Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἠύς τε κρατερός τε φιλεῖ δέ σε μητίετα Ζεὺς
ἐκ πάσης ὁσίης ἔπορεν δέ τοι ἀγλαὰ δῶρα
καὶ τιμάς σέ γέ φασι δαήμεναι ἐκ Διὸς ὀμφῆς
μαντείας θἘκάεργε Διὸς παρά θέσφατα πάντα
τῶν νῦν αὐτὸς ἐγώ σε μαλ ἀφνειὸν δεδάηκα
σοὶ δαὐτάγρετόν ἐστι δαήμεναι ὅττι μενοινᾷς
ἀλλ ἐπεὶ οὖν τοι θυμὸς ἐπιθύει κιθαρίζειν
μέλπεο καὶ κιθάριζε καὶ ἀγλαίας ἀλέγυνε
δέγμενος ἐξ ἐμέθεν σὺ δέ μοι φίλε κῦδος ὄπαζε
εὐμόλπει μετὰ χερσὶν ἔχων λιγύφωνον ἑταίρην
καλὰ καὶ εὖ κατὰ κόσμον ἐπιστάμενος ἀγορεύειν
εὔκηλος μὲν ἔπειτα φέρειν ἐς δαῖτα θάλειαν
καὶ χορὸν ἱμερόεντα καὶ ἐς φιλοκυδέα κῶμον
εὐφροσύνην νυκτός τε καὶ ἤματος ὅς τις ἂν αὐτὴν
τέχνῃ καὶ σοφίῃ δεδαημένος ἐξερεείνῃ
φθεγγομένη παντοῖα νόῳ χαρίεντα διδάσκει
ῥεῖα συνηθείῃσιν ἀθυρομένη μαλακῇσιν
ἐργασίην φεύγουσα δυήπαθον ὃς δέ κεν αὐτὴν
μὰψ αὔτως κεν ἔπειτα μετήορά τε θρυλλίζοι
καὶ τοι ἐγὼ δώσω ταύτην Διὸς ἀγλαὲ κοῦρε
ἡμεῖς δαὖτ ὄρεός τε καὶ ἱπποβότου πεδίοιο
βουσὶ νομούς Ἐκάεργε νομεύσομεν ἀγραύλοισιν
ἔνθεν ἅλις τέξουσι βόες ταύροις μιγεῖσαι
μίγδην θηλείας τε καὶ ἄρσενας οὐδέ τί σε χρὴ
κερδαλέον περ ἐόντα περιζαμενῶς κεχολῶσθαι
ὣς εἰπὼν ὤρεξ ὃ δἐδέξατο Φοῖβος Ἀπόλλων
Ἐρμῇ δἐγγυάλιξεν ἑκὼν μάστιγα φαεινήν
βουκολίας τἐπέτελλεν ἔδεκτο δὲ Μαιάδος υἱὸς
γηθήσας κίθαριν δὲ λαβὼν ἐπ ἀριστερὰ χειρὸς
Λητοῦς ἀγλαὸς υἱός ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων
πλήκτρῳ ἐπειρήτιζε κατὰ μένος ἣ δὑπένερθε
σμερδαλέον κονάβησε θεὸς δὑπὸ καλὸν ἄεισεν
ἔνθα βόας μὲν ἔπειτα ποτὶ ζάθεον λειμῶνα
ἐτραπέτην αὐτοὶ δέ Διὸς περικαλλέα τέκνα
ἄψορροι πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον ἐρρώσαντο
τερπόμενοι φόρμιγγι χάρη δἄρα μητιέτα Ζεύς
ἄμφω δἐς φιλότητα συνήγαγε καὶ τὰ μὲν Ἑρμῆς
Λητοΐδην ἐφίλησε διαμπερὲς ὡς ἔτι καὶ νῦν
σήματ ἐπεὶ κίθαριν μὲν Ἑκηβόλῳ ἐγγυάλιξεν
ἱμερτήν δεδαώς ὃ δἐπωλένιον κιθάριζεν
αὐτὸς δαὖθ ἑτέρης σοφίης ἐκμάσσατο τέχνην
συρίγγων ἐνοπὴν ποιήσατο τηλόθ ἀκουστήν
καὶ τότε Λητοΐδης Ἑρμῆν πρὸς μῦθον ἔειπε
δείδια Μαιάδος υἱέ διάκτορε ποικιλομῆτα
μή μοι ἅμα κλέψῃς κίθαριν καὶ καμπύλα τόξα
τιμὴν γὰρ πὰρ Ζηνὸς ἔχεις ἐπαμοίβια ἔργα
θήσειν ἀνθρώποισι κατὰ χθόνα πουλυβότειραν
ἀλλ εἴ μοι τλαίης γε θεῶν μέγαν ὅρκον ὀμόσσαι
ἢ κεφαλῇ νεύσας ἢ ἐπὶ Στυγὸς ὄβριμον ὕδωρ
πάντ ἂν ἐμῷ θυμῷ κεχαρισμένα καὶ φίλα ἔρδοις
καὶ τότε Μαιάδος υἱὸς ὑποσχόμενος κατένευσε
μή ποτ ἀποκλέψειν ὅσ Ἑκηβόλος ἐκτεάτισται
μηδέ ποτ ἐμπελάσειν πυκινῷ δόμῳ αὐτὰρ Ἀπόλλων
Λητοΐδης κατένευσεν ἐπ ἀρθμῷ καὶ φιλότητι
μή τινα φίλτερον ἄλλον ἐν ἀθανάτοισιν ἔσεσθαι
μήτε θεὸν μήτ ἄνδρα Διὸς γόνον ἐκ δὲ τέλειον
[αἰετὸν ἧκε πατήρ ὁ δἐπώμοσεν ἦ σε μάλ οἶον
σύμβολον ἀθανάτων ποιήσομαι ἠδ ἅμα πάντων
πιστὸν ἐμῷ θυμῷ καὶ τίμιον αὐτὰρ ἔπειτα
ὄλβου καὶ πλούτου δώσω περικαλλέα ῥάβδον
χρυσείην τριπέτηλον ἀκήριον ἥ σε φυλάξει
πάντας ἐπικραίνουσ ἄθλους ἐπέων τε καὶ ἔργων
τῶν ἀγαθῶν ὅσα φημὶ δαήμεναι ἐκ Διὸς ὀμφῆς
μαντείην δέ φέριστε διοτρεφές ἣν ἐρεείνεις
οὔτε σὲ θέσφατόν ἐστι δαήμεναι οὔτε τιν ἄλλον
ἀθανάτων τὸ γὰρ οἶδε Διὸς νόος αὐτὰρ ἐγώ γε
πιστωθεὶς κατένευσα καὶ ὤμοσα καρτερὸν ὅρκον
μή τινα νόσφιν ἐμεῖο θεῶν αἰειγενετάων
ἄλλον γεἴσεσθαι Ζηνὸς πυκινόφρονα βουλήν
καὶ σύ κασίγνητε χρυσόρραπι μή με κέλευε
θέσφατα πιφαύσκειν ὅσα μήδεται εὐρύοπα Ζεύς
πολλὰ περιτροπέων ἀμεγάρτων φῦλ ἀνθρώπων
καὶ μὲν ἐμῆς ὀμφῆς ἀπονήσεται ὅς τις ἂν ἔλθῃ
φωνῇ καὶ πτερύγεσσι τεληέντων οἰωνῶν
οὗτος ἐμῆς ὀμφῆς ἀπονήσεται οὐδ ἀπατήσω
ὃς δέ κε μαψιλόγοισι πιθήσας οἰωνοῖσι
μαντείην ἐθέλῃσι παρὲκ νόον ἐξερεείνειν
φήμ ἁλίην ὁδὸν εἶσιν ἐγὼ δέ κε δῶρα δεχοίμην
ἄλλο δέ τοι ἐρέω Μαίης ἐρικυδέος υἱὲ
καὶ Διὸς αἰγιόχοιο θεῶν ἐριούνιε δαῖμον
σεμναὶ γὰρ τινες εἰσί κασίγνηται γεγαυῖαι
παρθένοι ὠκείῃσιν ἀγαλλόμεναι πτερύγεσσι
τρεῖς κατὰ δὲ κρατὸς πεπαλαγμέναι ἄλφιτα λευκά
οἰκία ναιετάουσιν ὑπὸ πτυχὶ Παρνησοῖο
μαντείης ἀπάνευθε διδάσκαλοι ἣν ἐπὶ βουσὶ
παῖς ἔτ ἐὼν μελέτησα πατὴρ δἐμὸς οὐκ ἀλέγιζεν
ἐντεῦθεν δὴ ἔπειτα ποτώμεναι ἄλλοτε ἄλλη
κηρία βόσκονται καὶ τε κραίνουσιν ἕκαστα
προφρονέως ἐθέλουσιν ἀληθείην ἀγορεύειν
ἢν δἀπονοσφισθῶσι θεῶν ἡδεῖαν ἐδωδήν
ψεύδονται δὴ ἔπειτα δι ἀλλήλων δονέουσαι
τάς τοι ἔπειτα δίδωμι σὺ δἀτρεκέως ἐρεείνων
σὴν αὐτοῦ φρένα τέρπε καὶ εἰ βροτὸν ἄνδρα δαείῃς
πολλάκι σῆς ὀμφῆς ἐπακούσεται αἴ κε τύχῃσι
ταῦτ ἔχε Μαιάδος υἱέ καὶ ἀγραύλους ἕλικας βοῦς
ἵππους τἀμφιπόλευε καὶ ἡμιόνους ταλαεργούς
θῆκε τέλος πᾶσιν δἄρ ὅ γοἰωνοῖσι κέλευσεν
καὶ χαροποῖσι λέουσι καὶ ἀργιόδουσι σύεσσι
καὶ κυσὶ καὶ μήλοισιν ὅσα τρέφει εὐρεῖα χθών
πᾶσι δἐπὶ προβάτοισιν ἀνάσσειν κύδιμον Ἑρμῆν
οἶον δεἰς Ἀΐδην τετελεσμένον ἄγγελον εἶναι
ὅς τἄδοτός περ ἐὼν δώσει γέρας οὐκ ἐλάχιστον
οὕτω Μαιάδος υἱὸν ἄναξ ἐφίλησεν Ἀπόλλων
παντοίῃ φιλότητι χάριν δἐπέθηκε Κρονίων
πᾶσι δὅ γε θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισιν ὁμιλεῖ
παῦρα μὲν οὖν ὀνίνησι τὸ δἄκριτον ἠπεροπεύει
νύκτα δι ὀρφναίην φῦλα θνητῶν ἀνθρώπων
Νέστορα δοὐκ ἔλαθεν ἰαχὴ πίνοντά περ ἔμπης
ἀλλ Ἀσκληπιάδην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
φράζεο δῖε Μαχᾶον ὅπως ἔσται τάδε ἔργα
μείζων δὴ παρὰ νηυσὶ βοὴ θαλερῶν αἰζηῶν
ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν πῖνε καθήμενος αἴθοπα οἶνον
εἰς ὅ κε θερμὰ λοετρὰ ἐϋπλόκαμος Ἑκαμήδη
θερμήνῃ καὶ λούσῃ ἄπο βρότον αἱματόεντα
αὐτὰρ ἐγὼν ἐλθὼν τάχα εἴσομαι ἐς περιωπήν
ὣς εἰπὼν σάκος εἷλε τετυγμένον υἷος ἑοῖο
κείμενον ἐν κλισίῃ Θρασυμήδεος ἱπποδάμοιο
χαλκῷ παμφαῖνον ὃ δἔχ ἀσπίδα πατρὸς ἑοῖο
στῆ δἐκτὸς κλισίης τάχα δεἴσιδεν ἔργον ἀεικὲς
τοὺς μὲν ὀρινομένους τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθε
Τρῶας ὑπερθύμους ἐρέριπτο δὲ τεῖχος Ἀχαιῶν
ὡς δὅτε πορφύρῃ πέλαγος μέγα κύματι κωφῷ
ὀσσόμενον λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα
αὔτως οὐδ ἄρα τε προκυλίνδεται οὐδετέρωσε
πρίν τινα κεκριμένον καταβήμεναι ἐκ Διὸς οὖρον
ὣς ὃ γέρων ὅρμαινε δαϊζόμενος κατὰ θυμὸν
διχθάδι ἢ μεθ ὅμιλον ἴοι Δαναῶν ταχυπώλων
ἦε μετ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν
βῆναι ἐπ Ἀτρεΐδην οἳ δἀλλήλους ἐνάριζον
μαρνάμενοι λάκε δέ σφι περὶ χροῒ χαλκὸς ἀτειρὴς
νυσσομένων ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι
Νέστορι δὲ ξύμβληντο διοτρεφέες βασιλῆες
πὰρ νηῶν ἀνιόντες ὅσοι βεβλήατο χαλκῷ
Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων
πολλὸν γάρ ῥἀπάνευθε μάχης εἰρύατο νῆες
θῖν ἔφ ἁλὸς πολιῆς τὰς γὰρ πρώτας πεδίον δὲ
εἴρυσαν αὐτὰρ τεῖχος ἐπὶ πρύμνῃσιν ἔδειμαν
οὐδὲ γὰρ οὐδ εὐρύς περ ἐὼν ἐδυνήσατο πάσας
αἰγιαλὸς νῆας χαδέειν στείνοντο δὲ λαοί
τώ ῥα προκρόσσας ἔρυσαν καὶ πλῆσαν ἁπάσης
ἠϊόνος στόμα μακρόν ὅσον συνεέργαθον ἄκραι
τώ ῥοἵ γὀψείοντες ἀϋτῆς καὶ πολέμοιο
ἔγχει ἐρειδόμενοι κίον ἀθρόοι ἄχνυτο δέ σφι
θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ὃ δὲ ξύμβλητο γεραιὸς
Νέστωρ πτῆξε δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν
τὸν καὶ φωνήσας προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων
ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν
τίπτε λιπὼν πόλεμον φθισήνορα δεῦρ ἀφικάνεις
δείδω μὴ δή μοι τελέσῃ ἔπος ὄβριμος Ἕκτωρ
ὥς ποτ ἐπηπείλησεν ἐνὶ Τρώεσσ ἀγορεύων
μὴ πρὶν πὰρ νηῶν προτὶ Ἴλιον ἀπονέεσθαι
πρὶν πυρὶ νῆας ἐνιπρῆσαι κτεῖναι δὲ καὶ αὐτούς
ὢ πόποι ἦ ῥα καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ
ἐν θυμῷ βάλλονται ἐμοὶ χόλον ὥς περ Ἀχιλλεὺς
οὐδ ἐθέλουσι μάχεσθαι ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσι
ἦ δὴ ταῦτά γἑτοῖμα τετεύχαται οὐδέ κεν ἄλλως
Ζεὺς ὑψιβρεμέτης αὐτὸς παρατεκτήναιτο
τεῖχος μὲν γὰρ δὴ κατερήριπεν ᾧ ἐπέπιθμεν
ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι
οἳ δἐπὶ νηυσὶ θοῇσι μάχην ἀλίαστον ἔχουσι
νωλεμές οὐδ ἂν ἔτι γνοίης μάλα περ σκοπιάζων
ὁπποτέρωθεν Ἀχαιοὶ ὀρινόμενοι κλονέονται
ὡς ἐπιμὶξ κτείνονται ἀϋτὴ δοὐρανὸν ἵκει
εἴ τι νόος ῥέξει πόλεμον δοὐκ ἄμμε κελεύω
δύμεναι οὐ γάρ πως βεβλημένον ἐστὶ μάχεσθαι
Νέστορ ἐπεὶ δὴ νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσι μάχονται
τεῖχος δοὐκ ἔχραισμε τετυγμένον οὐδέ τι τάφρος
ᾗ ἔπι πολλὰ πάθον Δαναοί ἔλποντο δὲ θυμῷ
ᾔδεα μὲν γὰρ ὅτε πρόφρων Δαναοῖσιν ἄμυνεν
οἶδα δὲ νῦν ὅτε τοὺς μὲν ὁμῶς μακάρεσσι θεοῖσι
κυδάνει ἡμέτερον δὲ μένος καὶ χεῖρας ἔδησεν
νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύαται ἄγχι θαλάσσης
ἕλκωμεν πάσας δὲ ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν
ὕψι δἐπ εὐνάων ὁρμίσσομεν εἰς ὅ κεν ἔλθῃ
νὺξ ἀβρότη ἢν καὶ τῇ ἀπόσχωνται πολέμοιο
Τρῶες ἔπειτα δέ κεν ἐρυσαίμεθα νῆας ἁπάσας
οὐ γάρ τις νέμεσις φυγέειν κακόν οὐδ ἀνὰ νύκτα
βέλτερον ὃς φεύγων προφύγῃ κακὸν ἠὲ ἁλώῃ
οὐλόμεν αἴθ ὤφελλες ἀεικελίου στρατοῦ ἄλλου
σημαίνειν μὴ δἄμμιν ἀνασσέμεν οἷσιν ἄρα Ζεὺς
ἐκ νεότητος ἔδωκε καὶ ἐς γῆρας τολυπεύειν
ἀργαλέους πολέμους ὄφρα φθιόμεσθα ἕκαστος
οὕτω δὴ μέμονας Τρώων πόλιν εὐρυάγυιαν
καλλείψειν ἧς εἵνεκ ὀϊζύομεν κακὰ πολλά
σίγα μή τίς τἄλλος Ἀχαιῶν τοῦτον ἀκούσῃ
μῦθον ὃν οὔ κεν ἀνήρ γε διὰ στόμα πάμπαν ἄγοιτο
ὅς τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσὶν ἄρτια βάζειν
σκηπτοῦχός τεἴη καί οἱ πειθοίατο λαοὶ
τοσσοίδ ὅσσοισιν σὺ μετ Ἀργείοισιν ἀνάσσεις
νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας οἷον ἔειπες
ὃς κέλεαι πολέμοιο συνεσταότος καὶ ἀϋτῆς
νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδ ἑλκέμεν ὄφρ ἔτι μᾶλλον
Τρωσὶ μὲν εὐκτὰ γένηται ἐπικρατέουσί περ ἔμπης
ἡμῖν δαἰπὺς ὄλεθρος ἐπιρρέπῃ οὐ γὰρ Ἀχαιοὶ
σχήσουσιν πόλεμον νηῶν ἅλα δἑλκομενάων
ἀλλ ἀποπαπτανέουσιν ἐρωήσουσι δὲ χάρμης
ἔνθά κε σὴ βουλὴ δηλήσεται ὄρχαμε λαῶν
τὸν δἠμείβετ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
ὦ Ὀδυσεῦ μάλα πώς με καθίκεο θυμὸν ἐνιπῇ
ἀργαλέῃ ἀτὰρ οὐ μὲν ἐγὼν ἀέκοντας ἄνωγα
νῆας ἐϋσσέλμους ἅλα δἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν
νῦν δεἴη ὃς τῆσδέ γἀμείνονα μῆτιν ἐνίσποι
ἢ νέος ἠὲ παλαιός ἐμοὶ δέ κεν ἀσμένῳ εἴη
τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης
ἐγγὺς ἀνήρ οὐ δηθὰ ματεύσομεν αἴ κἐθέλητε
πείθεσθαι καὶ μή τι κότῳ ἀγάσησθε ἕκαστος
οὕνεκα δὴ γενεῆφι νεώτατός εἰμι μεθ ὑμῖν
πατρὸς δἐξ ἀγαθοῦ καὶ ἐγὼ γένος εὔχομαι εἶναι
Τυδέος ὃν Θήβῃσι χυτὴ κατὰ γαῖα καλύπτει
πορθεῖ γὰρ τρεῖς παῖδες ἀμύμονες ἐξεγένοντο
Ἄγριος ἠδὲ Μέλας τρίτατος δἦν ἱππότα Οἰνεὺς
πατρὸς ἐμοῖο πατήρ ἀρετῇ δἦν ἔξοχος αὐτῶν
ἀλλ ὃ μὲν αὐτόθι μεῖνε πατὴρ δἐμὸς Ἄργεϊ νάσθη
Ἀδρήστοιο δἔγημε θυγατρῶν ναῖε δὲ δῶμα
ἀφνειὸν βιότοιο ἅλις δέ οἱ ἦσαν ἄρουραι
πυροφόροι πολλοὶ δὲ φυτῶν ἔσαν ὄρχατοι ἀμφίς
πολλὰ δέ οἱ πρόβατ ἔσκε κέκαστο δὲ πάντας Ἀχαιοὺς
ἐγχείῃ τὰ δὲ μέλλετ ἀκουέμεν εἰ ἐτεόν περ
τὼ οὐκ ἄν με γένος γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φάντες
μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον ὅν κἐῢ εἴπω
δεῦτ ἴομεν πόλεμον δὲ καὶ οὐτάμενοί περ ἀνάγκῃ
ἔνθα δἔπειτ αὐτοὶ μὲν ἐχώμεθα δηϊοτῆτος
ἐκ βελέων μή πού τις ἐφ ἕλκεϊ ἕλκος ἄρηται
ἄλλους δὀτρύνοντες ἐνήσομεν οἳ τὸ πάρος περ
θυμῷ ἦρα φέροντες ἀφεστᾶσ οὐδὲ μάχονται
βὰν δἴμεν ἦρχε δἄρά σφιν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
οὐδ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος
ἀλλὰ μετ αὐτοὺς ἦλθε παλαιῷ φωτὶ ἐοικώς
δεξιτερὴν δἕλε χεῖρ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
Ἀτρεΐδη νῦν δή που Ἀχιλλῆος ὀλοὸν κῆρ
γηθεῖ ἐνὶ στήθεσσι φόνον καὶ φύζαν Ἀχαιῶν
ἀλλ ὃ μὲν ὣς ἀπόλοιτο θεὸς δέ ἑ σιφλώσειε
σοὶ δοὔ πω μάλα πάγχυ θεοὶ μάκαρες κοτέουσιν
ἀλλ ἔτι που Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
εὐρὺ κονίσουσιν πεδίον σὺ δἐπόψεαι αὐτὸς
φεύγοντας προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων
ὣς εἰπὼν μέγ ἄϋσεν ἐπεσσύμενος πεδίοιο
τόσσην ἐκ στήθεσφιν ὄπα κρείων ἐνοσίχθων
ἧκεν Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ ἑκάστῳ
καρδίῃ ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι
Ἥρη δεἰσεῖδε χρυσόθρονος ὀφθαλμοῖσι
στᾶσ ἐξ Οὐλύμποιο ἀπὸ ῥίου αὐτίκα δἔγνω
τὸν μὲν ποιπνύοντα μάχην ἀνὰ κυδιάνειραν
αὐτοκασίγνητον καὶ δαέρα χαῖρε δὲ θυμῷ
Ζῆνα δἐπ ἀκροτάτης κορυφῆς πολυπίδακος Ἴδης
ἥμενον εἰσεῖδε στυγερὸς δέ οἱ ἔπλετο θυμῷ
μερμήριξε δἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη
ὅππως ἐξαπάφοιτο Διὸς νόον αἰγιόχοιο
ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ
ἐλθεῖν εἰς Ἴδην εὖ ἐντύνασαν ἓ αὐτήν
εἴ πως ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητι
ᾗ χροιῇ τῷ δὕπνον ἀπήμονά τε λιαρόν τε
χεύῃ ἐπὶ βλεφάροισιν ἰδὲ φρεσὶ πευκαλίμῃσι
βῆ δἴμεν ἐς θάλαμον τόν οἱ φίλος υἱὸς ἔτευξεν
Ἥφαιστος πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσε
κληῖδι κρυπτῇ τὴν δοὐ θεὸς ἄλλος ἀνῷγεν
ἔνθ ἥ γεἰσελθοῦσα θύρας ἐπέθηκε φαεινάς
ἀμβροσίῃ μὲν πρῶτον ἀπὸ χροὸς ἱμερόεντος
λύματα πάντα κάθηρεν ἀλείψατο δὲ λίπ ἐλαίῳ
ἀμβροσίῳ ἑδανῷ τό ῥά οἱ τεθυωμένον ἦεν
τοῦ καὶ κινυμένοιο Διὸς κατὰ χαλκοβατὲς δῶ
ἔμπης ἐς γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἵκετ ἀϋτμή
τῷ ῥἥ γε χρόα καλὸν ἀλειψαμένη ἰδὲ χαίτας
πεξαμένη χερσὶ πλοκάμους ἔπλεξε φαεινοὺς
καλοὺς ἀμβροσίους ἐκ κράατος ἀθανάτοιο
ἀμφὶ δἄρ ἀμβρόσιον ἑανὸν ἕσαθ ὅν οἱ Ἀθήνη
ἔξυσ ἀσκήσασα τίθει δἐνὶ δαίδαλα πολλά
χρυσείῃς δἐνετῇσι κατὰ στῆθος περονᾶτο
ζώσατο δὲ ζώνῃ ἑκατὸν θυσάνοις ἀραρυίῃ
ἐν δἄρα ἕρματα ἧκεν ἐϋτρήτοισι λοβοῖσι
κρηδέμνῳ δἐφύπερθε καλύψατο δῖα θεάων
καλῷ νηγατέῳ λευκὸν δἦν ἠέλιος ὥς
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροῒ θήκατο κόσμον
βῆ ῥἴμεν ἐκ θαλάμοιο καλεσσαμένη δἈφροδίτην
τῶν ἄλλων ἀπάνευθε θεῶν πρὸς μῦθον ἔειπε
ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο φίλον τέκος ὅττί κεν εἴπω
ἦέ κεν ἀρνήσαιο κοτεσσαμένη τό γε θυμῷ
οὕνεκ ἐγὼ Δαναοῖσι σὺ δὲ Τρώεσσιν ἀρήγεις
τὴν δἠμείβετ ἔπειτα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη
Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο
τὴν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη
δὸς νῦν μοι φιλότητα καὶ ἵμερον ᾧ τε σὺ πάντας
δαμνᾷ ἀθανάτους ἠδὲ θνητοὺς ἀνθρώπους
εἶμι γὰρ ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης
Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν
οἵ μἐν σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ ἀτίταλλον
δεξάμενοι Ρείας ὅτε τε Κρόνον εὐρύοπα Ζεὺς
γαίης νέρθε καθεῖσε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης
τοὺς εἶμ ὀψομένη καί σφἄκριτα νείκεα λύσω
ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται
εὐνῆς καὶ φιλότητος ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ
εἰ κείνω ἐπέεσσι παραιπεπιθοῦσα φίλον κῆρ
εἰς εὐνὴν ἀνέσαιμι ὁμωθῆναι φιλότητι
αἰεί κέ σφι φίλη τε καὶ αἰδοίη καλεοίμην
τὴν δαὖτε προσέειπε φιλομειδὴς Ἀφροδίτη
Ζηνὸς γὰρ τοῦ ἀρίστου ἐν ἀγκοίνῃσιν ἰαύεις
ἦ καὶ ἀπὸ στήθεσφιν ἐλύσατο κεστὸν ἱμάντα
ποικίλον ἔνθα δέ οἱ θελκτήρια πάντα τέτυκτο
ἔνθ ἔνι μὲν φιλότης ἐν δἵμερος ἐν δὀαριστὺς
πάρφασις ἥ τἔκλεψε νόον πύκα περ φρονεόντων
τόν ῥά οἱ ἔμβαλε χερσὶν ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζε
τῆ νῦν τοῦτον ἱμάντα τεῷ ἐγκάτθεο κόλπῳ
ποικίλον ᾧ ἔνι πάντα τετεύχαται οὐδέ σέ φημι
ἄπρηκτόν γε νέεσθαι ὅ τι φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς
ὣς φάτο μείδησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη
μειδήσασα δἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ
ἣ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη
Πιερίην δἐπιβᾶσα καὶ Ἠμαθίην ἐρατεινὴν
σεύατ ἐφ ἱπποπόλων Θρῃκῶν ὄρεα νιφόεντα
ἀκροτάτας κορυφάς οὐδὲ χθόνα μάρπτε ποδοῖιν
ἐξ Ἀθόω δἐπὶ πόντον ἐβήσετο κυμαίνοντα
Λῆμνον δεἰσαφίκανε πόλιν θείοιο Θόαντος
ἔνθ Ὕπνῳ ξύμβλητο κασιγνήτῳ Θανάτοιο
ἔν τἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζεν
Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τἀνθρώπων
ἠμὲν δή ποτ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες ἠδ ἔτι καὶ νῦν
πείθευ ἐγὼ δέ κέ τοι ἰδέω χάριν ἤματα πάντα
κοίμησόν μοι Ζηνὸς ὑπ ὀφρύσιν ὄσσε φαεινὼ
αὐτίκ ἐπεί κεν ἐγὼ παραλέξομαι ἐν φιλότητι
δῶρα δέ τοι δώσω καλὸν θρόνον ἄφθιτον αἰεὶ
χρύσεον Ἥφαιστος δέ κἐμὸς πάϊς ἀμφιγυήεις
τεύξει ἀσκήσας ὑπὸ δὲ θρῆνυν ποσὶν ἥσει
τῷ κεν ἐπισχοίης λιπαροὺς πόδας εἰλαπινάζων
τὴν δἀπαμειβόμενος προσεφώνεε νήδυμος Ὕπνος
ἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων
ῥεῖα κατευνήσαιμι καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθρα
Ὠκεανοῦ ὅς περ γένεσις πάντεσσι τέτυκται
Ζηνὸς δοὐκ ἂν ἔγωγε Κρονίονος ἆσσον ἱκοίμην
οὐδὲ κατευνήσαιμ ὅτε μὴ αὐτός γε κελεύοι
ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο τεὴ ἐπίνυσσεν ἐφετμὴ
ἤματι τῷ ὅτε κεῖνος ὑπέρθυμος Διὸς υἱὸς
ἔπλεεν Ἰλιόθεν Τρώων πόλιν ἐξαλαπάξας
ἤτοι ἐγὼ μὲν ἔλεξα Διὸς νόον αἰγιόχοιο
νήδυμος ἀμφιχυθείς σὺ δέ οἱ κακὰ μήσαο θυμῷ
ὄρσασ ἀργαλέων ἀνέμων ἐπὶ πόντον ἀήτας
νόσφι φίλων πάντων ὃ δἐπεγρόμενος χαλέπαινε
ῥιπτάζων κατὰ δῶμα θεούς ἐμὲ δἔξοχα πάντων
ζήτει καί κέ μἄϊστον ἀπ αἰθέρος ἔμβαλε πόντῳ
εἰ μὴ Νὺξ δμήτειρα θεῶν ἐσάωσε καὶ ἀνδρῶν
τὴν ἱκόμην φεύγων ὃ δἐπαύσατο χωόμενός περ
ἅζετο γὰρ μὴ Νυκτὶ θοῇ ἀποθύμια ἕρδοι
νῦν αὖ τοῦτό μἄνωγας ἀμήχανον ἄλλο τελέσσαι
τὸν δαὖτε προσέειπε βοῶπις πότνια Ἥρη
Ὕπνε τί ἢ δὲ σὺ ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς
ἦ φῂς ὣς Τρώεσσιν ἀρηξέμεν εὐρύοπα Ζῆν
ὡς Ἡρακλῆος περιχώσατο παῖδος ἑοῖο
ἀλλ ἴθ ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων
δώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν
ὣς φάτο χήρατο δὝπνος ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα
ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ
χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν
τῇ δἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην ἵνα νῶϊν ἅπαντες
μάρτυροι ὦσ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες
ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων
Πασιθέην ἧς ταὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα
ὄμνυε δὡς ἐκέλευε θεοὺς δὀνόμηνεν ἅπαντας
τοὺς ὑποταρταρίους οἳ Τιτῆνες καλέονται
τὼ βήτην Λήμνου τε καὶ Ἴμβρου ἄστυ λιπόντε
ἠέρα ἑσσαμένω ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον
Ἴδην δἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶν
Λεκτόν ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα τὼ δἐπὶ χέρσου
εἰς ἐλάτην ἀναβὰς περιμήκετον ἣ τότ ἐν Ἴδῃ
μακροτάτη πεφυυῖα δι ἠέρος αἰθέρ ἵκανεν
ἔνθ ἧστ ὄζοισιν πεπυκασμένος εἰλατίνοισιν
ὄρνιθι λιγυρῇ ἐναλίγκιος ἥν τἐν ὄρεσσι
χαλκίδα κικλήσκουσι θεοί ἄνδρες δὲ κύμινδιν
Ἥρη δὲ κραιπνῶς προσεβήσετο Γάργαρον ἄκρον
Ἴδης ὑψηλῆς ἴδε δὲ νεφεληγερέτα Ζεύς
ὡς δἴδεν ὥς μιν ἔρως πυκινὰς φρένας ἀμφεκάλυψεν
οἷον ὅτε πρῶτόν περ ἐμισγέσθην φιλότητι
εἰς εὐνὴν φοιτῶντε φίλους λήθοντε τοκῆας
στῆ δαὐτῆς προπάροιθεν ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζεν
Ἥρη πῇ μεμαυῖα κατ Οὐλύμπου τόδ ἱκάνεις
ἵπποι δοὐ παρέασι καὶ ἅρματα τῶν κἐπιβαίης
ἔρχομαι ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης
οἵ με σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ ἀτίταλλον
ἵπποι δἐν πρυμνωρείῃ πολυπίδακος Ἴδης
ἑστᾶσ οἵ μοἴσουσιν ἐπὶ τραφερήν τε καὶ ὑγρήν
νῦν δὲ σεῦ εἵνεκα δεῦρο κατ Οὐλύμπου τόδ ἱκάνω
μή πώς μοι μετέπειτα χολώσεαι αἴ κε σιωπῇ
οἴχωμαι πρὸς δῶμα βαθυρρόου Ὠκεανοῖο
Ἥρη κεῖσε μὲν ἔστι καὶ ὕστερον ὁρμηθῆναι
νῶϊ δἄγ ἐν φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε
οὐ γάρ πώ ποτέ μὧδε θεᾶς ἔρος οὐδὲ γυναικὸς
θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι περιπροχυθεὶς ἐδάμασσεν
οὐδ ὁπότ ἠρασάμην Ἰξιονίης ἀλόχοιο
ἣ τέκε Πειρίθοον θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντον
οὐδ ὅτε περ Δανάης καλλισφύρου Ἀκρισιώνης
ἣ τέκε Περσῆα πάντων ἀριδείκετον ἀνδρῶν
οὐδ ὅτε Φοίνικος κούρης τηλεκλειτοῖο
ἣ τέκε μοι Μίνων τε καὶ ἀντίθεον Ραδάμανθυν
οὐδ ὅτε περ Σεμέλης οὐδ Ἀλκμήνης ἐνὶ Θήβῃ
ἥ ῥἩρακλῆα κρατερόφρονα γείνατο παῖδα
ἣ δὲ Διώνυσον Σεμέλη τέκε χάρμα βροτοῖσιν
οὐδ ὅτε Δήμητρος καλλιπλοκάμοιο ἀνάσσης
οὐδ ὁπότε Λητοῦς ἐρικυδέος οὐδὲ σεῦ αὐτῆς
ὡς σέο νῦν ἔραμαι καί με γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ
εἰ νῦν ἐν φιλότητι λιλαίεαι εὐνηθῆναι
Ἴδης ἐν κορυφῇσι τὰ δὲ προπέφανται ἅπαντα
πῶς κἔοι εἴ τις νῶϊ θεῶν αἰειγενετάων
εὕδοντ ἀθρήσειε θεοῖσι δὲ πᾶσι μετελθὼν
πεφράδοι οὐκ ἂν ἔγωγε τεὸν πρὸς δῶμα νεοίμην
ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη
ἀλλ εἰ δή ῥἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ
ἔστιν τοι θάλαμος τόν τοι φίλος υἱὸς ἔτευξεν
Ἥφαιστος πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν
ἔνθ ἴομεν κείοντες ἐπεί νύ τοι εὔαδεν εὐνή
Ἥρη μήτε θεῶν τό γε δείδιθι μήτέ τιν ἀνδρῶν
ὄψεσθαι τοῖόν τοι ἐγὼ νέφος ἀμφικαλύψω
χρύσεον οὐδ ἂν νῶϊ διαδράκοι Ἠέλιός περ
οὗ τε καὶ ὀξύτατον πέλεται φάος εἰσοράασθαι
ἦ ῥα καὶ ἀγκὰς ἔμαρπτε Κρόνου παῖς ἣν παράκοιτιν
τοῖσι δὑπὸ χθὼν δῖα φύεν νεοθηλέα ποίην
πυκνὸν καὶ μαλακόν ὃς ἀπὸ χθονὸς ὑψόσ ἔεργε
τῷ ἔνι λεξάσθην ἐπὶ δὲ νεφέλην ἕσσαντο
καλὴν χρυσείην στιλπναὶ δἀπέπιπτον ἔερσαι
ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ
ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς ἔχε δἀγκὰς ἄκοιτιν
βῆ δὲ θέειν ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν νήδυμος Ὕπνος
ἀγγελίην ἐρέων γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ
πρόφρων νῦν Δαναοῖσι Ποσείδαον ἐπάμυνε
καί σφιν κῦδος ὄπαζε μίνυνθά περ ὄφρ ἔτι εὕδει
Ζεύς ἐπεὶ αὐτῷ ἐγὼ μαλακὸν περὶ κῶμ ἐκάλυψα
Ἥρη δἐν φιλότητι παρήπαφεν εὐνηθῆναι
ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ᾤχετ ἐπὶ κλυτὰ φῦλ ἀνθρώπων
τὸν δἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν ἀμυνέμεναι Δαναοῖσιν
αὐτίκα δἐν πρώτοισι μέγα προθορὼν ἐκέλευσεν
Ἀργεῖοι καὶ δαὖτε μεθίεμεν Ἕκτορι νίκην
Πριαμίδῃ ἵνα νῆας ἕλῃ καὶ κῦδος ἄρηται
ἀλλ ὃ μὲν οὕτω φησὶ καὶ εὔχεται οὕνεκ Ἀχιλλεὺς
νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι μένει κεχολωμένος ἦτορ
κείνου δοὔ τι λίην ποθὴ ἔσσεται εἴ κεν οἳ ἄλλοι
ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν
ἀσπίδες ὅσσαι ἄρισται ἐνὶ στρατῷ ἠδὲ μέγισται
ἑσσάμενοι κεφαλὰς δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσι
κρύψαντες χερσίν τε τὰ μακρότατ ἔγχε ἑλόντες
ἴομεν αὐτὰρ ἐγὼν ἡγήσομαι οὐδ ἔτι φημὶ
Ἕκτορα Πριαμίδην μενέειν μάλα περ μεμαῶτα
ὃς δέ κἀνὴρ μενέχαρμος ἔχει δὀλίγον σάκος ὤμῳ
χείρονι φωτὶ δότω ὃ δἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω
τοὺς δαὐτοὶ βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ
οἰχόμενοι δἐπὶ πάντας ἀρήϊα τεύχε ἄμειβον
ἐσθλὰ μὲν ἐσθλὸς ἔδυνε χέρεια δὲ χείρονι δόσκεν
αὐτὰρ ἐπεί ῥἕσσαντο περὶ χροῒ νώροπα χαλκὸν
βάν ῥἴμεν ἦρχε δἄρά σφι Ποσειδάων ἐνοσίχθων
δεινὸν ἄορ τανύηκες ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ
εἴκελον ἀστεροπῇ τῷ δοὐ θέμις ἐστὶ μιγῆναι
ἐν δαῒ λευγαλέῃ ἀλλὰ δέος ἰσχάνει ἄνδρας
Τρῶας δαὖθ ἑτέρωθεν ἐκόσμει φαίδιμος Ἕκτωρ
δή ῥα τότ αἰνοτάτην ἔριδα πτολέμοιο τάνυσσαν
κυανοχαῖτα Ποσειδάων καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ
ἤτοι ὃ μὲν Τρώεσσιν ὃ δἈργείοισιν ἀρήγων
ἐκλύσθη δὲ θάλασσα ποτὶ κλισίας τε νέας τε
Ἀργείων οἳ δὲ ξύνισαν μεγάλῳ ἀλαλητῷ
οὔτε θαλάσσης κῦμα τόσον βοάᾳ ποτὶ χέρσον
οὔτε πυρὸς τόσσός γε ποτὶ βρόμος αἰθομένοιο
οὔρεος ἐν βήσσῃς ὅτε τὤρετο καιέμεν ὕλην
οὔτἄνεμος τόσσόν γε περὶ δρυσὶν ὑψικόμοισι
ἠπύει ὅς τε μάλιστα μέγα βρέμεται χαλεπαίνων
ὅσση ἄρα Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἔπλετο φωνὴ
δεινὸν ἀϋσάντων ὅτ ἐπ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν
Αἴαντος δὲ πρῶτος ἀκόντισε φαίδιμος Ἕκτωρ
ἔγχει ἐπεὶ τέτραπτο πρὸς ἰθύ οἱ οὐδ ἀφάμαρτε
τῇ ῥα δύω τελαμῶνε περὶ στήθεσσι τετάσθην
ἤτοι ὃ μὲν σάκεος ὃ δὲ φασγάνου ἀργυροήλου
τώ οἱ ῥυσάσθην τέρενα χρόα χώσατο δἝκτωρ
τὸν μὲν ἔπειτ ἀπιόντα μέγας Τελαμώνιος Αἴας
χερμαδίῳ τά ῥα πολλὰ θοάων ἔχματα νηῶν
πὰρ ποσὶ μαρναμένων ἐκυλίνδετο τῶν ἓν ἀείρας
στῆθος βεβλήκει ὑπὲρ ἄντυγος ἀγχόθι δειρῆς
στρόμβον δὣς ἔσσευε βαλών περὶ δἔδραμε πάντῃ
ὡς δὅθ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς
ἐξ αὐτῆς τὸν δοὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται
ἐγγὺς ἐών χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός
ὣς ἔπεσ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι
χειρὸς δἔκβαλεν ἔγχος ἐπ αὐτῷ δἀσπὶς ἑάφθη
καὶ κόρυς ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ
ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι ἀκόντιζον δὲ θαμειὰς
αἰχμάς ἀλλ οὔ τις ἐδυνήσατο ποιμένα λαῶν
οὐτάσαι οὐδὲ βαλεῖν πρὶν γὰρ περίβησαν ἄριστοι
Πουλυδάμας τε καὶ Αἰνείας καὶ δῖος Ἀγήνωρ
Σαρπηδών τἀρχὸς Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμων
τῶν δἄλλων οὔ τίς εὑ ἀκήδεσεν ἀλλὰ πάροιθεν
ἀσπίδας εὐκύκλους σχέθον αὐτοῦ τὸν δἄρ ἑταῖροι
χερσὶν ἀείραντες φέρον ἐκ πόνου ὄφρ ἵκεθ ἵππους
ἔνθά μιν ἐξ ἵππων πέλασαν χθονί κὰδ δέ οἱ ὕδωρ
χεῦαν ὃ δἀμπνύνθη καὶ ἀνέδρακεν ὀφθαλμοῖσιν
ἑζόμενος δἐπὶ γοῦνα κελαινεφὲς αἷμ ἀπέμεσσεν
αὖτις δἐξοπίσω πλῆτο χθονί τὼ δέ οἱ ὄσσε
νὺξ ἐκάλυψε μέλαινα βέλος δἔτι θυμὸν ἐδάμνα
Ἀργεῖοι δὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα νόσφι κιόντα
ἔνθα πολὺ πρώτιστος Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας
Σάτνιον οὔτασε δουρὶ μετάλμενος ὀξυόεντι
Ἠνοπίδην ὃν ἄρα νύμφη τέκε νηῒς ἀμύμων
Ἤνοπι βουκολέοντι παρ ὄχθας Σατνιόεντος
τὸν μὲν Ὀϊλιάδης δουρὶ κλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν
οὖτα κατὰ λαπάρην ὃ δἀνετράπετ ἀμφὶ δἄρ αὐτῷ
Τρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην
τῷ δἐπὶ Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρ
Πανθοΐδης βάλε δὲ Προθοήνορα δεξιὸν ὦμον
υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο δι ὤμου δὄβριμον ἔγχος
Πουλυδάμας δἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας
οὐ μὰν αὖτ ὀΐω μεγαθύμου Πανθοΐδαο
χειρὸς ἄπο στιβαρῆς ἅλιον πηδῆσαι ἄκοντα
ἀλλά τις Ἀργείων κόμισε χροΐ καί μιν ὀΐω
αὐτῷ σκηπτόμενον κατίμεν δόμον Ἄϊδος εἴσω
ὣς ἔφατ Ἀργείοισι δἄχος γένετ εὐξαμένοιο
Αἴαντι δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε
τῷ Τελαμωνιάδῃ τοῦ γὰρ πέσεν ἄγχι μάλιστα
καρπαλίμως δἀπιόντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ
Πουλυδάμας δαὐτὸς μὲν ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν
λικριφὶς ἀΐξας κόμισεν δἈντήνορος υἱὸς
Ἀρχέλοχος τῷ γάρ ῥα θεοὶ βούλευσαν ὄλεθρον
τόν ῥἔβαλεν κεφαλῆς τε καὶ αὐχένος ἐν συνεοχμῷ
νείατον ἀστράγαλον ἀπὸ δἄμφω κέρσε τένοντε
τοῦ δὲ πολὺ προτέρη κεφαλὴ στόμα τε ῥῖνές τε
οὔδεϊ πλῆντ ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος
Αἴας δαὖτ ἐγέγωνεν ἀμύμονι Πουλυδάμαντι
φράζεο Πουλυδάμα καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες
ἦ ῥοὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι
ἄξιος οὐ μέν μοι κακὸς εἴδεται οὐδὲ κακῶν ἔξ
ἀλλὰ κασίγνητος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο
ἢ πάϊς αὐτῷ γὰρ γενεὴν ἄγχιστα ἐῴκει
ἦ ῥεὖ γιγνώσκων Τρῶας δἄχος ἔλλαβε θυμόν
ἔνθ Ἀκάμας Πρόμαχον Βοιώτιον οὔτασε δουρὶ
ἀμφὶ κασιγνήτῳ βεβαώς ὃ δὕφελκε ποδοῖιν
τῷ δἈκάμας ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας
Ἀργεῖοι ἰόμωροι ἀπειλάων ἀκόρητοι
ἡμῖν ἀλλά ποθ ὧδε κατακτενέεσθε καὶ ὔμμες
φράζεσθ ὡς ὑμῖν Πρόμαχος δεδμημένος εὕδει
ἔγχει ἐμῷ ἵνα μή τι κασιγνήτοιό γε ποινὴ
δηρὸν ἄτιτος ἔῃ τὼ καί κέ τις εὔχεται ἀνὴρ
γνωτὸν ἐνὶ μεγάροισιν ἀρῆς ἀλκτῆρα λιπέσθαι
Πηνέλεῳ δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινεν
ὁρμήθη δἈκάμαντος ὃ δοὐχ ὑπέμεινεν ἐρωὴν
Πηνελέωο ἄνακτος ὃ δοὔτασεν Ἰλιονῆα
υἱὸν Φόρβαντος πολυμήλου τόν ῥα μάλιστα
Ἑρμείας Τρώων ἐφίλει καὶ κτῆσιν ὄπασσε
τῷ δἄρ ὑπὸ μήτηρ μοῦνον τέκεν Ἰλιονῆα
τὸν τόθ ὑπ ὀφρύος οὖτα κατ ὀφθαλμοῖο θέμεθλα
ἐκ δὦσε γλήνην δόρυ δὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ
καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν ὃ δἕζετο χεῖρε πετάσσας
ἄμφω Πηνέλεως δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ
αὐχένα μέσσον ἔλασσεν ἀπήραξεν δὲ χαμᾶζε
αὐτῇ σὺν πήληκι κάρη ἔτι δὄβριμον ἔγχος
ἦεν ἐν ὀφθαλμῷ ὃ δὲ φὴ κώδειαν ἀνασχὼν
πέφραδέ τε Τρώεσσι καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα
εἰπέμεναί μοι Τρῶες ἀγαυοῦ Ἰλιονῆος
πατρὶ φίλῳ καὶ μητρὶ γοήμεναι ἐν μεγάροισιν
οὐδὲ γὰρ ἣ Προμάχοιο δάμαρ Ἀλεγηνορίδαο
ἀνδρὶ φίλῳ ἐλθόντι γανύσσεται ὁππότε κεν δὴ
ἐκ Τροίης σὺν νηυσὶ νεώμεθα κοῦροι Ἀχαιῶν
ὣς φάτο τοὺς δἄρα πάντας ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα
ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ ἔχουσαι
ὅς τις δὴ πρῶτος βροτόεντ ἀνδράγρι Ἀχαιῶν
ἤρατ ἐπεί ῥἔκλινε μάχην κλυτὸς ἐννοσίγαιος
Αἴας ῥα πρῶτος Τελαμώνιος Ὕρτιον οὖτα
Γυρτιάδην Μυσῶν ἡγήτορα καρτεροθύμων
Φάλκην δἈντίλοχος καὶ Μέρμερον ἐξενάριξε
Μηριόνης δὲ Μόρυν τε καὶ Ἱπποτίωνα κατέκτα
Τεῦκρος δὲ Προθόωνά τἐνήρατο καὶ Περιφήτην
Ἀτρεΐδης δἄρ ἔπειθ Ὑπερήνορα ποιμένα λαῶν
οὖτα κατὰ λαπάρην διὰ δἔντερα χαλκὸς ἄφυσσε
δῃώσας ψυχὴ δὲ κατ οὐταμένην ὠτειλὴν
ἔσσυτ ἐπειγομένη τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε
πλείστους δΑἴας εἷλεν Ὀϊλῆος ταχὺς υἱός
οὐ γάρ οἵ τις ὁμοῖος ἐπισπέσθαι ποσὶν ἦεν
κηληθμῷ δἔσχοντο κατὰ μέγαρα σκιόεντα
ὦ Ὀδυσεῦ ἐπεὶ ἵκευ ἐμὸν ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ
ὑψερεφές τῶ σοὔ τι παλιμπλαγχθέντα γὀΐω
ἂψ ἀπονοστήσειν εἰ καὶ μάλα πολλὰ πέπονθας
ὅσσοι ἐνὶ μεγάροισι γερούσιον αἴθοπα οἶνον
αἰεὶ πίνετ ἐμοῖσιν ἀκουάζεσθε δἀοιδοῦ
εἵματα μὲν δὴ ξείνῳ ἐϋξέστῃ ἐνὶ χηλῷ
κεῖται καὶ χρυσὸς πολυδαίδαλος ἄλλα τε πάντα
δῶρ ὅσα Φαιήκων βουληφόροι ἐνθάδ ἔνεικαν
ἀλλ ἄγε οἱ δῶμεν τρίποδα μέγαν ἠδὲ λέβητα
ἀνδρακάς ἡμεῖς δαὖτε ἀγειρόμενοι κατὰ δῆμον
τισόμεθ ἀργαλέον γὰρ ἕνα προικὸς χαρίσασθαι
ὣς ἔφατ Ἀλκίνοος τοῖσιν δἐπιὴνδανε μῦθος
νῆάδ ἐπεσσεύοντο φέρον δεὐήνορα χαλκόν
καὶ τὰ μὲν εὖ κατέθηχ ἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο