Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
διὸ βέλτιόν ἐστιν ὑπὲρ ἀμφοῖν πείθειν καὶ παραιτεῖσθαι τοὺς κρατοῦντας ἢ μάχεσθαι .
τὸ μὲν οὖν πρῶτον ψήφισμα λέγεται τὸν Ἀλέξανδρον , ὡς ἔλαβε , ῥῖψαι καὶ φυγεῖν ἀποστραφέντα τοὺς πρέσβεις ·
τὸ δὲ δεύτερον ἐδέξατο , κομισθὲν ὑπὸ Φωκίωνος , τῶν πρεσβυτέρων ἀκούων ὅτι καὶ Φίλιππος ἐθαύμαζε τὸν ἄνδρα τοῦτον καὶ οὐ μόνον τὴν ἔντευξιν ὑπέμεινεν αὑτοῦ καὶ τὴν δέησιν , ἀλλὰ καὶ συμβουλεύοντος ἤκουσε .
συνεβούλευε δ ὁ Φωκίων , εἰ μὲν ἡσυχίας ὀρέγεται , θέσθαι τὸν πόλεμον ·
εἰ δὲ δόξης , μεταθέσθαι , πρὸς τοὺς βαρβάρους ἀπὸ τῶν Ἑλλήνων τραπόμενον 0 1 .
καὶ πολλὰ καὶ πρὸς τὴν Ἀλεξάνδρου φύσιν καὶ βούλησιν εὐστόχως εἰπών οὕτω μετέβαλε καὶ κατεπράϋνεν αὐτόν ὥστε εἰπεῖν ὅπως προσέξουσι τὸν νοῦν Ἀθηναῖοι τοῖς πράγμασιν , ὡς , εἴ τι γένοιτο περὶ αὐτόν , ἐκείνοις ἄρχειν προσῆκον , ἰδίᾳ δὲ τὸν Φωκίωνα ποιησάμενος αὑτοῦ φίλον καὶ ξένον , εἰς τοσαύτην ἔθετο τιμὴν ὅσην εἶχον ὀλίγοι τῶν ἀεὶ συνόντων .
ὁ γοῦν Δοῦρις εἴρηκεν ὡς μέγας γενόμενος καὶ Δαρείου κρατήσας ἀφεῖλε τῶν ἐπιστολῶν τὸ χαίρειν πλὴν ἐν ὅσαις ἔγραφε Φωκίωνι ·
τοῦτον δὲ μόνον , ὥσπερ Ἀντίπατρον , μετὰ τοῦ χαίρειν προσηγόρευε 0 .
τοῦτο δὲ καὶ Χάρης ἱστόρηκε .
τὸ μέντοι περὶ τῶν χρημάτων ὁμολογούμενόν ἐστιν ὅτι δωρεὰν αὐτῷ κατέπεμψεν ἑκατὸν τάλαντα , τούτων κομισθέντων εἰς Ἀθήνας , ἠρώτησεν ὁ Φωκίων τοὺς φέροντας τί δή ποτε πολλῶν ὄντων Ἀθηναίων αὐτῷ μόνῳ τοσαῦτα δίδωσιν Ἀλέξανδρος , εἰπόντων δὲ ἐκείνων , ὅτι σὲ κρίνει μόνον ἄνδρα καλὸν καὶ ἀγαθόν οὐκοῦν , εἶπεν ὁ Φωκίων , ἐασάτω με καὶ δοκεῖν ἀεὶ καὶ εἶναι τοιοῦτον .
ὡς δὲ ἀκολουθήσαντες εἰς οἶκον αὐτῷ πολλὴν ἑώρων εὐτέλειαν , τὴν μὲν γυναῖκα μάττουσαν , ὁ δὲ Φωκίων αὐτὸς ἀνιμήσας ὕδωρ ἐκ τοῦ φρέατος ἀπενίπτετο τοὺς πόδας , ἔτι μᾶλλον ἐνέκειντο καὶ ἠγανάκτουν , δεινὸν εἶναι λέγοντες εἰ φίλος ὢν τοῦ βασιλέως οὕτω διαιτήσεται πονηρῶς .
ἰδὼν οὖν ὁ Φωκίων πένητα πρεσβύτην ἐν τριβωνίῳ ῥυπαρῷ πορευόμενον , ἠρώτησεν εἰ τούτου χείρονα νομίζουσιν αὐτόν .
εὐφημεῖν δὲ ἐκείνων δεομένων , καὶ μὴν οὗτος , εἶπεν , ἀπ ἐλαττόνων ἐμοῦ ζῇ καὶ ἀρκεῖται , τὸ δὲ ὅλον ἢ μὴ χρώμενος , ἔφη , μάτην ἕξω τοσοῦτον χρυσίον , ἢ χρώμενος ἐμαυτὸν ἅμα κ ἀκεῖνον διαβαλῶ πρὸς τὴν πόλιν 0 .
οὕτω μὲν ἐπανῆλθε πάλιν τὰ χρήματα ἐξ Ἀθηνῶν , ἐπιδείξαντα τοῖς Ἕλλησι πλουσιώτερον τοῦ διδόντος τοσαῦτα τὸν μὴ δεόμενον .
ἐπεὶ δὲ Ἀλέξανδρος ἠγανάκτησε καὶ πάλιν ἔγραψε τῷ Φωκίωνι φίλους μὴ νομίζειν τοὺς μηδὲν αὐτοῦ δεομένους , χρήματα μὲν οὐ δ ὣς Φωκίων ἔλαβεν , ἀφεθῆναι δὲ ἠξίωσε τὸν σοφιστὴν Ἐχεκρατίδην καὶ τὸν Ἴμβριον Ἀθηνόδωρον καὶ Ῥοδίους δύο , Δημάρατον καὶ Σπάρτωνα , συνειλημμένους ἐπ αἰτίαις τισὶ καὶ καθειργμένους ἐν Σάρδεσι .
τούτους μὲν οὖν εὐθὺς ἀπέλυσεν ὁ Ἀλέξανδρος , Κρατερὸν δὲ ἀποστέλλων εἰς Μακεδονίαν ἐκέλευσε τεττάρων πόλεων ἐν Ἀσίᾳ , Κίου , Γεργίθου , Μυλάσων , Ἐλαίας , μίαν , ἣν ἂν αἱρῆται , παραδοῦναι τῷ Φωκίωνι , διατεινάμενος ἔτι μᾶλλον ὡς χαλεπανεῖ μὴ λαβόντος .
ἀλλ οὔ τε Φωκίων ἔλαβεν , ὅ τε Ἀλέξανδρος ταχέως ἀπέθανεν .
ἡ δὲ οἰκία τοῦ Φωκίωνος ἔτι νῦν ἐν Μελίτῃ δείκνυται , χαλκαῖς λεπίσι κεκοσμημένη , τὰ δὲ ἄλλα λιτὴ καὶ ἀφελής 0 .
τῶν δὲ γυναικῶν ἃς ἔγημε , περὶ τῆς προτέρας οὐθὲν ἱστορεῖται , πλὴν ὅτι Κηφισόδοτος ἦν ὁ πλάστης ἀδελφὸς αὐτῆς , τῆς δὲ δευτέρας οὐκ ἐλάττων ἐπὶ σωφροσύνῃ καί ἀφελείᾳ λόγος ἦν παρὰ τοῖς Ἀθηναίοις ἢ Φωκίωνος ἐπὶ χρηστότητι .
καί ποτε θεωμένων καινοὺς τραγῳδοὺς Ἀθηναίων , ὁ μὲν τραγῳδὸς εἰσιέναι μέλλων βασιλίδος πρόσωπον ᾔτει κεκοσμημένας πολλὰς ὀπαδοὺς πολυτελῶς τὸν χορηγόν καί μὴ παρέχοντος ἠγανάκτει καί κατεῖχε τὸ θέατρον οὐ βουλόμενος προελθεῖν .
ὁ δὲ χορηγὸς Μελάνθιος ὠθῶν αὐτὸν εἰς τὸ μέσον ἐβόα ·
τὴν Φωκίωνος οὐχ ὁρᾷς γυναῖκα προϊοῦσαν ἀεὶ μετὰ μιᾶς θεραπαινίδος , ἀλλ ἀλαζονεύῃ καί διαφθείρεις τὴν γυναικωνῖτιν ;
ἐξακούστου δὲ τῆς φωνῆς γενομένης ἐδέξατο κρότῳ πολλῷ καί θορύβῳ τὸ θέατρον .
αὐτὴ δὲ ἡ γυνή , ξένης τινὸς Ἰωνικῆς ἐπιδειξαμένης χρυσοῦν καί λιθοκόλλητον κόσμον ἐν πλοκίοις καί περιδεραίοις , ἐμοὶ δέ , ἔφη , κόσμος ἐστὶ Φωκίων εἰκοστὸν ἔτος ἤδη στρατηγῶν Ἀθηναίων .
φώκῳ δὲ τῷ υἱῷ βουλομένῳ ἀγωνίσασθαι Παναθηναίοις ἀποβάτην ἐφῆκεν , οὐχὶ τῆς νίκης ὀρεγόμενος , ἀλλ ὅπως ἐπιμεληθεὶς καὶ ἀσκήσας τὸ σῶμα βελτίων ἔσοιτο καὶ γὰρ ἦν ἄλλως φιλοπότης καὶ ἄτακτος ὁ νεανίσκος , νικήσαντος δὲ καὶ πολλῶν αἰτουμένων ἑστιᾶσαι τὰ νικητήρια , τοὺς ἄλλους Φωκίων παραιτησάμενος ἑνὶ τὴν φιλοτιμίαν ταύτην συνεχώρησεν .
ὡς δὲ ἐλθὼν ἐπὶ τὸ δεῖπνον ἄλλην τε σοβαρὰν ἑώρα παρασκευὴν καὶ ποδανιπτῆρας οἴνου δι ἀρωμάτων προσφερομένους τοῖς εἰσιοῦσι , καλέσας τὸν υἱὸν , οὐ παύσεις ἔφη , τὸν ἑταῖρον , ὦ Φῶκε , διαφθείροντά σου τὴν νίκην ;
βουλόμενος δὲ καὶ καθόλου μεταστῆσαι τὸ μειράκιον ἐκ τῆς διαίτης ἐκείνης , ἀπήγαγεν εἰς Λακεδαίμονα καὶ κατέμιξε τοῖς ἀγομένοις τὴν λεγομένην ἀγωγὴν νεανίσκοις .
καὶ τοῦτο τοὺς Ἀθηναίους ἐλύπησεν , ὡς ὑπερορῶντος καὶ ὑπερφρονοῦντος τὰ οἰκεῖα τοῦ Φωκίωνος ·
εἰπόντος δὲ τοῦ Δημάδου πρὸς αὐτόν , τί οὐ πείθομεν , ὦ Φωκίων , Ἀθηναίους τὴν Λακωνικὴν προσδέξασθαι πολιτείαν ;
ἐὰν γὰρ σὺ κελεύῃς , ἐγὼ γράφειν καὶ λέγειν ἕτοιμός εἰμι , πάνυ γοῦν , ἔφη , πρέψειεν ἄν σοι μύρου τοσοῦτον ὄζοντι καὶ χλανίδα τοιαύτην φοροῦντι συμβουλεύειν Ἀθηναίοις περὶ φιλιτίων καὶ τὸν Λυκοῦργον ἐπαινεῖν .
γράψαντος δὲ τοῦ Ἀλεξάνδρου περὶ τριήρων , ὅπως ἀποστείλωσιν αὐτῷ , καὶ τῶν ῥητόρων ἐνισταμένων , τῆς δὲ βουλῆς τὸν Φωκίωνα λέγειν κελευούσης , λέγω τοίνυν ὑμῖν , εἶπεν , ἢ τοῖς ὅπλοις κρατεῖν ἢ τοῖς κρατοῦσι φίλους εἶναι .
πρὸς δὲ Πυθέαν ἀρχόμενον τότε πρῶτον ἐντυγχάνειν Ἀθηναίοις , ἤδη δὲ λάλον ὄντα καὶ θρασύν , οὐ σιωπήσεις , ἔφη , καὶ ταῦτα νεώνητος ὢν τῷ δήμῳ ;
ἐπεὶ δὲ Ἅρπαλος μετὰ χρημάτων πολλῶν ἀποδρὰς Ἀλέξανδρον ἐκ τῆς Ἀσίας τῇ Ἀττικῇ προσέβαλε , καὶ τῶν εἰωθότων ἀπὸ τοῦ βήματος χρηματίζεσθαι δρόμος ἦν καὶ ἅμιλλα φθειρομένων πρὸς αὐτόν , τούτοις μὲν ἀπὸ πολλῶν μικρὰ δελεάζων προήκατο καὶ διέρριψε , τῷ δὲ Φωκίωνι προσέπεμψε διδοὺς ἑπτακόσια τάλαντα , καὶ τ ἆλλα πάντα , καὶ μετὰ πάντων ἑαυτὸν ἐκείνῳ μόνῳ παρακατατιθέμενος .
ἀποκριναμένου δὲ τραχέως τοῦ Φωκίωνος οἰμώξεσθαι τὸν Ἅρπαλον , εἰ μὴ παύσεται διαφθείρων τὴν πόλιν , τότε μὲν συσταλεὶς ἀπέστη , μετ ὀλίγον δὲ βουλευομένων Ἀθηναίων ἑώρα τοὺς μὲν εἰληφότας τὰ χρήματα παρ αὐτοῦ μεταβαλλομένους καὶ κατηγοροῦντας , ἵνα μὴ φανεροὶ γένωνται , Φωκίωνα δὲ τὸν μηδὲν λαβόντα μετὰ τοῦ κοινοῦ συμφέροντος ἅμα καὶ τὴν ἐκείνου σωτηρίαν ἔν τινι λόγῳ τιθέμενον .
πάλιν οὖν ἐνεχθεὶς ἐπὶ τὸ θεραπεύειν ἐκεῖνον , αὐτὸν μὲν ὡς ἔρυμα πανταχόθεν ἀνάλωτον ὑπὸ τοῦ χρυσίου περιοδεύων ἑώρα , Χαρικλέα δὲ τὸν γαμβρὸν αὐτοῦ ποιησάμενος συνήθη καὶ φίλον , ἀνέπλησε δόξης πονηρᾶς , πάντα πιστεύων καὶ πάντα χρώμενος ἐκείνῳ .
καὶ δὴ καὶ Πυθονίκης τῆς ἑταίρας ἀποθανούσης , ἣν εἶχεν ὁ Ἅρπαλος ἐρῶν καὶ θυγατρίου πατὴρ ἐξ αὐτῆς γεγόνει , μνημεῖον ἀπὸ χρημάτων πολλῶν ἐπιτελέσαι θελήσας προσέταξε τῷ Χαρικλεῖ τὴν ἐπιμέλειαν .
οὖσαν δὲ τὴν ὑπουργίαν ταύτην ἀγεννῆ προσκατῄσχυνεν ὁ τάφος συντελεσθείς .
διαμένει γὰρ ἔτι νῦν ἐν Ἕρμει , ᾗ βαδίζομεν ἐξ ἄστεος εἰς Ἐλευσῖνα , μηδὲν ἔχων τῶν τριάκοντα ταλάντων ἄξιον , ὅσα τῷ Ἁρπάλῳ λογισθῆναί φασιν εἰς τὸ ἔργον ὑπὸ τοῦ Χαρικλέους .
καὶ μέντοι καὶ τελευτήσαντος αὐτοῦ τὸ παιδάριον ὑπὸ τοῦ Χαρικλέους καὶ τοῦ Φωκίωνος ἀναληφθὲν ἐτύγχανε πάσης ἐπιμελείας .
κρινομένου μέντοι τοῦ Χαρικλέους ἐπὶ τοῖς Ἁρπαλείοις , καὶ δεομένου βοηθεῖν αὐτῷ τὸν Φωκίωνα καὶ συνεισελθεῖν εἰς τὸ δικαστήριον , οὐκ ἠθέλησεν , εἰπών ·
ἐγώ σε , ὦ Χαρίκλεις , ἐπὶ πᾶσι τοῖς δικαίοις γαμβρὸν ἐποιησάμην .
πρώτου δὲ Ἀθηναίοις Ἀσκληπιάδου τοῦ Ἱππάρχου τεθνάναι προσαγγείλαντος Ἀλέξανδρον , ὁ μὲν Δημάδης ἐκέλευε μὴ προσέχειν ·
πάλαι γὰρ ἂν ὅλην ὄζειν νεκροῦ τὴν οἰκουμένην 0 ·
ὁ δὲ Φωκίων ἐπηρμένον ὁρῶν πρὸς τὸ νεωτερίζειν τὸν δῆμον ἐπειρᾶτο παρηγορεῖν καὶ κατέχειν .
ἀναπηδώντων δὲ πολλῶν ἐπὶ τὸ βῆμα , καὶ βοώντων ἀληθῆ τὸν Ἀσκληπιάδην ἀπαγγέλλειν καὶ τεθνάναι τὸν Ἀλέξανδρον , οὐκοῦν , εἶπεν , εἰ σήμερον τέθνηκε , καὶ αὔριον ἔσται καὶ εἰς τρίτην τεθνηκώς , ὥστε ἡμᾶς ἐν ἡσυχίᾳ βουλεύσασθαι , μᾶλλον δὲ μετὰ ἀσφαλείας .
ὡς δὲ φέρων ἐνέσεισεν ὁ Λεωσθένης τὴν πόλιν εἰς τὸν Λαμιακὸν πόλεμον , καί τοῦ Φωκίωνος δυσχεραίνοντος ἠρώτα καταγελῶν τί πεποίηκεν ἀγαθὸν τὴν πόλιν ἔτη τοσαῦτα στρατηγῶν , οὐ μικρόν , ἔφη , τὸ τοὺς πολίτας ἐν τοῖς ἰδίοις μνήμασι θάπτεσθαι 0 .
πολλὰ δὲ θρασυνομένου καὶ κομπάζοντος ἐν τῷ δήμῳ τοῦ Λεωσθένους , ὁ Φωκίων , οἱ λόγοι σου , εἶπεν , ὦ μειράκιον , ἐοίκασι κυπαρίττοις ·
μεγάλοι γὰρ ὄντες καί ὑψηλοί καρποὺς οὐ φέρουσιν .
ὡς δὲ ἐπαναστὰς ὁ Ὑπερείδης ἠρώτησε , πότε οὖν , ὦ Φωκίων , συμβουλεύσεις πολεμεῖν Ἀθηναίοις ;
ὅταν , εἶπε , τοὺς μὲν νέους ἴδω τὴν τάξιν βουλομένους φυλάττειν , τοὺς δὲ πλουσίους εἰσφέρειν , τοὺς δὲ ῥήτορας ἀπέχεσθαι τοῦ κλέπτειν τὰ δημόσια .
θαυμαζόντων δὲ πολλῶν τὴν ὑπὸ τοῦ Λεωσθένους συνηγμένην δύναμιν , καί τοῦ Φωκίωνος πυνθανομένων πῶς τι παρεσκευάσθαι δοκοῦσιν αὐτῷ , καλῶς , ἔφη , πρὸς τὸ στάδιον τὸν δὲ δόλιχον τοῦ πολέμου φοβοῦμαι , μή τε χρήματα τῆς πόλεως ἕτερα μή τε ναῦς μή τε ὁπλίτας ἐχούσης 0 .
ἐμαρτύρει δὲ αὐτῷ καί τὰ ἔργα .
πρῶτον μὲν γὰρ ὁ Λεωσθένης λαμπρὸς ἤρθη ταῖς πράξεσι , τῶν τε Βοιωτῶν μάχῃ κρατήσας καί τὸν Ἀντίπατρον εἰς Λάμιαν συνελάσας ·
ὅτε καί φασι τὴν μὲν πόλιν ἐλπίδος μεγάλης γενομένην ἑορτάζειν εὐαγγέλια συνεχῶς καί θύειν τοῖς θεοῖς , τὸν δὲ Φωκίωνα πρὸς τοὺς ἐλέγχειν αὐτὸν οἰομένους , καὶ πυνθανομένους εἰ ταῦτα οὐκ ἂν ἤθελεν αὑτῷ πεπρᾶχθαι , πάνυ μὲν οὖν , ἔφη , βεβουλεῦσθαι δὲ ἐκεῖνα 0 .
καί πάλιν ἄλλων ἐπ ἄλλοις εὐαγγελίων γραφομένων καί φερομένων ἀπὸ στρατοπέδου , Πότα ἄρα , φάναι , παυσόμεθα νικῶντες ;
ἐπεὶ δὲ τοῦ Λεωσθένους ἀποθανόντος οἱ φοβούμενοι τὸν Φωκίωνα , μὴ στρατηγὸς ἐκπεμφθεὶς καταλύσῃ τὸν πόλεμον , ἄνθρωπόν τινα τῶν οὐκ ἐπιφανῶν ἐν ἐκκλησίᾳ παρεσκεύασαν ἀναστάντα λέγειν ὅτι φίλος ὢν τοῦ Φωκίωνος καὶ συμπεφοιτηκὼς παραινεῖ φείδεσθαι τοῦ ἀνδρὸς καὶ φυλάσσειν , ὡς ἄλλον ὅμοιον οὐκ ἔχοντας , ἐκπέμπειν δὲ Ἀντίφιλον ἐπὶ τὸ στράτευμα , καὶ ταῦτα τοῖς Ἀθηναίοις συνεδόκει , παρελθὼν ὁ Φωκίων ἔλεγε μή τε συμπεφοιτηκέναι ποτὲ τῷ ἀνθρώπῳ μή τε ἄλλως γεγονέναι γνώριμος ἢ συνήθης ·
ἀλλὰ νῦν , εἶπεν , ἀπὸ τῆς σήμερον ἡμέρας καὶ φίλον σε ποιοῦμαι καὶ οἰκεῖον ἃ γὰρ ἦν ἐμοὶ συμφέροντα συμβεβούλευκας .
ὡρμημένων δὲ τῶν Ἀθηναίων ἐπὶ τοὺς Βοιωτοὺς στρατεύειν πρῶτον μὲν ἀντεῖχε ·
καὶ τῶν φίλων λεγόντων ὡς ἀποθανεῖται προσκρούων τοῖς Ἀθηναίοις , ἀδίκως , εἶπεν , ἂν ποιῶ τὸ συμφέρον ἂν δὲ παραβαίνω , δικαίως 0 .
ἐπεὶ δὲ ὁρῶν οὐκ ἀνιέντας , ἀλλὰ βοῶντας , ἐκέλευσε τὸν κήρυκα ἀνειπεῖν Ἀθηναίων τοὺς ἄχρι ἑξήκοντα ἐτῶν ἀφ ἥβης πέντε ἡμερῶν σιτία λαβόντας εὐθὺς ἀκολουθεῖν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας , θορύβου πολλοῦ γενομένου καὶ τῶν πρεσβυτέρων βοώντων καὶ ἀναπηδώντων , οὐδέν , ἔφη , δεινόν ἐγὼ γὰρ ὁ στρατηγὸς ὀγδοηκοστὸν ἔχων ἔτος ἔσομαι μεθ ὑμῶν .
καὶ τότε μὲν οὕτως κατέπαυσεν αὐτοὺς καὶ μετέβαλε ·
πορθουμένης δὲ τῆς παραλίας ὑπὸ Μικίωνος συχνοῖς Μακεδόσι καὶ μισθοφόροις ἀποβεβηκότος εἷς Ῥαμνοῦντα καὶ κατατρέχοντος τὴν χώραν , ἐξήγαγε τοὺς Ἀθηναίους ἐπ αὐτόν , ὡς δὲ προστρέχοντες ἀλλαχόθεν ἄλλος διεστρατήγουν καὶ συνεβούλευον αὐτοῦ τὸν λόφον καταλαβεῖν , ἐκεῖ περιπέμψαι τοὺς ἱππέας , ἐνταῦθα παρεμβαλεῖν , Ὦ Ἡράκλεις , εἶπεν , ὡς πολλοὺς ὁρῶ στρατηγούς , ὀλίγους δὲ στρατιώτας .
ἐπεὶ δὲ παρατάξαντος αὐτοῦ τοὺς ὁπλίτας εἷς πολὺ πρὸ τῶν ἄλλων προῆλθεν , εἶτα δείσας ἀντιστάντος ἀνδρὸς πολεμίου πάλιν εἷς τὴν τάξιν ἀνεχώρησεν , ὦ μειράκιον , εἶπεν , οὐκ αἰδῇ δύο τάξεις ἀπολελοιπώς , ἣν ἐτάχθης ὑπὸ τοῦ στρατηγοῦ καὶ πάλιν ἐφ ἣν σεαυτὸν ἔταξας ;
ἐμβαλὼν δὲ τοῖς πολεμίοις καὶ κατὰ κράτος τρεψάμενος , αὐτόν τε τὸν Μικίωνα καὶ πολλοὺς ἄλλους ἀπέκτεινε .
τὸ δὲ Ἑλληνικὸν ἐν Θετταλίᾳ στράτευμα , συμμίξαντος Ἀντιπάτρῳ Λεοννάτου καὶ τῶν ἐξ Ἀσίας Μακεδόνων , ἐνίκα μαχόμενον καὶ Λεοννάτος ἔπεσεν , ἡγουμένου τῆς μὲν φάλαγγος Ἀντιφίλου , τῶν δὲ ἱππέων τοῦ Θεσσαλοῦ Μένωνος .
ὀλίγῳ δὲ ὕστερον χρόνῳ Κρατεροῦ διαβάντος ἐξ Ἀσίας μετὰ πολλῆς δυνάμεως καὶ γενομένης πάλιν ἐν Κραννῶνι παρατάξεως , ἡττήθησαν μὲν οἱ Ἕλληνες οὔ τε μεγάλην ἧτταν οὔ τε πολλῶν πεσόντων , ἀπειθείᾳ δὲ πρὸς τοὺς ἄρχοντας ἐπιεικεῖς καὶ νέους ὄντας , καὶ ἅμα τὰς πόλεις αὐτῶν πειρῶντος Ἀντιπάτρου , διαρρυέντες αἴσχιστα προήκαντο τὴν ἐλευθερίαν .
εὐθὺς οὖν ἐπὶ τὰς Ἀθήνας ἄγοντος τοῦ Ἀντιπάτρου τὴν δύναμιν οἱ μὲν περὶ Δημοσθένην καὶ Ὑπερείδην ἀπηλλάγησαν ἐκ τῆς πόλεως , Δημάδης δέ , μηθὲν μέρος ὧν ὤφειλε χρημάτων ἐπὶ ταῖς καταδίκαις ἐκτῖσαι τῇ πόλει 0 ·
δυνάμενος ἡλώκει γὰρ ἑπτὰ γραφὰς παρανόμων καὶ γεγονὼς ἄτιμος ἐξείργετο τοῦ λέγειν , ἄδειαν εὑρόμενος τότε , γράφει ψήφισμα ἐκπέμπειν πρὸς Ἀντίπατρον ὑπὲρ εἰρήνης πρέσβεις αὐτοκράτορας .
φοβουμένου δὲ τοῦ δήμου καὶ καλοῦντος Φωκίωνα , καὶ μόνῳ πιστεύειν ἐκείνῳ λέγοντος , ἀλλ εἴγε ἐπιστευόμην , εἶπεν , ἐγὼ συμβουλεύων ὑμῖν , οὐκ ἂν νῦν ἐβουλευόμεθα περὶ πραγμάτων τοιούτων .
οὕτω δὲ τοῦ ψηφίσματος ἐπικυρωθέντος ἀπεστάλη πρὸς Ἀντίπατρον ἐν τῇ Καδμείᾳ στρατοπεδεύοντα καὶ παρασκευαζόμενον εὐθὺς εἰς τὴν Ἀττικὴν βαδίζειν .
καὶ τοῦτο πρῶτον ᾔτει , τὸ μένοντα κατὰ χώραν ποιήσασθαι τὰς διαλύσεις .
τοῦ δὲ Κρατεροῦ λέγοντος ὡς οὐ δίκαια πείθει Φωκίων ἡμᾶς , τὴν τῶν συμμάχων καὶ φίλων καθημένους χώραν κακῶς ποιεῖν δυναμένους ἐκ τῆς τῶν πολεμίων ὠφελεῖσθαι , λαβόμενος αὐτοῦ τῆς δεξιᾶς Ἀντίπατρος , δοτέον , εἶπε , Φωκίωνι ταύτην τὴν χάριν .
περὶ δὲ τῶν ἄλλων ἐκέλευεν αὐτοῖς ἐπιτρέπειν τοὺς Ἀθηναίους , ὥσπερ ἐν Λαμίᾳ Λεωσθένης ἐκεῖνον 0 .
ὡς οὖν ἐπανῆλθεν ὁ Φωκίων εἰς τὸ ἄστυ καὶ τοῖς Ἀθηναίοις 0 ;
ταῦτα ἔδοξεν ὑπ ἀνάγκης , αὖθις εἰς Θήβας ἐβάδιζε μετὰ Τῶν ἄλλων πρέσβεων , Ξενοκράτην τὸν φιλόσοφον Τῶν Ἀθηναίων προσελομένων .
τοσοῦτον γὰρ ἦν ἀξίωμα τῆς ἀρετῆς τοῦ Ξενοκράτους καὶ δόξα καὶ λόγος παρὰ πᾶσιν ὥστε οἴεσθαι μή τε ὕβριν εἶναι μή τε ὠμότητα μή τε θυμὸν ἐν ἀνθρωπίνῃ ψυχῇ φυόμενον , ᾧ Ξενοκράτους μόνον ὀφθέντος οὐκ ἂν αἰδοῦς τι καὶ τιμῆς ἐγγένοιτο πρὸς αὐτόν .
ἀπέβη δὲ τ οὐναντίον ἀγνωμοσύνῃ τινὶ καὶ μισαγαθίᾳ τοῦ Ἀντιπάτρου , πρῶτον μὲν γὰρ οὐκ ἠσπάσατο τὸν Ξενοκράτην τοὺς ἄλλους δεξιωσάμενος ·
ἐφ ᾧ φασιν εἰπεῖν ἐκεῖνον ὡς Ἀντίπατρος καλῶς ποιεῖ μόνον αὐτὸν αἰσχυνόμενος ἐφ οἷς ἀγνωμονεῖν μέλλει πρὸς τὴν πόλιν ἔπειτα λέγειν ἀρξάμενον οὐχ ὑπομένων , ἀλλ ἀντικρούων καὶ δυσκολαίνων ἐποίησεν ἀποσιωπῆσαι .
τῶν δὲ περὶ τὸν Φωκίωνα διαλεχθέντων ἀπεκρίνατο φιλίαν ἔσεσθαι τοῖς Ἀθηναίοις καὶ συμμαχίαν ἐκδοῦσι μὲν τοὺς περὶ Δημοσθένην καὶ Ὑπερείδην , πολιτευομένοις δὲ τὴν πάτριον ἀπὸ τιμήματος πολιτείαν , δεξαμένοις δὲ φρουρὰν εἰς τὴν Μουνυχίαν , ἔτι δὲ χρήματα τοῦ πολέμου καὶ ζημίαν προσεκτίσασιν .
οἱ μὲν οὖν ἄλλοι πρέσβεις ἠγάπησαν ὡς φιλανθρώπους τὰς διαλύσεις , πλὴν τοῦ Ξενοκράτους 0 ·
ἔφη γὰρ ὡς μὲν δούλοις μετρίως κεχρῆσθαι τὸν Ἀντίπατρον , ὡς δὲ ἐλευθέροις βαρέως , τοῦ δὲ Φωκίωνος παραιτουμένου τὴν φρουρὰν καὶ δεομένου λέγεται τὸν Ἀντίπατρον εἰπεῖν ὦ Φωκίων , ἡμεῖς πάντα σοι χαρίζεσθαι βουλόμεθα πλὴν Τῶν καὶ σὲ ἀπολούντων καὶ ἡμᾶς 0 1 .
οἱ δὲ οὐχ οὕτως φασίν , ἀλλὰ ἐρωτῆσαι τὸν Ἀντίπατρον εἰ τὴν φρουρὰν ἀνέντος αὐτοῦ τοῖς Ἀθηναίοις Φωκίων ἐγγυᾶται τὴν πόλιν ἐμμενεῖν τῇ εἰρήνῃ καὶ μηθὲν πολυπραγμονήσειν ·
σιωπῶντος δὲ ἐκείνου καὶ διαμέλλοντος , ἀναπηδήσαντα Καλλιμέδοντα τὸν Κάραβον , ἄνδρα θρασὺν καὶ μισόδημον , εἰπεῖν ·
ἐὰν δὲ οὗτος , ὦ Ἀντίπατρε , φλυαρῇ , σὺ πιστεύσεις καὶ οὐ πράξεις ἃ διέγνωκας ;
οὕτω μὲν ἐδέξαντο φρουρὰν Μακεδόνων Ἀθηναῖοι καὶ Μένυλλον ἡγεμόνα , τῶν ἐπιεικῶν τινα καὶ τοῦ Φωκίωνος ἐπιτηδείων , ἐφάνη δὲ ὑπερήφανον τὸ πρόσταγμα , καὶ μᾶλλον ἐξουσίας ὕβρει χρωμένης ἐπίδειξις ἢ πραγμάτων ἕνεκα γιγνομένη κατάληψις 0 .
οὐ μικρὸν δὲ τῷ πάθει προσέθηκεν ὁ καιρός , εἰκάδι γὰρ ἡ φρουρὰ Βοηδρομιῶνος εἰσήχθη , μυστηρίων ὄντων , ᾗ τὸν Ἴακχον ἐξ ἄστεος Ἐλευσινάδε πέμπουσιν , ὥστε τῆς τελετῆς συγχυθείσης ἀναλογίζεσθαι τοὺς πολλοὺς καὶ τὰ πρεσβύτερα τῶν θείων καὶ τὰ πρόσφατα .
πάλαι μὲν γὰρ ἐν τοῖς ἀρίστοις εὐτυχήμασι τὰς μυστικὰς ὄψεις καὶ φωνὰς παραγενέσθαι σὺν ἐκπλήξει καὶ θάμβει τῶν πολεμίων , νῦν δὲ τοῖς αὐτοῖς ἱεροῖς τὰ δυσχερέστατα πάθη τῆς Ἑλλάδος ἐπισκοπεῖν τοὺς θεούς , καὶ καθυβρίζεσθαι τὸν ἁγιώτατον τοῦ χρόνου καὶ ἥδιστον αὐτοῖς , ἐπώνυμον τῶν μεγίστων κακῶν γενόμενον 0 .
πρότερον μὲν οὖν ὀλίγοις ἔτεσι χρησμὸν ἐξήνεγκαν αἱ Δωδωνίδες τῇ πόλει τὰ ἀκρωτήρια τῆς Ἀρτέμιδος φυλάσσειν , ὅπως ἄλλοι μὴ λάβωσι ·
τότε δὲ περὶ τὰς ἡμέρας ἐκείνας αἱ ταινίαι μὲν , αἷς περιελίττουσι τὰς μυστικὰς κοίτας , 0 .
βαπτόμεναι θάψινον ἀντὶ φοινικοῦ χρῶμα καὶ νεκρῶδες ἀνήνεγκαν ὃ δὲ μεῖζον ἦν , τὰ παραβαπτόμενα τῶν ἰδιωτικῶν πάντα τὸ προσῆκον ἄνθος ἔσχε .
μύστην δὲ λούοντα χοιρίδιον ἐν Κανθάρῳ λιμένι κῆτος συνέλαβε καὶ τὰ κάτω μέρη τοῦ σώματος ἄχρι τῆς κοιλίας κατέπιε , προδεικνύντος αὐτοῖς τοῦ θεοῦ προφανῶς ὅτι τῶν κάτω καὶ πρὸς θαλάσσῃ στερηθέντες τὴν ἄνω πόλιν διαφυλάξουσιν .
ἡ μὲν οὖν φρουρὰ διὰ Μένυλλον οὐδὲν ἠνίασε τοὺς ἀνθρώπους ·
τῶν δὲ ἀποψηφισθέντων τοῦ πολιτεύματος διὰ πενίαν ὑπὲρ μυρίους καὶ δισχιλίους γενομένων οἵ τε μένοντες ἐδόκουν σχέτλια καὶ ἄτιμα πάσχειν , οἵ τε διὰ τοῦτο τὴν πόλιν ἐκλιπόντες καὶ μεταστάντες εἰς Θρᾴκην , Ἀντιπάτρου γῆν καὶ πόλιν αὐτοῖς παρασχόντος , ἐκπεπολιορκημένοις ἐῴκεσαν .
ὁ δὲ Δημοσθένους ἐν Καλαυρίᾳ καὶ Ὑπερείδου πρὸς Κλεωναῖς θάνατος , περὶ ὧν ἐν ἄλλοις γέγραπται , μονονοὺκ ἔρωτα καὶ πόθον Ἀθηναίοις Ἀλεξάνδρου καὶ Φιλίππου παρίστη .
καὶ τοῦτο ὅπερ ὕστερον , ἀναιρεθέντος Ἀντιγόνου καὶ τῶν ἀνελόντων ἐκεῖνον ἀρξαμένων βιάζεσθαι καὶ λυπεῖν τοὺς ἀνθρώπους , ἀνὴρ ἄγροικος ἐν Φρυγίᾳ χωρίον ὀρύττων πυθομένου τινός , τί ποιεῖς 0 ;
στενάξας , Ἀντίγονον , εἶπε , ζητῶ ·
τοῦτο πολλοῖς ἐπῄει λέγειν διαμνημονεύουσι τὸν ἐκείνων τῶν βασιλέων θυμόν , ὡς τὸ μέγα καὶ γενναῖον εὐπαραίτητον εἶχον , οὐχ ὥσπερ Ἀντίπατρος ἰδιώτου προσώπῳ καὶ φαυλότητι χλαμυδίου καὶ διαίτης εὐτελείᾳ κατειρωνευόμενος τὴν ἐξουσίαν ἐπαχθέστερος ἦν τοῖς πάσχουσι κακῶς δεσπότης καὶ τύραννος .
ὅμως δ οὖν ὁ Φωκίων καὶ φυγῆς ἀπήλλαξε πολλούς δεηθεὶς τοῦ Ἀντιπάτρου , καὶ φεύγουσι διεπράξατο μὴ καθάπερ οἱ λοιποὶ τῶν μεθισταμένων ὑπὲρ τὰ Κεραύνια ὄρη καὶ τὸν Ταίναρον ἐκπεσεῖν τῆς Ἑλλάδος , ἀλλὰ ἐν Πελοποννήσῳ κατοικεῖν , ὧν καὶ Ἁγνωνίδης ἦν ὁ συκοφάντης 0 .
ἐπιμελόμενος δὲ τῶν κατὰ τὴν πόλιν πρᾴως καὶ νομίμως τοὺς μὲν ἀστείους καὶ χαρίεντας ἐν ταῖς ἀρχαῖς ἀεὶ συνεῖχε , τοὺς δὲ πολυπράγμονας καὶ νεωτεριστάς , αὐτῷ τῷ μὴ ἄρχειν μη δὲ θορυβεῖν ἀπομαραινομένους , ἐδίδαξε φιλοχωρεῖν καὶ ἀγαπᾶν γεωργοῦντας .
ὁρῶν δὲ τὸν Ξενοκράτην τελοῦντα τὸ μετοίκιον ἐβούλετο γράψαι πολίτην ὁ δὲ ἀπεῖπε , φήσας οὐκ ἂν μετασχεῖν ταύτης τῆς πολιτείας περὶ ἧς ἐπρέσβευεν ἵνα μὴ γένηται .
τοῦ δὲ Μενύλλου δωρεὰν αὐτῷ καὶ χρήματα διδόντος , ἀπεκρίνατο μή τ ἐκεῖνον Ἀλεξάνδρου βελτίονα εἶναι μή τε κρείττονα τὴν αἰτίαν ἐφ ᾗ λήψεται νῦν ὁ τότε μὴ δεξάμενος .
ἀλλὰ Φώκῳ γε τῷ παιδὶ λαβεῖν δεομένου τοῦ Μενύλλου , Φώκῳ μὲν , εἶπεν , ἐὰν μὲν σωφρονῇ μεταβαλόμενος , ἀρκέσει τὰ τοῦ πατρός ·
ὡς δ ἔχει νῦν , οὐδὲν ἱκανόν ἐστιν .
ἀντιπάτρῳ δὲ τραχύτερον ἀπεκρίνατο βουλομένῳ τι γενέσθαι δι αὐτοῦ τῶν μὴ πρεπόντων οὐ δύναται γὰρ , εἶπεν , Ἀντίπατρος ἅμα μοι καὶ φίλῳ καὶ κόλακι χρῆσθαι .
τὸν δὲ Ἀντίπατρον αὐτὸν εἰπεῖν λέγουσιν ὡς δυεῖν αὐτῷ φίλων Ἀθήνησιν ὄντων , Φωκίωνος καὶ Δημάδου , τὸν μὲν λαβεῖν οὐ πέπεικε , τὸν δὲ διδοὺς οὐκ ἐμπέπληκε .
καὶ μέντοι Φωκίων μὲν ὡς ἀρετὴν ἐπεδείκνυτο τὴν πενίαν , ἐν ᾗ τοσαυτάκις Ἀθηναίων στρατηγήσας καὶ βασιλεῦσι φίλοις χρησάμενος ἐγκατεγήρασε , Δημάδης δὲ τῷ πλούτῳ καὶ παρανομῶν ἐκαλλωπίζετο 0 .
νόμου γὰρ ὄντος Ἀθήνησι τότε μὴ χορεύειν ξένον ἢ χιλίας ἀποτίνειν τὸν χορηγόν , ἅπαντας εἰσαγαγὼν ξένους τοὺς χορεύοντας ἑκατὸν ὄντας ἅμα καὶ τὴν ζημίαν ἀνὰ χιλίας ὑπὲρ ἑκάστου εἰσήνεγκεν εἰς τὸ θέατρον .
δημέᾳ δὲ τῷ υἱῷ νύμφην ἀγόμενος , ἐμοῦ μὲν , εἶπεν , ὦ παῖ , τὴν σὴν μητέρα γαμοῦντος οὐ δὲ ὁ γείτων ᾔσθετο τοῖς δὲ σοῖς γάμοις καὶ βασιλεῖς καὶ δυνάσται συγχορηγοῦσιν .
ἐνοχλούντων δὲ τῷ Φωκίωνι τῶν Ἀθηναίων ὅπως ἀπαλλάξῃ τὴν φρουρὰν πείσας τὸν Ἀντίπατρον , εἴ τε μὴ προσδοκῶν πείσειν εἴ τε μᾶλλον ὁρῶν σωφρονοῦντα τὸν δῆμον καὶ πολιτευόμενον εὐτάκτως διὰ τὸν φόβον , ἐκείνην μὲν ἀεὶ διωθεῖτο τὴν πρεσβείαν , τὰ δὲ χρήματα μὴ πράττειν , ἀλλὰ μέλλειν καὶ ἀναβάλλεσθαι τὸν Ἀντίπατρον ἔπεισε 0 .
μεταβάντες οὖν Δημάδην παρεκάλουν .
ὁ δὲ προθύμως ὑπέστη καὶ τὸν υἱὸν ἔχων ἀπῆρεν εἰς Μακεδονίαν , ὑπὸ δαίμονός τινος , ὡς ἔοικεν , εἰς τοῦτο καιροῦ κομισθείς ἐν ᾧ κατείχετο μὲν Ἀντίπατρος ἤδη νόσῳ , Κάσανδρος δὲ τῶν πραγμάτων ἐγκρατὴς γεγονώς εὗρεν ἐπιστολὴν Δημάδου γεγραμμένην πρὸς Ἀντίγονον εἰς Ἀσίαν , παρακαλοῦντος αὐτὸν ἐπιφανῆναι τοῖς περὶ τὴν Ἑλλάδα καὶ Μακεδονίαν , ἐκ παλαιοῦ καὶ σαπροῦ κρεμαμένοις στήμονος , τὸν Ἀντίπατρον οὕτω σκώψαντος .
ὡς οὖν εἶδεν αὐτὸν ἀφιγμένον ὁ Κάσανδρος , συνέλαβε , καὶ πρῶτα μὲν τὸν υἱὸν ἐγγὺς προσαγαγὼν ἀπέσφαξεν , ὥστε καταδέξασθαι τοῖς κόλποις τὸ αἷμα τὸν πατέρα καὶ καταπλησθῆναι τοῦ φόνου , μετὰ ταῦτα δὲ εἰς ἀχαριστίαν αὐτὸν καὶ προδοσίαν πολλὰ λοιδορήσας καὶ καθυβρίσας ἀπέκτεινεν .
ἐπεὶ δὲ Ἀντίπατρος ἀποδείξας Πολυσπέρχοντα στρατηγόν , Κάσανδρον δὲ χιλίαρχον , ἐξέλιπεν , εὐθὺς διαναστὰς ὁ Κάσανδρος καὶ προκαταλαμβάνων τὰ πράγματα πέμπει κατὰ τάχος Νικάνορα τῷ Μενύλλῳ διάδοχον τῆς φρουραρχίας , πρὶν ἔκδηλον τὸν Ἀντιπάτρου θάνατον γενέσθαι κελεύσας τὴν Μουνυχίαν παραλαβεῖν .
γενομένου δὲ τούτου , καὶ μεθ ἡμέρας ὀλίγας πυθομένων τῶν Ἀθηναίων ὅτι τέθνηκεν ὁ Ἀντίπατρος , ἐν αἰτίαις ὁ Φωκίων ἦν καὶ κακῶς ἤκουεν ὡς προαισθόμενος καὶ κατασιωπήσας χάριτι τοῦ Νικάνορος .
ὁ δὲ τούτων μὲν οὐκ ἐφρόντιζεν , ἐντυγχάνων δὲ τῷ Νικάνορι καὶ διαλεγόμενος εἴς τε τ ἆλλα τοῖς Ἀθηναίοις πρᾷον αὐτὸν καὶ κεχαρισμένον παρεῖχε , καὶ φιλοτιμίας τινὰς ἔπεισε καὶ δαπάνας ὑποστῆναι γενόμενον ἀγωνοθέτην .
ἐν τούτῳ δὲ καὶ Πολυσπέρχων , τὴν τοῦ βασιλέως ἐπιμέλειαν ἔχων ὑφ ἑαυτῷ καὶ καταπολιτευόμενος τὸν Κάσανδρον , ἔπεμψεν ἐπιστολὴν τοῖς ἐν ἄστει γεγραμμένην , ὡς τοῦ βασιλέως ἀποδιδόντος αὐτοῖς τὴν δημοκρατίαν καὶ πολιτεύεσθαι κατὰ τὰ πάτρια πάντας Ἀθηναίους κελεύοντος .
ἦν δὲ τοῦτο κατὰ τοῦ Φωκίωνος ἐπιβουλή , συσκευαζόμενος γὰρ εἰς ἑαυτόν , ὡς μικρὸν ὕστερον ἔδειξε τοῖς ἔργοις , ὁ Πολυσπέρχων τὴν πόλιν , οὐδὲν ἤλπιζε περαίνειν μὴ τοῦ Φωκίωνος ἐκπεσόντος ·
ἐκπεσεῖσθαι δὲ ἐκεῖνον ἅμα τῶν ἀπεψηφισμένων ἐπιχυθέντων τῇ πολιτείᾳ καὶ πάλιν τὸ βῆμα δημαγωγῶν κατασχόντων καὶ συκοφαντῶν .
ὑποκινουμένων δὲ πρὸς ταῦτα τῶν Ἀθηναίων , βουλόμενος ἐντυχεῖν αὐτοῖς ὁ Νικάνωρ , ἐν Πειραιεῖ βουλῆς γενομένης , παρῆλθε , τῷ Φωκίωνι ἐμπιστεύσας τὸ σῶμα .
δερκύλλου δὲ τοῦ ἐπὶ τῆς χώρας στρατηγοῦ συλλαβεῖν αὐτὸν ἐπιχειρήσαντος , ἐκεῖνος μὲν προαισθόμενος ἐξεπήδησε , καὶ φανερὸς ἦν εὐθὺς ἀμυνούμενος τὴν πόλιν , ὁ δὲ Φωκίων ἐπὶ τῷ προέσθαι τὸν ἄνδρα καὶ μὴ κατασχεῖν ἐγκαλούμενος ἔφη πιστεύειν μὲν τῷ Νικάνορι καὶ μηδὲν ἀπ αὐτοῦ προσδοκᾶν δεινόν εἰ δὲ μή , μᾶλλον ἐθέλειν ἀδικούμενος ἢ ἀδικῶν φανερὸς γενέσθαι 0 1 .
τοῦτο δὲ ὑπὲρ αὐτοῦ μὲν ἄν τινι σκοποῦντι δοκοίη καλοκαγαθικῶς λελέχθαι καὶ γενναίως ·
ὁ δὲ εἰς πατρίδος ἀποκινδυνεύων σωτηρίαν , καὶ ταῦτα στρατηγὸς καὶ ἄρχων , οὐκ οἶδα μὴ μεῖζόν τι παραβαίνει καὶ πρεσβύτερον τὸ πρὸς τοὺς πολίτας δίκαιον , οὐ δὲ γὰρ ἐκεῖνο ἔστιν εἰπεῖν , ὅτι φοβούμενος μὲν εἰς πόλεμον ἐμβαλεῖν τὴν πόλιν ὁ Φωκίων ἀπέσχετο τοῦ Νι 0 .
κάνορος , ἄλλως δὲ πρ οὐβάλλετο τὴν πίστιν καὶ τὸ δίκαιον , ὅπως αἰδούμενος ἐκεῖνος ἡσυχίαν ἄγῃ καὶ μηδὲν ἀδικῇ τοὺς Ἀθηναίους ·
ἀλλ ὄντως ἔοικεν ἰσχυρά τις αὐτῷ περὶ τοῦ Νικάνορος ἐγγενέσθαι πίστις , ὅν γε πολλῶν προδιαβαλλόντων καὶ κατηγορούντων ἐπιτίθεσθαι τῷ Πειραιεῖ καὶ διαβιβάζειν εἰς Σαλαμῖνα ξένους καὶ διαφθείρειν τινὰς τῶν ἐν Πειραιεῖ κατοικούντων , οὐ προσήκατο τὸν λόγον οὐ δ ἐπίστευσεν , ἀλλὰ καὶ Φιλομήλου τοῦ Λαμπτρέως ψήφισμα γράψαντος Ἀθηναίους ἅπαντας ἐν τοῖς ὅπλοις εἶναι καὶ τῷ στρατηγῷ Φωκίωνι προσέχειν , ἠμέλησεν , ἄχρι οὗ προσάγων ὁ Νικάνωρ ἐκ τῆς Μουνυχίας τὰ ὅπλα τὸν Πειραιᾶ περιετάφρευσε .
πραττομένων δὲ τούτων ὁ μὲν Φωκίων ἐθορυβεῖτο καὶ κατεφρονεῖτο τοὺς Ἀθηναίους ἐξάγειν βουλόμενος , Ἀλέξανδρος δὲ ὁ Πολυσπέρχοντος υἱὸς ἧκε μετὰ δυνάμεως , λόγῳ μὲν ἐπὶ τὸν Νικάνορα τοῖς ἐν ἄστει βοηθήσων , ἔργῳ δὲ τὴν πόλιν , εἰ δύναιτο , καταληψόμενος αὐτὴν ἑαυτῇ περιπετῆ γενομένην .
οἵ τε γὰρ φυγάδες αὐτῷ συνεισβαλόντες εὐθὺς ἦσαν ἐν ἄστει , καὶ τῶν ξένων ἅμα καὶ τῶν ἀτίμων πρὸς αὐτοὺς εἰσδραμόντων ἐκκλησία παμμιγὴς ἠθροίσθη καὶ ἄτακτος , ἐν ᾗ τὸν Φωκίωνα τῆς ἀρχῆς ἀπολύσαντες ἑτέρους εἵλοντο στρατηγούς , εἰ δὲ μὴ συνιὼν εἰς λόγους ὁ Ἀλέξανδρος τῷ Νικάνορι μόνος παρὰ τὸ τεῖχος ὤφθη , καὶ τοῦτο ποιοῦντες πολλάκις ὑποψίαν τοῖς Ἀθηναίοις παρέσχον , οὐκ ἂν ἡ πόλις διέφυγε τὸν κίνδυνον .
ἐπεὶ δὲ Ἁγνωνίδης ὁ ῥήτωρ εὐθὺς ἐπεφύετο τοῖς περὶ τὸν Φωκίωνα καὶ κατηγόρει προδοσίας , οἱ μὲν περὶ Καλλιμέδοντα καὶ Χαρικλέα φοβηθέντες ἀπῆλθον ἐκ τῆς πόλεως , ὁ δὲ Φωκίων καὶ μετ αὐτοῦ τῶν φίλων οἱ παραμείναντες ᾤχοντο πρὸς Πολυσπέρχοντα .
καὶ συνεξῆλθον αὐτοῖς χάριτι τοῦ Φωκίωνος ὁ Πλαταιεὺς Σόλων καὶ Δείναρχος ὁ Κορίνθιος , ἐπιτήδειοι τοῦ Πολυσπέρχοντος εἶναι δοκοῦντες καὶ συνήθεις .
ἀρρωστίᾳ δὲ χρησαμένου τοῦ Δεινάρχου συχνὰς ἡμέρας ἐν Ἐλατείᾳ διέτριψαν , ἐν αἷς Ἁγνωνίδου πείσαντος , Ἀρχεστράτου δὲ τὸ ψήφισμα γράψαντος , ἔπεμπε πρεσβείαν ὁ δῆμος κατηγο σου σαν τὸν Φωκίωνος , ἅμα δὲ καὶ συνέμιξαν ἀμφότεροι τῷ Πολυσπέρχοντι μετὰ τοῦ βασιλέως πορευομένῳ περὶ κώμην τινὰ τῆς Φωκίδος , Φαρύγας , κειμένην ὑπὸ τὸ Ἀκρούριον ὄρος , ὃ νῦν Γαλάτην καλοῦσιν .
ἐνταῦθα δὴ θεὶς ὁ Πολυσπέρχων τὸν χρυσοῦν οὐρανίσκον , καὶ καθίσας ὑπ αὐτῷ τὸν βασιλέα καὶ τοὺς φίλους , τὸν μὲν Δείναρχον εὐθὺς ἐκ προόδου λαβεῖν ἐκέλευσε καὶ στρεβλώσαντας ἀποκτεῖναι , τοῖς δὲ Ἀθηναίοις ἀπέδωκε λόγον .