Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
καὶ σὲ βλέπω καλόν τε καὶ ἄλκιμον ἔζοχον ἄλλων
σκηπτοῦχον βασιλῆα καὶ ἐν πολέμοισι μαχητὴν
ἔμμεναι ἀλλ ἄγε θᾶσσον ἑὴν γενεὴν ἀγόρευε
Τὸν δαὖ Ψιχάρπαξ ἀπαμείβετο φώνησέν τε
Τίπτε γένος τοὐμὸν ζητεῖς δῆλον δἐν ἅπασιν
ἀνθρώποις τε θεοῖς τε καὶ οὐρανίοις πετεηυοῖς
Ψιχάρπαξ μὲν ἐγὼ κικλήσκομαι εἰμὶ δὲ κοῦρος
Τρωζάρταο πατρὸς μεγαλήτορος ἡ δέ νυ μήτηρ
Λειχομύλη θυγάτηρ Πτερνοτρώκτου βασιλῆος
γείνατο δἐν καλύβῃ με καὶ ἔκρυψ ἐννεμέθεσθαι
σύκοις καὶ καρύοις καὶ ἐδέσμασι παντοδαποῖσιν
πῶς δὲ φίλον ποιῇ με τὸν ἐς φύσιν οὐδὲν ὁμοῖον
σοὶ μὲν γὰρ βίος ἐστὶν ἐν ὕδασιν αὐτὰρ ἔμοιγε
ὅσσα παρ ἀνθρώποις τρώγειν ἔδος οὐδέ με λήθει
ἄρτος τρισκοπάνιστος ἀπ εὐκύκλου κανέοιο
οὐδὲ πλακοῦς τανύπεπλος ἔχων πολὺ σησαμότυρον
οὐ τόμος ἐκ πτέρνης οὐχ ἥπατα λευκοχίτωνα
οὐ τυρὸς νεόπηκτος ἀπὸ γλυκεροῖο γάλακτος
οὐ χρηστὸν μελίτωμα τὸ καὶ μάκαρες ποθέουσιν
οὐδ ὅσα πρὸς θοίνας μερόπων τεύχουσι μάγειροι
κοσμοῦντες χύτρας ἀρτύμασι παντοδαπτοῖσιν
οὐ τρώγω ῥαφᾶνους οὐ κράμβας οὐ καλοκύνθας
οὐ πράσσοις χλωροῖς ἐπιβόσκομαι οὐδὲ σελίνοις
ταῦτα γὰρ ὑμέτερ ἐστὶν ἐδέσματα τῶν κατὰ λίμνην
Πρὸς τάδε μειδήσας Φυσίγναθος ἀντίον ηὔδα
Ξεῖνε λίην αὐχεῖς ἐπὶ γαστέρι ἔστι καὶ ἡμῖν
πολλὰ μάλ ἐν λίμνῃ καὶ ἐπὶ χθονὶ θαύματ ἰδέσθαι
ἀμφίβιον γὰρ έδωκε νομὴν βατράχοισι Κρονίων
σκιρτῆσαι κατὰ γαῖαν ἐν ὕδασι σῶμα καλύψαι
εἰ δἐθέλεις καὶ ταῦτα δαήμεναι εὐχερές ἐστι
βαῖνέ μοι ἐν νώτοισι κράτει δέ με μήποτ ὀλίσθῃς
ὅππως γηθόσυνος πρὸς ἐμὸν δόμον εἰσαφίκηαι
Ὣς ἄρ ἔφη καὶ νῶτ ἐδίδου ὁ δἔβαινε τάχιστα
χεῖρας ἔχων τρυφεροῖο κατ αὐχένος ἅμματι κούφῳ
καὶ πρῶτον μὲν ἔχαιρεν ὅτ ἔβλεπε γείτονας ὅρμους
νήξει τερπόμενος Φυσιγνάθου ἀλλ ὅτε δή ῥα
κύμασι πορφυρέοις ἐπεκλύζετο πολλὰ δακρύων
ἄχρηστον μετάνοιαν ἐμέμφετο τίλλε δὲ χαίτας
καὶ πόδας ἔσφιγγεν κατὰ γαστέρος ἐν δέ οἱ ἥτορ
πάλλετ ἀηθείῃ καὶ ἐπὶ χθόνα βούλεθ ἱκέσθαι
δεινὰ δὑπεστενάχιζε φόβου κρυόεντος ἀνάγκῃ
οὐρὴν πρῶτ ἐπελάσσεν ἐφ ὕδασιν ἠύτε κώπην
σύρων εὐχόμενος δὲ θεοῖς ἐπὶ γαῖαν ἱκέσθαι
ὕδασι πορφυρέοισιν ἐκλύζετο πολλὰ δἐβώστρει
καὶ τοῖον φάτο μῦθον ἀπὸ στόματός τἀγόρευσεν
Οὐχ οὕτω νώτοισιν ἐβάστασε φόρτον ἔρωτος
ταῦρος ὅτ Εὐρώπην διὰ κύματος ἦγ ἐπὶ Κρήτην
ὡς μῦν ἁπλώσας ἐπινώτιον ἦγεν ἐς οἶκον
βάτραχος ὑψώσας ὠχρὸν δέμας ὕδατι λευκῷ
Ὕλλος δἐξαπίνης ἀνεφαίνετο πικρὸν ὅραμα
πᾶσιν ὁμῶς ὀρθὸν δὑπὲρ ὕδατος εἶχε τράχηλον
τοῦτον ἰδὼν κατέδυ Φυσίγναθος οὔ τι νοήσας
οἷον ἑταῖρον ἔμελλεν ἀπολλύμενον καταλείπειν
δῦ δὲ βάθος λίμνης καὶ ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν
κεῖνος δὡς ἀφέθη πέσεν ὕπτιος εὐδὺς ἐφ ὕδωρ
καὶ χεῖρας ἔσφιγγε καὶ ὀλλύμενος κατέτριζε
πολλάκι μὲν κατέδυνεν ὑφ ὕδατι πολλάκι δαὖτε
λακτίζων ἀνέδυνε μόρον δοὐκ ἦν ὑπαλύξαι
δευόμεναι δὲ τρίχες πλεῖον βάρος εἷλκον ἐπ αὐτόν
ὕδασι δὀλλύμενος τοίους ἐφθέγξατο μύθους
Οὐ λήσεις δολίως Φυσίγναθε ταῦτα ποιήσας
ναυηγὸν ῥίψας ἀπὸ σώματος ὡς ἀπὸ πέτρης
οὐκ ἄν μου κατὰ γαῖαν ἀμείνων ἦσθα κάκιστε
παγκρατίῳ τε πάλῃ τε καὶ εἰς δρόμον ἀλλά πλανήσας
εἰς ὕδωρ μἔρριψας ἔχει θεὸς ἔκδικον ὄμμα
Ὣς εἰπὼν ἀπέπνευσεν ἐν ὕδασι τὸν δὲ κατεῖδεν
Λειχοπίναξ ὄχδῃσιν ἐφεζόμενος μαλακῇσιν
δεινὸν δἐξολόλυξε δραμὼν δἤγγειλε μύεσσιν
ὡς δἔμαθον τὴν μοῖραν ἔδυ χόλος αἰνὸς ἅπαντας
καὶ τότε κηρύκεσσιν ἑοῖς ἐκέλευον ὑπ ὄρθρον
κηρύσσειν ἀγορὴν ἐς δώματα Τρωξάρταο
πατρὸς δυστήνου Ψιχάρπαγος ὃς κατὰ λίμνην
ὕπτιος ἐξήπλωτο νεκρὸν δέμας οὐδὲ παρ ὄχθαις
ὡς δἦλθον σπεύδοντες ἅμ ἠοῖ πρῶτος ἀνέστη
Τρωξάρτης ἐπὶ παιδὶ χολούμενος εἶπέ τε μῦθον
Ὦ φίλοι εἰ καὶ μοῦνος ἐγὼ κακὰ πολλὰ πέπονθα
ἐκ βατράχων ἡ πεῖρα κακὴ πάντεσσι τέτυκται
εἰμὶ δἐγὼ δύστηνος ἐπεὶ τρεῖς παῖδας ὄλεσσα
καὶ τὸν μὲν πρῶτόν γε κατέκτανεν ἁρπάξασα
ἔχθιστος γαλέη τρώγλης ἔκτοσθεν ἑλοῦσα
τὸν δἄλλον πάλιν ἄνδρες ἀπηνέες ἐς μόρον εἷλξαν
καινοτέραις τέχναις ξύλινον δόλον ἐξευρόντες
ὁ τρίτος ἦν ἀγαπητὸς ἐμοὶ καὶ μητέρι κεδνῇ
τοῦτον ἀπέπνιξεν Φυσίγναθος ἐς βυθὸν ἄξας
ἀλλ ἄγεθ ὁπλίζεσθε καὶ ἐξέλθωμεν ἐπ αὐτούς
Ταῦτ εἰπὼν ἀνέπεισε καθοπλίζεσθαι ἅπαντας
κνημῖδας μὲν πρῶτον ἐφήρμοσαν εἰς δύο μηρούς
ῥήξαντες κυάμους χλωρούς εὖ δἀσκήσαντες
οὓς αὐτοὶ διὰ νυκτός ἐπιστάντες κατέτρωξαν
θώρηκας δεἶχον καλαμορραφέων ἀπὸ βυρσῶν
οὓς γαλέην δείραντες ἐπισταμένως ἐποίησαν
ἀσπὶς δἦν λύχνου τὸ μεσόμφαλον ἡ δέ νυ λόγχη
εὐμήκης βελόνη παγχάλκεον ἔργον Ἄρηος
ἡ δὲ κόρυς τὸ λέπυρον ἐπὶ κροτάφοις ἐρεβίνθου
Οὕτω μὲν μύες ἦσαν ἔνοπλοι ὡς δἐνόησαν
βάτραχοι ἐξανέδυσαν ἀφ ὕδατος ἐς δἕνα χῶρον
ἐλθόντες βουλὴν ξύναγον πολέμοιο κακοῖο
σκεπτομένων δαὐτῶν πόθεν ἡ στάσις ἢ τίς ὁ θρύλλος
κῆρυξ ἐγγύθεν ἦλθε φέρων ῥάβδον μετὰ χερσίν
Τυρογλύφου υἱὸς μεγαλήτορος Ἐμβασίχυτρος
ἀγγέλλων πολέμοιο κακὴν φάτιν εἶπέ τε τοῖα
Ὦ βάτραχοι μύες ὔμμιν ἀπειλήσαντες ἔπεμψαν
εἰπεῖν ὁπλίζεσθαι ἐπὶ πτόλεμόν τε μάχην τε
εἶδον γὰρ καθ ὕδωρ Ψιχάρπαγα ὅν περ ἔπεφνεν
ὑμέτερος βασιλεὺς Φυσίγναθος ἀλλὰ μάχεσθε
οἵ τινες ἐν βατράχοισιν ἀριστῆες γεγάατε
Ὣς εἰπὼν ἀπέφηνε λόγος δεἰς οὔατ ἀμύμων
εἰσελθὼν ἐτάραξε φρένας βατράχων ἀγέρωχων
μεμφομένων δαὐτῶν Φυσίγναθος εἶπεν ἀναστάς
Ὦ φίλοι οὐκ ἔκτεινον ἐγὼ μῦν οὐδὲ κατεῖδον
ὀλλύμενον πάντως δἐπνίγη παίζων παρὰ λίμνην
νήξεις τὰς βατράχων μιμούμενος οἱ δὲ κάκιστοι
νῦν ἐμὲ μέμφονται τὸν ἀναίτιον ἀλλ ἄγε βουλὴν
ζητήσωμεν ὅπως δολίους μύας ἐξολέσωμεν
σώματα κοσμήσαντες ἔνοπλοι στῶμεν ἅπαντες
ἅκροις πὰρ χείλεσσιν ὅπου κατάκρημνος ὁ χώρος
ἡνίκα δὁρμηθέντες ἐφ ἡμέας ἐξέλθωσι
δραξάμενοι κορύθων ὅς τις σχεδὸν ἀντίος ἔλθῃ
ἐς λίμνην αὐτοὺς σὺν ἐκείνῳ εὐθὺ βάλωμεν
οὕτω γὰρ πνίξαντες ἐκείνους τοὺς ἀκολύμβους
στήσομεν εὐθύμος τὸ μυοκτόνον ὧδε τρόπαιον
Ὥς εἰπὼν συνέπεισε καθοπλίζεσθαι ἅπαντας
φύλλοις μὲν μαλαχῶν κνήμας ἑὰς ἀμφεκάλυψαν
θώρηκας δεἶχον καλῶν χλοερῶν ἀπὸ σεύτλων
φύλλα δὲ τῶν κραμβῶν εἰς ἀσπίδας εὖ ἤσκησαν
ἔγχος δὀξύσχοινος ἑκάστῳ μακρὸς ἀρήρει
καὶ ῥα κέρα κοχλιῶν λεπτῶν ἐκάλυπτε κάρηνα
φραξάμενοι δἔστησαν ἐπ ὄχθαις ὑψηλαῖσι
σείοντες λόγχας θυμοῦ δἔμπλητο ἕκαστος
Ζεὺς δὲ θεοὺς καλέσας εἰς οὐρανὸν ἀστερόεντα
καὶ πολέμου πληθὺν δείξας κρατερούς τε μαχητάς
πολλοὺς καὶ μεγάλους ἠδ ἔγχεα μακρὰ φέροντας
οἷος Κενταύρων στρατὸς ἔρχεται ἠὲ Γιγάντων
ἡδὺ γελῶν ἐρέεινε Τίνες βατράχοισιν ἀρωγοὶ
ἢ μυσὶν τειρομένοις καὶ Ἀθηναίην προσέειπεν
Ὦ θύγατερ μυσὶν ἦ ῥα βοηθήσουσα πορεύσῃ
καὶ γὰρ σοῦ κατὰ νηὸν ἀεὶ σκιρτῶσιν ἅπαντες
κνίσῃ τερπόμενοι καὶ ἐδέσμασι παντοδαποῖσιν
Ὣς ἄρ ἔφη Κρονίδης τὸν δὲ προσέειπεν Ἀθήνη
Ὦ πάτερ οὐκ ἂν πώ ποτ ἐγὼ μυσὶ τειρομένοισιν
ἐλθοίμην ἐπαρωγός ἐπεὶ κακὰ πολλὰ μἔοργαν
στέμματα βλάπτοντες καὶ λύχνους εἵνεκ ἐλαίου
τοῦτο δέ μοι λίην ἔδακε φρένας οἷον ἔρεξαν
πέπλον μου κατέτρωξαν ὃν ἐξύφηνα καμοῦσα
ἐκ ῥοδάνης λεπτῆς καὶ στήμονα μακρὸν ἔνησα
καὶ τρώγλας ἐτέλεσσαν ὁ δἠπητής μοι ἐπέστη
καὶ πράσσει με τόκον τὸ δὲ ῥίγιον ἀθανάτοισιν
χρησαμένη γὰρ ἔνησα καὶ οὐκ ἔχω ἀνταποδοῦναι
ἀλλ οὐδ ὣς βατράχοισιν ἀρηγέμεν οὐκ ἐθελήσω
εἰσὶ γὰρ οὐδ αὐτοὶ φρένας ἔμπεδοι ἀλλά με πρῴην
ἐκ πολέμου ἀνιοῦσαν ἐπεὶ λίην ἐκοπώθην
ὕπνου δευομένην οὐκ εἴασαν θορυβοῦντες
οὐδ ὀλίγον καταμῦσαι ἐγὼ δἄϋπνος κατεκείμην
τὴν κεφαλὴν ἀλγοῦσα ἕως ἐβόησεν ἀλέκτωρ
ἀλλ ἄγε παυσώμεσθα θεοὶ τούτοισιν ἀρήγειν
μή κέ τις ὑμείων τρωθῇ βέλει ὀξυόεντι
εἰσὶ γὰρ ἀγχέμαχοι εἰ καὶ θεὸς ἀντίον ἔλθοι
πάντες δοὐρανόθεν τερπώμεθα δῆριν ὁρῶντες
Ὣς ἄρ ἔφη καὶ τῇ γε θεοὶ ἐπεπείθοντ ἄλλοι
πάντες δαὖτ εἰσῆλθον ἀολλέες εἰς ἕνα χῶρον
καὶ τότε κώνωπες μεγάλας σάλπιγγος ἔχοντες
δεινὸν ἐσάλπιγξαν πολέμου κτύπον οὐρανόθεν δὲ
Ζεὺς Κρονίδης βρόντησε τέρας πολέμοιο κακοῖο
Πρῶτος δὙψιβόας Λειχήνορα οὔτασε δουρὶ
ἑσταότ ἐν προμάχοις κατὰ γαστέρα ἐς μέσον ἧπαρ
κὰδ δἔπεσεν πρηνής ἁπαλὰς δἐκόνισεν ἐθείρας
Τρωγλίτης δὲ μετ αὐτὸν ἀκόντισε Πηλείωνα
πῆξεν δἐν στέρνῳ στιβαρὸν δόρυ τὸν δὲ πεσόντα
εἷλε μέλας θάνατος ψυχὴ δἐκ σώματος ἔπτη
Σευτλαῖος δἂρ ἔπεφνε βαλὼν κέαρ Ἐμβασίχυτρον
Τυροφάγον δαὐτῇσιν ἐπ ὄχθαις ἐξενάριξεν
Πτερνογλύφον δἐσιδὼν Καλαμίνθιος ἐς φόβον ἦλθεν
ἥλατο δἐς λίμνην φεύγων τὴν ἀσπίδα ῥίψας
Λιτραῖον δἀρ ἔπεφνεν ἀμύμων Βορβοροκοίτης
χερμαδίῳ πλήξας κατὰ βρέγματος ἐγκέφαλος δὲ
ἐκ ῥινῶν ἔσταξε παλάσσετο δαἵματι γαῖα
Λειχοπίναξ δἔκτεινεν ἀμύμονα Βορβοροκοίτην
ἔγχει ἐπαΐξας τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν
Πρασσαῖος δἐσιδὼν ποδὸς εἵλκυσε νεκρώσαντα
ἐν λίμνῃ δἀπέπνιξε κρατήσας χειρὶ τένοντα
Ψιχάρπαξ δἤμυν ἑτάρου περὶ τεθνειώτος
καὶ βάλε Πρασσαῖον κατὰ νηδύος ἐς μέσον ἧπαρ
πῖπτε δὲ οἱ πρόσθεν ψυχὴ δἈϊδόσδε βεβήκει
Κραμβοβάτης δἐσιδὼν πηλοῦ δράκα ῥίψεν ἐπ αὐτόν
καὶ τὸ μέτωπον ἔχρισε καὶ ἐξετύφλου παρὰ μικρόν
ὠργίσθη δἄρ ἐκεῖνος ἑλὼν δἄρα χειρὶ παχείῃ
κείμενον ἐν δαπέδῳ λίθον ὄβριμον ἄχθος ἀρούρης
τῷ βάλε Κραμβοβάτην ὑπὸ γούνατα πᾶσα δἐκλάσθη
Κραυγασίδης δἤμυνε καὶ αὖθις βαῖνεν ἐπ αὐτόν
τύψε δὲ οἱ μέσσην κατὰ γαστέρα πᾶς δὲ οἱ εἴσω
ὀξύσχοινος ἔδυνε χαμαὶ δἔκχυντο ἅπαντα
ἔγκατ ἐφελκομένῳ ὑπὸ δούρατι χειρὶ παχείη
Τρωξάρτης δἔβαλεν Φυσίγναθον ἐς ποδὸς ἄκρον
ἔσχατος δἐκ λίμνης ἀνεδύσετο τείρετο δαἰνῶς
ἦλθε διὰ προμᾶχων καὶ ἀκόντισεν ὀξύσχοινον
οὐδ ἔρρηξε σάκος σχέτο δαὐτοῦ δουρὸς ἀκωκή
οὐδ ἔβαλε τρυφάλειαν ἀμύμονα καὶ τετράχυτρον
δῖος Ὀριγανίων μιμούμενος αὐτὸν Ἄρηα
ὃς μόνος ἐν βατράχοισιν ἀρίστευεν καθ ὅμιλον
ὥρμησεν δἄρ ἐπ αὐτόν ὁ δὡς ἴδεν οὐχ ὑπέμεινεν
ἥρωας κρατερούς ἀλλ ἔδυνε βένθεσι λίμνης
Ἦν δέ τις ἐν μύεσσιν Μεριδάρπαξ ἔξοχος ἄλλων
Κναίσωνος φίλος υἱὸς ἀμύμονος ἀρτεπιβούλου
οἴκαδ ἰών πολέμοιο μετασχεῖν παῖδ ἐκέλευεν
αὐτὸς δἑστήκει γαυρούμενος κατὰ λίμνην
οὗτος ἀναρπάξαι βατράχων γενεὴν ἐπαπείλει
καὶ ῥήξας καρύοιο μέσην ῥάχιν εἰς δύο μοίρας
φράγδην ἀμφοτέροισι κενώμασι χεῖρας ἔθηκεν
οἱ δὲ τάχος δείσαντες ἔβαν πάντες κατὰ λίμνην
καί νύ κεν ἐξετέλεσσεν ἐπεὶ μέγα οἱ σθένος ἦεν
καὶ τότ ἀπολλυμένους βατράχους ὤικτειρε Κρονίων
κινήσας δὲ κάρη τοίην ἐφθέγξατο φωνήν
Ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι
οὐ μικρὸν πλήσσει Μεριδάρπαξ ὃς κατὰ λίμνην
ἅρπαξ ἐν βατράχοισιν ἀμείβεται ἀλλὰ τάχιστα
Παλλάδα πέμψωμεν πολεμόκλονον ἢ καὶ Ἄρηα
οἵ μιν ἐπισχήσουσι μάχης κροπερόν περ ἐόντα
Ὣς ἄρ ἔφη Κρονίδης Ἄρης δἀπαμείβετο μύθῳ
Οὔτ ἄρ Ἀθηναίης Κρονίδη σθένος οὔτε Ἄρηος
ἰσχύει βατράχοισιν ἀμυνέμεν αἰπὺν ὄλεθρον
ἀλλ ἄγε πάντες ἴωμεν ἀρηγόνες ἢ τὸ σὸν ὅπλον
κινείσθω οὕτω γὰρ ἁλώσεται ὅς τις ἄριστος
ὥς ποτε καὶ Καπανῆα κατέκτανες ὄβριμον ἄνδρα
καὶ μέγαν Ἐγκελάδοντα καὶ ἄγρια φῦλα Γιγάντων
Ὣς ἄρ ἔφη Κρονίδης δλαβὼν ἀργῆτα κεραυνὸν
πρῶτα μὲν ἐβρόντησε μέγαν δἐλέλιξεν Ὄλυμπον
ἧκ ἐπιδινήσας ὁ δἄρ ἔπτατο χειρὸς ἄνακτος
πάντας μέν ῥἐφόβησε βολὼν ἐπὶ τούσδε τε μύας
ἀλλ οὐδ ὣς ἀπέληγε μυῶν στράτος ἀλλ ἔτι μᾶλλον
ἔλπετο πορθήσείν βατράχων γένος αἰχμητάων
εἰ μὴ ἀπ Οὐλύμπου βατράχους ἐλέησε Κρονίων
ὅς ῥα φθειρομένοισιν ἀρωγοὺς εὐθὺς ἔπεμψεν
Ἦλθον δἐξαίφνης νωτάκμονες ἀγκυλοχεῖλαι
λοξοβάται στρεβλοί ψαλιδόστομοι ὀστρακόδερμοι
ὀστοφυεῖς πλατύνωτοι ἀποστίλβοντες ἐν ὤμοίς
βλαισοί χειλοτένοντες ἀπὸ στέρνων ἐσορῶντες
ὀκτάποδες δικάρηνοι ἀχειρέες οἱ δὲ καλεῦνται
καρκίνοι οἵ ῥα μυῶν οὐρὰς στομάτεσσιν ἔκοπτον
ἠδὲ πόδας καὶ χεῖρος ἀνεγνάμπτοντο δὲ λόγχαι
τοὺς καὶ ὑπέδδεισαν δειλοὶ μύες οὐδ ἔτ ἔμειναν
ἐς δὲ φυγὴν ἐτράποντο ἐδύετο δἥλιος ἤδη
μοῦσαι Πιερίηθεν ἀοιδῇσι κλείουσαι
δεῦτε Δί ἐννέπετε σφέτερον πατέρ ὑμνείουσαι
ὅν τε διὰ βροτοὶ ἄνδρες ὁμῶς ἄφατοί τε φατοί τε
ῥητοί τἄρρητοί τε Διὸς μεγάλοιο ἕκητι
ῥεῖα δἀρίζηλον μινύθει καὶ ἄδηλον ἀέξει
ῥεῖα δέ τἰθύνεισκολιὸν καὶ ἀγήνορα κάρφει
Ζεὺς ὑψιβρεμέτης ὃς ὑπέρτατα δώματα ναίει
κλῦθι ἰδὼν ἀΐων τε δίκῃ δἴθυνε θέμιστας
τύνη ἐγὼ δέ κε Πέρσῃ ἐτήτυμα μυθησαίμην
οὐκ ἄρα μοῦνον ἔην Ἐρίδων γένος ἀλλ ἐπὶ γαῖαν
εἰσὶ δύω τὴν μέν κεν ἐπαινήσειε νοήσας
ἣ δἐπιμωμητή διὰ δἄνδιχα θυμὸν ἔχουσιν
ἣ μὲν γὰρ πόλεμόν τε κακὸν καὶ δῆριν ὀφέλλει
σχετλίη οὔ τις τήν γε φιλεῖ βροτός ἀλλ ὑπ ἀνάγκης
ἀθανάτων βουλῇσιν Ἔριν τιμῶσι βαρεῖαν
τὴν δἑτέρην προτέρην μὲν ἐγείνατο Νὺξ ἐρεβεννή
θῆκε δέ μιν Κρονίδης ὑψίζυγος αἰθέρι ναίων
γαίης τἐν ῥίζῃσι καὶ ἀνδράσι πολλὸν ἀμείνω
ἥ τε καὶ ἀπάλαμόν περ ὁμῶς ἐπὶ ἔργον ἐγείρει
πλούσιον ὃς σπεύδειμὲν ἀρώμεναι ἠδὲ φυτεύειν
οἶκόν τεὖ θέσθαιζηλοῖ δέ τε γείτονα γείτων
εἰς ἄφενος σπεύδοντ ἀγαθὴ δἜρις ἥδε βροτοῖσιν
καὶ κεραμεὺς κεραμεῖκοτέει καὶ τέκτονι τέκτων
καὶ πτωχὸς πτωχῷ φθονέει καὶ ἀοιδὸς ἀοιδῷ
ὦ Πέρση σὺ δὲ ταῦτα τεῷ ἐνικάτθεο θυμῷ
μηδέ σἜρις κακόχαρτος ἀπ ἔργου θυμὸν ἐρύκοι
νείκε ὀπιπεύοντ ἀγορῆς ἐπακουὸν ἐόντα
ᾧτινι μὴ βίος ἔνδον ἐπηετανὸς κατάκειται
ὡραῖος τὸν γαῖα φέρει Δημήτερος ἀκτήν
κτήμασ ἐπ ἀλλοτρίοιςσοὶ δοὐκέτι δεύτερον ἔσται
ὧδ ἔρδειν ἀλλ αὖθι διακρινώμεθα νεῖκος
ἰθείῃσι δίκῃς αἵ τἐκ Διός εἰσιν ἄρισται
ἤδη μὲν γὰρ κλῆρον ἐδασσάμεθ ἄλλα τε πολλὰ
ἁρπάζων ἐφόρειςμέγα κυδαίνων βασιλῆας
δωροφάγους οἳ τήνδε δίκην ἐθέλουσι δικάσσαι
νήπιοι οὐδὲ ἴσασιν ὅσῳ πλέον ἥμισυ παντὸς
οὐδ ὅσον ἐν μαλάχῃ τε καὶ ἀσφοδέλῳ μέγ ὄνειαρ
κρύψαντες γὰρ ἔχουσι θεοὶ βίον ἀνθρώποισιν
ῥηϊδίως γάρ κεν καὶ ἐπ ἤματι ἐργάσσαιο
ὥστε σε κεἰς ἐνιαυτὸν ἔχειν καὶ ἀεργὸν ἐόντα
αἶψά κε πηδάλιον μὲν ὑπὲρ καπνοῦ καταθεῖο
ἔργα βοῶν δἀπόλοιτο καὶ ἡμιόνων ταλαεργῶν
ἀλλὰ Ζεὺς ἔκρυψε χολωσάμενος φρεσὶ ᾗσιν
ὅττι μιν ἐξαπάτησε Προμηθεὺς ἀγκυλομήτης
τοὔνεκ ἄρ ἀνθρώποισιν ἐμήσατο κήδεα λυγρά
κρύψε δὲ πῦρ τὸ μὲν αὖτις ἐῢς πάϊς Ἰαπετοῖο
ἔκλεψ ἀνθρώποισι Διὸς παρὰ μητιόεντος
ἐν κοίλῳ νάρθηκι λαθὼν Δία τερπικέραυνον
τὸν δὲ χολωσάμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς
χαίρεις πῦρ κλέψας καὶ ἐμὰς φρένας ἠπεροπεύσας
σοί ταὐτῷ μέγα πῆμα καὶ ἀνδράσιν ἐσσομένοισιν
τοῖς δἐγὼ ἀντὶ πυρὸς δώσω κακόν ᾧ κεν ἅπαντες
ὣς ἔφατ ἐκ δἐγέλασσε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε
Ἥφαιστον δἐκέλευσε περικλυτὸν ὅττι τάχιστα
γαῖαν ὕδει φύρεινἐν δἀνθρώπου θέμεν αὐδὴν
καὶ σθένος ἀθανάτῃς δὲ θεῇς εἰς ὦπα ἐΐσκειν
παρθενικῆς καλὸν εἶδος ἐπήρατον αὐτὰρ Ἀθήνην
ἔργα διδασκῆσαιπολυδαίδαλον ἱστὸν ὑφαίνειν
καὶ χάριν ἀμφιχέαικεφαλῇ χρυσέην Ἀφροδίτην
καὶ πόθον ἀργαλέον καὶ γυιοβόρους μελεδώνας
ἐν δὲ θέμεν κύνεόν τε νόον καὶ ἐπίκλοπον ἦθος
Ἑρμείην ἤνωγε διάκτορον ἀργεϊφόντην
ὣς ἔφαθ οἳ δἐπίθοντο Διῒ Κρονίωνι ἄνακτι
αὐτίκα δἐκ γαίης πλάσσε κλυτὸς Ἀμφιγυήεις
ἀμφὶ δέ οἱ Χάριτές τε θεαὶ καὶ πότνια Πειθὼ
ὅρμους χρυσείουςἔθεσαν χροΐ ἀμφὶ δὲ τήν γε
Ὧραι καλλίκομοιστέφον ἄνθεσι εἰαρινοῖσιν
πάντα δέ οἱ χροῒ κόσμον ἐφήρμοσε Παλλὰς Ἀθήνη
ἐν δἄρα οἱ στήθεσσι διάκτορος ἀργεϊφόντης
ψεύδεά θαἱμυλίους τε λόγους καὶ ἐπίκλοπον ἦθος
τεῦξε Διὸς βουλῇσι βαρυκτύπου ἐν δἄρα φωνὴν
θῆκε θεῶν κῆρυξ ὀνόμηνε δὲ τήνδε γυναῖκα
Πανδώρην ὅτι πάντες Ὀλύμπια δώματ ἔχοντες
δῶρον ἐδώρησαν πῆμ ἀνδράσιν ἀλφηστῇσιν
αὐτὰρ ἐπεὶ δόλον αἰπὺν ἀμήχανον ἐξετέλεσσεν
εἰς Ἐπιμηθέα πέμπε πατὴρ κλυτὸν ἀργεϊφόντην
δῶρον ἄγοντα θεῶν ταχὺν ἄγγελον οὐδ Ἐπιμηθεὺς
ἐφράσαθ ὥς οἱ ἔειπε Προμηθεὺς μή ποτε δῶρον
δέξασθαι πὰρ Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἀλλ ἀποπέμπειν
ἐξοπίσω μή πού τι κακὸν θνητοῖσι γένηται
αὐτὰρ ὃ δεξάμενος ὅτε δὴ κακὸν εἶχ ἐνόησε
πρὶν μὲν γὰρ ζώεσκον ἐπὶ χθονὶ φῦλ ἀνθρώπων
νόσφιν ἄτερ τε κακῶν καὶ ἄτερ χαλεποῖο πόνοιο
νούσων τἀργαλέων αἵ τἀνδράσι κῆρας ἔδωκαν
ἀλλὰ γυνὴ χείρεσσι πίθου μέγα πῶμ ἀφελοῦσα
ἐσκέδασ ἀνθρώποισι δ ἐμήσατο κήδεα λυγρά
μούνη δαὐτόθι Ἐλπὶς ἐν ἀρρήκτοισι δόμοισιν
ἔνδον ἔμεινε πίθουὑπὸ χείλεσιν οὐδὲ θύραζε
ἐξέπτη πρόσθεν γὰρ ἐπέμβαλε πῶμα πίθοιο
αἰγιόχου βουλῇσι Διὸς νεφεληγερέταο
ἄλλα δὲ μυρία λυγρὰ κατ ἀνθρώπους ἀλάληται
πλείη μὲν γὰρ γαῖα κακῶν πλείη δὲ θάλασσα
νοῦσοι δἀνθρώποισιν ἐφ ἡμέρῃ αἳ δἐπὶ νυκτὶ
αὐτόματοι φοιτῶσι κακὰ θνητοῖσι φέρουσαι
σιγῇ ἐπεὶ φωνὴν ἐξείλετο μητίετα Ζεύς
οὕτως οὔ τί πη ἔστι Διὸς νόον ἐξαλέασθαι
εἰ δἐθέλεις ἕτερόν τοι ἐγὼ λόγον ἐκκορυφώσω
εὖ καὶ ἐπισταμένως σὺ δἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν
ὡς ὁμόθεν γεγάασι θεοὶ θνητοί τἄνθρωποι
ἀθάνατοι ποίησαν Ὀλύμπια δώματ ἔχοντες
οἳ μὲν ἐπὶ Κρόνου ἦσαν ὅτ οὐρανῷ ἐμβασίλευεν
ὥστε θεοὶ δἔζωον ἀκηδέα θυμὸν ἔχοντες
νόσφιν ἄτερ τε πόνων καὶ ὀϊζύος οὐδέ τι δειλὸν
γῆρας ἐπῆν αἰεὶ δὲ πόδας καὶ χεῖρας ὁμοῖοι
τέρποντ ἐν θαλίῃσι κακῶν ἔκτοσθεν ἁπάντων
θνῆσκον δὥσθ ὕπνῳ δεδμημένοι ἐσθλὰ δὲ πάντα
τοῖσιν ἔην καρπὸνδἔφερε ζείδωρος ἄρουρα
αὐτομάτη πολλόν τε καὶ ἄφθονον οἳ δἐθελημοὶ
ἥσυχοι ἔργ ἐνέμοντο σὺν ἐσθλοῖσιν πολέεσσιν
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τοῦτο γένος κατὰ γαῖα κάλυψε
τοὶ μὲν δαίμονες ἁγνοὶ ἐπιχθόνιοι τελέθουσιν
ἐσθλοί ἀλεξίκακοιφύλακες θνητῶν ἀνθρώπων
οἵ ῥα φυλάσσουσίν τε δίκας καὶ σχέτλια ἔργα
ἠέρα ἑσσάμενοιπάντη φοιτῶντες ἐπ αἶαν
πλουτοδόται καὶ τοῦτο γέρας βασιλήϊον ἔσχον
δεύτερον αὖτε γένος πολὺ χειρότερον μετόπισθεν
ἀργύρεον ποίησαν Ὀλύμπια δώματ ἔχοντες
χρυσέῳ οὔτε φυὴν ἐναλίγκιον οὔτε νόημα
ἀλλ ἑκατὸν μὲν παῖς ἔτεα παρὰ μητέρι κεδνῇ
ἐτρέφετ ἀτάλλων μέγα νήπιος ᾧ ἐνὶ οἴκῳ
ἀλλ ὅτ ἄρ ἡβήσαι τε καὶ ἥβης μέτρον ἵκοιτο
παυρίδιον ζώεσκον ἐπὶ χρόνον ἄλγε ἔχοντες
ἀφραδίῃς ὕβριν γὰρ ἀτάσθαλον οὐκ ἐδύναντο
ἀλλήλων ἀπέχεινοὐδ ἀθανάτους θεραπεύειν
ἤθελον οὐδ ἔρδεινμακάρων ἱεροῖς ἐπὶ βωμοῖς
ᾗ θέμις ἀνθρώποιςκατὰ ἤθεα τοὺς μὲν ἔπειτα
Ζεὺς Κρονίδης ἔκρυψε χολούμενος οὕνεκα τιμὰς
οὐκ ἔδιδον μακάρεσσι θεοῖς οἳ Ὄλυμπον ἔχουσιν
αὐτὰρ ἐπεὶ καὶ τοῦτο γένος κατὰ γαῖα κάλυψε
τοὶ μὲν ὑποχθόνιοιμάκαρες θνητοὶ καλέονται
δεύτεροι ἀλλ ἔμπης τιμὴ καὶ τοῖσιν ὀπηδεῖ
Ζεὺς δὲ πατὴρ τρίτον ἄλλο γένος μερόπων ἀνθρώπων
ἐκ μελιᾶν δεινόν τε καὶ ὄβριμον οἷσιν Ἄρηος
ἔργ ἔμελε στονόεντα καὶ ὕβριες οὐδέ τι σῖτον
ἤσθιον ἀλλ ἀδάμαντος ἔχον κρατερόφρονα θυμόν
ἄπλαστοι μεγάλη δὲ βίη καὶ χεῖρες ἄαπτοι
ἐξ ὤμων ἐπέφυκον ἐπὶ στιβαροῖσι μέλεσσι
χαλκῷ δεἰργάζοντο μέλας δοὐκ ἔσκε σίδηρος
καὶ τοὶ μὲν χείρεσσιν ὑπὸ σφετέρῃσι δαμέντες
βῆσαν ἐς εὐρώεντα δόμον κρυεροῦ Ἀΐδαο
νώνυμνοι θάνατος δὲ καὶ ἐκπάγλους περ ἐόντας
εἷλε μέλας λαμπρὸνδἔλιπον φάος ἠελίοιο
αὐτὰρ ἐπεὶ καὶ τοῦτο γένος κατὰ γαῖα κάλυψεν
αὖτις ἔτ ἄλλο τέταρτον ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ
Ζεὺς Κρονίδης ποίησε δικαιότερον καὶ ἄρειον
ἀνδρῶν ἡρώων θεῖον γένος οἳ καλέονται
ἡμίθεοι προτέρη γενεὴ κατ ἀπείρονα γαῖαν
καὶ τοὺς μὲν πόλεμός τε κακὸς καὶ φύλοπις αἰνὴ
τοὺς μὲν ὑφ ἑπταπύλῳ Θήβῃ Καδμηΐδι γαίῃ
ὤλεσε μαρναμένουςμήλων ἕνεκ Οἰδιπόδαο
τοὺς δὲ καὶ ἐν νήεσσιν ὑπὲρ μέγα λαῖτμα θαλάσσης
ἐς Τροίην ἀγαγὼν Ἑλένης ἕνεκ ἠϋκόμοιο
ἔνθ ἦ τοι τοὺς μὲν θανάτου τέλος ἀμφεκάλυψε
τοῖς δὲ δίχ ἀνθρώπων βίοτον καὶ ἤθε ὀπάσσας
Ζεὺς Κρονίδης κατένασσε πατὴρ ἐς πείρατα γαίης
καὶ τοὶ μὲν ναίουσιν ἀκηδέα θυμὸν ἔχοντες
ἐν μακάρων νήσοισι παρ Ὠκεανὸν βαθυδίνην
ὄλβιοι ἥρωες τοῖσιν μελιηδέα καρπὸν
τρὶς ἔτεος θάλλοντα φέρει ζείδωρος ἄρουρα
μηκέτ ἔπειτ ὤφελλον ἐγὼ πέμπτοισι μετεῖναι
ἀνδράσιν ἀλλ ἢ πρόσθε θανεῖν ἢ ἔπειτα γενέσθαι
νῦν γὰρ δὴ γένος ἐστὶ σιδήρεον οὐδέ ποτ ἦμαρ
παύσονται καμάτου καὶ ὀϊζύος οὐδέ τι νύκτωρ
φθειρόμενοι χαλεπὰς δὲ θεοὶ δώσουσι μερίμνας
ἀλλ ἔμπης καὶ τοῖσι μεμείξεται ἐσθλὰ κακοῖσιν
εὖτ ἂν γεινόμενοιπολιοκρόταφοι τελέθωσιν
οὐδὲ πατὴρ παίδεσσιν ὁμοίϊος οὐδέ τι παῖδες
οὐδὲ κασίγνητος φίλος ἔσσεται ὡς τὸ πάρος περ
αἶψα δὲ γηράσκοντας ἀτιμήσουσι τοκῆας
μέμψονται δἄρα τοὺς χαλεποῖς βάζοντες ἔπεσσι
σχέτλιοι οὐδὲ θεῶν ὄπιν εἰδότες οὐδέ κεν οἵ γε
γηράντεσσι τοκεῦσιν ἀπὸ θρεπτήρια δοῖεν
χειροδίκαι ἕτεροςδἑτέρου πόλιν ἐξαλαπάξει
οὐδέ τις εὐόρκουχάρις ἔσσεται οὐδὲ δικαίου
οὐδ ἀγαθοῦ μᾶλλον δὲ κακῶν ῥεκτῆρα καὶ ὕβριν
ἀνέρα τιμήσουσι δίκη δἐν χερσί καὶ αἰδὼς
οὐκ ἔσται βλάψειδὁ κακὸς τὸν ἀρείονα φῶτα
μύθοισι σκολιοῖςἐνέπων ἐπὶ δὅρκον ὀμεῖται
ζῆλος δἀνθρώποισιν ὀϊζυροῖσιν ἅπασι
δυσκέλαδος κακόχαρτος ὁμαρτήσει στυγερώπης
καὶ τότε δὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀπὸ χθονὸς εὐρυοδείης
λευκοῖσιν φάρεσσι καλυψαμένω χρόα καλὸν
ἀθανάτων μετὰ φῦλον ἴτον προλιπόντ ἀνθρώπους
Αἰδὼς καὶ Νέμεσις τὰ δὲ λείψεται ἄλγεα λυγρὰ
θνητοῖς ἀνθρώποισι κακοῦ δοὐκ ἔσσεται ἀλκή
ὧδ ἴρηξ προσέειπεν ἀηδόνα ποικιλόδειρον
ὕψι μάλ ἐν νεφέεσσι φέρων ὀνύχεσσι μεμαρπώς
ἣ δἐλεόν γναμπτοῖσι πεπαρμένη ἀμφ ὀνύχεσσι
μύρετο τὴν ὅ γἐπικρατέως πρὸς μῦθον ἔειπεν
δαιμονίη τί λέληκας ἔχει νύ σε πολλὸν ἀρείων
τῇ δεἶς ᾗ σἂν ἐγώ περ ἄγω καὶ ἀοιδὸν ἐοῦσαν
ἄφρων δὅς κἐθέλῃ πρὸς κρείσσονας ἀντιφερίζειν
νίκης τε στέρεταιπρός ταἴσχεσιν ἄλγεα πάσχει
ὣς ἔφατ ὠκυπέτης ἴρηξ τανυσίπτερος ὄρνις
ὦ Πέρση σὺ δἄκουε δίκης μηδ ὕβριν ὄφελλε
ὕβρις γάρ τε κακὴ δειλῷ βροτῷ οὐδὲ μὲν ἐσθλὸς
ῥηϊδίως φερέμεν δύναται βαρύθει δέ θὑπ αὐτῆς
ἐγκύρσας ἄτῃσιν ὁδὸς δἑτέρηφι παρελθεῖν
κρείσσων ἐς τὰ δίκαια δίκη δὑπὲρ ὕβριος ἴσχει
ἐς τέλος ἐξελθοῦσα παθὼν δέ τε νήπιος ἔγνω
αὐτίκα γὰρ τρέχει Ὅρκος ἅμα σκολιῇσι δίκῃσιν
τῆς δὲ Δίκης ῥόθος ἑλκομένης ᾗ κἄνδρες ἄγωσι
δωροφάγοι σκολιῇς δὲ δίκῃς κρίνωσι θέμιστας
ἣ δἕπεται κλαίουσα πόλιν καὶ ἤθεα λαῶν
ἠέρα ἑσσαμένη κακὸν ἀνθρώποισι φέρουσα
οἵ τέ μιν ἐξελάσωσι καὶ οὐκ ἰθεῖαν ἔνειμαν
οἳ δὲ δίκας ξείνοισι καὶ ἐνδήμοισι διδοῦσιν
ἰθείας καὶ μή τι παρεκβαίνουσι δικαίου
τοῖσι τέθηλε πόλις λαοὶ δἀνθεῦσιν ἐν αὐτῇ
εἰρήνη δἀνὰ γῆν κουροτρόφος οὐδέ ποτ αὐτοῖς
ἀργαλέον πόλεμον τεκμαίρεται εὐρύοπα Ζεύς
οὐδέ ποτ ἰθυδίκῃσι μετ ἀνδράσι λιμὸς ὀπηδεῖ
οὐδ ἄτη θαλίῃς δὲ μεμηλότα ἔργα νέμονται
τοῖσι φέρει μὲν γαῖα πολὺν βίον οὔρεσι δὲ δρῦς
ἄκρη μέν τε φέρειβαλάνους μέσση δὲ μελίσσας
εἰροπόκοι δὄϊες μαλλοῖς καταβεβρίθασι
τίκτουσιν δὲ γυναῖκες ἐοικότα τέκνα γονεῦσι
θάλλουσιν δἀγαθοῖσι διαμπερές οὐδ ἐπὶ νηῶν
νίσονται καρπὸν δὲ φέρει ζείδωρος ἄρουρα
οἷς δὕβρις τε μέμηλε κακὴ καὶ σχέτλια ἔργα
τοῖς δὲ δίκην Κρονίδης τεκμαίρεται εὐρύοπα Ζεύς
πολλάκι καὶ ξύμπασα πόλις κακοῦ ἀνδρὸς ἀπηύρα
ὅστις ἀλιτραίνῃ καὶ ἀτάσθαλα μηχανάαται
τοῖσιν δοὐρανόθεν μέγ ἐπήγαγε πῆμα Κρονίων
λιμὸν ὁμοῦ καὶ λοιμόν ἀποφθινύθουσι δὲ λαοί
οὐδὲ γυναῖκες τίκτουσιν μινύθουσι δὲ οἶκοι
Ζηνὸς φραδμοσύνῃσιν Ὀλυμπίου ἄλλοτε δαὖτε
ἢ τῶν γε στρατὸν εὐρὺν ἀπώλεσεν ἢ ὅ γε τεῖχος
ἢ νέας ἐν πόντῳ Κρονίδης ἀποτείνυται αὐτῶν
ὦ βασιλῆς ὑμεῖς δὲ καταφράζεσθε καὶ αὐτοὶ
τήνδε δίκην ἐγγὺς γὰρ ἐν ἀνθρώποισιν ἐόντες
ἀθάνατοι φράζονται ὅσοι σκολιῇσι δίκῃσιν
ἀλλήλους τρίβουσι θεῶν ὄπιν οὐκ ἀλέγοντες
τρὶς γὰρ μύριοί εἰσιν ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ
ἀθάνατοι Ζηνὸς φύλακες θνητῶν ἀνθρώπων
ἡ δέ τε παρθένος ἐστὶ Δίκη Διὸς ἐκγεγαυῖα
καί ῥὁπότ ἄν τίς μιν βλάπτῃ σκολιῶς ὀνοτάζων
αὐτίκα πὰρ Διῒ πατρὶ καθεζομένη Κρονίωνι
γηρύετ ἀνθρώπων ἀδίκων νόον ὄφρ ἀποτείσῃ
ἄλλῃ παρκλίνωσι δίκας σκολιῶς ἐνέποντες
ταῦτα φυλασσόμενοιβασιλῆς ἰθύνετε μύθους
οἷ αὐτῷ κακὰ τεύχει ἀνὴρ ἄλλῳ κακὰ τεύχων
ἡ δὲ κακὴ βουλὴ τῷ βουλεύσαντι κακίστη
καί νυ τάδ αἴ κἐθέλῃσ ἐπιδέρκεται οὐδέ ἑ λήθει
οἵην δὴ καὶ τήνδε δίκην πόλις ἐντὸς ἐέργει
νῦν δὴ ἐγὼ μήτ αὐτὸς ἐν ἀνθρώποισι δίκαιος
εἴην μήτ ἐμὸς υἱός ἐπεὶ κακὸν ἄνδρα δίκαιον
ἔμμεναι εἰ μείζω γε δίκην ἀδικώτερος ἕξει
ἀλλὰ τά γοὔπω ἔολπα τελεῖν Δία μητιόεντα
ὦ Πέρση σὺ δὲ ταῦτα μετὰ φρεσὶ βάλλεο σῇσι
καί νυ δίκης ἐπάκουε βίης δἐπιλήθεο πάμπαν
τόνδε γὰρ ἀνθρώποισι νόμον διέταξε Κρονίων
ἰχθύσι μὲν καὶ θηρσὶ καὶ οἰωνοῖς πετεηνοῖς
ἔσθειν ἀλλήλουςἐπεὶ οὐ δίκη ἐστὶ μετ αὐτοῖς
ἀνθρώποισι δἔδωκε δίκην ἣ πολλὸν ἀρίστη
γίνεται εἰ γάρ τίς κἐθέλῃ τὰ δίκαι ἀγορεῦσαι
γινώσκων τῷ μέν τὄλβον διδοῖ εὐρύοπα Ζεύς
ὃς δέ κε μαρτυρίῃσιν ἑκὼν ἐπίορκον ὀμόσσας
ψεύσεται ἐν δὲ δίκην βλάψας νήκεστον ἀασθῇ
τοῦ δέ τἀμαυροτέρη γενεὴ μετόπισθε λέλειπται
ἀνδρὸς δεὐόρκουγενεὴ μετόπισθεν ἀμείνων
τὴν μέν τοι κακότητα καὶ ἰλαδὸν ἔστιν ἑλέσθαι
ῥηϊδίως λείη μὲν ὁδός μάλα δἐγγύθι ναίει
τῆς δἀρετῆς ἱδρῶτα θεοὶ προπάροιθεν ἔθηκαν
ἀθάνατοι μακρὸς δὲ καὶ ὄρθιος οἶμος ἐς αὐτὴν
καὶ τρηχὺς τὸ πρῶτον ἐπὴν δεἰς ἄκρον ἵκηται
ῥηϊδίη δὴ ἔπειτα πέλει χαλεπή περ ἐοῦσα
οὗτος μὲν πανάριστος ὃς αὐτῷ πάντα νοήσει
φρασσάμενος τά κἔπειτα καὶ ἐς τέλος ᾖσιν ἀμείνω
ἐσθλὸς δαὖ κἀκεῖνος ὃς εὖ εἰπόντι πίθηται
ὃς δέ κε μήτ αὐτῷ νοέῃ μήτ ἄλλου ἀκούων
ἐν θυμῷ βάλληται ὃ δαὖτ ἀχρήϊος ἀνήρ
ἀλλὰ σύ γἡμετέρης μεμνημένος αἰὲν ἐφετμῆς
ἐργάζευ Πέρση δῖον γένος ὄφρα σε Λιμὸς
ἐχθαίρῃ φιλέῃ δέ σἐϋστέφανος Δημήτηρ
αἰδοίη βιότου δὲ τεὴν πιμπλῇσι καλιήν
Λιμὸς γάρ τοι πάμπαν ἀεργῷ σύμφορος ἀνδρί
τῷ δὲ θεοὶ νεμεσῶσι καὶ ἀνέρες ὅς κεν ἀεργὸς
ζώῃ κηφήνεσσι κοθούροις εἴκελος ὀργήν
οἵ τε μελισσάων κάματον τρύχουσιν ἀεργοὶ
ἔσθοντες σοὶ δἔργα φίλ ἔστω μέτρια κοσμεῖν
ὥς κέ τοι ὡραίουβιότου πλήθωσι καλιαί
ἐξ ἔργων δἄνδρες πολύμηλοί τἀφνειοί τε
καί τἐργαζόμενος πολὺ φίλτερος ἀθανάτοισιν
ἔσσεαι ἠδὲ βροτοῖςμάλα γὰρ στυγέουσιν ἀεργούς
ἔργον δοὐδὲν ὄνειδος ἀεργίη δέ τὄνειδος
εἰ δέ κεν ἐργάζῃ τάχα σε ζηλώσει ἀεργὸς
πλουτεῦντα πλούτῳδἀρετὴ καὶ κῦδος ὀπηδεῖ
δαίμονι δοἷος ἔησθα τὸ ἐργάζεσθαι ἄμεινον
εἴ κεν ἀπ ἀλλοτρίων κτεάνων ἀεσίφρονα θυμὸν
ἐς ἔργον τρέψας μελετᾷς βίου ὥς σε κελεύω
αἰδὼς δοὐκ ἀγαθὴ κεχρημένον ἄνδρα κομίζει
αἰδώς ἥ τἄνδρας μέγα σίνεται ἠδ ὀνίνησιν
αἰδώς τοι πρὸς ἀνολβίῃ θάρσος δὲ πρὸς ὄλβῳ
χρήματα δοὐχ ἁρπακτά θεόσδοτα πολλὸν ἀμείνω
εἰ γάρ τις καὶ χερσὶ βίῃ μέγαν ὄλβον ἕληται
ἢ ὅ γἀπὸ γλώσσης ληΐσσεται οἷά τε πολλὰ
γίνεται εὖτ ἂν δὴ κέρδος νόον ἐξαπατήσῃ
ἀνθρώπων αἰδῶ δέ τἀναιδείη κατοπάζῃ
ῥεῖα δέ μιν μαυροῦσι θεοί μινύθουσι δὲ οἶκον
ἀνέρι τῷ παῦρον δέ τἐπὶ χρόνον ὄλβος ὀπηδεῖ
κρυπταδίῃς εὐνῇς ἀλόχου παρακαίρια ῥέζων
ὅς τέ τευ ἀφραδίῃς ἀλιταίνητ ὀρφανὰ τέκνα
ὅς τε γονῆα γέροντα κακῷ ἐπὶ γήραος οὐδῷ
νεικείῃ χαλεποῖσι καθαπτόμενος ἐπέεσσι
τῷ δἦ τοι Ζεὺς αὐτὸς ἀγαίεται ἐς δὲ τελευτὴν
ἔργων ἀντ ἀδίκων χαλεπὴν ἐπέθηκεν ἀμοιβήν
ἀλλὰ σὺ τῶν μὲν πάμπαν ἔεργ ἀεσίφρονα θυμόν
κὰδ δύναμιν δἔρδεινἱέρ ἀθανάτοισι θεοῖσιν
ἁγνῶς καὶ καθαρῶς ἐπὶ δἀγλαὰ μηρία καίειν
ἠμὲν ὅτ εὐνάζῃ καὶ ὅτ ἂν φάος ἱερὸν ἔλθῃ
ὥς κέ τοι ἵλαον κραδίην καὶ θυμὸν ἔχωσιν
τὸν φιλέοντ ἐπὶ δαῖτα καλεῖν τὸν δἐχθρὸν ἐᾶσαι
τὸν δὲ μάλιστα καλεῖνὅστις σέθεν ἐγγύθι ναίει
εἰ γάρ τοι καὶ χρῆμ ἐγκώμιον ἄλλο γένηται
γείτονες ἄζωστοιἔκιον ζώσαντο δὲ πηοί
πῆμα κακὸς γείτων ὅσσον τἀγαθὸς μέγ ὄνειαρ
ἔμμορέ τοι τιμῆς ὅς τἔμμορε γείτονος ἐσθλοῦ
οὐδ ἂν βοῦς ἀπόλοιτεἰ μὴ γείτων κακὸς εἴη
εὖ μὲν μετρεῖσθαιπαρὰ γείτονος εὖ δἀποδοῦναι
ὡς ἂν χρηΐζων καὶ ἐς ὕστερον ἄρκιον εὕρῃς
τὸν φιλέοντα φιλεῖνκαὶ τῷ προσιόντι προσεῖναι
δώτῃ μέν τις ἔδωκεν ἀδώτῃ δοὔ τις ἔδωκεν
δὼς ἀγαθή ἅρπαξ δὲ κακή θανάτοιο δότειρα
ὃς μὲν γάρ κεν ἀνὴρ ἐθέλων ὅ γε καὶ μέγα δώῃ
χαίρει τῷ δώρῳ καὶ τέρπεται ὃν κατὰ θυμόν
ὃς δέ κεν αὐτὸς ἕληται ἀναιδείηφι πιθήσας
καί τε σμικρὸν ἐόν τό γἐπάχνωσεν φίλον ἦτορ
εἰ γάρ κεν καὶ σμικρὸν ἐπὶ σμικρῷ καταθεῖο