Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
σχέτλιος οὐδὲ μετατρέπεται φιλότητος ἑταίρων
τῆς ᾗ μιν παρὰ νηυσὶν ἐτίομεν ἔξοχον ἄλλων
νηλής καὶ μέν τίς τε κασιγνήτοιο φονῆος
ποινὴν ἢ οὗ παιδὸς ἐδέξατο τεθνηῶτος
καί ῥὃ μὲν ἐν δήμῳ μένει αὐτοῦ πόλλ ἀποτίσας
τοῦ δέ τἐρητύεται κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ
ποινὴν δεξαμένῳ σοὶ δἄληκτόν τε κακόν τε
θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι θεοὶ θέσαν εἵνεκα κούρης
οἴης νῦν δέ τοι ἑπτὰ παρίσχομεν ἔξοχ ἀρίστας
ἄλλά τε πόλλ ἐπὶ τῇσι σὺ δἵλαον ἔνθεο θυμόν
αἴδεσσαι δὲ μέλαθρον ὑπωρόφιοι δέ τοί εἰμεν
πληθύος ἐκ Δαναῶν μέμαμεν δέ τοι ἔξοχον ἄλλων
κήδιστοί τἔμεναι καὶ φίλτατοι ὅσσοι Ἀχαιοί
Αἶαν διογενὲς Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν
πάντά τί μοι κατὰ θυμὸν ἐείσαο μυθήσασθαι
ἀλλά μοι οἰδάνεται κραδίη χόλῳ ὁππότε κείνων
μνήσομαι ὥς μἀσύφηλον ἐν Ἀργείοισιν ἔρεξεν
Ἀτρεΐδης ὡς εἴ τιν ἀτίμητον μετανάστην
ἀλλ ὑμεῖς ἔρχεσθε καὶ ἀγγελίην ἀπόφασθε
οὐ γὰρ πρὶν πολέμοιο μεδήσομαι αἱματόεντος
πρίν γυἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον
Μυρμιδόνων ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθαι
κτείνοντ Ἀργείους κατά τε σμῦξαι πυρὶ νῆας
ἀμφὶ δέ τοι τῇ ἐμῇ κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ
Ἕκτορα καὶ μεμαῶτα μάχης σχήσεσθαι ὀΐω
ὣς ἔφαθ οἳ δὲ ἕκαστος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον
σπείσαντες παρὰ νῆας ἴσαν πάλιν ἦρχε δὈδυσσεύς
Πάτροκλος δἑτάροισιν ἰδὲ δμωῇσι κέλευσε
Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος ὅττι τάχιστα
αἳ δἐπιπειθόμεναι στόρεσαν λέχος ὡς ἐκέλευσε
κώεά τε ῥῆγός τε λίνοιό τε λεπτὸν ἄωτον
ἔνθ ὃ γέρων κατέλεκτο καὶ ἠῶ δῖαν ἔμιμνεν
αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς εὗδε μυχῷ κλισίης εὐπήκτου
τῷ δἄρα παρκατέλεκτο γυνή τὴν Λεσβόθεν ἦγε
Φόρβαντος θυγάτηρ Διομήδη καλλιπάρῃος
Πάτροκλος δἑτέρωθεν ἐλέξατο πὰρ δἄρα καὶ τῷ
Ἶφις ἐΰζωνος τήν οἱ πόρε δῖος Ἀχιλλεὺς
Σκῦρον ἑλὼν αἰπεῖαν Ἐνυῆος πτολίεθρον
οἳ δὅτε δὴ κλισίῃσιν ἐν Ἀτρεΐδαο γένοντο
δειδέχατ ἄλλοθεν ἄλλος ἀνασταδόν ἔκ τἐρέοντο
πρῶτος δἐξερέεινεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
εἴπ ἄγε μὦ πολύαιν Ὀδυσεῦ μέγα κῦδος Ἀχαιῶν
ἤ ῥἐθέλει νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήιον πῦρ
ἦ ἀπέειπε χόλος δἔτ ἔχει μεγαλήτορα θυμόν
κεῖνός γοὐκ ἐθέλει σβέσσαι χόλον ἀλλ ἔτι μᾶλλον
πιμπλάνεται μένεος σὲ δἀναίνεται ἠδὲ σὰ δῶρα
αὐτόν σε φράζεσθαι ἐν Ἀργείοισιν ἄνωγεν
ὅππως κεν νῆάς τε σαῷς καὶ λαὸν Ἀχαιῶν
αὐτὸς δἠπείλησεν ἅμ ἠοῖ φαινομένηφι
νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας
καὶ δἂν τοῖς ἄλλοισιν ἔφη παραμυθήσασθαι
ὣς ἔφατ εἰσὶ καὶ οἵδε τάδ εἰπέμεν οἵ μοι ἕποντο
Αἴας καὶ κήρυκε δύω πεπνυμένω ἄμφω
Φοῖνιξ δαὖθ ὃ γέρων κατελέξατο ὡς γὰρ ἀνώγει
ὄφρά οἱ ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδ ἕπηται
αὔριον ἢν ἐθέλῃσιν ἀνάγκῃ δοὔ τί μιν ἄξει
μῦθον ἀγασσάμενοι μάλα γὰρ κρατερῶς ἀγόρευσε
μὴ ὄφελες λίσσεσθαι ἀμύμονα Πηλεΐωνα
μυρία δῶρα διδούς ὃ δἀγήνωρ ἐστὶ καὶ ἄλλως
νῦν αὖ μιν πολὺ μᾶλλον ἀγηνορίῃσιν ἐνῆκας
ἀλλ ἤτοι κεῖνον μὲν ἐάσομεν ἤ κεν ἴῃσιν
ἦ κε μένῃ τότε δαὖτε μαχήσεται ὁππότε κέν μιν
θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγῃ καὶ θεὸς ὄρσῃ
νῦν μὲν κοιμήσασθε τεταρπόμενοι φίλον ἦτορ
σίτου καὶ οἴνοιο τὸ γὰρ μένος ἐστὶ καὶ ἀλκή
αὐτὰρ ἐπεί κε φανῇ καλὴ ῥοδοδάκτυλος Ἠώς
καρπαλίμως πρὸ νεῶν ἐχέμεν λαόν τε καὶ ἵππους
ὀτρύνων καὶ δαὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μάχεσθαι
ὣς ἔφαθ οἳ δἄρα πάντες ἐπῄνησαν βασιλῆες
καὶ τότε δὴ σπείσαντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος
ἔνθα δὲ κοιμήσαντο καὶ ὕπνου δῶρον ἕλοντο
ἡ δεἰς εὐρύχορον Λακεδαίμονα Παλλὰς Ἀθήνη
ᾤχετ Ὀδυσσῆος μεγαθύμου φαίδιμον υἱὸν
νόστου ὑπομνήσουσα καὶ ὀτρυνέουσα νέεσθαι
εὗρε δὲ Τηλέμαχον καὶ Νέστορος ἀγλαὸν υἱὸν
εὕδοντ ἐν προδόμῳ Μενελάου κυδαλίμοιο
ἤτοι Νεστορίδην μαλακῷ δεδμημένον ὕπνῳ
Τηλέμαχον δοὐχ ὕπνος ἔχε γλυκύς ἀλλ ἐνὶ θυμῷ
νύκτα δι ἀμβροσίην μελεδήματα πατρὸς ἔγειρεν
ἀγχοῦ δἱσταμένη προσέφη γλαυκῶπις Ἀθήνη
Τηλέμαχ οὐκέτι καλὰ δόμων ἄπο τῆλ ἀλάλησαι
κτήματά τε προλιπὼν ἄνδρας τἐν σοῖσι δόμοισιν
οὕτω ὑπερφιάλους μή τοι κατὰ πάντα φάγωσι
κτήματα δασσάμενοι σὺ δὲ τηϋσίην ὁδὸν ἔλθῃς
ἀλλ ὄτρυνε τάχιστα βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον
πεμπέμεν ὄφρ ἔτι οἴκοι ἀμύμονα μητέρα τέτμῃς
ἤδη γάρ ῥα πατήρ τε κασίγνητοί τε κέλονται
Εὐρυμάχῳ γήμασθαι ὁ γὰρ περιβάλλει ἅπαντας
μνηστῆρας δώροισι καὶ ἐξώφελλεν ἔεδνα
μή νύ τι σεῦ ἀέκητι δόμων ἐκ κτῆμα φέρηται
οἶσθα γὰρ οἷος θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι γυναικός
παίδων δὲ προτέρων καὶ κουριδίοιο φίλοιο
οὐκέτι μέμνηται τεθνηότος οὐδὲ μεταλλᾷ
ἀλλὰ σύ γἐλθὼν αὐτὸς ἐπιτρέψειας ἕκαστα
δμῳάων ἥ τίς τοι ἀρίστη φαίνεται εἶναι
εἰς ὅ κέ τοι φήνωσι θεοὶ κυδρὴν παράκοιτιν
ἄλλο δέ τοί τι ἔπος ἐρέω σὺ δὲ σύνθεο θυμῷ
μνηστήρων σἐπιτηδὲς ἀριστῆες λοχόωσιν
ἐν πορθμῷ Ἰθάκης τε Σάμοιό τε παιπαλοέσσης
ἱέμενοι κτεῖναι πρὶν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι
ἀλλὰ τά γοὐκ ὀΐω πρὶν καί τινα γαῖα καθέξει
ἀνδρῶν μνηστήρων οἵ τοι βίοτον κατέδουσιν
ἀλλὰ ἑκὰς νήσων ἀπέχειν εὐεργέα νῆα
νυκτὶ δὁμῶς πλείειν πέμψει δέ τοι οὖρον ὄπισθεν
ἀθανάτων ὅς τίς σε φυλάσσει τε ῥύεταί τε
αὐτὰρ ἐπὴν πρώτην ἀκτὴν Ἰθάκης ἀφίκηαι
νῆα μὲν ἐς πόλιν ὀτρῦναι καὶ πάντας ἑταίρους
αὐτὸς δὲ πρώτιστα συβώτην εἰσαφικέσθαι
ὅς τοι ὑῶν ἐπίουρος ὁμῶς δέ τοι ἤπια οἶδεν
ἔνθα δὲ νύκτ ἀέσαι τὸν δὀτρῦναι πόλιν εἴσω
ἀγγελίην ἐρέοντα περίφρονι Πηνελοπείῃ
οὕνεκά οἱ σῶς ἐσσὶ καὶ ἐκ Πύλου εἰλήλουθας
ἡ μὲν ἄρ ὣς εἰποῦσ ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον
αὐτὰρ ὁ Νεστορίδην ἐξ ἡδέος ὕπνου ἔγειρε
λὰξ ποδὶ κινήσας καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν
ἔγρεο Νεστορίδη Πεισίστρατε μώνυχας ἵππους
ζεῦξον ὑφ ἅρματ ἄγων ὄφρα πρήσσωμεν ὁδοῖο
τὸν δαὖ Νεστορίδης Πεισίστρατος ἀντίον ηὔδα
Τηλέμαχ οὔ πως ἔστιν ἐπειγομένους περ ὁδοῖο
νύκτα διὰ δνοφερὴν ἐλάαν τάχα δἔσσεται ἠώς
ἀλλὰ μέν εἰς ὅ κε δῶρα φέρων ἐπιδίφρια θήῃ
ἥρως Ἀτρεΐδης δουρικλειτὸς Μενέλαος
καὶ μύθοις ἀγανοῖσι παραυδήσας ἀποπέμψῃ
τοῦ γάρ τε ξεῖνος μιμνήσκεται ἤματα πάντα
ἀνδρὸς ξεινοδόκου ὅς κεν φιλότητα παράσχῃ
ὣς ἔφατ αὐτίκα δὲ χρυσόθρονος ἤλυθεν Ἠώς
ἀγχίμολον δέ σφἦλθε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
ἀνστὰς ἐξ εὐνῆς Ἑλένης πάρα καλλικόμοιο
τὸν δὡς οὖν ἐνόησεν Ὀδυσσῆος φίλος υἱός
σπερχόμενός ῥα χιτῶνα περὶ χροῒ σιγαλόεντα
δῦνεν καὶ μέγα φᾶρος ἐπὶ στιβαροῖς βάλετ ὤμοις
ἥρως βῆ δὲ θύραζε παριστάμενος δὲ προσηύδα
Τηλέμαχος φίλος υἱὸς Ὀδυσσῆος θείοιο
Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφές ὄρχαμε λαῶν
ἤδη νῦν μἀπόπεμπε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
ἤδη γάρ μοι θυμὸς ἐέλδεται οἴκαδ ἱκέσθαι
τὸν δἠμείβετ ἔπειτα βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
Τηλέμαχ οὔ τί σἔγωγε πολὺν χρόνον ἐνθάδ ἐρύξω
ἱέμενον νόστοιο νεμεσσῶμαι δὲ καὶ ἄλλῳ
ἀνδρὶ ξεινοδόκῳ ὅς κἔξοχα μὲν φιλέῃσιν
ἔξοχα δἐχθαίρῃσιν ἀμείνω δαἴσιμα πάντα
ἶσόν τοι κακόν ἐσθ ὅς τοὐκ ἐθέλοντα νέεσθαι
ξεῖνον ἐποτρύνῃ καὶ ὃς ἐσσύμενον κατερύκῃ
χρὴ ξεῖνον παρεόντα φιλεῖν ἐθέλοντα δὲ πέμπειν
ἀλλὰ μέν εἰς ὅ κε δῶρα φέρων ἐπιδίφρια θείω
καλά σὺ δὀφθαλμοῖσιν ἴδῃς εἴπω δὲ γυναιξὶ
δεῖπνον ἐνὶ μεγάροις τετυκεῖν ἅλις ἔνδον ἐόντων
ἀμφότερον κῦδός τε καὶ ἀγλαΐη καὶ ὄνειαρ
δειπνήσαντας ἴμεν πολλὴν ἐπ ἀπείρονα γαῖαν
εἰ δἐθέλεις τραφθῆναι ἀν Ἑλλάδα καὶ μέσον Ἄργος
ὄφρα τοι αὐτὸς ἕπωμαι ὑποζεύξω δέ τοι ἵππους
αὔτως ἀμπέμψει δώσει δέ τι ἕν γε φέρεσθαι
ἠέ τινα τριπόδων εὐχάλκων ἠὲ λεβήτων
ἠὲ δύ ἡμιόνους ἠὲ χρύσειον ἄλεισον
βούλομαι ἤδη νεῖσθαι ἐφ ἡμέτερ οὐ γὰρ ὄπισθεν
οὖρον ἰὼν κατέλειπον ἐπὶ κτεάτεσσιν ἐμοῖσι
μὴ πατέρ ἀντίθεον διζήμενος αὐτὸς ὄλωμαι
ἤ τί μοι ἐκ μεγάρων κειμήλιον ἐσθλὸν ὄληται
αὐτὰρ ἐπεὶ τό γἄκουσε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
αὐτίκ ἄρ ᾗ ἀλόχῳ ἠδὲ δμῳῇσι κέλευσε
ἀγχίμολον δέ οἱ ἦλθε Βοηθοΐδης Ἐτεωνεύς
ἀνστὰς ἐξ εὐνῆς ἐπεὶ οὐ πολὺ ναῖεν ἀπ αὐτοῦ
τὸν πῦρ κῆαι ἄνωγε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
ὀπτῆσαί τε κρεῶν ὁ δἄρ οὐκ ἀπίθησεν ἀκούσας
αὐτὸς δἐς θάλαμον κατεβήσατο κηώεντα
οὐκ οἶος ἅμα τῷ γἙλένη κίε καὶ Μεγαπένθης
ἀλλ ὅτε δή ῥἵκαν ὅθι οἱ κειμήλια κεῖτο
Ἀτρεΐδης μὲν ἔπειτα δέπας λάβεν ἀμφικύπελλον
υἱὸν δὲ κρητῆρα φέρειν Μεγαπένθε ἄνωγεν
ἀργύρεον Ἑλένη δὲ παρίστατο φωριαμοῖσιν
ἔνθ ἔσαν οἱ πέπλοι παμποίκιλοι οὓς κάμεν αὐτή
τῶν ἕν ἀειραμένη Ἑλένη φέρε δῖα γυναικῶν
ὃς κάλλιστος ἔην ποικίλμασιν ἠδὲ μέγιστος
ἀστὴρ δὣς ἀπέλαμπεν ἔκειτο δὲ νείατος ἄλλων
Τηλέμαχον τὸν δὲ προσέφη ξανθὸς Μενέλαος
Τηλέμαχ ἤτοι νόστον ὅπως φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς
ὥς τοι Ζεὺς τελέσειεν ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης
δώρων δὅσσ ἐν ἐμῷ οἴκῳ κειμήλια κεῖται
δώσω ὃ κάλλιστον καὶ τιμηέστατόν ἐστι
δώσω τοι κρητῆρα τετυγμένον ἀργύρεος δὲ
ἐστὶν ἅπας χρυσῷ δἐπὶ χείλεα κεκράανται
ἔργον δἩφαίστοιο πόρεν δέ ἑ Φαίδιμος ἥρως
Σιδονίων βασιλεύς ὅθ ἑὸς δόμος ἀμφεκάλυψε
κεῖσέ με νοστήσαντα τεῒν δἐθέλω τόδ ὀπάσσαι
ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει δέπας ἀμφικύπελλον
ἥρως Ἀτρεΐδης ὁ δἄρα κρητῆρα φαεινὸν
θῆκ αὐτοῦ προπάροιθε φέρων κρατερὸς Μεγαπένθης
ἀργύρεον Ἑλένη δὲ παρίστατο καλλιπάρηος
πέπλον ἔχουσ ἐν χερσίν ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζε
δῶρόν τοι καὶ ἐγώ τέκνον φίλε τοῦτο δίδωμι
μνῆμ Ἑλένης χειρῶν πολυηράτου ἐς γάμου ὥρην
σῇ ἀλόχῳ φορέειν τείως δὲ φίλῃ παρὰ μητρὶ
κείσθω ἐνὶ μεγάρῳ σὺ δέ μοι χαίρων ἀφίκοιο
οἶκον ἐϋκτίμενον καὶ σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν
ὣς εἰποῦσ ἐν χερσὶ τίθει ὁ δἐδέξατο χαίρων
καὶ τὰ μὲν ἐς πείρινθα τίθει Πεισίστρατος ἥρως
τοὺς δἦγε πρὸς δῶμα κάρη ξανθὸς Μενέλαος
ἑζέσθην δἄρ ἔπειτα κατὰ κλισμούς τε θρόνους τε
χέρνιβα δἀμφίπολος προχόῳ ἐπέχευε φέρουσα
καλῇ χρυσείῃ ὑπὲρ ἀργυρέοιο λέβητος
νίψασθαι παρὰ δὲ ξεστὴν ἐτάνυσσε τράπεζαν
σῖτον δαἰδοίη ταμίη παρέθηκε φέρουσα
εἴδατα πόλλ ἐπιθεῖσα χαριζομένη παρεόντων
πὰρ δὲ Βοηθοΐδης κρέα δαίετο καὶ νέμε μοίρας
ᾠνοχόει δυἱὸς Μενελάου κυδαλίμοιο
δὴ τότε Τηλέμαχος καὶ Νέστορος ἀγλαὸς υἱὸς
ἵππους τἐζεύγνυντ ἀνά θἅρματα ποικίλ ἔβαινον
ἐκ δἔλασαν προθύροιο καὶ αἰθούσης ἐριδούπου
τοὺς δὲ μετ Ἀτρεΐδης ἔκιε ξανθὸς Μενέλαος
οἶνον ἔχων ἐν χειρὶ μελίφρονα δεξιτερῆφι
ἐν δέπαϊ χρυσέῳ ὄφρα λείψαντε κιοίτην
στῆ δἵππων προπάροιθε δεδισκόμενος δὲ προσηύδα
χαίρετον ὦ κούρω καὶ Νέστορι ποιμένι λαῶν
εἰπεῖν ἦ γὰρ ἔμοιγε πατὴρ ὣς ἤπιος ἦεν
ἦος ἐνὶ Τροίῃ πολεμίζομεν υἷες Ἀχαιῶν
καὶ λίην κείνῳ γε διοτρεφές ὡς ἀγορεύεις
πάντα τάδ ἐλθόντες καταλέξομεν αἲ γὰρ ἐγὼν ὣς
νοστήσας Ἰθάκηνδε κιχὼν Ὀδυσῆ ἐνὶ οἴκῳ
εἴποιμ ὡς παρὰ σεῖο τυχὼν φιλότητος ἁπάσης
ἔρχομαι αὐτὰρ ἄγω κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλά
αἰετὸς ἀργὴν χῆνα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον
ἥμερον ἐξ αὐλῆς οἱ δἰΰζοντες ἕποντο
ἀνέρες ἠδὲ γυναῖκες ὁ δέ σφισιν ἐγγύθεν ἐλθὼν
δεξιὸς ἤϊξε πρόσθ ἵππων οἱ δὲ ἰδόντες
γήθησαν καὶ πᾶσιν ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἰάνθη
τοῖσι δὲ Νεστορίδης Πεισίστρατος ἤρχετο μύθων
φράζεο δή Μενέλαε διοτρεφές ὄρχαμε λαῶν
εἰ νῶϊν τόδ ἔφηνε θεὸς τέρας ἦε σοὶ αὐτῷ
ὣς φάτο μερμήριξε δ ἀρηΐφιλος Μενέλαος
ὅππως οἱ κατὰ μοῖραν ὑποκρίναιτο νοήσας
τὸν δἙλένη τανύπεπλος ὑποφθαμένη φάτο μῦθον
κλῦτέ μευ αὐτὰρ ἐγὼ μαντεύσομαι ὡς ἐνὶ θυμῷ
ἀθάνατοι βάλλουσι καὶ ὡς τελέεσθαι ὀΐω
ὡς ὅδε χῆν ἥρπαξ ἀτιταλλομένην ἐνὶ οἴκῳ
ἐλθὼν ἐξ ὄρεος ὅθι οἱ γενεή τε τόκος τε
ὣς Ὀδυσεὺς κακὰ πολλὰ παθὼν καὶ πόλλ ἐπαληθεὶς
οἴκαδε νοστήσει καὶ τίσεται ἠὲ καὶ ἤδη
οἴκοι ἀτὰρ μνηστῆρσι κακὸν πάντεσσι φυτεύει
οὕτω νῦν Ζεὺς θείη ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης
τῶ κέν τοι καὶ κεῖθι θεῷ ὣς εὐχετοῴμην
ἦ καὶ ἐφ ἵπποιϊν μάστιν βάλε τοὶ δὲ μάλ ὦκα
ἤϊξαν πεδίονδε διὰ πτόλιος μεμαῶτες
οἱ δὲ πανημέριοι σεῖον ζυγὸν ἀμφὶς ἔχοντες
δύσετό τἠέλιος σκιόωντό τε πᾶσαι ἀγυιαί
ἐς Φηρὰς δἵκοντο Διοκλῆος ποτὶ δῶμα
υἱέος Ὀρτιλόχοιο τὸν Ἀλφειὸς τέκε παῖδα
ἔνθα δὲ νύκτ ἄεσαν ὁ δὲ τοῖς πὰρ ξείνια θῆκεν
ἦμος δἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς
μάστιξεν δἐλάαν τὼ δοὐκ ἄκοντε πετέσθην
αἶψα δἔπειθ ἵκοντο Πύλου αἰπὺ πτολίεθρον
καὶ τότε Τηλέμαχος προσεφώνεε Νέστορος υἱόν
Νεστορίδη πῶς κέν μοι ὑποσχόμενος τελέσειας
μῦθον ἐμόν ξεῖνοι δὲ διαμπερὲς εὐχόμεθ εἶναι
ἐκ πατέρων φιλότητος ἀτὰρ καὶ ὁμήλικές εἰμεν
ἥδε δὁδὸς καὶ μᾶλλον ὁμοφροσύνῃσιν ἐνήσει
μή με παρὲξ ἄγε νῆα διοτρεφές ἀλλὰ λίπ αὐτοῦ
μή μὁ γέρων ἀέκοντα κατάσχῃ ᾧ ἐνὶ οἴκῳ
ὅππως οἱ κατὰ μοῖραν ὑποσχόμενος τελέσειεν
στρέψ ἵππους ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης
νηῒ δἐνὶ πρύμνῃ ἐξαίνυτο κάλλιμα δῶρα
ἐσθῆτα χρυσόν τε τά οἱ Μενέλαος ἔδωκε
καί μιν ἐποτρύνων ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
σπουδῇ νῦν ἀνάβαινε κέλευέ τε πάντας ἑταίρους
πρὶν ἐμὲ οἴκαδ ἱκέσθαι ἀπαγγεῖλαί τε γέροντι
εὖ γὰρ ἐγὼ τόδε οἶδα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν
οἷος ἐκείνου θυμὸς ὑπέρβιος οὔ σε μεθήσει
ἀλλ αὐτὸς καλέων δεῦρ εἴσεται οὐδέ ἕ φημι
ἂψ ἰέναι κενεόν μάλα γὰρ κεχολώσεται ἔμπης
ὣς ἄρα φωνήσας ἔλασεν καλλίτριχας ἵππους
ἂψ Πυλίων εἰς ἄστυ θοῶς δἄρα δώμαθ ἵκανε
Τηλέμαχος δἑτάροισιν ἐποτρύνων ἐκέλευσεν
ἐγκοσμεῖτε τὰ τεύχε ἑταῖροι νηῒ μελαίνῃ
αὐτοί τἀμβαίνωμεν ἵνα πρήσσωμεν ὁδοῖο
αἶψα δἄρ εἴσβαινον καὶ ἐπὶ κληῗσι καθῖζον
ἤτοι ὁ μὲν τὰ πονεῖτο καὶ εὔχετο θῦε δἈθήνῃ
νηῒ πάρα πρυμνῇ σχεδόθεν δέ οἱ ἤλυθεν ἀνὴρ
τηλεδαπός φεύγων ἐξ Ἄργεος ἄνδρα κατακτάς
μάντις ἀτὰρ γενεήν γε Μελάμποδος ἔκγονος ἦεν
ὃς πρὶν μέν ποτ ἔναιε Πύλῳ ἔνι μητέρι μήλων
ἀφνειὸς Πυλίοισι μέγ ἔξοχα δώματα ναίων
δὴ τότε γἄλλων δῆμον ἀφίκετο πατρίδα φεύγων
Νηλέα τε μεγάθυμον ἀγαυότατον ζωόντων
ὅς οἱ χρήματα πολλὰ τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτὸν
δεσμῷ ἐν ἀργαλέῳ δέδετο κρατέρ ἄλγεα πάσχων
εἵνεκα Νηλῆος κούρης ἄτης τε βαρείης
τήν οἱ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε θεὰ δασπλῆτις Ἐρινύς
ἀλλ ὁ μὲν ἔκφυγε κῆρα καὶ ἤλασε βοῦς ἐριμύκους
ἐς Πύλον ἐκ Φυλάκης καὶ ἐτίσατο ἔργον ἀεικὲς
ἀντίθεον Νηλῆα κασιγνήτῳ δὲ γυναῖκα
ἠγάγετο πρὸς δώμαθ ὁ δἄλλων ἵκετο δῆμον
Ἄργος ἐς ἱππόβοτον τόθι γάρ νύ οἱ αἴσιμον ἦεν
ναιέμεναι πολλοῖσιν ἀνάσσοντ Ἀργείοισιν
ἔνθα δἔγημε γυναῖκα καὶ ὑψερεφὲς θέτο δῶμα
γείνατο δἈντιφάτην καὶ Μάντιον υἷε κραταιώ
Ἀντιφάτης μὲν ἔτικτεν Ὀϊκλῆα μεγάθυμον
αὐτὰρ Ὀϊκλείης λαοσσόον Ἀμφιάρηον
ὃν περὶ κῆρι φίλει Ζεύς ταἰγίοχος καὶ Ἀπόλλων
παντοίην φιλότητ οὐδ ἵκετο γήραος οὐδόν
ἀλλ ὄλετ ἐν Θήβῃσι γυναίων εἵνεκα δώρων
τοῦ υἱεῖς ἐγένοντ Ἀλκμάων Ἀμφίλοχός τε
Μάντιος αὖ τέκετο Πολυφείδεά τε Κλεῖτόν τε
ἀλλ ἤτοι Κλεῖτον χρυσόθρονος ἥρπασεν Ἠὼς
αὐτὰρ ὑπέρθυμον Πολυφείδεα μάντιν Ἀπόλλων
θῆκε βροτῶν ὄχ ἄριστον ἐπεὶ θάνεν Ἀμφιάρηος
ὅς ῥὙπερησίηνδ ἀπενάσσατο πατρὶ χολωθείς
ἔνθ ὅ γε ναιετάων μαντεύετο πᾶσι βροτοῖσι
τοῦ μὲν ἄρ υἱὸς ἐπῆλθε Θεοκλύμενος δὄνομ ἦεν
ὃς τότε Τηλεμάχου πέλας ἵστατο τὸν δἐκίχανε
σπένδοντ εὐχόμενόν τε θοῇ παρὰ νηῒ μελαίνῃ
ὦ φίλ ἐπεί σε θύοντα κιχάνω τῷδ ἐνὶ χώρῳ
λίσσομ ὑπὲρ θυέων καὶ δαίμονος αὐτὰρ ἔπειτα
σῆς ταὐτοῦ κεφαλῆς καὶ ἑταίρων οἵ τοι ἕπονται
εἰπέ μοι εἰρομένῳ νημερτέα μηδ ἐπικεύσῃς
τοιγὰρ ἐγώ τοι ξεῖνε μάλ ἀτρεκέως ἀγορεύσω
ἐξ Ἰθάκης γένος εἰμί πατὴρ δέ μοί ἐστιν Ὀδυσσεύς
εἴ ποτ ἔην νῦν δἤδη ἀπέφθιτο λυγρῷ ὀλέθρῳ
τοὔνεκα νῦν ἑτάρους τε λαβὼν καὶ νῆα μέλαιναν
τὸν δαὖτε προσέειπε Θεοκλύμενος θεοειδής
οὕτω τοι καὶ ἐγὼν ἐκ πατρίδος ἄνδρα κατακτὰς
ἔμφυλον πολλοὶ δὲ κασίγνητοί τε ἔται τε
Ἄργος ἀν ἱππόβοτον μέγα δὲ κρατέουσιν Ἀχαιῶν
τῶν ὑπαλευάμενος θάνατον καὶ κῆρα μέλαιναν
φεύγω ἐπεί νύ μοι αἶσα κατ ἀνθρώπους ἀλάλησθαι
ἀλλά με νηὸς ἔφεσσαι ἐπεί σε φυγὼν ἱκέτευσα
μή με κατακτείνωσι διωκέμεναι γὰρ ὀΐω
οὐ μὲν δή σἐθέλοντά γ ἀπώσω νηὸς ἐΐσης
ἀλλ ἕπευ αὐτὰρ κεῖθι φιλήσεαι οἷά κἔχωμεν
ὣς ἄρα φωνήσας οἱ ἐδέξατο χάλκεον ἔγχος
καὶ τό γἐπ ἰκριόφιν τάνυσεν νεὸς ἀμφιελίσσης
ἐν πρύμνῃ δἄρ ἔπειτα καθέζετο πὰρ δὲ οἷ αὐτῷ
εἷσε Θεοκλύμενον τοὶ δὲ πρυμνήσι ἔλυσαν
Τηλέμαχος δἑτάροισιν ἐποτρύνας ἐκέλευσεν
ὅπλων ἅπτεσθαι τοὶ δἐσσυμένως ἐπίθοντο
ἱστὸν δεἰλάτινον κοίλης ἔντοσθε μεσόδμης
στῆσαν ἀείραντες κατὰ δὲ προτόνοισιν ἔδησαν
ἕλκον δἱστία λευκὰ ἐϋστρέπτοισι βοεῦσι
τοῖσιν δἴκμενον οὖρον ἵει γλαυκῶπις Ἀθήνη
λάβρον ἐπαιγίζοντα δι αἰθέρος ὄφρα τάχιστα
νηῦς ἀνύσειε θέουσα θαλάσσης ἁλμυρὸν ὕδωρ
βὰν δὲ παρὰ Κρουνοὺς καὶ Χαλκίδα καλλιρέεθρον
ἡ δὲ Φεὰς ἐπέβαλλεν ἐπειγομένη Διὸς οὔρῳ
ἠδὲ παρ Ἤλιδα δῖαν ὅθι κρατέουσιν Ἐπειοί
ἔνθεν δαὖ νήσοισιν ἐπιπροέηκε θοῇσιν
ὁρμαίνων ἤ κεν θάνατον φύγοι ἦ κεν ἁλώῃ
τὼ δαὖτ ἐν κλισίῃ Ὀδυσεὺς καὶ δῖος ὑφορβὸς
δορπείτην παρὰ δέ σφιν ἐδόρπεον ἀνέρες ἄλλοι
εἴ μιν ἔτ ἐνδυκέως φιλέοι μεῖναί τε κελεύοι
αὐτοῦ ἐνὶ σταθμῷ ἦ ὀτρύνειε πόλινδε
ἠῶθεν προτὶ ἄστυ λιλαίομαι ἀπονέεσθαι
πτωχεύσων ἵνα μή σε κατατρύχω καὶ ἑταίρους
ἀλλά μοι εὖ θὑπόθευ καὶ ἅμ ἡγεμόν ἐσθλὸν ὄπασσον
ὅς κέ με κεῖσ ἀγάγῃ κατὰ δὲ πτόλιν αὐτὸς ἀνάγκῃ
πλάγξομαι αἴ κέν τις κοτύλην καὶ πύρνον ὀρέξῃ
καί κἐλθὼν πρὸς δώματ Ὀδυσσῆος θείοιο
ἀγγελίην εἴποιμι περίφρονι Πηνελοπείῃ
καί κεν μνηστήρεσσιν ὑπερφιάλοισι μιγείην
εἴ μοι δεῖπνον δοῖεν ὀνείατα μυρί ἔχοντες
αἶψά κεν εὖ δρώοιμι μετὰ σφίσιν ὅττι θέλοιεν
ἐκ γάρ τοι ἐρέω σὺ δὲ σύνθεο καί μευ ἄκουσον
Ἑρμείαο ἕκητι διακτόρου ὅς ῥά τε πάντων
ἀνθρώπων ἔργοισι χάριν καὶ κῦδος ὀπάζει
δρηστοσύνῃ οὐκ ἄν μοι ἐρίσσειε βροτὸς ἄλλος
πῦρ τεὖ νηῆσαι διά τε ξύλα δανὰ κεάσσαι
οἷά τε τοῖς ἀγαθοῖσι παραδρώωσι χέρηες
τὸν δὲ μέγ ὀχθήσας προσέφης Εὔμαιε συβῶτα
ὤ μοι ξεῖνε τίη τοι ἐνὶ φρεσὶ τοῦτο νόημα
ἔπλετο ἦ σύ γε πάγχυ λιλαίεαι αὐτόθ ὀλέσθαι
εἰ δὴ μνηστήρων ἐθέλεις καταδῦναι ὅμιλον
τῶν ὕβρις τε βίη τε σιδήρεον οὐρανὸν ἵκει
οὔ τοι τοιοίδ εἰσὶν ὑποδρηστῆρες ἐκείνων
ἀλλὰ νέοι χλαίνας εὖ εἱμένοι ἠδὲ χιτῶνας
αἰεὶ δὲ λιπαροὶ κεφαλὰς καὶ καλὰ πρόσωπα
οἵ σφιν ὑποδρώωσιν ἐΰξεστοι δὲ τράπεζαι
σίτου καὶ κρειῶν ἠδ οἴνου βεβρίθασιν
ἀλλὰ μέν οὐ γάρ τίς τοι ἀνιᾶται παρεόντι
οὔτ ἐγὼ οὔτε τις ἄλλος ἑταίρων οἵ μοι ἔασιν
κεῖνός σε χλαῖνάν τε χιτῶνά τε εἵματα ἕσσει
τὸν δἠμείβετ ἔπειτα πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς
ὡς ἐμοί ὅττι μἔπαυσας ἄλης καὶ ὀϊζύος αἰνῆς
πλαγκτοσύνης δοὐκ ἔστι κακώτερον ἄλλο βροτοῖσιν
ἀλλ ἕνεκ οὐλομένης γαστρὸς κακὰ κήδε ἔχουσιν
ἀνέρες ὅν τιν ἵκηται ἄλη καὶ πῆμα καὶ ἄλγος
νῦν δἐπεὶ ἰσχανάᾳς μεῖναι τέ με κεῖνον ἄνωγας
εἴπ ἄγε μοι περὶ μητρὸς Ὀδυσσῆος θείοιο
πατρός θὃν κατέλειπεν ἰὼν ἐπὶ γήραος οὐδῷ
εἴ που ἔτι ζώουσιν ὑπ αὐγὰς ἠελίοιο
ἦ ἤδη τεθνᾶσι καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι
τὸν δαὖτε προσέειπε συβώτης ὄρχαμος ἀνδρῶν
Λαέρτης μὲν ἔτι ζώει Διῒ δεὔχεται αἰεὶ
θυμὸν ἀπὸ μελέων φθίσθαι οἷς ἐν μεγάροισιν
ἐκπάγλως γὰρ παιδὸς ὀδύρεται οἰχομένοιο
κουριδίης τἀλόχοιο δαΐφρονος ἥ ἑ μάλιστα
ἤκαχ ἀποφθιμένη καὶ ἐν ὠμῷ γήραϊ θῆκεν
ἡ δἄχεϊ οὗ παιδὸς ἀπέφθιτο κυδαλίμοιο
λευγαλέῳ θανάτῳ ὡς μὴ θάνοι ὅς τις ἔμοιγε
ἐνθάδε ναιετάων φίλος εἴη καὶ φίλα ἔρδοι
ὄφρα μὲν οὖν δὴ κείνη ἔην ἀχέουσά περ ἔμπης
τόφρα τί μοι φίλον ἔσκε μεταλλῆσαι καὶ ἐρέσθαι
οὕνεκά μαὐτὴ θρέψεν ἅμα Κτιμένῃ τανυπέπλῳ
θυγατέρ ἰφθίμῃ τὴν ὁπλοτάτην τέκε παίδων
τῇ ὁμοῦ ἐτρεφόμην ὀλίγον δέ τί μἧσσον ἐτίμα
αὐτὰρ ἐπεί ῥἥβην πολυήρατον ἱκόμεθ ἄμφω
τὴν μὲν ἔπειτα Σάμηνδ ἔδοσαν καὶ μυρί ἕλοντο
αὐτὰρ ἐμὲ χλαῖνάν τε χιτῶνά τε εἵματ ἐκείνη
καλὰ μάλ ἀμφιέσασα ποσὶν θὑποδήματα δοῦσα
ἀγρόνδε προΐαλλε φίλει δέ με κηρόθι μᾶλλον
νῦν δἤδη τούτων ἐπιδεύομαι ἀλλά μοι αὐτῷ
ἔργον ἀέξουσιν μάκαρες θεοὶ ᾧ ἐπιμίμνω
τῶν ἔφαγόν τἔπιόν τε καὶ αἰδοίοισιν ἔδωκα
ἐκ δἄρα δεσποίνης οὐ μείλιχον ἔστιν ἀκοῦσαι
οὔτ ἔπος οὔτε τι ἔργον ἐπεὶ κακὸν ἔμπεσεν οἴκῳ
ἄνδρες ὑπερφίαλοι μέγα δὲ δμῶες χατέουσιν
ἀντία δεσποίνης φάσθαι καὶ ἕκαστα πυθέσθαι
καὶ φαγέμεν πιέμεν τε ἔπειτα δὲ καί τι φέρεσθαι
ἀγρόνδ οἷά τε θυμὸν ἀεὶ δμώεσσιν ἰαίνει
ὢ πόποι ὡς ἄρα τυτθὸς ἐών Εὔμαιε συβῶτα
πολλὸν ἀπεπλάγχθης σῆς πατρίδος ἠδὲ τοκήων
ἀλλ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον
ἠὲ διεπράθετο πτόλις ἀνδρῶν εὐρυάγυια
ᾗ ἔνι ναιετάασκε πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ
ἦ σέ γε μουνωθέντα παρ οἴεσιν ἢ παρὰ βουσὶν
ἄνδρες δυσμενέες νηυσὶν λάβον ἠδ ἐπέρασσαν
τοῦδ ἀνδρὸς πρὸς δώμαθ ὁ δἄξιον ὦνον ἔδωκε
ξεῖν ἐπεὶ ἂρ δὴ ταῦτά μ ἀνείρεαι ἠδὲ μεταλλᾷς
σιγῇ νῦν ξυνίει καὶ τέρπεο πῖνέ τε οἶνον
ἥμενος αἵδε δὲ νύκτες ἀθέσφατοι ἔστι μὲν εὕδειν
ἔστι δὲ τερπομένοισιν ἀκουέμεν οὐδέ τί σε χρή
πρὶν ὥρη καταλέχθαι ἀνίη καὶ πολὺς ὕπνος
τῶν δἄλλων ὅτινα κραδίη καὶ θυμὸς ἀνώγει
εὑδέτω ἐξελθών ἅμα δἠοῖ φαινομένηφι
δειπνήσας ἅμ ὕεσσιν ἀνακτορίῃσιν ἑπέσθω
νῶϊ δἐνὶ κλισίῃ πίνοντέ τε δαινυμένω τε
κήδεσιν ἀλλήλων τερπώμεθα λευγαλέοισι
μνωομένω μετὰ γάρ τε καὶ ἄλγεσι τέρπεται ἀνήρ
ὅς τις δὴ μάλα πολλὰ πάθῃ καὶ πόλλ ἐπαληθῇ
τοῦτο δέ τοι ἐρέω ὅ μἀνείρεαι ἠδὲ μεταλλᾷς
νῆσός τις Συρίη κικλήσκεται εἴ που ἀκούεις
Ὀρτυγίης καθύπερθεν ὅθι τροπαὶ ἠελίοιο
οὔ τι περιπληθὴς λίην τόσον ἀλλ ἀγαθὴ μέν
εὔβοτος εὔμηλος οἰνοπληθής πολύπυρος
πείνη δοὔ ποτε δῆμον ἐσέρχεται οὐδέ τις ἄλλη
νοῦσος ἐπὶ στυγερὴ πέλεται δειλοῖσι βροτοῖσιν
ἀλλ ὅτε γηράσκωσι πόλιν κάτα φῦλ ἀνθρώπων
ἐλθὼν ἀργυρότοξος Ἀπόλλων Ἀρτέμιδι ξὺν
οἷς ἀγανοῖς βελέεσσιν ἐποιχόμενος κατέπεφνεν
ἔνθα δύω πόλιες δίχα δέ σφισι πάντα δέδασται
τῇσιν δἀμφοτέρῃσι πατὴρ ἐμὸς ἐμβασίλευε
Κτήσιος Ὀρμενίδης ἐπιείκελος ἀθανάτοισιν
ἔνθα δὲ Φοίνικες ναυσίκλυτοι ἤλυθον ἄνδρες
τρῶκται μυρί ἄγοντες ἀθύρματα νηῒ μελαίνῃ
ἔσκε δὲ πατρὸς ἐμοῖο γυνὴ Φοίνισσ ἐνὶ οἴκῳ
καλή τε μεγάλη τε καὶ ἀγλαὰ ἔργ εἰδυῖα
τὴν δἄρα Φοίνικες πολυπαίπαλοι ἠπερόπευον
πλυνούσῃ τις πρῶτα μίγη κοίλῃ παρὰ νηῒ
εὐνῇ καὶ φιλότητι τά τε φρένας ἠπεροπεύει
θηλυτέρῃσι γυναιξί καὶ ἥ κεὐεργὸς ἔῃσιν
εἰρώτα δὴ ἔπειτα τίς εἴη καὶ πόθεν ἔλθοι
ἡ δὲ μάλ αὐτίκα πατρὸς ἐπέφραδεν ὑψερεφὲς δῶ
ἐκ μὲν Σιδῶνος πολυχάλκου εὔχομαι εἶναι
κούρη δεἴμ Ἀρύβαντος ἐγὼ ῥυδὸν ἀφνειοῖο
ἀλλά μἀνήρπαξαν Τάφιοι ληΐστορες ἄνδρες
ἀγρόθεν ἐρχομένην πέρασαν δέ με δεῦρ ἀγαγόντες
τὴν δαὖτε προσέειπεν ἀνήρ ὃς ἐμίσγετο λάθρῃ
ἦ ῥά κε νῦν πάλιν αὖτις ἅμ ἡμῖν οἴκαδ ἕποιο
αὐτούς τἦ γὰρ ἔτ εἰσὶ καὶ ἀφνειοὶ καλέονται
τὸν δαὖτε προσέειπε γυνὴ καὶ ἀμείβετο μύθῳ
ὅρκῳ πιστωθῆναι ἀπήμονά μοἴκαδ ἀπάξειν
τοῖς δαὖτις μετέειπε γυνὴ καὶ ἀμείβετο μύθῳ
σιγῇ νῦν μή τίς με προσαυδάτω ἐπέεσσιν
ὑμετέρων ἑτάρων ξυμβλήμενος ἢ ἐν ἀγυιῇ
ἤ που ἐπὶ κρήνῃ μή τις ποτὶ δῶμα γέροντι
ἐλθὼν ἐξείπῃ ὁ δὀϊσάμενος καταδήσῃ
δεσμῷ ἐν ἀργαλέῳ ὑμῖν δἐπιφράσσετ ὄλεθρον
ἀλλ ἔχετ ἐν φρεσὶ μῦθον ἐπείγετε δὦνον ὁδαίων
ἀλλ ὅτε κεν δὴ νηῦς πλείη βιότοιο γένηται
ἀγγελίη μοι ἔπειτα θοῶς πρὸς δώμαθ ἱκέσθω
οἴσω γὰρ καὶ χρυσόν ὅτις χὑποχείριος ἔλθῃ
καὶ δέ κεν ἄλλ ἐπίβαθρον ἐγὼν ἐθέλουσά γε δοίην
παῖδα γὰρ ἀνδρὸς ἑῆος ἐνὶ μεγάροις ἀτιτάλλω
κερδαλέον δὴ τοῖον ἅμα τροχόωντα θύραζε
τόν κεν ἄγοιμ ἐπὶ νηός ὁ δὑμῖν μυρίον ὦνον
ἄλφοι ὅπῃ περάσητε κατ ἀλλοθρόους ἀνθρώπους
ἡ μὲν ἄρ ὣς εἰποῦσ ἀπέβη πρὸς δώματα καλά
οἱ δἐνιαυτὸν ἅπαντα παρ ἡμῖν αὖθι μένοντες
ἐν νηῒ γλαφυρῇ βίοτον πολὺν ἐμπολόωντο
ἀλλ ὅτε δὴ κοίλη νηῦς ἤχθετο τοῖσι νέεσθαι
καὶ τότ ἄρ ἄγγελον ἧκαν ὃς ἀγγείλειε γυναικί
ἤλυθ ἀνὴρ πολύϊδρις ἐμοῦ πρὸς δώματα πατρὸς
χρύσεον ὅρμον ἔχων μετὰ δἠλέκτροισιν ἔερτο
τὸν μὲν ἄρ ἐν μεγάρῳ δμῳαὶ καὶ πότνια μήτηρ
χερσίν τἀμφαφόωντο καὶ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶντο
ὦνον ὑπισχόμεναι ὁ δὲ τῇ κατένευσε σιωπῇ
ἤτοι ὁ καννεύσας κοίλην ἐπὶ νῆα βεβήκει
ἡ δέ μὲ χειρὸς ἑλοῦσα δόμων ἐξῆγε θύραζε
εὗρε δἐνὶ προδόμῳ ἠμὲν δέπας ἠδὲ τραπέζας
ἀνδρῶν δαιτυμόνων οἵ μευ πατέρ ἀμφεπένοντο
οἱ μὲν ἄρ ἐς θῶκον πρόμολον δήμοιό τε φῆμιν
ἡ δαἶψα τρί ἄλεισα κατακρύψασ ὑπὸ κόλπῳ
ἔκφερεν αὐτὰρ ἐγὼν ἑπόμην ἀεσιφροσύνῃσι
ἡμεῖς δἐς λιμένα κλυτὸν ἤλθομεν ὦκα κιόντες
ἔνθ ἄρα Φοινίκων ἀνδρῶν ἦν ὠκύαλος νηῦς
οἱ μὲν ἔπειτ ἀναβάντες ἐπέπλεον ὑγρὰ κέλευθα
νὼ ἀναβησάμενοι ἐπὶ δὲ Ζεὺς οὖρον ἴαλλεν
τὴν μὲν ἔπειτα γυναῖκα βάλ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα
ἄντλῳ δἐνδούπησε πεσοῦσ ὡς εἰναλίη κήξ
καὶ τὴν μὲν φώκῃσι καὶ ἰχθύσι κύρμα γενέσθαι
ἔκβαλον αὐτὰρ ἐγὼ λιπόμην ἀκαχήμενος ἦτορ
τοὺς δἸθάκῃ ἐπέλασσε φέρων ἄνεμός τε καὶ ὕδωρ
ἔνθα με Λαέρτης πρίατο κτεάτεσσιν ἑοῖσιν
οὕτω τήνδε τε γαῖαν ἐγὼν ἴδον ὀφθαλμοῖσι
τὸν δαὖ διογενὴς Ὀδυσεὺς ἠμείβετο μύθῳ
Εὔμαι ἦ μάλα δή μοι ἐνὶ φρεσὶ θυμὸν ὄρινας
ταῦτα ἕκαστα λέγων ὅσα δὴ πάθες ἄλγεα θυμῷ
ἀλλ ἤτοι σοὶ μὲν παρὰ καὶ κακῷ ἐσθλὸν ἔθηκε
Ζεύς ἐπεὶ ἀνδρὸς δώματ ἀφίκεο πολλὰ μογήσας
ἠπίου ὃς δή τοι παρέχει βρῶσίν τε πόσιν τε
ἐνδυκέως ζώεις δἀγαθὸν βίον αὐτὰρ ἔγωγε
πολλὰ βροτῶν ἐπὶ ἄστε ἀλώμενος ἐνθάδ ἱκάνω
καδδραθέτην δοὐ πολλὸν ἐπὶ χρόνον ἀλλὰ μίνυνθα
αἶψα γὰρ Ἠὼς ἦλθεν ἐΰθρονος οἱ δἐπὶ χέρσου
Τηλεμάχου ἕταροι λύον ἱστία κὰδ δἕλον ἱστὸν
καρπαλίμως τὴν δεἰςς ὅρμον προέρεσσαν ἐρετμοῖς
ἐκ δεὐνὰς ἔβαλον κατὰ δὲ πρυμνήσι ἔδησαν
ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης
δεῖπνόν τἐντύνοντο κερῶντό τε αἴθοπα οἶνον
τοῖσι δὲ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἤρχετο μύθων
ὑμεῖς μὲν νῦν ἄστυδ ἐλαύνετε νῆα μέλαιναν
αὐτὰρ ἐγὼν ἀγροὺς ἐπιείσομαι ἠδὲ βοτῆρας
ἠῶθεν δέ κεν ὔμμιν ὁδοιπόριον παραθείμην
δαῖτ ἀγαθὴν κρειῶν τε καὶ οἴνου ἡδυπότοιο
πῇ γὰρ ἐγώ φίλε τέκνον ἴω τεῦ δώμαθ ἵκωμαι
ἀνδρῶν οἳ κραναὴν Ἰθάκην κάτα κοιρανέουσιν
ἦ ἰθὺς σῆς μητρὸς ἴω καὶ σοῖο δόμοιο
ἄλλως μέν σἂν ἔγωγε καὶ ἡμέτερόνδε κελοίμην
ἔρχεσθ οὐ γάρ τι ξενίων ποθή ἀλλὰ σοὶ αὐτῷ
χεῖρον ἐπεί τοι ἐγὼ μὲν ἀπέσσομαι οὐδέ σε μήτηρ
ὄψεται οὐ μὲν γάρ τι θαμὰ μνηστῆρσ ἐνὶ οἴκῳ
φαίνεται ἀλλ ἀπὸ τῶν ὑπερωΐῳ ἱστὸν ὑφαίνει
ἀλλά τοι ἄλλον φῶτα πιφαύσκομαι ὅν κεν ἵκοιο
Εὐρύμαχον Πολύβοιο δαΐφρονος ἀγλαὸν υἱόν
τὸν νῦν ἶσα θεῷ Ἰθακήσιοι εἰσορόωσι
καὶ γὰρ πολλὸν ἄριστος ἀνὴρ μέμονέν τε μάλιστα
μητέρ ἐμὴν γαμέειν καὶ Ὀδυσσῆος γέρας ἕξειν
ἀλλὰ τά γε Ζεὺς οἶδεν Ὀλύμπιος αἰθέρι ναίων
εἴ κέ σφιν πρὸ γάμοιο τελευτήσει κακὸν ἦμαρ
κίρκος Ἀπόλλωνος ταχὺς ἄγγελος ἐν δὲ πόδεσσι
τίλλε πέλειαν ἔχων κατὰ δὲ πτερὰ χεῦεν ἔραζε
μεσσηγὺς νηός τε καὶ αὐτοῦ Τηλεμάχοιο
τὸν δὲ Θεοκλύμενος ἑτάρων ἀπονόσφι καλέσσας
ἔν τἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζε
Τηλέμαχ οὔ τοι ἄνευ θεοῦ ἤλυθε δεξιὸς ὄρνις
ὑμετέρου δοὐκ ἔστι γένευς βασιλεύτερον ἄλλο
ἐν δήμῳ Ἰθάκης ἀλλ ὑμεῖς καρτεροὶ αἰεί
τῶ κε τάχα γνοίης φιλότητά τε πολλά τε δῶρα
ἐξ ἐμεῦ ὡς ἄν τίς σε συναντόμενος μακαρίζοι
Πείραιε Κλυτίδη σὺ δέ μοι τά περ ἄλλα μάλιστα
πείθῃ ἐμῶν ἑτάρων οἵ μοι Πύλον εἰς ἅμ ἕποντο
καὶ νῦν μοι τὸν ξεῖνον ἄγων ἐν δώμασι σοῖσιν
ἐνδυκέως φιλέειν καὶ τιέμεν εἰς ὅ κεν ἔλθω
τὸν δαὖ Πείραιος δουρικλυτὸς ἀντίον ηὔδα
Τηλέμαχ εἰ γάρ κεν σὺ πολὺν χρόνον ἐνθάδε μίμνοις
τόνδε τἐγὼ κομιῶ ξενίων δέ οἱ οὐ ποθὴ ἔσται
ὣς εἰπὼν ἐπὶ νηὸς ἔβη ἐκέλευσε δἑταίρους
αὐτούς τἀμβαίνειν ἀνά τε πρυμνήσια λῦσαι
οἱ δαἶψ εἴσβαινον καὶ ἐπὶ κληῗσι καθῖζον
Τηλέμαχος δὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα
εἵλετο δἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ
νηὸς ἀπ ἰκριόφιν τοὶ δὲ πρυμνήσι ἔλυσαν
οἱ μὲν ἀνώσαντες πλέον ἐς πόλιν ὡς ἐκέλευσε
τὸν δὦκα προβιβώντα πόδες φέρον ὄφρ ἵκετ αὐλήν
ἔνθα οἱ ἦσαν ὕες μάλα μυρίαι ᾗσι συβώτης
ἐσθλὸς ἐὼν ἐνίαυεν ἀνάκτεσιν ἤπια εἰδώς
ὧς ὁ μὲν ἔνθ ἠρᾶτο πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς
κούρην δὲ προτὶ ἄστυ φέρεν μένος ἡμιόνοιϊν
ἡ δὅτε δὴ οὗ πατρὸς ἀγακλυτὰ δώμαθ ἵκανε
στῆσεν ἄρ ἐν προθύροισι κασίγνητοι δέ μιν ἀμφὶς
ἵσταντ ἀθανάτοις ἐναλίγκιοι οἵ ῥὑπ ἀπήνης
ἡμιόνους ἔλυον ἐσθῆτά τε ἔσφερον εἴσω
αὐτὴ δἐς θάλαμον ἑὸν ἤϊε δαῖε δέ οἱ πῦρ
γρηῢς Ἀπειραίη θαλαμηπόλος Εὐρυμέδουσα
τήν ποτ Ἀπείρηθεν νέες ἤγαγον ἀμφιέλισσαι