Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
αὐτὸς ἰὼν διὰ νηὸς ὑπὸ ζυγά μή τιν ἑταίρων
βλάπτοι ἐλαυνόντων ὁπότε σπερχοίατ ἐρετμοῖς
οἱ δεἰς Ἀλκινόοιο κίον καὶ δαῖτ ἀλέγυνον
τοῖσι δὲ βοῦν ἱέρευσ ἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο
Ζηνὶ κελαινεφέϊ Κρονίδῃ ὃς πᾶσιν ἀνάσσει
μῆρα δὲ κείαντες δαίνυντ ἐρικυδέα δαῖτα
τερπόμενοι μετὰ δέ σφιν ἐμέλπετο θεῖος ἀοιδός
Δημόδοκος λαοῖσι τετιμένος αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
πολλὰ πρὸς ἠέλιον κεφαλὴν τρέπε παμφανόωντα
δῦναι ἐπειγόμενος δὴ γὰρ μενέαινε νέεσθαι
ὡς δὅτ ἀνὴρ δόρποιο λιλαίεται ᾧ τε πανῆμαρ
νειὸν ἀν ἕλκητον βόε οἴνοπε πηκτὸν ἄροτρον
ἀσπασίως δἄρα τῷ κατέδυ φάος ἠελίοιο
δόρπον ἐποίχεσθαι βλάβεται δέ τε γούνατ ἰόντι
ὣς Ὀδυσῆ ἀσπαστὸν ἔδυ φάος ἠελίοιο
αἶψα δὲ Φαιήκεσσι φιληρέτμοισι μετηύδα
Ἀλκινόῳ δὲ μάλιστα πιφαυσκόμενος φάτο μῦθον
Ἀλκίνοε κρεῖον πάντων ἀριδείκετε λαῶν
πέμπετέ με σπείσαντες ἀπήμονα χαίρετε δαὐτοί
ἤδη γὰρ τετέλεσται ἅ μοι φίλος ἤθελε θυμός
πομπὴ καὶ φίλα δῶρα τά μοι θεοὶ Οὐρανίωνες
ὄλβια ποιήσειαν ἀμύμονα δοἴκοι ἄκοιτιν
νοστήσας εὕροιμι σὺν ἀρτεμέεσσι φίλοισιν
ὑμεῖς δαὖθι μένοντες ἐϋφραίνοιτε γυναῖκας
κουριδίας καὶ τέκνα θεοὶ δἀρετὴν ὀπάσειαν
παντοίην καὶ μή τι κακὸν μεταδήμιον εἴη
πεμπέμεναι τὸν ξεῖνον ἐπεὶ κατὰ μοῖραν ἔειπε
πᾶσιν ἀνὰ μέγαρον ὄφρ εὐξάμενοι Διῒ πατρὶ
τὸν ξεῖνον πέμπωμεν ἑὴν ἐς πατρίδα γαῖαν
νώμησεν δἄρα πᾶσιν ἐπισταδόν οἱ δὲ θεοῖσιν
ἔσπεισαν μακάρεσσι τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν
αὐτόθεν ἐξ ἑδρέων ἀνὰ δἵστατο δῖος Ὀδυσσεύς
Ἀρήτῃ δἐν χειρὶ τίθει δέπας ἀμφικύπελλον
χαῖρέ μοι ὦ βασίλεια διαμπερές εἰς ὅ κε γῆρας
ἔλθῃ καὶ θάνατος τά τἐπ ἀνθρώποισι πέλονται
αὐτὰρ ἐγὼ νέομαι σὺ δὲ τέρπεο τῷδ ἐνὶ οἴκῳ
παισί τε καὶ λαοῖσι καὶ Ἀλκινόῳ βασιλῆϊ
ὣς εἰπὼν ὑπὲρ οὐδὸν ἐβήσατο δῖος Ὀδυσσεύς
τῷ δἅμα κήρυκα προΐει μένος Ἀλκινόοιο
ἡγεῖσθαι ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης
Ἀρήτη δἄρα οἱ δμῳὰς ἅμ ἔπεμπε γυναῖκας
τὴν μὲν φᾶρος ἔχουσαν ἐϋπλυνὲς ἠδὲ χιτῶνα
τὴν δἑτέρην χηλὸν πυκινὴν ἅμ ὄπασσε κομίζειν
ἡ δἄλλη σῖτόν τἔφερεν καὶ οἶνον ἐρυθρόν
αἶψα τά γἐν νηῒ γλαφυρῇ πομπῆες ἀγαυοὶ
δεξάμενοι κατέθεντο πόσιν καὶ βρῶσιν ἅπασαν
κὰδ δἄρ Ὀδυσσῆϊ στόρεσαν ῥῆγός τε λίνον τε
νηὸς ἐπ ἰκριόφιν γλαφυρῆς ἵνα νήγρετον εὕδοι
πρυμνῆς ἂν δὲ καὶ αὐτὸς ἐβήσετο καὶ κατέλεκτο
σιγῇ τοὶ δἐκαθῖζον ἐπὶ κληῗσιν ἕκαστοι
κόσμῳ πεῖσμα δἔλυσαν ἀπὸ τρητοῖο λίθοιο
εὖθ οἱ ἀνακλινθέντες ἀνερρίπτουν ἅλα πηδῷ
καὶ τῷ νήδυμος ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισιν ἔπιπτε
νήγρετος ἥδιστος θανάτῳ ἄγχιστα ἐοικώς
ἡ δὥς τἐν πεδίῳ τετράοροι ἄρσενες ἵπποι
πάντες ἅμ ὁρμηθέντες ὑπὸ πληγῇσιν ἱμάσθλης
ὑψόσ ἀειρόμενοι ῥίμφα πρήσσουσι κέλευθον
ὣς ἄρα τῆς πρύμνη μὲν ἀείρετο κῦμα δὄπισθεν
πορφύρεον μέγα θῦε πολυφλοίσβοιο θαλάσσης
ἡ δὲ μάλ ἀσφαλέως θέεν ἔμπεδον οὐδέ κεν ἴρηξ
κίρκος ὁμαρτήσειεν ἐλαφρότατος πετεηνῶν
ὣς ἡ ῥίμφα θέουσα θαλάσσης κύματ ἔταμνεν
ἄνδρα φέρουσα θεοῖς ἐναλίγκια μήδε ἔχοντα
ὃς πρὶν μὲν μάλα πολλὰ πάθ ἄλγεα ὃν κατὰ θυμὸν
δὴ τότε γἀτρέμας εὗδε λελασμένος ὅσσ ἐπεπόνθει
εὖτ ἀστὴρ ὑπερέσχε φαάντατος ὅς τε μάλιστα
ἔρχεται ἀγγέλλων φάος Ἠοῦς ἠριγενείης
τῆμος δὴ νήσῳ προσεπίλνατο ποντοπόρος νηῦς
Φόρκυνος δέ τίς ἐστι λιμήν ἁλίοιο γέροντος
ἐν δήμῳ Ἰθάκης δύο δὲ προβλῆτες ἐν αὐτῷ
ἀκταὶ ἀπορρῶγες λιμένος ποτὶ πεπτηυῖαι
αἵ τἀνέμων σκεπόωσι δυσαήων μέγα κῦμα
ἔκτοθεν ἔντοσθεν δέ τἄνευ δεσμοῖο μένουσι
νῆες ἐΰσσελμοι ὅτ ἂν ὅρμου μέτρον ἵκωνται
αὐτὰρ ἐπὶ κρατὸς λιμένος τανύφυλλος ἐλαίη
ἀγχόθι δαὐτῆς ἄντρον ἐπήρατον ἠεροειδές
ἱρὸν νυμφάων αἱ νηϊάδες καλέονται
ἐν δὲ κρητῆρές τε καὶ ἀμφιφορῆες ἔασι
λάϊνοι ἔνθα δἔπειτα τιθαιβώσσουσι μέλισσαι
ἐν δἱστοὶ λίθεοι περιμήκεες ἔνθα τε νύμφαι
ἐν δὕδατ ἀενάοντα δύω δέ τέ οἱ θύραι εἰσίν
αἱ μὲν πρὸς Βορέαο καταιβαταὶ ἀνθρώποισιν
αἱ δαὖ πρὸς Νότου εἰσὶ θεώτεραι οὐδέ τι κείνῃ
ἄνδρες ἐσέρχονται ἀλλ ἀθανάτων ὁδός ἐστιν
ἔνθ οἵ γεἰσέλασαν πρὶν εἰδότες ἡ μὲν ἔπειτα
ἠπείρῳ ἐπέκελσεν ὅσον τἐπὶ ἥμισυ πάσης
σπερχομένη τοῖον γὰρ ἐπείγετο χέρσ ἐρετάων
οἱ δἐκ νηὸς βάντες ἐϋζύγου ἤπειρόνδε
πρῶτον Ὀδυσσῆα γλαφυρῆς ἐκ νηὸς ἄειραν
αὐτῷ σύν τε λίνῳ καὶ ῥήγεϊ σιγαλόεντι
κὰδ δἄρ ἐπὶ ψαμάθῳ ἔθεσαν δεδμημένον ὕπνῳ
ἐκ δὲ κτήματ ἄειραν ἅ οἱ Φαίηκες ἀγαυοὶ
ὤπασαν οἴκαδ ἰόντι διὰ μεγάθυμον Ἀθήνην
καὶ τὰ μὲν οὖν παρὰ πυθμέν ἐλαίης ἀθρόα θῆκαν
ἐκτὸς ὁδοῦ μή πώ τις ὁδιτάων ἀνθρώπων
πρίν Ὀδυσῆ ἔγρεσθαι ἐπελθὼν δηλήσαιτο
αὐτοὶ δαὖτ οἶκόνδε πάλιν κίον οὐδ ἐνοσίχθων
λήθετ ἀπειλάων τὰς ἀντιθέῳ Ὀδυσῆϊ
πρῶτον ἐπηπείλησε Διὸς δἐξείρετο βουλήν
Ζεῦ πάτερ οὐκέτ ἔγωγε μετ ἀθανάτοισι θεοῖσι
τιμήεις ἔσομαι ὅτε με βροτοὶ οὔ τι τίουσι
Φαίηκες τοί πέρ τε ἐμῆς ἔξ εἰσι γενέθλης
καὶ γὰρ νῦν Ὀδυσῆα φάμην κακὰ πολλὰ παθόντα
οἴκαδ ἐλεύσεσθαι νόστον δέ οἱ οὔ ποτ ἀπηύρων
πάγχυ ἐπεὶ σὺ πρῶτον ὑπέσχεο καὶ κατένευσας
οἱ δεὕδοντ ἐν νηῒ θοῇ ἐπὶ πόντον ἄγοντες
κάτθεσαν εἰν Ἰθάκῃ ἔδοσαν δέ οἱ ἄσπετα δῶρα
χαλκόν τε χρυσόν τε ἅλις ἐσθῆτά θὑφαντήν
πόλλ ὅσ ἂν οὐδέ ποτε Τροίης ἐξήρατ Ὀδυσσεύς
εἴ περ ἀπήμων ἦλθε λαχὼν ἀπὸ ληΐδος αἶσαν
τὸν δἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεὺς
ὢ πόποι ἐννοσίγαι εὐρυσθενές οἷον ἔειπες
οὔ τί σἀτιμάζουσι θεοί χαλεπὸν δέ κεν εἴη
πρεσβύτατον καὶ ἄριστον ἀτιμίῃσιν ἰάλλειν
ἀνδρῶν δεἴ πέρ τίς σε βίῃ καὶ κάρτεϊ εἴκων
οὔ τι τίει σοὶ δἐστὶ καὶ ἐξοπίσω τίσις αἰεί
ἔρξον ὅπως ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ
αἶψά κἐγὼν ἔρξαιμι κελαινεφές ὡς ἀγορεύεις
ἀλλὰ σὸν αἰεὶ θυμὸν ὀπίζομαι ἠδ ἀλεείνω
νῦν αὖ Φαιήκων ἐθέλω περικαλλέα νῆα
ἐκ πομπῆς ἀνιοῦσαν ἐν ἠεροειδέϊ πόντῳ
ῥαῖσαι ἵν ἤδη σχῶνται ἀπολλήξωσι δὲ πομπῆς
ἀνθρώπων μέγα δέ σφιν ὄρος πόλει ἀμφικαλύψαι
ὢ πέπον ὡς μὲν ἐμῷ θυμῷ δοκεῖ εἶναι ἄριστα
ὁππότε κεν δὴ πάντες ἐλαυνομένην προΐδωνται
λαοὶ ἀπὸ πτόλιος θεῖναι λίθον ἐγγύθι γαίης
νηῒ θοῇ ἴκελον ἵνα θαυμάζωσιν ἅπαντες
ἄνθρωποι μέγα δέ σφιν ὄρος πόλει ἀμφικαλύψαι
αὐτὰρ ἐπεὶ τό γἄκουσε Ποσειδάων ἐνοσίχθων
βῆ ῥἴμεν ἐς Σχερίην ὅθι Φαίηκες γεγάασιν
ἔνθ ἔμεν ἡ δὲ μάλα σχεδὸν ἤλυθε ποντοπόρος νηῦς
ῥίμφα διωκομένη τῆς δὲ σχεδὸν ἦλθ ἐνοσίχθων
ὅς μιν λᾶαν ἔθηκε καὶ ἐρρίζωσεν ἔνερθε
χειρὶ καταπρηνεῖ ἐλάσας ὁ δὲ νόσφι βεβήκει
οἱ δὲ πρὸς ἀλλήλους ἔπεα πτερόεντ ἀγόρευον
Φαίηκες δολιχήρετμοι ναυσίκλυτοι ἄνδρες
ὤ μοι τίς δὴ νῆα θοὴν ἐπέδησ ἐνὶ πόντῳ
οἴκαδ ἐλαυνομένην καὶ δὴ προὐφαίνετο πᾶσα
τοῖσιν δἈλκίνοος ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν
ὢ πόποι ἦ μάλα δή με παλαίφατα θέσφαθ ἱκάνει
πατρὸς ἐμοῦ ὃς ἔφασκε Ποσειδάων ἀγάσασθαι
ἡμῖν οὕνεκα πομποὶ ἀπήμονές εἰμεν ἁπάντων
φῆ ποτὲ Φαιήκων ἀνδρῶν περικαλλέα νῆα
ῥαισέμεναι μέγα δἧμιν ὄρος πόλει ἀμφικαλύψειν
ὣς ἀγόρευ ὁ γέρων τὰ δὲ δὴ νῦν πάντα τελεῖται
πομπῆς μὲν παύσασθε βροτῶν ὅτε κέν τις ἵκηται
ἡμέτερον προτὶ ἄστυ Ποσειδάωνι δὲ ταύρους
δώδεκα κεκριμένους ἱερεύσομεν αἴ κἐλεήσῃ
μηδ ἡμῖν περίμηκες ὄρος πόλει ἀμφικαλύψῃ
ὣς ἔφαθ οἱ δἔδδεισαν ἑτοιμάσσαντο δὲ ταύρους
ὣς οἱ μέν ῥεὔχοντο Ποσειδάωνι ἄνακτι
ἑσταότες περὶ βωμόν ὁ δἔγρετο δῖος Ὀδυσσεὺς
εὕδων ἐν γαίῃ πατρωΐῃ οὐδέ μιν ἔγνω
ἤδη δὴν ἀπεών περὶ γὰρ θεὸς ἠέρα χεῦε
Παλλὰς Ἀθηναίη κούρη Διός ὄφρα μιν αὐτὸν
ἄγνωστον τεύξειεν ἕκαστά τε μυθήσαιτο
μή μιν πρὶν ἄλοχος γνοίη ἀστοί τε φίλοι τε
τοὔνεκ ἄρ ἀλλοιδέα φαινέσκετο πάντα ἄνακτι
ἀτραπιτοί τε διηνεκέες λιμένες τε πάνορμοι
πέτραι τἠλίβατοι καὶ δένδρεα τηλεθάοντα
στῆ δἄρ ἀναΐξας καί ῥεἴσιδε πατρίδα γαῖαν
χερσὶ καταπρηνέσσ ὀλοφυρόμενος δὲ προσηύδα
πῇ δὴ χρήματα πολλὰ φέρω τάδε πῇ δὲ καὶ αὐτὸς
πλάγξομαι αἴθ ὄφελον μεῖναι παρὰ Φαιήκεσσιν
αὐτοῦ ἐγὼ δέ κεν ἄλλον ὑπερμενέων βασιλήων
ἐξικόμην ὅς κέν μἐφίλει καὶ ἔπεμπε νέεσθαι
νῦν δοὔτ ἄρ πῃ θέσθαι ἐπίσταμαι οὐδὲ μὲν αὐτοῦ
καλλείψω μή πώς μοι ἕλωρ ἄλλοισι γένηται
ὢ πόποι οὐκ ἄρα πάντα νοήμονες οὐδὲ δίκαιοι
οἵ μεἰς ἄλλην γαῖαν ἀπήγαγον ἦ τέ μἔφαντο
ἄξειν εἰς Ἰθάκην εὐδείελον οὐδ ἐτέλεσσαν
Ζεὺς σφέας τίσαιτο ἱκετήσιος ὅς τε καὶ ἄλλους
ἀνθρώπους ἐφορᾷ καὶ τίνυται ὅς τις ἁμάρτῃ
ἀλλ ἄγε δὴ τὰ χρήματ ἀριθμήσω καὶ ἴδωμαι
μή τί μοι οἴχονται κοίλης ἐπὶ νηὸς ἄγοντες
ὣς εἰπὼν τρίποδας περικαλλέας ἠδὲ λέβητας
ἠρίθμει καὶ χρυσὸν ὑφαντά τε εἵματα καλά
τῶν μὲν ἄρ οὔ τι πόθει ὁ δὀδύρετο πατρίδα γαῖαν
ἑρπύζων παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης
πόλλ ὀλοφυρόμενος σχεδόθεν δέ οἱ ἦλθεν Ἀθήνη
ἀνδρὶ δέμας ἐϊκυῖα νέῳ ἐπιβώτορι μήλων
παναπάλῳ οἷοί τε ἀνάκτων παῖδες ἔασι
δίπτυχον ἀμφ ὤμοισιν ἔχουσ εὐεργέα λώπην
ποσσὶ δὑπὸ λιπαροῖσι πέδιλ ἔχε χερσὶ δἄκοντα
τὴν δὈδυσεὺς γήθησεν ἰδὼν καὶ ἐναντίος ἦλθε
ὦ φίλ ἐπεί σε πρῶτα κιχάνω τῷδ ἐνὶ χώρῳ
χαῖρέ τε καὶ μή μοί τι κακῷ νόῳ ἀντιβολήσαις
ἀλλὰ σάω μὲν ταῦτα σάω δἐμέ σοὶ γὰρ ἔγωγε
εὔχομαι ὥς τε θεῷ καί σευ φίλα γούναθ ἱκάνω
τίς γῆ τίς δῆμος τίνες ἀνέρες ἐγγεγάασιν
ἦ πού τις νήσων εὐδείελος ἦέ τις ἀκτὴ
κεῖθ ἁλὶ κεκλιμένη ἐριβώλακος ἠπείροιο
νήπιός εἰς ὦ ξεῖν ἢ τηλόθεν εἰλήλουθας
εἰ δὴ τήνδε τε γαῖαν ἀνείρεαι οὐδέ τι λίην
οὕτω νώνυμός ἐστιν ἴσασι δέ μιν μάλα πολλοί
ἠμὲν ὅσοι ναίουσι πρὸς ἠῶ τἠέλιόν τε
ἤτοι μὲν τρηχεῖα καὶ οὐχ ἱππήλατός ἐστιν
οὐδὲ λίην λυπρή ἀτὰρ οὐδ εὐρεῖα τέτυκται
ἐν μὲν γάρ οἱ σῖτος ἀθέσφατος ἐν δέ τε οἶνος
γίνεται αἰεὶ δὄμβρος ἔχει τεθαλυῖά τἐέρση
αἰγίβοτος δἀγαθὴ καὶ βούβοτος ἔστι μὲν ὕλη
παντοίη ἐν δἀρδμοὶ ἐπηετανοὶ παρέασι
τῶ τοι ξεῖν Ἰθάκης γε καὶ ἐς Τροίην ὄνομ ἵκει
τήν περ τηλοῦ φασὶν Ἀχαιΐδος ἔμμεναι αἴης
χαίρων ᾗ γαίῃ πατρωΐῃ ὥς οἱ ἔειπε
οὐδ ὅ γἀληθέα εἶπε πάλιν δὅ γε λάζετο μῦθον
αἰεὶ ἐνὶ στήθεσσι νόον πολυκερδέα νωμῶν
πυνθανόμην Ἰθάκης γε καὶ ἐν Κρήτῃ εὐρείῃ
τηλοῦ ὑπὲρ πόντου νῦν δεἰλήλουθα καὶ αὐτὸς
χρήμασι σὺν τοίσδεσσι λιπὼν δἔτι παισὶ τοσαῦτα
φεύγω ἐπεὶ φίλον υἷα κατέκτανον Ἰδομενῆος
Ὀρσίλοχον πόδας ὠκύν ὃς ἐν Κρήτῃ εὐρείῃ
ἀνέρας ἀλφηστὰς νίκα ταχέεσσι πόδεσσιν
οὕνεκά με στερέσαι τῆς ληΐδος ἤθελε πάσης
Τρωϊάδος τῆς εἵνεκ ἐγὼ πάθον ἄλγεα θυμῷ
οὕνεκ ἄρ οὐχ ᾧ πατρὶ χαριζόμενος θεράπευον
τὸν μὲν ἐγὼ κατιόντα βάλον χαλκήρεϊ δουρὶ
ἀγρόθεν ἐγγὺς ὁδοῖο λοχησάμενος σὺν ἑταίρῳ
ἀνθρώπων ἐνόησε λάθον δέ ἑ θυμὸν ἀπούρας
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τόν γε κατέκτανον ὀξέϊ χαλκῷ
αὐτίκ ἐγὼν ἐπὶ νῆα κιὼν Φοίνικας ἀγαυοὺς
ἐλλισάμην καί σφιν μενοεικέα ληΐδα δῶκα
τούς μἐκέλευσα Πύλονδε καταστῆσαι καὶ ἐφέσσαι
ἢ εἰς Ἤλιδα δῖαν ὅθι κρατέουσιν Ἐπειοί
ἀλλ ἤτοι σφέας κεῖθεννἀπώσατο ἲς ἀνέμοιο
πόλλ ἀεκαζομένους οὐδ ἤθελον ἐξαπατῆσαι
κεῖθεν δὲ πλαγχθέντες ἱκάνομεν ἐνθάδε νυκτός
σπουδῇ δἐς λιμένα προερέσσαμεν οὐδέ τις ἡμῖν
δόρπου μνῆστις ἔην μάλα περ χατέουσιν ἑλέσθαι
ἀλλ αὔτως ἀποβάντες ἐκείμεθα νηὸς ἅπαντες
ἔνθ ἐμὲ μὲν γλυκὺς ὕπνος ἐπέλλαβε κεκμηῶτα
οἱ δὲ χρήματ ἐμὰ γλαφυρῆς ἐκ νηὸς ἑλόντες
κάτθεσαν ἔνθα περ αὐτὸς ἐπὶ ψαμάθοισιν ἐκείμην
οἱ δἐς Σιδονίην εὖ ναιομένην ἀναβάντες
ᾤχοντ αὐτὰρ ἐγὼ λιπόμην ἀκαχήμενος ἦτορ
ὣς φάτο μείδησεν δὲ θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη
χειρί τέ μιν κατέρεξε δέμας δἤϊκτο γυναικὶ
καλῇ τε μεγάλῃ τε καὶ ἀγλαὰ ἔργ εἰδυίῃ
κερδαλέος κεἴη καὶ ἐπίκλοπος ὅς σε παρέλθοι
ἐν πάντεσσι δόλοισι καὶ εἰ θεὸς ἀντιάσειε
σχέτλιε ποικιλομῆτα δόλων ἆτ οὐκ ἄρ ἔμελλες
οὐδ ἐν σῇ περ ἐὼν γαίῃ λήξειν ἀπατάων
μύθων τε κλοπίων οἵ τοι πεδόθεν φίλοι εἰσίν
ἀλλ ἄγε μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα εἰδότες ἄμφω
κέρδε ἐπεὶ σὺ μέν ἐσσι βροτῶν ὄχ ἄριστος ἁπάντων
βουλῇ καὶ μύθοισιν ἐγὼ δἐν πᾶσι θεοῖσι
μήτι τε κλέομαι καὶ κέρδεσιν οὐδὲ σύ γἔγνως
Παλλάδ Ἀθηναίην κούρην Διός ἥ τέ τοι αἰεὶ
ἐν πάντεσσι πόνοισι παρίσταμαι ἠδὲ φυλάσσω
καὶ δέ σε Φαιήκεσσι φίλον πάντεσσιν ἔθηκα
νῦν αὖ δεῦρ ἱκόμην ἵνα τοι σὺν μῆτιν ὑφήνω
χρήματά τε κρύψω ὅσα τοι Φαίηκες ἀγαυοὶ
ὤπασαν οἴκαδ ἰόντι ἐμῇ βουλῇ τε νόῳ τε
εἴπω θὅσσα τοι αἶσα δόμοις ἔνι ποιητοῖσι
κήδε ἀνασχέσθαι σὺ δὲ τετλάμεναι καὶ ἀνάγκῃ
μηδέ τῳ ἐκφάσθαι μήτ ἀνδρῶν μήτε γυναικῶν
πάντων οὕνεκ ἄρ ἦλθες ἀλώμενος ἀλλὰ σιωπῇ
πάσχειν ἄλγεα πολλά βίας ὑποδέγμενος ἀνδρῶν
ἀργαλέον σε θεά γνῶναι βροτῷ ἀντιάσαντι
καὶ μάλ ἐπισταμένῳ σὲ γὰρ αὐτὴν παντὶ ἐΐσκεις
τοῦτο δἐγὼν εὖ οἶδ ὅτι μοι πάρος ἠπίη ἦσθα
αὐτὰρ ἐπεὶ Πριάμοιο πόλιν διεπέρσαμεν αἰπήν
βῆμεν δἐν νήεσσι θεὸς δἐκέδασσεν Ἀχαιούς
νηὸς ἐμῆς ἐπιβᾶσαν ὅπως τί μοι ἄλγος ἀλάλκοις
ἀλλ αἰεὶ φρεσὶν ᾗσιν ἔχων δεδαϊγμένον ἦτορ
ἠλώμην εἵως με θεοὶ κακότητος ἔλυσαν
πρίν γὅτε Φαιήκων ἀνδρῶν ἐν πίονι δήμῳ
θάρσυνάς τἐπέεσσι καὶ ἐς πόλιν ἤγαγες αὐτή
νῦν δέ σε πρὸς πατρὸς γουνάζομαι οὐ γὰρ ὀΐω
ἥκειν εἰς Ἰθάκην εὐδείελον ἀλλά τιν ἄλλην
γαῖαν ἀναστρέφομαι σὲ δὲ κερτομέουσαν ὀΐω
ταῦτ ἀγορευέμεναι ἵν ἐμὰς φρένας ἠπεροπεύσῃς
εἰπέ μοι εἰ ἐτεόν γε φίλην ἐς πατρίδ ἱκάνω
τὸν δἠμείβετ ἔπειτα θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη
αἰεί τοι τοιοῦτον ἐνὶ στήθεσσι νόημα
τῶ σε καὶ οὐ δύναμαι προλιπεῖν δύστηνον ἐόντα
οὕνεκ ἐπητής ἐσσι καὶ ἀγχίνοος καὶ ἐχέφρων
ἀσπασίως γάρ κἄλλος ἀνὴρ ἀλαλήμενος ἐλθὼν
ἵετ ἐνὶ μεγάροις ἰδέειν παῖδάς τἄλοχόν τε
σοὶ δοὔ πω φίλον ἐστὶ δαήμεναι οὐδὲ πυθέσθαι
πρίν γἔτι σῆς ἀλόχου πειρήσεαι ἥ τέ τοι αὔτως
ἧσται ἐνὶ μεγάροισιν ὀϊζυραὶ δέ οἱ αἰεὶ
φθίνουσιν νύκτες τε καὶ ἤματα δάκρυ χεούσῃ
αὐτὰρ ἐγὼ τὸ μὲν οὔ ποτ ἀπίστεον ἀλλ ἐνὶ θυμῷ
ᾔδε ὃ νοστήσεις ὀλέσας ἄπο πάντας ἑταίρους
ἀλλά τοι οὐκ ἐθέλησα Ποσειδάωνι μάχεσθαι
πατροκασιγνήτῳ ὅς τοι κότον ἔνθετο θυμῷ
χωόμενος ὅτι οἱ υἱὸν φίλον ἐξαλάωσας
ἀλλ ἄγε τοι δείξω Ἰθάκης ἕδος ὄφρα πεποίθῃς
Φόρκυνος μὲν ὅδ ἐστὶ λιμήν ἁλίοιο γέροντος
ἥδε δἐπὶ κρατὸς λιμένος τανύφυλλος ἐλαίη
ἱρὸν νυμφάων αἳ νηϊάδες καλέονται
τοῦτο δέ τοι σπέος εὐρὺ κατηρεφές ἔνθα σὺ πολλὰς
ἔρδεσκες νύμφῃσι τεληέσσας ἑκατόμβας
τοῦτο δὲ Νήριτόν ἐστιν ὄρος καταειμένον ὕλῃ
ὣς εἰποῦσα θεὰ σκέδασ ἠέρα εἴσατο δὲ χθών
γήθησέν τἄρ ἔπειτα πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς
χαίρων ᾗ γαίῃ κύσε δὲ ζείδωρον ἄρουραν
αὐτίκα δὲ νύμφῃς ἠρήσατο χεῖρας ἀνασχών
νύμφαι νηϊάδες κοῦραι Διός οὔ ποτ ἔγωγε
ὄψεσθ ὔμμ ἐφάμην νῦν δεὐχωλῇς ἀγανῇσι
χαίρετ ἀτὰρ καὶ δῶρα διδώσομεν ὡς τὸ πάρος περ
αἴ κεν ἐᾷ πρόφρων με Διὸς θυγάτηρ ἀγελείη
αὐτόν τε ζώειν καί μοι φίλον υἱὸν ἀέξῃ
ἀλλὰ χρήματα μὲν μυχῷ ἄντρου θεσπεσίοιο
θείομεν αὐτίκα νῦν ἵνα περ τάδε τοι σόα μίμνῃ
αὐτοὶ δὲ φραζώμεθ ὅπως ὄχ ἄριστα γένηται
ὣς εἰποῦσα θεὰ δῦνε σπέος ἠεροειδές
μαιομένη κευθμῶνας ἀνὰ σπέος αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
ἆσσον πάντ ἐφόρει χρυσὸν καὶ ἀτειρέα χαλκὸν
εἵματά τεὐποίητα τά οἱ Φαίηκες ἔδωκαν
καὶ τὰ μὲν εὖ κατέθηκε λίθον δἐπέθηκε θύρῃσι
τὼ δὲ καθεζομένω ἱερῆς παρὰ πυθμέν ἐλαίης
φραζέσθην μνηστῆρσιν ὑπερφιάλοισιν ὄλεθρον
τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη
φράζευ ὅπως μνηστῆρσιν ἀναιδέσι χεῖρας ἐφήσεις
οἳ δή τοι τρίετες μέγαρον κάτα κοιρανέουσι
μνώμενοι ἀντιθέην ἄλοχον καὶ ἕδνα διδόντες
ἡ δὲ σὸν αἰεὶ νόστον ὀδυρομένη κατὰ θυμὸν
πάντας μέν ῥἔλπει καὶ ὑπίσχεται ἀνδρὶ ἑκάστῳ
ἀγγελίας προϊεῖσα νόος δέ οἱ ἄλλα μενοινᾷ
ὢ πόποι ἦ μάλα δὴ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
φθίσεσθαι κακὸν οἶτον ἐνὶ μεγάροισιν ἔμελλον
εἰ μή μοι σὺ ἕκαστα θεά κατὰ μοῖραν ἔειπες
ἀλλ ἄγε μῆτιν ὕφηνον ὅπως ἀποτίσομαι αὐτούς
πὰρ δέ μοι αὐτὴ στῆθι μένος πολυθαρσὲς ἐνεῖσα
οἷον ὅτε Τροίης λύομεν λιπαρὰ κρήδεμνα
αἴ κέ μοι ὣς μεμαυῖα παρασταίης γλαυκῶπι
καί κε τριηκοσίοισιν ἐγὼν ἄνδρεσσι μαχοίμην
σὺν σοί πότνα θεά ὅτε μοι πρόφρασσ ἐπαρήγοις
καὶ λίην τοι ἔγωγε παρέσσομαι οὐδέ με λήσεις
ὁππότε κεν δὴ ταῦτα πενώμεθα καί τιν ὀΐω
αἵματί τἐγκεφάλῳ τε παλαξέμεν ἄσπετον οὖδας
ἀλλ ἄγε σἄγνωστον τεύξω πάντεσσι βροτοῖσι
κάρψω μὲν χρόα καλὸν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι
ξανθὰς δἐκ κεφαλῆς ὀλέσω τρίχας ἀμφὶ δὲ λαῖφος
ἕσσω ὅ κεν στυγέῃσιν ἰδὼν ἄνθρωπος ἔχοντα
κνυζώσω δέ τοι ὄσσε πάρος περικαλλέ ἐόντε
ὡς ἂν ἀεικέλιος πᾶσι μνηστῆρσι φανήῃς
σῇ τἀλόχῳ καὶ παιδί τὸν ἐν μεγάροισιν ἔλειπες
ὅς τοι ὑῶν ἐπίουρος ὁμῶς δέ τοι ἤπια οἶδε
παῖδά τε σὸν φιλέει καὶ ἐχέφρονα Πηνελόπειαν
δήεις τόν γε σύεσσι παρήμενον αἱ δὲ νέμονται
πὰρ Κόρακος πέτρῃ ἐπί τε κρήνῃ Ἀρεθούσῃ
ἔσθουσαι βάλανον μενοεικέα καὶ μέλαν ὕδωρ
πίνουσαι τά θὕεσσι τρέφει τεθαλυῖαν ἀλοιφήν
ἔνθα μένειν καὶ πάντα παρήμενος ἐξερέεσθαι
ὄφρ ἂν ἐγὼν ἔλθω Σπάρτην ἐς καλλιγύναικα
Τηλέμαχον καλέουσα τεὸν φίλον υἱόν Ὀδυσσεῦ
ὅς τοι ἐς εὐρύχορον Λακεδαίμονα πὰρ Μενέλαον
ᾤχετο πευσόμενος μετὰ σὸν κλέος εἴ που ἔτ εἴης
ἦ ἵνα που καὶ κεῖνος ἀλώμενος ἄλγεα πάσχῃ
πόντον ἐπ ἀτρύγετον βίοτον δέ οἱ ἄλλοι ἔδουσι
μὴ δή τοι κεῖνός γε λίην ἐνθύμιος ἔστω
αὐτή μιν πόμπευον ἵνα κλέος ἐσθλὸν ἄροιτο
κεῖσ ἐλθών ἀτὰρ οὔ τιν ἔχει πόνον ἀλλὰ ἕκηλος
ἧσται ἐν Ἀτρεΐδαο δόμοις παρὰ δἄσπετα κεῖται
ἦ μέν μιν λοχόωσι νέοι σὺν νηῒ μελαίνῃ
ὣς ἄρα μιν φαμένη ῥάβδῳ ἐπεμάσσατ Ἀθήνη
κάρψε μέν οἱ χρόα καλὸν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι
ξανθὰς δἐκ κεφαλῆς ὄλεσε τρίχας ἀμφὶ δὲ δέρμα
πάντεσσι μελέεσσι παλαιοῦ θῆκε γέροντος
κνύζωσεν δέ οἱ ὄσσε πάρος περικαλλέ ἐόντε
ἀμφὶ δέ μιν ῥάκος ἄλλο κακὸν βάλεν ἠδὲ χιτῶνα
ῥωγαλέα ῥυπόωντα κακῷ μεμορυγμένα καπνῷ
ἀμφὶ δέ μιν μέγα δέρμα ταχείης ἕσσ ἐλάφοιο
ψιλόν δῶκε δέ οἱ σκῆπτρον καὶ ἀεικέα πήρην
τώ γὣς βουλεύσαντε διέτμαγεν ἡ μὲν ἔπειτα
ἐς Λακεδαίμονα δῖαν ἔβη μετὰ παῖδ Ὀδυσῆος
σοί μάκαρ ἀείδω γαίης ἐρικυδὲς ἔρεισμα
φέγγος ἐνυαλίων πολυήρατον Αἰνεαδάων
Αὐσονίου Ζηνὸς γλυκερὸν θάλος Ἀντωνῖνε
τὸν μεγάλη μεγάλῳ φιτύσατο Δόμνα Σεβήρῳ
ὀλβίῳ εὐνηθεῖσα καὶ ὄλβιον ὠδίνασα
νύμφη ἀριστοπόσεια λεχὼ δέ τε καλλιτόκεια
Ἀσσυρίη Κυθέρεια καὶ οὐ λείπουσα Σελήνη
οὐδὲν ἀφαυρότερον Ζηνὸς Κρονίδαο γενέθλης
εὐμενέοι Τιτὰν Φαέθων καὶ Φοῖβος Ἀπόλλων
τῷ ῥα πατὴρ μεγάλῃσι πονησάμενος παλάμῃσι
δῶκεν ἔχειν πᾶσαν τραφερήν πᾶσαν δὲ καὶ ὑγρήν
σοὶ μὲν γὰρ θαλέθουσα κύει πάνδωρος ἄρουρα
καὶ πάλιν εὐδιόωσα τρέφει κλυτὰ φῦλα θάλασσα
σοὶ δέ τε πάντα νάουσιν ἀπ Ὠκεανοῖο ῥέεθρα
φαιδρά τε μειδιόωσα θέει κλυτὸς Ἠριγένεια
τοιγὰρ ἐγὼν ἔραμαι θήρης κλυτὰ δήνἐ ἀεῖσαι
τοῦτό με Καλλιόπη κέλεται τοῦτ Ἄρτεμις αὐτή
ἔκλυον ᾗ θέμις ἐστί θεείης ἔκλυον ἠχῆς
καὶ θεὸν ἠμείφθην πρώτη δέ με τοιάδ ἔνισπεν
ἔγρεο καὶ τρηχεῖαν ἐπιστείβωμεν ἀταρπόν
τὴν μερόπων οὔπω τις ἑῇς ἐπάτησεν ἀοιδαῖς
ἵλαθι πότνια δῖα τὰ δἐν φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς
ἄμμες ὑφ ἡμετέρῃ μεροπηΐδι λέξομεν ἠχῇ
οὐκ ἐθέλω τριετῆ σε τὰ νῦν Ὀρίβακχον ἀείδειν
οὐ χορὸν Ἀονίου παρὰ βένθεσιν Ἀσωποῖο
Λείψομεν ὡς κέλεαι τὰ Σαβάζια νύκτερα θύσθλα
δηθάκις ἀμφεχόρευσα Θυωναίῳ Διονύσῳ
μὴ γένος ἡρώων εἴπῃς μὴ ναυτίλον Ἀργώ
μηδὲ μόθους μερόπων μή μοι Βροτολοιγὸν ἀείσῃς
οὐκ ἐρέω πολέμους οὐκ Ἄρεος ἔργα κάκιστα
ἐφρασάμην Πάρθων τε δύας καὶ Κτησιφόωντα
ἀμφὶ πόθοις ὀλοοῖσιν ἀκὴν ἔχε λεῖπέ τε κεστούς
ἐχθαίρω τὰ λέγουσιν ἀθύρματα Ποντογενείης
Ἐκλύομέν σε μάκαιρα γάμων ἀμύητον ἐοῦσαν
μέλπε γένη σκυλάκων τε καὶ ἵππων αἰόλα φῦλα
βουλὰς ὠκυνόους στιβίης ἐϋκερδέος ἔργα
ἔχθεά μοι θήρεια λέγειν φιλότητας ἀείδειν
καὶ θαλάμους ἐν ὄρεσσιν ἀδακρύτοιο Κυθείρης
καὶ τοκετοὺς ἐνὶ θηρσὶν ἀμαιεύτοιο λοχείης
τοῖαι συνθεσίαι Ζηνὸς μεγάλοιο θυγατρός
ἔκλυον ἀείδω βάλλοιμι δἐπίσκοπον ἠχήν
ἄλλὰ σύ γἀντολίηθεν ἐπ Ὠκεανὸν βασιλεύων
εὔδιον ἀμβροσίῃσιν ὑπ ὀφρύσι σῇσι γεγηθώς
δεξιτερὴν ὀπάσαιο πανίλαον ὀλβοδότειραν
γαίῃ καὶ πολίεσσι καὶ εὐθήροισιν ἀοιδαῖς
Τριχθαδίην θήρην θεὸς ὤπασεν ἀνθρώποισιν
ἠερίην χθονίην τε καὶ εἰναλίην ἐρατεινήν
ἀλλ οὐκ ἶσος ἄεθλος ἐπεὶ πόθεν ἶσα τέτυκται
ἰχθὺν ἀσπαίροντα βυθῶν ἀπομηρύσασθαι
καὶ ταναοὺς ὄρνιθας ἀπ ἠέρος εἰρύσασθαι
ἢ θηρσὶν φονίοισιν ἐν οὔρεσι δηρίσασθαι
οὐ μὲν ἄρ οὐδ ἁλιῆϊ καὶ οὐκ ἐτὸς ἰξευτῆρι
ἄγρη νόσφι πόνοιο πόνῳ δἅμα τέρψις ὀπηδεῖ
μούνη καὶ φόνος οὔτις ἀναίμακτοι δὲ πέλονται
ἤτοι ὁ μὲν πέτρῃσιν ἐφήμενος ἀγχιάλοισι
γυραλέοις δονάκεσσι καὶ ἀγκίστροισι δαφοινοῖς
ἄτρομος ἀσπαλιεὺς ἐπεδήσατο δαίδαλον ἰχθύν
τερπωλὴ δ ὅτε χαλκοῦ ὑπαὶ γενύεσσι τορήσας
ὕψι μάλα θρώσκοντα βυθῶν ὕπερ ἀσπαίροντα
εἰνάλιον φορέῃσι δι ἠέρος ὀρχηστῆρα
ναὶ μὴν ἰξευτῆρι πόνος γλυκύς ἦ γὰρ ἐπ ἄγρην
οὐκ ἄορ οὐ δρεπάνην οὐ χάλκεα δοῦρα φέρονται
ἀλλ αὐτοῖς ἐπὶ δρυμὰ συνέμπορος ἕσπετο κίρκος
καὶ δολιχαὶ θώμιγγες ὑγρός τε μελίχροος ἰξὸς
οἵ τε διηερίην δόνακες πατέουσιν ἀταρπόν
τίς τάδε τολμήσειεν ἀείδειν ἰσοτάλαντα
ἢ βασιλῆϊ λέοντι τίς αἰετὸν ἀντιβάλοιτο
ἰῷ πορδαλίων δὲ τίς ἄν μύραιναν ἐΐσκοι
ἢ θῶας κίρκοις ἢ ῥινοκέρωτας ἐχίνοις
ἢ λάρον αἰγάγροις ἢ κήτεα πάντ ἐλέφαντι
θηρητῆρε λύκους ὄλεσαν θύννους ἁλιῆες
ἀγρευτῆρες ὄϊς τρήρωνας ἕλον δονακῆες
ἄρκτον ἐπακτῆρες καὶ μορμύρον ἀσπαλιῆες
τίγριν δἱππῆες καὶ τριγλίδας ἰχθυβολῆες
κάπριον ἰχνευτῆρες ἀηδόνας ἰξευτῆρες
ἀλλὰ σὺ μέν Νηρεῦ καὶ δαίμονες Ἀμφιτρίτης
ἠδὲ φιλορνίθων Δρυάδων χορὸς ἱλήκοιτε
δὴ γὰρ ἐπιστροφάδην με φίλαι καλέουσιν ἀοιδαί
δαίμοσι θηροφόνοισι παλίντροπος ἔρχομ ἀείσων
πρῶτα μὲν αἰζηοὶ μή μοι μάλα πίονες ἔστων
ἦ γάρ τοι σκοπέλοισι θορεῖν μὲν ὑπείροχον ἵππον
χρειὼ ἀναγκαίη χρειὼ δἄρα τάφρον ἁλέσθαι
δηθάκι δἐν δρυμοῖσιν ἀνάγκη θῆρα δίεσθαι
ποσσὶν ἐλαφρίζοντα καὶ εὐφόρτοις μελέεσσι
τῷ μὴ πιαλέοι θήρης ἐπὶ μῶλον ἴοιεν
μηδ ἔτι λεπταλέοι καὶ γάρ ποτε δηρίσασθαι
θηρσὶν ἐνυαλίοισι χρεὼ πολυαγρέα φῶτα
τοὔνεκά μοι δέμας ὧδε κερασσάμενοι φορέοιεν
ἀμφότερον κραιπνόν τε θέειν σθεναρόν τε μάχεσθαι
καὶ δἄρα δεξιτερῇ μὲν ἐπικραδάοιεν ἄκοντας
ἀμφιδύμους ταναούς δρεπάνην δἐπὶ μεσσόθι ζώνης
καὶ γὰρ καὶ θήρεσσι πικρὸν φόνον ἐντύνοιντο
καί τε κακῶν φορέοιεν ἀλεξητήρια φωτῶν
λαιῇ δὲ πεζὸς μὲν ἄγοι κύνας ἱππελάτης δὲ
ἵππων ἰθύνειε κυβερνητῆρα χαλινόν
εὐσταλέως δὲ χιτῶνα καὶ εἰς ἐπιγουνίδα πήξας
ἑλκέσθω σφίγγοιτο δἐπημοιβοῖς τελαμῶσιν
αὐχένος αὖθ ἑκάτερθε παρήορον ἐκ παλαμάων
εἷμα περιστέλλοιτ ὀπίσω σθεναρῶν ὑπὲρ ὤμων
ῥήϊον ἐς κάματον γυμνοῖσι δὲ ποσσὶν ὁδεύειν
κείνους τοῖσιν ἴχνη μέλεται δυσδερκέα θηρῶν
ὄφρα κε μὴ θήρεσσιν ἀπ ὄμματος ὕπνον ἕλοιτο
ἠχὴ τριβομένων λιπαροῖς ὑπὸ ποσσὶ πεδίλων
μηδ ἄρα λῶπος ἔχειν μάλα λώϊον οὕνεκεν εἷμα
πολλάκι κινύμενον πνοιῇ κελάδοντος ἀήτου
θῆρας ἀνεπτοίησεν ἀνήϊξαν δὲ φέβεσθαι
ὧδε μὲν εὖ στέλλοιντο θοὸν δέμας ἀγρευτῆρες
τοίους γὰρ φιλέει Λητωϊὰς Ἰοχέαιρα
ἄλλοτε δἀλλοίην ὥρην ἐπὶ θῆρας ἰόντων
ἤματος ἱσταμένοιο καὶ ἤματος ἀνομένοιο
καὶ μεσάτου ποτὲ δἑσπερίου ποτὲ δαὖτε καὶ ὄρφνῃ
θῆρας ὑπ ἀκτίνεσσι σεληναίης ἐδάμασσαν
Ἠὼς μὲν τέταται περιδέξιος ἀγρευτῆρι
πᾶσα γαληνιόωσα πανηματίοισι δρόμοισιν
εἴαρι φυλλοτόκῳ καὶ φυλλορόῳ φθινοπώρῳ
ἔξοχα γὰρ τελέθουσι καὶ ἵπποις καὶ μερόπεσσι
καὶ κυσὶν ὠμηστῇσι θέειν εὐκραέες ὧραι
εἴαρι χρυσείῳ κρυερῶν νεφέων ἐλατῆρι
ὁππότε ποντοπόροισι βατὴ πλώουσι θάλασσα
ἄργυφα τειναμένοισι λινοπτερύγων ὅπλα νηῶν
ὁππότε γαῖα βροτοῖσι φυτηκομέουσι γέγηθεν
ὁππότε καὶ καλύκεσσι καὶ ἄνθεσιν ἅμματα λύει
ἢ πάλιν ἐσχατίῃσιν ὀπωρινῇσι τροπῇσιν
ἡνίκα δῶμα τέθηλεν ὀπωρολόγοιο γεωργοῦ
καρπὸς Ἀθηναίης λιπαρὴν ὅτε γαυλίδα πλήθει
καὶ βότρυς ἡμερίδων θλίβων ἐπιλήνια χαίρει
σίμβλα μελισσάων ὅτε λείρια κηρία βρίθει
χείματι δἐν μεσάτῳ μέσου ἤματος ἀγρώσσοιεν
εὖτέ τις ἐν δρυμοῖσιν ὑπὸ σπήλυγγι λιασθείς
κάρφεα λεξάμενός τε καὶ ὠκύμορον φλόγα νήσας
ἄγχι πυρὸς κλινθεὶς ὁπλίσσατο δόρπον ἀμορβός
ἐν δὲ θέρει χρειὼ φυγέειν φλογόεσσαν ἐνιπὴν
ἄζαν τἠελίου κέλομαι δἐπ ἄεθλον ἱκάνειν
πρώτῃ ὑπ ἀμφιλύκῃ ὅθ ἑωθινὸν ἀγροιῶται
ἱστοβοῆος ἔνερθεν ὑπ εὐποίητον ἐχέτλην
γειοτόμον δαμάλῃσιν ἐπιθύνουσιν ἄροτρον
ἢ πάλιν ἑσπερίῃσιν ὅτ ἠέλιος ζυγὰ κλίνει
ὁππότε σημαίνουσιν ἑαῖς ἀγέλῃσι νομῆες
εὖτε καταστείχουσι ποτὶ σφετέρους πάλι σηκοὺς
βριθόμεναι μαζούς τε καὶ οὔθατα κυκαίνουσαι
οἱ δἀπὸ λαϊνέων ἄμοτον προθορόντες ἐναύλων
πάντες ἑαῖσι φίλῃσι περισκαίρουσι τεκούσαις
ἀμφὶ μὲν εὐγλήνους δαμάλας βλοσυρώπεε μόσχω
αὐτὰρ ἐϋκραίρους ὄϊας περὶ βληχάδας ἀμνώ
μηκάδας αὖτ ἐρίφω καὶ φορβάδας ὠκέε πώλω
καὶ μὴν τόσσα φέροιντο ποτὶ κνημοὺς ξυλόχους τε
ἐργοπόνοι κρατεροὶ θήρης ἐρικυδέος ὅπλα
ἔντεά τεὐθήροιο μέγα πνείοντα φόνοιο
ἄρκυας εὐστρεφέας τε λύγους ταναόν τε πάναγρον
δίκτυά τε σχαλίδας τε βρόχων τε πολύστονα δεσμά
αἰχμὴν τριγλώχινα σιγύνην εὐρυκάρηνον
ἁρπάλαγον κάμακάς τε καὶ εὔπτερον ὠκὺν ὀϊστόν
φάσγανα βουπλῆγάς τε λαγωοφόνον τε τρίαιναν
ἅμματά τε στάλικάς τε πολύγληνόν τε σαγήνην
ἵππους δεἰς θήρην μέγα κυδήεντας ἀγέσθων
ἄρσενας οὐ μόνον ὅττι χερείονές εἰσι πόδεσσι
θηλύτεραι τελέειν δολιχὸν δρόμον ἐν ξυλόχοισιν
ἀλλ ὅτ ἀλεύασθαι χρειὼ φιλοδέμνιον ἦτορ
ἵππων ὠκυπόδων ἀπὸ δἱππάδα τηλόσ ἐρύκειν
ὄφρα κε μὴ χρεμέθωσι λιλαιόμεναι φιλότητος
καί τἀΐοντες ἄδην κρυερὴν φύζανδε νέωνται
νεβροὶ δορκαλίδες τε θοαὶ καὶ δειμαλέος πτώξ
ἵππων δαἰόλα φῦλα τόσ ἔθνεα μυρία φωτῶν
ὅσσα βροτοῖσι γένεθλα δεδασμένα σῖτον ἔδουσιν
ἀλλ ἔμπης ἐρέω τόσσοι μετὰ πᾶσι κραταιοὶ
ὅσσοι θἱππαλέοισιν ἀριστεύουσιν ὁμίλοις
Τυρσηνοί Σικελοί Κρῆτες Μάζικες Ἀχαιοί
Καππαδόκαι Μαῦροι Σκυθικοί Μάγνητες Ἐπειοί
Ἴονες Ἀρμένιοι Λίβυες Θρήϊκες Ἐρεμβοί
ἵππον δἐν πάντεσσι πανέξοχον ἐφράσσαντο
ἴδμονες ἱπποδρόμων καὶ βουκολίων ἐπίουροι
εἴδεσιν ὃς τοίοισιν ὅλον δέμας ἐστεφάνωται
βαιὸν ὑπέρ δειρῆφι μετήορον ὕψι κάρηνον
ἀείροι μέγας αὐτὸς ἐὼν περιηγέα γυῖα
ὕψι κάρα νεάτην δὲ γένυν ποτὶ δειράδα νεύοι
εὐρὺ πέλοι φαιδρόν τε μεσόφρυον ἐκ δἄρα κόρσης
ἀμφὶ μέτωπα τριχῶν πυκινοὶ σείοιντο κόρυμβοι
ὄμμα τορόν πυρσωπόν ἐπισκυνίοισι δαφοινόν
εὐρεῖαι ῥῖνες στόμα δἄρκιον οὔατα βαιά
γυραλέη δειρή τελέθοι λασιαύχενος ἵππου
ὡς ὅτε χαιτήεσσα λόφον νεύει τρυφάλεια
πουλὺ πέλοι στέρνον δολιχὸν δέμας εὐρέα νῶτα
καὶ ῥάχις ἀμφίδυμος μέσον ἰσχία πιαίνουσα
ἐκ δὲ θέοι πολλὴ μετόπισθε τανύτριχος οὐρή
μηροὶ δεὐπαγέες μυώδεες αὐτὰρ ἔνερθεν
ὀρθοτενεῖς δολιχοί τε ποδῶν περιηγέες αὐλοὶ
καὶ μάλα λεπταλέοι καὶ σαρκὶ λελειμμένα κῶλα
οἷα τανυκραίροισιν ἀελλοπόδεσσ ἐλάφοισι
καὶ σφυρὸν ἀγκλίνοιτο θέοι δὲ περίδρομος ὁπλὴ
ὕψι μάλ ἐκ γαίης πυκινή κερόεσσα κραταιή
τοῖός μοι βαίνοι κρατερὴν θήρειον ἐνυὼ
θυμαίνων συνάεθλος ἀρήϊος ὄβριμος ἵππος
Τυρσηνοὶ τοιοίδε καὶ Ἀρμένιοι καὶ Ἀχαιοὶ
Καππαδόκαι τε κλυτοὶ Ταύρου πρόπαρ οἵ τε νέμονται
θαῦμα δὲ Καππαδόκεσσι μέγ ἔδρακον ὠκυπόδεσσι
εἰσόκε μὲν νεογιλὸν ὑπὸ στομάτεσσιν ὀδόντα
καὶ γλαγερὸν φορέουσι δέμας τελέθουσ ἀμενηνοί
κραιπνότεροι δὲ πέλουσιν ὅσῳ μάλα γηράσκουσι
κείνους εἰς πόλεμον μεγαλήτορα θωρήσσοιο
αἴθωνάς τἐπὶ θῆρας ἐπεὶ μάλα θαρσήεντες
ὅπλοις ἀντιάαν πυκινὴν ῥῆξαί τε φάλαγγα
θηρσί τἐνυαλίοισιν ἐναντία δηρίσασθαι
πῶς μὲν γάρ τε μάχαισιν ἀρήϊος ἔκλυεν ἵππος
ἦχον ἐγερσίμοθον δολιχῶν πολεμήϊον αὐλῶν
ἤ πῶς ἄντα δέδορκεν ἀκαρδαμύτοισιν ὀπωπαῖς
αἰζηοῖσι λόχον πεπυκασμένον ὁπλίτῃσι
καὶ χαλκὸν σελαγεῦντα καὶ ἀστράπτοντα σίδηρον
καὶ μάθεν εὖτε μένειν χρειώ πότε δαὖτις ὀρούειν
καὶ μάθεν εἰσαΐειν κρατερῶν σύνθημα λοχαγῶν
πολλάκι καὶ δῆριν ἀνδρῶν ἐπελάσσατο πύργοις
ἤρεμος ἀσπιδόεσσαν ὑπόπτερον εὖτε βροτοῖσιν
ἀσπὶς ὑπέρ κεφαλῆς ἐπικάρσιον ἀσπίδ ἐρείδει
καὶ πεδίον τεύχουσι μετήορον ἑπταβόειον