Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
Ἡρακλέης δὑπὸ ματρὶ νέον φυτὸν ὣς ἐν ἀλωᾷ
ἐτρέφετ Ἀργείου κεκλημένος Ἀμφιτρύωνος
γράμματα μὲν τὸν παῖδα γέρων Λίνος ἐξεδίδαξεν
υἱὸς Ἀπόλλωνος μελεδωνεὺς ἄγρυπνος ἥρως
τόξον δἐντανύσαι καὶ ἐπίσκοπον εἶναι ὀϊστῶν
Εὔρυτος ἐκ πατέρων μεγάλαις ἀφνειὸς ἀρούραις
αὐτὰρ ἀοιδὸν ἔθηκε καὶ ἄμφω χεῖρας ἔπλασσε
πυξίνᾳ ἐν φόρμιγγι Φιλαμμονίδας εὔμολπος
ὅσσα δἀπὸ σκελέων ἑδροστρόφοι Ἀργόθεν ἄνδρες
ἀλλάλους σφάλλοντι παλαίσμασιν ὅσσά τε πύκται
δεινοὶ ἐν ἱμάντεσσιν ἅ τἐς γαῖαν προπεσόντες
πάμμαχοι ἐξεύροντο σοφίσματα σύμφορα τέχνᾳ
πάντ ἔμαθ Ἑρμείαο διδασκόμενος παρὰ παιδὶ
θαρσαλέως τις ἔμεινεν ἀεθλεύοντ ἐν ἀγῶνι
τοῖον ἐπισκύνιον βλοσυρῷ ἐπέκειτο προσώπῳ
ἵππους δἐξελάσασθαι ὑφ ἅρματι καὶ περὶ νύσσαν
ἀσφαλέως κάμπτοντα τροχῷ σύριγγα φυλάξαι
Ἀμφιτρύων ὃν παῖδα φίλα φρονέων ἐδίδαξεν
αὐτός ἐπεὶ μάλα πολλὰ θοῶν ἐξήρατ ἀγώνων
Ἄργει ἐν ἱπποβότῳ κειμήλια καί οἱ ἀαγεῖς
δίφροι ἐφ ὧν ἐπέβαινε χρόνῳ διέλυσαν ἱμάντας
δούρατι δὲ προβολαίῳ ὑπ ἀσπίδι ὦμον ἔχοντα
ἀνδρὸς ὀρέξασθαι ξιφέων τἀνέχεσθαι ἀμυχμόν
κοσμῆσαί τε φάλαγγα λόχον τἀναμετρήσασθαι
δυσμενέων ἐπιόντα καὶ ἱππήεσσι κελεῦσαι
Κάστωρ Ἱππαλίδας δέδαεν φυγὰς Ἄργεος ἐνθών
ὁππόκα κλᾶρον ἅπαντα καὶ οἰνόπεδον μέγα Τυδεὺς
ναῖε παρ Ἀδρήστοιο λαβὼν ἱππήλατον Ἄργος
Κάστορι δοὔτις ὁμοῖος ἐν ἡμιθέοις πολεμιστὴς
ἄλλος ἔην πρὶν γῆρας ἀποτρῖψαι νεότητα
εὐνὰ δἦς τῷ παιδὶ τετυγμένα ἀγχόθι πατρὸς
δέρμα λεόντειον μάλα οἱ κεχαρισμένον αὐτῷ
δεῖπνον δὲ κρέα τὀπτὰ καὶ ἐν κανέῳ μέγας ἄρτος
Δωρικός ἀσφαλέως κε φυτοσκάφον ἄνδρα κορέσσαι
αὐτὰρ ἐπ ἄματι τυννὸν ἄνευ πυρὸς αἴνυτο δόρπον
εἵματα δοὐκ ἀσκητὰ μέσας ὑπὲρ ἕννυτο κνάμας
τὸν δὁ γέρων προσέειπε φυτῶν ἐπίουρος ἀροτρεὺς
παυσάμενος ἔργοιο τό οἱ μετὰ χερσὶν ἔκειτο
Ἔκ τοι ξεῖνε πρόφρων μυθήσομαι ὅσσ ἐρεείνεις
Ἑρμέω ἁζόμενος δεινὴν ὄπιν εἰνοδίοιο
τὸν γάρ φασι μέγιστον ἐπουρανίων κεχολῶσθαι
εἴ κεν ὁδοῦ ζαχρεῖον ἀνήνηταί τις ὁδίτην
ποῖμναι μὲν βασιλῆος εὔτριχες Αὐγείαο
οὐ πᾶσαι βόσκονται ἴαν βόσιν οὐδ ἕνα χῶρον
ἀλλ αἱ μέν ῥα νάοντος ἐπ ὄχθαις ἀμφ Ἐλισοῦντος
αἱ δἱερὸν θείοιο παρὰ ῥόον Ἀλφειοῖο
αἱ δἐπὶ Βουπρασίου πολυβότρυος αἱ δὲ καὶ ὧδε
χωρὶς δὴ σηκοί σφι τετυγμένοι εἰσὶν ἑκάσταις
αὐτὰρ βουκολίοισι περιπλήθουσί περ ἔμπης
πάντεσσιν νομοὶ ὧδε τεθηλότες αἰὲν ἔασι
Μηνίου ἀμμέγα τῖφος ἐπεὶ πολυειδέα ποίην
λειμῶνες θαλέθουσιν ὑπόδροσοι εἰαμεναί τε
εἰς ἅλις ἥ ῥα βόεσσι μένος κεραῇσιν ἀέξει
αὖλις δέ σφισιν ἥδε τεῆς ἐπὶ δεξιὰ χειρὸς
φαίνεται εὖ μάλα πᾶσα πέρην ποταμοῖο ῥέοντος
κείνῃ ὅθι πλατάνιστοι ἐπηεταναὶ πεφύασι
χλωρή τἀγριέλαιος Ἀπόλλωνος νομίοιο
ἱερὸν ἁγνόν ξεῖνε τελειοτάτοιο θεοῖο
εὐθὺς δὲ σταθμοὶ περιμήκεες ἀγροιώταις
ῥυόμεθ ἐνδυκέως τριπόλοις σπόρον ἐν νειοῖσιν
ἔσθ ὅτε βάλλοντες καὶ τετραπόλοισιν ὁμοίως
οὔρους μὴν ἴσασι φυτοσκάφοι οἱ πολύεργοι
ἐς ληνοὺς δἱκνεῦνται ἐπὴν θέρος ὥριον ἔλθῃ
πᾶν γὰρ δὴ πεδίον τόδ ἐπίφρονος Αὐγείαο
πυροφόροι τε γύαι καὶ ἀλωαὶ δενδρήεσσαι
μέχρις ἐπ ἐσχατιὰς πολυπίδακος ἀκρωρείης
ἃς ἡμεῖς ἔργοισιν ἐποιχόμεθα πρόπαν ἦμαρ
ἣ δίκη οἰκήων οἷσιν βίος ἔπλετ ἐπ ἀγροῦ
ἀλλὰ σύ πέρ μοι ἔνισπε τό τοι καὶ κέρδιον αὐτῷ
ἔσσεται οὗτινος ὧδε κεχρημένος εἰλήλουθας
ἠὲ σύγ Αὐγείην ἢ καὶ δμώων τινὰ κείνου
δίζεαι οἵ οἱ ἔασιν ἐγὼ δέ κέ τοι σάφα εἰδὼς
ἀτρεκέως εἴποιμ ἐπεὶ οὐ σέγε φημὶ κακῶν ἒξ
ἔμμεναι οὐδὲ κακοῖσιν ἐοικότα φύμεναι αὐτόν
οἷόν τοι μέγα εἶδος ἐπιπρέπει ἦ ῥά νυ παῖδες
ἀθανάτων τοιοίδε μετὰ θνητοῖσιν ἔασι
τὸν δἀπαμειβόμενος προσέφη Διὸς ἄλκιμος υἱός
ναὶ γέρον Αὐγείην ἐθέλοιμί κεν ἀρχὸν Ἐπειῶν
εἰσιδέειν τοῦ γάρ με καὶ ἤγαγεν ἐνθάδε χρειώ
εἰ δὁ μὲν ἂρ κατὰ ἄστυ μένει παρὰ οἷσι πολίταις
δήμου κηδόμενος διὰ δὲ κρίνουσι θέμιστας
δμώων δή τινα πρέσβυ σύ μοι φράσον ἡγεμονεύσας
ὅστις ἐπ ἀγρῶν τῶνδε γεραίτερος αἰσυμνήτης
ᾧ κε τὸ μὲν εἴποιμι τὸ δἐκ φαμένοιο πυθοίμην
ἄλλου δἄλλον ἔθηκε θεὸς ἐπιδευέα φωτῶν
τὸν δὁ γέρων ἐξαῦτις ἀμείβετο δῖος ἀροτρεύς
Ἀθανάτων ὦ ξεῖνε φραδῇ τινος ἐνθάδ ἱκάνεις
ὥς τοι πᾶν ὃ θέλεις αἶψα χρέος ἐκτετέλεσται
ὧδε γὰρ Αὐγείης υἱὸς φίλος Ἠελίοιο
χθιζός γεἰλήλουθεν ἀπ ἄστεος ἤμασι πολλοῖς
κτῆσιν ἐποψόμενος ἥ οἱ νήριθμος ἐπ ἀγρῶν
ὥς που καὶ βασιλεῦσιν ἐείδεται ἐν φρεσὶν ᾗσιν
αὐτοῖς κηδομένοισι σαώτερος ἔμμεναι οἶκος
ἀλλ ἴομεν μάλα πρός μιν ἐγὼ δέ τοι ἡγεμονεύσω
αὖλιν ἐφ ἡμετέρην ἵνα κεν τέτμοιμεν ἄνακτα
Ὣς εἰπὼν ἡγεῖτο νόῳ δἔτι πόλλ ἐμενοίνα
δέρμά τε θηρὸς ὁρῶν χειροπληθῆ τε κορύνην
ὁππόθεν ὁ ξεῖνος μέμονεν δέ μιν αἰὲν ἔρεσθαι
ἂψ δὄκνῳ ποτὶ χεῖλος ἐλάμβανε μῦθον ἰόντα
μή τί οἱ οὐ κατὰ καιρὸν ἔπος προτιμυθήσαιτο
σπερχομένου χαλεπὸν δἑτέρου νόον ἴδμεναι ἀνδρός
τοὺς δὲ κύνες προσιόντας ἀπόπροθεν αἶψ ἐνόησαν
θεσπέσιον δὑλάοντες ἐπέδραμον ἄλλοθεν ἄλλος
Ἀμφιτρυωνιάδῃ Ἡρακλέι τὸν δὲ γέροντα
τοὺς μὲν ὅγε λάεσσιν ἀπὸ χθόνος ὅσσον ἀείρων
φευγέμεν ἂψ ὀπίσω δειδίσσετο τρηχὺ δὲ φωνῇ
ἠπείλει μάλα πᾶσιν ἐρητύσασκε δὑλαγμοῦ
χαίρων ἐν φρεσὶν ᾗσιν ὁθούνεκεν αὖλιν ἔρυντο
αὐτοῦ γοὐ παρεόντος ἔπος δὅγε τοῖον ἔειπεν
Ὤ πόποι οἷον τοῦτο θεοὶ ποίησαν ἄνακτες
θηρίον ἀνθρώποισι μετέμμεναι ὡς ἐπιμηθές
ᾔδει δᾧ τε χρὴ χαλεπαινέμεν ᾧ τε καὶ οὐκί
οὐκ ἄν οἱ θηρῶν τις ἐδήρισεν περὶ τιμῆς
νῦν δὲ λίην ζάκοτόν τε καὶ ἀρρηνὲς γένετ αὔτως
Ἠ ῥα καὶ ἐσσυμένως ποτὶ ταὐλίον ἷξον ἰόντες
Ἠέλιος μὲν ἔπειτα ποτὶ ζόφον ἔτραπεν ἵππους
δείελον ἦμαρ ἄγων τὰ δἐπήλυθε πίονα μῆλα
ἐκ βοτάνης ἀνιόντα μετ αὐλία τε σηκούς τε
αὐτὰρ ἔπειτα βόες μάλα μυρίαι ἄλλαι ἐπ ἄλλαις
ἅσσά τἐν οὐρανῷ εἶσιν ἐλαυνόμενα προτέρωσε
ἠὲ νότοιο βίῃ ἠὲ Θρῃκὸς βορέαο
τῶν μέν τοὔτις ἀριθμὸς ἐν ἠέρι γίνετ ἰόντων
οὐδ ἄνυσις τόσα γάρ τε μετὰ προτέροισι κυλίνδει
ἲς ἀνέμου τὰ δέ τἄλλα κορύσσεται αὖτις ἐπ ἄλλοις
τόσσ αἰεὶ μετόπισθε βοῶν ἐπὶ βουκόλι ᾔει
πᾶν δἄρ ἐνεπλήσθη πεδίον πᾶσαι δὲ κέλευθοι
μυκηθμῷ σηκοὶ δὲ βοῶν ῥεῖα πλήσθησαν
ἔνθα μὲν οὔτις ἕκηλος ἀπειρεσίων περ ἐόντων
εἱστήκει παρὰ βουσὶν ἀνὴρ κεχρημένος ἔργου
ἀλλ ὁ μὲν ἀμφὶ πόδεσσιν ἐυτμήτοισιν ἱμᾶσι
κωλοπέδας ἀράρισκε περισταδὸν ἐγγὺς ἀμέλγειν
ἄλλος δαὖ φίλα τέκνα φίλαις ὑπὸ μητράσιν ἵει
πινέμεναι λιαροῖο μεμαότα πάγχυ γάλακτος
ἄλλος ἀμόλγιον εἶχ ἄλλος τρέφε πίονα τυρόν
ἄλλος ἐσῆγεν ἔσω ταύρους δίχα θηλειάων
Αὐγείης δἐπὶ πάντας ἰὼν θηεῖτο βοαύλους
ἥντινά οἱ κτεάνων κομιδὴν ἐτίθεντο νομῆες
σὺν δυἱός τε βίη τε βαρύφρονος Ἡρακλῆος
ἔνθα καὶ ἄρρηκτόν περ ἔχων ἐν στήθεσι θυμὸν
Ἀμφιτρυωνιάδης καὶ ἀρηρότα νωλεμὲς αἰεὶ
ἐκπάγλως θαύμαζε θεῶν τόγε μυρίον ἕδνον
εἰσορόων οὐ γάρ κεν ἔφασκέ τις οὐδὲ ἐώλπει
ἀνδρὸς ληίδ ἑνὸς τόσσην ἔμεν οὐδὲ δέκ ἄλλων
οἵτε πολύρρηνες πάντων ἔσαν ἐκ βασιλήων
Ἠέλιος δᾧ παιδὶ τόγ ἔξοχον ὤπασε δῶρον
ἀφνειὸν μήλοις περὶ πάντων ἔμμεναι ἀνδρῶν
καί ῥά οἱ αὐτὸς ὄφελλε διαμπερέως βοτὰ πάντα
ἐς τέλος οὐ μὲν γάρ τις ἐπήλυθε νοῦσος ἐκείνου
βουκολίοις αἵτ ἔργα καταφθείρουσι νομήων
αἰεὶ δὲ πλέονες κερααὶ βόες αἰὲν ἀμείνους
ἐξ ἔτεος γίνοντο μάλ εἰς ἔτος ἦ γὰρ ἅπασαι
ζωοτόκοι τἦσαν περιώσια θηλυτόκοι τε
ταῖς δὲ τριηκόσιοι ταῦροι συνάμ ἐστιχόωντο
κνήμαργοί θἕλικές τε διηκόσιοί γε μὲν ἄλλοι
φοίνικες πάντες δἐπιβήτορες οἵγ ἔσαν ἤδη
ἄλλοι δαὖ μετὰ τοῖσι δυώδεκα βουκολέοντο
ἱεροὶ Ἠελίοιο χρόην δἔσαν ἠύτε κύκνοι
ἀργησταί πᾶσιν δὲ μετέπρεπον εἰλιπόδεσσιν
οἳ καὶ ἀτιμαγέλαι βόσκοντ ἐριθηλέα ποίην
ἐν νομῷ ὧδ ἔκπαγλον ἐπὶ σφίσι γαυριόωντο
καί ῥὁπότ ἐκ λασίοιο θοοὶ προγενοίατο θῆρες
ἐς πεδίον δρυμοῖο βοῶν ἕνεκ ἀγροτεράων
πρῶτοι τοίγε μάχηνδε κατὰ χροὸς ᾔεσαν ὀσμήν
δεινὸν δἐβρυχῶντο φόνον λεύσσοντε προσώπῳ
τῶν μέν τε προφέρεσκε βίηφί τε καὶ σφένεϊ ᾧ
ἠδ ὑπεροπλίῃ Φαέθων μέγας ὅν ῥα βοτῆρες
βουσὶν ἰὼν λάμπεσκεν ἀρίζηλος δἐτέτυκτο
ὃς δή τοι σκύλος αὖον ἰδὼν χαροποῖο λέοντος
χρίμψασθαι ποτὶ πλευρὰ κάρη στιβαρόν τε μέτωπον
τοῦ μὲν ἄναξ προσιόντος ἐδράξατο χειρὶ παχείῃ
σκαιοῦ ἄφαρ κέραος κατὰ δαὐχένα νέρθ ἐπὶ γαίης
κλάσσε βαρύν περ ἐόντα πάλιν δέ μιν ὦσεν ὀπίσσω
ὤμῳ ἐπιβρίσας ὁ δέ οἱ περὶ νεῦρα τανυσθεὶς
μυὼν ἐξ ὑπάτοιο βραχίονος ὀρθὸς ἀνέστη
θαύμαζεν δαὐτός τε ἄναξ υἱός τε δαΐφρων
Φυλεὺς οἵ τἐπὶ βουσὶ κορωνίσι βουκόλοι ἄνδρες
Ἀμφιτρυωνιάδαο βίην ὑπέροπλον ἰδόντες
τὼ δεἰς ἄστυ λιπόντε καταυτόθι πίονας ἀγροὺς
ἐστιχέτην Φυλεύς τε βίη θἩρακληείη
λαοφόρου δἐπέβησαν ὅθι πρώτιστα κελεύθου
λεπτὴν καρπαλίμοισι τρίβον ποσὶν ἐξανύσαντες
ἥ ῥα δι ἀμπελεῶνος ἀπὸ σταθμῶν τετάνυστο
οὔτι λίην ἀρίσημος ἐν ὕλῃ χλωρὰ θέουσα
τῇ μιν ἄρα προσέειπε Διὸς γόνον ὑψίστοιο
Αὐγείω φίλος υἱὸς ἕθεν μετόπισθεν ἰόντα
ἦκα παρακλίνας κεφαλὴν κατὰ δεξιὸν ὦμον
ξεῖνε πάλαι τινὰ πάγχυ σέθεν πέρι μῦθον ἀκούσας
ὡσεί περ σφετέρῃσιν ἐνὶ φρεσὶ βάλλομαι ἄρτι
ἤλυθε γὰρ στείχων τις ἀπ Ἄργεος ὡς μέσος ἀκμῆς
ἐνθάδ Ἀχαιὸς ἀνὴρ Ἑλίκης ἐξ ἀγχιάλοιο
ὃς δή τοι μυθεῖτο καὶ ἐν πλεόνεσσιν Ἐπειῶν
οὕνεκεν Ἀργείων τις ἕθεν παρεόντος ὄλεσσε
θηρίον αἰνολέοντα κακὸν τέρας ἀγροιώταις
κοίλην αὖλιν ἔχοντα Διὸς Νεμέοιο παρ ἄλσος
οὐκ οἶδ ἀτρεκέως ἢ Ἄργεος ἐξ ἱεροῖο
αὐτόθεν ἢ Τίρυνθα νέμων πόλιν ἠὲ Μυκήνην
ὣς κεῖνος ἀγόρευε γένος δέ μιν εἶναι ἔφασκεν
ἔλπομαι οὐχ ἕτερον τόδε τλήμεναι Αἰγιαλήων
ἠὲ σέ δέρμα δὲ θηρὸς ἀριφραδέως ἀγορεύει
χειρῶν καρτερὸν ἔργον ὅ τοι περὶ πλευρὰ καλύπτει
εἴπ ἄγε νῦν μοι πρῶτον ἵνα γνώω κατὰ θυμόν
ἥρως εἴτ ἐτύμως μαντεύομαι εἴτε καὶ οὐκί
εἰ σύγ ἐκεῖνος ὃν ἧμιν ἀκουόντεσσιν ἔειπεν
οὑξ Ἑλίκηθεν Ἀχαιός ἐγὼ δέ σε φράζομαι ὀρθῶς
εἰπὲ δὅπως ὀλοὸν τόδε θηρίον αὐτὸς ἔπεφνες
ὅππως τεὔυδρον Νεμέης εἰσήλυθε χῶρον
οὐ μὲν γάρ κε τοσόνδε κατ Ἀπίδα κνώδαλον εὕροις
ἱμείρων ἰδέειν ἐπεὶ οὐ μάλα τηλίκα βόσκει
τῷ καὶ θαυμάζεσκον ἀκούοντες τότε μῦθον
οἱ δέ νυ καὶ ψεύδεσθαι ὁδοιπόρον ἀνέρ ἔφαντο
γλώσσης μαψιδίοιο χαριζόμενον παρεοῦσιν
Φυλεύς ὄφρα κιοῦσιν ἅμα σφίσιν ἄρκιος εἴη
καί ῥά τε ῥηίτερον φαμένου κλύοι Ἡρακλῆος
ὅς μιν ὁμαρτήσας τοίῳ προσελέξατο μύθῳ
αὐτὸς καὶ μάλα ῥεῖα κατὰ στάθμην ἐνόησας
ἀμφὶ δέ σοι τὰ ἕκαστα λέγοιμί κε τοῦδε πελώρου
ὅππως ἐκράανθεν ἐπεὶ λελίησαι ἀκούειν
Ἀργείων οὐδείς κεν ἔχοι σάφα μυθήσασθαι
ἱρῶν μηνίσαντα Φορωνείδῃσιν ἐφεῖναι
πάντας γὰρ πισῆας ἐπικλύζων ποταμὸς ὣς
οἵ ἑθεν ἀγχόμοροι ναῖον πασχόντες ἄτλητα
τὸν μὲν ἐμοὶ πρώτιστα τελεῖν ἐπέταξεν ἄεθλον
Εὐρυσθεύς κτεῖναι δέ μἐφίετο θηρίον αἰνόν
αὐτὰρ ἐγὼ κέρας ὑγρὸν ἑλὼν κοίλην τε φαρέτρην
ἰῶν ἐμπλείην νεόμην ἑτέρηφι δὲ βάκτρον
εὐπαγὲς αὐτόφλοιον ἐπηρεφέος κοτίνοιο
ἔμμητρον τὸ μὲν αὐτὸς ὑπὸ ζαθέῳ Ἑλικῶνι
εὑρὼν σὺν πυκινῇσιν ὁλοσχερὲς ἔσπασα ῥίζαις
αὐτὰρ ἐπεὶ τὸν χῶρον ὅθι λῖς ἦεν ἵκανον
δὴ τότε τόξον ἑλὼν στρεπτὴν ἐπέλασσα κορώνῃ
νευρειήν περὶ δἰὸν ἐχέστονον εἶθαρ ἔβησα
πάντῃ δὄσσε φέρων ὀλοὸν τέρας ἐσκοπίαζον
εἴ μιν ἐσαθρήσαιμι πάρος γἐμὲ κεῖνον ἰδέσθαι
ἤματος ἦν τὸ μεσηγύ καὶ οὐδέ πῃ ἴχνια τοῖο
φρασθῆναι δυνάμην οὐδ ὠρυγμοῖο πυθέσθαι
οὐδὲ μὲν ἀνθρώπων τις ἔην ἐπὶ βουσὶ καὶ ἔργοις
φαινόμενος σπορίμοιο δι αὔλακος ὅντιν ἐροίμην
ἀλλὰ κατὰ σταθμοὺς χλωρὸν δέος εἶχεν ἕκαστον
οὐ μὴν πρὶν πόδας ἔσχον ὄρος τανύφυλλον ἐρευνῶν
πρὶν ἰδέειν ἀλκῆς τε παραυτίκα πειρηθῆναι
ἤτοι ὁ μὲν σήραγγα προδείελος ἔστιχεν εἰς ἥν
βεβρωκὼς κρειῶν τε καὶ αἵματος ἀμφὶ δὲ χαίτας
αὐχμηρὰς πεπάλακτο φόνῳ χαροπόν τε πρόσωπον
στήθεά τε γλώσσῃ δὲ περιλιχμᾶτο γένειον
αὐτὰρ ἐγὼ θάμνοισιν ἄφαρ σκιεροῖσιν ἐκρύφθην
ἐν ῥίῳ ὑλήεντι δεδεγμένος ὁππόθ ἵκοιτο
καὶ βάλον ἆσσον ἰόντος ἀριστερὸν ἐς κενεῶνα
τηϋσίως οὐ γάρ τι βέλος διὰ σαρκὸς ὄλισθεν
ὀκριόεν χλωρῇ δὲ παλίσσυτον ἔμπεσε ποίῃ
αὐτὰρ ὁ κρᾶτα δαφοινὸν ἀπὸ χθονὸς ὦκ ἐπάειρε
θαμβήσας πάντῃ δὲ διέδρακεν ὀφθαλμοῖσι
σκεπτόμενος λαμυροὺς δὲ χανὼν ὑπ ὀδόντας ἔφηνε
τῷ δἐγὼ ἄλλον ὀιστὸν ἀπὸ νευρῆς προΐαλλον
ἀσχαλόων ὅ μοι ὁ πρὶν ἐτώσιος ἔκφυγε χειρός
ἀλλ οὐδ ὣς ὑπὸ βύρσαν ἔδυ πολυώδυνος ἰός
ἀλλ ἔπεσε προπάροιθε ποδῶν ἀνεμώλιος αὔτως
τὸ τρίτον αὖ μέλλεσκον ἀσώμενος ἐν φρεσὶν αἰνῶς
αὐερύειν ὁ δέ μεἶδε περιγληνώμενος ὄσσοις
θὴρ ἄμοτος μακρὴν δὲ περ ἰγνύῃσιν ἕλιξε
κέρκον ἄφαρ δὲ μάχης ἐμνήσατο πᾶς δέ οἱ αὐχὴν
θυμοῦ ἐνεπλήσθη πυρσαὶ δἔφριξαν ἔθειραι
σκυζομένῳ κυρτὴ δὲ ῥάχις γένετ ἠύτε τόξον
πάντοθεν εἰληθέντος ὑπὸ λαγόνας τε καὶ ἰξύν
ὡς δὅτ ἂν ἁρματοπηγὸς ἀνὴρ πολέων ἴδρις ἔργων
ὄρπηκας κάμπτῃσιν ἐρινεοῦ εὐκεάτοιο
θάλψας ἐν πυρὶ πρῶτον ἐπαξονίῳ κύκλα δίφρῳ
καμπτόμενος τηλοῦ δὲ μιῇ πήδησε σὺν ὁρμῇ
ὣς ἐπ ἐμοὶ λῖς αἰνὸς ἀπόπροθεν ἀθρόος ἆλτο
μαιμώων χροὸς ἆσαι ἐγὼ δἑτέρηφι βέλεμνα
χειρὶ προεσχεθόμην καὶ ἀπ ὤμων δίπλακα λώπην
τῇ δἑτέρῃ ῥόπαλον κόρσης ὕπερ αὖον ἀείρας
ἤλασα κὰκ κεφαλῆς διὰ δἄνδιχα τρηχὺν ἔαξα
αὐτοῦ ἐπὶ λασίοιο καρήατος ἀγριέλαιον
θηρὸς ἀμαιμακέτοιο πέσεν δὅγε πρὶν ἔμ ἱκέσθαι
ὑψόθεν ἐν γαίῃ καὶ ἐπὶ τρομεροῖς ποσὶν ἔστη
νευστάζων κεφαλῇ περὶ γὰρ σκότος ὄσσέ οἱ ἄμφω
ἦλθε βίῃ σεισθέντος ἐν ὀστέῳ ἐγκεφάλοιο
τὸν μὲν ἐγὼν ὀδύνῃσι παραφρονέοντα βαρείαις
νωσάμενος πρὶν αὖτις ὑπότροπον ἀμπνυνθῆναι
αὐχένος ἀρρήκτοιο παρ ἰνίον ἤλασα προφθάς
ῥίψας τόξον ἔραζε πολύρραπτόν τε φαρέτρην
ἦγχον δἐγκρατέως στιβαρὰς σὺν χεῖρας ἐρείσας
ἐξόπιθεν μὴ σάρκας ὑποδρύψῃ ὀνύχεσσι
πρὸς δοὖδας πτέρνῃσι πόδας στερεῶς ἐπίεζον
οὐραίους ἐπιβάς μηροῖσί τε πλεύρ ἐφύλασσον
μέχρί οἱ ἐξετάνυσσα βραχίονας ὀρθὸν ἀείρας
καὶ τότε δὴ βούλευον ὅπως λασιαύχενα βύρσαν
θηρὸς τεθνειῶτος ἀπὸ μελέων ἐρυσαίμην
ἀργαλέον μάλα μόχθον ἐπεὶ οὐκ ἔσκε σιδήρῳ
τμητὴ οὐδὲ λίθοις πειρωμένῳ οὐδὲ μὲν ἄλλῃ
ἔνθά μοι ἀθανάτων τις ἐπὶ φρεσὶ θῆκε νοῆσαι
αὐτοῖς δέρμα λέοντος ἀνασχίζειν ὀνύχεσσι
τοῖσι θοῶς ἀπέδειρα καὶ ἀμφεθέμην μελέεσσιν
ἕρκος ἐνυαλίου ταμεσίχροος ἰωχμοῖο
οὗτός τοι Νεμέου γένετ ὦ φίλε θηρὸς ὄλεθρος
πολλὰ πάρος μήλοις τε καὶ ἀνδράσι κήδεα θέντος
Ἰνὼ καὐτονόα χἁ μαλοπάραυος Ἀγαύα
τρεῖς θιάσως ἐς ὄρος τρεῖς ἄγαγον αὐταὶ ἐοῖσαι
χαἱ μὲν ἀμερξάμεναι λασίας δρυὸς ἄγρια φύλλα
κισσόν τε ζώοντα καὶ ἀσφόδελον τὸν ὑπὲρ γᾶς
ἐν καθαρῷ λειμῶνι κάμον δυοκαίδεκα βωμούς
τὼς τρεῖς τᾷ Σεμέλᾳ τὼς ἐννέα τῷ Διονύσῳ
ἱερὰ δἐκ κίστας ποπανεύματα χερσὶν ἑλοῖσαι
εὐφάμως κατέθεντο νεοδρέπτων ἐπὶ βωμῶν
ὡς ἐδίδασχ ὡς αὐτὸς ἐθυμάρει Διόνυσος
Πενθεὺς δἀλιβάτου πέτρας ἄπο πάντ ἐθεώρει
σχῖνον ἐς ἀρχαίαν καταδύς ἐπιχώριον ἔρνος
Αὐτονόα πράτα νιν ἀνέκραγε δεινὸν ἰδοῖσα
σὺν δἐτάραξε ποσὶν μανιώδεος ὄργια Βάκχου
ἐξαπίνας ἐπιοῖσα τὰ δοὐχ ὁρέοντι βέβηλοι
μαίνετο μέν θαὕτα μαίνοντο δἄρ εὐθὺ καὶ ἄλλαι
Πενθεὺς μὲν φεῦγεν πεφοβημένος αἱ δἐδίωκον
πέπλως ἐκ ζωστῆρος ἐπ ἰγνύαν ἐρύσαισαι
Πενθεὺς μὲν τόδ ἔειπε τίνος κέχρησθε γυναῖκες
Αὐτονόα τόδ ἔειπε τάχα γνώσῃ πρὶν ἀκοῦσαι
μάτηρ μὲν κεφαλὰν μυκήσατο παιδὸς ἑλοῖσα
ὅσσόν περ τοκάδος τελέθει μύκημα λεαίνας
Ἰνὼ δἐξέρρηξε σὺν ὠμοπλάτᾳ μέγαν ὦμον
αἱ δἄλλαι τὰ περισσὰ κρεανομέοντο γυναῖκες
ἐς Θήβας δἀφίκοντο πεφυρμέναι αἵματι πᾶσαι
ἐξ ὄρεος πένθημα καὶ οὐ Πενθῆα φέροισαι
οὐκ ἀλέγω μηδ ἄλλος ἀπεχθομένω Διονύσῳ
φροντίζοι μηδ εἰ χαλεπώτερα τῶνδ ἐμόγησεν
εἴη δἐνναέτης ἢ καὶ δεκάτω ἐπιβαίνοι
αὐτὸς δεὐαγέοιμι καὶ εὐαγέεσσιν ἅδοιμι
ἐκ Διὸς αἰγιόχω τιμὰν ἔχει αἰετὸς οὗτος
χαίροι μὲν Διόνυσος ὃν ἐν Δρακάνῳ νιφόεντι
Ζεὺς ὕπατος μεγάλαν ἐπιγουνίδα κάτθετο λύσας
χαίροι δεὐειδὴς Σεμέλα καὶ ἀδελφεαὶ αὐτᾶς
Καδμεῖαι πολλαῖς μεμελημέναι ἡρωίναις
αἳ τόδε ἔργον ἔρεξαν ὀρίναντος Διονύσου
οὐκ ἐπιμωματόν μηδεὶς τὰ θεῶν ὀνόσαιτο
τὰν πινυτὰν Ἑλέναν Πάρις ἥρπασε βουκόλος ἄλλος
μᾶλλον ἑκοῖσ Ἑλένα τὸν βουκόλον ἔσχε φιλεῦσα
μὴ καυχῶ σατυρίσκε κενὸν τὸ φίλαμα λέγουσιν
τὸ στόμα μευ πλύνω καὶ ἀποπτύω τὸ φίλαμα
πλύνεις χείλεα σεῖο δίδου πάλιν ὄφρα φιλάσω
καλόν σοι δαμάλας φιλέειν οὐκ ἄζυγα κώραν
μὴ καυχῶ τάχα γάρ σε παρέρχεται ὡς ὄναρ ἥβη
ἢν δέ τι γηράσκω τόδε που μέλι καὶ γάλα πίνω
ἁ σταφυλὶς σταφίς ἐστι καὶ οὐ ῥόδον αὖον ὀλεῖται
δεῦρ ὑπὸ τὰς κοτίνους ἵνα σοί τινα μῦθον ἐνίψω
οὐκ ἐθέλω καὶ πρίν με παρήπαφες ἁδέι μύθῳ
δεῦρ ὑπὸ τὰς πτελέας ἵν ἐμᾶς σύριγγος ἀκούσῃς
τὴν σαυτοῦ φρένα τέρψον ὀιζύον οὐδὲν ἀρέσκει
φεῦ φεῦ τᾶς Παφίας χόλον ἅζεο καὶ σύγε κώρα
χαιρέτω ἁ Παφία μόνον ἵλαος Ἄρτεμις εἴη
μὴ λέγε μὴ βάλλῃ σε καὶ ἐς λίνον ἄκριτον ἔνθῃς
βαλλέτω ὡς ἐθέλει πάλιν Ἄρτεμις ἄμμιν ἀρήγει
μἠπιβάλῃς τὰν χεῖρα καὶ εἰσέτι χεῖλος ἀμύξω
οὐ φεύγεις τὸν Ἔρωτα τὸν οὐ φύγε παρθένος ἄλλη
φεύγω ναὶ τὸν Πᾶνα σὺ δὲ ζυγὸν αἰὲν ἀείρεις
δειμαίνω μὴ δή σε κακωτέρῳ ἀνέρι δώσει
πολλοί μἐμνώοντο νόμον δἐμὸν οὔτις ἀείδει
εἶς καὶ ἐγὼ πολλῶν μνηστὴρ τεὸς ἐνθάδ ἱκάνω
καὶ τί φίλος ῥέξαιμι γάμοι πλήθουσιν ἀνίας
οὐκ ὀδύνην οὐκ ἄλγος ἔχει γάμος ἀλλὰ χορείην
ναὶ μάν φασι γυναῖκας ἑοὺς τρομέειν παρακοίτας
μᾶλλον ἀεὶ κρατέουσι τίνα τρομέουσι γυναῖκες
ὠδίνειν τρομέω χαλεπὸν βέλος Εἰλειθυίης
ἀλλὰ τεὴ βασίλεια μογοστόκος Ἄρτεμίς ἐστιν
ἀλλὰ τεκεῖν τρομέω μὴ καὶ χρόα καλὸν ὀλέσσω
ἢν δὲ τέκῃς φίλα τέκνα νέον φάος ὄψεαι υἷας
καὶ τί μοι ἕδνον ἄγεις γάμου ἄξιον ἢν ἐπινεύσω
πᾶσαν τὰν ἀγέλαν πάντ ἄλσεα καὶ νομὸν ἕξεις
ὄμνυε μὴ μετὰ λέκτρα λιπὼν ἀέκουσαν ἀπενθεῖν
οὐκ αὐτὸν τὸν Πᾶνα καὶ ἢν ἐθέλῃς με διῶξαι
τεύχεις μοι θαλάμους τεύχεις καὶ δῶμα καὶ αὐλάς
τεύχω σοι θαλάμους τὰ δὲ πώεα καλὰ νομεύω
πατρὶ δὲ γηραλέῳ τίνα μάν τίνα μῦθον ἐνίψω
αἰνήσει σέο λέκτρον ἐπὴν ἐμὸν οὔνομ ἀκούσῃ
οὔνομα σὸν λέγε τῆνο καὶ οὔνομα πολλάκι τέρπει
Δάφνις ἐγώ Λυκίδας τε πατήρ μήτηρ δὲ Νομαία
ἐξ εὐηγενέων ἀλλ οὐ σέθεν εἰμὶ χερείων
οἶδ ἄκρα τιμίη ἐσσί πατὴρ δέ τοί ἐστι Μενάλκας
ἄλλοι μὲν παρὰ νηυσὶν ἀριστῆες Παναχαιῶν
ἀλλ οὐκ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν
ὕπνος ἔχε γλυκερὸς πολλὰ φρεσὶν ὁρμαίνοντα
ὡς δὅτ ἂν ἀστράπτῃ πόσις Ἥρης ἠϋκόμοιο
τεύχων ἢ πολὺν ὄμβρον ἀθέσφατον ἠὲ χάλαζαν
ἢ νιφετόν ὅτε πέρ τε χιὼν ἐπάλυνεν ἀρούρας
ἠέ ποθι πτολέμοιο μέγα στόμα πευκεδανοῖο
ὣς πυκίν ἐν στήθεσσιν ἀνεστενάχιζ Ἀγαμέμνων
νειόθεν ἐκ κραδίης τρομέοντο δέ οἱ φρένες ἐντός
ἤτοι ὅτ ἐς πεδίον τὸ Τρωϊκὸν ἀθρήσειε
θαύμαζεν πυρὰ πολλὰ τὰ καίετο Ἰλιόθι πρὸ
αὐλῶν συρίγγων τἐνοπὴν ὅμαδόν τἀνθρώπων
πολλὰς ἐκ κεφαλῆς προθελύμνους ἕλκετο χαίτας
ὑψόθ ἐόντι Διί μέγα δἔστενε κυδάλιμον κῆρ
Νέστορ ἔπι πρῶτον Νηλήϊον ἐλθέμεν ἀνδρῶν
εἴ τινά οἱ σὺν μῆτιν ἀμύμονα τεκτήναιτο
ἥ τις ἀλεξίκακος πᾶσιν Δαναοῖσι γένοιτο
ὀρθωθεὶς δἔνδυνε περὶ στήθεσσι χιτῶνα
ἀμφὶ δἔπειτα δαφοινὸν ἑέσσατο δέρμα λέοντος
αἴθωνος μεγάλοιο ποδηνεκές εἵλετο δἔγχος
ὣς δαὔτως Μενέλαον ἔχε τρόμος οὐδὲ γὰρ αὐτῷ
ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισιν ἐφίζανε μή τι πάθοιεν
Ἀργεῖοι τοὶ δὴ ἕθεν εἵνεκα πουλὺν ἐφ ὑγρὴν
ἤλυθον ἐς Τροίην πόλεμον θρασὺν ὁρμαίνοντες
παρδαλέῃ μὲν πρῶτα μετάφρενον εὐρὺ κάλυψε
ποικίλῃ αὐτὰρ ἐπὶ στεφάνην κεφαλῆφιν ἀείρας
θήκατο χαλκείην δόρυ δεἵλετο χειρὶ παχείῃ
βῆ δἴμεν ἀνστήσων ὃν ἀδελφεόν ὃς μέγα πάντων
Ἀργείων ἤνασσε θεὸς δὣς τίετο δήμῳ
τὸν δεὗρ ἀμφ ὤμοισι τιθήμενον ἔντεα καλὰ
νηῒ πάρα πρύμνῃ τῷ δἀσπάσιος γένετ ἐλθών
τὸν πρότερος προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
τίφθ οὕτως ἠθεῖε κορύσσεαι ἦ τιν ἑταίρων
ὀτρυνέεις Τρώεσσιν ἐπίσκοπον ἀλλὰ μάλ αἰνῶς
δείδω μὴ οὔ τίς τοι ὑπόσχηται τόδε ἔργον
ἄνδρας δυσμενέας σκοπιαζέμεν οἶος ἐπελθὼν
νύκτα δι ἀμβροσίην μάλα τις θρασυκάρδιος ἔσται
κερδαλέης ἥ τίς κεν ἐρύσσεται ἠδὲ σαώσει
Ἀργείους καὶ νῆας ἐπεὶ Διὸς ἐτράπετο φρήν
Ἑκτορέοις ἄρα μᾶλλον ἐπὶ φρένα θῆχ ἱεροῖσιν
οὐ γάρ πω ἰδόμην οὐδ ἔκλυον αὐδήσαντος
ἄνδρ ἕνα τοσσάδε μέρμερ ἐπ ἤματι μητίσασθαι
ὅσσ Ἕκτωρ ἔρρεξε Διῒ φίλος υἷας Ἀχαιῶν
αὔτως οὔτε θεᾶς υἱὸς φίλος οὔτε θεοῖο
ἔργα δἔρεξ ὅσα φημὶ μελησέμεν Ἀργείοισι
δηθά τε καὶ δολιχόν τόσα γὰρ κακὰ μήσατ Ἀχαιούς
ἀλλ ἴθι νῦν Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα κάλεσσον
ῥίμφα θέων παρὰ νῆας ἐγὼ δἐπὶ Νέστορα δῖον
ἐλθεῖν ἐς φυλάκων ἱερὸν τέλος ἠδ ἐπιτεῖλαι
κείνῳ γάρ κε μάλιστα πιθοίατο τοῖο γὰρ υἱὸς
σημαίνει φυλάκεσσι καὶ Ἰδομενῆος ὀπάων
Μηριόνης τοῖσιν γὰρ ἐπετράπομέν γε μάλιστα
πῶς γάρ μοι μύθῳ ἐπιτέλλεαι ἠδὲ κελεύεις
αὖθι μένω μετὰ τοῖσι δεδεγμένος εἰς ὅ κεν ἔλθῃς
ἦε θέω μετὰ σαὖτις ἐπὴν εὖ τοῖς ἐπιτείλω
αὖθι μένειν μή πως ἀβροτάξομεν ἀλλήλοιιν
ἐρχομένω πολλαὶ γὰρ ἀνὰ στρατόν εἰσι κέλευθοι
φθέγγεο δᾗ κεν ἴῃσθα καὶ ἐγρήγορθαι ἄνωχθι
πατρόθεν ἐκ γενεῆς ὀνομάζων ἄνδρα ἕκαστον
πάντας κυδαίνων μηδὲ μεγαλίζεο θυμῷ
ἀλλὰ καὶ αὐτοί περ πονεώμεθα ὧδέ που ἄμμι
Ζεὺς ἐπὶ γιγνομένοισιν ἵει κακότητα βαρεῖαν
ὣς εἰπὼν ἀπέπεμπεν ἀδελφεὸν εὖ ἐπιτείλας
αὐτὰρ ὃ βῆ ῥἰέναι μετὰ Νέστορα ποιμένα λαῶν
τὸν δεὗρεν παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ
εὐνῇ ἔνι μαλακῇ παρὰ δἔντεα ποικίλ ἔκειτο
ἀσπὶς καὶ δύο δοῦρε φαεινή τε τρυφάλεια
πὰρ δὲ ζωστὴρ κεῖτο παναίολος ᾧ ῥὁ γεραιὸς
ζώννυθ ὅτ ἐς πόλεμον φθισήνορα θωρήσσοιτο
λαὸν ἄγων ἐπεὶ οὐ μὲν ἐπέτρεπε γήραϊ λυγρῷ
ὀρθωθεὶς δἄρ ἐπ ἀγκῶνος κεφαλὴν ἐπαείρας
Ἀτρεΐδην προσέειπε καὶ ἐξερεείνετο μύθῳ
τίς δοὗτος κατὰ νῆας ἀνὰ στρατὸν ἔρχεαι οἶος
νύκτα δι ὀρφναίην ὅτε θεὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι
ἠέ τιν οὐρήων διζήμενος ἤ τιν ἑταίρων
γνώσεαι Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα τὸν περὶ πάντων
Ζεὺς ἐνέηκε πόνοισι διαμπερὲς εἰς ὅ κἀϋτμὴ
πλάζομαι ὧδ ἐπεὶ οὔ μοι ἐπ ὄμμασι νήδυμος ὕπνος
ἱζάνει ἀλλὰ μέλει πόλεμος καὶ κήδε Ἀχαιῶν
αἰνῶς γὰρ Δαναῶν περιδείδια οὐδέ μοι ἦτορ
ἔμπεδον ἀλλ ἀλαλύκτημαι κραδίη δέ μοι ἔξω
ἀλλ εἴ τι δραίνεις ἐπεὶ οὐδὲ σέ γὕπνος ἱκάνει
μὴ τοὶ μὲν καμάτῳ ἀδηκότες ἠδὲ καὶ ὕπνῳ
κοιμήσωνται ἀτὰρ φυλακῆς ἐπὶ πάγχυ λάθωνται
δυσμενέες δἄνδρες σχεδὸν εἵαται οὐδέ τι ἴδμεν
μή πως καὶ διὰ νύκτα μενοινήσωσι μάχεσθαι
οὔ θην Ἕκτορι πάντα νοήματα μητίετα Ζεὺς
ἐκτελέει ὅσα πού νυν ἐέλπεται ἀλλά μιν οἴω
κήδεσι μοχθήσειν καὶ πλείοσιν εἴ κεν Ἀχιλλεὺς
ἐκ χόλου ἀργαλέοιο μεταστρέψῃ φίλον ἦτορ
σοὶ δὲ μάλ ἕψομ ἐγώ ποτὶ δαὖ καὶ ἐγείρομεν ἄλλους
ἠμὲν Τυδεΐδην δουρὶ κλυτὸν ἠδ Ὀδυσῆα
ἠδ Αἴαντα ταχὺν καὶ Φυλέος ἄλκιμον υἱόν
ἀλλ εἴ τις καὶ τούσδε μετοιχόμενος καλέσειεν
ἀντίθεόν τΑἴαντα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα
τῶν γὰρ νῆες ἔασιν ἑκαστάτω οὐδὲ μάλ ἐγγύς
ἀλλὰ φίλον περ ἐόντα καὶ αἰδοῖον Μενέλαον
νεικέσω εἴ πέρ μοι νεμεσήσεαι οὐδ ἐπικεύσω
νῦν ὄφελεν κατὰ πάντας ἀριστῆας πονέεσθαι
λισσόμενος χρειὼ γὰρ ἱκάνεται οὐκέτ ἀνεκτός
ὦ γέρον ἄλλοτε μέν σε καὶ αἰτιάασθαι ἄνωγα
πολλάκι γὰρ μεθιεῖ τε καὶ οὐκ ἐθέλει πονέεσθαι
οὔτ ὄκνῳ εἴκων οὔτ ἀφραδίῃσι νόοιο
ἀλλ ἐμέ τεἰσορόων καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενος ὁρμήν
νῦν δἐμέο πρότερος μάλ ἐπέγρετο καί μοι ἐπέστη
τὸν μὲν ἐγὼ προέηκα καλήμεναι οὓς σὺ μεταλλᾷς
ἀλλ ἴομεν κείνους δὲ κιχησόμεθα πρὸ πυλάων
ἐν φυλάκεσσ ἵνα γάρ σφιν ἐπέφραδον ἠγερέθεσθαι
οὕτως οὔ τίς οἱ νεμεσήσεται οὐδ ἀπιθήσει
Ἀργείων ὅτε κέν τιν ἐποτρύνῃ καὶ ἀνώγῃ
ὣς εἰπὼν ἔνδυνε περὶ στήθεσσι χιτῶνα
ἀμφὶ δἄρα χλαῖναν περονήσατο φοινικόεσσαν
διπλῆν ἐκταδίην οὔλη δἐπενήνοθε λάχνη
βῆ δἰέναι κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
πρῶτον ἔπειτ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον
ἐξ ὕπνου ἀνέγειρε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ
φθεγξάμενος τὸν δαἶψα περὶ φρένας ἤλυθ ἰωή
τίφθ οὕτω κατὰ νῆας ἀνὰ στρατὸν οἶοι ἀλᾶσθε
νύκτα δι ἀμβροσίην ὅ τι δὴ χρειὼ τόσον ἵκει
ἀλλ ἕπε ὄφρα καὶ ἄλλον ἐγείρομεν ὅν τἐπέοικε
βουλὰς βουλεύειν ἢ φευγέμεν ἠὲ μάχεσθαι
ὣς φάθ ὃ δὲ κλισίην δὲ κιὼν πολύμητις Ὀδυσσεὺς
ποικίλον ἀμφ ὤμοισι σάκος θέτο βῆ δὲ μετ αὐτούς
βὰν δἐπὶ Τυδεΐδην Διομήδεα τὸν δὲ κίχανον
ἐκτὸς ἀπὸ κλισίης σὺν τεύχεσιν ἀμφὶ δἑταῖροι
εὗδον ὑπὸ κρασὶν δἔχον ἀσπίδας ἔγχεα δέ σφιν
ὄρθ ἐπὶ σαυρωτῆρος ἐλήλατο τῆλε δὲ χαλκὸς
λάμφ ὥς τε στεροπὴ πατρὸς Διός αὐτὰρ ὅ γἥρως
εὗδ ὑπὸ δἔστρωτο ῥινὸν βοὸς ἀγραύλοιο
αὐτὰρ ὑπὸ κράτεσφι τάπης τετάνυστο φαεινός
τὸν παρστὰς ἀνέγειρε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ
λὰξ ποδὶ κινήσας ὄτρυνέ τε νείκεσέ τἄντην
ἔγρεο Τυδέος υἱέ τί πάννυχον ὕπνον ἀωτεῖς
οὐκ ἀΐεις ὡς Τρῶες ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο
εἵαται ἄγχι νεῶν ὀλίγος δἔτι χῶρος ἐρύκει
ὣς φάθ ὃ δἐξ ὕπνοιο μάλα κραιπνῶς ἀνόρουσε
σχέτλιός ἐσσι γεραιέ σὺ μὲν πόνου οὔ ποτε λήγεις
οὔ νυ καὶ ἄλλοι ἔασι νεώτεροι υἷες Ἀχαιῶν
οἵ κεν ἔπειτα ἕκαστον ἐγείρειαν βασιλήων
πάντῃ ἐποιχόμενοι σὺ δἀμήχανός ἐσσι γεραιέ
τὸν δαὖτε προσέειπε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ
ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα φίλος κατὰ μοῖραν ἔειπες
εἰσὶν μέν μοι παῖδες ἀμύμονες εἰσὶ δὲ λαοὶ
καὶ πολέες τῶν κέν τις ἐποιχόμενος καλέσειεν
ἀλλὰ μάλα μεγάλη χρειὼ βεβίηκεν Ἀχαιούς
νῦν γὰρ δὴ πάντεσσιν ἐπὶ ξυροῦ ἵσταται ἀκμῆς
ἢ μάλα λυγρὸς ὄλεθρος Ἀχαιοῖς ἠὲ βιῶναι
ἀλλ ἴθι νῦν Αἴαντα ταχὺν καὶ Φυλέος υἱὸν
ἄνστησον σὺ γάρ ἐσσι νεώτερος εἴ μἐλεαίρεις
ὣς φάθ ὃ δἀμφ ὤμοισιν ἑέσσατο δέρμα λέοντος
βῆ δἰέναι τοὺς δἔνθεν ἀναστήσας ἄγεν ἥρως
οἳ δὅτε δὴ φυλάκεσσιν ἐν ἀγρομένοισιν ἔμιχθεν
οὐδὲ μὲν εὕδοντας φυλάκων ἡγήτορας εὗρον
ἀλλ ἐγρηγορτὶ σὺν τεύχεσιν εἵατο πάντες
ὡς δὲ κύνες περὶ μῆλα δυσωρήσωνται ἐν αὐλῇ
θηρὸς ἀκούσαντες κρατερόφρονος ὅς τε καθ ὕλην
ἔρχηται δι ὄρεσφι πολὺς δὀρυμαγδὸς ἐπ αὐτῷ
ἀνδρῶν ἠδὲ κυνῶν ἀπό τέ σφισιν ὕπνος ὄλωλεν
ὣς τῶν νήδυμος ὕπνος ἀπὸ βλεφάροιιν ὀλώλει
νύκτα φυλασσομένοισι κακήν πεδίον δὲ γὰρ αἰεὶ
τετράφαθ ὁππότ ἐπὶ Τρώων ἀΐοιεν ἰόντων
τοὺς δὃ γέρων γήθησεν ἰδὼν θάρσυνέ τε μύθῳ
οὕτω νῦν φίλα τέκνα φυλάσσετε μηδέ τιν ὕπνος
αἱρείτω μὴ χάρμα γενώμεθα δυσμενέεσσιν
ὣς εἰπὼν τάφροιο διέσσυτο τοὶ δἅμ ἕποντο
Ἀργείων βασιλῆες ὅσοι κεκλήατο βουλήν
τοῖς δἅμα Μηριόνης καὶ Νέστορος ἀγλαὸς υἱὸς
ἤϊσαν αὐτοὶ γὰρ κάλεον συμμητιάασθαι
τάφρον δἐκδιαβάντες ὀρυκτὴν ἑδριόωντο
πιπτόντων ὅθεν αὖτις ἀπετράπετ ὄβριμος Ἕκτωρ
ὀλλὺς Ἀργείους ὅτε δὴ περὶ νὺξ ἐκάλυψεν
ἔνθα καθεζόμενοι ἔπε ἀλλήλοισι πίφαυσκον
ὦ φίλοι οὐκ ἂν δή τις ἀνὴρ πεπίθοιθ ἑῷ αὐτοῦ
θυμῷ τολμήεντι μετὰ Τρῶας μεγαθύμους
ἤ τινά που καὶ φῆμιν ἐνὶ Τρώεσσι πύθοιτο
ἅσσά τε μητιόωσι μετὰ σφίσιν ἢ μεμάασιν
αὖθι μένειν παρὰ νηυσὶν ἀπόπροθεν ἦε πόλιν δὲ
ἂψ ἀναχωρήσουσιν ἐπεὶ δαμάσαντό γἈχαιούς
ταῦτά κε πάντα πύθοιτο καὶ ἂψ εἰς ἡμέας ἔλθοι
ἀσκηθής μέγα κέν οἱ ὑπουράνιον κλέος εἴη
πάντας ἐπ ἀνθρώπους καί οἱ δόσις ἔσσεται ἐσθλή
ὅσσοι γὰρ νήεσσιν ἐπικρατέουσιν ἄριστοι
τῶν πάντων οἱ ἕκαστος ὄϊν δώσουσι μέλαιναν
θῆλυν ὑπόρρηνον τῇ μὲν κτέρας οὐδὲν ὁμοῖον
αἰεὶ δἐν δαίτῃσι καὶ εἰλαπίνῃσι παρέσται
Νέστορ ἔμ ὀτρύνει κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ
ἀνδρῶν δυσμενέων δῦναι στρατὸν ἐγγὺς ἐόντων
Τρώων ἀλλ εἴ τίς μοι ἀνὴρ ἅμ ἕποιτο καὶ ἄλλος
μᾶλλον θαλπωρὴ καὶ θαρσαλεώτερον ἔσται
σύν τε δύ ἐρχομένω καί τε πρὸ ὃ τοῦ ἐνόησεν
ἀλλά τέ οἱ βράσσων τε νόος λεπτὴ δέ τε μῆτις
ὣς ἔφαθ οἳ δἔθελον Διομήδεϊ πολλοὶ ἕπεσθαι
ἠθελέτην Αἴαντε δύω θεράποντες Ἄρηος
ἤθελε Μηριόνης μάλα δἤθελε Νέστορος υἱός
ἤθελε δἈτρεΐδης δουρικλειτὸς Μενέλαος
ἤθελε δὁ τλήμων Ὀδυσεὺς καταδῦναι ὅμιλον
Τρώων αἰεὶ γάρ οἱ ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἐτόλμα
τὸν μὲν δὴ ἕταρόν γαἱρήσεαι ὅν κἐθέλῃσθα
φαινομένων τὸν ἄριστον ἐπεὶ μεμάασί γε πολλοί
μηδὲ σύ γαἰδόμενος σῇσι φρεσὶ τὸν μὲν ἀρείω
καλλείπειν σὺ δὲ χείρον ὀπάσσεαι αἰδοῖ εἴκων