Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
λέγεται δέ Φίλιππος ἐν θρᾴκῃ τῇ Ὀλυμπιάδι συμμυηθείς αὐτός τε μειράκιον ὢν ἔτι κ ἀκείνης παιδὸς ὀρφανῆς γονέων ἐρασθῆναι καὶ τὸν γάμον οὕτως ἁρμόσαι , πείσας τὸν ἀδελφὸν αὐτῆς Ἀρύμβαν .
ἡ μὲν οὖν νύμφη , πρὸ τῆς νυκτός ᾗ συνείρχθησαν εἰς τὸν θάλαμον , ἔδοξε βροντῆς γενομένης ἐμπεσεῖν αὐτῆς τῇ γαστρὶ κεραυνόν , ἐκ δὲ τῆς πληγῆς πολὺ πῦρ ἀναφθέν , εἶτα ῥηγνύμενον εἰς φλόγας πάντῃ φερομένας διαλυθῆναι .
ὁ δὲ Φίλιππος ὑστέρῳ χρόνῳ μετὰ τὸν γάμον εἶδεν ὄναρ αὑτὸν ἐπιβάλλοντα σφραγῖδα τῇ γαστρὶ τῆς γυναικός ·
ἡ δὲ γλυφὴ τῆς σφραγῖδος , ὡς ᾤετο , λέοντος εἶχεν εἰκόνα .
τῶν δὲ ἄλλων μάντεων ὑφορωμένων τὴν ὄψιν , ὡς ἀκριβεστέρας φυλακῆς δεομένων τῷ Φιλίππῳ τῶν περὶ τὸν γάμον , Ἀρίστανδρος ὁ Τελμησσεὺς κύειν ἔφη τὴν ἄνθρωπον , οὐθὲν γὰρ ἀποσφραγίζεσθαι τῶν κενῶν , καὶ κύειν παῖδα θυμοειδῆ καὶ λεοντώδη τὴν φύσιν .
ὤφθη δέ ποτε καὶ δράκων κοιμωμένης τῆς Ὀλυμπιάδος παρεκτεταμένος τῷ σώματι ·
καὶ τοῦτο μάλιστα τοῦ Φιλίππου τὸν ἔρωτα καὶ τὰς φιλοφροσύνας ἀμαυρῶσαι λέγουσιν , ὡς μη δὲ φοιτᾶν ἔτι πολλάκις παρ αὐτὴν ἀναπαυσόμενον , εἴ τε δείσαντά τινας μαγείας ἐπ αὐτῷ καὶ φάρμακα τῆς γυναικός , εἴ τε τὴν ὁμιλίαν ὡς κρείττονι συνούσης ἀφοσιούμενον 0 .
ἕτερος δὲ περὶ τούτων ἐστὶ λόγος , ὡς πᾶσαι μὲν αἱ τῇδε γυναῖκες ἔνοχοι τοῖς Ὀρφικοῖς οὖσαι καὶ τοῖς περὶ τὸν Διόνυσον ὀργιασμοῖς ἐκ τοῦ πάνυ παλαιοῦ , Κλώδωνές τε καὶ Μιμαλλόνες ἐπωνυμίαν ἔχουσαι , πολλὰ ταῖς Ἠδωνίσι καὶ ταῖς περὶ τὸν Αἷμον Θρῄσσαις ὅμοια δρῶσιν , ἀφ ὧν δοκεῖ καὶ τὸ θρησκεύειν ὄνομα ταῖς κατακόροις γενέσθαι καὶ περιέργοις ἱερουργίαις , ἡ δὲ Ὀλυμπιὰς μᾶλλον ἑτέρων ζηλώσασα τὰς κατοχάς καὶ τοὺς ἐνθουσιασμοὺς ἐξάγουσα βαρβαρικώτερον ὄφεις μεγάλους χειροήθεις ἐφείλκετο τοῖς θιάσοις , οἳ πολλάκις ἐκ τοῦ κιττοῦ καὶ τῶν μυστικῶν λίκνων παραναδυόμενοι καὶ περιελιττόμενοι τοῖς θύρσοις τῶν γυναικῶν καὶ τοῖς στεφάνοις ἐξέπληττον τοὺς ἄνδρας .
οὐ μὴν ἀλλὰ Φιλίππῳ μὲν , μετὰ τὸ φάσμα πέμψαντι Χαίρωνα τὸν Μεγαλοπολίτην εἰς Δελφοὺς , χρησμὸν κομισθῆναι λέγουσι παρὰ τοῦ θεοῦ κελεύοντος Ἄμμωνι θύειν καὶ σέβεσθαι μάλιστα τοῦτον τὸν θεόν ἀποβαλεῖν δὲ τῶν ὄψεων αὐτὸν τὴν ἑτέραν , ἣν τῷ τῆς θύρας ἁρμῷ προσβαλών κατώπτευσεν ἐν μορφῇ δράκοντος συνευναζόμενον τῇ γυναικὶ τὸν θεόν .
ἡ δὲ Ὀλυμπιάς , ὡς Ἐρατοσθένης φησί , προπέμπουσα τὸν Ἀλέξανδρον ἐπὶ τὴν στρατείαν , καὶ φράσασα μόνῳ τὸ περὶ τὴν τέκνωσιν ἀπόρρητον , ἐκέλευεν ἄξια φρονεῖν τῆς γενέσεως , ἕτεροι δέ φασιν αὐτὴν ἀφοσιοῦσθαι καὶ λέγειν οὐ παύσεταί με διαβάλλων Ἀλέξανδρος πρὸς τὴν Ἥραν ;
ἐγεννήθη δ οὖν Ἀλέξανδρος ἱσταμένου μηνὸς Ἑκατομβαιῶνος , ὃν Μακεδόνες Λῷον καλοῦσιν , ἕκτῃ , καθ ἣν ἡμέραν ὁ τῆς Ἐφεσίας Ἀρτέμιδος ἐνεπρήσθη νεώς ᾧ γ Ἡγησίας ὁ Μάγνης ἐπιπεφώνηκεν ἐπιφώνημα κατασβέσαι τὴν πυρκαϊὰν ἐκείνην ὑπὸ ψυχρίας δυνάμενον εἰκότως γὰρ ἔφη καταφλεχθῆναι τὸν νεών τῆς Ἀρτέμιδος ἀσχολουμένης περὶ τὴν Ἀλεξάνδρου μαίωσιν .
ὅσοι δὲ τῶν μάγων ἐν Ἐφέσῳ διατρίβοντες ἔτυχον , τὸ περὶ τὸν νεών πάθος ἡγούμενοι πάθους ἑτέρου σημεῖον εἶναι , διέθεον τὰ πρόσωπα τυπτόμενοι καὶ βοῶντες ἄτην ἅμα καὶ συμφορὰν μεγάλην τῇ Ἀσίᾳ τὴν ἡμέραν ἐκείνην τετοκέναι .
φιλίππῳ δὲ ἄρτι Ποτείδαιαν ᾑρηκότι τρεῖς ἧκον ἀγγελίαι κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον ·
ἡ μὲν Ἰλλυριοὺς ἡττᾶσθαι μάχῃ μεγάλῃ διὰ Παρμενίωνος , ἡ δὲ Ὀλυμπίασιν ἵππῳ κέλητι νενικηκέναι , τρίτη δὲ περὶ τῆς Ἀλεξάνδρου γενέσεως , ἐφ οἷς ἡδόμενον , ὡς εἰκὸς , ἔτι μᾶλλον οἱ μάντεις ἐπῆραν ἀποφαινόμενοι τὸν παῖδα τρισὶ νίκαις συγγεγεννημένον ἀνίκητον ἔσεσθαι 0 1 2 .
τὴν μὲν οὖν ἰδέαν τοῦ σώματος οἱ Λυσίππειοι μάλιστα τῶν ἀνδριάντων ἐμφαίνουσιν , ὑφ οὗ μόνου καὶ αὐτὸς ἠξίου πλάττεσθαι .
καὶ γὰρ μάλισθ ἃ πολλοὶ τῶν διαδόχων ὕστερον καὶ τῶν φίλων ἀπεμιμοῦντο , τήν τε ἀνάτασιν τοῦ αὐχένος εἰς εὐώνυμον ἡσυχῇ κεκλιμένου καὶ Τὴν ὑγρότητα τῶν ὀμμάτων , διατετήρηκεν ἀκριβῶς ὁ τεχνίτης .
ἀπελλῆς δὲ γράφων τὸν κεραυνοφόρον οὐκ ἐμιμήσατο Τὴν χρόαν , ἀλλὰ φαιότερον καὶ πεπινωμένον ἐποίησεν .
ἦν δὲ λευκός , ὥς φασιν ἡ δὲ λευκότης ἐπεφοίνισσεν αὐτοῦ περὶ τὸ στῆθος μάλιστα καὶ τὸ πρόσωπον , ὅτι δὲ τοῦ χρωτὸς ἥδιστον ἀπέπνει καὶ τὸ στόμα κατεῖχεν εὐωδία καὶ Τὴν σάρκα πᾶσαν , ὥστε πληροῦσθαι τοὺς χιτωνίσκους , ἀνέγνωμεν ἐν ὑπομνήμασιν Ἀριστοξενείοις .
αἰτία δὲ ἴσως ἡ τοῦ σώματος κρᾶσις πολύθερμος οὖσα καὶ πυρώδης 0 ·
ἡ γὰρ εὐωδία γίνεται πέψει τῶν ὑγρῶν ὑπὸ θερμότητος , ὡς οἴεται Θεόφραστος , ὅθεν οἱ ξηροὶ καὶ διάπυροι τόποι τῆς οἰκουμένης τὰ πλεῖστα καὶ κάλλιστα τῶν ἀρωμάτων φέρουσιν ἐξαιρεῖ γὰρ ὁ ἥλιος τὸ ὑγρόν ὥσπερ ὕλην σηπεδόνος ἐπιπολάζον τοῖς σώμασιν 0 .
ἀλέξανδρον δὲ ἡ θερμότης τοῦ σώματος , ὡς ἔοικε , καὶ ποτικὸν καὶ θυμοειδῆ παρεῖχεν .
ἔτι δὲ ὄντος αὐτοῦ παιδὸς ἥ τε σωφροσύνη διεφαίνετο τῷ πρὸς τ ἆλλα ῥαγδαῖον ὄντα καὶ φερόμενον σφοδρῶς ἐν ταῖς ἡδοναῖς ταῖς περὶ τὸ σῶμα δυσκίνητον εἶναι καὶ μετά πολλῆς πρᾳότητος ἅπτεσθαι τῶν τοιούτων , ἥ τε φιλοτιμία παρ ἡλικίαν ἐμβριθὲς εἶχε τὸ φρόνημα καὶ μεγαλόψυχον .
οὔ τε γὰρ ἀπὸ παντὸς οὔ τε πᾶσαν ἠγάπα δόξαν , ὡς Φίλιππος λόγου τε δεινότητι σοφιστικῶς καλλωπιζόμενος καὶ τὰς ἐν Ὀλυμπίᾳ , νίκας τῶν ἁρμάτων ἐγχαράττων τοῖς νομίσμασιν , ἀλλὰ καὶ τῶν περὶ αὐτὸν ἀποπειρωμένων εἰ βούλοιτ ἂν Ὀλυμπίασιν ἀγωνίσασθαι στάδιον , ἦν γὰρ ποδώκης , εἴ γε , ἔφη , βασιλεῖς ἔμελλον ἕξειν ἀνταγωνιστάς 0 .
φαίνεται δὲ καὶ καθόλου πρὸς τὸ τῶν ἀθλητῶν γένος ἀλλοτρίως ἔχων πλείστους γέ τοι θεὶς ἀγῶνας οὐ μόνον τραγῳδῶν καὶ αὐλητῶν καὶ κιθαρῳδῶν , ἀλλὰ καὶ ῥαψῳδῶν , θήρας τε παντοδαπῆς καὶ ῥαβδομαχίας , οὔ τε πυγμῆς οὔ τε παγκρατίου μετά τινος σπουδῆς ἔθηκεν ἆθλον .
τοὺς δὲ παρὰ τοῦ Περσῶν βασιλέως πρέσβεις ἥκοντας ἀποδημοῦντος Φιλίππου ξενίζων καὶ γενόμενος συνήθης οὕτως ἐχειρώσατο τῇ φιλοφροσύνῃ καὶ τῷ μηδὲν ἐρώτημα παιδικὸν ἐρωτῆσαι μη δὲ μικρόν , ἀλλ ὁδῶν τε μήκη καὶ πορείας τῆς ἄνω τρόπον ἐκπυνθάνεσθαι , καὶ περὶ αὐτοῦ τοῦ βασιλέως , ὁποῖος εἴη πρὸς τοὺς πολέμους , καὶ τίς ἡ Περσῶν ἀλκὴ καὶ δύναμις , ὥστε θαυμάζειν ἐκείνους καὶ τὴν λεγομένην Φιλίππου δεινότητα μηδὲν ἡγεῖσθαι πρὸς τὴν τοῦ παιδὸς ὁρμὴν καὶ μεγαλοπραγμοσύνην 0 .
ὁσάκις γοῦν ἀπαγγελθείη Φίλιππος ἢ πόλιν ἔνδοξον ᾑρηκὼς ἢ μάχην τινὰ περιβόητον νενικηκώς , οὐ πάνυ φαιδρὸς ἦν ἀκούων , ἀλλὰ πρὸς τοὺς ἡλικιώτας ἔλεγεν ·
ὦ παῖδες , πάντα προλήψεται ὁ πατήρ ἐμοὶ δὲ οὐδὲν ἀπολείψει μεθ ὑμῶν ἔργον ἀποδείξασθαι μέγα καὶ λαμπρόν .
οὐ γὰρ ἡδονὴν ζηλῶν οὐ δὲ πλοῦτον , ἀλλ ἀρετὴν καὶ δόξαν , ἐνόμιζεν , ὅσῳ πλείονα λήψεται παρὰ τοῦ πατρός , ἐλάττονα κατορθώσειν δι ἑαυτοῦ , διὸ τοῖς πράγμασιν αὐξομένοις καταναλίσκεσθαι τὰς πράξεις εἰς ἐκεῖνον ἡγούμενος , ἐβούλετο μὴ χρήματα μη δὲ τρυφὰς καὶ ἀπολαύσεις , ἀλλ ἀγῶνας καὶ πολέμους καὶ φιλοτιμίας ἔχουσαν ἀρχὴν παραλαβεῖν .
πολλοὶ μὲν οὖν περὶ τὴν ἐπιμέλειαν , ὡς εἰκός , ἦσαν αὐτοῦ τροφεῖς καὶ παιδαγωγοὶ καὶ διδάσκαλοι λεγόμενοι , πᾶσι δ ἐφειστήκει Λεωνίδας , ἀνὴρ τό τε ἦθος αὐστηρὸς καὶ συγγενὴς Ὀλυμπιάδος , αὐτὸς μὲν οὐ φεύγων τὸ τῆς παιδαγωγίας ὄνομα καλὸν ἔργον ἐχούσης καὶ λαμπρόν , ὑπὸ δὲ τῶν ἄλλων διὰ τὸ ἀξίωμα καὶ τὴν οἰκειότητα τροφεὺς Ἀλεξάνδρου καὶ καθηγητὴς καλούμενος 0 1 .
ὁ δὲ τὸ σχῆμα τοῦ παιδαγωγοῦ καὶ τὴν προσηγορίαν ὑποποιούμενος ἦν Λυσίμαχος , τῷ γένει Ἀκαρνάν , ἄλλο μὲν οὐδὲν ἔχων ἀστεῖον , ὅτι δ ἑαυτὸν μὲν ὠνόμαζε Φοίνικα , τὸν δὲ Ἀλέξανδρον Ἀχιλλέα , Πηλέα δὲ τὸν Φίλιππον , ἠγαπᾶτο καὶ δευτέραν εἶχε χώραν 0 .
ἐπεὶ δὲ Φιλονίκου τοῦ Θεσσαλοῦ τὸν Βουκεφάλαν ἀγαγόντος ὤνιον τῷ Φιλίππῳ τρισκαίδεκα ταλάντων κατέβησαν εἰς τὸ πεδίον δοκιμάσοντες τὸν ἵππον , ἐδόκει τε χαλεπὸς εἶναι καὶ κομιδῇ δύσχρηστος , οὔ τε ἀναβάτην προσιέμενος οὔ τε φωνὴν ὑπομένων τινὸς τῶν περὶ τὸν Φίλιππον , ἀλλ ἁπάντων κατεξανιστάμενος , δυσχεραίνοντος δὲ τοῦ Φιλίππου καὶ κελεύοντος ἀπάγειν ὡς παντάπασιν ἄγριον καὶ ἀκόλαστον , παρὼν Ἀλέξανδρος εἶπεν ·
οἷον ἵππον ἀπολλύουσι δι ἀπειρίαν καὶ μαλακίαν χρήσασθαι μὴ δυνάμενοι , τὸ μὲν οὖν πρῶτον ὁ Φίλιππος ἐσιώπησε ·
πολλάκις δὲ αὐτοῦ παραφθεγγομένου καὶ περιπαθοῦντος , ἐπιτιμᾷς σύ , ἔφη , πρεσβυτέροις ὥς τι πλέον αὐτὸς εἰδὼς ἢ μᾶλλον ἵππῳ χρήσασθαι δυνάμενος 0 ;
τούτῳ γοῦν , ἔφη , χρησαίμην ἂν ἑτέρου βέλτιον .
ἂν δὲ μὴ χρήσῃ , τίνα δίκην τῆς προπετείας ὑφέξεις ;
ἐγὼ , νὴ Δί , εἶπεν , ἀποτίσω τοῦ ἵππου τὴν τιμήν γενομένου δὲ γέλωτος , εἶτα ὁρισμοῦ πρὸς ἀλλήλους εἰς τὸ ἀργύριον , εὐθὺς προσδραμὼν τῷ ἵππῳ καὶ παραλαβὼν τὴν ἡνίαν ἐπέστρεψε πρὸς τὸν ἥλιον , ὡς ἔοικεν , ἐννοήσας ὅτι τὴν σκιὰν προπίπτουσαν καὶ σαλευομένην ὁρῶν πρὸ αὐτοῦ διαταράττοιτο .
μικρὰ δὲ οὕτω παρακαλπάσας καὶ καταψήσας , ὡς ἑώρα πληρούμενον θυμοῦ καὶ πνεύματος , ἀπορρίψας ἡσυχῇ τὴν χλαμύδα καὶ μετεωρίσας αὑτόν ἀσφαλῶς περιέβη .
καὶ μικρὰ μὲν περιλαβὼν ταῖς ἡνίαις τὸν χαλινόν ἄνευ πληγῆς καὶ σπαραγμοῦ , προσανέστειλεν ὡς δὲ ἑώρα τὸν ἵππον ἀφεικότα τὴν ἀπειλήν , ὀργῶντα δὲ πρὸς τὸν δρόμον , ἐφεὶς ἐδίωκεν ἤδη φωνῇ θρασυτέρᾳ καὶ ποδὸς κρούσει χρώμενος .
τῶν δὲ περὶ τὸν Φίλιππον ἦν ἀγωνία καὶ σιγὴ τὸ πρῶτον ὡς δὲ κάμψας ἐπέστρεψεν ὀρθῶς σοβαρὸς καὶ γεγηθώς , οἱ μὲν ἄλλοι πάντες ἠλάλαξαν , ὁ δὲ πατὴρ καὶ δακρῦσαί τι λέγεται πρὸς τὴν χαράν , καὶ καταβάντος αὐτοῦ τὴν κεφαλὴν φιλήσας , ὦ παῖ , φάναι , ζήτει σεαυτῷ βασιλείαν ἴσην Μακεδονία γάρ σε οὐ χωρεῖ καθορῶν δὲ τὴν φύσιν αὐτοῦ δυσκίνητον μὲν οὖσαν ἐρίσαντος μὴ βιασθῆναι , ῥᾳδίως δὲ ἀγομένην ὑπὸ λόγου πρὸς τὸ δέον , αὐτός τε πείθειν ἐπειρᾶτο μᾶλλον ἢ προστάττειν , καὶ τοῖς περὶ μουσικὴν καὶ τὰ ἐγκύκλια παιδευταῖς οὐ πάνυ τι πιστεύων τὴν ἐπιστασίαν αὐτοῦ καὶ κατάρτισιν , ὡς μείζονος οὖσαν πραγματείας καὶ κατὰ τὸν Σοφοκλέα πολλῶν χαλινῶν ἔργον οἰάκων θ ἅμα , μετεπέμψατο τῶν φιλοσόφων τὸν ἐνδοξότατον καὶ λογιώτατον Ἀριστοτέλην , καλὰ καὶ πρέποντα διδασκάλια τελέσας αὐτῷ .
τὴν γὰρ Σταγειριτῶν πόλιν , ἐξ ἧς ἦν Ἀριστοτέλης , ἀνάστατον ὑπ αὐτοῦ γεγενημένην συνῴκισε πάλιν , καὶ τοὺς διαφυγόντας ἢ δουλεύοντας τῶν πολιτῶν ἀποκατέστησε .
σχολὴν μὲν οὖν αὐτοῖς καὶ διατριβὴν τὸ περὶ Μίεζαν Νυμφαῖον ἀπέδειξεν , ὅπου μέχρι νῦν Ἀριστοτέλους ἕδρας τε λιθίνας καὶ ὑποσκίους περιπάτους δεικνύουσιν .
ἔοικε δὲ Ἀλέξανδρος οὐ μόνον τὸν ἠθικὸν καὶ πολιτικὸν παραλαβεῖν λόγον , ἀλλὰ καὶ τῶν ἀπορρήτων καὶ βαθυτέρων διδασκαλιῶν , ἃς οἱ ἄνδρες ἰδίως ἀκροαματικὰς καὶ ἐποπτικὰς προσαγορεύοντες οὐκ ἐξέφερον εἰς πολλούς , μετασχεῖν .
ἤδη γὰρ εἰς Ἀσίαν διαβεβηκώς , καὶ πυθόμενος λόγους τινὰς ἐν βιβλίοις περὶ τούτων ὑπὸ Ἀριστοτέλους ἐκδεδόσθαι , γράφει πρὸς αὐτὸν ὑπὲρ φιλοσοφίας παρρησιαζόμενος ἐπιστολήν , ἧς ἀντίγραφόν ἐστιν ·
ἀλέξανδρος Ἀριστοτέλει εὖ πράττειν 0 .
οὐκ ὀρθῶς ἐποίησας ἐκδοὺς τοὺς ἀκροαματικοὺς τῶν λόγων τίνι γὰρ δὴ διοίσομεν ἡμεῖς τῶν ἄλλων , εἰ καθ οὓς ἐπαιδεύθημεν λόγους , οὗτοι πάντων ἔσονται κοινοί ;
ἐγὼ δὲ βουλοίμην ἂν ταῖς περὶ τὰ ἄριστα ἐμπειρίαις ἢ ταῖς δυνάμεσι διαφέρειν 0 .
ταύτην μὲν οὖν τὴν φιλοτιμίαν αὐτοῦ παραμυθούμενος Ἀριστοτέλης ἀπολογεῖται περὶ τῶν λόγων ἐκείνων , ὡς καὶ ἐκδεδομένων καὶ μὴ ἐκδεδομένων ·
ἀληθῶς γὰρ ἡ μετὰ τὰ φυσικὰ πραγματεία πρὸς διδασκαλίαν καὶ μάθησιν οὐδὲν ἔχουσα χρήσιμον ὑπόδειγμα τοῖς πεπαιδευμένοις ἀπ ἀρχῆς γέγραπται .
δοκεῖ δέ μοι καὶ τὸ φιλιατρεῖν Ἀλεξάνδρῳ προστρίψασθαι μᾶλλον ἑτέρων Ἀριστοτέλης ·
οὐ γὰρ μόνον τὴν θεωρίαν ἠγάπησεν , ἀλλὰ καὶ νοσοῦσιν ἐβοήθει τοῖς φίλοις καὶ συνέταττε θεραπείας τινὰς καὶ διαίτας , ὡς ἐκ τῶν ἐπιστολῶν λαβεῖν ἔστιν , ἦν δὲ καὶ φύσει φιλόλογος καὶ φιλαναγνώστης .
καὶ τὴν μὲν Ἰλιάδα τῆς πολεμικῆς ἀρετῆς ἐφόδιον καὶ νομίζων καὶ ὀνομάζων , ἔλαβε μὲν Ἀριστοτέλους διορθώσαντος ἣν ἐκ τοῦ νάρθηκος καλοῦσιν , εἶχε δὲ ἀεὶ μετὰ τοῦ ἐγχειριδίου κειμένην ὑπὸ τὸ προσκεφάλαιον , ὡς Ὀνησίκριτος ἱστόρηκε , τῶν δὲ ἀλλων βιβλίων οὐκ εὐπορῶν ἐν τοῖς ἄνω τόποις Ἅρπαλον ἐκέλευσε πέμψαι .
κ ἀκεῖνος ἔπεμψεν αὐτῷ τάς τε Φιλίστου βίβλους καὶ τῶν Εὐριπίδου καὶ Σοφοκλέους καὶ Αἰσχύλου τραγῳδιῶν συχνάς , καὶ Τελέστου καὶ Φιλοξένου διθυράμβους .
ἀριστοτέλην δὲ θαυμάζων ἐν ἀρχῇ καὶ ἀγαπῶν οὐχ ἧττον , ὡς αὐτὸς ἔλεγε , τοῦ πατρός , ὡς δι ἐκεῖνον μὲν ζῶν , διὰ τοῦτον δὲ καλῶς ζῶν , ὕστερον ὑποπτότερον ἔσχεν , οὐχ ὥστε ποιῆσαί τι κακόν , ἀλλ αἱ φιλοφροσύναι τὸ σφοδρὸν ἐκεῖνο καὶ στερκτικὸν οὐκ ἔχουσαι πρὸς αὐτόν ἀλλοτριότητος ἐγένοντο τεκμήριον .
ὁ μέντοι πρὸς φιλοσοφίαν ἐμπεφυκὼς καὶ συντεθραμμένος ἀπ ἀρχῆς αὐτῷ ζῆλος καὶ πόθος οὐκ ἐξερρύη τῆς ψυχῆς , ὡς ἡ περὶ Ἀνάξαρχόν τε τιμὴ καὶ τὰ πεμφθέντα Ξενοκράτει πεντήκοντα τάλαντα καὶ Δάνδαμις καὶ Καλανὸς οὕτω σπουδασθέντες μαρτυροῦσι .
φιλίππου δὲ στρατεύοντος ἐπὶ Βυζαντίους , ἦν μὲν ἑκκαιδεκέτης Ἀλέξανδρος , ἀπολειφθεὶς δὲ κύριος ἐν Μακεδονίᾳ τῶν πραγμάτων καὶ τῆς σφραγῖδος , Μαίδων τε τοὺς ἀφεστῶτας κατεστρέψατο , καὶ πόλιν ἑλὼν αὐτῶν τοὺς μὲν βαρβάρους ἐξήλασε , συμμίκτους δὲ κατοικίσας Ἀλεξανδρόπολιν προσηγόρευσεν .
ἐν δὲ Χαιρωνείᾳ τῆς πρὸς τοὺς Ἕλληνας μάχης παρὼν μετέσχε , καὶ λέγεται πρῶτος ἐνσεῖσαι τῷ ἱερῷ λόχῳ τῶν Θηβαίων , ἔτι δὲ καὶ καθ ἡμᾶς ἐδείκνυτο παλαιὰ παρὰ τὸν Κηφισὸν Ἀλεξάνδρου καλουμένη δρῦς , πρὸς ἣν τότε κατεσκήνωσε , καὶ τὸ πολυάνδριον οὐ πόρρω τῶν Μακεδόνων ἐστίν .
ἐκ μὲν οὖν τούτων , ὡς εἰκὸς , Φίλιππος ὑπερηγάπα τὸν υἱόν , ὥστε καὶ χαίρειν τῶν Μακεδόνων Ἀλέξανδρον μὲν βασιλέα , Φίλιππον δὲ στρατηγὸν καλούντων , αἱ δὲ περὶ τὴν οἰκίαν ταραχαί , διὰ τοὺς γάμους καὶ τοὺς ἔρωτας αὐτοῦ τρόπον τινὰ τῆς βασιλείας τῇ γυναικωνίτιδι συννοσούσης , πολλὰς αἰτίας καὶ μεγάλας διαφορὰς παρεῖχον , ἃς ἡ τῆς Ὀλυμπιάδος χαλεπότης , δυσζήλου καὶ βαρυθύμου γυναικός , ἔτι μείζονας ἐποίει , παροξυνούσης τὸν Ἀλέξανδρον .
ἐκφανεστάτην δὲ Ἄτταλος παρέσχεν ἐν τοῖς Κλεοπάτρας γάμοις , ἣν ὁ Φίλιππος ἠγάγετο παρθένον , ἐρασθεὶς παρ ἡλικίαν τῆς κόρης , θεῖος γὰρ ὢν αὐτῆς ὁ Ἄτταλος ἐν τῷ πότῳ μεθύων παρεκάλει τοὺς Μακεδόνας αἰτεῖσθαι παρὰ θεῶν γνήσιον ἐκ Φιλίππου καὶ Κλεοπάτρας γενέσθαι διάδοχον τῆς βασιλείας , ἐπὶ τούτῳ παροξυνθεὶς ὁ Ἀλέξανδρος καὶ εἰπών , ἡμεῖς δὲ σοι , κακὴ κεφαλὴ , νόθοι δοκοῦμεν ;
ἔβαλε σκύφον ἐπ αὐτόν .
ὁ δὲ Φίλιππος ἐπ ἐκεῖνον ἐξανέστη σπασάμενος τὸ ξίφος , εὐτυχίᾳ δὲ ἑκατέρου διὰ τὸν θυμὸν καὶ τὸν οἶνον ἔπεσε σφαλείς , ὁ δὲ Ἀλέξανδρος ἐφυβρίζων , οὗτος μέντοι , εἶπεν , ἄνδρες , εἰς Ἀσίαν ἐξ Εὐρώπης παρεσκευάζετο διαβαίνειν , ὃς ἐπὶ κλίνην ἀπὸ κλίνης διαβαίνων ἀνατέτραπται .
μετὰ ταύτην τὴν παροινίαν ἀναλαβὼν τὴν Ὀλυμπιάδα καὶ καταστήσας εἰς Ἤπειρον αὐτὸς ἐν Ἰλλυριοῖς διέτριβεν .
ἐν τούτῳ δὲ Δημάρατος ὁ Κορίνθιος , ξένος ὢν τῆς οἰκίας καὶ παρρησίας μετέχων , ἀφίκετο πρὸς Φίλιππον .
μετὰ δὲ τὰς πρώτας δεξιώσεις καὶ φιλοφροσύνας ἐπερωτῶντος τοῦ Φιλίππου πῶς ἔχουσιν ὁμονοίας πρὸς ἀλλήλους οἱ Ἕλληνες , πάνυ γοῦν , ἔφη , σοι προσήκει , Φίλιππε , κήδεσθαι τῆς Ἑλλάδος , ὃς τὸν οἶκον τὸν σεαυτοῦ στάσεως τοσαύτης καὶ κακῶν ἐμπέπληκας .
οὕτω δὴ συμφρονήσας ὁ Φίλιππος ἔπεμψε καὶ κατήγαγε πείσας διὰ τοῦ Δημαράτου τὸν Ἀλέξανδρον .
ἐπεὶ δὲ Πιξόδαρος , ὁ Καρίας σατράπης , ὑποδυόμενος δι οἰκειότητος εἰς τὴν Φιλίππου συμμαχίαν , ἐβούλετο τὴν πρεσβυτάτην τῶν θυγατέρων Ἀρριδαίῳ τῷ Φιλίππου γυναῖκα δοῦναι καὶ περὶ τούτων Ἀριστόκριτον εἰς Μακεδονίαν ἀπέστειλεν , αὖθις ἐγίνοντο λόγοι καὶ διαβολαὶ παρὰ τῶν φίλων καὶ τῆς μητρὸς πρὸς Ἀλέξανδρον , ὡς Ἀρριδαῖον ἐπὶ τῇ βασιλείᾳ Φιλίππου γάμοις λαμπροῖς καὶ πράγμασι μεγάλοις εἰσοικειοῦντος .
ὑφ ὧν διαταραχθεὶς πέμπει Θεσσαλὸν εἰς Καρίαν , τὸν τῶν τραγῳδιῶν ὑποκριτήν , Πιξοδάρῳ διαλεξόμενον ὡς χρὴ τὸν νόθον ἐάσαντα , καὶ οὐ φρενήρη , μεθαρμόσασθαι τὸ κῆδος εἰς Ἀλέξανδρον 0 .
καὶ Πιξοδάρῳ μὲν οὐ παρὰ μικρὸν ἤρεσκε ταῦτα τῶν προτέρων μᾶλλον , ὁ δὲ Φίλιππος αἰσθόμενος , ἰὼν εἰς τὸ Ἀλεξάνδρου δωμάτιον , παραλαβὼν τῶν φίλων αὐτοῦ καὶ συνήθων ἕνα , Φιλώταν τὸν Παρμενίωνος , ἐπετίμησεν ἰσχυρῶς , καὶ πικρῶς ἐλοιδόρησεν ὡς ἀγεννῆ καὶ τῶν ὑπαρχόντων περὶ αὐτὸν ἀγαθῶν ἀνάξιον , εἰ Καρὸς ἀνθρώπου καὶ βαρβάρῳ βασιλεῖ δουλεύοντος ἀγαπᾷ γαμβρὸς γενέσθαι 0 .
τὸν δὲ Θεσσαλὸν ἔγραψε Κορινθίοις ὅπως ἀναπέμψωσιν ἐν πέδαις δεδεμένον .
τῶν δὲ ἄλλων ἑταίρων Ἅρπαλον καὶ Νέαρχον , ἔτι δ Ἐρίγυιον καὶ Πτολεμαῖον ἐκ Μακεδονίας μετέστησεν , οὓς ὕστερον Ἀλέξανδρος καταγαγὼν ἐν ταῖς μεγίσταις ἔσχε τιμαῖς .
ἐπεὶ δὲ Παυσανίας Ἀττάλου γνώμῃ καὶ Κλεοπάτρας ὑβρισθεὶς καὶ μὴ τυχὼν δίκης ἀνεῖλε Φίλιππον , τὸ μὲν πλεῖστον εἰς Ὀλυμπιάδα τῆς αἰτίας περιῆλθεν , ὡς θυμουμένῳ τῷ νεανίσκῳ προσεγκελευσαμένην καὶ παροξύνασαν , ἔθιγε δέ τις καὶ Ἀλεξάνδρου διαβολή , λέγεται γὰρ ἐντυχόντος αὐτῷ τοῦ Παυσανίου μετὰ τὴν ὕβριν ἐκείνην καὶ ἀποδυρομένου προενέγκασθαι τὸ τῆς Μηδείας ἰαμβεῖον ·
τὸν δόντα καὶ γήμαντα καὶ γαμουμένην , οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τοὺς συναιτίους τῆς ἐπιβουλῆς ἀναζητήσας ἐκόλασε , καὶ τὴν Κλεοπάτραν ἀποδημοῦντος αὐτοῦ τῆς Ὀλυμπιάδος ὠμῶς μεταχειρισαμένης ἠγανάκτησε .
παρέλαβε μὲν οὖν ἔτη γεγονὼς εἴκοσι τὴν βασιλείαν , φθόνους μεγάλους καὶ δεινὰ μίση καὶ κινδύνους πανταχόθεν ἔχουσαν .
οὔ τε γὰρ τὰ βάρβαρα καὶ πρόσοικα γένη τὴν δούλωσιν ἔφερε , ποθοῦντα τὰς πατρίους βασιλείας , οὔ τε τὴν Ἑλλάδα κρατήσας τοῖς ὅπλοις ὁ Φίλιππος οἷον καταζεῦξαι καὶ τιθασεῦσαι χρόνον ἔσχεν , ἀλλὰ μόνον μεταβαλὼν καὶ ταράξας τὰ πράγματα πολὺν σάλον ἔχοντα καὶ κίνησιν ὑπὸ ἀηθείας ἀπέλιπε .
φοβουμένων δὲ τῶν Μακεδόνων τὸν καιρόν , καὶ τὰ μὲν Ἑλληνικὰ πάντως ἀφεῖναι καὶ μὴ προσβιάζεσθαι τὸν Ἀλέξανδρον οἰομένων δεῖν , τοὺς δὲ ἀφισταμένους τῶν βαρβάρων ἀνακαλεῖσθαι πρᾴως καὶ θεραπεύειν τὰς ἀρχὰς τῶν νεωτερισμῶν , αὐτὸς ἀπ ἐναντίων λογισμῶν ὥρμησε τόλμῃ καὶ μεγαλοφροσύνῃ κτᾶσθαι τὴν ἀσφάλειαν καὶ σωτηρίαν τοῖς πράγμασιν , ὡς , κ ἂν ὁτιοῦν ὑφιέμενος ὀφθῇ τοῦ φρονήματος , ἐπιβησομένων ἁπάντων .
τὰ μὲν οὖν βαρβαρικὰ κινήματα καὶ τοὺς ἐκεῖ πολέμους κατέπαυσεν ὀξέως ἐπιδραμὼν στρατῷ μέχρι πρὸς τὸν Ἴστρον , ᾗ καὶ Σύρμον ἐνίκησε μάχῃ μεγάλῃ , τὸν βασιλέα τῶν Τριβαλλῶν Θηβαίους δὲ ἀφεστάναι πυθόμενος καὶ συμφρονεῖν αὐτοῖς Ἀθηναίους , εὐθὺς ἦγε διὰ Πυλῶν τὴν δύναμιν , εἰπὼν ὅτι Δημοσθένει παῖδα μὲν αὐτὸν , ἕως ἦν ἐν Ἰλλυριοῖς καὶ Τριβαλλοῖς , ἀποκαλοῦντι , μειράκιον δὲ περὶ Θετταλίαν γενόμενον , βούλεται πρὸς τοῖς Ἀθηναίων τείχεσιν ἀνὴρ φανῆναι .
προσμίξας δὲ ταῖς Θήβαις καὶ διδοὺς ἔτι τῶν πεπραγμένων μετάνοιαν ἐξῄτει Φοίνικα καὶ Προθύτην , καὶ τοῖς μεταβαλλομένοις πρὸς αὐτὸν ἄδειαν ἐκήρυττε .
τῶν δὲ Θηβαίων ἀντεξαιτούντων μὲν παρ αὐτοῦ Φιλώταν καὶ Ἀντίπατρον , κηρυττόντων δὲ τοὺς τὴν Ἑλλάδα βουλομένους συνελευθεροῦν τάττεσθαι μετ αὐτῶν , οὕτως ἔτρεψε τοὺς Μακεδόνας πρὸς πόλεμον .
ἠγωνίσθη μὲν οὖν ὑπὲρ δύναμιν ἀρετῇ καὶ προθυμίᾳ παρὰ τῶν Θηβαίων πολλαπλασίοις οὖσι τοῖς πολεμίοις ἀντιταχθέντων ἐπεὶ δὲ καὶ τὴν Καδμείαν ἀφέντες οἱ φρουροὶ τῶν Μακεδόνων ἐπέπιπτον αὐτοῖς ἐξόπισθεν , κυκλωθέντες οἱ πλεῖστοι κατὰ τὴν μάχην αὐτὴν ἔπεσον , ἡ δὲ πόλις ἥλω καὶ διαρπασθεῖσα κατεσκάφη , τὸ μὲν ὅλον προσδοκήσαντος αὐτοῦ τοὺς Ἕλληνας ἐκπλαγέντας πάθει τηλικούτῳ καὶ πτήξαντας ἀτρεμήσειν , ἄλλως δὲ καὶ καλλωπισαμένου χαρίζεσθαι τοῖς τῶν συμμάχων ἐγκλήμασι ·
καὶ γὰρ Φωκεῖς καὶ Πλαταιεῖς τῶν Θηβαίων κατηγόρησαν .
ὑπεξελόμενος δὲ τοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς ξένους τῶν Μακεδόνων ἅπαντας καὶ τοὺς ἀπὸ Πινδάρου γεγονότας καὶ τοὺς ὑπεναντιωθέντας τοῖς ψηφισαμένοις τὴν ἀπόστασιν , ἀπέδοτο τοὺς ἄλλους περὶ τρισμυρίους γενομένους ·
οἱ δὲ ἀποθανόντες ὑπὲρ ἑξακισχιλίους ἦσαν .
ἐν δὲ τοῖς πολλοῖς πάθεσι καὶ χαλεποῖς ἐκείνοις ἃ τὴν πόλιν κατεῖχε , Θρᾷκές τινες ἐκκόψαντες οἰκίαν Τιμοκλείας , γυναικὸς ἐνδόξου καὶ σώφρονος , αὐτοὶ μὲν τὰ χρήματα διήρπαζον , ὁ δὲ ἡγεμὼν τῇ γυναικὶ πρὸς βίαν συγγενόμενος καὶ καταισχύνας , ἀνέκρινεν εἴ που χρυσίον ἔχοι κεκρυμμένον ἢ ἀργύριον .
ἡ δὲ ἔχειν ὡμολόγησε , καὶ μόνον εἰς τὸν κῆπον ἀγαγοῦσα καὶ δείξασα φρέαρ , ἐνταῦθα ἔφη τῆς πόλεως ἁλισκομένης καταβαλεῖν αὐτὴ τὰ τιμιώτατα τῶν χρημάτων .
ἐγκύπτοντος δὲ τοῦ Θρᾳκὸς καὶ κατασκεπτομένου τὸν τόπον , ἔωσεν αὐτὸν ἐξόπισθεν γενομένη , καὶ τῶν λίθων ἐπεμβαλοῦσα πολλοὺς ἀπέκτεινεν .
ὡς δὲ ἀνήχθη πρὸς Ἀλέξανδρον ὑπὸ τῶν Θρᾳκῶν δεδεμένη , πρῶτον μὲν ἀπὸ τῆς ὄψεως καὶ τῆς βαδίσεως ἐφάνη τις ἀξιωματικὴ καὶ μεγαλόφρων , ἀνεκπλήκτως καὶ ἀδεῶς ἑπομένη τοῖς ἄγουσιν ἔπειτα τοῦ βασιλέως ἐρωτήσαντος ἥτις εἴη γυναικῶν , ἀπεκρίνατο Θεαγένους ἀδελφὴ γεγονέναι , τοῦ παραταξαμένου πρὸς Φίλιππον ὑπὲρ τῆς τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερίας καὶ πεσόντος ἐν Χαιρωνείᾳ στρατηγοῦντος .
θαυμάσας οὖν ὁ Ἀλέξανδρος αὐτῆς καὶ τὴν ἀπόκρισιν καὶ τὴν πρᾶξιν , ἐκέλευσεν ἐλευθέραν ἀπιέναι μετὰ τῶν τέκνων .
ἀθηναίοις δὲ διηλλάγη , καίπερ οὐ μετρίως ἐνεγκοῦσι τὸ περὶ Θήβας δυστύχημα ·
καὶ γὰρ τὴν τῶν μυστηρίων ἑορτὴν ἐν χερσὶν ἔχοντες ὑπὸ πένθους ἀφῆκαν , καὶ τοῖς καταφυγοῦσιν ἐπὶ τὴν πόλιν ἁπάντων μετεδίδοσαν τῶν φιλανθρώπων .
ἀλλ εἴ τε μεστὸς ὢν ἤδη τὸν θυμὸν , ὥσπερ οἱ λέοντες , εἴ τε ἐπιεικὲς ἔργον ὠμοτάτῳ καὶ σκυθρωποτάτῳ παραβαλεῖν βουλόμενος , οὐ μόνον ἀφῆκεν αἰτίας πάσης , ἀλλὰ καὶ προσέχειν ἐκέλευσε τοῖς πράγμασι τὸν νοῦν τὴν πόλιν , ὡς , εἴ τι συμβαίη περὶ αὐτὸν , ἄρξουσαν τῆς Ἑλλάδος 0 1 .
ὕστερον μέντοι πολλάκις αὐτὸν ἡ Θηβαίων ἀνιᾶσαι συμφορὰ λέγεται καὶ πρᾳότερον οὐκ ὀλίγοις παρασχεῖν .
ὅλως δὲ καὶ τὸ περὶ Κλεῖτον ἔργον ἐν οἴνῳ γενόμενον καὶ τὴν πρὸς Ἰνδοὺς τῶν Μακεδόνων ἀποδειλίασιν , ὥσπερ ἀτελῆ τὴν στρατείαν καὶ τὴν δόξαν αὐτοῦ προεμένων , εἰς μῆνιν ἀνῆγε Διονύσου καὶ νέμεσιν .
ἦν δὲ Θηβαίων οὐδεὶς τῶν περιγενομένων ὃς ἐντυχών τι καὶ δεηθεὶς ὕστερον οὐ διεπράξατο παρ αὐτοῦ , ταῦτα μὲν τὰ περὶ Θήβας .
εἰς δὲ τὸν Ἰσθμὸν τῶν Ἑλλήνων συλλεγέντων καὶ ψηφισαμένων ἐπὶ Πέρσας μετ Ἀλεξάνδρου στρατεύειν ἡγεμὼν ἀνηγορεύθη .
πολλῶν δὲ καὶ πολιτικῶν ἀνδρῶν καὶ φιλοσόφων ἀπηντηκότων αὐτῷ καὶ συνηδομένων , ἤλπιζε καὶ Διογένην τὸν Σινωπέα τ αὐτὸ ποιήσειν , διατρίβοντα περὶ Κόρινθον .
ὡς δὲ ἐκεῖνος ἐλάχιστον Ἀλεξάνδρου λόγον ἔχων ἐν τῷ Κρανείῳ σχολὴν ἦγεν , αὐτὸς ἐπορεύετο πρὸς αὐτόν ἔτυχε δὲ κατακείμενος ἐν ἡλίῳ .
καὶ μικρὸν μὲν ἀνεκάθισεν , ἀνθρώπων τοσούτων ἐπερχομένων , καὶ διέβλεψεν εἰς τὸν Ἀλέξανδρον .
ὡς δὲ ἐκεῖνος ἀσπασάμενος καὶ προσειπὼν αὐτόν ἠρώτησεν εἴ τινος τυγχάνει δεόμενος , μικρὸν εἶπεν , ἀπὸ τοῦ ἡλίου μετάστηθι .
πρὸς τοῦτο λέγεται τὸν Ἀλέξανδρον οὕτω διατεθῆναι καὶ θαυμάσαι καταφρονηθέντα τὴν ὑπεροψίαν καὶ τὸ μέγεθος τοῦ ἀνδρός , ὥστε τῶν περὶ αὐτὸν , ὡς ἀπῄεσαν , διαγελώντων καὶ σκωπτόντων , ἀλλὰ μὴν ἐγὼ , εἶπεν , εἰ μὴ Ἀλέξανδρος ἤμην , Διογένης ἂν ἤμην .
βουλόμενος δὲ τῷ θεῷ χρήσασθαι περὶ τῆς στρατείας ἦλθεν εἰς Δελφούς ·
καὶ κατὰ τύχην ἡμερῶν ἀποφράδων οὐσῶν , ἐν αἷς οὐ νενόμισται θεμιστεύειν , πρῶτον μὲν ἔπεμπε παρακαλῶν τὴν πρόμαντιν .
ὡς δὲ ἀρνουμένης καὶ προϊσχομένης τὸν νόμον αὐτὸς ἀναβὰς βίᾳ πρὸς τὸν ναὸν εἷλκεν αὐτήν , ἡ δὲ ὥσπερ ἐξηττημένη τῆς σπουδῆς εἶπεν ἀνίκητος εἶ , ὦ παῖ , τοῦτο ἀκούσας Ἀλέξανδρος οὐκέτι ἔφη χρῄζειν ἑτέρου μαντεύματος , ἀλλ ἔχειν ὃν ἐβούλετο παρ αὐτῆς χρησμόν .
ἐπεὶ δὲ ὥρμησε πρὸς τὴν στρατείαν , ἄλλα τε δοκεῖ σημεῖα παρὰ τοῦ δαιμονίου γενέσθαι , καὶ τὸ περὶ Λείβηθρα τοῦ Ὀρφέως ξόανον ʽἦν δὲ κυπαρίττινον 0 ?
ἱδρῶτα ποχὺν ὑπὸ τὰς ἡμέρας ἐκείνας ἀφῆκε .
φοβουμένων δὲ πάντων τὸ σημεῖον , Ἀρίστανδρος ἐκέλευε θαρρεῖν , ὡς ἀοιδίμους καὶ περιβοήτους κατεργασόμενον πράξεις , αἳ πολὺν ἱδρῶτα καὶ πόνον ὑμνοῦσι ποιηταῖς καὶ μουσικοῖς παρέξουσι .
τῆς δὲ στρατιᾶς τὸ πλῆθος οἱ μὲν ἐλάχιστον λέγοντες τρισμυρίους πεζοὺς καὶ τετρακισχιλίους ἱππεῖς , οἱ δὲ πλεῖστον πεζοὺς μὲν τετρακισμυρίους καὶ τρισχιλίους , ἱππέας δὲ πεντακισχιλίους ἀναγράφουσιν 0 1 .
ἐφόδιον δὲ τούτοις οὐ πλέον ἑβδομήκοντα ταλάντων ἔχειν αὐτόν Ἀριστόβουλος ἱστορεῖ , Δοῦρις δὲ τριάκοντα μόνον ἡμερῶν διατροφήν , Ὀνησίκριτος δὲ καὶ διακόσια τάλαντα προσοφείλειν 0 1 .
ἀλλὰ καίπερ ἀπὸ μικρῶν καὶ στενῶν οὕτως ὁρμώμενος , οὐ πρότερον ἐπέβη τῆς νεώς ἢ τὰ τῶν ἑταίρων πράγματα σκεψάμενος ἀπονεῖμαι τῷ μὲν ἀγρόν , τῷ δὲ κώμην , τῷ δὲ συνοικίας πρόσοδον ἢ λιμένος 0 1 2 .
ἤδη δὲ κατανηλωμένων καὶ διαγεγραμμένων σχεδὸν ἁπάντων τῶν βασιλικῶν ὁ Περδίκκας σεαυτῷ δέ , εἶπεν , ὦ βασιλεῦ , τί καταλείπεις ;
τοῦ δὲ φήσαντος ὅτι τὰς ἐλπίδας , οὐκοῦν , ἔφη , καὶ ἡμεῖς τούτων κοινωνήσομεν οἱ μετὰ σοῦ στρατευόμενοι 0 .
παραιτησαμένου δὲ τοῦ Περδίκκου τὴν διαγεγραμμένην κτῆσιν αὐτῷ , καὶ τῶν ἄλλων φίλων ἔνιοι τὸ αὐτὸ ἐποίησαν , τοῖς δὲ λαμβάνουσι καὶ δεομένοις προθύμως ἐχαρίζετο , καὶ τὰ πλεῖστα τῶν ἐν Μακεδονίᾳ διανέμων οὕτως κατηνάλωσε .
τοιαύτῃ μὲν ὁρμῇ καὶ παρασκευῇ διανοίας τὸν Ἑλλήσποντον διεπέρασεν .
ἀναβὰς δὲ εἰς Ἴλιον ἔθυσε τῇ Ἀθηνᾷ καὶ τοῖς ἥρωσιν ἔσπεισε .
τὴν δὲ Ἀχιλλέως στήλην ἀλειψάμενος λίπα καὶ μετὰ τῶν ἑταίρων συναναδραμὼν γυμνὸς , ὥσπερ ἔθος ἐστίν , ἐστεφάνωσε , μακαρίσας αὐτόν ὅτι καὶ ζῶν φίλου πιστοῦ καὶ δὲ τελευτήσας μεγάλου κήρυκος ἔτυχεν .
ἐν δὲ τῷ περιϊέναι καὶ θεᾶσθαι τὰ κατὰ τὴν πόλιν ἐρομένου τινὸς αὐτόν εἰ βούλεται τὴν Ἀλεξάνδρου λύραν ἰδεῖν , ἐλάχιστα φροντίζειν ἐκείνης ἔφη , τὴν δὲ Ἀχιλλέως ζητεῖν , ᾗ τὰ κλέα καὶ τὰς πράξεις ὕμνει τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἐκεῖνος .
ἐν δὲ τούτῳ τῶν Δαρείου στρατηγῶν μεγάλην δύναμιν ἡθροικότων καὶ παρατεταγμένων ἐπὶ τῇ διαβάσει τοῦ Γρανικοῦ , μάχεσθαι μὲν ἴσως ἀναγκαῖον ἦν , ὥσπερ ἐν πύλαις τῆς Ἀσίας , περὶ τῆς εἰσόδου καὶ ἀρχῆς 0 ·
τοῦ δὲ ποταμοῦ τὸ βάθος καὶ τὴν ἀνωμαλίαν καὶ τραχύτητα τῶν πέραν ὄχθων , πρός οὓς ἔδει γίνεσθαι τὴν ἀπόβασιν μετὰ μάχης , τῶν πλείστων δεδιότων , ἐνίων δὲ καὶ τὸ περὶ τόν μῆνα νενομισμένον οἰομένων δεῖν φυλάξασθαι  Δαισίου γὰρ οὐκ εἱώθεισαν οἱ βασιλεῖ τῶν Μακεδόνων ἐξάγειν τὴν στρατιάν  , τοῦτο μὲν ἐπηνωρθώσατο κελεύσας δεύτερον Ἀρτεμίσιον ἄγειν , τοῦ δὲ Παρμενίωνος , ὡς ὀψὲ τῆς ὥρας οὔσης , οὐκ ἐῶντος ἀποκινδυνεύειν , εἰπὼν αἰσχύνεσθαι τόν Ἑλλήσποντον εἰ φοβήσεται τόν Γρανικὸν διαβεβηκὼς ἐκεῖνον , ἐμβάλλει τῷ ῥεύματι σὺν ἴλαις ἱππέων τρισκαίδεκα .
καὶ πρός ἐναντία βέλη καὶ τόπους ἀπορρῶγας ὅπλοις καταπεφραγμένους καὶ ἵπποις ἐλαύνων , καὶ διὰ ῥεύματος παραφέροντος καὶ περικλύζοντος , ἔδοξε μανικῶς καὶ πρός ἀπόνοιαν μᾶλλον ἢ γνώμῃ στρατηγεῖν 0 1 .