Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ὁ μὲν γὰρ πίθηκος , ὡς ἔοικε μιμεῖσθαι τὸν ἄνθρωπον ἐπιχειρῶν ἁλίσκεται συγκινούμενος καὶ συνορχούμενος , ὁ δὲ κόλαξ αὐτὸς ἑτέρους ἐπάγεται καὶ παλεύει , μιμούμενος οὐχ ὁμοίως ἅπαντας ἀλλὰ τῷ μὲν συνορχούμενος καὶ συνᾴδων , τῷ δὲ συμπαλαίων καὶ συγκονιόμενος θηρατικοῦ δὲ καὶ κυνηγετικοῦ λαβόμενος μονονοὺ τὰ τῆς Φαίδρας ἀναβοῶν ἕπεται πρὸς θεῶν ἔραμαι κυσὶ θωΰξαι βαλιαῖς ἐλάφοις ἐγχριπτόμενος , καὶ οὐδὲν αὐτῷ πρᾶγμα πρὸς τὸ θηρίον , ἀλλ αὐτὸν ἐκσαγηνεύει καὶ περιβάλλεται τὸν κυνηγόν 0 .
ἂν δὲ θηρεύῃ φιλόλογον καὶ φιλομαθῆ νέον , αὖθις ἐν βιβλίοις ἐστὶ καὶ πώγων ποδήρης καθεῖται καὶ τριβωνοφορία τὸ χρῆμα καὶ ἀδιαφορία , καὶ διὰ στόματος οἵ τε ἀριθμοὶ καὶ τὰ ὀρθογώνια τρίγωνα Πλάτωνος 0 .
εἴ τε ῥᾴθυμός τις ἐμπέπαικεν αὖθις καὶ φιλοπότης καὶ πλούσιος , αὐτὰρ ὁ γυμνώθη ῥακέων πολύμητις Ὀδυσσεύς , ἔρριπται μὲν ὁ τρίβων , κατακείρεται δ ὁ πώγων ὥσπερ ἄκαρπον θέρος , ψυκτῆρες δὲ καὶ φιάλαι καὶ γέλωτες ἐν περιπάτοις καὶ σκώμματα πρὸς τοὺς φιλοσοφοῦντας , ὥσπερ ἐν Συρακούσαις φασίν , ὁπηνίκα Πλάτων ἀφίκετο , καὶ Διονύσιον ζῆλος ἔσχε περιμανὴς φιλοσοφίας , τὰ βασίλεια κονιορτοῦ γέμειν ὑπὸ πλήθους τῶν γεωμετρούντων 0 1 2 ·
ἐπεὶ δὲ προσέκρουσε Πλάτων , καὶ Διονύσιος ἐκπεσὼν φιλοσοφίας πάλιν εἰς πότους καὶ γύναια καὶ τὸ ληρεῖν καὶ ἀκολασταίνειν ἧκε φερόμενος , ἀθρόως ἅπαντας ὥσπερ ἐν Κίρκης μεταμορφωθέντας ἀμουσία καὶ λήθη καὶ εὐήθεια κατέσχε 0 .
μαρτυρεῖ δὲ καὶ τὰ τῶν μεγάλων ἔργα κολάκων καὶ τὰ τῶν δημαγωγῶν , ὧν ὁ μέγιστος Ἀλκιβιάδης , Ἀθήνησι μὲν σκώπτων καὶ ἱπποτροφῶν καὶ μετ εὐτραπελίας ζῶν καὶ χάριτος , ἐν δὲ Λακεδαίμονι , κειρόμενος ἐν χρῷ καὶ τριβωνοφορῶν καὶ ψυχρολουτῶν , ἐν δὲ Θρᾴκῃ πολεμῶν καὶ πίνων , ἐπεὶ δὲ πρὸς Τισσαφέρνην ἀφίκετο , τρυφῇ καὶ ἁβρότητι καὶ ἀλαζονείᾳ χρώμενος , ἐδημαγώγει καὶ καθωμίλει τῷ συναφομοιοῦν καὶ συνοικειοῦν ἑαυτὸν ἅπασιν 0 .
οὐ μὴν τοιοῦτος Ἐπαμεινώνδας οὐ δ Ἀγησίλαος , ἀλλὰ πλείστοις ὁμιλήσαντες ἀνθρώποις καὶ πόλεσι καὶ βίοις τὸ προσῆκον ἦθος αὑτοῖς πανταχοῦ καὶ στολῇ καὶ διαίτῃ καὶ λόγῳ καὶ βίῳ διεφύλαττον 0 .
οὕτω καὶ Πλάτων ἐν Συρακούσαις οἷος ἐν Ἀκαδημείᾳ , καὶ πρὸς Διονύσιον οἷος πρὸς Δίωνα 0 1 .
τὰς δὲ τοῦ κόλακος ὥσπερ πολύποδος τροπὰς ῥᾷστα φωράσειεν ἄν τις αὐτὸς ἐπὶ πολλὰ δοκῶν τρέπεσθαι , καὶ ψέγων μὲν ὃν ἐπῄνει πρότερον βίον , οἷς δ ἤχθετο πράγμασιν ἢ διαίταις ἢ λόγοις ὡς ἀρέσκοντας ἐξαίφνης προσιέμενος 0 .
ὄψεται γὰρ αὐτὸν οὐδαμοῦ βέβαιον οὐ δ ἴδιον οὐ δ οἰκείῳ πάθει φιλοῦντα καὶ μισοῦντα καὶ χαίροντα καὶ λυπούμενον , ἀλλὰ δίκην κατόπτρου παθῶν ὀθνείων καὶ βίων καὶ κινημάτων εἰκόνας ἀναδεχόμενον .
τοιοῦτος γὰρ οἷος , εἰ ψέγοις τινὰ τῶν φίλων πρὸς αὐτόν , εἰπεῖν βραδέως πεφώρακας τὸν ἄνθρωπον 0 ·
ἐμοὶ μὲν γὰρ οὐ δὲ πρότερον ἤρεσκεν ἂν .
δ αὖ πάλιν ἐπαινῇς μεταβαλόμενος , νὴ Δία φήσει συνήδεσθαι καὶ χάριν ἔχειν αὐτὸς ὑπὲρ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πιστεύειν .
ἂν δὲ βίον ἀλλακτέον ἕτερον εἴπῃς , οἷον εἰς ἀπραγμοσύνην καὶ ἡσυχίαν ἐκ πολιτείας μεταβαλόμενος , πάλαι γ ἐχρῆν φησὶ θορύβων ἡμᾶς ἀπηλλάχθαι καὶ φθόνων ἂν δὲ πάλιν ὁρμᾶν δοκῇς ἐπὶ τὸ πράττειν καὶ λέγειν , ὑπεφώνησεν ἄξια σαυτοῦ φρονεῖς ·
ἡ δ ἀπραγμοσύνη γλυκὺ μέν , ἀλλ ἄδοξον καὶ ταπεινόν εὐθὺς οὖν λέγειν χρὴ πρὸς τὸν τοιοῦτον ἀλλοῖός μοι , ξεῖνε , φάνης νέον ἠὲ πάροιθεν οὐ δέομαι φίλου συμμεθισταμένου καὶ συνεπινεύοντος γὰρ σκιὰ ταῦτα ποιεῖ μᾶλλον , ἀλλὰ συναληθεύοντος καὶ συνεπικρίνοντος 0 .
εἷς μὲν οὖν τῶν ἐλέγχων τρόπος τοιοῦτός ἐστιν ·
ἑτέραν δὲ δεῖ ταῖς ὁμοιώσεσι τοιαύτην παραφυλάττειν διαφοράν ;
ὁ μὲν ἀληθὴς φίλος οὔ τε μιμητής ἐστι πάντων οὔ τ ἐπαινέτης πρόθυμος , ἀλλὰ τῶν ἀρίστων μόνων ·
οὐ γὰρ συνέχθειν ἀλλὰ συμφιλεῖν ἔφυ κατὰ τὸν Σοφοκλέα , καὶ νὴ Δία συγκατορθοῦν καὶ συμφιλοκαλεῖν , οὐ συναμαρτάνειν οὐ δὲ συρρᾳδιουργεῖν , ἂν μή τις οἷον ὀφθαλμίας ἀπορροὴ καὶ ἀνάχρωσις ἄκοντα δι ὁμιλίαν καὶ συνήθειαν ἀναπλήσῃ φαυλότητος ἢ πλημμελείας τινός .
ὥς που καὶ Πλάτωνος ἀπομιμεῖσθαί φασι τοὺς συνήθεις τὸ ἐπίκυρτον , Ἀριστοτέλους δὲ τὸν τραυλισμόν , Ἀλεξάνδρου δὲ τοῦ βασιλέως τὴν ἔγκλισιν τοῦ τραχήλου καὶ τὴν ἐν τῷ διαλέγεσθαι τραχύτητα τῆς φωνῆς 0 1 2 ·
τὰ γὰρ πολλὰ λανθάνουσιν ἔνιοι καὶ ἀπὸ τῶν ἠθῶν καὶ ἀπὸ τῶν βίων ἀναλαμβάνοντες .
ὁ δὲ κόλαξ ἀτεχνῶς τὸ τοῦ χαμαιλέοντος πέπονθεν .
ἐκεῖνός τε γὰρ ἁπάσῃ χρόᾳ πλὴν τοῦ λευκοῦ συναφομοιοῦται , καὶ ὁ κόλαξ ἐν τοῖς ἀξίοις σπουδῆς ὅμοιον ἑαυτὸν ἐξαδυνατῶν παρέχειν οὐδὲν ἀπολείπει τῶν αἰσχρῶν ἀμίμητον , ἀλλ ὥσπερ οἱ φαῦλοι ζωγράφοι τῶν καλῶν ἐφικνεῖσθαι μὴ δυνάμενοι δι ἀσθένειαν ἐν ῥυτίσι καὶ φακοῖς καὶ οὐλαῖς τὰς ὁμοιότητας ἀναφέρουσιν , οὕτως ἐκεῖνος ἀκρασίας γίγνεται μιμητής , ε δεισιδαιμονίας ἀκροχολίας , πικρίας πρὸς οἰκέτας , ἀπιστίας πρὸς οἰκείους καὶ συγγενεῖς .
φύσει τε γὰρ ἀφ ἑαυτοῦ πρὸς τὰ χείρονα κατάντης ἐστί , καὶ δοκεῖ πορρωτάτω τοῦ ψέγειν τὸ αἰσχρὸν εἶναι μιμούμενος .
ὕποπτοι γὰρ οἱ τὰ βελτίω ζηλοῦντες καὶ δοκοῦντες ἄχθεσθαι καὶ δυσκολαίνειν τοῖς ἁμαρτήμασι τῶν φίλων 0 ·
ὃ δὴ καὶ Διονυσίῳ Δίωνα καὶ Σάμιον Φιλίππῳ καὶ Κλεομένη Πτολεμαίῳ διέβαλε καὶ ἀπώλεσεν .
ὁ δὲ βουλόμενος εἶναι καὶ δοκεῖν ὁμοίως ἡδὺς ἅμα καὶ πιστὸς τοῖς χείροσι μᾶλλον ὑποκρίνεται χαίρειν , ὡς ὑπὸ τοῦ σφόδρα φιλεῖν οὐ δὲ τὰ φαῦλα δυσχεραίνων , ἀλλὰ συμπαθὴς πᾶσι καὶ συμφυὴς γιγνόμενος .
ὅθεν οὐ δὲ τῶν ἀβουλήτων καὶ τυχηρῶν ἀμοιρεῖν ἀξιοῦσιν , ἀλλὰ καὶ νοσεῖν ὅμοια προσποιοῦνται , κολακεύοντες τοὺς νοσώδεις , καὶ μή τε βλέπειν ὀξὺ μή τ ἀκούειν , ἂν ὑποτύφλοις ἢ ὑποκώφοις συνῶσιν , ὥσπερ οἱ Διονυσίου κόλακες ἀμβλυωποῦντες ἐμπίπτοντες ἀλλήλοις καὶ τὰς παροψίδας ἐν τῷ δειπνεῖν καταβάλλοντες ἔνιοι δὲ καὶ μᾶλλον ἁπτόμενοι τῶν παθῶν ἐνδοτέρω ποιοῦσιν ἑαυτούς , καὶ καταμιγνύουσιν ἄχρι τῶν ἀπορρήτων τὰς ὁμοιοπαθείας 0 .
αἰσθόμενοι γὰρ ἢ περὶ γάμον δυστυχοῦντας ἢ πρὸς υἱοὺς ἢ πρὸς οἰκείους ὑπόπτως ἔχοντας αὐτοὶ σφῶν αὐτῶν ἀφειδοῦσι καὶ ἀποδύρονται περὶ τέκνων ἰδίων ἢ γυναικὸς ἢ συγγενῶν ἢ οἰκείων , αἰτίας τινὰς ἀπορρήτους ἐξαγορεύοντες ἡ γὰρ ὁμοιότης συμπαθεστέρους ποιεῖ , καὶ μᾶλλον ὥσπερ ὅμηρα δεδεγμένοι προΐενταί τι τῶν ἀπορρήτων αὐτοῖς , προέμενοι δὲ χρῶνται καὶ δεδίασιν ἐγκαταλιπεῖν τὴν πίστιν 0 .
ἐγὼ δ οἶδά τινα συνεκβαλόντα γαμετήν , ὡς ὁ φίλος ἀπεπέμψατο τὴν ἑαυτοῦ ·
κρύφα δὲ φοιτῶν πρὸς αὐτὴν καὶ διαπεμπόμενος ἐφωράθη ;
συναισθομένης τῆς τοῦ φίλου γυναικός 0 .
οὕτως ἄπειρος ἦν κόλακος ὁ νομίζων τὰ ἰαμβεῖα ταυτὶ ·
τῷ καρκίνῳ μᾶλλον ἢ τῷ κόλακι προσήκειν γαστὴρ ὅλον τὸ σῶμα , πανταχῆ βλέπων ὀφθαλμός , ἕρπον τοῖς ὀδοῦσι θηρίον παρασίτου γὰρ ὁ τοιοῦτος εἰκονισμός ἐστι τῶν περὶ τάγηνον καὶ μετ ἄριστον φίλων , ὡς Εὔπολίς φησιν 0 1 .
οὐ μὴν ἀλλὰ ταῦτα μὲν εἰς τὸν οἰκεῖον ἀναθώμεθα τοῦ λόγου τόπον ·
ἐκεῖνο δὲ μὴ παρῶμεν ἐν ταῖς μιμήσεσι τὸ σόφισμα τοῦ κόλακος , ὅτι κ ἂν τῶν καλῶν τι μιμῆται τοῦ κολακευομένου , διαφυλάττει τὴν ὑπεροχὴν ἐκείνῳ .
τοῖς μὲν γὰρ ἀληθῶς φίλοις οὔ τε ζῆλος οὐδείς ἐστι πρὸς ἀλλήλους οὔ τε φθόνος , ἀλλὰ κ ἂν ἴσον ἔχωσιν ἐν τῷ κατορθοῦν κ ἂν ἔλαττον , ἀνεπαχθῶς καὶ μετρίως φέρουσιν .
ὁ δὲ κόλαξ ἀεὶ μνημονεύων τοῦ τὰ δεύτερα λέγειν ὑφίεται τῇ ὁμοιότητι τῆς ἰσότητος , ἡττᾶσθαι πανταχοῦ καὶ ἀπολείπεσθαι πλὴν τῶν φαύλων ὁμολογῶν .
ἐν δὲ τοῖς φαύλοις οὐ παρίησι τὸ πρωτεῖον , ἀλλά φησιν , ἂν ἐκεῖνος δύσκολος , αὑτὸν εἶναι μελαγχολικὸν ἂν ἐκεῖνος δεισιδαίμων , αὑτὸν θεοφόρητον 0 ·
ἐρᾶν ἐκεῖνον , μαίνεσθαι δ αὑτόν 0 .
ἀκαίρως φησὶν ἐγέλας , ἐγὼ δ ἐξέθνῃσκον ὑπὸ τοῦ γέλωτος .
ἀλλ ἔν γε τοῖς χρηστοῖς τ οὐναντίον 0 .
αὐτός φησι ταχέως τρέχειν , ἵπτασθαι δ ἐκεῖνον ·
αὐτὸς ἱππεύειν ἐπιεικῶς , ἀλλὰ τί πρὸς τὸν ἱπποκένταυρον τοῦτον 0 ;
εὐφυής εἰμι ποιητὴς καὶ στίχον οὐ φαυλότατον γράφω , βροντᾶν δ οὐκ ἐμὸν ἀλλὰ Διός 0 .
ἅμα γὰρ αὐτοῦ δοκεῖ καὶ τὴν προαίρεσιν ἀποφαίνειν καλὴν μιμούμενος καὶ τὴν δύναμιν ἀνέφικτον ἡττώμενος .
ἐν μὲν οὖν ταῖς ἐξομοιώσεσι τοιαῦταί τινὲς εἰσιν αἱ τοῦ κόλακος διαφοραὶ πρὸς τὸν φίλον .
ἐπεὶ δ ὥσπερ εἴρηται καὶ τὸ τῆς ἡδονῆς κοινόν ἐστι  χαίρει γὰρ οὐχ ἧττον τοῖς φίλοις ὁ χρηστὸς ἢ τοῖς κόλαξιν ὁ φαῦλος  φέρε καὶ τοῦτο διορίσωμεν 0 .
ἔστι δὲ διορισμὸς ἡ πρὸς τὸ τέλος ἀναφορὰ τῆς ἡδονῆς .
σκόπει δ οὕτως .
ἔνεστι μέν που τῷ μύρῳ τὸ εὐῶδες , ἔνεστι δ ἐν ἀντιδότῳ .
διαφέρει δ ὅτι τοῦτο μὲν πρὸς ἡδονὴν καὶ πρὸς οὐδὲν ἕτερον γέγονεν , ἐκεῖ δὲ τὸ καθαῖρον ἢ τὸ θερμαῖνον ἢ τὸ σαρκοῦν τῆς δυνάμεως ἄλλως εὐῶδές ἐστι .
πάλιν οἱ γραφεῖς ἀνθηρὰ .
χρώματα καὶ βάμματα μιγνύουσιν , ἔστι δὲ καὶ τῶν ἰατρικῶν φαρμάκων ἔνια τὴν ὄψιν ἀνθηρὰ καὶ τὴν χρόαν οὐκ ἀπάνθρωπον ἔχοντα .
τί τοίνυν διαφέρει ;
ἦ δῆλον ὅτι τῷ τέλει τῆς χρείας διακρινοῦμεν 0 1 .
οὐκοῦν ὁμοίως αἱ μὲν τῶν φίλων χάριτες ἐπὶ καλῷ τινι καὶ ὠφελίμῳ τὸ εὐφραῖνον ὥσπερ ἐπανθοῦν ἔχουσιν , ἔστι δ ὅτε καὶ παιδιᾷ καὶ τραπέζῃ καὶ οἴνῳ καὶ νὴ Δία γέλωτι καὶ φλυάρῳ πρὸς ἀλλήλους οἷον ἡδύσμασιν ἐχρήσαντο τῶν καλῶν καὶ σπουδαίων 0 .
πρὸς ὃ δὴ καὶ λέλεκται τὸ μύθοισιν τέρποντο πρὸς ἀλλήλους ἐνέποντες καὶ τὸ οὐδέ κεν ἄλλο ἄμμε διέκρινεν φιλέοντέ τε τερπομένω τε τοῦ δὲ κόλακος τοῦτ ἔργον ἐστὶ καὶ τέλος , ἀεί τινα παιδιὰν ἢ πρᾶξιν ἢ λόγον ἐφ ἡδονῇ καὶ πρὸς ἡδονὴν ὀψοποιεῖν καὶ καρυκεύειν .
συνελόντι δ εἰπεῖν ὁ μὲν ἵν ἡδὺς πάντα δεῖν οἴεται ποιεῖν , ὁ δ ἀεὶ ποιῶν ἃ δεῖ πολλάκις μὲν ἡδὺς πολλάκις δ ἀηδής ἐστιν , οὐ τοῦτο βουλόμενος , εἰ δὲ βέλτιον εἴη , μη δὲ τοῦτο φεύγων 0 1 2 .
ὥσπερ γὰρ ἰατρός , ἂν συμφέρῃ , κρόκον ἢ νάρδον ἐπέβαλε καὶ νὴ Δία πολλάκις ἔλουσε προσηνῶς καὶ ἔθρεψε φιλανθρώπως , ἔστι δ ὅπου ταῦτ ἐάσας καστόριον ἐνέσεισεν ἢ πόλιον βαρύοσμον ὃ δὴ ῥίγιστον ὄδωδεν ἤ τινα ἐλλέβορον ἐκπιεῖν τρίψας ἠνάγκασεν , οὔ τ ἐνταῦθα τὸ ἀηδὲς οὔ τ ἐκεῖ τὸ ἡδὺ ποιούμενος τέλος ἀλλ ἐφ ἓν δι ἀμφοτέρων ἐπὶ τὸ συμφέρον ἄγων τὸν θεραπευόμενον , οὕτως ὁ φίλος ἔστι μὲν ὅτε σὺν ἐπαίνῳ καὶ χάριτι μεγαλύνων καὶ εὐφραίνων ἄγει πρὸς τὸ καλόν , ὥσπερ οὗτος Τεῦκρε , φίλη κεφαλή , Τελαμώνιε , κοίρανε λαῶν , βάλλ οὕτω πῶς ἂν ἔπειτ Ὀδυσῆος ἐγὼ θείοιο λαθοίμην 0 1 2 ;
ὅπου δ αὖ πάλιν ἐπιστροφῆς δεῖται , λόγῳ δήκτῃ καὶ παρρησίᾳ κηδεμονικῇ καθαπτόμενος ἀφραίνεις , Μενέλαε διοτρεφές , οὐ δὲ τί σε χρὴ ταύτης ἀφροσύνης ἔστι δ ὅπου καὶ τὸ ἔργον ἅμα τῷ λόγῳ συνῆψεν , ὡς Μενέδημος Ἀσκληπιάδου τοῦ φίλου τὸν υἱὸν ἄσωτον ὄντα καὶ ἄτακτον ἀποκλείων καὶ μὴ προσαγορεύων ἐσωφρόνισε , καὶ Βάτωνι τὴν σχολὴν ἀπεῖπεν Ἀρκεσίλαος , ὅτε πρὸς Κλεάνθην στίχον ἐποίησεν ἐν κωμῳδίᾳ , πείσαντος δὲ τὸν Κλεάνθην καὶ μεταμελομένου διηλλάγη .
δεῖ γὰρ ὠφελοῦντα λυπεῖν τὸν φίλον , οὐ δεῖ δὲ λυποῦντα τὴν φιλίαν ἀναιρεῖν , ἀλλ ὡς φαρμάκῳ τῷ δάκνοντι χρῆσθαι , σῴζοντι καὶ φυλάττοντι τὸ θεραπευόμενον 0 .
ὅθεν ὥσπερ ἁρμονικὸς ὁ φίλος τῇ πρὸς τὸ καλὸν καὶ συμφέρον μεταβολῇ τὰ μὲν ἐνδιδοὺς ἃ δ ἐπιτείνων πολλάκις μὲν ἡδὺς ἀεὶ δ ὠφέλιμός ἐστι 0 1 .
ὁ δὲ κόλαξ ἀφ ἑνὸς διαγράμματος ἀεὶ τὸ ἡδὺ καὶ τὸ πρὸς χάριν εἰωθὼς ὑποκρέκειν οὔ τ ἔργον οἶδεν ἀντιτεῖνον οὔ τε ῥῆμα λυποῦν , ἀλλὰ μόνῳ παρέπεται τῷ βουλομένῳ , συνᾴδων ἀεὶ καὶ συμφθεγγόμενος ὥσπερ οὖν τὸν Ἀγησίλαον ὁ Ξενοφῶν ἡδέως ἐπαινεῖσθαί φησιν ὑπὸ τῶν καὶ ψέγειν ἐθελόντων , οὕτω δεῖ τὸ εὐφραῖνον καὶ χαριζόμενον ἡγεῖσθαι φιλικόν , ἂν καὶ λυπεῖν ποτε δύνηται καὶ ἀντιτείνειν , τὴν δὲ συνεχῆ ταῖς ἡδοναῖς καὶ τὸ πρὸς χάριν ἔχουσαν ἄκρατον ἀεὶ καὶ ἄδηκτον ὁμιλίαν ὑπονοεῖν , καὶ νὴ Δία τὸ τοῦ Λάκωνος ἔχειν πρόχειρον , ὃς ἐπαινουμένου Χαρίλλου τοῦ βασιλέως πῶς οὗτος ἔφη χρηστός , ὃς οὐ δὲ τοῖς πονηροῖς πικρός ἐστι 0 ;
τοῖς μὲν οὖν ταύροις τὸν οἶστρον ἐνδύεσθαι παρὰ τὸ οὖς λέγουσι , καὶ τοῖς κυσὶ τὸν κρότωνα 0 1 ·
τῶν δὲ φιλοτίμων ὁ κόλαξ τὰ ὦτα κατέχων τοῖς ἐπαίνοις καὶ προσπεφυκὼς δυσαπότριπτός ἐστιν .
ὅθεν ἐνταῦθα δεῖ μάλιστα τὴν κρίσιν ἔχειν ἐγρηγορυῖαν καὶ παραφυλάττουσαν πότερον τοῦ πράγματος ἢ τοῦ ἀνδρὸς 5 ἔπαινός ἐστιν .
ἔστι δὲ τοῦ πράγματος , ἂν ἀπόντας μᾶλλον ἢ παρόντας ἐπαινῶσιν , ἂν καὶ αὐτοὶ τ αὐτὰ βουλόμενοι καὶ ζηλοῦντες μὴ μόνους ἡμᾶς ἀλλὰ πάντας ἐπὶ τοῖς ὁμοίοις ἐπαινῶσιν , ἂν μὴ νῦν μὲν ταῦτα νῦν δὲ τ ἀναντία πράττοντες καὶ λέγοντες φαίνωνται 0 ·
τὸ δὲ μέγιστον , ἂν αὐτοὶ γιγνώσκωμεν ἑαυτοὺς μὴ μεταμελομένους ἐφ οἷς ἐπαινούμεθα μη δ αἰσχυνομένους μη δὲ μᾶλλον ἡμῖν τ ἀναντία τούτων πεπρᾶχθαι καὶ λελέχθαι βουλομένους 0 .
ἡ γὰρ οἴκοθεν κρίσις ἀντιμαρτυροῦσα καὶ μὴ προσδεχομένη τὸν ἔπαινον ἀπαθής ἐστι καὶ ἄθικτος καὶ ὑπὸ τοῦ κολακεύοντος ἀνάλωτος .
ἀλλ οὐκ οἶδ ὅπως οἱ πολλοὶ τὰς μὲν ἐπὶ τοῖς ἀτυχήμασι παρηγορίας οὐχ ὑπομένουσιν , ἀλλὰ μᾶλλον ὑπὸ τῶν συνεπιθρηνούντων ἄγονται καὶ συνοδυρομένων ὅταν δ ἁμαρτάνωσι καὶ πλημμελῶσιν , ὁ μὲν ἐλέγχῳ καὶ ψόγῳ δηγμὸν ἐμποιῶν καὶ μετάνοιαν ἐχθρὸς δοκεῖ καὶ κατήγορος , τὸν δ ἐπαινοῦντα καὶ κατευλογοῦντα τὰ πεπραγμένα ἀσπάζονται καὶ νομίζουσιν εὔνουν καὶ φίλον .
ὅσοι μὲν οὖν ἢ πρᾶξιν ἢ λόγον ἢ σπουδάσαντος ὁτιοῦν ἢ σκώψαντος εὐχερῶς ἐπαινοῦσι καὶ συνεπικροτοῦσιν , εἰς τὸ παρὸν εἰσιν οὗτοι καὶ τὰ ὑπὸ χεῖρα βλαβεροὶ μόνον ·
ὅσοι δὲ πρὸς τὸ ἦθος ἐξικνοῦνται τοῖς ἐπαίνοις καὶ νὴ Δία τοῦ τρόπου τῇ κολακείᾳ θιγγάνουσι , τ αὐτὸ ποιοῦσι τῶν οἰκετῶν τοῖς μὴ ἀπὸ τοῦ σωροῦ κλέπτουσιν ἀλλ ἀπὸ τοῦ σπέρματος σπέρμα γὰρ τῶν πράξεων οὖσαν τὴν διάθεσιν καὶ τὸ ἦθος ἀρχὴν καὶ πηγὴν τοῦ βίου διαστρέφουσι , τὰ τῆς ἀρετῆς ὀνόματα τῇ κακίᾳ περιτιθέντες .
ἐν μὲν γὰρ ταῖς στάσεσι καὶ τοῖς πολέμοις ὁ Θουκυδίδης φησὶν ὅτι τὴν εἰωθυῖαν ἀξίωσιν τῶν ὀνομάτων ἐς τὰ ἔργα ἀντήλλαξαν τῇ δικαιώσει .
τόλμα μὲν γὰρ ἀλόγιστος ἀνδρεία φιλέταιρος ἐνομίσθη , μέλλησις δὲ προμηθὴς δειλία εὐπρεπής , τὸ δὲ σῶφρον τοῦ ἀνάνδρου πρόσχημα , καὶ τὸ πρὸς ἅπαν συνετὸν ἐπὶ πᾶν ἀργόν ἐν δὲ ταῖς κολακείαις ὁρᾶν χρὴ καὶ παραφυλάττειν ἀσωτίαν μὲν ἐλευθεριότητα καλουμένην καὶ δειλίαν ἀσφάλειαν , ἐμπληξίαν δ ὀξύτητα , μικρολογίαν δὲ σωφροσύνην , τὸν δ ἐρωτικὸν φιλοσυνήθη καὶ φιλόστοργον , ἀνδρεῖον δὲ τὸν ὀργίλον καὶ ὑπερήφανον , φιλάνθρωπον δὲ τὸν εὐτελῆ καὶ ταπεινόν 0 1 2 .
ὥς που καὶ Πλάτων φησὶ τὸν ἐραστὴν κόλακα τῶν ἐρωμένων ὄντα τὸν μὲν σιμὸν καλεῖν ἐπίχαριν , τὸν δὲ γρυπὸν βασιλικόν , μέλανας δ ἀνδρικούς , λευκοὺς δὲ θεῶν παῖδας 0 1 2 ·
τὸ δὲ μελίχρουν ὅλως ἐραστοῦ ποίημα εἶναι ὑποκοριζομένου καὶ εὐκόλως φέροντος τὴν ὠχρότητα 0 .
καίτοι καλὸς μὲν εἶναι πεισθεὶς ὁ αἰσχρὸς ἢ μέγας ὁ μικρὸς οὔ τε χρόνον πολὺν τῇ ἀπάτῃ σύνεστι καὶ βλάπτεται βλάβην ἐλαφρὰν καὶ οὐκ ἀνήκεστον .
ὁ δὲ ταῖς κακίαις ἐθίζων ἔπαινος ὡς ἀρεταῖς μὴ ἀχθόμενον ἀλλὰ χαίροντα χρῆσθαι , καὶ τὸ αἰδεῖσθαι τῶν ἁμαρτανομένων ἀφαιρῶν , οὗτος ἐπέτριψε Σικελιώτας , τὴν Διονυσίου καὶ Φαλάριδος ὠμότητα μισοπονηρίαν προσαγορεύων , οὗτος Αἴγυπτον ἀπώλεσε , τὴν Πτολεμαίου θηλύτητα καὶ θεοληψίαν καὶ ὀλολυγμοὺς καὶ τυμπάνων ἐγχαράξεις εὐσέβειαν ὀνομάζων καὶ θεῶν λατρείαν , οὗτος τὰ Ῥωμαίων ἤθη τηνικαῦτα παρ οὐδὲν ἦλθεν ἀνατρέψαι καὶ ἀνελεῖν , τὰς Ἀντωνίου τρυφὰς καὶ ἀκολασίας καὶ πανηγυρισμοὺς ἱλαρὰ πράγματα καὶ φιλάνθρωπα χρωμένης ἀφθόνως αὐτῷ δυνάμεως καὶ τύχης ὑποκοριζόμενος Πτολεμαίῳ δὲ τί περιῆψεν ἄλλο φορβειὰν καὶ αὐλούς , τί δὲ Νέρωνι τραγικὴν ἐπήξατο σκηνὴν καὶ προσωπεῖα ·
καὶ κοθόρνους περιέθηκεν ;
οὐχ ὁ τῶν κολακευόντων ἔπαινος 0 ;
οἱ δὲ πολλοὶ τῶν βασιλέων οὐκ Ἀπόλλωνες μὲν ἂν μινυρίσωσι , Διόνυσοι δ ἂν μεθυσθῶσιν , Ἡρακλεῖς δ ἂν παλαίσωσι προσαγορευόμενοι καὶ χαίροντες εἰς ἅπασαν αἰσχύνην ὑπὸ τῆς κολακείας ἐξάγονται ;
διὸ φυλακτέον ἐστὶ μάλιστα τὸν κόλακα περὶ τοὺς ἐπαίνους .
ὅπερ οὐ δ αὐτὸν ἐκεῖνον λέληθεν , ἀλλὰ δεινὸς ὢν φυλάττεσθαι τὸ ὕποπτον , ἂν μὲν εὐπαρύφου τινὸς ἢ ἀγροίκου λάβηται φορίνην παχεῖαν φέροντος , ὅλῳ τῷ μυκτῆρι χρῆται , καθάπερ ὁ Στρουθίας ἐμπεριπατῶν τῷ Βίαντι καὶ κατορχούμενος τῆς ἀναισθησίας αὐτοῦ τοῖς ἐπαίνοις Ἀλεξάνδρου πλέον τοῦ βασιλέως πέπωκας καὶ γελῶ τὸ πρὸς τὸν Κύπριον ἐννοούμενος τοὺς δὲ κομψοτέρους ὁρῶν ἐνταῦθα μάλιστα προσέχοντας αὐτῷ καὶ φυλαττομένους τὸ χωρίον τοῦτο καὶ τὸν τόπον οὐκ ἀπ εὐθείας ἐπάγει τὸν ἔπαινον , ἀλλ ἀπαγαγὼν πόρρω κυκλοῦται καὶ πρόσεισιν , οἷον ἀψοφητὶ θρέμματος ἐπιψαύων καὶ ἀποπειρώμενος 0 .
νῦν μὲν γὰρ ἑτέρων περὶ αὐτοῦ τινων ἐπαίνους ἀπαγγέλλει , καθάπερ οἱ ῥήτορες , ἀλλοτρίῳ προσχρώμενος προσώπῳ , ξένοις λέγων ἢ πρεσβυτέροις ἐν ἀγορᾷ μάλ ἡδέως παραγενέσθαι πολλὰ κ ἀγαθὰ μεμνημένοις αὐτοῦ καὶ θαυμάζουσι 0 ·
νῦν δ αὖ πάλιν αἰτίας ἐλαφρὰς καὶ ψευδεῖς πλασάμενος καὶ συνθεὶς ἐπ αὐτόν , ὡς ἀκηκοὼς ἑτέρων ἀφῖκται μετὰ σπουδῆς , πυνθανόμενος ποῦ τοῦτ εἶπεν ἢ ποῦ τοῦτ ἔπραξεν .
ἀρνουμένου δ , ὡς εἰκός , αὐτόθεν ἑλὼν ἐμβέβληκεν εἰς τοὺς ἐπαίνους τὸν ἄνθρωπον ἐγὼ δ ἐθαύμαζον εἰ σὺ κακῶς τινα τῶν συνήθων εἶπας ὁ μη δὲ τοὺς ἐχθροὺς πεφυκώς , εἰ σὺ τοῖς ἀλλοτρίοις ἐπεχείρησας ὁ τοσαῦτα τῶν ἰδίων δωρούμενος ἕτεροι τοίνυν , ὥσπερ οἱ ζωγράφοι τὰ φωτεινὰ καὶ λαμπρὰ τοῖς σκιεροῖς καὶ σκοτεινοῖς ἐπιτείνουσιν ἐγγὺς παρατιθεμένοις , οὕτω τῷ ψέγειν τ ἀναντία καὶ λοιδορεῖν ἢ διασύρειν καὶ καταγελᾶν λανθάνουσι τὰ προσόντα κακὰ τοῖς κολακευομένοις ἐπαινοῦντες καὶ τρέφοντες 0 .
σωφροσύνην τε γὰρ ὡς ἀγροικίαν ψέγουσιν ἐν ἀσώτοις , κ ἀν πλεονέκταις καὶ κακούργοις καὶ πλουτοῦσιν ἀπὸ πραγμάτων αἰσχρῶν καὶ πονηρῶν αὐτάρκειάν τε καὶ δικαιοσύνην ὡς ἀτολμίαν καὶ ἀρρωστίαν πρὸς τὸ πράττειν 0 1 ·
ὅταν δὲ ῥᾳθύμοις σχολασταῖς καὶ τὰ μέσα φεύγουσι τῶν πόλεων ὁμιλῶσιν , οὐκ αἰσχύνονται πολιτείαν μὲν ἀλλοτριοπραγίαν ἐπίπονον , φιλοτιμίαν δὲ κενοδοξίαν ἄκαρπον ὀνομάζοντες .
ἤδη δὲ καὶ ῥήτορος ἔστιν ὅτε κολακεία διασύρει φιλόσοφον , καὶ παρὰ γυναιξὶν ἀκολάστοις εὐδοκιμοῦσιν οἱ τὰς μονολεχεῖς καὶ φιλάνδρους ἀναφροδίτους καὶ ἀγροίκους ἀποκαλοῦντες .
ὑπερβάλλει δὲ μοχθηρίᾳ τὸ μη δ ἑαυτῶν ἀπέχεσθαι τοὺς κόλακας .
ὡς γὰρ οἱ παλαισταὶ τὸ σῶμα ποιοῦσι ταπεινόν , ὅπως ἑτέρους καταβάλωσιν , οὕτω τῷ ψέγειν ἑαυτοὺς εἰς τὸ θαυμάζειν τοὺς πλησίον ὑπορρέουσιν .
ἀνδράποδόν εἰμι δειλὸν ἐν θαλάσσῃ , πρὸς τοὺς πόνους ἀπαγορεύω , μαίνομαι κακῶς ἀκούσας ὑπ ὀργῆς ἀλλὰ τούτῳ φησὶν οὐδέν ἐστι δεινόν , οὐδὲν πονηρόν , ἀλλ ἴδιος ἄνθρωπος , πάντα πράως φέρει , πάντ ἀλύπως .
ἂν δ ᾖ τις οἰόμενος πολὺν ἔχειν νοῦν καὶ βουλόμενος αὐστηρὸς εἶναι καὶ αὐθέκαστος ὑπὸ δή τινος ὀρθότητος ἀεὶ προβάλληται τὸ Τυδείδη , μή τ ἄρ με μάλ αἴνεε μή τε τι νείκει , οὐ ταύτῃ πρόσεισιν ὁ τεχνίτης κόλαξ , ἀλλ ἔστι τις ἑτέρα μηχανὴ πρὸς τὸν τοιοῦτον .
ἥκει γὰρ αὐτῷ περὶ πραγμάτων ἰδίων ὡς δὴ φρονήσει περισσοτέρῳ συμβουλευσόμενος , καί φησι μᾶλλον μὲν ἑτέρους ἔχειν συνήθεις , ἐνοχλεῖν δ ἀναγκαίως ἐκείνῳ ·
ποῖ γὰρ καταφύγωμεν οἱ γνώμης δεόμενοι , τίνι δὲ πιστεύσωμεν ;
εἶτ ἀκούσας ὅ τι ἂν εἴπῃ , χρησμὸν εἰληφέναι φήσας οὐ γνώμην ἄπεισιν .
ἂν δὲ καὶ λόγων τινὸς ἐμπειρίας ὁρᾷ μεταποιούμενον , ἔδωκέ τι τῶν αὑτῷ γεγραμμένων , ἀναγνῶναι καὶ διορθῶσαι κελεύσας .
μιθριδάτῃ δὲ τῷ βασιλεῖ φιλιατροῦντι καὶ τεμεῖν ἔνιοι καὶ καῦσαι παρέσχον αὑτοὺς τῶν ἑταίρων , ἔργῳ κολακεύοντες οὐ λόγῳ ·
μαρτυρεῖσθαι γὰρ ἐμπειρίαν ἐδόκει πιστευόμενος ὑπ αὐτῶν .
πολλαὶ μορφαὶ τῶν δαιμονίων , τὸ δὲ γένος τοῦτο τῶν ἀρνουμένων ἐπαίνων πανουργοτέρας δεόμενον εὐλαβείας ἐλεγκτέον ἐπίτηδες ἀτόπους ἐκτάττοντα συμβουλίας καὶ ὑποθήκας , καὶ διορθώσεις ποιούμενον ἀλόγους 0 .
πρὸς μηδὲν γὰρ ἀντιλέγων , ἀλλὰ πᾶσι συνεπινεύων καὶ δεχόμενος πάντα καὶ βοῶν παρ ἕκαστον ὡς εὖ καὶ καλῶς , γίγνεται καταφανὴς σύνθημ ἐρωτῶν , ἄλλο μαστεύων χρέος , ἐπαινέσαι καὶ συνεπιτυφῶσαι βουλόμενος ἔτι τοίνυν ὥσπερ ἔνιοι τὴν ζωγραφίαν σιωπῶσαν ἀπεφήναντο ποιητικήν , οὕτως ἔστι τις κολακείας σιωπώσης ἔπαινος 0 .
ὥσπερ γὰρ οἱ θηρεύοντες ἂν μὴ τοῦτο ποιεῖν ἀλλ ὁδοιπορεῖν ἢ νέμειν ἢ γεωργεῖν δοκῶσι , μᾶλλον τὰ θηρευόμενα λανθάνουσιν , οὕτως οἱ κόλακες ἅπτονται μάλιστα τοῖς ἐπαίνοις , ὅταν ἐπαινεῖν μὴ δοκῶσιν ἀλλ ἕτερόν τι πράττειν .
ὁ γὰρ ἕδρας εἴκων καὶ κλισίας ἐπιόντι καὶ λέγων πρὸς δῆμον ἢ βουλὴν ἂν αἴσθηταί τινα τῶν πλουσίων βουλόμενον εἰπεῖν , ἀποσιωπῶν μεταξὺ καὶ παραδιδοὺς τὸ βῆμα καὶ τὸν λόγον ἐνδείκνυται σιωπῶν μᾶλλον τοῦ βοῶντος ὅτι κρείττονα νομίζει καὶ διαφέροντα τῷ φρονεῖν ἐκεῖνον .
ὅθεν ὁρᾶν ἔστιν αὐτοὺς ἕδρας τε τὰς πρώτας ἐν ἀκροάσεσι καὶ θεάτροις καταλαμβάνοντας , οὐχ ὅτι τούτων ἀξιοῦσιν αὑτούς , ἀλλ ὅπως ὑπεξιστάμενοι τοῖς πλουσίοις κολακεύωσι ·
καὶ λόγου κατάρχοντας ἐν συνόδοις καὶ συνεδρίοις , εἶτα παραχωροῦντας ὡς κρείττοσι καὶ μετατιθεμένους ῥᾷστα πρὸς τ οὐναντίον , ἄνπερ ᾖ δυνατὸς ἢ πλούσιος ἢ ἔνδοξος ὁ ἀντιλέγων 0 .
ᾧ καὶ μάλιστα δεῖ τὰς τοιαύτας ὑποκατακλίσεις καὶ ἀναχωρήσεις ἐξελέγχειν , οὐκ ἐμπειρίαις οὐ δ ἀρεταῖς οὐ δ ἡλικίαις ὑφιεμένων ἀλλὰ πλούτοις καὶ δόξαις .
ἀπελλῆς μὲν γὰρ ὁ ζωγράφος , Μεγαβύζου παρακαθίσαντος αὐτῷ καὶ περὶ γραμμῆς τι καὶ σκιᾶς βουλομένου λαλεῖν , ὁρᾷς ἔφη τὰ παιδάρια ταυτὶ τὰ τὴν μηλίδα τρίβοντα ;
πάνυ σοι προσεῖχε τὸν νοῦν σιωπῶντι , καὶ τὴν πορφύραν ἐθαύμαζε καὶ τὰ χρυσία ·
νῦν δέ σου καταγελᾷ περὶ ὧν οὐ μεμάθηκας ἀρξαμένου λαλεῖν καὶ Σόλων , Κροίσου περὶ εὐδαιμονίας πυνθανομένου , Τέλλον τινὰ τῶν οὐκ ἐπιφανῶν Ἀθήνησι καὶ Κλέοβιν καὶ Βίτωνα ἀπέφηνεν εὐποτμοτέρους .
οἱ δὲ κόλακες τοὺς βασιλεῖς καὶ πλουσίους καὶ ἄρχοντας οὐκ ὀλβίους μόνον καὶ μακαρίους ἀλλὰ καὶ φρονήσει καὶ τέχνῃ καὶ ἀρετῇ πάσῃ πρωτεύοντας ἀναγορεύουσιν .
εἶτα τῶν μὲν Στωϊκῶν οὐ δ ἀκούειν ἔνιοι ὑπομένουσι τὸν σοφὸν ὁμοῦ πλούσιον καλὸν εὐγενῆ βασιλέα προσαγορευόντων , οἱ δὲ κόλακες τὸν πλούσιον ὁμοῦ καὶ ῥήτορα καὶ ποιητήν , ἂν δὲ βούληται , καὶ ζῳγράφον καὶ αὐλητὴν ἀποφαίνουσι καὶ ποδώκη καὶ ῥωμαλέον , ὑποπίπτοντες ἐν τῷ παλαίειν καὶ ἀπολειπόμενοι θεόντων , ὥσπερ Κρίσων ὁ Ἱμεραῖος ἀπελείφθη διαθέων πρὸς Ἀλέξανδρον , ὁ δ αἰσθόμενος ἠγανάκτησε 0 .
καρνεάδης δ ἔλεγε ὅτι πλουσίων καὶ βασιλέων παῖδες ἱππεύειν μόνον , ἄλλο δ οὐδὲν εὖ καὶ καλῶς μανθάνουσι 0 ;
κολακεύει γὰρ αὐτοὺς ἐν ταῖς διατριβαῖς ὁ διδάσκαλος ἐπαινῶν καὶ ὁ προσπαλαίων ὑποκατακλινόμενος , ὁ δ ἵππος , οὐκ εἰδὼς οὐ δὲ φροντίζων ὅστις ἰδιώτης ἢ ἄρχων ἢ πλούσιος ἢ πένης , ἐκτραχηλίζει τοὺς μὴ δυναμένους ὀχεῖσθαι 0 .
εὐήθη τοίνυν καὶ ἀβέλτερα τὰ τοῦ Βίωνος εἰ τὸν ἀγρὸν ἔμελλεν ἐγκωμιάζων εὔφορον ποιεῖν καὶ εὔκαρπον , εἶτ οὐκ ἂν ἁμαρτάνειν ἐδόκει τοῦτο μὴ ποιῶν μᾶλλον ἢ σκάπτων καὶ πράγματα ἔχων 0 ;
οὐ τοίνυν οὐ δ ἄνθρωπος ἄτοπος ἂν ἐπαίνων εἴη , εἰ τοῖς ἐπαινουμένοις ὠφέλιμός ἐστι καὶ πάμφορος .
ὁ μὲν γὰρ ἀγρὸς οὐ γίγνεται χείρων ἐπαινούμενος , ἄνθρωπον δὲ τυφοῦσι καὶ ἀπολλύουσιν οἱ ψευδῶς καὶ παρ ἀξίαν ἐπαινοῦντες .
ταῦτα μὲν οὖν ἀπόχρη περὶ τούτων ·
ἐφεξῆς δὲ τὸ τῆς παρρησίας ἴδωμεν .
ἔδει μὲν γάρ , ὡς ὁ Πάτροκλος τοῦ Ἀχιλλέως τὰ ὅπλα περιβαλλόμενος καὶ τοὺς ἵππους ἐξελαύνων ἐπὶ τὴν μάχην μόνης οὐκ ἐτόλμησε τῆς Πηλιάδος θιγεῖν ἀλλ ἀφῆκεν , οὕτω τὸν κόλακα τοῖς τοῦ φίλου σκευοποιούμενον καὶ ἀναπλαττόμενον ἐπισήμοις καὶ συμβόλοις μόνην τὴν παρρησίαν ὥσπερ ἐξαίρετον βάσταγμα φιλίας βριθὺ μέγα στιβαρὸν καταλείπειν ἄθικτον καὶ ἀμίμητον .
ἐπεὶ δὲ φεύγοντες τὸν ἐν γέλωτι καὶ ἀκράτῳ καὶ σκώμμασι καὶ παιδιαῖς ἔλεγχον εἰς ὀφρῦν αἴρουσιν ἤδη τὸ πρᾶγμα καὶ κολακεύουσιν ἐσκυθρωπακότες καὶ ψόγον τινὰ καὶ νουθεσίαν παραμιγνύουσι , φέρε μη δὲ τοῦτο παραλίπωμεν ἀβασάνιστον .
οἶμαι δέ , ὥσπερ ἐν κωμῳδίᾳ Μενάνδρου Ψευδηρακλῆς πρόσεισι ῥόπαλον οὐ στιβαρὸν κομίζων οὐ δ ἰσχυρὸν ἀλλὰ χαῦνόν τι πλάσμα καὶ διάκενον , οὕτω τὴν τοῦ κόλακος παρρησίαν φανεῖσθαι πειρωμένοις μαλακὴν καὶ ἀβαρῆ καὶ τόνον οὐκ ἔχουσαν , ἀλλὰ τ αὐτὰ τοῖς τῶν γυναικῶν προσκεφαλαίοις δρῶσαν , ἃ δοκοῦντα ταῖς κεφαλαῖς ἀντερείδειν καὶ ἀντέχειν ἐνδίδωσι καὶ ὑπείκει μᾶλλον ὥσπερ ἡ κίβδηλος αὕτη παρρησία κενὸν ἔχουσα καὶ ψευδῆ καὶ ὕπουλον ὄγκον ἐξήρθη καὶ ᾤδησεν , ἵνα συσταλεῖσα καὶ συμπεσοῦσα δέξηται καὶ συνεπισπάσηται τὸν καταφερόμενον εἰς αὐτήν .
ἡ μὲν γὰρ ἀληθὴς καὶ φιλικὴ παρρησία τοῖς ἁμαρτανομένοις ἐπιφύεται , σωτήριον ἔχουσα καὶ κηδεμονικὸν τὸ λυποῦν , ὥσπερ τὸ μέλι τὰ ἡλκωμένα δάκνουσα καὶ καθαίρουσα , τ ἄλλα δ ὠφέλιμος οὖσα καὶ γλυκεῖα , περὶ ἧς ἴδιος ἔσται λόγος 0 .
ὁ δὲ κόλαξ πρῶτον μὲν ἐνδείκνυται τὸ πικρὸς εἶναι καὶ περισπερχὴς καὶ ἀπαραίτητος ἐν τοῖς πρὸς ἑτέρους οἰκέταις γὰρ αὑτοῦ χαλεπός ἐστι καὶ συγγενῶν καὶ οἰκείων ἐπεμβῆναι δεινὸς ἁμαρτήμασι καὶ μηδένα θαυμάσαι μη δὲ σεμνῦναι τῶν ἐκτὸς ἀλλ ὑπερορᾶν , ἀσυγγνώμων δὲ καὶ διάβολος ἐν τῷ πρὸς ὀργὴν ἑτέρους παροξύνειν , θηρώμενος μισοπονηρίας δόξαν , ὡς οὐκ ἂν ἑκὼν ὑφέμενος παρρησίας αὐτοῖς οὐ δὲ ποιήσας οὐδὲν οὐ δ εἰπὼν πρὸς χάριν , ἔπειτα δὲ τῶν μὲν ἀληθινῶν καὶ μεγάλων ἁμαρτημάτων οὐδὲν εἰδέναι προσποιούμενος οὐ δὲ γιγνώσκειν , πρὸς δὲ τὰ μικρὰ καὶ τὰ ἐκτὸς ἐλλείμματα δεινὸς ᾆξαι καὶ μετὰ τόνου καθάψασθαι καὶ σφοδρότητος , ἂν σκεῦος ἀμελῶς ἴδῃ κείμενον , ἂν οἰκοῦντα φαύλως , ἂν ὀλιγωροῦντα κουρᾶς ἢ ἀμπεχόνης ἢ κυνός τινος ἢ ἵππου μὴ κατ ἀξίαν ἐπιμελόμενον 0 1 2 ·
γονέων δὲ ὀλιγωρία καὶ παίδων ἀμέλεια καὶ ἀτιμία γαμετῆς καὶ πρὸς οἰκείους ὑπεροψία καὶ χρημάτων ὄλεθρος οὐδέν ἐστι πρὸς αὐτόν , ἀλλ ἄφωνος ἐν τούτοις καὶ ἄτολμος , ὥσπερ ἀθλητὴν ἀλείπτης ἐῶν μεθύειν καὶ ἀκολασταίνειν , εἶτα περὶ ληκύθου χαλεπὸς ὢν καὶ στλεγγίδος , ἢ γραμματικὸς ἐπιπλήττων παιδὶ περὶ δέλτου καὶ γραφείου , σολοικίζοντος δὲ καὶ βαρβαρίζοντος οὐ δοκῶν ἀκούειν 0 1 .
τοιοῦτος γὰρ ὁ κόλαξ , οἷος ῥήτορος φαύλου καὶ καταγελάστου μηδὲν εἰπεῖν πρὸς τὸν λόγον , ἀλλὰ περὶ τῆς φωνῆς αἰτιᾶσθαι καὶ χαλεπῶς ἐγκαλεῖν ὅτι τὴν ἀρτηρίαν διαφθείρει ψυχροποτῶν , καὶ σύγγραμμα κελευσθεὶς ἄθλιον διελθεῖν αἰτιᾶσθαι τὸ χαρτίον ὡς δασὺ καὶ τὸν γραφέα μιαρὸν καὶ ὀλίγωρον ἀποκαλεῖν 0 1 .
οὕτω δὲ καὶ Πτολεμαίῳ φιλομαθεῖν δοκοῦντι περὶ γλώττης καὶ στιχιδίου μαχόμενοι καὶ ἱστορίας μέχρι μέσων νυκτῶν ἀπέτεινον ὠμότητι δὲ χρωμένου καὶ ὕβρει καὶ τυμπανίζοντος καὶ τελοῦντος οὐδεὶς ἐνέστη τῶν τοσούτων .
ὥσπερ οὖν εἴ τις ἀνθρώπου φύματα καὶ σύριγγας ἔχοντος ἰατρικῷ σμιλίῳ τὰς τρίχας τέμνοι καὶ τοὺς ὄνυχας , οὕτως οἱ κόλακες τὴν παρρησίαν πρὸς τὰ μὴ λυπούμενα μέρη μη δ ἀλγοῦντα προσφέρουσιν 0 .
ἔτι δὲ τούτων ἕτεροι πανουργότεροι καὶ πρὸς ἡδονὴν χρῶνται τῷ παρρησιάζεσθαι καὶ ψέγειν .