Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ὣς εἰπὼν ἔρριψεν ἀπ οὐρανοῦ ἀστερόεντος
χειρὶ περιστρέψας τάχα δἵκετο ἔργ ἀνθρώπων
τὴν αἰεὶ στενάχεσχ ὅθ ἑὸν φίλον υἱὸν ὁρῷτο
ὣς καὶ ἐγών ὅτε δαὖτε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ
Ἀργείους ὀλέκεσκεν ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν
οὐ δυνάμην λελαθέσθ Ἄτης ᾗ πρῶτον ἀάσθην
ἀλλ ἐπεὶ ἀασάμην καί μευ φρένας ἐξέλετο Ζεύς
ἀλλ ὄρσευ πόλεμον δὲ καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς
δῶρα δἐγὼν ὅδε πάντα παρασχέμεν ὅσσά τοι ἐλθὼν
χθιζὸς ἐνὶ κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῖος Ὀδυσσεύς
εἰ δἐθέλεις ἐπίμεινον ἐπειγόμενός περ Ἄρηος
δῶρα δέ τοι θεράποντες ἐμῆς παρὰ νηὸς ἑλόντες
δῶρα μὲν αἴ κἐθέλῃσθα παρασχέμεν ὡς ἐπιεικές
ἤ τἐχέμεν παρὰ σοί νῦν δὲ μνησώμεθα χάρμης
αἶψα μάλ οὐ γὰρ χρὴ κλοτοπεύειν ἐνθάδ ἐόντας
οὐδὲ διατρίβειν ἔτι γὰρ μέγα ἔργον ἄρεκτον
ὥς κέ τις αὖτ Ἀχιλῆα μετὰ πρώτοισιν ἴδηται
ἔγχεϊ χαλκείῳ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας
ὧδέ τις ὑμείων μεμνημένος ἀνδρὶ μαχέσθω
μὴ δοὕτως ἀγαθός περ ἐών θεοείκελ Ἀχιλλεῦ
νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν
Τρωσὶ μαχησομένους ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται
φύλοπις εὖτ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες
ἀλλὰ πάσασθαι ἄνωχθι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιοὺς
οὐ γὰρ ἀνὴρ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
ἄκμηνος σίτοιο δυνήσεται ἄντα μάχεσθαι
εἴ περ γὰρ θυμῷ γε μενοινάᾳ πολεμίζειν
ἀλλά τε λάθρῃ γυῖα βαρύνεται ἠδὲ κιχάνει
δίψά τε καὶ λιμός βλάβεται δέ τε γούνατ ἰόντι
ὃς δέ κἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς
ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζῃ
θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν οὐδέ τι γυῖα
πρὶν κάμνει πρὶν πάντας ἐρωῆσαι πολέμοιο
ἀλλ ἄγε λαὸν μὲν σκέδασον καὶ δεῖπνον ἄνωχθι
ὅπλεσθαι τὰ δὲ δῶρα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
οἰσέτω ἐς μέσσην ἀγορήν ἵνα πάντες Ἀχαιοὶ
ὀφθαλμοῖσιν ἴδωσι σὺ δὲ φρεσὶ σῇσιν ἰανθῇς
ὀμνυέτω δέ τοι ὅρκον ἐν Ἀργείοισιν ἀναστὰς
ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤ τἀνδρῶν ἤ τε γυναικῶν
καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ φρεσὶν ἵλαος ἔστω
αὐτὰρ ἔπειτά σε δαιτὶ ἐνὶ κλισίῃς ἀρεσάσθω
πιείρῃ ἵνα μή τι δίκης ἐπιδευὲς ἔχῃσθα
Ἀτρεΐδη σὺ δἔπειτα δικαιότερος καὶ ἐπ ἄλλῳ
ἔσσεαι οὐ μὲν γάρ τι νεμεσσητὸν βασιλῆα
ἄνδρ ἀπαρέσσασθαι ὅτε τις πρότερος χαλεπήνῃ
χαίρω σεῦ Λαερτιάδη τὸν μῦθον ἀκούσας
ἐν μοίρῃ γὰρ πάντα διίκεο καὶ κατέλεξας
ταῦτα δἐγὼν ἐθέλω ὀμόσαι κέλεται δέ με θυμός
οὐδ ἐπιορκήσω πρὸς δαίμονος αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
μιμνέτω αὐτόθι τεῖος ἐπειγόμενός περ Ἄρηος
μίμνετε δἄλλοι πάντες ἀολλέες ὄφρά κε δῶρα
ἐκ κλισίης ἔλθῃσι καὶ ὅρκια πιστὰ τάμωμεν
σοὶ δαὐτῷ τόδ ἐγὼν ἐπιτέλλομαι ἠδὲ κελεύω
κρινάμενος κούρητας ἀριστῆας Παναχαιῶν
δῶρα ἐμῆς παρὰ νηὸς ἐνεικέμεν ὅσσ Ἀχιλῆϊ
χθιζὸν ὑπέστημεν δώσειν ἀγέμεν τε γυναῖκας
Ταλθύβιος δέ μοι ὦκα κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν
κάπρον ἑτοιμασάτω ταμέειν Διί τἨελίῳ τε
ἄλλοτέ περ καὶ μᾶλλον ὀφέλλετε ταῦτα πένεσθαι
ὁππότε τις μεταπαυσωλὴ πολέμοιο γένηται
καὶ μένος οὐ τόσον ᾖσιν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσι
νῦν δοἳ μὲν κέαται δεδαϊγμένοι οὓς ἐδάμασσεν
Ἕκτωρ Πριαμίδης ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν
ὑμεῖς δἐς βρωτὺν ὀτρύνετον ἦ τἂν ἔγωγε
νῦν μὲν ἀνώγοιμι πτολεμίζειν υἷας Ἀχαιῶν
νήστιας ἀκμήνους ἅμα δἠελίῳ καταδύντι
τεύξεσθαι μέγα δόρπον ἐπὴν τεισαίμεθα λώβην
πρὶν δοὔ πως ἂν ἔμοιγε φίλον κατὰ λαιμὸν ἰείη
οὐ πόσις οὐδὲ βρῶσις ἑταίρου τεθνηῶτος
ὅς μοι ἐνὶ κλισίῃ δεδαϊγμένος ὀξέϊ χαλκῷ
κεῖται ἀνὰ πρόθυρον τετραμμένος ἀμφὶ δἑταῖροι
μύρονται τό μοι οὔ τι μετὰ φρεσὶ ταῦτα μέμηλεν
ἀλλὰ φόνος τε καὶ αἷμα καὶ ἀργαλέος στόνος ἀνδρῶν
κρείσσων εἰς ἐμέθεν καὶ φέρτερος οὐκ ὀλίγον περ
ἔγχει ἐγὼ δέ κε σεῖο νοήματί γε προβαλοίμην
πολλόν ἐπεὶ πρότερος γενόμην καὶ πλείονα οἶδα
τώ τοι ἐπιτλήτω κραδίη μύθοισιν ἐμοῖσιν
αἶψά τε φυλόπιδος πέλεται κόρος ἀνθρώποισιν
ἧς τε πλείστην μὲν καλάμην χθονὶ χαλκὸς ἔχευεν
ἄμητος δὀλίγιστος ἐπὴν κλίνῃσι τάλαντα
γαστέρι δοὔ πως ἔστι νέκυν πενθῆσαι Ἀχαιούς
λίην γὰρ πολλοὶ καὶ ἐπήτριμοι ἤματα πάντα
πίπτουσιν πότε κέν τις ἀναπνεύσειε πόνοιο
ἀλλὰ χρὴ τὸν μὲν καταθάπτειν ὅς κε θάνῃσι
νηλέα θυμὸν ἔχοντας ἐπ ἤματι δακρύσαντας
ὅσσοι δἂν πολέμοιο περὶ στυγεροῖο λίπωνται
μεμνῆσθαι πόσιος καὶ ἐδητύος ὄφρ ἔτι μᾶλλον
ἀνδράσι δυσμενέεσσι μαχώμεθα νωλεμὲς αἰεὶ
ἑσσάμενοι χροῒ χαλκὸν ἀτειρέα μηδέ τις ἄλλην
λαῶν ὀτρυντὺν ποτιδέγμενος ἰσχαναάσθω
ἥδε γὰρ ὀτρυντὺς κακὸν ἔσσεται ὅς κε λίπηται
νηυσὶν ἐπ Ἀργείων ἀλλ ἀθρόοι ὁρμηθέντες
ἦ καὶ Νέστορος υἷας ὀπάσσατο κυδαλίμοιο
Φυλεΐδην τε Μέγητα Θόαντά τε Μηριόνην τε
καὶ Κρειοντιάδην Λυκομήδεα καὶ Μελάνιππον
βὰν δἴμεν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
αὐτίκ ἔπειθ ἅμα μῦθος ἔην τετέλεστο δὲ ἔργον
ἑπτὰ μὲν ἐκ κλισίης τρίποδας φέρον οὕς οἱ ὑπέστη
ἕπτ ἀτὰρ ὀγδοάτην Βρισηΐδα καλλιπάρῃον
χρυσοῦ δὲ στήσας Ὀδυσεὺς δέκα πάντα τάλαντα
ἦρχ ἅμα δἄλλοι δῶρα φέρον κούρητες Ἀχαιῶν
καὶ τὰ μὲν ἐν μέσσῃ ἀγορῇ θέσαν ἂν δἈγαμέμνων
ἵστατο Ταλθύβιος δὲ θεῷ ἐναλίγκιος αὐδὴν
κάπρον ἔχων ἐν χερσὶ παρίστατο ποιμένι λαῶν
Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν
ἥ οἱ πὰρ ξίφεος μέγα κουλεὸν αἰὲν ἄωρτο
κάπρου ἀπὸ τρίχας ἀρξάμενος Διὶ χεῖρας ἀνασχὼν
εὔχετο τοὶ δἄρα πάντες ἐπ αὐτόφιν εἵατο σιγῇ
Ἀργεῖοι κατὰ μοῖραν ἀκούοντες βασιλῆος
εὐξάμενος δἄρα εἶπεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν
Γῆ τε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες αἵ θὑπὸ γαῖαν
ἀνθρώπους τίνυνται ὅτις κἐπίορκον ὀμόσσῃ
μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ Βρισηΐδι χεῖρ ἐπένεικα
οὔτ εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου
ἀλλ ἔμεν ἀπροτίμαστος ἐνὶ κλισίῃσιν ἐμῇσιν
εἰ δέ τι τῶνδ ἐπίορκον ἐμοὶ θεοὶ ἄλγεα δοῖεν
πολλὰ μάλ ὅσσα διδοῦσιν ὅτίς σφἀλίτηται ὀμόσσας
ἦ καὶ ἀπὸ στόμαχον κάπρου τάμε νηλέϊ χαλκῷ
τὸν μὲν Ταλθύβιος πολιῆς ἁλὸς ἐς μέγα λαῖτμα
ῥῖψ ἐπιδινήσας βόσιν ἰχθύσιν αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
ἀνστὰς Ἀργείοισι φιλοπτολέμοισι μετηύδα
Ζεῦ πάτερ ἦ μεγάλας ἄτας ἄνδρεσσι διδοῖσθα
οὐκ ἂν δή ποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσιν
Ἀτρεΐδης ὤρινε διαμπερές οὐδέ κε κούρην
ἦγεν ἐμεῦ ἀέκοντος ἀμήχανος ἀλλά ποθι Ζεὺς
ἤθελ Ἀχαιοῖσιν θάνατον πολέεσσι γενέσθαι
νῦν δἔρχεσθ ἐπὶ δεῖπνον ἵνα ξυνάγωμεν Ἄρηα
ὣς ἄρ ἐφώνησεν λῦσεν δἀγορὴν αἰψηρήν
δῶρα δὲ Μυρμιδόνες μεγαλήτορες ἀμφεπένοντο
βὰν δἐπὶ νῆα φέροντες Ἀχιλλῆος θείοιο
καὶ τὰ μὲν ἐν κλισίῃσι θέσαν κάθισαν δὲ γυναῖκας
ἵππους δεἰς ἀγέλην ἔλασαν θεράποντες ἀγαυοί
Βρισηῒς δἄρ ἔπειτ ἰκέλη χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ
ὡς ἴδε Πάτροκλον δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ
ἀμφ αὐτῷ χυμένη λίγ ἐκώκυε χερσὶ δἄμυσσε
στήθεά τἠδ ἁπαλὴν δειρὴν ἰδὲ καλὰ πρόσωπα
εἶπε δἄρα κλαίουσα γυνὴ ἐϊκυῖα θεῇσι
Πάτροκλέ μοι δειλῇ πλεῖστον κεχαρισμένε θυμῷ
ζωὸν μέν σε ἔλειπον ἐγὼ κλισίηθεν ἰοῦσα
νῦν δέ σε τεθνηῶτα κιχάνομαι ὄρχαμε λαῶν
ἂψ ἀνιοῦσ ὥς μοι δέχεται κακὸν ἐκ κακοῦ αἰεί
ἄνδρα μὲν ᾧ ἔδοσάν με πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ
εἶδον πρὸ πτόλιος δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ
τρεῖς τε κασιγνήτους τούς μοι μία γείνατο μήτηρ
κηδείους οἳ πάντες ὀλέθριον ἦμαρ ἐπέσπον
οὐδὲ μὲν οὐδέ μἔασκες ὅτ ἄνδρ ἐμὸν ὠκὺς Ἀχιλλεὺς
ἔκτεινεν πέρσεν δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος
κλαίειν ἀλλά μἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο
κουριδίην ἄλοχον θήσειν ἄξειν τἐνὶ νηυσὶν
ἐς Φθίην δαίσειν δὲ γάμον μετὰ Μυρμιδόνεσσι
τώ σἄμοτον κλαίω τεθνηότα μείλιχον αἰεί
Πάτροκλον πρόφασιν σφῶν δαὐτῶν κήδε ἑκάστη
αὐτὸν δἀμφὶ γέροντες Ἀχαιῶν ἠγερέθοντο
λισσόμενοι δειπνῆσαι ὃ δἠρνεῖτο στεναχίζων
λίσσομαι εἴ τις ἔμοιγε φίλων ἐπιπείθεθ ἑταίρων
μή με πρὶν σίτοιο κελεύετε μηδὲ ποτῆτος
ἄσασθαι φίλον ἦτορ ἐπεί μἄχος αἰνὸν ἱκάνει
δύντα δἐς ἠέλιον μενέω καὶ τλήσομαι ἔμπης
ὣς εἰπὼν ἄλλους μὲν ἀπεσκέδασεν βασιλῆας
δοιὼ δἈτρεΐδα μενέτην καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς
Νέστωρ Ἰδομενεύς τε γέρων θἱππηλάτα Φοῖνιξ
τέρποντες πυκινῶς ἀκαχήμενον οὐδέ τι θυμῷ
τέρπετο πρὶν πολέμου στόμα δύμεναι αἱματόεντος
μνησάμενος δἁδινῶς ἀνενείκατο φώνησέν τε
ἦ ῥά νύ μοί ποτε καὶ σὺ δυσάμμορε φίλταθ ἑταίρων
αὐτὸς ἐνὶ κλισίῃ λαρὸν παρὰ δεῖπνον ἔθηκας
αἶψα καὶ ὀτραλέως ὁπότε σπερχοίατ Ἀχαιοὶ
νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ
ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων
σῇ ποθῇ οὐ μὲν γάρ τι κακώτερον ἄλλο πάθοιμι
οὐδ εἴ κεν τοῦ πατρὸς ἀποφθιμένοιο πυθοίμην
ὅς που νῦν Φθίηφι τέρεν κατὰ δάκρυον εἴβει
χήτεϊ τοιοῦδ υἷος ὃ δἀλλοδαπῷ ἐνὶ δήμῳ
εἵνεκα ῥιγεδανῆς Ἑλένης Τρωσὶν πολεμίζω
ἠὲ τὸν ὃς Σκύρῳ μοι ἔνι τρέφεται φίλος υἱός
πρὶν μὲν γάρ μοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει
οἶον ἐμὲ φθίσεσθαι ἀπ Ἄργεος ἱπποβότοιο
αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ σὲ δέ τε Φθίην δὲ νέεσθαι
ὡς ἄν μοι τὸν παῖδα θοῇ ἐνὶ νηῒ μελαίνῃ
Σκυρόθεν ἐξαγάγοις καί οἱ δείξειας ἕκαστα
κτῆσιν ἐμὴν δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα
ἤδη γὰρ Πηλῆά γ ὀΐομαι ἢ κατὰ πάμπαν
τεθνάμεν ἤ που τυτθὸν ἔτι ζώοντ ἀκάχησθαι
γήραΐ τε στυγερῷ καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενον αἰεὶ
λυγρὴν ἀγγελίην ὅτ ἀποφθιμένοιο πύθηται
ὣς ἔφατο κλαίων ἐπὶ δὲ στενάχοντο γέροντες
μνησάμενοι τὰ ἕκαστος ἐνὶ μεγάροισιν ἔλειπον
τέκνον ἐμόν δὴ πάμπαν ἀποίχεαι ἀνδρὸς ἑῆος
ἦ νύ τοι οὐκέτι πάγχυ μετὰ φρεσὶ μέμβλετ Ἀχιλλεύς
κεῖνος ὅ γε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων
ἧσται ὀδυρόμενος ἕταρον φίλον οἳ δὲ δὴ ἄλλοι
οἴχονται μετὰ δεῖπνον ὃ δἄκμηνος καὶ ἄπαστος
ἀλλ ἴθι οἱ νέκτάρ τε καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν
στάξον ἐνὶ στήθεσσ ἵνα μή μιν λιμὸς ἵκηται
ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην
ἣ δἅρπῃ ἐϊκυῖα τανυπτέρυγι λιγυφώνῳ
οὐρανοῦ ἐκκατεπᾶλτο δι αἰθέρος αὐτὰρ Ἀχαιοὶ
αὐτίκα θωρήσσοντο κατὰ στρατόν ἣ δἈχιλῆϊ
νέκταρ ἐνὶ στήθεσσι καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν
στάξ ἵνα μή μιν λιμὸς ἀτερπὴς γούναθ ἵκοιτο
αὐτὴ δὲ πρὸς πατρὸς ἐρισθενέος πυκινὸν δῶ
ᾤχετο τοὶ δἀπάνευθε νεῶν ἐχέοντο θοάων
ὡς δὅτε ταρφειαὶ νιφάδες Διὸς ἐκποτέονται
ψυχραὶ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο
ὣς τότε ταρφειαὶ κόρυθες λαμπρὸν γανόωσαι
νηῶν ἐκφορέοντο καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι
θώρηκές τε κραταιγύαλοι καὶ μείλινα δοῦρα
αἴγλη δοὐρανὸν ἷκε γέλασσε δὲ πᾶσα περὶ χθὼν
χαλκοῦ ὑπὸ στεροπῆς ὑπὸ δὲ κτύπος ὄρνυτο ποσσὶν
ἀνδρῶν ἐν δὲ μέσοισι κορύσσετο δῖος Ἀχιλλεύς
τοῦ καὶ ὀδόντων μὲν καναχὴ πέλε τὼ δέ οἱ ὄσσε
λαμπέσθην ὡς εἴ τε πυρὸς σέλας ἐν δέ οἱ ἦτορ
δῦν ἄχος ἄτλητον ὃ δἄρα Τρωσὶν μενεαίνων
δύσετο δῶρα θεοῦ τά οἱ Ἥφαιστος κάμε τεύχων
κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε
καλὰς ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας
δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνεν
χάλκεον αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε
εἵλετο τοῦ δἀπάνευθε σέλας γένετ ἠΰτε μήνης
ὡς δὅτ ἂν ἐκ πόντοιο σέλας ναύτῃσι φανήῃ
καιομένοιο πυρός τό τε καίεται ὑψόθ ὄρεσφι
σταθμῷ ἐν οἰοπόλῳ τοὺς δοὐκ ἐθέλοντας ἄελλαι
πόντον ἐπ ἰχθυόεντα φίλων ἀπάνευθε φέρουσιν
ὣς ἀπ Ἀχιλλῆος σάκεος σέλας αἰθέρ ἵκανε
καλοῦ δαιδαλέου περὶ δὲ τρυφάλειαν ἀείρας
κρατὶ θέτο βριαρήν ἣ δἀστὴρ ὣς ἀπέλαμπεν
ἵππουρις τρυφάλεια περισσείοντο δἔθειραι
χρύσεαι ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον ἀμφὶ θαμειάς
εἰ οἷ ἐφαρμόσσειε καὶ ἐντρέχοι ἀγλαὰ γυῖα
τῷ δεὖτε πτερὰ γίγνετ ἄειρε δὲ ποιμένα λαῶν
ἐκ δἄρα σύριγγος πατρώϊον ἐσπάσατ ἔγχος
βριθὺ μέγα στιβαρόν τὸ μὲν οὐ δύνατ ἄλλος Ἀχαιῶν
πάλλειν ἀλλά μιν οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλλεύς
Πηλιάδα μελίην τὴν πατρὶ φίλῳ πόρε Χείρων
Πηλίου ἐκ κορυφῆς φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν
ἵππους δΑὐτομέδων τε καὶ Ἄλκιμος ἀμφιέποντες
ζεύγνυον ἀμφὶ δὲ καλὰ λέπαδν ἕσαν ἐν δὲ χαλινοὺς
γαμφηλῇς ἔβαλον κατὰ δἡνία τεῖναν ὀπίσσω
κολλητὸν ποτὶ δίφρον ὃ δὲ μάστιγα φαεινὴν
χειρὶ λαβὼν ἀραρυῖαν ἐφ ἵπποιιν ἀνόρουσεν
Αὐτομέδων ὄπιθεν δὲ κορυσσάμενος βῆ Ἀχιλλεὺς
τεύχεσι παμφαίνων ὥς τἠλέκτωρ Ὑπερίων
σμερδαλέον δἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο
Ξάνθέ τε καὶ Βαλίε τηλεκλυτὰ τέκνα Ποδάργης
ἄλλως δὴ φράζεσθε σαωσέμεν ἡνιοχῆα
μηδ ὡς Πάτροκλον λίπετ αὐτόθι τεθνηῶτα
τὸν δἄρ ὑπὸ ζυγόφι προσέφη πόδας αἰόλος ἵππος
Ξάνθος ἄφαρ δἤμυσε καρήατι πᾶσα δὲ χαίτη
ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν οὖδας ἵκανεν
αὐδήεντα δἔθηκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη
καὶ λίην σἔτι νῦν γε σαώσομεν ὄβριμ Ἀχιλλεῦ
ἀλλά τοι ἐγγύθεν ἦμαρ ὀλέθριον οὐδέ τοι ἡμεῖς
αἴτιοι ἀλλὰ θεός τε μέγας καὶ Μοῖρα κραταιή
οὐδὲ γὰρ ἡμετέρῃ βραδυτῆτί τε νωχελίῃ τε
Τρῶες ἀπ ὤμοιιν Πατρόκλου τεύχε ἕλοντο
ἀλλὰ θεῶν ὤριστος ὃν ἠΰκομος τέκε Λητώ
ἔκταν ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε
νῶϊ δὲ καί κεν ἅμα πνοιῇ Ζεφύροιο θέοιμεν
ἥν περ ἐλαφροτάτην φάσ ἔμμεναι ἀλλὰ σοὶ αὐτῷ
μόρσιμόν ἐστι θεῷ τε καὶ ἀνέρι ἶφι δαμῆναι
ὣς ἄρα φωνήσαντος Ἐρινύες ἔσχεθον αὐδήν
τὸν δὲ μέγ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς
Ξάνθε τί μοι θάνατον μαντεύεαι οὐδέ τί σε χρή
εὖ νυ τὸ οἶδα καὶ αὐτὸς ὅ μοι μόρος ἐνθάδ ὀλέσθαι
νόσφι φίλου πατρὸς καὶ μητέρος ἀλλὰ καὶ ἔμπης
οὐ λήξω πρὶν Τρῶας ἅδην ἐλάσαι πολέμοιο
ἦ ῥα καὶ ἐν πρώτοις ἰάχων ἔχε μώνυχας ἵππους
χρυσέα φόρμιγξ Ἀπόλλωνος καὶ ἰοπλοκάμων
σύνδικον Μοισᾶν κτέανον τᾶς ἀκούει μὲν βάσις ἀγλαΐας ἀρχά
πείθονται δἀοιδοὶ σάμασιν
ἁγησιχόρων ὁπόταν προοιμίων ἀμβολὰς τεύχῃς ἐλελιζομένα
καὶ τὸν αἰχματὰν κεραυνὸν σβεννύεις
ἀενάου πυρός εὕδει δἀνὰ σκάπτῳ Διὸς αἰετός ὠκεῖαν πτέρυγ ἀμφοτέρωθεν χαλάξαις
ἀρχὸς οἰωνῶν κελαινῶπιν δἐπί οἱ νεφέλαν
ἀγκύλῳ κρατί γλεφάρων ἁδὺ κλαΐστρον κατέχευας ὁ δὲ κνώσσων
ῥιπαῖσι κατασχόμενος καὶ γὰρ βιατὰς Ἄρης τραχεῖαν ἄνευθε λιπὼν
ἐγχέων ἀκμάν ἰαίνει καρδίαν
κώματι κῆλα δὲ καὶ δαιμόνων θέλγει φρένας ἀμφί τε Λατοίδα σοφίᾳ βαθυκόλπων τε Μοισᾶν
ὅσσα δὲ μὴ πεφίληκε Ζεύς ἀτύζονται βοὰν
Πιερίδων ἀΐοντα γᾶν τε καὶ πόντον κατ ἀμαιμάκετον
ὅς τἐν αἰνᾷ Ταρτάρῳ κεῖται θεῶν πολέμιος
Τυφὼς ἑκατοντακάρανος τόν ποτε
Κιλίκιον θρέψεν πολυώνυμον ἄντρον νῦν γε μὰν
ταί θὑπὲρ Κύμας ἁλιερκέες ὄχθαι
Σικελία ταὐτοῦ πιέζει στέρνα λαχνάεντα κίων δοὐρανία συνέχει
νιφόεσσ Αἴτνα πάνετες χιόνος ὀξείας τιθήνα
τᾶς ἐρεύγονται μὲν ἀπλάτου πυρὸς ἁγνόταται
ἐκ μυχῶν παγαί ποταμοὶ δἁμέραισιν μὲν προχέοντι ῥόον καπνοῦ
φοίνισσα κυλινδομένα φλὸξ ἐς βαθεῖαν φέρει πόντου πλάκα σὺν πατάγῳ
κεῖνο δἉφαίστοιο κρουνοὺς ἑρπετὸν
δεινοτάτους ἀναπέμπει τέρας μὲν θαυμάσιον προσιδέσθαι θαῦμα δὲ καὶ παρεόντων ἀκοῦσαι
οἷον Αἴτνας ἐν μελαμφύλλοις δέδεται κορυφαῖς
καὶ πέδῳ στρωμνὰ δὲ χαράσσοισ ἅπαν νῶτον ποτικεκλιμένον κεντεῖ
εἴη Ζεῦ τὶν εἴη ἁνδάνειν
ὃς τοῦτ ἐφέπεις ὄρος εὐκάρποιο γαίας μέτωπον τοῦ μὲν ἐπωνυμίαν
κλεινὸς οἰκιστὴρ ἐκύδανεν πόλιν
γείτονα Πυθιάδος δἐν δρόμῳ κάρυξ ἀνέειπέ νιν ἀγγέλλων Ἱέρωνος ὑπὲρ καλλινίκου
ἅρμασι ναυσιφορήτοις δἀνδράσι πρώτα χάρις
ἐς πλόον ἀρχομένοις πομπαῖον ἐλθεῖν οὖρον ἐοικότα γὰρ
καὶ τελευτᾷ φερτέρου νόστου τυχεῖν ὁ δὲ λόγος
ταύταις ἐπὶ συντυχίαις δόξαν φέρει
λοιπὸν ἔσσεσθαι στεφάνοισί νιν ἵπποις τε κλυτὰν
καὶ σὺν εὐφώνοις θαλίαις ὀνυμαστάν
Λύκιε καὶ Δάλου ἀνάσσων Φοῖβε Παρνασσοῦ τε κράναν Κασταλίαν φιλέων
ἐθελήσαις ταῦτα νόῳ τιθέμεν εὔανδρόν τε χώραν
ἐκ θεῶν γὰρ μαχαναὶ πᾶσαι βροτέαις ἀρεταῖς
καὶ σοφοὶ καὶ χερσὶ βιαταὶ περίγλωσσοί τἔφυν ἄνδρα δἐγὼ κεῖνον
μὴ χαλκοπάρᾳον ἄκονθ ὡσείτ ἀγῶνος βαλεῖν ἔξω παλάμᾳ δονέων
μακρὰ δὲ ῥίψαις ἀμεύσασθ ἀντίους
εἰ γὰρ ὁ πᾶς χρόνος ὄλβον μὲν οὕτω καὶ κτεάνων δόσιν εὐθύνοι καμάτων δἐπίλασιν παράσχοι
ἦ κεν ἀμνάσειεν οἵαις ἐν πολέμοισι μάχαις
τλάμονι ψυχᾷ παρέμειν ἁνίχ εὑρίσκοντο θεῶν παλάμαις τιμάν
οἵαν οὔτις Ἑλλάνων δρέπει
πλούτου στεφάνωμ ἀγέρωχον νῦν γε μὰν τὰν Φιλοκτήταο δίκαν ἐφέπων
ἐστρατεύθη σὺν δἀνάγκᾳ νιν φίλον
καί τις ἐὼν μεγαλάνωρ ἔσανεν φαντὶ δὲ Λαμνόθεν ἕλκει τειρόμενον μεταβάσοντας ἐλθεῖν
ἥροας ἀντιθέους Ποίαντος υἱὸν τοξόταν
ὃς Πριάμοιο πόλιν πέρσεν τελεύτασέν τε πόνους Δαναοῖς
ἀσθενεῖ μὲν χρωτὶ βαίνων ἀλλὰ μοιρίδιον ἦν
τὸν προσέρποντα χρόνον ὧν ἔραται καιρὸν διδούς
Μοῖσα καὶ πὰρ Δεινομένει κελαδῆσαι
πίθεό μοι ποινὰν τεθρίππων χάρμα δοὐκ ἀλλότριον νικαφορία πατέρος
ἄγ ἔπειτ Αἴτνας βασιλεῖ φίλιον ἐξεύρωμεν ὕμνον
τῷ πόλιν κείναν θεοδμάτῳ σὺν ἐλευθερίᾳ
Ὑλλίδος στάθμας Ἱέρων ἐν νόμοις ἔκτισσ ἐθέλοντι δὲ Παμφύλου
καὶ μὰν Ἡρακλειδᾶν ἔκγονοι
ὄχθαις ὕπο Ταϋγέτου ναίοντες αἰεὶ μένειν τεθμοῖσιν ἐν Αἰγιμιοῦ
Δωριεῖς ἔσχον δἈμύκλας ὄλβιοι
Πινδόθεν ὀρνύμενοι λευκοπώλων Τυνδαριδᾶν βαθύδοξοι γείτονες ὧν κλέος ἄνθησεν αἰχμᾶς
Ζεῦ τέλει αἰεὶ δὲ τοιαύταν Ἀμένα παρ ὕδωρ
αἶσαν ἀστοῖς καὶ βασιλεῦσιν διακρίνειν ἔτυμον λόγον ἀνθρώπων
σύν τοι τίν κεν ἁγητὴρ ἀνήρ
υἱῷ τἐπιτελλόμενος δᾶμον γεραίρων τράποι σύμφωνον ἐς ἁσυχίαν
λίσσομαι νεῦσον Κρονίων ἅμερον
ὄφρα κατ οἶκον ὁ Φοίνιξ ὁ Τυρσανῶν τἀλαλατὸς ἔχῃ ναυσίστονον ὕβριν ἰδὼν τὰν πρὸ Κύμας
οἷα Συρακοσίων ἀρχῷ δαμασθέντες πάθον
ὠκυπόρων ἀπὸ ναῶν ὅ σφιν ἐν πόντῳ βάλεθ ἁλικίαν
Ἑλλάδ ἐξέλκων βαρείας δουλίας ἀρέομαι
πὰρ μὲν Σαλαμῖνος Ἀθαναίων χάριν
μισθόν ἐν Σπάρτᾳ δἀπὸτᾶν πρὸ Κιθαιρῶνος μαχᾶν
ταῖσι Μήδειοι κάμον ἀγκυλότοξοι
παρὰ δὲ τὰν εὔυδρον ἀκτὰν Ἱμέρα παίδεσσιν ὕμνον Δεινομένευς τελέσαις
τὸν ἐδέξαντ ἀμφ ἀρετᾷ πολεμίων ἀνδρῶν καμόντων
καιρὸν εἰ φθέγξαιο πολλῶν πείρατα συντανύσαις
ἐν βραχεῖ μείων ἕπεται μῶμος ἀνθρώπων ἀπὸ γὰρ κόρος ἀμβλύνει
αἰανὴς ταχείας ἐλπίδας
ἀστῶν δἀκοὰ κρύφιον θυμὸν βαρύνει μάλιστ ἐσλοῖσιν ἐπ ἀλλοτρίοις
ἀλλ ὅμως κρέσσων γὰρ οἰκτιρμοῦ φθόνος
μὴ παρίει καλά νώμα δικαίῳ πηδαλίῳ στρατόν ἀψευδεῖ δὲ πρὸς ἄκμονι χάλκευε γλῶσσαν
εἴ τι καὶ φλαῦρον παραιθύσσει μέγα τοι φέρεται
πὰρ σέθεν πολλῶν ταμίας ἐσσί πολλοὶ μάρτυρες ἀμφοτέροις πιστοί
εἴπερ τι φιλεῖς ἀκοὰν ἁδεῖαν αἰεὶ κλύειν μὴ κάμνε λίαν δαπάναις
ἐξίει δὥσπερ κυβερνάτας ἀνὴρ
ἱστίον ἀνεμόεν μὴ δολωθῇς ὦ φίλε κέρδεσιν εὐτραπέλοις ὀπιθόμβροτον αὔχημα δόξας
οἶον ἀποιχομένων ἀνδρῶν δίαιταν μανύει
καὶ λογίοις καὶ ἀοιδοῖς οὐ φθίνει Κροίσου φιλόφρων ἀρετά
τὸν δὲ ταύρῳ χαλκέῳ καυτῆρα νηλέα νόον
ἐχθρὰ Φάλαριν κατέχει παντᾷ φάτις
οὐδέ νιν φόρμιγγες ὑπωρόφιαι κοινωνίαν
μαλθακὰν παίδων ὀάροισι δέκονται
τὸ δὲ παθεῖν εὖ πρῶτον ἄθλων εὖ δἀκούειν δευτέρα μοῖρ ἀμφοτέροισι δἀνὴρ
ὃς ἂν ἐγκύρσῃ καὶ ἕλῃ στέφανον ὕψιστον δέδεκται
μεγαλοπόλιες ὦ Συράκοσαι βαθυπολέμου
τέμενος Ἄρεος ἀνδρῶν ἵππων τε σιδαροχαρμᾶν δαιμόνιαι τροφοί
ὔμμιν τόδε τᾶν λιπαρᾶν ἀπὸ Θηβᾶν φέρων
μέλος ἔρχομαι ἀγγελίαν τετραορίας ἐλελίχθονος
εὐάρματος Ἱέρων ἐν ᾇ κρατέων
τηλαυγέσιν ἀνέδησεν Ὀρτυγίαν στεφάνοις
ποταμίας ἕδος Ἀρτέμιδος ἇς οὐκ ἄτερ
κείνας ἀγαναῖσιν ἐν χερσὶ ποικιλανίους ἐδάμασσε πώλους
ἐπὶ γὰρ ἰοχέαιρα παρθένος χερὶ διδύμᾳ
ὅ τἐναγώνιος Ἑρμᾶς αἰγλᾶντα τίθησι κόσμον ξεστὸν ὅταν δίφρον
ἔν θἅρματα πεισιχάλινα καταζευγνύῃ
σθένος ἵππιον ὀρσοτρίαιναν εὐρυβίαν καλέων θεόν
ἄλλοις δέ τις ἐτέλεσσεν ἄλλος ἀνὴρ
εὐαχέα βασιλεῦσιν ὕμνον ἄποιν ἀρετᾶς
κελαδέοντι μὲν ἀμφὶ Κινύραν πολλάκις
φᾶμαι Κυπρίων τὸν ὁ χρυσοχαῖτα προφρόνως ἐφίλησ Ἀπόλλων
ἱερέα κτίλον Ἀφροδίτας ἄγει δὲ χάρις
φίλων ποίνιμος ἀντὶ ἔργων ὀπιζομένα
σὲ δὦ Δεινομένειε παῖ Ζεφυρία πρὸ δόμων
Λοκρὶς παρθένος ἀπύει πολεμίων καμάτων ἐξ ἀμαχάνων
διὰ τεὰν δύναμιν δρακεῖσ ἀσφαλές
θεῶν δἐφετμαῖς Ἰξίονα φαντὶ ταῦτα βροτοῖς
παντᾷ κυλινδόμενον
τὸν εὐεργέταν ἀγαναῖς ἀμοιβαῖς ἐποιχομένους τίνεσθαι
ἔμαθε δὲ σαφές εὐμενέσσι γὰρ παρὰ Κρονίδαις
γλυκὺν ἑλὼν βίοτον μακρὸν οὐχ ὑπέμεινεν ὄλβον μαινομέναις φρασὶν
Ἥρας ὅτ ἐράσσατο τὰν Διὸς εὐναὶ λάχον
ὦρσεν τάχα δὲ παθὼν ἐοικότ ἀνὴρ
ἐξαίρετον ἕλε μόχθον αἱ δύο δἀμπλακίαι
φερέπονοι τελέθοντι τὸ μὲν ἥρως ὅτι
ἐμφύλιον αἷμα πρώτιστος οὐκ ἄτερ τέχνας ἐπέμιξε θνατοῖς
ὅτι τε μεγαλοκευθέεσσιν ἔν ποτε θαλάμοις
Διὸς ἄκοιτιν ἐπειρᾶτο χρὴ δὲ κατ αὐτὸν αἰεὶ παντὸς ὁρᾶν μέτρον
εὐναὶ δὲ παράτροποι ἐς κακότατ ἀθρόαν
ἔβαλον ποτὶ καὶ τὸν ἵκοντ ἐπεὶ νεφέλᾳ παρελέξατο
ψεῦδος γλυκὺ μεθέπων ἄϊδρις ἀνήρ
εἶδος γὰρ ὑπεροχωτάτᾳ πρέπεν οὐρανιᾶν
θυγατέρι Κρόνου ἅντε δόλον αὐτῷ θέσαν
Ζηνὸς παλάμαι καλὸν πῆμα τὸν δὲ τετράκναμον ἔπραξε δεσμόν
ἑὸν ὄλεθρον ὅγ ἐν δἀφύκτοισι γυιοπέδαις
πεσὼν τὰν πολύκοινον ἀνδέξατ ἀγγελίαν
ἄνευ οἱ Χαρίτων τέκεν γόνον ὑπερφίαλον
μόνα καὶ μόνον οὔτ ἐν ἀνδράσι γερασφόρον οὔτ ἐν θεῶν νόμοις
τὸν ὀνύμαξε τράφοισα Κένταυρον ὃς
ἵπποισι Μαγνητίδεσσι ἐμίγνυτ ἐν Παλίου
σφυροῖς ἐκ δἐγένοντο στρατὸς
ὁμοῖοι τοκεῦσι τὰ ματρόθεν μὲν κάτω τὰ δὕπερθε πατρός
θεὸς ἅπαν ἐπὶ ἐλπίδεσσι τέκμαρ ἀνύεται
θεός ὃ καὶ πτερόεντ αἰετὸν κίχε καὶ θαλασσαῖον παραμείβεται
δελφῖνα καὶ ὑψιφρόνων τιν ἔκαμψε βροτῶν
ἑτέροισι δὲ κῦδος ἀγήραον παρέδωκ ἐμὲ δὲ χρεὼν
φεύγειν δάκος ἀδινὸν κακαγοριᾶν
εἶδον γὰρ ἑκὰς ἐὼν τὰ πόλλ ἐν ἀμαχανίᾳ
ψογερὸν Ἀρχίλοχον βαρυλόγοις ἔχθεσιν
πιαινόμενον τὸ πλουτεῖν δὲ σὺν τύχᾳ πότμου σοφίας ἄριστον
τὺ δὲ σάφα νιν ἔχεις ἐλευθέρᾳ φρενὶ πεπαρεῖν
πρύτανι κύριε πολλᾶν μὲν εὐστεφάνων ἀγυιᾶν καὶ στρατοῦ εἰ δέ τις
ἤδη κτεάτεσσί τε καὶ περὶ τιμᾷ λέγει
ἕτερόν τιν ἀν Ἑλλάδα τῶν πάροιθε γενέσθαι ὑπέρτερον
χαύνα πραπίδι παλαιμονεῖ κενεά
εὐανθέα δἀναβάσομαι στόλον ἀμφ ἀρετᾷ
κελαδέων νεότατι μὲν ἀρήγει θράσος
δεινῶν πολέμων ὅθεν φαμὶ καὶ σὲ τὰν ἀπείρονα δόξαν εὑρεῖν
τὰ μὲν ἐν ἱπποσόαισιν ἄνδρεσσι μαρνάμενον
τὰ δἐν πεζομάχαισι βουλαὶ δὲ πρεσβύτεραι
ἀκίνδυνον ἐμοὶ ἔπος σὲποτὶ πάντα λόγον
ἐπαινεῖν παρέχοντι χαῖρε τόδε μὲν κατὰ Φοίνισσαν ἐμπολὰν
μέλος ὑπὲρ πολιᾶς ἁλὸς πέμπεται
τὸ Καστόρειον δἐν Αἰολίδεσσι χορδαῖς ἑκὼν
ἄθρησον χάριν ἑπτακτύπου
γένοι οἷος ἐσσὶ μαθών καλός τοι πίθων παρὰ παισίν αἰεὶ
καλός ὁ δὲ Ῥαδάμανθυς εὖ πέπραγεν ὅτι φρενῶν
ἔλαχε καρπὸν ἀμώμητον οὐδ ἀπάταισι θυμὸν τέρπεται ἔνδοθεν
οἷα ψιθύρων παλάμαις ἕπετ αἰεὶ βροτῷ
ἄμαχον κακὸν ἀμφοτέροις διαβολιᾶν ὑποφάτιες
ὀργαῖς ἀτενὲς ἀλωπέκων ἴκελοι
κερδοῖ δὲ τί μάλα τοῦτο κερδαλέον τελέθει
ἅτε γὰρ εἰνάλιον πόνον ἐχοίσας βαθὺν
σκευᾶς ἑτέρας ἀβάπτιστός εἰμι φελλὸς ὣς ὑπὲρ ἕρκος ἅλμας
ἀδύνατα δἔπος ἐκβαλεῖν κραταιὸν ἐν ἀγαθοῖς
δόλιον ἀστόν ὅμως μὰν σαίνων ποτὶ πάντας ἄταν πάγχυ διαπλέκει
οὔ οἱ μετέχω θράσεος φίλον εἴη φιλεῖν
ποτὶ δἐχθρὸν ἅτ ἐχθρὸς ἐὼν λύκοιο δίκαν ὑποθεύσομαι
ἄλλ ἄλλοτε πατέων ὁδοῖς σκολιαῖς
ἐν πάντα δὲ νόμον εὐθύγλωσσος ἀνὴρ προφέρει
παρὰ τυραννίδι χὠπόταν ὁ λάβρος στρατός
χὤταν πόλιν οἱ σοφοὶ τηρέωντι χρὴ δὲ πρὸς θεὸν οὐκ ἐρίζειν
ὃς ἀνέχει τοτὲ μὲν τὰ κείνων τότ αὖθ ἑτέροις
ἔδωκεν μέγα κῦδος ἀλλ οὐδὲ ταῦτα νόον
ἰαίνει φθονερῶν στάθμας δέ τινος ἑλκόμενοι
περισσᾶς ἐνέπαξαν ἕλκος ὀδυναρὸν ἑᾷ πρόσθε καρδίᾳ
πρὶν ὅσα φροντίδι μητίονται τυχεῖν
φέρειν δἐλαφρῶς ἐπαυχένιον λαβόντα ζυγὸν
ἀρήγει ποτὶ κέντρον δέ τοι
ὀλισθηρὸς οἶμος ἁδόντα δεἴη με τοῖς ἀγαθοῖς ὁμιλεῖν
ἤθελον Χείρωνά κε Φιλλυρίδαν
εἰ χρεὼν τοῦθ ἁμετέρας ἀπὸ γλώσσας κοινὸν εὔξασθαι ἔπος
ζώειν τὸν ἀποιχόμενον
Οὐρανίδα γόνον εὐρυμέδοντα Κρόνου βάσσαισί τἄρχειν Παλίου Φῆρ ἀγρότερον
νοῦν ἔχοντ ἀνδρῶν φίλον οἷος ἐὼν θρέψεν ποτὲ
τέκτονα νωδυνίας ἅμερον γυιαρκέος Ἀσκλήπιον
ἥροα παντοδαπᾶν ἀλκτῆρα νούσων
τὸν μὲν εὐΐππου Φλεγύα θυγάτηρ
πρὶν τελέσσαι ματροπόλῳ σὺν Ἐλειθυίᾳ δαμεῖσα χρυσέοις
τόξοισιν ὕπ Ἀρτέμιδος
εἰς Ἀΐδα δόμον ἐν θαλάμῳ κατέβα τέχναις Ἀπόλλωνος χόλος δοὐκ ἀλίθιος
γίνεται παίδων Διός ἁ δἀποφλαυρίξαισά νιν
ἀμπλακίαισι φρενῶν ἄλλον αἴνησεν γάμον κρύβδαν πατρός
πρόσθεν ἀκειρεκόμᾳ μιχθεῖσα Φοίβῳ
καὶ φέροισα σπέρμα θεοῦ καθαρόν
οὐδ ἔμειν ἐλθεῖν τράπεζαν νυμφίαν
οὐδὲ παμφώνων ἰαχὰν ὑμεναίων ἅλικες
οἷα παρθένοι φιλέοισιν ἑταίρᾳ
ἑσπερίαις ὑποκουρίζεσθ ἀοιδαῖς ἀλλά τοι
ἤρατο τῶν ἀπεόντων οἷα καὶ πολλοὶ πάθον
ἔστι δὲ φῦλον ἐν ἀνθρώποισι ματαιότατον
ὅστις αἰσχύνων ἐπιχώρια παπταίνει τὰ πόρσω
μεταμώνια θηρεύων ἀκράντοις ἐλπίσιν
καλλιπέπλου λῆμα Κορωνίδος ἐλθόντος γὰρ εὐνάσθη ξένου
λέκτροισιν ἀπ Ἀρκαδίας
οὐδ ἔλαθε σκοπόν ἐν δἄρα μηλοδόκῳ Πυθῶνι τόσσαις ἄϊεν ναοῦ βασιλεὺς
Λοξίας κοινᾶνι παρ εὐθυτάτῳ γνώμαν πιθών
καὶ τότε γνοὺς Ἴσχυος Εἰλατίδα
ξεινίαν κοίταν ἄθεμίν τε δόλον πέμψεν κασιγνήταν μένει
θύοισαν ἀμαιμακέτῳ
ἐς Λακέρειαν ἐπεὶ παρὰ Βοιβιάδος κρημνοῖσιν ᾤκει παρθένος δαίμων δἕτερος
ἐς κακὸν τρέψαις ἐδαμάσσατό νιν καὶ γειτόνων
πολλοὶ ἐπαῦρον ἁμᾷ δἔφθαρεν πολλὰν δὄρει πῦρ ἐξ ἑνὸς
σπέρματος ἐνθορὸν ἀΐστωσεν ὕλαν
ἀλλ ἐπεὶ τείχει θέσαν ἐν ξυλίνῳ
σύγγονοι κούραν σέλας δἀμφέδραμεν
λάβρον Ἁφαίστου τότ ἔειπεν Ἀπόλλων οὐκέτι
τλάσομαι ψυχᾷ γένος ἀμὸν ὀλέσσαι
οἰκτροτάτῳ θανάτῳ ματρὸς βαρείᾳ σὺν πάθᾳ
ὣς φάτο βάματι δἐν πρώτῳ κιχὼν παῖδ ἐκ νεκροῦ
ἅρπασε καιομένα δαὐτῷ διέφαινε πυρά
καί ῥά νιν Μάγνητι φέρων πόρε Κενταύρῳ διδάξαι
πολυπήμονας ἀνθρώποισιν ἰᾶσθαι νόσους
τοὺς μὲν ὦν ὅσσοι μόλον αὐτοφύτων
ἑλκέων ξυνάονες ἢ πολιῷ χαλκῷ μέλη τετρωμένοι
ἢ χερμάδι τηλεβόλῳ
ἢ θερινῷ πυρὶ περθόμενοι δέμας ἢ χειμῶνι λύσαις ἄλλον ἀλλοίων ἀχέων
ἔξαγεν τοὺς μὲν μαλακαῖς ἐπαοιδαῖς ἀμφέπων
τοὺς δὲ προσανέα πίνοντας ἢ γυίοις περάπτων πάντοθεν
φάρμακα τοὺς δὲ τομαῖς ἔστασεν ὀρθούς
ἀλλὰ κέρδει καὶ σοφία δέδεται
ἔτραπεν καὶ κεῖνον ἀγάνορι μισθῷ χρυσὸς ἐν χερσὶν φανεὶς
ἄνδρ ἐκ θανάτου κομίσαι
ἤδη ἁλωκότα χερσὶ δἄρα Κρονίων ῥίψαις δι ἀμφοῖν ἀμπνοὰν στέρνων κάθελεν
χρὴ τὰ ἐοικότα πὰρ δαιμόνων μαστευέμεν θναταῖς φρασίν
γνόντα τὸ πὰρ ποδός οἵας εἰμὲν αἴσας
μή φίλα ψυχά βίον ἀθάνατον
σπεῦδε τὰν δἔμπρακτον ἄντλει μαχανάν
εἰ δὲ σώφρων ἄντρον ἔναι ἔτι Χείρων καί τί οἱ
φίλτρον ἐν θυμῷ μελιγάρυες ὕμνοι
ἁμέτεροι τίθεν ἰατῆρά τοί κέν νιν πίθον
καί νυν ἐσλοῖσι παρασχεῖν ἀνδράσιν θερμᾶν νόσων
ἤ τινα Λατοΐδα κεκλημένον ἢ πατέρος
καί κεν ἐν ναυσὶν μόλον Ἰονίαν τάμνων θάλασσαν
Ἀρέθοισαν ἐπὶ κράναν παρ Αἰτναῖον ξένον
ὃς Συρακόσσαισι νέμει βασιλεὺς
πραῢς ἀστοῖς οὐ φθονέων ἀγαθοῖς ξείνοις δὲ θαυμαστὸς πατήρ
τῷ μὲν διδύμας χάριτας
εἰ κατέβαν ὑγίειαν ἄγων χρυσέαν κῶμόν τἀέθλων Πυθίων αἴγλαν στεφάνοις
τοὺς ἀριστεύων Φερένικος ἕλ ἐν Κίρρᾳ ποτέ
ἀστέρος οὐρανίου φαμὶ τηλαυγέστερον κείνῳ φάος
ἐξικόμαν κε βαθὺν πόντον περάσαις
Ματρί τὰν κοῦραι παρ ἐμὸν πρόθυρον σὺν Πανὶ μέλπονται θαμὰ
σεμνὰν θεὸν ἐννύχιαι
εἰ δὲ λόγων συνέμεν κορυφάν Ἱέρων ὀρθὰν ἐπίστᾳ μανθάνων οἶσθα προτέρων
ἓν παρ ἐσλὸν πήματα σύνδυο δαίονται βροτοῖς
ἀθάνατοι τὰ μὲν ὦν οὐ δύνανται νήπιοι κόσμῳ φέρειν
ἀλλ ἀγαθοί τὰ καλὰ τρέψαντες ἔξω
τὶν δὲ μοῖρ εὐδαιμονίας ἕπεται
λαγέταν γάρ τοι τύραννον δέρκεται
εἴ τιν ἀνθρώπων ὁ μέγας πότμος αἰὼν δἀσφαλὴς
οὐκ ἔγεντ οὔτ Αἰακίδᾳ παρὰ Πηλεῖ
οὔτε παρ ἀντιθέῳ Κάδμῳ λέγονται μὰν βροτῶν
ὄλβον ὑπέρτατον οἳ σχεῖν οἵτε καὶ χρυσαμπύκων
μελπομενᾶν ἐν ὄρει Μοισᾶν καὶ ἐν ἑπταπύλοις
ἄϊον Θήβαις ὁπόθ Ἁρμονίαν γᾶμεν βοῶπιν
ὁ δὲ Νηρέος εὐβούλου Θέτιν παῖδα κλυτάν
καὶ θεοὶ δαίσαντο παρ ἀμφοτέροις
δέξαντο Διὸς δὲ χάριν
ἐκ προτέρων μεταμειψάμενοι καμάτων ἔστασαν ὀρθὰν καρδίαν ἐν δαὖτε χρόνῳ
τὸν μὲν ὀξείαισι θύγατρες ἐρήμωσαν πάθαις
εὐφροσύνας μέρος αἱ τρεῖς ἀτὰρ λευκωλένῳ γε Ζεὺς πατὴρ
ἤλυθεν ἐς λέχος ἱμερτὸν Θυώνᾳ
τοῦ δὲ παῖς ὅνπερ μόνον ἀθανάτα
τίκτεν ἐν Φθίᾳ Θέτις ἐν πολέμῳ τόξοις ἀπὸ ψυχὰν λιπὼν
ὦρσεν πυρὶ καιόμενος
ἐκ Δαναῶν γόον εἰ δὲ νόῳ τις ἔχει θνατῶν ἀλαθείας ὁδόν χρὴ πρὸς μακάρων
τυγχάνοντ εὖ πασχέμεν ἄλλοτε δἀλλοῖαι πνοαὶ
ὑψιπετᾶν ἀνέμων ὄλβος οὐκ ἐς μακρὸν ἀνδρῶν ἔρχεται
σμικρὸς ἐν σμικροῖς μέγας ἐν μεγάλοις
ἔσσομαι τὸν δἀμφέποντ αἰεὶ φρασὶν