Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
μέμνηται δὲ καὶ Ἀριστοφάνης αὐτοῦ τῆς τραυλότητος ἐν οἷς ἐπισκώπτει Θέωρον ·
εἶτ Ἀλκιβιάδης εἶπε πρός με τραυλίσας ·
ὁλᾷς Θέωλον ;
τὴν κεφαλὴν κόλακος ἔχει .
ὀρθῶς γε τοῦτ Ἀλκιβιάδης ἐτραύλισεν .
καὶ Ἄρχιππος τὸν υἱὸν τοῦ Ἀλκιβιάδου σκώπτων 0 ·
βαδίζει , φησί , διακεχλιδώς , θο ἰμάτιον θ οἰμάτιον ἕλκων , ὅπως ἐμφερὴς μάλιστα τῷ πατρὶ δόξειεν εἶναι , κλασαυχενεύεταί τε καὶ τραυλίζεται .
τὸ δ ἦθος αὐτοῦ πολλὰς μὲν ὕστερον , ὡς εἰκὸς ἐν πράγμασι μεγάλοις καὶ τύχαις πολυτρόποις , ἀνομοιότητας πρὸς αὑτὸ καὶ μεταβολὰς ἐπεδείξατο 0 .
φύσει δὲ πολλῶν ὄντων καὶ μεγάλων παθῶν ἐν αὐτῷ , τὸ φιλόνεικον ἰσχυρότατον ἦν καὶ τὸ φιλόπρωτον , ὡς δῆλόν ἐστι τοῖς παιδικοῖς ἀπομνημονεύμασιν 0 .
ἐν μὲν γὰρ τῷ παλαίειν πιεζούμενος , ὑπὲρ τοῦ μὴ πεσεῖν ἀναγαγὼν πρὸς τὸ στόμα τὰ ἅμματα τοῦ πιεζοῦντος , οἷος ἦν διαφαγεῖν τὰς χεῖρας .
ἀφέντος δὲ τὴν λαβὴν ἐκείνου καὶ εἰπόντος 0 ·
δάκνεις , ὦ Ἀλκιβιάδη , καθάπερ αἱ γυναῖκες , οὐκ ἔγωγε , εἶπεν , ἀλλ ὡς οἱ λέοντες 0 1 .
ἔτι δὲ μικρὸς ὢν ἔπαιζεν ἀστραγάλοις ἐν τῷ στενωπῷ , τῆς δὲ βολῆς καθηκούσης εἰς αὐτὸν ἅμαξα φορτίων ἐπῄει .
πρῶτον μὲν οὖν ἐκέλευε περιμεῖναι τὸν ἄγοντα τὸ ζεῦγος ·
ὑπέπιπτε γὰρ ἡ βολὴ τῇ παρόδῳ τῆς ἁμάξης ·
μὴ πειθομένου δὲ δι ἀγροικίαν , ἀλλ ἐπάγοντος , οἱ μὲν ἄλλοι παῖδες διέσχον , ὁ δ Ἀλκιβιάδης καταβαλὼν ἐπὶ στόμα πρὸ τοῦ ζεύγους καὶ παρατείνας ἑαυτόν , ἐκέλευεν οὕτως , εἰ βούλεται , διεξελθεῖν , ὥστε τὸν μὲν ἄνθρωπον ἀνακροῦσαι τὸ ζεῦγος ὀπίσω δείσαντα , τοὺς δ ἰδόντας ἐκπλαγῆναι καὶ μετὰ βοῆς συνδραμεῖν πρὸς αὐτόν .
ἐπεὶ δὲ εἰς τὸ μανθάνειν ἧκε , τοῖς μὲν ἄλλοις ὑπήκουε διδασκάλοις ἐπιεικῶς , τὸ δ αὐλεῖν ἔφευγεν ὡς ἀγεννὲς καὶ ἀνελεύθερον 0 ·
πλήκτρου μὲν γὰρ καὶ λύρας χρῆσιν οὐδὲν οὔ τε σχήματος οὔ τε μορφῆς ἐλευθέρῳ πρεπούσης διαφθείρειν , αὐλοὺς δὲ φυσῶντος ἀνθρώπου στόματι καὶ τοὺς συνήθεις ἂν πάνυ μόλις διαγνῶναι τὸ πρόσωπον 0 .
ἔτι δὲ τὴν μὲν λύραν τῷ χρωμένῳ συμφθέγγεσθαι καὶ συνᾴδειν , τὸν δ αὐλὸν ἐπιστομίζειν καὶ ἀποφράττειν ἕκαστον τήν τε φωνὴν καὶ τὸν λόγον ἀφαιρούμενον .
αὐλείτωσαν οὖν , ἔφη , Θηβαίων παῖδες ·
οὐ γὰρ ἴσασι διαλέγεσθαι ·
ἡμῖν δὲ τοῖς Ἀθηναίοις , ὡς οἱ πατέρες λέγουσιν , ἀρχηγέτις Ἀθηνᾶ καὶ πατρῷος Ἀπόλλων ἐστίν , ὧν ἡ μὲν ἔρριψε τὸν αὐλόν , ὁ δὲ καὶ τὸν αὐλητὴν ἐξέδειρεν .
τοιαῦτα παίζων ἅμα καὶ σπουδάζων ὁ Ἁλκιβιάδης αὑτόν τε τοῦ μαθήματος ἀπέστησε καὶ τοὺς ἄλλους .
ταχὺ γὰρ διῆλθε λόγος εἰς τοὺς παῖδας ὡς εὖ ποιῶν ὁ Ἀλκιβιάδης βδελύττοιτο τὴν αὐλητικὴν καὶ χλευάζοι τοὺς μανθάνοντας .
ὅθεν ἐξέπεσε κομιδῇ τῶν ἐλευθέρων διατριβῶν καὶ προεπηλακίσθη παντάπασιν ὁ αὐλός .
ἐν δὲ ταῖς Ἀντιφῶντος λοιδορίαις γέγραπται ὅτι παῖς ὤν , ἐκ τῆς οἰκίας ἀπέδρα πρὸς Δημοκράτη τινὰ τῶν ἐραστῶν ·
βουλομένου δ αὐτὸν ἀποκηρύττειν Ἀρίφρονος , Περικλῆς οὐκ εἴασεν , εἰπών ·
εἰ μὲν τέθνηκεν , ἡμέρᾳ μιᾷ διὰ τὸ κήρυγμα φανεῖσθαι πρότερον , εἰ δὲ σῶς ἐστιν , ἄσωστον αὐτῷ τὸν λοιπὸν βίον ἔσεσθαι 0 ·
καὶ ὅτι τῶν ἀκολουθούντων τινὰ κτείνειεν ἐν τῇ Σιβυρτίου παλαίστρᾳ ξύλῳ πατάξας 0 .
ἀλλὰ τούτοις μὲν οὐκ ἄξιον ἴσως πιστεύειν , ἅ γε λοιδορεῖσθαί τις αὐτῷ δι ἔχθραν ὁμολογῶν εἶπεν 0 .
ἤδη δὲ πολλῶν καὶ γενναίων ἀθροιζομένων καὶ περιεπόντων , οἱ μὲν ἄλλοι καταφανεῖς ἦσαν τὴν λαμπρότητα τῆς ὥρας ἐκπεπληγμένοι καὶ θεραπεύοντες , ὁ δὲ Σωκράτους ἔρως μέγα μαρτύριον ἦν τῆς ἀρετῆς καὶ εὐφυΐας τοῦ παιδός , ἣν ἐμφαινομένην τῷ εἴδει καὶ διαλάμπουσαν ἐνορῶν , φοβούμενος δὲ τὸν πλοῦτον καὶ τὸ ἀξίωμα καὶ τὸν προκαταλαμβάνοντα κολακείαις καὶ χάρισιν ἀστῶν καὶ ξένων καὶ συμμάχων ὄχλον , οἷος ἦν ἀμύνειν καὶ μὴ περιορᾶν ὡς φυτὸν ἐν ἄνθει τὸν οἰκεῖον καρπὸν ἀποβάλλον καὶ διαφθεῖρον .
οὐδένα γὰρ ἡ τύχη περιέσχεν ἔξωθεν καὶ περιέφραξε τοῖς λεγομένοις ἀγαθοῖς τοσοῦτον ὥστ ἄτρωτον ὑπὸ φιλοσοφίας γενέσθαι , καὶ λόγοις ἀπρόσιτον παρρησίαν καὶ δηγμὸν ἔχουσιν ·
ὡς Ἀλκιβιάδης εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς θρυπτόμενος καὶ ἀποκλειόμενος ὑπὸ τῶν πρὸς χάριν ἐξομιλούντων εἰσακοῦσαι τοῦ νουθετοῦντος καὶ παιδεύοντος , ὅμως ὑπ εὐφυΐας ἐγνώρισε Σωκράτη καὶ προσήκατο , διασχὼν τοὺς πλουσίους καὶ ἐνδόξους ἐραστάς .
ταχὺ δὲ ποιησάμενος συνήθη , καὶ λόγων ἀκούσας οὐχ ἡδονὴν ἄνανδρον ἐραστοῦ θηρεύοντος , οὐ δὲ φιλημάτων καὶ ψαύσεως προσαιτοῦντος , ἀλλ ἐλέγχοντος τὸ σαθρὸν τῆς ψυχῆς αὐτοῦ καὶ πιεζοῦντος τὸν κενὸν καὶ ἀνόητον τῦφον , ἔπτηξ ἀλέκτωρ δοῦλος ὣς κλίνας πτερόν 0 1 2 .
καὶ τὸ μὲν Σωκράτους ἡγήσατο πρᾶγμα τῷ ὄντι θεῶν ὑπηρεσίαν εἰς νέων ἐπιμέλειαν εἶναι καὶ σωτηρίαν ·
καταφρονῶν δ αὐτὸς ἑαυτοῦ , θαυμάζων δ ἐκεῖνον , ἀγαπῶν δὲ τὴν φιλοφροσύνην , αἰσχυνόμενος δὲ τὴν ἀρετήν , ἐλάνθανεν εἴδωλον ἔρωτος , ὥς φησιν ὁ Πλάτων , ἀντέρωτα κτώμενος , ὥστε θαυμάζειν ἅπαντας ὁρῶντας αὐτὸν Σωκράτει μὲν συνδειπνοῦντα καὶ συμπαλαίοντα καὶ συσκηνοῦντα , τοῖς δ ἄλλοις ἐρασταῖς χαλεπὸν ὄντα καὶ δυσχείρωτον , ἐνίοις δὲ καὶ παντάπασι σοβαρῶς προσφερόμενον , ὥσπερ Ἀνύτῳ τῷ Ἀνθεμίωνος 0 .
ἐτύγχανε μὲν γὰρ ἐρῶν τοῦ Ἀλκιβιάδου , ξένους δε τινας ἑστιῶν ἐκάλει κ ἀκεῖνον ἐπὶ τὸ δεῖπνον .
ὁ δὲ τὴν μὲν κλῆσιν ἀπείπατο , μεθυσθεὶς δ οἴκοι μετὰ τῶν ἑταίρων ἐκώμασε πρὸς τὸν Ἄνυτον , καὶ ταῖς θύραις ἐπιστὰς τοῦ ἀνδρῶνος καὶ θεασάμενος ἀργυρῶν ἐκπωμάτων καὶ χρυσῶν πλήρεις τὰς τραπέζας , ἐκέλευσε τοὺς παῖδας τὰ ἡμίση λαβόντας οἴκαδε κομίζειν πρὸς αὐτόν , εἰσελθεῖν δ οὐκ ἠξίωσεν , ἀλλὰ ταῦτα πράξας ἀπῆλθε .
τῶν οὖν ξένων δυσχεραινόντων καὶ λεγόντων ὡς ὑβριστικῶς καὶ ὑπερηφάνως εἴη τῷ Ἀνύτῳ κεχρημένος ὁ Ἀλκιβιάδης , ἐπιεικῶς μὲν οὖν , ὁ Ἄνοτος ἔφη , καὶ φιλανθρώπως 0 ·
ἃ γὰρ ἐξῆν αὐτῷ λαβεῖν ἅπαντα , τούτων ἡμῖν τὰ μέρη καταλέλοιπεν .
οὕτω δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις ἐρασταῖς ἐχρῆτο ·
πλὴν ἕν μετοικικὸν ἄνθρωπον , ὥς φασιν , οὐ πολλὰ κεκτημένον , ἀποδόμενον δὲ πάντα καὶ τὸ συναχθὲν εἰς ἑκατὸν στατῆρας τῷ Ἀλκιβιάδῃ προσφέροντα καὶ δεόμενον λαβεῖν , γελάσας καὶ ἡσθεὶς ἐκάλεσεν ἐπὶ δεῖπνον .
ἑστιάσας δὲ καὶ φιλοφρονηθεὶς τό τε χρυσίον ἀπέδωκεν αὐτῷ , καὶ προσέταξε τῇ ὑστεραίᾳ τοὺς ὠνουμένους τά τέλη τὰ δημόσια ταῖς τιμαῖς ὑπερβάλλειν ἀντωνούμενον .
παραιτουμένου δὲ τοῦ ἀνθρώπου διὰ τὸ πολλῶν ταλάντων εἶναι τὴν ὠνήν , ἠπείλησε μαστιγώσειν εἰ μὴ ταῦτα πράττοι ·
καὶ γὰρ ἐτύγχανεν ἐγκαλῶν τι τοῖς τελώναις ἴδιον .
ἕωθεν οὖν προελθὼν μέτοικος εἰς ἀγορὰν ἐπέθηκε τῇ ὠνῇ τάλαντον .
ἐπεὶ δ οἱ τελῶναι συστρεφόμενοι καὶ ἀγανακτοῦντες ἐκέλευον ὀνομάζειν ἐγγυητήν , ὡς οὐκ ἂν εὑρόντος , θορυβουμένου τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἀναχωροῦντος , ἑστὼς ὁ Ἀλκιβιάδης ἄπωθεν πρὸς τοὺς ἄρχοντας , ἐμὲ γράψατ , ἔφη , ἐμὸς φίλος ἐστίν , ἐγγυῶμαι .
ταῦτ ἀκούσαντες οἱ τελῶναι ἐξηπορήθησαν .
εἰωθότες γὰρ ἀεὶ ταῖς δευτέραις ὠναῖς χρεωλυτεῖν τὰς πρώτας , οὐχ ἑώρων ἀπαλλαγὴν αὑτοῖς οὖσαν τοῦ πράγματος .
ἐδέοντο δὴ τοῦ ἀνθρώπου ἀργύριον διδόντες ·
ὁ δ Ἀλκιβιάδης οὐκ εἴα λαβεῖν ἔλαττον ταλάντου .
διδόντων δὲ τὸ τάλαντον ἐκέλευσεν ἀποστῆναι λαβόντα .
κ ἀκεῖνον μὲν οὕτως ὠφέλησεν .
ὁ δὲ Σωκράτους ἔρως πολλοὺς ἔχων καὶ μεγάλους ἀνταγωνιστὰς πῇ μὲν ἐκράτει τοῦ Ἀλκιβιάδου , δι εὐφυΐαν ἁπτομένων τῶν λόγων αὐτοῦ καὶ τὴν καρδίαν στρεφόντων καὶ δάκρυα ἐκχεόντων , ἔστι δ ὅτε καὶ τοῖς κόλαξι πολλὰς ἡδονὰς ὑποβάλλουσιν ἐνδιδοὺς ἑαυτόν , ἀπωλίσθαινε τοῦ Σωκράτους καὶ δραπετεύων ἀτεχνῶς ἐκυνηγεῖτο , πρὸς μόνον ἐκεῖνον ἔχων τὸ αἰδεῖσθαι καὶ τὸ φοβεῖσθαι , τῶν δ ἄλλων ὑπερορῶν .
ὁ μὲν οὖν Κλεάνθης ἔλεγε τὸν ἐρώμενον ὑφ ἑαυτοῦ μὲν ἐκ τῶν ὤτων κρατεῖσθαι , τοῖς δ ἀντερασταῖς πολλὰς λαβὰς παρέχειν ἀθίκτους ἑαυτῷ , τὴν γαστέρα λέγων καὶ τὰ αἰδοῖα καὶ τὸν λαιμόν ·
ἀλκιβιάδης δ ἦν μὲν ἀμέλει καὶ πρὸς ἡδονὰς ἀγώγιμος ·
ἡ γὰρ ὑπὸ Θουκυδίδου λεγομένη παρανομία εἰς τὸ σῶμα τῆς διαίτης ὑποψίαν τοιαύτην δίδωσιν .
οὐ μὴν ἀλλὰ μᾶλλον αὐτοῦ τῆς φιλοτιμίας ἐπιλαμβανόμενοι καὶ τῆς φιλοδοξίας οἱ διαφθείροντες ἐνέβαλλον οὐ καθ ὥραν εἰς μεγαλοπραγμοσύνην , ἀναπείθοντες ὡς , ὅταν πρῶτον ἄρξηται τὰ δημόσια πράττειν , οὐ μόνον ἀμαυρώσοντα τοὺς ἄλλους στρατηγοὺς καὶ δημαγωγοὺς εὐθύς , ἀλλὰ καὶ τὴν Περικλέους δύναμιν ἐν τοῖς Ἕλλησι καὶ δόξαν ὑπερβαλούμενον .
ὥσπερ οὖν ὁ σίδηρος ἐν τῷ πυρὶ μαλασσόμενος αὖθις ὑπὸ τοῦ ψυχροῦ πυκνοῦται καὶ σύνεισι τοῖς μορίοις εἰς αὑτόν , οὕτως ἐκεῖνον ὁ Σωκράτης θρύψεως διάπλεων καὶ χαυνότητος ὁσάκις ἂν λάβοι , πιέζων τῷ λόγῳ καὶ συστέλλων ταπεινὸν ἐποίει καὶ ἄτολμον , ἡλίκων ἐνδεής ἐστι καὶ ἀτελὴς πρὸς ἀρετὴν μανθάνοντα .
τὴν δὲ παιδικὴν ἡλικίαν παραλλάσσων ἐπέστη γραμματοδιδασκάλῳ καὶ βιβλίον ᾔτησεν Ὁμηρικόν .
εἰπόντος δὲ τοῦ διδασκάλου μηδὲν ἔχειν Ὁμήρου , κονδύλῳ καθικόμενος αὐτοῦ παρῆλθεν .
ἑτέρου δὲ φήσαντος ἔχειν Ὅμηρον ὑφ αὑτοῦ διωρθωμένον , εἶτ , ἔφη , γράμματα διδάσκεις , Ὅμηρον ἐπανορθοῦν ἱκανὸς ὤν ;
οὐχὶ τοὺς νέους παιδεύεις ;
περικλεῖ δὲ βουλόμενος ἐντυχεῖν ἐπὶ θύρας ἦλθεν αὐτοῦ .
πυθόμενος δὲ μὴ σχολάζειν , ἀλλὰ σκοπεῖν καθ ἑαυτὸν ὅπως ἀποδώσει λόγον Ἀθηναίοις , ἀπιὼν ὁ Ἀλκιβιάδης , εἶτα , ἔφη , βέλτιον οὐκ ἦν σκοπεῖν αὐτὸν ὅπως οὐκ ἀποδώσει λόγον Ἀθηναίοις ;
ἔτι δὲ μειράκιον ὢν ἐστρατεύσατο τὴν εἰς Ποτίδαιαν στρατείαν , καὶ Σωκράτη σύσκηνον εἶχε καὶ παραστάτην ἐν τοῖς ἀγῶσιν .
ἰσχυρᾶς δὲ γενομένης μάχης ἠρίστευσαν μὲν ἀμφότεροι , τοῦ δ Ἀλκιβιάδου τραύματι περιπεσόντος ὁ Σωκράτης προέστη καὶ ἤμυνε καὶ μάλιστα δὴ προδήλως ἔσωσεν αὐτὸν μετὰ τῶν ὅπλων .
ἐγίνετο μὲν οὖν τῷ δικαιοτάτῳ λόγῳ Σωκράτους τὸ ἀριστεῖον ·
ἐπεὶ δ οἱ στρατηγοὶ διὰ τὸ ἀξίωμα τῷ Ἀλκιβιάδῃ σπουδάζοντες ἐφαίνοντο περιθεῖναι τὴν δόξαν , ὁ Σωκράτης βουλόμενος αὔξεσθαι τὸ φιλότιμον ἐν τοῖς καλοῖς αὐτοῦ πρῶτος ἐμαρτύρει καὶ παρεκάλει στεφανοῦν ἐκεῖνον καὶ διδόναι τὴν πανοπλίαν .
ἔτι δὲ τῆς ἐπὶ Δηλίῳ μάχης γενομένης καὶ φευγόντων Ἀθηναίων , ἔχων ἵππον ὁ Ἀλκιβιάδης , τοῦ δὲ Σωκράτους πεζῇ μετ ὀλίγων ἀποχωροῦντος , οὐ παρήλασεν ἰδών , ἀλλὰ παρέπεμψε καὶ περιήμυνεν , ἐπικειμένων τῶν πολεμίων καὶ πολλοὺς ἀναιρούντων .
καὶ ταῦτα μὲν ὕστερον ἐπράχθη .
ἱππονίκῳ δὲ τῷ Καλλιου πατρί , καὶ δόξαν ἔχοντι μεγάλην καὶ δύναμιν ἀπὸ πλούτου καὶ γένους , ἐνέτριψε κόνδυλον , οὐχ ὑπ ὀργῆς ἢ διαφορᾶς τινος προαχθείς , ἀλλ ἐπὶ γέλωτι , συνθέμενος πρὸς τοὺς ἑταίρους .
περιβοήτου δὲ τῆς ἀσελγείας ἐν τῇ πόλει γενομένης καὶ συναγανακτούντων , ὥσπερ εἰκός , ἁπάντων , ἅμ ἡμέρᾳ παρῆν ὁ Ἀλκιβιάδης ἐπὶ τὴν οἰκίαν τοῦ Ἱππονίκου , καὶ τὴν θύραν κόψας εἰσῆλθε πρὸς αὐτὸν καὶ θεὶς τὸ ἱμάτιον παρεδίδου τὸ σῶμα , μαστιγοῦν καὶ κολάζειν κελεύων 0 .
ὁ δὲ συνέγνω καὶ τὴν ὀργὴν ἀφῆκεν , ὕστερον δὲ τῆς θυγατρὸς Ἱππαρέτης ἐποιήσατο νυμφίον .
ἔνιοι δέ φασιν , οὐχ Ἱππόνικον , ἀλλὰ Καλλίαν , τὸν υἱὸν αὐτοῦ , δοῦναι τῷ Ἀλκιβιάδῃ τὴν Ἱππαρέτην ἐπὶ δέκα ταλάντοις ·
εἶτα μέντοι τεκούσης ἄλλα πάλιν δέκα προσεισπρᾶξαι τὸν Ἀλκιβιάδην , ὡς τοῦτο συνθέμενον εἰ γένοιντο παῖδες .
ὁ δὲ Καλλίας ἐπιβουλὴν δεδοικὼς προσῆλθε τῷ δήμῳ τὰ χρήματα διδοὺς καὶ τὸν οἶκον , ἄνπερ αὐτῷ συμπέσῃ μὴ καταλιπόντι γενεὰν ἀποθανεῖν .
εὔτακτος δ οὖσα καὶ φίλανδρος ἡ Ἱππαρέτη , λυπουμένη δ ὑπ αὐτοῦ περὶ τὸν γάμον ἑταίραις ξέναις καὶ ἀσταῖς συνόντος , ἐκ τῆς οἰκίας ἀπιοῦσα πρὸς τὸν ἀδελφὸν ᾤχετο .
τοῦ δ Ἀλκιβιάδου μὴ φροντίζοντος , ἀλλὰ τρυφῶντος , ἔδει τὸ τῆς ἀπολείψεως γράμμα παρὰ τῷ ἄρχοντι θέσθαι , μὴ δι ἑτέρων , ἀλλ αὐτὴν παροῦσαν .
ὡς οὖν παρῆν τοῦτο πράξουσα κατὰ τὸν νόμον , ἐπελθὼν ὁ Ἀλκιβιάδης καὶ συναρπάσας αὐτὴν ἀπῆλθε δι ἀγορᾶς οἴκαδε κομίζων , μηδενὸς ἐναντιωθῆναι μη δ ἀφελέσθαι τολμήσαντος .
ἔμεινε μέντοι παρ αὐτῷ μέχρι τελευτῆς , ἐτελεύτησε δὲ μετ οὐ πολὺν χρόνον εἰς Ἔφεσον τοῦ Ἀλκιβιάδου πλεύσαντος .
αὕτη μὲν οὖν οὐ παντελῶς ἔδοξεν ἡ βία παράνομος οὐ δ ἀπάνθρωπος εἶναι ·
καὶ γὰρ ὁ νόμος δοκεῖ διὰ τοῦτο προάγειν τὴν ἀπολείπουσαν εἰς τὸ δημόσιον αὐτήν , ὅπως ἐγγένηται τῷ ἀνδρὶ συμβῆναι καὶ κατασχεῖν .
ὄντος δὲ κυνὸς αὐτῷ θαυμαστοῦ τὸ μέγεθος καὶ τὸ εἶδος , ὃν ἑβδομήκοντα μνῶν ἐωνημένος ἐτύγχανεν , ἀπέκοψε τὴν οὐρὰν πάγκαλον οὖσαν .
ἐπιτιμώντων δὲ τῶν συνήθων καὶ λεγόντων ὅτι πάντες ἐπὶ τῷ κυνὶ δάκνονται καὶ λοιδοροῦσιν αὐτόν , ἐπιγελάσας , γίνεται τοίνυν , εἶπεν , ὃ βούλομαι ·
βούλομαι γὰρ Ἀθηναίους τοῦτο λαλεῖν , ἵνα μή τι χεῖρον περὶ ἐμοῦ λέγωσι .
πρώτην δ αὐτῷ πάροδον εἰς τὸ δημόσιον γενέσθαι λέγουσι μετὰ χρημάτων ἐπιδόσεως , οὐκ ἐκ παρασκευῆς , ἀλλὰ παριόντα θορυβούντων Ἀθηναίων ἐρέσθαι τὴν αἰτίαν τοῦ θορύβου , πυθόμενον δὲ χρημάτων ἐπίδοσιν γίνεσθαι παρελθεῖν καὶ ἐπιδοῦναι ·
τοῦ δὲ δήμου κροτοῦντος καὶ βοῶντος ὑφ ἡδονῆς , ἐπιλαθέσθαι τοῦ ὄρτυγος ὃν ἐτύγχανεν ἔχων ἐν τῷ ἱματίῳ 0 ·
πτοηθέντος οὖν καὶ διαφυγόντος ἔτι μᾶλλον ἐκβοῆσαι τοὺς Ἀθηναίους , πολλοὺς δὲ συνθηρᾶν ἀναστάντας , λαβεῖν δ αὐτὸν Ἀντίοχον τὸν κυβερνήτην καὶ ἀποδοῦναι ·
διὸ προσφιλέστατον τῷ Ἀλκιβιάδῃ γενέσθαι 0 .
μεγάλας δ αὐτῷ κλεισιάδας ἐπὶ τὴν πολιτείαν ἀνοίγοντος τοῦ τε γένους καὶ τοῦ πλούτου τῆς τε περὶ τὰς μάχας ἀνδραγαθίας , φίλων τε πολλῶν καὶ οἰκείων ὑπαρχόντων , ἀπ οὐδενὸς ἠξίου μᾶλλον ἢ τῆς τοῦ λόγου χάριτος ἰσχύειν ἐν τοῖς πολλοῖς 0 .
καὶ ὅτι μὲν δυνατὸς ἦν εἰπεῖν , οἵ τε κωμικοὶ μαρτυροῦσι καὶ τῶν ῥητόρων ὁ δυνατώτατος ἐν τῷ κατὰ Μειδίου , λέγων τὸν Ἀλκιβιάδην καὶ δεινότατον εἰπεῖν γενέσθαι πρὸς τοῖς ἄλλοις 0 .
εἰ δὲ Θεοφράστῳ πιστεύομεν , ἀνδρὶ φιληκόῳ καὶ ἱστορικῷ παρ ὁντινοῦν τῶν φιλοσόφων , εὑρεῖν μὲν ἦν τὰ δέοντα καὶ νοῆσαι πάντων ἱκανώτατος ὁ Ἀλκιβιάδης , ζητῶν δὲ μὴ μόνον ἃ δεῖ λέγειν , ἀλλὰ καὶ ὡς δεῖ τοῖς ὀνόμασι καὶ τοῖς ῥήμασιν , οὐκ εὐπορῶν δέ , πολλάκις ἐσφάλλετο καὶ μεταξὺ λέγων ἀπεσιώπα καὶ διέλειπε , λέξεως διαφυγούσης αὐτόν , ἀναλαμβάνων καὶ διασκοπούμενος .
αἱ δ ἱπποτροφίαι περιβόητοι μὲν ἐγένοντο καὶ τῷ πλήθει τῶν ἁρμάτων ·
ἑπτὰ γὰρ ἄλλος οὐδεὶς καθῆκεν Ὀλυμπίασιν ἰδιώτης οὐ δὲ βασιλεύς , μόνος δὲ ἐκεῖνος 0 .
καὶ τὸ νικῆσαι δὲ καὶ δεύτερον γενέσθαι καὶ τέταρτον , ὡς Θουκυδίδης φησίν , ὁ δ Εὐριπίδης τρίτον , ὑπερβάλλει λαμπρότητι καὶ δόξῃ πᾶσαν τὴν ἐν τούτοις φιλοτιμίαν 0 .
λέγει δ ὁ Εὐριπίδης ἐν τῷ ᾄσματι ταῦτα ·
σὲ δ ἀείσομαι , ὦ Κλεινίου παῖ .
κάλλιστον δ , ὃ μηδεὶς ἄλλος Ἑλλάνων , ἅρματι πρῶτα δραμεῖν καὶ δεύτερα καὶ τρίτα , βῆναί τ ἀπονητί , Διὸς στεφθέντα τ ἐλαία κάρυκι βοᾶν παραδοῦναι 0 1 ·
τοῦτο μέντοι τὸ λαμπρὸν ἐπιφανέστερον ἐποίησεν ἡ τῶν πόλεων φιλοτιμία .
σκηνὴν μὲν γὰρ αὐτῷ κεκοσμημένην διαπρεπῶς ἔστησαν Ἐφέσιοι , τροφὰς δὲ ἵπποις καὶ πλῆθος ἱερείων παρεῖχεν ἡ Χίων πόλις , οἶνον δὲ Λέσβιοι καὶ τὴν ἄλλην ὑποδοχὴν ἀφειδῶς ἑστιῶντι πολλούς 0 .
οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ διαβολή τις ἢ κακοήθεια γενομένη περὶ τὴν φιλοτιμίαν ἐκείνην πλείονα λόγον παρέσχε .
λέγεται γὰρ ὡς ἦν Ἀθήνησι Διομήδης , ἀνὴρ οὐ πονηρός , Ἀλκιβιάδου φίλος , ἐπιθυμῶν δὲ νίκην Ὀλυμπικὴν αὐτῷ γενέσθαι ·
καὶ πυνθανόμενος ἅρμα δημόσιον Ἀργείοις εἶναι , τὸν Ἀλκιβιάδην εἰδὼς ἐν Ἄργει μέγα δυνάμενον καὶ φίλους ἔχοντα πολλούς , ἔπεισεν αὐτῷ πρίασθαι τὸ ἅρμα .
πριάμενος δὲ ὁ Ἀλκιβιάδης ἴδιον ἀπεγράψατο , τὸν δὲ Διομήδη χαίρειν εἴασε χαλεπῶς φέροντα καὶ μαρτυρόμενον θεοὺς καὶ ἀνθρώπους .
φαίνεται δὲ καὶ δίκη συστᾶσα περὶ τούτου , καὶ λόγος Ἰσοκράτει γέγραπται περὶ τοῦ ζεύγους ὑπὲρ τοῦ Ἀλκιβιάδου παιδός , ἐν ᾧ Τισίας ἐστίν , οὐ Διομήδης , ὁ δικασάμενος .
ἐπεὶ δ ἀφῆκεν αὑτὸν εἰς τὴν πολιτείαν ἔτι μειράκιον ὤν , τοὺς μὲν ἄλλους εὐθὺς ἐταπείνωσε δημαγωγούς , ἀγῶνα δ εἶχε πρός τε Φαίακα τὸν Ἐρασιστράτου καὶ Νικίαν τὸν Νικηράτου , τὸν μὲν ἤδη καθ ἡλικίαν προήκοντα καὶ στρατηγὸν ἄριστον εἶναι δοκοῦντα , Φαίακα δ ἀρχόμενον , ὥσπερ αὐτός , αὐξάνεσθαι τότε καὶ γνωρίμων ὄντα πατέρων , ἐλαττούμενον δὲ τοῖς τε ἄλλοις καὶ περὶ τὸν λόγον 0 1 2 .
ἐντευκτικὸς γὰρ ἰδίᾳ καὶ πιθανὸς ἐδόκει μᾶλλον ἢ φέρειν ἀγῶνας ἐν δήμῳ δυνατός 0 .
ἦν γάρ , ὡς Εὔπολίς φησι , λαλεῖν ἄριστος , ἀδυνατώτατος λέγειν .
φέρεται δὲ καὶ λόγος τις κατ Ἀλκιβιάδου ὑπὸ Φαίακος γεγραμμένος , ἐν ᾧ μετὰ τῶν ἄλλων γέγραπται καὶ ὅτι τῆς πόλεως πολλὰ πομπεῖα χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ κεκτημένης Ἀλκιβιάδης ἐχρῆτο πᾶσιν αὐτοῖς ὥσπερ ἰδίοις πρὸς τὴν καθ ἡμέραν δίαιταν 0 .
ἦν δέ τις Ὑπέρβολος Περιθοίδης , οὗ μέμνηται μὲν ὡς ἀνθρώπου πονηροῦ καὶ Θουκυδίδης , τοῖς δὲ κωμικοῖς ὁμοῦ τι πᾶσι διατριβὴν ἀεὶ σκωπτόμενος ἐν τοῖς θεάτροις παρεῖχεν 0 .
ἄτρεπτος δὲ πρὸς τὸ κακῶς ἀκούειν καὶ ἀπαθὴς ὢν ὀλιγωρίᾳ δόξης , ἣν ἀναισχυντίαν καὶ ἀπόνοιαν οὖσαν εὐτολμίαν ἔνιοι καὶ ἀνδρείαν καλοῦσιν , οὐδενὶ μὲν ἤρεσκεν , ἐχρῆτο δ αὐτῷ πολλάκις ὁ δῆμος ἐπιθυμῶν προπηλακίζειν τοὺς ἐν ἀξιώματι καὶ συκοφαντεῖν .
ἀναπεισθεὶς οὖν ὑπ αὐτοῦ τότε τὸ ὄστρακον ἐπιφέρειν ἔμελλεν , ᾧ κολούοντες ἀεὶ τὸν πρ οὔχοντα δόξῃ καὶ δυνάμει τῶν πολιτῶν ἐλαύνουσι , παραμυθούμενοι τὸν φθόνον μᾶλλον ἢ τὸν φόβον 0 .
ἐπεὶ δὲ δῆλον ἦν ὅτι ἑνὶ τῶν τριῶν τὸ ὄστρακον ἐποίσουσι , συνήγαγε τὰς στάσεις εἰς τ αὐτὸν ὁ Ἀλκιβιάδης , καὶ διαλεχθεὶς πρὸς τὸν Νικίαν κατὰ τοῦ Ὑπερβόλου τὴν ὀστρακοφορίαν ἔτρεψεν .
ὡς δ ἔνιοί φασιν , οὐ πρὸς Νικίαν , ἀλλὰ πρὸς Φαίακα διαλεχθεὶς καὶ τὴν ἐκείνου προσλαβὼν ἑταιρίαν ἐξήλασε τὸν Ὑπέρβολον οὐ δ ἂν προσδοκήσαντα .
φαῦλος γὰρ οὐδεὶς ἐνέπιπτεν εἰς τοῦτον τὸν κολασμὸν οὐ δ ἄδοξος , ὥς που καὶ Πλάτων ὁ κωμικὸς εἴρηκε τοῦ Ὑπερβόλου μνησθείς , καίτοι πέπραχε τῶν προτέρων μὲν ἄξια , αὑτοῦ δὲ καὶ τῶν στιγμάτων ἀνάξια .
οὐ γὰρ τοιούτων εἵνεκ ὄστραχ εὑρέθη .
περὶ μὲν οὖν τούτων ἐν ἑτέροις μᾶλλον εἴρηται τὰ ἱστορούμενα .
τὸν δ Ἀλκιβιάδην ὁ Νικίας οὐχ ἧττον ἠνία θαυμαζόμενος ὑπὸ τῶν πολεμίων ἢ τιμώμενος ὑπὸ τῶν πολιτῶν 0 .
πρόξενος μὲν γὰρ ἦν ὁ Ἀλκιβιάδης τῶν Λακεδαιμονίων , καὶ τοὺς ἁλόντας αὐτῶν περὶ Πύλον ἄνδρας ἐθεράπευσεν ·
ἐπεὶ δ ἐκεῖνοί τε διὰ Νικίου μάλιστα τῆς εἰρήνης τυχόντες καὶ τοὺς ἄνδρας ἀπολαβόντες ὑπερηγάπων αὐτόν , ἔν τε τοῖς Ἕλλησι λόγος ἦν ὡς Περικλέους μὲν συνάψαντος αὐτοῖς , Νικίου δὲ λύσαντος τὸν πόλεμον , οἵ τε πλεῖστοι τὴν εἰρήνην Νικίειον ὠνόμαζον , οὐ μετρίως ἀνιώμενος ὁ Ἀλκιβιάδης καὶ φθονῶν ἐβούλευε σύγχυσιν ὁρκίων .
καὶ πρῶτον μὲν Ἀργείους αἰσθανόμενος μίσει καὶ φόβῳ τῶν Σπαρτιατῶν ζητοῦντας ἀποστροφήν , ἐλπίδας αὐτοῖς ἐνεδίδου κρύφα τῆς Ἀθηναίων συμμαχίας , καὶ παρεθάρρυνε πέμπων καὶ διαλεγόμενος τοῖς προεστῶσι τοῦ δήμου μὴ δεδιέναι μη δ ὑπείκειν Λακεδαιμονίοις , ἀλλὰ πρὸς Ἀθηναίους τρέπεσθαι καὶ περιμένειν ὅσον οὐδέπω μεταμελομένους καὶ τὴν εἰρήνην ἀφιέντας .
ἐπεὶ δὲ Λακεδαιμόνιοι πρός τε τοὺς Βοιωτοὺς ἐποιήσαντο συμμαχίαν καὶ Πάνακτον οὐχ ἑστός , ὥσπερ ἔδει , τοῖς Ἀθηναίοις παρέδωκαν , ἀλλὰ καταλύσαντες , ὀργιζομένους λαβὼν τοὺς Ἀθηναίους ἔτι μᾶλλον ἐξετράχυνε , καὶ τὸν Νικίαν ἐθορύβει καὶ διέβαλλεν εἰκότα κατηγορῶν , ὅτι τοὺς ἐν Σφακτηρίᾳ τῶν πολεμίων ἀποληφθέντας αὐτὸς μὲν ἐξελεῖν οὐκ ἠθέλησεν στρατηγῶν , ἑτέρων δ ἐξελόντων ἀφῆκε καὶ ἀπέδωκε χαριζόμενος Λακεδαιμονίοις ·
εἶτ ἐκείνους μὲν οὐκ ἔπεισε φίλος ὢν Βοιωτοῖς μὴ συνόμνυσθαι μη δὲ Κορινθίοις , Ἀθηναίοις δὲ κωλύει τὸν βουλόμενον τῶν Ἑλλήνων φίλον εἶναι καὶ σύμμαχον , εἰ μὴ δόξειε Λακεδαιμονίοις .
ἐκ δὲ τούτου κακῶς φερομένῳ τῷ Νικίᾳ παρῆσαν ὥσπερ κατὰ τύχην πρέσβεις ἀπὸ τῆς Λακεδαίμονος , αὐτόθεν τε λόγους ἐπιεικεῖς ἔχοντες καὶ πρὸς πᾶν τὸ συμβιβαστικὸν καὶ δίκαιον αὐτοκράτορες ἥκειν φάσκοντες 0 .
ἀποδεξαμένης δὲ τῆς βουλῆς , τοῦ δὲ δήμου τῇ ὑστεραίᾳ μέλλοντος ἐκκλησιάζειν , δείσας ὁ Ἀλκιβιάδης διεπράξατο τοὺς πρέσβεις ἐν λόγοις γενέσθαι πρὸς αὐτόν .
ὡς δὲ συνῆλθον ἔλεγε ·
τί πεπόνθατε , ἄνδρες Σπαρτιᾶται ;
πῶς ἔλαθεν ὑμᾶς ὅτι τὰ τῆς βουλῆς ἀεὶ μέτρια καὶ φιλάνθρωπα πρὸς τοὺς ἐντυγχάνοντάς ἐστιν , ὁ δὲ δῆμος μέγα φρονεῖ καὶ μεγάλων ὀρέγεται ;
κ ἂν φάσκητε κύριοι πάντων ἀφῖχθαι , προστάττων καὶ βιαζόμενος ἀγνωμονήσει .
φέρε δή , τὴν εὐήθειαν ταύτην ἀφέντες , εἰ βούλεσθε χρήσασθαι μετρίοις Ἀθηναίοις καὶ μηδὲν ἐκβιασθῆναι παρὰ γνώμην , οὕτω διαλέγεσθε περὶ τῶν δικαίων ὡς οὐκ ὄντες αὐτοκράτορες .
συμπράξομεν δ ἡμεῖς Λακεδαιμονίοις χαριζόμενοι .
ταῦτα δ εἰπὼν ὅρκους ἔδωκεν αὐτοῖς καὶ μετέστησεν ἀπὸ τοῦ Νικίου , παντάπασι πιστεύοντας αὐτῷ καὶ θαυμάζοντας ἅμα τὴν δεινότητα καὶ σύνεσιν , ὡς οὐ τοῦ τυχόντος ἀνδρὸς οὖσαν .
τῇ δ ὑστεραίᾳ συνήχθη μὲν ὁ δῆμος , εἰσῆλθον δ οἱ πρέσβεις .
ἐρωτώμενοι δ ὑπὸ τοῦ Ἀλκιβιάδου πάνυ φιλανθρώπως ἐφ οἷς ἀφιγμένοι τυγχάνουσιν , οὐκ ἔφασαν ἥκειν αὐτοκράτορες .
εὐθὺς οὖν ὁ Ἀλκιβιάδης ἐνέκειτο μετὰ κραυγῆς καὶ ὀργῆς , ὥσπερ οὐκ ἀδικῶν , ἀλλ ἀδικούμενος , ἀπίστους καὶ παλιμβόλους ἀποκαλῶν καὶ μηδὲν ὑγιὲς μή τε πρᾶξαι μή τ εἰπεῖν ἥκοντας , ἐπηγανάκτει δ ἡ βουλή , καὶ ὁ δῆμος ἐχαλέπαινε , τὸν δὲ Νικίαν ἔκπληξις εἶχε καὶ κατήφεια τῶν ἀνδρῶν τῆς μεταβολῆς , ἀγνοοῦντα τὴν ἀπάτην καὶ τὸν δόλον .
οὕτω δὲ τῶν Λακεδαιμονίων ἐκπεσόντων , στρατηγὸς ἀποδειχθεὶς ὁ Ἀλκιβιάδης εὐθὺς Ἀργείους καὶ Μαντινεῖς καὶ Ἠλείους συμμάχους ἐποίησε τοῖς Ἀθηναίοις .
καὶ τὸν μὲν τρόπον οὐδεὶς τῆς πράξεως ἐπῄνει , μέγα δ ἦν τὸ πεπραγμένον ὑπ αὐτοῦ , διαστῆσαι καὶ κραδᾶναι Πελοπόννησον ὀλίγου δεῖν ἅπασαν , καὶ τοσαύτας ἀσπίδας ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ περὶ Μαντίνειαν ἀντιτάξαι Λακεδαιμονίοις , καὶ πορρωτάτω τῶν Ἀθηνῶν ἀγῶνα κατασκευάσαι καὶ κίνδυνον αὐτοῖς , ἐν ᾧ μέγα μὲν οὐδὲν ἡ νίκη προσέθηκε κρατήσασιν , εἰ δ ἐσφάλησαν , ἔργον ἦν τὴν Λακεδαίμονα περιγενέσθαι .
μετὰ δὲ τὴν μάχην εὐθὺς ἐπέθεντο καταλύειν ἐν Ἄργει τὸν δῆμον οἱ χίλιοι καὶ τὴν πόλιν ὑπήκοον ποιεῖν ·
λακεδαιμόνιοι δὲ παραγενόμενοι κατέλυσαν τὴν δημοκρατίαν .
αὖθις δὲ τῶν πολλῶν ἐξενεγκαμένων τὰ ὅπλα καὶ κρατησάντων , ἐπελθὼν ὁ Ἀλκιβιάδης τήν τε νίκην ἐβεβαίωσε τῷ δήμῳ , καὶ τὰ μακρὰ τείχη συνέπεισε καθεῖναι καὶ προσμίξαντας τῇ θαλάσσῃ τὴν πόλιν ἐξάψαι παντάπασι τῆς Ἀθηναίων δυνάμεως .
καὶ τέκτονας καὶ λιθουργοὺς ἐκ τῶν Ἀθηνῶν ἐκόμισε καὶ πᾶσαν ἐνεδείκνυτο προθυμίαν , οὐχ ἧττον ἑαυτῷ κτώμενος ἢ τῇ πόλει χάριν καὶ ἰσχύν 0 .
ἔπεισε δὲ καὶ Πατρεῖς ὁμοίως τείχεσι μακροῖς συνάψαι τῇ θαλάσσῃ τὴν πόλιν .
εἰπόντος δέ τινος τοῖς Πατρεῦσιν ὅτι καταπιοῦνται ὑμᾶς Ἀθηναῖοι 0 ·
ἴσως , εἶπεν ὁ Ἀλκιβιάδης , κατὰ μικρὸν καὶ κατὰ τοὺς πόδας , Λακεδαιμόνιοι δὲ κατὰ τὴν κεφαλὴν καὶ ἀθρόως 0 1 .
οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τῆς γῆς συνεβούλευεν ἀντέχεσθαι τοῖς Ἀθηναίοις , καὶ τὸν ἐν Ἀγραύλου προβαλλόμενον ἀεὶ τοῖς ἐφήβοις ὅρκον ἔργῳ βεβαιοῦν .
ὀμνύουσι γὰρ ὅροις χρήσασθαι τῆς Ἀττικῆς πυροῖς , κριθαῖς , ἀμπέλοις , ἐλαίαις , οἰκείαν ποιεῖσθαι διδασκόμενοι τὴν ἥμερον καὶ καρποφόρον .
ἐν δὲ τοιούτοις πολιτεύμασι καὶ λόγοις καὶ φρονήματι καὶ δεινότητι πολλὴν αὖ πάλιν τὴν τρυφὴν τῆς διαίτης καὶ περὶ πότους καὶ ἔρωτας ὑβρίσματα , καὶ θηλύτητας ἐσθήτων ἁλουργῶν ἑλκομένων δι ἀγορᾶς , καὶ πολυτέλειαν ὑπερήφανον , ἐκτομάς τε καταστρωμάτων ἐν ταῖς τριήρεσιν , ὅπως μαλακώτερον ἐγκαθεύδοι , κειρίαις , ἀλλὰ μὴ σανίσι , τῶν στρωμάτων ἐπιβαλλομένων , ἀσπίδος τε διαχρύσου ποίησιν οὐδὲν ἐπίσημον τῶν πατρίων ἔχουσαν , ἀλλ Ἔρωτα κεραυνοφόρον , ἅπερ ὁρῶντες οἱ μὲν ἔνδοξοι μετὰ τοῦ βδελύττεσθαι καὶ δυσχεραίνειν ἐφοβοῦντο τὴν ὀλιγωρίαν αὐτοῦ καὶ παρανομίαν , ὡς τυραννικὰ καὶ ἀλλόκοτα , τοῦ δὲ δήμου τὸ πάθος τὸ πρὸς αὐτὸν οὐ κακῶς ἐξηγούμενος ὁ Ἀριστοφάνης ταῦτ εἴρηκε 0 ·
ποθεῖ μέν , ἐχθαίρει δέ , βούλεται δ ἔχειν , ἔτι δὲ μᾶλλον τῇ ὑπονοίᾳ πιέζων ·
μάλιστα μὲν λέοντα μὴ ν πόλει τρέφειν ·
ἢν δ ἐκτρέφῃ τις , τοῖς τρόποις ὑπηρετεῖν 0 .
ἐπιδόσεις γὰρ καὶ χορηγίαι καὶ φιλοτιμήματα πρὸς τὴν πόλιν ὑπερβολὴν μὴ ἀπολείποντα καὶ δόξα προγόνων καὶ λόγου δύναμις καὶ σώματος εὐπρέπεια καὶ ῥώμη μετ ἐμπειρίας τῶν πολεμικῶν καὶ ἀλκῆς πάντα τ ἆλλα συγχωρεῖν ἐποίει καὶ φέρειν μετρίως τοὺς Ἀθηναίους , ἀεὶ τὰ πρᾳότατα τῶν ὀνομάτων τοῖς ἁμαρτήμασι τιθεμένους , παιδιὰς καὶ φιλοτιμίας .
οἷον ἦν καὶ τὸ Ἀγάθαρχον εἷρξαι τὸν ζωγράφον , εἶτα γράψαντα τὴν οἰκίαν ἀφεῖναι δωρησάμενον ·
καὶ Ταυρέαν ἀντιχορηγοῦντα ῥαπίσαι φιλοτιμούμενον ὑπὲρ τῆς νίκης 0 ·
καὶ τὸ Μηλίαν γυναῖκα ἐκ τῶν αἰχμαλώτων ἐξελόμενον καὶ συνόντα θρέψαι παιδάριον ἐξ αὐτῆς 0 .
καὶ γὰρ τοῦτο φιλάνθρωπον ἐκάλουν ·
πλὴν ὅτι τοὺς Μηλίους ἡβηδὸν ἀποσφαγῆναι τὴν πλείστην αἰτίαν ἔσχε , τῷ ψηφίσματι συνειπών .
ἀριστοφῶντος δὲ Νεμέαν γράψαντος ἐν ταῖς ἀγκάλαις αὑτῆς καθήμενον Ἀλκιβιάδην ἔχουσαν , ἐθεῶντο καὶ συνέτρεχον χαίροντες .
οἱ δὲ πρεσβύτεροι καὶ τούτοις ἐδυσχέραινον ὡς τυραννικοῖς καὶ παρανόμοις .
ἐδόκει δὲ καὶ Ἀρχέστρατος οὐκ ἀπὸ τρόπου λέγειν ὡς ἡ Ἑλλὰς οὐκ ἂν ἤνεγκε δύο Ἀλκιβιάδας .
ἐπεὶ δὲ Τίμων ὁ μισάνθρωπος εὐημερήσαντα τὸν Ἀλκιβιάδην καὶ προπεμπόμενον ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας ἐπιφανῶς οὐ παρῆλθεν οὐ δ ἐξέκλινεν , ὥσπερ εἰώθει τοὺς ἄλλους , ἀλλ ἀπαντήσας καὶ δεξιωσάμενος , εὖ γ , ἔφη , ποιεῖς αὐξόμενος , ὦ παῖ ·
μέγα γὰρ αὔξῃ κακὸν ἅπασι τούτοις , οἱ μὲν ἐγέλων , οἱ δ ἐβλασφήμουν , ἐνίους δὲ καὶ πάνυ τὸ λεχθὲν ἐπέστρεφεν .
οὕτως ἄκριτος ἦν ἡ δόξα περὶ αὐτοῦ διὰ τὴν τῆς φύσεως ἀνωμαλίαν .
σικελίας δὲ καὶ Περικλέους ἔτι ζῶντος ἐπεθύμουν Ἀθηναῖοι , καὶ τελευτήσαντος ἥπτοντο , καὶ τὰς λεγομένας βοηθείας καὶ συμμαχίας ἔπεμπον ἑκάστοτε τοῖς ἀδικουμένοις ὑπὸ Συρακουσίων ἐπιβάθρας τῆς μείζονος στρατείας τιθέντες .
ὁ δὲ παντάπασι τὸν ἔρωτα τοῦτον ἀναφλέξας αὐτῶν , καὶ πείσας μὴ κατὰ μέρος μη δὲ κατὰ μικρόν , ἀλλὰ μεγάλῳ στόλῳ πλεύσαντας ἐπιχειρεῖν καὶ καταστρέφεσθαι τὴν νῆσον , Ἀλκιβιάδης ἦν , τόν τε δῆμον μεγάλα πείσας ἐλπίζειν , αὐτός τε μειζόνων ὀρεγόμενος .
ἀρχὴν γὰρ εἶναι , πρὸς ἃ ἠλπίκει , διενοεῖτο τῆς στρατείας , οὐ τέλος , ὥσπερ οἱ λοιποί , Σικελίαν 0 .
καὶ Νικίας μὲν ὡς χαλεπὸν ἔργον ὂν τὰς Συρακούσας ἑλεῖν ἀπέτρεπε τὸν δῆμον , Ἀλκιβιάδης δὲ Καρχηδόνα καὶ Λιβύην ὀνειροπολῶν , ἐκ δὲ τούτων προσγενομένων Ἰταλίαν καὶ Πελοπόννησον ἤδη περιβαλλόμενος , ὀλίγου δεῖν ἐφόδια τοῦ πολέμου Σικελίαν ἐποιεῖτο .
καὶ τοὺς μὲν νέους αὐτόθεν εἶχεν ἤδη ταῖς ἐλπίσιν ἐπηρμένους , τῶν δὲ πρεσβυτέρων ἠκροῶντο πολλὰ θαυμάσια περὶ τῆς στρατείας περαινόντων , ὥστε πολλοὺς ἐν ταῖς παλαίστραις καὶ τοῖς ἡμικυκλίοις καθέζεσθαι τῆς τε νήσου τὸ σχῆμα καὶ θέσιν Λιβύης καὶ Καρχηδόνος ὑπογράφοντας .