Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
Ἀλκινόῳ δαὐτὴν γέρας ἔξελον οὕνεκα πᾶσι
Φαιήκεσσιν ἄνασσε θεοῦ δὣς δῆμος ἄκουεν
ἣ τρέφε Ναυσικάαν λευκώλενον ἐν μεγάροισιν
ἥ οἱ πῦρ ἀνέκαιε καὶ εἴσω δόρπον ἐκόσμει
καὶ τότ Ὀδυσσεὺς ὦρτο πόλινδ ἴμεν ἀμφὶ δἈθήνη
πολλὴν ἠέρα χεῦε φίλα φρονέουσ Ὀδυσῆϊ
μή τις Φαιήκων μεγαθύμων ἀντιβολήσας
κερτομέοι τἐπέεσσι καὶ ἐξερέοιθ ὅτις εἴη
ἀλλ ὅτε δὴ ἄρ ἔμελλε πόλιν δύσεσθαι ἐραννήν
ἔνθα οἱ ἀντεβόλησε θεά γλαυκῶπις Ἀθήνη
παρθενικῇ ἐϊκυῖα νεήνιδι κάλπιν ἐχούσῃ
στῆ δὲ πρόσθ αὐτοῦ ὁ δἀνείρετο δῖος Ὀδυσσεύς
ὦ τέκος οὐκ ἄν μοι δόμον ἀνέρος ἡγήσαιο
Ἀλκινόου ὃς τοῖσδε μετ ἀνθρώποισιν ἀνάσσει
καὶ γὰρ ἐγὼ ξεῖνος ταλαπείριος ἐνθάδ ἱκάνω
τηλόθεν ἐξ ἀπίης γαίης τῶ οὔ τινα οἶδα
ἀνθρώπων οἳ τήνδε πόλιν καὶ γαῖαν ἔχουσι
τὸν δαὖτε προσέειπε θεά γλαυκῶπις Ἀθήνη
τοιγὰρ ἐγώ τοι ξεῖνε πάτερ δόμον ὅν με κελεύεις
δείξω ἐπεί μοι πατρὸς ἀμύμονος ἐγγύθι ναίει
ἀλλ ἴθι σιγῇ τοῖον ἐγὼ δὁδὸν ἡγεμονεύσω
μηδέ τιν ἀνθρώπων προτιόσσεο μηδ ἐρέεινε
οὐ γὰρ ξείνους οἵ γε μάλ ἀνθρώπους ἀνέχονται
οὐδ ἀγαπαζόμενοι φιλέουσ ὅς κἄλλοθεν ἔλθῃ
νηυσὶ θοῇσιν τοί γε πεποιθότες ὠκείῃσι
λαῖτμα μέγ ἐκπερόωσιν ἐπεί σφισι δῶκ ἐνοσίχθων
ὣς ἄρα φωνήσασ ἡγήσατο Παλλὰς Ἀθήνη
καρπαλίμως ὁ δἔπειτα μετ ἴχνια βαῖνε θεοῖο
τὸν δἄρα Φαίηκες ναυσικλυτοὶ οὐκ ἐνόησαν
ἐρχόμενον κατὰ ἄστυ διὰ σφέας οὐ γὰρ Ἀθήνη
εἴα ἐϋπλόκαμος δεινὴ θεός ἥ ῥά οἱ ἀχλὺν
θεσπεσίην κατέχευε φίλα φρονέουσ ἐνὶ θυμῷ
θαύμαζεν δὈδυσεὺς λιμένας καὶ νῆας ἐΐσας
αὐτῶν θἡρώων ἀγορὰς καὶ τείχεα μακρὰ
ἀλλ ὅτε δὴ βασιλῆος ἀγακλυτὰ δώμαθ ἵκοντο
τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε θεά γλαυκῶπις Ἀθήνη
οὗτος δή τοι ξεῖνε πάτερ δόμος ὅν με κελεύεις
πεφραδέμεν δήεις δὲ διοτρεφέας βασιλῆας
δαίτην δαινυμένους σὺ δἔσω κίε μηδέ τι θυμῷ
τάρβει θαρσαλέος γὰρ ἀνὴρ ἐν πᾶσιν ἀμείνων
δέσποιναν μὲν πρῶτα κιχήσεαι ἐν μεγάροισιν
Ἀρήτη δὄνομ ἐστὶν ἐπώνυμον ἐκ δὲ τοκήων
τῶν αὐτῶν οἵ περ τέκον Ἀλκίνοον βασιλῆα
Ναυσίθοον μὲν πρῶτα Ποσειδάων ἐνοσίχθων
γείνατο καὶ Περίβοια γυναικῶν εἶδος ἀρίστη
ὁπλοτάτη θυγάτηρ μεγαλήτορος Εὐρυμέδοντος
ὅς ποθ ὑπερθύμοισι Γιγάντεσσιν βασίλευεν
ἀλλ ὁ μὲν ὤλεσε λαὸν ἀτάσθαλον ὤλετο δαὐτός
τῇ δὲ Ποσειδάων ἐμίγη καὶ ἐγείνατο παῖδα
Ναυσίθοον μεγάθυμον ὃς ἐν Φαίηξιν ἄνασσε
Ναυσίθοος δἔτεκεν Ῥηξήνορά τἈλκίνοόν τε
τὸν μὲν ἄκουρον ἐόντα βάλ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων
νυμφίον ἐν μεγάρῳ μίαν οἴην παῖδα λιπόντα
Ἀρήτην τὴν δἈλκίνοος ποιήσατ ἄκοιτιν
καί μιν ἔτισ ὡς οὔ τις ἐπὶ χθονὶ τίεται ἄλλη
ὅσσαι νῦν γε γυναῖκες ὑπ ἀνδράσιν οἶκον ἔχουσιν
ὣς κείνη περὶ κῆρι τετίμηταί τε καὶ ἔστιν
ἔκ τε φίλων παίδων ἔκ ταὐτοῦ Ἀλκινόοιο
καὶ λαῶν οἵ μίν ῥα θεὸν ὣς εἰσορόωντες
δειδέχαται μύθοισιν ὅτε στείχῃσ ἀνὰ ἄστυ
οὐ μὲν γάρ τι νόου γε καὶ αὐτὴ δεύεται ἐσθλοῦ
οἷσι τἐῢ φρονέῃσι καὶ ἀνδράσι νείκεα λύει
οἶκον ἐς ὑψόροφον καὶ σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν
ὣς ἄρα φωνήσασ ἀπέβη γλαυκῶπις Ἀθήνη
πόντον ἐπ ἀτρύγετον λίπε δὲ Σχερίην ἐρατεινήν
ἵκετο δἐς Μαραθῶνα καὶ εὐρυάγυιαν Ἀθήνην
δῦνε δἘρεχθῆος πυκινὸν δόμον αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
Ἀλκινόου πρὸς δώματ ἴε κλυτά πολλὰ δέ οἱ κῆρ
ὥρμαιν ἱσταμένῳ πρὶν χάλκεον οὐδὸν ἱκέσθαι
ὥς τε γὰρ ἠελίου αἴγλη πέλεν ἠὲ σελήνης
δῶμα καθ ὑψερεφὲς μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο
ἐς μυχὸν ἐξ οὐδοῦ περὶ δὲ θριγκὸς κυάνοιο
χρύσειαι δὲ θύραι πυκινὸν δόμον ἐντὸς ἔεργον
ἀργύρεον δἐφ ὑπερθύριον χρυσέη δὲ κορώνη
χρύσειοι δἑκάτερθε καὶ ἀργύρεοι κύνες ἦσαν
οὓς Ἥφαιστος ἔτευξεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι
δῶμα φυλασσέμεναι μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο
ἀθανάτους ὄντας καὶ ἀγήρως ἤματα πάντα
ἐν δὲ θρόνοι περὶ τοῖχον ἐρηρέδατ ἔνθα καὶ ἔνθα
ἐς μυχὸν ἐξ οὐδοῖο διαμπερές ἔνθ ἐνὶ πέπλοι
λεπτοὶ ἐΰννητοι βεβλήατο ἔργα γυναικῶν
ἔνθα δὲ Φαιήκων ἡγήτορες ἑδριόωντο
πίνοντες καὶ ἔδοντες ἐπηετανὸν γὰρ ἔχεσκον
χρύσειοι δἄρα κοῦροι ἐϋδμήτων ἐπὶ βωμῶν
ἕστασαν αἰθομένας δαΐδας μετὰ χερσὶν ἔχοντες
φαίνοντες νύκτας κατὰ δώματα δαιτυμόνεσσι
πεντήκοντα δέ οἱ δμῳαὶ κατὰ δῶμα γυναῖκες
αἱ μὲν ἀλετρεύουσι μύλῃς ἔπι μήλοπα καρπόν
αἱ δἱστοὺς ὑφόωσι καὶ ἠλάκατα στρωφῶσιν
ἥμεναι οἷά τε φύλλα μακεδνῆς αἰγείροιο
ὅσσον Φαίηκες περὶ πάντων ἴδριες ἀνδρῶν
νῆα θοὴν ἐνὶ πόντῳ ἐλαυνέμεν ὣς δὲ γυναῖκες
ἱστὸν τεχνῆσσαι πέρι γάρ σφισι δῶκεν Ἀθήνη
ἔργα τἐπίστασθαι περικαλλέα καὶ φρένας ἐσθλάς
ἔκτοσθεν δαὐλῆς μέγας ὄρχατος ἄγχι θυράων
τετράγυος περὶ δἕρκος ἐλήλαται ἀμφοτέρωθεν
ἔνθα δὲ δένδρεα μακρὰ πεφύκει τηλεθάοντα
ὄγχναι καὶ ῥοιαὶ καὶ μηλέαι ἀγλαόκαρποι
τάων οὔ ποτε καρπὸς ἀπόλλυται οὐδ ἀπολείπει
χείματος οὐδὲ θέρευς ἐπετήσιος ἀλλὰ μάλ αἰεὶ
Ζαφυρίη πνείουσα τὰ μὲν φύει ἄλλα δὲ πέσσει
ὄγχνη ἐπ ὄγχνῃ γηράσκει μῆλον δἐπὶ μήλῳ
αὐτὰρ ἐπὶ σταφυλῇ σταφυλή σῦκον δἐπὶ σύκῳ
ἔνθα δέ οἱ πολύκαρπος ἀλωὴ ἐρρίζωται
τῆς ἕτερον μέν εἱλόπεδον λευρῷ ἐνὶ χώρῳ
τέρσεται ἠελίῳ ἑτέρας δἄρα τε τρυγόωσιν
ἄλλας δὲ τραπέουσι πάροιθε δέ τὄμφακές εἰσιν
ἄνθος ἀφιεῖσαι ἕτεραι δὑποπερκάζουσιν
ἔνθα δὲ κοσμηταὶ πρασιαὶ παρὰ νείατον ὄρχον
παντοῖαι πεφύασιν ἐπηετανὸν γανόωσαι
ἐν δὲ δύω κρῆναι ἡ μέν τἀνὰ κῆπον ἅπαντα
σκίδναται ἡ δἑτέρωθεν ὑπ αὐλῆς οὐδὸν ἵησι
πρὸς δόμον ὑψηλόν ὅθεν ὑδρεύοντο πολῖται
τοῖ ἄρ ἐν Ἀλκινόοιο θεῶν ἔσαν ἀγλαὰ δῶρα
ἔνθα στὰς θηεῖτο πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς
καρπαλίμως ὑπὲρ οὐδὸν ἐβήσετο δώματος εἴσω
εὗρε δὲ Φαιήκων ἡγήτορας ἠδὲ μέδοντας
σπένδοντας δεπάεσσιν ἐϋσκόπῳ ἀργεϊφόντῃ
ᾧ πυμάτῳ σπένδεσκον ὅτε μνησαίατο κοίτου
αὐτὰρ ὁ βῆ διὰ δῶμα πολύτλας δῖος Ὀδυσσεὺς
πολλὴν ἠέρ ἔχων ἥν οἱ περίχευεν Ἀθήνη
ὄφρ ἵκετ Ἀρήτην τε καὶ Ἀλκίνοον βασιλῆα
ἀμφὶ δἄρ Ἀρήτης βάλε γούνασι χεῖρας Ὀδυσσεύς
καὶ τότε δή ῥαὐτοῖο πάλιν χύτο θέσφατος ἀήρ
θαύμαζον δὁρόωντες ὁ δἐλλιτάνευεν Ὀδυσσεύς
Ἀρήτη θύγατερ Ῥηξήνορος ἀντιθέοιο
σόν τε πόσιν σά τε γούναθ ἱκάνω πολλὰ μογήσας
τούσδε τε δαιτυμόνας τοῖσιν θεοὶ ὄλβια δοῖεν
ζωέμεναι καὶ παισὶν ἐπιτρέψειεν ἕκαστος
κτήματ ἐνὶ μεγάροισι γέρας θὅ τι δῆμος ἔδωκεν
αὐτὰρ ἐμοὶ πομπὴν ὀτρύνετε πατρίδ ἱκέσθαι
θᾶσσον ἐπεὶ δὴ δηθὰ φίλων ἄπο πήματα πάσχω
ὣς εἰπὼν κατ ἄρ ἕζετ ἐπ ἐσχάρῃ ἐν κονίῃσι
πὰρ πυρί οἱ δἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ
καὶ μύθοισι κέκαστο παλαιά τε πολλά τε εἰδώς
ὅ σφιν ἐῢ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν
Ἀλκίνο οὐ μέν τοι τόδε κάλλιον οὐδὲ ἔοικε
ξεῖνον μὲν χαμαὶ ἧσθαι ἐπ ἐσχάρῃ ἐν κονίῃσιν
οἵδε δὲ σὸν μῦθον ποτιδέγμενοι ἰσχανόωνται
ἄλλ ἄγε δὴ ξεῖνον μὲν ἐπὶ θρόνου ἀργυροήλου
εἷσον ἀναστήσας σὺ δὲ κηρύκεσσι κέλευσον
οἶνον ἐπικρῆσαι ἵνα καὶ Διῒ τερπικεραύνῳ
σπείσομεν ὅς θἱκέτῃσιν ἅμ αἰδοίοισιν ὀπηδεῖ
δόρπον δὲ ξείνῳ ταμίη δότω ἔνδον ἐόντων
αὐτὰρ ἐπεὶ τό γἄκουσ ἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο
χειρὸς ἑλὼν Ὀδυσῆα δαΐφρονα ποικιλομήτην
ὦρσεν ἀπ ἐσχαρόφιν καὶ ἐπὶ θρόνου εἷσε φαεινοῦ
υἱὸν ἀναστήσας ἀγαπήνορα Λαοδάμαντα
ὅς οἱ πλησίον ἷζε μάλιστα δέ μιν φιλέεσκε
αὐτὰρ ὁ πῖνε καὶ ἦσθε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς
καὶ τότε κήρυκα προσέφη μένος Ἀλκινόοιο
Ποντόνοε κρητῆρα κερασσάμενος μέθυ νεῖμον
πᾶσιν ἀνὰ μέγαρον ἵνα καὶ Διῒ τερπικεραύνῳ
ὣς φάτο Ποντόνοος δὲ μελίφρονα οἶνον ἐκίρνα
νώμησεν δἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενος δεπάεσσιν
τοῖσιν δἈλκίνοος ἀγορήσατο καὶ μετέειπε
κέκλυτε Φαιήκων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
νῦν μὲν δαισάμενοι κατακείετε οἴκαδ ἰόντες
ἠῶθεν δὲ γέροντας ἐπὶ πλέονας καλέσαντες
ξεῖνον ἐνὶ μεγάροις ξεινίσσομεν ἠδὲ θεοῖσι
ῥέξομεν ἱερὰ καλά ἔπειτα δὲ καὶ περὶ πομπῆς
μνησόμεθ ὥς χὁ ξεῖνος ἄνευθε πόνου καὶ ἀνίης
πομπῇ ὑφ ἡμετέρῃ ἣν πατρίδα γαῖαν ἵκηται
χαίρων καρπαλίμως εἰ καὶ μάλα τηλόθεν ἐστί
μηδέ τι μεσσηγύς γε κακὸν καὶ πῆμα πάθῃσι
πρίν γε τὸν ἧς γαίης ἐπιβήμεναι ἔνθα δἔπειτα
πείσεται ἅσσα οἱ αἶσα κατὰ κλῶθές τε βαρεῖαι
γεινομένῳ νήσαντο λίνῳ ὅτε μιν τέκε μήτηρ
εἰ δέ τις ἀθανάτων γε κατ οὐρανοῦ εἰλήλουθεν
ἄλλο τι δὴ τόδ ἔπειτα θεοὶ περιμηχανόωνται
αἰεὶ γὰρ τὸ πάρος γε θεοὶ φαίνονται ἐναργεῖς
ἡμῖν εὖθ ἕρδωμεν ἀγακλειτὰς ἑκατόμβας
δαίνυνταί τε παρ ἄμμι καθήμενοι ἔνθα περ ἡμεῖς
εἰ δἄρα τις καὶ μοῦνος ἰὼν ξύμβληται ὁδίτης
οὔ τι κατακρύπτουσιν ἐπεί σφισιν ἐγγύθεν εἰμέν
ὥς περ Κύκλωπές τε καὶ ἄγρια φῦλα Γιγάντων
Ἀλκίνο ἄλλο τί τοι μελέτω φρεσίν οὐ γὰρ ἔγωγε
ἀθανάτοισιν ἔοικα τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν
οὐ δέμας οὐδὲ φυήν ἀλλὰ θνητοῖσι βροτοῖσιν
οὕς τινας ὑμεῖς ἴστε μάλιστ ὀχέοντας ὀϊζὺν
ἀνθρώπων τοῖσίν κεν ἐν ἄλγεσιν ἰσωσαίμην
καὶ δἔτι κεν καὶ πλεῖον ἐγὼ κακὰ μυθησαίμην
ἀλλ ἐμὲ μὲν δορπῆσαι ἐάσατε κηδόμενόν περ
οὐ γάρ τι στυγερῇ ἐπὶ γαστέρι κύντερον ἄλλο
ἔπλετο ἥ τἐκέλευσεν ἕο μνήσασθαι ἀνάγκῃ
καὶ μάλα τειρόμενον καὶ ἐνὶ φρεσὶ πένθος ἔχοντα
ὡς καὶ ἐγὼ πένθος μὲν ἔχω φρεσίν ἡ δὲ μάλ αἰεὶ
ἐσθέμεναι κέλεται καὶ πινέμεν ἐκ δέ με πάντων
ληθάνει ὅσσ ἔπαθον καὶ ἐνιπλήσασθαι ἀνώγει
ὑμεῖς δὀτρύνεσθε ἅμ ἠοῖ φαινομένηφι
ὥς κἐμὲ τὸν δύστηνον ἐμῆς ἐπιβήσετε πάτρης
κτῆσιν ἐμήν δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα
ὣς ἔφαθ οἱ δἄρα πάντες ἐπῄνεον ἠδ ἐκέλευον
πεμπέμεναι τὸν ξεῖνον ἐπεὶ κατὰ μοῖραν ἔειπεν
αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τἔπιον θὅσον ἤθελε θυμός
οἱ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκόνδε ἕκαστος
αὐτὰρ ὁ ἐν μεγάρῳ ὑπελείπετο δῖος Ὀδυσσεύς
πὰρ δέ οἱ Ἀρήτη τε καὶ Ἀλκίνοος θεοειδὴς
ἥσθην ἀμφίπολοι δἀπεκόσμεον ἔντεα δαιτός
τοῖσιν δἈρήτη λευκώλενος ἤρχετο μύθων
ἔγνω γὰρ φᾶρός τε χιτῶνά τε εἵματ ἰδοῦσα
καλά τά ῥαὐτὴ τεῦξε σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξί
καί μιν φωνήσασ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
τίς πόθεν εἰς ἀνδρῶν τίς τοι τάδε εἵματ ἔδωκεν
οὐ δὴ φῇς ἐπὶ πόντον ἀλώμενος ἐνθάδ ἱκέσθαι
ἀργαλέον βασίλεια διηνεκέως ἀγορεῦσαι
κήδε ἐπεί μοι πολλὰ δόσαν θεοὶ Οὐρανίωνες
Ὠγυγίη τις νῆσος ἀπόπροθεν εἰν ἁλὶ κεῖται
ἔνθα μὲν Ἄτλαντος θυγάτηρ δολόεσσα Καλυψὼ
ναίει ἐϋπλόκαμος δεινὴ θεός οὐδέ τις αὐτῇ
ἀλλ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἐφέστιον ἤγαγε δαίμων
οἶον ἐπεί μοι νῆα θοὴν ἀργῆτι κεραυνῷ
Ζεὺς ἐλάσας ἐκέασσε μέσῳ ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ
ἔνθ ἄλλοι μὲν πάντες ἀπέφθιθεν ἐσθλοὶ ἑταῖροι
αὐτὰρ ἐγὼ τρόπιν ἀγκὰς ἑλὼν νεὸς ἀμφιελίσσης
νῆσον ἐς Ὠγυγίην πέλασαν θεοί ἔνθα Καλυψὼ
ναίει ἐϋπλόκαμος δεινὴ θεός ἥ με λαβοῦσα
ἐνδυκέως ἐφίλει τε καὶ ἔτρεφεν ἠδὲ ἔφασκε
θήσειν ἀθάνατον καὶ ἀγήραον ἤματα πάντα
ἀλλ ἐμὸν οὔ ποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθεν
ἔνθα μὲν ἑπτάετες μένον ἔμπεδον εἵματα δαἰεὶ
δάκρυσι δεύεσκον τά μοι ἄμβροτα δῶκε Καλυψώ
καὶ τότε δή μἐκέλευσεν ἐποτρύνουσα νέεσθαι
Ζηνὸς ὑπ ἀγγελίης ἢ καὶ νόος ἐτράπετ αὐτῆς
πέμπε δἐπὶ σχεδίης πολυδέσμου πολλὰ δἔδωκε
σῖτον καὶ μέθυ ἡδύ καὶ ἄμβροτα εἵματα ἕσσεν
οὖρον δὲ προέηκεν ἀπήμονά τε λιαρόν τε
ἑπτὰ δὲ καὶ δέκα μὲν πλέον ἤματα ποντοπορεύων
ὀκτωκαιδεκάτῃ δἐφάνη ὄρεα σκιόεντα
γαίης ὑμετέρης γήθησε δέ μοι φίλον ἦτορ
δυσμόρῳ ἦ γὰρ ἔμελλον ἔτι ξυνέσεσθαι ὀϊζυῖ
πολλῇ τήν μοι ἐπῶρσε Ποσειδάων ἐνοσίχθων
ὅς μοι ἐφορμήσας ἀνέμους κατέδησε κέλευθον
ὤρινεν δὲ θάλασσαν ἀθέσφατον οὐδέ τι κῦμα
εἴα ἐπὶ σχεδίης ἁδινὰ στενάχοντα φέρεσθαι
τὴν μὲν ἔπειτα θύελλα διεσκέδασ αὐτὰρ ἔγωγε
νηχόμενος τόδε λαῖτμα διέτμαγον ὄφρα με γαίῃ
ὑμετέρῃ ἐπέλασσε φέρων ἄνεμός τε καὶ ὕδωρ
ἔνθα κέ μἐκβαίνοντα βιήσατο κῦμ ἐπὶ χέρσου
πέτρῃς πρὸς μεγάλῃσι βαλὸν καὶ ἀτερπέϊ χώρῳ
ἀλλ ἀναχασσάμενος νῆχον πάλιν ἧος ἐπῆλθον
ἐς ποταμόν τῇ δή μοι ἐείσατο χῶρος ἄριστος
λεῖος πετράων καὶ ἐπὶ σκέπας ἦν ἀνέμοιο
ἐκ δἔπεσον θυμηγερέων ἐπὶ δἀμβροσίη νὺξ
ἤλυθ ἐγὼ δἀπάνευθε διϊπετέος ποταμοῖο
ἐκβὰς ἐν θάμνοισι κατέδραθον ἀμφὶ δὲ φύλλα
ἠφυσάμην ὕπνον δὲ θεὸς κατ ἀπείρονα χεῦεν
ἔνθα μὲν ἐν φύλλοισι φίλον τετιημένος ἦτορ
εὗδον παννύχιος καὶ ἐπ ἠῶ καὶ μέσον ἦμαρ
δύσετό τἠέλιος καί με γλυκὺς ὕπνος ἀνῆκεν
ἀμφιπόλους δἐπὶ θινὶ τεῆς ἐνόησα θυγατρὸς
παιζούσας ἐν δαὐτὴ ἔην ἐϊκυῖα θεῇσι
τὴν ἱκέτευσ ἡ δοὔ τι νοήματος ἤμβροτεν ἐσθλοῦ
ὡς οὐκ ἂν ἔλποιο νεώτερον ἀντιάσαντα
ἐρξέμεν αἰεὶ γάρ τε νεώτεροι ἀφραδέουσιν
ἥ μοι σῖτον ἔδωκεν ἅλις ἠδ αἴθοπα οἶνον
καὶ λοῦσ ἐν ποταμῷ καί μοι τάδε εἵματ ἔδωκε
ταῦτά τοι ἀχνύμενός περ ἀληθείην κατέλεξα
τὸν δαὖτ Ἀλκίνοος ἀπαμείβετο φώνησέν τε
ξεῖν ἤτοι μὲν τοῦτο γ ἐναίσιμον οὐκ ἐνόησε
ἦγεν ἐς ἡμέτερον σὺ δἄρα πρώτην ἱκέτευσας
ἥρως μή μοι τοὔνεκ ἀμύμονα νείκεε κούρην
ἡ μὲν γάρ μἐκέλευε σὺν ἀμφιπόλοισιν ἕπεσθαι
ἀλλ ἐγὼ οὐκ ἔθελον δείσας αἰσχυνόμενός τε
δύσζηλοι γάρ τεἰμὲν ἐπὶ χθονὶ φῦλ ἀνθρώπων
ξεῖν οὔ μοι τοιοῦτον ἐνὶ στήθεσσι φίλον κῆρ
μαψιδίως κεχολῶσθαι ἀμείνω δαἴσιμα πάντα
αἲ γάρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον
τοῖος ἐὼν οἷός ἐσσι τά τε φρονέων ἅ τἐγώ περ
παῖδά τἐμὴν ἐχέμεν καὶ ἐμὸς γαμβρὸς καλέεσθαι
αὖθι μένων οἶκον δέ κἐγὼ καὶ κτήματα δοίην
εἴ κἐθέλων γε μένοις ἀέκοντα δέ σοὔ τις ἐρύξει
Φαιήκων μὴ τοῦτο φίλον Διῒ πατρὶ γένοιτο
πομπὴν δἐς τόδ ἐγὼ τεκμαίρομαι ὄφρ ἐῢ εἰδῇς
αὔριον ἔς τῆμος δὲ σὺ μὲν δεδμημένος ὕπνῳ
λέξεαι οἱ δἐλόωσι γαλήνην ὄφρ ἂν ἵκηαι
πατρίδα σὴν καὶ δῶμα καὶ εἴ πού τοι φίλον ἐστίν
εἴ περ καὶ μάλα πολλὸν ἑκαστέρω ἔστ Εὐβοίης
τὴν γὰρ τηλοτάτω φάσ ἔμμεναι οἵ μιν ἴδοντο
λαῶν ἡμετέρων ὅτε τε ξανθὸν Ῥαδάμανθυν
ἦγον ἐποψόμενον Τιτυὸν Γαιήϊον υἱόν
καὶ μὲν οἱ ἔνθ ἦλθον καὶ ἄτερ καμάτοιο τέλεσσαν
ἤματι τῷ αὐτῷ καὶ ἀπήνυσαν οἴκαδ ὀπίσσω
εἰδήσεις δὲ καὶ αὐτὸς ἐνὶ φρεσὶν ὅσσον ἄρισται
νῆες ἐμαὶ καὶ κοῦροι ἀναρρίπτειν ἅλα πηδῷ
εὐχόμενος δἄρα εἶπεν ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζε
Ζεῦ πάτερ αἴθ ὅσα εἶπε τελευτήσειεν ἅπαντα
Ἀλκίνοος τοῦ μέν κεν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν
ἄσβεστον κλέος εἴη ἐγὼ δέ κε πατρίδ ἱκοίμην
κέκλετο δἈρήτη λευκώλενος ἀμφιπόλοισι
δέμνι ὑπ αἰθούσῃ θέμεναι καὶ ῥήγεα καλὰ
πορφύρε ἐμβαλέειν στορέσαι τἐφύπερθε τάπητας
χλαίνας τἐνθέμεναι οὔλας καθύπερθεν ἕσασθαι
αὐτὰρ ἐπεὶ στόρεσαν πυκινὸν λέχος ἐγκονέουσαι
ὤτρυνον δὈδυσῆα παριστάμεναι ἐπέεσσιν
ὣς φάν τῷ δἀσπαστὸν ἐείσατο κοιμηθῆναι
τρητοῖς ἐν λεχέεσσιν ὑπ αἰθούσῃ ἐριδούπῳ
Ἀλκίνοος δἄρα λέκτο μυχῷ δόμου ὑψηλοῖο
πὰρ δὲ γυνὴ δέσποινα λέχος πόρσυνε καὶ εὐνήν
γρηῢς δεἰς ὑπερῷ ἀνεβήσετο καγχαλόωσα
δεσποίνῃ ἐρέουσα φίλον πόσιν ἔνδον ἐόντα
γούνατα δἐρρώσαντο πόδες δὑπερικταίνοντο
ὀφθαλμοῖσι τεοῖσι τά τἔλδεαι ἤματα πάντα
ἦλθ Ὀδυσεὺς καὶ οἶκον ἱκάνεται ὀψέ περ ἐλθών
μνηστῆρας δἔκτεινεν ἀγήνορας οἵ θἑὸν οἶκον
κήδεσκον καὶ κτήματ ἔδον βιόωντό τε παῖδα
μαῖα φίλη μάργην σε θεοὶ θέσαν οἵ τε δύνανται
ἄφρονα ποιῆσαι καὶ ἐπίφρονά περ μάλ ἐόντα
καί τε χαλιφρονέοντα σαοφροσύνης ἐπέβησαν
οἵ σέ περ ἔβλαψαν πρὶν δὲ φρένας αἰσίμη ἦσθα
τίπτε με λωβεύεις πολυπενθέα θυμὸν ἔχουσαν
ταῦτα παρὲξ ἐρέουσα καὶ ἐξ ὕπνου μἀνεγείρεις
ἡδέος ὅς μἐπέδησε φίλα βλέφαρ ἀμφικαλύψας
οὐ γάρ πω τοιόνδε κατέδραθον ἐξ οὗ Ὀδυσσεὺς
ᾤχετ ἐποψόμενος Κακοΐλιον οὐκ ὀνομαστήν
ἀλλ ἄγε νῦν κατάβηθι καὶ ἂψ ἔρχευ μέγαρόνδε
εἰ γάρ τίς μἄλλη γε γυναικῶν αἵ μοι ἔασι
ταῦτ ἐλθοῦσ ἤγγειλε καὶ ἐξ ὕπνου ἀνέγειρε
τῶ κε τάχα στυγερῶς μιν ἐγὼν ἀπέπεμψα νέεσθαι
αὖτις ἔσω μέγαρον σὲ δὲ τοῦτό γε γῆρας ὀνήσει
τὴν δαὖτε προσέειπε φίλη τροφὸς Εὐρύκλεια
οὔ τί σε λωβεύω τέκνον φίλον ἀλλ ἔτυμόν τοι
ἦλθ Ὀδυσεὺς καὶ οἶκον ἱκάνεται ὡς ἀγορεύω
ὁ ξεῖνος τὸν πάντες ἀτίμων ἐν μεγάροισι
Τηλέμαχος δἄρα μιν πάλαι ᾔδεεν ἔνδον ἐόντα
ἀλλὰ σαοφροσύνῃσι νοήματα πατρὸς ἔκευθεν
ὄφρ ἀνδρῶν τίσαιτο βίην ὑπερηνορεόντων
ὣς ἔφαθ ἡ δἐχάρη καὶ ἀπὸ λέκτροιο θοροῦσα
γρηῒ περιπλέχθη βλεφάρων δἀπὸ δάκρυον ἧκε
εἰ δἄγε δή μοι μαῖα φίλη νημερτὲς ἐνίσπες
εἰ ἐτεὸν δὴ οἶκον ἱκάνεται ὡς ἀγορεύεις
ὅππως δὴ μνηστῆρσιν ἀναιδέσι χεῖρας ἐφῆκε
μοῦνος ἐών οἱ δαἰὲν ἀολλέες ἔνδον ἔμιμνον
οὐκ ἴδον οὐ πυθόμην ἀλλὰ στόνον οἶον ἄκουσα
κτεινομένων ἡμεῖς δὲ μυχῷ θαλάμων εὐπήκτων
ἥμεθ ἀτυζόμεναι σανίδες δἔχον εὖ ἀραρυῖαι
πρίν γὅτε δή με σὸς υἱὸς ἀπὸ μεγάροιο κάλεσσε
Τηλέμαχος τὸν γάρ ῥα πατὴρ προέηκε καλέσσαι
εὗρον ἔπειτ Ὀδυσῆα μετὰ κταμένοισι νέκυσσιν
ἑσταόθ οἱ δέ μιν ἀμφί κραταίπεδον οὖδας ἔχοντες
κείατ ἐπ ἀλλήλοισιν ἰδοῦσά κε θυμὸν ἰάνθης
νῦν δοἱ μὲν δὴ πάντες ἐπ αὐλείῃσι θύρῃσιν
ἀθρόοι αὐτὰρ ὁ δῶμα θεειοῦται περικαλλές
πῦρ μέγα κειάμενος σὲ δέ με προέηκε καλέσσαι
ἀλλ ἕπευ ὄφρα σφῶϊν ἐϋφροσύνης ἐπιβῆτον
ἀμφοτέρω φίλον ἦτορ ἐπεὶ κακὰ πολλὰ πέποσθε
ἦλθε μὲν αὐτὸς ζωὸς ἐφέστιος εὗρε δὲ καὶ σὲ
καὶ παῖδ ἐν μεγάροισι κακῶς δοἵ πέρ μιν ἔρεζον
μνηστῆρες τοὺς πάντας ἐτίσατο ᾧ ἐνὶ οἴκῳ
μαῖα φίλη μή πω μέγ ἐπεύχεο καγχαλόωσα
οἶσθα γὰρ ὥς κἀσπαστὸς ἐνὶ μεγάροισι φανείη
πᾶσι μάλιστα δἐμοί τε καὶ υἱέϊ τὸν τεκόμεσθα
ἀλλ οὐκ ἔσθ ὅδε μῦθος ἐτήτυμος ὡς ἀγορεύεις
ἀλλά τις ἀθανάτων κτεῖνε μνηστῆρας ἀγαυούς
ὕβριν ἀγασσάμενος θυμαλγέα καὶ κακὰ ἔργα
τῶ δι ἀτασθαλίας ἔπαθον κακόν αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
ὤλεσε τηλοῦ νόστον Ἀχαιΐδος ὤλετο δαὐτός
τὴν δἠμείβετ ἔπειτα φίλη τροφὸς Εὐρύκλεια
τέκνον ἐμόν ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων
ἣ πόσιν ἔνδον ἐόντα παρ ἐσχάρῃ οὔ ποτε φῆσθα
οἴκαδ ἐλεύσεσθαι θυμὸς δέ τοι αἰὲν ἄπιστος
ἀλλ ἄγε τοι καὶ σῆμα ἀριφραδὲς ἄλλο τι εἴπω
οὐλήν τήν ποτέ μιν σῦς ἤλασε λευκῷ ὀδόντι
τὴν ἀπονίζουσα φρασάμην ἔθελον δὲ σοὶ αὐτῇ
εἰπέμεν ἀλλά με κεῖνος ἑλὼν ἐπὶ μάστακα χερσὶν
οὐκ ἔα εἰπέμεναι πολυκερδίῃσι νόοιο
ἀλλ ἕπευ αὐτὰρ ἐγὼν ἐμέθεν περιδώσομαι αὐτῆς
αἴ κέν σἐξαπάφω κτεῖναί μοἰκτίστῳ ὀλέθρῳ
τὴν δἠμείβετ ἔπειτα περίφρων Πηνελόπεια
μαῖα φίλη χαλεπόν σε θεῶν αἰειγενετάων
δήνεα εἴρυσθαι μὰλα περ πολύϊδριν ἐοῦσαν
ἄνδρας μνηστῆρας τεθνηότας ἠδ ὃς ἔπεφνεν
ὣς φαμένη κατέβαιν ὑπερώϊα πολλὰ δέ οἱ κῆρ
ὥρμαιν ἢ ἀπάνευθε φίλον πόσιν ἐξερεείνοι
ἦ παρστᾶσα κύσειε κάρη καὶ χεῖρε λαβοῦσα
ἡ δἐπεὶ εἰσῆλθεν καὶ ὑπέρβη λάϊνον οὐδόν
ἕζετ ἔπειτ Ὀδυσῆος ἐναντίον ἐν πυρὸς αὐγῇ
τοίχου τοῦ ἑτέρου ὁ δἄρα πρὸς κίονα μακρὴν
ἧστο κάτω ὁρόων ποτιδέγμενος εἴ τί μιν εἴποι
ἰφθίμη παράκοιτις ἐπεὶ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν
ἡ δἄνεω δὴν ἧστο τάφος δέ οἱ ἦτορ ἵκανεν
ὄψει δἄλλοτε μέν μιν ἐνωπαδίως ἐσίδεσκεν
ἄλλοτε δἀγνώσασκε κακὰ χροῒ εἵματ ἔχοντα
Τηλέμαχος δἐνένιπεν ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζε
μῆτερ ἐμή δύσμητερ ἀπηνέα θυμὸν ἔχουσα
τίφθ οὕτω πατρὸς νοσφίζεαι οὐδὲ παρ αὐτὸν
ἑζομένη μύθοισιν ἀνείρεαι οὐδὲ μεταλλᾷς
οὐ μέν κἄλλη γὦδε γυνὴ τετληότι θυμῷ
ἀνδρὸς ἀποσταίη ὅς οἱ κακὰ πολλὰ μογήσας
ἔλθοι ἐεικοστῷ ἔτεϊ ἐς πατρίδα γαῖαν
σοὶ δαἰεὶ κραδίη στερεωτέρη ἐστὶ λίθοιο
τέκνον ἐμόν θυμός μοι ἐνὶ στήθεσσι τέθηπεν
οὐδέ τι προσφάσθαι δύναμαι ἔπος οὐδ ἐρέεσθαι
ἔστ Ὀδυσεὺς καὶ οἶκον ἱκάνεται ἦ μάλα νῶϊ
γνωσόμεθ ἀλλήλων καὶ λώϊον ἔστι γὰρ ἡμῖν
ὣς φάτο μείδησεν δὲ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς
Τηλέμαχ ἤτοι μητέρ ἐνὶ μεγάροισιν ἔασον
πειράζειν ἐμέθεν τάχα δὲ φράσεται καὶ ἄρειον
νῦν δὅττι ῥυπόω κακὰ δὲ χροῒ εἵματα εἷμαι
τοὔνεκ ἀτιμάζει με καὶ οὔ πω φησὶ τὸν εἶναι
ἡμεῖς δὲ φραζώμεθ ὅπως ὄχ ἄριστα γένηται
καὶ γάρ τίς θἕνα φῶτα κατακτείνας ἐνὶ δήμῳ
ᾧ μὴ πολλοὶ ἔωσιν ἀοσσητῆρες ὀπίσσω
φεύγει πηούς τε προλιπὼν καὶ πατρίδα γαῖαν
ἡμεῖς δἕρμα πόληος ἀπέκταμεν οἳ μέγ ἄριστοι
κούρων εἰν Ἰθάκῃ τὰ δέ σε φράζεσθαι ἄνωγα
αὐτὸς ταῦτά γε λεῦσσε πάτερ φίλε σὴν γὰρ ἀρίστην
μῆτιν ἐπ ἀνθρώπους φάσ ἔμμεναι οὐδέ κέ τίς τοι
ἄλλος ἀνὴρ ἐρίσειε καταθνητῶν ἀνθρώπων
ἡμεῖς δὲ μεμαῶτες ἅμ ἑψόμεθ οὐδέ τί φημι
τοιγὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα
πρῶτα μὲν ἂρ λούσασθε καὶ ἀμφιέσασθε χιτῶνας
δμῳὰς δἐν μεγάροισιν ἀνώγετε εἵμαθ ἑλέσθαι
αὐτὰρ θεῖος ἀοιδὸς ἔχων φόρμιγγα λίγειαν
ἡμῖν ἡγείσθω φιλοπαίγμονος ὀρχηθμοῖο
ὥς κέν τις φαίη γάμον ἔμμεναι ἐκτὸς ἀκούων
ἢ ἀν ὁδὸν στείχων ἢ οἳ περιναιετάουσι
μὴ πρόσθε κλέος εὐρὺ φόνου κατὰ ἄστυ γένηται
ἀνδρῶν μνηστήρων πρίν γἡμέας ἐλθέμεν ἔξω
ἀγρὸν ἐς ἡμέτερον πολυδένδρεον ἔνθα δἔπειτα
φρασσόμεθ ὅττι κε κέρδος Ὀλύμπιος ἐγγυαλίξῃ
πρῶτα μὲν οὖν λούσαντο καὶ ἀμφιέσαντο χιτῶνας
ὅπλισθεν δὲ γυναῖκες ὁ δεἵλετο θεῖος ἀοιδὸς
φόρμιγγα γλαφυρήν ἐν δέ σφισιν ἵμερον ὧρσε
τοῖσιν δὲ μέγα δῶμα περιστεναχίζετο ποσσὶν
ἀνδρῶν παιζόντων καλλιζώνων τε γυναικῶν
ὦδε δέ τις εἴπεσκε δόμων ἔκτοσθεν ἀκούων
ἦ μάλα δή τις ἔγημε πολυμνήστην βασίλειαν
σχετλίη οὐδ ἔτλη πόσιος οὗ κουριδίοιο
εἴρυσθαι μέγα δῶμα διαμπερές ὄφρ ἂν ἵκοιτο
ὣς ἄρα τις εἴπεσκε τὰ δοὐκ ἴσαν ὡς ἐτέτυκτο
αὐτὰρ Ὀδυσσῆα μεγαλήτορα ᾧ ἐνὶ οἴκῳ
Εὐρυνόμη ταμίη λοῦσεν καὶ χρῖσεν ἐλαίῳ
ἀμφὶ δέ μιν φᾶρος καλὸν βάλεν ἠδὲ χιτῶνα
αὐτὰρ κὰκ κεφαλῆς χεῦεν πολὺ κάλλος Ἀθήνη
ὣς μὲν τῷ περίχευε χάριν κεφαλῇ τε καὶ ὤμοις
ἐκ δἀσαμίνθου βῆ δέμας ἀθανάτοισιν ὁμοῖος
ἀντίον ἧς ἀλόχου καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε
δαιμονίη περί σοί γε γυναικῶν θηλυτεράων
κῆρ ἀτέραμνον ἔθηκαν Ὀλύμπια δώματ ἔχοντες
ἀλλ ἄγε μοι μαῖα στόρεσον λέχος ὄφρα καὶ αὐτὸς
λέξομαι ἦ γὰρ τῇ γε σιδήρεον ἐν φρεσὶν ἦτορ
δαιμόνι οὐ γάρ τι μεγαλίζομαι οὐδ ἀθερίζω
οὐδὲ λίην ἄγαμαι μάλα δεὖ οἶδ οἷος ἔησθα
ἐξ Ἰθάκης ἐπὶ νηὸς ἰὼν δολιχηρέτμοιο
ἀλλ ἄγε οἱ στόρεσον πυκινὸν λέχος Εὐρύκλεια
ἐκτὸς ἐϋσταθέος θαλάμου τόν ῥαὐτὸς ἐποίει
ἔνθα οἱ ἐκθεῖσαι πυκινὸν λέχος ἐμβάλετ εὐνήν
κώεα καὶ χλαίνας καὶ ῥήγεα σιγαλόεντα
ὣς ἄρ ἔφη πόσιος πειρωμένη αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
ὀχθήσας ἄλοχον προσεφώνεε κέδν εἰδυῖαν
ὧ γύναι ἦ μάλα τοῦτο ἔπος θυμαλγὲς ἔειπες
τίς δέ μοι ἄλλοσε θῆκε λέχος χαλεπὸν δέ κεν εἴη
καὶ μάλ ἐπισταμένῳ ὅτε μὴ θεὸς αὐτὸς ἐπελθὼν
ῥηϊδίως ἐθέλων θείη ἄλλῃ ἐνὶ χώρῃ
ἀνδρῶν δοὔ κέν τις ζωὸς βροτός οὐδὲ μάλ ἡβῶν
ῥεῖα μετοχλίσσειεν ἐπεὶ μέγα σῆμα τέτυκται
ἐν λέχει ἀσκητῷ τὸ δἐγὼ κάμον οὐδέ τις ἄλλος
θάμνος ἔφυ τανύφυλλος ἐλαίης ἕρκεος ἐντός
ἀκμηνὸς θαλέθων πάχετος δἦν ἠΰτε κίων
τῷ δἐγὼ ἀμφιβαλὼν θάλαμον δέμον ὄφρ ἐτέλεσσα
πυκνῇσιν λιθάδεσσι καὶ εὖ καθύπερθεν ἔρεψα
κολλητὰς δἐπέθηκα θύρας πυκινῶς ἀραρυίας
καὶ τότ ἔπειτ ἀπέκοψα κόμην τανυφύλλου ἐλαίης
κορμὸν δἐκ ῥίζης προταμὼν ἀμφέξεσα χαλκῷ
εὖ καὶ ἐπισταμένως καὶ ἐπὶ στάθμην ἴθυνα
ἑρμῖν ἀσκήσας τέτρηνα δὲ πάντα τερέτρῳ
δαιδάλλων χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ ἠδ ἐλέφαντι
ἐν δἐτάνυσσ ἱμάντα βοὸς φοίνικι φαεινόν
οὕτω τοι τόδε σῆμα πιφαύσκομαι οὐδέ τι οἶδα
εἴ μοι ἔτ ἔμπεδόν ἐστι γύναι λέχος ἦέ τις ἤδη
ἀνδρῶν ἄλλοσε θῆκε ταμὼν ὕπο πυθμέν ἐλαίης
ὣς φάτο τῆς δαὐτοῦ λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ
σήματ ἀναγνούσῃ τά οἱ ἔμπεδα πέφραδ Ὀδυσσεύς
δακρύσασα δἔπειτ ἰθὺς κίεν ἀμφὶ δὲ χεῖρας
δειρῇ βάλλ Ὀδυσῆϊ κάρη δἔκυσ ἠδὲ προσηύδα
μή μοι Ὀδυσσεῦ σκύζευ ἐπεὶ τά περ ἄλλα μάλιστα
ἀνθρώπων πέπνυσο θεοὶ δὤπαζον ὀϊζύν
οἳ νῶϊν ἀγάσαντο παρ ἀλλήλοισι μένοντε
ἥβης ταρπῆναι καὶ γήραος οὐδὸν ἱκέσθαι
οὕνεκά σοὐ τὸ πρῶτον ἐπεὶ ἴδον ὦδ ἀγάπησα
αἰεὶ γάρ μοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισιν
ἐρρίγει μή τίς με βροτῶν ἀπάφοιτ ἐπέεσσιν
ἐλθών πολλοὶ γὰρ κακὰ κέρδεα βουλεύουσιν
οὐδέ κεν Ἀργείη Ἑλένη Διὸς ἐκγεγαυῖα
ἀνδρὶ παρ ἀλλοδαπῷ ἐμίγη φιλότητι καὶ εὐνῇ
εἰ ᾔδη ὅ μιν αὖτις ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν
ἀξέμεναι οἶκόνδε φίλην ἐς πατρίδ ἔμελλον
τὴν δἤτοι ῥέξαι θεὸς ὤρορεν ἔργον ἀεικές
τὴν δἄτην οὐ πρόσθεν ἑῷ ἐγκάτθετο θυμῷ
λυγρήν ἐξ ἧς πρῶτα καὶ ἡμέας ἵκετο πένθος
νῦν δἐπεὶ ἤδη σήματ ἀριφραδέα κατέλεξας
ἀλλ οἶοι σύ τἐγώ τε καὶ ἀμφίπολος μία μούνη
Ἀκτορίς ἥν μοι δῶκε πατὴρ ἔτι δεῦρο κιούσῃ
ἣ νῶϊν εἴρυτο θύρας πυκινοῦ θαλάμοιο
πείθεις δή μευ θυμόν ἀπηνέα περ μάλ ἐόντα
ὣς φάτο τῷ δἔτι μᾶλλον ὑφ ἵμερον ὧρσε γόοιο
κλαῖε δἔχων ἄλοχον θυμαρέα κέδν εἰδυῖαν
ὡς δὅτ ἂν ἀσπάσιος γῆ νηχομένοισι φανήῃ
ὦν τε Ποσειδάων εὐεργέα νῆ ἐνὶ πόντῳ
ῥαίσῃ ἐπειγομένην ἀνέμῳ καὶ κύματι πηγῷ
παῦροι δἐξέφυγον πολιῆς ἁλὸς ἤπειρόνδε
νηχόμενοι πολλὴ δὲ περὶ χροῒ τέτροφεν ἅλμη
ἀσπάσιοι δἐπέβαν γαίης κακότητα φυγόντες
ὣς ἄρα τῇ ἀσπαστὸς ἔην πόσις εἰσοροώσῃ
δειρῆς δοὔ πω πάμπαν ἀφίετο πήχεε λευκώ
καί νύ κὀδυρομένοισι φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς
εἰ μὴ ἄρ ἄλλ ἐνόησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη
νύκτα μὲν ἐν περάτῃ δολιχὴν σχέθεν Ἠῶ δαὖτε
ζεύγνυσθ ὠκύποδας φάος ἀνθρώποισι φέροντας
Λάμπον καὶ Φαέθονθ οἵ τἨῶ πῶλοι ἄγουσι
καὶ τότ ἄρ ἣν ἄλοχον προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς
ὧ γύναι οὐ γάρ πω πάντων ἐπὶ πείρατ ἀέθλων
ἤλθομεν ἀλλ ἔτ ὄπισθεν ἀμέτρητος πόνος ἔσται
πολλὸς καὶ χαλεπός τὸν ἐμὲ χρὴ πάντα τελέσσαι
ὣς γάρ μοι ψυχὴ μαντεύσατο Τειρεσίαο
ἤματι τῷ ὅτε δὴ κατέβην δόμον Ἄϊδος εἴσω
ἀλλ ἔρχευ λέκτρονδ ἴομεν γύναι ὄφρα καὶ ἤδη
ὕπνῳ ὕπο γλυκερῷ ταρπώμεθα κοιμηθέντε
εὐνὴ μὲν δή σοί γε τότ ἔσσεται ὁππότε θυμῷ
σῷ ἐθέλῃς ἐπεὶ ἄρ σε θεοὶ ποίησαν ἱκέσθαι
ἀλλ ἐπεὶ ἐφράσθης καί τοι θεὸς ἔμβαλε θυμῷ
εἴπ ἄγε μοι τὸν ἄεθλον ἐπεὶ καὶ ὄπισθεν ὀΐω
πεύσομαι αὐτίκα δἐστὶ δαήμεναι οὔ τι χέρειον
δαιμονίη τί τἄρ αὖ με μάλ ὀτρύνουσα κελεύεις
εἰπέμεν αὐτὰρ ἐγὼ μυθήσομαι οὐδ ἐπικεύσω
οὐ μέν τοι θυμὸς κεχαρήσεται οὐδὲ γὰρ αὐτὸς
χαίρω ἐπεὶ μάλα πολλὰ βροτῶν ἐπὶ ἄστε ἄνωγεν
ἐλθεῖν ἐν χείρεσσιν ἔχοντ εὐῆρες ἐρετμόν
εἰς ὅ κε τοὺς ἀφίκωμαι οἳ οὐκ ἴσασι θάλασσαν
οὐδ ἄρα τοί γἴσασι νέας φοινικοπαρήους
οὐδ εὐήρε ἐρετμά τά τε πτερὰ νηυσὶ πέλονται
σῆμα δέ μοι τόδ ἔειπεν ἀριφραδές οὐδέ σε κεύσω
ὁππότε κεν δή μοι ξυμβλήμενος ἄλλος ὁδίτης
φήῃ ἀθηρηλοιγὸν ἔχειν ἀνὰ φαιδίμῳ ὤμῳ
ἔρξανθ ἱερὰ καλὰ Ποσειδάωνι ἄνακτι
ἀρνειὸν ταῦρόν τε συῶν τἐπιβήτορα κάπρον
οἴκαδ ἀποστείχειν ἔρδειν θἱερὰς ἑκατόμβας
ἀθανάτοισι θεοῖσι τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι
πᾶσι μάλ ἑξείης θάνατος δέ μοι ἐξ ἁλὸς αὐτῷ
ἀβληχρὸς μάλα τοῖος ἐλεύσεται ὅς κέ με πέφνῃ
γήρᾳ ὕπο λιπαρῷ ἀρημένον ἀμφὶ δὲ λαοὶ
ὄλβιοι ἔσσονται τὰ δέ μοι φάτο πάντα τελεῖσθαι
εἰ μὲν δὴ γῆράς γε θεοὶ τελέουσιν ἄρειον
ἐλπωρή τοι ἔπειτα κακῶν ὑπάλυξιν ἔσεσθαι
ἐσθῆτος μαλακῆς δαΐδων ὕπο λαμπομενάων
γρηῢς μὲν κείουσα πάλιν οἶκόνδε βεβήκει
τοῖσιν δΕὐρυνόμη θαλαμηπόλος ἡγεμόνευεν
ἐρχομένοισι λέχοσδε δάος μετὰ χερσὶν ἔχουσα
ἐς θάλαμον δἀγαγοῦσα πάλιν κίεν οἱ μὲν ἔπειτα
ἀσπάσιοι λέκτροιο παλαιοῦ θεσμὸν ἵκοντο
παῦσαν ἄρ ὀρχηθμοῖο πόδας παῦσαν δὲ γυναῖκας
αὐτοὶ δεὐνάζοντο κατὰ μέγαρα σκιόεντα
τὼ δἐπεὶ οὖν φιλότητος ἐταρπήτην ἐρατεινῆς
τερπέσθην μύθοισι πρὸς ἀλλήλους ἐνέποντες
ἡ μὲν ὅσ ἐν μεγάροισιν ἀνέσχετο δῖα γυναικῶν
ἀνδρῶν μνηστήρων ἐσορῶσ ἀΐδηλον ὅμιλον
οἳ ἕθεν εἵνεκα πολλά βόας καὶ ἴφια μῆλα
ἔσφαζον πολλὸς δὲ πίθων ἠφύσσετο οἶνος
αὐτὰρ ὁ διογενὴς Ὀδυσεὺς ὅσα κήδε ἔθηκεν
ἀνθρώποις ὅσα ταὐτὸς ὀϊζύσας ἐμόγησε
πάντ ἔλεγ ἡ δἄρ ἐτέρπετ ἀκούουσ οὐδέ οἱ ὕπνος
πῖπτεν ἐπὶ βλεφάροισι πάρος καταλέξαι ἅπαντα
ἤρξατο δὡς πρῶτον Κίκονας δάμασ αὐτὰρ ἔπειτα
ἦλθεν Λωτοφάγων ἀνδρῶν πίειραν ἄρουραν
ἠδ ὅσα Κύκλωψ ἔρξε καὶ ὡς ἀπετίσατο ποινὴν
ἰφθίμων ἑτάρων οὓς ἤσθιεν οὐδ ἐλέαιρεν
ἠδ ὡς Αἴολον ἵκεθ ὅ μιν πρόφρων ὑπέδεκτο
καὶ πέμπ οὐδέ πω αἶσα φίλην ἐς πατρίδ ἱκέσθαι
ἤην ἀλλά μιν αὖτις ἀναρπάξασα θύελλα
πόντον ἐπ ἰχθυόεντα φέρεν βαρέα στενάχοντα
ἠδ ὡς Τηλέπυλον Λαιστρυγονίην ἀφίκανεν
οἳ νῆάς τὄλεσαν καὶ ἐϋκνήμιδας ἑταίρους
πάντας Ὀδυσσεὺς δοἶος ὑπέκφυγε νηῒ μελαίνῃ
καὶ Κίρκης κατέλεξε δόλον πολυμηχανίην τε
ψυχῇ χρησόμενος Θηβαίου Τειρεσίαο
νηῒ πολυκλήϊδι καὶ εἴσιδε πάντας ἑταίρους
μητέρα θἥ μιν ἔτικτε καὶ ἔτρεφε τυτθὸν ἐόντα
ἠδ ὡς Σειρήνων ἁδινάων φθόγγον ἄκουσεν
ὥς θἵκετο Πλαγκτὰς πέτρας δεινήν τε Χάρυβδιν
Σκύλλην θἣν οὔ πώ ποτ ἀκήριοι ἄνδρες ἄλυξαν