Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
σωκράτη μέντοι τὸν φιλόσοφον καὶ Μέτωνα τὸν ἀστρολόγον οὐδὲν ἐλπίσαι τῇ πόλει χρηστὸν ἀπὸ τῆς στρατείας ἐκείνης λέγουσιν , ὁ μέν , ὡς ἔοικε , τοῦ συνήθους δαιμονίου γενομένου καὶ προσημαίνοντος , ὁ δὲ Μέτων εἴ τε δείσας ἐκ λογισμοῦ τὸ μέλλον εἴ τε μαντικῆς τινι τρόπῳ χρησάμενος ἐσκήψατο μεμηνέναι , καὶ λαβὼν δᾷδα καιομένην οἷος ἦν αὑτοῦ τὴν οἰκίαν ὑφάπτειν 0 1 2 .
ἔνιοι δέ φασι προσποίημα μὲν μανίας μηδὲν ἐσκευάσθαι τὸν Μέτωνα , καταπρῆσαι δὲ τὴν οἰκίαν νύκτωρ , εἶθ ἕωθεν προελθόντα δεῖσθαι καὶ ἀντιβολεῖν ἐπὶ συμφορᾷ τηλικαύτῃ τὸν υἱὸν αὐτῷ παρεθῆναι τῆς στρατείας .
ἐκεῖνος μὲν οὖν ἔτυχεν ὧν ἠξίου , παρακρουσάμενος τοὺς πολίτας .
ὁ δὲ Νικίας ἄκων μὲν ᾑρέθη στρατηγός , οὐχ ἥκιστα τὴν ἀρχὴν καὶ διὰ τὸν συνάρχοντα φεύγων ·
ἐφαίνετο γὰρ τοῖς Ἀθηναίοις τὰ τοῦ πολέμου βέλτιον ἕξειν μὴ προεμένοις τὸν Ἀλκιβιάδην ἄκρατον , ἀλλὰ μιχθείσης πρὸς τὴν τόλμαν αὐτοῦ τῆς Νικίου προνοίας ·
καὶ γὰρ ὁ τρίτος στρατηγὸς Λάμαχος ἡλικίᾳ προήκων ὅμως ἐδόκει μηδὲν ἧττον εἶναι τοῦ Ἀλκιβιάδου διάπυρος καὶ φιλοκίνδυνος ἐν τοῖς ἀγῶσι ·
βουλευομένων δὲ περὶ πλήθους καὶ τρόπου παρασκευῆς ἐπεχείρησεν αὖθις ὁ Νικίας ἐνίστασθαι καὶ καταπαύειν τὸν πόλεμον .
ἀντειπόντος δὲ τοῦ Ἀλκιβιάδου καὶ κρατήσαντος , ἔγραψε τῶν ῥητόρων Δημόστρατος καὶ εἶπεν ὡς χρὴ τοὺς στρατηγοὺς αὐτοκράτορας εἶναι καὶ τῆς παρασκευῆς καὶ τοῦ πολέμου παντός .
ἐπιψηφισαμένου δὲ τοῦ δήμου καὶ γενομένων ἑτοίμων πάντων πρὸς τὸν ἔκπλουν , οὐ χρηστὰ παρῆν οὐ δὲ τὰ τῆς ἑορτῆς .
ἀδωνίων γὰρ εἰς τὰς ἡμέρας ἐκείνας καθηκόντων εἴδωλα πολλαχοῦ νεκροῖς ἐκκομιζομένοις ὅμοια πρ οὔκειντο ταῖς γυναιξί , καὶ ταφὰς ἐμιμοῦντο κοπτόμεναι , καὶ θρήνους ᾖδον .
ἡ μέντοι τῶν Ἑρμῶν περικοπή , μιᾷ νυκτὶ τῶν πλείστων ἀκρωτηριασθέντων τὰ πρόσωπα , πολλοὺς καὶ τῶν περιφρονούντων τὰ τοιαῦτα διετάραξεν .
ἐλέχθη μὲν οὖν ὅτι Κορίνθιοι διὰ τοὺς Συρακουσίους ἀποίκους ὄντας , ὡς ἐπισχέσεως ἐσομένης πρὸς τῶν οἰωνῶν ἢ μεταγνώσεως τοῦ πολέμου , ταῦτα δράσειαν .
οὐ μὴν ἥπτετό γε τῶν πολλῶν οὔ θ οὗτος ὁ λόγος οὔ θ ὁ τῶν σημεῖον δεινὸν εἶναι μηδὲν οἰομένων , ἀλλ οἷα φιλεῖ φέρειν ἄκρατος ἀκολάστων νέων εἰς ὕβριν ἐκ παιδιᾶς ὑποφερομένων ·
ὀργῇ δ ἅμα καὶ φόβῳ τὸ γεγονὸς λαμβάνοντες ὡς ἀπὸ συνωμοσίας ἐπὶ πράγμασι μεγάλοις τετολμημένον , ἅπασαν ἐξήταζον ὑπόνοιαν πικρῶς ἥ τε βουλὴ συνιοῦσα περὶ τούτων καὶ ὁ δῆμος ἐν ὀλίγαις ἡμέραις πολλάκις 0 .
ἐν δὲ τούτῳ δούλους τινὰς καὶ μετοίκους προήγαγεν Ἀνδροκλῆς ὁ δημαγωγὸς ἄλλων τε ἀγαλμάτων περικοπὰς καὶ μυστηρίων παρ οἶνον ἀπομιμήσεις τοῦ Ἀλκιβιάδου καὶ τῶν φίλων κατηγοροῦντας .
ἔλεγον δὲ Θεόδωρον μέν τινα δρᾶν τὰ τοῦ κήρυκος , Πουλυτίωνα δὲ τὰ τοῦ δᾳδούχου , τὰ δὲ τοῦ ἱεροφάντου τὸν Ἀλκιβιάδην , τοὺς δ ἄλλους ἑταίρους παρεῖναι καὶ μυεῖσθαι μύστας προσαγορευομένους 0 1 2 .
ταῦτα γὰρ ἐν τῇ εἰσαγγελίᾳ γέγραπται Θεσσαλοῦ τοῦ Κίμωνος εἰσαγγείλαντος Ἀλκιβιάδην ἀσεβεῖν περὶ τὼ θεώ .
τραχυνομένου δὲ τοῦ δήμου καὶ πικρῶς πρὸς Ἀλκιβιάδην ἔχοντος , καὶ τοῦ Ἀνδροκλέους  ἦν γὰρ οὗτος ἐχθρὸς ἐν τοῖς μάλιστα τοῦ Ἀλκιβιάδου  παροξύνοντος , ἐν ἀρχῇ μὲν ἐταράχθησαν οἱ περὶ τὸν Ἀλκιβιάδην .
αἰσθόμενοι δὲ τούς τε ναύτας , ὅσοι πλεῖν ἔμελλον εἰς Σικελίαν , εὔνους ὄντας αὐτοῖς καὶ τὸ στρατιωτικόν , Ἀργείων δὲ καὶ Μαντινέων χιλίων ὄντων ὁπλιτῶν ἀκούοντες ἀναφανδὸν λεγόντων ὡς δι Ἀλκιβιάδην στρατεύοιντο διαπόντιον καὶ μακρὰν στρατείαν , ἐὰν δέ τις ἀγνωμονῇ περὶ τοῦτον , εὐθὺς ἀποστήσεσθαι , ἀνεθάρρουν καὶ παρίσταντο τῷ καιρῷ πρὸς τὴν ἀπολογίαν , ὥστε τοὺς ἐχθροὺς πάλιν ἀθυμεῖν καὶ φοβεῖσθαι μὴ περὶ τὴν κρίσιν ὁ δῆμος ἀμβλύτερος αὐτῷ γένηται διὰ τὴν χρείαν .
πρὸς ταῦτ οὖν τεχνάζουσι τῶν ῥητόρων τοὺς οὐ δοκοῦντας ἐχθροὺς τοῦ Ἀλκιβιάδου , μισοῦντας δὲ αὐτὸν οὐχ ἧττον τῶν ὁμολογούντων , ἀνισταμένους ἐν τῷ δήμῳ λέγειν ὡς ἄτοπόν ἐστιν αὐτοκράτορι στρατηγῷ τηλικαύτης ἀποδεδειγμένῳ δυνάμεως , ἠθροισμένης στρατιᾶς καὶ τῶν συμμάχων , μεταξὺ κληροῦντας δικαστήριον καὶ ὕδωρ διαμετροῦντας ἀπολλύναι τὸν καιρόν ·
ἀλλὰ νῦν μὲν ἀγαθῇ τύχῃ πλεέτω , τοῦ δὲ πολέμου διαπραχθέντος ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς νόμοις ἀπολογείσθω παρών .
οὐκ ἐλάνθανε μὲν οὖν ἡ κακοήθεια τῆς ἀναβολῆς τὸν Ἀλκιβιάδην , ἀλλ ἔλεγε παριὼν ὡς δεινόν ἐστιν αἰτίας ἀπολιπόντα καθ ἑαυτοῦ καὶ διαβολὰς ἐκπέμπεσθαι μετέωρον ἐπὶ τοσαύτης δυνάμεως ·
ἀποθανεῖν γὰρ προσήκειν μὴ λύσαντι τὰς κατηγορίας , λύσαντι δὲ καὶ φανέντι καθαρῷ τρέπεσθαι πρὸς τοὺς πολεμίους μὴ δεδοικότι τοὺς συκοφάντας 0 .
ἐπεὶ δ οὐκ ἔπειθεν , ἀλλὰ πλεῖν ἐκέλευον αὐτόν , ἀνήχθη μετὰ τῶν συστρατήγων ἔχων τριήρεις μὲν οὐ πολλῷ τῶν τεσσαράκοντα καὶ ἑκατὸν ἀποδεούσας , ὁπλίτας δὲ πεντακισχιλίους καὶ ἑκατόν , τοξότας δὲ καὶ σφενδονήτας καὶ ψιλοὺς περὶ τριακοσίους καὶ χιλίους , καὶ τὴν ἄλλην παρασκευὴν ἀξιόλογον .
προσβαλὼν δ Ἰταλία καὶ Ῥήγιον ἑλών , εἰσηγήσατο γνώμην ὅτῳ τρόπῳ πολεμητέον ἐστί .
καὶ Νικίου μὲν ἀντιλέγοντος , Λαμάχου δὲ προσθεμένου , πλεύσας εἰς Σικελίαν προσηγάγετο Κατάνην , ἄλλο δὲ οὐδὲν ἔπραξε μετάπεμπτος ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων ἐπὶ τὴν κρίσιν εὐθὺς γενόμενος .
πρῶτον μὲν γάρ , ὥσπερ εἴρηται , ψυχραί τινες ὑποψίαι καὶ διαβολαὶ κατὰ τοῦ Ἀλκιβιάδου προσέπιπτον ἀπὸ δούλων καὶ μετοίκων ·
ἔπειτα τῶν ἐχθρῶν ἀπόντος αὐτοῦ καθαπτομένων σφοδρότερον , καὶ τοῖς περὶ τοὺς Ἑρμᾶς ὑβρίσμασι καὶ τὰ μυστικὰ συμπλεκόντων , ὡς ἀπὸ μιᾶς ἐπὶ νεωτερισμῷ συνωμοσίας πεπραγμένα , τοὺς μὲν ὁπωσοῦν ἐπαιτιαθέντας ἐνέβαλλον ἀκρίτους εἰς τὸ δεσμωτήριον , ἤχθοντο δὲ τὸν Ἀλκιβιάδην μὴ λαβόντες ὑπὸ τὰς ψήφους τότε μη δὲ κρίναντες ἐπ αἰτίαις τηλικαύταις .
ὁ δὲ τῇ πρὸς ἐκεῖνον ὀργῇ παραπεσὼν οἰκεῖος ἢ φίλος ἢ συνήθης χαλεπωτέροις αὐτοῖς ἐχρήσατο .
τοὺς δὲ μηνύσαντας ὁ μὲν Θουκυδίδης ὀνομάσαι παρῆκεν , ἄλλοι δ ὀνομάζουσι Διοκλείδαν καὶ Τεῦκρον , ὧν καὶ Φρύνιχός ἐστιν ὁ κωμικὸς ταυτὶ πεποιηκώς ·
ὦ φίλταθ Ἑρμῆ , καὶ φυλάσσου , μὴ πεσὼν αὑτὸν παρακρούσῃ καὶ παράσχῃς διαβολὴν ἑτέρῳ Διοκλείδᾳ βουλομένῳ κακόν τι δρᾶν .
φυλάξομαι ·
τεύκρῳ γὰρ οὐχὶ βούλομαι μήνυτρα δοῦναι , τῷ παλαμναίῳ ξένῳ .
καίτοι βέβαιον οὐδὲν οὐ δ ἰσχυρὸν οἱ μηνύοντες ἐδείκνυσαν .
εἷς δ αὐτῶν ἐρωτώμενος ὅπως τὰ πρόσωπα τῶν Ἑρμοκοπιδῶν γνωρίσειε , καὶ ἀποκρινάμενος ὅτι πρὸς τὴν σελήνην , ἐσφάλη τοῦ παντός , ἕνης καὶ νέας οὔσης ὅτε ταῦτ ἐδρᾶτο 0 ·
ὃ θόρυβον μὲν παρέσχε τοῖς νοῦν ἔχουσι , τὸν δῆμον δ οὐ δὲ τοῦτο μαλακώτερον ἐποίησε πρὸς τὰς διαβολάς , ἀλλ ὥσπερ ὥρμησεν ἐξ ἀρχῆς , οὐκ ἐπαύσατο φέρων καὶ ἐμβάλλων εἰς τὸ δεσμωτήριον οὗ τις κατείποι .
τῶν οὖν δεθέντων καὶ φυλαττομένων ἐπὶ κρίσει τότε καὶ Ἀνδοκίδης ἦν ὁ ῥήτωρ , ὃν Ἑλλάνικος ὁ συγγραφεὺς εἰς τοὺς Ὀδυσσέως ἀπογόνους ἀνήγαγεν .
ἐδόκει δὲ μισόδημος καὶ ὀλιγαρχικὸς ὁ Ἀνδοκίδης , ὕποπτον δὲ οὐχ ἥκιστα τῆς τῶν Ἑρμῶν περικοπῆς ἐποίησεν ὁ μέγας Ἑρμῆς , ὁ πλησίον αὐτοῦ τῆς οἰκίας ἀνάθημα τῆς Αἰγηΐδος φυλῆς ἱδρυμένος ·
ἐν γὰρ ὀλίγοις πάνυ τῶν ἐπιφανῶν μόνος σχεδὸν ἀκέραιος ἔμεινε ·
διὸ καὶ νῦν Ἀνδοκίδου καλεῖται , καὶ πάντες οὕτως ὀνομάζουσι τῆς ἐπιγραφῆς ἀντιμαρτυρούσης .
συνέβη δὲ τῷ Ἀνδοκίδῃ μάλιστα τῶν τὴν αὐτὴν αἰτίαν ἐχόντων ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ γενέσθαι συνήθη καὶ φίλον ἔνδοξον μὲν οὐχ ὁμοίως ἐκείνῳ , συνέσει δὲ καὶ τόλμῃ περιττόν , ὄνομα Τίμαιον .
οὗτος ἀναπείθει τὸν Ἀνδοκίδην ἑαυτοῦ κατήγορον καί τινων ἄλλων γενέσθαι μὴ πολλῶν ·
ὁμολογήσαντι γὰρ ἄδειαν εἶναι κατὰ ψήφισμα τοῦ δήμου , τὰ δὲ τῆς κρίσεως ἄδηλα πᾶσι , τοῖς δὲ δυνατοῖς φοβερώτατα 0 1 ·
βέλτιον δὲ σωθῆναι ψευδόμενον ἢ μετὰ τῆς αὐτῆς αἰτίας ἀποθανεῖν ἀδόξως , καὶ τὸ κοινῇ σκοποῦντι συμφέρον ὑπάρχειν , ὀλίγους καὶ ἀμφιβόλους προέμενον , πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς ἐξελέσθαι τῆς ὀργῆς 0 1 .
ταῦτα τοῦ Τιμαίου λέγοντος καὶ διδάσκοντος ὁ Ἀνδοκίδης ἐπείσθη , καὶ γενόμενος μηνυτὴς καθ αὑτοῦ καὶ καθ ἑτέρων ἔσχε τὴν ἐκ τοῦ ψηφίσματος ἄδειαν αὐτός ·
οὓς δ ὠνόμασε πάντες πλὴν τῶν φυγόντων ἀπώλοντο .
καὶ πίστεως ἕνεκα προσέθηκεν αὐτοῖς οἰκέτας ἰδίους ὁ Ἀνδοκίδης .
οὐ μὴν ὅ γε δῆμος τὴν ὀργὴν ἅπασαν ἀφῆκεν ἐνταῦθα , ἀλλὰ μᾶλλον ἀπαλλαγεὶς τῶν Ἑρμοκοπιδῶν ὥσπερ σχολάζοντι τῷ θυμῷ πρὸς τὸν Ἀλκιβιάδην ὅλος ἐρρύη , καὶ τέλος ἀπέστειλε τὴν Σαλαμινίαν ἐπ αὐτόν , οὐ φαύλως αὐτό γε τοῦτο προστάξας , μὴ βιάζεσθαι μη δ ἅπτεσθαι τοῦ σώματος , ἀλλὰ τῷ μετρίῳ λόγῳ χρῆσθαι κελεύοντας ἀκολουθεῖν ἐπὶ κρίσιν καὶ πείθειν τὸν δῆμον .
ἐφοβοῦντο γὰρ ταραχὰς τοῦ στρατεύματος ἐν πολεμίᾳ γῇ καὶ στάσιν , ὃ ῥᾳδίως ἂν ἐξειργάσατο βουληθεὶς ὁ Ἀλκιβιάδης .
καὶ γὰρ ἠθύμουν ἀπιόντος αὐτοῦ , καὶ πολλὴν τριβὴν προσεδόκων καὶ μῆκος ἀργὸν ἐν τῷ Νικίᾳ τὸν πόλεμον ἕξειν , καθάπερ μύωπος ἀφῃρημένου τῶν πράξεων 0 .
ὁ γὰρ Λάμαχος ἦν μὲν πολεμικὸς καὶ ἀνδρώδης , ἀξίωμα δ οὐ προσῆν οὐ δ ὄγκος αὐτῷ διὰ πενίαν .
εὐθὺς μὲν οὖν ἀποπλέων ὁ Ἀλκιβιάδης ἀφείλετο Μεσσήνην Ἀθηναίους .
ἦσαν γὰρ οἱ μέλλοντες ἐνδιδόναι τὴν πόλιν , οὓς ἐκεῖνος εἰδὼς σαφέστατα τοῖς Συρακουσίων φίλοις ἐμήνυσε καὶ διέφθειρε τὴν πρᾶξιν .
ἐν δὲ Θουρίοις γενόμενος καὶ ἀποβὰς τῆς τριήρους ἔκρυψεν ἑαυτὸν καὶ διέφυγε τοὺς ζητοῦντας .
ἐπιγνόντος δέ τινος καὶ εἰπόντος 0 ·
οὐ πιστεύεις , ὦ Ἀλκιβιάδη , τῇ πατρίδι ;
τὰ μὲν ἄλλ , ἔφη , πάντα 0 ·
περὶ δὲ τῆς ψυχῆς τῆς ἐμῆς οὐ δὲ τῇ μητρί , μήπως ἀγνοήσασα τὴν μέλαιναν ἀντὶ τῆς λευκῆς ἐπενέγκῃ ψῆφον 0 .
ὕστερον δ ἀκούσας ὅτι θάνατον αὐτοῦ κατέγνωκεν ἡ πόλις 0 ·
ἀλλ ἐγώ , εἶπε , δείξω αὐτοῖς ὅτι ζῶ .
τὴν μὲν οὖν εἰσαγγελίαν οὕτως ἔχουσαν ἀναγράφουσι ·
θεσσαλὸς Κίμωνος Λακιάδης Ἀλκιβιάδην Κλεινίου Σκαμβωνίδην εἰσήγγειλεν ἀδικεῖν περὶ τὼ θεώ , τὴν Δήμητραν καὶ τὴν Κόρην , ἀπομιμούμενον τὰ μυστήρια καὶ δεικνύοντα τοῖς αὑτοῦ ἑταίροις ἐν τῇ οἰκίᾳ τῇ ἑαυτοῦ , ἔχοντα στολὴν οἵανπερ ὁ ἱεροφάντης ἔχων δεικνύει τὰ ἱερά , καὶ ὀνομάζοντα αὑτὸν μὲν ἱεροφάντην , Πουλυτίωνα δὲ δᾳδοῦχον , κήρυκα δὲ Θεόδωρον Φηγαιᾶ , τοὺς δ ἄλλους ἑταίρους μύστας προσαγορεύοντα καὶ ἐπόπτας παρὰ τὰ νόμιμα καὶ τὰ καθεστηκότα ὑπό τε Εὐμολπιδῶν καὶ Κηρύκων καὶ τῶν ἱερέων τῶν ἐξ Ἐλευσῖνος 0 .
ἐρήμην δ αὐτοῦ καταγνόντες καὶ τὰ χρήματα δημεύσαντες ἔτι καταρᾶσθαι προσεψηφίσαντο πάντας ἱερεῖς καὶ ἱερείας , ὧν μόνην φασὶ Θεανὼ τὴν Μένωνος Ἀγραυλῆθεν ἀντειπεῖν πρὸς τὸ ψήφισμα , φάσκουσαν εὐχῶν , οὐ καταρῶν ἱέρειαν γεγονέναι .
τοσούτων δὲ κατεψηφισμένων Ἀλκιβιάδου καὶ κατεγνωσμένων , ἐτύγχανε μὲν ἐν Ἄργει διατρίβων , ὡς τὸ πρῶτον ἐκ Θουρίων ἀποδρὰς εἰς Πελοπόννησον διεκομίσθη , φοβούμενος δὲ τοὺς ἐχθροὺς καὶ παντάπασι τῆς πατρίδος ἀπεγνωκὼς ἔπεμψεν εἰς Σπάρτην , ἀξιῶν ἄδειαν αὐτῷ γενέσθαι καὶ πίστιν ἐπὶ μείζοσι χρείαις καὶ ὠφελείαις ὧν πρότερον αὐτοὺς ἀμυνόμενος ἔβλαψε .
δόντων δὲ τῶν Σπαρτιατῶν καὶ δεξαμένων , παραγενόμενος προθύμως ἓν μὲν εὐθὺς ἐξειργάσατο , μέλλοντας καὶ ἀναβαλλομένους βοηθεῖν Συρακουσίοις ἐγείρας καὶ παροξύνας πέμψαι Γύλιππον ἄρχοντα καὶ θραῦσαι τὴν ἐκεῖ τῶν Ἀθηναίων δύναμιν ·
ἕτερον δέ , κινεῖν τὸν αὐτόθεν πόλεμον ἐπὶ τοὺς Ἀθηναίους 0 ·
τὸ δὲ τρίτον καὶ μέγιστον , ἐπιτειχίσαι Δεκέλειαν , οὗ μᾶλλον οὐδὲν διειργάσατο καὶ κατοικοφθόρησε τὴν πόλιν .
εὐδοκιμῶν δὲ δημοσίᾳ καὶ θαυμαζόμενος οὐχ ἧττον ἰδίᾳ τοὺς πολλοὺς κατεδημαγώγει καὶ κατεγοήτευε τῇ διαίτῃ λακωνίζων , ὥσθ ὁρῶντας ἐν χρῷ κουριῶντα καὶ ψυχρολουτοῦντα καὶ μάζῃ συνόντα καὶ ζωμῷ μέλανι χρώμενον ἀπιστεῖν καὶ διαπορεῖν , εἴ ποτε μάγειρον ἐπὶ τῆς οἰκίας οὗτος ἀνὴρ ἔσχεν ἢ προσέβλεψε μυρεψὸν ἢ Μιλησίας ἠνέσχετο θιγεῖν χλανίδος .
ἦν γάρ , ὥς φασι , μία δεινότης αὕτη τῶν πολλῶν ἐν αὐτῷ καὶ μηχανὴ θήρας ἀνθρώπων , συνεξομοιοῦσθαι καὶ συνομοπαθεῖν τοῖς ἐπιτηδεύμασι καὶ ταῖς διαίταις , ὀξυτέρας τρεπομένῳ τροπὰς τοῦ χαμαιλέοντος .
πλὴν ἐκεῖνος μέν , ὡς λέγεται , πρὸς ἓν ἐξαδυνατεῖ χρῶμα τὸ λευκὸν ἀφομοιοῦν ἑαυτόν ·
ἀλκιβιάδῃ δὲ διὰ χρηστῶν ἰόντι καὶ πονηρῶν ὁμοίως οὐδὲν ἦν ἀμίμητον οὐ δ ἀνεπιτήδευτον , ἀλλ ἐν Σπάρτῃ γυμναστικός , εὐτελής , σκυθρωπός , ἐν Ἰωνίᾳ χλιδανός , ἐπιτερπής , ῥᾴθυμος , ἐν Θράκῃ μεθυστικός , ἐν Θετταλοῖς ἱππαστικός , Τισαφέρνῃ δὲ τῷ σατράπῃ συνὼν ὑπερέβαλεν ὄγκῳ καὶ πολυτελείᾳ τὴν Περσικὴν μεγαλοπρέπειαν , οὐχ αὑτὸν ἐξιστὰς οὕτω ῥᾳδίως εἰς ἕτερον ἐξ ἑτέρου τρόπον , οὐ δὲ πᾶσαν δεχόμενος τῷ ἤθει μεταβολήν , ἀλλ ὅτι τῇ φύσει χρώμενος ἔμελλε λυπεῖν τοὺς ἐντυγχάνοντας , εἰς πᾶν ἀεὶ τὸ πρόσφορον ἐκείνοις σχῆμα καὶ πλάσμα κατεδύετο καὶ κατέφευγεν 0 .
ἐν γοῦν τῇ Λακεδαίμονι πρὸς τὰ ἔξωθεν ἦν εἰπεῖν ·
οὐ παῖς Ἀχιλλέως , ἀλλ ἐκεῖνος εἴη ἂν αὐτός , οἷον Λυκοῦργος ἐπαίδευσε 0 ·
τοῖς δ ἀληθινοῖς ἄν τις ἐπεφώνησεν αὐτοῦ πάθεσι καὶ πράγμασιν ·
ἔστιν ἡ πάλαι γυνή .
τιμαίαν γὰρ τὴν Ἄγιδος γυναῖκα τοῦ βασιλέως στρατευομένου καὶ ἀποδημοῦντος οὕτω διέφθειρεν ὥστε καὶ κύειν ἐξ Ἀλκιβιάδου καὶ μὴ ἀρνεῖσθαι , καὶ τεκούσης παιδάριον ἄρρεν ἔξω μὲν Λεωτυχίδην καλεῖσθαι , τὸ δ ἐντὸς αὐτοῦ ψιθυριζόμενον ὄνομα πρὸς τὰς φίλας καὶ τὰς ὀπαδοὺς ὑπὸ τῆς μητρὸς Ἀλκιβιάδην εἶναι ·
τοσοῦτος ἔρως κατεῖχε τὴν ἄνθρωπον .
ὁ δ ἐντρυφῶν ἔλεγεν οὐχ ὕβρει τοῦτο πράττειν οὐ δὲ κρατούμενος ὑφ ἡδονῆς , ἀλλ ὅπως Λακεδαιμονίων βασιλεύσωσιν οἱ ἐξ αὐτοῦ γεγονότες .
οὕτω πραττόμενα ταῦτα πολλοὶ κατηγόρουν πρὸς τὸν Ἆγιν .
ἐπίστευσε δὲ τῷ χρόνῳ μάλιστα , ὅτι σεισμοῦ γενομένου φοβηθεὶς ἐξέδραμε τοῦ θαλάμου παρὰ τῆς γυναικός , εἶτα δέκα μηνῶν οὐκέτι συνῆλθεν αὐτῇ , μεθ οὓς γενόμενον τὸν Λεωτυχίδην ἀπέφησεν ἐξ αὐτοῦ μὴ γεγονέναι .
καὶ διὰ τοῦτο τῆς βασιλείας ἐξέπεσεν ὕστερον ὁ Λεωτυχίδης .
μετὰ δὲ τὴν ἐν Σικελίᾳ τῶν Ἀθηναίων δυστυχίαν ἐπρέσβευσαν εἰς Σπάρτην ἅμα Χῖοι καὶ Λέσβιοι καὶ Κυζικηνοὶ περὶ ἀποστάσεως .
πραττόντων δὲ Βοιωτῶν μὲν Λεσβίοις , Φαρναβάζου δὲ Κυζικηνοῖς , Ἀλκιβιάδῃ πεισθέντες εἵλοντο Χίοις πρὸ πάντων βοηθεῖν 0 .
ἐκπλεύσας δὲ καὶ αὐτὸς ἀπέστησεν ὀλίγου δεῖν ἅπασαν Ἰωνίαν , καὶ πολλὰ συνὼν τοῖς τῶν Λακεδαιμονίων στρατηγοῖς ἔβλαπτε τοὺς Ἀθηναίους .
ὁ δ Ἆγις ἐχθρὸς μὲν ὑπῆρχεν αὐτῷ διὰ τὴν γυναῖκα κακῶς πεπονθώς , ἤχθετο δὲ καὶ τῇ δόξῃ ·
τὰ γὰρ πλεῖστα γίνεσθαι καὶ προχωρεῖν δι Ἀλκιβιάδην λόγος ἦν ·
τῶν δ ἄλλων Σπαρτιατῶν οἱ δυνατώτατοι καὶ φιλοτιμότατοι τὸν Ἀλκιβιάδην ἤδη ἐβαρύνοντο διὰ φθόνον .
ἴσχυσαν οὖν καὶ διεπράξαντο τοὺς οἴκοθεν ἄρχοντας ἐπιστεῖλαι πρὸς Ἰωνίαν ὅπως ἀποκτείνωσιν αὐτόν .
ὁ δ ἡσυχῆ προγνοὺς καὶ φοβηθεὶς τῶν μὲν πράξεων πασῶν ἐκοινώνει τοῖς Λακεδαιμονίοις , τὸ δ εἰς χεῖρας ἰέναι παντάπασιν ἔφευγε , Τισαφέρνῃ δέ , τῷ βασιλέως σατράπῃ , δοὺς ἑαυτὸν ὑπὲρ ἀσφαλείας εὐθὺς ἦν παρ αὐτῷ πρῶτος καὶ μέγιστος .
τὸ μὲν γὰρ πολύτροπον καὶ περιττὸν αὐτοῦ τῆς δεινότητος οὐκ ὢν ἁπλοῦς , ἀλλὰ κακοήθης καὶ φιλοπόνηρος , ἐθαύμαζεν ὁ βάρβαρος ·
ταῖς δὲ καθ ἡμέραν ἐν τῷ συσχολάζειν καὶ συνδιαιτᾶσθαι χάρισιν οὐδὲν ἦν ἄτεγκτον ἦθος οὐ δὲ φύσις ἀνάλωτος , ἀλλὰ καὶ δεδιόσι καὶ φθονοῦσιν ὅμως τὸ συγγενέσθαι καὶ προσιδεῖν ἐκεῖνον ἡδονήν τινα καὶ φιλοφροσύνην παρεῖχε .
τ ἆλλ οὖν ὢν καὶ μισέλλην ἐν τοῖς μάλιστα Περσῶν ὁ Τισαφέρνης , οὕτως ἐνεδίδου τῷ Ἀλκιβιάδῃ κολακευόμενος ὥσθ ὑπερβάλλειν αὐτὸν ἀντικολακεύων ἐκεῖνος .
ὧν γὰρ ἐκέκτητο παραδείσων τὸν κάλλιστον καὶ ὑδάτων καὶ λειμώνων ὑγιεινῶν ἕνεκεν , διατριβὰς ἔχοντα καὶ καταφυγὰς ἠσκημένας βασιλικῶς καὶ περιττῶς , Ἀλκιβιάδην καλεῖν ἔθετο ·
καὶ πάντες οὕτω καλοῦντες καὶ προσαγορεύοντες διετέλουν .
ἀπογνοὺς οὖν ὁ Ἀλκιβιάδης τὰ τῶν Σπαρτιατῶν ὡς ἄπιστα , καὶ φοβούμενος τὸν Ἆγιν , ἐκάκου καὶ διέβαλλε πρὸς τὸν Τισαφέρνην , οὐκ ἐῶν βοηθεῖν αὐτοῖς προθύμως οὐ δὲ καταλύειν τοὺς Ἀθηναίους , ἀλλὰ γλίσχρως χορηγοῦντα θλίβειν καὶ ἀποκναίειν ἀτρέμα καὶ ποιεῖν ἀμφοτέρους βασιλεῖ χειροήθεις καὶ καταπόνους ὑπ ἀλλήλων .
ὁ δ ἐπείθετο ῥᾳδίως καὶ δῆλος ἦν ἀγαπῶν καὶ θαυμάζων , ὥστ ἀποβλέπεσθαι τὸν Ἀλκιβιάδην ἑκατέρωθεν ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων , τοὺς δ Ἀθηναίους μεταμέλεσθαι τοῖς γνωσθεῖσι περὶ αὐτοῦ κακῶς πάσχοντας , ἄχθεσθαι δὲ κ ἀκεῖνον ἤδη καὶ φοβεῖσθαι μὴ παντάπασι τῆς πόλεως ἀναιρεθείσης ὑπὸ Λακεδαιμονίοις γένηται μισούμενος .
ἐν δὲ τῇ Σάμῳ τότε πάντα τὰ πράγματα τοῖς Ἀθηναίοις σχεδὸν ὑπῆρχε ·
κ ἀκεῖθεν ὁρμώμενοι τῇ ναυτικῇ δυνάμει τὰ μὲν ἀνεκτῶντο τῶν ἀφεστώτων , τὰ δ ἐφύλαττον ἁμῶς γέ πως ἔτι τοῖς πολεμίοις κατὰ θάλατταν ὄντες ἀξιόμαχοι , Τισαφέρνην δὲ φοβούμενοι καὶ τὰς λεγομένας ὅσον οὔπω παρεῖναι Φοινίσσας τριήρεις πεντήκοντα καὶ ἑκατὸν οὔσας , ὧν ἀφικομένων οὐδεμία σωτηρίας ἐλπὶς ὑπελείπετο τῇ πόλει .
ταῦτα δ εἰδὼς Ἀλκιβιάδης ἔπεμπε κρύφα πρὸς τοὺς ἐν Σάμῳ δυνατοὺς τῶν Ἀθηναίων , ἐλπίδας ἐνδιδοὺς παρέξειν τὸν Τισαφέρνην φίλον , οὐ τοῖς πολλοῖς χαριζόμενος οὐ δὲ πιστεύων ἐκείνοις , ἀλλὰ τοῖς ἀρίστοις , εἰ τολμήσειαν ἄνδρες ἀγαθοὶ γενόμενοι καὶ παύσαντες ὑβρίζοντα τὸν δῆμον αὐτοὶ δι ἑαυτῶν σώζειν τὰ πράγματα καὶ τὴν πόλιν .
οἱ μὲν οὖν ἄλλοι σφόδρα προσεῖχον τῷ Ἀλκιβιάδῃ ·
τῶν δὲ στρατηγῶν εἷς , Φρύνιχος ὁ Δειραδιώτης , ὑποπτεύσας , ὅπερ ἦν , τὸν Ἀλκιβιάδην οὐδέν τι μᾶλλον ὀλιγαρχίας ἢ δημοκρατίας δεόμενον , ζητοῦντα δὲ πάντως κατελθεῖν , ἐκ διαβολῆς τοῦ δήμου προθεραπεύειν καὶ ὑποδύεσθαι τοὺς δυνατούς , ἀνθίστατο .
κρατούμενος δὲ τῇ γνώμῃ καὶ φανερῶς ἤδη τοῦ Ἀλκιβιάδου γεγονὼς ἐχθρός , ἐξήγγειλε κρύφα πρὸς Ἀστύοχον τὸν τῶν πολεμίων ναύαρχον , ἐγκελευόμενος φυλάττεσθαι καὶ συλλαμβάνειν ὡς ἐπαμφοτερίζοντα τὸν Ἀλκιβιάδην .
ἐλελήθει δ ἄρα προδότης προδότῃ διαλεγόμενος .
τὸν γὰρ Τισαφέρνην ἐκπεπληγμένος ὁ Ἀστύοχος , καὶ τὸν Ἀλκιβιάδην ὁρῶν παρ αὐτῷ μέγαν ὄντα , κατεμήνυσε τὰ τοῦ Φρυνίχου πρὸς αὐτούς .
ὁ δ Ἀλκιβιάδης εὐθὺς εἰς Σάμον ἔπεμψε τοὺς τοῦ Φρυνίχου κατηγορήσοντας .
ἀγανακτούντων δὲ πάντων καὶ συνισταμένων ἐπὶ τὸν Φρύνιχον , οὐχ ὁρῶν ἑτέραν διαφυγὴν ἐκ τῶν παρόντων ἐπεχείρησεν ἰάσασθαι μείζονι κακῷ τὸ κακόν .
αὖθις γὰρ ἔπεμψε πρὸς τὸν Ἀστύοχον , ἐγκαλῶν μὲν ὑπὲρ τῆς μηνύσεως , ἐπαγγελλόμενος δὲ τὰς ναῦς καὶ τὸ στρατόπεδον τῶν Ἀθηναίων ὑποχείριον αὐτῷ παρέξειν .
οὐ μὴν ἔβλαψέ γε τοὺς Ἀθηναίους ἡ τοῦ Φρυνίχου προδοσία διὰ τὴν Ἀστυόχου παλιμπροδοσίαν .
καὶ γὰρ ταῦτα κατεῖπε τοῦ Φρυνίχου πρὸς τοὺς περὶ τὸν Ἀλκιβιάδην .
ὁ δὲ Φρύνιχος προαισθόμενος καὶ προσδεχόμενος δευτέραν κατηγορίαν παρὰ τοῦ Ἀλκιβιάδου , φθάσας αὐτὸς προεῖπε τοῖς Ἀθηναίοις ὅτι μέλλουσιν ἐπιπλεῖν οἱ πολέμιοι , καὶ παρῄνεσε πρὸς ταῖς ναυσὶν εἶναι καὶ περιτειχίσαι τὸ στρατόπεδον .
ἐπεὶ δὲ πραττόντων ταῦτα τῶν Ἀθηναίων ἧκε γράμματα πάλιν παρὰ τοῦ Ἀλκιβιάδου , φυλάττεσθαι κελεύοντος τὸν Φρύνιχον ὡς προδιδόντα τοῖς πολεμίοις τὸν ναύσταθμον , ἠπίστησαν οἰόμενοι τὸν Ἀλκιβιάδην εἰδότα σαφῶς τὴν τῶν πολεμίων παρασκευὴν καὶ διάνοιαν ἀποχρῆσθαι πρὸς τὴν τοῦ Φρυνίχου διαβολὴν οὐκ ἀληθῶς .
ὕστερον μέντοι τὸν Φρύνιχον ἑνὸς τῶν περιπόλων Ἕρμωνος ἐν ἀγορᾷ πατάξαντος ἐγχειριδίῳ καὶ διαφθείραντος , οἱ Ἀθηναῖοι δίκης γενομένης τοῦ μὲν Φρυνίχου προδοσίαν κατεψηφίσαντο τεθνηκότος , τὸν δ Ἕρμωνα καὶ τοὺς μετ αὐτοῦ συστάντας ἐστεφάνωσαν .
ἐν δὲ τῇ Σάμῳ τότε κρατήσαντες οἱ Ἀλκιβιάδου φίλοι πέμπουσι Πείσανδρον εἰς ἄστυ κινήσοντα τὴν πολιτείαν καὶ παραθαρρυνοῦντα τοὺς δυνατοὺς τῶν πραγμάτων ἀντιλαμβάνεσθαι καὶ καταλύειν τὸν δῆμον , ὡς ἐπὶ τούτοις τοῦ Ἀλκιβιάδου Τισαφέρνην αὐτοῖς φίλον καὶ σύμμαχον παρέξοντος .
αὕτη γὰρ ἦν πρόφασις καὶ τοῦτο πρόσχημα τοῖς καθιστᾶσι τὴν ὀλιγαρχίαν 0 .
ἐπεὶ δ ἴσχυσαν καὶ παρέλαβον τὰ πράγματα οἱ πεντακισχίλιοι λεγόμενοι , τετρακόσιοι δὲ ὄντες , ἐλάχιστα τῷ Ἀλκιβιάδῃ προσεῖχον ἤδη καὶ μαλακώτερον ἥπτοντο τοῦ πολέμου , τὰ μὲν ἀπιστοῦντες ἔτι πρὸς τὴν μεταβολὴν ξενοπαθοῦσι τοῖς πολίταις , τὰ δ οἰόμενοι μᾶλλον ἐνδώσειν αὐτοῖς Λακεδαιμονίους ἀεὶ πρὸς ὀλιγαρχίαν ἐπιτηδείως ἔχοντας .
ὁ μὲν οὖν κατὰ τὴν πόλιν δῆμος ἄκων ὑπὸ δέους ἡσυχίαν ἦγε ·
καὶ γὰρ ἀπεσφάγησαν οὐκ ὀλίγοι τῶν ἐναντιουμένων φανερῶς τοῖς τετρακοσίοις ·
οἱ δ ἐν Σάμῳ ταῦτα πυνθανόμενοι καὶ ἀγανακτοῦντες ὥρμηντο πλεῖν εὐθὺς ἐπὶ τὸν Πειραιᾶ , καὶ μεταπεμψάμενοι τὸν Ἀλκιβιάδην καὶ στρατηγὸν ἀποδείξαντες ἐκέλευον ἡγεῖσθαι καὶ καταλύειν τοὺς τυράννους .
ὁ δ οὐχ οἷον ἄν τις ἐξαίφνης χάριτι τῶν πολλῶν μέγας γεγονὼς ἔπαθε καὶ ἠγάπησε , πάντα δεῖν εὐθὺς οἰόμενος χαρίζεσθαι καὶ μηδὲν ἀντιλέγειν τοῖς ἐκ πλάνητος καὶ φυγάδος αὐτὸν νεῶν τοσούτων καὶ στρατοπέδου καὶ δυνάμεως τηλικαύτης ἀποδείξασιν ἡγεμόνα καὶ στρατηγόν , ἀλλ ὅπερ ἦν ἄρχοντι μεγάλῳ προσῆκον , ἀνθίστασθαι φερομένοις ὑπ ὀργῆς , κωλύσας ἐξαμαρτεῖν , τότε γοῦν τὰ πράγματα τῇ πόλει περιφανῶς ἔσωσεν .
εἰ γὰρ ἄραντες ἀπέπλευσαν οἴκαδε , τοῖς μὲν πολεμίοις εὐθὺς ἔχειν ὑπῆρχεν Ἰωνίαν ἅπασαν , καὶ τὸν Ἑλλήσποντον ἀμαχεί , καὶ τὰς νήσους , Ἀθηναίοις δὲ πρὸς Ἀθηναίους μάχεσθαι τὸν πόλεμον εἰς τὴν πόλιν ἐμβαλόντας 0 ·
ὃν μόνος μάλιστα μὴ γενέσθαι διεκώλυσεν ὁ Ἀλκιβιάδης , οὐ μόνον πείθων καὶ διδάσκων τὸ πλῆθος , ἀλλὰ καὶ καθ ἕνα τοὺς μὲν ἀντιβολῶν , τῶν δ ἐπιλαμβανόμενος .
συνέπραττε δ αὐτῷ καὶ Θρασύβουλος ὁ Στειριεὺς ἅμα παρὼν καὶ κεκραγώς ·
ἦν γάρ , ὡς λέγεται , μεγαλοφωνότατος Ἀθηναίων .
ἐκεῖνό τε δὴ καλὸν τοῦ Ἀλκιβιάδου καὶ δεύτερον , ὅτι ὑποσχόμενος τὰς Φοινίσσας ναῦς , ἃς προσεδέχοντο Λακεδαιμόνιοι βασιλέως πέμψαντος , ἢ μεταστήσειν πρὸς αὐτοὺς ἢ διαπράξεσθαι μη δὲ πρὸς ἐκείνους κομισθῆναι , διὰ ταχέων ἐξέπλευσε 0 .
καὶ τὰς μὲν ναῦς ἐκφανείσας περὶ Ἄσπενδον οὐκ ἤγαγεν ὁ Τισαφέρνης , ἀλλ ἐψεύσατο τοὺς Λακεδαιμονίους , τὴν δ αἰτίαν τοῦ ἀποτρέψαι παρ ἀμφοτέροις ὁ Ἀλκιβιάδης εἶχε , καὶ μᾶλλον ἔτι παρὰ τοῖς Λακεδαιμονίοις , ὡς διδάσκων τὸν βάρβαρον αὐτοὺς ὑφ αὑτῶν περιορᾶν ἀπολλυμένους τοὺς Ἕλληνας 0 .
οὐ γὰρ ἦν ἄδηλον ὅτι τοῖς ἑτέροις δύναμις τοσαύτη προσγενομένη τοὺς ἑτέρους ἀφῃρεῖτο κομιδῇ τὸ κράτος τῆς θαλάττης .
ἐκ τούτου κατελύθησαν μὲν οἱ τετρακόσιοι , τῶν Ἀλκιβιάδου φίλων προθύμως συλλαμβανομένων τοῖς τὰ δήμου φρονοῦσι ·
βουλομένων δὲ τῶν ἐν ἄστει καὶ κελευόντων κατιέναι τὸν Ἀλκιβιάδην αὐτὸς ᾤετο δεῖν μὴ κεναῖς χερσὶ μη δὲ ἀπράκτοις , οἴκτῳ καὶ χάριτι τῶν πολλῶν , ἀλλ ἐνδόξως κατελθεῖν .
διὸ πρῶτον μὲν ὀλίγαις ναυσὶν ἐκ Σάμου περιέπλει τὴν Κνιδίων καὶ Κῴων θάλασσαν ·
ἐκεῖ δ ἀκούσας Μίνδαρον τὸν Σπαρτιάτην εἰς Ἑλλήσποντον ἀναπλεῖν τῷ στόλῳ παντὶ καὶ τοὺς Ἀθηναίους ἐπακολουθεῖν , ἠπείγετο βοηθῆσαι τοῖς στρατηγοῖς .
καὶ κατὰ τύχην εἰς τοῦτο καιροῦ συνήνυσε πλέων ὀκτωκαίδεκα τριήρεσιν , ἐν ᾧ πάσαις ὁμοῦ ταῖς ναυσὶ συμπεσόντες εἰς τὸ αὐτὸ καὶ διαναυμαχοῦντες περὶ Ἄβυδον ἀμφότεροι τοῖς μὲν ἡττώμενοι μέρεσι , τοῖς δὲ νικῶντες ἄχρι δείλης ἀγῶνι μεγάλῳ συνείχοντο .
καὶ παρέσχε μὲν ἐναντίαν δόξαν ἀμφοτέροις ἐπιφανείς , ὥστε θαρρεῖν μὲν τοὺς πολεμίους , θορυβεῖσθαι δὲ τοὺς Ἀθηναίους .
ταχὺ δὲ σημεῖον ἄρας ἀπὸ τῆς ναυαρχίδος φίλιον ὥρμησεν εὐθὺς ἐπὶ τοὺς κρατοῦντας καὶ διώκοντας τῶν Πελοποννησίων .
τρεψάμενος δ αὐτοὺς ἐξέωσεν εἰς τὴν γῆν , καὶ προσκείμενος ἔκοπτε τὰς ναῦς καὶ συνετίτρωσκε , τῶν ἀνδρῶν ἐκνεόντων καὶ Φαρνμβάζου πεζῇ προσβοηθοῦντος αὐτοῖς καὶ μαχομένου παρὰ τὴν θάλατταν ὑπὲρ τῶν νεῶν .
τέλος δὲ τῶν μὲν πολεμίων τριάκοντα λαβόντες , ἀνασώσαντες δὲ τὰς αὑτῶν , τρόπαιον ἔστησαν .
οὕτω δὲ λαμπρᾷ χρησάμενος εὐτυχίᾳ , καὶ φιλοτιμούμενος εὐθὺς ἐγκαλλωπίσασθαι τῷ Τισαφέρνῃ , ξένια καὶ δῶρα παρασκευασάμενος καὶ θεραπείαν ἔχων ἡγεμονικὴν ἐπορεύετο πρὸς αὐτόν .
οὐ μὴν ἔτυχεν ὧν προσεδόκησεν , ἀλλὰ πάλαι κακῶς ἀκούων ὁ Τισαφέρνης ὑπὸ τῶν Λακεδαιμονίων , καὶ φοβούμενος αἰτίαν λαβεῖν ἐκ βασιλέως , ἔδοξεν ἐν καιρῷ τὸν Ἀλκιβιάδην ἀφῖχθαι , καὶ συλλαβὼν αὐτὸν εἷρξεν ἐν Ξάρδεσιν ὡς λύσιν ἐκείνης τῆς διαβολῆς τὴν ἀδικίαν ταύτην ἐσομένην .
τριάκοντα δ ἡμερῶν διαγενομένων ὁ Ἀλκιβιάδης ἵππου ποθὲν εὐπορήσας καὶ ἀποδρὰς τοὺς φύλακας εἰς Κλαζομενὰς διέφυγε .
καὶ τὸν μὲν Τισαφέρνην προσδιέβαλλεν ὡς ὑπ ἐκείνου μεθειμένος , αὐτὸς δὲ πλεύσας εἰς τὸ στρατόπεδον τῶν Ἀθηναίων καὶ πυθόμενος Μίνδαρον ὁμοῦ καὶ Φαρνάβαζον ἐν Κυζίκῳ γεγονέναι , τοὺς μὲν στρατιώτας παρώρμησεν , ὡς ἀνάγκην οὖσαν αὐτοῖς καὶ ναυμαχεῖν καὶ πεζομαχεῖν καὶ νὴ Δία τειχομαχεῖν πρὸς τοὺς πολεμίους ·
χρήματα γὰρ οὐκ εἶναι μὴ πάντη κρατοῦσι ·
πληρώσας δὲ τὰς ναῦς καὶ κατάρας εἰς Προικόννησον ἐκέλευσεν ἐντὸς περιβάλλειν τὰ λεπτὰ πλοῖα καὶ παραφυλάσσειν , ὅπως μηδεμία τοῖς πολεμίοις ἐπιπλέοντος αὐτοῦ γένοιτο μηδαμόθεν προαίσθησις .
ἔτυχε δὲ καὶ πολὺν ὄμβρον ἐξαίφνης ἐπιπεσόντα καὶ βροντὰς καὶ ζόφον συνεργῆσαι καὶ συνεπικρύψαι τὴν παρασκευήν .
οὐ γὰρ μόνον τοὺς πολεμίους ἔλαθεν , ἀλλὰ καὶ τοὺς Ἀθηναίους ἀπεγνωκότας ἤδη ἐμβῆναι κελεύσας ἀνήχθη .
καὶ μετὰ μικρὸν ὅ τε ζόφος διελύθη καὶ κατώφθησαν αἱ τῶν Πελοποννησίων νῆες αἰωρούμεναι πρὸ τοῦ λιμένος τῶν Κυζικηνῶν .
δείσας οὖν ὁ Ἀλκιβιάδης μὴ διὰ τὸ πλῆθος αὐτὸν προϊδόντες εἰς τὴν γῆν καταφύγωσι , τοὺς μὲν στρατηγοὺς ἐκέλευσεν ἡσυχῇ πλέοντας ὑπολείπεσθαι , αὐτὸς δὲ τετταράκοντα ναῦς ἔχων ἐφαίνετο καὶ πρ οὐκαλεῖτο τοὺς πολεμίους .
ἐπεὶ δ ἐξηπάτηντο καὶ καταφρονήσαντες ὡς ἐπὶ τοσαύτας ἀντεξήλασαν , αὐτοὶ μὲν εὐθὺς ἐξήπτοντο καὶ συνεπλέκοντο , τῶν δ ἄλλων ἤδη μαχομένοις ἐπιφερομένων ἐκπλαγέντες ἔφευγον .
ὁ δ Ἀλκιβιάδης εἴκοσι ταῖς ἀρίσταις διεκπλεύσας καὶ προσβαλὼν τῇ γῇ καὶ ἀποβάς , ἐνέκειτο τοῖς φεύγουσιν ἐκ τῶν νεῶν καὶ πολλοὺς ἔφθειρε ·
μινδάρου δὲ καὶ Φαρναβάζου προσβοηθούντων κρατήσας , τὸν μὲν Μίνδαρον ἀνεῖλεν ἐρρωμένως ἀγωνιζόμενον , ὁ δὲ Φαρνάβαζος ἔφυγε .
πολλῶν δὲ καὶ νεκρῶν καὶ ὅπλων κρατήσαντες τάς τε ναῦς ἁπάσας ἔλαβον , χειρωσάμενοι δὲ καὶ Κύζικον , ἐκλιπόντος τοῦ Φαρναβάζου καὶ τῶν Πελοποννησίων διαφθαρέντων , οὐ μόνον τὸν Ἑλλήσποντον εἶχον βεβαίως , ἀλλὰ καὶ τῆς ἄλλης θαλάττης ἐξήλασαν κατὰ κράτος τοὺς Λακεδαιμονίους .
ἑάλω δὲ καὶ γράμματα λακωνικῶς φράζοντα τοῖς Ἐφόροις τὴν γεγενημένην ἀτυχίαν ·
ἔρρει τὰ κᾶλα ·
μίνδαρος ἀπεσσούα ·
πεινῶντι τ ὦνδρες ·
ἀπορίομες τί χρὴ δρᾶν .
οὕτω δ ἐπήρθησαν οἱ μετὰ τοῦ Ἀλκιβιάδου στρατευσάμενοι καὶ τοσοῦτον ἐφρόνησαν ὥστ ἀπαξιοῦν ἔτι τοῖς ἄλλοις καταμιγνύναι στρατιώταις ἑαυτοὺς πολλάκις ἡττημένοις ἀηττήτους ὄντας .
καὶ γὰρ οὐ πολλῷ πρότερον συνεβεβήκει πταίσαντος περὶ Ἔφεσον τοῦ Θρασύλλου τὸ χαλκοῦν ἀνεστάναι τρόπαιον ὑπὸ τῶν Ἐφεσίων ἐπ αἰσχύνῃ τῶν Ἀθηναίων .
ταῦτ οὖν ὠνείδιζον οἱ μετὰ τοῦ Ἀλκιβιάδου τοῖς μετὰ τοῦ Θρασύλλου , μεγαλύνοντες αὑτοὺς καὶ τὸν στρατηγόν , ἐκείνοις δὲ μή τε γυμνασίων μή τε χώρας ἐν στρατοπέδῳ κοινωνεῖν ἐθέλοντες .