Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
κρινάμενος κατὰ δῆμον ἐείκοσι φῶτας ἀρίστους
εἷσε λόχον ἑτέρωθι δ ἀνώγει δαῖτα πένεσθαι
αὐτὰρ ὁ βῆ καλέων Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν
ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν ἀεικέα μερμηρίζων
τὸν δοὐκ εἰδότ ὄλεθρον ἀνήγαγε καὶ κατέπεφνε
οὐδέ τις Αἰγίσθου ἀλλ ἔκταθεν ἐν μεγάροισιν
κλαῖον δἐν ψαμάθοισι καθήμενος οὐδέ νύ μοι κῆρ
αὐτὰρ ἐπεὶ κλαίων τε κυλινδόμενός τε κορέσθην
δὴ τότε με προσέειπε γέρων ἅλιος νημερτής
μηκέτι Ἀτρέος υἱέ πολὺν χρόνον ἀσκελὲς οὕτω
κλαῖ ἐπεὶ οὐκ ἄνυσίν τινα δήομεν ἀλλὰ τάχιστα
πείρα ὅπως κεν δὴ σὴν πατρίδα γαῖαν ἵκηαι
ἢ γάρ μιν ζωόν γε κιχήσεαι ἤ κεν Ὀρέστης
κτεῖνεν ὑποφθάμενος σὺ δέ κεν τάφου ἀντιβολήσαις
ὣς ἔφατ αὐτὰρ ἐμοὶ κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ
αὖτις ἐνὶ στήθεσσι καὶ ἀχνυμένῳ περ ἰάνθη
τούτους μὲν δὴ οἶδα σὺ δὲ τρίτον ἄνδρ ὀνόμαζε
ὅς τις ἔτι ζωὸς κατερύκεται εὐρέι πόντῳ
ἠὲ θανών ἐθέλω δὲ καὶ ἀχνύμενός περ ἀκοῦσαι
τὸν δἴδον ἐν νήσῳ θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντα
νύμφης ἐν μεγάροισι Καλυψοῦς ἥ μιν ἀνάγκῃ
ἴσχει ὁ δοὐ δύναται ἣν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι
οὐ γάρ οἱ πάρα νῆες ἐπήρετμοι καὶ ἑταῖροι
οἵ κέν μιν πέμποιεν ἐπ εὐρέα νῶτα θαλάσσης
σοι δοὐ θέσφατόν ἐστι διοτρεφὲς ὦ Μενέλαε
Ἄργει ἐν ἱπποβότῳ θανέειν καὶ πότμον ἐπισπεῖν
ἀλλά σἐς Ἠλύσιον πεδίον καὶ πείρατα γαίης
ἀθάνατοι πέμψουσιν ὅθι ξανθὸς Ῥαδάμανθυς
τῇ περ ῥηίστη βιοτὴ πέλει ἀνθρώποισιν
οὐ νιφετός οὔτ ἂρ χειμὼν πολὺς οὔτε ποτ ὄμβρος
ἀλλ αἰεὶ Ζεφύροιο λιγὺ πνείοντος ἀήτας
Ὠκεανὸς ἀνίησιν ἀναψύχειν ἀνθρώπους
οὕνεκ ἔχεις Ἑλένην καί σφιν γαμβρὸς Διός ἐσσι
αὐτὰρ ἐγὼν ἐπὶ νῆας ἅμ ἀντιθέοις ἑτάροισιν
δόρπον θὁπλισάμεσθ ἐπί τἤλυθεν ἀμβροσίη νύξ
νῆας μὲν πάμπρωτον ἐρύσσαμεν εἰς ἅλα δῖαν
ἐν δἱστοὺς τιθέμεσθα καὶ ἱστία νηυσὶν ἐίσῃς
ἂψ δεἰς Αἰγύπτοιο διιπετέος ποταμοῖο
στῆσα νέας καὶ ἔρεξα τεληέσσας ἑκατόμβας
αὐτὰρ ἐπεὶ κατέπαυσα θεῶν χόλον αἰὲν ἐόντων
χεῦ Ἀγαμέμνονι τύμβον ἵν ἄσβεστον κλέος εἴη
ταῦτα τελευτήσας νεόμην ἔδοσαν δέ μοι οὖρον
ἀθάνατοι τοί μὦκα φίλην ἐς πατρίδ ἔπεμψαν
ἀλλ ἄγε νῦν ἐπίμεινον ἐνὶ μεγάροισιν ἐμοῖσιν
ὄφρα κεν ἑνδεκάτη τε δυωδεκάτη τε γένηται
καὶ τότε σεὖ πέμψω δώσω δέ τοι ἀγλαὰ δῶρα
τρεῖς ἵππους καὶ δίφρον ἐύξοον αὐτὰρ ἔπειτα
δώσω καλὸν ἄλεισον ἵνα σπένδῃσθα θεοῖσιν
ἀθανάτοις ἐμέθεν μεμνημένος ἤματα πάντα
Ἀτρεΐδη μὴ δή με πολὺν χρόνον ἐνθάδ ἔρυκε
καὶ γάρ κεἰς ἐνιαυτὸν ἐγὼ παρὰ σοί γἀνεχοίμην
αἰνῶς γὰρ μύθοισιν ἔπεσσί τε σοῖσιν ἀκούων
τέρπομαι ἀλλ ἤδη μοι ἀνιάζουσιν ἑταῖροι
ἐν Πύλῳ ἠγαθέῃ σὺ δέ με χρόνον ἐνθάδ ἐρύκεις
δῶρον δὅττι κέ μοι δοίης κειμήλιον ἔστω
ἵππους δεἰς Ἰθάκην οὐκ ἄξομαι ἀλλὰ σοὶ αὐτῷ
ἐνθάδε λείψω ἄγαλμα σὺ γὰρ πεδίοιο ἀνάσσεις
εὐρέος ᾧ ἔνι μὲν λωτὸς πολύς ἐν δὲ κύπειρον
ἐν δἸθάκῃ οὔτ ἂρ δρόμοι εὐρέες οὔτε τι λειμών
αἰγίβοτος καὶ μᾶλλον ἐπήρατος ἱπποβότοιο
οὐ γάρ τις νήσων ἱππήλατος οὐδ ἐυλείμων
ὣς φάτο μείδησεν δὲ βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζεν
αἵματός εἰς ἀγαθοῖο φίλον τέκος οἷ ἀγορεύεις
τοιγὰρ ἐγώ τοι ταῦτα μεταστήσω δύναμαι γάρ
ἔστιν ἅπας χρυσῷ δἐπὶ χείλεα κεκράανται
δαιτυμόνες δἐς δώματ ἴσαν θείου βασιλῆος
οἱ δἦγον μὲν μῆλα φέρον δεὐήνορα οἶνον
σῖτον δέ σφἄλοχοι καλλικρήδεμνοι ἔπεμπον
μνηστῆρες δὲ πάροιθεν Ὀδυσσῆος μεγάροιο
ἐν τυκτῷ δαπέδῳ ὅθι περ πάρος ὕβριν ἔχεσκον
Ἀντίνοος δὲ καθῆστο καὶ Εὐρύμαχος θεοειδής
ἀρχοὶ μνηστήρων ἀρετῇ δἔσαν ἔξοχ ἄριστοι
τοῖς δυἱὸς Φρονίοιο Νοήμων ἐγγύθεν ἐλθὼν
Ἀντίνοον μύθοισιν ἀνειρόμενος προσέειπεν
Ἀντίνο ἦ ῥά τι ἴδμεν ἐνὶ φρεσίν ἦε καὶ οὐκί
ὁππότε Τηλέμαχος νεῖτ ἐκ Πύλου ἠμαθόεντος
Ἤλιδ ἐς εὐρύχορον διαβήμεναι ἔνθα μοι ἵπποι
δώδεκα θήλειαι ὑπὸ δἡμίονοι ταλαεργοὶ
ἀδμῆτες τῶν κέν τιν ἐλασσάμενος δαμασαίμην
ὣς ἔφαθ οἱ δἀνὰ θυμὸν ἐθάμβεον οὐ γὰρ ἔφαντο
ἀγρῶν ἢ μήλοισι παρέμμεναι ἠὲ συβώτῃ
νημερτές μοι ἔνισπε πότ ᾤχετο καὶ τίνες αὐτῷ
θῆτές τε δμῶές τε δύναιτό κε καὶ τὸ τελέσσαι
ἤ σε βίῃ ἀέκοντος ἀπηύρα νῆα μέλαιναν
ἦε ἑκών οἱ δῶκας ἐπεὶ προσπτύξατο μύθῳ
τὸν δυἱὸς Φρονίοιο Νοήμων ἀντίον ηὔδα
αὐτὸς ἑκών οἱ δῶκα τί κεν ῥέξειε καὶ ἄλλος
ὁππότ ἀνὴρ τοιοῦτος ἔχων μελεδήματα θυμῷ
αἰτίζῃ χαλεπόν κεν ἀνήνασθαι δόσιν εἴη
Μέντορα ἠὲ θεόν τῷ δαὐτῷ πάντα ἐῴκει
ἀλλὰ τὸ θαυμάζω ἴδον ἐνθάδε Μέντορα δῖον
χθιζὸν ὑπηοῖον τότε δἔμβη νηὶ Πύλονδε
ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη πρὸς δώματα πατρός
τοῖσιν δἀμφοτέροισιν ἀγάσσατο θυμὸς ἀγήνωρ
μνηστῆρας δἄμυδις κάθισαν καὶ παῦσαν ἀέθλων
πίμπλαντ ὄσσε δέ οἱ πυρὶ λαμπετόωντι ἐίκτην
ὢ πόποι ἦ μέγα ἔργον ὑπερφιάλως ἐτελέσθη
εἰ τοσσῶνδ ἀέκητι νέος πάϊς οἴχεται αὔτως
νῆα ἐρυσσάμενος κρίνας τἀνὰ δῆμον ἀρίστους
ἄρξει καὶ προτέρω κακὸν ἔμμεναι ἀλλά οἱ αὐτῷ
Ζεὺς ὀλέσειε βίην πρὶν ἡμῖν πῆμα γενέσθαι
ὄφρα μιν αὐτὸν ἰόντα λοχήσομαι ἠδὲ φυλάξω
ὡς ἂν ἐπισμυγερῶς ναυτίλλεται εἵνεκα πατρός
οὐδ ἄρα Πηνελόπεια πολὺν χρόνον ἦεν ἄπυστος
μύθων οὓς μνηστῆρες ἐνὶ φρεσὶ βυσσοδόμευον
κῆρυξ γάρ οἱ ἔειπε Μέδων ὃς ἐπεύθετο βουλὰς
αὐλῆς ἐκτὸς ἐών οἱ δἔνδοθι μῆτιν ὕφαινον
βῆ δἴμεν ἀγγελέων διὰ δώματα Πηνελοπείῃ
τὸν δὲ κατ οὐδοῦ βάντα προσηύδα Πηνελόπεια
κῆρυξ τίπτε δέ σε πρόεσαν μνηστῆρες ἀγαυοί
ἔργων παύσασθαι σφίσι δαὐτοῖς δαῖτα πένεσθαι
μὴ μνηστεύσαντες μηδ ἄλλοθ ὁμιλήσαντες
ὕστατα καὶ πύματα νῦν ἐνθάδε δειπνήσειαν
οἳ θάμ ἀγειρόμενοι βίοτον κατακείρετε πολλόν
κτῆσιν Τηλεμάχοιο δαΐφρονος οὐδέ τι πατρῶν
ὑμετέρων τὸ πρόσθεν ἀκούετε παῖδες ἐόντες
οἷος Ὀδυσσεὺς ἔσκε μεθ ὑμετέροισι τοκεῦσιν
οὔτε τινὰ ῥέξας ἐξαίσιον οὔτε τι εἰπὼν
ἐν δήμῳ ἥ τἐστὶ δίκη θείων βασιλήων
ἄλλον κἐχθαίρῃσι βροτῶν ἄλλον κε φιλοίη
κεῖνος δοὔ ποτε πάμπαν ἀτάσθαλον ἄνδρα ἐώργει
ἀλλ ὁ μὲν ὑμέτερος θυμὸς καὶ ἀεικέα ἔργα
τὴν δαὖτε προσέειπε Μέδων πεπνυμένα εἰδώς
εἰ γὰρ δή βασίλεια τόδε πλεῖστον κακὸν εἴη
ἀλλὰ πολὺ μεῖζόν τε καὶ ἀργαλεώτερον ἄλλο
μνηστῆρες φράζονται ὃ μὴ τελέσειε Κρονίων
Τηλέμαχον μεμάασι κατακτάμεν ὀξέι χαλκῷ
οἴκαδε νισόμενον ὁ δἔβη μετὰ πατρὸς ἀκουὴν
ἐς Πύλον ἠγαθέην ἠδ ἐς Λακεδαίμονα δῖαν
ὀψὲ δὲ δή μιν ἔπεσσιν ἀμειβομένη προσέειπε
νηῶν ὠκυπόρων ἐπιβαινέμεν αἵ θἁλὸς ἵπποι
ἀνδράσι γίνονται   περόωσι δὲ πουλὺν ἐφ ὑγρήν
ἦ ἵνα μηδ ὄνομ αὐτοῦ ἐν ἀνθρώποισι λίπηται
τὴν δἠμείβετ ἔπειτα Μέδων πεπνυμένα εἰδώς
θυμὸς ἐφωρμήθη ἴμεν ἐς Πύλον ὄφρα πύθηται
πατρὸς ἑοῦ ἢ νόστον ἢ ὅν τινα πότμον ἐπέσπεν
ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κατὰ δῶμ Ὀδυσῆος
τὴν δἄχος ἀμφεχύθη θυμοφθόρον οὐδ ἄρ ἔτ ἔτλη
δίφρῳ ἐφέζεσθαι πολλῶν κατὰ οἶκον ἐόντων
ἀλλ ἄρ ἐπ οὐδοῦ ἷζε πολυκμήτου θαλάμοιο
οἴκτρ ὀλοφυρομένη περὶ δὲ δμῳαὶ μινύριζον
πᾶσαι ὅσαι κατὰ δώματ ἔσαν νέαι ἠδὲ παλαιαί
τῇς δἁδινὸν γοόωσα μετηύδα Πηνελόπεια
κλῦτε φίλαι πέρι γάρ μοι Ὀλύμπιος ἄλγε ἔδωκεν
ἐκ πασέων ὅσσαι μοι ὁμοῦ τράφεν ἠδ ἐγένοντο
ἣ πρὶν μὲν πόσιν ἐσθλὸν ἀπώλεσα θυμολέοντα
παντοίῃς ἀρετῇσι κεκασμένον ἐν Δαναοῖσιν
ἐσθλόν τοῦ κλέος εὐρὺ καθ Ἑλλάδα καὶ μέσον Ἄργος
νῦν αὖ παῖδ ἀγαπητὸν ἀνηρείψαντο θύελλαι
ἀκλέα ἐκ μεγάρων οὐδ ὁρμηθέντος ἄκουσα
σχέτλιαι οὐδ ὑμεῖς περ ἐνὶ φρεσὶ θέσθε ἑκάστη
ἐκ λεχέων μἀνεγεῖραι ἐπιστάμεναι σάφα θυμῷ
ὁππότ ἐκεῖνος ἔβη κοίλην ἐπὶ νῆα μέλαιναν
εἰ γὰρ ἐγὼ πυθόμην ταύτην ὁδὸν ὁρμαίνοντα
τῶ κε μάλ ἤ κεν ἔμεινε καὶ ἐσσύμενός περ ὁδοῖο
ἤ κέ με τεθνηκυῖαν ἐνὶ μεγάροισιν ἔλειπεν
ἀλλά τις ὀτρηρῶς Δολίον καλέσειε γέροντα
δμῶ ἐμόν ὅν μοι δῶκε πατὴρ ἔτι δεῦρο κιούσῃ
καί μοι κῆπον ἔχει πολυδένδρεον ὄφρα τάχιστα
Λαέρτῃ τάδε πάντα παρεζόμενος καταλέξῃ
εἰ δή πού τινα κεῖνος ἐνὶ φρεσὶ μῆτιν ὑφήνας
ἐξελθὼν λαοῖσιν ὀδύρεται οἳ μεμάασιν
ὃν καὶ Ὀδυσσῆος φθῖσαι γόνον ἀντιθέοιο
νύμφα φίλη σὺ μὲν ἄρ με κατάκτανε νηλέι χαλκῷ
ἢ ἔα ἐν μεγάρῳ μῦθον δέ τοι οὐκ ἐπικεύσω
ᾔδε ἐγὼ τάδε πάντα πόρον δέ οἱ ὅσσ ἐκέλευσε
σῖτον καὶ μέθυ ἡδύ ἐμεῦ δἕλετο μέγαν ὅρκον
μὴ πρὶν σοὶ ἐρέειν πρὶν δωδεκάτην τε γενέσθαι
ἢ σαὐτὴν ποθέσαι καὶ ἀφορμηθέντος ἀκοῦσαι
ὡς ἂν μὴ κλαίουσα κατὰ χρόα καλὸν ἰάπτῃς
ἀλλ ὑδρηναμένη καθαρὰ χροῒ εἵμαθ ἑλοῦσα
εὔχε Ἀθηναίῃ κούρῃ Διὸς αἰγιόχοιο
ἡ γάρ κέν μιν ἔπειτα καὶ ἐκ θανάτοιο σαώσαι
μηδὲ γέροντα κάκου κεκακωμένον οὐ γὰρ ὀίω
πάγχυ θεοῖς μακάρεσσι γονὴν Ἀρκεισιάδαο
ἔχθεσθ ἀλλ ἔτι πού τις ἐπέσσεται ὅς κεν ἔχῃσι
ὣς φάτο τῆς δεὔνησε γόον σχέθε δὄσσε γόοιο
ἡ δὑδρηναμένη καθαρὰ χροῒ εἵμαθ ἑλοῦσα
εἰς ὑπερῷ ἀνέβαινε σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξίν
ἐν δἔθετ οὐλοχύτας κανέῳ ἠρᾶτο δἈθήνῃ
εἴ ποτέ τοι πολύμητις ἐνὶ μεγάροισιν Ὀδυσσεὺς
ἢ βοὸς ἢ ὄϊος κατὰ πίονα μηρί ἔκηε
τῶν νῦν μοι μνῆσαι καί μοι φίλον υἷα σάωσον
μνηστῆρας δἀπάλαλκε κακῶς ὑπερηνορέοντας
ὣς εἰποῦσ ὀλόλυξε θεὰ δέ οἱ ἔκλυεν ἀρῆς
ἦ μάλα δὴ γάμον ἄμμι πολυμνήστη βασίλεια
ἀρτύει οὐδέ τι οἶδεν ὅ οἱ φόνος υἷι τέτυκται
τοῖσιν δἈντίνοος ἀγορήσατο καὶ μετέειπε
δαιμόνιοι μύθους μὲν ὑπερφιάλους ἀλέασθε
πάντας ὁμῶς μή πού τις ἀπαγγείλῃσι καὶ εἴσω
ἀλλ ἄγε σιγῇ τοῖον ἀναστάντες τελέωμεν
μῦθον ὃ δὴ καὶ πᾶσιν ἐνὶ φρεσὶν ἤραρεν ἡμῖν
ὣς εἰπὼν ἐκρίνατ ἐείκοσι φῶτας ἀρίστους
βὰν δἰέναι ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης
νῆα μὲν οὖν πάμπρωτον ἁλὸς βένθοσδε ἔρυσσαν
πάντα κατὰ μοῖραν ἀνά θἱστία λευκὰ πέτασσαν
τεύχεα δέ σφἤνεικαν ὑπέρθυμοι θεράποντες
ὑψοῦ δἐν νοτίῳ τήν γὥρμισαν ἐκ δἔβαν αὐτοί
ἔνθα δὲ δόρπον ἕλοντο μένον δἐπὶ ἕσπερον ἐλθεῖν
ἡ δὑπερωίῳ αὖθι περίφρων Πηνελόπεια
κεῖτ ἄρ ἄσιτος ἄπαστος ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος
ὁρμαίνουσ εἴ οἱ θάνατον φύγοι υἱὸς ἀμύμων
ἦ ὅ γὑπὸ μνηστῆρσιν ὑπερφιάλοισι δαμείη
ὅσσα δὲ μερμήριξε λέων ἀνδρῶν ἐν ὁμίλῳ
δείσας ὁππότε μιν δόλιον περὶ κύκλον ἄγωσι
τόσσα μιν ὁρμαίνουσαν ἐπήλυθε νήδυμος ὕπνος
Ἰφθίμῃ κούρῃ μεγαλήτορος Ἰκαρίοιο
τὴν Εὔμηλος ὄπυιε Φερῇς ἔνι οἰκία ναίων
πέμπε δέ μιν πρὸς δώματ Ὀδυσσῆος θείοιο
εἵως Πηνελόπειαν ὀδυρομένην γοόωσαν
παύσειε κλαυθμοῖο γόοιό τε δακρυόεντος
ἐς θάλαμον δεἰσῆλθε παρὰ κληῖδος ἱμάντα
εὕδεις Πηνελόπεια φίλον τετιημένη ἦτορ
οὐ μέν σοὐδὲ ἐῶσι θεοὶ ῥεῖα ζώοντες
κλαίειν οὐδ ἀκάχησθαι ἐπεί ῥἔτι νόστιμός ἐστι
σὸς παῖς οὐ μὲν γάρ τι θεοῖς ἀλιτήμενός ἐστι
ἡδὺ μάλα κνώσσουσ ἐν ὀνειρείῃσι πύλῃσιν
τίπτε κασιγνήτη δεῦρ ἤλυθες οὔ τι πάρος γε
πωλέ ἐπεὶ μάλα πολλὸν ἀπόπροθι δώματα ναίεις
νῦν αὖ παῖς ἀγαπητὸς ἔβη κοίλης ἐπὶ νηός
νήπιος οὔτε πόνων ἐὺ εἰδὼς οὔτ ἀγοράων
τοῦ δὴ ἐγὼ καὶ μᾶλλον ὀδύρομαι ἤ περ ἐκείνου
τοῦ δἀμφιτρομέω καὶ δείδια μή τι πάθῃσιν
ἢ ὅ γε τῶν ἐνὶ δήμῳ ἵν οἴχεται ἢ ἐνὶ πόντῳ
δυσμενέες γὰρ πολλοὶ ἐπ αὐτῷ μηχανόωνται
τὴν δἀπαμειβόμενον προσέφη εἴδωλον ἀμαυρόν
θάρσει μηδέ τι πάγχυ μετὰ φρεσὶ δείδιθι λίην
τοίη γάρ οἱ πομπὸς ἅμ ἔρχεται ἥν τε καὶ ἄλλοι
ἀνέρες ἠρήσαντο παρεστάμεναι δύναται γάρ
Παλλὰς Ἀθηναίη σὲ δὀδυρομένην ἐλεαίρει
ἣ νῦν με προέηκε τεῒν τάδε μυθήσασθαι
εἰ μὲν δὴ θεός ἐσσι θεοῖό τε ἔκλυες αὐδήν
εἰ δἄγε μοι καὶ κεῖνον ὀιζυρὸν κατάλεξον
ἦ ἤδη τέθνηκε καὶ εἰν Ἀίδαο δόμοισι
οὐ μέν τοι κεῖνόν γε διηνεκέως ἀγορεύσω
ὣς εἰπὸν σταθμοῖο παρὰ κληῖδα λιάσθη
ἐς πνοιὰς ἀνέμων ἡ δἐξ ὕπνου ἀνόρουσε
κούρη Ἰκαρίοιο φίλον δέ οἱ ἦτορ ἰάνθη
ὥς οἱ ἐναργὲς ὄνειρον ἐπέσσυτο νυκτὸς ἀμολγῷ
μνηστῆρες δἀναβάντες ἐπέπλεον ὑγρὰ κέλευθα
Τηλεμάχῳ φόνον αἰπὺν ἐνὶ φρεσὶν ὁρμαίνοντες
ἔστι δέ τις νῆσος μέσσῃ ἁλὶ πετρήεσσα
μεσσηγὺς Ἰθάκης τε Σάμοιό τε παιπαλοέσσης
Ἀστερίς οὐ μεγάλη λιμένες δἔνι ναύλοχοι αὐτῇ
ἀμφίδυμοι τῇ τόν γε μένον λοχόωντες Ἀχαιοί
μοῦσά μοι ἔννεπε ἔργα πολυχρύσου Ἀφροδίτης
Κύπριδος ἥτε θεοῖσιν ἐπὶ γλυκὺν ἵμερον ὦρσε
καί τἐδαμάσσατο φῦλα καταθνητῶν ἀνθρώπων
οἰωνούς τε διιπετέας καὶ θηρία πάντα
ἠμὲν ὅσ ἤπειρος πολλὰ τρέφει ἠδ ὅσα πόντος
πᾶσιν δἔργα μέμηλεν ἐυστεφάνου Κυθερείης
τρισσὰς δοὐ δύναται πεπιθεῖν φρένας οὐδ ἀπατῆσαι
κούρην ταἰγιόχοιο Διός γλαυκῶπιν Ἀθήνην
οὐ γὰρ οἱ εὔαδεν ἔργα πολυχρύσου Ἀφροδίτης
ἀλλ ἄρα οἱ πόλεμοί τε ἅδον καὶ ἔργον Ἄρηος
ὑσμῖναί τε μάχαι τε καὶ ἀγλαὰ ἔργ ἀλεγύνειν
πρώτη τέκτονας ἄνδρας ἐπιχθονίους ἐδίδαξε
ποιῆσαι σατίνας τε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ
ἣ δέ τε παρθενικὰς ἁπαλόχροας ἐν μεγάροισιν
ἀγλαὰ ἔργ ἐδίδαξεν ἐπὶ φρεσὶ θεῖσα ἑκάστῃ
οὐδέ ποτ Ἀρτέμιδα χρυσηλάκατον κελαδεινὴν
δάμναται ἐν φιλότητι φιλομμειδὴς Ἀφροδίτη
καὶ γὰρ τῇ ἅδε τόξα καὶ οὔρεσι θῆρας ἐναίρειν
φόρμιγγές τε χοροί τε διαπρύσιοί τὀλολυγαὶ
ἄλσεά τε σκιόεντα δικαίων τε πτόλις ἀνδρῶν
οὐδὲ μὲν αἰδοίῃ κούρῃ ἅδε ἔργ Ἀφροδίτης
Ἱστίῃ ἣν πρώτην τέκετο Κρόνος ἀγκυλομήτης
αὖτις δὁπλοτάτην βουλῇ Διὸς αἰγιόχοιο
πότνιαν ἣν ἐμνῶντο Ποσειδάων καὶ Ἀπόλλων
ἣ δὲ μαλ οὐκ ἔθελεν ἀλλὰ στερεῶς ἀπέειπεν
ὤμοσε δὲ μέγαν ὅρκον ὃ δὴ τετελεσμένος ἐστίν
ἁψαμένη κεφαλῆς πατρὸς Διὸς αἰγιόχοιο
παρθένος ἔσσεσθαι πάντ ἤματα δῖα θεάων
τῇ δὲ πατὴρ Ζεὺς δῶκε καλὸν γέρας ἀντὶ γάμοιο
καὶ τε μέσῳ οἴκῳ κατ ἄρ ἕζετο πῖαρ ἑλοῦσα
πᾶσιν δἐν νηοῖσι θεῶν τιμάοχός ἐστι
καὶ παρὰ πᾶσι βροτοῖσι θεῶν πρέσβειρα τέτυκται
τάων οὐ δύναται πεπιθεῖν φρένας οὐδ ἀπατῆσαι
τῶν δἄλλων οὔ πέρ τι πεφυγμένον ἔστ Ἀφροδίτην
καί τε παρὲκ Ζηνὸς νόον ἤγαγε τερπικεραύνου
ὅστε μέγιστός τἐστὶ μεγίστης τἔμμορε τιμῆς
καί τε τοῦ εὖτ ἐθέλοι πυκινὰς φρένας ἐξαπαφοῦσα
Ἥρης ἐκλελαθοῦσα κασιγνήτης ἀλόχου τε
ἣ μέγα εἶδος ἀρίστη ἐν ἀθανάτῃσι θεῇσι
κυδίστην δἄρα μιν τέκετο Κρόνος ἀγκυλομήτης
μήτηρ τε Ῥείη Ζεὺς δἄφθιτα μήδεα εἰδὼς
αἰδοίην ἄλοχον ποιήσατο κέδν εἰδυῖαν
τῇ δὲ καὶ αὐτῇ Ζεὺς γλυκὺν ἵμερον ἔμβαλε θυμῷ
ἀνδρὶ καταθνητῷ μιχθήμεναι ὄφρα τάχιστα
μηδ αὐτὴ βροτέης εὐνῆς ἀποεργμένη εἴη
καί ποτ ἐπευξαμένη εἴπῃ μετὰ πᾶσι θεοῖσιν
ἡδὺ γελοιήσασα φιλομμειδὴς Ἀφροδίτη
ὤς ῥα θεοὺς συνέμιξε καταθνητῇσι γυναιξί
καί τε καταθνητοὺς υἱεῖς τέκον ἀθανάτοισιν
ὥς τε θεὰς ἀνέμιξε καταθνητοῖς ἀνθρώποις
Ἀγχίσεω δἄρα οἱ γλυκὺν ἵμερον ἔμβαλε θυμῷ
ὃς τότ ἐν ἀκροπόλοις ὄρεσιν πολυπιδάκου Ἴδης
βουκολέεσκεν βοῦς δέμας ἀθανάτοισιν ἐοικώς
ἠράσατ ἔκπαγλος δὲ κατὰ φρένας ἵμερος εἷλεν
ἐς Κύπρον δἐλθοῦσα θυώδεα νηὸν ἔδυνεν
ἐς Πάφον ἔνθα δέ οἱ τέμενος βωμός τε θυώδης
ἐνθ ἥ γεἰσελθοῦσα θύρας ἐπέθηκε φαεινάς
ἑσσαμένη δεὖ πάντα περὶ χροῒ εἵματα καλὰ
χρυσῷ κοσμηθεῖσα φιλομμειδὴς Ἀφροδίτη
σεύατ ἐπὶ Τροίης προλιποῦσ εὐώδεα Κύπρον
ὕψι μετὰ νέφεσιν ῥίμφα πρήσσουσα κέλευθον
βῆ δἰθὺς σταθμοῖο δι οὔρεος οἳ δὲ μετ αὐτὴν
σαίνοντες πολιοί τε λύκοι χαροποί τε λέοντες
ἄρκτοι παρδάλιές τε θοαὶ προκάδων ἀκόρητοι
καὶ τοῖς ἐν στήθεσσι βάλ ἵμερον οἳ δἅμα πάντες
σύνδυο κοιμήσαντο κατὰ σκιόεντας ἐναύλους
αὐτὴ δἐς κλισίας εὐποιήτους ἀφίκανε
τὸν δεὗρε σταθμοῖσι λελειμμένον οἶον ἀπ ἄλλων
Ἀγχίσην ἥρωα θεῶν ἄπο κάλλος ἔχοντα
οἳ δἅμα βουσὶν ἕποντο νομοὺς κατὰ ποιήεντας
πάντες ὃ δὲ σταθμοῖσι λελειμμένος οἶος ἀπ ἄλλων
πωλεῖτ ἔνθα καὶ ἔνθα διαπρύσιον κιθαρίζων
στῆ δαὐτοῦ προπάροιθε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη
μή μιν ταρβήσειεν ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας
Ἀγχίσης δὁρόων ἐφράζετο θαύμαινέν τε
εἶδός τε μέγεθός τε καὶ εἵματα σιγαλόεντα
πέπλόν μὲν γὰρ ἕεστο φαεινότερον πυρὸς αὐγῆς
καλόν χρύσειον παμποίκιλον ὡς δὲ σελήνη
εἶχε δἐπιγναμπτὰς ἕλικας κάλυκάς τε φαεινάς
ὅρμοι δἀμφ ἁπαλῇ δειρῇ περικαλλέες ἦσαν
Ἀγχίσην δἔρος εἷλεν ἔπος δέ μιν ἀντίον ηὔδα
χαῖρε ἄνασσ ἥ τις μακάρων τάδε δώμαθ ἱκάνεις
Ἄρτεμις ἢ Λητὼ ἠὲ χρυσέη Ἀφροδίτη
ἢ Θέμις ἠυγενὴς ἠὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη
ἤ πού τις Χαρίτων δεῦρ ἤλυθες αἵτε θεοῖσι
πᾶσιν ἑταιρίζουσι καὶ ἀθάνατοι καλέονται
ἤ τις Νυμφάων αἵτ ἄλσεα καλὰ νέμονται
ἢ Νυμφῶν αἳ καλὸν ὄρος τόδε ναιετάουσι
σοὶ δἐγὼ ἐν σκοπιῇ περιφαινομένῳ ἐνὶ χώρῳ
βωμὸν ποιήσω ῥέξω δέ τοι ἱερὰ καλὰ
ὥρῃσιν πάσῃσι σὺ δεὔφρονα θυμὸν ἔχουσα
δός με μετὰ Τρώεσσιν ἀριπρεπέ ἔμμεναι ἄνδρα
ποίει δἐξοπίσω θαλερὸν γόνον αὐτὰρ ἔμ αὐτὸν
ὄλβιον ἐν λαοῖς καὶ γήραος οὐδὸν ἱκέσθαι
τὸν δἠμείβετ ἔπειτα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη
Ἀγχίση κύδιστε χαμαιγενέων ἀνθρώπων
ἀλλὰ καταθνητή τε γυνὴ δέ με γείνατο μήτηρ
Ὀτρεὺς δἐστὶ πατὴρ ὀνομακλυτός εἴ που ἀκούεις
ὃς πάσης Φρυγίης εὐτειχήτοιο ἀνάσσει
γλῶσσαν δὑμετέρην τε καὶ ἡμετέρην σάφα οἶδα
Τρῳὰς γὰρ μεγάρῳ με τροφὸς τρέφεν ἣ δὲ διαπρὸ
σμικρὴν παῖδ ἀτίταλλε φίλης παρὰ μητρὸς ἑλοῦσα
ὣς δή τοι γλῶσσάν γε καὶ ὑμετέρην εὖ οἶδα
νῦν δέ μἀνήρπαξε χρυσόρραπις Ἀργειφόντης
ἐκ χοροῦ Ἀρτέμιδος χρυσηλακάτου κελαδεινῆς
πολλαὶ δὲ νύμφαι καὶ παρθένοι ἀλφεσίβοιαι
παίζομεν ἀμφὶ δὅμιλος ἀπείριτος ἐστεφάνωτο
ἔνθεν μἥρπαξε χρυσόρραπις Ἀργειφόντης
πολλὰ δἔπ ἤγαγεν ἔργα καταθνητῶν ἀνθρώπων
πολλὴν δἄκληρόν τε καὶ ἄκτιτον ἣν διὰ θῆρες
ὠμοφάγοι φοιτῶσι κατὰ σκιόεντας ἐναύλους
οὐδὲ ποσὶ ψαύσειν ἐδόκουν φυσιζόου αἴης
Ἀγχίσεω δέ με φάσκε παραὶ λέχεσιν καλέεσθαι
κουριδίην ἄλοχον σοὶ δἀγλαὰ τέκνα τεκεῖσθαι
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ δεῖξε καὶ ἔφρασεν ἦ τοι ὅ γαὖτις
ἀθανάτων μετὰ φῦλ ἀπέβη κρατὺς Ἀργειφόντης
αὐτὰρ ἐγώ σἱκόμην κρατερὴ δέ μοι ἔπλετ ἀνάγκη
ἀλλά σε πρὸς Ζηνὸς γουνάζομαι ἠδὲ τοκήων
ἐσθλῶν οὐ μὲν γάρ κε κακοὶ τοιόνδε τέκοιεν
ἀδμήτην μἀγαγὼν καὶ ἀπειρήτην φιλότητος
πατρί τε σῷ δεῖξον καὶ μητέρι κέδν εἰδυίῃ
σοῖς τε κασιγνήτοις οἵ τοι ὁμόθεν γεγάασιν
οὔ σφιν ἀεικελίη νυὸς ἔσσομαι ἀλλ εἰκυῖα
πέμψαι δἄγγελον ὦκα μετὰ Φρύγας αἰολοπώλους
εἰπεῖν πατρί τἐμῷ καὶ μητέρι κηδομένῃ περ
οἳ δέ κε τοι χρυσόν τε ἅλις ἐσθῆτά θὑφαντὴν
πέμψουσιν σὺ δὲ πολλὰ καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα
ταῦτα δὲ ποιήσας δαίνυ γάμον ἱμερόεντα
τίμιον ἀνθρώποισι καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσιν
ὣς εἰποῦσα θεὰ γλυκὺν ἵμερον ἔμβαλε θυμῷ
Ἀγχίσην δἔρος εἷλεν ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζεν
εἰ μὲν θνητή τἐσσι γυνὴ δέ σε γείνατο μήτηρ
Ὀτρεὺς δἐστὶ πατὴρ ὀνομακλυτός ὡς ἀγορεύεις
ἀθανάτου δὲ ἕκητι διακτόρου ἐνθάδ ἱκάνεις
οὔ τις ἔπειτα θεῶν οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων
ἐνθάδε με σχήσει πρὶν σῇ φιλότητι μιγῆναι
αὐτίκα νῦν οὐδ εἴ κεν ἑκηβόλος αὐτὸς Ἀπόλλων
τόξου ἀπ ἀργυρέου προΐῃ βέλεα στονόεντα
ὣς εἰπὼν λάβε χεῖρα φιλομμειδὴς δἈφροδίτη
ἕρπε μεταστρεφθεῖσα κατ ὄμματα καλὰ βαλοῦσα
ἐς λέχος εὔστρωτον ὅθι περ πάρος ἔσκεν ἄνακτι
χλαίνῃσιν μαλακῇς ἐστρωμένον αὐτὰρ ὕπερθεν
ἄρκτων δέρματ ἔκειτο βαρυφθόγγων τε λεόντων
τοὺς αὐτὸς κατέπεφνεν ἐν οὔρεσιν ὑψηλοῖσιν
κόσμον μέν οἱ πρῶτον ἀπὸ χροὸς εἷλε φαεινόν
λῦσε δέ οἱ ζώνην ἰδὲ εἵματα σιγαλόεντα
ἔκδυε καὶ κατέθηκεν ἐπὶ θρόνου ἀργυροήλου
Ἀγχίσης ὃ δἔπειτα θεῶν ἰότητι καὶ αἴσῃ
ἀθανάτῃ παρέλεκτο θεᾷ βροτός οὐ σάφα εἰδώς
ἦμος δἂψ εἰς αὖλιν ἀποκλίνουσι νομῆες
βοῦς τε καὶ ἴφια μῆλα νομῶν ἐξ ἀνθεμοέντων
τῆμος ἄρ Ἀγχίσῃ μὲν ἐπὶ γλυκὺν ὕπνον ἔχευε
νήδυμον αὐτὴ δὲ χροῒ ἕννυτο εἵματα καλά
ἑσσαμένη δεὖ πάντα περὶ χροῒ δῖα θεάων
ἔστη πὰρ κλισίῃ κεὐποιήτοιο μελάθρου
κῦρε κάρη κάλλος δὲ παρειάων ἀπέλαμπεν
ἄμβροτον οἷόν τἐστὶν ἐυστεφάνου Κυθερείης
ἐξ ὕπνου τἀνέγειρεν ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζεν
ὄρσεο Δαρδανίδη τί νυ νήγρετον ὕπνον ἰαύεις
καὶ φράσαι εἴ τοι ὁμοίη ἐγὼν ἰνδάλλομαι εἶναι
οἵην δή με τὸ πρῶτον ἐν ὀφθαλμοῖσι νόησας
ὣς φάθ ὃ δἐξ ὕπνοιο μάλ ἐμμαπέως ὑπάκουσεν
ὡς δὲ ἴδεν δειρήν τε καὶ ὄμματα κάλ Ἀφροδίτης
τάρβησέν τε καὶ ὄσσε παρακλιδὸν ἔτραπεν ἄλλῃ
ἂψ δαὖτις χλαίνῃ τε καλύψατο καλὰ πρόσωπα
αὐτίκα σὡς τὰ πρῶτα θεά ἴδον ὀφθαλμοῖσιν
ἔγνων ὡς θεὸς ἦσθα σὺ δοὐ νημερτὲς ἔειπες
ἀλλά σε πρὸς Ζηνὸς γουνάζομαι αἰγιόχοιο
μή με ζῶντ ἀμενηνὸν ἐν ἀνθρώποισιν ἐάσῃς
ναίειν ἀλλ ἐλέαιρ ἐπεὶ οὐ βιοθάλμιος ἀνὴρ
γίγνεται ὅς τε θεαῖς εὐνάζεται ἀθανάτῃσι
Ἀγχίση κύδιστε καταθνητῶν ἀνθρώπων
θάρσει μηδέ τι σῇσι μετὰ φρεσὶ δείδιθι λίην
οὐ γάρ τοί τι δέος παθέειν κακὸν ἐξ ἐμέθεν γε
οὐδ ἄλλων μακάρων ἐπεὶ ἦ φίλος ἐσσὶ θεοῖσι
σοὶ δἔσται φίλος υἱός ὃς ἐν Τρώεσσιν ἀνάξει
καὶ παῖδες παίδεσσι διαμπερὲς ἐκγεγάοντες
τῷ δὲ καὶ Αἰνείας ὄνομ ἔσσεται οὕνεκα μαἰνὸν
ἔσχεν ἄχος ἕνεκα βροτοῦ ἀνέρος ἔμπεσον εὐνῇ
ἀγχίθεοι δὲ μάλιστα καταθνητῶν ἀνθρώπων
αἰεὶ ἀφ ὑμετέρης γενεῆς εἶδός τε φυήν τε
ἦ τοι μὲν ξανθὸν Γανυμήδεα μητιέτα Ζεὺς
ἥρπασε ὃν διὰ κάλλος ἵν ἀθανάτοισι μετείη
καί τε Διὸς κατὰ δῶμα θεοῖς ἐπιοινοχοεύοι
χρυσέου ἐκ κρητῆρος ἀφύσσων νέκταρ ἐρυθρόν
Τρῶα δὲ πένθος ἄλαστον ἔχε φρένας οὐδέ τι ᾔδει
ὅππη οἱ φίλον υἱὸν ἀνήρπασε θέσπις ἄελλα
τὸν δὴ ἔπειτα γόασκε διαμπερὲς ἤματα πάντα
καί μιν Ζεὺς ἐλέησε δίδου δέ οἱ υἷος ἄποινα
ἵππους ἀρσίποδας τοί τἀθανάτους φορέουσι
ὡς ἔοι ἀθάνατος καὶ ἀγήρως ἶσα θεοῖσιν
αὐτὰρ ἐπειδὴ Ζηνὸς ὅ γἔκλυεν ἀγγελιάων
οὐκέτ ἔπειτα γόασκε γεγήθει δὲ φρένας ἔνδον
γηθόσυνος δἵπποισιν ἀελλοπόδεσσιν ὀχεῖτο
ὣς δαὖ Τιθωνὸν χρυσόθρονος ἥρπασεν Ἠώς
ὑμετέρης γενεῆς ἐπιείκελον ἀθανάτοισι
Βῆ δἴμεν αἰτήσουσα κελαινεφέα Κρονίωνα
ἀθάνατόν τεἶναι καὶ ζώειν ἤματα πάντα
νηπίη οὐδ ἐνόησε μετὰ φρεσὶ πότνια Ἠὼς
ἥβην αἰτῆσαι ξῦσαί τἄπο γῆρας ὀλοιόν
τὸν δἦ τοι εἵως μὲν ἔχεν πολυήρατος ἥβη
Ἠοῖ τερπόμενος χρυσοθρόνῳ ἠριγενείῃ
ναῖε παρ Ὠκεανοῖο ῥοῇς ἐπὶ πείρασι γαίης
αὐτὰρ ἐπεὶ πρῶται πολιαὶ κατέχυντο ἔθειραι
καλῆς ἐκ κεφαλῆς εὐηγενέος τε γενείου
τοῦ δἦ τοι εὐνῆς μὲν ἀπείχετο πότνια Ἠώς
αὐτὸν δαὖτ ἀτίταλλεν ἐνὶ μεγάροισιν ἔχουσα
σίτῳ τἀμβροσίῃ τε καὶ εἵματα καλὰ διδοῦσα
ἀλλ ὅτε δὴ πάμπαν στυγερὸν κατὰ γῆρας ἔπειγεν
οὐδέ τι κινῆσαι μελέων δύνατ οὐδ ἀναεῖραι
ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή
ἐν θαλάμῳ κατέθηκε θύρας δἐπέθηκε φαεινάς
τοῦ δἦ τοι φωνὴ ῥέει ἄσπετος οὐδέ τι κῖκυς
οὐκ ἂν ἐγώ γε σὲ τοῖον ἐν ἀθανάτοισιν ἑλοίμην
οὐκ ἂν ἔπειτά μἄχος πυκινὰς φρένας ἀμφικαλύπτοι
νῦν δέ σε μὲν τάχα γῆρας ὁμοίιον ἀμφικαλύψει
νηλειές τό τἔπειτα παρίσταται ἀνθρώποισιν
οὐλόμενον καματηρόν ὅτε στυγέουσι θεοί περ
αὐτὰρ ἐμοὶ μέγ ὄνειδος ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσιν
ἔσσεται ἤματα πάντα διαμπερὲς εἵνεκα σεῖο
οἳ πρὶν ἐμοὺς ὀάρους καὶ μήτιας αἷς ποτε πάντας
ἀθανάτους συνέμιξα καταθνητῇσι γυναιξί
τάρβεσκον πάντας γὰρ ἐμὸν δάμνασκε νόημα
νῦν δὲ δὴ οὐκέτι μοι στόμα χείσεται ἐξονομῆναι
τοῦτο μετ ἀθανάτοισιν ἐπεὶ μάλα πολλὸν ἀάσθην
σχέτλιον οὐκ ὀνοταστόν ἀπεπλάγχθην δὲ νόοιο
παῖδα δὑπὸ ζώνῃ ἐθέμην βροτῷ εὐνηθεῖσα
τὸν μέν ἐπὴν δὴ πρῶτον ἴδῃ φάος ἠελίοιο
Νύμφαι μιν θρέψουσιν ὀρεσκῷοι βαθύκολποι
αἳ τόδε ναιετάουσιν ὄρος μέγα τε ζάθεόν τε
αἵ ῥοὔτε θνητοῖς οὔτ ἀθανάτοισιν ἕπονται
δηρὸν μὲν ζώουσι καὶ ἄμβροτον εἶδαρ ἔδουσι
καί τε μετ ἀθανάτοισι καλὸν χορὸν ἐρρώσαντο
τῇσι δὲ Σειληνοὶ καὶ ἐύσκοπος Ἀργειφόντης
μίσγοντ ἐν φιλότητι μυχῷ σπείων ἐροέντων
τῇσι δἅμ ἢ ἐλάται ἠὲ δρύες ὑψικάρηνοι
γεινομένῃσιν ἔφυσαν ἐπὶ χθονὶ βωτιανείρῃ
καλαί τηλεθάουσαι ἐν οὔρεσιν ὑψηλοῖσιν
ἑστᾶσ ἠλίβατοι τεμένη δέ ἑ κικλήσκουσιν
ἀθανάτων τὰς δοὔ τι βροτοὶ κείρουσι σιδήρῳ
ἀλλ ὅτε κεν δὴ μοῖρα παρεστήκῃ θανάτοιο
ἀζάνεται μὲν πρῶτον ἐπὶ χθονὶ δένδρεα καλά
φλοιὸς δἀμφιπεριφθινύθει πίπτουσι δἄπ ὄζοι
τῶν δέ θὁμοῦ ψυχὴ λείπει φάος ἠελίοιο
αἳ μὲν ἐμὸν θρέψουσι παρὰ σφίσιν υἱὸν ἔχουσαι
τὸν μὲν ἐπὴν δὴ πρῶτον ἕλῃ πολυήρατος ἥβη
ἄξουσίν σοι δεῦρο θεαὶ δείξουσί τε παῖδα
σοὶ δἐγώ ὄφρα κε ταῦτα μετὰ φρεσὶ πάντα διέλθω
ἐς πέμπτον ἔτος αὖτις ἐλεύσομαι υἱὸν ἄγουσα
τὸν μὲν ἐπὴν δὴ πρῶτον ἴδῃς θάλος ὀφθαλμοῖσι
γηθήσεις ὁρόων μάλα γὰρ θεοείκελος ἔσται
ἄξεις δαὐτίκα νιν ποτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν
ἢν δέ τις εἴρηταί σε καταθνητῶν ἀνθρώπων
ἥ τις σοι φίλον υἱὸν ὑπὸ ζώνῃ θέτο μήτηρ
τῷ δὲ σὺ μυθεῖσθαι μεμνημένος ὥς σε κελεύω
φάσθαι τοι Νύμφης καλυκώπιδος ἔκγονον εἶναι
αἳ τόδε ναιετάουσιν ὄρος καταειμένον ὕλῃ
εἰ δέ κεν ἐξείπῃς καὶ ἐπεύξεαι ἄφρονι θυμῷ
ἐν φιλότητι μιγῆναι ἐυστεφάνῳ Κυθερείῃ
Ζεύς σε χολωσάμενος βαλέει ψολόεντι κεραυνῷ
εἴρηταί τοι πάντα σὺ δὲ φρεσὶ σῇσι νοήσας
χαῖρε θεά Κύπροιο ἐυκτιμένης μεδέουσα
ὤρνυθ ἵν ἀθανάτοισι φόως φέροι ἠδὲ βροτοῖσιν
οἱ δὲ θεοὶ θῶκόνδε καθίζανον ἐν δἄρα τοῖσι
Ζεὺς ὑψιβρεμέτης οὗ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον
τοῖσι δἈθηναίη λέγε κήδεα πόλλ Ὀδυσῆος
μνησαμένη μέλε γάρ οἱ ἐὼν ἐν δώμασι νύμφης
ἀλλ ὁ μὲν ἐν νήσῳ κεῖται κρατέρ ἄλγεα πάσχων
νῦν αὖ παῖδ ἀγαπητὸν ἀποκτεῖναι μεμάασιν
Τηλέμαχον δὲ σὺ πέμψον ἐπισταμένως δύνασαι γάρ
ὥς κε μάλ ἀσκηθὴς ἣν πατρίδα γαῖαν ἵκηται
μνηστῆρες δἐν νηὶ παλιμπετὲς ἀπονέωνται
ἦ ῥα καὶ Ἑρμείαν υἱὸν φίλον ἀντίον ηὔδα
Ἑρμεία σὺ γὰρ αὖτε τά τἄλλα περ ἄγγελός ἐσσι
νύμφῃ ἐυπλοκάμῳ εἰπεῖν νημερτέα βουλήν
ἀλλ ὅ γἐπὶ σχεδίης πολυδέσμου πήματα πάσχων
ἤματί κεἰκοστῷ Σχερίην ἐρίβωλον ἵκοιτο
οἵ κέν μιν περὶ κῆρι θεὸν ὣς τιμήσουσι
πέμψουσιν δἐν νηὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
εἴ περ ἀπήμων ἦλθε λαχὼν ἀπὸ ληίδος αἶσαν
ὣς γάρ οἱ μοῖρ ἐστὶ φίλους τἰδέειν καὶ ἱκέσθαι
οἶκον ἐς ὑψόροφον καὶ ἑὴν ἐς πατρίδα γαῖαν
Πιερίην δἐπιβὰς ἐξ αἰθέρος ἔμπεσε πόντῳ
σεύατ ἔπειτ ἐπὶ κῦμα λάρῳ ὄρνιθι ἐοικώς
ὅς τε κατὰ δεινοὺς κόλπους ἁλὸς ἀτρυγέτοιο
ἰχθῦς ἀγρώσσων πυκινὰ πτερὰ δεύεται ἅλμῃ
τῷ ἴκελος πολέεσσιν ὀχήσατο κύμασιν Ἑρμῆς
ἀλλ ὅτε δὴ τὴν νῆσον ἀφίκετο τηλόθ ἐοῦσαν
ἔνθ ἐκ πόντου βὰς ἰοειδέος ἤπειρόνδε
ναῖεν ἐυπλόκαμος τὴν δἔνδοθι τέτμεν ἐοῦσαν
πῦρ μὲν ἐπ ἐσχαρόφιν μέγα καίετο τηλόσε δὀδμὴ
κέδρου τεὐκεάτοιο θύου τἀνὰ νῆσον ὀδώδει
δαιομένων ἡ δἔνδον ἀοιδιάουσ ὀπὶ καλῇ
ἱστὸν ἐποιχομένη χρυσείῃ κερκίδ ὕφαινεν
ὕλη δὲ σπέος ἀμφὶ πεφύκει τηλεθόωσα
κλήθρη ταἴγειρός τε καὶ εὐώδης κυπάρισσος
ἔνθα δέ τὄρνιθες τανυσίπτεροι εὐνάζοντο
σκῶπές τἴρηκές τε τανύγλωσσοί τε κορῶναι
εἰνάλιαι τῇσίν τε θαλάσσια ἔργα μέμηλεν
ἡ δαὐτοῦ τετάνυστο περὶ σπείους γλαφυροῖο
ἡμερὶς ἡβώωσα τεθήλει δὲ σταφυλῇσι
κρῆναι δἑξείης πίσυρες ῥέον ὕδατι λευκῷ
πλησίαι ἀλλήλων τετραμμέναι ἄλλυδις ἄλλη
ἀμφὶ δὲ λειμῶνες μαλακοὶ ἴου ἠδὲ σελίνου
θήλεον ἔνθα κἔπειτα καὶ ἀθάνατός περ ἐπελθὼν
ἔνθα στὰς θηεῖτο διάκτορος ἀργεϊφόντης
αὐτίκ ἄρ εἰς εὐρὺ σπέος ἤλυθεν οὐδέ μιν ἄντην
ἠγνοίησεν ἰδοῦσα Καλυψώ δῖα θεάων
οὐ γάρ τἀγνῶτες θεοὶ ἀλλήλοισι πέλονται
ἀθάνατοι οὐδ εἴ τις ἀπόπροθι δώματα ναίει
οὐδ ἄρ Ὀδυσσῆα μεγαλήτορα ἔνδον ἔτετμεν
ἀλλ ὅ γἐπ ἀκτῆς κλαῖε καθήμενος ἔνθα πάρος περ
δάκρυσι καὶ στοναχῇσι καὶ ἄλγεσι θυμὸν ἐρέχθων
πόντον ἐπ ἀτρύγετον δερκέσκετο δάκρυα λείβων
Ἑρμείαν δἐρέεινε Καλυψώ δῖα θεάων
ἐν θρόνῳ ἱδρύσασα φαεινῷ σιγαλόεντι
τίπτε μοι Ἑρμεία χρυσόρραπι εἰλήλουθας
αἰδοῖός τε φίλος τε πάρος γε μὲν οὔ τι θαμίζεις
ὥς ἄρα φωνήσασα θεὰ παρέθηκε τράπεζαν
ἀμβροσίης πλήσασα κέρασσε δὲ νέκταρ ἐρυθρόν
αὐτὰρ ὁ πῖνε καὶ ἦσθε διάκτορος ἀργεϊφόντης
καὶ τότε δή μιν ἔπεσσιν ἀμειβόμενος προσέειπεν
εἰρωτᾷς μἐλθόντα θεὰ θεόν αὐτὰρ ἐγώ τοι
τίς δἂν ἑκὼν τοσσόνδε διαδράμοι ἁλμυρὸν ὕδωρ
ἄσπετον οὐδέ τις ἄγχι βροτῶν πόλις οἵ τε θεοῖσιν
ἱερά τε ῥέζουσι καὶ ἐξαίτους ἑκατόμβας
ἀλλὰ μάλ οὔ πως ἔστι Διὸς νόον αἰγιόχοιο
οὔτε παρεξελθεῖν ἄλλον θεὸν οὔθ ἁλιῶσαι
φησί τοι ἄνδρα παρεῖναι ὀιζυρώτατον ἄλλων
τῶν ἀνδρῶν οἳ ἄστυ πέρι Πριάμοιο μάχοντο
εἰνάετες δεκάτῳ δὲ πόλιν πέρσαντες ἔβησαν
οἴκαδ ἀτὰρ ἐν νόστῳ Ἀθηναίην ἀλίτοντο
ἥ σφιν ἐπῶρσ ἄνεμόν τε κακὸν καὶ κύματα μακρά
τὸν δἄρα δεῦρ ἄνεμός τε φέρων καὶ κῦμα πέλασσε
τὸν νῦν σἠνώγει ἀποπεμπέμεν ὅττι τάχιστα
οὐ γάρ οἱ τῇδ αἶσα φίλων ἀπονόσφιν ὀλέσθαι