Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
, οὐκ ὀκνῶ χαρίζεσθαι βαρβάρου διήγησιν ἀνδρός , ὃν πλάναις πολλαῖς καὶ μήνυτρα τελέσας μεγάλα , περὶ τὴν Ἐρυθρὰν θάλασσαν ἀνθρώποις ἀνὰ πᾶν ἔτος ἅπαξ ἐντυγχάνοντα τ ἄλλα δὲ συνόντα νύμφαις νομάσι καὶ δαίμοσιν , ὡς ἔφασκε , μόλις ἐξανευρὼν ἔτυχον λόγου καὶ φιλοφροσύνης .
κάλλιστος μὲν ἦν ὧν εἶδον ἀνθρώπων ὀφθῆναι νόσου τε πάσης ἀπαθὴς διετέλει , Β καρπόν τινα πόας φαρμακώδη καὶ πικρὸν ἑκάστου μηνὸς ἅπαξ προσφερόμενος ·
γλώσσαις δὲ πολλαῖς ἤσκητο χρῆσθαι , πρὸς δ ἐμὲ τὸ πλεῖστον ἐδώριζεν οὐ πόρρω μελῶν .
φθεγγομένου δέ , τὸν τόπον εὐωδία κατεῖχε , τοῦ στόματος ἥδιστον ἀποπνέοντος .
ἡ μὲν οὖν ἄλλη μάθησις καὶ ἱστορία συνῆν αὐτῷ τὸν πάντα χρόνον ·
εἰς δὲ μαντικὴν ἐνεπνεῖτο μίαν ἡμέραν ἔτους ἑκάστου καὶ προεθέσπιζε κατιὼν ἐπὶ θάλατταν , ἐπεφοίτων δὲ καὶ δυνάσται καὶ γραμματεῖς βασιλέων εἶτ ἀπῄεσαν .
ἐκεῖνος οὖν τὴν μαντικὴν ἀνῆγεν εἰς δαίμονας ·
πλεῖστον δὲ Δελφῶν λόγον εἶχε , καὶ τῶν λεγομένων περὶ τὸν Διόνυσον ἐνταῦθα καὶ δρωμένων ἱερῶν οὐδενὸς ἀνήκοος ἦν , ἀλλὰ κ ἀκεῖνα δαιμόνων ἔφασκεν εἶναι πάθη μεγάλα καὶ ταῦτα δὴ τὰ περὶ Πύθωνα .
τῷ δ ἀποκτείναντι μή τ ἐννέα ἐτῶν μή τ εἰς τὰ Τέμπη γενέσθαι τὴν φυγήν , ἀλλ ἐκπεσόντ ἐλθεῖν εἰς ἕτερον κόσμον ·
ὕστερον δ ἐκεῖθεν ἐνιαυτῶν μεγάλων ἐννέα περιόδοις ἁγνὸν γενόμενον καὶ Φοῖβον ἀληθῶς κατελθόντα τὸ χρηστήριον παραλαβεῖν , τέως ὑπὸ Θέμιδος φυλαττόμενον 0 .
οὕτω δ ἔχειν καὶ τὰ Τυφωνικὰ καὶ τὰ Τιτανικά 0 ·
δαιμόνων μάχας γεγονέναι πρὸς δαίμονας , εἶτα φυγὰς τῶν κρατηθέντων ἢ δίκας ὑπὸ θεοῦ τῶν ἐξαμαρτόντων , οἷα Τυφὼν λέγεται περὶ Ὄσιριν ἐξαμαρτεῖν καὶ Κρόνος περὶ Οὐρανόν , ὧν ἀμαυρότεραι γεγόνασιν αἱ τιμαὶ ἢ καὶ παντάπασιν ἐκλελοίπασι , μεταστάντων εἰς ἕτερον κόσμον 0 1 2 .
ἐπεὶ καὶ Σολύμους πυνθάνομαι τοὺς Λυκίων προσοίκους ἐν τοῖς μάλιστα τιμᾶν τὸν Κρόνον 0 ·
ἐπεὶ δ ἀποκτείνας τοὺς ἄρχοντας αὐτῶν , Ἄρσαλον καὶ Δρύον καὶ Τρωσοβιόν , ἔφυγε καὶ μετεχώρησεν ὁποιδήποτε ʽ τοῦτο γὰρ οὐκ ἔχουσιν εἰπεῖν , ἐκεῖνον μὲν ἀμεληθῆναι , τοὺς δὲ περὶ τὸν Ἄρσαλον σκληροὺς θεοὺς προσαγορεύεσθαι , καὶ τὰς κατάρας ἐπὶ τούτων ποιεῖσθαι δημοσίᾳ καὶ ἰδίᾳ Λυκίους .
τούτοις μὲν οὖν ὅμοια πολλὰ λαβεῖν ἔστιν ἐκ τῶν θεολογουμένων .
εἰ δὲ τοῖς νενομισμένοις τῶν θεῶν ὀνόμασι δαίμονάς τινας καλοῦμεν , οὐ θαυμαστέον εἶπεν ὁ ξένος ᾧ γὰρ ἕκαστος θεῷ συντέτακται καὶ παρ οὗ δυνάμεως καὶ τιμῆς εἴληχεν , ἀπὸ τούτου φιλεῖ καλεῖσθαι .
καὶ γὰρ ἡμῶν ὁ μὲν τίς ἐστι Δίιος ὁ δ Ἀθηναῖος ὁ δ Ἀπολλώνιος ἢ Διονύσιος ἢ Ἑρμαῖος 0 1 ·
ἀλλ ἔνιοι μὲν ὀρθῶς 0 ;
κατὰ τύχην ἐκλήθησαν , οἱ δὲ πολλοὶ μηδὲν προσηκούσας ἀλλ ἐνηλλαγμένας ἐκτήσαντο θεῶν παρωνυμίας .
σιωπήσαντος δὲ τοῦ Κλεομβρότου , πᾶσι μὲν ὁ λόγος ἐφάνη θαυμαστός .
τοῦ δ Ἡρακλέωνος πυθομένου πῆ ταῦτα προσήκει Πλάτωνι καὶ πῶς ἐκεῖνος τὸ ἐνδόσιμον τῷ λόγῳ τούτῳ παρέσχεν , ὁ Κλεόμβροτος ;
εὖ μνημονεύεις εἶπεν ὅτι τὴν μὲν ἀπειρίαν αὐτόθεν ἀπέγνω τῶν κόσμων , περὶ δὲ πλήθους ὡρισμένου διηπόρησε , καὶ μέχρι τῶν πέντε τοῖς ὑποτιθεμένοις κατὰ στοιχεῖον ἕνα κόσμον ἐπιχωρήσας τὸ εἰκὸς , αὐτὸς ἑαυτὸν ἐφ ἑνὸς ἐτήρησεν .
καὶ δοκεῖ τοῦτο Πλάτωνος ἴδιον εἶναι , τῶν ἄλλων σφόδρα φοβηθέντων τὸ πλῆθος , ὡς τοὺς ἑνὶ τὴν ὕλην μὴ ὁρίσαντας ἀλλ , ἐκβάντας εὐθὺς ἀορίστου καὶ χαλεπῆς ἀπειρίας ὑπολαμβανούσης .
ὁ δὲ ξένος ἔφην ἐγώ περὶ πλήθους κόσμων ὥριζεν Πλάτων ἤ , ὅτε συνεγένου τ ἀνδρὶ τούτῳ , οὐ δὲ , διεπειράθης ;
ἀλλ οὐκ ἔμελλον εἶπεν ὁ Κλεόμβροτος εἰ μηδὲν ἄλλο , τῶν περὶ ταῦτα λιπαρὴς εἶναι καὶ πρόθυμος ἀκροατὴς , ἐνδιδόντος ἑαυτὸν ἵλεων καὶ παρέχοντος 0 ;
ἔλεγε δὲ μή τ ἀπείρους μή θ ἕνα μή τε πέντε κόσμους , ἀλλὰ τρεῖς καὶ ὀγδοήκοντα καὶ ἑκατὸν εἶναι συντεταγμένους κατὰ σχῆμα τριγωνοειδές , οὗ πλευρὰν ἑκάστην ἑξήκοντα κόσμους ἔχειν ·
τριῶν δὲ τῶν λοιπῶν ἕκαστον ἱδρῦσθαι κατὰ γωνίαν , ἅπτεσθαι δὲ τοὺς ἐφεξῆς ἀλλήλων ἀτρέμα περιιόντας ὥσπερ ἐν χορείᾳ 0 ·
τὸ δ ἐντὸς ἐπίπεδον τοῦ τριγώνου κοινὴν ἑστίαν εἶναι πάντων , καλεῖσθαι δὲ πεδίον ἀληθείας , ἐν ᾧ τοὺς λόγους καὶ τὰ εἴδη καὶ τὰ παραδείγματα τῶν γεγονότων καὶ τῶν γενησομένων ἀκίνητα κεῖσθαι , καὶ περὶ αὐτὰ τοῦ αἰῶνος ὄντος οἷον ἀπορροὴν ἐπὶ τοὺς κόσμους φέρεσθαι τὸν χρόνον 0 .
ὄψιν δὲ τούτων καὶ θέαν ψυχαῖς ἀνθρωπίναις ἅπαξ ἐν ἔτεσι μυρίοις ὑπάρχειν , ἄν γ βιώσωσι 0 ·
καὶ τῶν ἐνταῦθα τελετῶν τὰς ἀρίστας ἐκείνης ὄνειρον εἶναι τῆς ἐποπτείας καὶ τελετῆς 0 ·
καὶ τοὺς λόγους ἀναμνήσεως ἕνεκα τῶν ἐκεῖ φιλοσοφεῖσθαι καλῶν ἢ μάτην περαίνεσθαι 0 .
ταῦτ ἔφη περὶ τούτων μυθολογοῦντος ἤκουον ἀτεχνῶς καθάπερ ἐν τελετῇ καὶ μυήσει , μηδεμίαν ἀπόδειξιν τοῦ λόγου μη δὲ πίστιν ἐπιφέροντος 0 .
κ ἀγὼ τὸν Δημήτριον προσαγορεύσας πῶς ἔχει ἔφην τὰ τῶν μνηστήρων ἔπη , τὸν Ὀδυσσέα θαυμασάντων τὸ τόξον μεταχειριζόμενον ὑπομνησθέντος δὲ τοῦ Δημητρίου , ταῦτ ἔφην ἐπέρχεται κ ἀμοὶ περὶ τοῦ ξένου εἰπεῖν ἦ τις θηητὴρ καὶ ἐπίκλοπος ἔπλετο δογμάτων τε καὶ λόγων παντοδαπῶν , καὶ πολυπλανὴς ἐν γράμμασι καὶ οὐ βάρβαρος ἀλλ Ἕλλην γένος ἦν , πολλῆς Ἑλληνίδος μούσης ἀνάπλεως .
ἐλέγχει ὁ αὐτὸν ὁ τῶν κόσμων ἀριθμὸς οὐκ ὢν Αἰγύπτιος οὐ δ Ἰνδὸς ἀλλὰ Δωριεὺς ἀπὸ Σικελίας , ἀνδρὸς Ἱμεραίου τ οὔνομα Πέτρωνος ·
αὐτοῦ μὲν ἐκείνου βιβλίδιον οὐκ ἀνέγνων οὐ δ οἶδα διασῳζόμενον Ἵππυς δ ὁ Ῥηγῖνος , οὗ μέμνηται Φανίας ὁ Ἐρέσιος , ἱστορεῖ δόξαν εἶναι ταύτην Πέτρωνος καὶ λόγον , ὡς ἑκατὸν καὶ ὀγδοήκοντα καὶ τρεῖς κόσμους ὄντας ἁπτομένους δ ἀλλήλων κατὰ στοιχεῖον ·
ὅ τι τοῦτ ἐστί , κατὰ στοιχεῖον ἅπτεσθαι , μὴ προσδιασαφῶν μη δ ἄλλην τινὰ πιθανότητα προσάπτων .
ὑπολαβὼν δ ὁ Δημήτριος τίς δ ἄν εἶπεν ἐν τοιούτοις πράγμασιν εἴη πιθανότης , ὅπου καὶ Πλάτων οὐδὲν εἰπὼν εὔλογον οὐ δ εἰκὸς οὕτω κατέβαλε τὸν λόγον ;
καὶ ὁ Ἡρακλέων ἀλλὰ μὴν ὑμῶν ἔφη τῶν γραμματικῶν ἀκούομεν εἰς Ὅμηρον ἀναγόντων στεγμαννυς ·
ἀγόντων τὴν δόξαν , ὡς ἐκείνου τὸ πᾶν εἰς πέντε κόσμους διανέμοντος , οὐρανὸν ὕδωρ ἀέρα γῆν ὄλυμπον 0 .
ὧν τὰ μὲν δύο κοινὰ καταλείπει , γῆν μὲν τοῦ κάτω παντὸς οὖσαν ὄλυμπον δὲ τοῦ ·
ἄνω παντός 0 ·
οἱ δ ἐν μέσῳ τρεῖς τοῖς τρισὶ θεοῖς ἀπεδόθησαν .
οὕτω δὲ καὶ Πλάτων ἔοικε τὰ κάλλιστα καὶ πρῶτα σωμάτων εἴδη καὶ σχήματα συννέμων ταῖς τοῦ ὅλου διαφοραῖς πέντε κόσμους καλεῖν , τὸν γῆς τὸν ὕδατος τὸν ἀέρος τὸν πυρός ·
ἔσχατον δὲ τὸν περιέχοντα τούτους , τὸν τοῦ δωδεκαέδρου , πολύχυτον καὶ πολύτρεπτον , ᾧ μάλιστα δὴ ταῖς ψυχικαῖς 0 1 ;
περιόδοις καὶ κινήσεσι πρέπον σχῆμα καὶ συναρμόττον ἀπέδωκε καὶ ὁ Δημήτριος Ὅμηρον ἔφη τί κινοῦμεν ἐν τῷ παρόντι ;
μύθων γὰρ ἅλις 0 .
πλάτων δὲ πολλοῦ δεῖ τὰς πέντε τοῦ κόσμου διαφορὰς πέντε κόσμους ;
προσαγορεύειν ἐν οἷς τε μάχεται τοῖς ἀπείρους κόσμους ὑποτιθεμένοις , αὑτῷ δή φησὶ δοκεῖν ἕνα τοῦτον εἶναι μονογενῆ τῷ θεῷ καὶ ἀγαπητόν , ἐκ τοῦ σωματοειδοῦς παντὸς ὅλον καὶ τέλειον καὶ αὐτάρκη γεγενημένον .
ὅθεν ἄν τις καὶ θαυμάσειεν , ὅτι τ ἀληθὲς εἰπὼν αὐτὸς ἑτέροις ἀπιθάνου καὶ λόγον οὐκ ἐχούσης ἀρχὴν παρέσχε δόξης .
τὸ μὲν γὰρ ἕνα μὴ φυλάξαι κόσμον εἶχεν ἁμωσγέπως ὑπόθεσιν τὴν τοῦ παντὸς ἀπειρίαν , τὸ δ ἀφωρισμένως 0 ;
ποιῆσαι τοσούτους καὶ μή τε πλείους τῶν πέντε μή τ ἐλάττους κομιδῇ παράλογον καὶ πάσης πιθανότητος ἀπηρτημένον , εἰ μὴ τι σὺ λέγεις ἔφη πρὸς ἐμὲ βλέψας .
κ ἀγὼ δοκεῖ γὰρ οὕτως ἔφην ἀφέντας ἤδη τὸν περὶ χρηστηρίων λόγον ὡς τέλος ἔχοντα , μεταλαμβάνειν ἕτερον τοσοῦτον οὐκ ἀφέντας εἶπεν ὁ Δημήτριος ἐκεῖνον , ἀλλὰ μὴ παρελθόντας τοῦτον ἀντιλαμβανόμενον ἡμῶν .
οὐ γὰρ ἐνδιατρίψομεν , ἀλλ ὅσον ἱστορῆσαι τὴν πιθανότητα θιγόντες αὐτοῦ μέτιμεν ἐπὶ τὴν ἐξ ἀρχῆς ὑπόθεσιν .
πρῶτον τοίνυν ἔφην ἐγώ τὰ κωλύοντα ποιεῖν κόσμους ἀπείρους οὐκ ἀπείργει πλείονας ἑνὸς ποιεῖν .
καὶ γὰρ οἷόν τ ἔστιν εἶναι καὶ μαντικὴν καὶ πρόνοιαν ἐν πλείοσι κόσμοις , καὶ τὸ μικροτάτην τύχην παρεμπίπτειν , τὰ δὲ πλεῖστα καὶ μέγιστα τάξιν λαμβάνειν πρὸς γένεσιν καὶ μεταβολήν , ὧν οὐδὲν ἡ ἀπειρία δέχεσθαι πέφυκεν .
ἔπειτα τῷ λόγῳ μᾶλλον ἕπεται τὸ τῷ θεῷ μὴ μονογενῆ μη δ ἔρημον εἶναι τὸν κόσμον .
ἀγαθὸς γὰρ ὢν τελέως οὐδεμιᾶς ἀρετῆς ἐνδεής ἐστιν , ἥκιστα δὲ τῶν περὶ δικαιοσύνην καὶ φιλίαν 0 ·
κάλλισται γὰρ αὗται καὶ θεοῖς πρέπουσαι 0 .
μάτην δ οὐδὲν ἔχειν οὐ δ ἄχρηστον θεὸς πέφυκεν .
εἰσὶν οὖν ἐκτὸς ἕτεροι θεοὶ καὶ κόσμοι , πρὸς οὓς χρῆται ταῖς κοινωνικαῖς ἀρεταῖς ·
οὐ γὰρ πρὸς αὑτὸν οὐ δὲ μέρος αὑτοῦ χρῆσίς ἐστι δικαιοσύνης ἢ χάριτος ἢ χρηστότητος ἀλλὰ πρὸς ἄλλους ; .
ὥστ οὐκ εἰκὸς ἄφιλον οὐ δ ἀγείτονα τόνδ οὐ δ ἄμικτον ἐν ἀπείρῳ κενῷ τὸν κόσμον σαλεύειν 0 ·
ἐπεὶ καὶ τὴν φύσιν ὁρῶμεν τὰ καθ ἕκαστα γένεσιν καὶ εἴδεσιν οἷον ἀγγείοις ἢ περικαρπίοις σπέρματος περιέχουσαν 0 .
οὐδὲν γὰρ ἐν ἀριθμῷ τῶν ὄντων ἔστιν , οὗ γε μὴ λόγος ὑπάρχει κοινός , οὐ δὲ τυγχάνει τῆς τοιᾶσδε προσηγορίας ὃ μὴ κοινῶς ποιὸν ἢ ἰδίως ἐστίν .
ὁ δὲ κόσμος οὐ λέγεται κοινῶς εἶναι ποιός ·
ἰδίως τοίνυν ποιός ἐστιν ἐκ διαφορᾶς τῆς πρὸς ἄλλα συγγενῆ καὶ ὁμοειδῆ γεγονὼς τοιοῦτος .
εἰ γὰρ οὔ τ ἄνθρωπος εἷς οὔ τ ἵππος ἐν τῇ φύσει γέγονεν οὔ τ ἄστρον οὔ τε θεὸς οὔ τε δαίμων , τί κωλύει μη δὲ κόσμον ἕνα τὴν φύσιν ἔχειν ἀλλ ἢ πλείονας 0 1 2 ;
ὁ γὰρ λέγων , ὅτι καὶ γῆν μίαν ἔχει καὶ θάλατταν , ἐμφανὲς τι παρορᾷ τὸ τῶν ὁμοιομερῶν τήν τε γὰρ γῆν εἰς ὁμώνυμα μέρη καὶ τὴν θάλατταν ὡσαύτως διαιροῦμεν ·
τοῦ δὲ κόσμου μέρος οὐκέτι κόσμος ἀλλ ἐκ διαφόρων φύσεων συνέστηκε .
καὶ μὴν ὅ γε μάλιστα φοβηθέντες ἔνιοι καταναλίσκουσιν τὴν ὕλην εἰς τὸν κόσμον ἅπασαν , ὡς μηδὲν ὑπολειπόμενον ἐκτὸς ἐνστάσεσιν ἢ πληγαῖς διαταράττοι τὴν τοῦδε σύστασιν , οὐκ ὀρθῶς ἔδεισαν .
πλειόνων γὰρ ὄντων κόσμων ἰδίᾳ δ ἑκάστου συνειληχότος οὐσίᾳ καὶ ὕλῃ μέτρον ὡρισμένον ἐχούσῃ καὶ πέρας , οὐδὲν ἄτακτον οὐ δ ἀκατακόσμητον οἷον περίττωμα λειφθήσεται προσπίπτον ἔξωθεν 0 .
ὁ γὰρ περὶ ἕκαστον λόγος ἐγκρατὴς ὢν τῆς συννενεμημένης ὕλης οὐδὲν ἔκφορον ἐάσει καὶ πλανώμενον ἐμπεσεῖν ἐξ ἄλλου οὐ δ εἰς ἑαυτὸν ἐξ ἄλλον διὰ τὸ μή τε πλῆθος ἀόριστον καὶ ἄπειρον τὴν φύσιν ἔχειν μή τε κίνησιν ἄλογον καὶ ἄτακτον .
εἰ δὲ καί τις ἀπορροὴ φέρεται πρὸς ἑτέρους ἀφ ἑτέρων , ὁμόφυλον εἶναι καὶ προσηνῆ καὶ πᾶσιν ἠπίως ἐπιμιγνυμένην ὥσπερ αἱ τῶν ἀστέρων αὐγαὶ καὶ συγκράσεις , αὐτούς τε τέρπεσθαι καθορῶντας ἀλλήλους εὐμενῶς , θεοῖς τε πολλοῖς καὶ ἀγαθοῖς καθ ἕκαστον οὖσι παρέχειν ἐπιμιξίας καὶ φιλοφροσύνας 0 1 .
ἀδύνατον γὰρ οὐδέν ἐστι τούτων οὔ τε μυθῶδες οὔ τε παράλογον εἰ μὴ νὴ Δία τὰ τοῦ Ἀριστοτέλους ὑπόψονταί τινες ὡς φυσικὰς αἰτίας ἔχοντα .
τῶν γὰρ σωμάτων ἑκάστου τόπον οἰκεῖον ἔχοντος , ὥς φησιν , ἀνάγκη τὴν γῆν πανταχόθεν ἐπὶ τὸ μέσον φέρεσθαι καὶ τὸ ὕδωρ ἐπ αὐτῆς διὰ βάρος ὑφιστάμενον τοῖς κουφοτέροις 0 .
ἂν οὖν πλείονες ὦσι κόσμοι , συμβήσεται τὴν γῆν πολλαχοῦ μὲν ἐπάνω τοῦ πυρὸς καὶ τοῦ ἀέρος κεῖσθαι πολλαχοῦ δ ὑποκάτω ·
καὶ τὸν ἀέρα , καὶ τὸ ὕδωρ ὁμοίως , πῆ μὲν ἐν ταῖς κατὰ φύσιν πῆ δ ἐν ταῖς παρὰ φύσιν χώραις ὑπάρχειν 0 1 .
ὧν ἀδυνάτων ὄντων , ὡς οἴεται , μή τε δύο μή τε πλείονας εἶναι κόσμους , ἀλλ ἕνα τοῦτον ἐκ τῆς οὐσίας ἁπάσης συγκείμενον , ἱδρυμένον κατὰ φύσιν , ὡς προσήκει ταῖς τῶν σωμάτων διαφοραῖς 0 1 .
ἀλλὰ καὶ ταῦτα πιθανῶς μᾶλλον ἢ ἀληθῶς εἴρηται σκόπει δ οὕτως ἔφην ὦ φίλε Δημήτριε 0 .
τῶν γὰρ σωμάτων τὰ μὲν ἐπὶ τὸ μέσον καὶ κάτω κινεῖσθαι λέγων τὰ δ ἀπὸ τοῦ μέσου καὶ ἄνω τὰ δὲ περὶ τὸ μέσον καὶ κύκλῳ , πρὸς τί λαμβάνει τὸ μέσον 0 1 2 ;
οὐ δήπου πρὸς τὸ κενόν 0 ·
οὐ γὰρ ἔστι κατ αὐτόν .
καθ οὓς δ ἔστιν , οὐκ ἔχει μέσον , ὥσπερ οὐ δὲ πρῶτον οὐ δ ἔσχατον πέρατα γὰρ ταῦτα , τὸ δ ἄπειρον καὶ ἀπεράτωτον 0 1 2 .
εἰ δὲ καὶ βιάσαιτό τις αὑτὸν λόγου βίᾳ κενοῦ μέσον ἀπείρου νοῆσαί τι , τίς ἡ πρὸς τοῦτο γιγνομένη τῶν κινήσεων διαφορὰ τοῖς σώμασι 0 ;
οὔ τε γὰρ ἐν τῷ κενῷ δύναμίς ἐστι τῶν σωμάτων οὔ τε τὰ σώματα προαίρεσιν ἔχει καὶ ὁρμήν , ἣ τοῦ μέσου γλίχεται καὶ πρὸς τοῦτο συντείνει πανταχόθεν .
ἀλλ ὁμοίως ἄπορόν ἐστιν ἀψύχων σωμάτων πρὸς ἀσώματον χώραν καὶ ἀδιάφορον ἢ φορὰν ἐξ αὑτῶν ἢ ὁλκὴν ὑπ ἐκείνης γιγνομένην νοῆσαι .
λείπεται τοίνυν τὸ μέσον οὐ τοπικῶς ἀλλὰ σωματικῶς λέγεσθαι .
τοῦδε γὰρ τοῦ κόσμου μίαν ἐκ πλειόνων σωμάτων καὶ ἀνομοίων ἑνότητα καὶ σύνταξιν ἔχοντος , αἱ διαφοραὶ τὰς κινήσεις ἄλλοις πρὸς ἄλλα ποιοῦσιν ἐξ ἀνάγκης ·
δῆλον δὲ τῷ μετακοσμούμενα ταῖς οὐσίαις ἕκαστα καὶ τὰς χώρας ἅμα συμμεταβάλλειν αἱ μὲν γὰρ διακρίσεις ἀπὸ τοῦ μέσου τὴν ὕλην αἰρομένην ἄνω κύκλῳ διανέμουσιν αἱ δὲ συγκρίσεις καὶ πυκνώσεις πιέζουσι κάτω πρὸς τὸ μέσον καὶ συνελαύνουσι 0 .
περὶ ὧν οὐκ ἀναγκαῖον ἐνταῦθα πλείοσι λόγοις χρῆσθαι 0 .
ἣν γὰρ ἄν τις ὑπόθηται τῶν παθῶν τούτων καὶ τῶν μεταβολῶν αἰτίαν εἶναι δημιουργόν , αὕτη συνέξει τῶν κόσμων ἕκαστον ἐν ἑαυτῷ .
καὶ γὰρ γῆν καὶ θάλατταν ἕκαστος ἔχει κόσμος ·
ἔχει γὰρ καὶ μέσον ἕκαστος ἴδιον , καὶ πάθη σωμάτων καὶ μεταβολὰς καὶ φύσιν καὶ δύναμιν , ἣ σῴζει καὶ φυλάττει κατὰ χώραν ἕκαστον .
τὸ μὲν γὰρ ἐκτός , εἴ τ οὐδέν ἐστιν εἴ τε κενὸν ἄπειρον , οὐ παρέχει μέσον , ὡς εἴρηται 0 1 ·
πλειόνων δὲ κόσμων ὄντων , καθ ἕκαστόν ἐστιν ἴδιον μέσον ·
ὥστε κίνησις ἰδία τοῖς μὲν ἐπὶ τοῦτο τοῖς δ ἀπὸ τούτου τοῖς δὲ περὶ τοῦτο , καθάπερ αὐτοὶ διαιροῦσιν 0 1 2 .
ὁ δ ἀξιῶν , πολλῶν μέσων ὄντων , ἐφ ἓν μόνον ὠθεῖσθαι τὰ βάρη πανταχόθεν , οὐδὲν διαφέρει τοῦ , πολλῶν ὄντων ἀνθρώπων , ἀξιοῦντος εἰς μίαν φλέβα τὸ πανταχόθεν αἷμα συρρεῖν καὶ μιᾷ μήνιγγι τοὺς πάντων ἐγκεφάλους περιέχεσθαι , δεινὸν ἡγούμενος , εἰ τῶν φυσικῶν σωμάτων οὐ μίαν ἅπαντα τὰ στερρὰ καὶ μίαν τὰ μανὰ χώραν ἐφέξει 0 .
καὶ γὰρ οὗτος ἄτοπος ἔσται κ ἀκεῖνος ἀγανακτῶν , εἰ τὰ ὅλα τοῖς αὑτῶν μέρεσι χρῆται , τὴν κατὰ φύσιν θέσιν ἔχουσιν ἐν ἑκάστῳ καὶ τάξιν .
ἐκεῖνο γὰρ ἦν ἄτοπον , εἴ τις ἔλεγε κόσμον εἶναι τὸν ἐν αὐτῷ σελήνην ἔχοντα καθάπερ ἄνθρωπον ἐν ταῖς πτέρναις τὸν ἐγκέφαλον φοροῦντα καὶ τὴν καρδίαν ἐν τοῖς κροτάφοις 0 .
τὸ δὲ πλείονας ποιοῦντας χωρὶς ἀλλήλων κόσμους ἅμα τοῖς ὅλοις τὰ μέρη συναφορίζειν καὶ συνδιαιρεῖν οὐκ ἄτοπον 0 ·
ἡ γὰρ ἐν ἑκάστῳ γῆ καὶ θάλασσα καὶ οὐρανὸς κείσεται κατὰ φύσιν ὡς προσήκει , τὸ τ ἄνω καὶ κάτω καὶ κύκλῳ καὶ μέσον οὐ πρὸς ἄλλον οὐ δ ἐκτὸς ἀλλ ἐν ἑαυτῷ καὶ πρὸς ἑαυτὸν ἔχει τῶν κόσμων ἕκαστος 0 1 2 .
ὃν μὲν γὰρ ἔξω τοῦ κόσμου λίθον ὑποτίθενταί τινες οὔ τε μονῆς εὐπόρως παρέχει νόησιν οὔ τε κινήσεως .
πῶς γὰρ ἢ μενεῖ βάρος ἔχων ἢ κινήσεται πρὸς τὸν κόσμον , ὥσπερ τὰ λοιπὰ βάρη , μή τε μέρος ὢν αὐτοῦ μή τε συντεταγμένος εἰς τὴν οὐσίαν 0 ;
γῆν δ ἐν ἑτέρῳ κόσμῳ περιεχομένην καὶ συνδεδεμένην οὐκ ἔδει διαπορεῖν ὅπως οὐκ ἐνταῦθα μεταχωρεῖ διὰ βάρος ἀπορραγεῖσα τοῦ ὅλου , τὴν φύσιν ὁρῶντας καὶ τὸν τόνον ὑφ οὗ συνέχεται τῶν μερῶν ἕκαστον .
ἐπεὶ μὴ πρὸς τὸν κόσμον ἀλλ ἐκτὸς αὐτοῦ τὸ κάτω καὶ ἄνω λαμβάνοντες , ἐν ταῖς αὐταῖς ἀπορίαις Ἐπικούρῳ γενησόμεθα κινοῦντι τὰς ἀτόμους ἁπάσας εἰς τοὺς ὑπὸ πόδας τόπους , ὥσπερ ἢ τοῦ κενοῦ πόδας ἔχοντος ἢ τῆς ἀπειρίας ἐν αὑτῇ κάτω τε καὶ ἄνω νοῆσαι διδούσης , διὸ καὶ Χρύσιππον ἔστι θαυμάζειν , μᾶλλον δ ὅλως διαπορεῖν , ὅ τι δὴ παθὼν τὸν κόσμον ἐν μέσῳ φησὶν ἱδρῦσθαι , καὶ τὴν οὐσίαν αὐτοῦ τὸν μέσον τόπον ἀιδίως κατειληφυῖαν , οὐχ ἥκιστα τούτῳ συνείργεσθαι πρὸς διαμονὴν καὶ οἱονεὶ ἀφθαρσίαν 0 .
ταυτὶ γὰρ ἐν τῷ τετάρτῳ περὶ Δυνατῶν λέγει , μέσον τε τοῦ ἀπείρου τόπον οὐκ ὀρθῶς ὀνειρώττων ἀτοπωτέραν τε τῆς διαμονῆς τοῦ κόσμου τῷ ἀνυπάρκτῳ μέσῳ τὴν αἰτίαν ὑποτιθείς ·
καὶ ταῦτα πολλάκις εἰρηκὼς ἑτέροις , ὅτι ταῖς εἰς τὸ αὑτῆς μέσον ἡ οὐσία καὶ ταῖς ἀπὸ τοῦ αὑτῆς μέσου διοικεῖται καὶ συνέχεται κινήσεσι 0 .
καὶ μὴν τὰ γ ἄλλα τῶν Στωικῶν τίς ἂν φοβηθείη , πυνθανομένων πῶς εἱμαρμένη μία μενεῖ καὶ πρόνοια , καὶ οὐ πολλοὶ Δίες καὶ Ζῆνες ἔσονται , πλειόνων ὄντων κόσμων ;
πρῶτον μὲν γὰρ εἰ τὸ πολλοὺς εἶναι Δίας καὶ Ζῆνας ἄτοπόν ἐστι , πολλῷ δήπουθεν ἔσται τὰ ἐκείνων ἀτοπώτερα ·
καὶ γὰρ ἡλίους καὶ σελήνας καὶ Ἀπόλλωνας καὶ Ἀρτέμιδας καὶ Ποσειδῶνας ἐν ἀπείροις κόσμων περιόδοις ἀπείρους ποιοῦσιν .
ἔπειτα τίς ἀνάγκη πολλοὺς εἶναι Δίας , ἂν πλείονες ὦσι κόσμοι , καὶ μὴ καθ ἕκαστον ἄρχοντα πρῶτον καὶ ἡγεμόνα τοῦ ὅλου θεὸν ἔχοντα καὶ νοῦν καὶ λόγον , οἷος ὁ παρ ἡμῖν κύριος ἁπάντων καὶ πατὴρ ἐπονομαζόμενος 0 1 ;
ἢ τί κωλύσει τῆς τοῦ Διὸς εἱμαρμένης καὶ προνοίας ὑπηκόους πάντας εἶναι , καὶ τοῦτον ἐφορᾶν ἐν μέρει καὶ κατευθύνειν , ἐνδιδόντα πᾶσιν ἀρχὰς καὶ σπέρματα καὶ λόγους τῶν περαινομένων ;
οὐ γὰρ ἐνταῦθα μὲν ἓν συνίσταται σῶμα πολλάκις ἐκ διεστώτων σωμάτων , οἷον ἐκκλησία καὶ στράτευμα καὶ χορός ·
ὧν ἑκάστῳ καὶ ζῆν καὶ φρονεῖν καὶ μανθάνειν συμβέβηκεν , ὡς οἴεται Χρύσιππος ·
ἐν δὲ τῷ παντὶ δέκα κόσμους ἢ πεντήκοντ ἢ ἑκατὸν ὄντας ἑνὶ χρῆσθαι λόγῳ καὶ πρὸς ἀρχὴν συντετάχθαι μίαν ἀδύνατόν ἐστιν .
ἀλλὰ καὶ πάνυ πρέπει θεοῖς ἡ τοιαύτη διάταξις ·
οὐ γὰρ ὡς σμήνους ἡγεμόνας δεῖ ποιεῖν ἀνεξόδους οὐ δὲ φρουρεῖν συγκλείσαντας τῇ ὕλῃ μᾶλλον δὲ συμφράξαντας , ὥσπερ οὗτοι τοὺς θεοὺς ἀέρων ἕξεις ποιοῦντες καὶ ὑδάτων καὶ πυρὸς δυνάμεις ἐγκεκραμένας ἡγούμενοι συγγεννῶσι τῷ κόσμῳ καὶ πάλιν συγκατακάουσιν , οὐκ ἀπολύτους οὐ δ ἐλευθέρους οἷον ἡνιόχους ἢ κυβερνήτας ὄντας ἀλλ , ὥσπερ ἀγάλματα προσηλοῦται καὶ συντήκεται βάσεσιν , οὕτως ἐγκεκλειμένους εἰς τὸ σωματικὸν καὶ συγκαταγεγομφωμένους , κοινωνοῦντας αὐτῷ μέχρι φθορᾶς καὶ διαλύσεως ἁπάσης καὶ μεταβολῆς 0 .
ἐκεῖνος δ οἶμαι σεμνότερος ὁ λόγος καὶ μεγαλοπρεπέστερος , ἀδεσπότους καὶ αὐτοκρατεῖς τοὺς θεοὺς ὄντας , ὥσπερ οἱ Τυνδαρίδαι τοῖς χειμαζομένοις βοηθοῦσιν ἐπερχόμενοί τε μαλάσσοντες βίᾳ τὸν πόντον ὠκείας τ ἀνέμων ῥιπάς οὐκ ἐμπλέοντες αὐτοὶ καὶ συγκινδυνεύοντες ἀλλ ἄνωθεν ἐπιφαινόμενοι καὶ σῴζοντες 0 1 ·
οὕτως ἐπιέναι τῶν κόσμων ἄλλοτ ἄλλον , ἡδονῇ τε τῆς θέας ἀγομένους καὶ τῇ φύσει συναπευθύνοντας ἕκαστον .
ὁ μὲν γὰρ Ὁμηρικὸς Ζεὺς οὐ πάνυ πρόσω μετέθηκε τὴν ὄψιν ἀπὸ Τροίας ἐπὶ τὰ Θρᾴκια καὶ τοὺς περὶ τὸν Ἴστρον νομάδας , ὁ δ ἀληθινὸς ἔχει καλὰς καὶ πρεπούσας ἐν πλείοσι κόσμοις μεταβολάς , οὐχὶ κενὸν ἄπειρον ἔξω βλέπων οὐ δ ἑαυτὸν ἄλλο δ οὐδὲν ʽ ὡς ᾠήθησαν ἔνιοἰ νοῶν , ἀλλ ἔργα τε θεῶν καὶ ἀνθρώπων πολλὰ κινήσεις τε καὶ φορὰς ἄστρων ἐν περιόδοις καταθεώμενος .
οὐ γὰρ ἀπεχθάνεται μεταβολαῖς ἀλλὰ καὶ πάνυ χαίρει τὸ θεῖον , εἰ δεῖ τῶν φαινομένων τεκμαίρεσθαι ταῖς κατ οὐρανὸν ἐξαμείψεσι καὶ περιόδοις .
ἡ μὲν οὖν ἀπειρία παντάπασιν ἀγνώμων καὶ ἄλογος καὶ μηδαμῇ προσιεμένη θεόν , ἀλλὰ χρωμένη πρὸς πάντα τῷ κατὰ τύχην καὶ αὐτομάτως 0 ·
ἡ δ ἐν ὡρισμένῳ πλήθει καὶ ἀριθμῷ κόσμων ἐπιμέλεια καὶ πρόνοια τῆς εἰς ἓν δεδυκυίας σῶμα καὶ προσηρτημένης ἑνὶ καὶ τοῦτο μετασχηματιζούσης καὶ ἀναπλαττούσης ἀπειράκις ἔμοιγε δοκεῖ μηδὲν ἔχειν ἀσεμνότερον μη δ ἐπιπονώτερον .
ἐγὼ μὲν οὖν τοσαῦτ εἰπὼν ἐπέσχον .
ὁ δὲ Φίλιππος οὐ πολὺν χρόνον διαλιπών τὸ μὲν ἀληθές ἔφη περὶ τούτων οὕτως ἔχειν ἢ ἑτέρως οὐκ ἂν ἔγωγε διισχυρισαίμην εἰ δὲ τὸν θεὸν ἐκβιβάζομεν ἑνὸς κόσμου , διὰ τί πέντε μόνων οὐ πλειόνων ποιοῦμεν δημιουργόν , καί τίς ἔστι τοῦ ἀριθμοῦ τούτου πρὸς τὸ πλῆθος λόγος , ἣδιον ἄν μοι δοκῶ μαθεῖν ἢ τῆς ἐνταῦθα τοῦ Ε καθιερώσεως τὴν διάνοιαν 0 .
οὔ τε γὰρ τρίγωνος ἢ τετράγωνος οὔ τε τέλειος ἢ κυβικὸς οὔ τ ἄλλην τινὰ φαίνεται κομψότητα παρέχων τοῖς ἀγαπῶσι τὰ τοιαῦτα καὶ θαυμάζουσιν .
ἡ δ ἀπὸ τῶν στοιχείων ἔφοδος , ἣν αὐτὸς ὑπῃνίξατο , πάντῃ δύσληπτός ἐστι καὶ μηδὲν ὑποφαίνουσα τῆς ἐκεῖνον ἐπεσπασμένης πιθανότητος εἰπεῖν , ὡς εἰκός ἐστι πέντε σωμάτων ἰσογωνίων καὶ ἰσοπλεύρων καὶ περιεχομένων ἴσοις ἐπιπέδοις , ἐγγενομένων τῇ ὕλῃ , τοσούτους εὐθὺς ἐξ αὐτῶν ἀποτελεσθῆναι κόσμους .
καὶ μήν ἔφην ἐγὼ δοκεῖ Θεόδωρος ὁ Σολεὺς οὐ φαύλως μετιέναι τὸν λόγον , ἐξηγούμενος τὰ μαθηματικὰ τοῦ Πλάτωνος .
μέτεισι δ οὕτως .
πυραμὶς καὶ ὀκτάεδρον καὶ εἰκοσάεδρον καὶ δωδεκάεδρον , ἃ πρῶτα τίθεται Πλάτων , καλὰ μέν ἐστι πάντα συμμετρίαις λόγων καὶ ἰσότησι , καὶ κρεῖσσον οὐδὲν αὐτῶν οὐ δ ὅμοιον ἄλλο συνθεῖναι τῇ φύσει καὶ συναρμόσαι λέλειπται .
μιᾶς γε μὴν πάντα συστάσεως οὐκ εἴληχεν οὐ δ ὁμοίαν ἔχει τήν γένεσιν , ἀλλὰ λεπτότατον μέν ἐστι καὶ μικρότατον ἡ πυραμίς , μέγιστον δὲ καὶ πολυμερέστατον τὸ δωδεκάεδρον 0 ·
τῶν δὲ λειπομένων δυεῖν τοῦ ὀκταέδρου μεῖζον ἢ διπλάσιον πλήθει τριγώνων τὸ εἰκοσάεδρον , διὸ τὴν γένεσιν ἅμα πάντα λαμβάνειν ἐκ τὴν ὕλης ἀδύνατόν ἐστι 0 .
τὰ γὰρ λεπτὰ καὶ μικρὰ καὶ ταῖς κατασκευαῖς ἁπλούστερα πρῶτα τῷ κινοῦντι καὶ διαπλάττοντι τὴν ὕλην ὑπακούειν ἀνάγκη καὶ συντελεῖσθαι καὶ προϋφίστασθαι τῶν ἁδρομερῶν καὶ πολυσωμάτων καὶ τὴν σύστασιν ἐργωδεστέραν ἐχόντων , ἐξ ὧν τὸ δωδεκάεδρον 0 .
ἕπεται δὲ τούτῳ τὸ μόνον εἶναι σῶμα πρῶτον τὴν πυραμίδα , τῶν δ ἄλλων μηδέν , ἀπολειπομένων τῇ φύσει τῆς γενέσεως .
ἔστιν οὖν ἴαμα καὶ ταύτης τῆς ἀτοπίας ἡ τῆς ὕλης εἰς πέντε κόσμους διαίρεσις καὶ διάστασις .
ὅπου μὲν γὰρ πυραμὶς ʽ ὑπέστησε γὰρ πρῶτον , ὅπου δ ὀκτάεδρον , ὅπου δ εἰκοσάεδρον 0 1 2 .
ἐκ δὲ τοῦ προϋποστάντος ἐν ἑκάστῳ τὰ λοιπὰ τὴν γένεσιν ἕξει , κατὰ σύγκρισιν καὶ διάκρισιν μερῶν εἰς πάντα γιγνομένης πᾶσι μεταβολῆς , ὡς αὐτὸς ὁ Πλάτων ὑποδείκνυσι διὰ πάντων σχεδὸν ἐπεξιών ἡμῖν δὲ βραχέως ἀρκέσει μαθεῖν .
ἐπεὶ γὰρ ἀὴρ μὲν σβεννυμένου πυρὸς ὑφίσταται , καὶ λεπτυνόμενος αὖθις ἐξ αὑτοῦ πῦρ ἀναδίδωσιν , ἐν τοῖς ἑκατέροις σπέρμασι τὰ πάθη δεῖ θεᾶσθαι καὶ τὰς μεταβολάς .
σπέρματα δὲ πυρὸς μὲν ἡ πυραμίς , ἐξ εἴκοσι καὶ τεσσάρων πρώτων τριγώνων 0 1 ·
τὸ δ ὀκτάεδρον ἀέρος ἐκ τεσσαράκοντα καὶ ὀκτὼ τῶν αὐτῶν γίγνεται .
γίγνεται τοίνυν ἀέρος μὲν ἓν στοιχεῖον , ἐκ δυεῖν πυρὸς συγκραθέντων καὶ συστάντων , τὸ δ ἀέρος αὖ κερματιζόμενον εἰς δύο πυρὸς διακρίνεται σώματα , συνθλιβόμενον δ αὖθις αὑτῷ καὶ συμπῖπτον εἰς ὕδατος ἰδέαν ἄπεισιν .
ὥστε πανταχοῦ τὸ προϋφιστάμενον ἀεὶ πᾶσι τοῖς ἄλλοις εὐπόρως παρέχειν τὴν γένεσιν ἐκ τῆς μεταβολῆς 0 ·
καὶ μὴ μόνον ἓν εἶναι πρῶτον , ἑτέρου δ ἐν ἑτέρῳ συστήματι κίνησιν ἀρχηγὸν καὶ προληπτικὴν ἐς γένεσιν ἔχοντος πᾶσι τηρεῖσθαι τὴν ὁμωνυμίαν 0 .
καὶ ὁ Ἀμμώνιος 0 ;
ἀνδρικῶς μέν ἔφη ταῦτα τῷ Θεοδώρῳ καὶ φιλοτίμως διαπεπόνηται θαυμάσαιμι δ ἄν , εἰ μὴ δόξειε χρῆσθαι λήμμασιν ἀναιρετικοῖς ἀλλήλων .
ἀξιοῖ γὰρ ἅμα πᾶσι τοῖς πέντε μὴ γίγνεσθαι τὴν σύστασιν , ἀλλὰ τὸ λεπτότατον ἀεὶ καὶ δι ἐλάττονος πραγματείας συνιστάμενον προεκπίπτειν εἰς γένεσιν .
εἶθ ὥσπερ ἀκόλουθον οὐ μαχόμενον τούτῳ τίθησι τὸ μὴ πᾶσαν ὕλην πρῶτον εἰσφέρειν τὸ λεπτότατον καὶ ἁπλούστατον , ἀλλ ἐνιαχῆ τὰ ἐμβριθῆ καὶ πολυμερῆ φθάνειν προανίσχοντα ταῖς γενέσεσιν ἐκ τῆς ὕλης .
ἄνευ δὲ τούτου , πέντε σωμάτων πρώτων ὑποκειμένων καὶ διὰ τοῦτο κόσμων λεγομένων εἶναι τοσούτων , πρὸς μόνα τὰ τέσσαρα τῇ πιθανότητι χρῆται , τὸν δὲ κύβον ὥσπερ ἐν παιδιᾷ ψήφων ὑφῄρηται , μή τ αὐτὸν εἰς ἐκεῖνα μεταβάλλειν πεφυκότα μή τ ἐκείνοις παρέχειν μεταβολὴν εἰς ἑαυτόν , ἅτε δὴ τῶν τριγώνων οὐχ ὁμογενῶν ὄντων 0 .
ἐκείνοις μὲν γὰρ ὑπόκειται κοινὸν ἐν πᾶσι τὸ ἡμιτρίγωνον , ἐν τούτῳ δ ἴδιον μόνῳ τὸ ἰσοσκελές , οὐ ποιοῦν πρὸς ἐκεῖνο σύννευσιν οὐ δὲ σύγκρασιν ἑνωτικήν 0 1 .
εἴπερ οὖν πέντε σωμάτων ὄντων καὶ πέντε κόσμων , ἓν ἐν ἑκάστῳ τὴν ἡγεμονίαν ἔχει τῆς γενέσεως , ὅπου γέγονεν ὁ κύβος πρῶτος , οὐδὲν ἔσται τῶν ἄλλων εἰς οὐδὲν γὰρ ἐκείνων μεταβάλλειν πέφυκεν .
ἐῶ γάρ , ὅτι καὶ τὸ τοῦ καλουμένου δωδεκαέδρου στοιχεῖον ἄλλο ποιοῦσιν , οὐκ ἐκεῖνο τὸ σκαληνόν , ἐξ οὗ τὴν πυραμίδα καὶ τὸ ὀκτάεδρον καὶ τὸ εἰκοσάεδρον ὁ Πλάτων συνίστησιν .
ὥσθ ἅμα γελῶν ὁ Ἀμμώνιος εἶπεν ἢ ταῦτά σοι διαλυτέον ἢ ἴδιόν τι λεκτέον περὶ τῆς κοινῆς ἀπορίας .
κ ἀγώ πιθανώτερον οὐδὲν ἔχω λέγειν ἔν γε τῷ παρόντι ·
βέλτιον δ ἴσως ἐστὶν ἰδίας εὐθύνας ὑπέχειν δόξης ἢ ἀλλοτρίας ; 0 .
λέγω τοίνυν αὖθις ἐξ ἀρχῆς , ὅτι δυεῖν ὑποκειμένων φύσεων , τῆς μὲν αἰσθητῆς ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ μεταβόλου καὶ φορητῆς ἄλλοτ ἄλλως , ἑτέρας δ ἐν οὐσίᾳ νοητῆς ἀεὶ κατὰ τ αὐτὰ ὡσαύτως ἐχούσης , δεινόν ἐστιν , ὦ ἑταῖρε , τὴν μὲν νοητὴν διωρίσθαι καὶ διαφορὰν ἔχειν ἐν ἑαυτῇ , τὴν δὲ σωματικὴν καὶ παθητικὴν εἰ μὴ μίαν τις ἀπολείπει συμπεφυκυῖαν αὑτῇ καὶ συννεύουσαν ἀλλὰ χωρίζει καὶ διίστησιν , ἀγανακτεῖν καὶ δυσχεραίνειν 0 1 2 .
τὰ γὰρ μόνιμα καὶ θεῖα δήπου μᾶλλον αὑτῶν ἔχεσθαι προσήκει καὶ φεύγειν ὡς ἀνυστόν ἐστι τομὴν ἅπασαν καὶ διάστασιν .
ἀλλὰ καὶ τούτων ἡ τοῦ ἑτέρου δύναμις ἁπτομένη μείζονας ἐνείργασται τῶν κατὰ τόπον διαστάσεων τοῖς νοητοῖς τὰς κατὰ λόγον καὶ ἰδέαν ἀνομοιότητας .
ὅθεν ἐνιστάμενος τοῖς ἓν τὸ πᾶν ἀποφαίνουσιν ὁ Πλάτων , τὸ τ ὂν εἶναί φησι καὶ τὸ τ αὐτὸν καὶ τὸ ἕτερον , ἐπὶ πᾶσι δὲ κίνησιν καὶ στάσιν 0 .
ὄντων οὖν πέντε τούτων , οὐ θαυμαστὸν ἦν , εἰ τῶν πέντε σωματικῶν στοιχείων ἐκείνων ἕκαστον ἑκάστου μίμημα τῇ φύσει 0 ;
καὶ εἴδωλόν ἐστι γεγενημένον οὐκ ἄμικτον οὐ δ εἰλικρινές , ἀλλὰ τῷ μάλιστα μετέχειν ἕκαστον ἑκάστης δυνάμεως .
ὁ μέν γε κύβος ἐμφανῶς στάσεως οἰκεῖόν ἐστι σῶμα διὰ τὴν τῶν ἐπιπέδων ἀσφάλειαν καὶ βεβαιότητα ·
τῆς δὲ πυραμίδος πᾶς ἄν τις τὸ πυροειδὲς καὶ κινητικὸν ἐν τῇ λεπτότητι τῶν πλευρῶν καὶ τῇ τῶν γωνιῶν ὀξύτητι κατανοήσειεν ·
ἡ δὲ τοῦ δωδεκαέδρου φύσις , περιληπτικὴ τῶν ἄλλων σχημάτων οὖσα τοῦ ὄντος εἰκὼν πρὸς πᾶν ἂν τὸ σωματικὸν γεγονέναι δόξειε ·
τῶν δὲ λοιπῶν δυεῖν τὸ μὲν εἰκοσάεδρον τῆς τοῦ ἑτέρου τὸ δ ὀκτάεδρον μάλιστα τῆς τ αὐτοῦ μετείληχεν ἰδέας 0 .
διὸ τοῦτο μὲν ἀέρα σχετικὸν οὐσίας πάσης ἐν μιᾷ μορφῇ , θάτερον δ ὕδωρ ἐπὶ πλεῖστα τῷ κεράννυσθαι γένη ποιοτήτων τρεπόμενον παρεῖχεν 0 .
εἴπερ οὖν ἡ φύσις ἀπαιτεῖ τὴν ἰσονομίαν ἐν πᾶσι , καὶ κόσμους εἰκός ἐστι μή τε πλείους γεγονέναι μή τ ἐλάττους τῶν παραδειγμάτων , ὅπως ἕκαστον ἐν ἑκάστῳ τάξιν ἡγεμονικὴν ἔχῃ καὶ δύναμιν , ὥσπερ ἐν ταῖς συστάσεσι τῶν σωμάτων ἔσχηκεν .
οὐ μὴν ἀλλὰ τοῦτο μὲν ἔστω παραμυθία τοῦ θαυμάζοντος , εἰ τὴν ἐν γενέσει καὶ μεταβολῇ φύσιν εἰς γένη τοσαῦτα διαιροῦμεν .
ἐκεῖνο δ ἤδη σκοπεῖτε κοινῇ προσέχοντες , ὅτι τῶν ἀνωτάτω ἀρχῶν , λέγω δὲ τοῦ ἑνὸς καὶ τῆς ἀορίστου δυάδος , ἡ μὲν ἀμορφίας πάσης στοιχεῖον οὖσα καὶ ἀταξίας ἀπειρία κέκληται ἡ δ τοῦ ἑνὸς φύσις ὁρίζουσα καὶ καταλαμβάνουσα τῆς ἀπειρίας τὸ κενὸν καὶ ἄλογον καὶ ἀόριστον ἔμμορφον παρέχεται , καὶ τὴν ἑπομένην περὶ τὰ αἰσθητὰ δείξει καταγόρευσιν ἁμωσγέπως ὑπομένον καὶ δεχόμενον .