Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ὡς γὰρ ἡδονὴν ἐν οἴνῳ καὶ ὄψῳ τῇ χρείᾳ τῆς τροφῆς συνεισιοῦσαν οὐδεὶς ἀπωθεῖται , τὴν δ ἐπὶ τοῖς μύροις οὐκ ἀναγκαίαν καὶ περίεργον οὖσαν ὁ Σωκράτης ἐπὶ κόρρης ῥαπίζων ἐξέβαλλεν ·
οὕτω ψαλτηρίου φωνῆς καὶ αὐλοῦ , καθ ἑαυτὴν τὰ ὦτα κοπτούσης , μὴ ὑπακούωμεν ·
ἂν δ ἕπηται μετὰ λόγου καὶ ᾠδῆς ἑστιῶσα καὶ τέρπουσα τὸν ἐν ἡμῖν λόγον , εἰσάγωμεν , οἰόμενοι καὶ τὸν Μαρσύαν ἐκεῖνον ὑπὸ τοῦ θεοῦ κολασθῆναι , ὅτι φορβειᾷ καὶ αὐλοῖς ἐπιστομίσας ἑαυτὸν ἐτόλμησε ψιλῷ μέλει διαγωνίζεσθαι πρὸς ᾠδὴν καὶ κιθάραν .
μόνον ἔφην σκοπῶμεν , ὅπως συμπόταις διὰ λόγου καὶ φιλοσοφίας ἀλλήλους εὐφραίνειν δυναμένοις μηδὲν ἐπάξομεν τοιοῦτον θύραθεν , ὃ κώλυμα διαγωγῆς μᾶλλον ἢ διαγωγή τις ἔσται .
οὐ γὰρ μόνον ὅσοι τὴν σωτηρίαν οἴκοι καὶ παρ αὑτῶν ἔχοντες ἄλλην θέλουσιν εἰσαγώγιμον λαβεῖν , ὡς Εὐριπίδης εἶπεν , ἀβέλτεροὶ εἰσιν , ἀλλὰ καὶ ὅσοι , πολλῆς ἐν αὐτοῖς εὐφροσύνης καὶ θυμηδίας παρούσης , ἔξωθεν ἐπάγειν τὰ τέρποντα φιλοτιμοῦνται .
καὶ γὰρ ἡ τοῦ μεγάλου βασιλέως μεγαλοφροσύνη πρὸς Ἀνταλκίδαν τὸν Λάκωνα δεινῶς ἀπειρόκαλος ἐφάνη καὶ ἀγροῖκος , ὁπηνίκα ῥόδων καὶ κρόκου μεμιγμένων στέφανον εἰς μύρον βάψας ἔπεμψεν αὐτῷ , τὸ σύμφυτον καὶ ἴδιον καλὸν ἀποσβέσας καὶ καθυβρίσας τοῖς ἄνθεσιν .
ὅμοιον οὖν ἐστι τό , συμποσίου χάριν ἔχοντος ἐν ἑαυτῷ καὶ μοῦσαν ἰδίαν , καταυλεῖν καὶ καταψάλλειν ἔξωθεν , ἀφαιρούμενον τῷ ἀλλοτρίῳ τὸ οἰκεῖον .
μάλιστα γοῦν ἀκροαμάτων ἂν εἴη καιρὸς ἐν συμποσίῳ κυμαίνοντι καὶ κορυσσομένῳ πρὸς ἔριν ἢ φιλονεικίαν ὥστε λοιδορίαν τινὰ κατασβέσαι καὶ ζητήσεως εἰς ἅμιλλαν ἀτερπῆ καὶ ἀγῶνα σοφιστικὸν ἐκφερομένης ἐπιλαμβάνεσθαι , καὶ ἀγῶνας ἐκκλησιαστικοὺς καὶ ἀγοραίους ἐπισχεῖν , ἄχρι ἂν αὖθις ἐξ ἀρχῆς ἀθόρυβον καὶ ἀνήνεμον γένηται τὸ συμπόσιον .
περὶ ὧν ἔμελλον ἐκκλησιάζειν Ἀθηναῖοι λόγος ἦν παρὰ τὸ δεῖπνον , ἑστιῶντος ἡμᾶς Νικοστράτου ·
καί τινος εἰπόντος ὡς Περσικὸν πρᾶγμα ποιοῦμεν , ὦ ἄνδρες , βουλευόμενοι παρ οἶνον ·
τί μᾶλλον ἔφη ὁ Γλαυκίας ὑπολαβών ἢἙλληνικόν ;
ἕλλην μὲν γὰρ ἦν ὁ εἰπών γαστρὸς ἀπὸ πλείης βουλὴ καὶ μῆτις ἀμείνων ·
ἕλληνες δὲ σὺν Ἀγαμέμνονι Τροίαν ἐπολιόρκουν , οἷς φαγοῦσι καὶ πιοῦσιν ὁ γέρων πάμπρωτον ὑφαίνειν ἤρχετο μῆτιν ;
ἐπ αὐτὸ τοῦτο τῆς κλήσεως καὶ τῶν ἀρίστων εἰσηγητὴς τῷ βασιλεῖ γενόμενος , δαίνυ δαῖτα γέρουσι , πολλῶν γάρ τοι φησίν ἀγρομένων τῷ πείσεαι , ὅς κεν ἀρίστην βουλὴν βουλεύσῃ .
διὸ καὶ τὰ πλείστῃ χρησάμενα τῆς Ἑλλάδος εὐνομίᾳ γένη καὶ μάλιστα φιλοχωρήσαντα περὶ τοὺς ἀρχαίους ἐθισμοὺς , ·
ἐν οἴνῳ τὰς ἀρχὰς συνεῖχε .
τὰ γὰρ παρὰ Κρησὶν Ἀνδρεῖα καλούμενα , παρὰ δὲ Σπαρτιάταις Φιδίτια , βουλευτηρίων ἀπορρήτων καὶ συνεδρίων ἀριστοκρατικῶν τάξιν εἶχεν , ὥσπερ οἶμαι καὶ τὸ ἐνθάδε Πρυτανεῖον καὶ Θεσμοθετεῖον οὐ πόρρω δὲ τούτων ὁ νυκτερινὸς σύλλογος παρὰ Πλάτωνι τῶν ἀρίστων καὶ πολιτικωτάτων ἀνδρῶν ἐστιν , ἐφ ὃν ἀναπέμπεται τὰ μέγιστα καὶ πλείστης ἄξια φροντίδος 0 .
οἱ δὲ τῷ Ἑρμῇ πυμάτῳ σπένδοντες , ὅτε μνησαίατο κοίτου , ἆρ οὐκ εἰς τ αὐτὸ συνάγουσι τῷ οἴνῳ τὸν λόγον ;
ὡς γοῦν παρόντι καὶ συνεπισκοποῦντι τῷ φρονιμωτάτῳ θεῷ , πρῶτον ἀπαλλαττόμενοι προσεύχονται .
οἱ δὲ πάμπαν ἀρχαῖοι ὡς οὐ δὲ τοῦ Ἑρμοῦ δεόμενον τὸν Διόνυσον αὐτὸν Εὐβουλῆ καὶ τὴν νύκτα δι ἐκεῖνον εὐφρόνην προσεῖπον 0 .
ταῦτα τοῦ Γλαυκίου διεξελθόντος , ἔδοξαν ἡμῖν ἐπιεικῶς οἱ θορυβώδεις ἐκεῖνοι κατακεκοιμίσθαι λόγοι , καὶ ὅπως ἔτι μᾶλλον αὐτῶν ἀμνηστία γένοιτο , ζήτησιν ἑτέραν ἐπάγων Νικόστρατος ἔφη πρότερον οὐ πάνυ μέλειν αὐτῷ Περσικοῦ τοῦ πράγματος εἶναι δοκοῦντος ·
ἐπεὶ δὲ νῦν Ἑλληνικὸν εἶναι πεφώραται , δεῖσθαι λόγου βοηθοῦντος αὐτῷ πρὸς τὴν αὐτόθεν φαινομένην ἀτοπίαν .
ὅ τε γὰρ λογισμός , ὥσπερ ὀφθαλμὸς ἐν ὑγρῷ σάλον ἔχοντι , δυσκίνητον ἡμῖν καὶ δύσεργόν ἐστι τά τε πάθη πανταχόθεν ὥσπερ ἑρπετὰ πρὸς ἥλιον σαλευόμενα πρὸς τὸν οἶνον καὶ ἀναδυόμενα τὴν γνώμην ἐπισφαλῆ ποιεῖ καὶ ἀκατάστατον 0 1 .
ὅθεν ὥσπερ ἡ κλίνη τοῖς πίνουσι τῆς καθέδρας ἀμείνων , ὅτι τὸ σῶμα κατέχει καὶ ἀπολύει κινήσεως ἁπάσης , οὕτως ἔχειν ἀτρέμα τὴν ψυχὴν ἄριστον 0 1 ·
εἰ δὲ μή , δοτέον , ὥσπερ παισὶν ἀτρεμεῖν μὴ δυναμένοις , οὐ δόρυ καὶ ξίφος , ἀλλὰ πλαταγὴν καὶ σφαῖραν , ὥσπερ ὁ θεὸς τὸν νάρθηκα τοῖς μεθύουσιν ἐνεχείρισε κουφότατον βέλος καὶ μαλακώτατον ἀμυντήριον , ὅπως , ἐπεὶ τάχιστα παίουσιν , ἥκιστα βλάπτωσι 0 1 ·
δεῖ γὰρ γελοῖα τὰ σφάλματα τοῖς μεθύουσι ποιεῖν , οὐκ οἰκτρὰ καὶ τραγικὰ καὶ μεγάλας ἀποτεύξεις ἔχοντα .
καὶ μήν , ὅπερ ἐστὶ μέγιστον ἐν ταῖς περὶ τῶν μεγίστων σκέψεσι , τὸν ἐνδεᾶ νοῦ καὶ πραγμάτων ἄπειρον ἕπεσθαι τοῖς φρονοῦσι καὶ τῶν ἐμπείρων ἀκούειν , ἀφαιρεῖται τοὺς μεθύοντας ὁ οἶνος ·
ὥστε καὶ τ οὔνομα γενέσθαι φησὶν ὁ Πλάτων ὅτι οἴεσθαι νοῦν ἔχειν ποιεῖ τοὺς πίνοντας ·
οὔ τε γὰρ ἐλλόγιμος οὔ τε καλὸς οὔ τε πλούσιος οὕτως οἴεται , καίπερ οἰόμενος , εἶναι τῶν πινόντων ἕκαστος , ὡς φρόνιμος 0 ·
διὸ καὶ πολύφωνος ὁ οἶνός ἐστι καὶ λαλιᾶς ἀκαίρου καὶ φρονήματος ἡγεμονικοῦ καταπίμπλησιν , ὡς οὐκ ἀκούειν ἀλλ ἀκούεσθαι μᾶλλον ἡμῖν καὶ ἄγειν οὐχ ἕπεσθαι προσῆκον 0 .
ἀλλὰ γάρ ἔφη τὰ μὲν εἰς τοῦτο ῥᾳδίως ἄν τις συναγάγοι ·
δῆλα γάρ ἐστι ·
τῶν δ ἐναντίων ἀκουστέον , εἴ τις ἢ νέος προσέστηκεν ἢ πρεσβύτερος .
ἐπιβούλως δὴ πάνυ καὶ σοφιστικῶς ὁ ἀδελφὸς ἡμῶν οἴει γὰρ ἄν ἔφη τινὰ τοὺς ἐνδεχομένους λόγους εὑρεῖν ἐν τῷ παρόντι καιρῷ πρὸς τὸ πρόβλημα ;
τοῦ δὲ Νικοστράτου πάνυ φήσαντος οἴεσθαι , τοσούτων φιλολόγων καὶ πολιτικῶν παρόντων , ὑπομειδιάσας ἐκεῖνος εἶτ ἔφη περὶ τούτων μὲν οἴει καὶ σεαυτὸν ἱκανῶς ἂν εἰπεῖν πρὸς ἡμᾶς , πρὸς δὲ πραγματικὴν καὶ πολιτικὴν σκέψιν ἀθέτως ἔχειν διὰ τὸν οἶνον ;
ἢ τοῦθ ὅμοιόν ἐστι τῷ νομίζειν ὅτι ταῖς ὄψεσιν ὁ πίνων γὰρ εὖ μεταβλέπει , αὖθις δὲ τοῖς ὠσὶ παρακούει τῶν ἐντυγχανόντων καὶ διαλεγομένων , τῶν δ ᾀδόντων καὶ αὐλούντων ἀκριβῶς ἀκούει ;
ὡς γὰρ ἐνταῦθα μᾶλλον εἰκός ἐστι τῶν γλαφυρῶν τὰ χρειώδη τὴν αἴσθησιν ἐπιστρέφειν , οὕτω καὶ τὴν διάνοιαν 0 .
οὐ θαυμάσαιμί δ ἄν , εἴ τι τῶν φιλοσόφων καὶ περιττῶν ἐκφύγοι παρ οἶνον εἰς δὲ πραγματικὰς σκέψεις ἀγομένην , πυκνοῦσθαι καὶ συνίστασθαι τῷ φρονεῖν εἰκός ἐστιν ὥσπερ ὁ Φίλιππος ἐν Χαιρωνείᾳ πολλὰ ληρῶν ὑπὸ μέθης καὶ καταγέλαστος ὤν , ἅμα τῷ προσπεσεῖν αὐτῷ περὶ σπονδῶν καὶ εἰρήνης λόγον , ἔστησε τὸ πρόσωπον καὶ συνήγαγε τὰς ὀφρῦς , καὶ τὸ ῥεμβῶδες καὶ ἀκόλαστον ἐκσοβήσας εὖ μάλα βεβουλευμένην καὶ νήφουσαν ἔδωκε τοῖς Ἀθηναίοις ἀπόκρισιν .
καίτοι τὸ πίνειν τοῦ μεθύειν διαφέρει , καὶ τοὺς μεθύοντας ὥστε ληρεῖν οἰόμεθα δεῖν ἀπιόντας καθεύδειν οἴνῳ δὲ χρωμένους ἐπὶ πλέον καὶ διαπίνοντας , ἄλλως νοῦν ἔχοντας ἄνδρας , οὐκ ἄξιον δεδιέναι μὴ σφαλῶσι τῷ λογισμῷ καὶ τὴν ἐμπειρίαν ἀποβάλωσιν , ὁρῶντας ὀρχηστάς τε καὶ κιθαριστὰς οὐδέν τι χεῖρον ἐν συμποσίοις ἢ θεάτροις πράττοντας 0 .
ἡ γὰρ ἐμπειρία παροῦσα καὶ τὸ σῶμα ταῖς , 0 ·
ἐνεργείαις ὀρθούμενον παρέχει καὶ συγκινούμενον ἀσφαλῶς ·
πολλοῖς δ ἰταμότητα θάρσους συνεργὸν ὁ ἄκρατος , οὐ βδελυρὰν οὐ δ ἄκρατον ἀλλ εὔχαριν καὶ πιθανὴν , προστίθησιν ὥσπερ καὶ τὸν Αἰσχύλον ἱστοροῦσι τὰς τραγῳδίας ἐμπίνοντα ποιεῖν , καὶ οὐχ , ὡς Γοργίας εἶπεν , ἓν τῶν δραμάτων αὐτοῦ μεστὸν Ἄρεος εἶναι , τοὺς ἕπτ ἐπὶ Θήβας , ἀλλὰ πάντα Διονύσου 0 .
θερμαντικός γὰρ ὢν κατὰ τὸν Πλάτωνα τῆς ψυχῆς μετὰ τοῦ σώματος ὁ οἶνος εὔδρομον τὸ σῶμα ποιεῖ καὶ πόρους ῥήγνυσι φαντασιῶν ἐφελκομένων μετὰ τοῦ θαρρεῖν τὸν λόγον ·
ἔνιοι γὰρ εὑρετικὴν φύσιν ἔχοντες , ἐν δὲ τῷ νήφειν ἀτολμοτέραν καὶ πεπηγυῖαν , ὅταν εἰς τὸ πίνειν ἔλθωσιν , ὥσπερ ὁ λιβανωτός , ὑπὸ θερμότητος ἀναθυμιῶνται 0 .
τὸν δὲ δὴ φόβον οὐδενὸς ἧττον ἐμποδὼν ὄντα βουλευομένοις ἐξελαύνει , καὶ πολλὰ τῶν ἄλλων παθῶν ἀφιλότιμα καὶ ἀγεννῆ κατασβέννυσι , καὶ τὸ κακόηθες καὶ τὸ ὓπουλον ὥσπερ τινὰς διπλόας ἀναπτύσσει τῆς ψυχῆς , καὶ παντὸς ἤθους καὶ πάθους ποιεῖ καταφάνειαν ἐν τοῖς λόγοις ·
ἔστι δὲ παρρησίας καὶ δι αὐτὴν ἀληθείας γονιμώτατος .
ἧς μὴ παρούσης , οὐδὲν ἐμπειρίας οὐ δ ἀγχινοίας ὄφελος 0 .
ἀλλὰ πολλοὶ τῷ ἐπιόντι χρώμενοι μᾶλλον κατορθοῦσιν ἢ εἰ κρύπτουσιν ἐπιβούλως καὶ πανούργως τὸ παριστάμενον 0 .
οὐδὲν οὖν δεῖ δεδιέναι κινοῦντα τὰ πάθη τὸν οἶνον ·
κινεῖ γὰρ οὐ τὰ φαυλότατα , πλὴν ἐν τοῖς κακίστοις , ὧν οὐδέποτε νήφει τὸ βουλευόμενον ·
ἀλλ ὥσπερ τὰ κουρεῖα Θεόφραστος εἰώθει καλεῖν ἄοινα συμπόσια διὰ τὴν λαλιάν , οὕτως ἄοινος ἀεὶ μέθη καὶ σκυθρωπὴ ταῖς τῶν ἀπαιδεύτων ἐνοικεῖ ψυχαῖς , ἐπιταραττομένη ὑπ ὀργῆς τινος ἢ δυσμενείας ἢ φιλονεικίας ἢ ἀνελευθερίας ·
ὧν ὁ οἶνος ἀμβλύνων τὰ πολλὰ μᾶλλον ἢ παροξύνων οὐκ ἄφρονας οὐ δ ἠλιθίους ἀλλ ἁπλοῦς ποιεῖ καὶ ἀπανούργους , οὐ δὲ παρορατικοὺς τοῦ συμφέροντος ἀλλὰ τοῦ καλοῦ προαιρετικούς 0 .
οἱ δὲ τὴν πανουργίαν δεινότητα καὶ φρόνησιν ἡγούμενοι τὴν ψευδοδοξίαν καὶ ἀνελευθερίαν , εἰκότως ἀβελτέρους ἀποφαίνουσι τοὺς ἐν οἴνῳ λέγοντας ἀφελῶς καὶ ἀδόλως τὸ φαινόμενον 0 .
τ οὐναντίον δ οἱ παλαιοὶ τὸν θεὸν Ἐλευθερᾶ καὶ Λύσιον ἐκάλουν καὶ μαντικῆς πολλὴν ἔχειν ἡγοῦντο μοῖραν , οὐ διὰ τὸ βακχεύσιμον καὶ μανιῶδες ὥσπερ Εὐριπίδης εἶπεν , ἀλλ ὅτι τὸ δουλοπρεπὲς καὶ περιδεὲς καὶ ἄπιστον ἐξαιρῶν καὶ ἀπολύων τῆς ψυχῆς ἀληθείᾳ καὶ παρρησίᾳ χρῆσθαι πρὸς ἀλλήλους δίδωσιν .
οἱ φιλοσοφίαν , ὦ Σόσσιε Σενεκίων , ἐκ τῶν συμποσίων ἐκβάλλοντες οὐ τ αὐτὸ ποιοῦσι τοῖς τὸ φῶς ἀναιροῦσιν , ἀλλὰ χεῖρον , ὅσῳ λύχνου μὲν ἀρθέντος οἱ μέτριοι καὶ σώφρονες οὐδὲν ἔσονται κακίους , τὸ αἰδεῖσθαι τοῦ βλέπειν ἀλλήλους μεῖζον ἔχοντες 0 ·
ἀμαθίας δὲ δὴ καὶ ἀμουσίας σὺν οἴνῳ παρούσης , οὐ δ ὁ τῆς Ἀθηνᾶς χρυσοῦς λύχνος ἐκεῖνος εὔχαριν ἂν πότον καὶ κόσμιον παράσχοι .
σιωπῶντας μὲν γὰρ ἐμπίπλασθαι μετ ἀλλήλων κομιδῇ συῶδες καὶ ἴσως ἀδύνατον 0 ·
ὁ δὲ λόγον μὲν ἀπολιπὼν ἐν συμποσίῳ , τὸ δὲ τεταγμένως χρῆσθαι λόγῳ καὶ ὠφελίμως οὐ προσιέμενος , πολὺ γελοιότερός ἐστι τοῦ πίνειν μὲν οἰομένου δεῖν καὶ τρώγειν τοὺς δειπνοῦντας , ἄκρατον δὲ τὸν οἶνον αὐτοῖς ἐγχέοντος καὶ τ οὔψον ἀνήδυντον καὶ ἀκάθαρτον παρατιθέντος .
οὔ τε γὰρ ποτὸν οὐδὲν οὔ τ ἐδεστὸν οὕτως ἀηδὲς καὶ βλαβερόν ἐστι μὴ θεραπευθὲν ὃν προσήκει τρόπον , ὡς λόγος ἀκαίρως καὶ ἀνοήτως ἐν συμποσίῳ περιφερόμενος 0 .
τὴν γοῦν μέθην οἱ λοιδοροῦντες φιλόσοφοι λήρησιν πάροινον ἀποκαλοῦσι ·
τὸ δὲ ληρεῖν οὐδέν ἐστιν ἀλλ ἢ λόγῳ κενῷ χρῆσθαι καὶ φλυαρώδει 0 ·
λαλιᾶς δ ἀτάκτου καὶ φλυαρίας εἰς ἄκρατον ἐμπεσούσης , ὕβρις καὶ παροινία τέλος ἀμουσότατον καὶ ἀχαριστότατον 0 .
οὐ φαύλως οὖν καὶ παρ ἡμῖν ἐν τοῖς Ἀγριωνίοις τὸν Διόνυσον αἱ γυναῖκες ὡς ἀποδεδρακότα ζητοῦσιν εἶτα παύονται καὶ λέγουσιν , ὅτι πρὸς τὰς Μούσας καταπέφευγε καὶ κέκρυπται παρ ἐκείναις ·
μετ ὀλίγον δέ , τοῦ δείπνου τέλος ἔχοντος , αἰνίγματα καὶ γρίφους ἀλλήλοις προβάλλουσι ·
τοῦ μυστηρίου διδάσκοντος , ὅτι λόγῳ τε δεῖ χρῆσθαι παρὰ πότον θεωρίαν τινὰ καὶ μοῦσαν ἔχοντι , καὶ λόγου τοιούτου τῇ μέθῃ παρόντος , ἀποκρύπτεται τὸ ἄγριον καὶ μανικόν , ὑπὸ τῶν Μουσῶν εὐμενῶς κατεχόμενον .
ἃ τοίνυν ἐν τοῖς Πλάτωνος γενεθλίοις πέρυσι καὶ ἀκοῦσαι καὶ εἰπεῖν συνέτυχεν ἡμῖν , πρῶτα τοῦτο περιέχει τὸ βιβλίον .
ἔστι δὲ τῶν συμποσιακῶν ὄγδοον .
τῇ ἕκτῃ τοῦ Θαργηλιῶνος ἱσταμένου τὴν Σωκράτους ἀγαγόντες γενέθλιον , τῇ ἑβδόμῃ τὴν Πλάτωνος ἢγομεν , καὶ τοῦτο πρῶτον λόγους ἡμῖν παρεῖχε τῇ συντυχίᾳ πρέποντας , ὧν κατῆρξε Διογενιανὸς ὁ Περγαμηνός .
ἔφη γὰρ οὐ φαύλως εἰπεῖν Ἴωνα περὶ τῆς τύχης ὅτι πολλὰ τῆς σοφίας διαφέρουσα πλεῖστ αὐτῇ ὅμοια ποιεῖ τοῦτο μέντοι μουσικῶς ἔοικεν ἀπαυτοματίσαι τὸ μὴ μόνον οὕτω σύνεγγυς , ἀλλὰ καὶ πρότερον τῇ δόξῃ γεγονέναι τὸν πρεσβύτερον καὶ καθηγητήν .
ἐμοὶ δὲ πολλὰ λέγειν ἐπῄει τοῖς παροῦσι τῶν εἰς τ αὐτὸ καιροῦ συνδραμόντων ·
οἷον ἦν τὸ περὶ τῆς Εὐριπίδου γενέσεως καὶ τελευτῆς , γενομένου μὲν ἡμέρᾳ καθ ἣν οἱ Ἕλληνες ἐναυμάχουν ἐν Σαλαμῖνι πρὸς τὸν Μῆδον , ἀποθανόντος δὲ καθ ἣν ἐγεννήθη Διονύσιος ὁ πρεσβύτερος τῶν ἐν Σικελίᾳ τυράννων ·
ἅμα τῆς τύχης , ὡς Τίμαιος ἔφη , τὸν μιμητὴν ἐξαγούσης τῶν τραγικῶν παθῶν καὶ τὸν ἀγωνιστὴν ἐπεισαγούσης ἐμνήσθησαν δὲ καὶ τῆς Ἀλεξάνδρου τοῦ βασιλέως τελευτῆς καὶ τῆς Διογένους τοῦ Κυνὸς ἡμέρᾳ μιᾷ γενομένης .
καὶ τὸν μὲν Ἄτταλον 0 ·
ν ἐν τοῖς ἑαυτοῦ γενεθλίοις τὸν βασιλέα τελευτῆσαι συνεφωνεῖτο ·
πομπήιον δὲ Μάγνον οἱ μὲν ἐν τοῖς γενεθλίοις ἔφασαν , οἱ δὲ πρὸ μιᾶς ἡμέρας τῶν γενεθλίων ἀποθανεῖν περὶ Αἴγυπτον 0 .
ἧκε δὲ καὶ Πίνδαρος ἐπὶ μνήμην ἐν Πυθίοις γενόμενος πολλῶν καὶ καλῶν ὕμνων τῷ θεῷ χορηγός .
ὁ δὲ Φλῶρος οὐ δὲ Καρνεάδην ἀπαξιοῦν ἔφη μνήμης ·
ἐν τοῖς Πλάτωνος γενεθλίοις , ἄνδρα τῆς Ἀκαδημείας εὐκλεέστατον ὀργιαστὴν Ἀπόλλωνος γὰρ ἀμφοτέρους ἑορτῇ γενέσθαι , τὸν μὲν Θαργηλίοις Ἀθήνησι , τὸν δὲ Κάρνεια Κυρηναίων ἀγόντων 0 1 ·
ἑβδόμῃ δ ἀμφοτέρας ἑορτάζουσι .
καὶ τὸν θεόν , ὡς ταύτῃ γενόμενον , ὑμεῖς εἶπεν οἱ προφῆται καὶ ἱερεῖς Ἑβδομαγενῆ καλεῖτε .
διὸ τοὺς Ἀπόλλωνι τὴν Πλάτωνος τέκνωσιν ἀνατιθέντας οὐκ ἂν οἶμαί τινα φάναι καταισχύνειν τὸν θεόν , ἐπὶ μείζονα πάθη καὶ νοσήματα τοῦτον ἡμῖν διὰ Σωκράτους ἰατρὸν ὥσπερ ἑτέρου Χείρωνος ἀπειργασμένον 0 .
ἅμα δὲ τῆς λεγομένης Ἀρίστωνι τῷ Πλάτωνος πατρὶ γενέσθαι καθ ὕπνον ὄψεως καὶ φωνῆς ἀπαγορευούσης μὴ συγγενέσθαι τῇ γυναικὶ μη δ ἅψασθαι δέκα μηνῶν ἐμνημόνευσεν .
ὑπολαβὼν δὲ Τυνδάρης ὁ Λακεδαιμόνιος ἄξιον μέν ἐστιν ἔφη περὶ Πλάτωνος ᾄδειν καὶ λέγειν τὸ οὐ δὲ ἐῴκει ἀνδρός γε θνητοῦ πάις ἔμμεναι ἀλλὰ θεοῖο ·
τοῦ γὰρ θείου δέδια μὴ δόξῃ τῷ ἀφθάρτῳ μάχεσθαι τὸ γεννῶν οὐχ ἧττον ἢ τὸ γεννώμενον 0 ·
μεταβολὴ γάρ τις καὶ αὐτὴ καὶ πάθος 0 ·
ὥς που καὶ Ἀλέξανδρος ὑπενόησεν , εἰπὼν μάλιστα θνητὸν καὶ φθαρτὸν ἐπιγιγνώσκειν ἑαυτὸν ἐν τῷ συγγίγνεσθαι γυναικὶ καὶ καθεύδειν ὡς τὸν μὲν ὕπνον ἐνδόσει γιγνόμενον ὑπ ἀσθενείας , γένεσιν δὲ πᾶσαν οἰκείου τινὸς εἰς ἕτερον ἔκστασιν καὶ φθορὰν οὖσαν 0 .
ἀναθαρρῶ δὲ πάλιν αὐτοῦ Πλάτωνος ἀκούων πατέρα καὶ ποιητὴν τοῦ τε κόσμου καὶ τῶν ἄλλων γεννητῶν τὸν ἀγέννητον καὶ ἀίδιον θεὸν ὀνομάζοντος , οὐ διὰ σπέρματος δήπου γενομένων , ἄλλῃ δὲ δυνάμει τοῦ θεοῦ τῇ ὕλῃ γόνιμον ἀρχήν , ὑφ ἧς ἔπαθε καὶ μετέβαλεν , ἐντεκόντος λήθουσι γάρ τοι κ ἀνέμων διέξοδοι θήλειαν ὄρνιν , πλὴν ὅταν παρῇ τόκος 0 .
καὶ οὐδὲν οἴομαι δεινόν , εἰ μὴ πλησιάζων ὁ θεὸς ὥσπερ ἄνθρωπος , ἀλλ ἑτέραις τισὶν ἁφαῖς δι ἑτέρων καὶ ψαύσεσι τρέπει καὶ ὑποπίμπλησι θειοτέρας γονῆς τὸ θνητόν 0 1 .
κ οὐκ ἐμὸς ὁ μῦθος εἶπεν ἀλλ Αἰγύπτιοι τὸν τ Ἆπιν οὕτω λοχεύεσθαί φασιν ἐπαφῇ τῆς σελήνης ·
καὶ ὅλως ἄρρενι θεῷ πρὸς γυναῖκα θνητὴν ἀπολείπουσιν ὁμιλίαν ἀνάπαλιν δ οὐκ ἂν οἴονται θνητὸν ἄνδρα θηλείᾳ θεῷ τόκου καὶ κυήσεως ἀρχὴν παρασχεῖν διὰ τὸ τὰς οὐσίας τῶν θεῶν ἐν ἀέρι καὶ πνεύμασι καί τισι θερμότησι καὶ ὑγρότησι τίθεσθαι .
ἐκ δὲ τούτου γενομένης σιωπῆς , πάλιν ὁ Διογενιανὸς ἀρξάμενος βούλεσθ εἶπεν , ἐπεὶ λόγοι περὶ θεῶν γεγόνασιν , ἐν τοῖς Πλάτωνος γενεθλίοις αὐτὸν Πλάτωνα κοινωνὸν παραλάβωμεν , ἐπισκεψάμενοι τίνα λαβὼν γνώμην ἀπεφήνατ ἀεὶ γεωμετρεῖν τὸν θεόν ;
εἴ γε δὴ θετέον εἶναι τὴν ἀπόφανσιν ταύτην Πλάτωνος 0 .
ἐμοῦ δὲ ταῦτ εἰπόντος ὡς γέγραπται μὲν ἐν οὐδενὶ σαφῶς τῶν ἐκείνου βιβλίων , ἔχει δὲ πίστιν ἱκανὴν καὶ τοῦ Πλατωνικοῦ χαρακτῆρὸς ἐστιν ·
εὐθὺς ὑπολαβὼν ὁ Τυνδάρης οἴει γάρ εἶπεν , ὦ Διογενιανέ , τῶν περιττῶν τι καὶ δυσθεωρήτων αἰνίττεσθαι τὸν λόγον , οὐχ ὅπερ αὐτὸς εἴρηκε καὶ γέγραφε πολλάκις , ὑμνῶν γεωμετρίαν , ὡς ἀποσπῶσαν ἡμᾶς προσισχομένους τῇ αἰσθήσει καὶ ἀποστρέφουσαν ἐπὶ τὴν νοητὴν καὶ ἀίδιον φύσιν , ἧς θέα τέλος ἐστὶ φιλοσοφίας οἷον ἐποπτεία τελετῆς 0 ;
ὁ γὰρ ἡδονῆς καὶ ἀλγηδόνος ἧλος , ὃς πρὸς τὸ σῶμα τὴν ψυχὴν προσηλοῖ , μέγιστον κακὸν ἔχειν ἔοικε , τὸ τὰ αἰσθητὰ ποιεῖν ἐναργέστερα τῶν νοητῶν , καὶ καταβιάζεσθαι πάθει μᾶλλον ἢ λόγῳ κρίνειν τὴν διάνοιαν 0 ·
ἐθιζομένη γὰρ ὑπὸ τοῦ σφόδρα πονεῖν καὶ ἥδεσθαι τῷ περὶ τὰ σώματα πλανητῷ καὶ μεταβλητῷ προσέχειν ὡς ὄντι τοῦ ἀληθῶς ὄντος τυφλοῦται , καὶ τὸ μυρίων ἀντάξιον ὀμμάτων ὄργανον ψυχῆς καὶ φέγγος ἀπόλλυσιν , ᾧ μόνῳ θεατὸν ἐστι τὸ θεῖον .
πᾶσι μὲν οὖν τοῖς καλουμένοις μαθήμασιν , ὥσπερ ἀστραβέσι καὶ λείοις κατόπτροις , ἐμφαίνεται τῆς τῶν νοητῶν ἀληθείας ἴχνη καὶ εἴδωλα 0 1 ·
μάλιστα δὲ γεωμετρία κατὰ τὸν Φίλωνα ἀρχὴ καὶ μητρόπολις οὖσα τῶν ἄλλων ἐπανάγει καὶ στρέφει τὴν διάνοιαν , οἷον ἐκκαθαιρομένην καὶ ἀπολυομένην ἀτρέμα τῆς , ·
αἰσθήσεως .
διὸ καὶ Πλάτων αὐτὸς ἐμέμψατο τοὺς περὶ Εὔδοξον καὶ Ἀρχύταν καὶ Μέναιχμον εἰς ὀργανικὰς καὶ μηχανικὰς κατασκευὰς τὸν τοῦ στερεοῦ διπλασιασμὸν ἀπάγειν ἐπιχειροῦντας , ὥσπερ πειρωμένους δι ἀλόγου δύο μέσας ἀνάλογον , ᾗ παρείκοι , λαβεῖν 0 ·
ἀπόλλυσθαι γὰρ οὕτω καὶ διαφθείρεσθαι τὸ γεωμετρίας ἀγαθὸν αὖθις ἐπὶ τὰ αἰσθητὰ παλινδρομούσης καὶ μὴ φερομένης ἄνω μη δ ἀντιλαμβανομένης τῶν ἀιδίων καὶ ἀσωμάτων εἰκόνων , πρὸς αἷσπερ ὢν ὁ θεὸς ἀεὶ θεός ἐστι 0 .
μετὰ δὲ τὸν Τυνδάρην ὁ Φλῶρος , ἑταῖρος ὢν αὐτοῦ καὶ προσποιούμενος ἀεὶ μετὰ παιδιᾶς ἐραστὴς εἶναι καὶ φάσκων , ὤνησας ἔφη τὸν λόγον οὐ σεαυτοῦ ποιησάμενος ἀλλὰ κοινόν ἐλέγξαι γὰρ ἔδωκας αὐτὸν ἀποδεικνύοντι μὴ θεοῖς οὖσαν ἀλλ ἡμῖν ἀναγκαίαν τὴν γεωμετρίαν οὐ γάρ τί που καὶ θεὸς δεῖται μαθήματος οἷον ὀργάνου στρέφοντος ἀπὸ τῶν γενητῶν καὶ περιάγοντος ἐπὶ τὰ ὄντα τὴν διάνοιαν ἐν αὐτῷ γὰρ ἔστιν ἐκεῖνα καὶ σὺν αὐτῷ καὶ περὶ αὐτόν .
ἀλλ ὅρα μή τι σοι προσῆκον ὁ Πλάτων καὶ οἰκεῖον αἰνιττόμενος λέληθεν , ἅτε δὴ τῷ Σωκράτει τὸν Λυκοῦργον ἀναμιγνὺς οὐχ ἧττον ἢ τὸν Πυθαγόραν , ὡς ᾤετο Δικαίαρχος 0 .
ὁ γὰρ Λυκοῦργος οἶσθα δήπουθεν ὅτι τὴν ἀριθμητικὴν ἀναλογίαν , ὡς δημοκρατικὴν καὶ ὀχλικὴν οὖσαν , ἐξέβαλεν ἐκ τῆς Λακεδαίμονος ·
ἐπεισήγαγε δὲ τὴν γεωμετρικήν , ὀλιγαρχίᾳ σώφρονι καὶ βασιλείᾳ νομίμῃ πρέπουσαν ·
ἡ μὲν γὰρ ἀριθμῷ τὸ ἴσον ἡ δὲ λόγῳ τὸ κατ 0 1 2 .
ἀξίαν ἀπονέμει ·
καὶ οὐ πάνθ ὁμοῦ μίγνυσιν , ἀλλ ἔστι χρηστῶν καὶ πονηρῶν εὔσημος ἐν αὐτῇ διάκρισις , οὐ ζυγοῖς οὐ δὲ κλήροις ἀρετῆς ;
δὲ καὶ κακίας διαφορᾷ τὸ οἰκεῖον ἀεὶ διαλαγχανόντων 0 .
ταύτην ὁ θεὸς ἐπάγει τὴν ἀναλογίαν τοῖς πράγμασι , δίκην καὶ νέμεσιν , ὦ φίλε Τυνδάρη , προσαγορευομένην καὶ διδάσκουσαν ἡμᾶς τὸ δίκαιον ἴσον , ἀλλὰ μὴ τὸ ἴσον δεῖν ποιεῖσθαι δίκαιον ἣν γὰρ οἱ πολλοὶ διώκουσιν ἰσότητα , πασῶν ἀδικιῶν οὖσαν μεγίστην , ὁ θεὸς ἐξαιρῶν , ὡς ἀνυστόν ἐστι , τὸ κατ ἀξίαν διαφυλάττει , γεωμετρικῶς τῷ κατὰ λόγον καὶ κατὰ νόμον ὁριζόμενος .
ταῦθ ἡμεῖς ἐπῃνοῦμεν .
ὁ δὲ Τυνδάρης φθονεῖν ἔφασκε καὶ παρεκάλει τὸν Αὐτόβουλον ἅψασθαι Φλώρου καὶ κολάσαι τὸν λόγον .
ὁ δὲ τοῦτο μὲν ἀπεῖπεν , ἰδίαν δέ τινα δόξαν ἀντιπαρήγαγεν .
ἔφη γὰρ οὔ τε τὴν , γεωμετρίαν ἄλλου τινὸς ἢ τῶν περὶ τὰ πέρατα συμπτωμάτων καὶ παθῶν εἶναι θεωρητικήν , οὔ τε τὸν θεὸν ἑτέρῳ τινὶ τρόπῳ κοσμοποιεῖν ἢ περατοῦντα τὴν ὕλην ἄπειρον οὖσαν , οὐ μεγέθει καὶ πλήθει , διὰ δ ἀταξίαν καὶ πλημμέλειαν αὐτῆς τὸ ἀόριστον καὶ ἀπεράτωτον ἄπειρον εἰωθότων καλεῖν τῶν παλαιῶν .
καὶ γὰρ ἡ μορφὴ καὶ τὸ σχῆμα πέρας ἐστὶ τοῦ μεμορφωμένου καὶ ἐσχηματισμένου παντός , ὧν στερήσει καθ αὑτὴν ἄμορφος ἦν καὶ ἀσχημάτιστος ·
ἀριθμῶν δὲ καὶ λόγων ἐγγενομένων , οἷον δεθεῖσα καὶ περιληφθεῖσα γραμμαῖς , ἐκ δὲ τῶν γραμμῶν ἐπιπέδοις καὶ βάθεσιν , εἴδη τὰ πρῶτα καὶ διαφορὰς σωμάτων ὥσπερ θεμελίων παρέσχε πρὸς γένεσιν ἀέρος καὶ γῆς ὕδατὸς τε καὶ πυρός 0 1 2 .
ὀκταέδρων γὰρ καὶ εἰκοσαέδρων , ἔτι δὲ πυραμίδων καὶ κύβων ἰσότητας ἐν πλευραῖς καὶ ὁμοιότητας ἐν γωνίαις καὶ ἁρμονίας ἀνασχεῖν ἐξ ὕλης ἀτάκτου καὶ πλανητῆς ἄνευ τοῦ περιορίζοντος καὶ διαρθροῦντος ἕκαστα γεωμετρικῶς ἄπορον ἦν καὶ ἀδύνατον .
ὅθεν , ἀπείρῳ πέρατος ἐγγενομένου , τὸ πᾶν ἡρμοσμένον καὶ κεκραμένον ἄριστα καὶ πεπερασμένον γέγονέ τε καὶ γίγνεται , τῆς μὲν ὕλης ἀεὶ βιαζομένης εἰς τὸ ἀόριστον ἀναδῦναι καὶ φευγούσης τὸ γεωμετρεῖσθαι , τοῦ δὲ λόγου καταλαμβάνοντος αὐτὴν καὶ περιγράφοντος καὶ διανέμοντος εἰς ἰδέας καὶ διαφοράς , ἐξ ὧν τὰ φυόμενα πάντα τὴν γένεσιν ἔσχε καὶ σύστασιν .
ἐπὶ τούτοις ῥηθεῖσιν ἠξίουν κ ἀμὲ συμβαλέσθαι τι πρὸς τὸν λόγον αὐτοῖς .
ἐγὼ δὲ τὰς μὲν εἰρημένας δόξας ὡς ἰθαγενεῖς καὶ ἰδίας αὐτῶν ἐκείνων ἐπῄνεσα καὶ τὸ εἰκὸς ἔφην ἔχειν ἱκανῶς ·
ὅπως δ εἶπον ἑαυτῶν μὴ καταφρονῆτε μη δ ἔξω βλέπητε παντάπασιν , ἀκούσατε τὸν μάλιστα παρὰ τοῖς καθηγηταῖς ἡμῶν εὐδοκιμοῦντα περὶ τούτου λόγον .
ἔστι γὰρ ἐν τοῖς γεωμετρικωτάτοις θεωρήμασι , μᾶλλον δὲ προβλήμασι , τὸ δυεῖν εἰδῶν δοθέντων ἄλλο τ οίἰον τρίτον παραβάλλειν τῷ μὲν ἴσον τῷ δ ὅμοιον 0 1 ·
ἐφ ᾧ καί φασιν ἐξευρεθέντι θῦσαι τὸν Πυθαγόραν .
πολὺ γὰρ ἀμέλει γλαφυρώτερον τοῦτο καὶ μουσικώτερον ἐκείνου τοῦ θεωρήματος , ὃ τὴν ὑποτείνουσαν ἀπέδειξε ταῖς περὶ τὴν ὀρθὴν ἴσον δυναμένην 0 .
εὖ λέγεις εἶπεν ὁ Διογενιανὸς ἀλλὰ τί τοῦτο πρὸς τὸν λόγον 0 ;
εἴσεσθε ῥᾳδίως εἶπον ἀναμνήσαντες αὑτοὺς τῆς ἐν Τιμαίῳ διαιρέσεως , διεῖλε τριχῇ τὰ πρῶτα , ὑφ ὧν τὴν γένεσιν ὁ κόσμος ἔσχεν , ὧν τὸ μὲν θεὸν τῷ δικαιοτάτῳ τῶν ὀνομάτων τὸ δ ὕλην τὸ δ ἰδέαν καλοῦμεν 0 .
ἡ μὲν οὖν ὕλη τῶν ὑποκειμένων ἀτακτότατόν ἐστιν , ἡ δ ἰδέα τῶν παραδειγμάτων κάλλιστον , ὁ δὲ θεὸς τῶν αἰτίων ἄριστον 0 1 .
ἐβούλετ οὖν μηθέν , ὡς ἀνυστὸν ἦν , ὑπολιπεῖν ὁριστὸν ἀόριστον , ἀλλὰ κοσμῆσαι λόγῳ καὶ ἀριθμῷ τὴν φύσιν ·
ἕν τι ποιῶν ἐκ πάντων ὁμοῦ τῶν ὑποκειμένων , οἷον ἡ ἰδέα καὶ ὅσον ἡ ὕλη γενόμενον 0 1 .
διὸ τοῦτο πρόβλημα δοὺς αὑτῷ , δυεῖν ὄντων , τρίτον ἐποίησε καὶ ποιεῖ καὶ φυλάττει διὰ παντὸς τὸ ἴσον τῇ ὕλῃ καὶ ὅμοιον τῇ ἰδέᾳ τὸν κόσμον 0 ·
ἀεὶ γὰρ ὢν διὰ τὴν σύμφυτον ἀνάγκην τοῦ σώματος ἐν γενέσει καὶ μετατροπῇ καὶ πάθεσι παντοδαποῖς ὑπὸ τοῦ πατρὸς καὶ δημιουργοῦ βοηθεῖται τῷ λόγῳ πρὸς τὸ παράδειγμα τὴν οὐσίαν ὁρίζοντος ·
καὶ κάλλιον τοῦ συμμέτρου τὸ περίμετρον τῶν ὄντων 0 .
θόρυβός τις , ἑστιωμένων ἡμῶν Ἀθήνησι παρ Ἀμμωνίῳ , τὴν οἰκίαν περιήχησεν , ἔξωθεν ἐπιβοωμένων τὸν στρατηγόν ·
ἐστρατήγει δὲ τὸ τρίτον ὁ Ἀμμώνιος .
ἐπεὶ δὲ πέμψας τῶν περὶ αὑτόν τινας ἔπαυσε τὴν ταραχήν , καὶ παρέπεμψαν τοὺς ἀνθρώπους , ἐζητοῦμεν ἡμεῖς , διὰ τί τῶν ἔξωθεν βοώντων συνεξακούουσιν οἱ ἐντός , οἱ δ ἔξω τῶν ἐντὸς οὐχ ὁμοίως 0 .
καὶ ὁ Ἀμμώνιος ἔφη τοῦτο μὲν ὑπ Ἀριστοτέλους λελύσθαι ·
τὴν γὰρ φωνὴν τῶν ἔνδον ἔξω φερομένην εἰς ἀέρα πολὺν καὶ ἀναπεπταμένον εὐθὺς ἐξαμαυροῦσθαι καὶ διασπείρεσθαι , τὴν δ ἔξωθεν εἴσω κατιοῦσαν οὐδὲν τοιοῦτο πάσχειν ἀλλὰ συνέχεσθαι καὶ διαμένειν εὔσημον 0 ·
ἐκεῖνο δὲ μᾶλλον λόγου δεῖσθαι , τὸ νυκτὸς ἠχωδεστέρας εἶναι τὰς φωνὰς καὶ πρὸς τῷ μεγέθει τὴν τρανότητα καθαρῶς συνδιαφυλάττειν 0 .
ἐμοὶ μὲν οὖν εἶπεν οὐ φαύλως ἡ πρόνοια δοκεῖ μεμηχανῆσθαι τῇ ἀκοῇ σαφήνειαν , ὅτε τῆς ὄψεως οὐδὲν ἢ κομιδῇ τι μικρὸν ἔργον ἐστί .
σκοτεινὸς γὰρ ὢν ὁ ἀὴρ κατ Ἐμπεδοκλέα νυκτὸς ἐρημαίης ἀλαώπιδος , ὅσον τῶν ὀμμάτων ἀφαιρεῖται τοῦ προαισθάνεσθαι , διὰ τῶν ὤτων ἀποδίδωσιν .
ἐπεὶ δὲ δεῖ καὶ τὰ δι ἀνάγκης φύσει περαινόμενα τῶν αἰτίων ἀνευρίσκειν , καὶ τοῦτο τοῦ φυσικοῦ ἴδιόν ἐστιν , ἡ περὶ τὰς ὑλικὰς καὶ ὀργανικὰς ἀρχὰς πραγματεία 0 ·
τίς ἂν ἔφη πρῶτος ὑμῶν εὐπορήσειε λόγου τὸ πιθανὸν ἔχοντος ;
ἡσυχίας δὲ γενομένης , Βόηθος ἔφη νέος μὲν ὢν ἔτι καὶ σοφιστεύων ἀπὸ γεωμετρίας αἰτήμασι χρῆσθαι καὶ λαμβάνειν ἀναποδείκτους ὑποθέσεις , νυνὶ δὲ χρήσεσθαί τισι τῶν προαποδεδειγμένων ὑπ Ἐπικούρου .
φέρεται τὰ ὄντα ἐν τῷ μὴ ὄντι · ;
πολὺ γὰρ κενὸν ἐνδιέσπαρται καὶ μέμικται ταῖς τοῦ ἀέρος ἀτόμοις ·
ὅταν μὲν οὖν διακεχυμένος καὶ πλάτος ἔχων καὶ περιδρομὴν ὑπὸ μανότητος , μικρὰ καὶ λεπτὰ τὰ μεταξὺ τῶν μορίων κενὰ λείπεται καὶ πολλὴν αἱ ἄτομοι κατεσπαρμέναι χώραν ἐπέχουσιν ·
ὅταν δὲ συσταλῇ καὶ πίλησις εἰς ὀλίγον αὐτῶν γένηται καὶ συμπέσωσιν ἀποβιασθεῖσαι πρὸς ἀλλήλας , πολλὴν εὐρυχωρίαν ἔξω καὶ διαστάσεις μεγάλας ποιοῦσι ·
τοῦτο δὲ γίγνεται νυκτὸς ὑπὸ ψυχρότητος ·
ἡ γὰρ θερμότης χαλᾷ καὶ διίστησι καὶ λύει τὰς πυκνώσεις ·
διὸ πλείονα τόπον τὰ ζέοντα καὶ μαλασσόμενα καὶ τηκόμενα τῶν σωμάτων ἐπιλαμβάνει ·
καὶ τ οὐναντίον αὖ πάλιν τὰ πηγνύμενα καὶ ψυχόμενα συγχωρεῖ πρὸς ἄλληλα καὶ συνάγεται καὶ ἀπολείπει κενότητας ἐν τοῖς περιέχουσιν ἀγγείοις καὶ τόπους , ἐξ ὧν ὑποκεχώρηκεν .
ἡ δὲ φωνὴ προσφερομένη καὶ προστυγχάνουσα σώμασι πολλοῖς καὶ ἀθρόοις ἢ τυφλοῦται παντάπασιν , ἢ διασπάσματα λαμβάνει μεγάλα καὶ πολλὰς ἀντικρούσεις καὶ διατριβάς ·
ἐν δὲ κενῷ καὶ σωμάτων ἐρήμῳ διαστήματι λεῖον δρόμον ἔχουσα καὶ συνεχῆ καὶ ἄπταιστον ἐξικνεῖται πρὸς τὴν ἀκοήν , ὑπὸ τάχους ἅμα τῷ λόγῳ διασῴζουσα τὴν σαφήνειαν .
ὁρᾷς γὰρ ὅτι καὶ τῶν ἀγγείων τὰ κενὰ πληττόμενα , μᾶλλον ὑπακούει ταῖς πληγαῖς καὶ τὸν ἦχον ἀποτείνει μακράν , πολλάκις δὲ καὶ κύκλῳ περιφερόμενον διαδίδωσι πολύ ·
τὸ δ ἐμπλησθὲν ἢ στερεοῦ σώματος ἤ τινος ὑγροῦ παντάπασι γίγνεται κωφὸν καὶ ἄναυδον , ὁδὸν οὐκ ἐχούσης οὐ δὲ χώραν ᾗ δίεισι τῆς φωνῆς .
αὐτῶν δὲ τῶν σωμάτων χρυσὸς μὲν καὶ λίθος ὑπὸ πληρότητος ἰσχνόφωνα καὶ δυσηχῆ καὶ ταχὺ κατασβέννυσι τοὺς φθόγγους ἐν αὑτοῖς εὔφωνος δὲ καὶ λάλος ὁ χαλκός , ᾗ πολύκενος καὶ ὄγκον ἐλαφρὸς καὶ λεπτός , οὐ πολλοῖς συντεθλιμμένος ἐπαλλήλοις σώμασιν , ἀλλ ἄφθονον ἔχων τὸ τῆς ἐπιεικοῦς καὶ ἀναφοῦς μεμιγμένον οὐσίας , ἣ ταῖς τ ἄλλαις κινήσεσιν εὐπορίαν δίδωσι τήν τε φωνὴν εὐμενῶς ὑπολαμβάνουσα παραπέμπει 0 1 ;
μέχρι ἂν ἁψάμενός τις ὥσπερ ἐν ὁδῷ καταλάβῃ καὶ τυφλώσῃ τὸ κενόν 0 ·
ἐνταῦθα δ ἔστη καὶ ἀπεπαύσατο τοῦ πρόσω χωρεῖν διὰ τὴν ἀντίφραξιν .
ταῦτ ἔφη δοκεῖ μοι τὴν νύκτα ποιεῖν ἠχώδη , τὴν δ ἡμέραν ἧττον θερμότητι καὶ διαχύσει τοῦ ἀέρος μικρὰ τὰ διαστήματα τῶν ἀτόμων ποιοῦσαν μόνον ἔφη μηδεὶς ἐνιστάσθω πρὸς τὰς πρώτας ὑποθέσεις .
κ ἀγώ , τοῦ Ἀμμωνίου κελεύοντος εἰπεῖν τι πρὸς αὐτὸν αἱ μὲν πρῶταί σου τῶν ὑποθέσεων ἔφην ὦ φίλε Βόηθε , καίπερ πολὺ τὸ κενὸν ἔχουσαι μενέτωσαν ·
τῇ δὲ φωνῇ τὸ κενὸν οὐκ ὀρθῶς πρὸς σωτηρίαν καὶ κίνησιν ὑποτίθεσθε .
σιωπῆς γὰρ οἰκεῖον καὶ ἡσυχίας τὸ ἀναφὲς καὶ ἀπαθὲς καὶ ἄπληκτον , ἡ δὲ φωνὴ πληγὴ σώματος διηχοῦς , διηχὲς δὲ τὸ συμπαθὲς αὑτῷ καὶ συμφυὲς εὐκίνητον δὲ καὶ κοῦφον καὶ ὁμαλὸν καὶ ὑπήκοον τοῦ δι εὐτονίαν καὶ συνέχειαν , οἷός ἐστι παρ ἡμῖν ὁ ἀήρ 0 1 .
καὶ γὰρ ὕδωρ καὶ γῆ καὶ πῦρ ἄφωνα καθ ἑαυτά , φθέγγεται δὲ πνεύματος ἐμπεσόντος ἅπαντα καὶ ψόφους καὶ πατάγους ἀναδίδωσι ·
χαλκῷ δὲ κενοῦ μὲν οὐδὲν μέτεστιν , ὁμαλῷ δὲ πνεύματι καὶ λείῳ κεκραμένος εὔπληκτός ἐστι καὶ ἠχώδης .