Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ταῦτα ποιήσας ὁ Κάλλιππος πάντα , καὶ τὸν ὅρκον ἀπομόσας , οὕτω κατεγέλασε τῶν θεῶν ὥστε περιμείνας τὴν ἑορτὴν ἧς ὤμοσε θεοῦ , δρᾷ τὸν φόνον ἐν τοῖς Κορείοις , οὐδὲν ἴσως τὸ περὶ τὴν ἡμέραν τῆς θεοῦ ποιησάμενος , ὡς ἀσεβουμένης πάντως , εἰ καὶ κατ ἄλλον χρόνον ἔσφαττε τὸν μύστην αὐτῆς ὁ μυσταγωγός .
ὄντων δὲ πλειόνων ἐν τῇ κοινωνίᾳ τῆς πράξεως , καθεζομένου Δίωνος ἐν οἰκήματι κλίνας τινὰς ἔχοντι μετὰ τῶν φίλων , οἱ μὲν ἔξω τὴν οἰκίαν περιέστησαν , οἱ δὲ πρὸς ταῖς θύραις τοῦ οἴκου καὶ ταῖς θυρίσιν ἦσαν .
αὐτοὶ δ οἱ προσφέρειν τὰς χεῖρας μέλλοντες Ζακύνθιοι παρῆλθον ἄνευ ξιφῶν ἐν τοῖς χιτῶσιν .
ἅμα δ οἱ μὲν ἔξω τὰς θύρας ἐπισπασάμενοι κατεῖχον , οἱ δὲ τῷ Δίωνι προσπεσόντες κατάγχειν ἐπειρῶντο καὶ συντρίβειν αὐτόν .
ὡς δ οὐδὲν ἐπέραινον , ᾔτουν ξίφος ·
οὐδεὶς δ ἐτόλμα τὰς θύρας ἀνοῖξαι ι .
συχνοὶ γὰρ ἦσαν ἔνδον οἱ μετὰ τοῦ Δίωνος , ὧν ἕκαστος οἰόμενος , ἂν ἐκεῖνον προῆται , διασώσειν ἑαυτόν , οὐκ ἐτόλμα βοηθεῖν .
διατριβῆς δὲ γενομένης Λύκων ὁ Συρακούσιος ὀρέγει τινὶ τῶν Ζακυνθίων διὰ τῆς θυρίδος ἐγχειρίδιον , ᾧ καθάπερ ἱερεῖον τὸν Δίωνα κρατούμενον πάλαι καὶ δεδιττόμενον ἀπέσφαξαν 0 .
εὐθὺς δὲ καὶ τὴν ἀδελφὴν μετὰ τῆς γυναικὸς ἐγκύμονος οὔσης εἰς τὴν εἱρκτὴν ἐνέβαλον .
καὶ συνέβη τῇ γυναικὶ τλημονέστατα λοχευθείσῃ τεκεῖν ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ παιδάριον ἄρρεν ·
ὅπερ καὶ θρέψαι μᾶλλον παρεβάλοντο πείσασαι τοὺς φύλακας , ἤδη τοῦ Καλλίππου θορυβουμένου τοῖς πράγμασιν .
ἐν ἀρχῇ μὲν γὰρ ἀποκτείνας τὸν Δίωνα λαμπρὸς ἦν καί κατεῖχε τὰς Συρακούσας ·
καί πρὸς τὴν Ἀθηναίων ἔγραφε πόλιν , ἣν μάλιστα μετὰ τοὺς θεοὺς ὤφειλεν αἰδεῖσθαι καί δεδιέναι τηλικούτου μύσους ἁψάμενος .
ἀλλ ἔοικεν ἀληθῶς λέγεσθαι τὸ τὴν πόλιν ἐκείνην φέρειν ἄνδρας ἀρετῇ τε τοὺς ἀγαθοὺς ἀρίστους καὶ κακίᾳ τοὺς φαύλους πονηροτάτους , καθάπερ αὐτῶν καί ἡ χώρα κάλλιστον μέλι καί κώνειον ὠκυμορώτατον ἀναδίδωσιν .
οὐ μὴν πολὺν χρόνον ὁ Κάλλιππος ἔγκλημα τῆς τύχης καί τῶν θεῶν περιῆν , ὡς περιορώντων ἐξ ἀσεβήματος ἄνθρωπον τηλικούτου κτώμενον ἡγεμονίας καί πράγματα ·
ταχὺ δ ἀξίαν δίκην ἔδωκεν .
ὁρμήσας μὲν γὰρ Κατάνην λαβεῖν , εὐθὺς ἀπέβαλε τὰς Συρακούσας ὅτε καί φασιν αὐτὸν εἰπεῖν ὅτι πόλιν ἀπολωλεκὼς τυρόκνηστιν εἴληφεν .
ἐπιθέμενος δὲ Μεσσηνίοις καί τοὺς πλείστους στρατιώτας ἀπολέσας , ἐν οἷς ἦσαν οἱ Δίωνα κατακτείναντες , οὐδεμιᾶς δὲ πόλεως αὐτὸν ἐν Σικελίᾳ προσδεχομένης , ἀλλὰ μισούντων ἁπάντων καί προβαλλομένων , Ῥήγιον κατέσχεν .
ἐκεῖ δὲ λυπρῶς πράττων καί κακῶς διατρέφων τοὺς μισθοφόρους , ὑπὸ Λεπτίνου καί Πολυπέρχοντος ἀνῃρέθη , χρησαμένων ξιφιδίῳ κατὰ τύχην ᾧ καί Δίωνα πληγῆναί φασιν .
ἐγνώσθη δὲ τῷ μεγέθει  βραχὺ γὰρ ἦν , ὥσπερ τὰ Λακωνικά  καί τῇ κατασκευῇ τῆς τέχνης , εἰργασμένον γλαφυρῶς καί περιττῶς 0 .
τοιαύτην μὲν οὖν τίσιν Κάλλιππος ἔδωκε .
τὴν δ Ἀριστομάχην καί τὴν Ἀρετήν , ὡς ἀφείθησαν ἐκ τῆς εἱρκτῆς , ἀναλαβὼν Ἱκέτης ὁ Συρακούσιος , εἷς τῶν Δίωνος φίλων γεγονώς , ἐδόκει πιστῶς καί καλῶς περιέπειν .
εἶτα συμπεισθεὶς ὑπὸ τῶν Δίωνος ἐχθρῶν καί παρασκευάσας πλοῖον αὐταῖς , ὡς εἷς Πελοπόννησον ἀποσταλησομέναις , ἐκέλευσε κατὰ πλοῦν ἀποσφάξαντας ἐκβαλεῖν εἷς τὴν θάλασσαν .
οἱ δὲ ζώσας ἔτι καταποντισθῆναι λέγουσι , καί τὸ παιδίον μετ αὐτῶν .
περιῆλθε δὲ καί τοῦτον ἀξία ποινὴ τῶν τετολμημένων , αὐτός τε γὰρ ὑπὸ Τιμολέοντος ἁλοὺς ἀπέθανε , καί θυγατέρας δύο προσαπέκτειναν αὐτοῦ Δίωνι τιμωροῦντες οἱ Συρακούσιοι , περὶ ὧν ἐν τῷ Τιμολέοντος βίῳ καθ ἕκαστα γέγραπται .
μάρκου δὲ Βρούτουπρόγονος ἦν Ἰούνιος Βροῦτος , ὃν ἀνέστησαν ἐν Καπιτωλίῳ χαλκοῦν οἱ πάλαι Ῥωμαῖοι μέσον τῶν βασιλέων , ἐσπασμένον ξίφος , ὡς βεβαιότατα καταλύσαντα Ταρκυνίους .
ἀλλ ἐκεῖνος μέν , ὥσπερ τὰ ψυχρήλατα τῶν ξιφῶν , σκληρὸν ἐκ φύσεως καὶ οὐ μαλακὸν ἔχων ὑπὸ λόγου τὸ ἦθος ἄχρι παιδοφονίας ἐξώκειλε τῷ θυμῷ τῷ κατὰ τῶν τυράννων , οὑτοσὶ δ , ὑπὲρ οὗ γράφεται ταῦτα , παιδείᾳ καὶ λόγῳ διὰ φιλοσοφίας καταμίξας τὸ ἦθος , καὶ τὴν φύσιν ἐμβριθῆ καὶ πρᾳεῖαν οὖσαν ἐπεγείρας ταῖς πρακτικαῖς ὁρμαῖς , ἐμμελέστατα δοκεῖ κραθῆναι πρὸς τὸ καλόν , ὥστε καὶ τοὺς ἀπεχθανομένους αὐτῷ διὰ τὴν ἐπὶ Καίσαρα συνωμοσίαν , εἰ μέν τι γενναῖον ἡ πρᾶξις ἤνεγκε , Βρούτῳ προσάπτειν , τὰ δυσχερέστερα δὲ τῶν γεγονότων τρέπειν εἰς Κάσσιον , οἰκεῖον μέν ὄντα Βρούτου καὶ φίλον , ἁπλοῦν δὲ τῷ τρόπῳ καὶ καθαρὸν οὐχ ὁμοίως 0 .
σερβιλία δὲ ἡ μήτηρ ἀνέφερε τὸ γένος εἰς Ἀάλαν Σερβίλιον , ὃς Μαιλίου Σπορίου τυραννίδα κατασκευαζομένου καὶ ταράττοντος τὸν δῆμον ἐγχειρίδιον λαβὼν ὑπὸ μάλης προῆλθεν εἰς ἀγοράν καὶ παραστὰς τῷ ἀνδρὶ πλησίον , ὡς ἐντυγχάνειν τι μέλλων καὶ διαλέγεσθαι , προσνεύσαντα πατὰξας ἀπέκτεινε .
τοῦτο μέν οὖν ὁμολογούμενόν ἐστι ·
τὸ δὲ πατρῷον γένος οἱ διὰ τὸν Καίσαρος φόνον ἔχθραν τινὰ καὶ δυσμένειαν ἀποδεικνύμενοι πρὸς Βροῦτον οὔ φασιν εἰς τὸν ἐκβαλόντα Ταρκυνίους ἀνήκειν οὐδὲν γὰρ ἐκείνῳ λειφθῆναι γένος ἀνελόντι τοὺς υἱούς , ἀλλὰ δημότην τοῦτον , οἰκονόμου υἱὸν ὄντα Βρούτου , ἄρτι καὶ πρῴην εἰς ἄρχοντα προελθεῖν .
ποσειδώνιος δ ὁ φιλόσοφος τοὺς μέν ἐνηλίκους φησὶν ἀπολέσθαι τοῦ Βρούτου παῖδας ὡς ἱστόρηται , τρίτον δὲ λειφθῆναι νήπιον , ἀφ οὗ τὸγένος ὡρμῆσθαι 0 ·
καὶ τῶν γε καθ αὑτὸν ἐκ τῆς οἰκίας γεγονότων ἐπιφανῶν ἀνδρῶν ἀναφέρειν ἐνίους πρὸς τὸν ἀνδριάντα τοῦ Βρούτου τὴν ὁμοιότητα τῆς ἰδέας , περὶ μέν οὖν τούτων τοσαῦτα 0 .
σερβιλίας δὲ τῆς Βρούτου μητρὸς ἀδελφὸς ἦν Κάτων ὁ φιλόσοφος , ὃν μάλιστα Ῥωμαίων ἐζήλωσεν οὗτος θεῖον ὄντα καὶ πενθερὸν ὕστερον γενόμενον .
τῶν δὲ Ἑλληνικῶν φιλοσόφων οὐδενὸς μὲν , ὡς ἁπλῶς εἰπεῖν , ἀνήκοος ἦν οὐ δὲ ἀλλότριος , διαφερόντως δ ἐσπουδάκει πρὸς τοὺς ἀπὸ Πλάτωνος .
καὶ τὴν νέαν καὶ μέσην λεγομένην Ἀκαδήμειαν οὐ πάνυ προσιέμενος ἐξήρτητο τῆς παλαιᾶς , καὶ διετέλει θαυμάζων μὲν Ἀντίοχον τὸν Ἀσκαλωνίτην , φίλον δὲ καὶ συμβιωτὴν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ πεποιημένος Ἄριστον , ἄνδρα τῇ μὲν ἐν λόγοις ἕξει πολλῶν φιλοσόφων λειπόμενον , εὐταξίᾳ δὲ καὶ πρᾳότητι τοῖς πρώτοις ἐνάμιλλον .
ὁ δἜμπυλος οὗ καὶ αὐτὸς ἐν ταῖς ἐπιστολαῖς καὶ οἱ φίλοι μέμνηνται πολλάκις ὡς συμβιοῦντος αὐτῷ , ῥήτωρ ἦν καὶ καταλέλοιπε μικρὸν μὲν , οὐ φαῦλον δὲ σύγγραμμα περὶ τῆς Καίσαρος ἀναιρέσεως , ὃ Βροῦτος ἐπιγέγραπται .
ῥωμαϊστὶ μὲν οὖν ἤσκητο πρὸς τὰς διεξόδους καὶ τοὺς ἀγῶνας ἱκανῶς ὁ Βροῦτος , Ἑλληνιστὶ δὲ τὴν ἀποφθεγματικὴν καὶ Λακωνικὴν ἐπιτηδεύων βραχυλογίαν ἐν ταῖς ἐπιστολαῖς ἐνιαχοῦ παράσημός ἐστιν .
οἷον ἤδη καθεστηκὼς εἰς τὸν πόλεμον γράφει Περγαμηνοῖς ·
ἀκούω ὑμᾶς Δολοβέλλᾳ δεδωκέναι χρήματα ·
ἃ εἰ μὲν ἑκόντες ἔδοτε , ὁμολογεῖτε ἀδικεῖν ·
εἰ δὲ ἄκοντες , ἀποδείξατε τῷ ἐμοὶ ἑκόντες δοῦναι 0 .
πάλιν Σαμίοις 0 ·
αἱ βουλαὶ ὑμῶν ὀλίγωροι , αἱ ὑπουργίαι βραδεῖαι 0 1 .
τίτούτων τέλος ἐννοεῖσθε ;
καὶ ἑτέραν Ξάνθιοιτὴν ἐμὴν εὐεργεσίαν ὑπεριδόντες τάφον ἀπονοίας ἐσχήκασι τὴν πατρίδα , Παταρεῖς δὲ πιστεύσαντες ἑαυτοὺς ἐμοὶ οὐδὲν ἐλλείπουσι διοικοῦντες τὰ καθ ἕκαστα τῆς ἐλευθερίας .
ἐξὸν οὖν καὶ ὑμῖν ἢ τὴν Παταρέων κρίσιν ἢ τὴν Ξανθίων τύχην ἑλέσθαι 0 .
τὸ μὲν οὖν τῶν παρασήμων γένος ἐπιστολίων τοιοῦτόν ἐστιν .
ἔτι δὲ μειράκιον ὢν Κάτωνι τῷ θείῳ συναπεδήμησεν εἰς Κύπρον ἐπὶ Πτολεμαῖον ἀποσταλέντι .
πτολεμαίου δὲ διαφθείραντος ἑαυτὸν ὁ Κάτων αὐτὸς ἐν Ῥόδῳ διατριβὴν ἔχων ἀναγκαίαν ἔτυχε μὲν ἤδη τινὰ τῶν φίλων Κανίδιον ἐπὶ τὴν τῶν χρημάτων φυλακὴν ἀπεσταλκώς , δείσας δ ἐκεῖνον ὡς οὐκ ἀφεξόμενον κλοπῆς , ἔγραψε τῷ Βρούτῳ πλεῖν τὴν ταχίστην εἰς Κύπρον ἑκ Παμφυλίας ·
ἐκεῖ γὰρ ἑαυτὸν ἀναλαμβάνων ἔκ τινος ἀσθενείας διῆγεν .
ὁ δὲ καὶ μάλα ἄκων ἔπλευσε , τόν τε Κανίδιον αἰδούμενος ὡς ἀτίμως ἀπερριμμένον ὑπὸ τοῦ Κάτωνος , καὶ ὅλως τὴν τοιαύτην ἐπιμέλειαν καὶ διοίκησιν , ἅτε δὴ νέος καὶ σχολαστής , οὐκ ἐλευθέριον οὐ δ ἑαυτοῦ ποιούμενος 0 .
οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ περὶ ταῦτα συντείνας ἑαυτὸν ὑπὸ τοῦ Κάτωνος ἐπῃνέθη , καὶ τῆς οὐσίας ἐξαργυρισθείσης ἀναλαβὼν τὰ πλεῖστα τῶν χρημάτων εἰς Ῥώμην ἔπλευσεν .
ἐπεὶ δὲ τὰ πράγματα διέστη Πομπηΐου καί Καίσαρος ἐξενεγκαμένων τὰ ὅπλα καί τῆς ἡγεμονίας ταραχθείσης , ἐπίδοξος μὲν ἦν αἱρήσεσθαι τὰ Καίσαρος ·
ὁ γὰρ πατὴρ αὐτοῦ διὰ τὸν Πομπήϊον ἐτεθνήκει πρότερον ·
ἀξιῶν δὲ τὰ κοινὰ τῶν ἰδίων ἐπίπροσθεν ποιεῖσθαι καί τὴν Πομπηΐου νομίζων ὑπόθεσιν βελτίονα πρὸς τὸν πόλεμον εἶναι τῆς τοῦ Καίσαρος ἐκείνῳ προσέθετο .
καίτοι πρότερον ἀπαντήσας οὐ δὲ προσεῖπε τὸν Πομπήϊον , ἄγος ἡγούμενος μέγα πατρὸς φονεῖ διαλέγεσθαι τότε δ ὡς ἄρχοντι τῆς πατρίδος ὑποτάξας ἑαυτόν εἰς Κιλικίαν ἔπλευσε πρεσβευτὴς μετὰ Σηστίου τοῦ λαχόντος τὴν ἐπαρχίαν .
ὡς δἐκεῖ πράττειν οὐδὲν ἦν μέγα καί συνῄεσαν εἰς τ αὐτὸ ἤδη Πομπήϊος καί Καῖσαρ ἀγωνιζόμενοι περὶ τῶν ὅλων , ἧκεν εἰς Μακεδονίαν ἐθελοντὴς τοῦ κινδύνου μεθέξων ·
ὅτε καί φασι Πομπήϊον ἡσθέντα καί θαυμάσαντα προσιόντος αὐτοῦ καθεζόμενον ἐξαναστῆναι καί περιβαλεῖν ὡς κρείττονα πάντων ὁρώντων .
ἐν δὲ τῇ στρατείᾳ τῆς ἡμέρας ὅσα μὴ Πομπηΐῳ συνῆν περὶ λόγους καί βιβλία διέτριβεν , οὐ μόνον τὸν ἄλλον χρόνον , ἀλλὰ καί πρὸ τῆς μεγάλης μάχης .
ἦν μὲν ἀκμὴ θέρους καί καῦμα πολύ πρὸς ἑλώδεσι χωρίοις ἐστρατοπεδευκότων , τῷ δὲ Βρούτῳ οὐ ταχέως ἧκον οἱ τὴν σκηνὴν κομίζοντες .
ἐκπονηθεὶς δὲ περὶ ταῦτα , μεσημβρίας μόλις ἀλειψάμενος καί φαγὼν ὀλίγα , τῶν ἄλλων ἢ καθευδόντων ἢ πρὸς ἐπινοίᾳ καί φροντίδι τοῦ μέλλοντος ὄντων , αὐτὸς ἄχρι τῆς ἑσπέρας ἔγραφε συντάττων ἐπιτομὴν Πολυβίου .
λέγεται δὲ καὶ Καῖσαρ οὐκ ἀμελεῖν τοῦ ἀνδρός , ἀλλὰ καὶ προειπεῖν τοῖς ὑφ ἑαυτὸν ἡγεμόσιν ἐν τῇ μάχῃ μὴ κτείνειν Βροῦτον , ἀλλὰ φείδεσθαι , καὶ παρασχόντα μὲν ἑκουσίως ἄγειν , εἰ δὲ ἀπομάχοιτο πρὸς τὴν σύλληψιν , ἐᾶν καὶ μὴ βιάζεσθαι ·
καὶ ταῦτα ποιεῖν τῇ μητρὶ τοῦ Βρούτου Σερβιλίᾳ χαριζόμενος 0 .
ἐγνώκει γὰρ , ὡς ἔοικε , νεανίας ὢν ἔτι τὴν Σερβιλίαν ἐπιμανεῖσαν αὐτῷ , καὶ καθ οὓς μάλιστα χρόνους ὁ ἔρως ἐπέφλεγε γενόμενον τὸν Βροῦτον ἐπέπειστό πως ἐξ ἑαυτοῦ γεγονέναι .
λέγεται δὲ τῶν περὶ Κατιλίναν πραγμάτων μεγάλων ἐμπεπτωκότων εἰς τὴν σύγκλητον , ἃ μικρὸν ἐδέησεν ἀνατρέψαι τὴν πόλιν , ἑστάναι μὲν ὁμοῦ Κάτωνα καὶ Καίσαρα διαφερομένους περὶ γνώμης , ἐν τούτῳ δὲ γραμματιδίου μικροῦ προσδοθέντος ἔξωθεν Καίσαρι , τὸν μὲν ἀναγινώσκειν σιωπῇ , Κάτωνα δὲ βοᾶν ὡς δεινὰ ποιεῖ Καῖσαρ ἐντεύξεις καὶ γράμματα παρὰ τῶν πολεμίων προσδεχόμενος .
θορυβησάντων δὲ πολλῶν , καὶ τοῦ Καίσαρος τὸ δελτάριον , ὡς εἶχε , τῷ Κάτωνι προσδόντος , ἀναγνόντα Σερβιλίας τῆς ἀδελφῆς ἀκόλαστον ἐπιστόλιον ἐκεῖνο μὲν ῥῖψαι πρὸς τὸν Καίσαρα καὶ εἰπεῖν κράτει , μέθυσε πρὸς δὲ τὴν γνώμην καὶ τὸν λόγον αὖθις ἐξ ἀρχῆς τραπέσθαι .
οὕτω μὲν ἦν ὁ πρὸς Καίσαρα Σερβιλίας ἔρως περιβόητος .
γενομένης δὲ τῆς κατὰ Φάρσαλον ἥττης καὶ Πομπηΐου μὲν ἐπὶ θάλασσαν διεκπεσόντος , πολιορκουμένου δὲτοῦ χάρακος , ἔλαθεν ὁ Βροῦτος κατὰ πύλας πρὸς τόπον ἑλώδη καὶ μεστὸν ὑδάτων καὶ καλάμου φερούσας ἐξελθών καὶ διὰ νυκτὸς ἀποσωθεὶςεἰς Λάρισσαν .
ἐκεῖθεν δὲ γράψαντος αὐτοῦ Καῖσαρ ἥσθη τε σωζομένῳ , καὶ κελεύσας πρὸς αὑτὸν ἐλθεῖν οὐ μόνον ἀφῆκε τῆς αἰτίας , ἀλλὰ καὶ τιμώμενον ἐν τοῖς μάλιστα περὶ αὑτὸν εἶχεν .
οὐδενὸς δ ὅπῃ φεύγοι Πομπήϊος εἰπεῖν ἔχοντος , ἀλλ ἀπορίας οὔσης , ὁδόν τινα σὺν τῷ Βρούτῳ βαδίζων μόνος ἀπεπειρᾶτο τῆς γνώμης .
καὶ δόξαντος ἔκ τινων διαλογισμῶν ἄριστα περὶ τῆς Πομπηΐου τεκμαίρεσθαι φυγῆς , ἀφεὶς τ ἆλλα τὴν ἐπ Αἰγύπτου συνέτεινεν .
ἀλλὰ Πομπήϊον μὲν , ὥσπερ εἴκασε Βροῦτος , Αἰγύπτῳ προσβαλόντα τὸ πεπρωμένον ἐδέξατο .
καίσαρα δὲ καὶ πρὸς Κάσσιον ἐπράϋνε Βροῦτος .
καὶ δὴ καὶ τῷτῶν Λιβύων βασιλεῖ προηγορῶν μὲν ἡττᾶτο τοῦ μεγέθους τῶν κατηγοριῶν , δεόμενος δὲ καὶ παραιτούμενος περὶ τούτου πολλὴν αὐτῷ διέσωσε τῆς ἀρχῆς , λέγεται δὲ Καῖσαρ , ὅτε πρῶτον ἤκουσεν αὐτοῦ λέγοντος , εἰπεῖν πρὸς τοὺς φίλους ·
οὗτος ὁ νεανίας οὐκ οἶδα μὲν ὃ βούλεται , πᾶν δ ὃ βούλεται σφόδρα βούλεται .
τὸ γὰρ ἐμβριθὲς αὐτοῦ καὶ μὴ ῥᾳδίως μη δὲ παντὸς ὑπήκοον τοῦ δεομένου πρὸς χάριν , ἀλλ ἐκ λογισμοῦ καὶ προαιρέσεως τῶν καλῶν πρακτικόν , ὅποι τρέψειεν , ἰσχυραῖς ἐχρῆτο ταῖς ὁρμαῖς καὶ τελεσιουργοῖς 0 .
πρὸς δὲ τὰς ἀδίκους δεήσεις ἀκολάκευτος ἦν , καὶ τὴν ὑπὸ τῶν ἀναισχύντως λιπαρούντων ἧτταν , ἣν ἔνιοι δυσωπεῖσθαι καλοῦσιν , αἰσχίστην ἀνδρὶ μεγάλῳ ποιούμενος εἰώθει λέγειν ὡς οἱ μηδὲν ἀρνεῖσθαι δυνάμενοι δοκοῦσιν αὐτῷ μὴ καλῶς τὴν ὥραν διατεθεῖσθαι .
μέλλων δὲ διαβαίνειν εἰς Λιβύην Καῖσαρ ἐπὶ Κάτωνα καὶ Σκηπίωνα Βρούτῳ τὴν ἐντὸς Ἄλπεων Γαλατίαν ἐπέτρεψεν εὐτυχίᾳ τινὶ τῆς ἐπαρχίας ·
τὰς γὰρ ἄλλας ὕβρει καὶ πλεονεξίᾳ τῶν πεπιστευμένων ὥσπερ αἰχμαλώτους διαφορούντων , ἐκείνοις καὶ τῶν πρόσθεν ἀτυχημάτων παῦλα καὶ παραμυθία Βροῦτος ἦν .
καὶ τὴν χάριν εἰς Καίσαρα πάντων ἀνῆπτεν , ὡς αὐτῷ μετὰ τὴν ἐπάνοδον περιϊόντι τὴν Ἰταλίαν ἥδιστον θέαμα τὰς ὑπὸ Βρούτῳ πόλεις γενέσθαι , καὶ Βροῦτον αὐτόν , αὔξοντα τὴν ἐκείνου τιμὴν καὶ συνόντα κεχαρισμένως 0 .
ἐπεὶ δὲ πλειόνων στρατηγιῶν οὐσῶν τὴν μέγιστον ἔχουσαν ἀξίωμα , καλουμένην δὲ πολιτικήν , ἐπίδοξος ἦν ἢ Βροῦτος ἕξειν ἢ Κάσσιος , οἱ μὲν αὐτοὺς λέγουσιν ἐξ αἰτιῶν προτέρων ἡσυχῇ διαφερομένους ἔτι μᾶλλον ὑπὲρ τούτου διαστασιάσαι , καίπερ οἰκείους ὄντας ·
ἰουνίᾳ γὰρ , ἀδελφῇ Βρούτου , συνῴκει Κάσσιος ·
οἱ δὲ Καίσαρος ἔργον γενέσθαι τὴν φιλονεικίαν ταύτην , ἑκατέρῳ κρύφα δι ἐλπίδων ἐνδιδόντος ἑαυτόν , ἄχρι οὗ προαχθέντες οὕτω καὶ παροξυνθέντες εἰς ἀγῶνα κατέστησαν .
ἠγωνίζετο δὲ Βροῦτος εὐκλείᾳ καὶ ἀρετῇ πρὸς πολλὰ τοῦ Κασσίου καὶ λαμπρὰ τὰ Παρθικὰ νεανιεύματα .
καῖσαρ δ ἀκούσας καὶ βουλευόμενος ἐν τοῖς φίλοις εἶπε ·
δικαιότερα μὲν λέγει Κάσσιος , Βρούτῳ δὲ τὴν πρώτην δοτέον .
ἀπεδείχθη δὲ Κάσσιος ἐφ ἑτέρᾳ στρατηγός , οὐ τοσοῦτον εὐνοίας ἔχων δι ἣν ἔλαβεν ὅσον ὀργῆς ὧν ἀπέτυχε 0 .
βροῦτος δὲ καὶ τ ἆλλα μετεῖχε τῆς Καίσαρος δυνάμεως ὅσον ἐβούλετο .
βουλομένῳ γὰρ ὑπῆρχεν εἶναι τῶν φίλων πρώτῳ καὶ δύνασθαι πλεῖστον ·
ἀλλ εἷλκεν αὐτὸν ἡ περὶ Κάσσιον ἑταιρεία καὶ ἀπέστρεφεν , αὐτῷ μὲν οὔπω Κασσίῳ διηλλαγμένον ἐξ ἐκείνης τῆς φιλοτιμίας , ἀκούοντα δὲ τῶν φίλων διακελευομένων μὴ περιορᾶν αὑτὸν ὑπὸ Καίσαρος μαλασσόμενον καὶ κηλούμενον , ἀλλὰ φεύγειν τὰς τυραννικὰς φιλοφροσύνας καὶ χάριτας , αἷς οὐ τιμῶντα τὴν ἀρετήν , ἀλλ ἐκτέμνοντα τὴν ἀλκὴν καὶ τὸν θυμὸν ὑπερείποντα χρῆσθαι πρὸς αὐτόν 0 .
οὐμὴν οὐ δὲ Καῖσαρ ἀνύποπτος ἦν πάμπαν οὐ δ ἀδιάβλητος πρὸς αὐτόν , ἀλλὰ τὸ μὲν φρόνημα καὶ τὸ ἀξίωμα καὶ τοὺς φίλους ἐδεδίει τοῦ ἀνδρός , ἐπίστευε δὲ τῷ ἤθει .
καὶ πρῶτον μὲν Ἀντωνίου καὶ Δολοβέλλα λεγομένων νεωτερίζειν οὐκ ἔφη τοὺς παχεῖς καὶ κομήτας ἐνοχλεῖν , ἀλλὰ τοὺς ὠχροὺς καὶ ἰσχνοὺς ἐκείνους ·
βροῦτον λέγων καὶ Κάσσιον .
ἔπειτα τὸν Βροῦτον τινῶν διαβαλλόντων καὶ φυλάττεσθαι παρακελευομένων τῇ χειρὶ τοῦ σώματος ἁπτόμενος εἶπε τί δέ ;
οὐκ ἂν ὑμῖν δοκεῖ Βροῦτος ἀναμεῖναι τουτὶ τὸ σαρκίον ;
ὡς οὐδενὶ προσῆκον ἄλλῳ μεθ ἑαυτὸν ἢ Βρούτῳ δύνασθαι τοσοῦτον 0 .
καὶ μέντοι δοκεῖ πρῶτος ἂν ἐν τῇ πόλει γενέσθαι βεβαίως , ὀλίγον χρόνον ἀνασχόμενος Καίσαρι δευτερεῦσαι καὶ παρακμάσαι τὴν δύναμιν αὐτοῦ καὶ μαρανθῆναι τὴν ἐπὶ τοῖς κατορθώμασιν ἐάσας δόξαν .
ἀλλὰ Κάσσιος , ἀνὴρ θυμοειδὴς καὶ μᾶλλον ἰδίᾳ μισοκαῖσαρ ἢ κοινῇ μισοτύραννος , ἐξέκαυσε καὶ κατήπειξε 0 .
λέγεται δὲ Βροῦτος μὲν τὴν ἀρχὴν βαρύνεσθαι , Κάσσιος δὲ τὸν ἄρχοντα μισεῖν , ἄλλα τε κατ αὐτοῦ ποιούμενος ἐγκλήματα καὶ λεόντων ἀφαίρεσιν , οὓς Κάσσιος μὲν ἀγορανομεῖν μέλλων παρεσκευάσατο , Καῖσαρ δὲ καταληφθέντας ἐν Μεγάροις , ὅθ ἡ πόλις ἥλω διὰ Καληνοῦ , κατέσχε .
ταῦτα τὰ θηρία συμφορὰν λέγεται μεγάλην γενέσθαι Μεγαρεῦσιν .
οἱ μὲν γὰρ ἤδη τῆς πόλεως καταλαμβανομένης διέσπασαν τὰ κλεῖθρα καὶ τοὺς δεσμοὺς ἀνῆκαν , ὡς ἐμποδὼν εἴη τὰ θηρία τοῖς ἐπιφερομένοις , τὰ δ ὤρουσεν εἰς αὐτοὺς ἐκείνους καὶ διαθέοντας ἀνόπλους ἥρπαζεν , ὥστε καὶ τοῖς πολεμίοις τὴν ὄψιν οἰκτρὰν γενέσθαι .
τῷ δ οὖν Κασσίῳ ταύτην μάλιστά φασιν αἰτίαν ὑπάρξαι τῆς ἐπιβουλῆς ·
οὐκ ὀρθῶς λέγοντες 0 .
ἐξ ἀρχῆς γὰρ ἦν τῇ φύσει τοῦ Κασσίου δυσμένειά τις καὶ χαλεπότης πρὸς τὸ γένος τῶν τυράννων , ὡς ἐδήλωσεν ἔτι παῖς ὢν βαδίζων εἰς τ αὐτὸ τῷ τοῦ Σύλλα παιδὶ Φαύστῳ διδασκαλεῖον .
ὁ μὲν γὰρ ἐν τοῖς παισὶ μεγαληγορῶν τὴν τοῦ πατρὸς ἐπῄνει μοναρχίαν ·
ὁ δὲ Κάσσιος ἐπαναστὰς κονδύλους ἐνέτριβεν αὐτῷ .
βουλομένων δὲ τῶν ἐπιτρόπων τοῦ Φαύστου καὶ οἰκείων ἐπεξιέναι καὶ δικάζεσθαι Πομπήϊος ἐκώλυσε , καὶ συναγαγὼν εἰς τ αὐτὸ τοὺς παῖδας ἀμφοτέρους ἀνέκρινε περὶ τοῦ πράγματος .
ἔνθα δὴ λέγεται τὸν Κάσσιον εἰπεῖν ἂγε δή ;
, ὦ Φαῦστε , τόλμησον ἐναντίον τούτου φθέγξασθαι τὸν λόγον ἐκεῖνον ἐφ ᾧ παρωξύνθην , ἵνα σου πάλιν ἐγὼ συντρίψω τὸ στόμα .
τοιοῦτος μὲν ὁ Κάσσιος 0 ·
βροῦτον δὲ πολλοὶ μὲν λόγοι παρὰ τῶν συνήθων , πολλαῖς δὲ φήμαις καὶ γράμμασιν ἐξεκαλοῦντο καὶ παρώρμων ἐπὶ τὴν πρᾶξιν οἱ πολῖται 0 .
τῷ μὲν γὰρ ἀνδριάντι τοῦ προπάτορος Βρούτου τοῦ καταλύσαντος τὴν τῶν βασιλέων ἀρχήν ἐπέγραφον εἴθε νῦν ἦς , Βροῦτε ·
καὶ ὢφελε ζῆν Βροῦτος .
τὸ δαὐτοῦ Βρούτου βῆμα στρατηγοῦντος εὑρίσκετο μεθ ἡμέραν ἀνάπλεων γραμμάτων τοιούτων Βροῦτε , καθεύδεις ;
καὶ οὐκ εἶ Βροῦτος ἀληθῶς .
αἴτιοι δὲ τούτων οἱ Καίσαρος κόλακες ἄλλας τε τιμὰς ἐπιφθόνους ἀνευρίσκοντες αὐτῷ καὶ διαδήματα τοῖς ἀνδριᾶσι νύκτωρ ἐπιτιθέντες , ὡς τοὺς πολλοὺς ὑπαξόμενοι βασιλέα προσειπεῖν ἀντὶ δικτάτορος 0 .
τ οὐναντίον δ ἀπήντησεν , ὡς ἐν τοῖς περὶ Καίσαρος ἀκριβῶς γέγραπται .
κασσίῳ δὲ πειρῶντι τοὺς φίλους ἐπὶ Καίσαρα πάντες ὡμολόγουν , εἰ Βροῦτος ἡγοῖτο ·
δεῖσθαι γὰρ οὐ χειρῶν οὐ δὲ τόλμης τὴν πρᾶξιν , ἀλλὰ δόξης ἀνδρὸς οἷος οὗτός ἐστιν , ὥσπερ καταρχομένου καὶ βεβαιοῦντος αὐτῷ τῷ παρεῖναι τὸ δίκαιον 0 ·
εἰ δὲ μή , καὶ δρῶντας ἀθυμοτέρους ἔσεσθαι καὶ δράσαντας ὑποπτοτέρους 0 1 ·
ὡς οὐκ ἂι ἐκείνου τὸ ἔργον , εἰ καλὴν αἰτίαν εἶχεν , ἀπειπαμένου .
ταῦτα συμφρονήσας ἐνέτυχε Βρούτῳ πρότερος ἐκ τῆς διαφορᾶς ἐκείνης , καὶ μετὰ τὰς διαλύσεις καὶ φιλοφροσύνας ἠρώτησεν εἰ τῇ νουμηνίᾳ τοῦ Μαρτίου μηνὸς ἔγνωκεν εἰς σύγκλητον παρεῖναι ·
πυνθάνεσθαι γὰρ ὡς λόγον ὑπὲρ βασιλείας Καίσαρος οἱ φίλοι τότε καθήσοιεν .
φήσαντος δὲ τοῦ Βρούτου μὴ παριέναι , τί οὖν , εἶπεν ὁ Κάσσιος , ἂν καλῶσιν ἡμᾶς ;
ἐμὸν ἔργον , ἔφη ὁ Βροῦτος , ἤδη τὸ μὴ σιωπᾶν , ἀλλ ἀμύνειν τῇ πατρίδι καὶ προαποθνῄσκειν τῆς ἐλευθερίας 0 .
καὶ ὁ Κάσσιος ἐπαρθείς , τίς δ , εἶπε , Ῥωμαίων ἀνέξεται σοῦ προαποθνῄσκοντος ;
ἆρα ἀγνοεῖς , ὦ Βροῦτε , σεαυτόν ;
ἢ τὸ βῆμά σου δοκεῖς καταγράφειν τοὺς ὑφάντας καὶ τοὺς καπήλους , οὐχὶ τοὺς πρώτους καὶ κρατίστους ταῦτα ποιεῖν , παρὰ μὲν τῶν ἄλλων στρατηγῶν ἐπιδόσεις καὶ θέας καὶ μονομάχους , παρὰ σοῦ δὲ ὡς ὄφλημα πατρικὸν τὴν κατάλυσιν τῆς τυραννίδος ἀπαιτοῦντας , αὐτοὺς δ ὑπὲρ σοῦ πάντα πάσχειν προθύμους ὄντας , οἷον ἀξιοῦσι καὶ προσδέχονται φανέντος 0 ;
ἐκ τούτου περιβαλὼν τὸν Βροῦτον ἠσπάζετο , καὶ διαλυθέντες οὕτως ἐτρέποντο πρὸς τοὺς φίλους .
ἦν δέτις Γάϊος Λιγάριος τῶν Πομπηΐου φίλων , ὃν ἐπὶ τούτῳ κατηγορηθέντα Καῖσαρ ἀπέλυσεν .
οὗτος , οὐχ ἧς ἀφείθη δίκης χάριν ἔχων , ἀλλὰ δι ἣν ἐκινδύνευσεν ἀρχὴν βαρυνόμενος , ἐχθρὸς ἦν Καίσαρι , τῶν δὲ περὶ Βροῦτον ἐν τοῖς μάλιστα συνήθης .
πρὸς τοῦτον ἀσθενοῦντα Βροῦτος εἰσελθών , ὦ Λιγάριε , εἶπεν , ἐν οἵῳ καιρῷ νοσεῖς .
κ ἀκεῖνος εὐθὺς εἰς ἀγκῶνα διαναστὰς καὶ λαβόμενος αὐτοῦ τῆς δεξιᾶς , ἀλλ εἴ τι , φησὶν , ὦ Βροῦτε , σεαυτοῦ φρονεῖς ἄξιον , ὑγιαίνω .
ἐκτούτου διαπειρώμενοι κρύφα τῶν γνωρίμων οἷς ἐπίστευον ἀνεκοινοῦντο καὶ προσελάμβανον , οὐ μόνον τῶν συνήθων ποιούμενοι τὴν αἵρεσιν , ἀλλ ὅσους ἠπίσταντο τολμητὰς ὄντας ἀγαθοὺς καὶ θανάτου καταφρονητάς .
διὸ καὶ Κικέρωνα , τοῦτο μέν πίστεως , τοῦτο δὲ εὐνοίας ἕνεκα πρῶτον ὄντα παρ αὐτοῖς , ἀπεκρύψαντο , μὴ τῷ φύσει τόλμης ἐνδεὴς εἶναι προσειληφὼς ὑπὸ χρόνου γεροντικὴν εὐλάβειαν , εἶτα πάντα καθ ἕκαστον ἀνάγων τοῖς λογισμοῖς εἰς ἄκραν ἀσφάλειαν , ἀμβλύνῃ τὴν ἀκμὴν αὐτῶν τῆς προθυμίας τάχους δεομένην .
ἐπεὶ καὶ τῶν ἄλλων ἑταίρων ὁ Βροῦτος Στατίλιόν τε παρέλιπε τὸν Ἐπικούρειον καὶ Φαώνιον ἐραστὴν Κάτωνος , ὅτι πόρρωθεν αὐτοῖς τοιαύτην τινὰ κύκλῳ περιβαλόντος ἐν τῷ διαλέγεσθαι καὶ συμφιλοσοφεῖν πεῖραν , ὁ μέν Φαώνιος ἀπεκρίνατο χεῖρον εἶναι μοναρχίας παρανόμου πόλεμον ἐμφύλιον , ὁ δὲ Στατίλιος ἔφη τῷ σοφῷ καὶ νοῦν ἔχοντι διὰ φαύλους καὶ ἀνοήτους κινδυνεύειν καὶ ταράττεσθαι μὴ καθήκειν .
παρὼν δὲ Λαβεὼν ἀντεῖπεν ἀμφοτέροις .
καὶ ὁ Βροῦτος τότε μέν ὡς ἔχοντός τι τοῦ λόγου χαλεπὸν καὶ δύσκριτον ἀπεσιώπησεν , ὕστερον δὲ Λαβεῶνι κοινοῦται τὸ βούλευμα .
δεξαμένου δὲ προθύμως , τὸν ἕτερον Βροῦτον , ἐπίκλησιν Ἀλβῖνον , ἄλλως μέν οὐκ ὄντα ῥέκτην οὐ δὲ θαρραλέον , ἐρρωμένον δὲ πλήθει μονομάχων οὓς ἐπὶ θέᾳ Ῥωμαίων ἔτρεφε , καὶ παρὰ Καίσαρι πιστευόμενον , ἐδόκει προσάγεσθαι .
κασσίου δὲ καὶ Λαβεῶνος αὐτῷ διαλεγομένων οὐδὲν ἀπεκρίνατο , Βρούτῳ δ αὐτὸς ἐντυχὼν ἰδίᾳ καὶ μαθὼν ὅτι τῆς πράξεως ἡγεμών ἐστιν , ὡμολόγησε συμπράξειν προθύμως .
καὶ τῶν ἄλλων δὲ τοὺς πλείστους καὶ ἀρίστους ἡ δόξα τοῦ Βρούτου προσήγετο .
καὶ μή θ ὅρκον συνομόσαντες μή τε πίστιν καθ ἱερῶν λαβόντες ἢ δόντες , οὕτως ἅπαντες ἔσχον ἐν ἑαυτοῖς καὶ κατεσιώπησαν καὶ συνδιήνεγκαν ὥστε μαντείαις καὶ φάσμασι καὶ ἱεροῖς ὑπὸ τῶν θεῶν προδεικνυμένην ἄπιστον γενέσθαι τὴν πρᾶξιν .
ὁ δὲΒροῦτος , ἅτε δὴ τὰ πρῶτα τῆς Ῥώμης φρονήματα καί γένη καί ἀρετὰς ἐξηρτημένος ἑαυτοῦ καί περινοῶν πάντα τὸν κίνδυνον , ἔξω μὲν ἐπειρᾶτο κατέχειν παρ ἑαυτῷ καί κατακοσμεῖν τὴν διάνοιαν , οἴκοι δὲ καί νύκτωρ οὐκ ἦν ὁ αὐτός , ἀλλὰ τὰ μὲν ἄκοντα τῶν ὕπνων αὐτὸν ἠ φροντὶς ἐξέφερε , τὰ δὲ μᾶλλον ἐνδυόμενος τῷ λογισμῷ καί διατρίβων ἐν ταῖς ἀπορίαις οὐκ ἐλάνθανε τὴν γυναῖκα συναναπαυομένην , ὅτι μεστός ἐστι ταραχῆς ἀήθους καί κυκλεῖ τι παρ ἑαυτῷ δύσφορον βούλευμα καί δυσεξέλικτον .
ἡ δὲ Πορκία θυγάτηρ μὲν , ὥσπερ εἴρηται , Κάτωνος ἦν , εἶχε δ αὐτὴν ὁ Βροῦτος ἀνεψιὸς ὢν οὐκ ἐκ παρθενίας , ἀλλὰ τοῦ προτέρου τελευτήσαντος ἀνδρὸς ἔλαβε κόρην οὖσαν ἔτι καί παιδίον ἔχουσαν ἐξ ἐκείνου μικρόν , ᾧ Βύβλος ἦν ὄνομα ·
καί τι βιβλίδιον μικρὸν ἀπομνημονευμάτων Βρούτου γεγραμμένον ὑπ αὐτοῦ διασῴζεται .
φιλόστοργος δ ἡ Πορκία καί φίλανδρος οὖσα καί μεστὴ φρονήματος νοῦν ἔχοντος , οὐ πρότερον ἐπεχείρησεν ἀνερέσθαι τὸν ἄνδρα περὶ τῶν ἀπορρήτων ἢ λαβεῖν ἑαυτῆς τοιαύτην διάπειραν .
λαβοῦσα μαχαίριον ᾧ τοὺς ὄνυχας οἱ κουρεῖς ἀφαιροῦσι , καί πάσας ἐξελάσασα τοῦ θαλάμου τὰς ὀπαδούς , τομὴν ἐνέβαλε τῷ μηρῷ βαθεῖαν , ὥστε ῥύσιν αἵματος πολλὴν γενέσθαι καί μετὰ μικρὸν ὀδύνας τε νεανικὰς καί φρικώδεις πυρετοὺς ἐπιλαβεῖν ἐκ τοῦ τραύματος .
ἀγωνιῶντος δὲ τοῦ Βρούτου καί δυσφοροῦντος ἐν ἀκμῇ τῆς ἀλγηδόνος οὖσα διελέχθη πρὸς αὐτὸν οὕτως ·
ἐγὼ , Βροῦτε , Κάτωνος οὖσα θυγάτηρ εἰς τὸν σὸν ἐδόθην οἶκον οὐχ ὥσπερ αἱ παλλακευόμεναι , κοίτης μεθέξουσα καί τραπέζης μόνον , ἀλλὰ κοινωνὸς μὲν ἀγαθῶν εἶναι , κοινωνὸς δὲ ἀνιαρῶν 0 .
τὰ μὲν οὖν σὰ πάντα περὶ τὸν γάμον ἄμεμπτα 0 ·
τῶν δὲ παρ ἐμοῦ τίς ἀπόδειξις ἢ χάρις , εἰ μή τε σοι πάθος ἀπόρρητον συνδιοίσω μή τε φροντίδα πίστεως δεομένην 0 ;
οἶδὅτι γυναικεία φύσις ἀσθενὴς δοκεῖ λόγον ἐνεγκεῖν ἀπόρρητον ἀλλ ,  ἔστι τίς , ὦ Βροῦτε , καί τροφῆς ἀγαθῆς καί ὁμιλίας χρηστῆς εἰς ἦθος ἰσχύς ·
ἐμοὶ δὲ καί τὸ Κάτωνος εἶναι θυγατέρα καί τὸ Βρούτου γυναῖκα πρόσεστιν οἷς πρότερον μὲν ἧττον ἐπεποίθειν , νῦν δ ἐμαυτὴν ἔγνωκα καί πρὸς πόνον ἀήττητον εἶναι .
ταῦτ εἰποῦσα δείκνυσιν αὐτῷ τὸ τραῦμα καί διηγεῖται τὴν πεῖραν .
ὁ δ ἐκπλαγεὶς καί ἀνατείνας τὰς χεῖρας ἐπεύξατο δοῦναι τοὺς θεοὺς αὐτῷ κατορθοῦντι τὴν πρᾶξιν ἀνδρὶ Πορκίας ἀξίῳ φανῆναι .
καί τότε μὲν ἀνελάμβανε τὴν γυναῖκα .
προγραφείσης δὲ βουλῆς , εἰς ἣν ἐπίδοξος ἦν ἀφίξεσθαι Καῖσαρ , ἔγνωσαν ἐπιχειρεῖν ·
καὶ γὰρ ἁθρόοι μετ ἀλλήλων ἀνυπόπτως ἔσεσθαι τότε , καὶ πάντας ἕξειν ὁμοῦ τοὺς ἀρίστους καὶ πρώτους ἄνδρας , ἔργου μεγάλου πραχθέντος εὐθὺς ἀντιλαμβανομένους τῆς ἐλευθερίας .
ἐδόκει δὲ καὶ τὸ τοῦ τόπου θεῖον εἶναι καὶ πρὸς αὐτῶν στοὰ γὰρ ἦν μία τῶν περὶ τὸ θέατρον , ἐξέδραν ἔχουσα ἐν ᾗ Πομπηΐου τις εἰκὼν εἱστήκει , τῆς πόλεως στησαμένης ὅτε ταῖς στοαῖς καὶ τῷ θεάτρῳ τὸν τόπον ἐκεῖνον ἐκόσμησεν .
εἰς ταύτην οὖν ἡ σύγκλητος ἐκαλεῖτο τοῦ Μαρτίου μηνὸς μάλιστα μεσοῦντος ʽεἰδοὺς Μαρτίας τὴν ἡμέραν Ῥωμαῖοι καλοῦσιν , ὥστε καὶ δαίμων τις ἐδόκει τὸν ἄνδρα τῇ Πομπηΐου δίκῃ προσάξειν .
ἐλθούσης δὲ τῆς ἡμέρας Βροῦτος μὲν ὑποζωσάμενος ἐγχειρίδιον μόνης συνειδυίας τῆς γυναικὸς προῆλθεν , οἱ δ ἄλλοι πρὸς Κάσσιον ἁθροισθέντες τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸ καλούμενον ἀνδρεῖον ἱμάτιον ἀναλαμβάνοντα κατῆγον εἰς ἀγοράν .
ἐκεῖθεν δὲ πάντες εἰς τὴν Πομπηΐου στοὰν ἐμβαλόντες διέτριβον , ὡς αὐτίκα Καίσαρος ἀφιξομένου πρὸς τὴν σύγκλητον .
ἔνθα δὴ μάλιστα τῶν ἀνδρῶν τὸ ἀπαθὲς καὶ παρὰ τὰ δεινὰ καθεστηκὸς ἐθαύμασεν ἄν τις εἰδὼς τὸ μέλλον , ὅτι πολλοῖς διὰ τὸ στρατηγεῖν ἀναγκαζόμενοι χρηματίζειν οὐ μόνον πρᾴως ἠκροῶντο τῶν ἐντυγχανόντων καὶ διαφερομένων ὥσπερ σχολάζοντες , ἀλλὰ καὶ τὰς κρίσεις ἑκάστοις ἀκριβεῖς καὶ μετὰ γνώμης ἐδίδοσαν , ἐπιμελῶς προσέχοντες .
ἐπεὶ δέ τις μὴ βουλόμενος δίκην ὑποσχεῖν ἐπεκαλεῖτο Καίσαρα καὶ πολὺς ἦν βοῶν καὶ μαρτυρόμενος , ἀποβλέψας ὁ Βροῦτος εἰς τοὺς παρόντας , ἐμὲ Καῖσαρ , εἶπεν , οὔ τε κωλύει ποιεῖν τὰ κατὰ τοὺς νόμους οὔ τε κωλύσει .
καίτοι πολλὰ θορυβώδη κατὰ τύχην αὐτοῖς προσέπεσε ·
πρῶτον μὲν καὶ μάλιστα τὸ βραδύνειν τὸν Καίσαρα τῆς ἡμέρας προηκούσης καὶ δυσιεροῦντα κατέχεσθαι μὲν ὑπὸ τῆς γυναικὸς οἴκοι , κωλύεσθαι δὲ προελθεῖν ὑπὸ τῶν μάντεων 0 .
δεύτερον δὲ Κάσκᾳ τῶν συνειδότων ἑνὶ προσελθών τις καὶ λαβόμενος τῆς δεξιᾶς , σὺ μὲν , εἶπεν , ἀπεκρύψω τὸ ἀπόρρητον , ὦ Κάσκα , πρὸς ἡμᾶς , Βροῦτος δέ μοι πάντα μεμήνυκεν .
ἐκπλαγέντος δὲ τοῦ Κάσκα γελάσας ἐκεῖνος , πόθεν , ἔφη , ταχέως οὕτως , ὦ μακάριε , πεπλούτηκας ὥστ εἰς ἀγορανομίαν ἀποδύεσθαι ;
παρὰ τοσοῦτον μὲν ὁ Κάσκας ἦλθε σφαλεὶς ἀμφιβολίᾳ προέσθαι τὸ ἀπόρρητον ·
αὐτὸν δὲ Βροῦτον καὶ Κάσσιον ἀνὴρ βουλευτικὸς Ποπίλιος Λαίνας ἀσπασάμενος προθυμότερον καὶ ψιθυρίσας ἠρέμα , συνεύχομαι , φησὶν , ὑμῖν ἐκτελεῖν ἃ κατὰ νοῦν ἔχετε καὶ παρακελεύομαι μὴ βραδύνειν ·
οὐ γὰρ σιωπᾶται τὸ πρᾶγμα .
καὶ ταῦτ εἰπὼν ἀπέστη πολλὴν ὑποψίαν ἐμβαλὼν τοῦ πεπύσθαι τὴν πρᾶξιν .