Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
θυμὸν ἀποφθινύθουσι σὺ δοὐκ ἐθέλεις ἐπαμύνειν
κεῖται Σαρπηδὼν Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων
ὃς Λυκίην εἴρυτο δίκῃσί τε καὶ σθένεϊ ᾧ
τὸν δὑπὸ Πατρόκλῳ δάμασ ἔγχεϊ χάλκεος Ἄρης
ἀλλὰ φίλοι πάρστητε νεμεσσήθητε δὲ θυμῷ
μὴ ἀπὸ τεύχε ἕλωνται ἀεικίσσωσι δὲ νεκρὸν
Μυρμιδόνες Δαναῶν κεχολωμένοι ὅσσοι ὄλοντο
τοὺς ἐπὶ νηυσὶ θοῇσιν ἐπέφνομεν ἐγχείῃσιν
ὣς ἔφατο Τρῶας δὲ κατὰ κρῆθεν λάβε πένθος
ἄσχετον οὐκ ἐπιεικτόν ἐπεί σφισιν ἕρμα πόληος
ἔσκε καὶ ἀλλοδαπός περ ἐών πολέες γὰρ ἅμ αὐτῷ
λαοὶ ἕποντ ἐν δαὐτὸς ἀριστεύεσκε μάχεσθαι
βὰν δἰθὺς Δαναῶν λελιημένοι ἦρχε δἄρά σφιν
Ἕκτωρ χωόμενος Σαρπηδόνος αὐτὰρ Ἀχαιοὺς
Αἴαντε νῦν σφῶϊν ἀμύνεσθαι φίλον ἔστω
οἷοί περ πάρος ἦτε μετ ἀνδράσιν ἢ καὶ ἀρείους
κεῖται ἀνὴρ ὃς πρῶτος ἐσήλατο τεῖχος Ἀχαιῶν
Σαρπηδών ἀλλ εἴ μιν ἀεικισσαίμεθ ἑλόντες
αὐτοῦ ἀμυνομένων δαμασαίμεθα νηλέϊ χαλκῷ
οἳ δἐπεὶ ἀμφοτέρωθεν ἐκαρτύναντο φάλαγγας
Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Μυρμιδόνες καὶ Ἀχαιοί
σύμβαλον ἀμφὶ νέκυι κατατεθνηῶτι μάχεσθαι
δεινὸν ἀΰσαντες μέγα δἔβραχε τεύχεα φωτῶν
Ζεὺς δἐπὶ νύκτ ὀλοὴν τάνυσε κρατερῇ ὑσμίνῃ
ὄφρα φίλῳ περὶ παιδὶ μάχης ὀλοὸς πόνος εἴη
βλῆτο γὰρ οὔ τι κάκιστος ἀνὴρ μετὰ Μυρμιδόνεσσιν
υἱὸς Ἀγακλῆος μεγαθύμου δῖος Ἐπειγεύς
τὸ πρίν ἀτὰρ τότε γἐσθλὸν ἀνεψιὸν ἐξεναρίξας
ἐς Πηλῆ ἱκέτευσε καὶ ἐς Θέτιν ἀργυρόπεζαν
οἳ δἅμ Ἀχιλλῆϊ ῥηξήνορι πέμπον ἕπεσθαι
τόν ῥα τόθ ἁπτόμενον νέκυος βάλε φαίδιμος Ἕκτωρ
χερμαδίῳ κεφαλήν ἣ δἄνδιχα πᾶσα κεάσθη
ἐν κόρυθι βριαρῇ ὃ δἄρα πρηνὴς ἐπὶ νεκρῷ
Πατρόκλῳ δἄρ ἄχος γένετο φθιμένου ἑτάροιο
ἴθυσεν δὲ διὰ προμάχων ἴρηκι ἐοικὼς
ὠκέϊ ὅς τἐφόβησε κολοιούς τε ψῆράς τε
ὣς ἰθὺς Λυκίων Πατρόκλεες ἱπποκέλευθε
ἔσσυο καὶ Τρώων κεχόλωσο δὲ κῆρ ἑτάροιο
καί ῥἔβαλε Σθενέλαον Ἰθαιμένεος φίλον υἱὸν
αὐχένα χερμαδίῳ ῥῆξεν δἀπὸ τοῖο τένοντας
ὅσση δαἰγανέης ῥιπὴ ταναοῖο τέτυκται
ἥν ῥά τἀνὴρ ἀφέῃ πειρώμενος ἢ ἐν ἀέθλῳ
τόσσον ἐχώρησαν Τρῶες ὤσαντο δἈχαιοί
Γλαῦκος δὲ πρῶτος Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων
ἐτράπετ ἔκτεινεν δὲ Βαθυκλῆα μεγάθυμον
Χάλκωνος φίλον υἱόν ὃς Ἑλλάδι οἰκία ναίων
ὄλβῳ τε πλούτῳ τε μετέπρεπε Μυρμιδόνεσσι
τὸν μὲν ἄρα Γλαῦκος στῆθος μέσον οὔτασε δουρὶ
στρεφθεὶς ἐξαπίνης ὅτε μιν κατέμαρπτε διώκων
δούπησεν δὲ πεσών πυκινὸν δἄχος ἔλλαβ Ἀχαιούς
ὡς ἔπεσ ἐσθλὸς ἀνήρ μέγα δὲ Τρῶες κεχάροντο
στὰν δἀμφ αὐτὸν ἰόντες ἀολλέες οὐδ ἄρ Ἀχαιοὶ
ἀλκῆς ἐξελάθοντο μένος δἰθὺς φέρον αὐτῶν
ἔνθ αὖ Μηριόνης Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν
Λαόγονον θρασὺν υἱὸν Ὀνήτορος ὃς Διὸς ἱρεὺς
Ἰδαίου ἐτέτυκτο θεὸς δὣς τίετο δήμῳ
Αἰνείας δἐπὶ Μηριόνῃ δόρυ χάλκεον ἧκεν
ἔλπετο γὰρ τεύξεσθαι ὑπασπίδια προβιβῶντος
Αἰνείας δἄρα θυμὸν ἐχώσατο φώνησέν τε
Μηριόνη τάχα κέν σε καὶ ὀρχηστήν περ ἐόντα
ἔγχος ἐμὸν κατέπαυσε διαμπερές εἴ σἔβαλόν περ
τὸν δαὖ Μηριόνης δουρικλυτὸς ἀντίον ηὔδα
Αἰνεία χαλεπόν σε καὶ ἴφθιμόν περ ἐόντα
ἔλθῃ ἀμυνόμενος θνητὸς δέ νυ καὶ σὺ τέτυξαι
εἰ καὶ ἐγώ σε βάλοιμι τυχὼν μέσον ὀξέϊ χαλκῷ
αἶψά κε καὶ κρατερός περ ἐὼν καὶ χερσὶ πεποιθὼς
εὖχος ἐμοὶ δοίης ψυχὴν δἌϊδι κλυτοπώλῳ
ὣς φάτο τὸν δἐνένιπε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός
Μηριόνη τί σὺ ταῦτα καὶ ἐσθλὸς ἐὼν ἀγορεύεις
νεκροῦ χωρήσουσι πάρος τινὰ γαῖα καθέξει
ἐν γὰρ χερσὶ τέλος πολέμου ἐπέων δἐνὶ βουλῇ
τὼ οὔ τι χρὴ μῦθον ὀφέλλειν ἀλλὰ μάχεσθαι
τῶν δὥς τε δρυτόμων ἀνδρῶν ὀρυμαγδὸς ὀρώρει
οὔρεος ἐν βήσσῃς ἕκαθεν δέ τε γίγνετ ἀκουή
ὣς τῶν ὄρνυτο δοῦπος ἀπὸ χθονὸς εὐρυοδείης
χαλκοῦ τε ῥινοῦ τε βοῶν τεὐποιητάων
νυσσομένων ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν
οὐδ ἂν ἔτι φράδμων περ ἀνὴρ Σαρπηδόνα δῖον
ἔγνω ἐπεὶ βελέεσσι καὶ αἵματι καὶ κονίῃσιν
ἐκ κεφαλῆς εἴλυτο διαμπερὲς ἐς πόδας ἄκρους
οἳ δαἰεὶ περὶ νεκρὸν ὁμίλεον ὡς ὅτε μυῖαι
σταθμῷ ἔνι βρομέωσι περιγλαγέας κατὰ πέλλας
ὣς ἄρα τοὶ περὶ νεκρὸν ὁμίλεον οὐδέ ποτε Ζεὺς
τρέψεν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης ὄσσε φαεινώ
ἀλλὰ κατ αὐτοὺς αἰὲν ὅρα καὶ φράζετο θυμῷ
πολλὰ μάλ ἀμφὶ φόνῳ Πατρόκλου μερμηρίζων
ἢ ἤδη καὶ κεῖνον ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ
αὐτοῦ ἐπ ἀντιθέῳ Σαρπηδόνι φαίδιμος Ἕκτωρ
χαλκῷ δῃώσῃ ἀπό τὤμων τεύχε ἕληται
ἐξαῦτις Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα χαλκοκορυστὴν
Ἕκτορι δὲ πρωτίστῳ ἀνάλκιδα θυμὸν ἐνῆκεν
ἐς δίφρον δἀναβὰς φύγαδ ἔτραπε κέκλετο δἄλλους
Τρῶας φευγέμεναι γνῶ γὰρ Διὸς ἱρὰ τάλαντα
ἔνθ οὐδ ἴφθιμοι Λύκιοι μένον ἀλλὰ φόβηθεν
κείμενον ἐν νεκύων ἀγύρει πολέες γὰρ ἐπ αὐτῷ
κάππεσον εὖτ ἔριδα κρατερὴν ἐτάνυσσε Κρονίων
οἳ δἄρ ἀπ ὤμοιιν Σαρπηδόνος ἔντε ἕλοντο
χάλκεα μαρμαίροντα τὰ μὲν κοίλας ἐπὶ νῆας
δῶκε φέρειν ἑτάροισι Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός
εἰ δἄγε νῦν φίλε Φοῖβε κελαινεφὲς αἷμα κάθηρον
ἐλθὼν ἐκ βελέων Σαρπηδόνα καί μιν ἔπειτα
πολλὸν ἀπὸ πρὸ φέρων λοῦσον ποταμοῖο ῥοῇσι
χρῖσόν τἀμβροσίῃ περὶ δἄμβροτα εἵματα ἕσσον
πέμπε δέ μιν πομποῖσιν ἅμα κραιπνοῖσι φέρεσθαι
ὕπνῳ καὶ θανάτῳ διδυμάοσιν οἵ ῥά μιν ὦκα
θήσουσ ἐν Λυκίης εὐρείης πίονι δήμῳ
βῆ δὲ κατ Ἰδαίων ὀρέων ἐς φύλοπιν αἰνήν
αὐτίκα δἐκ βελέων Σαρπηδόνα δῖον ἀείρας
πολλὸν ἀπὸ πρὸ φέρων λοῦσεν ποταμοῖο ῥοῇσι
χρῖσέν τἀμβροσίῃ περὶ δἄμβροτα εἵματα ἕσσε
κάτθεσαν ἐν Λυκίης εὐρείης πίονι δήμῳ
Πάτροκλος δἵπποισι καὶ Αὐτομέδοντι κελεύσας
Τρῶας καὶ Λυκίους μετεκίαθε καὶ μέγ ἀάσθη
νήπιος εἰ δὲ ἔπος Πηληϊάδαο φύλαξεν
ἦ τἂν ὑπέκφυγε κῆρα κακὴν μέλανος θανάτοιο
ἀλλ αἰεί τε Διὸς κρείσσων νόος ἠέ περ ἀνδρῶν
ῥηϊδίως ὅτε δαὐτὸς ἐποτρύνῃσι μάχεσθαι
ὅς οἱ καὶ τότε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἀνῆκεν
ἔνθα τίνα πρῶτον τίνα δὕστατον ἐξενάριξας
Πατρόκλεις ὅτε δή σε θεοὶ θάνατον δὲ κάλεσσαν
Ἄδρηστον μὲν πρῶτα καὶ Αὐτόνοον καὶ Ἔχεκλον
καὶ Πέριμον Μεγάδην καὶ Ἐπίστορα καὶ Μελάνιππον
αὐτὰρ ἔπειτ Ἔλασον καὶ Μούλιον ἠδὲ Πυλάρτην
τοὺς ἕλεν οἳ δἄλλοι φύγαδε μνώοντο ἕκαστος
Πατρόκλου ὑπὸ χερσί περὶ πρὸ γὰρ ἔγχεϊ θῦεν
εἰ μὴ Ἀπόλλων Φοῖβος ἐϋδμήτου ἐπὶ πύργου
ἔστη τῷ ὀλοὰ φρονέων Τρώεσσι δἀρήγων
Πάτροκλος τρὶς δαὐτὸν ἀπεστυφέλιξεν Ἀπόλλων
χείρεσσ ἀθανάτῃσι φαεινὴν ἀσπίδα νύσσων
χάζεο διογενὲς Πατρόκλεες οὔ νύ τοι αἶσα
σῷ ὑπὸ δουρὶ πόλιν πέρθαι Τρώων ἀγερώχων
οὐδ ὑπ Ἀχιλλῆος ὅς περ σέο πολλὸν ἀμείνων
ὣς φάτο Πάτροκλος δἀνεχάζετο πολλὸν ὀπίσσω
Ἕκτωρ δἐν Σκαιῇσι πύλῃς ἔχε μώνυχας ἵππους
δίζε γὰρ ἠὲ μάχοιτο κατὰ κλόνον αὖτις ἐλάσσας
ἦ λαοὺς ἐς τεῖχος ὁμοκλήσειεν ἀλῆναι
ταῦτ ἄρα οἱ φρονέοντι παρίστατο Φοῖβος Ἀπόλλων
ἀνέρι εἰσάμενος αἰζηῷ τε κρατερῷ τε
Ἀσίῳ ὃς μήτρως ἦν Ἕκτορος ἱπποδάμοιο
αὐτοκασίγνητος Ἑκάβης υἱὸς δὲ Δύμαντος
ὃς Φρυγίῃ ναίεσκε ῥοῇς ἔπι Σαγγαρίοιο
Ἕκτορ τίπτε μάχης ἀποπαύεαι οὐδέ τί σε χρή
αἴθ ὅσον ἥσσων εἰμί τόσον σέο φέρτερος εἴην
τώ κε τάχα στυγερῶς πολέμου ἀπερωήσειας
ἀλλ ἄγε Πατρόκλῳ ἔφεπε κρατερώνυχας ἵππους
αἴ κέν πώς μιν ἕλῃς δώῃ δέ τοι εὖχος Ἀπόλλων
Κεβριόνῃ δἐκέλευσε δαΐφρονι φαίδιμος Ἕκτωρ
ἵππους ἐς πόλεμον πεπληγέμεν αὐτὰρ Ἀπόλλων
δύσεθ ὅμιλον ἰών ἐν δὲ κλόνον Ἀργείοισιν
ἧκε κακόν Τρωσὶν δὲ καὶ Ἕκτορι κῦδος ὄπαζεν
Ἕκτωρ δἄλλους μὲν Δαναοὺς ἔα οὐδ ἐνάριζεν
αὐτὰρ ὃ Πατρόκλῳ ἔφεπε κρατερώνυχας ἵππους
Πάτροκλος δἑτέρωθεν ἀφ ἵππων ἆλτο χαμᾶζε
σκαιῇ ἔγχος ἔχων ἑτέρηφι δὲ λάζετο πέτρον
μάρμαρον ὀκριόεντα τόν οἱ περὶ χεὶρ ἐκάλυψεν
ἧκε δἐρεισάμενος οὐδὲ δὴν χάζετο φωτός
οὐδ ἁλίωσε βέλος βάλε δἝκτορος ἡνιοχῆα
Κεβριόνην νόθον υἱὸν ἀγακλῆος Πριάμοιο
ἵππων ἡνί ἔχοντα μετώπιον ὀξέϊ λᾶϊ
ἀμφοτέρας δὀφρῦς σύνελεν λίθος οὐδέ οἱ ἔσχεν
ὀστέον ὀφθαλμοὶ δὲ χαμαὶ πέσον ἐν κονίῃσιν
αὐτοῦ πρόσθε ποδῶν ὃ δἄρ ἀρνευτῆρι ἐοικὼς
τὸν δἐπικερτομέων προσέφης Πατρόκλεες ἱππεῦ
ὢ πόποι ἦ μάλ ἐλαφρὸς ἀνήρ ὡς ῥεῖα κυβιστᾷ
εἰ δή που καὶ πόντῳ ἐν ἰχθυόεντι γένοιτο
πολλοὺς ἂν κορέσειεν ἀνὴρ ὅδε τήθεα διφῶν
νηὸς ἀποθρῴσκων εἰ καὶ δυσπέμφελος εἴη
ὡς νῦν ἐν πεδίῳ ἐξ ἵππων ῥεῖα κυβιστᾷ
ἦ ῥα καὶ ἐν Τρώεσσι κυβιστητῆρες ἔασιν
ὣς εἰπὼν ἐπὶ Κεβριόνῃ ἥρωϊ βεβήκει
οἶμα λέοντος ἔχων ὅς τε σταθμοὺς κεραΐζων
ἔβλητο πρὸς στῆθος ἑή τέ μιν ὤλεσεν ἀλκή
ὣς ἐπὶ Κεβριόνῃ Πατρόκλεες ἆλσο μεμαώς
Ἕκτωρ δαὖθ ἑτέρωθεν ἀφ ἵππων ἆλτο χαμᾶζε
τὼ περὶ Κεβριόναο λέονθ ὣς δηρινθήτην
ὥ τὄρεος κορυφῇσι περὶ κταμένης ἐλάφοιο
ἄμφω πεινάοντε μέγα φρονέοντε μάχεσθον
ὣς περὶ Κεβριόναο δύω μήστωρες ἀϋτῆς
Πάτροκλός τε Μενοιτιάδης καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ
Ἕκτωρ μὲν κεφαλῆφιν ἐπεὶ λάβεν οὐχὶ μεθίει
ὡς δΕὖρός τε Νότος τἐριδαίνετον ἀλλήλοιιν
οὔρεος ἐν βήσσῃς βαθέην πελεμιζέμεν ὕλην
φηγόν τε μελίην τε τανύφλοιόν τε κράνειαν
αἵ τε πρὸς ἀλλήλας ἔβαλον τανυήκεας ὄζους
ἠχῇ θεσπεσίῃ πάταγος δέ τε ἀγνυμενάων
ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπ ἀλλήλοισι θορόντες
πολλὰ δὲ Κεβριόνην ἀμφ ὀξέα δοῦρα πεπήγει
ἰοί τε πτερόεντες ἀπὸ νευρῆφι θορόντες
πολλὰ δὲ χερμάδια μεγάλ ἀσπίδας ἐστυφέλιξαν
μαρναμένων ἀμφ αὐτόν ὃ δἐν στροφάλιγγι κονίης
κεῖτο μέγας μεγαλωστί λελασμένος ἱπποσυνάων
ὄφρα μὲν Ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει
ἦμος δἨέλιος μετενίσετο βουλυτὸν δέ
καὶ τότε δή ῥὑπὲρ αἶσαν Ἀχαιοὶ φέρτεροι ἦσαν
ἐκ μὲν Κεβριόνην βελέων ἥρωα ἔρυσσαν
Τρώων ἐξ ἐνοπῆς καὶ ἀπ ὤμων τεύχε ἕλοντο
Πάτροκλος δὲ Τρωσὶ κακὰ φρονέων ἐνόρουσε
τρὶς μὲν ἔπειτ ἐπόρουσε θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ
ἔνθ ἄρα τοι Πάτροκλε φάνη βιότοιο τελευτή
ἤντετο γάρ τοι Φοῖβος ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ
δεινός ὃ μὲν τὸν ἰόντα κατὰ κλόνον οὐκ ἐνόησεν
ἠέρι γὰρ πολλῇ κεκαλυμμένος ἀντεβόλησε
στῆ δὄπιθεν πλῆξεν δὲ μετάφρενον εὐρέε τὤμω
χειρὶ καταπρηνεῖ στρεφεδίνηθεν δέ οἱ ὄσσε
τοῦ δἀπὸ μὲν κρατὸς κυνέην βάλε Φοῖβος Ἀπόλλων
ἣ δὲ κυλινδομένη καναχὴν ἔχε ποσσὶν ὑφ ἵππων
αὐλῶπις τρυφάλεια μιάνθησαν δὲ ἔθειραι
αἵματι καὶ κονίῃσι πάρος γε μὲν οὐ θέμις ἦεν
ἱππόκομον πήληκα μιαίνεσθαι κονίῃσιν
ἀλλ ἀνδρὸς θείοιο κάρη χαρίεν τε μέτωπον
ῥύετ Ἀχιλλῆος τότε δὲ Ζεὺς Ἕκτορι δῶκεν
ᾗ κεφαλῇ φορέειν σχεδόθεν δέ οἱ ἦεν ὄλεθρος
πᾶν δέ οἱ ἐν χείρεσσιν ἄγη δολιχόσκιον ἔγχος
βριθὺ μέγα στιβαρὸν κεκορυθμένον αὐτὰρ ἀπ ὤμων
ἀσπὶς σὺν τελαμῶνι χαμαὶ πέσε τερμιόεσσα
λῦσε δέ οἱ θώρηκα ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων
τὸν δἄτη φρένας εἷλε λύθεν δὑπὸ φαίδιμα γυῖα
στῆ δὲ ταφών ὄπιθεν δὲ μετάφρενον ὀξέϊ δουρὶ
ὤμων μεσσηγὺς σχεδόθεν βάλε Δάρδανος ἀνὴρ
Πανθοΐδης Εὔφορβος ὃς ἡλικίην ἐκέκαστο
ἔγχεΐ θἱπποσύνῃ τε πόδεσσί τε καρπαλίμοισι
καὶ γὰρ δὴ τότε φῶτας ἐείκοσι βῆσεν ἀφ ἵππων
πρῶτ ἐλθὼν σὺν ὄχεσφι διδασκόμενος πολέμοιο
οὐδὲ δάμασσ ὃ μὲν αὖτις ἀνέδραμε μίκτο δὁμίλῳ
ἐκ χροὸς ἁρπάξας δόρυ μείλινον οὐδ ὑπέμεινε
Πάτροκλον γυμνόν περ ἐόντ ἐν δηϊοτῆτι
Πάτροκλος δὲ θεοῦ πληγῇ καὶ δουρὶ δαμασθεὶς
ἂψ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρ ἀλεείνων
Ἕκτωρ δὡς εἶδεν Πατροκλῆα μεγάθυμον
ἂψ ἀναχαζόμενον βεβλημένον ὀξέϊ χαλκῷ
ἀγχίμολόν ῥά οἱ ἦλθε κατὰ στίχας οὖτα δὲ δουρὶ
νείατον ἐς κενεῶνα διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε
δούπησεν δὲ πεσών μέγα δἤκαχε λαὸν Ἀχαιῶν
ὡς δὅτε σῦν ἀκάμαντα λέων ἐβιήσατο χάρμῃ
ὥ τὄρεος κορυφῇσι μέγα φρονέοντε μάχεσθον
πίδακος ἀμφ ὀλίγης ἐθέλουσι δὲ πιέμεν ἄμφω
πολλὰ δέ τἀσθμαίνοντα λέων ἐδάμασσε βίηφιν
ὣς πολέας πεφνόντα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν
Ἕκτωρ Πριαμίδης σχεδὸν ἔγχεϊ θυμὸν ἀπηύρα
καί οἱ ἐπευχόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
Πάτροκλ ἦ που ἔφησθα πόλιν κεραϊξέμεν ἁμήν
Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρας
ἄξειν ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
νήπιε τάων δὲ πρόσθ Ἕκτορος ὠκέες ἵπποι
ποσσὶν ὀρωρέχαται πολεμίζειν ἔγχεϊ δαὐτὸς
Τρωσὶ φιλοπτολέμοισι μεταπρέπω ὅ σφιν ἀμύνω
ἦμαρ ἀναγκαῖον σὲ δέ τἐνθάδε γῦπες ἔδονται
ἆ δείλ οὐδέ τοι ἐσθλὸς ἐὼν χραίσμησεν Ἀχιλλεύς
ὅς πού τοι μάλα πολλὰ μένων ἐπετέλλετ ἰόντι
μή μοι πρὶν ἰέναι Πατρόκλεες ἱπποκέλευθε
νῆας ἔπι γλαφυρὰς πρὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο
αἱματόεντα χιτῶνα περὶ στήθεσσι δαΐξαι
ὥς πού σε προσέφη σοὶ δὲ φρένας ἄφρονι πεῖθε
τὸν δὀλιγοδρανέων προσέφης Πατρόκλεες ἱππεῦ
ἤδη νῦν Ἕκτορ μεγάλ εὔχεο σοὶ γὰρ ἔδωκε
νίκην Ζεὺς Κρονίδης καὶ Ἀπόλλων οἵ με δάμασσαν
τοιοῦτοι δεἴ πέρ μοι ἐείκοσιν ἀντεβόλησαν
πάντές καὐτόθ ὄλοντο ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ δαμέντες
ἀλλά με μοῖρ ὀλοὴ καὶ Λητοῦς ἔκτανεν υἱός
ἀνδρῶν δΕὔφορβος σὺ δέ με τρίτος ἐξεναρίζεις
οὔ θην οὐδ αὐτὸς δηρὸν βέῃ ἀλλά τοι ἤδη
ἄγχι παρέστηκεν θάνατος καὶ μοῖρα κραταιὴ
χερσὶ δαμέντ Ἀχιλῆος ἀμύμονος Αἰακίδαο
τὸν καὶ τεθνηῶτα προσηύδα φαίδιμος Ἕκτωρ
Πατρόκλεις τί νύ μοι μαντεύεαι αἰπὺν ὄλεθρον
τίς δοἶδ εἴ κἈχιλεὺς Θέτιδος πάϊς ἠϋκόμοιο
φθήῃ ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσαι
ὣς ἄρα φωνήσας δόρυ χάλκεον ἐξ ὠτειλῆς
εἴρυσε λὰξ προσβάς τὸν δὕπτιον ὦσ ἀπὸ δουρός
αὐτίκα δὲ ξὺν δουρὶ μετ Αὐτομέδοντα βεβήκει
ἀντίθεον θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο
αὐτὰρ ὁ ἐν προδόμῳ εὐνάζετο δῖος Ὀδυσσεύς
κὰμ μὲν ἀδέψητον βοέην στόρεσ αὐτὰρ ὕπερθεν
κώεα πόλλ ὀΐων τοὺς ἱρεύεσκον Ἀχαιοί
Εὐρυνόμη δἄρ ἐπὶ χλαῖναν βάλε κοιμηθέντι
ἔνθ Ὀδυσεὺς μνηστῆρσι κακὰ φρονέων ἐνὶ θυμῷ
κεῖτ ἐγρηγορόων ταὶ δἐκ μεγάροιο γυναῖκες
ἤϊσαν αἳ μνηστῆρσιν ἐμισγέσκοντο πάρος περ
ἀλλήλῃσι γέλω τε καὶ εὐφροσύνην παρέχουσαι
τοῦ δὠρίνετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισι
πολλὰ δὲ μερμήριζε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν
ἠὲ μεταΐξας θάνατον τεύξειεν ἑκάστῃ
ἦ ἔτ ἐῷ μνηστῆρσιν ὑπερφιάλοισι μιγῆναι
ὕστατα καὶ πύματα κραδίη δέ οἱ ἔνδον ὑλάκτει
ὡς δὲ κύων ἀμαλῇσι περὶ σκυλάκεσσι βεβῶσα
ἄνδρ ἀγνοιήσασ ὑλάει μέμονέν τε μάχεσθαι
ὥς ῥα τοῦ ἔνδον ὑλάκτει ἀγαιομένου κακὰ ἔργα
στῆθος δὲ πλήξας κραδίην ἠνίπαπε μύθῳ
τέτλαθι δή κραδίη καὶ κύντερον ἄλλο ποτ ἔτλης
ἤματι τῷ ὅτε μοι μένος ἄσχετος ἤσθιε Κύκλωψ
ἰφθίμους ἑτάρους σὺ δἐτόλμας ὄφρα σε μῆτις
ἐξάγαγ ἐξ ἄντροιο ὀϊόμενον θανέεσθαι
ὣς ἔφατ ἐν στήθεσσι καθαπτόμενος φίλον ἦτορ
τῷ δὲ μάλ ἐν πείσῃ κραδίη μένε τετληυῖα
νωλεμέως ἀτὰρ αὐτὸς ἑλίσσετο ἔνθα καὶ ἔνθα
ὡς δὅτε γαστέρ ἀνὴρ πολέος πυρὸς αἰθομένοιο
ἐμπλείην κνίσης τε καὶ αἵματος ἔνθα καὶ ἔνθα
αἰόλλῃ μάλα δὧκα λιλαίεται ὀπτηθῆναι
ὣς ἄρ ὅ γἔνθα καὶ ἔνθα ἑλίσσετο μερμηρίζων
ὅππως δὴ μνηστῆρσιν ἀναιδέσι χεῖρας ἐφήσει
μοῦνος ἐὼν πολέσι σχεδόθεν δέ οἱ ἦλθεν Ἀθήνη
οὐρανόθεν καταβᾶσα δέμας δἤϊκτο γυναικί
στῆ δἄρ ὑπὲρ κεφαλῆς καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε
τίπτ αὖτ ἐγρήσσεις πάντων περὶ κάμμορε φωτῶν
οἶκος μέν τοι ὅδ ἐστί γυνὴ δέ τοι ἥδ ἐνὶ οἴκῳ
καὶ πάϊς οἷόν πού τις ἐέλδεται ἔμμεναι υἷα
ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα θεά κατὰ μοῖραν ἔειπες
ἀλλά τί μοι τόδε θυμὸς ἐνὶ φρεσὶ μερμηρίζει
ὅππως δὴ μνηστῆρσιν ἀναιδέσι χεῖρας ἐφήσω
μοῦνος ἐών οἱ δαἰὲν ἀολλέες ἔνδον ἔασι
πρὸς δἔτι καὶ τόδε μεῖζον ἐνὶ φρεσὶ μερμηρίζω
εἴ περ γὰρ κτείναιμι Διός τε σέθεν τε ἕκητι
πῇ κεν ὑπεκπροφύγοιμι τά σε φράζεσθαι ἄνωγα
σχέτλιε καὶ μέν τίς τε χερείονι πείθεθ ἑταίρῳ
ὅς περ θνητός τἐστὶ καὶ οὐ τόσα μήδεα οἶδεν
αὐτὰρ ἐγὼ θεός εἰμι διαμπερὲς ἥ σε φυλάσσω
ἐν πάντεσσι πόνοις ἐρέω δέ τοι ἐξαναφανδόν
εἴ περ πεντήκοντα λόχοι μερόπων ἀνθρώπων
νῶϊ περισταῖεν κτεῖναι μεμαῶτες Ἄρηϊ
καί κεν τῶν ἐλάσαιο βόας καὶ ἴφια μῆλα
ἀλλ ἑλέτω σε καὶ ὕπνος ἀνίη καὶ τὸ φυλάσσειν
πάννυχον ἐγρήσσοντα κακῶν δὑποδύσεαι ἤδη
ὣς φάτο καί ῥά οἱ ὕπνον ἐπὶ βλεφάροισιν ἔχευεν
αὐτὴ δἂψ ἐς Ὄλυμπον ἀφίκετο δῖα θεάων
λυσιμελής ἄλοχος δἄρ ἐπέγρετο κέδν εἰδυῖα
κλαῖε δἄρ ἐν λέκτροισι καθεζομένη μαλακοῖσιν
αὐτὰρ ἐπεὶ κλαίουσα κορέσσατο ὃν κατὰ θυμόν
Ἀρτέμιδι πρώτιστον ἐπεύξατο δῖα γυναικῶν
Ἄρτεμι πότνα θεά θύγατερ Διός αἴθε μοι ἤδη
ἰὸν ἐνὶ στήθεσσι βαλοῦσ ἐκ θυμὸν ἕλοιο
αὐτίκα νῦν ἢ ἔπειτα μ ἀναρπάξασα θύελλα
οἴχοιτο προφέρουσα κατ ἠερόεντα κέλευθα
ἐν προχοῇς δὲ βάλοι ἀψορρόου Ὠκεανοῖο
ὡς δὅτε Πανδαρέου κούρας ἀνέλοντο θύελλαι
τῇσι τοκῆας μὲν φθῖσαν θεοί αἱ δἐλίποντο
ὀρφαναὶ ἐν μεγάροισι κόμισσε δὲ δῖ Ἀφροδίτη
τυρῷ καὶ μέλιτι γλυκερῷ καὶ ἡδέϊ οἴνῳ
εἶδος καὶ πινυτήν μῆκος δἔπορ Ἄρτεμις ἁγνή
ἔργα δἈθηναίη δέδαε κλυτὰ ἐργάζεσθαι
εὖτ Ἀφροδίτη δῖα προσέστιχε μακρὸν Ὄλυμπον
κούρῃς αἰτήσουσα τέλος θαλεροῖο γάμοιο
ἐς Δία τερπικέραυνον ὁ γάρ τεὖ οἶδεν ἅπαντα
μοῖράν τἀμμορίην τε καταθνητῶν ἀνθρώπων
τόφρα δὲ τὰς κούρας ἅρπυιαι ἀνηρείψαντο
καί ῥἔδοσαν στυγερῇσιν ἐρινύσιν ἀμφιπολεύειν
ὣς ἔμ ἀϊστώσειαν Ὀλύμπια δώματ ἔχοντες
ἠέ μἐϋπλόκαμος βάλοι Ἄρτεμις ὄφρ Ὀδυσῆα
ὀσσομένη καὶ γαῖαν ὕπο στυγερὴν ἀφικοίμην
μηδέ τι χείρονος ἀνδρὸς ἐϋφραίνοιμι νόημα
ἀλλὰ τὸ μὲν καὶ ἀνεκτὸν ἔχειν κακόν ὁππότε κέν τις
ἤματα μὲν κλαίῃ πυκινῶς ἀκαχήμενος ἦτορ
νύκτας δὕπνος ἔχῃσιν ὁ γάρ τἐπέλησεν ἁπάντων
ἐσθλῶν ἠδὲ κακῶν ἐπεὶ ἄρ βλέφαρ ἀμφικαλύψῃ
αὐτὰρ ἐμοὶ καὶ ὀνείρατ ἐπέσσευεν κακὰ δαίμων
τῇδε γὰρ αὖ μοι νυκτὶ παρέδραθεν εἴκελος αὐτῷ
τοῖος ἐὼν οἷος ᾖεν ἅμα στρατῷ αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ
χαῖρ ἐπεὶ οὐκ ἐφάμην ὄναρ ἔμμεναι ἀλλ ὕπαρ ἤδη
τῆς δἄρα κλαιούσης ὄπα σύνθετο δῖος Ὀδυσσεύς
μερμήριξε δἔπειτα δόκησε δέ οἱ κατὰ θυμὸν
ἤδη γινώσκουσα παρεστάμεναι κεφαλῆφι
χλαῖναν μὲν συνελὼν καὶ κώεα τοῖσιν ἐνεῦδεν
ἐς μέγαρον κατέθηκεν ἐπὶ θρόνου ἐκ δὲ βοείην
θῆκε θύραζε φέρων Διῒ δεὔξατο χεῖρας ἀνασχών
Ζεῦ πάτερ εἴ μἐθέλοντες ἐπὶ τραφερήν τε καὶ ὑγρὴν
ἤγετ ἐμὴν ἐς γαῖαν ἐπεί μἐκακώσατε λίην
ἔνδοθεν ἔκτοσθεν δὲ Διὸς τέρας ἄλλο φανήτω
αὐτίκα δἐβρόντησεν ἀπ αἰγλήεντος Ὀλύμπου
ὑψόθεν ἐκ νεφέων γήθησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς
φήμην δἐξ οἴκοιο γυνὴ προέηκεν ἀλετρὶς
πλησίον ἔνθ ἄρα οἱ μύλαι εἵατο ποιμένι λαῶν
τῇσιν δώδεκα πᾶσαι ἐπερρώοντο γυναῖκες
ἄλφιτα τεύχουσαι καὶ ἀλείατα μυελὸν ἀνδρῶν
αἱ μὲν ἄρ ἄλλαι εὗδον ἐπεὶ κατὰ πυρὸν ἄλεσσαν
ἡ δὲ μί οὔ πω παύετ ἀφαυροτάτη δὲ τέτυκτο
ἥ ῥα μύλην στήσασα ἔπος φάτο σῆμα ἄνακτι
Ζεῦ πάτερ ὅς τε θεοῖσι καὶ ἀνθρώποισιν ἀνάσσεις
ἦ μεγάλ ἐβρόντησας ἀπ οὐρανοῦ ἀστερόεντος
οὐδέ ποθι νέφος ἐστί τέρας νύ τεῳ τόδε φαίνεις
κρῆνον νῦν καὶ ἐμοὶ δειλῇ ἔπος ὅττι κεν εἴπω
μνηστῆρες πύματόν τε καὶ ὕστατον ἤματι τῷδε
ἐν μεγάροις Ὀδυσῆος ἑλοίατο δαῖτ ἐρατεινήν
οἳ δή μοι καμάτῳ θυμαλγέϊ γούνατ ἔλυσαν
ἄλφιτα τευχούσῃ νῦν ὕστατα δειπνήσειαν
ὣς ἄρ ἔφη χαῖρεν δὲ κλεηδόνι δῖος Ὀδυσσεὺς
Ζηνός τε βροντῇ φάτο γὰρ τίσασθαι ἀλείτας
αἱ δἄλλαι δμῳαὶ κατὰ δώματα κάλ Ὀδυσῆος
ἐγρόμεναι ἀνέκαιον ἐπ ἐσχάρῃ ἀκάματον πῦρ
στῆ δἄρ ἐπ οὐδὸν ἰών πρὸς δΕὐρύκλειαν ἔειπε
μαῖα φίλη πῶς ξεῖνον ἐτιμήσασθ ἐνὶ οἴκῳ
εὐνῇ καὶ σίτῳ ἦ αὔτως κεῖται ἀκηδής
τοιαύτη γὰρ ἐμὴ μήτηρ πινυτή περ ἐοῦσα
ἐμπλήγδην ἕτερόν γε τίει μερόπων ἀνθρώπων
χείρονα τὸν δέ τἀρείον ἀτιμήσασ ἀποπέμπει
οὐκ ἄν μιν νῦν τέκνον ἀναίτιον αἰτιόῳο
οἶνον μὲν γὰρ πῖνε καθήμενος ὄφρ ἔθελ αὐτός
σίτου δοὐκέτ ἔφη πεινήμεναι εἴρετο γάρ μιν
ἡ μὲν δέμνι ἄνωγεν ὑποστορέσαι δμῳῇσιν
αὐτὰρ ὅ γὥς τις πάμπαν ὀϊζυρὸς καὶ ἄποτμος
οὐκ ἔθελ ἐν λέκτροισι καὶ ἐν ῥήγεσσι καθεύδειν
ἀλλ ἐν ἀδεψήτῳ βοέῃ καὶ κώεσιν οἰῶν
ἔδραθ ἐνὶ προδόμῳ χλαῖναν δἐπιέσσαμεν ἡμεῖς
ἔγχος ἔχων ἅμα τῷ γε κύνες πόδας ἀργοὶ ἕποντο
βῆ δἴμεν εἰς ἀγορὴν μετ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς
ἡ δαὖτε δμῳῇσιν ἐκέκλετο δῖα γυναικῶν
ἀγρεῖθ αἱ μὲν δῶμα κορήσατε ποιπνύσασαι
ῥάσσατέ τἔν τε θρόνοις εὐποιήτοισι τάπητας
βάλλετε πορφυρέους αἱ δὲ σπόγγοισι τραπέζας
πάσας ἀμφιμάσασθε καθήρατε δὲ κρητῆρας
καὶ δέπα ἀμφικύπελλα τετυγμένα ταὶ δὲ μεθ ὕδωρ
ἔρχεσθε κρήνηνδε καὶ οἴσετε θᾶσσον ἰοῦσαι
οὐ γὰρ δὴν μνηστῆρες ἀπέσσονται μεγάροιο
ἀλλὰ μάλ ἦρι νέονται ἐπεὶ καὶ πᾶσιν ἑορτή
αἱ μὲν ἐείκοσι βῆσαν ἐπὶ κρήνην μελάνυδρον
αἱ δαὐτοῦ κατὰ δώματ ἐπισταμένως πονέοντο
ἐς δἦλθον δρηστῆρες ἀγήνορες οἱ μὲν ἔπειτα
εὖ καὶ ἐπισταμένως κέασαν ξύλα ταὶ δὲ γυναῖκες
ἦλθον ἀπὸ κρήνης ἐπὶ δέ σφισιν ἦλθε συβώτης
τρεῖς σιάλους κατάγων οἳ ἔσαν μετὰ πᾶσιν ἄριστοι
καὶ τοὺς μέν ῥεἴασε καθ ἕρκεα καλὰ νέμεσθαι
αὐτὸς δαὖτ Ὀδυσῆα προσηύδα μειλιχίοισι
ξεῖν ἦ ἄρ τί σε μᾶλλον Ἀχαιοὶ εἰσορόωσιν
ἦέ σἀτιμάζουσι κατὰ μέγαρ ὡς τὸ πάρος περ
αἲ γὰρ δή Εὔμαιε θεοὶ τισαίατο λώβην
ἣν οἵδ ὑβρίζοντες ἀεικέα μηχανόωνται
οἴκῳ ἐν ἀλλοτρίῳ οὐδ αἰδοῦς μοῖραν ἔχουσιν
ἀγχίμολον δέ σφἦλθε Μελάνθιος αἰπόλος αἰγῶν
αἶγας ἄγων αἳ πᾶσι μετέπρεπον αἰπολίοισι
δεῖπνον μνηστήρεσσι δύω δἅμ ἕποντο νομῆες
καὶ τὰς μὲν κατέδησεν ὑπ αἰθούσῃ ἐριδούπῳ
αὐτὸς δαὖτ Ὀδυσῆα προσηύδα κερτομίοισι
ξεῖν ἔτι καὶ νῦν ἐνθάδ ἀνιήσεις κατὰ δῶμα
ἀνέρας αἰτίζων ἀτὰρ οὐκ ἔξεισθα θύραζε
πάντως οὐκέτι νῶϊ διακρινέεσθαι ὀΐω
πρὶν χειρῶν γεύσασθαι ἐπεὶ σύ περ οὐ κατὰ κόσμον
αἰτίζεις εἰσὶν δὲ καὶ ἄλλοθι δαῖτες Ἀχαιῶν
ὣς φάτο τὸν δοὔ τι προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς
ἀλλ ἀκέων κίνησε κάρη κακὰ βυσσοδομεύων
τοῖσι δἐπὶ τρίτος ἦλθε Φιλοίτιος ὄρχαμος ἀνδρῶν
βοῦν στεῖραν μνηστῆρσιν ἄγων καὶ πίονας αἶγας
πορθμῆες δἄρα τούς γε διήγαγον οἵ τε καὶ ἄλλους
ἀνθρώπους πέμπουσιν ὅτις σφέας εἰσαφίκηται
καὶ τὰ μὲν εὖ κατέδησεν ὑπ αἰθούσῃ ἐριδούπῳ
αὐτὸς δαὖτ ἐρέεινε συβώτην ἄγχι παραστάς
τίς δὴ ὅδε ξεῖνος νέον εἰλήλουθε συβῶτα
ἡμέτερον πρὸς δῶμα τέων δἐξ εὔχεται εἶναι
ἀνδρῶν ποῦ δέ νύ οἱ γενεὴ καὶ πατρὶς ἄρουρα
δύσμορος ἦ τε ἔοικε δέμας βασιλῆϊ ἄνακτι
ἀλλὰ θεοὶ δυόωσι πολυπλάγκτους ἀνθρώπους
ὁππότε καὶ βασιλεῦσιν ἐπικλώσωνται ὀϊζύν
ἦ καὶ δεξιτερῇ δειδίσκετο χειρὶ παραστάς
οὐκ ἐλεαίρεις ἄνδρας ἐπὴν δὴ γείνεαι αὐτός
μισγέμεναι κακότητι καὶ ἄλγεσι λευγαλέοισιν
ἴδιον ὡς ἐνόησα δεδάκρυνται δέ μοι ὄσσε
μνησαμένῳ Ὀδυσῆος ἐπεὶ καὶ κεῖνον ὀΐω
τοιάδε λαίφε ἔχοντα κατ ἀνθρώπους ἀλάλησθαι
εἰ δἤδη τέθνηκε καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισιν
ὤ μοι ἔπειτ Ὀδυσῆος ἀμύμονος ὅς μἐπὶ βουσὶν
εἷσ ἔτι τυτθὸν ἐόντα Κεφαλλήνων ἐνὶ δήμῳ
νῦν δαἱ μὲν γίνονται ἀθέσφατοι οὐδέ κεν ἄλλως
ἀνδρί γὑποσταχύοιτο βοῶν γένος εὐρυμετώπων
τὰς δἄλλοι με κέλονται ἀγινέμεναί σφισιν αὐτοῖς
ἔδμεναι οὐδέ τι παιδὸς ἐνὶ μεγάροις ἀλέγουσιν
οὐδ ὄπιδα τρομέουσι θεῶν μεμάασι γὰρ ἤδη
κτήματα δάσσασθαι δὴν οἰχομένοιο ἄνακτος
αὐτὰρ ἐμοὶ τόδε θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισι
πόλλ ἐπιδινεῖται μάλα μὲν κακὸν υἷος ἐόντος
ἄλλων δῆμον ἱκέσθαι ἰόντ αὐτῇσι βόεσσιν
ἄνδρας ἐς ἀλλοδαπούς τὸ δὲ ῥίγιον αὖθι μένοντα
βουσὶν ἐπ ἀλλοτρίῃσι καθήμενον ἄλγεα πάσχειν
καί κεν δὴ πάλαι ἄλλον ὑπερμενέων βασιλήων
ἐξικόμην φεύγων ἐπεὶ οὐκέτ ἀνεκτὰ πέλονται
ἀλλ ἔτι τὸν δύστηνον ὀΐομαι εἴ ποθεν ἐλθὼν
ἀνδρῶν μνηστήρων σκέδασιν κατὰ δώματα θείη
γινώσκω δὲ καὶ αὐτὸς ὅ τοι πινυτὴ φρένας ἵκει
τοὔνεκά τοι ἐρέω καὶ ἐπὶ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι
ἦ σέθεν ἐνθάδ ἐόντος ἐλεύσεται οἴκαδ Ὀδυσσεύς
σοῖσιν δὀφθαλμοῖσιν ἐπόψεαι αἴ κἐθέλῃσθα
κτεινομένους μνηστῆρας οἳ ἐνθάδε κοιρανέουσι
τὸν δαὖτε προσέειπε βοῶν ἐπιβουκόλος ἀνήρ
αἲ γὰρ τοῦτο ξεῖνε ἔπος τελέσειε Κρονίων
γνοίης χοἵη ἐμὴ δύναμις καὶ χεῖρες ἕπονται
ὣς δαὔτως Εὔμαιος ἐπεύξατο πᾶσι θεοῖσι
μνηστῆρες δἄρα Τηλεμάχῳ θάνατόν τε μόρον τε
ἤρτυον αὐτὰρ ὁ τοῖσιν ἀριστερὸς ἤλυθεν ὄρνις
αἰετὸς ὑψιπέτης ἔχε δὲ τρήρωνα πέλειαν
τοῖσιν δἈμφίνομος ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν
ὧ φίλοι οὐχ ἡμῖν συνθεύσεται ἥδε γε βουλή
Τηλεμάχοιο φόνος ἀλλὰ μνησώμεθα δαιτός
ὣς ἔφατ Ἀμφίνομος τοῖσιν δἐπιήνδανε μῦθος
ἐλθόντες δἐς δώματ Ὀδυσσῆος θείοιο
χλαίνας μὲν κατέθεντο κατὰ κλισμούς τε θρόνους τε
οἱ δἱέρευον ὄϊς μεγάλους καὶ πίονας αἶγας
ἵρευον δὲ σύας σιάλους καὶ βοῦν ἀγελαίην
σπλάγχνα δἄρ ὀπτήσαντες ἐνώμων ἐν δέ τε οἶνον
κρητῆρσι κερόωντο κύπελλα δὲ νεῖμε συβώτης
σῖτον δέ σφἐπένειμε Φιλοίτιος ὄρχαμος ἀνδρῶν
καλοῖς ἐν κανέοισιν ἐῳνοχόει δὲ Μελανθεύς
Τηλέμαχος δὈδυσῆα καθίδρυε κέρδεα νωμῶν
ἐντὸς ἐϋσταθέος μεγάρου παρὰ λάϊνον οὐδόν
δίφρον ἀεικέλιον καταθεὶς ὀλίγην τε τράπεζαν
πὰρ δἐτίθει σπλάγχνων μοίρας ἐν δοἶνον ἔχευεν
ἐν δέπαϊ χρυσέῳ καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν
ἐνταυθοῖ νῦν ἧσο μετ ἀνδράσιν οἰνοποτάζων
κερτομίας δέ τοι αὐτὸς ἐγὼ καὶ χεῖρας ἀφέξω
πάντων μνηστήρων ἐπεὶ οὔ τοι δήμιός ἐστιν
οἶκος ὅδ ἀλλ Ὀδυσῆος ἐμοὶ δἐκτήσατο κεῖνος
ὑμεῖς δέ μνηστῆρες ἐπίσχετε θυμὸν ἐνιπῆς
καὶ χειρῶν ἵνα μή τις ἔρις καὶ νεῖκος ὄρηται
καὶ χαλεπόν περ ἐόντα δεχώμεθα μῦθον Ἀχαιοί
Τηλεμάχου μάλα δἧμιν ἀπειλήσας ἀγορεύει
οὐ γὰρ Ζεὺς εἴασε Κρονίων τῶ κέ μιν ἤδη
παύσαμεν ἐν μεγάροισι λιγύν περ ἐόντ ἀγορητήν
ὣς ἔφατ Ἀντίνοος ὁ δἄρ οὐκ ἐμπάζετο μύθων
κήρυκες δἀνὰ ἄστυ θεῶν ἱερὴν ἑκατόμβην
ἦγον τοὶ δἀγέροντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ
ἄλσος ὕπο σκιερὸν ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος
πὰρ δἄρ Ὀδυσσῆϊ μοῖραν θέσαν οἳ πονέοντο
ἴσην ὡς αὐτοί περ ἐλάγχανον ὣς γὰρ ἀνώγει
δύη ἄχος κραδίην Λαερτιάδην Ὀδυσῆα
ἦν δέ τις ἐν μνηστῆρσιν ἀνὴρ ἀθεμίστια εἰδώς
Κτήσιππος δὄνομ ἔσκε Σάμῃ δἐνὶ οἰκία ναῖεν
ὃς δή τοι κτεάτεσσι πεποιθὼς πατρὸς ἑοῖο
μνάσκετ Ὀδυσσῆος δὴν οἰχομένοιο δάμαρτα
ὅς ῥα τότε μνηστῆρσιν ὑπερφιάλοισι μετηύδα
μοῖραν μὲν δὴ ξεῖνος ἔχει πάλαι ὡς ἐπέοικεν
ἴσην οὐ γὰρ καλὸν ἀτέμβειν οὐδὲ δίκαιον
ξείνους Τηλεμάχου ὅς κεν τάδε δώμαθ ἵκηται
ἀλλ ἄγε οἱ καὶ ἐγὼ δῶ ξείνιον ὄφρα καὶ αὐτὸς
ἠὲ λοετροχόῳ δώῃ γέρας ἠέ τῳ ἄλλῳ
ὣς εἰπὼν ἔρριψε βοὸς πόδα χειρὶ παχείῃ
κείμενον ἐκ κανέοιο λαβών ὁ δἀλεύατ Ὀδυσσεὺς
ἦκα παρακλίνας κεφαλήν μείδησε δὲ θυμῷ
σαρδάνιον μάλα τοῖον ὁ δεὔδμητον βάλε τοῖχον
Κτήσιππον δἄρα Τηλέμαχος ἠνίπαπε μύθῳ
Κτήσιππ ἦ μάλα τοι τόδε κέρδιον ἔπλετο θυμῷ
οὐκ ἔβαλες τὸν ξεῖνον ἀλεύατο γὰρ βέλος αὐτός
ἦ γάρ κέν σε μέσον βάλον ἔγχεϊ ὀξυόεντι
καί κέ τοι ἀντὶ γάμοιο πατὴρ τάφον ἀμφεπονεῖτο
ἐνθάδε τῶ μή τίς μοι ἀεικείας ἐνὶ οἴκῳ
φαινέτω ἤδη γὰρ νοέω καὶ οἶδα ἕκαστα
ἀλλ ἔμπης τάδε μὲν καὶ τέτλαμεν εἰσορόωντες
μήλων σφαζομένων οἴνοιό τε πινομένοιο
καὶ σίτου χαλεπὸν γὰρ ἐρυκακέειν ἕνα πολλούς
ἀλλ ἄγε μηκέτι μοι κακὰ ῥέζετε δυσμενέοντες
τεθνάμεν ἢ τάδε γαἰὲν ἀεικέα ἔργ ὁράασθαι
ξείνους τε στυφελιζομένους δμῳάς τε γυναῖκας
ῥυστάζοντας ἀεικελίως κατὰ δώματα καλά
ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε Δαμαστορίδης Ἀγέλαος
Τηλεμάχῳ δέ κε μῦθον ἐγὼ καὶ μητέρι φαίην
ἤπιον εἴ σφωϊν κραδίῃ ἅδοι ἀμφοτέροιϊν
ὄφρα μὲν ὑμῖν θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει
μνηστῆρας κατὰ δώματ ἐπεὶ τόδε κέρδιον ἦεν
εἰ νόστησ Ὀδυσεὺς καὶ ὑπότροπος ἵκετο δῶμα
νῦν δἤδη τόδε δῆλον ὅτ οὐκέτι νόστιμός ἐστιν
ἀλλ ἄγε σῇ τάδε μητρὶ παρεζόμενος κατάλεξον
γήμασθ ὅς τις ἄριστος ἀνὴρ καὶ πλεῖστα πόρῃσιν
ὄφρα σὺ μὲν χαίρων πατρώϊα πάντα νέμηαι
ἔσθων καὶ πίνων ἡ δἄλλου δῶμα κομίζῃ
οὐ μὰ Ζῆν Ἀγέλαε καὶ ἄλγεα πατρὸς ἐμοῖο
ὅς που τῆλ Ἰθάκης ἢ ἔφθιται ἢ ἀλάληται
οὔ τι διατρίβω μητρὸς γάμον ἀλλὰ κελεύω
γήμασθ ᾧ κἐθέλῃ ποτὶ δἄσπετα δῶρα δίδωμι
αἰδέομαι δἀέκουσαν ἀπὸ μεγάροιο δίεσθαι
μύθῳ ἀναγκαίῳ μὴ τοῦτο θεὸς τελέσειεν
ὣς φάτο Τηλέμαχος μνηστῆρσι δὲ Παλλὰς Ἀθήνη
ἄσβεστον γέλω ὧρσε παρέπλαγξεν δὲ νόημα
οἱ δἤδη γναθμοῖσι γελώων ἀλλοτρίοισιν
τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε Θεοκλύμενος θεοειδής
εἰλύαται κεφαλαί τε πρόσωπά τε νέρθε τε γοῦνα
οἰμωγὴ δὲ δέδηε δεδάκρυνται δὲ παρειαί
αἵματι δἐρράδαται τοῖχοι καλαί τε μεσόδμαι
εἰδώλων δὲ πλέον πρόθυρον πλείη δὲ καὶ αὐλή
οὐρανοῦ ἐξαπόλωλε κακὴ δἐπιδέδρομεν ἀχλύς
ὣς ἔφαθ οἱ δἄρα πάντες ἐπ αὐτῷ ἡδὺ γέλασσαν
ἀλλά μιν αἶψα νέοι δόμου ἐκπέμψασθε θύραζε
εἰς ἀγορὴν ἔρχεσθαι ἐπεὶ τάδε νυκτὶ ἐΐσκει
Εὐρύμαχ οὔ τί σἄνωγα ἐμοὶ πομπῆας ὀπάζειν
εἰσί μοι ὀφθαλμοί τε καὶ οὔατα καὶ πόδες ἄμφω
καὶ νόος ἐν στήθεσσι τετυγμένος οὐδὲν ἀεικής
τοῖς ἔξειμι θύραζε ἐπεὶ νοέω κακὸν ὔμμιν