Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
τὸν δὲ Μάνιον εὐθὺς ἐπὶ τοὺς Χαλκιδεῖς σὺν ὀργῇ πορευόμενον ὁ Τίτος παρακολουθῶν ἐμάλαττε καὶ παρῃτεῖτο καί τέλος ἔπεισε καὶ κατεπράϋνεν , αὐτοῦ τε καὶ τῶν ἐν τέλει Ῥωμαίων δεόμενος .
οὕτω διασωθέντες οἱ Χαλκιδεῖς τὰ κάλλιστα καὶ μέγιστα τῶν παρ αὐτοῖς ἀναθημάτων τῷ Τίτῳ καθιέρωσαν , ὧν ἐπιγραφὰς ἔστι τοιαύτας ἄχρι νῦν ὁρᾶν ὁ δῆμος Τίτῳ καὶ Ἡρακλεῖ τὸ γυμνάσιον , ἑτέρωθι δὲ πάλιν , ὁ δῆμος Τίτῳ καὶ Ἀπόλλωνι τὸ Δελφίνιον 0 .
ἔτι δὲ καὶ καθ ἡμᾶς ἱερεὺς χειροτονητὸς ἀπεδείκνυτο Τίτου , καὶ θύσαντες αὐτῷ τῶν σπονδῶν γενομένων ᾄδουσι παιᾶνα πεποιημένον , οὗ τ ἆλλα διὰ μῆκος ἡμεῖς παρέντες ἀνεγράψαμεν ἃ παυόμενοι τῆς ᾠδῆς λέγουσι ·
πίστιν δὲ Ῥωμαίων σέβομεν , τὰν μεγαλευκτοτάταν ὅρκοις φυλάσσειν ·
μέλπετε κοῦραι , Ζῆνα μέγαν Ῥώμαν τε Τίτον θ ἅμα Ῥωμαίων τε πίστιν ἰήϊε Παιάν , ὦ Τίτε σῶτερ .
ἦσαν δὲ καὶ παρά τῶν ἄλλων Ἑλλήνων τιμαὶ πρέπουσαι , καὶ τὸ τὰς τιμὰς ἀληθινὰς ποιοῦν , εὔνοια θαυμαστὴ δι ἐπιείκειαν ἤθους , καὶ γὰρ εἴ τισιν ἐκ πραγμάτων ἢ φιλοτιμίας ἕνεκα , καθάπερ Φιλοποίμενι καὶ πάλιν Διοφάνει στρατηγοῦντι τῶν Ἀχαιῶν , προσέκρουσεν , οὐκ ἦν βαρὺς οὐ δ εἰς ἔργα διατείνων ὁ θυμός , ἀλλ ἐν λόγῳ παρρησίαν τινὰ πολιτικὴν ἔχοντι παυόμενος 0 .
πικρὸς μὲν οὖν οὐδενί , πολλοῖς δὲ ὀξὺς ἐδόκει καὶ κοῦφος εἶναι τὴν φύσιν , ἄλλως δὲ συγγενέσθαι πάντων ἥδιστος καὶ εἰπεῖν ἐπίχαρις μετὰ δεινότητος 0 1 .
ἀχαιούς μὲν γὰρ σφετεριζομένους τὴν Ζακυνθίων νῆσον ἀποτρέπων ἔφη κινδυνεύσειν , ἂν ὥσπερ αἱ χελῶναι πορρωτέρω τὴν κεφαλὴν τῆς Πελοποννήσου προτείνωσι 0 ·
φιλίππου δέ , ὁπηνίκα περὶ σπονδῶν καὶ εἰρήνης τὸ πρῶτον εἰς λόγους συνῄεσαν , εἰπόντος μετὰ πολλῶν ἥκειν ἐκεῖνον , αὑτὸν δὲ μόνον , ὑπολαβὼν ὁ Τίτος , αὑτὸν γὰρ , ἔφη , μόνον ἐποίησας ἀποκτείνας τοὺς φίλους καὶ συγγενεῖς 0 .
ἐπεὶ δὲ Δεινοκράτης ὁ Μεσσήνιος ἐν Ῥώμῃ παρά πότον μεθυσθεὶς ὠρχήσατο λαβὼν ἱμάτιον γυναικεῖον , τῇ δ ὑστεραίᾳ τὸν Τίτον ἠξίου βοηθεῖν αὐτῷ διανοουμένῳ τὴν Μεσσήνην ἀφιστάναι τῶν Ἀχαιῶν , ταῦτα μὲν ἔφη σκέψεσθαι , θαυμάζειν δὲ ἐκεῖνον , εἰ τηλικαύταις ἐπικεχειρηκὼς πράξεσιν ὀρχεῖσθαι δύναται παρά πότον καὶ ᾄδειν .
πρὸς δὲ τοὺς Ἀχαιούς τῶν παρά Ἀντιόχου πρέσβεων πλῆθος τι τῆς βασιλικῆς στρατιᾶς καταλεγόντων καὶ καταριθμουμένων πολλὰς προσηγορίας , ὁ Τίτος ἔφη δειπνοῦντος αὐτοῦ παρά τῷ ξένῳ καὶ μεμφομένου τὸ πλῆθος τῶν κρεῶν καὶ θαυμάζοντος πόθεν οὕτω ποικίλης ἀγορᾶς εὐπόρησεν , εἰπεῖν τὸν ξένον , ὡς ὕεια πάντα ἐστί τῇ σκευασίᾳ , διαφέροντα καὶ τοῖς ἡδύσμασι .
μὴ τοίνυν , ἔφη , μη δὲ ὑμεῖς , ὦ ἄνδρες Ἀχαιοὶ , θαυμάζετε τὴν Ἀντιόχου δύναμιν λογχοφόρους καὶ ξυστοφόρους καὶ πεζεταίρους ἀκούοντες πάντες γὰρ οὗτοι Σύροι εἰσίν ὁπλαρίοις διαφέροντες .
μετὰ δὲ τὰς Ἑλληνικὰς πράξεις καὶ τὸν Ἀντιοχικὸν πόλεμον ἀπεδείχθη τιμητής , ἥτις ἐστὶν ἀρχὴ μεγίστη καὶ τρόπον τινὰ τῆς πολιτείας ἐπιτελείωσις .
καὶ συνῆρχε μὲν αὐτῷ Μαρκέλλου τοῦ πεντάκις ὑπατεύσαντος υἱός , ἐξέβαλον δὲ τῆς βουλῆς τῶν οὐκ ἄγαν ἐπιφανῶν τέσσαρας , προσεδέξαντο δὲ πολίτας ἀπογραφομένους πάντας , ὅσοι γονέων ἐλευθέρων ἦσαν , ἀναγκασθέντες ὑπὸ τοῦ δημάρχου Τερεντίου Κουλέωνος , ὃς ἐπηρεάζων τοῖς ἀριστοκρατικοῖς ἔπεισε τὸν δῆμον ταῦτα ψηφίσασθαι .
τῶν δὲ γνωριμωτάτων κατ αὑτὸν ἀνδρῶν καὶ μεγίστων ἐν τῇ πόλει διαφερομένων πρὸς ἀλλήλους , Ἀφρικανοῦ Σκηπίωνος καὶ Μάρκου Κάτωνος , τὸν μὲν προέγραψε τῆς βουλῆς , ὡς ἄριστον ἄνδρα καὶ πρῶτον , Κάτωνι δἐ εἰς ἔχθραν ἦλθε συμφορᾷ τοιαύτῃ χρησάμενος .
ἀδελφὸς ἦν Τίτῳ Λεύκιος Φλαμινῖνος , οὔ τε τὰ ἄλλα προσεοικὼς ἐκείνῳ τὴν φύσιν ἔν τε ταῖς ἡδοναῖς ἀνελεύθερος δεινῶς καὶ ὀλιγωρότατος τοῦ πρέποντος .
τούτῳ συνῆν μειρακίσκος ἐρώμενος , ὃν καὶ στρατιᾶς ἄρχων ἐπήγετο καὶ διέπων ἐπαρχίας εἶχεν ἀεὶ περὶ αὑτόν , ἔν οὖν πότῳ τινὶ θρυπτόμενος πρὸς τὸν Λεύκιον οὕτως ἔφη σφόδρα φιλεῖν αὐτόν ὥστε θέαν μονομάχων ἀπολιπεῖν οὔπω γεγονὼς ἀνθρώπου φονευομένου θεατής , τὸ πρὸς ἐκεῖνον ἡδὺ τοῦ πρὸς αὑτὸν ἐν πλείονι λόγῳ θέμενος .
ὁ δὲ Λεύκιος ἡσθείς οὐδὲν , ἔφη , δεινόν 0 ·
ἰάσομαι γὰρ ἐγώ σου τὴν ἐπιθυμίαν .
καὶ κελεύσας ἕνα τῶν καταδίκων ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου προαχθῆναι , καὶ τὸν ὑπηρέτην μεταπεμψάμενος , ἐν τῷ συμποσίῳ προσέταξεν ἀποκόψαι τοῦ ἀνθρώπου τὸν τράχηλον .
Οὐαλλέριος δὲ Ἀντίας οὐκ ἐρωμένῳ φησίν , ἀλλ ἐρωμένῃ τοῦτο χαρίσασθαι τὸν Λεύκιον .
ὁ δὲ Λίβιος ἐν λόγῳ Κάτωνος αὐτοῦ γεγράφθαι φησίν , ὡς Γαλάτην αὐτόμολον ἐλθόντα μετὰ παίδων καὶ γυναικὸς ἐπὶ τὰς θύρας δεξάμενος εἰς τὸ συμπόσιον ὁ Λεύκιος ἀπέκτεινεν ἰδίᾳ χειρί τῷ ἐρωμένῳ χαριζόμενος .
τοῦτο μὲν οὖν εἰκὸς εἰς δείνωσιν εἰρῆσθαι τῆς κατηγορίας ὑπὸ τοῦ Κάτωνος 0 ·
ὅτι δὲ οὐκ αὐτόμολον ἤν , ἀλλὰ δεσμώτης ὁ ἀναιρεθεὶς καὶ ἐκ τῶν καταδίκων , ἄλλοι τε πολλοὶ καὶ Κικέρων ὁ ῥήτωρ ἐν τῷ περὶ γήρως αὐτῷ Κάτωνι τὴν διήγησιν ἀναθείς εἴρηκεν .
ἐπὶ τούτῳ Κάτων τιμητὴς γενόμενος καὶ καθαίρων τὴν σύγκλητον ἀπήλασε τῆς βουλῆς τὸν Λεύκιον , ὑπατικοῦ μὲν ἀξιώματος ὄντα , συνατιμοῦσθαι δὲ τοῦ ἀδελφοῦ δοκοῦντος αὐτῷ .
διὸ καὶ προελθόντες εἰς τὸν δῆμον ἀμφότεροι ταπεινοὶ καὶ δεδακρυμένοι μέτρια δεῖσθαι τῶν πολιτῶν ἐδόκουν , ἀξιοῦντες αἰτίαν εἰπεῖν τὸν Κάτωνα καὶ λόγον , ᾧ χρησάμενος οἶκον ἔνδοξον ἀτιμίᾳ τοσαύτῃ περιβέβληκεν .
οὐδὲν οὖν ὑποστειλάμενος ὁ Κάτων προῆλθε , καὶ καταστὰς μετὰ τοῦ συνάρχοντος ἠρώτησε τὸν Τίτον εἰ γινώσκει τὸ συμπόσιον .
ἀρνουμένου δὲ ἐκείνου , διηγησάμενος εἰς ὁρισμὸν προεκαλεῖτο τὸν Λεύκιον εἴ τί φησι τῶν εἰρημένων μὴ ἀληθὲς εἶναι , τοῦ δὲ Λευκίου σιωπήσαντος , ὁ μὲν δῆμος ἔγνω δικαίαν γεγονέναι τὴν ἀτιμίαν καὶ τὸν Κάτωνα προέπεμψε λαμπρῶς ἀπὸ τοῦ βήματος , ὁ δὲ Τίτος τῇ συμφορᾷ τοῦ ἀδελφοῦ περιπαθῶν συνέστη μετὰ τῶν πάλαι μισούντων τὸν Κάτωνα καὶ πάσας μὲν ἃς ἐκεῖνος ἐποιήσατο τῶν δημοσίων ἐκδόσεις καὶ μισθώσεις καὶ ὠνὰς ἠκύρωσε καὶ ἀνέλυσεν ἐν τῇ βουλῇ κρατήσας , πολλὰς δὲ καὶ μεγάλας δίκας κατ αὐτοῦ παρεσκεύασεν , οὐκ οἶδὲ ὅπως εὖ καὶ πολιτικῶς πρὸς ἄρχοντα νόμιμον καὶ πολίτην ἄριστον ὑπὲρ ἀνδρὸς οἰκείου μέν , ἀναξίου δὲ καὶ τὰ προσήκοντα πεπονθότος ἀνήκεστον ἔχθραν ἀράμενος .
οὐ μὴν ἀλλὰ τοῦ Ῥωμαίων ποτὲ δήμου θέαν ἔχοντος ἐν τῷ θεάτρῳ καὶ τῆς βουλῆς , ὥσπερ εἴωθε , κόσμῳ προκαθημένης , ὀφθεὶς ὁ Λεύκιος ἐπ ἐσχάτοις που καθήμενος ἀτίμως καὶ ταπεινῶς οἶκτον ἔσχε ·
καὶ τὸ πλῆθος οὐκ ἠνέσχετο τὴν ὄψιν , ἀλλ ἐβόων μεταβῆναι κελεύοντες , ἕως μετέβη , δεξαμένων αὐτὸν εἰς ἑαυτοὺς τῶν ὑπατικῶν .
τὸ δὲ οὖν φύσει Τίτου φιλότιμον , ἄχρι μὲν ἱκανὴν εἶχεν ὕλην περὶ τοὺς εἰρημένους πολέμους διατρίβοντος , εὐδοκίμει ·
καὶ γὰρ ἐχιλιάρχησεν αὖθις μετὰ τὴν ὑπατείαν , οὐδενὸς ἐπείγοντος ·
ἀπαλλαγεὶς δέ τοῦ ἄρχειν καὶ πρεσβύτερος ὢν ἠλέγχετο μᾶλλον , ἐν οὐκ ἔχοντι πράξεις ἔτι τῷ λοιπῷ βίῳ σπαργῶντα πρὸς δόξαν καὶ νεανἰζοντα τῷ πάθει κατέχειν ἑαυτὸν οὐ δυνάμενος .
τοιαύτῃ γάρ τινι καὶ τὸ περὶ Ἀννίβαν φορᾷ ἐδόκει πράξας ἐπαχθὴς γενέσθαι τοῖς πολλοῖς .
ὁ γὰρ Ἀννίβας οἴκοθεν μὲν ἐκ Καρχηδόνος ὑπεκδρὰς Ἀντιόχῳ συνῆν , ἐκείνου δέ μετὰ τὴν ἐν Φρυγίᾳ μάχην εἰρήνης ἀγαπητῶς τυχόντος , αὖθις φεύγων καὶ πλανηθεὶς πολλά τέλος ἐν τῇ Βιθυνίᾳ κατέστη Προυσίαν θεραπεύων , οὐδενὸς Ῥωμαίων ἀγνοοῦντος , ἀλλὰ παρορώντων ἁπάντων δι ἀσθένειαν καὶ γῆρας ὥσπερ ἐρριμμένον ὑπὸ τῆς τύχης .
τίτος δέ πρεσβευτὴς δι ἑτέρας δή τινας πράξεις ὑπὸ τῆς βουλῆς πρὸς τὸν Προυσίαν ἀφικόμενος καὶ τὸν Ἀννίβαν ἰδὼν αὐτόθι διαιτώμενον , ἠγανάκτησεν εἰ ζῇ , καὶ πολλά τοῦ Προυσίου δεομένου καὶ λιπαροῦντος ὑπὲρ ἀνδρὸς ἱκέτου καὶ συνήθους οὐ παρῆκε .
χρησμοῦ δέ τινος , ὡς ἔοικε , παλαιοῦ περὶ τῆς Ἀννίβου τελευτῆς οὕτως ἔχοντος , Λίβυσσα κρύψει βῶλος Ἀννίβου δέμας , ὁ μὲν ἄρα Λιβύην ὑπενόει καὶ τὰς ἐν Καρχηδόνι ταφάς , ὡς ἐκεῖ καταβιωσόμενος ·
ἐν δὲ Βιθυνίᾳ τόπος ἐστὶ θινώδης ἐπὶ θαλάσσης καὶ πρὸς αὐτῷ κώμη τις μεγάλη Λίβυσσα καλεῖται , περὶ ταύτην ἔτυχε διατρίβων Ἀννίβας , ἀεὶ δὲ ἀπιστῶν τῇ τοῦ Προυσίου μαλακίᾳ καὶ φοβούμενος τοὺς Ῥωμαίους τὴν οἰκίαν ἔτι πρότερον ἐξόδοις ἑπτὰ καταγείοις συντετρημένην ἐκ τῆς ἑαυτοῦ διαίτης εἶχεν , ἄλλου κατ ἄλλο τῶν ὑπονόμων , πόρρω δὲ πάντων ἀδήλως ἐκφερόντων .
ὡς οὖν ἤκουσε τότε τὸ πρόσταγμα τοῦ Τίτου , φεύγειν μὲν ὥρμησε διὰ τῶν ὑπονόμων , ἐντυχὼν δὲ φυλακαῖς βασιλικαῖς ἔγνω δι αὑτοῦ τελευτᾶν .
ἔνιοι μὲν οὖν λέγουσιν ὡς ἱμάτιον τῷ τραχήλῳ περιβαλὼν καὶ κελεύσας οἰκέτην ὄπισθεν ἐρείσαντα κατὰ τοῦ ἰσχίου τὸ γόνυ καὶ σφοδρῶς ἀνακλάσαντα συντεῖναι καὶ περιστρέψαι , μέχρι ἂν ἐκθλίψαι τὸ πνεῦμα , διαφθείρειεν αὑτόν ἔνιοι δέ μιμησάμενον Θεμιστοκλέα καὶ Μίδαν αἷμα ταύρειον πιεῖν ·
λίβιος δέ φησι φάρμακον ἔχοντα κεράσαι καὶ τὴν κύλικα δεξάμενον εἰπεῖν ἀναπαύσωμεν ἤδη ποτὲ τὴν πολλὴν φροντίδα Ῥωμαίων , οἳ μακρὸν ἡγήσαντο καὶ βαρὺ μισουμένου γέροντος ἀναμεῖναι θάνατον , οὐ μὴν οὐ δὲ Τίτος ἀξιοζήλωτον ἀποίσεται νίκην οὐ δὲ τῶν προγόνων ἀξίαν , οἳ Πύρρῳ πολεμοῦντι καὶ κρατοῦντι τὴν μέλλουσαν ὑποπέμψαντες κατεμήνυσαν φαρμακείαν .
οὕτω μὲν τὸν Ἀννίβαν ἀποθανεῖν λέγουσιν .
ἀπαγγελθέντων δὲ τούτων πρὸς τὴν σύγκλητον , οὐκ ὀλίγοις ἐπαχθὴς ἔδοξεν ὁ Τίτος καί περιττὸς ἄγαν καί ὠμός , ὥσπερ ὄρνιν ὑπὸ γήρως ἀπτῆνα καί κόλουρον ἀφειμένον ζῆν χειροήθη τὸν Ἀννίβαν ἀποκτείνας , οὐδενὸς ἐπείγοντος , ἀλλὰ διὰ δόξαν , ὡς ἐπώνυμος τοῦ θανάτου γένοιτο 0 .
καί τὴν Ἀφρικανοῦ Σκηπίωνος ἐκτιθέντες πρᾳότητα καί μεγαλοψυχίαν ἔτι μᾶλλον ἐθαύμαζον , ὡς ἀήττητον ὄντα καί φοβερὸν ἐν Λιβύῃ καταπολεμήσας Ἀννίβαν οὔ τε ἐξήλασεν οὔ τε ἐξῃτήσατο παρὰ τῶν πολιτῶν , ἀλλὰ καί πρὸ τῆς μάχης εἰς λόγους ἐλθὼν ἐδεξιώσατο καί μετὰ τὴν μάχην σπενδόμενος οὐδὲν ἐπετόλμησεν οὐ δ ἐπενέβη τῇ τύχῃ τοῦ ἀνδρός .
λέγεται δὲ αὖθις ἐν Ἐφέσῳ συμβαλεῖν αὐτούς ·
καί πρῶτον μὲν ἐν τῷ συμπεριπατεῖν τοῦ Ἀννίβου τὴν προσήκουσαν ἐν ἀξιώματι τάξιν ἐκεἰνῳ προλαβόντος ἀνέχεσθαι καί περιπατεῖν ἀφελῶς τὸν Ἀφρικανόν , ἔπειτα λόγου περὶ στρατηγῶν ἐμπεσόντος καί τοῦ Ἀννίβου κράτιστον ἀποφηναμένου γεγονέναι τῶν στρατηγῶν Ἀλέξανδρον , εἶτα Πύρρον , τρίτον δὲ αὑτόν , ἡσυχῇ μειδιάσαντα τὸν Ἀφρικανὸν εἰπεῖν , τί δ , εἰ μή σε ἐγὼ νενικήκειν 0 ;
καί τὸν Ἀννίβαν , οὐκ ἂν , ὦ Σκηπίων , φάναι , τρίτον ἐμαυτόν , ἀλλὰ πρῶτον ἐποιούμην τῶν στρατηγῶν 0 .
ταῦτα δὴ τοῦ Σκηπίωνος οἱ πολλοὶ θαυμάζοντες ἐκάκιζον τὸν Τίτον ὡς ἀλλοτρίῳ νεκρῷ προσενεγκόντα τὰς χεῖρας .
ἔνιοι δὲ ἦσαν οἱ τὸ πεπραγμένον ἐπαινοῦντες καί τὸν Ἀννίβαν , ἕως ἔζη , πῦρ ἡγούμενοι δεόμενον τοῦ ῥιπίζοντος ·
μη δὲ γὰρ ἀκμάζοντος αὐτοῦ τὸ σῶμα Ῥωμαίοις καί τὴν χεῖρα φοβεράν , ἀλλὰ τὴν δεινότητα καί τὴν ἐμπειρίαν γεγονέναι μετὰ τῆς ἐμφύτου πικρίας καί δυσμενείας , ὧν οὐδὲν ἀφαιρεῖν τὸ γῆρας ,  ἀλλ ὑπομένειν τὴν φύσιν ἐν τῷ ἤθει , τὴν δὲ τύχην οὐ διαμένειν ὁμοίαν , ἀλλὰ μεταπίπτουσαν ἐκκαλεῖσθαι ταῖς ἐλπίσι πρὸς τὰς ἐπιθέσεις τοὺς ἀεὶ τῷ μισεῖν πολεμοῦντας 0 .
καί τὰ ὕστερά πως ἔτι μᾶλλον ἐμαρτύρησε τῷ Τίτῳ , τοῦτο μὲν Ἀριστόνικος ὁ τοῦ κιθαρῳδοῦ διὰ τὴν Εὐμενοῦς δόξαν ἐμπλήσας ἅπασαν ἀποστάσεων καί πολέμων τὴν Ἀσίαν , τοῦτο δὲ Μιθριδάτης μετὰ Σύλλαν καί Φιμβρίαν καί τοσοῦτον ὄλεθρον στρατευμάτων καὶ στρατηγῶν αὖθις ἐπὶ Λεύκολλον ἐκ γῆς ὁμοῦ καί θαλάττης ἀναστὰς τηλικοῦτος 0 .
οὐ μὴν οὐ δὲ Γαΐου Μαρίου ταπεινότερος Ἀννίβας ἔκειτο , τῷ μὲν γὰρ βασιλεὺς φίλος ὑπῆρχε καί βίος ἦν συνήθης καί διατριβαὶ περὶ ναῦς καί ἵππους καί στρατιωτῶν ἐπιμέλειαν τὰς δὲ Μαρίου τύχας Ῥωμαῖοι γελῶντες ἀλωμένου καί πτωχεύοντος ἐν Λιβύῃ μετὰ μικρὸν ἐν Ῥώμῃ σφαττόμενοι καὶ μαστιγούμενοι προσεκύνουν .
οὕτως οὐδὲν οὔ τε μικρὸν οὔ τε μέγα τῶν παρόντων πρὸς τὸ μέλλον ἐστίν , ἀλλὰ μία τοῦ μεταβάλλειν τελευτὴ καί τοῦ εἶναι 0 .
διὸ καί φασιν ἔνιοι Τίτον οὐκ ἀφ ἑαυτοῦ ταῦτα πρᾶξαι , πεμφθῆναι δὲ πρεσβευτὴν μετὰ Λευκίου Σκηπίωνος , οὐδὲν ἄλλο τῆς πρεσβείας ἐχούσης ἔργον ἢ τὸν Ἀννίβου θάνατον .
ἐπεὶ δὲ οὐδεμίαν ἔτι τούτων κατόπιν οὔ τε πολιτικὴν τοῦ Τίτου πρᾶξιν οὔ τε πολεμικὴν ἱστορήκαμεν , ἀλλὰ καί τελευτῆς ἔτυχεν εἰρηνικῆς , ὥρα τὴν σύγκρισιν ἐπισκοπεῖν .
μεγέθει μὲν οὖν τῶν εἰς τοὺς Ἕλληνας εὐεργεσιῶν οὔ τε Φιλοποίμενα Τίτῳ παραβάλλειν οὔ τε πάνυ πολλοὺς τῶν Φιλοποίμενος ἀμεινόνων ἀνδρῶν ἄξιόν ἐστι .
τοῖς μὲν γὰρ Ἕλλησι πρὸς Ἕλληνας οἱ πόλεμοι , τῷ δὲ οὐχ Ἕλληνι καὶ ὑπὲρ Ἑλλήνων 0 1 2 ·
καὶ ὅτε Φιλοποίμην ἀμηχανῶν τοῖς ἑαυτοῦ πολίταις ἀμύνειν πολεμουμένοις εἰς Κρήτην ἀπῆρε , τότε νικήσας Τίτος ἐν μέσῃ τῇ Ἑλλάδι Φίλιππον ἠλευθέρου καὶ τὰ ἔθνη καὶ πόλεις ἁπάσας .
εἰ δέ τις ἐξετάζοι τὰς μάχας ἑκατέρου , πλείους Ἕλληνας Φιλοποίμην Ἀχαιῶν στρατηγῶν ἢ Μακεδόνας Τίτος Ἕλλησι βοηθῶν ἀνεῖλε 0 .
τὰ τοίνυν ἁμαρτήματα τοῦ μὲν φιλοτιμίας , τοῦ δὲ φιλονεικίας γέγονε , καὶ πρὸς ὀργὴν ὁ μὲν εὐκίνητος , ὁ δὲ καὶ δυσπαραίτητος 0 1 2 .
τίτος μὲν γὰρ καὶ Φιλίππῳ τὸ ἀξίωμα τῆς βασιλείας ἐφύλαξε καὶ πρὸς Αἰτωλοὺς εὐγνωμόνησε , Φιλοποίμην δὲ τῆς πατρίδος δι ὀργὴν ἀφείλετο τὴν περιοικίδα συντέλειαν .
ἔτι δὲ ὁ μὲν τοῖς εὖ παθοῦσιν ἀεὶ βέβαιος , ὁ δὲ θυμῷ λῦσαι χάριν ἕτοιμος 0 1 .
λακεδαιμονίων γὰρ εὐεργέτης πρότερον ὢν ὕστερον καὶ τὰ τείχη κατέσκαψε καὶ τὴν χώραν περιέκοψε καὶ τέλος αὐτὴν μετέβαλε καὶ διέφθειρε τὴν πολιτείαν .
ἐδόκει δὲ καὶ τὸν βίον ὀργῇ προέσθαι καὶ φιλονεικίᾳ , μὴ κατὰ καιρὸν , ἀλλ ὀξύτερον τοῦ δέοντος εἰς Μεσσήνην ἐπειχθείς , οὐχ ὥσπερ Τίτος πάντα λογισμῷ καὶ πρὸς ἀσφάλειαν στρατηγήσας 0 .
ἀλλὰ πλήθει γε πολέμων καὶ τροπαίων ἡ Φιλοποίμενος ἐμπειρία βεβαιοτέρα , τῷ μὲν γὰρ τὰ πρὸς Φίλιππον ἐκρίθη δυοῖν ἀγώνοιν , ὁ δὲ μυρίας μάχας κατορθώσας οὐδεμίαν ἀμφισβήτησιν τῇ τύχῃ πρὸς τὴν ἐπιστήμην ἀπολέλοιπεν 0 .
ἔτι δὲ ὁ μὲν τῇ Ῥωμαίων ἀκμὴν ἐχούσῃ δυνάμει χρησάμενος , ὁ δὲ τῆς Ἑλλάδος ἤδη φθινούσης ἐπακμάσας , δόξαν ἔσχεν , ὥστε τοῦ μὲν ἴδιον , τοῦ δὲ κοινὸν ἔργον εἶναι τὸ κατορθούμενον ὁ μὲν γὰρ ἦρχεν ἀγαθῶν , ὁ δὲ ἄρχων ἀγαθοὺς ἐποίει 0 .
καὶ μὴν τό γε πρὸς Ἕλληνας τούτῳ γενέσθαι τοὺς ἀγῶνας οὐκ εὐτυχῆ μέν , ἰσχυρὰν δὲ τῆς ἀρετῆς ἀπόδειξιν παρεῖχεν οἷς γὰρ ὅμοια τ ἆλλα , τῷ πρ οὔχειν ἀρετῇ κρατοῦσι 0 .
καὶ γὰρ δὴ πολεμικωτάτοις Ἑλλήνων Κρησὶ καὶ Λακεδαιμονίοις πολεμήσας , τῶν μὲν πανουργοτάτων δόλῳ , τῶν δ ἀλκιμωτάτων τόλμῃ περιεγένετο .
πρὸς δὲ τούτοις Τίτος μὲν ἐξ ὑποκειμένων ἐνίκα , χρώμενος ὁπλισμοῖς καὶ τάξεσιν αἷς παρέλαβε .
φιλοποίμην δὲ αὐτὸς ἐπεισενεγκὼν καὶ μεταβαλὼν τὸν περὶ ταῦτα κόσμον , ὥστε τὸ νικητικώτατον ὑφ οὗ μὲν οὐκ ὂν εὑρῆσθαι , τῷ δὲ ὑπάρχον βοηθεῖν 0 .
κατὰ χεῖρα τοίνυν Φιλοποίμενος μὲν ἔργα πολλὰ καὶ μεγάλα , θατέρου δὲ οὐδέν , ἀλλὰ καὶ τῶν Αἰτωλῶν τις αὐτὸν Ἀρχέδημος ἐπέσκωπτεν ὡς , ὅτε αὐτὸς ἐσπασμένος τὴν μάχαιραν ἔθει δρόμῳ πρὸς τοὺς μαχομένους καὶ τοὺς συνεστῶτας τῶν Μακεδόνων , τοῦ Τίτου τὰς χεῖρας εἰς τὸν οὐρανὸν ὑπτίας ἀνατείναντος ἑστῶτος καὶ προσευχομένου 0 .
καὶ μὴν Τίτῳ μὲν ἄρχοντι συνέβη καὶ πρεσβεύοντι πάντα πρᾶξαι τὰ καλά , Φιλοποίμην δὲ οὐ χείρονα παρέσχεν οὐ δὲ ἀπρακτότερον ἑαυτὸν ἰδιώτην ἢ στρατηγὸν τοῖς Ἀχαιοῖς 0 .
ἰδιώτης μὲν γὰρ ὢν Νάβιν ἐξέβαλεν ἐκ Μεσσήνης καὶ Μεσσηνίους ἠλευθέρωσεν , ἰδιώτης δὲ Διοφάνην τὸν στρατηγὸν καὶ Τίτον ἐπερχομένους ἀπέκλεισε τῆς Σπάρτης καὶ Λακεδαιμονίους δι .
σωσεν .
οὕτως ἡγεμονικὴν φύσιν ἔχων οὐ κατὰ τοὺς νόμους , ἀλλὰ καὶ τῶν νόμων ἄρχειν ἠπίστατο πρὸς τὸ συμφέρον , οὐ δεόμενος παρὰ τῶν ἀρχομένων λαβεῖν τὸ ἄρχειν , ἀλλὰ χρώμενος αὐτοῖς , ὅπου καιρὸς εἴη , τὸν ὑπὲρ αὐτῶν φρονοῦντα μᾶλλον ἢ τὸν ὑπ αὐτῶν ᾑρημένον ἡγούμενοις στρατηγόν 0 1 .
γενναῖα μὲν οὖν Τίτου τὰ πρὸς τοὺς Ἕλληνας ἐπιεικῆ καὶ φιλάνθρωπα , γενναιότερα δὲ Φιλοποίμενος τὰ πρὸς τοὺς Ῥωμαίους ὀχυρὰ καὶ φιλελεύθερα ῥᾷον γὰρ χαρίζεσθαι τοῖς δεομένοις ἢ λυπεῖν ἀντιτείνοντα τοὺς δυνατωτέρους 0 1 .
ἐπεὶ 0 .
δὲ οὕτως ἐξεταζομένων δυσθεώρητος ἡ διαφορά , σκόπει , μὴ τῷ μὲν Ἕλληνι τὸν ἐμπειρίας πολεμικῆς καὶ στρατηγίας στέφανον , τῷ δὲ Ῥωμαίῳ τὸν δικαιοσύνης καὶ χρηστότητος ἀποδιδόντες οὐ φαύλως διαιτᾶν δόξομεν 0 .
θεσπρωτῶν καὶ Μολοσσῶν μετὰ τὸν κατακλυσμὸν ἱστοροῦσι Φαέθοντα βασιλεῦσαι πρῶτον , ἕνα τῶν μετὰ Πελασγοῦ παραγενομένων εἰς τὴν Ἤπειρον ἔνιοι δὲ Δευκαλίωνα καὶ Πύρραν εἱσαμένους τὸ περὶ Δωδώνην ἱερὸν αὐτόθι κατοικεῖν ἐν Μολοσσοῖς 0 .
χρόνῳ δὲ ὕστερον Νεοπτόλεμος ὁ Ἀχιλλέως λαὸν ἀγαγὼν αὐτός τε τὴν χώραν κατέσχε καὶ διαδοχὴν βασιλέων ἀφ αὑτοῦ κατέλιπε , Πυρρίδας ἐπικαλουμένους ·
καὶ γὰρ αὐτῷ Πύρρος ἦν παιδικὸν ἐπωνύμιον .
καὶ τῶν γνησίων παίδων ἐκ Λανάσσης τῆς Κλεοδαίου τοῦ Ὕλλου γενομένων ἕνα Πύρρον ὠνόμασεν .
ἐκ τούτου δὲ καὶ Ἀχιλλεὺς ἐν Ἠπείρῳ τιμὰς ἰσοθέους ἔσχεν , Ἄσπετος ἐπιχωρίῳ φωνῇ προσαγορευόμενος .
μετὰ δὲ τοὺς πρώτους , τῶν διὰ μέσου βασιλέων ἐκβαρβαρωθέντων καὶ γενομένων τῇ τε δυνάμει καὶ τοῖς βίοις ἀμαυροτέρων , Θαρρύπαν πρῶτον ἱστοροῦσιν Ἑλληνικοῖς ἔθεσι καὶ γράμμασι καὶ νόμοις φιλανθρώποις διακοσμήσαντα τὰς πόλεις ὀνομαστὸν γενέσθαι , Θαρρύπου δὲ Ἀλκέτας υἱὸς ἦν , Ἀλκέτα δὲ Ἀρύβας , Ἀρύβου δὲ καὶ Τρῳάδος Αἰακίδης .
οὗτος ἔγημε τὴν Μένωνος τοῦ Θεσσαλοῦ θυγατέρα Φθίαν , ἀνδρὸς εὐδοκίμου περὶ τὸν Λαμιακὸν πόλεμον γενομένου καὶ μέγιστον ἀξίωμα τῶν συμμάχων μετὰ Λεωσθένην λαβόντος .
ἐκ δὲ τῆς Φθίας τῷ Αἰακίδῃ γίνονται θυγατέρες Δηιδάμεια καὶ Τρῳάς , υἱὸς δὲ Πύρρος 0 .
ἐπεὶ δὲ στασιάσαντες οἱ Μολοσσοὶ καὶ τὸν Αἰακίδην ἐκβαλόντες ἐπηγάγοντο τοὺς Νεοπτολέμου παῖδας , οἱ μὲν φίλοι τοῦ Αἰακίδου διεφθάρησαν καταληφθέντες , τὸν δὲ Πύρρον ἔτι νήπιον ὄντα καὶ ζητούμενον ὑπὸ τῶν πολεμίων ἐκκλέψαντες οἱ περὶ Ἀνδροκλείδην καὶ Ἄγγελον ἔφευγον , οἰκέτας ὀλίγους καὶ γύναια τιθηνούμενα τὸ παιδίον ἀναγκαίως ἐφελκόμενοι .
καὶ διὰ τοῦτο τῆς φυγῆς αὐτοῖς γινομένης δυσέργου καὶ βραδείας καταλαμβανόμενοι τὸ μὲν παιδίον ἐγχειρίζουσιν Ἀνδροκλείωνι καὶ Ἱππίᾳ καὶ Νεάνδρῳ , νεανίσκοις οὖσι πιστοῖς καὶ ῥωμαλέοις , ἀνὰ κράτος φεύγειν καὶ Μεγάρων ἔχεσθαι χωρίου Μακεδονικοῦ προστάξαντες , αὐτοὶ δὲ τὰ μὲν δεόμενοι , τὰ δὲ ἀπομαχόμενοι τοῖς διώκουσιν ἐμποδὼν ἦσαν ἄχρι δείλης ὀψίας .
ἀποτραπομένων δὲ μόλις ἐκείνων μετέθεον τοὺς τὸν Πύρρον κομίζοντας , ἤδη δὲ τοῦ ἡλίου καταδεδυκότος ἐγγὺς γενόμενοι τῆς ἐλπίδος ἐξαίφνης ἀπεκόπησαν , ἐντυχόντες τῷ παρὰ τὴν πόλιν παραρρέοντι ποταμῷ , χαλεπῷ μὲν ὀφθῆναι καὶ ἀγρίῳ , πειρωμένοις δὲ διαβαίνειν παντάπασιν ἀπορωτάτῳ .
πολύ τε γὰρ ἐξέπιπτε ῥεῦμα καὶ θολερὸν ὄμβρων ἐπιγενομένων , καὶ τὸ σκότος ἐποίει πάντα φοβερώτερα .
καθ αὑτοὺς μὲν οὖν ἀπέγνωσαν ἐπιχειρεῖν παιδίον φερόμενοι καὶ γύναια τὰ τρέφοντα τὸ παιδίον , αἰσθόμενοι δὲ τῶν ἐπιχωρίων τινὰς ἐν τῷ πέραν ἑστῶτας ἐδέοντο συλλαβέσθαι πρὸς τὴν διάβασιν , καὶ τὸν Πύρρον ἀνεδείκνυσαν βοῶντες καὶ ἱκετεύοντες .
οἱ δὲ οὐ κατήκουον διὰ τραχύτητα καὶ πάταγον τὸν ῥεύματος , ἀλλ ἦν διατριβὴ τῶν μὲν βοώντων , τῶν δὲ μὴ συνιέντων , ἄχρι τις ἐννοήσας καὶ περιελὼν δρυὸς φλοιὸν ἐνέγραψε πόρπῃ γράμματα φράζοντα τήν τε χρείαν καὶ τὴν τύχην τοῦ παιδός , εἶτα λίθῳ τὸν φλοιὸν περιελίξας καὶ χρησάμενος οἷον ἕρματι τῆς βολῆς ἀφῆκεν εἰς τὸ πέραν ἔνιοι δέ φασι σαυνίῳ περιπήξαντας ἀκοντίσαι τὸν φλοιόν .
ὡς δ οὖν ἀνέγνωσαν οἱ πέραν τὰ γράμματα καὶ συνεῖδον τὴν ὀξύτητα τοῦ καιροῦ , κόπτοντες ξύλα καὶ πρὸς ἄλληλα συνδέοντες ἐπεραιοῦντο .
καὶ κατὰ τύχην ὁ πρῶτος αὐτῶν περαιωθεὶς Ἀχιλλεὺς τ οὔνομα τὸν Πύρρον ἐδέξατο ·
τοὺς δὲ ἄλλους ὡς ἔτυχον ἄλλοι διεκόμιζον .
οὕτω δὲ σωθέντες καὶ φθάσαντες τὴν δίωξιν εἰς Ἰλλυριοὺς παρεγένοντο πρὸς Γλαυκίαν τὸν βασιλέα ·
καὶ καθεζόμενον εὑρόντες οἴκοι μετὰ τῆς γυναικὸς ἐν μέσῳ τὸ παιδίον ἐπὶ τῆς γῆς κατέθεσαν , ὁ δὲ ἦν ἐπὶ γνώμης , Κάσανδρον δεδοικὼς ἐχθρὸν ὄντα τοῦ Αἰακίδου , καὶ σιωπὴν εἶχε πολὺν χρόνον βουλευόμενος .
ἐν τούτῳ δὲ ὁ Πύρρος ἀπ αὐτομάτου προσερπύσας καὶ λαβόμενος τοῦ ἱματίου ταῖς χερσὶ καὶ προσεξαναστὰς πρὸς τὰ γόνατα τοῦ Γλαυκίου γέλωτα πρῶτον , εἶτα οἶκτον παρέσχεν , ὥσπερ τις ἱκέτης ἐχόμενος καὶ δακρύων , ἔνιοι δέ φασιν οὐ τῷ Γλαυκίᾳ προσπεσεῖν αὐτόν , ἀλλὰ βωμοῦ θεῶν προσαψάμενον ἑστάναι πρὸς αὐτὸν περιβαλόντα τὰς χεῖρας , καὶ τὸ πρᾶγμα τῷ Γλαυκίᾳ θεῖον φανῆναι 0 .
διὸ καὶ παραυτίκα τὸν Πύρρον ἐνεχείρισε τῇ γυναικί , κελεύσας ἅμα τοῖς τέκνοις τρέφεσθαι , καὶ μικρὸν ὕστερον ἐξαιτουμένων τῶν πολεμίων , Κασάνδρου δὲ καὶ διακόσια τάλαντα διδόντος , οὐκ ἐξέδωκεν , ἀλλὰ καὶ γενόμενον δυοκαίδεκα ἐτῶν καταγαγὼν εἰς τὴν Ἤπειρον μετὰ δυνάμεως βασιλέα κατέστησεν .
ἦν δὲ ὁ Πύρρος τῇ μὲν ἰδέᾳ τοῦ προσώπου φοβερώτερον ἔχων ἢ σεμνότερον τὸ βασιλικόν , πολλοὺς δὲ ὀδόντας οὐκ εἶχεν , ἀλλ ἓν ὀστέον συνεχὲς ἦν ἄνωθεν , οἷον λεπταῖς ἀμυχαῖς τὰς διαφυὰς ὑπογεγραμμένον τῶν ὀδόντων 0 .
τοῖς δὲ σπληνιῶσιν ἐδόκει βοηθεῖν , ἀλεκτρυόνα θύων λευκόν , ὑπτίων τε κατακειμένων τῷ δεξιῷ ποδὶ πιέζων ἀτρέμα τὸ σπλάγχνον .
οὐδεὶς δὲ ἦν πένης οὐ δὲ ἄδοξος οὕτως ὥστε μὴ τυχεῖν τῆς ἰατρείας δεηθείς .
ἐλάμβανε δὲ καὶ τὸν ἀλεκτρυόνα θύσας , καὶ τὸ γέρας τοῦτο ἥδιστον ἦν αὐτῷ .
λέγεται δὲ τοῦ ποδὸς ἐκείνου τὸν μείζονα δάκτυλον ἔχειν δύναμιν θείαν , ὥστε μετὰ τὴν τελευτὴν τοῦ λοιποῦ σώματος κατακαέντος ἀπαθῆ καὶ ἄθικτον ὑπὸ τοῦ πυρὸς εὑρεθῆναι .
γενομένῳ δὲ περὶ ἑπτακαίδεκα ἔτη καὶ δοκοῦντι τὴν ἀρχὴν ἔχειν βεβαίως ἀποδημία τις συνέτυχε , τῶν Γλαυκίου παίδων ἑνὸς , οἷς συνετέθραπτο , γυναῖκα λαμβάνοντος .
πάλιν οὖν οἱ Μολοττοὶ συστάντες ἐξέβαλον τοὺς φίλους αὐτοῦ καὶ τὰ χρήματα διήρπασαν καὶ Νεοπτολέμῳ παρέδωκαν ἑαυτούς .
ὁ δὲ Πύρρος οὕτω τὴν ἀρχὴν ἀποβαλὼν καὶ γενόμενος πάντων ἔρημος Δημητρίῳ τῷ Ἀντιγόνου προσέμιξεν ἑαυτόν , ἔχοντι τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ Δηιδάμειαν , ἣν ἔτι μὲν οὖσαν κόρην ὠνόμαζον Ἀλεξάνδρου τοῦ Ῥωξάνης γυναῖκα , τῶν δὲ κατ ἐκείνους δυστυχηθέντων ὥραν ἔχουσαν αὐτὴν ἔγημεν ὁ Δημήτριος .
τῆς δὲ μεγάλης μάχης ἣν ἐν Ἰψῷ πάντες οἱ βασιλεῖς ἠγωνίσαντο , παρὼν ὁ Πύρρος τοῖς περὶ Δημήτριον συμμετεῖχε μειράκιον ὢν ἔτι , καὶ τοὺς καθ ἑαυτὸν ἐτρέψατο , καὶ διεφάνη λαμπρὸς ἐν τοῖς μαχομένοις .
πταίσαντα δὲ Δημήτριον οὐκ ἐγκατέλιπεν , ἀλλὰ καὶ τὰς ἐν τῇ Ἑλλάδι πόλεις πιστευθεὶς διεφύλαξε , καὶ συμβάσεων αὐτῷ γενομένων πρὸς Πτολεμαῖον ἔπλευσεν εἰς Αἴγυπτον ὁμηρεύσων .
καὶ Πτολεμαίῳ μὲν ἔν τε θήραις καὶ γυμνασίοις ἐπίδειξιν ἀλκῆς καὶ καρτερίας παρεῖχε , τὴν δὲ Βερενίκην ὁρῶν μέγιστον δυναμένην καὶ πρωτεύουσαν ἀρετῇ καὶ φρονήσει τῶν Πτολεμαίου γυναικῶν , ἐθεράπευε μάλιστα ·
καὶ δεινὸς ὢν ὑπελθεῖν ἐπ ὠφελείᾳ τοὺς κρείττονας , ὥσπερ ὑπερόπτης τῶν ταπεινοτέρων , κόσμιος δὲ καὶ σώφρων περὶ δίαιταν , ἐκ πολλῶν νέων ἡγεμονικῶν προεκρίθη λαβεῖν Ἀντιγόνην γυναῖκα τῶν Βερενίκης θυγατέρων , ἣν ἔσχεν ἐκ Φιλίππου πρὶν ἢ Πτολεμαίῳ συνοικεῖν 0 .
μετὰ δὲ τὸν γάμον τοῦτον ἔτι μᾶλλον εὐδοκιμῶν , καὶ γυναικὸς ἀγαθῆς τῆς Ἀντιγόνης περὶ αὐτὸν οὔσης , διεπράξατο χρήματα λαβὼν καὶ δύναμιν εἰς Ἤπειρον ἐπὶ τὴν βασιλείαν ἀποσταλῆναι .
καὶ παρῆν οὐκ ἄκουσι τοῖς πολλοῖς διὰ τὴν ἀπέχθειαν τὸν Νεοπτολέμου χαλεπῶς καὶ βιαίως ἄρχοντος , πλὴν ἀλλὰ δείσας μὴ πρός τινα τῶν ἄλλων βασιλέων ὁ Νεοπτόλεμος τράπηται , διαλύσεις ἔθετο καὶ φιλίαν πρὸς αὐτὸν ἐπὶ κοινωνίᾳ τῆς ἀρχῆς .
χρόνου δὲ προϊόντος ἦσαν οἱ παροξύνοντες αὐτοὺς κρύφα καὶ κατ ἀλλήλων ἐμποιοῦντες ὑποψίας , ἡ μέντοι μάλιστα κινήσασα τὸν Πύρρον αἰτία λέγεται τοιαύτην ἀρχὴν λαβεῖν .
εἰώθεισαν οἱ βασιλεῖς ἐν Πασσαρῶνι , χωρίῳ τῆς Μολοττίδος , Ἀρείῳ Διί ·
θύσαντες ὁρκωμοτεῖν τοῖς Ἠπειρώταις καὶ ὁρκίζειν , αὐτοὶ μὲν ἄρξειν κατὰ τοὺς νόμους , ἐκείνους δὲ τὴν βασιλείαν διαφυλάξειν κατὰ τοὺς νόμους .
ταῦτ οὖν ἐδρᾶτο ἀμφοτέρων τῶν βασιλέων παρόντων , καὶ συνῆσαν ἀλλήλοις μετὰ τῶν φίλων , δῶρα πολλὰ τὰ μὲν διδόντες , τὰ δὲ λαμβάνοντες , ἐνταῦθα δὴ Γέλων , ἀνήρ πιστὸς Νεοπτολέμῳ , δεξιωσάμενος φιλοφρόνως τὸν Πύρρον ἐδωρήσατο βοῶν ἀροτήρων δυσὶ ζεύγεσι .
ταῦτα Μυρτίλος ὁ ἐπὶ τοῦ οἴνου παρὼν ᾔτει τὸν Πύρρον ·
ἐκείνου δὲ μὴ διδόντος , ἀλλ ἑτέρῳ , χαλεπῶς ἐνεγκὼν ὁ Μυρτίλος οὐκ ἔλαθε τὸν Γέλωνα .
καλέσας οὖν αὐτὸν ἐπὶ δεῖπνον , ὡς δέ φασιν ἔνιοι , καὶ χρησάμενος παρ οἶνον ὥραν ἔχοντι , λόγους προσήνεγκε παρακαλῶν ἑλέσθαι τὰ τοῦ Νεοπτολέμου καὶ φαρμάκοις διαφθεῖραι τὸν Πύρρον .
ὁ δὲ Μυρτίλος ἐδέξατο μὲν τὴν πεῖραν ὡς ἐπαινῶν καὶ συμπεπεισμένος , ἐμήνυσε δὲ τῷ Πύρρῳ ·
καὶ κελεύσαντος ἐκείνου τὸν ἀρχιοινοχόον Ἀλεξικράτην τῷ Γέλωνι συνέστησεν , ὡς δὴ μεθέξοντα τῆς πράξεως αὐτοῖς ·
ἐβούλετο γὰρ ἐν πλείοσιν ὁ Πύρρος τὸν ἔλεγχον γενέσθαι τοῦ ἀδικήματος .
οὕτω δὲ τοῦ Γέλωνος ἐξαπατωμένου συνεξαπατώμενος ὁ Νεοπτόλεμος , καὶ τὴν ἐπιβουλὴν ὁδῷ βαδίζειν οἰόμενος οὐ κατεῖχεν , ἀλλ ὑπὸ χαρᾶς ἐξέφερε πρὸς τοὺς φίλους , καί ποτε κωμάσας παρὰ τὴν ἀδελφὴν Καδμείαν ἐχρῆτο λαλιᾷ περὶ τούτων , οὐδένα συνακούειν οἰόμενος ·
οὐδεὶς γὰρ ἦν πλησίον ἄλλος ἢ Φαιναρέτη γυνὴ Σάμωνος τοῦ τὰ ποίμνια καὶ τὰ βουκόλια τῷ Νεοπτολέμῳ διοικοῦντος , αὕτη δὲ ἀπεστραμμένη πρὸς τὸν τοῖχον ἐπὶ κλίνης τινὸς ἐδόκει καθεύδειν 0 .
συνήκοος δὲ πάντων γενομένη καὶ λαθοῦσα μεθ ἡμέραν ἧκε πρὸς Ἀντιγόνην τὴν Πύρρου γυναῖκα , καὶ πάντα κατεῖπεν ὅσα τοῦ Νεοπτολέμου πρὸς τὴν ἀδελφὴν ἤκουσε λέγοντος , πυθόμενος δὲ ὁ Πύρρος ἐκεῖ μὲν ἡσυχίαν ἦγεν , ἐν δὲ θυσίᾳ καλέσας ἐπὶ δεῖπνον τὸν Νεοπτόλεμον ἀπέκτεινεν , αἰσθόμενος τῶν Ἠπειρωτῶν τοὺς κρατίστους προσέχοντας αὑτῷ , καὶ παρακελευομένους ἀπαλλαγῆναι τοῦ Νεοπτολέμου , καὶ μὴ μερίδα μικρὰν ἔχοντα βασιλείας ἀγαπᾶν , ἀλλὰ τῇ φύσει χρήσασθαι μειζόνων πραγμάτων ἀντιλαμβανόμενον , καί τινος ὑποψίας ἅμα προσγενομένης τὸν Νεοπτόλεμον φθάσας ἀνελεῖν .
μεμνημένος δὲ Βερενίκης καὶ Πτολεμαίου παιδίον μὲν αὐτῷ γενόμενον ἐξ Ἀντιγόνης Πτολεμαῖον ὠνόμασεν , οἰκίσας δὲ πόλιν ἐν τῇ χερρονήσῳ τῆς Ἠπείρου Βερονικίδα προσηγόρευσεν .
ἐκ δὲ τούτου πολλὰ μὲν περινοῶν καὶ μεγάλα τῇ γνώμῃ , ταῖς δὲ ἐλπίσι μάλιστα καὶ πρῶτον ἀντιλαμβανόμενος τῶν πλησίον , εὗρεν ἐμφῦναι τοῖς Μακεδόνων πράγμασιν ἐκ τοιᾶσδέ τινος προφάσεως .
τῶν Κασάνδρου παίδων ὁ πρεσβύτερος Ἀντίπατρος τήν τε μητέρα Θεσσαλονίκην ἀνεῖλε καὶ τὸν ἀδελφὸν Ἀλέξανδρον ἤλαυνεν .
ὁ δὲ πρός τε Δημήτριον ἔπεμψε δεόμενος βοηθεῖν καὶ Πύρρον ἐκάλει .
δημητρίου δὲ ὑπὸ ἀσχολιῶν βραδύνοντος ἐπελθὼν ὁ Πύρρος ᾔτησε μισθὸν τῆς συμμαχίας τήν τε Στυμφαίαν καὶ τὴν Παραυαίαν τῆς Μακεδονίας , καὶ τῶν ἐπικτήτων ἐθνῶν Ἀμβρακίαν , Ἀκαρνανίαν , Ἀμφιλοχίαν .