Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
καὶ ὁ Κύνουλκος  ταυτὶ καὶ τολμᾶς σὺ λέγειν ,  οὐ  ῥοδοδάκτυλος οὖσα  κατὰ τὸν Κρατῖνον   , ἀλλὰ βολίτινον ἔχων θάτερον σκέλος   , ἐκείνου τοῦ ὁμωνύμου σοι ποιητοῦ τὴν κνήμην φορῶν , ὃς ἐν τοῖς καπηλείοις καὶ τοῖς πανδοκείοις αἰεὶ διαιτᾷ , καίτοι Ἰσοκράτους τοῦ ῥήτορος ἐν τῷ Ἀρεοπαγιτικῷ   εἰρηκότος ·
ἐν καπηλείῳ δὲ φαγεῖν ἢ πιεῖν οὐδεὶς οὐ δ ἂν οἰκέτης ἐτόλμησεν .
σεμνύνεσθαι γὰρ ἐμελέτων , οὐ βωμολοχεύεσθαι .
ὑπερείδης δὲ ἐν τῷ κατὰ Πατροκλέους   , εἰ γνήσιος ὁ λόγος , τοὺς Ἀρεοπαγίτας φησὶν ἀριστήσαντά τινα ἐν καπηλείῳ κωλῦσαι ἀνιέναι εἰς Ἄρειον πάγον .
σὺ δέ , ὦ σοφιστά , ἐν τοῖς καπηλείοις συναναφύρῃ οὐ μετὰ ἑταίρων ἀλλὰ μετὰ ἑταιρῶν , μαστροπευούσας περὶ σαυτὸν οὐκ ὀλίγας ἔχων καὶ περιφέρων αἰεὶ τοιαυτὶ βιβλία Ἀριστοφάνους καὶ Ἀπολλοδώρου καὶ Ἀμμωνίου καὶ Ἀντιφάνους , ἔτι δὲ Γοργίου τοῦ Ἀθηναίου , πάντων τούτων συγγεγραφότων περὶ τῶν Ἀθήνησι Ἑταιρίδων .
ὢ τῆς καλῆς σου πολυμαθίας , ὡς κατ οὐδὲν ἐμιμήσω Θεόμανδρον τὸν Κυρηναῖον , ὅν φησι Θεόφραστος ἐν τῷ περὶ Εὐδαιμονίας   περιιόντα ἐπαγγέλλεσθαι διδάσκειν εὐτυχίαν , ἐρωτοδιδάσκαλε ·
οὐδὲν ἄρα διαφέρεις Ἀμάσιος τοῦ Ἠλείου , ὃν Θεόφραστος ἐν τῷ Ἐρωτικῷ   περὶ τοὺς ἔρωτας δεινὸν γεγονέναι λέγει .
οὐκ ἂν ἁμάρτοι δέ τίς σε καὶ πορνογράφον καλῶν , ὡς Ἀριστείδην καὶ Παυσίαν ἔτι τε Νικοφάνη τοὺς ζωγράφους .
μνημονεύει δὲ αὐτῶν ὡς ταῦτα καλῶς γραφόντων Πολέμων ἐν τῷ περὶ τῶν ἐν Σικυῶνι Πινάκων   .
ὢ τῆς καλῆς πολυμαθίας , ἄνδρες φίλοι , τῆς τοῦ γραμματικοῦ τοῦδε , ὃς οὐ δ ἐγκαλύπτεται , ἀλλ ἀναφανδὸν τὰ Εὐβούλου αἰεὶ ἐκ Κερκώπων λέγει   ·
κόρινθον ἦλθον .
ἡδέως ἐνταῦθά πως λάχανόν τι τρώγων Ὤκιμον διεφθάρην ·
κ ἀνταῦθα κατελήρησα τὴν ἐξωμίδα .
καλός γε ὁ τῶν Κορινθίων σοφιστής , ὁ τοῖς μαθηταῖς διηγούμενος ὅτι Ὤκιμον ἑταίρας ὄνομα . . .
καὶ ἄλλα δὲ πολλά , ὦναιδές , δράματα ἀπὸ ἑταιρῶν ἔσχε τὰς ἐπιγραφάς , Θάλαττα Διοκλέους , Φερεκράτους Κοριαννώ , Εὐνίκου ἢ Φιλυλλίου Ἄντεια , Μενάνδρου δὲ Θαὶς καὶ Φάνιον , Ἀλέξιδος Ὀπώρα , Εὐβούλου Κλεψύδρα .
οὕτω δ ἐκλήθη αὕτη ἡ ἑταίρα , ἐπειδὴ πρὸς κλεψύδραν συνουσίαζεν ἕως κενωθῇ , ὡς Ἀσκληπιάδης εἴρηκεν ὁ τοῦ Ἀρείου ἐν τῷ περὶ Δημητρίου τοῦ Φαληρέως συγγράμματι   , τὸ κύριον αὐτῆς ὄνομα φάσκων εἶναι Μητίχην .
ἐστὶν δ ἑταίρα , ὡς Ἀντιφάνης φησὶν ἐν Ἀγροίκῳ   , τῷ τρέφοντι συμφορά ·
εὐφραίνεται γὰρ κακὸν ἔχων οἴκοι μέγα .
διόπερ καὶ θρηνῶν τις αὑτὸν παράγεται ὑπὸ Τιμοκλέους ἐν Νεαίρᾳ   ·
ἀλλ  ἔγωγ ὁ δυστυχὴς Φρύνης ἐρασθείς , ἡνίκ ἔτι τὴν κάππαριν συνέλεγεν οὔπω τ εἶχεν ὅσαπερ νῦν ἔχει , πάμπολλ  ἀναλίσκων ἐφ ἑκάστῳ τῆς θύρας ἀπεκλειόμην .
καὶ ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ δ Ὀρεσταυτοκλείδης ὁαὐτὸς Τιμοκλῆς φησι   ·
περὶ δὲ τὸν πανάθλιον εὕδουσι γρᾶες , Νάννιον , Πλαγγών , Λύκα , Γνάθαινα , Φρύνη , Πυθιονίκη , Μυρρίνη , Χρυσίς , Κοναλίς , Ἱερόκλεια , Λοπάδιον .
τούτων τῶν ἑταιρῶν καὶ Ἄμφις μνημονεύει ἐν Κουρίδι λέγων   ·
τυφλὸς ὁ Πλοῦτος εἶναί μοι δοκεῖ , ὅστις γε παρὰ ταύτην μὲν οὐκ εἰσέρχεται , παρὰ δὲ Σινώπῃ καὶ Λύκᾳ καὶ Ναννίῳ ἑτέραις τε τοιαύταισι παγίσι τοῦ βίου ἔνδον κάθητ  ἀπόπληκτος οὐ δ ἐξέρχεται .
ἄλεξις δ ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ δράματι Ἰσοστάσιον τὴν ἑταιρικὴν παρασκευὴν καὶ τὰς δι ἐπιτεχνήσεως κομμώσεις τῶν ἑταιρῶν οὕτως ἐκτίθεται   ·
πρῶτα μὲν γὰρ πρὸς τὸ κέρδος καὶ τὸ συλᾶν τοὺς πέλας πάντα τ ἄλλ αὐταῖς πάρεργα γίνεται , ῥάπτουσι δὲ πᾶσιν ἐπιβουλάς .
ἐπειδὰν δ εὐπορήσωσίν ποτε , ἀνέλαβον καινὰς ἑταίρας , πρωτοπείρους τῆς τέχνης ·
εὐθὺς ἀναπλάττουσι ταύτας , ὥστε μή τε τοὺς τρόπους μή τε τὰς ὄψεις ὁμοίας διατελεῖν οὔσας ἔτι .
τυγχάνει μικρά τις οὖσα ·
φελλὸς ἐν ταῖς βαυκίσιν ἐγκεκάττυται .
μακρά τις ·
διάβαθρον λεπτὸν φορεῖ τήν τε κεφαλὴν ἐπὶ τὸν ὦμον καταβαλοῦσ ἐξέρχεται ·
τοῦτο τοῦ μήκους ἀφεῖλεν .
οὐκ ἔχει τις ἰσχία ·
ὑπενέδυσ  ἐρραμέν  αὐτήν , ὥστε τὴν εὐπυγίαν ἀναβοᾶν τοὺς εἰσιδόντας .
κοιλίαν ἁδρὰν ἔχει ·
στηθί  ἔστ αὐταῖσι τούτων ὧν ἔχουσ οἱ κωμικοί ·
ὀρθὰ προσθεῖσαι τοιαῦτα τ οὔκλυτον τῆς κοιλίας ὡσπερεὶ κοντοῖσι τούτοις εἰς τὸ πρόσθ ἀπήγαγον .
τὰς ὀφρῦς πυρρὰς ἔχει τις ·
ζωγραφοῦσιν ἀσβόλῳ .
συμβέβηκ  εἶναι μέλαιναν ·
κατέπλασεν ψιμυθίῳ .
λευκόχρως λίαν τίς ἐστιν ·
παιδέρωτ  ἐντρίβεται .
καλὸν ἔχει τοῦ σώματός τι ·
τοῦτο γυμνὸν δείκνυται .
εὐφυεῖς ὀδόντας ἔσχεν ·
ἐξ ἀνάγκης δεῖ γελᾶν , ἵνα θεωρῶσ  οἱ παρόντες τὸ στόμ ὡς κομψὸν φορεῖ .
ἂν δὲ μὴ χαίρῃ γελῶσα , διατελεῖ τὴν ἡμέραν ἔνδον , ὥσπερ τοῖς μαγείροις ἃ παράκειθ  ἑκάστοτε , ἡνίκ  ἂν πωλῶσιν αἰγῶν κρανία , ξυλήφιον μυρρίνης ἔχουσα λεπτὸν ὀρθὸν ἐν τοῖς χείλεσιν ·
ὥστε τῷ χρόνῳ σέσηρεν , ἄν τε βούλητ  ἄν τε μή .
διὸ συμβουλεύω σοι ,  Θετταλὲ ποικιλόδιφρε ,  τὰς ἐπὶ τῶν οἰκημάτων ἀσπάζεσθαι καὶ μὴ καταναλίσκειν εἰς οὐδὲν δέον τὰ τῶν υἱῶν κέρματα .
ὄντως γὰρ ἄριστα χωλὸς οἰφεῖς   , τοῦ κρηπιδοποιοῦ πατρός σου πολλά σε σωφρονίσαντος καὶ διδάξαντος σκύτη βλέπειν .
ἢ οὐκ οἶδας κατὰ τὴν Εὐβούλου Παννυχίδα    τὰς φιλῳδοὺς κερμάτων παλευτρίας , πώλους Κύπριδος ἐξησκημένας  , γυμνὰς ἐφεξῆς ἐπὶ κέρως τεταγμένας , ἐν λεπτοπήνοις ὕφεσιν ἑστώσας , οἵας Ἠριδανὸς ἁγνοῖς ὕδασι κηπεύει κόρας ·
παρ  ὧν βεβαίως ἀσφαλῶς τ ἔξεστί σοι μικροῦ πρίασθαι κέρματος τὴν ἡδονήν .
καὶ ἐν Ναννίῳ , εἰ Εὐβούλου τὸ δρᾶμα καὶ μὴ Φιλίππου , φησίν   ·
ὅστις λέχη γὰρ σκότια νυμφεύει λάθρᾳ , πῶς οὐχὶ πάντων ἐστὶν ἀθλιώτατος ;
ἐξὸν θεωρήσαντι πρὸς τὸν ἥλιον γυμνὰς ἐφεξῆς ἐπὶ κέρως τεταγμένας , ἐν λεπτοπήνοις ὕφεσιν ἑστώσας , οἵας Ἠριδανὸς ἁγνοῖς ὕδασι κηπεύει κόρας , μικροῦ πρίασθαι κέρματος τὴν ἡδονήν , καὶ μὴ λαθραίαν Κύπριν , αἰσχίστην νόσων πασῶν , διώκειν , ὕβρεος οὐ πόθου χάριν .
ἑλλάδος ἔγωγε τῆς ταλαιπώρου στένω   , ἣ Κυδίαν ναύαρχον ἐξεπέμψατο .
ἐπιτιμᾷ δὲ καὶ Ξέναρχος ἐν Πεντάθλῳ τοῖς παραπλησίως σοι βιοῦσιν καὶ ἐσπουδακόσι περὶ τὰς μεγαλομίσθους ἑταίρας καὶ τὰς ἐλευθέρας τῶν γυναικῶν ταυτὶ λέγων   ·
δεινά , δεινὰ κ οὐκ ἀνασχετὰ ἐν τῇ πόλει πράττουσιν οἱ νεώτεροι .
ὅπου γὰρ οὐσῶν μειράκων μάλ εὐπρεπῶν ἐπὶ τοῖσι πορνείοισιν , ἃς ἔξεσθ ὁρᾶν εἰληθερούσας , στέρν ἀπημφιεσμένας , γυμνὰς ἐφεξῆς τ ἐπὶ κέρως τεταγμένας ·
ὧν ἔστιν ἐκλεξάμενον ᾗ τις ἥδεται , λεπτῇ , παχείᾳ , στρογγύλῃ , μακρᾷ , ῥικνῇ , νέᾳ , παλαιᾷ , μεσοκόπῳ , πεπαιτέρᾳ ·
μὴ κλίμακα στησάμενον εἰσβῆναι λάθρᾳ μη δὲ δι ὀπῆς κάτωθεν εἰσδῦναι στέγης μηδ  ἐν ἀχύροισιν εἰσενεχθῆναι τέχνῃ .
αὐταὶ βιάζονται γὰρ εἰσέλκουσί τε τοὺς μὲν γέροντας ὄντας ἐπικαλούμεναι πατρίδια , τοὺς δ ἀπφάρια , τοὺς νεωτέρους .
καὶ τῶνδ ἑκάστην ἔστιν ἀδεῶς , εὐτελῶς , μεθ  ἡμέραν , πρὸς ἑσπέραν , πάντας τρόπους ·
ἃς δ οὔτ  ἰδεῖν ἔστ , οὔ θ ὁρῶντ  ἰδεῖν σαφῶς , αἰεὶ δὲ τετρεμαίνοντα καὶ φοβούμενον . . .
ἃς πῶς ποτ , ὦ δέσποινα ποντία Κύπρι   , βινεῖν δύνανται , τῶν Δρακοντείων νόμων ὁπόταν ἀναμνησθῶσι προσκινούμενοι ;
καὶ Φιλήμων δὲ ἐν Ἀδελφοῖς προσιστορῶν ὅτι πρῶτος Σόλων διὰ τὴν τῶν νέων ἀκμὴν ἔστησεν ἐπὶ οἰκημάτων γύναια πριάμενος , καθὰ καὶ Νίκανδρος ὁ Κολοφώνιος ἱστορεῖ ἐν τρίτῳ Κολοφωνιακῶν   φάσκων αὐτὸν καὶ πανδήμου Ἀφροδίτης ἱερὸν πρῶτον ἱδρύσασθαι ἀφ ὧν ἠργυρίσαντο αἱ προστᾶσαι τῶν οἰκημάτων .
ἀλλ ὅ γε Φιλήμων οὕτως φησί   ·
σὺ δ εἰς ἅπαντας εὗρες ἀνθρώπους , Σόλων ·
σὲ γὰρ λέγουσιν τοῦτ ἰδεῖν πρῶτον , μόνον δημοτικόν , ὦ Ζεῦ , πρᾶγμα καὶ σωτήριον ,  καί μοι λέγειν τοῦτ ἐστὶν ἁρμοστόν , Σόλων  μεστὴν ὁρῶντα τὴν πόλιν νεωτέρων τούτους τ ἔχοντας τὴν ἀναγκαίαν φύσιν ἁμαρτάνοντάς τ εἰς ὃ μὴ προσῆκον ἦν , στῆσαι πριάμενόν τοι γυναῖκας κατὰ τόπους κοινὰς ἅπασι καὶ κατεσκευασμένας .
ἑστᾶσι γυμναί , μὴ ξαπατηθῇς ·
πάνθ ὅρα .
οὐκ εὖ σεαυτοῦ τυγχάνεις ἔχων . . . . . . . . . .
ἔχεις πως ·
ἡ θύρα στ ἀνεῳγμένη .
εἷς ὀβολός ·
εἰσπήδησον ·
οὐκ ἔστ οὐ δὲ εἷς ἀκκισμὸς οὐ δὲ λῆρος , οὐ δ ὑφήρπασεν ·
ἀλλ  εὐθὺς ὡς βούλει σὺ χ ὢν βούλει τρόπον .
ἐξῆλθες ·
οἰμώζειν λέγ , ἀλλοτρία στί σοι .
καὶ Ἀσπασία δὲ ἡ Σωκρατικὴ ἐνεπορεύετο πλήθη καλῶν γυναικῶν , καὶ ἐπλήθυνεν ἀπὸ τῶν ταύτης ἑταιρίδων ἡ Ἑλλάς , ὡς καὶ ὁ χαρίεις Ἀριστοφάνης παρασημαίνεται , λέγων ὅτι Περικλῆς διὰ τὸν Ἀσπασίας ἔρωτα καὶ τὰς ἁρπασθείσας ἀπ αὐτῆς θεραπαίνας ὑπὸ Μεγαρέων ἀνερρίπισεν τὸ δεινόν   ·
κᾆθ  οἱ Μεγαρῆς ὀδύναις πεφυσιγγωμένοι ἀντεξέκλεψαν Ἀσπασίας πόρνας δύο ·
κ ἀκεῖθεν ἁρχὴ τοῦ πολέμου κατερράγη Ἕλλησι πᾶσιν ἐκ τριῶν λαικαστριῶν .
τῶν οὖν μεγαλομίσθων ἑταιρῶν ἀποτρέπω σε , γραμματικώτατε , διότι τὰς μὲν ἄλλας ἔστιν αὐλούσας ἰδεῖν αὐλητρίδας πάσας Ἀπόλλωνος νόμον , . . . . . . . . . . . . .
διὸς νόμον ·
αὗται δὲ μόνον αὐλοῦσιν Ἱέρακος νόμον , Ἐπικράτης φησὶν ἐν Ἀντιλαίδι   , ἐν ᾧ δράματι καὶ περὶ τῆς πολυθρυλήτου Λαίδος τάδε λέγει   ·
αὕτη δὲ Λαὶς ἀργός ἐστι καὶ πότις , τὸ καθ ἡμέραν ὁρῶσα πίνειν κ ἀσθίειν μόνον , πεπονθέναι δὲ τ αὐτά μοι δοκεῖ τοῖς ἀετοῖς ·
οὗτοι γὰρ ὅταν ὦσιν νέοι ἐκ τῶν ὀρῶν πρόβατ ἐσθίουσι καὶ λαγὼς μετέωρ  ἀναρπάζοντες ὑπὸ τῆς ἰσχύος ·
ὅταν δὲ γηράσκωσιν ἤδη , τότε θεῶν ἐπὶ τοὺς νεὼς ἵζουσι πεινῶντες κακῶς ·
κ ἄπειτα τοῦτ εἶναι νομίζεται τέρας .
καὶ Λαὶς οὖν ὀρθῶς νομίζοιτ ἂν τέρας .
αὕτη γὰρ ὁπότ ἦν μὲν νεοττὸς καὶ νέα , ὑπὸ τῶν στατήρων ἦν ἀπηγριωμένη , εἶδες δ ἂν αὐτῆς Φαρνάβαζον θᾶττον ἄν ·
ἐπεὶ δὲ δολιχὸν τοῖς ἔτεσιν ἤδη τρέχει τὰς ἁρμονίας τε διαχαλᾷ τοῦ σώματος , ἰδεῖν μὲν αὐτὴν ῥᾷόν ἐστιν ἢ πτύσαι ·
ἐξέρχεταί τε πανταχόσ  ἤδη πιομένη , δέχεται δὲ καὶ στατῆρα καὶ τριώβολον , προσίεται δὲ καὶ γέροντα καὶ νέον ·
οὕτω δὲ τιθασὸς γέγονεν ὥστ , ὦ φίλτατε , τ ἀργύριον ἐκ τῆς χειρὸς ἤδη λαμβάνει .
μνημονεύει δὲ τῆς Λαίδος καὶ Ἀναξανδρίδης ἐν Γεροντομανίᾳ καὶ ἄλλας ἑταίρας αὐτῇ συγκαταλέγει διὰ τούτων   ·
τὴν ἐκ Κορίνθου Λαίδ  οἶσθα ; Β. πῶς γὰρ οὔ ;
τὴν ἡμετέρειόν γ . Α. ἦν ἐκείνῃ τις φίλη Ἄντεια . Β. καὶ τοῦθ ἡμέτερον ἦν παίγνιον . Α. νὴ τὸν Δί , ἤνθει τότε Λαγίσκ , ἤνθει τότε καὶ Θεολύτη μάλ εὐπρόσωπος καὶ καλή , ὑπέφαιν  ἐσομένη δ Ὤκιμον λαμπρὰ πάνυ .
ταῦτά σοι παραινεῖν ἔχω , ἑταῖρε Μυρτίλε .
καὶ κατὰ τὴν Φιλεταίρου Κυνηγίδα   παῦσαι γέρων ὢν τοὺς τρόπους .
οὐκ οἶσθ ὅτι οὔκ ἐστιν ἥδιστον ἀποθανεῖν βινοῦνθ  ἅμα , ὥσπερ λέγουσιν ἀποθανεῖν Φορμίσιον .
ἢ ἥδιστόν ἐστί σοι , ὡς ἐν Μαραθωνίοις φησὶ Τιμοκλῆς   , ὅσον τὸ μεταξὺ μετὰ κορίσκης ἢ μετὰ χαμαιτύπης τὴν νύκτα κοιμᾶσθαι .
βαβαί , ἡ στιφρότης , τὸ χρῶμα , πνεῦμα , δαίμονες .
τὸ μὴ σφόδρ εἶναι πάνθ ἕτοιμα , δεῖν δέ τι ἀγωνιᾶσαι καὶ ῥαπισθῆναί τε καὶ πληγὰς λαβεῖν ἁπαλαῖσι χερσίν ·
ἡδύ γε νὴ τὸν Δία τὸν μέγιστον .
ἔτι πολλὰ τοῦ Κυνούλκου θέλοντος λέγειν καὶ τ οὐλπιανοῦ ἐπιραπίσαι βουληθέντος αὐτὸν εἰς τιμὴν τοῦ Μυρτίλου , φθάσας ὁ Μυρτίλος  διήχθρευεν γὰρ τῷ Σύρῳ  ἔφη ·
οὐχ ὧδ ἐμόγησαν ἐλπίδες ὥστ ἐχθρῶν συμμαχίαν καλέσαι , φησὶν ὁ Καλλίμαχος   .
οὐ γὰρ αὐτάρκεις ἡμεῖς ἀμύνασθαι , ὦ Κύνουλκε ;
ὡς σκαιὸς εἶ κ ἄγροικος αἰσχροεπῶν ·
ἔα , ἐπαρίστερ  ἐν τῷ στόματι τὴν γλῶσσαν φορεῖς , κατὰ τὴν Ἐφίππου Φιλύραν   .
δοκεῖς γάρ μοι ἐκείνων εἷς εἶναι οὓς ἐδίδαξαν ἀριστερὰ γράμματα Μοῦσαι , ὥς τις ἔφη τῶν παρῳδῶν   .
ἐγὼ γάρ , ὦ ἄνδρες σύσσιτοι , οὐ κατὰ τὰς Μεταγένους Αὔρας ἢ τὸν Ἀρισταγόρου Μαμμάκυθον   ὑμῖν ὀρχηστρίδας εἶπον ἑταίρας ὡραίας πρότερον , νῦν δ οὐχ ὑμῖν ἀγορεύω ἄρτι χνοαζούσας αὐλητρίδας , αἵ τε τάχιστα ἀνδρῶν φορτηγῶν ὑπὸ γούνατα μισθοῦ ἔλυσαν , ἀλλὰ περὶ τῶν ὄντως ἑταιρῶν τὸν λόγον πεποίημαι , τουτ έστιν τῶν φιλίαν ἄδολον συντηρεῖν δυναμένων , ἃς ὁ Κύνουλκος τολμᾷ λοιδορεῖν , τὰσ μόνας τῶν ἄλλων γυναικῶν τῷ τῆς φιλίας ὀνόματι προσηγορευμένας ἀπὸ τῆς παρὰ τοῖς Ἀθηναίοις καλουμένης Ἑταίρας Ἀφροδίτης .
περὶ ἧς φησιν ὁ Ἀθηναῖος Ἀπολλόδωρος ἐν τοῖς περὶ Θεῶν   οὕτως .
Ἑταίραν δὲ τὴν Ἀφροδίτην τὴν τοὺς ἑταίρους καὶ τὰς ἑταίρας συνάγουσαν ·
τοῦτο δ ἐστὶν φίλας .
καλοῦσι γοῦν καὶ αἱ ἐλεύθεραι γυναῖκες ἔτι καὶ νῦν καὶ αἱ παρθένοι τὰς συνήθεις καὶ φίλας ἑταίρας , ὡς ἡ Σαπφώ   ·
τάδε νῦν ἑταίραις ταῖς ἐμαῖσι τερπνὰ καλῶς ἀείσω .
λατὼ καὶ Νιόβα μάλα μὲν φίλαι ἦσαν ἑταῖραι .
καλοῦσι δὲ καὶ τὰς μισθαρνούσας ἑταίρας καὶ τὸ ἐπὶ συνουσίαις μισθαρνεῖν ἑταιρεῖν , οὐκ ἔτι πρὸς τὸ ἔτυμον ἀναφέροντες , ἀλλὰ πρὸς τὸ εὐσχημονέστερον , καθὸ δὴ καὶ Μένανδρος ἐν Παρακαταθήκῃ ἀπὸ τῶν ἑταιρῶν τοὺς ἑταίρους διαστέλλων φησί   ·
πεποιήκατ  ἔργον οὐχ ἑταίρων γὰρ . . .
ἀλλ ἑταιρῶν ·
τ αὐτὰ δ ὄντα γράμματα τὴν προσαγόρευσιν οὐ σφόδρ εὔσχημον ποιεῖ .
περὶ δὲ τῶν ἑταιρῶν Ἔφιππος ἐν Ἐμπολῇ τάδε φησίν   ·
ἔπειτά γ εἰσίοντ , ἐὰν λυπούμενος τύχῃ τις ὑμῶν , ἐκολάκευσεν ἡδέως ·
ἐφίλησεν οὐχὶ συμπιέσασα τὸ στόμα ὥσπερ πολέμιον , ἀλλὰ τοῖσι στρουθίοις χανοῦσ  ὁμοίως ·
ἧς ἐπαρεμυθήσατο ἐποίησέ θ ἱλαρὸν εὐθέως τ ἀφεῖλε πᾶν αὐτοῦ τὸ λυποῦν κ ἀπέδειξεν ἵλεων .
Εὔβουλος δ ἐν Καμπυλίωνι κοσμίαν ἑταίραν παράγων φησίν   ·
ὡς δ ἐδείπνει κοσμίως , οὐχ ὥσπερ ἄλλαι τῶν πράσων ποιούμεναι τολύπας ἔσαττον τὰς γνάθους καὶ τῶν κρεῶν ἀπέβρυκον αἰσχρῶς , ἀλλ ἑκάστου μικρὸν ἂν ἀπεγεύεθ  ὥσπερ παρθένος Μιλησία .
ἀντιφάνης Ὑδρίᾳ   οὗτος δ ὃν λέγω ἐν γειτόνων αὐτῷ κατοικούσης τινὸς ἰδὼν ἑταίρας εἰς ἔρωτ ἀφίκετο , ἀστῆς , ἐρήμου δ ἐπιτρόπου καὶ συγγενῶν , ἦθός τι χρυσοῦν πρὸς ἀρετὴν κεκτημένης , ὄντως ἑταίρας .
αἱ μὲν ἄλλαι τ οὔνομα βλάπτουσι τοῖς τρόποις γὰρ ὄντως ὂν καλόν .
ἀναξίλας Νεοττίδι   ·
ἐὰν δέ τις μέτρια καὶ λέγουσα . . . . . . .
τοῖς δεομένοις τινων ὑπουργῇ πρὸς χάριν , ἐκ τῆς ἑταιρείας ἑταίρα τ οὔνομα προσηγορεύθη .
καὶ σὺ νῦν οὐχ ὡς λέγεις πόρνης , ἑταίρας δ εἰς ἔρωτα τυγχάνεις ἐληλυθώς ·
ἆρ ὡς ἀληθῶς ἐστι γοῦν ἁπλῆ τις ; Β. ἀστεία μὲν οὖν , νὴ τὸν Δία .
ὁ δὲ ὑμέτερος φιλοσοφομειρακίσκος τοιοῦτος οἷον Ἄλεξις ἢ Ἀντιφάνης ἐν Ὕπνῳ παράγει   ·
διὰ ταῦθ ὁ πόρνος οὗτος οὐ δὲ τῶν πράσων ἑκάστοτ  ἐπεδείπνει μεθ ἡμῶν ·
τοῦτο δ ἦν , ἵνα μή τι λυπήσειε τὸν ἐραστὴν φιλῶν .
καλῶς δὲ περὶ τῶν τοιούτων Ἔφιππος ἐν Σαπφοῖ φησιν   ·
ὅταν γὰρ ὢν νέος ἀλλότριον εἰσελθὼν ὄψον ἐσθίειν μάθῃ ἀσύμβολόν τε χεῖρα προσβάλῃ βορᾷ , διδόναι νόμιζ αὐτὸν σὺ τῆς νυκτὸς λόγον .
τὰ αὐτὰ εἴρηκεν καὶ Αἰσχίνης ὁ ῥήτωρ ἐν τῷ κατὰ Τιμάρχου   .
περὶ δὲ τῶν ἑταιρῶν καὶ Φιλέταιρος ἐν Κυνηγίδι τάδε φησίν   ·
οἶδα δὲ καὶ ἑορτήν τιν Ἑταιρίδεια ἀγομένην ἐν Μαγνησίᾳ οὐ διὰ τὰς ἑταίρας , ἀλλὰ δι ἑτέραν αἰτίαν , ἧς μνημονεύει Ἡγήσανδρος ἐν Ὑπομνήμασι γράφων ὧδε   ·
τὴν τῶν Ἑταιριδείων ἑορτὴν συντελοῦσι Μάγνητες .
ἱστοροῦσι δὲ πρῶτον Ἰάσονα τὸν Αἴσονος συναγαγόντα τοὺς Ἀργοναύτας Ἑταιρείῳ Διὶ θῦσαι καὶ τὴν ἑορτὴν Ἑταιρίδεια προσαγορεῦσαι .
θύουσι δὲ καὶ οἱ Μακεδόνων βασιλεῖς τὰ Ἑταιρίδεια .
πόρνης δὲ Ἀφροδίτης ἱερόν ἐστι παρὰ Ἀβυδηνοῖς , ὥς φησι Πάμφιλος ·
κατεχομένης γὰρ τῆς πόλεως δουλείᾳ τοὺς φρουροὺς τοὺς ἐν αὐτῇ ποτε θύσαντας , ὡς ἱστορεῖ Νεάνθης ἐν τοῖς Μυθικοῖς   , καὶ μεθυσθέντας ἑταίρας πλείονας προσλαβεῖν , ὧν μίαν κατακοιμηθέντας αὐτοὺς ἰδοῦσαν ἀνελομένην τὰς κλεῖς καὶ τὸ τεῖχος ὑπερβᾶσαν ἀπαγγεῖλαι τοῖς Ἀβυδηνοῖς .
τοὺς δ αὐτίκα μεθ ὅπλων ἀφικομένους ἀνελεῖν μὲν τοὺς φύλακας , κρατήσαντας δὲ τῶν τειχῶν καὶ γενομένους ἐγκρατεῖς τῆς ἐλευθερίας χαριστήρια τῇ πόρνῃ ἀποδιδόντας Ἀφροδίτης Πόρνης ναὸν ἱδρύσασθαι .
ἄλεξις δ ὁ Σάμιος ἐν δευτέρῳ Ὥρων Σαμιακῶν    τὴν ἐν Σάμῳ Ἀφροδίτην , ἣν οἳ μὲν ἐν καλάμοις καλοῦσιν , οἳ δὲ ἐν ἕλει , Ἀττικαί , φησίν , ἑταῖραι ἱδρύσαντο αἱ συνακολουθήσασαι Περικλεῖ ὅτε ἐπολιόρκει τὴν Σάμον , ἐργασάμεναι ἱκανῶς ἀπὸ τῆς ὥρας .
Εὐάλκης δ ἐν τοῖς Ἐφεσιακοῖς   καὶ ἐν Ἐφέσῳ φησὶν ἱερὰ ἱδρῦσθαι Ἑταίρᾳ Ἀφροδίτῃ .
κλέαρχος δ ἐν πρώτῳ Ἐρωτικῶν    Γύγης , φησίν , ὁ Λυδῶν βασιλεὺς οὐ μόνον περὶ ζῶσαν τὴν ἐρωμένην περιβόητος γέγονεν , ἐγχειρίσας αὑτόν τε καὶ τὴν ἀρχὴν ἐκείνῃ πᾶσαν , ἀλλὰ καὶ τελευτησάσης συναγαγὼν τοὺς ἐκ τῆς χώρας Λυδοὺς πάντας ἔχωσε μὲν τὸ νῦν ἔτι καλούμενον τῆς Ἑταίρας μνῆμα , εἰς ὕψος ἄρας . . .
ὥστε περιοδεύοντος αὐτοῦ τὴν ἐντὸς τοῦ Τμώλου χώραν , οὗ ἂν ἐπιστραφεὶς τύχῃ , καθορᾶν τὸ μνῆμα καὶ πᾶσι τοῖς τὴν Λυδίαν οἰκοῦσιν ἄποπτον εἶναι .
δημοσθένης δ ὁ ῥήτωρ ἐν τῷ κατὰ Νεαίρας λόγῳ , εἰ γνήσιος , ὃν Ἀπολλόδωρος εἴρηκε , φησί   ·
τὰς μὲν ἑταίρας ἡδονῆς ἕνεκα ἔχομεν , τὰς δὲ παλλακὰς τῆς καθ ἡμέραν θεραπείας , τὰς δὲ γυναῖκας τοῦ παιδοποιεῖσθαι γνησίως καὶ τῶν ἔνδον φύλακα πιστὴν ἔχειν .
καταλέξω δέ σοι , Κύνουλκε , Ἰωνικήν τινα ῥῆσιν ἐκτείνας κατὰ τὸν Αἰσχύλου . . . .
περὶ ἑταιρῶν , ἀρξάμενος ἀπὸ τῆς καλῆς Κορίνθου , ἐπειδή μοι τὴν αὐτόθι σοφιστείαν ὠνείδισας .
νόμιμόν ἐστιν ἀρχαῖον ἐν Κορίνθῳ , ὡς καὶ Χαμαιλέων ὁ Ἡρακλεώτης ἱστορεῖ ἐν τῷ περὶ Πινδάρου   , ὅταν ἡ πόλις εὔχηται περὶ μεγάλων τῇ Ἀφροδίτῃ , συμπαραλαμβάνεσθαι πρὸς τὴν ἱκετείαν τὰς ἑταίρας ὡς πλείστας , καὶ ταύτας προσεύχεσθαι τῇ θεῷ καὶ ὕστερον ἐπὶ τοῖς ἱεροῖς παρεῖναι .
καὶ ὅτε δὴ ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα τὴν στρατείαν ἦγεν ὁ Πέρσης , ὡς καὶ Θεόπομπος ἱστορεῖ   καὶ Τίμαιος ἐν τῇ ἑβδόμῃ   , αἱ Κορίνθιαι ἑταῖραι εὔξαντο ὑπὲρ τῆς τῶν Ἑλλήνων σωτηρίας εἰς τὸν τῆς Ἀφροδίτης ἐλθοῦσαι νεών .
διὸ καὶ Σιμωνίδης ἀναθέντων τῶν Κορινθίων πίνακα τῇ θεῷ τὸν ἔτι καὶ νῦν διαμένοντα καὶ τὰς ἑταίρας ἰδίᾳ γραψάντων τὰς τότε ποιησαμένας τὴν ἱκετείαν καὶ ὕστερον παρούσας συνέθηκε τόδε τὸ ἐπίγραμμα   ·
αἵδ  ὑπὲρ Ἑλλήνων τε καὶ εὐθυμάχων πολιητᾶν ἔσταθεν εὔχεσθαι Κύπριδι δαιμονίᾳ ·
οὐ γὰρ τοξοφόροισιν ἐμήσατο δῖ Ἀφροδίτα Πέρσαις Ἑλλάνων ἀκρόπολιν προδόμεν .
καὶ οἱ ἰδιῶται δὲ κατεύχονται τῇ θεῷ τελεσθέντων περὶ ὧν ἂν ποιῶνται τὴν δέησιν ἀπάξειν αὐτῇ καὶ τὰς ἑταίρας .
ὑπάρχοντος οὖν τοῦ τοιούτου νομίμου περὶ τὴν θεὸν Ξενοφῶν ὁ Κορίνθιος ἐξιὼν εἰς Ὀλυμπίαν ἐπὶ τὸν ἀγῶνα καὶ αὐτὸς ἀπάξειν ἑταίρας εὔξατο τῇ θεῷ νικήσας .
πίνδαρός τε τὸ μὲν πρῶτον ἔγραψεν εἰς αὐτὸν ἐγκώμιον , οὗ ἡ ἀρχή    τρισολυμπιονίκαν ἐπαινέων οἶκον ,  ὕστερον δὲ καὶ σκόλιον τὸ παρὰ τὴν θυσίαν ᾀσθέν , ἐν ᾧ τὴν ἀρχὴν εὐθέως πεποίηται πρὸς τὰς ἑταίρας , αἳ παραγενομένου τοῦ Ξενοφῶντος καὶ θύοντος τῇ Ἀφροδίτῃ συνέθυσαν .
διόπερ ἔφη   ·
ὦ Κύπρου δέσποινα , τεὸν δεῦτ  ἐς ἄλσος φορβάδων κορᾶν ἀγέλαν ἑκατόγγυιον Ξενοφῶν τελέαις ἐπήγαγ  εὐχωλαῖς ἰανθείς .
ἤρξατο δ οὕτως τοῦ μέλους ·
πολύξεναι νεάνιδες ἀμφίπολοι Πειθοῦς ἐν ἀφνειῷ Κορίνθῳ , αἵτε τὰς χλωρᾶς λιβάνου ξανθὰ δάκρη θυμιᾶτε , πολλάκι ματέρ Ἐρώτων οὐράνιαι πτάμεναι νόημα ποττὰν Ἀφροδίταν ·
ὑμῖν ἄνωθεν ἀπαγορίας ἔπορεν , ὦ παῖδες , ἐρατειναῖς ἐν εὐναῖς μαλθακᾶς ὥρας ἀπὸ καρπὸν δρέπεσθαι .
σὺν δ ἀνάγκᾳ πᾶν καλόν .
ἀρξάμενος δ οὕτως ἑξῆς φησιν ·
ἀλλὰ θαυμάζω τί με λεξοῦντι Ἰσθμοῦ δεσπόται τοιάνδε μελίφρονος ἀρχὰν εὑρόμενον σκολιοῦ , ξυνάορον ξυναῖς γυναιξί .
δῆλον γὰρ ὅτι πρὸς τὰς ἑταίρας διαλεγόμενος ἠγωνία ποῖόν τι φανήσεται τοῖς Κορινθίοις τὸ πρᾶγμα .
πιστεύων δέ , ὡς ἔοικεν , αὐτὸς αὑτῷ πεποίηκεν εὐθέως ·
ἐδιδάξαμεν χρυσὸν καθαρᾷ βασάνῳ .
ὅτι δὲ καὶ Ἀφροδίσια ἴδια ἄγουσιν αὐτόθι αἱ ἑταῖραι , Ἄλεξις ἐν Φιλούσῃ φησίν   ·
ἀφροδίσι  ἦγε ταῖς ἑταίραις ἡ πόλις , ἕτερα δὲ χωρίς ἐστι ταῖς ἐλευθέραις .
ταῖς ἡμέραις ταύταις δὲ κωμάζειν ἔθος ἐστὶν νόμος τε τὰς ἑταίρας ἐνθάδε μεθύειν μεθ ἡμῶν .
ἐν δὲ Λακεδαίμονι , ὥς φησι Πολέμων ὁ περιηγητὴς ἐν τῷ περὶ τῶν ἐν Λακεδαίμονι Ἀναθημάτων   , εἰκών ἐστι τῆς διαβοήτου ἑταίρας Κοττίνας , ἥν φησιν καὶ βοῦν ἀναθεῖναι χαλκῆν , γράφων οὕτως ·
καὶ τὸ Κοττίνας δὲ τῆς ἑταίρας εἰκόνιον , ἧς διὰ τὴν ἐπιφάνειαν οἴκημά τι λέγεται καὶ νῦν ἐγγυτάτω τῆς Κολώνης , ἵνα τὸ Διονύσιόν ἐστιν , ἐπιφανὲς καὶ πολλοῖς ἐγνωσμένον τῶν ἐν τῇ πόλει .
ἀνάθημα δ αὐτῆς ἐστιν ὑπὲρ τὸ τῆς Χαλκιοίκου βοίδιόν τι χαλκοῦν καὶ τὸ προειρημένον εἰκόνιον .
ἀλκιβιάδης δὲ ὁ καλός , ἐφ οὗ τις τῶν κωμικῶν ἔφη   ·
ἀλκιβιάδην τὸν ἁβρόν , ὦ γῆ καὶ θεοί , ὃν ἡ Λακεδαίμων μοιχὸν ἐπιθυμεῖ λαβεῖν , ὁὑπὸ τῆς Ἄγιδος ἀγαπώμενος γυναικὸς ἐπὶ τὰς τῶν ἑταιρίδων θύρας ἐκώμαζεν , ἀπολιπὼν τὰς Λακαίνας καὶ τὰς Ἀττικάς .
μεδοντίδος γοῦν τῆς Ἀβυδηνῆς ἐξ ἀκοῆς ἐρασθεὶς ἔστερξε καὶ πλεύσας εἰς Ἑλλήσποντον σὺν Ἀξιόχῳ , ὃς ἦν αὐτοῦ τῆς ὥρας ἐραστής , ὥς φησιν Λυσίας ὁ ῥήτωρ ἐν τῷ κατ αὐτοῦ λόγῳ   , καὶ ταύτης ἐκοινώνησεν αὐτῷ .
καὶ ἑτέρας δὲ δύο ἑταίρας περιήγετο αἰεὶ ὁ Ἀλκιβιάδης , Δαμασάνδραν τὴν Λαίδος τῆς νεωτέρας μητέρα καὶ Θεοδότην ·
ὑφ ἧς καὶ ἀποθανὼν ἐκηδεύθη ἐν Μελίσσῃ κώμῃ τῆς Φρυγίας , ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ Φαρναβάζου .
εἴδομεν δὲ καὶ ἡμεῖς τὸ ἐν Μελίσσῃ τοῦ Ἀλκιβιάδου μνῆμα ἐκ Συννάδων εἰς Μητρόπολιν ἀφικνούμενοι ·
ἐφ ᾧ καὶ κατ ἔτος θύεται βοῦς , διακελευσαμένου τοῦτο τοῦ πάντα ἀρίστου Ἀδριανοῦ βασιλέως ·
ὃς καὶ ἀνέστησεν ἐπὶ τῷ μνήματι Παρίου λίθου εἰκόνα τὸν Ἀλκιβιάδην .
οὐ χρὴ δὲ θαυμάζειν εἰ ἐξ ἀκοῆς τινες ἠράσθησάν τινων , ὁπότε Χάρης ὁ Μιτυληναῖος ἐν τῇ δεκάτῃ τῶν Ἱστοριῶν τῶν περὶ Ἀλέξανδρόν φησιν ὀνείρατι θεασαμένους τινὰς οὓς μὴ πρότερον εἶδον ἐρασθῆναι αὐτῶν ·
Ὑστάσπῃ νεώτερος ἦν ἀδελφὸς Ζαριάδρης , περὶ ὧν λέγουσιν οἱ ἐπιχώριοι ὅτι ἐξ Ἀφροδίτης καὶ Ἀδώνιδος ἐγεννήθησαν .
ἐκυρίευσεν δὲ ὁ μὲν Ὑστάσπης Μηδίας καὶ τῆς ὑποκάτω χώρας , ὁ δὲ Ζαριάδρης τῆς ὑπεράνω Κασπίων πυλῶν μέχρι τοῦ Τανάιδος .
τῶν δὲ ἐπέκεινα τοῦ Τανάιδος Ὁμάρτῃ βασιλεῖ Μαραθῶν θυγάτηρ ἦν ὄνομα Ὀδάτις ·
περὶ ἧς ἐν ταῖς ἱστορίαις γέγραπται ὡς ἄρα κατὰ τὸν ὕπνον ἰδοῦσα τὸν Ζαριάδρην ἐρασθείη , τὸ δ αὐτὸ τοῦτο κ ἀκείνῳ πάθος συμπεσεῖν πρὸς αὐτήν .
διετέλουν οὖν ἀλλήλων ἐπιθυμοῦντες διὰ τὴν κατὰ τὸν ὕπνον φαντασίαν .
ἦν δὲ ἡ Ὀδάτις καλλίστη τῶν κατὰ τὴν Ἀσίαν γυναικῶν , καὶ ὁ Ζαριάδρης δὲ ἦν καλός .
πέμποντος οὖν τοῦ Ζαριάδρου πρὸς τὸν Ὁμάρτην καὶ φιλοτιμουμένου γῆμαι τὴν ἄνθρωπον , οὐ συνετίθετο ὁ Ὁμάρτης διὰ τὸ εἶναι ἀρρένων παίδων ἔρημος ·
ἤθελεν γὰρ αὐτὴν δοῦναι ἑνὶ τῶν περὶ αὑτὸν οἰκείων .
καὶ μετ οὐ πολὺν χρόνον ὁ Ὁμάρτης συναγαγὼν τοὺς ἐκ τῆς βασιλείας δυνάστας καὶ φίλους καὶ συγγενεῖς ἐποιεῖτο τοὺς γάμους , οὐ προειπὼν ὅτῳ μέλλοι διδόναι τὴν θυγατέρα .
ἀκμαζούσης οὖν τῆς μέθης εἰσκαλέσας τὴν Ὀδάτιν ὁ πατὴρ εἰς τὸ συμπόσιον εἶπεν ἀκουόντων τῶν συνδείπνων ·
ἡμεῖς , ὦ θύγατερ Ὀδάτι , νῦν ποιούμεθα τοὺς σοὺς γάμους .
περιβλέψασα οὖν καὶ θεωρήσασα πάντας λαβοῦσα χρυσῆν φιάλην καὶ πληρώσασα δὸς ᾧ θέλεις ·
τούτου γὰρ κεκλήσῃ γυνή .
κ ἀκείνη περιβλέψασα πάντας ἀπῄει δακρύουσα , ποθοῦσα τὸν Ζαριάδρην ἰδεῖν ·
ἐπεστάλκει γὰρ αὐτῷ ὅτι μέλλουσιν οἱ γάμοι συντελεῖσθαι .
ὃ δὲ στρατοπεδεύων ἐπὶ τοῦ Τανάιδος διαλαθὼν τὴν στρατοπεδείαν διέβη μετὰ μόνου τοῦ ἁρματηλάτου καὶ νυκτὸς ὁρμήσας ἐπὶ τοῦ ἅρματος διῆλθεν διὰ γῆς πολλῆς , διώξας περὶ τοὺς ὀκτακοσίους σταδίους .
πλησίον δὲ τῆς κώμης γενόμενος ἐν ᾗ τοὺς γάμους συνετέλουν καὶ καταλιπὼν ἔν τινι τόπῳ αὐτῷ ἅρματι τὸν ἁρματηλάτην προῆγεν ἐνδεδυκὼς στολὴν Σκυθικήν .
καὶ παρελθὼν εἰς τὴν αὐλὴν καὶ ἰδὼν τὴν Ὀδάτιν ἑστηκυῖαν πρὸ τοῦ κυλικείου καὶ δακρύουσαν κιρνᾶσάν τε βραδέως τὴν φιάλην εἶπεν πλησίον στὰς παρ αὐτήν ·
ὦ Ὀδάτι , πάρειμι δή σοι καθάπερ ἠξίωσας , ἐγὼ Ζαριάδρης .
ἣ δὲ κατανοήσασα ξένον ἄνδρα καὶ καλὸν καὶ ὅμοιον τῷ κατὰ τὸν ὕπνον ἑωραμένῳ περιχαρὴς γενομένη δίδωσιν αὐτῷ τὴν φιάλην ·
καὶ ὃς ἁρπάσας αὐτὴν ἀπήγαγεν ἐπὶ τὸ ἅρμα καὶ ἔφυγεν ἔχων τὴν Ὀδάτιν .
οἱ δὲ παῖδες καὶ αἱ θεράπαιναι συνειδυῖαι τὸν ἔρωτα κατεσιώπησαν καὶ κελεύοντος τοῦ πατρὸς λαλεῖν οὐκ ἔφασαν εἰδέναι ὅπου πεπόρευται .
μνημονεύεται δὲ ὁ ἔρως οὗτος παρὰ τοῖς τὴν Ἀσίαν οἰκοῦσι βαρβάροις καὶ περισσῶς ἐστι ζηλωτός , καὶ τὸν μῦθον τοῦτον ζωγραφοῦσιν ἐν τοῖς ἱεροῖς καὶ τοῖς βασιλείοις , ἔτι δὲ ταῖς ἰδιωτικαῖς οἰκίαις ·
καὶ ταῖς ἑαυτῶν θυγατράσιν οἱ πολλοὶ τῶν δυναστῶν ὄνομα τίθενται Ὀδάτιν .
τὸ ὅμοιον ἱστορεῖ γενέσθαι καὶ Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Μασσαλιωτῶν Πολιτείᾳ γράφων οὕτως   ·
Φωκαεῖς οἱ ἐν Ἰωνίᾳ ἐμπορίᾳ χρώμενοι ἔκτισαν Μασσαλίαν .
Εὔξενος δὲ ὁ Φωκαεὺς Νάνῳ τῷ βασιλεῖ  τοῦτο δ ἦν αὐτῷ ὄνομα  ἦν ξένος .
οὗτος ὁ Νάνος ἐπιτελῶν γάμους τῆς θυγατρὸς κατὰ τύχην παραγενόμενον τὸν Εὔξενον παρακέκληκεν ἐπὶ τὴν θοίνην .
ὁ δὲ γάμος ἐγίγνετο τόνδε τὸν τρόπον ·
ἔδει μετὰ τὸ δεῖπνον εἰσελθοῦσαν τὴν παῖδα φιάλην κεκερασμένην ᾧ βούλοιτο δοῦναι τῶν παρόντων μνηστήρων ·
ᾧ δὲ δοίη , τοῦτον εἶναι νυμφίον .
ἡ δὲ παῖς εἰσελθοῦσα δίδωσιν εἴ τε ἀπὸ τύχης εἴ τε καὶ δι ἄλλην τινὰ αἰτίαν τῷ Εὐξένῳ ·
ὄνομα δ ἦν τῇ παιδὶ Πέττα .
τούτου δὲ συμπεσόντος καὶ τοῦ πατρὸς ἀξιοῦντος ὡς κατὰ θεὸν γενομένης τῆς δόσεως ἔχειν αὐτήν , ἔλαβεν ὁ Εὔξενος γυναῖκα καὶ συνῴκει μεταθέμενος τ οὔνομα Ἀριστοξένην .
καὶ ἔστι γένος ἐν Μασσαλίᾳ ἀπὸ τῆς ἀνθρώπου μέχρι νῦν Πρωτιάδαι καλούμενον ·
πρῶτις γὰρ ἐγένετο υἱὸς Εὐξένου καὶ τῆς Ἀριστοξένης .
θεμιστοκλῆς τε , ὥς φησιν Ἰδομενεύς   , οὐχ ἅρμα ζευξάμενος ἑταιρῶν πληθούσης ἀγορᾶς εἰσήλασεν εἰς τὸ ἄστυ ;
ἦσαν δ αὗται Λάμια καὶ Σκιώνη καὶ Σατύρα καὶ Νάννιον .
οὐ καὶ αὐτὸς Θεμιστοκλῆς ἐξ ἑταίρας ἦν γεγενημένος ὄνομα Ἀβροτόνου ;
ὡς Ἀμφικράτης ἱστορεῖ ἐν τῷ περὶ Ἐνδόξων Ἀνδρῶν συγγράμματι   ·
ἀβρότονον Θρήισσα γυνὴ γένος ·
ἀλλὰ τεκέσθαι τὸν μέγαν Ἕλλησιν φασὶ Θεμιστοκλέα .
νεάνθης δ ὁ Κυζικηνὸς ἐν τῇ τρίτῃ καὶ τετάρτῃ τῶν Ἑλληνικῶν Ἱστοριῶν   Εὐτέρπης αὐτὸν εἶναί φησιν υἱόν .
κῦρος δὲ ὁ ἐπὶ τὸν ἀδελφὸν ἐπιστρατεύσας οὐχὶ ἑταίραν οὖσαν τὴν Φωκαίδα τὴν σοφωτάτην καὶ καλλίστην γενομένην εἶχε συστρατευομένην ;
ἣν Ζηνοφάνης φησὶ πρότερον Μιλτὼ καλουμένην Ἀσπασίαν μετονομασθῆναι .
συνηκολούθει δὲ αὐτῷ καὶ ἡ Μιλησία παλλακίς .
ὁ δὲ μέγας Ἀλέξανδρος οὐ Θαίδα εἶχε μεθ ἑαυτοῦ τὴν Ἀττικὴν ἑταίραν ;
περὶ ἧς φησι Κλείταρχος   ὡς αἰτίας γενομένης τοῦ ἐμπρησθῆναι τὰ ἐν Περσεπόλει βασίλεια .
αὕτη δὲ ἡ Θαὶς μετὰ τὸν Ἀλεξάνδρου θάνατον καὶ Πτολεμαίῳ ἐγαμήθη τῷ πρώτῳ βασιλεύσαντι Αἰγύπτου καὶ ἐγέννησεν αὐτῷ τέκνον Λεοντίσκον καὶ Λάγον , θυγατέρα δὲ Εἰρήνην , ἣν ἔγημεν Εὔνοστος ὁ Σόλων τῶν ἐν Κύπρῳ βασιλεύς .
καὶ ὁ δεύτερος δὲ τῆς Αἰγύπτου βασιλεύς , Φιλάδελφος δ ἐπίκλην , ὡς ἱστορεῖ ὁ Εὐεργέτης Πτολεμαῖος ἐν τῷ τρίτῳ τῶν Ὑπομνημάτων   , πλείστας ἔσχεν ἐρωμένας , Διδύμην μὲν μίαν τῶν ἐπιχωρίων γυναικῶν μάλ εὐπρεπεστάτην τὴν ὄψιν καὶ Βιλιστίχην , ἔτι δὲ Ἀγαθόκλειαν καὶ Στρατονίκην , ἧς τὸ μέγα μνημεῖον ὑπῆρχεν ἐπὶ τῇ πρὸς Ἐλευσῖνι θαλάσσῃ , καὶ Μύρτιον καὶ ἄλλας δὲ πλείστας , ἐπιρρεπέστερος ὢν πρὸς ἀφροδίσια .
πολύβιος δὲ ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τῶν Ἱστοριῶν   Κλεινοῦς φησι τῆς οἰνοχοούσης αὐτῷ εἰκόνας πολλὰς ἀνακεῖσθαι κατὰ τὴν Ἀλεξάνδρειαν μονοχίτωνας καὶ ῥυτὸν ἐχούσας ἐν ταῖς χερσίν .