Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
τρίαιναν αἰχμὴν τὴν Ποσειδῶνος σκεδᾷ
ὅσον τό τἄρχειν καὶ τὸ δουλεύειν δίχα
σύ θην ἃ χρῄζεις ταῦτ ἐπιγλωσσᾷ Διός
ἅπερ τελεῖται πρὸς δἃ βούλομαι λέγω
καὶ προσδοκᾶν χρὴ δεσπόσειν Ζηνός τινα
πῶς δοὐχὶ ταρβεῖς τοιάδ ἐκρίπτων ἔπη
τί δἂν φοβοίμην ᾧ θανεῖν οὐ μόρσιμον
ἀλλ ἆθλον ἄν σοι τοῦδ ἔτ ἀλγίω πόροι
ὁ δοὖν ποιείτω πάντα προσδοκητά μοι
οἱ προσκυνοῦντες τὴν Ἀδράστειαν σοφοί
σέβου προσεύχου θῶπτε τὸν κρατοῦντ ἀεί
δράτω κρατείτω τόνδε τὸν βραχὺν χρόνον
ὅπως θέλει δαρὸν γὰρ οὐκ ἄρξει θεοῖς
ἀλλ εἰσορῶ γὰρ τόνδε τὸν Διὸς τρόχιν
τὸν τοῦ τυράννου τοῦ νέου διάκονον
πάντως τι καινὸν ἀγγελῶν ἐλήλυθεν
σὲ τὸν σοφιστήν τὸν πικρῶς ὑπέρπικρον
τὸν ἐξαμαρτόντ εἰς θεοὺς ἐφημέροις
πορόντα τιμάς τὸν πυρὸς κλέπτην λέγω
πατὴρ ἄνωγέ σοὕστινας κομπεῖς γάμους
αὐδᾶν πρὸς ὧν ἐκεῖνος ἐκπίπτει κράτους
καὶ ταῦτα μέντοι μηδὲν αἰνικτηρίως
ἀλλ αὔθ ἕκαστα φράζε μηδέ μοι διπλᾶς
ὁδούς Προμηθεῦ προσβάλῃς ὁρᾷς δὅτι
Ζεὺς τοῖς τοιούτοις οὐχὶ μαλθακίζεται
σεμνόστομός γε καὶ φρονήματος πλέως
ὁ μῦθός ἐστιν ὡς θεῶν ὑπηρέτου
νέον νέοι κρατεῖτε καὶ δοκεῖτε δὴ
ναίειν ἀπενθῆ πέργαμ οὐκ ἐκ τῶνδ ἐγὼ
δισσοὺς τυράννους ἐκπεσόντας ᾐσθόμην
τρίτον δὲ τὸν νῦν κοιρανοῦντ ἐπόψομαι
αἴσχιστα καὶ τάχιστα μή τί σοι δοκῶ
ταρβεῖν ὑποπτήσσειν τε τοὺς νέους θεούς
πολλοῦ γε καὶ τοῦ παντὸς ἐλλείπω σὺ δὲ
κέλευθον ἥνπερ ἦλθες ἐγκόνει πάλιν
πεύσῃ γὰρ οὐδὲν ὧν ἀνιστορεῖς ἐμέ
ἐς τάσδε σαυτὸν πημονὰς καθώρμισας
τῆς σῆς λατρείας τὴν ἐμὴν δυσπραξίαν
σαφῶς ἐπίστασ οὐκ ἂν ἀλλάξαιμ ἐγώ
ἢ πατρὶ φῦναι Ζηνὶ πιστὸν ἄγγελον
οὕτως ὑβρίζειν τοὺς ὑβρίζοντας χρεών
χλιδᾶν ἔοικας τοῖς παροῦσι πράγμασι
χλιδῶ χλιδῶντας ὧδε τοὺς ἐμοὺς ἐγὼ
ἐχθροὺς ἴδοιμι καὶ σὲ δἐν τούτοις λέγω
ἦ κἀμὲ γάρ τι συμφοραῖς ἐπαιτιᾷ
ἁπλῷ λόγῳ τοὺς πάντας ἐχθαίρω θεούς
ὅσοι παθόντες εὖ κακοῦσί μἐκδίκως
κλύω σἐγὼ μεμηνότ οὐ σμικρὰν νόσον
νοσοῖμ ἄν εἰ νόσημα τοὺς ἐχθροὺς στυγεῖν
εἴης φορητὸς οὐκ ἄν εἰ πράσσοις καλῶς
ὤμοι τόδε Ζεὺς τοὔπος οὐκ ἐπίσταται
ἀλλ ἐκδιδάσκει πάνθ ὁ γηράσκων χρόνος
καὶ μὴν σύ γοὔπω σωφρονεῖν ἐπίστασαι
σὲ γὰρ προσηύδων οὐκ ἂν ὄνθ ὑπηρέτην
ἐρεῖν ἔοικας οὐδὲν ὧν χρῄζει πατήρ
καὶ μὴν ὀφείλων γἂν τίνοιμ αὐτῷ χάριν
ἐκερτόμησας δῆθεν ὡς παῖδ ὄντα με
οὐ γὰρ σὺ παῖς τε κἄτι τοῦδ ἀνούστερος
εἰ προσδοκᾷς ἐμοῦ τι πεύσεσθαι πάρα
οὐκ ἔστιν αἴκισμ οὐδὲ μηχάνημ ὅτῳ
προτρέψεταί με Ζεὺς γεγωνῆσαι τάδε
πρὶν ἂν χαλασθῇ δεσμὰ λυμαντήρια
πρὸς ταῦτα ῥιπτέσθω μὲν αἰθαλοῦσσα φλόξ
χθονίοις κυκάτω πάντα καὶ ταρασσέτω
γνάμψει γὰρ οὐδὲν τῶνδέ μὥστε καὶ φράσαι
πρὸς οὗ χρεών νιν ἐκπεσεῖν τυραννίδος
ὅρα νυν εἴ σοι ταῦτ ἀρωγὰ φαίνεται
ὦπται πάλαι δὴ καὶ βεβούλευται τάδε
τόλμησον ὦ μάταιε τόλμησόν ποτε
πρὸς τὰς παρούσας πημονὰς ὀρθῶς φρονεῖν
ὀχλεῖς μάτην με κῦμ ὅπως παρηγορῶν
εἰσελθέτω σε μήποθ ὡς ἐγὼ Διὸς
γνώμην φοβηθεὶς θηλύνους γενήσομαι
λῦσαί με δεσμῶν τῶνδε τοῦ παντὸς δέω
λέγων ἔοικα πολλὰ καὶ μάτην ἐρεῖν
ἐμαῖς δακὼν δὲ στόμιον ὡς νεοζυγὴς
πῶλος βιάζῃ καὶ πρὸς ἡνίας μάχῃ
ἀτὰρ σφοδρύνῃ γἀσθενεῖ σοφίσματι
αὐτὴ καθ αὑτὴν οὐδενὸς μεῖζον σθένει
ἔπεισ ἄφυκτος πρῶτα μὲν γὰρ ὀκρίδα
πατὴρ σπαράξει τήνδε καὶ κρύψει δέμας
τὸ σόν πετραία δἀγκάλη σε βαστάσει
μακρὸν δὲ μῆκος ἐκτελευτήσας χρόνου
ἄψορρον ἥξεις εἰς φάος Διὸς δέ τοί
πτηνὸς κύων δαφοινὸς αἰετός λάβρως
διαρταμήσει σώματος μέγα ῥάκος
ἄκλητος ἕρπων δαιταλεὺς πανήμερος
κελαινόβρωτον δἧπαρ ἐκθοινήσεται
τοιοῦδε μόχθου τέρμα μή τι προσδόκα
φανῇ θελήσῃ τεἰς ἀναύγητον μολεῖν
πρὸς ταῦτα βούλευ ὡς ὅδ οὐ πεπλασμένος
ὁ κόμπος ἀλλὰ καὶ λίαν εἰρημένος
ψευδηγορεῖν γὰρ οὐκ ἐπίσταται στόμα
τὸ Δῖον ἀλλὰ πᾶν ἔπος τελεῖ σὺ δὲ
πάπταινε καὶ φρόντιζε μηδ αὐθαδίαν
εὐβουλίας ἀμείνον ἡγήσῃ ποτέ
λέγειν ἄνωγε γάρ σε τὴν αὐθαδίαν
μεθέντ ἐρευνᾶν τὴν σοφὴν εὐβουλίαν
πιθοῦ σοφῷ γὰρ αἰσχρὸν ἐξαμαρτάνειν
εἰδότι τοί μοι τάσδ ἀγγελίας
ὅδ ἐθώυξεν πάσχειν δὲ κακῶς
ἐχθρὸν ὑπ ἐχθρῶν οὐδὲν ἀεικές
πυρὸς ἀμφήκης βόστρυχος αἰθὴρ δ
ἐρεθιζέσθω βροντῇ σφακέλῳ τ
ἀγρίων ἀνέμων χθόνα δἐκ πυθμένων
αὐταῖς ῥίζαις πνεῦμα κραδαίνοι
κῦμα δὲ πόντου τραχεῖ ῥοθίῳ
συγχώσειεν τῶν οὐρανίων
ἄστρων διόδους εἴς τε κελαινὸν
Τάρταρον ἄρδην ῥίψειε δέμας
τοὐμὸν ἀνάγκης στερραῖς δίναις
πάντως ἐμέ γοὐ θανατώσει
τοιάδε μέντοι τῶν φρενοπλήκτων
βουλεύματ ἔπη τἔστιν ἀκοῦσαι
ἡ τοῦδ εὐχή τί χαλᾷ μανιῶν
ἀλλ οὖν ὑμεῖς γαἱ πημοσύναις
μετά ποι χωρεῖτ ἐκ τῶνδε θοῶς
μὴ φρένας ὑμῶν ἠλιθιώσῃ
βροντῆς μύκημ ἀτέραμνον
ἄλλο τι φώνει καὶ παραμυθοῦ μ
ὅ τι καὶ πείσεις οὐ γὰρ δή που
τοῦτό γε τλητὸν παρέσυρας ἔπος
πῶς με κελεύεις κακότητ ἀσκεῖν
μετὰ τοῦδ ὅ τι χρὴ πάσχειν ἐθέλω
τοὺς προδότας γὰρ μισεῖν ἔμαθον
κοὐκ ἔστι νόσος
τῆσδ ἥντιν ἀπέπτυσα μᾶλλον
ἀλλ οὖν μέμνησθ ἁγὼ προλέγω
μηδὲ πρὸς ἄτης θηραθεῖσαι
μέμψησθε τύχην μηδέ ποτ εἴπηθ
ὡς Ζεὺς ὑμᾶς εἰς ἀπρόοπτον
πῆμ εἰσέβαλεν μὴ δῆτ αὐταὶ δ
ὑμᾶς αὐτάς εἰδυῖαι γὰρ
κοὐκ ἐξαίφνης οὐδὲ λαθραίως
εἰς ἀπέρατον δίκτυον ἄτης
ἐμπλεχθήσεσθ ὑπ ἀνοίας
καὶ μὴν ἔργῳ κοὐκέτι μύθῳ
χθὼν σεσάλευται
βρυχία δἠχὼ παραμυκᾶται
βροντῆς ἕλικες δἐκλάμπουσι
στεροπῆς ζάπυροι στρόμβοι δὲ κόνιν
εἱλίσσουσι σκιρτᾷ δἀνέμων
πνεύματα πάντων εἰς ἄλληλα
στάσιν ἀντίπνουν ἀποδεικνύμενα
ξυντετάρακται δαἰθὴρ πόντῳ
τοιάδ ἐπ ἐμοὶ ῥιπὴ Διόθεν
τεύχουσα φόβον στείχει φανερῶς
ὦ μητρὸς ἐμῆς σέβας ὦ πάντων
αἰθὴρ κοινὸν φάος εἱλίσσων
ἐσορᾷς μὡς ἔκδικα πάσχω
οὐδ ἔλαθ Ἀτρέος υἱὸν ἀρηΐφιλον Μενέλαον
Πάτροκλος Τρώεσσι δαμεὶς ἐν δηϊοτῆτι
ἀμφὶ δἄρ αὐτῷ βαῖν ὥς τις περὶ πόρτακι μήτηρ
πρωτοτόκος κινυρὴ οὐ πρὶν εἰδυῖα τόκοιο
ὣς περὶ Πατρόκλῳ βαῖνε ξανθὸς Μενέλαος
οὐδ ἄρα Πάνθου υἱὸς ἐϋμμελίης ἀμέλησε
Πατρόκλοιο πεσόντος ἀμύμονος ἄγχι δἄρ αὐτοῦ
ἔστη καὶ προσέειπεν ἀρηΐφιλον Μενέλαον
Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφὲς ὄρχαμε λαῶν
χάζεο λεῖπε δὲ νεκρόν ἔα δἔναρα βροτόεντα
οὐ γάρ τις πρότερος Τρώων κλειτῶν τἐπικούρων
Πάτροκλον βάλε δουρὶ κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην
τώ με ἔα κλέος ἐσθλὸν ἐνὶ Τρώεσσιν ἀρέσθαι
μή σε βάλω ἀπὸ δὲ μελιηδέα θυμὸν ἕλωμαι
τὸν δὲ μέγ ὀχθήσας προσέφη ξανθὸς Μενέλαος
Ζεῦ πάτερ οὐ μὲν καλὸν ὑπέρβιον εὐχετάασθαι
οὔτ οὖν παρδάλιος τόσσον μένος οὔτε λέοντος
οὔτε συὸς κάπρου ὀλοόφρονος οὗ τε μέγιστος
θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι περὶ σθένεϊ βλεμεαίνει
ὅσσον Πάνθου υἷες ἐϋμμελίαι φρονέουσιν
οὐδὲ μὲν οὐδὲ βίη Ὑπερήνορος ἱπποδάμοιο
ἧς ἥβης ἀπόνηθ ὅτε μὤνατο καί μὑπέμεινε
καί μἔφατ ἐν Δαναοῖσιν ἐλέγχιστον πολεμιστὴν
ἔμμεναι οὐδέ ἕ φημι πόδεσσί γε οἷσι κιόντα
εὐφρῆναι ἄλοχόν τε φίλην κεδνούς τε τοκῆας
ὥς θην καὶ σὸν ἐγὼ λύσω μένος εἴ κέ μευ ἄντα
στήῃς ἀλλά σἔγωγ ἀναχωρήσαντα κελεύω
ἐς πληθὺν ἰέναι μηδ ἀντίος ἵστασ ἐμεῖο
πρίν τι κακὸν παθέειν ῥεχθὲν δέ τε νήπιος ἔγνω
ὣς φάτο τὸν δοὐ πεῖθεν ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα
νῦν μὲν δὴ Μενέλαε διοτρεφὲς ἦ μάλα τείσεις
γνωτὸν ἐμὸν τὸν ἔπεφνες ἐπευχόμενος δἀγορεύεις
χήρωσας δὲ γυναῖκα μυχῷ θαλάμοιο νέοιο
ἦ κέ σφιν δειλοῖσι γόου κατάπαυμα γενοίμην
εἴ κεν ἐγὼ κεφαλήν τε τεὴν καὶ τεύχε ἐνείκας
Πάνθῳ ἐν χείρεσσι βάλω καὶ Φρόντιδι δίῃ
ἀλλ οὐ μὰν ἔτι δηρὸν ἀπείρητος πόνος ἔσται
οὐδ ἔτ ἀδήριτος ἤτ ἀλκῆς ἤτε φόβοιο
ὣς εἰπὼν οὔτησε κατ ἀσπίδα πάντοσ ἐΐσην
ἀσπίδ ἐνὶ κρατερῇ ὃ δὲ δεύτερος ὄρνυτο χαλκῷ
ἂψ δἀναχαζομένοιο κατὰ στομάχοιο θέμεθλα
νύξ ἐπὶ δαὐτὸς ἔρεισε βαρείῃ χειρὶ πιθήσας
αἵματί οἱ δεύοντο κόμαι Χαρίτεσσιν ὁμοῖαι
πλοχμοί θοἳ χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ ἐσφήκωντο
οἷον δὲ τρέφει ἔρνος ἀνὴρ ἐριθηλὲς ἐλαίης
χώρῳ ἐν οἰοπόλῳ ὅθ ἅλις ἀναβέβροχεν ὕδωρ
καλὸν τηλεθάον τὸ δέ τε πνοιαὶ δονέουσι
παντοίων ἀνέμων καί τε βρύει ἄνθεϊ λευκῷ
ἐλθὼν δἐξαπίνης ἄνεμος σὺν λαίλαπι πολλῇ
βόθρου τἐξέστρεψε καὶ ἐξετάνυσσ ἐπὶ γαίῃ
τοῖον Πάνθου υἱὸν ἐϋμμελίην Εὔφορβον
Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπεὶ κτάνε τεύχε ἐσύλα
ὡς δὅτε τίς τε λέων ὀρεσίτροφος ἀλκὶ πεποιθὼς
βοσκομένης ἀγέλης βοῦν ἁρπάσῃ ἥ τις ἀρίστη
τῆς δἐξ αὐχέν ἔαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσι
πρῶτον ἔπειτα δέ θαἷμα καὶ ἔγκατα πάντα λαφύσσει
δῃῶν ἀμφὶ δὲ τόν γε κύνες τἄνδρές τε νομῆες
πολλὰ μάλ ἰύζουσιν ἀπόπροθεν οὐδ ἐθέλουσιν
ἀντίον ἐλθέμεναι μάλα γὰρ χλωρὸν δέος αἱρεῖ
ὣς τῶν οὔ τινι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐτόλμα
ἀντίον ἐλθέμεναι Μενελάου κυδαλίμοιο
ἔνθά κε ῥεῖα φέροι κλυτὰ τεύχεα Πανθοΐδαο
Ἀτρεΐδης εἰ μή οἱ ἀγάσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων
ὅς ῥά οἱ Ἕκτορ ἐπῶρσε θοῷ ἀτάλαντον Ἄρηϊ
ἀνέρι εἰσάμενος Κικόνων ἡγήτορι Μέντῃ
Ἕκτορ νῦν σὺ μὲν ὧδε θέεις ἀκίχητα διώκων
ἵππους Αἰακίδαο δαΐφρονος οἳ δἀλεγεινοὶ
ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι ἠδ ὀχέεσθαι
ἄλλῳ γἢ Ἀχιλῆϊ τὸν ἀθανάτη τέκε μήτηρ
τόφρα δέ τοι Μενέλαος ἀρήϊος Ἀτρέος υἱὸς
Πατρόκλῳ περιβὰς Τρώων τὸν ἄριστον ἔπεφνε
Πανθοΐδην Εὔφορβον ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς
Ἕκτορα δαἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἀμφὶ μελαίνας
πάπτηνεν δἄρ ἔπειτα κατὰ στίχας αὐτίκα δἔγνω
τὸν μὲν ἀπαινύμενον κλυτὰ τεύχεα τὸν δἐπὶ γαίῃ
κείμενον ἔρρει δαἷμα κατ οὐταμένην ὠτειλήν
ὀξέα κεκλήγων φλογὶ εἴκελος Ἡφαίστοιο
ἀσβέστῳ υἱὸν λάθεν Ἀτρέος ὀξὺ βοήσας
ὤ μοι ἐγὼν εἰ μέν κε λίπω κάτα τεύχεα καλὰ
Πάτροκλόν θὃς κεῖται ἐμῆς ἕνεκ ἐνθάδε τιμῆς
μή τίς μοι Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται
εἰ δέ κεν Ἕκτορι μοῦνος ἐὼν καὶ Τρωσὶ μάχωμαι
αἰδεσθείς μή πώς με περιστήωσ ἕνα πολλοί
Τρῶας δἐνθάδε πάντας ἄγει κορυθαίολος Ἕκτωρ
ὁππότ ἀνὴρ ἐθέλῃ πρὸς δαίμονα φωτὶ μάχεσθαι
ὅν κε θεὸς τιμᾷ τάχα οἱ μέγα πῆμα κυλίσθη
τώ μοὔ τις Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται
Ἕκτορι χωρήσαντ ἐπεὶ ἐκ θεόφιν πολεμίζει
εἰ δέ που Αἴαντός γε βοὴν ἀγαθοῖο πυθοίμην
ἄμφω καὖτις ἰόντες ἐπιμνησαίμεθα χάρμης
καὶ πρὸς δαίμονά περ εἴ πως ἐρυσαίμεθα νεκρὸν
Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακῶν δέ κε φέρτατον εἴη
εἷος ὁ ταῦθ ὅρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν
τόφρα δἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον ἦρχε δἄρ Ἕκτωρ
αὐτὰρ ὅ γἐξοπίσω ἀνεχάζετο λεῖπε δὲ νεκρὸν
ἐντροπαλιζόμενος ὥς τε λὶς ἠϋγένειος
ὅν ῥα κύνες τε καὶ ἄνδρες ἀπὸ σταθμοῖο δίωνται
ἔγχεσι καὶ φωνῇ τοῦ δἐν φρεσὶν ἄλκιμον ἦτορ
παχνοῦται ἀέκων δέ τἔβη ἀπὸ μεσσαύλοιο
ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο κίε ξανθὸς Μενέλαος
στῆ δὲ μεταστρεφθεὶς ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων
παπταίνων Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱόν
τὸν δὲ μάλ αἶψ ἐνόησε μάχης ἐπ ἀριστερὰ πάσης
θεσπέσιον γάρ σφιν φόβον ἔμβαλε Φοῖβος Ἀπόλλων
βῆ δὲ θέειν εἶθαρ δὲ παριστάμενος ἔπος ηὔδα
Αἶαν δεῦρο πέπον περὶ Πατρόκλοιο θανόντος
σπεύσομεν αἴ κε νέκυν περ Ἀχιλλῆϊ προφέρωμεν
γυμνόν ἀτὰρ τά γε τεύχε ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ
ὣς ἔφατ Αἴαντι δὲ δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε
βῆ δὲ διὰ προμάχων ἅμα δὲ ξανθὸς Μενέλαος
Ἕκτωρ μὲν Πάτροκλον ἐπεὶ κλυτὰ τεύχε ἀπηύρα
ἕλχ ἵν ἀπ ὤμοιιν κεφαλὴν τάμοι ὀξέϊ χαλκῷ
τὸν δὲ νέκυν Τρῳῇσιν ἐρυσσάμενος κυσὶ δοίη
Αἴας δἐγγύθεν ἦλθε φέρων σάκος ἠΰτε πύργον
Ἕκτωρ δἂψ ἐς ὅμιλον ἰὼν ἀνεχάζεθ ἑταίρων
ἐς δίφρον δἀνόρουσε δίδου δὅ γε τεύχεα καλὰ
Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ
Αἴας δἀμφὶ Μενοιτιάδῃ σάκος εὐρὺ καλύψας
ἑστήκει ὥς τίς τε λέων περὶ οἷσι τέκεσσιν
ᾧ ῥά τε νήπι ἄγοντι συναντήσωνται ἐν ὕλῃ
πᾶν δέ τἐπισκύνιον κάτω ἕλκεται ὄσσε καλύπτων
ὣς Αἴας περὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει
Ἀτρεΐδης δἑτέρωθεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος
ἑστήκει μέγα πένθος ἐνὶ στήθεσσιν ἀέξων
Γλαῦκος δἹππολόχοιο πάϊς Λυκίων ἀγὸς ἀνδρῶν
ἦ σαὔτως κλέος ἐσθλὸν ἔχει φύξηλιν ἐόντα
φράζεο νῦν ὅππως κε πόλιν καὶ ἄστυ σαώσῃς
οἶος σὺν λαοῖς τοὶ Ἰλίῳ ἐγγεγάασιν
οὐ γάρ τις Λυκίων γε μαχησόμενος Δαναοῖσιν
εἶσι περὶ πτόλιος ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν
πῶς κε σὺ χείρονα φῶτα σαώσειας μεθ ὅμιλον
σχέτλι ἐπεὶ Σαρπηδόν ἅμα ξεῖνον καὶ ἑταῖρον
κάλλιπες Ἀργείοισιν ἕλωρ καὶ κύρμα γενέσθαι
ὅς τοι πόλλ ὄφελος γένετο πτόλεΐ τε καὶ αὐτῷ
ζωὸς ἐών νῦν δοὔ οἱ ἀλαλκέμεναι κύνας ἔτλης
τὼ νῦν εἴ τις ἐμοὶ Λυκίων ἐπιπείσεται ἀνδρῶν
οἴκαδ ἴμεν Τροίῃ δὲ πεφήσεται αἰπὺς ὄλεθρος
εἰ γὰρ νῦν Τρώεσσι μένος πολυθαρσὲς ἐνείη
ἄτρομον οἷόν τἄνδρας ἐσέρχεται οἳ περὶ πάτρης
ἀνδράσι δυσμενέεσσι πόνον καὶ δῆριν ἔθεντο
αἶψά κε Πάτροκλον ἐρυσαίμεθα Ἴλιον εἴσω
εἰ δοὗτος προτὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος
ἔλθοι τεθνηὼς καί μιν ἐρυσαίμεθα χάρμης
αἶψά κεν Ἀργεῖοι Σαρπηδόνος ἔντεα καλὰ
λύσειαν καί καὐτὸν ἀγοίμεθα Ἴλιον εἴσω
τοίου γὰρ θεράπων πέφατ ἀνέρος ὃς μέγ ἄριστος
Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες
ἀλλὰ σύ γΑἴαντος μεγαλήτορος οὐκ ἐτάλασσας
στήμεναι ἄντα κατ ὄσσε ἰδὼν δηίων ἐν ἀϋτῇ
οὐδ ἰθὺς μαχέσασθαι ἐπεὶ σέο φέρτερός ἐστι
Γλαῦκε τί ἢ δὲ σὺ τοῖος ἐὼν ὑπέροπλον ἔειπες
ὢ πόποι ἦ τἐφάμην σὲ περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων
τῶν ὅσσοι Λυκίην ἐριβώλακα ναιετάουσι
ὅς τέ με φῂς Αἴαντα πελώριον οὐχ ὑπομεῖναι
οὔ τοι ἐγὼν ἔρριγα μάχην οὐδὲ κτύπον ἵππων
ἀλλ αἰεί τε Διὸς κρείσσων νόος αἰγιόχοιο
ὅς τε καὶ ἄλκιμον ἄνδρα φοβεῖ καὶ ἀφείλετο νίκην
ῥηϊδίως ὁτὲ δαὐτὸς ἐποτρύνει μαχέσασθαι
ἠὲ πανημέριος κακὸς ἔσσομαι ὡς ἀγορεύεις
ἦ τινα καὶ Δαναῶν ἀλκῆς μάλα περ μεμαῶτα
σχήσω ἀμυνέμεναι περὶ Πατρόκλοιο θανόντος
ὣς εἰπὼν Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας
Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταί
ὄφρ ἂν ἐγὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἔντεα δύω
καλά τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξα κατακτάς
ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κορυθαίολος Ἕκτωρ
δηΐου ἐκ πολέμοιο θέων δἐκίχανεν ἑταίρους
ὦκα μάλ οὔ πω τῆλε ποσὶ κραιπνοῖσι μετασπών
οἳ προτὶ ἄστυ φέρον κλυτὰ τεύχεα Πηλεΐωνος
στὰς δἀπάνευθε μάχης πολυδακρύου ἔντε ἄμειβεν
ἤτοι ὃ μὲν τὰ ἃ δῶκε φέρειν προτὶ Ἴλιον ἱρὴν
Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν ὃ δἄμβροτα τεύχεα δῦνε
πατρὶ φίλῳ ἔπορον ὃ δἄρα ᾧ παιδὶ ὄπασσε
γηράς ἀλλ οὐχ υἱὸς ἐν ἔντεσι πατρὸς ἐγήρα
τὸν δὡς οὖν ἀπάνευθεν ἴδεν νεφεληγερέτα Ζεὺς
τεύχεσι Πηλεΐδαο κορυσσόμενον θείοιο
κινήσας ῥα κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν
ἆ δείλ οὐδέ τί τοι θάνατος καταθύμιός ἐστιν
ὃς δή τοι σχεδὸν εἶσι σὺ δἄμβροτα τεύχεα δύνεις
ἀνδρὸς ἀριστῆος τόν τε τρομέουσι καὶ ἄλλοι
τοῦ δὴ ἑταῖρον ἔπεφνες ἐνηέα τε κρατερόν τε
τεύχεα δοὐ κατὰ κόσμον ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων
εἵλευ ἀτάρ τοι νῦν γε μέγα κράτος ἐγγυαλίξω
τῶν ποινὴν ὅ τοι οὔ τι μάχης ἐκνοστήσαντι
δέξεται Ἀνδρομάχη κλυτὰ τεύχεα Πηλεΐωνος
Ἕκτορι δἥρμοσε τεύχε ἐπὶ χροΐ δῦ δέ μιν Ἄρης
δεινὸς ἐνυάλιος πλῆσθεν δἄρα οἱ μέλε ἐντὸς
ἀλκῆς καὶ σθένεος μετὰ δὲ κλειτοὺς ἐπικούρους
τεύχεσι λαμπόμενος μεγαθύμου Πηλεΐωνος
ὄτρυνεν δὲ ἕκαστον ἐποιχόμενος ἐπέεσσι
Μέσθλην τε Γλαῦκόν τε Μέδοντά τε Θερσίλοχόν τε
Ἀστεροπαῖόν τε Δεισήνορά θἹππόθοόν τε
Φόρκυν τε Χρομίον τε καὶ Ἔννομον οἰωνιστήν
κέκλυτε μυρία φῦλα περικτιόνων ἐπικούρων
οὐ γὰρ ἐγὼ πληθὺν διζήμενος οὐδὲ χατίζων
ἐνθάδ ἀφ ὑμετέρων πολίων ἤγειρα ἕκαστον
ἀλλ ἵνα μοι Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα
προφρονέως ῥύοισθε φιλοπτολέμων ὑπ Ἀχαιῶν
τὰ φρονέων δώροισι κατατρύχω καὶ ἐδωδῇ
λαούς ὑμέτερον δὲ ἑκάστου θυμὸν ἀέξω
τώ τις νῦν ἰθὺς τετραμμένος ἢ ἀπολέσθω
ἠὲ σαωθήτω ἣ γὰρ πολέμου ὀαριστύς
ὃς δέ κε Πάτροκλον καὶ τεθνηῶτά περ ἔμπης
Τρῶας ἐς ἱπποδάμους ἐρύσῃ εἴξῃ δέ οἱ Αἴας
ἥμισυ τῷ ἐνάρων ἀποδάσσομαι ἥμισυ δαὐτὸς
ὣς ἔφαθ οἳ δἰθὺς Δαναῶν βρίσαντες ἔβησαν
δούρατ ἀνασχόμενοι μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς
νεκρὸν ὑπ Αἴαντος ἐρύειν Τελαμωνιάδαο
νήπιοι ἦ τε πολέσσιν ἐπ αὐτῷ θυμὸν ἀπηύρα
καὶ τότ ἄρ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον
ὦ πέπον ὦ Μενέλαε διοτρεφὲς οὐκέτι νῶϊ
οὔ τι τόσον νέκυος περιδείδια Πατρόκλοιο
ὅς κε τάχα Τρώων κορέει κύνας ἠδ οἰωνούς
ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ περιδείδια μή τι πάθῃσι
καὶ σῇ ἐπεὶ πολέμοιο νέφος περὶ πάντα καλύπτει
Ἕκτωρ ἡμῖν δαὖτ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος
ἀλλ ἄγ ἀριστῆας Δαναῶν κάλει ἤν τις ἀκούσῃ
ὣς ἔφατ οὐδ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
οἵ τε παρ Ἀτρεΐδῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ
δήμια πίνουσιν καὶ σημαίνουσιν ἕκαστος
λαοῖς ἐκ δὲ Διὸς τιμὴ καὶ κῦδος ὀπηδεῖ
ἀργαλέον δέ μοί ἐστι διασκοπιᾶσθαι ἕκαστον
ἡγεμόνων τόσση γὰρ ἔρις πολέμοιο δέδηεν
ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω νεμεσιζέσθω δἐνὶ θυμῷ
ὣς ἔφατ ὀξὺ δἄκουσεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας
πρῶτος δἀντίος ἦλθε θέων ἀνὰ δηϊοτῆτα
τὸν δὲ μετ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος
τῶν δἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματ εἴποι
ὅσσοι δὴ μετόπισθε μάχην ἤγειραν Ἀχαιῶν
ὡς δὅτ ἐπὶ προχοῇσι διιπετέος ποταμοῖο
βέβρυχεν μέγα κῦμα ποτὶ ῥόον ἀμφὶ δέ τἄκραι
ἠϊόνες βοόωσιν ἐρευγομένης ἁλὸς ἔξω
τόσσῃ ἄρα Τρῶες ἰαχῇ ἴσαν αὐτὰρ Ἀχαιοὶ
ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ ἕνα θυμὸν ἔχοντες
φραχθέντες σάκεσιν χαλκήρεσιν ἀμφὶ δἄρά σφι
λαμπρῇσιν κορύθεσσι Κρονίων ἠέρα πολλὴν
χεῦ ἐπεὶ οὐδὲ Μενοιτιάδην ἔχθαιρε πάρος γε
ὄφρα ζωὸς ἐὼν θεράπων ἦν Αἰακίδαο
Τρῳῇσιν τὼ καί οἱ ἀμυνέμεν ὦρσεν ἑταίρους
ὦσαν δὲ πρότεροι Τρῶες ἑλίκωπας Ἀχαιούς
νεκρὸν δὲ προλιπόντες ὑπέτρεσαν οὐδέ τιν αὐτῶν
Τρῶες ὑπέρθυμοι ἕλον ἔγχεσιν ἱέμενοί περ
ἀλλὰ νέκυν ἐρύοντο μίνυνθα δὲ καὶ τοῦ Ἀχαιοὶ
Αἴας ὃς περὶ μὲν εἶδος περὶ δἔργα τέτυκτο
ἴθυσεν δὲ διὰ προμάχων συῒ εἴκελος ἀλκὴν
καπρίῳ ὅς τἐν ὄρεσσι κύνας θαλερούς ταἰζηοὺς
ῥηϊδίως ἐκέδασσεν ἑλιξάμενος διὰ βήσσας
ὣς υἱὸς Τελαμῶνος ἀγαυοῦ φαίδιμος Αἴας
ῥεῖα μετεισάμενος Τρώων ἐκέδασσε φάλαγγας
οἳ περὶ Πατρόκλῳ βέβασαν φρόνεον δὲ μάλιστα
ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύειν καὶ κῦδος ἀρέσθαι
ἤτοι τὸν Λήθοιο Πελασγοῦ φαίδιμος υἱὸς
Ἱππόθοος ποδὸς ἕλκε κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην
δησάμενος τελαμῶνι παρὰ σφυρὸν ἀμφὶ τένοντας
τὸν δυἱὸς Τελαμῶνος ἐπαΐξας δι ὁμίλου
πλῆξ αὐτοσχεδίην κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου
ἤρικε δἱπποδάσεια κόρυς περὶ δουρὸς ἀκωκῇ
πληγεῖσ ἔγχεΐ τε μεγάλῳ καὶ χειρὶ παχείῃ
ἐγκέφαλος δὲ παρ αὐλὸν ἀνέδραμεν ἐξ ὠτειλῆς
αἱματόεις τοῦ δαὖθι λύθη μένος ἐκ δἄρα χειρῶν
Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε
κεῖσθαι ὃ δἄγχ αὐτοῖο πέσε πρηνὴς ἐπὶ νεκρῷ
τῆλ ἀπὸ Λαρίσης ἐριβώλακος οὐδὲ τοκεῦσι
Ἕκτωρ δαὖτ Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ
τυτθόν ὃ δὲ Σχεδίον μεγαθύμου Ἰφίτου υἱὸν
Φωκήων ὄχ ἄριστον ὃς ἐν κλειτῷ Πανοπῆϊ
οἰκία ναιετάασκε πολέσσ ἄνδρεσσιν ἀνάσσων
τὸν βάλ ὑπὸ κληῖδα μέσην διὰ δἀμπερὲς ἄκρη
αἰχμὴ χαλκείη παρὰ νείατον ὦμον ἀνέσχε
Αἴας δαὖ Φόρκυνα δαΐφρονα Φαίνοπος υἱὸν
Ἱπποθόῳ περιβάντα μέσην κατὰ γαστέρα τύψε
χώρησαν δὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ
Φόρκυν θἹππόθοόν τε λύοντο δὲ τεύχε ἀπ ὤμων
ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπ Ἀχαιῶν
Ἴλιον εἰσανέβησαν ἀναλκείῃσι δαμέντες
Ἀργεῖοι δέ κε κῦδος ἕλον καὶ ὑπὲρ Διὸς αἶσαν
κάρτεϊ καὶ σθένεϊ σφετέρῳ ἀλλ αὐτὸς Ἀπόλλων
Αἰνείαν ὄτρυνε δέμας Περίφαντι ἐοικὼς
κήρυκι Ἠπυτίδῃ ὅς οἱ παρὰ πατρὶ γέροντι
κηρύσσων γήρασκε φίλα φρεσὶ μήδεα εἰδώς
τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων
Αἰνεία πῶς ἂν καὶ ὑπὲρ θεὸν εἰρύσσαισθε
Ἴλιον αἰπεινήν ὡς δὴ ἴδον ἀνέρας ἄλλους
κάρτεΐ τε σθένεΐ τε πεποιθότας ἠνορέῃ τε
πλήθεΐ τε σφετέρῳ καὶ ὑπερδέα δῆμον ἔχοντας
ἡμῖν δὲ Ζεὺς μὲν πολὺ βούλεται ἢ Δαναοῖσι
νίκην ἀλλ αὐτοὶ τρεῖτ ἄσπετον οὐδὲ μάχεσθε
ὣς ἔφατ Αἰνείας δἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα
Ἕκτόρ τἠδ ἄλλοι Τρώων ἀγοὶ ἠδ ἐπικούρων
αἰδὼς μὲν νῦν ἥδε γἀρηϊφίλων ὑπ Ἀχαιῶν
Ἴλιον εἰσαναβῆναι ἀναλκείῃσι δαμέντας
ἀλλ ἔτι γάρ τίς φησι θεῶν ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς
Ζῆν ὕπατον μήστωρα μάχης ἐπιτάρροθον εἶναι
τώ ῥἰθὺς Δαναῶν ἴομεν μηδ οἵ γε ἕκηλοι
Πάτροκλον νηυσὶν πελασαίατο τεθνηῶτα
ὣς φάτο καί ῥα πολὺ προμάχων ἐξάλμενος ἔστη
οἳ δἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν Ἀχαιῶν
ἔνθ αὖτ Αἰνείας Λειώκριτον οὔτασε δουρὶ
υἱὸν Ἀρίσβαντος Λυκομήδεος ἐσθλὸν ἑταῖρον
τὸν δὲ πεσόντ ἐλέησεν ἀρηΐφιλος Λυκομήδης
καὶ βάλεν Ἱππασίδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν
ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων εἶθαρ δὑπὸ γούνατ ἔλυσεν
ὅς ῥἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει
καὶ δὲ μετ Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι
τὸν δὲ πεσόντ ἐλέησεν ἀρήϊος Ἀστεροπαῖος
ἴθυσεν δὲ καὶ ὃ πρόφρων Δαναοῖσι μάχεσθαι
ἀλλ οὔ πως ἔτι εἶχε σάκεσσι γὰρ ἔρχατο πάντῃ
ἑσταότες περὶ Πατρόκλῳ πρὸ δὲ δούρατ ἔχοντο
Αἴας γὰρ μάλα πάντας ἐπῴχετο πολλὰ κελεύων
οὔτέ τιν ἐξοπίσω νεκροῦ χάζεσθαι ἀνώγει
οὔτέ τινα προμάχεσθαι Ἀχαιῶν ἔξοχον ἄλλων
ἀλλὰ μάλ ἀμφ αὐτῷ βεβάμεν σχεδόθεν δὲ μάχεσθαι
ὣς Αἴας ἐπέτελλε πελώριος αἵματι δὲ χθὼν
δεύετο πορφυρέῳ τοὶ δἀγχιστῖνοι ἔπιπτον
νεκροὶ ὁμοῦ Τρώων καὶ ὑπερμενέων ἐπικούρων
καὶ Δαναῶν οὐδ οἳ γὰρ ἀναιμωτί γε μάχοντο
παυρότεροι δὲ πολὺ φθίνυθον μέμνηντο γὰρ αἰεὶ
ἀλλήλοις ἀν ὅμιλον ἀλεξέμεναι φόνον αἰπύν
ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρός οὐδέ κε φαίης
οὔτέ ποτ ἠέλιον σῶν ἔμμεναι οὔτε σελήνην
ἠέρι γὰρ κατέχοντο μάχης ἐπί θὅσσον ἄριστοι
ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ κατατεθνηῶτι
οἳ δἄλλοι Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ
εὔκηλοι πολέμιζον ὑπ αἰθέρι πέπτατο δαὐγὴ
ἠελίου ὀξεῖα νέφος δοὐ φαίνετο πάσης
γαίης οὐδ ὀρέων μεταπαυόμενοι δὲ μάχοντο
ἀλλήλων ἀλεείνοντες βέλεα στονόεντα
πολλὸν ἀφεσταότες τοὶ δἐν μέσῳ ἄλγε ἔπασχον
ἠέρι καὶ πολέμῳ τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷ
ὅσσοι ἄριστοι ἔσαν δύο δοὔ πω φῶτε πεπύσθην
ἀνέρε κυδαλίμω Θρασυμήδης Ἀντίλοχός τε
Πατρόκλοιο θανόντος ἀμύμονος ἀλλ ἔτ ἔφαντο
ζωὸν ἐνὶ πρώτῳ ὁμάδῳ Τρώεσσι μάχεσθαι
τὼ δἐπιοσσομένω θάνατον καὶ φύζαν ἑταίρων
νόσφιν ἐμαρνάσθην ἐπεὶ ὣς ἐπετέλλετο Νέστωρ
ὀτρύνων πόλεμον δὲ μελαινάων ἀπὸ νηῶν
τοῖς δὲ πανημερίοις ἔριδος μέγα νεῖκος ὀρώρει
ἀργαλέης καμάτῳ δὲ καὶ ἱδρῷ νωλεμὲς αἰεὶ
γούνατά τε κνῆμαί τε πόδες θὑπένερθεν ἑκάστου
χεῖρές τὀφθαλμοί τε παλάσσετο μαρναμένοιιν
ἀμφ ἀγαθὸν θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο
ὡς δὅτ ἀνὴρ ταύροιο βοὸς μεγάλοιο βοείην
λαοῖσιν δώῃ τανύειν μεθύουσαν ἀλοιφῇ
δεξάμενοι δἄρα τοί γε διαστάντες τανύουσι
πολλῶν ἑλκόντων τάνυται δέ τε πᾶσα διὰ πρό
ὣς οἵ γἔνθα καὶ ἔνθα νέκυν ὀλίγῃ ἐνὶ χώρῃ
εἵλκεον ἀμφότεροι μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς
Τρωσὶν μὲν ἐρύειν προτὶ Ἴλιον αὐτὰρ Ἀχαιοῖς
νῆας ἔπι γλαφυράς περὶ δαὐτοῦ μῶλος ὀρώρει
ἄγριος οὐδέ κἌρης λαοσσόος οὐδέ κἈθήνη
τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων
ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον οὐδ ἄρα πώ τι
ᾔδεε Πάτροκλον τεθνηότα δῖος Ἀχιλλεύς
πολλὸν γὰρ ῥἀπάνευθε νεῶν μάρναντο θοάων
τείχει ὕπο Τρώων τό μιν οὔ ποτε ἔλπετο θυμῷ
τεθνάμεν ἀλλὰ ζωὸν ἐνιχριμφθέντα πύλῃσιν
ἂψ ἀπονοστήσειν ἐπεὶ οὐδὲ τὸ ἔλπετο πάμπαν
ἐκπέρσειν πτολίεθρον ἄνευ ἕθεν οὐδὲ σὺν αὐτῷ
πολλάκι γὰρ τό γε μητρὸς ἐπεύθετο νόσφιν ἀκούων
ἥ οἱ ἀπαγγέλλεσκε Διὸς μεγάλοιο νόημα
δὴ τότε γοὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη
μήτηρ ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ ἑταῖρος
οἳ δαἰεὶ περὶ νεκρὸν ἀκαχμένα δούρατ ἔχοντες
νωλεμὲς ἐγχρίμπτοντο καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον
ὧδε δέ τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
ὦ φίλοι οὐ μὰν ἧμιν ἐϋκλεὲς ἀπονέεσθαι
νῆας ἔπι γλαφυράς ἀλλ αὐτοῦ γαῖα μέλαινα
πᾶσι χάνοι τό κεν ἧμιν ἄφαρ πολὺ κέρδιον εἴη
εἰ τοῦτον Τρώεσσι μεθήσομεν ἱπποδάμοισιν
ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύσαι καὶ κῦδος ἀρέσθαι
ὣς δέ τις αὖ Τρώων μεγαθύμων αὐδήσασκεν
ὦ φίλοι εἰ καὶ μοῖρα παρ ἀνέρι τῷδε δαμῆναι
πάντας ὁμῶς μή πώ τις ἐρωείτω πολέμοιο
ὣς ἄρα τις εἴπεσκε μένος δὄρσασκεν ἑκάστου
ὣς οἳ μὲν μάρναντο σιδήρειος δὀρυμαγδὸς
χάλκεον οὐρανὸν ἷκε δι αἰθέρος ἀτρυγέτοιο
ἵπποι δΑἰακίδαο μάχης ἀπάνευθεν ἐόντες
κλαῖον ἐπεὶ δὴ πρῶτα πυθέσθην ἡνιόχοιο
ἐν κονίῃσι πεσόντος ὑφ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο
ἦ μὰν Αὐτομέδων Διώρεος ἄλκιμος υἱὸς
πολλὰ μὲν ἂρ μάστιγι θοῇ ἐπεμαίετο θείνων
πολλὰ δὲ μειλιχίοισι προσηύδα πολλὰ δἀρειῇ
τὼ δοὔτ ἂψ ἐπὶ νῆας ἐπὶ πλατὺν Ἑλλήσποντον
ἠθελέτην ἰέναι οὔτ ἐς πόλεμον μετ Ἀχαιούς
ἀλλ ὥς τε στήλη μένει ἔμπεδον ἥ τἐπὶ τύμβῳ
ἀνέρος ἑστήκῃ τεθνηότος ἠὲ γυναικός
ὣς μένον ἀσφαλέως περικαλλέα δίφρον ἔχοντες
οὔδει ἐνισκίμψαντε καρήατα δάκρυα δέ σφι
θερμὰ κατὰ βλεφάρων χαμάδις ῥέε μυρομένοισιν
ἡνιόχοιο πόθῳ θαλερὴ δἐμιαίνετο χαίτη
ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν ἀμφοτέρωθεν
κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν
ἆ δειλώ τί σφῶϊ δόμεν Πηλῆϊ ἄνακτι
θνητῷ ὑμεῖς δἐστὸν ἀγήρω τἀθανάτω τε
ἦ ἵνα δυστήνοισι μετ ἀνδράσιν ἄλγε ἔχητον
οὐ μὲν γάρ τί πού ἐστιν ὀϊζυρώτερον ἀνδρὸς
πάντων ὅσσά τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει
ἀλλ οὐ μὰν ὑμῖν γε καὶ ἅρμασι δαιδαλέοισιν
Ἕκτωρ Πριαμίδης ἐποχήσεται οὐ γὰρ ἐάσω
σφῶϊν δἐν γούνεσσι βαλῶ μένος ἠδ ἐνὶ θυμῷ
ὄφρα καὶ Αὐτομέδοντα σαώσετον ἐκ πολέμοιο
νῆας ἔπι γλαφυράς ἔτι γάρ σφισι κῦδος ὀρέξω
κτείνειν εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκωνται
δύῃ τἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ
ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐνέπνευσεν μένος ἠΰ
τὼ δἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε
ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς
τοῖσι δἐπ Αὐτομέδων μάχετ ἀχνύμενός περ ἑταίρου
ἵπποις ἀΐσσων ὥς ταἰγυπιὸς μετὰ χῆνας
ῥεῖα δἐπαΐξασκε πολὺν καθ ὅμιλον ὀπάζων
ἀλλ οὐχ ᾕρει φῶτας ὅτε σεύαιτο διώκειν
οὐ γάρ πως ἦν οἶον ἐόνθ ἱερῷ ἐνὶ δίφρῳ
ἔγχει ἐφορμᾶσθαι καὶ ἐπίσχειν ὠκέας ἵππους
ὀψὲ δὲ δή μιν ἑταῖρος ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν
Ἀλκιμέδων υἱὸς Λαέρκεος Αἱμονίδαο
στῆ δὄπιθεν δίφροιο καὶ Αὐτομέδοντα προσηύδα
Αὐτόμεδον τίς τοί νυ θεῶν νηκερδέα βουλὴν
ἐν στήθεσσιν ἔθηκε καὶ ἐξέλετο φρένας ἐσθλάς
οἷον πρὸς Τρῶας μάχεαι πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ
μοῦνος ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο τεύχεα δἝκτωρ
αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται Αἰακίδαο
τὸν δαὖτ Αὐτομέδων προσέφη Διώρεος υἱός
Ἀλκίμεδον τίς γάρ τοι Ἀχαιῶν ἄλλος ὁμοῖος
ἵππων ἀθανάτων ἐχέμεν δμῆσίν τε μένος τε
εἰ μὴ Πάτροκλος θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος
ἀλλὰ σὺ μὲν μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα
ὣς ἔφατ Ἀλκιμέδων δὲ βοηθόον ἅρμ ἐπορούσας
Αὐτομέδων δἀπόρουσε νόησε δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ
αὐτίκα δΑἰνείαν προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα
ἵππω τώδ ἐνόησα ποδώκεος Αἰακίδαο
ἐς πόλεμον προφανέντε σὺν ἡνιόχοισι κακοῖσι
τώ κεν ἐελποίμην αἱρησέμεν εἰ σύ γε θυμῷ
σῷ ἐθέλεις ἐπεὶ οὐκ ἂν ἐφορμηθέντε γε νῶϊ
τλαῖεν ἐναντίβιον στάντες μαχέσασθαι Ἄρηϊ
ὣς ἔφατ οὐδ ἀπίθησεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο
τὼ δἰθὺς βήτην βοέῃς εἰλυμένω ὤμους
αὔῃσι στερεῇσι πολὺς δἐπελήλατο χαλκός
τοῖσι δἅμα Χρομίος τε καὶ Ἄρητος θεοειδὴς
ἤϊσαν ἀμφότεροι μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς
αὐτώ τε κτενέειν ἐλάαν τἐριαύχενας ἵππους
νήπιοι οὐδ ἄρ ἔμελλον ἀναιμωτί γε νέεσθαι
αὖτις ἀπ Αὐτομέδοντος ὃ δεὐξάμενος Διὶ πατρὶ
ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφὶ μελαίνας
αὐτίκα δἈλκιμέδοντα προσηύδα πιστὸν ἑταῖρον
Ἀλκίμεδον μὴ δή μοι ἀπόπροθεν ἰσχέμεν ἵππους
ἀλλὰ μάλ ἐμπνείοντε μεταφρένῳ οὐ γὰρ ἔγωγε
Ἕκτορα Πριαμίδην μένεος σχήσεσθαι ὀΐω
πρίν γἐπ Ἀχιλλῆος καλλίτριχε βήμεναι ἵππω
νῶϊ κατακτείναντα φοβῆσαί τε στίχας ἀνδρῶν
Ἀργείων ἤ καὐτὸς ἐνὶ πρώτοισιν ἁλοίη
ὣς εἰπὼν Αἴαντε καλέσσατο καὶ Μενέλαον
Αἴαντ Ἀργείων ἡγήτορε καὶ Μενέλαε
ἤτοι μὲν τὸν νεκρὸν ἐπιτράπεθ οἵ περ ἄριστοι
ἀμφ αὐτῷ βεβάμεν καὶ ἀμύνεσθαι στίχας ἀνδρῶν
νῶϊν δὲ ζωοῖσιν ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ
τῇδε γὰρ ἔβρισαν πόλεμον κάτα δακρυόεντα
Ἕκτωρ Αἰνείας θοἳ Τρώων εἰσὶν ἄριστοι
ἀλλ ἤτοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται
ἥσω γὰρ καὶ ἐγώ τὰ δέ κεν Διὶ πάντα μελήσει
καὶ βάλεν Ἀρήτοιο κατ ἀσπίδα πάντοσ ἐΐσην
νειαίρῃ δἐν γαστρὶ διὰ ζωστῆρος ἔλασσεν
ὡς δὅτ ἂν ὀξὺν ἔχων πέλεκυν αἰζήϊος ἀνὴρ
κόψας ἐξόπιθεν κεράων βοὸς ἀγραύλοιο
ἶνα τάμῃ διὰ πᾶσαν ὃ δὲ προθορὼν ἐρίπῃσιν
ὣς ἄρ ὅ γε προθορὼν πέσεν ὕπτιος ἐν δέ οἱ ἔγχος
νηδυίοισι μάλ ὀξὺ κραδαινόμενον λύε γυῖα