Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
σεῦε κατ ἠγάθεον Νυσήϊον αἳ δἅμα πᾶσαι
θύσθλα χαμαὶ κατέχευαν ὑπ ἀνδροφόνοιο Λυκούργου
θεινόμεναι βουπλῆγι Διώνυσος δὲ φοβηθεὶς
δύσεθ ἁλὸς κατὰ κῦμα Θέτις δὑπεδέξατο κόλπῳ
δειδιότα κρατερὸς γὰρ ἔχε τρόμος ἀνδρὸς ὁμοκλῇ
τῷ μὲν ἔπειτ ὀδύσαντο θεοὶ ῥεῖα ζώοντες
καί μιν τυφλὸν ἔθηκε Κρόνου πάϊς οὐδ ἄρ ἔτι δὴν
ἦν ἐπεὶ ἀθανάτοισιν ἀπήχθετο πᾶσι θεοῖσιν
οὐδ ἂν ἐγὼ μακάρεσσι θεοῖς ἐθέλοιμι μάχεσθαι
εἰ δέ τίς ἐσσι βροτῶν οἳ ἀρούρης καρπὸν ἔδουσιν
τὸν δαὖθ Ἱππολόχοιο προσηύδα φαίδιμος υἱός
Τυδεΐδη μεγάθυμε τί ἢ γενεὴν ἐρεείνεις
φύλλα τὰ μέν τἄνεμος χαμάδις χέει ἄλλα δέ θὕλη
τηλεθόωσα φύει ἔαρος δἐπιγίγνεται ὥρη
ὣς ἀνδρῶν γενεὴ ἣ μὲν φύει ἣ δἀπολήγει
ἡμετέρην γενεήν πολλοὶ δέ μιν ἄνδρες ἴσασιν
ἔστι πόλις Ἐφύρη μυχῷ Ἄργεος ἱπποβότοιο
ἔνθα δὲ Σίσυφος ἔσκεν ὃ κέρδιστος γένετ ἀνδρῶν
Σίσυφος Αἰολίδης ὃ δἄρα Γλαῦκον τέκεθ υἱόν
αὐτὰρ Γλαῦκος τίκτεν ἀμύμονα Βελλεροφόντην
τῷ δὲ θεοὶ κάλλός τε καὶ ἠνορέην ἐρατεινὴν
ὤπασαν αὐτάρ οἱ Προῖτος κακὰ μήσατο θυμῷ
ὅς ῥἐκ δήμου ἔλασσεν ἐπεὶ πολὺ φέρτερος ἦεν
Ἀργείων Ζεὺς γάρ οἱ ὑπὸ σκήπτρῳ ἐδάμασσε
τῷ δὲ γυνὴ Προίτου ἐπεμήνατο δῖ Ἄντεια
κρυπταδίῃ φιλότητι μιγήμεναι ἀλλὰ τὸν οὔ τι
πεῖθ ἀγαθὰ φρονέοντα δαΐφρονα Βελλεροφόντην
ἣ δὲ ψευσαμένη Προῖτον βασιλῆα προσηύδα
τεθναίης ὦ Προῖτ ἢ κάκτανε Βελλεροφόντην
ὅς μἔθελεν φιλότητι μιγήμεναι οὐκ ἐθελούσῃ
ὣς φάτο τὸν δὲ ἄνακτα χόλος λάβεν οἷον ἄκουσε
κτεῖναι μέν ῥἀλέεινε σεβάσσατο γὰρ τό γε θυμῷ
πέμπε δέ μιν Λυκίηνδε πόρεν δὅ γε σήματα λυγρὰ
γράψας ἐν πίνακι πτυκτῷ θυμοφθόρα πολλά
δεῖξαι δἠνώγειν ᾧ πενθερῷ ὄφρ ἀπόλοιτο
αὐτὰρ ὁ βῆ Λυκίηνδε θεῶν ὑπ ἀμύμονι πομπῇ
ἀλλ ὅτε δὴ Λυκίην ἷξε Ξάνθόν τε ῥέοντα
προφρονέως μιν τῖεν ἄναξ Λυκίης εὐρείης
ἐννῆμαρ ξείνισσε καὶ ἐννέα βοῦς ἱέρευσεν
ἀλλ ὅτε δὴ δεκάτη ἐφάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠὼς
ὅττί ῥά οἱ γαμβροῖο πάρα Προίτοιο φέροιτο
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ σῆμα κακὸν παρεδέξατο γαμβροῦ
πρῶτον μέν ῥα Χίμαιραν ἀμαιμακέτην ἐκέλευσε
πεφνέμεν ἣ δἄρ ἔην θεῖον γένος οὐδ ἀνθρώπων
πρόσθε λέων ὄπιθεν δὲ δράκων μέσση δὲ χίμαιρα
δεινὸν ἀποπνείουσα πυρὸς μένος αἰθομένοιο
καὶ τὴν μὲν κατέπεφνε θεῶν τεράεσσι πιθήσας
δεύτερον αὖ Σολύμοισι μαχέσσατο κυδαλίμοισι
καρτίστην δὴ τήν γε μάχην φάτο δύμεναι ἀνδρῶν
τὸ τρίτον αὖ κατέπεφνεν Ἀμαζόνας ἀντιανείρας
τῷ δἄρ ἀνερχομένῳ πυκινὸν δόλον ἄλλον ὕφαινε
κρίνας ἐκ Λυκίης εὐρείης φῶτας ἀρίστους
εἷσε λόχον τοὶ δοὔ τι πάλιν οἶκονδε νέοντο
πάντας γὰρ κατέπεφνεν ἀμύμων Βελλεροφόντης
ἀλλ ὅτε δὴ γίγνωσκε θεοῦ γόνον ἠῢν ἐόντα
αὐτοῦ μιν κατέρυκε δίδου δὅ γε θυγατέρα ἥν
δῶκε δέ οἱ τιμῆς βασιληΐδος ἥμισυ πάσης
καὶ μέν οἱ Λύκιοι τέμενος τάμον ἔξοχον ἄλλων
καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης ὄφρα νέμοιτο
ἣ δἔτεκε τρία τέκνα δαΐφρονι Βελλεροφόντῃ
Ἴσανδρόν τε καὶ Ἱππόλοχον καὶ Λαοδάμειαν
Λαοδαμείῃ μὲν παρελέξατο μητίετα Ζεύς
ἣ δἔτεκ ἀντίθεον Σαρπηδόνα χαλκοκορυστήν
ἀλλ ὅτε δὴ καὶ κεῖνος ἀπήχθετο πᾶσι θεοῖσιν
ἤτοι ὃ κὰπ πεδίον τὸ Ἀλήϊον οἶος ἀλᾶτο
ὃν θυμὸν κατέδων πάτον ἀνθρώπων ἀλεείνων
Ἴσανδρον δέ οἱ υἱὸν Ἄρης ἆτος πολέμοιο
μαρνάμενον Σολύμοισι κατέκτανε κυδαλίμοισι
τὴν δὲ χολωσαμένη χρυσήνιος Ἄρτεμις ἔκτα
Ἱππόλοχος δέ μἔτικτε καὶ ἐκ τοῦ φημι γενέσθαι
πέμπε δέ μἐς Τροίην καί μοι μάλα πόλλ ἐπέτελλεν
αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων
μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν οἳ μέγ ἄριστοι
ἔν τἘφύρῃ ἐγένοντο καὶ ἐν Λυκίῃ εὐρείῃ
ὣς φάτο γήθησεν δὲ βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης
ἔγχος μὲν κατέπηξεν ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ
αὐτὰρ ὃ μειλιχίοισι προσηύδα ποιμένα λαῶν
ἦ ῥά νύ μοι ξεῖνος πατρώϊός ἐσσι παλαιός
Οἰνεὺς γάρ ποτε δῖος ἀμύμονα Βελλεροφόντην
ξείνισ ἐνὶ μεγάροισιν ἐείκοσιν ἤματ ἐρύξας
οἳ δὲ καὶ ἀλλήλοισι πόρον ξεινήϊα καλά
Οἰνεὺς μὲν ζωστῆρα δίδου φοίνικι φαεινόν
Βελλεροφόντης δὲ χρύσεον δέπας ἀμφικύπελλον
καί μιν ἐγὼ κατέλειπον ἰὼν ἐν δώμασ ἐμοῖσι
Τυδέα δοὐ μέμνημαι ἐπεί μἔτι τυτθὸν ἐόντα
κάλλιφ ὅτ ἐν Θήβῃσιν ἀπώλετο λαὸς Ἀχαιῶν
τὼ νῦν σοὶ μὲν ἐγὼ ξεῖνος φίλος Ἄργεϊ μέσσῳ
εἰμί σὺ δἐν Λυκίῃ ὅτε κεν τῶν δῆμον ἵκωμαι
ἔγχεα δἀλλήλων ἀλεώμεθα καὶ δι ὁμίλου
πολλοὶ μὲν γὰρ ἐμοὶ Τρῶες κλειτοί τἐπίκουροι
κτείνειν ὅν κε θεός γε πόρῃ καὶ ποσσὶ κιχείω
πολλοὶ δαὖ σοὶ Ἀχαιοὶ ἐναιρέμεν ὅν κε δύνηαι
τεύχεα δἀλλήλοις ἐπαμείψομεν ὄφρα καὶ οἵδε
γνῶσιν ὅτι ξεῖνοι πατρώϊοι εὐχόμεθ εἶναι
ὣς ἄρα φωνήσαντε καθ ἵππων ἀΐξαντε
χεῖράς τἀλλήλων λαβέτην καὶ πιστώσαντο
ἔνθ αὖτε Γλαύκῳ Κρονίδης φρένας ἐξέλετο Ζεύς
ὃς πρὸς Τυδεΐδην Διομήδεα τεύχε ἄμειβε
χρύσεα χαλκείων ἑκατόμβοι ἐννεαβοίων
Ἕκτωρ δὡς Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκανεν
ἀμφ ἄρα μιν Τρώων ἄλοχοι θέον ἠδὲ θύγατρες
εἰρόμεναι παῖδάς τε κασιγνήτους τε ἔτας τε
καὶ πόσιας ὃ δἔπειτα θεοῖς εὔχεσθαι ἀνώγει
πάσας ἑξείης πολλῇσι δὲ κήδε ἐφῆπτο
ἀλλ ὅτε δὴ Πριάμοιο δόμον περικαλλέ ἵκανε
ξεστῇς αἰθούσῃσι τετυγμένον αὐτὰρ ἐν αὐτῷ
πεντήκοντ ἔνεσαν θάλαμοι ξεστοῖο λίθοιο
πλησίον ἀλλήλων δεδμημένοι ἔνθα δὲ παῖδες
κοιμῶντο Πριάμοιο παρὰ μνηστῇς ἀλόχοισι
κουράων δἑτέρωθεν ἐναντίοι ἔνδοθεν αὐλῆς
δώδεκ ἔσαν τέγεοι θάλαμοι ξεστοῖο λίθοιο
πλησίον ἀλλήλων δεδμημένοι ἔνθα δὲ γαμβροὶ
κοιμῶντο Πριάμοιο παρ αἰδοίῃς ἀλόχοισιν
ἔνθά οἱ ἠπιόδωρος ἐναντίη ἤλυθε μήτηρ
Λαοδίκην ἐσάγουσα θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην
τέκνον τίπτε λιπὼν πόλεμον θρασὺν εἰλήλουθας
ἦ μάλα δὴ τείρουσι δυσώνυμοι υἷες Ἀχαιῶν
μαρνάμενοι περὶ ἄστυ σὲ δἐνθάδε θυμὸς ἀνῆκεν
ἐλθόντ ἐξ ἄκρης πόλιος Διὶ χεῖρας ἀνασχεῖν
ἀλλὰ μέν ὄφρά κέ τοι μελιηδέα οἶνον ἐνείκω
ὡς σπείσῃς Διὶ πατρὶ καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισι
πρῶτον ἔπειτα δὲ καὐτὸς ὀνήσεαι αἴ κε πίῃσθα
ἀνδρὶ δὲ κεκμηῶτι μένος μέγα οἶνος ἀέξει
ὡς τύνη κέκμηκας ἀμύνων σοῖσιν ἔτῃσι
τὴν δἠμείβετ ἔπειτα μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ
μή μοι οἶνον ἄειρε μελίφρονα πότνια μῆτερ
μή μἀπογυιώσῃς μένεος ἀλκῆς τε λάθωμαι
χερσὶ δἀνίπτοισιν Διὶ λείβειν αἴθοπα οἶνον
ἅζομαι οὐδέ πῃ ἔστι κελαινεφέϊ Κρονίωνι
αἵματι καὶ λύθρῳ πεπαλαγμένον εὐχετάασθαι
ἀλλὰ σὺ μὲν πρὸς νηὸν Ἀθηναίης ἀγελείης
ἔρχεο σὺν θυέεσσιν ἀολλίσσασα γεραιάς
πέπλον δὅς τίς τοι χαριέστατος ἠδὲ μέγιστος
ἔστιν ἐνὶ μεγάρῳ καί τοι πολὺ φίλτατος αὐτῇ
τὸν θὲς Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν ἠϋκόμοιο
αἴ κεν Τυδέος υἱὸν ἀπόσχῃ Ἰλίου ἱρῆς
ἔρχευ ἐγὼ δὲ Πάριν μετελεύσομαι ὄφρα καλέσσω
αἴ κἐθέλῃσ εἰπόντος ἀκουέμεν ὥς κέ οἱ αὖθι
γαῖα χάνοι μέγα γάρ μιν Ὀλύμπιος ἔτρεφε πῆμα
Τρωσί τε καὶ Πριάμῳ μεγαλήτορι τοῖό τε παισίν
φαίην κε φρέν ἀτέρπου ὀϊζύος ἐκλελαθέσθαι
ὣς ἔφαθ ἣ δὲ μολοῦσα ποτὶ μέγαρ ἀμφιπόλοισι
κέκλετο ταὶ δἄρ ἀόλλισσαν κατὰ ἄστυ γεραιάς
αὐτὴ δἐς θάλαμον κατεβήσετο κηώεντα
ἔνθ ἔσάν οἱ πέπλοι παμποίκιλα ἔργα γυναικῶν
Σιδονίων τὰς αὐτὸς Ἀλέξανδρος θεοειδὴς
ἤγαγε Σιδονίηθεν ἐπιπλὼς εὐρέα πόντον
τὴν ὁδὸν ἣν Ἑλένην περ ἀνήγαγεν εὐπατέρειαν
τῶν ἕν ἀειραμένη Ἑκάβη φέρε δῶρον Ἀθήνῃ
βῆ δἰέναι πολλαὶ δὲ μετεσσεύοντο γεραιαί
αἳ δὅτε νηὸν ἵκανον Ἀθήνης ἐν πόλει ἄκρῃ
τῇσι θύρας ὤϊξε Θεανὼ καλλιπάρῃος
Κισσηῒς ἄλοχος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο
τὴν γὰρ Τρῶες ἔθηκαν Ἀθηναίης ἱέρειαν
αἳ δὀλολυγῇ πᾶσαι Ἀθήνῃ χεῖρας ἀνέσχον
ἣ δἄρα πέπλον ἑλοῦσα Θεανὼ καλλιπάρῃος
θῆκεν Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν ἠϋκόμοιο
εὐχομένη δἠρᾶτο Διὸς κούρῃ μεγάλοιο
πότνι Ἀθηναίη ἐρυσίπτολι δῖα θεάων
ἆξον δὴ ἔγχος Διομήδεος ἠδὲ καὶ αὐτὸν
πρηνέα δὸς πεσέειν Σκαιῶν προπάροιθε πυλάων
ὄφρά τοι αὐτίκα νῦν δυοκαίδεκα βοῦς ἐνὶ νηῷ
ἤνις ἠκέστας ἱερεύσομεν αἴ κἐλεήσῃς
ὣς ἔφατ εὐχομένη ἀνένευε δὲ Παλλὰς Ἀθήνη
ὣς αἳ μέν ῥεὔχοντο Διὸς κούρῃ μεγάλοιο
Ἕκτωρ δὲ πρὸς δώματ Ἀλεξάνδροιο βεβήκει
καλά τά ῥαὐτὸς ἔτευξε σὺν ἀνδράσιν οἳ τότ ἄριστοι
ἦσαν ἐνὶ Τροίῃ ἐριβώλακι τέκτονες ἄνδρες
οἵ οἱ ἐποίησαν θάλαμον καὶ δῶμα καὶ αὐλὴν
ἐγγύθι τε Πριάμοιο καὶ Ἕκτορος ἐν πόλει ἄκρῃ
ἔνθ Ἕκτωρ εἰσῆλθε Διῒ φίλος ἐν δἄρα χειρὶ
τὸν δεὗρ ἐν θαλάμῳ περικαλλέα τεύχε ἕποντα
ἀσπίδα καὶ θώρηκα καὶ ἀγκύλα τόξ ἁφόωντα
Ἀργείη δἙλένη μετ ἄρα δμῳῇσι γυναιξὶν
ἧστο καὶ ἀμφιπόλοισι περικλυτὰ ἔργα κέλευε
τὸν δἝκτωρ νείκεσσεν ἰδὼν αἰσχροῖς ἐπέεσσι
δαιμόνι οὐ μὲν καλὰ χόλον τόνδ ἔνθεο θυμῷ
λαοὶ μὲν φθινύθουσι περὶ πτόλιν αἰπύ τε τεῖχος
μαρνάμενοι σέο δεἵνεκ ἀϋτή τε πτόλεμός τε
ἄστυ τόδ ἀμφιδέδηε σὺ δἂν μαχέσαιο καὶ ἄλλῳ
ἥμην ἐν θαλάμῳ ἔθελον δἄχεϊ προτραπέσθαι
νῦν δέ με παρειποῦσ ἄλοχος μαλακοῖς ἐπέεσσιν
λώϊον ἔσσεσθαι νίκη δἐπαμείβεται ἄνδρας
ἀλλ ἄγε νῦν ἐπίμεινον Ἀρήϊα τεύχεα δύω
ἢ ἴθ ἐγὼ δὲ μέτειμι κιχήσεσθαι δέ σὀΐω
ὣς φάτο τὸν δοὔ τι προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ
τὸν δἙλένη μύθοισι προσηύδα μειλιχίοισι
δᾶερ ἐμεῖο κυνὸς κακομηχάνου ὀκρυοέσσης
ὥς μὄφελ ἤματι τῷ ὅτε με πρῶτον τέκε μήτηρ
οἴχεσθαι προφέρουσα κακὴ ἀνέμοιο θύελλα
εἰς ὄρος ἢ εἰς κῦμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης
ἔνθά με κῦμ ἀπόερσε πάρος τάδε ἔργα γενέσθαι
αὐτὰρ ἐπεὶ τάδε γὧδε θεοὶ κακὰ τεκμήραντο
ἀνδρὸς ἔπειτ ὤφελλον ἀμείνονος εἶναι ἄκοιτις
ὃς ᾔδη νέμεσίν τε καὶ αἴσχεα πόλλ ἀνθρώπων
τούτῳ δοὔτ ἂρ νῦν φρένες ἔμπεδοι οὔτ ἄρ ὀπίσσω
ἔσσονται τὼ καί μιν ἐπαυρήσεσθαι ὀΐω
ἀλλ ἄγε νῦν εἴσελθε καὶ ἕζεο τῷδ ἐπὶ δίφρῳ
δᾶερ ἐπεί σε μάλιστα πόνος φρένας ἀμφιβέβηκεν
εἵνεκ ἐμεῖο κυνὸς καὶ Ἀλεξάνδρου ἕνεκ ἄτης
οἷσιν ἐπὶ Ζεὺς θῆκε κακὸν μόρον ὡς καὶ ὀπίσσω
ἀνθρώποισι πελώμεθ ἀοίδιμοι ἐσσομένοισι
μή με κάθιζ Ἑλένη φιλέουσά περ οὐδέ με πείσεις
ἤδη γάρ μοι θυμὸς ἐπέσσυται ὄφρ ἐπαμύνω
Τρώεσσ οἳ μέγ ἐμεῖο ποθὴν ἀπεόντος ἔχουσιν
ἀλλὰ σύ γὄρνυθι τοῦτον ἐπειγέσθω δὲ καὶ αὐτός
ὥς κεν ἔμ ἔντοσθεν πόλιος καταμάρψῃ ἐόντα
οἰκῆας ἄλοχόν τε φίλην καὶ νήπιον υἱόν
οὐ γὰρ οἶδ εἰ ἔτι σφιν ὑπότροπος ἵξομαι αὖτις
ἦ ἤδη μὑπὸ χερσὶ θεοὶ δαμόωσιν Ἀχαιῶν
αἶψα δἔπειθ ἵκανε δόμους εὖ ναιετάοντας
οὐδ εὗρ Ἀνδρομάχην λευκώλενον ἐν μεγάροισιν
ἀλλ ἥ γε ξὺν παιδὶ καὶ ἀμφιπόλῳ ἐϋπέπλῳ
πύργῳ ἐφεστήκει γοόωσά τε μυρομένη τε
Ἕκτωρ δὡς οὐκ ἔνδον ἀμύμονα τέτμεν ἄκοιτιν
ἔστη ἐπ οὐδὸν ἰών μετὰ δὲ δμῳῇσιν ἔειπεν
εἰ δἄγε μοι δμῳαὶ νημερτέα μυθήσασθε
πῇ ἔβη Ἀνδρομάχη λευκώλενος ἐκ μεγάροιο
ἠέ πῃ ἐς γαλόων ἢ εἰνατέρων ἐϋπέπλων
ἢ ἐς Ἀθηναίης ἐξοίχεται ἔνθά περ ἄλλαι
Τρῳαὶ ἐϋπλόκαμοι δεινὴν θεὸν ἱλάσκονται
τὸν δαὖτ ὀτρηρὴ ταμίη πρὸς μῦθον ἔειπεν
Ἕκτορ ἐπεὶ μάλ ἄνωγας ἀληθέα μυθήσασθαι
οὔτέ πῃ ἐς γαλόων οὔτ εἰνατέρων ἐϋπέπλων
οὔτ ἐς Ἀθηναίης ἐξοίχεται ἔνθά περ ἄλλαι
ἀλλ ἐπὶ πύργον ἔβη μέγαν Ἰλίου οὕνεκ ἄκουσε
τείρεσθαι Τρῶας μέγα δὲ κράτος εἶναι Ἀχαιῶν
ἣ μὲν δὴ πρὸς τεῖχος ἐπειγομένη ἀφικάνει
μαινομένῃ ἐϊκυῖα φέρει δἅμα παῖδα τιθήνη
ἦ ῥα γυνὴ ταμίη ὃ δἀπέσσυτο δώματος Ἕκτωρ
τὴν αὐτὴν ὁδὸν αὖτις ἐϋκτιμένας κατ ἀγυιάς
εὖτε πύλας ἵκανε διερχόμενος μέγα ἄστυ
Σκαιάς τῇ ἄρ ἔμελλε διεξίμεναι πεδίονδε
ἔνθ ἄλοχος πολύδωρος ἐναντίη ἦλθε θέουσα
Ἠετίων ὃς ἔναιεν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ
Θήβῃ Ὑποπλακίῃ Κιλίκεσσ ἄνδρεσσιν ἀνάσσων
τοῦ περ δὴ θυγάτηρ ἔχεθ Ἕκτορι χαλκοκορυστῇ
ἥ οἱ ἔπειτ ἤντησ ἅμα δἀμφίπολος κίεν αὐτῇ
παῖδ ἐπὶ κόλπῳ ἔχουσ ἀταλάφρονα νήπιον αὔτως
Ἑκτορίδην ἀγαπητὸν ἀλίγκιον ἀστέρι καλῷ
τόν ῥἝκτωρ καλέεσκε Σκαμάνδριον αὐτὰρ οἱ ἄλλοι
Ἀστυάνακτ οἶος γὰρ ἐρύετο Ἴλιον Ἕκτωρ
ἤτοι ὃ μὲν μείδησεν ἰδὼν ἐς παῖδα σιωπῇ
Ἀνδρομάχη δέ οἱ ἄγχι παρίστατο δάκρυ χέουσα
δαιμόνιε φθίσει σε τὸ σὸν μένος οὐδ ἐλεαίρεις
παῖδά τε νηπίαχον καὶ ἔμ ἄμμορον ἣ τάχα χήρη
σεῦ ἔσομαι τάχα γάρ σε κατακτανέουσιν Ἀχαιοὶ
πάντες ἐφορμηθέντες ἐμοὶ δέ κε κέρδιον εἴη
σεῦ ἀφαμαρτούσῃ χθόνα δύμεναι οὐ γὰρ ἔτ ἄλλη
ἔσται θαλπωρὴ ἐπεὶ ἂν σύ γε πότμον ἐπίσπῃς
ἀλλ ἄχε οὐδέ μοι ἔστι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ
ἤτοι γὰρ πατέρ ἁμὸν ἀπέκτανε δῖος Ἀχιλλεύς
ἐκ δὲ πόλιν πέρσεν Κιλίκων εὖ ναιετάουσαν
Θήβην ὑψίπυλον κατὰ δἔκτανεν Ἠετίωνα
οὐδέ μιν ἐξενάριξε σεβάσσατο γὰρ τό γε θυμῷ
ἀλλ ἄρα μιν κατέκηε σὺν ἔντεσι δαιδαλέοισιν
ἠδ ἐπὶ σῆμ ἔχεεν περὶ δὲ πτελέας ἐφύτευσαν
νύμφαι ὀρεστιάδες κοῦραι Διὸς αἰγιόχοιο
οἳ δέ μοι ἑπτὰ κασίγνητοι ἔσαν ἐν μεγάροισιν
οἳ μὲν πάντες ἰῷ κίον ἤματι Ἄϊδος εἴσω
πάντας γὰρ κατέπεφνε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς
βουσὶν ἐπ εἰλιπόδεσσι καὶ ἀργεννῇς ὀΐεσσι
μητέρα δἣ βασίλευεν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ
τὴν ἐπεὶ ἂρ δεῦρ ἤγαγ ἅμ ἄλλοισι κτεάτεσσιν
ἂψ ὅ γε τὴν ἀπέλυσε λαβὼν ἀπερείσι ἄποινα
πατρὸς δἐν μεγάροισι βάλ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα
Ἕκτορ ἀτὰρ σύ μοί ἐσσι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ
ἠδὲ κασίγνητος σὺ δέ μοι θαλερὸς παρακοίτης
ἀλλ ἄγε νῦν ἐλέαιρε καὶ αὐτοῦ μίμν ἐπὶ πύργῳ
μὴ παῖδ ὀρφανικὸν θήῃς χήρην τε γυναῖκα
λαὸν δὲ στῆσον παρ ἐρινεόν ἔνθα μάλιστα
ἀμβατός ἐστι πόλις καὶ ἐπίδρομον ἔπλετο τεῖχος
τρὶς γὰρ τῇ γἐλθόντες ἐπειρήσανθ οἱ ἄριστοι
ἀμφ Αἴαντε δύω καὶ ἀγακλυτὸν Ἰδομενῆα
ἠδ ἀμφ Ἀτρεΐδας καὶ Τυδέος ἄλκιμον υἱόν
ἤ πού τίς σφιν ἔνισπε θεοπροπίων ἐῢ εἰδώς
ἤ νυ καὶ αὐτῶν θυμὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει
ἦ καὶ ἐμοὶ τάδε πάντα μέλει γύναι ἀλλὰ μάλ αἰνῶς
αἴ κε κακὸς ὣς νόσφιν ἀλυσκάζω πολέμοιο
οὐδέ με θυμὸς ἄνωγεν ἐπεὶ μάθον ἔμμεναι ἐσθλὸς
αἰεὶ καὶ πρώτοισι μετὰ Τρώεσσι μάχεσθαι
ἀρνύμενος πατρός τε μέγα κλέος ἠδ ἐμὸν αὐτοῦ
οὔτ αὐτῆς Ἑκάβης οὔτε Πριάμοιο ἄνακτος
οὔτε κασιγνήτων οἵ κεν πολέες τε καὶ ἐσθλοὶ
ἐν κονίῃσι πέσοιεν ὑπ ἀνδράσι δυσμενέεσσιν
ὅσσον σεῦ ὅτε κέν τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
δακρυόεσσαν ἄγηται ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρας
καί κεν ἐν Ἄργει ἐοῦσα πρὸς ἄλλης ἱστὸν ὑφαίνοις
καί κεν ὕδωρ φορέοις Μεσσηΐδος ἢ Ὑπερείης
πόλλ ἀεκαζομένη κρατερὴ δἐπικείσετ ἀνάγκη
καί ποτέ τις εἴπῃσιν ἰδὼν κατὰ δάκρυ χέουσαν
Ἕκτορος ἥδε γυνὴ ὃς ἀριστεύεσκε μάχεσθαι
Τρώων ἱπποδάμων ὅτε Ἴλιον ἀμφεμάχοντο
ὥς ποτέ τις ἐρέει σοὶ δαὖ νέον ἔσσεται ἄλγος
χήτεϊ τοιοῦδ ἀνδρὸς ἀμύνειν δούλιον ἦμαρ
ἀλλά με τεθνηῶτα χυτὴ κατὰ γαῖα καλύπτοι
πρίν γέ τι σῆς τε βοῆς σοῦ θἑλκηθμοῖο πυθέσθαι
ὣς εἰπὼν οὗ παιδὸς ὀρέξατο φαίδιμος Ἕκτωρ
ἂψ δὃ πάϊς πρὸς κόλπον ἐϋζώνοιο τιθήνης
ἐκλίνθη ἰάχων πατρὸς φίλου ὄψιν ἀτυχθεὶς
δεινὸν ἀπ ἀκροτάτης κόρυθος νεύοντα νοήσας
ἐκ δἐγέλασσε πατήρ τε φίλος καὶ πότνια μήτηρ
αὐτίκ ἀπὸ κρατὸς κόρυθ εἵλετο φαίδιμος Ἕκτωρ
καὶ τὴν μὲν κατέθηκεν ἐπὶ χθονὶ παμφανόωσαν
αὐτὰρ ὅ γὃν φίλον υἱὸν ἐπεὶ κύσε πῆλέ τε χερσὶν
εἶπε δἐπευξάμενος Διί τἄλλοισίν τε θεοῖσι
παῖδ ἐμὸν ὡς καὶ ἐγώ περ ἀριπρεπέα Τρώεσσιν
ὧδε βίην τἀγαθόν καὶ Ἰλίου ἶφι ἀνάσσειν
καί ποτέ τις εἴποι πατρός γὅδε πολλὸν ἀμείνων
ἐκ πολέμου ἀνιόντα φέροι δἔναρα βροτόεντα
κτείνας δήϊον ἄνδρα χαρείη δὲ φρένα μήτηρ
ὣς εἰπὼν ἀλόχοιο φίλης ἐν χερσὶν ἔθηκε
παῖδ ἑόν ἣ δἄρα μιν κηώδεϊ δέξατο κόλπῳ
δακρυόεν γελάσασα πόσις δἐλέησε νοήσας
δαιμονίη μή μοί τι λίην ἀκαχίζεο θυμῷ
οὐ γάρ τίς μὑπὲρ αἶσαν ἀνὴρ Ἄϊδι προϊάψει
μοῖραν δοὔ τινά φημι πεφυγμένον ἔμμεναι ἀνδρῶν
οὐ κακὸν οὐδὲ μὲν ἐσθλόν ἐπὴν τὰ πρῶτα γένηται
ἔργον ἐποίχεσθαι πόλεμος δἄνδρεσσι μελήσει
πᾶσι μάλιστα δἐμοί τοὶ Ἰλίῳ ἐγγεγάασιν
ὣς ἄρα φωνήσας κόρυθ εἵλετο φαίδιμος Ἕκτωρ
ἵππουριν ἄλοχος δὲ φίλη οἶκονδε βεβήκει
ἐντροπαλιζομένη θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέουσα
Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο κιχήσατο δἔνδοθι πολλὰς
ἀμφιπόλους τῇσιν δὲ γόον πάσῃσιν ἐνῶρσεν
αἳ μὲν ἔτι ζωὸν γόον Ἕκτορα ᾧ ἐνὶ οἴκῳ
ἵξεσθαι προφυγόντα μένος καὶ χεῖρας Ἀχαιῶν
οὐδὲ Πάρις δήθυνεν ἐν ὑψηλοῖσι δόμοισιν
ἀλλ ὅ γἐπεὶ κατέδυ κλυτὰ τεύχεα ποικίλα χαλκῷ
σεύατ ἔπειτ ἀνὰ ἄστυ ποσὶ κραιπνοῖσι πεποιθώς
ὣς υἱὸς Πριάμοιο Πάρις κατὰ Περγάμου ἄκρης
τεύχεσι παμφαίνων ὥς τἠλέκτωρ ἐβεβήκει
καγχαλόων ταχέες δὲ πόδες φέρον αἶψα δἔπειτα
Ἕκτορα δῖον ἔτετμεν ἀδελφεὸν εὖτ ἄρ ἔμελλε
στρέψεσθ ἐκ χώρης ὅθι ᾗ ὀάριζε γυναικί
τὸν πρότερος προσέειπεν Ἀλέξανδρος θεοειδής
ἠθεῖ ἦ μάλα δή σε καὶ ἐσσύμενον κατερύκω
δηθύνων οὐδ ἦλθον ἐναίσιμον ὡς ἐκέλευες
τὸν δἀπαμειβόμενος προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ
δαιμόνι οὐκ ἄν τίς τοι ἀνὴρ ὃς ἐναίσιμος εἴη
ἔργον ἀτιμήσειε μάχης ἐπεὶ ἄλκιμός ἐσσι
ἀλλὰ ἑκὼν μεθιεῖς τε καὶ οὐκ ἐθέλεις τὸ δἐμὸν κῆρ
ἄχνυται ἐν θυμῷ ὅθ ὑπὲρ σέθεν αἴσχε ἀκούω
πρὸς Τρώων οἳ ἔχουσι πολὺν πόνον εἵνεκα σεῖο
ἀλλ ἴομεν τὰ δὄπισθεν ἀρεσσόμεθ αἴ κέ ποθι Ζεὺς
δώῃ ἐπουρανίοισι θεοῖς αἰειγενέτῃσι
κρητῆρα στήσασθαι ἐλεύθερον ἐν μεγάροισιν
ἐκ Τροίης ἐλάσαντας ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς
ὤρνυτ ἄρ ἐξ εὐνῆς ἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο
ἂν δἄρα διογενὴς ὦρτο πτολίπορθος Ὀδυσσεύς
τοῖσιν δἡγεμόνευ ἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο
Φαιήκων ἀγορήνδ ἥ σφιν παρὰ νηυσὶ τέτυκτο
ἐλθόντες δὲ καθῖζον ἐπὶ ξεστοῖσι λίθοισι
πλησίον ἡ δἀνὰ ἄστυ μετῴχετο Παλλὰς Ἀθήνη
εἰδομένη κήρυκι δαΐφρονος Ἀλκινόοιο
νόστον Ὀδυσσῆϊ μεγαλήτορι μητιόωσα
δεῦτ ἄγε Φαιήκων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
εἰς ἀγορὴν ἰέναι ὄφρα ξείνοιο πύθησθε
ὃς νέον Ἀλκινόοιο δαΐφρονος ἵκετο δῶμα
πόντον ἐπιπλαγχθείς δέμας ἀθανάτοισιν ὁμοῖος
ὣς εἰποῦσ ὤτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου
καρπαλίμως δἔμπληντο βροτῶν ἀγοραί τε καὶ ἕδραι
υἱὸν Λαέρταο δαΐφρονα τῷ δἄρ Ἀθήνη
θεσπεσίην κατέχευε χάριν κεφαλῇ τε καὶ ὤμοις
καί μιν μακρότερον καὶ πάσσονα θῆκεν ἰδέσθαι
ὥς κεν Φαιήκεσσι φίλος πάντεσσι γένοιτο
δεινός ταἰδοῖός τε καὶ ἐκτελέσειεν ἀέθλους
πολλούς τοὺς Φαίηκες ἐπειρήσαντ Ὀδυσῆος
ξεῖνος ὅδ οὐκ οἶδ ὅς τις ἀλώμενος ἵκετ ἐμὸν δῶ
ἠὲ πρὸς ἠοίων ἦ ἑσπερίων ἀνθρώπων
πομπὴν δὀτρύνει καὶ λίσσεται ἔμπεδον εἶναι
ἡμεῖς δὡς τὸ πάρος περ ἐποτρυνώμεθα πομπήν
οὐδὲ γὰρ οὐδέ τις ἄλλος ὅτις κἐμὰ δώμαθ ἵκηται
ἐνθάδ ὀδυρόμενος δηρὸν μένει εἵνεκα πομπῆς
ἀλλ ἄγε νῆα μέλαιναν ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν
πρωτόπλοον κούρω δὲ δύω καὶ πεντήκοντα
κρινάσθων κατὰ δῆμον ὅσοι πάρος εἰσὶν ἄριστοι
δησάμενοι δἐῢ πάντες ἐπὶ κληῗσιν ἐρετμὰ
ἔκβητ αὐτὰρ ἔπειτα θοὴν ἀλεγύνετε δαῖτα
ἡμέτερόνδ ἐλθόντες ἐγὼ δἐῢ πᾶσι παρέξω
κούροισιν μὲν ταῦτ ἐπιτέλλομαι αὐτὰρ οἱ ἄλλοι
ἔρχεσθ ὄφρα ξεῖνον ἐνὶ μεγάροις φιλέωμεν
μηδέ τις ἀρνείσθω καλέσασθε δὲ θεῖον ἀοιδὸν
Δημόδοκον τῷ γάρ ῥα θεὸς πέρι δῶκεν ἀοιδὴν
τέρπειν ὅππῃ θυμὸς ἐποτρύνῃσιν ἀείδειν
σκηπτοῦχοι κῆρυξ δὲ μετῴχετο θεῖον ἀοιδόν
κούρω δὲ κρινθέντε δύω καὶ πεντήκοντα
βήτην ὡς ἐκέλευσ ἐπὶ θῖν ἁλὸς ἀτρυγέτοιο
νῆα μὲν οἵ γε μέλαιναν ἁλὸς βένθοσδε ἔρυσσαν
ἐν δἱστόν τἐτίθεντο καὶ ἱστία νηὶ μελαίνῃ
ἠρτύναντο δἐρετμὰ τροποῖς ἐν δερματίνοισι
πάντα κατὰ μοῖραν παρὰ δἱστία λευκὰ τάνυσσαν
ὑψοῦ δἐν νοτίῳ τήν γὥρμισαν αὐτὰρ ἔπειτα
βάν ῥἴμεν Ἀλκινόοιο δαΐφρονος ἐς μέγα δῶμα
πλῆντο δἄρ αἴθουσαί τε καὶ ἕρκεα καὶ δόμοι ἀνδρῶν
ἀγρομένων πολλοὶ δἄρ ἔσαν νέοι ἠδὲ παλαιοί
τοῖσιν δἈλκίνοος δυοκαίδεκα μῆλ ἱέρευσεν
ὀκτὼ δἀργιόδοντας ὕας δύο δεἰλίποδας βοῦς
τοὺς δέρον ἀμφί θἕπον τετύκοντό τε δαῖτ ἐρατεινήν
κῆρυξ δἐγγύθεν ἦλθεν ἄγων ἐρίηρον ἀοιδόν
τὸν πέρι Μοῦσ ἐφίλησε δίδου δἀγαθόν τε κακόν τε
ὀφθαλμῶν μὲν ἄμερσε δίδου δἡδεῖαν ἀοιδήν
τῷ δἄρα Ποντόνοος θῆκε θρόνον ἀργυρόηλον
μέσσῳ δαιτυμόνων πρὸς κίονα μακρὸν ἐρείσας
κὰδ δἐκ πασσαλόφιν κρέμασεν φόρμιγγα λίγειαν
αὐτοῦ ὑπὲρ κεφαλῆς καὶ ἐπέφραδε χερσὶν ἑλέσθαι
κῆρυξ πὰρ δἐτίθει κάνεον καλήν τε τράπεζαν
πὰρ δὲ δέπας οἴνοιο πιεῖν ὅτε θυμὸς ἀνώγοι
μοῦσ ἄρ ἀοιδὸν ἀνῆκεν ἀειδέμεναι κλέα ἀνδρῶν
οἴμης τῆς τότ ἄρα κλέος οὐρανὸν εὐρὺν ἵκανε
ὥς ποτε δηρίσαντο θεῶν ἐν δαιτὶ θαλείῃ
ἐκπάγλοις ἐπέεσσιν ἄναξ δἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
χαῖρε νόῳ ὅτ ἄριστοι Ἀχαιῶν δηριόωντο
ὣς γάρ οἱ χρείων μυθήσατο Φοῖβος Ἀπόλλων
Πυθοῖ ἐν ἠγαθέῃ ὅθ ὑπέρβη λάϊνον οὐδὸν
χρησόμενος τότε γάρ ῥα κυλίνδετο πήματος ἀρχὴ
Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι Διὸς μεγάλου διὰ βουλάς
ταῦτ ἄρ ἀοιδὸς ἄειδε περικλυτός αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
πορφύρεον μέγα φᾶρος ἑλὼν χερσὶ στιβαρῇσι
κὰκ κεφαλῆς εἴρυσσε κάλυψε δὲ καλὰ πρόσωπα
αἴδετο γὰρ Φαίηκας ὑπ ὀφρύσι δάκρυα λείβων
ἤτοι ὅτε λήξειεν ἀείδων θεῖος ἀοιδός
δάκρυ ὀμορξάμενος κεφαλῆς ἄπο φᾶρος ἕλεσκε
καὶ δέπας ἀμφικύπελλον ἑλὼν σπείσασκε θεοῖσιν
αὐτὰρ ὅτ ἂψ ἄρχοιτο καὶ ὀτρύνειαν ἀείδειν
Φαιήκων οἱ ἄριστοι ἐπεὶ τέρποντ ἐπέεσσιν
ἂψ Ὀδυσεὺς κατὰ κρᾶτα καλυψάμενος γοάασκεν
ἔνθ ἄλλους μὲν πάντας ἐλάνθανε δάκρυα λείβων
Ἀλκίνοος δέ μιν οἶος ἐπεφράσατ ἠδ ἐνόησεν
ἥμενος ἄγχ αὐτοῦ βαρὺ δὲ στενάχοντος ἄκουσεν
ἤδη μὲν δαιτὸς κεκορήμεθα θυμὸν ἐΐσης
φόρμιγγός θἣ δαιτὶ συνήορός ἐστι θαλείῃ
νῦν δἐξέλθωμεν καὶ ἀέθλων πειρηθῶμεν
πάντων ὥς χὁ ξεῖνος ἐνίσπῃ οἷσι φίλοισιν
οἴκαδε νοστήσας ὅσσον περιγινόμεθ ἄλλων
πύξ τε παλαισμοσύνῃ τε καὶ ἅλμασιν ἠδὲ πόδεσσιν
Δημοδόκου δἕλε χεῖρα καὶ ἔξαγεν ἐκ μεγάροιο
Φαιήκων οἱ ἄριστοι ἀέθλια θαυμανέοντες
βὰν δἴμεν εἰς ἀγορήν ἅμα δἕσπετο πουλὺς ὅμιλος
μυρίοι ἂν δἵσταντο νέοι πολλοί τε καὶ ἐσθλοί
ὦρτο μὲν Ἀκρόνεώς τε καὶ Ὠκύαλος καὶ Ἐλατρεύς
Ναυτεύς τε Πρυμνεύς τε καὶ Ἀγχίαλος καὶ Ἐρετμεύς
Ποντεύς τε Πρωρεύς τε Θόων Ἀναβησίνεώς τε
Ἀμφίαλός θυἱὸς Πολυνήου Τεκτονίδαο
ἂν δὲ καὶ Εὐρύαλος βροτολοιγῷ ἶσος Ἄρηϊ
Ναυβολίδης θὃς ἄριστος ἔην εἶδός τε δέμας τε
πάντων Φαιήκων μετ ἀμύμονα Λαοδάμαντα
ἂν δἔσταν τρεῖς παῖδες ἀμύμονος Ἀλκινόοιο
Λαοδάμας θἍλιός τε καὶ ἀντίθεος Κλυτόνηος
τοῖσι δἀπὸ νύσσης τέτατο δρόμος οἱ δἅμα πάντες
καρπαλίμως ἐπέτοντο κονίοντες πεδίοιο
τῶν δὲ θέειν ὄχ ἄριστος ἔην Κλυτόνηος ἀμύμων
ὅσσον τἐν νειῷ οὖρον πέλει ἡμιόνοιϊν
τόσσον ὑπεκπροθέων λαοὺς ἵκεθ οἱ δἐλίποντο
οἱ δὲ παλαισμοσύνης ἀλεγεινῆς πειρήσαντο
τῇ δαὖτ Εὐρύαλος ἀπεκαίνυτο πάντας ἀρίστους
ἅλματι δἈμφίαλος πάντων προφερέστατος ἦεν
δίσκῳ δαὖ πάντων προφερέστατος ἦεν Ἐλατρεύς
πὺξ δαὖ Λαοδάμας ἀγαθὸς πάϊς Ἀλκινόοιο
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντες ἐτέρφθησαν φρέν ἀέθλοις
τοῖς ἄρα Λαοδάμας μετέφη πάϊς Ἀλκινόοιο
δεῦτε φίλοι τὸν ξεῖνον ἐρώμεθα εἴ τιν ἄεθλον
οἶδέ τε καὶ δεδάηκε φυήν γε μὲν οὐ κακός ἐστι
μηρούς τε κνήμας τε καὶ ἄμφω χεῖρας ὕπερθεν
αὐχένα τε στιβαρὸν μέγα τε σθένος οὐδέ τι ἥβης
δεύεται ἀλλὰ κακοῖσι συνέρρηκται πολέεσσιν
οὐ γὰρ ἔγωγέ τί φημι κακώτερον ἄλλο θαλάσσης
ἄνδρα γε συγχεῦαι εἰ καὶ μάλα καρτερὸς εἴη
τὸν δαὖτ Εὐρύαλος ἀπαμείβετο φώνησέν τε
Λαοδάμα μάλα τοῦτο ἔπος κατὰ μοῖραν ἔειπες
αὐτὸς νῦν προκάλεσσαι ἰὼν καὶ πέφραδε μῦθον
αὐτὰρ ἐπεὶ τό γἄκουσ ἀγαθὸς πάϊς Ἀλκινόοιο
στῆ ῥἐς μέσσον ἰὼν καὶ Ὀδυσσῆα προσέειπε
δεῦρ ἄγε καὶ σύ ξεῖνε πάτερ πείρησαι ἀέθλων
εἴ τινά που δεδάηκας ἔοικε δέ σἴδμεν ἀέθλους
οὐ μὲν γὰρ μεῖζον κλέος ἀνέρος ὄφρα κεν ᾖσιν
ἤ ὅ τι ποσσίν τε ῥέξῃ καὶ χερσὶν ἑῇσιν
ἀλλ ἄγε πείρησαι σκέδασον δἀπὸ κήδεα θυμοῦ
σοὶ δὁδὸς οὐκέτι δηρὸν ἀπέσσεται ἀλλά τοι ἤδη
νηῦς τε κατείρυσται καὶ ἐπαρτέες εἰσὶν ἑταῖροι
Λαοδάμα τί με ταῦτα κελεύετε κερτομέοντες
κήδεά μοι καὶ μᾶλλον ἐνὶ φρεσὶν ἤ περ ἄεθλοι
ὃς πρὶν μὲν μάλα πόλλ ἔπαθον καὶ πόλλ ἐμόγησα
νῦν δὲ μεθ ὑμετέρῃ ἀγορῇ νόστοιο χατίζων
ἧμαι λισσόμενος βασιλῆά τε πάντα τε δῆμον
τὸν δαὖτ Εὐρύαλος ἀπαμείβετο νείκεσέ τἄντην
οὐ γάρ σοὐδέ ξεῖνε δαήμονι φωτὶ ἐΐσκω
ἄθλων οἷά τε πολλὰ μετ ἀνθρώποισι πέλονται
ἀλλὰ τῷ ὅς θἅμα νηὶ πολυκλήϊδι θαμίζων
ἀρχὸς ναυτάων οἵ τε πρηκτῆρες ἔασι
φόρτου τε μνήμων καὶ ἐπίσκοπος ᾖσιν ὁδαίων
ξεῖν οὐ καλὸν ἔειπες ἀτασθάλῳ ἀνδρὶ ἔοικας
οὕτως οὐ πάντεσσι θεοὶ χαρίεντα διδοῦσιν
ἀνδράσιν οὔτε φυὴν οὔτ ἂρ φρένας οὔτ ἀγορητύν
ἄλλος μὲν γάρ τεἶδος ἀκιδνότερος πέλει ἀνήρ
ἀλλὰ θεὸς μορφὴν ἔπεσι στέφει οἱ δέ τἐς αὐτὸν
τερπόμενοι λεύσσουσιν ὁ δἀσφαλέως ἀγορεύει
ἐρχόμενον δἀνὰ ἄστυ θεὸν ὣς εἰσορόωσιν
ἄλλος δαὖτ εἶδος μὲν ἀλίγκιος ἀθανάτοισιν
ἀλλ οὔ οἱ χάρις ἀμφὶ περιστέφεται ἐπέεσσιν
ὡς καὶ σοὶ εἶδος μὲν ἀριπρεπές οὐδέ κεν ἄλλως
οὐδὲ θεὸς τεύξειε νόον δἀποφώλιός ἐσσι
ὤρινάς μοι θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι φίλοισιν
εἰπὼν οὐ κατὰ κόσμον ἐγὼ δοὐ νῆϊς ἀέθλων
ὡς σύ γε μυθεῖαι ἀλλ ἐν πρώτοισιν ὀΐω
ἔμμεναι ὄφρ ἥβῃ τε πεποίθεα χερσί τἐμῇσι
νῦν δἔχομαι κακότητι καὶ ἄλγεσι πολλὰ γὰρ ἔτλην
ἀλλὰ καὶ ὥς κακὰ πολλὰ παθών πειρήσομ ἀέθλων
θυμοδακὴς γὰρ μῦθος ἐπώτρυνας δέ με εἰπών
ἦ ῥα καὶ αὐτῷ φάρει ἀναΐξας λάβε δίσκον
μείζονα καὶ πάχετον στιβαρώτερον οὐκ ὀλίγον περ
τόν ῥα περιστρέψας ἧκε στιβαρῆς ἀπὸ χειρός
βόμβησεν δὲ λίθος κατὰ δἔπτηξαν ποτὶ γαίῃ
λᾶος ὑπὸ ῥιπῆς ὁ δὑπέρπτατο σήματα πάντων
ῥίμφα θέων ἀπὸ χειρός ἔθηκε δὲ τέρματ Ἀθήνη
ἀνδρὶ δέμας ἐϊκυῖα ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζε
καί κἀλαός τοι ξεῖνε διακρίνειε τὸ σῆμα
ἀμφαφόων ἐπεὶ οὔ τι μεμιγμένον ἐστὶν ὁμίλῳ
ἀλλὰ πολὺ πρῶτον σὺ δὲ θάρσει τόνδε γἄεθλον
οὔ τις Φαιήκων τόν γἵξεται οὐδ ὑπερήσει
χαὶρων οὕνεχ ἑταῖρον ἐνηέα λεῦσσ ἐν ἀγῶνι
τοῦτον νῦν ἀφίκεσθε νέοι τάχα δὕστερον ἄλλον
ἥσειν ἢ τοσσοῦτον ὀΐομαι ἢ ἔτι μᾶσσον
τῶν δἄλλων ὅτινα κραδίη θυμός τε κελεύει
δεῦρ ἄγε πειρηθήτω ἐπεί μἐχολώσατε λίην
ἢ πὺξ ἠὲ πάλῃ ἢ καὶ ποσίν οὔ τι μεγαίρω
πάντων Φαιήκων πλήν γαὐτοῦ Λαοδάμαντος
ξεῖνος γάρ μοι ὅδ ἐστί τίς ἂν φιλέοντι μάχοιτο
ὅς τις ξεινοδόκῳ ἔριδα προφέρηται ἀέθλων
τῶν δἄλλων οὔ πέρ τιν ἀναίνομαι οὐδ ἀθερίζω
πάντα γὰρ οὐ κακός εἰμι μετ ἀνδράσιν ὅσσοι ἄεθλοι
εὖ μὲν τόξον οἶδα ἐΰξοον ἀμφαφάασθαι
πρῶτός κἄνδρα βάλοιμι ὀϊστεύσας ἐν ὁμίλῳ
ἀνδρῶν δυσμενέων εἰ καὶ μάλα πολλοὶ ἑταῖροι
ἄγχι παρασταῖεν καὶ τοξαζοίατο φωτῶν
οἶος δή με Φιλοκτήτης ἀπεκαίνυτο τόξῳ
δήμῳ ἔνι Τρώων ὅτε τοξαζοίμεθ Ἀχαιοί
τῶν δἄλλων ἐμέ φημι πολὺ προφερέστερον εἶναι
ὅσσοι νῦν βροτοί εἰσιν ἐπὶ χθονὶ σῖτον ἔδοντες
ἀνδράσι δὲ προτέροισιν ἐριζέμεν οὐκ ἐθελήσω
οἵ ῥα καὶ ἀθανάτοισιν ἐρίζεσκον περὶ τόξων
τῶ ῥα καὶ αἶψ ἔθανεν μέγας Εὔρυτος οὐδ ἐπὶ γῆρας
ἵκετ ἐνὶ μεγάροισι χολωσάμενος γὰρ Ἀπόλλων
ἔκτανεν οὕνεκά μιν προκαλίζετο τοξάζεσθαι
δουρὶ δἀκοντίζω ὅσον οὐκ ἄλλος τις ὀϊστῷ
οἴοισιν δείδοικα ποσὶν μή τίς με παρέλθῃ
Φαιήκων λίην γὰρ ἀεικελίως ἐδαμάσθην
κύμασιν ἐν πολλοῖς ἐπεὶ οὐ κομιδὴ κατὰ νῆα
ἦεν ἐπηετανός τῶ μοι φίλα γυῖα λέλυνται
Ἀλκίνοος δέ μιν οἶος ἀμειβόμενος προσέειπε
ξεῖν ἐπεὶ οὐκ ἀχάριστα μεθ ἡμῖν ταῦτ ἀγορεύεις
ἀλλ ἐθέλεις ἀρετὴν σὴν φαινέμεν ἥ τοι ὀπηδεῖ
χωόμενος ὅτι σοὗτος ἀνὴρ ἐν ἀγῶνι παραστὰς
νείκεσεν ὡς ἂν σὴν ἀρετὴν βροτὸς οὔ τις ὄνοιτο
ἀλλ ἄγε νῦν ἐμέθεν ξυνίει ἔπος ὄφρα καὶ ἄλλῳ
εἴπῃς ἡρώων ὅτε κεν σοῖς ἐν μεγάροισι
δαινύῃ παρὰ σῇ τἀλόχῳ καὶ σοῖσι τέκεσσιν
ἡμετέρης ἀρετῆς μεμνημένος οἷα καὶ ἡμῖν
Ζεὺς ἐπὶ ἔργα τίθησι διαμπερὲς ἐξ ἔτι πατρῶν
οὐ γὰρ πυγμάχοι εἰμὲν ἀμύμονες οὐδὲ παλαισταί
ἀλλὰ ποσὶ κραιπνῶς θέομεν καὶ νηυσὶν ἄριστοι
αἰεὶ δἡμῖν δαίς τε φίλη κίθαρις τε χοροί τε
εἵματά τἐξημοιβὰ λοετρά τε θερμὰ καὶ εὐναί
ἀλλ ἄγε Φαιήκων βητάρμονες ὅσσοι ἄριστοι
παίσατε ὥς χὁ ξεῖνος ἐνίσπῃ οἷσι φίλοισιν
ναυτιλίῃ καὶ ποσσὶ καὶ ὀρχηστυῖ καὶ ἀοιδῇ
Δημοδόκῳ δέ τις αἶψα κιὼν φόρμιγγα λίγειαν
οἰσέτω ἥ που κεῖται ἐν ἡμετέροισι δόμοισιν
ὣς ἔφατ Ἀλκίνοος θεοείκελος ὦρτο δὲ κῆρυξ
οἴσων φόρμιγγα γλαφυρὴν δόμου ἐκ βασιλῆος
αἰσυμνῆται δὲ κριτοὶ ἐννέα πάντες ἀνέσταν
δήμιοι οἳ κατ ἀγῶνα ἐῢ πρήσσεσκον ἕκαστα
λείηναν δὲ χορόν καλὸν δεὔρυναν ἀγῶνα
κῆρυξ δἐγγύθεν ἦλθε φέρων φόρμιγγα λίγειαν
Δημοδόκῳ ὁ δἔπειτα κί ἐς μέσον ἀμφὶ δὲ κοῦροι
πρωθῆβαι ἵσταντο δαήμονες ὀρχηθμοῖο
πέπληγον δὲ χορὸν θεῖον ποσίν αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
μαρμαρυγὰς θηεῖτο ποδῶν θαύμαζε δὲ θυμῷ
αὐτὰρ ὁ φορμίζων ἀνεβάλλετο καλὸν ἀείδειν