Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
καὶ γὰρ τοῦτο τῇ στήλῃ ἐνέγραψεν , ἣν ὥσπερ φύλακα τῆς δωρεᾶς ἐν Δήλῳ κατέλιπεν .
ὁ δὲ φοῖνιξ ἐκεῖνος ὑπὸ τῶν πνευμάτων ἀποκλασθεὶς ἐνέπεσε τῷ Ναξίων ἀνδριάντι τῷ μεγάλῳ καὶ ἀνέτρεψε .
τούτοις δ ὅτι μὲν πολὺ τὸ πρὸς δόξαν καὶ φιλοτιμίαν πανηγυρικὸν καὶ ἀγοραῖον ἔνεστιν , οὐκ ἄδηλον , ἀλλὰ τῷ λοιπῷ τρόπῳ τοῦ ἀνδρὸς καὶ ἤθει πιστεύσειεν ἄν τις εὐσεβείας ἐπακολούθημα τὴν τοιαύτην χάριν καὶ δημαγωγίαν γενέσθαι σφόδρα γὰρ ἦν τῶν ἐκπεπληγμένων τὰ δαιμόνια καὶ θειασμῷ προσκείμενος , ὥς φησι Θουκυδίδης 0 .
ἐν δέ τινι τῶν Πασιφῶντος διαλόγων γέγραπται ὅτι καθ ἡμέραν ἔθυε τοῖς θεοῖς , καὶ μάντιν ἔχων ἐπὶ τῆς οἰκίας προσεποιεῖτο μὲν ἀεὶ σκέπτεσθαι περὶ τῶν δημοσίων , τὰ δὲ πλεῖστα περὶ τῶν ἰδίων καὶ μάλιστα περὶ τῶν ἀργυρείων μετάλλων 0 ·
ἐκέκτητο γὰρ ἐν τῇ Λαυρεωτικῇ πολλά , μεγάλα μὲν εἰς πρόσοδον , οὐκ ἀκινδύνους δὲ τὰς ἐργασίας ἔχοντα ·
καὶ πλῆθος ἀνδραπόδων ἔτρεφεν αὐτόθι , καὶ τῆς οὐσίας ἐν ἀργυρίῳ τὸ πλεῖστον εἶχεν .
ὅθεν οὐκ ὀλίγοι περὶ αὐτὸν ἦσαν αἰτοῦντες καὶ λαμβάνοντες .
ἐδίδου γὰρ οὐχ ἧττον τοῖς κακῶς ποιεῖν δυναμένοις ἢ τοῖς εὖ πάσχειν ἀξίοις , καὶ ὅλως πρόσοδος ἦν αὐτοῦ τοῖς τε πονηροῖς ἡ δειλία καὶ τοῖς χρηστοῖς ἡ φιλανθρωπία 0 .
λαβεῖν δὲ περὶ τούτων μαρτυρίαν καὶ παρὰ τῶν κωμικῶν ἔστι .
τηλεκλείδης μὲν γὰρ εἴς τινα τῶν συκοφαντῶν ταυτὶ πεποίηκε ·
χαρικλέης μὲν οὖν ἔδωκε μνᾶν , ἵν αὐτὸν μὴ λέγῃ ὡς ἔφυ τῇ μητρὶ παίδων πρῶτος ἐκ βαλλαντίου ·
τέσσαρας δὲ μνᾶς ἔδωκε Νικίας Νικηράτου ·
ὧν δ ἕκατι τοῦτ ἔδωκε , καίπερ εὖ εἰδὼς ἐγὼ οὐκ ἐρῶ , φίλος γὰρ ἁνήρ , σωφρονεῖν δέ μοι δοκεῖ 0 .
ὁ δ ὑπ Εὐπόλιδος κωμῳδούμενος ἐν τῷ Μαρικᾷ παράγων τινὰ τῶν ἀπραγμόνων καὶ πενήτων λέγει ·
πόσου χρόνου γὰρ συγγεγένησαι Νικίᾳ 0 ;
οὐ δ εἶδον , εἰ μὴ ἔναγχος ἑστῶτ ἐν ἀγορᾷ .
ἁνὴρ ὁμολογεῖ Νικίαν ἑορακέναι .
καίτοι τί μαθὼν ἂν εἶδεν , εἰ μὴ πρ οὐδίδου 0 ;
ἠκούσατ , ὦ ξυνήλικες , ἐπ αὐτοφώρῳ Νικίαν εἰλημμένον .
ὑμεῖς γάρ , ὦ φρενοβλαβεῖς , λάβοιτ ἂν ἄνδρ ἄριστον ἐν κακῷ τινι ;
ὁ δ Ἀριστοφάνους Κλέων ἀπειλῶν λέγει ·
λαρυγγιῶ τοὺς ῥήτορας καὶ Νικίαν ταράξω .
ὑποδηλοῖ δὲ καὶ Φρύνιχος τὸ ἀθαρσὲς αὐτοῦ καὶ καταπεπληγμένον ἐν τούτοις ·
ἦν γὰρ πολίτης ἀγαθός , ὡς εὖ οἶδ ἐγώ , κ οὐχ ὑποταγεὶς ἐβάδιζεν , ὥσπερ Νικίας 0 .
οὕτω δὴ διακείμενος εὐλαβῶς πρὸς τοὺς συκοφάντας οὔ τε συνεδείπνει τινὶ τῶν πολιτῶν οὔ τε κοινολογίαις οὔ τε συνδιημερεύσεσιν ἐνέβαλλεν ἑαυτόν , οὐ δ ὅλως ἐσχόλαζε ταῖς τοιαύταις διατριβαῖς , ἀλλ ἄρχων μὲν ἐν τῷ στρατηγίῳ διετέλει μέχρι νυκτός , ἐκ δὲ βουλῆς ὕστατος ἀπῄει πρῶτος ἀφικνούμενος .
εἰ δὲ μηδὲν ἐν κοινῷ πράττειν ἔχοι , δυσπρόσοδος ἦν καὶ δυσέντευκτος οἰκουρῶν καὶ κατακεκλεισμένος .
οἱ δὲ φίλοι τοῖς ἐπὶ ταῖς θύραις φοιτῶσιν ἐνετύγχανον , καὶ παρῃτοῦντο συγγνώμην ἔχειν , ὡς καὶ τότε Νικίου πρὸς δημοσίας χρείας τινὰς καὶ ἀσχολίας ὄντος .
καὶ ὁ μάλιστα ταῦτα συντραγῳδῶν καὶ συμπεριτιθεὶς ὄγκον αὐτῷ καὶ δόξαν Ἱέρων ἦν , ἀνὴρ τεθραμμένος ἐπὶ τῆς οἰκίας τοῦ Νικίου , περί τε γράμματα καὶ μουσικὴν ἐξησκημένος ὑπ αὐτοῦ , προσποιούμενος δ υἱὸς εἶναι Διονυσίου τοῦ Χαλκοῦ προσαγορευθέντος , οὗ καὶ ποιήματα σώζεται , καὶ τῆς εἰς Ἰταλίαν ἀποικίας ἡγεμὼν γενόμενος ἔκτισε Θουρίους .
οὗτος οὖν ὁ Ἱέρων τά τε πρὸς τοὺς μάντεις ἀπόρρητα διεπράττετο τῷ Νικίᾳ , καὶ λόγους ἐξέφερεν εἰς τὸν δῆμον ὡς ἐπίπονόν τινα καὶ ταλαίπωρον διὰ τὴν πόλιν ζῶντος αὐτοῦ βίον ·
ᾧ γ ἔφη καὶ περὶ λουτρὸν ὄντι καὶ περὶ δεῖπνον ἀεί τι προσπίπτειν δημόσιον ·
ἀμελῶν δὲ τῶν ἰδίων ὑπὸ τοῦ τὰ κοινὰ φροντίζειν μόλις ἄρχεται καθεύδειν περὶ πρῶτον ὕπνον .
ὅθεν αὐτῷ καὶ τὸ σῶμα διάκειται κακῶς , καὶ τοῖς φίλοις οὐ προσηνὴς οὐ δὲ ἡδύς ἐστιν , ἀλλὰ καὶ τούτους προσαποβέβληκε τοῖς χρήμασι πολιτευόμενος .
οἱ δ ἄλλοι καὶ φίλους κτώμενοι καὶ πλουτίζοντες αὑτοὺς ἀπὸ τοῦ βήματος εὐπαθοῦσι καὶ προσπαίζουσι τῇ πολιτείᾳ .
τῷ δ ὄντι τοιοῦτος ἦν ὁ Νικίου βίος ὥστ αὐτὸν εἰπεῖν τὰ τοῦ Ἀγαμέμνονος εἰς αὑτόν ·
προστάτην γε τοῦ βίου τὸν ὄγκον ἔχομεν , τῷ τ ὄχλῳ δουλεύομεν .
ὁρῶν δὲ τῶν ἐν λόγῳ δυνατῶν ἢ τῷ φρονεῖν διαφερόντων ἀποχρώμενον εἰς ἔνια ταῖς ἐμπειρίαις τὸν δῆμον , ὑφορώμενον δ ἀεὶ καὶ φυλαττόμενον τὴν δεινότητα καὶ κολούοντα τὸ φρόνημα καὶ τὴν δόξαν , ὡς δῆλον ἦν τῇ Περικλέους καταδίκῃ καὶ τῷ Δάημωνος ἐξοστρακισμῷ καὶ τῇ πρὸς Ἀντιφῶντα τὸν Ῥαμνούσιον ἀπιστίᾳ τῶν πολλῶν , καὶ μάλιστα δὴ τοῖς περὶ Πάχητα τὸν ἑλόντα Λέσβον , ὃς εὐθύνας διδοὺς τῆς στρατηγίας ἐν αὐτῷ τῷ δικαστηρίῳ στασάμενος ξίφος ἀνεῖλεν ἑαυτόν , τὰς μὲν ἐργώδεις πάνυ καὶ μακρὰς ἐπειρᾶτο διακρούεσθαι στρατηγίας , ὅπου δ αὐτὸς στρατεύοιτο τῆς ἀσφαλείας ἐχόμενος καὶ τὰ πλεῖστα κατορθῶν , ὡς εἰκός , εἰς οὐδεμίαν αὑτοῦ σοφίαν ἢ δύναμιν ἢ ἀρετὴν ἀνέφερε τὰς πράξεις , ἀλλὰ παρεχώρει τῇ τύχῃ καὶ κατέφευγεν εἰς τὸ θεῖον , τῷ φθόνῳ τῆς δόξης ὑφιέμενος .
ἐπεμαρτύρει δὲ καὶ τὰ πράγματα ·
πολλῶν γὰρ τότε προσκρουσμάτων τῇ πόλει καὶ μεγάλων γενομένων , οὐδενὸς ἁπλῶς ἐκεῖνος μετέσχεν , ἀλλὰ περὶ Θρᾴκην μὲν ἡττήθησαν ὑπὸ Χαλκιδέων Καλλιάδου τε καὶ Ξενοφῶντος στρατηγούντων , τὸ δ Αἰτωλικὸν πταῖσμα συνέβη Δημοσθένους ἄρχοντος , ἐν δὲ Δηλίῳ χιλίους αὑτῶν ἀπέβαλον Ἱπποκράτους ἡγουμένου , τοῦ δὲ λοιμοῦ τὴν πλείστην αἰτίαν ἔλαβε Περικλῆς διὰ τὸν πόλεμον εἰς τὸ ἄστυ κατακλείσας τὸν ἀπὸ τῆς χώρας ὄχλον , ἐκ τῆς μεταβολῆς τῶν τόπων καὶ διαίτης ἀήθους γενομένου .
νικίας δὲ τούτων ἁπάντων ἀναίτιος ἔμεινε ·
καὶ στρατηγῶν εἷλε μὲν Κύθηρα , νῆσον εὖ κατὰ τῆς Λακωνικῆς πεφυκυῖαν καὶ Λακεδαιμονίους ἔχουσαν οἰκήτορας , ἔλαβε δὲ καὶ πολλὰ τῶν ἐπὶ Θρᾴκης ἀφεστώτων καὶ προσηγάγετο , κατακλείσας δὲ Μεγαρεῖς εἰς τὴν πόλιν εὐθὺς μὲν ἔσχε Μίνῶαν τὴν νῆσον , ὀλίγῳ δ ὕστερον ἐκ ταύτης ὁρμώμενος Νισαίας ἐκράτησεν , εἰς δὲ τὴν Κορινθίαν ἀποβὰς ἐνίκησε μάχῃ καὶ διέφθειρε Κορινθίων πολλοὺς καὶ Λυκόφρονα τὸν στρατηγόν .
ἔθα δ αὐτῷ συνέβη τῶν οἰκείων δύο νεκροὺς ἀπολιπεῖν διαλαθόντας περὶ τὴν ἀναίρεσιν .
ὡς οὖν τοῦτ ἔγνω , τάχιστα τὸν στόλον ἐπιστήσας ἔπεμψε κήρυκα πρὸς τοὺς πολεμίους περὶ ἀναιρέσεως .
καίτοι κατὰ νόμον τινὰ καὶ συνήθειαν ἐδόκουν οἱ νεκρῶν ὑποσπόνδων λαβόντες ἀναίρεσιν ἀπολέγεσθαι τὴν νίκην , καὶ τρόπαιον ἱστάναι τοὺς τούτου τυχόντας οὐκ ἔνθεσμον ἦν ·
νικᾶν γὰρ τοὺς κρατοῦντας , μὴ κρατεῖν δὲ τοὺς αἰτοῦντας , ὡς λαβεῖν μὴ δυναμένους 0 .
ἀλλ ὅμως ἐκεῖνος ὑπέμεινε μᾶλλον προέσθαι τὸ νίκημα καὶ τὴν δόξαν ἢ καταλιπεῖν ἀτάφους δύο τῶν πολιτῶν .
πορθήσας δὲ τὴν παραλίαν τῆς Λακωνικῆς καὶ τοὺς ἀντιστάντας Λακεδαιμονίων τρεψάμενος , εἷλε Θυρέαν Αἰγινητῶν ἐχόντων , καὶ τοὺς αἱρεθέντας ἀπήγαγε ζῶντας εἰς Ἀθήνας .
ἐπεὶ δὲ Δημοσθένους Πύλον τειχίσαντος ἐπεστράτευσαν ἅμα πεζῷ καὶ ναυσὶ Πελοποννήσιοι , καὶ μάχης γενομένης ἀπελήφθησαν ἐν τῇ Σφακτηρίᾳ νήσῳ Σπαρτιατῶν ἄνδρες ἀμφὶ τοὺς τετρακοσίους , μέγα μέν , ὥσπερ ἦν , ἡγούμενοι τὸ λαβεῖν αὐτοὺς Ἀθηναῖοι , χαλεπῆς δὲ καὶ δυσέργου τῆς πολιορκίας οὔσης ἐν χωρίοις ἀνύδροις , καὶ θέρους μὲν μακρὰν καὶ πολυτελῆ τὴν περιαγωγὴν τῶν ἐπιτηδείων ἐχούσης , σφαλερὰν δὲ χειμῶνος καὶ παντελῶς ἄπορον , ἤχθοντο καὶ μετεμέλοντο πρεσβείαν Λακεδαιμονίων ἀπωσάμενοι περὶ σπονδῶν καὶ εἰρήνης ἀφικομένην πρὸς αὐτούς .
ἀπεώσαντο δὲ Κλέωνος ἐναντιωθέντος οὐχ ἥκιστα διὰ Νικίαν ·
ἐχθρὸς γὰρ ὢν αὐτοῦ , καὶ προθύμως ὁρῶν συμπράττοντα τοῖς Λακεδαιμονίοις , ἔπεισε τὸν δῆμον ἀποψηφίσασθαι τὰς σπονδάς .
ὡς οὖν ἥ τε πολιορκία μῆκος ἐλάμβανε καὶ δεινὰς ἀπορίας ἐπυνθάνοντο περιεστάναι τὸ στρατόπεδον , δι ὀργῆς εἶχον τὸν Κλέωνα .
τοῦ δ εἰς τὸν Νικίαν ἐκτρέποντος τὴν αἰτίαν , καὶ κατηγοροῦντος ὅτι δειλίᾳ καὶ μαλακίᾳ προΐεται τοὺς ἄνδρας , ὡς αὐτοῦ γε στρατηγοῦντος οὐκ ἂν περιγενομένους χρόνον τοσοῦτον , τοῖς Ἀθηναίοις εἰπεῖν παρέστη ·
τί δ οὐχὶ καὶ νῦν αὐτὸς σὺ πλεῖς ἐπὶ τοὺς ἄνδρας ;
ὅ τε Νικίας ἀναστὰς ἐξίστατο τῆς ἐπὶ Πύλον στρατηγίας αὐτῷ , καὶ λαμβάνειν ὁπόσην βούλεται δύναμιν ἐκέλευσε , καὶ μὴ θρασύνεσθαι λόγοις ἀκινδύνοις , ἀλλ ἔργον τι τῇ πόλει παρασχεῖν ἄξιον σπουδῆς .
ὁ δὲ τὸ μὲν πρῶτον ἀνεδύετο , τῷ μὴ προσδοκῆσαι τοῦτο θορυβούμενος ·
ἐγκελευομένων δὲ τ αὐτὰ τῶν Ἀθηναίων καὶ τοῦ Νικίου καταβοῶντος , ἐξαρθεὶς καὶ ἀναφλεχθεὶς τὸ φιλότιμον ὑπεδέξατό τε τὴν στρατηγίαν , καὶ προσδιωρίσατο πλεύσας ἐντὸς ἡμερῶν εἴκοσιν ἢ κατακτενεῖν ἐκεῖ τοὺς ἄνδρας ἢ ζῶντας ἄξειν Ἀθήναζε .
τοῖς δ Ἀθηναίοις ἐπῆλθε γελάσαι μέγα μᾶλλον ἢ πιστεῦσαι 0 ·
καὶ γὰρ ἄλλως εἰώθεσαν αὐτοῦ τὴν κουφότητα καὶ μανίαν φέρειν μετὰ παιδιᾶς οὐκ ἀηδῶς .
λέγεται γὰρ ἐκκλησίας ποτὲ οὔσης τὸν μὲν δῆμον καθήμενον ἄνω περιμένειν πολὺν χρόνον , ὀψὲ δ εἰσελθεῖν ἐκεῖνον ἐστεφανωμένον καὶ παρακαλεῖν ὑπερθέσθαι τὴν ἐκκλησίαν εἰς αὔριον ·
ἀσχολοῦμαι γάρ , ἔφη , σήμερον , ἑστιᾶν μέλλων ξένους καὶ τεθυκὼς τοῖς θεοῖς 0 .
τοὺς δ Ἀθηναίους γελάσαντας ἀναστῆναι καὶ διαλῦσαι τὴν ἐκκλησίαν .
οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τότε τύχῃ χρησάμενος ἀγαθῇ καὶ στρατηγήσας ἄριστα μετὰ Δημοσθένους , ἐντὸς οὗ προεῖπε χρόνου τῶν Σπαρτιατῶν ὅσοι μὴ κατὰ μάχην ἔπεσον τὰ ὅπλα παραδόντας ἤγαγεν αἰχμαλώτους .
καὶ τοῦτο τῷ Νικίᾳ μεγάλην ἤνεγκεν ἀδοξίαν .
οὐ γὰρ ἀσπίδος ῥῖψις , ἀλλ αἴσχιόν τι καὶ χεῖρον ἐδόκει τὸ δειλίᾳ τὴν στρατηγίαν ἀποβαλεῖν ἑκουσίως , καὶ προέσθαι τῷ ἐχθρῷ τηλικούτου κατορθώματος ἀφορμάς , αὑτὸν ἀποχειροτονήσαντα τῆς ἀρχῆς 0 .
σκώπτει δ αὐτὸν εἰς ταῦτα πάλιν Ἀριστοφάνης ἐν μὲν Ὄρνισιν οὕτω πως λέγων ·
καὶ μὴν μὰ τὸν Δί οὐχὶ νυστάζειν γ ἔτι ὥρα στὶν ἡμῖν , οὐ δὲ μελλονικιᾶν .
ἐν δὲ Γεωργοῖς ταῦτα γράφων ·
ἐθέλω γεωργεῖν .
εἶτα τίς σε κωλύει ;
ὑμεῖς 0 ·
ἐπεὶ δίδωμι χιλίας δραχμάς , ἐάν με τῶν ἀρχῶν ἀφῆτε 0 .
δεχόμεθα ·
δισχίλιαι γάρ εἰσι σὺν ταῖς Νικίου .
καὶ μέντοι καὶ τὴν πόλιν ἔβλαψεν οὐ μικρὰ τῷ Κλέωνι τοσοῦτον προσγενέσθαι δόξης ἐάσας καὶ δυνάμεως , ὑφ ἧς εἰς βαρὺ φρόνημα καὶ θράσος ἐμπεσὼν ἀκάθεκτον ἄλλας τε τῇ πόλει προσετρίψατο συμφοράς , ὧν οὐχ ἥκιστα καὶ αὐτὸς ἀπέλαυσε , καὶ τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος κόσμον ἀνελὼν καὶ πρῶτος ἐν τῷ δημηγορεῖν ἀνακραγὼν καὶ περισπάσας τὸ ἱμάτιον καὶ τὸν μηρὸν πατάξας καὶ δρόμῳ μετὰ τοῦ λέγειν ἅμα χρησάμενος , τὴν ὀλίγον ὕστερον ἅπαντα τὰ πράγματα συγχέασαν εὐχέρειαν καὶ ὀλιγωρίαν τοῦ πρέποντος ἐνεποίησε τοῖς πολιτευομένοις .
ἤδη δέ που καὶ Ἀλκιβιάδης ἐνεφύετο τηνικαῦτα τοῖς Ἀθηναίοις δημαγωγὸς οὐχ ὁμοίως ἄκρατος , ἀλλ οἷον ἡ Αἰγυπτίων χώρα λέγεται δι ἀρετὴν ἐκφέρειν ὁμοῦ φάρμακα πολλὰ μὲν ἐσθλὰ μεμιγμένα , πολλὰ δὲ λυγρά , οὕτως ἡ Ἀλκιβιάδου φύσις ἐπ ἀμφότερα πολλὴ ῥυεῖσα καὶ λαμπρά , μεγάλων ἐνέδωκεν ἀρχὰς νεωτερισμῶν .
ὅθεν οὐ δ ἀπαλλαγεὶς τοῦ Κλέωνος ὁ Νικίας καιρὸν ἔσχε παντάπασιν ἀναπαῦσαι καὶ καταστορέσαι τὴν πόλιν , ἀλλ εἰς ὁδὸν τὰ πράγματα σωτήριον καταστήσας ἐξέπεσε , ῥύμῃ καὶ σφοδρότητι τῆς Ἀλκιβιάδου φιλοτιμίας αὖθις ἐξωσθεὶς εἰς τὸν πόλεμον .
ἐπράχθη δὲ οὕτως .
οἱ μάλιστα προσπολεμοῦντες τῇ εἰρήνῃ τῆς Ἑλλάδος Κλέων καὶ Βρασίδας ἦσαν , ὧν ὁ πόλεμος τοῦ μὲν ἀπέκρυπτε τὴν κακίαν , τοῦ δὲ τὴν ἀρετὴν ἐκόσμει .
τῷ μὲν γὰρ ἀδικημάτων μεγάλων , τῷ δὲ κατορθωμάτων ἀφορμὰς παρεῖχε 0 .
τούτων οὖν ἅμα πεσόντων ἐν μάχῃ μιᾷ περὶ Ἀμφίπολιν , εὐθὺς ὁ Νικίας παραλαβὼν τοὺς μὲν Σπαρτιάτας ἔκπαλαι τῆς εἰρήνης ὀρεγομένους , τοὺς δ Ἀθηναίους οὐκέτι τῷ πολέμῳ θαρροῦντας , ἀμφοτέρους δ οἷον ἐκλελυμένους καὶ παρακαθιέντας ἑκουσίως τὰς χεῖρας , ἔπραττεν ὅπως εἰς φιλίαν τὰς πόλεις συναγαγὼν καὶ τοὺς ἄλλους Ἕλληνας ἀπαλλάξας κακῶν καὶ ἀναπαυσάμενος , βέβαιον οὕτω τὸ τῆς εὐτυχίας ὄνομα πρὸς τὸν αὖθις χρόνον ποιοῖτο .
τοὺς μὲν οὖν εὐπόρους καὶ πρεσβυτέρους καὶ τῶν γεωργῶν τὸ πλῆθος αὐτόθεν εἰρηνικὸν εἶχεν ·
ἐπεὶ δὲ καὶ τῶν ἄλλων πολλοῖς ἐντυγχάνων ἰδίᾳ καὶ διδάσκων ἀμβλυτέρους ἐποίησε πρὸς τὸν πόλεμον , οὕτως ἤδη τοῖς Σπαρτιάταις ἐλπίδας ἐνδιδοὺς προεκαλεῖτο καὶ πρ οὔτρεπεν ἔχεσθαι τῆς εἰρήνης .
οἱ δ ἐπίστευον αὐτῷ διά τε τὴν ἄλλην ἐπιείκειαν , καὶ ὅτι τοῖς ἡλωκόσι περὶ Πύλον καὶ δεδεμένοις ἐπιμελόμενος καὶ περιέπων φιλανθρώπως ἐλαφροτέραν ἐποίει τὴν ἀτυχίαν .
ἦσαν οὖν πρότερον πεποιημένοι τινὰ πρὸς ἀλλήλους ἐκεχειρίαν ἐνιαύσιον , ἐν ᾗ συνιόντες εἰς τ αὐτὸ καὶ γευόμενοι πάλιν ἀδείας καὶ σχολῆς καὶ πρὸς ξένους καὶ οἰκείους ἐπιμιξίας , ἐπόθουν τὸν ἀμίαντον καὶ ἀπόλεμον βίον , ἡδέως μὲν ᾀδόντων τὰ τοιαῦτα χορῶν ἀκούοντες ·
κείσθω δόρυ μοι μίτον ἀμφιπλέκειν ἀράχναις ·
ἡδέως δὲ μεμνημένοι τοῦ εἰπόντος ὅτι τοὺς ἐν εἰρήνῃ καθεύδοντας οὐ σάλπιγγες , ἀλλ ἀλεκτρυόνες ἀφυπνίζουσι 0 .
λοιδοροῦντες οὖν καὶ προβαλλόμενοι τοὺς λέγοντας ὡς τρὶς ἐννέα ἔτη διαπολεμηθῆναι πέπρωται τὸν πόλεμον , ἔπειθ οὕτω περὶ παντὸς εἰς λόγους συμβαίνοντες ἐποιήσαντο τὴν εἰρήνην , δόξα τε παρέστη τοῖς πλείστοις ἀπαλλαγὴν κακῶν σαφῆ γεγονέναι , καὶ τὸν Νικίαν διὰ στόματος εἶχον , ὡς ἀνὴρ εἴη θεοφιλὴς καὶ τὸ δαιμόνιον αὐτῷ δι εὐσέβειαν ἐπωνύμῳ γενέσθαι τοῦ μεγίστου καὶ καλλίστου τῶν ἀγαθῶ .
δέδωκε ·
τῷ γὰρ ὄντι Νικίου τὴν εἰρήνην ἐνόμιζον ἔργον , ὡς Περικλέους τὸν πόλεμον 0 1 .
ὁ μὲν γὰρ ἐπ αἰτίαις μικραῖς εἰς συμφορὰς μεγάλας ἐμβαλεῖν ἐδόκει τοὺς Ἕλληνας , ὁ δὲ τῶν μεγίστων κακῶν ἔπεισεν ἐκλαθέσθαι φίλους γενομένους .
διὸ καὶ τὴν εἰρήνην ἐκείνην ἄχρι νῦν Νικίειον καλοῦσι .
γενομένων δὲ συνθηκῶν ὅπως τὰ χωρία καὶ τὰς πόλεις , ἃς εἶχον ἀλλήλων , καὶ τοὺς αἰχμαλώτους ἀποδιδῶσι , προτέρων ἀποδιδόντων τῶν κλήρῳ λαχόντων , ὠνήσατο τὸν κλῆρον ὁ Νικίας κρύφα χρήμασιν , ὥστε προτέρους ἀποδιδόναι τοὺς Λακεδαιμονίους .
καὶ τοῦτο μὲν ἱστορεῖ Θεόφραστος .
ἐπεὶ δὲ Κορίνθιοι καὶ Βοιωτοὶ πρὸς τὰ πραττόμενα δυσκολαίνοντες αἰτίαις καὶ μέμψεσιν αὖθις ἐδόκουν ἀνακαλεῖσθαι τὸν πόλεμον , ἔπεισεν ὁ Νικίας τοὺς Ἀθηναίους καὶ Λακεδαιμονίους τῇ εἰρήνῃ τὴν συμμαχίαν ὥσπερ κράτος ἢ δεσμὸν ἐπιθέντας , φοβερωτέρους τε τοῖς ἀφισταμένοις καὶ βεβαιοτέρους ἀλλήλοις γενέσθαι .
πραττομένων δὲ τούτων ὁ Ἀλκιβιάδης οὔ τε πρὸς ἡσυχίαν εὖ πεφυκώς , καὶ τοῖς Λακεδαιμονίοις ἀχθόμενος ὅτι τῷ Νικίᾳ προσέκειντο καὶ προσεῖχον , αὐτὸν δ ὑπερεώρων καὶ κατεφρόνουν , ἐν ἀρχῇ μὲν εὐθὺς ὑπεναντιωθεὶς τῇ εἰρήνῃ καὶ ἀντιστὰς οὐδὲν ἐπέραινεν , ὀλίγῳ δ ὕστερον ὁρῶν οὐκ ἔτι τοῖς Ἀθηναίοις ὁμοίως ἀρέσκοντας τοὺς Λακεδαιμονίους , ἀλλ ἀδικεῖν δοκοῦντας ὅτι Βοιωτοῖς ἔθεντο συμμαχίαν καὶ Πάνακτον ἑστῶσαν οὐ παρέδωκαν οὐ δ Ἀμφίπολιν , ἐπεφύετο ταῖς αἰτίαις καὶ παρώξυνε τὸν δῆμον ἐφ ἑκάστῃ .
τέλος δὲ πρεσβείαν μεταπεμψάμενος Ἀργείων ἔπραττε συμμαχίαν πρὸς τοὺς Ἀθηναίους .
ἐπεὶ δὲ πρέσβεις ἐλθόντες ἐκ Λακεδαίμονος αὐτοκράτορες καὶ τῇ βουλῇ προεντυγχάνοντες ἔδοξαν ἐπὶ πᾶσιν ἥκειν τοῖς δικαίοις , δείσας ὁ Ἀλκιβιάδης μὴ καὶ τὸν δῆμον ἀπὸ τῶν αὐτῶν λόγων ἐπαγάγωνται , περιῆλθεν αὐτοὺς δι ἀπάτης καὶ ὅρκων ὡς ἅπαντα συμπράξων , ἂν μὴ φῶσι μη δ ὁμολογήσωσιν ἥκειν αὐτοκράτορες ·
μάλιστα γὰρ οὕτως ἃ βούλονται γενήσεσθαι 0 .
πεισθέντων δὲ καὶ μεταστάντων ἀπὸ τοῦ Νικίου πρὸς ἐκεῖνον , ἐμβαλὼν αὐτοὺς εἰς τὸν δῆμον ἠρώτα πρῶτον εἰ περὶ πάντων ἥκουσιν αὐτοκράτορες ·
ὡς δ ἠρνοῦντο , παρ ἐλπίδας μεταβαλόμενος τήν τε βουλὴν ἐπεκαλεῖτο μάρτυρα τῶν λόγων , καὶ τὸν δῆμον ἐκέλευε μὴ προσέχειν μη δὲ πιστεύειν οὕτω περιφανῶς ψευδομένοις καὶ νῦν μὲν ταῦτα , νῦν δὲ τ ἀναντία περὶ τῶν αὐτῶν λέγουσι .
θορυβουμένων δ , ὡς εἰκός , αὐτῶν , καὶ τοῦ Νικίου μηδὲν ἔχοντος εἰπεῖν , ἀλλ ἄχει καὶ θαύματι πεπληγότος , ὁ μὲν δῆμος εὐθὺς ὥρμητο τοὺς Ἀργείους καλεῖν καὶ ποιεῖσθαι συμμάχους , ἐβοήθησε δὲ τῷ Νικίᾳ σεισμός τις διὰ μέσου γενόμενος καὶ διαλύσας τὴν ἐκκλησίαν .
τῇ δ ὑστεραίᾳ πάλιν τοῦ δήμου συνελθόντος πολλὰ ποιήσας καὶ εἰπὼν ἔπεισε μόλις ἐπισχεῖν τὰ πρὸς Ἀργείους , αὐτὸν δὲ πέμψαι πρὸς Λακεδαιμονίους , ὡς πάντων καλῶς γενησομένων .
ἐλθὼν δ εἰς Σπάρτην τ ἆλλα μὲν ὡς ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ πρόθυμος εἰς αὐτοὺς ἐτιμήθη , πράξας δ οὐδέν , ἀλλὰ κρατηθεὶς ὑπὸ τῶν βοιωτιαζόντων ἐπανῆλθεν , οὐ μόνον ἀδοξῶν καὶ κακῶς ἀκούων , ἀλλὰ καὶ δεδιὼς τοὺς Ἀθηναίους λυπουμένους καὶ ἀγανακτοῦντας ὅτι πεισθέντες ὑπ ἐκείνου τοσούτους καὶ τοιούτους ἄνδρας ἀπέδωκαν ·
οἱ γὰρ ἐκ Πύλου κομισθέντες ἦσαν ἐξ οἴκων τε πρώτων τῆς Σπάρτης , καὶ φίλους καὶ συγγενεῖς τοὺς δυνατωτάτους ἔχοντες .
οὐ μὴν ἔπραξάν τι τραχύτερον ὀργῇ πρὸς ἐκεῖνον , ἀλλὰ τὸν Ἀλκιβιάδην στρατηγὸν εἵλοντο , καὶ Μαντινεῖς καὶ Ἠλείους Λακεδαιμονίων ἀποστάντας ἐποιήσαντο συμμάχους μετ Ἀργείων , καὶ λῃστὰς εἰς Πύλον ἔπεμψαν κακουργεῖν τὴν Λακωνικήν ·
ἐξ ὧν αὖθις εἰς πόλεμον κατέστησαν .
ἀκμαζούσης δὲ τῆς πρὸς τὸν Νικίαν τοῦ Ἀλκιβιάδου διαφορᾶς , καὶ γιγνομένης ὀστρακοφορίας , ἣν εἰώθει διὰ χρόνου τινὸς ὁ δῆμος ποιεῖσθαι , ἕνα τῶν ὑπόπτων ἢ διὰ δόξαν ἄλλως ἢ πλοῦτον ἐπιφθόνων ἀνδρῶν τῷ ὀστράκῳ μεθιστὰς εἰς δέκα ἔτη , πολὺς θόρυβος ἀμφοτέρους περιΐστατο καὶ κίνδυνος , ὡς θατέρου πάντως ὑποπεσουμένου τῷ ἐξοστρακισμῷ .
τοῦ μὲν γὰρ Ἀλκιβιάδου καὶ τὸν βίον ἐβδελύττοντο καὶ τὸ θράσος ὠρρώδουν , ὡς μᾶλλον ἐν τοῖς περὶ ἐκείνου γραφομένοις δηλοῦται , τὸν δὲ Νικίαν ὅ τε πλοῦτος ἐπίφθονον ἐποίει καὶ μάλιστα τῆς διαίτης τὸ μὴ φιλάνθρωπον μη δὲ δημοτικόν , ἀλλ ἄμικτον καὶ ὀλιγαρχικὸν ἀλλόκοτον ἐδόκει , πολλὰ δ ἤδη ταῖς ἐπιθυμίαις αὐτῶν ἀντιτείνων , παρὰ γνώμην βιαζόμενος πρὸς τὸ συμφέρον , ἐπαχθὴς ἦν .
ὡς δ ἁπλῶς εἰπεῖν , νέων ἦν καὶ πολεμοποιῶν ἅμιλλα πρὸς εἰρηνοποιοὺς καὶ πρεσβυτέρους , τῶν μὲν εἰς τοῦτον , τῶν δ εἰς ἐκεῖνον τὸ ὄστρακον τρεπόντων .
ἐν δὲ διχοστασίῃ καὶ ὁ πάγκακος ἔμμορε τιμῆς ·
ὥς που καὶ τότε διαστὰς ὁ δῆμος δίχα χώραν ἔδωκε τοῖς ἰταμωτάτοις καὶ πανουργοτάτοις , ὧν ἦν καὶ Ὑπέρβολος ὁ Περιθοίδης , ἄνθρωπος ἀπ οὐδεμιᾶς τολμῶν δυνάμεως , ἀλλ ἀπὸ τοῦ τολμᾶν εἰς δύναμιν προελθών , καὶ γενόμενος δι ἣν εἶχεν ἐν τῇ πόλει δόξαν ἀδοξία τῆς πόλεως .
οὗτος ἐν τῷ τότε χρόνῳ τοῦ μὲν ὀστράκου πόρρω τιθέμενος ἑαυτόν , ἅτε δὴ τῷ κύφωνι μᾶλλον προσήκων , ἐλπίζων δὲ θατέρου τῶν ἀνδρῶν ἐκπεσόντος αὐτὸς ἀντίπαλος τῷ λειπομένῳ γενέσθαι , καταφανὴς ἦν ἡδόμενός τε τῇ διαφορᾷ καὶ παροξύνων τὸν δῆμον ἐπ ἀμφοτέρους .
συνιδόντες οὖν τὴν μοχθηρίαν οἱ περὶ τὸν Νικίαν καὶ τὸν Ἀλκιβιάδην , καὶ λόγον δόντες ἀλλήλοις κρύφα , καὶ τὰς στάσεις συναγαγόντες εἰς ἓν ἀμφοτέρας καὶ ἀναμίξαντες , ἐκράτησαν ὥστε μηδέτερον αὐτῶν , ἀλλὰ τὸν Ὑπέρβολον ἐξοστρακισθῆναι .
καὶ παραυτίκα μὲν ἡδονὴν τοῦτο καὶ γέλωτα τῷ δήμῳ παρέσχεν , ὕστερον δὲ ἠγανάκτουν ὡς καθυβρισμένον τὸ πρᾶγμα τοῦτο πρὸς ἄνθρωπον ἀνάξιον γεγονέναι νομίζοντες , εἶναι γάρ τι καὶ κολάσεως ἀξίωμα , μᾶλλον δὲ κόλασιν τὸν ἐξοστρακισμὸν ἡγούμενοι Θουκυδίδῃ καὶ Ἀριστείδῃ καὶ τοῖς ὁμοίοις , Ὑπερβόλῳ δὲ τιμὴν καὶ προσποίησιν ἀλαζονείας , εἰ διὰ μοχθηρίαν ἔπαθε τ αὐτὰ τοῖς ἀρίστοις , ὥς που καὶ Πλάτων ὁ κωμικὸς εἴρηκε περὶ αὐτοῦ 0 .
καίτοι πέπραχε τῶν προτέρων μὲν ἄξια , αὑτοῦ δὲ καὶ τῶν στιγμάτων ἀνάξια ·
καὶ τὸ πέρας οὐδεὶς ἔτι τὸ παράπαν ἐξωστρακίσθη μετὰ Ὑπέρβολον , ἀλλ ἔσχατος ἐκεῖνος , πρῶτος δ Ἵππαρχος ὁ Χολαργεὺς συγγενής τις ὢν τοῦ τυράννου 0 .
ἄκριτον δ ἡ τύχη πρᾶγμα καὶ ἄληπτον λογισμῷ 0 .
νικίας γάρ , εἰ τὸν περὶ ὀστράκου κίνδυνον ἀνέρριψε πρὸς Ἀλκιβιάδην , ἢ κρατήσας ἂν ἀσφαλῶς ᾤκει τὴν πόλιν ἐκεῖνον ἐξελάσας , ἢ κρατηθεὶς αὐτὸς ἐξῄει πρὸ τῶν ἐσχάτων ἀτυχιῶν , τὸ δοκεῖν ἄριστος εἶναι στρατηγὸς διαφυλάξας .
οὐκ ἀγνοῶ δ ὅτι Θεόφραστος ἐξοστρακισθῆναί φησι τὸν Ὑπέρβολον Φαίακος , οὐ Νικίου , πρὸς Ἀλκιβιάδην ἐρίσαντος .
ἀλλ οἱ πλείονες οὕτω γεγράφασιν .
ὁ δ οὖν Νικίας , τῶν Αἰγεστέων πρέσβεων καὶ Λεοντίνων παραγενομένων καὶ πειθόντων τοὺς Ἀθηναίους στρατεύειν ἐπὶ Σικελίαν , ἀνθιστάμενος ἡττᾶτο τῆς βουλῆς Ἀλκιβιάδου καὶ φιλοτιμίας , πρὶν ὅλως ἐκκλησίαν γενέσθαι , κατασχόντος ἤδη πλῆθος ἐλπίσι καὶ λόγοις προδιεφθαρμένον , ὥστε καὶ νέους ἐν παλαίστραις καὶ γέροντας ἐν ἐργαστηρίοις καὶ ἡμικυκλίοις συγκαθεζομένους ὑπογράφειν τὸ σχῆμα τῆς Σικελίας , καὶ τὴν φύσιν τῆς περὶ αὐτὴν θαλάσσης , καὶ λιμένας καὶ τόπους οἷς τέτραπται πρὸς Λιβύην ἡ νῆσος .
οὐ γὰρ ἆθλον ἐποιοῦντο τοῦ πολέμου Σικελίαν , ἀλλ ὁρμητήριον , ὡς ἀπ αὐτῆς διαγωνισόμενοι πρὸς Καρχηδονίους καὶ σχήσοντες ἅμα Λιβύην καὶ τὴν ἐντὸς Ἡρακλείων στηλῶν θάλασσαν .
ὡς οὖν ὥρμηντο πρὸς ταῦτα , ὁ Νικίας ἐναντιούμενος οὔ τε πολλοὺς οὔ τε δυνατοὺς εἶχε συναγωνιστάς .
οἱ γὰρ εὔποροι δεδιότες μὴ δοκῶσι τὰς λειτουργίας καὶ τριηραρχίας ἀποδιδράσκειν , παρὰ γνώμην ἡσύχαζον ·
ὁ δ οὐκ ἔκαμνεν οὐ δ ἀπηγόρευεν , ἀλλὰ καὶ μετὰ τὸ ψηφίσασθαι τὸν πόλεμον Ἀθηναίους καὶ στρατηγὸν ἑλέσθαι πρῶτον ἐκεῖνον μετ Ἀλκιβιάδου καὶ Λαμάχου , πάλιν ἐκκλησίας γενομένης , ἀναστὰς ἀπέτρεπε καὶ διεμαρτύρετο , καὶ τελευτῶν διέβαλε τὸν Ἀλκιβιάδην ἰδίων ἕνεκα κερδῶν καὶ φιλοτιμίας τὴν πόλιν εἰς χαλεπὸν ἐξωθεῖν καὶ διαπόντιον κίνδυνον .
ἔπραξε δ οὐδὲν μᾶλλον , ἀλλ ὑπὸ ἐμπειρίας δόξας ἐπιτηδειότερος εἶναι , καὶ πολλὴν ἀσφάλειαν ἕξειν πρὸς τὴν Ἀλκιβιάδου τόλμαν καὶ τὴν Λαμάχου τραχύτητα τῆς ἐκείνου συγκεραννυμένης εὐλαβείας , βεβαιοτέραν ἐποίησε τὴν χειροτονίαν .
ἀναστὰς γὰρ ὁ μάλιστα τῶν δημαγωγῶν ἐπὶ τὸν πόλεμον παροξύνων τοὺς Ἀθηναίους , Δημόστρατος , ἔφη τὸν Νικίαν προφάσεις λέγοντα παύσειν ·
καὶ ψήφισμα γράψας ὅπως αὐτοκράτορες ὦσιν οἱ στρατηγοὶ κ ἀνταῦθα κ ἀκεῖ βουλευόμενοι καὶ πράττοντες , ἔπεισε τὸν δῆμον ψηφίσασθαι .
καίτοι λέγεται πολλὰ καὶ παρὰ τῶν ἱερέων ἐναντιοῦσθαι πρὸς τὴν στρατείαν ·
ἀλλ ἑτέρους ἔχων μάντεις ὁ Ἀλκιβιάδης ἐκ δή τινων λογίων πρ οὔφερε παλαιῶν μέγα κλέος τῶν Ἀθηναίων ἀπὸ Σικελίας ἔσεσθαι .
καὶ θεοπρόποι τινὲς αὐτῷ παρ Ἄμμωνος ἀφίκοντο χρησμὸν κομίζοντες ὡς λήψονται Συρακουσίους ἅπαντας Ἀθηναῖοι ·
τὰ δ ἐναντία φοβούμενοι δυσφημεῖν ἔκρυπτον .
οὐ δὲ γὰρ τὰ πρ οὖπτα καὶ καταφανῆ τῶν σημείων ἀπέτρεπεν , ἥ τε τῶν Ἑρμῶν περικοπή , μιᾷ νυκτὶ πάντων ἀκρωτηριασθέντων πλὴν ἑνός , ὃν Ἀνδοκίδου καλοῦσιν , ἀνάθημα μὲν τῆς Αἰγηΐδος φυλῆς , κείμενον δὲ πρὸ τῆς τότε οὔσης Ἀνδοκίδου οἰκίας , καὶ τὸ πραχθὲν περὶ τὸν βωμὸν τῶν δώδεκα θεῶν 0 .
ἄνθρωπος γάρ τις ἐξαίφνης ἀναπηδήσας ἐπ αὐτόν , εἶτα περιβὰς ἀπέκοψεν αὑτοῦ λίθῳ τὸ αἰδοῖον .
ἐν δὲ Δελφοῖς Παλλάδιον ἕστηκε χρυσοῦν ἐπὶ φοίνικος χαλκοῦ βεβηκός , ἀνάθημα τῆς πόλεως ἀπὸ τῶν Μηδικῶν ἀριστείων ·
τοῦτ ἔκοπτον ἐφ ἡμέρας πολλὰς προσπετόμενοι κόρακες , καὶ τὸν καρπὸν ὄντα χρυσοῦν τοῦ φοίνικος ἀπέτρωγον καὶ κατέβαλλον .
οἱ δὲ ταῦτα μὲν ἔφασαν εἶναι Δελφῶν πλάσματα πεπεισμένων ὑπὸ Συρακουσίων ·
χρησμοῦ δέ τινος κελεύοντος αὐτοὺς ἐκ Κλαζομενῶν τὴν ἱέρειαν τῆς Ἀθηνᾶς ἄγειν , μετεπέμψαντο τὴν ἄνθρωπον ·
ἐκαλεῖτο δὲ Ἡσυχία .
καὶ τοῦτο ἦν , ὡς ἔοικεν , ὃ παρῄνει τῇ πόλει τὸ δαιμόνιον ἐν τῷ παρόντι , τὴν ἡσυχίαν ἄγειν .
εἴ τε δὴ ταῦτα δείσας εἴ τ ἀνθρωπίνῳ λογισμῷ τὴν στρατείαν φοβηθείς , ὁ ἀστρολόγος Μέτων  ἦν γὰρ ἐφ ἡγεμονίας τινὸς τεταγμένος  προσεποιεῖτο τὴν οἰκίαν ὑφάπτειν ὡς μεμηνώς 0 .
οἱ δέ φασιν οὐ μανίαν σκηψάμενον , ἀλλὰ νύκτωρ ἐμπρήσαντα τὴν οἰκίαν προελθεῖν εἰς τὴν ἀγορὰν ταπεινόν , καὶ δεῖσθαι τῶν πολιτῶν ὅπως ἐπὶ συμφορᾷ τοσαύτῃ τὸν υἱὸν αὐτοῦ μέλλοντα πλεῖν τριήραρχον εἰς Σικελίαν ἀφῶσι τῆς στρατείας .
σωκράτει δὲ τῷ σοφῷ τὸ δαιμόνιον οἷς εἰώθει συμβόλοις χρησάμενον πρὸς αὐτὸν ἐμήνυσε κ ἀκεῖνα , τὸν ἔκπλουν ἐπ ὀλέθρῳ τῆς πόλεως πραττόμενον .
ὁ δὲ τοῖς συνήθεσι καὶ φίλοις ἔφρασε , καὶ διῆλθεν εἰς πολλοὺς ὁ λόγος .
οὐκ ὀλίγους δὲ καὶ τὰ τῶν ἡμερῶν ἐν αἷς τὸν στόλον ἐξέπεμπον ὑπέθραττεν .
ἀδώνια γὰρ εἶχον αἱ γυναῖκες τότε , καὶ πρ οὔκειτο πολλαχόθι τῆς πόλεως εἴδωλα , καὶ ταφαὶ περὶ αὐτὰ καὶ κοπετοὶ γυναικῶν ἦσαν , ὥστε τοὺς ἐν λόγῳ ποιουμένους τινὶ τὰ τοιαῦτα δυσχεραίνειν καὶ δεδιέναι περὶ τῆς παρασκευῆς ἐκείνης καὶ δυνάμεως , μὴ λαμπρότητα καὶ ἀκμὴν ἐπιφανεστάτην σχοῦσα ταχέως μαρανθῇ .
τὸ μὲν οὖν ἐναντιωθῆναι ψηφιζομένῃ τῇ στρατείᾳ τὸν Νικίαν , καὶ μή θ ὑπ ἐλπίδων ἐπαρθέντα μή τε πρὸς τὸ τῆς ἀρχῆς μέγεθος ἐκπλαγέντα μεταθέσθαι τὴν γνώμην , ἀνδρὸς ἦν χρηστοῦ καὶ σώφρονος ·
ἐπεὶ δ οὔ τε τοῦ πολέμου τὸν δῆμον ἀποτρέψαι πειρώμενος οὔ θ αὑτὸν ἐξελέσθαι τῆς στρατηγίας δεόμενος ἴσχυσεν , ἀλλ ὥσπερ ἀράμενος καὶ φέρων αὐτὸν ὁ δῆμος ἐπέθηκε τῇ δυνάμει στρατηγόν , οὐδεὶς ἔτι καιρὸς ἦν τῆς πολλῆς εὐλαβείας καὶ μελλήσεως , ὥστε παιδὸς δίκην ἀπὸ τῆς νεὼς ὀπίσω βλέποντα καὶ τὸ μὴ κρατηθῆναι τοῖς λογισμοῖς ἀναλαμβάνοντα καὶ στρέφοντα πολλάκις ἐναμβλῦναι καὶ τοὺς συνάρχοντας αὐτῷ καὶ τὴν ἀκμὴν διαφθεῖραι τῶν πράξεων , ἀλλ εὐθὺς ἔδει τοῖς πολεμίοις ἐμφύντα καὶ προσκείμενον ἐλέγχειν τὴν τύχην ἐπὶ τῶν ἀγώνων .
ὁ δέ , Λαμάχου μὲν ἄντικρυς ἀξιοῦντος πλεῖν ἐπὶ Συρακούσας καὶ μάχην ἔγγιστα τῆς πόλεως τιθέναι , Ἀλκιβιάδου δὲ τὰς πόλεις ἀφιστάναι Συρακουσίων , εἶθ οὕτως ἐπ αὐτοὺς βαδίζειν , τὰ ἐναντία λέγων καὶ κελεύων ἀτρέμα παρὰ τὴν Σικελίαν κομιζομένους καὶ περιπλέοντας ἐπιδείξασθαι τὰ ὅπλα καὶ τὰς τριήρεις , εἶτ ἀποπλεῖν Ἀθήναζε μικρὸν τῆς δυνάμεως Αἰγεστεῦσιν ἀπαρξαμένους , αὐτίκα τε τὴν γνώμην ὑπεξέλυσε καὶ κατέβαλε τὸ φρόνημα τῶν ἀνδρῶν .
καὶ μετ ὀλίγον χρόνον Ἀλκιβιάδην Ἀθηναίων μεταπεμψαμένων εἰς κρίσιν , λόγῳ μὲν ἀποδειχθεὶς δεύτερος ἡγεμών , δυνάμει δὲ μόνος ὤν , οὐκ ἐπαύσατο καθήμενος ἢ περιπλέων ἢ βουλευόμενος , πρὶν ἐγγηρᾶσαι μὲν αὐτῷ τὴν ἀκμὴν τῆς ἐλπίδος , ἐκρυῆναι δὲ τῶν πολεμίων τὸ θάμβος καὶ τὸν φόβον ὃν ἡ πρώτη παρέθηκεν αὐτοῖς ὄψις τῶν δυνάμεων .
ἔτι δὲ τοῦ Ἀλκιβιάδου παρόντος ἑξήκοντα ναυσὶ πλεύσαντες ἐπὶ Συρακούσας , τὰς μὲν ἄλλας ἀνεῖχον ὑπὲρ τοῦ λιμένος ἔξω παρατάξαντες , δέκα δὲ κατήλαυνον εἴσω κατασκοπῆς εἵνεκα ·
καὶ Λεοντίνους ἐπὶ τὴν οἰκείαν ἀποκαλοῦσαι διὰ κήρυκος , αὗται λαμβάνουσι ναῦν πολεμίαν σανίδας κομίζουσαν , εἰς ἃς ἀπεγράφοντο κατὰ φυλὰς αὑτοὺς οἱ Συρακούσιοι ·
κείμεναι δ ἄπωθεν τῆς πόλεως ἐν ἱερῷ Διὸς Ὀλυμπίου τότε πρὸς ἐξέτασιν καὶ κατάλογον τῶν ἐν ἡλικίᾳ μετεπέμφθησαν .
ὡς οὖν ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων ἁλοῦσαι πρὸς τοὺς στρατηγοὺς ἐκομίσθησαν καὶ τὸ πλῆθος ὤφθη τῶν ὀνομάτων , ἠχθέσθησαν οἱ μάντεις μή ποτε ἄρα τὸ χρεὼν ἐνταῦθα τοῦ χρησμοῦ περαίνοι , λέγοντος ὡς Ἀθηναῖοι λήψονται Συρακουσίους ἅπαντας .
οὐ μὴν ἀλλ ἑτέρῳ φασιν ἔργῳ τοῦτο τοῖς Ἀθηναίοις γενέσθαι ἐπιτελὲς καθ ὃν χρόνον ἀποκτείνας Δίωνα Κάλλιππος ὁ Ἀθηναῖος ἔσχε Συρακούσας .
ἀποπλεύσαντος δὲ τοῦ Ἀλκιβιάδου μετ ὀλίγον ἐκ Σικελίας , τὸ πᾶν ἤδη κράτος ὁ Νικίας ἔσχεν .