Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἔτι τοίνυν οἱ παῖδες ἀμισεῖς γίγνοιντ ἂν τοῖς συνοῦσι μὴ παντελῶς ἐν ταῖς ζητήσεσιν ἀπαραχώρητοι γιγνόμενοι ·
οὐ γὰρ τὸ νικᾶν μόνον ἀλλὰ καὶ τὸ ἡττᾶσθαι ἐπίστασθαι καλὸν ἐν οἷς τὸ νικᾶν βλαβερόν 0 .
ἔστι γὰρ ὡς ἀληθῶς καὶ νίκη Καδμεία .
ἔχω δὲ μάρτυρα τούτου Εὐριπίδην τὸν σοφὸν ἐπαγαγέσθαι λέγοντα δυοῖν λεγόντοιν , θατέρου θυμουμένου , ὁ μὴ ἀντιτείνων τοῖς λόγοις σοφώτερος ἃ τοίνυν τῶν εἰρημένων οὐδενὸς ἧττόν ἐστιν ἀλλὰ καὶ μᾶλλον ἐπιτηδευτέα τοῖς νέοις καὶ δὴ λεκτέον 0 .
ταῦτα δ ἐστὶ τὸ τὸν βίον ἀτύφωτον ἀσκεῖν , τὸ τὴν γλῶτταν κατέχειν , τὸ τῆς ὀργῆς ὑπεράνω γίγνεσθαι , τὸ τῶν χειρῶν κρατεῖν .
τούτων ἕκαστον ἡλίκον ἐστὶ σκεπτέον ἔσται δ ἐπὶ παραδειγμάτων γνωριμώτερα .
οἷον ἵν ἀπὸ τοῦ τελευταίου πρῶτον ἄρξωμαι , τὰς χεῖράς τινες ὑποσχόντες λήμμασιν ἀδίκοις τὴν δόξαν τῶν προβεβιωμένων ἐξέχεαν ·
ὡς Γύλιππος ὁ Λακεδαιμόνιος τὰ σακκία τῶν χρημάτων παραλύσας φυγὰς ἀπηλάθη τῆς Σπάρτης .
τό γε μὴν ἀόργητον ἀνδρός ἐστι σοφοῦ .
σωκράτης μὲν γάρ , λακτίσαντος αὐτὸν νεανίσκου θρασέος μάλα καὶ βδελυροῦ , τοὺς ἀμφ αὑτὸν ὁρῶν ἀγανακτοῦντας καὶ σφαδάζοντας ὡς καὶ διώκειν αὐτὸν ἐθέλειν , ἆρ ἔφησε καὶ εἲ μ ὄνος ἐλάκτισεν , ἀντιλακτίσαι τοῦτον ἠξιώσατ ἄν ;
οὐ μὴν ἐκεῖνός γε παντελῶς κατεπροίξατο , πάντων δ αὐτὸν ὀνειδιζόντων καὶ λακτιστὴν ἀποκαλούντων ἀπήγξατο .
ἀριστοφάνους δέ , ὅτε τὰς Νεφέλας ἐξέφερε , παντοίως πᾶσαν ὕβριν αὐτοῦ κατασκεδαννύντος , καί τινος τῶν παρόντων κ ᾆτα τοιαῦτ ἀνακωμῳδοῦντος οὐκ ἀγανακτεῖς εἰπόντος ὦ Σώκρατες ;
μὰ Δί οὐκ ἔγωγ ἔφησεν ὡς γὰρ ἐν συμποσίῳ μεγάλῳ τῷ θεάτρῳ σκώπτομαι ἀδελφὰ τούτοις καὶ σύζυγα φανήσονται πεποιηκότες Ἀρχύτας ὁ Ταραντῖνος καὶ Πλάτων .
ὁ μὲν γὰρ ἐπανελθὼν ἀπὸ τοῦ πολέμου στρατηγῶν δ ἐτύγχανε γῆν καταλαβὼν κεχερσωμένην , τὸν ἐπίτροπον καλέσας αὐτῆς ᾤμωξας ἄν ἔφησεν εἰ μὴ λίαν ὠργιζόμην Πλάτων δὲ δούλῳ λίχνῳ καὶ βδελυρῷ θυμωθείς , τὸν τῆς ἀδελφῆς υἱὸν Σπεύσιππον καλέσας τοῦτον ἔφησεν ἀπελθών κρότησον ·
ἐγὼ γὰρ πάνυ θυμοῦμαι χαλεπὰ δὲ ταῦτα καὶ δυσμίμητα φαίη τις ἄν .
οἶδα κ ἀγώ .
πειρατέον οὖν εἰς ὅσον οἷόν τ ἐστὶ τούτοις παραδείγμασι χρωμένους τὸ πολὺ τῆς ἀκρατοῦς καὶ μαινομένης ὑφαιρεῖν ὀργῆς οὐ δὲ γὰρ ἐς τ ἄλλα ἐνάμιλλοι ταῖς ἐκείνων ἐσμὲν οὔ τ ἐμπειρίαις οὔ τε καλοκαγαθίαις .
ἀλλ οὐδὲν ἧττον ἐκείνων , ὥσπερ θεῶν ἱεροφάνται καὶ δᾳδοῦχοι τῆς σοφίας ὄντες , ὅσαπέρ ἐστιν ἐν δυνατῷ , ταῦτα μιμεῖσθαι καὶ περικνίζειν ἐπιχειροῦμεν 0 .
τὸ τοίνυν τῆς γλώττης κρατεῖν περὶ τούτου γάρ , ὥσπερ ὑπεθέμην , εἰπεῖν λοιπόν εἴ τις μικρὸν καὶ φαῦλον ὑπείληφε , πλεῖστον διαμαρτάνει τῆς ἀληθείας 0 .
σοφὸν γὰρ εὔκαιρος σιγὴ καὶ παντὸς λόγου κρεῖττον 0 .
καὶ διὰ τοῦτό μοι δοκεῖ τὰς μυστηριώδεις τελετὰς οἱ παλαιοὶ κατέδειξαν , ἵν ἐν ταύταις σιωπᾶν ἐθισθέντες ἐπὶ τὴν τῶν ἀνθρωπίνων μυστηρίων πίστιν τὸν ἀπὸ τῶν θεῶν μεταφέρωμεν φόβον .
καὶ γὰρ αὖ σιωπήσας μὲν οὐδεὶς μετενόησε , λαλήσαντες δὲ παμπληθεῖς .
καὶ τὸ μὲν σιγηθὲν ἐξειπεῖν ῥᾴδιον , τὸ δὲ ῥηθὲν ἀναλαβεῖν ἀδύνατον 0 1 .
μυρίους δ ἔγωγ οἶδ ἀκούσας ταῖς μεγίσταις συμφοραῖς περιπεσόντας διὰ τὴν τῆς γλώττης ἀκρασίαν .
ὧν τοὺς ἄλλους παραλιπὼν ἑνὸς ἢ δυεῖν τύπου ἕνεκεν ἐπιμνησθήσομαι .
τοῦ γὰρ Φιλαδέλφου γήμαντος τὴν ἀδελφὴν Ἀρσινόην Σωτάδης εἰπών εἰς οὐχ ὁσίην τρυμαλιὴν τὸ κέντρον ὠθεῖς ἐν δεσμωτηρίῳ πολλοὺς κατεσάπη χρόνους καὶ τῆς ἀκαίρου λαλιᾶς οὐ μεμπτὴν ἔδωκε δίκην , ἵνα δὲ γέλωτα παράσχῃ τοῖς ἄλλοις , αὐτὸς πολὺν χρόνον ἔκλαυσεν .
ἐνάμιλλα δὲ τούτοις καὶ σύζυγα καὶ Θεόκριτος ὁ σοφιστὴς εἶπέ τε καὶ ἔπαθε , καὶ πολὺ δεινότερα 0 .
ἀλεξάνδρου γὰρ πορφυρᾶς ἐσθῆτας κελεύσαντος κατασκευάζειν τοὺς Ἕλληνας , ἵν ἐπανελθὼν τὰ ἐπινίκια τοῦ πολέμου τοῦ κατὰ τῶν βαρβάρων θύσειε , καὶ τῶν ἐθνῶν κατὰ κεφαλὴν εἰσφερόντων ἄργυρον πρότερον μέν ἔφησεν ἠμφισβήτουν , νῦν δ ᾔσθημαι σαφῶς ὅτι ὁ πορφύρεος Ὁμήρου θάνατος οὗτός ἐστιν .
ἐξ ὧν ἐχθρὸν ἐκτήσατο τὸν Ἀλέξανδρον .
ἀντίγονον δὲ τὸν βασιλέα τῶν Μακεδόνων ἑτερόφθαλμον ὄντα τὴν πήρωσιν προφέρων εἰς οὐ μετρίαν ὀργὴν κατέστησε .
τὸν γὰρ ἀρχιμάγειρον Εὐτροπίωνα γεγενημένον ἐν τάξει πέμψας παραγενέσθαι πρὸς αὐτὸν ἠξίου καὶ λόγον δοῦναι καὶ λαβεῖν .
ταῦτα δ ἀπαγγέλλοντος ἐκείνου πρὸς αὐτὸν καὶ πολλάκις προσιόντος εὖ οἶδ ἔφησεν ὅτι ὠμόν με θέλεις τῷ Κύκλωπι , παραθεῖναι , ὀνειδίζων τὸν μὲν ὅτι πηρός , τὸν δ ὅτι μάγειρος ἦν 0 1 .
κ ἀκεῖνος τοιγαροῦν εἰπών τὴν κεφαλὴν οὐχ ἕξεις ἀλλὰ τῆς ἀθυροστομίας ταύτης καὶ μανίας δώσεις δίκην , ἀπήγγειλε τὰ εἰρημένα τῷ βασιλεῖ , ὁ δὲ πέμψας ἀνεῖλε τὸν Θεόκριτον .
παρὰ πάντα δὲ ταῦτα , ὅπερ ἐστὶν ἱεροπρεπέστατον , ἐθίζειν τοὺς παῖδας τῷ τ ἀληθῆ λέγειν τὸ γὰρ ψεύδεσθαι δουλοπρεπὲς καὶ πᾶσιν ἀνθρώποις ἄξιον μισεῖσθαι καὶ οὐ δὲ μετρίοις δούλοις συγγνωστόν 0 .
ταῦτα μὲν οὖν οὐκ ἐνδοιάσας οὐ δὲ μελλήσας περὶ τῆς τῶν παίδων εὐκοσμίας καὶ σωφροσύνης διείλεγμαι ·
περὶ δὲ τοῦ ῥηθήσεσθαι μέλλοντος ἀμφίδοξός εἰμι καὶ διχογνώμων , καὶ τῇδε κ ἀκεῖσε μετακλίνων ὡς ἐπὶ πλάστιγγος πρὸς οὐδέτερον ῥέψαι δύναμαι , πολὺς δ ὄκνος ἔχει με καὶ τῆς εἰσηγήσεως καὶ τῆς ἀποτροπῆς τοῦ πράγματος .
ἀποτολμητέον δ οὖν ὅμως εἰπεῖν αὐτό .
τί οὖν τοῦτ ἐστί ;
πότερα δεῖ τοὺς ἐρῶντας τῶν παίδων ἐᾶν τούτοις συνεῖναι καὶ , συνδιατρίβειν , ἢ τ οὐναντίον εἴργειν αὐτοὺς καὶ ἀποσοβεῖν τῆς πρὸς τούτους ὁμιλίας προσῆκεν ;
ὅταν μὲν γὰρ ἀποβλέψω πρὸς τοὺς πατέρας τοὺς αὐθεκάστους καὶ τὸν τρόπον ὀμφακίας καὶ στρυφνούς , οἳ τῶν τέκνων ὕβριν οὐκ ἀνεκτὴν τὴν τῶν ἐρώντων ὁμιλίαν ἡγοῦνται , εὐλαβοῦμαι ταύτης εἰσηγητὴς γενέσθαι καὶ σύμβουλος , ὅταν δ αὖ πάλιν ἐνθυμηθῶ τὸν Σωκράτη τὸν Πλάτωνα τὸν Ξενοφῶντα τὸν Αἰσχίνην τὸν Κέβητα , τὸν πάντα χορὸν ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν οἳ τοὺς ἄρρενας ἐδοκίμασαν ἔρωτας καὶ τὰ μειράκια προήγαγον ἐπί τε παιδείαν καὶ δημαγωγίαν καὶ τὴν ἀρετὴν τῶν τρόπων , πάλιν ἕτερος γίγνομαι καὶ κάμπτομαι πρὸς τὸν ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν ζῆλον .
μαρτυρεῖ δὲ τούτοις Εὐριπίδης οὕτω λέγων ἀλλ ἔστι δή τις ἄλλος ἐν βροτοῖς ἔρως ψυχῆς δικαίας σώφρονός τε κ ἀγαθῆς τὸ δὲ τοῦ Πλάτωνος σπουδῇ καὶ χαριεντισμῷ μεμιγμένον οὐ παραλειπτέον .
ἐξεῖναι γάρ φησι δεῖν τοῖς ἀριστεύσασιν ὃν ἂν βούλωνται τῶν καλῶν φιλῆσαι .
τοὺς μὲν οὖν τῆς ὥρας ἐπιθυμοῦντας ἀπελαύνειν προσῆκε , τοὺς δὲ τῆς ψυχῆς ἐραστὰς ἐγκρίνειν κατὰ τὸ σύνολον .
καὶ τοὺς μὲν Θήβησι καὶ τοὺς ἐν Ἤλιδι φευκτέον ἔρωτας καὶ τὸν ἐν Κρήτῃ καλούμενον ἁρπαγμόν , τοὺς δ Ἀθήνησι καὶ τοὺς ἐν Λακεδαίμονι ζηλωτέον .
περὶ μὲν οὖν τούτων , ὅπως ἕκαστος αὐτὸς ἑαυτὸν πέπεικεν , οὕτως ὑπολαμβανέτω ·
ἐγὼ δ ἐπειδὴ περὶ τῆς τῶν παίδων εὐταξίας εἴρηκα καὶ κοσμιότητος , καὶ ἐπὶ τὴν τῶν μειρακίων ἡλικίαν ἤδη μεταβήσομαι καὶ μικρὰ παντάπασιν λέξω ·
πολλάκις γὰρ κατεμεμψάμην τοὺς μοχθηρῶν ἐθῶν γεγονότας εἰσηγητάς , οἵτινες τοῖς μὲν παισὶ παιδαγωγοὺς καὶ διδασκάλους ἐπέστησαν , τὴν δὲ τῶν μειρακίων ὁρμὴν ἄφετον εἴασαν νέμεσθαι , δέον αὖ τ οὐναντίον πλείω τῶν μειρακίων ποιεῖσθαι τὴν εὐλάβειαν καὶ φυλακὴν ἢ τῶν παίδων 0 1 .
τίς γὰρ οὐκ οἶδεν ὅτι τὰ μὲν τῶν παίδων πλημμελήματα μικρὰ καὶ παντελῶς ἐστιν ἰάσιμα , παιδαγωγῶν ἴσως ὀλιγωρία καὶ διδασκάλων παραγωγὴ καὶ ἀνηκουστία ·
τὰ δὲ τῶν ἤδη νεανισκευομένων ἀδικήματα πολλάκις ὑπερφυᾶ γίνεται καὶ σχέτλια , ἀμετρία γαστρὸς καὶ κλοπαὶ πατρῴων χρημάτων καὶ κύβοι καὶ κῶμοι καὶ πότοι καὶ παρθένων ἔρωτες καὶ γυναικῶν οἰκοφθορίαι γαμετῶν .
οὐκοῦν τὰς τούτων ὁρμὰς ταῖς ἐπιμελείαις δεσμεύειν καὶ κατέχειν προσῆκεν , ἀταμίευτον γὰρ τῶν ἡδονῶν ἡ ἀκμὴ καὶ σκιρτητικὸν καὶ χαλινοῦ δεόμενον , ὥσθ οἱ μὴ τῆς ἡλικίας ταύτης ἐρρωμένως ἀντιλαμβανόμενοι τῇ ἀνοίᾳ διδόασιν ἐξουσίαν ἐπὶ τὰ ἀδικήματα 0 .
ἔδει τοίνυν τοὺς ἔμφρονας πατέρας παρὰ τοῦτον μάλιστα τὸν καιρὸν φυλάττειν ἐγρηγορέναι σωφρονίζειν τοὺς μειρακίσκους διδάσκοντας ἀπειλοῦντας δεομένους , παραδείγματα δεικνύντας τῶν διὰ φιληδονίαν μὲν συμφοραῖς περιπεσόντων διὰ δὲ καρτερίαν ἔπαινον καὶ δόξαν ἀγαθὴν περιποιησαμένων .
δύο γὰρ ταῦθ ὡσπερεὶ στοιχεῖα τῆς ἀρετῆς ἐστιν , ἐλπίς τε τιμῆς καὶ φόβος τιμωρίας ·
ἡ μὲν γὰρ ὁρμητικωτέρους πρὸς τὰ κάλλιστα τῶν ἐπιτηδευμάτων ἡ δ ὀκνηροὺς πρὸς τὰ φαῦλα τῶν ἔργων ἀπεργάζεται 0 .
καθόλου δ ἀπείργειν προσήκει τοὺς παῖδας τῆς πρὸς τοὺς πονηροὺς ἀνθρώπους συνουσίας ·
ἀποφέρονται γάρ τι τῆς τούτων κακίας .
τοῦτο δὲ παρήγγειλε καὶ Πυθαγόρας αἰνίγμασιν ἅπερ ἐγὼ παραθεὶς ἐξηγήσομαι ·
καὶ γὰρ ταῦτα πρὸς ἀρετῆς κτῆσιν συμβάλλεται ῥοπὴν οὐκ ἐλαχίστην .
οἷον μὴ γεύεσθαι μελανούρων τουτέστι μὴ συνδιατρίβειν μέλασιν ἀνθρώποις διὰ κακοήθειαν 0 .
μὴ ζυγὸν ὑπερβαίνειν 0 ;
τουτ έστιν ὅτι δεῖ τῆς δικαιοσύνης πλεῖστον ποιεῖσθαι λόγον καὶ μὴ ταύτην ὑπερβαίνειν .
μὴ ἐπὶ χοίνικος καθίσαι ἤτοι φεύγειν ἀργίαν καὶ προνοεῖν ὅπως τὴν ἀναγκαίαν παρασκευάσωμεν τροφήν 0 .
μὴ παντὶ ἐμβάλλειν δεξιάν ἀντὶ τοῦ προχείρως οὐ δεῖ συναλλάσσειν 0 .
μὴ φορεῖν στενὸν δακτύλιον 0 ;
ὅτι δεῖ τὸν βίον ἐπιτηδεύειν ὡς μὴ δεῖν αὐτόν 0 .
πῦρ σιδήρῳ μὴ σκαλεύειν 0 ;
ἀντὶ τοῦ θυμούμενον μὴ ἐρεθίζειν 0 ·
οὐ γὰρ προσῆκεν , ἀλλ ὑπείκειν τοῖς ὀργιζομένοις .
μὴ ἐσθίειν καρδίαν ἤτοι μὴ βλάπτειν τὴν ψυχὴν ταῖς φροντίσιν αὐτὴν κατατρύχοντα 0 .
κυάμων ἀπέχεσθαι ὅτι οὐ δεῖ πολιτεύεσθαι 0 ·
κυαμευταὶ γὰρ ἦσαν ἔμπροσθεν αἱ ψηφοφορίαι δι ὧν πέρας ἐπετίθεσαν ταῖς ἀρχαῖς .
σιτίον εἰς ἀμίδα μὴ ἐμβάλλειν ·
ἐπισημαίνει γὰρ ὅτι εἰς πονηρὰν ψυχὴν ἀστεῖον λόγον ἐμβάλλειν οὐ προσῆκεν ·
ὁ μὲν γὰρ λόγος τροφὴ διανοίας ἐστί , τοῦτον δ ἀκάθαρτον ἡ πονηρία ποιεῖ τῶν ἀνθρώπων .
μὴ ἐπιστρέφεσθαι ἐπὶ τοὺς ὅρους ἐλθόντας , τουτέστι μέλλοντας ἀποθνήσκειν καὶ τὸν ὅρον τοῦ βίου πλησίον ὄντα ὁρῶντας φέρειν εὐκόλως καὶ μὴ ἀθυμεῖν 0 .
ἀνακάμψω δ ἐπὶ τὴν ἐξ ἀρχῆς τοῦ λόγου ὑπόθεσιν ·
ἁπάντων γὰρ ὅπερ ἔφην τῶν πονηρῶν ἀνθρώπων ἀπάγειν δεῖ τοὺς παῖδας , μάλιστα δὲ τῶν κολάκων .
ὅπερ γὰρ πολλάκις καὶ πρὸς πολλοὺς τῶν πατέρων διατελῶ λέγων , καὶ νῦν ἂν εἴποιμι .
γένος οὐδέν ἐστιν ἐξωλέστερον οὐ δὲ μᾶλλον καὶ θᾶττον ἐκτραχηλίζον νεότητα τῶν κολάκων , οἳ καὶ τοὺς πατέρας καὶ τοὺς παῖδας προρρίζους ἐκτρίβουσι , τῶν μὲν τὸ γῆρας ἐπίλυπον , τῶν δὲ τὴν νεότητα ποιοῦντες , τῶν δὲ συμβουλευμάτων δέλεαρ ἀφύλακτον προτείνοντες τὴν ἡδονήν .
τοῖς παισὶ τῶν πλουσίων οἱ πατέρες νήφειν παραινοῦσιν οἱ δὲ μεθύειν , σωφρονεῖν οἱ δ ἀσελγαίνειν , φυλάττειν οἱ δὲ δαπανᾶν , φιλεργεῖν οἱ δὲ ῥᾳθυμεῖν , στιγμὴ χρόνου πᾶς ἐστιν ὁ βίος λέγοντες , ζῆν οὐ παραζῆν προσῆκε 0 1 2 .
τί δὲ φροντιστέον ἡμῖν τῶν τοῦ πατρὸς ἀπειλῶν ;
κρονόληρος καὶ σοροδαίμων ἐστί , καὶ μετέωρον αὐτὸν ἀράμενοι τὴν ταχίστην ἐξοίσομεν .
καθῆκε δέ τις καὶ χαμαιτύπην καὶ προηγώγευσε γαμετήν ;
καὶ τὰ τῶν πατέρων ἐφόδια τοῦ γήρως ἐσύλησε καὶ περιέκοψε .
μιαρὸν τὸ φῦλον , ὑποκριταὶ φιλίας , ἄγευστοι παρρησίας , πλουσίων μὲν κόλακες πενήτων δ ὑπερόπται , ὡς ἐκ λυρικῆς τέχνης ἐπὶ τοὺς νέους ἀγόμενοι , σεσηρότες ὅθ οἱ τρέφοντες γελῶσι , καὶ ψυχῆς ὑποβολιμαῖα καὶ νόθα μέρη βίου , πρὸς δὲ τὸ τῶν πλουσίων νεῦμα ζῶντες , τῇ τύχῃ μὲν ἐλεύθεροι , τῇ προαιρέσει δὲ δοῦλοι 0 1 2 ·
ὅταν δὲ μὴ ὑβρίζωνται , τόθ ὑβρίζεσθαι δοκοῦντες , ὅτι μάτην παρατρέφονται .
ὥστ εἴ τῳ μέλει τῶν , πατέρων τῆς τῶν τέκνων εὐαγωγίας , ἐκδιωκτέον τὰ μιαρὰ ταῦτα θρέμματα , ἐκδιωκτέον δ οὐχ ἥκιστα καὶ τάς τῶν συμφοιτητῶν μοχθηρίας ·
καὶ γάρ οὗτοι τὰς ἐπιεικεστάτας φύσεις ἱκανοὶ διαφθείρειν εἰσί .
ταῦτα μὲν οὖν καλὰ καὶ συμφέροντα 0 ·
ἃ δὲ μέλλω λέγειν , ἀνθρώπινα 0 .
οὐ δὲ γὰρ αὖ πάλιν τοὺς πατέρας ἔγωγ ἀξιῶ τελέως τραχεῖς καὶ σκληροὺς εἶναι τὴν φύσιν , ἀλλὰ πολλαχοῦ καὶ συγχωρῆσαί τινα τῷ νεωτέρῳ τῶν ἁμαρτημάτων , καὶ ἑαυτοὺς ἀναμιμνῄσκειν ὅτι ἐγένοντο νέοι .
καὶ καθάπερ ἰατροὶ τὰ πικρὰ τῶν φαρμάκων τοῖς γλυκέσι χυμοῖς καταμιγνύντες τὴν τέρψιν ἐπὶ τὸ συμφέρον πάροδον εὗρον , οὓτω δεῖ τοὺς πατέρας τὴν τῶν ἐπιτιμημάτων ἀποτομίαν τῇ πραότητι μιγνύναι , καὶ τοτὲ μὲν ταῖς ἐπιθυμίαις τῶν παίδων ἐφεῖναι καὶ χαλάσαι τὰς ἡνίας , τοτὲ δ αὖ πάλιν ἀντιτεῖναι , καὶ μάλιστα μὲν εὐκόλως φέρειν τὰς ἁμαρτίας , εἰ δὲ μή γε , πρὸς καιρὸν ὀργισθέντας ταχέως ἀποφλεγμῆναι 0 .
μᾶλλον γὰρ ὀξύθυμον εἶναι δεῖ τὸν πατέρα ἢ βαρύθυμον , ὡς τό γε δυσμενὲς καὶ δυσκατάλλακτον μισοτεκνίας οὐ μικρὸν τεκμήριόν ἐστι 0 .
καλὸν δὲ καὶ ἔνια τῶν ἁμαρτημάτων μη δ εἰδέναι δοκεῖν , ἀλλὰ τὸ τοῦ γήρως ἀμβλυῶττον καὶ δύσκωφον ἐπὶ τὰ γιγνόμενα μεταφέρειν , ὡς ἔνια τῶν πραττομένων ὁρῶντας μὴ ὁρᾶν καὶ μὴ ἀκούειν ἀκούοντας 0 .
φίλων ἁμαρτήματα φέρομεν ·
τί θαυμαστὸν εἰ τέκνων ;
δούλων πολλάκις κραιπαλώντων μέθην οὐκ ἐξηλέγξαμεν .
ἐφείσω ποτέ , ἀλλὰ καὶ χορήγησον ἠγανάκτησάς ποτε , ἀλλὰ καὶ σύγγνωθι .
ἐβουκόλησέ ποτε δι οἰκέτου ·
τὴν ὀργὴν κάτασχε .
ἐξ ἀγροῦ ποτε ζεῦγος ἀφείλετο , ἦλθέ ποτε χθιζῆς μέθης ἀποπνέων , ἀγνόησον ·
μύρων ὄζων , σίγησον .
οὕτω σκιρτῶσα νεότης πωλοδαμνεῖται πειρατέον δὲ τοὺς τῶν ἡδονῶν ἥττους καὶ πρὸς τὰς ἐπιτιμήσεις δυσηκόους γάμῳ καταζεῦξαι , δεσμὸς γὰρ οὗτος τῆς νεότητος ἀσφαλέστατος 0 .
ἐγγυᾶσθαι δὲ δεῖ τοῖς υἱέσι γυναῖκας μή τ εὐγενεστέρας πολλῷ μή τε πλουσιωτέρας ·
τὸ γὰρ τὴν κατὰ σαυτὸν ἔλα σοφόν .
ὡς οἵ γε μακρῷ κρείττους ἑαυτῶν λαμβάνοντες οὐ τῶν γυναικῶν ἄνδρες , τῶν δὲ προικῶν δοῦλοι λανθάνουσι γιγνόμενοι 0 .
βραχέα δὲ προσθεὶς ἔτι περιγράψω τὰς ὑποθήκας .
πρὸ πάντων γὰρ δεῖ τοὺς πατέρας τῷ μηδὲν ἁμαρτάνειν ἀλλὰ πάνθ ἃ δεῖ πράττειν ἐναργὲς αὑτοὺς παράδειγμα τοῖς τέκνοις παρέχειν , ἵνα πρὸς τὸν τούτων βίον ὥσπερ κάτοπτρον ἀποβλέποντες ἀποτρέπωνται τῶν αἰσχρῶν ἔργων καὶ λόγων .
ὡς οἵτινες τοῖς ἁμαρτάνουσιν υἱοῖς ἐπιτιμῶντες τοῖς αὐτοῖς ἁμαρτήμασι περιπίπτουσιν , ἐπὶ τῷ ἐκείνων ὀνόματι λανθάνουσιν ἑαυτῶν κατήγοροι γιγνόμενοι τὸ δ ὅλον φαύλως ζῶντες οὐ δὲ τοῖς δούλοις παρρησίαν ἄγουσιν ἐπιτιμᾶν , μὴ τί γε τοῖς υἱοῖς 0 .
χωρὶς δὲ τούτων γένοιντ ἂν αὐτοῖς τῶν ἀδικημάτων σύμβουλοι καὶ διδάσκαλοι .
ὅπου γὰρ γέροντές εἰσιν ἀναίσχυντοι , ἐνταῦθ ἀνάγκη καὶ νέους ἀναιδεστάτους εἶναι 0 .
πειρατέον οὖν εἰς τὸν τῶν τέκνων σωφρονισμὸν πάνθ ὅσα προσῆκεν ἐπιτηδεύειν , ζηλώσαντας Εὐρυδίκην , ἥτις Ἰλλυρὶς οὖσα καὶ τριβάρβαρος , ὅμως ἐπὶ τῇ μαθήσει τῶν τέκνων ὀψὲ τῆς ἡλικίας ἥψατο παιδείας .
ἱκανῶς δ αὐτῆς τὴν φιλοτεκνίαν σημαίνει τ οὐπίγραμμα , ὅπερ ἀνέθηκε Μούσαις Εὐρυδίκη Ἱεραπολιῆτις τόνδ ἀνέθηκε Μούσαις εὔιστον ψυχῇ ἑλοῦσα πόθον .
γράμματα γὰρ μνημεῖα λόγων μήτηρ γεγαυῖα παίδων ἡβώντων ἐξεπόνησε μαθεῖν .
τὸ μὲν οὖν πάσας τὰς προειρημένας συμπεριλαβεῖν εὐχῆς ἴσως ἢ παραινέσεως ἔργον ἐστί ·
τὸ δὲ τὰς πλείους ζηλῶσαι καὶ αὐτὸ μὲν εὐμοιρίας δεόμενόν ἐστι καὶ πολλῆς ἐπιμελείας , ἀνυστὸν δ οὖν ἀνθρωπίνῃ φύσει καθέστηκεν .
εἰ μέν , ὡς Φιλόξενυς ὁ ποιητὴς ἔλεγεν , ὦ Μάρκε Σήδατε , τῶν κρεῶν τὰ μὴ κρέα ἥδιστά ἐστι καὶ τῶν ἰχθύων οἱ μὴ ἰχθύες , ἐκείνοις ἀποφαίνεσθαι παρῶμεν οἷς ὁ Κάτων ἔφη τῆς καρδίας τὴν ὑπερῴαν εὐαισθητοτέραν ὑπάρχειν 0 .
ὅτι δὲ τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ λεγομένων οἱ σφόδρα νέοι τοῖς μὴ δοκοῦσι φιλοσόφως μη δ ἀπὸ σπουδῆς λέγεσθαι χαίρουσι μᾶλλον καὶ παρέχουσιν ὑπηκόους ἑαυτοὺς καὶ χειροήθεις , δῆλόν ἐστιν ἡμῖν .
οὐ γὰρ μόνον τὰ Αἰσώπεια μυθάρια καὶ τὰς ποιητικὰς ὑποθέσεις ἀλλὰ καὶ τὸν Ἄβαριν τὸν Ἡρακλείδου καὶ τὸν Λύκωνα τὸν Ἀρίστωνος διερχόμενοι καὶ τὰ περὶ τῶν ψυχῶν δόγματα μεμιγμένα μυθολογίᾳ μεθ ἡδονῆς ἐνθουσιῶσι .
διὸ δεῖ μὴ μόνον ἐν ταῖς περὶ ἐδωδὴν καὶ πόσιν ἡδοναῖς διαφυλάττειν εὐσχήμονας αὐτούς , ἔτι δὲ μᾶλλον ἐν ταῖς ἀκροάσεσιν καὶ ἀναγνώσεσιν ἐθίζειν , ὥσπερ ὄψῳ χρωμένους μετρίως τῷ τέρποντι , τὸ χρήσιμον ἀπ αὐτοῦ καὶ τὸ σωτήριον διώκειν 0 .
οὔ τε γὰρ πόλιν αἱ κεκλειμέναι πύλαι τηροῦσιν ἀνάλωτον , ἂν διὰ μιᾶς παραδέξηται τοὺς πολεμίους , οὔ τε νέον αἱ περὶ τὰς ἄλλας ἡδονὰς ἐγκράτειαι σῴζουσιν , ἄν γε δι ἀκοῆς λάθῃ προέμενος αὑτόν , ἀλλ ὅσον μᾶλλον αὕτη τοῦ φρονεῖν καὶ λογίζεσθαι πεφυκότος ἅπτεται , τοσοῦτο μᾶλλον ἀμεληθεῖσα βλάπτει καὶ διαφθείρει τὸν παραδεξάμενον .
ἐπεὶ τοίνυν οὔ τ ἴσως δυνατόν ἐστιν οὔ τ ὠφέλιμον ποιημάτων ἀπείργειν τὸν τηλικοῦτον ἡλίκος οὑμός τε τὸ νῦν Σώκλαρός ἐστι καὶ ὁ σὸς Κλέανδρος , εὖ μάλα παραφυλάττωμεν αὐτούς , ὡς ἐν ταῖς ἀναγνώσεσι μᾶλλον ἢ ταῖς ὁδοῖς παιδαγωγίας δεομένους 0 1 .
ἃ δ οὖν ἐμοὶ περὶ ποιημάτων εἰπεῖν πρῴην ἐπῆλθε , νῦν πρὸς σὲ γεγραμμένα πέμψαι διενοήθην .
καὶ λαβὼν ταῦτα δίελθε , κὰν δοκῇ σοι μηδὲν εἶναι φαυλότερα τῶν ἀμεθύστων καλουμένων , ἅ τινες ἐν τοῖς πότοις περιάπτονται καὶ προλαμβάνουσι , μεταδίδου τῷ Κλεάνδρῳ καὶ προκαταλάμβανε τὴν φύσιν αὐτοῦ διὰ τὸ μηδαμοῦ νωθρὸν ἀλλὰ πανταχοῦ σφοδρὸν καὶ δεδορκὸς εὐαγωγοτέραν ὑπὸ τῶν τοιούτων οὖσαν .
πουλύποδος κεφαλῇ ἔνι μὲν κακὸν ἐν δὲ καὶ ἐσθλόν ὅτι βρωθῆναι μέν ἐστιν ἥδιστος , δυσόνειρον δ ὕπνον ποιεῖ , φαντασίας ταραχώδεις καὶ ἀλλοκότους δεχόμενον , ὡς λέγουσιν 0 1 .
οὕτω δὴ καὶ ποιητικῇ πολὺ μὲν τὸ ἡδὺ καὶ τρόφιμον νέου ψυχῆς ἔνεστιν , οὐκ ἔλαττον δὲ τὸ ταρακτικὸν καὶ παράφορον , ἂν μὴ τυγχάνῃ παιδαγωγίας ὀρθῆς ἡ ἀκρόασις 0 .
οὐ γὰρ μόνον ὡς ἔοικε περὶ τῆς Αἰγυπτίων χώρας ἀλλὰ καὶ περὶ τῆς ποιητικῆς ἔστιν εἰπεῖν ὅτι φάρμακα πολλὰ μὲν ἐσθλὰ μεμιγμένα πολλὰ δὲ λυγρά τοῖς χρωμένοις ἀναδίδωσιν .
ἔνθ ἔνι μὲν φιλότης , ἐν δ ἵμερος , ἐν δ ὀαριστὺς πάρφασις , ἥ τ ἔκλεψε νόον πύκα περ φρονεόντων 0 1 2 .
οὐ γὰρ ἅπτεται τὸ ἀπατηλὸν αὐτῆς ἀβελτέρων κομιδῇ καὶ ἀνοήτων .
διὸ καὶ Σιμωνίδης μὲν ἀπεκρίνατο πρὸς τὸν εἰπόντα τί δὴ μόνους οὐκ ἐξαπατᾷς Θετταλούς ;
ἀμαθέστεροι γάρ εἰσιν ἢ ὡς ὑπ ἐμοῦ ἐξαπατᾶσθαι 0 .
γοργίας δὲ τὴν τραγῳδίαν εἶπεν ἀπάτην , ἣν ὅ τ ἀπατήσας δικαιότερος τοῦ μὴ ἀπατήσαντος καὶ ὁ ἀπατηθεὶς σοφώτερος τοῦ μὴ ἀπατηθέντος 0 .
πότερον οὖν τῶν νέων ὥσπερ τῶν Ἰθακησίων σκληρῷ τινι τὰ ὦτα καὶ ἀτέγκτῳ κηρῷ καταπλάσσοντες ἀναγκάζωμεν αὐτοὺς τὸ Ἐπικούρειον ἀκάτιον ἀραμένους ποιητικὴν φεύγειν καὶ παρεξελαύνειν , ἢ μᾶλλον ὀρθῷ τινι λογισμῷ παριστάντες καὶ καταδέοντες , τὴν κρίσιν , ὅπως μὴ παραφέρηται τῷ τέρποντι πρὸς τὸ βλάπτον , ἀπευθύνωμεν καὶ παραφυλάττωμεν 0 ;
οὐ δὲ γὰρ οὐ δὲ Δρύαντος υἱὸς κρατερὸς Λυκόοργος ὑγιαίνοντα νοῦν εἶχεν , ὅτι πολλῶν μεθυσκομένων καὶ παροινούντων τὰς ἀμπέλους περιιὼν ἐξέκοπτεν ἀντὶ τοῦ τὰς κρήνας ἐγγυτέρω προσαγαγεῖν καὶ μαινόμενον θεόν , ὥς φησιν ὁ Πλάτων , ἑτέρῳ θεῷ νήφοντι κολαζόμενον σωφρονίζειν 0 .
ἀφαιρεῖ γὰρ ἡ κρᾶσις τοῦ οἴνου τὸ βλάπτον , οὐ συναναιροῦσα τὸ χρήσιμον ;
μη δ ἡμεῖς οὖν τὴν ποιητικὴν ἡμερίδα τῶν Μουσῶν ἐκκόπτωμεν μη δ ἀφανίζωμεν , ἀλλ ὅπου μὲν ὑφ ἡδονῆς ἀκράτου πρὸς δόξαν αὐθάδως θρασυνόμενον ἐξυβρίζει καὶ ὑλομανεῖ τὸ μυθῶδες αὐτῆς καὶ θεατρικόν , ἐπιλαμβανόμενοι κολούωμεν καὶ πιέζωμεν ·
ὅπου δ ἅπτεταί τινος μούσης τῇ χάριτι καὶ τὸ γλυκὺ τοῦ λόγου καὶ ἀγωγὸν οὐκ ἄκαρπόν ἐστιν οὐ δὲ κενόν , ἐνταῦθα φιλοσοφίαν εἰσάγωμεν καὶ καταμιγνύωμεν .
ὥσπερ γὰρ ὁ μανδραγόρας ταῖς ἀμπέλοις παραφυόμενος καὶ διαδιδοὺς τὴν δύναμιν εἰς τὸν οἶνον μαλακωτέραν ποιεῖ τὴν καταφορὰν τοῖς πίνουσιν , οὕτω τοὺς λόγους ἡ ποίησις ἐκ φιλοσοφίας ἀναλαμβάνουσα μιγνυμένους πρὸς τὸ μυθῶδες ἐλαφρὰν καὶ προσφιλῆ παρέχει τοῖς νέοις τὴν μάθησιν .
ὅθεν οὐ φευκτέον ἐστὶ τὰ ποιήματα τοῖς φιλοσοφεῖν μέλλουσιν , ἀλλὰ προφιλοσοφητέον τοῖς ποιήμασιν ἐθιζομένους ἐν τῷ τέρποντι τὸ χρήσιμον ζητεῖν καὶ ἀγαπᾶν ·
εἰ δὲ μή , διαμάχεσθαι καὶ δυσχεραίνειν 0 1 .
ἀρχὴ γὰρ αὕτη παιδεύσεως , ἔργου δὲ παντὸς ἤν τις ἄρχηται καλῶς , καὶ τὰς τελευτὰς εἰκὸς ἐσθ οὕτως ἔχειν κατὰ τὸν Σοφοκλέα 0 .
πρῶτον μὲν οὖν εἰσάγειν εἰς τὰ ποιήματα δεῖ τὸν νέον μηδὲν οὕτω μεμελετημένον ἔχοντα καὶ πρόχειρον ὡς τὸ πολλὰ ψεύδονται ἀοιδοὶ τὰ μὲν ἑκόντες τὰ δ ἄκοντες 0 .
ἑκόντες μέν , ὅτι πρὸς ἡδονὴν ἀκοῆς καὶ χάριν , ἣν οἱ πλεῖστοι διώκουσιν , αὐστηροτέραν ἡγοῦνται τὴν ἀλήθειαν τοῦ ψεύδους 0 .
ἡ μὲν γὰρ ἔργῳ γιγνομένη , κ ἂν ἀτερπὲς ἔχῃ τὸ τέλος , οὐκ ἐξίσταται ·
τὸ δὲ πλαττόμενον λόγῳ ῥᾷστα περιχωρεῖ καὶ τρέπεται πρὸς τὸ ἥδιον ἐκ τοῦ λυποῦντος .
οὔ τε γὰρ μέτρον οὔ τε τρόπος οὔ τε λέξεως ὄγκος οὔ τ εὐκαιρία μεταφορᾶς οὔ θ ἁρμονία καὶ σύνθεσις ἔχει τοσοῦτον αἱμυλίας καὶ χάριτος ὅσον εὖ πεπλεγμένη διάθεσις μυθολογίας 0 1 ·
ἀλλ ὥσπερ ἐν γραφαῖς κινητικώτερόν ἐστι χρῶμα γραμμῆς διὰ τὸ ἀνδρείκελον καὶ ἀπατηλόν , οὕτως ἐν ποιήμασι μεμιγμένον πιθανότητι ψεῦδος ἐκπλήττει καὶ ἀγαπᾶται μᾶλλον τῆς ἀμύθου καὶ ἀπλάστου περὶ μέτρον καὶ λέξιν κατασκευῆς .
ὅθεν ὁ Σωκράτης ἔκ τινων ἐνυπνίων ποιητικῆς ἁψάμενος αὐτὸς μέν , ἅτε δὴ γεγονὼς ἀληθείας ἀγωνιστὴς τὸν ἅπαντα βίον , οὐ πιθανὸς ἦν οὐ δ εὐφυὴς ψευδῶν δημιουργός , τοὺς δ Αἰσώπου μύθους ἔπεσιν ἐνέτεινεν , ὡς ποίησιν οὐκ οὖσαν ψεῦδος μὴ πρόσεστι . ·
θυσίας μὲν γὰρ ἀχόρους καὶ ἀναύλους ἴσμεν , οὐκ ἴσμεν δ ἄμυθον οὐ δ ἀψευδῆ ποίησιν .
τὰ δ Ἐμπεδοκλέους ἔπη καὶ Παρμενίδου καὶ θηριακὰ Νικάνδρου καὶ γνωμολογίαι Θεόγνιδος λόγοι εἰσὶ κιχράμενοι παρὰ ποιητικῆς ὥσπερ ὄχημα τὸ μέτρον καὶ τὸν ὄγκον , ἵνα τὸ πεζὸν διαφύγωσιν 0 .
ὅταν οὖν ἄτοπόν τι καὶ δυσχερὲς ἐν τοῖς ποιήμασι λέγηται περὶ θεῶν ἢ δαιμόνων ἢ ἀρετῆς ὑπ ἀνδρὸς ἐλλογίμου καὶ δόξαν ἔχοντος , ὁ μὲν ὡς ἀληθῆ προσδεξάμενος λόγον οἴχεται φερόμενος καὶ διέφθαρται τὴν δόξαν , ὁ δὲ μεμνημένος ἀεὶ καὶ κατέχων ἐναργῶς τῆς ποιητικῆς τὴν περὶ τὸ ψεῦδος γοητείαν καὶ δυνάμενος λέγειν ἑκάστοτε πρὸς αὐτὴν ὦ μηχάνημα λυγκὸς αἰολώτερον τί παίζουσα τὰς ὀφρῦς συνάγεις , τί δ ἐξαπατῶσα προσποιῇ διδάσκειν 0 ;
οὐδὲν πείσεται δεινὸν οὐ δὲ πιστεύσει φαῦλον , ἀλλ ἐπιλήψεται μὲν τοῦ φοβουμένου τὸν Ποσειδῶνα καὶ ταρβοῦντος μὴ τὴν γῆν ἀναρρήξῃ καὶ ἀπογυμνώσῃ τὸν ᾍδην , ἐπιλήψεται δὲ τοῦ Ἀπόλλωνι χαλεπαίνοντος ὑπὲρ τοῦ πρώτου τῶν Ἀχαιῶν , ὃν αὐτὸς ὑμνῶν αὐτὸς ἐν δαίτῃ παρὼν αὐτὸς τάδ εἰπὼν αὐτός ἐστιν ὁ κτανών παύσεται δὲ τὸν φθιτὸν Ἀχιλλέα καὶ τὸν Ἀγαμέμνονα τὸν καθ ᾍδου δακρύων , ἀδυνάτους καὶ ἀσθενεῖς χεῖρας ἐπιθυμίᾳ τοῦ ζῆν ὀρέγοντας .
ἂν δέ που συνταράττηται τοῖς πάθεσι καὶ κρατῆται φαρμασσόμενος , οὐκ ὀκνήσει πρὸς ἑαυτὸν εἰπεῖν ἀλλὰ φόωσδε τάχιστα λιλαίεο ·
ταῦτα δὲ πάντα ἴσθ , ἵνα καὶ μετόπισθε τεῇ εἴπῃσθα γυναικὶ καὶ γὰρ τοῦτο χαριέντως Ὅμηρος εἰς τὴν νέκυιαν εἶπεν , ὡς γυναικὸς ἀκρόασιν οὖσαν διὰ τὸ μυθῶδες .
τοιαῦτα γάρ ἐστιν ἃ πλάττουσιν ἑκόντες οἱ ποιηταί ·
πλείονα δ ἃ μὴ πλάττοντες ἀλλ οἰόμενοι καὶ δοξάζοντες αὐτοὶ προσαναχρώννυνται τὸ ψεῦδος ἡμῖν οἷον ἐπὶ τοῦ Διὸς εἰρηκότος Ὁμήρου ἐν δ ἐτίθει δύο κῆρε τανηλεγέος θανάτοιο , τὴν μὲν Ἀχιλλῆος τὴν δ Ἕκτορος ἱπποδάμοιο , ἕλκε δὲ μέσσα λαβών ῥέπε δ Ἕκτορος αἴσιμον ἦμαρ , ᾤχετο δ εἰς Ἀίδαο , λίπεν δ ἑ Φοῖβος Ἀπόλλων τραγῳδίαν ὁ Αἰσχύλος ὅλην τῷ μύθῳ περιέθηκεν , ἐπιγράψας Ψυχοστασίαν καὶ παραστήσας ταῖς πλάστιγξι τοῦ Διὸς ἔνθεν μὲν τὴν Θέτιν ἔνθεν δὲ τὴν Ἠῶ , δεομένας ὑπὲρ τῶν υἱέων μαχομένων 0 .
τοῦτο δὲ παντὶ δῆλον , ὅτι μυθοποίημα καὶ πλάσμα πρὸς ἡδονὴν ἢ ἔκπληξιν ἀκροατοῦ γέγονε 0 1 .
τὸ δὲ Ζεύς , ὃς τ ἀνθρώπων ταμίης πολέμοιο τέτυκται καὶ τὸ θεὸς μὲν αἰτίαν φύει βροτοῖς , ὅταν κακῶσαι δῶμα παμπήδην θέλῃ , ταῦτα δ ἤδη κατὰ δόξαν εἴρηται καὶ πίστιν αὐτῶν , ἣν ἔχουσιν ἀπάτην περὶ θεῶν καὶ ἄγνοιαν εἰς ἡμᾶς ἐκφερόντων καὶ μεταδιδόντων .
πάλιν αἱ περὶ τὰς νεκυίας τερατουργίαι καὶ διαθέσεις ὀνόμασι φοβεροῖς ἐνδημιουργοῦσαι φάσματα καὶ εἴδωλα ποταμῶν φλεγομένων καὶ τόπων ἀγρίων καὶ κολασμάτων σκυθρωπῶν οὐ πάνυ πολλοὺς διαλανθάνουσιν ὅτι τὸ μυθῶδες αὐτοῖς πολὺ καὶ τὸ ψεῦδος ὥσπερ τροφαῖς τὸ φαρμακῶδες ἐγκέκραται 0 .
καὶ οὔ θ Ὅμηρος οὔ τε Πίνδαρος οὔ τε Σοφοκλῆς πεπεισμένοι ταῦτ ἔχειν οὕτως ἔγραψαν ἔνθεν τὸν ἄπειρον ἐρεύγονται σκότον βληχροὶ δνοφερᾶς νυκτὸς ποταμοὶ καὶ πὰρ δ ἴσαν Ὠκεανοῦ τε ῥοὰς καὶ Λευκάδα πέτρην καί στενωπὸς ᾍδου καὶ παλιρροία βυθοῦ ὅσοι μέντοι τὸν θάνατον ὡς οἰκτρὸν ἢ τὴν ἀταφίαν ὡς δεινὸν ὀλοφυρόμενοι καὶ δεδιότες φωνὰς ἐξενηνόχασι καὶ μή μ ἄκλαυστον ἄθαπτον ἰὼν ὄπιθεν καταλείπειν 72 ψυχὴ δ ἐκ ῥεθέων πταμένη Ἄϊδόσδε βεβήκει , ὃν πότμον γοόωσα , λιποῦσ ἁδρότητα καὶ ἥβην καί μή μ ἀπολέσῃς ἄωρον 0 ·
ἡδὺ γὰρ τὸ φῶς λεύσσειν 0 ·
τὰ δ ὑπὸ γῆν μὴ μ ἰδεῖν ἀναγκάσῃς , αὗται πεπονθότων εἰσὶ καὶ προεαλωκότων ὑπὸ δόξης καὶ ἀπάτης .
διὸ μᾶλλον ἅπτονται καὶ διαταράττουσιν ἡμᾶς , ἀναπιμπλαμένους τοῦ πάθους καὶ τῆς ἀσθενείας ἀφ ἧς λέγονται .
πρὸς ταῦτα δὴ πάλιν παρασκευάζωμεν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἔχειν ἔναυλον ὅτι ποιητικῇ μὲν οὐ πάνυ μέλον ἐστὶ τῆς ἀληθείας , ἡ δὲ περὶ ταῦτ ἀλήθεια καὶ τοῖς μηδὲν ἄλλο πεποιημένοις ἔργον ἢ γνῶσιν καὶ μάθησιν τοῦ ὄντος εὖ μάλα δυσθήρατός ἐστι καὶ δύσληπτος , ὡς ὁμολογοῦσιν αὐτοί .
καὶ τὰ Ἐμπεδοκλέους ἔστω πρόχειρα ταυτί οὕτως οὔ τ ἐπιδερκτὰ τάδ ἀνδράσιν οὔ τ ἐπακουστά οὔ τε νόῳ περιληπτά καὶ τὰ Ξενοφάνους καὶ τὸ μὲν οὖν σαφὲς οὔτις ἀνὴρ γένετ οὐδέ τις ἔσται εἰδὼς ἀμφὶ θεῶν τε καὶ ἅσσα λέγω περὶ πάντων καὶ νὴ Δία τὰ Σωκράτους ἐξομνυμένου παρὰ Πλάτωνι τὴν περὶ τούτων γνῶσιν 0 .
ἧττον γὰρ ὡς εἰδόσι τι περὶ τούτων προσέξουσι τοῖς ποιηταῖς ἐν οἷς τοὺς φιλοσόφους ἰλιγγιῶντας ὁρῶσιν 0 .
ἔτι δὲ μᾶλλον ἐπιστήσομεν αὐτὸν ἅμα τῷ προσάγειν τοῖς ποιήμασιν ὑπογράφοντες τὴν ποιητικὴν ὅτι μιμητικὴ τέχνη καὶ δύναμίς ἐστιν ἀντίστροφος τῇ ζωγραφίᾳ .
καὶ μὴ μόνον ἐκεῖνο τὸ θρυλούμενον ἀκηκοὼς ἔστω , ζωγραφίαν μὲν εἶναι φθεγγομένην τὴν ποίησιν , ποίησιν δὲ σιγῶσαν τὴν ζωγραφίαν , ἀλλὰ πρὸς τούτῳ διδάσκωμεν αὐτὸν ὅτι γεγραμμένην σαύραν ἢ πίθηκον ἢ Θερσίτου πρόσωπον ἰδόντες ἡδόμεθα καὶ θαυμάζομεν οὐχ ὡς καλὸν ἀλλ ὡς ὅμοιον 0 .
οὐσίᾳ μὲν γὰρ οὐ δύναται καλὸν γενέσθαι τὸ αἰσχρόν ·
ἡ δὲ μίμησις , ἄν τε περὶ φαῦλον ἄν τε περὶ χρηστὸν ἐφίκηται τῆς ὁμοιότητος , ἐπαινεῖται 0 .
καὶ τ οὐναντίον ἂν αἰσχροῦ σώματος εἰκόνα καλὴν παράσχῃ , τὸ πρέπον καὶ τὸ εἰκὸς οὐκ ἀπέδωκεν .
γράφουσι δὲ καὶ πράξεις ἀτόπους ἔνιοι , καθάπερ Τιμόμαχος τὴν Μηδείας τεκνοκτονίαν καὶ Θέων τὴν Ὀρέστου μητροκτονίαν καὶ Παρράσιος τὴν Ὀδυσσέως προσποίητον μανίαν καὶ Χαιρεφάνης ἀκολάστους ὁμιλίας γυναικῶν πρὸς ἄνδρας 0 .
ἐν οἷς μάλιστα δεῖ τὸν νέον ἐθίζεσθαι , διδασκόμενον ὅτι τὴν πρᾶξιν οὐκ ἐπαινοῦμεν ἧς γέγονεν ἡ μίμησις , ἀλλὰ τὴν τέχνην εἰ μεμίμηται προσηκόντως τὸ ὑποκείμενον 0 .