   ·
τῷ δὲ Μάρης θοὸς ἄγγελος ἦλθε δι οἴκου , πλήσας δ ἀργύρεον σκύπφον φέρε , δῶκε δ ἄνακτι .
καὶ τότε Μάντης μὲν δεσμὸν βοὸς αἴνυτο χερσίν , Ἴφικλος δ ἐπὶ νῶτ ἐπεμαίετο .
τῷ δ ἐπόπισθεν σκύπφον ἔχων ἑτέρῃ , ἑτέρῃ δὲ σκῆπτρον ἀείρας ἔστειχεν Φύλακος καὶ ἐνὶ δμώεσσιν ἔειπεν .
ὁμοίως δὲ καὶ Ἀναξίμανδρος ἐν τῇ Ἡρωολογίᾳ λέγων ὧδε   ·
Ἀμφιτρύων δὲ τὴν λείην δασάμενος τοῖς συμμάχοις καὶ τὸν σκύπφον ἔχων ὃν εἵλετο αὑτῷ .
τὸν δὲ σκύπφον Τηλεβόῃ δίδωσι Ποσειδῶν παιδὶ τῷ ἑαυτοῦ , Τηλεβόης δὲ Πτερέλεῳ ·
τοῦτον ἑλὼν ἀπέπλεεν .
ὁμοίως εἴρηκε καὶ Ἀνακρέων   ·
ἐγὼ δ ἔχων σκύπφον Ἐρξίωνι τῷ λευκολόφῳ μεστὸν ἐξέπινον ,  ἀντὶ τοῦ προέπινον .
κυρίως γάρ ἐστι τοῦτο προπίνειν , τὸ ἑτέρῳ πρὸ ἑαυτοῦ δοῦναι πιεῖν .
καὶ ὁ Ὀδυσσεὺς δὲ παρὰ τῷ Ὁμήρῳ   τῇ Ἀρήτῃ δ ἐν χερσὶ τίθει δέπας ἀμφικύπελλον .
καὶ ἐν Ἰλιάδι ·
πληροῦντες γὰρ προέπινον ἀλλήλοις μετὰ προσαγορεύσεως .
Πανύασσις τρίτῳ Ἡρακλείας φησίν   ·
τοῦ κεράσας κρητῆρα μέγαν χρυσοῖο φαεινὸν σκύπφους αἰνύμενος θαμέας ποτὸν ἡδὺν ἔπινεν .
Εὐριπίδης δ ἐν Εὐρυσθεῖ ἀρσενικῶς ἔφη   ·
σκύφος τε μακρός .
καὶ Ἀχαιὸς δ ἐν Ὀμφάλῃ   ·
ὁ δὲ σκύφος με τοῦ θεοῦ καλεῖ .
σιμωνίδης δὲ    οὐατόεντα σκύφον  ἔφη .
ἴων δ ἐν Ὀμφάλῃ   ·
οἶνος οὐκ ἔνι ἐν τῷ σκύφει , τὸ σκύφει ἰδίως ἀπὸ τοῦ σκύφος σχηματίσας οὐδετέρως ἔφη .
ὁμοίως καὶ Ἐπίχαρμος ἐν Κύκλωπι   ·
φέρ  ἐγχέας εἰς τὸ σκύφος .
καὶ Ἄλεξις ἐν Λευκαδίᾳ   ·
οἴνου γεραιοῖς χείλεσιν μέγα σκύφος .
καὶ Ἐπιγένης ἐν Βακχίδι   ·
τὸ σκύφος ἔχαιρον δεχόμενος .
φαίδιμός τε ἐν πρώτῳ Ἡρακλείας   ·
δουράτεον σκύφος εὐρὺ μελιζώροιο ποτοῖο .
καὶ παρ Ὁμήρῳ δ Ἀριστοφάνης ὁ Βυζάντιος   γράφει ·
πλησάμενος δ ἄρα οἱ δῶκε σκύφος , ᾧπερ ἔπινεν .
ἀρίσταρχος δέ ·
πλησάμενος δ ἄρα οἱ δῶκε σκύφον , ᾧπερ ἔπινεν .
ἀσκληπιάδης δ ὁ Μυρλεανὸς ἐν τῷ περὶ τῆς Νεστορίδος φησὶν   ὅτι τῷ σκύφει καὶ τῷ κισσυβίῳ τῶν μὲν ἐν ἄστει καὶ μετρίων οὐδεὶς ἐχρῆτο , συβῶται δὲ καὶ νομεῖς καὶ οἱ ἐν ἀγρῷ , ὡς ὁ Εὔμαιος πλησάμενος δῶκε σκύφος , ᾧπερ ἔπινεν , οἴνου ἐνίπλειον .
καὶ Ἀλκμὰν δέ φησι   ·
πολλάκι δ ἐν κορυφαῖς ὀρέων , ὅκα θεοῖσιν ἅδῃ πολύφανος ἑορτά , χρύσεον ἄγγος ἔχοισα μέγαν σκύφον , οἷά τε ποιμένες ἄνδρες ἔχουσιν , χερσὶ λεόντεον ἐν γάλα θεῖσα τυρὸν ἐτύρησας μέγαν ἄτρυφον ἀργειοφόνται .
Αἰσχύλος δ ἐν Περραιβίσι φησί   ·
ποῦ μοι τὰ πολλὰ δῶρα κ ἀκροθίνια ;
ποῦ χρυσότευκτα κ ἀργυρᾶ σκυφώματα ;
στησίχορος δὲ τὸ παρὰ Φόλῳ τῷ Κενταύρῳ ποτήριον σκύφιον δέπας καλεῖ ἐν ἴσῳ τῷ σκυφοειδές ·
λέγει δ ἐπὶ τοῦ Ἡρακλέους   ·
σκύφιον δὲ λαβὼν δέπας ἔμμετρον ὡς τριλάγυνον πί  ἐπισχόμενος , τό ῥά οἱ παρέθηκε Φόλος κεράσας .
καὶ Ἄρχιππος δὲ ἐν Ἀμφιτρύωνι οὐδετέρως εἴρηκε   .
λάγυνον δὲ μέτρου λέγουσιν εἶναι ὄνομα παρὰ τοῖς Ἕλλησιν , ὡς χοὸς καὶ κοτύλης .
καὶ ἐν Πάτραις δέ φασι τοῦτ εἶναι τὸ μέτρον τὴν λάγυνον .
ἀρσενικῶς δὲ εἴρηκε τὸν λάγυνον Νικόστρατος μὲν ἐν Ἑκάτῃ   ·
τῶν κατεσταμνισμένων ἡμῖν λαγύνων πηλίκοι τινές ; Β. τρίχους .
τὸν μεστὸν ἡμῖν φέρε λάγυνον .
καὶ ἐν τῇ ἐπιγραφομένῃ Κλίνῃ   ·
καὶ δυσχερὴς λάγυνος οὗτος πλησίον ὄξους .
δίφιλος ἐν Ἀνασῳζομένοις   ·
λάγυνον ἔχω κενόν , ὦ γραῦ , θύλακον δὲ μεστόν .
λυγκεὺς δ ὁ Σάμιος ἐν τῇ πρὸς Διαγόραν Ἐπιστολῇ γράφει ·
καθ  ὃν χρόνον ἐπεδήμησας ἐν Σάμῳ , Διαγόρα , πολλάκις οἶδά σε παραγινόμενον εἰς τοὺς παρ ἐμοὶ πότους , ἐν οἷς λάγυνος κατ ἄνδρα κείμενος οἰνοχοεῖτο , πρὸς ἡδονὴν διδοὺς ἑκάστῳ ποτήριον .
ἀριστοτέλης δ ἐν τῇ Θετταλῶν Πολιτείᾳ   θηλυκῶς λέγεσθαί φησιν ὑπὸ Θετταλῶν τὴν λάγυνον .
καὶ Ῥιανὸς ὁ ἐποποιὸς ἐν Ἐπιγράμμασιν   ·
ἥμισυ μὲν πίσσης κωνίτιδος , ἥμισυ δ οἴνου , Ἀρχῖν , ἀτρεκέως ἥδε λάγυνος ἔχει .
λεπτοτέρης δ οὐκ οἶδ ἐρίφου κρέα ·
πλὴν ὅ γε πέμψας αἰνεῖσθαι πάντων ἄξιος Ἱπποκράτης .
οὐδετέρως δὲ Δίφιλος ἐν Ἀδελφοῖς εἴρηκεν   ·
ὦ τοιχωρύχον ἐκεῖνο καὶ τῶν δυναμένων λαγύνιον ·
ἔχον βαδίζειν εἰς τὰ γεύμαθ  ὑπὸ μάλης , καὶ τοῦτο πωλεῖν μέχρι ἂν ὥσπερ ἐν ἐράνῳ εἷς λοιπὸς ᾖ κάπηλος ἠδικημένος ὑπ  οἰνοπώλου .
τὸ δ ἐν Γηρυονηίδι Στησιχόρου  ἔμμετρον ὡς τριλάγυνον  τὴν τῶν τριῶν γενῶν ἀμφιβολίαν ἔχει .
ἐρατοσθένης δέ φησι   λέγεσθαι τὴν πέτασον καὶ τὴν στάμνον ὑπό τινων .
τὸ δὲ σκύφος ὠνομάσθη ἀπὸ τῆς σκαφίδος .
καὶ τοῦτο δ ἐστὶν ὁμοίως ἀγγεῖον ξύλινον στρογγύλον γάλα καὶ ὀρὸν δεχόμενον , ὡς καὶ παρ Ὁμήρῳ λέγεται ·
ναῖον δ ὀρῷ ἄγγεα πάντα γαυλοί τε σκαφίδες τε τετυγμένα , τοῖς ἐνάμελγεν .
εἰ μὴ σκύφος οἷον σκύθος τις διὰ τὸ τοὺς Σκύθας περαιτέρω τοῦ δέοντος μεθύσκεσθαι .
ἱερώνυμος δ ὁ Ῥόδιος ἐν τῷ περὶ Μέθης   καὶ τὸ μεθύσαι σκυθίσαι φησί ·
συγγενὲς γὰρ εἶναι τὸ φ τῷ θ .
ὕστερον δὲ κατὰ μίμησιν εἰργάσαντο κεραμέους τε καὶ ἀργυροῦς σκύφους .
ὧν πρῶτοι μὲν ἐγένοντο καὶ κλέος ἔλαβον οἱ Βοιώτιοι λεγόμενοι , χρησαμένου κατὰ τὰς στρατείας πρώτου Ἡρακλέους τῷ γένει ·
διὸ καὶ Ἡρακλεωτικοὶ πρός τινων καλοῦνται .
ἔχουσι μέντοι πρὸς τοὺς ἄλλους διαφοράν ·
ἔπεστι γὰρ ἐπὶ τῶν ὤτων αὐτοῖς ὁ λεγόμενος Ἡράκλειος δεσμός .
μνημονεύει δὲ τῶν Βοιωτίων σκύφων Βακχυλίδης ἐν τούτοις ποιούμενος τὸν λόγον πρὸς τοὺς Διοσκόρους , καλῶν αὐτοὺς ἐπὶ ξένια   ·
οὐ βοῶν πάρεστι σώματ οὔ τε χρυσὸς οὔ τε πορφύρεοι τάπητες , ἀλλὰ θυμὸς εὐμενὴς Μοῦσά τε γλυκεῖα καὶ Βοιωτίοισιν ἐν σκύφοισιν οἶνος ἡδύς .
διήνεγκαν δὲ μετὰ τοὺς Βοιωτίους οἱ Ῥοδιακοὶ λεγόμενοι Δαμοκράτους δημιουργήσαντος .
τρίτοι δ εἰσὶν οἱ Συρακόσιοι .
καλεῖται δ ὁ σκύφος ὑπὸ Ἠπειρωτῶν , ὥς φησι Σέλευκος , λυρτός , ὑπὸ δὲ Μηθυμναίων , ὡς Παρμένων φησὶν ἐν τῷ περὶ Διαλέκτου , σκύθος .
ἐκαλεῖτο δὲ καὶ Δερκυλλίδας ὁ Λακεδαιμόνιος Σκύφος , ὥς φησιν Ἔφορος ἐν τῇ ὀκτωκαιδεκάτῃ λέγων οὕτως   ·
Λακεδαιμόνιοι ἀντὶ Θίμβρωνος Δερκυλλίδαν ἔπεμψαν εἰς τὴν Ἀσίαν , ἀκούοντες ὅτι πάντα πράττειν εἰώθασιν οἱ περὶ τὴν Ἀσίαν βάρβαροι μετὰ ἀπάτης καὶ δόλου .
διόπερ Δερκυλλίδαν ἔπεμψαν ἥκιστα νομίζοντες ἐξαπατηθήσεσθαι ·
ἦν γὰρ οὐδὲν ἐν τῷ τρόπῳ Λακωνικὸν οὐ δ ἁπλοῦν ἔχων , ἀλλὰ πολὺ τὸ πανοῦργον καὶ τὸ θηριῶδες .
διὸ καὶ Σκύφον αὐτὸν οἱ Λακεδαιμόνιοι προσηγόρευον .
τΑβΑΙτΑσ Ἀμύντας ἐν τῷ πρώτῳ τῶν τῆς Ἀσίας Σταθμῶν περὶ τοῦ ἀερομέλιτος καλουμένου διαλεγόμενος γράφει οὕτως   ·
σὺν τοῖς φύλλοις δρέποντες συντιθέασιν εἰς παλάθης Συριακῆς τρόπον πλάττοντες , οἳ δὲ σφαίρας ποιοῦντες .
καὶ ἐπειδὰν μέλλωσι προσφέρεσθαι , ἀποκλάσαντες ἀπ αὐτῶν ἐν τοῖς ξυλίνοις ποτηρίοις , οὓς καλοῦσι ταβαίτας , προβρέχουσι καὶ διηθήσαντες πίνουσι .
καὶ ἔστιν ὅμοιον ὡς ἄν τις μέλι πίνοι διείς , τούτου δὲ καὶ πολὺ ἥδιον .
τΡΑγΕλΑφΟσ .
οὕτω τινὰ καλεῖται ποτήρια , ὧν μνημονεύει Ἄλεξις μὲν ἐν Κονιατῇ   ·
κυμβία , φιάλαι , τραγέλαφοι , κύλικες .
Εὔβουλος δ ἐν Κατακολλωμένῳ   ·
ἀλλ  εἰσὶ φιάλαι πέντε , τραγέλαφοι δύο .
μένανδρος δ ἐν Ἁλιεῖ φησι   ·
τραγέλαφοι , λαβρώνιοι .