Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
οἶμαι δὲ καὶ τὴν τῶν σαββάτων ἑορτὴν μὴ παντάπασιν ἀπροσδιόνυσον εἶναι .
σάβους γὰρ καὶ νῦν ἔτι πολλοὶ τοὺς Βάκχους καλοῦσι καὶ ταύτην ἀφιᾶσι τὴν φωνὴν ὅταν ὀργιάζωσι τῷ θεῷ ·
βεβαίωσιν δ ἔστι δήπου καὶ παρὰ Δημοσθένους λαβεῖν καὶ παρὰ Μενάνδρου .
καὶ οὐκ ἀπὸ τρόπου τις ἂν φαίη τ οὔνομα πεποιῆσθαι πρός τινα σόβησιν , ἣ κατέχει τοὺς βακχεύοντας .
αὐτοὶ δὲ τῷ λόγῳ μαρτυροῦσιν , ὅταν σάββατον τιμῶσι , μάλιστα μὲν πίνειν καὶ οἰνοῦσθαι παρακαλοῦντες ἀλλήλους ·
ὅταν δὲ κωλύῃ τι μεῖζον , ἀπογεύεσθαί γε πάντως ἀκράτου νομίζοντες 0 .
καὶ ταῦτα μὲν εἰκότα φαίη τις ἂν εἶναι ·
κατὰ κράτος δὲ τοὺς ἐναντίους πρῶτον μὲν ὁ ἀρχιερεὺς ἐλέγχει , μιτρηφόρος τε προϊὼν ἐν ταῖς ἑορταῖς καὶ νεβρίδα χρυσόπαστον ἐνημμένος , χιτῶνα δὲ ποδήρη φορῶν καὶ κοθόρνους ·
κώδωνες δὲ πολλοὶ κατακρέμανται τῆς ἐσθῆτος , ὑποκομποῦντες ἐν τῷ βαδίζειν , ὡς καὶ παρ ἡμῖν 0 ·
ψόφοις δὲ χρῶνται περὶ τὰ νυκτέλια , καὶ χαλκοκρότους τὰς τοῦ θεοῦ τιθήνας προσαγορεύουσι ·
καὶ ὁ δεικνύμενος ἐν τοῖς ἐναντίοις τοῦ νεὼ θύρσος ἐντετυπωμένος καὶ τύμπανα 0 ·
ταῦτα γὰρ οὐδενὶ δήπουθεν ἄλλῳ θεῶν ἢ Διονύσῳ προσῆκει 0 .
ἔτι τοίνυν μέλι μὲν οὐ προσφέρουσι ταῖς ἱερουργίαις , ὅτι δοκεῖ φθείρειν τὸν οἶνον κεραννύμενον , καὶ τοῦτ ἦν σπονδὴ καὶ μέθυ , πρὶν ἄμπελον φανῆναι .
καὶ μέχρι νῦν τῶν τε βαρβάρων οἱ μὴ ποιοῦντες οἶνον μελίτειον πίνουσιν , ὑποφαρμάσσοντες τὴν γλυκύτητα οἰνώδεσι ῥίζαις καὶ αὐστηραῖς Ἕλληνές τε νηφάλια τ αὐτὰ καὶ μελίσπονδα θύουσιν , ὡς ἀντίθετον φύσιν μάλιστα τοῦ μέλιτος πρὸς τὸν οἶνον ἔχοντος , ὅτι δὲ τοῦτο νομίζουσι , κ ἀκεῖνο σημεῖον οὐ μικρόν ἐστι , τὸ πολλῶν τιμωριῶν οὐσῶν παρ αὐτοῖς μίαν εἶναι μάλιστα διαβεβλημένην , τὴν οἴνου τοὺς κολαζομένους ἀπείργουσαν , ὅσον ἂν τάξῃ χρόνον ὁ κύριος τῆς κολάσεως ·
τοὺς δ οὕτω κολα λείπει τὰ λοιπὰ τοῦ τετάρτου .
περὶ τῶν τῆς ψυχῆς καὶ σώματος ἡδονῶν , ὦ Σόσσιε Σενεκίων , ἣν σὺ νῦν ἔχεις γνώμην , ἐμοὶ γοῦν ἄδηλόν ἐστιν , ἐπειὴ μάλα πολλὰ μεταξὺ οὔρεά τε σκιόεντα θάλασσά τε ἠχήεσσα 0 ·
πάλαι γε μὴν ἐδόκεις μὴ πάνυ τι συμφέρεσθαι μη δ ἐπαινεῖν τοὺς οὐδὲν ἴδιον τῇ ψυχῇ τερπνὸν οὐ δὲ χαρτὸν οὐ δ αἱρετὸν ὅλως ἀλλ ἀτεχνῶς τῷ σώματι παραζῶσαν αὐτὴν οἰομένους τοῖς ἐκείνου συνεπιμειδιᾶν πάθεσι καὶ πάλιν αὖ συνεπισκυθρωπάζειν , ὥσπερ ἐκμαγεῖον ἢ κάτοπτρον εἰκόνας καὶ εἴδωλα τῶν ἐν σαρκὶ γιγνομένων αἰσθήσεων ἀναδεχομένην 0 .
ἄλλοις τε γὰρ πολλοῖς ἁλίσκεται ψεύδους τὸ ἀφιλόκαλον τοῦ δόγματος , ἔν τε τοῖς πότοις οἱ ἀστεῖοι καὶ χαρίεντες εὐθὺς μετὰ τὸ δεῖπνον ἐπὶ τοὺς λόγους ὥσπερ δευτέρας τραπέζας φερόμενοι καὶ διὰ λόγων εὐφραίνοντες ἀλλήλους , ὧν σώματι μέτεστιν οὐδὲν ἢ βραχὺ παντάπασιν , ἴδιόν τι τοῦτο τῇ ψυχῇ ταμιεῖον εὐπαθειῶν ἀποκεῖσθαι μαρτυροῦσι , καὶ ταύτας ἡδονὰς μόνας εἶναι τῆς ψυχῆς , ἐκείνας δ ἀλλοτρίας , προσαναχρωννυμένας τῷ σώματι 0 .
ὥσπερ οὖν αἱ τὰ βρέφη ψωμίζουσαι τροφοὶ μικρὰ μετέχουσι τῆς ἡδονῆς ὅταν δ ἐκεῖνα κορέσωσι καὶ κοιμίσωσι παυσάμενα κλαυθμυρισμῶν , τηνικαῦτα καθ ἑαυτὰς γιγνόμεναι τὰ πρόσφορα σιτία καὶ ποτὰ λαμβάνουσι καὶ ἀπολαύουσιν ·
οὕτως ἡ ψυχὴ τῶν περὶ πόσιν καὶ βρῶσιν ἡδονῶν μετέχει , ταῖς τοῦ σώματος ὀρέξεσι δίκην τίτθης ὑπηρετοῦσα καὶ χαριζομένη δεομένῳ καὶ πραΰνουσα τὰς ἐπιθυμίας ὅταν δ ἐκεῖνο μετρίως ἔχῃ καὶ ἡσυχάσῃ , πραγμάτων ἀπαλλαγεῖσα καὶ λατρείας ἤδη τὸ λοιπὸν ἐπὶ τὰς αὑτῆς ἡδονὸις τρέπεται , λόγοις εὐωχουμένη καὶ μαθήμασι καὶ ἱστορίαις καὶ τῷ ζητεῖν τι ἀκούειν τῶν περιττῶν .
καί τί ἄν τις λέγοι περὶ τούτων , ὁρῶν ὅτι καὶ οἱ φορτικοὶ καὶ ἀφιλόλογοι μετὰ τὸ δεῖπνον ἐφ ἡδονὰς ἑτέρας τοῦ σώματος ἀπωτάτω τὴν διάνοιαν ἀπαίρουσιν , αἰνίγματα καὶ γρίφους καὶ θέσεις ὀνομάτων ἐν ἀριθμοῖς ὑποσύμβολα προβάλλοντες ;
ἐκ τούτου δὲ καὶ μίμοις καὶ ἠθολόγοις καὶ Μενάνδρῳ καὶ τοῖς Μενάνδρῳ ὑποκρινομένοις τὰ συμπόσια χώραν ἔδωκεν , οὐδεμίαν ἀλγηδόνα τοῦ σώματος ὑπεξαιρουμένοις οὐ δὲ ποιοῦσι λείαν ἐν σαρκὶ καὶ προσηνῆ κίνησιν , ἀλλ ὅτι τὸ φύσει φιλοθέαμον ἐν ἑκάστῳ καὶ φιλόσοφον τῆς ψυχῆς ἰδίαν χάριν ζητεῖ καὶ τέρψιν , ὅταν τῆς περὶ τὸ σῶμα θεραπείας καὶ ἀσχολίας ἀπαλλαγῶμεν .
περὶ ὧν ἐγένοντο λόγοι καὶ σοῦ παρόντος ἐν Ἀθήναις ἡμῖν , ὅτε Στράτων ὁ κωμῳδὸς εὐημέρησεν ἦν γὰρ αὐτοῦ πολὺς λόγος , ἑστιωμένων ἡμῶν παρὰ Βοήθῳ τῷ Ἐπικουρείῳ συνεδείπνουν δ οὐκ ὀλίγοι τῶν ἀπὸ τῆς αἱρέσεως .
εἶθ οἱονεὶ φιλολόγοις περιέστησεν ἡ τῆς κωμῳδίας μνήμη τὸν λόγον εἰς ζήτησιν αἰτίας , δι ἣν ὀργιζομένων ἢ λυπουμένων ἢ δεδιότων φωνὰς ἀκούοντες ἀχθόμεθα .
καὶ δυσκολαίνομεν , οἱ δ ὑποκρινόμενοι ταῦτα τὰ πάθη καὶ μιμούμενοι τὰς φωνὰς αὐτῶν καὶ τὰς διαθέσεις εὐφραίνουσιν ἡμᾶς .
ἐκείνων μὲν οὖν ἁπάντων σχεδὸν εἷς ἦν λόγος ·
ἔφασαν γάρ , ἐπειδὴ κρείττων ὁ μιμούμενός ἐστι τοῦ πάσχοντος ἀληθῶς καὶ τῷ μὴ πεπονθέναι διαφέρει , συνιέντας ἡμᾶς τούτου τέρπεσθαι καὶ χαίρειν .
ἐγὼ δέ , καίπερ ἐν ἀλλοτρίῳ χορῷ πόδα τιθείς , εἶπον ὅτι φύσει λογικοὶ καὶ φιλότεχνοι γεγονότες πρὸς τὸ λογικῶς καὶ τεχνικῶς πραττόμενον οἰκείως διακείμεθα καὶ θαυμάζομεν , ἂν ἐπιτυγχάνηται .
καθάπερ γὰρ ἡ μέλιττα τῷ φιλόγλυκυς εἶναι πᾶσαν ὕλην , ᾗ τι μελιτῶδες ἐγκέκραται , περιέπει καὶ διώκει 0 ·
οὕτως ὁ ἄνθρωπος , γεγονὼς φιλότεχνος καὶ φιλόκαλος , πᾶν ἀποτέλεσμα καὶ πρᾶγμα νοῦ καὶ λόγου μετέχον ἀσπάζεσθαι καὶ ἀγαπᾶν πέφυκεν .
εἰ γοῦν παιδίῳ μικρῷ προθείη τις ὁμοῦ μικρὸν μὲν ἄρτον , ὁμοῦ δὲ πεπλασμένον ἐκ τῶν αὐτῶν ἀλεύρων κυνίδιον ἢ βοΐδιον , ἐπὶ τοῦτ ἂν ἴδοις φερόμενον καὶ ὁμοίως εἴ τις ἀργύριον ἄσημον , ἕτερος δὲ ζῴδιον ἀργυροῦν ἢ ἔκπωμα παρασταίη διδούς , τοῦτ ἂν λάβοι μᾶλλον , ᾧ τὸ τεχνικὸν καὶ λογικὸν ἐνορᾷ καταμεμιγμένον 0 .
ὅθεν καὶ τῶν λόγων τοῖς ᾐνιγμένοις χαίρουσι μᾶλλον οἱ τηλικοῦτοι καὶ τῶν παιδιῶν ταῖς περιπλοκήν τινα καὶ δυσκολίαν ἐχούσαις ἕλκει γὰρ ὡς οἰκεῖον ἀδιδάκτως τὴν φύσιν τὸ γλαφυρὸν καὶ πανοῦργον 0 .
ἐπεὶ τοίνυν ὁ μὲν ἀληθῶς ὀργιζόμενος ἢ λυπούμενος ἔν τισι κοινοῖς πάθεσι καὶ κινήμασιν ὁρᾶται , τῇ δὲ μιμήσει πανουργία τις ἐμφαίνεται καὶ πιθανότης ἄνπερ ἐπιτυγχάνηται , τούτοις μὲν ἥδεσθαι πεφύκαμεν ἐκείνοις δ ἀχθόμεθα .
καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν θεαμάτων ὅμοια πεπόνθαμεν ἀνθρώπους μὲν γὰρ ἀποθνήσκοντας 0 .
καὶ νοσοῦντας ἀνιαρῶς ὁρῶμεν ·
τὸν δὲ γεγραμμένον Φιλοκτήτην καὶ τὴν πεπλασμένην Ἰοκάστην , ἧς φασιν εἰς τὸ πρόσωπον ἀργύρου τι συμμῖξαι τὸν τεχνίτην , ὅπως ἐκλείποντος ἀνθρώπου καὶ μαραινομένου λάβῃ περιφάνειαν ὁ χαλκός , ἡδόμεθα καὶ θαυμάζομεν .
τοῦτο δ εἶπον ἄνδρες Ἐπικούρειοι , καὶ τεκμήριόν ἐστι μέγα τοῖς Κυρηναϊκοῖς πρὸς ὑμᾶς τοῦ μὴ περὶ τὴν ὄψιν εἶναι μη δὲ περὶ τὴν ἀκοὴν ἀλλὰ περὶ τὴν διάνοιαν ἡμῶν τὸ ἡδόμενον ἐπὶ τοῖς ἀκούσμασι καὶ θεάμασιν .
ἀλεκτορὶς γὰρ βοῶσα συνεχῶς καὶ κορώνη λυπηρὸν ἄκουσμα καὶ ἀηδές ἐστιν , ὁ δὲ μιμούμενος ἀλεκτορίδα βοῶσαν καὶ κορώνην εὐφραίνει .
καὶ φθισικοὺς μὲν ὁρῶντες δυσχεραίνομεν , ἀνδριάντας δὲ καὶ γραφὰς φθισικῶν ἡδέως θεώμεθα τῷ τὴν διάνοιαν ὑπὸ τῶν μιμημάτων ἄγεσθαι κατὰ τὸ οἰκεῖον .
ἐπεὶ τί πάσχοντες ἢ τίνος ἔξωθεν γενομένου πάθους τὴν ὗν τὴν Παρμένοντος οὕτως ἐθαύμασαν , ὥστε παροιμιώδη γενέσθαι ;
καίτοι φασὶ τοῦ Παρμένοντος εὐδοκιμοῦντος ἐπὶ τῇ μιμήσει , ζηλοῦντας ἑτέρους ἀντεπιδείκνυσθαι ·
προκατειλημμένων δὲ τῶν ἀνθρώπων καὶ λεγόντων εὖ μὲν ἀλλ οὐδὲν πρὸς τὴν Παρμένοντος ὗν , ἕνα λαβόντα δελφάκιον ὑπὸ μάλης λης , προελθεῖν 0 ·
ἐπεὶ δὲ καὶ τῆς ἀληθινῆς φωνῆς ἀκούοντες ὑπεφθέγγοντο τί οὖν αὕτη πρὸς τὴν Παρμένοντος ὗν 0 ;
ἀφεῖναι τὸ δελφάκιον εἰς τὸ μέσον , ἐξελέγχοντα τῆς κρίσεως τὸ πρὸς δόξαν οὐ πρὸς ἀλήθειαν 0 .
ᾧ μάλιστα δῆλόν ἐστιν , ὅτι τ αὐτὸ τῆς αἰσθήσεως πάθος οὐχ ὁμοίως διατίθησι τὴν ψυχήν , ὅταν μὴ προσῇ δόξα τοῦ λογικῶς ἢ φιλοτίμως περαίνεσθαι τὸ γενόμενον .
ἐν Πυθίοις ἐγίγνοντο λόγοι περὶ τῶν ἐπιθέτων ἀγωνισμάτων , ὡς ἀναιρετέα 0 .
παραδεξάμενοι γὰρ ἐπὶ τρισὶ τοῖς καθεστῶσιν ἐξ ἀρχῆς , αὐλητῇ Πυθικῷ καὶ κιθαριστῇ καὶ κιθαρῳδῷ , τὸν τραγῳδόν , ὥσπερ πύλης ἀνοιχθείσης οὐκ ἀντέσχον ἀθρόοις συνεπιτιθεμένοις καὶ συνεισιοῦσι παντοδαποῖς ἀκροάμασιν ὑφ ὧν ποικιλίαν μὲν ἔσχεν οὐκ ἀηδῆ καὶ πανηγυρισμὸν ὁ ἀγών , τὸ δ αὐστηρὸν καὶ μουσικὸν οὐ διεφύλαξεν , ἀλλὰ καὶ πράγματα τοῖς κρίνουσι παρέσχε καὶ πολλὰς ὡς εἰκὸς ἡττωμένων πολλῶν ἀπεχθείας .
οὐχ ἥκιστα δὲ τὸ τῶν λογογράφων καὶ ποιητῶν ἔθνος ᾤοντο δεῖν ἀποσκευάσασθαι τοῦ ἀγῶνος , οὐχ ὑπὸ μισολογίας , ἀλλὰ πολὺ πάντων τῶν ἀγωνιστῶν γνωριμωτάτους ὄντας ἐδυσωποῦντο τούτους καὶ ἤχθοντο , πάντας ἡγούμενοι χαρίεντας , οὐ πάντων δὲ νικᾶν δυναμένων .
ἡμεῖς οὖν ἐν τῷ συνεδρίῳ παρεμυθούμεθα τοὺς τὰ καθεστῶτα κινεῖν βουλομένους καὶ τῷ ἀγῶνι καθάπερ ὀργάνῳ πολυχορδίαν καὶ πολυφωνίαν ἐπικαλοῦντας 0 .
καὶ παρὰ τὸ δεῖπνον , ἐστιῶντος ἡμᾶς Πετραίου τοῦ ἀγωνοθέτου , πάλιν ὁμοίων λόγων προσπεσόντων , ἠμύνομεν τῇ μουσικῇ ·
τήν τε ποιητικὴν ἀπεφαίνομεν οὐκ ὄψιμον οὐ δὲ νεαρὰν ἐπὶ τοὺς ἱεροὺς ἀγῶνας ἀφιγμένην , ἀλλὰ πρόπαλαι στεφάνων ἐπινικίων τυγχάνουσαν .
ἐνίοις μὲν οὖν ἐπίδοξος ἤμην ἕωλα παραθήσειν πράγματα , τὰς Οἰολύκου τοῦ Θετταλοῦ ταφὰς καὶ τὰς Ἀμφιδάμαντος τοῦ Χαλκιδέως ἐν αἷς Ὅμηρον καὶ Ἡσίοδον ἱστοροῦσιν ἔπεσι διαγωνίσασθαι .
καταβαλὼν δὲ ταῦτα τῷ διατεθρυλῆσθαι πάνθ ὑπὸ τῶν γραμματικῶν , καὶ τοὺς ἐπὶ ταῖς Πατρόκλου ταφαῖς ἀναγιγνωσκομένους ὑπό τινων οὐχ ἥμονας ἀλλὰ ῥήμονας , ὡς δὴ καὶ λόγων ἆθλα τοῦ Ἀχιλλέως προθέντος , ἀφείς , εἶπον ὅτι καὶ Πελίαν θάπτων Ἄκαστος ὁ υἱὸς ἀγῶνα ποιήματος παράσχοι καὶ Σίβυλλα νικήσειεν .
ἐπιφυομένων δὲ πολλῶν καὶ τὸν βεβαιωτὴν ὡς ἀπίστου καὶ παραλόγου τῆς ἱστορίας ἀπαιτούντων , ἐπιτυχῶς ἀναμνησθεὶς ἀπέφαινον Ἀκέσανδρον ἐν τῷ περὶ Λιβύης ταῦθ ἱστοροῦντα .
καὶ τοῦτο μέν ἔφην τὸ ἀνάγνωσμα τῶν οὐκ ἐν μέσῳ ἐστί ·
τοῖς δὲ Πολέμωνος τοῦ Ἀθηναίου περὶ τῶν ἐν Δελφοῖς θησαυρῶν οἶμαι ὅτι πολλοῖς ὑμῶν ἐντυγχάνειν ἐπιμελές ἐστι , καὶ χρή , πολυμαθοῦς καὶ οὐ νυστάζοντος ἐν τοῖς Ἑλληνικοῖς πράγμασιν ἀνδρός ·
ἐκεῖ τοίνυν εὑρήσετε γεγραμμένον , ὡς ἐν τῷ Σικυωνίῳ θησαυρῷ χρυσοῦν ἀνέκειτο βιβλίον Ἀριστομάχης ἀνάθημα τῆς Ἐρυθραίας ἐπικῷ ποιήματι δὶς Ἴσθμια νενικηκυίας .
οὐ μὴν οὐ δὲ τὴν Ὀλυμπίαν ἔφην ἄξιόν ἐστιν ὥσπερ εἱμαρμένην ἀμετάστατον καὶ , ἀμετάθετον ἐν τοῖς ἀθλήμασιν ἐκπεπλῆχθαι 0 .
τὰ μὲν γὰρ Πύθια τῶν μουσικῶν ἔσχε τρεῖς ἢ τέτταρας ἐπεισοδίους ἀγῶνας , ὁ δὲ γυμνικὸς ἀπ ἀρχῆς ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον οὕτω κατέστη , τοῖς δ Ὀλυμπίοις πάντα προσθήκη πλὴν τοῦ δρόμου γέγονε ·
πολλὰ δὲ καὶ θέντες ἔπειτ ἀνεῖλον , ὥσπερ τὸν τῆς κάλπης ἀγῶνα καὶ τὸν τῆς ἀπήνης 0 ·
ἀνῃρέθη δὲ καὶ παισὶ πεντάθλοις στέφανος τεθείς ·
καὶ ὅλως πολλὰ περὶ τὴν πανήγυριν νενεωτέρισται .
δέδια δ εἰπεῖν ὅτι πάλαι καὶ μονομαχίας ἀγὼν περὶ Πῖσαν ἤγετο μέχρι φόνου καὶ σφαγῆς τῶν ἡττωμένων καὶ ὑποπιπτόντων , μή με πάλιν ἀπαιτῆτε τῆς ἱστορίας βεβαιωτήν , κ ἂν διαφύγῃ τὴν μνήμην ἐν οἴνῳ τ οὔνομα , καταγέλαστος γένωμαι .
ἡ πίτυς ἐζητεῖτο καθ ὃν λόγον ἐν Ἰσθμίοις στέμμα γέγονε ·
καὶ γὰρ ἦν τὸ δεῖπνον ἐν Κορίνθῳ , Ἰσθμίων ἀγομένων ἑστιῶντος ἡμᾶς Λουκανίου τοῦ ἀρχιερέως .
πραξιτέλης μὲν οὖν ὁ περιηγητὴς τὸ μυθῶδες ἐπῆρεν , ὡς ·
λεγόμενον εὑρεθῆναι τὸ σῶμα τοῦ Μελικέρτου πίτυι προσβεβρασμένον ὑπὸ τῆς θαλάττης καὶ γὰρ οὐ πρόσω Μεγάρων εἶναι τόπον , ὃς καλῆς δρόμος ἐπονομάζεται , δι οὗ φάναι Μεγαρεῖς τὴν Ἰνὼ τὸ παιδίον ἔχουσαν δραμεῖν ἐπὶ τὴν θάλασσαν 0 .
κοινῶς δ ὑπὸ πολλῶν λεγόμενον ὡς ἴδιόν ἐστι στέμμα Ποσειδῶνος ἡ πίτυς , Λουκανίου δὲ προστιθέντος ὅτι καὶ τῷ Διονύσῳ καθωσιωμένον τὸ φυτὸν οὐκ ἀπὸ τρόπου ταῖς περὶ τὸν Μελικέρτην συνῳκείωται τιμαῖς , αὐτὸ τοῦτο ζήτησιν παρεῖχεν , ᾧτινι λόγῳ Ποσειδῶνι καὶ Διονύσῳ τὴν πίτυν οἱ παλαιοὶ καθωσίωσαν .
ἐδόκει δ ἡμῖν μηδὲν εἶναι παράλογον ·
ἀμφότεροι γὰρ οἱ θεοὶ τῆς ὑγρᾶς καὶ γονίμου κύριοι δοκοῦσιν ἀρχῆς εἶναι ·
καὶ Ποσειδῶνί γε Φυταλμίῳ Διονύσῳ δὲ Δενδρίτῃ πάντες ὡς ἔπος εἰπεῖν Ἕλληνες θύουσιν .
οὐ μὴν ἀλλὰ κατ ἰδίαν τῷ Ποσειδῶνι φαίη τις ἂν τὴν πίτυν προσήκειν , οὐχ ὡς Ἀπολλόδωρος οἴεται παράλιον φυτὸν οὖσαν οὐ δ ὅτι φιλήνεμός ἐστιν ὥσπερ ἡ θάλασσα καὶ γὰρ τοῦτό τινες λέγουσιν , ἀλλὰ διὰ τὰς ναυπηγίας μάλιστα , καὶ γὰρ αὐτὴ καὶ τὰ ἀδελφὰ δένδρα , πεῦκαι καὶ στρόβιλοι , τῶν τε ξύλων παρέχει τὰ πλοϊμώτατα , πίττης τε καὶ ῥητίνης ἀλοιφήν , ἧς ἄνευ τῶν συμπαγέντων ὄφελος οὐδὲν ἐν τῇ θαλάττῃ 0 1 .
τῷ δὲ Διονύσῳ τὴν πίτυν ἀνιέρωσαν , ὡς ἐφηδύνουσαν τὸν οἶνον ·
τὰ γὰρ πιτυώδη χωρία λέγουσιν ἡδύοινον τὴν ·
ἄμπελον φέρειν .
καὶ τὴν θερμότητα τῆς γῆς Θεόφραστος αἰτιᾶται ·
καθόλου γὰρ ἐν ἀργιλώδεσι τόποις φύεσθαι τὴν πίτυν 0 ·
εἶναι δὲ τὴν ἄργιλον θερμήν , διὸ καὶ συνεκπέττειν τὸν οἶνον , ὥσπερ καὶ τὸ ὕδωρ ἐλαφρότατον καὶ ἥδιστον ἡ ἄργιλος ἀναδίδωσιν 0 .
ἔτι δὲ καὶ καταμιγνυμένη πρὸς σῖτον ἐπίμετρον ποιεῖ δαψιλές , ἁδρύνουσα καὶ διογκοῦσα τῇ θερμότητι τὸν πυρόν .
οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τῆς πίτυος αὐτῆς εἰκὸς ἀπολαύειν τὴν ἄμπελον , ἐχούσης ἐπιτηδειότητα πολλὴν πρὸς σωτηρίαν οἴνου καὶ διαμονήν 0 ·
τῇ τε γὰρ πίττῃ πάντες ἐξαλείφουσι τὰ ἀγγεῖα , καὶ τῆς ῥητίνης ὑπομιγνύουσι πολλοὶ τῷ οἴνῳ καθάπερ Εὐβοεῖς τῶν Ἑλλαδικῶν καὶ τῶν Ἰταλικῶν οἱ περὶ τὸν Πάδον οἰκοῦντες 0 ·
ἐκ δὲ τῆς περὶ Βίενναν Γαλατίας ὁ πισσίτης οἶνος κατακομίζεται , διαφερόντως ;
τιμώμενος ὑπὸ Ῥωμαίων , οὐ γὰρ μόνον εὐωδίαν τινὰ τὰ τοιαῦτα προσδίδωσιν , ἀλλὰ καὶ τὸν οἶνον εὔποτον παρίστησι ταχέως ἐξαιροῦντα τῇ θερμότητι τοῦ οἴνου τὸ νεαρὸν καὶ ὑδατῶδες .
ὡς δὲ ταῦτ ἐρρήθη , τῶν ῥητόρων ὁ μάλιστα δοκῶν ἀναγνώσμασιν ἐντυγχάνειν ἐλευθερίοις ὦ πρὸς θεῶν εἶπεν , οὐ γὰρ ἐχθὲς ἡ πίτυς ἐνταῦθα καὶ πρῴην στέμμα γέγονε τῶν Ἰσθμίων , πρότερον δὲ τοῖς σελίνοις ἐστέφοντο ;
καὶ τοῦτ ἔστι μὲν ἐν τῇ κωμῳδίᾳ φιλαργύρου τινὸς ἀκοῦσαι λέγοντος τὰ δ Ἴσθμι ἀποδοίμην ἂν ἡδέως ὅσου ὁ τῶν σελίνων στέφανός ἐστιν ὤνιος .
ἱστορεῖ δὲ καὶ Τίμαιος ὁ συγγραφεύς , ὅτι Κορίνθιοι ὁπηνίκα μαχούμενοι πρὸς Καρχηδονίους ἐβάδιζον ὑπὲρ τῆς Σικελίας , ἐνέβαλόν τινες οὐ σέλινα κομίζοντες ·
οἰωνισαμένων δὲ τῶν πολλῶν τὸ σύμβολον ὡς οὐ χρηστόν , ὅτι δοκεῖ τὸ σέλινον ἐπικήδειον εἶναι , καὶ τοὺς ἐπισφαλῶς νοσοῦντας δεῖσθαι τοῦ σελίνου φαμένων , ὁ Τιμολέων ἐθάρρυνεν αὐτοὺς καὶ ἀνεμίμνησκε τῶν Ἰσθμοῖ σελίνων , οἷς ἀναστέφουσι Κορίνθιοι τοὺς νικῶντας 0 .
ἔτι τοίνυν ἡ Ἀντιγόνου ναυαρχὶς ἀναφύσασα περὶ πρύμναν αὐτομάτως σέλινον Ἰσθμία ἐπωνομάσθη .
καὶ τοῦτο δὴ τὸ σκολιὸν ἐπίγραμμα δῆλον κεραμέα νομίζει διαβεβυσμένην σελίνῳ ·
σύγκειται δ οὕτω χθὼν ἡ παλὰς γῆ , πυρὶ κατῃθαλωμένη κεύθει κελαινὸν αἷμα Διονύσου θεοῦ , ἔχουσα κλῶνας Ἰσθμικοὺς ἀνὰ στόμα .
ἦ ταῦθ εἶπεν οὐκ ἀνεγνώκαθ ὑμεῖς οἱ τὴν πίτυν ὡς οὐκ ἐπείσακτον οὐ δὲ νέον ἀλλὰ πάτριον καὶ παλαιὸν δὴ στέμμα τῶν Ἰσθμίων σεμνύνοντες ;
ἐκίνησεν οὖν τοὺς νέους ὡς ἂν πολυμαθὴς ἀνὴρ καὶ πολυγράμματος ὁ μέντοι Λουκάνιος εἰς ἐμὲ βλέψας ἅμα καὶ μειδιῶν ὦ Πόσειδον 0 ·
ἔφη τοῦ πλήθους τῶν γραμμάτων ·
ἕτεροι δ ἡμῶν τῆς ἀμαθίας ὡς ἔοικε καὶ τῆς ἀνηκοΐας ἀπέλαυον ἀναπείθοντες τ οὐναντίον , ὡς ἡ μὲν πίτυς ἦν στέμμα τῶν ἀγώνων πάτριον , ἐκ δὲ Νεμέας κατὰ ζῆλον ὁ τοῦ σελίνου στέφανος ξένος ὢν ἐπεισῆλθε δι Ἡρακλέα , καὶ κρατήσας ἠμαύρωσεν ἐκεῖνον ὡς ἱερὸν ἐπιτήδειον 0 ·
εἶτα μέντοι χρόνῳ πάλιν ἀνακτησαμένη τὸ πάτριον γέρας ἡ πίτυς ἀνθεῖ τῇ τιμῇ .
ἐγὼ γοῦν ἀνεπειθόμην καὶ προσεῖχον , ὥστε καὶ τῶν μαρτυρίων ἐκμαθεῖν πολλὰ καὶ μνημονεύειν , Εὐφορίωνα μὲν οὕτω πως περὶ Μελικέρτου λέγοντα κλαίοντες δέ τε κοῦρον ἐπ αἰλίσι πιτύεσσι κάτθεσαν , ὁκκότε δὴ στεφάνων ἄθλοις φορέονται .
οὐ γάρ πω τρηχεῖα λαβὴ κατεμήσατο χειρῶν μήνης παῖδα χάρωνα παρ Ἀσωποῦ γενετείρῃ , ἐξότε πυκνὰ σέλινα κατὰ κροτάφων ἐβάλοντο ·
καλλίμαχον δὲ μᾶλλον διασαφοῦντα 0 ·
λέγει δ ὁ Ἡρακλῆς αὐτῷ περὶ τοῦ σελίνου καί μιν Ἀλητιάδαι , πουλὺ γεγειότερον τοῦδε παρ Αἰγαίωνι θεῷ τελέοντες ἀγῶνα , θήσουσιν νίκης σύμβολον Ἰσθμιάδος , ζήλῳ τῶν Νεμέηθε ·
πίτυν δ ἀποτιμήσουσιν , ἣ πρὶν ἀγωνιστὰς ἔστεφε τοὺς Ἐφύρῃ .
ἔτι δ οἶμαι Προκλέους ἐντετυχηκέναι γραφῇ , περὶ τῶν Ἰσθμίων ἱστοροῦντος , ὅτι τὸν πρῶτον ἀγῶνα ἔθεσαν περὶ στεφάνου πιτυΐνου ·
ὕστερον δέ , τοῦ ἀγῶνος ἱεροῦ γενομένου , ἐκ τῆς Νεμεακῆς πανηγύρεως 0 ;
μετήνεγκαν ἐνταῦθα τὸν τοῦ σελίνου στέφανον .
ὁ δὲ Προκλῆς οὗτος ἦν εἷς τῶν ἐν Ἀκαδημείᾳ Εενοκράτει συσχολασάντων .
γελοῖος ἐδόκει τισὶ τῶν συνδειπνούντων ὁ Ἀχιλλεύς , ἀκρατότερον ἐγχεῖν τὸν Πάτροκλον κελεύων , εἶτ αἰτίαν τοιαύτην ἐπιλέγων οἱ γὰρ φίλτατοι ἄνδρες ἐμῷ ὑπέασι μελάθρῳ .
νικήρατος μὲν οὖν ὁ ἑταῖρος ἡμῶν , ὁ Μακεδὼν , ἄντικρυς ἀπισχυρίζετο μὴ ἄκρατον ἀλλὰ θερμὸν εἰρῆσθαι τὸ ζωρόν ἀπὸ τοῦ ζωτικοῦ καὶ τῆς ζέσεως , ὃ δὴ καὶ λόγον ἔχειν , ἀνδρῶν ἑταίρων παρόντων , νέον ἐξ ὑπαρχῆς κεράννυσθαι κρατῆρα ·
καὶ γὰρ ἡμᾶς , ὅταν τοῖς θεοῖς ἀποσπένδειν μέλλωμεν , νεοκρᾶτα ποιεῖν 0 .
σωσικλῆς δ ὁ ποιητὴς , τοῦ Ἐμπεδοκλέους ἐπιμνησθεὶς εἰρηκότος ἐν τῇ καθόλου μεταβολῇ γίγνεσθαι ζωρά τε τὰ πρὶν ἄκρητα , μᾶλλον ἔφη τὸ εὔκρατον ἢ τὸ ἄκρατον ὑπὸ τ ἀνδρὸς ζωρὸν λέγεσθαι , καὶ μηδέν γε κωλύειν ἐπικελεύεσθαι τῷ Πατρόκλῳ τὸν Ἀχιλλέα παρασκευάζειν ᾖ εὔκρατον εἰς πόσιν τὸν οἶνον 0 1 ·
εἰ δ ἀντὶ τοῦ ζωροῦ ζωρότερον εἶπεν , ὥσπερ δεξιτερὸν ἀντὶ τοῦ δεξιοῦ καὶ θηλύτερον ἀντὶ τοῦ θήλεος , οὐκ ἄτοπον εἶναι χρῆσθαι γὰρ ἐπιεικῶς ἀντὶ τῶν ἁπλῶν τοῖς συγκριτικοῖς , Ἀντίπατρος δ ὁ ἑταῖρος ἔφη τοὺς μὲν ἐνιαυτοὺς ἀρχαϊκῶς ὥρους λέγεσθαι , τὸ δὲ ζα μέγεθος εἰωθέναι σημαίνειν 0 1 ·
ὅθεν τὸν πολυετῆ καὶ οἶνον ὑπὸ τοῦ Ἀχιλλέως ζωρὸν ὠνομάσθαι .
ἐγὼ δ ἀνεμίμνησκον αὐτούς , ὅτι τῷ ζωρότερον τὸ θερμὸν ἔνιοι σημαίνεσθαι λέγουσι τῷ δὲ θερμοτέρῳ τὸ τάχιον 0 ·
ὥσπερ ἡμεῖς ἐγκελευόμεθα πολλάκις τοῖς διακονοῦσι θερμότερον ἅπτεσθαι τῆς διακονίας .
ἀλλὰ μειρακιώδη τὴν φιλοτιμίαν αὐτῶν ἀπέφαινον , δεδιότων ὁμολογεῖν ἀκρατότερον εἰρῆσθαι τὸ ζωρότερον , ὡς ἐν ἀτόπῳ τινὶ τοῦ Ἀχιλλέως 0 ;
ἐσομένου καθάπερ ὁ Ἀμφιπολίτης Ζωίλος ὑπελάμβανεν , ἀγνοῶν ὅτι πρῶτον μὲν ὁ Ἀχιλλεὺς τὸν Φοίνικα καὶ τὸν Ὀδυσσέα πρεσβυτέρους ὄντας εἰδὼς οὐχ ὑδαρεῖ χαίροντας ἀλλ ἀκρατοτέρῳ καθάπερ οἱ ἄλλοι γέροντες , ἐπιτεῖναι κελεύει τὴν κρᾶσιν 0 .
ἔπειτα Χείρωνος ὢν μαθητὴς καὶ τῆς περὶ τὸ σῶμα διαίτης οὐκ ἄπειρος ἐλογίζετο δήπουθεν , ὅτι τοῖς ἀργοῦσι καὶ σχολάζουσι παρὰ τὸ εἰωθὸς σώμασιν ἀνειμένη καὶ μαλακωτέρα κρᾶσις ἁρμόζει .
καὶ γὰρ τοῖς ἵπποις ἐμβάλλει μετὰ τῶν ἄλλων χορτασμάτων τὸ σέλινον οὐκ ἀλόγως , ἀλλ ὅτι βλάπτονται μὲν οἱ σχολάζοντες ἀσυνήθως ;
ἵπποι τοὺς πόδας 0 ·
ἔστι δὲ τούτου μάλιστ ἴαμα τὸ σέλινον .
ἄλλοις γοῦν οὐκ ἂν εὕροις παραβαλλόμενον ἵπποις ἐν Ἰλιάδι σέλινον ἤ τινα .
τοιοῦτον χιλόν 0 .
ἀλλ ἰατρὸς ὢν ὁ Ἀχιλλεὺς τῶν θ ἵππων πρὸς τὸν καιρὸν οἰκείως ἐπεμέλετο καὶ τῷ σώματι τὴν ἐλαφροτάτην δίαιταν , ὡς ὑγιεινοτάτην ἐν τῷ σχολάζειν , παρεσκεύαζεν 0 ·
ἄνδρας δ ἐν μάχῃ καὶ ἀγῶνι δι ἡμέρας γεγενημένους οὐχ ὁμοίως ἀξιῶν διαιτᾶν τοῖς ἀργοῦσιν ἐπιτεῖναι τὴν κρᾶσιν ἐκέλευσε .
καὶ μὴν οὐ δὲ φύσει φαίνεται φίλοινος ἀλλ ἀπηνὴς ὁ Ἀχιλλεύς οὐ γάρ τι γλυκύθυμος ἀνὴρ ἦν οὐ δ ἀγανόφρων , ἀλλὰ μάλ ἐμμεμαώς ·
καί που παρρησιαζόμενος ὑπὲρ αὑτοῦ πολλάς φησὶν ἀύπνους νύκτας ἰαῦσαι ·
βραχὺς δ ὕπνος οὐκ ἐξαρκεῖ τοῖς χρωμένοις ἀκράτῳ .
λοιδορούμενος δὲ τῷ Ἀγαμέμνονι πρῶτον αὐτὸν οἰνοβαρῆ προσείρηκεν , ὡς μάλιστα τῶν νοσημάτων τὴν οἰνοφλυγίαν προβαλλόμενος .
διὰ ταῦτα δὴ πάντα λόγον 0 ·
εἶχεν αὐτὸν ἐννοῆσαι , τῶν ἀνδρῶν ἐπιφανέντων , μή ποτε ἡ συνήθης κρᾶσις αὐτῷ τοῦ οἴνου πρὸς ἐκείνους ἀνειμένη καὶ ἀνάρμοστός ἐστιν .
τὸ περὶ τὰς κατακλίσεις φαινόμενον ἄτοπον πλείονα λόγον παρέσχεν ἐν ταῖς ὑποδοχαῖς , ἃς ἐποιεῖτο τῶν φίλων ἕκαστος ἑστιῶν ἡμᾶς ἣκοντας ἀπὸ τῆς Ἀλεξανδρείας ·
ἐκαλοῦντο γὰρ ἀεὶ πολλοὶ τῶν ὁπωσοῦν προσήκειν δοκούντων , καὶ τὰ συμπόσια θορυβώδεις εἶχε τὰς συμπεριφορὰς καὶ τὰς διαλύσεις ταχείας .
ἐπειδὴ δ Ὀνησικράτης ὁ ἰατρὸς οὐ πολλοὺς ἀλλὰ τοὺς σφόδρα συνήθεις καὶ οἰκειοτάτους παρέλαβεν ἐπὶ τὸ δεῖπνον , ἐφάνη μοι τὸ λεγόμενον ὑπὸ Πλάτωνος αὐξομένην πόλιν οὐ πόλιν συμποσίω δεδόσθαι .
καὶ γὰρ συμποσίου μέγεθος ἱκανόν ἐστιν , ἄχρι οὗ συμπόσιον ἐθέλει μένειν ·
ἐὰν δ ὑπερβάλῃ διὰ πλῆθος , ὡς μηκέτι προσήγορον ἑαυτῷ μη δὲ συμπαθὲς εἶναι ταῖς φιλοφροσύναις μη δὲ γνώριμον , οὐ δὲ συμπόσιόν ἐστι .
δεῖ γὰρ οὐχ ὥσπερ ἐν στρατοπέδῳ διαγγέλοις οὐ δ ὥσπερ ἐν τριήρει χρῆσθαι κελευσταῖς 0 1 ·
αὐτοὺς δὲ δι ἑαυτῶν ἐντυγχάνειν ἀλλήλοις , ὥσπερ χοροῦ τοῦ συμποσίου τὸν κρασπεδίτην τῷ κορυφαίῳ συνήκοον ἔχοντος 0 .
ἐμοῦ δὲ ταῦτ εἰπόντος , εἰς μέσον ἤδη φθεγξάμενος ὁ πάππος ἡμῶν Λαμπρίας ἆρ οὖν εἶπεν οὐ περὶ τὰ δεῖπνα μόνον , ἀλλὰ καὶ περὶ τὰς κλήσεις δεόμεθα τῆς ἐγκρατείας ;
ἔστι γάρ τις οἶμαι καὶ φιλανθρωπίας ἀκρασία , μηδένα παρερχομένης τῶν συμποτῶν ἀλλὰ πάντας ἑλκούσης ὡς ἐπὶ θέαν ἢ ἀκρόασιν 0 .
ἔμοιγ οὖν οὔ τ ἄρτος οὔ τ οἶνος ἐπιλείπων τοῖς κεκλημένοις οὕτω δοκεῖ τὸν κεκληκότα ποιεῖν γελοῖον , ὡς χώρα καὶ τόπος 0 1 ·
ὧν καὶ μὴ κεκλημένοις ἀλλ ἐπελθοῦσιν αὐτομάτως ξένοις καὶ ἀλλοτρίοις ἀεὶ παρεσκευασμένην ἀφθονίαν ὑπάρχειν δεῖ .
ἔτι δ ἄρτου μὲν καὶ οἴνου ἐπιλιπόντων , ἔστι καὶ τοὺς οἰκέτας ὡς κλέπτοντας αἰτιᾶσθαι ·
τόπου δὲ πενία καὶ κατανάλωσις εἰς πλῆθος ὀλιγωρία τίς ἐστι τοῦ καλοῦντος .
εὐδοκιμεῖ δὲ θαυμαστῶς καὶ Ἡσίοδος εἰπών ἤτοι μὲν πρώτιστα χάος γένετ ·
χώραν γὰρ ἔδει καὶ τόπον προϋποκεῖσθαι τοῖς γενομένοις , οὐχ ὡς χθὲς οὑμὸς υἱός ἔφη τὸ Ἀναξαγόρειον ἦν ὁμοῦ πάντα χρήματα τὸ σύνδειπνον ἐποίησεν .
οὐ μὴν ἀλλὰ κ ἂν τόπος ὑπάρχῃ καὶ παρασκευή , τὸ πλῆθος αὐτὸ φυλακτέον , ὡς ἄμικτον τὴν συνουσίαν ποιοῦν καὶ ἀπροσήγορον ·
οἴνου γὰρ ἀνελεῖν ἧττόν ἐστι κακὸν ἢ λόγου κοινωνίαν ἐκ δείπνου 0 .
διὸ καὶ Θεόφραστος ἄοινα συμπόσια παίζων ἐκάλει τὰ κουρεῖα διὰ τὴν λαλιὰν τῶν προσκαθιζόντων .
λόγων δὲ κοινωνίαν ἀναιροῦσιν οἱ πολλοὺς εἰς τ αὐτὸ συμφοροῦντες , μᾶλλον δ ὀλίγους ποιοῦσιν ἀλλήλοις συνεῖναι ·
καὶ κατὰ δύο γὰρ ἢ τρεῖς ἀπολαμβάνοντες ἐντυγχάνουσι καὶ προσδιαλέγονται , τοὺς δὲ πόρρω κατακειμένους οὐ δ ἴσασιν οὐ δὲ προσορῶσιν ἵππου δρόμον ἀπέχοντας ἠμὲν ἐπ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ ἐπ Ἀχιλλῆος .
ὅθεν οὐκ ὀρθῶς οἱ πλούσιοι νεανιεύονται κατασκευάζοντες οἴκους τριακοντακλίνους καὶ μείζους ·
ἀμίκτων γὰρ αὕτη καὶ ἀφίλων δείπνων ἡ παρασκευὴ καὶ πανηγυριάρχου μᾶλλον ἢ συμποσιάρχου δεομένων 0 .
ἀλλ ἐκείνοις μὲν ταῦτα συγγνώμη ποιεῖν ·
ἄπλουτον γὰρ οἴονται τὸν πλοῦτον καὶ τυφλὸν ἀληθῶς καὶ ἀνέξοδον , ἂν μὴ μάρτυρας ἔχῃ , καθάπερ τραγῳδία , θεατάς 0 ·
ἡμῖν δ ἂν ἴαμα γένοιτο τοῦ πολλοὺς ὁμοῦ συνάγειν τὸ πολλάκις κατ ὀλίγους παραλαμβάνειν .
οἱ γὰρ σπανίως καί δι Ἅρματος ὥς φασιν ἑστιῶντες ἀναγκάζονται τὸν ὁπωσοῦν ἐπιτήδειον ἢ γνώριμον καταγράφειν οἱ δὲ συνεχέστερον κατὰ τρεῖς ἤ τέτταρας ἀναλαμβάνοντες , ὥσπερ πορθμεῖα τὰ συμπόσια κοῦφά τε ποιοῦσι 0 1 .
ποιεῖ δέ τινα τοῦ πολλοῦ τῶν φίλων πλήθους διάκρισιν καὶ ὁ τῆς αἰτίας διηνεκὴς ἐπιλογισμός ·
ὡς γὰρ ἐπὶ τὰς χρείας οὐ πάντας ἀλλὰ τοὺς ἁρμόττοντας ἑκάστῃ παρακαλοῦμεν , βουλευόμενοι μὲν τοὺς φρονίμους δικαζόμενοι δὲ τοὺς λέγοντας , ἀποδημοῦντες δὲ τοὺς ἐλαφροὺς μάλιστα τοῖς βιωτικοῖς καὶ σχολὴν ἄγοντας 0 ·
οὕτως ἐν ταῖς ὑποδοχαῖς ἑκάστοτε τοὺς ἐπιτηδείους παραληπτέον .
ἐπιτήδειοι δὲ τῷ μὲν ἡγεμόνι δειπνίζοντι συνδειπνεῖν οἵ τ ἄρχοντες , ἐὰν ὦσι φίλοι , καὶ οἱ πρῶτοι τῆς πόλεως ἐν δὲ γάμοις ἢ καὶ γενεθλίοις οἱ κατὰ γένος προσήκοντες καὶ Διὸς ὁμογνίου κοινωνοῦντες 0 1 ·
ἐν δὲ ταῖς τοιαύταις ὑποδοχαῖς ἢ προπομπαῖς τοὺς ἐκείνων μάλιστα κεχαρισμένους εἰς τ αὐτὸ συνακτέον .
οὐ δὲ γὰρ θεῷ θύοντες πᾶσι τοῖς ἄλλοις θεοῖς , μάλιστα καὶ συννάοις καὶ συμβώμοις , κατευχόμεθα , ἀλλὰ τριῶν κρατήρων κιρναμένων , τοῖς μὲν ἀπὸ τοῦ πρώτου σπένδομεν τοῖς δ ἀπὸ τοῦ δευτέρου τοῖς δ ἀπὸ τοῦ τελευταίου 0 1 ·
φθόνος γὰρ ἔξω θείου χοροῦ ἵσταται ·
θεῖος δέ που καὶ ὁ τῶν φίλων χορὸς εὐγνωμόνως διανεμόμενος ἐν ταῖς συμπεριφοραῖς 0 .
ῥηθέντων δὲ τούτων , εὐθὺς ἐζητεῖτο περὶ τῆς ἐν ἀρχῇ στενοχωρίας τῶν κατακειμένων εἶτ ἀνέσεως ·
οὗ τ οὐναντίον εἰκὸς ἦν συμβαίνειν διὰ τὴν ἀπὸ τοῦ δείπνου πλήρωσιν .
ἔνιοι μὲν οὖν ἡμῶν τὸ σχῆμα τῆς κατακλίσεως ᾐτιῶντο πλατεῖς γὰρ ὡς ἐπίπαν κατακειμένους δειπνεῖν , ἅτε δὴ τὴν δεξιὰν προτείνοντας ἐπὶ τὰς τραπέζας ·
δειπνήσαντας δ ἀναστρέφειν αὑτοὺς μᾶλλον ἐπὶ πλευράν , ὀξὺ τὸ σχῆμα ποιοῦντας τοῦ σώματος καὶ οὐκέθ ὡς εἰπεῖν κατ ἐπίπεδον , ἀλλὰ κατὰ γραμμὴν τῆς χώρας ἁπτομένους 0 ·
ὥσπερ οὖν οἱ ἀστράγαλοι τόπον ἐλάττω κατέχουσιν ὀρθοὶ πίπτοντες ἢ πρηνεῖς , οὕτως ἡμῶν ἕκαστον ἐν ἀρχῇ μὲν ἐπὶ στόμα προνεύειν ἀποβλέποντα πρὸς τὴν τράπεζαν ὕστερον δὲ μετασχηματίζειν ἐπὶ βάθος ἐκ πλάτους τὴν κατάκλισιν 0 1 .
οἱ δὲ πολλοὶ τὴν συνένδοσιν τῆς στρωμνῆς προυφέροντο ·
θλιβομένην γὰρ ἐν τῇ κατακλίσει πλατύνεσθαι καὶ διαχωρεῖν , ὥσπερ τῶν ὑποδημάτων τὰ τριβόμενα , κατὰ μικρὸν ἐνδιδόντα καὶ χαλῶντα τοῖς πόροις , εὐρυχωρίαν τῷ ποδὶ καὶ ἀναστροφὴν παρέχει 0 .
ὁ δὲ πρεσβύτης ἅμα παίζων δύ ἔφη τ αὐτὸ συμπόσιον ἀνομοίους ἔχειν ἐπιστάτας τε καὶ ἡγεμόνας , ἐν ἀρχῇ μὲν τὸν λιμὸν ᾧ τῶν τακτικῶν οὐδὲν μέτεστιν , ὕστερον δὲ τὸν Διόνυσον ὃν πάντες ἄριστον γεγονέναι στρατηγὸν ὁμολογοῦσιν ὥσπερ οὖν ὁ Ἐπαμεινώνδας , εἴς τινα δυσχωρίαν τῶν στρατηγῶν ὑπ ἀπειρίας εἰσβαλλόντων τὴν φάλαγγα περιπίπτουσαν ἑαυτῇ καὶ ταρασσομένην ὑπολαβών , ἐξέλυσε καὶ κατέστησεν εἰς τάξιν 0 ·
οὕτως ἡμᾶς ἐν ἀρχῇ συμπεφορημένους ὑπὸ τοῦ λιμοῦ κυνηδὸν ἄρτι παραλαμβάνων ὁ Λυαῖος θεὸς καὶ Χορεῖος εἰς τάξιν ἱλαρὰν καὶ φιλάνθρωπον καθίστησιν .
περὶ τῶν καταβασκαίνειν , καὶ βάσκανον ἔχειν ὀφθαλμὸν ἐμπεσόντος λόγου παρὰ δεῖπνον , οἱ μὲν ἄλλοι παντάπασιν ἐξεφλαύριζον τὸ πρᾶγμα καὶ κατεγέλων ·
ὁ δ ἑστιῶν ἡμᾶς Μέστριος Φλῶρος ἔφη τὰ μὲν γιγνόμενα τῇ φήμῃ θαυμαστῶς βοηθεῖν ·
τῷ δ αἰτίας ἀπορεῖν ἀπιστεῖσθαι τὴν ἱστορίαν οὐ δικαίως , ὅπου , μυρίων ἐμφανῆ τὴν οὐσίαν ἐχόντων , ὁ τῆς αἰτίας λόγος ἡμᾶς διαπέφευγεν 0 ·
ὅλως δ εἶπεν ὁ ζητῶν ἐν ἑκάστῳ τὸ εὔλογον ἐκ πάντων ἀναιρεῖ τὸ θαυμάσιον .
ὅπου γὰρ ὁ τῆς αἰτίας ἐπιλείπει λόγος , ἐκεῖθεν ἄρχεται τὸ ἀπορεῖν , τουτέστι τὸ φιλοσοφεῖν ·
ὥστε τρόπον τινὰ φιλοσοφίαν ἀναιροῦσιν οἱ τοῖς θαυμασίοις ἀπιστοῦντες .
δεῖ δ ἔφη τὸ μὲν διὰ τί γίγνεται τῷ λόγῳ μετιέναι , τὸ δ ὅτι γίγνεται παρὰ τῆς ἱστορίας λαμβάνειν .
ἱστορεῖται δὲ πολλὰ τοιαῦτα ·