Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
καὶ ᾅδουσι τῷ μὲν διθυραμβικὰ μέλη παθῶν μεστὰ καὶ μεταβολῆς πλάνην τινὰ καὶ διαφόρησιν ἐχούσης ·
μιξοβόαν γὰρ Αἰσχύλος φησὶ πρέπει διθύραμβον ὁμαρτεῖν σύγκωμον Διονύσῳ ;
τῷ δὲ παιᾶνα , τεταγμένην καὶ σώφρονα μοῦσαν 0 .
ἀγήρων τε τοῦτον ἀεὶ καὶ νέον ἐκεῖνον δὲ πολυειδῆ καὶ πολύμορφον ἐν γραφαῖς καὶ πλάσμασι δημιουργοῦσι ·
καὶ ὅλως τῷ μὲν ὁμοιότητα καὶ τάξιν καὶ σπουδὴν ἄκρατον , τῷ δὲ μεμιγμένην τινὰ παιδιᾷ καὶ ὕβρει καὶ σπουδῇ καὶ μανίᾳ προσφέροντες ἀνωμαλίαν , εὔιον ὀρσιγύναικα μαινομέναις Διόνυσον ἀνθέοντα τιμαῖς ἀνακαλοῦσιν , οὐ φαύλως ἑκατέρας μεταβολῆς τὸ οἰκεῖον λαμβάνοντες 0 .
ἐπεὶ δ οὐκ ἴσος τῶν περιόδων ἐν ταῖς μεταβολαῖς χρόνος , ἀλλὰ μείζων ὁ τῆς ἑτέρας ἣν κόρον 0 ·
καλοῦσιν , ὁ δὲ τῆς χρησμοσύνης ἐλάττων , τὸ κατὰ λόγον τηροῦντες ἐνταῦθα τὸν μὲν ἄλλον ἐνιαυτὸν παιᾶνι χρῶνται περὶ τὰς θυσίας , ἀρχομένου δὲ χειμῶνος ἐπεγείραντες διθύραμβον τὸν δὲ παιᾶνα καταπαύσαντες , τρεῖς μῆνας ἀντ ἐκείνου τοῦτον κατακαλοῦνται τὸν θεὸν 0 ·
ὅπερ τρία πρὸς ἕν , τοῦτο τὴν διακόσμησιν οἰόμενοι χρόνῳ πρὸς τὴν ἐκπύρωσιν εἶναι 0 1 .
ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἱκανοῦ καιροῦ μᾶλλον ἀπομεμήκυνται ·
δῆλον δ ὅτι συνοικειοῦσιν αὐτῷ τὴν πεμπάδα , νῦν μὲν αὐτὴν ἑαυτὴν ὡς τὸ πῦρ αὖθις δὲ τὴν δεκάδα ποιοῦσαν ἐξ ἑαυτῆς ὡς τὸν κόσμον 0 1 2 .
τῆς δὲ δὴ μάλιστα κεχαρισμένης τῷ θεῷ μουσικῆς οὐκ οἰόμεθα τούτῳ τῷ ἀριθμῷ ·
μετεῖναι ;
τὸ γὰρ πλεῖστον ὡς ἔνι εἰπεῖν ἔργον ἁρμονικῆς περὶ τὰς συμφωνίας ἐστίν .
αὗται δ ὅτι πέντε καὶ οὐ πλείους , ὁ λόγος ἐξελέγχει τὸν ἐν χορδαῖς καὶ τρυπήμασι ταῦτα θηρᾶν ἀλόγως τῇ αἰσθήσει βουλόμενον 0 .
πᾶσαι γὰρ ἐν λόγοις τὴν γένεσιν ἀριθμῶν λαμβάνουσιν ·
καὶ λόγος ἐστὶ τῆς μὲν διὰ τεσσάρων ἐπίτριτος , τῆς δὲ διὰ πέντε ἡμιόλιος , διπλάσιος δὲ τῆς διὰ πασῶν , τῆς δὲ διὰ πασῶν καὶ διὰ πέντε τριπλάσιος , τῆς δὲ δὶς διὰ πασῶν τετραπλάσιος 0 1 2 .
ἣν δὲ ταύταις ἐπεισάγουσιν οἱ ἁρμονικοὶ διὰ πασῶν καὶ διὰ τεσσάρων ὀνομάζοντες , ἔξω μέτρου βαίνουσαν , οὐκ ἄξιόν ἐστι δέχεσθαι , τῆς ἀκοῆς τῷ ἀλόγῳ παρὰ τὸν λόγον ὥσπερ νόμον χαριζομένους 0 .
ἵνα τοίνυν ἀφῶ πέντε τετραχόρδων θέσεις , καὶ πέντε τοὺς πρώτους , εἴ τε τόνους ἢ τρόπους 0 1 ;
εἴ θ ἁρμονίας χρὴ καλεῖν , ὧν ἐπιτάσει καὶ ὑφέσει τρεπομένων κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον αἱ λοιπαὶ βαρύτητές εἰσι καὶ ὀξύτητες ἆρ οὐχὶ πολλῶν , μᾶλλον δ ἀπείρων διαστημάτων ὄντων , τὰ μελῳδούμενα μόνα πέντ ἐστί , δίεσις καὶ ἡμιτόνιον καὶ τόνος καὶ τριημιτόνιον καὶ δίτονον , ἄλλο δ οὐδὲν οὔ τε μικρότερον οὔ τε μεῖζον ἐν φωναῖς χωρίον ὀξύτητι καὶ βαρύτητι περατούμενον μελῳδητόν ἐστι ;
πολλὰ δ ἄλλα τοιαῦτ ἔφην ἐγὼ παρελθὼν τὸν Πλάτωνα προσάξομαι λέγοντα κόσμον ἕνα , ὡς εἴπερ εἰσὶ παρὰ τοῦτον ἕτεροι καὶ μὴ μόνος οὗτος εἷς , πέντε τοὺς πάντας ὄντας καὶ μὴ πλείονας 0 .
μὴν ἀλλὰ κ ἂν εἷς οὗτος μονογενής , ὡς οἴεται καὶ Ἀριστοτέλης , τρόπον τινὰ καὶ τοῦτον ἐκ πέντε συγκείμενον κόσμων καὶ συνηρμοσμένον εἶναι 0 ·
ὧν ὁ μὲν ἐστι γῆς ὁ δ ὕδατος , τρίτος δὲ πυρὸς καὶ τέταρτος ἀέρος 0 1 2 ·
τὸν δὲ πέμπτον οὐρανὸν οἱ δὲ φῶς οἱ δ αἰθέρα καλοῦσιν , οἱ δ αὐτὸ τοῦτο πέμπτην οὐσίαν , τὸ κύκλῳ περιφέρεσθαι μόνῃ τῶν σωμάτων κατὰ φύσιν ἐστίν , οὐκ ἐξ ἀνάγκης οὔ τ ἄλλως συμβεβηκὸς δὴ καὶ τὰ πέντε καὶ κάλλιστα καὶ τελεώτατα σχήματα τῶν ἐν τῇ φύσει κατανοήσας , πυραμίδα καὶ κύβον καὶ ὀκτάεδρον καὶ εἰκοσάεδρον καὶ δωδεκάεδρον , ἕκαστον οἰκείως ἑκάστῳ προσένειμεν 0 1 2 .
εἰσὶ δ οἳ καὶ τὰς τῶν αἰσθήσεων δυνάμεις ἰσαρίθμους οὔσας τοῖς πρώτοις ἐκείνοις συνοικειοῦσι , τὴν μὲν ἁφὴν ὁρῶντες ἀντίτυπον οὖσαν καὶ γεώδη , τὴν δὲ γεῦσιν ὑγρότητι τῶν γευστῶν τὰς ποιότητας προσιεμένην .
ἀὴρ δὲ πληγεὶς ἐν ἀκοῇ γίγνεται φωνὴ καὶ ψόφος .
δυεῖν δὲ τῶν λοιπῶν ὀσμὴ μέν , ἣν ἡ ὄσφρσις εἴληχεν , ἀναθυμίασις οὖσα καὶ γεννωμένη θερμότητι πυρῶδές ἐστιν ·
αἰθέρι δὲ καὶ φωτὶ διὰ συγγένειαν διαλαμπούσης τῆς ὄψεως γίγνεται κρᾶσις ἀμφοῖν ὁμοιοπαθὴς καὶ σύμπηξις .
ἄλλην δ οὔ τε τὸ ζῷον αἴσθησιν οὔ τε ὁ κόσμος ἔχει φύσιν ἁπλῆν καὶ ἄμικτον ἀλλὰ θαυμαστή τις , ὡς ἔοικε , διανομὴ γέγονε τῶν πέντε πρὸς τὰ πέντε καὶ σύλληξις .
ἅμα δέ πως ἐπιστήσας καὶ διαλιπών οἷον εἶπον ὦ Εὔστροφε , πεπόνθαμεν , ὀλίγου παρελθόντες τὸν Ὅμηρον , ὡς οὐχὶ πρῶτον εἰς πέντε νείμαντα μερίδας τὸν κόσμον , ὃς τὰς μὲν ἐν μέσῳ τρεῖς ἀποδέδωκε τοῖς τρισὶ θεοῖς , δύο δὲ τὰς ἄκρας ὄλυμπον καὶ γῆν , ὧν ἡ μέν ἐστι τῶν κάτω πέρας ἡ δὲ τῶν ἄνω , κοινὰς καὶ ἀνεμήτους ἀφῆκεν 0 .
ἀλλ ἀνοιστέος ὁ λόγος ὡς Εὐριπίδης φησίν 0 .
οἱ γὰρ τὴν τετράδα σεμνύναντες οὐ φαύλως διδάσκουσιν , ὅτι τῷ ταύτης λόγῳ πᾶν σῶμα γένεσιν ἔσχηκεν .
ἐπεὶ γὰρ ἐν μήκει καὶ πλάτει βάθος λαβόντι πᾶν τὸ στερεόν ἐστι , καὶ μήκους μὲν προϋφίσταται στιγμὴ κατὰ μονάδα ταττομένη , μῆκος δ ἀπλατὲς ἡ γραμμὴ καλεῖται καὶ μῆκος ἐστιν , ἡ δ ἐπὶ πλάτος γραμμῆς κίνησις ἐπιφανείας γένεσιν ἐν τριάδι παρέσχε , βάθους δὲ τούτοις προσγενομένου διὰ τεττάρων εἰς στερεὸν ἡ αὔξησις προβαίνει ·
παντὶ δῆλον , ὅτι μέχρι δεῦρο τὴν φύσιν ἡ τετρὰς προαγαγοῦσα , μέχρι τοῦ σῶμα τελειῶσαι καὶ παρασχεῖν ἁπτὸν ὄγκον καὶ ἀντίτυπον , εἶτ ἀπολέλοιπεν ἐνδεᾶ τοῦ μεγίστου 0 .
τὸ γὰρ ἄψυχον ὡς ἁπλῶς εἰπεῖν ὀρφανὸν καὶ ἀτελὲς καὶ πρὸς οὐ δ ὁτιοῦν , μὴ χρωμένης ψυχῆς , ἐπιτήδειον 0 1 ·
ἡ δὲ τὴν ψυχὴν ἐμποιοῦσα κίνησις ἢ διάθεσις , μεταβολῇ διὰ πέντε γιγνομένη , τῇ φύσει τὸ τέλειον ἀποδίδωσι , καὶ τοσούτῳ κυριώτερον ἔχει τῆς τετράδος λόγον , ὅσῳ τιμῇ διαφέρει τοῦ ἀψύχου τὸ ζῷον 0 .
ἔτι δ ἰσχύσασα μᾶλλον ἡ τῶν πέντε συμμετρία καὶ δύναμις οὐκ εἴασεν εἰς ἄπειρα γένη προελθεῖν τὸ ἔμψυχον , ἀλλὰ πέντε τῶν ζώντων ἁπάντων ἰδέας παρέσχεν .
εἰσὶ γὰρ θεοὶ δήπου καὶ δαίμονες καὶ ἥρωες καὶ μετὰ τούτους τὸ τέταρτον ἄνθρωποι γένος , ἔσχατον δὲ καὶ πέμπτον τὸ ἄλογον καὶ θηριῶδες ; 0 1 2 .
ἔτι δ εἰ τὴν ψυχὴν αὐτὴν κατὰ φύσιν διαιροῖς , πρῶτον αὐτῆς καὶ ἀμαυρότατόν ἐστι τὸ θρεπτικὸν δεύτερον δὲ τὸ αἰσθητικὸν , εἶτα τὸ ἐπιθυμητικὸν εἶτ ἐπὶ τούτῳ τὸ θυμοειδές 0 1 2 ·
εἰς δὲ τὴν τοῦ λογιστικοῦ δύναμιν ἐξικομένη καὶ τελεώσασα τὴν φύσιν ὥσπερ ἐν ἄκρῳ τῷ πέμπτῳ καταπέπαυται 0 .
τοσαύτας δὲ καὶ τηλικαύτας ἔχοντος τοῦ ἀριθμοῦ δυνάμεις , καλὴ καὶ ἡ γένεσίς ἐστιν , οὐχ ἣν ἤδη διήλθομεν , ἐκ δυάδος οὖσα καὶ τριάδος , ἀλλ ἣν ἡ ἀρχὴ τῷ πρώτῳ συνελθοῦσα τετραγώνῳ παρέσχεν .
ἀρχὴ μὲν γὰρ ἀριθμοῦ παντὸς ἡ μονάς , τετράγωνος δὲ πρῶτος ἡ τετράς ἐκ δὲ τούτων , ὥσπερ ἰδέας καὶ ὕλης πέρας ἐχούσης , ἡ πεμπάς 0 1 2 .
εἰ δὲ δὴ καὶ τὴν μονάδα τετράγωνον ὀρθῶς ἔνιοι τίθενται , δύναμιν οὖσαν ἑαυτῆς καὶ περαίνουσαν εἰς ἑαυτήν , ἐκ δυεῖν πεφυκυῖα τῶν πρώτων τετραγώνων ἡ πεμπὰς οὐκ ἀπολέλοιπεν ὑπερβολὴν εὐγενείας .
τὸ δὲ μέγιστον ἔφην δέδια μὴ ῥηθὲν πιέζῃ τὸν Πλάτωνα ἡμῶν , ὡς ἐκεῖνος ἔλεγε πιέζεσθαι τῷ τῆς σελήνης ὀνόματι τὸν Ἀναξαγόραν , παμπάλαιον οὖσαν τινα τὴν περὶ τῶν φωτισμῶν δόξαν αὑτοῦ , ἰδίαν ποιούμενον .
ἦ γὰρ οὐ ταῦτ εἴρηκεν ἐν Κρατύλῳ ;
πάνυ μὲν οὖν ὁ Εὔστροφος ἔφη , τί δ ὅμοιον πέφυκεν οὐ συνορῶ .
καὶ μὴν οἶσθα δήπουθεν , ὅτι πέντε μὲν ἐν Σοφιστῇ τὰς κυριωτάτας 0 ·
ἀποδείκνυσιν ἀρχάς , τὸ ὂν τὸ τ αὐτὸν τὸ ἕτερον , τέταρτον δὲ καὶ πέμπτον ἐπὶ τούτοις κίνησιν καὶ στάσιν 0 1 2 .
ἄλλῳ δ αὖ τρόπῳ διαιρέσεως ἐν Φιλήβῳ χρώμενος , ἓν μὲν εἶναί φησι τὸ ἄπειρον ἕτερον δὲ τὸ πέρας 0 1 ·
τούτων δὲ μιγνυμένων πᾶσαν συνίστασθαι γένεσιν .
αἰτίαν δ , ὑφ ἧς μίγνυται , τέταρτον γένος τίθεται ·
καὶ πέμπτον ἡμῖν ὑπονοεῖν ἀπολέλοιπεν , ᾧ τὰ μιχθέντα πάλιν ἴσχει διάκρισιν καὶ διάστασιν .
τεκμαίρομαι δὲ ταῦτ ἐκείνων ὥσπερ εἰκόνας λέγεσθαι , τοῦ μὲν ὄντος τὸ γιγνόμενον , κινήσεως δὲ τὸ ἄπειρον , τὸ δὲ πέρας τῆς στάσεως , τ αὐτοῦ δὲ τὴν μιγνύουσαν ἀρχήν , θατέρου δὲ τὴν διακρίνουσαν 0 1 2 .
εἰ δ ἕτερα ταῦτ ἐστί , κ ἀκείνως ἂν εἴη καὶ οὕτως ἐν πέντε γένεσι καὶ διαφοραῖς .
πυθόμενος , φήσει δή τις , ταῦτα πρότερος συνιδὼν Πλάτωνος , δύο Ε καθιέρωσε τῷ θεῷ , δήλωμα καὶ σύμβολον τοῦ ἀριθμοῦ τῶν πάντων ἀλλὰ μὴν καὶ τ ἀγαθὸν ἐν πέντε γένεσι φανταζόμενον κατανοήσας , ὧν πρῶτόν ἐστι τὸ μέτριον δεύτερον δὲ τὸ σύμμετρον , καὶ τρίτον ὁ νοῦς καὶ τέταρτον αἱ περὶ ψυχὴν ἐπιστῆμαι καὶ τέχναι καὶ δόξαι ἀληθεῖς , πέμπτον εἴ τις ἡδονὴ καθαρὰ καὶ πρὸς τὸ λυποῦν ἄκρατος , ἐνταῦθα λήγει τὸ Ὀρφικὸν ὑπειπών ἕκτῃ δ ἐν γενεῇ καταπαύσατε θεσμὸν ἀοιδῆς 0 1 2 .
ἐπὶ τούτοις ἔφην εἰρημένοις πρὸς ὑμᾶς ἓν βραχύ τοῖς περὶ Νίκανδρον ἀείσω ξυνετοῖσι τῇ γὰρ ἕκτῃ τοῦ νέου μηνὸς ὅταν κατάγῃ εἷς τὴν Πυθίαν εἰς τὸ πρυτανεῖον , ὁ πρῶτος ὑμῖν γίγνεται τῶν τριῶν κλήρων εἰς , τὰ πέντε , πρὸς ἀλλήλους ἐκείνης τὰ τρία τοῦ δὲ τὰ δύο βάλλοντες .
ἦ γὰρ οὐχ οὕτως ἔχει ;
καὶ ὁ Νίκανδρος οὕτως εἶπεν ἡ δ αἰτία πρὸς ἑτέρους ἄρρητός ἐστι .
οὐκοῦν ἔφην ἐγὼ μειδιάσας ἄχρι οὗ τ ἀληθὲς ;
ἡμῖν ὁ θεὸς ἱεροῖς γενομένοις γνῶναι παράσχῃ , προσκείσεται καὶ τοῦτο τοῖς ὑπὲρ τῆς πεμπάδος λεγομένοις .
τοιοῦτο μὲν καὶ ὁ τῶν ἀριθμητικῶν καὶ ὁ τῶν μαθηματικῶν ἐγκωμίων τοῦ Ε λόγος , ὡς ἐγὼ μέμνημαι , πέρας ἔσχεν .
ὁ δ Ἀμμώνιος , ἅτε δὴ καὶ αὐτὸς οὐ τὸ φαυλότατον ἐν μαθηματικῇ φιλοσοφίας τιθέμενος , ἥσθη τε τοῖς λεγομένοις καὶ εἶπεν οὐκ ἄξιον πρὸς ταῦτα λίαν ἀκριβῶς ἀντιλέγειν τοῖς νέοις , πλὴν ὅτι τῶν ἀριθμῶν ἕκαστος οὐκ ὀλίγα βουλομένοις ἐπαινεῖν καὶ ὑμνεῖν παρέξει 0 .
καὶ τί δεῖ περὶ τῶν ἄλλων λέγειν ;
ἡ γὰρ ἱερὰ τοῦ Ἀπόλλωνος ἑβδομὰς ἀναλώσει τὴν ἡμέραν πρότερον ἢ λόγῳ τὰς δυνάμεις αὐτῆς ἁπάσας ἐπεξελθεῖν 0 .
εἶτα τῷ κοινῷ νόμῳ πολεμοῦντας ἅμα καὶ τῷ πολλῷ χρόνῳ τοὺς σοφοὺς ἀποφανοῦμεν ἄνδρας , εἰ τὴν ἑβδομάδα τῆς προεδρίας παρώσαντες τῷ θεῷ τὴν πεμπάδα καθιέρωσαν ὡς μᾶλλόν τι προσήκουσαν 0 .
οὔ τ οὖν ἀριθμὸν οὔ τε τάξιν οὔ τε σύνδεσμον οὔ τ ἄλλο τῶν ἐλλιπῶν μορίων οὐδὲν οἶμαι τὸ γράμμα σημαίνειν ·
ἀλλ ἔστιν αὐτοτελὴς τοῦ θεοῦ προσαγόρευσις καὶ προσφώνησις , ἅμα τῷ ῥήματι τὸν φθεγγόμενον εἰς ἔννοιαν καθιστᾶσα τῆς τοῦ θεοῦ δυνάμεως .
ὁ μὲν γὰρ θεὸς ἕκαστον ἡμῶν ἐνταῦθα προσιόντα οἷον ἀσπαζόμενος προσαγορεύει τὸ γνῶθι σαυτόν , ὃ δὴ τοῦ χαῖρε οὐδὲν μεῖόν ἐστιν .
ἡμεῖς δὲ πάλιν ἀμειβόμενοι τὸν θεὸν εἶ φαμέν , ὡς ἀληθῆ καὶ ἀψευδῆ καὶ μόνην μόνῳ προσήκουσαν τὴν τοῦ εἶναι προσαγόρευσιν ἀποδιδόντες 0 .
ἡμῖν μὲν γὰρ ὄντως τοῦ εἶναι μέτεστιν οὐδέν , ἀλλὰ πᾶσα θνητὴ φύσις ἐν μέσῳ γενέσεως καὶ φθορᾶς γενομένη φάσμα παρέχει καὶ δόκησιν ἀμυδρὰν καὶ ἀβέβαιον αὑτῆς ·
ἂν δὲ τὴν διάνοιαν ἐπερείσῃς λαβέσθαι βουλόμενος , ὥσπερ ἡ σφοδρὰ περίδραξις ὕδατος τῷ πιέζειν εἰς τ αὐτὸ καὶ συνάγειν διαρρέον ἀπόλλυσι τὸ περιλαμβανόμενον , οὕτω τῶν παθητῶν καὶ μεταβλητῶν ἑκάστου τὴν ἄγαν ἐνάργειαν ὁ λόγος διώκων ἀποσφάλλεται τῇ μὲν εἰς τὸ γιγνόμενον αὐτοῦ τῇ δ εἰς τὸ φθειρόμενον , οὐδενὸς λαβέσθαι μένοντος οὐ δ ὄντος ὄντως δυνάμενος 0 1 .
ποταμῷ γὰρ οὐκ ἔστιν ἐμβῆναι δὶς τῷ αὐτῷ καθ Ἡράκλειτον οὐ δὲ θνητῆς οὐσίας δὶς ἅψασθαι κατὰ ἕξιν ἀλλ ὀξύτητι καὶ τάχει μεταβολῆς σκίδνησι καὶ πάλιν συνάγει , μᾶλλον δ οὐ δὲ πάλιν οὐ δ ὕστερον ἀλλ ἅμα συνίσταται καὶ ἀπολείπει καὶ πρόσεισι καὶ ἄπεισι , ὅθεν οὐ δ εἰς τὸ εἶναι περαίνει τὸ γιγνόμενον αὐτῆς τῷ μηδέποτε λήγειν μη δ ἵστασθαι τὴν γένεσιν , ἀλλ ἀπὸ σπέρματος ἀεὶ μεταβάλλουσαν ἔμβρυον ποιεῖν εἶτα βρέφος εἶτα παῖδα , μειράκιον ἐφεξῆς , νεανίσκον , εἶτ ἄνδρα , πρεσβύτην , γέροντα , τὰς πρώτας φθείρουσαν γενέσεις καὶ ἡλικίας 0 ;
ταῖς ἐπιγιγνομέναις 0 .
ἀλλ ἡμεῖς ἕνα φοβούμεθα γελοίως θάνατον , ἢδη τοσούτους τεθνηκότες καὶ θνήσκοντες .
οὐ γὰρ μόνον , ὡς Ἡράκλειτος ἔλεγε , πυρὸς θάνατος ἀέρι γένεσις , καὶ ἀέρος θάνατος 0 1 ;
ὕδατι γένεσις , ἀλλ ἔτι σαφέστερον ἐπ αὐτῶν ἡμῶν 0 ·
φθείρεται μὲν μὲν γὰρ ὁ ἀκμάζων γενομένου γέροντος , ἐφθάρη δ ὁ νέος εἰς τὸν ἀκμάζοντα , καὶ ὁ παῖς 0 ;
εἰς τὸν νέον , εἰς δὲ τὸν παῖδα τὸ νήπιον ὃ τ ἐχθὲς εἰς τὸν σήμερον τέθνηκεν , ὁ δὲ σήμερον εἰς τὸν αὔριον ἀποθνήσκει 0 1 ;
μένει δ οὐδεὶς οὐ δ ἔστιν εἷς , ἀλλὰ γιγνόμεθα πολλοὶ , περὶ ἕν τι φάντασμα καὶ κοινὸν ἐκμαγεῖον ὕλης περιελαυνομένης καὶ ὀλισθανούσης ἐπεὶ πῶς οἱ αὐτοὶ μένοντες ἑτέροις χαίρομεν νῦν , ἑτέροις πρότερον , τ ἀναντία φιλοῦμεν ἢ μισοῦμεν καὶ θαυμάζομεν καὶ ψέγομεν ;
ἄλλοις δὲ χρώμεθα λόγοις ἄλλοις πάθεσιν , οὐκ εἶδος οὐ μορφὴν οὐ διάνοιαν ἔτι τὴν αὐτὴν ἔχοντες ;
οὔ τε γὰρ ἄνευ μεταβολῆς ἕτερα πάσχειν 0 .
εἰκός , οὔ τε μεταβάλλων ὁ αὐτός ἐστιν ·
εἰ δ ὁ αὐτὸς οὐκ ἔστιν , οὐ δ ἔστιν , ἀλλὰ τοῦτ αὐτὸ μεταβάλλει γιγνόμενοσἕτερος ἐξ ἑτέρου .
ψεύδεται δ ἡ αἴσθησις ἀγνοίᾳ τοῦ ὄντος εἶναι τὸ φαινόμενον .
τί οὖν ὄντως ὄν ἐστι ;
τὸ ἀίδιον καὶ ἀγένητον καὶ ἄφθαρτον , ᾧ χρόνος μεταβολὴν οὐ δὲ εἷς , ἐπάγει 0 .
κινητὸν γάρ τι καὶ κινουμένῃ συμφανταζόμενον ὕλῃ καὶ ῥέον ἀεὶ καὶ μὴ στέγον , ὥσπερ ἀγγεῖον φθορᾶς καὶ γενέσεως , ὁ χρόνος 0 1 ·
οὗ γε δὴ τὸ μὲν ἔπειτα καὶ τὸ πρότερον καὶ τὸ ἔσται λεγόμενον καὶ τὸ γέγονεν , αὐτόθεν ἐξομολόγησίς ἐστι τοῦ μὴ ὄντος ·
τὸ γὰρ ἐν τῷ εἶναι τὸ μηδέπω γεγονὸς ἢ πεπαυμένον ἤδη τοῦ εἶναι λέγειν ὡς ἔστιν , εὔηθες καὶ ἄτοπον 0 .
ᾧ δὲ μάλιστα τὴν νόησιν ἐπερείδοντες τοῦ χρόνου , τὸ ἐνέστηκε καὶ τὸ πάρεστι καὶ τὸ νῦν φθεγγόμεθα , τοῦτ αὖ πάλιν ἅπαν ἐκλυόμενος ὁ λόγος ἀπόλλυσιν .
ἐκθλίβεται γὰρ εἰς τὸ μέλλον καὶ τὸ παρῳχημένον ὥσπερ ἀκμὴ βουλομένοις ἰδεῖν , ἐξ ἀνάγκης διιστάμενον 0 .
εἰ δὲ τ αὐτὰ τῷ μετροῦντι πέπονθεν ἡ μετρουμένη φύσις , οὐδὲν αὐτῆς μένον οὐ δ ὄν ἐστιν , ἀλλὰ γιγνόμενα πάντα καὶ φθειρόμενα κατὰ τὴν πρὸς τὸν χρόνον συννέμησιν .
ὅθεν οὐ δ ὅσιόν ἐστιν οὐ δ ἐπὶ τοῦ ὄντος λέγειν , ὡς ἦν ἢ ἔσται ·
ταῦτα γὰρ ἐγκλίσεις τινές εἰσι καὶ μεταβάσεις καὶ παραλλάξεις τοῦ μένειν ἐν τῷ εἶναι μὴ πεφυκότος .
ἀλλ ἔστιν ὁ θεὸς , χρὴ φάναι , καὶ ἔστι κατ οὐδένα χρόνον ἀλλὰ κατὰ τὸν αἰῶνα τὸν ἀκίνητον καὶ ἄχρονον καὶ ἀνέγκλιτον καὶ οὗ πρότερον οὐδέν ἐστιν οὐ δ ὕστερον οὐ δὲ μέλλον οὐ δὲ παρῳχημένον οὐ δὲ πρεσβύτερον οὐ δὲ νεώτερον ἀλλ εἷς ὢν ἑνὶ τῷ νῦν τὸ ἀεὶ πεπλήρωκε , καὶ μόνον ἐστὶ τὸ κατὰ τοῦτον ὄντως ὄντως ὄν , οὐ γεγονὸς οὐ δ ἐσόμενον οὐ δ ἀρξάμενον οὐ δὲ παυσόμενον .
οὕτως οὖν αὐτὸν δεῖ σεβομένους ἀσπάζεσθαι καὶ προσαγορεύειν , ἢ καὶ νὴ Δία , ὡς ἔνιοι τῶν παλαιῶν , εἶἕν .
οὐ γὰρ πολλὰ τὸ θεῖόν ἐστιν , ὡς ἡμῶν ἕκαστος ἐκ μυρίων διαφορῶν ἐν πάθεσι γιγνομένων , ἄθροισμα παντοδαπὸν καὶ πανηγυρικῶς μεμιγμένον 0 ·
ἀλλ ἓν εἶναι δεῖ τὸ ὄν , ὥσπερ ὂν τὸ ἕν 0 .
ἡ δ ἑτερότης , διαφορᾷ τοῦ ὄντος , εἰς γένεσιν ἐξίσταται τοῦ μὴ ὄντος .
ὅθεν εὖ καὶ τὸ πρῶτον ἔχει τῷ θεῷ τῶν ὀνομάτων καὶ τὸ δεύτερον καὶ τὸ τρίτον .
ἀπόλλων μὲν γὰρ οἷον ἀρνούμενος τὰ πολλὰ καὶ τὸ πλῆθος ἀποφάσκων ἐστίν , Ἰήιος δ ὡς εἷς καὶ μόνος 0 1 ·
φοῖβον δὲ δήπου τὸ καθαρὸν καὶ ἁγνὸν οἱ παλαιοὶ πᾶν ὠνόμαζον , ὡς ἔτι Θεσσαλοὶ τοὺς ἱερέας ἐν ταῖς ἀποφράσιν ἡμέραις αὐτοὺς ἐφ ἑαυτῶν ἔξω διατρίβοντας , οἶμαι , φοιβονομεῖσθαι λέγουσι .
τὸ δ ἓν εἰλικρινὲς καὶ καθαρόν 0 ·
ἑτέρου γὰρ μίξει πρὸς ἕτερον ὁ μιασμός , ὥς που καὶ Ὅμηρος ἐλέφαντα τινὰ φοινισσόμενον βαφῇ μιαίνεσθαι φησί 0 ·
καὶ τὰ μιγνύμενα τῶν χρωμάτων οἱ βαφεῖς φθείρεσθαι καί φθοράν τὴν μῖξιν ὀνομάζουσιν .
οὐκοῦν ἕν τ εἶναι καὶ ἄκρατον ἀεὶ τῷ ἀφθάρτῳ καὶ καθαρῷ προσήκει .
τοὺς δ Ἀπόλλωνα καὶ ἥλιον ἡγουμένους τὸν αὐτὸν ἀσπάζεσθαι μὲν ἄξιόν ἐστι καὶ φιλεῖν δι εὐφημίαν , ὃ μάλιστα τιμῶσιν ὧν ἴσασι καὶ ποθοῦσιν , εἰς τοῦτο τιθέντας τοῦ θεοῦ τὴν ἐπίνοιαν .
ὡς δὲ νῦν ἐν τῷ καλλίστῳ τῶν ἐνυπνίων τὸν θεὸν ὀνειροπολοῦντας ἐγείρωμεν καὶ παρακαλῶμεν ἀνωτέρω προάγειν καὶ θεάσασθαι τὸ ὕπαρ αὐτοῦ καὶ τὴν οὐσίαν ·
τιμᾶν δὲ καὶ τὴν εἰκόνα τήνδε καὶ σέβεσθαι τὸ περὶ αὐτὴν γόνιμον , ὡς ἀνυστόν ἐστιν αἰσθητῷ νοητοῦ καὶ φερομένῳ μένοντος , ἐμφάσεις τινὰς καὶ εἴδωλα διαλάμπουσαν ἁμωσγέπως τῆς περὶ ἐκεῖνον εὐμενείας καὶ μακαριότητος .
ἐκστάσεις δ αὐτοῦ καὶ μεταβολὰς πῦρ ἀφιέντος , αἳ αὐτὸν ἀνασπῶσιν ὡς λέγουσιν , αὖθις τε καταθλίβοντος ἐνταῦθα καὶ κατατείνοντος εἰς γῆν καὶ θάλασσαν καὶ ἀνέμους καὶ ζῷα , καὶ τὰ δεινὰ παθήματα καὶ ζῴων καὶ φυτῶν , οὐ δ ἀκούειν ὅσιον ἢ τοῦ ποιητικοῦ παιδὸς ἔσται φαυλότερος , ἣν ἐκεῖνος ἔν τινι ψαμάθῳ συντιθεμένῃ καὶ διαχεομένῃ πάλιν ὑφ αὑτοῦ παίζει παιδιάν , ταύτῃ περὶ τὰ ὅλα χρώμενος ἀεί , καὶ τὸν κόσμον οὐκ ὄντα πλάττων εἶτ ἀπολλύων γενόμενον 0 .
τ οὐναντίον γὰρ ὅσου ἁμωσγέπως ἐγγέγονε τῷ κόσμῳ , τοῦτο συνδεῖ τὴν οὐσίαν καὶ κρατεῖ τῆς περὶ τὸ σωματικὸν ἀσθενείας ἐπὶ φθορὰν φερομένης .
καί μοι δοκεῖ μάλιστα πρὸς τοῦτον τὸν λόγον ἀντιταττόμενον τὸ ῥῆμα καὶ μαρτυρόμενον εἶ φάναι πρὸς τὸν θεόν , ὡς οὐδέποτε γιγνομένης περὶ αὐτὸν ἐκστάσεως καὶ μεταβολῆς , ἀλλ ἑτέρῳ τινὶ θεῷ , μᾶλλον δὲ δαίμονι τεταγμένῳ περὶ τὴν ἐν φθορᾷ καὶ γενέσει φύσιν , τοῦτο ποιεῖν καὶ πάσχειν προσῆκον 0 ·
ὡς δῆλόν ἐστιν ἀπὸ τῶν ὀνομάτων εὐθὺς οἷον ἐναντίων ὄντων καὶ ἀντιφώνων .
λέγεται γὰρ ὁ μὲν Ἀπόλλων ὁ δὲ Πλούτων , καὶ ὁ μὲν Δήλιος ὁ δ Ἀιδωνεύς , καὶ ὁ μὲν Φοῖβος ὁ δὲ Σκότιος 0 1 2 ·
καὶ παρ ᾧ μὲν αἱ Μοῦσαι καὶ ἡ Μνημοσύνη , παρ ᾧ δ ἡ Λήθη καὶ ἡ Σιωπή 0 1 2 ·
καὶ ὁ μὲν Θεώριος καὶ Φαναῖος , ὁ δὲ νυκτὸς ἀιδνᾶς ἀεργηλοῖὸ θ Ὕπνου κοίρανος 0 1 ·
καὶ ὁ μὲν βροτοῖσι θεῶν ἔχθιστος ἁπάντων πρὸς ὃν δὲ Πίνδαρος εἴρηκεν οὐκ ἀηδῶς κατεκρίθη δὲ θνατοῖς ἀγανώτατος ἔμμεν 0 .
εἰκότως οὖν ὁ Εὐριπίδης , εἶπε λοιβαὶ νεκύων φθιμένων ἀοιδαί , τὰς χρυσοκόμα Ἀπόλλων οὐκ ἐνδέχεται 0 .
καὶ πρότερος ἔτι τούτου ὁ Στησίχορος , μάλα τοι μάλιστα παιγμοσύνας τε φιλεῖ μολπὰς τ Ἀπόλλων , κάδεα δὲ στοναχάς τ Ἀίδας ἔλαχε 0 .
σοφοκλῆς δὲ καὶ τῶν ὀργάνων ἑκατέρῳ προσνέμων ἑκάτερον δῆλός ἐστι διὰ τούτων , οὐ νάβλα κωκυτοῖσιν οὐ λύρα φίλα καὶ γὰρ ὁ αὐλὸς ὀψὲ καὶ πρῴην ἐτόλμησε φωνὴν ἐφ ἱμερτοῖσιν ἀφιέναι ·
τὸν δὲ πρῶτον χρόνον εἵλκετο πρὸς τὰ πένθη , καὶ τὴν περὶ ταῦτα λειτουργίαν οὐ μάλ ἔντιμον οὐ δὲ φαιδρὰν εἶχεν , εἶτ ἐμίχθη πάντα πᾶσι .
μάλιστα δὲ τὰ θεῖα πρὸς τὰ δαιμόνια συγχέοντες εἰς ταραχὴν αὑτοὺς κατέστησαν .
ἀλλά γε τῷ Ε τὸ γνῶθι σαυτόν ἔοικέ πως ἀντικεῖσθαι καὶ τρόπον τινὰ πάλιν συνᾴδειν ·
τὸ μὲν γὰρ ἐκπλήξει καὶ σεβασμῷ πρὸς τὸν θεὸν ὡς ὄντα διὰ παντὸς ἀναπεφώνηται , τὸ δ ὑπόμνησίς ἐστι τῷ θνητῷ τῆς περὶ αὐτὸν φύσεως καὶ ἀσθενείας .
βΑσΙλΟκλΗσ .
ἑσπέραν ἐποιήσατε βαθεῖαν , ὦ Φιλῖνε , διὰ τῶν ἀναθημάτων παραπέμποντες τὸν ξένον ·
ἐγὼ γὰρ ὑμᾶς ἀναμένων ἀπηγόρευσα .
φΙλΙνΟσ 0 .
βραδέως γὰρ ὡδεύομεν , ὦ Βασιλόκλεις , σπείροντες λόγους καὶ θερίζοντες εὐθὺς μετὰ μάχης ὑπούλους καὶ πολεμικούς , ὥσπερ οἱ Σπαρτοί , βλαστάνοντας ἡμῖν καὶ ὑποφυομένους κατὰ τὴν ὁδόν 0 .
βΑσ . .
ἕετερον οὖν τινα δεήσει παρακαλεῖν τῶν παραγεγονότων , ἢ σὺ βούλει χαριζόμενος ἡμῖν διελθεῖν τίνες ἦσαν οἱ λόγοι καὶ τίνες οἱ λέγοντες ;
φΙλ 0 .
ἐεμόν , ὡς ἔοικεν , ὦ Βασιλόκλεις , τὸ ἔργον .
τῶν γὰρ ἄλλων οὐδενὶ ῥᾳδίως ἂν ἐντύχοις κατὰ πόλιν ·
τοὺς γὰρ πλείστους ἑώρων αὖθις εἰς τὸ Κωρύκιον τῷ ξένῳ καὶ τὴν Λυκουρίαν συναναβαίνοντας .
βΑσ .
ἦ φιλοθεάμων τις ἡμῖν καὶ περιττῶς φιλήκοός ἐστιν ὁ ξένος .
φιλόλογός γε καὶ φιλομαθής ἐστι μᾶλλον .
οὐ μὴν ταῦτα μάλιστα θαυμάζειν ἄξιον , ἀλλὰ πραότης τε πολλὴν χάριν ἔχουσα , καὶ τὸ μάχιμον καὶ διαπορητικὸν ὑπὸ συνέσεως , οὔ τε δύσκολον οὔ τε ἀντίτυπον πρὸς τὰς ἀποκρίσεις 0 1 ·
ὥστε καὶ βραχὺ συγγενόμενον εὐθὺς εἰπεῖν τέκος ἀγαθοῦ πατρός 0 .
οἶσθα γὰρ Διογενιανὸν ἀνδρῶν ἄριστον .
αὐτὸς μὲν οὐκ εἶδον , ὦ Φιλῖνε , πολλοῖς δ ἐντετύχηκα καὶ τὸν λόγον καὶ τὸ ἦθος τάνδρὸς ἰσχυρῶς ἀποδεχομένοις , ὅμοια δὲ τούτοις ἕτερα περὶ τοῦ νεανίσκου λέγουσιν .
ἀλλὰ τίν ἀρχὴν ἔσχον οἱ λόγοι καὶ πρόφασιν ;
ἐπέραινον οἱ περιηγηταὶ τὰ συντεταγμένα , μηδὲν ἡμῶν φροντίσαντες δεηθέντων ἐπιτεμεῖν τὰς ῥήσεις καὶ τὰ πολλὰ τῶν ἐπιγραμμάτων .
τὸν δὲ ξένον ἡ μὲν ἰδέα καὶ τὸ τεχνικὸν τῶν ἀνδριάντων μετρίως προσήγετο , πολλῶν καὶ καλῶν ἔργων ὡς ἔοικε θεατὴν γεγενημένον ἐθαύμαζε δὲ τοῦ χαλκοῦ τὸ ἀνθηρὸν ὡς οὐ πίνῳ προσεοικὸς οὐ δ ἰῷ , βαφῇ δὲ κυάνου στίλβοντος , ὥστε καὶ παῖξαί τι πρὸς 0 ;
τοὺς ναυάρχους ʽἀπ ἐκείνων γὰρ ἦρκται τῆς θέασ οἷον ἀτεχνῶς θαλαττίους τῇ χρόᾳ καὶ βυθίους ἑστῶτας 0 .
ἆρ οὖν ἔφη κρᾶσίς τις ἦν καὶ φάρμαξις τῶν πάλαι τεχνιτῶν περὶ τὸν χαλκόν , ὥσπερ ἡ λεγομένη τῶν ξιφῶν στόμωσις ἧς ἐκλιπούσης ἐκεχειρίαν ἔσχεν ἔργων πολεμικῶν ὁ χαλκός 0 ;
τὸν μὲν γὰρ Κορίνθιον οὐ τέχνῃ ἀλλὰ συντυχίᾳ τῆς χρόας λαβεῖν τὸ κάλλος , ἐπινειμαμένου πυρὸς οἰκίαν ἔχουσάν τι χρυσοῦ καὶ ἀργύρου , πλεῖστον δὲ χαλκὸν ἀποκείμενον 0 ·
ὧν συγχυθέντων καὶ συντακέντων , ὄνομα τοῦ χαλκοῦ τῷ μείζονι τὸ πλῆθος παρέσχεν .
ὁ δὲ Θέων ὑπολαβών ἄλλον ἔφη λόγον ἡμεῖς ἀκηκόαμεν πανουργέστερον ·
ὡς ἀνὴρ ἐν Κορίνθῳ χαλκοτύπος , ἐπιτυχὼν θήκῃ χρυσίον ἐχούσῃ πολὺ καὶ δεδοικὼς φανερὸς γενέσθαι , κατὰ μικρὸν ἀποκόπτων καὶ ὑπομιγνὺς ἀτρέμα τῷ χαλκῷ , θαυμαστὴν λαμβάνοντι κρᾶσιν , ἐπίπρασκε πολλοῦ διὰ τὴν χρόαν καὶ τὸ κάλλος ἀγαπώμενον 0 .
ἀλλὰ καὶ ταῦτα κ ἀκεῖνα μῦθόσἐστιν ·
ἦν δέ τις ὡς ἔοικε μῖξις καὶ ἄρτυσις , ὥς που καὶ νῦν ἀνακεραννύντες ἀργύρῳ χρυσὸν ἰδίαν τινὰ καὶ περιττὴν ἐμοὶ δὲ φαινομένην νοσώδη χλωρότητα καὶ φθορὰν ἀκαλλῆ παρέχουσι .
τίν οὖν αἰτίαν ἔφη ὁ Διογενιανός ;
οἴει τῆς ἐνταῦθα τοῦ χαλκοῦ χρόας γεγονέναι καὶ ὁ Θέων ὅταν ἔφη τῶν πρώτων καὶ φυσικωτάτων καὶ ἐσομένων καὶ ὄντων , πυρὸς καὶ γῆς καὶ ἀέρος καὶ ὕδατος , μηδὲν ἄλλο τῷ χαλκῷ πλησιάζῃ μη δ ὁμιλῇ πλὴν μόνος ὁ ἀήρ , δῆλός ἐστιν ὑπὸ τούτου πεπονθὼς καὶ διὰ τοῦτον ἐσχηκὼς ἣν ἔχει διαφορὰν ἀεὶ συνόντα καὶ προσκείμενον ·
ἢ τουτὶ μὲν ᾕδεις πρὶν Θέογνιν γεγονέναι κατὰ τὸν κωμικόν , ἣν δ ἔχων φύσιν ὁ ἀήρ τε χρώμενος δυνάμει κατὰ τὰς ἐπιψαύσεις ἐπικέχρωκε τὸν χαλκὸν ἐπιθυμεῖς μαθεῖν ;
φήσαντος δὲ τοῦ Διογενιανοῦ , καὶ γὰρ ἐγώ εἶπεν ὦ παῖ ·
ζητῶμεν οὖν κοινῇ καὶ πρότερον , εἰ βούλει , δι ἣν αἰτίαν μάλιστα τῶν ὑγρῶν ἀναπίμπλησιν ἰοῦ τ οὔλαιον ·
οὐ γὰρ αὐτόν γε δήπου τῷ χαλκῷ προστρίβεσθαι τὸν ἰόν , ἅτε δὴ καθαρὸν αὐτῷ καὶ ἀμίαντον πλησιάζοντα ·
οὐδαμῶς εἶπεν ὁ νεανίας , ἄλλοδ αὐτῷ μοι δοκεῖ τούτου τὸ αἴτιον ὑπάρχειν ·
λεπτῷ γὰρ ὄντι καὶ καθαρῷ καὶ διαυγεῖ προσπίπτων ὁ ἰὸς ἐκφανέστατός ἐστιν , ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις ὑγροῖς ἀφανίζεται .
καὶ ὁ Θέων εὖγ εἶπεν ὦ παῖ , καὶ καλῶς ·
σκόπει δ εἰ βούλει καὶ τὴν ὑπ Ἀριστοτέλους αἰτίαν λεγομένην ἀλλὰ βούλομαι εἶπε .
φησὶ τοίνυν τῶν μὲν ἄλλων ὑγρῶν ἐπιόντα διέχειν ἀδήλως καὶ διασπείρεσθαι τὸν ἰόν , ἀνωμάλων τῶν πόρων καὶ μανῶν ὄντων ·
τοῦ δ ἐλαίου τῇ πυκνότητι στέγεσθαι καὶ διαμένειν ἀθροιζόμενον 0 .
ἂν οὖν καὶ αὐτοί τι τοιοῦτον ὑποθέσθαι δυνηθῶμεν , οὐ παντάπασιν ἀπορήσομεν ἐπῳδῆς καὶ παραμυθίας πρὸς τὴν ἀπορίαν .
ὡς οὖν ἐκελεύομεν καὶ συνεχωροῦμεν , ἔφη τὸν ἀέρα τὸν ἐν Δελφοῖς , πυκνὸν ὄντα καὶ συνεχῆ καὶ τόνον ἔχοντα διὰ τὴν ἀπὸ τῶν ὀρῶν ἀνάκλασιν καὶ ἀντέρεισιν , ἔτι καὶ λεπτὸν εἶναι καὶ δηκτικόν , ὥς που μαρτυρεῖ καὶ τὰ περὶ τὰς πέψεις τῆς ;
τροφῆς ἐνδυόμενον οὖν ὑπὸ λεπτότητος καὶ τέμνοντα χαλκὸν ἀναχαράσσειν πολὺν ἰὸν ἐξ αὐτοῦ καὶ γεώδη , στέγειν δὲ τοῦτον αὖ πάλιν καὶ πιέζειν , τῆς πυκνότητος διάχυσιν μὴ διδούσης , τὸν δ ὑφιστάμενον αὐτοῦ διὰ πλῆθος ἐξανθεῖν καὶ λαμβάνειν αὐγὴν καὶ γάνωμα περὶ τὴν ἐπιφάνειαν .
ἀποδεξαμένων δ ἡμῶν , ὁ ξένος ἔφη τὴν ἑτέραν ἀρκεῖν ὑπόθεσιν πρὸς τὸν λόγον .
ἡ δὲ λεπτότης ἔφη δόξει μὲν ὑπεναντιοῦσθαι καὶ πρὸς τὴν λεγομένην πυκνότητα τοῦ ἀέρος , λαμβάνεται δ οὐκ ἀναγκαίως ·
αὐτὸς γὰρ ὑφ ἑαυτοῦ παλαιούμενος ὁ χαλκὸς ἀποπνεῖ καὶ μεθίησι τὸν ἰόν , ὃν ἡ πυκνότης συνέχουσα καὶ παχνοῦσα ποιεῖ ἐκφανῆ διὰ τὸ πλῆθος .
ὑπολαβὼν δ ὁ Θέων , τί γάρ εἶπεν ὦ ξένε , κωλύει τ αὐτὸν εἶναι καὶ λεπτὸν καὶ πυκνόν , ὥσπερ τὰ σηρικὰ καὶ τὰ βύσσινα τῶν ὑφασμάτων , ἐφ ὧν καὶ Ὅμηρος εἶπε καιροσέων δ ὀθονῶν ἀπολείβεται ὑγρὸν ἔλαιον , ἐνδεικνύμενος τὴν ἀκρίβειαν καὶ λεπτότητα τοῦ ὕφους τῷ μὴ προσμένειν τὸ ἔλαιον ἀλλ ἀπορρεῖν καὶ ἀπολισθάνειν , τῆς λεπτότητος καὶ πυκνότητος οὐ διιείσης 0 ;
καὶ μὴν οὐ μόνον πρὸς τὴν ἀναχάραξιν τοῦ ἰοῦ χρήσαιτ ἄν τις τῇ λεπτότητι τοῦ ἀέρος , ἀλλὰ καὶ τὴν χρόαν αὐτὴν ποιεῖν ἔοικεν ἡδίονα καὶ γλαυκοτέραν , ἀναμιγνύουσα τῷ κυάνῳ φῶς καὶ αὑγήν ἐκ τούτου γενομένης σιωπῆς , πάλιν οἱ περιηγηταὶ προεχειρίζοντο τὰς ῥήσεις .
χρησμοῦ δέ τινος ἐμμέτρου λεχθέντος , οἶμαι , περὶ τῆς Αἴγωνος τοῦ Ἀργείου βασιλείας , πολλάκις ἔφη θαυμάσαι τῶν ἐπῶν ὁ Διογενιανός , ἐν οἷς οἱ χρησμοὶ λέγονται , τὴν φαυλότητα καὶ τὴν εὐτέλειαν .
καίτοι μουσηγέτης ὁ θεός , καὶ τῆς λεγομένης λογιότητος οὐχ ἧττον αὐτῷ καλὸν ἢ τῆς περὶ μέλη καὶ ᾠδὰς εὐφωνίας μετεῖναι , καὶ πολὺ τὸν Ἡσίοδον εὐεπείᾳ καὶ τὸν Ὅμηρον ὑπερφθέγγεσθαι 0 1 ·
τοὺς δὲ πολλοὺς τῶν χρησμῶν ὁρῶμεν καὶ τοῖς μέτροις καὶ τοῖς ὀνόμασι πλημμελείας καὶ φαυλότητος ἀναπεπλησμένους .
παρὼν οὖν Ἀθήνηθεν ὁ ποιητὴς Σαραπίων εἶτ ἔφη ταῦτα τὰ ἔπη τοῦ θεοῦ πιστεύοντες εἶναι , τολμῶμεν αὖ πάλιν , ὡς λείπεται κάλλει τῶν Ὁμήρου καὶ Ἡσιόδου , λέγειν , καὶ οὐ χρησόμεθα τούτοις ὡς ἄριστα καὶ κάλλιστα πεποιημένοις , ἐπανορθούμενοι τὴν αὑτῶν κρίσιν προκατειλημμένην ὑπὸ φαύλης συνηθείας ὑπολαβὼν οὖν Βόηθος ὁ γεωμέτρης ʽ οἶσθα γὰρ τὸν ἄνδρα μεταταττόμενον ἢδη πρὸς τὸν Ἐπίκουρον , ἆρ οὖν ἔφη τὸ τοῦ ζωγράφου Παύσωνος ἀκήκοας ;
οὐκ ἔγωγ εἶπεν ὁ Σαραπίων .
ἀλλὰ μὴν ἄξιον 0 .
ἐκλαβὼν γὰρ ὡς ἔοικεν ἵππον ἀλινδούμενον γράψαι τρέχοντ ἔγραψεν .
ἀγανακτοῦντος δὲ τάνθρώπου , γελάσας ὁ Παύσων κατέστρεψε τὸν πίνακα ·
καὶ γενομένων ἄνω τῶν κάτω , πάλιν ὁ ἵππος τρέχων ἀλλ ἀλινδούμενος ἐφαίνετο .
τοῦτό φησιν ὁ Βίων ἐνίους τῶν λόγων πάσχειν , ὅταν ἀναστρέφωσι .
διὸ καὶ τοὺς χρησμοὺς 0 ;
ἔνιοι φήσουσιν εὖ καὶ καλῶς ἔχειν , ὅτι τοῦ θεοῦ εἰσιν ·
ἄλλοι τοῦ θεοῦ μὴ εἶναι , ὅτι φαύλως ἔχουσιν 0 .
ἐκεῖνο μὲν γὰρ ἐν ἀδήλῳ 0 ·
τὸ δ οὐκ εὖ τὰ ἔπη πεποιῆσθαι τὰ περὶ τοὺς χρησμοὺς καὶ σοὶ κριτῇ δήπουθεν , ὦ φίλε Σαραπίων , εἶπεν , ἐναργές 0 ;
ἐστι .
ποιήματα γὰρ γράφεις τοῖς μὲν πράγμασι φιλοσόφως καὶ αὐστηρῶς , δυνάμει δὲ καὶ χάριτι καὶ κατασκευῇ τῇ περὶ λέξιν ἐοικότα τοῖς Ὁμήρου καὶ Ἡσιόδου μᾶλλον ἢ τοῖς ὑπὸ τῆς Πυθίας ἐκφερομένοις 0 .
καὶ ὁ Σαραπίων νοσοῦμεν γάρ εἶπεν ὦ Βόηθε , καὶ τὰ ὦτα καὶ τὰ ὄμματα , συνειθισμένοι διὰ τρυφὴν καὶ μαλακίαν τὰ ἡδίω καλὰ νομίζειν καὶ ἀποφαίνεσθαι .