Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
καθάπερ Ἆγις ὁ Ἀργεῖος , Ἀλεξάνδρου γελωτοποιῷ τινι μεγάλας δωρεὰς διδόντος , ὑπὸ φθόνου καὶ λύπης ἐξέκραγεν ὢ τῆς πολλῆς ἀτοπίας , ἐπιστρέψαντος δὲ τοῦ βασιλέως πρὸς αὐτὸν ὀργῇ καί τί δὴ σὺ λέγεις 0 ;
εἰπόντος ὁμολογῶ φησὶν ἄχθεσθαι καὶ ἀγανακτεῖν , ὁρῶν ὑμᾶς τοὺς ἐκ Διὸς γεγονότας ἅπαντας ὁμοίως κόλαξιν ἀνθρώποις καὶ καταγελάστοις χαίροντας ·
καὶ γὰρ Ἡρακλῆς Κέρκωψί τισι , καὶ Σειληνοῖς ὁ Διόνυσος ἐτέρπετο , καὶ παρὰ σοὶ τοιούτους ἰδεῖν ἔστιν εὐδοκιμοῦντας 0 .
τιβερίου δὲ Καίσαρος εἰς τὴν σύγκλητόν ποτε παρελθόντος εἷς τῶν κολάκων ἀναστὰς ἔφη δεῖν ἐλευθέρους ὄντας παρρησιάζεσθαι καὶ μηδὲν ὑποστέλλεσθαι μη δ ἀποσιωπᾶν τῶν συμφερόντων ἀνατείνας δὲ πάντας οὕτως , γενομένης αὐτῷ σιωπῆς καὶ τοῦ Τιβερίου προσέχοντος , ἄκουσον ἔφη Καῖσαρ .
ἅ σοι πάντες ἐγκαλοῦμεν , οὐδεὶς δὲ τολμᾷ φανερῶς λέγειν .
ἀμελεῖς σεαυτοῦ καὶ προΐεσαι τὸ σῶμα καὶ κατατρύχεις ἀεὶ φροντίσι καὶ πόνοις ὑπὲρ ἡμῶν , οὔ τε μεθ ἡμέραν οὔ τε νυκτὸς ἀναπαυόμενος .
πολλὰ δ αὐτοῦ τοιαῦτα συνείροντος , εἰπεῖν φασι τὸν ῥήτορα Κάσσιον Σευῆρον αὕτη τοῦτον ἡ παρρησία τὸν ἄνθρωπον ἀποκτενεῖ καὶ ταυτὶ μὲν ἐλάττονά ἐστιν .
ἐκεῖνα δ ἤδη χαλεπὰ καὶ λυμαινόμενα τοὺς ἀνοήτους , ὅταν εἰς τ ἀναντία πάθη καὶ νοσήματα κατηγορῶσιν ὥσπερ Ἱμέριος ὁ κόλαξ τῶν πλουσίων τινὰ τὸν ἀνελευθερώτατον καὶ φιλαργυρώτατον Ἀθήνησιν ὡς ἄσωτον ἐλοιδόρει καὶ ἀμελῆ καὶ πεινήσοντα κακῶς μετὰ τῶν τέκνων ἢ τοὺς ἀσώτους αὖ πάλιν καὶ πολυτελεῖς εἰς μικρολογίαν καὶ ῥυπαρίαν ὀνειδίζωσιν ὥσπερ Νέρωνα Τίτος Πετρώνιος ἢ τοὺς ὠμῶς καὶ ἀγρίως προσφερομένους ἄρχοντας ὑπηκόοις ἀποθέσθαι κελεύωσι τὴν πολλὴν ἐπιείκειαν καὶ τὸν ἄκαιρον ἔλεον καὶ ἀσύμφορον 0 .
ὅμοιος δὲ τούτοις καὶ ὁ τὸν εὐήθη καὶ βλᾶκα καὶ ἀβέλτερον ὡς δεινὸν τινα καὶ πανοῦργον καὶ φυλάττεσθαι καὶ δεδιέναι προσποιούμενος , καὶ ὁ τοῦ βασκάνου δὲ καὶ τῷ κακολογεῖν ἀεὶ καὶ ψέγειν χαίροντος , ἄν ποτε προαχθεὶς ἐπαινέσῃ τινὰ τῶν ἐνδόξων , καθαπτόμενος καὶ ἀντιλέγων ὡς νόσημα τοῦτ ἔχοντος , ἀνθρώπους ἐπαινεῖν καὶ μηδενὸς ἀξίους 0 1 .
τίς γὰρ οὗτός ἐστιν ἢ τί λαμπρὸν εἴρηκεν ἢ πεποίηκε ;
μάλιστα δὲ περὶ τοὺς ἔρωτας τοῖς κολακευομένοις ἐπιτίθενται καὶ προσεκκάουσιν .
ἀδελφοῖς μὲν γὰρ ὁρῶντες διαφερομένους γονέων ὑπερφρονοῦντας ἢ πρὸς γυναῖκας αὐτῶν ὑπεροπτικῶς ἔχοντας οὔ τε νουθετοῦσιν οὔ τ ἐγκαλοῦσιν , ἀλλὰ καὶ προσεπιτείνουσι τὰς ὀργάς .
οὐ γὰρ αἰσθάνῃ σαυτοῦ καὶ σὺ τούτων αἴτιος , ἀεὶ θεραπευτικῶς προσφερόμενος καὶ ταπεινῶς .
ἂν δὲ πρὸς ἑταίραν ἢ μοιχεύτριαν ἐρωμένην κνησμός τις ἐξ ὀργῆς καὶ ζηλοτυπίας ἐγγένηται , πάρεστιν εὐθὺς μετὰ παρρησίας λαμπρᾶς ἡ κολακεία , πῦρ ἐπὶ πῦρ εἰσφέρουσα καὶ δικαιολογουμένη καὶ κατηγοροῦσα τοῦ ἐρῶντος ὡς ἀνέραστα πολλὰ καὶ σκληρὰ καὶ νεμεσητὰ ποιοῦντος ·
ὦ δυσχάριστε , τῶν πυκνῶν φιλημάτων 0 .
οὕτως Ἀντώνιον οἱ φίλοι τῆς Αἰγυπτίας ἐρῶντα καὶ καόμενον ἀνέπειθον ὡς ὑπ ἐκείνης ἐρῷτο , καὶ λοιδοροῦντες ἐκάλουν ἀπαθῆ καὶ ὑπερήφανον .
ἡμὲν γὰρ γυνὴ καταλιποῦσα βασιλείαν τοσαύτην καὶ διατριβὰς εὐδαίμονας φθείρεται μετὰ σοῦ στρατευομένη , σχῆμα παλλακίδος ἔχουσα ·
σοὶ δέ τις ἐν στήθεσσιν ἀκήλητος νόος ἐστί καὶ περιορᾷς αὐτὴν ἀνιωμένην ὁ δ ἡδέως ἐλεγχόμενος ὡς ἀδικῶν καὶ τοῖς κατηγοροῦσι χαίρων ὡς οὐ δὲ τοῖς ἐπαινοῦσιν ἐλάνθανε τῷ νουθετεῖν δοκοῦντι προσδιαστρεφόμενος 0 .
ἔοικε γὰρ ἡ τοιαύτη παρρησία τοῖς τῶν ἀκολάστων δήγμασι γυναικῶν , ἐγείρουσα καὶ γαργαλίζουσα τῷ δοκοῦντι λυπεῖν τὸ ἡδόμενον .
καὶ καθάπερ τὸν ἄκρατον ἄλλως βοηθοῦντα πρὸς τὸ κώνειον ἂν ἐμμίξωσι προσεμβαλόντες αὐτῷ , κομιδῇ ποιοῦσι τὴν τοῦ φαρμάκου δύναμιν ἀβοήθητον , ὀξέως ἀναφερομένην ἐπὶ τὴν καρδίαν ὑπὸ θερμότητος , οὕτω τὴν παρρησίαν ἐπιστάμενοι μέγα βοήθημα πρὸς τὴν κολακείαν οὖσαν οἱ πονηροὶ δι αὐτῆς κολακεύουσι τῆς παρρησίας .
ὅθεν οὐ δ ὁ Βίας ἀπεκρίνατο καλῶς τῷ πυθομένῳ τί τῶν ζῴων χαλεπώτατόν ἐστιν , ἀποκρινάμενος ὅτι τῶν μὲν ἀγρίων ὁ τύραννος , τῶν δ ἡμέρων ὁ κόλαξ 0 1 2 .
ἀληθέστερον γὰρ ἦν εἰπεῖν ὅτι τῶν κολάκων ἥμεροι μέν εἰσιν οἱ περὶ τὸ βαλανεῖον καὶ περὶ τὴν τράπεζαν , ὁ δ εἰς τὰ δωμάτια καὶ τὴν γυναικωνῖτιν ἐκτείνων ὥσπερ πλεκτάνας τὸ πολύπραγμον καὶ διάβολον καὶ κακόηθες ἄγριος καὶ θηριώδης καὶ δυσμεταχείριστος 0 1 .
εἷς δέ τις ἔοικε τρόπος εἶναι φυλακῆς τὸ γιγνώσκειν καὶ μνημονεύειν ἀεὶ ὅτι τῆς ψυχῆς τὸ μὲν ἀληθινὸν καὶ φιλόκαλον καὶ λογικὸν ἐχούσης , τὸ δ ἄλογον καὶ φιλοψευδὲς καὶ παθητικόν , ὁ μὲν φίλος ἀεὶ τῷ κρείττονι πάρεστι σύμβουλος καὶ συνήγορος , ὥσπερ ἰατρὸς τὸ ὑγιαῖνον αὔξων καὶ διαφυλάττων , ὁ δὲ κόλαξ τῷ παθητικῷ καὶ ἀλόγῳ παρακάθηται , καὶ τοῦτο κνᾷ καὶ γαργαλίζει καὶ ἀναπείθει , καὶ ἀφίστησι τοῦ λογισμοῦ , μηχανώμενος αὐτῷ πονηράς τινας ἡδυπαθείας 0 1 2 .
ὥσπερ οὖν τῶν σιτίων ἔστιν ἃ μή θ αἵματι προσφύεται μή τε πνεύματι , μη δὲ νεύροις τινὰ τόνον ἢ μυελοῖς προστίθησιν , ἀλλ αἰδοῖα παρακινεῖ καὶ κοιλίαν ἐγείρει καὶ σάρκα ποιεῖ σαθρὰν καὶ ὕπουλον , οὕτως ὁ τοῦ 0 ·
κόλακος λόγος οὐδὲν τῷ φρονοῦντι καὶ λογιζομένῳ προστίθησιν , ἀλλ ἡδονήν τινα τιθασεύων ἔρωτος ἢ θυμὸν ἐντείνων ἀνόητον ἢ διερεθίζων φθόνον ἢ φρονήματος ὄγκον ἐμποιῶν ἐπαχθῆ καὶ κενὸν ἢ λύπῃ συνεπιθρηνῶν ἢ τὸ κακόηθες καὶ ἀνελεύθερον καὶ ἄπιστον ἀεί τισι διαβολαῖς καὶ προαισθήσεσι δριμὺ καὶ ψοφοδεὲς ποιῶν καὶ ὕποπτον οὐ διαφεύξεται τοὺς προσέχοντας .
ἀεὶ γὰρ ὑφορμεῖ τινι πάθει καὶ τοῦτο πιαίνει , καὶ πάρεστι βουβῶνος δίκην ἑκάστοτε τοῖς ὑπούλοις καὶ φλεγμαίνουσι τῆς ψυχῆς ἐπιγιγνόμενος .
ὀργίζῃ ;
κόλασον .
ἐπιθυμεῖς ;
ὤνησαι .
φοβῇ 0 ;
φύγωμεν .
ὑπονοεῖς ;
πίστευσον ἂν δὲ περὶ ταῦτα δυσφώρατος τὰ πάθη , διὰ σφοδρότητα καὶ μέγεθος ἐκκρουομένου τοῦ λογισμοῦ , περὶ τὰ μικρὰ λαβὴν παρέξει μᾶλλον , ὅμοιος ὤν .
καὶ γὰρ ἐν ὑποψίᾳ κραιπάλης τινὸς ἢ πλησμονῆς γενόμενον καὶ διστάζοντα περὶ λουτροῦ καὶ τροφῆς ὁ μὲν φίλος ἐφέξει , φυλάττεσθαι καὶ προσέχειν παραινῶν , ὁ δὲ κόλαξ εἰς τὸ βαλανεῖον ἕλκει , καὶ κελεύει νεαρόν τι παρατιθέναι καὶ μὴ κακοῦν ἀνατάσει τὸ σῶμα .
καὶ πρὸς ὁδὸν ἢ πλοῦν ἤ τινα πρᾶξιν ὁρῶν ἀπομαλακιζόμενον οὐ φήσει κατεπείγειν τὸν καιρόν , ἀλλὰ τ αὐτὸ ποιήσειν ὑπερθεμένους ἢ πέμψαντας ἕτερον .
ἂν δ ὑπεσχημένος ἀργύριον οἰκείῳ τινὶ δανείσειν ἢ ἐπιδώσειν μεταμέληται μὲν αἰδῆται δέ , τῇ χείρονι ῥοπῇ προστιθεὶς ἑαυτὸν ὁ κόλαξ ἐπέρρωσε τὴν εἰς τὸ βαλλάντιον γνώμην καὶ τὸ δυσωπούμενον ἐξέκοψεν , ὡς ἀναλίσκοντα πολλὰ καὶ πολλοῖς ἀρκεῖν ὀφείλοντα φείδεσθαι κελεύων .
ὅθεν εἰ μὴ λανθάνομεν ἑαυτοὺς ἐπιθυμοῦντες ἀναισχυντοῦντες ἀποδειλιῶντες , ὁ κόλαξ ἡμᾶς οὐ λήσεται .
ἔστι γὰρ συνηγορῶν ἀεὶ τούτοις τοῖς πάθεσι καὶ περὶ τὰς τούτων ἐκβάσεις παρρησιαζόμενος .
ἐπὶ δὲ τὰς χρείας καὶ τὰς ὑπουργίας ἴωμεν ἤδη ·
καὶ γὰρ ἐν ταύταις πολλὴν ἀπεργάζεται σύγχυσιν καὶ ἀσάφειαν ὁ κόλαξ τῆς πρὸς τὸν φίλον διαφορᾶς , ἄοκνος δοκῶν εἶναι καὶ πρόθυμος ἐν πᾶσι καὶ ἀπροφάσιστος .
ὁ μὲν γὰρ τοῦ φίλου τρόπος ὥσπερ ὁ τῆς ἀληθείας μῦθος ἁπλοῦς ἐστι κατ Εὐριπίδην καὶ ἀφελὴς καὶ ἄπλαστος , ὁ δὲ τοῦ κόλακος ὄντως νοσῶν ἐν αὑτῷ φαρμάκων δεῖται σοφῶν καὶ πολλῶν νὴ Δία καὶ περιττῶν 0 1 .
ὥσπερ οὖν ἐν ταῖς ἀπαντήσεσιν ὁ μὲν φίλος ἔστιν ὅτε μή τ εἰπὼν μή τ ἀκούσας μηδὲν ἀλλὰ προσβλέψας καὶ μειδιάσας τὸ εὐμενὲς καὶ τὸ οἰκεῖον ἔνδοθεν δοὺς ταῖς ὄψεσι καὶ δεξάμενος παρῆλθεν , ὁ δὲ κόλαξ τρέχει καταδιώκει δεξιοῦται πόρρωθεν , ἂν προσαγορευθῇ πρότερον ὀφθείς , ἀπολογεῖται μετὰ μαρτύρων καὶ ὅρκων πολλάκις , οὕτως ἐν ταῖς πράξεσι πολλὰ παραλείπουσιν οἱ φίλοι τῶν μικρῶν , οὐκ ἐξακριβοῦντες οὐ δὲ πολυπραγμονοῦντες οὐδέν , οὐ δ ἑαυτοὺς εἰς πᾶσαν ὑπουργίαν ἐμβάλλοντες .
ἀλλ ἐκεῖνος ἐνταῦθα συνεχὴς καὶ ἐνδελεχὴς καὶ ἄτρυτος , οὐ διδοὺς ἑτέρῳ τόπον οὐ δὲ χώραν διακονίας , ἀλλὰ βουλόμενος κελεύεσθαι , κ ἂν μὴ κελευσθῇ , δακνόμενος , μᾶλλον δ ὅλως ἐξαθυμῶν καὶ ποτνιώμενος 0 .
ἔστι μὲν οὖν καὶ ταῦτα δηλώματα τοῖς νοῦν ἔχουσιν οὐκ ἀληθινῆς φιλίας οὐ δὲ σώφρονος ἀλλ ἑταιρούσης καὶ περιπλεκομένης ἑτοιμότερον τῶν δεομένων .
οὐ μὴν ἀλλὰ δεῖ πρῶτον ἐν ταῖς ἐπαγγελίαις σκοπεῖν τὴν διαφοράν .
εὖ γὰρ εἴρηται καὶ τοῖς πρὸ ἡμῶν φίλου μὲν ἐκείνην εἶναι τὴν ἐπαγγελίαν εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστί , κόλακος δὲ ταύτην αὔδα ὅ τι φρονέεις καὶ γὰρ οἱ κωμικοὶ τοιούτους εἰσάγουσιν ἐμέ , Νικόμαχε , πρὸς τὸν στρατιώτην τάξατε , ἂν μὴ ποιήσω πέπονα μαστιγῶν ὅλον , ἂν μὴ ποιήσω σπογγιᾶς μαλακώτερον τὸ πρόσωπον ἔπειτα τῶν μὲν φίλων οὐδεὶς γίγνεται συνεργός , εἰ μὴ γεγένηται σύμβουλος πρότερον , ἀλλ ὅταν δοκιμάσῃ καὶ 0 .
συγκαταστήσῃ τὴν πρᾶξιν εἰς τὸ πρέπον ἢ τὸ συμφέρον ὁ δὲ κόλαξ , κ ἂν ἀποδῷ τις αὐτῷ τὸ συνδοκιμάσαι καὶ συναποφήνασθαι περὶ τοῦ πράγματος , οὐ μόνον ὑπείκειν καὶ χαρίζεσθαι βουλόμενος , ἀλλὰ καὶ δεδιὼς ὑποψίαν ὀκνοῦντος παρέχειν καὶ φεύγοντος τὸ ἔργον , ἐνδίδωσι καὶ συνεξορμᾷ τὴν ἐπιθυμίαν .
οὐδεὶς γάρ ἐστι ῥᾳδίως πλούσιος οὐ δὲ βασιλεὺς οἷος εἰπεῖν ἐμοὶ γὰρ εἴη πτωχός , εἰ δὲ βούλεται , πτωχοῦ κακίων , ὅστις ὢν εὔνους ἐμοὶ φόβον παρελθὼν τ ἀπὸ καρδίας ἐρεῖ , ἀλλ ὥσπερ οἱ τραγῳδοὶ χοροῦ δέονται φίλων συνᾳδόντων ἢ θεάτρου συνεπικροτοῦντος 0 1 2 .
ὅθεν ἡ μὲν τραγικὴ Μερόπη παραινεῖ φίλους δὲ τοὺς μὲν μὴ χαλῶντας ἐν λόγοις κέκτησο , τοὺς δὲ πρὸς χάριν σὺν ἡδονῇ τῇ σῇ πονηροὺς κλῇθρον εἰργέτω στέγης , οἱ δὲ τ οὐναντίον δρῶσι , τοὺς μὲν μὴ χαλῶντας ἐν λόγοις ἀλλ ἀντιβαίνοντας ὑπὲρ τοῦ συμφέροντος ἀφοσιοῦνται , τοὺς δὲ πρὸς χάριν πονηροὺς καὶ ἀνελευθέρους καὶ γόητας οὐ μόνον κλῄθρων καὶ στέγης ἐντὸς ἀλλὰ καὶ παθῶν καὶ πραγμάτων ἀπορρήτων λαμβάνουσιν .
ὧν ὁ μὲν ἁπλούστερος οὐκ οἴεται δεῖν οὐ δ ἀξιοῖ σύμβουλος εἶναι πραγμάτων τηλικούτων ἀλλ ὑπουργὸς καὶ διάκονος , ὁ δὲ πανουργότερος ἔστη μὲν ἐν τῷ συνδιαπορεῖν καὶ τὰς ὀφρῦς συνάγειν καὶ συνδιανεύειν τῷ προσώπῳ , λέγει δ οὐδέν ·
ἂν δ ἐκεῖνος εἴπῃ τὸ φαινόμενον , ὦ Ἡράκλεις , ἔφθης με φησὶ μικρὸν εἰπών , ἐγὼ γὰρ αὐτὸ τοῦτο λέγειν ἔμελλον ὡς γὰρ οἱ μαθηματικοὶ τὰς ἐπιφανείας καὶ τὰς γραμμὰς λέγουσι μή τε κάμπτεσθαι μή τε διατείνεσθαι μή τε κινεῖσθαι καθ ἑαυτάς , νοητὰς καὶ ἀσωμάτους οὔσας , συγκάμπτεσθαι δὲ καὶ συνδιατείνεσθαι καὶ συμμεθίστασθαι τοῖς σώμασιν ὧν πέρατά εἰσιν , οὕτω τὸν κόλακα φωράσεις ἀεὶ συνεπιφάσκοντα καὶ συναποφαινόμενον καὶ συνηδόμενον νὴ Δία καὶ συνοργιζόμενον , ὥστε παντελῶς ἔν γε τούτοις εὐφώρατον εἶναι τὴν διαφοράν .
ἔτι δὲ μᾶλλον ἐν τῷ τρόπῳ τῆς ὑπουργίας 0 .
ἡ μὲν γὰρ παρὰ τοῦ φίλου χάρις ὥσπερ ζῷον ἐν βάθει τὰς κυριωτάτας ἔχει δυνάμεις , ἐπιδεικτικὸν δὲ καὶ πανηγυρικὸν οὐδὲν ἔπεστιν ἀλλὰ πολλάκις , ὥσπερ ἰατρὸς λαθὼν ἐθεράπευσε , καὶ φίλος ὠφέλησεν ἐντυχὼν ἢ διαλυσάμενος , ἀγνοοῦντος ἐπιμεληθείς τοιοῦτος Ἀρκεσίλαος περί τε τ ἄλλα καὶ νοσοῦντος Ἀπελλοῦ τοῦ Χίου τὴν πενίαν καταμαθὼν ἐπανῆλθεν αὖθις ἔχων εἴκοσι δραχμάς , καὶ καθίσας πλησίον ἐνταῦθα μέν εἶπεν οὐδὲν ἢ τὰ Ἐμπεδοκλέους στοιχεῖα ταυτὶ πῦρ καὶ ὕδωρ καὶ γαῖα καὶ αἰθέρος ἤπιον ὕψος ἀλλ οὐ δὲ κατάκεισαι σὺ δεξιῶς , ἅμα δὲ διακινῶν τὸ προσκεφάλαιον αὐτοῦ , λαθὼν ὑπέβαλε τὸ κερμάτιον 0 1 2 .
ὡς οὖν ἡ διακονοῦσα πρεσβῦτις εὗρε καὶ θαυμάσασα τῷ Ἀπελλῇ προσήγγειλε , γελάσας ἐκεῖνος Ἀρκεσιλάου εἶπε τοῦτο τὸ κλέμμα καὶ μὴν ἐοικότα γε τέκνα φύεται γονεῦσιν ἐν φιλοσοφίᾳ .
λακύδης γοῦν ὁ Ἀρκεσιλάου γνώριμος ἀπ εἰσαγγελίας φεύγοντι δίκην Κηφισοκράτει μετὰ τῶν ἄλλων φίλων παρειστήκει .
τοῦ δὲ 0 ·
κατηγόρου τὸν δακτύλιον αἰτήσαντος , ὁ μὲν ἡσυχῇ παρακαθῆκεν , αἰσθόμενος δ ὁ Λακύδης ἐπέβη τῷ ποδὶ καὶ ἐπέκρυψεν ἦν γὰρ ὁ ἔλεγχος ἐν ἐκείνῳ .
μετὰ δὲ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Κηφισοκράτους δεξιουμένου τοὺς δικαστὰς εἷς τις ὡς ἔοικεν ἑωρακὼς τὸ γενόμενον ἐκέλευσε Λακύδῃ χάριν ἔχειν καὶ τὸ πρᾶγμα διηγήσατο , τοῦ Λακύδου πρὸς μηδένα φράσαντος οὕτως οἶμαι καὶ τοὺς θεοὺς εὐεργετεῖν τὰ πολλὰ λανθάνοντας , αὐτῷ τῷ χαρίζεσθαι καὶ εὖ ποιεῖν φύσιν ἔχοντας ἥδεσθαι .
τὸ δὲ τοῦ κόλακος ἔργον οὐδὲν ἔχει δίκαιον οὐ δ ἀληθινὸν οὐ δ ἁπλοῦν οὐ δ ἐλευθέριον , ἀλλ ἱδρῶτα καὶ κραυγὴν διαδρομὴν καὶ σύντασιν προσώπου ποιοῦσαν ἔμφασιν καὶ δόκησιν ἐπιπόνου χρείας καὶ κατεσπευσμένης , ὥσπερ ζωγράφημα περίεργον ἀναιδέσι φαρμάκοις καὶ κεκλασμέναις στολίσι καὶ ῥυτίσι καὶ γωνίαις ἐναργείας φαντασίαν ἐπαγόμενον 0 .
ἔστι δὲ καὶ διηγούμενος ἐπαχθὴς ὡς ἔπραξε πλάνας τινὰς ἐπ αὐτῷ καὶ φροντίδας , εἶτ ἀπεχθείας πρὸς ἑτέρους εἶτα πράγματα μυρία καὶ μεγάλα πάθη διεξιών , ὥστ εἰπεῖν οὐκ ἄξια ταῦτ ἐκείνων 0 ·
πᾶσα μὲν γὰρ ὀνειδιζομένη χάρις ἐπαχθὴς καὶ ἄχαρις καὶ οὐκ ἀνεκτή , ταῖς δὲ τῶν κολάκων οὐχ ὕστερον ἀλλὰ πραττομέναις ἔνεστιν εὐθὺς τὸ ἐπονείδιστον καὶ δυσωποῦν 0 .
ὁ δὲ φίλος , ἂν εἰπεῖν δεήσῃ τὸ πρᾶγμα 0 ;
μετρίως ἀπήγγειλε , περὶ αὑτοῦ δ εἶπεν οὐδέν .
δὴ καὶ Λακεδαιμόνιοι Σμυρναίοις δεομένοις σῖτον πέμψαντες , ὡς ἐθαύμαζον ἐκεῖνοι τὴν χάριν , οὐδὲν ἔφασαν μέγα μίαν γὰρ ἡμέραν ψηφισάμενοι τὸ ἄριστον ἀφελεῖν ἑαυτῶν καὶ τῶν ὑποζυγίων ταῦτ ἠθροίσαμεν .
οὐ γὰρ μόνον ἐλευθέριος ἡ τοιαύτη χάρις , ἀλλὰ καὶ τοῖς λαμβάνουσιν ἡδίων , ὅτι τοὺς ὠφελοῦντας οὐ μεγάλα βλάπτεσθαι νομίζουσιν 0 1 .
οὐ τοίνυν μάλιστα τῷ περὶ τὰς ὑπουργίας ἐπαχθεῖ τοῦ κόλακος οὐ δὲ τῇ περὶ τὰς ἐπαγγελίας εὐχερείᾳ γνοίη τις ἂν τὴν φύσιν , ἀλλὰ μᾶλλον ἐν τῷ καλῷ τῆς χρείας ἢ αἰσχρῷ καὶ διαφέροντι πρὸς ἡδονὴν ἢ ὠφέλειαν 0 .
ὁ μὲν γὰρ φίλος οὐχ , ὥσπερ ἀπεφαίνετο Γοργίας , αὑτῷ μὲν ἀξιώσει τὰ δίκαια τὸν φίλον ὑπουργεῖν , ἐκείνῳ δ αὐτὸς ὑπηρετήσει πολλὰ καὶ τῶν μὴ δικαίων ·
συσσωφρονεῖν γάρ , οὐχὶ συννοσεῖν ἔφυ .
μᾶλλον οὖν κ ἀκεῖνον ἀποτρέψει τῶν μὴ προσηκόντων ·
ἂν δὲ μὴ πείθῃ , καλὸν τὸ Φωκίωνος πρὸς Ἀντίπατρον , οὐ δύνασαί μοι καὶ φίλῳ χρῆσθαι καὶ κόλακι , τουτέστι καὶ φίλῳ καὶ μὴ φίλῳ 0 .
συνεργεῖν γὰρ δεῖ τῷ φίλῳ μὴ συμπανουργεῖν , καὶ συμβουλεύειν μὴ συνεπιβουλεύειν , καὶ συμμαρτυρεῖν μὴ συνεξαπατᾶν , καὶ συνατυχεῖν νὴ Δία μὴ συναδικεῖν .
οὐ δὲ γὰρ 0 ·
τὸ συνειδέναι τοῖς φίλοις τὰ αἰσχρά , πόθεν γε 0 ·
δὴ τὸ συμπράττειν καὶ συνασχημονεῖν αἱρετόν ἐστιν ;
ὥσπερ οὖν Λακεδαιμόνιοι μάχῃ κρατηθέντες ὑπ Ἀντιπάτρου καὶ ποιούμενοι διαλύσεις ἠξίουν ὅ τι βούλεται ζημιῶδες , αἰσχρὸν δὲ μηδὲν ἐπιτάττειν αὐτοῖς , οὕτως ὁ φίλος , ἄν τις ἢ δαπάνην ἢ κίνδυνον ἢ πόνον ἔχουσα χρεία καταλαμβάνῃ , πρῶτος ἀξιῶν καλεῖσθαι καὶ μετέχειν ἀπροφασίστως καὶ προθύμως , ὅπου δὲ πρόσεστιν αἰσχύνη , μόνον ἐᾶν καὶ φείδεσθαι παραιτούμενος 0 1 .
ἀλλ ἥ γε κολακεία τ οὐναντίον ἐν μὲν ταῖς ἐπιπόνοις καὶ κινδυνώδεσιν ὑπουργίαις ἀπαγορεύει , κ ἂν διαπειρώμενος κρούσῃς , σαθρὸν ἔκ τινος προφάσεως ὑπηχεῖ καὶ ἀγεννές ·
ἐν δὲ ταῖς αἰσχραῖς καὶ ταπειναῖς καὶ ἀδόξοις διακονίαις ἀπόχρησαι πάτησον , οὐδὲν ἡγεῖται δεινὸν οὐ δ ὑβριστικόν .
ὁρᾷς τὸν πίθηκον ;
οὐ δύναται τὴν οἰκίαν φυλάττειν ὡς ὁ κύων , οὐ δὲ βαστάζειν ὡς ὁ ἵππος , οὐ δ ἀροῦν τὴν γῆν ὡς οἱ βόες 0 1 2 ·
ὕβριν οὖν φέρει καὶ βωμολοχίαν καὶ παιδιὰς ἀνέχεται , γέλωτος ὄργανον ἐμπαρέχων ἑαυτόν .
οὕτω δὴ καὶ ὁ κόλαξ οὐ συνειπεῖν οὐ συνεισενεγκεῖν οὐ συναγωνίσασθαι δυνάμενος , πόνου τε καὶ σπουδῆς ἁπάσης ἀπολειπόμενος , ἐν ταῖς ὑπὸ μάλης πράξεσιν ἀπροφάσιστός ἐστι , καὶ πιστὸς ἔρωτος ὑπηρέτης καὶ περὶ λύσιν πόρνης ἀκριβὴς καὶ πότου δαπάνης ἐκκαθῆραι λογισμὸν οὐκ ἀμελής , οὐ δὲ ῥᾴθυμος ἐν δείπνων παρασκευαῖς , θεραπευτικὸς δὲ παλλακίδων , πρὸς δὲ κηδεστὰς ἀποθρασύνεσθαι κελευσθεὶς καὶ συνεκβαλεῖν γαμετὴν ἄτεγκτος καὶ ἀδυσώπητος 0 .
ὥστε μη δὲ ταύτῃ δυσφώρατον εἶναι τὸν ἄνδρα 0 ·
προσταττόμενος γὰρ ὅ τι βούλει τῶν ἀδόξων καὶ μὴ καλῶν ἕτοιμος ἀφειδεῖν ἑαυτοῦ , τῷ προστάττοντι χαριζόμενος 0 .
οὐχ ἥκιστα δ ἄν τις αὐτὸν ἐν τῇ πρὸς τοὺς ἄλλους φίλους διαθέσει καταμάθοι πολὺ τοῦ φίλου διαφέροντα .
τῷ μὲν γὰρ ἥδιστόν ἐστι μετὰ πολλῶν φιλεῖν καὶ φιλεῖσθαι , καὶ τοῦτο πράττων ἀεὶ διατελεῖ περὶ τὸν φίλον ὅπως πολύφιλος καὶ πολυτίμητος ἔσται ·
κοινὰ γὰρ τὰ φίλων ἡγούμενος οὐδὲν οὕτως οἴεται δεῖν κοινὸν ὡς τοὺς φίλους ὑπάρχειν 0 ·
ὁ δὲ ψευδὴς καὶ νόθος καὶ ὑπόχαλκος ὤν , ἅτε δὴ μάλιστα γιγνώσκων ἑαυτὸν ἀδικοῦντα τὴν φιλίαν ὥσπερ νόμισμα παράσημον ὑπ αὐτοῦ γενομένην , ἔστι μὲν καὶ φύσει φθονερός , ἀλλὰ τῷ φθόνῳ χρῆται πρὸς τοὺς ὁμοίους , διαμιλλώμενος ὑπερβαλέσθαι βωμολοχίᾳ καὶ σπερμολογίᾳ , τὸν δὲ κρείττονα τρέμει καὶ δέδοικεν , οὐ μὰ Δία παρὰ Λύδιον ἅρμα πεζὸς οἰχνεύων , ἀλλὰ παρὰ χρυσὸν ἑφθόν , ὥς φησι Σιμωνίδης , ἀκήρατον οὐ δὲ μόλυβδον ἔχων .
ὅταν οὖν ἐλαφρὸς ὢν καὶ ἐπίτηκτος καὶ ἀπατηλὸς ἐγγύθεν ἀντεξετάζηται πρὸς ἀληθινὴν καὶ ἐμβριθῆ φιλίαν καὶ σφυρήλατον , οὐκ ἀναφέρων ἀλλ ἐξελεγχόμενος τ αὐτὸ ποιεῖ τῷ ζωγραφήσαντι τοὺς ἀλεκτρυόνας ἀθλίως .
ἐκεῖνός τε γὰρ ἐκέλευε τὸν παῖδα τοὺς ἀληθινοὺς ἀλεκτρυόνας ἀποσοβεῖν ἀπωτάτω τοῦ πίνακος , οὗτός τε τοὺς ἀληθινοὺς ἐξ ἀποσοβεῖ φίλους καὶ οὐκ ἐᾷ πλησιάζειν ἂν δὲ μὴ δύνηται , φανερῶς , μὲν ὑποσαίνει καὶ περιέπει καί τέθηπεν ὡς ἀμείνονας , λάθρᾳ δ ὑφίησί τινας καὶ 25ὑποσπείρει διαβολάς .
κρυφίου δὲ λόγου κνήσαντος ἕλκος , κ ἂν μὴ παντελῶς εὐθὺς ἐργάσηται , τὸ τοῦ Μηδίου φυλάττει μεμνημένος .
ἦν δ ὁ Μήδιος τοῦ περὶ τὸν Ἀλέξανδρον χοροῦ τῶν κολάκων οἷον ἔξαρχος καὶ σοφιστὴς κορυφαῖος ἐπὶ τοὺς ἀρίστους συντεταγμένος .
ἐκέλευεν οὖν θαρροῦντας ἅπτεσθαι καὶ δάκνειν , ταῖς διαβολαῖς , διδάσκων ὅτι , κ ἂν θεραπεύσῃ τὸ ἕλκος ὁ δεδηγμένος , ἡ οὐλὴ μενεῖ τῆς διαβολῆς .
ταύταις μέντοι ταῖς οὐλαῖς , μᾶλλον δὲ γαγγραίναις καὶ καρκινώμασι διαβρωθεὶς Ἀλέξανδρος ἀπώλεσε καὶ Καλλισθένη καὶ Παρμενίωνα καὶ Φιλώταν ·
ἅγνωσι δὲ καὶ Βαγώαις καὶ Ἀγησίαις καὶ Δημητρίοις ἀφειδῶς ἐνέδωκεν ἑαυτὸν ὑποσκελίζεσθαι , προσκυνούμενον καὶ καταστολιζόμενον καὶ ἀναπλαττόμενον ὑπ αὐτῶν ὥσπερ ἄγαλμα βαρβαρικόν 0 .
οὕτω μεγάλην ἔχει τὸ πρὸς χάριν δύναμιν , καὶ μεγίστην ὡς ἔοικεν ἐν τοῖς μεγίστοις εἶναι δοκοῦσι τὸ γὰρ οἴεσθαι τὰ κάλλιστα μετὰ τοῦ βούλεσθαι πίστιν ἅμα τῷ κόλακι καὶ θάρσος δίδωσι .
τῶν μὲν γὰρ τόπων τὰ ὑψηλὰ δυσπρόσοδα καὶ δυσέφικτα γίγνεται τοῖς ἐπιβουλεύουσι , τὸ δ ἐν ψυχῇ νοῦν οὐκ ἐχούσῃ δι εὐτυχίαν ἢ δι εὐφυΐαν ὕψος καὶ φρόνημα τοῖς μικροῖς καὶ ταπεινοῖς μάλιστα βάσιμόν 0 1 .
ἐστιν .
ὅθεν ἀρχόμενοί τε τοῦ λόγου παρεκελευσάμεθα καὶ νῦν παρακελευόμεθα τὸ φίλαυτον ἐκκόπτειν ἑαυτῶν καὶ τὴν οἴησιν ·
αὕτη γὰρ ἡμᾶς προκολακεύουσα μαλακωτέρους ποιεῖ τοῖς θυραίοις κόλαξιν , ὡς ἑτοίμους ὄντας .
ἂν δὲ πειθόμενοι τῷ θεῷ καὶ τὸ γνῶθι σαυτὸν ὡς ἑκάστῳ τοῦ παντὸς ἄξιόν ἐστι μαθόντες ἅμα καὶ φύσιν καὶ τροφὴν καὶ παίδευσιν ἑαυτῶν ἀναθεωρῶμεν ἐλλείμματα μυρία τοῦ καλοῦ καὶ πολὺ τὸ φαύλως καὶ εἰκῇ συμμεμιγμένον ἔχουσαν ἐν πράξεσιν ἐν λόγοις ἐν πάθεσιν , οὐ πάνυ ῥᾳδίως ἐμπεριπατεῖν τοῖς κόλαξιν ἑαυτοὺς παρέξομεν .
ἀλέξανδρος μὲν γὰρ ἀπιστεῖν ἔφη τοῖς θεὸν αὐτὸν ἀναγορεύουσιν ἐν τῷ καθεύδειν μάλιστα καὶ ἀφροδισιάζειν , ὡς ἀγεννέστερος περὶ ταῦτα καὶ παθητικώτερος αὑτοῦ γιγνόμενος ·
ἡμεῖς δὲ πολλὰ πολλαχοῦ τῶν ἰδίων αἰσχρὰ καὶ λυπηρὰ καὶ ἀτελῆ καὶ ἡμαρτημένα καθορῶντες ἀεὶ φωράσομεν ἑαυτοὺς οὐκ ἐπαινοῦντος φίλου καὶ κατευλογοῦντος δεομένους , ἀλλ ἐλέγχοντος καὶ παρρησιαζομένου καὶ ψέγοντος ἡμᾶς νὴ Δία κακῶς πράττοντας .
ὀλίγοι μὲν γὰρ ἐκ πολλῶν εἰσιν οἱ παρρησιάζεσθαι μᾶλλον ἢ χαρίζεσθαι τοῖς φίλοις τολμῶντες 0 ·
ἐν δὲ τοῖς ὀλίγοις αὖθις οὐ ῥᾳδίως ἂν εὕροις ἐπισταμένους τοῦτο ποιεῖν , ἀλλ οἰομένους , ἂν λοιδορῶσι καὶ ψέγωσι , παρρησίᾳ χρῆσθαι .
καίτοι καθάπερ ἄλλῳ τινὶ φαρμάκῳ , καὶ τῷ παρρησιάζεσθαι μὴ τυχόντι καιροῦ τὸ λυπεῖν ἀχρήστως καὶ ταράττειν περίεστι καὶ ποιεῖν τρόπον τινὰ μετ ἀλγηδόνος ὃ ποιεῖ μεθ ἡδονῆς τὸ κολακεύειν 0 .
βλάπτονται γὰρ οὐκ ἐπαινούμενοι μόνον ἀκαίρως ἀλλὰ καὶ ψεγόμενοι ·
καὶ τοῦτο μάλιστα τοῖς κόλαξιν εὐλήπτους καὶ πλαγίους παραδίδωσιν , ἀπὸ τῶν σφόδρα προσάντων καὶ ἀντιτύπων ὥσπερ ἐπὶ τὰ κοῖλα καὶ μαλακὰ δίκην ὕδατος ἀπολισθάνοντας 0 .
διὸ δεῖ τὴν παρρησίαν ἤθει κεκρᾶσθαι καὶ λόγον ἔχειν ἀφαιροῦντα τὸ ἄγαν καὶ τὸ ἄκρατον αὐτῆς ὥσπερ φωτός , ἵνα μὴ ταραττόμενοι μη δ ἀλγοῦντες ὑπὸ τῶν ἅπαντα μεμφομένων καὶ πᾶσιν ἐγκαλούντων καταφεύγωσιν εἰς τὴν τοῦ κόλακος σκιάν , καὶ πρὸς τὸ μὴ λυποῦν ἀποστρέφωνται 0 .
πᾶσαν μὲν γάρ , ὦ Φιλόπαππε , κακίαν φευκτέον ἐστὶ δι ἀρετῆς , οὐχὶ διὰ τῆς ἐναντίας κακίας , ὥσπερ ἔνιοι δοκοῦσιν αἰσχυντηλίαν μὲν ἀναισχυντίᾳ φεύγειν ἀγροικίαν δὲ βωμολοχίᾳ , δειλίας δὲ καὶ μαλακίας ἀπωτάτω τίθεσθαι τὸν τρόπον ἂν ἔγγιστα φαίνωνται λαμυρίας καὶ θρασύτητος 0 .
ἔνιοι δὲ καὶ δεισιδαιμονίας ἀθεότητα καὶ πανουργίαν ἀβελτερίας ἀπολόγημα ποιοῦνται , καθάπερ ξύλον τὸ ἦθος ἐκ καμπῆς εἰς τ οὐναντίον ἀπειρίᾳ τοῦ κατορθοῦν διαστρέφοντες αἰσχίστη δὲ κολακείας ἄρνησις ἀνωφελῶς λυπηρὸν εἶναι , καὶ κομιδῇ τινος ἀμούσου καὶ ἀτέχνου πρὸς εὔνοιαν ὁμιλίας ἀηδίᾳ καὶ χαλεπότητι φεύγειν τὸ ἀγεννὲς ἐν φιλίᾳ καὶ ταπεινόν , ὥσπερ ἀπελεύθερον ἐν κωμῳδίᾳ τὴν κατηγορίαν ἰσηγορίας ἀπόλαυσιν ἡγούμενον 0 1 2 .
ἐπεὶ τοίνυν αἰσχρὸν μέν ἐστι κολακείᾳ περιπεσεῖν διώκοντα τὸ πρὸς χάριν , αἰσχρὸν δὲ φεύγοντα κολακείαν παρρησίας ἀμετρίᾳ διαφθεῖραι τὸ φιλικὸν καὶ κηδεμονικόν , δεῖ δὲ μηδέτερον παθεῖν ἀλλ ὥσπερ ἄλλῳ τινὶ καὶ τῇ παρρησίᾳ τὸ καλὸν ἐκ τοῦ μετρίου λαβεῖν , αὐτὸς ἔοικεν ὁ λόγος ὁ τὸ ἐφεξῆς ἀπαιτῶν ἐπιτιθέναι τὴν κορωνίδα τῷ συγγράμματι 0 .
ὥσπερ οὖν κῆράς τινας ἐπούσας τῇ παρρησίᾳ πλείονας ὁρῶντες πρῶτον ἀφαιρῶμεν αὐτῆς τὴν φιλαυτίαν , εὖ μάλα φυλαττόμενοι μὴ διά τι τῶν ἰδίων οἷον ἀδικούμενοι καὶ ἀλγοῦντες ἐξονειδίζειν δοκῶμεν .
οὔ τε γὰρ ὑπ εὐνοίας ἀλλ ὑπ ὀργῆς οἴονται γίγνεσθαι τὸν ὑπὲρ αὐτοῦ τοῦ λέγοντος γιγνόμενον λόγον , οὔ τε νουθεσίαν ἀλλὰ μέμψιν εἶναι .
φιλικὸν γὰρ ἡ παρρησία καὶ σεμνόν , ἡ δὲ μέμψις καὶ φίλαυτον καὶ μικρολόγον 0 1 2 .
ὅθεν αἰδοῦνται τοὺς παρρησιαζομένους καὶ θαυμάζουσι , τοῖς δὲ μεμφομένοις ἀντεγκαλοῦσι καὶ καταφρονοῦσιν .
ὥσπερ ὁ Ἀγαμέμνων τὸν Ἀχιλλέα παρρησιάζεσθαι δοκοῦντα μετρίως οὐχ ὑπέμεινε , τοῦ δ Ὀδυσσέως καθαπτομένου πικρῶς καὶ λέγοντος οὐλόμεν , αἴθ ὤφελλες ἀεικελίου στρατοῦ ἄλλου σημαίνειν εἴκει καὶ καρτερεῖ , τῷ κηδεμονικῷ τοῦ λόγου καὶ νοῦν ἔχοντι συστελλόμενος .
οὗτος μὲν γὰρ οὐκ ἔχων ἰδίας πρόφασιν ὀργῆς ἐπαρρησιάζετο πρὸς αὐτὸν ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος , ἐκεῖνος δὲ δι αὑτὸν ἐδόκει μάλιστα χαλεπαίνειν .
αὐτός γε μὴν ὁ Ἀχιλλεύς , καίπερ οὐ γλυκύθυμος ὢν οὐ δ ἀγανόφρων ἀλλὰ δεινὸς ἀνήρ , οἷος καὶ ἀναίτιον αἰτιάασθαι παρεῖχε τῷ Πατρόκλῳ σιωπῇ καταφέρειν αὐτοῦ πολλὰ τοιαῦτα νηλεές , οὐκ ἄρα σοί γε πατὴρ ἦν ἱππότα Πηλεὺς οὐ δὲ Θέτις μήτηρ ·
γλαυκὴ δέ σε τίκτε θάλασσα πέτραι τ ἠλίβατοι , ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής ὥσπερ γὰρ Ὑπερείδης ὁ ῥήτωρ ἠξίου σκοπεῖν Ἀθηναίους μὴ μόνον εἰ πικρός ἐστιν , ἀλλ εἰ προῖκα πικρός , οὕτως ἡ τοῦ φίλου νουθεσία καθαρεύουσα παντὸς ἰδίου πάθους αἰδεστόν ἐστι καὶ σεμνὸν καὶ ἀναντίβλεπτον 0 .
ἐὰν δὲ δὴ καὶ φανερός τις ἐν τῷ παρρησιάζεσθαι τὰ μὲν εἰς αὑτὸν ἁμαρτήματα τοῦ φίλου κομιδῇ προϊέμενος καὶ ἀπολείπων , ἄλλας δέ τινας αὐτοῦ πλημμελείας ἐλέγχων καὶ δάκνων ἐφ ἑτέροις καὶ μὴ φειδόμενος , ἄμαχος ὁ τόνος τῆς παρρησίας οὗτός ἐστι καὶ τῇ γλυκύτητι τοῦ νουθετοῦντος ἐπιτείνων τὸ πικρὸν καὶ αὐστηρὸν τῆς νουθεσίας .
ὅθεν εὖ μὲν εἴρηται τὸ δεῖν ἐν ταῖς ὀργαῖς καὶ ταῖς διαφοραῖς ταῖς πρὸς τοὺς φίλους μάλιστα πράττειν τι καὶ σκοπεῖν τῶν ἐκείνοις συμφερόντων ἢ πρεπόντων , οὐχ ἧττον δὲ τούτου φιλικόν ἐστι τὸ παρορᾶσθαι καὶ ἀμελεῖσθαι δοκοῦντας αὐτοὺς ὑπὲρ ἄλλων ἀμελουμένων παρρησιάζεσθαι καὶ ὑπομιμνῄσκειν .
ὡς Πλάτων ἐν ταῖς πρὸς Διονύσιον ὑποψίαις καὶ διαφοραῖς ᾐτήσατο καιρὸν ἐντυχίας 0 ·
εἶθ ὁ μὲν ἔδωκεν , οἰόμενος ὑπὲρ αὑτοῦ τι ἔχειν μέμψασθαι τὸν Πλάτωνα καὶ διελθεῖν , ὁ δὲ Πλάτων οὕτω πως διελέχθη πρὸς αὐτόν .
εἴ τινα αἴσθοιο , Διονύσιε , δυσμενῆ πεπλευκότα εἰς Σικελίαν , κακὸν τί σε ποιῆσαι βουλόμενον οὐκ ἔχοντα δὲ καιρόν , ἆρ ἂν ἐάσειας αὐτὸν ἐκπλεῦσαι καὶ περιίδοις ἀθῷον ἀπαλλαγέντα ;
πολλοῦ δέω εἶπεν ὁ Διονύσιος ὦ Πλάτων δεῖ γὰρ οὐ τὰ ἔργα τῶν ἐχθρῶν μόνον ἀλλὰ καὶ τὴν προαίρεσιν μισεῖν καὶ κολάζειν εἰ τοίνυν εἶπεν ὁ Πλάτων ἐπ εὐνοίᾳ τις ἀφιγμένος τῇ σῇ δεῦρο βούλεται μὲν ἀγαθοῦ τινος αἴτιός σοι γενέσθαι , σὺ δὲ καιρὸν οὐ παρέχεις , ἄξιόν ἐστι τοῦτον ἀχαρίστως προέσθαι καὶ ὀλιγώρως ;
ἐρωτήσαντος δὲ τοῦ Διονυσίου τίς ἐστιν οὗτος , Αἰσχίνης εἶπεν ἀνὴρ τῷ τε ἤθει παρ ὁντινοῦν τῶν Σωκράτους ἑταίρων ἐπιεικὴς καὶ τῷ λόγῳ δυνατὸς ἐπανορθοῦν οἷς συνείη ·
πλεύσας δὲ δεῦρο πολλὴν θάλατταν , ὡς συγγένοιτό σοι διὰ φιλοσοφίας , ἠμέληται ταῦθ οὕτως ἐκίνησε τὸν Διονύσιον , ὥστε τὰς μὲν χεῖρας τῷ Πλάτωνι εὐθὺς περιβαλεῖν καὶ κατασπάζεσθαι , τὴν εὐμένειαν καὶ τὴν μεγαλοφροσύνην ἀγάμενον , τοῦ δ Αἰσχίνου καλῶς καὶ μεγαλοπρεπῶς ἐπιμεληθῆναι .
δεύτερον τοίνυν ὥσπερ ἐκκαθαίροντες ὕβριν ἅπασαν καὶ γέλωτα καὶ σκῶμμα καὶ βωμολοχίαν ἡδύσματα πονηρὰ τῆς παρρησίας ἀφαιρῶμεν 0 .
ὥσπερ γὰρ ἰατροῦ σάρκα τέμνοντος εὐρυθμίαν τινὰ δεῖ καὶ καθαριότητα τοῖς ἔργοις ἐπιτρέχειν , ὀρχηστικὴν δὲ καὶ παράβολον καὶ περιτρέχουσαν ὑγρότητα καὶ περιεργίαν ἀπεῖναι τῆς χειρός , οὕτως ἡ παρρησία δέχεται τὸ ἐπιδέξιον καὶ τὸ ἀστεῖον , ἂν ἡ χάρις τὴν σεμνότητα σῴζῃ , θρασύτης δὲ καὶ βδελυρία καὶ ὕβρις προσοῦσα πάνυ διαφθείρει καὶ ἀπόλλυσιν .
ὅθεν ὁ μὲν ψάλτης οὐκ ἀπιθάνως οὐ δ ἀμούσως ἐπεστόμισε τὸν Φίλιππον ἐπιχειροῦντα περὶ κρουμάτων διαφέρεσθαι πρὸς αὐτόν , εἰπὼν μὴ γένοιτό σοι οὕτως ὦ βασιλεῦ κακῶς , ἵν ἐμοῦ ταῦτα σὺ βέλτιον εἰδῇς .
ἐπίχαρμος δ οὐκ ὀρθῶς , τοῦ Ἱέρωνος ἀνελόντος ἐνίους τῶν συνήθων καὶ μεθ ἡμέρας ὀλίγας καλέσαντος ἐπὶ δεῖπνον αὐτόν , ἀλλὰ πρῴην ἔφη θύων τοὺς φίλους οὐκ ἐκάλεσας κακῶς δὲ καὶ Ἀντιφῶν , παρὰ Διονυσίῳ ζητήσεως οὔσης καὶ λόγου ποῖος χαλκὸς ἄριστος , ἐκεῖνος εἶπεν , ἐξ οὗ Ἀθήνησι κατεσκεύασαν τὰς Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος εἰκόνας 0 .
οὔ τε γὰρ ὠφελεῖ τούτων τὸ λυπηρὸν καὶ πικρόν , οὔ τε τέρπει τὸ βωμολόχον καὶ παιδιῶδες , ἀλλ ἔστι κακοηθείᾳ καὶ ὕβρει μεμιγμένης ἀκρασίας μετ ἔχθρας τὸ τοιοῦτον εἶδος , ᾧ χρώμενοι προσαπολλύουσιν αὑτούς , τὴν περὶ τὸ φρέαρ ὄρχησιν ἀτεχνῶς ὀρχούμενοι .