Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
εἰ νεωστὶ ἡγεῖ τὴν συνουσίαν γεγονέναι , ὥστε κ ἀμὲ παραγενέσθαι .
ἐγὼ γάρ , ἔφη .
πόθεν , ἦν δ ἐγώ , ὦ Γλαύκων ;
οὐκ οἶσθ ὅτι πολλῶν ἐτῶν Ἀγάθων οὐκ ἐπιδεδήμηκε ;
καὶ προελθών φησιν ·
ἀλλ  εἰπέ μοι , πότε ἐγένετο ἡ συνουσία αὕτη ;
κ ἀγὼ εἶπον ὅτι παίδων ἔτι ὄντων ἡμῶν , ὅτε τῇ τραγῳδίᾳ ἐνίκησεν ὁ Ἀγάθων .
ὅτι δὲ πολλὰ ὁ Πλάτων παρὰ τοὺς χρόνους ἁμαρτάνει δῆλόν ἐστιν ἐκ πολλῶν .
κατὰ γὰρ τὸν εἰπόντα ποιητήν    ὅττι κεν ἐπ ἀκαιρίμαν γλῶτταν ἔλθῃ  , τοῦτο μὴ διακρίνας γράφει .
οὐ γὰρ ἀγράφως τι ἔλεγεν , ἀλλὰ πάνυ ἐσκεμμένως , ὡς ἐν τῷ Γοργίᾳ γράφων φησίν   ·
ἄθλιος ἄρα οὗτος ὁ Ἀρχέλαός ἐστι κατὰ τὸν σὸν λόγον .
εἴπερ γε , ὦ φίλε , ἄδικος .
εἶτα ῥητῶς εἰπὼν ὡς κατέχοντος τὴν Μακεδόνων ἀρχὴν Ἀρχελάου προβὰς γράφει τάδε   ·
καὶ Περικλέα τοῦτον τὸν νεωστὶ τετελευτηκότα .
εἰ δὲ νεωστὶ τετελεύτηκε Περικλῆς , Ἀρχέλαος οὔπω κύριός ἐστι τῆς ἀρχῆς ·
εἰ δ οὗτος βασιλεύει , πρὸ πολλοῦ πάνυ χρόνου ἀπέθανε Περικλῆς .
περδίκκας τοίνυν πρὸ Ἀρχελάου βασιλεύει , ὡς μὲν ὁ Ἀκάνθιός φησιν Νικομήδης , ἔτη μαʹ , Θεόπομπος δὲ λεʹ , Ἀναξιμένης μʹ , Ἱερώνυμος κηʹ , Μαρσύας δὲ καὶ Φιλόχορος κγʹ .
τούτων οὖν διαφόρως ἱστορουμένων λάβωμεν τὸν ἐλάχιστον ἀριθμὸν τὰ κγʹ ἔτη .
περικλῆς δ ἀποθνῄσκει κατὰ τὸ τρίτον ἔτος τοῦ Πελοποννησιακοῦ πολέμου ἄρχοντος Ἐπαμείνονος , ἐφ οὗ τελευτᾷ . . . . .
περδίκκας καὶ τὴν βασιλείαν Ἀρχέλαος διαδέχεται .
πῶς οὖν νεωστὶ κατὰ Πλάτωνα τελευτᾷ Περικλῆς ;
ἐν δὲ τῷ αὐτῷ Γοργίᾳ ὁ Πλάτων τὸν Σωκράτη ποιεῖ λέγοντα   ·
καὶ πέρυσιν βουλεύειν λαχών , ἐπειδὴ ἡ φυλὴ ἐπρυτάνευε καὶ ἔδει με ἐπιψηφίζειν , γέλωτα παρεῖχον καὶ οὐκ ἠδυνάμην ἐπιψηφίσαι .
τοῦτο ὁ Σωκράτης οὐ κατὰ ἀδυναμίαν ἐποίησεν , ἀλλὰ μᾶλλον κατὰ ἀνδραγαθίαν ·
οὐ γὰρ ἠβούλετο λύειν δημοκρατίας νόμους .
παρίστησι δὲ τοῦτο σαφῶς ὁ Ξενοφῶν ἐν πρώτῳ Ἑλληνικῶν ἐκτιθεὶς οὕτως   ·
τῶν δὲ πρυτάνεών τινων οὐ φασκόντων προθήσειν τὴν διαψήφισιν παρὰ τοὺς νόμους , αὖθις Καλλίξεινος ἀναβὰς κατηγόρει αὐτῶν .
οἳ δὲ ἐβόων καλεῖν τοὺς οὐ φάσκοντας ·
οἱ δὲ πρυτάνεις φοβηθέντες ὡμολόγουν ἅπαντες προθήσειν πλὴν Σωκράτους τοῦ Σωφρονίσκου .
οὗτος δὲ οὐκ ἔφη , ἀλλὰ κατὰ τοὺς νόμους πάντα ποιήσειν .
οὗτός ἐστιν ὁ διαψηφισμὸς ὁ γενόμενος κατὰ τῶν περὶ Ἐρασινίδην στρατηγῶν , ὅτι τοὺς ἐν Ἀργινούσσαις ἐν τῇ ναυμαχίᾳ ἀπολομένους οὐκ ἀνείλοντο .
ἐγένετο δὲ ἡ ναυμαχία ἐπὶ ἄρχοντος Καλλίου , τῆς Περικλέους τελευτῆς ὕστερον ἔτεσιν εἴκοσι καὶ τέτταρσιν .
ἀλλὰ μὴν καὶ ὁ ἐν τῷ Πρωταγόρᾳ διάλογος , μετὰ τὴν Ἱππονίκου τελευτὴν γενόμενος παρειληφότος ἤδη τὴν οὐσίαν Καλλίου , τοῦ Πρωταγόρου μέμνηται παραγεγονότος τὸ δεύτερον οὐ πολλαῖς πρότερον ἡμέραις   .
ὁ δ Ἱππόνικος ἐπὶ μὲν Εὐθυδήμου ἄρχοντος στρατηγῶν παρατέτακται μετὰ Νικίου πρὸς Ταναγραίους καὶ τοὺς παραβοηθοῦντας Βοιωτῶν καὶ τῇ μάχῃ νενίκηκε .
τέθνηκε δὲ πρὸ τῆς ἐπ Ἀλκαίου διδασκαλίας τῶν Εὐπόλιδος Κολάκων οὐ πολλῷ χρόνῳ κατὰ τὸ εἰκός .
πρόσφατον γάρ τινα τοῦ Καλλίου τὴν παράληψιν τῆς οὐσίας ἐμφαίνει τὸ δρᾶμα .
ἐν οὖν τούτῳ τῷ δράματι Εὔπολις τὸν Πρωταγόραν ὡς ἐπιδημοῦντα εἰσάγει   , Ἀμειψίας δ ἐν τῷ Κόννῳ δύο πρότερον ἔτεσιν διδαχθέντι οὐ καταριθμεῖ αὐτὸν   ἐν τῷ τῶν φροντιστῶν χορῷ .
δῆλον οὖν ὡς μεταξὺ τούτων τῶν χρόνων παραγέγονεν .
ὁ δὲ Πλάτων καὶ τὸν Ἠλεῖον Ἱππίαν συμπαρόντα ποιεῖ τῷ Πρωταγόρᾳ μετά τινων ἰδίων πολιτῶν   , οὓς οὐκ εἰκὸς ἐν Ἀθήναις ἀσφαλῶς διατρίβειν πρὸ τοῦ τὰς ἐνιαυσίας ἐπὶ Ἰσάρχου Ἐλαφηβολιῶνος συντελεσθῆναι σπονδάς .
ὃ δὲ τὸν διάλογον ὑφίσταται γινόμενον περὶ τοὺς καιροὺς τούτους καθ οὓς αἱ σπονδαὶ προσφάτως ἐγεγόνεσαν ·
εἰ γὰρ εἶεν ἄνθρωποι ἄγριοι οἵους πέρυσι Φερεκράτης ὁ ποιητὴς ἐδίδαξεν ἐπὶ Ληναίῳ .
ἐδιδάχθησαν δὲ οἱ Ἄγριοι ἐπ Ἀριστίωνος ἄρχοντος , ἀφ οὗ ἐστιν ἄρχων Ἀστύφιλος , πέμπτος ὢν ἀπὸ Ἰσάρχου , καθ ὃν αἱ σπονδαὶ ἐγένοντο .
ἴσαρχος γάρ , εἶτ Ἀμεινίας , μεθ ὃν Ἀλκαῖος , εἶτ Ἀριστίων , εἶτ Ἀστύφιλος .
παρὰ τὴν ἱστορίαν οὖν ὁ Πλάτων ἐν τῷ διαλόγῳ εἰς τὰς Ἀθήνας παράγει πολεμίους ὄντας τοὺς περὶ τὸν Ἱππίαν , μὴ τῆς ἐκεχειρίας αὐτῆς μενούσης .
κ ἀν ἄλλοις δ ὁ Πλάτων φησὶ   Χαιρεφῶντα ἐρωτῆσαι τὴν Πυθίαν εἴ τις εἴη Σωκράτους σοφώτερος ·
καὶ τὴν ἀνελεῖν μηδένα .
κ ἀν τούτοις δὲ μὴ συμφωνῶν Ξενοφῶν φησι   ·
Χαιρεφῶντος γάρ ποτε ἐπερωτήσαντος ἐν Δελφοῖς ὑπὲρ ἐμοῦ , ἀνεῖλεν ὁ Ἀπόλλων πολλῶν παρόντων μηδένα εἶναι ἀνθρώπων ἐμοῦ μή τε δικαιότερον μή τε σωφρονέστερον .
πῶς οὖν εὔλογον ἢ πιθανὸν Σωκράτη τὸν ὁμολογοῦντα μηδὲν ἐπίστασθαι σοφώτατον ἁπάντων ὑπὸ τοῦ πάντα ἐπισταμένου θεοῦ ἀναρρηθῆναι ;
εἰ γὰρ τοῦτό ἐστι σοφία , τὸ μηδὲν εἰδέναι , τὸ πάντα εἰδέναι φαυλότης ἂν εἴη .
τίς δ ἦν χρεία τῷ Χαιρεφῶντι παρενοχλεῖν τὸν θεὸν περὶ Σωκράτους πυνθανόμενον ;
αὐτὸς γὰρ ἦν ἀξιόπιστος ὑπὲρ αὑτοῦ λέγων ὡς οὔκ ἐστι σοφός .
βλὰξ γάρ τις ἦν τοιαῦτ ἐρωτῶν τὸν θεόν ,  ὡς ἂν εἰ καὶ τοιαῦτα , τίνα τῶν Ἀττικῶν ἐρίων ἄλλ ἐστὶ μαλακώτερα , εἰ τῶν ἐν Βάκτροις καμήλων εἰσί τινες δυνατώτεροι , ἢ εἰ Σωκράτους ἐστί τις σιμότερος ;
τοὺς γὰρ τὰ τοιαῦτα πυνθανομένους εὐστόχως ἐπιρραπίζει ὁ θεός , ὡς καὶ τὸν πυθόμενον , εἴ τ Αἴσωπός ἐστιν ὁ λογοποιὸς ἢ ἄλλος τις , πῶς ἂν πλουτήσαιμι , Διὸς καὶ Λητοῦς υἱέ ;
χλευάζων ἀπεκρίνατο ·
εἰ τὸ μέσον κτήσαιο Κορίνθου καὶ Σικυῶνος .
ἀλλὰ μὴν οὐ δ ὧν ὁ Πλάτων εἴρηκε περὶ Σωκράτους τῶν κωμικῶν τις εἴρηκεν , οὔ θ ὅτι μαίας βλοσυρᾶς υἱὸς ἦν   οὔ θ ὅτι Ξανθίππη χαλεπὴ ἦν γυνή , ἥτις καὶ νιπτῆρας αὐτοῦ κατέχει τῆς κεφαλῆς , οὔ θ ὡς Ἀλκιβιάδῃ συνεκοιμήθη ὑπὸ τὴν αὐτὴν γενόμενος χλαῖναν   .
καίτοι ἀναγκαῖον ἦν τοῦτο ἐκκωδωνισθῆναι ὑπὸ Ἀριστοφάνους τοῦ καὶ ἐν τῷ συμποσίῳ κατὰ Πλάτωνα ·
οὐ γὰρ ἂν ἐσίγησε τοῦτ Ἀριστοφάνης . . .
ὡς τοὺς νέους διαφθείροντος .
ἀσπασία μέντοι ἡ σοφὴ τοῦ Σωκράτους διδάσκαλος τῶν ῥητορικῶν λόγων ἐν τοῖς φερομένοις ὡς αὐτῆς ἔπεσιν , ἅπερ Ἡρόδικος ὁ Κρατήτειος παρέθετο , φησὶν οὕτως   ·
σώκρατες , οὐκ ἔλαθές με πόθῳ δηχθεὶς φρένα τὴν σὴν παιδὸς Δεινομάχης καὶ Κλεινίου .
ἀλλ ὑπάκουσον , εἰ βούλει σοι ἔχειν εὖ παιδικά ·
μη δ ἀπιθήσῃς ἀγγέλῳ , ἀλλὰ πιθοῦ ·
καί σοι πολὺ βέλτιον ἔσται .
κ ἀγὼ ὅπως ἤκουσα , χαρᾶς ὕπο σῶμα λιπάνθη ἱδρῶτι , βλεφάρων δὲ γόος πέσεν οὐκ ἀθελήτῳ .
στέλλου πλησάμενος θυμὸν Μούσης κατόχοιο , ᾗ τόνδ αἱρήσεις , ὠσὶν δ ἐνίει ποθέουσιν ·
ἀμφοῖν γὰρ φιλίας ἥδ ἀρχή ·
τῇδε καθέξεις αὐτόν , προσβάλλων ἀκοαῖς ὀπτήρια θυμοῦ .
κυνηγεῖ οὖν ὁ καλὸς Σωκράτης ἐρωτοδιδάσκαλον ἔχων τὴν Μιλησίαν , ἀλλ οὐκ αὐτὸς θηρεύεται , ὡς ὁ Πλάτων ἔφη , λινοστατούμενος ὑπὸ Ἀλκιβιάδου .
καὶ μὴν οὐ διαλείπει γε κλαίων ὡς ἄν , οἶμαι , δυσημερῶν .
ἰδοῦσα γὰρ αὐτὸν ἐν οἵῳ ἦν καταστήματι Ἀσπασία φησίν ·
τίπτε δεδάκρυσαι , φίλε Σώκρατες ;
ἦ σ ἀνακινεῖ στέρνοις ἐνναίων σκηπτὸς πόθος ὄμμασι θραυσθεὶς παιδὸς ἀνικήτου ;
τὸν ἐγὼ τιθασόν σοι ὑπέστην ποιῆσαι .
ὅτι δὲ ὄντως ἤρα τοῦ Ἀλκιβιάδου δῆλον ποιεῖ Πλάτων ἐν τῷ Πρωταγόρᾳ , καίτοι μικρὸν ἀπολείποντος τῶν τριάκοντα ἐτῶν .
πόθεν , ὦ Σώκρατες , φαίνει ;
ἢ δηλαδὴ ἀπὸ κυνηγεσίου τοῦ περὶ τὴν Ἀλκιβιάδου ὥραν ;
καὶ μήν μοι καὶ πρώην ἰδόντι καλὸς ἐφαίνετο ὁ ἀνὴρ ἔτι ·
ἀνὴρ μέντοι , ὦ Σώκρατες , ὥς γε ἐν ἡμῖν αὐτοῖς εἰρῆσθαι , καὶ πώγωνος ἤδη ὑποπιμπλάμενος .
εἶτα τί δὴ τοῦτ ;
οὐ σὺ μέντοι Ὁμήρου ἐπαινέτης εἶ , ὃς ἔφη   χαριεστάτην ἥβην εἶναι τοῦ ὑπηνήτου , ἣν νῦν Ἀλκιβιάδης αὐτὸς ἔχει .
πεφύκασι δ οἱ πλεῖστοι τῶν φιλοσόφων τῶν κωμικῶν κακήγοροι μᾶλλον εἶναι , εἴ γε καὶ Αἰσχίνης ὁ Σωκρατικὸς ἐν μὲν τῷ Τηλαύγει   Κριτόβουλον τὸν Κρίτωνος ἐπ ἀμαθείᾳ καὶ ῥυπαρότητι βίου κωμῳδεῖ , τὸν δὲ Τηλαύγην αὐτὸν ἱματίου μὲν φορήσεως καθ ἡμέραν ἡμιωβέλιον κναφεῖ τελοῦντα μισθόν , κωδίῳ δὲ ἐζωσμένον καὶ τὰ ὑποδήματα σπαρτίοις ἐνημμένον σαπροῖς , καὶ τελέσαντα τὸν ῥήτορα οὐ μετρίως διαγελᾷ .
ἐν δὲ τῇ Ἀσπασίᾳ   Ἱππόνικον μὲν τὸν Καλλίου κοάλεμον προσαγορεύει , τὰς δ ἐκ τῆς Ἰωνίας γυναῖκας συλλήβδην μοιχάδας καὶ κερδαλέας .
ὁ δὲ Καλλίας αὐτοῦ   περιέχει τὴν τοῦ Καλίου πρὸς τὸν πατέρα διαφορὰν καὶ τὴν Προδίκου καὶ Ἀναξαγόρου τῶν σοφιστῶν διαμώκησιν .
λέγει γὰρ ὡς ὁ μὲν Πρόδικος Θηραμένην μαθητὴν ἀπετέλεσεν , ὁ δ ἕτερος Φιλόξενον τὸν Ἐρύξιδος καὶ Ἀριφράδην τὸν ἀδελφὸν Ἀριγνώτου τοῦ κιθαρῳδοῦ , θέλων ἀπὸ τῆς τῶν δηλωθέντων μοχθηρίας καὶ περὶ τὰ φαῦλα λιχνείας ἐμφανίσαι τὴν τῶν παιδευσάντων διδασκαλίαν .
ἐν δὲ τῷ Ἀξιόχῳ   πικρῶς Ἀλκιβιάδου κατατρέχει ὡς οἰνόφλυγος καὶ περὶ τὰς ἀλλοτρίας γυναῖκας σπουδάζοντος .
ἀντισθένης δ ἐν θατέρῳ τῶν Κύρων κακολογῶν Ἀλκιβιάδην καὶ παράνομον εἶναι λέγει καὶ εἰς γυναῖκας καὶ εἰς τὴν ἄλλην δίαιταν .
συνεῖναι γάρ φησιν αὐτὸν καὶ μητρὶ καὶ θυγατρὶ καὶ ἀδελφῇ , ὡς Πέρσας .
ὁ δὲ πολιτικὸς αὐτοῦ διάλογος ἁπάντων καταδρομὴν περιέχει τῶν Ἀθήνησιν δημαγωγῶν , ὁ δ Ἀρχέλαος Γοργίου τοῦ ῥήτορος , ἡ δ Ἀσπασία τῶν Περικλέους υἱῶν Ξανθίππου καὶ Παράλου διαβολήν .
τούτων γὰρ τὸν μὲν Ἀρχεστράτου φησὶν εἶναι συμβιωτὴν τοῦ παραπλήσια ταῖς ἐπὶ τῶν μικρῶν οἰκημάτων ἐργαζομένου , τὸν δ Εὐφήμου συνήθη καὶ γνώριμον τοῦ φορτικὰ σκώπτοντος καὶ ψυχρὰ τοὺς συναντῶντας .
καὶ Πλάτωνα δὲ μετονομάσας Σάθωνα ἀσυρῶς καὶ φορτικῶς τὸν ταύτην ἔχοντα τὴν ἐπιγραφὴν διάλογον ἐξέδωκε κατ αὐτοῦ .
τούτοις γὰρ τοῖς ἀνδράσιν οὐδεὶς ἀγαθὸς σύμβουλος εἶναι δοκεῖ , οὐ στρατηγὸς φρόνιμος , οὐ σοφιστὴς ἀξιόλογος , οὐ ποιητὴς ὠφέλιμος , οὐ δῆμος εὐλόγιστος ἀλλ ἢ Σωκράτης ὁ μετὰ τῶν Ἀσπασίας αὐλητρίδων ἐπὶ τῶν ἐργαστηρίων συνδιατρίβων καὶ Πίστωνι τῷ θωρακοποιῷ διαλεγόμενος καὶ Θεοδότην διδάσκων τὴν ἑταίραν ὡς δεῖ τοὺς ἐραστὰς παλεύειν , ὡς Ξενοφῶν παρίστησιν ἐν δευτέρῳ Ἀπομνημονευμάτων   .
τοιαῦτα γὰρ ποιεῖ αὐτὸν παραγγέλματα τῇ Θεοδότῃ λέγοντα , ἃ οὔ τε Νικὼ ἡ Σαμία ἢ Καλλιστράτη ἡ Λεσβία ἢ Φιλαινὶς ἡ Λευκαδία , ἀλλ οὐ δὲ ὁ Ἀθηναῖος Πυθόνικος συνεωράκασιν πόθων θέλγητρα ·
οὗτοι γὰρ περὶ ταῦτα ἠσχόληντο περιττῶς .
ἐπιλείποι δ ἄν μ ὁ πᾶς χρόνος , εἰ ἐκτίθεσθαι βουληθείην τὰς σεμνὰς τῶν φιλοσόφων μέμψεις .
κατὰ γὰρ αὐτὸν δὴ τὸν Πλάτωνα   ·
ἐπιρρεῖ δὲ ὄχλος μοι τοιούτων Γοργόνων καὶ Πηγάσων καὶ ἄλλων ἀμηχάνων πλήθει τε καὶ ἀτοπίᾳ τερατολόγων τινῶν φύσεων .
διόπερ κατασιωπήσομαι .
τοσαῦτα τοῦ Μασουρίου εἰπόντος καὶ ὑπὸ πάντων θαυμασθέντος διὰ σοφίαν ὁ Οὐλπιανὸς σιωπῆς γενομένης ἔφη ·
δοκεῖτέ μοι , ἄνδρες δαιτυμόνες , σφοδροῖς κατηντλῆσθαι λόγοις παρὰ προσδοκίαν βεβαπτίσθαι τε τῷ ἀκράτῳ ·
ἀνὴρ γὰρ ἕλκων οἶνον ὡς ὕδωρ ἵππος Σκυθιστὶ φωνεῖ , οὐ δὲ κόππα γινώσκων ·
κεῖται δ ἄναυδος ἐν πίθῳ κολυμβήσας , κάθυπνος ὡς μήκωνα φάρμακον πίνων , φησὶν ὁ Βυζάντιος Παρμένων   , ἢ ἀπολελίθωσθε ὑπὸ τῶν προειρημένων Γοργόνων ;
περὶ ὧν ὡσ ὄντως γεγόνασί τινα ζῷα ἀπολιθώσεως ἀνθρώποις αἴτια , ἱστορεῖ Ἀλέξανδρος ὁ Μύνδιος ἐν δευτέρῳ κτηνῶν ἱστορίας οὕτως ·
τὴν γοργόνα τὸ ζῷον καλοῦσιν οἱ ἐν Λιβύῃ Νομάδες , ὅπου καὶ γίνεται , κατώβλεπον .
ἐστὶν δέ , ὡς μὲν οἱ πλεῖστοι λέγουσιν ἐκ τῆς δορᾶς σημειούμενοι , προβάτῳ ἀγρίῳ ὅμοιον , ὡς δ ἔνιοί φασι , μόσχῳ .
ἔχειν δὲ λέγουσιν αὐτὸ τοιαύτην ἀναπνοὴν ὥστε πάντα τὸν ἐντυχόντα τῷ ζῴῳ διαφθείρειν .
φέρειν δὲ χαίτην ἀπὸ τοῦ μετώπου καθειμένην ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμούς , ἣν ὁπόταν μόγις διασεισαμένη διὰ τὴν βαρύτητα ἐμβλέψῃ , κτείνει τὸν ὑπ αὐτῆς θεωρηθέντα οὐ τῷ πνεύματι , ἀλλὰ τῇ γιγνομένῃ ἀπὸ τῶν ὀμμάτων φύσεως φορᾷ καὶ νεκρὸν ποιεῖ .
ἐγνώσθη δὲ οὕτως .
τῶν μετὰ Μαρίου τινὲς ἐπὶ Ἰογόρθαν στρατευσαμένων ἰδόντες τὴν γοργόνα δόξαντές τε διὰ τὸ κάτω νενευκέναι βραδέως τε κινεῖσθαι ἄγριον εἶναι πρόβατον ὥρμησαν ἐπ αὐτὸ ὡς κατεργασόμενοι οἷς εἶχον ξίφεσι .
τὸ δὲ πτοηθὲν διασεισάμενόν τε τὴν τοῖς ὄμμασιν ἐπικειμένην χαίτην παραχρῆμα ἐποίησε τοὺς ὁρμήσαντας ἐπ αὐτὸ νεκρούς .
πάλιν δὲ καὶ πάλιν τὸ αὐτὸ ποιησάντων ἑτέρων νεκρῶν τε γενηθέντων , ἀεὶ τῶν προσφερομένων ἀπολλυμένων , ἱστορήσαντές τινες παρὰ τῶν ἐπιχωρίων τὴν τοῦ ζῴου φύσιν , μακρόθεν ἐνεδρεύσαντες αὐτὸ ἱππῆς τινες Νομάδες Μαρίου κελεύσαντος κατηκόντισαν ἧκόν τε φέροντες πρὸς τὸν στρατηγὸν τὸ θηρίον .
τοῦτο μὲν οὖν ὡς ἦν ἄρα τοιοῦτο ἡ δορὰ ἥ τε Μαρίου στρατεία μηνύει ·
ἐκεῖνο μέντοι τὸ λεγόμενον ὑπὸ τοῦ ἱστοριογράφου οὔκ ἐστι πιστόν , ὡς εἰσί τινες κατὰ τὴν Λιβύην ὀπισθονόμοι καλούμενοι βόες διὰ τὸ μὴ ἔμπροσθεν αὐτοὺς πορευομένους νέμεσθαι , ἀλλ εἰς τ οὐπίσω ὑποχωροῦντας τοῦτο ποιεῖν ·
εἶναι γὰρ αὐτοῖς ἐμπόδιον πρὸς τὴν τοῦ κατὰ φύσιν νομὴν τὰ κέρατα οὐκ ἄνω ἀνακεκυφότα , καθάπερ τὰ τῶν λοιπῶν ζῴων , ἀλλὰ κάτω νενευκότα καὶ ἐπισκοτοῦντα τοῖς ὄμμασι .
τοῦτο γὰρ ἄπιστόν ἐστιν , οὐδενὸς ἑτέρου ἐπιμαρτυροῦντος ἱστορικοῦ .
ταῦτα τοῦ Οὐλπιανοῦ εἰπόντος ἐπιμαρτυρῶν ὁ Λαρήνσιος καὶ συγκατατιθέμενος τῷ λόγῳ ἔφη τὸν Μάριον τῶν ζῴων τούτων δορὰς εἰς τὴν Ῥώμην ἀναπεπομφέναι , ἃς μηδένα εἰκάσαι δεδυνῆσθαι τίνος εἰσὶ διὰ τὸ παράδοξον τῆς ὄψεως ·
ἀνατεθεῖσθαί τε τὰς δορὰς ταύτας ἐν τῷ τοῦ Ἡρακλέους ἱερῷ , ἐν ᾧ οἱ τοὺς θριάμβους κατάγοντες στρατηγοὶ ἑστιῶσι τοὺς πολίτας , καθάπερ πολλοὶ τῶν ἡμεδαπῶν ποιηταὶ καὶ συγγραφεῖς εἰρήκασιν ·
ὑμεῖς οὖν , ὦ γραμματικοί , κατὰ τὸν Βαβυλώνιον Ἡρόδικον , μηδὲν τῶν τοιούτων ἱστοροῦντες , φεύγετ , Ἀριστάρχειοι , ἐπ εὐρέα νῶτα θαλάττης Ἑλλάδα , τῆς ξουθῆς δειλότεροι κεμάδος , γωνιοβόμβυκες , μονοσύλλαβοι , οἷσι μέμηλε τὸ σφὶν καὶ σφῶιν καὶ τὸ μὶν ἠδὲ τὸ νίν .
τοῦθ  ὑμῖν εἴη δυσπέμφελον ·
ἡροδίκῳ δὲ Ἑλλὰς ἀεὶ μίμνοι καὶ θεόπαις Βαβυλών .
κατὰ γὰρ τὸν κωμῳδιοποιὸν Ἀναξανδρίδην   ·
ἡδονὴν ἔχει , ὅταν τις εὕρῃ καινὸν ἐνθύμημά τι , δηλοῦν ἅπασιν ·
οἱ δ ἑαυτοῖσιν σοφοὶ πρῶτον μὲν οὐκ ἔχουσι τῆς τέχνης κριτήν , εἶτα φθονοῦνται .
χρὴ γὰρ εἰς ὄχλον φέρειν ἅπανθ  ὅσ ἄν τις καινότητ  ἔχειν δοκῇ .
ἐπὶ τούτοις τοῖς λόγοις ἀναχωροῦντες οἱ πολλοὶ λεληθότως διέλυσαν τὴν συνουσίαν .
ἐπειδὴ ἀπαιτεῖς συνεχῶς ἀπαντῶν , ἑταῖρε Τιμόκρατες , τὰ παρὰ τοῖς δειπνοσοφισταῖς λεγόμενα , καινά τινα νομίζων ἡμᾶς εὑρίσκειν , ὑπομνήσομέν σε τὰ παρὰ Ἀντιφάνει λεγόμενα ἐν Ποιήσει   τόνδε τὸν τρόπον ·
μακάριόν ἐστιν ἡ τραγῳδία ποίημα κατὰ πάντ , εἴ γε πρῶτον οἱ λόγοι ὑπὸ τῶν θεατῶν εἰσιν ἐγνωρισμένοι , πρὶν καί τιν εἰπεῖν ·
ὥσθ ὑπομνῆσαι μόνον δεῖ τὸν ποιητήν .
Οἰδίπουν γὰρ φῶ . . . . . .
τὰ δ ἄλλα πάντ ἴσασιν ·
ὁ πατὴρ Λάιος , μήτηρ Ἰοκάστη , θυγατέρες , παῖδες τίνες , τί πείσεθ  οὗτος , τί πεποίηκεν .
ἂν πάλιν εἴπῃ τις Ἀλκμέωνα , καὶ τὰ παιδία πάντ  εὐθὺς εἴρηχ , ὅτι μανεὶς ἀπέκτονε τὴν μητέρ , ἀγανακτῶν δ Ἄδραστος εὐθέως ἥξει πάλιν τ ἄπεισι . . . . . . . . . . . . . .
ἔπειθ  ὅταν μηθὲν δύνωντ  εἰπεῖν ἔτι , κομιδῇ δ ἀπειρήκωσιν ἐν τοῖς δράμασιν , αἴρουσιν ὥσπερ δάκτυλον τὴν μηχανήν , καὶ τοῖς θεωμένοισιν ἀποχρώντως ἔχει .
ἡμῖν δὲ ταῦτ οὐκ ἔστιν , ἀλλὰ πάντα δεῖ εὑρεῖν , ὀνόματα καινά , . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
κ ἄπειτα τὰ διῳκημένα πρότερον , τὰ νῦν παρόντα , τὴν καταστροφήν , τὴν εἰσβολήν .
ἂν ἕν τι τούτων παραλίπῃ Χρέμης τις ἢ Φείδων τις , ἐκσυρίττεται ·
πηλεῖ δὲ ταῦτ ἔξεστι καὶ Τεύκρῳ ποιεῖν .
δίφιλος δ ἐν Ἐλαιωνηφρουροῦσι   ·
ὦ τόνδ ἐποπτεύουσα καὶ κεκτημένη Βραυρῶνος ἱεροῦ θεοφιλέστατον τόπον , Λητοῦς Διός τε τοξόδαμνε παρθένε , ὡς οἱ τραγῳδοί φασιν , οἷς ἐξουσία ἐστὶν λέγειν ἅπαντα καὶ ποιεῖν μόνοις .
τιμοκλῆς ὁ κωμῳδιοποιὸς κατὰ πολλὰ χρησίμην εἶναι λέγων τῷ βίῳ τὴν τραγῳδίαν φησὶν ἐν Διονυσιαζούσαις   ·
ὦτάν , ἄκουσον , ἤν τί σοι μέλλω λέγειν .
ἅνθρωπός ἐστι ζῷον ἐπίπονον φύσει , καὶ πολλὰ λυπήρ  ὁ βίος ἐν ἑαυτῷ φέρει .
παραψυχὰς οὖν φροντίδων ἀνεύρετο ταύτας ·
ὁ γὰρ νοῦς τῶν ἰδίων λήθην λαβὼν πρὸς ἀλλοτρίῳ τε ψυχαγωγηθεὶς πάθει μεθ  ἡδονῆς ἀπῆλθε παιδευθεὶς ἅμα .
τοὺς γὰρ τραγῳδοὺς πρῶτον , εἰ βούλει , σκόπει ὡς ὠφελοῦσι πάντας .
ὁ μὲν ὢν γὰρ πένης πτωχότερον αὑτοῦ καταμαθὼν τὸν Τήλεφον γενόμενον ἤδη τὴν πενίαν ῥᾷον φέρει .
ὁ νοσῶν δὲ μανικῶς Ἀλκμέων  ἐσκέψατο ·
ὀφθαλμιᾷ τις , εἰσὶ Φινεῖδαι τυφλοί .
τέθνηκέ τῳ παῖς , ἡ Νιόβη κεκούφικε .
χωλός τίς ἐστιν , τὸν Φιλοκτήτην ὁρᾷ .
γέρων τις ἀτυχεῖ , κατέμαθεν τὸν Οἰνέα .
ἅπαντα γὰρ τὰ μείζον ἢ πέπονθέ τις ἀτυχήματ  ἄλλοις γεγονότ  ἐννοούμενος τὰς αὐτὸς αὑτοῦ συμφορὰς ῥᾷον φέρει .
καὶ ἡμεῖς οὖν , ὦ Τιμόκρατες , ἀποδίδομέν σοι τὰ τῶν δειπνοσοφιστῶν λείψανα καὶ οὐ δίδομεν , ὡς ὁ Κοθωκίδης φησὶ ῥήτωρ   Δημοσθένην χλευάζων , ὃς Φιλίππου Ἀθηναίοις Ἁλόννησον διδόντος συνεβούλευε μὴ λαμβάνειν , εἰ δίδωσιν ἀλλὰ μὴ ἀποδίδωσιν .
ὅπερ Ἀντιφάνης ἐν Νεοττίδι   παιδιὰν θέμενος ἐρεσχηλεῖ τόνδε τὸν τρόπον ·
ὁ δεσπότης δὲ πάντα τὰ παρὰ τοῦ πατρὸς ἀπέλαβεν ὥσπερ ἔλαβεν . Β. ἠγάπησεν ἂν τὸ ῥῆμα τοῦτο παραλαβὼν Δημοσθένης .
ἄλεξις δὲ ἐν Στρατιώτῃ   ·
ἀπόλαβε τουτί . Β. τί τοῦτο δ ἐστίν ; Α. ὃ παρ ὑμῶν ἐγὼ παιδάριον ἔλαβον ἀποφέρων ἥκω πάλιν . Β. πῶς ;
οὐκ ἀρέσκει σοι τρέφειν ; Α. οὐκ ἔστι γὰρ ἡμέτερον . Β. οὐ δ ἡμέτερον . Α. ἀλλ ἐδώκατε ὑμεῖς ἐμοὶ τοῦτ . Β. οὐ δ ἐδώκαμεν . Α. τί δαί ; Β. ἀπεδώκαμεν . Α. τὸ μὴ προσῆκόν μοι λαβεῖν ;
καὶ ἐν Ἀδελφοῖς   ·
ἐγὼ δέδωκα γὰρ τί ταύταις ;
εἰπέ μοι . Β. οὐκ , ἀλλ ἀπέδωκας ἐνέχυρον δήπου λαβών .
ἀναξίλας δὲ ἐν Εὐανδρίᾳ   ·
καὶ τὰς παλαίστρας δώσω . Β. μὰ τὴν γῆν , μὴ σύ γε δῷς , ἀλλ ἀπόδος . Α. καὶ δὴ φέρουσ ἐξέρχομαι .
τιμοκλῆς δ ἐν Ἥρωσιν   ·
οὐκοῦν κελεύεις νῦν με πάντα μᾶλλον ἢ τὰ προσόντα φράζειν . Β. πάνυγε . Α. δράσω τοῦτό σοι .
καὶ πρῶτα μέν σοι παύσεται Δημοσθένης ὀργιζόμενος . Β. ὁ ποῖος ὁ Βριάρεως ; Α. ὁ τοὺς καταπέλτας τάς τε λόγχας ἐσθίων , μισῶν λόγους ἄνθρωπος οὐ δὲ πώποτε ἀντίθετον εἰπὼν οὐδέν , ἀλλ Ἄρη βλέπων .
κατὰ τοὺς οὖν προειρημένους ποιητὰς καὶ αὐτοὶ τὰ ἑπόμενα τοῖς προειρημένοις ἀποδιδόντες καὶ οὐ διδόντες τὰ ἀκόλουθα λέξομεν .
ἐπεισῆλθον οὖν ἡμῖν παῖδες πλῆθος ὅσον ἰχθύων φέροντες θαλασσίων λιμναίων τε ἐπὶ πινάκων ἀργυρῶν , ὡς θαυμάσαι μετὰ τοῦ πλούτου καὶ τὴν πολυτέλειαν ·
μονονουχὶ γὰρ καὶ τὰς Νηρηίδας ὠψωνήκει .
καί τις τῶν παρασίτων καὶ κολάκων ἔφη τὸν Ποσειδῶ πέμπειν τῷ Νιττουνίῳ ἡμῶν τοὺς ἰχθῦς οὐ διὰ τῶν ἐν τῇ Ῥώμῃ ἴσον ἴσῳ τῶν τὸν ἰχθὺν πωλούντων , ἀλλὰ τοὺς μὲν ἐξ Ἀντίου κεκομίσθαι , ἑτέρους δ ἐκ Ταρακινῶν καὶ τῶν καταντικρὺ νήσων Ποντίων , ἄλλους δ ἐκ Πύργων ·
πόλις δ αὕτη Τυρρηνική .
οἱ γὰρ ἐν τῇ Ῥώμῃ ἰχθυοπῶλαι οὐ δ ὀλίγον ἀποδέουσι τῶν κατὰ τὴν Ἀττικήν ποτε κωμῳδηθέντων ·
περὶ ὧν Ἀντιφάνης μὲν ἐν Νεανίσκοις φησίν   ·
ἐγὼ τέως μὲν ᾠόμην τὰς Γοργόνας εἶναί τι λογοποίημα ·
πρὸς ἀγορὰν δ ὅταν ἔλθω , πεπίστευκ ·
ἐμβλέπων γὰρ αὐτόθι τοῖς ἰχθυοπώλαις λίθινος εὐθὺς γίνομαι ·
ὥστ  ἐξ ἀνάγκης ἔστ ἀποστραφέντι μοι λαλεῖν πρὸς αὐτούς .
ἂν ἴδω γὰρ ἡλίκον ἰχθὺν ὅσου τιμῶσι , πήγνυμαι σαφῶς .
ἄμφις δ ἐν Πλάνῳ   ·
πρὸς τοὺς στρατηγοὺς ῥᾷόν ἐστιν μυρίαις μοίραις προσελθόντ  ἀξιωθῆναι λόγου λαβεῖν τ ἀπόκρισιν ὧν ἂν ἐπερωτᾷ τις ἢ πρὸς τοὺς καταράτους ἰχθυοπώλας ἐν ἀγορᾷ .
οὓς ἂν ἐπερωτήσῃ τις λαβών τι τῶν παρακειμένων , ἔκυψεν ὥσπερ Τήλεφος πρῶτον σιωπῇ  καὶ δικαίως τοῦτό γε ·
ἅπαντες ἀνδροφόνοι γάρ εἰσιν ἑνὶ λόγῳ  , ὡσεὶ προσέχων δ οὐδὲν οὐ δ ἀκηκοὼς ἔκρουσε πουλύπουν τιν ·
ὃ δ ἐπρήσθη . . . . . . . . . . . . . . . .
καὶ τότ οὐ λαλῶν ὅλα τὰ ῥήματ , ἀλλὰ συλλαβὴν ἀφελὼν  τάρων βολῶν γένοιτ ἄν ·
ἡ δὲ κέστρα ;
κτὼ βολῶν .
τοιαῦτ  ἀκοῦσαι δεῖ τὸν ὀψωνοῦντά τι .
ἄλεξις Ἀπεγλαυκωμένῳ   ·
τοὺς μὲν στρατηγοὺς τὰς ὀφρῦς ἐπὰν ἴδω ἀνεσπακότας , δεινὸν μὲν ἠγοῦμαι ποεῖν , οὐ πάνυ τι θαυμάζω δὲ προτετιμημένους ὑπὸ τῆς πόλεως μεῖζόν τι τῶν ἄλλων φρονεῖν .
τοὺς δ ἰχθυοπώλας τοὺς κάκιστ ἀπολουμένους ἐπὰν ἴδω κάτω βλέποντας , τὰς δ ὀφρῦς ἔχοντας ἐπάνω τῆς κορυφῆς , ἀποπνίγομαι .
ἐὰν δ ἐρωτήσῃς  πόσου τοὺς κεστρέας πωλεῖς δύ ὄντας ,   δέκ  ὀβολῶν ,  φησίν .
βαρύ .
ὀκτὼ λάβοις ἄν ;
εἴπερ ὠνεῖ τὸν ἕτερον .
ὦτάν , λαβὲ καὶ μὴ παῖζε .
τοσουδί ;
παράτρεχε .
ταῦτ  οὐχὶ πικρότερ  ἐστὶν αὐτῆς τῆς χολῆς ;
δίφιλος Πολυπράγμονι   ·
ᾤμην ἐγὼ τοὺς ἰχθυοπώλας τὸ πρότερον εἶναι πονηροὺς τοὺς Ἀθήνησιν μόνους .
τόδε δ , ὡς ἔοικε , τὸ γένος ὥσπερ θηρίων ἐπίβουλόν ἐστι τῇ φύσει καὶ πανταχοῦ .
ἐνταῦθα γοῦν ἔστιν τις ὑπερηκοντικώς , κόμην τρέφων μὲν πρῶτον ἱερὰν τοῦ θεοῦ , ὡς φησίν ·
οὐ διὰ τοῦτό γ , ἀλλ ἐστιγμένος πρὸ τοῦ μετώπου παραπέτασμ  αὐτὴν ἔχει .
οὗτος ἀποκρίνετ , ἂν ἐρωτήσῃς  πόσου ὁ λάβραξ  ,  δέκ  ὀβολῶν  , οὐχὶ προσθεὶς ὁποδαπῶν .
ἔπειτ  ἐὰν τ ἀργύριον αὐτῷ καταβάλῃς , ἐπράξατ  Αἰγιναῖον ·
ἂν δ αὐτὸν δέῃ κέρματ  ἀποδοῦναι , προσαπέδωκεν Ἀττικά .
κατ  ἀμφότερα δὲ τὴν καταλλαγὴν ἔχει .
ξέναρχος Πορφύρᾳ   ·
οἱ μὲν ποιηταὶ  φησι  λῆρός εἰσιν ·
οὐ δὲ ἓν καινὸν γὰρ εὑρίσκουσιν , ἀλλὰ μεταφέρει ἕκαστος αὐτῶν τ αὔτ ἄνω τε καὶ κάτω .
τῶν δ ἰχθυοπωλῶν φιλοσοφώτερον γένος οὐκ ἔστιν οὐδὲν οὐ δὲ μᾶλλον ἀνόσιον .
ἐπεὶ γὰρ αὐτοῖς οὐκέτ ἔστ  ἐξουσία ῥαίνειν , ἀπείρηται δὲ τοῦτο τῷ νόμῳ , εἷς τις θεοῖσιν ἐχθρὸς ἄνθρωπος πάνυ ξηραινομένους ὡς εἶδε τοὺς ἰχθῦς , μάχην ἐποίησ  ἐν αὐτοῖς ἐξεπίτηδες εὖ πάνυ .
ἦσαν δὲ πληγαί , καιρίαν δ εἰληφέναι δόξας καταπίπτει καὶ λιποψυχεῖν δοκῶν ἔκειτο μετὰ τῶν ἰχθύων .
βοᾷ δέ τις  ὕδωρ ὕδωρ .
ὃ δ εὐθὺς ἐξάρας πρόχουν τῶν ὁμοτέχνων τις τοῦ μὲν ἀκαρῆ παντελῶς κατέχει , κατὰ δὲ τῶν ἰχθύων ἁπαξάπαν .
εἴποις γ ἂν αὐτοὺς ἀρτίως ἡλωκέναι .
ὅτι δὲ καὶ νεκροὺς πωλοῦσι τοὺς ἰχθῦς καὶ σεσηπότας ἐπισημαίνεται ὁ Ἀντιφάνης ἐν Μοιχοῖς διὰ τούτων   ·
οὐκ ἔστιν οὐδὲν θηρίον τῶν ἰχθύων ἀτυχέστερον .
τὸ μὴ γὰρ ἀποχρῆν ἀποθανεῖν αὐτοῖς ἁλοῦσιν , εἶτα κατεδηδεσμένοις εὐθὺς ταφῆναι , παραδοθέντες ἄθλιοι τοῖς ἰχθυοπώλαις τοῖς κακῶς ἀπολουμένοις σήπονθ , ἕωλοι κείμενοι δύ ἡμέρας ἢ τρεῖς .
μόλις δ ἐάν ποτ ὠνητὴν τυφλὸν λάβωσ , ἔδωκαν τῶν νεκρῶν ἀναίρεσιν τούτῳ ·
κομίσας δ ἐξέβαλεν . . .
οἴκαδε , τὴν πεῖραν ἐν τῇ ῥινὶ τῆς ὀδμῆς λαβών .
ἐν δὲ Φιλοθηβαίῳ φησίν   ·
οὐ δεινόν ἐστι , προσφάτους μὲν ἂν τύχῃ πωλῶν τις ἰχθῦς , συναγαγόντα τὰς ὀφρῦς τοῦτον σκυθρωπάζοντά θ ἡμῖν προσλαλεῖν , ἐὰν σαπροὺς κομιδῇ δέ , παίζειν καὶ γελᾶν ;
τ οὐναντίον γὰρ πᾶν ἔδει τούτους ποιεῖν ·
τὸν μὲν γελᾶν , τὸν δ ἕτερον οἰμώζειν μακρά .
ὅτι δὲ καὶ παμπόλλου πιπράσκουσιν Ἄλεξις ἐν Πυλαίαις φησίν   ·
νὴ τὴν Ἀθηνᾶν , ἀλλ ἐγὼ τεθαύμακα τοὺς ἰχθυοπώλας , πῶς ποτ οὐχὶ πλούσιοι ἅπαντές εἰσι λαμβάνοντες βασιλικοὺς φόρους · Β. φόρουσ μόνον ;
οὐχὶ δεκατεύουσι γὰρ τὰς οὐσίας ἐν ταῖς πόλεσι καθήμενοι , ὅλας δ ἀφαιροῦνται καθ ἑκάστην ἡμέραν ;
κ ἀν τῷ Λέβητι δέ φησιν ὁ αὐτὸς ποιητής   ·
οὐ γέγονε κρείττων νομοθέτης τοῦ πλουσίου Ἀριστονίκου . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
τίθησι γὰρ νυνὶ νόμον , τῶν ἰχθυοπωλῶν ὅστις ἂν πωλῶν τινι ἰχθὺν ὑποτιμήσας ἀποδῶτ  ἐλάττονος ἧς εἶπε τιμῆς , εἰς τὸ δεσμωτήριον εὐθὺς ἀπάγεσθαι τοῦτον , ἵνα δεδωκότες τῆς ἀξίας ἀγαπῶσιν ἢ τῆς ἑσπέρας σαπροὺς ἅπαντας ἀποφέρωσιν οἴκαδε .
κ ἀνταῦθα καὶ γραῦς καὶ γέρων καὶ παιδίον πεμφθεὶς ἅπαντες ἀγοράσουσι κατὰ τρόπον .
καὶ προελθὼν δέ φησιν ·
οὐ γέγονε μετὰ Σόλωνα κρείττων οὐ δὲ εἷς Ἀριστονίκου νομοθέτης ·
τά τ ἄλλα γὰρ νενομοθέτηκε πολλὰ καὶ παντοῖα δὴ νυνί τε καινὸν εἰσφέρει νόμον τινὰ χρυσοῦν , τὸ μὴ πωλεῖν καθημένους ἔτι τοὺς ἰχθυοπώλας , διὰ τέλους δ ἑστηκότας ·
εἶτ  εἰς νέωτά φησι γράψειν κρεμαμένους , καὶ θᾶττον ἀποπέμψουσι τοὺς ὠνουμένους ἀπὸ μηχανῆς πωλοῦντες ὥσπερ οἱ θεοί .
ἐμφανίζει δ αὐτῶν καὶ τὸ σκαιόν , ἔτι δὲ τὸ μισάνθρωπον Ἀντιφάνης ἐν Μισοπονήρῳ πρὸς τοὺς ἐν τῷ βίῳ κακίστους τὴν σύγκρισιν αὐτῶν ποιούμενος διὰ τούτων   ·
εἶτ  οὐ σοφοὶ δῆτ εἰσὶν οἱ Σκύθαι σφόδρα , οἳ γενομένοισιν εὐθέως τοῖς παιδίοις διδόασιν ἵππων καὶ βοῶν πίνειν γάλα ; Β. οὐ μὰ Δία τιτθὰς εἰσάγουσι βασκάνους καὶ παιδαγωγοὺς αὖθις , ὧν μεῖζον κακὸν οὐκ ἂν γένοιτο . Α. μετά γε μαίας νὴ Δία ·
αὗται δ ὑπερβάλλουσι . Β. μετά γε νὴ Δία τοὺς μητραγυρτοῦντάς γε ·
πολὺ γὰρ αὖ γένος μιαρώτατον τοῦτ ἐστίν . Α. εἰ μὴ νὴ Δία τοὺς ἰχθυοπώλας τις βούλεται λέγειν . . . . Β. μετά γε τοὺς τραπεζίτας ·
ἔθνος τούτου γὰρ οὐδέν ἐστιν ἐξωλέστερον .
οὐκ ἀπιθάνως δὲ καὶ Δίφιλος ἐν Ἐμπόρῳ περὶ τοῦ παμπόλλου πιπράσκεσθαι τοὺς ἰχθῦς λέγει ὧδε   ·
οὐ πώποτ ἰχθῦς οἶδα τιμιωτέρους ἰδών .
πόσειδον , εἰ δεκάτην ἐλάμβανες αὐτῶν ἀπὸ τῆς τιμῆς ἑκάστης ἡμέρας , πολὺ τῶν θεῶν ἂν ἦσθα πλουσιώτατος .
ὅμως δὲ τούτων εἴ με προσγελάσειέ τις , ἐδίδουν στενάξας ὁπόσον αἰτήσειέ με .
γόγγρον μὲν , ὥσπερ ὁ Πρίαμος τὸν Ἕκτορα , ὅσον εἵλκυσεν τοσοῦτο καταθεὶς ἐπριάμην .
ἄλεξις δ ἐν Ἑλληνίδι   ·
ἀεὶ δὲ καὶ ζῶντ ἐστὶ καὶ τεθνηκότα τ ἀν τῇ θαλάττῃ πολέμι  ἡμῖν θηρία .
ἂν ἀνατραπῇ γὰρ πλοῖον , εἶθ , ὡς γίνεται , ληφθῇ νέων τις , καταπεπώκασ  εὐθέως .
αὐτοί τ ἐπὰν ληφθῶσιν ὑπὸ τῶν ἁλιέων , τεθνεῶτες ἐπιτρίβουσι τοὺς ὠνουμένους .
τῆς οὐσίας γάρ εἰσιν ἡμῶν ὤνιοι , ὁ πριάμενός τε πτωχὸς εὐθὺς ἀποτρέχει .
ἐξ ὀνόματος δ ἰχθυοπώλου μνημονεύει Ἑρμαίου Αἰγυπτίου Ἄρχιππος ἐν Ἰχθύσιν οὕτως   ·
Αἰγύπτιος μιαρώτατος τῶν ἰχθύων κάπηλος Ἑρμαῖος , ὃς βίᾳ δέρων ῥίνας γαλεούς τε πωλεῖ καὶ τοὺς λάβρακας ἐντερεύων , ὡς λέγουσιν ἡμῖν .
καὶ Ἄλεξις δ ἐν Ἐπικλήρῳ Μικίωνος ἰχθυοπώλου τινος μνημονεύει   .
εἰκότως οὖν καὶ οἱ ἁλιεῖς ἐπὶ τῇ τέχνῃ μέγα φρονοῦσι μᾶλλον ἢ οἱ ἄριστοι τῶν στρατηγῶν ·
παράγει γοῦν τινα τούτων Ἀναξανδρίδης ἐν Ὀδυσσεῖ περὶ τῆς ἁλιευτικῆς τέχνης τάδε λέγοντα   ·
τῶν ζωγράφων μὲν ἡ καλὴ χειρουργία ἐν τοῖς πίναξιν κρεμαμένη θαυμάζεται ·
αὕτη δὲ σεμνῶς ἐκ λοπάδος ἁρπάζεται ἀπὸ τοῦ ταγήνου τ εὐθέως ἀφανίζεται .
ἐπὶ τίνα δ ἄλλην τέχνην , ὦ χρηστὲ σύ , τὰ στόματα τῶν νεωτέρων κατακάετ  ἢ ὠθισμός ἐστι δακτύλων τοιουτοσὶ ἢ πνιγμός , ἂν μὴ ταχὺ δύνηται καταπιεῖν , ἀλλ  οὐ μόνη γὰρ τὰς συνουσίας ποιεῖ εὔοψος ἀγορά ;
τίς δὲ συνδειπνεῖ βροτῶν φρυκτοὺς καταλαβὼν ἢ κορακίνους ὠνίους ἢ μαινίδ ;
ὡραῖον δὲ μειρακύλλιον ποίαις ἐπῳδαῖς ἢ λόγοις ἁλίσκεται τίσιν , φράσον γάρ , ἄν τις ἀφέλῃ τὴν τέχνην τὴν τῶν ἀλιέων ;
ἥδε γὰρ δαμάζεται ἑφθοῖς προσώποις ἰχθύων χειρουμένη , ἄγουσ  ὑπ αὐτὰ σώματ ἀρίστου πύλας , ἀσύμβολον κλίνειν τ ἀναγκάζει φύσιν .
πρὸς δὲ τοὺς περιέργως ὀψωνοῦντας τάδε φησὶν Ἄλεξις ἐν Ἐπικλήρῳ   ·
ὅστις ἀγοράζει πτωχὸς ὢν ὄψον πολὺ ἀπορούμενός τε τ ἄλλα πρὸς τοῦτ εὐπορεῖ , τῆς νυκτὸς οὗτος τοὺς ἀπαντῶντας ποεῖ γυμνοὺς ἅπαντας .
εἶτ ἐπάν τις ἐκδυθῇ , τηρεῖν ἕωθεν εὐθὺς ἐν τοῖς ἰχθύσιν ·
ὃν ἂν δ ἴδῃ πρῶτον πένητα καὶ νέον παρὰ Μικίωνος ἐγχέλεις ὠνούμενον , ἀπάγειν λαβόμενον εἰς τὸ δεσμωτήριον .