Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ὅσσον φερτέρη εἴμ ὅτι μοι μένος ἀντιφερίζεις
ἦ ῥα καὶ ἀμφοτέρας ἐπὶ καρπῷ χεῖρας ἔμαρπτε
σκαιῇ δεξιτερῇ δἄρ ἀπ ὤμων αἴνυτο τόξα
αὐτοῖσιν δἄρ ἔθεινε παρ οὔατα μειδιόωσα
ἐντροπαλιζομένην ταχέες δἔκπιπτον ὀϊστοί
δακρυόεσσα δὕπαιθα θεὰ φύγεν ὥς τε πέλεια
ἥ ῥά θὑπ ἴρηκος κοίλην εἰσέπτατο πέτρην
χηραμόν οὐδ ἄρα τῇ γε ἁλώμεναι αἴσιμον ἦεν
ὣς ἣ δακρυόεσσα φύγεν λίπε δαὐτόθι τόξα
Λητὼ δὲ προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης
Λητοῖ ἐγὼ δέ τοι οὔ τι μαχήσομαι ἀργαλέον δὲ
πληκτίζεσθ ἀλόχοισι Διὸς νεφεληγερέταο
ἀλλὰ μάλα πρόφρασσα μετ ἀθανάτοισι θεοῖσιν
εὔχεσθαι ἐμὲ νικῆσαι κρατερῆφι βίηφιν
ὣς ἄρ ἔφη Λητὼ δὲ συναίνυτο καμπύλα τόξα
ἣ μὲν τόξα λαβοῦσα πάλιν κίε θυγατέρος ἧς
ἣ δἄρ Ὄλυμπον ἵκανε Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ
δακρυόεσσα δὲ πατρὸς ἐφέζετο γούνασι κούρη
ἀμφὶ δἄρ ἀμβρόσιος ἑανὸς τρέμε τὴν δὲ προτὶ οἷ
εἷλε πατὴρ Κρονίδης καὶ ἀνείρετο ἡδὺ γελάσσας
τὸν δαὖτε προσέειπεν ἐϋστέφανος κελαδεινή
σή μἄλοχος στυφέλιξε πάτερ λευκώλενος Ἥρη
ἐξ ἧς ἀθανάτοισιν ἔρις καὶ νεῖκος ἐφῆπται
αὐτὰρ Ἀπόλλων Φοῖβος ἐδύσετο Ἴλιον ἱρήν
μέμβλετο γάρ οἱ τεῖχος ἐϋδμήτοιο πόληος
μὴ Δαναοὶ πέρσειαν ὑπὲρ μόρον ἤματι κείνῳ
οἳ δἄλλοι πρὸς Ὄλυμπον ἴσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες
οἳ μὲν χωόμενοι οἳ δὲ μέγα κυδιόωντες
κὰδ δἷζον παρὰ πατρὶ κελαινεφεῖ αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
Τρῶας ὁμῶς αὐτούς τὄλεκεν καὶ μώνυχας ἵππους
ὡς δὅτε καπνὸς ἰὼν εἰς οὐρανὸν εὐρὺν ἵκηται
ἄστεος αἰθομένοιο θεῶν δέ ἑ μῆνις ἀνῆκε
πᾶσι δἔθηκε πόνον πολλοῖσι δὲ κήδε ἐφῆκεν
ὣς Ἀχιλεὺς Τρώεσσι πόνον καὶ κήδε ἔθηκεν
ἑστήκει δὃ γέρων Πρίαμος θείου ἐπὶ πύργου
ἐς δἐνόησ Ἀχιλῆα πελώριον αὐτὰρ ὑπ αὐτοῦ
Τρῶες ἄφαρ κλονέοντο πεφυζότες οὐδέ τις ἀλκὴ
γίγνεθ ὃ δοἰμώξας ἀπὸ πύργου βαῖνε χαμᾶζε
ὀτρύνων παρὰ τεῖχος ἀγακλειτοὺς πυλαωρούς
πεπταμένας ἐν χερσὶ πύλας ἔχετ εἰς ὅ κε λαοὶ
ἔλθωσι προτὶ ἄστυ πεφυζότες ἦ γὰρ Ἀχιλλεὺς
ἐγγὺς ὅδε κλονέων νῦν οἴω λοίγι ἔσεσθαι
αὐτὰρ ἐπεί κἐς τεῖχος ἀναπνεύσωσιν ἀλέντες
αὖτις ἐπανθέμεναι σανίδας πυκινῶς ἀραρυίας
δείδια γὰρ μὴ οὖλος ἀνὴρ ἐς τεῖχος ἅληται
ὣς ἔφαθ οἳ δἄνεσάν τε πύλας καὶ ἀπῶσαν ὀχῆας
αἳ δὲ πετασθεῖσαι τεῦξαν φάος αὐτὰρ Ἀπόλλων
ἀντίος ἐξέθορε Τρώων ἵνα λοιγὸν ἀλάλκοι
οἳ δἰθὺς πόλιος καὶ τείχεος ὑψηλοῖο
δίψῃ καρχαλέοι κεκονιμένοι ἐκ πεδίοιο
φεῦγον ὃ δὲ σφεδανὸν ἔφεπ ἔγχεϊ λύσσα δέ οἱ κῆρ
αἰὲν ἔχε κρατερή μενέαινε δὲ κῦδος ἀρέσθαι
ἔνθά κεν ὑψίπυλον Τροίην ἕλον υἷες Ἀχαιῶν
εἰ μὴ Ἀπόλλων Φοῖβος Ἀγήνορα δῖον ἀνῆκε
φῶτ Ἀντήνορος υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε
ἐν μέν οἱ κραδίῃ θάρσος βάλε πὰρ δέ οἱ αὐτὸς
ἔστη ὅπως θανάτοιο βαρείας χεῖρας ἀλάλκοι
φηγῷ κεκλιμένος κεκάλυπτο δἄρ ἠέρι πολλῇ
αὐτὰρ ὅ γὡς ἐνόησεν Ἀχιλλῆα πτολίπορθον
ἔστη πολλὰ δέ οἱ κραδίη πόρφυρε μένοντι
ὤ μοι ἐγών εἰ μέν κεν ὑπὸ κρατεροῦ Ἀχιλῆος
φεύγω τῇ περ οἱ ἄλλοι ἀτυζόμενοι κλονέονται
αἱρήσει με καὶ ὧς καὶ ἀνάλκιδα δειροτομήσει
εἰ δἂν ἐγὼ τούτους μὲν ὑποκλονέεσθαι ἐάσω
Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ ποσὶν δἀπὸ τείχεος ἄλλῃ
φεύγω πρὸς πεδίον Ἰλήϊον ὄφρ ἂν ἵκωμαι
Ἴδης τε κνημοὺς κατά τε ῥωπήϊα δύω
ἑσπέριος δἂν ἔπειτα λοεσσάμενος ποταμοῖο
ἱδρῶ ἀποψυχθεὶς προτὶ Ἴλιον ἀπονεοίμην
μή μἀπαειρόμενον πόλιος πεδίον δὲ νοήσῃ
καί με μεταΐξας μάρψῃ ταχέεσσι πόδεσσιν
οὐκέτ ἔπειτ ἔσται θάνατον καὶ κῆρας ἀλύξαι
λίην γὰρ κρατερὸς περὶ πάντων ἔστ ἀνθρώπων
καὶ γάρ θην τούτῳ τρωτὸς χρὼς ὀξέϊ χαλκῷ
ἐν δὲ ἴα ψυχή θνητὸν δέ ἕ φασ ἄνθρωποι
ἔμμεναι αὐτάρ οἱ Κρονίδης Ζεὺς κῦδος ὀπάζει
ὣς εἰπὼν Ἀχιλῆα ἀλεὶς μένεν ἐν δέ οἱ ἦτορ
ἄλκιμον ὁρμᾶτο πτολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι
ἠΰτε πάρδαλις εἶσι βαθείης ἐκ ξυλόχοιο
ἀνδρὸς θηρητῆρος ἐναντίον οὐδέ τι θυμῷ
ταρβεῖ οὐδὲ φοβεῖται ἐπεί κεν ὑλαγμὸν ἀκούσῃ
εἴ περ γὰρ φθάμενός μιν ἢ οὐτάσῃ ἠὲ βάλῃσιν
ἀλλά τε καὶ περὶ δουρὶ πεπαρμένη οὐκ ἀπολήγει
ἀλκῆς πρίν γἠὲ ξυμβλήμεναι ἠὲ δαμῆναι
ὣς Ἀντήνορος υἱὸς ἀγαυοῦ δῖος Ἀγήνωρ
οὐκ ἔθελεν φεύγειν πρὶν πειρήσαιτ Ἀχιλῆος
ἀλλ ὅ γἄρ ἀσπίδα μὲν πρόσθ ἔσχετο πάντοσ ἐΐσην
ἐγχείῃ δαὐτοῖο τιτύσκετο καὶ μέγ ἀΰτει
ἦ δή που μάλ ἔολπας ἐνὶ φρεσὶ φαίδιμ Ἀχιλλεῦ
ἤματι τῷδε πόλιν πέρσειν Τρώων ἀγερώχων
νηπύτι ἦ τἔτι πολλὰ τετεύξεται ἄλγε ἐπ αὐτῇ
ἐν γάρ οἱ πολέες τε καὶ ἄλκιμοι ἀνέρες εἰμέν
οἳ καὶ πρόσθε φίλων τοκέων ἀλόχων τε καὶ υἱῶν
Ἴλιον εἰρυόμεσθα σὺ δἐνθάδε πότμον ἐφέψεις
ὧδ ἔκπαγλος ἐὼν καὶ θαρσαλέος πολεμιστής
ἦ ῥα καὶ ὀξὺν ἄκοντα βαρείης χειρὸς ἀφῆκε
καί ῥἔβαλε κνήμην ὑπὸ γούνατος οὐδ ἀφάμαρτεν
ἀμφὶ δέ οἱ κνημὶς νεοτεύκτου κασσιτέροιο
σμερδαλέον κονάβησε πάλιν δἀπὸ χαλκὸς ὄρουσε
βλημένου οὐδ ἐπέρησε θεοῦ δἠρύκακε δῶρα
Πηλεΐδης δὁρμήσατ Ἀγήνορος ἀντιθέοιο
δεύτερος οὐδ ἔτ ἔασεν Ἀπόλλων κῦδος ἀρέσθαι
ἀλλά μιν ἐξήρπαξε κάλυψε δἄρ ἠέρι πολλῇ
ἡσύχιον δἄρα μιν πολέμου ἔκπεμπε νέεσθαι
αὐτὰρ ὃ Πηλεΐωνα δόλῳ ἀποέργαθε λαοῦ
αὐτῷ γὰρ ἑκάεργος Ἀγήνορι πάντα ἐοικὼς
ἔστη πρόσθε ποδῶν ὃ δἐπέσσυτο ποσσὶ διώκειν
εἷος ὃ τὸν πεδίοιο διώκετο πυροφόροιο
τρέψας πὰρ ποταμὸν βαθυδινήεντα Σκάμανδρον
τυτθὸν ὑπεκπροθέοντα δόλῳ δἄρ ἔθελγεν Ἀπόλλων
ὡς αἰεὶ ἔλποιτο κιχήσεσθαι ποσὶν οἷσι
τόφρ ἄλλοι Τρῶες πεφοβημένοι ἦλθον ὁμίλῳ
ἀσπάσιοι προτὶ ἄστυ πόλις δἔμπλητο ἀλέντων
οὐδ ἄρα τοί γἔτλαν πόλιος καὶ τείχεος ἐκτὸς
ὅς τἔθαν ἐν πολέμῳ ἀλλ ἐσσυμένως ἐσέχυντο
ἐς πόλιν ὅν τινα τῶν γε πόδες καὶ γοῦνα σαώσαι
οὐλομένην ἣ μυρί Ἀχαιοῖς ἄλγε ἔθηκε
πολλὰς δἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν
ἡρώων αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν
οἰωνοῖσί τε πᾶσι Διὸς δἐτελείετο βουλή
ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε
Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς
τίς τἄρ σφωε θεῶν ἔριδι ξυνέηκε μάχεσθαι
Λητοῦς καὶ Διὸς υἱός ὃ γὰρ βασιλῆϊ χολωθεὶς
νοῦσον ἀνὰ στρατὸν ὄρσε κακήν ὀλέκοντο δὲ λαοί
οὕνεκα τὸν Χρύσην ἠτίμασεν ἀρητῆρα
Ἀτρεΐδης ὃ γὰρ ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τἀπερείσι ἄποινα
στέμματ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος
Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν
Ἀτρεΐδαι τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί
ἐκπέρσαι Πριάμοιο πόλιν εὖ δοἴκαδ ἱκέσθαι
παῖδα δἐμοὶ λύσαιτε φίλην τὰ δἄποινα δέχεσθαι
ἁζόμενοι Διὸς υἱὸν ἑκηβόλον Ἀπόλλωνα
ἔνθ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ
αἰδεῖσθαί θἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα
ἀλλ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ
ἀλλὰ κακῶς ἀφίει κρατερὸν δἐπὶ μῦθον ἔτελλε
μή σε γέρον κοίλῃσιν ἐγὼ παρὰ νηυσὶ κιχείω
ἢ νῦν δηθύνοντ ἢ ὕστερον αὖτις ἰόντα
μή νύ τοι οὐ χραίσμῃ σκῆπτρον καὶ στέμμα θεοῖο
τὴν δἐγὼ οὐ λύσω πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπεισιν
ἡμετέρῳ ἐνὶ οἴκῳ ἐν Ἄργεϊ τηλόθι πάτρης
ἱστὸν ἐποιχομένην καὶ ἐμὸν λέχος ἀντιόωσαν
ἀλλ ἴθι μή μἐρέθιζε σαώτερος ὥς κε νέηαι
βῆ δἀκέων παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης
πολλὰ δἔπειτ ἀπάνευθε κιὼν ἠρᾶθ ὃ γεραιὸς
Ἀπόλλωνι ἄνακτι τὸν ἠΰκομος τέκε Λητώ
κλῦθί μευ ἀργυρότοξ ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας
Σμινθεῦ εἴ ποτέ τοι χαρίεντ ἐπὶ νηὸν ἔρεψα
ἢ εἰ δή ποτέ τοι κατὰ πίονα μηρί ἔκηα
τίσειαν Δαναοὶ ἐμὰ δάκρυα σοῖσι βέλεσσιν
ὣς ἔφατ εὐχόμενος τοῦ δἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων
βῆ δὲ κατ Οὐλύμποιο καρήνων χωόμενος κῆρ
τόξ ὤμοισιν ἔχων ἀμφηρεφέα τε φαρέτρην
ἔκλαγξαν δἄρ ὀϊστοὶ ἐπ ὤμων χωομένοιο
αὐτοῦ κινηθέντος ὃ δἤϊε νυκτὶ ἐοικώς
ἕζετ ἔπειτ ἀπάνευθε νεῶν μετὰ δἰὸν ἕηκε
δεινὴ δὲ κλαγγὴ γένετ ἀργυρέοιο βιοῖο
οὐρῆας μὲν πρῶτον ἐπῴχετο καὶ κύνας ἀργούς
αὐτὰρ ἔπειτ αὐτοῖσι βέλος ἐχεπευκὲς ἐφιεὶς
βάλλ αἰεὶ δὲ πυραὶ νεκύων καίοντο θαμειαί
ἐννῆμαρ μὲν ἀνὰ στρατὸν ᾤχετο κῆλα θεοῖο
τῇ δεκάτῃ δἀγορὴν δὲ καλέσσατο λαὸν Ἀχιλλεύς
τῷ γὰρ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη
κήδετο γὰρ Δαναῶν ὅτι ῥα θνήσκοντας ὁρᾶτο
Ἀτρεΐδη νῦν ἄμμε παλιμπλαγχθέντας ὀΐω
ἂψ ἀπονοστήσειν εἴ κεν θάνατόν γε φύγοιμεν
εἰ δὴ ὁμοῦ πόλεμός τε δαμᾷ καὶ λοιμὸς Ἀχαιούς
ἀλλ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα
ἢ καὶ ὀνειροπόλον καὶ γάρ τὄναρ ἐκ Διός ἐστιν
ὅς κεἴποι ὅ τι τόσσον ἐχώσατο Φοῖβος Ἀπόλλων
εἴτ ἄρ ὅ γεὐχωλῆς ἐπιμέμφεται ἠδ ἑκατόμβης
αἴ κέν πως ἀρνῶν κνίσης αἰγῶν τε τελείων
βούλεται ἀντιάσας ἡμῖν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι
ἤτοι ὅ γὣς εἰπὼν κατ ἄρ ἕζετο τοῖσι δἀνέστη
Κάλχας Θεστορίδης οἰωνοπόλων ὄχ ἄριστος
ὃς ᾔδη τά τἐόντα τά τἐσσόμενα πρό τἐόντα
καὶ νήεσσ ἡγήσατ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἴσω
ἣν διὰ μαντοσύνην τήν οἱ πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων
ὦ Ἀχιλεῦ κέλεαί με Διῒ φίλε μυθήσασθαι
μῆνιν Ἀπόλλωνος ἑκατηβελέταο ἄνακτος
τοὶ γὰρ ἐγὼν ἐρέω σὺ δὲ σύνθεο καί μοι ὄμοσσον
ἦ μέν μοι πρόφρων ἔπεσιν καὶ χερσὶν ἀρήξειν
ἦ γὰρ ὀΐομαι ἄνδρα χολωσέμεν ὃς μέγα πάντων
Ἀργείων κρατέει καί οἱ πείθονται Ἀχαιοί
κρείσσων γὰρ βασιλεὺς ὅτε χώσεται ἀνδρὶ χέρηϊ
εἴ περ γάρ τε χόλον γε καὶ αὐτῆμαρ καταπέψῃ
ἀλλά τε καὶ μετόπισθεν ἔχει κότον ὄφρα τελέσσῃ
ἐν στήθεσσιν ἑοῖσι σὺ δὲ φράσαι εἴ με σαώσεις
θαρσήσας μάλα εἰπὲ θεοπρόπιον ὅ τι οἶσθα
οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον ᾧ τε σὺ Κάλχαν
εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις
οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο
σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει
συμπάντων Δαναῶν οὐδ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς
ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι
καὶ τότε δὴ θάρσησε καὶ ηὔδα μάντις ἀμύμων
οὔ τἄρ ὅ γεὐχωλῆς ἐπιμέμφεται οὐδ ἑκατόμβης
ἀλλ ἕνεκ ἀρητῆρος ὃν ἠτίμησ Ἀγαμέμνων
οὐδ ἀπέλυσε θύγατρα καὶ οὐκ ἀπεδέξατ ἄποινα
τοὔνεκ ἄρ ἄλγε ἔδωκεν ἑκηβόλος ἠδ ἔτι δώσει
οὐδ ὅ γε πρὶν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἀπώσει
πρίν γἀπὸ πατρὶ φίλῳ δόμεναι ἑλικώπιδα κούρην
ἀπριάτην ἀνάποινον ἄγειν θἱερὴν ἑκατόμβην
ἐς Χρύσην τότε κέν μιν ἱλασσάμενοι πεπίθοιμεν
ἀχνύμενος μένεος δὲ μέγα φρένες ἀμφιμέλαιναι
πίμπλαντ ὄσσε δέ οἱ πυρὶ λαμπετόωντι ἐΐκτην
Κάλχαντα πρώτιστα κάκ ὀσσόμενος προσέειπε
μάντι κακῶν οὐ πώ ποτέ μοι τὸ κρήγυον εἶπας
αἰεί τοι τὰ κάκ ἐστὶ φίλα φρεσὶ μαντεύεσθαι
ἐσθλὸν δοὔτέ τί πω εἶπας ἔπος οὔτ ἐτέλεσσας
καὶ νῦν ἐν Δαναοῖσι θεοπροπέων ἀγορεύεις
ὡς δὴ τοῦδ ἕνεκά σφιν ἑκηβόλος ἄλγεα τεύχει
οὕνεκ ἐγὼ κούρης Χρυσηΐδος ἀγλά ἄποινα
οὐκ ἔθελον δέξασθαι ἐπεὶ πολὺ βούλομαι αὐτὴν
οἴκοι ἔχειν καὶ γάρ ῥα Κλυταιμνήστρης προβέβουλα
κουριδίης ἀλόχου ἐπεὶ οὔ ἑθέν ἐστι χερείων
οὐ δέμας οὐδὲ φυήν οὔτ ἂρ φρένας οὔτέ τι ἔργα
ἀλλὰ καὶ ὧς ἐθέλω δόμεναι πάλιν εἰ τό γἄμεινον
βούλομ ἐγὼ λαὸν σῶν ἔμμεναι ἢ ἀπολέσθαι
αὐτὰρ ἐμοὶ γέρας αὐτίχ ἑτοιμάσατ ὄφρα μὴ οἶος
Ἀργείων ἀγέραστος ἔω ἐπεὶ οὐδὲ ἔοικε
λεύσσετε γὰρ τό γε πάντες ὅ μοι γέρας ἔρχεται ἄλλῃ
τὸν δἠμείβετ ἔπειτα ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς
Ἀτρεΐδη κύδιστε φιλοκτεανώτατε πάντων
πῶς γάρ τοι δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοί
οὐδέ τί που ἴδμεν ξυνήϊα κείμενα πολλά
ἀλλὰ τὰ μὲν πολίων ἐξεπράθομεν τὰ δέδασται
λαοὺς δοὐκ ἐπέοικε παλίλλογα ταῦτ ἐπαγείρειν
ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν τήνδε θεῷ πρόες αὐτὰρ Ἀχαιοὶ
τριπλῇ τετραπλῇ τἀποτείσομεν αἴ κέ ποθι Ζεὺς
δῷσι πόλιν Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι
τὸν δἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων
μὴ δοὕτως ἀγαθός περ ἐὼν θεοείκελ Ἀχιλλεῦ
κλέπτε νόῳ ἐπεὶ οὐ παρελεύσεαι οὐδέ με πείσεις
ἦ ἐθέλεις ὄφρ αὐτὸς ἔχῃς γέρας αὐτὰρ ἔμ αὔτως
ἧσθαι δευόμενον κέλεαι δέ με τήνδ ἀποδοῦναι
ἀλλ εἰ μὲν δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοὶ
ἄρσαντες κατὰ θυμὸν ὅπως ἀντάξιον ἔσται
εἰ δέ κε μὴ δώωσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι
ἢ τεὸν ἢ Αἴαντος ἰὼν γέρας ἢ Ὀδυσῆος
ἄξω ἑλών ὃ δέ κεν κεχολώσεται ὅν κεν ἵκωμαι
ἀλλ ἤτοι μὲν ταῦτα μεταφρασόμεσθα καὶ αὖτις
νῦν δἄγε νῆα μέλαιναν ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν
ἐν δἐρέτας ἐπιτηδὲς ἀγείρομεν ἐς δἑκατόμβην
θείομεν ἂν δαὐτὴν Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον
βήσομεν εἷς δέ τις ἀρχὸς ἀνὴρ βουληφόρος ἔστω
ἢ Αἴας ἢ Ἰδομενεὺς ἢ δῖος Ὀδυσσεὺς
ἠὲ σὺ Πηλεΐδη πάντων ἐκπαγλότατ ἀνδρῶν
ὄφρ ἥμιν ἑκάεργον ἱλάσσεαι ἱερὰ ῥέξας
ὤ μοι ἀναιδείην ἐπιειμένε κερδαλεόφρον
πῶς τίς τοι πρόφρων ἔπεσιν πείθηται Ἀχαιῶν
ἢ ὁδὸν ἐλθέμεναι ἢ ἀνδράσιν ἶφι μάχεσθαι
οὐ γὰρ ἐγὼ Τρώων ἕνεκ ἤλυθον αἰχμητάων
δεῦρο μαχησόμενος ἐπεὶ οὔ τί μοι αἴτιοί εἰσιν
οὐ γὰρ πώποτ ἐμὰς βοῦς ἤλασαν οὐδὲ μὲν ἵππους
οὐδέ ποτ ἐν Φθίῃ ἐριβώλακι βωτιανείρῃ
καρπὸν ἐδηλήσαντ ἐπεὶ ἦ μάλα πολλὰ μεταξὺ
οὔρεά τε σκιόεντα θάλασσά τε ἠχήεσσα
ἀλλὰ σοὶ ὦ μέγ ἀναιδὲς ἅμ ἑσπόμεθ ὄφρα σὺ χαίρῃς
τιμὴν ἀρνύμενοι Μενελάῳ σοί τε κυνῶπα
πρὸς Τρώων τῶν οὔ τι μετατρέπῃ οὐδ ἀλεγίζεις
καὶ δή μοι γέρας αὐτὸς ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς
ᾧ ἔπι πολλὰ μόγησα δόσαν δέ μοι υἷες Ἀχαιῶν
Τρώων ἐκπέρσωσ εὖ ναιόμενον πτολίεθρον
ἀλλὰ τὸ μὲν πλεῖον πολυάϊκος πολέμοιο
χεῖρες ἐμαὶ διέπουσ ἀτὰρ ἤν ποτε δασμὸς ἵκηται
σοὶ τὸ γέρας πολὺ μεῖζον ἐγὼ δὀλίγον τε φίλον τε
ἔρχομ ἔχων ἐπὶ νῆας ἐπεί κε κάμω πολεμίζων
νῦν δεἶμι Φθίην δἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερόν ἐστιν
οἴκαδ ἴμεν σὺν νηυσὶ κορωνίσιν οὐδέ σὀΐω
ἐνθάδ ἄτιμος ἐὼν ἄφενος καὶ πλοῦτον ἀφύξειν
φεῦγε μάλ εἴ τοι θυμὸς ἐπέσσυται οὐδέ σἔγωγε
λίσσομαι εἵνεκ ἐμεῖο μένειν πάρ ἔμοιγε καὶ ἄλλοι
οἵ κέ με τιμήσουσι μάλιστα δὲ μητίετα Ζεύς
ἔχθιστος δέ μοί ἐσσι διοτρεφέων βασιλήων
εἰ μάλα καρτερός ἐσσι θεός που σοὶ τό γἔδωκεν
οἴκαδ ἰὼν σὺν νηυσί τε σῇς καὶ σοῖς ἑτάροισι
Μυρμιδόνεσσιν ἄνασσε σέθεν δἐγὼ οὐκ ἀλεγίζω
οὐδ ὄθομαι κοτέοντος ἀπειλήσω δέ τοι ὧδε
ὡς ἔμ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων
τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηΐ τ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισι
πέμψω ἐγὼ δέ κἄγω Βρισηΐδα καλλιπάρῃον
αὐτὸς ἰὼν κλισίην δὲ τὸ σὸν γέρας ὄφρ ἐῢ εἰδῇς
ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν στυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος
ἶσον ἐμοὶ φάσθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην
ὣς φάτο Πηλεΐωνι δ ἄχος γένετ ἐν δέ οἱ ἦτορ
στήθεσσιν λασίοισι διάνδιχα μερμήριξεν
ἢ ὅ γε φάσγανον ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ
τοὺς μὲν ἀναστήσειεν ὃ δἈτρεΐδην ἐναρίζοι
ἦε χόλον παύσειεν ἐρητύσειέ τε θυμόν
ἧος ὃ ταῦθ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν
ἕλκετο δἐκ κολεοῖο μέγα ξίφος ἦλθε δἈθήνη
οὐρανόθεν πρὸ γὰρ ἧκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη
ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κηδομένη τε
στῆ δὄπιθεν ξανθῆς δὲ κόμης ἕλε Πηλεΐωνα
οἴῳ φαινομένη τῶν δἄλλων οὔ τις ὁρᾶτο
θάμβησεν δἈχιλεύς μετὰ δἐτράπετ αὐτίκα δἔγνω
Παλλάδ Ἀθηναίην δεινὼ δέ οἱ ὄσσε φάανθεν
τίπτ αὖτ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος εἰλήλουθας
ἀλλ ἔκ τοι ἐρέω τὸ δὲ καὶ τελέεσθαι ὀΐω
ᾗς ὑπεροπλίῃσι τάχ ἄν ποτε θυμὸν ὀλέσσῃ
ἦλθον ἐγὼ παύσουσα τὸ σὸν μένος αἴ κε πίθηαι
οὐρανόθεν πρὸ δέ μἧκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη
ἀλλ ἄγε λῆγ ἔριδος μηδὲ ξίφος ἕλκεο χειρί
ἀλλ ἤτοι ἔπεσιν μὲν ὀνείδισον ὡς ἔσεταί περ
καί ποτέ τοι τρὶς τόσσα παρέσσεται ἀγλαὰ δῶρα
ὕβριος εἵνεκα τῆσδε σὺ δἴσχεο πείθεο δἡμῖν
χρὴ μὲν σφωΐτερόν γε θεὰ ἔπος εἰρύσσασθαι
καὶ μάλα περ θυμῷ κεχολωμένον ὧς γὰρ ἄμεινον
ὅς κε θεοῖς ἐπιπείθηται μάλα τἔκλυον αὐτοῦ
ἦ καὶ ἐπ ἀργυρέῃ κώπῃ σχέθε χεῖρα βαρεῖαν
ἂψ δἐς κουλεὸν ὦσε μέγα ξίφος οὐδ ἀπίθησε
μύθῳ Ἀθηναίης ἣ δΟὔλυμπον δὲ βεβήκει
δώματ ἐς αἰγιόχοιο Διὸς μετὰ δαίμονας ἄλλους
Πηλεΐδης δἐξαῦτις ἀταρτηροῖς ἐπέεσσιν
Ἀτρεΐδην προσέειπε καὶ οὔ πω λῆγε χόλοιο
οὔτέ ποτ ἐς πόλεμον ἅμα λαῷ θωρηχθῆναι
οὔτε λόχον δἰέναι σὺν ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν
τέτληκας θυμῷ τὸ δέ τοι κὴρ εἴδεται εἶναι
ἦ πολὺ λώϊόν ἐστι κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν
δῶρ ἀποαιρεῖσθαι ὅς τις σέθεν ἀντίον εἴπῃ
δημοβόρος βασιλεὺς ἐπεὶ οὐτιδανοῖσιν ἀνάσσεις
ἀλλ ἔκ τοι ἐρέω καὶ ἐπὶ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι
ναὶ μὰ τόδε σκῆπτρον τὸ μὲν οὔ ποτε φύλλα καὶ ὄζους
φύσει ἐπεὶ δὴ πρῶτα τομὴν ἐν ὄρεσσι λέλοιπεν
οὐδ ἀναθηλήσει περὶ γάρ ῥά ἑ χαλκὸς ἔλεψε
φύλλά τε καὶ φλοιόν νῦν αὖτέ μιν υἷες Ἀχαιῶν
ἐν παλάμῃς φορέουσι δικασπόλοι οἵ τε θέμιστας
πρὸς Διὸς εἰρύαται ὃ δέ τοι μέγας ἔσσεται ὅρκος
ἦ ποτ Ἀχιλλῆος ποθὴ ἵξεται υἷας Ἀχαιῶν
σύμπαντας τότε δοὔ τι δυνήσεαι ἀχνύμενός περ
χραισμεῖν εὖτ ἂν πολλοὶ ὑφ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο
θνήσκοντες πίπτωσι σὺ δἔνδοθι θυμὸν ἀμύξεις
χωόμενος ὅ τἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισας
ὣς φάτο Πηλεΐδης ποτὶ δὲ σκῆπτρον βάλε γαίῃ
χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον ἕζετο δαὐτός
Ἀτρεΐδης δἑτέρωθεν ἐμήνιε τοῖσι δὲ Νέστωρ
ἡδυεπὴς ἀνόρουσε λιγὺς Πυλίων ἀγορητής
τοῦ καὶ ἀπὸ γλώσσης μέλιτος γλυκίων ῥέεν αὐδή
τῷ δἤδη δύο μὲν γενεαὶ μερόπων ἀνθρώπων
ἐφθίαθ οἵ οἱ πρόσθεν ἅμα τράφεν ἠδ ἐγένοντο
ἐν Πύλῳ ἠγαθέῃ μετὰ δὲ τριτάτοισιν ἄνασσεν
ὦ πόποι ἦ μέγα πένθος Ἀχαιΐδα γαῖαν ἱκάνει
ἦ κεν γηθήσαι Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες
ἄλλοι τε Τρῶες μέγα κεν κεχαροίατο θυμῷ
εἰ σφῶϊν τάδε πάντα πυθοίατο μαρναμένοιϊν
οἳ περὶ μὲν βουλὴν Δαναῶν περὶ δἐστὲ μάχεσθαι
ἀλλὰ πίθεσθ ἄμφω δὲ νεωτέρω ἐστὸν ἐμεῖο
ἤδη γάρ ποτ ἐγὼ καὶ ἀρείοσιν ἠέ περ ὑμῖν
ἀνδράσιν ὡμίλησα καὶ οὔ ποτέ μοἵ γἀθέριζον
οὐ γάρ πω τοίους ἴδον ἀνέρας οὐδὲ ἴδωμαι
οἷον Πειρίθοόν τε Δρύαντά τε ποιμένα λαῶν
Καινέα τἘξάδιόν τε καὶ ἀντίθεον Πολύφημον
Θησέα τΑἰγεΐδην ἐπιείκελον ἀθανάτοισιν
κάρτιστοι δὴ κεῖνοι ἐπιχθονίων τράφεν ἀνδρῶν
κάρτιστοι μὲν ἔσαν καὶ καρτίστοις ἐμάχοντο
φηρσὶν ὀρεσκῴοισι καὶ ἐκπάγλως ἀπόλεσσαν
καὶ μὲν τοῖσιν ἐγὼ μεθομίλεον ἐκ Πύλου ἐλθὼν
τηλόθεν ἐξ ἀπίης γαίης καλέσαντο γὰρ αὐτοί
καὶ μαχόμην κατ ἔμ αὐτὸν ἐγώ κείνοισι δἂν οὔ τις
τῶν οἳ νῦν βροτοί εἰσιν ἐπιχθόνιοι μαχέοιτο
ἀλλὰ πίθεσθε καὶ ὔμμες ἐπεὶ πείθεσθαι ἄμεινον
μήτε σὺ τόνδ ἀγαθός περ ἐὼν ἀποαίρεο κούρην
ἀλλ ἔα ὥς οἱ πρῶτα δόσαν γέρας υἷες Ἀχαιῶν
μήτε σὺ Πηλείδη θελ ἐριζέμεναι βασιλῆϊ
ἀντιβίην ἐπεὶ οὔ ποθ ὁμοίης ἔμμορε τιμῆς
σκηπτοῦχος βασιλεύς ᾧ τε Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν
εἰ δὲ σὺ καρτερός ἐσσι θεὰ δέ σε γείνατο μήτηρ
ἀλλ ὅ γε φέρτερός ἐστιν ἐπεὶ πλεόνεσσιν ἀνάσσει
Ἀτρεΐδη σὺ δὲ παῦε τεὸν μένος αὐτὰρ ἔγωγε
λίσσομ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον ὃς μέγα πᾶσιν
ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο
ἀλλ ὅδ ἀνὴρ ἐθέλει περὶ πάντων ἔμμεναι ἄλλων
πάντων μὲν κρατέειν ἐθέλει πάντεσσι δἀνάσσειν
πᾶσι δὲ σημαίνειν ἅ τιν οὐ πείσεσθαι ὀΐω
εἰ δέ μιν αἰχμητὴν ἔθεσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες
τοὔνεκά οἱ προθέουσιν ὀνείδεα μυθήσασθαι
τὸν δἄρ ὑποβλήδην ἠμείβετο δῖος Ἀχιλλεύς
ἦ γάρ κεν δειλός τε καὶ οὐτιδανὸς καλεοίμην
εἰ δὴ σοὶ πᾶν ἔργον ὑπείξομαι ὅττί κεν εἴπῃς
ἄλλοισιν δὴ ταῦτ ἐπιτέλλεο μὴ γὰρ ἔμοιγε
σήμαιν οὐ γὰρ ἔγωγ ἔτι σοὶ πείσεσθαι ὀΐω
χερσὶ μὲν οὔ τοι ἔγωγε μαχήσομαι εἵνεκα κούρης
οὔτε σοὶ οὔτέ τῳ ἄλλῳ ἐπεί μἀφέλεσθέ γε δόντες
τῶν δἄλλων ἅ μοί ἐστι θοῇ παρὰ νηῒ μελαίνῃ
τῶν οὐκ ἄν τι φέροις ἀνελὼν ἀέκοντος ἐμεῖο
εἰ δἄγε μὴν πείρησαι ἵνα γνώωσι καὶ οἵδε
αἶψά τοι αἷμα κελαινὸν ἐρωήσει περὶ δουρί
ὣς τώ γἀντιβίοισι μαχεσσαμένω ἐπέεσσιν
ἀνστήτην λῦσαν δἀγορὴν παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν
Πηλεΐδης μὲν ἐπὶ κλισίας καὶ νῆας ἐΐσας
ἤϊε σύν τε Μενοιτιάδῃ καὶ οἷς ἑτάροισιν
Ἀτρεΐδης δἄρα νῆα θοὴν ἅλα δὲ προέρυσσεν
ἐν δἐρέτας ἔκρινεν ἐείκοσιν ἐς δἑκατόμβην
βῆσε  θεῷ ἀνὰ  δὲ  Χρυσηΐδα  καλλιπάρῃον
εἷσεν ἄγων ἐν δἀρχὸς ἔβη πολύμητις Ὀδυσσεύς
οἳ μὲν ἔπειτ ἀναβάντες ἐπέπλεον ὑγρὰ κέλευθα
λαοὺς δἈτρεΐδης ἀπολυμαίνεσθαι ἄνωγεν
οἳ δἀπελυμαίνοντο καὶ εἰς ἅλα λύματα βάλλον
ταύρων ἠδ αἰγῶν παρὰ θῖν ἁλὸς ἀτρυγέτοιο
κνίση δοὐρανὸν ἷκεν ἑλισσομένη περὶ καπνῷ
ὣς οἳ μὲν τὰ πένοντο κατὰ στρατόν οὐδ Ἀγαμέμνων
λῆγ ἔριδος τὴν πρῶτον ἐπηπείλησ Ἀχιλῆϊ
ἀλλ ὅ γε Ταλθύβιόν τε καὶ Εὐρυβάτην προσέειπε
τώ οἱ ἔσαν κήρυκε καὶ ὀτρηρὼ θεράποντε
χειρὸς ἑλόντ ἀγέμεν Βρισηΐδα καλλιπάρῃον
εἰ δέ κε μὴ δώῃσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι
ἐλθὼν σὺν πλεόνεσσι τό οἱ καὶ ῥίγιον ἔσται
ὣς εἰπὼν προΐει κρατερὸν δἐπὶ μῦθον ἔτελλε
τὼ δἀέκοντε βάτην παρὰ θῖν ἁλὸς ἀτρυγέτοιο
τὸν δεὗρον παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ
τὼ μὲν ταρβήσαντε καὶ αἰδομένω βασιλῆα
στήτην οὐδέ τί μιν προσεφώνεον οὐδ ἐρέοντο
χαίρετε κήρυκες Διὸς ἄγγελοι ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν
ἆσσον ἴτ οὔ τί μοι ὔμμες ἐπαίτιοι ἀλλ Ἀγαμέμνων
ὃ σφῶϊ προΐει Βρισηΐδος εἵνεκα κούρης
ἀλλ ἄγε διογενὲς Πατρόκλεες ἔξαγε κούρην
καί σφωϊν δὸς ἄγειν τὼ δαὐτὼ μάρτυροι ἔστων
πρός τε θεῶν μακάρων πρός τε θνητῶν ἀνθρώπων
καὶ πρὸς τοῦ βασιλῆος ἀπηνέος εἴ ποτε δαὖτε
χρειὼ ἐμεῖο γένηται ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι
τοῖς ἄλλοις ἦ γὰρ ὅ γὀλοιῇσι φρεσὶ θύει
οὐδέ τι οἶδε νοῆσαι ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσω
ὅππως οἱ παρὰ νηυσὶ σόοι μαχέοιντο Ἀχαιοί
ἐκ δἄγαγε κλισίης Βρισηΐδα καλλιπάρῃον
δῶκε δἄγειν τὼ δαὖτις ἴτην παρὰ νῆας Ἀχαιῶν
ἣ δἀέκουσ ἅμα τοῖσι γυνὴ κίεν αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
δακρύσας ἑτάρων ἄφαρ ἕζετο νόσφι λιασθείς
θῖν ἔφ ἁλὸς πολιῆς ὁρόων ἐπ ἀπείρονα πόντον
πολλὰ δὲ μητρὶ φίλῃ ἠρήσατο χεῖρας ὀρεγνύς
μῆτερ ἐπεί μἔτεκές γε μινυνθάδιόν περ ἐόντα
τιμήν πέρ μοι ὄφελλεν Ὀλύμπιος ἐγγυαλίξαι
Ζεὺς ὑψιβρεμέτης νῦν δοὐδέ με τυτθὸν ἔτισεν
ἦ γάρ μἈτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων
ὣς φάτο δάκρυ χέων τοῦ δἔκλυε πότνια μήτηρ
καρπαλίμως δἀνέδυ πολιῆς ἁλὸς ἠΰτ ὀμίχλη
καί ῥα πάροιθ αὐτοῖο καθέζετο δάκρυ χέοντος
ἐξαύδα μὴ κεῦθε νόῳ ἵνα εἴδομεν ἄμφω
ᾠχόμεθ ἐς Θήβην ἱερὴν πόλιν Ἠετίωνος
τὴν δὲ διεπράθομέν τε καὶ ἤγομεν ἐνθάδε πάντα
καὶ τὰ μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν υἷες Ἀχαιῶν
ἐκ δἕλον Ἀτρεΐδῃ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον
Χρύσης δαὖθ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος
ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
χωόμενος δὁ γέρων πάλιν ᾤχετο τοῖο δἈπόλλων
εὐξαμένου ἤκουσεν ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν
ἧκε δἐπ Ἀργείοισι κακὸν βέλος οἳ δέ νυ λαοὶ
θνῇσκον ἐπασσύτεροι τὰ δἐπῴχετο κῆλα θεοῖο
πάντῃ ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν ἄμμι δὲ μάντις
εὖ εἰδὼς ἀγόρευε θεοπροπίας ἑκάτοιο
αὐτίκ ἐγὼ πρῶτος κελόμην θεὸν ἱλάσκεσθαι
Ἀτρεΐωνα δἔπειτα χόλος λάβεν αἶψα δἀναστὰς
ἠπείλησεν μῦθον ὃ δὴ τετελεσμένος ἐστί
τὴν μὲν γὰρ σὺν νηῒ θοῇ ἑλίκωπες Ἀχαιοὶ
ἐς Χρύσην πέμπουσιν ἄγουσι δὲ δῶρα ἄνακτι
τὴν δὲ νέον κλισίηθεν ἔβαν κήρυκες ἄγοντες
κούρην Βρισῆος τήν μοι δόσαν υἷες Ἀχαιῶν
ἀλλὰ σὺ εἰ δύνασαί γε περίσχεο παιδὸς ἑῆος
ἐλθοῦσ Οὔλυμπον δὲ Δία λίσαι εἴ ποτε δή τι
ἢ ἔπει ὤνησας κραδίην Διὸς ἠὲ καὶ ἔργῳ
πολλάκι γάρ σεο πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἄκουσα
εὐχομένης ὅτ ἔφησθα κελαινεφέϊ Κρονίωνι
οἴη ἐν ἀθανάτοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι
ὁππότε μιν ξυνδῆσαι Ὀλύμπιοι ἤθελον ἄλλοι
Ἥρη τἠδὲ Ποσειδάων καὶ Παλλὰς Ἀθήνη
ἀλλὰ σὺ τόν γἐλθοῦσα θεὰ ὑπελύσαο δεσμῶν
ὦχ ἑκατόγχειρον καλέσασ ἐς μακρὸν Ὄλυμπον
Αἰγαίων ὃ γὰρ αὖτε βίην οὗ πατρὸς ἀμείνων
ὅς ῥα παρὰ Κρονίωνι καθέζετο κύδεϊ γαίων
τὸν καὶ ὑπέδεισαν μάκαρες θεοὶ οὐδ ἔτ ἔδησαν
τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων
αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι
τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς
κτεινομένους ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος
γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων
ἣν ἄτην ὅ τἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν
ὤ μοι τέκνον ἐμόν τί νύ σἔτρεφον αἰνὰ τεκοῦσα
αἴθ ὄφελες παρὰ νηυσὶν ἀδάκρυτος καὶ ἀπήμων
ἧσθαι ἐπεί νύ τοι αἶσα μίνυνθά περ οὔ τι μάλα δήν
νῦν δἅμα τὠκύμορος καὶ ὀϊζυρὸς περὶ πάντων
ἔπλεο τώ σε κακῇ αἴσῃ τέκον ἐν μεγάροισι
τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ
εἶμ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται
ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι
μήνι Ἀχαιοῖσιν πολέμου δἀποπαύεο πάμπαν
Ζεὺς γὰρ ἐς Ὠκεανὸν μετ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας
χθιζὸς ἔβη κατὰ δαῖτα θεοὶ δἅμα πάντες ἕποντο
δωδεκάτῃ δέ τοι αὖτις ἐλεύσεται Οὔλυμπον δέ
καὶ τότ ἔπειτά τοι εἶμι Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ
καί μιν γουνάσομαι καί μιν πείσεσθαι ὀΐω
ὣς ἄρα φωνήσασ ἀπεβήσετο τὸν δὲ λίπ αὐτοῦ
χωόμενον κατὰ θυμὸν ἐϋζώνοιο γυναικὸς
τήν ῥα βίῃ ἀέκοντος ἀπηύρων αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
ἐς Χρύσην ἵκανεν ἄγων ἱερὴν ἑκατόμβην
οἳ δὅτε δὴ λιμένος πολυβενθέος ἐντὸς ἵκοντο
ἱστία μὲν στείλαντο θέσαν δἐν νηῒ μελαίνῃ
ἐκ δἑκατόμβην βῆσαν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι
ἐκ δὲ Χρυσηῒς νηὸς βῆ ποντοπόροιο
τὴν μὲν ἔπειτ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις Ὀδυσσεὺς
πατρὶ φίλῳ ἐν χερσὶ τίθει καί μιν προσέειπεν
ὦ Χρύση πρό μἔπεμψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
παῖδά τε σοὶ ἀγέμεν Φοίβῳ θἱερὴν ἑκατόμβην
ῥέξαι ὑπὲρ Δαναῶν ὄφρ ἱλασόμεσθα ἄνακτα
ὃς νῦν Ἀργείοισι πολύστονα κήδε ἐφῆκεν
ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει ὃ δὲ δέξατο χαίρων
παῖδα φίλην τοὶ δὦκα θεῷ ἱερὴν ἑκατόμβην
ἑξείης ἔστησαν ἐΰδμητον περὶ βωμόν
χερνίψαντο δἔπειτα καὶ οὐλοχύτας ἀνέλοντο
τοῖσιν δὲ Χρύσης μεγάλ εὔχετο χεῖρας ἀνασχών
ἦ μὲν δή ποτ ἐμεῦ πάρος ἔκλυες εὐξαμένοιο
τίμησας μὲν ἐμέ μέγα δἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν
ἠδ ἔτι καὶ νῦν μοι τόδ ἐπικρήηνον ἐέλδωρ
ἤδη νῦν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἄμυνον
αὐτὰρ ἐπεί ῥεὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο
καῖε δἐπὶ σχίζῃς ὁ γέρων ἐπὶ δαἴθοπα οἶνον
λεῖβε νέοι δὲ παρ αὐτὸν ἔχον πεμπώβολα χερσίν
αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρε κάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο
αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα
κοῦροι μὲν κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο
οἳ δὲ πανημέριοι μολπῇ θεὸν ἱλάσκοντο
καλὸν ἀείδοντες παιήονα κοῦροι Ἀχαιῶν
μέλποντες ἑκάεργον ὃ δὲ φρένα τέρπετ ἀκούων
δὴ τότε κοιμήσαντο παρὰ πρυμνήσια νηός
καὶ τότ ἔπειτ ἀνάγοντο μετὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν
τοῖσιν δἴκμενον οὖρον ἵει ἑκάεργος Ἀπόλλων
οἳ δἱστὸν στήσαντ ἀνά θἱστία λευκὰ πέτασσαν
ἐν δἄνεμος πρῆσεν μέσον ἱστίον ἀμφὶ δὲ κῦμα
ἣ δἔθεεν κατὰ κῦμα διαπρήσσουσα κέλευθον
αὐτὰρ ἐπεί ῥἵκοντο κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν
νῆα μὲν οἵ γε μέλαιναν ἐπ ἠπείροιο ἔρυσσαν
αὐτοὶ δἐσκίδναντο κατὰ κλισίας τε νέας τε
αὐτὰρ ὃ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι
διογενὴς Πηλῆος υἱὸς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς
οὔτέ ποτ εἰς ἀγορὴν πωλέσκετο κυδιάνειραν
οὔτέ ποτ ἐς πόλεμον ἀλλὰ φθινύθεσκε φίλον κῆρ
αὖθι μένων ποθέεσκε δ ἀϋτήν τε πτόλεμόν τε
καὶ τότε δὴ πρὸς Ὄλυμπον ἴσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες
παιδὸς ἑοῦ ἀλλ ἥ γἀνεδύσετο κῦμα θαλάσσης
ἠερίη δἀνέβη μέγαν οὐρανὸν Οὔλυμπόν τε
εὗρεν δεὐρύοπα Κρονίδην ἄτερ ἥμενον ἄλλων
καί ῥα πάροιθ αὐτοῖο καθέζετο καὶ λάβε γούνων
σκαιῇ δεξιτερῇ δἄρ ὑπ ἀνθερεῶνος ἑλοῦσα
λισσομένη προσέειπε Δία Κρονίωνα ἄνακτα
Ζεῦ πάτερ εἴ ποτε δή σε μετ ἀθανάτοισιν ὄνησα
τίμησόν μοι υἱὸν ὃς ὠκυμορώτατος ἄλλων
ἔπλετ ἀτάρ μιν νῦν γε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
ἀλλὰ σύ πέρ μιν τῖσον Ὀλύμπιε μητίετα Ζεῦ
τόφρα δἐπὶ Τρώεσσι τίθει κράτος ὄφρ ἂν Ἀχαιοὶ
υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ
ὣς φάτο τὴν δοὔ τι προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς
ἀλλ ἀκέων δὴν ἧστο Θέτις δὡς ἥψατο γούνων
ὣς ἔχετ ἐμπεφυυῖα καὶ εἴρετο δεύτερον αὖτις
νημερτὲς μὲν δή μοι ὑπόσχεο καὶ κατάνευσον
ὅσσον ἐγὼ μετὰ πᾶσιν ἀτιμοτάτη θεός εἰμι
ἦ δὴ λοίγια ἔργ ὅ τέ μἐχθοδοπῆσαι ἐφήσεις
Ἥρῃ ὅτ ἄν μἐρέθῃσιν ὀνειδείοις ἐπέεσσιν
ἣ δὲ καὶ αὔτως μαἰεὶ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι
νεικεῖ καί τέ μέ φησι μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγειν
ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν αὖτις ἀπόστιχε μή τι νοήσῃ
Ἥρη ἐμοὶ δέ κε ταῦτα μελήσεται ὄφρα τελέσσω
εἰ δἄγε τοι κεφαλῇ κατανεύσομαι ὄφρα πεποίθῃς
τοῦτο γὰρ ἐξ ἐμέθεν γε μετ ἀθανάτοισι μέγιστον
τέκμωρ οὐ γὰρ ἐμὸν παλινάγρετον οὐδ ἀπατηλὸν
οὐδ ἀτελεύτητον ὅ τί κεν κεφαλῇ κατανεύσω
τώ γὣς βουλεύσαντε διέτμαγεν ἣ μὲν ἔπειτα
εἰς ἅλα ἆλτο βαθεῖαν ἀπ αἰγλήεντος Ὀλύμπου
Ζεὺς δὲ ἑὸν πρὸς δῶμα θεοὶ δἅμα πάντες ἀνέσταν
ἐξ ἑδέων σφοῦ πατρὸς ἐναντίον οὐδέ τις ἔτλη
μεῖναι ἐπερχόμενον ἀλλ ἀντίοι ἔσταν ἅπαντες
ὣς ὃ μὲν ἔνθα καθέζετ ἐπὶ θρόνου οὐδέ μιν Ἥρη
ἠγνοίησεν ἰδοῦσ ὅτι οἱ συμφράσσατο βουλὰς
ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος
αὐτίκα κερτομίοισι Δία Κρονίωνα προσηύδα
τίς δαὖ τοι δολομῆτα θεῶν συμφράσσατο βουλάς
αἰεί τοι φίλον ἐστὶν ἐμεῦ ἀπὸ νόσφιν ἐόντα
κρυπτάδια φρονέοντα δικαζέμεν οὐδέ τί πώ μοι