Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἦ οὐκ ὀτρύνοντος ἀκούετε λαὸν ἅπαντα
Ἕκτορος ὃς δὴ νῆας ἐνιπρῆσαι μενεαίνει
οὐ μὰν ἔς γε χορὸν κέλετ ἐλθέμεν ἀλλὰ μάχεσθαι
ἡμῖν δοὔ τις τοῦδε νόος καὶ μῆτις ἀμείνων
ἢ αὐτοσχεδίῃ μῖξαι χεῖράς τε μένος τε
βέλτερον ἢ ἀπολέσθαι ἕνα χρόνον ἠὲ βιῶναι
ἢ δηθὰ στρεύγεσθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι
ὧδ αὔτως παρὰ νηυσὶν ὑπ ἀνδράσι χειροτέροισιν
ἔνθ Ἕκτωρ μὲν ἕλε Σχεδίον Περιμήδεος υἱὸν
ἀρχὸν Φωκήων Αἴας δἕλε Λαοδάμαντα
Πουλυδάμας δὮτον Κυλλήνιον ἐξενάριξε
τῷ δὲ Μέγης ἐπόρουσεν ἰδών ὃ δὕπαιθα λιάσθη
Πουλυδάμας καὶ τοῦ μὲν ἀπήμβροτεν οὐ γὰρ Ἀπόλλων
εἴα Πάνθου υἱὸν ἐνὶ προμάχοισι δαμῆναι
αὐτὰρ ὅ γε Κροίσμου στῆθος μέσον οὔτασε δουρί
δούπησεν δὲ πεσών ὃ δἀπ ὤμων τεύχε ἐσύλα
τόφρα δὲ τῷ ἐπόρουσε Δόλοψ αἰχμῆς ἐῢ εἰδὼς
Λαμπετίδης ὃν Λάμπος ἐγείνατο φέρτατον υἱὸν
Λαομεδοντιάδης εὖ εἰδότα θούριδος ἀλκῆς
ὃς τότε Φυλεΐδαο μέσον σάκος οὔτασε δουρὶ
ἐγγύθεν ὁρμηθείς πυκινὸς δέ οἱ ἤρκεσε θώρηξ
τόν ῥἐφόρει γυάλοισιν ἀρηρότα τόν ποτε Φυλεὺς
ἤγαγεν ἐξ Ἐφύρης ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος
ξεῖνος γάρ οἱ ἔδωκεν ἄναξ ἀνδρῶν Εὐφήτης
ὅς οἱ καὶ τότε παιδὸς ἀπὸ χροὸς ἤρκεσ ὄλεθρον
τοῦ δὲ Μέγης κόρυθος χαλκήρεος ἱπποδασείης
κύμβαχον ἀκρότατον νύξ ἔγχεϊ ὀξυόεντι
ῥῆξε δἀφ ἵππειον λόφον αὐτοῦ πᾶς δὲ χαμᾶζε
κάππεσεν ἐν κονίῃσι νέον φοίνικι φαεινός
εἷος ὃ τῷ πολέμιζε μένων ἔτι δἔλπετο νίκην
τόφρα δέ οἱ Μενέλαος ἀρήϊος ἦλθεν ἀμύντωρ
στῆ δεὐρὰξ σὺν δουρὶ λαθών βάλε δὦμον ὄπισθεν
αἰχμὴ δὲ στέρνοιο διέσσυτο μαιμώωσα
πρόσσω ἱεμένη ὃ δἄρα πρηνὴς ἐλιάσθη
τὼ μὲν ἐεισάσθην χαλκήρεα τεύχε ἀπ ὤμων
συλήσειν Ἕκτωρ δὲ κασιγνήτοισι κέλευσε
πᾶσι μάλα πρῶτον δἹκεταονίδην ἐνένιπεν
ἴφθιμον Μελάνιππον ὃ δὄφρα μὲν εἰλίποδας βοῦς
ἂψ εἰς Ἴλιον ἦλθε μετέπρεπε δὲ Τρώεσσι
τόν ῥἝκτωρ ἐνένιπεν ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζεν
οὕτω δὴ Μελάνιππε μεθήσομεν οὐδέ νυ σοί περ
ἐντρέπεται φίλον ἦτορ ἀνεψιοῦ κταμένοιο
οὐχ ὁράᾳς οἷον Δόλοπος περὶ τεύχε ἕπουσιν
ἀλλ ἕπευ οὐ γὰρ ἔτ ἔστιν ἀποσταδὸν Ἀργείοισι
μάρνασθαι πρίν γἠὲ κατακτάμεν ἠὲ κατ ἄκρης
Ἴλιον αἰπεινὴν ἑλέειν κτάσθαι τε πολίτας
Ἀργείους δὄτρυνε μέγας Τελαμώνιος Αἴας
ὦ φίλοι ἀνέρες ἔστε καὶ αἰδῶ θέσθ ἐνὶ θυμῷ
φευγόντων δοὔτ ἂρ κλέος ὄρνυται οὔτέ τις ἀλκή
ὣς ἔφαθ οἳ δὲ καὶ αὐτοὶ ἀλέξασθαι μενέαινον
ἐν θυμῷ δἐβάλοντο ἔπος φράξαντο δὲ νῆας
ἕρκεϊ χαλκείῳ ἐπὶ δὲ Ζεὺς Τρῶας ἔγειρεν
Ἀντίλοχον δὄτρυνε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
Ἀντίλοχ οὔ τις σεῖο νεώτερος ἄλλος Ἀχαιῶν
οὔτε ποσὶν θάσσων οὔτ ἄλκιμος ὡς σὺ μάχεσθαι
εἴ τινά που Τρώων ἐξάλμενος ἄνδρα βάλοισθα
ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις ἀπέσσυτο τὸν δὀρόθυνεν
ἐκ δἔθορε προμάχων καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ
ἀλλ Ἱκετάονος υἱὸν ὑπέρθυμον Μελάνιππον
νισόμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν
δούπησεν δὲ πεσών τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν
Ἀντίλοχος δἐπόρουσε κύων ὥς ὅς τἐπὶ νεβρῷ
βλημένῳ ἀΐξῃ τόν τἐξ εὐνῆφι θορόντα
θηρητὴρ ἐτύχησε βαλών ὑπέλυσε δὲ γυῖα
ὣς ἐπὶ σοὶ Μελάνιππε θόρ Ἀντίλοχος μενεχάρμης
τεύχεα συλήσων ἀλλ οὐ λάθεν Ἕκτορα δῖον
ὅς ῥά οἱ ἀντίος ἦλθε θέων ἀνὰ δηϊοτῆτα
Ἀντίλοχος δοὐ μεῖνε θοός περ ἐὼν πολεμιστής
ἀλλ ὅ γἄρ ἔτρεσε θηρὶ κακὸν ῥέξαντι ἐοικώς
ὅς τε κύνα κτείνας ἢ βουκόλον ἀμφὶ βόεσσι
φεύγει πρίν περ ὅμιλον ἀολλισθήμεναι ἀνδρῶν
ὣς τρέσε Νεστορίδης ἐπὶ δὲ Τρῶές τε καὶ Ἕκτωρ
στῆ δὲ μεταστρεφθείς ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων
Τρῶες δὲ λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισι
νηυσὶν ἐπεσσεύοντο Διὸς δἐτέλειον ἐφετμάς
ὅ σφισιν αἰὲν ἔγειρε μένος μέγα θέλγε δὲ θυμὸν
Ἀργείων καὶ κῦδος ἀπαίνυτο τοὺς δὀρόθυνεν
Πριαμίδῃ ἵνα νηυσὶ κορωνίσι θεσπιδαὲς πῦρ
ἐμβάλοι ἀκάματον Θέτιδος δἐξαίσιον ἀρὴν
πᾶσαν ἐπικρήνειε τὸ γὰρ μένε μητίετα Ζεὺς
νηὸς καιομένης σέλας ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι
ἐκ γὰρ δὴ τοῦ μέλλε παλίωξιν παρὰ νηῶν
θησέμεναι Τρώων Δαναοῖσι δὲ κῦδος ὀρέξειν
τὰ φρονέων νήεσσιν ἔπι γλαφυρῇσιν ἔγειρεν
Ἕκτορα Πριαμίδην μάλα περ μεμαῶτα καὶ αὐτόν
μαίνετο δὡς ὅτ Ἄρης ἐγχέσπαλος ἢ ὀλοὸν πῦρ
οὔρεσι μαίνηται βαθέης ἐν τάρφεσιν ὕλης
ἀφλοισμὸς δὲ περὶ στόμα γίγνετο τὼ δέ οἱ ὄσσε
λαμπέσθην βλοσυρῇσιν ὑπ ὀφρύσιν ἀμφὶ δὲ πήληξ
σμερδαλέον κροτάφοισι τινάσσετο μαρναμένοιο
Ἕκτορος αὐτὸς γάρ οἱ ἀπ αἰθέρος ἦεν ἀμύντωρ
Ζεύς ὅς μιν πλεόνεσσι μετ ἀνδράσι μοῦνον ἐόντα
τίμα καὶ κύδαινε μινυνθάδιος γὰρ ἔμελλεν
ἔσσεσθ ἤδη γάρ οἱ ἐπόρνυε μόρσιμον ἦμαρ
καί ῥἔθελεν ῥῆξαι στίχας ἀνδρῶν πειρητίζων
ᾗ δὴ πλεῖστον ὅμιλον ὅρα καὶ τεύχε ἄριστα
ἀλλ οὐδ ὧς δύνατο ῥῆξαι μάλα περ μενεαίνων
ἴσχον γὰρ πυργηδὸν ἀρηρότες ἠΰτε πέτρη
ἠλίβατος μεγάλη πολιῆς ἁλὸς ἐγγὺς ἐοῦσα
ἥ τε μένει λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα
κύματά τε τροφόεντα τά τε προσερεύγεται αὐτήν
αὐτὰρ ὃ λαμπόμενος πυρὶ πάντοθεν ἔνθορ ὁμίλῳ
ἐν δἔπεσ ὡς ὅτε κῦμα θοῇ ἐν νηῒ πέσῃσι
λάβρον ὑπαὶ νεφέων ἀνεμοτρεφές ἣ δέ τε πᾶσα
ἄχνῃ ὑπεκρύφθη ἀνέμοιο δὲ δεινὸς ἀήτη
ἱστίῳ ἐμβρέμεται τρομέουσι δέ τε φρένα ναῦται
δειδιότες τυτθὸν γὰρ ὑπ ἐκ θανάτοιο φέρονται
αὐτὰρ ὅ γὥς τε λέων ὀλοόφρων βουσὶν ἐπελθών
αἵ ῥά τἐν εἱαμενῇ ἕλεος μεγάλοιο νέμονται
μυρίαι ἐν δέ τε τῇσι νομεὺς οὔ πω σάφα εἰδὼς
θηρὶ μαχέσσασθαι ἕλικος βοὸς ἀμφὶ φονῇσιν
ἤτοι ὃ μὲν πρώτῃσι καὶ ὑστατίῃσι βόεσσιν
αἰὲν ὁμοστιχάει ὃ δέ τἐν μέσσῃσιν ὀρούσας
βοῦν ἔδει αἳ δέ τε πᾶσαι ὑπέτρεσαν ὣς τότ Ἀχαιοὶ
θεσπεσίως ἐφόβηθεν ὑφ Ἕκτορι καὶ Διὶ πατρὶ
πάντες ὃ δοἶον ἔπεφνε Μυκηναῖον Περιφήτην
Κοπρῆος φίλον υἱόν ὃς Εὐρυσθῆος ἄνακτος
ἀγγελίης οἴχνεσκε βίῃ Ἡρακληείῃ
τοῦ γένετ ἐκ πατρὸς πολὺ χείρονος υἱὸς ἀμείνων
παντοίας ἀρετάς ἠμὲν πόδας ἠδὲ μάχεσθαι
καὶ νόον ἐν πρώτοισι Μυκηναίων ἐτέτυκτο
ὅς ῥα τόθ Ἕκτορι κῦδος ὑπέρτερον ἐγγυάλιξε
στρεφθεὶς γὰρ μετόπισθεν ἐν ἀσπίδος ἄντυγι πάλτο
τὴν αὐτὸς φορέεσκε ποδηνεκέ ἕρκος ἀκόντων
τῇ ὅ γἐνὶ βλαφθεὶς πέσεν ὕπτιος ἀμφὶ δὲ πήληξ
σμερδαλέον κονάβησε περὶ κροτάφοισι πεσόντος
Ἕκτωρ δὀξὺ νόησε θέων δέ οἱ ἄγχι παρέστη
στήθεϊ δἐν δόρυ πῆξε φίλων δέ μιν ἐγγὺς ἑταίρων
κτεῖν οἳ δοὐκ ἐδύναντο καὶ ἀχνύμενοί περ ἑταίρου
χραισμεῖν αὐτοὶ γὰρ μάλα δείδισαν Ἕκτορα δῖον
εἰσωποὶ δἐγένοντο νεῶν περὶ δἔσχεθον ἄκραι
νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύατο τοὶ δἐπέχυντο
Ἀργεῖοι δὲ νεῶν μὲν ἐχώρησαν καὶ ἀνάγκῃ
ἁθρόοι οὐδὲ κέδασθεν ἀνὰ στρατόν ἴσχε γὰρ αἰδὼς
καὶ δέος ἀζηχὲς γὰρ ὁμόκλεον ἀλλήλοισι
λίσσεθ ὑπὲρ τοκέων γουνούμενος ἄνδρα ἕκαστον
ἄλλων ἀνθρώπων ἐπὶ δὲ μνήσασθε ἕκαστος
παίδων ἠδ ἀλόχων καὶ κτήσιος ἠδὲ τοκήων
τῶν ὕπερ ἐνθάδ ἐγὼ γουνάζομαι οὐ παρεόντων
ἑστάμεναι κρατερῶς μὴ δὲ τρωπᾶσθε φόβον δέ
τοῖσι δἀπ ὀφθαλμῶν νέφος ἀχλύος ὦσεν Ἀθήνη
θεσπέσιον μάλα δέ σφι φόως γένετ ἀμφοτέρωθεν
ἠμὲν πρὸς νηῶν καὶ ὁμοιΐου πολέμοιο
Ἕκτορα δὲ φράσσαντο βοὴν ἀγαθὸν καὶ ἑταίρους
ἠμὲν ὅσοι μετόπισθεν ἀφέστασαν οὐδὲ μάχοντο
ἠδ ὅσσοι παρὰ νηυσὶ μάχην ἐμάχοντο θοῇσιν
οὐδ ἄρ ἔτ Αἴαντι μεγαλήτορι ἥνδανε θυμῷ
ἑστάμεν ἔνθά περ ἄλλοι ἀφέστασαν υἷες Ἀχαιῶν
ἀλλ ὅ γε νηῶν ἴκρι ἐπῴχετο μακρὰ βιβάσθων
νώμα δὲ ξυστὸν μέγα ναύμαχον ἐν παλάμῃσι
κολλητὸν βλήτροισι δυωκαιεικοσίπηχυ
ὡς δὅτ ἀνὴρ ἵπποισι κελητίζειν ἐῢ εἰδώς
ὅς τἐπεὶ ἐκ πολέων πίσυρας συναείρεται ἵππους
σεύας ἐκ πεδίοιο μέγα προτὶ ἄστυ δίηται
λαοφόρον καθ ὁδόν πολέες τέ ἑ θηήσαντο
ἀνέρες ἠδὲ γυναῖκες ὃ δἔμπεδον ἀσφαλὲς αἰεὶ
θρῴσκων ἄλλοτ ἐπ ἄλλον ἀμείβεται οἳ δὲ πέτονται
ὣς Αἴας ἐπὶ πολλὰ θοάων ἴκρια νηῶν
φοίτα μακρὰ βιβάς φωνὴ δέ οἱ αἰθέρ ἵκανεν
αἰεὶ δὲ σμερδνὸν βοόων Δαναοῖσι κέλευε
νηυσί τε καὶ κλισίῃσιν ἀμυνέμεν οὐδὲ μὲν Ἕκτωρ
μίμνεν ἐνὶ Τρώων ὁμάδῳ πύκα θωρηκτάων
ἀλλ ὥς τὀρνίθων πετεηνῶν αἰετὸς αἴθων
ἔθνος ἐφορμᾶται ποταμὸν πάρα βοσκομενάων
χηνῶν ἢ γεράνων ἢ κύκνων δουλιχοδείρων
ὣς Ἕκτωρ ἴθυσε νεὸς κυανοπρῴροιο
ἀντίος ἀΐξας τὸν δὲ Ζεὺς ὦσεν ὄπισθε
χειρὶ μάλα μεγάλῃ ὄτρυνε δὲ λαὸν ἅμ αὐτῷ
αὖτις δὲ δριμεῖα μάχη παρὰ νηυσὶν ἐτύχθη
φαίης κἀκμῆτας καὶ ἀτειρέας ἀλλήλοισιν
ἄντεσθ ἐν πολέμῳ ὡς ἐσσυμένως ἐμάχοντο
τοῖσι δὲ μαρναμένοισιν ὅδ ἦν νόος ἤτοι Ἀχαιοὶ
οὐκ ἔφασαν φεύξεσθαι ὑπ ἐκ κακοῦ ἀλλ ὀλέεσθαι
Τρωσὶν δἔλπετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἑκάστου
νῆας ἐνιπρήσειν κτενέειν θἥρωας Ἀχαιούς
οἳ μὲν τὰ φρονέοντες ἐφέστασαν ἀλλήλοισιν
Ἕκτωρ δὲ πρυμνῆς νεὸς ἥψατο ποντοπόροιο
καλῆς ὠκυάλου ἣ Πρωτεσίλαον ἔνεικεν
ἐς Τροίην οὐδ αὖτις ἀπήγαγε πατρίδα γαῖαν
τοῦ περ δὴ περὶ νηὸς Ἀχαιοί τε Τρῶές τε
δῄουν ἀλλήλους αὐτοσχεδόν οὐδ ἄρα τοί γε
τόξων ἀϊκὰς ἀμφὶς μένον οὐδ ἔτ ἀκόντων
ἀλλ οἵ γἐγγύθεν ἱστάμενοι ἕνα θυμὸν ἔχοντες
ὀξέσι δὴ πελέκεσσι καὶ ἀξίνῃσι μάχοντο
καὶ ξίφεσιν μεγάλοισι καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι
πολλὰ δὲ φάσγανα καλὰ μελάνδετα κωπήεντα
ἄλλα μὲν ἐκ χειρῶν χαμάδις πέσον ἄλλα δἀπ ὤμων
ἀνδρῶν μαρναμένων ῥέε δαἵματι γαῖα μέλαινα
Ἕκτωρ δὲ πρύμνηθεν ἐπεὶ λάβεν οὐχὶ μεθίει
ἄφλαστον μετὰ χερσὶν ἔχων Τρωσὶν δὲ κέλευεν
οἴσετε πῦρ ἅμα δαὐτοὶ ἀολλέες ὄρνυτ ἀϋτήν
νῦν ἡμῖν πάντων Ζεὺς ἄξιον ἦμαρ ἔδωκε
νῆας ἑλεῖν αἳ δεῦρο θεῶν ἀέκητι μολοῦσαι
ἡμῖν πήματα πολλὰ θέσαν κακότητι γερόντων
οἵ μἐθέλοντα μάχεσθαι ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν
αὐτόν τἰσχανάασκον ἐρητύοντό τε λαόν
ἀλλ εἰ δή ῥα τότε βλάπτε φρένας εὐρύοπα Ζεὺς
ἡμετέρας νῦν αὐτὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει
ὣς ἔφαθ οἳ δἄρα μᾶλλον ἐπ Ἀργείοισιν ὄρουσαν
Αἴας δοὐκέτ ἔμιμνε βιάζετο γὰρ βελέεσσιν
ἀλλ ἀνεχάζετο τυτθόν ὀϊόμενος θανέεσθαι
θρῆνυν ἐφ ἑπταπόδην λίπε δἴκρια νηὸς ἐΐσης
ἔνθ ἄρ ὅ γἑστήκει δεδοκημένος ἔγχεϊ δαἰεὶ
Τρῶας ἄμυνε νεῶν ὅς τις φέροι ἀκάματον πῦρ
ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος
ἠέ τινάς φαμεν εἶναι ἀοσσητῆρας ὀπίσσω
ἦέ τι τεῖχος ἄρειον ὅ κἀνδράσι λοιγὸν ἀμύναι
οὐ μέν τι σχεδόν ἐστι πόλις πύργοις ἀραρυῖα
ᾗ κἀπαμυναίμεσθ ἑτεραλκέα δῆμον ἔχοντες
ἀλλ ἐν γὰρ Τρώων πεδίῳ πύκα θωρηκτάων
πόντῳ κεκλιμένοι ἑκὰς ἥμεθα πατρίδος αἴης
τὼ ἐν χερσὶ φόως οὐ μειλιχίῃ πολέμοιο
ἦ καὶ μαιμώων ἔφεπ ἔγχεϊ ὀξυόεντι
ὅς τις δὲ Τρώων κοίλῃς ἐπὶ νηυσὶ φέροιτο
σὺν πυρὶ κηλείῳ χάριν Ἕκτορος ὀτρύναντος
τὸν δΑἴας οὔτασκε δεδεγμένος ἔγχεϊ μακρῷ
δώδεκα δὲ προπάροιθε νεῶν αὐτοσχεδὸν οὖτα
Ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ
εὗδον παννύχιοι Δία δοὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος
ἀλλ ὅ γε μερμήριζε κατὰ φρένα ὡς Ἀχιλῆα
Ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή
πέμψαι ἐπ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον
βάσκ ἴθι οὖλε ὄνειρε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
ἐλθὼν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
πάντα μάλ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω
θωρῆξαί ἑ κέλευε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺς
πανσυδίῃ νῦν γάρ κεν ἕλοι πόλιν εὐρυάγυιαν
Τρώων οὐ γὰρ ἔτ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ ἔχοντες
ἀθάνατοι φράζονται ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας
Ἥρη λισσομένη Τρώεσσι δὲ κήδε ἐφῆπται
Ὣς φάτο βῆ δἄρ ὄνειρος ἐπεὶ τὸν μῦθον ἄκουσε
καρπαλίμως δἵκανε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
βῆ δἄρ ἐπ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα τὸν δὲ κίχανεν
εὕδοντ ἐν κλισίῃ περὶ δἀμβρόσιος κέχυθ ὕπνος
Στῆ δἄρ ὑπὲρ κεφαλῆς Νηληΐῳ υἷι ἐοικώς
Νέστορι τόν ῥα μάλιστα γερόντων τῖ Ἀγαμέμνων
τῷ μιν ἐεισάμενος προσεφώνεε θεῖος ὄνειρος
εὕδεις Ἀτρέος υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο
οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα
ᾧ λαοί τἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε
νῦν δἐμέθεν ξύνες ὦκα Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι
ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ ἐλεαίρει
Θωρῆξαί σε κέλευσε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺς
πανσυδίῃ νῦν γάρ κεν ἕλοις πόλιν εὐρυάγυιαν
ἐκ Διός ἀλλὰ σὺ σῇσιν ἔχε φρεσί μηδέ σε λήθη
αἱρείτω εὖτ ἄν σε μελίφρων ὕπνος ἀνήῃ
Ὣς ἄρα φωνήσας ἀπεβήσετο τὸν δὲ λίπ αὐτοῦ
τὰ φρονέοντ ἀνὰ θυμὸν ἅ ῥοὐ τελέεσθαι ἔμελλον
φῆ γὰρ ὅ γαἱρήσειν Πριάμου πόλιν ἤματι κείνῳ
νήπιος οὐδὲ τὰ ᾔδη ἅ ῥα Ζεὺς μήδετο ἔργα
θήσειν γὰρ ἔτ ἔμελλεν ἐπ ἄλγεά τε στοναχάς τε
Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι διὰ κρατερὰς ὑσμίνας
Ἔγρετο δἐξ ὕπνου θείη δέ μιν ἀμφέχυτ ὀμφή
ἕζετο δὀρθωθείς μαλακὸν δἔνδυνε χιτῶνα
καλὸν νηγάτεον περὶ δὲ μέγα βάλλετο φᾶρος
ποσσὶ δὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα
ἀμφὶ δἄρ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον
εἵλετο δὲ σκῆπτρον πατρώϊον ἄφθιτον αἰεὶ
σὺν τῷ ἔβη κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
ἠὼς μέν ῥα θεὰ προσεβήσετο μακρὸν Ὄλυμπον
Ζηνὶ φόως ἐρέουσα καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν
αὐτὰρ ὃ κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσε
κηρύσσειν ἀγορὴν δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς
οἳ μὲν ἐκήρυσσον τοὶ δἠγείροντο μάλ ὦκα
βουλὴν δὲ πρῶτον μεγαθύμων ἷζε γερόντων
Νεστορέῃ παρὰ νηῒ Πυλοιγενέος βασιλῆος
τοὺς ὅ γε συγκαλέσας πυκινὴν ἀρτύνετο βουλήν
ἀμβροσίην διὰ νύκτα μάλιστα δὲ Νέστορι δίῳ
εἶδός τε μέγεθός τε φυήν τἄγχιστα ἐῴκει
στῆ δἄρ ὑπὲρ κεφαλῆς καί με πρὸς μῦθον ἔειπεν
θωρῆξαί σε κέλευσε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺς
ἐκ Διός ἀλλὰ σὺ σῇσιν ἔχε φρεσίν ὣς ὃ μὲν εἰπὼν
ᾤχετ ἀποπτάμενος ἐμὲ δὲ γλυκὺς ὕπνος ἀνῆκεν
Ἀλλ ἄγετ αἴ κέν πως θωρήξομεν υἷας Ἀχαιῶν
πρῶτα δἐγὼν ἔπεσιν πειρήσομαι ἣ θέμις ἐστί
καὶ φεύγειν σὺν νηυσὶ πολυκλήϊσι κελεύσω
ὑμεῖς δἄλλοθεν ἄλλος ἐρητύειν ἐπέεσσιν
Ἤτοι ὅ γὣς εἰπὼν κατ ἄρ ἕζετο τοῖσι δἀνέστη
Νέστωρ ὅς ῥα Πύλοιο ἄναξ ἦν ἠμαθόεντος
ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν
εἰ μέν τις τὸν ὄνειρον Ἀχαιῶν ἄλλος ἔνισπε
νῦν δἴδεν ὃς μέγ ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι
ἀλλ ἄγετ αἴ κέν πως θωρήξομεν υἷας Ἀχαιῶν
Ὣς ἄρα φωνήσας βουλῆς ἐξῆρχε νέεσθαι
οἳ δἐπανέστησαν πείθοντό τε ποιμένι λαῶν
σκηπτοῦχοι βασιλῆες ἐπεσσεύοντο δὲ λαοί
Ἠΰτε ἔθνεα εἶσι μελισσάων ἁδινάων
πέτρης ἐκ γλαφυρῆς αἰεὶ νέον ἐρχομενάων
βοτρυδὸν δὲ πέτονται ἐπ ἄνθεσιν εἰαρινοῖσιν
αἳ μέν τἔνθα ἅλις πεποτήαται αἳ δέ τε ἔνθα
ὣς τῶν ἔθνεα πολλὰ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων
ἠϊόνος προπάροιθε βαθείης ἐστιχόωντο
ἰλαδὸν εἰς ἀγορήν μετὰ δέ σφισιν ὄσσα δεδήει
ὀτρύνουσ ἰέναι Διὸς ἄγγελος οἳ δἀγέροντο
Τετρήχει δἀγορή ὑπὸ δὲ στεναχίζετο γαῖα
κήρυκες βοόωντες ἐρήτυον εἴ ποτ ἀϋτῆς
σχοίατ ἀκούσειαν δὲ διοτρεφέων βασιλήων
Σπουδῇ δἕζετο λαός ἐρήτυθεν δὲ καθ ἕδρας
παυσάμενοι κλαγγῆς ἀνὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων
ἔστη σκῆπτρον ἔχων τὸ μὲν Ἥφαιστος κάμε τεύχων
Ἥφαιστος μὲν δῶκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι
αὐτὰρ ἄρα Ζεὺς δῶκε διακτόρῳ ἀργεϊφόντῃ
Ἑρμείας δὲ ἄναξ δῶκεν Πέλοπι πληξίππῳ
αὐτὰρ ὃ αὖτε Πέλοψ δῶκ Ἀτρέϊ ποιμένι λαῶν
Ἀτρεὺς δὲ θνῄσκων ἔλιπεν πολύαρνι Θυέστῃ
αὐτὰρ ὃ αὖτε Θυέστ Ἀγαμέμνονι λεῖπε φορῆναι
πολλῇσιν νήσοισι καὶ Ἄργεϊ παντὶ ἀνάσσειν
Τῷ ὅ γἐρεισάμενος ἔπε Ἀργείοισι μετηύδα
σχέτλιος ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν
Οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι
Αἰσχρὸν γὰρ τόδε γἐστὶ καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι
μὰψ οὕτω τοιόνδε τοσόνδε τε λαὸν Ἀχαιῶν
ἄπρηκτον πόλεμον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι
ἀνδράσι παυροτέροισι τέλος δοὔ πώ τι πέφανται
εἴ περ γάρ κἐθέλοιμεν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε
ὅρκια πιστὰ ταμόντες ἀριθμηθήμεναι ἄμφω
Τρῶας μὲν λέξασθαι ἐφέστιοι ὅσσοι ἔασιν
ἡμεῖς δἐς δεκάδας διακοσμηθεῖμεν Ἀχαιοί
Τρώων δἄνδρα ἕκαστοι ἑλοίμεθα οἰνοχοεύειν
πολλαί κεν δεκάδες δευοίατο οἰνοχόοιο
Τόσσον ἐγώ φημι πλέας ἔμμεναι υἷας Ἀχαιῶν
Τρώων οἳ ναίουσι κατὰ πτόλιν ἀλλ ἐπίκουροι
οἵ με μέγα πλάζουσι καὶ οὐκ εἰῶσ ἐθέλοντα
Ἰλίου ἐκπέρσαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον
Ἐννέα δὴ βεβάασι Διὸς μεγάλου ἐνιαυτοί
καὶ δὴ δοῦρα σέσηπε νεῶν καὶ σπάρτα λέλυνται
αἳ δέ που ἡμέτεραί τἄλοχοι καὶ νήπια τέκνα
εἵατ ἐνὶ μεγάροις ποτιδέγμεναι ἄμμι δὲ ἔργον
αὔτως ἀκράαντον οὗ εἵνεκα δεῦρ ἱκόμεσθα
Ἀλλ ἄγεθ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες
Ὣς φάτο τοῖσι δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε
πᾶσι μετὰ πληθὺν ὅσοι οὐ βουλῆς ἐπάκουσαν
κινήθη δἀγορὴ φὴ κύματα μακρὰ θαλάσσης
πόντου Ἰκαρίοιο τὰ μέν τΕὖρός τε Νότος τε
ὤρορ ἐπαΐξας πατρὸς Διὸς ἐκ νεφελάων
Ὡς δὅτε κινήσῃ Ζέφυρος βαθὺ λήϊον ἐλθὼν
λάβρος ἐπαιγίζων ἐπί τἠμύει ἀσταχύεσσιν
ὣς τῶν πᾶσ ἀγορὴ κινήθη τοὶ δἀλαλητῷ
νῆας ἔπ ἐσσεύοντο ποδῶν δὑπένερθε κονίη
ἵστατ ἀειρομένη τοὶ δἀλλήλοισι κέλευον
ἅπτεσθαι νηῶν ἠδ ἑλκέμεν εἰς ἅλα δῖαν
οὐρούς τἐξεκάθαιρον ἀϋτὴ δοὐρανὸν ἷκεν
Ἔνθά κεν Ἀργείοισιν ὑπέρμορα νόστος ἐτύχθη
εἰ μὴ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν
οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
Ἀργεῖοι φεύξονται ἐπ εὐρέα νῶτα θαλάσσης
κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιεν
Ἀργείην Ἑλένην ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν
ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης
ἀλλ ἴθι νῦν κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον
μηδὲ ἔα νῆας ἅλα δἑλκέμεν ἀμφιελίσσας
Ὣς ἔφατ οὐδ ἀπίθησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη
Εὗρεν ἔπειτ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον
ἑσταότ οὐδ ὅ γε νηὸς ἐϋσσέλμοιο μελαίνης
ἅπτετ ἐπεί μιν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἵκανεν
φεύξεσθ ἐν νήεσσι πολυκλήϊσι πεσόντες
κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιτε
ἀλλ ἴθι νῦν κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν μηδ ἔτ ἐρώει
σοῖς δἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον
Ὣς φάθ ὃ δὲ ξυνέηκε θεᾶς ὄπα φωνησάσης
βῆ δὲ θέειν ἀπὸ δὲ χλαῖναν βάλε τὴν δὲ κόμισσε
κῆρυξ Εὐρυβάτης Ἰθακήσιος ὅς οἱ ὀπήδει
δέξατό οἱ σκῆπτρον πατρώϊον ἄφθιτον αἰεί
Ὅν τινα μὲν βασιλῆα καὶ ἔξοχον ἄνδρα κιχείη
τὸν δἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρητύσασκε παραστάς
δαιμόνι οὔ σε ἔοικε κακὸν ὣς δειδίσσεσθαι
ἀλλ αὐτός τε κάθησο καὶ ἄλλους ἵδρυε λαούς
οὐ γάρ πω σάφα οἶσθ οἷος νόος Ἀτρεΐωνος
νῦν μὲν πειρᾶται τάχα δἴψεται υἷας Ἀχαιῶν
Ἐν βουλῇ δοὐ πάντες ἀκούσαμεν οἷον ἔειπε
μή τι χολωσάμενος ῥέξῃ κακὸν υἷας Ἀχαιῶν
θυμὸς δὲ μέγας ἐστὶ διοτρεφέων βασιλήων
τιμὴ δἐκ Διός ἐστι φιλεῖ δέ ἑ μητίετα Ζεύς
τὸν σκήπτρῳ ἐλάσασκεν ὁμοκλήσασκέ τε μύθῳ
δαιμόνι ἀτρέμας ἧσο καὶ ἄλλων μῦθον ἄκουε
οἳ σέο φέρτεροί εἰσι σὺ δἀπτόλεμος καὶ ἄναλκις
οὔτέ ποτ ἐν πολέμῳ ἐναρίθμιος οὔτ ἐνὶ βουλῇ
οὐ μέν πως πάντες βασιλεύσομεν ἐνθάδ Ἀχαιοί
οὐκ ἀγαθὸν πολυκοιρανίη εἷς κοίρανος ἔστω
σκῆπτρόν τἠδὲ θέμιστας ἵνά σφισι βουλεύῃσι
Ὣς ὅ γε κοιρανέων δίεπε στρατόν οἳ δἀγορὴν δὲ
αὖτις ἐπεσσεύοντο νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων
ἠχῇ ὡς ὅτε κῦμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης
αἰγιαλῷ μεγάλῳ βρέμεται σμαραγεῖ δέ τε πόντος
Ἄλλοι μέν ῥἕζοντο ἐρήτυθεν δὲ καθ ἕδρας
Θερσίτης δἔτι μοῦνος ἀμετροεπὴς ἐκολῴα
ὃς ἔπεα φρεσὶν ᾗσιν ἄκοσμά τε πολλά τε ᾔδη
μάψ ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν
ἀλλ ὅ τι οἱ εἴσαιτο γελοίϊον Ἀργείοισιν
ἔμμεναι αἴσχιστος δὲ ἀνὴρ ὑπὸ Ἴλιον ἦλθε
φολκὸς ἔην χωλὸς δἕτερον πόδα τὼ δέ οἱ ὤμω
κυρτὼ ἐπὶ στῆθος συνοχωκότε αὐτὰρ ὕπερθε
φοξὸς ἔην κεφαλήν ψεδνὴ δἐπενήνοθε λάχνη
Ἔχθιστος δἈχιλῆϊ μάλιστ ἦν ἠδ Ὀδυσῆϊ
τὼ γὰρ νεικείεσκε τότ αὖτ Ἀγαμέμνονι δίῳ
ὀξέα κεκλήγων λέγ ὀνείδεα τῷ δἄρ Ἀχαιοὶ
ἐκπάγλως κοτέοντο νεμέσσηθέν τἐνὶ θυμῷ
Αὐτὰρ ὃ μακρὰ βοῶν Ἀγαμέμνονα νείκεε μύθῳ
Ἀτρεΐδη τέο δαὖττ ἐπιμέμφεαι ἠδὲ χατίζεις
πλεῖαί τοι χαλκοῦ κλισίαι πολλαὶ δὲ γυναῖκες
εἰσὶν ἐνὶ κλισίῃς ἐξαίρετοι ἅς τοι Ἀχαιοὶ
πρωτίστῳ δίδομεν εὖτ ἂν πτολίεθρον ἕλωμεν
Ἦ ἔτι καὶ χρυσοῦ ἐπιδεύεαι ὅν κέ τις οἴσει
Τρώων ἱπποδάμων ἐξ Ἰλίου υἷος ἄποινα
ὅν κεν ἐγὼ δήσας ἀγάγω ἢ ἄλλος Ἀχαιῶν
ἠὲ γυναῖκα νέην ἵνα μίσγεαι ἐν φιλότητι
ἥν ταὐτὸς ἀπονόσφι κατίσχεαι οὐ μὲν ἔοικεν
ἀρχὸν ἐόντα κακῶν ἐπιβασκέμεν υἷας Ἀχαιῶν
Ὦ πέπονες κάκ ἐλέγχε Ἀχαιΐδες οὐκέτ Ἀχαιοὶ
οἴκαδέ περ σὺν νηυσὶ νεώμεθα τόνδε δἐῶμεν
ἤ ῥά τί οἱ χἠμεῖς προσαμύνομεν ἦε καὶ οὐκί
ὃς καὶ νῦν Ἀχιλῆα ἕο μέγ ἀμείνονα φῶτα
ἠτίμησεν ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας
Ἀλλὰ μάλ οὐκ Ἀχιλῆϊ χόλος φρεσίν ἀλλὰ μεθήμων
ἦ γὰρ ἂν Ἀτρεΐδη νῦν ὕστατα λωβήσαιο
ὣς φάτο νεικείων Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν
Θερσίτης τῷ δὦκα παρίστατο δῖος Ὀδυσσεύς
Θερσῖτ ἀκριτόμυθε λιγύς περ ἐὼν ἀγορητής
ἴσχεο μηδ ἔθελ οἶος ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν
οὐ γὰρ ἐγὼ σέο φημὶ χερειότερον βροτὸν ἄλλον
ἔμμεναι ὅσσοι ἅμ Ἀτρεΐδῃς ὑπὸ Ἴλιον ἦλθον
Τὼ οὐκ ἂν βασιλῆας ἀνὰ στόμ ἔχων ἀγορεύοις
καί σφιν ὀνείδεά τε προφέροις νόστόν τε φυλάσσοις
ἢ εὖ ἦε κακῶς νοστήσομεν υἷες Ἀχαιῶν
Τὼ νῦν Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν
ἧσαι ὀνειδίζων ὅτι οἱ μάλα πολλὰ διδοῦσιν
ἥρωες Δαναοί σὺ δὲ κερτομέων ἀγορεύεις
εἴ κἔτι σἀφραίνοντα κιχήσομαι ὥς νύ περ ὧδε
μηκέτ ἔπειτ Ὀδυσῆϊ κάρη ὤμοισιν ἐπείη
μηδ ἔτι Τηλεμάχοιο πατὴρ κεκλημένος εἴην
εἰ μὴ ἐγώ σε λαβὼν ἀπὸ μὲν φίλα εἵματα δύσω
χλαῖνάν τἠδὲ χιτῶνα τά ταἰδῶ ἀμφικαλύπτει
αὐτὸν δὲ κλαίοντα θοὰς ἐπὶ νῆας ἀφήσω
πεπλήγων ἀγορῆθεν ἀεικέσσι πληγῇσιν
Ὣς ἄρ ἔφη σκήπτρῳ δὲ μετάφρενον ἠδὲ καὶ ὤμω
πλῆξεν ὃ δἰδνώθη θαλερὸν δέ οἱ ἔκπεσε δάκρυ
σμῶδιξ δαἱματόεσσα μεταφρένου ἐξυπανέστη
σκήπτρου ὕπο χρυσέου ὃ δἄρ ἕζετο τάρβησέν τε
ἀλγήσας δἀχρεῖον ἰδὼν ἀπομόρξατο δάκρυ
Οἳ δὲ καὶ ἀχνύμενοί περ ἐπ αὐτῷ ἡδὺ γέλασσαν
ὢ πόποι ἦ δὴ μυρί Ὀδυσσεὺς ἐσθλὰ ἔοργε
βουλάς τἐξάρχων ἀγαθὰς πόλεμόν τε κορύσσων
νῦν δὲ τόδε μέγ ἄριστον ἐν Ἀργείοισιν ἔρεξεν
ὃς τὸν λωβητῆρα ἐπεσβόλον ἔσχ ἀγοράων
Οὔ θήν μιν πάλιν αὖτις ἀνήσει θυμὸς ἀγήνωρ
νεικείειν βασιλῆας ὀνειδείοις ἐπέεσσιν
Ὣς φάσαν ἣ πληθύς ἀνὰ δὃ πτολίπορθος Ὀδυσσεὺς
ἔστη σκῆπτρον ἔχων παρὰ δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη
εἰδομένη κήρυκι σιωπᾶν λαὸν ἀνώγει
ὡς ἅμα θοἳ πρῶτοί τε καὶ ὕστατοι υἷες Ἀχαιῶν
μῦθον ἀκούσειαν καὶ ἐπιφρασσαίατο βουλήν
Ἀτρεΐδη νῦν δή σε ἄναξ ἐθέλουσιν Ἀχαιοὶ
πᾶσιν ἐλέγχιστον θέμεναι μερόπεσσι βροτοῖσιν
οὐδέ τοι ἐκτελέουσιν ὑπόσχεσιν ἥν περ ὑπέσταν
ἐνθάδ ἔτι στείχοντες ἀπ Ἄργεος ἱπποβότοιο
Ὥς τε γὰρ ἢ παῖδες νεαροὶ χῆραί τε γυναῖκες
ἀλλήλοισιν ὀδύρονται οἶκον δὲ νέεσθαι
Ἦ μὴν καὶ πόνος ἐστὶν ἀνιηθέντα νέεσθαι
καὶ γάρ τίς θἕνα μῆνα μένων ἀπὸ ἧς ἀλόχοιο
ἀσχαλάᾳ σὺν νηῒ πολυζύγῳ ὅν περ ἄελλαι
ἡμῖν δεἴνατός ἐστι περιτροπέων ἐνιαυτὸς
ἐνθάδε μιμνόντεσσι τὼ οὐ νεμεσίζομ Ἀχαιοὺς
ἀσχαλάαν παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν ἀλλὰ καὶ ἔμπης
Τλῆτε φίλοι καὶ μείνατ ἐπὶ χρόνον ὄφρα δαῶμεν
μάρτυροι οὓς μὴ κῆρες ἔβαν θανάτοιο φέρουσαι
χθιζά τε καὶ πρωΐζ ὅτ ἐς Αὐλίδα νῆες Ἀχαιῶν
ἠγερέθοντο κακὰ Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ φέρουσαι
ἡμεῖς δἀμφὶ περὶ κρήνην ἱεροὺς κατὰ βωμοὺς
ἕρδομεν ἀθανάτοισι τεληέσσας ἑκατόμβας
καλῇ ὑπὸ πλατανίστῳ ὅθεν ῥέεν ἀγλαὸν ὕδωρ
ἔνθ ἐφάνη μέγα σῆμα δράκων ἐπὶ νῶτα δαφοινὸς
σμερδαλέος τόν ῥαὐτὸς Ὀλύμπιος ἧκε φόως δέ
βωμοῦ ὑπαΐξας πρός ῥα πλατάνιστον ὄρουσεν
Ἔνθα δἔσαν στρουθοῖο νεοσσοί νήπια τέκνα
ὄζῳ ἐπ ἀκροτάτῳ πετάλοις ὑποπεπτηῶτες
ὀκτώ ἀτὰρ μήτηρ ἐνάτη ἦν ἣ τέκε τέκνα
ἔνθ ὅ γε τοὺς ἐλεεινὰ κατήσθιε τετριγῶτας
μήτηρ δἀμφεποτᾶτο ὀδυρομένη φίλα τέκνα
τὴν δἐλελιξάμενος πτέρυγος λάβεν ἀμφιαχυῖαν
Αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ τέκνα φάγε στρουθοῖο καὶ αὐτήν
τὸν μὲν ἀρίζηλον θῆκεν θεὸς ὅς περ ἔφηνε
ἡμεῖς δἑσταότες θαυμάζομεν οἷον ἐτύχθη
Ὡς οὖν δεινὰ πέλωρα θεῶν εἰσῆλθ ἑκατόμβας
Κάλχας δαὐτίκ ἔπειτα θεοπροπέων ἀγόρευε
τίπτ ἄνεῳ ἐγένεσθε κάρη κομόωντες Ἀχαιοί
ἡμῖν μὲν τόδ ἔφηνε τέρας μέγα μητίετα Ζεὺς
ὄψιμον ὀψιτέλεστον ὅου κλέος οὔ ποτ ὀλεῖται
Ὡς οὗτος κατὰ τέκνα φάγε στρουθοῖο καὶ αὐτὴν
τῷ δεκάτῳ δὲ πόλιν αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν
Κεῖνος τὼς ἀγόρευε τὰ δὴ νῦν πάντα τελεῖται
Ἀλλ ἄγε μίμνετε πάντες ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ
αὐτοῦ εἰς ὅ κεν ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἕλωμεν
Ὣς ἔφατ Ἀργεῖοι δὲ μέγ ἴαχον ἀμφὶ δὲ νῆες
σμερδαλέον κονάβησαν ἀϋσάντων ὑπ Ἀχαιῶν
μῦθον ἐπαινήσαντες Ὀδυσσῆος θείοιο
τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ
ὦ πόποι ἦ δὴ παισὶν ἐοικότες ἀγοράασθε
νηπιάχοις οἷς οὔ τι μέλει πολεμήϊα ἔργα
Πῇ δὴ συνθεσίαι τε καὶ ὅρκια βήσεται ἥμιν
ἐν πυρὶ δὴ βουλαί τε γενοίατο μήδεά τἀνδρῶν
σπονδαί τἄκρητοι καὶ δεξιαί ᾗς ἐπέπιθμεν
αὔτως γὰρ ἐπέεσσ ἐριδαίνομεν οὐδέ τι μῆχος
εὑρέμεναι δυνάμεσθα πολὺν χρόνον ἐνθάδ ἐόντες
Ἀτρεΐδη σὺ δἔθ ὡς πρὶν ἔχων ἀστεμφέα βουλὴν
ἄρχευ Ἀργείοισι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας
τούσδε δἔα φθινύθειν ἕνα καὶ δύο τοί κεν Ἀχαιῶν
νόσφιν βουλεύωσ ἄνυσις δοὐκ ἔσσεται αὐτῶν
πρὶν Ἄργος δἰέναι πρὶν καὶ Διὸς αἰγιόχοιο
γνώμεναι εἴ τε ψεῦδος ὑπόσχεσις εἴ τε καὶ οὐκί
Φημὶ γὰρ οὖν κατανεῦσαι ὑπερμενέα Κρονίωνα
ἤματι τῷ ὅτε νηυσὶν ἐν ὠκυπόροισιν ἔβαινον
Ἀργεῖοι Τρώεσσι φόνον καὶ κῆρα φέροντες
ἀστράπτων ἐπιδέξι ἐναίσιμα σήματα φαίνων
Τὼ μή τις πρὶν ἐπειγέσθω οἶκον δὲ νέεσθαι
πρίν τινα πὰρ Τρώων ἀλόχῳ κατακοιμηθῆναι
τίσασθαι δἙλένης ὁρμήματά τε στοναχάς τε
Εἰ δέ τις ἐκπάγλως ἐθέλει οἶκον δὲ νέεσθαι
ὄφρα πρόσθ ἄλλων θάνατον καὶ πότμον ἐπίσπῃ
Ἀλλὰ ἄναξ αὐτός τεὖ μήδεο πείθεό τἄλλῳ
οὔ τοι ἀπόβλητον ἔπος ἔσσεται ὅττί κεν εἴπω
κρῖν ἄνδρας κατὰ φῦλα κατὰ φρήτρας Ἀγάμεμνον
ὡς φρήτρη φρήτρηφιν ἀρήγῃ φῦλα δὲ φύλοις
Εἰ δέ κεν ὣς ἕρξῃς καί τοι πείθωνται Ἀχαιοί
γνώσῃ ἔπειθ ὅς θἡγεμόνων κακὸς ὅς τέ νυ λαῶν
ἦ ἀνδρῶν κακότητι καὶ ἀφραδίῃ πολέμοιο
ἦ μὰν αὖτ ἀγορῇ νικᾷς γέρον υἷας Ἀχαιῶν
τοιοῦτοι δέκα μοι συμφράδμονες εἶεν Ἀχαιῶν
Ἀλλά μοι αἰγίοχος Κρονίδης Ζεὺς ἄλγε ἔδωκεν
ὅς με μετ ἀπρήκτους ἔριδας καὶ νείκεα βάλλει
Καὶ γὰρ ἐγὼν Ἀχιλεύς τε μαχεσσάμεθ εἵνεκα κούρης
ἀντιβίοις ἐπέεσσιν ἐγὼ δἦρχον χαλεπαίνων
εἰ δέ ποτ ἔς γε μίαν βουλεύσομεν οὐκέτ ἔπειτα
Τρωσὶν ἀνάβλησις κακοῦ ἔσσεται οὐδ ἠβαιόν
Νῦν δἔρχεσθ ἐπὶ δεῖπνον ἵνα ξυνάγωμεν Ἄρηα
Εὖ μέν τις δόρυ θηξάσθω εὖ δἀσπίδα θέσθω
εὖ δέ τις ἵπποισιν δεῖπνον δότω ὠκυπόδεσσιν
εὖ δέ τις ἅρματος ἀμφὶς ἰδὼν πολέμοιο μεδέσθω
ὥς κε πανημέριοι στυγερῷ κρινώμεθ Ἄρηϊ
εἰ μὴ νὺξ ἐλθοῦσα διακρινέει μένος ἀνδρῶν
Ἱδρώσει μέν τευ τελαμὼν ἀμφὶ στήθεσφιν
ἀσπίδος ἀμφιβρότης περὶ δἔγχεϊ χεῖρα καμεῖται
ἱδρώσει δέ τευ ἵππος ἐΰξοον ἅρμα τιταίνων
Ὃν δέ κἐγὼν ἀπάνευθε μάχης ἐθέλοντα νοήσω
μιμνάζειν παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν οὔ οἱ ἔπειτα
ἄρκιον ἐσσεῖται φυγέειν κύνας ἠδ οἰωνούς
Ὣς ἔφατ Ἀργεῖοι δὲ μέγ ἴαχον ὡς ὅτε κῦμα
ἀκτῇ ἐφ ὑψηλῇ ὅτε κινήσῃ Νότος ἐλθών
προβλῆτι σκοπέλῳ τὸν δοὔ ποτε κύματα λείπει
παντοίων ἀνέμων ὅτ ἂν ἔνθ ἢ ἔνθα γένωνται
Ἀνστάντες δὀρέοντο κεδασθέντες κατὰ νῆας
κάπνισσάν τε κατὰ κλισίας καὶ δεῖπνον ἕλοντο
Ἄλλος δἄλλῳ ἔρεζε θεῶν αἰειγενετάων
εὐχόμενος θάνατόν τε φυγεῖν καὶ μῶλον Ἄρηος
Αὐτὰρ ὃ βοῦν ἱέρευσε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
πίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι
κίκλησκεν δὲ γέροντας ἀριστῆας Παναχαιῶν
Νέστορα μὲν πρώτιστα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα
αὐτὰρ ἔπειτ Αἴαντε δύω καὶ Τυδέος υἱόν
ἕκτον δαὖτ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον
Αὐτόματος δέ οἱ ἦλθε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
ᾔδεε γὰρ κατὰ θυμὸν ἀδελφεὸν ὡς ἐπονεῖτο
Βοῦν δὲ περιστήσαντο καὶ οὐλοχύτας ἀνέλοντο
τοῖσιν δεὐχόμενος μετέφη κρείων Ἀγαμέμνων
Ζεῦ κύδιστε μέγιστε κελαινεφὲς αἰθέρι ναίων
μὴ πρὶν ἐπ ἠέλιον δῦναι καὶ ἐπὶ κνέφας ἐλθεῖν
πρίν με κατὰ πρηνὲς βαλέειν Πριάμοιο μέλαθρον
Ἑκτόρεον δὲ χιτῶνα περὶ στήθεσσι δαΐξαι
χαλκῷ ῥωγαλέον πολέες δἀμφ αὐτὸν ἑταῖροι
πρηνέες ἐν κονίῃσιν ὀδὰξ λαζοίατο γαῖαν
Ὣς ἔφατ οὐδ ἄρα πώ οἱ ἐπεκραίαινε Κρονίων
ἀλλ ὅ γε δέκτο μὲν ἱρά πόνον δἀμέγαρτον ὄφελλεν
Αὐτὰρ ἐπεί ῥεὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο
αὐέρυσαν μὲν πρῶτα καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν
Καὶ τὰ μὲν ἂρ σχίζῃσιν ἀφύλλοισιν κατέκαιον
σπλάγχνα δἄρ ἀμπείραντες ὑπείρεχον Ἡφαίστοιο
Αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρε κάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο
μίστυλλόν τἄρα τἆλλα καὶ ἀμφ ὀβελοῖσιν ἔπειραν
Αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα
Αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο
τοῖς ἄρα μύθων ἦρχε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ
μηκέτι νῦν δήθ αὖθι λεγώμεθα μηδ ἔτι δηρὸν
ἀμβαλλώμεθα ἔργον ὃ δὴ θεὸς ἐγγυαλίζει
Ἀλλ ἄγε κήρυκες μὲν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων