Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
αἶψα γὰρ ἐν κακότητι βροτοὶ καταγηράσκουσιν
ὣς ἄρ ἔφη γρηῢς δὲ κατέσχετο χερσὶ πρόσωπα
δάκρυα δἔκβαλε θερμά ἔπος δὀλοφυδνὸν ἔειπεν
ὤ μοι ἐγὼ σέο τέκνον ἀμήχανος ἦ σε περὶ Ζεὺς
ἀνθρώπων ἤχθηρε θεουδέα θυμὸν ἔχοντα
οὐ γάρ πώ τις τόσσα βροτῶν Διῒ τερπικεραύνῳ
πίονα μηρί ἔκη οὐδ ἐξαίτους ἑκατόμβας
γῆράς τε λιπαρὸν θρέψαιό τε φαίδιμον υἱόν
νῦν δέ τοι οἴῳ πάμπαν ἀφείλετο νόστιμον ἦμαρ
οὕτω που καὶ κείνῳ ἐφεψιόωντο γυναῖκες
ξείνων τηλεδαπῶν ὅτε τευ κλυτὰ δώμαθ ἵκοιτο
ὡς σέθεν αἱ κύνες αἵδε καθεψιόωνται ἅπασαι
τάων νῦν λώβην τε καὶ αἴσχεα πόλλ ἀλεείνων
οὐκ ἐάᾳς νίζειν ἐμὲ δοὐκ ἀέκουσαν ἄνωγε
τῶ σε πόδας νίψω ἅμα ταὐτῆς Πηνελοπείης
καὶ σέθεν εἵνεκ ἐπεί μοι ὀρώρεται ἔνδοθι θυμὸς
κήδεσιν ἀλλ ἄγε νῦν ξυνίει ἔπος ὅττι κεν εἴπω
πολλοὶ δὴ ξεῖνοι ταλαπείριοι ἐνθάδ ἵκοντο
ὡς σὺ δέμας φωνήν τε πόδας τὈδυσῆϊ ἔοικας
ὧ γρηῦ οὕτω φασὶν ὅσοι ἴδον ὀφθαλμοῖσιν
ἡμέας ἀμφοτέρους μάλα εἰκέλω ἀλλήλοιϊν
ἔμμεναι ὡς σύ περ αὐτὴ ἐπιφρονέουσ ἀγορεύεις
ὣς ἄρ ἔφη γρηῢς δὲ λέβηθ ἕλε παμφανόωντα
τῷ πόδας ἐξαπένιζεν ὕδωρ δἐνεχεύατο πολλὸν
ψυχρόν ἔπειτα δὲ θερμὸν ἐπήφυσεν αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
ἷζεν ἀπ ἐσχαρόφιν ποτὶ δὲ σκότον ἐτράπετ αἶψα
αὐτίκα γὰρ κατὰ θυμὸν ὀΐσατο μή ἑ λαβοῦσα
οὐλὴν ἀμφράσσαιτο καὶ ἀμφαδὰ ἔργα γένοιτο
νίζε δἄρ ἆσσον ἰοῦσα ἄναχθ ἑόν αὐτίκα δἔγνω
Παρνησόνδ ἐλθόντα μετ Αὐτόλυκόν τε καὶ υἷας
μητρὸς ἑῆς πάτερ ἐσθλόν ὃς ἀνθρώπους ἐκέκαστο
κλεπτοσύνῃ θὅρκῳ τε θεὸς δέ οἱ αὐτὸς ἔδωκεν
Ἑρμείας τῷ γὰρ κεχαρισμένα μηρία καῖεν
ἀρνῶν ἠδ ἐρίφων ὁ δέ οἱ πρόφρων ἅμ ὀπήδει
Αὐτόλυκος δἐλθὼν Ἰθάκης ἐς πίονα δῆμον
παῖδα νέον γεγαῶτα κιχήσατο θυγατέρος ἧς
τόν ῥά οἱ Εὐρύκλεια φίλοις ἐπὶ γούνασι θῆκε
παυομένῳ δόρποιο ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζεν
Αὐτόλυκ αὐτὸς νῦν ὄνομ εὕρεο ὅττι κε θεῖο
παιδὸς παιδὶ φίλῳ πολυάρητος δέ τοί ἐστι
τὴν δαὖτ Αὐτόλυκος ἀπαμείβετο φώνησέν τε
γαμβρὸς ἐμὸς θύγατέρ τε τίθεσθ ὄνομ ὅττι κεν εἴπω
πολλοῖσιν γὰρ ἔγωγε ὀδυσσάμενος τόδ ἱκάνω
ἀνδράσιν ἠδὲ γυναιξὶν ἀνὰ χθόνα βωτιάνειραν
τῷ δὈδυσεὺς ὄνομ ἔστω ἐπώνυμον αὐτὰρ ἔγωγε
ὁππότ ἂν ἡβήσας μητρώϊον ἐς μέγα δῶμα
ἔλθῃ Παρνησόνδ ὅθι πού μοι κτήματ ἔασι
τῶν οἱ ἐγὼ δώσω καί μιν χαίροντ ἀποπέμψω
τῶν ἕνεκ ἦλθ Ὀδυσεύς ἵνα οἱ πόροι ἀγλαὰ δῶρα
τὸν μὲν ἄρ Αὐτόλυκός τε καὶ υἱέες Αὐτολύκοιο
χερσίν τἠσπάζοντο ἔπεσσί τε μειλιχίοισι
μήτηρ δἈμφιθέη μητρὸς περιφῦσ Ὀδυσῆϊ
κύσσ ἄρα μιν κεφαλήν τε καὶ ἄμφω φάεα καλά
Αὐτόλυκος δυἱοῖσιν ἐκέκλετο κυδαλίμοισι
δεῖπνον ἐφοπλίσσαι τοὶ δὀτρύνοντος ἄκουσαν
αὐτίκα δεἰσάγαγον βοῦν ἄρσενα πενταέτηρον
τὸν δέρον ἀμφί θἕπον καί μιν διέχευαν ἅπαντα
ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
δαίνυντ οὐδέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης
ἦμος δἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθε
βάν ῥἴμεν ἐς θήρην ἠμὲν κύνες ἠδὲ καὶ αὐτοὶ
υἱέες Αὐτολύκου μετὰ τοῖσι δὲ δῖος Ὀδυσσεὺς
ἤϊεν αἰπὺ δὄρος προσέβαν καταειμένον ὕλῃ
Παρνησοῦ τάχα δἵκανον πτύχας ἠνεμοέσσας
Ἠέλιος μὲν ἔπειτα νέον προσέβαλλεν ἀρούρας
ἐξ ἀκαλαρρείταο βαθυρρόου Ὠκεανοῖο
οἱ δἐς βῆσσαν ἵκανον ἐπακτῆρες πρὸ δἄρ αὐτῶν
ἴχνι ἐρευνῶντες κύνες ἤϊσαν αὐτὰρ ὄπισθεν
ἤϊεν ἄγχι κυνῶν κραδάων δολιχόσκιον ἔγχος
ἔνθα δἄρ ἐν λόχμῃ πυκινῇ κατέκειτο μέγας σῦς
τὴν μὲν ἄρ οὔτ ἀνέμων διάη μένος ὑγρὸν ἀέντων
οὔτε μιν Ἠέλιος φαέθων ἀκτῖσιν ἔβαλλεν
οὔτ ὄμβρος περάασκε διαμπερές ὣς ἄρα πυκνὴ
ἦεν ἀτὰρ φύλλων ἐνέην χύσις ἤλιθα πολλή
τὸν δἀνδρῶν τε κυνῶν τε περὶ κτύπος ἦλθε ποδοῖϊν
ὡς ἐπάγοντες ἐπῇσαν ὁ δἀντίος ἐκ ξυλόχοιο
φρίξας εὖ λοφιήν πῦρ δὀφθαλμοῖσι δεδορκώς
στῆ ῥαὐτῶν σχεδόθεν ὁ δἄρα πρώτιστος Ὀδυσσεὺς
ἔσσυτ ἀνασχόμενος δολιχὸν δόρυ χειρὶ παχείῃ
οὐτάμεναι μεμαώς ὁ δέ μιν φθάμενος ἔλασεν σῦς
γουνὸς ὕπερ πολλὸν δὲ διήφυσε σαρκὸς ὀδόντι
λικριφὶς ἀΐξας οὐδ ὀστέον ἵκετο φωτός
τὸν δὈδυσεὺς οὔτησε τυχὼν κατὰ δεξιὸν ὧμον
ἀντικρὺ δὲ διῆλθε φαεινοῦ δουρὸς ἀκωκή
κὰδ δἔπεσ ἐν κονίῃσι μακών ἀπὸ δἔπτατο θυμός
τὸν μὲν ἄρ Αὐτολύκου παῖδες φίλοι ἀμφεπένοντο
ὠτειλὴν δὈδυσῆος ἀμύμονος ἀντιθέοιο
δῆσαν ἐπισταμένως ἐπαοιδῇ δαἷμα κελαινὸν
ἔσχεθον αἶψα δἵκοντο φίλου πρὸς δώματα πατρός
εὖ ἰησάμενοι ἠδ ἀγλαὰ δῶρα πορόντες
καρπαλίμως χαίροντα φίλως χαίροντες ἔπεμπον
εἰς Ἰθάκην τῷ μέν ῥα πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ
χαῖρον νοστήσαντι καὶ ἐξερέεινον ἕκαστα
οὐλὴν ὅττι πάθοι ὁ δἄρα σφίσιν εὖ κατέλεξεν
ὥς μιν θηρεύοντ ἔλασεν σῦς λευκῷ ὀδόντι
Παρνησόνδ ἐλθόντα σὺν υἱάσιν Αὐτολύκοιο
τὴν γρηῢς χείρεσσι καταπρηνέσσι λαβοῦσα
γνῶ ῥἐπιμασσαμένη πόδα δὲ προέηκε φέρεσθαι
ἐν δὲ λέβητι πέσε κνήμη κανάχησε δὲ χαλκός
ἂψ δἑτέρωσ ἐκλίθη τὸ δἐπὶ χθονὸς ἐξέχυθ ὕδωρ
τὴν δἅμα χάρμα καὶ ἄλγος ἕλε φρένα τὼ δέ οἱ ὄσσε
δακρυόφιν πλῆσθεν θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή
ἁψαμένη δὲ γενείου Ὀδυσσῆα προσέειπεν
ἦ μάλ Ὀδυσσεύς ἐσσι φίλον τέκος οὐδέ σἔγωγε
πρὶν ἔγνων πρὶν πάντα ἄνακτ ἐμὸν ἀμφαφάασθαι
ἦ καὶ Πηνελόπειαν ἐσέδρακεν ὀφθαλμοῖσι
πεφραδέειν ἐθέλουσα φίλον πόσιν ἔνδον ἐόντα
ἡ δοὔτ ἀθρῆσαι δύνατ ἀντίη οὔτε νοῆσαι
τῇ γὰρ Ἀθηναίη νόον ἔτραπεν αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
χεῖρ ἐπιμασσάμενος φάρυγος λάβε δεξιτερῆφι
τῇ δἑτέρῃ ἕθεν ἆσσον ἐρύσσατο φώνησέν τε
μαῖα τίη μἐθέλεις ὀλέσαι σὺ δέ μἔτρεφες αὐτὴ
τῷ σῷ ἐπὶ μαζῷ νῦν δἄλγεα πολλὰ μογήσας
ἤλυθον εἰκοστῷ ἔτεϊ ἐς πατρίδα γαῖαν
σίγα μή τίς τἄλλος ἐνὶ μεγάροισι πύθηται
ὦδε γὰρ ἐξερέω καὶ μὴν τετελεσμένον ἔσται
εἴ χὑπ ἐμοί γε θεὸς δαμάσῃ μνηστῆρας ἀγαυούς
οὐδὲ τροφοῦ οὔσης σεῦ ἀφέξομαι ὁππότ ἂν ἄλλας
δμῳὰς ἐν μεγάροισιν ἐμοῖς κτείνωμι γυναῖκας
τὸν δαὖτε προσέειπε περίφρων Εὐρύκλεια
οἶσθα μὲν οἷον ἐμὸν μένος ἔμπεδον οὐδ ἐπιεικτόν
ἕξω δὡς ὅτε τις στερεὴ λίθος ἠὲ σίδηρος
εἴ χὑπό σοι γε θεὸς δαμάσῃ μνηστῆρας ἀγαυούς
δὴ τότε τοι καταλέξω ἐνὶ μεγάροισι γυναῖκας
αἵ τέ σἀτιμάζουσι καὶ αἳ νηλίτιδές εἰσι
μαῖα τίη δὲ σὺ τὰς μυθήσεαι οὐδέ τί σε χρή
εὖ νυ καὶ αὐτὸς ἐγὼ φράσομαι καὶ εἴσομ ἑκάστην
ἀλλ ἔχε σιγῇ μῦθον ἐπίτρεψον δὲ θεοῖσιν
οἰσομένη ποδάνιπτρα τὰ γὰρ πρότερ ἔκχυτο πάντα
αὐτὰρ ἐπεὶ νίψεν τε καὶ ἤλειψεν λίπ ἐλαίῳ
αὖτις ἄρ ἀσσοτέρω πυρὸς ἕλκετο δίφρον Ὀδυσσεὺς
θερσόμενος οὐλὴν δὲ κατὰ ῥακέεσσι κάλυψε
ξεῖνε τὸ μέν σἔτι τυτθὸν ἐγὼν εἰρήσομαι αὐτή
καὶ γὰρ δὴ κοίτοιο τάχ ἔσσεται ἡδέος ὥρη
ὅν τινά γὕπνος ἕλῃ γλυκερός καὶ κηδόμενόν περ
αὐτὰρ ἐμοὶ καὶ πένθος ἀμέτρητον πόρε δαίμων
ἤματα μὲν γὰρ τέρπομ ὀδυρομένη γοόωσα
ἔς τἐμὰ ἔργ ὁρόωσα καὶ ἀμφιπόλων ἐνὶ οἴκῳ
αὐτὰρ ἐπὴν νὺξ ἔλθῃ ἕλῃσί τε κοῖτος ἅπαντας
κεῖμαι ἐνὶ λέκτρῳ πυκιναὶ δέ μοι ἀμφ ἀδινὸν κῆρ
ὀξεῖαι μελεδῶναι ὀδυρομένην ἐρέθουσιν
ὡς δὅτε Πανδαρέου κούρη χλωρηῒς ἀηδών
καλὸν ἀείδῃσιν ἔαρος νέον ἱσταμένοιο
ἥ τε θαμὰ τρωπῶσα χέει πολυηχέα φωνήν
παῖδ ὀλοφυρομένη Ἴτυλον φίλον ὅν ποτε χαλκῷ
κτεῖνε δι ἀφραδίας κοῦρον Ζήθοιο ἄνακτος
ὣς καὶ ἐμοὶ δίχα θυμὸς ὀρώρεται ἔνθα καὶ ἔνθα
ἠὲ μένω παρὰ παιδὶ καὶ ἔμπεδα πάντα φυλάσσω
κτῆσιν ἐμήν δμῷάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα
εὐνήν ταἰδομένη πόσιος δήμοιό τε φῆμιν
ἦ ἤδη ἅμ ἕπωμαι Ἀχαιῶν ὅς τις ἄριστος
μνᾶται ἐνὶ μεγάροισι πορὼν ἀπερείσια ἕδνα
γήμασθ οὔ μεἴα πόσιος κατὰ δῶμα λιποῦσαν
νῦν δὅτε δὴ μέγας ἐστὶ καὶ ἥβης μέτρον ἱκάνει
καὶ δή μἀρᾶται πάλιν ἐλθέμεν ἐκ μεγάροιο
κτήσιος ἀσχαλόων τήν οἱ κατέδουσιν Ἀχαιοί
ἀλλ ἄγε μοι τὸν ὄνειρον ὑπόκριναι καὶ ἄκουσον
χῆνές μοι κατὰ οἶκον ἐείκοσι πυρὸν ἔδουσιν
ἐξ ὕδατος καί τέ σφιν ἰαίνομαι εἰσορόωσα
ἐλθὼν δἐξ ὄρεος μέγας αἰετὸς ἀγκυλοχείλης
πᾶσι κατ αὐχένας ἦξε καὶ ἔκτανεν οἱ δἐκέχυντο
ἀθρόοι ἐν μεγάροις ὁ δἐς αἰθέρα δῖαν ἀέρθη
αὐτὰρ ἐγὼ κλαῖον καὶ ἐκώκυον ἔν περ ὀνείρῳ
ἀμφὶ δέ μἠγερέθοντο ἐϋπλοκαμῖδες Ἀχαιαί
οἴκτρ ὀλοφυρομένην ὅ μοι αἰετὸς ἔκτανε χῆνας
ἂψ δἐλθὼν κατ ἄρ ἕζετ ἐπὶ προὔχοντι μελάθρῳ
φωνῇ δὲ βροτέῃ κατερήτυε φώνησέν τε
θάρσει Ἰκαρίου κούρη τηλεκλειτοῖο
οὐκ ὄναρ ἀλλ ὕπαρ ἐσθλόν ὅ τοι τετελεσμένον ἔσται
ἦα πάρος νῦν αὖτε τεὸς πόσις εἰλήλουθα
ὃς πᾶσι μνηστῆρσιν ἀεικέα πότμον ἐφήσω
ὣς ἔφατ αὐτὰρ ἐμὲ μελιηδὴς ὕπνος ἀνῆκε
παπτήνασα δὲ χῆνας ἐνὶ μεγάροις ἐνόησα
πυρὸν ἐρεπτομένους παρὰ πύελον ἧχι πάρος περ
ὧ γύναι οὔ πως ἔστιν ὑποκρίνασθαι ὄνειρον
ἄλλῃ ἀποκλίναντ ἐπεὶ ἦ ῥά τοι αὐτὸς Ὀδυσσεὺς
πέφραδ ὅπως τελέει μνηστῆρσι δὲ φαίνετ ὄλεθρος
πᾶσι μάλ οὐδέ κέ τις θάνατον καὶ κῆρας ἀλύξει
ξεῖν ἤτοι μὲν ὄνειροι ἀμήχανοι ἀκριτόμυθοι
γίνοντ οὐδέ τι πάντα τελείεται ἀνθρώποισι
δοιαὶ γάρ τε πύλαι ἀμενηνῶν εἰσὶν ὀνείρων
αἱ μὲν γὰρ κεράεσσι τετεύχαται αἱ δἐλέφαντι
τῶν οἳ μέν κἔλθωσι διὰ πριστοῦ ἐλέφαντος
οἵ ῥἐλεφαίρονται ἔπε ἀκράαντα φέροντες
οἱ δὲ διὰ ξεστῶν κεράων ἔλθωσι θύραζε
οἵ ῥἔτυμα κραίνουσι βροτῶν ὅτε κέν τις ἴδηται
ἀλλ ἐμοὶ οὐκ ἐντεῦθεν ὀΐομαι αἰνὸν ὄνειρον
ἐλθέμεν ἦ κἀσπαστὸν ἐμοὶ καὶ παιδὶ γένοιτο
ἥδε δὴ ἠὼς εἶσι δυσώνυμος ἥ μὈδυσῆος
οἴκου ἀποσχήσει νῦν γὰρ καταθήσω ἄεθλον
ἵστασχ ἑξείης δρυόχους ὥς δώδεκα πάντας
στὰς δὅ γε πολλὸν ἄνευθε διαρρίπτασκεν ὀϊστόν
νῦν δὲ μνηστήρεσσιν ἄεθλον τοῦτον ἐφήσω
ὃς δέ κε ῥηΐτατ ἐντανύσῃ βιὸν ἐν παλάμῃσι
τῷ κεν ἅμ ἑσποίμην νοσφισσαμένη τόδε δῶμα
κουρίδιον μάλα καλόν ἐνίπλειον βιότοιο
τοῦ ποτὲ μεμνήσεσθαι ὀΐομαι ἔν περ ὀνείρῳ
μηκέτι νῦν ἀνάβαλλε δόμοις ἔνι τοῦτον ἄεθλον
πρὶν γάρ τοι πολύμητις ἐλεύσεται ἐνθάδ Ὀδυσσεύς
πρὶν τούτους τόδε τόξον ἐΰξοον ἀμφαφόωντας
νευρήν τἐντανύσαι διοϊστεῦσαί τε σιδήρου
εἴ κἐθέλοις μοι ξεῖνε παρήμενος ἐν μεγάροισι
τέρπειν οὔ κέ μοι ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισι χυθείη
ἀλλ οὐ γάρ πως ἔστιν ἀΰπνους ἔμμεναι αἰὲν
ἀνθρώπους ἐπὶ γάρ τοι ἑκάστῳ μοῖραν ἔθηκαν
ἀθάνατοι θνητοῖσιν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν
ἀλλ ἤτοι μὲν ἐγὼν ὑπερώϊον εἰσαναβᾶσα
λέξομαι εἰς εὐνήν ἥ μοι στονόεσσα τέτυκται
αἰεὶ δάκρυσ ἐμοῖσι πεφυρμένη ἐξ οὗ Ὀδυσσεὺς
ἔνθα κε λεξαίμην σὺ δὲ λέξεο τῷδ ἐνὶ οἴκῳ
ἢ χαμάδις στορέσας ἤ τοι κατὰ δέμνια θέντων
ὣς εἰποῦσ ἀνέβαιν ὑπερώϊα σιγαλόεντα
οὐκ οἴη ἅμα τῇ γε καὶ ἀμφίπολοι κίον ἄλλαι
ἐς δὑπερῷ ἀναβᾶσα σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξὶ
κλαῖεν ἔπειτ Ὀδυσῆα φίλον πόσιν ὄφρα οἱ ὕπνον
ἡδὺν ἐπὶ βλεφάροισι βάλε γλαυκῶπις Ἀθήνη
Ἔνθ αὖ Τυδεΐδῃ Διομήδεϊ Παλλὰς Ἀθήνη
δῶκε μένος καὶ θάρσος ἵν ἔκδηλος μετὰ πᾶσιν
δαῖέ οἱ ἐκ κόρυθός τε καὶ ἀσπίδος ἀκάματον πῦρ
ἀστέρ ὀπωρινῷ ἐναλίγκιον ὅς τε μάλιστα
λαμπρὸν παμφαίνῃσι λελουμένος ὠκεανοῖο
τοῖόν οἱ πῦρ δαῖεν ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων
ὦρσε δέ μιν κατὰ μέσσον ὅθι πλεῖστοι κλονέοντο
Ἦν δέ τις ἐν Τρώεσσι Δάρης ἀφνειὸς ἀμύμων
ἱρεὺς Ἡφαίστοιο δύω δέ οἱ υἱέες ἤστην
Φηγεὺς Ἰδαῖός τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης
Τώ οἱ ἀποκρινθέντε ἐναντίω ὁρμηθήτην
τὼ μὲν ἀφ ἵπποιιν ὃ δἀπὸ χθονὸς ὄρνυτο πεζός
Οἳ δὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ ἀλλήλοισιν ἰόντες
Φηγεύς ῥα πρότερος προΐει δολιχόσκιον ἔγχος
ἔγχεος οὐδ ἔβαλ αὐτόν ὃ δὕστερος ὄρνυτο χαλκῷ
Τυδεΐδης τοῦ δοὐχχ ἅλιον βέλος ἔκφυγε χειρός
ἀλλ ἔβαλε στῆθος μεταμάζιον ὦσε δἀφ ἵππων
Ἰδαῖος δἀπόρουσε λιπὼν περικαλλέα δίφρον
οὐδ ἔτλη περιβῆναι ἀδελφειοῦ κταμένοιο
οὐδὲ γὰρ οὐδέ κεν αὐτὸς ὑπέκφυγε κῆρα μέλαιναν
ἀλλ Ἥφαιστος ἔρυτο σάωσε δὲ νυκτὶ καλύψας
ὡς δή οἱ μὴ πάγχυ γέρων ἀκαχήμενος εἴη
Ἵππους δἐξελάσας μεγαθύμου Τυδέος υἱὸς
δῶκεν ἑταίροισιν κατάγειν κοίλας ἐπὶ νῆας
Τρῶες δὲ μεγάθυμοι ἐπεὶ ἴδον υἷε Δάρητος
τὸν μὲν ἀλευάμενον τὸν δὲ κτάμενον παρ ὄχεσφι
πᾶσιν ὀρίνθη θυμός ἀτὰρ γλαυκῶπις Ἀθήνη
χειρὸς ἑλοῦσ ἐπέεσσι προσηύδα θοῦρον Ἄρηα
Ἆρες Ἄρες βροτολοιγὲ μιαιφόνε τειχεσιπλῆτα
οὐκ ἂν δὴ Τρῶας μὲν ἐάσαιμεν καὶ Ἀχαιοὺς
μάρνασθ ὁπποτέροισι πατὴρ Ζεὺς κῦδος ὀρέξῃ
νῶϊ δὲ χαζώμεσθα Διὸς δἀλεώμεθα μῆνιν
ὣς εἰποῦσα μάχης ἐξήγαγε θοῦρον Ἄρηα
τὸν μὲν ἔπειτα καθεῖσεν ἐπ ἠϊόεντι Σκαμάνδρῳ
Τρῶας δἔκλιναν Δαναοί ἕλε δἄνδρα ἕκαστος
ἡγεμόνων πρῶτος δὲ ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
ἀρχὸν Ἁλιζώνων Ὀδίον μέγαν ἔκβαλε δίφρου
πρώτῳ γὰρ στρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν
Ἰδομενεὺς δἄρα Φαῖστον ἐνήρατο Μῄονος υἱὸν
Βώρου ὃς ἐκ Τάρνης ἐριβώλακος εἰληλούθει
Τὸν μὲν ἄρ Ἰδομενεὺς δουρικλυτὸς ἔγχεϊ μακρῷ
νύξ ἵππων ἐπιβησόμενον κατὰ δεξιὸν ὦμον
ἤριπε δἐξ ὀχέων στυγερὸς δἄρα μιν σκότος εἷλε
Τὸν μὲν ἄρ Ἰδομενῆος ἐσύλευον θεράποντες
υἱὸν δὲ Στροφίοιο Σκαμάνδριον αἵμονα θήρης
Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἕλ ἔγχεϊ ὀξυόεντι
ἐσθλὸν θηρητῆρα δίδαξε γὰρ Ἄρτεμις αὐτὴ
βάλλειν ἄγρια πάντα τά τε τρέφει οὔρεσιν ὕλη
ἀλλ οὔ οἱ τότε γε χραῖσμ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα
οὐδὲ ἑκηβολίαι ᾗσιν τὸ πρίν γε κέκαστο
ἀλλά μιν Ἀτρεΐδης δουρικλειτὸς Μενέλαος
πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μετάφρενον οὔτασε δουρὶ
ἤριπε δὲ πρηνής ἀράβησε δὲ τεύχε ἐπ αὐτῷ
Μηριόνης δὲ Φέρεκλον ἐνήρατο τέκτονος υἱὸν
τεύχειν ἔξοχα γάρ μιν ἐφίλατο Παλλὰς Ἀθήνη
ὃς καὶ Ἀλεξάνδρῳ τεκτήνατο νῆας ἐΐσας
ἀρχεκάκους αἳ πᾶσι κακὸν Τρώεσσι γένοντο
οἷ ταὐτῷ ἐπεὶ οὔ τι θεῶν ἐκ θέσφατα ᾔδη
Τὸν μὲν Μηριόνης ὅτε δὴ κατέμαρπτε διώκων
βεβλήκει γλουτὸν κατὰ δεξιόν ἣ δὲ διαπρὸ
ἀντικρὺ κατὰ κύστιν ὑπ ὀστέον ἤλυθ ἀκωκή
γνὺξ δἔριπ οἰμώξας θάνατος δέ μιν ἀμφεκάλυψε
Πήδαιον δἄρ ἔπεφνε Μέγης Ἀντήνορος υἱὸν
ὅς ῥα νόθος μὲν ἔην πύκα δἔτρεφε δῖα Θεανὼ
ἶσα φίλοισι τέκεσσι χαριζομένη πόσεϊ ᾧ
Τὸν μὲν Φυλεΐδης δουρὶ κλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν
βεβλήκει κεφαλῆς κατὰ ἰνίον ὀξέϊ δουρί
ἀντικρὺ δἀν ὀδόντας ὑπὸ γλῶσσαν τάμε χαλκός
ἤριπε δἐν κονίῃ ψυχρὸν δἕλε χαλκὸν ὀδοῦσιν
Εὐρύπυλος δΕὐαιμονίδης Ὑψήνορα δῖον
υἱὸν ὑπερθύμου Δολοπίονος ὅς ῥα Σκαμάνδρου
ἀρητὴρ ἐτέτυκτο θεὸς δὣς τίετο δήμῳ
τὸν μὲν ἄρ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός
πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μεταδρομάδην ἔλασ ὦμον
φασγάνῳ ἀΐξας ἀπὸ δἔξεσε χεῖρα βαρεῖαν
αἱματόεσσα δὲ χεὶρ πεδίῳ πέσε τὸν δὲ κατ ὄσσε
ἔλλαβε πορφύρεος θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή
Ὣς οἳ μὲν πονέοντο κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην
Τυδεΐδην δοὐκ ἂν γνοίης ποτέροισι μετείη
ἠὲ μετὰ Τρώεσσιν ὁμιλέοι ἦ μετ Ἀχαιοῖς
Θῦνε γὰρ ἂμ πεδίον ποταμῷ πλήθοντι ἐοικὼς
χειμάρρῳ ὅς τὦκα ῥέων ἐκέδασσε γεφύρας
τὸν δοὔτ ἄρ τε γέφυραι ἐεργμέναι ἰσχανόωσιν
οὔτ ἄρα ἕρκεα ἴσχει ἀλωάων ἐριθηλέων
ἐλθόντ ἐξαπίνης ὅτ ἐπιβρίσῃ Διὸς ὄμβρος
πολλὰ δὑπ αὐτοῦ ἔργα κατήριπε κάλ αἰζηῶν
ὣς ὑπὸ Τυδεΐδῃ πυκιναὶ κλονέοντο φάλαγγες
Τρώων οὐδ ἄρα μιν μίμνον πολέες περ ἐόντες
Τὸν δὡς οὖν ἐνόησε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱὸς
θύνοντ ἂμ πεδίον πρὸ ἕθεν κλονέοντα φάλαγγας
αἶψ ἐπὶ Τυδεΐδῃ ἐτιταίνετο καμπύλα τόξα
καὶ βάλ ἐπαΐσσοντα τυχὼν κατὰ δεξιὸν ὦμον
θώρηκος γύαλον διὰ δἔπτατο πικρὸς ὀϊστός
ἀντικρὺ δὲ διέσχε παλάσσετο δαἵματι θώρηξ
Τῷ δἐπὶ μακρὸν ἄϋσε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱός
ὄρνυσθε Τρῶες μεγάθυμοι κέντορες ἵππων
βέβληται γὰρ ἄριστος Ἀχαιῶν οὐδέ ἕ φημι
δήθ ἀνσχήσεσθαι κρατερὸν βέλος εἰ ἐτεόν με
ὦρσεν ἄναξ Διὸς υἱὸς ἀπορνύμενον Λυκίηθεν
Ὣς ἔφατ εὐχόμενος τὸν δοὐ βέλος ὠκὺ δάμασσεν
ἀλλ ἀναχωρήσας πρόσθ ἵπποιιν καὶ ὄχεσφιν
ἔστη καὶ Σθένελον προσέφη Καπανήϊον υἱόν
ὄρσο πέπον Καπανηϊάδη καταβήσεο δίφρου
ὄφρά μοι ἐξ ὤμοιο ἐρύσσῃς πικρὸν ὀϊστόν
Ὣς ἄρ ἔφη Σθένελος δὲ καθ ἵππων ἆλτο χαμᾶζε
πὰρ δὲ στὰς βέλος ὠκὺ διαμπερὲς ἐξέρυσ ὤμου
αἷμα δἀνηκόντιζε διὰ στρεπτοῖο χιτῶνος
Δὴ τότ ἔπειτ ἠρᾶτο βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης
κλῦθί μευ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη
εἴ ποτέ μοι καὶ πατρὶ φίλα φρονέουσα παρέστης
δηΐῳ ἐν πολέμῳ νῦν αὖτ ἐμὲ φῖλαι Ἀθήνη
δὸς δέ τέ μἄνδρα ἑλεῖν καὶ ἐς ὁρμὴν ἔγχεος ἐλθεῖν
ὅς μἔβαλε φθάμενος καὶ ἐπεύχεται οὐδέ μέ φησι
δηρὸν ἔτ ὄψεσθαι λαμπρὸν φάος ἠελίοιο
γυῖα δἔθηκεν ἐλαφρά πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν
θαρσῶν νῦν Διόμηδες ἐπὶ Τρώεσσι μάχεσθαι
ἐν γάρ τοι στήθεσσι μένος πατρώϊον ἧκα
ἄτρομον οἷον ἔχεσκε σακέσπαλος ἱππότα Τυδεύς
ἀχλὺν δαὖ τοι ἀπ ὀφθαλμῶν ἕλον ἣ πρὶν ἐπῆεν
τὼ νῦν αἴ κε θεὸς πειρώμενος ἐνθάδ ἵκηται
μή τι σύ γἀθανάτοισι θεοῖς ἀντικρὺ μάχεσθαι
τοῖς ἄλλοις ἀτὰρ εἴ κε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη
ἔλθῃσ ἐς πόλεμον τήν γοὐτάμεν ὀξέϊ χαλκῷ
ἣ μὲν ἄρ ὣς εἰποῦσ ἀπέβη γλαυκῶπις Ἀθήνη
Τυδεΐδης δἐξαῦτις ἰὼν προμάχοισιν ἐμίχθη
καὶ πρίν περ θυμῷ μεμαὼς Τρώεσσι μάχεσθαι
Ὅν ῥά τε ποιμὴν ἀγρῷ ἐπ εἰροπόκοις ὀΐεσσι
χραύσῃ μέν ταὐλῆς ὑπεράλμενον οὐδὲ δαμάσσῃ
τοῦ μέν τε σθένος ὦρσεν ἔπειτα δέ τοὐ προσαμύνει
ἀλλὰ κατὰ σταθμοὺς δύεται τὰ δἐρῆμα φοβεῖται
αἳ μέν τἀγχιστῖναι ἐπ ἀλλήλῃσι κέχυνται
αὐτὰρ ὃ ἐμμεμαὼς βαθέης ἐξάλλεται αὐλῆς
ὣς μεμαὼς Τρώεσσι μίγη κρατερὸς Διομήδης
Ἔνθ ἕλεν Ἀστύνοον καὶ Ὑπείρονα ποιμένα λαῶν
τὸν μὲν ὑπὲρ μαζοῖο βαλὼν χαλκήρεϊ δουρί
τὸν δἕτερον ξίφεϊ μεγάλῳ κληῖδα παρ ὦμον
πλῆξ ἀπὸ δαὐχένος ὦμον ἐέργαθεν ἠδ ἀπὸ νώτου
Τοὺς μὲν ἔασ ὃ δἌβαντα μετῴχετο καὶ Πολύειδον
υἱέας Εὐρυδάμαντος ὀνειροπόλοιο γέροντος
τοῖς οὐκ ἐρχομένοις ὃ γέρων ἐκρίνατ ὀνείρους
βῆ δὲ μετὰ Ξάνθόν τε Θόωνά τε Φαίνοπος υἷε
ἄμφω τηλυγέτω ὃ δὲ τείρετο γήραϊ λυγρῷ
υἱὸν δοὐ τέκετ ἄλλον ἐπὶ κτεάτεσσι λιπέσθαι
Ἔνθ ὅ γε τοὺς ἐνάριζε φίλον δἐξαίνυτο θυμὸν
ἀμφοτέρω πατέρι δὲ γόον καὶ κήδεα λυγρὰ
λεῖπ ἐπεὶ οὐ ζώοντε μάχης ἐκνοστήσαντε
δέξατο χηρωσταὶ δὲ διὰ κτῆσιν δατέοντο
Ἔνθ υἷας Πριάμοιο δύω λάβε Δαρδανίδαο
εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας Ἐχέμμονά τε Χρομίον τε
Ὡς δὲ λέων ἐν βουσὶ θορὼν ἐξ αὐχένα ἄξῃ
πόρτιος ἠὲ βοὸς ξύλοχον κάτα βοσκομενάων
ὣς τοὺς ἀμφοτέρους ἐξ ἵππων Τυδέος υἱὸς
βῆσε κακῶς ἀέκοντας ἔπειτα δὲ τεύχε ἐσύλα
ἵππους δοἷς ἑτάροισι δίδου μετὰ νῆας ἐλαύνειν
Τὸν δἴδεν Αἰνείας ἀλαπάζοντα στίχας ἀνδρῶν
βῆ δἴμεν ἄν τε μάχην καὶ ἀνὰ κλόνον ἐγχειάων
Πάνδαρον ἀντίθεον διζήμενος εἴ που ἐφεύροι
εὗρε Λυκάονος υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε
στῆ δὲ πρόσθ αὐτοῖο ἔπος τέ μιν ἀντίον ηὔδα
Πάνδαρε ποῦ τοι τόξον ἰδὲ πτερόεντες ὀϊστοὶ
καὶ κλέος ᾧ οὔ τίς τοι ἐρίζεται ἐνθάδε γἀνήρ
οὐδέ τις ἐν Λυκίῃ σέο γεὔχεται εἶναι ἀμείνων
Ἀλλ ἄγε τῷδ ἔφες ἀνδρὶ βέλος Διὶ χεῖρας ἀνασχὼν
Τρῶας ἐπεὶ πολλῶν τε καὶ ἐσθλῶν γούνατ ἔλυσεν
εἰ μή τις θεός ἐστι κοτεσσάμενος Τρώεσσιν
ἱρῶν μηνίσας χαλεπὴ δὲ θεοῦ ἔπι μῆνις
Τὸν δαὖτε προσέειπε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱός
Αἰνεία Τρώων βουληφόρε χαλκοχιτώνων
Τυδεΐδῃ μιν ἔγωγε δαΐφρονι πάντα ἐΐσκω
ἀσπίδι γιγνώσκων αὐλώπιδί τε τρυφαλείῃ
ἵππους τεἰσορόων σάφα δοὐκ οἶδ εἰ θεός ἐστιν
Εἰ δὅ γἀνὴρ ὅν φημι δαΐφρων Τυδέος υἱὸς
οὐχ ὅ γἄνευθε θεοῦ τάδε μαίνεται ἀλλά τις ἄγχι
ἕστηκ ἀθανάτων νεφέλῃ εἰλυμένος ὤμους
ὃς τούτου βέλος ὠκὺ κιχήμενον ἔτραπεν ἄλλῃ
Ἤδη γάρ οἱ ἐφῆκα βέλος καί μιν βάλον ὦμον
δεξιὸν ἀντικρὺ διὰ θώρηκος γυάλοιο
καί μιν ἔγωγ ἐφάμην Ἀϊδωνῆϊ προϊάψειν
ἔμπης δοὐκ ἐδάμασσα θεός νύ τίς ἐστι κοτήεις
Ἵπποι δοὐ παρέασι καὶ ἅρματα τῶν κἐπιβαίην
ἀλλά που ἐν μεγάροισι Λυκάονος ἕνδεκα δίφροι
καλοὶ πρωτοπαγεῖς νεοτευχέες ἀμφὶ δὲ πέπλοι
πέπτανται παρὰ δέ σφιν ἑκάστῳ δίζυγες ἵπποι
ἑστᾶσι κρῖ λευκὸν ἐρεπτόμενοι καὶ ὀλύρας
Ἦ μέν μοι μάλα πολλὰ γέρων αἰχμητὰ Λυκάων
ἐρχομένῳ ἐπέτελλε δόμοις ἔνι ποιητοῖσιν
ἵπποισίν μἐκέλευε καὶ ἅρμασιν ἐμβεβαῶτα
ἀρχεύειν Τρώεσσι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας
ἀλλ ἐγὼ οὐ πιθόμην ἦ τἂν πολὺ κέρδιον ἦεν
ἵππων φειδόμενος μή μοι δευοίατο φορβῆς
ἀνδρῶν εἰλομένων εἰωθότες ἔδμεναι ἄδην
Ὣς λίπον αὐτὰρ πεζὸς ἐς Ἴλιον εἰλήλουθα
τόξοισιν πίσυνος τὰ δέ μοὐκ ἄρ ἔμελλον ὀνήσειν
Ἤδη γὰρ δοιοῖσιν ἀριστήεσσιν ἐφῆκα
Τυδεΐδῃ τε καὶ Ἀτρεΐδῃ ἐκ δἀμφοτέροιιν
ἀτρεκὲς αἷμ ἔσσευα βαλών ἤγειρα δὲ μᾶλλον
Τώ ῥα κακῇ αἴσῃ ἀπὸ πασσάλου ἀγκύλα τόξα
ἤματι τῷ ἑλόμην ὅτε Ἴλιον εἰς ἐρατεινὴν
ἡγεόμην Τρώεσσι φέρων χάριν Ἕκτορι δίῳ
πατρίδ ἐμὴν ἄλοχόν τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα
αὐτίκ ἔπειτ ἀπ ἐμεῖο κάρη τάμοι ἀλλότριος φὼς
εἰ μὴ ἐγὼ τάδε τόξα φαεινῷ ἐν πυρὶ θείην
χερσὶ διακλάσσας ἀνεμώλια γάρ μοι ὀπηδεῖ
Τὸν δαὖτ Αἰνείας Τρώων ἀγὸς ἀντίον ηὔδα
μὴ δοὕτως ἀγόρευε πάρος δοὐκ ἔσσεται ἄλλως
πρίν γἐπὶ νὼ τῷδ ἀνδρὶ σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν
ἀντιβίην ἐλθόντε σὺν ἔντεσι πειρηθῆναι
τὼ καὶ νῶϊ πόλιν δὲ σαώσετον εἴ περ ἂν αὖτε
Ζεὺς ἐπὶ Τυδεΐδῃ Διομήδεϊ κῦδος ὀρέξῃ
Ἀλλ ἄγε νῦν μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα
δέξαι ἐγὼ δἵππων ἀποβήσομαι ὄφρα μάχωμαι
ἠὲ σὺ τόνδε δέδεξο μελήσουσιν δἐμοὶ ἵπποι
μᾶλλον ὑφ ἡνιόχῳ εἰωθότι καμπύλον ἅρμα
οἴσετον εἴ περ ἂν αὖτε φεβώμεθα Τυδέος υἱόν
μὴ τὼ μὲν δείσαντε ματήσετον οὐδ ἐθέλητον
νῶϊ δἐπαΐξας μεγαθύμου Τυδέος υἱὸς
αὐτώ τε κτείνῃ καὶ ἐλάσσῃ μώνυχας ἵππους
τὸν δὲ δἐγὼν ἐπιόντα δεδέξομαι ὀξέϊ δουρί
Ὣς ἄρα φωνήσαντες ἐς ἅρματα ποικίλα βάντες
ἐμμεμαῶτ ἐπὶ Τυδεΐδῃ ἔχον ὠκέας ἵππους
Τοὺς δὲ ἴδε Σθένελος Καπανήϊος ἀγλαὸς υἱός
αἶψα δὲ Τυδεΐδην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
Τυδεΐδη Διόμηδες ἐμῷ κεχαρισμένε θυμῷ
ἄνδρ ὁρόω κρατερὼ ἐπὶ σοὶ μεμαῶτε μάχεσθαι
ἶν ἀπέλεθρον ἔχοντας ὃ μὲν τόξων ἐῢ εἰδὼς
Πάνδαρος υἱὸς δαὖτε Λυκάονος εὔχεται εἶναι
Αἰνείας δυἱὸς μὲν ἀμύμονος Ἀγχίσαο
εὔχεται ἐκγεγάμεν μήτηρ δέ οἵ ἐστ Ἀφροδίτη
Ἀλλ ἄγε δὴ χαζώμεθ ἐφ ἵππων μηδέ μοι οὕτω
θῦνε διὰ προμάχων μή πως φίλον ἦτορ ὀλέσσῃς
μή τι φόβον δἀγόρευ ἐπεὶ οὐδὲ σὲ πεισέμεν οἴω
Οὐ γάρ μοι γενναῖον ἀλυσκάζοντι μάχεσθαι
οὐδὲ καταπτώσσειν ἔτι μοι μένος ἔμπεδόν ἐστιν
ὀκνείω δἵππων ἐπιβαινέμεν ἀλλὰ καὶ αὔτως
Τούτω δοὐ πάλιν αὖτις ἀποίσετον ὠκέες ἵπποι
ἄμφω ἀφ ἡμείων εἴ γοὖν ἕτερός γε φύγῃσιν
αἴ κέν μοι πολύβουλος Ἀθήνη κῦδος ὀρέξῃ
ἀμφοτέρω κτεῖναι σὺ δὲ τούσδε μὲν ὠκέας ἵππους
αὐτοῦ ἐρυκακέειν ἐξ ἄντυγος ἡνία τείνας
Αἰνείαο δἐπαΐξαι μεμνημένος ἵππων
ἐκ δἐλάσαι Τρώων μετ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς
Τῆς γάρ τοι γενεῆς ἧς Τρωΐ περ εὐρύοπα Ζεὺς
δῶχ υἷος ποινὴν Γανυμήδεος οὕνεκ ἄριστοι
τῆς γενεῆς ἔκλεψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγχίσης
λάθρῃ Λαομέδοντος ὑποσχὼν θήλεας ἵππους
τῶν οἱ ἓξ ἐγένοντο ἐνὶ μεγάροισι γενέθλη
Τοὺς μὲν τέσσαρας αὐτὸς ἔχων ἀτίταλλ ἐπὶ φάτνῃ
τὼ δὲ δύ Αἰνείᾳ δῶκεν μήστωρε φόβοιο
Εἰ τούτω κε λάβοιμεν ἀροίμεθά κε κλέος ἐσθλόν
Ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον
τὼ δὲ τάχ ἐγγύθεν ἦλθον ἐλαύνοντ ὠκέας ἵππους
Τὸν πρότερος προσέειπε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱός
καρτερόθυμε δαΐφρον ἀγαυοῦ Τυδέος υἱὲ
ἦ μάλα σοὐ βέλος ὠκὺ δαμάσσατο πικρὸς ὀϊστός
νῦν αὖτ ἐγχείῃ πειρήσομαι αἴ κε τύχωμι
Ἦ ῥα καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος
καὶ βάλε Τυδεΐδαο κατ ἀσπίδα τῆς δὲ διὰ πρὸ
αἰχμὴ χαλκείη πταμένη θώρηκι πελάσθη
τῷ δἐπὶ μακρὸν ἄϋσε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱός
βέβληαι κενεῶνα διαμπερές οὐδέ σὀΐω
Τὸν δοὐ ταρβήσας προσέφη κρατερὸς Διομήδης
ἤμβροτες οὐδ ἔτυχες ἀτὰρ οὐ μὲν σφῶΐ γὀΐω
πρίν γἀποπαύσεσθαι πρίν γἢ ἕτερόν γε πεσόντα
αἵματος ἆσαι Ἄρηα ταλαύρινον πολεμιστήν
Ὣς φάμενος προέηκε βέλος δἴθυνεν Ἀθήνη
ῥῖνα παρ ὀφθαλμόν λευκοὺς δἐπέρησεν ὀδόντας
Τοῦ δἀπὸ μὲν γλῶσσαν πρυμνὴν τάμε χαλκὸς ἀτειρής
αἰχμὴ δἐξελύθη παρὰ νείατον ἀνθερεῶνα
αἰόλα παμφανόωντα παρέτρεσσαν δέ οἱ ἵπποι
Αἰνείας δἀπόρουσε σὺν ἀσπίδι δουρί τε μακρῷ
δείσας μή πώς οἱ ἐρυσαίατο νεκρὸν Ἀχαιοί
Ἀμφὶ δἄρ αὐτῷ βαῖνε λέων ὣς ἀλκὶ πεποιθώς
πρόσθε δέ οἱ δόρυ τἔσχε καὶ ἀσπίδα πάντοσ ἐΐσην
τὸν κτάμεναι μεμαὼς ὅς τις τοῦ γἀντίος ἔλθοι
Τυδεΐδης μέγα ἔργον ὃ οὐ δύο γἄνδρε φέροιεν
Τῷ βάλεν Αἰνείαο κατ ἰσχίον ἔνθά τε μηρὸς
ἰσχίῳ ἐνστρέφεται κοτύλην δέ τέ μιν καλέουσι
θλάσσε δέ οἱ κοτύλην πρὸς δἄμφω ῥῆξε τένοντε
ὦσε δἀπὸ ῥινὸν τρηχὺς λίθος αὐτὰρ ὅ γἥρως
ἔστη γνὺξ ἐριπὼν καὶ ἐρείσατο χειρὶ παχείῃ
γαίης ἀμφὶ δὲ ὄσσε κελαινὴ νὺξ ἐκάλυψε
Καί νύ κεν ἔνθ ἀπόλοιτο ἄναξ ἀνδρῶν Αἰνείας
εἰ μὴ ἄρ ὀξὺ νόησε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη
μήτηρ ἥ μιν ὑπ Ἀγχίσῃ τέκε βουκολέοντι
πρόσθε δέ οἱ πέπλοιο φαεινοῦ πτύγμα κάλυψεν
ἕρκος ἔμεν βελέων μή τις Δαναῶν ταχυπώλων
χαλκὸν ἐνὶ στήθεσσι βαλὼν ἐκ θυμὸν ἕλοιτο
Ἣ μὲν ἑὸν φίλον υἱὸν ὑπεξέφερεν πολέμοιο
οὐδ υἱὸς Καπανῆος ἐλήθετο συνθεσιάων
τάων ἃς ἐπέτελλε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης
ἀλλ ὅ γε τοὺς μὲν ἑοὺς ἠρύκακε μώνυχας ἵππους
νόσφιν ἀπὸ φλοίσβου ἐξ ἄντυγος ἡνία τείνας
Αἰνείαο δἐπαΐξας καλλίτριχας ἵππους
Δῶκε δὲ Δηϊπύλῳ ἑτάρῳ φίλῳ ὃν περὶ πάσης
τῖεν ὁμηλικίης ὅτι οἱ φρεσὶν ἄρτια ᾔδη
νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐλαυνέμεν αὐτὰρ ὅ γἥρως
ὧν ἵππων ἐπιβὰς ἔλαβ ἡνία σιγαλόεντα
αἶψα δὲ Τυδεΐδην μέθεπε κρατερώνυχας ἵππους
ἐμμεμαώς ὃ δὲ Κύπριν ἐπῴχετο νηλέϊ χαλκῷ
γιγνώσκων ὅ τἄναλκις ἔην θεός οὐδὲ θεάων
τάων αἵ τἀνδρῶν πόλεμον κάτα κοιρανέουσιν
οὔτ ἄρ Ἀθηναίη οὔτε πτολίπορθος Ἐνυώ
Ἀλλ ὅτε δή ῥἐκίχανε πολὺν καθ ὅμιλον ὀπάζων
ἔνθ ἐπορεξάμενος μεγαθύμου Τυδέος υἱὸς
ἄκρην οὔτασε χεῖρα μετάλμενος ὀξέϊ δουρὶ
ἀμβροσίου διὰ πέπλου ὅν οἱ Χάριτες κάμον αὐταί
πρυμνὸν ὕπερ θέναρος ῥέε δἄμβροτον αἷμα θεοῖο
ἰχώρ οἷός πέρ τε ῥέει μακάρεσσι θεοῖσιν
οὐ γὰρ σῖτον ἔδουσ οὐ πίνουσ αἴθοπα οἶνον
τοὔνεκ ἀναίμονές εἰσι καὶ ἀθάνατοι καλέονται
καὶ τὸν μὲν μετὰ χερσὶν ἐρύσατο Φοῖβος Ἀπόλλων
κυανέῃ νεφέλῃ μή τις Δαναῶν ταχυπώλων
τῇ δἐπὶ μακρὸν ἄϋσε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης
εἶκε Διὸς θύγατερ πολέμου καὶ δηϊοτῆτος
εἰ δὲ σύ γἐς πόλεμον πωλήσεαι ἦ τέ σὀΐω
ῥιγήσειν πόλεμόν γε καὶ εἴ χἑτέρωθι πύθηαι
Ὣς ἔφαθ ἣ δἀλύουσ ἀπεβήσετο τείρετο δαἰνῶς
τὴν μὲν ἄρ Ἶρις ἑλοῦσα ποδήνεμος ἔξαγ ὁμίλου
ἀχθομένην ὀδύνῃσι μελαίνετο δὲ χρόα καλόν
Εὗρεν ἔπειτα μάχης ἐπ ἀριστερὰ θοῦρον Ἄρηα
ἥμενον ἠέρι δἔγχος ἐκέκλιτο καὶ ταχέ ἵππω
ἣ δὲ γνὺξ ἐριποῦσα κασιγνήτοιο φίλοιο
πολλὰ λισσομένη χρυσάμπυκας ᾔτεεν ἵππους
φίλε κασίγνητε κόμισαί τέ με δός τέ μοι ἵππους
ὄφρ ἐς Ὄλυμπον ἵκωμαι ἵν ἀθανάτων ἕδος ἐστί
Λίην ἄχθομαι ἕλκος ὅ με βροτὸς οὔτασεν ἀνὴρ
Τυδεΐδης ὃς νῦν γε καὶ ἂν Διὶ πατρὶ μάχοιτο
Ὣς φάτο τῇ δἄρ Ἄρης δῶκε χρυσάμπυκας ἵππους
ἣ δἐς δίφρον ἔβαινεν ἀκηχεμένη φίλον ἦτορ
πὰρ δέ οἱ Ἶρις ἔβαινε καὶ ἡνία λάζετο χερσί
Αἶψα δἔπειθ ἵκοντο θεῶν ἕδος αἰπὺν Ὄλυμπον
ἔνθ ἵππους ἔστησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις
λύσασ ἐξ ὀχέων παρὰ δἀμβρόσιον βάλεν εἶδαρ
ἣ δἐν γούνασι πῖπτε Διώνης δῖ Ἀφροδίτη
μητρὸς ἑῆς ἣ δἀγκὰς ἐλάζετο θυγατέρα ἥν
χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τἔφατ ἐκ τὀνόμαζε
τίς νύ σε τοιάδ ἔρεξε φίλον τέκος Οὐρανιώνων
μαψιδίως ὡς εἴ τι κακὸν ῥέζουσαν ἐνωπῇ
τὴν δἠμείβετ ἔπειτα φιλομμειδὴς Ἀφροδίτη
οὖτά με Τυδέος υἱὸς ὑπέρθυμος Διομήδης
οὕνεκ ἐγὼ φίλον υἱὸν ὑπεξέφερον πολέμοιο
Αἰνείαν ὃς ἐμοὶ πάντων πολὺ φίλτατός ἐστιν
Οὐ γὰρ ἔτι Τρώων καὶ Ἀχαιῶν φύλοπις αἰνή
ἀλλ ἤδη Δαναοί γε καὶ ἀθανάτοισι μάχονται
Τὴν δἠμείβετ ἔπειτα Διώνη δῖα θεάων
τέτλαθι τέκνον ἐμόν καὶ ἀνάσχεο κηδομένη περ
πολλοὶ γὰρ δὴ τλῆμεν Ὀλύμπια δώματ ἔχοντες
ἐξ ἀνδρῶν χαλέπ ἄλγε ἐπ ἀλλήλοισι τιθέντες
Τλῆ μὲν Ἄρης ὅτε μιν Ὦτος κρατερός τἘφιάλτης
παῖδες Ἀλωῆος δῆσαν κρατερῷ ἐνὶ δεσμῷ
καί νύ κεν ἔνθ ἀπόλοιτο Ἄρης ἆτος πολέμοιο
εἰ μὴ μητρυιὴ περικαλλὴς Ἠερίβοια
ἤδη τειρόμενον χαλεπὸς δέ ἑ δεσμὸς ἐδάμνα
Τλῆ δἭρη ὅτε μιν κρατερὸς πάϊς Ἀμφιτρύωνος
δεξιτερὸν κατὰ μαζὸν ὀϊστῷ τριγλώχινι
βεβλήκει τότε καί μιν ἀνήκεστον λάβεν ἄλγος
Τλῆ δἈΐδης ἐν τοῖσι πελώριος ὠκὺν ὀϊστόν
ἐν Πύλῳ ἐν νεκύεσσι βαλὼν ὀδύνῃσιν ἔδωκεν
αὐτὰρ ὃ βῆ πρὸς δῶμα Διὸς καὶ μακρὸν Ὄλυμπον
κῆρ ἀχέων ὀδύνῃσι πεπαρμένος αὐτὰρ ὀϊστὸς
ὤμῳ ἔνι στιβαρῷ ἠλήλατο κῆδε δὲ θυμόν
Τῷ δἐπὶ Παιήων ὀδυνήφατα φάρμακα πάσσων
ἠκέσατ οὐ μὲν γάρ τι καταθνητός γε τέτυκτο
Σχέτλιος ὀβριμοεργὸς ὃς οὐκ ὄθετ αἴσυλα ῥέζων
ὃς τόξοισιν ἔκηδε θεοὺς οἳ Ὄλυμπον ἔχουσι
Σοὶ δἐπὶ τοῦτον ἀνῆκε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη