Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἠχῇ θεσπεσίῃ νέφεα κλονέοντε πάροιθεν
αἶψα δὲ πόντον ἵκανον ἀήμεναι ὦρτο δὲ κῦμα
πνοιῇ ὕπο λιγυρῇ Τροίην δἐρίβωλον ἱκέσθην
ἐν δὲ πυρῇ πεσέτην μέγα δἴαχε θεσπιδαὲς πῦρ
παννύχιοι δἄρα τοί γε πυρῆς ἄμυδις φλόγ ἔβαλλον
φυσῶντες λιγέως ὃ δὲ πάννυχος ὠκὺς Ἀχιλλεὺς
χρυσέου ἐκ κρητῆρος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον
οἶνον ἀφυσσόμενος χαμάδις χέε δεῦε δὲ γαῖαν
ψυχὴν κικλήσκων Πατροκλῆος δειλοῖο
ὡς δὲ πατὴρ οὗ παιδὸς ὀδύρεται ὀστέα καίων
νυμφίου ὅς τε θανὼν δειλοὺς ἀκάχησε τοκῆας
ὣς Ἀχιλεὺς ἑτάροιο ὀδύρετο ὀστέα καίων
ἑρπύζων παρὰ πυρκαϊὴν ἁδινὰ στεναχίζων
ὅν τε μέτα κροκόπεπλος ὑπεὶρ ἅλα κίδναται ἠώς
τῆμος πυρκαϊὴ ἐμαραίνετο παύσατο δὲ φλόξ
οἳ δἄνεμοι πάλιν αὖτις ἔβαν οἶκον δὲ νέεσθαι
Θρηΐκιον κατὰ πόντον ὃ δἔστενεν οἴδματι θύων
Πηλεΐδης δἀπὸ πυρκαϊῆς ἑτέρωσε λιασθεὶς
κλίνθη κεκμηώς ἐπὶ δὲ γλυκὺς ὕπνος ὄρουσεν
οἳ δἀμφ Ἀτρεΐωνα ἀολλέες ἠγερέθοντο
τῶν μιν ἐπερχομένων ὅμαδος καὶ δοῦπος ἔγειρεν
Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν
πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσατ αἴθοπι οἴνῳ
ὀστέα Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο λέγωμεν
εὖ διαγιγνώσκοντες ἀριφραδέα δὲ τέτυκται
ἐν μέσσῃ γὰρ ἔκειτο πυρῇ τοὶ δἄλλοι ἄνευθεν
ἐσχατιῇ καίοντ ἐπιμὶξ ἵπποι τε καὶ ἄνδρες
καὶ τὰ μὲν ἐν χρυσέῃ φιάλῃ καὶ δίπλακι δημῷ
θείομεν εἰς ὅ κεν αὐτὸς ἐγὼν Ἄϊδι κεύθωμαι
τύμβον δοὐ μάλα πολλὸν ἐγὼ πονέεσθαι ἄνωγα
ἀλλ ἐπιεικέα τοῖον ἔπειτα δὲ καὶ τὸν Ἀχαιοὶ
εὐρύν θὑψηλόν τε τιθήμεναι οἵ κεν ἐμεῖο
δεύτεροι ἐν νήεσσι πολυκλήϊσι λίπησθε
ὣς ἔφαθ οἳ δἐπίθοντο ποδώκεϊ Πηλεΐωνι
ὅσσον ἐπὶ φλὸξ ἦλθε βαθεῖα δὲ κάππεσε τέφρη
κλαίοντες δἑτάροιο ἐνηέος ὀστέα λευκὰ
ἄλλεγον ἐς χρυσέην φιάλην καὶ δίπλακα δημόν
ἐν κλισίῃσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν
τορνώσαντο δὲ σῆμα θεμείλιά τε προβάλοντο
ἀμφὶ πυρήν εἶθαρ δὲ χυτὴν ἐπὶ γαῖαν ἔχευαν
χεύαντες δὲ τὸ σῆμα πάλιν κίον αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
αὐτοῦ λαὸν ἔρυκε καὶ ἵζανεν εὐρὺν ἀγῶνα
νηῶν δἔκφερ ἄεθλα λέβητάς τε τρίποδάς τε
ἵππους θἡμιόνους τε βοῶν τἴφθιμα κάρηνα
ἱππεῦσιν μὲν πρῶτα ποδώκεσιν ἀγλά ἄεθλα
καὶ τρίποδ ὠτώεντα δυωκαιεικοσίμετρον
τῷ πρώτῳ ἀτὰρ αὖ τῷ δευτέρῳ ἵππον ἔθηκεν
ἑξέτε ἀδμήτην βρέφος ἡμίονον κυέουσαν
αὐτὰρ τῷ τριτάτῳ ἄπυρον κατέθηκε λέβητα
καλὸν τέσσαρα μέτρα κεχανδότα λευκὸν ἔτ αὔτως
τῷ δὲ τετάρτῳ θῆκε δύω χρυσοῖο τάλαντα
πέμπτῳ δἀμφίθετον φιάλην ἀπύρωτον ἔθηκε
στῆ δὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν
Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ
ἱππῆας τάδ ἄεθλα δεδεγμένα κεῖτ ἐν ἀγῶνι
εἰ μὲν νῦν ἐπὶ ἄλλῳ ἀεθλεύοιμεν Ἀχαιοὶ
ἦ τἂν ἐγὼ τὰ πρῶτα λαβὼν κλισίην δὲ φεροίμην
ἴστε γὰρ ὅσσον ἐμοὶ ἀρετῇ περιβάλλετον ἵπποι
ἀθάνατοί τε γάρ εἰσι Ποσειδάων δὲ πόρ αὐτοὺς
πατρὶ ἐμῷ Πηλῆϊ ὃ δαὖτ ἐμοὶ ἐγγυάλιξεν
ἀλλ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω καὶ μώνυχες ἵπποι
τοίου γὰρ κλέος ἐσθλὸν ἀπώλεσαν ἡνιόχοιο
ἠπίου ὅς σφωϊν μάλα πολλάκις ὑγρὸν ἔλαιον
χαιτάων κατέχευε λοέσσας ὕδατι λευκῷ
τὸν τώ γἑσταότες πενθείετον οὔδεϊ δέ σφι
χαῖται ἐρηρέδαται τὼ δἕστατον ἀχνυμένω κῆρ
ἄλλοι δὲ στέλλεσθε κατὰ στρατόν ὅς τις Ἀχαιῶν
ἵπποισίν τε πέποιθε καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν
ὣς φάτο Πηλεΐδης ταχέες δἱππῆες ἄγερθεν
ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Εὔμηλος
Ἀδμήτου φίλος υἱός ὃς ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο
τῷ δἐπὶ Τυδεΐδης ὦρτο κρατερὸς Διομήδης
ἵππους δὲ Τρῳοὺς ὕπαγε ζυγόν οὕς ποτ ἀπηύρα
Αἰνείαν ἀτὰρ αὐτὸν ὑπεξεσάωσεν Ἀπόλλων
τῷ δἄρ ἐπ Ἀτρεΐδης ὦρτο ξανθὸς Μενέλαος
διογενής ὑπὸ δὲ ζυγὸν ἤγαγεν ὠκέας ἵππους
Αἴθην τὴν Ἀγαμεμνονέην τὸν ἑόν τε Πόδαργον
τὴν Ἀγαμέμνονι δῶκ Ἀγχισιάδης Ἐχέπωλος
δῶρ ἵνα μή οἱ ἕποιθ ὑπὸ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν
ἀλλ αὐτοῦ τέρποιτο μένων μέγα γάρ οἱ ἔδωκε
Ζεὺς ἄφενος ναῖεν δὅ γἐν εὐρυχόρῳ Σικυῶνι
τὴν ὅ γὑπὸ ζυγὸν ἦγε μέγα δρόμου ἰσχανόωσαν
Ἀντίλοχος δὲ τέταρτος ἐΰτριχας ὁπλίσαθ ἵππους
Νέστορος ἀγλαὸς υἱὸς ὑπερθύμοιο ἄνακτος
τοῦ Νηληϊάδαο Πυλοιγενέες δέ οἱ ἵπποι
ὠκύποδες φέρον ἅρμα πατὴρ δέ οἱ ἄγχι παραστὰς
μυθεῖτ εἰς ἀγαθὰ φρονέων νοέοντι καὶ αὐτῷ
Ἀντίλοχ ἤτοι μέν σε νέον περ ἐόντ ἐφίλησαν
Ζεύς τε Ποσειδάων τε καὶ ἱπποσύνας ἐδίδαξαν
οἶσθα γὰρ εὖ περὶ τέρμαθ ἑλισσέμεν ἀλλά τοι ἵπποι
βάρδιστοι θείειν τώ τοἴω λοίγι ἔσεσθαι
τῶν δἵπποι μὲν ἔασιν ἀφάρτεροι οὐδὲ μὲν αὐτοὶ
ἀλλ ἄγε δὴ σὺ φίλος μῆτιν ἐμβάλλεο θυμῷ
παντοίην ἵνα μή σε παρεκπροφύγῃσιν ἄεθλα
μήτι τοι δρυτόμος μέγ ἀμείνων ἠὲ βίηφι
μήτι δαὖτε κυβερνήτης ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ
νῆα θοὴν ἰθύνει ἐρεχθομένην ἀνέμοισι
μήτι δἡνίοχος περιγίγνεται ἡνιόχοιο
ἀλλ ὃς μέν θἵπποισι καὶ ἅρμασιν οἷσι πεποιθὼς
ἀφραδέως ἐπὶ πολλὸν ἑλίσσεται ἔνθα καὶ ἔνθα
ἵπποι δὲ πλανόωνται ἀνὰ δρόμον οὐδὲ κατίσχει
ὃς δέ κε κέρδεα εἰδῇ ἐλαύνων ἥσσονας ἵππους
αἰεὶ τέρμ ὁρόων στρέφει ἐγγύθεν οὐδέ ἑ λήθει
ὅππως τὸ πρῶτον τανύσῃ βοέοισιν ἱμᾶσιν
ἀλλ ἔχει ἀσφαλέως καὶ τὸν προὔχοντα δοκεύει
σῆμα δέ τοι ἐρέω μάλ ἀριφραδές οὐδέ σε λήσει
ἕστηκε ξύλον αὖον ὅσον τὄργυι ὑπὲρ αἴης
ἢ δρυὸς ἢ πεύκης τὸ μὲν οὐ καταπύθεται ὄμβρῳ
λᾶε δὲ τοῦ ἑκάτερθεν ἐρηρέδαται δύο λευκὼ
ἐν ξυνοχῇσιν ὁδοῦ λεῖος δἱππόδρομος ἀμφὶς
ἤ τευ σῆμα βροτοῖο πάλαι κατατεθνηῶτος
ἢ τό γε νύσσα τέτυκτο ἐπὶ προτέρων ἀνθρώπων
καὶ νῦν τέρματ ἔθηκε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς
τῷ σὺ μάλ ἐγχρίμψας ἐλάαν σχεδὸν ἅρμα καὶ ἵππους
αὐτὸς δὲ κλινθῆναι ἐϋπλέκτῳ ἐνὶ δίφρῳ
ἦκ ἐπ ἀριστερὰ τοῖιν ἀτὰρ τὸν δεξιὸν ἵππον
κένσαι ὁμοκλήσας εἶξαί τέ οἱ ἡνία χερσίν
ἐν νύσσῃ δέ τοι ἵππος ἀριστερὸς ἐγχριμφθήτω
ὡς ἄν τοι πλήμνη γε δοάσσεται ἄκρον ἱκέσθαι
κύκλου ποιητοῖο λίθου δἀλέασθαι ἐπαυρεῖν
μή πως ἵππους τε τρώσῃς κατά θἅρματα ἄξῃς
χάρμα δὲ τοῖς ἄλλοισιν ἐλεγχείη δὲ σοὶ αὐτῷ
ἔσσεται ἀλλὰ φίλος φρονέων πεφυλαγμένος εἶναι
εἰ γάρ κἐν νύσσῃ γε παρεξελάσῃσθα διώκων
οὐκ ἔσθ ὅς κέ σἕλῃσι μετάλμενος οὐδὲ παρέλθῃ
οὐδ εἴ κεν μετόπισθεν Ἀρίονα δῖον ἐλαύνοι
Ἀδρήστου ταχὺν ἵππον ὃς ἐκ θεόφιν γένος ἦεν
ἢ τοὺς Λαομέδοντος οἳ ἐνθάδε γἔτραφεν ἐσθλοί
ὣς εἰπὼν Νέστωρ Νηλήϊος ἂψ ἐνὶ χώρῃ
ἕζετ ἐπεὶ ᾧ παιδὶ ἑκάστου πείρατ ἔειπε
Μηριόνης δἄρα πέμπτος ἐΰτριχας ὁπλίσαθ ἵππους
ἂν δἔβαν ἐς δίφρους ἐν δὲ κλήρους ἐβάλοντο
πάλλ Ἀχιλεύς ἐκ δὲ κλῆρος θόρε Νεστορίδαο
Ἀντιλόχου μετὰ τὸν δἔλαχε κρείων Εὔμηλος
τῷ δἄρ ἐπ Ἀτρεΐδης δουρὶ κλειτὸς Μενέλαος
τῷ δἐπὶ Μηριόνης λάχ ἐλαυνέμεν ὕστατος αὖτε
Τυδεΐδης ὄχ ἄριστος ἐὼν λάχ ἐλαυνέμεν ἵππους
στὰν δὲ μεταστοιχί σήμηνε δὲ τέρματ Ἀχιλλεὺς
τηλόθεν ἐν λείῳ πεδίῳ παρὰ δὲ σκοπὸν εἷσεν
ἀντίθεον Φοίνικα ὀπάονα πατρὸς ἑοῖο
οἳ δἅμα πάντες ἐφ ἵπποιιν μάστιγας ἄειραν
πέπληγόν θἱμᾶσιν ὁμόκλησάν τἐπέεσσιν
ἐσσυμένως οἳ δὦκα διέπρησσον πεδίοιο
νόσφι νεῶν ταχέως ὑπὸ δὲ στέρνοισι κονίη
ἵστατ ἀειρομένη ὥς τε νέφος ἠὲ θύελλα
χαῖται δἐρρώοντο μετὰ πνοιῇς ἀνέμοιο
ἅρματα δἄλλοτε μὲν χθονὶ πίλνατο πουλυβοτείρῃ
ἄλλοτε δἀΐξασκε μετήορα τοὶ δἐλατῆρες
ἕστασαν ἐν δίφροισι πάτασσε δὲ θυμὸς ἑκάστου
νίκης ἱεμένων κέκλοντο δὲ οἷσιν ἕκαστος
ἵπποις οἳ δἐπέτοντο κονίοντες πεδίοιο
ἀλλ ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον ὠκέες ἵπποι
ἂψ ἐφ ἁλὸς πολιῆς τότε δὴ ἀρετή γε ἑκάστου
φαίνετ ἄφαρ δἵπποισι τάθη δρόμος ὦκα δἔπειτα
αἳ Φηρητιάδαο ποδώκεες ἔκφερον ἵπποι
τὰς δὲ μετ ἐξέφερον Διομήδεος ἄρσενες ἵπποι
Τρώϊοι οὐδέ τι πολλὸν ἄνευθ ἔσαν ἀλλὰ μάλ ἐγγύς
αἰεὶ γὰρ δίφρου ἐπιβησομένοισιν ἐΐκτην
πνοιῇ δΕὐμήλοιο μετάφρενον εὐρέε τὤμω
θέρμετ ἐπ αὐτῷ γὰρ κεφαλὰς καταθέντε πετέσθην
καί νύ κεν ἢ παρέλασσ ἢ ἀμφήριστον ἔθηκεν
εἰ μὴ Τυδέος υἷϊ κοτέσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων
ὅς ῥά οἱ ἐκ χειρῶν ἔβαλεν μάστιγα φαεινήν
τοῖο δἀπ ὀφθαλμῶν χύτο δάκρυα χωομένοιο
οὕνεκα τὰς μὲν ὅρα ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἰούσας
οἳ δέ οἱ ἐβλάφθησαν ἄνευ κέντροιο θέοντες
οὐδ ἄρ Ἀθηναίην ἐλεφηράμενος λάθ Ἀπόλλων
Τυδεΐδην μάλα δὦκα μετέσσυτο ποιμένα λαῶν
δῶκε δέ οἱ μάστιγα μένος δἵπποισιν ἐνῆκεν
ἵππειον δέ οἱ ἦξε θεὰ ζυγόν αἳ δέ οἱ ἵπποι
ἀμφὶς ὁδοῦ δραμέτην ῥυμὸς δἐπὶ γαῖαν ἐλύσθη
αὐτὸς δἐκ δίφροιο παρὰ τροχὸν ἐξεκυλίσθη
ἀγκῶνάς τε περιδρύφθη στόμα τε ῥῖνάς τε
θρυλίχθη δὲ μέτωπον ἐπ ὀφρύσι τὼ δέ οἱ ὄσσε
δακρυόφι πλῆσθεν θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή
Τυδεΐδης δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους
πολλὸν τῶν ἄλλων ἐξάλμενος ἐν γὰρ Ἀθήνη
ἵπποις ἧκε μένος καὶ ἐπ αὐτῷ κῦδος ἔθηκε
τῷ δἄρ ἐπ Ἀτρεΐδης εἶχε ξανθὸς Μενέλαος
Ἀντίλοχος δἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο
ἔμβητον καὶ σφῶϊ τιταίνετον ὅττι τάχιστα
ἤτοι μὲν κείνοισιν ἐριζέμεν οὔ τι κελεύω
νῦν ὤρεξε τάχος καὶ ἐπ αὐτῷ κῦδος ἔθηκεν
ἵππους δἈτρεΐδαο κιχάνετε μὴ δὲ λίπησθον
καρπαλίμως μὴ σφῶϊν ἐλεγχείην καταχεύῃ
Αἴθη θῆλυς ἐοῦσα τί ἢ λείπεσθε φέριστοι
ὧδε γὰρ ἐξερέω καὶ μὴν τετελεσμένον ἔσται
οὐ σφῶϊν κομιδὴ παρὰ Νέστορι ποιμένι λαῶν
ἔσσεται αὐτίκα δὔμμε κατακτενεῖ ὀξέϊ χαλκῷ
αἴ κἀποκηδήσαντε φερώμεθα χεῖρον ἄεθλον
ἀλλ ἐφομαρτεῖτον καὶ σπεύδετον ὅττι τάχιστα
ταῦτα δἐγὼν αὐτὸς τεχνήσομαι ἠδὲ νοήσω
στεινωπῷ ἐν ὁδῷ παραδύμεναι οὐδέ με λήσει
μᾶλλον ἐπιδραμέτην ὀλίγον χρόνον αἶψα δἔπειτα
στεῖνος ὁδοῦ κοίλης ἴδεν Ἀντίλοχος μενεχάρμης
ῥωχμὸς ἔην γαίης ᾗ χειμέριον ἀλὲν ὕδωρ
ἐξέρρηξεν ὁδοῖο βάθυνε δὲ χῶρον ἅπαντα
τῇ ῥεἶχεν Μενέλαος ἁματροχιὰς ἀλεείνων
Ἀντίλοχος δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους
ἐκτὸς ὁδοῦ ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν
Ἀτρεΐδης δἔδεισε καὶ Ἀντιλόχῳ ἐγεγώνει
Ἀντίλοχ ἀφραδέως ἱππάζεαι ἀλλ ἄνεχ ἵππους
στεινωπὸς γὰρ ὁδός τάχα δεὐρυτέρη παρελάσσαι
μή πως ἀμφοτέρους δηλήσεαι ἅρματι κύρσας
ὣς ἔφατ Ἀντίλοχος δἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἔλαυνε
κέντρῳ ἐπισπέρχων ὡς οὐκ ἀΐοντι ἐοικώς
ὅσσα δὲ δίσκου οὖρα κατωμαδίοιο πέλονται
ὅν ταἰζηὸς ἀφῆκεν ἀνὴρ πειρώμενος ἥβης
τόσσον ἐπιδραμέτην αἳ δἠρώησαν ὀπίσσω
μή πως συγκύρσειαν ὁδῷ ἔνι μώνυχες ἵπποι
δίφρους τἀνστρέψειαν ἐϋπλεκέας κατὰ δαὐτοὶ
ἐν κονίῃσι πέσοιεν ἐπειγόμενοι περὶ νίκης
τὸν καὶ νεικείων προσέφη ξανθὸς Μενέλαος
Ἀντίλοχ οὔ τις σεῖο βροτῶν ὀλοώτερος ἄλλος
ἔρρ ἐπεὶ οὔ σἔτυμόν γε φάμεν πεπνῦσθαι Ἀχαιοί
ἀλλ οὐ μὰν οὐδ ὧς ἄτερ ὅρκου οἴσῃ ἄεθλον
μή μοι ἐρύκεσθον μὴ δἕστατον ἀχνυμένω κῆρ
φθήσονται τούτοισι πόδες καὶ γοῦνα καμόντα
ἢ ὑμῖν ἄμφω γὰρ ἀτέμβονται νεότητος
μᾶλλον ἐπιδραμέτην τάχα δέ σφισιν ἄγχι γένοντο
Ἀργεῖοι δἐν ἀγῶνι καθήμενοι εἰσορόωντο
ἵππους τοὶ δὲ πέτοντο κονίοντες πεδίοιο
πρῶτος δἸδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἐφράσαθ ἵππους
ἧστο γὰρ ἐκτὸς ἀγῶνος ὑπέρτατος ἐν περιωπῇ
τοῖο δἄνευθεν ἐόντος ὁμοκλητῆρος ἀκούσας
ἔγνω φράσσατο δἵππον ἀριπρεπέα προὔχοντα
λευκὸν σῆμα τέτυκτο περίτροχον ἠΰτε μήνη
οἶος ἐγὼν ἵππους αὐγάζομαι ἦε καὶ ὑμεῖς
ἄλλοι μοι δοκέουσι παροίτεροι ἔμμεναι ἵπποι
ἄλλος δἡνίοχος ἰνδάλλεται αἳ δέ που αὐτοῦ
ἔβλαβεν ἐν πεδίῳ αἳ κεῖσέ γε φέρτεραι ἦσαν
νῦν δοὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν πάντῃ δέ μοι ὄσσε
Τρωϊκὸν ἂμ πεδίον παπταίνετον εἰσορόωντι
ἦε τὸν ἡνίοχον φύγον ἡνία οὐδὲ δυνάσθη
εὖ σχεθέειν περὶ τέρμα καὶ οὐκ ἐτύχησεν ἑλίξας
ἔνθά μιν ἐκπεσέειν ὀΐω σύν θἅρματα ἆξαι
αἳ δἐξηρώησαν ἐπεὶ μένος ἔλλαβε θυμόν
ἀλλὰ ἴδεσθε καὶ ὔμμες ἀνασταδόν οὐ γὰρ ἔγωγε
εὖ διαγιγνώσκω δοκέει δέ μοι ἔμμεναι ἀνὴρ
Αἰτωλὸς γενεήν μετὰ δἈργείοισιν ἀνάσσει
Τυδέος ἱπποδάμου υἱὸς κρατερὸς Διομήδης
τὸν δαἰσχρῶς ἐνένιπεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας
Ἰδομενεῦ τί πάρος λαβρεύεαι αἳ δέ τἄνευθεν
ἵπποι ἀερσίποδες πολέος πεδίοιο δίενται
οὔτε νεώτατός ἐσσι μετ Ἀργείοισι τοσοῦτον
οὔτέ τοι ὀξύτατον κεφαλῆς ἐκδέρκεται ὄσσε
ἀλλ αἰεὶ μύθοις λαβρεύεαι οὐδέ τί σε χρὴ
λαβραγόρην ἔμεναι πάρα γὰρ καὶ ἀμείνονες ἄλλοι
ἵπποι δαὐταὶ ἔασι παροίτεραι αἳ τὸ πάρος περ
Εὐμήλου ἐν δαὐτὸς ἔχων εὔληρα βέβηκε
τὸν δὲ χολωσάμενος Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα
Αἶαν νεῖκος ἄριστε κακοφραδὲς ἄλλά τε πάντα
δεύεαι Ἀργείων ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής
δεῦρό νυν ἢ τρίποδος περιδώμεθον ἠὲ λέβητος
ἴστορα δἈτρεΐδην Ἀγαμέμνονα θείομεν ἄμφω
ὁππότεραι πρόσθ ἵπποι ἵνα γνώῃς ἀποτίνων
ὣς ἔφατ ὄρνυτο δαὐτίκ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας
χωόμενος χαλεποῖσιν ἀμείψασθαι ἐπέεσσι
καί νύ κε δὴ προτέρω ἔτ ἔρις γένετ ἀμφοτέροισιν
εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ φάτο μῦθον
μηκέτι νῦν χαλεποῖσιν ἀμείβεσθον ἐπέεσσιν
Αἶαν Ἰδομενεῦ τε κακοῖς ἐπεὶ οὐδὲ ἔοικε
καὶ δἄλλῳ νεμεσᾶτον ὅτις τοιαῦτά γε ῥέζοι
ἀλλ ὑμεῖς ἐν ἀγῶνι καθήμενοι εἰσοράασθε
ἵππους οἳ δὲ τάχ αὐτοὶ ἐπειγόμενοι περὶ νίκης
ἐνθάδ ἐλεύσονται τότε δὲ γνώσεσθε ἕκαστος
ἵππους Ἀργείων οἳ δεύτεροι οἵ τε πάροιθεν
ὣς φάτο Τυδεΐδης δὲ μάλα σχεδὸν ἦλθε διώκων
μάστι δαἰὲν ἔλαυνε κατωμαδόν οἳ δέ οἱ ἵπποι
ὑψόσ ἀειρέσθην ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον
αἰεὶ δἡνίοχον κονίης ῥαθάμιγγες ἔβαλλον
ἅρματα δὲ χρυσῷ πεπυκασμένα κασσιτέρῳ τε
ἵπποις ὠκυπόδεσσιν ἐπέτρεχον οὐδέ τι πολλὴ
γίγνετ ἐπισσώτρων ἁρματροχιὴ κατόπισθεν
ἐν λεπτῇ κονίῃ τὼ δὲ σπεύδοντε πετέσθην
στῆ δὲ μέσῳ ἐν ἀγῶνι πολὺς δἀνεκήκιεν ἱδρὼς
ἵππων ἔκ τε λόφων καὶ ἀπὸ στέρνοιο χαμᾶζε
κλῖνε δἄρα μάστιγα ποτὶ ζυγόν οὐδὲ μάτησεν
ἴφθιμος Σθένελος ἀλλ ἐσσυμένως λάβ ἄεθλον
δῶκε δἄγειν ἑτάροισιν ὑπερθύμοισι γυναῖκα
καὶ τρίποδ ὠτώεντα φέρειν ὃ δἔλυεν ὑφ ἵππους
τῷ δἄρ ἐπ Ἀντίλοχος Νηλήϊος ἤλασεν ἵππους
κέρδεσιν οὔ τι τάχει γε παραφθάμενος Μενέλαον
ἀλλὰ καὶ ὧς Μενέλαος ἔχ ἐγγύθεν ὠκέας ἵππους
ὅσσον δὲ τροχοῦ ἵππος ἀφίσταται ὅς ῥα ἄνακτα
ἕλκῃσιν πεδίοιο τιταινόμενος σὺν ὄχεσφι
τοῦ μέν τε ψαύουσιν ἐπισσώτρου τρίχες ἄκραι
οὐραῖαι ὃ δέ τἄγχι μάλα τρέχει οὐδέ τι πολλὴ
χώρη μεσσηγὺς πολέος πεδίοιο θέοντος
τόσσον δὴ Μενέλαος ἀμύμονος Ἀντιλόχοιο
λείπετ ἀτὰρ τὰ πρῶτα καὶ ἐς δίσκουρα λέλειπτο
ἀλλά μιν αἶψα κίχανεν ὀφέλλετο γὰρ μένος ἠῢ
ἵππου τῆς Ἀγαμεμνονέης καλλίτριχος Αἴθης
τώ κέν μιν παρέλασσ οὐδ ἀμφήριστον ἔθηκεν
αὐτὰρ Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος
λείπετ ἀγακλῆος Μενελάου δουρὸς ἐρωήν
βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν καλλίτριχες ἵπποι
ἤκιστος δἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμ ἐν ἀγῶνι
υἱὸς δἈδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων
ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους
τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς
στὰς δἄρ ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντ ἀγόρευε
λοῖσθος ἀνὴρ ὤριστος ἐλαύνει μώνυχας ἵππους
ἀλλ ἄγε δή οἱ δῶμεν ἀέθλιον ὡς ἐπιεικὲς
δεύτερ ἀτὰρ τὰ πρῶτα φερέσθω Τυδέος υἱός
ὣς ἔφαθ οἳ δἄρα πάντες ἐπῄνεον ὡς ἐκέλευε
καί νύ κέ οἱ πόρεν ἵππον ἐπῄνησαν γὰρ Ἀχαιοί
εἰ μὴ ἄρ Ἀντίλοχος μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς
Πηλεΐδην Ἀχιλῆα δίκῃ ἠμείψατ ἀναστάς
ὦ Ἀχιλεῦ μάλα τοι κεχολώσομαι αἴ κε τελέσσῃς
τοῦτο ἔπος μέλλεις γὰρ ἀφαιρήσεσθαι ἄεθλον
τὰ φρονέων ὅτι οἱ βλάβεν ἅρματα καὶ ταχέ ἵππω
αὐτός τἐσθλὸς ἐών ἀλλ ὤφελεν ἀθανάτοισιν
εὔχεσθαι τό κεν οὔ τι πανύστατος ἦλθε διώκων
εἰ δέ μιν οἰκτίρεις καί τοι φίλος ἔπλετο θυμῷ
ἔστί τοι ἐν κλισίῃ χρυσὸς πολύς ἔστι δὲ χαλκὸς
καὶ πρόβατ εἰσὶ δέ τοι δμῳαὶ καὶ μώνυχες ἵπποι
τῶν οἱ ἔπειτ ἀνελὼν δόμεναι καὶ μεῖζον ἄεθλον
ἠὲ καὶ αὐτίκα νῦν ἵνα σαἰνήσωσιν Ἀχαιοί
τὴν δἐγὼ οὐ δώσω περὶ δαὐτῆς πειρηθήτω
ἀνδρῶν ὅς κἐθέλῃσιν ἐμοὶ χείρεσσι μάχεσθαι
ὣς φάτο μείδησεν δὲ ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς
χαίρων Ἀντιλόχῳ ὅτι οἱ φίλος ἦεν ἑταῖρος
Ἀντίλοχ εἰ μὲν δή με κελεύεις οἴκοθεν ἄλλο
Εὐμήλῳ ἐπιδοῦναι ἐγὼ δέ κε καὶ τὸ τελέσσω
δώσω οἱ θώρηκα τὸν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων
χάλκεον ᾧ πέρι χεῦμα φαεινοῦ κασσιτέροιο
ἀμφιδεδίνηται πολέος δέ οἱ ἄξιος ἔσται
ἦ ῥα καὶ Αὐτομέδοντι φίλῳ ἐκέλευσεν ἑταίρῳ
οἰσέμεναι κλισίηθεν ὃ δᾤχετο καί οἱ ἔνεικεν
Εὐμήλῳ δἐν χερσὶ τίθει ὃ δὲ δέξατο χαίρων
τοῖσι δὲ καὶ Μενέλαος ἀνίστατο θυμὸν ἀχεύων
Ἀντιλόχῳ ἄμοτον κεχολωμένος ἐν δἄρα κῆρυξ
χειρὶ σκῆπτρον ἔθηκε σιωπῆσαί τε κέλευσεν
Ἀντίλοχε πρόσθεν πεπνυμένε ποῖον ἔρεξας
ᾔσχυνας μὲν ἐμὴν ἀρετήν βλάψας δέ μοι ἵππους
τοὺς σοὺς πρόσθε βαλών οἵ τοι πολὺ χείρονες ἦσαν
ἀλλ ἄγετ Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
ἐς μέσον ἀμφοτέροισι δικάσσατε μὴ δἐπ ἀρωγῇ
μή ποτέ τις εἴπῃσιν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
Ἀντίλοχον ψεύδεσσι βιησάμενος Μενέλαος
οἴχεται ἵππον ἄγων ὅτι οἱ πολὺ χείρονες ἦσαν
ἵπποι αὐτὸς δὲ κρείσσων ἀρετῇ τε βίῃ τε
εἰ δἄγ ἐγὼν αὐτὸς δικάσω καί μοὔ τινά φημι
ἄλλον ἐπιπλήξειν Δαναῶν ἰθεῖα γὰρ ἔσται
Ἀντίλοχ εἰ δἄγε δεῦρο διοτρεφές ἣ θέμις ἐστί
στὰς ἵππων προπάροιθε καὶ ἅρματος αὐτὰρ ἱμάσθλην
χερσὶν ἔχε ῥαδινήν ᾗ περ τὸ πρόσθεν ἔλαυνες
ἵππων ἁψάμενος γαιήοχον ἐννοσίγαιον
ὄμνυθι μὴ μὲν ἑκὼν τὸ ἐμὸν δόλῳ ἅρμα πεδῆσαι
τὸν δαὖτ Ἀντίλοχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα
ἄνσχεο νῦν πολλὸν γὰρ ἔγωγε νεώτερός εἰμι
σεῖο ἄναξ Μενέλαε σὺ δὲ πρότερος καὶ ἀρείων
οἶσθ οἷαι νέου ἀνδρὸς ὑπερβασίαι τελέθουσι
τώ τοι ἐπιτλήτω κραδίη ἵππον δέ τοι αὐτὸς
δώσω τὴν ἀρόμην εἰ καί νύ κεν οἴκοθεν ἄλλο
μεῖζον ἐπαιτήσειας ἄφαρ κέ τοι αὐτίκα δοῦναι
βουλοίμην ἢ σοί γε διοτρεφὲς ἤματα πάντα
ἐκ θυμοῦ πεσέειν καὶ δαίμοσιν εἶναι ἀλιτρός
ἦ ῥα καὶ ἵππον ἄγων μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς
ἐν χείρεσσι τίθει Μενελάου τοῖο δὲ θυμὸς
ἰάνθη ὡς εἴ τε περὶ σταχύεσσιν ἐέρση
ληΐου ἀλδήσκοντος ὅτε φρίσσουσιν ἄρουραι
ὣς ἄρα σοὶ Μενέλαε μετὰ φρεσὶ θυμὸς ἰάνθη
Ἀντίλοχε νῦν μέν τοι ἐγὼν ὑποείξομαι αὐτὸς
χωόμενος ἐπεὶ οὔ τι παρήορος οὐδ ἀεσίφρων
ἦσθα πάρος νῦν αὖτε νόον νίκησε νεοίη
δεύτερον αὖτ ἀλέασθαι ἀμείνονας ἠπεροπεύειν
οὐ γάρ κέν με τάχ ἄλλος ἀνὴρ παρέπεισεν Ἀχαιῶν
ἀλλὰ σὺ γὰρ δὴ πολλὰ πάθες καὶ πολλὰ μόγησας
σός τε πατὴρ ἀγαθὸς καὶ ἀδελφεὸς εἵνεκ ἐμεῖο
τώ τοι λισσομένῳ ἐπιπείσομαι ἠδὲ καὶ ἵππον
δώσω ἐμήν περ ἐοῦσαν ἵνα γνώωσι καὶ οἵδε
ὡς ἐμὸς οὔ ποτε θυμὸς ὑπερφίαλος καὶ ἀπηνής
ἦ ῥα καὶ Ἀντιλόχοιο Νοήμονι δῶκεν ἑταίρῳ
ἵππον ἄγειν ὃ δἔπειτα λέβηθ ἕλε παμφανόωντα
Μηριόνης δἀνάειρε δύω χρυσοῖο τάλαντα
τέτρατος ὡς ἔλασεν πέμπτον δὑπελείπετ ἄεθλον
ἀμφίθετος φιάλη τὴν Νέστορι δῶκεν Ἀχιλλεὺς
Ἀργείων ἀν ἀγῶνα φέρων καὶ ἔειπε παραστάς
τῆ νῦν καὶ σοὶ τοῦτο γέρον κειμήλιον ἔστω
Πατρόκλοιο τάφου μνῆμ ἔμμεναι οὐ γὰρ ἔτ αὐτὸν
ὄψῃ ἐν Ἀργείοισι δίδωμι δέ τοι τόδ ἄεθλον
αὔτως οὐ γὰρ πύξ γε μαχήσεαι οὐδὲ παλαίσεις
οὐδ ἔτ ἀκοντιστὺν ἐσδύσεαι οὐδὲ πόδεσσι
θεύσεαι ἤδη γὰρ χαλεπὸν κατὰ γῆρας ἐπείγει
ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει ὃ δἐδέξατο χαίρων
οὐ γὰρ ἔτ ἔμπεδα γυῖα φίλος πόδες οὐδέ τι χεῖρες
ὤμων ἀμφοτέρωθεν ἐπαΐσσονται ἐλαφραί
ὡς ὁπότε κρείοντ Ἀμαρυγκέα θάπτον Ἐπειοὶ
Βουπρασίῳ παῖδες δἔθεσαν βασιλῆος ἄεθλα
ἔνθ οὔ τίς μοι ὁμοῖος ἀνὴρ γένετ οὔτ ἄρ Ἐπειῶν
οὔτ αὐτῶν Πυλίων οὔτ Αἰτωλῶν μεγαθύμων
πὺξ μὲν ἐνίκησα Κλυτομήδεα Ἤνοπος υἱόν
Ἀγκαῖον δὲ πάλῃ Πλευρώνιον ὅς μοι ἀνέστη
Ἴφικλον δὲ πόδεσσι παρέδραμον ἐσθλὸν ἐόντα
δουρὶ δὑπειρέβαλον Φυλῆά τε καὶ Πολύδωρον
οἴοισίν μἵπποισι παρήλασαν Ἀκτορίωνε
πλήθει πρόσθε βαλόντες ἀγασσάμενοι περὶ νίκης
οὕνεκα δὴ τὰ μέγιστα παρ αὐτόθι λείπετ ἄεθλα
οἳ δἄρ ἔσαν δίδυμοι ὃ μὲν ἔμπεδον ἡνιόχευεν
ἔμπεδον ἡνιόχευ ὃ δἄρα μάστιγι κέλευεν
ὥς ποτ ἔον νῦν αὖτε νεώτεροι ἀντιοώντων
ἔργων τοιούτων ἐμὲ δὲ χρὴ γήραϊ λυγρῷ
ἀλλ ἴθι καὶ σὸν ἑταῖρον ἀέθλοισι κτερέϊζε
ὥς μευ ἀεὶ μέμνησαι ἐνηέος οὐδέ σε λήθω
τιμῆς ἧς τέ μἔοικε τετιμῆσθαι μετ Ἀχαιοῖς
σοὶ δὲ θεοὶ τῶνδ ἀντὶ χάριν μενοεικέα δοῖεν
ὣς φάτο Πηλεΐδης δὲ πολὺν καθ ὅμιλον Ἀχαιῶν
ᾤχετ ἐπεὶ πάντ αἶνον ἐπέκλυε Νηλεΐδαο
αὐτὰρ ὃ πυγμαχίης ἀλεγεινῆς θῆκεν ἄεθλα
ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κατέδησ ἐν ἀγῶνι
ἑξέτε ἀδμήτην ἥ τἀλγίστη δαμάσασθαι
τῷ δἄρα νικηθέντι τίθει δέπας ἀμφικύπελλον
ἄνδρε δύω περὶ τῶνδε κελεύομεν ὥ περ ἀρίστω
πὺξ μάλ ἀνασχομένω πεπληγέμεν ᾧ δέ κἈπόλλων
δώῃ καμμονίην γνώωσι δὲ πάντες Ἀχαιοί
ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κλισίην δὲ νεέσθω
αὐτὰρ ὃ νικηθεὶς δέπας οἴσεται ἀμφικύπελλον
ὣς ἔφατ ὄρνυτο δαὐτίκ ἀνὴρ ἠΰς τε μέγας τε
εἰδὼς πυγμαχίης υἱὸς Πανοπῆος Ἐπειός
ἅψατο δἡμιόνου ταλαεργοῦ φώνησέν τε
ἆσσον ἴτω ὅς τις δέπας οἴσεται ἀμφικύπελλον
ἡμίονον δοὔ φημί τιν ἀξέμεν ἄλλον Ἀχαιῶν
πυγμῇ νικήσαντ ἐπεὶ εὔχομαι εἶναι ἄριστος
ἐν πάντεσσ ἔργοισι δαήμονα φῶτα γενέσθαι
ἀντικρὺ χρόα τε ῥήξω σύν τὀστέ ἀράξω
κηδεμόνες δέ οἱ ἐνθάδ ἀολλέες αὖθι μενόντων
οἵ κέ μιν ἐξοίσουσιν ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δαμέντα
Μηκιστῆος υἱὸς Ταλαϊονίδαο ἄνακτος
ὅς ποτε Θήβας δἦλθε δεδουπότος Οἰδιπόδαο
ἐς τάφον ἔνθα δὲ πάντας ἐνίκα Καδμείωνας
τὸν μὲν Τυδεΐδης δουρὶ κλυτὸς ἀμφεπονεῖτο
θαρσύνων ἔπεσιν μέγα δαὐτῷ βούλετο νίκην
ζῶμα δέ οἱ πρῶτον παρακάββαλεν αὐτὰρ ἔπειτα
δῶκεν ἱμάντας ἐϋτμήτους βοὸς ἀγραύλοιο
τὼ δὲ ζωσαμένω βήτην ἐς μέσσον ἀγῶνα
ἄντα δἀνασχομένω χερσὶ στιβαρῇσιν ἅμ ἄμφω
σύν ῥἔπεσον σὺν δέ σφι βαρεῖαι χεῖρες ἔμιχθεν
δεινὸς δὲ χρόμαδος γενύων γένετ ἔρρεε δἱδρὼς
πάντοθεν ἐκ μελέων ἐπὶ δὄρνυτο δῖος Ἐπειός
κόψε δὲ παπτήναντα παρήϊον οὐδ ἄρ ἔτι δὴν
ἑστήκειν αὐτοῦ γὰρ ὑπήριπε φαίδιμα γυῖα
ὡς δὅθ ὑπὸ φρικὸς Βορέω ἀναπάλλεται ἰχθὺς
θίν ἐν φυκιόεντι μέλαν δέ ἑ κῦμα κάλυψεν
ὣς πληγεὶς ἀνέπαλτ αὐτὰρ μεγάθυμος Ἐπειὸς
χερσὶ λαβὼν ὤρθωσε φίλοι δἀμφέσταν ἑταῖροι
οἵ μιν ἄγον δι ἀγῶνος ἐφελκομένοισι πόδεσσιν
αἷμα παχὺ πτύοντα κάρη βάλλονθ ἑτέρωσε
κὰδ δἀλλοφρονέοντα μετὰ σφίσιν εἷσαν ἄγοντες
αὐτοὶ δοἰχόμενοι κόμισαν δέπας ἀμφικύπελλον
Πηλεΐδης δαἶψ ἄλλα κατὰ τρίτα θῆκεν ἄεθλα
δεικνύμενος Δαναοῖσι παλαισμοσύνης ἀλεγεινῆς
τῷ μὲν νικήσαντι μέγαν τρίποδ ἐμπυριβήτην
τὸν δὲ δυωδεκάβοιον ἐνὶ σφίσι τῖον Ἀχαιοί
ἀνδρὶ δὲ νικηθέντι γυναῖκ ἐς μέσσον ἔθηκε
πολλὰ δἐπίστατο ἔργα τίον δέ ἑ τεσσαράβοιον
ὄρνυσθ οἳ καὶ τούτου ἀέθλου πειρήσεσθον
ὣς ἔφατ ὦρτο δἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας
ἂν δὈδυσεὺς πολύμητις ἀνίστατο κέρδεα εἰδώς
ζωσαμένω δἄρα τώ γε βάτην ἐς μέσσον ἀγῶνα
ἀγκὰς δἀλλήλων λαβέτην χερσὶ στιβαρῇσιν
ὡς ὅτ ἀμείβοντες τούς τε κλυτὸς ἤραρε τέκτων
δώματος ὑψηλοῖο βίας ἀνέμων ἀλεείνων
τετρίγει δἄρα νῶτα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν
ἑλκόμενα στερεῶς κατὰ δὲ νότιος ῥέεν ἱδρώς
πυκναὶ δὲ σμώδιγγες ἀνὰ πλευράς τε καὶ ὤμους
αἵματι φοινικόεσσαι ἀνέδραμον οἳ δὲ μάλ αἰεὶ
νίκης ἱέσθην τρίποδος πέρι ποιητοῖο
οὔτ Ὀδυσεὺς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι
οὔτ Αἴας δύνατο κρατερὴ δἔχεν ἲς Ὀδυσῆος
ἀλλ ὅτε δή ῥἀνίαζον ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς
δὴ τότε μιν προσέειπε μέγας Τελαμώνιος Αἴας
ἤ μἀνάειρ ἢ ἐγὼ σέ τὰ δαὖ Διὶ πάντα μελήσει
ὣς εἰπὼν ἀνάειρε δόλου δοὐ λήθετ Ὀδυσσεύς
κόψ ὄπιθεν κώληπα τυχών ὑπέλυσε δὲ γυῖα
κὰδ δἔβαλ ἐξοπίσω ἐπὶ δὲ στήθεσσιν Ὀδυσσεὺς
κάππεσε λαοὶ δαὖ  θηεῦντό τε θάμβησάν τε
δεύτερος αὖτ ἀνάειρε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς
κίνησεν δἄρα τυτθὸν ἀπὸ χθονός οὐδ ἔτ ἄειρεν
ἐν δὲ γόνυ γνάμψεν ἐπὶ δὲ χθονὶ κάππεσον ἄμφω
πλησίοι ἀλλήλοισι μιάνθησαν δὲ κονίῃ
καί νύ κε τὸ τρίτον αὖτις ἀναΐξαντ ἐπάλαιον
εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ κατέρυκε
μηκέτ ἐρείδεσθον μὴ δὲ τρίβεσθε κακοῖσι
νίκη δἀμφοτέροισιν ἀέθλια δἶσ ἀνελόντες
ἔρχεσθ ὄφρα καὶ ἄλλοι ἀεθλεύωσιν Ἀχαιοί
καί ῥἀπομορξαμένω κονίην δύσαντο χιτῶνας
Πηλεΐδης δαἶψ ἄλλα τίθει ταχυτῆτος ἄεθλα
ἀργύρεον κρητῆρα τετυγμένον ἓξ δἄρα μέτρα
χάνδανεν αὐτὰρ κάλλει ἐνίκα πᾶσαν ἐπ αἶαν
πολλόν ἐπεὶ Σιδόνες πολυδαίδαλοι εὖ ἤσκησαν
Φοίνικες δἄγον ἄνδρες ἐπ ἠεροειδέα πόντον
στῆσαν δἐν λιμένεσσι Θόαντι δὲ δῶρον ἔδωκαν
υἷος δὲ Πριάμοιο Λυκάονος ὦνον ἔδωκε
Πατρόκλῳ ἥρωϊ Ἰησονίδης Εὔνηος
καὶ τὸν Ἀχιλλεὺς θῆκεν ἄεθλον οὗ ἑτάροιο
ὅς τις ἐλαφρότατος ποσσὶ κραιπνοῖσι πέλοιτο
δευτέρῳ αὖ βοῦν θῆκε μέγαν καὶ πίονα δημῷ
ἡμιτάλαντον δὲ χρυσοῦ λοισθήϊ ἔθηκε
ὄρνυσθ οἳ καὶ τούτου ἀέθλου πειρήσεσθε
ἂν δὈδυσεὺς πολύμητις ἔπειτα δὲ Νέστορος υἱὸς
Ἀντίλοχος ὃ γὰρ αὖτε νέους ποσὶ πάντας ἐνίκα
στὰν δὲ μεταστοιχί σήμηνε δὲ τέρματ Ἀχιλλεύς
τοῖσι δἀπὸ νύσσης τέτατο δρόμος ὦκα δἔπειτα
ἔκφερ Ὀϊλιάδης ἐπὶ δὄρνυτο δῖος Ὀδυσσεὺς
ἄγχι μάλ ὡς ὅτε τίς τε γυναικὸς ἐϋζώνοιο
στήθεός ἐστι κανών ὅν τεὖ μάλα χερσὶ τανύσσῃ
πηνίον ἐξέλκουσα παρὲκ μίτον ἀγχόθι δἴσχει
στήθεος ὣς Ὀδυσεὺς θέεν ἐγγύθεν αὐτὰρ ὄπισθεν
ἴχνια τύπτε πόδεσσι πάρος κόνιν ἀμφιχυθῆναι
κὰδ δἄρα οἱ κεφαλῆς χέ ἀϋτμένα δῖος Ὀδυσσεὺς
αἰεὶ ῥίμφα θέων ἴαχον δἐπὶ πάντες Ἀχαιοὶ
νίκης ἱεμένῳ μάλα δὲ σπεύδοντι κέλευον
ἀλλ ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον αὐτίκ Ὀδυσσεὺς
εὔχετ Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ὃν κατὰ θυμόν
κλῦθι θεά ἀγαθή μοι ἐπίρροθος ἐλθὲ ποδοῖιν
ἀλλ ὅτε δὴ τάχ ἔμελλον ἐπαΐξασθαι ἄεθλον
ἔνθ Αἴας μὲν ὄλισθε θέων βλάψεν γὰρ Ἀθήνη
τῇ ῥα βοῶν κέχυτ ὄνθος ἀποκταμένων ἐριμύκων
οὓς ἐπὶ Πατρόκλῳ πέφνεν πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς
ἐν δὄνθου βοέου πλῆτο στόμα τε ῥῖνάς τε
κρητῆρ αὖτ ἀνάειρε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς
ὡς ἦλθε φθάμενος ὃ δὲ βοῦν ἕλε φαίδιμος Αἴας
στῆ δὲ κέρας μετὰ χερσὶν ἔχων βοὸς ἀγραύλοιο
ὄνθον ἀποπτύων μετὰ δἈργείοισιν ἔειπεν
ὢ πόποι ἦ μἔβλαψε θεὰ πόδας ἣ τὸ πάρος περ
μήτηρ ὣς Ὀδυσῆϊ παρίσταται ἠδ ἐπαρήγει
ὣς ἔφαθ οἳ δἄρα πάντες ἐπ αὐτῷ ἡδὺ γέλασσαν
Ἀντίλοχος δἄρα δὴ λοισθήϊον ἔκφερ ἄεθλον
μειδιόων καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν
εἰδόσιν ὔμμ ἐρέω πᾶσιν φίλοι ὡς ἔτι καὶ νῦν
ἀθάνατοι τιμῶσι παλαιοτέρους ἀνθρώπους
Αἴας μὲν γὰρ ἐμεῖ ὀλίγον προγενέστερός ἐστιν
ὠμογέροντα δέ μίν φασ ἔμμεναι ἀργαλέον δὲ
ποσσὶν ἐριδήσασθαι Ἀχαιοῖς εἰ μὴ Ἀχιλλεῖ
ὣς φάτο κύδηνεν δὲ ποδώκεα Πηλεΐωνα
τὸν δἈχιλεὺς μύθοισιν ἀμειβόμενος προσέειπεν
Ἀντίλοχ οὐ μέν τοι μέλεος εἰρήσεται αἶνος
ἀλλά τοι ἡμιτάλαντον ἐγὼ χρυσοῦ ἐπιθήσω
αὐτὰρ Πηλεΐδης κατὰ μὲν δολιχόσκιον ἔγχος
θῆκ ἐς ἀγῶνα φέρων κατὰ δἀσπίδα καὶ τρυφάλειαν
τεύχεα Σαρπήδοντος ἅ μιν Πάτροκλος ἀπηύρα
τεύχεα ἑσσαμένω ταμεσίχροα χαλκὸν ἑλόντε
ἀλλήλων προπάροιθεν ὁμίλου πειρηθῆναι
ὁππότερός κε φθῇσιν ὀρεξάμενος χρόα καλόν
ψαύσῃ δἐνδίνων διά τἔντεα καὶ μέλαν αἷμα
τῷ μὲν ἐγὼ δώσω τόδε φάσγανον ἀργυρόηλον
καλὸν Θρηΐκιον τὸ μὲν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων
τεύχεα δἀμφότεροι ξυνήϊα ταῦτα φερέσθων
καί σφιν δαῖτ ἀγαθὴν παραθήσομεν ἐν κλισίῃσιν
ἂν δἄρα Τυδεΐδης ὦρτο κρατερὸς Διομήδης
οἳ δἐπεὶ οὖν ἑκάτερθεν ὁμίλου θωρήχθησαν
ἐς μέσον ἀμφοτέρω συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι
δεινὸν δερκομένω θάμβος δἔχε πάντας Ἀχαιούς
ἀλλ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ ἀλλήλοισιν ἰόντες
ἔνθ Αἴας μὲν ἔπειτα κατ ἀσπίδα πάντοσ ἐΐσην
νύξ οὐδὲ χρό ἵκανεν ἔρυτο γὰρ ἔνδοθι θώρηξ
αἰὲν ἐπ αὐχένι κῦρε φαεινοῦ δουρὸς ἀκωκῇ
καὶ τότε δή ῥΑἴαντι περιδείσαντες Ἀχαιοὶ
αὐτὰρ Τυδεΐδῃ δῶκεν μέγα φάσγανον ἥρως
σὺν κολεῷ τε φέρων καὶ ἐϋτμήτῳ τελαμῶνι
αὐτὰρ Πηλεΐδης θῆκεν σόλον αὐτοχόωνον
ὃν πρὶν μὲν ῥίπτασκε μέγα σθένος Ἠετίωνος
ἀλλ ἤτοι τὸν ἔπεφνε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς
τὸν δἄγετ ἐν νήεσσι σὺν ἄλλοισι κτεάτεσσι
εἴ οἱ καὶ μάλα πολλὸν ἀπόπροθι πίονες ἀγροί
ἕξει μιν καὶ πέντε περιπλομένους ἐνιαυτοὺς
ποιμὴν οὐδ ἀροτὴρ εἶσ ἐς πόλιν ἀλλὰ παρέξει
ὣς ἔφατ ὦρτο δἔπειτα μενεπτόλεμος Πολυποίτης
ἂν δὲ Λεοντῆος κρατερὸν μένος ἀντιθέοιο
ἂν δΑἴας Τελαμωνιάδης καὶ δῖος Ἐπειός
ἑξείης δἵσταντο σόλον δἕλε δῖος Ἐπειός
ἧκε δὲ δινήσας γέλασαν δἐπὶ πάντες Ἀχαιοί
δεύτερος αὖτ ἀφέηκε Λεοντεὺς ὄζος Ἄρηος
τὸ τρίτον αὖτ ἔρριψε μέγας Τελαμώνιος Αἴας
χειρὸς ἄπο στιβαρῆς καὶ ὑπέρβαλε σήματα πάντων
ἀλλ ὅτε δὴ σόλον εἷλε μενεπτόλεμος Πολυποίτης
ὅσσόν τίς τἔρριψε καλαύροπα βουκόλος ἀνήρ
ἣ δέ θἑλισσομένη πέτεται διὰ βοῦς ἀγελαίας
τόσσον παντὸς ἀγῶνος ὑπέρβαλε τοὶ δὲ βόησαν
ἀνστάντες δἕταροι Πολυποίταο κρατεροῖο
νῆας ἔπι γλαφυρὰς ἔφερον βασιλῆος ἄεθλον