Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἔγνω γὰρ τὸν θροῦν δεινὸς ὢν ἐκ φωνῆς ἀνάρθρου καὶ ἀσήμου στοχάσασθαι ψυχῆς ἀδήλων καὶ ἀφανῶν τοῖς ἄλλοις παθῶν ἰδιότητας , ὅτι παροινίας ἐστὶν ἡ κατέχουσα ταραχή , γεννώσης ἀκρασίας μὲν κόρον , κόρου δὲ ὕβριν .
ἀνθελκόμενος δὲ καὶ ἀντισπώμενος πρὸς ἑκατέρου μέρους ὧδε κ ἀκεῖσε τί χρὴ δρᾶν ἠπόρει .
σκοπουμένῳ δ αὐτῷ θεσπίζεται τάδε ·
„ βάδιζε ταχέως ἐνθένδε , κατάβηθι ·
πρὸς ἀνομίαν ἔσπευσεν ὁ λεώς ·
χειροποίητον κατασκευάσαντες ταυρόμορφον θεὸν οὐ θεὸν προσκυνοῦσι καὶ θύουσιν , ὧν εἶδον καὶ ὧν ἤκουσαν ἁπάντων ὅσα συντείνει πρὸς εὐσέβειαν ἐκλαθόμενοι .
“ καταπλαγεὶς δὲ καὶ ἀναγκασθεὶς πιστεύειν ἀπίστοις πράξεσιν οἷα μεσίτης καὶ διαλλακτὴς οὐκ εὐθὺς ἀπεπήδησεν , ἀλλὰ πρότερον τὰς ὑπὲρ τοῦ ἔθνους ἱκεσίας καὶ λιτὰς ἐποιεῖτο συγγνῶναι τῶν ἡμαρτημένων δεόμενος 0 ·
εἶτ ἐξευμενισάμενος ὁ κηδεμὼν καὶ παραιτητὴς τὸν ἡγεμόνα ἐπανῄει χαίρων ἅμα καὶ κατηφῶν ·
ἐγεγήθει μὲν γὰρ τὴν ἱκεσίαν τοῦ θεοῦ προσιεμένου , συννοίας δὲ καὶ κατηφείας μεστὸς ἦν οἰδῶν ἐπὶ τῇ τοῦ πλήθους παρανομίᾳ .
γενόμενος δ ἐν μέσῳ τοῦ στρατοπέδου καὶ τὴν ἐξαπίναιον ἐκδιαίτησιν τοῦ πλήθους θαυμάσας καὶ ὅσον ψεῦδος ἀνθ ὅσης ἀληθείας ὑπηλλάξαντο , κατιδὼν οὐκ εἰς ἅπαντας τὴν νόσον ἀφιγμένην , ἀλλά τινας ὑγιαίνοντας ἔτι καὶ μισοπονήρῳ πάθει χρωμένους , βουλόμενος διαγνῶναι τούς τε ἀνιάτως ἔχοντας καὶ τοὺς ἐπὶ τοῖς πεπραγμένοις δυσχεραίνοντας καὶ εἰ δή τινες ἁμαρτόντες μετανοοῦσι , κήρυγμα κηρύττει  τὸ δ ἦν ἄρα βάσανος ἀκριβὴς τῆς ἑκάστου διανοίας , ὡς ἔχοι πρός τε ὁσιότητα καὶ τ οὐναντίον  .
„ εἴ τις “ γάρ φησι „ πρὸς κύριον , ἴτω πρὸς μέ .
“ βραχὺ μὲν τὸ λεχθέν , μεγάλη δ ἡ ἔμφασις , ἔστι γὰρ τοιόνδε τὸ δηλούμενον 0 1 ·
εἴ τις μηδὲν τῶν χειροποιήτων μη δ ὅσα γενητὰ νομίζει θεούς , ἀλλ  ἕνα τὸν ἡγεμόνα τῶν ὅλων , ἐμοὶ προσίτω .
τῶν μὲν οὖν ἄλλων οἱ μὲν ἕνεκα τοῦ τὸν Αἰγυπτιακὸν ἐζηλωκέναι τῦφον ἀφηνιάζοντες οὐ προσεῖχον τοῖς λεγομένοις , οἱ δὲ φόβῳ κολάσεως ἴσως ἐγγυτέρω προσελθεῖν οὐκ ἐθάρρουν ἢ τὴν ἐκ Μωυσέως τίσιν δεδιότες ἢ τὴν ἐκ τοῦ πλήθους ἐπανάστασιν ·
ἀεὶ γὰρ οἱ πολλοὶ τοῖς μὴ συναπονοουμένοις ἐπιτίθενται .
μία δ ἐξ ἁπάντων ἡ λεγομένη Λευϊτικὴ φυλὴ τοῦ κηρύγματος ἐπακούσασα καθάπερ ἀφ ἑνὸς συνθήματος ἔθει μετὰ σπουδῆς , τῇ ποδωκείᾳ τὴν προθυμίαν ἐπιδεικνυμένη καὶ τὴν ὀξύτητα τῆς εἰς εὐσέβειαν ψυχικῆς ὁρμῆς 0 .
οὓς ἰδὼν Μωυσῆς ὥσπερ ἀπὸ βαλβῖδος ἁμιλλωμένους „ εἰ μὴ μόνον τοῖς σώμασιν “ εἶπεν „ ἐπισπεύδετε τὴν πρὸς ἡμᾶς ἄφιξιν ἀλλὰ καὶ ταῖς διανοίαις , αὐτίκα μαρτυρηθήσεται 0 ·
ξίφος ἀναλαβὼν ἕκαστος τοὺς μυρίων ἄξια θανάτων εἰργασμένους , οἳ τὸν ἀληθῆ θεὸν καταλιπόντες τοὺς ψευδωνύμους ἐδημιούργησαν φθαρταῖς καὶ γενηταῖς οὐσίαις τὴν τοῦ ἀφθάρτου καὶ ἀγενήτου πρόσρησιν ἐπιφημίσαντες , συγγενεῖς καὶ φίλους ἀποκτεινάτω φιλίαν καὶ συγγένειαν ὑπολαβὼν εἶναι μόνην ἀνδρῶν ἀγαθῶν ὁσιότητα .
“ οἱ δὲ τὴν παραίνεσιν ἑτοιμότητι φθάσαντες , ἐπεὶ καὶ τὰς γνώμας ἔτυχον ἠλλοτριωμένοι σχεδὸν ἀφ οὗ τὸ παρανόμημα γενόμενον εἶδον , ἀναιροῦσιν ἡβηδὸν εἰς τρισχιλίους τῶν πρὸ μικροῦ φιλτάτων .
κειμένων δ ἐν ἀγορᾷ μέσῃ τῶν σωμάτων , ἡ πληθὺς θεασαμένη τοὺς μὲν ᾠκτίσατο , τὸ δὲ τῶν κτεινόντων ἔνθερμον ἔτι καὶ μεστὸν ὀργῆς παράστημα καταδείσασα φόβῳ νουθετεῖται .
μωυσῆς δὲ τὴν ἀριστείαν ἀποδεξάμενος γέρας ἐπενόησε καὶ ἐβεβαίωσε τῇ πράξει τὸ οἰκεῖον ·
ἔδει γὰρ τοὺς ὑπὲρ θεοῦ τιμῆς ἑκούσιον πόλεμον ἀραμένους καὶ βραχεῖ καιρῷ κατωρθωκότας ἀξιωθῆναι τῆς θεραπείας αὐτοῦ λαχόντας ἱερωσύνην .
ἐπεὶ δ οὐ μία τάξις τῶν ἱερωμένων , ἀλλ οἷς μὲν ἐπιτέτραπται τὰ περὶ τὰς εὐχὰς καὶ θυσίας καὶ τὰς ἄλλας ἱερουργίας ἄχρι τῶν ἀδύτων ἰοῦσιν , οἷς δὲ τούτων μὲν οὐδέν , ἐπιμέλειαι δὲ καὶ φυλακαὶ μεθ ἡμέραν καὶ νύκτωρ τοῦ τε ἱεροῦ καὶ τῶν ἐν αὐτῷ , οὓς νεωκόρους ἔνιοι καλοῦσιν , ἡ πολλοῖς πολλαχοῦ μυρίων αἰτία κακῶν γενομένη περὶ πρωτείων στάσις ἐπεπόλασε κ ἀνταῦθα , τῶν νεωκόρων ἐπιθεμένων τοῖς ἱερεῦσι καὶ τὴν ἐκείνων τιμὴν παρασπάσασθαι διανοηθέντων 0 1 2 ·
καὶ τοῦτ εὐμαρῶς ἤλπισαν ἔσεσθαι πολλαπλασίους τὸν ἀριθμὸν ὄντες .
ὑπὲρ δὲ τοῦ μὴ δοκεῖν ἰδίᾳ γνώμῃ νεωτερίζειν καὶ τὴν πρεσβυτάτην τῶν δώδεκα φυλῶν συμφρονεῖν ἀναπείθουσιν , ᾗ πολλοὶ τῶν εἰκαιοτέρων ἐπηκολούθησαν ὡς ἔχειν δυναμένῃ πρεσβεῖον ἡγεμονίας .
μέγαν τοῦτον ἐπιτειχισμὸν ἔγνω Μωυσῆς φυόμενον καθ αὑτοῦ ·
τὸν γὰρ ἀδελφὸν ἀρχιερέα κατὰ τὰ χρησθέντα λόγια ᾕρητο , διαβολαὶ δ ἦσαν ὡς τοὺς μὲν χρησμοὺς ἐπιψευσαμένου , ποιησαμένου δὲ τὴν αἵρεσιν διὰ τὴν οἰκειότητα καὶ τὴν πρὸς τὸν ἀδελφὸν εὔνοιαν .
ἐφ  οἷς εἰκότως ἀνιαθείς , εἰ μὴ μόνον ἀπιστεῖται διὰ τοσούτων ἐλέγχων τὴν ἑαυτοῦ πίστιν ἐπιδειξάμενος , ἀλλὰ καὶ ἐπ ἔργοις ἅπερ ἀναφέρεται πρὸς θεοῦ τιμήν , δι ἃ μόνα καὶ τὸν ἐν τοῖς ἄλλοις τὸ ἦθος κατεψευσμένον ἀναγκαῖον ἦν ἀληθεύειν  ἀλήθεια γὰρ ὀπαδὸς θεοῦ  , λόγοις μὲν ἀναδιδάσκειν περὶ τῆς ἑαυτοῦ προαιρέσεως οὐκ ἐδοκίμαζε , τὸ μεταπείθειν ἐπιχειρεῖν τοὺς προκαταληφθέντας ἐναντίαις δόξαις ἀργαλέον εἰδώς , ἱκετεύει δὲ τὸν θεὸν ἐμφανεῖς ἀποδείξεις αὐτοῖς παρασχεῖν περὶ τοῦ μηδὲν ἐψεῦσθαι κατὰ τὴν τῆς ἱερωσύνης αἵρεσιν 0 .
ὁ δὲ κελεύει δώδεκα ῥάβδους λαβεῖν ταῖς φυλαῖς ἰσαρίθμους καὶ τὰ μὲν τῶν ἄλλων ὀνόματα φυλάρχων ἐπιγράψαι ταῖς ἕνδεκα , τῇ δὲ λοιπῇ τὸ τοῦ ἀδελφοῦ καὶ ἀρχιερέως , εἶτ εἰς τὸν νεὼν ἄχρι τῶν ἀδύτων εἰσενεγκεῖν 0 ·
ὁ δὲ τὰ προσταχθέντα ποιήσας ἐκαραδόκει τὸ ἀποβησόμενον .
τῇ δ ὑστεραίᾳ λογίῳ πληχθείς , ἅπαντος τοῦ ἔθνους παρεστῶτος , εἰσέρχεται καὶ τὰς ῥάβδους ἐκκομίζει , τὰς μὲν ἄλλας οὐδὲν διάφορον ἐχούσας , μίαν δ ἐφ  ᾗ τ οὔνομα ἐπεγέγραπτο τοῦ ἀδελφοῦ τεθαυματουργημένην ·
οἷα γὰρ φυτὸν εὐγενὲς ἅπασα νέους βλαστοὺς ἐξέφυσε καὶ ὑπ εὐφορίας καρπῶν ἔβριθεν .
οἱ δὲ καρποὶ κάρυα ἦσαν , ἃ φύσιν ἐναντίαν ἔχει τοῖς ἄλλοις ·
ἐπὶ γὰρ τῶν πλείστων , σταφυλῆς , ἐλαίας , μήλων , διαφέρει τὸ σπέρμα καὶ τὸ ἐδώδιμον , ἃ διαφέροντα τόποις χωρίζεται ·
τὸ μὲν γὰρ ἐδώδιμον ἔξω , τὸ δὲ σπέρμα εἴσω κατακέκλεισται 0 ·
τοῦ δὲ καρύου τ αὐτόν ἐστι τό τε σπέρμα καὶ τὸ ἐδώδιμον , ἀμφοτέρων εἰς μίαν ἰδέαν ἀποκριθέντων , καὶ τόπος εἷς ὁ ἐντὸς ὠχυρωμένος καὶ περιπεφρουρημένος ἕρκει διπλῷ , τῷ μὲν ἐκ φλοιοῦ πάνυ βαθέος , τῷ δ οὐδὲν ἀποδέοντι ξυλίνου κατασκευάσματος 0 1 ·
ἀφ  οὗ τελείαν ἀρετὴν αἰνίττεται .
ὥσπερ γὰρ ἐν καρύῳ τ αὐτόν ἐστιν ἀρχὴ καὶ τέλος , ἀρχὴ μὲν ᾗ σπέρμα , τέλος δὲ ᾗ καρπός , οὕτως ἔχει καὶ ἐπὶ τῶν ἀρετῶν ·
ἑκάστῃ γὰρ συμβέβηκεν εἶναι καὶ ἀρχὴν καὶ τέλος , ἀρχὴν μέν , ὅτι οὐκ ἐξ ἑτέρας δυνάμεως ἀλλ ἐξ ἑαυτῆς φύεται , τέλος δέ , ὅτι πρὸς αὐτὴν ὁ κατὰ φύσιν βίος σπεύδει .
μία μὲν αἰτία ἥδε , λέγεται δὲ καὶ ἑτέρα τῆς προτέρας ἐμφαντικωτέρα 0 1 ·
καρύου τὸ μὲν φλοιῶδές ἐστι πικρόν , τὸ δ εἴσω περικείμενον ὡσανεὶ ξύλινον ἕρκος στιφρὸν εὖ μάλα καὶ κραταιόν , οἷς ἀμφοτέροις ὁ καρπὸς ἐγκατακεκλεισμένος οὐκ ἔστιν εὔληπτος 0 1 .
τοῦτο ποιεῖται σύμβολον ἀσκητικῆς ψυχῆς , ἀφ οὗ προτρέπειν αὐτὴν οἴεται δεῖν ἐπ ἀρετὴν ἀναδιδάσκων , ὅτι πόνῳ προεντυχεῖν ἀναγκαῖον 0 ·
πικρὸν δὲ καὶ ἀντιτυπὲς καὶ σκληρὸν ὁ πόνος , ἐξ οὗ φύεται τ ἀγαθόν , οὗ χάριν οὐ μαλακιστέον 0 .
ὁμὲν γὰρ τὸν πόνον φεύγων φεύγει καὶ τὰ ἀγαθά , ὁ δὲ τλητικῶς καὶ ἀνδρείως ὑπομένων τὰ δυσκαρτέρητα σπεύδει πρὸς μακαριότητα ·
οὐ γὰρ ἁβροδιαίτοις καὶ τὴν ψυχὴν ἐκτεθηλυμμένοις καὶ τὸ σῶμα διαρρέουσιν ὑπὸ τῆς καθ ἑκάστην ἡμέραν ἀδιαστάτου θρύψεως ἀρετὴ πέφυκεν ἐνδιαιτᾶσθαι , κακουμένη δὲ μετανίσταται πρότερον ἀπόλειψιν χρηματίσασα πρὸς τὸν ἄρχοντα τὸν ὀρθὸν λόγον .
ἀλλ  εἰ δεῖ τ ἀληθὲς εἰπεῖν , ὁ φρονήσεως καὶ σωφροσύνης ἀνδρείας τε καὶ δικαιοσύνης ἱερώτατος θίασος ἀσκητὰς μετατρέχει καὶ ὅσοι τὸν αὐστηρὸν καὶ σκληροδίαιτον βίον , ἐγκράτειαν καὶ καρτερίαν , ζηλοῦσι σὺν εὐτελείᾳ καὶ ὀλιγοδεΐᾳ , δι ὧν τὸ κυριώτατον τῶν ἐν ἡμῖν , ὁ λογισμός , εἰς ὑγείαν ἄνοσον καὶ εὐεξίαν ἐπιδίδωσι καθελὼν τὸν βαρὺν τοῦ σώματος ἐπιτειχισμόν , ὃν οἰνοφλυγίαι καὶ ὀψοφαγίαι καὶ λαγνεῖαι καὶ αἱ ἄλλαι ἀπλήρωτοι ἐπιθυμίαι συνεκρότησαν γεννήσασαι τὴν ἀντίπαλον ἀγχινοίας πολυσαρκίαν .
λέγεται μέντοι καὶ τῶν ἐν ἔαρι βλαστάνειν εἰωθότων δένδρων ἡ ἀμυγδαλῆ καὶ πρῶτον ἀνθεῖν εὐαγγελιζομένη φορὰν ἀκροδρύων καὶ ὕστατον φυλλορροεῖν τὴν ἐπέτειον πρὸς μήκιστον ἀποτείνουσα τῆς χλόης εὐγηρίαν ·
ὧν ἑκάτερον ποιεῖται σύμβολον τῆς ἱερατικῆς φυλῆς , αἰνιττόμενος ὅτι καὶ πρώτη καὶ ὑστάτη τοῦ σύμπαντος ἀνθρώπων γένους ἀνθήσει , καθ ὃν ἂν χρόνον δόξῃ τῷ θεῷ ταῖς ἐαριναῖς τροπαῖς ἐξομοιῶσαι τὸν ἡμέτερον βίον ἀνελόντι τὴν ἐπίβουλον καὶ τοῦ κακοδαιμονεῖν πηγὴν πλεονεξίαν .
ἐπειδὴ τοίνυν τῷ τελειοτάτῳ ἡγεμόνι τέτταρα δεῖν ἔφαμεν προσεῖναι , βασιλείαν καὶ νομοθετικὴν ἕξιν καὶ ἱερωσύνην καὶ προφητείαν , ἵνα διὰ μὲν τῆς νομοθετικῆς προστάττῃ ἃ δεῖ καὶ ἀπαγορεύῃ ἃ μὴ δεῖ πράττειν , διὰ δὲ τῆς ἱερωσύνης μὴ μόνον τ ἀνθρώπεια ἀλλὰ καὶ τὰ θεῖα διέπῃ , διὰ δὲ τῆς προφητείας ὅσα μὴ λογισμῷ καταλαμβάνεται θεσπίζῃ , διειλεγμένος περὶ τῶν πρώτων τριῶν καὶ ἐπιδεδειχὼς Μωυσῆν ἄριστον βασιλέα καὶ νομοθέτην καὶ ἀρχιερέα τὸ τελευταῖον ἔρχομαι δηλώσων , ὅτι καὶ προφήτης γέγονε δοκιμώτατος .
οὐκ ἀγνοῶ μὲν οὖν , ὡς πάντ εἰσὶ χρησμοί , ὅσα ἐν ταῖς ἱεραῖς βίβλοις ἀναγέγραπται , χρησθέντες δι αὐτοῦ ·
λέξω δὲ τὰ ἰδιαίτερα , πρότερον εἰπὼν ἐκεῖνο ·
τῶν λογίων τὰ μὲν ἐκ προσώπου τοῦ θεοῦ λέγεται δι ἑρμηνέως τοῦ θείου προφήτου , τὰ δ ἐκ πεύσεως καὶ ἀποκρίσεως ἐθεσπίσθη , τὰ δ ἐκ προσώπου Μωυσέως ἐπιθειάσαντος καὶ ἐξ αὑτοῦ κατασχεθέντος 0 .
τὰ μὲν οὖν πρῶτα ὅλα δι ὅλων ἀρετῶν θείων δείγματά ἐστι , τῆς τε ἵλεω καὶ εὐεργέτιδος , δι ὧν ἅπαντας μὲν ἀνθρώπους πρὸς κ αλοκἀγαθίαν ἀλείφει , μάλιστα δὲ τὸ θεραπευτικὸν αὐτοῦ γένος , ᾧ τὴν πρὸς εὐδαιμονίαν ἄγουσαν ἀνατέμνει ὁδόν ·
τὰ δὲ δεύτερα μῖξιν ἔχει καὶ κοινωνίαν , πυνθανομένου μὲν τοῦ προφήτου περὶ ὧν ἐπεζήτει , ἀποκρινομένου δὲ τοῦ θεοῦ καὶ διδάσκοντος ·
τὰ δὲ τρίτα ἀνατίθεται τῷ νομοθέτῃ , μεταδόντος αὐτῷ τοῦ θεοῦ τῆς προγνωστικῆς δυνάμεως , ᾗ θεσπιεῖ τὰ μέλλοντα .
τὰ μὲν οὖν πρῶτα ὑπερθετέον , μείζω γάρ ἐστιν ἢ ὡς ὑπ ἀνθρώπου τινὸς ἐπαινεθῆναι , μόλις ἂν ὑπ οὐρανοῦ τε καὶ κόσμου καὶ τῆς τῶν ὅλων φύσεως ἀξίως ἐγκωμιασθέντα , καὶ ἄλλως λέγεται ὡσανεὶ δι ἑρμηνέως 0 ·
ἑρμηνεία δὲ καὶ προφητεία διαφέρουσι .
περὶ δὲ τῶν δευτέρων αὐτίκα πειράσομαι δηλοῦν συνυφήνας αὐτοῖς καὶ τὸ τρίτον εἶδος , ἐν ᾧ τὸ τοῦ λέγοντος ἐνθουσιῶδες ἐμφαίνεται , καθ ὃ μάλιστα καὶ κυρίως νενόμισται προφήτης .
τῆς δ ὑποσχέσεως ἀρκτέον ὧδε .
τέτταρές εἰσι τόποι διὰ πεύσεως καὶ ἀποκρίσεως χρησμοῖς νομοθετηθέντες , μικτὴν ἔχοντες δύναμιν ·
τῇ μὲν γὰρ ὁ προφήτης ἐνθουσιᾷ πυνθανόμενος , τῇ δὲ ὁ πατὴρ θεσπίζει λόγου καὶ ἀποκρίσεως μεταδιδούς 0 .
ἔστι δὲ πρῶτος , ὃς οὐχ ὅτι Μωυσῆν ὁσιώτατον τῶν πώποτε γενομένων ἀλλὰ καὶ τὸν ἐπὶ βραχὺ γευσάμενον εὐσεβείας ὤργισεν 0 .
ἐξ ἀνομοίων τις γενόμενος ἄνθρωπος νόθος , Αἰγυπτίου μὲν πατρός , μητρὸς δὲ Ἰουδαίας , τῶν μὲν ταύτης πατρίων ἐθῶν ἠλόγησε , πρὸς δὲ τὴν Αἰγυπτιακήν , ὡς λόγος , ἀπέκλινεν ἀσέβειαν τὴν τῶν ἀνδρῶν ζηλώσας ἀθεότητα 0 .
μόνοι γὰρ σχεδὸν ἁπάντων ἐθνῶν Αἰγύπτιοι γῆν ἐπετείχισαν οὐρανῷ , τὴν μὲν ἰσοθέων τιμῶν ἀξιώσαντες , τῷ δ οὐδὲν γέρας ἐξαίρετον ἀπονείμαντες , ὡς δέον πρὸ τῶν βασιλείων τὰς ἐσχατιὰς περιέπειν  ἐν γὰρ κόσμῳ βασίλειον μὲν ἱερώτατον οὐρανός , ἐσχατιὰ δὲ γῆ , καθ ἑαυτὴν μὲν ἀξιοσπούδαστος , εἰς δὲ σύγκρισιν ἰοῦσα αἰθέρος ἀπολειπομένη τοσοῦτον ὅσον σκότος μὲν φωτός , νὺξ δὲ ἡμέρας , φθορὰ δ ἀφθαρσίας καὶ θνητὸς θεοῦ  0 1 2 .
τῆς γὰρ χώρας οὐχ ὑετῷ καθάπερ αἱ ἄλλαι νιφομένης , ἀλλὰ ταῖς τοῦ ποταμοῦ πλημμύραις εἰωθυίας ἀνὰ πᾶν ἔτος λιμνάζεσθαι , θεοπλαστοῦσι τῷ λόγῳ τὸν Νεῖλον Αἰγύπτιοι ὡς ἀντίμιμον οὐρανοῦ γεγονότα καὶ περὶ τῆς χώρας σεμνηγοροῦσιν 0 .
ὁ δὴ μικτὸς οὗτος ἐκεῖνος διενεχθείς τινι τῶν ἀπὸ τοῦ ὁρατικοῦ καὶ ἐπιστημονικοῦ γένους , ἀκράτωρ ὑπ  ὀργῆς αὐτὸς αὑτοῦ γενόμενος καὶ ἅμα τῆς Αἰγυπτιακῆς ἀθεότητος ζηλωτὴς ὤν , ἀπὸ γῆς εἰς οὐρανὸν ἔτεινε τὴν ἀσέβειαν ἐπαράτῳ καὶ ἐναγεῖ καὶ μεμιασμένῃ ψυχῇ τε καὶ γλώττῃ καὶ πάσῃ τῇ φωνῆς ὀργανοποιίᾳ καταρασάμενος δι ὑπερβολὴν κακιῶν ὃν οὐ δ ὑπὸ πάντων ἀλλὰ μόνων τῶν ἀρίστων εὐλογεῖσθαι θέμις , ὅσοι τὰς τελείας καθάρσεις ἐδέξαντο 0 .
διὸ καὶ θαυμάσας τὴν φρενοβλάβειαν καὶ τὴν τοῦ θράσους ὑπερβολήν , καίτοι γ ὑπόπλεως ὢν παραστήματος εὐγενοῦς καὶ ἱέμενος αὐτοχειρίᾳ διαρτῆσαι τὸν ἄνθρωπον , ἔδεισε μὴ κουφοτέραν ἀναπράξῃ τιμωρίαν ·
ἰσόρροπον γὰρ ἐπινοῆσαι πρὸς τοσαύτην ἀσέβειαν κόλασιν ἄνθρωπος οὐκ ἂν ἴσχυσεν .
ἐπεὶ δὲ καὶ τῷ μὴ σέβειν θεὸν ἕπεται τὸ μή τε γονεῖς μή τε πατρίδα μή τ εὐεργέτας τιμᾶν , ὁ δὲ δὴ πρὸς τῷ μὴ σέβειν καὶ κακηγορεῖν τολμῶν τίνα μοχθηρίας ὑπερβολὴν ἀπολέλοιπε ;
καίτοι καὶ τὸ κακηγορεῖν ἧττον ἐν συγκρίσει κατάρας 0 ·
ἀλλὰ γλωσσαλγία καὶ ἀχάλινον στόμα ὅταν ἐκνόμοις ἀφροσύναις ὑπηρετῶσι , πάντως τι καινουργεῖται τῶν ἀθέσμων .
ὦ ἄνθρωπε , καταρᾶταί τις θεόν ;
τίνα καλῶν ἕτερον θεὸν εἰς τὴν τῆς ἀρᾶς βεβαίωσιν 0 ;
ἢ δῆλον ὅτι αὐτὸν κατ  αὐτοῦ 0 1 ;
ἄπαγε βεβήλων καὶ ἀνοσίων ἐνθυμημάτων .
καλὸν ἐκνίψασθαι τὴν ἀθλίαν ψυχὴν ἐπηρεασθεῖσαν μὲν ὑπὸ φωνῆς , διακόνοις δὲ τοῖς ὠσὶ χρησαμένην , αἰσθήσει τυφλῇ 0 .
καὶ οὔ τε ἡ γλῶττα τοῦ τοσοῦτον ἀσέβημα φθεγξαμένου παρείθη οὔ τε τὰ τοῦ μέλλοντος ἀκούειν ὦτα ἐπεφράχθη ;
εἰ μὴ ἄρα κατὰ πρόνοιαν τῆς δίκης , ἥτις οὔ τ ἀγαθὸν ὑπερβάλλον οὔ τε μέγιστον κακὸν οἴεται δεῖν ἐπισκιάζεσθαι , πρὸς ἔλεγχον ἐναργέστατον ἀρετῆς ἢ κακίας , ἵνα τὴν μὲν ἀποδοχῆς τὴν δὲ τιμωρίας ἀξιώσῃ 0 1 .
διὰ τοῦτο τὸν μὲν εἰς εἱρκτὴν ἀπαχθέντα κελεύει δεθῆναι , ποτνιᾶται δὲ τὸν θεὸν ἱλασάμενος ταῖς ἀνάγκαις τῶν αἰσθήσεων , δι ὧν καὶ βλέπομεν ἃ μὴ θέμις ὁρᾶν καὶ ἀκούομεν ὧν μὴ θέμις ἀκούειν , ὅ τι χρὴ παθεῖν τὸν εὑρετὴν ἀσεβήματος καὶ ἀνοσιουργήματος ἐκτόπου καὶ ξένου δηλῶσαι 0 .
ὁ δὲ προστάττει καταλευσθῆναι , προσήκουσαν οἶμαι δίκην ὑπολαβὼν τὴν διὰ λίθων κατ ἀνδρὸς λιθίνην καὶ ἀπόκροτον ψυχὴν ἔχοντος καὶ ἅμα βουλόμενος πάντας τοὺς ἀπὸ τοῦ ἔθνους συνεφάψασθαι τῆς κολάσεως , οὓς ᾔδει σφόδρα τραχέως ἐνεγκόντας καὶ φονῶντας ·
μόνης δ ὡς ἔοικε τῆς διὰ βλημάτων ἔμελλον αἱ τοσαῦται μυριάδες ἐφάπτεσθαι .
μετὰ δὲ τὴν τοῦ ἀνοσίου καὶ παλαμναίου τίσιν ἐγράφη διάταγμα καινόν , οὐκ ἄν ποτε προηγουμένης ἀξιωθὲν γραφῆς , ἀλλ  αἱ ἀπροσδόκητοι νεωτεροποιίαι καινοὺς νόμους εἰς ἀνακοπὴν ἁμαρτημάτων ἐπιζητοῦσιν .
αὐτίκα γοῦν νομοθετεῖται τάδε ·
ὃς ἂν καταράσηται θεόν , ἁμαρτίας ἔνοχος ἔστω , ὃς δ ἂν ὀνομάσῃ τὸ ὄνομα κυρίου , θνῃσκέτω  Lev .
εὖ γ  , ὦ πάνσοφε , μόνος ἀμιγοῦς ἠκρατίσω σοφίας ·
τοῦ καταρᾶσθαι χεῖρον τὸ ὀνομάζειν ὑπείληφας ;
οὐ γὰρ ἂν τὸν μὲν βαρύτατον ἀσέβημα εἰργασμένον ἐπεκούφιζες διημαρτηκόσιν ἐπιεικέστερον συντάττων , κατὰ δὲ τοῦ βραχύτερον ἠδικηκέναι δόξαντος τὴν ἀνωτάτω τιμωρίαν , θάνατον , ὥριζες .
ἀλλ ὡς ἔοικε „ θεοῦ “ τὰ νῦν οὐχὶ τοῦ πρώτου καὶ γεννητοῦ τῶν ὅλων ἀλλὰ τῶν ἐν ταῖς πόλεσι μέμνηται ·
ψευδώνυμοι δ εἰσὶ γραφέων καὶ πλαστῶν τέχναις δημιουργούμενοι ·
ξοάνων γὰρ καὶ ἀγαλμάτων καὶ τοιουτοτρόπων ἀφιδρυμάτων ἡ οἰκουμένη μεστὴ γέγονεν , ὧν τῆς βλασφημίας ἀνέχειν ἀναγκαῖον , ἵνα μηδεὶς ἐθίζηται τῶν Μωυσέως γνωρίμων συνόλως θεοῦ προσρήσεως ἀλογεῖν 0 ·
ἀξιονικοτάτη γὰρ καὶ ἀξιέραστος ἡ κλῆσις 0 .
εἰ δέ τις οὐ λέγω βλασφημήσειεν εἰς τὸν ἀνθρώπων καὶ θεῶν κύριον , ἀλλὰ καὶ τολμήσειεν ἀκαίρως αὐτοῦ φθέγξασθαι τ οὔνομα , θάνατον ὑπομεινάτω τὴν δίκην .
οὐ δὲ γὰρ τῶν φυτευσάντων καίτοι θνητῶν ὑπαρχόντων οἷς μέλει γονέων τιμῆς τὰ ὀνόματα προφέρουσιν , ἀλλὰ τὰ κύρια διὰ τὸν ἐπ αὐτοῖς σεβασμὸν ἡσυχάζοντες τοῖς τῆς φύσεως ἀνακαλοῦσι πατέρα καὶ μητέρα προσαγορεύοντες , δι ὧν εὐθὺς αἰνίττονται τὰς ἐξ ἐκείνων ἀνυπερβλήτους εὐεργεσίας καὶ τὴν αὑτῶν εὐχάριστον διάθεσιν .
ἔτι νῦν συγγνώμης ἀξιούσθωσαν οἱ κατ ἐπισυρμὸν γλώττης ἀκαιρευόμενοι καὶ λόγων ἀναπλήρωμα ποιούμενοι τὸ ἁγιώτατον καὶ θεῖον ὄνομα ;
μετὰ δὲ τὴν τοῦ γεννητοῦ τῶν ὅλων τιμὴν τὴν ἱερὰν ἑβδόμην ἐσέμνυνεν ὁ προφήτης ἰδὼν αὐτῆς ὀξυωπεστέροις ὄμμασι κάλλος ἐξαίσιον ἐνεσφραγισμένον οὐρανῷ τε καὶ τῷ σύμπαντι κόσμῳ καὶ ὑπὸ τῆς φύσεως αὐτῆς ἀγαλματοφορούμενον .
εὕρισκε γὰρ αὐτὴν τὸ μὲν πρῶτον ἀμήτορα , γενεᾶς τῆς θήλεος ἀμέτοχον , ἐκ μόνου πατρὸς σπαρεῖσαν ἄνευ σπορᾶς καὶ γεννηθεῖσαν ἄνευ κυήσεως ·
ἔπειτα δ οὐ ταῦτα μόνον κατεῖδεν , ὅτι παγκάλη καὶ ἀμήτωρ , ἀλλ ὅτι καὶ ἀειπάρθενος , οὔ τ ἐκ μητρὸς οὔ τε μήτηρ οὔ τ ἐκ φθορᾶς οὔ τε φθαρησομένη 0 1 2 ·
εἶτ ἐκ τρίτου κατενόησεν αὐτὴν ἐξετάζων καὶ κόσμου γενέθλιον , ἣν ἑορτάζει μὲν οὐρανός , ἑορτάζει δὲ γῆ καὶ τὰ ἐν γῇ γανύμενα καὶ ἐνευφραινόμενα τῇ παναρμονίῳ ἑβδομάδι .
ταύτης ἕνεκα τῆς αἰτίας ὁ πάντα μέγας Μωυσῆς ἐδικαίωσε τοὺς ἐγγραφέντας αὐτοῦ τῇ ἱερᾷ πολιτείᾳ θεσμοῖς φύσεως ἑπομένους πανηγυρίζειν , ἐν ἱλαραῖς διάγοντας εὐθυμίαις , ἀνέχοντας μὲν ἔργων καὶ τεχνῶν τῶν εἰς πορισμὸν καὶ πραγματειῶν ὅσαι κατὰ βίου ζήτησιν , ἄγοντας δ ἐκεχειρίαν καὶ διαφειμένους πάσης ἐπιπόνου καὶ καματηρᾶς φροντίδος , σχολάζοντας οὐχ ὡς ἔνιοι γέλωσιν ἢ παιδιαῖς ἢ μίμων ἢ ὀρχηστῶν ἐπιδείξεσι , περὶ ἃς κηραίνουσι καὶ δυσθανατοῦσιν οἱ θεατρομανοῦντες καὶ διὰ τῶν ἡγεμονικωτάτων αἰσθήσεων , ὁράσεως καὶ ἀκοῆς , δούλην ἀπεργαζόμενοι τὴν φύσει βασιλίδα ψυχήν , ἀλλὰ μόνῳ τῷ φιλοσοφεῖν 0 ·
οὐχ ὅπερ μεθοδεύουσιν οἱ λογοθῆραι καὶ σοφισταὶ πιπράσκοντες ὡς ἄλλο τι τῶν ὠνίων ἐπ ἀγορᾶς δόγματα καὶ λόγους , οἳ φιλοσοφίᾳ κατὰ φιλοσοφίας  ὦ γῆ καὶ ἥλιε ! 0
χρώμενοι δι αἰῶνος οὐκ ἐρυθριῶσιν , ἀλλὰ τῷ τῷ ὄντι φιλοσοφεῖν , ὅπερ ἐκ τριῶν συνύφανται , βουλευμάτων καὶ λόγων καὶ πράξεων , εἰς ἓν εἶδος ἡρμοσμένων πρὸς κτῆσιν καὶ ἀπόλαυσιν εὐδαιμονίας .
τούτου δή τις ἀλογήσας τοῦ διατάγματος , ἔτι τοὺς χρησμοὺς ἐναύλους ἔχων τοὺς περὶ τῆς ἱερᾶς ἑβδόμης , οὓς ἐθέσπισεν ἄνευ προφήτου ὁ θεὸς διὰ φωνῆς  τὸ παραδοξότατον  ὁρατῆς , ἣ τῶν παρατυγχανόντων ὀφθαλμοὺς ὤτων ἐπήγειρε μᾶλλον , ἐπὶ φρυγανισμὸν ἐξῄει διὰ μέσου τοῦ στρατοπέδου πάντας εἰδὼς ἐν ταῖς σκηναῖς ἠρεμοῦντας , καὶ δρῶν ἔτι τ ἀδίκημα καταφανὴς ὑπὲρ τοῦ μὴ λαθεῖν γίνεται .
πυλῶν γὰρ ἔξω προελθόντες τινὲς εἰς ἐρημίαν , ἵν  ἐν τῷ καθαρωτάτῳ καὶ ἡσυχάζοντι εὔξωνται , θέαν ἔκνομον ἰδόντες , ξύλων ὕλην συγκομίζοντα , καὶ δυσανασχετήσαντες ἐμέλλησαν μὲν αὐτὸν ἀνελεῖν , λογισμῷ δὲ τὸ παρακεκινημένον τῆς ὀργῆς ἐπισχόντες , ἵνα μή τε ἰδιῶται πρὸ ἀρχόντων κολάζειν τινὰ δοκῶσι καὶ ταῦτ ἄκριτον , κ ἂν ἄλλως τὸ παρανόμημα ᾖ ἐμφανές , μή τε τοῦ περὶ τὴν ἡμέραν εὐαγοῦς μίασμα φόνου , κ ἂν δικαιότατος ᾖ , προσάψηται , συλλαβόντες ἄγουσιν αὐτὸν ἐπὶ τὸν ἄρχοντα , ᾧ συνήδρευον μὲν οἱ ἱερεῖς , παρειστήκει δὲ σύμπασα ἡ πληθὺς πρὸς ἀκρόασιν 0 .
ἔθος γὰρ ἦν , ἀεὶ μὲν κατὰ τὸ παρεῖκον , προηγουμένως δὲ ταῖς ἑβδόμαις , ὡς ἐδήλωσα καὶ πρόσθεν , φιλοσοφεῖν , τοῦ μὲν ἡγεμόνος ὑφηγουμένου καὶ διδάσκοντος ἅ τε χρὴ πράττειν καὶ λέγειν , τῶν δ εἰς κ αλοκἀγαθίαν ἐπιδιδόντων καὶ βελτιουμένων τά τε ἤθη καὶ τὸν βίον .
ἀφ  οὗ καὶ εἰσέτι νῦν φιλοσοφοῦσι ταῖς ἑβδόμαις Ἰουδαῖοι τὴν πάτριον φιλοσοφίαν τὸν χρόνον ἐκεῖνον ἀναθέντες ἐπιστήμῃ καὶ θεωρίᾳ τῶν περὶ φύσιν ·
τὰ γὰρ κατὰ πόλεις προσευκτήρια τί ἕτερόν ἐστιν ἢ διδασκαλεῖα φρονήσεως καὶ ἀνδρείας καὶ σωφροσύνης καὶ δικαιοσύνης εὐσεβείας τε καὶ ὁσιότητος καὶ συμπάσης ἀρετῆς , ᾗ κατανοεῖται καὶ κατορθοῦται τά τε ἀνθρώπεια καὶ θεῖα ;
τότε μὲν οὖν εἰς εἱρκτὴν ὁ τηλικοῦτον ἀσέβημα δράσας ἀπάγεται .
μωυσῆς δὲ ἀπορῶν ὅ τι χρὴ παθεῖν τὸν ἄνθρωπον  ᾔδει γὰρ ἄξια θανάτου διαπεπραγμένον , ἀλλὰ τίς ἂν γένοιτο τρόπος ἁρμόζων τῆς τιμωρίας ;
ἀφικνεῖται πρὸς τὸ ἀόρατον ἀοράτῳ ψυχῇ δικαστήριον καὶ ἐπυνθάνετο τοῦ καὶ πρὶν ἀκοῦσαι πάντ ἐπισταμένου δικαστοῦ , τί κέκρικεν .
ὁ δ ἀποφαίνεται τὴν γνῶσιν , ὅτι καὶ θνῄσκειν ὀφείλει καὶ οὐχ ἑτέρως ἢ καταλευσθείς , ἐπειδὴ καὶ τούτῳ καθάπερ καὶ τῷ προτέρῳ μετέβαλεν ὁ νοῦς εἰς κωφὴν λίθον εἰργασμένῳ τελεώτατον παρανόμημα , ᾧ σχεδὸν πάντα τ ἄλλα ἐμφέρεται , ὅσα περὶ τοῦ σεβασμοῦ τῆς ἑβδόμης νενομοθέτηται 0 .
ὅτι οὐχ αἱ βάναυσοι μόνον ἀλλὰ καὶ αἱ ἄλλαι τέχναι καὶ πραγματεῖαι καὶ μάλιστα αἱ περὶ πορισμὸν καὶ βίου ζήτησιν ἢ διὰ πυρός εἰσιν ἢ οὐκ ἄνευ τῶν διὰ πυρός 0 ·
ὅθεν ἀπαγορεύει πολλάκις ἐν ταῖς ἑβδόμαις πῦρ ἐναύειν ὡς ἀρχηγικώτατον αἴτιον καὶ πρεσβύτατον ἔργον , οὗ ἡσυχάσαντος ἐνενοήθη καὶ τὰ κατὰ μέρος ὡς εἰκὸς συνησυχάσειν 0 .
ὕλη δὲ ξύλα πυρός , ὡς τὸν ξυλιζόμενον ἀδελφὸν καὶ συγγενὲς ἁμάρτημα τῷ καίοντι δρᾶν , τὸ παρανόμημα διπλασιάζοντα , τῇ μὲν ὅτι προσταχθὲν ἠρεμεῖν συνεκόμιζε , τῇ δ ὅτι καὶ τοιαῦτα συνεκόμιζεν , ἃ πυρός ἐστιν ὕλη , τῆς τῶν τεχνῶν ἀρχῆς 0 .
ἄμφω μὲν οὖν τὰ εἰρημένα τιμωρίας ἀσεβῶν περιέχει διὰ πεύσεως καὶ ἀποκρίσεως βεβαιουμένας .
ἕτερα δὲ δύο ἐστὶν οὐχὶ τῆς αὐτῆς ἀλλὰ διαφερούσης ἰδέας , ὧν τὸ μὲν περὶ κλήρου διαδοχῆς , τὸ δ  ὅσα τῷ δοκεῖν παρὰ καιρὸν ἐπιτελουμένης ἱερουργίας , περὶ ἧς λεκτέον πρότερον 0 1 2 .
τὴν ἀρχὴν τῆς ἐαρινῆς ἰσημερίας πρῶτον ἀναγράφει μῆνα Μωυσῆς ἐν ταῖς τῶν ἐνιαυτῶν περιόδοις ἀναθεὶς οὐχ ὥσπερ ἔνιοι χρόνῳ τὰ πρεσβεῖα μᾶλλον ἢ ταῖς τῆς φύσεως χάρισιν , ἃς ἀνέτειλεν ἀνθρώποις 0 1 2 ·
κατὰ γὰρ ταύτην τὰ μὲν σπαρτά , ἡ ἀναγκαία τροφή , τελειογονεῖται , ὁ δὲ τῶν δένδρων καρπὸς ἡβώντων ἄρτι γεννᾶται δευτέραν ἔχων τάξιν , ὅθεν καὶ ὀψίγονός ἐστιν ·
ἀεὶ γὰρ ἐν τῇ φύσει τὰ μὴ λίαν ἀναγκαῖα τῶν σφόδρα ἀναγκαίων δεύτερα 0 .
σφόδρα μὲν οὖν ἀναγκαῖα πυροί τε καὶ κριθαὶ καὶ ὅσα ἄλλα εἴδη τροφῆς , ὧν ἄνευ ζῆν οὐκ ἔστιν 0 ·
ἔλαιον δὲ καὶ οἶνος καὶ ἀκρόδρυα οὐχὶ τῶν ἀναγκαίων , ἐπεὶ καὶ δίχα τούτων ἄχρι μακροτάτου γήρως παρατείνοντες εἰς πολυετίαν βιοῦσιν ἄνθρωποι 0 .
τῷ δὴ μηνὶ τούτῳ περὶ τεσσαρεσκαιδεκάτην ἡμέραν , μέλλοντος τοῦ σεληνιακοῦ κύκλου γίνεσθαι πλησιφαοῦς , ἄγεται τὰ διαβατήρια , δημοφανὴς ἑορτή , τὸ Χαλδαϊστὶ λεγόμενον Πάσχα , ἐν ᾗ οὐχ οἱ μὲν ἰδιῶται προσάγουσι τῷ βωμῷ τὰ ἱερεῖα , θύουσι δ οἱ ἱερεῖς , ἀλλὰ νόμου προστάξει σύμπαν τὸ ἔθνος ἱερᾶται , τῶν κατὰ μέρος ἑκάστου τὰς ὑπὲρ αὑτοῦ θυσίας ἀνάγοντός τε καὶ χειρουργοῦντος .
ὁ μὲν οὖν ἄλλος ἅπας λεὼς ἐγεγήθει καὶ φαιδρὸς ἦν , ἑκάστου νομίζοντος ἱερωσύνῃ τετιμῆσθαι ·
δεδακρυμένοι δ ἕτεροι καὶ στένοντες διῆγον , οἰκείων αὐτοῖς ἔναγχος τετελευτηκότων , οὓς πενθοῦντες διπλῇ κατείχοντο λύπῃ , προσειληφότες τῇ διὰ τοὺς ἀποθανόντας συγγενεῖς καὶ τὴν ἐκ τοῦ στερηθῆναι τῆς περὶ τὴν ἱερουργίαν ἡδονῆς τε καὶ τιμῆς , οἷς οὐ δὲ καθάρασθαι καὶ περιρράνασθαι κατ ἐκείνην τὴν ἡμέραν ἐξεγένετο , μήπω τοῦ πένθους ὑπερημέρου καὶ ἐκπροθέσμου γεγονότος .
οὗτοι μετὰ τὴν πανήγυριν προσελθόντες τῷ ἄρχοντι συννοίας μεστοὶ καὶ κατηφείας τὰ συμβεβηκότα διηγήσαντο , τὴν ὑπόγυον τῶν συγγενῶν τελευτήν , τὸ πένθος ᾧ κατ  ἀναγκαῖον ἐχρήσαντο , τὸ μὴ δυνηθῆναι διὰ τοῦτο μετασχεῖν τῆς τῶν διαβατηρίων θυσίας .
εἶτ  ἐδέοντο μὴ ἔλαττον τῶν ἄλλων ἐνέγκασθαι μη δὲ τὸ ἐπὶ τοῖς ἀποθανοῦσιν οἰκείοις ἀτύχημα ἐν ἀδικήματος μέρει καταριθμηθῆναι τιμωρίαν ἐργασάμενον πρὸ ἐλέου ·
νομίσαι γὰρ ἂν χείρονα παθεῖν τῶν ἀποθανόντων , εἴ γε τοῖς μὲν οὐδενός ἐστιν ἀντίληψις ἔτι τῶν ἀβουλήτων , οἱ δὲ ζῶντες δόξουσι τεθνάναι τὸν μετ  αἰσθήσεως θάνατον .
ταῦτ ἀκούσας ἑώρα μὲν καὶ τὴν δικαιολογίαν οὐκ ἀπῳδὸν καὶ τὴν τοῦ μὴ ἱερουργῆσαι πάλιν πρόφασιν ἀναγκαίαν καὶ τὸ συμπαθὲς ἀνακεκραμένον τούτοις , ἐπαμφοτερίζων δὲ τὴν γνώμην καὶ ὥσπερ ἐπὶ πλάστιγγος ἀντιρρέπων  τῇ μὲν γὰρ ἐταλάντευεν ὁ ἔλεος καὶ τὰ δίκαια , τῇ δ ἀντέβριθεν ὁ νόμος τῆς τῶν διαβατηρίων θυσίας , ἐν ᾧ καὶ πρῶτος μὴν καὶ ἡμέρα τεσσαρεσκαιδεκάτη δεδήλωται τῆς ἱερουργίας  , ἀρνήσεως καὶ συγκαταθέσεως μεταξὺ φορούμενος ἱκετεύει τὸν θεὸν δικαστὴν γενέσθαι καὶ χρησμῷ τὴν κρίσιν ἀναφῆναι .
ὁ δ ἐπακούσας θεσπίζει λόγιον οὐ περὶ ὧν ἐνετεύχθη μόνον ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν αὖθίς ποτε γενησομένων , εἰ ταῖς αὐταῖς χρήσαιντο συντυχίαις ·
ἐπιδαψιλευόμενος δὲ καὶ περὶ τῶν κατ  ἄλλας αἰτίας οὐ δυνηθέντων ἱερουργῆσαι μετὰ παντὸς τοῦ ἔθνους προσεπιθεσπίζει .
τίνα οὖν ἐστι τὰ περὶ τούτων χρησθέντα λόγια , μηνυτέον .
„ συγγενικὸν “ φησί „ πένθος ἀναγκαία μὲν τοῖς ἀφ αἵματος ἀνία , γράφεται δ οὐκ ἐν πλημμελείαις 0 .
ἕως μὲν οὖν ἐμπρόθεσμόν ἐστιν , ἔξω περιβόλων ἱερῶν ἐλαυνέσθω , οὓς ἀπὸ παντὸς ἁγνεύειν οὐχ ἑκουσίου μόνον ἀλλὰ καὶ τοῦ μὴ κατὰ γνώμην μιάσματος δεῖ ·
γενομένου δ  ἐκπροθέσμου , μὴ στερέσθωσαν ἰσομοιρίας τῆς ἐν ταῖς ἱερουργίαις , ἵνα μὴ προσθήκη τετελευτηκότων οἱ ζῶντες ὦσιν ·
ἴτωσαν δὲ ἅτε δεύτεροι δευτέρῳ μηνί , πάλιν τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ , καὶ θυέτωσαν κατὰ τὰ αὐτὰ τοῖς προτέροις καὶ τῷ θύματι χρήσθωσαν ὡς ἐκεῖνοι νόμῳ καὶ τρόπῳ τῷ παραπλησίῳ 0 1 .
τὰ δ αὐτὰ ἐπιτετράφθω καὶ τοῖς μὴ διὰ πένθος ἀλλὰ μακρᾶς χάριν ἀποδημίας κωλυομένοις ἅμα τῷ παντὶ ἔθνει συνιερουργεῖν ·
οὐ γὰρ οἱ ξενιτεύοντες ἢ ἑτέρωθι οἰκοῦντες ἀδικοῦσιν , ὡς στέρεσθαι τῆς ἴσης τιμῆς , καὶ ταῦτα μὴ χωρούσης διὰ πολυανθρωπίαν τὸ ἔθνος μιᾶς χώρας , ἀλλ ἀποικίας πανταχόσε διαπεμψαμένης .
“ Τοσαῦτα διειλεγμένος περὶ τῶν ὑστερησάντων μὲν ἅμα τῷ πλήθει θῦσαι τὰ διαβατήρια κατὰ συντυχίας ἀβουλήτους , ἐκπλῆσαι δ  εἰ καὶ ὀψὲ ἀλλ οὖν ἀναγκαίως τὸ ἐλλειφθὲν σπουδασάντων , ἐπὶ τελευταῖον μέτειμι διάταγμα τὸ περὶ τῆς τῶν κλήρων διαδοχῆς , ὅπερ ὁμοίως μικτὸν ἦν ἐκ πεύσεως καὶ ἀποκρίσεως λαβὸν τὴν σύστασιν .
ἦν τις ὄνομα Σαλπαάδ , ἀνὴρ δόκιμος καὶ φυλῆς οὐκ ἀσήμου ·
τούτῳ πέντε μὲν γίνονται θυγατέρες , υἱὸς δὲ οὐδείς 0 ·
αἳ μετὰ τὴν τελευτὴν τοῦ πατρὸς στέρησιν τῆς πατρῴας λήξεως ὑποτοπήσασαι διὰ τὸ τὰς κληρουχίας ἄρρεσι δίδοσθαι προσίασι τῷ ἡγεμόνι μετὰ τῆς ἁρμοττούσης κόραις αἰδοῦς , οὐ θηρώμεναι πλοῦτον , ἀλλὰ τ οὔνομα καὶ ἀξίωμα γλιχόμεναι διασῶσαι τοῦ πατρὸς καί φασιν ·
„ ὁ μὲν πατὴρ ἡμῶν ἐτελεύτησεν , ἐτελεύτησε δ ἐν οὐδεμιᾷ στάσει γενόμενος , ἐφ ὧν συνέβη διαφθαρῆναι μυρίους , ἀλλ ἐζήλωσε βίον ἀπράγμονα καὶ ἰδιώτην , εἰ μὴ ἄρα ἐν ἁμαρτίᾳ θετέον τὸ γενεᾶς ἄρρενος ἀμοιρῆσαι 0 .
πάρεσμεν δ ἡμεῖς ὅσα μὲν τῷ δοκεῖν ὀρφαναί , τὸ δ ἀληθὲς σοὶ χρησόμεναι πατρί 0 1 ·
τοῦ γὰρ γεννήσαντος ὁ νόμιμος ἄρχων οἰκειότερος ὑπηκόοις 0 .