Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
τὰ δὲ ψυχρὰ σκληρά , διότι γεωδέστερα .
τὸ δὲ σωματῶδες καὶ θερμανθὲν θερμότερον καὶ ψυχθὲν ψυχρότερόν ἐστι .
κατὰ τὴν αὐτὴν δ αἰτίαν καὶ τὰ ἐν τοῖς ὄρεσι ποτιμώτερα τῶν ἐν τοῖς πεδίοις ·
ἧττον γὰρ μέμικται τῷ γεώδει .
ποιεῖ δὲ τὸ γεῶδες καὶ τὰς ἐπιχρόας τῶν ὑδάτων .
τὸ γοῦν τῆς ἐν Βαβυλῶνι λίμνης ἐρυθρὸν γίνεται ἐπί τινας ἡμέρας ·
τὸ δὲ τοῦ Βορυσθένους κατά τινας χρόνους ἰοβαφὲς καίπερ ὄντος καθ ὑπερβολὴν λεπτοῦ ·
σημεῖον δέ ·
τοῦ Ὑπάνιος ἐπάνω γίνεται διὰ κουφότητα τοῖς βορείοις .
πολλαχοῦ δ εἰσὶ κρῆναι αἳ μὲν ποτιμώτεραι καὶ οἰνωδέστεραι , ὡς ἡ περὶ Παφλαγονίαν , πρὸς ἥν φασι τοὺς ἐγχωρίους ὑποπίνειν προσιόντας , ἁλμώδεις δ ἅμα τῷ ὀξεῖ ἐν Σικανοῖς τῆς Σικελίας .
ἐν τῇ Καρχηδονίων δὲ ἐπικρατείᾳ κρήνη ἐστὶν ᾗ τὸ ἐφιστάμενον ἐλαίῳ ἐστὶν ὅμοιον , μελάντερον δὲ τὴν χρόαν ·
ὃ ἀποσφαιροῦντες χρῶνται πρὸς τὰ πρόβατα καὶ τὰ κτήνη .
καὶ παρ ἄλλοις δ εἰσὶ λίπος ἔχουσαι τοιοῦτον , ὡς ἡ ἐν Ἀσίᾳ , ὑπὲρ ἧς Ἀλέξανδρος ἐπέστειλεν ὡς ἐλαίου κρήνην εὑρηκώς .
καὶ τῶν θερμῶν δ ἐκ φύσεως ὑδάτων ἔνια γλυκέα ἐστίν , ὡς τὰ ἐν Αἰγαῖς τῆσ Κιλικίας καὶ περὶ Παγασὰς τά τ ἐν τῇ Τρωικῇ Λαρίσσῃ καὶ περὶ Μαγνησίαν καὶ ἐν Μήλῳ καὶ Λιπάρᾳ ·
ἐν δὲ Προύσῃ τῇ πρὸς τὸν Μύσιον Ὄλυμπον τὰ βασιλικὰ καλούμενα .
τὰ δ ἐν Ἀσίᾳ περὶ Τράλλεις καὶ τὸν Χαρακωμήτην ποταμόν , ἔτι δὲ Νῦσαν πόλιν οὕτως ἐστὶ λιπαρὰ ὡς μὴ δεῖσθαι τοὺς ἐναπολουμένους ἐλαίου .
τοιαῦτα καὶ τὰ ἐν Δασκύλου κώμῃ .
τὰ δ ἐν Καρούροις κατάξηρα καὶ σφόδρα θερμά ·
τὰ δὲ περὶ Μηνὸς κώμην , ἥ ἐστι Φρυγίας , τραχύτερά ἐστι καὶ λιτρωδέστερα , ὡς καὶ τὰ ἐν τῇ καλουμένῃ Λέοντος κώμῃ τῆς Φρυγίας .
τὰ δὲ περὶ Δορύλαιον καὶ πινόμενά ἐστιν ἥδιστα ·
τὰ γὰρ περὶ Βαίας ἢ Βαίου λιμένα τῆς Ἰταλίας παντελῶς ἄποτα .
σταθμήσας τὸ ἀπὸ τῆς ἐν Κορίνθῳ Πειρήνης καλουμένης ὕδωρ κουφότερον πάντων εὗρον τῶν κατὰ τὴν Ἑλλάδα .
οὐ γὰρ Ἀντιφάνει τῷ κωμικῷ πεπίστευκα λέγοντι κατὰ πολλὰ τὴν Ἀττικὴν διαφέρουσαν τῶν ἄλλων καὶ ὕδωρ κάλλιστον ἔχειν .
φησὶ γάρ   ·
οἷα δ ἡ χώρα φέρει διαφέροντα πάσης , Ἱππόνικε , τῆς οἰκουμένης , τὸ μέλι , τοὺς ἄρτους , τὰ σῦκα . Β. σῦκα μέν , νὴ τὸν Δία , πάνυ φέρει . Α. βοσκήματ , ἔρια , μύρτα , θύμα , πυρούς , ὕδωρ , ὥστε καὶ γνοίην ἂν εὐθὺς Ἀττικὸν πίνων ὕδωρ .
τὸ ὕδωρ ποταμοῦ σῶμά φησί που Εὔβουλος ὁ κωμῳδιοποιὸς   εἰρηκέναι Χαιρήμονα τὸν τραγικόν   ·
ἐπεὶ δὲ σηκῶν περιβολὰς ἠμείψαμεν ὕδωρ τε ποταμοῦ σῶμα διεπεράσαμεν .
καὶ ἡμῶν δὲ πᾶσα δύναμις ἐξ ὑδάτων ἄρδεται .
ἐν Τήνῳ κρήνη ἐστὶν ἧς τῷ ὕδατι οἶνος οὐ μίγνυται .
ἡρόδοτος δὲ ἐν τετάρτῃ   τὸν Ὕπανίν φησιν ἀπὸ μὲν τῶν πηγῶν φερόμενον ἐπὶ πέντε ἡμέρας βραχὺν εἶναι καὶ γλυκύν , μετὰ δὲ ἄλλων τεσσάρων ἡμερῶν πλόον πικρὸν γίνεσθαι ἐκδιδούσης εἰς αὐτὸν κρήνης τινὸς πικρᾶς .
θεόπομπος   δέ φησι περὶ τὸν Ἐριγῶνα ποταμὸν ὀξὺ εἶναι ὕδωρ καὶ τοὺς πίνοντας αὐτὸ μεθύσκεσθαι καθὰ καὶ τοὺς τὸν οἶνον .
ἀριστόβουλος δ ὁ Κασανδρεύς φησιν   ἐν Μιλήτῳ κρήνην εἶναι Ἀχίλλειον καλουμένην , ἧς τὸ μὲν ῥεῦμα εἶναι γλυκύτατον , τὸ δ ἐφεστηκὸς ἁλμυρόν ·
ἀφ ἧς οἱ Μιλήσιοι περιρράνασθαί φασι τὸν ἥρωα , ὅτε ἀπέκτεινε Τράμβηλον τὸν τῶν Λελέγων βασιλέα .
φασὶ δὲ καὶ ὅτι τὸ περὶ Καππαδοκίαν ὕδωρ πολύ τε ὂν καὶ κάλλιστον οὐ σήπεται ἀπόρρυσιν οὐκ ἔχον , πλὴν εἰ μὴ ὑπὸ γῆν ῥέοι .
πτολεμαῖος δὲ ὁ βασιλεὺς ἐν ἑβδόμῳ ὑπομνημάτων    ἐπὶ Κορίνθου προάγουσι , φησίν , ἡμῖν διὰ τῆς Κοντοπορείας καλουμένης κατὰ τὴν ἀκρώρειαν προσβαίνουσιν  εἶναι κρήνην νᾶμα ἀνιεῖσαν χιόνος ψυχρότερον ·
ἐξ ἧς πολλοὺς μὴ πίνειν ἀποπαγήσεσθαι προσδοκῶντας , αὐτὸς δὲ λέγει πεπωκέναι .
φύλαρχος δέ φησιν   ἐν Κλείτορι εἶναι κρήνην ἀφ ἧς τοὺς πιόντας οὐκ ἀνέχεσθαι τὴν τοῦ οἴνου ὀδμήν .
κλέαρχός φησι   τὸ μὲν ὕδωρ ὥσπερ καὶ τὸ γάλα λευκὸν λέγεσθαι , οἶνον δὲ καθάπερ καὶ τὸ νέκταρ ἐρυθρόν , μέλι δὲ καὶ ἔλαιον χλωρόν , τὸ δ ἐκ τῶν μόρων θλιβόμενον μέλαν .
Εὔβουλος εὑρετικούς φησι τὸ ὕδωρ ποιεῖν τοὺς πίνοντας αὐτὸ μόνον   , τὸν δ οἶνον ἡμῶν τῷ φρονεῖν ἐπισκοτεῖν .
τὰ αὐτὰ δ ἰαμβεῖα καὶ Ὠφελίων φησί   .
τοιαῦτα ὥσπερ οἱ ῥήτορες πρὸς ὕδωρ εἰπὼν καὶ βραχὺ ἀναπαυσάμενος αὖθις ἔφη ·
Ἄμφις ὁ κωμικός πού φησιν   ·
ἐνῆν ἄρ , ὡς ἔοικε , κ ἀν οἴνῳ λόγος ·
ἔνιοι δ ὕδωρ πίνοντές εἰσ ἀβέλτεροι .
οἴνῳ . . . .
τὸν οἶνον ἐξελαύνειν , σάλπιγγι τὴν σάλπιγγα , τῷ κήρυκι τὸν βοῶντα , κόπῳ κόπον , ψόφῳ ψόφον , τριωβόλῳ δὲ πόρνην , αὐθαδίαν αὐθαδίᾳ , Καλλίστρατον μαγείρῳ , στάσιν στάσει , μάχῃ μάχην , ὑπωπίοις δὲ πύκτην , πόνῳ πόνον , δίκην δίκῃ , γυναικὶ τὴν γυναῖκα .
ὅτι καὶ ἐπὶ τοῦ ὕδατος ἔταττον οἱ παλαιοὶ τὸ ἄκρατον .
σώφρων   ·
ὕδωρ ἄκρατον εἰς τὰν κύλικα .
ὅτι Φύλαρχός φησι   Θεόδωρον τὸν Λαρισσαῖον ὑδροπότην γενέσθαι , τὸν ἀλλοτρίως ἀεί ποτε πρὸς Ἀντίγονον ἐσχηκότα τὸν βασιλέα .
φησὶ δὲ καὶ ἐν τῇ ζʹ τοὺς Ἴβηρας πάντας ὑδροποτεῖν καίτοι πλουσιωτάτους ἀνθρώπων ὄντας , μονοσιτεῖν τε αὐτοὺς ἀεὶ λέγει διὰ μικρολογίαν , ἐσθῆτας δὲ φορεῖν πολυτελεστάτας .
ἀριστοτέλης δ   ἢ Θεόφραστος Φιλῖνόν τινα ἱστορεῖ μή τε ποτῷ χρήσασθαί ποτε μή τε ἐδέσματι ἄλλῳ ἢ μόνῳ γάλακτι πάντα τὸν βίον .
πύθερμος δὲ   ἐν τοῖς Πειραιῶς τυραννεύουσι καταγράφει καὶ Γλαύκωνα ὑδροπότην .
ἡγήσανδρος δ ὁ Δελφὸς Ἀγχίμολον καὶ Μόσχον φησὶ   τοὺς ἐν Ἤλιδι σοφιστεύσαντας ὑδροποτῆσαι πάντα τὸν βίον καὶ μόνα σῦκα προσφερομένους οὐδενὸς ἧττον διακεῖσθαι σώμασιν ἐρρωμενεστέρους ·
τὸν δ ἱδρῶτα δυσώδη οὕτως ἔχειν ὡς πάντας αὐτοὺς ἐκκλίνειν ἐν τοῖς βαλανείοις .
μᾶτρις δ ὁ Θηβαῖος ὃν ἐβίω χρόνον οὐδὲν ἐσιτεῖτο ἢ μυρρίνης ὀλίγον , οἴνου δὲ καὶ τῶν ἄλλων πάντων ἀπείχετο πλὴν ὕδατος .
ὑδροπότης δ ἦν καὶ Λάμπρος ὁ μουσικός , περὶ οὗ Φρύνιχός φησι   ·
καὶ νιγ λάρους θρηνεῖν , ἐν οἷσι Λάμπρος ἐναπέθνῃσκεν , ἄνθρωπος ὢν ὑδατοπότης , μινυρὸς ὑπερσοφιστής , Μουσῶν σκελετός , ἀηδόνων ἠπίαλος , ὕμνος Ἅιδου .
μάχων δ ὁ κωμικὸς ὑδροπότου Μοσχίωνος μέμνηται   .
ἀριστοτέλης δ ἐν τῷ περὶ μέθης φησὶν   ὅτι ἁλμυράς τινες προσφερόμενοι τροφὰς ἄδιψοι διέμειναν ·
ὧν ἦν Ἀρχωνίδης ὁ Ἀργεῖος .
μάγων δὲ ὁ Καρχηδόνιος τρὶς τὴν ἄνυδρον διῆλθεν ἄλφιτα ξηρὰ σιτούμενος καὶ μὴ πίνων .
πολέμων δ ὁ Ἀκαδημαικὸς ἀρξάμενος ἀπὸ τριάκοντα ἐτῶν ὑδροπότησε μέχρι θανάτου , ὡς ἔφη Ἀντίγονος ὁ Καρύστιος   .
διοκλῆ τε τὸν Πεπαρήθιόν φησι Δημήτριος ὁ Σκήψιος   μέχρι τέλους ψυχρὸν ὕδωρ πεπωκέναι .
αὐτὸς δὲ περὶ αὑτοῦ μάρτυς ἀξιόχρεως Δημοσθένης ὁ ῥήτωρ   φάσκων χρόνον τινὰ ὕδωρ μόνον πεπωκέναι .
καὶ Πυθέας γοῦν φησιν   ·
ἀλλὰ τοὺς νῦν δημαγωγοὺς ὁρᾶτε ὡς ἐναντίως τοῖς βίοις διάκεινται .
ὃ μὲν γὰρ ὑδροποτῶν καὶ μεριμνῶν τὰς νύκτας , ὥς φασιν , ὃ δὲ πορνοβοσκῶν καὶ μεθυσκόμενος κατὰ τὴν ἡμέραν ἑκάστην προγάστωρ ἡμῖν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις ἀνακαλεῖ .
Εὐφορίων δὲ ὁ Χαλκιδεὺς οὕτω που γράφει   ·
Λασύρτας ὁΛασιώνιος οὐδὲν προσεδεῖτο ποτοῦ καθάπερ οἱ ἄλλοι , οὖρον δὲ προίετο καθάπερ πάντες ἄνθρωποι .
καὶ πολλοὶ διὰ φιλοτιμίαν ἐπεχείρησαν παρατηρῆσαι καὶ ἀπέστησαν πρὸ τοῦ εὑρεῖν τὸ πραττόμενον .
θέρους γὰρ ὥρᾳ καὶ τριακονθήμερον προσεδρεύοντες καὶ οὐδενὸς μὲν ὁρῶντες ἀπεχόμενον ἁλμυροῦ , τὴν κύστιν δ αὐτοῦ ἔχοντα συνεπείσθησαν ἀληθεύειν .
ἐχρῆτο δὲ καὶ τῷ ποτῷ , ἀλλ οὐδὲν ἧττον οὐ προσεδεῖτο τούτου .
μεταλλάξαι διάφορα βρώματα ἐσθ  ἡδύ , φησὶν Ἀντιφάνης   , καὶ τῶν πολλάκις θρυλουμένων διάμεστον ὄντα τὸ παραγεύσασθαί τινος καινοῦ παρέσχε διπλασίαν τὴν ἡδονήν .
ὁ Περσῶν βασιλεύς , ὥς φησιν ἐν τῇ αʹ Ἡρόδοτος   , ὕδωρ ἀπὸ τοῦ Χοάσπεω πιεῖν ἄγεται τοῦ παρὰ Σοῦσα ῥέοντος ·
τοῦ μόνου πίνει ὁ βασιλεύς .
τοῦ δὲ τοιούτου ὕδατος ἀπεψημένου πολλαὶ κάρτα ἅμαξαι τετράκυκλοι ἡμιόνειαι κομίζουσαι ἐν ἀγγείοις ἀργυρέοισιν ἕπονταί οἱ .
κτησίας δὲ ὁ Κνίδιος καὶ ἱστορεῖ   ὅπως ἕψεται τὸ βασιλικὸν τοῦτο ὕδωρ καὶ ὅπως ἐναποτιθέμενον τοῖς ἀγγείοις φέρεται τῷ βασιλεῖ , λέγων αὐτὸ καὶ ἐλαφρότατον καὶ ἥδιστον εἶναι .
καὶ ὁ τῆς Αἰγύπτου δὲ βασιλεὺς δεύτερος ὁ Φιλάδελφος ἐπίκλην ἐκδοὺς τὴν αὑτοῦ θυγατέρα Βερενίκην Ἀντιόχῳ τῷ Συρίας βασιλεῖ ἐν ἐπιμελείᾳ εἶχε πέμπειν αὐτῇ τὸ ἀπὸ τοῦ Νείλου ὕδωρ , ἵνα μόνου τούτου ἡ παῖς πίνῃ , ἱστορεῖ Πολύβιος   .
ἡλιόδωρος δέ φησι   τὸν Ἐπιφανῆ Ἀντίοχον , ὃν διὰ τὰς πράξεις Πολύβιος Ἐπιμανῆ καλεῖ , τὴν κρήνην τὴν ἐν Ἀντιοχείᾳ κεράσαι οἴνῳ ·
καθάπερ καὶ τὸν Φρύγα Μίδαν φησὶ Θεόπομπος   , ὅτε ἑλεῖν τὸν Σιληνὸν ὑπὸ μέθης ἠθέλησεν .
ἐστὶ δὲ ἡ κρήνη , ὥς φησι Βίων   , μέση Μαιδῶν καὶ Παιόνων Ἴννα καλουμένη .
στάφυλος δέ φησι   τὴν τοῦ οἴνου πρὸς τὸ ὕδωρ κρᾶσιν Μελάμποδα πρῶτον εὑρεῖν .
φησὶ δὲ καὶ πεπτικώτερον τοῦ οἴνου τὸ ὕδωρ Πλειστόνικος .
ὅτι τοῖς προπίνουσιν ἐπιτεταμένως οὐκ οἰκείως διατίθεται ὁ στόμαχος , ἀλλὰ μᾶλλον κακοῦται καὶ πολλάκις φθορὰν τῶν ληφθέντων παρασκευάζει .
δεῖ οὖν τὸν ὑγιείας ἀντιποιούμενον καὶ συμμέτροις γυμνασίοις χρᾶσθαι διὰ τοὺς πολλοὺς ἱδρῶτας καὶ λουτροῖς , ὡς διᾶναί τε τὸ σῶμα καὶ μαλαχθῆναι ·
μετὰ δὲ ταῦτα προπίνειν ὕδωρ ὡς χρηστότατον , ἐν μὲν χειμῶνι καὶ ἔαρι θερμὸν ὡς μάλιστα , ἐν δὲ τῷ θέρει ψυχρόν , ὡς μὴ προεκλύειν τὸν στόμαχον ·
προπίνειν δὲ σύμμετρον τῷ πλήθει χάριν τοῦ προαναληφθῆναι τοῦτο εἰς τὴν ἕξιν καὶ μὴ ἀκέραιον ἀναδίδοσθαι τὴν ἀπὸ τοῦ οἴνου δύναμιν μη δὲ τοῖς πέρασι τῶν ἀγγείων προσπίπτουσαν ἐπιδάκνειν .
ἐὰν δέ τις ἡμῶν τοῦτο δυσκόλως ποιῇ , γλυκὺν ὑδαρῆ θερμὸν προλαμβανέτω , μάλιστα δὲ τὸν καλούμενον πρότροπον ὄντα εὐστόμαχον .
καὶ ὁ γλυκάζων δ οἶνος οὐ βαρύνει τὴν κεφαλήν , ὡς Ἱπποκράτης ἐν τῷ περὶ διαίτης φησίν   , ὅ τινες μὲν ἐπιγράφουσι περὶ ὀξέων , οἳ δὲ περὶ πτισάνης , ἄλλοι δὲ πρὸς τὰς Κνιδίας γνώμας .
ὁ γλυκὺς ἧσσόν ἐστι καρηβαρικὸς τοῦ οἰνώδεος καὶ ἧσσον φρενῶν ἁπτόμενος καὶ διαχωρητικώτερος τοῦ ἑτέρου κατ ἔντερον .
οὐ δεῖ δὲ προπίνειν καθὰ τοὺς Καρμανούς φησι Ποσειδώνιος   ·
τούτους γὰρ φιλοφρονουμένους ἐν τοῖς συμποσίοις λύειν τὰς ἐπὶ τῷ προσώπῳ φλέβας καὶ τὸ καταρρέον αἷμα μιγνύντας τῷ πόματι προσφέρεσθαι , τέλος φιλίας νομίζοντας τὸ γεύεσθαι τοῦ ἀλλήλων αἵματος .
μετὰ δὲ τὴν προσφορὰν ταύτην συγχρίεσθαι τὴν κεφαλὴν μύρῳ , μάλιστα μὲν ῥοδίνῳ , εἰ δὲ μή , μηλίνῳ , εἰς τὸ ἀποκρούεσθαί τι ἀπὸ τοῦ τόπου καὶ μὴ βλάπτεσθαι ἀπὸ τῆς τῶν οἴνων ἀναθυμιάσεως ·
εἰ δὲ μή , ἰρίνῳ ἢ ναρδίνῳ .
οὐ κακῶς οὖν Ἄλεξίς φησιν   ·
ἐναλείφεται τὰς ῥῖνας ·
ὑγιείας μέρος μέγιστον ὀσμὰς ἐγκεφάλῳ χρηστὰς ποιεῖν .
ἐκκλίνειν δὲ δεῖ τὰ πάχη τῶν μύρων ὕδωρ τε πίνειν τὸ κατὰ πρόσοψιν λεπτὸν καὶ διαυγές , ὃ δὴ καὶ κατὰ τὸν σταθμόν ἐστι κοῦφον καὶ οὐδὲν ἐν αὑτῷ γεῶδες ἔχει .
τὸ δὲ συμμέτρως θερμαινόμενον καὶ ψυχόμενον ὕδωρ χρηστόν ἐστι καὶ εἰς χάλκεον ἢ ἀργύρεον ἄγγος ἐγχεόμενον οὐ ποιεῖ τὸ ἰῶδες .
φησὶ δὲ καὶ Ἱπποκράτης   ·
ὕδωρ τὸ ταχέως θερμαινόμενον καὶ ψυχόμενον ἀεὶ κουφότερον .
μοχθηρὰ δ ἐστὶ τὰ βραδέως τὰ ὄσπρια τήκοντα .
τοιαῦτα δὲ τὰ νιτρώδη καὶ ἁλμυρά .
ἐν δὲ τῷ περὶ ὑδάτων Ἱπποκράτης   καλεῖ τὸ χρηστὸν ὕδωρ πότιμον .
τὰ δὲ τῶν ὑδάτων στάσιμα χαλεπά , ὡς τὰ λιμναῖα καὶ τὰ ἑλώδη .
ἐστὶ δὲ καὶ τῶν κρηναίων τὰ πλεῖστα σκληρότερα .
ἐρασίστρατος δέ φησιν ὡς  δοκιμάζουσί τινες τὰ ὕδατα σταθμῷ ἀνεξετάστως .
ἰδοὺ γὰρ τοῦ ἐξ Ἀμφιαράου ὕδατος καὶ τοῦ ἐξ Ἐρετρίας συμβαλλομένων , τοῦ μὲν φαύλου τοῦ δὲ χρηστοῦ ὄντος , οὐ δ ἥτις ἐστὶ διαφορὰ κατὰ τὸν σταθμόν .
ἱπποκράτης δ ἐν τῷ περὶ τόπων   ἄριστά φησιν εἶναι τῶν ὑδάτων ὅσα ἐκ μετεώρων χωρίων ῥεῖ καὶ ἐκ λόφων γεηρῶν .
ταῦτα γὰρ |λευκὰ καὶ γλυκέα καὶ τὸν οἶνον ὀλίγον φέρειν οἷά τέ ἐστι , τόν τε χειμῶνα θερμαίνεται καὶ τὸ θέρος ψυχρά ἐστιν .
ἐπαινεῖ δὲ μάλιστα ὧν τὰ ῥεύματα πρὸς ἀνατολὴν ἡλίου ἔρρωγε καὶ μάλιστα πρὸς τὰς θερινάς .
ἀνάγκη γὰρ λαμπρὰ εἶναι καὶ εὐώδη καὶ κοῦφα .
διοκλῆς δέ φησι τὸ ὕδωρ πεπτικὸν εἶναι καὶ ἄφυσον ψυκτικόν τε μετρίως ὀξυδερκές τε καὶ ἥκιστα καρηβαρικὸν κινητικόν τε ψυχῆς καὶ σώματος .
πραξαγόρας τε τ αὐτά φησι ·
ἐπαινεῖ δὲ τὸ ὄμβριον , Εὐήνωρ δὲ τὰ λακκαῖα ·
χρηστότερόν τε εἶναι φάσκει τὸ ἐξ Ἀμφιαράου συμβαλλόμενον τῷ ἐν Ἐρετρίᾳ .
ὅτι δὲ τὸ ὕδωρ ὁμολογουμένως ἐστὶ τρόφιμον δῆλον ἐκ τοῦ τρέφεσθαί τινα ἐξ αὐτοῦ μόνου τῶν ζῴων , ὥσπερ τοὺς τέττιγας .
πολλὰ δὲ καὶ τῶν ἄλλων ὑγρῶν ἐστι τρόφιμα , οἷον γάλα , πτισάνη , οἶνος .
τὰ γοῦν ὑποτίτθια γάλακτι διαρκεῖται .
καὶ πολλὰ δὲ ἔθνη γαλακτοποτοῦντα ζῇ .
δημόκριτον δὲ τὸν Ἀβδηρίτην λόγος ἔχει διὰ γῆρας ἐξάξαι αὑτὸν διεγνωκότα τοῦ ζῆν καὶ ὑφαιροῦντα τῆς τροφῆς καθ ἑκάστην ἡμέραν , ἐπεὶ αἱ τῶν Θεσμοφορίων ἡμέραι ἐνέστησαν , δεηθεισῶν τῶν οἰκείων γυναικῶν μὴ ἀποθανεῖν κατὰ τὴν πανήγυριν , ὅπως ἑορτάσωσι , πεισθῆναι κελεύσαντα μέλιτος ἀγγεῖον αὑτῷ πλησίον παρατεθῆναι , καὶ διαζῆσαι ἡμέρας ἱκανὰς τὸν ἄνδρα , τῇ ἀπὸ τοῦ μέλιτος ἀναφορᾷ μόνῃ χρώμενον , καὶ μετὰ τὰς ἡμέρας βασταχθέντος τοῦ μέλιτος ἀποθανεῖν .
ἔχαιρε δὲ ὁ Δημόκριτος ἀεὶ τῷ μέλιτι ·
καὶ πρὸς τὸν πυθόμενον πῶς ἂν ὑγιῶς τις διάγοι ἔφη , εἰ τὰ μὲν ἐντὸς μέλιτι βρέχοι , τὰ δ ἐκτὸς ἐλαίῳ .
καὶ τῶν Πυθαγορικῶν δὲ τροφὴ ἦν ἄρτος μετὰ μέλιτος , ὥς φησιν Ἀριστόξενος   , τοὺς προσφερομένους αὐτὰ ἀεὶ ἐπ ἀρίστῳ λέγων ἀνόσους διατελεῖν .
λύκος δὲ πολυχρονίους φησὶν   εἶναι τοὺς Κυρνίους  οἰκοῦσι δ οὗτοι περὶ Σαρδόνα  διὰ τὸ μέλιτι ἀεὶ χρῆσθαι ·
πλεῖστον δὲ τοῦτο γίνεται παρ αὐτοῖς .
ὅρα τὸ  ἀνατιθεμένων πάντων τὴν ζήτησιν  ἤτοι ἀναβαλλομένων .
ὅτι τὸ ἄνηστις ἡ νῆστις πλεονασμῷ τοῦ ᾱ , ὡς στάχυς ἄσταχυς , παρὰ Κρατίνῳ κεῖται   ·
οὐ γάρ τοι σύ γε πρῶτος ἄκλητοσ φοιτᾷς ἐπὶ δεῖπνον ἄνηστις .
τὸ δὲ ὀξύπεινος παρὰ Διφίλῳ   ·
τέρπομαι γυμνοὺς ὁρῶν τοὺς ὀξυπείνους καὶ πρὸ τῶν καιρῶν ἀεὶ πάντ  εἰδέναι σπεύδοντας .
ἓν νόσημα τοῦτ ἔχει ·
ἀεὶ γὰρ ὀξύπεινός ἐστι . Β. Θετταλὸν λέγει κομιδῇ τὸν ἄνδρα .
καὶ Εὔβουλος   ·
ζῆθον μὲν ἐλθόνθ ἁγνὸν ἐς Θήβης πέδον οἰκεῖν κελεύει ·
καὶ γὰρ ἀξιωτέρους πωλοῦσιν , ὡς ἔοικε , τοὺς ἄρτους ἐκεῖ ·
ὃ δ ὀξύπεινος .
τὸν δὲ μουσικώτατον κλεινὰς Ἀθήνας ἐκπερᾶν Ἀμφίονα ·
οὗ ῥᾷστ ἀεὶ πεινῶσι Κεκροπιδῶν κόροι κάπτοντες αὔρας , ἐλπίδας σιτούμενοι .
ὁ δὲ μονοσιτῶν κεῖται παρ Ἀλέξιδι   ·
ἐπὰν ἰδιώτην ἄνδρα μονοσιτοῦντ  ἴδῃς ἢ μὴ ποθοῦντ  ᾠδὰς ποιητὴν καὶ μέλη , τὸν μὲν ἰδιώτην τοῦ βίου τὸν ἥμισυν ἀπολωλεκέναι νόμιζε , τὸν δὲ τῆς τέχνης τὴν ἡμίσειαν ·
ζῶσι δ ἀμφότεροι μόλις .
πλάτων   ·
οὐ μονοσιτῶν ἑκάστοτε ἀλλὰ κ ἀνίοτε δειπνῶν δὶς τῆς ἡμέρας .
ὅτι νωγαλεύματα ἐκάλουν τὰ ἡδέα βρώματα .
ἀραρώς   ·
τὰ κομψὰ μὲν δὴ ταῦτα νωγαλεύματα .
θασίοις οἰναρίοις τῆς ἡμέρας τὸ λοιπὸν ὑποβρέχει μέρος καὶ νωγαλίζει .
βότρυς , ῥοίας , φοίνικας , ἕτερα νώγαλα .
ἀπόσιτον δ εἴρηκε Φιλωνίδης   , αὐτόσιτον δὲ Κρώβυλος   ·
παράσιτον αὐτόσιτον .
ἀναρίστητον δ εἴρηκεν Εὔπολις   .
ἀναγκόσιτον δὲ Κράτης   .
καὶ Νικόστρατος δέ   ·
μειράκιον . .
κατὰ τύχην ὑποσκαφιόκαρτόν τι κεχλαμυδωμένον κατάγεις ἀναγκόσιτον .
ἀριστόδειπνον δ εἶπεν Ἄλεξις   ·
ἀφ  ὧν γένοιτ ἂν ἡμῖν σύντομον ἀριστόδειπνον .
μετὰ ταῦτα ἀναστάντες κατεκλίνθημεν ὡς ἕκαστος ἤθελε , οὐ περιμείναντες ὀνομακλήτορα τὸν τῶν δείπνων ταξίαρχον .
ὅτι καὶ τρίκλινοι οἶκοι καὶ τετράκλινοι καὶ ἑπτάκλινοι καὶ ἐννεάκλινοι καὶ κατὰ τοὺς ἑξῆς ἀριθμοὺς ἦσαν παρὰ τοῖς παλαιοῖς .
συναγαγὼν τρεῖς ὄντας εἰς τρίκλινον ὑμᾶς .
φρύνιχος   ·
ἑπτάκλινος οἶκος ἦν καλός , εἶτ  ἐννεάκλινος ἕτερος οἶκος .
θὲς ἑπτάκλινον . Β. ἑπτάκλινος οὑτοσί . Α. καὶ πέντε κλίνας Σικελικάς . Β. λέγ ἄλλο τι . Α. Σικελικὰ προσκεφάλαια πέντε .
οὐχ ὑποστρώσεις ποτὲ τρίκλινον ;
τρίκλινον δ εὐθέως συνήγετο καὶ συναυλίαι γερόντων .
ἀλλὰ ξενῶνας οἶγε καὶ ῥᾶνον δόμους στρώννυ τε κοίτας καὶ πυρὸς φλέξον μένος κρατῆρά τ αἴρου καὶ τὸν ἥδιστον κέρα   .
νῦν δὲ τὴν τῶν στρωμάτων σύνθεσιν περιβολῇ χωρίζουσι καὶ ὑποβολῇ ,  φησὶ Πλάτων ὁ φιλόσοφος   .
ὁ δ ὁμώνυμος αὐτῷ ποιητής φησι   ·
κ ἆτ  ἐν κλίναις ἐλεφαντόποσιν καὶ στρώμασι πορφυροβάπτοις κ ἀν φοινικίσι Σαρδιακαῖσιν κοσμησάμενοι κατάκεινται .
ἤκμασε δ ἡ τῶν ποικίλων ὑφή , μάλιστα ἐντέχνων περὶ αὐτὰ γενομένων Ἀκεσᾶ καὶ Ἑλικῶνος τῶν Κυπρίων .
ὑφάνται δ ἦσαν ἔνδοξοι ·
καὶ ἦν Ἑλικὼν υἱὸς Ἀκεσᾶ , ὥς φησιν Ἱερώνυμος   .
ἐν Πυθοῖ γοῦν ἐπί τινος ἔργου ἐπιγέγραπται ·
τεῦξ  Ἑλικὼν Ἀκεσᾶ Σαλαμίνιος , ᾧ ἐνὶ χερσὶ πότνια θεσπεσίην Παλλὰς ἔπνευσε χάριν .
τοιοῦτος ἦν καὶ Παθυμίας ὁ Αἰγύπτιος .
ὡς ἐγὼ σκιρτῶ πάλαι ὅπου ῥοδόπνοα στρώματ ἔστι , λούμενος μύροις ψακαστοῖς , φησὶν Ἔφιππος   .
ἀριστοφάνης   ·
ὅστις ἐν ἡδυόσμοις στρώμασι παννυχίζων τὴν δέσποιναν ἐρείδεις .
σώφρων δὲ    στρουθωτὰ ἑλίγματά φησιν ἐντετιμημένα .
ὅμηρος δὲ ὁ θαυμασιώτατος τῶν στρωμάτων τὰ μὲν κατώτερα λῖτα εἶναι φάσκει   ἤτοι λευκὰ καὶ μὴ βεβαμμένα ἢ πεποικιλμένα , τὰ δὲ περιστρώματα    ῥήγεα καλά , πορφύρεα .
πρῶτοι δὲ Πέρσαι , ὥς φησιν Ἡρακλείδης   , καὶ τοὺς λεγομένους στρώτας ἐφεῦρον , ἵνα κόσμον ἔχῃ ἡ στρῶσις καὶ εὐάφειαν .
τὸν οὖν Τιμαγόραν ἢ τὸν ἐκ Γόρτυνος , ὥς φησι Φαινίας ὁ περιπατητικός   , Ἔντιμον , ὃς ζήλῳ Θεμιστοκλέους ἀνέβη ὡς βασιλέα , τιμῶν Ἀρταξέρξης σκηνήν τε ἔδωκεν αὐτῷ διαφέρουσαν τὸ κάλλος καὶ τὸ μέγεθος καὶ κλίνην ἀργυρόποδα , ἔπεμψε δὲ καὶ στρώματα πολυτελῆ καὶ τὸν ὑποστρώσοντα , φάσκων οὐκ ἐπίστασθαι τοὺς Ἕλληνας ὑποστρωννύειν .
καὶ ἐπὶ τὸ συγγενικὸν ἄριστον ἐκαλεῖτο ὁ Κρὴς οὗτος , τὸν βασιλέα ψυχαγωγήσας ·
ὅπερ οὐδενὶ πρότερον τῶν Ἑλλήνων ἐγένετο , ἀλλ οὐδ  ὕστερον .
αὕτη γὰρ ἡ τιμὴ τοῖς συγγενέσι διεφυλάττετο .
τιμαγόρᾳ μὲν γὰρ τῷ Ἀθηναίῳ τῷ προσκυνήσαντι βασιλέα καὶ μάλιστα τιμηθέντι τοῦτο οὐχ ὑπῆρξε ·
τῶν δὲ παρατιθεμένων βασιλεῖ τούτῳ τινὰ ἀπὸ τῆς τραπέζης ἀπέστελλε .
ἀνταλκίδᾳ δὲ τῷ Λάκωνι τὸν αὑτοῦ στέφανον εἰς μύρον βάψας ἔπεμψε .
τῷ δ Ἐντίμῳ τοιαῦτα πολλὰ ἐποίει καὶ ἐπὶ τὸ συγγενικὸν ἄριστον ἐκάλει .
ἐφ ᾧ οἱ Πέρσαι χαλεπῶς ἔφερον ὡς τῆς τε τιμῆς δημευομένης καὶ στρατείας ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα πάλιν ἐσομένης .
ἔπεμψε δὲ καὶ κλίνην αὐτῷ ἀργυρόποδα καὶ στρωμνὴν καὶ σκηνὴν οὐρανοφόρον ἀνθινὴν καὶ θρόνον ἀργυροῦν καὶ ἐπίχρυσον σκιάδειον καὶ φιάλας λιθοκολλήτους χρυσᾶς εἴκοσι , ἀργυρᾶς δὲ μεγάλας ἑκατὸν καὶ κρατῆρας ἀργυροῦς καὶ παιδίσκας ἑκατὸν καὶ παῖδας ἑκατὸν χρυσοῦς τε ἑξακισχιλίους χωρὶς τῶν εἰς τὰ ἐπιτήδεια καθ ἡμέραν διδομένων .
τράπεζαι ἐλεφαντόποδες τῶν ἐπιθημάτων ἐκ τῆς καλουμένης σφενδάμνου πεποιημένων .
κρατῖνος   ·
γαυριῶσαι δ ἀναμένουσιν ὧδ ἐπηγλαισμέναι μείρακες φαιδραὶ τράπεζαι τρισκελεῖς σφενδάμνιναι .
εἰπόντος τινὸς κυνικοῦ τρίποδα τὴν τράπεζαν δυσχεραίνει ὁ παρὰ τῷ σοφιστῇ Οὐλπιανὸς καὶ λέγει ·
τήμερον ἐγὼ  πράγματα ἕξω ἐξ ἀπραξίας .
πόθεν γὰρ τούτῳ ὁ τρίπους ;
εἰ μὴ τὴν Διογένους βακτηρίαν σὺν καὶ τὼ πόδε ἀριθμῶν οὗτος τρίποδα προσηγόρευσε , πάντων τραπέζας καλούντων τὰς παραθέσεις ταύτας .
ὅτι Ἡσίοδος ἐν Κήυκος γάμῳ    κ ἂν γὰρ γραμματικῶν παῖδες ἀποξενῶσι τοῦ ποιητοῦ τὰ ἔπη ταῦτα , ἀλλ ἐμοὶ δοκεῖ ἀρχαῖα εἶναι  τρίποδας τὰς τραπέζας φησί .
καὶ Ξενοφῶν δ ὁ μουσικώτατος ἐν ζʹ Ἀναβάσεως γράφει   ·
τρίποδες εἰσηνέχθησαν πᾶσιν ·
οὗτοι δὲ ὅσον εἴκοσι κρεῶν μεστοὶ νενεμημένων .
μάλιστα δ αἱ τράπεζαι κατὰ τοὺς ξένους ἀεὶ ἐτίθεντο .
ἐπεὶ δ ὁ τρίπους ἤρθη κατὰ χειρῶν τ εἴχομεν .
Εὔβουλος   τρίποδες οὗτοι πέντε σοι καὶ πέντε  Β. πεντηκοστολόγος γενήσομαι .
ἐπίχαρμος   ·
τί δὲ τόδ ἐστί ; Β. δηλαδὴ τρίπους . Α. τί μὰν ἔχει πόδας τέτορας ;
οὔκ ἐστιν τρίπους , ἀλλ ἐστὶν οἶμαι τετράπους . Β. ἐστὶ δ ὄνομ  αὐτῷ τρίπους , τέτοράς γε μὰν ἔχει πόδας . Α. Οἰδίπους τοίνυν ποτ ἦν , αἴνιγμά τοι νοεῖς .
τράπεζαν ἡμῖν εἴσ φερε τρεῖς πόδας ἔχουσαν , τέσσαρας δὲ μὴ χέτω . Β. καὶ πόθεν ἐγὼ τρίπουν τράπεζαν λήψομαι ;
ὅτι ἔθος ἦν ἐν τοῖς δείπνοις τῷ ἑστιάτορι κατακλιθέντι προδίδοσθαι γραμματείδιόν τι περιέχον ἀναγραφὴν τῶν παρεσκευασμένων , ἐφ ᾧ εἰδέναι ὅ τι μέλλει ὄψον φέρειν ὁ μάγειρος .
δΑμΑσκΗνΑ .
δαμασκοῦ τῆς πόλεως ἐνδόξου οὔσης καὶ μεγάλης πολλοὶ τῶν ἀρχαίων μέμνηνται .
ἐπεὶ δὲ πλεῖστον ἐν τῇ τῶν Δαμασκηνῶν ἐστι χώρᾳ τὸ κοκκύμηλον καλούμενον καὶ κάλλιστα γεωργεῖται , ἰδίως καλεῖται τὸ ἀκρόδρυον Δαμασκηνὸν ὡς διάφορον τῶν κατὰ τὰς ἄλλας χώρας γινομένων .
κοκκύμηλα οὖν ἐστι ταῦτα ·
ὧν ἄλλος τε μέμνηται καὶ Ἱππῶναξ   ·
στέφανον εἶχον κοκκυμήλων καὶ μίνθης .
καὶ μὴν ἐνύπνιον οἴομαί γ ἑορακέναι νικητικόν . Β. λέγ αὐτό . Α. τὸν νοῦν πρόσεχε δή ·
ἐν τῷ σταδίῳ τῶν ἀνταγωνιστῶν μέ τις ἐδόκει στεφανοῦν γυμνὸς προσελθὼν . . .
στεφάνῳ κυλιστῷ κοκκυμήλων  Β. Ἡράκλεις . Α. πεπόνων . . .
πάλιν   ·
ἑόρακας ἤδη πώποτ ἐσκευασμένον ἤνυστρον ἢ σπλῆν  ὀπτὸν ὠνθυλευμένον ἢ κοκκυμήλων σπυρίδα πεπόνων ;
τοιοῦτ  ἔχει τὸ μέτωπον .
νίκανδρος   ·
μῆλον ὃ κόκκυγος καλέουσι .
κλέαρχος δ ὁ περιπατητικός φησι   Ῥοδίους καὶ Σικελιώτας βράβυλα καλεῖν τὰ κοκκύμηλα , ὡς καὶ Θεόκριτος ὁ Συρακούσιος   ·
ὅρπηκες βραβίλοισι καταβρίθοντες ἔραζε .
ὅσον μῆλον βραβίλοιο ἥδιον .
ἐστὶ δὲ τοῦτο τὸ ἀκρόδρυον μικρότερον μὲν τῇ περιφορᾷ τῶν κοκκυμήλων , τῇ δ ἐδωδῇ τὸ αὐτό , πλὴν ὀλίγον δριμύτερον .
σέλευκος δ ἐν Γλώσσαις βράβιλά φησιν ἦλα κοκκύμηλα μάδρυα τὰ αὐτὰ εἶναι ·
τὰ μὲν μάδρυα οἷον μαλόδρυα , τὰ δὲ βράβυλα ὅτι εὐκοίλια καὶ τὴν βορὰν ἐκβάλλοντα , ἦλα δὲ οἷον μῆλα , ὡς Δημήτριος ὁ Ἰξίων λέγει ἐν Ἐτυμολογίᾳ .
θεόφραστος δὲ λέγει   ·
κοκκυμηλέα καὶ σποδιάς ·
τοῦτο δ ἐστὶν ὥσπερ ἀγρία κοκκυμηλέα .
ἀραρὼς δὲ κοκκύμηλον καλεῖ   τὸ δένδρον , κοκκύμηλον δὲ τὸ ἀκρόδρυον .
δίφιλος δὲ ὁ Σίφνιος μέσως φησὶν εἶναι ταῦτα εὔχυλα , εὔφθαρτα , εὐέκκριτα , ὀλιγότροφα .
κΕΡΑσΙΑ .
θεόφραστος ἐν τῷ περὶ φυτῶν   ·
ἴδιον δὲ τῇ φύσει δένδρον ὁ κέρασός ἐστι καὶ μεγέθει μέγα ·
καὶ γὰρ εἰς εἴκοσι καὶ τέσσαρας πήχεις αὔξεται .
φύλλον δὲ ὅμοιον ἔχει τῷ τῆς μεσπίλης , σκληρὸν δὲ καὶ πλατύτερον , φλοιὸν δ ὅμοιον φιλύρᾳ , ἄνθος δὲ λευκόν , ἀπίῳ καὶ μεσπίλῃ ὅμοιον , ἐκ μικρῶν ἀνθῶν συγκείμενον , κηριῶδες .
ὁ δὲ καρπὸς ἐρυθρός , ὅμοιος διοσπύρῳ τὸ σχῆμα , τὸ δὲ μέγεθος ἡλίκον κύαμος , πλὴν τοῦ διοσπύρου μὲν ὁ πυρὴν σκληρός , τοῦ δὲ κεράσου μαλακός .
κράταιγος ·
οἳ δὲ κραταίγονον καλοῦσιν .
ἔχει δὲ τὸ μὲν φύλλον τεταμένον ὅμοιον μεσπίλῃ ·
πλὴν μεῖζον ἐκείνου καὶ πλατύτερον ἢ προμηκέστερον ·
τὸν δὲ χαραγμὸν οὐκ ἔχει ὥσπερ ἐκεῖνο .
γίνεται δὲ τὸ δένδρον οὔ τε μέγα λίαν οὔ τε παχύ ·
τὸ δὲ ξύλον ποικίλον , ξανθόν , ἰσχυρόν .
φλοιὸν δ ἔχει λεῖον ὅμοιον μεσπίλῃ ·
μονόριζον εἰς βάθος ὡς ἐπὶ πολύ .
καρπὸν δ ἔχει στρογγύλον ἡλίκον ὁ κότινος ·
πεπαινόμενος δὲ ξανθός τέ ἐστι καὶ ἐπιμελαίνεται ·
ἔχει δὲ τὴν γεῦσιν καὶ τὸν χυλὸν μεσπίλου ·
διόπερ ἀγρία μεσπίλη δόξειε ἂν μᾶλλον εἶναι .
ἐκ τούτων μοι δοκεῖ , φησίν , ὁ φιλόσοφος τὸ νῦν κεράσιον καλούμενον ἐμφανίζειν .
ἀσκληπιάδης δὲ ὁ Μυρλεανὸς χαμαικέρασόν τινα καλῶν δένδρον ἔφη οὕτως ·
ἐν τῇ Βιθυνῶν γῇ γίνεται ἡ χαμαικέρασος , ἧς ἡ μὲν ῥίζα ἐστὶν οὐ μεγάλη , ἀλλ οὐ δὲ τὸ δένδρον , ἀλλὰ τῇ ῥοδῇ ἴσον , ὁ δὲ καρπὸς τὰ μὲν ἄλλα πάντα κεράσῳ ὅμοιος , τοὺς δὲ πλείονι χρησαμένους καθότι οἶνος βαρύνει τε καὶ ἀλγεῖν τὴν κεφαλὴν τίθησι .
ταῦτα ὁ Ἀσκληπιάδης , φησί , μοι δοκεῖ λέγειν περὶ τῶν μιμαικύλων .
τό τε γὰρ φέρον αὐτὰ δένδρον τοιοῦτον καὶ ὁ πλέον τῶν ἑπτὰ τοῦ καρποῦ φαγὼν κεφαλαλγὴς γίνεται .
ἐν τοῖς ὄρεσιν δ αὐτομάτοισιν τὰ μιμαίκυλ ἐφύετο πολλά .
τρώγουσι μύρτα καὶ πέπονα μιμαίκυλα .
κράτης   ·
πάνυ γάρ ἐστιν ὡρικώτατα τὰ τιτθί  ὥσπερ μῆλον ἢ μιμαίκυλον .
ὁ συκάμινος συκάμιν , ὁρᾷς , φέρει , ὁ πρῖνος ἀκύλους , ὁ κόμαρος μιμαίκυλα .
θεόφραστος   ·
ἡ κόμαρος ἡ τὸ μιμαίκυλον φέρουσα τὸ ἐδώδιμον .
ὅτι Ἀγῆνα σατυρικόν τι δρᾶμα ἀμφιβάλλεται εἴ τε Πύθων ἐποίησεν ὁ Καταναῖος ἢ Βυζάντιος ἢ καὶ αὐτὸς ὁ βασιλεὺς Ἀλέξανδρος .
φησὶν ὁ παρὰ τῷ ῥήτορι Λαρήνσιος ·
πολλὰ ὑμεῖς οἱ Γραικοὶ ἐξιδιοποιεῖσθε ὡς αὐτοὶ ἢ ὀνομάσαντες ἢ πρῶτοι εὑρόντες ·
ἀγνοεῖτε δὲ ὅτι Λεύκολλος ὁ Ῥωμαίων στρατηγός , ὁ τὸν Μιθριδάτην καὶ Τιγράνην καταγωνισάμενος , πρῶτος διεκόμισεν εἰς Ἰταλίαν τὸ φυτὸν τοῦτο ἀπὸ Κερασοῦντος Ποντικῆς πόλεως .
καὶ οὗτός ἐστιν ὁ καὶ τὸν καρπὸν καλέσας κέρασον ὁμωνύμως τῇ πόλει , ὡς ἱστοροῦσιν οἱ ἡμέτεροι συγγραφεῖς .
πρὸς ὃν Δάφνος τίς φησιν ·
ἀλλὰ μὴν παμπόλλοις χρόνοις πρεσβύτερος Λευκόλλου ἀνὴρ ἐλλόγιμος Δίφιλος ὁ Σίφνιος , γεγονὼς κατὰ Λυσίμαχον τὸν βασιλέα  εἷς δὲ οὗτος τῶν Ἀλεξάνδρου διαδόχων  μνημονεύει τῶν κερασίων λέγων ·
τὰ κεράσια εὐστόμαχα , εὔχυλα , ὀλιγότροφα , ἐκ ψυχροῦ δὲ λαμβανόμενα εὐστόμαχα .
καλλίω δὲ τὰ ἐρυθρότερα καὶ τὰ Μιλήσια ·
εἰσὶ γὰρ διουρητικά .
σΥκΑμΙνΑ .
ὅτι πάντων ἁπλῶς οὕτω καλούντων αὐτὰ Ἀλεξανδρεῖς μόνοι μόρα ὀνομάζουσι .
συκάμινα δὲ οὐ τὰ ἀπὸ τῆς Αἰγυπτίας συκῆς , ἅ τινες συκόμορα λέγουσιν .
ἅπερ οἱ ἐπιχώριοι ἐπὶ βραχὺ κνίσαντες σιδηρίῳ ἐῶσιν ἐπὶ τοῦ φυτοῦ ·
καὶ ὑπὸ τοῦ ἀνέμου κινούμενα ἐντὸς ἡμερῶν τριῶν οὕτω πέπονα καὶ εὐώδη γίνονται , μάλιστα δὲ ζεφύρων πνευσάντων , καὶ ἐδώδιμα ὡς διὰ τὸ ἐν αὐτοῖς ἠρέμα ψυχρὸν καὶ τοῖς πυρεταίνουσι μετὰ ῥοδίνου ἐλαίου καταπλαττόμενα ἐπὶ τοῦ στομάχου ἐπιτίθεσθαι καὶ οὐκ ὀλίγα παρηγορεῖσθαι τοὺς νοσοῦντας .
φέρει δὲ τὸν καρπὸν τοῦτον ἡ Αἰγυπτία συκάμινος ἀπὸ τοῦ ξύλου καὶ οὐκ ἀπὸ τῶν ἐπικαρπίων .
μόρα δὲ τὰ συκάμινα καὶ παρ Αἰσχύλῳ ἐν Φρυξὶν ἐπὶ τοῦ Ἕκτορος   ·
ἀνὴρ δ ἐκεῖνος ἦν πεπαίτερος μόρων .
ἐν δὲ Κρήσσαις καὶ κατὰ τῆς βάτου   ·
λευκοῖς τε γὰρ μόροισι καὶ μελαγχίμοις καὶ μιλτοπρέπτοις βρίθεται τ αὐτοῦ χρόνου .
σοφοκλῆς   ·
πρῶτον μὲν ὄψει λευκὸν ἀνθοῦντα στάχυν , ἔπειτα φοινίξαντα γογγύλον μόρον .
καὶ Νίκανδρος δὲ ἐν Γεωργικοῖς   ἐμφανίζει καὶ ὅτι πρότερον τῶν ἄλλων ἀκροδρύων φαίνεται μορέην τε καλεῖ τὸ δένδρον ἀεί , ὡς καὶ οἱ Ἀλεξανδρεῖς ·
καὶ μορέης , ἣ παισὶ πέλει μείλιγμα νέοισι , πρῶτον ἀπαγγέλλουσα βροτοῖς ἡδεῖαν ὀπώρην .
φαινίας δ ὁἘρέσιος ὁ Ἀριστοτέλους μαθητὴς τὸν τῆς ἀγρίας συκαμίνου καρπὸν μόρον καλεῖ , ὄντα καὶ αὐτὸν γλυκύτατον καὶ ἥδιστον ὅτε πεπανθείη .
γράφει δὲ οὕτως   ·
τὸ μόρον τὸ βατῶδες ξηρανθείσης τῆς σφαίρας τῆς συκαμινώδους σπερματικὰς ἔχει τὰς συκαμινώδεις διαγονάς , καθάπερ ὑφάλους καὶ διαφυὰς ἔχει ψαθυρὰς καὶ εὐχύμους .
παρθένιος δὲ ἅβρυνά φησι συκάμινα , ἃ καλοῦσιν ἔνιοι μόρα ·
σαλαμίνιοι δὲ τὰ αὐτὰ ταῦτα βάτια ·
δημήτριος δὲ ὁ Ἰξίων τὰ αὐτὰ συκάμινα καὶ μόρα οἷον αἱμόροα καὶ σύκων ἀμείνω .
δίφιλος δὲ ὁ Σίφνιος ἰατρὸς γράφει οὕτως ·
τὰ δὲ συκάμινα , ἃ καὶ μόρα λέγεται , εὔχυλα μέν ἐστιν , ὀλιγότροφα δὲ καὶ εὐστόμαχα καὶ εὐέκκριτα .
ἰδίως δὲ τούτων τὰ ἔνωμα ἕλμινθας ἐκτινάσσει .