Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἀλλ ἤτοι τὸ μὲν ἄλλο δέμας καὶ γυῖα τέτυκτο
χάλκεος ἠδ ἄρρηκτος ὑπαὶ δέ οἱ ἔσκε τένοντος
σύριγξ αἱματόεσσα κατὰ σφυρόν αὐτὰρ ὅ τ ἦγχε
λεπτὸς ὑμὴν ζωῆς ἔχε πείρατα καὶ θανάτοιο
οἱ δέ δύῃ μάλα περ δεδμημένοι αἶψ ἀπὸ χέρσου
νῆα περιδδείσαντες ἀνακρούεσκον ἐρετμοῖς
καί νύ κ ἐπισμυγερῶς Κρήτης ἑκὰς ἠέρθησαν
ἀμφότερον δίψῃ τε καὶ ἄλγεσι μοχθίζοντες
εἰ μή σφιν Μήδεια λιαζομένοις ἀγόρευσεν
ἄνδρα τόν ὅστις ὅδ ἐστί καὶ εἰ παγχάλκεον ἴσχει
ὃν δέμας ὁππότε μή οἱ ἐπ ἀκάματος πέλοι αἰών
ἀλλ ἔχετ αὐτοῦ νῆα θελήμονες ἐκτὸς ἐρωῆς
πετράων εἵως κεν ἐμοὶ εἴξειε δαμῆναι
ὧς ἄρ ἔφη καὶ τοὶ μὲν ὑπὲκ βελέων ἐρύσαντο
νῆ ἐπ ἐρετμοῖσιν δεδοκημένοι ἥντινα ῥέξει
μῆτιν ἀνωίστως ἡ δὲ πτύχα πορφυρέοιο
προσχομένη πέπλοιο παρειάων ἑκάτερθεν
βήσατ ἐπ ἰκριόφιν χειρὸς δέ ἑ χειρὶ μεμαρπὼς
Αἰσονίδης ἐκόμιζε διὰ κληῖδας ἰοῦσαν
ἔνθα δ ἀοιδῇσιν μειλίσσετο μέλπε δὲ Κῆρας
θυμοβόρους Ἀίδαο θοὰς κύνας αἳ περὶ πᾶσαν
ἠέρα δινεύουσαι ἐπὶ ζωοῖσιν ἄγονται
τὰς γουναζομένη τρὶς μὲν παρεκέκλετ ἀοιδαῖς
τρὶς δὲ λιταῖς θεμένη δὲ κακὸν νόον ἐχθοδοποῖσιν
ὄμμασι χαλκείοιο Τάλω ἐμέγηρεν ὀπωπάς
λευγαλέον δ ἐπί οἱ πρῖεν χόλον ἐκ δ ἀίδηλα
δείκηλα προΐαλλεν ἐπιζάφελον κοτέουσα
Ζεῦ πάτερ ἦ μέγα δή μοι ἐνὶ φρεσὶ θάμβος ἄηται
εἰ δὴ μὴ νούσοισι τυπῇσί τε μοῦνον ὄλεθρος
ἀντιάει καὶ δή τις ἀπόπροθεν ἄμμε χαλέπτει
ὧς ὅγε χάλκειός περ ἐὼν ὑπόειξε δαμῆναι
Μηδείης βρίμῃ πολυφαρμάκου ἂν δὲ βαρείας
πετραίῳ στόνυχι χρίμψε σφυρόν ἐκ δέ οἱ ἰχὼρ
τηκομένῳ ἴκελος μολίβῳ ῥέεν οὐδ ἔτι δηρὸν
εἱστήκει προβλῆτος ἐπεμβεβαὼς σκοπέλοιο
τήν τε θοοῖς πελέκεσσιν ἔθ ἡμιπλῆγα λιπόντες
ὑλοτόμοι δρυμοῖο κατήλυθον ἡ δ ὑπὸ νυκτὶ
ῥιπῇσιν μὲν πρῶτα τινάσσεται ὕστερον αὖτε
πρυμνόθεν ἐξαγεῖσα κατήριπεν ὧς ὅγε ποσσὶν
ἀκαμάτοις τείως μὲν ἐπισταδὸν ᾐωρεῖτο
ὕστερον αὖτ ἀμενηνὸς ἀπείρονι κάππεσε δούπῳ
κεῖνο μὲν οὖν Κρήτῃ ἐνὶ δὴ κνέφας ηὐλίζοντο
ἥρωες μετὰ δ οἵγε νέον φαέθουσαν ἐς ἠῶ
ἱρὸν Ἀθηναίης Μινωίδος ἱδρύσαντο
ὕδωρ τ εἰσαφύσαντο καὶ εἰσέβαν ὥς κεν ἐρετμοῖς
παμπρώτιστα βάλοιεν ὑπὲρ Σαλμωνίδος ἄκρης
Αὐτίκα δὲ Κρηταῖον ὑπὲρ μέγα λαῖτμα θέοντας
νὺξ ἐφόβει τήνπερ τε κατουλάδα κικλήσκουσιν
νύκτ ὀλοὴν οὐκ ἄστρα διίσχανεν οὐκ ἀμαρυγαὶ
μήνης οὐρανόθεν δὲ μέλαν χάος ἠέ τις ἄλλη
ὠρώρει σκοτίη μυχάτων ἀνιοῦσα βερέθρων
αὐτοὶ δ εἴτ Ἀίδῃ εἴθ ὕδασιν ἐμφορέοντο
ἠείδειν οὐδ ὅσσον ἐπέτρεψαν δὲ θαλάσσῃ
νόστον ἀμηχανέοντες ὅπῃ φέροι αὐτὰρ Ἰήσων
χεῖρας ἀνασχόμενος μεγάλῃ ὀπὶ Φοῖβον ἀύτει
ῥύσασθαι καλέων κατὰ δ ἔρρεεν ἀσχαλόωντι
δάκρυα πολλὰ δὲ Πυθοῖ ὑπέσχετο πολλὰ δ Ἀμύκλαις
πολλὰ δ ἐς Ὀρτυγίην ἀπερείσια δῶρα κομίσσειν
Λητοΐδη τύνη δὲ κατ οὐρανοῦ ἵκεο πέτρας
ῥίμφα Μελαντίους ἀριήκοος αἵ τ ἐνὶ πόντῳ
ἧνται δοιάων δὲ μιῆς ἐφύπερθεν ὀρούσας
δεξιτερῇ χρύσειον ἀνέσχεθες ὑψόθι τόξον
μαρμαρέην δ ἀπέλαμψε βιὸς περὶ πάντοθεν αἴγλην
τοῖσι δέ τις Σποράδων βαιὴ ἀπὸ τόφρ ἐφαάνθη
νῆσος ἰδεῖν ὀλίγης Ἱππουρίδος ἀντία νήσου
ἔνθ εὐνὰς ἐβάλοντο καὶ ἔσχεθον αὐτίκα δ Ἠὼς
φέγγεν ἀνερχομένη τοὶ δ ἀγλαὸν Ἀπόλλωνι
ἄλσει ἐνὶ σκιερῷ τέμενος σκιόεντά τε βωμὸν
Φοῖβον κεκλόμενοι Ἀνάφην δέ τε λισσάδα νῆσον
ἴσκον ὃ δὴ Φοῖβός μιν ἀτυζομένοις ἀνέφηνεν
ῥέζον δ ὅσσα περ ἄνδρες ἐρημαίῃ ἐνὶ ῥέζειν
ἀκτῇ ἐφοπλίσσειαν ὃ δή σφεας ὁππότε δαλοῖς
ὕδωρ αἰθομένοισιν ἐπιλλείβοντας ἴδοντο
Μηδείης δμωαὶ Φαιηκίδες οὐκέτ ἔπειτα
ἴσχειν ἐν στήθεσσι γέλω σθένον οἷα θαμειὰς
αἰὲν ἐν Ἀλκινόοιο βοοκτασίας ὁρόωσαι
χλεύῃ γηθόσυνοι γλυκερὴ δ ἀνεδαίετο τοῖσιν
κερτομίη καὶ νεῖκος ἐπεσβόλον ἐκ δέ νυ κείνης
μολπῆς ἡρώων νήσῳ ἔνι τοῖα γυναῖκες
ἀνδράσι δηριόωνται ὅτ Ἀπόλλωνα θυηλαῖς
Αἰγλήτην Ἀνάφης τιμήορον ἱλάσκωνται
ἀλλ ὅτε δὴ κἀκεῖθεν ὑπεύδια πείσματ ἔλυσαν
μνήσατ ἔπειτ Εὔφημος ὀνείρατος ἐννυχίοιο
ἁζόμενος Μαίης υἷα κλυτόν εἴσατο γάρ οἱ
δαιμονίη βῶλαξ ἐπιμάστιος ᾧ ἐν ἀγοστῷ
ἄρδεσθαι λευκῇσιν ὑπαὶ λιβάδεσσι γάλακτος
ἐκ δὲ γυνὴ βώλοιο πέλειν ὀλίγης περ ἐούσης
παρθενικῇ ἰκέλη μίχθη δέ οἱ ἐν φιλότητι
ἄσχετον ἱμερθείς ὀλοφύρετο δ ἠύτε κούρην
ζευξάμενος τήν τ αὐτὸς ἑῷ ἀτίταλλε γάλακτι
ἡ δέ ἑ μειλιχίοισι παρηγορέεσκ ἐπέεσσιν
οὐ κούρη τρίτων γὰρ ἐμοὶ Λιβύη τε τοκῆες
ἀλλά με Νηρῆος παρακάτθεο παρθενικῇσιν
ἂμ πέλαγος ναίειν Ἀνάφης σχεδόν εἶμι δ ἐς αὐγὰς
ἠελίου μετόπισθε τεοῖς νεπόδεσσιν ἑτοίμη
τῷ δ ἄρ ἐπὶ μνῆστιν κραδίη βάλεν ἔκ τ ὀνόμηνεν
Αἰσονίδῃ ὁ δ ἔπειτα θεοπροπίας Ἑκάτοιο
θυμῷ πεμπάζων ἀνενείκατο φώνησέν τε
βώλακα γὰρ τεύξουσι θεοὶ πόντονδε βαλόντι
νῆσον ἵν ὁπλότεροι παίδων δέθεν ἐννάσσονται
τήνδε τοι ἠπείροιο Λιβυστίδος οὔ νύ τις ἄλλος
ἀθανάτων ἢ κεῖνος ὅ μιν πόρεν ἀντιβολήσας
ὧς ἔφατ οὐδ ἁλίωσεν ὑπόκρισιν Αἰσονίδαο
Εὔφημος βῶλον δέ θεοπροπίῃσιν ἰανθείς
ἧκεν ὑποβρυχίην τῆς δ ἔκτοθι νῆσος ἀέρθη
καλλίστη παίδων ἱερὴ τροφὸς Εὐφήμοιο
οἳ πρὶν μέν ποτε δὴ Σιντηίδα Λῆμνον ἔναιον
Λήμνου τ ἐξελαθέντες ὑπ ἀνδράσι Τυρσηνοῖσιν
Σπάρτην εἰσαφίκανον ἐφέστιοι ἐκ δὲ λιπόντας
Σπάρτην Αὐτεσίωνος ἐὺς πάις ἤγαγε Θήρας
καλλίστην ἐπὶ νῆσον ἀμείψατο δ οὔνομα Θήρης
ἐξ ἕθεν ἀλλὰ τὰ μὲν μετόπιν γένετ Εὐφήμοιο
κεῖθεν δ ἀπτερέως διὰ μυρίον οἶδμα λιπόντες
Αἰγίνης ἀκτῇσιν ἐπέσχεθον αἶψα δὲ τοίγε
ὑδρείης πέρι δῆριν ἀμεμφέα δηρίσαντο
ὅς κεν ἀφυσσάμενος φθαίη μετὰ νῆάδ ἱκέσθαι
ἔνθ ἔτι νῦν πλήθοντας ἐπωμαδὸν ἀμφιφορῆας
ἀνθέμενοι κούφοισιν ἄφαρ κατ ἀγῶνα πόδεσσιν
κοῦροι Μυρμιδόνων νίκης πέρι δηριόωνται
Ἵλατ ἀριστήων μακάρων γένος αἵδε δ ἀοιδαὶ
εἰς ἔτος ἐξ ἔτεος γλυκερώτεραι εἶεν ἀείδειν
ἀνθρώποις ἤδη γὰρ ἐπὶ κλυτὰ πείραθ ἱκάνω
ὑμετέρων καμάτων ἐπεὶ οὔ νύ τις ὔμμιν ἄεθλος
αὖτις ἀπ Αἰγίνηθεν ἀνερχομένοισιν ἐτύχθη
οὔτ ἀνέμων ἐριῶλαι ἐνέσταθεν ἀλλὰ ἕκηλοι
Εὐβοίης ἔντοσθεν Ὀπούντιά τ ἄστεα Λοκρῶν
ἀσπασίως ἀκτὰς Παγασηίδας εἰσαπέβητε
ἔνθα διατμήξας τοὺς μὲν πεδίον δὲ δίωκε
πρὸς πόλιν ᾗ περ Ἀχαιοὶ ἀτυζόμενοι φοβέοντο
ἤματι τῷ προτέρῳ ὅτε μαίνετο φαίδιμος Ἕκτωρ
τῇ ῥοἵ γε προχέοντο πεφυζότες ἠέρα δἭρη
πίτνα πρόσθε βαθεῖαν ἐρυκέμεν ἡμίσεες δὲ
ἐς ποταμὸν εἰλεῦντο βαθύρροον ἀργυροδίνην
ἐν δἔπεσον μεγάλῳ πατάγῳ βράχε δαἰπὰ ῥέεθρα
ὄχθαι δἀμφὶ περὶ μεγάλ ἴαχον οἳ δἀλαλητῷ
ἔννεον ἔνθα καὶ ἔνθα ἑλισσόμενοι περὶ δίνας
ὡς δὅθ ὑπὸ ῥιπῆς πυρὸς ἀκρίδες ἠερέθονται
φευγέμεναι ποταμὸν δέ τὸ δὲ φλέγει ἀκάματον πῦρ
ὄρμενον ἐξαίφνης ταὶ δὲ πτώσσουσι καθ ὕδωρ
ὣς ὑπ Ἀχιλλῆος Ξάνθου βαθυδινήεντος
πλῆτο ῥόος κελάδων ἐπιμὶξ ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν
αὐτὰρ ὃ διογενὴς δόρυ μὲν λίπεν αὐτοῦ ἐπ ὄχθῃ
κεκλιμένον μυρίκῃσιν ὃ δἔσθορε δαίμονι ἶσος
φάσγανον οἶον ἔχων κακὰ δὲ φρεσὶ μήδετο ἔργα
τύπτε δἐπιστροφάδην τῶν δὲ στόνος ὄρνυτ ἀεικὴς
ἄορι θεινομένων ἐρυθαίνετο δαἵματι ὕδωρ
ὡς δὑπὸ δελφῖνος μεγακήτεος ἰχθύες ἄλλοι
φεύγοντες πιμπλᾶσι μυχοὺς λιμένος εὐόρμου
δειδιότες μάλα γάρ τε κατεσθίει ὅν κε λάβῃσιν
ὣς Τρῶες ποταμοῖο κατὰ δεινοῖο ῥέεθρα
πτῶσσον ὑπὸ κρημνούς ὃ δἐπεὶ κάμε χεῖρας ἐναίρων
ζωοὺς ἐκ ποταμοῖο δυώδεκα λέξατο κούρους
ποινὴν Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο θανόντος
τοὺς ἐξῆγε θύραζε τεθηπότας ἠΰτε νεβρούς
δῆσε δὀπίσσω χεῖρας ἐϋτμήτοισιν ἱμᾶσι
τοὺς αὐτοὶ φορέεσκον ἐπὶ στρεπτοῖσι χιτῶσι
δῶκε δἑταίροισιν κατάγειν κοίλας ἐπὶ νῆας
αὐτὰρ ὃ ἂψ ἐπόρουσε δαϊζέμεναι μενεαίνων
ἔνθ υἷι Πριάμοιο συνήντετο Δαρδανίδαο
ἐκ ποταμοῦ φεύγοντι Λυκάονι τόν ῥά ποτ αὐτὸς
ἦγε λαβὼν ἐκ πατρὸς ἀλωῆς οὐκ ἐθέλοντα
ἐννύχιος προμολών ὃ δἐρινεὸν ὀξέϊ χαλκῷ
τάμνε νέους ὄρπηκας ἵν ἅρματος ἄντυγες εἶεν
τῷ δἄρ ἀνώϊστον κακὸν ἤλυθε δῖος Ἀχιλλεύς
καὶ τότε μέν μιν Λῆμνον ἐϋκτιμένην ἐπέρασσε
νηυσὶν ἄγων ἀτὰρ υἱὸς Ἰήσονος ὦνον ἔδωκε
κεῖθεν δὲ ξεῖνός μιν ἐλύσατο πολλὰ δἔδωκεν
Ἴμβριος Ἠετίων πέμψεν δἐς δῖαν Ἀρίσβην
ἔνθεν ὑπεκπροφυγὼν πατρώϊον ἵκετο δῶμα
ἕνδεκα δἤματα θυμὸν ἐτέρπετο οἷσι φίλοισιν
ἐλθὼν ἐκ Λήμνοιο δυωδεκάτῃ δέ μιν αὖτις
χερσὶν Ἀχιλλῆος θεὸς ἔμβαλεν ὅς μιν ἔμελλε
πέμψειν εἰς Ἀΐδαο καὶ οὐκ ἐθέλοντα νέεσθαι
τὸν δὡς οὖν ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς
γυμνὸν ἄτερ κόρυθός τε καὶ ἀσπίδος οὐδ ἔχεν ἔγχος
ἀλλὰ τὰ μέν ῥἀπὸ πάντα χαμαὶ βάλε τεῖρε γὰρ ἱδρὼς
φεύγοντ ἐκ ποταμοῦ κάματος δὑπὸ γούνατ ἐδάμνα
ἦ μάλα δὴ Τρῶες μεγαλήτορες οὕς περ ἔπεφνον
αὖτις ἀναστήσονται ὑπὸ ζόφου ἠερόεντος
οἷον δὴ καὶ ὅδ ἦλθε φυγὼν ὕπο νηλεὲς ἦμαρ
Λῆμνον ἐς ἠγαθέην πεπερημένος οὐδέ μιν ἔσχε
ἀλλ ἄγε δὴ καὶ δουρὸς ἀκωκῆς ἡμετέροιο
ἢ ἄρ ὁμῶς καὶ κεῖθεν ἐλεύσεται ἦ μιν ἐρύξει
γῆ φυσίζοος ἥ τε κατὰ κρατερόν περ ἐρύκει
γούνων ἅψασθαι μεμαώς περὶ δἤθελε θυμῷ
ἐκφυγέειν θάνατόν τε κακὸν καὶ κῆρα μέλαιναν
οὐτάμεναι μεμαώς ὃ δὑπέδραμε καὶ λάβε γούνων
κύψας ἐγχείη δἄρ ὑπὲρ νώτου ἐνὶ γαίῃ
ἔστη ἱεμένη χροὸς ἄμεναι ἀνδρομέοιο
αὐτὰρ ὃ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἑλὼν ἐλλίσσετο γούνων
τῇ δἑτέρῃ ἔχεν ἔγχος ἀκαχμένον οὐδὲ μεθίει
γουνοῦμαι σἈχιλεῦ σὺ δέ μαἴδεο καί μἐλέησον
ἀντί τοί εἰμ ἱκέταο διοτρεφὲς αἰδοίοιο
πὰρ γὰρ σοὶ πρώτῳ πασάμην Δημήτερος ἀκτὴν
ἤματι τῷ ὅτε μεἷλες ἐϋκτιμένῃ ἐν ἀλωῇ
καί μἐπέρασσας ἄνευθεν ἄγων πατρός τε φίλων τε
Λῆμνον ἐς ἠγαθέην ἑκατόμβοιον δέ τοι ἦλφον
νῦν δὲ λύμην τρὶς τόσσα πορών ἠὼς δέ μοί ἐστιν
ἥδε δυωδεκάτη ὅτ ἐς Ἴλιον εἰλήλουθα
πολλὰ παθών νῦν αὖ με τεῇς ἐν χερσὶν ἔθηκε
μοῖρ ὀλοή μέλλω που ἀπεχθέσθαι Διὶ πατρί
ὅς με σοὶ αὖτις δῶκε μινυνθάδιον δέ με μήτηρ
γείνατο Λαοθόη θυγάτηρ Ἄλταο γέροντος
Ἄλτεω ὃς Λελέγεσσι φιλοπτολέμοισιν ἀνάσσει
Πήδασον αἰπήεσσαν ἔχων ἐπὶ Σατνιόεντι
τοῦ δἔχε θυγατέρα Πρίαμος πολλὰς δὲ καὶ ἄλλας
τῆς δὲ δύω γενόμεσθα σὺ δἄμφω δειροτομήσεις
ἤτοι τὸν πρώτοισι μετὰ πρυλέεσσι δάμασσας
ἀντίθεον Πολύδωρον ἐπεὶ βάλες ὀξέϊ δουρί
νῦν δὲ δὴ ἐνθάδ ἐμοὶ κακὸν ἔσσεται οὐ γὰρ ὀΐω
μή με κτεῖν ἐπεὶ οὐχ ὁμογάστριος Ἕκτορός εἰμι
ὅς τοι ἑταῖρον ἔπεφνεν ἐνηέα τε κρατερόν τε
ὣς ἄρα μιν Πριάμοιο προσηύδα φαίδιμος υἱὸς
λισσόμενος ἐπέεσσιν ἀμείλικτον δὄπ ἄκουσε
νήπιε μή μοι ἄποινα πιφαύσκεο μηδ ἀγόρευε
πρὶν μὲν γὰρ Πάτροκλον ἐπισπεῖν αἴσιμον ἦμαρ
τόφρά τί μοι πεφιδέσθαι ἐνὶ φρεσὶ φίλτερον ἦεν
νῦν δοὐκ ἔσθ ὅς τις θάνατον φύγῃ ὅν κε θεός γε
Ἰλίου προπάροιθεν ἐμῇς ἐν χερσὶ βάλῃσι
καὶ πάντων Τρώων περὶ δαὖ Πριάμοιό γε παίδων
ἀλλὰ φίλος θάνε καὶ σύ τί ἦ ὀλοφύρεαι οὕτως
κάτθανε καὶ Πάτροκλος ὅ περ σέο πολλὸν ἀμείνων
οὐχ ὁράᾳς οἷος καὶ ἐγὼ καλός τε μέγας τε
πατρὸς δεἴμ ἀγαθοῖο θεὰ δέ με γείνατο μήτηρ
ἀλλ ἔπι τοι καὶ ἐμοὶ θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή
ὁππότε τις καὶ ἐμεῖο Ἄρῃ ἐκ θυμὸν ἕληται
ἔγχος μέν ῥἀφέηκεν ὃ δἕζετο χεῖρε πετάσσας
ἀμφοτέρας Ἀχιλεὺς δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ
τύψε κατὰ κληῖδα παρ αὐχένα πᾶν δέ οἱ εἴσω
δῦ ξίφος ἄμφηκες ὃ δἄρα πρηνὴς ἐπὶ γαίῃ
τὸν δἈχιλεὺς ποταμὸν δὲ λαβὼν ποδὸς ἧκε φέρεσθαι
καί οἱ ἐπευχόμενος ἔπεα πτερόεντ ἀγόρευεν
ἐνταυθοῖ νῦν κεῖσο μετ ἰχθύσιν οἵ σὠτειλὴν
αἷμ ἀπολιχμήσονται ἀκηδέες οὐδέ σε μήτηρ
ἐνθεμένη λεχέεσσι γοήσεται ἀλλὰ Σκάμανδρος
οἴσει δινήεις εἴσω ἁλὸς εὐρέα κόλπον
θρῴσκων τις κατὰ κῦμα μέλαιναν φρῖχ ὑπαΐξει
ἰχθύς ὅς κε φάγῃσι Λυκάονος ἀργέτα δημόν
φθείρεσθ εἰς ὅ κεν ἄστυ κιχείομεν Ἰλίου ἱρῆς
ὑμεῖς μὲν φεύγοντες ἐγὼ δὄπιθεν κεραΐζων
οὐδ ὑμῖν ποταμός περ ἐΰρροος ἀργυροδίνης
ζωοὺς δἐν δίνῃσι καθίετε μώνυχας ἵππους
ἀλλὰ καὶ ὧς ὀλέεσθε κακὸν μόρον εἰς ὅ κε πάντες
τίσετε Πατρόκλοιο φόνον καὶ λοιγὸν Ἀχαιῶν
οὓς ἐπὶ νηυσὶ θοῇσιν ἐπέφνετε νόσφιν ἐμεῖο
ὣς ἄρ ἔφη ποταμὸς δὲ χολώσατο κηρόθι μᾶλλον
ὅρμηνεν δἀνὰ θυμὸν ὅπως παύσειε πόνοιο
δῖον Ἀχιλλῆα Τρώεσσι δὲ λοιγὸν ἀλάλκοι
τόφρα δὲ Πηλέος υἱὸς ἔχων δολιχόσκιον ἔγχος
Ἀστεροπαίῳ ἐπᾶλτο κατακτάμεναι μενεαίνων
υἱέϊ Πηλεγόνος τὸν δἈξιὸς εὐρυρέεθρος
γείνατο καὶ Περίβοια Ἀκεσσαμενοῖο θυγατρῶν
πρεσβυτάτη τῇ γάρ ῥα μίγη ποταμὸς βαθυδίνης
τῷ ῥἈχιλεὺς ἐπόρουσεν ὃ δἀντίος ἐκ ποταμοῖο
ἔστη ἔχων δύο δοῦρε μένος δέ οἱ ἐν φρεσὶ θῆκε
Ξάνθος ἐπεὶ κεχόλωτο δαϊκταμένων αἰζηῶν
τοὺς Ἀχιλεὺς ἐδάϊζε κατὰ ῥόον οὐδ ἐλέαιρεν
τὸν πρότερος προσέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς
τίς πόθεν εἰς ἀνδρῶν ὅ μευ ἔτλης ἀντίος ἐλθεῖν
δυστήνων δέ τε παῖδες ἐμῷ μένει ἀντιόωσι
τὸν δαὖ Πηλεγόνος προσεφώνεε φαίδιμος υἱός
Πηλεΐδη μεγάθυμε τί ἦ γενεὴν ἐρεείνεις
εἴμ ἐκ Παιονίης ἐριβώλου τηλόθ ἐούσης
Παίονας ἄνδρας ἄγων δολιχεγχέας ἥδε δέ μοι νῦν
ἠὼς ἑνδεκάτη ὅτε Ἴλιον εἰλήλουθα
αὐτὰρ ἐμοὶ γενεὴ ἐξ Ἀξιοῦ εὐρὺ ῥέοντος
Ἀξιοῦ ὃς κάλλιστον ὕδωρ ἐπὶ γαῖαν ἵησιν
ὃς τέκε Πηλεγόνα κλυτὸν ἔγχεϊ τὸν δἐμέ φασι
γείνασθαι νῦν αὖτε μαχώμεθα φαίδιμ Ἀχιλλεῦ
ὣς φάτ ἀπειλήσας ὃ δἀνέσχετο δῖος Ἀχιλλεὺς
Πηλιάδα μελίην ὃ δἁμαρτῇ δούρασιν ἀμφὶς
ἥρως Ἀστεροπαῖος ἐπεὶ περιδέξιος ἦεν
καί ῥἑτέρῳ μὲν δουρὶ σάκος βάλεν οὐδὲ διὰ πρὸ
ῥῆξε σάκος χρυσὸς γὰρ ἐρύκακε δῶρα θεοῖο
τῷ δἑτέρῳ μιν πῆχυν ἐπιγράβδην βάλε χειρὸς
δεξιτερῆς σύτο δαἷμα κελαινεφές ἣ δὑπὲρ αὐτοῦ
γαίῃ ἐνεστήρικτο λιλαιομένη χροὸς ἆσαι
δεύτερος αὖτ Ἀχιλεὺς μελίην ἰθυπτίωνα
Ἀστεροπαίῳ ἐφῆκε κατακτάμεναι μενεαίνων
καὶ τοῦ μέν ῥἀφάμαρτεν ὃ δὑψηλὴν βάλεν ὄχθην
μεσσοπαγὲς δἄρ ἔθηκε κατ ὄχθης μείλινον ἔγχος
Πηλεΐδης δἄορ ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ
ἆλτ ἐπί οἱ μεμαώς ὃ δἄρα μελίην Ἀχιλῆος
οὐ δύνατ ἐκ κρημνοῖο ἐρύσσαι χειρὶ παχείῃ
τρὶς δὲ μεθῆκε βίης τὸ δὲ τέτρατον ἤθελε θυμῷ
ἆξαι ἐπιγνάμψας δόρυ μείλινον Αἰακίδαο
ἀλλὰ πρὶν Ἀχιλεὺς σχεδὸν ἄορι θυμὸν ἀπηύρα
γαστέρα γάρ μιν τύψε παρ ὀμφαλόν ἐκ δἄρα πᾶσαι
χύντο χαμαὶ χολάδες τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν
ἀσθμαίνοντ Ἀχιλεὺς δἄρ ἐνὶ στήθεσσιν ὀρούσας
κεῖσ οὕτως χαλεπόν τοι ἐρισθενέος Κρονίωνος
παισὶν ἐριζέμεναι ποταμοῖό περ ἐκγεγαῶτι
φῆσθα σὺ μὲν ποταμοῦ γένος ἔμμεναι εὐρὺ ῥέοντος
αὐτὰρ ἐγὼ γενεὴν μεγάλου Διὸς εὔχομαι εἶναι
τίκτέ μἀνὴρ πολλοῖσιν ἀνάσσων Μυρμιδόνεσσι
Πηλεὺς Αἰακίδης ὃ δἄρ Αἰακὸς ἐκ Διὸς ἦεν
τὼ κρείσσων μὲν Ζεὺς ποταμῶν ἁλιμυρηέντων
κρείσσων αὖτε Διὸς γενεὴ ποταμοῖο τέτυκται
καὶ γὰρ σοὶ ποταμός γε πάρα μέγας εἰ δύναταί τι
χραισμεῖν ἀλλ οὐκ ἔστι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι
τῷ οὐδὲ κρείων Ἀχελώϊος ἰσοφαρίζει
οὐδὲ βαθυρρείταο μέγα σθένος Ὠκεανοῖο
ἐξ οὗ περ πάντες ποταμοὶ καὶ πᾶσα θάλασσα
καὶ πᾶσαι κρῆναι καὶ φρείατα μακρὰ νάουσιν
ἀλλὰ καὶ ὃς δείδοικε Διὸς μεγάλοιο κεραυνὸν
δεινήν τε βροντήν ὅτ ἀπ οὐρανόθεν σμαραγήσῃ
ἦ ῥα καὶ ἐκ κρημνοῖο ἐρύσσατο χάλκεον ἔγχος
τὸν δὲ κατ αὐτόθι λεῖπεν ἐπεὶ φίλον ἦτορ ἀπηύρα
κείμενον ἐν ψαμάθοισι δίαινε δέ μιν μέλαν ὕδωρ
τὸν μὲν ἄρ ἐγχέλυές τε καὶ ἰχθύες ἀμφεπένοντο
δημὸν ἐρεπτόμενοι ἐπινεφρίδιον κείροντες
αὐτὰρ ὃ βῆ ῥἰέναι μετὰ Παίονας ἱπποκορυστάς
οἵ ῥἔτι πὰρ ποταμὸν πεφοβήατο δινήεντα
ὡς εἶδον τὸν ἄριστον ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ
χέρσ ὕπο Πηλεΐδαο καὶ ἄορι ἶφι δαμέντα
ἔνθ ἕλε Θερσίλοχόν τε Μύδωνά τε Ἀστύπυλόν τε
Μνῆσόν τε Θρασίον τε καὶ Αἴνιον ἠδ Ὀφελέστην
καί νύ κἔτι πλέονας κτάνε Παίονας ὠκὺς Ἀχιλλεύς
εἰ μὴ χωσάμενος προσέφη ποταμὸς βαθυδίνης
ἀνέρι εἰσάμενος βαθέης δἐκ φθέγξατο δίνης
ὦ Ἀχιλεῦ περὶ μὲν κρατέεις περὶ δαἴσυλα ῥέζεις
ἀνδρῶν αἰεὶ γάρ τοι ἀμύνουσιν θεοὶ αὐτοί
εἴ τοι Τρῶας ἔδωκε Κρόνου παῖς πάντας ὀλέσσαι
ἐξ ἐμέθεν γἐλάσας πεδίον κάτα μέρμερα ῥέζε
πλήθει γὰρ δή μοι νεκύων ἐρατεινὰ ῥέεθρα
οὐδέ τί πῃ δύναμαι προχέειν ῥόον εἰς ἅλα δῖαν
στεινόμενος νεκύεσσι σὺ δὲ κτείνεις ἀϊδήλως
ἀλλ ἄγε δὴ καὶ ἔασον ἄγη μἔχει ὄρχαμε λαῶν
ἔσται ταῦτα Σκάμανδρε διοτρεφές ὡς σὺ κελεύεις
Τρῶας δοὐ πρὶν λήξω ὑπερφιάλους ἐναρίζων
πρὶν ἔλσαι κατὰ ἄστυ καὶ Ἕκτορι πειρηθῆναι
ἀντιβίην ἤ κέν με δαμάσσεται ἦ κεν ἐγὼ τόν
ὣς εἰπὼν Τρώεσσιν ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος
καὶ τότ Ἀπόλλωνα προσέφη ποταμὸς βαθυδίνης
ὢ πόποι ἀργυρότοξε Διὸς τέκος οὐ σύ γε βουλὰς
εἰρύσαο Κρονίωνος ὅ τοι μάλα πόλλ ἐπέτελλε
Τρωσὶ παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν εἰς ὅ κεν ἔλθῃ
δείελος ὀψὲ δύων σκιάσῃ δἐρίβωλον ἄρουραν
ἦ καὶ Ἀχιλλεὺς μὲν δουρικλυτὸς ἔνθορε μέσσῳ
κρημνοῦ ἀπαΐξας ὃ δἐπέσσυτο οἴδματι θύων
πάντα δὄρινε ῥέεθρα κυκώμενος ὦσε δὲ νεκροὺς
πολλούς οἵ ῥα κατ αὐτὸν ἅλις ἔσαν οὓς κτάν Ἀχιλλεύς
τοὺς ἔκβαλλε θύραζε μεμυκὼς ἠΰτε ταῦρος
χέρσον δέ ζωοὺς δὲ σάω κατὰ καλὰ ῥέεθρα
δεινὸν δἀμφ Ἀχιλῆα κυκώμενον ἵστατο κῦμα
ὤθει δἐν σάκεϊ πίπτων ῥόος οὐδὲ πόδεσσιν
εὐφυέα μεγάλην ἣ δἐκ ῥιζῶν ἐριποῦσα
κρημνὸν ἅπαντα διῶσεν ἐπέσχε δὲ καλὰ ῥέεθρα
ὄζοισιν πυκινοῖσι γεφύρωσεν δέ μιν αὐτὸν
εἴσω πᾶσ ἐριποῦσ ὃ δἄρ ἐκ δίνης ἀνορούσας
ἤϊξεν πεδίοιο ποσὶ κραιπνοῖσι πέτεσθαι
δείσας οὐδέ τἔληγε θεὸς μέγας ὦρτο δἐπ αὐτῷ
ἀκροκελαινιόων ἵνα μιν παύσειε πόνοιο
Πηλεΐδης δἀπόρουσεν ὅσον τἐπὶ δουρὸς ἐρωή
αἰετοῦ οἴματ ἔχων μέλανος τοῦ θηρητῆρος
ὅς θἅμα κάρτιστός τε καὶ ὤκιστος πετεηνῶν
τῷ ἐϊκὼς ἤϊξεν ἐπὶ στήθεσσι δὲ χαλκὸς
σμερδαλέον κονάβιζεν ὕπαιθα δὲ τοῖο λιασθεὶς
φεῦγ ὃ δὄπισθε ῥέων ἕπετο μεγάλῳ ὀρυμαγδῷ
ὡς δὅτ ἀνὴρ ὀχετηγὸς ἀπὸ κρήνης μελανύδρου
ἂμ φυτὰ καὶ κήπους ὕδατι ῥόον ἡγεμονεύῃ
χερσὶ μάκελλαν ἔχων ἀμάρης ἐξ ἔχματα βάλλων
τοῦ μέν τε προρέοντος ὑπὸ ψηφῖδες ἅπασαι
ὀχλεῦνται τὸ δέ τὦκα κατειβόμενον κελαρύζει
χώρῳ ἔνι προαλεῖ φθάνει δέ τε καὶ τὸν ἄγοντα
ὣς αἰεὶ Ἀχιλῆα κιχήσατο κῦμα ῥόοιο
καὶ λαιψηρὸν ἐόντα θεοὶ δέ τε φέρτεροι ἀνδρῶν
ὁσσάκι δὁρμήσειε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς
στῆναι ἐναντίβιον καὶ γνώμεναι εἴ μιν ἅπαντες
ἀθάνατοι φοβέουσι τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι
τοσσάκι μιν μέγα κῦμα διιπετέος ποταμοῖο
πλάζ ὤμους καθύπερθεν ὃ δὑψόσε ποσσὶν ἐπήδα
θυμῷ ἀνιάζων ποταμὸς δὑπὸ γούνατ ἐδάμνα
λάβρος ὕπαιθα ῥέων κονίην δὑπέρεπτε ποδοῖιν
Πηλεΐδης δᾤμωξεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν
Ζεῦ πάτερ ὡς οὔ τίς με θεῶν ἐλεεινὸν ὑπέστη
ἐκ ποταμοῖο σαῶσαι ἔπειτα δὲ καί τι πάθοιμι
ἄλλος δοὔ τις μοι τόσον αἴτιος Οὐρανιώνων
ἀλλὰ φίλη μήτηρ ἥ με ψεύδεσσιν ἔθελγεν
ἥ μἔφατο Τρώων ὑπὸ τείχεϊ θωρηκτάων
λαιψηροῖς ὀλέεσθαι Ἀπόλλωνος βελέεσσιν
ὥς μὄφελ Ἕκτωρ κτεῖναι ὃς ἐνθάδε γἔτραφ ἄριστος
τώ κἀγαθὸς μὲν ἔπεφν ἀγαθὸν δέ κεν ἐξενάριξε
νῦν δέ με λευγαλέῳ θανάτῳ εἵμαρτο ἁλῶναι
ἐρχθέντ ἐν μεγάλῳ ποταμῷ ὡς παῖδα συφορβόν
ὅν ῥά τἔναυλος ἀποέρσῃ χειμῶνι περῶντα
ὣς φάτο τῷ δὲ μάλ ὦκα Ποσειδάων καὶ Ἀθήνη
στήτην ἐγγὺς ἰόντε δέμας δἄνδρεσσιν ἐΐκτην
χειρὶ δὲ χεῖρα λαβόντες ἐπιστώσαντ ἐπέεσσι
τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Ποσειδάων ἐνοσίχθων
Πηλεΐδη μήτ ἄρ τι λίην τρέε μήτέ τι τάρβει
τοίω γάρ τοι νῶϊ θεῶν ἐπιταρρόθω εἰμὲν
Ζηνὸς ἐπαινήσαντος ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη
ὡς οὔ τοι ποταμῷ γε δαμήμεναι αἴσιμόν ἐστιν
ἀλλ ὅδε μὲν τάχα λωφήσει σὺ δὲ εἴσεαι αὐτός
αὐτάρ τοι πυκινῶς ὑποθησόμεθ αἴ κε πίθηαι
μὴ πρὶν παύειν χεῖρας ὁμοιΐου πολέμοιο
πρὶν κατὰ Ἰλιόφι κλυτὰ τείχεα λαὸν ἐέλσαι
Τρωϊκόν ὅς κε φύγῃσι σὺ δἝκτορι θυμὸν ἀπούρας
ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν δίδομεν δέ τοι εὖχος ἀρέσθαι
τὼ μὲν ἄρ ὣς εἰπόντε μετ ἀθανάτους ἀπεβήτην
αὐτὰρ ὃ βῆ μέγα γάρ ῥα θεῶν ὄτρυνεν ἐφετμή
ἐς πεδίον τὸ δὲ πᾶν πλῆθ ὕδατος ἐκχυμένοιο
πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ δαὶ κταμένων αἰζηῶν
πλῶον καὶ νέκυες τοῦ δὑψόσε γούνατ ἐπήδα
πρὸς ῥόον ἀΐσσοντος ἀν ἰθύν οὐδέ μιν ἴσχεν
εὐρὺ ῥέων ποταμός μέγα γὰρ σθένος ἔμβαλ Ἀθήνη
οὐδὲ Σκάμανδρος ἔληγε τὸ ὃν μένος ἀλλ ἔτι μᾶλλον
χώετο Πηλεΐωνι κόρυσσε δὲ κῦμα ῥόοιο
ὑψόσ ἀειρόμενος Σιμόεντι δὲ κέκλετ ἀΰσας
φίλε κασίγνητε σθένος ἀνέρος ἀμφότεροί περ
σχῶμεν ἐπεὶ τάχα ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος
ἐκπέρσει Τρῶες δὲ κατὰ μόθον οὐ μενέουσιν
ἀλλ ἐπάμυνε τάχιστα καὶ ἐμπίπληθι ῥέεθρα
ἵστη δὲ μέγα κῦμα πολὺν δὀρυμαγδὸν ὄρινε
φιτρῶν καὶ λάων ἵνα παύσομεν ἄγριον ἄνδρα
φημὶ γὰρ οὔτε βίην χραισμησέμεν οὔτέ τι εἶδος
οὔτε τὰ τεύχεα καλά τά που μάλα νειόθι λίμνης
κείσεθ ὑπ ἰλύος κεκαλυμμένα κὰδ δέ μιν αὐτὸν
εἰλύσω ψαμάθοισιν ἅλις χέραδος περιχεύας
μυρίον οὐδέ οἱ ὀστέ ἐπιστήσονται Ἀχαιοὶ
ἀλλέξαι τόσσην οἱ ἄσιν καθύπερθε καλύψω
ἔσται τυμβοχόης ὅτε μιν θάπτωσιν Ἀχαιοί
ἦ καὶ ἐπῶρτ Ἀχιλῆϊ κυκώμενος ὑψόσε θύων
μορμύρων ἀφρῷ τε καὶ αἵματι καὶ νεκύεσσι
πορφύρεον δἄρα κῦμα διιπετέος ποταμοῖο
ἵστατ ἀειρόμενον κατὰ δᾕρεε Πηλεΐωνα
Ἥρη δὲ μέγ ἄϋσε περιδείσασ Ἀχιλῆϊ
μή μιν ἀποέρσειε μέγας ποταμὸς βαθυδίνης
αὐτίκα δἭφαιστον προσεφώνεεν ὃν φίλον υἱόν
ὄρσεο κυλλοπόδιον ἐμὸν τέκος ἄντα σέθεν γὰρ
Ξάνθον δινήεντα μάχῃ ἠΐσκομεν εἶναι
ἀλλ ἐπάμυνε τάχιστα πιφαύσκεο δὲ φλόγα πολλήν
αὐτὰρ ἐγὼ Ζεφύροιο καὶ ἀργεστᾶο Νότοιο
εἴσομαι ἐξ ἁλόθεν χαλεπὴν ὄρσουσα θύελλαν
ἥ κεν ἀπὸ Τρώων κεφαλὰς καὶ τεύχεα κήαι
φλέγμα κακὸν φορέουσα σὺ δὲ Ξάνθοιο παρ ὄχθας
δένδρεα καῖ ἐν δαὐτὸν ἵει πυρί μὴ δέ σε πάμπαν
μειλιχίοις ἐπέεσσιν ἀποτρεπέτω καὶ ἀρειῇ
μὴ δὲ πρὶν ἀπόπαυε τεὸν μένος ἀλλ ὁπότ ἂν δὴ
φθέγξομ ἐγὼν ἰάχουσα τότε σχεῖν ἀκάματον πῦρ
ὣς ἔφαθ Ἥφαιστος δὲ τιτύσκετο θεσπιδαὲς πῦρ
πρῶτα μὲν ἐν πεδίῳ πῦρ δαίετο καῖε δὲ νεκροὺς
πᾶν δἐξηράνθη πεδίον σχέτο δἀγλαὸν ὕδωρ
ὡς δὅτ ὀπωρινὸς Βορέης νεοαρδέ ἀλωὴν
αἶψ ἀγξηράνῃ χαίρει δέ μιν ὅς τις ἐθείρῃ
ὣς ἐξηράνθη πεδίον πᾶν κὰδ δἄρα νεκροὺς
κῆεν ὃ δἐς ποταμὸν τρέψε φλόγα παμφανόωσαν
καίοντο πτελέαι τε καὶ ἰτέαι ἠδὲ μυρῖκαι
τὰ περὶ καλὰ ῥέεθρα ἅλις ποταμοῖο πεφύκει
τείροντ ἐγχέλυές τε καὶ ἰχθύες οἳ κατὰ δίνας
οἳ κατὰ καλὰ ῥέεθρα κυβίστων ἔνθα καὶ ἔνθα
πνοιῇ τειρόμενοι πολυμήτιος Ἡφαίστοιο
καίετο δἲς ποταμοῖο ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζεν
Ἥφαιστ οὔ τις σοί γε θεῶν δύνατ ἀντιφερίζειν
οὐδ ἂν ἐγὼ σοί γὧδε πυρὶ φλεγέθοντι μαχοίμην
λῆγ ἔριδος Τρῶας δὲ καὶ αὐτίκα δῖος Ἀχιλλεὺς
ἄστεος ἐξελάσειε τί μοι ἔριδος καὶ ἀρωγῆς
φῆ πυρὶ καιόμενος ἀνὰ δἔφλυε καλὰ ῥέεθρα
ὡς δὲ λέβης ζεῖ ἔνδον ἐπειγόμενος πυρὶ πολλῷ
κνίσην μελδόμενος ἁπαλοτρεφέος σιάλοιο
πάντοθεν ἀμβολάδην ὑπὸ δὲ ξύλα κάγκανα κεῖται
ὣς τοῦ καλὰ ῥέεθρα πυρὶ φλέγετο ζέε δὕδωρ
οὐδ ἔθελε προρέειν ἀλλ ἴσχετο τεῖρε δἀϋτμὴ
Ἡφαίστοιο βίηφι πολύφρονος αὐτὰρ ὅ γἭρην
πολλὰ λισσόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
Ἥρη τίπτε σὸς υἱὸς ἐμὸν ῥόον ἔχραε κήδειν
ἐξ ἄλλων οὐ μέν τοι ἐγὼ τόσον αἴτιός εἰμι
ὅσσον οἱ ἄλλοι πάντες ὅσοι Τρώεσσιν ἀρωγοί
ἀλλ ἤτοι μὲν ἐγὼν ἀποπαύσομαι εἰ σὺ κελεύεις
παυέσθω δὲ καὶ οὗτος ἐγὼ δἐπὶ καὶ τόδ ὀμοῦμαι
μή ποτ ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ
μὴ δὁπότ ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται
καιομένη καίωσι δ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν
αὐτὰρ ἐπεὶ τό γἄκουσε θεὰ λευκώλενος Ἥρη
αὐτίκ ἄρ Ἥφαιστον προσεφώνεεν ὃν φίλον υἱόν
Ἥφαιστε σχέο τέκνον ἀγακλεές οὐ γὰρ ἔοικεν
ἀθάνατον θεὸν ὧδε βροτῶν ἕνεκα στυφελίζειν
ὣς ἔφαθ Ἥφαιστος δὲ κατέσβεσε θεσπιδαὲς πῦρ
ἄψορρον δἄρα κῦμα κατέσσυτο καλὰ ῥέεθρα
αὐτὰρ ἐπεὶ Ξάνθοιο δάμη μένος οἳ μὲν ἔπειτα
παυσάσθην Ἥρη γὰρ ἐρύκακε χωομένη περ
ἐν δἄλλοισι θεοῖσιν ἔρις πέσε βεβριθυῖα
ἀργαλέη δίχα δέ σφιν ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἄητο
σὺν δἔπεσον μεγάλῳ πατάγῳ βράχε δεὐρεῖα χθών
ἀμφὶ δὲ σάλπιγξεν μέγας οὐρανός ἄϊε δὲ Ζεὺς
ἥμενος Οὐλύμπῳ ἐγέλασσε δέ οἱ φίλον ἦτορ
γηθοσύνῃ ὅθ ὁρᾶτο θεοὺς ἔριδι ξυνιόντας
ἔνθ οἵ γοὐκέτι δηρὸν ἀφέστασαν ἦρχε γὰρ Ἄρης
ῥινοτόρος καὶ πρῶτος Ἀθηναίῃ ἐπόρουσε
χάλκεον ἔγχος ἔχων καὶ ὀνείδειον φάτο μῦθον
τίπτ αὖτ ὦ κυνάμυια θεοὺς ἔριδι ξυνελαύνεις
θάρσος ἄητον ἔχουσα μέγας δέ σε θυμὸς ἀνῆκεν
οὐτάμεναι αὐτὴ δὲ πανόψιον ἔγχος ἑλοῦσα
ἰθὺς ἐμεῦ ὦσας διὰ δὲ χρόα καλὸν ἔδαψας
τώ σαὖ νῦν ὀΐω ἀποτισέμεν ὅσσα ἔοργας
ὣς εἰπὼν οὔτησε κατ αἰγίδα θυσσανόεσσαν
σμερδαλέην ἣν οὐδὲ Διὸς δάμνησι κεραυνός
τῇ μιν Ἄρης οὔτησε μιαιφόνος ἔγχεϊ μακρῷ
ἣ δἀναχασσαμένη λίθον εἵλετο χειρὶ παχείῃ
κείμενον ἐν πεδίῳ μέλανα τρηχύν τε μέγαν τε
τόν ῥἄνδρες πρότεροι θέσαν ἔμμεναι οὖρον ἀρούρης
τῷ βάλε θοῦρον Ἄρηα κατ αὐχένα λῦσε δὲ γυῖα
ἑπτὰ δἐπέσχε πέλεθρα πεσών ἐκόνισε δὲ χαίτας
τεύχεά τἀμφαράβησε γέλασσε δὲ Παλλὰς Ἀθήνη
καί οἱ ἐπευχομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
νηπύτι οὐδέ νύ πώ περ ἐπεφράσω ὅσσον ἀρείων
εὔχομ ἐγὼν ἔμεναι ὅτι μοι μένος ἰσοφαρίζεις
οὕτω κεν τῆς μητρὸς ἐρινύας ἐξαποτίνοις
ἥ τοι χωομένη κακὰ μήδεται οὕνεκ Ἀχαιοὺς
κάλλιπες αὐτὰρ Τρωσὶν ὑπερφιάλοισιν ἀμύνεις
ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπεν ὄσσε φαεινώ
τὸν δἄγε χειρὸς ἑλοῦσα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη
πυκνὰ μάλα στενάχοντα μόγις δἐσαγείρετο θυμόν
τὴν δὡς οὖν ἐνόησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη
καὶ δαὖθ ἡ κυνάμυια ἄγει βροτολοιγὸν Ἄρηα
δηΐου ἐκ πολέμοιο κατὰ κλόνον ἀλλὰ μέτελθε
ὣς φάτ Ἀθηναίη δὲ μετέσσυτο χαῖρε δὲ θυμῷ
καί ῥἐπιεισαμένη πρὸς στήθεα χειρὶ παχείῃ
ἤλασε τῆς δαὐτοῦ λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ
τὼ μὲν ἄρ ἄμφω κεῖντο ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ
ἣ δἄρ ἐπευχομένη ἔπεα πτερόεντ ἀγόρευε
τοιοῦτοι νῦν πάντες ὅσοι Τρώεσσιν ἀρωγοὶ
εἶεν ὅτ Ἀργείοισι μαχοίατο θωρηκτῇσιν
ὧδέ τε θαρσαλέοι καὶ τλήμονες ὡς Ἀφροδίτη
ἦλθεν Ἄρῃ ἐπίκουρος ἐμῷ μένει ἀντιόωσα
τώ κεν δὴ πάλαι ἄμμες ἐπαυσάμεθα πτολέμοιο
Ἰλίου ἐκπέρσαντες ἐϋκτίμενον πτολίεθρον
ὣς φάτο μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη
αὐτὰρ Ἀπόλλωνα προσέφη κρείων ἐνοσίχθων
Φοῖβε τί ἢ δὴ νῶϊ διέσταμεν οὐδὲ ἔοικεν
ἀρξάντων ἑτέρων τὸ μὲν αἴσχιον αἴ κἀμαχητὶ
ἴομεν Οὔλυμπον δὲ Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ
ἄρχε σὺ γὰρ γενεῆφι νεώτερος οὐ γὰρ ἔμοιγε
καλόν ἐπεὶ πρότερος γενόμην καὶ πλείονα οἶδα
νηπύτι ὡς ἄνοον κραδίην ἔχες οὐδέ νυ τῶν περ
μέμνηαι ὅσα δὴ πάθομεν κακὰ Ἴλιον ἀμφὶ
μοῦνοι νῶϊ θεῶν ὅτ ἀγήνορι Λαομέδοντι
πὰρ Διὸς ἐλθόντες θητεύσαμεν εἰς ἐνιαυτὸν
μισθῷ ἔπι ῥητῷ ὃ δὲ σημαίνων ἐπέτελλεν
ἤτοι ἐγὼ Τρώεσσι πόλιν πέρι τεῖχος ἔδειμα
εὐρύ τε καὶ μάλα καλόν ἵν ἄρρηκτος πόλις εἴη
Φοῖβε σὺ δεἰλίποδας ἕλικας βοῦς βουκολέεσκες
Ἴδης ἐν κνημοῖσι πολυπτύχου ὑληέσσης
ἀλλ ὅτε δὴ μισθοῖο τέλος πολυγηθέες ὧραι
ἐξέφερον τότε νῶϊ βιήσατο μισθὸν ἅπαντα
Λαομέδων ἔκπαγλος ἀπειλήσας δἀπέπεμπε
σὺν μὲν ὅ γἠπείλησε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθε
δήσειν καὶ περάαν νήσων ἔπι τηλεδαπάων
στεῦτο δὅ γἀμφοτέρων ἀπολεψέμεν οὔατα χαλκῷ
νῶϊ δὲ ἄψορροι κίομεν κεκοτηότι θυμῷ
μισθοῦ χωόμενοι τὸν ὑποστὰς οὐκ ἐτέλεσσε
πειρᾷ ὥς κε Τρῶες ὑπερφίαλοι ἀπόλωνται
πρόχνυ κακῶς σὺν παισὶ καὶ αἰδοίῃς ἀλόχοισι
ἐννοσίγαι οὐκ ἄν με σαόφρονα μυθήσαιο
δειλῶν οἳ φύλλοισιν ἐοικότες ἄλλοτε μέν τε
ζαφλεγέες τελέθουσιν ἀρούρης καρπὸν ἔδοντες
ἄλλοτε δὲ φθινύθουσιν ἀκήριοι ἀλλὰ τάχιστα
παυώμεσθα μάχης οἳ δαὐτοὶ δηριαάσθων
ὣς ἄρα φωνήσας πάλιν ἐτράπετ αἴδετο γάρ ῥα
πατροκασιγνήτοιο μιγήμεναι ἐν παλάμῃσι
τὸν δὲ κασιγνήτη μάλα νείκεσε πότνια θηρῶν
Ἄρτεμις ἀγροτέρη καὶ ὀνείδειον φάτο μῦθον
φεύγεις δὴ ἑκάεργε Ποσειδάωνι δὲ νίκην
πᾶσαν ἐπέτρεψας μέλεον δέ οἱ εὖχος ἔδωκας
νηπύτιε τί νυ τόξον ἔχεις ἀνεμώλιον αὔτως
μή σευ νῦν ἔτι πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἀκούσω
εὐχομένου ὡς τὸ πρὶν ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσιν
ἄντα Ποσειδάωνος ἐναντίβιον πολεμίζειν
ὣς φάτο τὴν δοὔ τι προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων
ἀλλὰ χολωσαμένη Διὸς αἰδοίη παράκοιτις
νείκεσεν ἰοχέαιραν ὀνειδείοις ἐπέεσσι
πῶς δὲ σὺ νῦν μέμονας κύον ἀδεὲς ἀντί ἐμεῖο
στήσεσθαι χαλεπή τοι ἐγὼ μένος ἀντιφέρεσθαι
τοξοφόρῳ περ ἐούσῃ ἐπεὶ σὲ λέοντα γυναιξὶ
Ζεὺς θῆκεν καὶ ἔδωκε κατακτάμεν ἥν κἐθέλῃσθα
ἤτοι βέλτερόν ἐστι κατ οὔρεα θῆρας ἐναίρειν
ἀγροτέρας τἐλάφους ἢ κρείσσοσιν ἶφι μάχεσθαι
εἰ δἐθέλεις πολέμοιο δαήμεναι ὄφρ ἐῢ εἰδῇς