Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
καλοὶ λαΐνεοι ὅθι εἵματα σιγαλόεντα
πλύνεσκον Τρώων ἄλοχοι καλαί τε θύγατρες
τῇ ῥα παραδραμέτην φεύγων ὃ δὄπισθε διώκων
πρόσθε μὲν ἐσθλὸς ἔφευγε δίωκε δέ μιν μέγ ἀμείνων
καρπαλίμως ἐπεὶ οὐχ ἱερήϊον οὐδὲ βοείην
ἀρνύσθην ἅ τε ποσσὶν ἀέθλια γίγνεται ἀνδρῶν
ἀλλὰ περὶ ψυχῆς θέον Ἕκτορος ἱπποδάμοιο
ὡς δὅτ ἀεθλοφόροι περὶ τέρματα μώνυχες ἵπποι
ῥίμφα μάλα τρωχῶσι τὸ δὲ μέγα κεῖται ἄεθλον
ἢ τρίπος ἠὲ γυνὴ ἀνδρὸς κατατεθνηῶτος
ὣς τὼ τρὶς Πριάμοιο πόλιν πέρι δινηθήτην
καρπαλίμοισι πόδεσσι θεοὶ δἐς πάντες ὁρῶντο
ὢ πόποι ἦ φίλον ἄνδρα διωκόμενον περὶ τεῖχος
ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι ἐμὸν δὀλοφύρεται ἦτορ
Ἕκτορος ὅς μοι πολλὰ βοῶν ἐπὶ μηρί ἔκηεν
Ἴδης ἐν κορυφῇσι πολυπτύχου ἄλλοτε δαὖτε
ἐν πόλει ἀκροτάτῃ νῦν αὖτέ ἑ δῖος Ἀχιλλεὺς
ἄστυ πέρι Πριάμοιο ποσὶν ταχέεσσι διώκει
ἀλλ ἄγετε φράζεσθε θεοὶ καὶ μητιάασθε
ἠέ μιν ἐκ θανάτοιο σαώσομεν ἦέ μιν ἤδη
Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ δαμάσσομεν ἐσθλὸν ἐόντα
τὸν δαὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη
ὦ πάτερ ἀργικέραυνε κελαινεφὲς οἷον ἔειπες
ἄνδρα θνητὸν ἐόντα πάλαι πεπρωμένον αἴσῃ
ἂψ ἐθέλεις θανάτοιο δυσηχέος ἐξαναλῦσαι
ἔρδ ἀτὰρ οὔ τοι πάντες ἐπαινέομεν θεοὶ ἄλλοι
Ἕκτορα δἀσπερχὲς κλονέων ἔφεπ ὠκὺς Ἀχιλλεύς
ὡς δὅτε νεβρὸν ὄρεσφι κύων ἐλάφοιο δίηται
ὄρσας ἐξ εὐνῆς διά τἄγκεα καὶ διὰ βήσσας
τὸν δεἴ πέρ τε λάθῃσι καταπτήξας ὑπὸ θάμνῳ
ἀλλά τἀνιχνεύων θέει ἔμπεδον ὄφρά κεν εὕρῃ
ὣς Ἕκτωρ οὐ λῆθε ποδώκεα Πηλεΐωνα
ὁσσάκι δὁρμήσειε πυλάων Δαρδανιάων
ἀντίον ἀΐξασθαι ἐϋδμήτους ὑπὸ πύργους
εἴ πως οἷ καθύπερθεν ἀλάλκοιεν βελέεσσι
τοσσάκι μιν προπάροιθεν ἀποστρέψασκε παραφθὰς
πρὸς πεδίον αὐτὸς δὲ ποτὶ πτόλιος πέτετ αἰεί
ὡς δἐν ὀνείρῳ οὐ δύναται φεύγοντα διώκειν
οὔτ ἄρ ὃ τὸν δύναται ὑποφεύγειν οὔθ ὃ διώκειν
ὣς ὃ τὸν οὐ δύνατο μάρψαι ποσίν οὐδ ὃς ἀλύξαι
πῶς δέ κεν Ἕκτωρ κῆρας ὑπεξέφυγεν θανάτοιο
εἰ μή οἱ πύματόν τε καὶ ὕστατον ἤντετ Ἀπόλλων
ἐγγύθεν ὅς οἱ ἐπῶρσε μένος λαιψηρά τε γοῦνα
λαοῖσιν δἀνένευε καρήατι δῖος Ἀχιλλεύς
μή τις κῦδος ἄροιτο βαλών ὃ δὲ δεύτερος ἔλθοι
ἀλλ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπὶ κρουνοὺς ἀφίκοντο
τὴν μὲν Ἀχιλλῆος τὴν δἝκτορος ἱπποδάμοιο
ἕλκε δὲ μέσσα λαβών ῥέπε δἝκτορος αἴσιμον ἦμαρ
ᾤχετο δεἰς Ἀΐδαο λίπεν δέ ἑ Φοῖβος Ἀπόλλων
Πηλεΐωνα δἵκανε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη
οἴσεσθαι μέγα κῦδος Ἀχαιοῖσι προτὶ νῆας
Ἕκτορα δῃώσαντε μάχης ἄατόν περ ἐόντα
οὔ οἱ νῦν ἔτι γἔστι πεφυγμένον ἄμμε γενέσθαι
οὐδ εἴ κεν μάλα πολλὰ πάθοι ἑκάεργος Ἀπόλλων
προπροκυλινδόμενος πατρὸς Διὸς αἰγιόχοιο
ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν στῆθι καὶ ἄμπνυε τόνδε δἐγώ τοι
οἰχομένη πεπιθήσω ἐναντίβιον μαχέσασθαι
ὣς φάτ Ἀθηναίη ὃ δἐπείθετο χαῖρε δὲ θυμῷ
στῆ δἄρ ἐπὶ μελίης χαλκογλώχινος ἐρεισθείς
ἣ δἄρα τὸν μὲν ἔλειπε κιχήσατο δἝκτορα δῖον
Δηϊφόβῳ ἐϊκυῖα δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν
ἠθεῖ ἦ μάλα δή σε βιάζεται ὠκὺς Ἀχιλλεὺς
ἄστυ πέρι Πριάμοιο ποσὶν ταχέεσσι διώκων
τὴν δαὖτε προσέειπε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ
Δηΐφοβ ἦ μέν μοι τὸ πάρος πολὺ φίλτατος ἦσθα
γνωτῶν οὓς Ἑκάβη ἠδὲ Πρίαμος τέκε παῖδας
νῦν δἔτι καὶ μᾶλλον νοέω φρεσὶ τιμήσασθαι
ὃς ἔτλης ἐμεῦ εἵνεκ ἐπεὶ ἴδες ὀφθαλμοῖσι
ἠθεῖ ἦ μὲν πολλὰ πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ
λίσσονθ ἑξείης γουνούμενοι ἀμφὶ δἑταῖροι
αὖθι μένειν τοῖον γὰρ ὑποτρομέουσιν ἅπαντες
ἀλλ ἐμὸς ἔνδοθι θυμὸς ἐτείρετο πένθεϊ λυγρῷ
νῦν δἰθὺς μεμαῶτε μαχώμεθα μὴ δέ τι δούρων
ἔστω φειδωλή ἵνα εἴδομεν εἴ κεν Ἀχιλλεὺς
νῶϊ κατακτείνας ἔναρα βροτόεντα φέρηται
νῆας ἔπι γλαφυράς ἦ κεν σῷ δουρὶ δαμήῃ
ὣς φαμένη καὶ κερδοσύνῃ ἡγήσατ Ἀθήνη
τὸν πρότερος προσέειπε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ
οὔ σἔτι Πηλέος υἱὲ φοβήσομαι ὡς τὸ πάρος περ
τρὶς περὶ ἄστυ μέγα Πριάμου δίον οὐδέ ποτ ἔτλην
μεῖναι ἐπερχόμενον νῦν αὖτέ με θυμὸς ἀνῆκε
στήμεναι ἀντία σεῖο ἕλοιμί κεν ἤ κεν ἁλοίην
ἀλλ ἄγε δεῦρο θεοὺς ἐπιδώμεθα τοὶ γὰρ ἄριστοι
μάρτυροι ἔσσονται καὶ ἐπίσκοποι ἁρμονιάων
οὐ γὰρ ἐγώ σἔκπαγλον ἀεικιῶ αἴ κεν ἐμοὶ Ζεὺς
δώῃ καμμονίην σὴν δὲ ψυχὴν ἀφέλωμαι
ἀλλ ἐπεὶ ἄρ κέ σε συλήσω κλυτὰ τεύχε Ἀχιλλεῦ
νεκρὸν Ἀχαιοῖσιν δώσω πάλιν ὣς δὲ σὺ ῥέζειν
Ἕκτορ μή μοι ἄλαστε συνημοσύνας ἀγόρευε
ὡς οὐκ ἔστι λέουσι καὶ ἀνδράσιν ὅρκια πιστά
οὐδὲ λύκοι τε καὶ ἄρνες ὁμόφρονα θυμὸν ἔχουσιν
ἀλλὰ κακὰ φρονέουσι διαμπερὲς ἀλλήλοισιν
ὣς οὐκ ἔστ ἐμὲ καὶ σὲ φιλήμεναι οὐδέ τι νῶϊν
ὅρκια ἔσσονται πρίν γἢ ἕτερόν γε πεσόντα
παντοίης ἀρετῆς μιμνήσκεο νῦν σε μάλα χρὴ
οὔ τοι ἔτ ἔσθ ὑπάλυξις ἄφαρ δέ σε Παλλὰς Ἀθήνη
ἔγχει ἐμῷ δαμάᾳ νῦν δἀθρόα πάντ ἀποτίσεις
κήδε ἐμῶν ἑτάρων οὓς ἔκτανες ἔγχεϊ θύων
ἦ ῥα καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος
ἕζετο γὰρ προϊδών τὸ δὑπέρπτατο χάλκεον ἔγχος
ἐν γαίῃ δἐπάγη ἀνὰ δἥρπασε Παλλὰς Ἀθήνη
ἂψ δἈχιλῆϊ δίδου λάθε δἝκτορα ποιμένα λαῶν
Ἕκτωρ δὲ προσέειπεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα
ἤμβροτες οὐδ ἄρα πώ τι θεοῖς ἐπιείκελ Ἀχιλλεῦ
ἐκ Διὸς ἠείδης τὸν ἐμὸν μόρον ἦ τοι ἔφης γε
ἀλλά τις ἀρτιεπὴς καὶ ἐπίκλοπος ἔπλεο μύθων
ὄφρά σὑποδείσας μένεος ἀλκῆς τε λάθωμαι
οὐ μέν μοι φεύγοντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πήξεις
ἀλλ ἰθὺς μεμαῶτι διὰ στήθεσφιν ἔλασσον
εἴ τοι ἔδωκε θεός νῦν αὖτ ἐμὸν ἔγχος ἄλευαι
χάλκεον ὡς δή μιν σῷ ἐν χροῒ πᾶν κομίσαιο
καί κεν ἐλαφρότερος πόλεμος Τρώεσσι γένοιτο
σεῖο καταφθιμένοιο σὺ γάρ σφισι πῆμα μέγιστον
καὶ βάλε Πηλεΐδαο μέσον σάκος οὐδ ἀφάμαρτε
τῆλε δἀπεπλάγχθη σάκεος δόρυ χώσατο δἝκτωρ
ὅττί ῥά οἱ βέλος ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός
στῆ δὲ κατηφήσας οὐδ ἄλλ ἔχε μείλινον ἔγχος
Δηΐφοβον δἐκάλει λευκάσπιδα μακρὸν ἀΰσας
ᾔτεέ μιν δόρυ μακρόν ὃ δοὔ τί οἱ ἐγγύθεν ἦεν
Ἕκτωρ δἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε
ὢ πόποι ἦ μάλα δή με θεοὶ θάνατον δὲ κάλεσσαν
Δηΐφοβον γὰρ ἔγωγ ἐφάμην ἥρωα παρεῖναι
ἀλλ ὃ μὲν ἐν τείχει ἐμὲ δἐξαπάτησεν Ἀθήνη
νῦν δὲ δὴ ἐγγύθι μοι θάνατος κακός οὐδ ἔτ ἄνευθεν
οὐδ ἀλέη ἦ γάρ ῥα πάλαι τό γε φίλτερον ἦεν
Ζηνί τε καὶ Διὸς υἷι ἑκηβόλῳ οἵ με πάρος γε
πρόφρονες εἰρύατο νῦν αὖτέ με μοῖρα κιχάνει
μὴ μὰν ἀσπουδί γε καὶ ἀκλειῶς ἀπολοίμην
ἀλλὰ μέγα ῥέξας τι καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι
ὣς ἄρα φωνήσας εἰρύσσατο φάσγανον ὀξύ
τό οἱ ὑπὸ λαπάρην τέτατο μέγα τε στιβαρόν τε
ὅς τεἶσιν πεδίον δὲ διὰ νεφέων ἐρεβεννῶν
ἁρπάξων ἢ ἄρν ἀμαλὴν ἤ πτῶκα λαγωόν
ὣς Ἕκτωρ οἴμησε τινάσσων φάσγανον ὀξύ
ὁρμήθη δἈχιλεύς μένεος δἐμπλήσατο θυμὸν
ἀγρίου πρόσθεν δὲ σάκος στέρνοιο κάλυψε
καλὸν δαιδάλεον κόρυθι δἐπένευε φαεινῇ
τετραφάλῳ καλαὶ δὲ περισσείοντο ἔθειραι
οἷος δἀστὴρ εἶσι μετ ἀστράσι νυκτὸς ἀμολγῷ
ἕσπερος ὃς κάλλιστος ἐν οὐρανῷ ἵσταται ἀστήρ
ὣς αἰχμῆς ἀπέλαμπ εὐήκεος ἣν ἄρ Ἀχιλλεὺς
πάλλεν δεξιτερῇ φρονέων κακὸν Ἕκτορι δίῳ
εἰσορόων χρόα καλόν ὅπῃ εἴξειε μάλιστα
καλά τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξε κατακτάς
φαίνετο δᾗ κληῖδες ἀπ ὤμων αὐχέν ἔχουσι
λαυκανίην ἵνα τε ψυχῆς ὤκιστος ὄλεθρος
τῇ ῥἐπὶ οἷ μεμαῶτ ἔλασ ἔγχεϊ δῖος Ἀχιλλεύς
οὐδ ἄρ ἀπ ἀσφάραγον μελίη τάμε χαλκοβάρεια
ὄφρά τί μιν προτιείποι ἀμειβόμενος ἐπέεσσιν
ἤριπε δἐν κονίῃς ὃ δἐπεύξατο δῖος Ἀχιλλεύς
Ἕκτορ ἀτάρ που ἔφης Πατροκλῆ ἐξεναρίζων
σῶς ἔσσεσθ ἐμὲ δοὐδὲν ὀπίζεο νόσφιν ἐόντα
νήπιε τοῖο δἄνευθεν ἀοσσητὴρ μέγ ἀμείνων
νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγὼ μετόπισθε λελείμμην
ὅς τοι γούνατ ἔλυσα σὲ μὲν κύνες ἠδ οἰωνοὶ
ἑλκήσουσ ἀϊκῶς τὸν δὲ κτεριοῦσιν Ἀχαιοί
λίσσομ ὑπὲρ ψυχῆς καὶ γούνων σῶν τε τοκήων
μή με ἔα παρὰ νηυσὶ κύνας καταδάψαι Ἀχαιῶν
ἀλλὰ σὺ μὲν χαλκόν τε ἅλις χρυσόν τε δέδεξο
δῶρα τά τοι δώσουσι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ
σῶμα δὲ οἴκαδ ἐμὸν δόμεναι πάλιν ὄφρα πυρός με
Τρῶες καὶ Τρώων ἄλοχοι λελάχωσι θανόντα
μή με κύον γούνων γουνάζεο μὴ δὲ τοκήων
αἲ γάρ πως αὐτόν με μένος καὶ θυμὸς ἀνήη
ὤμ ἀποταμνόμενον κρέα ἔδμεναι οἷα ἔοργας
ὡς οὐκ ἔσθ ὃς σῆς γε κύνας κεφαλῆς ἀπαλάλκοι
οὐδ εἴ κεν δεκάκις τε καὶ εἰκοσινήριτ ἄποινα
στήσωσ ἐνθάδ ἄγοντες ὑπόσχωνται δὲ καὶ ἄλλα
οὐδ εἴ κέν σαὐτὸν χρυσῷ ἐρύσασθαι ἀνώγοι
Δαρδανίδης Πρίαμος οὐδ ὧς σέ γε πότνια μήτηρ
ἐνθεμένη λεχέεσσι γοήσεται ὃν τέκεν αὐτή
ἀλλὰ κύνες τε καὶ οἰωνοὶ κατὰ πάντα δάσονται
τὸν δὲ καταθνῄσκων προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ
ἦ σεὖ γιγνώσκων προτιόσσομαι οὐδ ἄρ ἔμελλον
πείσειν ἦ γὰρ σοί γε σιδήρεος ἐν φρεσὶ θυμός
φράζεο νῦν μή τοί τι θεῶν μήνιμα γένωμαι
ἤματι τῷ ὅτε κέν σε Πάρις καὶ Φοῖβος Ἀπόλλων
ἐσθλὸν ἐόντ ὀλέσωσιν ἐνὶ Σκαιῇσι πύλῃσιν
ὣς ἄρα μιν εἰπόντα τέλος θανάτοιο κάλυψε
ψυχὴ δἐκ ῥεθέων πταμένη Ἄϊδος δὲ βεβήκει
ὃν πότμον γοόωσα λιποῦσ ἀνδροτῆτα καὶ ἥβην
τὸν καὶ τεθνηῶτα προσηύδα δῖος Ἀχιλλεύς
τέθναθι κῆρα δἐγὼ τότε δέξομαι ὁππότε κεν δὴ
ἦ ῥα καὶ ἐκ νεκροῖο ἐρύσσατο χάλκεον ἔγχος
καὶ τό γἄνευθεν ἔθηχ ὃ δἀπ ὤμων τεύχε ἐσύλα
αἱματόεντ ἄλλοι δὲ περίδραμον υἷες Ἀχαιῶν
οἳ καὶ θηήσαντο φυὴν καὶ εἶδος ἀγητὸν
Ἕκτορος οὐδ ἄρα οἵ τις ἀνουτητί γε παρέστη
ὢ πόποι ἦ μάλα δὴ μαλακώτερος ἀμφαφάασθαι
ὣς ἄρα τις εἴπεσκε καὶ οὐτήσασκε παραστάς
τὸν δἐπεὶ ἐξενάριξε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς
στὰς ἐν Ἀχαιοῖσιν ἔπεα πτερόεντ ἀγόρευεν
ἢ πεὶ δὴ τόνδ ἄνδρα θεοὶ δαμάσασθαι ἔδωκαν
ὃς κακὰ πόλλ ἔρρεξεν ὅσ οὐ σύμπαντες οἱ ἄλλοι
εἰ δἄγετ ἀμφὶ πόλιν σὺν τεύχεσι πειρηθῶμεν
ὄφρά κἔτι γνῶμεν Τρώων νόον ὅν τιν ἔχουσιν
ἢ καταλείψουσιν πόλιν ἄκρην τοῦδε πεσόντος
ἦε μένειν μεμάασι καὶ Ἕκτορος οὐκέτ ἐόντος
κεῖται πὰρ νήεσσι νέκυς ἄκλαυτος ἄθαπτος
Πάτροκλος τοῦ δοὐκκ ἐπιλήσομαι ὄφρ ἂν ἔγωγε
ζωοῖσιν μετέω καί μοι φίλα γούνατ ὀρώρῃ
εἰ δὲ θανόντων περ καταλήθοντ εἰν Ἀΐδαο
αὐτὰρ ἐγὼ καὶ κεῖθι φίλου μεμνήσομ ἑταίρου
νῦν δἄγ ἀείδοντες παιήονα κοῦροι Ἀχαιῶν
νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι νεώμεθα τόνδε δἄγωμεν
ἠράμεθα μέγα κῦδος ἐπέφνομεν Ἕκτορα δῖον
ᾧ Τρῶες κατὰ ἄστυ θεῷ ὣς εὐχετόωντο
ἐς σφυρὸν ἐκ πτέρνης βοέους δἐξῆπτεν ἱμάντας
ἐκ δίφροιο δἔδησε κάρη δἕλκεσθαι ἔασεν
ἐς δίφρον δἀναβὰς ἀνά τε κλυτὰ τεύχε ἀείρας
μάστιξέν ῥἐλάαν τὼ δοὐκ ἀέκοντε πετέσθην
τοῦ δἦν ἑλκομένοιο κονίσαλος ἀμφὶ δὲ χαῖται
κυάνεαι πίτναντο κάρη δἅπαν ἐν κονίῃσι
κεῖτο πάρος χαρίεν τότε δὲ Ζεὺς δυσμενέεσσι
δῶκεν ἀεικίσσασθαι ἑῇ ἐν πατρίδι γαίῃ
ὣς τοῦ μὲν κεκόνιτο κάρη ἅπαν ἣ δέ νυ μήτηρ
τίλλε κόμην ἀπὸ δὲ λιπαρὴν ἔρριψε καλύπτρην
τηλόσε κώκυσεν δὲ μάλα μέγα παῖδ ἐσιδοῦσα
ᾤμωξεν δἐλεεινὰ πατὴρ φίλος ἀμφὶ δὲ λαοὶ
κωκυτῷ τεἴχοντο καὶ οἰμωγῇ κατὰ ἄστυ
τῷ δὲ μάλιστ ἄρ ἔην ἐναλίγκιον ὡς εἰ ἅπασα
Ἴλιος ὀφρυόεσσα πυρὶ σμύχοιτο κατ ἄκρης
λαοὶ μέν ῥα γέροντα μόγις ἔχον ἀσχαλόωντα
ἐξελθεῖν μεμαῶτα πυλάων Δαρδανιάων
πάντας δἐλλιτάνευε κυλινδόμενος κατὰ κόπρον
ἐξονομακλήδην ὀνομάζων ἄνδρα ἕκαστον
σχέσθε φίλοι καί μοἶον ἐάσατε κηδόμενοί περ
ἐξελθόντα πόληος ἱκέσθ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
λίσσωμ ἀνέρα τοῦτον ἀτάσθαλον ὀβριμοεργόν
ἤν πως ἡλικίην αἰδέσσεται ἠδ ἐλεήσῃ
γῆρας καὶ δέ νυ τῷ γε πατὴρ τοιόσδε τέτυκται
Πηλεύς ὅς μιν ἔτικτε καὶ ἔτρεφε πῆμα γενέσθαι
Τρωσί μάλιστα δἐμοὶ περὶ πάντων ἄλγε ἔθηκε
τόσσους γάρ μοι παῖδας ἀπέκτανε τηλεθάοντας
τῶν πάντων οὐ τόσσον ὀδύρομαι ἀχνύμενός περ
ὡς ἑνός οὗ μἄχος ὀξὺ κατοίσεται Ἄϊδος εἴσω
Ἕκτορος ὡς ὄφελεν θανέειν ἐν χερσὶν ἐμῇσι
τώ κε κορεσσάμεθα κλαίοντέ τε μυρομένω τε
μήτηρ θἥ μιν ἔτικτε δυσάμμορος ἠδ ἐγὼαὐτός
ὣς ἔφατο κλαίων ἐπὶ δὲ στενάχοντο πολῖται
Τρῳῇσιν δἙκάβη ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο
τέκνον ἐγὼ δειλή τί νυ βείομαι αἰνὰ παθοῦσα
σεῦ ἀποτεθνηῶτος ὅ μοι νύκτάς τε καὶ ἦμαρ
εὐχωλὴ κατὰ ἄστυ πελέσκεο πᾶσί τὄνειαρ
Τρωσί τε καὶ Τρῳῇσι κατὰ πτόλιν οἵ σε θεὸν ὣς
δειδέχατ ἦ γὰρ καί σφι μάλα μέγα κῦδος ἔησθα
ζωὸς ἐών νῦν αὖ θάνατος καὶ μοῖρα κιχάνει
ὣς ἔφατο κλαίουσ ἄλοχος δοὔ πώ τι πέπυστο
Ἕκτορος οὐ γάρ οἵ τις ἐτήτυμος ἄγγελος ἐλθὼν
ἤγγειλ ὅττί ῥά οἱ πόσις ἔκτοθι μίμνε πυλάων
ἀλλ ἥ γἱστὸν ὕφαινε μυχῷ δόμου ὑψηλοῖο
δίπλακα πορφυρέην ἐν δὲ θρόνα ποικίλ ἔπασσε
κέκλετο δἀμφιπόλοισιν ἐϋπλοκάμοις κατὰ δῶμα
ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν ὄφρα πέλοιτο
Ἕκτορι θερμὰ λοετρὰ μάχης ἐκ νοστήσαντι
νηπίη οὐδ ἐνόησεν ὅ μιν μάλα τῆλε λοετρῶν
χερσὶν Ἀχιλλῆος δάμασε γλαυκῶπις Ἀθήνη
κωκυτοῦ δἤκουσε καὶ οἰμωγῆς ἀπὸ πύργου
τῆς δἐλελίχθη γυῖα χαμαὶ δέ οἱ ἔκπεσε κερκίς
ἣ δαὖτις δμῳῇσιν ἐϋπλοκάμοισι μετηύδα
δεῦτε δύω μοι ἕπεσθον ἴδωμ ὅτιν ἔργα τέτυκται
αἰδοίης ἑκυρῆς ὀπὸς ἔκλυον ἐν δἐμοὶ αὐτῇ
στήθεσι πάλλεται ἦτορ ἀνὰ στόμα νέρθε δὲ γοῦνα
πήγνυται ἐγγὺς δή τι κακὸν Πριάμοιο τέκεσσιν
αἲ γὰρ ἀπ οὔατος εἴη ἐμεῦ ἔπος ἀλλὰ μάλ αἰνῶς
δείδω μὴ δή μοι θρασὺν Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεὺς
μοῦνον ἀποτμήξας πόλιος πεδίον δὲ δίηται
καὶ δή μιν καταπαύσῃ ἀγηνορίης ἀλεγεινῆς
ἥ μιν ἔχεσκ ἐπεὶ οὔ ποτ ἐνὶ πληθυῖ μένεν ἀνδρῶν
ἀλλὰ πολὺ προθέεσκε τὸ ὃν μένος οὐδενὶ εἴκων
ὣς φαμένη μεγάροιο διέσσυτο μαινάδι ἴση
παλλομένη κραδίην ἅμα δἀμφίπολοι κίον αὐτῇ
αὐτὰρ ἐπεὶ πύργόν τε καὶ ἀνδρῶν ἷξεν ὅμιλον
ἔστη παπτήνασ ἐπὶ τείχεϊ τὸν δὲ νόησεν
ἑλκόμενον πρόσθεν πόλιος ταχέες δέ μιν ἵπποι
ἕλκον ἀκηδέστως κοίλας ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
τὴν δὲ κατ ὀφθαλμῶν ἐρεβεννὴ νὺξ ἐκάλυψεν
ἤριπε δἐξοπίσω ἀπὸ δὲ ψυχὴν ἐκάπυσσε
τῆλε δἀπὸ κρατὸς βάλε δέσματα σιγαλόεντα
κρήδεμνόν θὅ ῥά οἱ δῶκε χρυσῆ Ἀφροδίτη
ἤματι τῷ ὅτε μιν κορυθαίολος ἠγάγεθ Ἕκτωρ
ἐκ δόμου Ἠετίωνος ἐπεὶ πόρε μυρία ἕδνα
ἀμφὶ δέ μιν γαλόῳ τε καὶ εἰνατέρες ἅλις ἔσταν
αἵ ἑ μετὰ σφίσιν εἶχον ἀτυζομένην ἀπολέσθαι
ἣ δἐπεὶ οὖν ἔμπνυτο καὶ ἐς φρένα θυμὸς ἀγέρθη
ἀμβλήδην γοόωσα μετὰ Τρῳῇσιν ἔειπεν
Ἕκτορ ἐγὼ δύστηνος ἰῇ ἄρα γεινόμεθ αἴσῃ
ἀμφότεροι σὺ μὲν ἐν Τροίῃ Πριάμου κατὰ δῶμα
αὐτὰρ ἐγὼ Θήβῃσιν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ
ἐν δόμῳ Ἠετίωνος ὅ μἔτρεφε τυτθὸν ἐοῦσαν
νῦν δὲ σὺ μὲν Ἀΐδαο δόμους ὑπὸ κεύθεσι γαίης
ἔρχεαι αὐτὰρ ἐμὲ στυγερῷ ἐνὶ πένθεϊ λείπεις
χήρην ἐν μεγάροισι πάϊς δἔτι νήπιος αὔτως
ὃν τέκομεν σύ τἐγώ τε δυσάμμοροι οὔτε σὺ τούτῳ
ἔσσεαι Ἕκτορ ὄνειαρ ἐπεὶ θάνες οὔτε σοὶ οὗτος
ἤν περ γὰρ πόλεμόν γε φύγῃ πολύδακρυν Ἀχαιῶν
ἔσσοντ ἄλλοι γάρ οἱ ἀπουρίσσουσιν ἀρούρας
ἦμαρ δὀρφανικὸν παναφήλικα παῖδα τίθησι
πάντα δὑπεμνήμυκε δεδάκρυνται δὲ παρειαί
δευόμενος δέ τἄνεισι πάϊς ἐς πατρὸς ἑταίρους
ἄλλον μὲν χλαίνης ἐρύων ἄλλον δὲ χιτῶνος
τῶν δἐλεησάντων κοτύλην τις τυτθὸν ἐπέσχε
χείλεα μέν τἐδίην ὑπερῴην δοὐκ ἐδίηνε
τὸν δὲ καὶ ἀμφιθαλὴς ἐκ δαιτύος ἐστυφέλιξε
χερσὶν πεπλήγων καὶ ὀνειδείοισιν ἐνίσσων
ἔρρ οὕτως οὐ σός γε πατὴρ μεταδαίνυται ἡμῖν
δακρυόεις δέ τἄνεισι πάϊς ἐς μητέρα χήρην
Ἀστυάναξ ὃς πρὶν μὲν ἑοῦ ἐπὶ γούνασι πατρὸς
μυελὸν οἶον ἔδεσκε καὶ οἰῶν πίονα δημόν
αὐτὰρ ὅθ ὕπνος ἕλοι παύσαιτό τε νηπιαχεύων
εὕδεσκ ἐν λέκτροισιν ἐν ἀγκαλίδεσσι τιθήνης
εὐνῇ ἔνι μαλακῇ θαλέων ἐμπλησάμενος κῆρ
νῦν δἂν πολλὰ πάθῃσι φίλου ἀπὸ πατρὸς ἁμαρτὼν
Ἀστυάναξ ὃν Τρῶες ἐπίκλησιν καλέουσιν
οἶος γάρ σφιν ἔρυσο πύλας καὶ τείχεα μακρά
νῦν δὲ σὲ μὲν παρὰ νηυσὶ κορωνίσι νόσφι τοκήων
αἰόλαι εὐλαὶ ἔδονται ἐπεί κε κύνες κορέσωνται
γυμνόν ἀτάρ τοι εἵματ ἐνὶ μεγάροισι κέονται
λεπτά τε καὶ χαρίεντα τετυγμένα χερσὶ γυναικῶν
ἀλλὰ πρὸς Τρώων καὶ Τρωϊάδων κλέος εἶναι
Αὐτὰρ ἐπεὶ κόσμηθεν ἅμ ἡγεμόνεσσιν ἕκαστοι
Τρῶες μὲν κλαγγῇ τἐνοπῇ τἴσαν ὄρνιθες ὣς
ἠΰτε περ κλαγγὴ γεράνων πέλει οὐρανόθι πρό
αἵ τἐπεὶ οὖν χειμῶνα φύγον καὶ ἀθέσφατον ὄμβρον
κλαγγῇ ταί γε πέτονται ἐπ ὠκεανοῖο ῥοάων
ἀνδράσι Πυγμαίοισι φόνον καὶ κῆρα φέρουσαι
ἠέριαι δἄρα ταί γε κακὴν ἔριδα προφέρονται
Οἳ δἄρ ἴσαν σιγῇ μένεα πνείοντες Ἀχαιοὶ
ἐν θυμῷ μεμαῶτες ἀλεξέμεν ἀλλήλοισιν
Εὖτ ὄρεος κορυφῇσι Νότος κατέχευεν ὀμίχλην
ποιμέσιν οὔ τι φίλην κλέπτῃ δέ τε νυκτὸς ἀμείνω
τόσσόν τίς τἐπιλεύσσει ὅσον τἐπὶ λᾶαν ἵησιν
ὣς ἄρα τῶν ὑπὸ ποσσὶ κονίσαλος ὄρνυτ ἀελλὴς
Τρωσὶν μὲν προμάχιζεν Ἀλέξανδρος θεοειδὴς
παρδαλέην ὤμοισιν ἔχων καὶ καμπύλα τόξα
καὶ ξίφος αὐτὰρ δοῦρε δύω κεκορυθμένα χαλκῷ
πάλλων Ἀργείων προκαλίζετο πάντας ἀρίστους
ἀντίβιον μαχέσασθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι
Τὸν δὡς οὖν ἐνόησεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος
ἐρχόμενον προπάροιθεν ὁμίλου μακρὰ βιβάντα
ὥς τε λέων ἐχάρη μεγάλῳ ἐπὶ σώματι κύρσας
εὑρὼν ἢ ἔλαφον κεραὸν ἢ ἄγριον αἶγα
πεινάων μάλα γάρ τε κατεσθίει εἴ περ ἂν αὐτὸν
σεύωνται ταχέες τε κύνες θαλεροί ταἰζηοί
ὀφθαλμοῖσιν ἰδών φάτο γὰρ τίσεσθαι ἀλείτην
Τὸν δὡς οὖν ἐνόησεν Ἀλέξανδρος θεοειδὴς
ἐν προμάχοισι φανέντα κατεπλήγη φίλον ἦτορ
οὔρεος ἐν βήσσῃς ὑπό τε τρόμος ἔλλαβε γυῖα
ἂψ δἀνεχώρησεν ὦχρός τέ μιν εἷλε παρειάς
ὣς αὖτις καθ ὅμιλον ἔδυ Τρώων ἀγερώχων
δείσας Ἀτρέος υἱὸν Ἀλέξανδρος θεοειδής
Τὸν δἝκτωρ νείκεσσεν ἰδὼν αἰσχροῖς ἐπέεσσιν
αἴθ ὄφελες ἄγονός τἔμεναι ἄγαμός τἀπολέσθαι
καί κε τὸ βουλοίμην καί κεν πολὺ κέρδιον ἦεν
ἢ οὕτω λώβην τἔμεναι καὶ ὑπόψιον ἄλλων
Ἦ που καγχαλόωσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ
φάντες ἀριστῆα πρόμον ἔμμεναι οὕνεκα καλὸν
εἶδος ἔπ ἀλλ οὐκ ἔστι βίη φρεσὶν οὐδέ τις ἀλκή
Ἦ τοιόσδε ἐὼν ἐν ποντοπόροισι νέεσσι
πόντον ἐπιπλώσας ἑτάρους ἐρίηρας ἀγείρας
μιχθεὶς ἀλλοδαποῖσι γυναῖκ εὐειδέ ἀνῆγες
ἐξ ἀπίης γαίης νυὸν ἀνδρῶν αἰχμητάων
πατρί τε σῷ μέγα πῆμα πόληΐ τε παντί τε δήμῳ
δυσμενέσιν μὲν χάρμα κατηφείην δὲ σοὶ αὐτῷ
οὐκ ἂν δὴ μείνειας ἀρηΐφιλον Μενέλαον
γνοίης χοἵου φωτὸς ἔχεις θαλερὴν παράκοιτιν
οὐκ ἄν τοι χραίσμῃ κίθαρις τά τε δῶρ Ἀφροδίτης
ἥ τε κόμη τό τε εἶδος ὅτ ἐν κονίῃσι μιγείης
Ἀλλὰ μάλα Τρῶες δειδήμονες ἦ τέ κεν ἤδη
λάϊνον ἕσσο χιτῶνα κακῶν ἕνεχ ὅσσα ἔοργας
Τὸν δαὖτε προσέειπεν Ἀλέξανδρος θεοειδής
Ἕκτορ ἐπεί με κατ αἶσαν ἐνείκεσας οὐδ ὑπὲρ αἶσαν
αἰεί τοι κραδίη πέλεκυς ὥς ἐστιν ἀτειρὴς
ὅς τεἶσιν διὰ δουρὸς ὑπ ἀνέρος ὅς ῥά τε τέχνῃ
νήϊον ἐκτάμνῃσιν ὀφέλλει δἀνδρὸς ἐρωήν
ὣς σοὶ ἐνὶ στήθεσσιν ἀτάρβητος νόος ἐστί
μή μοι δῶρ ἐρατὰ πρόφερε χρυσέης Ἀφροδίτης
οὔ τοι ἀπόβλητ ἐστὶ θεῶν ἐρικυδέα δῶρα
ὅσσά κεν αὐτοὶ δῶσιν ἑκὼν δοὐκ ἄν τις ἕλοιτο
νῦν αὖτ εἴ μἐθέλεις πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι
ἄλλους μὲν κάθισον Τρῶας καὶ πάντας Ἀχαιούς
αὐτὰρ ἔμ ἐν μέσσῳ καὶ ἀρηΐφιλον Μενέλαον
συμβάλετ ἀμφ Ἑλένῃ καὶ κτήμασι πᾶσι μάχεσθαι
κτήμαθ ἑλὼν εὖ πάντα γυναῖκά τε οἴκαδ ἀγέσθω
οἳ δἄλλοι φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ ταμόντες
ναίοιτε Τροίην ἐριβώλακα τοὶ δὲ νεέσθων
Ἄργος ἐς ἱππόβοτον καὶ Ἀχαιΐδα καλλιγύναικα
Ὣς ἔφαθ Ἕκτωρ δαὖττ ἐχάρη μέγα μῦθον ἀκούσας
καί ῥἐς μέσσον ἰὼν Τρώων ἀνέεργε φάλαγγας
μέσσου δουρὸς ἑλών τοὶ δἱδρύνθησαν ἅπαντες
Τῷ δἐπετοξάζοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ
ἰοῖσίν τε τιτυσκόμενοι λάεσσί τἔβαλλον
αὐτὰρ ὃ μακρὸν ἄϋσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
ἴσχεσθ Ἀργεῖοι μὴ βάλλετε κοῦροι Ἀχαιῶν
στεῦται γάρ τι ἔπος ἐρέειν κορυθαίολος Ἕκτωρ
ἐσσυμένως Ἕκτωρ δὲ μετ ἀμφοτέροισιν ἔειπε
κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ
μῦθον Ἀλεξάνδροιο τοῦ εἵνεκα νεῖκος ὄρωρεν
Ἄλλους μὲν κέλεται Τρῶας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς
τεύχεα κάλ ἀποθέσθαι ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ
αὐτὸν δἐν μέσσῳ καὶ ἀρηΐφιλον Μενέλαον
οἴους ἀμφ Ἑλένῃ καὶ κτήμασι πᾶσι μάχεσθαι
Ὁππότερος δέ κε νικήσῃ κρείσσων τε γένηται
οἳ δἄλλοι φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ τάμωμεν
Ὣς ἔφαθ οἳ δἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ
τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
κέκλυτε νῦν καὶ ἐμεῖο μάλιστα γὰρ ἄλγος ἱκάνει
θυμὸν ἐμόν φρονέω δὲ διακρινθήμεναι ἤδη
Ἀργείους καὶ Τρῶας ἐπεὶ κακὰ πολλὰ πέπασθε
εἵνεκ ἐμῆς ἔριδος καὶ Ἀλεξάνδρου ἕνεκ ἀρχῆς
τεθναίη ἄλλοι δὲ διακρινθεῖτε τάχιστα
Γῇ τε καὶ Ἠελίῳ Διὶ δἡμεῖς οἴσομεν ἄλλον
ἄξετε δὲ Πριάμοιο βίην ὄφρ ὅρκια τάμνῃ
αὐτός ἐπεί οἱ παῖδες ὑπερφίαλοι καὶ ἄπιστοι
μή τις ὑπερβασίῃ Διὸς ὅρκια δηλήσηται
οἷς δὁ γέρων μετέῃσιν ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσω
λεύσσει ὅπως ὄχ ἄριστα μετ ἀμφοτέροισι γένηται
Ὣς ἔφαθ οἳ δἐχάρησαν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε
ἐλπόμενοι παύσασθαι ὀϊζυροῦ πολέμοιο
Καί ῥἵππους μὲν ἔρυξαν ἐπὶ στίχας ἐκ δἔβαν αὐτοί
τεύχεά τἐξεδύοντο τὰ μὲν κατέθεντ ἐπὶ γαίῃ
πλησίον ἀλλήλων ὀλίγη δἦν ἀμφὶς ἄρουρα
Ἕκτωρ δὲ προτὶ ἄστυ δύω κήρυκας ἔπεμπε
καρπαλίμως ἄρνάς τε φέρειν Πρίαμόν τε καλέσσαι
αὐτὰρ ὃ Ταλθύβιον προΐει κρείων Ἀγαμέμνων
νῆας ἔπι γλαφυρὰς ἰέναι ἠδ ἄρν ἐκέλευεν
οἰσέμεναι ὃ δἄρ οὐκ ἀπίθησ Ἀγαμέμνονι δίῳ
Ἶρις δαὖθ Ἑλένῃ λευκωλένῳ ἄγγελος ἦλθεν
εἰδομένη γαλόῳ Ἀντηνορίδαο δάμαρτι
τὴν Ἀντηνορίδης εἶχε κρείων Ἑλικάων
Λαοδίκην Πριάμοιο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην
Τὴν δεὗρ ἐν μεγάρῳ ἣ δὲ μέγαν ἱστὸν ὕφαινε
δίπλακα πορφυρέην πολέας δἐνέπασσεν ἀέθλους
οὕς ἑθεν εἵνεκ ἔπασχον ὑπ Ἄρηος παλαμάων
οἳ πρὶν ἐπ ἀλλήλοισι φέρον πολύδακρυν Ἄρηα
ἐν πεδίῳ ὀλοοῖο λιλαιόμενοι πολέμοιο
ἀσπίσι κεκλιμένοι παρὰ δἔγχεα μακρὰ πέπηγεν
Αὐτὰρ Ἀλέξανδρος καὶ ἀρηΐφιλος Μενέλαος
μακρῇς ἐγχείῃσι μαχήσονται περὶ σεῖο
τῷ δέ κε νικήσαντι φίλη κεκλήσῃ ἄκοιτις
Ὣς εἰποῦσα θεὰ γλυκὺν ἵμερον ἔμβαλε θυμῷ
αὐτίκα δἀργεννῇσι καλυψαμένη ὀθόνῃσιν
ὁρμᾶτ ἐκ θαλάμοιο τέρεν κατὰ δάκρυ χέουσα
Αἴθρη Πιτθῆος θυγάτηρ Κλυμένη τε βοῶπις
αἶψα δἔπειθ ἵκανον ὅθι Σκαιαὶ πύλαι ἦσαν
Οἳ δἀμφὶ Πρίαμον καὶ Πάνθοον ἠδὲ Θυμοίτην
Λάμπόν τε Κλυτίον θἹκετάονά τὄζον Ἄρηος
Οὐκαλέγων τε καὶ Ἀντήνωρ πεπνυμένω ἄμφω
ἥατο δημογέροντες ἐπὶ Σκαιῇσι πύλῃσι
γήραϊ δὴ πολέμοιο πεπαυμένοι ἀλλ ἀγορηταὶ
ἐσθλοί τεττίγεσσιν ἐοικότες οἵ τε καθ ὕλην
τοῖοι ἄρα Τρώων ἡγήτορες ἧντ ἐπὶ πύργῳ
Οἳ δὡς οὖν εἴδονθ Ἑλένην ἐπὶ πύργον ἰοῦσαν
ἦκα πρὸς ἀλλήλους ἔπεα πτερόεντ ἀγόρευον
οὐ νέμεσις Τρῶας καὶ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιοὺς
τοιῇδ ἀμφὶ γυναικὶ πολὺν χρόνον ἄλγεα πάσχειν
αἰνῶς ἀθανάτῃσι θεῇς εἰς ὦπα ἔοικεν
ἀλλὰ καὶ ὧς τοίη περ ἐοῦσ ἐν νηυσὶ νεέσθω
μηδ ἡμῖν τεκέεσσί τ ὀπίσσω πῆμα λίποιτο
Ὣς ἄρ ἔφαν Πρίαμος δἙλένην ἐκαλέσσατο φωνῇ
δεῦρο πάροιθ ἐλθοῦσα φίλον τέκος ἵζευ ἐμεῖο
οὔ τί μοι αἰτίη ἐσσί θεοί νύ μοι αἴτιοί εἰσιν
οἵ μοι ἐφώρμησαν πόλεμον πολύδακρυν Ἀχαιῶν
ὥς μοι καὶ τόνδ ἄνδρα πελώριον ἐξονομήνῃς
ὅς τις ὅδ ἐστὶν Ἀχαιὸς ἀνὴρ ἠΰς τε μέγας τε
Ἤτοι μὲν κεφαλῇ καὶ μείζονες ἄλλοι ἔασι
καλὸν δοὕτω ἐγὼν οὔ πω ἴδον ὀφθαλμοῖσιν
οὐδ οὕτω γεραρόν βασιλῆϊ γὰρ ἀνδρὶ ἔοικε
Τὸν δἙλένη μύθοισιν ἀμείβετο δῖα γυναικῶν
αἰδοῖός τέ μοί ἐσσι φίλε ἑκυρὲ δεινός τε
ὡς ὄφελεν θάνατός μοι ἁδεῖν κακὸς ὁππότε δεῦρο
υἱέϊ σῷ ἑπόμην θάλαμον γνωτούς τε λιποῦσα
παῖδά τε τηλυγέτην καὶ ὁμηλικίην ἐρατεινήν
Ἀλλὰ τά γοὐκ ἐγένοντο τὸ καὶ κλαίουσα τέτηκα
Τοῦτο δέ τοι ἐρέω ὅ μἀνείρεαι ἠδὲ μεταλλᾷς
οὗτός γἈτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων
ἀμφότερον βασιλεύς τἀγαθὸς κρατερός ταἰχμητής
δαὴρ αὖτ ἐμὸς ἔσκε κυνώπιδος εἴ ποτ ἔην γε
Ὣς φάτο τὸν δὁ γέρων ἠγάσσατο φώνησέν τε
ὦ μάκαρ Ἀτρεΐδη μοιρηγενὲς ὀλβιόδαιμον
ἦ ῥά νύ τοι πολλοὶ δεδμήατο κοῦροι Ἀχαιῶν
Ἤδη καὶ Φρυγίην εἰσήλυθον ἀμπελόεσσαν
λαοὺς Ὀτρῆος καὶ Μυγδόνος ἀντιθέοιο
οἵ ῥα τότ ἐστρατόωντο παρ ὄχθας Σαγγαρίοιο
καὶ γὰρ ἐγὼν ἐπίκουρος ἐὼν μετὰ τοῖσιν ἐλέχθην
ἤματι τῷ ὅτε τἦλθον Ἀμαζόνες ἀντιάνειραι
ἀλλ οὐδ οἳ τόσοι ἦσαν ὅσοι ἑλίκωπες Ἀχαιοί
εἴπ ἄγε μοι καὶ τόνδε φίλον τέκος ὅς τις ὅδ ἐστί
μείων μὲν κεφαλῇ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
εὐρύτερος δὤμοισιν ἰδὲ στέρνοισιν ἰδέσθαι
Τεύχεα μέν οἱ κεῖται ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ
αὐτὸς δὲ κτίλος ὣς ἐπιπωλεῖται στίχας ἀνδρῶν
ἀρνειῷ μιν ἔγωγε ἐΐσκω πηγεσιμάλλῳ
ὅς τοἰῶν μέγα πῶϋ διέρχεται ἀργεννάων
Τὸν δἠμείβετ ἔπειθ Ἑλένη Διὸς ἐκγεγαυῖα
οὗτος δαὖ Λαερτιάδης πολύμητις Ὀδυσσεύς
ὃς τράφη ἐν δήμῳ Ἰθάκης κραναῆς περ ἐούσης
εἰδὼς παντοίους τε δόλους καὶ μήδεα πυκνά
Τὴν δαὖτ Ἀντήνωρ πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα
ὦ γύναι ἦ μάλα τοῦτο ἔπος νημερτὲς ἔειπες
ἤδη γὰρ καὶ δεῦρό ποτ ἤλυθε δῖος Ὀδυσσεὺς
σεῦ ἕνεκ ἀγγελίης σὺν ἀρηϊφίλῳ Μενελάῳ
τοὺς δἐγὼ ἐξείνισσα καὶ ἐν μεγάροισι φίλησα
ἀμφοτέρων δὲ φυὴν ἐδάην καὶ μήδεα πυκνά
Ἀλλ ὅτε δὴ Τρώεσσιν ἐν ἀγρομένοισιν ἔμιχθεν
στάντων μὲν Μενέλαος ὑπείρεχεν εὐρέας ὤμους
ἄμφω δἑζομένω γεραρώτερος ἦεν Ὀδυσσεύς
ἀλλ ὅτε δὴ μύθους καὶ μήδεα πᾶσιν ὕφαινον
ἤτοι μὲν Μενέλαος ἐπιτροχάδην ἀγόρευε
παῦρα μὲν ἀλλὰ μάλα λιγέως ἐπεὶ οὐ πολύμυθος
οὐδ ἀφαμαρτοεπής ἦ καὶ γένει ὕστερος ἦεν
Ἀλλ ὅτε δὴ πολύμητις ἀναΐξειεν Ὀδυσσεὺς
στάσκεν ὑπαὶ δὲ ἴδεσκε κατὰ χθονὸς ὄμματα πήξας
σκῆπτρον δοὔτ ὀπίσω οὔτε προπρηνὲς ἐνώμα
ἀλλ ἀστεμφὲς ἔχεσκεν ἀΐδρεϊ φωτὶ ἐοικώς
φαίης κε ζάκοτόν τέ τιν ἔμμεναι ἄφρονά ταὔτως
Ἀλλ ὅτε δὴ ὄπα τε μεγάλην ἐκ στήθεος εἵη
καὶ ἔπεα νιφάδεσσιν ἐοικότα χειμερίῃσιν
οὐκ ἂν ἔπειτ Ὀδυσῆΐ γ ἐρίσσειε βροτὸς ἄλλος
οὐ τότε γὧδ Ὀδυσῆος ἀγασσάμεθ εἶδος ἰδόντες
τίς τὰρ ὅδ ἄλλος Ἀχαιὸς ἀνὴρ ἠΰς τε μέγας τε
ἔξοχος Ἀργείων κεφαλήν τε καὶ εὐρέας ὤμους
τὸν δἙλένη τανύπεπλος ἀμείβετο δῖα γυναικῶν
οὗτος δΑἴας ἐστὶ πελώριος ἕρκος Ἀχαιῶν
Ἰδομενεὺς δἑτέρωθεν ἐνὶ Κρήτεσσι θεὸς ὣς
ἕστηκ ἀμφὶ δέ μιν Κρητῶν ἀγοὶ ἠγερέθονται
Πολλάκι μιν ξείνισσεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος
οἴκῳ ἐν ἡμετέρῳ ὁπότε Κρήτηθεν ἵκοιτο
Νῦν δἄλλους μὲν πάντας ὁρῶ ἑλίκωπας Ἀχαιούς
οὕς κεν ἐῢ γνοίην καί τοὔνομα μυθησαίμην
δοιὼ δοὐ δύναμαι ἰδέειν κοσμήτορε λαῶν
αὐτοκασιγνήτω τώ μοι μία γείνατο μήτηρ
Ἢ οὐχ ἑσπέσθην Λακεδαίμονος ἐξ ἐρατεινῆς
ἢ δεύρω μὲν ἕποντο νέεσσ ἔνι ποντοπόροισι
νῦν αὖτ οὐκ ἐθέλουσι μάχην καταδύμεναι ἀνδρῶν
αἴσχεα δειδιότες καὶ ὀνείδεα πόλλ ἅ μοί ἐστιν
Ὣς φάτο τοὺς δἤδη κάτεχεν φυσίζοος αἶα
ἐν Λακεδαίμονι αὖθι φίλῃ ἐν πατρίδι γαίῃ
Κήρυκες δἀνὰ ἄστυ θεῶν φέρον ὅρκια πιστὰ
ἄρνε δύω καὶ οἶνον ἐΰφρονα καρπὸν ἀρούρης
ἀσκῷ ἐν αἰγείῳ φέρε δὲ κρητῆρα φαεινὸν
κῆρυξ Ἰδαῖος ἠδὲ χρύσεια κύπελλα
ὄτρυνεν δὲ γέροντα παριστάμενος ἐπέεσσιν
ὄρσεο Λαομεδοντιάδη καλέουσιν ἄριστοι
ἐς πεδίον καταβῆναι ἵν ὅρκια πιστὰ τάμητε
αὐτὰρ Ἀλέξανδρος καὶ ἀρηΐφιλος Μενέλαος
μακρῇς ἐγχείῃσι μαχήσοντ ἀμφὶ γυναικί
τῷ δέ κε νικήσαντι γυνὴ καὶ κτήμαθ ἕποιτο
ναίοιμεν Τροίην ἐριβώλακα τοὶ δὲ νέονται
Ὣς φάτο ῥίγησεν δὃ γέρων ἐκέλευσε δἑταίρους
ἵππους ζευγνύμεναι τοὶ δὀτραλέως ἐπίθοντο
Ἂν δἄρ ἔβη Πρίαμος κατὰ δἡνία τεῖνεν ὀπίσσω
πὰρ δέ οἱ Ἀντήνωρ περικαλλέα βήσετο δίφρον
τὼ δὲ διὰ Σκαιῶν πεδίον δἔχον ὠκέας ἵππους
Ἀλλ ὅτε δή ῥἵκοντο μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς
ἐξ ἵππων ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα πουλυβότειραν
ἐς μέσσον Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἐστιχόωντο
Ὄρνυτο δαὐτίκ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
ἂν δὈδυσεὺς πολύμητις ἀτὰρ κήρυκες ἀγαυοὶ
ὅρκια πιστὰ θεῶν σύναγον κρητῆρι δὲ οἶνον
μίσγον ἀτὰρ βασιλεῦσιν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν
ἥ οἱ πὰρ ξίφεος μέγα κουλεόν αἰὲν ἄωρτο
κήρυκες Τρώων καὶ Ἀχαιῶν νεῖμαν ἀρίστοις
Τοῖσιν δἈτρεΐδης μεγάλ εὔχετο χεῖρας ἀνασχών
Ἠέλιός θὃς πάντ ἐφορᾷς καὶ πάντ ἐπακούεις
καὶ ποταμοὶ καὶ γαῖα καὶ οἳ ὑπένερθε καμόντας
ἀνθρώπους τίνυσθον ὅτις κἐπίορκον ὀμόσσῃ
ὑμεῖς μάρτυροι ἔστε φυλάσσετε δὅρκια πιστά
εἰ μέν κεν Μενέλαον Ἀλέξανδρος καταπέφνῃ
αὐτὸς ἔπειθ Ἑλένην ἐχέτω καὶ κτήματα πάντα
ἡμεῖς δἐν νήεσσι νεώμεθα ποντοπόροισιν
εἰ δέ κἈλέξανδρον κτείνῃ ξανθὸς Μενέλαος
Τρῶας ἔπειθ Ἑλένην καὶ κτήματα πάντ ἀποδοῦναι
τιμὴν δἈργείοις ἀποτινέμεν ἥν τιν ἔοικεν
ἥ τε καὶ ἐσσομένοισι μετ ἀνθρώποισι πέληται
Εἰ δἂν ἐμοὶ τιμὴν Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες
τίνειν οὐκ ἐθέλωσιν Ἀλεξάνδροιο πεσόντος
αὐτὰρ ἐγὼ καὶ ἔπειτα μαχήσομαι εἵνεκα ποινῆς
αὖθι μένων ἧός κε τέλος πολέμοιο κιχείω
Ἦ καὶ ἀπὸ στομάχους ἀρνῶν τάμε νηλέϊ χαλκῷ
καὶ τοὺς μὲν κατέθηκεν ἐπὶ χθονὸς ἀσπαίροντας