Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἐὰν δὲ ὑπὸ χεῖρα ἁμαρτάνῃ καὶ μετανοήσῃ , ἀσύμφορόν ἐστι τῷ ἀνθρώπῳ τῷ τοιούτῳ ·
δυσκόλως γὰρ ζήσεται .
ἐζωοποιήθην ταῦτα παρὰ σοῦ ἀκούσας οὕτως ἀκριβῶς ·
οἶδα γὰρ ὅτι , ἐὰν μηκέτι προσθήσω ταῖς ἁμαρτίαις μου , σωθήσομαι .
σωθήσῃ , φησίν , καὶ πάντες ὅσοι ἐὰν ταῦτα ποιήσωσιν .
κύριε , ἐπεὶ ἅπαξ ἀνέχῃ μου , ἔτι μοι καὶ τοῦτο δήλωσον .
ἐὰν γυνή , φημί , κύριε , ἢ πάλιν ἀνήρ τις κοιμηθῇ καὶ γαμήσῃ τις ἐξ αὐτῶν , μήτι ἁμαρτάνει ὁ γαμῶν ;
Οὐχ ἁμαρτάνει , φησίν ·
ἐὰν δὲ ἐφ ἑαυτῷ μείνῃ τις , περισσοτέραν ἑαυτῷ τιμὴν καὶ μεγάλην δόξαν περιποιεῖται πρὸς τὸν κύριον ·
ἐὰν δὲ καὶ γαμήσῃ , οὐχ ἁμαρτάνει .
τήρει οὖν τὴν ἁγνείαν καὶ τὴν σεμνότητα , καὶ ζήσῃ τῷ θεῷ ταῦτά σοι ὅσα λαλῶ ἢ καὶ μέλλω λαλεῖν , φύλασσε ἀπὸ τοῦ νῦν , ἀφ ἧς μοι παρεδόθης ἡμέρας , καὶ εἰς τὸν οἶκόν σου κατοικήσω .
τοῖς δὲ προτέροις σου παραπτώμασιν ἄφεσις ἔσται , ἐὰν τὰς ἐντολάς μου φυλάξῃς .
καὶ πᾶσι δὲ ἄφεσις ἔσται , ἐὰν τὰς ἐντολάς μου ταύτας φυλάξωσι καὶ πορευθῶσιν ἐν τῇ ἁγνότητι ταύτῃ .
μακρόθυμος , φησί , γίνου καὶ συνετός , καὶ πάντων τῶν πονηρῶν ἔργων κατακυριεύσεις καὶ ἐργάσῃ πᾶσαν δικαιοσύνην .
ἐὰν γὰρ μακρόθυμος ἔσῃ , τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον τὸ κατοικοῦν ἐν σοὶ καθαρὸν ἔσται , μὴ ἐπισκοτούμενον ὑπὸ ἑτέρου πονηροῦ πνεύματος , ἀλλ ἐν εὐρυχώρῳ κατοικοῦν ἀγαλλιάσεται καὶ εὐφρανθήσεται μετὰ τοῦ σκεύους ἐν ᾧ κατοικεῖ , καὶ λειτουργήσει τῷ θεῷ ἐν ἱλαρότητι πολλῇ , ἔχον τὴν εὐθηνίαν ἐν ἑαυτῷ .
ἐὰν δὲ ὀξυχολία τις προσέλθῃ , εὐθὺς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον , τρυφερὸν ὄν , στενοχωρεῖται , μὴ ἔχον τὸν τόπον καθαρόν , καὶ ζητεῖ ἀποστῆναι ἐκ τοῦ τόπου ·
πνίγεται γὰρ ὑπὸ τοῦ πονηροῦ πνεύματος , μὴ ἔχον τόπον λειτουργῆσαι τῷ κυρίῳ καθὼς βούλεται , μιαινόμενον ὑπὸ τῆς ὀξυχολίας .
ἐν γὰρ τῇ μακροθυμίᾳ ὁ κύριος κατοικεῖ , ἐν δὲ τῇ ὀξυχολίᾳ ὁ διάβολος 0 .
ἀμφότερα οὖν τὰ πνεύματα ἐπὶ τὸ αὐτὸ κατοικοῦντα , ἀσύμφορόν ἐστιν καὶ πονηρὸν τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ ἐν ᾧ κατοικοῦσιν .
ἐὰν γὰρ λάβῃς ἀψινθίου μικρὸν λίαν καὶ εἰς κεράμιον μέλιτος ἐπιχέῃς , οὐχὶ ὅλον τὸ μέλι ἀφανίζεται , καὶ τοσοῦτον μέλι ὑπὸ τοῦ ἐλαχίστου ἀψινθίου ἀπόλλυται καὶ ἀπολλύει τὴν γλυκύτητα τοῦ μέλιτος , καὶ οὐκέτι τὴν αὐτὴν χάριν ἔχει παρὰ τῷ δεσπότῃ , ὅτι ἐπικράνθη καὶ τὴν χρῆσιν αὐτοῦ ἀπώλεσεν ;
ἐὰν δὲ εἰς τὸ μέλι μὴ βληθῇ τὸ ἀψίνθιον , γλυκὺ εὑρίσκεται τὸ μέλι καὶ εὔ χρηστον γίνεται τῷ δεσπότῃ αὐτοῦ .
βλέπεις ὅτι ἡ μακροθυμία γλυκυτάτη ἐστὶν ὑπὲρ τὸ μέλι καὶ εὔχρηστός ἐστι τῷ κυρίῳ , καὶ ἐν αὐτῇ κατοικεῖ .
ἡ δὲ ὀξυχολία πικρὰ καὶ ἄχρηστός ἐστιν .
ἐὰν οὖν μιγῇ ἡ ὀξυχολία τῇ μακροθυμίᾳ , μιαίνεται ἡ μακροθυμία , καὶ οὐκ εὔχρηστός ἐστι τῷ θεῷ ἡ ἔντευξις αὐτῆς .
ἤθελον , φημί , κύριε , γνῶναι τὴν ἐνέργειαν τῆς ὀξυχολίας , ἵνα φυλάξωμαι ἀπ αὐτῆς .
καὶ μήν , φησίν , ἐὰν μὴ φυλάξῃ ἀπ αὐτῆς σὺ καὶ ὁ οἶκός σου , ἀπώλεσάς σου τὴν πᾶσαν ἐλπίδα .
ἀλλὰ φύλαξαι ἀπ αὐτῆς ·
ἐγὼ γὰρ μετὰ σοῦ εἰμί .
καὶ πάντες δὲ ἀφέξονται ἀπ αὐτῆς , ὅσοι ἂν μετανοήσωσιν ἐξ ὅλης τῆς καρδίας αὐτῶν ·
μετ αὐτῶν γὰρ ἔσομαι καὶ συντηρήσω αὐτούς ·
ἐδικαιώθησαν γὰρ πάντες ὑπὸ τοῦ σεμνοτάτου ἀγγέλου .
ἄκουε νῦν , φησί , τὴν ἐνέργειαν τῆς ὀξυχολίας , πῶς πονηρά ἐστι , καὶ πῶς τοὺς δούλους τοῦ θεοῦ καταστρέφει τῇ ἑαυτῆς ἐνεργείᾳ , καὶ πῶς ἀποπλανᾷ αὐτοὺς ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης .
οὐκ ἀποπλανᾷ δὲ τοὺς πλήρεις ὄντας ἐν τῇ πίστει , οὐ δὲ ἐνεργῆσαι δύναται εἰς αὐτούς , ὅτι ἡ δύναμις τοῦ κυρίου μετ αὐτῶν ἐστιν ·
ἀποπλανᾷ δὲ τοὺς ἀποκένους καὶ διψύχους ὄντας .
ὅταν γὰρ ἴδῃ τοὺς τοιούτους ἀνθρώπους εὐσταθοῦντας , παρεμβάλλει ἑαυτὴν εἰς τὴν καρδίαν τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου , καὶ ἐκ τοῦ μηδενὸς ἡ γυνὴ ἢ ὁ ἀνὴρ ἐν πικρίᾳ γίνεται ἕνεκεν βιωτικῶν πραγμάτων , ἢ περὶ ἐδεσμάτων ἢ μικρολογίας τινος , ἢ περὶ φίλου τινος , ἢ περὶ δόσεως ἢ λήψεως , ἢ περὶ τοιούτων μωρῶν πραγμάτων .
ταῦτα γὰρ πάντα μωρά ἐστι καὶ κενὰ καὶ ἄφρονα καὶ ἀσύμφορα τοῖς δούλοις τοῦ θεοῦ .
ἡ δὲ μακροθυμία μεγάλη ἐστὶ καὶ ὀχυρά , ἰσχυρὰν δύναμιν ἔχουσα καὶ στιβαρὰν καὶ εὐθηνουμένην ἐν πλατυσμῷ μεγάλῳ , ἱλαρά , ἀγαλλιωμένη , ἀμέριμνος οὖσα , δοξάζουσα τὸν κύριον ἐν παντὶ καιρῷ , μηδὲν ἐν ἑαυτῇ ἔχουσα πικρόν , παραμένουσα διαπαντὸς πραεῖα καὶ ἡσύχιος .
αὕτη οὖν ἡ μακροθυμία κατοικεῖ μετὰ τῶν τὴν πίστιν ἐχόντων ὁλόκληρον .
ἡ δὲ ὀξυχολία πρῶτον μὲν μωρά ἐστιν , ἐλαφρά τε καὶ ἄφρων .
εἶτα ἐκ τῆς ἀφροσύνης γίνεται πικρία , ἐκ δὲ τῆς πικρίας θυμός , ἐκ δὲ τοῦ θυμοῦ ὀργή , ἐκ δὲ τῆς ὀργῆς μῆνις 0 1 2 ·
εἶτα ἡ μῆνις αὕτη ἐκ τοσούτων κακῶν συνισταμένη γίνεται ἁμαρτία μεγάλη καὶ ἀνίατος .
ὅταν γὰρ ταῦτα τὰ πνεύματα ἐν ἑνὶ ἀγγείῳ κατοικῇ , οὗ καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον κατοικεῖ , οὐ χωρεῖ τὸ ἄγγος ἐκεῖνο , ἀλλ ὑπερπλεονάζει .
τὸ τρυφερὸν οὖν πνεῦμα , μὴ ἔχον συνήθειαν μετὰ πονηροῦ πνεύματος κατοικεῖν μη δὲ μετὰ σκληρότητος , ἀποχωρεῖ ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου τοῦ τοιούτου καὶ ζητεῖ κατοικεῖν μετὰ πραότητος καὶ ἡσυχίας .
εἶτα ὅταν ἀποστῇ ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου οὗ κατοικεῖ , γίνεται ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος κενὸς ἀπὸ τοῦ πνεύματος τοῦ δικαίου , καὶ τὸ λοιπὸν πεπληρωμένος τοῖς πνεύμασι τοῖς πονηροῖς ἀκαταστατεῖ ἐν πάσῃ πράξει αὐτοῦ , περισπώμενος ὧδε κ ἀκεῖ ἀπὸ τῶν πνευμάτων τῶν πονηρῶν , καὶ ὅλως ἀποτυφλοῦται ἀπὸ τῆς διανοίας τῆς ἀγαθῆς .
οὕτως οὖν συμβαίνει πᾶσι τοῖς ὀξυχόλοις .
ἀπέχου οὖν ἀπὸ τῆς ὀξυχολίας , τοῦ πονηροτάτου πνεύματος ·
ἔνδυσαι δὲ τὴν μακροθυμίαν καὶ ἀντίστα τῇ ὀξυχολίᾳ καὶ τῇ πικρίᾳ , καὶ ἔσῃ εὑρισκόμενος μετὰ τῆς σεμνότητος τῆς ἠγαπημένης ὑπὸ τοῦ κυρίου .
βλέπε οὖν μήποτε παρενθυμηθῇς τὴν ἐντολὴν ταύτην ·
ἐὰν γὰρ ταύτης τῆς ἐντολῆς κυριεύσῃς , καὶ τὰς λοιπὰς ἐντολὰς δυνήσῃ φυλάξαι , ἅς σοι μέλλω ἐντέλλεσθαι .
ἰσχυροῦ ἐν αὐταῖς καὶ ἐνδυναμοῦ , καὶ πάντες ἐνδυναμούσθωσαν ὅσοι ἐὰν θέλωσιν ἐν αὐταῖς πορεύεσθαι 0 .
ἐνετειλάμην σοι , φησίν , ἐν τῇ πρώτῃ ἐντολῇ ἵνα φυλάξῃς τὴν πίστιν καὶ τὸν φόβον καὶ τὴν ἐγκράτειαν .
ναί , φημί , κύριε 0 .
ἀλλὰ νῦν θέλω σοι , φησίν , δηλῶσαι καὶ τὰς δυνάμεις αὐτῶν , ἵνα νοήσῃς τίς αὐτῶν τίνα δύναμιν ἔχει καὶ ἐνέργειαν .
διπλαῖ γάρ εἰσιν αἱ ἐνέργειαι αὐτῶν ·
κεῖνται οὖν ἐπὶ δικαίῳ καὶ ἀδίκῳ ·
σὺ οὖν πίστευε τῷ δικαίῳ , τῷ δὲ ἀδίκῳ μὴ πιστεύσῃς ·
τὸ γὰρ δίκαιον ὀρθὴν ὁδὸν ἔχει , τὸ δὲ ἄδικον στρεβλήν 0 .
ἀλλὰ σὺ τῇ ὀρθῇ ὁδῷ πορεύου καὶ ὁμαλῇ , τὴν δὲ στρεβλὴν ἔασον .
ἡ γὰρ στρεβλὴ ὁδὸς τρίβους οὐκ ἔχει , ἀλλ ἀνοδίας καὶ προσκόμματα πολλά , καὶ τραχεῖά ἐστι καὶ ἀκανθώδης .
βλαβερὰ οὖν ἐστι τοῖς ἐν αὐτῇ πορευομένοις .
οἱ δὲ τῇ ὀρθῇ ὁδῷ πορευόμενοι ὁμαλῶς περιπατοῦσι καὶ ἀπροσκόπως ·
οὔ τε γὰρ τραχεῖά ἐστιν οὔ τε ἀκανθώδης .
βλέπεις οὖν ὅτι συμφορώτερόν ἐστι ταύτῃ τῇ ὁδῷ πορεύεσθαι .
ἀρέσκει μοι , φημί , κύριε , ταύτῃ τῇ ὁδῷ πορεύεσθαι .
πορεύσῃ , φησί , καὶ ὃς ἂν ἐξ ὅλης καρδίας ἐπιστρέψῃ πρὸς κύριον , πορεύσεται ἐν αὐτῇ .
ἄκουε νῦν , φησί , περὶ τῆς πίστεως .
δύο εἰσὶν ἄγγελοι μετὰ τοῦ ἀνθρώπου , εἷς τῆς δικαιοσύνης καὶ εἷς τῆς πονηρίας .
πῶς οὖν , φημί , κύριε , γνώσομαι τὰς αὐτῶν ἐνεργείας , ὅτι ἀμφότεροι ἄγγελοι μετ ἐμοῦ κατοικοῦσιν ;
ἄκουε , φησί , καὶ συνιεῖς αὐτάς .
ὁ μὲν τῆς δικαιοσύνης ἄγγελος τρυφερός ἐστι καὶ αἰσχυντηρὸς καὶ πραῢς καὶ ἡσύχιος .
ὅταν οὖν οὗτος ἐπὶ τὴν καρδίαν σου ἀναβῇ , εὐθέως λαλεῖ μετὰ σοῦ περὶ δικαιοσύνης , περὶ ἁγνείας , περὶ σεμνότητος καὶ περὶ αὐταρκείας καὶ περὶ παντὸς ἔργου δικαίου καὶ περὶ πάσης ἀρετῆς ἐνδόξου .
ταῦτα πάντα ὅταν εἰς τὴν καρδίαν σου ἀναβῇ , γίνωσκε ὅτι ὁ ἄγγελος τῆς δικαιοσύνης μετὰ σοῦ ἐστι .
ταῦτα οὖν ἐστι τὰ ἔργα τοῦ ἀγγέλου τῆς δικαιοσύνης .
τούτῳ οὖν πίστευε καὶ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ .
ὅρα νῦν καὶ τοῦ ἀγγέλου τῆς πονηρίας τὰ ἔργα .
πρῶτον πάντων ὀξύχολός ἐστι , καὶ πικρὸς καὶ ἄφρων , καὶ τὰ ἔργα αὐτοῦ πονηρά , καταστρέφοντα τοὺς δούλους τοῦ θεοῦ 0 ·
ὅταν οὖν οὗτος ἐπὶ τὴν καρδίαν σου ἀναβῇ , γνῶθι αὐτὸν ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτοῦ .
πῶς , φημί , κύριε , νοήσω αὐτόν , οὐκ ἐπίσταμαι .
ἄκουε , φησίν .
ὅταν ὀξυχολία σοί τις προσπέσῃ ἢ πικρία , γίνωσκε ὅτι αὐτός ἐστιν ἐν σοί ·
εἶτα ἐπιθυμία πράξεων πολλῶν καὶ πολυτέλειαι ἐδεσμάτων πολλῶν καὶ μεθυσμάτων καὶ κραιπαλῶν πολλῶν καὶ ποικίλων τρυφῶν καὶ οὐ δεόντων , καὶ ἐπιθυμίαι γυναικῶν καὶ πλεονεξία καὶ ὑπερηφανία πολλή τις καὶ ἀλαζονεία , καὶ ὅσα τούτοις παραπλήσιά ἐστι καὶ ὅμοια 0 1 2 .
ταῦτα οὖν ὅταν ἐπὶ τὴν καρδίαν σου ἀναβῇ , γίνωσκε ὅτι ὁ ἄγγελος τῆς πονηρίας ἐστὶν ἐν σοί .
σὺ οὖν ἐπιγνοὺς τὰ ἔργα αὐτοῦ ἀπόστα ἀπ αὐτοῦ καὶ μηδὲν αὐτῷ πίστευε , ὅτι τὰ ἔργα αὐτοῦ πονηρά εἰσι καὶ ἀσύμφορα τοῖς δούλοις τοῦ θεοῦ .
ἔχεις οὖν ἀμφοτέρων τῶν ἀγγέλων τὰς ἐνεργείας ·
σύνιε αὐτὰς καὶ πίστευε τῷ ἀγγέλῳ τῆς δικαιοσύνης ·
ἀπὸ δὲ τοῦ ἀγγέλου τῆς πονηρίας ἀπόστηθι , ὅτι ἡ διδαχὴ αὐτοῦ πονηρά ἐστι παντὶ ἔργῳ ·
ἐὰν γὰρ ᾖ τις πιστότατος ἀνήρ , καὶ ἡ ἐνθύμησις τοῦ ἀγγέλου τούτου ἀναβῇ ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτοῦ , δεῖ τὸν ἄνδρα ἐκεῖνον ἢ τὴν γυναῖκα ἐξαμαρτῆσαί τι .
ἐὰν δὲ πάλιν πονηρότατός τις ᾖ ἀνὴρ ἢ γυνή , καὶ ἀναβῇ ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτοῦ τὰ ἔργα τοῦ ἀγγέλου τῆς δικαιοσύνης , ἐξ ἀνάγκης δεῖ αὐτὸν ἀγαθόν τι ποιῆσαι .
βλέπεις οὖν , φησίν , ὅτι καλόν ἐστι τῷ ἀγγέλῳ τῆς δικαιοσύνης ἀκολουθεῖν , τῷ δὲ ἀγγέλῳ τῆς πονηρίας ἀποτάξασθαι .
τὰ μὲν περὶ τῆς πίστεως αὕτη ἡ ἐντολὴ δηλοῖ , ἵνα τοῖς ἔργοις τοῦ ἀγγέλου τῆς δικαιοσύνης πιστεύσῃς , καὶ ἐργασάμενος αὐτὰ ζήσῃ τῷ θεῷ .
πίστευε δὲ ὅτι τὰ ἔργα τοῦ ἀγγέλου τῆς πονηρίας χαλεπά ἐστι ·
μὴ ἐργαζόμενος οὖν αὐτὰ ζήσῃ τῷ θεῷ .
ἆρον ἀπὸ σεαυτοῦ , φησί , τὴν λύπην ·
καὶ γὰρ αὕτη ἀδελφή ἐστι τῆς διψυχίας καὶ τῆς ὀξυχολίας .
πῶς , φημί , κύριε , ἀδελφή ἐστι τούτων ;
ἄλλο γάρ μοι δοκεῖ εἶναι ὀξυχολία , καὶ ἄλλο διψυχία , καὶ ἄλλο λύπη 0 .
ἀσύνετος εἶ , ἄνθρωπε , φησίν ·
οὐ νοεῖς ὅτι ἡ λύπη πάντων τῶν πνευμάτων πονηροτέρα ἐστὶ καὶ δεινοτάτη τοῖς δούλοις τοῦ θεοῦ , καὶ παρὰ πάντα τὰ πνεύματα καταφθείρει τὸν ἄνθρωπον , καὶ ἐκτρίβει τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον , καὶ πάλιν σώζει ;
ἐγώ , φημί , κύριε , ἀσύνετός εἰμι , καὶ οὐ συνίω τὰς παραβολὰς ταύτας ·
πῶς γὰρ δύναται ἐκτρίβειν καὶ πάλιν σώζειν , οὐ νοῶ .
οἱ μηδέποτε ἐρευνήσαντες περὶ τῆς ἀληθείας μη δὲ ἐπιζητήσαντες περὶ τῆς θεότητος , πιστεύσαντες δὲ μόνον , ἐμπεφυρμένοι δὲ πραγματείαις καὶ πλούτῳ καὶ φιλίαις ἐθνικαῖς καὶ ἄλλαις πολλαῖς πραγματείαις τοῦ αἰῶνος τούτου 0 ·
ὅσοι οὖν τούτοις πρόσκεινται , οὐ νοοῦσι τὰς παραβολὰς τῆς θεότητος ·
ἐπισκοτοῦνται γὰρ ὑπὸ τούτων τῶν πράξεων καὶ καταφθείρονται καὶ γίνονται κεχερσωμένοι .
καθὼς οἱ ἀμπελῶνες οἱ καλοί , ὅταν ἀμελείας τύχωσι , χερσοῦνται ἀπὸ τῶν ἀκανθῶν καὶ βοτανῶν ποικίλων , οὕτως οἱ ἄνθρωποι οἱ πιστεύσαντες καὶ εἰς ταύτας τὰς πράξεις τὰς πολλὰς ἐμπίπτοντες τὰς προειρημένας , ἀποπλανῶνται ἀπὸ τῆς διανοίας αὐτῶν καὶ οὐδὲν ὅλως νοοῦσι περὶ δικαιοσύνης , ἀλλὰ καὶ ὅταν ἀκούσωσι περὶ θεότητος καὶ ἀληθείας , ὁ νοῦς αὐτῶν περὶ τὴν πρᾶξιν αὐτῶν καταγίνεται , καὶ οὐδὲν ὅλως νοοῦσιν .
οἱ δὲ φόβον ἔχοντες θεοῦ καὶ ἐρευνῶντες περὶ θεότητος καὶ ἀληθείας , καὶ τὴν καρδίαν ἔχοντες πρὸς τὸν κύριον , πάντα τὰ λεγόμενα αὐτοῖς τάχιον νοοῦσι καὶ συνίουσιν , ὅτι ἔχουσι τὸν φόβον τοῦ κυρίου ἐν ἑαυτοῖς .
ὅπου γὰρ ὁ κύριος κατοικεῖ , ἐκεῖ καὶ σύνεσις πολλή 0 .
κολλήθητι οὖν τῷ κυρίῳ , καὶ πάντα συνήσεις καὶ νοήσεις .
ἄκουε οὖν , φησίν , ἀνόητε , πῶς ἡ λύπη ἐκτρίβει τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ πάλιν σώζει .
ὅταν ὁ δίψυχος ἐπιβάληται πρᾶξίν τινα , καὶ ταύτης ἀποτύχῃ διὰ τὴν διψυχίαν αὐτοῦ , ἡ λύπη αὕτη εἰσπορεύεται εἰς τὸν ἄνθρωπον , καὶ λυπεῖ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ ἐκτρίβει αὐτό .
εἶτα πάλιν ἡ ὀξυχολία ὅταν κολληθῇ τῷ ἀνθρώπῳ περὶ πράγματός τινος , καὶ λίαν πικρανθῇ , πάλιν ἡ λύπη εἰσπορεύεται εἰς τὴν καρδίαν τοῦ ἀνθρώπου τοῦ ὀξυχολήσαντος , καὶ λυπεῖται ἐπὶ τῇ πράξει αὐτοῦ ᾗ ἔπραξε , καὶ μετανοεῖ ὅτι πονηρὸν εἰργάσατο .
αὕτη οὖν ἡ λύπη δοκεῖ σωτηρίαν ἔχειν , ὅτι τὸ πονηρὸν πράξας μετενόησεν .
ἀμφότεραι οὖν αἱ πράξεις λυποῦσι τὸ πνεῦμα ·
ἡ μὲν διψυχία , ὅτι οὐκ ἐπέτυχε τῆς πράξεως αὐτῆς , ἡ δὲ ὀξυχολία λυπεῖ τὸ πνεῦμα , ὅτι ἔπραξε τὸ πονηρόν 0 .
ἀμφότερα οὖν λυπηρά ἐστι τῷ πνεύματι τῷ ἁγίῳ , ἡ διψυχία καὶ ἡ ὀχυξολία .
ἆρον οὖν ἀπὸ σεαυτοῦ τὴν λύπην καὶ μὴ θλῖβε τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον τὸ ἐν σοὶ κατοικοῦν , μήποτε ἐντεύξηται κατὰ σοῦ τῷ θεῷ καὶ ἀποστῇ ἀπὸ σοῦ .
τὸ γὰρ πνεῦμα τοῦ θεοῦ τὸ δοθὲν εἰς τὴν σάρκα ταύτην λύπην οὐχ ὑποφέρει οὐ δὲ στενοχωρίαν .
ἔνδυσαι οὖν τὴν ἱλαρότητα τὴν πάντοτε ἔχουσαν χάριν παρὰ τῷ θεῷ καὶ εὐπρόσδεκτον οὖσαν αὐτῷ , καὶ ἐντρύφα ἐν αὐτῇ .
πᾶς γὰρ ἱλαρὸς ἀνὴρ ἀγαθὰ ἐργάζεται καὶ ἀγαθὰ φρονεῖ , καὶ καταφρονεῖ τῆς λύπης .
ὁ δὲ λυπηρὸς ἀνὴρ πάντοτε πονηρεύεται ·
πρῶτον μὲν πονηρεύεται , ὅτι λυπεῖ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον τὸ δοθὲν τῷ ἀνθρώπῳ ἱλαρόν ·
δεύτερον δὲ λυπῶν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀνομίαν ἐργάζεται , μὴ ἐντυγχάνων μη δὲ ἐξομολογούμενος τῷ κυρίῳ .
πάντοτε γὰρ λυπηροῦ ἀνδρὸς ἡ ἔντευξις οὐκ ἔχει δύναμιν τοῦ ἀναβῆναι ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τοῦ θεοῦ .
διατί , φημί , οὐκ ἀναβαίνει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἡ ἔντευξις τοῦ λυπουμένου ;
ὅτι , φησίν , ἡ λύπη ἐγκάθηται εἰς τὴν καρδίαν αὐτοῦ 0 ·
μεμιγμένη οὖν ἡ λύπη μετὰ τῆς ἐντεύξεως οὐκ ἀφίησι τὴν ἔντευξιν ἀναβῆναι καθαρὰν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον .
ὥσπερ γὰρ ὄξος καὶ οἶνος μεμιγμένα ἐπὶ τὸ αὐτὸ τὴν αὐτὴν ἡδονὴν οὐκ ἔχουσιν , οὕτω καὶ ἡ λύπη μεμιγμένη μετὰ τοῦ ἁγίου πνεύματος τὴν αὐτὴν ἔντευξιν οὐκ ἔχει .
καθάρισον οὖν σεαυτὸν ἀπὸ τῆς λύπης τῆς πονηρᾶς ταύτης , καὶ ζήσῃ τῷ θεῷ ·
καὶ πάντες ζήσονται τῷ θεῷ ὅσοι ἂν ἀποβάλωσιν ἀφ ἑαυτῶν τὴν λύπην καὶ ἐνδύσωνται πᾶσαν ἱλαρότητα .
ἆρον ἀπὸ σεαυτοῦ πᾶσαν ἐπιθυμίαν πονηράν , ἔνδυσαι δὲ τὴν ἐπιθυμίαν τὴν ἀγαθὴν καὶ σεμνήν ·
ἐνδεδυμένος γὰρ τὴν ἐπιθυμίαν ταύτην μισήσεις τὴν πονηρὰν ἐπιθυμίαν καὶ χαλιναγωγήσεις αὐτὴν καθὼς βούλει ·
ἀγρία γάρ ἐστιν ἡ ἐπιθυμία ἡ πονηρά , καὶ δυσκόλως ἡμεροῦται ·
φοβερὰ γάρ ἐστι , καὶ λίαν τῇ ἀγριότητι αὐτῆς δαπανᾷ τοὺς ἀνθρώπους ·
μάλιστα δὲ ἐὰν ἐμπέσῃ εἰς αὐτὴν δοῦλος θεοῦ καὶ μὴ ᾖ συνετός , δαπανᾶται ὑπ αὐτῆς δεινῶς .
δαπανᾷ δὲ τοὺς τοιούτους τοὺς μὴ ἔχοντας ἔνδυμα τῆς ἐπιθυμίας τῆς ἀγαθῆς , ἀλλὰ ἐμπεφυρμένους τῷ αἰῶνι τούτῳ .
τούτους οὖν παραδίδωσιν εἰς θάνατον .
ποῖα , φημί , κύριε , ἔργα ἐστὶ τῆς ἐπιθυμίας τῆς πονηρᾶς τὰ παραδιδόντα τοὺς ἀνθρώπους εἰς θάνατον ;
γνώρισόν μοι , ἵνα ἀφέξωμαι ἀπ αὐτῶν .
ἄκουε , φησίν , ἐν ποίοις ἔργοις θανατοῖ ἡ ἐπιθυμία ἡ πονηρὰ τοὺς δούλους τοῦ θεοῦ 0 .
πάντων προέχουσα ἐπιθυμία γυναικὸς ἀλλοτρίας ἢ ἀνδρὸς καὶ πολυτελείας πλούτου καὶ ἐδεσμάτων πολλῶν ματαίων καὶ μεθυσμάτων καὶ ἑτέρων τρυφῶν πολλῶν καὶ μωρῶν 0 ·
πᾶσα γὰρ τρυφὴ μωρά ἐστι καὶ κενὴ τοῖς δούλοις τοῦ θεοῦ .
αὗται οὖν αἱ ἐπιθυμίαι πονηραί εἰσι , θανατοῦσαι τοὺς δούλους τοῦ θεοῦ .
αὕτη γὰρ ἡ ἐπιθυμία ἡ πονηρὰ τοῦ διαβόλου θυγάτηρ ἐστίν .
ἀπέχεσθαι οὖν δεῖ ἀπὸ τῶν ἐπιθυμιῶν τῶν πονηρῶν , ἵνα ἀποσχόμενοι ζήσητε τῷ θεῷ .
ὅσοι δὲ ἂν κατακυριευθῶσιν ὑπ αὐτῶν καὶ μὴ ἀντισταθῶσιν αὐταῖς , ἀποθανοῦνται εἰς τέλος .
θανατώδεις γάρ εἰσιν αἱ ἐπιθυμίαι αὗται .
σὺ οὖν ἔνδυσαι τὴν ἐπιθυμίαν τῆς δικαιοσύνης , καὶ καθοπλισάμενος τὸν φόβον τοῦ κυρίου ἀντίστηθι αὐταῖς .
ὁ γὰρ φόβος τοῦ θεοῦ κατοικεῖ ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ τῇ ἀγαθῇ .
ἡ ἐπιθυμία ἡ πονηρὰ ἐὰν ἴδῃ σε καθωπλισμένον τῷ φόβῳ τοῦ θεοῦ καὶ ἀνθεστηκότα αὐτῇ , φεύξεται ἀπὸ σοῦ μακράν , καὶ οὐκέτι σοι ὀφθήσεται φοβουμένη τὰ ὅπλα σου .
σὺ οὖν νῖκος λαβὼν καὶ στεφανωθεὶς κατ αὐτῆς ἐλθὲ πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν τῆς δικαιοσύνης , καὶ παραδοὺς αὐτῇ τὸ νῖκος ὃ ἔλαβες , δούλευσον αὐτῇ καθὼς αὐτὴ βούλεται .
ἐὰν δουλεύσῃς τῇ ἐπιθυμίᾳ τῇ ἀγαθῇ καὶ ὑποταγῇς αὐτῇ , δυνήσῃ τῆς ἐπιθυμίας τῆς πονηρᾶς κατακυριεῦσαι καὶ ὑποτάξαι αὐτὴν καθὼς βούλει .
ἤθελον , φημί , κύριε , γνῶναι ποίοις τρόποις με δεῖ δουλεῦσαι τῇ ἐπιθυμίᾳ τῇ ἀγαθῇ .
ἔργασαι δικαιοσύνην καὶ ἀρετήν , ἀλήθειαν καὶ φόβον κυρίου , πίστιν καὶ πραότητα , καὶ ὅσα τούτοις ὅμοιά ἐστιν ἀγαθά .
ταῦτα ἐργαζόμενος εὐάρεστος ἔσῃ δοῦλος τοῦ θεοῦ καὶ ζήσῃ αὐτῷ ·
καὶ πᾶς ὃς ἂν δουλεύσῃ τῇ ἐπιθυμίᾳ τῇ ἀγαθῇ , ζήσεται τῷ θεῷ .
συνετέλεσεν οὖν τὰς ἐντολὰς τὰς δώδεκα καὶ λέγει μοι ·
ἔχεις τὰς ἐντολὰς ταύτας ·
πορεύου ἐν αὐταῖς , καὶ τοὺς ἀκούοντας παρακάλει ἵνα ἡ μετά νοια αὐτῶν καθαρὰ γένηται τὰς λοιπὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτῶν .
τὴν διακονίαν ταύτην ἥν σοι δίδωμι τέλει ἐπιμελῶς , καὶ πολὺ ἐργάσῃ ·
εὑρήσεις γὰρ χάριν ἐν τοῖς μέλλουσι μετανοεῖν καὶ πεισθήσονταί σου τοῖς ῥήμασιν ·
ἐγὼ γὰρ μετὰ σοῦ ἔσομαι καὶ ἀναγκάσω αὐτοὺς πεισθῆναί σοι .
κύριε , αἱ ἐντολαὶ αὗται μεγάλαι καὶ καλαὶ καὶ ἔνδοξοί εἰσι καὶ δυνάμεναι εὐφρᾶναι καρδίαν ἀνθρώπου τοῦ δυναμένου τηρῆσαι αὐτάς .
οὐκ οἶδα δὲ εἰ δύνανται αἱ ἐντολαὶ αὗται ὑπὸ ἀνθρώπου φυλαχθῆναι , διότι σκληραί εἰσι λίαν .
ἀποκριθεὶς λέγει μοι ·
ἐὰν σὺ σεαυτῷ προθῇς ὅτι δύνανται φυλαχθῆναι , εὐκόπως αὐτὰς φυλάξεις , καὶ οὐκ ἔσονται σκληραί ·
ἐὰν δὲ ἐπὶ τὴν καρδίαν σου ἤδη ἀναβῇ μὴ δύνασθαι αὐτὰς ὑπὸ ἀνθρώπου φυλαχθῆναι , οὐ φυλάξεις αὐτάς .
νῦν δέ σοι λέγω ·
ἐὰν ταύτας μὴ φυλάξῃς , ἀλλὰ παρενθυμηθῇς , οὐχ ἕξεις σωτηρίαν , οὔ τε τὰ τέκνα σου οὔ τε ὁ οἶκός σου , ἐπεὶ ἤδη σεαυτῷ κέκρικας τοῦ μὴ δύνασθαι τὰς ἐντολὰς ταύτας ὑπὸ ἀνθρώπου φυλαχθῆναι .
καὶ ταῦτά μοι λίαν ὀργίλως ἐλάλησεν , ὥστε με συγχυθῆναι καὶ λίαν αὐτὸν φοβηθῆναι ·
ἡ μορφὴ γὰρ αὐτοῦ ἠλλοιώθη , ὥστε μὴ δύνασθαι ἄνθρωπον ὑπενεγκεῖν τὴν ὀργὴν αὐτοῦ .
ἰδὼν δέ με τεταραγμένον ὅλον καὶ συγκεχυμένον ἤρξατό μοι ἐπιεικέστερον καὶ ἱλαρώτερον λαλεῖν , καὶ λέγει ·
ἄφρον , ἀσύνετε καὶ δίψυχε , οὐ νοεῖς τὴν δόξαν τοῦ θεοῦ , πῶς μεγάλη ἐστὶ καὶ ἰσχυρὰ καὶ θαυμαστή , ὅτι ἔκτισε τὸν κόσμον ἕνεκα τοῦ ἀνθρώπου καὶ πᾶσαν τὴν κτίσιν αὐτοῦ ὑπέταξε τῷ ἀνθρώπῳ , καὶ τὴν ἐξουσίαν πᾶσαν ἔδωκεν αὐτῷ τοῦ κατακυριεύειν τῶν ὑπὸ τὸν οὐρανὸν πάντων ;
εἰ οὖν , φησί , πάντων ὁ ἄνθρωπος κύριός ἐστι τῶν κτισμάτων τοῦ θεοῦ καὶ πάντων κατακυριεύει , οὐ δύναται καὶ τούτων τῶν ἐντολῶν κατακυριεῦσαι ;
δύναται , φησί , πάντων καὶ πασῶν τῶν ἐντολῶν τούτων κατακυριεῦσαι ὁ ἄνθρωπος ὁ ἔχων τὸν κύριον ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ .
οἱ δὲ ἐπὶ τοῖς χείλεσιν ἔχοντες τὸν κύριον , τὴν δὲ καρδίαν αὐτῶν πεπωρωμένην , καὶ μακρὰν ὄντες ἀπὸ τοῦ κυρίου , ἐκείνοις αἱ ἐντολαὶ αὗται σκληραί εἰσι καὶ δύσβατοι .
θέσθε οὖν ὑμεῖς , οἱ κενοὶ καὶ ἐλαφροὶ ὄντες ἐν τῇ πίστει , τὸν κύριον ὑμῶν εἰς τὴν καρδίαν , καὶ γνώσεσθε ὅτι οὐδέν ἐστιν εὐκοπώτερον τῶν ἐντολῶν τούτων , οὔ τε γλυκύτερον , οὔ τε ἡμερώτερον .
ἐπιστράφητε ὑμεῖς οἱ ταῖς ἐντολαῖς πορευόμενοι τοῦ διαβόλου , ταῖς δυσκόλοις καὶ πικραῖς καὶ ἀγρίαις καὶ ἀσελγέσι , καὶ μὴ φοβήθητε τὸν διάβολον , ὅτι ἐν αὐτῷ δύναμις οὐκ ἔστι καθ  ὑμῶν ·
ἐγὼ γὰρ ἔσομαι μεθ ὑμῶν , ὁ ἄγγελος τῆς μετανοίας ὁ κατακυριεύων αὐτοῦ .
ὁ διάβολος μόνον φόβον ἔχει , ὁ δὲ φόβος αὐτοῦ τόνον οὐκ ἔχει ·
μὴ φοβήθητε οὖν αὐτόν , καὶ φεύξεται ἀφ ὑμῶν .
κύριε , ἄκουσόν μου ὀλίγων ῥημάτων .
λέγε , φησί , ὃ βούλει .
ὁ μὲν ἄνθρωπος , φημί , κύριε , πρόθυμός ἐστι τὰς ἐντολὰς τοῦ θεοῦ φυλάσσειν , καὶ οὐδείς ἐστιν ὁ μὴ αἰτούμενος παρὰ τοῦ κ  υρίου ἵν  α ἐνδυναμωθῇ ἐν ταῖς ἐντολαῖς αὐτοῦ καὶ ὑποταγῇ αὐταῖς ·
ἀλλ ὁ διάβολος σκληρός ἐστι καὶ καταδυναστεύει αὐτῶν .
Οὐ δύναται , φησί , καταδυναστεύειν τῶν δούλων τοῦ θεοῦ τῶν ἐξ ὅλης καρδίας ἐλπιζόντων ἐπ  αὐτόν .
δύναται ὁ διάβολος ἀντιπαλαῖσαι , καταπαλαῖσαι δὲ οὐ δύναται .
ἐὰν οὖν ἀντισταθῆτε αὐτῷ , νικηθεὶς φεύξεται ἀφ ὑμῶν κατῃσχυμμένος .
ὅσοι δέ , φησίν , ἀπόκενοί εἰσι , φοβοῦνται τὸν διάβολον ὡς δύναμιν ἔχοντα .
ὅταν ὁ ἄνθρωπος κεράμια ἱκανώτατα γεμίσῃ οἴνου καλοῦ καὶ ἐν τοῖς κεραμίοις ἐκείνοις ὀλίγα ἀπόκενα ᾖ , ἔρχεται ἐπὶ τὰ κεράμια καὶ οὐ κατανοεῖ τὰ πλήρη ·
οἶδε γὰρ ὅτι πλήρη εἰσί ·
κατανοεῖ δὲ τὰ ἀπόκενα , φοβούμενος , μήποτε ὤξισαν ·
ταχὺ γὰρ τὰ ἀπόκενα κεράμια ὀξίζουσι καὶ ἀπόλλυται ἡ ἡδονὴ τοῦ οἴνου .
οὕτω καὶ ὁ διάβολος ἔρχεται ἐπὶ πάντας τοὺς δούλους τοῦ θεοῦ ἐκπειράζων αὐτούς .
ὅσοι οὖν πλήρεις εἰσὶν ἐν τῇ πίστει , ἀνθεστήκασιν αὐτῷ ἰσχυρῶς , κἀ κεῖνος ἀποχωρεῖ ἀπ αὐτῶν μὴ ἔχων τόπον , ποῦ εἰσέλθῃ .
ἔρχεται οὖν τότε πρὸς τοὺς ἀποκένους καὶ ἔχων τόπον εἰσπορεύεται εἰς αὐτούς , καὶ ὃ δὲ βούλεται ἐν αὐτοῖς ἐργάζεται , καὶ γίνονται αὐτῷ ὑπόδουλοι .
ἐγὼ δὲ ὑμῖν λέγω , ὁ ἄγγελος τῆς μετανοίας ·
μὴ φοβήθητε τὸν διάβολον .
ἀπεστάλην γάρ , φησί , μεθ ὑμῶν εἶναι τῶν μετανοούντων ἐξ ὅλης καρδίας αὐτῶν καὶ ἰσχυροποιῆσαι αὐτοὺς ἐν τῇ πίστει .
πιστεύσατε οὖν τῷ θεῷ ὑμεῖς οἱ διὰ τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν ἀπεγνωκότες τὴν ζωὴν ὑμῶν καὶ προστιθέντες ἁμαρτίαις καὶ καταβαρύνοντες τὴν ζωὴν ὑμῶν , ὅτι , ἐὰν ἐπιστραφῆτε πρὸς τὸν κύριον ἐξ ὅλης τῆς καρδίας ὑμῶν καὶ ἐργάσησθε τὴν δικαιοσύνην τὰς λοιπὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς ὑμῶν καὶ δουλεύσητε αὐτῷ ὀρθῶς κατὰ τὸ θέλημα αὐτοῦ , ποιήσει ἴασιν τοῖς προτέροις ὑμῶν ἁμαρτήμασι καὶ ἕξετε δύναμιν τοῦ κατακυριεῦσαι τῶν ἔργων τοῦ διαβόλου .
τὴν δὲ ἀπειλὴν τοῦ διαβόλου ὅλως μὴ φοβήθητε ·
ἄτονος γάρ ἐστιν ὥσπερ νεκροῦ νεῦρα 0 .
ἀκούσατε οὖν μου καὶ φοβήθητε τὸν πάντα δυνάμενον , σῶσαι καὶ ἀπολέσαι , καὶ τηρεῖτε τὰς ἐντολὰς ταύτας , καὶ ζήσεσθε τῷ θεῷ .
κύριε , νῦν ἐνεδυναμώθην ἐν πᾶσι τοῖς δικαιώμασι τοῦ κυρίου , ὅτι σὺ μετ ἐμοῦ εἶ .
καὶ οἶδα , ὅτι συγκόψεις τὴν δύναμιν τοῦ διαβόλου πᾶσαν καὶ ἡμεῖς αὐτοῦ κατακυριεύσομεν καὶ κατισχύσομεν πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ .
καὶ ἐλπίζω , κύριε , δύνασθαί με τὰς ἐντολὰς ταύτας , ἃς ἐντέταλσαι , τοῦ κυρίου ἐνδυναμοῦντος φυλάξαι .
φυλάξεις , φησίν , ἐὰν ἡ καρδία σου καθαρὰ γένηται πρὸς κύριον ·
καὶ πάντες δὲ φυλάξουσιν , ὅσοι ἂν καθαρίσωσιν ἑαυτῶν τὰς καρδίας ἀπὸ τῶν ματαίων ἐπιθυμιῶν τοῦ αἰῶνος τούτου , καὶ ζήσονται τῷ θεῷ .
νηστεύοντός μου καὶ καθημένου εἰς ὄρος τι εὐχαριστῶν τῷ κυρίῳ περὶ πάντων ὧν ἐποίησεν μετ ἐμοῦ , βλέπω τὸν ποιμένα παρακαθήμενόν μοι καὶ λέγοντά  μοι τοι  αῦτα ·
τί ὀρθρινὸς ὧδε ἐλήλυθας ;
ὅτι , φημί , κύριε , στατίωνα ἔχω .
τί , φησίν , ἐστὶν στατίων ;
νηστεύω , φημί , κύριε .
νηστεία δέ , φησίν , τί ἐστιν αὕτη , ἣν νηστεύετε ;
ὡς εἰώθειν , φημί , κύριε , οὕτω νηστεύω .
Οὐκ οἴδατε , φησίν , νηστεύειν τῷ θεῷ , οὐδέ ἐστιν νηστεία αὕτη ἡ ἀνωφελής , ἣν νηστεύετε αὐτῷ .
διατί , φημί , κύριε , τοῦτο λέγεις ;
λέγω , φησίν , ὅτι οὐκ ἔστιν αὕτη νηστεία ἣν δοκεῖτε νηστεύειν ·
ἀλλ ἐγώ σε διδάξω τί ἐστιν νηστεία δεκτὴ καὶ πλήρης τῷ κυρίῳ .
ναί , φημί , κύριε , μακάριόν με ποιήσεις ἐὰν γνῶ τὴν νηστείαν τὴν δεκτὴν τῷ θεῷ .
ὁ θεὸς οὐ βούλεται τοιαύτην νηστείαν ματαίαν ·
οὕτω γὰρ νηστεύων τῷ θεῷ οὐδὲν ἐργάζῃ τῇ δικαιοσύνῃ .
νήστευσον δὲ τῷ θεῷ νηστείαν τοιαύτην ·
μηδὲν πονηρεύσῃ ἐν τῇ ζωῇ σου , ἀλλὰ δούλευσον τῷ κυρίῳ ἐν καθαρᾷ καρδίᾳ , τηρῶν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ πορευόμενος ἐν τοῖς προστάγμασιν αὐτοῦ καὶ μηδεμία ἐπιθυμία πονηρὰ ἀναβήτω ἐν τῇ καρδίᾳ σου ·
πίστευσον δὲ τῷ θεῷ ὅτι , ἐὰν ταῦτα ἐργάσῃ καὶ φοβηθῇς αὐτὸν καὶ ἐγκρατεύσῃ ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πράγματος , ζήσῃ τῷ θεῷ ·
ταῦτα δὲ ἐὰν ἐργάσῃ , μεγάλην νηστείαν τελεῖς καὶ δεκτὴν τῷ κυρίῳ .
ἄκουε τὴν παραβολήν , ἣν μέλλω σοι λέγειν , ἀνήκουσαν τῇ νηστείᾳ .
εἶχέν τις ἀγρὸν καὶ δούλους πολλούς , καὶ εἰς μέρος τι τοῦ ἀγροῦ ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα ·
ἐκλεξάμενος οὖν δοῦλόν τινα πιστότατον καὶ εὐάρεστον αὐτῷ , ἀποδημῶν προσεκαλέσατο αὐτὸν καὶ λέγει αὐτῷ ·
λάβε τὸν ἀμπελῶνα τοῦτον , ὃν ἐφύτευσα , καὶ χαράκωσον αὐτὸν ἕως ἔρχομαι , καὶ ἕτερον δὲ μὴ ποιήσῃς τῷ ἀμπελῶνι ·
καὶ ταύτην μου τὴν ἐντολὴν φύλαξον , καὶ ἐλεύθερος ἔσῃ παρ ἐμοί .
ἐξῆλθε δὲ ὁ δεσπότης τοῦ δούλου εἰς τὴν ἀποδημίαν .
ἐξελθόντος δὲ αὐτοῦ ἔλαβεν ὁ δοῦλος καὶ ἐχαράκωσε τὸν ἀμπελῶνα .
καὶ τελέσας τὴν χαράκωσιν τοῦ ἀμπελῶνος εἶδε τὸν ἀμπελῶνα βοτανῶν πλήρη ὄντα .
ἐν ἑαυτῷ οὖν ἐλογίσατο λέγων ·
ταύτην τὴν ἐντολὴν τοῦ κυρίου τετέλεκα ·
σκάψω λοιπὸν τὸν ἀμπελῶνα τοῦτον , καὶ ἔσται εὐπρεπέστερος ἐσκαμμένος , καὶ βοτάνας μὴ ἔχων δώσει καρπὸν πλείονα , μὴ πνιγόμενος ὑπὸ τῶν βοτανῶν .
λαβὼν ἔσκαψε τὸν ἀμπελῶνα καὶ πάσας τὰς βοτάνας τὰς οὔσας ἐν τῷ ἀμπελῶνι ἐξέτιλλε .
καὶ ἐγένετο ὁ ἀμπελὼν ἐκεῖνος εὐπρεπέστατος καὶ εὐθαλής , μὴ ἔχων βοτάνας τὰς πνιγούσας αὐτόν .
μετὰ χρόνον τινὰ ἦλθεν ὁ δεσπότης τοῦ ἀγροῦ καὶ τοῦ δούλου καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν ἀμπελῶνα .
καὶ ἰδὼν τὸν ἀμπελῶνα κεχαρακωμένον εὐπρεπῶς , ἔτι δὲ καὶ ἐσκαμμένον καὶ πάσας τὰς βοτάνας ἐκτετιλμένας καὶ εὐθαλεῖς οὔσας τὰς ἀμπέλους , ἐχάρη λίαν ἐπὶ τοῖς ἔργοις τοῦ δούλου .
προσκαλεσάμενος οὖν τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν ἀγαπητόν , ὃν εἶχε κληρονόμον , καὶ τοὺς φίλους , οὓς εἶχε συμβούλους , λέγει αὐτοῖς , ὅσα ἐνετείλατο τῷ δούλῳ αὐτοῦ , καὶ ὅσα εὗρε γεγονότα .
κ ἀκεῖνοι συνεχάρησαν τῷ δούλῳ ἐπὶ τῇ μαρτυρίᾳ ᾗ ἐμαρτύρησεν αὐτῷ ὁ δεσπότης .
καὶ λέγει αὐτοῖς ·
ἐγὼ τῷ δούλῳ τούτῳ ἐλευθερίαν ἐπηγγειλάμην , ἐάν μου τὴν ἐντολὴν φυλάξῃ , ἣν ἐνετειλάμην αὐτῷ ·
ἐφύλαξε δέ μου τὴν ἐντολὴν καὶ προσέθηκε τῷ ἀμπελῶνι ἔργον καλόν , καὶ ἐμοὶ λίαν ἤρεσεν .
ἀντὶ τούτου οὖν τοῦ ἔργου οὗ εἰργάσατο θέλω αὐτὸν συγκληρονόμον τῷ υἱῷ μου ποιῆσαι , ὅτι τὸ καλὸν φρονήσας οὐ παρενεθυμήθη , ἀλλ ἐτέλεσεν αὐτό .
ταύτῃ τῇ γνώμῃ ὁ υἱὸς τοῦ δεσπότου συνηυδόκησεν αὐτῷ , ἵνα συγκληρονόμος γένηται ὁ δοῦλος τῷ υἱῷ .
μετὰ ὀλίγας ἡμέρας δεῖπνον ἐποίησεν ὁ οἰκοδεσπότης αὐτοῦ καὶ ἔπεμψεν αὐτῷ ἐδέσματα ἐκ τοῦ δείπνου πολλά .
λαβὼν δὲ ὁ δοῦλος τὰ ἐδέσματα τὰ πεμφθέντα αὐτῷ ἀπὸ τοῦ δεσπότου αὐτοῦ τὰ ἀρκοῦντα αὐτῷ ἦρε , τὰ δὲ λοιπὰ τοῖς συνδούλοις αὐτοῦ διέδωκεν .
οἱ δὲ σύνδουλοι αὐτοῦ λαβόντες τὰ ἐδέσματα ἐχάρησαν καὶ ἤρξαντο καὶ εὔχεσθαι ὑπὲρ αὐτοῦ , ἵνα μείζονα χάριν εὕρῃ παρὰ τῷ δεσπότῃ , ὅτι οὕτως ἐχρήσατο αὐτοῖς .
ταῦτα πάντα τὰ γεγονότα ὁ δεσπότης αὐτοῦ ἤκουσεν καὶ πάλιν λίαν ἐχάρη ἐπὶ τῇ πράξει αὐτοῦ .
συνκαλέσας πάλιν πάντας τοὺς φίλους ὁ δεσπότης καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἀπήγγειλεν αὐτοῖς τὴν πρᾶξιν τοῦ δούλου , ἣν ἔπραξεν ἐπὶ τοῖς ἐδέσμασιν οἷς ἔλαβεν ·
οἱ δὲ ἔτι μᾶλλον συνευδόκησαν γενέσθαι τὸν δοῦλον συνκληρονόμον τῷ υἱῷ αὐτοῦ .
κύριε , ἐγὼ ταύτας τὰς παραβολὰς οὐ γινώσκω οὐ δὲ δύναμαι νοῆσαι αὐτάς , ἐὰν μή μοι ἐπιλύσῃς αὐτάς .
πάντα σοι ἐπιλύσω , φησίν , καὶ ὅσα ἂν λαλήσω μετὰ σοῦ , δείξω σοι .
τὰς ἐντολὰς τοῦ κυρίου φύλασσε καὶ ἔσῃ εὐάρεστος αὐτῷ καὶ ἐνγραφήσῃ εἰς ἀριθμὸν τῶν τηρούντων τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ .