Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ὅθεν ἡμεροῦνται καὶ τοῖς ἀνθρωπίνοις παραδείγμασιν , ἀκούοντες ὡς Πλάτων τε τὴν βακτηρίαν ἀνατεινάμενος τῷ παιδὶ πολὺν ἔστη χρόνον , ὡς αὐτὸς ἔφη , τὸν θυμὸν κολάζων καὶ Ἀρχύτας οἰκετῶν τινα πλημμέλειαν ἐν ἀγρῷ καὶ ἀταξίαν καταμαθών , εἶθ ἑαυτοῦ συναισθανόμενος ἐμπαθέστερον ἔχοντος καὶ τραχύτερον πρὸς αὐτούς , οὐδὲν ἐποίησεν ἀλλ ἢ τοσοῦτον ἀπιών εὐτυχεῖτ εἶπεν ὅτι ὀργίζομαι ὑμῖν .
εἴπερ οὖν ἀνδρῶν λόγοι μνημονευόμενοι καὶ πράξεις λεγόμεναι τὸ τραχὺ καὶ σφοδρὸν ἀπαρύτουσι τῆς ὀργῆς , πολὺ μᾶλλον εἰκὸς ἡμᾶς τὸν θεὸν ὁρῶντας , ᾧ δέος οὐδὲν οὐ δὲ μετάνοια πράγματος οὐδενός , ὅμως ἐν τῷ μέλλοντι τὴν τιμωρίαν κατατιθέμενον καὶ περιμένοντα τὸν χρόνον , εὐλαβεῖς περὶ τὰ τοιαῦτα γίγνεσθαι καὶ θεῖον ἡγεῖσθαι μόριον ἀρετῆς τὴν πραότητα καὶ τὴν μετριοπάθειαν , ἣν ὁ θεὸς ἐνδείκνυται τῷ μὲν κολάζειν ὀλίγους ἐπανορθοῦσαν , τῷ δὲ βραδέως πολλοὺς ὠφελοῦσαν καὶ νουθετοῦσαν 0 1 .
δεύτερον τοίνυν τοῦτο διανοηθῶμεν , ὡς αἱ μὲν δικαιώσεις αἱ παρ ἀνθρώπων μόνον ἔχουσαι τὸ ἀντιλυποῦν ἔργον ἐν τῷ κακῶς τὸν δεδρακότα παθεῖν ἵστανται , περαιτέρω δ οὐκ ἐξικνοῦνται ·
διὸ τοῖς ἁμαρτήμασι κυνὸς δίκην ἐφυλακτοῦσαι κατακολουθοῦσι καὶ τὰς πράξεις ἐκ ποδὸς ἐπιδιώκουσι ·
τὸν θεὸν δ εἰκός , ἧς ἂν ἐφάπτηται τῇ δίκῃ ψυχῆς νοσούσης , τά τε πάθη διορᾶν , εἴ πή τι καμπτόμενα πρὸς μετάνοιαν ἐνδίδωσι , καὶ χρόνον διδόναι οἷς οὐκ ἄκρατος οὐ δ ἄτρεπτος ἡ κακία πέφυκε προσιζάνειν 0 .
ἅτε γὰρ εἰδώς , ὅσην μοῖραν ἀρετῆς ἀπ αὐτοῦ φερόμεναι πρὸς γένεσιν αἱ ψυχαὶ βαδίζουσι , καὶ τὸ γενναῖον ὡς ἰσχυρὸν αὐταῖς καὶ οὐκ ἐξίτηλον ἐμπέφυκεν , ἐξανθεῖ δὲ τὴν κακίαν παρὰ φύσιν ὑπὸ τροφῆς καὶ ὁμιλίας φαύλης φθειρόμενον εἶτα θεραπευθὲν ἐνίοις καλῶς ἀπολαμβάνει τὴν προσήκουσαν ἕξιν , οὐ πᾶσι κατεπείγει τὴν τιμωρίαν ὁμοίως ·
ἀλλὰ τὸ μὲν ἀνήκεστον εὐθὺς ἐξεῖλε τοῦ βίου καὶ ἀπέκοψεν , ὡς ἑτέροις γε πάντως βλαβερὸν αὑτῷ τε βλαβερώτατον ἀεὶ συνεῖναι μετὰ πονηρίας 0 ·
οἷς δ ὑπ ἀγνοίας τοῦ καλοῦ μᾶλλον ἢ προαιρέσει τοῦ αἰσχροῦ τὸ ἁμαρτητικὸν εἰκὸς ἐγγεγονέναι , δίδωσι μεταβαλέσθαι χρόνον 0 .
ἐὰν δ ἐπιμένωσι , καὶ τούτοις ἀπέδωκε τὴν δίκην ·
οὐ γάρ που δέδιε , μὴ διαφύγωσι .
σκόπει δ ὅσαι μεταβολαὶ γεγόνασιν εἰς ἦθος ἀνδρῶν καὶ βίον ·
ᾗ καὶ τρόπος ὠνομάσθη τὸ μεταβάλλον αὐτοῦ καὶ ἦθος , ὡς πλεῖστον αὐτοῦ ἐνδύεται τὸ ἔθος καὶ κρατεῖ μάλιστα καθαπτόμενον .
οἶμαι μὲν οὖν καὶ τὸν Κέκροπα διφυᾶ προσαγορεῦσαι τοὺς παλαιούς , οὐχ ὡς ἔνιοι λέγουσιν ἐκ χρηστοῦ βασιλέως ἄγριον καὶ δρακοντώδη γενόμενον τύραννον , ἀλλὰ τ οὐναντίον ἐν ἀρχῇ σκολιὸν ὄντα καὶ φοβερόν , εἶθ ὕστερον ἄρξαντα πράως καὶ φιλανθρώπως .
εἰ δὲ τοῦτ ἄδηλον , ἀλλὰ Γέλωνὰ γ ἴσμεν καὶ Ἱέρωνα τοὺς Σικελιώτας καὶ Πεισίστρατον τὸν Ἱπποκράτους , ὅτι πονηρίᾳ κτησάμενοι τυραννίδας ἐχρήσαντο πρὸς ἀρετὴν αὐταῖς , καὶ παρανόμως ἐπὶ τὸ ἄρχειν ἐλθόντες ἐγένοντο μέτριοι καὶ δημωφελεῖς ἄρχοντες , οἱ μὲν εὐνομίαν τε πολλὴν καὶ γῆς ἐπιμέλειαν παρασχόντες αὐτούς τε σώφρονας τοὺς πολίτας καὶ φιλεργοὺς ἐκ πολυτελῶν καὶ λάλων κατασκευάσαντες Γέλων δὲ καὶ προπολεμήσας ἄριστα καὶ κρατήσας μάχῃ μεγάλῃ Καρχηδονίων οὐ πρότερον εἰρήνην ἐποιήσατο πρὸς αὐτοὺς δεομένους ἢ καὶ τοῦτο ταῖς συνθήκαις περιλαβεῖν , ὅτι παύσονται τὰ τέκνα τῷ Κρόνῳ καταθύοντες 0 .
ἐν δὲ Μεγαλοπόλει Λυδιάδας ἦν τύραννος , εἶτ ἐν αὐτῷ τῷ τυραννεῖν μεταβαλόμενος καὶ δυσχεράνας τὴν ἀδικίαν ἀπέδωκε μὲν τοὺς νόμους τοῖς πολίταις , μαχόμενος δὲ πρὸς τοὺς πολεμίους ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἐπιφανῶς ἔπεσεν .
εἰ δέ τις ἢ τύραννον ἀπέκτεινε Μιλτιάδην ἐν Χερρονήσῳ πρότερον , ἢ Κίμωνα συνόντα τῇ ἀδελφῇ διώξας εἷλεν , ἢ Θεμιστοκλέους ἐφ οἷς ἀσελγαίνων ἐκώμαζε καὶ ὕβριζε δι ἀγορᾶς ἀφείλετο τὴν πόλιν , ὡς ὕστερον Ἀλκιβιάδου , γραψάμενος , ἆρ οὐκ ἂν ἀπωλώλεσαν ἡμῖν οἱ Μαραθῶνες οἱ Εὐρυμέδοντες τὸ καλὸν Ἀρτεμίσιον ὅθι παῖδες Ἀθηναίων ἐβάλοντο φαεννὰν κρηπῖδ ἐλευθερίας 0 ;
οὐδὲν γὰρ αἱ μεγάλαι φύσεις μικρὸν ἐκφέρουσιν οὐ δ ἀργεῖ δι ὀξύτητα τὸ σφοδρὸν .
ἐν αὐταῖς καὶ δραστήριον , ἀλλ ἐν σάλῳ διαφέρονται , πρὶν εἰς τὸ μόνιμον καὶ καθεστηκὸς ἦθος ἐλθεῖν 0 .
ὥσπερ οὖν ὁ γεωργίας ἄπειρος οὐκ ἂν ἀσπάσαιτο χώραν ἰδὼν λόχμης ἔμπλεων δασείας καὶ φυτῶν ἀγρίων καὶ θηρία πολλὰ καὶ ῥεύματα καὶ πολὺν ἔχουσαν πηλόν , ἀλλὰ τῷ μεμαθηκότι διαισθάνεσθαι καὶ κρίνειν , αὐτὰ ταῦτα τὴν ἰσχὺν καὶ , πάνθ ὅσ ὑποδείκνυσι καὶ τὴν μαλακότητα τῆς γῆς ·
οὕτως ἄτοπα πολλὰ καὶ φαῦλα προεξανθοῦσιν αἱ μεγάλαι φύσεις , ὧν ἡμεῖς μὲν εὐθὺς τὸ τραχὺ καὶ νύττον οὐ φέροντες ἀποκόπτειν οἰόμεθα δεῖν καὶ κολούειν ·
ὁ δὲ βελτίων κριτὴς καὶ ἀπὸ τούτων ἐνορῶν τὸ χρηστὸν καὶ γενναῖον , περιμένει λόγου καὶ ἀρετῆς συνεργὸν ἡλικίαν καὶ ὥραν , ᾗ τὸν οἰκεῖον ἡ φύσις καρπὸν ἀποδίδωσι .
ταῦτα μὲν οὖν ταύτῃ 0 ·
τὸν δ ἐν Αἰγύπτῳ νόμον ἆρ οὐκ εἰκότως ὑμῖν ἀπογράψασθαι δοκοῦσιν ἔνιοι τῶν Ἑλλήνων , ὃς κελεύει τὴν ἔγκυον , ἂν ἁλῷ θανάτου , μέχρι τέκῃ , φυλάττειν ;
πάνυ μὲν οὖν ἔφασαν ·
εἶπον οὖν ἐγώ ἐὰν δὲ παιδία μὴ κύῃ τις , ἀλλὰ πρᾶξιν ἢ βουλὴν ἀπόρρητον εἰς φῶς ἡλίου δυνατὸς ᾖ προαγαγεῖν χρόνῳ καὶ ἀναδεῖξαι , κακόν τι μηνύσας λανθάνον ἢ σωτηρίου γνώμης γενόμενος σύμβουλος ἢ χρείας εὑρετὴς ἀναγκαίας , οὐκ ἀμείνων ὁ περιμείνας τῆς τιμωρίας τὸ χρήσιμον τοῦ προανελόντος 0 1 ;
ἐμοὶ μὲν γάρ ἔφην δοκεῖ .
καὶ ἡμῖν ὁ Πατροκλέας εἶπεν .
ὀρθῶς ἔφην .
σκόπει γάρ , εἰ Διονύσιος ἐν ἀρχῇ τῆς τυραννίδος ἔδωκε δίκην , ὡς οὐδεὶς ἂν Ἑλλήνων ᾤκει Σικελίαν ἀνάστατον ὑπὸ Καρχηδονίων γενομένην , ὥσπερ οὐ δ Ἀπολλωνίαν οὐ δ Ἀνακτόριον οὐ δὲ τὴν Λευκαδίων χερρόνησον ᾤκουν ἂν Ἕλληνες , εἰ μὴ Περίανδρος ἐκολάσθη μετὰ πολὺν χρόνον .
οἶμαι δὲ καὶ Κασάνδρῳ γενέσθαι τῆς δίκης ἀναβολήν , ὅπως αἱ Θῆβαι συνοικῶνται πάλιν .
τῶν δὲ τουτὶ τὸ ἱερὸν συγκαταλαβόντων ξένων οἱ πολλοὶ Τιμολέοντι συνδιαβάντες εἰς Σικελίαν , ὅτε Καρχηδονίους ἐνίκησαν καὶ κατέλυσαν τὰς τυραννίδας ἐξώλοντο καὶ αὐτοὶ κακοὶ κακῶς ὕστερον .
ἐνίοις γὰρ ἀμέλει καὶ κολασταῖς ἑτέρων πονηρῶν οἷον δημοκοίνοις ἀπεχρήσατο τὸ δαιμόνιον , εἶτ ἐπέτριψε , καθάπερ οἶμαι τοὺς πλείστους τυράννους 0 .
ὥσπερ γὰρ ὑαίνης χολὴ καὶ φώκης πυτία , θηρίων τ ἄλλα μιαρῶν , ἔχουσί τι πρὸς τὰς νόσους χρήσιμον , οὕτως ἐνίοις δηγμοῦ δεομένοις καὶ κολάσεως ἐμβαλὼν ὁ θεὸς πικρίαν τινὰ τυράννου δυσμείλικτον καὶ τραχύτητα χαλεπὴν ἄρχοντος , οὐ πρότερον ἐξεῖλε τὸ λυποῦν καὶ ταράττον ἢ τὸ νοσοῦν ἀπαλλάξαι καὶ καθῆραι 0 .
τοιοῦτο καὶ Φάλαρις ἦν Ἀκραγαντίνοις ·
φάρμακον καὶ Ῥωμαίοις Μάριος 0 .
σικυωνίοις δὲ καὶ διαρρήδην ὁ θεὸς προεῖπε μαστιγονόμων δεῖσθαι τὴν πόλιν , ὅτι Τελητίαν παῖδα στεφανούμενον ἐν Πυθίοις ἀφαιρούμενοι Κλεωναίων , ὡς ἴδιον πολίτην διέσπασαν .
ἀλλὰ Σικυωνίοις μὲν Ὀρθαγόρας γενόμενος τύραννος καὶ μετ ἐκεῖνον οἱ περὶ Μύρωνα καὶ Κλεισθένη τὴν ἀκολασίαν ἔπαυσαν ·
κλεωναῖοι δὲ τῆς αὐτῆς οὐ τυχόντες ἰατρείας εἰς τὸ μηδὲν ἥκουσι .
καὶ Ὁμήρου δέ που λέγοντος ἀκούετε τοῦ γένετ ἐκ πατρὸς πολὺ χείρονος υἱὸς ἀμείνων παντοίην ἀρετήν 0 ·
καίτοι λαμπρὸν οὐδὲν οὐ δ ἐκπρεπὲς ἔργον ἐκεῖνος ὁ τοῦ Κοπρέως παρέσχεν ·
ἀλλὰ τὸ Σισύφου καὶ τὸ Αὐτολύκου καὶ τὸ Φλεγύου γένος ἤνθησεν ἐν δόξαις καὶ ἀρεταῖς μεγάλων βασιλέων .
γέγονε δὲ καὶ Περικλῆς Ἀθήνησιν ἐναγοῦς οἰκίας ·
καὶ Πομπήιος Μάγνος ἐν Ῥώμῃ Στράβωνος ἦν υἱός , οὗ τὸν νεκρὸν ὁ Ῥωμαίων δῆμος ὑπὸ μίσους ἐξέβαλε καὶ κατεπάτησε .
τί οὖν ἄτοπον , εἰ , καθάπερ γεωργὸς οὐκ ἐκκόπτει τὴν ἄκανθαν ἂν μὴ λάβῃ τὸν ἀσπάραγον οὐ δ οἱ Λίβυες τὸ φρύγανον ἐπικάουσι πρότερον ἢ τὸ λήδανον ἀπ αὐτοῦ συναγαγεῖν , οὕτως ὁ θεὸς ἐνδόξου καὶ βασιλικοῦ γένους ῥίζαν πονηρὰν καὶ τραχεῖαν οὐκ ἀναιρεῖ πρότερον ἢ φῦναι τὸν προσήκοντα καρπὸν ἀπ αὐτῆς 0 ;
μυρίας γὰρ Ἰφίτου βοῦς καὶ ἵππους ἀπολέσθαι κρεῖττον ἦν Φωκεῦσι καὶ πλείονα χρυσὸν ἐκ Δελφῶν οἴχεσθαι καὶ ἄργυρον , ἢ μή τ Ὀδυσσέα μή τ Ἀσκληπιὸν φῦναι μή τε τοὺς ἄλλους ἐκ κακῶν καὶ πονηρῶν 0 ·
ἄνδρας ἀγαθοὺς καὶ μεγαλωφελεῖς γενομένους .
ʽ Τὸ δ ἐν καιρῷ καὶ τρόπῳ τῷ προσήκοντι γενέσθαι τὰς τιμωρίας οὐ βέλτιον εἶναι νομίζεις τοῦ ταχὺ καὶ παραχρῆμα ;
οἷόν ἐστι τὸ κατὰ Κάλλιππον , ᾧ ξιφιδίῳ φίλος εἶναι δοκῶν ἀπέκτεινε Δίωνα , τούτῳ πάλιν αὐτὸν ὑπὸ τῶν φίλων ἀποθανεῖν ·
καὶ τό , Μίτυος τοῦ Ἀργείου κατὰ στάσιν ἀναιρεθέντος , ἀνδριάντα χαλκοῦν ἐν ἀγορᾷ θέας οὔσης ἐμπεσεῖν τῷ κτείναντι τὸν Μίτυν καὶ ἀνελεῖν .
καὶ τὰ περὶ τὸν Βέσσον τὸν Παίονα καὶ Ἀρίστωνα τὸν Οἰταῖον ξεναγὸν οἶσθα δήπουθεν , ὦ Πατροκλέα μὰ Δί εἶπεν ἀλλὰ δέομαι μαθεῖν ὁ μὲν Ἀρίστων ἔφην τὸν Ἐριφύλης κόσμον ἐνταῦθα κείμενον καθελὼν τῶν τυράννων διδόντων ἐκόμισε τῇ γυναικὶ δῶρον ὁ δ υἱὸς αὐτοῦ πρὸς τὴν μητέρα διοργισθεὶς ἔκ τινος αἰτίας ὑφῆψε τὴν οἰκίαν καὶ πάντας ἐν τ αὐτῷ κατέκαυσεν .
ὁ δὲ Βέσσος , ὡς ἔοικεν , ἀπεκτονὼς τὸν πατέρα τὸν ἑαυτοῦ πολὺν χρόνον ἐλάνθανεν , ὕστερον δὲ πρὸς ξένους ἐπὶ δεῖπνον ἐλθών , χελιδόνων τινὰ νεοσσιὰν τῇ λόγχῃ νύξας κατέβαλε καὶ τοὺς νεοσσοὺς διέφθειρε .
λεγόντων δ οἷον εἰκὸς τῶν παρόντων ἄνθρωπε , τί παθὼν ἔργον οὕτως ἀλλόκοτον ἔπραξας 0 ;
οὐ γάρ ἔφη μου πάλαι καταμαρτυροῦσιν αὗται ψευδῶς καὶ καταβοῶσιν ὡς ἀπεκτονότος τὸν πατέρα ;
θαυμάσαντες δ οἱ παρόντες τὸν λόγον ἐμήνυσαν τῷ βασιλεῖ , καὶ τοῦ πράγματος ἐξελεγχθέντος ἔτισεν ὁ Βέσσος τὴν δίκην .
ἀλλὰ ταῦτα μέν ἔφην ἡμεῖς λέγομεν , ὥσπερ ἠξίωται , γίγνεσθαί τινα τῆς τιμωρίας ἀναβολὴν ὑποθέμενοι τοῖς πονηροῖς ·
τὰ λοιπὰ δ Ἡσιόδου χρὴ νομίζειν ἀκροᾶσθαι , λέγοντος οὐχ Πλάτων ἀκόλουθον εἶναι τιμωρίαν ἀδικίας πάθην ἀλλ ἡλικιῶτιν ἐκ τῆς αὐτῆς ὁμόθεν χώρας καὶ ῥίζης συνυποφυομένην ·
ἡ γὰρ κακή φησὶ βουλὴ τῷ βουλεύσαντι κακίστη 0 ·
καὶ ὃς δ ἄλλῳ κακὰ τεύχει , ἑῷ κακὸν ἥπατι τεύχει .
ἡ μὲν γὰρ κανθαρὶς ἐν αὑτῇ λέγεται τὸ βοηθητικὸν ἔκ τινος ἀντιπαθείας ἔχειν συγκεκραμένον ἡ δὲ πονηρία συγγεννῶσα τὸ λυποῦν ἑαυτῇ καὶ κολάζον , οὐχ ὕστερον ἀλλ ἐν αὐτῇ τῇ ὕβρει τὴν δίκην τοῦ ἀδικεῖν δίδωσι ·
καὶ τῷ μὲν σώματι τῶν κολαζομένων ἕκαστος κακούργων ἐκφέρει τὸν αὑτοῦ σταυρόν ·
ἡ δὲ κακία τῶν κολαστηρίων ἐφ ἑαυτὴν ἕκαστον ἐξ αὑτῆς τεκταίνεται , δεινοῦ τις οὖσα βίου δημιουργὸς οἴκτους σὺν αἰσχύνῃ φόβους τε πολλοὺς καὶ πάθη χαλεπὰ καὶ μεταμελείας καὶ ταραχὰς ἀπαύστους ἔχοντος .
ἀλλ οὐδὲν ἔνιοι διαφέρουσι παιδαρίων , ἃ τοὺς κακούργους ἐν τοῖς θεάτροις θεώμενα πολλάκις ἐν χιτῶσι διαχρύσοις καὶ χλαμυδίοις ἁλουργοῖς ἐστεφανωμένους καὶ πυρριχίζοντας ἄγαται καὶ τέθηπεν ὡς μακαρίους ἄχρι οὗ κεντούμενοι καὶ μαστιγούμενοι καὶ πῦρ ἀνιέντες ἐκ  τῆς ἀνθινῆς ἐκείνης καὶ πολυτελοῦς ἐσθῆτος ὀφθῶσιν .
οἱ γὰρ πολλοὶ τῶν πονηρῶν οἰκίας περιβεβλημένοι μεγάλας καὶ ἀρχὰς καὶ δυνάμεις περιφανεῖς , λανθάνουσιν ὅτι κολάζονται πρὶν ἂν φθάσωσιν ἀποσφαγέντες ἢ κατακρημνισθέντες ·
ἅπερ ἄν τις οὐ τιμωρίαν εἴποι πέρας δὲ τιμωρίας καὶ συντέλειαν 0 .
ὥσπερ γὰρ Ἡρόδικον τὸν Σηλυμβριανὸν εἰς φθίσιν , ἀνήκεστον πάθος , ἐμπεσόντα καὶ μίξαντα πρῶτον ἀνθρώπων γυμναστικὴν ἰατρικῇ φησὶν ὁ Πλάτων μακρὸν ποιῆσαι τὸν θάνατον αὑτῷ καὶ τοῖς ὁμοίως νοσοῦσιν οὕτω καὶ τῶν πονηρῶν ὅσοι τὴν παραυτίκα πληγὴν ἐκφυγεῖν ἔδοξαν , οὐ μετὰ πλείονα χρόνον ἀλλ ἐν πλείονι χρόνῳ τιμωρίαν μακροτέραν οὐ βραδυτέραν τίνουσιν 0 ·
οὐ δὲ γηράσαντες ἐκολάσθησαν ἀλλ ἐγήρασαν κολαζόμενοι .
λέγω δὲ πρὸς ἡμᾶς τὸν πολὺν χρόνον ἐπεὶ τοῖς γε θεοῖς πᾶν ἀνθρωπίνου βίου διάστημα τὸ μηδέν ἐστι ·
καὶ τὸ νῦν ἀλλὰ μὴ πρὸ ἐτῶν τριάκοντα τοιοῦτόν ἐστιν , οἷον τὸ δείλης ἀλλὰ μὴ πρωὶ στρεβλοῦν ἢ κρεμαννύναι τὸν πονηρόν , ἄλλως τε καὶ φρουρούμενον ἐν τῷ βίῳ καθάπερ εἱρκτῇ μηδεμίαν μετανάστασιν ἐχούσῃ μη δὲ διάφευξιν , εὐωχίας δὲ πολλὰς διὰ μέσου καὶ πραγματείας καὶ δόσεις καὶ χάριτας ἀμέλει καὶ παιδιάς , ὥσπερ ἐν δεσμωτηρίῳ κυβευόντων ἢ πεττευόντων , ὑπὲρ κεφαλῆς τοῦ σχοινίου κρεμαμένου 0 1 2 .
καίτοι τί κωλύει μη δὲ τοὺς ἐπὶ θανάτῳ καθειργνυμένους φάναι κολάζεσθαι , μέχρι οὗ τις ἀποκόψῃ τὸν τράχηλον , μη δὲ τὸν πεπωκότα τὸ κώνειον εἶτα περιιόντα καὶ προσμένοντα βάρος ἐγγενέσθαι τοῖς σκέλεσιν αὑτοῦ πρὶν ἢ τὴν συνάπτουσαν ἀναισθησίᾳ σβέσιν καὶ πῆξιν καταλαβεῖν , εἰ τὸν ἔσχατον τῆς τιμωρίας καιρὸν ἡγούμεθα τιμωρίαν τὰ δ ἐν μέσῳ παθήματα καὶ φόβους καὶ προσδοκίας καὶ μεταμελείας , οἷς ἀδικήσας ἕκαστος ἐνέχεται τῶν πονηρῶν , παραλείπομεν ὥσπερ ἰχθὺν καταπεπωκότα τὸ ἄγκιστρον οὐ φάσκοντες ἑαλωκέναι πρὶν ὑπὸ τῶν μαγείρων ὀπτώμενον ἴδωμεν ἢ κατατεμνόμενον ;
ἔχεται γὰρ ἕκαστος ἀδικήσας τῇ δίκῃ καὶ τὸ γλυκὺ τῆς ἀδικίας ὥσπερ δέλεαρ εὐθὺς ἐξεδήδοκε , τὸ δὲ συνειδὸς ἐγκείμενον ἔχων καὶ ἀποτῖνον θύννος βολαῖος πέλαγος ὣς διαστροβεῖ 0 .
ἡ γὰρ ἰταμότης ἐκείνη καὶ τὸ θρασὺ τῆς κακίας ἄχρι τῶν ἀδικημάτων ἰσχυρόν ἐστι καὶ πρόχειρον , εἶτα τοῦ πάθους ὥσπερ πνεύματος ὑπολείποντος , ἀσθενὲς καὶ ταπεινὸν ὑποπίπτει τοῖς φόβοις καὶ ταῖς δεισιδαιμονίαις ·
ὥστε πρὸς τὰ γιγνόμενα καὶ πρὸς τὴν ἀλήθειαν ἀποπλάττεσθαι τὸ τῆς Κλυταιμνήστρας ἐνύπνιον τὸν Στησίχορον , οὑτωσί πως λέγοντα τᾷ δὲ δράκων ἐδόκησεν μολεῖν κάρα βεβροτωμένος ἄκρον , ἐκ δ ἄρα τοῦ βασιλεὺς Πλεισθενίδας ἐφάνη .
καὶ γὰρ ὄψεις ἐνυπνίων καὶ φάσματα μεθημερινὰ καὶ χρησμοὶ καὶ καταιβασίαι , καὶ ὅ τι δόξαν ἔσχεν αἰτίᾳ θεοῦ περαίνεσθαι , χειμῶνας ἐπάγει καὶ φόβους τοῖς οὕτω διακειμένοις .
οἷόν φασιν Ἀπολλόδωρόν ποτε κατὰ τοὺς ὕπνους ὁρᾶν ἐκδερόμενον ἑαυτὸν ὑπὸ Σκυθῶν εἶτα καθεψόμενον , τὴν δὲ καρδίαν ἐκ τοῦ λέβητος ὑποφθεγγομένην καὶ λέγουσαν ἐγώ σοι τούτων αἰτία 0 ·
καὶ πάλιν τὰς θυγατέρας διαπύρους καὶ φλεγομένας τοῖς σώμασι κύκλῳ περὶ αὐτὸν περιτρεχούσας Ἵππαρχον δὲ τὸν Πεισιστράτου , μικρὸν ἔμπροσθεν τῆς τελευτῆς αἷμα προσβαλοῦσαν αὐτῷ τὴν Ἀφροδίτην ἔκ τινος φιάλης πρὸς τὸ πρόσωπον 0 ·
οἱ δὲ Πτολεμαίου τοῦ Κεραυνοῦ φίλοι καλούμενον αὐτὸν ἑώρων ἐπὶ δίκην ὑπὸ Σελεύκου , γυπῶν καὶ λύκων δικαζόντων , καὶ κρέα πολλὰ τοῖς πολεμίοις διανέμοντα .
παυσανίας δὲ Κλεονίκην ἐν Βυζαντίῳ παρθένον ἐλευθέραν ὕβρει μεταπεμψάμενος ὡς ἕξων διὰ νυκτός , εἶτα προσιοῦσαν ἔκ τινος ταραχῆς καὶ ὑποψίας ἀνελὼν , ἑώρα πολλάκις ἐν τοῖς ὕπνοις λέγουσαν αὐτῷ βαῖνε δίκης ἆσσον ·
μάλα τοι κακὸν ἀνδράσιν ὕβρις οὐ παυομένου δὲ τοῦ φάσματος , ὡς ἔοικε , πλεύσας ἐπὶ τὸ ψυχοπομπεῖον , εἰς Ἡράκλειαν ἱλασμοῖς τισι καὶ χοαῖς ἀνεκαλεῖτο τὴν ψυχὴν τῆς κόρης 0 ·
ἐλθοῦσα δ εἰς ὄψιν εἶπεν , ὅτι παύσεται τῶν κακῶν , ὅταν ἐν Λακεδαίμονι γένηται ·
γενόμενος δ εὐθὺς ἐτελεύτησεν .
ὥστ , εἰ μηδὲν ἔστι τῇ ψυχῇ μετὰ τὴν τελευτὴν ἀλλὰ καὶ χάριτος πέρας ἁπάσης καὶ τιμωρίας ὁ θάνατος , μᾶλλον ἄν τις εἴποι τοῖς ταχὺ κολαζομένοις τῶν πονηρῶν καὶ ἀποθνῄσκουσι μαλακῶς καὶ ῥαθύμως χρῆσθαι τὸ δαιμόνιον .
καὶ γὰρ εἰ μηδὲν ἄλλο φαίη τις ἂν τῷ βίῳ καὶ τῷ χρόνῳ τῶν πονηρῶν ὑπάρχειν κακόν , ἀλλ ἐξελεγχομένης που τῆς ἀδικίας , πράγματος ἀκάρπου καὶ ἀχαρίστου , καὶ χρηστὸν οὐδὲν οὐ δ ἄξιον σπουδῆς ἀναφέροντος ἐκ πολλῶν καὶ μεγάλων ἀγώνων , ἡ αἴσθησις αὐτῶν ἀνατρέπει τὴν ψυχήν .
οἷον ἱστοροῦσι δήπου Λυσίμαχον ὑπὸ δίψης ἐκβιασθέντα καὶ παραδόντα τοῖς Γέταις τὸ σῶμα καὶ τὴν δύναμιν , ὡς ἔπιεν ὑποχείριος γενόμενος , εἰπεῖν φεῦ τῆς ἐμῆς κακίας , ὃς δι ἡδονὴν οὕτω βραχεῖαν ἐστέρημαι βασιλείας τηλικαύτης .
καίτοι γε πρὸς φυσικὴν πάθους ἀνάγκην ἀντιβῆναι παγχάλεπόν ἐστιν ·
ὅταν δ ἄνθρωπος ἢ χρημάτων ἕνεκα πλεονεξίας ἢ φθόνῳ πολιτικῆς δόξης καὶ δυνάμεως ἢ δι ἡδονήν τινα συνουσίας ἄνομον ἔργον ἐργασάμενος καὶ δεινόν , εἶτα τοῦ πάθους ἀφιεὶς τὸ διψῶδες καὶ μανικὸν ἐν χρόνῳ καθορᾷ τὰ αἰσχρὰ καὶ φοβερὰ τῆς ἀδικίας πάθη παραμένοντα , χρήσιμον δὲ μηδὲν μη δ ἀναγκαῖον μη δ ὀνησιφόρον , ἆρ οὐκ εἰκὸς ἐμπίπτειν αὐτῷ πολλάκις λογισμόν , ὡς ὑπὸ κενῆς δόξης ἢ δι ἡδονὴν ἀνελεύθερον καὶ ἀχάριστον ἀνατρέψας τὰ κάλλιστα καὶ μέγιστα τῶν ἐν ἀνθρώποις δικαίων ἐμπέπληκεν αἰσχύνης καὶ ταραχῆς τὸν βίον 0 ;
ὥσπερ γὰρ ὁ Σιμωνίδης ἔλεγε παίζων τὴν τοῦ ἀργυρίου κιβωτὸν εὑρίσκειν ἀεὶ πλήρη τὴν δὲ τῶν χαρίτων κενήν , οὕτως οἱ πονηροὶ τὴν κακίαν ἐν ἑαυτοῖς διορῶντες ἡδονῆς μὲν εὐθὺς κενὴν χάριν ἐχούσης καὶ ἐλπίδος χρηστῆς ἔρημον εὑρίσκουσι , φόβων δὲ καὶ λυπῶν καὶ μνήμης ἀτερποῦς καὶ πρὸς τὸ μέλλον μὲν ὑποψίας ἀπιστίας δὲ πρὸς τὸ παρὸν ἀεὶ γέμουσαν 0 .
ὥσπερ ρ 0 .
μαλιμ ἅπερ γὰρ , σεδ ξφ 0 .
463 δτῆς Ἰνοῦς ἐν τοῖς θεάτροις λεγούσης ἀκούομεν , ἐφ οἷς ἔδρασε μεταμελομένης φίλαι γυναῖκες , πῶς ἂν ἐξ ἀρχῆς δόμους Ἀθάμαντος οἰκήσαιμι τῶν πεπραγμένων δράσασα μηδέν ;
ταῦθ ἑκάστου τῶν πονηρῶν εἰκὸς τὴν ψυχὴν ἀναπολεῖν ἐν αὑτῇ καὶ διαλογίζεσθαι πῶς ἂν ἐκβᾶσα τῆς μνήμης τῶν ἀδικημάτων καὶ τὸ συνειδὸς ἐξ ἑαυτῆς ἐκβαλοῦσα καὶ καθαρὰ γενομένη , βίον ἄλλον ἐξ ἀρχῆς βιώσειεν 0 .
οὐ γάρ ἐστι θαρραλέον οὐ δ ἄτυφον οὐ δὲ μόνιμον καὶ βέβαιον ἐν οἷς προαιρεῖται τὸ πονηρόν , εἰ μὴ νὴ Δία σοφούς τινας εἶναι φήσομεν τοὺς ἀδικοῦντας ·
ἀλλ ὅπου φιλοπλουτία καὶ φιληδονία περιμάχητος καὶ φθόνος ἄκρατος ἐνοικίζεται μετὰ δυσμενείας ἢ κακοηθείας , ἐνταῦθα καὶ δεισιδαιμονίαν σκοπῶν ἀνευρήσεις ὑποκαθημένην καὶ μαλακίαν πρὸς πόνον καὶ δειλίαν πρὸς θάνατον καὶ μετάπτωσιν ὀξεῖαν ὁρμῶν καὶ χαυνότητα πρὸς δόξαν ὑπ ἀλαζονείας καὶ τοὺς ψέγοντας φοβοῦνται , καὶ τοὺς ἐπαινοῦντας δεδίασιν ὡς ἀδικουμένους τῇ ἀπάτῃ , καὶ μάλιστα τοῖς κακοῖς πολεμοῦντας ὅτι τοὺς δοκοῦντας ἀγαθοὺς ἐπαινοῦσι , προθύμως .
τὸ γὰρ σκληρὸν ἐν κακίᾳ καθάπερ ἐν φαύλῳ σιδήρῳ σαθρόν ἐστι καὶ τὸ ἀντίτυπον εὔθραυστον 0 1 .
ὅθεν ἐν χρόνῳ πολλῷ μᾶλλον ὡς ἔχουσιν αὑτοὺς καταμανθάνοντες ἄχθονται καὶ δυσκολαίνουσι καὶ προβάλλονται τὸν ἑαυτῶν βίον .
οὐ γὰρ δήπου παρακαταθήκην μὲν ἀποδοὺς καὶ γνώριμον ἐγγυησάμενος καὶ πατρίδι μετὰ δόξης καὶ φιλοτιμίας ἐπιδοὺς καὶ συνεισενεγκὼν ὁ φαῦλος , εὐθύς ἐστιν ἐν μεταμελείᾳ καὶ τοῖς πεπραγμένοις ἀνιᾶται διὰ τὸ πάντῃ μεταπτωτὸν αὐτοῦ καὶ πλανώμενον τῆς γνώμης , καὶ κροτούμενοί τινες ἐν τοῖς θεάτροις εὐθὺς στένουσιν , ὑπονοστούσης τῆς φιλοδοξίας εἰς τὴν φιλαργυρίαν οἱ δὲ καταθύοντες ἀνθρώπους ἐπὶ τυραννίσι καὶ συνωμοσίαις ὡς Ἀπολλόδωρος , καὶ χρήματα φίλων ἀποστεροῦντες ὡς Γλαῦκος ὁ Ἐπικύδους , οὐ μετενόουν οὐ δ ἐμίσουν ἑαυτοὺς οὐ δ ἠνιῶντο τοῖς γεγενημένοις 0 .
ἐγὼ μὲν γάρ , εἰ θέμις ἐστὶν εἰπεῖν , οὔ τε τινὸς θεῶν οὔ τε ἀνθρώπων δεῖσθαι κολαστοῦ νομίζω τοὺς ἀνοσιουργοῦντας , ἀλλὰ τὸν βίον αὐτῶν ἐξαρκεῖν ὑπὸ τῆς κακίας διεφθαρμένον ὅλον καὶ συντεταραγμένον .
ἀλλὰ σκοπεῖτε τὸν λόγον ἔφην μὴ τοῦ καιροῦ πορρωτέρω πρόεισι καὶ ὁ Τίμων τυχόν ἔφη πρὸς τὸ μέλλον καὶ τὸ λειπόμενον αὐτῷ μῆκος ἤδη γὰρ ὥσπερ ἔφεδρον ἀνίστημι τὴν τελευταίαν ἀπορίαν , ἐπεὶ ταῖς πρώταις διηγώνισται μετρίως 0 .
ἃ γὰρ Εὐριπίδης ἐγκαλεῖ καὶ παρρησιάζεται πρὸς τοὺς θεούς , τὰ τῶν τεκόντων σφάλματ εἰς τοὺς ἐκγόνους τρέποντας , αἰτιᾶσθαι νόμιζε καὶ τοὺς σιωπῶντας ἡμῶν .
εἴ τε γὰρ οἱ δράσαντες αὐτοὶ δίκην ἔδοσαν , οὐδὲν ἔτι δεῖ κολάζειν τοὺς μὴ ἀδικήσαντας , ὅπου δὶς ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς οὐ δὲ τοὺς δράσαντας δίκαιον 0 1 ·
εἴ τε ῥᾳθυμίᾳ καταπροέμενοι τὴν τιμωρίαν ἐν τοῖς πονηροῖς ὀψὲ παρὰ τῶν ἀναιτίων εἰσπράττουσιν , οὐκ εὖ τὸ ἀδίκως τοῦ βραδέως ἀντιλαμβάνουσιν .
οἷον ἐνταῦθα δήπουθεν λέγεται ἐλθεῖν Αἴσωπον , ἔχοντα παρὰ Κροίσου χρυσίον ὅπως θύσῃ τε τῷ θεῷ μεγαλοπρεπῶς καὶ Δελφῶν ἑκάστῳ διανείμῃ μνᾶς τέσσαρας ·
ὀργῆς δέ τινος , ὡς ἔοικε , καὶ διαφορᾶς αὐτῷ γενομένης πρὸς τοὺς αὐτόθι , τὴν μὲν θυσίαν ἐποιήσατο , τὰ δὲ χρήματ ἀνέπεμψεν εἰς Σάρδεις , ὡς οὐκ ἀξίων ὄντων ὠφεληθῆναι τῶν ἀνθρώπων οἱ δὲ συνθέντες ;
αἰτίαν ἐπ αὐτὸν ἱεροσυλίας ἀπέκτειναν , ὤσαντες ἀπὸ τῆς πέτρας ἐκείνης ἣν Ὑάμπειαν καλοῦσιν .
ἐκ δὲ τούτου λέγεται μηνῖσαν τὸ θεῖον αὐτοῖς ἀφορίαν τε γῆς ἐπαγαγεῖν καὶ νόσων ἀτόπων ἰδέαν πᾶσαν , ὥστε περιιόντας ἐν ταῖς Ἑλληνικαῖς ;
πανηγύρεσι κηρύσσειν καὶ καλεῖν ἀεὶ τὸν βουλόμενον ὑπὲρ Αἰσώπου δίκην λαμβάνειν παρ αὐτῶν .
τρίτῃ δὲ γενεᾷ Σάμιος Ἰάδμων ἀφίκετο , γένει μὲν οὐδὲν Αἰσώπῳ προσήκων ἀπόγονος δὲ τῶν πριαμένων αὐτὸν ἐν Σάμῳ γεγονώς ·
καὶ τούτῳ τινὰς δίκας δόντες οἱ Δελφοὶ τῶν κακῶν ἀπηλλάγησαν .
ἐξ ἐκείνου δέ φασι καὶ τὴν τιμωρίαν τῶν ἱεροσύλων ἐπὶ τὴν Ναυπλίαν ἀπὸ τῆς Ὑαμπείας μετατεθῆναι .
καὶ τὸν Ἀλέξανδρον οὐ δ οἱ πάνυ φιλοῦντες , ὧν ἐσμεν καὶ ἡμεῖς , ἐπαινοῦσι , τὸ Βραγχιδῶν ἄστυ συγχέαντα καὶ διαφθείραντα πᾶσαν ἡλικίαν διὰ τὴν γενομένην τοῦ περὶ Μίλητον ἱεροῦ προδοσίαν ὑπὸ τῶν προπάππων αὐτῶν .
ἀγαθοκλῆς δ ὁ Συρακοσίων τύραννος , καὶ σὺν γέλωτι χλευάζων Κερκυραίους ἐρωτῶντας διὰ τί πορθοίη τὴν νῆσον αὐτῶν , ὅτι νὴ Δί εἶπεν οἱ πατέρες ὑμῶν ὑπεδέξαντο τὸν Ὀδυσσέα 0 .
καὶ τῶν Ἰθακησίων ὁμοίως ἐγκαλούντων ὅτι πρόβατα λαμβάνουσιν αὐτῶν οἱ στρατιῶται , ὁ δ ὑμέτερος ἔφη βασιλεὺς ἐλθὼν πρὸς ἡμᾶς καὶ τὸν ποιμένα προσεξετύφλωσεν ἆρ οὖν οὐκ ἀτοπώτερος τούτων ὁ Ἀπόλλων , εἰ Φενεάτας ἀπόλλυσι τοὺς νῦν , ἐμφράξας τὸ βάραθρον καὶ κατακλύσας τὴν χώραν ἅπασαν αὐτῶν , ὅτι πρὸ χιλίων ἐτῶν , ὥς φασιν , ὁ Ἡρακλῆς ἀνασπάσας τὸν τρίποδα τὸν μαντικὸν εἰς Φενεὸν ἀπήνεγκε 0 ·
συβαρίταις δὲ φράζων ἀπόλυσιν τῶν κακῶν , ὅταν τρισὶν ὀλέθροις ἱλάσωνται τὸ μήνιμα τῆς Λευκαδίας Ἥρας 0 ;
καὶ μὴν οὐ πολὺς χρόνος , ἀφ οὗ Λοκροὶ πέμποντες εἰς Τροίαν πέπαυνται τὰς παρθένους , αἳ καὶ ἀναμπέχονοι γυμνοῖς ποσὶν ἠύτε δοῦλαι ἠοῖαι σαίρεσκον Ἀθηναίης περὶ βωμόν , νόσφι κρηδέμνοιο , καὶ εἰ βαρὺ γῆρας ἱκάνοι , διὰ τὴν Αἴαντος ἀκολασίαν 0 .
ποῦ δὴ ταῦτα τὸ εὔλογον ἴσχει καὶ δίκαιον ;
οὐ δὲ γὰρ Θρᾷκας ἐπαινοῦμεν , ὅτι στίζουσιν ἄχρι νῦν , τιμωροῦντες Ὀρφεῖ , τὰς αὑτῶν γυναῖκας ·
οὐ δὲ τοὺς περὶ Ἠριδανὸν βαρβάρους , μελανοφοροῦντας ἐπὶ πένθει τοῦ Φαέθοντος , ὥσπερ λέγουσιν 0 .
ἔτι δ ἂν οἶμαι γελοιότερον ἦν εἰ , τῶν τότ ἀνθρώπων , ὅτε διεφθάρη Φαέθων , παραμελησάντων , οἱ πέντε γενεαῖς ἢ δέκα τοῦ πάθους ὕστερον γεγονότες ἤρξαντο τὴν ἐσθῆτα μεταβάλλειν ἐπ αὐτῷ καὶ πενθεῖν .
καίτοι τοῦτ ἀβελτερίαν μὲν ἔχει μόνον οὐδὲν δὲ δεινὸν οὐ δ ἀνήκεστον αἱ δὲ τῶν θεῶν ὀργαὶ τίνι λόγῳ παραχρῆμα δυόμεναι καθάπερ ἔνιοι τῶν ποταμῶν , εἶθ ὕστερον ἐπ ἄλλους ἀναφερόμεναι πρὸς ἐσχάτας συμφορὰς τελευτῶσιν 0 ;
ὡς δὲ πρῶτον ἐπέσχε , δείσας ἐγὼ μὴ πάλιν ἐξ ὑπαρχῆς ἐπαγάγῃ πλείονας καὶ μείζονας ἀτοπίας , εὐθὺς ἠρόμην αὐτὸν εἶεν ἔφην , ταῦτα γὰρ πάντα ἀληθινὰ ἡγῇ ;
κ ἀκεῖνος εἰ δὲ μὴ πάντ εἶπεν ἀλλ ἔνια , τὴν αὐτὴν ἀπορίαν ἔχειν οὐ νομίζεις τὸν λόγον ;
ἴσως ἔφην ἐγὼ καὶ τοῖς σφόδρα πυρέττουσιν , ἐάν θ ἓν ἱμάτιον ἐάν τε πολλὰ περιβεβλημένοι τυγχάνωσι , τ αὐτὸ καῦμα καὶ παραπλήσιον , ὅμως δ εἰς παραμυθίαν ἀφελεῖν τὸ πλῆθος 0 ·
εἰ δὲ μὴ βούλει , τοῦτο μὲν ἔασον ·
καίτοι τὰ πλεῖστα μύθοις ἔοικε καὶ πλάσμασιν ·
ἀναμνήσθητι δὲ τῶν ἔναγχος Θεοξενίων καὶ τῆς καλῆς ἐκείνης μερίδος , ἣν ἀφαιροῦντες τοὺς Πινδάρου κηρύττουσι λαμβάνειν ἀπογόνους , ὥς σοι τὸ πρᾶγμα σεμνὸν ἐφάνη καὶ ἡδὺ τίς δ οὐκ ἄν εἶπεν ἡσθείη τῇ χάριτι τῆς τιμῆς οὕτως Ἑλληνικῶς καὶ ἀφελῶς ἀρχαϊζούσης , εἰ μὴ μέλαιναν καρδίαν κεχάλκευται ψυχρᾷ φλογί κατ αὐτὸν τὸν Πίνδαρον ;
ἐῶ τοίνυν ἔφην ὅμοιον ἐν Σπάρτῃ κήρυγμα τούτῳ τὸ μετὰ Λέσβιον ᾠδόν ἐπὶ τιμῇ καὶ μνήμῃ Τερπάνδρου τοῦ παλαιοῦ κηρυττόμενον ὁ γὰρ αὐτός ἐστι λόγος .
ἀλλ ὑμεῖς γε δήπου πλέον ἔχειν ἑτέρων ἔν τε Βοιωτοῖς Ὀφελτιάδαι γένος ὄντες ἀξιοῦτε καὶ παρὰ Φωκεῦσι διὰ Δαΐφαντον , ἐμοὶ δὲ καὶ παρῆτε καὶ συνελαμβάνεσθε πρῶτον , ὅτε Λυκόρμαις καὶ Σατιλαίοις τὴν πάτριον Ἡρακλειδῶν μετιοῦσι τιμὴν καὶ στεφανηφορίαν συνανασῴζων ἔλεγον , ὅτι δεῖ μάλιστα τοῖς ἀφ Ἡρακλέους γεγονόσι τὰς τιμὰς ὑπάρχειν βεβαίους καὶ τὰς χάριτας , ὧν τοὺς Ἕλληνας εὐεργετήσας οὐκ ἔτυχεν αὐτὸς ἀξίας χάριτος οὐ δ ἀμοιβῆς 0 .
καλοῦ γ εἶπεν ἡμᾶς ἀγῶνος καὶ φιλοσοφίᾳ μάλα πρέποντος ἀνέμνησας .
ἄφες οὖν εἶπον ὦ τᾶν , τὸ σφοδρὸν τοῦτο τῆς κατηγορίας , καὶ μὴ φέρε πικρῶς εἰ κολάζονταί τινες ἐκ κακῶν γεγονότες ἢ πονηρῶν , ἢ μὴ χαῖρε μη δ ἐπαίνει τιμωμένης εὐγενείας .
δεῖ γάρ , εἰ τὴν χάριν ἐν τῷ γένει τῆς ἀρετῆς ἀνασῴζομεν , εὐλόγως μη δὲ τὴν κόλασιν οἴεσθαι δεῖν ἀπαυδᾶν καὶ προαπολείπειν ἐπὶ ταῖς ἀδικίαις ἀλλὰ συνεκτρέχειν ἐκείνῃ τὸ κατ ἀξίαν ἀντιστρόφως ἀποδιδούσῃ .
ὁ δὲ τοὺς ἀπὸ Κίμωνος ἡδέως ὁρῶν Ἀθήνησι τιμωμένους , τῶν δὲ Λαχάρους ἢ Ἀρίστωνος ἐκγόνων ἐλαυνομένων ἀχθόμενος καὶ ἀγανακτῶν , ὑγρός ἐστι λίαν καὶ ῥᾴθυμος μᾶλλον δὲ φιλαίτιος ὅλως καὶ δύσκολος πρὸς τὸ θεῖον ·
ἐγκαλῶν μέν , ἂν ἀνδρὸς ἀδίκου καὶ πονηροῦ παῖδες ἐκ παίδων εὐτυχεῖν δοκῶσιν , ἐγκαλῶν δὲ πάλιν , ἂν τὰ γένη κολούηται καὶ ἀφανίζηται τῶν φαύλων αἰτιώμενός δὲ τὸν θεὸν ὁμοίως μέν , ἂν χρηστοῦ πατρὸς τέκνα πράττῃ κακῶς , ὁμοίως δέ , ἂν πονηροῦ 0 1 .
καὶ ταῦτα μέν ἔφην ὥσπερ ἀντιφράγματά σοι κείσθω πρὸς τοὺς ἄγαν πικροὺς καὶ κατηγορικοὺς ἐκείνους 0 .
ἀναλαβόντες δ αὖθις ὥσπερ ἀρχὴν κλωστῆρος ἐν σκοτεινῷ καὶ πολλοὺς ἑλιγμοὺς καὶ πλάνας ἔχοντι τῷ περὶ τοῦ θεοῦ λόγῳ , καθοδηγῶμεν αὑτοὺς μετ εὐλαβείας ἀτρέμα πρὸς τὸ εἰκὸς καὶ πιθανόν , ὡς τό γε σαφὲς καὶ τὴν ἀλήθειαν οὐ δ ἐν οἷς αὐτοὶ πράττομεν ἀσφαλῶς εἰπεῖν ἔχομεν ·
οἷον , διὰ τί τῶν ὑπὸ φθίσεως ἢ ὑδέρου διαφθαρέντων τοὺς παῖδας εἰς ὕδωρ τὼ πόδε βρέχοντας καθίζεσθαι κελεύομεν , ἕως ἂν ὁ νεκρὸς κατακαῇ 0 ;
δοκεῖ γὰρ οὕτω τὸ νόσημα μὴ μεθίστασθαι μη δὲ προσπελάζειν αὐτοῖς .
ἢ πάλιν , δι ἣν αἰτίαν , αἰγὸς τὸν ἠρυγγίτην λαβούσης εἰς τὸ στόμα , ὅλον ἐφίσταται τὸ αἰπόλιον , ἄχρι ἂν ἐξέλῃ προσελθὼν ὁ αἰπόλος 0 ;
ἄλλαι τε δυνάμεις ἁφὰς 0 ;
ἔχουσαι καὶ διαδόσεις ἀπίστους ὀξύτησι καὶ μήκεσι δι ἑτέρων εἰς ἕτερα περαίνουσιν .
ἀλλ ἡμεῖς τὰ κατὰ τοὺς χρόνους διαλείμματα θαυμάζομεν οὐ τὰ κατὰ τοὺς τόπους .
καίτοι θαυμασιώτερον εἰ , πάθους ἐν Αἰθιοπίᾳ λαβόντος ἀρχήν , ἀνεπλήσθησαν αἱ Ἀθῆναι καὶ Περικλῆς ἀπέθανε καὶ Θουκυδίδης ἐνόσησεν , ἢ εἰ , Δελφῶν καὶ Συβαριτῶν γενομένων πονηρῶν , ἡ δίκη φερομένη περιῆλθεν εἰς τοὺς παῖδας 0 1 .
ἔχουσι γάρ τινας αἱ δυνάμεις ἀναφορὰς ἀπὸ τῶν ἐσχάτων ἐπὶ τὰ πρῶτα καὶ συνάψεις ·
ὧν ἡ αἰτία , κ ἂν ὑφ ἡμῶν ἀγνοῆται , σιωπῇ περαίνει τὸ οἰκεῖον .
οὐ μὴν ἀλλά γε τὰ δημόσια τῶν πόλεων μηνίματα τὸν τοῦ δικαίου λόγον ἔχει πρόχειρον .
ἓν γάρ τι πρᾶγμα καὶ συνεχὲς ἡ πόλις ὥσπερ ζῷον οὐκ ἐξιστάμενον αὑτοῦ ταῖς καθ ἡλικίαν μεταβολαῖς οὐ δ ἕτερον ἐξ ἑτέρου τῷ χρόνῳ γιγνόμενον , ἀλλὰ συμπαθὲς 0 1 ·