Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἔγνωκα τοῖσδε κοὐδὲν ἀντειπεῖν ἔχω
οὔκουν ἐπείξῃ τῷδε δεσμὰ περιβαλεῖν
ὡς μή σἐλινύοντα προσδερχθῇ πατήρ
καὶ δὴ πρόχειρα ψάλια δέρκεσθαι πάρα
ῥαιστῆρι θεῖνε πασσάλευε πρὸς πέτραις
περαίνεται δὴ κοὐ ματᾷ τοὔργον τόδε
ἄρασσε μᾶλλον σφίγγε μηδαμῇ χάλα
δεινὸς γὰρ εὑρεῖν κἀξ ἀμηχάνων πόρον
ἄραρεν ἥδε γὠλένη δυσεκλύτως
καὶ τήνδε νῦν πόρπασον ἀσφαλῶς ἵνα
μάθῃ σοφιστὴς ὢν Διὸς νωθέστερος
πλὴν τοῦδ ἂν οὐδεὶς ἐνδίκως μέμψαιτό μοι
στέρνων διαμπὰξ πασσάλευ ἐρρωμένως
αἰαῖ Προμηθεῦ σῶν ὑπερστένω πόνων
σὺ δαὖ κατοκνεῖς τῶν Διός τἐχθρῶν ὕπερ
στένεις ὅπως μὴ σαυτὸν οἰκτιεῖς ποτε
ὁρᾷς θέαμα δυσθέατον ὄμμασιν
ὁρῶ κυροῦντα τόνδε τῶν ἐπαξίων
ἀλλ ἀμφὶ πλευραῖς μασχαλιστῆρας βάλε
δρᾶν ταῦτ ἀνάγκη μηδὲν ἐγκέλευ ἄγαν
ἦ μὴν κελεύσω κἀπιθωύξω γε πρός
χώρει κάτω σκέλη δὲ κίρκωσον βίᾳ
καὶ δὴ πέπρακται τοὔργον οὐ μακρῷ πόνῳ
ἐρρωμένως νῦν θεῖνε διατόρους πέδας
ὡς οὑπιτιμητής γε τῶν ἔργων βαρύς
ὅμοια μορφῇ γλῶσσά σου γηρύεται
σὺ μαλθακίζου τὴν δἐμὴν αὐθαδίαν
ὀργῆς τε τραχύτητα πιπλησσέ μοι
στείχωμεν ὡς κώλοισιν ἀμφίβληστρ ἔχει
συλῶν ἐφημέροισι προστίθει τί σοι
οἷοί τε θνητοὶ τῶνδ ἀπαντλῆσαι πόνων
καλοῦσιν αὐτὸν γάρ σε δεῖ προμηθέως
ὅτῳ τρόπῳ τῆσδ ἐκκυλισθήσῃ τέχνης
ὦ δῖος αἰθὴρ καὶ ταχύπτεροι πνοαί
ποταμῶν τε πηγαί ποντίων τε κυμάτων
ἀνήριθμον γέλασμα παμμῆτόρ τε γῆ
καὶ τὸν πανόπτην κύκλον ἡλίου καλῶ
ἴδεσθέ μοἷα πρὸς θεῶν πάσχω θεός
διακναιόμενος τὸν μυριετῆ
τοιόνδ ὁ νέος ταγὸς μακάρων
ἐξηῦρ ἐπ ἐμοὶ δεσμὸν ἀεικῆ
φεῦ φεῦ τὸ παρὸν τό τἐπερχόμενον
πῆμα στενάχω πῇ ποτε μόχθων
χρὴ τέρματα τῶνδ ἐπιτεῖλαι
καίτοι τί φημι πάντα προυξεπίσταμαι
σκεθρῶς τὰ μέλλοντ οὐδέ μοι ποταίνιον
αἶσαν φέρειν ὡς ῥᾷστα γιγνώσκονθ ὅτι
τὸ τῆς ἀνάγκης ἔστ ἀδήριτον σθένος
ἀλλ οὔτε σιγᾶν οὔτε μὴ σιγᾶν τύχας
οἷόν τέ μοι τάσδ ἐστί θνητοῖς γὰρ γέρα
πορὼν ἀνάγκαις ταῖσδ ἐνέζευγμαι τάλας
πηγὴν κλοπαίαν ἣ διδάσκαλος τέχνης
πάσης βροτοῖς πέφηνε καὶ μέγας πόρος
ὑπαιθρίοις δεσμοῖς πεπασσαλευμένος
ἆ ἆ ἔα ἔα
τίς ἀχώ τίς ὀδμὰ προσέπτα μἀφεγγής
θεόσυτος ἢ βρότειος ἢ κεκραμένη
ἵκετο τερμόνιον τις ἐπὶ πάγον
πόνων ἐμῶν θεωρός ἢ τί δὴ θέλων
ὁρᾶτε δεσμώτην με δύσποτμον θεόν
τὸν Διὸς ἐχθρόν τὸν πᾶσι θεοῖς
δι ἀπεχθείας ἐλθόνθ ὁπόσοι
τὴν Διὸς αὐλὴν εἰσοιχνεῦσιν
διὰ τὴν λίαν φιλότητα βροτῶν
φεῦ φεῦ τί ποτ αὖ κινάθισμα κλύω πέλας οἰωνῶν
αἰθὴρ δἐλαφραῖς πτερύγων ῥιπαῖς ὑποσυρίζει
μηδὲν φοβηθῇς φιλία γὰρ ἅδε τάξις
πτερύγων θοαῖς ἁμίλλαις
προσέβα τόνδε πάγον πατρῴας
μόγις παρειποῦσα φρένας
κραιπνοφόροι δέ μἔπεμψαν αὖραι
κτύπου γὰρ ἀχὼ χάλυβος διῇξεν ἄντρων
μυχόν ἐκ δἔπληξέ μου τὰν θεμερῶπιν αἰδῶ
σύθην δἀπέδιλος ὄχῳ πτερωτῷ
τῆς πολυτέκνου Τηθύος ἔκγονα
τοῦ περὶ πᾶσάν θεἱλισσομένου
χθόν ἀκοιμήτῳ ῥεύματι παῖδες πατρὸς Ὠκεανοῦ
δέρχθητ ἐσίδεσθ οἵῳ δεσμῷ προσπορπατὸς
τῆσδε φάραγγος σκοπέλοις ἐν ἄκροις
φρουρὰν ἄζηλον ὀχήσω
λεύσσω Προμηθεῦ φοβερὰ δἐμοῖσιν ὄσσοις
ὀμίχλα προσῇξε πλήρης
δακρύων σὸν δέμας εἰσιδούσᾳ
ταῖσδ ἀδαμαντοδέτοισι λύμαις
νέοι γὰρ οἰακονόμοι κρατοῦσ Ὀλύμπου
νεοχμοῖς δὲ δὴ νόμοις Ζεὺς ἀθέτως κρατύνει
εἰ γάρ μὑπὸ γῆν νέρθεν θἍιδου
τοῦ νεκροδέγμονος εἰς ἀπέρατον
Τάρταρον ἧκεν
δεσμοῖς ἀλύτοις ἀγρίως πελάσας
ὡς μήτε θεὸς μήτε τις ἄλλος
νῦν δαἰθέριον κίνυγμ ὁ τάλας
ἐχθροῖς ἐπίχαρτα πέπονθα
τίς ὧδε τλησικάρδιος
θεῶν ὅτῳ τάδ ἐπιχαρῆ
τίς οὐ ξυνασχαλᾷ κακοῖς
τεοῖσι δίχα γε Διός ὁ δἐπικότως ἀεὶ
δάμναται Οὐρανίαν γένναν οὐδὲ λήξει
πρὶν ἂν ἢ κορέσῃ κέαρ ἢ παλάμᾳ τινὶ
τὰν δυσάλωτον ἕλῃ τις ἀρχάν
ἦ μὴν ἔτ ἐμοῦ καίπερ κρατεραῖς ἐν γυιοπέδαις
αἰκιζομένου χρείαν ἕξει μακάρων πρύτανις
δεῖξαι τὸ νέον βούλευμ ὑφ ὅτου
σκῆπτρον τιμάς τἀποσυλᾶται
καί μοὔτι μελιγλώσσοις πειθοῦς ἐπαοιδαῖσιν
θέλξει στερεάς τοὔποτ ἀπειλὰς
πτήξας τόδ ἐγὼ καταμηνύσω
πρὶν ἂν ἐξ ἀγρίων δεσμῶν χαλάσῃ
ποινάς τε τίνειν τῆσδ αἰκείας ἐθελήσῃ
σὺ μὲν θρασύς τε καὶ πικραῖς
δύαισιν οὐδὲν ἐπιχαλᾷς
ἄγαν δἐλευθεροστομεῖς
ἐμὰς δὲ φρένας ἐρέθισε διάτορος φόβος
δέδια δἀμφὶ σαῖς τύχαις
πᾷ ποτε τῶνδε πόνων χρή σε τέρμα κέλσαντ
ἐσιδεῖν ἀκίχητα γὰρ ἤθεα καὶ κέαρ
ἀπαράμυθον ἔχει Κρόνου παῖς
οἶδ ὅτι τραχὺς καὶ παρ ἑαυτῷ τὸ δίκαιον ἔχων
ἔμπας οἴω μαλακογνώμων
τὴν δἀτέραμνον στορέσας ὀργὴν
εἰς ἀρθμὸν ἐμοὶ καὶ φιλότητα
σπεύδων σπεύδοντί ποθ ἥξει
πάντ ἐκκάλυψον καὶ γέγων ἡμῖν λόγον
ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπ αἰτιάματι
οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται
δίδαξον ἡμᾶς εἴ τι μὴ βλάπτει λόγῳ
ἀλγεινὰ μέν μοι καὶ λέγειν ἐστὶν τάδε
ἄλγος δὲ σιγᾶν πανταχῇ δὲ δύσποτμα
ἐπεὶ τάχιστ ἤρξαντο δαίμονες χόλου
στάσις τἐν ἀλλήλοισιν ὠροθύνετο
οἱ μὲν θέλοντες ἐκβαλεῖν ἕδρας Κρόνον
ὡς Ζεὺς ἀνάσσοι δῆθεν οἱ δὲ τοὔμπαλιν
ἐνταῦθ ἐγὼ τὰ λῷστα βουλεύων πιθεῖν
Τιτᾶνας Οὐρανοῦ τε καὶ Χθονὸς τέκνα
οὐκ ἠδυνήθην αἱμύλας δὲ μηχανὰς
ᾤοντ ἀμοχθεὶ πρὸς βίαν τε δεσπόσειν
ἐμοὶ δὲ μήτηρ οὐχ ἅπαξ μόνον Θέμις
καὶ Γαῖα πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία
τὸ μέλλον ᾗ κραίνοιτο προυτεθεσπίκει
ὡς οὐ κατ ἰσχὺν οὐδὲ πρὸς τὸ καρτερόν
χρείη δόλῳ δὲ τοὺς ὑπερσχόντας κρατεῖν
τοιαῦτ ἐμοῦ λόγοισιν ἐξηγουμένου
οὐκ ἠξίωσαν οὐδὲ προσβλέψαι τὸ πᾶν
ἐφαίνετ εἶναι προσλαβόντα μητέρα
ἑκόνθ ἑκόντι Ζηνὶ συμπαραστατεῖν
αὐτοῖσι συμμάχοισι τοιάδ ἐξ ἐμοῦ
ὁ τῶν θεῶν τύραννος ὠφελημένος
κακαῖσι ποιναῖς ταῖσδὲ μἐξημείψατο
νόσημα τοῖς φίλοισι μὴ πεποιθέναι
ὃ δοὖν ἐρωτᾶτ αἰτίαν καθ ἥντινα
αἰκίζεταί με τοῦτο δὴ σαφηνιῶ
καθέζετ εὐθὺς δαίμοσιν νέμει γέρα
ἀρχήν βροτῶν δὲ τῶν ταλαιπώρων λόγον
τὸ πᾶν ἔχρῃζεν ἄλλο φιτῦσαι νέον
καὶ τοῖσιν οὐδεὶς ἀντέβαινε πλὴν ἐμοῦ
ἐγὼ δἐτόλμησ ἐξελυσάμην βροτοὺς
τῷ τοι τοιαῖσδε πημοναῖσι κάμπτομαι
πάσχειν μὲν ἀλγειναῖσιν οἰκτραῖσιν δἰδεῖν
θνητοὺς δἐν οἴκτῳ προθέμενος τούτου τυχεῖν
οὐκ ἠξιώθην αὐτός ἀλλὰ νηλεῶς
ὧδ ἐρρύθμισμαι Ζηνὶ δυσκλεὴς θέα
ὅστις Προμηθεῦ σοῖσιν οὐ συνασχαλᾷ
μόχθοις ἐγὼ γὰρ οὔτ ἂν εἰσιδεῖν τάδε
ἔχρῃζον εἰσιδοῦσά τἠλγύνθην κέαρ
καὶ μὴν φίλοις γἐλεινὸς εἰσορᾶν ἐγώ
μή πού τι προύβης τῶνδε καὶ περαιτέρω
θνητούς γἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον
τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου
τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατῴκισα
μέγ ὠφέλημα τοῦτ ἐδωρήσω βροτοῖς
πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα
καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ ἔχουσ ἐφήμεροι
ἀφ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας
τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπ αἰτιάμασιν
αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ χαλᾷ κακῶν
οὐδ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον
δόξει δὲ πῶς τίς ἐλπίς οὐχ ὁρᾷς ὅτι
καθ ἡδονὴν σοί τἄλγος ἀλλὰ ταῦτα μὲν
μεθῶμεν ἄθλου δἔκλυσιν ζήτει τινά
πράσσοντ ἐγὼ δὲ ταῦθ ἅπαντ ἠπιστάμην
θνητοῖς ἀρήγων αὐτὸς ηὑρόμην πόνους
οὐ μήν τι ποιναῖς γᾠόμην τοίαισί με
κατισχνανεῖσθαι πρὸς πέτραις πεδαρσίοις
τυχόντ ἐρήμου τοῦδ ἀγείτονος πάγου
καί μοι τὰ μὲν παρόντα μὴ δύρεσθ ἄχη
ἀκούσαθ ὡς μάθητε διὰ τέλους τὸ πᾶν
πίθεσθέ μοι πίθεσθε συμπονήσατε
τῷ νῦν μογοῦντι ταὐτά τοι πλανωμένη
πρὸς ἄλλοτ ἄλλον πημονὴ προσιζάνει
οὐκ ἁκούσαις ἐπεθώυξας τοῦτο Προμηθεῦ
καὶ νῦν ἐλαφρῷ ποδὶ κραιπνόσυτον
θᾶκον προλιποῦσ
αἰθέρα θἁγνὸν πόρον οἰωνῶν
ὀκριοέσσῃ χθονὶ τῇδε πελῶ
τοὺς σοὺς δὲ πόνους χρῄζω διὰ παντὸς ἀκοῦσαι
ἥκω δολιχῆς τέρμα κελεύθου
διαμειψάμενος πρὸς σέ Προμηθεῦ
τὸν πτερυγωκῆ τόνδ οἰωνὸν
γνώμῃ στομίων ἄτερ εὐθύνων
ταῖς σαῖς δὲ τύχαις ἴσθι συναλγῶ
τὸ τε γάρ με δοκῶ συγγενὲς οὕτως ἐσαναγκάζει
χωρίς τε γένους οὐκ ἔστιν ὅτῳ
μείζονα μοῖραν νείμαιμ ἢ σοί
γνώσῃ δὲ τάδ ὡς ἔτυμ οὐδὲ μάτην
χαριτογλωσσεῖν ἔνι μοι φέρε γὰρ
σήμαιν ὅ τι χρή σοι συμπράσσειν
οὐ γάρ ποτ ἐρεῖς ὡς Ὠκεανοῦ
φίλος ἐστὶ βεβαιότερός σοι
ἔα τί χρῆμα καὶ σὺ δὴ πόνων ἐμῶν
ἥκεις ἐπόπτης πῶς ἐτόλμησας λιπὼν
αὐτόκτιτ ἄντρα τὴν σιδηρομήτορα
ἐλθεῖν ἐς αἶαν ἦ θεωρήσων τύχας
ἐμὰς ἀφῖξαι καὶ συνασχαλῶν κακοῖς
δέρκου θέαμα τόνδε τὸν Διὸς φίλον
τὸν συγκαταστήσαντα τὴν τυραννίδα
οἵαις ὑπ αὐτοῦ πημοναῖσι κάμπτομαι
ὁρῶ Προμηθεῦ καὶ παραινέσαι γέ σοι
θέλω τὰ λῷστα καίπερ ὄντι ποικίλῳ
νέους νέος γὰρ καὶ τύραννος ἐν θεοῖς
εἰ δὧδε τραχεῖς καὶ τεθηγμένους λόγους
ῥίψεις τάχ ἄν σου καὶ μακρὰν ἀνωτέρω
θακῶν κλύοι Ζεύς ὥστε σοι τὸν νῦν ὄχλον
παρόντα μόχθων παιδιὰν εἶναι δοκεῖν
ἀλλ ὦ ταλαίπωρ ἃς ἔχεις ὀργὰς ἄφες
ζήτει δὲ τῶνδε πημάτων ἀπαλλαγάς
ἀρχαῖ ἴσως σοι φαίνομαι λέγειν τάδε
γλώσσης Προμηθεῦ τἀπίχειρα γίγνεται
σὺ δοὐδέπω ταπεινὸς οὐδ εἴκεις κακοῖς
πρὸς τοῖς παροῦσι δἄλλα προσλαβεῖν θέλεις
πρὸς κέντρα κῶλον ἐκτενεῖς ὁρῶν ὅτι
τραχὺς μόναρχος οὐδ ὑπεύθυνος κρατεῖ
ἐὰν δύνωμαι τῶνδέ σἐκλῦσαι πόνων
σὺ δἡσύχαζε μηδ ἄγαν λαβροστόμει
γλώσσῃ ματαίᾳ ζημία προστρίβεται
ζηλῶ σὁθούνεκ ἐκτὸς αἰτίας κυρεῖς
καὶ νῦν ἔασον μηδέ σοι μελησάτω
πάντως γὰρ οὐ πείσεις νιν οὐ γὰρ εὐπιθής
πάπταινε δαὐτὸς μή τι πημανθῇς ὁδῷ
πολλῷ γἀμείνων τοὺς πέλας φρενοῦν ἔφυς
ὁρμώμενον δὲ μηδαμῶς ἀντισπάσῃς
δώσειν Δί ὥστε τῶνδέ σἐκλῦσαι πόνων
τὰ μὲν σἐπαινῶ κοὐδαμῇ λήξω ποτέ
προθυμίας γὰρ οὐδὲν ἐλλείπεις ἀτὰρ
μηδὲν πόνει μάτην γὰρ οὐδὲν ὠφελῶν
ἐμοὶ πονήσεις εἴ τι καὶ πονεῖν θέλεις
ἀλλ ἡσύχαζε σαυτὸν ἐκποδὼν ἔχων
ἐγὼ γὰρ οὐκ εἰ δυστυχῶ τοῦδ εἵνεκα
θέλοιμ ἂν ὡς πλείστοισι πημονὰς τυχεῖν
οὐ δῆτ ἐπεί με καὶ κασιγνήτου τύχαι
τείρουσ Ἄτλαντος ὃς πρὸς ἑσπέρους τόπους
ἕστηκε κίον οὐρανοῦ τε καὶ χθονὸς
ὤμοις ἐρείδων ἄχθος οὐκ εὐάγκαλον
Τυφῶνα θοῦρον πᾶσιν ἀντέστη θεοῖς
σμερδναῖσι γαμφηλαῖσι συρίζων φόβον
ἐξ ὀμμάτων δἤστραπτε γοργωπὸν σέλας
ὡς τὴν Διὸς τυραννίδ ἐκπέρσων βίᾳ
ἀλλ ἦλθεν αὐτῷ Ζηνὸς ἄγρυπνον βέλος
καταιβάτης κεραυνὸς ἐκπνέων φλόγα
κομπασμάτων φρένας γὰρ εἰς αὐτὰς τυπεὶς
ἐφεψαλώθη κἀξεβροντήθη σθένος
ἰπούμενος ῥίζαισιν Αἰτναίαις ὕπο
κορυφαῖς δἐν ἄκραις ἥμενος μυδροκτυπεῖ
Ἥφαιστος ἔνθεν ἐκραγήσονταί ποτε
τῆς καλλικάρπου Σικελίας λευροὺς γύας
θερμοῖς ἀπλάτου βέλεσι πυρπνόου ζάλης
καίπερ κεραυνῷ Ζηνὸς ἠνθρακωμένος
σὺ δοὐκ ἄπειρος οὐδ ἐμοῦ διδασκάλου
χρῄζεις σεαυτὸν σῷζ ὅπως ἐπίστασαι
ἐγὼ δὲ τὴν παροῦσαν ἀντλήσω τύχην
ἔστ ἂν Διὸς φρόνημα λωφήσῃ χόλου
ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι
καὶ μὴ σφριγῶντα θυμὸν ἰσχναίνῃ βίᾳ
ὁρᾷς ἐνοῦσαν ζημίαν δίδασκέ με
μόχθον περισσὸν κουφόνουν τεὐηθίαν
ἔα με τῇδε τῇ νόσῳ νοσεῖν ἐπεὶ
κέρδιστον εὖ φρονοῦντα μὴ φρονεῖν δοκεῖν
ἐμὸν δοκήσει τἀμπλάκημ εἶναι τόδε
σαφῶς μἐς οἶκον σὸς λόγος στέλλει πάλιν
μὴ γάρ σε θρῆνος οὑμὸς εἰς ἔχθραν βάλῃ
ἦ τῷ νέον θακοῦντι παγκρατεῖς ἕδρας
τούτου φυλάσσου μή ποτ ἀχθεσθῇ κέαρ
ἡ σή Προμηθεῦ συμφορὰ διδάσκαλος
στέλλου κομίζου σῷζε τὸν παρόντα νοῦν
σταθμοῖς ἐν οἰκείοισι κάμψειεν γόνυ
στένω σε τᾶς οὐλομένας τύχας Προμηθεῦ
δακρυσίστακτα δἀπ ὄσσων
ῥαδινὰν λειβομένα ῥέος παρειὰν
νοτίοις ἔτεγξα παγαῖς
ἀμέγαρτα γὰρ τάδε Ζεὺς
ἰδίοις νόμοις κρατύνων
ὑπερήφανον θεοῖς τοῖς
πάρος ἐνδείκνυσιν αἰχμάν
πρόπασα δἤδη στονόεν λέλακε χώρα
μεγαλοσχήμονα ἀρχαι
ξυνομαιμόνων τε τιμάν
Ἀσίας ἕδος νέμονται
μεγαλοστόνοισι σοῖς πή
μασι συγκάμνουσι θνατοί
Κολχίδος τε γᾶς ἔνοικοι
παρθένοι μάχας ἄτρεστοι
καὶ Σκύθης ὅμιλος οἳ γᾶς
ἔσχατον τόπον ἀμφὶ Μαι
ῶτιν ἔχουσι λίμναν
Ἀραβίας τἄρειον ἄνθος
ὑψίκρημνον οἳ πόλισμα
Καυκάσου πέλας νέμονται
ροισι βρέμων ἐν αἰχμαῖς
δαμέντ ἀδαμαντοδέτοις Τιτᾶνα λύ
Ἄτλαντος ὑπέροχον σθένος κραταιόν
ὃς γᾶν οὐράνιόν τε πόλον
νώτοις ὑποστεγάζει
Προμηθεῦ σὰς δὲ γᾶ στένει τύχας
βοᾷ δὲ πόντιος κλύδων
ξυμπίτνων στένει βυθός
κελαινὸς Ἄιδος ὑποβρέμει μυχὸς γᾶς
παγαί θἁγνορύτων ποταμῶν
στένουσιν ἄλγος οἰκτρόν
μή τοι χλιδῇ δοκεῖτε μηδ αὐθαδίᾳ
σιγᾶν με συννοίᾳ δὲ δάπτομαι κέαρ
καίτοι θεοῖσι τοῖς νέοις τούτοις γέρα
τίς ἄλλος ἢ γὼ παντελῶς διώρισεν
ἀλλ αὐτὰ σιγῶ καὶ γὰρ εἰδυίαισιν ἂν
ὑμῖν λέγοιμι τἀν βροτοῖς δὲ πήματα
ἀκούσαθ ὥς σφας νηπίους ὄντας τὸ πρὶν
ἔννους ἔθηκα καὶ φρενῶν ἐπηβόλους
λέξω δέ μέμψιν οὔτιν ἀνθρώποις ἔχων
ἀλλ ὧν δέδωκ εὔνοιαν ἐξηγούμενος
οἳ πρῶτα μὲν βλέποντες ἔβλεπον μάτην
κλύοντες οὐκ ἤκουον ἀλλ ὀνειράτων
ἔφυρον εἰκῇ πάντα κοὔτε πλινθυφεῖς
δόμους προσείλους ᾖσαν οὐ ξυλουργίαν
κατώρυχες δἔναιον ὥστ ἀήσυροι
μύρμηκες ἄντρων ἐν μυχοῖς ἀνηλίοις
ἦν δοὐδὲν αὐτοῖς οὔτε χείματος τέκμαρ
οὔτ ἀνθεμώδους ἦρος οὔτε καρπίμου
θέρους βέβαιον ἀλλ ἄτερ γνώμης τὸ πᾶν
ἔπρασσον ἔστε δή σφιν ἀντολὰς ἐγὼ
ἄστρων ἔδειξα τάς τε δυσκρίτους δύσεις
καὶ μὴν ἀριθμόν ἔξοχον σοφισμάτων
ἐξηῦρον αὐτοῖς γραμμάτων τε συνθέσεις
μνήμην ἁπάντων μουσομήτορ ἐργάνην
ζεύγλαισι δουλεύοντα σάγμασὶν θὅπως
γένοινθ ὑφ ἅρμα τἤγαγον φιληνίους
ἵππους ἄγαλμα τῆς ὑπερπλούτου χλιδῆς
θαλασσόπλαγκτα δοὔτις ἄλλος ἀντ ἐμοῦ
λινόπτερ ηὗρε ναυτίλων ὀχήματα
τοιαῦτα μηχανήματ ἐξευρὼν τάλας
βροτοῖσιν αὐτὸς οὐκ ἔχω σόφισμ ὅτῳ
τῆς νῦν παρούσης πημονῆς ἀπαλλαγῶ
πέπονθας αἰκὲς πῆμ ἀποσφαλεὶς φρενῶν
πλανᾷ κακὸς δἰατρὸς ὥς τις ἐς νόσον
εὑρεῖν ὁποίοις φαρμάκοις ἰάσιμος
τὰ λοιπά μου κλύουσα θαυμάσῃ πλέον
οἵας τέχνας τε καὶ πόρους ἐμησάμην
τὸ μὲν μέγιστον εἴ τις ἐς νόσον πέσοι
οὐκ ἦν ἀλέξημ οὐδέν οὔτε βρώσιμον
οὐ χριστόν οὐδὲ πιστόν ἀλλὰ φαρμάκων
χρείᾳ κατεσκέλλοντο πρίν γἐγώ σφισιν
ἔδειξα κράσεις ἠπίων ἀκεσμάτων
αἷς τὰς ἁπάσας ἐξαμύνονται νόσους
τρόπους τε πολλοὺς μαντικῆς ἐστοίχισα
ὕπαρ γενέσθαι κληδόνας τε δυσκρίτους
ἐγνώρισ αὐτοῖς ἐνοδίους τε συμβόλους
διώρισ οἵτινές τε δεξιοὶ φύσιν
εὐωνύμους τε καὶ δίαιταν ἥντινα
ἔχουσ ἕκαστοι καὶ πρὸς ἀλλήλους τίνες
ἔχθραι τε καὶ στέργηθρα καὶ συνεδρίαι
σπλάγχνων τε λειότητα καὶ χροιὰν τίνα
ἔχουσ ἂν εἴη δαίμοσιν πρὸς ἡδονὴν
χολή λοβοῦ τε ποικίλην εὐμορφίαν
ὥδωσα θνητούς καὶ φλογωπὰ σήματα
ἐξωμμάτωσα πρόσθεν ὄντ ἐπάργεμα
τοιαῦτα μὲν δὴ ταῦτ ἔνερθε δὲ χθονὸς
κεκρυμμέν ἀνθρώποισιν ὠφελήματα
χαλκόν σίδηρον ἄργυρον χρυσόν τε τίς
φήσειεν ἂν πάροιθεν ἐξευρεῖν ἐμοῦ
οὐδείς σάφ οἶδα μὴ μάτην φλύσαι θέλων
βραχεῖ δὲ μύθῳ πάντα συλλήβδην μάθε
πᾶσαι τέχναι βροτοῖσιν ἐκ Προμηθέως
σαυτοῦ δἀκήδει δυστυχοῦντος ὡς ἐγὼ
εὔελπίς εἰμι τῶνδέ σἐκ δεσμῶν ἔτι
λυθέντα μηδὲν μεῖον ἰσχύσειν Διός
κρᾶναι πέπρωται μυρίαις δὲ πημοναῖς
δύαις τε καμφθεὶς ὧδε δεσμὰ φυγγάνω
τέχνη δἀνάγκης ἀσθενεστέρα μακρῷ
τίς οὖν ἀνάγκης ἐστὶν οἰακοστρόφος
Μοῖραι τρίμορφοι μνήμονές τἘρινύες
τούτων ἄρα Ζεύς ἐστιν ἀσθενέστερος
οὔκουν ἂν ἐκφύγοι γε τὴν πεπρωμένην
τί γὰρ πέπρωται Ζηνὶ πλὴν ἀεὶ κρατεῖν
τοῦτ οὐκέτ ἂν πύθοιο μηδὲ λιπάρει
ἦ πού τι σεμνόν ἐστιν ὃ ξυναμπέχεις
ἄλλου λόγου μέμνησθε τόνδε δοὐδαμῶς
καιρὸς γεγωνεῖν ἀλλὰ συγκαλυπτέος
ὅσον μάλιστα τόνδε γὰρ σῴζων ἐγὼ
δεσμοὺς ἀεικεῖς καὶ δύας ἐκφυγγάνω
μηδάμ ὁ πάντα νέμων
θεῖτ ἐμᾷ γνώμᾳ κράτος ἀντίπαλον Ζεύς
μηδ ἐλινύσαιμι θεοὺς ὁσίαις
θοίναις ποτινισομένα
βουφόνοις παρ Ὠκεανοῦ πατρὸς ἄσβεστον πόρον
μηδ ἀλίτοιμι λόγοις
ἀλλά μοι τόδ ἐμμένοι
καὶ μήποτ ἐκτακείη
ἁδύ τι θαρσαλέαις
τὸν μακρὸν τείνειν βίον ἐλπίσι φαναῖς
θυμὸν ἀλδαίνουσαν ἐν εὐφροσύναις
Ζῆνα γὰρ οὐ τρομέων
ῤαιδίᾳ γνώμᾳ σέβῃ
θνατοὺς ἄγαν Προμηθεῦ
φέρ ὅπως ἄχαρις χάρις ὦ φίλος εἰ
πὲ ποῦ τίς ἀλκά
τίς ἐφαμερίων ἄρηξις οὐδ ἐδέρχθης
ὀλιγοδρανίαν
ἄκικυν ἰσόνειρον ᾇ τὸ φωτῶν
ἀλαὸν γένος ἐμπεποδισμένον οὔποτε
τὰν Διὸς ἁρμονίαν
θνατῶν παρεξίασι βουλαί
ἔμαθον τάδε σὰς προσιδοῦσ ὀλοὰς
τύχας Προμηθεῦ
τὸ διαμφίδιον δέ μοι μέλος προσέπτα
φὶ λουτρὰ καὶ λέχος σὸν ὑμεναίουν
ἰότατι γάμων ὅτε τὰν ὁμοπάτριον ἕδνοις
ἄγαγες Ἡσιόναν
πείθὼν δάμαρτα κοινόλεκτρον
τίς γῆ τί γένος τίνα φῶ λεύσσειν
τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν
τίνος ἀμπλακίας ποινὰς ὀλέκῃ
σήμηνον ὅποι γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι
ἆ ἆ ἒ ἔ
χρίει τις αὖ με τὰν τάλαιναν οἶστρος
εἴδωλον Ἄργου γηγενοῦς ἄλευ ἆ δᾶ φοβοῦμαι
τὸν μυριωπὸν εἰσορῶσα βούταν
ὁ δὲ πορεύεται δόλιον ὄμμ ἔχων
ὃν οὐδὲ κατθανόντα γαῖα κεύθει
ἀλλ ἐμὲ τὰν τάλαιναν
ἐξ ἐνέρων περῶν κυναγετεῖ πλανᾷ
τε νῆστιν ἀνὰ τὰν παραλίαν ψάμμον
ὑπὸ δὲ κηρόπλαστος ὀτοβεῖ δόναξ
ἀχέτας ὑπνοδόταν νόμον
ποῖ μἄγουσαἵδε τηλέπλαγκτοι πλάναι
τί ποτέ μὦ Κρόνιε παῖ τί ποτε ταῖσδ
ἐνέζευξας εὑρὼν ἁμαρτοῦσαν ἐν πημοναῖσιν ἓ ἕ
οἰστρηλάτῳ δὲ δείματι δειλαίαν
παράκοπον ὧδε τείρεις
πυρί με φλέξον ἢ χθονὶ κάλυψον ἤ
ποντίοις δάκεσι δὸς βοράν
εὐγμάτων ἄναξ
ἄδην με πολύπλανοι πλάναι
γεγυμνάκασιν οὐδ ἔχω μαθεῖν ὅπα
πημονὰς ἀλύξω
κλύεις φθέγμα τᾶς βούκερω παρθένου
πῶς δοὐ κλύω τῆς οἰστροδινήτου κόρης
τῆς Ἰναχείας ἣ Διὸς θάλπει κέαρ
ἔρωτι καὶ νῦν τοὺς ὑπερμήκεις δρόμους
Ἥρᾳ στυγητὸς πρὸς βίαν γυμνάζεται
πόθεν ἐμοῦ σὺ πατρὸς ὄνομ ἀπύεις
εἰπέ μοι τᾷ μογερᾷ τίς ὤν
τίς ἄρα μὦ τάλας
τὰν ταλαίπωρον ὧδ ἔτυμα προσθροεῖς
θεόσυτόν τε νόσον ὠνόμασας ἃ
μαραίνει με χρίουσα κέντροισι φοιταλέοισιν ἓ ἕ
σκιρτημάτων δὲ νήστισιν αἰκείαις
λαβρόσυτος ἦλθον Ἥρας
δαιμόνων δὲ τίνες οἵ ἓ ἕ
ἀλλά μοι τορῶς
τέκμηρον ὅ τι μἐπαμμένει
παθεῖν τί μῆχαρ ἢ τί φάρμακον νόσου
θρόει φράζε τᾷ δυσπλάνῳ παρθένῳ
λέξω τορῶς σοι πᾶν ὅπερ χρῄζεις μαθεῖν
οὐκ ἐμπλέκων αἰνίγματ ἀλλ ἁπλῷ λόγῳ
ὥσπερ δίκαιον πρὸς φίλους οἴγειν στόμα
πυρὸς βροτοῖς δοτῆρ ὁρᾷς Προμηθέα
ὦ κοινὸν ὠφέλημα θνητοῖσιν φανείς
τλῆμον Προμηθεῦ τοῦ δίκην πάσχεις τάδε
οὔκουν πόροις ἂν τήνδε δωρεὰν ἐμοί
λέγ ἥντιν αἰτῇ πᾶν γὰρ ἂν πύθοιό μου
σήμηνον ὅστις ἐν φάραγγί σὤχμασεν
βούλευμα μὲν τὸ Δῖον Ἡφαίστου δὲ χείρ
ποινὰς δὲ ποίων ἀμπλακημάτων τίνεις
τοσοῦτον ἀρκῶ σοι σαφηνίσας μόνον
δεῖξον τίς ἔσται τῇ ταλαιπώρῳ χρόνος
τὸ μὴ μαθεῖν σοι κρεῖσσον ἢ μαθεῖν τάδε
μήτοι με κρύψῃς τοῦθ ὅπερ μέλλω παθεῖν
ἀλλ οὐ μεγαίρω τοῦδέ σοι δωρήματος
μή μου προκήδου μᾶσσον ὡς ἐμοὶ γλυκύ
ἐπεὶ προθυμῇ χρὴ λέγειν ἄκουε δή
μήπω γε μοῖραν δἡδονῆς κἀμοὶ πόρε
αὐτῆς λεγούσης τὰς πολυφθόρους τύχας
τὰ λοιπὰ δἄθλων σοῦ διδαχθήτω πάρα
σὸν ἔργον Ἰοῖ ταῖσδ ὑπουργῆσαι χάριν
ἄλλως τε πάντως καὶ κασιγνήταις πατρός
ἐνταῦθ ὅπου μέλλοι τις οἴσεσθαι δάκρυ
πρὸς τῶν κλυόντων ἀξίαν τριβὴν ἔχει
οὐκ οἶδ ὅπως ὑμῖν ἀπιστῆσαί με χρή
πεύσεσθε καίτοι καὶ λέγουσ αἰσχύνομαι
μορφῆς ὅθεν μοι σχετλίᾳ προσέπτατο
ἐς παρθενῶνας τοὺς ἐμοὺς παρηγόρουν
λείοισι μύθοις ὦ μέγ εὔδαιμον κόρη
τί παρθενεύει δαρόν ἐξόν σοι γάμου
τυχεῖν μεγίστου Ζεὺς γὰρ ἱμέρου βέλει
θέλει σὺ δὦ παῖ μὴ πολακτίσῃς λέχος
τὸ Ζηνός ἀλλ ἔξελθε πρὸς Λέρνης βαθὺν
λειμῶνα ποίμνας βουστάσεις τε πρὸς πατρός
ὡς ἂν τὸ Δῖον ὄμμα λωφήσῃ πόθου
συνειχόμην δύστηνος ἔστε δὴ πατρὶ
ἔτλην γεγωνεῖν νυκτίφοιτ ὀνείρατα
ὁ δἔς τε Πυθὼ κἀπὶ Δωδώνης πυκνοὺς
θεοπρόπους ἴαλλεν ὡς μάθοι τί χρὴ
δρῶντ ἢ λέγοντα δαίμοσιν πράσσειν φίλα
ἧκον δἀναγγέλλοντες αἰολοστόμους
χρησμοὺς ἀσήμους δυσκρίτως τεἰρημένους
τέλος δἐναργὴς βάξις ἦλθεν Ἰνάχῳ
ἔξω δόμων τε καὶ πάτρας ὠθεῖν ἐμέ
ἄφετον ἀλᾶσθαι γῆς ἐπ ἐσχάτοις ὅροις
κεἰ μὴ θέλοι πυρωπὸν ἐκ Διὸς μολεῖν
κεραυνόν ὃς πᾶν ἐξαϊστώσοι γένος
ἄκουσαν ἄκων ἀλλ ἐπηνάγκαζέ νιν
Διὸς χαλινὸς πρὸς βίαν πράσσειν τάδε
εὐθὺς δὲ μορφὴ καὶ φρένες διάστροφοι
ἦσαν κεραστὶς δὡς ὁρᾶτ ὀξυστόμῳ
μύωπι χρισθεῖσ ἐμμανεῖ σκιρτήματι
ἄκρατος ὀργὴν Ἄργος ὡμάρτει πυκνοῖς
ὄσσοις δεδορκὼς τοὺς ἐμοὺς κατὰ στίβους
ἀπροσδόκητος δαὐτὸν ἀφνίδιος μόρος
τοῦ ζῆν ἀπεστέρησεν οἰστροπλὴξ δἐγὼ
μάστιγι θείᾳ γῆν πρὸ γῆς ἐλαύνομαι
κλύεις τὰ πραχθέντ εἰ δἔχεις εἰπεῖν ὅ τι
λοιπὸν πόνων σήμαινε μηδέ μοἰκτίσας
ξύνθαλπε μύθοις ψευδέσιν νόσημα γὰρ
αἴσχιστον εἶναί φημι συνθέτους λόγους
ἔα ἔα ἄπεχε φεῦ
μολεῖσθαι λόγους εἰς ἀκοὰν ἐμάν
οὐδ ὧδε δυσθέατα καὶ δύσοιστα
πήματα λύματα δείματα ἀμφάκει
κέντρῳ ψύχειν ψυχὰν ἐμάν
ἰὼ μοῖρα μοῖρα
πέφρικ εἰσιδοῦσα πρᾶξιν Ἰοῦς
πρῴ γε στενάζεις καὶ φόβου πλέα τις εἶ
ἐπίσχες ἔστ ἂν καὶ τὰ λοιπὰ προσμάθῃς
λέγ ἐκδίδασκε τοῖς νοσοῦσί τοι γλυκὺ
τὴν πρίν γε χρείαν ἠνύσασθ ἐμοῦ πάρα
κούφως μαθεῖν γὰρ τῆσδε πρῶτ ἐχρῄζετε
τὰ λοιπὰ νῦν ἀκούσαθ οἷα χρὴ πάθη
τλῆναι πρὸς Ἥρας τήνδε τὴν νεάνιδα
σύ τἸνάχειον σπέρμα τοὺς ἐμοὺς λόγους
θυμῷ βάλ ὡς ἂν τέρματ ἐκμάθῃς ὁδοῦ
πρῶτον μὲν ἐνθένδ ἡλίου πρὸς ἀντολὰς
στρέψασα σαυτὴν στεῖχ ἀνηρότους γύας
Σκύθας δἀφίξῃ νομάδας οἳ πλεκτὰς στέγας
πεδάρσιοι ναίουσ ἐπ εὐκύκλοις ὄχοις
ἑκηβόλοις τόξοισιν ἐξηρτυμένοι
οἷς μὴ πελάζειν ἀλλ ἁλιστόνοις πόδας
χρίμπτουσα ῥαχίαισιν ἐκπερᾶν χθόνα
οἰκοῦσι Χάλυβες οὓς φυλάξασθαί σε χρή
ἀνήμεροι γὰρ οὐδὲ πρόσπλατοι ξένοις
ἥξεις δὙβριστὴν ποταμὸν οὐ ψευδώνυμον
ὃν μὴ περάσῃς οὐ γὰρ εὔβατος περᾶν
πρὶν ἂν πρὸς αὐτὸν Καύκασον μόλῃς ὀρῶν
ὕψιστον ἔνθα ποταμὸς ἐκφυσᾷ μένος
κροτάφων ἀπ αὐτῶν ἀστρογείτονας δὲ χρὴ
βῆναι κέλευθον ἔνθ Ἀμαζόνων στρατὸν
ἥξεις στυγάνορ αἳ Θεμίσκυράν ποτε
κατοικιοῦσιν ἀμφὶ Θερμώδονθ ἵνα
ἐχθρόξενος ναύταισι μητρυιὰ νεῶν
αὗταί σὁδηγήσουσι καὶ μάλ ἀσμένως
ἰσθμὸν δἐπ αὐταῖς στενοπόροις λίμνης πύλαις
Κιμμερικὸν ἥξεις ὃν θρασυσπλάγχνως σε χρὴ
λιποῦσαν αὐλῶν ἐκπερᾶν Μαιωτικόν
τῆς σῆς πορείας Βόσπορος δἐπώνυμος
κεκλήσεται λιποῦσα δΕὐρώπης πέδον
ἤπειρον ἥξεις Ἀσιάδ ἆρ ὑμῖν δοκεῖ
ὁ τῶν θεῶν τύραννος ἐς τὰ πάνθ ὁμῶς
βίαιος εἶναι τῇδε γὰρ θνητῇ θεὸς
χρῄζων μιγῆναι τάσδ ἐπέρριψεν πλάνας
πικροῦ δἔκυρσας ὦ κόρη τῶν σῶν γάμων
μνηστῆρος οὓς γὰρ νῦν ἀκήκοας λόγους
εἶναι δόκει σοι μηδέπων προοιμίοις
ἰώ μοί μοι ἒ ἔ
σὺ δαὖ κέκραγας κἀναμυχθίζῃ τί που
δράσεις ὅταν τὰ λοιπὰ πυνθάνῃ κακά
ἦ γάρ τι λοιπὸν τῇδε πημάτων ἐρεῖς
δυσχείμερόν γε πέλαγος ἀτηρᾶς δύης
τί δῆτ ἐμοὶ ζῆν κέρδος ἀλλ οὐκ ἐν τάχει
ἔρριψ ἐμαυτὴν τῆσδ ἀπὸ στύφλου πέτρας
ἀπηλλάγην κρεῖσσον γὰρ εἰσάπαξ θανεῖν
ἢ τὰς ἁπάσας ἡμέρας πάσχειν κακῶς
ἦ δυσπετῶς ἂν τοὺς ἐμοὺς ἄθλους φέροις
ὅτῳ θανεῖν μέν ἐστιν οὐ πεπρωμένον
αὕτη γὰρ ἦν ἂν πημάτων ἀπαλλαγή
νῦν δοὐδέν ἐστι τέρμα μοι προκείμενον
μόχθων πρὶν ἂν Ζεὺς ἐκπέσῃ τυραννίδος
ἦ γάρ ποτ ἔστιν ἐκπεσεῖν ἀρχῆς Δία
ἥδοι ἄν οἶμαι τήνδ ἰδοῦσα συμφοράν
πῶς δοὐκ ἄν ἥτις ἐκ Διὸς πάσχω κακῶς
ὡς τοίνυν ὄντων τῶνδέ σοι μαθεῖν πάρα
πρὸς τοῦ τύραννα σκῆπτρα συληθήσεται
πρὸς αὐτὸς αὑτοῦ κενοφρόνων βουλευμάτων
ποίῳ τρόπῳ σήμηνον εἰ μή τις βλάβη
γαμεῖ γάμον τοιοῦτον ᾧ ποτ ἀσχαλᾷ
θέορτον ἢ βρότειον εἰ ῥητόν φράσον
τί δὅντιν οὐ γὰρ ῥητὸν αὐδᾶσθαι τόδε
ἦ πρὸς δάμαρτος ἐξανίσταται θρόνων
ἣ τέξεταί γε παῖδα φέρτερον πατρός
οὐδ ἔστιν αὐτῷ τῆσδ ἀποστροφὴ τύχης
οὐ δῆτα πλὴν ἔγωγ ἂν ἐκ δεσμῶν λυθείς
τίς οὖν ὁ λύσων ἐστὶν ἄκοντος Διός
τῶν σῶν τιν αὐτὸν ἐγγόνων εἶναι χρεών
πῶς εἶπας ἦ μὸς παῖς σἀπαλλάξει κακῶν
τρίτος γε γένναν πρὸς δέκ ἄλλαισιν γοναῖς
ἥδ οὐκέτ εὐξύμβλητος ἡ χρησμῳδία
καὶ μηδὲ σαυτῆς ἐκμαθεῖν ζήτει πόνους
μή μοι προτείνων κέρδος εἶτ ἀποστέρει
δυοῖν λόγοιν σε θατέρῳ δωρήσομαι
ποίοιν πρόδειξον αἵρεσίν τἐμοὶ δίδου
δίδωμ ἑλοῦ γάρ ἢ πόνων τὰ λοιπά σοι
φράσω σαφηνῶς ἢ τὸν ἐκλύσοντ ἐμέ
τούτων σὺ τὴν μὲν τῇδε τὴν δἐμοὶ χάριν
θέσθαι θέλησον μηδ ἀτιμάσῃς λόγου
καὶ τῇδε μὲν γέγωνε τὴν λοιπὴν πλάνην
ἐμοὶ δὲ τὸν λύσοντα τοῦτο γὰρ ποθῶ
ἐπεὶ προθυμεῖσθ οὐκ ἐναντιώσομαι
σοὶ πρῶτον Ἰοῖ πολύδονον πλάνην φράσω
ἣν ἐγγράφου σὺ μνήμοσιν δέλτοις φρενῶν
ὅταν περάσῃς ῥεῖθρον ἠπείροιν ὅρον
πόντου περῶσα φλοῖσβον ἔστ ἂν ἐξίκῃ
πρὸς Γοργόνεια πεδία Κισθήνης ἵνα
μονόδοντες ἃς οὔθ ἥλιος προσδέρκεται
ἀκτῖσιν οὔθ ἡ νύκτερος μήνη ποτέ
πέλας δἀδελφαὶ τῶνδε τρεῖς κατάπτεροι
δρακοντόμαλλοι Γοργόνες βροτοστυγεῖς
ἃς θνητὸς οὐδεὶς εἰσιδὼν ἕξει πνοάς
τοιοῦτο μέν σοι τοῦτο φρούριον λέγω
ἄλλην δἄκουσον δυσχερῆ θεωρίαν
γρῦπας φύλαξαι τόν τε μουνῶπα στρατὸν
Ἀριμασπὸν ἱπποβάμον οἳ χρυσόρρυτον
οἰκοῦσιν ἀμφὶ νᾶμα Πλούτωνος πόρου
τούτοις σὺ μὴ πέλαζε τηλουρὸν δὲ γῆν
ἥξεις κελαινὸν φῦλον οἳ πρὸς ἡλίου
ναίουσι πηγαῖς ἔνθα ποταμὸς Αἰθίοψ
τούτου παρ ὄχθας ἕρφ ἕως ἂν ἐξίκῃ
καταβασμόν ἔνθα Βιβλίνων ὀρῶν ἄπο
ἵησι σεπτὸν Νεῖλος εὔποτον ῥέος
οὗτός σὁδώσει τὴν τρίγωνον ἐς χθόνα
Νειλῶτιν οὗ δὴ τὴν μακρὰν ἀποικίαν
Ἰοῖ πέπρωται σοί τε καὶ τέκνοις κτίσαι
τῶν δεἴ τί σοι ψελλόν τε καὶ δυσεύρετον
ἐπανδίπλαζε καὶ σαφῶς ἐκμάνθανε
σχολὴ δὲ πλείων ἢ θέλω πάρεστί μοι
ἔχεις γεγωνεῖν τῆς πολυφθόρου πλάνης
λέγ εἰ δὲ πάντ εἴρηκας ἡμῖν αὖ χάριν
δὸς ἥνπερ αἰτούμεσθα μέμνησαι δέ που
τὸ πᾶν πορείας ἥδε τέρμ ἀκήκοεν
ὅπως δἂν εἰδῇ μὴ μάτην κλύουσά μου
ἃ πρὶν μολεῖν δεῦρ ἐκμεμόχθηκεν φράσω
τεκμήριον τοῦτ αὐτὸ δοὺς μύθων ἐμῶν
πρὸς αὐτὸ δεἶμι τέρμα σῶν πλανημάτων
ἐπεὶ γὰρ ἦλθες πρὸς Μολοσσὰ γάπεδα
τὴν αἰπύνωτόν τἀμφὶ Δωδώνην ἵνα
μαντεῖα θᾶκός τἐστὶ Θεσπρωτοῦ Διός
τέρας τἄπιστον αἱ προσήγοροι δρύες
ὑφ ὧν σὺ λαμπρῶς κοὐδὲν αἰνικτηρίως
ἀφ οὗ παλιμπλάγκτοισι χειμάζῃ δρόμοις
χρόνον δὲ τὸν μέλλοντα πόντιος μυχός
σαφῶς ἐπίστασ Ἰόνιος κεκλήσεται
τῆς σῆς πορείας μνῆμα τοῖς πᾶσιν βροτοῖς
σημεῖά σοι τάδ ἐστὶ τῆς ἐμῆς φρενός
ὡς δέρκεται πλέον τι τοῦ πεφασμένου
τὰ λοιπὰ δὑμῖν τῇδέ τἐς κοινὸν φράσω
ἐς ταὐτὸν ἐλθὼν τῶν πάλαι λόγων ἴχνος
ἔστιν πόλις Κάνωβος ἐσχάτη χθονός
Νείλου πρὸς αὐτῷ στόματι καὶ προσχώματι
ἐπαφῶν ἀταρβεῖ χειρὶ καὶ θιγὼν μόνον
τέξεις κελαινὸν Ἔπαφον ὃς καρπώσεται
ὅσην πλατύρρους Νεῖλος ἀρδεύει χθόνα
πέμπτη δἀπ αὐτοῦ γέννα πεντηκοντάπαις
πάλιν πρὸς Ἄργος οὐχ ἑκοῦσ ἐλεύσεται
θηλύσπορος φεύγουσα συγγενῆ γάμον
ἀνεψιῶν οἱ δἐπτοημένοι φρένας
κίρκοι πελειῶν οὐ μακρὰν λελειμμένοι
γάμους φθόνον δὲ σωμάτων ἕξει θεός
Ἄρει δαμέντων νυκτιφρουρήτῳ θράσει
γυνὴ γὰρ ἄνδρ ἕκαστον αἰῶνος στερεῖ
δίθηκτον ἐν σφαγαῖσι βάψασα ξίφος
τοιάδ ἐπ ἐχθροὺς τοὺς ἐμοὺς ἔλθοι Κύπρις
κτεῖναι σύνευνον ἀλλ ἀπαμβλυνθήσεται
γνώμην δυοῖν δὲ θάτερον βουλήσεται
κλύειν ἄναλκις μᾶλλον ἢ μιαιφόνος
αὕτη κατ Ἄργος βασιλικὸν τέξει γένος
μακροῦ λόγου δεῖ ταῦτ ἐπεξελθεῖν τορῶς
τόξοισι κλεινός ὃς πόνων ἐκ τῶνδ ἐμὲ
λύσει τοιόνδε χρησμὸν ἡ παλαιγενὴς
μήτηρ ἐμοὶ διῆλθε Τιτανὶς Θέμις
ὅπως δὲ χὤπη ταῦτα δεῖ μακροῦ λόγου
εἰπεῖν σύ τοὐδὲν ἐκμαθοῦσα κερδανεῖς
ὑπό μαὖ σφάκελος καὶ φρενοπληγεῖς
μανίαι θάλπουσ οἴστρου δἄρδις
χρίει μἄπυρος
κραδία δὲ φόβῳ φρένα λακτίζει
τροχοδινεῖται δὄμμαθ ἑλίγδην
πνεύματι μάργῳ γλώσσης ἀκρατής
στυγνῆς πρὸς κύμασιν ἄτης
ὃς πρῶτος ἐν γνώμᾳ τόδ ἐβάστασε καὶ
γλώσσᾳ διεμυθολόγησεν
ὡς τὸ κηδεῦσαι καθ ἑαυτὸν ἀριστεύει μακρῷ
καὶ μήτε τῶν πλούτῳ διαθρυπτομένων
μήτε τῶν γέννᾳ μεγαλυνομένων
ὄντα χερνήταν ἐραστεῦσαι γάμων
νάτειραν ἴδοισθε πέλουσαν
μηδὲ πλαθείην γαμέτᾳ τινὶ τῶν ἐξ οὐρανοῦ
ταρβῶ γὰρ ἀστεργάνορα παρθενίαν
εἰσορῶσ Ἰοῦς ἀμαλαπτομέναν
δυσπλάνοις Ἥρας ἀλατείαις πόνων
ἐμοὶ δὁπόθι μὲν ὁμαλὸς ὁ γάμος ἄφοβος οὐ
δὲ δέδια μηδὲ κρεισσόνων θεῶν ἔρως
ἄφυκτον ὄμμα προσδράκοι
ἀπόλεμος ὅδε γὁ πόλεμος ἄπορα πόριμος οὐδ
ἔχω τίς ἂν γενοίμαν
τὰν Διὸς γὰρ οὐχ ὁρῶ μῆτιν ὅπαι φύγοιμ ἄν
ἦ μὴν ἔτι Ζεύς καίπερ αὐθάδης φρενῶν
ἔσται ταπεινός οἷον ἐξαρτύεται
γάμον γαμεῖν ὃς αὐτὸν ἐκ τυραννίδος
ἣν ἐκπίτνων ἠρᾶτο δηναιῶν θρόνων
δύναιτ ἂν αὐτῷ πλὴν ἐμοῦ δεῖξαι σαφῶς
ἐγὼ τάδ οἶδα χᾦ τρόπῳ πρὸς ταῦτά νυν
πιστός τινάσσων τἐν χεροῖν πύρπνουν βέλος
πεσεῖν ἀτίμως πτώματ οὐκ ἀνασχετά
ἐπ αὐτὸς αὑτῷ δυσμαχώτατον τέρας
βροντῆς θὑπερβάλλοντα καρτερὸν κτύπον