Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
καὶ μετὰ τὰν Κύπριν τύ με δευτέρα ἐκ πυρὸς εἵλευ
ὦ γύναι ἐσκαλέσασα τεὸν ποτὶ τοῦτο μέλαθρον
αὔτως ἡμίφλεκτον Ἔρως δἄρα καὶ Λιπαραίω
πολλάκις Ἡφαίστοιο σέλας φλογερώτερον αἴθει
σὺν δὲ κακαῖς μανίαις καὶ παρθένον ἐκ θαλάμοιο
καὶ νύμφαν ἐφόβησ ἔτι δέμνια θερμὰ λιποῖσαν
ἀνέρος ὣς ὁ μὲν εἶπεν ἐγὼ δέ οἱ ἁ ταχυπειθὴς
χειρὸς ἐφαψαμένα μαλακῶν ἔκλιν ἐπὶ λέκτρων
καὶ ταχὺ χρὼς ἐπὶ χρωτὶ πεπαίνετο καὶ τὰ πρόσωπα
θερμότερ ἦς ἢ πρόσθε καὶ ἐψιθυρίσδομες ἁδύ
χὥς κά τοι μὴ μακρὰ φίλα θρυλέοιμι Σελάνα
οὔτ ἐγὼ αὖ τήνῳ ἀλλ ἦνθέ μοι ἅ τε Φιλίστας
μάτηρ τᾶς ἀλαᾶς αὐλητρίδος ἅ τε Μελιξοῦς
σάμερον ἁνίκα πέρ τε ποτ ὠρανὸν ἔτρεχον ἵπποι
Ἀῶ τὰν ῥοδόπαχυν ἀπ Ὠκεανοῖο φέροισαι
κεἶπέ μοι ἄλλά τε πολλὰ καὶ ὡς ἄρα Δέλφις ἐρᾶται
κεἴτέ νιν αὖτε γυναικὸς ἔχει πόθος εἴτε καὶ ἀνδρός
ἀκράτω ἐπεχεῖτο καὶ ἐς τέλος ᾤχετο φεύγων
καὶ φάτο οἱ στεφάνοισι τὰ δώματα τῆνα πυκάσδειν
ταῦτά μοι ἁ ξείνα μυθήσατο ἔστι δἀλαθής
ἦ γάρ μοι καὶ τρὶς καὶ τετράκις ἄλλοκ ἐφοίτη
καὶ παρ ἐμὶν ἐτίθει τὰν Δωρίδα πολλάκις ὄλπαν
νῦν δέ τε δωδεκαταῖος ἀφ ὧτέ νιν οὐδὲ ποτεῖδον
ἦ ῥοὐκ ἄλλό τι τερπνὸν ἔχει ἁμῶν δὲ λέλασται
νῦν μὲν τοῖς φίλτροις καταθύσομαι αἰ δἔτι κἠμὲ
λυπῇ τὰν Ἀίδαο πύλαν ναὶ Μοίρας ἀραξεῖ
τοῖά οἱ ἐν κίστᾳ κακὰ φάρμακα φαμὶ φυλάσσειν
Ἀσσυρίω δέσποινα παρὰ ξείνοιο μαθοῖσα
ἀλλὰ τὺ μὲν χαίροισα ποτ Ὠκεανὸν τρέπε πώλους
πότνι ἐγὼ δοἰσῶ τὸν ἐμὸν πόνον ὥσπερ ὑπέσταν
χαῖρε Σελαναία λιπαρόχροε χαίρετε δἄλλοι
ἀστέρες εὐκήλοιο κατ ἄντυγα Νυκτὸς ὀπαδοί
Κωμάσδω ποτὶ τὰν Ἀμαρυλλίδα ταὶ δέ μοι αἶγες
βόσκονται κατ ὄρος καὶ ὁ Τίτυρος αὐτὰς ἐλαύνει
Τίτυρ ἐμὶν τὸ καλὸν πεφιλαμένε βόσκε τὰς αἶγας
καὶ ποτὶ τὰν κράναν ἄγε Τίτυρε καὶ τὸν ἐνόρχαν
τὸν Λιβυκὸν κνάκωνα φυλάσσεο μή τι κορύψῃ
Ὠ χαρίεσσ Ἀμαρυλλί τί μοὐκέτι τοῦτο κατ ἄντρον
παρκύπτοισα καλεῖς τὸν ἐρωτύλον ἦ ῥά με μισεῖς
ἦ ῥά γέ τοι σιμὸς καταφαίνομαι ἐγγύθεν ἦμεν
νύμφα καὶ προγένειος ἀπάγξασθαί με ποησεῖς
ἠνίδε τοι δέκα μᾶλα φέρω τηνῶθε καθεῖλον
ὧ μἐκέλευ καθελεῖν τύ καὶ αὔριον ἄλλά τοι οἰσῶ
θᾶσαι μὰν θυμαλγὲς ἐμὸν ἄχος αἴθε γενοίμαν
ἁ βομβεῦσα μέλισσα καὶ ἐς τεὸν ἄντρον ἱκοίμαν
τὸν κισσὸν διαδὺς καὶ τὰν πτέριν ᾇ τὺ πυκάσδῃ
νῦν ἔγνων τὸν Ἔρωτα βαρὺς θεός ἦ ῥα λεαίνας
μαζὸν ἐθήλαζε δρυμῷ τέ νιν ἔτρεφε μάτηρ
ὅς με κατασμύχων καὶ ἐς ὀστίον ἄχρις ἰάπτει
ὦ τὸ καλὸν ποθορεῦσα τὸ πᾶν λίθος ὦ κυάνοφρυ
νύμφα πρόσπτυξαί με τὸν αἰπόλον ὥς τυ φιλάσω
ἔστι καὶ ἐν κενεοῖσι φιλάμασιν ἁδέα τέρψις
τὸν στέφανον τῖλαί με κατ αὐτίκα λεπτὰ ποησεῖς
τόν τοι ἐγὼν Ἀμαρυλλὶ φίλα κισσοῖο φυλάσσω
τὰν βαίταν ἀποδὺς ἐς κύματα τηνῶ ἁλεῦμαι
ὧπερ τὼς θύννως σκοπιάζεται Ὄλπις ὁ γριπεύς
καἴκα δἠποθάνω τό γε μὰν τεὸν ἁδὺ τέτυκται
ἔγνων πρᾶν ὅκα μευ μεμναμένω εἰ φιλέεις με
οὐδὲ τὸ τηλέφιλον ποτεμάξατο τὸ πλατάγημα
ἀλλ αὔτως ἁπαλῷ ποτὶ πάχεος ἐξεμαράνθη
εἶπε καὶ ἀγροιῶτις ἀλαθέα κοσκινόμαντις
ἁ πρᾶν ποιολογεῦσα Παραιβάτις οὕνεκ ἐγὼ μὲν
τὶν ὅλος ἔγκειμαι τὺ δέ μευ λόγον οὐδένα ποιῇ
ἦ μάν τοι λευκὰν διδυματόκον αἶγα φυλάσσω
τάν με καὶ ἁ Μέρμνωνος ἐριθακὶς ἁ μελανόχρως
αἰτεῖ καὶ δωσῶ οἱ ἐπεὶ τύ μοι ἐνδιαθρύπτῃ
Ἅλλεται ὀφθαλμός μευ ὁ δεξιός ἦ ῥά γἰδησῶ
αὐτάν ᾀσεῦμαι ποτὶ τὰν πίτυν ὧδ ἀποκλινθείς
καί κέ μἴσως ποτίδοι ἐπεὶ οὐκ ἀδαμαντίνα ἐστίν
Ἱππομένης ὅκα δὴ τὰν παρθένον ἤθελε γᾶμαι
μᾶλ ἐν χερσὶν ἑλὼν δρόμον ἄνυεν ἁ δἈταλάντα
ὡς ἴδεν ὡς ἐμάνη ὡς ἐς βαθὺν ἅλατ ἔρωτα
τὰν ἀγέλαν χὡ μάντις ἀπ Ὄθρυος ἆγε Μελάμπους
ἐς Πύλον ἁ δὲ Βίαντος ἐν ἀγκοίναισιν ἐκλίνθη
μάτηρ ἁ χαρίεσσα περίφρονος Ἀλφεσιβοίης
τὰν δὲ καλὰν Κυθέρειαν ἐν ὤρεσι μᾶλα νομεύων
οὐχ οὑτῶς ὥδωνις ἐπὶ πλέον ἄγαγε λύσσας
ὥστ οὐδὲ φθίμενόν νιν ἄτερ μαζοῖο τίθητι
ζαλωτὸς μὲν ἐμὶν ὁ τὸν ἄτροπον ὕπνον ἰαύων
Ἐνδυμίων ζαλῶ δὲ φίλα γύναι Ἰασίωνα
ὃς τοσσῆν ἐκύρησεν ὅσ οὐ πευσεῖσθε βέβαλοι
κεισεῦμαι δὲ πεσών καὶ τοὶ λύκοι ὧδέ μἔδονται
εἰπέ μοι ὦ Κορύδων τίνος αἱ βόες ἦ ῥα Φιλώνδα
οὔκ ἀλλ Αἴγωνος βόσκειν δέ μοι αὐτὰς ἔδωκεν
ἦ πᾴ ψε κρύβδαν τὰ ποθέσπερα πάσας ἀμέλγεις
ἀλλ ὁ γέρων ὑφίητι τὰ μοσχία κἠμὲ φυλάσσει
αὐτὸς δἐς τίν ἄφαντος ὁ βουκόλος ᾤχετο χώραν
οὐκ ἄκουσας ἄγων νιν ἐπ Ἀλφεὸν ᾤχετο Μίλων
καὶ πόκα τῆνος ἔλαιον ἐν ὀφθαλμοῖσιν ὀπώπει
κἤμ ἔφαθ ἁ μάτηρ Πολυδεύκεος εἶμεν ἀμείνω
κᾤχετ ἔχων σκαπάναν τε καὶ εἴκατι τουτόθε μᾶλα
πείσαι τοι Μίλων καὶ τὼς λύκος αὐτίκα λυσσῆν
ταὶ δαμάλαι δαὐτὸν μυκώμεναι αἵδε ποθεῦντι
δειλαῖαί γαὗται τὸν βουκόλον ὡς κακὸν εὗρον
ἦ μὰν δειλαῖαί γε καὶ οὐκέτι λῶντι νέμεσθαι
τήνας μὲν δή τοι τᾶς πόρτιος αὐτὰ λέλειπται
τὠστία μὴ πρῶκας σιτίζεται ὥσπερ ὁ τέττιξ
οὐ Δᾶν ἀλλ ὁκὰ μέν νιν ἐπ Αἰσάροιο νομεύω
καὶ μαλακῶ χόρτοιο καλὰν κώμυθα δίδωμι
ἄλλοκα δὲ σκαίρει τὸ βαθύσκιον ἀμφὶ Λάτυμνον
λεπτὸς μὰν χὡ ταῦρος ὁ πυρρίχος εἴθε λάχοιεν
τοὶ τῶ Λαμπριάδα τοὶ δαμόται ὅκκα θύωντι
τᾷ Ἥρᾳ τοιόνδε κακοχράσμων γὰρ ὁ δᾶμος
καὶ μὰν ἐς Στομάλιμνον ἐλαύνεται ἔς τε τὰ Φύσκω
καὶ ποτὶ τὸν Νήαιθον ὅπᾳ καλὰ πάντα φύοντι
αἰγίπυρος καὶ κνύζα καὶ εὐώδης μελίτεια
φεῦ φεῦ βασεῦνται καὶ ταὶ βόες ὦ τάλαν Αἴγων
εἰς Ἀίδαν ὅκα καὶ τὺ κακᾶς ἠράσσαο νίκας
χἁ σῦριγξ εὐρῶτι παλύνεται ἅν ποκ ἐπάξα
οὐ τήνα γοὐ Νύμφας ἐπεὶ ποτὶ Πῖσαν ἀφέρπων
δῶρον ἐμοί νιν ἔλειπεν ἐγὼ δέ τις εἰμὶ μελικτάς
κεὖ μὲν τὰ Γλαύκας ἀγκρούομαι εὖ δὲ τὰ Πύρρω
καὶ τὸ ποταῷον τὸ Λακίνιον ᾇπερ ὁ πύκτας
Αἴγων ὀγδώκοντα μόνος κατεδαίσατο μάζας
τηνεῖ καὶ τὸν ταῦρον ἀπ ὤρεος ἆγε πιάξας
τᾶς ὁπλᾶς κἤδωκ Ἀμαρυλλίδι ταὶ δὲ γυναῖκες
ὦ χαρίεσσ Ἀμαρυλλί μόνας σέθεν οὐδὲ θανοίσας
λασεύμεσθ ὅσον αἶγες ἐμὶν φίλαι ὅσσον ἀπέσβης
αἰαῖ τῶ σκληρῶ μάλα δαίμονος ὅς με λελόγχει
θαρσεῖν χρὴ φίλε Βάττε τάχ αὔριον ἔσσετ ἄμεινον
ἐλπίδες ἐν ζωοῖσιν ἀνέλπιστοι δὲ θανόντες
χὡ Ζεὺς ἄλλοκα μὲν πέλει αἴθριος ἄλλοκα δὕει
τὸν θαλλὸν τρώγοντι τὰ δύσσοα σίτθ ὁ λέπαργος
σίτθ ἁ Κυμαίθα ποτὶ τὸν λόφον οὐκ ἐσακούεις
ἡξῶ ναὶ τὸν Πᾶνα κακὸν τέλος αὐτίκα δωσῶν
εἰ μὴ ἄπει τουτῶθεν ἴδ αὖ πάλιν ἅδε ποθέρπει
εἴθ ἦν μοι ῥοικὸν τὸ λαγωβόλον ὥς τυ πάταξα
θᾶσαί μὦ Κορύδων πὸτ τῶ Διός ἁ γὰρ ἄκανθα
ἀρμοῖ μὧδ ἐπάταξ ὑπὸ τὸ σφυρόν ὡς δὲ βαθεῖαι
τἀτρακτυλλίδες ἐντί κακῶς ἁ πόρτις ὄλοιτο
ἐς ταύταν ἐτύπην χασμεύμενος ἦ ῥά γε λεύσσεις
ναὶ ναί τοῖς ὀνύχεσσιν ἔχω τέ νιν ἅδε καὶ αὐτά
ὁσσίχον ἐστὶ τὸ τύμμα καὶ ἁλίκον ἄνδρα δαμάζει
εἰς ὄρος ὅκχ ἕρπῃς μὴ νήλιπος ἔρχεο Βάττε
ἐν γὰρ ὄρει ῥάμνοί τε καὶ ἀσπάλαθοι κομέονται
εἴπ ἄγε μὦ Κορύδων τὸ γερόντιον ἦ ῥα διώκει
τήναν τὰν κυάνοφρυν ἐρωτίδα τᾶς ποκ ἐκνίσθη
καὶ ποτὶ τᾷ μάνδρᾳ κατελάμβανον ἆμος ἐνήργει
εὖ γὤνθρωπε φιλοῖφα τό τοι γένος ἢ Σατυρίσκοις
ἐγγύθεν ἢ Πάνεσσι κακοκνάμοισιν ἐρίσδεις
αἶγες ἐμαί τῆνον τὸν ποιμένα τόνδε Σιβύρτα
οὐκ ἀπὸ τᾶς κράνας σίττ ἀμνίδες οὐκ ἐσορῆτε
τόν μευ τὰν σύριγγα πρόαν κλέψαντα Κομάταν
τὰν ποίαν σύριγγα τὺ γάρ ποκα δῶλε Σιβύρτα
ἐκτάσα σύριγγα τί δοὐκέτι σὺν Κορύδωνι
ἀρκεῖ τοι καλάμας αὐλὸν ποππύσδεν ἔχοντι
τάν μοι ἔδωκε Λύκων ὦλεύθερε τὶν δὲ τὸ ποῖον
Λάκων ἀγκλέψας πόκ ἔβα νάκος εἰπὲ Κομάτα
οὐδὲ γὰρ Εὐμάρᾳ τῷ δεσπότᾳ ἦς τι ἐνεύδειν
τὸ Κροκύλος μοι ἔδωκε τὸ ποικίλον ἁνίκ ἔθυσε
ταῖς Νύμφαις τὰν αἶγα τὺ δὦ κακὲ καὶ τόκ ἐτάκευ
βασκαίνων καὶ νῦν με τὰ λοίσθια γυμνὸν ἔθηκας
οὐκ αὐτὸν τὸν Πᾶνα τὸν ἄκτιον οὐ τέ γε Λάκων
τὰν βαίταν ἀπέδυσ ὁ Καλαιθίδος ἢ κατὰ τήνας
τᾶς πέτρας ὤνθρωπε μανεὶς ἐς Κρᾶθιν ἁλοίμαν
οὐ μὰν οὐκ αὐτὰς τὰς λιμνάδας ὦγαθὲ Νύμφας
αἵτέ μοι ἵλαοί τε καὶ εὐμενέες τελέθοιεν
οὔ τευ τὰν σύριγγα λαθὼν ἔκλεψε Κομάτας
αἴ τοι πιστεύσαιμι τὰ Δάφνιδος ἄλγε ἀροίμαν
ἀλλ ὦν αἴκα λῇς ἔριφον θέμεν ἔστι μὲν οὐδὲν
ἱερόν ἀλλά γε τοι διαείσομαι ἕστέ κἀπείπῃς
ὗς ποτ Ἀθαναίαν ἔριν ἤρισεν ἠνίδε κεῖται
ὥριφος ἀλλά γε καὶ τὺ τὸν εὔβοτον ἀμνὸν ἔρισδε
καὶ πῶς ὦ κίναδος τὺ τάδ ἔσσεται ἐξ ἴσω ἁμίν
τίς τρίχας ἀντ ἐρίων ἐποκίξατο τίς δὲ παρεύσας
αἰγὸς πρατοτόκοιο κακὰν κύνα δήλετ ἀμέλγειν
ὅστις νικασεῖν τὸν πλατίον ὡς τὺ πεποίθεις
ὥριφος ἰσοπαλής τυῖδ ὁ τράγος οὗτος ἔρισδε
μὴ σπεῦδ οὐ γάρ τοι πυρὶ θάλπεαι ἅδιον ᾀσῇ
τεῖδ ὑπὸ τὰν κότινον καὶ τἄλσεα ταῦτα καθίξας
ψυχρὸν ὕδωρ τουτεῖ καταλείβεται ὧδε πεφύκει
ποία χἁ στιβὰς ἅδε καὶ ἀκρίδες ὧδε λαλεῦντι
ὄμμασι τοῖς ὀρθοῖσι ποτιβλέπεν ὅν ποκ ἐόντα
παῖδ ἔτ ἐγὼν ἐδίδασκον ἴδ ἁ χάρις ἐς τί ποθ ἕρπει
θρέψαι καὶ λυκιδεῖς θρέψαι κύνας ὥς τυ φάγωντι
καὶ πόκ ἐγὼ παρὰ τεῦς τι μαθὼν καλὸν ἢ καὶ ἀκούσας
μέμναμ ὦ φθονερὸν τὺ καὶ ἀπρεπὲς ἀνδρίον αὔτως
ἀλλὰ γὰρ ἕρφ ὦδ ἕρπε καὶ ὕστατα βουκολιαξῇ
οὐχ ἑρψῶ τηνεῖ τουτεῖ δρύες ὧδε κύπειρος
ὧδε καλὸν βομβεῦντι ποτὶ σμήνεσσι μέλισσαι
ἔνθ ὕδατος ψυχρῶ κρᾶναι δύο ταὶ δἐπὶ δένδρει
ὄρνιχες λαλαγεῦντι καὶ ἁ σκιὰ οὐδὲν ὁμοία
τᾷ παρὰ τίν βάλλει δὲ καὶ ἁ πίτυς ὑψόθε κώνοις
ἦ μὰν ἀρνακίδας τε καὶ εἴρια τεῖδε πατησεῖς
αἴκ ἔνθῃς ὕπνω μαλακώτερα ταὶ δὲ τραγεῖαι
ταὶ παρὰ τὶν ὄσδοντι κακώτερον ἢ τύ περ ὄσδεις
στασῶ δὲ κρατῆρα μέγαν λευκοῖο γάλακτος
ταῖς Νύμφαις στασῶ δὲ καὶ ἁδέος ἄλλον ἐλαίω
αἰ δέ κε καὶ τὺ μόλῃς ἁπαλὰν πτέριν ὧδε πατησεῖς
καὶ γλάχων ἀνθεῦσαν ὑπεσσεῖται δὲ χιμαιρᾶν
δέρματα τῶν παρὰ τὶν μαλακώτερα τετράκις ἀρνῶν
στασῶ δὀκτὼ μὲν γαυλὼς τῷ Πανὶ γάλακτος
ὀκτὼ δὲ σκαφίδας μέλιτος πλέα κηρί ἐχοίσας
αὐτόθε μοι ποτέρισδε καὶ αὐτόθε βουκολιάσδευ
τὰν σαυτῶ πατέων ἔχε τὰς δρύας ἀλλὰ τίς ἄμμε
τίς κρινεῖ αἴθ ἔνθοι πόθ ὁ βουκόλος ὧδ ὁ Λυκώπας
οὐδὲν ἐγὼ τήνω ποτιδεύομαι ἀλλὰ τὸν ἄνδρα
αἰ λῇς τὸν δρυτόμον βωστρήσομες ὃς τὰς ἐρείκας
τήνας τὰς παρὰ τὶν ξυλοχίζεται ἔστι δὲ Μόρσων
τεῖδ ἐνθών ἄμμες γὰρ ἐρίσδομες ὅστις ἀρείων
βουκολιαστάς ἐστι τὺ δὦ φίλε μήτ ἐμὲ Μόρσων
ἐν χάριτι κρίνῃς μήτ ὦν τύγα τοῦτον ὀνάσῃς
ναὶ ποτὶ τᾶν Νυμφᾶν Μόρσων φίλε μήτε Κομάτᾳ
τὸ πλέον ἰθύνῃς μήτ ὦν τύγα τῷδε χαρίξῃ
ἅδέ τοι ἁ ποίμνα τῶ Θουρίω ἐστὶ Σιβύρτα
Εὐμάρα δὲ τὰς αἶγας ὁρῇς φίλε τῶ Συβαρίτα
μή τύ τις ἠρώτη πὸτ τῶ Διός αἴτε Σιβύρτα
αἴτ ἐμόν ἐστι κάκιστε τὸ ποίμνιον ὡς λάλος ἐσσί
βέντισθ οὗτος ἐγὼ μὲν ἀλαθέα πάντ ἀγορεύω
κοὐδὲν καυχέομαι τὺ δἄγαν φιλοκέρτομος ἐσσί
εἶα λέγ εἴ τι λέγεις καὶ τὸν ξένον ἐς πόλιν αὖθις
ζῶντ ἄφες ὦ Παιάν ἦ στωμύλος ἦσθα Κομάτα
ταὶ Μοῖσαί με φιλεῦντι πολὺ πλέον ἢ τὸν ἀοιδὸν
Δάφνιν ἐγὼ δαὐταῖς χιμάρως δύο πρᾶν ποκ ἔθυσα
καὶ γὰρ ἔμ ὡπόλλων φιλέει μέγα καὶ καλὸν αὐτῷ
κριὸν ἐγὼ βόσκω τὰ δὲ Κάρνεα καὶ δὴ ἐφέρπει
πλὰν δύο τὰς λοιπὰς διδυματόκος αἶγας ἀμέλγω
καί μἁ παῖς ποθορεῦσα τάλαν λέγει αὐτὸς ἀμέλγεις
φεῦ φεῦ Λάκων τοι ταλάρως σχεδὸν εἴκατι πληροῖ
τυρῶ καὶ τὸν ἄναβον ἐν ἄνθεσι παῖδα μολύνει
βάλλει καὶ μάλοισι τὸν αἰπόλον ἁ Κλεαρίστα
τὰς αἶγας παρελᾶντα καὶ ἁδύ τι ποππυλιάσδει
κἠμὲ γὰρ ὁ Κρατίδας τὸν ποιμένα λεῖος ὑπαντῶν
ἐκμαίνει λιπαρὰ δὲ παρ αὐχένα σείετ ἔθειρα
ἀλλ οὐ σύμβλητ ἐστὶ κυνόσβατος οὐδ ἀνεμώνα
πρὸς ῥόδα τῶν ἄνδηρα παρ αἱμασιαῖσι πεφύκει
οὐδὲ γὰρ οὐδ ἀκύλοις ὁμομαλίδες αἱ μὲν ἔχοντι
λυπρὸν ἀπὸ πρίνοιο λεπύριον αἱ δὲ μελιχραί
κἠγὼ μὲν δωσῶ τᾷ παρθένῳ αὐτίκα φάσσαν
ἐκ τᾶς ἀρκεύθω καθελών τηνεῖ γὰρ ἐφίσδει
ἀλλ ἐγὼ ἐς χλαῖναν μαλακὸν πόκον ὁππόκα πέξω
τὰν οἶν τὰν πέλλαν Κρατίδᾳ δωρήσομαι αὐτός
σίττ ἀπὸ τᾶς κοτίνω ταὶ μηκάδες ὧδε νέμεσθε
οὐκ ἀπὸ τᾶς δρυὸς οὗτος ὁ Κώναρος ἅ τε Κιναίθα
τουτεῖ βοσκησεῖσθε ποτ ἀντολάς ὡς ὁ Φάλαρος
ἔστι δέ μοι γαυλὸς κυπαρίσσινος ἔστι δὲ κρατήρ
ἔργον Πραξιτέλευς τᾷ παιδὶ δὲ ταῦτα φυλάσσω
χἁμῖν ἐστι κύων φιλοποίμνιος ὃς λύκος ἄγχει
ὃν τῷ παιδὶ δίδωμι τὰ θηρία πάντα διώκειν
ἀκρίδες αἳ τὸν φραγμὸν ὑπερπαδῆτε τὸν ἁμόν
μή μευ λωβασεῖσθε τὰς ἀμπέλος ἐντὶ γὰρ ἇβαι
τοὶ τέττιγες ὁρῆτε τὸν αἰπόλον ὡς ἐρεθίζω
οὑτῶς χὑμές θην ἐρεθίζετε τὼς καλαμευτάς
αἰεὶ φοιτῶσαι τὰ ποθέσπερα ῥαγίζοντι
σῦκα κατατρώγοντες ὑπανέμιοι φορέονται
εὖ ποτεκιγκλίζευ καὶ τᾶς δρυὸς εἴχεο τήνας
τοῦτο μὲν οὐ μέμναμ ὅκα μάν ποκα τεῖδέ τυ δήσας
Εὐμάρας ἐκάθηρε καλῶς μάλα τοῦτό γἴσαμι
σκίλλας ἰὼν γραίας ἀπὸ σάματος αὐτίκα τίλλειν
κἠγὼ μὰν κνίζω Μόρσων τινά καὶ τὺ δὲ λεύσσεις
ἐνθὼν τὰν κυκλάμινον ὄρυσσέ νυν ἐς τὸν Ἄλεντα
Ἱμέρα ἀνθ ὕδατος ῥείτω γάλα καὶ τὺ δὲ Κράθι
οἴνῳ πορφύροις τὰ δέ τοἴσυα καρπὸν ἐνείκαι
ῥείτω χἁ Συβαρῖτις ἐμὶν μέλι καὶ τὸ πότορθρον
ἁ παῖς ἀνθ ὕδατος τᾷ κάλπιδι κηρία βάψαι
ταὶ μὲν ἐμαὶ κύτισόν τε καὶ αἴγιλον αἶγες ἔδοντι
καὶ σχῖνον πατέοντι καὶ ἐν κομάροισι κέχυνται
ταῖσι δἐμαῖς ὀίεσσι πάρεστι μὲν ἁ μελίτεια
φέρβεσθαι πολλὸς δὲ καὶ ὡς ῥόδα κίσθος ἐπανθεῖ
οὐκ ἔραμ Ἀλκίππας ὅτι με πρᾶν οὐκ ἐφίλασε
τῶν ὤτων καθελοῖσ ὅκά οἱ τὰν φάσσαν ἔδωκα
ἀλλ ἐγὼ Εὐμήδευς ἔραμαι μέγα καὶ γὰρ ὅκ αὐτῷ
τὰν σύριγγ ὤρεξα καλόν τί με κάρτ ἐφίλασεν
οὐ θεμιτὸν Λάκων ποτ ἀηδόνα κίσσας ἐρίσδειν
παύσασθαι κέλομαι τὸν ποιμένα τὶν δὲ Κομάτα
δωρεῖται Μόρσων τὰν ἀμνίδα καὶ τὺ δὲ θύσας
ταῖς Νύμφαις Μόρσωνι καλὸν κρέας αὐτίκα πέμψον
πεμψῶ ναὶ τὸν Πᾶνα φριμάσσεο πᾶσα τραγίσκων
νῦν ἀγέλα κἠγὼ γὰρ ἴδ ὡς μέγα τοῦτο καχαξῶ
κὰτ τῶ Λάκωνος τῶ ποιμένος ὅττι πόκ ἤδη
ἀνυσάμαν τὰν ἀμνόν ἐς ὠρανὸν ὔμμιν ἁλεῦμαι
αἶγες ἐμαὶ θαρσεῖτε κερούτιδες αὔριον ὔμμε
πάσας ἐγὼ λουσῶ Συβαρίτιδος ἔνδοθι λίμνας
οὗτος ὁ Λευκίτας ὁ κορυπτίλος εἴ τιν ὀχευσεῖς
τᾶν αἰγῶν φλασσῶ τυ πρὶν ἤ γἐμὲ καλλιερῆσαι
ταῖς Νύμφαις τὰν ἀμνόν ὁ δαὖ πάλιν ἀλλὰ γενοίμαν
αἰ μή τυ φλάσσαιμι Μελάνθιος ἀντὶ Κομάτα
Δαμοίτας χὡ Δάφνις ὁ βουκόλος εἰς ἕνα χῶρον
τὰν ἀγέλαν πόκ Ἄρατε συνάγαγον ἦς δὁ μὲν αὐτῶν
πυρρός ὁ δἡμιγένειος ἐπὶ κράναν δέ τιν ἄμφω
ἑζόμενοι θέρεος μέσῳ ἄματι τοιάδ ἄειδον
πρᾶτος δἄρξατο Δάφνις ἐπεὶ καὶ πρᾶτος ἔρισδε
βάλλει τοι Πολύφαμε τὸ ποίμνιον ἁ Γαλάτεια
μάλοισιν δυσέρωτα τὸν αἰπόλον ἄνδρα καλεῦσα
καὶ τύ νιν οὐ ποθόρησθα τάλαν τάλαν ἀλλὰ κάθησαι
ἁδέα συρίσδων πάλιν ἅδ ἴδε τὰν κύνα βάλλει
ἅ τοι τᾶν ὀίων ἕπεται σκοπός ἁ δὲ βαΰσδει
εἰς ἅλα δερκομένα τὰ δέ νιν καλὰ κύματα φαίνει
ἅσυχα καχλάζοντα ἐπ αἰγιαλοῖο θέοισαν
φράζεο μὴ τᾶς παιδὸς ἐπὶ κνάμαισιν ὀρούσῃ
ἐξ ἁλὸς ἐρχομένας κατὰ δὲ χρόα καλὸν ἀμύξῃ
ἁ δὲ καὶ αὐτόθε τοι διαθρύπτεται ὡς ἀπ ἀκάνθας
ταὶ καπυραὶ χαῖται τὸ καλὸν θέρος ἁνίκα φρύγει
καὶ φεύγει φιλέοντα καὶ οὐ φιλέοντα διώκει
καὶ τὸν ἀπὸ γραμμᾶς κινεῖ λίθον ἦ γὰρ ἔρωτι
πολλάκις ὦ Πολύφαμε τὰ μὴ καλὰ καλὰ πέφανται
τῷ δἐπὶ Δαμοίτας ἀνεβάλλετο καὶ τάδ ἄειδεν
εἶδον ναὶ τὸν Πᾶνα τὸ ποίμνιον ἁνίκ ἔβαλλε
κοὔ μἔλαθ οὔ τὸν ἐμὸν ἕνα τὸν γλυκύν ᾧπερ ὅρημι
ἐς τέλος αὐτὰρ ὁ μάντις ὁ Τήλεμος ἔχθρ ἀγορεύων
ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἐγὼ κνίζων πάλιν οὐ ποθόρημι
ἀλλ ἄλλαν τινὰ φαμὶ γυναῖκ ἔχεν ἁ δἀίοισα
ζαλοῖ μὦ Παιὰν καὶ τάκεται ἐκ δὲ θαλάσσας
οἰστρεῖ παπταίνοισα ποτ ἄντρά τε καὶ ποτὶ ποίμνας
σίξα δὑλακτεῖν νιν καὶ τᾷ κυνί καὶ γὰρ ὅκ ἤρων
αὐτᾶς ἐκνυζεῖτο ποτ ἰσχία ῥύγχος ἔχοισα
ταῦτα δἴσως ἐσορεῦσα ποεῦντά με πολλάκι πεμψεῖ
ἄγγελον αὐτὰρ ἐγὼ κλᾳξῶ θύρας ἕστέ κὀμόσσῃ
αὐτά μοι στορεσεῖν καλὰ δέμνια τᾶσδ ἐπὶ νάσω
καὶ γάρ θην οὐδ εἶδος ἔχω κακόν ὥς με λέγοντι
ἦ γὰρ πρᾶν ἐς πόντον ἐσέβλεπον ἦς δὲ γαλάνα
καὶ καλὰ μὲν τὰ γένεια καλὰ δέ μευ ἁ μία κώρα
ὡς παρ ἐμὶν κέκριται κατεφαίνετο τῶν δέ τὀδόντων
λευκοτέραν αὐγὰν Παρίας ὑπέφαινε λίθοιο
ὡς μὴ βασκανθῶ δέ τρὶς εἰς ἐμὸν ἔπτυσα κόλπον
ταῦτα γὰρ ἁ γραία με Κοτυταρὶς ἐξεδίδαξε
ἃ πρᾶν ἀμάντεσσι παρ Ἱπποκίωνι ποταύλει
τόσσ εἰπὼν τὸν Δάφνιν ὁ Δαμοίτας ἐφίλησε
χὡ μὲν τῷ σύριγγ ὁ δὲ τῷ καλὸν αὐλὸν ἔδωκεν
αὔλει Δαμοίτας σύρισδε δὲ Δάφνις ὁ βούτας
ὠρχεῦντ ἐν μαλακᾷ ταὶ πόρτιες αὐτίκα ποίᾳ
νίκη μὰν οὐδάλλος ἀνήσσατοι δἐγένοντο
Ἠς χρόνος ἁνίκ ἐγώ τε καὶ Εὔκριτος ἐς τὸν Ἅλεντα
εἵρπομες ἐκ πόλιος σὺν καὶ τρίτος ἁμὶν Ἀμύντας
τᾷ Δηοῖ γὰρ ἔτευχε θαλύσια καὶ Φρασίδαμος
κἀντιγένης δύο τέκνα Λυκωπέος εἴ τί περ ἐσθλὸν
χᾳῶν τῶν ἐπάνωθεν ἀπὸ Κλυτίας τε καὶ αὐτῶ
Χάλκωνος Βούριναν ὃς ἐκ ποδὸς ἄνυσε κράναν
εὖ ἐνερεισάμενος πέτρᾳ γόνυ ταὶ δὲ παρ αὐτὰν
αἴγειροι πτελέαι τε ἐύσκιον ἄλσος ὕφαινον
χλωροῖσιν πετάλοισι κατηρεφέες κομόωσαι
κοὔπω τὰν μεσάταν ὁδὸν ἄνυμες οὐδὲ τὸ σᾶμα
ἁμὶν τὸ Βρασίλα κατεφαίνετο καὶ τὸν ὁδίταν
ἐσθλὸν σὺν Μοίσαισι Κυδωνικὸν εὕρομες ἄνδρα
οὔνομα μὲν Λυκίδαν ἦς δαἰπόλος οὐδέ κέ τίς νιν
ἠγνοίησεν ἰδών ἐπεὶ αἰπόλῳ ἔξοχ ἐῴκει
ἐκ μὲν γὰρ λασίοιο δασύτριχος εἶχε τράγοιο
κνακὸν δέρμ ὤμοισι νέας ταμίσοιο ποτόσδον
ἀμφὶ δέ οἱ στήθεσσι γέρων ἐσφίγγετο πέπλος
ζωστῆρι πλακερῷ ῥοικὰν δἔχεν ἀγριελαίω
δεξιτερᾷ κορύναν καί μἀτρέμας εἶπε σεσαρὼς
ὄμματι μειδιόωντι γέλως δέ οἱ εἴχετο χείλευς
Σιμιχίδα πᾷ δὴ τὸ μεσαμέριον πόδας ἕλκεις
ἁνίκα δὴ καὶ σαῦρος ἐν αἱμασιαῖσι καθεύδει
οὐδ ἐπιτυμβίδιαι κορυδαλλίδες ἠλαίνοντι
ἦ μετὰ δαῖτα κλητὸς ἐπείγεαι ἤ τινος ἀστῶν
λανὸν ἔπι θρώσκεις ὥς τοι ποσὶ νισσομένοιο
πᾶσα λίθος πταίοισα ποτ ἀρβυλίδεσσιν ἀείδει
τὸν δἐγὼ ἀμείφθην Λυκίδα φίλε φαντί τυ πάντες
συριγκτὰν ἔμεναι μέγ ὑπείροχον ἔν τε νομεῦσιν
ἔν τἀμητήρεσσι τὸ δὴ μάλα θυμὸν ἰαίνει
ἁμέτερον καί τοι κατ ἐμὸν νόον ἰσοφαρίζειν
ἔλπομαι ἁ δὁδὸς ἅδε θαλυσιάς ἦ γὰρ ἑταῖροι
ἀνέρες εὐπέπλῳ Δαμάτερι δαῖτα τελεῦντι
ὄλβω ἀπαρχόμενοι μάλα γάρ σφισι πίονι μέτρῳ
ἁ δαίμων εὔκριθον ἀνεπλήρωσεν ἀλωάν
ἀλλ ἄγε δή ξυνὰ γὰρ ὁδός ξυνὰ δὲ καὶ ἀώς
βουκολιασδώμεσθα τάχ ὥτερος ἄλλον ὀνασεῖ
καὶ γὰρ ἐγὼ Μοισᾶν καπυρὸν στόμα κἠμὲ λέγοντι
πάντες ἀοιδὸν ἄριστον ἐγὼ δέ τις οὐ ταχυπειθής
οὐ Δᾶν οὐ γάρ πω κατ ἐμὸν νόον οὔτε τὸν ἐσθλὸν
Σικελίδαν νίκημι τὸν ἐκ Σάμω οὔτε Φιλητᾶν
ἀείδων βάτραχος δὲ ποτ ἀκρίδας ὥς τις ἐρίσδω
ὣς ἐφάμαν ἐπίταδες ὁ δαἰπόλος ἁδὺ γελάσσας
τάν τοι ἔφα κορύναν δωρύττομαι οὕνεκεν ἐσσὶ
πᾶν ἐπ ἀλαθείᾳ πεπλασμένον ἐκ Διὸς ἔρνος
ἶσον ὄρευς κορυφᾷ τελέσαι δόμον εὐρυμέδοντος
καὶ Μοισᾶν ὄρνιχες ὅσοι ποτὶ Χῖον ἀοιδὸν
ἀλλ ἄγε βουκολικᾶς ταχέως ἀρχώμεθ ἀοιδᾶς
Σιμιχίδα κἠγὼ μέν ὅρη φίλος εἴ τοι ἀρέσκει
τοῦθ ὅ τι πρᾶν ἐν ὄρει τὸ μελύδριον ἐξεπόνασα
Ἔσσεται Ἀγεάνακτι καλὸς πλόος ἐς Μυτιλήναν
χὥταν ἐφ ἑσπερίοις ἐρίφοις νότος ὑγρὰ διώκῃ
κύματα χὡρίων ὅτ ἐπ ὠκεανῷ πόδας ἴσχῃ
αἴκεν τὸν Λυκίδαν ὀπτεύμενον ἐξ Ἀφροδίτας
ῥύσηται θερμὸς γὰρ ἔρως αὐτῶ με καταίθει
χἁλκυόνες στορεσεῦντι τὰ κύματα τάν τε θάλασσαν
τόν τε νότον τόν τεὖρον ὃς ἔσχατα φυκία κινεῖ
ἁλκυόνες γλαυκαῖς Νηρηίσι ταί τε μάλιστα
ὀρνίχων ἐφίλαθεν ὅσαις τέ περ ἐξ ἁλὸς ἄγρα
Ἀγεάνακτι πλόον διζημένῳ ἐς Μυτιλήναν
ὥρια πάντα γένοιτο καὶ εὔπλοξν ὅρμον ἵκοιτο
κἠγὼ τῆνο κατ ἆμαρ ἀνήτινον ἢ ῥοδόεντα
ἢ καὶ λευκοΐων στέφανον περὶ κρατὶ φυλάσσων
τὸν Πτελεατικὸν οἶνον ἀπὸ κρατῆρος ἀφυξῶ
πὰρ πυρὶ κεκλιμένος κύαμον δέ τις ἐν πυρὶ φρυξεῖ
χἁ στιβὰς ἐσσεῖται πεπυκασμένα ἕστ ἐπὶ πᾶχυν
κνύζᾳ τἀσφοδέλῳ τε πολυγνάμπτῳ τε σελίνῳ
καὶ πίομαι μαλακῶς μεμνημένος Ἀγεάνακτος
αὐταῖσιν κυλίκεσσι καὶ ἐς τρύγα χεῖλος ἐρείδων
αὐλησεῦντι δέ μοι δύο ποιμένες εἷς μὲν Ἀχαρνεύς
εἷς δὲ Λυκωπίτας ὁ δὲ Τίτυρος ἐγγύθεν ᾀσεῖ
ὥς ποκα τᾶς Ξενέας ἠράσσατο Δάφνις ὁ βούτας
χὡς ὄρος ἀμφ ἐπονεῖτο καὶ ὡς δρύες αὐτὸν ἐθρήνευν
εὖτε χιὼν ὥς τις κατετάκετο μακρὸν ὑφ Αἷμον
ἢ Ἄθω ἢ Ῥοδόπαν ἢ Καύκασον ἐσχατόωντα
ᾀσεῖ δὥς ποκ ἔδεκτο τὸν αἰπόλον εὐρέα λάρναξ
ζωὸν ἐόντα κακαῖσιν ἀτασθαλίαισιν ἄνακτος
ὥς τέ νιν αἱ σιμαὶ λειμωνόθε φέρβον ἰοῖσαι
κέδρον ἐς ἁδεῖαν μαλακοῖς ἄνθεσσι μέλισσαι
οὕνεκά οἱ γλυκὺ Μοῖσα κατὰ στόματος χέε νέκταρ
ὦ μακαριστὲ Κομάτα τύ θην τάδε τερπνὰ πεπόνθεις
καὶ τὺ κατεκλᾴσθης ἐς λάρνακα καὶ τὺ μελισσᾶν
κηρία φερβόμενος ἔτος ὥριον ἐξεπόνασας
αἴθ ἐπ ἐμεῦ ζωοῖς ἐναρίθμιος ὤφελες εἶμεν
ὥς τοι ἐγὼν ἐνόμευον ἀν ὤρεα τὰς καλὰς αἶγας
φωνᾶς εἰσαΐων τὺ δὑπὸ δρυσὶν ἢ ὑπὸ πεύκαις
ἁδὺ μελισδόμενος κατεκέκλισο θεῖε Κομάτα
χὡ μὲν τόσσ εἰπὼν ἀπεπαύσατο τὸν δὲ μετ αὖθις
κἠγὼ τοῖ ἐφάμαν Λυκίδα φίλε πολλὰ μὲν ἄλλα
νύμφαι κἠμὲ δίδαξαν ἀν ὤρεα βουκολέοντα
ἐσθλά τά που καὶ Ζηνὸς ἐπὶ θρόνον ἄγαγε φάμα
ἀλλὰ τόγ ἐκ πάντων μέγ ὑπείροχον ᾧ τυ γεραίρειν
ἀρξεῦμ ἀλλ ὑπάκουσον ἐπεὶ φίλος ἔπλεο Μοίσαις
Σιμιχίδᾳ μὲν Ἔρωτες ἐπέπταρον ἦ γὰρ ὁ δειλὸς
τόσσον ἐρᾷ Μυρτοῦς ὅσον εἴαρος αἶγες ἐρᾶντι
ὥρατος δὁ τὰ πάντα φιλαίτατος ἀνέρι τήνῳ
ἐσθλὸς ἀνήρ μέγ ἄριστος ὃν οὐδέ κεν αὐτὸς ἀείδειν
Φοῖβος σὺν φόρμιγγι παρὰ τριπόδεσσι μεγαίροι
ὡς ἐκ παιδὸς Ἄρατος ὑπ ὀστέον αἴθετ ἔρωτι
τόν μοι Πάν Ὁμόλας ἐρατὸν πέδον ὅστε λέλογχας
ἄκλητον κείνοιο φίλας ἐς χεῖρας ἐρείσαις
εἴτ ἐστ ἆρα Φιλῖνος ὁ μαλθακὸς εἴτέ τις ἄλλος
κἢν μὲν ταῦτ ἔρδῃς ὦ Πὰν φίλε μή τί τυ παῖδες
Ἀρκαδικοὶ σκίλλαισιν ὑπὸ πλευράς τε καὶ ὤμους
τανίκα μαστίσδοιεν ὅτε κρέα τυτθὰ παρείη
εἰ δἄλλως νεύσαις κατὰ μὲν χρόα πάντ ὀνύχεσσι
δακνόμενος κνάσαιο καὶ ἐν κνίδαισι καθεύδοις
εἴης δἨδωνῶν μὲν ἐν ὤρεσι χείματι μέσσῳ
Ἕβρον πὰρ ποταμὸν τετραμμένος ἐγγύθεν ἄρκτω
ἐν δὲ θέρει πυμάτοισι παρ Αἰθιόπεσσι νομεύοις
πέτρᾳ ὕπο Βλεμύων ὅθεν οὐκέτι Νεῖλος ὁρατός
ὔμμες δὝετίδος καὶ Βυβλίδος ἁδὺ λιπόντες
νᾶμα καὶ Οἰκεῦντα ξανθᾶς ἕδος αἰπὺ Διώνας
ὦ μάλοισιν Ἔρωτες ἐρευθομένοισιν ὁμοῖοι
βάλλετέ μοι τόξοισι τὸν ἱμερόεντα Φιλῖνον
καὶ δὴ μὰν ἀπίοιο πεπαίτερος αἱ δὲ γυναῖκες
αἰαῖ φαντὶ Φιλῖνε τό τοι καλὸν ἄνθος ἀπορρεῖ
μηδὲ πόδας τρίβωμες ὁ δὄρθριος ἄλλον ἀλέκτωρ
κοκκύζων νάρκαισιν ἀνιαραῖσι διδοίη
εἷς δἀπὸ τᾶσδε φέριστε Μόλων ἄγχοιτο παλαίστρας
ἄμμιν δἁσυχία τε μέλοι γραία τε παρείη
ἅτις ἐπιφθύζοισα τὰ μὴ καλὰ νόσφιν ἐρύκοι
τόσσ ἐφάμαν ὁ δέ μοι τὸ λαγωβόλον ἁδὺ γελάσσας
χὡ μὲν ἀποκλίνας ἐπ ἀριστερὰ τὰν ἐπὶ Πύξας
στραφθέντες χὡ καλὸς Ἀμύντιχος ἔν τε βαθείαις
ἁδείας σχοίνοιο χαμευνίσιν ἐκλίνθημες
ἔν τε νεοτμάτοισι γεγαθότες οἰναρέοισι
πολλαὶ δἁμὶν ὕπερθε κατὰ κρατὸς δονέοντο
αἴγειροι πτελέαι τε τὸ δἐγγύθεν ἱερὸν ὕδωρ
Νυμφᾶν ἐξ ἄντροιο κατειβόμενον κελάρυζε
τοὶ δὲ ποτὶ σκιαραῖς ὀροδαμνίσιν αἰθαλίωνες
τέττιγες λαλαγεῦντες ἔχον πόνον ἁ δὀλολυγὼν
τηλόθεν ἐν πυκιναῖσι βάτων τρύζεσκεν ἀκάνθαις
ἄειδον κόρυδοι καὶ ἀκανθίδες ἔστενε τρυγών
πωτῶντο ξουθαὶ περὶ πίδακας ἀμφὶ μέλισσαι
πάντ ὦσδεν θέρεος μάλα πίονος ὦσδε δὀπώρας
δαψιλέως ἁμῖν ἐκυλίνδετο τοὶ δἐκέχυντο
ὄρπακες βραβίλοισι καταβρίθοντες ἔραζε
τετράενες δὲ πίθων ἀπελύετο κρατὸς ἄλειφαρ
νύμφαι Κασταλίδες Παρνάσιον αἶπος ἔχοισαι
ἆρά γέ πᾳ τῆνον τὸν ποιμένα τὸν ποτ Ἀνάπῳ
τὸν κρατερὸν Πολύφαμον ὃς ὤρεσι νᾶας ἔβαλλε
τοῖον νέκταρ ἔπεισε κατ αὐλία ποσσὶ χορεῦσαι
οἷον δὴ τόκα πῶμα διεκρανάσατε Νύμφαι
βωμῷ πὰρ Δάματρος ἀλῳάδος ἇς ἐπὶ σωρῷ
αὖθις ἐγὼ πάξαιμι μέγα πτύον ἁ δὲ γελάσσαι
δράγματα καὶ μάκωνας ἐν ἀμφοτέραισιν ἔχοισα
Δάφνιδι τῷ χαρίεντι συνήντετο βουκολέοντι
μᾶλα νέμων ὡς φαντί κατ ὤρεα μακρὰ Μενάλκας
ἄμφω τώγ ἤστην πυρροτρίχω ἄμφω ἀνάβω
ἄμφω συρίσδεν δεδαημένω ἄμφω ἀείδεν
πρᾶτος δὦν ποτὶ Δάφνιν ἰδὼν ἀγόρευε Μενάλκας
μυκητᾶν ἐπίουρε βοῶν Δάφνι λῇς μοι ἀεῖσαι
φαμί τυ νικασεῖν ὅσσον θέλω αὐτὸς ἀείδων
τὸν δἄρα χὡ Δάφνις τοιῷδ ἀπαμείβετο μύθῳ
ποιμὴν εἰροπόκων ὀίων συριγκτὰ Μενάλκα
οὔποτε νικασεῖς μοὐδ εἴ τι πάθοις τύγ ἀείδων
χρῄσδεις ὧν ἐσιδεῖν χρῄσδεις καταθεῖναι ἄεθλον
χρῄσδω τοῦτ ἐσιδεῖν χρῄσδω καταθεῖναι ἄεθλον
καὶ τίνα θησεύμεσθ ὅτις ἁμῖν ἄρκιος εἴη
μόσχον ἐγὼ θησῶ τὺ δὲ θὲς ἰσομάτορα ἀμνόν
οὐ θησῶ ποκα ἀμνόν ἐπεὶ χαλεπὸς ὁ πατήρ μευ
χἁ μάτηρ τὰ δὲ μᾶλα ποθέσπερα πάντ ἀριθμεῦντι
ἀλλὰ τί μὰν θησεῖς τί δὲ τὸ πλέον ἑξεῖ ὁ νικῶν
σύριγγ ἃν ἐπόησα καλὰν ἐγὼ ἐννεάφωνον
λευκὸν κηρὸν ἔχοισαν ἴσον κάτω ἶσον ἄνωθεν
ταύταν κατθείην τὰ δὲ τῶ πατρὸς οὐ καταθησῶ
ἦ μάν τοι κἠγὼ σύριγγ ἔχω ἐννεάφωνον
τοῦτον ἐπεὶ κάλαμός με διασχισθεὶς διέτμαξεν
τῆνον πῶς ἐνταῦθα τὸν αἰπόλον ἢν καλέσωμες
ᾧ ποτὶ ταῖς ἐρίφοις ὁ κύων ὁ φάλαρος ὑλακτεῖ
χοἱ μὲν παῖδες ἄειδον ὁ δαἰπόλος ἤθελε κρίνειν
πρᾶτος δὦν ἄειδε λαχὼν ἰυκτὰ Μενάλκας
εἶτα δἀμοιβαίαν ὑπελάμβανε Δάφνις ἀοιδάν
βουκολικάν οὕτω δὲ Μενάλκας ἄρξατο πρᾶτος
Ἄγκεα καὶ ποταμοί θεῖον γένος αἴ τι Μενάλκας
πήποχ ὁ συριγκτὰς προσφιλὲς ᾆσε μέλος
βόσκοιτ ἐκ ψυχᾶς τὰς ἀμνάδας ἢν δέ ποκ ἔνθῃ
Δάφνις ἔχων δαμάλας μηδὲν ἔλασσον ἔχοι
κρᾶναι καὶ βοτάναι γλυκερὸν φυτόν αἴπερ ὁμοῖον
μουσίσδει Δάφνις ταῖσιν ἀηδονίσι
τοῦτο τὸ βουκόλιον πιαίνετε κἤν τι Μενάλκας
τεῖδ ἀγάγῃ χαίρων ἄφθονα πάντα νέμοι
σμήνεα πληροῦσιν καὶ δρύες ὑψίτεραι
ἔνθ ὁ καλὸς Μίλων βαίνει ποσίν αἰ δἂν ἀφέρπῃ
χὡ ποιμὴν ξηρὸς τηνόθι χαἱ βοτάναι
παντᾷ ἔαρ παντᾷ δὲ νομοί παντᾷ δὲ γάλακτος
οὔθατα πλήθουσιν καὶ τὰ νέα τρέφεται
ἐνθ ἁ καλὰ παῖς ἐπινίσσεται αἰ δἂν ἀφέρπῃ
ὦ τράγε τᾶν λευκᾶν αἰγῶν ἄνερ ὧ βάθος ὕλας
ἐν τήνῳ γὰρ τῆνος ἴθ ὦ κόλε καὶ λέγε Μίλων
μή μοι γᾶν Πέλοπος μή μοι χρύσεια τάλαντα
εἴη ἔχειν μηδὲ πρόσθε θέειν ἀνέμων
ἀλλ ὑπὸ τᾷ πέτρᾳ τᾷδ ᾁσομαι ἀγκὰς ἔχων τυ
σύννομα μᾶλ ἐσορῶν τὰν Σικελὰν ἐς ἅλα
δένδρεσι μὲν χειμὼν φοβερὸν κακόν ὕδασι δαὐχμός
ὄρνισιν δὕσπλαγξ ἀγροτέροις δὲ λίνα
ἀνδρὶ δὲ παρθενικᾶς ἁπαλᾶς πόθος ὦ πάτερ ὦ Ζεῦ
οὐ μόνος ἠράσθην καὶ τὺ γυναικοφίλας
ταῦτα μὲν ὦν δι ἀμοιβαίων οἱ παῖδες ἄεισαν
τὰν πυμάταν δᾠδὰν οὑτῶς ἐξᾶρχε Μενάλκας
Φεἰδευ τᾶν ἐρίφων φείδευ λύκε τᾶν τοκάδων μευ
μηδ ἀδίκει μὅτι μικκὸς ἐὼν πολλαῖσιν ὁμαρτέω
ὦ Λάμπουρε κύον οὕτω βαθὺς ὕπνος ἔχει τυ
οὐ χρὴ κοιμᾶσθαι βαθέως σὺν παιδὶ νέμοντα
ποίας οὔτι καμεῖσθ ὅκκ αὖ πάλιν ἅδε φύηται
σίττα νέμεσθε νέμεσθε τὰ δοὔθατα πλήσατε πᾶσαι
ὡς τὸ μὲν ὥρνες ἔχωντι τὸ δἐς ταλάρως ἀποθῶμαι
δεύτερος αὖ Δάφνις λιγυρῶς ἀνεβάλλετ ἀείδειν
κἠμὲ γὰρ ἐκ τὤντρω σύνοφρυς κόρα ἐχθὲς ἰδοῖσα
τὰς δαμάλας παρελᾶντα καλὸν καλὸν ἦμεν ἔφασκεν
οὐ μὰν οὐδὲ λόγον ἐκρίθην ἄπο τὤμπικρον αὐτᾷ
ἀλλὰ κάτω βλέψας τὰν ἁμετέραν ὁδὸν εἷρπον
ἁδεῖ ἁ φωνὰ τᾶς πόρτιος ἁδὺ τὸ πνεῦμα
ἁδὺ δὲ χὡ μόσχος γαρύεται ἁδὺ δὲ χἁ βῶς
ἁδὺ δὲ τῶ θέρεος παρ ὕδωρ ῥέον αἰθριοκοιτεῖν
τᾷ δρυῒ ταὶ βάλανοι κόσμος τᾷ μαλίδι μᾶλα
τᾷ βοῒ δἁ μόσχος τῷ βουκόλῳ αἱ βόες αὐταί
Ὣς οἱ παῖδες ἄεισαν ὁ δαἰπόλος ὧδ ἀγόρευεν
ἁδύ τι τὸ στόμα τευ καὶ ἐφίμερος ὦ Δάφνι φωνά
κρέσσον μελπομένω τευ ἀκουέμεν ἢ μέλι λείχειν
λάζεο τὰς σύριγγας ἐνίκασας γὰρ ἀείδων
αἰ δέ τι λῇς με καὶ αὐτὸν ἅμ αἰπολέοντα διδάξαι
τήναν τὰν μιτύλαν δωσῶ τὰ δίδακτρά τοι αἶγα
ἅτις ὑπὲρ κεφαλᾶς αἰεὶ τὸν ἀμολγέα πληροῖ
Ὡς μὲν ὁ παῖς ἐχάρη καὶ ἀνάλατο καὶ πλατάγησε
νικάσας οὑτῶς ἐπὶ ματέρι νεβρὸς ἅλοιτο
ὥτερος οὕτω καὶ νύμφα γαμεθεῖσ ἀκάχοιτο
κἠκ τούτω πρᾶτος παρὰ ποιμέσι Δάφνις ἔγεντο
καὶ Νύμφαν ἄκρηβος ἐὼν ἔτι Ναΐδα γᾶμεν
Βουκολιάζεο Δάφνι τὺ δᾠδᾶς ἄρχεο πρᾶτος
ᾠδᾶς ἄρχεο Δάφνι συναψάσθω δὲ Μενάλκας
μόσχως βουσὶν ὑφέντες ὑπὸ στείραισι δὲ ταύρως
χοἱ μὲν ἁμᾷ βόσκοιντο καὶ ἐν φύλλοισι πλανῷντο
μηδὲν ἀτιμαγελεῦντες ἐμὶν δὲ τὺ βουκολιάζευ
ἐκτόθεν ἄλλωθεν δὲ ποτικρίνοιτο Μενάλκας
Ἁδὺ μὲν ἁ μόσχος γαρύεται ἁδὺ δὲ χἁ βοῦς
ἁδὺ δὲ χἁ σῦριγξ χὡ βουκόλος ἁδὺ δὲ κἠγών
ἔστι δέ μοι παρ ὕδωρ ψυχρὸν στιβάς ἐν δὲ νένασται
λευκᾶν ἐκ δαμαλᾶν καλὰ δέρματα τάς μοι ἁπάσας
λὶψ κόμαρον τρωγοίσας ἀπὸ σκοπιᾶς ἐτίναξε
τῶ δὲ θέρευς φρύγοντος ἐγὼ τόσσον μελεδαίνω