Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἀρχὴ πασῶν τῶν μετὰ ταῦτα ὁδῶν . 0
ἀρχὴν  δὲ  ὁδῶν  διά τοῦτο εἰκότως εἴρηκεν τὸν δεσπότην ἠμῶν τὸν σωτῆρα , διότι καὶ τῶν ἑτέρων , ὧν ἐσχήκαμεν , ὁδῶν μετὰ τὴν πρώτην ὁδὸν ἀρχὴ γέγονεν , τὰς διὰ τῶν ἱερῶν ἀποστόλων δηλῶν παραδόσεις τῶν  μετὰ ὑψηλοῦ  κατὰ τὴν προφητείαν  κηρύγματος  κηρυξάντων ἡμῖν τὸ καινὸν τοῦτο μυστήριον .
ἐκτισεν οὖν μὺ φησὶν ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα ἔργα αὐτοῦ  .
περὶ ὧν ὁ σωτὴρ λέγει ὁ πατήρ μου ἕως ἂρτι ἐργάζεται , κ ἀγὼ ἐργάζομαι  καὶ αὖθις  τὸ ἔργον  φησὶν  ἐτελείωσα ὃ δέδωκάς μοι  .
τίς γὰρ πρὸ τῆς τῶν πραγμάτων ἀποδείξεως ἐπίστευσεν ἂν ὅτι λόγος θεοῦ διὰ παρθένου τεχθεὶς τὴν ἡμετέραν ἀναλήψεται σάρκα καὶ τὴν πᾶσαν θεότητα ἐν αὐτῇ σωματικῶς ἐπιδείξεται ;
πρὸ τοῦ αἰῶνος ἐθεμελίωσέν με , , , θεμέλιον μὲν τοῦτον ὀνομάζων , τὴν κατὰ σάρκα αὐτοῦ προορισθεῖσαν οἰκονομίαν .
ἑνὸς δὲ αἰῶνος ἐνταῦθα μέμνηται , ἀφ οὗ τὰ κατὰ τὸν Χριστὸν τεθεμελιῶσθαι ἔφη , καίτοι πολλῶν παρεληλυθότων αἰώνων , ὡς ὁ Δαυὶδ ἔφη  ὁ ὑπάρχων πρὸ τῶν αἰώνων  .
ἀστερίου γὰρ εἰρηκότος πρὸ τῶν αἰώνων γεγενῆσθαι τὸν λόγον , αὐτὸ τὸ ῥητὸν αὐτὸν ἐλέγχει ψευδόμενον ·
ὥσπερ οὖν τὴν ἐκκλησίαν πάλαι προωρίσατο ὁ παντοκράτωρ θεός , οὕ 〈 τω 〉 καὶ τὴν κατὰ σάρκα τοῦ Χριστοῦ οἰκονομίαν , δι οὖ τὸ τῶν θεοσεβῶν γένος  εἰς υἱοθεσίαν  καλέσαι προωρίσατο , πρότερον θεμελιώσας ἐν τῇ αὐτοῦ διανοίᾳ .
διὰ τοῦτο ὁ ἀπόστολος τῷ ἁγίῳ πνεύματι σαφῶς προαγορεύει τοῦ προορισθέντος υἱοῦ  λέγων .
οὐκοῦν εἰ καὶ τὰ μάλιστα ἐπ ἐσχάτων τῶν καιρῶν τουτὶ καινὸν ἐπεφάνη μυστήριον , ὡς διὰ τοῦτο πρὸ τοῦ αἰῶνος τούτου προωρίσθαι , εἰκότως ὁ προφήτης ἔφη πρὸ τοῖ αἰῶνος ἐθεμελίωσέν με  , δηλονότι τὴν σάρκα , διὰ τὴν πρὸς τὸν ἀληθῶς υἱὸν αὐτοῦ τὸν λόγον κοινωνίαν .
εἶτα  ἐν ἀρχῇ  φησιν  πρὸ τοῦ τὸν γῆν ποιῆσαι  .
γῆν ποίαν ταύτην ἢ δηλονότι τὴν ἡμετέραν σάρκα , τὴν μετὰ τὴν παρακοὴν γῆν αὐθις γενομένην ; 0
γῆ  γὰρ  εἶ  φησὶν καὶ εἰς γῆν ἀπελεῦσῃ  0 .
ἔδει γὰρ ταύτην ἰάσεως τυχεῖν , τινὰ τρόπον κοινωνήσασαν τῴ ἁγίῳ εἶτα  πρὸ τοῦ τὰς ἀβύσσους ποιῆσαι  φησίν ·
ἐνταῦθα τὰς ἀβύσσους παροιμιωδῶς ὁ προφήτης τὰς τῶν ἁγίων καρδίας εἶναι λέγει τὰς ἐν τῷ ἑαυτῶν βάθει τὴν τοῦ πνεύματος ἐχοίσας δωρεάν .
τι τοίνυν ἔστιν καὶ τουτὶ τὸ κεφάλαιον  πρὸ τοῦ προελθεῖν τἀς πηγὰς τῶν ὑδάτων  ;
τοῦτο δὲ ἧμίν τὸ μυστήριον παρίστησιν ἧ τῆς ᾿Εξόδου γραφὴ τοὺς τῶν ἀποστόλων τύπους πάλαι προαγορεύουσα .
δώδεκα γὰρ ὄντων τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀποστόλων , δώδεκα πηγῶν μεμνηται .
εἰκότως οὔ περὶ τῆς κατὰ σάρκα γενέσεως ὁ δεσπότης διὰ τοῦ προφήτου Σολομῶνος λέγοντος  πρὸ τοῦ προελθεῖν τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων  ἔφη .
οὕτω γὰρ ὁ σωτὴρ πρὸς τὰς ἱερὰς πηγὰς ἔφη  πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη  .
πανταχόθεν δῆλόν ἐστιν τοὺς ἱεροὺς ἀποστόλους καὶ πηγὰς τροπικῶς ὠνομάσθαι ὑπὸ τοῦ προφήτου .
οὐκοῦν ἐπειδήπερ περὶ τῶν προαγόντων εἰρήκαμεν , ἀκόλουθόν ἐστιν καὶ τὸ λεῖπον ἀναπληρῶσαι .
λείπει δὲ τὸ κατὰ τὰ ὄρη καὶ τοὺς βου  νούς .
ὅρη καὶ βουνοὺς τοὺς ἀποστόλους καὶ τοὺς τῶν ἀποστόλων διαδόχους λέγει , ἵνα παρὰ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους τὴν κατ αὐτῶν δικαίαν πολιτείαν παροιμιωδῶς σημήνῃ διὰ τοῦτο τοίνυν δοκεῖ μοι καλῶς ἔχειν ἔτι περὶ ὣν μηδέπω πρότερον διῆλθον νυνὶ διελθεῖν .
τὰ γὰρ πλεῖστα τῶν ὑπ αὐτοῦ γραφέντων ἐκ τῶν ἤδη προειρημένων ἧμίν γέγονεν δῆλα .
ἐκ γαστρὸς  φησὶν φησὶν  πρὸ ἑωσφόρου ἐξεγέννησά σε  .
ᾤετο γὰρ πάντως που τὴν ἐξ πρόθεσιν κλαπεῖσαν συνδραμεῖσθαι τῇ τῆς αἱρέσεως γνώμῃ .
πῶς οὑν οἱ  πλήρεις δόλου καὶ ῥᾳδιουργίας  , ἀποστολικῶς εἰπεῖν , μεταφέρουσιν τὸ ῥητὸν εἰς τὴν πρώτην αὐτοῦ , ὡς οἴονται , κτίσιν , καὶ ταῦτα τοῦ Λαυὶδ περὶ τῆς κατὰ σάρκα αὐτοῦ γενέσεως σαφῶς εἰρηκότος .
σκότους γὰρ ὄντος πρότερον διὰ τὴν τῆς θεοσεβείας ἂγνοιαν , τῆς δὲ ἡμέρας φαίνεσθαι μελλούσης  ἐγὼ  γὰρ  εἰμι  φησὶν  ἡ ἡμέρα   εἰκότως τὸν ἀστέρα ἑωσφόρον ὀνομάζει .
διὰ τοῦτο τοίνυν τοῦ τὴν ἡμέραν δηλοῦντος ἀστέρος ἑωσφόρου ὑπὸ τοῦ προφήτου Δαυὶδ εἰκότως ὀνομασθέντος , οὐκέτι ζητεῖσθαι δίκαιον τὸν ἑωσφόρον , τίς δήποτε ὥν οὗτος τυγχάνει 0 ·
οὗτος γὰρ ἦν ὁ τηνικαῦτα φανεὶς ἀστήρ , ὁ φέρων τε καὶ δηλῶν τὴν ἡμέραν τοῖς μόγοις .
πρόδηλον οὖν τὸ  πρὸ ἑωσφόρου ἐγέννησά σὺ ὑπὸ τοῦ παντοκράτορος εἰρῆσθαι δεσπότου περὶ τοῦ διὰ τῆς παρ  0 .
θένου γεννηθέντος σὺν τῇ ἀνθρωπίνῃ σαρκὶ λόγου , σαφῶς καὶ τοῦτο τοῖ 0 ·
εὐαγγελίου σημαίνοντος , πρότερον μὲν τὸν δεσπότην ἡμῶν διὰ τῆς παρθένου τετέχθαι , ὕστερον δὲ τὸν ἀστέρα φανῆναι τὸν τὴν ἡμέραν δεικνύντα .
ἐπεὶ ποθεν ἧμίν ἐκ τῶν θείων δυνήσονται δεῖξαι ῥητῶν , ὅτι εῖς μὲν ἀγέννητος , εἶς δὲ γεννητὸς οὕτως , ὡς αὐτοὶ γεγεννῆσθαι αὐτὸν πεπιστεύκασιν , οὔ τε προφητῶν οὔ τε εὐαγγελιστῶν ἧ ἀποστόλων τοῦτ εἰρηκότων 0 1 .
ὁ τοίνυν ἱερὸς ἀπόστολός τε καὶ μαθητὴς τοῦ Ἰωάννης τῆς ἀιδιότητος αὐτὸ , μνημονεύων ἀληθὴς ἐγίγνετο τοῦ λόγου μάρτυς , θέν ἀρχῇ ἢν ὁ  κ λέγων καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεὸν , καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος  .
ὑπομνήσω δέ σε ὧν αὐτὸς γέγραφεν συνιστάμενος τοῖς κακῶς ὑπὸ Εὐσεβίου γραφεῖσιν , ἳνα γνῷς ὅτι ἀφίσταται σαφῶς τῆς προτέρας ἐπαγγελίας .
γέγραφεν γάρ αὐταῖς λέξεσιν οὕτως ·
τὸ γάρ κεφάλαιον εἶναι τῆς ἐπιστολῆς ἐπὶ τὴν βουλὴν τοῦ πατρὸς ἀνενεγκεῖν τοῦ υἱοῦ τὴν γένεσιν , καὶ μὴ πόθος ἀποφῆναι τοῦ θεοῦ τὴν γονήν 0 .
ὅπερ οἱ σοφώτατοι τῶν πατέρων ἐν τοῖς οἰκείοις συντάγμασιν ἀπεφήναντο , φυλαξάμενοι τῶν αἱρετικῶν τὴν ἀσέβειαν , οἱ σωματικήν τινα καὶ παθητικὴν κατεψεύσαντο τοῦ θεοῦ τὴν τεκνογονίαν , τὰς προβολὰς δογματίζοντες .
ὥστε συνηγορῆσαι Εὐσεβίῳ κακῶς γράψαντι βουλόμενος Ἀστέριος , φύσεως τε πατρὸς καὶ φύσεως ἀ  γεννητοῦ μνημονεύσας , αὐτὸς ἑαυτοῦ κατήγορος γέγονεν .
τὸ μὲν οὑν πρὸ τῶν αἰώνων αὐτὸν γεγεννῆσθαι φῆσαι , ἀκολούθως εἰρηκέναι δοκεῖ ·
τὸ γὰρ μὴ λόγον εἶναι φῆσαι τὸν ἐς αὐτοῦ προελθόντα καὶ τοῦτον εἰναι τὸν τῆς γεννήσεως ἀληθῆ τρόπον , ἀλλ ἁπλῶς υἱὸν μόνον , ἔμφασίν τινα τοῖς ἀκούουσιν ἀνθρωπίνης ὄψεως παρέχειν εἰωθεν .
οὐκ εὐαγγελικῆς ὑπομιμνήσκων διδασκαλίας ταῦτ᾿ ἔγραψεν Παυλῖνος , ὁμολογῶν δὲ ἐνίους μὲν ἀφ ἑαυτῶν οὕτω κινεῖσθαι , ἐνίοις δὲ ἐκ τῶν ἀναγνωσμάτων τῶν προειρημένων ἀνδρῶν τοῦτον ἦχθαι τὸν τρόπον .
εἶτα τέλος , ὥσπερ τινὰ κορωνίδα τῆς ἀποδείξεως ἐπάγων , ἐκ τόν ᾿Ωριγένους ῥητῶν τῇ ἑαυτοῦ ὑπέγραψεν ἐπιστολῇ ὡς μᾶλλον πεῖσαι δυναμένου παρὰ τοὺς εὐαγγελιστὰς καὶ τοὺς ἀποστόλους 0 .
ὥρα ἐπαναλαβόντα περὶ πατρὸς καὶ υἱοῦ καὶ ἁγίου πνεύματος , ὀλίγα τῶν τότε παραλελειμμένων διεξελθεῖν ·
περὶ πατρὸς ὡς ἀδιαίρετος ὢν καὶ ἀμέριστος υἱοῦ γίγνεται πατήρ , οὐ πρὸ βαλὼν αὐτόν , ὡς οἴονταί τινες .
ταῦτα Ὠριγένης γέγραφεν , μὴ παρὰ τῶν ἱερῶν προφητῶν τε καὶ ἀποστόλων περὶ τῆς ἀιδιότητος τοῦ λόγου μαθεῖν βουληθείς , ἀλλ ἑαυτῷ δεδωκὼς πλεῖον δευτέραν ὑπόθεσιν διηγήσασθαι τοῦ λόγου μάτην τολμᾷ .
ὅτι τὰ τοιαῦτα γράφων Ὠριγένης ἰδίοις ἐχρῆτο δόγμασιν , δῆλον ἀφ ὦν καὶ τὰ ἑαυτοῦ ἀνατρέπει πολλάκις ἐν γοῦν ἑτέρῳ χωρίῳ ἅτινα περὶ θεοῦ λέγει , ἀκόλουθόν ἐστιν ὑπομνῆσαι .
εἰ γὰρ ἀεὶ τέλειος ὁ θεὸς , καὶ πάρεστιν αὐτῷ δύναμις τοῦ πατέρα αὐτὸν εἶναι , καὶ καλὸν αὐτὸν εἶναι πατέρα τοιούτου υἱοῦ , τί ἀναβάλλεται καὶ τοῦ καλοῦ στερίσκει καἰ , ὡς ἐστιν εἰπεῖν , ἐξ οὑ δύναται πατὴρ εἶναι , οὐ # x003C ; 0 ;
τὸ αύτὸ μέντοιγε καὶ περὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος λεκτέον .
πῶς οὖν ᾿Ωριγένους καὶ τοῦτο γράψαντος , ὁ μακάριος κατ αὐτὸν Παυλῖνος τοῦτο μὲν ἀποκρύψασθαι οὐκ ἀκίνδυνον ἐνόμισεν , χρήσασθαι δὲ εἰς κατασκευὴν τῶν ἑαυτῷ δοκούντων τοῖς ἐναντίοις , ὧν οὐ δὲ αὐτὸν ἂν Ὠριγένη εἴποιμι τὸν λόγοι ἀποδοῦναι δυνατὸν εἶναι ;
τούτοις δὲ τοῖς ῥητοῖς καὶ ὁ τούτου πατὴρ πειθόμενος Παυλίνος , τ αὐτὰ λέγειν τε καὶ γράφειν οὐκ ὀκνεῖ , ποτὲ μὲν δεύτερον θεὸν λέγων τὸν Χριστὸν καὶ τοῦτον ἀνθρωπικώτερον γεγενῆσθαι θεόν , ποτὲ δὲ κτίσμα αὐτὸν εἶναι διοριζόμενος .
ὅτι δὲ τοῦθ οὕτως ἔχει , καὶ πρὸς ἡμὰς ποτε , τὴν Ἄγκυραν διιών , κτίσμα εἶναι τὸν Χριστὸν ἔφασκεν .
καὶ διὰ τοῦτο οὐχ υἱὸν θεοῦ ἑαυτὸν ὀνομάζει , ἀλλὰ πανταχοῦ υἱὸν ἀνθρώπου ἑαυτὸν λέγει , ἵνα διὰ τῆς τοιαύτης ὁμολογίας θέσει τὸν ἄνθρωπον διὰ τὴν πρὸς αὐτὸν κοινωνίαν υἱὸν θεοῦ γενέσθαι παρασκευάσῃ καὶ μετὰ τὸ τέλος τῆς πράξεως αὖθις ὡς λόγος , ἐνωθῇ τῷ θεῷ , πληρῶν ἐκεῖνο τὸ ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου προειρημένον · 0
τότε αὐτὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τὰ πάντα , ἵνα ᾖ πάντα καὶ ἐν πᾶσιν ὁ θεός   .
ὁ μὲν γὰρ λόγος  ἐν ἀρχῇ ἦν  , μηδὲν ἕτερον ὥν ἧ λόγοι ὁ δὲ τῴ λόγῳ ἑνωθεὶς ἄνθρωπος , οὐκ ὢν πρότερον , γέγονεν ἄνθρωπος  ὡς διδάσκει ἧμάς Ἰωάννης λέγων καὶ ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο  .
διὰ τοῦτο τοίνυν τοῦ λόγοι μνημονεύων φαίνεται μόνου ·
εἴ τε γὰρ Ἰησοῦ εἴ τε Χριστοῦ ὀνόματος μηνμονεύει ἧ θεία γραφή τὸν μετὰ  τὸν  τῆς ἀνθρωπίνης ὄντα σαρκὸς τοῦ θεοῦ λόγον ὀνομάζειν φαίνεται 0 .
εἰ δέ τις καὶ πρὸ τῆς νέας διαθήκης τὸ τοῦ Χριστοῦ ἢ Ἰησοῦ ὄνομα ἐπὶ τοῦ λόγου μόνου δεικνύναι δύνασθαι ἐπαγγέλλοιτο , εὑρήσει τοῦτο προφητικῶς εἰρημένον , ὥσπερ καὶ ἀπὸ τούτου δῆλον · 0
παρέστησαν  γάρ φησιν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ κατὰ τοῦ κυρίου καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ  .
ὥστε πανταχόθεν δῆλόν ἐστιν μηδὲν ἕτερον τῇ ἀιδιότητι τοῦ λόγου ἁρμόττειν ὄνομα ἡ τοῦθ ὅπερ ὁ ἁγιώτατος τοῦ θεοῦ μαθητὴς καὶ ἀπόστολος Ἰωάννης ἐν ἀρχῇ τοῦ Εὐαγγελίου εἴρηκεν 0 .
ἐπειδὴ γὰρ  τὴν  μετὰ τῆν  τῆς σαρκὸς ἀνάληψιν Χριστὸς τε καὶ Ἰησοῦς κηρύττεται , ζωή τε καὶ ὀδὸς καὶ ἡμέρα καὶ ἀνάστασις καὶ θύρα καὶ ἄρτος καὶ εἴ τι ἕτερον ὑπὸ τῶν θείων ὀνομάζοιτο γραφῶν , οὐ 〉 παρὰ τοῦτο ἀγνοεῖν ἡμὰς προσήκει τὸ πρῶτον ὄνομα , ὅτι λόγος ἦν .
διὰ τοῦτο γάρ καὶ ὁ ἁγιώτατος εὐαγγελιστὴς καὶ μαθητὴς τοῦ κυρίου , σφόδρα ἐγρηγορὼς τῴ πνεύματι , τῆς ἄνωθεν μνημονεύων ἀργῆς καὶ μηδενὸς νεωτέρου ,  ἐν ἀρχῇ ἢν ὁ λόγος  ἔφη  καοὶ ὁ λόγος ἢν πρὸς τὸν θεὸν , καὶ θεὸς ἤν ὁ λόγος  , ἴνα δείξῃ ὅτι , εἴ τι καινὸν καὶ νεώτερον ὄνομα , τοῦτ᾿ ἀπὸ τῆς καινῆς αὐτῷ καὶ νέας ὑπ   ηρξε κατὰ σάρκα οἰκονομίας .
σαβέλλιος γάρ καὶ αὐτὸς τῆς ὀρθῆς ὀλισθήσας πίστεως οὔ τε τὸν θεὸν ἀκριβῶς ἔγνω οὔ τε τὸν ἅγιον αὐτοῦ λόγον .
ὁ γὰρ μῆ τὸν λόγον γνοὺς ἠγνόησεν καὶ τὸν πατέρα .
οὐδεὶς  γὰρ  οἶδεν  φησὶν  τὸν πατέρα , εἰ μὴ ὁ υἱός  , τουτ έστιν ὁ λόγος ὁ γὰρ λόγος δι ἑαυτὸ τὴν τοῖ 0 ·
πατρὸς παρέχει νῶσιν .
οὕτω γὰρ καὶ πρὸς τοὺς οἰομένους τηνικαῦτα τῶν Ἰουδαίων εἰδέναι τὸν θεόν , ἀθετοῦντας δ  αὐτοῦ τὸν λόγον , δι οὗ μόνου γινώσκεται ὁ θεός , ἔλεγεν οὐδεὶς ἐπιγινώσκει τὸν πατέρα εἰ μὴ ὁ υἱὸς καὶ ᾧ ἂν ὁ υἱὸς ἀποκαλύψῃ  .
ἐπειδὴ γὰρ ἀδύνατον ἦν ἑτέρως γνῶναι τὸν θεὸν , διὰ τοῦ ἰδίου λόγου εἰδέναι αὐτὸν τοὺς ἀνθρώπους διδάσκει , ὥστε ἐσφάλη μὲν κ ἀκεῖνος μὴ τὸν πατέρα καὶ τὸν τούτου λόγον ἀκριβῶς γνού .
καὶ μανθανέτω τοίνυν θεοῦ λόγον ἐληλυθέναι , οὐ ὒ λόγον καταχρηστικῶς ὀνομασθέντα , ὡς αὐτοί φασιν , ἀλλ ἀληθῆ ὄντα λόγον .
οὐ καταχρηστικῶς λόγος ὀνομασθείς , κὰν διαρραγῶσιν οἱ ἑτεροδιδασκαλοῦντες ψευδόμενοι , ἀλλὰ κυρίως τε καὶ ἀληθῶς ὑπάρχων λόγος 0 .
* * * * * τῶν δὲ διδασκόντων αὐτοὺς ὥσπερ αἰδουμένων μεμνῆσθαι τοῦ λόγου , ὂν οὓτω πᾶσαι αἱ θεῖαι κηρύττουσιν γραφαί 0 .
δαυὶδ μὲν γὰρ περὶ αὐτοῦ λέγει τῷ λόγῳ κυρίου οἱ οὐρανοὶ ἑ , αὖθίς τε ὁ αὐτὸς  ἐξαπέστειλεν τὸν λόγον αὐτοῦ καὶ ἰάσατο αὐτούς  .
ἐμίσησαν γὰρ σοφίαν , τὸν δὲ λόγον κυρίου οὐ προείλοντό .
ἠσαίας τε  ἐκ γὰρ Σιῶν ἐξελεύσεται  ἔφη νόμος , καὶ λόγος κυρίου ἐς ῾Ιερουσαλήμ  0 .
καὶ αὖθις ῾Ιερεμίας  ᾐσχύνθησαν σοφοὶ  φησὶν καὶ ἐπτοήθησαν καὶ ἑάλωσαν , ὅτι τὸν λόγον κυρίου ἀπεδοκίμασαν  .
καὶ ῾Ωσηὲ δὲ ὁ προφήτης  ἐμίσησαν  ἔφη  ἐν πύλαις ἐλέγχοντα , καὶ λόγον ὅσιον ἐβδελύξαντο  .
μιχαίας τε ὁμοίως καὶ αὐτὸς περὶ τοῦ λόγου μνημονεύων  ἐκ Σιὼν  ἔφη  ἐξελεύσεται νόμος , καὶ λόγος κυρίου ἐξ ῾Ιερουσαλήμ  0 .
οὐκοῦν πρὸ μὲν τοῦ κατελθεῖν καὶ διὰ τῆς παρθένου τεχθῆναι λόγος ἦν μόνον .
ἐπεὶ τί ἓτερον ἢν πρὸ τοῦ τὴν ἀνθρωπίνην ἀναλαβεῖν σάρκα τὸ κατελθὸν ἐπ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν  , ὡς καὶ αὐτὸς γέγραφεν , καὶ γεννηθὲν ἐκ τῆς παρθένου ;
οὐδὲν ἕτερον ἦν ἧ λόγος 0 .
εἰκότως οἷν πρὸ τῆς καθόδου τοῦτο ἢν , ὅπερ πολλάκις ἔφαμεν , λόγος ·
μετὰ δὲ τὴν κάθοδον καὶ τὴν τῆς σαρκὸς ἀνάληψιν διαφόρων καὶ τῶν ἐπηγοριῶν τετύχηκεν , ἐπειδὴ  ὁ λόγος σάρξ ἐγένετο  .
τί γὰρ ἕτερον ἦν ἀποκεκρυμμένον μυστήριον ἧ τὸ κατὰ τὸν λόγον 0 ;
οὕτως δὲ ἦν ἀποκεκρυμμένον  ἐν τῷ θεῷ  τουτὶ πρότερον τὸ μυστήριον , ὥστε μηδενα τοῦ προτέρου λαοῦ σαφῶς τὰ κατὰ τὸν λόγον εἰδέναι , ἀλλ ἧμάς τοῦ πλούτου  τῆς δόξης  καὶ τοῦ ἀποκεκρυμμένου μυστηρίου ἀπολαύειν νυνί .
ὁ δὲ ἱερὸς ἀπόστολός τε καὶ μαθητὴς τοῦ κυρίου Ἰωάννης σαφῶς καὶ διαρρήδην ἐν ἀρχῇ τοῦ Εὐαγγελίου διδάσκων , ὡς ἀγνοούμενον ἐν ἀνθρώποις πρότερον , λόγον αὐτὸν τοῦ παντοκράτορος ὀνομάζων , οὕτως ἔφη ἒν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος , καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν , καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγου .
οὐ μιᾷ μαρτυρίᾳ χρώμενος τὴν ἀιδιότητα τοῦ λόγου σημαίνει .
ἵν  ἐν μὲν τῴ φῆσαι ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος  δείξῃ δυνάμει ἐν τῆ , πατρὶ εἶναι τὸν λόγον ἀρχὴ γὰρ ἁπάντων τῶν γεγονότων ὁ θεὸς  ἐξ οὖ τὰ πάντα   ἐν δὲ τῷ  καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεὸν  ἐνεργείᾳ πρὸς τὸν θεὸν εἶναι τὸν λόγον  πάντα  γὰρ  δι  αὐτοῦ ἐγένετο , καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐ δὲ ἓν   , ἐν δὲ τῷ θεὸν εἶναι τὸν λόγον εἰρηκέναι μῆ διαιρεῖν τὴν θεότητα , ἐπειδὴ ὁ λόγος τε ἐν αὐτό καὶ αὐτὸς ἐν τῴ λόγῳ · 0 1
ἐν ἐμοὶ  γὰρ φησιν  ὁ πατὴρ , κ ἀγὼ ἐν τῷ πατρί  .
τοίνυν τοίνυν τῆς συμφωνίας τοῦ ἁγίου πνεύματος , διὰ πολλῶν καὶ διαφόρων προσώπων τῇ τοῦ λόγου μαρτυρούσης ἀιδιότητι 0 ;
καὶ διὰ τοῦτο ἂρχεται μὲν ἀπὸ τῆς ἀιδιότητος τοῦ λόγου ,  ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγου λέγων  καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν , καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος  .
τί τοίνυν ἢν τὸ κατελθὸν τοῦτο πρὸ τοῦ ἐνανθρωπῆσαι ;
εἰ γάρ τι παρὰ τοῦτο ἐθέλοι λέγειν , οὐ συγχωρήσει αὐτῷ ὁ πρὸς τὴν παρθένον εἰρηκὼς ἄγγελος πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σέ  .
εἰ δὲ πνεῦμα εἶναι φήσει , ἀκουέτω τοῦ σωτῆρος λέγοντος πνεῦμα ὁ θεός  .
ἀλλ  ἔοικεν ἐν τῷ λόγῳ ὁ πατὴρ εἶναι , κ ἂν Ἀστερίῳ μὴ δοκῇ καὶ τοῖς τὰ αὐτὰ ἐκείνῳ φρονοῦσιν .
δοκεῖ γὰρ τοῦτο τῷ θεσπεσίῳ προφήτῃ Ἠσαίᾳ τῷ δι ἁγίου λέγοντι πνεύματος καὶ προσκυνήσουσίν σοι , καὶ ἡ σοὶ προσεύξονται ·
ὁρᾷς ὃπως πρόρριζον ἀνατρέπει τὴν τῶν ἑτεροδιδασκαλούντων ἔντεχνον κακουργίαν .
κ ἀνταῦθα ὁμοίως ὁ προφήτης περὶ τοῦ τὴν ἡμετέραν ἀνειληφότος σάρκα λόγου διαλέγεται .
πνεῦμα σκιᾶς ποιητικὸν οὐκ ἄν ποτε γένοιτο .
πνεῦμα δὲ ὅτι αὐτὸς ὁ θεός , ὁ σωτὴρ ἔφη  πνεῦμα ὁ θεός  0 1 .
ὅτι δὲ ὁ θεὸς φῶς ἐστιν , αὐτὸς διδάσκει ἧμάς  ἐγώ εἰμι τὸ φῶς  λέγων .
ἐγὼ  γάρ εἰμι , φησίν ,  θεὸς πρῶτος καὶ ἐγὼ μετὰ ταῦτα , καὶ πλὴν ἐμοῦ θεὸς ἓτερος οὐκ ἔστιν  0 .
οὔ τε οὖν νεώτερός τις θεὸς ἦν , οὔ τε ἄλλος τις  μετὰ ταῦτα  θεὸς ὢν θεῷ συνεργεῖν δυνατὸς ἢν .
ὡσπερ ὄν τις ἀνδριαντοποιὸς ἐπιστήμων ἀνήρ , ἀνδριάντα πλάσαι βουλόμενος , πρῶτον μὲν τοὺς τύπους αὐτοῦ καὶ χαρακτῆρας ἐν ἑαυτώ σκοπεῖ , ἔπειτα πλάτος τε καὶ μῆκος ὅσον εὐπρεπὲς ἐννοεῖ , ἀναλογίαν τε τοῦ παντὸς ἐν τῴ καθ ἓκαστον ἐξετάζει μέρει , χαλκοῦ τε τὴν πρόσ  φορον ἑτοιμάσας ὕλην καὶ τὸν ἐσόμενον ἀνδριάντα τῇ ἑαυτοῦ προτυπώσας διανοίᾳ καὶ νοητῶς ὁρᾶν νομίσας συνειδώς τε ἑαυτῷ συνεργεῖν τὸν λόγον , ᾧ λογίζεται καὶ ᾧ πάντα πράττειν εἴωθεν  οὐδὲν γάρ μὴ λόγῳ γιγνόμενον ἀρχόμενος τῆς αἰσθητῆς ταύτης ἐργασίας πρὸς ἑαυτὸν ὡς πρὸς ἓτερον παρακελεύεται λέγων 0 ·
οὕτως ὁ τῶν ὅλων δεσπότης θεὸς τὸν ἔμψυχον ἐκ γῆς ἀνδριάντα ποιῶν οὐκ ἄλλῳ τινὶ ἀλλά τῷ ἑαυτοῦ λόγῳ παρακελεύεται λέγων  ποιήσωμεν ἄνθρωπον  , οὐ τὸν αὐτὸν τοῖς ἄλλοις τρόπον ·
οὐ γὰρ δὴ πέρας ἑτοιμασίας , οἷον ὕλης ἢ ἄλλης τινὸς ἀνθρωπίνης , ὁ θεὸς ἐδεῖτο πρὸς κατασκευήν , ἀλλὰ ταύτης τῆς ἐν τῇ αὐτοῦ διανοίᾳ ἑτοιμασίας 0 .
ἐπεὶ οὖν ἀδύνατον ἦν χωρὶς λόγου καὶ τῆς προσούσης τῴ λόγῳ σοφίας ἐννοῆσαι περὶ τῆς τοῦ οὐρανοῦ κατασκευῆς τὸν θεόν εἰκότως ἔφη  ἡνίκα ἡτοίμαζεν τὸν οὐρανόν , συμπαρήμην αὐτῷ  .
πρὸ γὰρ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι ἦν ὁ λόγος ἐν τῷ πατρί ὅτε δὲ ὁ παντοκράτωρ θεὸς πάντα τὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ γῆς ποιῆσαι προέθετο , ἐνεργείας ἧ τοῦ κόσμοι 0 ·
γένεσις ἐδεῖτο δραστικῆς ·
καὶ διὰ τοῦτο , μηδενὸς ὄντος ἑτέρου πλῆν θεοῦ Πάντα γὰρ ὁμολογεῖται ὑπ αὐτοῦ γεγενῆσθαι  , τότε ὁ λόγος προελθὼν ἐγίνετο τοῦ κόσμου ποιητής , ὁ καὶ πρότερον ἔνδον νοητῶς ἑτοιμάζων αὐτόν , ὅς διδάσκει ἧμάς ὁ προφήτης Σολομὼν  ἡνίκα ἡτοίμαζεν τὸν οὐρανὸν λέγων  συμπαρήμην αὐτῷ  καὶ  ὡς ἀσφαλεῖς ἐτίθει πηγὰς τῆς ὑπ οὐρανόν , ἡνίκα ἰσχυρὰ ἐποίει τὰ θεμέλια τῆς γῆς , ἤμην παρ αὐτῷ ἁρμόζουσα ·
ἐγὼ ἥμην ᾗ προσέχαιρεν  .
ὥσπερ γάρ τὰ γεγονότα πάντα ὑπὸ τοῦ πατρὸς διὰ τοῦ λόγου γέγονεν , οὕτω καὶ τά λεγόμενα ὑπὸ τοῦ πατρὸς διὰ τοῦ λόγου σημαίνεται .
διὰ τοῦτο γάρ καὶ ὁ ἁγιώτατος Μώσης ἄγγελον ἐνταῦθα ὀνομάζει τὸν λόγον , ὅτι δι  οὐδὲν ἓτερον ἐφάνη , ἀλλ ἵνα ἀναγγείλῃ τῴ Μωσεῖ ταῦτα ἅπερ λυσιτελεῖν τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ ἠπίστατο ·
ἠπίστατο δὲ λυσιτελεῖν ἵνα θεὸν εἶναι νομίζειν .
διὸ καὶ πρὸς αὐτὸν ἐγὼ εἰμι ὁ ὢν  ἔφη , ἵνα μηδένα ἐκτὸς ἑαυτοῦ ἓτερον θεὸν εἶναι διδάξῃ .
τοῦτο δὲ ῥᾴδιον , οἶμαι , τοῖς εὖ φρονοῦσιν καὶ ἀπὸ μικροῦ τινος καὶ τὰ 0 .
πεινοῦ καθ ἡμὰς παραδείγματος γνῶναι .
ἓν γάρ ἐστιν καὶ τ αὐτὸν τῴ ἀνθρώπῳ ὁ λόγος , καὶ οὐδενὶ χωριζόμενος ἑτέρω ἧ μόνῃ τῇ τῆς πράξεως ἐνεργείᾳ 0 .
ἐνταῦθα  ἐγώ εἰμι ὁ ὢν  λέγει μὲν τῴ Μωσεῖ ὁ πατὴρ , λέγει δὲ δηλονότι διὰ τοῦ λόγου .
πάντα γὰρ ὅσα ἂν ὁ πατὴρ λέγῃ , ταῦτα πανταχοῦ διά τοῦ λόγου λέγων φαίνεται τοῦτο δὲ δῆλον ἐστιν καὶ ἀφ ἡμῶν αἰτῶν , ὅσα μικρὰ τοῖς μεγάλοις καὶ θείοις ἀπεικάσαι ·
τίνα τοίνυν τὸν  ἐγώ εἰμι ὁ  κ λέγοντα Ἀστέριος εἶναι οἴεται τὸν υἱὸν ἢ τὸν πατέρα 0 ;
δύο γὰρ ὑποστάσεις , εἰς τὴν ἀνθρωπίνην ᾦ ὁ τοῦ θεοῦ λόγος ἀνείληφεν σάρκα ἀφορῶν καὶ δι αὐτὴν οὕτω φανταζόμενος , πατρός τε καὶ υἱοῦ ἔφησεν εἶναι , οὕτω τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ χωρίζων τοῦ πατρὸς , ὡς καὶ υἱὸν ἀνθρώπου χωρίσειεν ἄν τις τοῦ κατά φύσιν πατρός .
εἰ τοίνυν τὸν πατέρα χωρίζοντα ἑαυτὸν τοῦ υἱοῦ πρὸς τὸν Νωσέα ταῦτ εἰρηκέναι φήσει , οὐκ εἶναι τὸν υἱὸν θεὸν ὁμολογήσει .
πῶς γὰρ ἐγχωρεῖ τὸν λέγοντα ἠῶ εἰμι ὁ  ονκ μὴ συνομολογεῖν ὅτι κατὰ ἀντιδιαστολὴν τοῦ μὴ ὄντος ὁ ὥν ἑαυτὸν εἶναί φησιν ;
εἰ δὲ τὸν υἱὸν ὑποστάσει διῃρημένον τοῦτο φάσκοι λέγειν τὸ " ἐγώ εἰμι ὁ ὢν " , τ αὐτὸν αὖθις περὶ τοῦ πατρὸς λέγειν νομισθήσεται .
ἄρζομαι τοίνυν ἀπὸ τῆς ὑπ αὐτοῦ γραφείσης ἐπιστολῆς πρὸς ἴκαστον τῶν μὴ ὀρθῶς γραφέντων ἀντιλέγειν .
γέγραφεν πιστεύειν εἰς πα  τέρα θεὸν παντοκράτορα , καὶ εἰς τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ θεόν , τδν κύριον ἥμων Ἰησοῦν Χριστὸν , καὶ εἰς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον καί φησιν ἐκ τῶν θείων γραφῶν μεμαθηκέναι τοῦτον τὸν τῆς θεοσεβείας τΟόπον .
ἐγὼ δὲ ὅταν μὲν τοῦτο λέγῃ ἀποδέχομαι σφόδρα τὰ λεγόμενα , κοινὸς γὰρ οἶτος ἀπάντων ἡμῶν τῆς θεοσεβείας ὁ τρόπος , πιστεύειν εἰς πατέρα καὶ υἱὸν κ αἰ ἄγιον πνεῦμα 0 ·
ὅταν δὲ μὴ τῆς θείας ἐστοχασμένος δυνάμεως ἀνθρω  πικὁτερον ἧμίν διά τινος ἐντέχνου θεωρίας τόν τε πατέρα πατέρα λέγῃ καὶ τὸν υἱὸν υἱὸν , οὐκέτ ἐπαινεῖν τὴν τοιαύτην θεωρίαν ἀκίνδυνον 0 .
διὰ γὰρ τῆς τοιαύτης θεωρίας τὴν νῦν αὐτοῖς ἐπινοουμένην αἵρεσιν αὐξάνεσθαι συμβαίνει , ὅπερ σαψφως ἐπιδεῖξαι ῥᾴδιον οἶμαι ἐκ τῶν αὐτοῦ λόγων 0 .
ἔφη γὰρ τὸν μὲν πατέρα δεῖν ἀληθῶς πατέρα εἶναι νόμιζε ι ν καὶ τὸν υἱὸν ἀληθῶς υἱὸν καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα ὡσαύτως 0 .
ἀδύνατον γὰρ τρεῖς ὑποοτὰσεις οὔσας ἑνοῦσθαι μονάδι , εἰ μὴ πρότερον ἡ τριὰς τὴν ἀρχὴν ἀπὸ μονάδος ἔχοι 0 .
ἐκεῖνα γὰρ ἀνακεφαλαιοῦσθαι ἔφησεν μονάδι ὁ ἱερὸς Παῦλος , ἃ μηδὲν τῇ ἑνότητι τῷ θεῷ διαφέρει ·
ἑνότητι γάρ ὁ λόγος καὶ τὸ πνεῦμα τώ θέοι διαφέρει μόνα .
εἰ τοίνυν ὁ λόγος φαίνοιτο ἐξ αὐτοῦ τοῦ πατρὸς ἐξελθὼν καὶ πρὸς ἧμάς ἐληλυθώς , τὸ δὲ πνεῦμα τὸ ἅγιον , ὡς καὶ Ἀστέριος ὁμολόγησεν παρὰ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται , αὖθίς τε ὁ σωτήρ φησιν περὶ τοῦ πνεύματος ὅτι οὐκ ἀφ ἑαυτοῦ λαλήσει , ἀλλ ὅσα ἀκούσει λαλήσει , καὶ τὰ ἐρχόμενα ἀναγγελεῖ ὑμῖν .
ἐκεῖνός με δοξάσει , ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται καὶ ἀναγγελεῖ ύμῖνα , οὐ σαφῶς καὶ φαἔρως ἐνταῦθα ἀπορρήτῳ  δὲ  λόγῳ ἡ μονὰς φαίνεται , πλατυνομένη μὲν εἰς τριάδα , διαιρεῖσθαι δὲ μηδαμός ὑπομένουσα ;
εἰ γὰρ ὁ μὲν λόγος ἐκ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται , τὸ δὲ πνεῦμα καὶ αὐτὸ ὁμολογεῖται ἐκ τοῦ πατρὸς ἐκπο  ρεύεσθαιι αὖθίς τε περὶ τοῦ πνεύματος τὸν σωτῆρα λέγειν , , ἐκεῖνος ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν  , οὐκ ὄρα πρόδηλόν ἐστιν κεκρυμμένον ἀνακαλύπτεσθαί τι μυστήριον ;
πῶς γάρ , εἰ μὴ ἧ μονὰς ἀδιαίρετος οὖσα εἰς τριάδα πλατύνοιτο , ἐγχωρεῖ αὐτὸν περὶ τοῦ πνεύματος ποτὲ μὲν λέγειν ὅτι ἐκ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται , ποτὲ δὲ λέγειν  ἐκεῖνος ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν  , αὖθίς τε ἐμφυσήσαντα τοῖς μαθηταῖς  λάβετε πνεῦμα ἃγιον  εἰρηκέναι ;
ἀνάγκη γὰρ εἰ δύο διαιρούμενα , ὃς Ἀστέριος ἔφη , πρόσωπα εἴη , ἧ τὸ πνεῦμα ἐκ τοῦ πατρὸς ἐκπορευόμενον μὴ δεῖσθαι τῆς παρὰ τοῦ υἱοῦ διακονίας πὰν γὰρ τὸ ἐκ πατρὸς ἐκπορευόμενον τέλειον εἶναι ἀνάγκη , μηδαμῶς προσδεόμενον τῆς παρ ἑτέρου βοηθείας  , ἡ , εἰ παρὰ τοῦ υἱοῦ λαμβάνοι καὶ ἐκ τῆς ἐκείνου δυνάμεως διακονοίη τὴν χάριν , μηκέτι ἐκ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεσθαι 0 .
εἰ δὲ τὸ Εὐαγγέγγέλιον ὅτι ἐμφυσήσας τοῖς μαθηταῖς  λάβετε πνεῦμα ἃγιον  ἔφησεν , δῆλον ὅτι ἐκ τοῦ λόγου τὸ πνεῦμα ἐξῆλθεν 0 .
πῶς οὑν , εἰ ἐκ τοῦ λόγου τὸ πνεῦμα προῆλθεν , πόλιν τὸ αὐτὸ ἐκ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται ;
οὐκ ὀρθῶς οὖν οὐ δὲ προσηκόντως εἴρηκεν τρεῖς ὑποστάσεις εἶναι φήσας οὐχ ἅπαξ , ἀλλὰ καὶ δεύτερον .
τὴν μὲν κατὰ σάρκα οἰκονομίαν τῴ ἀνθρώπῳ διαφέρειν γιγνώσκομεν , τὴν δὲ κατὰ πνεῦμα ἀιδιότητα ἡνῶσθαι τῷ πατρὶ πεπιστεύκαμεν .
εἰ μὲν γὰρ ἡ τοῦ πνεύματος ἐξέτασις γίγνοιτο μόνη , ἒν καὶ τ αὐτὸν εἰκότως ἀν ὁ λόγος εἶναι τῷ θεῷ φαίνοιτο ·
εἰ δὲ ἡ κατὰ σάρκα προσθήκη ἐπὶ τοῦ σωτῆρος ἐξετάζοιτο , ἐνεργείᾳ ἧ θεότης μόνῃ πλατύνεσθαι δοκεῖ ·
ἓν γὰρ εἶναι καὶ τ αὐτὸν Ἀστέριος κατὰ τοῦτο ἀπεφήνατο μόνον τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱόν , καθ ὃ ἐν πᾶσιν συμφωνοῦσιν .
οὓτω γάρ ἔφη ·
καὶ διὰ τὴν ἐν πᾶσιν λόγοις τε καὶ ἔργοις ἀκριβῆ συμφωνίαν  ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἓν ἐσμεν  .
εἰ οὖν αὐτὸς λέγει ταῦτα ἐγὼ ἐκ τοῦ πατρὸς ἐξῆλθον καὶ ἣκω  , καὶ αὖθις καὶ ὁ λόγος , ὃν ἀκούετε , οὐκ ἔστιν ἐμὸς , ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με πατρός  καὶ  πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ ἐμὰ ἐστιν  , δῆλον ὅτι εἰκότως κ ἀκεῖνο ἔλεγεν ἐν ἐμοὶ ὁ πατὴρ κ ἀγὼ ἐν τῷ πατρία ἵνα ἐν θεῷ μὲν ᾗ ὁ λόγος ὁ τοῦτο λέγων ἐν δὲ τῷ λόγῳ ὁ πατήρ , ὅτι δύναμις τοῦ πατρὸς ὁ λόγος . 0 1
οὐ διὰ τὴν ἐν ἅπασί οὑν λόγοις τε ἰαὶ ἔργοις ἀκριβῆ συμφωνίαν , ὡς Ἀστέριος ἔφη , ὁ σωτῆρ λέγει  ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἓν ἐσμεν  , ἀλλά διότι ἀδύνατόν ἐστιν , ἧ λόγον θεοῦ ἧ θεὸν τοῦ ἑαυτοῦ μερίζεσθαι λόγου .
ἐπεὶ εἰ διὰ τὴν ἐν ἃπασιν συμφωνίαν τοῦτο εἰρηκέναι τὸν σωτῆρα Ἀστέριος οἴεται , καὶ μὴ τῇ δευτέρᾳ οἰκονομίᾳ προσέχων τ ἀληθὲς μανθάνειν ἐθέλει , ἀναγκαῖόν ἐστιν ὑπομνῆσαι αὐτόν , πῶς ἐνίοτε τὸ  κατὰ τὸ σὴν  φαινόμενον ἀσυμφωνίαν ἔστιν ἰδεῖν .
οὕτω γὰρ ἧμάς ἆ ῥητά διδάσκει .
ποία γὰρ ἐν καιρῷ τοῦ πάθους συμφωνία τοῦτο λέγοντος  πάτερ , εἰ δυνατόν , παρελθέτω τὸ ποτήριον τοῦτο  , ἐπιφέροντος δὲ κ ἀκεῖνο  πλὴν μῆ ὡς ἐγὼ ἀλλ᾿ ἀλλ ὡς σύ  0 .
οὐ συμφωνοῦντος γάρ ἦν πρῶτον μὲν τὸ λέγειν  παρελθέτω τὸ ποτήριον τοῦτο  ·
οὐδὲν δὲ ἐχόμενον συμφωνίας καὶ τὸ ἐπιφερόμενον εἶναι δοκεῖ , λέγει γὰρ  μὴ τὸ ἐμὸν ἀλλὰ τὸ σὸν γενέσθω , πάτερ , θέλημα  .
ἀκούεις ὅπως ἀσυμφωνίαν κατά τὸ φαινόμενον δηλοῖ τὸ γράμμα , τοῖ μὲν θέλον .
τος 0 .
〈 τοῦ δὲ μὴ θέλοντος 〉 ὅτι μὲν γὰρ ἐβούλετο ὁ πατὴρ δῆλον ἀφ ὦν ὃ ἐβούλετο γέγονεν 0 ·
ὅτι δὲ οὐκ ἐβούλετο ὁ υἱὸς δῆλον δι ὃν παραιτεῖται Λαὶ αὖθις οὐ ζητῶ  φησὶν τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῖ 0 ·
πέμψαντός με πατρός · 0 .
πῶς οὔ διὰ τῆν  ἐν ἅπασιν συμφωνίαν ίαν τὸν σωτῆρα εἰρηκέναι φησὶν ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἵν ἐσμεν  .
πῶς συμφωνίαν ἔχειν πρὸς τὸν πατέρα ὁ υἱὸς δύναται ἢ ὁ πατὴρ πρὸς τὸν υἱόν , τοῦ υἱοῦ  πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ ἐμὰ ἐστιν  λέγοντος 0 ;
τούτου γὰρ χάριν , παρεὶς τὸ πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ κοινά ἐστιν εἰπεῖν , πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ ἐμά ἐστιν   ἔφη .
καίτοι οὐκ ἢν ἴδιον τοῦ συμφωνοῦντος οὕτω λέγειν , ἀλλά ·
πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ κοινὰ ἐστιν .
εἰ γὰρ αἱ τῶν ἀποστόλων Πραξεῖς τήν τῶν τηνικαῦτα προσιόντων τῇ πίστει συμφωνίαν ἐπαινοῦσαι πάντα ἦν αὐτοῖς κοινὰ  ἔφασαν , καὶ ἐπ ἀνθρώπων τῶν συμφωνεῖν δυναμένων κοινὰ εἶναι πάντα νομίζειν ὀφείλει , πόσῳ μᾶλλον ἔδει τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱὸν κοινωνίας μετέχειν , εἰς δύο ὑποστάσεις διῃρημένους ;
ἐν δὲ τῷ φάσκειν μη δὲ τοῦ ἑαυτοῦ λόγου κύριον εἶναι , ἀλλὰ καὶ τούτου τὸν πατέρα  ὁ  γὰρ  λόγος ὃν ἀκούετε  φησὶν οὐκ ἔστιν ἐμὸς ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με πατρός   , ἀφαιρεῖσθαι τὸν πατέρα τὰ ἴδια τοῖ 0 ·
παιδὸς δείκνυσιν .
ἑκάτερα δὲ κατά τὴν Ἀστερίου οἴησιν οὐκ ἀκολούθως εἰρημένα φαίνεται ἔδει γάρ τὸν συμφωνοῦντα μὴ τὰ τῷ ἑτέρῳ προσόντα παρασπᾶσθαι γὰρ τοῦτό γε , ἀλλὰ τὰ ἑκατέρῳ προσόντα κοινὰ εἶναι νομίζειν .
ὥστε ὅταν μὲν εἰς τῆν  ἀνθρωπίνην ἀποβλέπωμεν σάρκα , οἴα ὥσπερ Ἀστέριος γέγραφεν , οὕτως εὑρήσομεν εἰρηκότα τὸν σωτῆρα  ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἵν ἐσμεν  , οὐ γάρ διὰ τὴν ἐν ἅπασιν λόγοις τε καὶ ἔργοις ἀκριβῆ συμφωνίαν , ὡς αὐτὸς γέγραφεν , ὁ σωτὴρ εἴρηκεν ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἓν ἐσμεν  .
νυνὶ δὲ  ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἵν ἐσμεν  ἔφη .
οὐκοῦν εἰ ἐν ἐκείνοις ἀσυμφωνία τις ἥν , ἀνάγκη δὲ τὸν δεσπότην ἀληθεύειν , τὸν σωτῆρα ἀκριβῶς εἰδέναι προσήκει , ὅτι ἡνίκα ἂν  ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἓν ἐσμεν  λέγῃ , τηνικαῦτα οὐκ εἰς τὸν ἄνθρωπον ὂν ἀνείληφεν ἀποβλέπων τοῦτό φησιν , ἀλλ εἰς τὸν ἐκ τοῦ πατρὸς προελθόντα λόγον .
ὅθεν οὐ μόνον τὸ  ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἵν ἐσμεν  εἰκότως ἔφη , ἀλλὰ κ ἀκεῖνο ·
δεῖξόν μοι τὸν πατέρα  , δῆλον ὅτι οὐ τούτοις τοῖς ὀφθαλμοῖς ἀλλὰ τοῖς νοητοῖς τὰ νοητὰ ὁρᾶν δυναμένοις 0 1 .
οὐ διὰ τὴν ἐν ἅπασιν οὑν συμφωνίαν τοῦτ  ἔφη πρὸς Φίλιππον .
αὐτὸς γὰρ ὁμολογεῖ λέγων  ἐν ἐμοὶ ὁ πατὴρ κ ἀγὼ ἐν τῷ πατρία ·
ὅτι δὲ τοῦτο οὐχ ἁπλῶς οὐ δὲ ἀσκόπως εἴρηκεν , δῆλον καὶ ἀφ ἑτέρας ἀποστολικῆς ῥήσεως · 0
εἷς  γὰρ ὁ εἰπὼν  κύριος , μία πίστις , ἓν βάπτισμα   εἷς θεὸς  ἔφη  καὶ πατήρ , ὁ ἐπὶ πάντων καὶ διὰ πόντων καὶ ἐν πᾶσιν  0 .