Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἤϊα πολλὰ δέ μοι κραδίη πόρφυρε κιόντι
ἔστην δεἰνὶ θύρῃσι θεᾶς καλλιπλοκάμοιο
ἔνθα στὰς ἐβόησα θεὰ δέ μευ ἔκλυεν αὐδῆς
καὶ κάλει αὐτὰρ ἐγὼν ἑπόμην ἀκαχήμενος ἦτορ
εἷσε δέ μεἰσαγαγοῦσα ἐπὶ θρόνου ἀργυροήλου
τεῦχε δέ μοι κυκεῶ χρυσέῳ δέπᾳ ὄφρα πίοιμι
ἐν δέ τε φάρμακον ἧκε κακὰ φρονέουσ ἐνὶ θυμῷ
αὐτὰρ ἐπεὶ δῶκέν τε καὶ ἔκπιον οὐδέ μἔθελξε
ῥάβδῳ πεπληγυῖα ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζεν
ἔρχεο νῦν συφεόνδε μετ ἄλλων λέξο ἑταίρων
ὣς φάτ ἐγὼ δἄορ ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ
Κίρκῃ ἐπήϊξα ὥς τε κτάμεναι μενεαίνων
καί μὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
θαῦμά μἔχει ὡς οὔ τι πιὼν τάδε φάρμακ ἐθέλχθης
οὐδὲ γὰρ οὐδέ τις ἄλλος ἀνὴρ τάδε φάρμακ ἀνέτλη
ὅς κε πίῃ καὶ πρῶτον ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων
σοὶ δέ τις ἐν στήθεσσιν ἀκήλητος νόος ἐστίν
ἦ σύ γὈδυσσεύς ἐσσι πολύτροπος ὅν τέ μοι αἰεὶ
φάσκεν ἐλεύσεσθαι χρυσόρραπις ἀργεϊφόντης
ἐκ Τροίης ἀνιόντα θοῇ σὺν νηὶ μελαίνῃ
ἀλλ ἄγε δὴ κολεῷ μὲν ἄορ θέο νῶϊ δἔπειτα
εὐνῆς ἡμετέρης ἐπιβείομεν ὄφρα μιγέντε
εὐνῇ καὶ φιλότητι πεποίθομεν ἀλλήλοισιν
ὦ Κίρκη πῶς γάρ με κέλῃ σοὶ ἤπιον εἶναι
ἥ μοι σῦς μὲν ἔθηκας ἐνὶ μεγάροισιν ἑταίρους
αὐτὸν δἐνθάδ ἔχουσα δολοφρονέουσα κελεύεις
ἐς θάλαμόν τἰέναι καὶ σῆς ἐπιβήμεναι εὐνῆς
ὄφρα με γυμνωθέντα κακὸν καὶ ἀνήνορα θήῃς
οὐδ ἂν ἔγωγ ἐθέλοιμι τεῆς ἐπιβήμεναι εὐνῆς
εἰ μή μοι τλαίης γε θεά μέγαν ὅρκον ὀμόσσαι
μή τί μοι αὐτῷ πῆμα κακὸν βουλευσέμεν ἄλλο
ὣς ἐφάμην ἡ δαὐτίκ ἀπώμνυεν ὡς ἐκέλευον
καὶ τότ ἐγὼ Κίρκης ἐπέβην περικαλλέος εὐνῆς
τέσσαρες αἵ οἱ δῶμα κάτα δρήστειραι ἔασι
ἔκ θἱερῶν ποταμῶν οἵ τεἰς ἅλαδε προρέουσι
τάων ἡ μὲν ἔβαλλε θρόνοις ἔνι ῥήγεα καλὰ
ἡ δἑτέρη προπάροιθε θρόνων ἐτίταινε τραπέζας
ἀργυρέας ἐπὶ δέ σφι τίθει χρύσεια κάνεια
ἡ δὲ τρίτη κρητῆρι μελίφρονα οἶνον ἐκίρνα
ἡδὺν ἐν ἀργυρέῳ νέμε δὲ χρύσεια κύπελλα
πολλὸν ὑπὸ τρίποδι μεγάλῳ ἰαίνετο δὕδωρ
ἔς ῥἀσάμινθον ἕσασα λό ἐκ τρίποδος μεγάλοιο
θυμῆρες κεράσασα κατὰ κρατός τε καὶ ὤμων
ὄφρα μοι ἐκ κάματον θυμοφθόρον εἵλετο γυίων
αὐτὰρ ἐπεὶ λοῦσέν τε καὶ ἔχρισεν λίπ ἐλαίῳ
ἀμφὶ δέ με χλαῖναν καλὴν βάλεν ἠδὲ χιτῶνα
ἐσθέμεναι δἐκέλευεν ἐμῷ δοὐχ ἥνδανε θυμῷ
ἀλλ ἥμην ἀλλοφρονέων κακὰ δὄσσετο θυμός
Κίρκη δὡς ἐνόησεν ἔμ ἥμενον οὐδ ἐπὶ σίτῳ
χεῖρας ἰάλλοντα στυγερὸν δέ με πένθος ἔχοντα
ἄγχι παρισταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
τίφθ οὕτως Ὀδυσεῦ κατ ἄρ ἕζεαι ἶσος ἀναύδῳ
θυμὸν ἔδων βρώμης δοὐχ ἅπτεαι οὐδὲ ποτῆτος
ἦ τινά που δόλον ἄλλον ὀΐεαι οὐδέ τί σε χρὴ
δειδίμεν ἤδη γάρ τοι ἀπώμοσα καρτερὸν ὅρκον
ὦ Κίρκη τίς γάρ κεν ἀνήρ ὃς ἐναίσιμος εἴη
πρὶν τλαίη πάσσασθαι ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος
πρὶν λύσασθ ἑτάρους καὶ ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι
ἀλλ εἰ δὴ πρόφρασσα πιεῖν φαγέμεν τε κελεύεις
λῦσον ἵν ὀφθαλμοῖσιν ἴδω ἐρίηρας ἑταίρους
ὣς ἐφάμην Κίρκη δὲ διὲκ μεγάροιο βεβήκει
ῥάβδον ἔχουσ ἐν χειρί θύρας δἀνέῳξε συφειοῦ
οἱ μὲν ἔπειτ ἔστησαν ἐναντίοι ἡ δὲ δι αὐτῶν
ἐρχομένη προσάλειφεν ἑκάστῳ φάρμακον ἄλλο
τῶν δἐκ μὲν μελέων τρίχες ἔρρεον ἃς πρὶν ἔφυσε
φάρμακον οὐλόμενον τό σφιν πόρε πότνια Κίρκη
ἄνδρες δαἶψ ἐγένοντο νεώτεροι ἢ πάρος ἦσαν
καὶ πολὺ καλλίονες καὶ μείζονες εἰσοράασθαι
ἔγνωσαν δέ με κεῖνοι ἔφυν τἐν χερσὶν ἕκαστος
πᾶσιν δἱμερόεις ὑπέδυ γόος ἀμφὶ δὲ δῶμα
σμερδαλέον κονάβιζε θεὰ δἐλέαιρε καὶ αὐτή
ἡ δέ μευ ἄγχι στᾶσα προσηύδα δῖα θεάων
ἔρχεο νῦν ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης
νῆα μὲν ἂρ πάμπρωτον ἐρύσσατε ἤπειρόνδε
κτήματα δἐν σπήεσσι πελάσσατε ὅπλα τε πάντα
αὐτὸς δἂψ ἰέναι καὶ ἄγειν ἐρίηρας ἑταίρους
ὣς ἔφατ αὐτὰρ ἔμοιγ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ
εὗρον ἔπειτ ἐπὶ νηὶ θοῇ ἐρίηρας ἑταίρους
οἴκτρ ὀλοφυρομένους θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντας
ὡς δὅτ ἂν ἄγραυλοι πόριες περὶ βοῦς ἀγελαίας
ἐλθούσας ἐς κόπρον ἐπὴν βοτάνης κορέσωνται
πᾶσαι ἅμα σκαίρουσιν ἐναντίαι οὐδ ἔτι σηκοὶ
ἴσχουσ ἀλλ ἁδινὸν μυκώμεναι ἀμφιθέουσι
μητέρας ὣς ἐμὲ κεῖνοι ἐπεὶ ἴδον ὀφθαλμοῖσι
δακρυόεντες ἔχυντο δόκησε δἄρα σφίσι θυμὸς
ὣς ἔμεν ὡς εἰ πατρίδ ἱκοίατο καὶ πόλιν αὐτῶν
τρηχείης Ἰθάκης ἵνα τἔτραφεν ἠδ ἐγένοντο
καί μὀλοφυρόμενοι ἔπεα πτερόεντα προσηύδων
σοὶ μὲν νοστήσαντι διοτρεφές ὣς ἐχάρημεν
ὡς εἴ τεἰς Ἰθάκην ἀφικοίμεθα πατρίδα γαῖαν
ἀλλ ἄγε τῶν ἄλλων ἑτάρων κατάλεξον ὄλεθρον
ὣς ἔφαν αὐτὰρ ἐγὼ προσέφην μαλακοῖς ἐπέεσσι
νῆα μὲν ἂρ πάμπρωτον ἐρύσσομεν ἤπειρόνδε
κτήματα δἐν σπήεσσι πελάσσομεν ὅπλα τε πάντα
αὐτοὶ δὀτρύνεσθε ἐμοὶ ἅμα πάντες ἕπεσθαι
πίνοντας καὶ ἔδοντας ἐπηετανὸν γὰρ ἔχουσιν
Εὐρύλοχος δέ μοι οἶος ἐρύκανε πάντας ἑταίρους
ἆ δειλοί πόσ ἴμεν τί κακῶν ἱμείρετε τούτων
Κίρκης ἐς μέγαρον καταβήμεναι ἥ κεν ἅπαντας
ἢ σῦς ἠὲ λύκους ποιήσεται ἠὲ λέοντας
οἵ κέν οἱ μέγα δῶμα φυλάσσοιμεν καὶ ἀνάγκῃ
ὥς περ Κύκλωψ ἔρξ ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο
ἡμέτεροι ἕταροι σὺν δὁ θρασὺς εἵπετ Ὀδυσσεύς
τούτου γὰρ καὶ κεῖνοι ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο
ὣς ἔφατ αὐτὰρ ἔγωγε μετὰ φρεσὶ μερμήριξα
σπασσάμενος τανύηκες ἄορ παχέος παρὰ μηροῦ
τῷ οἱ ἀποπλήξας κεφαλὴν οὖδάσδε πελάσσαι
καὶ πηῷ περ ἐόντι μάλα σχεδόν ἀλλά μἑταῖροι
μειλιχίοις ἐπέεσσιν ἐρήτυον ἄλλοθεν ἄλλος
διογενές τοῦτον μὲν ἐάσομεν εἰ σὺ κελεύεις
αὐτοῦ πὰρ νηΐ τε μένειν καὶ νῆα ἔρυσθαι
ἡμῖν δἡγεμόνευ ἱερὰ πρὸς δώματα Κίρκης
ὣς φάμενοι παρὰ νηὸς ἀνήϊον ἠδὲ θαλάσσης
οὐδὲ μὲν Εὐρύλοχος κοίλῃ παρὰ νηὶ λέλειπτο
ἀλλ ἕπετ ἔδδεισεν γὰρ ἐμὴν ἔκπαγλον ἐνιπήν
τόφρα δὲ τοὺς ἄλλους ἑτάρους ἐν δώμασι Κίρκη
ἐνδυκέως λοῦσέν τε καὶ ἔχρισεν λίπ ἐλαίῳ
ἀμφὶ δἄρα χλαίνας οὔλας βάλεν ἠδὲ χιτῶνας
δαινυμένους δἐῢ πάντας ἐφεύρομεν ἐν μεγάροισιν
κλαῖον ὀδυρόμενοι περὶ δὲ στεναχίζετο δῶμα
Διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν Ὀδυσσεῦ
μηκέτι νῦν θαλερὸν γόον ὄρνυτε οἶδα καὶ αὐτὴ
ἠδ ὅσ ἀνάρσιοι ἄνδρες ἐδηλήσαντ ἐπὶ χέρσου
εἰς ὅ κεν αὖτις θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι λάβητε
οἷον ὅτε πρώτιστον ἐλείπετε πατρίδα γαῖαν
τρηχείης Ἰθάκης νῦν δἀσκελέες καὶ ἄθυμοι
αἰὲν ἄλης χαλεπῆς μεμνημένοι οὐδέ ποθ ὑμῖν
θυμὸς ἐν εὐφροσύνῃ ἐπεὶ ἦ μάλα πολλὰ πέποσθε
ἔνθα μὲν ἤματα πάντα τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτὸν
ἀλλ ὅτε δή ῥἐνιαυτὸς ἔην περὶ δἔτραπον ὧραι
μηνῶν φθινόντων περὶ δἤματα μακρὰ τελέσθη
καὶ τότε μἐκκαλέσαντες ἔφαν ἐρίηρες ἑταῖροι
δαιμόνι ἤδη νῦν μιμνήσκεο πατρίδος αἴης
εἴ τοι θέσφατόν ἐστι σαωθῆναι καὶ ἱκέσθαι
ὣς ἔφαν αὐτὰρ ἔμοιγ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ
οἱ μὲν κοιμήσαντο κατὰ μέγαρα σκιόεντα
αὐτὰρ ἐγὼ Κίρκης ἐπιβὰς περικαλλέος εὐνῆς
γούνων ἐλλιτάνευσα θεὰ δέ μευ ἔκλυεν αὐδῆς
ὢ Κίρκη τέλεσόν μοι ὑπόσχεσιν ἥν περ ὑπέστης
οἴκαδε πεμψέμεναι θυμὸς δέ μοι ἔσσυται ἤδη
ἠδ ἄλλων ἑτάρων οἵ μευ φθινύθουσι φίλον κῆρ
ἀμφ ἔμ ὀδυρόμενοι ὅτε που σύ γε νόσφι γένηαι
μηκέτι νῦν ἀέκοντες ἐμῷ ἐνὶ μίμνετε οἴκῳ
ἀλλ ἄλλην χρὴ πρῶτον ὁδὸν τελέσαι καὶ ἱκέσθαι
εἰς Ἀΐδαο δόμους καὶ ἐπαινῆς Περσεφονείης
ψυχῇ χρησομένους Θηβαίου Τειρεσίαο
μάντιος ἀλαοῦ τοῦ τε φρένες ἔμπεδοί εἰσι
τῷ καὶ τεθνηῶτι νόον πόρε Περσεφόνεια
οἴῳ πεπνῦσθαι τοὶ δὲ σκιαὶ ἀΐσσουσιν
ὣς ἔφατ αὐτὰρ ἔμοιγε κατεκλάσθη φίλον ἦτορ
κλαῖον δἐν λεχέεσσι καθήμενος οὐδέ νύ μοι κῆρ
ἤθελ ἔτι ζώειν καὶ ὁρᾶν φάος ἠελίοιο
αὐτὰρ ἐπεὶ κλαίων τε κυλινδόμενος τε κορέσθην
εἰς Ἄϊδος δοὔ πώ τις ἀφίκετο νηὶ μελαίνῃ
μή τί τοι ἡγεμόνος γε ποθὴ παρὰ νηὶ μελέσθω
ἱστὸν δὲ στήσας ἀνά θἱστία λευκὰ πετάσσας
ἧσθαι τὴν δέ κέ τοι πνοιὴ Βορέαο φέρῃσιν
ἀλλ ὁπότ ἂν δὴ νηὶ δι Ὠκεανοῖο περήσῃς
ἔνθ ἀκτή τε λάχεια καὶ ἄλσεα Περσεφονείης
μακραί ταἴγειροι καὶ ἰτέαι ὠλεσίκαρποι
νῆα μὲν αὐτοῦ κέλσαι ἐπ Ὠκεανῷ βαθυδίνῃ
ἔνθα μὲν εἰς Ἀχέροντα Πυριφλεγέθων τε ῥέουσι
Κώκυτός θὃς δὴ Στυγὸς ὕδατός ἐστιν ἀπορρώξ
πέτρη τε ξύνεσίς τε δύω ποταμῶν ἐριδούπων
ἔνθα δἔπειθ ἥρως χριμφθεὶς πέλας ὥς σε κελεύω
βόθρον ὀρύξαι ὅσον τε πυγούσιον ἔνθα καὶ ἔνθα
ἀμφ αὐτῷ δὲ χοὴν χεῖσθαι πᾶσιν νεκύεσσι
πρῶτα μελικρήτῳ μετέπειτα δὲ ἡδέϊ οἴνῳ
τὸ τρίτον αὖθ ὕδατι ἐπὶ δἄλφιτα λευκὰ παλύνειν
πολλὰ δὲ γουνοῦσθαι νεκύων ἀμενηνὰ κάρηνα
ἐλθὼν εἰς Ἰθάκην στεῖραν βοῦν ἥ τις ἀρίστη
ῥέξειν ἐν μεγάροισι πυρήν τἐμπλησέμεν ἐσθλῶν
Τειρεσίῃ δἀπάνευθεν ὄϊν ἱερευσέμεν οἴῳ
παμμέλαν ὃς μήλοισι μεταπρέπει ὑμετέροισιν
αὐτὰρ ἐπὴν εὐχῇσι λίσῃ κλυτὰ ἔθνεα νεκρῶν
ἔνθ ὄϊν ἀρνειὸν ῥέζειν θῆλύν τε μέλαιναν
εἰς Ἔρεβος στρέψας αὐτὸς δἀπονόσφι τραπέσθαι
ἱέμενος ποταμοῖο ῥοάων ἔνθα δὲ πολλαὶ
ψυχαὶ ἐλεύσονται νεκύων κατατεθνηώτων
δὴ τότ ἔπειθ ἑτάροισιν ἐποτρῦναι καὶ ἀνῶξαι
μῆλα τὰ δὴ κατάκειτ ἐσφαγμένα νηλέϊ χαλκῷ
δείραντας κατακῆαι ἐπεύξασθαι δὲ θεοῖσιν
ἰφθίμῳ τἈΐδῃ καὶ ἐπαινῇ Περσεφονείῃ
αὐτὸς δὲ ξίφος ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ
ἧσθαι μηδὲ ἐᾶν νεκύων ἀμενηνὰ κάρηνα
αἵματος ἆσσον ἴμεν πρὶν Τειρεσίαο πυθέσθαι
ἔνθα τοι αὐτίκα μάντις ἐλεύσεται ὄρχαμε λαῶν
ὅς κέν τοι εἴπῃσιν ὁδὸν καὶ μέτρα κελεύθου
νόστον θὡς ἐπὶ πόντον ἐλεύσεαι ἰχθυόεντα
αὐτὴ δἀργύφεον φᾶρος μέγα ἕννυτο νύμφη
λεπτὸν καὶ χαρίεν περὶ δὲ ζώνην βάλετ ἰξυῖ
καλὴν χρυσείην κεφαλῇ δἐπέθηκε καλύπτρην
αὐτὰρ ἐγὼ διὰ δώματ ἰὼν ὤτρυνον ἑταίρους
μηκέτι νῦν εὕδοντες ἀωτεῖτε γλυκὺν ὕπνον
ἀλλ ἴομεν δὴ γάρ μοι ἐπέφραδε πότνια Κίρκη
οὐδὲ μὲν οὐδ ἔνθεν περ ἀπήμονας ἦγον ἑταίρους
Ἐλπήνωρ δέ τις ἔσκε νεώτατος οὔτε τι λίην
ἄλκιμος ἐν πολέμῳ οὔτε φρεσὶν ᾖσιν ἀρηρώς
ὅς μοι ἄνευθ ἑτάρων ἱεροῖς ἐν δώμασι Κίρκης
ψύχεος ἱμείρων κατελέξατο οἰνοβαρείων
κινυμένων δἑτάρων ὅμαδον καὶ δοῦπον ἀκούσας
ἐξαπίνης ἀνόρουσε καὶ ἐκλάθετο φρεσὶν ᾗσιν
ἄψορρον καταβῆναι ἰὼν ἐς κλίμακα μακρήν
ἀλλὰ κατ ἀντικρὺ τέγεος πέσεν ἐκ δέ οἱ αὐχὴν
ἀστραγάλων ἐάγη ψυχὴ δἌϊδόσδε κατῆλθεν
ἐρχομένοισι δὲ τοῖσιν ἐγὼ μετὰ μῦθον ἔειπον
φάσθε νύ που οἶκόνδε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
ἔρχεσθ ἄλλην δἧμιν ὁδὸν τεκμήρατο Κίρκη
ἑζόμενοι δὲ κατ αὖθι γόων τίλλοντό τε χαίτας
ἀλλ ὅτε δή ῥἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης
ᾔομεν ἀχνύμενοι θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντες
τόφρα δἄρ οἰχομένη Κίρκη παρὰ νηὶ μελαίνῃ
ἀρνειὸν κατέδησεν ὄϊν θῆλύν τε μέλαιναν
ῥεῖα παρεξελθοῦσα τίς ἂν θεὸν οὐκ ἐθέλοντα
ὀφθαλμοῖσιν ἴδοιτ ἢ ἔνθ ἢ ἔνθα κιόντα
ὤρνυτ ἄρ ἐξ εὐνῆφιν Ὀδυσσῆος φίλος υἱὸς
εἵματα ἑσσάμενος περὶ δὲ ξίφος ὀξὺ θέτ ὤμῳ
βῆ δἴμεν ἐκ θαλάμοιο θεῷ ἐναλίγκιος ἄντην
αἶψα δὲ κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσε
κηρύσσειν ἀγορήνδε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς
οἱ μὲν ἐκήρυσσον τοὶ δἠγείροντο μάλ ὦκα
βῆ ῥἴμεν εἰς ἀγορήν παλάμῃ δἔχε χάλκεον ἔγχος
οὐκ οἶος ἅμα τῷ γε δύω κύνες ἀργοὶ ἕποντο
θεσπεσίην δἄρα τῷ γε χάριν κατέχευεν Ἀθήνη
τὸν δἄρα πάντες λαοὶ ἐπερχόμενον θηεῦντο
τοῖσι δἔπειθ ἥρως Αἰγύπτιος ἦρχ ἀγορεύειν
ὃς δὴ γήραϊ κυφὸς ἔην καὶ μυρία ᾔδη
Ἴλιον εἰς ἐύπωλον ἔβη κοίλῃς ἐνὶ νηυσίν
Ἄντιφος αἰχμητής τὸν δἄγριος ἔκτανε Κύκλωψ
τρεῖς δέ οἱ ἄλλοι ἔσαν καὶ ὁ μὲν μνηστῆρσιν ὁμίλει
ἀλλ οὐδ ὣς τοῦ λήθετ ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων
τοῦ ὅ γε δάκρυ χέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπε
οὔτε ποθ ἡμετέρη ἀγορὴ γένετ οὔτε θόωκος
ἐξ οὗ Ὀδυσσεὺς δῖος ἔβη κοίλῃς ἐνὶ νηυσί
νῦν δὲ τίς ὧδ ἤγειρε τίνα χρειὼ τόσον ἵκει
ἠέ τιν ἀγγελίην στρατοῦ ἔκλυεν ἐρχομένοιο
ἥν χἡμῖν σάφα εἴποι ὅτε πρότερός γε πύθοιτο
ἦέ τι δήμιον ἄλλο πιφαύσκεται ἠδ ἀγορεύει
Ζεὺς ἀγαθὸν τελέσειεν ὅτι φρεσὶν ᾗσι μενοινᾷ
ὣς φάτο χαῖρε δὲ φήμῃ Ὀδυσσῆος φίλος υἱός
οὐδ ἄρ ἔτι δὴν ἧστο μενοίνησεν δἀγορεύειν
στῆ δὲ μέσῃ ἀγορῇ σκῆπτρον δέ οἱ ἔμβαλε χειρὶ
κῆρυξ Πεισήνωρ πεπνυμένα μήδεα εἰδώς
πρῶτον ἔπειτα γέροντα καθαπτόμενος προσέειπεν
ὦ γέρον οὐχ ἑκὰς οὗτος ἀνήρ τάχα δεἴσεαι αὐτός
ὃς λαὸν ἤγειρα μάλιστα δέ μἄλγος ἱκάνει
οὔτε τιν ἀγγελίην στρατοῦ ἔκλυον ἐρχομένοιο
ἥν χὑμῖν σάφα εἴπω ὅτε πρότερός γε πυθοίμην
οὔτε τι δήμιον ἄλλο πιφαύσκομαι οὐδ ἀγορεύω
ἀλλ ἐμὸν αὐτοῦ χρεῖος ὅ μοι κακὰ ἔμπεσεν οἴκῳ
δοιά τὸ μὲν πατέρ ἐσθλὸν ἀπώλεσα ὅς ποτ ἐν ὑμῖν
τοίσδεσσιν βασίλευε πατὴρ δὣς ἤπιος ἦεν
νῦν δαὖ καὶ πολὺ μεῖζον ὃ δὴ τάχα οἶκον ἅπαντα
πάγχυ διαρραίσει βίοτον δἀπὸ πάμπαν ὀλέσσει
μητέρι μοι μνηστῆρες ἐπέχραον οὐκ ἐθελούσῃ
τῶν ἀνδρῶν φίλοι υἷες οἳ ἐνθάδε γεἰσὶν ἄριστοι
οἳ πατρὸς μὲν ἐς οἶκον ἀπερρίγασι νέεσθαι
Ἰκαρίου ὥς καὐτὸς ἐεδνώσαιτο θύγατρα
δοίη δᾧ κἐθέλοι καί οἱ κεχαρισμένος ἔλθοι
οἱ δεἰς ἡμέτερον πωλεύμενοι ἤματα πάντα
βοῦς ἱερεύοντες καὶ ὄις καὶ πίονας αἶγας
εἰλαπινάζουσιν πίνουσί τε αἴθοπα οἶνον
μαψιδίως τὰ δὲ πολλὰ κατάνεται οὐ γὰρ ἔπ ἀνήρ
οἷος Ὀδυσσεὺς ἔσκεν ἀρὴν ἀπὸ οἴκου ἀμῦναι
ἡμεῖς δοὔ νύ τι τοῖοι ἀμυνέμεν ἦ καὶ ἔπειτα
λευγαλέοι τἐσόμεσθα καὶ οὐ δεδαηκότες ἀλκήν
ἦ τἂν ἀμυναίμην εἴ μοι δύναμίς γε παρείη
οὐ γὰρ ἔτ ἀνσχετὰ ἔργα τετεύχαται οὐδ ἔτι καλῶς
οἶκος ἐμὸς διόλωλε νεμεσσήθητε καὶ αὐτοί
ἄλλους ταἰδέσθητε περικτίονας ἀνθρώπους
οἳ περιναιετάουσι θεῶν δὑποδείσατε μῆνιν
μή τι μεταστρέψωσιν ἀγασσάμενοι κακὰ ἔργα
λίσσομαι ἠμὲν Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἠδὲ Θέμιστος
ἥ τἀνδρῶν ἀγορὰς ἠμὲν λύει ἠδὲ καθίζει
σχέσθε φίλοι καί μοἶον ἐάσατε πένθεϊ λυγρῷ
τείρεσθ εἰ μή πού τι πατὴρ ἐμὸς ἐσθλὸς Ὀδυσσεὺς
δυσμενέων κάκ ἔρεξεν ἐυκνήμιδας Ἀχαιούς
τῶν μἀποτινύμενοι κακὰ ῥέζετε δυσμενέοντες
τούτους ὀτρύνοντες ἐμοὶ δέ κε κέρδιον εἴη
ὑμέας ἐσθέμεναι κειμήλιά τε πρόβασίν τε
εἴ χὑμεῖς γε φάγοιτε τάχ ἄν ποτε καὶ τίσις εἴη
τόφρα γὰρ ἂν κατὰ ἄστυ ποτιπτυσσοίμεθα μύθῳ
χρήματ ἀπαιτίζοντες ἕως κἀπὸ πάντα δοθείη
νῦν δέ μοι ἀπρήκτους ὀδύνας ἐμβάλλετε θυμῷ
ὣς φάτο χωόμενος ποτὶ δὲ σκῆπτρον βάλε γαίῃ
δάκρυ ἀναπρήσας οἶκτος δἕλε λαὸν ἅπαντα
ἔνθ ἄλλοι μὲν πάντες ἀκὴν ἔσαν οὐδέ τις ἔτλη
Τηλέμαχον μύθοισιν ἀμείψασθαι χαλεποῖσιν
Ἀντίνοος δέ μιν οἶος ἀμειβόμενος προσέειπε
Τηλέμαχ ὑψαγόρη μένος ἄσχετε ποῖον ἔειπες
ἡμέας αἰσχύνων ἐθέλοις δέ κε μῶμον ἀνάψαι
σοὶ δοὔ τι μνηστῆρες Ἀχαιῶν αἴτιοί εἰσιν
ἀλλὰ φίλη μήτηρ ἥ τοι πέρι κέρδεα οἶδεν
ἤδη γὰρ τρίτον ἐστὶν ἔτος τάχα δεἶσι τέταρτον
ἐξ οὗ ἀτέμβει θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν
ἡ δὲ δόλον τόνδ ἄλλον ἐνὶ φρεσὶ μερμήριξε
αἴ κεν ἄτερ σπείρου κεῖται πολλὰ κτεατίσσασ
νύκτας δἀλλύεσκεν ἐπεὶ δαΐδας παραθεῖτο
ἀλλ ὅτε τέτρατον ἦλθεν ἔτος καὶ ἐπήλυθον ὧραι
σοὶ δὧδε μνηστῆρες ὑποκρίνονται ἵν εἰδῇς
αὐτὸς σῷ θυμῷ εἰδῶσι δὲ πάντες Ἀχαιοί
μητέρα σὴν ἀπόπεμψον ἄνωχθι δέ μιν γαμέεσθαι
τῷ ὅτεᾐ τε πατὴρ κέλεται καὶ ἁνδάνει αὐτῇ
εἰ δἔτ ἀνιήσει γε πολὺν χρόνον υἷας Ἀχαιῶν
τὰ φρονέουσ ἀνὰ θυμόν ὅ οἱ πέρι δῶκεν Ἀθήνη
ἔργα τἐπίστασθαι περικαλλέα καὶ φρένας ἐσθλὰς
κέρδεά θοἷ οὔ πώ τιν ἀκούομεν οὐδὲ παλαιῶν
τάων αἳ πάρος ἦσαν ἐυπλοκαμῖδες Ἀχαιαί
Τυρώ τἈλκμήνη τε ἐυστέφανός τε Μυκήνη
τάων οὔ τις ὁμοῖα νοήματα Πηνελοπείῃ
ᾔδη ἀτὰρ μὲν τοῦτό γ ἐναίσιμον οὐκ ἐνόησε
τόφρα γὰρ οὖν βίοτόν τε τεὸν καὶ κτήματ ἔδονται
ὄφρα κε κείνη τοῦτον ἔχῃ νόον ὅν τινά οἱ νῦν
ἐν στήθεσσι τιθεῖσι θεοί μέγα μὲν κλέος αὐτῇ
ποιεῖτ αὐτὰρ σοί γε ποθὴν πολέος βιότοιο
πρίν γαὐτὴν γήμασθαι Ἀχαιῶν ᾧ κἐθέλῃσι
Ἀντίνο οὔ πως ἔστι δόμων ἀέκουσαν ἀπῶσαι
ἥ μἔτεχ ἥ μἔθρεψε πατὴρ δἐμὸς ἄλλοθι γαίης
ζώει ὅ γἦ τέθνηκε κακὸν δέ με πόλλ ἀποτίνειν
Ἰκαρίῳ αἴ καὐτὸς ἑκὼν ἀπὸ μητέρα πέμψω
ἐκ γὰρ τοῦ πατρὸς κακὰ πείσομαι ἄλλα δὲ δαίμων
δώσει ἐπεὶ μήτηρ στυγερὰς ἀρήσετ ἐρινῦς
οἴκου ἀπερχομένη νέμεσις δέ μοι ἐξ ἀνθρώπων
ἔσσεται ὣς οὐ τοῦτον ἐγώ ποτε μῦθον ἐνίψω
ὑμέτερος δεἰ μὲν θυμὸς νεμεσίζεται αὐτῶν
ἔξιτέ μοι μεγάρων ἄλλας δἀλεγύνετε δαῖτας
εἰ δὑμῖν δοκέει τόδε λωίτερον καὶ ἄμεινον
ὣς φάτο Τηλέμαχος τῷ δαἰετὼ εὐρύοπα Ζεὺς
ὑψόθεν ἐκ κορυφῆς ὄρεος προέηκε πέτεσθαι
πλησίω ἀλλήλοισι τιταινομένω πτερύγεσσιν
ἀλλ ὅτε δὴ μέσσην ἀγορὴν πολύφημον ἱκέσθην
ἔνθ ἐπιδινηθέντε τιναξάσθην πτερὰ πυκνά
ἐς δἰδέτην πάντων κεφαλάς ὄσσοντο δὄλεθρον
δρυψαμένω δὀνύχεσσι παρειὰς ἀμφί τε δειρὰς
θάμβησαν δὄρνιθας ἐπεὶ ἴδον ὀφθαλμοῖσιν
ὥρμηναν δἀνὰ θυμὸν ἅ περ τελέεσθαι ἔμελλον
Μαστορίδης ὁ γὰρ οἶος ὁμηλικίην ἐκέκαστο
ὄρνιθας γνῶναι καὶ ἐναίσιμα μυθήσασθαι
ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπε
μνηστῆρσιν δὲ μάλιστα πιφαυσκόμενος τάδε εἴρω
τοῖσιν γὰρ μέγα πῆμα κυλίνδεται οὐ γὰρ Ὀδυσσεὺς
δὴν ἀπάνευθε φίλων ὧν ἔσσεται ἀλλά που ἤδη
ἐγγὺς ἐὼν τοῖσδεσσι φόνον καὶ κῆρα φυτεύει
πάντεσσιν πολέσιν δὲ καὶ ἄλλοισιν κακὸν ἔσται
οἳ νεμόμεσθ Ἰθάκην ἐυδείελον ἀλλὰ πολὺ πρὶν
φραζώμεσθ ὥς κεν καταπαύσομεν οἱ δὲ καὶ αὐτοὶ
οὐ γὰρ ἀπείρητος μαντεύομαι ἀλλ ἐὺ εἰδώς
καὶ γὰρ κείνῳ φημὶ τελευτηθῆναι ἅπαντα
ὥς οἱ ἐμυθεόμην ὅτε Ἴλιον εἰσανέβαινον
Ἀργεῖοι μετὰ δέ σφιν ἔβη πολύμητις Ὀδυσσεύς
φῆν κακὰ πολλὰ παθόντ ὀλέσαντ ἄπο πάντας ἑταίρους
ἄγνωστον πάντεσσιν ἐεικοστῷ ἐνιαυτῷ
οἴκαδ ἐλεύσεσθαι τὰ δὲ δὴ νῦν πάντα τελεῖται
ὦ γέρον εἰ δἄγε νῦν μαντεύεο σοῖσι τέκεσσιν
οἴκαδ ἰών μή πού τι κακὸν πάσχωσιν ὀπίσσω
ταῦτα δἐγὼ σέο πολλὸν ἀμείνων μαντεύεσθαι
ὄρνιθες δέ τε πολλοὶ ὑπ αὐγὰς ἠελίοιο
φοιτῶσ οὐδέ τε πάντες ἐναίσιμοι αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
ὤλετο τῆλ ὡς καὶ σὺ καταφθίσθαι σὺν ἐκείνῳ
ὤφελες οὐκ ἂν τόσσα θεοπροπέων ἀγόρευες
οὐδέ κε Τηλέμαχον κεχολωμένον ὧδ ἀνιείης
σῷ οἴκῳ δῶρον ποτιδέγμενος αἴ κε πόρῃσιν
αἴ κε νεώτερον ἄνδρα παλαιά τε πολλά τε εἰδὼς
παρφάμενος ἐπέεσσιν ἐποτρύνῃς χαλεπαίνειν
αὐτῷ μέν οἱ πρῶτον ἀνιηρέστερον ἔσται
πρῆξαι δἔμπης οὔ τι δυνήσεται εἵνεκα τῶνδε
σοὶ δέ γέρον θωὴν ἐπιθήσομεν ἥν κἐνὶ θυμῷ
τίνων ἀσχάλλῃς χαλεπὸν δέ τοι ἔσσεται ἄλγος
Τηλεμάχῳ δἐν πᾶσιν ἐγὼν ὑποθήσομαι αὐτός
μητέρα ἣν ἐς πατρὸς ἀνωγέτω ἀπονέεσθαι
οὐ γὰρ πρὶν παύσεσθαι ὀίομαι υἷας Ἀχαιῶν
μνηστύος ἀργαλέης ἐπεὶ οὔ τινα δείδιμεν ἔμπης
οὔτ οὖν Τηλέμαχον μάλα περ πολύμυθον ἐόντα
οὔτε θεοπροπίης ἐμπαζόμεθ ἣν σύ γεραιέ
μυθέαι ἀκράαντον ἀπεχθάνεαι δἔτι μᾶλλον
χρήματα δαὖτε κακῶς βεβρώσεται οὐδέ ποτ ἶσα
ἔσσεται ὄφρα κεν ἥ γε διατρίβῃσιν Ἀχαιοὺς
ὃν γάμον ἡμεῖς δαὖ  ποτιδέγμενοι ἤματα πάντα
εἵνεκα τῆς ἀρετῆς ἐριδαίνομεν οὐδὲ μετ ἄλλας
ἐρχόμεθ ἃς ἐπιεικὲς ὀπυιέμεν ἐστὶν ἑκάστῳ
Εὐρύμαχ ἠδὲ καὶ ἄλλοι ὅσοι μνηστῆρες ἀγαυοί
ταῦτα μὲν οὐχ ὑμέας ἔτι λίσσομαι οὐδ ἀγορεύω
ἤδη γὰρ τὰ ἴσασι θεοὶ καὶ πάντες Ἀχαιοί
ἀλλ ἄγε μοι δότε νῆα θοὴν καὶ εἴκοσ ἑταίρους
οἵ κέ μοι ἔνθα καὶ ἔνθα διαπρήσσωσι κέλευθον
εἶμι γὰρ ἐς Σπάρτην τε καὶ ἐς Πύλον ἠμαθόεντα
ἤν τίς μοι εἴπῃσι βροτῶν ἢ ὄσσαν ἀκούσω
ἐκ Διός ἥ τε μάλιστα φέρει κλέος ἀνθρώποισιν
εἰ μέν κεν πατρὸς βίοτον καὶ νόστον ἀκούσω
ἦ τἄν τρυχόμενός περ ἔτι τλαίην ἐνιαυτόν
εἰ δέ κε τεθνηῶτος ἀκούσω μηδ ἔτ ἐόντος
σῆμά τέ οἱ χεύω καὶ ἐπὶ κτέρεα κτερεΐξω
πολλὰ μάλ ὅσσα ἔοικε καὶ ἀνέρι μητέρα δώσω
ἦ τοι ὅ γὣς εἰπὼν κατ ἄρ ἕζετο τοῖσι δἀνέστη
Μέντωρ ὅς ῥὈδυσῆος ἀμύμονος ἦεν ἑταῖρος
καὶ οἱ ἰὼν ἐν νηυσὶν ἐπέτρεπεν οἶκον ἅπαντα
πείθεσθαί τε γέροντι καὶ ἔμπεδα πάντα φυλάσσειν
μή τις ἔτι πρόφρων ἀγανὸς καὶ ἤπιος ἔστω
σκηπτοῦχος βασιλεύς μηδὲ φρεσὶν αἴσιμα εἰδώς
ἀλλ αἰεὶ χαλεπός τεἴη καὶ αἴσυλα ῥέζοι
λαῶν οἷσιν ἄνασσε πατὴρ δὣς ἤπιος ἦεν
ἀλλ ἦ τοι μνηστῆρας ἀγήνορας οὔ τι μεγαίρω
ἔρδειν ἔργα βίαια κακορραφίῃσι νόοιο
σφὰς γὰρ παρθέμενοι κεφαλὰς κατέδουσι βιαίως
οἶκον Ὀδυσσῆος τὸν δοὐκέτι φασὶ νέεσθαι
νῦν δἄλλῳ δήμῳ νεμεσίζομαι οἷον ἅπαντες
ἧσθ ἄνεῳ ἀτὰρ οὔ τι καθαπτόμενοι ἐπέεσσι
παύρους μνηστῆρας καταπαύετε πολλοὶ ἐόντες
τὸν δΕὐηνορίδης Λειώκριτος ἀντίον ηὔδα
Μέντορ ἀταρτηρέ φρένας ἠλεέ ποῖον ἔειπες
ἡμέας ὀτρύνων καταπαυέμεν ἀργαλέον δὲ
ἀνδράσι καὶ πλεόνεσσι μαχήσασθαι περὶ δαιτί
εἴ περ γάρ κὈδυσεὺς Ἰθακήσιος αὐτὸς ἐπελθὼν
δαινυμένους κατὰ δῶμα ἑὸν μνηστῆρας ἀγαυοὺς
ἐξελάσαι μεγάροιο μενοινήσει ἐνὶ θυμῷ
οὔ κέν οἱ κεχάροιτο γυνή μάλα περ χατέουσα
ἐλθόντ ἀλλά κεν αὐτοῦ ἀεικέα πότμον ἐπίσποι
εἰ πλεόνεσσι μάχοιτο σὺ δοὐ κατὰ μοῖραν ἔειπες
ἀλλ ἄγε λαοὶ μὲν σκίδνασθ ἐπὶ ἔργα ἕκαστος
τούτῳ δὀτρυνέει Μέντωρ ὁδὸν ἠδ Ἁλιθέρσης
ἀλλ ὀίω καὶ δηθὰ καθήμενος ἀγγελιάων
πεύσεται εἰν Ἰθάκῃ τελέει δὁδὸν οὔ ποτε ταύτην
οἱ μὲν ἄρ ἐσκίδναντο ἑὰ πρὸς δώμαθ ἕκαστος
μνηστῆρες δἐς δώματ ἴσαν θείου Ὀδυσῆος
Τηλέμαχος δἀπάνευθε κιὼν ἐπὶ θῖνα θαλάσσης
χεῖρας νιψάμενος πολιῆς ἁλὸς εὔχετ Ἀθήνῃ
κλῦθί μευ ὃ χθιζὸς θεὸς ἤλυθες ἡμέτερον δῶ
καὶ μἐν νηὶ κέλευσας ἐπ ἠεροειδέα πόντον
ἔρχεσθαι τὰ δὲ πάντα διατρίβουσιν Ἀχαιοί
μνηστῆρες δὲ μάλιστα κακῶς ὑπερηνορέοντες
ὣς ἔφατ εὐχόμενος σχεδόθεν δέ οἱ ἦλθεν Ἀθήνη
Τηλέμαχ οὐδ ὄπιθεν κακὸς ἔσσεαι οὐδ ἀνοήμων
οὔ τοι ἔπειθ ἁλίη ὁδὸς ἔσσεται οὐδ ἀτέλεστος
εἰ δοὐ κείνου γἐσσὶ γόνος καὶ Πηνελοπείης
οὐ σέ γἔπειτα ἔολπα τελευτήσειν ἃ μενοινᾷς
παῦροι γάρ τοι παῖδες ὁμοῖοι πατρὶ πέλονται
οἱ πλέονες κακίους παῦροι δέ τε πατρὸς ἀρείους
ἀλλ ἐπεὶ οὐδ ὄπιθεν κακὸς ἔσσεαι οὐδ ἀνοήμων
οὐδέ σε πάγχυ γε μῆτις Ὀδυσσῆος προλέλοιπεν
ἐλπωρή τοι ἔπειτα τελευτῆσαι τάδε ἔργα
τῶ νῦν μνηστήρων μὲν ἔα βουλήν τε νόον τε
ἀφραδέων ἐπεὶ οὔ τι νοήμονες οὐδὲ δίκαιοι
οὐδέ τι ἴσασιν θάνατον καὶ κῆρα μέλαιναν
ὃς δή σφι σχεδόν ἐστιν ἐπ ἤματι πάντας ὀλέσθαι
σοὶ δὁδὸς οὐκέτι δηρὸν ἀπέσσεται ἣν σὺ μενοινᾷς
ὅς τοι νῆα θοὴν στελέω καὶ ἅμ ἕψομαι αὐτός
ἀλλὰ σὺ μὲν πρὸς δώματ ἰὼν μνηστῆρσιν ὁμίλει
οἶνον ἐν ἀμφιφορεῦσι καὶ ἄλφιτα μυελὸν ἀνδρῶν
δέρμασιν ἐν πυκινοῖσιν ἐγὼ δἀνὰ δῆμον ἑταίρους
αἶψ ἐθελοντῆρας συλλέξομαι εἰσὶ δὲ νῆες
πολλαὶ ἐν ἀμφιάλῳ Ἰθάκῃ νέαι ἠδὲ παλαιαί
τάων μέν τοι ἐγὼν ἐπιόψομαι ἥ τις ἀρίστη
ὦκα δἐφοπλίσσαντες ἐνήσομεν εὐρέι πόντῳ
ὣς φάτ Ἀθηναίη κούρη Διός οὐδ ἄρ ἔτι δὴν
Τηλέμαχος παρέμιμνεν ἐπεὶ θεοῦ ἔκλυεν αὐδήν
βῆ δἰέναι πρὸς δῶμα φίλον τετιημένος ἦτορ
εὗρε δἄρα μνηστῆρας ἀγήνορας ἐν μεγάροισιν
αἶγας ἀνιεμένους σιάλους θεὕοντας ἐν αὐλῇ
Ἀντίνοος δἰθὺς γελάσας κίε Τηλεμάχοιο
ἔν τἄρα οἱ φῦ χειρί ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζε
Τηλέμαχ ὑψαγόρη μένος ἄσχετε μή τί τοι ἄλλο
ἐν στήθεσσι κακὸν μελέτω ἔργον τε ἔπος τε
ἀλλά μοι ἐσθιέμεν καὶ πινέμεν ὡς τὸ πάρος περ
ταῦτα δέ τοι μάλα πάντα τελευτήσουσιν Ἀχαιοί
νῆα καὶ ἐξαίτους ἐρέτας ἵνα θᾶσσον ἵκηαι
ἐς Πύλον ἠγαθέην μετ ἀγαυοῦ πατρὸς ἀκουήν
Ἀντίνο οὔ πως ἔστιν ὑπερφιάλοισι μεθ ὑμῖν
δαίνυσθαί τἀκέοντα καὶ εὐφραίνεσθαι ἕκηλον
κτήματ ἐμά μνηστῆρες ἐγὼ δἔτι νήπιος ἦα
νῦν δὅτε δὴ μέγας εἰμὶ καὶ ἄλλων μῦθον ἀκούων
πυνθάνομαι καὶ δή μοι ἀέξεται ἔνδοθι θυμός
πειρήσω ὥς κὔμμι κακὰς ἐπὶ κῆρας ἰήλω
ἠὲ Πύλονδ ἐλθών ἢ αὐτοῦ τῷδ ἐνὶ δήμῳ
εἶμι μέν οὐδ ἁλίη ὁδὸς ἔσσεται ἣν ἀγορεύω
ἔμπορος οὐ γὰρ νηὸς ἐπήβολος οὐδ ἐρετάων
γίγνομαι ὥς νύ που ὔμμιν ἐείσατο κέρδιον εἶναι
ἦ ῥα καὶ ἐκ χειρὸς χεῖρα σπάσατ Ἀντινόοιο
ῥεῖα μνηστῆρες δὲ δόμον κάτα δαῖτα πένοντο
ὧδε δέ τις εἴπεσκε νέων ὑπερηνορεόντων
ἦ μάλα Τηλέμαχος φόνον ἡμῖν μερμηρίζει
ἤ τινας ἐκ Πύλου ἄξει ἀμύντορας ἠμαθόεντος
ἢ ὅ γε καὶ Σπάρτηθεν ἐπεί νύ περ ἵεται αἰνῶς
ἠὲ καὶ εἰς Ἐφύρην ἐθέλει πίειραν ἄρουραν
ἐλθεῖν ὄφρ ἔνθεν θυμοφθόρα φάρμακ ἐνείκῃ
ἄλλος δαὖτ εἴπεσκε νέων ὑπερηνορεόντων
τίς δοἶδ εἴ κε καὶ αὐτὸς ἰὼν κοίλης ἐπὶ νηὸς
τῆλε φίλων ἀπόληται ἀλώμενος ὥς περ Ὀδυσσεύς
κτήματα γάρ κεν πάντα δασαίμεθα οἰκία δαὖτε
τούτου μητέρι δοῖμεν ἔχειν ἠδ ὅς τις ὀπυίοι
ὣς φάν ὁ δὑψόροφον θάλαμον κατεβήσετο πατρὸς
εὐρύν ὅθι νητὸς χρυσὸς καὶ χαλκὸς ἔκειτο
ἐσθής τἐν χηλοῖσιν ἅλις τἐυῶδες ἔλαιον
ἐν δὲ πίθοι οἴνοιο παλαιοῦ ἡδυπότοιο
ἕστασαν ἄκρητον θεῖον ποτὸν ἐντὸς ἔχοντες
ἑξείης ποτὶ τοῖχον ἀρηρότες εἴ ποτ Ὀδυσσεὺς
οἴκαδε νοστήσειε καὶ ἄλγεα πολλὰ μογήσας
δικλίδες ἐν δὲ γυνὴ ταμίη νύκτας τε καὶ ἦμαρ
ἔσχ ἣ πάντ ἐφύλασσε νόου πολυϊδρείῃσιν
τὴν τότε Τηλέμαχος προσέφη θαλαμόνδε καλέσσας
μαῖ ἄγε δή μοι οἶνον ἐν ἀμφιφορεῦσιν ἄφυσσον
ἡδύν ὅτις μετὰ τὸν λαρώτατος ὃν σὺ φυλάσσεις
κεῖνον ὀιομένη τὸν κάμμορον εἴ ποθεν ἔλθοι
διογενὴς Ὀδυσεὺς θάνατον καὶ κῆρας ἀλύξας
δώδεκα δἔμπλησον καὶ πώμασιν ἄρσον ἅπαντας
ἐν δέ μοι ἄλφιτα χεῦον ἐϋρραφέεσσι δοροῖσιν
εἴκοσι δἔστω μέτρα μυληφάτου ἀλφίτου ἀκτῆς
αὐτὴ δοἴη ἴσθι τὰ δἁθρόα πάντα τετύχθω
ἑσπέριος γὰρ ἐγὼν αἱρήσομαι ὁππότε κεν δὴ
μήτηρ εἰς ὑπερῷ ἀναβῇ κοίτου τε μέδηται
νόστον πευσόμενος πατρὸς φίλου ἤν που ἀκούσω
ὣς φάτο κώκυσεν δὲ φίλη τροφὸς Εὐρύκλεια
τίπτε δέ τοι φίλε τέκνον ἐνὶ φρεσὶ τοῦτο νόημα
ἔπλετο πῇ δἐθέλεις ἰέναι πολλὴν ἐπὶ γαῖαν
μοῦνος ἐὼν ἀγαπητός ὁ δὤλετο τηλόθι πάτρης
διογενὴς Ὀδυσεὺς ἀλλογνώτῳ ἐνὶ δήμῳ
οἱ δέ τοι αὐτίκ ἰόντι κακὰ φράσσονται ὀπίσσω
ὥς κε δόλῳ φθίῃς τάδε δαὐτοὶ πάντα δάσονται
ἀλλὰ μέν αὖθ ἐπὶ σοῖσι καθήμενος οὐδέ τί σε χρὴ
πόντον ἐπ ἀτρύγετον κακὰ πάσχειν οὐδ ἀλάλησθαι
θάρσει μαῖ ἐπεὶ οὔ τοι ἄνευ θεοῦ ἥδε γε βουλή
ἀλλ ὄμοσον μὴ μητρὶ φίλῃ τάδε μυθήσασθαι
πρίν γὅτ ἂν ἑνδεκάτη τε δυωδεκάτη τε γένηται
ἢ αὐτὴν ποθέσαι καὶ ἀφορμηθέντος ἀκοῦσαι
ὡς ἂν μὴ κλαίουσα κατὰ χρόα καλὸν ἰάπτῃ
ὣς ἄρ ἔφη γρῆυς δὲ θεῶν μέγαν ὅρκον ἀπώμνυ
αὐτίκ ἔπειτά οἱ οἶνον ἐν ἀμφιφορεῦσιν ἄφυσσεν
ἐν δέ οἱ ἄλφιτα χεῦεν ἐϋρραφέεσσι δοροῖσι
Τηλέμαχος δἐς δώματ ἰὼν μνηστῆρσιν ὁμίλει
Τηλεμάχῳ ἐικυῖα κατὰ πτόλιν ᾤχετο πάντῃ
καί ῥα ἑκάστῳ φωτὶ παρισταμένη φάτο μῦθον
ἑσπερίους δἐπὶ νῆα θοὴν ἀγέρεσθαι ἀνώγει
ἡ δαὖτε Φρονίοιο Νοήμονα φαίδιμον υἱὸν
ᾔτεε νῆα θοήν ὁ δέ οἱ πρόφρων ὑπέδεκτο
καὶ τότε νῆα θοὴν ἅλαδ εἴρυσε πάντα δἐν αὐτῇ
ὅπλ ἐτίθει τά τε νῆες ἐύσσελμοι φορέουσι
στῆσε δἐπ ἐσχατιῇ λιμένος περὶ δἐσθλοὶ ἑταῖροι
ἁθρόοι ἠγερέθοντο θεὰ δὤτρυνεν ἕκαστον
βῆ ἰέναι πρὸς δώματ Ὀδυσσῆος θείοιο
ἔνθα μνηστήρεσσιν ἐπὶ γλυκὺν ὕπνον ἔχευε
πλάζε δὲ πίνοντας χειρῶν δἔκβαλλε κύπελλα
οἱ δεὕδειν ὤρνυντο κατὰ πτόλιν οὐδ ἄρ ἔτι δὴν
ἥατ ἐπεί σφισιν ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισιν ἔπιπτεν
αὐτὰρ Τηλέμαχον προσέφη γλαυκῶπις Ἀθήνη
ἐκπροκαλεσσαμένη μεγάρων ἐὺ ναιεταόντων
Τηλέμαχ ἤδη μέν τοι ἐυκνήμιδες ἑταῖροι
ἥατ ἐπήρετμοι τὴν σὴν ποτιδέγμενοι ὁρμήν
ἀλλ ἴομεν μὴ δηθὰ διατρίβωμεν ὁδοῖο
εὗρον ἔπειτ ἐπὶ θινὶ κάρη κομόωντας ἑταίρους
οὐδ ἄλλαι δμωαί μία δοἴη μῦθον ἄκουσεν
οἱ δἄρα πάντα φέροντες ἐυσσέλμῳ ἐπὶ νηὶ
κάτθεσαν ὡς ἐκέλευσεν Ὀδυσσῆος φίλος υἱός
ἂν δἄρα Τηλέμαχος νηὸς βαῖν ἦρχε δἈθήνη
νηὶ δἐνὶ πρυμνῇ κατ ἄρ ἕζετο ἄγχι δἄρ αὐτῆς
ἕζετο Τηλέμαχος τοὶ δὲ πρυμνήσι ἔλυσαν
ἂν δὲ καὶ αὐτοὶ βάντες ἐπὶ κληῖσι καθῖζον
ἀκραῆ Ζέφυρον κελάδοντ ἐπὶ οἴνοπα πόντον
ὅπλων ἅπτεσθαι τοὶ δὀτρύνοντος ἄκουσαν
ἕλκον δἱστία λευκὰ ἐυστρέπτοισι βοεῦσιν
ἔπρησεν δἄνεμος μέσον ἱστίον ἀμφὶ δὲ κῦμα
στείρῃ πορφύρεον μεγάλ ἴαχε νηὸς ἰούσης
ἡ δἔθεεν κατὰ κῦμα διαπρήσσουσα κέλευθον
δησάμενοι δἄρα ὅπλα θοὴν ἀνὰ νῆα μέλαιναν
στήσαντο κρητῆρας ἐπιστεφέας οἴνοιο
λεῖβον δἀθανάτοισι θεοῖς αἰειγενέτῃσιν
ἐκ πάντων δὲ μάλιστα Διὸς γλαυκώπιδι κούρῃ
παννυχίη μέν ῥἥ γε καὶ ἠῶ πεῖρε κέλευθον
ξεῖνος Ἀταρνείτης τις ἀνείρετο Πιττακὸν οὕτω
τὸν Μυτιληναῖον παῖδα τὸν Ὑρράδιον
ἄττα γέρον δοιός με καλεῖ γάμος ἡ μία μὲν δὴ
νύμφη καὶ πλούτῳ καὶ γενεῇ κατ ἐμέ
βούλευσον ποτέρην εἰς ὑμέναιον ἄγω
εἶπεν ὁ δέ σκίπωνα γεροντικὸν ὅπλον ἀείρας
ἠνίδε κεῖνοί σοι πᾶν ἐρέουσιν ἔπος
οἱ δἄρ ὑπὸ πληγῇσι θοὰς βέμβικας ἔχοντες
ἔστρεφον εὐρείῃ παῖδες ἐνὶ τριόδῳ
κείνων ἔρχεο φησί μετ ἴχνια χὡ μὲν ἐπέστη
πλησίον οἱ δἔλεγον τὴν κατὰ σαυτὸν ἔλα
ταῦτ ἀίων ὁ ξεῖνος ἐφείσατο μείζονος οἴκου
δράξασθαι παίδων κληδόνα συνθέμενος