Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ὅντινα μέντοι χρὴ τρόπον πρὸς ὑμᾶς εἰπεῖν περὶ αὐτῶν , τοῦτο παμπόλλην δυσκολίαν ἔχειν νομίζω , οὐχ ὡς οὐ συνησόντων ὅ τι ἄν τις λέγῃ , ἀλλ οὕτω πολλὰ καὶ ψευδῆ καὶ πάντα μᾶλλον ἢ τὰ βέλτιστα τοῖς πράγμασιν συνειθίσθαι μοι δοκεῖτ ἀκούειν , ὥστε δέδοικα μὴ τῷ νῦν τὰ βέλτιστ εἰπόντι , ἣν τοῖς ἐξηπατηκόσιν προσῆκεν ἀπέχθειαν ὑπάρχειν παρ ὑμῶν , ταύτην ἀπενέγκασθαι συμβῇ 0 .
ὁρῶ γὰρ ὑμᾶς πολλάκις οὐ τοὺς αἰτίους τῶν πραγμάτων μισοῦντας , ἀλλὰ τοὺς ὑστάτους περὶ αὐτῶν εἰπόντας τι πρὸς ὑμᾶς .
οὐ μὴν ἀλλὰ καίπερ οὕτως ἀκριβῶς ταῦτα λογιζόμενος , ὅμως οἶμαι δεῖν πάντα παρεὶς τ ἄλλα περὶ αὐτῶν τῶν παρόντων ἃ κράτιστα νομίζω λέγειν .
ἐβουλόμην ἂν ὑμᾶς , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ᾗ πρὸς τοὺς ἄλλους ἅπαντας εἰώθατε προσφέρεσθαι φιλανθρωπίᾳ , ταύτῃ καὶ πρὸς ὑμᾶς αὐτοὺς χρῆσθαι ·
νυνὶ δ ἀμείνους ἐστὲ τὰ τῶν ἄλλων δείν ἐπανορθοῦν ἢ τῶν ὑμῖν αὐτοῖς συμβαινόντων φροντίζειν 0 .
ἴσως μὲν οὖν αὐτὸ τοῦτό τις ἂν φήσειε μέγιστον ἔπαινον φέρειν τῇ πόλει , τὸ μηδενὸς ἕνεκα κέρδους ἰδίου πολλοὺς κινδύνους ὑπὲρ αὐτοῦ τοῦ δικαίου προῃρῆσθαι .
ἐγὼ δὲ ταύτην τ ἀληθῆ τὴν δόξαν εἶναι νομίζω κατὰ τῆς πόλεως καὶ βούλομαι , κ ἀκεῖνο δ ὑπολαμβάνω σωφρόνων ἀνθρώπων ἔργον εἶναι , ἴσην πρόνοιαν τῶν αὑτοῖς οἰκείων ὅσηνπερ τῶν ἀλλοτρίων ποιεῖσθαι , ἵνα μὴ φιλάνθρωποι μόνον , ἀλλὰ καὶ νοῦν ἔχοντες φαίνησθε 0 .
ἴσως , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , προσήκει τῷ βουλομένῳ τι παραινεῖν ὑμῖν οὕτω πειρᾶσθαι λέγειν ὡς καὶ δυνήσεσθ ὑπομεῖναι ·
εἰ δὲ μὴ τοῦτο , ἀφέντα τοὺς ἄλλους ἅπαντας λόγους , περὶ αὐτῶν ὧν σκοπεῖτε συμβουλεύειν , καὶ ταῦθ ὡς διὰ βραχυτάτων 0 1 .
οὐ γὰρ ἐνδείᾳ μοι δοκεῖτε λόγων οὐ δὲ νῦν ὁρᾶν τὰ πράγματα πάντα λελυμασμένα , ἀλλὰ τῷ τοὺς μὲν ἑαυτῶν ἕνεκα δημηγορεῖν καὶ πολιτεύεσθαι , τοὺς δὲ μήπω τούτου δεδωκότας πεῖραν μᾶλλον ὅπως εὖ δόξουσι λέγειν σπουδάζειν , ἢ πῶς ἔργον ἐξ ὧν λέγουσί τι συμφέρον πραχθήσεται 0 .
ἐγὼ δ ἵνα μὴ λάθω τ οὐναντίον οὗ φημὶ δεῖν αὐτὸς ποιῶν , καὶ πλείω περὶ τῶν ἄλλων ἢ περὶ ὧν ἀνέστην λέγων , ἀφεὶς τ ἄλλα πάντα , ἃ παραινῶ καὶ δὴ πειράσομαι πρὸς ὑμᾶς εἰπεῖν 0 .
δοκεῖτέ μοι δικαίως ἄν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , προσέχειν τὸν νοῦν , εἴ τις ὑπόσχοιθ ὑμῖν τ αὐτὰ δίκαια καὶ συμφέροντα δείξειν ὄνθ ὑπὲρ ὧν βουλευόμεθα .
ἐγὼ τοίνυν οἴομαι τοῦτο ποιήσειν οὐ χαλεπῶς , ἂν ὑμεῖς βραχύ τί μοι πεισθῆτε πάνυ .
μὴ πάντα , ὡς ἕκαστος ἔχει γνώμης ὑμῶν περὶ τῶν παρόντων , ὀρθῶς ἐγνωκέναι πεπείσθω , ἀλλ ἐὰν παρὰ ταῦτά τι συμβαίνῃ λέγεσθαι , σκοπείτω πάνθ ὑπομείνας ἀκοῦσαι , εἶτ ἂν ὀρθῶς εἰρῆσθαί τι δοκῇ , χρήσθω .
οὐ γὰρ ἧττον ὑμέτερον ἔσται τῶν χρησαμένων τὸ κατορθωθὲν ἢτοῦ πρὸς ὑμᾶς εἰπόντος .
ἡ μὲν οὖν ἀρχὴ τοῦ σκοπεῖν ὀρθῶς ἐστιν μὴ βεβουλεῦσθαι πρὶν ἐξ ὧν δεῖ βουλεύσασθαι ἀκοῦσαι .
οὐ γὰρ αὑτὸς οὔ τε καιρὸς οὔ τε τρόπος τοῦ τ ἐπικυρῶσαι τὰ δοκοῦντα καὶ τοῦ σκέψασθαι τί πρῶτον δοκεῖ συμφέρειν .
μεθ ὑμῶν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , παρελήλυθα βουλευσόμενος , πότερον χρή με λέγειν ἢ μή .
διὸ δ αὐτὸς τοῦτ ἀπορῶ κρῖναι , φράσω πρὸς ὑμᾶς .
ἀναγκαῖον εἶναί μοι δοκεῖ τῷ μή θ αὑτῷ μή τε τισὶν χαρίσασθαι βουλομένῳ , ἀλλ ὑπὲρ ὑμῶν εἰπεῖν ἃ πέπεικεν ἑαυτὸν μάλιστα συμφέρειν , καὶ συνειπεῖν ἃ καλῶς λέγουσιν ἀμφότεροι , καὶ τ οὐναντίον ἀντειπεῖν ὅσα μὴ δίκαι ἀξιοῦσιν .
εἰ μὲν οὖν ὑμεῖς ὑπομείναιτ ἀκοῦσαι ταῦτ ἀμφότερα διὰ βραχέων , πολλῷ βέλτιον ἂν περὶ τῶν λοιπῶν βουλεύσαισθε ·
εἰ δὲ πρὶν μαθεῖν ἀποσταίητε , γένοιτ ἂν ἐμοὶ μηδετέρους ἀδικοῦντι πρὸς ἀμφοτέρους διαβεβλῆσθαι .
τοῦτο δ οὐχὶ δίκαιός εἰμι παθεῖν .
ἐὰν μὲν οὖν κελεύητε , ἕτοιμός εἰμι λέγειν ·
εἰ δὲ μή , καὶ σιωπᾶν ἔχει μοι καλῶς 0 .
καὶ δίκαιον , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ συμφέρον ὑμῖν ἡγοῦμαι τὰς μὲν αἰτίας καὶ τὰς κατηγορίας , ὅταν βουλεύεσθαι δέῃ , παραλείπειν , περὶ τῶν παρόντων δὲ λέγειν ὅ τι βέλτιστον ἕκαστος ἡγεῖται .
ὅτι μὲν γάρ τινων αἰτίων ὄντων κακῶς τὰ πράγματ ἔχει , πάντες ἐπιστάμεθα ·
ἐξ ὅτου δὲ τρόπου βελτίω δύναιτ ἂν γενέσθαι , τοῦτο τοῦ συμβουλεύοντος ἔργον εἰπεῖν 0 .
ἔπειτ ἔγωγε νομίζω καὶ κατηγόρους εἶναι τῶν ἀδικούντων χαλεποὺς οὐ τοὺς ἐν τοιούτοις καιροῖς ἐξετάζοντας τὰ πεπραγμένα , ὅτ οὐδεμίαν δώσουσι δίκην , ἀλλὰ τοὺς τοιοῦτό τι συμβουλεῦσαι δυνηθέντας ἀφ οὗ βελτίω τὰ παρόντα γένοιτ ἄν ·
διὰ γὰρ τούτους ἐφ ἡσυχίας καὶ παρ ἐκείνων ἐγγένοιτ ἂν ὑμῖν δίκην λαβεῖν .
τοὺς μὲν οὖν ἄλλους λόγους πάντας περιέργους ἡγοῦμαι , ἃ δ ἂν οἶμαι συνενεγκεῖν περὶ ὧν νυνὶ σκοπεῖτε , ταῦτ εἰπεῖν πειράσομαι , τοσοῦτον ἀξιώσας μόνον ·
ἂν ἄρα του μεμνῶμαι τῶν πεπραγμένων , μὴ κατηγορίας μ ἕνεχ ἡγεῖσθε λέγειν , ἀλλ ἵνα δείξας ἃ τόθ ἡμάρτετε , νῦν ἀποτρέψω τ αὐτὰ παθεῖν .
εἰ καὶ τὸν ἄλλον χρόνον , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , μηδενὶ συμπολιτευόμενοι τοσαύτην ἤγομεν ἡσυχίαν ὅσηνπερ ἐν τῷ παρόντι , οὔ τε τὰ νῦν ἂν γεγενημένα συμβῆναι νομίζω , τῶν τ ἄλλων οἶμαι πολλὰ βέλτιον ἂν ἡμῖν ἔχειν 0 .
νῦν δ ὑπὸ τῆς ἐνίων ἀσελγείας οὔ τε παρελθεῖν οὔ τ εἰπεῖν οὔ θ ὅλως λόγου τυχεῖν ἔστιν .
ὅθεν συμβαίνει πολλὰ καὶ οὐκ ἐπιτήδει ἴσως .
εἰ μὲν οὖν ἀεὶ τ αὐτά , πυνθάνεσθαι , καὶ σκοπεῖν ὅ τι χρὴ ποιῆσαι , καὶ πάσχειν οἷάπερ νυνὶ βούλεσθε , ψηφιεῖσθ ἅπερ ἐκ τῶν παρεληλυθότων χρόνων , καθέλκειν τριήρεις , ἐμβαίνειν , εἰσφέρειν , πάντα ταῦτ ἤδη 0 1 ·
ἃ τριῶν ἡμερῶν ἢ πέντε , ἂν σιωπηθῇ τὰ παρὰ τῶν πολεμίων καὶ σχῶσιν ἡσυχίαν ἐκεῖνοι , πάλιν οὐκέτι καιρὸν εἶναι πράττειν ὑπολήψεσθε .
ὅπερ , ἡνίκ ἐν Ἑλλησπόντῳ Φίλιππον ἠκούσαμεν , συνέβη , καὶ πάλιν ἡνίκ εἰς Μαραθῶνα τριήρεις αἱ λῃστρίδες προσέσχον .
ὡς γὰρ ἂν χρήσαιτό τις , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καλῶς δυνάμει παρεσκευασμένῃ , οὕτως ὑμεῖς εἰώθατε τῷ βουλεύεσθαι χρῆσθαι , ὀξέως .
δεῖ δὲ βουλεύεσθαι μὲν ἐφ ἡσυχίας , ποιεῖν δὲ τὰ δόξαντα μετὰ σπουδῆς , καὶ λογίσασθαι τοῦθ ὅτι εἰ μὴ καὶ τροφὴν ἱκανὴν ποριεῖτε καὶ στρατηγόν τινα τοῦ πολέμου νοῦν ἔχοντα προστήσεσθε καὶ μένειν ἐπὶ τῶν οὕτω δοξάντων ἐθελήσετε , ψηφίσμαθ ὑμῖν περιέσται , καὶ παραναλώσετε μὲν πάνθ ὅσ ἂν δαπανήσητε , βελτίω δ οὐ δ ὁτιοῦν τὰ πράγματ ἔσται , κρινεῖτε δ ὃν ἂν βούλησθ ὀργισθέντες .
ἐγὼ δὲ βούλομαι τοὺς ἐχθροὺς ὑμᾶς ἀμυνομένους ὀφθῆναι πρότερον ἢ τοὺς πολίτας κρίνοντας 0 ·
οὐ γὰρ ἡμῖν αὐτοῖς πολεμεῖν μᾶλλον ἢ κείνοις ἐσμὲν δίκαιοι 0 .
ἵν οὖν μή , τὸ ῥᾷστον ἁπάντων , ἐπιτιμήσω μόνον , ὃν τρόπον ἄν μοι δοκεῖτε ταῦτα ποιῆσαι διδάξω , δεηθεὶς ὑμῶν μὴ θορυβῆσαι μη δ ἀναβάλλειν νομίσαι με καὶ χρόνον ἐμποιεῖν .
οὐ γὰρ οἱ ταχὺ καὶ τήμερον εἰπόντες μάλιστ εἰς δέον λέγουσιν ʽοὐ γὰρ ἂν τά γ ἤδη γεγενημένα κωλῦσαι δυνηθείημεν τῇ νυνὶ βοηθείᾀ , ἀλλ ὃς ἂν δείξῃ τίς πορισθεῖσα παρασκευὴ διαμεῖναι δυνήσεται , τέως ἂν ἢ περιγενώμεθα τῶν ἐχθρῶν ἢ πεισθέντες διαλυσώμεθα τὸν πόλεμον ·
οἶμαι πάντας ἂν ὑμᾶς , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ὁμολογῆσαι , ὅτι δεῖ τὴν πόλιν ἡμῶν , ὅταν μὲν περὶ τῶν ἰδίων τινὸς τῶν αὑτῆς βουλεύηται , ἴσην πρόνοιαν ἔχειν τοῦ συμφέροντος ὅσηνπερ τοῦ δικαίου , ὅταν δ ὑπὲρ τῶν συμμαχικῶν ἢ τῶν κοινῶν , οἷον καὶ τὸ νυνὶ παρόν , μηδενὸς οὕτως ὡς τοῦ δικαίου φροντίζειν 0 1 2 .
ἐν μὲν γὰρ ἐκείνοις τὸ λυσιτελὲς ἐξαρκεῖ , ἐν δὲ τοῖς τοιούτοις καὶ τὸ καλὸν προσεῖναι δεῖ .
τῶν μὲν γὰρ πράξεων , εἰς οὓς ἂν ἥκωσι , κύριοι καθίστανται ·
τῆς δ ὑπὲρ τούτων δόξης οὐδεὶς τηλικοῦτός ἐσθ ὅστις ἔσται κύριος , ἀλλ ὁποίαν τιν ἂν τὰ πραχθέντ ἔχῃ δόξαν , τοιαύτην οἱ πολλοὶ περὶ τῶν πραξάντων διήγγειλαν .
διὸ δεῖ σκοπεῖν καὶ προσέχειν ὅπως δίκαια φανεῖται .
χρῆν μὲν οὖν οὕτως ἅπαντας ἔχειν τὴν διάνοιαν περὶ τῶν ἀδικουμένων ὥσπερ ἄν , εἴ τι γένοιτο , ὃ μὴ συμβαίη , τοὺς ἄλλους ἀξιώσειε πρὸς αὑτὸν ἕκαστος ἔχειν .
ἐπειδὴ δὲ καὶ παρὰ τὴν αὑτῶν γνώμην ἐναντιοῦνταί τινες , μικρὰ πρὸς τούτους εἰπών , ἃ βέλτισθ ὑμῖν ὑπολαμβάνω , ταῦτ ἤδη συμβουλεύσω .
οὐ μικρὰν ἄν μοι δοκεῖτ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ζημίαν νομίσαι , εἴ τις ἀηδὴς δόξα καὶ μὴ προσήκουσα τῇ πόλει παρὰ τοῖς πολλοῖς περιγίγνοιτο .
τοῦτο τοίνυν οὕτω καλῶς ἐγνωκότες οὐκ ἀκόλουθα ποιεῖτε τὰ λοιπά , ἀλλ ὑπάγεσθ ἑκάστοτε πράττειν ἔνια , ἃ οὐ δ ἂν αὐτοὶ φήσαιτε καλῶς ἔχειν .
ἐγὼ δ οἶδα μὲν τοῦθ ὅτι τοὺς ἐπαινοῦντας ἥδιον προσδέχονται πάντες τῶν ἐπιτιμώντων ·
οὐ μὴν οἴομαι δεῖν , ταύτην τὴν φιλανθρωπίαν διώκων , λέγειν παρ ἃ συμφέρειν ὑμῖν ἡγοῦμαι .
κγ τὴν μὲν ἀρχὴν εἰ καλῶς ἐγιγνώσκετε , οὐδὲν δεῖν κοινῇ ποιεῖν ὑποληπτέον ἦν ὧν ἰδίᾳ μέμφεσθε , ἵνα μὴ συνέβαινεν ὅπερ νυνὶ γίγνεται ·
περιιὼν μὲν ἕκαστος ὡς αἰσχρὰ καὶ δεινά λέγει καὶ μέχρι τοῦ προβήσεται τὰ πράγματα 0 ;
συγκαθεζόμενος δ αὐτὸς ἕκαστός ἐστι τῶν τὰ τοιαῦτα ποιούντων .
ἐγὼ μὲν οὖν ἐβουλόμην ἄν , ὥσπερ ὅτι ὑμῖν συμφέρει τοῦ τὰ βέλτιστα λέγοντος ἀκούειν οἶδα , οὕτως εἰδέναι συνοῖσον καὶ τῷ τὰ βέλτιστ εἰπόντι ·
νῦν δὲ φοβοῦμαι μέν , ὅμως δ ἅ γε πιστεύω χρηστὰ φανεῖσθαι , κ ἂν ὑμεῖς μὴ πεισθῆτε , οὐκ ἀποτρέψομαι λέγειν .
εἰ καὶ μηδὲν ἄλλο τις , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , πρότερον παρ ὑμῖν εἰρηκὼς εἴη , νῦν γε λέγων περὶ ὧν οὐκ ὀρθῶς ἐγκαλοῦσιν οἱ πρέσβεις τῇ πόλει , παρὰ πάντων ἄν μοι δοκεῖ δικαίως συγγνώμης τυχεῖν .
καὶ γὰρ ἐν ἄλλοις μέν τισιν ἡττᾶσθαι τῶν ἐναντίων οὐχ οὕτως ὄνειδος ὡς ἀτύχημ ἂν φανείη 0 ·
καὶ γὰρ τῇ τύχῃ καὶ τοῖς ἐφεστηκόσι καὶ πολλοῖς μέτεστι τοῦ καλῶς ἢ μὴ ἀγωνίσασθαι ·
ἐν δὲ τῷ τὰ δίκαι ὑπὲρ αὑτῶν μὴ ἔχειν ἀξίως τῶν ὑπαρχόντων εἰπεῖν αὐτῆς τῆς γνώμης τῆς τῶν τοῦτο παθόντων τὸ ὄνειδος εὑρήσομεν .
εἰ μὲν οὖν ἕτεροί τινες ἦσαν ἐν οἷς ἐγίγνονθ οἱ λόγοι περὶ ὑμῶν , οὔ τε τούτους ἂν οἶμαι ῥᾳδίως οὕτω ψεύδεσθαι , οὔ τε τοὺς ἀκούοντας πολλὰ τῶν εἰρημένων ἀνασχέσθαι .
νῦν δὲ τ ἄλλα τ οἶμαι τῆς ὑμετέρας πλεονεκτοῦσιν εὐηθείας ἅπαντες , καὶ δὴ καὶ τοῦτο νῦν οὗτοι 0 ·
ἀκροαταῖς γὰρ ἐχρήσαντο καθ ὑμῶν ὑμῖν οἵοις οὐδέσιν ἂν τῶν ἄλλων , ἀκριβῶς οἶδα τοῦτ ἐγώ .
ἄξιον δ εἶναί μοι δοκεῖ διὰ ταῦτα τοῖς θεοῖς χάριν ὑμᾶς ἔχειν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ τούτους μισεῖν .
τὸ μὲν γὰρ ὁρᾶν τούτους τὸν Ῥοδίων δῆμον , τὸν πολὺ τούτων ποτ ἀσελγεστέρους λόγους λέγοντα πρὸς ὑμᾶς , ἱκέτην ὑμέτερον γεγενημένον εὐτύχημ εἶναι νομίζω τῆς πόλεως ·
τὸ δὲ τοὺς ἀνοήτους τούτους μή τε τοῦτο λογίζεσθαι , παρὸν οὕτως ἐναργὲς ἰδεῖν , μή θ ὅτι πολλάκις καθ ἕν αὐτῶν ἕκαστον ὑμεῖς σεσῴκατε , καὶ πλείω πράγματ ἐσχήκατε τὴν τούτων θρασύτητα καὶ κακοδαιμονίαν ἐπανορθοῦντες , ἐπειδὰν δι ἑαυτοὺς ἀνέλωνται πόλεμον , ἢ τὰ ὑμέτερ αὐτῶν πράττοντες , τοῦτο παμπόλλην ὑμῖν ὀργὴν εἰκότως ἂν παραστῆσαί μοι δοκεῖ .
οὐ μὴν ἀλλ ἴσως τούτοις μὲν εἵμαρται μηδέποτ εὖ πράττουσιν εὖ φρονῆσαι ·
ἡμῖν δὲ προσήκει καὶ δι ἡμᾶς αὐτοὺς καὶ διὰ τ ἄλλ ἃ πέπρακται τῇ πόλει , σπουδάσαι δεῖξαι πᾶσιν ἀνθρώποις ὅτι καὶ πρότερον καὶ νῦν καὶ ἀεὶ ἡμεῖς μὲν τὰ δίκαια προαιρούμεθα πράττειν , ἕτεροι δέ τινες καταδουλοῦσθαι βουλόμενοι τοὺς αὑτῶν πολίτας διαβάλλουσιν πρὸς ἡμᾶς .
εἰ μετὰ τῆς αὐτῆς γνώμης , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τούς τε λόγους ἠκούετε τῶν συμβουλευόντων καὶ τὰ πράγματ ἐκρίνετε , πάντων ἀσφαλέστατον ἦν ἂν τὸ συμβουλεύειν .
καὶ γὰρ εὐτυχῶς καὶ ἄλλως πράξασι ʽλέγειν γὰρ εὐφήμως πάντα δεἶ κοίν ἂν ἦν τὰ τῆς αἰτίας ὑμῖν καὶ τῷ πείσαντι 0 .
νῦν δ ἀκούετε μὲν τῶν ἃ βούλεσθε λεγόντων ἥδιστα , αἰτιᾶσθε δὲ πολλάκις ἐξαπατᾶν ὑμᾶς αὐτούς , ἐὰν μὴ πάνθ ὃν ἂν ὑμεῖς τρόπον βούλησθε γένηται , οὐ λογιζόμενοι τοῦθ ὅτι τοῦ μὲν ζητῆσαι καὶ λογίσασθαι τὰ βέλτιστα , ὡς ἄνθρωπος , καὶ πρὸς ὑμᾶς εἰπεῖν αὐτὸς ἕκαστός ἐστιν κύριος , τοῦ δὲ πραχθῆναι ταῦτα καὶ συνενεγκεῖν ἐν τῇ τύχῃ τὸ πλεῖστον μέρος γίγνεται 0 .
ἔστιν δ ἄνθρωπον ὄντ ἀγαπητὸν τῆς αὑτοῦ διανοίας λόγον ὑπέχειν ·
τῆς δὲ τύχης πρὸς ὑποσχεῖν ἕν τι τῶν ἀδυνάτων 0 .
εἰ μὲν οὖν ηὑρημένον ἦν πῶς ἄν τις ἀσφαλῶς ἄνευ κινδύνου δημηγοροίη , μανία παραλείπειν τοῦτον ἂν ἦν τὸν τρόπον ·
ἐπεὶ δ ἀνάγκη τὸν περὶ τῶν μελλόντων πραγμάτων γνώμην ἀποφαινόμενον καὶ μετέχειν τῆς ἀπὸ τούτων αἰτίας , αἰσχρὸν ἡγοῦμαι λέγειν μὲν ὡς εὔνους , μὴ ὑπομένειν δέ , εἴ τις ἐκ τούτου κίνδυνος ἔσται 0 1 .
εὔχομαι δὲ τοῖς θεοῖς , ἃ καὶ τῇ πόλει κ ἀμοὶ συμφέρειν μέλλει , ταῦτ ἐμοί τ εἰπεῖν ἐλθεῖν ἐπὶ νοῦν καὶ ὑμῖν ἑλέσθαι .
τὸ γὰρ πάντα τρόπον ζητεῖν νικῆσαι , δυοῖν θάτερον , ἢ μανίας ἢ κέρδους ἕνεκ ἐσπουδακότος φήσαιμ ἂν εἶναι .
εἴη μέν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ περὶ ὧν νυνὶ τυγχάνετ ἐκκλησιάζοντες καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων τ αὐτὰ καὶ δοκοῦντα βέλτισθ ὑμῖν εἶναι καὶ ὄνθ ὡς ἀληθῶς .
δεῖ μέντοι περὶ πραγμάτων μεγάλων βουλευομένους καὶ κοινῶν , ἁπάντων ἐθέλειν ἀκούειν τῶν συμβουλευόντων , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , ἐνθυμουμένους ὅτι αἰσχρόν ἐστιν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , νῦν μὲν βουλομένων τι παραινεῖν ἐνίων θορυβεῖν , ὕστερον δὲ κατηγορούντων τῶν αὐτῶν τούτων τῶν πεπραγμένων ἡδέως ἀκούειν .
ἐγὼ γὰρ οἶδα , νομίζω δὲ καὶ ὑμᾶς , ὅτι νῦν μὲν ἀρέσκουσι μάλισθ ὑμῖν οἱ τ αὔθ οἷς ὑμεῖς βούλεσθε λέγοντες ·
ἂν δέ τι συμβῇ παρ ἃ νῦν οἴεσθε , ὃ μὴ συμβαίη , τούτους μὲν ἐξηπατηκέναι νομιεῖθ ὑμᾶς , ὧν δὲ νῦν οὐκ ἀνέχεσθε , τότ ὀρθῶς δόξουσι λέγειν .
ἔστι δὲ τοῖς μάλιστα πεπεικόσιν ὑμᾶς ταῦτ ἐφ ὧν νῦν ἐστε , τούτοις καὶ μάλιστα συμφέρον τὸ λόγου τυχεῖν τοὺς ἀντιλέγοντας .
ἂν μὲν γὰρ διδάξαι δυνηθῶσιν ὡς οὐκ ἔστιν ἄρισθ ἃ τούτοις δοκεῖ , ὅτ οὐδὲν ἡμάρτηταί πω , τοῦτο πράξαντες ἀθῴους τοῦ κινδύνου ποιήσουσιν αὐτούς .
ἐὰν δὲ μὴ δυνηθῶσιν , οὔκουν ὕστερόν γ ἐπιτιμᾶν ἕξουσιν , ἀλλ ὅσ ἀνθρώπων ἦν ἔργον , ἀκοῦσαι , τούτων τετυχηκότες , ἂν ἡττῶνται δικαίως στέρξουσιν , καὶ μεθ ἁπάντων τῶν ἀποβαινόντων , ὁποῖ ἄττ ἂν ᾖ , κοινωνήσουσιν .
οἶμαι δεῖν ὑμᾶς , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , περὶ τηλικούτων βουλευομένους διδόναι παρρησίαν ἑκάστῳ τῶν συμβουλευόντων .
ἐγὼ δ οὐδεπώποθ ἡγησάμην χαλεπὸν τὸ διδάξαι τὰ βέλτισθ ὑμᾶς ʽὡς γὰρ ἁπλῶς εἰπεῖν , πάντες ὑπάρχειν ἐγνωκότες ἔμοιγε δοκεῖτἐ , ἀλλὰ τὸ πεῖσαι πράττειν ταῦτα 0 ·
ἔστιν μὲν οὖν ὧν ἐγὼ νομίζω χάριν ὑμᾶς τοῖς θεοῖς ὀφείλειν , τὸ τοὺς διὰ τὴν αὑτῶν ὕβριν ὑμῖν πολεμήσαντας οὐ πάλαι , νῦν ἐν ὑμῖν μόνοις τῆς αὑτῶν σωτηρίας ἔχειν τὰς ἐλπίδας .
συμβήσεται γὰρ ὑμῖν , ἂν ἃ χρὴ βουλεύσησθ ὑπὲρ αὐτοῦ , τὰς παρὰ τῶν διαβαλλόντων τὴν πόλιν ἡμῶν βλασφημίας ἔργῳ μετὰ δόξης καλῆς ἀπολύσασθαι .
αἱ μὲν ἐλπίδες , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , μεγάλαι καὶ καλαὶ τῶν προειρημένων , πρὸς ἃς οἴομαι τοὺς πολλοὺς ἄνευ λογισμοῦ τι πεπονθέναι 0 .
ἐγὼ δ οὐδεπώποτ ἔγνων ἕνεκα τοῦ παραχρῆμ ἀρέσαι λέγειν τι πρὸς ὑμᾶς , ὅ τι ἂν μὴ καὶ μετὰ ταῦτα συνοίσειν ἡγῶμαι .
ἔστι μὲν οὖν τὸ κοινὸν ἔθος τῶν πλείστων τοὺς μὲν συνεπαινοῦντας ἑαυτοῖς ὅ τι ἂν πράττωσι φιλεῖν , πρὸς δὲ τοὺς ἐπιτιμῶντας ἀηδῶς ἔχειν .
οὐ μὴν ἀλλὰ δεῖ τὸν εὖ φρονοῦντα τὸν λογισμὸν ἀεὶ τῶν ἐπιθυμιῶν κρείττω πειρᾶσθαι ποιεῖν .
ἐγὼ δ ἡδέως μὲν ἂν ἑώρων , ἃ καὶ συνοίσειν ἔμελλε , ταῦτ ἐν ἡδονῇ πράττειν ὄνθ ὑμῖν , ἵνα καὶ χαριζόμενος καὶ χρηστὰ λέγων ἐφαινόμην .
ἐπειδὴ δὲ τ ἀναντί ὁρῶ τούτων ἐπιχειροῦντας ὑμᾶς , οἴομαι δεῖν ἀντειπεῖν , εἰ καί τισιν μέλλω ἀπεχθήσεσθαι .
ἂν μὲν οὖν μη δ ὑπομείνητ ἀκοῦσαι μη δὲ ἕν , οὐ τῷ δοκιμάζοντες διαμαρτεῖν , ἀλλὰ τῷ φύσει πονήρ ἐπιθυμεῖν πράττειν τοιαῦτα προαιρεῖσθαι δόξετε .
ἐὰν δ ἀκούσητε , τυχὸν μὲν ἴσως κ ἂν μεταπεισθείητε , ὃ μάλιστ ἐγὼ νομίζω συνενεγκεῖν ἂν ὑμῖν ·
εἰ δὲ μή , οἱ μὲν ἀγνοεῖν τὸ συμφέρον , οἱ δὲ  ὅ τι ἄν τις βούληται , τοῦτ ἐρεῖ 0 1 2 .
πρῶτον μὲν οὐδέν ἐστιν καινόν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τοῖς δόξασιν παρ ὑμῖν εἶναί τινας οἵτινες ἀντεροῦσιν , ἐπειδὰν πράττειν τι δέῃ .
εἰ μὲν οὖν ἀποδόντων ὑμῶν λόγον αὐτοῖς , ὅτ ἐβουλεύεσθε , τοῦτ ἐποίουν , τούτων ἂν ἦν ἄξιον κατηγορεῖν , εἰ περὶ ὧν ἥττηντ ἐβιάζοντο πάλιν λέγειν ·
νῦν δὲ τούτους μὲν οὐδέν ἐστ ἄτοπον εἰπεῖν βουληθῆναι ταῦθ ἃ τότ οὐχ ὑπεμείνατ ἀκοῦσαι , ὑμῖν δ ἄν τις εἰκότως ἐπιτιμήσειεν , ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ὅτι ὁπόταν περί του βουλεύησθε , οὐκ ἐᾶτε λέγειν ἕκαστον ἃ γιγνώσκει , ἀλλ ἂν ἕτεροι τῷ λόγῳ προλάβωσιν ὑμᾶς , οὐδὲν ἂν τῶν ἑτέρων ἀκούσαιτε 0 .
ἐκ δὲ τούτου συμβαίνει πρᾶγμ ἀηδὲς ὑμῖν .
οἷς γὰρ πρὶν ἁμαρτεῖν ὑμῖν ἐξῆν συμβουλεύουσιν πείθεσθαι , τούτους ὕστερον κατηγοροῦντας ἐπαινεῖτε .
τ αὐτὸ δὴ τοῦτό μοι πάλιν δοκεῖτε πείσεσθαι , εἰ μὴ παρασχόντες ἴσους ἀκροατὰς πάντων ὑμᾶς αὐτοὺς ἐν τῷ παρόντι , καὶ τοῦτον τὸν πόνον ὑπομείναντες , ἑλόμενοι τὰ κράτιστα τοὺς ὁτιοῦν τούτοις ἐπιτιμῶντας φαύλους νομιεῖτε .
ἐγὼ μὲν δὴ δίκαιον ὑπείληφα πρῶτον ἁπάντων αὐτὸς εἰπεῖν , τί μοι δοκεῖ περὶ ὧν σκοπεῖσθε , ἵνα , ἂν μὲν ὑμῖν ἀρέσκῃ , καὶ τὰ λοιπὰ διδάσκω , εἰ δὲ μή , μή θ ὑμῖν ἐνοχλῶ μή τ ἐμαυτὸν κόπτω 0 .
ἔδει μέν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , πρὸ τοῦ πολεμεῖν ἐσκέφθαι τίς ὑπάρξει παρασκευὴ τῷ γενησομένῳ πολέμῳ ·
εἰ δ ἄρα μὴ πρόδηλος ἦν , ὅτε πρῶτον ἐβουλεύεσθ ὑπὲρ αὐτοῦ φανεροῦ γενομένου , τότε καὶ περὶ τῆς παρασκευῆς ἐσκέφθαι .
εἰ δὲ φήσετε πολλὰς ἐγκεχειρικέναι δυνάμεις , ἃς λελυμάνθαι τοὺς ἐπιστάντας , οὐκ ἀποδέξεται τοῦθ ὑμῶν οὐδείς ·
οὐ γάρ ἐστι τῶν αὐτῶν τούς τ ἐπὶ τῶν πραγμάτων ἀπολύειν , καὶ λέγειν ὡς διὰ τούτους κακῶς ταῦτ ἔχει .
ἐπειδὴ δὲ τὰ μὲν παρεληλυθότ οὐκ ἂν ἄλλως ἔχοι , δεῖ δ ἐκ τῶν παρόντων ἐπαμῦναι τοῖς πράγμασιν , τοῦ μὲν κατηγορεῖν οὐδένα καιρὸν ὁρῶ , πειράσομαι δ ἃ κράτιστα νομίζω , συμβουλεῦσαι .
πρῶτον μὲν οὖν ὑμᾶς ἐκεῖν ἐγνωκέναι δεῖ , ὅτι τὴν ἴσην ὑπερβολὴν τῆς σπουδῆς καὶ φιλονικίας ἐπὶ τοῖς πράγμασι πάντ ἄνδρα παρασχέσθαι δεῖ , ὅσηνπερ ἐκ τῶν ἄνωθεν χρόνων ἀμελείας 0 1 ·
μόλις γὰρ οὕτως ἐλπὶς ἐκ πολλοῦ διώκοντας τὰ προειμέν ἑλεῖν δυνηθῆναι 0 .
ἔπειτ οὐκ ἀθυμητέον τοῖς γεγενημένοις ·
ὃ γάρ ἐστιν τῶν παρεληλυθότων χείριστον , τοῦτο πρὸς τὰ μέλλοντα βέλτιστον ὑπάρχει .
ὅτι οὐδὲν ὑμῶν τῶν δεόντων ποιούντων κακῶς ἔχει τὰ πράγματα ·
ἐπεὶ εἴ γε πάνθ ἃ προσῆκε πραττόντων οὕτως εἶχεν , οὐ δ ἂν ἐλπὶς ἦν αὐτὰ γενέσθαι βελτίω .
οὐδέν ἐστιν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , χαλεπώτερον ἢ τοῖς αὐτοῖς ἔθεσιν ἐπιτιμᾶν τε καὶ χρῆσθαι τοὺς δημηγοροῦντας 0 .
τὸ γὰρ στασιάζειν πρὸς αὑτοὺς καὶ κατηγορεῖν ἀλλήλων ἄνευ κρίσεως , οὐδείς ἐστιν οὕτως ἀγνώμων ὅστις οὐ φήσειεν ἂν βλάβην εἶναι τοῖς πράγμασιν .
ἐγὼ δ οἴομαι τούτους μὲν ἂν εἶναι βελτίους , εἰ τὴν πρὸς αὑτοὺς φιλονικίαν ἐπὶ τοὺς τῆς πόλεως ἐχθροὺς τρέψαντες ἐδημηγόρουν ·
ὑμῖν δὲ παραινῶ μὴ συστασιάζειν μηδετέροις τούτων , μη δ ὅπως ἅτεροι κρατήσουσι σκοπεῖν , ἀλλ ὅπως ὑμεῖς ἅπαντες τῶν ἐχθρῶν περιέσεσθε .
εὔχομαι δὲ τοῖς θεοῖς τοὺς ἢ φιλονικίας ἢ ἐπηρείας ἤ τινος ἄλλης ἕνεκ αἰτίας ἄλλο τι , πλὴν ἅ ποθ ἡγοῦνται συμφέρειν , λέγοντας παύσασθαι ·
τὸ γὰρ καταρᾶσθαι συμβουλεύοντ ἴσως ἔστ ἄτοπον .
αἰτιασαίμην μὲν οὖν ἔγωγ ἂν οὐδέν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τοῦ κακῶς τὰ πράγματ ἔχειν ἀλλ ἢ πάντας τούτους 0 ·
οἴομαι δὲ δεῖν παρὰ μὲν τούτων ἐφ ἡσυχίας λόγον ὑμᾶς λαβεῖν , νῦν δ ὑπὲρ τῶν παρόντων , ὅπως ἔσται βελτίω , σκοπεῖν .
ἐβουλόμην ἄν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τὴν ἴσην σπουδὴν ἐνίους τῶν λεγόντων ποιεῖσθαι ὅπως τὰ βέλτιστ ἐροῦσιν , ὅσηνπερ ὅπως εὖ δόξουσι λέγειν , ἵν οὗτοι μὲν ἀντὶ τοῦ δεινοὶ λέγειν ἐπιεικεῖς ἐνομίζοντ εἶναι , τὰ δ ὑμέτερα , ὥσπερ ἐστὶν προσῆκον , βέλτιον εἶχεν 0 .
νῦν δ ἔνιοί μοι δοκοῦσι παντάπασι τὴν ἀπὸ τοῦ λόγου δόξαν ἠγαπηκότες τῶν μετὰ ταῦτα συμβησομένων ὑμῖν μηδὲν φροντίζειν .
καὶ δῆτα θαυμάζω , πότερά ποθ οἱ τοιοῦτοι λόγοι τὸν λέγονθ ὁμοίως πεφύκασιν ἐξαπατᾶν ὥσπερ πρὸς οὓς ἂν λέγωνται , ἢ συνιέντες οὗτοι τ ἀναντία τοῖς δοκοῦσιν ἑαυτοῖς εἶναι βελτίστοις δημηγοροῦσιν .
εἰ μὲν γὰρ ἀγνοοῦσιν ὅτι τὸν μέλλοντα πράξειν τὰ δέοντα οὐκ ἐπὶ τῶν λόγων θρασύν , ἀλλ ἐπὶ τῆς παρασκευῆς ἰσχυρὸν εἶναι δεῖ , οὐ δ ἐπὶ τῷ τοὺς ἐχθροὺς μὴ δυνήσεσθαι θαρρεῖν , ἀλλ ἐπὶ τῷ κ ἂν δύνωνται κρατήσειν , τὰ τῶν λόγων ἀστεῖ ὡς ἔοικεν τοῦ τὰ μέγιστ αἰσθάνεσθαι κεκώλυκεν αὐτούς 0 .
εἰ δὲ ταῦτα μὲν μη δ ἂν φήσαιεν ἀγνοεῖν , πρόφασις δ ἄλλη τις ὕπεστι δι ἣν ταῦτα προαιροῦνται , πῶς οὐ χρὴ φαύλην ταύτην ὑπολαμβάνειν , ἥτις ποτ ἐστίν ;
ἐγὼ δ οὐκ ἀποτρέψομαι λέγειν ἃ δοκεῖ μοι , καίπερ οὕτωσ ὁρῶν ἠγμένους ὑμᾶς ·
καὶ γὰρ εὔηθες , λόγῳ ψυχαγωγηθέντων ὑμῶν οὐκ ὀρθῶς , λόγον αὖ τὸν μέλλοντα βελτίω λέγειν καὶ μᾶλλον συμφέρονθ ὑμῖν καταδεῖσαι 0 .
ἀξιῶ δὲ καὶ ὑμᾶς ὑπομεῖναι , ἐνθυμηθέντας ὅτι οὐ δὲ τὰ νῦν δοκοῦντ ἔδοξεν ἂν ὑμῖν , εἰ μὴ τοὺς λόγους ἠκούσατ ἐξ ὧν ἐπείσθητε .
ὥσπερ ἂν τοίνυν , εἰ νόμισμ ἐκρίνεθ ὁποῖόν τί ποτ ἐστίν , δοκιμάσαι δεῖν ἂν ᾠήθητε , οὕτω καὶ τὸν λόγον ἀξιῶ τὸν εἰρημένον ἐξ ὧν ἀντειπεῖν ἡμεῖς ἔχομεν σκεψαμένους , ἐὰν μὲν συμφέρονθ εὕρητε , ἀγαθῇ τύχῃ πείθεσθαι , ἂν δ ἄρ ἕκαστα λογιζομένοις ἀλλοιότερος φανῇ , πρὶν ἁμαρτεῖν μεταβουλευσαμένους , τοῖς ὀρθῶς ἔχουσιν χρήσασθαι .
μάλιστα μέν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , βουλοίμην ἂν ὑμᾶς ἃ μέλλω λέγειν πεισθῆναι ·
εἰ δ ἄρα τοῦτ ἄλλῃ πῃ συμβαίνοι , ἐμαυτῷ γ ἂν εἰρῆσθαι πρὸ παντὸς αὐτὰ δεξαίμην .
ἔστι δ οὐ μόνον , ὡς δοκεῖ , τὸ πρὸς ὑμᾶς εἰπεῖν χαλεπὸν τὰ δέοντα , ἀλλὰ καὶ καθ αὑτὸν σκοπούμενον εὑρεῖν .
γνοίη δ ἄν τις , εἰ μὴ τὸν λόγον ὑμᾶς , ἀλλὰ τὰ πράγματ ἐφ ὧν ἐστε σκέψεσθαι νομίσαι , καὶ πλείω σπουδὴν τοῦ δοκεῖν ἐπιεικὴς εἶναι ἢ τοῦ δεινὸς εἰπεῖν φανῆναι ποιοῖτο 0 .
ἐγὼ γοῦν ʽοὕτω τί μοι ἀγαθὸν γένοιτὀ ἐπειδὴ περὶ τῶν παρόντων ἐπῄει μοι σκοπεῖν , λόγοις μὲν καὶ μάλ ἀφθόνοις , οὓς οὐκ ἂν ἀηδῶς ἠκούεθ ὑμεῖς , ἐνετύγχανον .
καὶ γὰρ ὡς δικαιότατοι τῶν Ἑλλήνων ἐστέ , πόλλ ὄντ εἰπεῖν καὶ ἑώρων καὶ ὁρῶ , καὶ ὡς ἀρίστων προγόνων , καὶ πολλὰ τοιαῦτα 0 .
ἀλλὰ ταῦτα μὲν τὸν χρόνον ἡσθῆναι ποιήσανθ ὅσον ἂν ῥηθῇ , μετὰ ταῦτ οἴχεται ·
δεῖ δὲ πράξεώς τινος τὸν λέγοντα φανῆναι σύμβουλον , δι ἣν καὶ μετὰ ταῦτ ἀγαθοῦ τινος ὑμῖν ἔσται παρουσία .
τοῦτο δ ἤδη καὶ σπάνιον καὶ χαλεπὸν πεπειραμένος οἶδ ὂν εὑρεῖν .
οὐ δὲ γὰρ αὔταρκες τὸ ἰδεῖν ἐστι τὰ τοιαῦτα , ἂν μὴ καὶ πεῖσαί τις τοὺς συναρουμένους ὑμᾶς δυνηθῇ .
οὐ μὴν ἀλλ ἐμὸν μὲν ἔργον εἰπεῖν ἴσως ἃ πέπεικ ἐμαυτὸν συμφέρειν , ὑμέτερον δ ἀκούσαντας κρῖναι , κ ἂν ἀρέσκῃ , χρῆσθαι 0 1 .
οὐκ ἄδηλον ἦν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , πρῴην , ὅτε τῶν ἀντιλέγειν βουλομένων οἷς ὁ δεῖν ἔλεγεν οὐκ ᾤεσθ ἀκούειν χρῆναι , ὅτι συμβήσεται τοῦθ ὃ νυνὶ γίγνεται , ὅτι οἱ τότε κωλυθέντες ἐροῖεν εἰς ἑτέραν ἐκκλησίαν .
ἂν τοίνυν τ αὔθ ἅπερ πρότερον ποιήσητε , καὶ τῶν τοῖς τότε δόξασι συνειπεῖν βουλομένων μὴ θελήσητ ἀκοῦσαι , πάλιν ταῦτ εἰς τὴν ἑτέραν ἐκκλησίαν οὗτοι λαβόντες τούτων κατηγορήσουσιν .
οὐδαμῶς , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , οὔ τε τὰ πράγματα χείρω γένοιτ ἄν , οὔ θ ὑμεῖς ἀτοπώτεροι φανείητε , ἢ εἰ μή τε τῶν δοξάντων ὑμῖν πέρας μηδὲν ἔχειν δοκοίη , μή τ ἀφέντες ἃ μὴ συμφέρει , τῶν πρὸ ὁδοῦ τι περαίνοιτε , εἴητε δ ὥσπερ τὰ θέατρα τῶν προκαταλαμβανόντων 0 .
μηδαμῶς , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ἀλλὰ πονήσαντες τὸν πόνον τοῦτον καὶ παρασχόντες ἴσους ἀκροατὰς ἀμφοτέροις ὑμᾶς αὐτοὺς πρῶτον μὲν ἕλεσθ ὅ τι καὶ ποιήσετε , ἔπειθ ὑπολαμβάνετε , ἐάν τις ἐναντιῶται τοῖς ἅπαξ οὕτω δοκιμασθεῖσι , πονηρὸν καὶ κακόνουν ὑμῖν 0 .
τὸ μὲν γὰρ λόγου μὴ τυχόντα πεπεῖσθαι βέλτιον τῶν ὑμῖν δοκούντων αὐτὸν ἐντεθυμῆσθαι συγγνώμη 0 ·
τὸ δ ἀκουσάντων ὑμῶν καὶ διακρινάντων ἔτ ἀναισχυντεῖν , καὶ μὴ συγχωρεῖν ἐνδόντα τῇ τῶν πλειόνων γνώμῃ , ἄλλην τιν ἂν ὑποψίαν οὐχὶ δικαίαν ἔχειν φανείη .
ἐγὼ μὲν δὴ σιωπᾶν ἂν ᾤμην δεῖν ἐν τῷ παρόντι , εἰ μένοντας ὑμᾶς ἑώρων ἐφ ὧν ἔδοξεν ·
εἰμὶ γὰρ τῶν ἐκεῖνα πεπεισμένων συμφέρειν ὑμῖν ·
ἐπειδὴ δ ὑπὸ τῶν παρὰ τούτων λόγων μεταβεβλῆσθαί μοί τινες δοκοῦσιν , ὡς οὔ τ ἀληθῆ λέγουσιν οὔ θ ὑμῖν συμφέροντα , ἴσως μὲν εἰδότας , οὐ μὴν ἀλλ εἰ καὶ τυγχάνετ ἀγνοοῦντες , διδάξω 0 .
ἔδει μέν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ δίκαιον ἦν τότε πείθειν ὑμᾶς ὅ τι ἄριστον ἕκαστος ἡγεῖτο , ὅτ ἐβουλεύεσθε τὸ πρῶτον περὶ τούτων , ἵνα μὴ συνέβαινεν ἃ δὴ δύο πάντων ἐστὶν ἀλυσιτελέστατα τῇ πόλει , μή τε πέρας μηδὲν εἶχεν τῶν ὑμῖν δοξάντων , παρανοίας θ ὑμεῖς κατεγιγνώσκεθ ὑμῶν αὐτῶν μεταβουλευόμενοι .
ἐπειδὴ δὲ σιωπήσαντες τότε νῦν ἐπιτιμῶσί τινες , βούλομαι μικρὰ πρὸς αὐτοὺς εἰπεῖν .
ἐγὼ γὰρ θαυμάζω τὸν τρόπον τῆς πολιτείας τῆς τούτων , μᾶλλον δ ἡγοῦμαι φαῦλον 0 .
εἰ γὰρ ἐξὸν παραινεῖν ὅταν σκοπῆτε , βεβουλευμένων κατηγορεῖν αἱροῦνται , συκοφαντῶν ἔργον , οὐχ , ὡς φασίν , εὔνων ποιοῦσιν ἀνθρώπων 0 .
ἡδέως δ ἂν ἐροίμην αὐτούς ʽκαὶ μηδεμιᾶς λοιδορίας ὃ μέλλω λέγειν ἀρχὴ γενέσθὠ τί δὴ τ ἄλλ ἐπαινοῦντες Λακεδαιμονίους , ὃ μάλιστ ἄξιόν ἐστιν τῶν παρ ἐκείνοις ἄγασθαι , τοῦτ οὐ μιμοῦνται , μᾶλλον δ αὐτὸ τ οὐναντίον ποιοῦσιν ;
φασὶ γάρ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , παρ ἐκείνοις μέχρι μὲν τοῦ δόξαι γνώμην , ἣν ἂν ἕκαστος ἔχῃ , λέγειν , ἐπειδὰν δ ἐπικυρωθῇ , ταῦθ ἅπαντας ἐπαινεῖν καὶ συμπράττειν , καὶ τοὺς ἀντειπόντας .
τοιγάρτοι πολλῶν μὲν ὄντες οὐ πολλοὶ περιγίγνονται , λαμβάνουσι δέ , ὅσ ἂν μὴ τῷ πολέμῳ δύνωνται , τοῖς καιροῖς , οὐδεὶς δ αὐτοὺς ἐκφεύγει χρόνος οὐ δὲ τρόπος τοῦ τὰ συμφέρονθ ἑαυτοῖς περαίνειν , οὐ μὰ Δί οὐχ ὥσπερ ἡμεῖς καὶ διὰ τούτους καὶ τοὺς ὁμοίους τούτοις , ἀλλήλων περιγιγνόμενοι καὶ οὐχὶ τῶν ἐχθρῶν , πάντ ἀνηλώκαμεν τὸν χρόνον , κ ἂν μὲν εἰρήνην τις ἐκ πολέμου ποιήσῃ , τοῦτον μισοῦντες , ἂν δ ἐξ εἰρήνης πόλεμόν τις λέγῃ , τούτῳ μαχόμενοι , ἂν δ ἔχειν ἡσυχίαν τις παραινῇ καὶ τὰ ἡμέτερ αὐτῶν πράττειν , οὐ δὲ τοῦτον ὀρθῶς λέγειν φάσκοντες , ὅλως δ αἰτιῶν καὶ κενῶν ἐλπίδων ὄντες πλήρεις 0 1 2 .
τί οὖν , ἄν τις εἴποι , σὺ παραινεῖς , ἐπειδὴ ταῦτ ἐπιτιμᾷς ;
ἐγὼ νὴ Δί ἐρῶ .
πρῶτον μέν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , οὐ πάνυ μοι δοκεῖ τις ἂν εἰκότως περὶ ὑμῶν δεῖσαι , μὴ παρὰ τὸ τῶν συμβουλευόντων οὐκ ἐθέλειν ἀκούειν χεῖρον βουλεύσησθε .
πρῶτον μὲν γὰρ ἡ τύχη , καλῶς ποιοῦσα , πολλὰ τῶν πραγμάτων ὑμῖν αὐτόματα , ὡς ἂν εὔξαισθε , παρίστησιν , ἐπεὶ τῇ γε τῶν προεστηκότων προνοίᾳ βραχέ αὐτῶν εἶχεν ἂν καλῶς .
ἔπειθ ὑμεῖς οὐ μόνον τοὺς λόγους οὓς ἂν ἕκαστος εἴποι πρόϊστε , ἀλλὰ καὶ ὧν ἕνεκ αὐτῶν ἕκαστος δημηγορεῖ , εἰ δὲ μὴ φιλαπέχθημον ἦν , εἶπον ἂν καὶ πόσου .
τὸν δὴ τοῦ φενακίζεσθαι χρόνον ὡς εἰς μικρότατον συνάγοντες σωφρονεῖν ἔμοιγε δοκεῖτε .
εἰ μὲν δή τι τῶν αὐτῶν ἔμελλον τοῖς ἄλλοις ἐρεῖν , οὐκ ἂν ᾤμην δεῖν λέγων ἐνοχλεῖν .
νῦν δὲ συμφέροντα μὲν ὑμῖν ἀκοῦσαι , παντάπασι δ ἀφεστηκότα τῶν ὑπὸ τῶν πολλῶν προσδοκωμένων οἴομαι λόγον ἐρεῖν 0 .
βραχὺς δ ἔσται .
σκέψασθε δ ἀκούσαντες , κ ἂν ὑμῖν ἀρέσκῃ , χρήσασθε .
καὶ βραχεῖαν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ δικαίαν ποιήσομαι τὴν ἀρχὴν τοῦ λόγου ·
καὶ οὕτω δὲ τὰ πάντ ἐρῶ .