Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
τὸ γὰρ ἄνω καὶ πρῶτον ὕπατον οἱ παλαιοὶ προσηγόρευον ᾗ καὶ Ξενοκράτης Δία τὸν μὲν ἐν τοῖς κατὰ τ αὐτὰ καὶ ὡσαύτως ἔχουσιν ὕπατον καλεῖ , νέατον δὲ τὸν ὑπὸ σελήνην πρότερος δ Ὅμηρος τὸν τῶν ἀρχόντων ἄρχοντα θεὸν ὕπατον κρειόντων προσεῖπε 0 .
καὶ δικαίως τῷ κρατίστῳ ἀποδέδωκε τὴν ἄνω χώραν ἡ φύσις , ὥσπερ κυβερνήτην ἐνιδρύσασα τῇ κεφαλῇ τὸν λογισμόν , ἔσχατον δὲ καὶ νέατον ἀποικίσασα πόρρω τὸ ἐπιθυμητικόν 0 .
ἡ γὰρ κάτω νεάτη προσαγορεύεται τάξις , ὡς δηλοῦσιν αἱ τῶν νεκρῶν κλήσεις νερτέρων καὶ ἐνέρων προσαγορευομένων ·
ἔνιοι δὲ καὶ τῶν ἀνέμων φασὶ τὸν κάτωθεν ἐκ τοῦ ἀφανοῦς πνέοντα νότον ὠνομάσθαι .
ἣν οὖν τὸ ἔσχατον ἔχει πρὸς τὸ πρῶτον ἀντίθεσιν καὶ τὸ νέατον πρὸς τὸ ὕπατον , ταύτην τοῦ ἐπιθυμητικοῦ πρὸς τὸ λογιστικὸν ἔχοντος , οὐκ ἔστιν ἀνωτάτω μὲν εἶναι καὶ πρῶτον ὕπατον δὲ μὴ εἶναι τὸ λογιστικὸν ἀλλ ἕτερον 0 .
οἱ γὰρ ὡς κυρίαν δύναμιν αὐτῷ τὴν τῆς μέσης ἀποδιδόντες ἀγνοοῦσιν ὅτι τὴν κυριωτέραν ἀφαιροῦνται τὴν τῆς ὑπάτης , μή τε τῷ θυμῷ μή τε τῇ ἐπιθυμίᾳ προσήκουσαν ἑκάτερον γὰρ ἄρχεσθαι καὶ ἀκολουθεῖν οὐδέτερον δ ἄρχειν ἢ ἡγεῖσθαι τοῦ λογιστικοῦ πέφυκεν 0 .
ἔτι δὲ μᾶλλον τῇ φύσει φανεῖται τὸ θυμοειδὲς τῷ τόπῳ τὴν μέσην ἔχον ἐκείνων τάξιν ·
εἴ γε δὴ τῷ μὲν λογιστικῷ τὸ ἄρχειν , τῷ δὲ θυμοειδεῖ τὸ ἄρχεσθαι καὶ τὸ ἄρχειν κατὰ φύσιν ἐστίν , ὑπηκόῳ μὲν ὄντι τοῦ λογισμοῦ κρατοῦντι δὲ καὶ κολάζοντι τὴν ἐπιθυμίαν , ὅταν ἀπειθῇ τῷ λογισμῷ 0 1 .
καὶ καθάπερ ἐν γράμμασι τὰ ἡμίφωνα μέσα τῶν ἀφώνων ἐστὶ καὶ τῶν φωνηέντων τῷ πλέον ἐκείνων ἠχεῖν ἔλαττον δὲ τούτων , οὕτως ἐν τῇ ψυχῇ τ ἀνθρώπου τὸ θυμοειδὲς οὐκ ἀκράτως παθητικόν ἐστιν ἀλλὰ φαντασίαν καλοῦ πολλάκις ἔχει μεμιγμένην ἀλόγῳ τῇ τῆς τιμωρίας ὀρέξει 0 .
καὶ Πλάτων αὐτὸς εἰκάσας συμφύτῳ ζεύγει καὶ ἡνιόχῳ τὸ τῆς ψυχῆς εἶδος , ἡνίοχον μέν , ὡς παντὶ δῆλον , ἀπέφηνε τὸ λογιστικόν 0 ·
τῶν δ ἵππων τὸ μὲν περὶ τὰς ἐπιθυμίας ἀπειθὲς καὶ ἀνάγωγον παντάπασι περὶ ὦτα λάσιον , κωφόν , μάστιγι μετὰ κέντρων μόλις ὑπεῖκον , τὸ δὲ θυμοειδὲς 0 1 ;
εὐήνιον τὰ πολλὰ τῷ λογισμῷ καὶ σύμμαχον 0 .
ὥσπερ οὖν συνωρίδος οὐχ ὁ ἡνίοχός ἐστιν ἀρετῇ καὶ δυνάμει μέσος , ἀλλὰ τῶν ἵππων ὁ φαυλότερος μὲν τοῦ ἡνιόχου βελτίων δὲ τοῦ ὁμοζύγου , οὕτω τῆς ψυχῆς οὐ τῷ κρατοῦντι τὴν μέσην ἀπένειμε τάξιν , ἀλλ ᾧ πάθους μὲν ἧττον ἢ τῷ τρίτῳ μᾶλλον δ ἢ τῷ πρώτῳ , λόγου δὲ μᾶλλον ἢ τῷ τρίτῳ ἧττον δ ἢ τῷ πρώτῳ μέτεστιν 0 1 2 .
αὕτη γὰρ ἡ τάξις καὶ τὴν τῶν συμφωνιῶν ἀναλογίαν φυλάσσει , τοῦ μὲν θυμοειδοῦς πρὸς τὸ λογιστικὸν ὡς ὑπάτην τὸ διὰ τεσσάρων , πρὸς δὲ τὸ ἐπιθυμητικὸν ὡς νήτην τὸ διὰ πέντε , τοῦ δὲ λογιστικοῦ πρὸς τὸ ἐπιθυμητικὸν ὡς ὑπάτη πρὸς νήτην τὸ διὰ πασῶν 0 1 2 .
ἐὰν δὲ τὸν λογισμὸν εἰς τὸ μέσον ἕλκωμεν , ἔσται πλέον ὁ θυμὸς ἀπέχων τῆς ἐπιθυμίᾳ , ὃν ἔνιοι τῶν φιλοσόφων ἐπιθυμίᾳ τ αὐτὸν εἶναι δι ὁμοιότητα νομίζουσιν .
ἢ τὸ μὲν τοῖς τόποις ἀπονέμειν τὰ πρῶτα καὶ τὰ μέσα καὶ τὰ τελευταῖα γελοῖόν ἐστιν , αὐτὴν τὴν ὑπάτην ὁρῶντας ἐν μὲν λύρᾳ τὸν ἀνωτάτω καὶ πρῶτον , ἐν δ αὐλοῖς τὸν κάτω καὶ τὸν τελευταῖον ἐπέχουσαν , ἔτι δὲ τὴν μέσην ἐν ᾧ τις ἂν χωρίῳ τῆς λύρας θέμενος ὡσαύτως ἁρμόσηται , φθεγγομένην ὀξύτερον μὲν ὑπάτης βαρύτερον δὲ νήτης 0 1 2 .
καὶ γὰρ ὀφθαλμὸς οὐκ ἐν παντὶ ζῴῳ τὴν αὐτὴν ἔχει τάξιν , ἐν παντὶ δὲ καὶ πανταχοῦ κείμενος κατὰ φύσιν ὁρᾶν ὁμοίως πέφυκεν .
ὥσπερ οὖν ὁ παιδαγωγὸς οὐ πρόσθεν ἀλλ ὄπισθεν βαδίζων ἄγειν λέγεται , καὶ ὁ τῶν Τρώων στρατηγὸς ὁτὲ μέν τε μετὰ πρώτοισι φάνεσκεν , ἄλλοτε δ ἐν πυμάτοισι κελεύων ἑκατέρωθι δ ἦν πρῶτος καὶ τὴν πρώτην δύναμιν εἶχεν 0 ·
οὕτω τὰ τῆς ψυχῆς μόρια δεῖ μὴ τοῖς τόποις καταβιάζεσθαι μη δὲ τοῖς ὀνόμασιν , ἀλλὰ τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἀναλογίαν ἐξετάζειν .
τὸ γὰρ τῇ θέσει πρῶτον ἱδρῦσθαι τὸ λογιστικὸν ἐν τῷ σώματι τ ἀνθρώπου κατὰ συμβεβηκός ἐστι ·
τὴν δὲ πρώτην ἔχει καὶ κυριωτάτην δύναμιν ὡς μέση πρὸς ὑπάτην μὲν τὸ ἐπιθυμητικόν , νήτην δὲ τὸ θυμοειδές , τῷ χαλᾶν καὶ ἐπιτείνειν καὶ ὅλως συνῳδὰ καὶ σύμφωνα ποιεῖν ἑκατέρου τὴν ὑπερβολὴν ἀφαιρῶν καὶ πάλιν οὐκ ἐῶν ἀνίεσθαι παντάπασιν οὐ δὲ καταδαρθάνειν 0 1 ·
τὸ γὰρ μέτριον καὶ σύμμετρον ὁρίζεται μεσότητι .
μᾶλλον δὲ τοῦτο τέλος ἐστὶ τῆς τοῦ λόγου δυνάμεως , μεσότητας ἐν τοῖς πάθεσι ποιεῖν , ἃς ἱερὰς καλοῦσιν οὐσίας , ἐχούσας τὴν τῶν ἄκρων πρὸς τὸν λόγον καὶ πρὸς ἄλληλα διὰ τοῦ λόγου σύγκρασιν .
οὐ γὰρ ἡ συνωρὶς μέσον ἔχει τῶν ὑποζυγίων τὸ κρεῖττον ·
οὐ δὲ τὴν ἡνιοχείαν ἀκρότητα θετέον ἀλλὰ μεσότητα τῆς ἐν ὀξύτητι καὶ βραδύτητι τῶν ἵππων ἀμετρίας , ὥσπερ ἡ τοῦ λόγου δύναμις ἀντιλαμβανομένη κινουμένων ἀλόγως τῶν παθῶν καὶ συναρμόττουσα περὶ αὑτὴν εἰς τὸ μέτριον ἐλλείψεως καὶ ὑπερβολῆς μεσότητα καθίστησι .
διὰ τί Πλάτων εἶπε τὸν λόγον ἐξ ὀνομάτων καὶ ῥημάτων κεράννυσθαι ;
δοκεῖ γὰρ πάντα πλὴν δυεῖν τούτων τὰ μέρη τοῦ λόγου μηθέν , Ὅμηρον δὲ καὶ νεανιευσάμενον εἰς ἕνα στίχον ἐμβαλεῖν ἅπαντα τοῦτον αὐτὸς ἰὼν κλισίηνδε , τὸ σὸν γέρας ·
ὄφρ εὖ εἰδῇς .
καὶ γὰρ ἀντωνυμία καὶ μετοχὴ καὶ ὄνομα καὶ ῥῆμα καὶ πρόθεσις καὶ ἄρθρον καὶ σύνδεσμος καὶ ἐπίρρημα ἔνεστι ·
τὸ γάρ δε μόριον νῦν ἀντὶ τῆς εἰς προθέσεως τέτακται ·
τὸ γάρ κλισίηνδε τοιοῦτόν ἐστιν οἷον τὸ Ἀθήναζε 0 .
τί δὴ ῥητέον ὑπὲρ τοῦ Πλάτωνος ;
ἦ ὅτι πρῶτον λόγον οἱ παλαιοὶ τὴν τότε καλουμένην πρότασιν νῦν δ ἀξίωμα προσηγόρευον , ὃ πρῶτον λέγοντες ἀληθεύουσιν ἢ ψεύδονται ;
τοῦτο δ ἐξ ὀνόματος καὶ ῥήματος συνέστηκεν , ὧν τὸ μὲν πτῶσιν οἱ διαλεκτικοὶ τὸ δὲ κατηγόρημα καλοῦσιν 0 .
ἀκούσαντες γὰρ ὅτι Σωκράτης φιλοσοφεῖ καὶ πάλιν ὅτι Σωκράτης τρέπεται , τὸν μὲν ἀληθῆ λόγον εἶναι τὸν δὲ ψευδῆ φήσομεν , οὐδενὸς ἄλλου προσδεηθέντες .
καὶ γὰρ εἰκὸς ἀνθρώπους ἐν χρείᾳ λόγου τὸ πρῶτον καὶ φωνῆς ἐνάρθρου γενέσθαι , τάς τε πράξεις καὶ τοὺς πράττοντας αὐτὰς καὶ τὰ πάθη καὶ τοὺς πάσχοντας ἀλλήλοις διασαφεῖν καὶ ἀποσημαίνειν βουλομένους 0 .
ἐπεὶ τοίνυν τῷ μὲν ῥήματι τὰ πράγματα καὶ τὰ πάθη 0 ;
τῷ δ ὀνόματι τοὺς πράττοντας αὐτὰ καὶ πάσχοντας ἀποχρώντως δηλοῦμεν , ὡς αὐτὸς εἴρηκε , ταῦτα σημαίνειν ἔδοξε τὰ δ ἄλλα φαίη τις ἂν οὐ σημαίνειν , οἷον οἱ στεναγμοὶ καὶ ὀλολυγμοὶ τῶν ὑποκριτῶν καὶ νὴ Δία πολλάκις ἐπιμειδίασις καὶ ἀποσιώπησις ἐμφαντικώτερον ποιεῖ τὸν λόγον , οὐ μὴν ἀναγκαίαν ἔχει πρὸς τὸ σημαίνειν ὡς τὸ ῥῆμα καὶ τ οὔνομα δύναμιν ἀλλ ἐπίθετόν τινα ποικίλλουσαν τὸν λόγον ὥσπερ τὰ στοιχεῖα ποικίλλουσιν οἱ τὰ πνεύματα καὶ τὰς δασύτητας αὐτῶν ἐκτάσεις τε καὶ συστολὰς ἐνίων αὐτὰ καθ αὑπὰ στοιχεῖα τιθέμενοι , πάθη μᾶλλον ὄντα καὶ συμβεβηκότα καὶ διαφορὰς στοιχείων , ὡς ἐδήλωσαν οἱ παλαιοὶ διὰ τῶν ἑκκαίδεκα φράζοντες ἀποχρώντως καὶ γράφοντες ἔπειτα σκόπει μὴ παρακούωμεν τοῦ Πλάτωνος , ἐκ τούτων κεράννυσθαι τὸν λόγον οὐ διὰ τούτων εἰρηκότος 0 ·
εἶθ ὥσπερ ὁ τὸν λέγοντα τὸ φάρμακον ἐκ κηροῦ μεμῖχθαι καὶ χαλβάνης 0 1 ;
συκοφαντῶν , ἐπεὶ τὸ πῦρ παρέλιπε καὶ τὸ ἀγγεῖον ὧν χωρὶς 0 ;
οὐκ ἐνῆν μεμῖχθαι , καὶ ἡμεῖς ὁμοίως ἐγκαλῶμεν ὅτι συνδέσμους καὶ προθέσεις καὶ τὰ τοιαῦτα παρῆκεν οὐ γὰρ ἐκ τούτων ὁ λόγος ἀλλ , εἴπερ ἄρα , διὰ τούτων καὶ οὐκ ἄνευ τούτων κεράννυσθαι πέφυκεν .
οὐ γάρ , ὥσπερ ὁ τὸ τύπτει φθεγξάμενος ἢ τὸ τύπτεται καὶ πάλιν τὸ Σωκράτης ἢ τὸ Πυθαγόρας ἁμωσγέπως νοῆσαί τι καὶ διανοηθῆναι παρέσχηκεν , οὕτω , τοῦ μέν ἢ γάρ ἢ περί καθ αὑτὸ ἐκφωνηθέντος , ἔστιν ἔννοιάν τινα λαβεῖν ἢ πράγματος ἢ σώματος 0 ·
ἀλλ ἐὰν μὴ περὶ ἐκεῖνα καὶ μετ ἐκείνων ἐκφέρηται , ψόφοις κενοῖς καὶ ἤχοις ἔοικεν ·
ὅτι ταῦτα μὲν οὔ τε καθ αὑτὰ σημαίνειν οὔ τε μετ ἀλλήλων οὐδὲν πέφυκεν , ἀλλ ὅπως ἂν συμπλέκωμεν ἢ μιγνύωμεν εἰς τ αὐτὸ συνδέσμους καὶ ἄρθρα καὶ προθέσεις , ἕν τι πειρώμενοι κοινὸν ἐξ αὐτῶν ποιεῖν , τερετίζειν μᾶλλον ἢ διαλέγεσθαι δόξομεν ·
ῥήματος δ ὀνόματι συμπλεκομένου , τὸ γενόμενον εὐθὺς διάλεκτός ἐστι καὶ λόγος .
ὅθεν εἰκότως ἔνιοι μόνα ταῦτα μέρη τοῦ λόγου τίθενται ·
καὶ Ὅμηρος ἴσως τοῦτο βούλεται δηλοῦν ἑκάστοτε λέγων ἔπος τ ἔφατ ἔκ τ ὀνόμαζεν ἔπος γὰρ τὸ ῥῆμα καλεῖν εἴωθεν , ὥσπερ ἐν τούτοις ὦ γύναι , ἦ μάλα τοῦτο ἔπος θυμαλγὲς ἔειπες καὶ χαῖρε πάτερ ὦ ξεῖνε , ἔπος δ εἴπερ τι λέλεκται δεινόν , ἄφαρ τὸ φέροιεν ἀναρπάξασαι ἄελλαι 0 .
οὔ τε γὰρ σύνδεσμον οὔ τ ἄρθρον οὔ τε πρόθεσιν δεινὸν ἔστι καὶ θυμαλγὲς εἰπεῖν , ἀλλὰ ῥῆμα πράξεως ἐμφαντικὸν αἰσχρᾶς ἢ πάθους τινὸς ἀνεπιτηδείου 0 .
διὸ καὶ ποιητὰς καὶ συγγραφεῖς εἰώθαμεν ἐπαινεῖν ἢ ψέγειν οὕτω πως λέγοντες Ἀττικοῖς ὀνόμασιν ὁ δεῖνα κέχρηται καλοῖς ῥήμασιν ἢ πάλιν πεζοῖς τὸ δέ γε πεζοῖς ἢ καλοῖς πάλιν καὶ Ἀττικοῖς ἄρθροις οὐκ ἂν εἴποι τις Εὐριπίδην ἢ Θουκυδίδην διειλέχθαι 0 .
φήσαι τις ἄν , οὐδὲν ταῦτα συμβάλλεται πρὸς λόγον ;
ἔγωγε φήσαιμ ἂν ὥσπερ ἅλας συμβάλλεσθαι πρὸς ὄψον ὕδωρ δὲ πρὸς μᾶζαν 0 1 .
Εὔηνος δὲ καὶ τὸ πῦρ ἔφασκεν ἡδυσμάτων εἶναι κράτιστον ·
ἀλλ οὔ θ ὕδωρ μάζης ἢ ἄρτου μέρος εἶναι λέγομεν οὔ τε πῦρ οὔ θ ἅλας ἑψήματος ἢ βρώματος , ὧν ἀεὶ τυγχάνομεν δεόμενοι ·
οὐχ ὥσπερ ὁ λόγος πολλάκις ἐκείνων ἀπροσδεής ἐστιν 0 ·
ὡς δοκεῖ μοι ὁ Ῥωμαίων , ᾧ νῦν ὁμοῦ τι πάντες ἄνθρωποι χρῶνται ·
προθέσεις τε γὰρ ἀφῄρηκε πλὴν ὀλίγων ἁπάσας , τῶν τε καλουμένων ἄρθρων οὐδὲν προσδέχεται τὸ παράπαν , ἀλλ ὥσπερ ἀκρασπέδοις χρῆται τοῖς ὀνόμασι 0 .
καὶ οὐ θαυμαστόν ἐστιν , ὅπου καὶ Ὅμηρος ἐπέων κόσμῳ περιγενόμενος ὀλίγοις τῶν ὀνομάτων ἄρθρα ὥσπερ λαβὰς ἐκπώμασι δεομένοις ἢ λόφους κράνεσιν ἐπιτίθησι 0 ·
διὸ καὶ παράσημα τῶν ἐπῶν , ἐν οἷς ταῦτα ποιεῖ , γέγονεν , ὡς τὸ Αἴαντι δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε τῷ Τελαμωνιάδῃ καὶ τὸ ποίεον , ὄφρα τὸ κῆτος ὑπεκπροφυγὼν ἀλέοιτο καὶ βραχέα πρὸς τούτοις ἕτερα .
τοῖς δ ἄλλοις μυρίοις οὖσιν ἄρθρου μὴ προσόντος , οὐδὲν εἰς σαφήνειαν οὐ δὲ κάλλος ἡ φράσις βλάπτεται .
καὶ μὴν οὔ τε ζῷον οὔ τ ὄργανον οὔ θ ὅπλον οὔ τ ἄλλο τῶν ὄντων οὐδὲν οἰκείου μέρους ἀφαιρέσει καὶ στερήσει πέφυκε γίγνεσθαι κάλλιον οὐ δ ἐνεργέστερον οὐ δ ἣδιον 0 ·
λόγος δέ , συνδέσμων ἐξαιρεθέντων , πολλάκις ἐμπαθεστέραν καὶ κινητικωτέραν ἔχει δύναμιν ὡς ὁ τοιοῦτος ἄλλον ζωὸν ἔχουσα νεούτατον , ἄλλον ἄουτον , ἄλλον τεθνειῶτα κατὰ μόθον ἕλκε ποδοῖιν 0 ·
καὶ τὰ τοῦ Δημοσθένους ταυτὶ πολλὰ γὰρ ἂν ποιήσειεν ὁ τύπτων , ὧν ὁ παθὼν ἔνι οὐ δ ἂν ἀπαγγεῖλαι δύναιθ ἑτέρῳ ·
τῷ σχήματι τῷ βλέμματι τῇ φωνῇ 0 ·
ὅταν ὑβρίζων , ὅταν ἐχθρὸς ὑπάρχων , ὅταν κονδύλοις , ὅταν ἐπὶ κόρρης 0 1 2 ·
ταῦτα κινεῖ , ταῦτ ἐξίστησιν αὑτῶν ἀνθρώπους ἀήθεις τοῦ προπηλακίζεσθαι καὶ πάλιν ἀλλ οὐ Μειδίας ·
ἀλλ ἀπὸ ταύτης τῆς ἡμέρας λέγει , λοιδορεῖται , βοᾷ ·
χειροτονεῖται τίς ;
μειδίας ·
ἀναγυράσιος προβέβληται ·
πλουτάρχου προξενεῖ , τ ἀπόρρητ οἶδεν , ἡ πόλις αὐτὸν οὐ χωρεῖ .
διὸ καὶ σφόδρα τὸ ἀσύνδετον σχῆμα παρὰ τοῖς τέχνας γράφουσιν εὐδοκιμεῖ τοὺς δ ἄγαν νομίμους ἐκείνους καὶ μηδένα σύνδεσμον ἐκ τῆς συνηθείας ἀφιέντας ὡς ἀργὴν καὶ ἀπαθῆ καὶ κοπώδη τῷ ἀμεταβλήτῳ τὴν φράσιν ποιοῦντας αἰτιῶνται .
τὸ δὲ τοὺς διαλεκτικοὺς μάλιστα συνδέσμων δεῖσθαι πρὸς τὰς τῶν ἀξιωμάτων συναφὰς καὶ συμπλοκὰς καὶ διαζεύξεις , ὥσπερ ἡνιόχους ζυγῶν , καὶ τὸν ἐν Κύκλωπος Ὀδυσσέα λύγων πρὸς τῶν προβάτων οὐ μέρος λόγου τὸν σύνδεσμον ἀλλ ὄργανόν τι συνδετικὸν ἀποφαίνει , καθάπερ ὠνόμασται , καὶ συνεκτικὸν οὐ πάντων ἀλλὰ τῶν οὐχ ἁπλῶς λεγομένων 0 1 2 ·
εἰ μὴ καὶ τοῦ φορτίου τὸν ἱμάντα καὶ τοῦ βιβλίου τὴν κόλλαν ἀξιοῦσι μέρος εἶναι , καὶ τὰς διανομὰς τοῦ πολιτεύματος , ὡς ἔλεγε Δημάδης , κόλλαν ὀνομάζων τὰ θεωρικὰ τῆς δημοκρατίας ποῖος δὲ σύνδεσμος οὕτως ἓν ἐκ πολλῶν ἀξίωμα ποιεῖ συμπλέκων καὶ συνάπτων , ὡς ἡ μάρμαρος τὸν συλλιπαινόμενον διὰ τοῦ πυρὸς σίδηρον 0 1 2 ;
ἀλλ οὐκ ἔστιν οὐ δὲ λέγεται τοῦ σιδήρου μέρος ·
καίτοι ταῦτά γε τοῖς κεραννυμένοις ἐνδυόμενα καὶ συντηκόμενα ποιεῖ τι καὶ πάσχει κοινὸν ἐκ πλειόνων .
τοὺς δὲ συνδέσμους εἰσὶν οἱ μὴ νομίζοντες ἕν τι ποιεῖν , ἀλλ ἐξαρίθμησιν εἶναι τὴν διάλεκτον , ὥσπερ ἀρχόντων ἐφεξῆς ἢ ἡμερῶν καταλεγομένων 0 .
καὶ μὴν τῶν γε λοιπῶν ἡ μὲν ἀντωνυμία περιφανῶς γένος ὀνόματός ἐστιν , οὐχ πτώσεων μετέχει μόνον , ἀλλὰ καὶ τῷ κυριωτάτην ἅμα τῇ φάσει ποιεῖν δεῖξιν ἐνίας ἐπὶ τῶν ὡρισμένων ἐκφερομένας ·
καὶ οὐκ οἶδ ὅτι μᾶλλον ὁ Σωκράτην φθεγξάμενος ἢ ὁ τοῦτον εἰπὼν ὀνομαστὶ πρόσωπον δεδήλωκεν 0 .
ἡ δὲ καλουμένη μετοχή , μῖγμα ῥήματος οὖσα καὶ ὀνόματος , καθ ἑαυτὴν μὲν οὐκ ἔστιν , ὥσπερ οὐ δὲ τὰ κοινὰ θηλυκῶν καὶ ἀρρενικῶν ὀνόματα , συντάττεται δ ἐκείνοις , ἐφαπτομένη τοῖς μὲν χρόνοις τῶν ῥημάτων ταῖς δὲ πτώσεσι τῶν ὀνομάτων 0 .
οἱ δὲ διαλεκτικοὶ τὰ τοιαῦτα καλοῦσιν ἀνακλάστους , οἷον ὁ φρονῶν ἀπὸ τοῦ φρονίμου καὶ ὁ σωφρονῶν ἀπὸ τοῦ σώφρονος ἐστιν , ὡς ὀνομάτων καὶ προσηγοριῶν δύναμιν ἔχοντα 0 .
τάς γε μὴν προθέσεις ἔστιν ἐπικράνοις καὶ βάσεσι καὶ ὑποθέμασιν , ὡς οὐ λόγους ἀλλὰ περὶ τοὺς λόγους μᾶλλον οὔσας , ὁμοιοῦν .
ὅρα δὲ μὴ κόμμασι καὶ θραύσμασιν ὀνομάτων ἐοίκασιν , ὥσπερ γραμμάτων σπαράγμασι καὶ κεραίαις οἱ σπεύδοντες γράφουσι ·
τὸ γάρ ἐμβῆναι καὶ ἐκβῆναι συγκοπὴ προφανής ἐστι τοῦ ἐντὸς βῆναι καὶ τοῦ ἐκτὸς βῆναι , καὶ τὸ προγενέσθαι τοῦ πρότερον γενέσθαι , καὶ τὸ καθίζειν τοῦ κάτω ἵζειν 0 ·
ὥσπερ ἀμέλει τὸ λίθους βάλλειν καὶ τοίχους ὀρύσσειν λιθοβολεῖν καὶ τοιχωρυχεῖν ἐπιταχύνοντες καὶ σφίγγοντες τὴν φράσιν λέγουσι .
διὸ χρείαν μέν τινα τῷ λόγῳ παρέχεται τούτων ἕκαστον , μέρος δὲ λόγου καὶ στοιχεῖον οὐδέν ἐστι , πλὴν ὥσπερ εἴρηται τὸ ῥῆμα καὶ τ οὔνομα , ποιοῦντα τὴν πρώτην τὸ τ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος δεχομένην σύνθεσιν , ἣν οἱ μὲν πρότασιν οἱ δ ἀξίωμα , Πλάτων δὲ λόγον προσηγόρευκεν 0 1 2 .
ἐπεὶ τὰ πολλάκις εἰρημένα καὶ γεγραμμένα σποράδην ἐν ἑτέροις ἕτερα , τὴν Πλάτωνος ἐξηγουμένοις δόξαν ἣν εἶχεν ὑπὲρ ψυχῆς , ὡς ὑπενοοῦμεν ἡμεῖς , οἴεσθε δεῖν εἰς ἓν συναχθῆναι καὶ τυχεῖν ἰδίας ἀναγραφῆς τὸν λόγον τοῦτον , οὔ τ ἄλλως ;
εὐμεταχείριστον ὄντα καὶ διὰ τὸ τοῖς πλείστοις τῶν ἀπὸ Πλάτωνος ὑπεναντιοῦσθαι δεόμενον παραμυθίας , προεκθήσομαι τὴν λέξιν , ὡς ἐν Τιμαίῳ γέγραπται .
τῆς ἀμεροῦς καὶ ἀεὶ κατὰ τ αὐτὰ ἐχούσης οὐσίας καὶ τῆς αὖ περὶ τὰ σώματα γιγνομένης μεριστῆς τρίτον ἐξ ἀμφοῖν ἐν μέσῳ συνεκεράσατο οὐσίας εἶδος , τῆς τε τ αὐτοῦ φύσεως αὖ πέρι καὶ τῆς θατέρου ·
καὶ κατὰ ταῦτα συνέστησεν ἐν μέσῳ τοῦ τ ἀμεροῦς αὐτὴν καὶ τοῦ κατὰ τὰ σώματα μεριστοῦ .
καὶ τρία λαβὼν αὐτὰ ὄντα συνεκεράσατο εἰς μίαν πάντα ἰδέαν , τὴν θατέρου φύσιν δύσμικτον οὖσαν δε ἀνιμαε προξρεατιονε ἰν τιμαεο .
εἰς τ αὐτὸ συναρμόττων βίᾳ ·
μιγνὺς δὲ μετὰ τῆς οὐσίας , καὶ ἐκ τριῶν ποιησάμενος ἓν πάλιν ὅλον τοῦτο μοίρας εἰς ἃς προσῆκε διένειμεν ·
ἑκάστην δὲ τούτων ἔκ τε τ αὐτοῦ καὶ θατέρου καὶ τῆς οὐσίας μεμιγμένην ἤρχετο δὲ διαιρεῖν ὧδε ταῦτα πρῶτον ὅσας παρέσχηκε τοῖς ἐξηγουμένοις διαφοράς , ἄπλετον ἔργον ἐστὶ διελθεῖν ἐν τῷ παρόντι , πρὸς δ ὑμᾶς ἐντετυχηκότας ὁμοῦ ταῖς πλείσταις καὶ περιττόν 0 .
ἐπεὶ δὲ τῶν δοκιμωτάτων ἀνδρῶν τοὺς μὲν Ξενοκράτης προσηγάγετο , τῆς ψυχῆς τὴν οὐσίαν ἀριθμὸν αὐτὸν ὑφ ἑαυτοῦ κινούμενον ἀποφηνάμενος οἱ δὲ Κράντορι τῷ Σολεῖ προσέθεντο , μιγνύντι τὴν ψυχὴν ἔκ τε τῆς νοητῆς καὶ τῆς περὶ τὰ αἰσθητὰ δοξαστῆς φύσεως ·
οἶμαί τι τὴν τούτων ἀνακαλυφθέντων σαφήνειαν ὥσπερ ἐνδόσιμον ἡμῖν παρέξειν 0 .
ἔστι δὲ βραχὺς ὑπὲρ ἀμφοῖν ὁ λόγος .
οἱ μὲν γὰρ οὐδὲν ἢ γένεσιν ἀριθμοῦ δηλοῦσθαι νομίζουσι τῇ μίξει τῆς ἀμερίστου καὶ μεριστῆς οὐσίας ·
ἀμέριστον μὲν γὰρ εἶναι τὸ ἓν μεριστὸν δὲ τὸ πλῆθος , ἐκ δὲ τούτων γίγνεσθαι τὸν ἀριθμὸν τοῦ ἑνὸς ὁρίζοντος τὸ πλῆθος καὶ τῇ ἀπειρίᾳ πέρας ἐπιτιθέντος , ἣν καὶ δυάδα καλοῦσιν ἀόριστον 0 1 .
καὶ Ζαράτας ὁ Πυθαγόρου διδάσκαλος ταύτην μὲν ἐκάλει τοῦ ἀριθμοῦ μητέρα τὸ δ ἓν πατέρα 0 ·
διὸ καὶ βελτίονας εἶναι τῶν ἀριθμῶν ὅσοι τῇ μονάδι προσεοίκασι , τοῦτον δὲ μήπω ψυχὴν τὸν ἀριθμὸν εἶναι 0 ·
τὸ γὰρ κινητικὸν καὶ τὸ κινητὸν ἐνδεῖν αὐτῷ .
τοῦ δὲ τ αὐτοῦ καὶ τοῦ ἑτέρου συμμιγέντων , ὧν τὸ μέν ἐστι κινήσεως ἀρχὴ καὶ μεταβολῆς τὸ δὲ μονῆς , ψυχὴν γεγονέναι , μηδὲν ἧττον τοῦ ἱστάναι καὶ ἵστασθαι δύναμιν ἢ τοῦ κινεῖσθαι καὶ κινεῖν οὖσαν 0 1 2 .
οἱ δὲ περὶ τὸν Κράντορα μάλιστα τῆς ψυχῆς ἴδιον ὑπολαμβάνοντες ἔργον εἶναι τὸ κρίνειν τά τε νοητὰ καὶ τὰ αἰσθητὰ τάς τε τούτων ἐν αὑτοῖς καὶ πρὸς ἄλληλα γιγνομένας διαφορὰς καὶ ὁμοιότητας , ἐκ πάντων φασίν , ἵνα πάντα γιγνώσκῃ , συγκεκρᾶσθαι τὴν ψυχήν ·
ταῦτα δ εἶναι τέτταρα , τὴν νοητὴν φύσιν ἀεὶ κατὰ τ αὐτὰ καὶ ὡσαύτως ἔχουσαν καὶ τὴν περὶ τὰ σώματα παθητικὴν καὶ μεταβλητήν , ἔτι δὲ τὴν τ αὐτοῦ καὶ τοῦ ἑτέρου διὰ τὸ κ ἀκείνων ἑκατέραν μετέχειν ἑτερότητος καὶ τ αὐτότητος 0 .
ὁμαλῶς δὲ πάντες οὗτοι χρόνῳ μὲν οἴονται τὴν ψυχὴν μὴ γεγονέναι μη δ εἶναι γενητήν , πλείονας δὲ δυνάμεις ἔχειν , εἰς ἃς ἀναλύοντα θεωρίας ἕνεκα τὴν οὐσίαν αὐτῆς λόγῳ τὸν Πλάτωνα γιγνομένην ὑποτίθεσθαι καὶ συγκεραννυμένην τὰ δ αὐτὰ καὶ περὶ τοῦ κόσμου διανοούμενον ἐπίστασθαι μὲν ἀίδιον ὄντα καὶ ἀγένητον , τὸ δ ᾧ τρόπῳ συντέτακται καὶ διοικεῖται καταμαθεῖν οὐ ῥᾴδιον ὁρῶντα τοῖς μή τε γένεσιν αὐτοῦ μή τε τῶν γενητικῶν σύνοδον ἐξ ἀρχῆς προϋποθεμένοις ταύτην τὴν ὁδὸν Ἰν τιμαεο πλατονις 0 .
τραπέσθαι .
τοιούτων δὲ τῶν καθόλου λεγομένων , ὁ μὲν Εὔδωρος οὐδετέρους ἀμοιρεῖν οἴεται τοῦ εἰκότος ·
ἐμοὶ δὲ δοκοῦσι τῆς Πλάτωνος ἀμφότεροι διαμαρτάνειν δόξης , εἰ κανόνι τῷ πιθανῷ χρηστέον , οὐκ ἴδια δόγματα περαίνοντας ἀλλ ἐκείνῳ τι βουλομένους λέγειν ὁμολογούμενον .
ἡ μὲν γὰρ ἐκ τῆς νοητῆς καὶ τῆς αἰσθητῆς οὐσίας λεγομένη μῖξις οὐ διασαφεῖται πῆ ποτε ψυχῆς μᾶλλον ἢ τῶν ἄλλων , ὅ τι ἄν τις εἴπῃ , γένεσίς ἐστιν 0 .
αὐτός τε γὰρ ὁ κόσμος οὗτος καὶ τῶν μερῶν ἕκαστον αὐτοῦ συνέστηκεν ἔκ τε σωματικῆς οὐσίας καὶ νοητῆς , ὧν ἡ μὲν ὕλην καὶ ὑποκείμενον ἡ δὲ μορφὴν καὶ εἶδος τῷ γενομένῳ παρέσχε 0 1 2 ·
καὶ τῆς μὲν ὕλης τὸ μετοχῇ καὶ εἰκασίᾳ τοῦ νοητοῦ μορφωθὲν εὐθὺς 0 ;
ἁπτὸν καὶ ὁρατόν ἐστιν , ἡ ψυχὴ δὲ πᾶσαν αἴσθησιν ἐκπέφευγεν .
ἀριθμὸν γε μὴν ὁ Πλάτων οὐδέποτε τὴν ψυχὴν προσεῖπεν , ἀλλὰ κίνησιν αὐτοκίνητον ἀεὶ καὶ κινήσεως πηγὴν καὶ ἀρχήν 0 ·
ἀριθμῷ δὲ καὶ λόγῳ καὶ ἁρμονίᾳ διακεκόσμηκε τὴν οὐσίαν αὐτῆς ὑποκειμένην καὶ δεχομένην τὸ κάλλιστον εἶδος ὑπὸ τούτων ἐγγιγνόμενον .
οἶμαι δὲ μὴ τ αὐτὸν εἶναι τῷ κατ ἀριθμὸν συνεστάναι τὴν ψυχὴν τὸ τὴν οὐσίαν αὐτῆς ἀριθμὸν ὑπάρχειν ·
ἐπεὶ καθ ἁρμονίαν συνέστηκεν , ἁρμονία δ οὔκ ἐστιν , ὡς αὐτὸς ἐν τῷ περὶ Ψυχῆς ἀπέδειξεν .
ἐκφανῶς δὲ τούτοις ἠγνόηται τὸ περὶ τοῦ τ αὐτοῦ καὶ τοῦ ἑτέρου ·
λέγουσι γὰρ ὡς τὸ μὲν στάσεως τὸ δὲ κινήσεως συμβάλλεται δύναμιν εἰς τὴν τῆς ψυχῆς γένεσιν , αὐτοῦ Πλάτωνος ἐν τῷ Σοφιστῇ τὸ ὂν καὶ τὸ τ αὐτὸν καὶ τὸ ἕτερον , πρὸς δὲ τούτοις στάσιν καὶ κίνησιν , ὡς ἕκαστον ἑκάστου διαφέρον καὶ πέντε ὄντα χωρὶς ἀλλήλων τιθεμένου καὶ διορίζοντος ὅ γε μὴν οὗτοί τε κοινῇ καὶ οἱ πλεῖστοι τῶν χρωμένων Πλάτωνι φοβούμενοι καὶ παραμυθούμενοι πάντα μηχανῶνται καὶ παραβιάζονται καὶ στρέφουσιν , ὥς τι δεινὸν καὶ ἄρρητον οἰόμενοι δεῖν περικαλύπτειν καὶ ἀρνεῖσθαι , τήν τε τοῦ κόσμου τήν τε τῆς ψυχῆς αὐτοῦ γένεσιν καὶ σύστασιν , οὐκ ἐξ ἀιδίου συνεστώτων οὐ δὲ τὸν ἄπειρον χρόνον οὕτως ἐχόντων , ἰδίᾳ τε λόγου τέτευχε καὶ νῦν ἀρκέσει ῥηθέν , ὅτι τὸν περὶ θεῶν ἀγῶνα καὶ λόγον , ᾧ Πλάτων ὁμολογεῖ φιλοτιμότατα καὶ παρ ἡλικίαν πρὸς τοὺς ἀθέους κεχρῆσθαι , συγχέουσι , μᾶλλον δ ὅλως ἀναιροῦσιν 0 1 2 .
εἰ γὰρ ἀγένητος ὁ κόσμος ἐστίν , οἴχεται τῷ Πλάτωνι τὸ πρεσβύτερον τοῦ σώματος τὴν ψυχὴν οὖσαν ἐξάρχειν μεταβολῆς καὶ κινήσεως πάσης , ἡγεμόνα καὶ πρωτουργόν , ὡς αὐτὸς εἴρηκεν , ἐγκαθεστῶσαν .
τίς δ οὖσα καὶ τίνος ὄντος ἡ ψυχὴ τοῦ σώματος προτέρα καὶ πρεσβυτέρα λέγεται γεγονέναι , προϊὼν ὁ λόγος ἐνδείξεται τοῦτο γὰρ ἠγνοημένον ἔοικε τὴν πλείστην ἀπορίαν καὶ ἀπιστίαν παρέχειν τῆς ἀληθοῦς δόξης .
πρῶτον οὖν ἣν ἔχω περὶ τούτων διάνοιαν ἐκθήσομαι , πιστούμενος ;
τῷ εἰκότι καὶ παραμυθούμενος , ὡς ἔνεστι , τὸ ἄηθες τοῦ λόγου καὶ παράδοξον 0 ·
ἔπειτ αὐταῖς λέξεσιν ἐπάξω συνοικειῶν ἅμα τὴν ἐξήγησιν καὶ τὴν ἀπόδειξιν .
ἔχει γὰρ οὕτω κατά γε τὴν ἐμὴν τὰ πράγματα δόξαν .
κόσμον τόνδε φησὶν Ἡράκλειτος οὔ τε τις θεῶν οὔ τε ἀνθρώπων ἐποίησεν ὥσπερ φοβηθεὶς μὴ θεοῦ ἀπογνόντες ;
ἄνθρωπόν τινα γεγονέναι τοῦ κόσμου δημιουργὸν ὑπονοήσωμεν .
βέλτιον οὖν Πλάτωνι πειθομένους τὸν μὲν κόσμον ὑπὸ θεοῦ γεγονέναι λέγειν καὶ ᾅδειν 0 ·
ὁ μὲν γὰρ κάλλιστος τῶν γεγονότων ὁ δ ἄριστος τῶν αἰτίων 0 1 ·
τὴν δ οὐσίαν καὶ ὕλην , ἐξ ἡ γέγονεν , οὐ γενομένην ἀλλ ὑποκειμένην ἀεὶ τῷ δημιουργῷ εἰς διάθεσιν καὶ τάξιν αὑτῆς καὶ πρὸς αὐτὸν ἐξομοίωσιν ὡς δυνατὸν ἦν ἐμπαρασχεῖν 0 .
οὐ γὰρ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος ἡ γένεσις ἀλλ ἐκ τοῦ μὴ καλῶς μη δ ἱκανῶς ἔχοντος , ὡς οἰκίας καὶ ἱματίου καὶ ἀνδριάντος 0 1 .
ἀκοσμία γὰρ ἦν τὰ πρὸ τῆς τοῦ κόσμου γενέσεως ·
ἀκοσμία δ οὐκ ἀσώματος οὐ δ ἀκίνητος οὐ δ ἄψυχος ἀλλ ἄμορφον μὲν καὶ ἀσύστατον τὸ σωματικὸν ἔμπληκτον δὲ καὶ ἄλογον τὸ κινητικὸν ἔχουσα τοῦτο δ ἦν ἀναρμοστία ψυχῆς οὐκ ἐχούσης λόγον 0 .
ὁ γὰρ θεὸς οὔ τε σῶμα τὸ ἀσώματον οὔ τε ψυχὴν τὸ ἄψυχον ἐποίησεν , ἀλλ ὥσπερ ἁρμονικὸν ἄνδρα καὶ ῥυθμικὸν οὐ φωνὴν ποιεῖν οὐ δὲ κίνησιν ἐμμελῆ δὲ φωνὴν καὶ κίνησιν εὔρυθμον ἀξιοῦμεν , οὕτως ὁ θεὸς οὔ τε τοῦ σώματος τὸ ἁπτὸν καὶ ἀντίτυπον οὔ τε τῆς ψυχῆς τὸ φανταστικὸν καὶ κινητικὸν αὐτὸς ἐποίησεν 0 1 ·
ἀμφοτέρας δὲ τὰς ἀρχὰς παραλαβών , τὴν μὲν ἀμυδρὰν καὶ σκοτεινὴν τὴν δὲ ταραχώδη καὶ ἀνόητον ἀτελεῖς δὲ τοῦ προσήκοντος ἀμφοτέρας καὶ ἀορίστους , ἔταξε καὶ διεκόσμησε καὶ συνήρμοσε , τὸ κάλλιστον ἀπεργασάμενος καὶ τελειότατον ἐξ αὐτῶν ζῷον .
ἡ μὲν οὖν σώματος οὐσία τῆς λεγομένης ὑπ αὐτοῦ πανδεχοῦς φύσεως ἕδρας τε καὶ τιθήνης τῶν γενητῶν οὐχ ἑτέρα τίς ἐστιν .
τὴν δὲ τῆς ψυχῆς ἐν Φιλήβῳ μὲν ἀπειρίαν κέκληκεν , ἀριθμοῦ καὶ λόγου στέρησιν οὖσαν , ἐλλείψεώς τε καὶ ὑπερβολῆς καὶ διαφορᾶς καὶ ἀνομοιότητος ἐν αὑτῇ πέρας οὐδὲν οὐ δὲ μέτρον ἔχουσαν ·
ἐν δὲ Τιμαίῳ τὴν τῇ ἀμερίστῳ συγκεραννυμένην φύσει καὶ περὶ τὰ σώματα γίγνεσθαι λεγομένην μεριστὴν οὔ τε πλῆθος ἐν μονάσι καὶ στιγμαῖς οὔ τε μήκη καὶ πλάτη λέγεσθαι νομιστέον , ἃ σώμασι προσήκει καὶ σωμάτων μᾶλλον ἢ τῆς ψυχῆς ἐστιν , ἀλλὰ τὴν ἄτακτον καὶ ἀόριστον αὐτοκίνητον δὲ καὶ κινητικὴν ἀρχὴν ἐκείνην , ἣν πολλαχοῦ μὲν ἀνάγκην ἐν δὲ τοῖς Νόμοις ἄντικρυς ψυχὴν ἄτακτον εἴρηκε καὶ κακοποιόν 0 1 2 ·
αὕτη γὰρ ἦν ψυχὴ καθ ἑαυτήν , νοῦ δὲ καὶ λογισμοῦ καὶ ἁρμονίας ἔμφρονος μετέσχεν , ἵνα κόσμου ψυχὴ γένηται .
καὶ γὰρ τὸ πανδεχὲς καὶ ὑλικὸν ἐκεῖνο μέγεθος μὲν ἐκέκτητο καὶ διάστημα καὶ χώραν , κάλλους δὲ καὶ μορφῆς καὶ σχημάτων μετριότητος ἐνδεῶς εἶχεν ·
ἔλαχε δὲ τούτων , ἵνα γῆς καὶ θαλάττης καὶ οὐρανοῦ καὶ ἀστέρων φυτῶν τε καὶ ζῴων παντοδαπὰ σώματα καὶ ὄργανα γίγνηται κοσμηθέν .
οἱ δὲ τὴν ἐν Τιμαίῳ λεγομένην ἀνάγκην , ἐν δὲ Φιλήβῳ περὶ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἐλλείψεως καὶ ὑπερβολῆς ἀμετρίαν καὶ ἀπειρίαν τῇ ὕλῃ προστιθέντες ἀλλὰ μὴ τῇ ψυχῇ , ποῦ θήσονται τὸ τὴν ὕλην ἀεὶ μὲν ἄμορφον καὶ ἀσχημάτιστον ὑπ αὐτοῦ λέγεσθαι καὶ πάσης ποιότητος καὶ δυνάμεως οἰκείας ἔρημον , εἰκάζεσθαι δ ἀώδεσιν ἐλαίοις , ἃ πρὸς τὰς βαφὰς οἱ μυρεψοὶ λαμβάνουσιν 0 ;
οὐ γὰρ οἷόν τε τὸ ἄποιον καὶ ἀργὸν ἐξ αὑτοῦ καὶ ἀρρεπὲς αἰτίαν κακοῦ καὶ ἀρχὴν ὑποτίθεσθαι τὸν Πλάτωνα καὶ καλεῖν ἀπειρίαν αἰσχρὰν καὶ κακοποιόν , αὖθις δ ἀνάγκην πολλὰ τῷ θεῷ δυσμαχοῦσαν καὶ ἀφηνιάζουσαν 0 .
ἡ γάρ ἀναστρέφουσα τὸν οὐρανόν , ὥσπερ ἐν Πολιτικῷ λέγεται , καὶ ἀνελίττουσα πρὸς τ οὐναντίον ἀνάγκη καὶ σύμφυτος ἐπιθυμία καὶ τὸ τῆς πάλαι ποτὲ φύσεως σύντροφον πολλῆς μετέχον ἀταξίας , πρὶν εἰς τὸν νῦν κόσμον ἀφικέσθαι , πόθεν ἐγγέγονε τοῖς πράγμασιν , εἰ τὸ μὲν ὑποκείμενον ἄποιος ἦν ὕλη καὶ ἄμοιρος αἰτίας ἁπάσης , ὁ δὲ δημιουργὸς ἀγαθὸς καὶ πάντα βουλόμενος αὑτῷ κατὰ δύναμιν ἐξομοιῶσαι , τρίτον δὲ παρὰ ταῦτα μηδέν 0 1 2 ;
αἱ γὰρ Στωικαὶ καταλαμβάνουσιν ἡμᾶς ἀπορίαι , τὸ κακὸν ἐκ τοῦ μὴ ὄντος ἀναιτίως καὶ ἀγενήτως ἐπεισάγοντας ἐπεὶ τῶν γ ὄντων οὔ τε τ ἀγαθὸν οὔ τε τὸ ἄποιον εἰκός ἐστιν οὐσίαν κακοῦ καὶ γένεσιν παρασχεῖν ἀλλὰ τ αὐτὸ Πλάτων οὐκ ἔπαθε τοῖς ὕστερον , οὐ δὲ παριδὼν ὡς ἐκεῖνοι τὴν μεταξὺ τῆς ὕλης καὶ τοῦ θεοῦ τρίτην ἀρχὴν καὶ δύναμιν ὑπέμεινε τῶν λόγων τὸν ἀτοπώτατον , ἐπεισόδιον οὐκ οἶδ ὅπως ποιοῦντα τὴν τῶν κακῶν φύσιν ἀπ αὐτομάτου κατὰ συμβεβηκός 0 .
ἐπικούρῳ μὲν γὰρ οὐ δ ἀκαρὲς ἐγκλῖναι τὴν ἄτομον συγχωροῦσιν , ὡς ἀναίτιον ἐπεισάγοντι κίνησιν ἐκ τοῦ μὴ ὄντος ·
αὐτοὶ δὲ κακίαν καὶ κακοδαιμονίαν τοσαύτην ἑτέρας τε περὶ σῶμα μυρίας ἀτοπίας καὶ δυσχερείας , αἰτίαν ἐν ταῖς ἀρχαῖς οὐκ ἐχούσας , κατ ἐπακολούθησιν γεγονέναι λέγουσιν .
ὁ δὲ Πλάτων οὐχ οὕτως , ἀλλὰ τὴν γ ὕλην διαφορᾶς ἁπάσης ἀπαλλάττων καὶ τοῦ θεοῦ τὴν τῶν κακῶν αἰτίαν ἀπωτάτω τιθέμενος ταῦτα περὶ τοῦ κόσμου γέγραφεν ἐν τῷ Πολιτικῷ παρὰ μὲν γὰρ τοῦ ξυνθέντος πάντα τὰ καλὰ κέκτηται παρὰ δὲ τῆς ἔμπροσθεν ἕξεως ὅσα χαλεπὰ καὶ ἄδικα ἐν οὐρανῷ γίγνεται , ταῦτ ἐξ ἐκείνης αὐτός τε ἔχει καὶ τοῖς ζῴοις ἐναπεργάζεται .
καὶ μικρὸν ἔτι προελθὼν προϊόντος δέ φησι τοῦ χρόνου καὶ λήθης ἐγγιγνομένης ἐν αὐτῷ , μᾶλλον δυναστεύει τὸ τῆς παλαιᾶς ἀναρμοστίας πάθος καὶ κινδυνεύει διαλυθεὶς εἰς τὸν τῆς ἀνομοιότητος ἄπειρον ὄντα τόπον δῦναι πάλιν ἀνομοιότης δὲ περὶ τὴν ὕλην , ἄποιον καὶ ἀδιάφορον οὖσαν , οὐκ ἔστιν .
ἀλλὰ μετὰ πολλῶν ἄλλων καὶ Εὔδημος ἀγνοήσας κατειρωνεύεται τοῦ Πλάτωνος , ὡς οὐκ εὖ τὴν πολλάκις ὑπ αὐτοῦ μητέρα καὶ τιθήνην προσαγορευομένην αἰτίαν κακῶν καὶ ἀρχὴν ἀποφαίνοντος .
ὁ γὰρ Πλάτων μητέρα μὲν καὶ τιθήνην καλεῖ τὴν ὕλην , αἰτίαν δὲ κακοῦ τὴν κινητικὴν τῆς ὕλης καὶ περὶ τὰ σώματα γιγνομένην μεριστὴν ἄτακτον καὶ ἄλογον οὐκ ἄψυχον δὲ κίνησιν , ἣν ἐν Νόμοις ὥσπερ εἴρηται ψυχὴν ἐναντίαν καὶ ἀντίπαλον τῇ ἀγαθουργῷ προσεῖπε 0 .
ψυχὴ γὰρ αἰτία κινήσεως καὶ ἀρχή , νοῦς δὲ τάξεως καὶ συμφωνίας περὶ κίνησιν 0 1 .
ὁ γὰρ θεὸς οὐκ ἀνέστησε τὴν ὕλην ἀργοῦσαν ἀλλ ἔστησεν ὑπὸ τῆς ἀνοήτου ταραττομένην αἰτίας ·
οὐ δ ἀρχὰς τῇ φύσει μεταβολῆς καὶ παθῶν παρέσχεν , ἀλλ οὔσης ἐν πάθεσι παντοδαποῖς καὶ μεταβολαῖς ἀτάκτοις ἐξεῖλε τὴν πολλὴν ἀοριστίαν καὶ πλημμέλειαν , ἁρμονίᾳ καὶ ἀναλογίᾳ καὶ ἀριθμῷ χρώμενος ὀργάνοις ·
ὧν ἔργον ἐστὶν οὐ μεταβολῇ καὶ κινήσει ἑτερότητος πάθη καὶ διαφορὰς παρέχειν τοῖς πράγμασιν , ἀλλὰ μᾶλλον ἀπλανῆ καὶ στάσιμα καὶ τοῖς κατὰ τ αὐτὰ ὡσαύτως ἔχουσιν ὅμοια ποιεῖν .
ἡ μὲν οὖν διάνοια τοιαύτη , κατά γε τὴν ἐμὴν δόξαν , τοῦ Πλάτωνος 0 .