Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
χαίρετε τέκνα Διός καὶ ἐμὴν τιμήσατ ἀοιδήν
αὐτὰρ ἐγὼν ὑμέων τε καὶ ἄλλης μνήσομ ἀοιδῆς
κισσοκόμην Διόνυσον ἐρίβρομον ἄρχομ ἀείδειν
Ζηνὸς καὶ Σεμέλης ἐρικυδέος ἀγλαὸν υἱόν
ὃν τρέφον ἠύκομοι Νύμφαι παρὰ πατρὸς ἄνακτος
δεξάμεναι κόλποισι καὶ ἐνδυκέως ἀτίταλλον
Νύσης ἐν γυάλοις ὃ δἀέξετο πατρὸς ἕκητι
ἄντρῳ ἐν εὐώδει μεταρίθμιος ἀθανάτοισιν
αὐτὰρ ἐπειδὴ τόνδε θεαὶ πολύυμνον ἔθρεψαν
δὴ τότε φοιτίζεσκε καθ ὑλήεντας ἐναύλους
κισσῷ καὶ δάφνῃ πεπυκασμένος αἳ δἅμ ἕποντο
Νύμφαι ὃ δἐξηγεῖτο βρόμος δἔχεν ἄσπετον ὕλην
καὶ σὺ μὲν οὕτω χαῖρε πολυστάφυλ ὦ Διόνυσε
δὸς δἡμᾶς χαίροντας ἐς ὥρας αὖτις ἱκέσθαι
ἐκ δαὖθ ὡράων εἰς τοὺς πολλοὺς ἐνιαυτούς
Ἄρτεμιν ἀείδω χρυσηλάκατον κελαδεινήν
παρθένον αἰδοίην ἐλαφηβόλον ἰοχέαιραν
αὐτοκασιγνήτην χρυσαόρου Ἀπόλλωνος
ἣ κατ ὄρη σκιόεντα καὶ ἄκριας ἠνεμοέσσας
ἄγρῃ τερπομένη παγχρύσεα τόξα τιταίνει
πέμπουσα στονόεντα βέλη τρομέει δὲ κάρηνα
ὑψηλῶν ὀρέων ἰάχει δἔπι δάσκιος ὕλη
δεινὸν ὑπὸ κλαγγῆς θηρῶν φρίσσει δέ τε γαῖα
πάντη ἐπιστρέφεται θηρῶν ὀλέκουσα γενέθλην
αὐτὰρ ἐπὴν τερφθῇ θηροσκόπος ἰοχέαιρα
εὐφρήνῃ δὲ νόον χαλάσασ εὐκαμπέα τόξα
ἔρχεται ἐς μέγα δῶμα κασιγνήτοιο φίλοιο
Φοίβου Ἀπόλλωνος Δελφῶν ἐς πίονα δῆμον
Μουσῶν καὶ Χαρίτων καλὸν χορὸν ἀρτυνέουσα
ἔνθα κατακρεμάσασα παλίντονα τόξα καὶ ἰοὺς
ἡγεῖται χαρίεντα περὶ χροῒ κόσμον ἔχουσα
ἐξάρχουσα χορούς αἳ δἀμβροσίην ὄπ ἰεῖσαι
ὑμνεῦσιν Λητὼ καλλίσφυρον ὡς τέκε παῖδας
ἀθανάτων βουλῇ τε καὶ ἔργμασιν ἔξοχ ἀρίστους
χαίρετε τέκνα Διὸς καὶ Λητοῦς ἠυκόμοιο
Παλλάδ Ἀθηναίην κυδρὴν θεόν ἄρχομ ἀείδειν
γλαυκῶπιν πολύμητιν ἀμείλιχον ἦτορ ἔχουσαν
παρθένον αἰδοίην ἐρυσίπτολιν ἀλκήεσσαν
Τριτογενῆ τὴν αὐτὸς ἐγείνατο μητίετα Ζεὺς
χρύσεα παμφανόωντα σέβας δἔχε πάντας ὁρῶντας
ἀθανάτους ἣ δὲ πρόσθεν Διὸς αἰγιόχοιο
ἐσσυμένως ὤρουσεν ἀπ ἀθανάτοιο καρήνου
σείσασ ὀξὺν ἄκοντα μέγας δἐλελίζετ Ὄλυμπος
δεινὸν ὑπὸ βρίμης γλαυκώπιδος ἀμφὶ δὲ γαῖα
σμερδαλέον ἰάχησεν ἐκινήθη δἄρα πόντος
κύμασι πορφυρέοισι κυκώμενος ἔκχυτο δἅλμη
ἐξαπίνης στῆσεν δὙπερίονος ἀγλαὸς υἱὸς
ἵππους ὠκύποδας δηρὸν χρόνον εἰσότε κούρη
εἵλετ ἀπ ἀθανάτων ὤμων θεοείκελα τεύχη
Παλλὰς Ἀθηναίη γήθησε δὲ μητίετα Ζεύς
καὶ σὺ μὲν οὕτω χαῖρε Διὸς τέκος αἰγιόχοιο
ἑστίη ἣ πάντων ἐν δώμασιν ὑψηλοῖσιν
ἀθανάτων τε θεῶν χαμαὶ ἐρχομένων τἀνθρώπων
ἕδρην ἀίδιον ἔλαχες πρεσβηίδα τιμήν
καλὸν ἔχουσα γέρας καὶ τίμιον οὐ γὰρ ἄτερ σοῦ
εἰλαπίναι θνητοῖσιν ἵν οὐ πρώτῃ πυμάτῃ τε
Ἑστίῃ ἀρχόμενος σπένδει μελιηδέα οἶνον
καὶ σύ μοι Ἀργειφόντα Διὸς καὶ Μαιάδος υἱέ
ἄγγελε τῶν μακάρων χρυσόρραπι δῶτορ ἐάων
ἵλαος ὢν ἐπάρηγε σὺν αἰδοίῃ τε φίλῃ τε
ναίετε δώματα καλά φίλα φρεσὶν ἀλλήλοισιν
εἰδότες ἔργματα καλὰ νόῳ θἕσπεσθε καὶ ἥβῃ
χαῖρε Κρόνου θύγατερ σύ τε καὶ χρυσόρραπις Ἑρμῆς
γαῖαν παμμήτειραν ἀείσομαι ἠυθέμεθλον
πρεσβίστην ἣ φέρβει ἐπὶ χθονὶ πάνθ ὁπόσ ἐστίν
ἠμὲν ὅσα χθόνα δῖαν ἐπέρχεται ἠδ ὅσα πόντον
ἠδ ὅσα πωτῶνται τάδε φέρβεται ἐκ σέθεν ὄλβου
πότνια σεῦ δἔχεται δοῦναι βίον ἠδ ἀφελέσθαι
θνητοῖς ἀνθρώποισιν ὃ δὄλβιος ὅν κε σὺ θυμῷ
πρόφρων τιμήσῃς τῷ τἄφθονα πάντα πάρεστι
βρίθει μέν σφιν ἄρουρα φερέσβιος ἠδὲ κατ ἀγροὺς
κτήνεσιν εὐθηνεῖ οἶκος δἐμπίπλαται ἐσθλῶν
αὐτοὶ δεὐνομίῃσι πόλιν κάτα καλλιγύναικα
κοιρανέουσ ὄλβος δὲ πολὺς καὶ πλοῦτος ὀπηδεῖ
παῖδες δεὐφροσύνῃ νεοθηλέι κυδιόωσι
παρθενικαί τε χοροῖς πολυανθέσιν εὔφρονι θυμῷ
παίζουσαι σκαίρουσι κατ ἄνθεα μαλθακὰ ποίης
οὕς κε σὺ τιμήσῃς σεμνὴ θεά ἄφθονε δαῖμον
χαῖρε θεῶν μήτηρ ἄλοχ Οὐρανοῦ ἀστερόεντος
πρόφρων δἀντ ᾠδῆς βίοτον θυμήρε ὄπαζε
ἥλιον ὑμνεῖν αὖτε Διὸς τέκος ἄρχεο Μοῦσα
Καλλιόπη φαέθοντα τὸν Εὐρυφάεσσα βοῶπις
γείνατο Γαίης παιδὶ καὶ Οὐρανοῦ ἀστερόεντος
γῆμε γὰρ Εὐρυφάεσσαν ἀγακλειτὴν Ὑπερίων
αὐτοκασιγνήτην ἥ οἱ τέκε κάλλιμα τέκνα
Ἠῶ τε ῥοδόπηχυν ἐυπλόκαμόν τε Σελήνην
Ἠέλιόν τἀκάμαντ ἐπιείκελον ἀθανάτοισιν
ὃς φαίνει θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσιν
αἰγλῆεν στίλβουσι παρὰ κροτάφων δέ τἔθειραι
λαμπραὶ ἀπὸ κρατὸς χαρίεν κατέχουσι πρόσωπον
τηλαυγές καλὸν δὲ περὶ χροῒ λάμπεται ἔσθος
λεπτουργές πνοιῇ ἀνέμων ὕπο δἄρσενες ἵπποι
ἔνθ ἄρ ὅ γε στήσας χρυσόζυγον ἅρμα καὶ ἵππους
θεσπέσιος πέμπῃσι δι οὐρανοῦ Ὠκεανόνδε
χαῖρε ἄναξ πρόφρων δὲ βίον θυμήρε ὄπαζε
ἐκ σέο δἀρξάμενος κλῄσω μερόπων γένος ἀνδρῶν
ἡμιθέων ὧν ἔργα θεαὶ θνητοῖσιν ἔδειξαν
μήνην ἀείδειν τανυσίπτερον ἔσπετε Μοῦσαι
ἧς ἄπο αἴγλη γαῖαν ἑλίσσεται οὐρανόδεικτος
κρατὸς ἀπ ἀθανάτοιο πολὺς δὑπὸ κόσμος ὄρωρεν
αἴγλης λαμπούσης στίλβει δέ τἀλάμπετος ἀὴρ
εὖτ ἂν ἀπ Ὠκεανοῖο λοεσσαμένη χρόα καλόν
εἵματα ἑσσαμένη τηλαυγέα δῖα Σελήνη
ζευξαμένη πώλους ἐριαύχενας αἰγλήεντας
ἐσσυμένως προτέρωσ ἐλάσῃ καλλίτριχας ἵππους
ἑσπερίη διχόμηνος ὃ δὲ πλήθει μέγας ὄγμος
λαμπρόταταί ταὐγαὶ τότ ἀεξομένης τελέθουσιν
οὐρανόθεν τέκμωρ δὲ βροτοῖς καὶ σῆμα τέτυκται
τῇ ῥά ποτε Κρονίδης ἐμίγη φιλότητι καὶ εὐνῇ
ἣ δὑποκυσαμένη Πανδείην γείνατο κούρην
ἐκπρεπὲς εἶδος ἔχουσαν ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι
χαῖρε ἄνασσα θεὰ λευκώλενε δῖα Σελήνη
πρόφρον ἐυπλόκαμος σέο δἀρχόμενος κλέα φωτῶν
ᾁσομαι ἡμιθέων ὧν κλείουσ ἔργματ ἀοιδοί
Μουσάων θεράποντες ἀπὸ στομάτων ἐροέντων
ἀμφὶ Διὸς κούρους ἑλικώπιδες ἔσπετε Μοῦσαι
Τυνδαρίδας Λήδης καλλισφύρου ἀγλαὰ τέκνα
Κάστορά θἱππόδαμον καὶ ἀμώμητον Πολυδεύκεα
τοὺς ὑπὸ Ταϋγέτου κορυφῇ ὄρεος μεγάλοιο
ὠκυπόρων τε νεῶν ὅτε τε σπέρχωσιν ἄελλαι
χειμέριαι κατὰ πόντον ἀμείλιχον οἳ δἀπὸ νηῶν
εὐχόμενοι καλέουσι Διὸς κούρους μεγάλοιο
ἄρνεσσιν λευκοῖσιν ἐπ ἀκρωτήρια βάντες
πρύμνης τὴν δἄνεμός τε μέγας καὶ κῦμα θαλάσσης
θῆκαν ὑποβρυχίην οἳ δἐξαπίνης ἐφάνησαν
ξουθῇσι πτερύγεσσι δι αἰθέρος ἀίξαντες
αὐτίκα δἀργαλέων ἀνέμων κατέπαυσαν ἀέλλας
κύματα δἐστόρεσαν λευκῆς ἁλὸς ἐν πελάγεσσι
σήματα καλά πόνου ἀπονόσφισιν οἳ δὲ ἰδόντες
γήθησαν παύσαντο δὀιζυροῖο πόνοιο
Κάδμου πολῖται χρὴ λέγειν τὰ καίρια
οἴακα νωμῶν βλέφαρα μὴ κοιμῶν ὕπνῳ
εἰ μὲν γὰρ εὖ πράξαιμεν αἰτία θεοῦ
εἰ δ αὖθ ὃ μὴ γένοιτο συμφορὰ τύχοι
Ἐτεοκλέης ἂν εἷς πολὺς κατὰ πτόλιν
ὑμνοῖθ ὑπ ἀστῶν φροιμίοις πολυρρόθοις
οἰμώγμασίν θ ὧν Ζεὺς ἀλεξητήριος
ἐπώνυμος γένοιτο Καδμείων πόλει
ὑμᾶς δὲ χρὴ νῦν καὶ τὸν ἐλλείποντ ἔτι
ἥβης ἀκμαίας καὶ τὸν ἔξηβον χρόνῳ
βλαστημὸν ἀλδαίνοντα σώματος πολύν
πόλει τ ἀρήγειν καὶ θεῶν ἐγχωρίων
βωμοῖσι τιμὰς μὴ ξαλειφθῆναί ποτε
τέκνοις τε Γῇ τε μητρί φιλτάτῃ τροφῷ
ἡ γὰρ νέους ἕρποντας εὐμενεῖ πέδῳ
ἅπαντα πανδοκοῦσα παιδείας ὄτλον
ἐθρέψατ οἰκητῆρας ἀσπιδηφόρους
καὶ νῦν μὲν ἐς τόδ ἦμαρ εὖ ῥέπει θεός
καλῶς τὰ πλείω πόλεμος ἐκ θεῶν κυρεῖ
νῦν δ ὡς ὁ μάντις φησίν οἰωνῶν βοτήρ
ἐν ὠσὶ νωμῶν καὶ φρεσίν πυρὸς δίχα
χρηστηρίους ὄρνιθας ἀψευδεῖ τέχνῃ
οὗτος τοιῶνδε δεσπότης μαντευμάτων
νυκτηγορεῖσθαι κἀπιβουλεύσειν πόλει
ἀλλ ἔς τ ἐπάλξεις καὶ πύλας πυργωμάτων
ὁρμᾶσθε πάντες σοῦσθε σὺν παντευχίᾳ
πληροῦτε θωρακεῖα κἀπὶ σέλμασιν
πύργων στάθητε καὶ πυλῶν ἐπ ἐξόδοις
μίμνοντες εὖ θαρσεῖτε μηδ ἐπηλύδων
ταρβεῖτ ἄγαν ὅμιλον εὖ τελεῖ θεός
ἔπεμψα τοὺς πέποιθα μὴ ματᾶν ὁδῷ
καὶ τῶνδ ἀκούσας οὔ τι μὴ ληφθῶ δόλῳ
Ἐτεόκλεες φέριστε Καδμείων ἄναξ
ἥκω σαφῆ τἀκεῖθεν ἐκ στρατοῦ φέρων
αὐτὸς κατόπτης δ εἴμ ἐγὼ τῶν πραγμάτων
ἄνδρες γὰρ ἑπτά θούριοι λοχαγέται
καὶ θιγγάνοντες χερσὶ ταυρείου φόνου
Ἄρη τ Ἐνυώ καὶ φιλαίματον Φόβον
θέντες λαπάξειν ἄστυ Καδμείων βίᾳ
ἢ γῆν θανόντες τήνδε φυράσειν φόνῳ
μνημεῖά θ αὑτῶν τοῖς τεκοῦσιν ἐς δόμους
πρὸς ἅρμ Ἀδράστου χερσὶν ἔστεφον δάκρυ
λείβοντες οἶκτος δ οὔτις ἦν διὰ στόμα
ἔπνει λεόντων ὡς Ἄρη δεδορκότων
καὶ τῶνδε πύστις οὐκ ὄκνῳ χρονίζεται
κληρουμένους δ ἔλειπον ὡς πάλῳ λαχὼν
ἕκαστος αὐτῶν πρὸς πύλας ἄγοι λόχον
πυλῶν ἐπ ἐξόδοισι τάγευσαι τάχος
χωρεῖ κονίει πεδία δ ἀργηστὴς ἀφρὸς
χραίνει σταλαγμοῖς ἱππικῶν ἐκ πλευμόνων
σὺ δ ὥστε ναὸς κεδνὸς οἰακοστρόφος
φράξαι πόλισμα πρὶν καταιγίσαι πνοὰς
καὶ τῶνδε καιρὸν ὅστις ὤκιστος λαβέ
ὀφθαλμὸν ἕξω καὶ σαφηνείᾳ λόγου
εἰδὼς τὰ τῶν θύραθεν ἀβλαβὴς ἔσῃ
Ἀρά τ Ἐρινὺς πατρὸς ἡ μεγασθενής
μή μοι πόλιν γε πρυμνόθεν πανώλεθρον
ἐκθαμνίσητε δῃάλωτον Ἑλλάδος
φθόγγον χέουσαν καὶ δόμους ἐφεστίους
ζυγοῖσι δουλίοισι μήποτε σχεθεῖν
γένεσθε δ ἀλκή ξυνὰ δ ἐλπίζω λέγειν
πόλις γὰρ εὖ πράσσουσα δαίμονας τίει
μεθεῖται στρατός στρατόπεδον λιπὼν
ῥεῖ πολὺς ὅδε λεὼς πρόδρομος ἱππότας
αἰθερία κόνις με πείθει φανεῖσ
ἄναυδος σαφὴς ἔτυμος ἄγγελος
ἔτι δὲ γᾶς ἐμᾶς πεδί ὁπλόκτυπ ὠ
τὶ χρίμπτει βοάν ποτᾶται βρέμει δ
ἀμαχέτου δίκαν ὕδατος ὀροτύπου
ἰὼ ἰὼ
βοᾷ τειχέων ὕπερ ἀλεύσατε
ὁ λεύκασπις ὄρνυται λαὸς εὐ
τίς ἄρα ῥύσεται τίς ἄρ ἐπαρκέσει
πότερα δῆτ ἐγὼ πάτρια ποτιπέσω
ἰὼ μάκαρες εὔεδροι
λομεν ἀγάστονοι
φὶ λιτάν ἕξομεν
κτύπον δέδορκα πάταγος οὐχ ἑνὸς δορός
τί ῥέξεις προδώσεις παλαίχθων
Ἄρης τὰν τεάν
ὼ χρυσοπήληξ δαῖμον ἔπιδ ἔπιδε πόλιν
ἅν ποτ εὐφιλήταν ἔθου
ἴδετε παρθένων
ἱκέσιον λόχον δουλοσύνας ὕπερ
κῦμα περὶ πτόλιν δοχμολόφων ἀνδρῶν
καχλάζει πνοαῖς Ἄρεος ὀρόμενον
ἀλλ ὦ Ζεῦ πάτερ παντὸς ἔχων τέλος
πάντως ἄρηξον δαΐων ἅλωσιν
Ἀργέιοι δὲ πόλισμα Κάδμου
κυκλοῦνται φόβος δ ἀρῄων ὅπλων
μινύρονται φόνον χαλινοί
ἑπτὰ δ ἀγάνορες πρέποντες στρατοῦ
δορυσσοῖς σαγαῖς πύλαις ἑβδόμαις
προσίστανται πάλῳ λαχόντες
σύ τ ὦ Διογενὲς φιλόμαχον κράτος
ῥυσίπολις γενοῦ
Παλλάς ὅ θ ἵππιος ποντομέδων ἄναξ
ἰχθυβόλῳ Ποσειδάων μαχανᾷ
ἐπίλυσιν φόβων ἐπίλυσιν δίδου
σύ τ Ἄρης φεῦ φεῦ πόλιν ἐπώνυμον
Κάδμου φύλαξον κήδεσαί τ ἐναργῶς
καὶ Κύπρις ἅτε γένους προμάτωρ
ἄλευσον σέθεν γὰρ ἐξ αἵματος
γεγόναμεν λιταῖσί σε θεοκλύτοις
ἀυτοῦσαι πελαζόμεσθα
καὶ σύ Λύκει ἄναξ Λύκειος γενοῦ
στρατῷ δαΐῳ στόνων ἀντίτας
σύ τ ὦ Λατογένει
α κούρα τόξον εὐτυκάζου
ὄτοβον ἁρμάτων ἀμφὶ πόλιν κλύω
ὦ πότνι Ἥρα
ἔλακον ἀξόνων βριθομένων χνόαι
Ἄρτεμι φίλα
δοριτίνακτος αἰθὴρ δ ἐπιμαίνεται
τί πόλις ἄμμι πάσχει τί γενήσεται
ποῖ δ ἔτι τέλος ἐπάγει θεός
ὦ φίλ Ἄπολλον
παῖ Διός ὅθεν
πολεμόκραντον ἁγνὸν τέλος ἐν μάχᾳ
σύ τε μάκαιρ ἄνασσ Ὄγκα πρὸ πόλεως
ἑπτάπυλον ἕδος ἐπιρρύου
ἰὼ παναρκεῖς θεοί
ἰὼ τέλειοι τέλειαί τε γᾶς
τᾶσδε πυργοφύλακες
πόλιν δορίπονον μὴ προδῶθ
ἑτεροφώνῳ στρατῷ
κλύετε παρθένων κλύετε πανδίκως
χειροτόνους λιτάς
ἰὼ φίλοι δαίμονες
λυτήριοί τ ἀμφιβάντες πόλιν
δείξαθ ὡς φιλοπόλεις
μέλεσθέ θ ἱερῶν δημίων
μελόμενοις τ ἄλξατε
φιλοθύτων δέ τοι πόλεος ὀργίων
ὑμᾶς ἐρωτῶ θρέμματ οὐκ ἀνασχετά
ἦ ταῦτ ἄριστα καὶ πόλει σωτήρια
στρατῷ τε θάρσος τῷδε πυργηρουμένῳ
αὔειν λακάζειν σωφρόνων μισήματα
μήτ ἐν κακοῖσι μήτ ἐν εὐεστοῖ φίλῃ
ξύνοικος εἴην τῷ γυναικείῳ γένει
κρατοῦσα μὲν γὰρ οὐχ ὁμιλητὸν θράσος
δείσασα δ οἴκῳ καὶ πόλει πλέον κακόν
θεῖσαι διερροθήσατ ἄψυχον κάκην
τὰ τῶν θύραθεν δ ὡς ἄριστ ὀφέλλεται
αὐτοὶ δ ὑπ αὐτῶν ἔνδοθεν πορθούμεθα
τοιαῦτά τἂν γυναιξὶ συνναίων ἔχοις
κεἰ μή τις ἀρχῆς τῆς ἐμῆς ἀκούσεται
ἀνὴρ γυνή τε χὤ τι τῶν μεταίχμιον
ψῆφος κατ αὐτῶν ὀλεθρία βουλεύσεται
λευστῆρα δήμου δ οὔ τι μὴ φύγῃ μόρον
μέλει γὰρ ἀνδρί μὴ γυνὴ βουλευέτω
τἄξωθεν ἔνδον δ οὖσα μὴ βλάβην τίθει
ὦ φίλον Οἰδίπου τέκος ἔδεισ ἀκού
σασα τὸν ἁρματόκτυπον ὄτοβον ὄτοβον
ὅτε τε σύριγγες ἔκλαγξαν ἑλίτροχοι
ἱππικῶν τ ἀπύαν πηδαλίων διὰ στόμα
πυριγενετᾶν χαλινῶν
τί οὖν ὁ ναύτης ἆρα μὴ ς πρῷραν φυγὼν
πρύμνηθεν ηὗρε μηχανὴν σωτηρίας
νεὼς καμούσης ποντίῳ πρὸς κύματι
ἀλλ ἐπὶ δαιμόνων πρόδρομος ἦλθον ἀρ
χαῖα βρέτη θεοῖσι πίσυνος νιφάδος
ὅτ ὀλοᾶς νειφομένας βρόμος ἐν πύλαις
ἵν ὑπερέχοιεν ἀλκάν
πύργον στέγειν εὔχεσθε πολέμιον δόρυ
οὐκοῦν τάδ ἔσται πρὸς θεῶν ἀλλ οὖν θεοὺς
τοὺς τῆς ἁλούσης πόλεος ἐκλείπειν λόγος
μήποτ ἐμὸν κατ αἰῶνα λίποι θεῶν
ἅδε πανάγυρις μηδ ἐπίδοιμι τάνδ
ἀστυδρομουμέναν πόλιν καὶ στράτευμ
ἁπτόμενον πυρὶ δαΐῳ
μή μοι θεοὺς καλοῦσα βουλεύου κακῶς
μήτηρ γυνὴ σωτῆρος ὧδ ἔχει λόγος
ἔστι θεοῦ δ ἔτ ἰσχὺς καθυπερτέρα
πολλάκι δ ἐν κακοῖσι τὸν ἀμάχανον
κἀκ χαλεπᾶς δύας ὕπερθ ὀμμάτων
κρημναμενᾶν νεφελᾶν ὀρθοῖ
ἀνδρῶν τάδ ἐστί σφάγια καὶ χρηστήρια
θεοῖσιν ἕρδειν πολεμίων πειρωμένους
σὸν δ αὖ τὸ σιγᾶν καὶ μένειν εἴσω δόμων
διὰ θεῶν πόλιν νεμόμεθ ἀδάματον
δυσμενέων δ ὄχλον πύργος ἀποστέγει
τίς τάδε νέμεσις στυγεῖ
οὔτοι φθονῶ σοι δαιμόνων τιμᾶν γένος
ἀλλ ὡς πολίτας μὴ κακοσπλάγχνους τιθῇς
εὔκηλος ἴσθι μηδ ἄγαν ὑπερφοβοῦ
ταρβοσύνῳ φόβῳ τάνδ ἐς ἀκρόπτολιν
τίμιον ἕδος ἱκόμαν
μή νυν ἐὰν θνῄσκοντας ἢ τετρωμένους
πύθησθε κωκυτοῖσιν ἁρπαλίζετε
τούτῳ γὰρ Ἄρης βόσκεται φόνῳ βροτῶν
καὶ μὴν ἀκούω γ ἱππικῶν φρυαγμάτων
μή νυν ἀκούουσ ἐμφανῶς ἄκου ἄγαν
στένει πόλισμα γῆθεν ὡς κυκλουμένων
δέδοικ ἀραγμὸς δ ἐν πύλαις ὀφέλλεται
οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν
ὦ ξυντέλεια μὴ προδῷς πυργώματα
οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσ ἀνασχήσῃ τάδε
θεοὶ πολῖται μή με δουλείας τυχεῖν
αὐτὴ σὺ δουλοῖς κἀμὲ καὶ πᾶσαν πόλιν
ὦ παγκρατὲς Ζεῦ τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος
ὦ Ζεῦ γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος
μοχθηρόν ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις
παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ ἀγαλμάτων
ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος
λέγοις ἂν ὡς τάχιστα καὶ τάχ εἴσομαι
σίγησον ὦ τάλαινα μὴ φίλους φόβει
σιγῶ σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον
καὶ πρός γε τούτοις ἐκτὸς οὖσ ἀγαλμάτων
εὔχου τὰ κρείσσω ξυμμάχους εἶναι θεούς
κἀμῶν ἀκούσασ εὐγμάτων ἔπειτα σὺ
ὀλολυγμὸν ἱερὸν εὐμενῆ παιώνισον
Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς
θάρσος φίλοις λύουσα πολέμιον φόβον
πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις
Δίρκης τε πηγαῖς ὕδατί τ Ἰσμηνοῦ λέγω
μήλοισιν αἱμάσσοντας ἑστίας θεῶν
θύσειν τροπαῖα δαΐων δ ἐσθήματα
στέψω λάφυρα δουρίπληχθ ἁγνοῖς δόμοις
τοιαῦτ ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς
μηδ ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν
οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγῃς τὸ μόρσιμον
ἐγὼ δέ γ ἄνδρας ἓξ ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ
εἰς ἑπτατειχεῖς ἐξόδους τάξω μολών
πρὶν ἀγγέλους σπερχνούς τε καὶ ταχυρρόθους
λόγους ἱκέσθαι καὶ φλέγειν χρείας ὕπο
μέλει φόβῳ δ οὐχ ὑπνώσσει κέαρ
γείτονες δὲ καρδίας
μέριμναι ζωπυροῦσι τάρβος
τὸν ἀμφιτειχῆ λεών
δράκοντας ὥς τις τέκνων
ὑπερδέδοικεν λεχαίων δυσευνάτορας
τοὶ μὲν γὰρ ποτὶ πύργους
πανδαμεὶ πανομιλεὶ
στείχουσιν τί γένωμαι
τοὶ δ ἐπ ἀμφιβόλοισιν
ἰάπτουσι πολίταις
χερμάδ ὀκριόεσσαν
παντὶ τρόπῳ Διογενεῖς
Καδμογενῆ ῥύεσθε
ποῖον δ ἀμείψεσθε γαίας πέδον
τᾶσδ ἄρειον ἐχθροῖς
ἀφέντες τὰν βαθύχθον αἶαν
ὕδωρ τε Διρκαῖον εὐ
τραφέστατον πωμάτων
ὅσων ἵησιν Ποσειδᾶν ὁ γαιάοχος
Τηθύος τε παῖδες
πρὸς τάδ ὦ πολιοῦχοι
θεοί τοῖσι μὲν ἔξω
κῆρα ῥίψοπλον ἄταν
ἐμβαλόντες ἄροισθε
κῦδος τοῖσδε πολίταις
καὶ πόλεως ῥύτορες ἔστ
εὔεδροί τε στάθητ
ὀξυγόοις λιταῖσιν
οἰκτρὸν γὰρ πόλιν ὧδ ὠγυγίαν
Ἀίδᾳ προϊάψαι δορὸς ἄγραν
δουλίαν ψαφαρᾷ σποδῷ
ὑπ ἀνδρὸς Ἀχαιοῦ θεόθεν
περθομέναν ἀτίμως
τὰς δὲ κεχειρωμένας ἄγεσθαι
ἒ ἔ νέας τε καὶ παλαιὰς
ἱππηδὸν πλοκάμων περιρ
δ ἐκκενουμένα πόλις
λαΐδος ὀλλυμένας μιξοθρόου
βαρείας τοι τύχας προταρβῶ
κλαυτὸν δ ἀρτιτρόποις ὠμοδρόποις
νομίμων προπάροιθεν διαμεῖψαι
δωμάτων στυγερὰν ὁδόν
τί τὸν φθίμενον γὰρ προλέγω
βέλτερα τῶνδε πράσσειν
πολλὰ γάρ εὖτε πτόλις δαμασθῇ
ἒ ἔ δυστυχῆ τε πράσσει
ἄλλος δ ἄλλον ἄγει φονεύ
ει τὰ δὲ πυρφορεῖ καπνῷ
χραίνεται πόλισμ ἅπαν
μαινόμενος δ ἐπιπνεῖ λαοδάμας
μιαίνων εὐσέβειαν Ἄρης
κορκορυγαὶ δ ἀν ἄστυ προτὶ δ ὁρκάνα
πυργῶτις πρὸς ἀνδρὸς δ ἀνὴρ
ἀμφὶ δορὶ κλίνεται
βλαχαὶ δ αἱματόεσσαι
τῶν ἐπιμαστιδίων
ἀρτιτρεφεῖς βρέμονται
ἁρπαγαὶ δὲ διαδρομᾶν ὁμαίμονες
καὶ κενὸς κενὸν καλεῖ
οὔτε μεῖον οὔτ ἴσον λελιμμένοι
τὰ δ ἐκ τῶνδ εἰκάσαι λόγος πάρα
παντοδαπὸς δὲ καρπὸς χαμάδις πεσὼν
ἀλγύνει κυρήσας πικρὸν
δ ὄμμα θαλαμηπόλων
πολλὰ δ ἀκριτόφυρτος
γᾶς δόσις οὐτιδανοῖς
ἐν ῥοθίοις φορεῖται
δμωίδες δὲ καινοπήμονες νέαι
τλάμον εὐνὰν αἰχμάλωτον
ἀνδρὸς εὐτυχοῦντος ὣς
δυσμενοῦς ὑπερτέρου
ἐλπίς ἐστι νύκτερον τέλος μολεῖν
ὅ τοι κατόπτης ὡς ἐμοὶ δοκεῖ στρατοῦ
πευθώ τιν ἡμῖν ὦ φίλαι νέαν φέρει
σπουδῇ διώκων πομπίμους χνόας ποδῶν
καὶ μὴν ἄναξ ὅδ αὐτὸς Οἰδίπου τόκος
εἰς ἀρτίκολλον ἀγγέλου λόγον μαθεῖν
σπουδὴ δὲ καὶ τοῦδ οὐκ ἀπαρτίζει πόδα
λέγοιμ ἂν εἰδὼς εὖ τὰ τῶν ἐναντίων
ὥς τ ἐν πύλαις ἕκαστος εἴληχεν πάλον
ὁ μάντις οὐ γὰρ σφάγια γίγνεται καλά
μεσημβριναῖς κλαγγαῖσιν ὡς δράκων βοᾷ
σαίνειν μόρον τε καὶ μάχην ἀψυχίᾳ
τοιαῦτ ἀυτῶν τρεῖς κατασκίους λόφους
σείει κράνους χαίτωμ ὑπ ἀσπίδος δ ἔσω
χαλκήλατοι κλάζουσι κώδωνες φόβον
ἔχει δ ὑπέρφρον σῆμ ἐπ ἀσπίδος τόδε
φλέγονθ ὑπ ἄστροις οὐρανὸν τετυγμένον
λαμπρὰ δὲ πανσέληνος ἐν μέσῳ σάκει
τοιαῦτ ἀλύων ταῖς ὑπερκόμποις σαγαῖς
βοᾷ παρ ὄχθαις ποταμίαις μάχης ἐρῶν
ἵππος χαλινῶν ὣς κατασθμαίνων μένει
τίν ἀντιτάξεις τῷδε τίς Προίτου πυλῶν
κλῄθρων λυθέντων προστατεῖν φερέγγυος
κόσμον μὲν ἀνδρὸς οὔτιν ἂν τρέσαιμ ἐγώ
οὐδ ἑλκοποιὰ γίγνεται τὰ σήματα
λόφοι δὲ κώδων τ οὐ δάκνουσ ἄνευ δορός
καὶ νύκτα ταύτην ἣν λέγεις ἐπ ἀσπίδος
ἄστροισι μαρμαίρουσαν οὐρανοῦ κυρεῖν
τάχ ἂν γένοιτο μάντις ἁνοία τινί
εἰ γὰρ θανόντι νὺξ ἐπ ὀφθαλμοῖς πέσοι
τῷ τοι φέροντι σῆμ ὑπέρκομπον τόδε
γένοιτ ἂν ὀρθῶς ἐνδίκως τ ἐπώνυμον
καὐτὸς καθ αὑτοῦ τήνδ ὕβριν μαντεύσεται
τῶνδ ἀντιτάξω προστάτην πυλωμάτων
μάλ εὐγενῆ τε καὶ τὸν Αἰσχύνης θρόνον
τιμῶντα καὶ στυγοῦνθ ὑπέρφρονας λόγους
αἰσχρῶν γὰρ ἀργός μὴ κακὸς δ εἶναι φιλεῖ
σπαρτῶν δ ἀπ ἀνδρῶν ὧν Ἄρης ἐφείσατο
ῥίζωμ ἀνεῖται κάρτα δ ἔστ ἐγχώριος
Μελάνιππος ἔργον δ ἐν κύβοις Ἄρης κρινεῖ
Δίκη δ ὁμαίμων κάρτα νιν προστέλλεται
εἴργειν τεκούσῃ μητρὶ πολέμιον δόρυ
τὸν ἁμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν
πρόμαχος ὄρνυται τρέμω δ αἱματη
φόρους μόρους ὑπὲρ φίλων
ὀλομένων ἰδέσθαι
τούτῳ μὲν οὕτως εὐτυχεῖν δοῖεν θεοί
Καπανεὺς δ ἐπ Ἠλέκτραισιν εἴληχεν πύλαις
γίγας ὅδ ἄλλος τοῦ πάρος λελεγμένου
μείζων ὁ κόμπος δ οὐ κατ ἄνθρωπον φρονεῖ
πύργοις δ ἀπειλεῖ δείν ἃ μὴ κραίνοι τύχη
καὶ μὴ θέλοντός φησιν οὐδὲ τὴν Διὸς
ἔριν πέδοι σκήψασαν ἐμποδὼν σχεθεῖν
τὰς δ ἀστραπάς τε καὶ κεραυνίους βολὰς
μεσημβρινοῖσι θάλπεσιν προσῄκασεν
ἔχει δὲ σῆμα γυμνὸν ἄνδρα πυρφόρον
φλέγει δὲ λαμπὰς διὰ χερῶν ὡπλισμένη
χρυσοῖς δὲ φωνεῖ γράμμασιν πρήσω πόλιν
τοιῷδε φωτὶ πέμπε τίς ξυστήσεται
τίς ἄνδρα κομπάζοντα μὴ τρέσας μενεῖ
ἡ γλῶσσ ἀληθὴς γίγνεται κατήγορος
Καπανεὺς δ ἀπειλεῖ δρᾶν παρεσκευασμένος
θεοὺς ἀτίζων κἀπογυμνάζων στόμα
πέμπει γεγωνὰ Ζηνὶ κυμαίνοντ ἔπη
πέποιθα δ αὐτῷ ξὺν δίκῃ τὸν πυρφόρον
μεσημβρινοῖσι θάλπεσιν τοῖς ἡλίου
ἀνὴρ δ ἐπ αὐτῷ κεἰ στόμαργός ἐστ ἄγαν
αἴθων τέτακται λῆμα Πολυφόντου βία
φερέγγυον φρούρημα προστατηρίας
Ἀρτέμιδος εὐνοίαισι σύν τ ἄλλοις θεοῖς
λέγ ἄλλον ἄλλαις ἐν πύλαις εἰληχότα
ὄλοιθ ὃς πόλει μεγάλ ἐπεύχεται
πρὶν ἐμὸν ἐσθορεῖν δόμον πωλικῶν
θ ἑδωλίων ὑπερκόπῳ
δορί ποτ ἐκλαπάξαι
λέξω τρίτῳ γὰρ Ἐτεόκλῳ τρίτος πάλος
ἐξ ὑπτίου πήδησεν εὐχάλκου κράνους
πύλαισι Νηίστῃσι προσβαλεῖν λόχον
ἵππους δ ἐν ἀμπυκτῆρσιν ἐμβριμωμένας
δινεῖ θελούσας πρὸς πύλαις πεπτωκέναι
φιμοὶ δὲ συρίζουσι βάρβαρον τρόπον
μυκτηροκόμποις πνεύμασιν πληρούμενοι
ἐσχημάτισται δ ἀσπὶς οὐ σμικρὸν τρόπον
ἀνὴρ ὁπλίτης κλίμακος προσαμβάσεις
βοᾷ δὲ χοὖτος γραμμάτων ἐν ξυλλαβαῖς
ὡς οὐδ ἂν Ἄρης σφ ἐκβάλοι πυργωμάτων
πέμποιμ ἂν ἤδη τόνδε σὺν τύχῃ δέ τῳ
Μεγαρεύς Κρέοντος σπέρμα τοῦ σπαρτῶν γένους
βρόμον φοβηθεὶς ἐκ πυλῶν χωρήσεται
ἀλλ ἢ θανὼν τροφεῖα πληρώσει χθονί
ἢ καὶ δύ ἄνδρε καὶ πόλισμ ἐπ ἀσπίδος
ἑλὼν λαφύροις δῶμα κοσμήσει πατρός
ἐπεύχομαι τῷδε μὲν εὐτυχεῖν ἰὼ
πρόμαχ ἐμῶν δόμων τοῖσι δὲ δυστυχεῖν
ὡς δ ὑπέραυχα βάζουσιν ἐπὶ πτόλει
μαινομένᾳ φρενί τώς νιν
Ζεὺς νεμέτωρ ἐπίδοι κοταίνων
τέταρτος ἄλλος γείτονας πύλας ἔχων
Ὄγκας Ἀθάνας ξὺν βοῇ παρίσταται
Ἱππομέδοντος σχῆμα καὶ μέγας τύπος
ἅλω δὲ πολλήν ἀσπίδος κύκλον λέγω
ἔφριξα δινήσαντος οὐκ ἄλλως ἐρῶ
ὁ σηματουργὸς δ οὔ τις εὐτελὴς ἄρ ἦν
ὅστις τόδ ἔργον ὤπασεν πρὸς ἀσπίδι
Τυφῶν ἱέντα πύρπνοον διὰ στόμα
λιγνὺν μέλαιναν αἰόλην πυρὸς κάσιν
προσηδάφισται κοιλογάστορος κύκλου
αὐτὸς δ ἐπηλάλαξεν ἔνθεος δ Ἄρει
βακχᾷ πρὸς ἀλκὴν Θυιὰς ὣς φόβον βλέπων
τοιοῦδε φωτὸς πεῖραν εὖ φυλακτέον
Φόβος γὰρ ἤδη πρὸς πύλαις κομπάζεται
πρῶτον μὲν Ὄγκα Παλλάς ἥτ ἀγχίπτολις
πύλαισι γείτων ἀνδρὸς ἐχθαίρουσ ὕβριν
εἴρξει νεοσσῶν ὣς δράκοντα δύσχιμον
Ὑπέρβιος δέ κεδνὸς Οἴνοπος τόκος
ἀνὴρ κατ ἄνδρα τοῦτον ᾑρέθη θέλων
ἐξιστορῆσαι μοῖραν ἐν χρείᾳ τύχης
οὔτ εἶδος οὔτε θυμὸν οὐδ ὅπλων σχέσιν
μωμητός Ἑρμῆς δ εὐλόγως ξυνήγαγεν
ἐχθρὸς γὰρ ἁνὴρ ἀνδρὶ τῷ ξυστήσεται
ξυνοίσετον δὲ πολεμίους ἐπ ἀσπίδων
θεούς ὁ μὲν γὰρ πύρπνοον Τυφῶν ἔχει
Ὑπερβίῳ δὲ Ζεὺς πατὴρ ἐπ ἀσπίδος
σταδαῖος ἧσται διὰ χερὸς βέλος φλέγων
κοὔπω τις εἶδε Ζῆνά που νικώμενον
τοιάδε μέντοι προσφίλεια δαιμόνων
πρὸς τῶν κρατούντων δ ἐσμέν οἱ δ ἡσσωμένων
εἰ Ζεύς γε Τυφῶ καρτερώτερος μάχῃ
εἰκὸς δὲ πράξειν ἄνδρας ὧδ ἀντιστάτας
σωτὴρ γένοιτ ἂν Ζεὺς ἐπ ἀσπίδος τυχών
πέποιθα δὴ τὸν Διὸς ἀντίτυπον ἔχοντ
ἄφιλον ἐν σάκει τοῦ χθονίου δέμας
δαίμονος ἐχθρὸν εἴκασμα βροτοῖς τε καὶ
δαροβίοισι θεοῖσιν
πρόσθε πυλᾶν κεφαλὰν ἰάψειν
πέμπταισι προσταχθέντα Βορραίαις πύλαις
τύμβον κατ αὐτὸν Διογενοῦς Ἀμφίονος
ὄμνυσι δ αἰχμὴν ἣν ἔχει μᾶλλον θεοῦ
σέβειν πεποιθὼς ὀμμάτων θ ὑπέρτερον
Διός τόδ αὐδᾷ μητρὸς ἐξ ὀρεσκόου
βλάστημα καλλίπρῳρον ἀνδρόπαις ἀνήρ
στείχει δ ἴουλος ἄρτι διὰ παρηίδων
ὥρας φυούσης ταρφὺς ἀντέλλουσα θρίξ
ὁ δ ὠμόν οὔτι παρθένων ἐπώνυμον
φρόνημα γοργὸν δ ὄμμ ἔχων προσίσταται
οὐ μὴν ἀκόμπαστός γ ἐφίσταται πύλαις
σάκει κυκλωτῷ σώματος προβλήματι
Σφίγγ ὠμόσιτον προσμεμηχανημένην
γόμφοις ἐνώμα λαμπρὸν ἔκκρουστον δέμας
φέρει δ ὑφ αὑτῇ φῶτα Καδμείων ἕνα
ὡς πλεῖστ ἐπ ἀνδρὶ τῷδ ἰάπτεσθαι βέλη
ἐλθὼν δ ἔοικεν οὐ καπηλεύσειν μάχην
μακρᾶς κελεύθου δ οὐ καταισχυνεῖν πόρον
ὁ Παρθενοπαῖος Ἀρκάς ὁ δὲ τοιόσδ ἀνὴρ
μέτοικος Ἄργει δ ἐκτίνων καλὰς τροφάς
πύργοις ἀπειλεῖ τοῖσδ ἃ μὴ κραίνοι θεός
εἰ γὰρ τύχοιεν ὧν φρονοῦσι πρὸς θεῶν
αὐτοῖς ἐκείνοις ἀνοσίοις κομπάσμασιν
ἦ τἂν πανώλεις παγκάκως τ ὀλοίατο
ἔστιν δὲ καὶ τῷδ ὃν λέγεις τὸν Ἀρκάδα
ἀνὴρ ἄκομπος χεὶρ δ ὁρᾷ τὸ δράσιμον
Ἄκτωρ ἀδελφὸς τοῦ πάρος λελεγμένου
ἔσω πυλῶν ῥέουσαν ἀλδαίνειν κακά
οὐδ εἰσαμεῖψαι θηρὸς ἐχθίστου δάκους
εἰκὼ φέροντα πολεμίας ἐπ ἀσπίδος
ἣ ξωθεν εἴσω τῷ φέροντι μέμψεται
πυκνοῦ κροτησμοῦ τυγχάνουσ ὑπὸ πτόλιν
θεῶν θελόντων τἂν ἀληθεύσαιμ ἐγώ
ἱκνεῖται λόγος διὰ στηθέων
τριχὸς δ ὀρθίας πλόκαμος ἵσταται
μεγάλα μεγαληγόρων κλυούσᾳ
ἀνοσίων ἀνδρῶν εἴθε γὰρ θεοὶ
τοῦδ ὀλέσειαν ἐν γᾷ
ἕκτον λέγοιμ ἂν ἄνδρα σωφρονέστατον
κακοῖσι βάζει πολλὰ Τυδέως βίαν
μέγιστον Ἄργει τῶν κακῶν διδάσκαλον
Ἐρινύος κλητῆρα πρόσπολον φόνου
κακῶν τ Ἀδράστῳ τῶνδε βουλευτήριον
ἐξυπτιάζων ὄμμα Πολυνείκους βίαν
δίς τ ἐν τελευτῇ τοὔνομ ἐνδατούμενος
καλεῖ λέγει δὲ τοῦτ ἔπος διὰ στόμα
ἦ τοῖον ἔργον καὶ θεοῖσι προσφιλές
καλόν τ ἀκοῦσαι καὶ λέγειν μεθυστέροις
πορθεῖν στράτευμ ἐπακτὸν ἐμβεβληκότα
μητρός τε πηγὴν τίς κατασβέσει δίκη
ἁλοῦσα πῶς σοι ξύμμαχος γενήσεται
ἔγωγε μὲν δὴ τήνδε πιανῶ χθόνα
μάντις κεκευθὼς πολεμίας ὑπὸ χθονός
μαχώμεθ οὐκ ἄτιμον ἐλπίζω μόρον
τοιαῦθ ὁ μάντις ἀσπίδ εὐκήλως ἔχων
πάγχαλκον ηὔδα σῆμα δ οὐκ ἐπῆν κύκλῳ
οὐ γὰρ δοκεῖν ἄριστος ἀλλ εἶναι θέλει
βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος
ἐξ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα
δίκαιον ἄνδρα τοῖσι δυσσεβεστέροις
ἐν παντὶ πράγει δ ἔσθ ὁμιλίας κακῆς
κάκιον οὐδέν καρπὸς οὐ κομιστέος
ἄτης ἄρουρα θάνατον ἐκκαρπίζεται
ταὐτοῦ κυρήσας ἐκδίκως ἀγρεύματος
πληγεὶς θεοῦ μάστιγι παγκοίνῳ δάμη
οὕτως δ ὁ μάντις υἱὸν Οἰκλέους λέγω
σώφρων δίκαιος ἀγαθὸς εὐσεβὴς ἀνήρ
μέγας προφήτης ἀνοσίοισι συμμιγεὶς
θρασυστόμοισιν ἀνδράσιν βίᾳ φρενῶν
τείνουσι πομπὴν τὴν μακρὰν πάλιν μολεῖν
Διὸς θέλοντος ξυγκαθελκυσθήσεται
οὐχ ὡς ἄθυμος οὐδὲ λήματος κάκῇ
ἀλλ οἶδεν ὥς σφε χρὴ τελευτῆσαι μάχῃ
εἰ καρπὸς ἔσται θεσφάτοισι Λοξίου
φιλεῖ δὲ σιγᾶν ἢ λέγειν τὰ καίρια
ὅμως δ ἐπ αὐτῷ φῶτα Λασθένους βίαν
ἐχθρόξενον πυλωρὸν ἀντιτάξομεν
γέροντα τὸν νοῦν σάρκα δ ἡβῶσαν φύει
ποδῶκες ὄμμα χεῖρα δ οὐ βραδύνεται
παρ ἀσπίδος γυμνωθὲν ἁρπάσαι δόρυ
θεοῦ δὲ δῶρόν ἐστιν εὐτυχεῖν βροτούς
κλύοντες θεοὶ δικαίας λιτὰς
ἁμετέρας τελεῖθ ὡς πόλις εὐτυχῇ
δορίπονα κάκ ἐκτρέποντες ἐς γᾶς
ἐπιμόλους πύργων δ ἔκτοθεν βαλὼν
Ζεύς σφε κάνοι κεραυνῷ
τὸν ἕβδομον δὴ τόνδ ἐφ ἑβδόμαις πύλαις
λέξω τὸν αὐτοῦ σοῦ κασίγνητον πόλει
οἵας ἀρᾶται καὶ κατεύχεται τύχας
πύργοις ἐπεμβὰς κἀπικηρυχθεὶς χθονί
ἁλώσιμον παιᾶν ἐπεξιακχάσας
σοὶ ξυμφέρεσθαι καὶ κτανὼν θανεῖν πέλας
ἢ ζῶντ ἀτιμαστῆρα τὼς ἀνδρηλάτην
φυγῇ τὸν αὐτὸν τόνδε τείσασθαι τρόπον
τοιαῦτ ἀυτεῖ καὶ θεοὺς γενεθλίους
τῶν ὧν γενέσθαι πάγχυ Πολυνείκους βία
διπλοῦν τε σῆμα προσμεμηχανημένον
ἄγει γυνή τις σωφρόνως ἡγουμένη
Δίκη δ ἄρ εἶναί φησιν ὡς τὰ γράμματα
λέγει κατάξω δ ἄνδρα τόνδε καὶ πόλιν
ἕξει πατρῴων δωμάτων τ ἐπιστροφάς
τοιαῦτ ἐκείνων ἐστὶ τἀξευρήματα
ὡς οὔποτ ἀνδρὶ τῷδε κηρυκευμάτων
μέμψῃ σὺ δ αὐτὸς γνῶθι ναυκληρεῖν πόλιν
ὦ θεομανές τε καὶ θεῶν μέγα στύγος
ὦ πανδάκρυτον ἁμὸν Οἰδίπου γένος
ὤμοι πατρὸς δὴ νῦν ἀραὶ τελεσφόροι
ἀλλ οὔτε κλαίειν οὔτ ὀδύρεσθαι πρέπει
ἐπωνύμῳ δὲ κάρτα Πολυνείκει λέγω
τάχ εἰσόμεσθα τοὐπίσημ ὅποι τελεῖ
ἐπ ἀσπίδος φλύοντα σὺν φοίτῳ φρενῶν
εἰ δ ἡ Διὸς παῖς παρθένος Δίκη παρῆν
ἔργοις ἐκείνου καὶ φρεσίν τάχ ἂν τόδ ἦν
ἀλλ οὔτε νιν φυγόντα μητρόθεν σκότον
οὔτ ἐν τροφαῖσιν οὔτ ἐφηβήσαντά πω
οὔτ ἐν γενείου ξυλλογῇ τριχώματος
Δίκη προσεῖδε καὶ κατηξιώσατο
οὐδ ἐν πατρῴας μὴν χθονὸς κακουχίᾳ
οἶμαί νιν αὐτῷ νῦν παραστατεῖν πέλας
ἦ δῆτ ἂν εἴη πανδίκως ψευδώνυμος
Δίκη ξυνοῦσα φωτὶ παντόλμῳ φρένας
αὐτός τίς ἄλλος μᾶλλον ἐνδικώτερος
ἄρχοντί τ ἄρχων καὶ κασιγνήτῳ κάσις
ἐχθρὸς σὺν ἐχθρῷ στήσομαι φέρ ὡς τάχος
κνημῖδας αἰχμῆς καὶ πέτρων προβλήματα
μή φίλτατ ἀνδρῶν Οἰδίπου τέκος γένῃ
ὀργὴν ὁμοῖος τῷ κάκιστ αὐδωμένῳ
ἀλλ ἄνδρας Ἀργείοισι Καδμείους ἅλις
ἐς χεῖρας ἐλθεῖν αἷμα γὰρ καθάρσιον
ἀνδροῖν δ ὁμαίμοιν θάνατος ὧδ αὐτοκτόνος
οὐκ ἔστι γῆρας τοῦδε τοῦ μιάσματος
εἴπερ κακὸν φέροι τις αἰσχύνης ἄτερ
κακῶν δὲ κᾀσχρῶν οὔτιν εὐκλείαν ἐρεῖς
τί μέμονας τέκνον μή τί σε θυμοπλη
θὴς δορίμαργος ἄτα φερέτω κακοῦ δ
ἔκβαλ ἔρωτος ἀρχάν
ἐπεὶ τὸ πρᾶγμα κάρτ ἐπισπέρχει θεός
ἴτω κατ οὖρον κῦμα Κωκυτοῦ λαχὸν
Φοίβῳ στυγηθὲν πᾶν τὸ Λαΐου γένος
ὠμοδακής σ ἄγαν ἵμερος ἐξοτρύ
νει πικρόκαρπον ἀνδροκτασίαν τελεῖν
αἵματος οὐ θεμιστοῦ
φίλου γὰρ ἐχθρά μοι πατρὸς τάλαιν ἀρὰ
ξηροῖς ἀκλαύτοις ὄμμασιν προσιζάνει
λέγουσα κέρδος πρότερον ὑστέρου μόρου
ἀλλὰ σὺ μὴ ποτρύνου κακὸς οὐ κεκλή
σῃ βίον εὖ κυρήσας μελάναιγις οὐκ
εἶσι δόμων Ἐρινύς ὅταν ἐκ χερῶν
θεοῖς μὲν ἤδη πως παρημελήμεθα
χάρις δ ἀφ ἡμῶν ὀλομένων θαυμάζεται
τί οὖν ἔτ ἂν σαίνοιμεν ὀλέθριον μόρον
νῦν ὅτε σοι παρέστακεν ἐπεὶ δαίμων
λήματος ἐν τροπαίᾳ χρονίᾳ μεταλ
λακτὸς ἴσως ἂν ἔλθοι θελεμωτέρῳ