Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ὁ δὲ Ἰακὼβ οὐ λέγεται λαμβάνειν , ἀλλὰ κρύπτειν καὶ ἀπολλύναι ·
πάντῃ διηκριβωμένως 0 ·
ὁ γὰρ ἀστεῖος οὐδὲν λήψεται πρὸς περιουσίαν τῶν ἀπὸ κακίας , ἀλλὰ κρύψει καὶ ἀφανιεῖ λάθρᾳ ·
καθάπερ καὶ Ἀβραὰμ τῷ Σοδόμων βασιλεῖ τεχνάζοντι ἀλόγου φύσεως ποιήσασθαι ἀντίδοσιν πρὸς λογικήν , ἵππου πρὸς ἄνδρας , φησὶ μηδὲν λήψεσθαι τῶν ἐκείνου , ἀλλ „ ἐκτενεῖν “ τὴν ψυχικὴν πρᾶξιν , ὅπερ διὰ συμβόλου „ χεῖρα “ ὠνόμασε , „ πρὸς τὸν θεὸν τὸν ὕψιστον “  Gen 0 .
14 , 22  , μὴ γὰρ λήψεσθαι „ ἀπὸ σπαρτίου ἕως σφαιρωτῆρος ὑποδήματος “ ἀπὸ πάντων τῶν ἐκείνου , ἵνα μὴ εἴπῃ πλούσιον πεποιηκέναι τὸν ὁρῶντα πενίαν ἀρετῆς τῆς πλουσίας ἀντιδιδούς .
κρύπτεται μὲν ἀεὶ καὶ φυλάττεται τὰ πάθη ἐν Σικίμοις  ὠμίασις δὲ ἑρμηνεύεται , ὁ γὰρ πονούμενος περὶ τὰς ἡδονὰς φυλακτικὸς τῶν ἡδονῶν ἐστιν  , ἀπόλλυται δὲ καὶ διαφθείρεται παρὰ τῷ σοφῷ , οὐ πρὸς βραχύν τινα χρόνον , ἀλλ „ ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας “ , τουτ έστιν ἀεί ·
ὁ γὰρ αἰὼν ἅπας τῷ σήμερον παραμετρεῖται , μέτρον γὰρ τοῦ παντὸς χρόνου ὁ ἡμερήσιος κύκλος 0 .
διὸ καὶ ἐξαίρετον δίδωσι τῷ Ἰωσὴφ τὰ Σίκιμα ὁ Ἰακώβ  Gen .
48 , 22  , τὰ σωματικὰ καὶ αἰσθητικά , μετιόντι τὸν ἐν τούτοις πόνον , τῷ δ ἐξομολογουμένῳ Ἰούδᾳ οὐχὶ δόσεις , ἀλλὰ αἴνεσιν καὶ ὕμνους καὶ θεοπρεπεῖς ᾠδὰς πρὸς τῶν ἀδελφῶν  Gen 0 .
τὰ δὲ Σίκιμα ὁ Ἰακὼβ λαμβάνει οὐ παρὰ θεοῦ , ἀλλ „ ἐν μαχαίρᾳ καὶ τόξοις “ , λόγοις τμητικοῖς καὶ ἀμυντηρίοις ·
ὑποτάττει γὰρ καὶ τὰ δεύτερα ἑαυτῷ ὁ σοφός , ὑποτάξας δὲ οὐ φυλάττει , ἀλλὰ χαρίζεται τῷ πεφυκότι πρὸς αὐτά .
οὐχ ὁρᾷς ὅτι καὶ τοὺς θεοὺς δοκῶν λαμβάνειν οὐκ εἴληφεν , ἀλλὰ ἀπέκρυψε καὶ ἠφάνισε καὶ διέφθειρε τὸν ἀεὶ χρόνον ἀφ ἑαυτοῦ ;
τίνι οὖν ψυχῇ ἀποκρύπτειν καὶ ἀφανίζειν κακίαν ἐγένετο , εἰ μὴ ᾗ ὁ θεὸς ἐνεφανίσθη , ἣν καὶ τῶν ἀπορρήτων μυστηρίων ἠξίωσε ;
„ μὴ κρύψω ἐγὼ ἀπὸ Ἀβραὰμ τοῦ παιδός μου ἃ ἐγὼ ποιῶ "  Gen .
εὖ , σῶτερ , ὅτι τὰ σεαυτοῦ ἔργα ἐπιδείκνυσαι τῇ ποθούσῃ τὰ καλὰ ψυχῇ καὶ οὐδὲν αὐτὴν τῶν σῶν ἔργων ἐπικέκρυψαι 0 .
τούτου χάριν ἰσχύει φεύγειν κακίαν καὶ ἀποκρύπτειν καὶ συσκιάζειν καὶ ἀπολλύναι ἀεὶ τὸ βλαβερὸν πάθος .
ὃν μὲν οὖν τρόπον φυγάς τέ ἐστιν ὁ φαῦλος καὶ ἀποκρύπτεται θεόν , δεδηλώκαμεν ·
νυνὶ δὲ σκεψώμεθα , ὅπου ἀποκρύπτεται .
„ ἐν μέσῳ “ φησί „ τοῦ ξύλου τοῦ παραδείσου "  Gen .
3 , 8  , τουτέστι κατὰ μέσον τὸν νοῦν , ὃς καὶ αὐτὸς μέσος ἐστὶν ὡσανεὶ παραδείσου τῆς ὅλης ψυχῆς 0 ·
ὁ γὰρ ἀποδιδράσκων θεὸν καταφεύγει εἰς ἑαυτόν .
δυοῖν γὰρ ὄντων τοῦ τε τῶν ὅλων νοῦ , ὅς ἐστι θεός , καὶ τοῦ ἰδίου , ὁ μὲν φεύγων ἀπὸ τοῦ καθ αὑτὸν καταφεύγει ἐπὶ τὸν συμπάντων  ὁ γὰρ νοῦν τὸν ἴδιον ἀπολείπων ὁμολογεῖ μηδὲν εἶναι τὰ κατὰ τὸν ἀνθρώπινον νοῦν , ἅπαντα δὲ προσάπτει θεῷ  , ὁ δὲ πάλιν ἀποδιδράσκων θεὸν τὸν μὲν οὐδενὸς αἴτιόν φησιν εἶναι , τῶν δὲ γινομένων ἁπάντων ἑαυτόν 0 ·
λέγεται γοῦν παρὰ πολλοῖς , ὅτι τὰ ἐν τῷ κόσμῳ πάντα φέρεται χωρὶς ἡγεμόνος ἀπαυτοματίζοντα , τέχνας δὲ καὶ ἐπιτηδεύματα καὶ νόμους καὶ ἔθη καὶ πολιτικὰ καὶ ἴδια καὶ κοινὰ δίκαια πρός τε ἀνθρώπους καὶ πρὸς τὰ ἄλογα ζῷα ἔθετο μόνος ὁ ἀνθρώπινος νοῦς .
ἀλλ  ὁρᾷς , ὦ ψυχή , τῶν δοξῶν τὸ παραλλάττον ·
ἡ μὲν γὰρ τὸν ἐπὶ μέρους τὸν γενητὸν καὶ θνητὸν ἀπολιποῦσα τὸν τῶν ὅλων καὶ ἀγένητον καὶ ἄφθαρτον ἐπιγράφεται ὄντως , ἡ δὲ πάλιν θεὸν ἀποδοκιμάζουσα τὸν μη δ αὑτῷ βοηθῆσαι ἱκανὸν νοῦν σύμμαχον ἐπισπᾶται πλημμελῶς .
τούτου χάριν καὶ Μωυσῆς φησιν ὅτι „ ἐὰν ἐν τῷ διορύγματι εὑρεθῇ ὁ κλέπτης καὶ πληγεὶς ἀποθάνῃ , οὐκ ἔστιν αὐτῷ φόνος ·
ἐὰν δὲ καὶ ὁ ἥλιος ἀνατείλῃ ἐπ  αὐτῷ , ἔνοχός ἐστιν , ἀνταποθανεῖται “  Exod .
ἐὰν γάρ τις τὸν ἑστῶτα καὶ ὑγιῆ καὶ ὀρθὸν διακόψῃ καὶ διέλῃ λόγον , ὃς θεῷ μόνῳ τὸ πάντα δύνασθαι μαρτυρεῖ , καὶ εὑρεθῇ ἐν τῷ διορύγματι τουτ έστιν ἐν τῷ τετρημένῳ καὶ διῃρημένῳ , ὃς τὸν ἴδιον νοῦν ἐνεργοῦντα οἶδεν , ἀλλ οὐ θεόν , κλέπτης ἐστὶ τὰ ἀλλότρια ἀφαιρούμενος ·
θεοῦ γὰρ τὰ πάντα κτήματα , ὥστε ὁ ἑαυτῷ τι προσνέμων τὰ ἑτέρου νοσφίζεται καὶ πληγὴν ἔχει παγχάλεπον καὶ δυσίατον , οἴησιν , πρᾶγμα ἀμαθίας καὶ ἀπαιδευσίας συγγενές 0 .
τὸν δὲ πλήττοντα παρησύχασεν ·
οὐ γάρ ἐστιν ἕτερος τοῦ πληττομένου ·
ἀλλ ὥσπερ ὁ τρίβων ἑαυτὸν καὶ τρίβεται καὶ ὁ ἐκτείνων ἑαυτὸν καὶ ἐκτείνεται  τήν τε γὰρ τοῦ δρῶντος δύναμιν καὶ τὸ τοῦ ὑπομένοντος πάθος αὐτὸς ἐκδέχεται  , οὕτως ὁ κλέπτων τὰ θεοῦ καὶ ἑαυτῷ ἐπιγράφων ὑπὸ τῆς ἑαυτοῦ ἀθεότητός τε καὶ οἰήσεως αἰκίζεται .
εἴθε μέντοι πληχθεὶς ἀποθάνοι , τουτ έστιν ἄπρακτος διατελέσειεν ·
ἧττον γὰρ ἁμαρτάνειν δόξει .
τῆς γὰρ κακίας ἡ μὲν ἐν σχέσει θεωρεῖται , ἡ δὲ ἐν κινήσει θεωρεῖται ·
νεύει δὲ πρὸς τὰς τῶν ἀποτελεσμάτων ἐκπληρώσεις ἡ ἐν τῷ κινεῖσθαι , διὸ καὶ χείρων τῆς κατὰ σχέσιν ἐστίν .
ἐὰν οὖν ἡ διάνοια ἀποθάνῃ ἡ δοξάζουσα αὑτὴν αἰτίαν τῶν γινομένων , ἀλλὰ μὴ θεόν , τουτ έστιν ἠρεμήσῃ καὶ συσταλῇ , οὐκ ἔστιν αὐτῇ φόνος ·
οὐκ ἀνῄρηκε τελέως τὸ ἔμψυχον δόγμα τὸ θεῷ τὰς ἁπάσας δυνάμεις ἐπιγράφον ·
ἐὰν δὲ ἀνατείλῃ ὁ ἥλιος , τουτ έστιν ὁ φαινόμενος λαμπρὸς νοῦς ἐν ἡμῖν , καὶ δόξῃ πάντα διορᾶν καὶ πάντα βραβεύειν καὶ μηδὲν ἐκφεύγειν ἑαυτόν , ἔνοχός ἐστιν , ἀνταποθανεῖται τοῦ ἐμψύχου δόγματος ὃ ἀνεῖλε , καθ ὃ μόνος αἴτιός ἐστιν ὁ θεός , εὑρισκόμενος ἄπρακτος καὶ νεκρὸς ὄντως αὐτός , ἀψύχου καὶ θνητοῦ καὶ πλημμελοῦς δόγματος εἰσηγητὴς γεγενημένος .
παρὸ καὶ καταρᾶται ὁ ἱερὸς λόγος τιθέντι ἐν ἀποκρύφῳ γλυπτὸν ἢ χωνευτόν , ἔργον χειρῶν τεχνίτου  Deut .
τί γὰρ τὰς φαύλας δόξας , ὅτι ποιός ἐστιν ὁ θεὸς ὡς καὶ τὰ γλυπτὰ ὁ ἄποιος , ὅτι φθαρτὸς ὡς τὰ χωνευτὰ ὁ ἄφθαρτος , ταμιεύεις καὶ θησαυρίζεις , ὦ διάνοια , ἐν σαυτῇ , ἀλλ οὐκ εἰς μέσον προφέρεις , ἵν ὑπὸ τῶν ἀσκητῶν τῆς ἀληθείας ἃ χρὴ διδαχθῇς 0 1 2 ;
οἴει μὲν γὰρ τεχνική τις εἶναι , ὅτι κατὰ τῆς ἀληθείας ἀμούσους πιθανότητας μεμελέτηκας , ἄτεχνος δὲ ἀνευρίσκῃ νόσον χαλεπὴν ψυχῆς ἀμαθίαν οὐκ ἐθέλουσα θεραπεύεσθαι .
ὅτι δὲ ὁ φαῦλος εἰς τὸν σποράδα νοῦν ἑαυτοῦ καταδύεται φεύγων τὸν ὄντα , μαρτυρήσει Μωυσῆς ὁ „ πατάξας τὸν Αἰγύπτιον καὶ κρύψας ἐν τῇ ἄμμῳ “  Exod .
2 , 12  , ὅπερ ἦν , συλλογισάμενος τὸν προστατεῖν λέγοντα τὰ τοῦ σώματος καὶ μηδὲν τὰ ψυχῆς νομίζοντα καὶ τέλος ἡγούμενον τὰς ἡδονάς 0 ·
κατανοήσας γὰρ τὸν πόνον τοῦ τὸν θεὸν ὁρῶντος , ὃν ἐπιτίθησιν αὐτῷ ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου , ἡ τῶν παθῶν ἡγεμονὶς κακία , ὁρᾷ τὸν Αἰγύπτιον ἄνθρωπον , τὸ ἀνθρώπειον καὶ ἐπίκηρον πάθος , τύπτοντα καὶ αἰκιζόμενον τὸν ὁρῶντα , περιβλεψάμενος δὲ τὴν ὅλην ψυχὴν ὧδε κ ἀκεῖσε καὶ μηδένα ἰδὼν ἑστῶτα , ὅτι μὴ τὸν ὄντα θεόν , τὰ δ ἄλλα κλονούμενα καὶ σαλευόμενα , πατάξας καὶ συλλογισάμενος τὸν φιλήδονον κρύπτει ἐν τῷ σποράδι καὶ πεφορημένῳ νῷ , ὃς συμφυΐας καὶ ἑνώσεως τῆς πρὸς τὸ καλὸν ἐστέρηται 0 .
οὗτος μὲν οὖν ἀποκέκρυπται εἰς αὑτόν ·
ὁ δὲ ἐναντίος τούτῳ φεύγει μὲν ἀφ ἑαυτοῦ , καταφεύγει δ ἐπὶ τὸν τῶν ὄντων θεόν .
διὸ καί φησιν ·
„ ἐξήγαγεν αὐτὸν ἔξω καὶ εἶπεν Ἀνάβλεψον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἀρίθμησον τοὺς ἀστέρας “  Gen .
15 , 5  , οὓς ἐβουλόμεθα μὲν περιλαβεῖν καὶ περιαθρῆσαι ἄπληστοι τῶν ἀρετῆς ὄντες ἐρώτων , ἀδυνατοῦμεν δὲ πλοῦτον ἀναμετρῆσαι θεοῦ .
ἀλλ  ὅμως χάρις τῷ φιλοδώρῳ , ὅτι οὕτω σπέρματα ἐν ψυχῇ βαλέσθαι φησὶ τηλαυγῆ καὶ λαμπρὰ καὶ δι ὅλων νοερὰ ὡς τοὺς ἀστέρας ἐν οὐρανῷ 0 .
οὐ παρέργως δὲ πρόσκειται τῷ „ ἐξήγαγεν αὐτὸν “ τὸ „ ἔξω “ ;
τίς γὰρ ἔνδον ἐξάγεται ;
ἀλλὰ μήποτε ὃ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν ·
ἐξήγαγεν αὐτὸν εἰς τὸ ἐξωτάτω χωρίον , οὐκ εἴς τι τῶν ἐκτός , ὃ δύναται ὑπ ἄλλων περιέχεσθαι ·
ὥσπερ γὰρ ἐν ταῖς οἰκίαις τοῦ θαλάμου ἐκτὸς μέν ἐστιν ὁ ἀνδρών , ἐντὸς δὲ ὁ αὐλών , καὶ ἡ αὔλειος ἐκτὸς μὲν τῆς αὐλῆς , εἴσω δὲ τοῦ πυλῶνος , οὕτως καὶ ἐπὶ ψυχῆς δύναται τὸ ἐκτός τινος ἐντὸς εἶναι  τοῦ  ἑτέρου 0 1 2 .
οὕτως οὖν ἀκουστέον ·
τὸν νοῦν εἰς τὸ ἐξώτατον ἐξήγαγε .
τί γὰρ ὄφελος ἦν καταλιπεῖν αὐτὸν τὸ σῶμα , καταφυγεῖν δὲ ἐπ αἴσθησιν ;
τί δὲ αἰσθήσει μὲν ἀποτάξασθαι , λόγῳ δὲ ὑποστεῖλαι τῷ γεγωνῷ 0 ;
χρὴ γὰρ τὸν μέλλοντα νοῦν ἐξάγεσθαι καὶ ἐν ἐλευθερίᾳ ἀφίεσθαι πάντων ὑπεκστῆναι , σωματικῶν ἀναγκῶν , αἰσθητικῶν ὀργάνων ,  κατα  λόγων σοφιστικῶν , πιθανοτήτων , τὰ τελευταῖα καὶ ἑαυτοῦ .
διὸ καὶ ἐν ἑτέροις αὐχεῖ λέγων ·
„ κύριος ὁ θεὸς τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὁ θεὸς τῆς γῆς , ὃς ἔλαβέ με ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός μου “  Gen 0 .
οὐ γάρ ἐστι τὸν κατοικοῦντα ἐν σώματι καὶ τῷ θνητῷ γένει δυνατὸν θεῷ συγγενέσθαι , ἀλλὰ τὸν ὃν ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου θεὸς διαρρύεται .
οὗ ἕνεκα καὶ ἡ τῆς ψυχῆς χαρὰ Ἰσαάκ , ὅταν ἀδολεσχῇ καὶ ἰδιάζῃ θεῷ , ἐξέρχεται ἀπολείπων ἑαυτὸν καὶ τὸν ἴδιον νοῦν ·
„ ἐξῆλθε “ γάρ φησιν „ Ἰσαὰκ ἀδολεσχῆσαι εἰς τὸ πεδίον τὸ πρὸς δείλης “  Gen .
καὶ Μωυσῆς δὲ ὁ προφητικὸς λόγος φησίν ·
„ ὅταν ἐξέλθω τὴν πόλιν “ , τὴν ψυχήν  πόλις γάρ ἐστι καὶ αὕτη τοῦ ζῴου νόμους διδοῦσα καὶ ἔθη  „ ἐκπετάσω τὰς χεῖρας “  Exod .
9 , 29  , καὶ ἀναπετάσω καὶ ἐξαπλώσω πάσας τὰς πράξεις θεῷ μάρτυρα καλῶν καὶ ἐπίσκοπον ἑκάστης , ὃν κακία κρύπτεσθαι οὐ πέφυκεν , ἐξαπλοῦσθαι δὲ καὶ φανερῶς ὁρᾶσθαι .
ὅταν μέντοι διὰ πάντων ἡ ψυχὴ καὶ λόγων καὶ ἔργων ἐξαπλωθῇ καὶ ἐκθειασθῇ , παύονται τῶν αἰσθήσεων αἱ φωναὶ καὶ πάντες οἱ ὀχληροὶ καὶ δυσώνυμοι ἦχοι ·
φωνεῖ γὰρ καὶ καλεῖ τὸ μὲν ὁρατὸν τὴν ὅρασιν ἐφ ἑαυτό , ἡ δὲ φωνὴ τὴν ἀκοήν , ὁ δὲ ἀτμὸς τὴν ὄσφρησιν , καὶ συνόλως τὸ αἰσθητὸν τὴν αἴσθησιν ἐφ ἑαυτὸ προσκαλεῖται 0 1 ·
ταῦτα δὲ πάντα παύεται , ὅταν ἐξελθοῦσα τὴν ψυχῆς πόλιν ἡ διάνοια θεῷ τὰς ἑαυτῆς πράξεις καὶ διανοήσεις ἀνάψῃ .
καὶ γάρ εἰσιν „ αἱ χεῖρες Μωυσεῖ βαρεῖαι “  Exod .
ἐπειδὴ γὰρ αἱ τοῦ φαύλου πράξεις ἀνεμιαῖοί τε καὶ κοῦφαι , γένοιντ ἂν αἱ τοῦ σοφοῦ βαρεῖαι καὶ ἀκίνητοι οὐ δ εὐσάλευτοι 0 ·
παρὸ καὶ στηρίζονται ὑπό τε Ἀαρών , τοῦ λόγου , καὶ Ὤρ , ὅ ἐστι φῶς 0 ·
οὐδὲν δὲ τῶν πραγμάτων φῶς ἐναργέστερόν ἐστιν ἀληθείας ·
βούλεται οὖν διὰ συμβόλων σοι παραστῆσαι , ὅτι αἱ τοῦ σοφοῦ πράξεις στηρίζονται ὑπὸ τῶν ἀναγκαιοτάτων λόγου τε καὶ ἀληθείας .
διὸ καὶ Ἀαρὼν ὅταν τελευτᾷ , τουτ έστιν ὅταν τελειωθῇ , εἰς Ὤρ , ὅ ἐστι φῶς , ἀνέρχεται  Num .
τὸ γὰρ τέλος τοῦ λόγου ἀλήθειά ἐστιν ἡ φωτὸς τηλαυγεστέρα , εἰς ἣν σπουδάζει ὁ λόγος ἐλθεῖν .
οὐχ ὁρᾷς ὅτι καὶ τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ σκηνὴν  Exod 0 .
33 , 7  λαβών , τουτέστι σοφίαν , ἐν ᾗ κατασκηνοῖ καὶ ἐνοικεῖ ὁ σοφός , ἔπηξε καὶ ἐβεβαιώσατο καὶ κραταιῶς ἱδρύσατο , οὐκ ἐν τῷ σώματι , ἀλλ ἔξω τούτου ;
παρεμβολῇ γὰρ αὐτὸ ἀπεικάζει , στρατοπέδῳ πολέμων καὶ κακῶν ὅσα πόλεμος ἐργάζεται πλήρει , μετουσίαν εἰρήνης οὐκ ἔχοντι .
„ καὶ ἐκλήθη ἡ σκηνὴ μαρτυρίου “ , σοφία μαρτυρουμένη ὑπὸ θεοῦ ·
καὶ γὰρ „ πᾶς ὁ ζητῶν κύριον ἐξεπορεύετο “ , παγκάλως ·
εἰ γὰρ ζητεῖς θεόν , ὦ διάνοια , ἐξελθοῦσα ἀπὸ σαυτῆς ἀναζήτει , μένουσα δὲ ἐν τοῖς σωματικοῖς ὄγκοις ἢ ταῖς κατὰ νοῦν οἰήσεσιν ἀζητήτως ἔχεις τῶν θείων , κ ἂν ἐπιμορφάζῃς ὅτι ζητεῖς ·
εἰ δὲ ζητοῦσα εὑρήσεις θεόν , ἄδηλον , πολλοῖς γὰρ οὐκ ἐφανέρωσεν ἑαυτόν , ἀλλ ἀτελῆ τὴν σπουδὴν ἄχρι παντὸς ἔσχον 0 ·
ἐξαρκεῖ μέντοι πρὸς μετουσίαν ἀγαθῶν καὶ ψιλὸν τὸ ζητεῖν μόνον , ἀεὶ γὰρ αἱ ἐπὶ τὰ καλὰ ὁρμαί , κ ἂν τοῦ τέλους ἀτυχῶσι , τοὺς χρωμένους προευφραίνουσιν .
οὕτως ὁ μὲν φαῦλος ἀρετήν γε φεύγων καὶ θεὸν ἀποκρυπτόμενος ἐπ ἀσθενῆ βοηθὸν καταφεύγει τὸν ἴδιον νοῦν , ὁ δὲ σπουδαῖος ἔμπαλιν ἑαυτὸν ἀποδιδράσκων ἀναστρέφει πρὸς τὴν τοῦ ἑνὸς ἐπίγνωσιν , καλὸν δρόμον καὶ πάντων ἄριστον ἀγώνισμα τοῦτο νικῶν .
„ Καὶ ἐκάλεσε κύριος ὁ θεὸς τὸν Ἀδὰμ καὶ εἶπεν αὐτῷ Ποῦ εἶ “  Gen .
διὰ τί μόνος καλεῖται ὁ Ἀδάμ , συγκεκρυμμένης αὐτῷ καὶ τῆς γυναικός ;
λεκτέον οὖν πρῶτον , ὅτι καλεῖται ὁ νοῦς ὅπου ἦν , ὅταν ἔλεγχον λαμβάνῃ καὶ ἐπίστασιν τῆς τροπῆς ·
οὐ μόνον δ  αὐτὸς καλεῖται , ἀλλὰ καὶ αἱ δυνάμεις αὐτοῦ πᾶσαι , ἄνευ γὰρ τῶν δυνάμεων ὁ νοῦς καθ ἑαυτὸν γυμνὸς καὶ οὐ δὲ ὢν εὑρίσκεται 0 ·
μία δὲ τῶν δυνάμεων καὶ ἡ αἴσθησις , ἥτις ἐστὶ γυνή 0 .
συγκέκληται οὖν τῷ Ἀδὰμ τῷ νῷ καὶ ἡ γυνὴ αἴσθησις ·
ἰδίᾳ δ αὐτὴν οὐ καλεῖ ·
ὅτι ἄλογος οὖσα ἔλεγχον ἐξ ἑαυτῆς λαμβάνειν οὐ δύναται 0 ·
οὔ τε γὰρ ἡ ὅρασις οὔ θ ἡ ἀκοὴ οὔ τε τις τῶν ἄλλων αἰσθήσεων διδακτή , ὥστε οὐ δύναται κατάληψιν πραγμάτων ποιήσασθαι 0 1 ·
μόνων γὰρ σωμάτων διακριτικὴν εἰργάσατο αὐτὴν ὁ ἐργασάμενος ·
ὁ δὲ νοῦς ὁ διδασκόμενός ἐστιν , οὗ χάριν αὐτὸν ἀλλ οὐ τὴν αἴσθησιν προκέκληται .
τὸ δὲ „ ποῦ εἶ “ πολλαχῶς ἔστιν ἀποδοῦναι ·
ἅπαξ μὲν οὐ τὸ πευστικόν , ἀλλὰ τὸ ἀποφαντικὸν τὸ ἴσον τῷ „ ἐν τόπῳ ὑπάρχεις “ βαρυτονουμένου τοῦ „ ποὺ εἶ “ 0 1 ·
ἐπειδὴ γὰρ ᾠήθης τὸν θεὸν ἐν τῷ παραδείσῳ περιπατεῖν καὶ ὑπὸ τούτου περιέχεσθαι , μάθε ὅτι οὐκ εὖ τοῦτο πέπονθας , καὶ ἄκουσον παρὰ τοῦ ἐπισταμένου θεοῦ ῥῆσιν ἀληθεστάτην , ὅτι ὁ μὲν θεὸς οὐχί που  οὐ γὰρ περιέχεται ἀλλὰ περιέχει τὸ πᾶν  , τὸ δὲ γενόμενον ἐν τόπῳ , περιέχεσθαι γὰρ αὐτὸ ἀλλ οὐ περιέχειν ἀναγκαῖον 0 1 .
δεύτερον δὲ τὸ λεγόμενον ἴσον ἐστὶ τούτῳ ·
ποῦ γέγονας , ὦ ψυχή ;
ἀνθ οἵων ἀγαθῶν οἷα ᾕρησαι κακά ;
καλέσαντός σε τοῦ θεοῦ πρὸς μετουσίαν ἀρετῆς κακίαν μετέρχῃ , καὶ τὸ τῆς ζωῆς ξύλον , τουτέστι σοφίας ᾗ δυνήσῃ ζῆν , παρασχόντος εἰς ἀπόλαυσιν ἀμαθίας καὶ φθορᾶς ἐνεφορήθης , κακοδαιμονίαν τὸν ψυχῆς θάνατον εὐδαιμονίας τῆς ἀληθινῆς ζωῆς προκρίνασα ;
τρίτον ἐστὶ τὸ πευστικόν , πρὸς ὃ δύο γένοιντ ἂν ἀποκρίσεις ·
μία μὲν πυνθανομένῳ „ ποῦ εἶ “ ἡ „ οὐδαμοῦ “ , τόπον γὰρ οὐδένα ἔχει ἡ τοῦ φαύλου ψυχή , ᾧ ἐπιβήσεται ἢ ἐφ οὗ ἱδρυθήσεται , παρὸ καὶ ἄτοπος λέγεται εἶναι ὁ φαῦλος  ἄτοπον δέ ἐστι κακὸν δύσθετον  0 ·
τοιοῦτος δ ὁ μὴ ἀστεῖος , σαλεύων καὶ κλονούμενος ἀεὶ καὶ πνεύματος τρόπον ἀστάτου διαφερόμενος , βεβαίου τὸ παράπαν οὐδεμιᾶς γνώμης ἑταῖρος ὤν 0 ·
ἑτέρα δὲ γένοιτ ἂν ἀπόκρισις τοιάδε , ᾗ κέχρηται καὶ ὁ Ἀδάμ ·
ποῦ εἰμι ἄκουε ·
ὅπου οἱ τὸν θεὸν ἰδεῖν ἀδυνατοῦντες , ὅπου οἱ θεοῦ οὐκ ἀκούοντες , ὅπου οἱ τὸ αἴτιον ἀποκρυπτόμενοι , ὅπου οἱ φεύγοντες ἀρετήν , ὅπου οἱ γυμνοὶ σοφίας , ὅπου οἱ φοβούμενοι καὶ τρέμοντες ὑπ ἀνανδρίας καὶ δειλίας ψυχικῆς 0 1 2 ·
ὅταν γὰρ λέγῃ „ τῆς φωνῆς σου ἤκουσα ἐν τῷ παραδείσῳ καὶ ἐφοβήθην , ὅτι γυμνός εἰμι , καὶ ἐκρύβην “  Gen .
3 , 10  , πάντα τὰ εἰρημένα παρίστησιν , ὡς καὶ ἐν τοῖς προτέροις διὰ μακροτέρων λόγων ἀπεδείξαμεν .
καίτοι γυμνὸς οὐκ ἔστι νῦν ὁ Ἀδάμ ·
„ ἐποίησαν ἑαυτοῖς περιζώματα “ ὀλίγῳ πρότερον εἴρηται ·
ἀλλὰ καὶ διὰ τούτου βούλεταί σε διδάξαι , ὅτι γυμνότητα οὐ τὴν τοῦ σώματος παραλαμβάνει , ἀλλὰ καθ ἣν ὁ νοῦς ἄμοιρος καὶ γυμνὸς ἀρετῆς ἀνευρίσκεται . "
ἡ γυνὴ “ φησίν „ ἣν ἔδωκας μετ ἐμοῦ , αὕτη μοι ἔδωκεν ἀπὸ τοῦ ξύλου , καὶ ἔφαγον “  Gen .
εὖ τὸ μὴ φάναι , ἡ γυνὴ ἣν ἔδωκας ἐμοί , ἀλλὰ „ μετ  ἐμοῦ “ 0 ·
οὐ γὰρ ἐμοὶ ὡς κτῆμα τὴν αἴσθησιν ἔδωκας , ἀλλὰ καὶ αὐτὴν ἀφῆκας ἄνετον καὶ ἐλευθέραν , κατά τινα τρόπον οὐχ ὑπείκουσαν τοῖς τῆς ἐμῆς διανοίας ἐπιτάγμασιν ·
ἐὰν γοῦν βουληθῇ ὁ νοῦς προστάξαι τῇ ὁράσει μὴ ἰδεῖν , οὐδὲν ἧττον αὕτη τὸ ὑποκείμενον ὄψεται ·
καὶ ἡ ἀκοὴ μέντοι προσπεσούσης φωνῆς ἀντιλήψεται πάντως , κ ἂν ὁ νοῦς φιλονεικῶν διακελεύηται αὐτῇ μὴ ἀκούειν ·
καὶ μὴν ἥ γε ὄσφρησις ἀτμῶν χωρησάντων εἰς αὐτὴν ὀσφρήσεται , κ ἂν ὁ νοῦς ἀπαγορεύῃ μὴ ἀντιλαβέσθαι .
διὰ τοῦτο ὁ θεὸς οὐκ ἔδωκεν αἴσθησιν τῷ ζῴῳ , ἀλλὰ μετὰ τοῦ ζῴου ·
τὸ δὲ τοῦτ ἐστίν ·
ἅπαντα αἴσθησις μετὰ τοῦ ἡμετέρου νοῦ γνωρίζει καὶ ἅμα αὐτῷ ·
οἷον ἡ ὅρασις ἅμα τῷ νῷ ἐπιβάλλει τῷ ὁρατῷ ·
εἶδέ τε γὰρ ὁ ὀφθαλμὸς τὸ σῶμα καὶ εὐθὺς ὁ νοῦς κατέλαβε τὸ ὁραθέν , ὅτι μέλαν ἢ λευκὸν ἢ ὠχρὸν ἢ φοινικοῦν ἢ τρίγωνον ἢ τετράγωνον ἢ στρογγύλον ἢ τὰ ἄλλα χρώματά τε καὶ σχήματα 0 ·
καὶ πάλιν ἡ ἀκοὴ ἐπλήχθη ὑπὸ τῆς φωνῆς καὶ μετ αὐτῆς ὁ νοῦς ·
τεκμήριον δέ , ἔκρινεν εὐθὺς τὴν φωνήν , ὅτι λεπτὴ ἢ μέγεθος ἔχουσα ἢ ἐμμελὴς καὶ εὔρυθμος καὶ πάλιν εἰ ἐκμελής τε καὶ οὐκ ἐναρμόνιος 0 1 ·
καὶ τ αὐτὸν ἐπὶ τῶν ἄλλων αἰσθήσεων εὑρίσκεται .
πάνυ δὲ καλῶς καὶ τὸ προσθεῖναι τὸ „ αὕτη μοι ἔδωκεν ἀπὸ τοῦ ξύλου “ 0 ·
τὸν γὰρ ξύλινον καὶ αἰσθητὸν ὄγκον τῷ νῷ οὐδεὶς δίδωσιν , ὅτι μὴ αἴσθησις 0 ·
τίς γὰρ ἔδωκε τῇ διανοίᾳ γνωρίσαι τὸ σῶμα ἢ τὸ λευκόν ;
οὐχ ἡ ὄψις 0 ;
τίς δὲ τὴν φωνήν 0 ;
οὐχ ἡ ἀκοή 0 ;
τίς δὲ τὸν ἀτμόν 0 ;
οὐχ ἡ ὄσφρησις 0 ;
τίς δὲ τὸν χυλόν 0 ;
οὐχ ἡ γεῦσις 0 ;
τίς δὲ τὸ τραχὺ καὶ μαλακόν 0 ;
οὐχ ἡ ἁφή 0 ;
ὀρθῶς οὖν καὶ πάνυ ἀληθῶς εἴρηται ὑπὸ τοῦ νοῦ , ὅτι τὰς τῶν σωμάτων ἀντιλήψεις δίδωσί μοι μόνη ἡ αἴσθησις .
„ Καὶ εἶπεν ὁ θεὸς τῇ γυναικί Τί τοῦτο ἐποίησας ;
καὶ εἶπεν Ὁ ὄφις ἠπάτησέ με , καὶ ἔφαγον “  Gen .
ἄλλο μὲν πυνθάνεται τῆς αἰσθήσεως ὁ θεός , ἄλλο δὲ αὐτὴ ἀποκρίνεται ·
πυνθάνεται μὲν γάρ τι περὶ τοῦ ἀνδρός , ἡ δὲ οὐ περὶ τούτου φησίν , ἀλλά τι περὶ ἑαυτῆς , λέγουσα ὅτι ἔφαγον , οὐχ ὅτι ἔδωκα 0 .
μήποτ  οὖν ἀλληγοροῦντες λύσομεν τὸ ἀπορηθὲν καὶ δείξομεν τὴν γυναῖκα εὐθυβόλως πρὸς τὸ πύσμα ἀποκρινομένην .
ἀνάγκη γάρ ἐστιν αὐτῆς φαγούσης καὶ τὸν ἄνδρα φαγεῖν ·
ὅταν γὰρ ἡ αἴσθησις ἐπιβάλλουσα τῷ αἰσθητῷ πληρωθῇ τῆς αὐτοῦ φαντασίας , εὐθὺς καὶ ὁ νοῦς συμβέβληκε καὶ ἀντελάβετο καὶ τρόπον τινὰ τροφῆς τῆς ἀπ ἐκείνου πεπλήρωται .
τοῦτ οὖν φησιν ·
ἄκουσα δέδωκα τῷ ἀνδρί ·
προσβαλούσης γάρ μου τῷ ὑποκειμένῳ , ὀξυκίνητος ὢν αὐτὸς ἐφαντασιώθη καὶ ἐτυπώθη .
παρατήρει δ ὅτι ὁ μὲν ἀνὴρ λέγει τὴν γυναῖκα δεδωκέναι , ἡ δὲ γυνὴ οὐχὶ τὸν ὄφιν δεδωκέναι , ἀλλὰ ἠπατηκέναι 0 ·
ἴδιον γὰρ αἰσθήσεως μὲν τὸ διδόναι , ἡδονῆς δὲ τῆς ποικίλης καὶ ὀφιώδους τὸ ἀπατᾶν καὶ παρακρούεσθαι 0 1 2 ·
οἷον τὸ λευκὸν τῇ φύσει καὶ τὸ μέλαν καὶ τὸ θερμὸν καὶ τὸ ψυχρὸν δίδωσιν ἡ αἴσθησις τῷ νῷ , οὐχὶ ἀπατῶσα ἀλλὰ πρὸς ἀλήθειαν ·
τοιαῦτα γάρ ἐστι τὰ ὑποκείμενα , οἵα καὶ ἡ ἀπ αὐτῶν προσπίπτουσα φαντασία , κατὰ τοὺς πλείστους τῶν μὴ φυσικώτερον φυσιολογούντων 0 ·
ἡ δὲ ἡδονὴ οὐχ οἷόν ἐστι τὸ ὑποκείμενον , τοιοῦτον αὐτὸ γνωρίζει τῇ διανοίᾳ , ἀλλ ἐπιψεύδεται τέχνῃ τὸ ἀλυσιτελὲς εἰς συμφέροντος τάξιν ἐμβιβάζουσα ·
ὥσπερ καὶ τῶν ἑταιρῶν τὰς εἰδεχθεῖς ἰδεῖν ἔστι φαρματτούσας καὶ ὑπογραφομένας τὴν ὄψιν , ἵνα τὸ περὶ αὐτὰς αἶσχος ἐπικρύψωσι , καὶ τὸν ἀκρατῆ ἐπὶ τὴν γαστρὸς νενευκότα ἡδονήν 0 ·
οὗτος τὸν πολὺν ἄκρατον καὶ τῶν σιτίων τὴν παρασκευὴν ἀποδέχεται ὡς ἀγαθόν , βλαπτόμενος καὶ τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχὴν ἀπ αὐτῶν ·
πάλιν τοὺς ἐρῶντας ἰδεῖν ἔστι πολλάκις ἐπὶ γυναίων αἰσχίστων ὀφθῆναι ἐπιμεμηνότας , τῆς ἡδονῆς ἀπατώσης καὶ μονονουχὶ διεξιούσης , ὅτι εὐμορφία καὶ εὔχροια καὶ εὐσαρκία καὶ τῶν μερῶν ἀναλογία περὶ τὰς πάντα τὰ ἐναντία τούτοις ἐχούσας ἐστί ·
τὰς γοῦν πρὸς ἀλήθειαν ἀμέμπτῳ κεχρημένας κάλλει παρορῶσιν , ἐκείνων δὲ ὧν εἶπον κατατήκονται .
πᾶσα οὖν ἀπάτη οἰκειοτάτη ἡδονῇ , δόσις δὲ αἰσθήσει 0 1 ·
ἡ μὲν γὰρ σοφίζεται καὶ παράγει τὸν νοῦν , οὐχ ὁποῖα τὰ ὑποκείμενά ἐστι δηλοῦσα , ἀλλ ὁποῖα οὐκ ἔστιν , ἡ δὲ αἴσθησις ἀκραιφνῶς δίδωσι τὰ σώματα οὕτως , ὡς ἔχει φύσεως ἐκεῖνα , πλάσματος καὶ τέχνης ἐκτός .
„ Καὶ εἶπε κύριος ὁ θεὸς τῷ ὄφει Ὅτι ἐποίησας τοῦτο , ἐπικατάρατος σὺ ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν θηρίων τῆς γῆς .
ἐπὶ τῷ στήθει καὶ τῇ κοιλίᾳ πορεύσῃ , καὶ γῆν φάγεσαι πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου .
καὶ ἔχθραν θήσω ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῆς γυναικός , καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματός σου καὶ τοῦ σπέρματος αὐτῆς .
αὐτός σου τηρήσει κεφαλήν , καὶ σὺ τηρήσεις αὐτοῦ πτέρναν “  Gen .
διὰ τίνα αἰτίαν χωρὶς ἀπολογίας καταρᾶται τῷ ὄφει , κελεύων ἐν ἑτέροις ὡς εἰκὸς „ στῆναι τοὺς δύο , οἷς ἐστιν ἡ ἀντιλογία “  Deut 0 .
19 , 17  καὶ μὴ τῷ ἑτέρῳ προπιστεύειν 0 ;
καὶ μὴν ὁρᾷς ὅτι τῷ Ἀδὰμ οὐ προπεπίστευκε κατὰ τῆς γυναικός , ἀλλὰ δίδωσιν αὐτῇ εἰς ἀπολογίαν ἀφορμήν , ὅταν πυνθάνηται „ τί τοῦτο ἐποίησας “  Gen .
ἡ δέ γε ὁμολογεῖ πταῖσαι παρὰ τὴν τῆς ὀφιώδους καὶ ποικίλης ἡδονῆς ἀπάτην .
τί οὖν ἐκώλυε , καὶ τῆς γυναικὸς εἰπούσης ὅτι ὁ ὄφις ἠπάτησέ με , πυθέσθαι τοῦ ὄφεως , εἰ οὗτος ἠπάτησεν , ἀλλὰ μὴ ἀκρίτως χωρὶς ἀπολογίας καταρᾶσθαι ;
λεκτέον οὖν ὅτι ἡ αἴσθησις οὔ τε τῶν φαύλων οὔ τε τῶν σπουδαίων ἐστίν , ἀλλὰ μέσον τι αὕτη καὶ κοινὸν σοφοῦ τε καὶ ἄφρονος , καὶ γενομένη μὲν ἐν ἄφρονι γίνεται φαύλη , ἐν ἀστείῳ δὲ σπουδαία 0 1 .
εἰκότως οὖν , ἐπειδὴ φύσιν ἐξ ἑαυτῆς μοχθηρὰν οὐκ ἔχει , ἀλλ ἐπαμφοτερίζουσα νεύει πρὸς ἑκάτερα τό τε εὖ καὶ χεῖρον , οὐ καταδικάζεται πρὶν ὁμολογῆσαι , ὅτι ἠκολούθησε τῷ χείρονι .
ὁ δὲ ὄφις ἡ ἡδονὴ ἐξ ἑαυτῆς ἐστι μοχθηρά ·
διὰ τοῦτο ἐν μὲν σπουδαίῳ οὐχ εὑρίσκεται τὸ παράπαν , μόνος δ αὐτῆς ὁ φαῦλος ἀπολαύει .
κατὰ τὸ οἰκεῖον οὖν μὴ διδοὺς ἀπολογίαν αὐτῇ καταρᾶται ὁ θεός , σπέρμα ἀρετῆς οὐκ ἐχούσῃ , ἀλλὰ αἰεὶ καὶ πανταχοῦ ἐπιλήπτῳ καὶ μιαρᾷ καθεστώσῃ .
διὰ τοῦτο καὶ τὸν Εἲρ χωρὶς αἰτίας περιφανοῦς πονηρὸν οἶδεν ὁ θεὸς  Gen .
38 , 7  καὶ ἀποκτείνει ·
τὸν γὰρ δερμάτινον ὄγκον ἡμῶν τὸ σῶμα  Εἲρ γὰρ δερμάτινος ἑρμηνεύεται  πονηρόν τε καὶ ἐπίβουλον τῆς ψυχῆς οὐκ ἀγνοεῖ καὶ νεκρὸν καὶ τεθνηκὸς αἰεί ·
μὴ γὰρ ἄλλο τι νοήσῃς ἕκαστον ἡμῶν ποιεῖν ἢ νεκροφορεῖν , | τὸ νεκρὸν ἐξ ἑαυτοῦ σῶμα ἐγειρούσης καὶ ἀμοχθὶ φερούσης τῆς ψυχῆς ·
καὶ τὴν εὐτονίαν αὐτῆς , εἰ βούλει , κατανόησον .
ὁ μὲν ἐρρωμενέστατος ἀθλητὴς οὐκ ἂν ἰσχύσαι τὸν ἑαυτοῦ πρὸς βραχὺν χρόνον ἀνδριάντα κομίσαι , ἡ δὲ ψυχὴ μέχρις ἑκατονταετίας ἔστιν ὅτε τὸν τοῦ ἀνθρώπου φέρει κούφως ἀνδριάντα μὴ κάμνουσα ·
οὐ γὰρ νῦν αὐτὸν ἀπέκτεινεν , ἀλλ ἐξ ἀρχῆς νεκρὸν τὸ σῶμα ἀπειργάσατο .
πονηρὸν δὲ φύσει μέν , ὡς εἶπον , ἐστὶ καὶ ψυχῆς ἐπίβουλον , οὐ φαίνεται δὲ πᾶσιν , ἀλλὰ μόνῳ τῷ θεῷ καὶ εἴ τις θεῷ φίλος 0 ·
„ ἐναντίον “ γάρ φησι „ κυρίου πονηρὸς Εἴρ “ .
ὅταν γὰρ ὁ νοῦς μετεωροπολῇ καὶ τὰ τοῦ κυρίου μυστήρια μυῆται , πονηρὸν καὶ δυσμενὲς κρίνει τὸ σῶμα ·
ὅταν δὲ ἀποστῇ τῆς τῶν θείων ἐρεύνης , φίλον αὑτῷ καὶ συγγενὲς καὶ ἀδελφὸν ἡγεῖται , καταφεύγει γοῦν ἐπὶ τὰ φίλα τούτῳ .
διὰ τοῦτο ἀθλητοῦ ψυχὴ καὶ φιλοσόφου διαφέρει ·
ὁ μὲν γὰρ ἀθλητὴς πάντα ἐπὶ τὴν τοῦ σώματος εὐεξίαν ἀναφέρει καὶ τὴν ψυχὴν αὐτὴν πρόοιτ  ἂν ὑπὲρ αὐτοῦ ἅτε φιλοσώματος ὑπάρχων , ὁ δὲ φιλόσοφος ἐραστὴς ὢν τοῦ καλοῦ τοῦ ζῶντος ἐν ἑαυτῷ κήδεται ψυχῆς , τοῦ δὲ νεκροῦ ὄντως σώματος ἀλογεῖ μόνον στοχαζόμενος , ἵνα μὴ ὑπὸ κακοῦ καὶ νεκροῦ συνδέτου πλημμελῆται τὸ ἄριστον ἡ ψυχή .
ὁρᾷς ὅτι τὸν Εἲρ ἀποκτείνει οὐχ ὁ κύριος , ἀλλ ὁ θεός ·
οὐ γάρ , καθὸ ἄρχει καὶ ἡγεμονεύει δυναστείᾳ κράτους αὐτεξουσίῳ χρώμενος , ἀναιρεῖ τὸ σῶμα , ἀλλὰ καθὸ ἀγαθότητι καὶ χρηστότητι χρῆται  ὁ θεὸς γὰρ ἀγαθότητός ἐστι τοῦ αἰτίου ὄνομα  , ἵνα εἰδῇς ὅτι καὶ τὰ ἄψυχα οὐκ ἐξουσίᾳ πεποίηκεν ἀλλ  ἀγαθότητι , ᾗ καὶ τὰ ἔμψυχα 0 ·
ἔδει γὰρ εἰς τὴν τῶν βελτιόνων δήλωσιν γένεσιν ὑποστῆναι καὶ τῶν χειρόνων ὑπὸ δυνάμεως τῆς αὐτῆς ἀγαθότητος τοῦ αἰτίου , ἥτις ἐστὶν ὁ θεός .
πότε οὖν , ὦ ψυχή , μάλιστα νεκροφορεῖν σαυτὴν ὑπολήψῃ ;
ἆρά γε οὐχ ὅταν τελειωθῇς καὶ βραβείων καὶ στεφάνων ἀξιωθῇς 0 ;
ἔσῃ γὰρ τότε φιλόθεος , οὐ φιλοσώματος ·
τεύξῃ δὲ τῶν ἄθλων , ἐὰν γυνή σου γένηται ἡ τοῦ Ἰούδα νύμφη Θάμαρ , ἥτις ἑρμηνεύεται φοῖνιξ , σύμβολον νίκης ·
ὅταν αὐτὴν ἀγάγηται ὁ Εἴρ , εὐθὺς πονηρός τε εὑρίσκεται καὶ κτείνεται ·
λέγει γάρ · "
καὶ ἔλαβεν Ἰούδας γυναῖκα Εἲρ τῷ πρωτοτόκῳ αὐτοῦ , ᾗ ὄνομα Θάμαρ “  Gen .
38 , 6  , καὶ εὐθὺς ἐπιλέγει ·
„ καὶ ἐγένετο Εἲρ πονηρὸς ἔναντι κυρίου , καὶ ἀπέκτεινεν αὐτὸν ὁ θεός "  ib .
ὅταν γὰρ ὁ νοῦς τὰ ἀρετῆς ἀπενέγκηται νικητήρια , θάνατον καταψηφίζεται τοῦ νεκροῦ σώματος .
ὁρᾷς ὅτι καὶ τὸν ὄφιν ἄνευ ἀπολογίας καταρᾶται , ἡδονὴ γάρ ἐστι , καὶ τὸν Εἲρ χωρὶς αἰτίας περιφανοῦς ἀποκτείνει , ἔστι γὰρ σῶμα .
καὶ σκοπῶν , ὦ γενναῖε , εὑρήσεις τὸν θεὸν πεποιηκότα φύσεις ἐξ ἑαυτῶν ἐπιλήπτους τε καὶ ὑπαιτίους ἐν ψυχῇ καὶ ἐν πᾶσι σπουδαίας καὶ ἐπαινετάς , ὥσπερ ἔχει καὶ ἐπὶ φυτῶν καὶ ζῴων .
οὐχ ὁρᾷς ὅτι καὶ τῶν φυτῶν τὰ μὲν ἥμερα καὶ ὠφέλιμα καὶ σωτήρια κατεσκεύακεν ὁ δημιουργός , τὰ δὲ ἄγρια καὶ βλαβερὰ καὶ νόσων καὶ φθορᾶς αἴτια , καὶ ζῷα ὁμοίως 0 1 ;
καθάπερ ἀμέλει καὶ τὸν ὄφιν , περὶ οὗ νῦν ἐστιν ὁ λόγος , φθοροποιὸν γὰρ τὸ ζῷον καὶ ἀναιρετικὸν ἐξ αὑτοῦ 0 .
ὃ δὴ διατίθησιν ἄνθρωπον ὄφις , τοῦτο καὶ ψυχὴν ἡδονή , παρὸ καὶ ἀπεικάσθη ὄφις ἡδονῇ 0 .
ὥσπερ οὖν ἡδονὴν καὶ σῶμα ἄνευ μεμίσηκεν αἰτιῶν ὁ θεός , οὕτω καὶ φύσεις ἀστείας χωρὶς περιφανοῦς αἰτίας προαγήοχεν , ἔργον οὐδὲν πρὸ τῶν ἐπαίνων αὐτῶν ὁμολογήσας .
εἰ γάρ τις ἔροιτο , διὰ τί φησι τὸν Νῶε χάριν εὑρεῖν ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ  Gen .
6 , 8  μηδὲν πρότερον ἐργασάμενον , ὅσα γε εἰς τὴν ἡμετέραν ἐπίγνωσιν , ἀστεῖον , ἀποκρινούμεθα δεόντως ὅτι ἐπαινετῆς ἐλέγχεται συστάσεως καὶ γενέσεως , ἑρμηνεύεται γὰρ Νῶε ἀνάπαυσις ἢ δίκαιος 0 ·
ἀνάγκη δὲ τὸν παυόμενον ἀδικημάτων καὶ ἁμαρτημάτων , ἀναπαυόμενον ἐπὶ τῷ καλῷ καὶ δικαιοσύνῃ συζῶντα , χάριν εὑρεῖν παρὰ τῷ θεῷ 0 .
τὸ δὲ χάριν εὑρεῖν οὐκ ἔστι μόνον , ὡς νομίζουσί τινες , ἴσον τῷ εὐαρεστῆσαι , ἀλλὰ καὶ τοιοῦτον ·
ζητῶν ὁ δίκαιος τὴν τῶν ὄντων φύσιν ἓν τοῦτο εὑρίσκει ἄριστον εὕρημα , χάριν ὄντα τοῦ θεοῦ τὰ σύμπαντα , γενέσεως δὲ οὐδὲν χάρισμα , ὅτι γε οὐ δὲ κτῆμα , θεοῦ δὲ κτῆμα τὰ πάντα , διὸ καὶ μόνου τὴν χάριν οἰκεῖον 0 1 ·
τοῖς γοῦν ζητοῦσι , τίς ἀρχὴ γενέσεως , ὀρθότατα ἄν τις ἀποκρίνοιτο , ὅτι ἀγαθότης καὶ χάρις τοῦ θεοῦ , ἣν ἐχαρίσατο τῷ μετ αὐτὸν γένει 0 ·
δωρεὰ γὰρ καὶ εὐεργεσία καὶ χάρισμα θεοῦ τὰ πάντα ὅσα ἐν κόσμῳ καὶ αὐτὸς ὁ κόσμος ἐστί 0 .
καὶ Μελχισεδὲκ βασιλέα τε τῆς εἰρήνης  Σαλὴμ τοῦτο γὰρ ἑρμηνεύεται  καὶ ἱερέα ἑαυτοῦ πεποίηκεν ὁ θεός  Gen .
14 , 18  , οὐδὲν ἔργον αὐτοῦ προδιατυπώσας , ἀλλὰ τοιοῦτον ἐργασάμενος βασιλέα καὶ εἰρηναῖον καὶ ἱερωσύνης ἄξιον τῆς ἑαυτοῦ πρῶτον ·
καλεῖται γὰρ βασιλεὺς δίκαιος , βασιλεὺς δὲ ἐχθρὸν τυράννῳ , ὅτι ὁ μὲν νόμων , ὁ δὲ ἀνομίας ἐστὶν εἰσηγητής 0 1 .
ὁ μὲν οὖν τύραννος νοῦς ἐπιτάγματα ἐπιτάττει τῇ τε ψυχῇ καὶ τῷ σώματι βίαια καὶ βλαβερὰ καὶ σφοδρὰς λύπας ἐργαζόμενα , τὰς κατὰ κακίαν λέγω πράξεις καὶ τὰς τῶν παθῶν ἀπολαύσεις ·
ὁ δὲ  δεύτερος  βασιλεὺς πρῶτον μὲν  οὖν  οὐκ ἐπιτάττει μᾶλλον ἢ πείθει , ἔπειτα τοιαῦτα παραγγέλλει , δι ὧν ὥσπερ σκάφος τὸ ζῷον εὐπλοίᾳ τῇ τοῦ βίου χρήσεται κυβερνώμενον ὑπὸ τοῦ ἀγαθοῦ  καὶ τεχνίτου  κυβερνήτου , οὗτος δέ ἐστιν ὁ ὀρθὸς λόγος 0 .
καλείσθω οὖν ὁ μὲν τύραννος ἄρχων πολέμου , ὁ δὲ βασιλεὺς ἡγεμὼν εἰρήνης , Σαλήμ , καὶ προσφερέτω τῇ ψυχῇ τροφὰς εὐφροσύνης καὶ χαρᾶς πλήρεις 0 ·