Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ὁ δὲ πλάνος Πανταλέων τελευτᾶν μέλλων ἑκάτερον τῶν υἱῶν κατ ἰδίαν ἐξηπάτησε , φήσας μόνῳ αὐτῷ λέγειν ὅπου κατωρύχοι τὸ χρυσίον ·
ὥστε μάτην ὕστερον κοινῇ σκάπτοντας αἰσθέσθαι ἐξηπατημένους . "
οὐκ ἠπόρει δ ἡμῶν τὸ συμπόσιον οὐ δὲ τῶν φιλοσκωπτούντων .
περὶ δὲ τοιούτου τινὸς πάλιν ὁ Χρύσιππος ἐν τῷ αὐτῷ γράφει ·
φιλοσκώπτης τις μέλλων ὑπὸ τοῦ δημίου σφάττεσθαι ἔτι ἕν τι ἔφη θέλειν ὥσπερ τὸ κύκνειον ᾄσας ἀποθανεῖν .
ἐπιτρέψαντος δ ἐκείνου ἔσκωψεν .
ὑπὸ δὴ τῶν τοιούτων πολλάκις ὁ Μυρτίλος σκωφθέντα καὶ ἀγανακτήσαντα εἶπεν καλῶς Λυσίμαχον τὸν βασιλέα πεποιηκέναι .
Τελέσφορον γὰρ ἕνα τῶν ὑπάρχων αὐτοῦ , ἐπειδὴ ἔσκωψέ ποτε ἐν συμποσίῳ τὴν Ἀρσινόην  γυνὴ δ ἦν τοῦ Λυσιμάχου  ὡς ἐμετικὴν οὖσαν , εἰπών κακῶν κατάρχεις τήνδ ἐμοῦσαν εἰσάγων .
ὁ Λυσίμαχος ἀκούσας ἐμβληθῆναι αὐτὸν ἐκέλευσεν εἰς γαλεάγραν καὶ δίκην θηρίου περιφερόμενον καὶ τρεφόμενον , κολαζόμενον οὕτως ἐποίησεν ἀποθανεῖν .
σὺ δέ , ὦ Οὐλπιανέ , εἰ τὴν γαλεάγραν ζητεῖς , ἔχεις παρ Ὑπερείδῃ τῷ ῥήτορι   ·
ὅπου δέ , σὺ ζήτει .
καὶ Ταχὼς δ ὁ Αἰγυπτίων βασιλεὺς Ἀγησίλαον σκώψας τὸν Λακεδαιμονίων βασιλέα , ὅτ ἦλθεν αὐτῷ συμμαχήσων ,  ἦν γὰρ βραχὺς τὸ σῶμα  ἰδιώτης ἐγένετο , ἀποστάντος ἐκείνου τῆς συμμαχίας .
τὸ δὲ σκῶμμα τοῦτ ἦν ·
ὤδινεν ὄρος , Ζεὺς δ ἐφοβεῖτο , τὸ δ ἔτεκεν μῦν .
ὅπερ ἀκούσας ὁ Ἀγησίλαος καὶ ὀργισθεὶς ἔφη  φανήσομαί σοί ποτε καὶ λέων .
ὕστερον γὰρ ἀφισταμένων τῶν Αἰγυπτίων , ὥς φησι Θεόπομπος   καὶ Λυκέας ὁ Ναυκρατίτης   ἐν τοῖς Αἰγυπτιακοῖς , οὐδὲν αὐτῷ συμπράξας ἐποίησεν ἐκπεσόντα τῆς ἀρχῆς φυγεῖν εἰς Πέρσας .
πολλῶν οὖν πολλάκις ὄντων τῶν ἀκροαμάτων καὶ τῶν αὐτῶν οὐκ αἰεί , ἐπειδὴ πολλοὶ περὶ αὐτῶν ἐγίνοντο λόγοι , τὰ ὀνόματα τῶν εἰπόντων παραλιπὼν τῶν πραγμάτων μνησθήσομαι .
τὴν δὲ Φρυγιστὶ καὶ τὴν Λυδιστὶ παρὰ τῶν βαρβάρων οὔσας γνωσθῆναι τοῖς Ἕλλησιν ἀπὸ τῶν σὺν Πέλοπι κατελθόντων εἰς τὴν Πελοπόννησον Φρυγῶν καὶ Λυδῶν .
λυδοὶ μὲν γὰρ αὐτῷ συνηκολούθησαν διὰ τὸ τὴν Σίπυλον εἶναι τῆς Λυδίας ·
φρύγες δὲ οὐχ ὅτι ὁμοτέρμονες τοῖς Λυδοῖς εἰσιν , ἀλλ ὅτι καὶ αὐτῶν ἦρχεν ὁ Τάνταλος .
ἴδοις δ ἂν καὶ τῆς Πελοποννήσου πανταχοῦ , μάλιστα δὲ ἐν Λακεδαίμονι χώματα μεγάλα , ἃ καλοῦσι τάφους τῶν μετὰ Πέλοπος Φρυγῶν .
μαθεῖν οὖν τὰς ἁρμονίας ταύτας τοὺς Ἕλληνας παρὰ τούτων .
διὸ καὶ Τελέστης ὁ Σελινούντιός φησιν   ·
πρῶτοι παρὰ κρατῆρας Ἑλλήνων ἐν αὐλοῖς συνοπαδοὶ Πέλοπος Ματρὸς ὀρείας Φρύγιον ἄεισαν νόμον ·
τοῖς δ ὀξύφωνοι πηκτίδων ψαλμοὶ κρέκον Λύδιον ὕμνον .
οὐ παραληπτέον δὲ τὴν μουσικήν ,  φησὶν Πολύβιος ὁ Μεγαλοπολίτης   ,  ὡς Ἔφορος ἱστορεῖ   , ἐπὶ ἀπάτῃ καὶ γοητείᾳ παρεισῆχθαι τοῖς ἀνθρώποις , οὐ δὲ τοὺς παλαιοὺς Κρητῶν καὶ Λακεδαιμονίων αὐλὸν καὶ ῥυθμὸν εἰς τὸν πόλεμον ἀντὶ σάλπιγγος εἰκῇ νομιστέον εἰσαγαγεῖν , οὐ δὲ τοὺς πρώτους Ἀρκάδων εἰς τὴν ὅλην πολιτείαν τὴν μουσικὴν παραλαβεῖν , ὥστε μὴ μόνον παισὶν ἀλλὰ καὶ νεανίσκοις γενομένοις ἕως λʹ ἐτῶν κατ ἀνάγκην σύντροφον ποιεῖν αὐτήν , τ ἄλλα τοῖς βίοις ὄντας αὐστηροτάτους .
παρὰ γοῦν μόνοις Ἀρκάσιν οἱ παῖδες ἐκ νηπίων ᾄδειν ἐθίζονται κατὰ νόμον τοὺς ὕμνους καὶ παιᾶνας , οἷς ἕκαστοι κατὰ τὰ πάτρια τοὺς ἐπιχωρίους ἥρωας καὶ θεοὺς ὑμνοῦσι .
μετὰ δὲ ταῦτα τοὺς Τιμοθέου καὶ Φιλοξένου νόμους μανθάνοντες χορεύουσι κατ ἐνιαυτὸν τοῖς Διονυσιακοῖς αὐληταῖς ἐν τοῖς θεάτροις , οἱ μὲν παῖδες τοὺς παιδικοὺς ἀγῶνας , οἱ δὲ νεανίσκοι τοὺς τῶν ἀνδρῶν .
καὶ παρ ὅλον δὲ τὸν βίον ἐν ταῖς συνουσίαις ταῖς κοιναῖς οὐχ οὕτω ποιοῦνται τὰς ἀγωγὰσ διὰ τῶν ἐπεισάκτων ἀκροαμάτων ὡς δι αὑτῶν , ἀνὰ μέρος ᾄδειν ἀλλήλοις προστάττοντες .
καὶ τῶν μὲν ἄλλων μαθημάτων ἀρνηθῆναί τι μὴ εἰδέναι οὐδενὶ αὐτῶν αἰσχρόν ἐστιν , τὸ δὲ ᾄδειν ἀποτρίβεσθαι αἰσχρὸν παρ αὐτοῖς νομίζεται .
καὶ μὴν ἐμβατήρια μετ αὐλοῦ καὶ τάξεως ἀσκοῦντες , ἔτι δὲ ὀρχήσεις ἐκπονοῦντες μετὰ κοινῆς ἐπιστροφῆς καὶ δαπάνης κατ ἐνιαυτὸν ἐν τοῖς θεάτροις ἐπιδείκνυνται .
ταῦτ οὖν αὐτοὺς εἴθισαν οἱ παλαιοὶ οὐ τρυφῆς καὶ περιουσίας χάριν , ἀλλὰ θεωροῦντες τὴν ἑκάστου κατὰ τὸν βίον σκληρότητα καὶ τὴν τῶν ἠθῶν αὐστηρίαν , ἥτις αὐτοῖς παρέπεται διὰ τὴν τοῦ περιέχοντος ψυχρότητα καὶ στυγνότητα τὴν κατὰ τὸ πλεῖστον ἐν τοῖς τόποις ὑπάρχουσαν , οἷς καὶ συνεξομοιοῦσθαι πεφύκαμεν πάντες ἄνθρωποι ·
διὸ καὶ κατὰ τὰς ἐθνικὰς διαστάσεις πλεῖστον ἀλλήλων διαφέρομεν ἤθεσι καὶ μορφαῖς καὶ χρώμασιν .
πρὸς δὲ τούτοις συνόδους κοινὰς καὶ θυσίας ἀνδράσι καὶ γυναιξὶ κατείθισαν , ἔτι δὲ χοροὺς παρθένων ὁμοῦ καὶ παίδων , σπεύδοντες τὸ τῆς φύσεως ἀτέραμνον διὰ τῆς τῶν ἐθισμῶν κατασκευῆς ἐξημεροῦν καὶ πραύνειν .
ὧν Κυναιθεῖς ὀλιγωρήσαντες εἰς τέλος , καίτοι σκληρότατον παρὰ πολὺ τῆς Ἀρκαδίας ὁμοῦ τῷ τόπῳ καὶ τὸν ἀέρα ἔχοντες , πρὸς αὐτὰς τὰς ἐν ἀλλήλοις παρατριβὰς καὶ φιλοτιμίας ὁρμήσαντες τέλος ἀπεθηριώθησαν οὕτως ὡς μέγιστα ἀσεβήματα παρὰ μόνοις αὐτοῖς γίνεσθαι .
καθ οὓς δὲ καιροὺς τὴν μεγάλην σφαγὴν ἐποιήσαντο , εἰς ἅς ποτε πόλεις Ἀρκαδικὰς κατὰ τὴν δίοδον εἰσῆλθον , οἱ μὲν ἄλλοι παραχρῆμα πάντες αὐτοὺς ἐξεκήρυξαν , Μαντινεῖς δὲ καὶ μετὰ τὴν ἀπαλλαγὴν αὐτῶν καθαρμὸν τῆς πόλεως ἐποιήσαντο σφάγια περιαγαγόντες κύκλῳ τῆς χώρας ἁπάσης .
ἀγίας δ ὁ μουσικὸς ἔφη   τὸν στύρακα τὸν ἐν ταῖς ὀρχήστραις θυμιώμενον τοῖς Διονυσίοις φρύγιον ποιεῖν ὀδμὴν τοῖς αἰσθανομένοις .
τὸ δ ἀρχαῖον ἡ μουσικὴ ἐπ ἀνδρείαν προτροπὴ ἦν .
ἀλκαῖος γοῦν ὁ ποιητής , εἴ τις καὶ ἄλλος μουσικώτατος γενόμενος , πρότερα τῶν κατὰ ποιητικὴν τὰ κατὰ τὴν ἀνδρείαν τίθεται , μᾶλλον τοῦ δέοντος πολεμικὸς γενόμενος .
διὸ καὶ ἐπὶ τοῖς τοιούτοις σεμνυνόμενός φησιν   ·
μαρμαίρει δὲ μέγας δόμος χαλκῷ ·
πᾶσα δ Ἄρῃ κεκόσμηται στέγη λαμπραῖσιν κυνίαισι , κὰτ τᾶν λευκοὶ καθύπερθεν ἵππιοι λόφοι νεύουσιν , κεφαλαῖσιν ἀνδρῶν ἀγάλματα ·
χάλκιαι δὲ πασσάλοις κρυπτοῖσιν περικείμεναι λαμπραὶ κναμίδες , ἄρκος ἰσχυρῶ βέλευς ·
θόρρακές τε νέω λίνω , κόιλαι τε κατ ἀσπίδες βεβλημέναι .
πὰρ δὲ Χαλκιδικαὶ σπάθαι , πὰρ δὲ ζώματα πολλὰ καὶ κυπαττίδες .
τῶν οὐκ ἔστι λαθέσθ , ἐπειδὴ πρώτισθ ὑπὸ ἔργον ἕσταμεν τόδε .
καίτοι μᾶλλον ἴσως ἥρμοττε τὴν οἰκίαν πλήρη εἶναι μουσικῶν ὀργάνων .
ἀλλ οἱ παλαιοὶ τὴν ἀνδρείαν ὑπελάμβανον εἶναι μεγίστην τῶν πολιτικῶν ἀρετῶν , καὶ ταύτῃ τὰ πολλὰ προσνέμειν . . .
οὐ τοῖς ἄλλοις .
ἀρχίλοχος γοῦν ἀγαθὸς ὢν ποιητὴς πρῶτον ἐκαυχήσατο τῷ δύνασθαι μετέχειν τῶν πολιτικῶν ἀγώνων , δεύτερον δὲ ἐμνήσθη τῶν περὶ τὴν ποιητικὴν ὑπαρχόντων αὐτῷ , λέγων   ·
εἰμὶ δ ἐγὼ θεράπων μὲν Ἐνυαλίοιο ἄνακτος , καὶ Μουσέων ἐρατὸν δῶρον ἐπιστάμενος .
ὁμοίως δὲ καὶ Αἰσχύλος τηλικαύτην δόξαν ἔχων διὰ τὴν ποιητικὴν οὐδὲν ἧττον ἐπὶ τοῦ τάφου ἐπιγραφῆναι ἠξίωσεν μᾶλλον τὴν ἀνδρείαν , ποιήσας   ·
ἀλκὴν δ εὐδόκιμον Μαραθώνιον ἄλσος ἂν εἴποι καὶ βαθυχαῖταί κεν Μῆδοι ἐπιστάμενοι .
διόπερ καὶ οἱ ἀνδρειότατοι Λακεδαιμόνιοι μετ αὐλῶν στρατεύονται , Κρῆτες δὲ μετὰ λύρας , μετὰ δὲ συρίγγων καὶ αὐλῶν Λυδοί , ὡς Ἡρόδοτος ἱστορεῖ   .
πολλοὶ δὲ καὶ τῶν βαρβάρων τὰς ἐπικηρυκείας ποιοῦνται μετ αὐλῶν καὶ κιθάρας , καταπραύνοντες τῶν ἐναντίων τὰς ψυχάς .
θεόπομπος δ ἐν τεσσαρακοστῇ ἕκτῃ τῶν Ἱστοριῶν    Γέται , φησί , κιθάρας ἔχοντες καὶ κιθαρίζοντες τὰς ἐπικηρυκείας ποιοῦνται .
ὅθεν ἔοικεν καὶ Ὅμηρος διατηρῶν τὴν ἀρχαίαν τῶν Ἑλλήνων κατάστασιν λέγειν   ·
φόρμιγγός θ , ἣν δαιτὶ θεοὶ ποίησαν ἑταίρην , ὡς καὶ τοῖς εὐωχουμένοις χρησίμης οὔσης τῆς τέχνης .
ἦν δ ὡς ἔοικε τοῦτο νενομισμένον , πρῶτον μὲν ὅπως ἕκαστος τῶν εἰς μέθην καὶ πλήρωσιν ὡρμημένων ἰατρὸν λαμβάνῃ τῆς ὕβρεως καὶ τῆς ἀκοσμίας τὴν μουσικήν , εἶθ ὅτι τὴν αὐθάδειαν πραύνει ·
περιαιρουμένη γὰρ τὴν στυγνότητα ποιεῖ πρᾳότητα καὶ χαρὰν ἐλευθέριον , ὅθεν καὶ Ὅμηρος εἰσήγαγε τοὺς θεοὺς χρωμένους ἐν τοῖς πρώτοις τῆς Ἰλιάδος τῇ μουσικῇ .
μετὰ γὰρ τὴν περὶ τὸν Ἀχιλλέα φιλοτιμίαν διετέλουν ἀκροώμενοι φόρμιγγος περικαλλέος , ἣν ἔχ Ἀπόλλων , Μουσάων θ , αἳ ἄειδον ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ .
παύσασθαι γὰρ ἔδει τὰ νείκη καὶ τὴν στάσιν , καθάπερ ἐλέγομεν .
ἐοίκασιν οὖν οἱ πολλοὶ τὴν ἐπιστήμην ἀποδιδόναι ταῖς συνουσίαις ἐπανορθώσεως χάριν καὶ ὠφελείας ·
ἀλλὰ μὴν οἱ ἀρχαῖοι καὶ περιέλαβον ἔθεσι καὶ νόμοις τοὺς τῶν θεῶν ὕμνους ᾄδειν ἅπαντας ἐν ταῖς ἑστιάσεσιν , ὅπως καὶ διὰ τούτων τηρῆται τὸ καλὸν καὶ σωφρονικὸν ἡμῶν .
ἐναρμονίων γὰρ ὄντων τῶν ᾀσμάτων προσγινόμενος ὁ τῶν θεῶν λόγος ἀποσεμνύνει τὸν ἑκάστων τρόπον .
φιλόχορος δέ φησιν   ὡς οἱ παλαιοὶ οὐκ αἰεὶ διθυραμβοῦσιν , ἀλλ ὅταν σπένδωσι , τὸν μὲν Διόνυσον ἐν οἴνῳ καὶ μέθῃ , τὸν δ Ἀπόλλωνα μεθ ἡσυχίας καὶ τάξεως μέλποντες .
ἀρχίλοχος γοῦν φησιν   ·
ὡς Διωνύσοι  ἄνακτος καλὸν ἐξάρξαι μέλος οἶδα διθύραμβον , οἴνῳ συγκεραυνωθεὶς φρένας .
καὶ Ἐπίχαρμος δ ἐν Φιλοκτήτῃ ἔφη   ·
οὐκ ἔστι διθύραμβος , ὅκχ ὕδωρ πίῃς .
ὅτι μὲν οὖν οὐχ ἡδονῆς χάριν ἐπιπολαίου καὶ δημοτικῆς ἡ μουσικὴ προῆλθεν κατ ἀρχὰς εἰς τὰς ἑστιάσεις , ὥσπερ ἔνιοι νομίζουσιν , φανερὸν ἐκ τῶν εἰρημένων .
λακεδαιμόνιοι δ ὅτι μὲν ἐμάνθανον τὴν μουσικὴν οὐ δὲ λέγουσιν ·
ὅτι δὲ κρίνειν δύνανται καλῶς τὴν τέχνην ὁμολογεῖται παρ αὐτῶν , καί φασιν τρὶς ἤδη σεσωκέναι διαφθειρομένην αὐτήν .
καὶ πρὸς γυμνασίαν δὲ καὶ ὀξύτητα διανοίας συμβάλλεται ἡ μουσική ·
διὸ καὶ τῶν Ἑλλήνων ἕκαστοι καὶ τῶν βαρβάρων οἱ γινωσκόμενοι τυγχάνουσιν χρώμενοι .
οὐ κακῶς δ ἔλεγον οἱ περὶ Δάμωνα τὸν Ἀθηναῖον ὅτι καὶ τὰς ᾠδὰς καὶ τὰς ὀρχήσεις ἀνάγκη γίνεσθαι κινουμένης πως τῆς ψυχῆς ·
καὶ αἱ μὲν ἐλευθέριοι καὶ καλαὶ ποιοῦσι τοιαύτας , αἱ δ ἐναντίαι τὰς ἐναντίας .
ὅθεν καὶ τὸ Κλεοσθένους τοῦ Σικυωνίων τυράννου χαρίεν καὶ σημεῖον διανοίας πεπαιδευμένης .
ἰδὼν γάρ , ὥς φασι   , φορτικῶς ὀρχησάμενον ἕνα τῶν τῆς θυγατρὸς μνηστήρων  Ἱπποκλείδης δ ἦν ὁ Ἀθηναῖος  ἀπωρχῆσθαι τὸν γάμον αὐτὸν ἔφησεν , νομίζων ὡς ἔοικεν καὶ τὴν ψυχὴν τ ἀνδρὸς εἶναι τοιαύτην .
καὶ γὰρ ἐν ὀρχήσει καὶ πορείᾳ καλὸν μὲν εὐσχημοσύνη καὶ κόσμος , αἰσχρὸν δὲ ἀταξία καὶ τὸ φορτικόν .
διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἐξ ἀρχῆς συνέταττον οἱ ποιηταὶ τοῖς ἐλευθέροις τὰς ὀρχήσεις καὶ ἐχρῶντο τοῖς σχήμασι σημείοις μόνον τῶν ᾀδομένων , τηροῦντες αἰεὶ τὸ εὐγενὲς καὶ ἀνδρῶδες ἐπ αὐτῶν , ὅθεν καὶ ὑπορχήματα τὰ τοιαῦτα προσηγόρευον .
εἰ δέ τις ἀμέτρως διαθείη τὴν σχηματοποιίαν καὶ ταῖς ᾠδαῖς ἐπιτυγχάνων μηδὲν λέγοι κατὰ τὴν ὄρχησιν , οὗτος δ ἦν ἀδόκιμος .
διὸ καὶ Ἀριστοφάνης ἢ Πλάτων ἐν ταῖς Σκευαῖς , ὡς Χαμαιλέων φησίν   , εἴρηκεν οὕτως   ·
ὥστ  εἴ τις ὀρχοῖτ  εὖ , θέαμ ἦν ·
νῦν δὲ δρῶσιν οὐθέν , ἀλλ  ὥσπερ ἀπόπληκτοι στάδην ἑστῶτες ὠρύονται .
ἦν γὰρ τὸ τῆς ὀρχήσεως γένος τῆς ἐν τοῖς χοροῖς εὔσχημον τότε καὶ μεγαλοπρεπὲς καὶ ὡσανεὶ τὰς ἐν τοῖς ὅπλοις κινήσεις ἀπομιμούμενον .
ὅθεν καὶ Σωκράτης ἐν τοῖς ποιήμασιν τοὺς κάλλιστα χορεύοντας ἀρίστους φησὶν εἶναι τὰ πολέμια λέγων οὕτως   ·
οἳ δὲ χοροῖς κάλλιστα θεοὺς τιμῶσιν , ἄριστοι ἐν πολέμῳ .
σχεδὸν γὰρ ὥσπερ ἐξοπλισία τις ἦν ἡ χορεία καὶ ἐπίδειξις οὐ μόνον τῆς λοιπῆς εὐταξίας , ἀλλὰ καὶ τῆς τῶν σωμάτων ἐπιμελείας .
ἀμφίων δ ὁ Θεσπιεὺς ἐν δευτέρῳ περὶ τοῦ ἐν Ἑλικῶνι Μουσείου ἄγεσθαί φησιν ἐν Ἑλικῶνι παίδων ὀρχήσεις μετὰ σπουδῆς , παρατιθέμενος ἀρχαῖον Ἐπίγραμμα τόδε ·
ἀμφότερ , ὠρχεύμην τε καὶ ἐν Μώσαις ἐδίδασκον ἄνδρας ·
ὁ δ αὐλητὰς ἦν Ἄνακος Φιαλεύς .
εἰμὶ δὲ Βακχιάδας Σικυώνιος .
ἦ ῥα θεοῖσι ταῖς Σικυῶνι καλὸν τοῦτ ἀπέκειτο γέρας .
οὐ κακῶς δὲ καὶ Καφισίας ὁ αὐλητής , ἐπιβαλλομένου τινὸς τῶν μαθητῶν αὐλεῖν μέγα καὶ τοῦτο μελετῶντος , πατάξας εἶπεν οὐκ ἐν τῷ μεγάλῳ τὸ εὖ κείμενον εἶναι , ἀλλὰ ἐν τῷ εὖ τὸ μέγα .
ἐστὶ δὲ καὶ τὰ τῶν ἀρχαίων δημιουργῶν ἀγάλματα τῆς παλαιᾶς ὀρχήσεως λείψανα ·
διὸ καὶ συνέστη τὰ κατὰ τὴν χειρονομίαν ἐπιμελεστέρως διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν .
ἐζήτουν γὰρ κ ἀν ταύτῃ κινήσεις καλὰς καὶ ἐλευθερίους , ἐν τῷ εὖ τὸ μέγα περιλαμβάνοντες ·
καὶ τὰ σχήματα μετέφερον ἐντεῦθεν εἰς τοὺς χορούς , ἐκ δὲ τῶν χορῶν εἰς τὰς παλαίστρας .
καὶ γὰρ ἐν τῇ μουσικῇ κ ἀν τῇ τῶν σωμάτων ἐπιμελείᾳ περιεποιοῦντο τὴν ἀνδρείαν καὶ πρὸς τὰς ἐν τοῖς ὅπλοις κινήσεις ἐγυμνάζοντο μετὰ τῆς ᾠδῆς ·
ὅθεν ἐκινήθησαν αἱ καλούμεναι πυρρίχαι καὶ πᾶς ὁ τοιοῦτος τρόπος τῆς ὀρχήσεως ·
πολλαὶ γὰρ αἱ ὀνομασίαι αὐτῶν , ὡς παρὰ Κρησὶν ὀρσίτης καὶ ἐπικρήδιος .
τὴν δ ἀπόκινον καλουμένην ὄρχησιν , ἧς μνημονεύει Κρατῖνος ἐν Νεμέσει   καὶ Κηφισόδωρος ἐν Ἀμαζόσιν   Ἀριστοφάνης τ ἐν Κενταύρῳ   καὶ ἄλλοι πλείονες , ὕστερον μακτρισμὸν ὠνόμασαν ·
ἣν καὶ πολλαὶ γυναῖκες ὠρχοῦντο , ἃς καὶ μακτιστρίας ὀνομαζομένας οἶδα .
τὰ δὲ στασιμώτερα καὶ πυκνότερα καὶ τὴν ὄρχησιν ἁπλουστέραν ἔχοντα καλεῖται δάκτυλοι , ἰαμβική , Μολοσσικὴ ἐμμέλεια , κόρδαξ , σίκιννις , Περσική , Φρύγιος νιβατισμός , Θρᾴκιος κολαβρισμός , τελεσιάς ·
μακεδονικὴ δ ἐστὶν αὕτη ὄρχησις , ᾗ χρησάμενοι οἱ περὶ Πτολεμαῖον Ἀλέξανδρον τὸν Φιλίππου ἀδελφὸν ἀνεῖλον , ὡς ἱστορεῖ Μαρσύας ἐν τρίτῳ Μακεδονικῶν   .
μανιώδεις δ εἰσὶν ὀρχήσεις κερνοφόρος καὶ μογγὰς καὶ θερμαυστρίς .
ἦν δὲ καὶ παρὰ τοῖς ἰδιώταις ἡ καλουμένη ἄνθεμα .
ταύτην δὲ ὠρχοῦντο μετὰ λέξεως τοιαύτης μιμούμενοι καὶ λέγοντες   ·
ποῦ μοι τὰ ῥόδα , ποῦ μοι τὰ ἴα , ποῦ μοι τὰ καλὰ σέλινα ;
ταδὶ τὰ ῥόδα , ταδὶ τὰ ἴα , ταδὶ τὰ καλὰ σέλινα .
παρὰ δὲ Συρακοσίοις καὶ Χιτωνέας Ἀρτέμιδος ὄρχησίς τίς ἐστιν ἴδιος καὶ αὔλησις .
ἦν δέ τις καὶ Ἰωνικὴ ὄρχησις παροίνιος .
καὶ τὴν ἀγγελικὴν δὲ πάροινον ἠκρίβουν ὄρχησιν .
καλεῖται δέ τις καὶ ἄλλη ὄρχησις κόσμου ἐκπύρωσις , ἧς μνημονεύει Μένιππος ὁ κυνικὸς ἐν τῷ Συμποσίῳ .
καὶ γελοῖαι δ εἰσὶν ὀρχήσεις ἴγδις καὶ μακτρισμὸς ἀπόκινός τε καὶ σοβάς , ἔτι δὲ μορφασμὸς καὶ γλαὺξ καὶ λέων ἀλφίτων τε ἔκχυσις καὶ χρεῶν ἀποκοπὴ καὶ στοιχεῖα καὶ πυρρίχη .
μετ αὐλῶν δ ὠρχοῦντο τὴν τοῦ κελευστοῦ καὶ τὴν καλουμένην πινακίδα .
σχήματα δέ ἐστιν ὀρχήσεως ξιφισμός , καλαθίσκος , καλλαβίδες , σκώψ , σκώπευμα .
ἦν δὲ ὁ σκὼψ τῶν ἀποσκοπούντων τι σχῆμα ἄκραν τὴν χεῖρα ὑπὲρ τοῦ μετώπου κεκυρτωκότων .
μνημονεύει Αἰσχύλος ἐν Θεωροῖς   ·
καὶ μὴν παλαιῶν τῶνδέ σοι σκωπευμάτων .
καλλαβίδων δ Εὔπολις ἐν Κόλαξιν   ·
καλλαβίδας δὲ βαίνει , σησαμίδας δὲ χέζει .
θερμαυστρίς , ἑκατερίδες , σκοπός , χεὶρ καταπρηνής , χεὶρ σιμή , διποδισμός , ξύλου παράληψις , ἐπαγκωνισμός , καλαθίσκος , στρόβιλος .
καὶ τελεσιὰς δ ἐστὶν ὄρχησις καλουμένη ·
στρατιωτικὴ δ ἐστὶν αὕτη ἀπό τινος ἀνδρὸς Τελεσίου λαβοῦσα τ οὔνομα , μεθ ὅπλων τὸ πρῶτον αὐτὴν ἐκείνου ὀρχησαμένου , ὥς φησιν Ἱππαγόρας ἐν τῷ πρώτῳ περὶ τῆς Καρχηδονίων Πολιτείας   .
καλεῖται δ ἡ μὲν σατυρικὴ ὄρχησις , ὥς φησιν Ἀριστοκλῆς ἐν πρώτῳ περὶ Χορῶν   , σίκιννις καὶ οἱ σάτυροι σικιννισταί .
τινὲς δέ φασιν Σίκιννόν τινα βάρβαρον εὑρετὴν αὐτῆς γενέσθαι , ἄλλοι δὲ Κρῆτα λέγουσι τὸ γένος εἶναι τὸν Σίκιννον .
ὀρχησταὶ δ οἱ Κρῆτες , ὥς φησιν Ἀριστόξενος   .
σκάμων δ ἐν πρώτῳ περὶ Εὑρημάτων   σίκιννιν αὐτὴν εἰρῆσθαι ἀπὸ τοῦ σείεσθαι , καὶ πρῶτον ὀρχήσασθαι τὴν σίκιννιν Θέρσιππον .
προτέρα δ εὕρηται ἡ περὶ τοὺς πόδας κίνησις τῆς διὰ τῶν χειρῶν .
οἱ γὰρ παλαιοὶ τοὺς πόδας μᾶλλον ἐγυμνάζοντο ἐν τοῖς ἀγῶσι καὶ τοῖς κυνηγεσίοις .
οἱ δὲ Κρῆτες κυνηγετικοί , διὸ καὶ ποδώκεις .
εἰσὶ δέ τινες οἵ φασι τὴν σίκιννιν ποιητικῶς ὠνομάσθαι ἀπὸ τῆς κινήσεως , ἣν καὶ οἱ σάτυροι ὀρχοῦνται ταχυτάτην οὖσαν .
οὐ γὰρ ἔχει ἦθος αὕτη ἡ ὄρχησις , διὸ οὐ δὲ βραδύνει .
συνέστηκεν δὲ καὶ σατυρικὴ πᾶσα ποίησις τὸ παλαιὸν ἐκ χορῶν , ὡς καὶ ἡ τότε τραγῳδία ·
διόπερ οὐ δὲ ὑποκριτὰς εἶχον .
τρεῖς δ εἰσὶ τῆς σκηνικῆς ποιήσεως ὀρχήσεις , τραγική , κωμική , σατυρική .
ὁμοίως δὲ καὶ τῆς λυρικῆς ποιήσεως τρεῖς , πυρρίχη , γυμνοπαιδική , ὑπορχηματική .
καὶ ἐστὶν ὁμοία ἡ μὲν πυρρίχη τῇ σατυρικῇ ·
ἀμφότεραι γὰρ διὰ τάχους .
πολεμικὴ δὲ δοκεῖ εἶναι ἡ πυρρίχη ·
ἔνοπλοι γὰρ αὐτὴν παῖδες ὀρχοῦνται .
τάχους δὲ δεῖ τῷ πολέμῳ εἰς τὸ διώκειν καὶ εἰς τὸ ἡττωμένους  φεύγειν μη δὲ μένειν μη δ αἰδεῖσθαι κακοὺς εἶναι   .
ἡ δὲ γυμνοπαιδικὴ παρεμφερής ἐστι τῇ τραγικῇ ὀρχήσει , ἥτις ἐμμέλεια καλεῖται ·
ἐν ἑκατέρᾳ δὲ ὁρᾶται τὸ βαρὺ καὶ σεμνόν .
ἡ δ ὑπορχηματικὴ τῇ κωμικῇ οἰκειοῦται , ἥτις καλεῖται κόρδαξ ·
παιγνιώδεις δ εἰσὶν ἀμφότεραι .
ἀριστόξενος δέ φησι   τὴν πυρρίχην ἀπὸ Πυρρίχου Λάκωνος τὸ γένος τὴν προσηγορίαν λαβεῖν ·
λακωνικὸν δ εἶναι μέχρι καὶ νῦν ὄνομα τὸν Πύρριχον .
ἐμφανίζει δ ἡ ὄρχησις πολεμικὴ οὖσα ὡς Λακεδαιμονίων τὸ εὕρημα .
πολεμικοὶ δ εἰσὶν οἱ Λάκωνες , ὧν καὶ οἱ υἱοὶ τὰ ἐμβατήρια μέλη ἀναλαμβάνουσιν , ἅπερ καὶ ἐνόπλια καλεῖται .
καὶ αὐτοὶ δ οἱ Λάκωνες ἐν τοῖς πολέμοις τὰ Τυρταίου ποιήματα ἀπομνημονεύοντες ἔρρυθμον κίνησιν ποιοῦνται .
φιλόχορος δέ φησιν   κρατήσαντας Λακεδαιμονίους Μεσσηνίων διὰ τὴν Τυρταίου στρατηγίαν ἐν ταῖς στρατείαις ἔθος ποιήσασθαι , ἂν δειπνοποιήσωνται καὶ παιωνίσωσιν , ᾄδειν καθ ἕνα τὰ Τυρταίου ·
κρίνειν δὲ τὸν πολέμαρχον καὶ ἆθλον διδόναι τῷ νικῶντι κρέας .
ἡ δὲ πυρρίχη παρὰ μὲν τοῖς ἄλλοις Ἕλλησιν οὐκ ἔτι παραμένει ·
ἐκλιπούσης δὲ αὐτῆς συμβέβηκε καὶ τοὺς πολέμους καταλυθῆναι .
παρὰ μόνοις δὲ Λακεδαιμονίοις διαμένει προγύμνασμα οὖσα τοῦ πολέμου ·
ἐκμανθάνουσί τε πάντες ἐν τῇ Σπάρτῃ ἀπὸ πέντε ἐτῶν πυρριχίζειν .
ἡ δὲ καθ ἡμᾶς πυρρίχη Διονυσιακή τις εἶναι δοκεῖ , ἐπιεικεστέρα οὖσα τῆς ἀρχαίας .
ἔχουσι γὰρ οἱ ὀρχούμενοι θύρσους ἀντὶ δοράτων , προίενται δὲ ἐπ ἀλλήλους καὶ νάρθηκας καὶ λαμπάδας φέρουσιν ὀρχοῦνταί τε τὰ περὶ τὸν Διόνυσον καὶ τοὺς Ἰνδοὺς ἔτι τε τὰ περὶ τὸν Πενθέα .
τακτέον δὲ ἐπὶ τῆς πυρρίχης τὰ κάλλιστα μέλη καὶ τοὺς ὀρθίους ῥυθμούς .
ἔοικεν δὲ ἡ γυμνοπαιδικὴ τῇ καλουμένῃ ἀναπάλῃ παρὰ τοῖς παλαιοῖς .
γυμνοὶ γὰρ ὀρχοῦνται οἱ παῖδες πάντες , ἐρρύθμους φοράς τινας ἀποτελοῦντες καὶ σχήματά τινα τῶν χειρῶν κατὰ τὸ ἀνάπαλον , ὥστ ἐμφαίνειν θεωρήματά τινα τῆς παλαίστρας καὶ τοῦ παγκρατίου , κινοῦντες ἐρρύθμως τοὺς πόδας .
τρόποι δ αὐτῆς οἵ τε ὠσχοφορικοὶ καὶ οἱ βακχικοί , ὥστε καὶ ταύτην εἰς τὸν Διόνυσον ἀναφέρεσθαι .
ἀριστόξενος δέ φησιν   ὡς οἱ παλαιοὶ γυμναζόμενοι πρῶτον ἐν τῇ γυμνοπαιδικῇ εἰς τὴν πυρρίχην ἐχώρουν πρὸ τοῦ εἰσιέναι εἰς τὸ θέατρον .
καλεῖται δ ἡ πυρρίχη καὶ χειρονομία .
ἡ δ ὑπορχηματική ἐστιν ἐν ᾗ ᾄδων ὁ χορὸς ὀρχεῖται .
φησὶ γοῦν ὁ Βακχυλίδης   ·
οὐχ ἕδρας ἔργον οὐ δ ἀμβολᾶς .
καὶ Πίνδαρος δέ φησιν   ·
λάκαινα μὲν παρθένων ἀγέλα .
ὀρχοῦνται δὲ ταύτην παρὰ τῷ Πινδάρῳ οἱ Λάκωνες , καὶ ἐστὶν ὑπορχηματικὴ ὄρχησις ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν . . . .
βέλτιστοι δέ εἰσι τῶν τρόπων οἵτινες καὶ ὀρχοῦνται .
εἰσὶ δὲ οἵδε ·
προσοδιακοί , ἀποστολικοὶ  οὗτοι δὲ καὶ παρθένιοι καλοῦνται  καὶ οἱ τούτοις ὅμοιοι .
τῶν γὰρ ὕμνων οἳ μὲν ὠρχοῦντο , οἳ δὲ οὐκ ὠρχοῦντο . . . .
ἢ τοὺς εἰς Ἀφροδίτην καὶ Διόνυσον , καὶ τὸν παιᾶνα δὲ ὁτὲ μὲν ὁτὲ δὲ οὔ .
εἰσὶ δὲ καὶ παρὰ τοῖς βαρβάροις ὥσπερ καὶ παρὰ τοῖς Ἕλλησι σπουδαῖαι καὶ φαῦλαι ὀρχήσεις .
ὁ μὲν κόρδαξ παρ Ἕλλησι φορτικός , ἡ δὲ ἐμμέλεια σπουδαία , καθάπερ καὶ ἡ παρὰ Ἀρκάσι κίδαρις , παρὰ Σικυωνίοις τε ὁ ἀλητήρ .
οὕτως δὲ καὶ ἐν Ἰθάκῃ καλεῖται ἀλητήρ , ὡς ἱστορεῖ Ἀριστόξενος ἐν πρώτῳ Συγκρίσεων   .
καὶ περὶ μὲν ὀρχήσεως τοσαῦτά μοι ἐπὶ τοῦ παρόντος λέλεκται .
τὸ δὲ παλαιὸν ἐτηρεῖτο περὶ τὴν μουσικὴν τὸ καλὸν καὶ πάντ εἶχε κατὰ τὴν τέχνην τὸν οἰκεῖον αὑτοῖς κόσμον .
διόπερ ἦσαν ἴδιοι καθ ἑκάστην ἁρμονίαν αὐλοὶ καὶ ἑκάστοις αὐλητῶν ὑπῆρχον αὐλοὶ ἑκάστῃ ἁρμονίᾳ πρόσφοροι ἐν τοῖς ἀγῶσι .
πρόνομος δ ὁ Θηβαῖος πρῶτος ηὔλησεν ἀπὸ τῶν αὐτῶν πάσασ τὰς ἁρμονίας ·
νῦν δὲ εἰκῇ καὶ ἀλόγως ἅπτονται τῆς μουσικῆς .
καὶ πάλαι μὲν τὸ παρὰ τοῖς ὄχλοις εὐδοκιμεῖν σημεῖον ἦν κακοτεχνίας ·
ὅθεν καὶ Ἀσωπόδωρος ὁ Φλιάσιος κροταλιζομένου ποτέ τινος τῶν αὐλητῶν διατρίβων αὐτὸς ἔτι ἐν τῷ ὑποσκηνίῳ  τί τοῦτ ;
εἶπεν , δῆλον ὅτι μέγα κακὸν γέγονεν ,  ὡς οὐκ ἂν ἄλλως ἐν τοῖς πολλοῖς εὐδοκιμήσαντος .
οἶδα δέ τινας τοῦθ ἱστορήσαντας ὡς Ἀντιγενείδου εἰπόντος .
καίτοι οἱ καθ ἡμᾶς γε τέλος ποιοῦνται τῆς τέχνης τὴν παρὰ τοῖς θεάτροις εὐημερίαν .
διόπερ Ἀριστόξενος ἐν τοῖς Συμμίκτοις Συμποτικοῖς    ὅμοιον , φησί , ποιοῦμεν Ποσειδωνιάταις τοῖς ἐν τῷ Τυρσηνικῷ κόλπῳ κατοικοῦσιν .
οἷς συνέβη τὰ μὲν ἐξ ἀρχῆς Ἕλλησιν οὖσιν ἐκβεβαρβαρῶσθαι Τυρρηνοῖς γεγονόσι , καὶ τήν τε φωνὴν μεταβεβληκέναι τά τε λοιπὰ τῶν ἐπιτηδευμάτων , ἄγειν δὲ μίαν τινὰ αὐτοὺς τῶν ἑορτῶν τῶν Ἑλληνικῶν ἔτι καὶ νῦν , ἐν ᾗ συνιόντες ἀναμιμνήσκονται τῶν ἀρχαίων ἐκείνων ὀνομάτων τε καὶ νομίμων καὶ ἀπολοφυράμενοι πρὸς ἀλλήλους καὶ ἀποδακρύσαντες ἀπέρχονται .
οὕτω δὴ οὖν , φησί , καὶ ἡμεῖς , ἐπειδὴ καὶ τὰ θέατρα ἐκβεβαρβάρωται καὶ εἰς μεγάλην διαφθορὰν προελήλυθεν ἡ πάνδημος αὕτη μουσική , καθ αὑτοὺς γενόμενοι ὀλίγοι ἀναμιμνησκόμεθα οἵα ἦν ἡ μουσική .
ταῦτα μὲν ὁ Ἀριστόξενος .
κ ἀμοὶ δὲ διὰ τοῦτο φαίνεται φιλοσοφητέον εἶναι περὶ μουσικῆς .
καὶ γὰρ Πυθαγόρας ὁ Σάμιος τηλικαύτην δόξαν ἔχων ἐπὶ φιλοσοφίᾳ καταφανής ἐστιν ἐκ πολλῶν οὐ παρέργως ἁψάμενος μουσικῆς ·
ὅς γε καὶ τὴν τοῦ παντὸς οὐσίαν διὰ μουσικῆς ἀποφαίνει συγκειμένην .
τὸ δ ὅλον ἔοικεν ἡ παλαιὰ τῶν Ἑλλήνων σοφία τῇ μουσικῇ μάλιστ εἶναι δεδομένη .
καὶ διὰ τοῦτο τῶν μὲν θεῶν Ἀπόλλωνα , τῶν δὲ ἡμιθέων Ὀρφέα μουσικώτατον καὶ σοφώτατον ἔκρινον ·
καὶ πάντας τοὺς χρωμένους τῇ τέχνῃ ταύτῃ σοφιστὰς ἀπεκάλουν , ὥσπερ καὶ Αἰσχύλος ἐποίησεν   ·
εἴτ  οὖν σοφιστὴς καλὰ παραπαίων χέλυν .
ὅτι δὲ πρὸς τὴν μουσικὴν οἰκειότατα διέκειντο οἱ ἀρχαῖοι δῆλον καὶ ἐξ Ὁμήρου ·
ὃς διὰ τὸ μεμελοποιηκέναι πᾶσαν ἑαυτοῦ τὴν ποίησιν ἀφροντιστὶ πολλοὺς ἀκεφάλους ποιεῖ στίχους καὶ λαγαρούς , ἔτι δὲ μειούρους .
ξενοφάνης δὲ καὶ Σόλων καὶ Θέογνις καὶ Φωκυλίδης , ἔτι δὲ Περίανδρος ὁ Κορίνθιος ἐλεγειοποιὸς καὶ τῶν λοιπῶν οἱ μὴ προσάγοντες πρὸς τὰ ποιήματα μελῳδίαν ἐκπονοῦσι τοὺς στίχους τοῖς ἀριθμοῖς καὶ τῇ τάξει τῶν μέτρων . . .
καὶ σκοποῦσιν ὅπως αὐτῶν μηθεὶς μή τε ἀκέφαλος ἔσται μή τε λαγαρὸς μή τε μείουρος .
ἀκέφαλοι δέ εἰσιν οἱ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τὴν χωλότητα ἔχοντες ·
ἐπειδὴ νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκοντο   .
ἐπίτονος τετάνυστο βοὸς ἶφι κταμένοιο   .
λαγαροὶ δὲ οἱ ἐν μέσῳ , οἷον ·
αἶψα δ ἄρ  Αἰνείαν φίλον υἱὸν Ἀγχίσαο .
τῶν αὖθ ἡγείσθην Ἀσκληπιοῦ δύο παῖδε   .
μείουροι δ εἰσὶν οἱ ἐπὶ τῆς ἐκβολῆς , οἷον ·
τρῶες δ ἐρρίγησαν , ὅπως ἴδον αἴολον ὄφιν   .
καλὴ Κασσιέπεια θεοῖς δέμας ἐοικυῖα   .
τοῦ φέρον ἐμπλήσας ἀσκὸν μέγαν , ἐν δὲ καὶ ἤια   .
διετήρησαν δὲ μάλιστα τῶν Ἑλλήνων Λακεδαιμόνιοι τὴν μουσικήν , πλείστῃ αὐτῇ χρώμενοι , καὶ συχνοὶ παρ αὐτοῖς ἐγένοντο μελῶν ποιηταί .
τηροῦσιν δὲ καὶ νῦν τὰς ἀρχαίας ᾠδὰς ἐπιμελῶς πολυμαθεῖς τε εἰς ταύτας εἰσὶ καὶ ἀκριβεῖς .
ὅθεν καὶ Πρατίνας φησί   ·
λάκων ὁ τέττιξ εὔτυκος εἰς χορόν .
διὸ καὶ οἱ ποιηταὶ διετέλουν προσαγορεύοντες οὕτως τὰς ᾠδάς    γλυκυτάτων πρύτανιν ὕμνων  καὶ    μέλεα μελιπτέρωτα Μουσᾶν .
ἀπὸ γὰρ τῆς τοῦ βίου σωφροσύνης καὶ αὐστηρίας μετέβαινον ἀσμένως ἐπὶ τὴν μουσικήν , ἐχούσης τὸ κηλητικὸν τῆς ἐπιστήμης .
εἰκότως οὖν ἐγίνετο χαίρειν τοὺς ἀκροωμένους .
ἐκάλουν δὲ καὶ χορηγούς , ὥς φησιν ὁ Βυζάντιος Δημήτριος ἐν τετάρτῳ περὶ Ποιημάτων , οὐχ ὥσπερ νῦν τοὺς μισθουμένους τοὺς χορούς , ἀλλὰ τοὺς καθηγουμένους τοῦ χοροῦ , καθάπερ αὐτὸ τ οὔνομα σημαίνει .
καὶ τὸ χρηστομουσεῖν καὶ μὴ παραβαίνειν τοὺς ἀρχαίους τῆς μουσικῆς νόμους .
συνέβαινε δὲ τὸ μὲν παλαιὸν φιλομουσεῖν τοὺς Ἕλληνας ·
μετὰ δὲ ταῦτα γενομένης ἀταξίας καταγηρασάντων σχεδὸν ἁπάντων τῶν ἀρχαίων νομίμων ἥ τε προαίρεσις αὕτη κατελύθη καὶ τρόποι μουσικῆς φαῦλοι κατεδείχθησαν , οἷς ἕκαστος τῶν χρωμένων ἀντὶ μὲν πρᾳότητος περιεποιεῖτο μαλακίαν , ἀντὶ δὲ σωφροσύνης ἀκολασίαν καὶ ἄνεσιν .
ἔσται δ ἴσως τοῦτο ἔτι μᾶλλον καὶ ἐπὶ πλέον προαχθήσεται , ἐὰν μή τις ἀγάγῃ πάλιν εἰς τ οὐμφανὲς τὴν πάτριον μουσικήν .
τὸ παλαιὸν γὰρ καὶ τῶν ἡρώων τὰς πράξεις καὶ τῶν θεῶν τοὺς ὕμνους δι ᾠδῆς ἐποιοῦντο .
ὅμηρος γοῦν φησιν ἐπ Ἀχιλλέως   ·
ἄειδε δ ἄρα κλέα ἀνδρῶν .
καὶ τὸν Φήμιον δέ φησιν ὅτι πολλὰ βροτῶν θελκτήρια οἶδεν , ἔργ  ἀνδρῶν τε θεῶν τε , τά τε κλείουσιν ἀοιδοί .
τὸ δὲ ἔθος τοῦτο καὶ παρὰ τοῖς βαρβάροις ἐσῴζετο , ὥς φησι Δίνων ἐν τοῖς Περσικοῖς   .
τὴν γοῦν Κύρου τοῦ πρώτου ἀνδρείαν καὶ τὸν μέλλοντα πόλεμον ἔσεσθαι πρὸς Ἀστυάγην προείδοντο οἱ ᾠδοί .
ὅτε γάρ , φησίν , ᾐτήσατο τὴν εἰς Πέρσας ἀποδημίαν ὁ Κῦρος  ἐγεγόνει δ αὐτοῦ πρότερον ἐπὶ τῶν ῥαβδοφόρων , εἶθ ὕστερον ἐπὶ τῶν ὁπλοφόρων  καὶ ἀπῆλθεν . . . .
εὐωχουμένου οὖν τοῦ Ἀστυάγους μετὰ τῶν φίλων τότε Ἀγγάρης ὄνομα  οὗτος δ ἦν τῶν ᾠδῶν ὁ ἐνδοξότατος  ᾖδεν εἰσκληθεὶς τά τε ἄλλα τῶν εἰθισμένων καὶ τὸ ἔσχατον εἶπεν ὡς ἀφεῖται εἰς τὸ ἕλος θηρίον μέγα , θρασύτερον ὑὸς ἀγρίου ·
ὃ ἂν κυριεύσῃ τῶν καθ αὑτὸ τόπων , πολλοῖς μετ ὀλίγον ῥᾳδίως μαχεῖται .
ἐρομένου δὲ τοῦ Ἀστυάγους  ποῖον θηρίον ;
ἔφη Κῦρον τὸν Πέρσην .
νομίσας οὖν ὀρθῶς αὐτὸν ὑπωπτευκέναι καὶ μεταπεμπόμενος . . . .
οὐδὲν ὤνησεν .
ἐγὼ δὲ ἔχων ἔτι πολλὰ λέγειν περὶ μουσικῆς αὐλῶν ἀκούων βόμβου καταπαύσω τὸ πολυλογεῖν , τὰ ἐκ Φιλαύλου Φιλεταίρου ἐπειπών   ·
ὦ Ζεῦ , καλόν γ ἔστ  ἀποθανεῖν αὐλούμενον .
τούτοις ἐν Ἅιδου γὰρ μόνοις ἐξουσία ἀφροδισιάζειν ἐστίν .
οἱ δὲ τοὺς τρόπους ῥυπαροὺς ἔχοντες μουσικῆς ἀπειρίᾳ εἰς τὸν πίθον φέρουσι τὸν τετρημένον .
μετὰ δὲ ταῦτα ζητήσεως γενομένης περὶ σαμβύκης ἔφη ὁ Μασσούριος ὀξύφθογγον εἶναι μουσικὸν ὄργανον τὴν σαμβύκην διειλέχθαι τε περὶ αὐτοῦ Εὐφορίωνα τὸν ἐποποιὸν ἐν τῷ περὶ Ἰσθμίων   , χρῆσθαι φήσας αὐτῷ Πάρθους καὶ Τρωγλοδύτας τετραχόρδῳ ὄντι ·
ἱστορεῖν δὲ τοῦτο Πυθαγόραν ἐν τῷ περὶ τῆς Ἐρυθρᾶς Θαλάσσης .
καλεῖται δέ τι καὶ τῶν πολιορκητικῶν ὀργάνων σαμβύκη , οὗ τό τε σχῆμα καὶ τὴν κατασκευὴν ἀποδείκνυσι Βίτων ἐν τῷ πρὸς Ἄτταλον περὶ Ὀργάνων .
καὶ Ἀνδρέας ὁ Πανορμίτης ἐν τῷ τριακοστῷ τρίτῳ τῶν Σικελικῶν τῶν κατὰ πόλιν   , ὡς ἀπὸ δύο νεῶν προσάγοιτο τοῖς τῶν ἐναντίων τείχεσι ·
καλεῖσθαί τε σαμβύκην , ἐπειδὴ ὅταν ἐξαρθῇ γίνεται σχῆμα νεὼς καὶ κλίμακος ἑνοποιουμένων , ὅμοιον δέ τί ἐστιν καὶ τὸ τῆς σαμβύκης .
μόσχος δ ἐν πρώτῳ Μηχανικῶν Ῥωμαικὸν εἶναι λέγει τὸ μηχάνημα καὶ Ἡρακλείδην τὸν Ταραντῖνον εὑρεῖν αὐτοῦ τὸ εἶδος .