Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
τῶν δὲ τρίτων Ἕλενος καὶ Δηΐφοβος θεοειδὴς
υἷε δύω Πριάμοιο τρίτος δἦν Ἄσιος ἥρως
Ἄσιος Ὑρτακίδης ὃν Ἀρίσβηθεν φέρον ἵπποι
αἴθωνες μεγάλοι ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος
τῶν δὲ τετάρτων ἦρχεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο
Αἰνείας ἅμα τῷ γε δύω Ἀντήνορος υἷε
Ἀρχέλοχός τἈκάμας τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης
Σαρπηδὼν δἡγήσατ ἀγακλειτῶν ἐπικούρων
πρὸς δἕλετο Γλαῦκον καὶ ἀρήϊον Ἀστεροπαῖον
οἳ γάρ οἱ εἴσαντο διακριδὸν εἶναι ἄριστοι
τῶν ἄλλων μετά γαὐτόν ὃ δἔπρεπε καὶ διὰ πάντων
οἳ δἐπεὶ ἀλλήλους ἄραρον τυκτῇσι βόεσσι
βάν ῥἰθὺς Δαναῶν λελιημένοι οὐδ ἔτ ἔφαντο
σχήσεσθ ἀλλ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι
ἔνθ ἄλλοι Τρῶες τηλεκλειτοί τἐπίκουροι
βουλῇ Πουλυδάμαντος ἀμωμήτοιο πίθοντο
ἀλλ οὐχ Ὑρτακίδης ἔθελ Ἄσιος ὄρχαμος ἀνδρῶν
αὖθι λιπεῖν ἵππους τε καὶ ἡνίοχον θεράποντα
ἀλλὰ σὺν αὐτοῖσιν πέλασεν νήεσσι θοῇσι
νήπιος οὐδ ἄρ ἔμελλε κακὰς ὑπὸ κῆρας ἀλύξας
ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν ἀγαλλόμενος παρὰ νηῶν
πρόσθεν γάρ μιν μοῖρα δυσώνυμος ἀμφεκάλυψεν
ἔγχεϊ Ἰδομενῆος ἀγαυοῦ Δευκαλίδαο
εἴσατο γὰρ νηῶν ἐπ ἀριστερά τῇ περ Ἀχαιοὶ
ἐκ πεδίου νίσοντο σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφι
τῇ ῥἵππους τε καὶ ἅρμα διήλασεν οὐδὲ πύλῃσιν
εὗρ ἐπικεκλιμένας σανίδας καὶ μακρὸν ὀχῆα
ἀλλ ἀναπεπταμένας ἔχον ἀνέρες εἴ τιν ἑταίρων
ἐκ πολέμου φεύγοντα σαώσειαν μετὰ νῆας
τῇ ῥἰθὺς φρονέων ἵππους ἔχε τοὶ δἅμ ἕποντο
ὀξέα κεκλήγοντες ἔφαντο γὰρ οὐκ ἔτ Ἀχαιοὺς
νήπιοι ἐν δὲ πύλῃσι δύ ἀνέρας εὗρον ἀρίστους
υἷας ὑπερθύμους Λαπιθάων αἰχμητάων
τὸν μὲν Πειριθόου υἷα κρατερὸν Πολυποίτην
τὸν δὲ Λεοντῆα βροτολοιγῷ ἶσον Ἄρηϊ
τὼ μὲν ἄρα προπάροιθε πυλάων ὑψηλάων
ἕστασαν ὡς ὅτε τε δρύες οὔρεσιν ὑψικάρηνοι
αἵ τἄνεμον μίμνουσι καὶ ὑετὸν ἤματα πάντα
ῥίζῃσιν μεγάλῃσι διηνεκέεσσ ἀραρυῖαι
ὣς ἄρα τὼ χείρεσσι πεποιθότες ἠδὲ βίηφι
μίμνον ἐπερχόμενον μέγαν Ἄσιον οὐδὲ φέβοντο
οἳ δἰθὺς πρὸς τεῖχος ἐΰδμητον βόας αὔας
ὑψόσ ἀνασχόμενοι ἔκιον μεγάλῳ ἀλαλητῷ
Ἄσιον ἀμφὶ ἄνακτα καὶ Ἰαμενὸν καὶ Ὀρέστην
Ἀσιάδην τἈδάμαντα Θόωνά τε Οἰνόμαόν τε
οἳ δἤτοι εἷος μὲν ἐϋκνήμιδας Ἀχαιοὺς
ὄρνυον ἔνδον ἐόντες ἀμύνεσθαι περὶ νηῶν
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῖχος ἐπεσσυμένους ἐνόησαν
ἐκ δὲ τὼ ἀΐξαντε πυλάων πρόσθε μαχέσθην
ἀγροτέροισι σύεσσιν ἐοικότε τώ τἐν ὄρεσσιν
ἀνδρῶν ἠδὲ κυνῶν δέχαται κολοσυρτὸν ἰόντα
δοχμώ τἀΐσσοντε περὶ σφίσιν ἄγνυτον ὕλην
πρυμνὴν ἐκτάμνοντες ὑπαὶ δέ τε κόμπος ὀδόντων
γίγνεται εἰς ὅ κέ τίς τε βαλὼν ἐκ θυμὸν ἕληται
ὣς τῶν κόμπει χαλκὸς ἐπὶ στήθεσσι φαεινὸς
ἄντην βαλλομένων μάλα γὰρ κρατερῶς ἐμάχοντο
λαοῖσιν καθύπερθε πεποιθότες ἠδὲ βίηφιν
οἳ δἄρα χερμαδίοισιν ἐϋδμήτων ἀπὸ πύργων
βάλλον ἀμυνόμενοι σφῶν ταὐτῶν καὶ κλισιάων
νηῶν τὠκυπόρων νιφάδες δὡς πῖπτον ἔραζε
ἅς τἄνεμος ζαὴς νέφεα σκιόεντα δονήσας
ταρφειὰς κατέχευεν ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ
ὣς τῶν ἐκ χειρῶν βέλεα ῥέον ἠμὲν Ἀχαιῶν
ἠδὲ καὶ ἐκ Τρώων κόρυθες δἀμφ αὖον ἀΰτευν
βαλλομένων μυλάκεσσι καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι
δή ῥα τότ ᾤμωξεν καὶ ὣ πεπλήγετο μηρὼ
Ἄσιος Ὑρτακίδης καὶ ἀλαστήσας ἔπος ηὔδα
Ζεῦ πάτερ ἦ ῥά νυ καὶ σὺ φιλοψευδὴς ἐτέτυξο
πάγχυ μάλ οὐ γὰρ ἔγωγ ἐφάμην ἥρωας Ἀχαιοὺς
σχήσειν ἡμέτερόν γε μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους
οἰκία ποιήσωνται ὁδῷ ἔπι παιπαλοέσσῃ
οὐδ ἀπολείπουσιν κοῖλον δόμον ἀλλὰ μένοντες
ἄνδρας θηρητῆρας ἀμύνονται περὶ τέκνων
ὣς οἵ γοὐκ ἐθέλουσι πυλάων καὶ δύ ἐόντε
χάσσασθαι πρίν γἠὲ κατακτάμεν ἠὲ ἁλῶναι
ὣς ἔφατ οὐδὲ Διὸς πεῖθε φρένα ταῦτ ἀγορεύων
Ἕκτορι γάρ οἱ θυμὸς ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι
ἄλλοι δἀμφ ἄλλῃσι μάχην ἐμάχοντο πύλῃσιν
ἀργαλέον δέ με ταῦτα θεὸν ὣς πάντ ἀγορεῦσαι
πάντῃ γὰρ περὶ τεῖχος ὀρώρει θεσπιδαὲς πῦρ
λάϊνον Ἀργεῖοι δὲ καὶ ἀχνύμενοί περ ἀνάγκῃ
νηῶν ἠμύνοντο θεοὶ δἀκαχήατο θυμὸν
πάντες ὅσοι Δαναοῖσι μάχης ἐπιτάρροθοι ἦσαν
σὺν δἔβαλον Λαπίθαι πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα
ἔνθ αὖ Πειριθόου υἱὸς κρατερὸς Πολυποίτης
δουρὶ βάλεν Δάμασον κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου
οὐδ ἄρα χαλκείη κόρυς ἔσχεθεν ἀλλὰ διὰ πρὸ
αἰχμὴ χαλκείη ῥῆξ ὀστέον ἐγκέφαλος δὲ
ἔνδον ἅπας πεπάλακτο δάμασσε δέ μιν μεμαῶτα
αὐτὰρ ἔπειτα Πύλωνα καὶ Ὄρμενον ἐξενάριξεν
υἱὸν δἈντιμάχοιο Λεοντεὺς ὄζος Ἄρηος
Ἱππόμαχον βάλε δουρὶ κατὰ ζωστῆρα τυχήσας
αὖτις δἐκ κολεοῖο ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ
Ἀντιφάτην μὲν πρῶτον ἐπαΐξας δι ὁμίλου
πλῆξ αὐτοσχεδίην ὃ δἄρ ὕπτιος οὔδει ἐρείσθη
αὐτὰρ ἔπειτα Μένωνα καὶ Ἰαμενὸν καὶ Ὀρέστην
ὄφρ οἳ τοὺς ἐνάριζον ἀπ ἔντεα μαρμαίροντα
τόφρ οἳ Πουλυδάμαντι καὶ Ἕκτορι κοῦροι ἕποντο
τεῖχός τε ῥήξειν καὶ ἐνιπρήσειν πυρὶ νῆας
οἵ ῥἔτι μερμήριζον ἐφεσταότες παρὰ τάφρῳ
ὄρνις γάρ σφιν ἐπῆλθε περησέμεναι μεμαῶσιν
αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων
φοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον
ζωὸν ἔτ ἀσπαίροντα καὶ οὔ πω λήθετο χάρμης
κόψε γὰρ αὐτὸν ἔχοντα κατὰ στῆθος παρὰ δειρὴν
ἰδνωθεὶς ὀπίσω ὃ δἀπὸ ἕθεν ἧκε χαμᾶζε
ἀλγήσας ὀδύνῃσι μέσῳ δἐνὶ κάββαλ ὁμίλῳ
αὐτὸς δὲ κλάγξας πέτετο πνοιῇς ἀνέμοιο
Τρῶες δἐρρίγησαν ὅπως ἴδον αἰόλον ὄφιν
κείμενον ἐν μέσσοισι Διὸς τέρας αἰγιόχοιο
Ἕκτορ ἀεὶ μέν πώς μοι ἐπιπλήσσεις ἀγορῇσιν
δῆμον ἐόντα παρὲξ ἀγορευέμεν οὔτ ἐνὶ βουλῇ
οὔτέ ποτ ἐν πολέμῳ σὸν δὲ κράτος αἰὲν ἀέξειν
νῦν αὖτ ἐξερέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα
μὴ ἴομεν Δαναοῖσι μαχησόμενοι περὶ νηῶν
ὧδε γὰρ ἐκτελέεσθαι ὀΐομαι εἰ ἐτεόν γε
Τρωσὶν ὅδ ὄρνις ἦλθε περησέμεναι μεμαῶσιν
ζωόν ἄφαρ δἀφέηκε πάρος φίλα οἰκί ἱκέσθαι
οὐδ ἐτέλεσσε φέρων δόμεναι τεκέεσσιν ἑοῖσιν
ὣς ἡμεῖς εἴ πέρ τε πύλας καὶ τεῖχος Ἀχαιῶν
ῥηξόμεθα σθένεϊ μεγάλῳ εἴξωσι δἈχαιοί
οὐ κόσμῳ παρὰ ναῦφιν ἐλευσόμεθ αὐτὰ κέλευθα
πολλοὺς γὰρ Τρώων καταλείψομεν οὕς κεν Ἀχαιοὶ
χαλκῷ δῃώσωσιν ἀμυνόμενοι περὶ νηῶν
ὧδέ χὑποκρίναιτο θεοπρόπος ὃς σάφα θυμῷ
εἰδείη τεράων καί οἱ πειθοίατο λαοί
Πουλυδάμα σὺ μὲν οὐκ ἔτ ἐμοὶ φίλα ταῦτ ἀγορεύεις
οἶσθα καὶ ἄλλον μῦθον ἀμείνονα τοῦδε νοῆσαι
εἰ δἐτεὸν δὴ τοῦτον ἀπὸ σπουδῆς ἀγορεύεις
ἐξ ἄρα δή τοι ἔπειτα θεοὶ φρένας ὤλεσαν αὐτοί
ὃς κέλεαι Ζηνὸς μὲν ἐριγδούποιο λαθέσθαι
τύνη δοἰωνοῖσι τανυπτερύγεσσι κελεύεις
πείθεσθαι τῶν οὔ τι μετατρέπομ οὐδ ἀλεγίζω
εἴτ ἐπὶ δεξί ἴωσι πρὸς ἠῶ τἠέλιόν τε
εἴτ ἐπ ἀριστερὰ τοί γε ποτὶ ζόφον ἠερόεντα
ἡμεῖς δὲ μεγάλοιο Διὸς πειθώμεθα βουλῇ
ὃς πᾶσι θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισιν ἀνάσσει
εἷς οἰωνὸς ἄριστος ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης
τίπτε σὺ δείδοικας πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα
εἴ περ γάρ τἄλλοι γε περὶ κτεινώμεθα πάντες
νηυσὶν ἐπ Ἀργείων σοὶ δοὐ δέος ἔστ ἀπολέσθαι
οὐ γάρ τοι κραδίη μενεδήϊος οὐδὲ μαχήμων
εἰ δὲ σὺ δηϊοτῆτος ἀφέξεαι ἠέ τιν ἄλλον
παρφάμενος ἐπέεσσιν ἀποτρέψεις πολέμοιο
αὐτίκ ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσεις
ἠχῇ θεσπεσίῃ ἐπὶ δὲ Ζεὺς τερπικέραυνος
ὦρσεν ἀπ Ἰδαίων ὀρέων ἀνέμοιο θύελλαν
ἥ ῥἰθὺς νηῶν κονίην φέρεν αὐτὰρ Ἀχαιῶν
θέλγε νόον Τρωσὶν δὲ καὶ Ἕκτορι κῦδος ὄπαζε
τοῦ περ δὴ τεράεσσι πεποιθότες ἠδὲ βίηφι
ῥήγνυσθαι μέγα τεῖχος Ἀχαιῶν πειρήτιζον
κρόσσας μὲν πύργων ἔρυον καὶ ἔρειπον ἐπάλξεις
στήλας τε προβλῆτας ἐμόχλεον ἃς ἄρ Ἀχαιοὶ
πρώτας ἐν γαίῃ θέσαν ἔμμεναι ἔχματα πύργων
τὰς οἵ γαὐέρυον ἔλποντο δὲ τεῖχος Ἀχαιῶν
ῥήξειν οὐδέ νύ πω Δαναοὶ χάζοντο κελεύθου
ἀλλ οἵ γε ῥινοῖσι βοῶν φράξαντες ἐπάλξεις
ἀμφοτέρω δΑἴαντε κελευτιόωντ ἐπὶ πύργων
πάντοσε φοιτήτην μένος ὀτρύνοντες Ἀχαιῶν
ἄλλον μειλιχίοις ἄλλον στερεοῖς ἐπέεσσι
ὦ φίλοι Ἀργείων ὅς τἔξοχος ὅς τε μεσήεις
ἀνέρες ἐν πολέμῳ νῦν ἔπλετο ἔργον ἅπασι
καὶ δαὐτοὶ τόδε που γιγνώσκετε μή τις ὀπίσσω
τετράφθω ποτὶ νῆας ὁμοκλητῆρος ἀκούσας
ἀλλὰ πρόσω ἵεσθε καὶ ἀλλήλοισι κέλεσθε
αἴ κε Ζεὺς δώῃσιν Ὀλύμπιος ἀστεροπητὴς
ὣς τώ γε προβοῶντε μάχην ὄτρυνον Ἀχαιῶν
τῶν δὥς τε νιφάδες χιόνος πίπτωσι θαμειαὶ
ἤματι χειμερίῳ ὅτε τὤρετο μητίετα Ζεὺς
νιφέμεν ἀνθρώποισι πιφαυσκόμενος τὰ ἃ κῆλα
κοιμήσας δἀνέμους χέει ἔμπεδον ὄφρα καλύψῃ
ὑψηλῶν ὀρέων κορυφὰς καὶ πρώονας ἄκρους
καὶ πεδία λωτοῦντα καὶ ἀνδρῶν πίονα ἔργα
καί τἐφ ἁλὸς πολιῆς κέχυται λιμέσιν τε καὶ ἀκταῖς
κῦμα δέ μιν προσπλάζον ἐρύκεται ἄλλά τε πάντα
εἴλυται καθύπερθ ὅτ ἐπιβρίσῃ Διὸς ὄμβρος
ὣς τῶν ἀμφοτέρωσε λίθοι πωτῶντο θαμειαί
αἱ μὲν ἄρ ἐς Τρῶας αἱ δἐκ Τρώων ἐς Ἀχαιούς
βαλλομένων τὸ δὲ τεῖχος ὕπερ πᾶν δοῦπος ὀρώρει
οὐδ ἄν πω τότε γε Τρῶες καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ
τείχεος ἐρρήξαντο πύλας καὶ μακρὸν ὀχῆα
εἰ μὴ ἄρ υἱὸν ἑὸν Σαρπηδόνα μητίετα Ζεὺς
ὦρσεν ἐπ Ἀργείοισι λέονθ ὣς βουσὶν ἕλιξιν
αὐτίκα δἀσπίδα μὲν πρόσθ ἔσχετο πάντοσ ἐΐσην
καλὴν χαλκείην ἐξήλατον ἣν ἄρα χαλκεὺς
ἤλασεν ἔντοσθεν δὲ βοείας ῥάψε θαμειὰς
χρυσείῃς ῥάβδοισι διηνεκέσιν περὶ κύκλον
τὴν ἄρ ὅ γε πρόσθε σχόμενος δύο δοῦρε τινάσσων
βῆ ῥἴμεν ὥς τε λέων ὀρεσίτροφος ὅς τἐπιδευὴς
δηρὸν ἔῃ κρειῶν κέλεται δέ ἑ θυμὸς ἀγήνωρ
εἴ περ γάρ χεὕρῃσι παρ αὐτόφι βώτορας ἄνδρας
σὺν κυσὶ καὶ δούρεσσι φυλάσσοντας περὶ μῆλα
οὔ ῥά τἀπείρητος μέμονε σταθμοῖο δίεσθαι
ἀλλ ὅ γἄρ ἢ ἥρπαξε μετάλμενος ἠὲ καὶ αὐτὸς
ἔβλητ ἐν πρώτοισι θοῆς ἀπὸ χειρὸς ἄκοντι
ὥς ῥα τότ ἀντίθεον Σαρπηδόνα θυμὸς ἀνῆκε
τεῖχος ἐπαΐξαι διά τε ῥήξασθαι ἐπάλξεις
αὐτίκα δὲ Γλαῦκον προσέφη παῖδ Ἱππολόχοιο
Γλαῦκε τί ἢ δὴ νῶϊ τετιμήμεσθα μάλιστα
ἐν Λυκίῃ πάντες δὲ θεοὺς ὣς εἰσορόωσι
καὶ τέμενος νεμόμεσθα μέγα Ξάνθοιο παρ ὄχθας
καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης πυροφόροιο
τὼ νῦν χρὴ Λυκίοισι μέτα πρώτοισιν ἐόντας
ὄφρά τις ὧδ εἴπῃ Λυκίων πύκα θωρηκτάων
οὐ μὰν ἀκλεέες Λυκίην κάτα κοιρανέουσιν
ἡμέτεροι βασιλῆες ἔδουσί τε πίονα μῆλα
οἶνόν τἔξαιτον μελιηδέα ἀλλ ἄρα καὶ ἲς
ἐσθλή ἐπεὶ Λυκίοισι μέτα πρώτοισι μάχονται
ὦ πέπον εἰ μὲν γὰρ πόλεμον περὶ τόνδε φυγόντε
αἰεὶ δὴ μέλλοιμεν ἀγήρω τἀθανάτω τε
ἔσσεσθ οὔτέ κεν αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μαχοίμην
οὔτέ κε σὲ στέλλοιμι μάχην ἐς κυδιάνειραν
νῦν δἔμπης γὰρ κῆρες ἐφεστᾶσιν θανάτοιο
μυρίαι ἃς οὐκ ἔστι φυγεῖν βροτὸν οὐδ ὑπαλύξαι
ἴομεν ἠέ τῳ εὖχος ὀρέξομεν ἠέ τις ἡμῖν
ὣς ἔφατ οὐδὲ Γλαῦκος ἀπετράπετ οὐδ ἀπίθησε
τὼ δἰθὺς βήτην Λυκίων μέγα ἔθνος ἄγοντε
τοὺς δὲ ἰδὼν ῥίγησ υἱὸς Πετεῶο Μενεσθεύς
τοῦ γὰρ δὴ πρὸς πύργον ἴσαν κακότητα φέροντες
πάπτηνεν δἀνὰ πύργον Ἀχαιῶν εἴ τιν ἴδοιτο
ἡγεμόνων ὅς τίς οἱ ἀρὴν ἑτάροισιν ἀμύναι
ἐς δἐνόησ Αἴαντε δύω πολέμου ἀκορήτω
ἑσταότας Τεῦκρόν τε νέον κλισίηθεν ἰόντα
ἐγγύθεν ἀλλ οὔ πώς οἱ ἔην βώσαντι γεγωνεῖν
τόσσος γὰρ κτύπος ἦεν ἀϋτὴ δοὐρανὸν ἷκε
βαλλομένων σακέων τε καὶ ἱπποκόμων τρυφαλειῶν
ἱστάμενοι πειρῶντο βίῃ ῥήξαντες ἐσελθεῖν
αἶψα δἐπ Αἴαντα προΐει κήρυκα Θοώτην
ἔρχεο δῖε Θοῶτα θέων Αἴαντα κάλεσσον
ἀμφοτέρω μὲν μᾶλλον ὃ γάρ κὄχ ἄριστον ἁπάντων
εἴη ἐπεὶ τάχα τῇδε τετεύξεται αἰπὺς ὄλεθρος
ὧδε γὰρ ἔβρισαν Λυκίων ἀγοί οἳ τὸ πάρος περ
ζαχρηεῖς τελέθουσι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας
εἰ δέ σφιν καὶ κεῖθι πόνος καὶ νεῖκος ὄρωρεν
ἀλλά περ οἶος ἴτω Τελαμώνιος ἄλκιμος Αἴας
καί οἱ Τεῦκρος ἅμα σπέσθω τόξων ἐῢ εἰδώς
ὣς ἔφατ οὐδ ἄρα οἱ κῆρυξ ἀπίθησεν ἀκούσας
βῆ δὲ θέειν παρὰ τεῖχος Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
στῆ δὲ παρ Αἰάντεσσι κιών εἶθαρ δὲ προσηύδα
ἠνώγει Πετεῶο διοτρεφέος φίλος υἱὸς
κεῖσ ἴμεν ὄφρα πόνοιο μίνυνθά περ ἀντιάσητον
εἴη ἐπεὶ τάχα κεῖθι τετεύξεται αἰπὺς ὄλεθρος
εἰ δὲ καὶ ἐνθάδε περ πόλεμος καὶ νεῖκος ὄρωρεν
ὣς ἔφατ οὐδ ἀπίθησε μέγας Τελαμώνιος Αἴας
αὐτίκ Ὀϊλιάδην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
Αἶαν σφῶϊ μὲν αὖθι σὺ καὶ κρατερὸς Λυκομήδης
ἑσταότες Δαναοὺς ὀτρύνετον ἶφι μάχεσθαι
αἶψα δἐλεύσομαι αὖτις ἐπὴν εὖ τοῖς ἐπαμύνω
ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη Τελαμώνιος Αἴας
καί οἱ Τεῦκρος ἅμ ᾖε κασίγνητος καὶ ὄπατρος
τοῖς δἅμα Πανδίων Τεύκρου φέρε καμπύλα τόξα
εὖτε Μενεσθῆος μεγαθύμου πύργον ἵκοντο
τείχεος ἐντὸς ἰόντες ἐπειγομένοισι δἵκοντο
οἳ δἐπ ἐπάλξεις βαῖνον ἐρεμνῇ λαίλαπι ἶσοι
ἴφθιμοι Λυκίων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
σὺν δἐβάλοντο μάχεσθαι ἐναντίον ὦρτο δἀϋτή
Αἴας δὲ πρῶτος Τελαμώνιος ἄνδρα κατέκτα
Σαρπήδοντος ἑταῖρον Ἐπικλῆα μεγάθυμον
μαρμάρῳ ὀκριόεντι βαλών ὅ ῥα τείχεος ἐντὸς
χείρεσσ ἀμφοτέρῃς ἔχοι ἀνὴρ οὐδὲ μάλ ἡβῶν
οἷοι νῦν βροτοί εἰσ ὃ δἄρ ὑψόθεν ἔμβαλ ἀείρας
θλάσσε δὲ τετράφαλον κυνέην σὺν δὀστέ ἄραξε
πάντ ἄμυδις κεφαλῆς ὃ δἄρ ἀρνευτῆρι ἐοικὼς
κάππεσ ἀφ ὑψηλοῦ πύργου λίπε δὀστέα θυμός
Τεῦκρος δὲ Γλαῦκον κρατερὸν παῖδ Ἱππολόχοιο
ἰῷ ἐπεσσύμενον βάλε τείχεος ὑψηλοῖο
ᾗ ῥἴδε γυμνωθέντα βραχίονα παῦσε δὲ χάρμης
ἂψ δἀπὸ τείχεος ἆλτο λαθών ἵνα μή τις Ἀχαιῶν
Σαρπήδοντι δἄχος γένετο Γλαύκου ἀπιόντος
αὐτίκ ἐπεί τἐνόησεν ὅμως δοὐ λήθετο χάρμης
ἀλλ ὅ γε Θεστορίδην Ἀλκμάονα δουρὶ τυχήσας
νύξ ἐκ δἔσπασεν ἔγχος ὃ δἑσπόμενος πέσε δουρὶ
πρηνής ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ
Σαρπηδὼν δἄρ ἔπαλξιν ἑλὼν χερσὶ στιβαρῇσιν
ἕλχ ἣ δἕσπετο πᾶσα διαμπερές αὐτὰρ ὕπερθε
τεῖχος ἐγυμνώθη πολέεσσι δὲ θῆκε κέλευθον
τὸν δΑἴας καὶ Τεῦκρος ὁμαρτήσανθ ὃ μὲν ἰῷ
βεβλήκει τελαμῶνα περὶ στήθεσσι φαεινὸν
ἀσπίδος ἀμφιβρότης ἀλλὰ Ζεὺς κῆρας ἄμυνε
παιδὸς ἑοῦ μὴ νηυσὶν ἔπι πρύμνῃσι δαμείη
Αἴας δἀσπίδα νύξεν ἐπάλμενος οὐδὲ διὰ πρὸ
ἤλυθεν ἐγχείη στυφέλιξε δέ μιν μεμαῶτα
χώρησεν δἄρα τυτθὸν ἐπάλξιος οὐδ ὅ γε πάμπαν
χάζετ ἐπεί οἱ θυμὸς ἐέλπετο κῦδος ἀρέσθαι
κέκλετο δἀντιθέοισιν ἑλιξάμενος Λυκίοισιν
ὦ Λύκιοι τί τἄρ ὧδε μεθίετε θούριδος ἀλκῆς
ἀργαλέον δέ μοί ἐστι καὶ ἰφθίμῳ περ ἐόντι
μούνῳ ῥηξαμένῳ θέσθαι παρὰ νηυσὶ κέλευθον
ἀλλ ἐφομαρτεῖτε πλεόνων δέ τι ἔργον ἄμεινον
ὣς ἔφαθ οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν
μᾶλλον ἐπέβρισαν βουληφόρον ἀμφὶ ἄνακτα
Ἀργεῖοι δἑτέρωθεν ἐκαρτύναντο φάλαγγας
τείχεος ἔντοσθεν μέγα δέ σφισι φαίνετο ἔργον
οὔτε γὰρ ἴφθιμοι Λύκιοι Δαναῶν ἐδύναντο
τεῖχος ῥηξάμενοι θέσθαι παρὰ νηυσὶ κέλευθον
οὔτέ ποτ αἰχμηταὶ Δαναοὶ Λυκίους ἐδύναντο
τείχεος ἂψ ὤσασθαι ἐπεὶ τὰ πρῶτα πέλασθεν
ἀλλ ὥς τἀμφ οὔροισι δύ ἀνέρε δηριάασθον
μέτρ ἐν χερσὶν ἔχοντες ἐπιξύνῳ ἐν ἀρούρῃ
ὥ τὀλίγῳ ἐνὶ χώρῳ ἐρίζητον περὶ ἴσης
δῄουν ἀλλήλων ἀμφὶ στήθεσσι βοείας
ἀσπίδας εὐκύκλους λαισήϊά τε πτερόεντα
πολλοὶ δοὐτάζοντο κατὰ χρόα νηλέϊ χαλκῷ
μαρναμένων πολλοὶ δὲ διαμπερὲς ἀσπίδος αὐτῆς
πάντῃ δὴ πύργοι καὶ ἐπάλξιες αἵματι φωτῶν
ἐρράδατ ἀμφοτέρωθεν ἀπὸ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν
ἀλλ οὐδ ὧς ἐδύναντο φόβον ποιῆσαι Ἀχαιῶν
ἀλλ ἔχον ὥς τε τάλαντα γυνὴ χερνῆτις ἀληθής
ἥ τε σταθμὸν ἔχουσα καὶ εἴριον ἀμφὶς ἀνέλκει
ἰσάζουσ ἵνα παισὶν ἀεικέα μισθὸν ἄρηται
ὣς μὲν τῶν ἐπὶ ἶσα μάχη τέτατο πτόλεμός τε
πρίν γὅτε δὴ Ζεὺς κῦδος ὑπέρτερον Ἕκτορι δῶκε
Πριαμίδῃ ὃς πρῶτος ἐσήλατο τεῖχος Ἀχαιῶν
ὄρνυσθ ἱππόδαμοι Τρῶες ῥήγνυσθε δὲ τεῖχος
Ἀργείων καὶ νηυσὶν ἐνίετε θεσπιδαὲς πῦρ
ὣς φάτ ἐποτρύνων οἳ δοὔασι πάντες ἄκουον
ἴθυσαν δἐπὶ τεῖχος ἀολλέες οἳ μὲν ἔπειτα
κροσσάων ἐπέβαινον ἀκαχμένα δούρατ ἔχοντες
Ἕκτωρ δἁρπάξας λᾶαν φέρεν ὅς ῥα πυλάων
ἑστήκει πρόσθε πρυμνὸς παχύς αὐτὰρ ὕπερθεν
ὀξὺς ἔην τὸν δοὔ κε δύ ἀνέρε δήμου ἀρίστω
ῥηϊδίως ἐπ ἄμαξαν ἀπ οὔδεος ὀχλίσσειαν
οἷοι νῦν βροτοί εἰσ ὃ δέ μιν ῥέα πάλλε καὶ οἶος
ὡς δὅτε ποιμὴν ῥεῖα φέρει πόκον ἄρσενος οἰὸς
χειρὶ λαβὼν ἑτέρῃ ὀλίγον τέ μιν ἄχθος ἐπείγει
ὣς Ἕκτωρ ἰθὺς σανίδων φέρε λᾶαν ἀείρας
αἵ ῥα πύλας εἴρυντο πύκα στιβαρῶς ἀραρυίας
δικλίδας ὑψηλάς δοιοὶ δἔντοσθεν ὀχῆες
εἶχον ἐπημοιβοί μία δὲ κληῒς ἐπαρήρει
στῆ δὲ μάλ ἐγγὺς ἰών καὶ ἐρεισάμενος βάλε μέσσας
εὖ διαβάς ἵνα μή οἱ ἀφαυρότερον βέλος εἴη
ῥῆξε δἀπ ἀμφοτέρους θαιρούς πέσε δὲ λίθος εἴσω
βριθοσύνῃ μέγα δἀμφὶ πύλαι μύκον οὐδ ἄρ ὀχῆες
ἐσχεθέτην σανίδες δὲ διέτμαγεν ἄλλυδις ἄλλη
λᾶος ὑπὸ ῥιπῆς ὃ δἄρ ἔσθορε φαίδιμος Ἕκτωρ
νυκτὶ θοῇ ἀτάλαντος ὑπώπια λάμπε δὲ χαλκῷ
σμερδαλέῳ τὸν ἕεστο περὶ χροΐ δοιὰ δὲ χερσὶ
δοῦρ ἔχεν οὔ κέν τίς μιν ἐρύκακεν ἀντιβολήσας
νόσφι θεῶν ὅτ ἐσᾶλτο πύλας πυρὶ δὄσσε δεδήει
κέκλετο δὲ Τρώεσσιν ἑλιξάμενος καθ ὅμιλον
τεῖχος ὑπερβαίνειν τοὶ δὀτρύνοντι πίθοντο
αὐτίκα δοἳ μὲν τεῖχος ὑπέρβασαν οἳ δὲ κατ αὐτὰς
ποιητὰς ἐσέχυντο πύλας Δαναοὶ δὲ φόβηθεν
νῆας ἀνὰ γλαφυράς ὅμαδος δἀλίαστος ἐτύχθη
Ἁδύ τι τὸ ψιθύρισμα καὶ ἁ πίτυς αἰπόλε τήνα
ἃ ποτὶ ταῖς παγαῖσι μελίσδεται ἁδὺ δὲ καὶ τὺ
συρίσδες μετὰ Πᾶνα τὸ δεύτερον ἆθλον ἀποισῇ
αἴκα τῆνος ἕλῃ κεραὸν τράγον αἶγα τὺ λαψῇ
αἴκα δαἶγα λάβῃ τῆνος γέρας ἐς τὲ καταρρεῖ
ἁ χίμαρος χιμάρῳ δὲ καλὸν κρέας ἕστέ κἀμέλξῃς
Ἅδιον ὦ ποιμὴν τὸ τεὸν μέλος ἢ τὸ καταχὲς
τῆν ἀπὸ τᾶς πέτρας καταλείβεται ὑψόθεν ὕδωρ
αἴκα ταὶ Μοῖσαι τὰν οἰίδα δῶρον ἄγωνται
ἄρνα τὺ σακίταν λαψῇ γέρας αἰ δέ κἀρέσκῃ
λῇς ποτὶ τᾶν Νυμφᾶν λῇς αἰπόλε τεῖδε καθίξας
ὡς τὸ κάταντες τοῦτο γεώλοφον αἵ τε μυρῖκαι
συρίσδεν τὰς δαἶγας ἐγὼν ἐν τῷδε νομευσῶ
οὐ θέμις ὦ ποιμὴν τὸ μεσαμβρινόν οὐ θέμις ἄμμιν
συρίσδεν τὸν Πᾶνα δεδοίκαμες ἦ γὰρ ἀπ ἄγρας
τανίκα κεκμακὼς ἀμπαύεται ἔστι δὲ πικρός
καί οἱ ἀεὶ δριμεῖα χολὰ ποτὶ ῥινὶ κάθηται
ἀλλὰ τὺ γὰρ δὴ Θύρσι τὰ Δάφνιδος ἄλγε ἀείδες
καὶ τᾶς βουκολικᾶς ἐπὶ τὸ πλέον ἵκεο μοίσας
δεῦρ ὑπὸ τὰν πτελέαν ἑσδώμεθα τῶ τε Πριήπω
καὶ τᾶν Κραναιᾶν κατεναντίον ᾇπερ ὁ θῶκος
τῆνος ὁ ποιμενικὸς καὶ ταὶ δρύες αἰ δέ κἀείσῃς
ὡς ὅκα τὸν Λιβύαθε ποτὶ Χρόμιν ᾆσας ἐρίσδων
αἶγα δέ τοι δωσῶ διδυματόκον ἐς τρὶς ἀμέλξαι
ἃ δύ ἔχοισ ἐρίφως ποταμέλγεται ἐς δύο πέλλας
καὶ βαθὺ κισσύβιον κεκλυσμένον ἁδέι κηρῷ
ἀμφῶες νεοτευχές ἔτι γλυφάνοιο ποτόσδον
τῶ περὶ μὲν χείλη μαρύεται ὑψόθι κισσός
κισσὸς ἑλιχρύσῳ κεκονιμένος ἁ δὲ κατ αὐτὸν
καρπῷ ἕλιξ εἱλεῖται ἀγαλλομένα κροκόεντι
ἔντοσθεν δὲ γυνά τί θεῶν δαίδαλμα τέτυκται
ἀσκητὰ πέπλῳ τε καὶ ἄμπυκι πὰρ δέ οἱ ἄνδρες
καλὸν ἐθειράζοντες ἀμοιβαδὶς ἄλλοθεν ἄλλος
νεικείουσ ἐπέεσσι τὰ δοὐ φρενὸς ἅπτεται αὐτᾶς
ἀλλ ὁκὰ μὲν τῆνον ποτιδέρκεται ἄνδρα γελᾶσα
ἄλλοκα δαὖ ποτὶ τὸν ῥιπτεῖ νόον οἱ δὑπ ἔρωτος
τοῖς δὲ μετὰ γριπεύς τε γέρων πέτρα τε τέτυκται
λεπράς ἐφ ᾇ σπεύδων μέγα δίκτυον ἐς βόλον ἕλκει
ὁ πρέσβυς κάμνοντι τὸ καρτερὸν ἀνδρὶ ἐοικώς
φαίης κεν γυίων νιν ὅσον σθένος ἐλλοπιεύειν
ὧδέ οἱ ᾠδήκαντι κατ αὐχένα πάντοθεν ἶνες
καὶ πολιῷ περ ἐόντι τὸ δὲ σθένος ἄξιον ἅβας
τυτθὸν δὅσσον ἄπωθεν ἁλιτρύτοιο γέροντος
πυρναίαις σταφυλαῖσι καλὸν βέβριθεν ἀλωά
τὰν ὀλίγος τις κῶρος ἐφ αἱμασιαῖσι φυλάσσει
ἥμενος ἀμφὶ δέ νιν δύ ἀλώπεκες ἁ μὲν ἀν ὄρχως
φοιτῇ σινομένα τὰν τρώξιμον ἁ δἐπὶ πήρᾳ
πάντα δόλον κεύθοισα τὸ παιδίον οὐ πρὶν ἀνησεῖν
φατὶ πρὶν ἢ ἀκράτιστον ἐπὶ ξηροῖσι καθίξῃ
αὐτὰρ ὅγ ἀνθερίκοισι καλὰν πλέκει ἀκριδοθήραν
σχοίνῳ ἐφαρμόσδων μέλεται δέ οἱ οὔτέ τι πήρας
οὔτε φυτῶν τοσσῆνον ὅσον περὶ πλέγματι γαθεῖ
παντᾷ δἀμφὶ δέπας περιπέπταται ὑγρὸς ἄκανθος
αἰολικόν τι θέαμα τέρας κέ τυ θυμὸν ἀτύξαι
τῶ μὲν ἐγὼ πορθμεῖ Καλυδωνίῳ αἶγά τἔδωκα
ὦνον καὶ τυρόεντα μέγαν λευκοῖο γάλακτος
οὐδέ τί πω ποτὶ χεῖλος ἐμὸν θίγεν ἀλλ ἔτι κεῖται
ἄχραντον τῷ καί τυ μάλα πρόφρων ἀρεσαίμαν
αἴκά μοι τὺ φίλος τὸν ἐφίμερον ὕμνον ἀείσῃς
κοὔτί τυ κερτομέω πόταγ ὦγαθέ τὰν γὰρ ἀοιδὰν
οὔτί πᾳ εἰς Ἀίδαν γε τὸν ἐκλελάθοντα φυλαξεῖς
Ἄρχετε βουκολικᾶς Μοῖσαι φίλαι ἄρχετ ἀοιδᾶς
Θύρσις ὅδ ὡξ Αἴτνας καὶ Θύρσιδος ἁδέα φωνά
πᾷ ποκ ἄρ ἦσθ ὅκα Δάφνις ἐτάκετο πᾷ ποκα Νύμφαι
ἢ κατὰ Πηνειῶ καλὰ τέμπεα ἢ κατὰ Πίνδω
οὐ γὰρ δὴ ποταμοῖο μέγαν ῥόον εἴχετ Ἀνάπω
οὐδ Αἴτνας σκοπιάν οὐδ Ἄκιδος ἱερὸν ὕδωρ
ἄρχετε βουκολικᾶς Μοῖσαι φίλαι ἄρχετ ἀοιδᾶς
τῆνον μὰν θῶες τῆνον λύκοι ὠρύσαντο
τῆνον χὡκ δρυμοῖο λέων ἔκλαυσε θανόντα
πολλαί οἱ πὰρ ποσσὶ βόες πολλοὶ δέ τε ταῦροι
πολλαὶ δαὖ δαμάλαι καὶ πόρτιες ὠδύραντο
ἦνθ Ἑρμῆς πράτιστος ἀπ ὤρεος εἶπε δέ Δάφνι
τίς τυ κατατρύχει τίνος ὦγαθὲ τόσσον ἐρᾶσαι
πάντες ἀνηρώτευν τί πάθοι κακόν ἦνθ ὁ Πρίηπος
πάσας ἀνὰ κράνας πάντ ἄλσεα ποσσὶ φορεῖται
ζάτεισ ἆ δύσερώς τις ἄγαν καὶ ἀμήχανος ἐσσί
βούτας μὰν ἐλέγευ νῦν δαἰπόλῳ ἀνδρὶ ἔοικας
ᾡπόλος ὅκκ ἐσορῇ τὰς μηκάδας οἷα βατεῦνται
τάκεται ὀφθαλμώς ὅτι οὐ τράγος αὐτὸς ἔγεντο
καὶ τὺ δἐπεί κἐσορῇς τὰς παρθένος οἶα γελᾶντι
τάκεαι ὀφθαλμώς ὅτι οὐ μετὰ ταῖσι χορεύεις
τὼς δοὐδὲν ποτελέξαθ ὁ βουκόλος ἀλλὰ τὸν αὐτῶ
ἄνυε πικρὸν ἔρωτα καὶ ἐς τέλος ἄνυε μοίρας
ἄρχετε βουκολικᾶς Μοῖσαι πάλιν ἄρχετ ἀοιδᾶς
ἦνθέ γε μὰν ἁδεῖα καὶ ἁ Κύπρις γελάοισα
λάθρια μὲν γελάοισα βαρὺν δἀνὰ θυμὸν ἔχοισα
κεἶπε τύ θην τὸν Ἔρωτα κατεύχεο Δάφνι λυγιξεῖν
τὰν δἄρα χὡ Δάφνις ποταμείβετο Κύπρι βαρεῖα
ἤδη γὰρ φράσδῃ πάνθ ἅλιον ἄμμι δεδύκειν
Δάφνις κἠν Ἀίδα κακὸν ἔσσεται ἄλγος Ἔρωτι
ὧ λέγεται τὰν Κύπριν ὁ βουκόλος ἕρπε ποτ Ἴδαν
ἕρπε ποτ Ἀγχίσην τηνεῖ δρύες ἔνθα κύπειρος
ὡραῖος χὥδωνις ἐπεὶ καὶ μᾶλα νομεύει
καὶ πτῶκας βάλλει καὶ θηρία πάντα διώκει
αὖθις ὅπως στασῇ Διομήδεος ἆσσον ἰοῖσα
καὶ λέγε τὸν βούταν νικῶ Δάφνιν ἀλλὰ μάχευ μοι
ὦ λύκοι ὦ θῶες ὦ ἀν ὤρεα φωλάδες ἄρκτοι
χαίρεθ ὁ βουκόλος ὔμμιν ἐγὼ Δάφνις οὐκέτ ἀν ὕλαν
οὐκέτ ἀνὰ δρυμώς οὐκ ἄλσεα χαῖρ Ἀρέθοισα
καὶ ποταμοί τοὶ χεῖτε καλὸν κατὰ Θύμβριδος ὕδωρ
Δάφνις ἐγὼν ὅδε τῆνος ὁ τὰς βόας ὧδε νομεύων
Δάφνις ὁ τὼς ταύρως καὶ πόρτιας ὧδε ποτίσδων
ὦ Πὰν Πάν εἴτ ἐσσὶ κατ ὤρεα μακρὰ Λυκαίω
εἴτε τύ γἀμφιπολεῖς μέγα Μαίναλον ἔνθ ἐπὶ νᾶσον
τὰν Σικελάν Ἑλίκας δὲ λίπ ἠρίον αἰπύ τε σᾶμα
τῆνο Λυκαονίδαο τὸ καὶ μακάρεσσιν ἀγητόν
λήγετε βουκολικᾶς Μοῖσαι ἴτε λήγετ ἀοιδᾶς
ἐκ κηρῶ σύριγγα καλάν περὶ χεῖλος ἑλικτάν
νῦν δἴα μὲν φορέοιτε βάτοι φορέοιτε δἄκανθαι
ἁ δὲ καλὰ νάρκισσος ἐπ ἀρκεύθοισι κομάσαι
Δάφνις ἐπεὶ θνάσκει καὶ τὼς κύνας ὥλαφος ἕλκοι
κἠξ ὀρέων τοὶ σκῶπες ἀηδόσι γαρύσαιντο
χὡ μὲν τόσσ εἰπὼν ἀπεπαύσατο τὸν δἈφροδίτα
ἤθελ ἀνορθῶσαι τά γε μὰν λίνα πάντα λελοίπει
ἐκ Μοιρᾶν χὡ Δάφνις ἔβα ῥόον ἔκλυσε δίνα
καὶ τὺ δίδου τὰν αἶγα τό τε σκύφος ὥς κεν ἀμέλξας
σπείσω ταῖς Μοίσαις ὦ χαίρετε πολλάκι Μοῖσαι
χαίρετ ἐγὼ δὔμμιν καὶ ἐς ὕστερον ἅδιον ᾀσῶ
πλῆρές τοι μέλιτος τὸ καλὸν στόμα Θύρσι γένοιτο
πλῆρές τοι σχαδόνων καὶ ἀπ Αἰγίλω ἰσχάδα τρώγοις
ἁδεῖαν τέττιγος ἐπεὶ τύγα φέρτερον ᾁδεις
ἠνίδε τοι τὸ δέπας θᾶσαι φίλος ὡς καλὸν ὄσδει
Ὡρᾶν πεπλύσθαί νιν ἐπὶ κράναισι δοκησεῖς
ὧδ ἴθι Κισσαίθα τὺ δἄμελγέ νιν αἱ δὲ χίμαιραι
οὐ μὴ σκιρτασεῖτε μὴ ὁ τράγος ὔμμιν ἀναστῇ
πᾷ μοι ταὶ δάφναι φέρε Θεστυλί πᾷ δὲ τὰ φίλτρα
στέψον τὰν κελέβαν φοινικέῳ οἰὸς ἀώτῳ
ὡς τὸν ἐμὸν βαρὺν εὖντα φίλον καταθύσομαι ἄνδρα
ὅς μοι δωδεκαταῖος ἀφ ὧ τάλας οὐδέποθ ἵκει
οὐδ ἔγνω πότερον τεθνάκαμες ἢ ζοοὶ εἰμές
οὐδὲ θύρας ἄραξεν ἀνάρσιος ἦ ῥά οἱ ἀλλᾷ
ᾤχετ ἔχων ὅ τἜρως ταχινὰς φρένας ἅ τἈφροδίτα
βασεῦμαι ποτὶ τὰν Τιμαγήτοιο παλαίστραν
αὔριον ὥς νιν ἴδω καὶ μέμψομαι οἷά με ποιεῖ
νῦν δέ νιν ἐκ θυέων καταθύσομαι ἀλλὰ Σελάνα
φαῖνε καλόν τὶν γὰρ ποταείσομαι ἅσυχα δαῖμον
τᾷ χθονίᾳ θἙκάτᾳ τὰν καὶ σκύλακες τρομέοντι
ἐρχομέναν νεκύων ἀνά τἠρία καὶ μέλαν αἷμα
χαῖρ Ἑκάτα δασπλῆτι καὶ ἐς τέλος ἄμμιν ὀπάδει
φάρμακα ταῦτ ἔρδοισα χερείονα μήτέ τι Κίρκης
μήτέ τι Μηδείας μήτε ξανθᾶς Περιμήδας
Ἶυγξ ἕλκε τὺ τῆνον ἐμὸν ποτὶ δῶμα τὸν ἄνδρα
ἄλφιτά τοι πρᾶτον πυρὶ τάκεται ἀλλ ἐπίπασσε
Θεστυλί δειλαία πᾷ τὰς φρένας ἐκπεπότασαι
ἦ ῥά γε τρισμυσαρὰ καὶ τὶν ἐπίχαρμα τέτυγμαι
πάσσ ἅμα καὶ λέγε ταῦτα τὰ Δέλφιδος ὀστία πάσσω
ἶυγξ ἕλκε τὺ τῆνον ἐμὸν ποτὶ δῶμα τὸν ἄνδρα
Δέλφις ἔμ ἀνίασεν ἐγὼ δἐπὶ Δέλφιδι δάφναν
αἴθω χὡς αὕτα λακεῖ μέγα καππυρίσασα
κἠξαπίνας ἅφθη κοὐδὲ σποδὸν εἴδομες αὐτᾶς
οὕτω τοι καὶ Δέλφις ἐνὶ φλογὶ σάρκ ἀμαθύνοι
ὡς τοῦτον τὸν κηρὸν ἐγὼ σὺν δαίμονι τάκω
ὣς τάκοιθ ὑπ ἔρωτος ὁ Μύνδιος αὐτίκα Δέλφις
χὡς δινεῖθ ὅδε ῥόμβος ὁ χάλκεος ἐξ Ἀφροδίτας
ὣς τῆνος δινοῖτο ποθ ἁμετέραισι θύραισιν
κινήσαις ἀδάμαντα καὶ εἴ τί περ ἀσφαλὲς ἄλλο
Θεστυλί ταὶ κύνες ἄμμιν ἀνὰ πτόλιν ὠρύονται
ἁ θεὸς ἐν τριόδοισι τὸ χαλκίον ὡς τάχος ἄχει
ἠνίδε σιγῇ μὲν πόντος σιγῶντι δἀῆται
ἁ δἐμὰ οὐ σιγῇ στέρνων ἔντοσθεν ἀνία
ἀλλ ἐπὶ τήνῳ πᾶσα καταίθομαι ὅς με τάλαιναν
ἀντὶ γυναικὸς ἔθηκε κακὰν καὶ ἀπάρθενον ἦμεν
εἴτε γυνὰ τήνῳ παρακέκλιται εἴτε καὶ ἀνήρ
τόσσον ἔχοι λάθας ὅσσόν ποκα Θησέα φαντὶ
ἱππομανὲς φυτόν ἐστι παρ Ἀρκάσι τῷ δἐπὶ πᾶσαι
καὶ πῶλοι μαίνονται ἀν ὤρεα καὶ θοαὶ ἵπποι
ὣς καὶ Δέλφιν ἴδοιμι καὶ ἐς τόδε δῶμα περάσαι
μαινομένῳ ἴκελος λιπαρᾶς ἔκτοσθε παλαίστρας
τοῦτ ἀπὸ τᾶς χλαίνας τὸ κράσπεδον ὤλεσε Δέλφις
ὡγὼ νῦν τίλλοισα κατ ἀγρίῳ ἐν πυρὶ βάλλω
αἰαῖ Ἔρως ἀνιηρέ τί μευ μέλαν ἐκ χροὸς αἷμα
ἐμφὺς ὡς λιμνᾶτις ἅπαν ἐκ βδέλλα πέπωκας
σαύραν τοι τρίψασα ποτὸν κακὸν αὔριον οἰσῶ
Θεστυλί νῦν δὲ λαβοῖσα τὺ τὰ θρόνα ταῦθ ὑπόμαξον
τᾶς τήνω φλιᾶς καθ ὑπέρτερον ἇς ἔτι καὶ νύξ
καὶ λέγ ἐπιφθύζοισα τὰ Δέλφιδος ὀστία μάσσω
νῦν δὴ μώνα ἐοῖσα πόθεν τὸν ἔρωτα δακρύσω
ἐκ τίνος ἄρξωμαι τίς μοι κακὸν ἄγαγε τοῦτο
ἦνθ ἁ τῶ Εὐβούλοιο κανηφόρος ἄμμιν Ἀναξὼ
ἄλσος ἐς Ἀρτέμιδος τᾷ δὴ τόκα πολλὰ μὲν ἄλλα
θηρία πομπεύεσκε περισταδόν ἐν δὲ λέαινα
φράζεό μευ τὸν ἔρωθ ὅθεν ἵκετο πότνα Σελάνα
καί μἁ Θευχαρίδα Θρᾷσσα τροφὸς ἁ μακαρῖτις
ἀγχίθυρος ναίοισα κατεύξατο καὶ λιτάνευσε
τὰν πομπὰν θάσασθαι ἐγὼ δέ οἱ ἁ μεγάλοιτος
ὡμάρτευν βύσσοιο καλὸν σύροισα χιτῶνα
κἀμφιστειλαμένα τὰν ξυστίδα τὰν Κλεαρίστας
ἤδη δεὖσα μέσον κατ ἀμαξιτόν ᾇ τὰ Λύκωνος
εἶδον ὁμοῦ Δέλφιν τε καὶ Εὐδάμιππον ἰόντας
τοῖς δἦν ξανθοτέρα μὲν ἑλιχρύσοιο γενειάς
στήθεα δὲ στίλβοντα πολὺ πλέον ἢ τὺ Σελάνα
ὡς ἀπὸ γυμνασίοιο καλὸν πόνον ἄρτι λιπόντων
χὡς ἴδον ὡς ἐμάνην ὥς μευ πέρι θυμὸς ἰάφθη
δειλαίας τὸ δὲ κάλλος ἐτάκετο κοὔτέ τι πομπᾶς
τήνας ἐφρασάμαν οὐδ ὡς πάλιν οἴκαδ ἀπῆνθον
ἔγνων ἀλλά μέ τις καπυρὰ νόσος ἐξεσάλαξε
κείμαν δἐν κλιντῆρι δέκ ἄματα καὶ δέκα νύκτας
καί μευ χρὼς μὲν ὁμοῖος ἐγίνετο πολλάκι θάψῳ
ἔρρευν δἐκ κεφαλᾶς πᾶσαι τρίχες αὐτὰ δὲ λοιπὰ
ὀστί ἔτ ἦς καὶ δέρμα καὶ ἐς τίνος οὐκ ἐπέρασα
ἢ ποίας ἔλιπον γραίας δόμον ἅτις ἐπᾷδεν
ἀλλ ἦς οὐδὲν ἐλαφρόν ὁ δέ χρόνος ἄνυτο φεύγων
χοὕτω τᾷ δούλᾳ τὸν ἀλαθέα μῦθον ἔλεξα
εἰ δἄγε Θεστυλί μοι χαλεπᾶς νόσω εὑρέ τι μῆχος
πᾶσαν ἔχει με τάλαιναν ὁ Μύνδιος ἀλλὰ μολοῖσα
τήρησον ποτὶ τὰν Τιμαγήτοιο παλαίστραν
τηνεῖ γὰρ φοιτῇ τηνεῖ δέ οἱ ἁδὺ καθῆσθαι
κἠπεί κά νιν ἐόντα μάθῃς μόνον ἅσυχα νεῦσον
κεἴφ ὅτι Σιμαίθα τυ καλεῖ καὶ ὑφαγέο τᾷδε
ὣς ἐφάμαν ἁ δἦνθε καὶ ἄγαγε τὸν λιπαρόχρων
εἰς ἐμὰ δώματα Δέλφιν ἐγὼ δέ νιν ὡς ἐνόησα
ἄρτι θύρας ὑπὲρ οὐδὸν ἀμειβόμενον ποδὶ κούφῳ
ἱδρώς μευ κοχύδεσκεν ἴσον νοτίαισιν ἐέρσαις
οὐδέ τι φωνᾶσαι δυνάμαν οὐδ ὅσσον ἐν ὕπνῳ
κνυζεῦνται φωνεῦντα φίλαν ποτὶ ματέρα τέκνα
ἀλλ ἐπάγην δαγῦδι καλὸν χρόα πάντοθεν ἴσα
καί μἐσιδὼν ὥστοργος ἐπὶ χθονὸς ὄμματα πήξας
ἕξετ ἐπὶ κλιντῆρι καὶ ἑζόμενος φάτο μῦθον
ἦ ῥά με Σιμαίθα τόσον ἔφθασας ὅσσον ἐγώ θην
πρᾶν ποκα τὸν χαρίεντα τρέχων ἔφθασσα Φιλῖνον
ἐς τὸ τεὸν καλέσασα τόδε στέγος ἤ με παρῆμεν
ἦνθον γάρ κεν ἐγώ ναὶ τὸν γλυκὺν ἦνθον Ἔρωτα
ἢ τρίτος ἠὲ τέταρτος ἐὼν φίλος αὐτίκα νυκτός
μᾶλα μὲν ἐν κόλποισι Διωνύσοιο φυλάσσων
κρατὶ δἔχων λεύκαν Ἡρακλέος ἱερὸν ἔρνος
πάντοθε πορφυρέαισι περὶ ζώστραισιν ἑλικτάν
καί μεἰ μέν κἐδέχεσθε τάδ ἦς φίλα καὶ γὰρ ἐλαφρὸς
εὗδόν τεἴ κε μόνον τὸ καλὸν στόμα τεῦς ἐφίλασα
εἰ δἀλλᾷ μὠθεῖτε καὶ ἁ θύρα εἴχετο μοχλῷ
πάντως καὶ πελέκεις καὶ λαμπάδες ἦνθον ἐφ ὑμέας
νῦν δὲ χάριν μὲν ἔφαν τᾷ Κύπριδι πρᾶτον ὀφείλειν