Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
Τρώων θἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
ἕλκε δὲ μέσσα λαβών ῥέπε δαἴσιμον ἦμαρ Ἀχαιῶν
αἳ μὲν Ἀχαιῶν κῆρες ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ
ἑζέσθην Τρώων δὲ πρὸς οὐρανὸν εὐρὺν ἄερθεν
αὐτὸς δἐξ Ἴδης μεγάλ ἔκτυπε δαιόμενον δὲ
ἧκε σέλας μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν οἳ δὲ ἰδόντες
θάμβησαν καὶ πάντας ὑπὸ χλωρὸν δέος εἷλεν
ἔνθ οὔτ Ἰδομενεὺς τλῆ μίμνειν οὔτ Ἀγαμέμνων
οὔτε δύ Αἴαντες μενέτην θεράποντες Ἄρηος
Νέστωρ οἶος ἔμιμνε Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν
οὔ τι ἑκών ἀλλ ἵππος ἐτείρετο τὸν βάλεν ἰῷ
δῖος Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο
ἄκρην κὰκ κορυφήν ὅθι τε πρῶται τρίχες ἵππων
κρανίῳ ἐμπεφύασι μάλιστα δὲ καίριόν ἐστιν
ἀλγήσας δἀνέπαλτο βέλος δεἰς ἐγκέφαλον δῦ
σὺν δἵππους ἐτάραξε κυλινδόμενος περὶ χαλκῷ
ὄφρ ὁ γέρων ἵπποιο παρηορίας ἀπέταμνε
φασγάνῳ ἀΐσσων τόφρ Ἕκτορος ὠκέες ἵπποι
ἦλθον ἀν ἰωχμὸν θρασὺν ἡνίοχον φορέοντες
Ἕκτορα καί νύ κεν ἔνθ ὁ γέρων ἀπὸ θυμὸν ὄλεσσεν
εἰ μὴ ἄρ ὀξὺ νόησε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης
σμερδαλέον δἐβόησεν ἐποτρύνων Ὀδυσῆα
πῇ φεύγεις μετὰ νῶτα βαλὼν κακὸς ὣς ἐν ὁμίλῳ
μή τίς τοι φεύγοντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πήξῃ
ἀλλὰ μέν ὄφρα γέροντος ἀπώσομεν ἄγριον ἄνδρα
ὣς ἔφατ οὐδ ἐσάκουσε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς
ἀλλὰ παρήϊξεν κοίλας ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
Τυδεΐδης δαὐτός περ ἐὼν προμάχοισιν ἐμίχθη
στῆ δὲ πρόσθ ἵππων Νηληϊάδαο γέροντος
ὦ γέρον ἦ μάλα δή σε νέοι τείρουσι μαχηταί
σὴ δὲ βίη λέλυται χαλεπὸν δέ σε γῆρας ὀπάζει
ἠπεδανὸς δέ νύ τοι θεράπων βραδέες δέ τοι ἵπποι
οἷοι Τρώϊοι ἵπποι ἐπιστάμενοι πεδίοιο
κραιπνὰ μάλ ἔνθα καὶ ἔνθα διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι
οὕς ποτ ἀπ Αἰνείαν ἑλόμην μήστωρε φόβοιο
τούτω μὲν θεράποντε κομείτων τώδε δὲ νῶϊ
Τρωσὶν ἐφ ἱπποδάμοις ἰθύνομεν ὄφρα καὶ Ἕκτωρ
εἴσεται εἰ καὶ ἐμὸν δόρυ μαίνεται ἐν παλάμῃσιν
ὣς ἔφατ οὐδ ἀπίθησε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ
Νεστορέας μὲν ἔπειθ ἵππους θεράποντε κομείτην
ἴφθιμοι Σθένελός τε καὶ Εὐρυμέδων ἀγαπήνωρ
τὼ δεἰς ἀμφοτέρω Διομήδεος ἅρματα βήτην
Νέστωρ δἐν χείρεσσι λάβ ἡνία σιγαλόεντα
μάστιξεν δἵππους τάχα δἝκτορος ἄγχι γένοντο
τοῦ δἰθὺς μεμαῶτος ἀκόντισε Τυδέος υἱός
καὶ τοῦ μέν ῥἀφάμαρτεν ὃ δἡνίοχον θεράποντα
υἱὸν ὑπερθύμου Θηβαίου Ἠνιοπῆα
ἵππων ἡνί ἔχοντα βάλε στῆθος παρὰ μαζόν
ἤριπε δἐξ ὀχέων ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι
ὠκύποδες τοῦ δαὖθι λύθη ψυχή τε μένος τε
Ἕκτορα δαἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο
τὸν μὲν ἔπειτ εἴασε καὶ ἀχνύμενός περ ἑταίρου
κεῖσθαι ὃ δἡνίοχον μέθεπε θρασύν οὐδ ἄρ ἔτι δὴν
ἵππω δευέσθην σημάντορος αἶψα γὰρ εὗρεν
Ἰφιτίδην Ἀρχεπτόλεμον θρασύν ὅν ῥα τόθ ἵππων
ὠκυπόδων ἐπέβησε δίδου δέ οἱ ἡνία χερσίν
ἔνθά κε λοιγὸς ἔην καὶ ἀμήχανα ἔργα γένοντο
καί νύ κε σήκασθεν κατὰ Ἴλιον ἠΰτε ἄρνες
εἰ μὴ ἄρ ὀξὺ νόησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε
βροντήσας δἄρα δεινὸν ἀφῆκ ἀργῆτα κεραυνόν
κὰδ δὲ πρόσθ ἵππων Διομήδεος ἧκε χαμᾶζε
τὼ δἵππω δείσαντε καταπτήτην ὑπ ὄχεσφι
Νέστορα δἐκ χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα
δεῖσε δὅ γἐν θυμῷ Διομήδεα δὲ προσέειπε
Τυδεΐδη ἄγε δαὖτε φόβον δἔχε μώνυχας ἵππους
ἦ οὐ γιγνώσκεις ὅ τοι ἐκ Διὸς οὐχ ἕπετ ἀλκή
νῦν μὲν γὰρ τούτῳ Κρονίδης Ζεὺς κῦδος ὀπάζει
σήμερον ὕστερον αὖτε καὶ ἡμῖν αἴ κἐθέλῃσι
δώσει ἀνὴρ δέ κεν οὔ τι Διὸς νόον εἰρύσσαιτο
οὐδὲ μάλ ἴφθιμος ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι
τὸν δἠμείβετ ἔπειτα βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης
ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες
Ἕκτωρ γάρ ποτε φήσει ἐνὶ Τρώεσσ ἀγορεύων
Τυδεΐδης ὑπ ἐμεῖο φοβεύμενος ἵκετο νῆας
ὥς ποτ ἀπειλήσει τότε μοι χάνοι εὐρεῖα χθών
τὸν δἠμείβετ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ
ὤ μοι Τυδέος υἱὲ δαΐφρονος οἷον ἔειπες
εἴ περ γάρ σἝκτωρ γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φήσει
ἀλλ οὐ πείσονται Τρῶες καὶ Δαρδανίωνες
καὶ Τρώων ἄλοχοι μεγαθύμων ἀσπιστάων
τάων ἐν κονίῃσι βάλες θαλεροὺς παρακοίτας
ὣς ἄρα φωνήσας φύγαδε τράπε μώνυχας ἵππους
αὖτις ἀν ἰωχμόν ἐπὶ δὲ Τρῶές τε καὶ Ἕκτωρ
ἠχῇ θεσπεσίῃ βέλεα στονόεντα χέοντο
τῷ δἐπὶ μακρὸν ἄϋσε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ
Τυδεΐδη περὶ μέν σε τίον Δαναοὶ ταχύπωλοι
νῦν δέ σἀτιμήσουσι γυναικὸς ἄρ ἀντὶ τέτυξο
ἔρρε κακὴ γλήνη ἐπεὶ οὐκ εἴξαντος ἐμεῖο
πύργων ἡμετέρων ἐπιβήσεαι οὐδὲ γυναῖκας
ἄξεις ἐν νήεσσι πάρος τοι δαίμονα δώσω
ὣς φάτο Τυδεΐδης δὲ διάνδιχα μερμήριξεν
ἵππους τε στρέψαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι
τρὶς μὲν μερμήριξε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν
τρὶς δἄρ ἀπ Ἰδαίων ὀρέων κτύπε μητίετα Ζεὺς
σῆμα τιθεὶς Τρώεσσι μάχης ἑτεραλκέα νίκην
Ἕκτωρ δὲ Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας
Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ
ἀνέρες ἔστε φίλοι μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς
γιγνώσκω δὅτι μοι πρόφρων κατένευσε Κρονίων
νίκην καὶ μέγα κῦδος ἀτὰρ Δαναοῖσί γε πῆμα
νήπιοι οἳ ἄρα δὴ τάδε τείχεα μηχανόωντο
ἀβλήχρ οὐδενόσωρα τὰ δοὐ μένος ἁμὸν ἐρύξει
ἵπποι δὲ ῥέα τάφρον ὑπερθορέονται ὀρυκτήν
ἀλλ ὅτε κεν δὴ νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι γένωμαι
ὡς πυρὶ νῆας ἐνιπρήσω κτείνω δὲ καὶ αὐτοὺς
Ἀργείους παρὰ νηυσὶν ἀτυζομένους ὑπὸ καπνοῦ
ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐκέκλετο φώνησέν τε
Ξάνθέ τε καὶ σὺ Πόδαργε καὶ Αἴθων Λάμπέ τε δῖε
νῦν μοι τὴν κομιδὴν ἀποτίνετον ἣν μάλα πολλὴν
Ἀνδρομάχη θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἠετίωνος
ὑμῖν πὰρ προτέροισι μελίφρονα πυρὸν ἔθηκεν
οἶνόν τἐγκεράσασα πιεῖν ὅτε θυμὸς ἀνώγοι
ἢ ἐμοί ὅς πέρ οἱ θαλερὸς πόσις εὔχομαι εἶναι
ἀλλ ἐφομαρτεῖτον καὶ σπεύδετον ὄφρα λάβωμεν
ἀσπίδα Νεστορέην τῆς νῦν κλέος οὐρανὸν ἵκει
πᾶσαν χρυσείην ἔμεναι κανόνας τε καὶ αὐτήν
αὐτὰρ ἀπ ὤμοιιν Διομήδεος ἱπποδάμοιο
δαιδάλεον θώρηκα τὸν Ἥφαιστος κάμε τεύχων
εἰ τούτω κε λάβοιμεν ἐελποίμην κεν Ἀχαιοὺς
αὐτονυχὶ νηῶν ἐπιβησέμεν ὠκειάων
ὣς ἔφατ εὐχόμενος νεμέσησε δὲ πότνια Ἥρη
σείσατο δεἰνὶ θρόνῳ ἐλέλιξε δὲ μακρὸν Ὄλυμπον
καί ῥα Ποσειδάωνα μέγαν θεὸν ἀντίον ηὔδα
ὢ πόποι ἐννοσίγαι εὐρυσθενές οὐδέ νυ σοί περ
ὀλλυμένων Δαναῶν ὀλοφύρεται ἐν φρεσὶ θυμός
οἳ δέ τοι εἰς Ἑλίκην τε καὶ Αἰγὰς δῶρ ἀνάγουσι
πολλά τε καὶ χαρίεντα σὺ δέ σφισι βούλεο νίκην
εἴ περ γάρ κἐθέλοιμεν ὅσοι Δαναοῖσιν ἀρωγοί
Τρῶας ἀπώσασθαι καὶ ἐρυκέμεν εὐρύοπα Ζῆν
αὐτοῦ κἔνθ ἀκάχοιτο καθήμενος οἶος ἐν Ἴδῃ
Ἥρη ἀπτοεπὲς ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες
οὐκ ἂν ἔγωγ ἐθέλοιμι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι
ἡμέας τοὺς ἄλλους ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστιν
ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον
τῶν δὅσον ἐκ νηῶν ἀπὸ πύργου τάφρος ἔεργε
πλῆθεν ὁμῶς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν ἀσπιστάων
εἰλομένων εἴλει δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ
Ἕκτωρ Πριαμίδης ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκε
καί νύ κἐνέπρησεν πυρὶ κηλέῳ νῆας ἐΐσας
εἰ μὴ ἐπὶ φρεσὶ θῆκ Ἀγαμέμνονι πότνια Ἥρη
αὐτῷ ποιπνύσαντι θοῶς ὀτρῦναι Ἀχαιούς
βῆ δἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν
πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ
στῆ δἐπ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ
ἥ ῥἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε
ἠμὲν ἐπ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο
ἠδ ἐπ Ἀχιλλῆος τοί ῥἔσχατα νῆας ἐΐσας
εἴρυσαν ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν
ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς
αἰδὼς Ἀργεῖοι κάκ ἐλέγχεα εἶδος ἀγητοί
πῇ ἔβαν εὐχωλαί ὅτε δὴ φάμεν εἶναι ἄριστοι
ἃς ὁπότ ἐν Λήμνῳ κενεαυχέες ἠγοράασθε
ἔσθοντες κρέα πολλὰ βοῶν ὀρθοκραιράων
πίνοντες κρητῆρας ἐπιστεφέας οἴνοιο
Τρώων ἄνθ ἑκατόν τε διηκοσίων τε ἕκαστος
στήσεσθ ἐν πολέμῳ νῦν δοὐδ ἑνὸς ἄξιοί εἰμεν
τῇδ ἄτῃ ἄασας καί μιν μέγα κῦδος ἀπηύρας
οὐ μὲν δή ποτέ φημι τεὸν περικαλλέα βωμὸν
νηῒ πολυκλήϊδι παρελθέμεν ἐνθάδε ἔρρων
ἀλλ ἐπὶ πᾶσι βοῶν δημὸν καὶ μηρί ἔκηα
ἱέμενος Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι
αὐτοὺς δή περ ἔασον ὑπεκφυγέειν καὶ ἀλύξαι
μηδ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς
ὣς φάτο τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα
νεῦσε δέ οἱ λαὸν σόον ἔμμεναι οὐδ ἀπολέσθαι
αὐτίκα δαἰετὸν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν
νεβρὸν ἔχοντ ὀνύχεσσι τέκος ἐλάφοιο ταχείης
πὰρ δὲ Διὸς βωμῷ περικαλλέϊ κάββαλε νεβρόν
ἔνθα πανομφαίῳ Ζηνὶ ῥέζεσκον Ἀχαιοί
οἳ δὡς οὖν εἴδονθ ὅ τἄρ ἐκ Διὸς ἤλυθεν ὄρνις
μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον μνήσαντο δὲ χάρμης
ἔνθ οὔ τις πρότερος Δαναῶν πολλῶν περ ἐόντων
εὔξατο Τυδεΐδαο πάρος σχέμεν ὠκέας ἵππους
τάφρου τἐξελάσαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι
ἀλλὰ πολὺ πρῶτος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν
Φραδμονίδην Ἀγέλαον ὃ μὲν φύγαδ ἔτραπεν ἵππους
τῷ δὲ μεταστρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν
ὤμων μεσσηγύς διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσεν
ἤριπε δἐξ ὀχέων ἀράβησε δὲ τεύχε ἐπ αὐτῷ
τὸν δὲ μετ Ἀτρεΐδαι Ἀγαμέμνων καὶ Μενέλαος
τοῖσι δἐπ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκήν
τοῖσι δἐπ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος
τοῖσι δἐπ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός
Τεῦκρος δεἴνατος ἦλθε παλίντονα τόξα τιταίνων
στῆ δἄρ ὑπ Αἴαντος σάκεϊ Τελαμωνιάδαο
ἔνθ Αἴας μὲν ὑπεξέφερεν σάκος αὐτὰρ ὅ γἥρως
παπτήνας ἐπεὶ ἄρ τιν ὀϊστεύσας ἐν ὁμίλῳ
βεβλήκοι ὃ μὲν αὖθι πεσὼν ἀπὸ θυμὸν ὄλεσσεν
αὐτὰρ ὃ αὖτις ἰὼν πάϊς ὣς ὑπὸ μητέρα δύσκεν
εἰς Αἴανθ ὃ δέ μιν σάκεϊ κρύπτασκε φαεινῷ
ἔνθα τίνα πρῶτον Τρώων ἕλε Τεῦκρος ἀμύμων
Ὀρσίλοχον μὲν πρῶτα καὶ Ὄρμενον ἠδ Ὀφελέστην
Δαίτορά τε Χρομίον τε καὶ ἀντίθεον Λυκοφόντην
καὶ Πολυαιμονίδην Ἀμοπάονα καὶ Μελάνιππον
πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ
τὸν δὲ ἰδὼν γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
τόξου ἄπο κρατεροῦ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας
στῆ δὲ παρ αὐτὸν ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε
Τεῦκρε φίλη κεφαλή Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν
βάλλ οὕτως αἴ κέν τι φόως Δαναοῖσι γένηαι
πατρί τε σῷ Τελαμῶνι ὅ σἔτρεφε τυτθὸν ἐόντα
καί σε νόθον περ ἐόντα κομίσσατο ᾧ ἐνὶ οἴκῳ
τὸν καὶ τηλόθ ἐόντα ἐϋκλείης ἐπίβησον
αἴ κέν μοι δώῃ Ζεύς ταἰγίοχος καὶ Ἀθήνη
πρώτῳ τοι μετ ἐμὲ πρεσβήϊον ἐν χερὶ θήσω
ἢ τρίποδ ἠὲ δύω ἵππους αὐτοῖσιν ὄχεσφιν
ἠὲ γυναῖχ ἥ κέν τοι ὁμὸν λέχος εἰσαναβαίνοι
τὸν δἀπαμειβόμενος προσεφώνεε Τεῦκρος ἀμύμων
Ἀτρεΐδη κύδιστε τί με σπεύδοντα καὶ αὐτὸν
ὀτρύνεις οὐ μέν τοι ὅση δύναμίς γε πάρεστι
παύομαι ἀλλ ἐξ οὗ προτὶ Ἴλιον ὠσάμεθ αὐτοὺς
ἐκ τοῦ δὴ τόξοισι δεδεγμένος ἄνδρας ἐναίρω
ὀκτὼ δὴ προέηκα τανυγλώχινας ὀϊστούς
πάντες δἐν χροῂ πῆχθεννἀρηϊθόωννἀιζηῶν
τοῦτον δοὐ δύναμαι βαλέειν κύνα λυσσητῆρα
ἦ ῥα καὶ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν
Ἕκτορος ἀντικρύ βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός
καὶ τοῦ μέν ῥἀφάμαρθ ὃ δἀμύμονα Γοργυθίωνα
υἱὸν ἐῢν Πριάμοιο κατὰ στῆθος βάλεν ᾇῷ
τόν ῥἐξ Αἰσύμηθεν ὀπυιομένη τέκε μήτηρ
καλὴ Καστιάνειρα δέμας ἐϊκυῖα θεῇσι
μήκων δὡς ἑτέρωσε κάρη βάλεν ἥ τἐνὶ κήπῳ
καρπῷ βριθομένη νοτίῃσί τε εἰαρινῇσιν
ὣς ἑτέρωσ ἤμυσε κάρη πήληκι βαρυνθέν
Τεῦκρος δἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν
ἀλλ ὅ γε καὶ τόθ ἅμαρτε παρέσφηλεν γὰρ Ἀπόλλων
ἀλλ Ἀρχεπτόλεμον θρασὺν Ἕκτορος ἡνιοχῆα
ἱέμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν
Κεβριόνην δἐκέλευσεν ἀδελφεὸν ἐγγὺς ἐόντα
ἵππων ἡνί ἑλεῖν ὃ δἄρ οὐκ ἀπίθησεν ἀκούσας
αὐτὸς δἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος
βῆ δεὐθὺς Τεύκρου βαλέειν δέ ἑ θυμὸς ἀνώγει
ἤτοι ὃ μὲν φαρέτρης ἐξείλετο πικρὸν ὀϊστόν
θῆκε δἐπὶ νευρῇ τὸν δαὖ κορυθαίολος Ἕκτωρ
αὐερύοντα παρ ὦμον ὅθι κληῂς ἀποέργει
αὐχένα τε στῆθός τε μάλιστα δὲ καίριόν ἐστι
τῇ ῥἐπὶ οἷ μεμαῶτα βάλεν λίθῳ ὀκριόεντι
ῥῆξε δέ οἱ νευρήν νάρκησε δὲ χεὶρ ἐπὶ καρπῷ
στῆ δὲ γνὺξ ἐριπών τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός
Αἴας δοὐκ ἀμέλησε κασιγνήτοιο πεσόντος
ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε
τὸν μὲν ἔπειθ ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι
Μηκιστεὺς Ἐχίοιο πάϊς καὶ δῖος Ἀλάστωρ
νῆας ἔπι γλαφυρὰς φερέτην βαρέα στενάχοντα
ἂψ δαὖτις Τρώεσσιν Ὀλύμπιος ἐν μένος ὦρσεν
οἳ δἰθὺς τάφροιο βαθείης ὦσαν Ἀχαιούς
Ἕκτωρ δἐν πρώτοισι κίε σθένεϊ βλεμεαίνων
ὡς δὅτε τίς τε κύων συὸς ἀγρίου ἠὲ λέοντος
ἅπτηται κατόπισθε ποσὶν ταχέεσσι διώκων
ἰσχία τε γλουτούς τε ἑλισσόμενόν τε δοκεύει
ὣς Ἕκτωρ ὤπαζε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς
αἰὲν ἀποκτείνων τὸν ὀπίστατον οἳ δὲ φέβοντο
αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν
φεύγοντες πολλοὶ δὲ δάμεν Τρώων ὑπὸ χερσίν
οἳ μὲν δὴ παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες
ἀλλήλοισί τε κεκλόμενοι καὶ πᾶσι θεοῖσι
χεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλ εὐχετόωντο ἕκαστος
Ἕκτωρ δἀμφιπεριστρώφα καλλίτριχας ἵππους
Γοργοῦς ὄμματ ἔχων ἠδὲ βροτολοιγοῦ Ἄρηος
τοὺς δὲ ἰδοῦσ ἐλέησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη
αἶψα δἈθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος οὐκέτι νῶϊ
ὀλλυμένων Δαναῶν κεκαδησόμεθ ὑστάτιόν περ
ἀνδρὸς ἑνὸς ῥιπῇ ὃ δὲ μαίνεται οὐκέτ ἀνεκτῶς
Ἕκτωρ Πριαμίδης καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε
τὴν δαὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη
καὶ λίην οὗτός γε μένος θυμόν τὀλέσειε
χερσὶν ὑπ Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ
ἀλλὰ πατὴρ οὑμὸς φρεσὶ μαίνεται οὐκ ἀγαθῇσι
σχέτλιος αἰὲν ἀλιτρός ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς
οὐδέ τι τῶν μέμνηται ὅ οἱ μάλα πολλάκις υἱὸν
τειρόμενον σώεσκον ὑπ Εὐρυσθῆος ἀέθλων
ἤτοι ὃ μὲν κλαίεσκε πρὸς οὐρανόν αὐτὰρ ἐμὲ Ζεὺς
τῷ ἐπαλεξήσουσαν ἀπ οὐρανόθεν προΐαλλεν
εἰ γὰρ ἐγὼ τάδε ᾔδε ἐνὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσιν
εὖτέ μιν εἰς Ἀΐδαο πυλάρταο προὔπεμψεν
ἐξ Ἐρέβευς ἄξοντα κύνα στυγεροῦ Ἀΐδαο
οὐκ ἂν ὑπεξέφυγε Στυγὸς ὕδατος αἰπὰ ῥέεθρα
νῦν δἐμὲ μὲν στυγέει Θέτιδος δἐξήνυσε βουλάς
ἥ οἱ γούνατ ἔκυσσε καὶ ἔλλαβε χειρὶ γενείου
λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον
ἔσται μὰν ὅτ ἂν αὖτε φίλην γλαυκώπιδα εἴπῃ
ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους
ὄφρ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο
ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ
γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας
ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ οἰωνοὺς
δημῷ καὶ σάρκεσσι πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν
ὣς ἔφατ οὐδ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη
ἣ μὲν ἐποιχομένη χρυσάμπυκας ἔντυεν ἵππους
Ἥρη πρέσβα θεὰ θυγάτηρ μεγάλοιο Κρόνοιο
αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο
πέπλον μὲν κατέχευεν ἑανὸν πατρὸς ἐπ οὔδει
ποικίλον ὅν ῥαὐτὴ ποιήσατο καὶ κάμε χερσίν
ἣ δὲ χιτῶν ἐνδῦσα Διὸς νεφεληγερέταο
τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήσσετο δακρυόεντα
ἐς δὄχεα φλόγεα ποσὶ βήσετο λάζετο δἔγχος
βριθὺ μέγα στιβαρόν τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν
ἡρώων τοῖσίν τε κοτέσσεται ὀβριμοπάτρη
Ἥρη δὲ μάστιγι θοῶς ἐπεμαίετ ἄρ ἵππους
αὐτόμαται δὲ πύλαι μύκον οὐρανοῦ ἃς ἔχον Ὧραι
τῇς ἐπιτέτραπται μέγας οὐρανὸς Οὔλυμπός τε
ἠμὲν ἀνακλῖναι πυκινὸν νέφος ἠδ ἐπιθεῖναι
τῇ ῥα δι αὐτάων κεντρηνεκέας ἔχον ἵππους
Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐπεὶ ἴδε χώσατ ἄρ αἰνῶς
Ἶριν δὄτρυνε χρυσόπτερον ἀγγελέουσαν
βάσκ ἴθι Ἶρι ταχεῖα πάλιν τρέπε μηδ ἔα ἄντην
ἔρχεσθ οὐ γὰρ καλὰ συνοισόμεθα πτόλεμον δέ
ὧδε γὰρ ἐξερέω τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται
γυιώσω μέν σφωϊν ὑφ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους
αὐτὰς δἐκ δίφρου βαλέω κατά θἅρματα ἄξω
οὐδέ κεν ἐς δεκάτους περιτελλομένους ἐνιαυτοὺς
ἕλκε ἀπαλθήσεσθον ἅ κεν μάρπτῃσι κεραυνός
Ἥρῃ δοὔ τι τόσον νεμεσίζομαι οὐδὲ χολοῦμαι
αἰεὶ γάρ μοι ἔωθεν ἐνικλᾶν ὅττί κεν εἴπω
ὣς ἔφατ ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα
βῆ δἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον
πρώτῃσιν δὲ πύλῃσι πολυπτύχου Οὐλύμποιο
ἀντομένη κατέρυκε Διὸς δέ σφἔννεπε μῦθον
πῇ μέματον τί σφῶϊν ἐνὶ φρεσὶ μαίνεται ἦτορ
ὧδε γὰρ ἠπείλησε Κρόνου πάϊς ᾗ τελέει περ
γυιώσειν μὲν σφῶϊν ὑφ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους
αὐτὰς δἐκ δίφρου βαλέειν κατά θἅρματα ἄξειν
Ἥρῃ δοὔ τι τόσον νεμεσίζεται οὐδὲ χολοῦται
αἰεὶ γάρ οἱ ἔωθεν ἐνικλᾶν ὅττι κεν εἴπῃ
ἀλλὰ σύ γαἰνοτάτη κύον ἀδεὲς εἰ ἐτεόν γε
τολμήσεις Διὸς ἄντα πελώριον ἔγχος ἀεῖραι
ἣ μὲν ἄρ ὣς εἰποῦσ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις
αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν
ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος οὐκέτ ἔγωγε
νῶϊ ἐῶ Διὸς ἄντα βροτῶν ἕνεκα πτολεμίζειν
τῶν ἄλλος μὲν ἀποφθίσθω ἄλλος δὲ βιώτω
ὅς κε τύχῃ κεῖνος δὲ τὰ ἃ φρονέων ἐνὶ θυμῷ
Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι δικαζέτω ὡς ἐπιεικές
ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπε μώνυχας ἵππους
τῇσιν δὯραι μὲν λῦσαν καλλίτριχας ἵππους
καὶ τοὺς μὲν κατέδησαν ἐπ ἀμβροσίῃσι κάπῃσιν
ἅρματα δἔκλιναν πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα
αὐταὶ δὲ χρυσέοισιν ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον
μίγδ ἄλλοισι θεοῖσι φίλον τετιημέναι ἦτορ
Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐΰτροχον ἅρμα καὶ ἵππους
Οὔλυμπον δὲ δίωκε θεῶν δἐξίκετο θώκους
τῷ δὲ καὶ ἵππους μὲν λῦσε κλυτὸς ἐννοσίγαιος
ἅρματα δἂμ βωμοῖσι τίθει κατὰ λῖτα πετάσσας
αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς
ἕζετο τῷ δὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετ Ὄλυμπος
αἳ δοἶαι Διὸς ἀμφὶς Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη
ἥσθην οὐδέ τί μιν προσεφώνεον οὐδ ἐρέοντο
αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε
τίφθ οὕτω τετίησθον Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη
οὐ μέν θην κάμετόν γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ
ὀλλῦσαι Τρῶας τοῖσιν κότον αἰνὸν ἔθεσθε
πάντως οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι
οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ ἐν Ὀλύμπῳ
σφῶϊν δὲ πρίν περ τρόμος ἔλλαβε φαίδιμα γυῖα
ὧδε γὰρ ἐξερέω τὸ δέ κεν τετελεσμένον ἦεν
οὐκ ἂν ἐφ ὑμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷ
ἂψ ἐς Ὄλυμπον ἵκεσθον ἵν ἀθανάτων ἕδος ἐστίν
ὣς ἔφαθ αἳ δἐπέμυξαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη
ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐδέ τι εἶπε
εὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν ὅ τοι σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν
ἀλλ ἤτοι πολέμου μὲν ἀφεξόμεθ εἰ σὺ κελεύεις
τὴν δἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς
ἠοῦς δὴ καὶ μᾶλλον ὑπερμενέα Κρονίωνα
ὄψεαι αἴ κἐθέλῃσθα βοῶπις πότνια Ἥρη
ὀλλύντ Ἀργείων πουλὺν στρατὸν αἰχμητάων
οὐ γὰρ πρὶν πολέμου ἀποπαύσεται ὄβριμος Ἕκτωρ
πρὶν ὄρθαι παρὰ ναῦφι ποδώκεα Πηλεΐωνα
ἤματι τῷ ὅτ ἂν οἳ μὲν ἐπὶ πρύμνῃσι μάχωνται
στείνει ἐν αἰνοτάτῳ περὶ Πατρόκλοιο θανόντος
ὣς γὰρ θέσφατόν ἐστι σέθεν δἐγὼ οὐκ ἀλεγίζω
χωομένης οὐδ εἴ κε τὰ νείατα πείραθ ἵκηαι
ἥμενοι οὔτ αὐγῇς Ὑπερίονος Ἠελίοιο
τέρποντ οὔτ ἀνέμοισι βαθὺς δέ τε Τάρταρος ἀμφίς
οὐδ ἢν ἔνθ ἀφίκηαι ἀλωμένη οὔ σευ ἔγωγε
σκυζομένης ἀλέγω ἐπεὶ οὐ σέο κύντερον ἄλλο
ὣς φάτο τὸν δοὔ τι προσέφη λευκώλενος Ἥρη
ἐν δἔπεσ Ὠκεανῷ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο
ἕλκον νύκτα μέλαιναν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν
Τρωσὶν μέν ῥἀέκουσιν ἔδυ φάος αὐτὰρ Ἀχαιοῖς
ἀσπασίη τρίλλιστος ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή
Τρώων αὖτ ἀγορὴν ποιήσατο φαίδιμος Ἕκτωρ
νόσφι νεῶν ἀγαγὼν ποταμῷ ἔπι δινήεντι
ἐν καθαρῷ ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος
ἐξ ἵππων δἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον
τόν ῥἝκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος ἐν δἄρα χειρὶ
ἔγχος ἔχ ἑνδεκάπηχυ πάροιθε δὲ λάμπετο δουρὸς
αἰχμὴ χαλκείη περὶ δὲ χρύσεος θέε πόρκης
τῷ ὅ γἐρεισάμενος ἔπεα Τρώεσσι μετηύδα
κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ Δάρδανοι ἠδ ἐπίκουροι
νῦν ἐφάμην νῆάς τὀλέσας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς
ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν
ἀλλὰ πρὶν κνέφας ἦλθε τὸ νῦν ἐσάωσε μάλιστα
Ἀργείους καὶ νῆας ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης
ἀλλ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ
δόρπά τἐφοπλισόμεσθα ἀτὰρ καλλίτριχας ἵππους
λύσαθ ὑπὲξ ὀχέων παρὰ δέ σφισι βάλλετ ἐδωδήν
ἐκ πόλιος δἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα
καρπαλίμως οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε
σῖτόν τἐκ μεγάρων ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε
ὥς κεν παννύχιοι μέσφ ἠοῦς ἠριγενείης
καίωμεν πυρὰ πολλά σέλας δεἰς οὐρανὸν ἵκῃ
μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ
φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ εὐρέα νῶτα θαλάσσης
μὴ μὰν ἀσπουδί γε νεῶν ἐπιβαῖεν ἕκηλοι
ἀλλ ὥς τις τούτων γε βέλος καὶ οἴκοθι πέσσῃ
βλήμενος ἢ ἰῷ ἢ ἔγχεϊ ὀξυόεντι
νηὸς ἐπιθρῴσκων ἵνα τις στυγέῃσι καὶ ἄλλος
Τρωσὶν ἐφ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα
κήρυκες δἀνὰ ἄστυ Διῒ φίλοι ἀγγελλόντων
παῖδας πρωθήβας πολιοκροτάφους τε γέροντας
λέξασθαι περὶ ἄστυ θεοδμήτων ἐπὶ πύργων
θηλύτεραι δὲ γυναῖκες ἐνὶ μεγάροισιν ἑκάστη
πῦρ μέγα καιόντων φυλακὴ δέ τις ἔμπεδος ἔστω
μὴ λόχος εἰσέλθῃσι πόλιν λαῶν ἀπεόντων
ὧδ ἔστω Τρῶες μεγαλήτορες ὡς ἀγορεύω
μῦθος δὃς μὲν νῦν ὑγιὴς εἰρημένος ἔστω
τὸν δἠοῦς Τρώεσσι μεθ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω
ἔλπομαι εὐχόμενος Διί τἄλλοισίν τε θεοῖσιν
ἐξελάαν ἐνθένδε κύνας κηρεσσιφορήτους
οὓς κῆρες φορέουσι μελαινάων ἐπὶ νηῶν
ἀλλ ἤτοι ἐπὶ νυκτὶ φυλάξομεν ἡμέας αὐτούς
πρῶϊ δὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες
νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα
εἴσομαι εἴ κέ μὁ Τυδεΐδης κρατερὸς Διομήδης
πὰρ νηῶν πρὸς τεῖχος ἀπώσεται ἤ κεν ἐγὼ τὸν
χαλκῷ δῃώσας ἔναρα βροτόεντα φέρωμαι
αὔριον ἣν ἀρετὴν διαείσεται εἴ κἐμὸν ἔγχος
μείνῃ ἐπερχόμενον ἀλλ ἐν πρώτοισιν ὀΐω
ἠελίου ἀνιόντος ἐς αὔριον εἰ γὰρ ἐγὼν ὣς
εἴην ἀθάνατος καὶ ἀγήρως ἤματα πάντα
τιοίμην δὡς τίετ Ἀθηναίη καὶ Ἀπόλλων
ὡς νῦν ἡμέρη ἥδε κακὸν φέρει Ἀργείοισιν
ὣς Ἕκτωρ ἀγόρευ ἐπὶ δὲ Τρῶες κελάδησαν
οἳ δἵππους μὲν λῦσαν ὑπὸ ζυγοῦ ἱδρώοντας
δῆσαν δἱμάντεσσι παρ ἅρμασιν οἷσιν ἕκαστος
ἐκ πόλιος δἄξοντο βόας καὶ ἴφια μῆλα
καρπαλίμως οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζοντο
σῖτόν τἐκ μεγάρων ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγοντο
κνίσην δἐκ πεδίου ἄνεμοι φέρον οὐρανὸν εἴσω
οἳ δὲ μέγα φρονέοντες ἐπὶ πτολέμοιο γεφύρας
εἴατο παννύχιοι πυρὰ δέ σφισι καίετο πολλά
ὡς δὅτ ἐν οὐρανῷ ἄστρα φαεινὴν ἀμφὶ σελήνην
φαίνετ ἀριπρεπέα ὅτε τἔπλετο νήνεμος αἰθήρ
ἔκ τἔφανεν πᾶσαι σκοπιαὶ καὶ πρώονες ἄκροι
καὶ νάπαι οὐρανόθεν δἄρ ὑπερράγη ἄσπετος αἰθήρ
πάντα δὲ εἴδεται ἄστρα γέγηθε δέ τε φρένα ποιμήν
τόσσα μεσηγὺ νεῶν ἠδὲ Ξάνθοιο ῥοάων
Τρώων καιόντων πυρὰ φαίνετο Ἰλιόθι πρό
χίλι ἄρ ἐν πεδίῳ πυρὰ καίετο πὰρ δὲ ἑκάστῳ
εἴατο πεντήκοντα σέλᾳ πυρὸς αἰθομένοιο
ἵπποι δὲ κρῖ λευκὸν ἐρεπτόμενοι καὶ ὀλύρας
ἑσταότες παρ ὄχεσφιν ἐΰθρονον Ἠῶ μίμνον
αὐτὰρ ὁ ἐκ λιμένος προσέβη τρηχεῖαν ἀταρπὸν
χῶρον ἀν ὑλήεντα δι ἄκριας ᾗ οἱ Ἀθήνη
πέφραδε δῖον ὑφορβόν ὅ οἱ βιότοιο μάλιστα
κήδετο οἰκήων οὓς κτήσατο δῖος Ὀδυσσεύς
τὸν δἄρ ἐνὶ προδόμῳ εὗρ ἥμενον ἔνθα οἱ αὐλὴ
ὑψηλὴ δέδμητο περισκέπτῳ ἐνὶ χώρῳ
καλή τε μεγάλη τε περίδρομος ἥν ῥα συβώτης
αὐτὸς δείμαθ ὕεσσιν ἀποιχομένοιο ἄνακτος
νόσφιν δεσποίνης καὶ Λαέρταο γέροντος
ῥυτοῖσιν λάεσσι καὶ ἐθρίγκωσεν ἀχέρδῳ
σταυροὺς δἐκτὸς ἔλασσε διαμπερὲς ἔνθα καὶ ἔνθα
πυκνοὺς καὶ θαμέας τὸ μέλαν δρυὸς ἀμφικεάσσας
ἔντοσθεν δαὐλῆς συφεοὺς δυοκαίδεκα ποίει
πλησίον ἀλλήλων εὐνὰς συσίν ἐν δὲ ἑκάστῳ
πεντήκοντα σύες χαμαιευνάδες ἐρχατόωντο
θήλειαι τοκάδες τοὶ δἄρσενες ἐκτὸς ἴαυον
πολλὸν παυρότεροι τοὺς γὰρ μινύθεσκον ἔδοντες
ἀντίθεοι μνηστῆρες ἐπεὶ προΐαλλε συβώτης
αἰεὶ ζατρεφέων σιάλων τὸν ἄριστον ἁπάντων
οἱ δὲ τριηκόσιοί τε καὶ ἑξήκοντα πέλοντο
πὰρ δὲ κύνες θήρεσσιν ἐοικότες αἰὲν ἴαυον
τέσσαρες οὓς ἔθρεψε συβώτης ὄρχαμος ἀνδρῶν
τάμνων δέρμα βόειον ἐϋχροές οἱ δὲ δὴ ἄλλοι
ᾤχοντ ἄλλυδις ἄλλος ἅμ ἀγρομένοισι σύεσσιν
οἱ τρεῖς τὸν δὲ τέταρτον ἀποπροέηκε πόλινδε
σῦν ἀγέμεν μνηστῆρσιν ὑπερφιάλοισιν ἀνάγκῃ
ὄφρ ἱερεύσαντες κρειῶν κορεσαίατο θυμόν
οἱ μὲν κεκλήγοντες ἐπέδραμον αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
ἕζετο κερδοσύνῃ σκῆπτρον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός
ἔνθα κεν ᾧ παρὰ σταθμῷ ἀεικέλιον πάθεν ἄλγος
ἀλλὰ συβώτης ὦκα ποσὶ κραιπνοῖσι μετασπὼν
ἔσσυτ ἀνὰ πρόθυρον σκῦτος δέ οἱ ἔκπεσε χειρός
τοὺς μὲν ὁμοκλήσας σεῦεν κύνας ἄλλυδις ἄλλον
πυκνῇσιν λιθάδεσσιν ὁ δὲ προσέειπεν ἄνακτα
ὦ γέρον ἦ ὀλίγου σε κύνες διεδηλήσαντο
ἐξαπίνης καί κέν μοι ἐλεγχείην κατέχευας
καὶ δέ μοι ἄλλα θεοὶ δόσαν ἄλγεά τε στοναχάς τε
ἀντιθέου γὰρ ἄνακτος ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων
ἧμαι ἄλλοισιν δὲ σύας σιάλους ἀτιτάλλω
εἴ που ἔτι ζώει καὶ ὁρᾷ φάος ἠελίοιο
ἀλλ ἕπεο κλισίηνδ ἴομεν γέρον ὄφρα καὶ αὐτός
σίτου καὶ οἴνοιο κορεσσάμενος κατὰ θυμόν
εἴπῃς ὁππόθεν ἐσσὶ καὶ ὁππόσα κήδε ἀνέτλης
ὣς εἰπὼν κλισίηνδ ἡγήσατο δῖος ὑφορβός
εἷσεν δεἰσαγαγών ῥῶπας δὑπέχευε δασείας
αὐτοῦ ἐνεύναιον μέγα καὶ δασύ χαῖρε δὈδυσσεὺς
ὅττι μιν ὣς ὑπέδεκτο ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζε
ὅττι μάλιστ ἐθέλεις ὅτι με πρόφρων ὑπέδεξο
τὸν δἀπαμειβόμενος προσέφης Εὔμαιε συβῶτα
ξεῖν οὔ μοι θέμις ἔστ οὐδ εἰ κακίων σέθεν ἔλθοι
ξεῖνον ἀτιμῆσαι πρὸς γὰρ Διός εἰσιν ἅπαντες
γίνεται ἡμετέρη ἡ γὰρ δμώων δίκη ἐστὶν
αἰεὶ δειδιότων ὅτ ἐπικρατέωσιν ἄνακτες
οἱ νέοι ἦ γὰρ τοῦ γε θεοὶ κατὰ νόστον ἔδησαν
ὅς κεν ἔμ ἐνδυκέως ἐφίλει καὶ κτῆσιν ὄπασσεν
οἶκόν τε κλῆρόν τε πολυμνήστην τε γυναῖκα
οἷά τε ᾧ οἰκῆϊ ἄναξ εὔθυμος ἔδωκεν
ὅς οἱ πολλὰ κάμῃσι θεὸς δἐπὶ ἔργον ἀέξῃ
ὡς καὶ ἐμοὶ τόδε ἔργον ἀέξεται ᾧ ἐπιμίμνω
τῶ κέ με πόλλ ὤνησεν ἄναξ εἰ αὐτόθ ἐγήρα
ἀλλ ὄλεθ ὡς ὤφελλ Ἑλένης ἀπὸ φῦλον ὀλέσθαι
πρόχνυ ἐπεὶ πολλῶν ἀνδρῶν ὑπὸ γούνατ ἔλυσε
καὶ γὰρ κεῖνος ἔβη Ἀγαμέμνονος εἵνεκα τιμῆς
Ἴλιον εἰς εὔπωλον ἵνα Τρώεσσι μάχοιτο
ὣς εἰπὼν ζωστῆρι θοῶς συνέεργε χιτῶνα
βῆ δἴμεν ἐς συφεούς ὅθι ἔθνεα ἔρχατο χοίρων
ἔνθεν ἑλὼν δύ ἔνεικε καὶ ἀμφοτέρους ἱέρευσεν
εὗσεν μίστυλλέν τε καὶ ἀμφ ὀβελοῖσιν ἔπειρεν
ὀπτήσας δἄρα πάντα φέρων παρέθηκ Ὀδυσῆϊ
θέρμ αὐτοῖς ὀβελοῖσιν ὁ δἄλφιτα λευκὰ πάλυνεν
ἐν δἄρα κισσυβίῳ κίρνη μελιηδέα οἶνον
αὐτὸς δἀντίον ἷζεν ἐποτρύνων δὲ προσηύδα
ἔσθιε νῦν ὦ ξεῖνε τά τε δμώεσσι πάρεστι
χοίρε ἀτὰρ σιάλους γε σύας μνηστῆρες ἔδουσιν
οὐκ ὄπιδα φρονέοντες ἐνὶ φρεσὶν οὐδ ἐλεητύν
οὐ μὲν σχέτλια ἔργα θεοὶ μάκαρες φιλέουσιν
ἀλλὰ δίκην τίουσι καὶ αἴσιμα ἔργ ἀνθρώπων
καὶ μὲν δυσμενέες καὶ ἀνάρσιοι οἵ τἐπὶ γαίης
ἀλλοτρίης βῶσιν καί σφιν Ζεὺς ληΐδα δώῃ
πλησάμενοι δέ τε νῆας ἔβαν οἶκόνδε νέεσθαι
καὶ μὲν τοῖς ὄπιδος κρατερὸν δέος ἐν φρεσὶ πίπτει
οἵδε δέ τοι ἴσασι θεοῦ δέ τιν ἔκλυον αὐδήν
κείνου λυγρὸν ὄλεθρον ὅ τοὐκ ἐθέλουσι δικαίως
μνᾶσθαι οὐδὲ νέεσθαι ἐπὶ σφέτερ ἀλλὰ ἕκηλοι
κτήματα δαρδάπτουσιν ὑπέρβιον οὐδ ἔπι φειδώ
ὅσσαι γὰρ νύκτες τε καὶ ἡμέραι ἐκ Διός εἰσιν
οἶνον δὲ φθινύθουσιν ὑπέρβιον ἐξαφύοντες
ἦ γάρ οἱ ζωή γἦν ἄσπετος οὔ τινι τόσση
οὔτ αὐτῆς Ἰθάκης οὐδὲ ξυνεείκοσι φωτῶν
ἔστ ἄφενος τοσσοῦτον ἐγὼ δέ κέ τοι καταλέξω
δώδεκ ἐν ἠπείρῳ ἀγέλαι τόσα πώεα οἰῶν
τόσσα συῶν συβόσια τόσ αἰπόλια πλατέ αἰγῶν
ἐνθάδε ταἰπόλια πλατέ αἰγῶν ἕνδεκα πάντα
ἐσχατιῇ βόσκοντ ἐπὶ δἀνέρες ἐσθλοὶ ὄρονται
τῶν αἰεί σφιν ἕκαστος ἐπ ἤματι μῆλον ἀγινεῖ
ζατρεφέων αἰγῶν ὅς τις φαίνηται ἄριστος
αὐτὰρ ἐγὼ σῦς τάσδε φυλάσσω τε ῥύομαί τε
καί σφι συῶν τὸν ἄριστον ἐῢ κρίνας ἀποπέμπω
ὣς φάθ ὁ δἐνδυκέως κρέα τἤσθιε πῖνέ τε οἶνον
ἁρπαλέως ἀκέων κακὰ δὲ μνηστῆρσι φύτευεν
αὐτὰρ ἐπεὶ δείπνησε καὶ ἤραρε θυμὸν ἐδωδῇ
καί οἱ πλησάμενος δῶκε σκύφος ᾧ περ ἔπινεν
οἴνου ἐνίπλειον ὁ δἐδέξατο χαῖρε δὲ θυμῷ
ὦ φίλε τίς γάρ σε πρίατο κτεάτεσσιν ἑοῖσιν
ὧδε μάλ ἀφνειὸς καὶ καρτερὸς ὡς ἀγορεύεις
φῇς δαὐτὸν φθίσθαι Ἀγαμέμνονος εἵνεκα τιμῆς
Ζεὺς γάρ που τό γε οἶδε καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι
εἴ κέ μιν ἀγγείλαιμι ἰδών ἐπὶ πολλὰ δἀλήθην
τὸν δἠμείβετ ἔπειτα συβώτης ὄρχαμος ἀνδρῶν
ὦ γέρον οὔ τις κεῖνον ἀνὴρ ἀλαλήμενος ἐλθὼν
ἀγγέλλων πείσειε γυναῖκά τε καὶ φίλον υἱόν
ἀλλ ἄλλως κομιδῆς κεχρημένοι ἄνδρες ἀλῆται
ψεύδοντ οὐδ ἐθέλουσιν ἀληθέα μυθήσασθαι
ὃς δέ κἀλητεύων Ἰθάκης ἐς δῆμον ἵκηται
ἐλθὼν ἐς δέσποιναν ἐμὴν ἀπατήλια βάζει
ἡ δεὖ δεξαμένη φιλέει καὶ ἕκαστα μεταλλᾷ
καί οἱ ὀδυρομένῃ βλεφάρων ἄπο δάκρυα πίπτει
ἣ θέμις ἐστὶ γυναικός ἐπὴν πόσις ἄλλοθ ὄληται
αἶψά κε καὶ σύ γεραιέ ἔπος παρατεκτήναιο
εἴ τίς τοι χλαῖνάν τε χιτῶνά τε εἵματα δοίη
τοῦ δἤδη μέλλουσι κύνες ταχέες τοἰωνοὶ
ῥινὸν ἀπ ὀστεόφιν ἐρύσαι ψυχὴ δὲ λέλοιπεν
ἢ τόν γἐν πόντῳ φάγον ἰχθύες ὀστέα δαὐτοῦ
κεῖται ἐπ ἠπείρου ψαμάθῳ εἰλυμένα πολλῇ
ὣς ὁ μὲν ἔνθ ἀπόλωλε φίλοισι δὲ κήδε ὀπίσσω
πᾶσιν ἐμοὶ δὲ μάλιστα τετεύχαται οὐ γὰρ ἔτ ἄλλον
ἤπιον ὧδε ἄνακτα κιχήσομαι ὁππόσ ἐπέλθω
οὐδ εἴ κεν πατρὸς καὶ μητέρος αὖτις ἵκωμαι
οὐδέ νυ τῶν ἔτι τόσσον ὀδύρομαι ἀχνύμενός περ
ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι ἐὼν ἐν πατρίδι γαίῃ
ἀλλά μὈδυσσῆος πόθος αἴνυται οἰχομένοιο