Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
τὰ γὰρ ἀπ οὐκ ἴσης παρασκευῆς ἴσα κατορθώματα τῷ στρατηγῷ τὴν αἰτίαν περιτίθησι .
καθαρῶν οὖν καὶ δικαίων ἐν τοῖς πράγμασιν ἀμφοτέρων γεγονότων , Αἰμίλιος μὲν ὑπὸ τῶν νόμων καὶ τῆς πατρίδος οὕτως ἔοικεν εὐθὺς ἀφικέσθαι παρεσκευασμένος , Τιμολέων δὲ τοιοῦτον αὐτὸς ἑαυτὸν παρέσχε .
τούτου τεκμήριον ὅτι Ῥωμαῖοι μὲν ὁμαλῶς ἐν τῷ τότε χρόνῳ πάντες ἦσαν εὔτακτοι καὶ ὑποχείριοι τοῖς ἐθισμοῖς καὶ τοὺς νόμους δεδιότες καὶ τοὺς πολίτας , Ἑλλήνων δὲ οὐδεὶς ἡγεμών ἐστιν οὐ δὲ στρατηγός ὃς οὐ διεφθάρη τότε Σικελίας ἁψάμενος ἔξω Δίωνος 0 .
καίτοι Δίωνα πολλοὶ μοναρχίας ὀρέγεσθαι καὶ βασιλείαν τινὰ Λακωνικὴν ὀνειροπολεῖν ὑπενόουν .
τίμαιος δὲ καὶ Γύλιππον ἀκλεῶς φησι καὶ ἀτίμως ἀποπέμψαι Συρακουσίους , φιλοπλουτίαν αὑτοῦ καὶ ἀπληστίαν ἐν τῇ στρατηγίᾳ κατεγνωκότας .
ἃ δὲ Φάραξ ὁ Σπαρτιάτης καὶ Κάλλιππος 0 .
ὁ Ἀθηναῖος ἐλπίσαντες ἄρξειν Σικελίας παρενόμησαν καὶ παρεσπόνδησαν , ὑπὸ πολλῶν ἀναγέγραπται .
καίτοι τίνες ἢ πηλίκων κύριοι πραγμάτων ὄντες οὗτοι τοιαῦτα ἤλπισαν ;
ὧν ὁ μὲν ἐκπεπτωκότα Συρακουσῶν ἐθεράπευε Διονύσιον , Κάλλιππος δὲ εἷς ἦν τῶν περὶ Δίωνα ξεναγῶν .
ἀλλὰ Τιμολέων αἰτησαμένοις καὶ δεηθεῖσιν αὐτοκράτωρ πεμφθεὶς Συρακουσίοις , καὶ δύναμιν οὐ ζητεῖν ἀλλ ἔχειν ὀφείλων ἣν ἔλαβε βουλομένων καὶ διδόντων , πέρας ἐποιήσατο τῆς αὑτοῦ στρατηγίας καὶ ἀρχῆς τὴν τῶν παρανόμων ἀρχόντων κατάλυσιν .
ἐκεῖνο μέντοι τοῦ Αἰμιλίου θαυμαστόν , ὅτι τηλικαύτην βασιλείαν καταστρεψάμενος οὐ δὲ δραχμῇ μείζονα τὴν οὐσίαν ἐποίησεν , οὐ δὲ εἶδεν οὐ δὲ ἥψατο τῶν χρημάτων , καίτοι πολλὰ δοὺς ἑτέροις καὶ δωρησάμενος 0 .
οὐ λέγω δὲ ὅτι Τιμολέων μεμπτός ἐστιν οἰκίαν τε καλὴν λαβὼν καὶ χωρίον ·
οὐ γὰρ τὸ λαβεῖν ἐκ τοιούτων αἰσχρόν , ἀλλὰ τὸ μὴ λαβεῖν κρεῖττον καὶ περιουσία τῆς ἀρετῆς , ἐν οἷς ἔξεστιν ἐπιδεικνυμένης τὸ μὴ δεόμενον 0 1 ·
ἐπεὶ δέ , ὡς σώματος ῥῖγος ἢ θάλπος φέρειν δυναμένου τὸ πρὸς ἀμφοτέρας εὖ πεφυκὸς ὁμοῦ τὰς μεταβολὰς ῥωμαλεώτερον , οὕτω ψυχῆς ἄκρατος εὐρωστία καὶ ἰσχύς , ἣν οὔ τε τὸ εὐτυχεῖν ὕβρει θρύπτει καὶ ἀνίησιν οὔ τε συμφοραὶ ταπεινοῦσι , φαίνεται τελειότερος ὁ Αἰμίλιος , ἐν χαλεπῇ τύχῃ καὶ πάθει μεγάλῳ τῷ περὶ τοὺς παῖδας οὐδέν τι μικρότερος οὐ δὲ ἀσεμνότερος ἢ διὰ τῶν εὐτυχημάτων ὁραθείς 0 1 2 ·
τιμολέων δὲ γενναῖα πράξας περὶ τὸν ἀδελφὸν οὐκ ἀντέσχε τῷ λογισμῷ πρὸς τὸ πάθος , ἀλλὰ μετανοίᾳ καὶ λύπῃ ταπεινωθεὶς ἐτῶν εἴκοσι τὸ βῆμα καὶ τὴν ἀγορὰν ἰδεῖν οὐχ ὑπέμεινε .
δεῖ δὲ τὰ αἰσχρὰ φεύγειν καὶ αἰδεῖσθαι , τὸ δὲ πρὸς πᾶσαν ἀδοξίαν εὐλαβὲς ἐπιεικοῦς μὲν ἤθους καὶ ἁπαλοῦ , μέγεθος δὲ οὐκ ἔχοντος 0 1 .
κάτων ὁ πρεσβύτερος πρός τινας ἐπαινοῦντας ἄνθρωπον ἀλογίστως παράβολον καὶ τολμηρὸν ἐν τοῖς πολεμικοῖς διαφέρειν ἔφη τὸ πολλοῦ τινα τὴν ἀρετὴν ἀξίαν καὶ τὸ μὴ πολλοῦ ἄξιον τὸ ζῆν νομίζειν ὀρθῶς ἀποφαινόμενος .
ὁ γοῦν παρ Ἀντιγόνῳ στρατευόμενος ἰταμός , φαῦλος δὲ τὴν ἕξιν καὶ τὸ σῶμα διεφθορώς , ἐρομένου τοῦ βασιλέως τὴν αἰτίαν τῆς ὠχρότητος ὡμολόγησέ τινα νόσον τῶν ἀπορρήτων ·
ἐπεὶ δὲ φιλοτιμηθεὶς ὁ βασιλεὺς προσέταξε τοῖς ἰατροῖς , ἐάν τις ᾖ βοήθεια , μηδὲν ἐλλιπεῖν τῆς ἄκρας ἐπιμελείας , οὕτω θεραπευθεὶς ὁ γενναῖος ἐκεῖνος οὐκέτ ἦν φιλοκίνδυνος οὐ δὲ ῥαγδαῖος ἐν τοῖς ἀγῶσιν , ὥστε καὶ τὸν Ἀντίγονον ἐγκαλεῖν καὶ θαυμάζειν τὴν μεταβολήν .
οὐ μὴν ὁ ἄνθρωπος ἀπεκρύψατο τὸ αἴτιον , ἀλλ εἶπεν ὦ βασιλεῦ , σύ με πεποίηκας ἀτολμότερον , ἀπαλλάξας ἐκείνων τῶν κακῶν δι ἃ τοῦ ζῆν ὠλιγώρουν .
πρὸς τοῦτο δὲ φαίνεται καὶ Συβαρίτης ἀνὴρ εἰπεῖν περὶ τῶν Σπαρτιατῶν ὡς οὐ μέγα ποιοῦσι θανατῶντες ἐν τοῖς πολέμοις ὑπὲρ τοῦ τοσούτους πόνους καὶ τοιαύτην ἀποφυγεῖν δίαιταν .
ἀλλὰ Συβαρίταις μέν ἐκτετηκόσιν ὑπὸ τρυφῆς καὶ μαλακίας διὰ τὴν πρός τὸ καλὸν ὁρμὴν καὶ φιλοτιμίαν εἰκότως ἐφαίνοντο μισεῖν τὸν βίον οἱ μὴ φοβούμενοι τὸν θάνατον , Λακεδαιμονίοις δὲ καὶ ζῆν ἡδέως καὶ θνῄσκειν ἀμφότερα ἀρετὴ παρεῖχεν , ὡς δηλοῖ τὸ ἐπικήδειον ·
οἵδε γάρ φησιν ἔθανον οὐ τὸ ζῇν θέμενοι καλὸν οὐ δὲ τὸ θνῄσκειν , αλλὰ τὸ ταῦτα καλῶς ἀμφότερ ἐκτελέσαι .
οὔ τε γὰρ φυγὴ θανάτου μεμπτόν , ἂν ὀρέγηταί τις τοῦ βίου μὴ αἰσχρῶς , οὔ τε ὑπομονὴ καλόν , εἰ μετ ὀλιγωρίας γίνοιτο τοῦ ζῆν 0 1 .
ὅθεν Ὅμηρος μέν ἀεὶ τοὺς θαρραλεωτάτους καὶ μαχιμωτάτους ἄνδρας εὖ καὶ καλῶς ὡπλισμένους ἐξάγει πρός τοὺς ἀγῶνας , οἱ δὲ τῶν Ἑλλήνων νομοθέται τὸν ῥίψασπιν κολάζουσιν , οὐ τὸν ξίφος οὐ δὲ λόγχην προέμενον , διδάσκοντες ὅτι τοῦ μὴ παθεῖν κακῶς πρότερον ἢ τοῦ ποιῆσαι τοὺς πολεμίους ἑκάστῳ μέλειν προσήκει , μάλιστα δὲ ἄρχοντι πόλεως ἢ στρατεύματος 0 .
εἰ γὰρ , ὡς Ἰφικράτης διῄρει , χερσὶ μὲν ἐοίκασιν οἱ ψιλοί , ποσὶ δὲ τὸ ἱππικόν , αὐτὴ δὲ ἡ φάλαγξ στέρνῳ καὶ θώρακι , κεφαλῇ δὲ ὁ στρατηγός , οὐχ αὐτοῦ δόξειεν ἂν ἀποκινδυνεύων παραμελεῖν καὶ θρασυνόμενος , ἀλλ ἁπάντων , οἷς ἡ σωτηρία γίνεται δι αὐτοῦ καὶ τ οὐναντίον , ὅθεν ὁ Καλλικρατίδας , καίπερ ὢν τ ἆλλα μέγας , οὐκ εὖ πρὸς τὸν μάντιν εἶπε 0 1 2 ·
δεομένου γὰρ αὐτοῦ φυλάττεσθαι θάνατον , ὡς τῶν ἱερῶν προδηλούντων , ἔφη μὴ παρ ·
ἕνα εἶναι τὰν Σπάρταν .
μαχόμενος γὰρ εἷς ἦν καὶ πλέων καὶ στρατευόμενος ὁ Καλλικρατίδας , στρατηγῶν δὲ τὴν ἁπάντων εἶχε συλλαβὼν ἐν αὑτῷ δύναμιν , ὥστε οὐκ ἦν εἷς ᾧ τοσαῦτα συναπώλλυτο .
βέλτιον δὲ Ἀντίγονος ὁ γέρων , ὅτε ναυμαχεῖν περὶ Ἄνδρον ἔμελλεν , εἰπόντος τινὸς ὡς πολὺ πλείους αἱ τῶν πολεμίων νῆες εἶεν , ἐμὲ δὲ αὐτὸν , ἔφη , πρὸς πόσας ἀντιστήσεις 0 ;
μέγα τὸ τῆς ἀρχῆς , ὥσπερ ἐστίν , ἀξίωμα ποιῶν μετὰ ἐμπειρίας καὶ ἀρετῆς ταττόμενον , ἧς πρῶτον ἔργον ἐστὶ σῴζειν τὸν ἅπαντα τ ἆλλα σώζοντα 0 .
διὸ καλῶς ὁ Τιμόθεος , ἐπιδεικνυμένου ποτὲ τοῖς Ἀθηναίοις τοῦ Χάρητος ὠτειλάς τινας ἐν τῷ σώματι καὶ τὴν ἀσπίδα λόγχῃ διακεκομμένην , ἐγὼ δέ , εἶπεν , ὡς λίαν ᾐσχύνθην ὅτι μου πολιορκοῦντος Σάμον ἐγγὺς ἔπεσε βέλος , ὡς μειρακιωδέστερον ἐμαυτῷ χρώμενος ἢ κατὰ στρατηγοῦ καὶ ἡγεμόνα δυνάμεως τοσαύτης 0 .
ὅπου μὲν γὰρ εἷς τὰ ὅλα μεγάλην φέρει ῥοπὴν ὁ τοῦ στρατηγοῦ κίνδυνος , ἐνταῦθα καὶ χειρὶ καὶ σώματι χρηστέον ἀφειδῶς , χαίρειν φράσαντα τοῖς λέγουσιν ὡς χρὴ τὸν ἀγαθὸν στρατηγὸν μάλιστα μὲν ὑπὸ γήρως , εἰ δὲ μή , γέροντα θνῄσκειν ὅπου δὲ μικρὸν τὸ περιγινόμενον ἐκ τοῦ κατορθώματος , τὸ δὲ πᾶν συναπόλλυται σφαλέντος , οὐδεὶς ἀπαιτεῖ στρατιώτου πρᾶξιν κινδύνῳ πραττομένην στρατηγοῦ 0 1 2 .
ταῦτα δέ μοι παρέστη προαναφωνῆσαι γράφοντι τὸν Πελοπίδου βίον καὶ τὸν Μαρκέλλου , μεγάλων ἀνδρῶν παραλόγως πεσόντων , καὶ γὰρ χειρὶ χρῆσθαι μαχιμώτατοι γενόμενοι , καὶ στρατηγίαις ἐπιφανεστάταις κοσμήσαντες ἀμφότεροι τὰς πατρίδας , ἔτι δὲ τῶν βαρυτάτων ἀνταγωνιστῶν ὁ μὲν Ἀννίβαν ἀήττητον ὄντα πρῶτος , ὡς λέγεται , τρεψάμενος , ὁ δὲ γῆς καὶ θαλάττης ἄρχοντας Λακεδαιμονίους ἐκ παρατάξεως νικήσας , ἠφείδησαν ἑαυτῶν , σὺν οὐδενὶ λογισμῷ προέμενοι τὸν βίον ὁπηνίκα μάλιστα τοιούτων καιρὸς ἦν ἀνδρῶν σῳζομένων καὶ ἀρχόντων ·
διόπερ ἡμεῖς ἑπόμενοι ταῖς ὁμοιότησι παραλλήλους ἀνεγράψαμεν αὐτῶν τοὺς βίους .
πελοπίδᾳ τῷ Ἱππόκλου γένος μὲν ἦν εὐδόκιμον ἐν Θήβαις ὥσπερ Ἐπαμεινώνδᾳ , τραφεὶς δὲ ἐν οὐσίᾳ μεγάλῃ καὶ παραλαβὼν ἔτι νέος λαμπρὸν οἶκον ὥρμησε τῶν δεομένων τοῖς ἀξίοις βοηθεῖν , ἵνα κύριος ἀληθῶς φαίνοιτο χρημάτων γεγονώς , ἀλλὰ μὴ δοῦλος 0 .
τῶν γὰρ πολλῶν , ὡς Ἀριστοτέλης φησίν , οἱ μὲν οὐ χρῶνται τῷ πλούτῳ διὰ μικρολογίαν , οἱ δὲ παραχρῶνται δι ἀσωτίαν , καὶ δουλεύοντες οὗτοι μὲν ἀεὶ ταῖς ἡδοναῖς , ἐκεῖνοι δὲ ταῖς ἀσχολίαις , διατελοῦσιν 0 .
οἱ μὲν οὖν ἄλλοι τῷ Πελοπίδᾳ χάριν ἔχοντες ἐχρῶντο τῇ πρὸς αὐτοὺς ἐλευθεριότητι καὶ φιλανθρωπίᾳ , μόνον δὲ τῶν φίλων τὸν Ἐπαμεινώνδαν οὐκ ἔπειθε τοῦ πλούτου μεταλαμβάνειν αὐτὸς μέντοι μετεῖχε τῆς ἐκείνου πενίας , ἐσθῆτος ἀφελείᾳ καὶ τραπέζης λιτότητι καὶ τῷ πρὸς τοὺς πόνους ἀόκνῳ καὶ κατὰ στρατείας ἀδόλῳ καλλωπιζόμενος , ὥσπερ ὁ Εὐριπίδου Καπανεύς , ᾧ βίος μὲν ἦν πολύς , ἥκιστα δὲ δι ὄλβον γαῦρος ἦν , αἰσχυνόμενος εἰ φανεῖται πλείοσι χρώμενος εἰς τὸ σῶμα τοῦ τὰ ἐλάχιστα κεκτημένου Θηβαίων 0 .
ἐπαμεινώνδας μὲν οὖν συνήθη καὶ πατρῴαν οὖσαν αὐτῷ τὴν πενίαν ἔτι μᾶλλον εὔζωνον καὶ κοῦφον ἐποίησε φιλοσοφῶν καὶ μονότροπον βίον ἀπ ἀρχῆς ἑλόμενος ·
πελοπίδᾳ δὲ ἦν μὲν γάμος λαμπρός , ἐγένοντο δὲ καὶ παῖδες , ἀλλ οὐδὲν ἧττον ἀμελῶν τοῦ χρηματίζεσθαι καὶ σχολάζων τῇ πόλει τὸν ἅπαντα χρόνον ἠλάττωσε τὴν οὐσίαν .
τῶν δὲ φίλων νουθετούντων καὶ λεγόντων ὡς ἀναγκαίου πράγματος ὀλιγωρεῖ , τοῦ χρήματα ἔχειν , ἀναγκαίου , νὴ Δίὰ , Νικοδήμῳ τούτῳ , ἔφη , δείξας τινὰ χωλὸν καὶ τυφλόν 0 .
ἦσαν δὲ καὶ πρὸς πᾶσαν ἀρετὴν πεφυκότες ὁμοίως , πλὴν ὅτι τῷ γυμνάζεσθαι μᾶλλον ἔχαιρε Πελοπίδας , τῷ δὲ μανθάνειν Ἐπαμεινώνδας , καὶ τὰς διατριβὰς ἐν τῷ σχολάζειν ὁ μὲν περὶ παλαίστρας καὶ κυνηγέσια , ὁ δὲ ἀκούων τι καὶ φιλοσοφῶν ἐποιεῖτο 0 1 .
πολλῶν δὲ καὶ καλῶν ὑπαρχόντων ἀμφοτέροις πρὸς δόξαν , οὐδὲν οἱ νοῦν ἔχοντες ἡγοῦνται τηλικοῦτον ἡλίκον τὴν διὰ τοσούτων ἀγώνων καὶ στρατηγιῶν καὶ πολιτειῶν ἀνεξέλεγκτον εὔνοιαν καὶ φιλίαν ἀπ ἀρχῆς μέχρι τέλους ἐμμείνασαν 0 .
εἰ γὰρ τις ἀποβλέψας τὴν Ἀριστείδου καὶ Θεμιστοκλέους καὶ Κίμωνος καὶ Περικλέους καὶ Νικίου καὶ Ἀλκιβιάδου πολιτείαν , ὅσων γέγονε μεστὴ διαφορῶν καὶ φθόνων καὶ ζηλοτυπιῶν πρὸς ἀλλήλους , σκέψαιτο πάλιν τὴν Πελοπίδου πρὸς Ἐπαμεινώνδαν εὐμένειαν καὶ τιμήν , τούτους ἂν ὀρθῶς καὶ δικαίως προσαγορεύσειε συνάρχοντας καὶ συστρατήγους ἢ ἐκείνους , οἳ μᾶλλον ἀλλήλων ἢ τῶν πολεμίων ἀγωνιζόμενοι περιεῖναι διετέλεσαν 0 .
αἰτία δὲ ἀληθινὴ μὲν ἦν ἡ ἀρετή , δι ἣν οὐ δόξαν , οὐ πλοῦτον ἀπὸ τῶν πράξεων μετιόντες , οἷς ὁ χαλεπὸς καὶ δύσερις ἐμφύεται φθόνος , ἀλλ ἔρωτα θεῖον ἀπ ἀρχῆς ἐρασθέντες ἀμφότεροι τοῦ τὴν πατρίδα λαμπροτάτην καὶ μεγίστην ἐφ ἑαυτῶν ἰδεῖν γενομένην , ὥσπερ ἰδίοις ἐπὶ τοῦτο τοῖς αὑτῶν ἐχρῶντο κατορθώμασιν 0 .
οὐ μὴν ἀλλ οἵ γε πολλοὶ νομίζουσιν αὐτοῖς τὴν σφοδρὰν φιλίαν ἀπὸ τῆς ἐν Μαντινείᾳ γενέσθαι στρατείας , ἣν συνεστρατεύσαντο Λακεδαιμονίοις , ἔτι φίλοις καὶ συμμάχοις οὖσι , πεμφθείσης ἐκ Θηβῶν βοηθείας , τεταγμένοι γὰρ ἐν τοῖς ὁπλίταις μετ ἀλλήλων καὶ μαχόμενοι πρὸς τοὺς Ἀρκάδας , ὡς ἐνέδωκε τὸ κατ αὐτοὺς κέρας τῶν Λακεδαιμονίων καὶ τροπὴ τῶν πολλῶν ἐγεγόνει , συνασπίσαντες ἠμύναντο τοὺς ἐπιφερομένους ·
καὶ Πελοπίδας μὲν ἑπτὰ τραύματα λαβὼν ἐναντία πολλοῖς ἐπικατερρύη νεκροῖς ὁμοῦ φίλοις καὶ πολεμίοις , Ἐπαμεινώνδας δέ , καίπερ ἀβιώτως ἔχειν αὐτὸν ἡγούμενος , ὑπὲρ τοῦ σώματος καὶ τῶν ὅπλων ἔστη προελθών καὶ διεκινδύνευσε πρὸς πολλοὺς μόνος , ἐγνωκὼς ἀποθανεῖν μᾶλλον ἢ Πελοπίδαν ἀπολιπεῖν κείμενον 0 ·
ἤδη δὲ καὶ τούτου κακῶς ἔχοντος , καὶ λόγχῃ μὲν εἰς τὸ στῆθος , ξίφει δὲ εἰς τὸν βραχίονα τετρωμένου , προσεβοήθησεν ἀπὸ θατέρου κέρως Ἀγησίπολις ὁ βασιλεὺς τῶν Σπαρτιατῶν , καὶ περιεποίησεν ἀνελπίστως αὐτοὺς ἀμφοτέρους ·
μετὰ δὲ ταῦτα τῶν Σπαρτιατῶν λόγῳ μὲν ὡς φίλοις καὶ συμμάχοις προσφερομένων τοῖς Θηβαίοις , ἔργῳ δὲ τὸ φρόνημα τῆς πόλεως καὶ τὴν δύναμιν ὑφορωμένων , καὶ μάλιστα τὴν Ἰσμηνίου καὶ Ἀνδροκλείδου μισούντων ἑταιρείαν , ἧς μετεῖχεν ὁ Πελοπίδας , φιλελεύθερον ἅμα καὶ δημοτικὴν εἶναι δοκοῦσαν , Ἀρχίας καὶ Λεοντίδας καὶ Φίλιππος , ἄνδρες ὀλιγαρχικοὶ καὶ πλούσιοι καὶ μέτριον οὐδὲν φρονοῦντες , ἀναπείθουσι Φοιβίδαν τὸν Λάκωνα μετὰ στρατιᾶς διαπορευόμενον ἐξαίφνης καταλαβεῖν τὴν Καδμείαν καὶ τοὺς ὑπεναντιουμένους αὐτοῖς ἐκβαλόντα πρὸς τὸ Λακεδαιμονίων ὑπήκοον ἁρμόσασθαι δι ὀλίγων τὴν πολιτείαν .
πεισθέντος δ ἐκείνου καὶ μὴ προσδοκῶσι τοῖς Θηβαίοις ἐπιθεμένου Θεσμοφορίων ὄντων , καὶ τῆς ἄκρας κυριεύσαντος , Ἰσμηνίας μὲν συναρπασθεὶς καὶ κομισθεὶς εἰς Λακεδαίμονα μετ οὐ πολὺν χρόνον ἀνῃρέθη , Πελοπίδας δὲ καὶ Φερένικος καὶ Ἀνδροκλείδας μετὰ συχνῶν ἄλλων φεύγοντες ἐξεκηρύχθησαν , Ἐπαμεινώνδας δὲ κατὰ χώραν ἔμεινε τῷ καταφρονηθῆναι διὰ μὲν φιλοσοφίαν ὡς ἀπράγμων , διὰ δὲ πενίαν ὡς ἀδύνατος 0 .
ἐπεὶ δὲ Λακεδαιμόνιοι Φοιβίδαν μὲν ἀφείλοντο τῆς ἀρχῆς καὶ δέκα δραχμῶν μυριάσιν ἐζημίωσαν , τὴν δὲ Καδμείαν οὐδὲν ἧττον φρουρᾷ κατέσχον , οἱ μὲν ἄλλοι πάντες Ἕλληνες ἐθαύμαζον τὴν ἀτοπίαν , εἰ τὸν μὲν πράξαντα κολάζουσι , τὴν δὲ πρᾶξιν δοκιμάζουσι , τοῖς δὲ Θηβαίοις τὴν πάτριον ἀποβεβληκόσι πολιτείαν καὶ καταδεδουλωμένοις ὑπὸ τῶν περὶ Ἀρχίαν καὶ Λεοντίδαν οὐ δὲ ἐλπίσαι περιῆν ἀπαλλαγήν τινα τῆς τυραννίδος , ἣν ἑώρων τῇ Σπαρτιατῶν δορυφορουμένην ἡγεμονίᾳ καὶ καταλυθῆναι μὴ δυναμένην , εἰ μή τις ἄρα παύσειε κ ἀκείνους γῆς καὶ θαλάττης ἄρχοντας , οὐ μὴν ἀλλ οἱ περὶ Λεοντίδαν πυνθανόμενοι τοὺς φυγάδας Ἀθήνησι διατρίβειν τῷ τε πλήθει προσφιλεῖς ὄντας καὶ τιμὴν ἔχοντας ὑπὸ τῶν καλῶν καὶ ἀγαθῶν , ἐπεβούλευον αὐτοῖς κρύφα ·
καὶ πέμψαντες ἀνθρώπους ἀγνῶτας Ἀνδροκλείδαν μὲν ἀποκτιννύουσι δόλῳ , τῶν δὲ ἄλλων διαμαρτάνουσιν .
ἧκε δὲ καὶ παρὰ Λακεδαιμονίων γράμματα τοῖς Ἀθηναίοις προστάσσοντα μὴ δέχεσθαι μη δὲ παρακινεῖν , ἀλλ ἐξελαύνειν τοὺς φυγάδας ὡς κοινοὺς πολεμίους ὑπὸ τῶν συμμάχων ἀποδεδειγμένους .
οἱ μὲν οὖν Ἀθηναῖοι , πρὸς τῷ πάτριον αὐτοῖς καὶ σύμφυτον εἶναι τὸ φιλάνθρωπον , ἀμειβόμενοι τοὺς Θηβαίους μάλιστα συναιτίους γενομένους τῷ δήμῳ τοῦ κατελθεῖν , καὶ ψηφισαμένους , ἐάν τις Ἀθηναίων ἐπὶ τοὺς τυράννους ὅπλα διὰ τῆς Βοιωτίας κομίζῃ , μηδένα Βοιωτὸν ἀκούειν μη δὲ ὁρᾶν , οὐδὲν ἠδίκησαν τοὺς Θηβαίους .
ὁ δὲ Πελοπίδας , καίπερ ἐν τοῖς νεωτάτοις ὤν , ἰδίᾳ τε καθ ἕκαστον ἐξώρμα τῶν φυγάδων , καὶ πρὸς τὸ πλῆθος ἐποιήσατο λόγους , ὡς οὔ τε καλὸν οὔ τε ὅσιον εἴη δουλεύουσαν τὴν πατρίδα καὶ φρουρουμένην περιορᾶν , αὐτοὺς δὲ μόνον τὸ σῴζεσθαι καὶ διαζῆν ἀγαπῶντας ἐκκρέμασθαι τῶν Ἀθήνησι ψηφισμάτων καὶ θεραπεύειν ὑποπεπτωκότας ἀεὶ τοῖς λέγειν δυναμένοις καὶ πείθειν τὸν ὄχλον , ἀλλὰ κινδυνευτέον ὑπὲρ τῶν μεγίστων , παράδειγμα θεμένους τὴν Θρασυβούλου τόλμαν καὶ ἀρετήν , ἵνα , ὡς ἐκεῖνος ἐκ Θηβῶν πρότερον ὁρμηθεὶς κατέλυσε τοὺς ἐν Ἀθήναις τυράννους , οὕτως αὐτοὶ πάλιν ἐξ Ἀθηνῶν προελθόντες ἐλευθερώσωσι τὰς Θήβας , ὡς οὖν ἔπεισε ταῦτα λέγων , πέμπουσιν εἰς Θήβας κρύφα πρὸς τοὺς ὑπολελειμμένους τῶν φίλων τὰ δεδογμένα φράζοντες .
οἱ δὲ συνεπῄνουν καὶ Χάρων μέν , ὅσπερ ἦν ἐπιφανέστατος , ὡμολόγησε τὴν οἰκίαν παρέξειν , Φιλλίδας δὲ διεπράξατο τῶν περὶ Ἀρχίαν καὶ Φίλιππον γραμματεὺς γενέσθαι πολεμαρχούντων .
ἐπαμεινώνδας δὲ τοὺς νέους πάλαι φρονήματος ἦν ἐμπεπληκώς ·
ἐκέλευε γὰρ ἐν τοῖς γυμνασίοις ἐπιλαμβάνεσθαι τῶν Λακεδαιμονίων καὶ παλαίειν , εἶτα ὁρῶν ἐπὶ τῷ κρατεῖν καὶ περιεῖναι γαυρουμένους ἐπέπληττεν , ὡς αἰσχύνεσθαι μᾶλλον αὐτοῖς προσῆκον , εἰ δουλεύουσι δι ἀνανδρίαν ὧν τοσοῦτον ταῖς ῥώμαις διαφέρουσιν .
ἡμέρας δὲ πρὸς τὴν πρᾶξιν ὁρισθείσης , ἔδοξε τοῖς φυγάσι τοὺς μὲν ἄλλους συναγαγόντα Φερένικον ἐν τῷ Θριασίῳ περιμένειν , ὀλίγους δὲ τῶν νεωτάτων παραβαλέσθαι προεισελθεῖν εἷς τὴν πόλιν , ἐὰν δέ τι πάθωσιν ὑπὸ τῶν πολεμίων οὗτοι , τοὺς ἄλλους ἐπιμελεῖσθαι πάντας ὅπως μή τε παῖδες αὐτῶν μή τε γονεῖς ἐνδεεῖς ἔσονται τῶν ἀναγκαίων .
ὑφίσταται δὲ τὴν πρᾶξιν Πελοπίδας πρῶτος , εἶτα Μέλων καὶ Δαμοκλείδας καὶ Θεόπομπος , ἄνδρες οἴκων τε πρώτων καὶ πρὸς ἀλλήλους τὰ ἄλλα μὲν φιλικῶς καὶ πιστῶς , ὑπὲρ δὲ δόξης καὶ ἀνδρείας ἀεὶ φιλονείκως ἔχοντες , γενόμενοι δὲ οἱ σύμπαντες δώδεκα , καὶ τοὺς ἀπολειπομένους ἀσπασάμενοι , καὶ προπέμψαντες ἄγγελον τῷ Χάρωνι , προῆγον ἐν χλαμυδίοις , σκύλακάς τε θηρατικὰς καὶ στάλικας ἔχοντες , ὡς μη δὲ εἷς ὑποπτεύοι τῶν ἐντυγχανόντων καθ ὁδόν , ἀλλ ἀλύοντες ἄλλως πλανᾶσθαι καὶ κυνηγεῖν δοκοῖεν .
ἐπεὶ δὲ ὁ πεμφθεὶς παρ αὐτῶν ἄγγελος ἧκε πρὸς τὸν Χάρωνα καὶ καθ ὁδὸν ὄντας ἔφραζεν , αὐτὸς μὲν ὁ Χάρων οὐ δὲ ὑπὸ τοῦ δεινοῦ πλησιάζοντος ἔτρεψέ τι τῆς γνώμης , ἀλλ ἀνὴρ ἀγαθὸς ἦν καὶ παρεῖχε τὴν οἰκίαν , Ἱπποσθενείδας δέ τις , οὐ πονηρὸς μὲν , ἀλλὰ καὶ φιλόπατρις καὶ τοῖς φυγάσιν εὔνους ἄνθρωπος , ἐνδεὴς δὲ τόλμης τοσαύτης ὅσης ὅ τε καιρὸς ὀξὺς ὢν αἵ τε ὑποκείμεναι πράξεις ἀπῄτουν , ὥσπερ ἰλιγγιάσας πρὸς τὸ μέγεθος τοῦ ἀγῶνος ἐν χερσὶ γενομένου , καὶ μόλις ποτὲ τῷ λογισμῷ συμφρονήσας ὅτι τρόπον τινὰ τὴν τῶν Λακεδαιμονίων σαλεύουσιν ἀρχὴν καὶ τῆς ἐκεῖθεν δυνάμεως ὑποβάλλονται κατάλυσιν , πιστεύσαντες ἀπόροις καὶ φυγαδικαῖς ἐλπίσιν , ἀπελθὼν οἴκαδε σιωπῇ πέμπει τινὰ τῶν φίλων πρὸς Μέλωνα καὶ Πελοπίδαν , ἀναβαλέσθαι κελεύων ἐν τῷ παρόντι καὶ περιμένειν βελτίονα καιρόν αὖθις ἀπαλλαγέντας εἷς Ἀθήνας .
χλίδων ἦν ὄνομα τῷ πεμφθέντι , καὶ κατὰ σπουδὴν οἴκαδε πρὸς αὑτὸν τραπόμενος καὶ τὸν ἵππον ἐξαγαγών ᾔτει τὸν χαλινόν .
ἀπορουμένης δὲ τῆς γυναικὸς ὡς οὐκ εἶχε δοῦναι , καὶ χρῆσαί τινὶ τῶν συνήθων λεγούσης , λοιδορίαι τὸ πρῶτον ἦσαν , εἶτα δυσφημίαι , τῆς γυναικὸς ἐπαρωμένης αὐτῷ τε κακὰς ὁδοὺς ἐκείνῳ καὶ τοῖς πέμπουσιν , ὥστε καὶ τὸν Χλίδωνα πολὺ τῆς ἡμέρας ἀναλώσαντα πρὸς τούτοις δι ὀργήν , ἅμα δὲ καὶ τὸ συμβεβηκὸς οἰωνισάμενον , ἀφεῖναι τὴν ὁδὸν ὅλως καὶ πρὸς ἄλλο τι τραπέσθαι 0 .
παρὰ τοσοῦτον μὲν ἦλθον αἱ μέγισται καὶ κάλλισται τῶν πράξεων εὐθὺς ἐν ἀρχῇ διαφυγεῖν τὸν καιρόν .
οἱ δὲ περὶ τὸν Πελοπίδαν ἐσθῆτας γεωργῶν μεταλαβόντες καὶ διελόντες αὑτοὺς ἄλλοι κατ ἄλλα μέρη τῆς πόλεως παρεισῆλθον ἔτι ἡμέρας οὔσης .
ἦν δέ τι πνεῦμα καὶ νιφετός ἀρχομένου τρέπεσθαι τοῦ ἀέρος , καὶ μᾶλλον ἔλαθον καταπεφευγότων ἤδη διὰ τὸν χειμῶνα τῶν πλείστων εἰς τὰς οἰκίας , οἷς δὲ ἦν ἐπιμελὲς τὰ πραττόμενα γινώσκειν , ἀνελάμβανον τοὺς προσερχομένους καὶ καθίστων εὐθὺς εἰς τήν οἰκίαν τὸν Χάρωνος ·
ἐγένοντο δὲ σὺν τοῖς φυγάσι πεντήκοντα δυοῖν δέοντες .
τὰ δὲ περὶ τοὺς τυράννους οὕτως εἶχε .
φιλλίδας ὁ γραμματεὺς συνέπραττε μὲν , ὥσπερ εἴρηται , πάντα καὶ συνῄδει τοῖς φυγάσιν , εἰς δὲ τήν ἡμέραν ἐκείνην ἐκ παλαιοῦ κατηγγελκὼς τοῖς περὶ τὸν Ἀρχίαν πότον τινὰ καὶ συνουσίαν καὶ γύναια τῶν ὑπάνδρων , ἔπραττεν ὅτι μάλιστα ταῖς ἡδοναῖς ἐκλελυμένους καὶ κατοίνους μεταχειρίσασθαι παρέξειν τοῖς ἐπιτιθεμένοις .
οὔπω δὲ πάνυ πόρρω μέθης οὖσιν αὐτοῖς προσέπεσέ τις οὐ ψευδὴς μέν , ἀβέβαιος δὲ καὶ πολλὴν ἀσάφειαν ἔχουσα περὶ τῶν φυγάδων μήνυσις ὡς ἐν τῇ πόλει κρυπτομένων , τοῦ δὲ Φιλλίδου παραφέροντος τὸν λόγον , ὅμως Ἀρχίας ἔπεμψέ τινα τῶν ὑπηρετῶν πρὸς τὸν Χάρωνα , προστάσσων εὐθὺς ἥκειν αὐτόν , ἦν δὲ ἑσπέρα , καὶ συνέταττον ἔνδον αὑτοὺς οἱ περὶ τὸν Πελοπίδαν , ἤδη τεθωρακισμένοι καὶ τὰς μαχαίρας ἀνειληφότες .
ἐξαίφνης δὲ κοπτομένης τῆς θύρας προσδραμών τις , καὶ πυθόμενος τοῦ ὑπηρέτου Χάρωνα μετιέναι παρὰ τῶν πολεμάρχων φάσκοντος , ἀπήγγειλεν εἴσω τεθορυβημένος , καὶ πᾶσιν εὐθὺς παρέστη τήν τε πρᾶξιν ἐκμεμηνῦσθαι καὶ σφᾶς ἅπαντας ἀπολωλέναι , μη δὲ δράσαντάς τι τῆς ἀρετῆς ἄξιον , οὐ μὴν ἀλλ ἔδοξεν ὑπακοῦσαι τὸν Χάρωνα καὶ παρασχεῖν ἑαυτὸν δεῖν ἀνυπόπτως τοῖς ἄρχουσιν , ἄλλως μέν ἀνδρώδη καὶ βαρὺν ὄντα τῷ θαρρεῖν παρὰ τὰ δεινά , τότε δὲ δι ἐκείνους ἐκπεπληγμένον καὶ περιπαθοῦντα , μή τις ὑποψία προδοσίας ἐπ αὐτὸν ἔλθῃ τοσούτων ἅμα καὶ τοιούτων πολιτῶν ἀπολομένων .
ὡς οὖν ἔμελλεν ἀπιέναι , παραλαβὼν ἐκ τῆς γυναικωνίτιδος τὸν υἱόν , ἔτι μέν ὄντα παῖδα , κάλλει δὲ καὶ ῥώμῃ σώματος πρωτεύοντα τῶν καθ ἡλικίαν , ἐνεχείριζε τοῖς περὶ Πελοπίδαν , εἴ τινα δόλον καὶ προδοσίαν αὐτοῦ καταγνοῖεν , ὡς πολεμίῳ χρῆσθαι κελεύων ἐκείνῳ καὶ μὴ φείδεσθαι .
πολλοῖς μέν οὖν αὐτῶν δάκρυα πρὸς τὸ πάθος καὶ τὸ φρόνημα τοῦ Χάρωνος ἐξέπεσε , πάντες δὲ ἠγανάκτουν εἰ δειλὸν οὕτως εἶναί τινα δοκεῖ καὶ διεφθαρμένον ὑπὸ τοῦ παρόντος , ὥστε ὑπονοεῖν ἐκεῖνον ἢ ὅλως αἰτιᾶσθαι καὶ τὸν υἱὸν ἐδέοντο μὴ καταμιγνύειν αὐτοῖς , ἀλλ ἐκποδὼν θέσθαι τοῦ μέλλοντος , ὅπως αὐτός γε τῇ πόλει καὶ τοῖς φίλοις τιμωρὸς ὑποτρέφοιτο περισωθεὶς καὶ διαφυγὼν τοὺς τυράννους .
ὁ δὲ Χάρων τὸν μέν υἱὸν ἀπαλλάξειν οὐκ ἔφη ·
ποῖον γὰρ αὐτῷ βίον ὁρᾶν ἢ τίνα σωτηρίαν καλλίονα τῆς ὁμοῦ μετὰ πατρὸς καὶ φίλων τοσούτων ἀνυβρίστου τελευτῆς 0 1 ;
ἐπευξάμενος δὲ τοῖς θεοῖς καὶ πάντας ἀσπασάμενος καὶ παραθαρρύνας ἀπῄει , προσέχων ἑαυτῷ καὶ ῥυθμίζων σχήματι προσώπου καὶ τόνῳ φωνῆς ἀνομοιότατος οἷς ἔπραττε φανῆναι .
γενομένου δ ἐπὶ ταῖς θύραις αὐτοῦ , προῆλθεν ὁ Ἀρχίας , καὶ Φιλλίδας , καὶ εἶπεν ·
ὦ Χάρων , τινὰς ἀκήκοα παρεληλυθότας ἐν τῇ πόλει κρύπτεσθαι , καὶ συμπράττειν αὐτοῖς ἐνίους τῶν πολιτῶν .
καὶ ὁ Χάρων διαταραχθεὶς τὸ πρῶτον , εἶτα ἐρωτήσας τίνες εἰσὶν οἱ παρεληλυθότες καὶ τίνες οἱ κρύπτοντες αὐτούς , ὡς οὐδὲν ἑώρα σαφὲς εἰπεῖν ἔχοντα τὸν Ἀρχίαν , ὑπονοήσας ἀπ οὐδενὸς τῶν ἐπισταμένων γεγονέναι τὴν μήνυσιν , ὁρᾶτε τοίνυν , ἔφη , μὴ κενός τις ὑμᾶς διαταράττῃ λόγος , οὐ μὴν ἀλλὰ σκέψομαι ·
δεῖ γὰρ ἴσως μηδενὸς καταφρονεῖν .
ταῦτα καὶ Φιλλίδας παρὼν ἐπῄνει , καὶ τὸν Ἀρχίαν ἀπαγαγὼν αὖθις εἰς ἄκρατον πολὺν κατέβαλε , καὶ ταῖς περὶ τῶν γυναικῶν ἐλπίσι διεπαιδαγώγει τὸν πότον .
ὡς δ ἐπανῆλθεν ὁ Χάρων οἴκαδε καὶ διεσκευασμένους τοὺς ἄνδρας εὗρεν οὐχ ὡς ἄν τινα νίκην ἢ σωτηρίαν ἐλπίζοντας , ἀλλ ὡς ἀποθανουμένους λαμπρῶς καὶ μετὰ φόνου πολλοῦ τῶν πολεμίων , τὸ μὲν ἀληθὲς αὐτοῖς ἔφραζε τοῖς περὶ τὸν Πελοπίδαν , πρὸς δὲ τοὺς ἄλλους ἐψεύσατο λόγους τινὰς τοῦ Ἀρχίου περὶ πραγμάτων ἑτέρων πλασάμενος .
ἔτι δὲ τοῦ πρώτου παραφερομένου δεύτερον ἐπῆγεν ἡ τύχη χειμῶνα τοῖς ἀνδράσιν .
ἧκε γάρ τις ἐξ Ἀθηνῶν παρὰ Ἀρχίου τοῦ ἱεροφάντου πρὸς Ἀρχίαν τὸν ὁμώνυμον , ξένον ὄντα καὶ φίλον , ἐπιστολὴν κομίζων οὐ κενὴν ἔχουσαν οὐ δὲ πεπλασμένην ὑπόνοιαν , ἀλλὰ σαφῶς ἕκαστα περὶ τῶν πρασσομένων φάσκουσαν , ὡς ὕστερον ἐπεγνώσθη ·
τότε δὲ μεθύοντι τῷ Ἀρχίᾳ προσαχθεὶς ὁ γραμματοφόρος καὶ τὴν ἐπιστολὴν ἐπιδούς , ὁ ταύτην , ἔφη , πέμψας ἐκέλευσεν εὐθὺς ἀναγνῶναι ·
περὶ σπουδαίων γάρ τινων γεγράφθαι .
καὶ ὁ Ἀρχίας μειδιάσας , οὐκοῦν εἰς αὔριον ἔφη , τὰ σπουδαῖα .
καὶ τὴν ἐπιστολὴν δεξάμενος ὑπὸ τὸ προσκεφάλαιον ὑπέθηκεν , αὐτὸς δὲ πάλιν τῷ Φιλλίδᾳ περὶ ὧν ἐτύγχανον διαλεγόμενοι προσεῖχεν .
ὁ μὲν οὖν λόγος οὗτος ἐν παροιμίας τάξει περιφερόμενος μέχρι νῦν διασῴζεται παρὰ τοῖς Ἕλλησι .
τῆς δὲ πράξεως δοκούσης ἔχειν ἤδη τὸν οἰκεῖον καιρόν , ἐξώρμων δίχα διελόντες αὑτούς , οἱ μὲν περὶ Πελοπίδαν καὶ Δαμοκλείδαν ἐπὶ τὸν Λεοντίδαν καὶ τὸν Ὑπάτην ἐγγὺς ἀλλήλων οἰκοῦντας , Χάρων δὲ καὶ Μέλων ἐπὶ τὸν Ἀρχίαν καὶ Φίλιππον , ἐσθῆτας ἐπενδεδυμένοι γυναικείας τοῖς θώραξι , καὶ δασεῖς στεφάνους ἐλάτης τε καὶ πεύκης περικείμενοι κατασκιάζοντας τὰ πρόσωπα 0 .
διὸ καὶ ταῖς θύραις τοῦ συμποσίου τὸ πρῶτον ἐπιστάντες , κρότον ἐποίησαν καὶ θόρυβον οἰομένων ἃς πάλαι προσεδόκων γυναῖκας ἥκειν .
ἐπεὶ δὲ περιβλέψαντες ἐν κύκλῳ τὸ συμπόσιον καὶ τῶν κατακεκλιμένων ἕκαστον ἀκριβῶς καταμαθόντες ἐσπάσαντο τὰς μαχαίρας , καὶ φερόμενοι διὰ τῶν τραπεζῶν ἐπὶ τὸν Ἀρχίαν καὶ Φίλιππον ἐφάνησαν οἵπερ ἦσαν , ὀλίγους μὲν ὁ Φιλλίδας τῶν κατακειμένων ἔπεισεν ἡσυχίαν ἄγειν , τοὺς δὲ ἄλλους ἀμύνεσθαι μετὰ τῶν πολεμάρχων ἐπιχειροῦντας καὶ συνεξανισταμένους διὰ τὴν μέθην οὐ πάνυ χαλεπῶς ἀπέκτειναν .
τοῖς δὲ περὶ τὸν Πελοπίδαν ἐργωδέστερον ἀπήντα τὸ πρᾶγμα ·
καὶ γὰρ ἐπὶ νήφοντα καὶ δεινὸν ἄνδρα τὸν Λεοντίδαν ἐχώρουν , καὶ κεκλεισμένην τὴν οἰκίαν εὗρον ἤδη καθεύδοντος , καὶ πολὺν χρόνον κόπτουσιν αὐτοῖς ὑπήκουεν οὐδείς .
μόλις δέ ποτε τοῦ θεράποντος αἰσθομένου προϊόντος ἔνδοθεν καὶ τὸν μοχλὸν ἀφαιροῦντος , ἅμα τῷ πρῶτον ἐνδοῦναι καὶ χαλάσαι τὰς θύρας ἐμπεσόντες ἀθρόοι καὶ τὸν οἰκέτην ἀνατρέψαντες ἐπὶ τὸν θάλαμον ὥρμησαν .
ὁ δὲ Λεοντίδας αὐτῷ τεκμαιρόμενος τῷ κτύπῳ καὶ δρόμῳ τὸ γιγνόμενον , ἐσπάσατο μὲν τὸ ἐγχειρίδιον ἐξαναστάς , ἔλαθε δὲ αὐτὸν καταβαλεῖν τὰ λύχνα καὶ διὰ σκότους αὐτοὺς ἑαυτοῖς περιπετεῖς ποιῆσαι τοὺς ἄνδρας , ἐν δὲ φωτὶ πολλῷ καθορώμενος , ὑπήντα πρὸς τὰς θύρας αὐτοῖς τοῦ θαλάμου , καὶ τὸν πρῶτον εἰσιόντα Κηφισόδωρον πατάξας κατέβαλε , πεσόντος δὲ τούτου δευτέρῳ συνεπλέκετο τῷ Πελοπίδᾳ ·
καὶ τὴν μάχην χαλεπὴν ἐποίει καὶ δύσεργον ἡ στενότης τῶν θυρῶν καὶ κείμενος ἐμποδὼν ἤδη νεκρὸς ὁ Κηφισόδωρος 0 .
ἐκράτησε δ οὖν ὁ Πελοπίδας , καὶ κατεργασάμενος τὸν Λεοντίδαν ἐπὶ τὸν Ὑπάτην εὐθὺς ἐχώρει μετὰ τῶν σὺν αὐτῷ .
καὶ παρεισέπεσον μὲν εἰς τὴν οἰκίαν ὁμοίως , αἰσθόμενον δὲ ταχέως καὶ καταφυγόντα πρὸς τοὺς γείτονας , ἐκ ποδῶν διώξαντες εἷλον καὶ διέφθειραν .
διαπραξάμενοι δὲ ταῦτα καὶ τοῖς περὶ Μέλωνα συμβαλόντες ἔπεμψαν μὲν εἰς τὴν Ἀττικὴν ἐπὶ τοὺς ὑπολελειμμένους ἐκεῖ τῶν φυγάδων , ἐκάλουν δὲ τοὺς πολίτας ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν , καὶ τοὺς προσιόντας ὥπλιζον , ἀφαιροῦντες ἀπὸ τῶν στοῶν τὰ περικείμενα σκῦλα , καὶ τὰ περὶ τὴν οἰκίαν ἐργαστήρια δορυξόων καὶ μαχαιροποιῶν ἀναρρηγνύντες .
ἧκον δὲ βοηθοῦντες αὐτοῖς μετὰ τῶν ὅπλων οἱ περὶ Ἐπαμεινώνδαν καὶ Γοργίδαν , συνειλοχότες οὐκ ὀλίγους τῶν νέων καὶ τῶν πρεσβυτέρων τοὺς βελτίστους , ἡ δὲ πόλις ἤδη μὲν ἀνεπτόητο πᾶσα , καὶ πολὺς θόρυβος ἦν καὶ φῶτα περὶ τὰς οἰκίας καὶ διαδρομαὶ πρὸς ἀλλήλους , οὔπω δὲ συνειστήκει τὸ πλῆθος , ἀλλ ἐκπεπληγμένοι πρὸς τὰ γινόμενα καὶ σαφὲς οὐδὲν εἰδότες ἡμέραν περιέμενον .
ὅθεν ἁμαρτεῖν οἱ τῶν Λακεδαιμονίων ἄρχοντες ἔδοξαν εὐθὺς οὐκ ἐπιδραμόντες οὐ δὲ συμβαλόντες , αὐτὴ μὲν ἡ φρουρὰ περὶ χιλίους πεντακοσίους ὄντες , ἐκ δὲ τῆς πόλεως πρὸς αὐτοὺς πολλῶν συντρεχόντων , ἀλλὰ τὴν βοὴν καὶ τὰ πυρὰ καὶ τὸν ὄχλον χωροῦντα πανταχόθεν πολὺν φοβηθέντες ἡσύχαζον , αὐτὴν τὴν Καδμείαν κατέχοντες .
ἅμα δὲ ἡμέρᾳ παρῆσαν μὲν ἐκ τῆς Ἀττικῆς οἱ φυγάδες ὡπλισμένοι , συνήθροιστο δὲ εἰς τὴν ἐκκλησίαν ὁ δῆμος .
εἰσῆγον δὲ τοὺς περὶ Πελοπίδαν Ἐπαμεινώνδας καὶ Γοργίδας ὑπὸ τῶν ἱερέων περιεχομένους στέμματα προτεινόντων καὶ παρακαλούντων τοὺς πολίτας τῇ πατρίδι καὶ τοῖς θεοῖς βοηθεῖν , ἡ δ ἐκκλησία ὀρθὴ πρὸς τὴν ὄψιν μετὰ κρότου καὶ βοῆς ἐξανέστη , δεχομένων τοὺς ἄνδρας ὡς εὐεργέτας καὶ σωτῆρας 0 .
ἐκ δὲ τούτου βοιωτάρχης αἱρεθεὶς μετὰ Μέλωνος καὶ Χάρωνος ὁ Πελοπίδας εὐθὺς ἀπετείχιζε τὴν ἀκρόπολιν καὶ προσβολὰς ἐποιεῖτο πανταχόθεν , ἐξελεῖν σπουδάζων τοὺς Λακεδαιμονίους καὶ τὴν Καδμείαν ἐλευθερῶσαι πρὶν ἐκ Σπάρτης στρατὸν ἐπελθεῖν .
καὶ παρὰ τοσοῦτον ἔφθασεν ἀφεὶς ὑποσπόνδους τοὺς ἄνδρας ὅσον ἐν Μεγάροις οὖσιν αὐτοῖς ἀπαντῆσαι Κλεόμβροτον ἐπὶ τὰς Θήβας ἐλαύνοντα μετὰ μεγάλης δυνάμεως , οἱ δὲ Σπαρτιᾶται , τριῶν ἁρμοστῶν γενομένων ἐν Θήβαις , Ἡριππίδαν μὲν καὶ Ἄρκισσον ἀπέκτειναν κρίναντες , ὁ δὲ τρίτος Λυσανορίδας χρήμασι πολλοῖς ζημιωθεὶς αὑτὸν ἐκ τῆς Πελοποννήσου μετέστησε .