Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ὁρᾷς ὅτι οὐδ  ἐνταῦθα ἀφίσταται τῖς συμφωνίας ἀλλά καὶ ἐνταῦθα τὸ αὐτὸ πέπονθεν ,  εἷς  γάρ εἰπὼν κύριος  αὖθις εἶς θεὸς  ἔφη , ἵνα ἡνίκα ἂν τοῦ ἑνὸς κυρίου μνημονεύῃ περιλαμβάνῃ καὶ τὸν πατέρα , ἡνίκα δ᾿ ἂν περὶ τοῦ πατρὸς λέγῃ μὴ ἐκτὸς εἶναι τὸν λόγον τοῦ θεοῦ μαρτυρῇ 0 .
εἰ δὲ καὶ βούλει καὶ ἑτέρας ἀκοῦσαι τοῦ αὐτοῦ προφητείας ἓνα ἡμῖν θεὸν βεβαιούσης ,  ἐγὼ θεὸς  φησὶν  πρῶτος , καὶ εἰς τὰ ἐπερχόμενα ἐγώ εὶμι  ·
τὸ γὰρ ἐγὼ ἑνὸς προσώπου δεικτικόν ἐστιν , αἱ γὰρ δύο ῥήσεις ἒν ἡμῖν πρόσωπον σημαίνουσιν .
ἐγὼ  γάρ εἰπὼν ἐπάγει καὶ τὸ  εἰμί  ὥστε διὰ τῶν δύο τοῦ λόγου μερῶν , ἀντωνυμίας τε καὶ ῥήματος , τὴν τῆς θεότητος μαρτυρεῖσθαι μονάδα .
εἰ δὲ δέοιτο καὶ ἑτέρας μαρτυρίας , αὖθις τὸν αὐτὸν αὐτῷ παρέζομαι προφήτην λέγοντα ἐγὼ πρῶτος καὶ ἐγὼ μετὰ ταῦτα , καὶ πλὴν ἐμοῦ οὐκ ἔστιν θεός  0 .
εἰ ὑποστάσει διῃρημένον τὸν ὺἱὸν τοῦ πατρὸς ὡς υἱὸν ἀνθρώπου Ἀστέριος εἶναι οἴεται ἀπὸ τῆς ἀνθρωπίνης σαρκὸς ἣν δι ἡμᾶς ἀνέλαβεν σκανδαλιζόμενος , δεικνύτω ἡμῖν τὸν ταῦτα λέγοντα ·
ἑνὸς γάρ ἐστιν κ ἀνταῦθα προσώπου ἡ λεγομένη ῥῆσίς .
τίς οὖν ἔστιν ὁ λέγων οὐκ ἔστιν πλὴν ἐμοῦ θεός  ;
ἀκουέτω δὲ καὶ ἑτέρας προφητείας λεγούσης  οὐκ ἔστιν πλὴν ἐμοῦ δίκαιος καὶ σωτήρ   .
εἰ δὲ οὐ δίκαιος οὐ δὲ σωτὴρ , πῶς ἔτι θεὸς εἶναι δύναται 0 ;
ἵνα γὰρ ἀποφαίνεται δίκαιον καὶ σωτῆρα εἶναι 0 .
καὶ .
αὖθις  ἒμπροσθέν μου  φησὶν  οὐκ ἐγένετο ἂλλος , καὶ μετ ἐμὲ οὐκ έσται , ἐγὼ θεός , καὶ οὐκ ἔσται παρὲξ ἐμοῦ σῴζων  .
εἰ δὲ βούλεται καὶ ἑτέρου προφητικοῦ ἀκοῦσαι ῥητοῦ , τάχα που πρὸς αὐτὸν καὶ τοὺς ὁμοίως περὶ θεότητος αὐτῷ διακειμένους λεχθένλεχθέν ἀκουέτω αὐτοῦ Ἠσαίου λέγοντος  μετανοήσατε , οἱ πλανώμενοι , ἐπιστρέψατε τῇ καρδίᾳ , καὶ μνήσθητε τὰ πρότερα ἀπὸ τοῦ αἰῶνος , ὅτι ἐγὼ ὁ θεὸς καὶ οὐκ ἔστιν πλὴν ἐμοῦ  .
ἐγὼ θεὸς ἵνα καὶ διὰ τῆς τοῖ 0 ·
ἄρθρου προσθήκης ἵνα θεὸν ὄντα σαφῶς ἐπιδείξῃ 0 .
τί δὲ καὶ ῾Ωσηὲ ὁ προφήτης 0 ;
οὐ καὶ αὐτὸς τά αὐτὰ μαρτυρεῖ ,  ἐγὼ ἀνήγαγόν σε ἐξ Αἰγύπτου  λέγων  καὶ θεὸν πλὴν ἐμοῦ οὐ γνώσῃ , καὶ σῴζων οὐκ ἔστιν παρὲξ ἐμοῦ  ;
αὖθίς τε ὁ Μαλαχίας  οὐχὶ θεὸς εἶς ἔκτισεν ὑμᾶς ;
φησὶν  οὐχὶ πατὴρ εἴς πάντων ὑμῶν 0 ;
ἀλλὰ τὸν Δαυὶδ φήσει που Ἀστέριος μηδὲν εἰρηκέναι περὶ τούτου , καίτοι πρεσβύτατον παρὰ Μωσέα τῶν ἄλλων προφητῶν ὄτα , καὶ διὰ τοῦτο ἀμφιγνοεῖν , εἴ τε δύο θεοὺς ὑποστάσει διῃρημένους νομίζειν εἶναι προσήκει εἴ τε καὶ μὴ 0 .
οὐκοῦν ἵνα μὴ τοῦτο λέγῃ , ἀκόλουθον ἡγοῦμαι καὶ αὐτὸν ἐπιδεῖξαι αὐτῷ τὰ αὐτὰ τοῖς προειρημένοις ἀγίοις λέγοντα ·
ἐάν ἀκούσῃς μου , οὐκ ἔσται ἐν σοὶ θεὸς πρόσφατος , οὐ δὲ προσκυνήσεις θεῷ ἀλλοτρίῳ .
ὁ αὑτὸν ἐπιδεικνὺς καὶ λέγων  ἐγώ εἰμι  , οὐ δῆλός ἐστιν ἵνα θεὸν μόνον εἶναι λέγων , τουτ έστιν ἑαυτόν ;
εἰ μὴ τῴ πνεύματι προσέχοντες δυνάμει ἀδιαίρετον τὴν μονάδα εἶναι νομίζοιμεν , ἆρα οὐχ ἁμαρτησόμεθα , σαφῶς τοῦ λόγου διδάσκοντος ἡμᾶς  κύριον τὸν θεόν σου προσκυνήσεις καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις  .
ἑνὸς γὰρ τινος γραμματέως προσελθόντος αὐτῷ καὶ πυνθανομένου , τίς εἴη πρώτη τῶν ἐντολῶν , ἀπεκρίνατο πρὸς αὐτόν οὕτως εἰπὼν  πάντων πρῶτον ·
ἄκουε ,  Ισραήλ , κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν κύριος εἷς ἐστιν , καὶ ἀγαπήσεις κύριον τὸν θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐς ὅλης τῆς ἰσχύος σου .
ἀλλ ὁ μὲν γραμματεὺς διὰ τοῦ νόμου τὴν θεοσέβειαν μεμαθηκέναι δοκῶν , ἐπαινῶν τὸ τοῖ σωτῆρος ῥητὸν φαίνεται φαίνεται  ἄκουε , Ἰσραήλ  , λέγοντος κύριος ὁ θεός σου εἷς ἐστιν  καὶ ὅρκῳ καλῶς εἰρῆσθαι πιστούμενος ·
ἐπάληθείας  γάρ φησιν  εἶπας ὅτι εἷς ἐστιν ὁ θεὸς καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος πλὴν αἰ ·
τοῦ  οἱ δὲ τὰ τῆς νέας διαθήκης αὐχοῦντες εἰδέναι μυστήρια , οὗτοι καὶ δεύτερον ἀναπλάττειν θεὸν βούλονται ὑποστάσει καὶ δυνάμει χωριζόμενον τοῦ πατρός .
ὅτι δὲ τὴν μονάδα κύριον καὶ θεὸν οἶδεν καλεῖν ἧ θεία γραφή , ἡδῆ καὶ ἐκ τῶν προειρημένων δῆλον γέγονεν , δι ὧν πρὸς τὸν ἑαυτοῦ θεράποντα Μωσέα ὁ θεὸς ἔφη εἶπεν δὲ ὁ θεὸς πόλιν πρὸς Μωσέα ·
κύριος ὁ θεὸς τῶν πατέρων ὑμῶν , ὁ θεὸς ᾿Αβραὰμ καὶ ὁ θεὸς Ἰσαὰκ καὶ ὁ θεὸς Ἰακώβ , ἀπέσταλκέν με πρὸς ὑμᾶς  .
ὁρῷς ὅπως ἒν ἐπιδεικνὺς ἡμῖν ἐνταῦθα πρόσωπον τὸ αὐτὸ κύριον καὶ θεὸν προσαγορεύει .
αὖθίς τε ὁμοίως ἧ γραφὴ λέγει  καὶ ἐλάλησεν κύριος πάντας τοὺς λόγους τούτους λέγων ·
οὐκ ἔσονται σοι θεοὶ ἓτεροι πλὴν ἐμοῦ  ·
ἀκούεις ὅπως διὰ τῆς ἀντωνυμίας ἕνα εἶναι θεὸν μόνον ἀποφαίνεται καὶ αὔεις μικρὸν ὕστερον  ἐγώ εἰμι κύριος ὁ θεὸς σου  φησίν , ἑαυτὸν κύριον καὶ θεὸν εἶναι λέγων .
καὶ γνώσῃ σήμερον  φησὶν  καὶ οὐ διαστραφήσῃ τῇ διανοία , ὅτι κύριος ὁ θεός σου , οὗτος θεὸς ἐν τῷ οὐρανῷ 〈 ἄνω 〉 καὶ ἐπὶ τῆς γῆς κάτω , καὶ οὐκ ἔστι πλὴν αὐτοῦ   καὶ αὖθις ἐν τῷ αὐτῷ Δευτερονομίῳ  ἄκουε , Ἰσραήλ  φησὶν  κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν κύριος εἷς ἐστιν 0 ·
καὶ ἀγαπήσεις κύριον τὸν θεόν σου ἐξ ὅλης καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης διανοίας  .
καὶ πόλιν ἐν τῷ αὐτῷ  ἴδετε ἴδετε ὅτι ἐγώ εἰμι , καὶ οὐκ ἔστιν θεὸς πλὴν ἐμοῦ 0 ·
πατάξω καὶ ἰάσομαι  .
πῶς οὖν Ἀστέριος ταῖς ἁγίαις γραφαῖς ἁπλῶς καὶ ἐμφόβως προσποιούμενος προσποιούμενος οὐκ ἔγνω τὸ μέρος τοῦτο λέγον  κύριος ὁ θεὸς σου , οὕτος θεὸς ἐν τῴ οὐρανῷ ἄνω καὶ ἐπὶ τῆς γῆς κάτω , καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν αὐτοῦ   , καὶ ὅτι  εἷς ἐστιν  καὶ  πλὴν αὐτοῦ ἕτερος οὐκ ἔστιν  0 ;
πῶς οὖν ὁ ἱερὸς προφήτης ῾Ιερεμίας οὐ φανερῶς αὐτὸν ἑτεροδιδασκαλοῦντα ἐλέγξει ;
τὰ γάρ κατὰ τὸν σωτῆρα ἡμῖν προφητεύων οὕτως ἔφη  οὗτος ὁ θεὸς 〈 ἡμῶν 〉 , οὐ λογισθήσεται ἓτερος πρὸς αὐτὸν .
ἐξεῦρεν πᾶσαν ὀδὸν ἐπιστήμης , καὶ ἔδωκεν Ἰακὼβ τῴ παιδὶ αὐτοῦ καὶ Ἰσραὴλ τῷ ἠγαπημένῳ ὑπ  αὐτοῦ .
μετὰ ταῦτα ἐπὶ τῆς γῆς ὤφθη , καὶ τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη  .
ὥστε κ ἀν ἐκεῖνο τις λέγῃ , κατασκευάζων πρῶτον εἶναι θεὸν καὶ δεύτερον , ὡς Νάρκισσος αὐταῖς λέξεσιν γέγραφεν  οὐ δὲ γὰρ συγχωρεῖ ὁ λέγων ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ ὁμοίωσιν   , ὅτι μὲν αὐτὸς καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ δύο εἰσίν , αὐτοῦ τοῦ κυρίου μαρτυροῦντος καὶ τῶν ἀγίων γραφῶν ἐκ μέρους ἠκούσαμεν .
εἰ τοίνυν Νάρκισσος διὰ τοῦτο διαιρεῖν δυνάμει τὸν λόγον τοῦ πατρὸς ἐθέλοι , γνώτω ὅτι ὁ γράψας προφήτης ὡς τοῦ θεοῦ εἰρηκότος ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ ὁμοίωσιν , αὐτὸς γέγραφεν  καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν ἄνθρωπον  .
ἐντυχὼν γὰρ Ναρκίσσου τοῦ Νερωνιάδος προεστῶτος ἐπιστολῇ , ἢν γέγραφεν πρὸς Χρηστόν τινα καὶ Εὐφρόνιον καὶ Εὐσέβιον , ὡς Ὁσίου τοῦ ἐπισκόπου ἐρωτήσαντος αὐτόν , εἰ , ὥσπερ Εὐσέβιος ὁ τῆς Παλαιστί  νῆς δύο οὐσίας εἶναί φησιν , οὕτως καὶ αὐτὸς λέγοι , ἔγνων αὐτὸν ἀπὸ τῶν γραφέντων τρεῖς εἶναι πιστεύειν οὐσίας ἀποκρινόμενον .
οὑ ὒ δήπου δὲ ἡ εἰκὼν καὶ τὸ οὗ ἐστιν ἡ εἰκὼν ἔν καὶ τ αὐτὸν ἐπινοεῖται , ἀλλὰ δύο μὲν οὐσίαι καὶ δύο πράγματα καὶ δύο δυνάμεις , ὡς καὶ τοσαῦται προσηγορίαι 0 1 .
ἀλλ  ὁ μὲν ἀπόστολος τοιαῦτα περὶ τῆς Γαλατῶν πίστεως γράφει ·
Εὐσέβιος δὲ μεταφέρων τὴν ἀποστολικὴν ἔννοιαν δι ἢν τοῦθ ὁ ἀπόστολος τῆς προειρημένης αἰτίας ἕνεκα ,  τέκνα μου  εἶπεν  οὓς πόλιν ὠδίνω ἄχρις οὗ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν  , καθήψατο Γαλατῶν ὡς μὴ ὀρθὴν ἐχόντων περὶ θεοῦ δόξαν .
ὤδινεν γὰρ ἀληθῶς δριμεῖάν τινα καὶ πικρὰν ὠδῖνα , ὅτι ἠπίστατο Γαλάτας περὶ θεοσεβείας μὴ ὥσπερ ἐκεῖνος δοξάζοντας μη δὲ δύο οὐσίας τε καὶ πράγματα καὶ δυνάμεις καὶ θεοὺς λέγοντας 0 .
οὕτω δὲ καὶ Εὐσέβιος ὁ τῆς Καισαρείας γέγραφεν καὶ αὐτὸς τὴν αὐτὴν ἔχων Παυλίνῳ τε καὶ τοῖς ἔξωθεν περὶ θεῶν δόξαν .
γέγραφεν γὰρ οὐχ ὡς ὄντος μόνου θεοῦ ἀλλ ἑνὸς ὄντος τοῦ μόνου ἀληθινοῦ θεοῦ .
ὓδεν τοίνυν μαθὼν καὶ ὁ Ἀστερίου πατὴρ Παυλῖνος νεωτέρους δεοὺς εἶναι ωετο .
πῶς οὖν οὐ τὴν αὐτὴν οὗτοι τοῖς ἔξωθεν κακίστην ὀδὸν τραπέντες τὰ αὐτὰ διδάξαί τε καὶ γράψαι πρ οὔθεντο , τοῦ μὲν Εὐσεβίου Οὐαλεν τίνω τε καὶ ῾Ερμῇ ὁμοίως εἰρηκότος , τοῦ δὲ Ναρκίσσου Μαρκίωνί τε καὶ Πλάτωνι .
ἀλλ  ἀφέμενος τῆς ἀληθοῦς γνώσεως τὴν ἔντεχνον ἡμῖν καὶ νῦν ἐπεδε΄ξατο θεωρίαν , οὐκ ἔχων γάρ ἐκ τῶν θείων γραφῶν τὸ ἑαυτοῦ κάτα σκευάσαι βούλημα , ἐπὶ τοὺς σοφωτάτους , ὡς οἴεται , ἀνατρέχει πατέρας φάσκων ὅπερ οἱ σοφώτατοι τῶν πατέρων ἐν τοῖς οἰκείοις συντάγμασιν ἀπε φήναντο .
ἀπόφασιν ἀποπεφάσθαι τοὺς ἑαυτοῦ πατέρας Ἀστέριός φησιν κα δόγμα περὶ θεοῦ γεγραφέναι ἀπὸ τῆς οἰκείας ἐαυτῶν προαιρέσεως .
ὅτι δὲ τοῦθ οὕτως ἔχει μαρτυρεῖ μὲν ἧμίν ἱκανῶς ἡ δογματικὴ τῶν ἰατρῶν τέχνη , μαρτυρεῖ δὲ καὶ τὰ τῶν φιλοσόφων καλούμενα δόγματα ·
ὅτι δὲ καὶ τὰ συγκλήτῳ ἔτι καὶ νῦν δόγματα συγκλήτου λέγεται , οὐδένα ἀγνοεῖν οἶμαι .
συνηγορἶͅσαι γὰρ βουληθεὶς τῷ τὴν ἐπστολἡν κακῶς γράψαντι Εὐσεβίῳ , πρῶτον μὲν οὐ διδασκαλικῶς ἀναπτύξας , ἔφη , τὸ δόγμα τὴν ἐπιστολὴν συνέταξεν , οὐ γὰρ πρὸς τὴν ἐκκλησίαν οὐ δὲ πρὸς τοὺς ἀγνοοῦντας ἐγίγνετο τὸ γράμμα ἀλλὰ πρὸς τὸν μακάριον Π αυλἶνον , μακάριον αὐτὸν διὰ τοῦτο εἰπών , ὅτι τὴν αὐτὴν εἶχεν Ἀστερίῳ δόζαν .
ἀπὸ γὰρ τἶίς Παυλίνου ἐπιστολῆς ὁ κ ἀκείνου διδάσκαλος γεγονὼς εὔδηλος γένοιτ  ἂν ἡμῖν .
καίτοι εἰ δεῖ τ ἀληθὲς περί Ὠριγἐνους εἰπεῖν , τοῦτο προσήκει λέγειν , ὅτι ἄρτι τῶν κατά φιλοσοφίαν ἀποστὰς μαθημάτων , καὶ τοῖς θείοις ὁμι  λῆσαι προελόμενος λόγοις πρὸ τῆς ἀκριβοῦς τῶν γραφῶν καταλήψεως , διὰ τὸ πολὺ καὶ φιλότιμον τῆς ἔζωθεν παιδεύσεως θᾶττον τοῦ δέοντος ἀρζάμενος  ὕπο  γράφειν ὑπὸ τῶν τῆς φιλοσοφίας παρήχθη λόγων , καί τινα δι αὐτοὺς οὐ καλῶς γέγραφεν .
ἔτι γὰρ τῶν Πλάτωνος μεμνημένος δογμάτων , καὶ τῆς τῶν ἀρχῶν παρ  αὐτῷ διαφορὰς , ΠΕΡΙ ΑΡΧΩΝ γέγραφεν βιβλίον , καὶ ταύτην ψ συγγράμματι τὴν ἐπιγραφὴν ἔθετο .
δεῖγμα δὲ τούτου μέγιστον τὸ μη δὲ ὄλλοθἐν ποθεν τὴν ἀρχι 〉 ν τῶν λέξεων αὐτὸν ἢ τὴν ἐπιγραφὴν τοῦ βιβλίου ποιήσασθαι , ἀλλ ἀπὸ τῶν Πλάτωνι λεχθέντων ῥημάτων 0 ·
οἱ πεπιστευ .
κότες καὶ πεπεισμένοι 0 .
τοῦτο τὸ ῥητὸν οὕτως εἰρημένον εὕροις ἂν ἐν τῷ Γοργίᾳ Πλάτωνος .
ἀζιῶ δὲ τοὺς ἐντυγχόν ὄντας τῶν ἀγίων , ὡσπερεὶ σπέρματα καὶ ἀρχὰς τοισδε τῆς ἐζηγήσεως ἀληθῶς εἰληφότας , πλείονας ἀποδείξεις προσθεῖ   ναι τοῖς εἰρημένοις ὥστε ἔτι μᾶλλον τἀς τῶν  περὶ  τὴν πίστιν διαστρεφόντων ἐλέγχεσθαι προαιρέσεις .
ὄντως γὰρ θεὸν τὸν γεννήσαντα αὐτοὺς , , ἐγκατέλιπον , καὶ ὤρυξαν ἑαυτοῖς λάκκους   .
ἀκόλουθον ἡγοῦμαι βραχέα καὶ περὶ τῆς εἰκόνος εἰπεῖν .
γέγρα .
φεν γὰρ 0 ·
ἄλλος δέ ἐστιν ὁ ἐξ αὐτοῦ γεννηθείς , , ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦθεοῦ τοῦ ἀο ρἀτουα .
εἰκόνος διὰ τοῦτο μέμνηται θεοῦ ἀοράτου Ἀστέριος , ἵνα τόσου  τον τὸν θεὸν τοῦ λόγου διαφέρειν διδάξῃ , ὅσον καὶ ἄνθρωπος ἦς ἑαυτοῦ εἰκόνος διαφέρειν δοκεῖ .
διὰ τοῦτο εἰκότως ἐπιφέρει   ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτουκ .
πότε γενόμενος εἰκὼν ἢ ὁπηνίκα τὸ , , κατ  εἰκόνα καὶ καθ ὁμοίωσιν ἀνείληφεν πλάσμα 0 ;
οὐκοῦν πρόδηλον , ὅτι πρὸ τῆς τοῦ ἡμετέρου σώματος ἀνα  λήψεως ὁ λόγος καθ ἑαυτὸν οὐκ ἢν εἰκὼν τοῦ ἀοράτου θεοῦ 0 .
τὴν γὰρ εἰκόνα ὁρᾶσθαι προσήκει , ἵνα διὰ τῆς εἰκόνος τὸ τέως μῆ ὁρώμενον ὁρᾶσθαι δύνηται .
πώς οὖν εἰκόνα τοῦ ἀοράτου θεοῦ τὸν τοῦ θεοῦ λόγον Ἀστέριος εἶναι γέγραφεν ;
εἰ δὲ τοῦ θεοῦ ἀοράτου ὄντος ἀόρατον εἶναι καὶ τὸν λόγον συμβαίνει , πῶς εἰκὼν τοῦ ἀορά  του θεοῦ ὁ λόγος καθ ἑαυτὸν εἶναι δύναται , καὶ αὐτὸς ἀόρατος ὤν ·
Re SiJ  διὸ πανταχόθεν δῆλον εἰκόνα τοῦ ἀοράτου θεοῦ ὑπὸ τοῦ ἱεροῖ εἰρῆσθαι ἀποστόλου τὴν προσγενομένην τῷ λόγῳ σάρκα , ἵνα διὰ τοῦ ὁρατοῦ καὶ τὸ ἀόρατον φαίνηται . 0
εἰκὼν δὲ  ἐστὶν  φησὶν ὁ ἀπόστολος  τοὺ ἀοράτου θεοῦ  .
νῦν δηλονότι , ὁπηνίκα τῆν  κατ εἰκόνα τοῦ θεοῦ γενομένην ἀνείληφεν σάρκα , εἰκὼν ἀληθὴς τοῦ ἀοράτου θεοῦ γέγονεν .
εἰ γάρ διὰ τῆς εἰκόνος ταύτης τὸν τοῦ θεοῦ λόγον ἠξιώθημεν γνῶναι , πιστεύειν ὀφείλομεν αὐτῷ τῷ λόγῳ διὰ τῆς εἰκόνος λέγοντι ἠῶ καὶ ὁ πατὴρ ἵν ἐσμεν  .
οὔ τε γὰρ τὸν λόγον οὔ τε τὸν πατέρα τοῦ λόγου χωρὶς τῆς εἰκόνος ταύτης γνῶναί τινα δυνατόν 0 .
οὕτω γοῦν καὶ ὁ ἀπόστολός φησιν , ὥσπερ μικρῷ πρόσθεν ἔφαμεν ἐκένωσεν ἑαυτὸν μορφὴν δούλου λαβών  , διά τῆς μορφῆς τοῦ δούλου τὴν ἀνθρωπίνην ἧμίν σημαίνων σάρκα ἣν ὁ δεσπότης ἡμῶν θεὸς τῇ ἑαυτοῦ διαπλάττων σοφίᾳ ποιήσωμεν ἄνθρωπον  ἔφη  κατ᾿ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ ὁμοίωσιν   , καλῶς τὴν ἀνθρωπίνην σάρκα ὀνομάζων εἰκόνα .
ᾔδει γάρ ἀκριβῶς ὅτι εἰκὼν ἔσται μικρὸν ὕστερον τοῦ ἑαυτοῦ λόγου .
τί οὖν πρὸς ταῦτα λέξει ;
οὐ δὲ γὰρ σαφῶς αὐτὸν καὶ ἀπαρακαλύπτως ἡγοῦμαι καὶ πρὸς ἑτέρους ὁμολογῆσαι ἄν , ὅπερ αὐτὸς ἐν τῇ ἑαυτοῦ κρύπτει διανοίᾳ , ὡς ἔστιν σαφῶς ἀφ  ὦν γέγραφεν μανθάνειν .
ἄλλος μὲν γάρ , φησίν , ἐστὶν ὁ πατὴρ ὁ γεννήσας ἐς αὑτοῦ τὸν μονογενῆ λόγον καὶ πρωτότοκον ἁπάσης κτίσεως , μόνος μόνον , τέλειος τέλειον , βασιλεὺς βασιλέα , βασιλέα , κύριον , θεὸς θεόν , οὐσίας τε καὶ βουλῆς καὶ δόξης καὶ δυνάμεως ἀπαράλλακτον ὂν εἰκόνα .
ταῦτα τὰ ῥητά σαφῶς τὴν φαύλην αὐτοῦ περὶ θεότητος ἐλέγχει δόξαν .
πῶς γὰρ ὁ κύριος γεννηθεὶς καὶ θεός , ὡς αὐτὸς προλαβὼν ἔφη , δύναται εἰκὼν θεοῦ εἶναι ;
ἓτερον γὰρ εἰκὼν θεοῦ , καὶ ἓτερον θεός 0 1 2 .
εἰ δὲ κύριος ὄντως καὶ θεός , οὐκέτι ὁ κύριος καὶ θεὸς εἰκὼν κυρίου καὶ θεοῦ εἶναι δύναται 0 .
οὐδὲν οὖν αὐτὸν ὧν προεῖπεν εἶναι βούλεται ·
πάντων γὰρ τούτων εἰκόνα αὐτὸν εἶναι λέγει .
οὐκοῦν εἰ οὐσίας ἐστὶν εἰκών , οὐκέτι αὐτοουσία δύναται εἶναι ·
καὶ εἰ βουλῆς ἐστιν εἰκών οὐκέτι αὐτοβουλὴ εἶναι δύναται ·
καὶ εἰ δυνάμεως εἰκών , οὐκέτι δύναμις 0 1 ·
καὶ εἰ δόξης εἰκών , οὐκέτι δόξα 0 1 .
ἡ γὰρ εἰκὼν οὐχ ἑαυτῆς ἀλλ᾿ ἀλλ ἑτέρω 0 ·
τινὸς εἰκών ἐστιν .
ἰδοὺ γὰρ τὸ κατὰ Ἀστέριον ἡμᾶς οὐ τοσοῦτον λυπεῖ εἰ τοιαῦτα προήχθη γράφειν , ἀλλ ὅτι καἰ τινες τῶν προεστάναι δοκούντων τῆς ἐκκλησίας , τῆς μὲν ἀποστολικῆς ἐπιλαθόμενοι παραδόσεως τὰ δὲ ἔξωθεν τῶν θείων προτιμήσαντες τοιαῦτά τινα γράψαι τε καὶ διδάξαι ἐτόλμησαν , ἃ οὐδὲν ἔλαττον τῆς τώι προειρημένων ἔχεται πλάνης .
δέον τ ἀναντία μετὰ δακρύων τε καὶ πένθους πρὸς κύριον βοᾶν  ἡμάρτομεν , ἠσεβήσαμεν , ἠνομήσαμεν  , καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποιήσαμεν , καὶ νῖν μεταγνόντες τῆς παρά σου τυχεῖν ἀξιοῦμεν φιλανθρωπίας 0 .
καίτοι ἀκόλουθον ἢν τὸν μετὰ φιλανθρωπίας καὶ δικαιοσύνης ἐπιμελούμενον θεὸν ἀντειπεῖν λέγοντα  εἰ ἐχθρὸς ὠνείδισέν με , ὑπήνεγκα ἂν , καὶ εἰ ὁ μισῶν με ἐπ ἐμὲ ἐμεγαλορημόνησεν , ἐκρύβην ἂν ἀπ αὐτοῦ .
σὺ δέ , ἄνθρωπε ἰσόψυχε , ἡγεμών μου καὶ γνωστά μου 0 ·
ὃς ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἐγλύκανάς μοι ἐδέσματα , ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ θεοῦ ἐπορεύθημεν ἐν ὁμονοίᾳ  .
ὅτι γὰρ σύνεστιν ἡμῖν τοῖς αὐτοῦ λειτουργοῖς ἴσμεν ἀπὸ τῆς αὐτοῦ ῥήσεως ,  ἰδοὺ  γάρ  ἔσομαι μεθ ὑμῶν  ἔφη  πάσας τἀς ἡμέρας  τῆς ζωῆς ὑμῶν  ἓως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος  .
εἶτα ἀκολούθως πάντως που καὶ τὰ ἑπόμενα τοῖς προάγουσιν ἐπήγαγεν ἂν ῥητά  ἐλθέτω θάνατος ἐπ αὐτούς , καὶ καταβήτωσαν εἰς ᾅδου ζῶντες ·
ὅτι πονηρία ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν  0 .
τοὺς γὰρ ἐν ἀγνοίᾳ τῆς ἀσεβείας ὄντας νεκροὺς ὑπὸ τοῦ ᾅδου καταπίνεσθαί φησιν ἡ γραφή ·
νεκροὶ γάρ , καὶ ζῆν δοκοῦντες , ἐτύγχανον ὄντες .
ἄνθρωπον γὰρ τὸν σωτῆρα εἶναι βούλονται ·
δῆλον δὲ ἀφ  ὧν πανούργως τά τοῦ ἀποστόλου ῥητὰ Εὐσέβιος πρὸς τὸ ἑαυτοῦ μετήνεγκεν βούλημα 0 .
ὡς γὰρ ἐκ παλαιᾶς τινος ὠδῖνος μεγίστην ἀποκυῆσαι βουλόμενος βλα  σφημίαν ,  ἐξέχεεν ἀπὸ τοῦ ἰδίου θησαυροῦ   κατὰ τὴν τοῦ σωτῆρος ῥῆσιν  τὸ πονηρόν  0 .
διὸ σαφέστατα καὶ ὁ θεῖος ἀπόστολος τὴν ἀπόρρητον ἧμίν καὶ μυστικὴν παραδιδοὺς θεολογίαν βοᾷ καὶ κέκραγεν  εἷς ὁ θεός  , εἶτα μετὰ τὸν ἵνα θεόν φησιν  ρεῖς μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνθρώπων , ἄνθρωπος Χριστὸς Ἰησοῦς  .
ἐπικατάρατος  γὰρ  ἄνθρωπος  ὁ προφήτης ῾Ιερεμίας ἔφη  ὕς τὴν ἐλπίδα ἔχει ἐπ ἄνθρωπον  .
ἀλλ  ὁ προειρημένος , βραχέα τῶν ἀγίων προφητῶν φροντίσας , ὅς ἀπόρρητόν τινα καὶ λανθάνουσαν τοῦ ἀποστόλου θεολογίαν ἐξηγούμενος ,  εἷς θεὸς  ἔφη εἷς καὶ μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνθρώπων , ἄνθρωπος Χριστὸς Ἰησοῦς  0 .
καὶ ὁ ταῦτα ταῦτα καὶ σφόδρα ἐπὶ τῷ μεμνῆσθαι τῶν γραφῶν μεγαλαυχῶν οὐκ ἐνενόησεν ὅτι ὁ τοῦτο γράψας ἁγιώτατος ἀπόστολος κ ἀκεῖνο γέγραφεν  ὃς ἐν μορφῇ θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα θεῷ , ἀλλ ἐκένωσεν ἑαυτὸν , μορφὴν δούλου λαβών , ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπου γενόμενος καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος  .
ὁρᾷς ὅπως  ὥσπερ προιδὼν τῴ πνεύματι τῆν  τούτων κακουργίαν  ὁ ἱερὸς ἀπόστολος οὕτως ἐν ἑτέρῳ μέρει τὸ  ὡς ἄνθρωπος  ἔγραψεν καὶ  ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπου γενόμενος  , ἵνα παίσῃ αὐτῶν τὴν τοσαύτην βλασφημίαν 0 .
πῶς οὖν τούτοις μὴ προσχὼν Εὐσέβιος μόνον ἄνθρωπον τὸν σωτῆρα εἶναι βούλεται ;
πρὸ γὰρ τῆς δημιουργίας ἁπάσης ἡσυχία τις ἦν , ὡς εἰκός , ὄντος ἐν τῴ θεῷ τοῦ λόγου .
εἰ γὰρ ποιητὴν ἁπάντων τὸν θεὸν ὁ Ἀστέριος πεπίστευκεν εἶναι , δῆλον ὅτι συνομολογήσει ἧμίν καὶ αὐτὸς τὸν μὲν ἀεὶ ὑπάρχειν , μηδεπώποτε τοῦ εἶναι ἀρχὴν λαβόντα , τὰ δὲ γεγενῆσθαί τε ὑπ αὐτοῦ καὶ ἐξ οὐκ ὄντων γεγενῆσθαι 0 .
εἰ τοίνυν τοῦτο πιστεύοι , ἀνάγκη αὐτὸν κ ἀκεῖνο συνομολογεῖν ὅτι πλὴν θεοῦ οὐδὲν ἓτερον ἦν 0 .
εἶχεν οὖν τὴν οἰκείαν δόξαν ὁ λόγος , ὢν ἐν τῴ πατρί .
τὴν δοθεῖσαν αὐτῷ ἐξουσίαν Ἀστέριος δόξαν ὀνομάζει , καὶ οὐ δόξαν μόνον ἀλλὰ κα προκόσμιον δόξαν , οὐκ ἐννοῶν ὅτι μήπω τοῦ κόσμου γεγονότος οὐδὲν ἓτερον ἢν πλὴν θεοῦ μόνου 0 .
εἴληφεν γὰρ ὁ ἄνθρωπος οὐ μόνον τὴν ἐπὶ γῆς τῶν πραγμάτων ἐξουσίαν , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν οὐρανοῖς , εἰκότως εἰ γὰρ ὅτε καὶ  ἄνθρωπος  ἐγένετο καὶ  μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνθρώπων  τότε εἰς αὐτὸν  ἐκτίσθη τὰ πάντα  , ὡς ἔφη ὁ ἀπόστολος ,  τά τε ἐν οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ γῆς  , ἀκόλουθόν ἐστιν ἀκριβῶς γινώσκειν ὅτι ἐξουσία οὐ μόνον τῶν ἐπὶ γῆς αὐτῷ , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν οὐρανοῖς δέδοται .
εἰ γὰρ περί τινος δόξης δοθείσης αὐτῷ παρὰ τοῦ πατρὸς τὸ ἱερὸν Εὐαγγέλιον λέγει , ταύτην ὁ ἄνθρωπος διὰ τοῦ λόγου εἰληφὼς φαίνεται .
καὶ ἠξίωσεν τὸν πεσόντα διὰ τῆς παρακοῆς ἄνθρωπον τῷ ἑαυτοῦ διὰ τῆς παρθένου συναφθῆναι λόγῳ .
ποία γάρ ἐν ἀνθρώποις ἑτέρα μείζων δόξα γένοιτ ἂν τῆς δόξης ταύτης ;
εἰπὼν δὲ ὅτι  ἐδόξασά σε  , ἐπιφέρει λέγων  καὶ πάλιν δοξάσω  , ἵνα δι ὑπερβολὴν φιλανθρωπίας ἐν τῇ μετὰ τὴν ἀνάστασιν τῆς σαρκὸς δευτέρᾳ δόξῃ τὸν πρότερον θνητὸν ἄνθρωπον ἀθάνατον ἀπαλλαγῆναι καὶ τοσαύτῃ αὐτὸν δοξάσῃ δόξῃ , ὥστε μὴ μόνον αὐτὸν τῆς προτέρας ἀπαλλαγῆναι δουλείας ἀλλὰ καὶ τῆς ὑπὲρ ἄνθρωπον ἀξιωθῆναι δόξης .
ἵνα , ὡς ἔφην , ὑπὸ τοῦ διαβόλου ἀπατηθέντα πρότερον τὸν ἂνθρωπον αὐτὸν αὖθις νικῆσαι τὸν διόβολον παρασκευάσῃ .
διὰ τοῦτο ἀνείληφεν τὸν ἄνθρωπον , ἵνα ἀκολούθως τούτον ἀπαρχὴν τῆς ἐξουσίας παραλαβεῖν παρασκευάσῃ .
Re 35 = 97  οὑτος γάρ ἐστιν ὁ ἀγαπητός , ὁ τῷ λόγῳ ἑνωθεὶς ἄνθρωπος , περὶ οὗ ὁ εὐαγγελιστὴς ἔφη οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητὸς , ἐν ὧ εὐδόκησα  .
ὅτι ὁ λόγος τοῦ ἀοράτου θεοῦ διά παρθένου τεχθήσεσθαι ἔμελλεν καὶ τήν ἀνθρωπίνην ἀναλήψεσθαι σάρκα , καὶ ἵνα δι αὐτῆς τὸν πρότερον κατισχύσαντα τοῦ ἀνθρώπου διάβολον καταγωνισάμενος μὴ μόνον ἄφθαρτον αὐτὸν καὶ ἀθάνατον γενέσθαι παρασκευάσῃ , ἀλλά καὶ σύνθρονον ἐν οὐρανοῖς τῴ θεῷ 0 .
ὁ γοῦν καταβὰς καὶ τὴν σάρκα διὰ τῆς παρθένου προσλαβὼν κατεστάθη βασιλεὺς ἐπὶ τὴν ἐκκλησίαν , δηλονότι ἵνα διά τοῦ λόγου ὁ τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν πρότερον ἐκπεπτωκὼς ἄνθρωπος βασιλείας τυχεῖν δυνηθῇ .
τοῦτον οὖν τὸν ἄνθρωπον τὸν πρότερον διὰ τὴν παρακοὴν τῆς βασιλείας ἐκπεπτωκότα κύριον καὶ θεὸν γενέσθαι βουλόμενος ὁ θεὸς ταύτην τὶν οἰκονομίαν εἰργάσατο .
ὁ οὖν ἁγιώτατος προφήτης Δαυὶδ προφητικῶς λέγει  ὁ κύριος ἐβασίλευσεν , ἀγαλλίάσθω ἧ γῆ  .
Re lOU  δι ἣν αἰτίαν , ὥσπερ ἀρχὴν βασιλείας ἀπό τινος λαβόντος χρόνου τοῦ δεσπότου ἡμῶν Χριστοῦ , ἧ προφητεία φησὶν  ἐγὼ δὲ κατεστάθην βασιλεὺς ὑπ  αὐτοὺς .
διὰ τοῦτο γὰρ καὶ βασιλεύσει ἐν τῇ ἀνθρωπίνῃ σαρκὶ γενόμενος , βασιλεύς τε καταστὰς διὰ τοῦ λόγου ὁ ἀπατηθεὶς πρότερον ἄνθρωπος  πᾶσαν ἀρχὴν  τοῦ διαβόλου  καὶ δύναμιν καὶ ἐξουσίαν καταργήσει  .
δεῖ γὰρ αὐτὸν βασιλεύειν  φησὶν  ἄχρι οὗ ἀν θῇ τοὺς ἐχθροὺς ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ  .
μέγιστον ἡμῖν μυστήριον ἐνταῦθα ὁ ἀπόστολος ἀνακαλύπτει , τέλος μὲν ἔσεσθαι φάσκων τῆς Χριστοῦ βασιλείας ·
τίλος δὲ τότε , ὅταν πάντα ὑποταγῇ ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ 0 .
ἔφαμεν ἐν τοῖς προάγουσιν ἡμῶν ῥητοῖς τὸν δεσπότην ἡμῶν τὸν Χριστὸν ἀρχὴν ἐσχηκέναι βασιλείας , ἐκ τῶν θείων γραφῶν ἀποδείξεσιν χρώμενοι .
ἔστιν μὲν μία ἡ λέγουσα ψῶ δὲ κατεστάθην βασιλεὺς ὑπ αὐτοῦ ἐπὶ Σιῶν ὄρος τὸ ἅγιον ἑτέρα ἑτέρα δέ  ὁ κύριος ἐβασίλευσεν , ὀργιζέσθωσαν λαοῖς , καὶ αὖθις ὃ κύριος ἐβασίλευσεν , ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ  .
καὶ ὅλως μυρίων ῥητῶν πρὸς μαρτυρίαν ἔστιν εὐπορήσαντα δεῖξαι , ὅτι ἀρχὴν βασιλείας εἴληφεν ὁ ἄνθρωπος διά τοῦ λόγου .
εἰ οὑν εἴληφεν ἀρχὴν βασιλείας πρὸ ἐτῶν ὅλων οὐ πλειόνων ἢ τετρα  κοσίων , οὐδὲν παράδοξον , εἰ τὸν πρὸ οὕτως ὀλίγου χρόνου τῆς βασιλείας ταύτης τυχόντα ὁ ἀπόστολός φησιν παραδώσειν τῆν  βασιλείαν , δηλονότι τῴ θεῶ τοῖ καταστήσαντι αὐτόν , ὡς ἧ γραφή φησιν , βασιλέα 0 1 .
οὐκοῦν ἐνεργείᾳ μόνῃ διὰ τὴν τῆς σαρκὸς πρόφασιν ἄχρι τοσούτου κεχωρίσθαι τοῦ πατρὸς φαίνεται , ἄχρι οὖ ἂν ὁ προσιὼν τῆς κρίσεως ἀναφανῇ καιρός , ἵνα τῶν τηνικαῦτα ἐκκεντησάντων κατὰ τὴν προφητείαν ἑωρακότων τὸν ἐκκεντηθέντα , οὕτω καὶ τὸ λειπόμενον ἀκολούθως γένηται .
πόντων γὰρ ἐν τῷ καιρῷ τοῦ τέλους ὑποτάσσεσθαι μελλόντων τῷ Χριστῷ , ὡς ὁ ἀπόστολος ἔφη , τηνικαῦτα  αὐτὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τά πάντα  .
πότερόν ποτε ταύτην καὶ ἐν τοῖς μέλλουσιν αἰῶσιν ὁ λόγος ἵζει ἢ ἄχρι μόγου τοῦ τῆς κρίσεως καιροῦ ;
ἀνάγκη γὰρ τὸ ὑπὸ τοῦ προφήτου λεχθὲν ἔργῳ βεβαιωθῆναι 0 .
ὄψονται γὰρ  φησὶν  εὶς εἰς ὂν ἐξεκέντησαν  ·
ἐξεκέντησαν δὲ δηλονότι τιν σάρκα .
ὅτι γὰρ οὐχ ἵν ὁ λόγος ὠφεληθῇ τὴν ἡμετέραν ἀνείληφεν σάρκα , ἀλλ ἵνα ἡ σὰρξ διὰ τὴν πρὸς τὸν λόγον κοινωνίαν ἀθανασίας τύχῃ , δῆλόν ἐστιν καὶ ἀπ τῆς τοῦ τοῦ σωτῆρος ἀποφάσεως .
περὶ γὰρ τῆς σαρκός , ἣν ἔχων ὡμίλει τοῖς μαθηταῖς οὕτω λέγει τοῦτο ὑμᾶς σκανδαλίζει ;
ἐὰν οὖν ἴδητε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἀπιόντα ὅποι ἢν τὸ πρότερον 0 ·
τὸ πνεῦμα ζωοποιεῖ , ἧ σὰρξ οὐδὲν ὠφελεία 0 .
διὰ τοῦτο γὰρ μοι δοκεῖ καὶ ὁ παντοκράτωρ θεός , ὁ δεσπότης , πρὸς αὐτὸν λέγειν  κάθου ἐκ δεξιῶν μου ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου  .
ἐνεργείᾳ μόνῃ διὰ τὴν ἀνθρωπίνην σάρκα χωρίζειν αὐτὸν δοκῶν καὶ ὥσπερ ῥητόν τινα χρόνον ὁρίζων αὐτῷ τῆς ἐν δεξιᾷ καθέδρας οὕτω φησὶν πρὸς αὐτὸν  ἓως ἂν θώ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου  .
τοῦτο δὲ τὸ προφητικὸν τοῦ Δαυὶδ ῥητὸν σαφέστερον ἡμὶν ἑρμηνεύων ὁ ἱερὸς ἀπόστολος οὕτω πὼς ἔφη  φεὶ γὰρ αὐτὸν βασιλεύειν , ἴως ἂγ θῇ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν αὐτοῦ  .
οὐκοῦν ὅρον τινὰ ἔχειν δοκεῖ ἧ κατὰ ἄνθρωπον αὐτοῦ οἰκονομία τε καὶ βασιλεία .
οὐδὲν γὰρ ἓπερον βούλεται ἡ ·
τοῦτο τὸ ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου ῥηθὲν  ἕως ἂν θῇ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν αὐτοῦ  0 .
οὐκοῦν ἐπειδὰν τούς ἐχθροὺς σχῇ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν οὐκέτι χρῄζει τῆς ἐν μέρει ταύτης βασιλείας , πάντων καθόλου βασιλεὺς ὑπάρχων ·
συμβασιλεύει γὰρ  τῷ θεῷ καὶ πατρί  , οὖ ὁ λόγος ἦν τε καὶ ἐστί ; .
διὰ τοῦτο καὶ αἱ Πραξεῖς τῶν ἀποστόλων περὶ τοῦ ἀνθρώπου τούτου , ὂν ἀνείληφεν ὁ τοῦ θεοῦ λόγος καὶ ἀνειληφὼς ἐν δεξιᾷ τοῦ πατρὸς καθέζεται , οὕτως διδάσκουσιν λέγουσαι  ὃν δεῖ οὐρανὸν μὲν δέξασθαι ἄχρι χρόνων ἀποκαταστάσεως  .
καὶ αὗται ὥσπερ ὅρον τινὰ καὶ προθεσμίαν ὁρίζουσαι ἐν ἧπερ προσήκει τὴν κατὰ ἄνθρωπον οἰκονομίαν ἡνῶσθαι τῷ λόγῳ οὕτω λέγουσιν τί γὰρ ἕτερον βούλεται τὸ  ἄχρι χρόνων ἀποκαταστάσεως  , ἢ αἰῶνα μέλλοντα ἧμίν σημαίνειν , ἐν ᾧ δεῖ πάντα τῆς τελείας τυχεῖν ἀποκαταστάσεως 0 ;
εἰ τοίνυν ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἀποκαταστάσεως ἀπάντων καὶ αὐτὴν τὴν κτίσιν ἐκ τῖς δουλείας εἰς τὴν ἐλευθερίαν μεταβληθήσεσθαι ὁ Παῦλος ἔφη  λέγει γὰρ  ὅτι καὶ αὐτὴ ἧ κτίσις ἐλευθερωθήσεται ἀπὸ τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ θεοῦ   , πῶς ἔτι τὴν τοῦ δούλου μορφήν , ἣν ἀνείληφεν ὁ λόγος , μορφὴν οὖσαν δούλου , συνεἷναι τῷ λόγῳ δυνατὸν γένοιτ ἄν ;
σαφῶς δ οὖν καὶ διαρρήδην ἐν βραχεῖ τινι χρόνῳ τῶν τε παρεληλυθότων καὶ τῶν μελλόντων αἰώνων τὴν κατὰ σάρκα οἰκονομίαν τοῦ λόγου δι  ἡμὰς γεγενῆσθαι συμβεβηκέναι καὶ ταύτην ὥσπερ ἀρχὴν οὕτως καὶ τέλος ἕξειν ὁ θεσπέσιος εἴρηκεν Παῦλος , οὕτω πως εἰπὼν  εἶτα τὸ τέλος , ὅταν παραδιδῷ τὴν βασιλείαν τῷ θεῷ καὶ πατρί  0 .
τοῦ ἀνθρωπίνου ἁψάμενος σώματος καὶ δείξας αὐτὸ τοῖς ὁρῶσιν  τοῦτο ὑμᾶς σκανδαλίζει ;
ἔφη  ἐὰν οὖν ἴδητε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἀνιόντα , ὅπου ἥν τὸ πρότερον ;
τὸ πνεῦμα ζωοποιεῖ , ἧ σὰρξ οὐδὲν ὠφελεῖ  .
οὐκοῦν οὐ δι ἑαυτόν ἀλλὰ δι ἧμάς τὴν ἀνθρωπίνην ἀνείληφεν σάρκα .
εἰ δὲ δι ἧμάς ἀνειληφὼς φαίνεται , πάντα δὲ τὰ καθ ἧμάς τῇ αὐτοῦ προνοίᾳ καὶ ἐνεργείᾳ ἐν τῷ καιρῷ τῆς κρίσεως τέλους τεύξεται , οὐκέτι οὐ δὲ ταύτης τῆς ἐν μέρει βασιλείας ἔσται χρεία .
εἰ δέ τις λέγοι , διὰ τοῦτο τὴν ἀνθρωπίνην σάρκα ἀξίαν εἶναι τοῦ λόγου , ὅτι διὰ τῆς ἀναστάσεως ἀθάνατον αὐτὴν ἀπειργάσατο , γνώτω ὅτι οὐ πᾶν , ὅπερ ἀθάνατον , τοῦτο ἄξιον θεοῦ 0 .
μείζων γὰρ καἰ αὐτῆς τῆς ἀθανασίας ὁ θεὸς , ὁ τῇ ἑαυτοῦ βουλήσει καὶ τὰ μὴ ὄντα ἀθάνατα ποιεῖν δυνάμενος ὅτι δὲ οὐ πᾶν τὸ ἀθάνατον ἡνῶσθαι θεῷ ἄξιον δῆλόν ἐστι καὶ ἀπὸ τοῦ ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας καὶ ἀγγέλους ἀθανάτους ὄντας μηδὲν διαφέρειν τῇ ἑνότητι τοῦ θεοῦ 0 1 .
εἰ δέ τις περὶ τῆς σαρκὸς ταύτης τῆς ἐν τῴ λόγῳ ἀθανάτου γεγονυίας πυνθάνοιτο , τί φαμεν πρὸς αὐτόν ;
ἀλλ  ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ ἡμῶν βουλομένους λόγον , ὅτι πειθόμενοι τῴ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει , ὡς αὐτὸς ἔφη ·
βλέπομεν γὰρ ἄρτι  φησὶν  δι᾿ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι , τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον 0 1 ·
διὰ τοῦτο τοίνυν οὐ δὲ περὶ τῆς θείας ἐκείνης τῆς τῷ θείῳ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι .
μετὰ δὲ τὸν καιρὸν τῆς κρίσεως καὶ τὴν τῶν ἁπάντων διόρθωσιν καὶ τὸν ἀφανισμὸν τῆς ἀντικειμένης ἁπάσης ἐνεργείας  τότε αὐτὸς ὑποταγήσεται τό , ὑποτάξαντι αὐτῷ τὰ πάντα   θεῷ καὶ πατρί  , ἵν οὕτως ᾖ ἐν τῴ θεῷ ὁ λόγος , ὥσπερ καὶ πρότερον ἦν πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι .
οὐδενὸς γὰρ ὄντος πρότερον ἧ θεοῦ μόνου , πάντων δὲ διὰ τοῦ λόγοι γίγνεσθαι μελλόντων , προῆλθεν ὁ λόγος δραστικῇ ἐνεργείᾳ ὁ λόγος οὗτος τοῦ πατρὸς ὤν .
oben 109  οὗτός ἐστιν περὶ οὗ ὁ Παῦλος ἔφη  τοῦ προορισθέντος υἱοῦ θεοῦ  .