Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἡ γὰρ οἰκεία δόξα καὶ σύνοικος οὐ προσδέξεται τὸ διαφωνοῦν πρὸς αὑτήν , ὡς μαρτυρεῖ τῶν αἱρέσεων τὸ πλῆθος , ὧν , ἂν ἄριστα πράττῃ φιλοσοφία , μίαν ἔχει κατορθοῦσαν , οἰομένας δὲ τὰς ἄλλας ἁπάσας καὶ μαχομένας πρὸς τὴν ἀλήθειαν .
ἔτι τοίνυν , εἰ μὲν οὐδέν ἐστι καταληπτὸν ἀνθρώπῳ καὶ γνωστόν , εἰκότως ὁ θεὸς ἀπεκώλυσεν αὐτὸν ὑπηνέμια καὶ ψευδῆ καὶ ἀβέβαια γεννᾶν .
ἐλέγχειν δὲ τοὺς ἄλλους ἠνάγκαζε τοιαῦτα δοξάζοντας .
οὐ γὰρ μικρὸν ἦν ὄφελος ἀλλὰ μέγιστον ὁ τοῦ μεγίστου τῶν κακῶν , ἀπάτης καὶ κενοφροσύνης , ἀπαλλάττων λόγος οὐ δ Ἀσκληπιάδαις τοῦτὸ γ ἔδωκε θεός .
οὐ γὰρ σώματος ἡ Σωκράτους ἰατρεία , ψυχῆς δ ἦν ὑπούλου καὶ διεφθαρμένης καθαρμός 0 .
εἰ δ ἔστιν ἐπιστήμη τ ἀληθοῦς ἓν δὲ τ ἀληθές , οὐκ ἔλαττον ἔχει τοῦ εὑρόντος ὁ μαθὼν παρὰ τοῦ εὑρόντος 0 ·
λαμβάνει δὲ μᾶλλον ὁ μὴ πεπεισμένος ἔχειν , καὶ λαμβάνει τὸ βέλτιστον ἐξ ἁπάντων , ὥσπερ ὁ μὴ τεκὼν παιδοποιεῖται τὸν ἄριστον .
ὅρα δὲ μὴ τ ἄλλα μὲν οὐδεμιᾶς ἦν ἄξια σπουδῆς ποιήματα καὶ μαθήματα καὶ λόγοι ῥητόρων καὶ δόγματα σοφιστῶν , ἃ Σωκράτην γεννᾶν τὸ δαιμόνιον ἀπεκώλυσεν ·
ἣν δὲ μόνην ἡγεῖτο Σωκράτης σοφίαν περὶ τὸ θεῖον καὶ νοητόν , ἐρωτικὴν ὑπ αὐτοῦ προσαγορευομένην , ταύτης οὐ γένεσις ἔστιν ἀνθρώποις οὐ δ εὕρεσις ἀλλ ἀνάμνησις .
ὅθεν οὐδὲν ἐδίδασκε Σωκράτης , ἀλλ ἐνδιδοὺς ἀρχὰς ἀποριῶν ὥσπερ ὠδίνων τοῖς νέοις ἐπήγειρε καὶ ἀνεκίνει καὶ συνεξῆγε τὰς ἐμφύτους νοήσεις ·
καὶ τοῦτο μαιωτικὴν τέχνην ὠνόμαζεν , οὐκ ἐντιθεῖσαν ἔξωθεν , ὥσπερ ἕτεροι προσεποιοῦντο , νοῦν τοῖς ἐντυγχάνουσιν , ἀλλ ἔχοντας οἰκεῖον ἐν ἑαυτοῖς ἀτελῆ δὲ καὶ συγκεχυμένον καὶ δεόμενον τοῦ τρέφοντος καὶ βεβαιοῦντος ἐπιδεικνύουσαν .
τί δήποτε τὸν ἀνωτάτω θεὸν πατέρα τῶν πάντων καὶ ποιητὴν προσεῖπεν ;
πότερον ὅτι τῶν μὲν θεῶν τῶν γεννητῶν καὶ τῶν ἀνθρώπων πατήρ ἐστιν , ὡς Ὅμηρος ἐπονομάζει , ποιητὴς δὲ τῶν ἀλόγων καὶ ἀψύχων 0 1 ;
οὐ δὲ γὰρ χορίου φησὶ Χρύσιππος πατέρα καλεῖσθαι τὸν παρασχόντα τὸ σπέρμα , καίπερ ἐκ τοῦ σπέρματος γεγονότος .
ἢ τῇ μεταφορᾷ χρώμενος , ὥσπερ εἴωθε , τὸν αἴτιον πατέρα τοῦ κόσμου κέκληκεν ;
ὡς τῶν ἐρωτικῶν λόγων πατέρα Φαῖδρον ἐν Συμποσίῳ προσεῖπεν , εἰσηγητὴν αὐτῶν γενόμενον ·
ἐν δὲ τῷ ὁμωνύμῳ διαλόγῳ καλλίπαιδα πολλοὺς γὰρ καὶ καλοὺς λόγους ἐν φιλοσοφίᾳ γενέσθαι , τὴν ἀρχὴν ἐκείνου παρασχόντος 0 .
ἢ διαφέρει πατήρ τε ποιητοῦ καὶ γεννήσεως ποίησις ;
ὡς γὰρ τὸ γεγεννημένον καὶ πεποίηται , οὐ μὴν ἀνάπαλιν , οὕτως ὁ γεννήσας καὶ πεποίηκεν 0 ·
ἐμψύχου γὰρ ποίησις ἡ γέννησίς ἐστι ·
καὶ ποιητοῦ μέν , οἷος οἰκοδόμος ἢ ὑφάντης ἢ λύρας δημιουργὸς ἢ ἀνδριάντος , ἀπήλλακται γενόμενον τ οὔργον 0 ·
ἡ δ ἀπὸ τοῦ γεννήσαντος ἀρχὴ καὶ δύναμις ἐγκέκραται τῷ τεκνωθέντι καὶ συνέχει τὴν φύσιν , ἀπόσπασμα καὶ μόριον οὖσαν τοῦ τεκνώσαντος .
ἐπεὶ τοίνυν οὐ πεπλασμένοις ὁ κόσμος οὐ δὲ συνηρμοσμένοις ποιήμασιν ἔοικεν , ἀλλ ἔνεστιν αὐτῷ μοῖρα πολλὴ ζωότητος καὶ θειότητος , ἣν ὁ θεὸς 0 ;
ἐγκατέσπειρεν ἀφ ἑαυτοῦ τῇ ὕλῃ καὶ κατέμιξεν , εἰκότως ἅμα πατήρ τε τοῦ κόσμου , ζῴου γεγονότος , καὶ ποιητὴς ἐπονομάζεται .
τούτων δὲ μάλιστα τῆς Πλάτωνος ἁπτομένων δόξης , ἐπίστησον εἰ κ ἀκεῖνο λεχθήσεται πιθανῶς ·
ὅτι , δυεῖν ὄντοιν ἐξ ὧν ὁ κόσμος συνέστηκε , σώματος καὶ ψυχῆς , τὸ μὲν οὐκ ἐγέννησε θεὸς ἀλλά , τῆς ὕλης παρασχομένης , ἐμόρφωσε καὶ συνήρμοσε , πέρασιν οἰκείοις καὶ σχήμασι δήσας καὶ ὁρίσας τὸ ἄπειρον ἡ δὲ ψυχή , νοῦ μετασχοῦσα καὶ λογισμοῦ καὶ ἁρμονίας , οὐκ ἔργον ἐστὶ τοῦ θεοῦ μόνον ἀλλὰ καὶ μέρος , οὐ δ ὑπ αὐτοῦ ἀλλὰ καὶ ἀπ αὐτοῦ καὶ ἐξ αὐτοῦ γέγονεν .
ἐν τῇ Πολιτείᾳ , τοῦ παντὸς ὥσπερ μιᾶς γραμμῆς τετμημένης ἄνισα τμήματα , πάλιν τέμνων ἑκάτερον τμῆμα εἰς δύο ἀνὰ τὸν αὐτὸν λόγον , τὸ τε τοῦ ὁρωμένου γένος καὶ τὸ τοῦ νοουμένου περὶ τὰ πάντα ποιήσας τοῦ μὲν νοητοῦ πρῶτον ἀποφαίνει τὸ περὶ τὰ πρῶτα εἴδη , δεύτερον τὸ μαθηματικὸν τοῦ δ αἰσθητοῦ πρῶτον μὲν τὰ στερέμνια σώματα , δεύτερον δὲ τὰς εἰκόνας καὶ τὰ εἴδωλα τούτων καὶ κριτήριον ἑκάστῳ τῶν τεττάρων ἀποδίδωσιν ἴδιον , νοῦν μὲν τῷ πρώτῳ διάνοιαν δὲ τῷ μαθηματικῷ , τοῖς δ αἰσθητοῖς πίστιν , εἰκασίαν δὲ τοῖς περὶ τὰ εἴδωλα καὶ τὰς εἰκόνας 0 1 2 .
τί οὖν διανοηθεὶς εἰς ἄνισα τμήματα τὸ πᾶν ἔτεμε ;
καὶ πότερον τῶν τμημάτων , τὸ νοητὸν ἢ τὸ αἰσθητόν , μεῖζόν ἐστιν ;
αὐτὸς γὰρ οὐ δεδήλωκε .
δόξει δ αὐτόθεν μὲν εἶναι μεῖζον τὸ αἰσθητόν ·
ἡ γὰρ ἀμέριστος οὐσία καὶ κατὰ τ αὐτὸν ὡσαύτως ἔχουσα τῶν νοητῶν ἐστιν εἰς βραχὺ συνηγμένη καὶ καθαρόν , ἡ δὲ σκεδαστὴ περὶ τὰ σώματα καὶ περιπλανὴς τὸ αἰσθητὸν παρέσχεν .
ἔτι τὸ μὲν ἀσώματον πέρατος οἰκεῖον , τὸ δὲ σῶμα τῇ ὕλῃ μὲν ἄπειρον καὶ ἀόριστον , αἰσθητὸν δὲ γιγνόμενον , ὅταν ὁρισθῇ μετοχῇ τοῦ νοητοῦ 0 1 .
ἔτι , καθάπερ αὐτῶν τῶν αἰσθητῶν ἕκαστον εἰκόνας ἔχει πλείους καὶ σκιὰς καὶ εἴδωλα καὶ ὅλως 0 ;
ἀφ ἑνὸς παραδείγματος πάμπολλα μιμήματα γίγνεσθαι καὶ φύσει καὶ τέχνῃ δυνατόν ἐστιν , οὕτως ἀνάγκη τὰ ἐνταῦθα τῶν ἐκεῖ πλήθει διαφέρειν κατὰ τὸν Πλάτωνα παραδείγματα καὶ ἰδέας τὰ νοητὰ τῶν αἰσθητῶν ὥσπερ εἰκόνων ἢ ἐμφάσεων ὑποτιθέμενον 0 .
ἔτι τῶν εἰδῶν νόησιν ἐξ ἀφαιρέσεως καὶ περικοπῆς σώματος ἐπάγει , τῇ τῶν μαθημάτων τάξει καταβιβάζων ἀπὸ τῆς ἀριθμητικῆς ἐπὶ γεωμετρίαν , εἶτα μετὰ ταύτην ἐπ ἀστρολογίαν , ἐπὶ πάσαις δὲ τὴν ἁρμονικὴν τιθείς ·
γίγνεται μὲν γὰρ τὰ μὲν γεωμετρούμενα , τοῦ ποσοῦ μέγεθος προσλαβόντος τὰ δὲ στερεά , τοῦ μεγέθους βάθος 0 ·
τὰ δ ἀστρολογούμενα , τοῦ στερεοῦ κίνησιν 0 ·
τὰ δ ἁρμονικά , τῷ κινουμένῳ σώματι φωνῆς προσγενομένης 0 .
ὅθεν ἀφαιροῦντες φωνὴν μὲν τῶν κινουμένων κίνησιν δὲ τῶν στερεῶν βάθος δὲ τῶν ἐπιπέδων , μέγεθος δὲ τῶν ποσῶν , ἐν αὐταῖς γενησόμεθα ταῖς νοηταῖς ἰδέαις , οὐδεμίαν διαφορὰν ἐχούσαις πρὸς ἀλλήλας κατὰ τὸ ἓν καὶ μόνον νοούμενον 0 .
οὐ γὰρ ποιεῖ μονὰς ἀριθμόν , ἂν ·
μὴ τῆς ἀπείρου δυάδος ἅψηται ·
ποιήσασα δ οὕτως ἀριθμόν , εἰς στιγμὰς εἶτα γραμμὰς ἐκ δὲ τούτων εἰς ἐπιφανείας καὶ βάθη καὶ σώματα πρόεισι καὶ σωμάτων ποιότητας ἐν πάθεσι γιγνομένων 0 .
ἔτι τῶν μὲν νοητῶν ἓν κριτήριον ὁ νοῦς 0 ·
καὶ γὰρ ἡ διάνοια νοῦς 0 ·
ἐστιν ἐν τοῖς μαθηματικοῖς ὥσπερ ἐν κατόπτροις ἐμφαινομένων τῶν νοητῶν 0 .
ἐπὶ δὲ τὴν τῶν σωμάτων γνῶσιν ὑπὸ πλήθους πέντε δυνάμεις καὶ διαφορὰς αἰσθητηρίων ἡ φύσις ἔδωκεν ἡμῖν ·
καὶ οὐ πάντα φωρᾶται ταύταις ἀλλ ἐκφεύγει πολλὰ διὰ μικρότητα τὴν αἴσθησιν .
ἔτι , ὥσπερ ἡμῶν ἑκάστου συνεστῶτος ἔκ τε τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος μικρόν ἐστι τὸ ἡγεμονικὸν καὶ νοερὸν ἐν πολλῷ τῷ τῆς σαρκὸς ὄγκῳ κεκρυμμένον , οὕτως εἰκὸς ἔχειν ἐν τῷ παντὶ τὸ νοητὸν πρὸς τὸ αἰσθητόν 0 .
καὶ γὰρ ἄρχει τὰ νοητὰ τῶν σωματικῶν , ἀρχῆς δὲ πάσης πλέον τὸ ἐξ αὐτῆς καὶ μεῖζον 0 .
πρὸς δὲ τ οὐναντίον εἴποι τις ἂν πρῶτον , ὅτι συγκρίνοντες τὰ αἰσθητὰ τοῖς νοητοῖς τρόπον τινὰ τὰ θνητὰ τοῖς θείοις ἐξισοῦμεν ὁ γὰρ θεὸς ἐν τοῖς νοητοῖς 0 .
ἔπειτα πανταχοῦ δήπου τὸ περιεχόμενον ἔλαττόν ἐστι τοῦ περιέχοντος , ἡ δὲ τοῦ παντὸς φύσις τῷ νοητῷ περιέχει τὸ αἰσθητόν ·
ὁ γὰρ θεός τὴν ψυχὴν εἰς τὸ μέσον θεὶς διὰ παντὸς τ ἔτεινε καὶ ἔξωθεν τὰ σώματα αὐτῇ περιεκάλυψεν .
ἔστι δ ἀόρατος ἡ ψυχὴ καὶ πάσαις ταῖς αἰσθήσεσιν ἀναίσθητος ὡς ἐν τοῖς Νόμοις εἴρηται ·
διὸ καὶ φθαρτὸς ἡμῶν εἷς ἕκαστός ἐστιν , ὁ δὲ κόσμος οὐ φθαρησόμενος 0 ·
ἡμῶν μὲν γὰρ ἑκάστου τὴν ζωτικὴν δύναμιν ἐντὸς περιέχει τὸ θνητοειδὲς καὶ διαλυτόν , ἐν δὲ τῷ κόσμῳ τ οὐναντίον , ὑπὸ τῆς κυριωτέρας ἀρχῆς καὶ κατὰ τ αὐτὰ ὡσαύτως ἐχούσης ἀεὶ σῴζεται τὸ σωματικὸν ἐν μέσῳ περιεχόμενον 0 .
καὶ μὴν ἀμερές γε λέγεται καὶ ἀμέριστον τὸ μὲν σῶμα μικρότητι , τὸ δ ἀσώματον καὶ νοητὸν ὡς ἁπλοῦν καὶ εἰλικρινὲς καὶ καθαρὸν ἁπάσης στερεότητος καὶ διαφορᾶς 0 1 .
καὶ ἄλλως εὔηθές ἐστι τοῖς σωματικοῖς τεκμαίρεσθαι περὶ τῶν ἀσωμάτων .
τὸ γοῦν νῦν ἀμερὲς μὲν καλεῖται καὶ ἀμέριστον , ἅμα δὲ πανταχοῦ ἐνέστηκε καὶ οὐδὲν αὐτοῦ τῆς οἰκουμένης μέρος ἔρημόν ἐστιν , ἀλλὰ καὶ πάθη πάντα καὶ πράξεις φθοραί τε πᾶσαι καὶ γενέσεις αἱ ὑπὸ τὸν κόσμον ἐν τῷ νῦν περιέχονται .
κριτήριον δὲ τοῦ νοητοῦ μόνον ἐστὶν ὁ νοῦς , ὡς φωτὸς ὄψις , δι ἁπλότητα καὶ ὁμοιότητα 0 1 ·
τὰ δὲ σώματα , πολλὰς διαφορὰς ἔχοντα καὶ ἀνομοιότητας , ἄλλα ἄλλοις κριτηρίοις ὥσπερ ὀργάνοις ἁλίσκεσθαι πέφυκεν 0 .
ἀλλὰ μὴν οὐ δὲ τῆς ἐν ἡμῖν νοητῆς καὶ νοερᾶς δυνάμεως καταφρονοῦσιν ὀρθῶς ·
πολλὴ γὰρ οὖσα καὶ μεγάλη περίεστι παντὸς τοῦ αἰσθητοῦ καὶ μέχρι τῶν θείων ἐξικνεῖται .
τὸ δὲ μέγιστον αὐτὸς ἐν Συμποσίῳ διδάσκων , πῶς δεῖ τοῖς ἐρωτικοῖς χρῆσθαι , μετάγοντα τὴν ψυχὴν ἀπὸ τῶν αἰσθητῶν καλῶν ἐπὶ τὰ νοητά , παρεγγυᾷ μή τε σώματός τινος μή τε ἐπιτηδεύματος μή τ ἐπιστήμης κάλλει μιᾶς ὑποτετάχθαι καὶ δουλεύειν , ἀλλ ἀποστάντα τῆς περὶ ταῦτα μικρολογίας ἐπὶ τὸ πολὺ τοῦ καλοῦ πέλαγος τρέπεσθαι Τί δήποτε , τὴν ψυχὴν ἀεὶ πρεσβυτέραν ἀποφαίνων τοῦ σώματος αἰτίαν τε τῆς ἐκείνου γενέσεως καὶ ἀρχήν , πάλιν φησὶν οὐκ ἂν γενέσθαι ψυχὴν ἄνευ σώματος οὐ δὲ νοῦν ἄνευ ψυχῆς , ἀλλὰ ψυχὴν μὲν ἐν σώματι νοῦν δ ἐν τῇ ψυχῇ 0 1 2 ;
δόξει γὰρ τὸ σῶμα καὶ εἶναι καὶ μὴ εἶναι , συνυπάρχον ἅμα τῇ ψυχῇ καὶ γεννώμενον ὑπὸ τῆς ψυχῆς ·
ἦ τὸ πολλάκις ὑφ ἡμῶν λεγόμενον ἀληθὲς ἐστιν ;
ἡ μὲν γὰρ ἄνους ψυχὴ καὶ τὸ ἄμορφον σῶμα συνυπῆρχον ἀλλήλοις ἀεὶ καὶ οὐδέτερον αὐτῶν γένεσιν ἔσχεν οὐ δ ἀρχήν ·
ἐπεὶ δ ἡ ψυχὴ νοῦ μετέλαβε καὶ ἁρμονίας , καὶ γενομένη διὰ συμφωνίας ἔμφρων μεταβολῆς αἰτία γέγονε τῇ ὕλῃ καὶ κρατήσασα ταῖς αὑτῆς κινήσεσι τὰς ἐκείνης ἐπεσπάσατο καὶ ἐπέστρεψεν , οὕτω τὸ σῶμα τοῦ κόσμου γένεσιν ἔσχεν ὑπὸ τῆς ψυχῆς , καὶ κατασχηματιζόμενον καὶ συνομοιούμενον .
οὐ γὰρ ἐξ αὑτῆς ἡ ψυχὴ τὴν τοῦ σώματος ἐδημιούργει φύσιν οὐ δ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος , ἀλλ ἐκ σώματος ἀτάκτου καὶ ἀσχηματίστου σῶμα τεταγμένον ἀπειργάσατο καὶ πειθήνιον .
ὥσπερ οὖν , εἰ φαίη τις ἀεὶ τὴν τοῦ σπέρματος δύναμιν εἶναι μετὰ σώματος , γεγονέναι μέντοι τὸ σῶμα τῆς συκῆς ἢ τῆς ἐλαίας ὑπὸ σπέρματος , οὐδὲν ἐρεῖ διάφωνον αὐτὸ γὰρ τὸ σῶμα , κινήσεως αὐτῷ καὶ μεταβολῆς ὑπὸ τοῦ σπέρματος ἐγγενομένης , ἔφυ τοιοῦτο καὶ διεβλάστησεν οὕτως ἡ ἄμορφος ὕλη καὶ ἀόριστος ὑπὸ τῆς ψυχῆς ἐνούσης σχηματισθεῖσα μορφὴν ἔσχε τοιαύτην καὶ διάθεσιν 0 .
διὰ τί , τῶν μὲν εὐθυγράμμων τῶν δὲ κυκλικῶν σωμάτων καὶ σχημάτων ὄντων , τὰς τῶν εὐθυγράμμων ἀρχὰς ἔλαβε τὸ ἰσοσκελὲς τρίγωνον καὶ τὸ σκαληνόν ·
ὧν τὸ μὲν τὸν κύβον συνέστησε γῆς στοιχεῖον ὄντα , τὸ δὲ σκαληνὸν τήν τε πυραμίδα καὶ τὸ ὀκτάεδρον καὶ τὸ εἰκοσάεδρον , τὸ μὲν πυρὸς σπέρμα τὸ δ ἀέρος τὸ δ ὕδατος γενόμενον 0 1 2 ·
τὸ δὲ τῶν κυκλικῶν ὅλως παρῆκε , καίτοι μνησθεὶς τοῦ σφαιροειδοῦς , ἐν οἷς φησι τῶν κατηριθμημένων σχημάτων ἕκαστον σώματος περιφεροῦς εἰς ἴσα διανεμητικὸν εἶναι ;
πότερον , ὡς ὑπονοοῦσιν ἔνιοι , τὸ δωδεκάεδρον τῷ σφαιροειδεῖ προσένειμεν , εἰπὼν ὅτι τούτῳ πρὸς τὴν τοῦ παντὸς ὁ θεὸς κατεχρήσατο φύσιν ἐκεῖνο διαζωγραφῶν .
καὶ γὰρ μάλιστα τῷ πλήθει τῶν στοιχείων ἀμβλύτητι δὲ τῶν γωνιῶν τὴν εὐθύτητα διαφυγὸν εὐκαμπές ἐστι , καὶ τῇ περιτάσει καθάπερ αἱ δωδεκάσκυτοι σφαῖραι κυκλοτερὲς γίγνεται καὶ περιληπτικόν 0 ·
ἔχει γὰρ εἴκοσι γωνίας στερεάς , ὧν ἑκάστην ἐπίπεδοι περιέχουσιν ἀμβλεῖαι τρεῖς ἑκάστη γὰρ ὀρθῆς ἐστι καὶ πέμπτου μορίου ·
συνήρμοσται δὲ καὶ συμπέπηγεν ἐκ δώδεκα πενταγώνων ἰσογωνίων καὶ ἰσοπλεύρων , ὧν ἕκαστον ἐκ τριάκοντα τῶν πρώτων σκαληνῶν τριγώνων συνέστηκε ·
διὸ καὶ δοκεῖ τὸν ζῳδιακὸν ἅμα καὶ τὸν ἐνιαυτὸν ἀπομιμεῖσθαι ταῖς διανομαῖς τῶν μοιρῶν ἰσαρίθμοις οὔσαις .
ἢ πρότερόν ἐστι κατὰ φύσιν τὸ εὐθὺ τοῦ περιφεροῦς , μᾶλλον δ ὅλως 0 ;
πάθος τι τῆς εὐθείας ἡ περιφερής 0 ;
κάμπτεσθαι γὰρ λέγεται τὸ ὀρθόν καὶ ὁ κύκλος γράφεται κέντρῳ καὶ διαστήματι ·
τοῦτο δ ἐστὶν εὐθείας τόπος , ὑφ ἧς καὶ μετρεῖται ·
τὸ γὰρ περιέχον ἐκ τοῦ μέσου πανταχόθεν ἴσον ἀφέστηκε .
γεννᾶται δὲ καὶ κῶνος καὶ κύλινδρος ἀπ εὐθυγράμμων , ὁ μὲν τριγώνου περὶ μίαν πλευρὰν μένουσαν τῇ ἑτέρᾳ πλευρᾷ καὶ τῇ βάσει περιενεχθέντος 0 ·
ὁ δὲ κύλινδρος παραλληλογράμμου τ αὐτὸ τοῦτο παθόντος 0 .
ἔτι τῆς μὲν ἀρχῆς ἐγγυτέρω τὸ ἔλαττον , ἐλαχίστη δὲ πασῶν ἡ εὐθεῖα 0 1 ·
τῆς γὰρ περιφεροῦς τὸ μὲν ἐντός ἐστι κοῖλον κυρτὸν δὲ τὸ ἐκτός 0 .
ἔτι τῶν σχημάτων οἱ ἀριθμοὶ πρότεροι , καὶ γὰρ ἡ μονὰς τῆς στιγμῆς 0 1 ·
ἔστι γὰρ ἡ στιγμὴ μονὰς ἐν θέσει .
καὶ μὴν ἡ μονὰς τρίγωνός ἐστι ·
πᾶς γὰρ τρίγωνος ἀριθμὸς ὀκτάκις γενόμενος καὶ μονάδα προσλαβὼν γίγνεται τετράγωνος ·
τοῦτο δὲ καὶ τῇ μονάδι συμβέβηκε ·
πρότερον οὖν τοῦ κύκλου τὸ τρίγωνον 0 ·
εἰ δὲ τοῦτο , καὶ εὐθεῖα τῆς περιφεροῦς 0 1 .
ἔτι τὸ στοιχεῖον εἰς οὐδὲν διαιρεῖται τῶν συνισταμένων ἐξ αὐτοῦ , τοῖς δ ἄλλοις εἰς τὸ στοιχεῖον ἡ διάλυσις 0 .
εἰ τοίνυν τὸ μὲν τρίγωνον εἰς οὐδὲν περιφερὲς διαλύεται , τὸν δὲ κύκλον εἰς τέτταρα τρίγωνα τέμνουσιν αἱ δύο διάμετροι , πρότερον ἂν τῇ φύσει καὶ στοιχειωδέστερον εἴη τοῦ κυκλικοῦ τὸ εὐθύγραμμον .
ὅτι τοίνυν προηγούμενον μέν ἐστι τὸ εὐθύγραμμον , τὸ δὲ κυκλικὸν ἐπιγιγνόμενον καὶ συμβεβηκός , αὐτὸς ὁ Πλάτων ἐνεδείξατο 0 ·
τὴν γὰρ γῆν ἐκ κύβων συστησάμενος , ὧν ἕκαστον εὐθύγραμμοι περιέχουσιν ἐπιφάνειαι , σφαιροειδὲς αὐτῆς γεγονέναι τὸ σχῆμά φησι καὶ στρογγύλον .
ὥστ οὐδὲν ἔδει ποιεῖν τῶν περιφερῶν ἴδιον στοιχεῖον , εἰ καὶ τοῖς εὐθυγράμμοις πρὸς ἄλληλά πως συναρμοττομένοις ὁ σχηματισμὸς οὗτος ἐπιγίγνεσθαι πέφυκεν .
ἔτι , εὐθεῖα μὲν ἥ τε μείζων ἥ τε μικροτέρα τὴν αὐτὴν εὐθύτητα διατηρεῖ , τὰς δὲ τῶν κύκλων περιφερείας , ἂν ὦσι σμικρότεραι , καμπυλωτέρας καὶ σφιγγομένας τῇ κυρτότητι μᾶλλον ὁρῶμεν ·
ἂν δὲ μείζους , ἀνειμένας 0 1 ·
ἱστάμενοι γοῦν κατὰ τὴν κυρτὴν περιφέρειαν οἱ μὲν κατὰ σημεῖον οἱ δὲ κατὰ γραμμὴν ἅπτονται τῶν ὑποκειμένων ἐπιπέδων 0 ·
ὥστ ὑπονοήσειεν ἄν τις εὐθείας κατὰ μικρὰ πολλὰς συντιθεμένας τὴν περιφερῆ γραμμὴν ἀποτελεῖν .
ὅρα δὲ μὴ τῶν ἐνταῦθα κυκλικῶν καὶ σφαιροειδῶν οὐδέν ἐστιν ἀπηκριβωμένον , ἀλλ ἐντάσει καὶ περιτάσει τῶν εὐθυγράμμων ἢ μικρότητι τῶν μορίων τῆς διαφορᾶς λανθανούσης ἐπιφαίνεται τὸ στρογγύλον καὶ κυκλοειδές ὅθεν οὐ δὲ κινεῖται φύσει τῶν ἐνταῦθα σωμάτων ἐγκυκλίως οὐδὲν ἀλλ ἐπ εὐθείας ἅπαντα ·
τὸ δ ὄντως σφαιροειδὲς 0 ;
οὐκ ἔστιν αἰσθητοῦ σώματος ἀλλὰ τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ νοῦ στοιχεῖον , οἷς καὶ τὴν κυκλοφορικὴν κίνησιν ὡς προσήκουσαν κατὰ φύσιν ἀποδίδωσιν .
πῶς ποτε ἐν τῷ Φαίδρῳ λέγεται τὸ τὴν τοῦ πτεροῦ φύσιν , ὑφ ἧς ἄνω τὸ ἐμβριθὲς ἀνάγεται , κεκοινωνηκέναι μάλιστα τῶν περὶ τὸ σῶμα τοῦ θείου ;
πότερον ὅτι περὶ ἔρωτος ὁ λόγος ἐστί , κάλλους δὲ τοῦ περὶ τὸ σῶμα ὁ ἔρως , τὸ δὲ κάλλος ὁμοιότητι τῇ πρὸς τὰ θεῖα κινεῖ καὶ ἀναμιμνήσκει τὴν ψυχήν 0 1 ·
ἢ μᾶλλον οὐδὲν περιεργαστέον ἀλλ ἁπλῶς ἀκουστέον ὅτι , τῶν περὶ τὸ σῶμα τῆς ψυχῆς δυνάμεων πλειόνων οὐσῶν , ἡ διαλογιστικὴ καὶ διανοητικὴ μάλιστα τοῦ θείου κεκοινώνηκεν , ἣν τῶν θείων καὶ οὐρανίων ἔφησεν ;
ἣν οὐκ ἀπὸ τρόπου πτερὸν προσηγόρευσεν , ὡς τὴν ψυχὴν ἀπὸ τῶν ταπεινῶν καὶ θνητῶν ἀναφέρουσαν .
πῶς ποτέ φησιν ὁ Πλάτων τὴν ἀντιπερίστασιν τῆς κινήσεως διὰ τὸ μηδαμοῦ κενὸν ὑπάρχειν αἰτίαν εἶναι τῶν περὶ τὰς ἰατρικὰς σικύας παθημάτων , καὶ τῶν περὶ τὴν κατάποσιν καὶ τὰ ῥιπτούμενα βάρη καὶ τὰ τῶν ὑδάτων ῥεύματα καὶ κεραυνούς , τήν τε φαινομένην πρὸς ἢλεκτρα καὶ τὸν λίθον τὸν Ἡράκλειον ὁλκὴν τάς τε τῶν φθόγγων συμφωνίας 0 ;
δόξει γὰρ ἀτόπως αἰτίαν μίαν παμπόλλων καὶ ἀνομοίων γένεσιν ἐπάγειν παθῶν .
τὸ μὲν γὰρ περὶ τὴν ἀναπνοὴν ὡς γίγνεται τῇ ἀντιπεριστάσει τοῦ ἀέρος , αὐτὸς ἱκανῶς ἀποδέδειχε ·
τὰ δὲ λοιπὰ πάντα φήσας θαυματουργεῖσθαι καὶ τῷ κενὸν εἶναι μηδὲν περιωθεῖν θ αὑτὰ ταῦτ εἰς ἄλληλα καὶ διαμείβεσθαι πρὸς τὰς αὑτῶν ἕδρας ἰόντα , τὴν καθ ἕκαστον ἐξεργασίαν ἡμῖν ἀφῆκε .
πρῶτον μὲν οὖν τὸ περὶ τὴν σικύαν τοιοῦτόν ἐστιν ·
ὁ περιληφθεὶς ὑπ αὐτῆς πρὸς τῇ σαρκὶ μετὰ θερμότητος ἀὴρ ἐκπυρωθεὶς καὶ γενόμενος τῶν τοῦ χαλκοῦ πόρων ἀραιότερος ἐξέπεσεν οὐκ εἰς κενὴν χώραν , οὐ γὰρ ἔστιν , εἰς δὲ τὸν περιεστῶτα τὴν σικύαν ἔξωθεν ἀέρα , κ ἀκεῖνον ἀπέωσεν ὁ δὲ τὸν πρὸ αὑτοῦ 0 ·
καὶ τοῦτο πάσχων ἀεὶ καὶ δρῶν ὁ ἔμπροσθεν ὑποχωρεῖ , τῆς κενουμένης γλιχόμενος χώρας , ἣν ὁ πρῶτος ἐξέλιπεν οὕτω δὲ τῇ σαρκὶ περιπίπτων , ἧς ἡ σικύα δέδρακται , καὶ ἀναζέων ἅμα συνεκθλίβει τὸ ὑγρὸν εἰς τὴν σικύαν .
ἡ δὲ κατάποσις γίγνεται τὸν αὐτὸν τρόπον ·
αἱ γὰρ περὶ τὸ στόμα καὶ τὸν στόμαχον κοιλότητες ἀέρος ἀεὶ πλήρεις εἰσίν ·
ὅταν οὖν ἐμπιεσθῇ τὸ σιτίον ὑπὸ τῆς γλώττης , ἅμα καὶ τῶν παρισθμίων ἐνταθέντων , ἐκθλιβόμενος ὁ ἀὴρ πρὸς τὸν οὐρανὸν ἔχεται τοῦ ὑποχωροῦντος καὶ συνεπωθεῖ τὸ σιτίον .
τὰ δὲ ῥιπτούμενα βάρη τὸν ἀέρα σχίζει μετὰ πληγῆς ἐμπεσόντα καὶ διίστησιν ὁ δὲ περιρρέων ὀπίσω , τῷ φύσιν ἔχειν ἀεὶ τὴν ἐρημουμένην χώραν διώκειν καὶ ἀναπληροῦν , συνέπεται τῷ ἀφιεμένῳ τὴν κίνησιν συνεπιταχύνων .
αἱ δὲ τῶν κεραυνῶν πτώσεις καὶ αὐταὶ ῥίψεσιν ἐοίκασιν ·
ἐκπηδᾷ γὰρ ὑπὸ πληγῆς ἐν τῷ νέφει γενομένης τὸ πυρῶδες εἰς τὸν ἀέρα ·
κ ἀκεῖνος ἀντιρραγεὶς ὑποχωρεῖ , καὶ πάλιν ἐς τ αὐτὸ συμπίπτων ἄνωθεν ἐξωθεῖ κάτω παρὰ φύσιν ἀποβιαζόμενος τὸν κεραυνόν .
τὸ δ ἤλεκτρον οὐδὲν ἕλκει τῶν παρακειμένων ὥσπερ οὐ δ ἡ σιδηρῖτις λίθος , οὐ δὲ προσπηδᾷ τι τούτοις ἀφ αὑτοῦ τῶν πλησίον 0 ·
ἀλλ ἡ μὲν λίθος τινὰς ἀπορροὰς ἐξίησιν ἐμβριθεῖς καὶ πνευματώδεις , αἷς ὁ συνεχὴς ἀναστελλόμενος ἀὴρ ὠθεῖ τὸν πρὸ αὑτοῦ ·
κ ἀκεῖνος ἐν κύκλῳ περιιὼν καὶ ὑπονοστῶν αὖθις ἐπὶ τὴν κενουμένην χώραν ἀποβιάζεται καὶ συνεφέλκεται τὸν σίδηρον .
τὸ δ ἤλεκτρον ἔχει μέν τι φλογοειδὲς ἢ πνευματικόν , ἐκβάλλει δὲ τοῦτο τῇ τρίψει τῆς ἐπιφανείας , τῶν πόρων ἀναστομωθέντων ·
τὸ δὲ τ αὐτὸ μὲν ἐκπεσὸν ποιεῖ τῷ τῆς σιδηρίτιδος , ἐφέλκεται δὲ τῶν πλησίον τὰ κουφότατα καὶ ξηρότατα διὰ λεπτότητα καὶ ἀσθένειαν οὐ γάρ ἐστιν ἰσχυρὸν οὐ δ ἔχει βάρος οὐ δὲ ῥύμην πλῆθος ἀέρος ἐξῶσαι δυναμένην , ᾧ τῶν μειζόνων , ὥσπερ ἡ σιδηρῖτις , ἐπικρατήσει 0 .
πῶς οὖν οὔ τε λίθον οὔ τε ξύλον ὁ ἀὴρ ἀλλὰ μόνον τὸν σίδηρον ὠθεῖ καὶ προστέλλει πρὸς τὴν λίθον ;
αὕτη δ ἐστὶ μὲν ἀπορία κοινὴ πρός τε τοὺς ὁλκῇ τῆς λίθου καὶ τοὺς φορᾷ τοῦ σιδήρου τὴν σύμπηξιν οἰομένους γίγνεσθαι τῶν σωμάτων εἰλυσπᾶν δ οὕτως ὑπὸ τοῦ Πλάτωνος .
ὁ σίδηρος οὔ τ ἄγαν ἀραιὸς ἐστιν ὡς ξύλον οὔ τ ἄγαν πυκνὸς ὡς χρυσὸς ἢ λίθος , ἀλλ ἔχει πόρους καὶ οἴμους καὶ τραχύτητας διὰ τὰς ἀνωμαλίας τῷ ἀέρι συμμέτρους , ὥστε μὴ ἀπολισθάνειν ἀλλ ἕδραις τισὶν ἐνισχόμενον καὶ ἀντερείσεσι περιπλοκὴν σύμμετρον ἐχούσαις , ὡς ἂν ἐμπέσῃ πρὸς τὴν λίθον φερόμενος , ἀποβιάζεσθαι καὶ προωθεῖν τὸν σίδηρον 0 .
τούτων μὲν οὖν τοιοῦτός τις ἂν εἴη λόγος .
ἡ δὲ τῶν ἐπὶ γῆς ὑδάτων ῥύσις οὐχ ὁμοίως εὐσύνοπτον ἔχει τὸν τῆς ἀντιπεριώσεως τρόπον .
ἀλλὰ χρὴ καταμανθάνειν τὰ λιμναῖα τῶν ὑδάτων ἀτρεμοῦντα καὶ μένοντα , τῷ περικεχύσθαι καὶ συναγαγεῖν πανταχόθεν αὑτοῖς ἀκίνητον ἀέρα , μηδαμοῦ κενὴν ποιοῦντα χώραν .
τὸ γοῦν ἐπιπολῆς ὕδωρ ἔν τε ταῖς λίμναις καὶ ἐν τοῖς πελάγεσι δονεῖται καὶ κυμαίνεται , τοῦ ἀέρος σάλον λαμβάνοντος ·
ἕπεται γὰρ εὐθὺς μεθισταμένῳ καὶ συναπορρεῖ διὰ τὴν ἀνωμαλίαν ·
ἡ γὰρ κάτω πληγὴ τὴν κοιλότητα ποιεῖ τοῦ κύματος ἡ δ ἄνω τὸν ὄγκον , ἄχρι οὗ καταστῇ καὶ παύσηται , τῆς περιεχούσης τὰ ὑγρὰ χώρας ἱσταμένης 0 .
αἱ ῥύσεις οὖν τῶν φερομένων ἀεὶ τὰ ὑποχωροῦντα τοῦ ἀέρος διώκουσαι τοῖς δ ἀντιπεριωθουμένοις ἐλαυνόμεναι τὸ ἐνδελεχὲς καὶ ἀλώφητον ἔχουσι , διὸ καὶ φέρονται θᾶττον οἱ ποταμοὶ πληθύοντες ·
ὅταν δ ὀλίγον καὶ κοῖλον , ἵεται τὸ ὑγρὸν ὑπ ἀσθενείας , οὐχ ὑπείκοντος τοῦ ἀέρος οὐ δὲ πολλὴν ἀντιπερίστασιν λαμβάνοντος 0 .
οὕτω δὲ καὶ τὰ πηγαῖα τῶν ὑδάτων ἀναγκαῖόν ἐστιν ἀναφέρεσθαι , τοῦ θύραθεν ἀέρος εἰς τὰς κενουμένας ἐν βάθει χώρας ὑποφερομένου καὶ πάλιν θύραζε τὸ ὕδωρ ἐκπέμποντος .
οἴκου δὲ βαθυσκίου καὶ περιέχοντος ἀέρα νήνεμον ὕδατι ῥανθὲν ἔδαφος πνεῦμα ποιεῖ καὶ ἄνεμον , μεθισταμένου τοῦ ἀέρος ἐξ ἕδρας παρεμπίπτοντι τῷ ὑγρῷ καὶ πληγὰς λαμβάνοντος οὕτως ἐξωθεῖσθαί θ ὑπ ἀλλήλων καὶ ἀνθυπείκειν ἀλλήλοις πέφυκεν , οὐκ οὔσης κενότητος ἐν ᾗ θάτερον ἱδρυθὲν οὐ μεθέξει τῆς θατέρου μεταβολῆς .
καὶ μὴν τὰ περὶ τῆς συμφωνίας αὐτὸς εἴρηκεν , ὃν τρόπον ὁμοιοῦσι τοὺς φθόγγους .
ὀξὺς μὲν γὰρ ὁ ταχὺς γίγνεται βαρὺς δ ὁ βραδύς 0 ·
διὸ καὶ πρότερον κινοῦσι τὴν αἴσθησιν οἱ ὀξεῖς ·
ὅταν δὲ τούτοις ἤδη μαραινομένοις καὶ ἀπολήγουσιν οἱ βραδεῖς ἐπιβάλωσιν ἀρχόμενοι , τὸ κραθὲν αὐτῶν δι ὁμοιοπάθειαν ἡδονὴν τῇ ἀκοῇ παρέσχεν , ἣν συμφωνίαν καλοῦσιν .
ὅτι δὲ τούτων ὄργανον ὁ ἀήρ ἐστι , ῥᾴδιον συνιδεῖν ἐκ τῶν προειρημένων 0 .
ἔστι γὰρ ἡ φωνὴ πληγὴ τοῦ αἰσθανομένου δι ὤτων ὑπ ἀέρος ·
πλήττει γὰρ πληγεὶς ;
ὁ ἀὴρ ὑπὸ τοῦ κινήσαντος , ἂν μὲν σφοδρόν , ὀξέως , ἂν δ ἀμβλύ , μαλακώτερον 0 1 2 ·
ὁ δὴ σφόδρα καὶ συντόνως πληγεὶς προσμίγνυσι τῇ ἀκοῇ πρότερος , εἶτα περιιὼν πάλιν καὶ καταλαμβάνων τὸν βραδύτερον συνέπεται καὶ συμπαραπέμπει τὴν αἴσθησιν .
πῶς λέγει τὰς ψυχὰς ὁ Τίμαιος εἴς τε γῆν καὶ σελήνην καὶ τ ἄλλα ὅσα ὄργανα χρόνου σπαρῆναι ;
πότερον οὕτως ἐκίνει τὴν γῆν , ὥσπερ ἣλιον καὶ σελήνην καὶ τοὺς πέντε πλάνητας , οὓς ὄργανα χρόνου διὰ τὰς τροπὰς προσηγόρευε , καὶ ἔδει τὴν γῆν ἰλλομένην περὶ τὸν διὰ πάντων πόλον τεταμένον μὴ μεμηχανῆσθαι συνεχομένην καὶ μένουσαν , ἀλλὰ στρεφομένην καὶ ἀνειλουμένην νοεῖν , ὡς ὕστερον Ἀρίσταρχος καὶ Σέλευκος ἀπεδείκνυσαν , ὁ μὲν ὑποτιθέμενος μόνον ὁ δὲ Σέλευκος καὶ ἀποφαινόμενος 0 ;
θεόφραστος δὲ καὶ προσιστορεῖ τῷ Πλάτωνι πρεσβυτέρῳ γενομένῳ μεταμέλειν , ὡς οὐ προσήκουσαν ἀποδόντι τῇ γῇ τὴν μέσην χώραν τοῦ παντός .
ἢ τούτοις μὲν ἀντίκειται πολλὰ τῶν ὁμολογουμένως ἀρεσκόντων τ ἀνδρί ·
μεταγραπτέον δὲ τὸ χρόνου χρόνῳ λαμβάνοντα ἀντὶ τῆς γενικῆς τὴν δοτικήν , καὶ δεκτέον ὄργανα μὴ τοὺς ἀστέρας ἀλλὰ τὰ σώματα τῶν ζῴων λέγεσθαι ;
καθάπερ Ἀριστοτέλης ὡρίσατο τὴν ψυχὴν πρώτην ἐντελέχειαν σώματος φυσικοῦ ὀργανικοῦ δυνάμει ζωὴν ἔχοντος 0 .
ὥστε τοιοῦτον εἶναι τὸν λόγον 0 ·
αἱ ψυχαὶ εἰς τὰ προσήκοντα ὀργανικὰ σώματα ἐν χρόνῳ κατεσπάρησαν .
ἀλλὰ καὶ τοῦτο παρὰ τὴν δόξαν ἐστίν ·
οὐ γὰρ ἅπαξ ἀλλὰ πολλάκις ὄργανα χρόνου τοὺς ἀστέρας εἴρηκεν , ὅπου καὶ τὸν ἥλιον αὐτὸν εἰς διορισμὸν καὶ φυλακὴν ἀριθμῶν χρόνου γεγονέναι φησὶ μετὰ τῶν ἄλλων πλανήτων .
ἄριστον οὖν τὴν γῆν ὄργανον ἀκούειν χρόνου , μὴ κινουμένην ὥσπερ τοὺς ἀστέρας , ἀλλὰ τῷ περὶ αὑτὴν μένουσαν ἀεὶ παρέχειν ἐκείνοις φερομένοις ἀνατολὰς καὶ δύσεις , αἷς τὰ πρῶτα μέτρα τῶν χρόνων , ἡμέραι καὶ νύκτες , ὁρίζονται 0 ·
διὸ καί φύλακα καὶ δημιουργὸν αὐτὴν ἀτρεκῆ νυκτὸς καὶ ἡμέρας προσεῖπε ·
καὶ γὰρ οἱ τῶν ὡρολογίων γνώμονες οὐ συμμεθιστάμενοι ταῖς σκιαῖς ἀλλ ἑστῶτες ὄργανα καὶ χρόνου μέτρα γεγόνασι , μιμούμενοι τῆς γῆς τὸ ἐπιπροσθοῦν τῷ ἡλίῳ περὶ αὐτὴν ὑποφερομένῳ , καθάπερ εἶπεν Ἐμπεδοκλῆς νύκτα δὲ γαῖα τίθησιν , ὑφισταμένη φαέεσσι .
τοῦτο μὲν οὖν τοιαύτην ἔχει τὴν ἐξήγησιν , ἐκεῖνο δὲ μᾶλλον ἄν τις ὑπίδοιτο , μὴ παρὰ τὸ εἰκὸς ὁ ἥλιος καὶ ἀτόπως λέγηται μετὰ τῆς σελήνης καὶ τῶν πλανήτων εἰς διορισμὸν χρόνου γεγονέναι .
καὶ γὰρ ἄλλως μέγα τοῦ ἡλίου τὸ ἀξίωμα καὶ ὑπ αὐτοῦ Πλάτωνος ἐν Πολιτείᾳ βασιλεὺς ἀνηγόρευται παντὸς τοῦ αἰσθητοῦ καὶ κύριος , ὥσπερ τοῦ νοητοῦ τ ἀγαθόν 0 1 ·
ἐκείνου γὰρ ἔκγονος λέγεται , παρέχων τοῖς ὁρατοῖς μετὰ τοῦ φαίνεσθαι τὸ γίγνεσθαι , καθάπερ ἀπ ἐκείνου τὸ εἶναι καὶ τὸ γιγνώσκεσθαι τοῖς νοητοῖς ὑπάρχει .
τὸν δὴ τοιαύτην φύσιν ἔχοντα καὶ δύναμιν τηλικαύτην θεὸν ὄργανον χρόνου γεγονέναι καὶ μέτρον ἐναργὲς τῆς πρὸς ἀλλήλας βραδυτῆτι καὶ τάχει τῶν ὀκτὼ σφαιρῶν διαφορᾶς οὐ πάνυ δοκεῖ πρεπῶδες οὐ δ ἄλλως εὔλογον εἶναι .
ῥητέον οὖν τοὺς ὑπὸ τούτων ταραττομένους δἰ ἄγνοιαν οἴεσθαι τὸν χρόνον μέτρον εἶναι κινήσεως καὶ ἀριθμὸν κατὰ τὸ πρότερον καὶ ὕστερον ὡς Ἀριστοτέλης εἶπεν , ἤ τὸ ἐν κινήσει ποσόν ὡς Σπεύσιππος , ἢ διάστημα κινήσεως ἄλλο δ οὐδὲν ὡς ἔνιοι τῶν Στωικῶν ἀπὸ συμβεβηκότος ὁριζόμενοι τὴν δ οὐσίαν αὐτοῦ καὶ τὴν δύναμιν οὐ συνορῶντες , ἣν ὅ τε Πίνδαρος ἔοικεν οὐ φαύλως ὑπονοῶν εἰπεῖν ἄνακτα τὸν πάντων ὑπερβάλλοντα χρόνον μακάρων ὅ τε Πυθαγόρας , ἐρωτηθεὶς τί χρόνος ἐστί , τὴν τούτου ψυχὴν εἰπεῖν 0 1 2 .
οὐ γὰρ πάθος οὐ δὲ συμβεβηκὸς ἧς ἔτυχε κινήσεως ὁ χρόνος ἐστίν , αἰτία δὲ καὶ δύναμις καὶ ἀρχὴ τῆς πάντα συνεχούσης τὰ γιγνόμενα συμμετρίας καὶ τάξεως , ἣν ἡ τοῦ ὅλου φύσις ἔμψυχος οὖσα κινεῖται 0 ·
μᾶλλον δὲ κίνησις οὖσα καὶ τάξις αὐτὴ καὶ συμμετρία χρόνος καλεῖται ·
πάντα γὰρ δι ἀψόφου βαίνων κελεύθου κατὰ δίκην τὰ θνήτ ἄγει καὶ γὰρ ἡ ψυχῆς οὐσία κατὰ τοὺς παλαιοὺς ἀριθμὸς ἦν αὐτὸς ἑαυτόν κινῶν διὸ δὴ καὶ Πλάτων ἔφη χρόνον ἅμα μετ οὐρανοῦ γεγονέναι κίνησιν δὲ καὶ πρὸ τῆς τοῦ οὐρανοῦ γενέσεως .
χρόνος δ οὐκ ἦν ·
οὐ δὲ γὰρ τάξις οὐ δὲ μέτρον οὐδὲν οὐ δὲ διορισμός , ἀλλὰ κίνησις ἀόριστος ὥσπερ ἄμορφος ὕλη χρόνου καὶ ἀσχημάτιστος 0 1 2 ·
ἐπικλύσασα δ ἐν χρόᾳ καὶ καταβαλοῦσα τὴν μὲν ὕλην σχήμασι τὴν δὲ κίνησιν περιόδοις , τὴν μὲν κόσμον ἅμα τὴν δὲ χρόνον ἐποίησεν 0 1 .
εἰκόνες δ εἰσὶν ἄμφω τοῦ θεοῦ , τῆς μὲν οὐσίας ὁ κόσμος τῆς δ ἀιδιότητος ὁ χρόνος ἐν κινήσει , καθάπερ ἐν γενέσει θεὸς ὁ κόσμος 0 1 .
ὅθεν ὁμοῦ γεγονότας φησὶν ὁμοῦ καὶ λυθήσεσθαι πάλιν , ἄν τις αὐτοὺς καταλαμβάνῃ λύσις ·
οὐ γὰρ οἷὸν τ εἶναι χωρὶς χρόνου τὸ γενητὸν ὥσπερ οὐ δὲ τὸ νοητὸν αἰῶνος , εἰ μέλλει τὸ μὲν ἀεὶ μένειν τὸ δὲ μηδέποτε διαλύεσθαι γιγνόμενον 0 1 2 .
οὕτως οὖν ἀναγκαίαν πρὸς τὸν οὐρανὸν ἔχων συμπλοκὴν καὶ συναρμογὴν ὁ χρόνος οὐχ ἁπλῶς ἐστι κίνησις , ἀλλ ὥσπερ εἴρηται κίνησις ἐν τάξει μέτρον ἐχούσῃ καὶ πέρατα καὶ περιόδους 0 ·
ὧν ὁ ἥλιος ἐπιστάτης ὢν καὶ σκοπὸς ὁρίζειν καὶ βραβεύειν καὶ ἀναδεικνύναι καὶ ἀναφαίνειν μεταβολὰς καὶ ὥρας , αἳ πάντα φέρουσι καθ Ἡράκλειτον , οὐ δὲ φαύλων οὐ δὲ μικρῶν ἀλλὰ τῶν μεγίστων καὶ κυριωτάτων τῷ ἡγεμόνι καὶ πρώτῳ θεῷ γίγνεται συνεργός .
περὶ τῶν τῆς ψυχῆς δυνάμεων ἐν Πολιτείᾳ Πλάτωνος τὴν τοῦ λογιστικοῦ καὶ θυμοειδοῦς καὶ ἐπιθυμητικοῦ συμφωνίαν ἁρμονίᾳ μέσης καὶ ὑπάτης καὶ νήτης εἰκάσαντος 0 ;
ἄριστα , διαπορήσειεν ἄν τις πότερον κατὰ τῆς μέσης τὸ θυμοειδὲς ἢ τὸ λογιστικὸν ἔταξεν ·
αὐτὸς γὰρ ἔν γε τούτοις οὐ δεδήλωκεν .
ἡ μὲν οὖν κατὰ τόπον τῶν μερῶν τάξις εἰς τὴν τῆς μέσης χώραν τίθεται τὸ θυμοειδές , τὸ δὲ λογιστικὸν εἰς τὴν τῆς ὑπάτης 0 .