Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἐπεὶ δὲ Φαρνάβαζος ἱππέας τε πολλοὺς ἔχων καὶ πεζοὺς ἐπῆλθεν αὐτοῖς ἐμβεβληκόσιν εἰς τὴν Ἀβυδηνῶν , ὁ δ Ἀλκιβιάδης ἐκβοηθήσας ἐπ αὐτὸν ἐτρέψατο καὶ κατεδίωξεν ἄχρι σκότους μετὰ τοῦ Θρασύλλου , καὶ ἀνεμίγνυντο καὶ κοινῇ φιλοφρονούμενοι καὶ χαίροντες ἐπανῄεσαν εἰς τὸ στρατόπεδον .
τῇ δ ὑστεραίᾳ στήσας τρόπαιον ἐλεηλάτει τὴν Φαρναβάζου χώραν οὐδενὸς ἀμύνεσθαι τολμῶντος .
ἱερεῖς μέντοι καὶ ἱερείας ἔλαβε μέν , ἀλλ ἀφῆκεν ἄνευ λύτρων .
χαλκηδονίοις δ ἀφεστῶσι καὶ δεδεγμένοις φρουρὰν καὶ ἁρμοστὴν Λακεδαιμονίων ὡρμημένος πολεμεῖν , ἀκούσας δ ὅτι τὴν λείαν πᾶσαν ἐκ τῆς χώρας συναγαγόντες εἰς Βιθυνοὺς ὑπεκτίθενται φίλους ὄντας , ἧκεν ἐπὶ τοὺς ὅρους ἄγων τὸ στράτευμα , καὶ κήρυκα προπέμψας ἐνεκάλει τοῖς Βιθυνοῖς .
οἱ δὲ δείσαντες τήν τε λείαν ἀπέδοσαν αὐτῷ καὶ φιλίαν ὡμολόγησαν .
ἀποτειχιζομένης δὲ τῆς Χαλκηδόνος ἐκ θαλάττης εἰς θάλατταν , ὁ Φαρνάβαζος ἧκεν ὡς λύσων τὴν πολιορκίαν , καὶ Ἱπποκράτης ὁ ἁρμοστὴς ἐκ τῆς πόλεως ἐξαγαγὼν τὴν σὺν αὑτῷ δύναμιν ἐπεχείρει τοῖς Ἀθηναίοις .
ὁ δ Ἀλκιβιάδης ἅμα πρὸς ἀμφοτέρους ἀντιτάξας τὸ στράτευμα , τὸν μὲν Φαρνάβαζον αἰσχρῶς φεύγειν ἠνάγκασε , τὸν δ Ἱπποκράτη διέφθειρε καὶ συχνοὺς τῶν περὶ αὐτὸν ἡττηθέντας .
εἶτ αὐτὸς μὲν ἐκπλεύσας εἰς τὸν Ἑλλήσποντον ἠργυρολόγει καὶ Σηλυβρίαν εἷλεν , ἀφειδήσας ἑαυτοῦ παρὰ τὸν καιρόν .
οἱ γὰρ ἐνδιδόντες τὴν πόλιν συνέθεντο μὲν ἀνασχήσειν πυρσὸν αὐτῷ μεσούσης νυκτός , ἠναγκάσθησαν δὲ τοῦτο ποιῆσαι πρὸ τοῦ καιροῦ , τῶν συνωμοτῶν τινα φοβηθέντες ἐξαίφνης μεταβαλόμενον .
ἀρθέντος οὖν τοῦ πυρσοῦ μηδέπω τῆς στρατιᾶς οὔσης ἑτοίμης , ἀναλαβὼν ὅσον τριάκοντα περὶ αὑτὸν ἐπείγετο δρόμῳ πρὸς τὰ τείχη , τοὺς ἄλλους ἕπεσθαι κατὰ τάχος κελεύσας .
ἀνοιχθείσης δὲ τῆς πύλης αὐτῷ καὶ προσγενομένων τοῖς τριάκοντα πελταστῶν εἴκοσι παρεισπεσὼν εὐθὺς ᾔσθετο τοὺς Σηλυβριανοὺς ἐξ ἐναντίας μετὰ τῶν ὅπλων ἐπιφερομένους .
ἐπεὶ δ ὑποστάντι μὲν οὐκ ἐφαίνετο σωτηρία , πρὸς δὲ τὸ φυγεῖν , ἀήττητος ἄχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἐν ταῖς στρατηγίαις γεγονώς , φιλονεικότερον εἶχε , τῇ σάλπιγγι σημήνας σιωπὴν ἐκέλευσεν ἕνα τῶν παρόντων ἀνειπεῖν Σηλυβριανοῖς Ἀθηναίους ἐναντία ὅπλα μὴ τίθεσθαι .
τοῦτο τὸ κήρυγμα τοὺς μὲν ἀμβλυτέρους ἐποίησε πρὸς τὴν μάχην , ὡς τῶν πολεμίων ἔνδον ὄντων ἁπάντων , οἱ δὲ ταῖς ἐλπίσιν ἡδίους ἐγένοντο πρὸς τὰς διαλύσεις .
ἐν ᾧ δὲ συστάντες ἀλλήλοις ἐδίδοσαν λόγον , ἐπῆλθεν ἡ στρατιὰ τῷ Ἀλκιβιάδῃ , καὶ τεκμαιρόμενος , ὅπερ ἦν , εἰρηνικὰ φρονεῖν τοὺς Σηλυβριανούς , ἔδεισε μὴ τὴν πόλιν οἱ Θρᾷκες διαρπάσωσιν .
ἦσαν δὲ πολλοί , χάριτι τοῦ Ἀλκιβιάδου καὶ δι εὔνοιαν στρατευόμενοι προθύμως .
ἀπέπεμψεν οὖν τούτους ἅπαντας ἐκ τῆς πόλεως , τοὺς δὲ Σηλυβριανοὺς δεηθέντας οὐδὲν ἠδίκησεν , ἀλλὰ χρήματα λαβὼν καὶ φρουρὰν ἐγκαταστήσας ἀπῆλθεν .
οἱ δὲ πολιορκοῦντες τὴν Χαλκηδόνα στρατηγοὶ σπονδὰς ἐποιήσαντο πρὸς Θαρνάβαζον ἐπὶ τῷ χρήματα λαβεῖν καὶ Χαλκηδονίους ὑπηκόους πάλιν Ἀθηναίοις εἶναι , τὴν δὲ Φαρναβάζου χώραν μὴ ἀδικεῖν , Φαρνάβαζον δὲ πρέσβεσιν Ἀθηναίων πρὸς βασιλέα πομπὴν μετ ἀσφαλείας παρασχεῖν .
ὡς οὖν ἐπανελθόντα τὸν Ἀλκιβιάδην ὁ Φαρνάβαζος ἠξίου καὶ αὐτὸν ὀμόσαι περὶ τῶν ὡμολογημένων , οὐκ ἔφη πρότερον ἢ ἐκεῖνον αὐτοῖς ὀμόσαι 0 .
γενομένων δὲ τῶν ὅρκων ἐπὶ Βυζαντίους ἀφεστῶτας ἦλθε καὶ περιετείχιζε τὴν πόλιν .
ἀναξιλάου δὲ καὶ Λυκούργου καί τινων ἄλλων συνθεμένων ἐπὶ σωτηρίᾳ παραδώσειν τὴν πόλιν , διαδοὺς λόγον ὡς ἀνίστησιν αὐτοὺς πράγματα νεώτερα συνιστάμενα περὶ τὴν Ἰωνίαν , ἡμέρας ἀπέπλει ταῖς ναυσὶ πάσαις , νυκτὸς δ ὑποστρέψας αὐτὸς μὲν ἀπέβη μετὰ τῶν ὁπλιτῶν καὶ προσελθὼν τοῖς τείχεσιν ἡσυχίαν ἦγεν , αἱ δὲ νῆες ἐπὶ τὸν λιμένα πλεύσασαι καὶ βιαζόμεναι κραυγῇ τε πολλῇ καὶ θορύβοις καὶ ψόφοις ἅμα μὲν ἐξέπληττον τῷ ἀπροσδοκήτῳ τοὺς Βυζαντίους , ἅμα δὲ τοῖς ἀττικίζουσι παρεῖχον ἐπ ἀδείας τὸν Ἀλκιβιάδην δέχεσθαι , πάντων ἐπὶ τὸν λιμένα καὶ τὰς ναῦς βοηθούντων .
οὐ μὴν ἀμαχεὶ προσεχώρησαν ·
οἱ γὰρ παρόντες ἐν τῷ Βυζαντίῳ Πελοποννήσιοι καὶ Βοιωτοὶ καὶ Μεγαρεῖς τοὺς μὲν ἀπὸ τῶν νεῶν ἐτρέψαντο καὶ καθεῖρξαν εἰς τὰς ναῦς πάλιν , τοὺς δ Ἀθηναίους ἔνδον ὄντας αἰσθόμενοι καὶ συντάξαντες ἑαυτοὺς ἐχώρουν ὁμόσε .
καρτερᾶς δὲ μάχης γενομένης ἐνίκησεν Ἀλκιβιάδης τὸ δεξιὸν κέρας ἔχων , Θηραμένης δὲ τὸ εὐώνυμον , καὶ τῶν πολεμίων τοὺς περιγενομένους ὅσον τριακοσίους ζῶντας ἔλαβε 0 .
βυζαντίων δὲ μετὰ τὴν μάχην οὐδεὶς ἀπέθανεν οὐ δ ἔφυγεν .
ἐπὶ τούτοις γὰρ οἱ ἄνδρες παρέδοσαν τὴν πόλιν καὶ ταῦτα συνέθεντο , μηδὲν αὑτοῖς ἴδιον ὑπεξελόμενοι .
διὸ καὶ δίκην προδοσίας ἐν Λακεδαίμονι φεύγων ὁ Ἀναξίλαος ἐφάνη τῷ λόγῳ τὸ ἔργον οὐκ αἰσχύνων .
ἔφη γὰρ οὐκ ὢν Λακεδαιμόνιος , ἀλλὰ Βυζάντιος , οὐ δὲ τὴν Σπάρτην κινδυνεύουσαν , ἀλλὰ τὸ Βυζάντιον ὁρῶν , τῆς μὲν πόλεως ἀποτετειχισμένης , μηδενὸς δ εἰσαγομένου , τὸν δ ὄντα σῖτον ἐν τῇ πόλει Πελοποννησίων καὶ Βοιωτῶν ἐσθιόντων , Βυζαντίων δὲ πεινώντων σὺν τέκνοις καὶ γυναιξίν , οὐ προδοῦναι τοῖς πολεμίοις , ἀλλὰ πολέμων καὶ κακῶν ἀπαλλάξαι τὴν πόλιν , μιμούμενος τοὺς ἀρίστους Λακεδαιμονίων , οἷς ἓν καλὸν ἁπλῶς καὶ δίκαιόν ἐστι τὸ τῆς πατρίδος συμφέρον .
οἱ μὲν οὖν Λακεδαιμόνιοι ταῦτ ἀκούσαντες ᾐδέσθησαν καὶ ἀπέλυσαν τοὺς ἄνδρας .
ὁ δ Ἀλκιβιάδης ἰδεῖν τε ποθῶν ἤδη τὰ οἴκοι , καὶ ἔτι μᾶλλον ὀφθῆναι βουλόμενος τοῖς πολίταις νενικηκὼς τοὺς πολεμίους τοσαυτάκις , ἀνήχθη , πολλαῖς μὲν ἀσπίσι καὶ λαφύροις κύκλῳ κεκοσμημένων τῶν Ἀττικῶν τριήρων , πολλὰς δ ἐφελκόμενος αἰχμαλώτους , ἔτι δὲ πλείω κομίζων ἀκροστόλια τῶν διεφθαρμένων ὑπ αὐτοῦ καὶ κεκρατημένων .
ἦσαν γὰρ οὐκ ἐλάττους συναμφότεραι διακοσίων .
ἃ δὲ Δοῦρις ὁ Σάμιος Ἀλκιβιάδου φάσκων ἀπόγονος εἶναι προστίθησι τούτοις , αὐλεῖν μὲν εἰρεσίαν τοῖς ἐλαύνουσι Χρυσόγονον τὸν πυθιονίκην , κελεύειν δὲ Καλλιππίδην τὸν τῶν τραγῳδιῶν ὑποκριτήν , στατοὺς καὶ ξυστίδας καὶ τὸν ἄλλον ἐναγώνιον ἀμπεχομένους κόσμον , ἱστίῳ δ ἁλουργῷ τὴν ναυαρχίδα προσφέρεσθαι τοῖς λιμέσιν , ὥσπερ ἐκ μέθης ἐπικωμάζοντος , οὔ τε Θεόπομπος οὔ τ Ἔφορος οὔ τε Ξενοφῶν γέγραφεν , οὔ τ εἰκὸς ἦν οὕτως ἐντρυφῆσαι τοῖς Ἀθηναίοις μετὰ φυγὴν καὶ συμφορὰς τοσαύτας κατερχόμενον , ἀλλ ἐκεῖνος καὶ δεδιὼς κατήγετο , καὶ καταχθεὶς οὐ πρότερον ἀπέβη τῆς τριήρους , πρὶν στὰς ἐπὶ τοῦ καταστρώματος ἰδεῖν Εὐρυπτόλεμόν τε τὸν ἀνεψιὸν παρόντα καὶ τῶν ἄλλων φίλων καὶ οἰκείων συχνοὺς ἐκδεχομένους καὶ παρακαλοῦντας .
ἐπεὶ δ ἀπέβη , τοὺς μὲν ἄλλους στρατηγοὺς οὐ δ ὁρᾶν ἐδόκουν ἀπαντῶντες οἱ ἄνθρωποι , πρὸς δ ἐκεῖνον συντρέχοντες ἐβόων , ἠσπάζοντο , παρέπεμπον , ἐστεφάνουν προσιόντες , οἱ δὲ μὴ δυνάμενοι προσελθεῖν ἄπωθεν ἐθεῶντο , καὶ τοῖς νέοις ἐδείκνυσαν οἱ πρεσβύτεροι .
πολὺ δὲ καὶ δάκρυον τῷ χαίροντι τῆς πόλεως ἀνεκέκρατο , καὶ μνήμη πρὸς τὴν παροῦσαν εὐτυχίαν τῶν πρόσθεν ἀτυχημάτων , λογιζομένοις ὡς οὔ τ ἂν Σικελίας διήμαρτον οὔ τ ἄλλο τι τῶν προσδοκηθέντων ἐξέφυγεν αὐτοὺς ἐάσαντας Ἀλκιβιάδην ἐπὶ τῶν τότε πραγμάτων καὶ τῆς δυνάμεως ἐκείνης , εἰ νῦν τὴν πόλιν παραλαβὼν ὀλίγου δέουσαν ἐκπεπτωκέναι τῆς θαλάττης , κατὰ γῆν δὲ μόλις τῶν προαστείων κρατοῦσαν , αὐτὴν δὲ πρὸς ἑαυτὴν στασιάζουσαν , ἐκ λυπρῶν ἔτι λειψάνων καὶ ταπεινῶν ἀναστήσας οὐ μόνον τῆς θαλάττης τὸ κράτος ἀποδέδωκεν , ἀλλὰ καὶ πεζῇ νικῶσαν ἀποδείκνυσι πανταχοῦ τοὺς πολεμίους .
τὸ μὲν οὖν ψήφισμα τῆς καθόδου πρότερον ἐκεκύρωτο , Κριτίου τοῦ Καλλαίσχρου γράψαντος , ὡς αὐτὸς ἐν ταῖς ἐλεγείαις πεποίηκεν , ὑπομιμνήσκων τὸν Ἀλκιβιάδην τῆς χάριτος ἐν τούτοις ·
γνώμη δ ἥ σε κατήγαγ , ἐγὼ ταύτην ἐν ἅπασιν εἶπον , καὶ γράψας τ οὖργον ἔδρασα τόδε .
σφραγὶς δ ἡμετέρης γλώττης ἐπὶ τοῖσδεσι κεῖται ·
τότε δὲ τοῦ δήμου συνελθόντος εἰς τὴν ἐκκλησίαν παρελθὼν ὁ Ἀλκιβιάδης , καὶ τὰ μὲν αὑτοῦ πάθη κλαύσας καὶ ὀλοφυράμενος , ἐγκαλέσας δὲ μικρὰ καὶ μέτρια τῷ δήμῳ , τὸ δὲ σύμπαν ἀναθεὶς αὑτοῦ τινι τύχῃ πονηρᾷ καὶ φθονερῷ δαίμονι , πλεῖστα δ εἰς ἐλπίδας τῶν πολεμίων καὶ πρὸς τὸ θαρρεῖν διαλεχθεὶς καὶ παρορμήσας , στεφάνοις μὲν ἐστεφανώθη χρυσοῖς , ᾑρέθη δ ἅμα καὶ κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλασσαν αὐτοκράτωρ στρατηγός .
ἐψηφίσαντο δὲ τὴν οὐσίαν ἀποδοῦναι αὐτῷ , καὶ τὰς ἀρὰς ἀφοσιώσασθαι πάλιν Εὐμολπίδας καὶ Κήρυκας , ἃς ἐποιήσαντο τοῦ δήμου προστάξαντος .
ἀφοσιουμένων δὲ τῶν ἄλλων , Θεόδωρος ὁ ἱεροφάντης ἀλλ ἐγώ , εἶπεν , οὐ δὲ κατηρασάμην αὐτῷ κακὸν οὐδέν , εἰ μηδὲν ἀδικεῖ τὴν πόλιν .
οὕτω δὲ τοῦ Ἀλκιβιάδου λαμπρῶς εὐημεροῦντος ὑπέθραττεν ἐνίους ὅμως ὁ τῆς καθόδου καιρός .
ᾗ γὰρ ἡμέρᾳ κατέπλευσεν , ἐδρᾶτο τὰ Πλυντήρια τῇ θεῷ .
δρῶσι δὲ τὰ ὄργια Πραξιεργίδαι Θαργηλιῶνος ἕκτῃ φθίνοντος ἀπόρρητα , τόν τε κόσμον καθελόντες καὶ τὸ ἕδος κατακαλύψαντες .
ὅθεν ἐν ταῖς μάλιστα τῶν ἀποφράδων τὴν ἡμέραν ταύτην ἄπρακτον Ἀθηναῖοι νομίζουσιν .
οὐ φιλοφρόνως οὖν οὐ δ εὐμενῶς ἐδόκει προσδεχομένη τὸν Ἀλκιβιάδην ἡ θεὸς παρακαλύπτεσθαι καὶ ἀπελαύνειν ἑαυτῆς .
οὐ μὴν ἀλλὰ πάντων γεγονότων τῷ Ἀλκιβιάδῃ κατὰ γνώμην , καὶ πληρουμένων ἑκατὸν τριήρων αἷς αὖθις ἐκπλεῖν ἔμελλε , φιλοτιμία τις οὐκ ἀγεννὴς προσπεσοῦσα κατέσχεν αὐτὸν ἄχρι μυστηρίων .
ἀφ οὗ γὰρ ἐπετειχίσθη Δεκέλεια καὶ τῶν εἰς Ἐλευσῖνα παρόδων ἐκράτουν οἱ πολέμιοι παρόντες , οὐδένα κόσμον εἶχεν ἡ τελετὴ πεμπομένη κατὰ θάλατταν , ἀλλὰ καὶ θυσίαι καὶ χορεῖαι καὶ πολλὰ τῶν δρωμένων καθ ὁδὸν ἱερῶν , ὅταν ἐξελαύνωσι τὸν Ἴακχον , ὑπ ἀνάγκης ἐξελείπετο .
καλὸν οὖν ἐφαίνετο τῷ Ἀλκιβιάδῃ καὶ πρὸς θεῶν ὁσιότητα καὶ πρὸς ἀνθρώπων δόξαν ἀποδοῦναι τὸ πάτριον σχῆμα τοῖς ἱεροῖς , παραπέμψαντα πεζῇ τὴν τελετὴν καὶ δορυφορήσαντα παρὰ τοὺς πολεμίους ·
ἢ γὰρ ἀτρεμήσαντα κομιδῇ κολούσειν καὶ ταπεινώσειν τὸν Ἆγιν , ἢ μάχην ἱερὰν καὶ θεοφιλῆ περὶ τῶν ἁγιωτάτων καὶ μεγίστων ἐν ὄψει τῆς πατρίδος μαχεῖσθαι , καὶ πάντας ἕξειν μάρτυρας τοὺς πολίτας τῆς ἀνδραγαθίας 0 .
ὡς δὲ ταῦτ ἔγνω καὶ προεῖπεν Εὐμολπίδαις καὶ Κήρυξι , σκοποὺς μὲν ἐπὶ τῶν ἄκρων ἐκάθισε καὶ προδρόμους τινὰς ἅμ ἡμέρᾳ προεξέπεμψεν , ἱερεῖς δὲ καὶ μύστας καὶ μυσταγωγοὺς ἀναλαβὼν καὶ τοῖς ὅπλοις περικαλύψας ἦγεν ἐν κόσμῳ καὶ μετὰ σιωπῆς , θέαμα σεμνὸν καὶ θεοπρεπὲς τὴν στρατηγίαν ἐκείνην ἐπιδεικνύμενος , ὑπὸ τῶν μὴ φθονούντων ἱεροφαντίαν καὶ μυσταγωγίαν προσαγορευομένην .
μηδενὸς δὲ τῶν πολεμίων ἐπιθέσθαι τολμήσαντος ἀσφαλῶς ἐπαναγαγὼν εἰς τὴν πόλιν , ἤρθη μὲν αὐτὸς τῷ φρονήματι καὶ τὴν στρατιὰν ἐπῆρεν ὡς ἄμαχον καὶ ἀήττητον οὖσαν ἐκείνου στρατηγοῦντος , τοὺς δὲ φορτικοὺς καὶ πένητας οὕτως ἐδημαγώγησεν ὥστ ἐρᾶν ἔρωτα θαυμαστὸν ὑπ ἐκείνου τυραννεῖσθαι , καὶ λέγειν ἐνίους καὶ προσιέναι παρακελευομένους ὅπως τοῦ φθόνου κρείττων γενόμενος καὶ καταβαλὼν ψηφίσματα καὶ νόμους καὶ φλυάρους ἀπολλύντας τὴν πόλιν ὡς ἂν πράξῃ καὶ χρήσηται τοῖς πράγμασι , μὴ δεδιὼς τοὺς συκοφάντας 0 .
αὐτὸς μὲν οὖν ἐκεῖνος ἣν εἶχε διάνοιαν περὶ τῆς τυραννίδος ἄδηλόν ἐστιν ·
οἱ δὲ δυνατώτατοι τῶν πολιτῶν φοβηθέντες ἐσπούδασαν αὐτὸν ἐκπλεῦσαι τὴν ταχίστην , τά τ ἄλλα ψηφισάμενοι καὶ συνάρχοντας οὓς ἐκεῖνος ἠθέλησεν .
ἐκπλεύσας δὲ ταῖς ἑκατὸν ναυσὶ καὶ προσβαλὼν Ἄνδρῳ , μάχῃ μὲν ἐκράτησεν αὐτῶν καὶ Λακεδαιμονίων ὅσοι παρῆσαν , οὐχ εἷλε δὲ τὴν πόλιν , ἀλλὰ τοῦτο τῶν καινῶν ἐγκλημάτων πρῶτον ὑπῆρξε κατ αὐτοῦ τοῖς ἐχθροῖς .
ἔοικε δ , εἴ τις ἄλλος , ὑπὸ τῆς αὑτοῦ δόξης καταλυθῆναι καὶ Ἀλκιβιάδης 0 .
μεγάλη γὰρ οὖσα καὶ τόλμης καὶ συνέσεως γέμουσα ἀφ ὧν κατώρθωσεν , ὕποπτον αὐτοῦ τὸ ἐλλεῖπον , ὡς οὐ σπουδάσαντος , ἀπιστίᾳ τοῦ μὴ δυνηθῆναι παρεῖχε ·
σπουδάσαντα γὰρ οὐδὲν ἂν διαφυγεῖν 0 .
ἤλπιζον δὲ καὶ Χίους ἑαλωκότας ἀκούσεσθαι καὶ τὴν ἄλλην Ἰωνίαν .
ὅθεν ἠγανάκτουν μὴ ταχὺ πάντα μη δ εὐθέως , ὡς ἐβούλοντο , πυνθανόμενοι διαπεπραγμένον , οὐχ ὑπολογιζόμενοι τὴν ἀχρηματίαν , ἀφ ἧς πολεμῶν πρὸς ἀνθρώπους βασιλέα μέγαν χορηγὸν ἔχοντας ἠναγκάζετο πολλάκις ἐκπλέων καὶ ἀπολείπων τὸ στρατόπεδον μισθοὺς καὶ τροφὰς πορίζειν .
καὶ γὰρ τὸ τελευταῖον ἔγκλημα διὰ ταύτην ἔλαβε τὴν αἰτίαν .
λυσάνδρου γὰρ ἐπὶ τὴν ναυαρχίαν ἀποσταλέντος ὑπὸ Λακεδαιμονίων , καὶ τετρώβολον ἀντὶ τριωβόλου τῷ ναύτῃ διδόντος ἐξ ὧν ἔλαβε παρὰ Κύρου χρημάτων , αὐτὸς ἤδη γλίσχρως χορηγῶν καὶ τὸ τριώβολον ἀπῆρεν ἀργυρολογήσων ἐπὶ Καρίας .
ὁ δ ἀπολειφθεὶς ἐπὶ τῶν νεῶν ἐπιμελητὴς Ἀντίοχος ἀγαθὸς μὲν ἦν κυβερνήτης , ἀνόητος δὲ τ ἆλλα καὶ φορτικός ·
ἔχων δὲ πρόσταγμα παρὰ τοῦ Ἀλκιβιάδου μη δ ἂν ἐπιπλέωσιν οἱ πολέμιοι διαναυμαχεῖν , οὕτως ἐξύβρισε καὶ κατεφρόνησεν ὥστε τὴν αὑτοῦ πληρωσάμενος τριήρη καὶ τῶν ἄλλων μίαν ἐπιπλεῦσαι τῇ Ἐφέσῳ καὶ παρὰ τὰς πρῴρας τῶν πολεμίων νεῶν πολλὰ καὶ πράττων καὶ φθεγγόμενος ἀκόλαστα καὶ βωμολόχα παρεξελαύνειν .
τὸ μὲν οὖν πρῶτον Λύσανδρος ὀλίγαις ναυσὶν ἐπαναχθεὶς ἐδίωκεν αὐτόν , τῶν δ Ἀθηναίων ἐπιβοηθούντων πάσαις ἀναχθεὶς καὶ κρατήσας αὐτόν τε διέφθειρε τὸν Ἀντίοχον καὶ ναῦς ἔλαβε πολλὰς καὶ ἀνθρώπους καὶ τρόπαιον ἔστησεν .
ὡς δὲ ταῦτ ἤκουσεν ὁ Ἀλκιβιάδης ἐπανελθὼν εἰς Σάμον , ἀνήχθη παντὶ τῷ στόλῳ καὶ πρ οὐκαλεῖτο τὸν Λύσανδρον .
ὁ δ ἠγάπα νενικηκὼς καὶ οὐκ ἀντανήγετο .
τῶν δὲ μισούντων τὸν Ἀλκιβιάδην ἐν τῷ στρατοπέδῳ Θρασύβουλος ὁ Θράσωνος ἐχθρὸς ὢν ἀπῆρεν εἰς Ἀθήνας κατηγορήσων .
καὶ τοὺς ἐκεῖ παροξύνας ἔλεγε πρὸς τὸν δῆμον ὡς Ἀλκιβιάδης διέφθαρκε τὰ πράγματα καὶ τὰς ναῦς ἀπολώλεκεν , ἐντρυφῶν τῇ ἀρχῇ καὶ παραδιδοὺς τὴν στρατηγίαν ἀνθρώποις ἐκ πότων καὶ ναυτικῆς σπερμολογίας δυναμένοις παρ αὐτῷ μέγιστον , ὅπως αὐτὸς ἐπ ἀδείας χρηματίζηται περιπλέων καὶ ἀκολασταίνῃ μεθυσκόμενος καὶ συνὼν ἑταίραις Ἀβυδηναῖς καὶ Ἰωνίσιν , ἐφορμούντων δι ὀλίγου τῶν πολεμίων .
ἐνεκάλουν δ αὐτῷ καὶ τὴν τῶν τειχῶν κατασκευήν , ἃ κατεσκεύασεν ἐν Θρᾴκῃ περὶ Βισάνθην αὑτῷ καταφυγὴν ὡς ἐν τῇ πατρίδι μὴ δυνάμενος βιοῦν ἢ μὴ βουλόμενος .
οἱ δ Ἀθηναῖοι πεισθέντες ἑτέρους εἵλοντο στρατηγούς , ἐνδεικνύμενοι τὴν πρὸς ἐκεῖνον ὀργὴν καὶ κακόνοιαν .
ἃ δὴ πυνθανόμενος ὁ Ἀλκιβιάδης καὶ δεδοικὼς ἀπῆλθεν ἐκ τοῦ στρατοπέδου παντάπασι , καὶ συναγαγὼν ξένους ἐπολέμει τοῖς ἀβασιλεύτοις Θρᾳξὶν ἰδίᾳ , καὶ πολλὰ χρήματα συνήγαγεν ἀπὸ τῶν ἁλισκομένων , καὶ τοῖς Ἕλλησιν ἅμα τοῖς προσοικοῦσιν ἄδειαν ἀπὸ τῶν βαρβάρων παρεῖχεν .
ἐπεὶ δ οἱ περὶ Τυδέα καὶ Μένανδρον καὶ Ἀδείμαντον στρατηγοί , πάσας ὁμοῦ τὰς ὑπαρχούσας τότε ναῦς τοῖς Ἀθηναίοις ἔχοντες ἐν Αἰγὸς ποταμοῖς , εἰώθεσαν ἐπιπλεῖν τῷ Λυσάνδρῳ ναυλοχοῦντι περὶ Λάμψακον ἅμ ἡμέρᾳ προκαλούμενοι καὶ πάλιν ἀναστρέφειν ὀπίσω καὶ διημερεύειν ἀτάκτως καὶ ἀμελῶς , ἅτε δὴ καταφρονοῦντες , ἐγγὺς ὢν ὁ Ἀλκιβιάδης οὐ περιεῖδεν οὐ δ ἠμέλησεν , ἀλλ ἵππῳ προσελάσας ἐδίδασκε τοὺς στρατηγοὺς ὅτι κακῶς ὁρμοῦσιν ἐν χωρίοις ἀλιμένοις καὶ πόλιν οὐκ ἔχουσιν , ἀλλὰ πόρρωθεν ἐκ Σηστοῦ τὰ ἐπιτήδεια λαμβάνοντες , καὶ περιορῶντες τὸ ναυτικόν , ὅταν ἐπὶ τῆς γῆς γένηται , πλανώμενον ὅποι τις θέλοι καὶ διασπειρόμενον , ἀντεφορμοῦντος αὐτοῖς στόλου πρὸς ἐπίταγμα μοναρχικὸν εἰθισμένου σιωπῇ πάντα ποιεῖν .
ταῦτα δὲ λέγοντος τοῦ Ἀλκιβιάδου , καὶ παραινοῦντος εἰς Σηστὸν μεθορμίσαι τὸν στόλον , οὐ προσεῖχον οἱ στρατηγοί ·
τυδεὺς δὲ καὶ πρὸς ὕβριν ἐκέλευσεν ἀποχωρεῖν , οὐ γὰρ ἐκεῖνον , ἀλλ ἑτέρους στρατηγεῖν 0 .
ὁ δ Ἀλκιβιάδης ὑπονοήσας τι καὶ προδοσίας ἐν αὐτοῖς ἀπῄει , καὶ τοῖς προπέμπουσι τῶν ἀπὸ τοῦ στρατοπέδου γνωρίμων ἔλεγεν ὅτι μὴ προπηλακισθεὶς οὕτως ὑπὸ τῶν στρατηγῶν ὀλίγαις ἂν ἡμέραις ἠνάγκασε Λακεδαιμονίους διαναυμαχεῖν αὐτοῖς ἄκοντας ἢ τὰς ναῦς ἀπολιπεῖν .
ἐδόκει δὲ τοῖς μὲν ἀλαζονεύεσθαι , τοῖς δ εἰκότα λέγειν , εἰ Θρᾷκας ἐκ γῆς ἐπαγαγὼν πολλοὺς ἀκοντιστὰς καὶ ἱππεῖς προσμάχοιτο καὶ διαταράττοι τὸ στρατόπεδον αὐτῶν 0 .
ὅτι μέντοι τὰς ἁμαρτίας τῶν Ἀθηναίων ὀρθῶς συνεῖδε , ταχὺ τὸ ἔργον ἐμαρτύρησεν .
ἄφνω γὰρ αὐτοῖς καὶ ἀπροσδοκήτως τοῦ Λυσάνδρου προσπεσόντος , ὀκτὼ μόναι τριήρεις ἐξέφυγον μετὰ Κόνωνος , αἱ δ ἄλλαι μικρὸν ἀπολείπουσαι διακοσίων ἀπήχθησαν αἰχμάλωτοι .
τῶν δ ἀνθρώπων τρισχιλίους ἑλὼν ζῶντας ἀπέσφαξεν ὁ Λύσανδρος .
ἔλαβε δὲ καὶ τὰς Ἀθήνας ὀλίγῳ χρόνῳ καὶ τὰς ναῦς ἐνέπρησε καὶ τὰ μακρὰ τείχη καθεῖλεν .
ἐκ δὲ τούτου φοβηθεὶς ὁ Ἀλκιβιάδης ἄρχοντας ἤδη καὶ γῆς καὶ θαλάττης τοὺς Λακεδαιμονίους εἰς Βιθυνίαν μετέστη , πολλὰ μὲν ἄγων χρήματα , πολλὰ δὲ κομίζων , ἔτι δὲ πλείω καταλιπὼν ἐν οἷς ᾤκει τείχεσιν .
ἐν δὲ Βιθυνίᾳ πάλιν οὐκ ὀλίγα τῶν ἰδίων ἀπολέσας καὶ περικοπεὶς ὑπὸ τῶν ἐκεῖ Θρᾳκῶν , ἔγνω μὲν ἀναβαίνειν πρὸς Ἀρταξέρξην , ἑαυτόν τε μὴ χείρονα Θεμιστοκλέους πειρωμένῳ βασιλεῖ φανεῖσθαι νομίζων , καὶ κρείττονα τὴν πρόφασιν 0 ·
οὐ γὰρ ἐπὶ τοὺς πολίτας , ὡς ἐκεῖνον , ἀλλ ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἐπὶ τοὺς πολεμίους ὑπουργήσειν καὶ δεήσεσθαι τῆς βασιλέως δυνάμεως 0 1 ·
εὐπορίαν δὲ τῆς ἀνόδου μετὰ ἀσφαλείας μάλιστα Φαρνάβαζον οἰόμενος παρέξειν , ᾤχετο πρὸς αὐτὸν εἰς Φρυγίαν , καὶ συνδιῆγε θεραπεύων ἅμα καὶ τιμώμενος .
ἀθηναῖοι δὲ χαλεπῶς μὲν ἔφερον καὶ τῆς ἡγεμονίας ἀποστερηθέντες ·
ἐπεὶ δὲ καὶ τὴν ἐλευθερίαν ἀφελόμενος αὐτῶν ὁ Λύσανδρος ἀνδράσι τριάκοντα παρέδωκε τὴν πόλιν , οἷς οὐκ ἐχρήσαντο σώζεσθαι δυνάμενοι λογισμοῖς , ἀπολωλότων ἤδη τῶν πραγμάτων , συνίεσαν , ὀλοφυρόμενοι καὶ διεξιόντες τὰς ἁμαρτίας αὑτῶν καὶ ἀγνοίας , ὧν μεγίστην ἐποιοῦντο τὴν δευτέραν πρὸς Ἀλκιβιάδην ὀργήν .
ἀπερρίφη γὰρ οὐδὲν ἀδικῶν αὐτός , ἀλλ ὑπηρέτῃ χαλεπήναντες ὀλίγας ἀποβαλόντι ναῦς αἰσχρῶς , αἴσχιον αὐτοὶ τὸν κράτιστον καὶ πολεμικώτατον ἀφείλοντο τῆς πόλεως στρατηγόν .
ἔτι δ οὖν ὅμως ἐκ τῶν παρόντων ἀνέφερέ τις ἐλπὶς ἀμυδρὰ μὴ παντάπασιν ἔρρειν τὰ πράγματα τῶν Ἀθηναίων Ἀλκιβιάδου περιόντος ·
οὔ τε γὰρ πρότερον ἠγάπησε φεύγων ἀπραγμόνως ζῆν καὶ μεθ ἡσυχίας , οὔ τε νῦν , εἰ τὰ καθ ἑαυτὸν ἱκανῶς ἔχει , περιόψεται Λακεδαιμονίους ὑβρίζοντας καὶ τοὺς τριάκοντα παροινοῦντας .
ταῦτα δ οὐκ ἦν ἄλογον οὕτως ὀνειροπολεῖν τοὺς πολλούς , ὁπότε καὶ τοῖς τριάκοντα φροντίζειν ἐπῄει καὶ διαπυνθάνεσθαι καὶ λόγον ἔχειν πλεῖστον ὧν ἐκεῖνος ἔπραττε καὶ διενοεῖτο .
τέλος δὲ Κριτίας ἐδίδασκε Λύσανδρον ὡς Ἀθηναίων οὐκ ἔστι δημοκρατουμένων ἀσφαλῶς ἄρχειν Λακεδαιμονίοις τῆς Ἑλλάδος ·
ἀθηναίους δέ , κ ἂν πρᾴως πάνυ καὶ καλῶς πρὸς ὀλιγαρχίαν ἔχωσιν , οὐκ ἐάσει ζῶν Ἀλκιβιάδης ἀτρεμεῖν ἐπὶ τῶν καθεστώτων .
οὐ μὴν ἐπείσθη γε πρότερον τούτοις ὁ Λύσανδρος ἢ παρὰ τῶν οἴκοι τελῶν σκυτάλην ἐλθεῖν κελεύουσαν ἐκ ποδῶν ποιήσασθαι τὸν Ἀλκιβιάδην , εἴ τε κ ἀκείνων φοβηθέντων τὴν ὀξύτητα καὶ μεγαλοπραγμοσύνην τοῦ ἀνδρός , εἴ τε τῷ Ἄγιδι χαριζομένων 0 1 .
ὡς οὖν ὁ Λύσανδρος ἔπεμψε πρὸς τὸν Φαρνάβαζον ταῦτα πράττειν κελεύων , ὁ δὲ Μαγαίῳ τε τῷ ἀδελφῷ καὶ Σουσαμίθρῃ τῷ θείῳ προσέταξε τὸ ἔργον , ἔτυχε μὲν ἐν κώμῃ τινὶ τῆς Φρυγίας ὁ Ἀλκιβιάδης τότε διαιτώμενος , ἔχων Τιμάνδραν μεθ αὑτοῦ τὴν ἑταίραν , ὄψιν δὲ κατὰ τοὺς ὕπνους εἶδε τοιαύτην ·
ἐδόκει περικεῖσθαι μὲν αὐτὸς τὴν ἐσθῆτα τῆς ἑταίρας , ἐκείνην δὲ τὴν κεφαλὴν ἐν ταῖς ἀγκάλαις ἔχουσαν αὐτοῦ κοσμεῖν τὸ πρόσωπον ὥσπερ γυναικὸς ὑπογράφουσαν καὶ ψιμυθιοῦσαν .
ἕτεροι δέ φασιν ἰδεῖν τὴν κεφαλὴν ἀποτέμνοντας αὐτοῦ τοὺς περὶ τὸν Μαγαῖον ἐν τοῖς ὕπνοις καὶ τὸ σῶμα καιόμενον .
ἀλλὰ τὴν μὲν ὄψιν οὐ πολὺ γενέσθαι λέγουσι πρὸ τῆς τελευτῆς .
οἱ δὲ πεμφθέντες πρὸς αὐτὸν οὐκ ἐτόλμησαν εἰσελθεῖν , ἀλλὰ κύκλῳ τὴν οἰκίαν περιστάντες ἐνεπίμπρασαν .
αἰσθόμενος δ ὁ Ἀλκιβιάδης τῶν μὲν ἱματίων τὰ πλεῖστα καὶ τῶν στρωμάτων συναγαγὼν ἐπέρριψε τῷ πυρί , τῇ δ ἀριστερᾷ χειρὶ τὴν ἑαυτοῦ χλαμύδα περιελίξας , τῇ δεξιᾷ σπασάμενος τὸ ἐγχειρίδιον ἐξέπεσεν ἀπαθὴς ὑπὸ τοῦ πυρὸς πρὶν ἢ διαφλέγεσθαι τὰ ἱμάτια , καὶ τοὺς βαρβάρους ὀφθεὶς διεσκέδασεν .
οὐδεὶς γὰρ ὑπέμεινεν αὐτὸν οὐ δ εἰς χεῖρας συνῆλθεν , ἀλλ ἀποστάντες ἔβαλλον ἀκοντίοις καὶ τοξεύμασιν .
οὕτω δ αὐτοῦ πεσόντος καὶ τῶν βαρβάρων ἀπελθόντων , ἡ Τιμάνδρα τὸν νεκρὸν ἀνείλετο , καὶ τοῖς αὑτῆς περιβαλοῦσα καὶ περικαλύψασα χιτωνίσκοις , ἐκ τῶν παρόντων ἐκήδευσε λαμπρῶς καὶ φιλοτίμως .
ταύτης λέγουσι θυγατέρα γενέσθαι Λαΐδα τὴν Κορινθίαν μὲν προσαγορευθεῖσαν , ἐκ δὲ Ὑκκάρων , Σικελικοῦ πολίσματος , αἰχμάλωτον γενομένην .
ἔνιοι δὲ τὰ μὲν ἄλλα περὶ τῆς Ἀλκιβιάδου τελευτῆς ὁμολογοῦσι τούτοις , αἰτίαν δέ φασιν οὐ Φαρνάβαζον οὐ δὲ Λύσανδρον οὐ δὲ Λακεδαιμονίους παρασχεῖν , αὐτὸν δὲ τὸν Ἀλκιβιάδην γνωρίμων τινῶν διεφθαρκότα γύναιον ἔχειν σὺν αὑτῷ , τοὺς δ ἀδελφοὺς τοῦ γυναίου τὴν ὕβριν οὐ μετρίως φέροντας ἐμπρῆσαί τε τὴν οἰκίαν νύκτωρ , ἐν ᾗ διαιτώμενος ἐτύγχανεν ὁ Ἀλκιβιάδης , καὶ καταβαλεῖν αὐτόν , ὥσπερ εἴρηται , διὰ τοῦ πυρὸς ἐξαλλόμενον .
ὁ Μαρκίων οἶκος ἐν Ῥώμῃ τῶν πατρικίων πολλοὺς παρέσχεν ἐνδόξους ἄνδρας , ὧν καὶ Μάρκιος ἦν Ἄγκος , ὁ Νομᾶ θυγατριδοῦς καὶ μετὰ Τύλλον Ὁστίλιον βασιλεὺς γενόμενος .
μάρκιοι δ ἦσαν καὶ Πόπλιος καὶ Κόιντος οἱ πλεῖστον ὕδωρ καὶ κάλλιστον ἐν Ῥώμῃ καταγαγόντες , καὶ Κηνσωρῖνος , ὃν δὶς ἀπέδειξε τιμητὴν ὁ Ῥωμαίων δῆμος , εἶτα ὑπ αὐτοῦ πεισθεὶς ἐκείνου νόμον ἔθετο καὶ ἐψηφίσατο μηδενὶ τὴν ἀρχὴν δὶς ἐξεῖναι μετελθεῖν .
γάϊος δὲ Μάρκιος , ὑπὲρ οὗ τάδε γέγραπται , τραφεὶς ὑπὸ μητρὶ χήρᾳ πατρὸς ὀρφανός , ἀπέδειξε τὴν ὀρφανίαν ἄλλα μὲν ἔχουσαν κακά , πρὸς δὲ τὸ γενέσθαι σπουδαῖον ἄνδρα καὶ διαφέροντα τῶν πολλῶν οὐδὲν ἐμποδὼν οὖσαν , ἄλλως δὲ τοῖς φαύλοις αἰτιᾶσθαι καὶ ψέγειν παρέχουσαν αὑτὴν ὡς ἀμελείᾳ διαφθείρουσαν 0 .
ὁ δ αὐτὸς ἀνὴρ ἐμαρτύρησε καὶ τοῖς τὴν φύσιν ἡγουμένοις , ἐὰν οὖσα γενναία καὶ ἀγαθὴ παιδείας ἐνδεὴς γένηται , πολλὰ τοῖς χρηστοῖς ὁμοῦ φαῦλα συναποτίκτειν , ὥσπερ εὐγενῆ χώραν ἐν γεωργίᾳ θεραπείας μὴ τυχοῦσαν 0 .
τὸ γὰρ ἰσχυρὸν αὐτοῦ πρὸς ἅπαντα τῆς γνώμης καὶ καρτερὸν ὁρμάς τε μεγάλας καὶ τελεσιουργοὺς τῶν καλῶν ἐξέφερε , θυμοῖς τε αὖ πάλιν χρώμενον ἀκράτοις καὶ φιλονεικίαις ἀτρέπτοις οὐ ῥᾴδιον οὐ δ εὐάρμοστον ἀνθρώποις συνεῖναι παρεῖχεν , ἀλλὰ τὴν ἐν ἡδοναῖς καὶ πόνοις καὶ ὑπὸ χρημάτων ἀπάθειαν αὐτοῦ θαυμάζοντες καὶ ὀνομάζοντες ἐγκράτειαν καὶ δικαιοσύνην καὶ ἀνδρείαν , ἐν ταῖς πολιτικαῖς αὖ πάλιν ὁμιλίαις ὡς ἐπαχθῆ καὶ ἄχαριν καὶ ὀλιγαρχικὴν ἐδυσχέραινον .
οὐδὲν γὰρ ἄλλο Μουσῶν εὐμενείας ἀπολαύουσιν ἄνθρωποι τοσοῦτον ὅσον ἐξημερῶσαι τὴν φύσιν ὑπὸ λόγου καὶ παιδείας , τῷ λόγῳ δεξαμένην τὸ μέτριον καὶ τὸ ἄγαν ἀποβαλοῦσαν .
ὅλως μὲν οὖν ἐν τοῖς τότε χρόνοις ἡ Ῥώμη μάλιστα τῆς ἀρετῆς τὸ περὶ τὰς πολεμικὰς καὶ στρατιωτικὰς ἐκύδαινε πράξεις , καὶ μαρτυρεῖ τὸ τὴν ἀρετὴν ὑπ αὐτῶν ἑνὶ τῷ τῆς ἀνδρείας ὀνόματι προσαγορεύεσθαι , καὶ τοῦτο τοῦ γένους ὄνομα κοινὸν ὑπάρχειν ᾧ τὴν ἀνδρείαν ἰδίᾳ καλοῦσιν .
ὁ δὲ Μάρκιος ἑτέρων μᾶλλον ἐμπαθὴς γεγονὼς πρὸς τοὺς πολεμικοὺς ἀγῶνας , εὐθὺς ἐκ παιδὸς τὰ ὅπλα διὰ χειρὸς εἶχε , καὶ τῶν ἐπικτήτων οὐδὲν ἔργον οἰόμενος εἶναι τοῖς μὴ τὸ σύμφυτον ὅπλον καὶ συγγενὲς ἐξηρτυμένον ἔχουσι καὶ παρεσκευασμένον , οὕτως ἤσκησε τὸ σῶμα πρὸς ἅπασαν ἰδέαν μάχης ὥστε καὶ θεῖν ἐλαφρὸν εἶναι καὶ βάρος ἔχειν ἐν λαβαῖς καὶ ἐν διαπάλαις πολέμου δυσεκβίαστον .
οἱ γοῦν ἔριν ἔχοντες εὐψυχίας ἀεὶ καὶ ἀρετῆς πρὸς αὐτόν , ἐν οἷς ἐλείποντο , τὴν τοῦ σώματος ᾐτιῶντο ῥώμην ἄτρεπτον οὖσαν καὶ πρὸς μηδένα πόνον ἀπαγορεύουσαν .
ἐστρατεύσατο δὲ πρώτην στρατείαν ἔτι μειράκιον , ὅτε Ταρκυνίῳ τῷ βασιλεύσαντι τῆς Ῥώμης , εἶτα ἐκπεσόντι , μετὰ πολλὰς μάχας καὶ ἥττας ὥσπερ ἔσχατον κύβον ἀφιέντι πλεῖστοι μὲν Λατίνων , πολλοὶ δὲ καὶ τῶν ἄλλων Ἰταλιωτῶν συνελάμβανον καὶ συγκατῆγον ἐπὶ τὴν Ῥώμην , οὐκ ἐκείνῳ χαριζόμενοι μᾶλλον ἢ φόβῳ τὰ Ῥωμαίων αὐξόμενα καὶ φθόνῳ καταβάλλοντες 0 .
ἐν ταύτῃ τῇ μάχῃ πολλὰς τροπὰς ἐπ ἀμφότερα λαμβανούσῃ Μάρκιος ἀγωνιζόμενος εὐρώστως ἐν ὄψει τοῦ δικτάτορος , ἄνδρα Ῥωμαῖον πεσόντα πλησίον ἰδών οὐκ ἠμέλησεν , ἀλλ ἔστη πρὸ αὐτοῦ καὶ τὸν ἐπιφερόμενον τῶν πολεμίων ἀμυνόμενος ἀπέκτεινεν .
ὡς οὖν ἐκράτησεν ὁ στρατηγός , ἐν πρώτοις ἐκεῖνον ἐστεφάνωσε δρυὸς στεφάνῳ .
τοῦτον γὰρ ὁ νόμος τῷ πολίτην ὑπερασπίσαντι τὸν στέφανον ἀποδέδωκεν , εἴ τε δὴ μάλιστα τιμήσας δι Ἀρκάδας τὴν δρῦν βαλανηφάγους ὑπὸ τοῦ θεοῦ χρησμῷ προσαγορευθέντας , εἴ τε ὡς ταχὺ καὶ πανταχοῦ δρυὸς οὖσαν εὐπορίαν στρατευομένοις , εἴ τε Διὸς Πολιέως ἱερὸν ὄντα τὸν τῆς δρυὸς στέφανον οἰόμενος ἐπὶ σωτηρίᾳ πολίτου δίδοσθαι πρεπόντως 0 1 2 .
ἔστι δὲ ἡ δρῦς τῶν μὲν ἀγρίων καλλικαρπότατον , τῶν δὲ τιθασῶν ἰσχυρότατον .
ἦν δὲ καὶ σιτίον ἀπ αὐτῆς ἡ βάλανος καὶ ποτὸν τὸ μελίτειον , ὄψον δὲ παρεῖχε τὰ πλεῖστα τῶν νεμομένων τε καὶ πτηνῶν , θήρας ὄργανον φέρουσα τὸν ἰξόν .
ἐν ἐκείνῃ δὲ τῇ μάχῃ καὶ τοὺς Διοσκούρους ἐπιφανῆναι λέγουσι , καὶ μετὰ τὴν μάχην εὐθὺς ὀφθῆναι ῥεομένοις ἱδρῶτι τοῖς ἵπποις ἐν ἀγορᾷ τὴν νίκην ἀπαγγέλλοντας , οὗ νῦν παρὰ τὴν κρήνην νεώς ἐστιν αὐτοῖς ἱδρυμένος , ὅθεν καὶ τὴν ἡμέραν ἐπινίκιον οὖσαν , ἐν τῷ Ἰουλίῳ μηνὶ τὰς εἰδούς , Διοσκούροις ἀνιερώκασι .
νέων δέ , ὡς ἔοικεν , ἀνδρῶν ἐπιφάνεια καὶ τιμὴ τὰς μὲν ἐλαφρῶς φιλοτίμους φύσεις πρωιαίτερον παραγενομένη σβέννυσι , καὶ ἀποπίμπλησι ταχὺ τὸ διψῶδες αὐτῶν καὶ ἁψίκορον τὰ δ ἐμβριθῆ καὶ βέβαια φρονήματα αὔξουσιν αἱ τιμαὶ καὶ λαμπρύνουσιν ὥσπερ ὑπὸ πνεύματος ἐγειρόμενα πρὸς τὸ φαινόμενον καλόν , οὐ γὰρ ὡς μισθὸν ἀπολαμβάνοντες , ἀλλ ὡς ἐνέχυρον διδόντες αἰσχύνονται τὴν δόξαν καταλιπεῖν καὶ μὴ τοῖς αὐτοῖς ἔργοις ὑπερβαλέσθαι .
τοῦτο παθὼν καὶ ὁ Μάρκιος αὐτὸς αὑτῷ ζῆλον ἀνδραγαθίας πρ οὔθηκε , καινός τε ἀεὶ βουλόμενος εἶναι ταῖς πράξεσιν ἀριστείαις ἀριστείας συνῆπτε καὶ λάφυρα λαφύροις ἐπέφερε , καὶ τοῖς προτέροις ἀεὶ τοὺς ὑστέρους ἡγεμόνας εἶχε περὶ τῆς ἐκείνου τιμῆς ἐρίζοντας , καὶ μαρτυρίας ὑπερβαλέσθαι .
πολλῶν γέ τοι τότε Ῥωμαίοις ἀγώνων καὶ πολέμων γενομένων , ἐξ οὐδενὸς ἀστεφάνωτος ἦλθεν οὐ δ ἀγέραστος .
ἦν δὲ τοῖς μὲν ἄλλοις ἡ δόξα τῆς ἀρετῆς τέλος , ἐκείνῳ δὲ τῆς δόξης ἡ τῆς μητρὸς εὐφροσύνη , τὸ γὰρ ἐκείνην ἐπαινούμενον ἀκοῦσαι καὶ στεφανούμενον ἰδεῖν καὶ περιβαλεῖν δακρύουσαν ὑφ ἡδονῆς ἐντιμότατον αὑτὸν ἐνόμιζε ποιεῖν καὶ μακαριώτατον 0 .
τοῦτο δ ἀμέλει καὶ τὸν Ἐπαμεινώνδαν φασὶν ἐξομολογήσασθαι τὸ πάθος , εὐτυχίαν ποιούμενον αὑτοῦ μεγίστην ὅτι τὴν ἐν Λεύκτροις στρατηγίαν αὐτοῦ καὶ νίκην ὁ πατὴρ καὶ ἡ μήτηρ ἔτι ζῶντες ἐπεῖδον .
ἀλλ ἐκεῖνος μὲν ἀμφοτέρων ἀπέλαυσε τῶν γονέων συνηδομένων καὶ συνευημερούντων , Μάρκιος δὲ τῇ μητρὶ καὶ τὰς τοῦ πατρὸς ὀφείλειν χάριτας οἰόμενος οὐκ ἐνεπίμπλατο τὴν Οὐολουμνίαν εὐφραίνων καὶ τιμῶν , ἀλλὰ καὶ γυναῖκα βουλομένης καὶ δεομένης ἐκείνης , ἔγημε καὶ τὴν οἰκίαν ᾤκει γενομένων παίδων ὁμοῦ μετὰ τῆς μητρός .