Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἐκ δὃ γέρων ἀγέλην τε βοῶν καὶ πῶϋ μέγ οἰῶν
εἵλετο κρινάμενος τριηκόσι ἠδὲ νομῆας
καὶ γὰρ τῷ χρεῖος μέγ ὀφείλετ ἐν Ἤλιδι δίῃ
τέσσαρες ἀθλοφόροι ἵπποι αὐτοῖσιν ὄχεσφιν
ἐλθόντες μετ ἄεθλα περὶ τρίποδος γὰρ ἔμελλον
θεύσεσθαι τοὺς δαὖθι ἄναξ ἀνδρῶν Αὐγείας
κάσχεθε τὸν δἐλατῆρ ἀφίει ἀκαχήμενον ἵππων
ἐξέλετ ἄσπετα πολλά τὰ δἄλλ ἐς δῆμον ἔδωκε
δαιτρεύειν μή τίς οἱ ἀτεμβόμενος κίοι ἴσης
ἡμεῖς μὲν τὰ ἕκαστα διείπομεν ἀμφί τε ἄστυ
ἕρδομεν ἱρὰ θεοῖς οἳ δὲ τρίτῳ ἤματι πάντες
ἦλθον ὁμῶς αὐτοί τε πολεῖς καὶ μώνυχες ἵπποι
πανσυδίῃ μετὰ δέ σφι Μολίονε θωρήσσοντο
παῖδ ἔτ ἐόντ οὔ πω μάλα εἰδότε θούριδος ἀλκῆς
ἔστι δέ τις Θρυόεσσα πόλις αἰπεῖα κολώνη
τηλοῦ ἐπ Ἀλφειῷ νεάτη Πύλου ἠμαθόεντος
τὴν ἀμφεστρατόωντο διαρραῖσαι μεμαῶτες
ἀλλ ὅτε πᾶν πεδίον μετεκίαθον ἄμμι δἈθήνη
ἔννυχος οὐδ ἀέκοντα Πύλον κάτα λαὸν ἄγειρεν
ἀλλὰ μάλ ἐσσυμένους πολεμίζειν οὐδέ με Νηλεὺς
εἴα θωρήσσεσθαι ἀπέκρυψεν δέ μοι ἵππους
οὐ γάρ πώ τί μἔφη ἴδμεν πολεμήϊα ἔργα
ἀλλὰ καὶ ὧς ἱππεῦσι μετέπρεπον ἡμετέροισι
καὶ πεζός περ ἐών ἐπεὶ ὧς ἄγε νεῖκος Ἀθήνη
ἔστι δέ τις ποταμὸς Μινυήϊος εἰς ἅλα βάλλων
ἐγγύθεν Ἀρήνης ὅθι μείναμεν Ἠῶ δῖαν
ἱππῆες Πυλίων τὰ δἐπέρρεον ἔθνεα πεζῶν
ἔνθεν πανσυδίῃ σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες
ἔνδιοι ἱκόμεσθ ἱερὸν ῥόον Ἀλφειοῖο
ἔνθα Διὶ ῥέξαντες ὑπερμενεῖ ἱερὰ καλά
ταῦρον δἈλφειῷ ταῦρον δὲ Ποσειδάωνι
αὐτὰρ Ἀθηναίη γλαυκώπιδι βοῦν ἀγελαίην
δόρπον ἔπειθ ἑλόμεσθα κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι
καὶ κατεκοιμήθημεν ἐν ἔντεσιν οἷσιν ἕκαστος
ἀμφὶ ῥοὰς ποταμοῖο ἀτὰρ μεγάθυμοι Ἐπειοὶ
ἀμφέσταν δὴ ἄστυ διαρραῖσαι μεμαῶτες
ἀλλά σφι προπάροιθε φάνη μέγα ἔργον Ἄρηος
εὖτε γὰρ ἠέλιος φαέθων ὑπερέσχεθε γαίης
συμφερόμεσθα μάχῃ Διί τεὐχόμενοι καὶ Ἀθήνῃ
ἀλλ ὅτε δὴ Πυλίων καὶ Ἐπειῶν ἔπλετο νεῖκος
πρῶτος ἐγὼν ἕλον ἄνδρα κόμισσα δὲ μώνυχας ἵππους
Μούλιον αἰχμητήν γαμβρὸς δἦν Αὐγείαο
πρεσβυτάτην δὲ θύγατρ εἶχε ξανθὴν Ἀγαμήδην
ἣ τόσα φάρμακα ᾔδη ὅσα τρέφει εὐρεῖα χθών
τὸν μὲν ἐγὼ προσιόντα βάλον χαλκήρεϊ δουρί
ἤριπε δἐν κονίῃσιν ἐγὼ δἐς δίφρον ὀρούσας
στῆν ῥα μετὰ προμάχοισιν ἀτὰρ μεγάθυμοι Ἐπειοὶ
ἔτρεσαν ἄλλυδις ἄλλος ἐπεὶ ἴδον ἄνδρα πεσόντα
ἡγεμόν ἱππήων ὃς ἀριστεύεσκε μάχεσθαι
αὐτὰρ ἐγὼν ἐπόρουσα κελαινῇ λαίλαπι ἶσος
πεντήκοντα δἕλον δίφρους δύο δἀμφὶς ἕκαστον
φῶτες ὀδὰξ ἕλον οὖδας ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ δαμέντες
καί νύ κεν Ἀκτορίωνε Μολίονε παῖδ ἀλάπαξα
εἰ μή σφωε πατὴρ εὐρὺ κρείων ἐνοσίχθων
ἐκ πολέμου ἐσάωσε καλύψας ἠέρι πολλῇ
ἔνθα Ζεὺς Πυλίοισι μέγα κράτος ἐγγυάλιξε
τόφρα γὰρ οὖν ἑπόμεσθα διὰ σπιδέος πεδίοιο
κτείνοντές ταὐτοὺς ἀνά τἔντεα καλὰ λέγοντες
ὄφρ ἐπὶ Βουπρασίου πολυπύρου βήσαμεν ἵππους
πέτρης τὨλενίης καὶ Ἀλησίου ἔνθα κολώνη
κέκληται ὅθεν αὖτις ἀπέτραπε λαὸν Ἀθήνη
ἔνθ ἄνδρα κτείνας πύματον λίπον αὐτὰρ Ἀχαιοὶ
ἂψ ἀπὸ Βουπρασίοιο Πύλονδ ἔχον ὠκέας ἵππους
πάντες δεὐχετόωντο θεῶν Διὶ Νέστορί τἀνδρῶν
ὣς ἔον εἴ ποτ ἔον γε μετ ἀνδράσιν αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
οἶος τῆς ἀρετῆς ἀπονήσεται ἦ τέ μιν οἴω
πολλὰ μετακλαύσεσθαι ἐπεί κἀπὸ λαὸς ὄληται
ὦ πέπον ἦ μὲν σοί γε Μενοίτιος ὧδ ἐπέτελλεν
νῶϊ δέ τἔνδον ἐόντες ἐγὼ καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς
πάντα μάλ ἐν μεγάροις ἠκούομεν ὡς ἐπέτελλε
Πηλῆος δἱκόμεσθα δόμους εὖ ναιετάοντας
λαὸν ἀγείροντες κατ Ἀχαιΐδα πουλυβότειραν
ἔνθα δἔπειθ ἥρωα Μενοίτιον εὕρομεν ἔνδον
ἠδὲ σέ πὰρ δἈχιλῆα γέρων δἱππηλάτα Πηλεὺς
πίονα μηρία καῖε βοὸς Διὶ τερπικεραύνῳ
αὐλῆς ἐν χόρτῳ ἔχε δὲ χρύσειον ἄλεισον
σπένδων αἴθοπα οἶνον ἐπ αἰθομένοις ἱεροῖσι
σφῶϊ μὲν ἀμφὶ βοὸς ἕπετον κρέα νῶϊ δἔπειτα
στῆμεν ἐνὶ προθύροισι ταφὼν δἀνόρουσεν Ἀχιλλεύς
ξείνιά τεὖ παρέθηκεν ἅ τε ξείνοις θέμις ἐστίν
αὐτὰρ ἐπεὶ τάρπημεν ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος
ἦρχον ἐγὼ μύθοιο κελεύων ὔμμ ἅμ ἕπεσθαι
σφὼ δὲ μάλ ἠθέλετον τὼ δἄμφω πόλλ ἐπέτελλον
Πηλεὺς μὲν ᾧ παιδὶ γέρων ἐπέτελλ Ἀχιλῆϊ
σοὶ δαὖθ ὧδ ἐπέτελλε Μενοίτιος Ἄκτορος υἱός
τέκνον ἐμὸν γενεῇ μὲν ὑπέρτερός ἐστιν Ἀχιλλεύς
πρεσβύτερος δὲ σύ ἐσσι βίῃ δὅ γε πολλὸν ἀμείνων
ἀλλ εὖ οἱ φάσθαι πυκινὸν ἔπος ἠδ ὑποθέσθαι
καί οἱ σημαίνειν ὃ δὲ πείσεται εἰς ἀγαθόν περ
ταῦτ εἴποις Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι αἴ κε πίθηται
τίς δοἶδ εἴ κέν οἱ σὺν δαίμονι θυμὸν ὀρίναις
εἰ δέ τινα φρεσὶν ᾗσι θεοπροπίην ἀλεείνει
καί τινά οἱ πὰρ Ζηνὸς ἐπέφραδε πότνια μήτηρ
ἀλλὰ σέ περ προέτω ἅμα δἄλλος λαὸς ἑπέσθω
Μυρμιδόνων αἴ κέν τι φόως Δαναοῖσι γένηαι
καί τοι τεύχεα καλὰ δότω πόλεμον δὲ φέρεσθαι
αἴ κέ σε τῷ εἴσκοντες ἀπόσχωνται πολέμοιο
ὤσαισθε προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων
βῆ δὲ θέειν παρὰ νῆας ἐπ Αἰακίδην Ἀχιλῆα
ἀλλ ὅτε δὴ κατὰ νῆας Ὀδυσσῆος θείοιο
ἷξε θέων Πάτροκλος ἵνά σφἀγορή τε θέμις τε
ἤην τῇ δὴ καί σφι θεῶν ἐτετεύχατο βωμοί
ἔνθά οἱ Εὐρύπυλος βεβλημένος ἀντεβόλησε
διογενὴς Εὐαιμονίδης κατὰ μηρὸν ὀϊστῷ
σκάζων ἐκ πολέμου κατὰ δὲ νότιος ῥέεν ἱδρὼς
ὤμων καὶ κεφαλῆς ἀπὸ δἕλκεος ἀργαλέοιο
αἷμα μέλαν κελάρυζε νόος γε μὲν ἔμπεδος ἦεν
τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός
ἆ δειλοὶ Δαναῶν ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
ὣς ἄρ ἐμέλλετε τῆλε φίλων καὶ πατρίδος αἴης
ἄσειν ἐν Τροίῃ ταχέας κύνας ἀργέτι δημῷ
ἀλλ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ διοτρεφὲς Εὐρύπυλ ἥρως
ἤ ῥἔτι που σχήσουσι πελώριον Ἕκτορ Ἀχαιοί
ἦ ἤδη φθίσονται ὑπ αὐτοῦ δουρὶ δαμέντες
τὸν δαὖτ Εὐρύπυλος βεβλημένος ἀντίον ηὔδα
οὐκέτι διογενὲς Πατρόκλεες ἄλκαρ Ἀχαιῶν
ἔσσεται ἀλλ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέονται
χερσὶν ὕπο Τρώων τῶν δὲ σθένος ὄρνυται αἰέν
ἀλλ ἐμὲ μὲν σὺ σάωσον ἄγων ἐπὶ νῆα μέλαιναν
μηροῦ δἔκταμ ὀϊστόν ἀπ αὐτοῦ δαἷμα κελαινὸν
νίζ ὕδατι λιαρῷ ἐπὶ δἤπια φάρμακα πάσσε
ἐσθλά τά σε προτί φασιν Ἀχιλλῆος δεδιδάχθαι
ὃν Χείρων ἐδίδαξε δικαιότατος Κενταύρων
ἰητροὶ μὲν γὰρ Ποδαλείριος ἠδὲ Μαχάων
τὸν μὲν ἐνὶ κλισίῃσιν ὀΐομαι ἕλκος ἔχοντα
χρηΐζοντα καὶ αὐτὸν ἀμύμονος ἰητῆρος
κεῖσθαι ὃ δἐν πεδίῳ Τρώων μένει ὀξὺν Ἄρηα
τὸν δαὖτε προσέειπε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός
πῶς τὰρ ἔοι τάδε ἔργα τί ῥέξομεν Εὐρύπυλ ἥρως
ἔρχομαι ὄφρ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι μῦθον ἐνίσπω
ὃν Νέστωρ ἐπέτελλε Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν
ἦ καὶ ὑπὸ στέρνοιο λαβὼν ἄγε ποιμένα λαῶν
ἐς κλισίην θεράπων δὲ ἰδὼν ὑπέχευε βοείας
ἔνθά μιν ἐκτανύσας ἐκ μηροῦ τάμνε μαχαίρῃ
ὀξὺ βέλος περιπευκές ἀπ αὐτοῦ δαἷμα κελαινὸν
νίζ ὕδατι λιαρῷ ἐπὶ δὲ ῥίζαν βάλε πικρὴν
χερσὶ διατρίψας ὀδυνήφατον ἥ οἱ ἁπάσας
ἔσχ ὀδύνας τὸ μὲν ἕλκος ἐτέρσετο παύσατο δαἷμα
Ἐργατίνα βουκαῖε τί νῦν ᾦζυρὲ πεπόνθεις
οὔθ ἑὸν ὄγμον ἄγειν ὀρθὸν δύνᾳ ὡς τὸ πρὶν ἆγες
οὔθ ἅμα λᾳοτομεῖς τῷ πλατίον ἀλλ ἀπολείπῃ
ποῖός τις δείλαν τυ καὶ ἐκ μέσω ἄματος ἐσσῇ
ὃς νῦν ἀρχόμενος τᾶς αὔλακος οὐκ ἀποτρώγεις
Μίλων ὀψαμάτα πέτρας ἀπόκομμ ἀτεράμνω
οὐδαμά τοι συνέβα ποθέσαι τινὰ τῶν ἀπεόντων
οὐδαμά τίς δὲ πόθος τῶν ἔκτοθεν ἐργάτᾳ ἀνδρί
οὐδαμά νυν συνέβα τοι ἀγρυπνῆσαι δι ἔρωτα
μηδέ γε συμβαίη χαλεπὸν χορίω κύνα γεῦσαι
ἀλλ ἐγὼ ὦ Μίλων ἔραμαι σχεδὸν ἑνδεκαταῖος
τοιγάρτοι πρὸ θυρᾶν μοι ἀπὸ σπόρω ἄσκαλα πάντα
τίς δέ τυ τᾶν παίδων λυμαίνεται ἁ Πολυβώτα
εὗρε θεὸς τὸν ἀλιτρόν ἔχεις πάλαι ὧν ἐπεθύμεις
μάντίς τοι τὰν νύκτα χροϊξεῖθ ἁ καλαμαία
μωμᾶσθαί μἄρχῃ τύ τυφλὸς δοὐκ αὐτὸς ὁ Πλοῦτος
ἀλλὰ καὶ ὡφρόντιστος Ἔρως μὴ δὴ μέγα μυθεῦ
οὐ μέγα μυθεῦμαι τὺ μόνον κατάβαλλε τὸ λᾷον
καί τι κόρας φιλικὸν μέλος ἀμβάλευ ἅδιον οὑτῶς
ἐργαξῇ καὶ μὰν πρότερόν ποκα μουσικὸς ἦσθα
Μοῖσαι Πιερίδες συναείσατε τὰν ῥαδινάν μοι
παῖδ ὧν γάρ χἅψησθε θεαί καλὰ πάντα ποεῖτε
Βομβύκα χαρίεσσα Σύραν καλέοντί τυ πάντες
ἰσχνὰν ἁλιόκαυστον ἐγὼ δὲ μόνος μελίχλωρον
καὶ τὸ ἴον μέλαν ἐστὶ καὶ ἁ γραπτὰ ὑάκινθος
ἀλλ ἔμπας ἐν τοῖς στεφάνοις τὰ πρᾶτα λέγονται
ἁ αἲξ τὰν κύτισον ὁ λύκος τὰν αἶγα διώκει
ἁ γέρανος τὤροτρον ἐγὼ δἐπὶ τὶν μεμάνημαι
αἴθέ μοι ἦς ὅσσα Κροῖσόν ποκα φαντὶ πεπᾶσθαι
χρύσεοι ἀμφότεροί κἀνεκείμεθα τᾷ Ἀφροδίτᾳ
τὼς αὐλὼς μὲν ἔχοισα καὶ ἢ ῥόδον ἢ μᾶλον τύ
σχῆμα δἐγὼ καὶ καινὰς ἐπ ἀμφοτέροισιν ἀμύκλας
Βομβύκα χαρίεσσ οἱ μὲν πόδες ἀστράγαλοί τευς
ὡς εὖ τὰν ἰδέαν τᾶς ἁρμονίας ἐμέτρησεν
ὤμοι τῶ πώγωνος ὃν ἀλιθίως ἀνέφυσα
θᾶσαι δὴ καὶ ταῦτα τὰ τῶ θείω Λιτυέρσα
Δάματερ πολύκαρπε πολύσταχυ τοῦτο τὸ λᾷον
εὔεργόν τεἴη καὶ κάρπιμον ὅττι μάλιστα
Σφίγγετ ἀμαλλοδέται τὰ δράγματα μὴ παριών τις
εἴποι σύκινοι ἄνδρες ἀπώλετο χοὗτος ὁ μισθός
Ἐς βορέην ἄνεμον τᾶς κόρθυος ἁ τομὰ ὔμμιν
ἢ ζέφυρον βλεπέτω πιαίνεται ὁ στάχυς οὑτῶς
σῖτον ἀλοιῶντας φεύγειν τὸ μεσαμβρινὸν ὕπνον
ἐκ καλάμας ἄχυρον τελέθει τημόσδε μάλιστα
ἄρχεσθαι δἀμῶντας ἐγειρομένω κορυδαλλῶ
καὶ λήγειν εὕδοντος ἐλινῦσαι δὲ τὸ καῦμα
εὐκτὸς ὁ τῶ βατράχω παῖδες βίος οὐ μελεδαίνει
τὸν προπιεῖν ἐγχεῦντα πάρεστι γὰρ ἄφθονον αὐτῷ
κάλλιον ὦπιμελητὰ φιλάργυρε τὸν φακὸν ἕψειν
μή τι τάμῃς τὰν χεῖρα καταπρίων τὸ κύμινον
τὸν δὲ τεὸν βουκαῖε πρέπει λιμηρὸν ἔρωτα
μυθίσδεν τᾷ ματρὶ κατ εὐνὰν ὀρθρευοίσᾳ
οὐδὲν πὸτ τὸν ἔρωτα πεφύκει φάρμακον ἄλλο
Νικία οὔτ ἔγχριστον ἐμὶν δοκεῖ οὔτ ἐπίπαστον
ἢ ταὶ Πιερίδες κοῦφον δέ τι τοῦτο καὶ ἁδὺ
γίνετ ἐπ ἀνθρώποις εὑρεῖν δοὐ ῥᾴδιόν ἐστι
γινώσκειν δοἶμαί τυ καλῶς ἰατρὸν ἐόντα
καὶ ταῖς ἐννέα δὴ πεφιλάμενον ἔξοχα Μοίσαις
ὡρχαῖος Πολύφαμος ὅκ ἤρατο τᾶς Γαλατείας
ἄρτι γενειάσδων περὶ τὸ στόμα τὼς κροτάφως τε
ἤρατο δοὐ μάλοις οὐδὲ ῥόδῳ οὐδὲ κικίννοις
ἀλλ ὀρθαῖς μανίαις ἁγεῖτο δὲ πάντα πάρεργα
χλωρᾶς ἐκ βοτάνας ὁ δὲ τὰν Γαλάτειαν ἀείδων
αὐτόθ ἐπ ἀιόνος κατετάκετο φυκιοέσσας
Κύπριδος ἐκ μεγάλας τό οἱ ἥπατι πᾶξε βέλεμνον
ἀλλὰ τὸ φάρμακον εὗρε καθεζόμενος δἐπὶ πέτρας
ὑψηλᾶς ἐς πόντον ὁρῶν ἄειδε τοιαῦτα
Ὠ λευκὰ Γαλάτεια τί τὸν φιλέοντ ἀποβάλλῃ
λευκοτέρα πακτᾶς ποτιδεῖν ἁπαλωτέρα ἀρνός
μόσχω γαυροτέρα σφριγανωτέρα ὄμφακος ὠμᾶς
φοιτῇς δαὖθ οὑτῶς ὅκκα γλυκὺς ὕπνος ἔχῃ με
οἴχῃ δεὐθὺς ἰοῖσ ὅκκα γλυκὺς ὕπνος ἀνῇ με
ἠράσθην μὲν ἔγωγα τεοῦς κόρα ἁνίκα πρᾶτον
ἦνθες ἐμᾷ σὺν ματρὶ θέλοισ ὑακίνθινα φύλλα
ἐξ ὄρεος δρέψασθαι ἐγὼ δὁδὸν ἁγεμόνευον
παύσασθαι δἐσιδών τυ καὶ ὕστερον οὐδέ τί πᾳ νῦν
ἐκ τήνω δύναμαι τὶν δοὐ μέλει οὐ μὰ Δί οὐδέν
γινώσκω χαρίεσσα κόρα τίνος ὥνεκα φεύγεις
ὥνεκά μοι λασία μὲν ὀφρῦς ἐπὶ παντὶ μετώπῳ
ἐξ ὠτὸς τέταται ποτὶ θὥτερον ὦς μία μακρά
εἷς δὀφθαλμὸς ἔπεστι πλατεῖα δὲ ῥὶς ἐπὶ χείλει
ἀλλ οὗτος τοιοῦτος ἐὼν βοτὰ χίλια βόσκω
κἠκ τούτων τὸ κράτιστον ἀμελγόμενος γάλα πίνω
τυρὸς δοὐ λείπει μοὔτ ἐν θέρει οὔτ ἐν ὀπώρᾳ
οὐ χειμῶνος ἄκρω ταρσοὶ δὑπεραχθέες αἰεί
συρίσδεν δὡς οὔτις ἐπίσταμαι ὧδε Κυκλώπων
τὶν τὸ φίλον γλυκύμαλον ἁμᾷ κἠμαυτὸν ἀείδων
πολλάκι νυκτὸς ἀωρί τρέφω δέ τοι ἕνδεκα νεβρὼς
πάσας μηνοφόρως καὶ σκύμνως τέσσαρας ἄρκτων
ἀλλ ἀφίκευσο ποθ ἁμέ καὶ ἑξεῖς οὐδὲν ἔλασσον
ἅδιον ἐν τὤντρῳ παρ ἐμὶν τὰν νύκτα διαξεῖς
ἐντὶ δάφναι τηνεῖ ἐντὶ ῥαδιναὶ κυπάρισσοι
ἔστι μέλας κισσός ἔστ ἄμπελος ἁ γλυκύκαρπος
ἔστι ψυχρὸν ὕδωρ τό μοι ἁ πολυδένδρεος Αἴτνα
λευκᾶς ἐκ χιόνος ποτὸν ἀμβρόσιον προΐητι
τίς κα τῶνδε θάλασσαν ἔχειν καὶ κύμαθ ἕλοιτο
αἰ δέ τοι αὐτὸς ἐγὼ δοκέω λασιώτερος ἦμεν
ἐντὶ δρυὸς ξύλα μοι καὶ ὑπὸ σποδῷ ἀκάματον πῦρ
καιόμενος δὑπὸ τεῦς καὶ τὰν ψυχὰν ἀνεχοίμαν
καὶ τὸν ἕν ὀφθαλμόν τῶ μοι γλυκερώτερον οὐδέν
ὤμοι ὅ τοὐκ ἔτεκέν μἁ μάτηρ βραγχί ἔχοντα
ὡς κατέδυν ποτὶ τὶν καὶ τὰν χέρα τευς ἐφίλασα
αἰ μὴ τὸ στόμα λῇς ἔφερον δέ τοι ἢ κρίνα λευκὰ
ἢ μάκων ἁπαλὰν ἐρυθρὰ πλαταγώνι ἔχοισαν
ἀλλὰ τὰ μὲν θέρεος τὰ δὲ γίνεται ἐν χειμῶνι
ὥστ οὐκ ἄν τοι ταῦτα φέρειν ἅμα πάντ ἐδυνάθην
νῦν μὰν ὦ κόριον νῦν αὐτόγα νεῖν κε μάθοιμι
αἴκά τις σὺν ναῒ πλέων ξένος ὧδ ἀφίκηται
ὡς εἰδῶ τί ποθ ἁδὺ κατοικεῖν τὸν βυθὸν ὔμμιν
ἐξένθοις Γαλάτεια καὶ ἐξενθοῖσα λάθοιο
ὥσπερ ἐγὼ νῦν ὧδε καθήμενος οἴκαδ ἀπενθεῖν
ποιμαίνειν δἐθέλοις σὺν ἐμὶν ἅμα καὶ γάλ ἀμέλγειν
καὶ τυρὸν πᾶξαι τάμισον δριμεῖαν ἐνεῖσα
ἁ μάτηρ ἀδικεῖ με μόνα καὶ μέμφομαι αὐτᾷ
οὐδὲν πήποχ ὅλως ποτὶ τὶν φίλον εἶπεν ὑπέρ μευ
καὶ ταῦτ ἆμαρ ἐπ ἆμαρ ὁρεῦσά με λεπτὸν ἐόντα
φασῶ τὰν κεφαλὰν καὶ τὼς πόδας ἀμφοτέρως μευ
σφύζειν ὡς ἀνιαθῇ ἐπεὶ κἠγὼν ἀνιῶμαι
ὦ Κύκλωψ Κύκλωψ πᾷ τὰς φρένας ἐκπεπότασαι
αἴκ ἐνθὼν θαλάρως τε πλέκοις καὶ θαλλὸν ἀμάσας
ταῖς ἄρνεσσι φέροις τάχα κα πολὺ μᾶλλον ἔχοις νῶν
τὰν παρεοῖσαν ἄμελγε τί τὸν φεύγοντα διώκεις
εὑρησεῖς Γαλάτειαν ἴσως καὶ καλλίον ἄλλαν
πολλαὶ συμπαίσδέν με κόραι τὰν νύκτα κέλονται
κιχλίζοντι δὲ πᾶσαι ἐπεί καὐταῖς ὑπακούσω
οὕτω τοι Πολύφαμος ἐποίμαινεν τὸν ἔρωτα
Ἤλυθες ὦ φίλε κοῦρε τρίτῃ σὺν νυκτὶ καὶ ἀοῖ
ἤλυθες οἱ δὲ ποθεῦντες ἐν ἤματι γηράσκουσιν
ὅσσον ἔαρ χειμῶνος ὅσον μᾶλον βραβίλοιο
ὅσσον παρθενικὴ προφέρει τριγάμοιο γυναικός
ὅσσον ἐλαφροτέρη μόσχου νεβρός ὅσσον ἀηδὼν
συμπάντων λιγύφωνος ἀοιδοτάτη πετεηνῶν
τόσσον ἔμ εὔφρανας τὺ φανείς σκιερὰν δὑπὸ φαγὸν
ἀελίου φρύγοντος ὁδοιπόρος ἔδραμον ὥς τις
εἴθ ὁμαλοὶ πνεύσειαν ἐπ ἀμφοτέροισιν Ἔρωτες
θείω δή τινε τώδε μετὰ προτέροισι γενέσθην
φῶθ ὁ μὲν εἴσπνηλος φαίη χὡμυκλαϊάσδων
τὸν δἕτερον πάλιν ὥς κεν ὁ Θεσσαλὸς εἴποι ἀίταν
ἀλλήλους δἐφίλησαν ἴσῳ ζυγῷ ἦ ῥα τότ ἦσαν
χρύσειοι πάλιν ἄνδρες ὃ κἀντεφίλησ ὁ φιληθείς
εἰ γὰρ τοῦτο πάτερ Κρονίδα πέλοι εἰ γὰρ ἀγήρῳ
ἀθάνατοι γενεαῖς δὲ διηκοσίαισιν ἔπειτα
ἀγγείλειεν ἐμοί τις ἀνέξοδον εἰς Ἀχέροντα
ἀλλ ἤτοι τούτων μὲν ὑπέρτεροι Οὐρανίωνες
ψεύδεα ῥινὸς ὕπερθεν ἀραιᾶς οὐκ ἀναφύσω
ἢν γὰρ καί τι δάκῃς τὸ μὲν ἀβλαβὲς εὐθὺς ἔθηκας
διπλάσιον δὤνασας ἔχων δἐπίμετρον ἀπῆνθον
Νισαῖοι Μεγαρῆες ἀριστεύοντες ἐρετμοῖς
ὄλβιοι οἰκείοιτε τὸν Ἀττικὸν ὡς περίαλλα
ξεῖνον ἐτιμήσασθε Διοκλέα τὸν φιλόπαιδα
αἰεί οἱ περὶ τύμβον ἀολλέες εἴαρι πράτῳ
ὃς δέ κε προσμάξῃ γλυκερώτερα χείλεσι χείλη
βριθόμενος στεφάνοισιν ἑὰν ἐς μητέρ ἀπῆνθεν
ὄλβιος ὅστις παισὶ φιλήματα κεῖνα διαιτᾷ
ἦ που τὸν χαροπὸν Γανυμήδεα πόλλ ἐπιβωτᾷ
Λυδίῃ ἶσον ἔχειν πέτρῃ στόμα χρυσὸν ὁποίῃ
πεύθονται μὴ φαῦλος ἐτήτυμω ἀργυραμοιβοί
οὐχ ἁμῖν τὸν Ἔρωτα μόνοις ἔτεχ ὡς ἐδοκεῦμες
Νικία ᾧ τινι τοῦτο θεῶν ποκα τέκνον ἔγεντο
οὐχ ἁμῖν τὰ καλὰ πράτοις καλὰ φαίνεται εἶμεν
οἳ θνατοὶ πελόμεσθα τὸ δαὔριον οὐκ ἐσορῶμες
ἀλλὰ καὶ ὡμφιτρύωνος ὁ χαλκεοκάρδιος υἱός
ὃς τὸν λῖν ὑπέμεινε τὸν ἄγριον ἤρατο παιδός
τῶ χαρίεντος Ὕλα τῶ τὰν πλοκαμῖδα φορεῦντος
καί νιν πάντ ἐδίδαξε πατὴρ ὡσεὶ φίλον υἱέα
ὅσσα μαθὼν ἀγαθὸς καὶ ἀοίδιμος αὐτὸς ἔγεντο
χωρὶς δοὐδέποκ ἦς οὔτ εἰ μέσον ἆμαρ ὄροιτο
οὔτ ἄρ ὅχ ἁ λεύκιππος ἀνατρέχοι ἐς Διὸς Ἀώς
οὐδ ὁπόκ ὀρτάλιχοι μινυροὶ ποτὶ κοῖτον ὁρῷεν
σεισαμένας πτερὰ ματρὸς ἐπ αἰθαλόεντι πετεύρῳ
ὡς αὐτῷ κατὰ θυμὸν ὁ παῖς πεποναμένος εἴη
αὐτῷ δεὖ ἕλκων ἐς ἀλαθινὸν ἄνδρ ἀποβαίη
ἀλλ ὅτε τὸ χρύσειον ἔπλει μετὰ κῶας Ἰήσων
Αἰσονίδας οἱ δαὐτῷ ἀριστῆες συνέποντο
πασᾶν ἐκ πολίων προλελεγμένοι ὧν ὄφελός τι
ἵκετο χὡ ταλαεργὸς ἀνὴρ ἐς ἀφνειὸν Ἰωλκόν
Ἀλκμήνης υἱὸς Μιδεάτιδος ἡρωίνης
σὺν δαὐτῷ κατέβαινεν Ὕλας εὔεδρον ἐς Ἀργώ
ἅτις κυανεᾶν οὐχ ἥψατο συνδρομάδων ναῦς
αἰετὸς ἐς μέγα λαῖτμα ἀφ οὗ τότε χοιράδες ἔσταν
ἆμος δἀντέλλοντι Πελειάδες ἐσχατιαὶ δὲ
ἄρνα νέον βόσκοντι τετραμμένου εἴαρος ἤδη
τᾶμος ναυτιλίας μιμνάσκετο θεῖος ἄωτος
ἡρώων κοίλαν δὲ καθιδρυνθέντες ἐς Ἀργὼ
Ἑλλάσποντον ἵκοντο νότῳ τρίτον ἆμαρ ἀέντι
εἴσω δὅρμον ἔθεντο Προποντίδος ἔνθα Κιανῶν
αὔλακας εὐρύνοντι βόες τρίβοντες ἄροτρα
ἐκβάντες δἐπὶ θῖνα κατὰ ζυγὰ δαῖτα πένοντο
δειελινοί πολλοὶ δὲ μίαν στορέσαντο χαμεύναν
λειμὼν γάρ σφιν ἔκειτο μέγα στιβάδεσσιν ὄνειαρ
ἔνθεν βούτομον ὀξὺ βαθύν τἐτάμοντο κύπειρον
κᾤχεθ Ὕλας ὁ ξανθὸς ὕδωρ ἐπιδόρπιον οἰσῶν
οἳ μίαν ἄμφω ἑταῖροι ἀεὶ δαίνυντο τράπεζαν
χάλκεον ἄγγος ἔχων τάχα δὲ κράναν ἐνόησεν
ἡμένῳ ἐν χώρῳ περὶ δὲ θρύα πολλὰ πεφύκει
κυάνεόν τε χελιδόνιον χλωρόν τἀδίαντον
καὶ θάλλοντα σέλινα καὶ εἰλιτενὴς ἄγρωστις
ὕδατι δἐν μέσσῳ Νύμφαι χορὸν ἀρτίζοντο
νύμφαι ἀκοίμητοι δειναὶ θεαὶ ἀγροιώταις
Εὐνείκα καὶ Μαλὶς ἔαρ θὁρόωσα Νύχεια
ἤτοι ὁ κοῦρος ἐπεῖχε ποτῷ πολυχανδέα κρωσσὸν
βάψαι ἐπειγόμενος ταὶ δἐν χερὶ πᾶσαι ἔφυσαν
πασάων γὰρ ἔρως ἁπαλὰς φρένας ἐξεσόβησεν
Ἀργείῳ ἐπὶ παιδί κατήριπε δἐς μέλαν ὕδωρ
ἀθρόος ὡς ὅτε πυρσὸς ἀπ οὐρανοῦ ἤριπεν ἀστὴρ
ἀθρόος ἐν πόντῳ ναύταις δέ τις εἶπεν ἑταίροις
κουφότερ ὦ παῖδες ποιεῖσθ ὅπλα πνευστικὸς οὖρος
νύμφαι μὲν σφετέροις ἐπὶ γούνασι κοῦρον ἔχοισαι
δακρυόεντ ἀγανοῖσι παρεψύχοντ ἐπέεσσιν
Ἀμφιτρυωνιάδας δὲ ταρασσόμενος περὶ παιδὶ
ᾤχετο μαιωτιστὶ λαβὼν εὐκαμπέα τόξα
καὶ ῥόπαλον τό οἱ αἰὲν ἐχάνδανε δεξιτερὴ χείρ
τρὶς δἄρ ὁ παῖς ὑπάκουσεν ἀραιὰ δἵκετο φωνὰ
ἐξ ὕδατος παρεὼν δὲ μάλα σχεδὸν εἴδετο πόρρω
ὡς δὁπότ ἠυγένειος ἀπόπροθι λῖς ἐσακούσας
νεβροῦ φθεγξαμένας τις ἐν οὔρεσιν ὠμοφάγος λῖς
ἐξ εὐνᾶς ἔσπευσεν ἑτοιμοτάταν ἐπὶ δαῖτα
Ἡρακλέης τοιοῦτος ἐν ἀτρίπτοισιν ἀκάνθαις
παῖδα ποθῶν δεδόνητο πολὺν δἐπελάμβανε χῶρον
οὔρεα καὶ δρυμούς τὰ δἸήσονος ὕστερα πάντ ἦς
ναῦς γέμεν ἄρμεν ἔχοισα μετάρσια τῶν παρεόντων
ἱστία δἡμίθεοι μεσονύκτιον ἐξεκάθαιρον
Ἡρακλῆα μένοντες ὁ δᾇ πόδες ἆγον ἐχώρει
μαινόμενος χαλεπὸς γὰρ ἔσω θεὸς ἧπαρ ἄμυσσεν
οὕτω μὲν κάλλιστος Ὕλας μακάρων ἀμιθρεῖται
Ἡρακλέην δἥρωες ἐκερτόμεον λιποναύταν
οὕνεκεν ἠρώησε τριακοντάζυγον Ἀργώ
πεζᾷ δἐς Κόλχους τε καὶ ἄξενον ἵκετο Φᾶσιν
χαίρειν πολλὰ τὸν ἄνδρα Θυώνιχον ἀλλὰ τὺ ταὐτά
Αἰσχίνα ὡς χρόνιος χρόνιος τί δέ τοι τὸ μέλημα
πράσσομες οὐχ ὡς λῷστα Θυώνιχε ταῦτ ἄρα λεπτός
χὡ μύσταξ πολὺς οὗτος ἀυσταλέοι δὲ κίκιννοι
τοιοῦτος πρώαν τις ἀφίκετο Πυθαγορικτάς
ὠχρὸς κἀνυπόδητος Ἀθηναῖος δἔφατ ἦμεν
ἤρατο μὰν καὶ τῆνος ἐμὶν δοκεῖ ὀπτῶ ἀλεύρω
παίσδεις ὦγάθ ἔχων ἐμὲ δἁ χαρίεσσα Κυνίσκα
ὑβρίσδει λασῶ δὲ μανείς ποκα θρὶξ ἀνὰ μέσσον
τοιοῦτος μὲν ἀεὶ τὺ φίλ Αἰσχίνα ἁσυχᾷ ὀξύς
πάντ ἐθέλων κατὰ καιρόν ὅμως δεἶπον τί τὸ καινόν
ὡργεῖος κἠγὼ καὶ ὁ Θεσσαλὸς ἱπποδιώκτας
Ἀπις καὶ Κλεύνικος ἐπίνομες ὁ στρατιώτας
ἐν χώρῳ παρ ἐμίν δύο μὲν κατέκοψα νεοσσὼς
θηλάζοντά τε χοῖρον ἀνῷξα δὲ βίβλινον αὐτοῖς
εὐώδη τετόρων ἐτέων σχεδὸν ὡς ἀπὸ λανῶ
βολβὸς κτεὶς κοχλίας ἐξῃρέθη ἦς πότος ἁδύς
ἤδη δὲ προϊόντος ἔδοξ ἐπιχεῖσθαι ἄκρατον
ὧτινος ἤθελ ἕκαστος ἔδει μόνον ὧτινος εἰπεῖν
ἄμμες μὲν φωνεῦντες ἐπίνομες ὡς ἐδέδοκτο
ἁ δοὐδὲν παρεόντος ἐμεῦ τίν ἔχειν με δοκεῖς νοῦν
οὐ φθεγξῇ λύκον εἶδες ἔπαιξέ τις ὡς σοφός εἶπε
ἔστι Λύκος Λύκος ἐστί Λάβα τῶ γείτονος υἱός
εὐμάκης ἁπαλός πολλοῖς δοκέων καλὸς ἦμεν
τούτω τὸν κλύμενον κατετάκετο τῆνον ἔρωτα
χἁμῖν τοῦτο δι ὠτὸς ἔγεντό ποθ ἁσυχᾷ οὑτῶς
οὐ μὰν ἐξήταξα μάταν εἰς ἄνδρα γενειῶν
ἤδη δὦν πόσιος τοὶ τέσσαρες ἐν βάθει ἦμες
Θεσσαλικόν τι μέλισμα κακαὶ φρένες ἁ δὲ Κυνίσκα
ἔκλαι ἐξαπίνας θαλερώτερον ἢ παρὰ ματρὶ
παρθένος ἑξαέτης κόλπω ἐπιθυμήσασα
τᾶμος ἐγώ τὸν ἴσαις τὺ Θυώνιχε πὺξ ἐπὶ κόρρας
ἤλασα κἄλλαν αὖθις ἀνειρύσσασα δὲ πέπλως
ἔξω ἀπῴχετο θᾶσσον ἐμὸν κακόν οὔ τοι ἀρέσκω
ἄλλός τοι γλυκίων ὑποκόλπιος ἄλλον ἰοῖσα
θάλπε φίλον τήνῳ τὰ σὰ δάκρυα μᾶλα ῥέοντι
μάστακα δοῖσα τέκνοισιν ὑπωροφίοισι χελιδὼν
ἄψορρον ταχινὰ πέτεται βίον ἄλλον ἀγείρειν
ὠκυτέρα μαλακᾶς ἀπὸ δίφρακος ἔδραμε τήνα
ἰθὺ δι ἀμφιθύρω καὶ δικλίδος ᾇ πόδες ἆγον
αἶνός θην λέγεταί τις ἔβα τάχα ταῦρος ἀν ὕλαν
εἴκατι ταὶ δὀκτώ ταὶ δἐννέα ταὶ δὲ δέκ ἄλλαι
σάμερον ἑνδεκάτα ποτίθει δύο καὶ δύο μῆνες
ἐξ ὧ ἀπ ἀλλάλων οὐδ εἰ Θρᾳκιστὶ κέκαρμαι
οἶδε Λύκος νῦν πάντα Λύκῳ καὶ νυκτὸς ἀνῷκται
ἄμμες δοὔτε λόγω τινὸς ἄξιοι οὔτ ἀριθμητοί
δύστηνοι Μεγαρῆες ἀτιμοτάτῃ ἐνὶ μοίρῃ
κεἰ μὲν ἀποστέρξαιμι τὰ πάντά κεν εἰς δέον ἕρποι
νῦν δὲ πόθεν μῦς φαντὶ Θυώνιχε γεύμεθα πίσσας
χὥτι τὸ φάρμακόν ἐστιν ἀμηχανέοντος ἔρωτος
οὐκ οἶδα πλὰν Σῖμος ὁ τᾶς Ἐπιχάλκω ἐρασθεὶς
ἐκπλεύσας ὑγιὴς ἐπανῆλθ ἐμὸς ἁλικιώτας
πλευσοῦμαι κἠγὼ διαπόντιος οὔτε κάκιστος
οὔτε πρᾶτος ἴσως ὁμαλὸς δέ τις ὁ στρατιώτας
ὤφελε μὰν χωρεῖν κατὰ νοῦν τεόν ὧν ἐπεθύμεις
Αἰσχίνα εἰ δοὑτῶς ἄρα τοι δοκεῖ ὥστ ἀποδαμεῖν
μισθοδότας Πτολεμαῖος ἐλευθέρῳ οἷος ἄριστος
τἄλλα δἀνὴρ ποῖός τις ἐλευθέρῳ οἷος ἄριστος
εὐγνώμων φιλόμουσος ἐρωτικός εἰς ἄκρον ἁδύς
εἰδὼς τὸν φιλέοντα τὸν οὐ φιλέοντ ἔτι μᾶλλον
πολλοῖς πολλὰ διδούς αἰτεύμενος οὐκ ἀνανεύων
οἷα χρὴ βασιλῆ αἰτεῖν δὲ δεῖ οὐκ ἐπὶ παντὶ
Αἰσχίνα ὥστ εἴ τοι κατὰ δεξιὸν ὦμον ἀρέσκει
λῶπος ἄκρον περονᾶσθαι ἐπ ἀμφοτέροις δὲ βεβακὼς
τολμασεῖς ἐπιόντα μένειν θρασὺν ἀσπιδιώταν
ᾇ τάχος εἰς Αἴγυπτον ἀπὸ κροτάφων πελόμεσθα
πάντες γηραλέοι καὶ ἐπισχερὼ ἐς γένυν ἕρπει
λευκαίνων ὁ χρόνος ποιεῖν τι δεῖ ἇς γόνυ χλωρόν
Ἔνδοι Πραξινόα Γοργοῖ φίλα ὡς χρόνῳ ἔνδοι
θαῦμ ὅτι καὶ νῦν ἦνθες ὅρη δίφρον Εὐνόα αὐτῇ
ἔμβαλε καὶ ποτίκρανον ἔχει κάλλιστα καθίζευ
ὢ τᾶς ἀλεμάτω ψυχᾶς μόλις ὔμμιν ἐσώθην
Πραξινόα πολλῶ μὲν ὄχλω πολλῶν δὲ τεθρίππων
παντᾷ κρηπῖδες παντᾷ χλαμυδηφόροι ἄνδρες
ἁ δὁδὸς ἄτρυτος τὺ δἑκαστάτω ὅσσον ἀποικεῖς
ταῦθ ὁ πάραρος τῆνος ἐπ ἔσχατα γᾶς ἔλαβ ἐνθὼν
ἰλεόν οὐκ οἴκησιν ὅπως μὴ γείτονες ὦμες
ἀλλάλαις ποτ ἔριν φθονερὸν κακόν αἰὲν ὁμοῖος
μὴ λέγε τὸν τεὸν ἄνδρα φίλα Δίκωνα τοιαῦτα
τῶ μικκῶ παρεόντος ὅρη γύναι ὡς ποθορῇ τυ
θάρσει Ζωπυρίων γλυκερὸν τέκος οὐ λέγει ἀπφῦν
αἰσθάνεται τὸ βρέφος ναὶ τὰν πότνιαν καλὸς ἀπφῦς
ἦνθε φέρων ἅλας ἄμμιν ἀνὴρ τρισκαιδεκάπηχυς
χὡμὸς ταὐτᾷ ἔχει φθόρος ἀργυρίω Διοκλείδας
ἑπταδράχμως κυνάδας γραιᾶν ἀποτίλματα πηρᾶν
ἀλλ ἴθι τὠμπέχονον καὶ τὰν περονατρίδα λάζευ
βᾶμες τῶ βασιλῆος ἐς ἀφνειῶ Πτολεμαίω
θασόμεναι τὸν Ἄδωνιν ἀκούω χρῆμα καλόν τι
κοσμεῖν τὰν βασίλισσαν ἐν ὀλβίω ὄλβια πάντα
ὧν ἴδες ὧν εἶπες καὶ ἰδοῖσα τὺ τῷ μὴ ἰδόντι
ἕρπειν ὥρα κεἴη ἀεργοῖς αἰὲν ἑορτά
Εὐνόα αἶρε τὸ νῆμα καὶ ἐς μέσον αἰνόθρυπτε
θὲς πάλιν αἱ γαλέαι μαλακῶς χρῄζοντι καθεύδειν
κινεῦ δή φέρε θᾶσσον ὕδωρ ὕδατος πρότερον δεῖ
ἁ δὲ σμᾶμα φέρει δὸς ὅμως μὴ δὴ πολ ἄπληστε
ἔγχει ὕδωρ δύστανε τί μευ τὸ χιτώνιον ἄρδεις
παῦε ὁκοῖα θεοῖς ἐδόκει τοιαῦτα νένιμμαι
ἁ κλᾲξ τᾶς μεγάλας πᾷ λάρνακος ὧδε φέρ αὐτάν
Πραξινόα μάλα τοι τὸ καταπτυχὲς ἐμπερόναμα
τοῦτο πρέπει λέγε μοι πόσσω κατέβα τοι ἀφ ἱστῶ
μὴ μνάσῃς Γοργοῖ πλέον ἀργυρίω καθαρῶ μνᾶν
ἢ δύο τοῖς δἔργοις καὶ τὰν ψυχὰν ποτέθηκα
ἀλλὰ κατὰ γνώμαν ἀπέβα τοι τοῦτο κάλ εἶπες
τὠμπέχονον φέρε μοι καὶ τὰν θολίαν κατὰ κόσμον
ἀμφίθες οὐκ ἀξῶ τυ τέκνον μορμώ δάκνει ἵππος
δάκρυ ὅσσα θέλεις χωλὸν δοὐ δεῖ τυ γενέσθαι
ἕρπωμες Φρυγία τὸν μικκὸν παῖσδε λαβοῖσα
τὰν κύν ἔσω κάλεσον τὰν αὐλείαν ἀπόκλᾳξον
ὦ θεοί ὅσσος ὄχλος πῶς καὶ πόκα τοῦτο περᾶσαι
χρὴ τὸ κακόν μύρμακες ἀνάριθμοι καὶ ἄμετροι
πολλά τοι ὦ Πτολεμαῖε πεποίηται καλὰ ἔργα
ἐξ ὧ ἐν ἀθανάτοις ὁ τεκων οὐδεὶς κακοεργὸς
δαλεῖται τὸν ἰόντα παρέρπων Αἰγυπτιστί
οἷα πρὶν ἐξ ἀπάτας κεκροτημένοι ἄνδρες ἔπαισδον
ἀλλάλοις ὁμαλοί κακὰ παίγνια πάντες ἐρειοί
ἁδίστα Γοργοῖ τί γενοίμεθα τοὶ πολεμισταὶ
ἵπποι τῶ βασιλῆος ἄνερ φίλε μή με πατήσῃς
ὀρθὸς ἀνέστα ὁ πυρρός ἴδ ὡς ἄγριος κυνοθαρσὴς
Εὐνόα οὐ φευξῇ διαχρησεῖται τὸν ἄγοντα
ὠνάθην μεγάλως ὅτι μοι τὸ βρέφος μένει ἔνδον
θάρσει Πραξινόα καὶ δὴ γεγενήμεθ ὄπισθεν
τοὶ δἔβαν ἐς χώραν καὐτὰ συναγείρομαι ἤδη
ἵππον καὶ τὸν ψυχρὸν ὄφιν τὰ μάλιστα δεδοίκω
ἐκ παιδός σπεύδωμες ὄχλος πολὺς ἄμμιν ἐπιρρεῖ
ἐξ αὐλᾶς ὦ μᾶτερ ἐγὼν ὦ τέκνα παρενθεῖν
εὐμαρές ἐς Τροίαν πειρώμενοι ἦνθον Ἀχαιοί
καλλίστα παίδων πείρᾳ θην πάντα τελεῖται
χρησμὼς ἁ πρεσβῦτις ἀπῴχετο θεσπίξασα
πάντα γυναῖκες ἴσαντι καὶ ὡς Ζεὺς ἠγάγεθ Ἥρην
θᾶσαι Πραξινόα περὶ τὰς θύρας ὅσσος ὅμιλος
θεσπέσιος Γοργοῖ δὸς τὰν χέρα μοι λάβε καὶ τὺ
Εὐνόα Εὐτυχίδος πότεχ αὐτᾷ μή τι πλαναθῇς
πᾶσαι ἅμ εἰσένθωμες ἀπρὶξ ἔχευ Εὐνόα ἁμῶν
οἴμοι δειλαία δίχα μευ τὸ θερίστριον ἤδη
ἔσχισται Γοργοῖ πὸτ τῶ Διός εἴτι γένοιο
εὐδαίμων ὤνθρωπε φυλάσσεο τὠμπέχονόν μευ
οὐκ ἐπ ἐμὶν μέν ὅμως δὲ φυλαξεῦμαι ὄχλος ἄθρως
ὠθεῦνθ ὥσπερ ὕες θάρσει γύναι ἐν καλῷ εἰμές
κεἰς ὥρας κἤπειτα φίλ ἀνδρῶν ἐν καλῷ εἴης
φλίβεται Εὐνόα ἇμιν ἄγ ὦ δειλὰ τὺ βιάζευ
κάλλιστ ἔνδοι πᾶσαι ὁ τὰν νυὸν εἶπ ἀποκλᾴξας
Πραξινόα πόταγ ὧδε τὰ ποικίλα πρᾶτον ἄθρησον
λεπτὰ καὶ ὡς χαρίεντα θεῶν περονάματα φασεῖς
πότνι Ἀθαναία ποῖαί σφ ἐπόνασαν ἔριθοι
ποῖοι ζῳογράφοι τἀκριβέα γράμματ ἔγραψαν
ὡς ἔτυμ ἑστάκαντι καὶ ὡς ἔτυμ ἐνδινεῦντι
ἔμψυχ οὐκ ἐνυφαντά σοφόν τοι χρῆμ ὥνθρωπος
αὐτὸς δὡς θαητὸς ἐπ ἀργυρέας κατάκειται
κλισμῶ πρᾶτον ἴουλον ἀπὸ κροτάφων καταβάλλων
ὁ τριφίλητος Ἄδωνις ὃ κἠν Ἀχέροντι φιλεῖται
παύσασθ ὦ δύστανοι ἀνάνυτα κωτίλλοισαι
τρυγόνες ἐκκναισεῦντι πλατειάσδοισαι ἅπαντα
μᾶ πόθεν ὥνθρωπος τί δὲ τίν εἰ κωτίλαι εἰμές
πασάμενος ἐπίτασσε Συρακοσίαις ἐπιτάσσεις
ὡς δεἰδῇς καὶ τοῦτο Κορίνθιαι εἰμὲς ἄνωθεν
ὡς καὶ ὁ Βελλεροφῶν Πελοποννασιστὶ λαλεῦμες
δωρίσδεν δἔξεστι δοκῶ τοῖς Δωριέεσσι
μὴ φύη Μελιτῶδες ὃς ἁμῶν καρτερὸς εἴη
πλὰν ἑνός οὐκ ἀλέγω μή μοι κενεὰν ἀπομάξῃς
σιγᾷ Πραξινόα μέλλει τὸν Ἄδωνιν ἀείδειν
ἅτις καὶ πέρυσιν τὸν ἰάλεμον ἀρίστευσε
φθεγξεῖταί τι σάφ οἶδα καλόν διαθρύπτεται ἤδη
δέσποιν ἃ Γολγώς τε καὶ Ἰδάλιον ἐφίλασας
αἰπεινάν τἘρύκαν χρυσῷ παίζοισ Ἀφροδίτα
οἷόν τοι τὸν Ἄδωνιν ἀπ ἀενάω Ἀχέροντος
ἔρχονται πάντεσσι βροτοῖς αἰεί τι φορεῦσαι
Κύπρι Διωναία τὺ μὲν ἀθανάταν ἀπὸ θνατᾶς
ἀνθρώπων ὡς μῦθος ἐποίησας Βερενίκαν
ἀμβροσίαν ἐς στῆθος ἀποστάξασα γυναικός
τὶν δὲ χαριζομένα πολυώνυμε καὶ πολύναε
ἁ Βερενικεία θυγάτηρ Ἑλένᾳ εἰκυῖα
Ἀρσινόα πάντεσσι καλοῖς ἀτιτάλλει Ἄδωνιν
πὰρ μέν οἱ ὥρια κεῖται ὅσα δρυὸς ἄκρα φέρονται
πὰρ δἁπαλοὶ κᾶποι πεφυλαγμένοι ἐν ταλαρίσκοις
ἀργυρέοις Συρίω δὲ μύρω χρύσει ἀλάβαστρα
εἴδατα δὅσσα γυναῖκες ἐπὶ πλαθάνω πονέονται
ἄνθεα μίσγοισαι λευκῷ παντοῖα μαλεύρῳ
ὅσσά τἀπὸ γλυκερῶ μέλιτος τά τἐν ὑγρῷ ἐλαίῳ
πάντ αὐτῷ πετεηνὰ καὶ ἑρπετὰ τεῖδε πάρεστι
χλωραὶ δὲ σκιάδες μαλακῷ βρίθοντι ἀνήθῳ
οἷοι ἀηδονιδῆες ἀεξομενᾶν ἐπὶ δένδρων
πωτῶνται πτερύγων πειρώμενοι ὄζον ἀπ ὄζω
ὢ ἔβενος ὢ χρυσός ὢ ἐκ λευκῶ ἐλέφαντος
αἰετοὶ οἰνοχόον Κρονίδᾳ Διὶ παῖδα φέροντες
πορφύρεοι δὲ τάπητες ἄνω μαλακώτεροι ὕπνω
ἁ Μίλατος ἐρεῖ χὡ τὰν Σαμίαν κάτα βόσκων
ἔστρωται κλίνα τῷ Ἀδώνιδι τῷ καλῷ ἄλλα
τὰν μὲν Κύπρις ἔχει τὰν δὁ ῥοδόπαχυς Ἄδωνις
ὀκτωκαιδεκέτης ἢ ἐννεακαίδεχ ὁ γαμβρός
οὐ κεντεῖ τὸ φίλαμ ἔτι οἱ περὶ χείλεα πυρρά
νῦν μὰν Κύπρις ἔχοισα τὸν αὐτᾶς χαιρέτω ἄνδρα
ἀῶθεν δἁμές νιν ἅμα δρόσῳ ἀθρόαι ἔξω
οἰσεῦμες ποτὶ κύματ ἐπ ἀιόνι πτύοντα
λύσασαι δὲ κόμαν καὶ ἐπὶ σφυρὰ κόλπον ἀνεῖσαι
στήθεσι φαινομένοις λιγυρᾶς ἀρξώμεθ ἀοιδᾶς
Ἕρπεις ὦ φίλ Ἄδωνι καὶ ἐνθάδε κεἰς Ἀχέροντα
ἡμιθέων ὡς φαντί μονώτατος οὔτ Ἀγαμέμνων
τοῦτ ἔπαθ οὔτ Αἴας ὁ μέγας βαρυμάνιος ἥρως
οὔθ Ἕκτωρ Ἑκάβας ὁ γεραίτερος εἴκατι παίδων
οὐ Πατροκλῆς οὐ Πύρρος ἀπὸ Τροίας ἐπανελθών
οὔθ οἱ ἔτι πρότερον Λαπίθαι καὶ Δευκαλίωνες
καὶ νῦν ἦνθες Ἄδωνι καὶ ὅκκ ἀφίκῃ φίλος ἡξεῖς
Πραξινόα τὸ χρῆμα σοφώτερον ἁ θήλεια
ὥρα ὅμως κεἰς οἶκον ἀνάριστος Διοκλείδας
χὡνὴρ ὄξος ἅπαν πεινᾶντι δὲ μηδὲ ποτένθῃς
χαῖρε Ἄδων ἀγαπητέ καὶ ἐς χαίροντας ἀφίκευ
αἰεὶ τοῦτο Διὸς κούραις μέλει αἰὲν ἀοιδοῖς
ὑμνεῖν ἀθανάτους ὑμνεῖν ἀγαθῶν κλέα ἀνδρῶν