Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
εὐκόσμως ἐρατοὶ καλά τε καὶ λιγέα
ᾁσονται καὶ ὅταν δνοφερῆς ὑπὸ κεύθεσι γαίης
βῇς πολυκωκύτους εἰς Ἀΐδαο δόμους
οὐδέποτ οὐδὲ θανὼν ἀπολεῖς κλέος ἀλλὰ μελήσεις
ἄφθιτον ἀνθρώποις αἰὲν ἔχων ὄνομα
Κύρνε καθ Ἐλλάδα γῆν στρωφώμενος ἠδ ἀνὰ νήσους
ἰχθυόεντα περῶν πόντον ἐπ ἀτρύγετον
οὐχ ἵππων νώτοισιν ἐφήμενος ἀλλά σε πέμψει
πᾶσιν ὅσοισι μέμηλε καὶ ἐσσομένοισιν ἀοιδὴ
ἔσσῃ ὁμῶς ὄφρ ᾖ γῆ τε καὶ ἠέλιος
αὐτὰρ ἐγὼν ὀλίγης παρὰ σεῦ οὐ τυγχάνω αἰδοῦς
ἀλλ ὥσπερ μικρὸν παῖδα λόγοις μἀπατᾷς
κάλλιστον τὸ δικαιότατον λῷστον δὑγιαίνειν
πρᾶγμα δὲ τερπνότατον τοῦ τις ἐρᾷ τὸ τυχεῖν
ἵππος ἐγὼ καλὴ καὶ ἀεθλίη ἀλλὰ κάκιστον
ἄνδρα φέρω καί μοι τοῦτ ἀνιηρότατον
πολλάκι δἠμέλλησα διαρρήξασα χαλινὸν
φεύγεν ἀπωσαμένη τὸν κακὸν ἡνίοχον
οὔ μοι πίνεται οἶνος ἐπεὶ παρὰ παιδὶ τερείνῃ
ἄλλος ἀνὴρ κατέχει πολλὸν ἐμοῦ κακίων
ψυχρόν μοι παρὰ τῇδε φίλοι πίνουσι τοκῆες
ὥστε κάμ ὑδρείῳ καί με γοῶσα φέρει
ἔνθα μέσην περὶ παῖδα βαλὼν ἀγκῶν ἐφίλησα
δειρήν ἡ δὲ τέρεν φθέγγετ ἀπὸ στόματος
Γνωτή τοι πενίη γε καὶ ἀλλοτρίη περ ἐοῦσα
οὔτε γὰρ εἰς ἀγορὴν ἔρχεται οὔτε δίκας
πάντῃ γὰρ τοὔλασσον ἔχει πάντῃ δἐπίμυκτος
πάντῃ δἐχθρὴ ὁμῶς γίνεται ἔνθα περ ᾖ
ἴσως τοι τὰ μὲν ἄλλα θεοὶ θνητοῖς ἀνθρώποις
τῶν πάντων δὃ κάκιστον ἐν ἀνθρώποις θανάτου τε
καὶ πασέων νούσων ἐστὶ πονηρότερον
παῖδας ἐπεὶ θρέψαιο καὶ ἄρμενα πάντα παράσχοις
χρήματα δἐγκαταθῇς πόλλ ἀνιηρὰ παθών
τὸν πατέρ ἐχθαίρουσι καταρῶνται δἀπολέσθαι
καὶ στυγέουσ ὥσπερ πτωχὸν ἐσερχόμενον
εἰκός τοι κακὸν ἄνδρα κακῶς τὰ δίκαια νομίζειν
μηδεμίαν κατόπισθ ἁζόμενον νέμεσιν
δειλῷ γάρ τἀπάλαμνα βροτῷ πάρα πόλλ ἀνελέσθαι
πὰρ ποδός ἡγεῖσθαί θὡς καλὰ πάντα τιθεῖ
ἀστῶν μηδενὶ πιστὸς ἐὼν πόδα τῶνδε πρόβαινε
μήθ ὅρκῳ πίσυνος μήτε φιλημοσύνῃ
μηδ εἰ Ζῆν ἐθέλῃ παρέχειν βασιλῆα μέγιστον
ἔγγυον ἀθανάτων πιστὰ τιθεῖν ἐθέλων
οὐ γάρ τοι πόλει ὧδε καλοψόγῳ ἁνδάνει οὐδὲν
ὡς δί ὅτι ζῷεν πολλοὶ ἀνολβότερον
νῦν δὲ τὰ τῶν ἀγαθῶν κακὰ γίνεται ἐσθλὰ κακοῖσιν
αἰδὼς μὲν γὰρ ὄλωλεν ἀναιδείη δὲ καὶ ὕβρις
νικήσασα δίκην γῆν κατὰ πᾶσαν ἔχει
οὐδὲ λέων αἰεὶ κρέα δαίνυται ἀλλά μιν ἔμπης
καὶ κρατερόν περ ἐόνθ αἱρεῖ ἀμηχανίη
Κωτίλῳ ἀνθρώπῳ σιγᾶν χαλεπώτατον ἄχθος
φθεγγόμενος δἀδδὴς οἷσι παρῇ πέλεται
ἐχθαίρουσι δὲ πάντες ἀναγκαίη δἐπίμειξις
ἀνδρὸς τοιούτου συμποσίῳ τελέθει
οὐδεὶς λῇ φίλος εἶναι ἐπὴν κακὸν ἀνδρὶ γένηται
οὐδ ᾧ κἐκ γαστρός Κύρνε μιᾶς γεγόνῃ
πικρὸς καὶ γλυκὺς ἴσθι καὶ ἁρπαλέος καὶ ἀπηνὴς
λάτρισι καὶ δμωσὶν γείτοσί τἀγχιθύροις
οὐ χρὴ κιγκλίξειν ἀγαθὸν βίον ἀλλ ἀτρεμίζειν
τὸν δὲ κακὸν κινεῖν ἔστ ἄν ἐς ὄρθ ἐλάσῃς
τοὶ κακοὶ οὐ πάντες κακοὶ ἐκ γαστρὸς γεγόνασιν
ἀλλ ἄνδρεσσι κακοῖς συνθέμενοι φιλίην
ἔργα τε δείλ ἔμαθον καὶ ἔπη δύσφημα καὶ ὕβριν
ἐλπόμενοι κείνους πάντα λέγειν ἔτυμα
ἐν μὲν συσσίτοισιν ἀνὴρ πεπνυμένος εἶναι
πάντα δέ μιν λήθειν ὡς ἀπεόντα δοκεῖ
εἰς δὲ φέρει τὰ γελοῖα θύρηφι δὲ καρτερός ἐστι
γινώσκων ὀργὴν ἥντιν ἕκαστος ἔχει
ἐν μὲν μαινομένοις μάλα μαίνομαι ἐν δὲ δικαίοις
πάντων ἀνθρώπων εἰμὶ δικαιότατος
πολλοί τοι πλουτοῦσι κακοί ἀγαθοὶ δὲ πένονται
ἀλλ ἡμεῖς τούτοις οὐ διαμειψόμεθα
τῆς ἀρετῆς τὸν πλοῦτον ἐπεὶ τὸ μὲν ἔμπεδον αἰεί
χρήματα δἀνθρώπων ἄλλοτε ἄλλος ἔχει
Κύρν ἀγαθὸς μὲν ἀνὴρ γνώμην ἔχει ἔμπεδον αἰεί
τολμᾷ δἔν τε κακοῖς κείμενος ἔν τἀγαθοῖς
εἰ δὲ θεὸς κακῷ ἀνδρὶ βίον καὶ πλοῦτον ὀπάσσῃ
ἀφραίνων κακίην οὐ δύναται κατέχειν
μήποτ ἐπὶ σμικρῇ προφάσει φίλον ἄνδρ ἀπολέσσαι
πειθόμενος χαλεπῇ Κύρνε διαιβολίῃ
εἴ τις ἁμαρτωλῇσι φίλων ἐπὶ παντὶ χολῷτο
οὔποτ ἂν ἀλλήλοις ἄρθμιοι οὐδὲ φίλοι
εἶεν ἁμαρτωλαὶ γὰρ ἐ ἀνθρώποισιν ἕπονται
θνητοῖς Κύρνε θεοὶ δοὐκ ἐθέλουσι φέρειν
χὠ βραδὺς ὢν εὔβουλος ἕλεν ταχὺν ἄνδρα διώκων
ἥσυχος ὥσπερ ἐγὼ μέσσην ὁδὸν ἔρχεο ποσσίν
μηδ ἑτέροισι δίδου Κύρνε τὰ τῶν ἑτέρων
οὐκ ἔστιν φεύγοντι φίλος καὶ πιστὸς ἑταῖρος
τῆς δὲ φυγῆς ἐστιν τοῦτ ἀνιηρότατον
μήποτε φεύγοντ ἄνδρ ἐπὶ ἐλπίδι Κύρνε φιλήσῃς
οὔτι γὰρ οἴκαδε βὰς γίνεται αὐτὸς ἔτι
μηδὲν ἄγαν σπεύδειν πάντων μέσ ἄριστα καὶ οὕτως
Κύρν ἕξεις ἀρετήν ἥντε λαβεῖν χαλεπόν
Ζεύς μοι τῶν τε φίλων δοίη τίσιν οἵ με φιλεῦσιν
τῶν τἐχθρῶν μεῖζον Κύρνε δυνησαμένων
χοὔτως ἂν δοκέοιμι μετ ἀνθρώπων θεὸς εἶναι
εἴ μἀποτεισάμενον μοῖρα κίχοι θανάτου
ἀλλὰ Ζεῦ τέλεσόν μοι Ὀλύμπιε καίριον εὐχήν
δὸς δέ μοι ἀντὶ κακῶν καί τι παθεῖν ἀγαθόν
εὑροίμην δοίην τἀντ ἀνιῶν ἀνίας
αἶσα γὰρ οὕτως ἐστί τίσις δοὐ φαίνεται ἡμῖν
ἀνδρῶν οἳ τἀμὰ χρήματ ἔχουσι βίῃ
συλήσαντες ἐγὼ δὲ κύων ἐπέρησα χαράδρην
χειμάρρῳ ποταμῷ πάντ ἀποσεισάμενος
τῶν εἴη μέλαν αἷμα πιεῖν ἐπί τἐσθλὸς ὄροιτο
δαίμων ὃς κατ ἐμὸν νοῦν τελέσειε τάδε
ἄνδρ ἰέναι μὴ δή μοὐκ ἐθέλοντα φίλει
αἰεὶ δυστήνου τοῦδε βίου μέτεχε
τόλμα Κύρνε κακοῖσιν ἐπεὶ κἀσθλοῖσιν ἔχαιρες
ὡς δέ περ ἐξ ἀγαθῶν ἔλαβες κακόν ὣς δὲ καὶ αὖτις
μηδὲ λίην ἐπίφαινε κακὸν δέ τι Κύρν ἐπιφαίνων
παύρους κηδεμόνας σῆς κακότητος ἔχεις
ἀνδρός τοι κραδίη μινύθει μέγα πῆμα παθόντος
Κύρν ἀποτεινυμένου δαὔξεται ἐξοπίσω
εὖ κώτιλλε τὸν ἐχθρόν ὅταν δὑποχείριος ἔλθῃ
τεῖσαί νιν πρόφασιν μηδεμίαν θέμενος
ἴσχε νόῳ γλώσσης δὲ τὸ μείλιχον αἰὲν ἐπέστω
δειλῶν τοι τελέθει καρδίη ὀξυτέρη
οὐ δύναμαι γνῶναι νόον ἀστῶν ὅντιν ἔχουσιν
οὔτε γὰρ εὖ ἕρδων ἁνδάνω οὔτε κακῶς
μωμεῦνται δέ με πολλοί ὁμῶς κακοὶ ἠδὲ καὶ ἐσθλοί
μιμεῖσθαι δοὐδεὶς τῶν ἀσόφων δύναται
μή μἀέκοντα λίην κεντῶν ὑπ ἄμαξαν ἔλαυνε
εἰς φιλότητα βίῃ Κύρνε προσελκόμενος
Ζεῦ φίλε θαυμάζω σε σὺ γὰρ πάντεσσιν ἀνάσσεις
τιμὴν αὐτὸς ἔχων καὶ μεγάλην δύναμιν
ἀνθρώπων δεὖ οἶσθα νόον καὶ θυμὸν ἑκάστου
σὸν δὲ κράτος πάντων ἔσθ ὕπατον βασιλεῦ
πῶς δή σευ Κρονίδη τολμᾷ νόος ἄνδρας ἀλιτροὺς
ἐν ταὐτῇ μοίρῃ τόν τε δίκαιον ἔχειν
ἤν τἐπὶ σωφροσύνην τρεφθῇ νόος ἤν τε πρὸς ὕβριν
ἀνθρώπων ἀδίκοις ἔργμασι πειθομένων
οὐδέ τι κεκριμένον πρὸς δαίμονός ἐστι βροτοῖσιν
οὐδ ὁδὸς ἥν τις ἰὼν ἀθανάτοισιν ἅδοι
ἔμπης δὄλβον ἔχουσιν ἀπήμονα τοὶ δἀπὸ δειλῶν
ἔργων ἴσχοντες θυμὸν ὅμως πενίην
μητέρ ἀμηχανίης ἔλαβον τὰ δίκαια φιλεῦντες
ἥτ ἀνδρὸς παράγει θυμὸν ἐς ἀμπλακίην
βλάπτουσ ἐν στήθεσσι φρένας κρατερῆς ὑπ ἀνάγκης
τολμᾷ δοὐκ ἐθέλων αἴσχεα πολλὰ φέρειν
χρημοσύνῃ εἴκων ἣ δὴ κακὰ πάντα διδάσκει
ψεύδεά τἐξαπάτας τοὐλομένας τἔριδας
ἄνδρα καὶ οὐκ ἐθέλοντα κακὸν δέ οἱ οὐδὲν ἔοικεν
ἡ γὰρ καὶ χαλεπὴν τίκτει ἀμηχανίην
ἐν πενίῃ δὅ τε δειλὸς ἀνὴρ ὅ τε πολλὸν ἀμείνων
φαίνεται εὖτ ἂν δὴ χρημοσύνη κατέχῃ
τοῦ μὲν γὰρ τὰ δίκαια φρονεῖ νόος οὗτέ περ αἰεὶ
ἰθεῖα γνώμη στήθεσιν ἐμπεφύῃ
τοῦ δαὖτ οὔτε κακοῖς ἕπεται νόος οὔτ ἀγαθοῖσιν
τὸν δἀγαθὸν τολμᾶν χρὴ τά τε καὶ τὰ φέρειν
αἰδεῖσθαι δὲ φίλους φεύγειν τὀλεσήνορας ὅρκους
ἐντρέπευ ἀθανάτων μῆνιν ἀλευόμενος
μηδὲν ἄγαν σπεύδειν καιρὸς δἐπὶ πᾶσιν ἄριστος
ἔργμασιν ἀνθρώπων πολλάκι δεἰς ἀρετὴν
σπεύδει ἀνὴρ κέρδος διζήμενος ὅντινα δαίμων
πρόφρων εἰς μεγάλην ἀμπλακίην παράγει
καί οἱ ἔθηκε δοκεῖν ἅ μὲν ᾖ κακά ταῦτ ἀγάθ εἶναι
εὐμαρέως ἃ δἂν ᾖ χρήσιμα ταῦτα κακά
φίλτατος ὢν ἥμαρτες ἐγὼ δέ σοι αἴτιος οὐδέν
ἀλλ αὐτὸς γνώμης οὐκ ἀγαθῆς ἔτυχες
οὐδένα θησαυρὸν παισὶν κατανήσει ἀμείνω
αἰδοῦς ἥτ ἀγαθοῖς ἀνδράσι Κύρν ἕπεται
οὐδενὸς ἀνθρώπων κακίων δοκεῖ εἶναι ἑταῖρος
ᾧ γνώμη θἕπεται Κύρνε καὶ ᾧ δύναμις
πίνων δοὐχ οὕτως θωρήξομαι οὐδέ με οἶνος
ἐξαρεῖ ὥστ εἰπεῖν δεινὸν ἔπος περὶ σοῦ
οὐδέν ὁμοῖον ἐμοὶ δύναμαι διζήμενος εὑρεῖν
πιστὸν ἑταῖρον ὅτῳ μήτις ἔνεστι δόλος
ἐς βάσανον δἐλθὼν παρατριβόμενός τε μολίβδῳ
χρυσὸς ὑπερτερίης ἄμμιν ἔνεστι τύπος
πολλά με καὶ συνιέντα παρέρχεται ἀλλ ὑπ ἀνάγκης
σιγῶ γινῴσκων ἡμετέρην δύναμιν
πολλοῖς ἀνθρώπων γλώσσῃ θύραι οὐκ ἐπίκεινται
ἁρμόδιαι καί σφιν πόλλ ἀλάλητα μέλει
πολλάκι γὰρ τὸ κακὸν κατακείμενον ἔνδον ἄμεινον
ἔστε δἂν ἐξέλθῃ λώϊον ἦν τὸ καλόν
πάντων μὲν μὴ φῦναι ἐπιχθονίοισιν ἄριστον
μηδ ἐσιδεῖν αὐγὰς ὀξέος ἠελίου
φύντα δὅπως ὤκιστα πύλας Ἀΐδαο περῆσαι
καὶ κεῖσθαι πολλὴν γῆν ἐπαμησάμενον
φῦσαι καὶ θρέψαι ῥᾷον βροτὸν ἢ φρένας ἐσθλὰς
ἐνθέμεν οὐδείς πω τοῦτό γἐπεφράσατο
ὅστις σώφρον ἔθηκε τὸν ἄφρονα κἀκ κακοῦ ἐσθλόν
εἰ δἈσκληπιάδαις τοῦτό γἔδωκε θεός
ἰᾶσθαι κακότητα καὶ ἀτηρὰς φρένας ἀνδρῶν
πολλοὺς ἂν μισθοὺς καὶ μεγάλους ἔφερον
εἰ δἦν ποιητόν τε καὶ ἔνθετον ἀνδρὶ νόημα
οὔποτ ἂν ἐξ ἀγαθοῦ πατρὸς ἔγεντο κακός
πειθόμενος μύθοισι σαόφροσιν ἀλλὰ διδάσκων
οὔποτε ποιήσεις τὸν κακὸν ἀνδρ ἀγαθόν
νήπιος ὃς τὸν ἐμὸν μὲν ἔχει νόον ἐν φυλακῇσιν
τῶν δαὐτοῦ ἰδίων ούδεν ἐπιστρέφεται
οὐδεὶς γὰρ πάντ ἐστὶ πανόλβιος ἀλλ ὁ μὲν ἐσθλὸς
τολμᾷ ἔχων τὸ κακὸν κοὐκ ἐπίδηλος ὅμως
δειλὸς δοὔτ ἀγαθοῖς τις ἐπίσταται οὔτε κακοἰσιν
θυμὸν ἔχων μίμνειν ἀθανάτων δὲ δόσεις
παντοῖαι θνητοῖσιν ἐπέρχοντ ἀλλ ἐτιτολμᾶν
χρὴ δῶρ ἀθανάτων οἷα διδοῦσιν ἔχειν
εἴ μἐθέλεις πλύνειν κεφαλῆς ἀμίαντον ἀπ ἄκρης
αἰεὶ λευκὸν ὕδωρ ῥεύσεται ἡμετέρης
εὑρήσεις δὲ με πᾶσιν ἐπ ἔργμασιν ὥσπερ ἄπεφθον
χρυσόν ἐρυθρὸν ἰδεῖν τριβόμενον βασάνῳ
τοῦ χροιῆς καθύπερθε μέλας οὐχ ἅπτεται ἰὸς
οὐδ εὐρώς αἰεὶ δἄνθος ἔχει καθαρόν
Ὤνθρωπ εἰ γνώμης ἔλαχες μέρος ὥσπερ ἀνοιης
καὶ σώφρων οὕτως ὥσπερ ἄφρων ἐγένου
πολλοῖς ἂν ζηλωτὸς ἐφαίνεο τῶνδε πολιτῶν
οὕτως ὥσπερ νῦν οὐδενὸς ἄξιος εἶ
οὔτοι σύμφορόν ἐστι γυνὴ νέα ἀνδρὶ γέροντι
οὐ γὰρ πηδαλίῳ πείθεραι ὡς ἄκατος
πολλάκις ἐκ νυκτῶν ἄλλον ἔχει λιμένα
Μήπορ ἐπ ἀπρήκτοισι νόον ἔχε μηδὲ μενοίνα
χρήματα τῶν ἄνυσις γίνεται οὐδεμία
εὐμαρέως τοι χρῆμα θεοὶ δόσαν οὔτε τι δειλὸν
οὔτ ἀγαθόν χαλεπῷ δἔργματι κῦδος ἔπι
ἀμφ ἀρετῇ τρίβου καί τοι τὰ δίκαια φίλ ἔστω
μηδέ σε νικάτω κέρδος ὅτ αἰσχρὸν ἔῃ
μηδένα τῶνδ ἀέκοντα μένειν κατέρυκε παρ ἡμῖν
μηδὲ θύραζε κέλεὐ οὐκ ἐθέλοντ ἰέναι
μηδ εὕδοντ ἐπέγειρε Σιμωνίδη ὅντιν ἂν ἡμῶν
θωρηχθέντ οἴνῳ μαλθακὸς ὕπνος ἕλῃ
πᾶν γὰρ ἀναγκαῖον χρῆμ ἀνιηρὸν ἔφυ
τῷ πίνειν δἐθέλοντι παρασταδὸν οἰνοχοείτω
οὐ πάσας νύκτας γίνεται ἁβρὰ παθεῖν
αὐτὰρ ἐγώ μέτρον γὰρ ἔχω μελιηδέος οἴνου
ὕπνου λυσικάκου μνήσομαι οἴκαδ ἰών
ἥξω δὡς οἶνος χαριέστατος ἀνδρὶ πεπόσθαι
οὔτε τι νήφων εἶμ οὔτε λίην μεθύων
ὃς δἂν ὑπερβάλλῃ πόσιος μέτρον οὐκέτι κεῖνος
μυθεῖται δἀπάλαμνα τὰ νήφοσι γίνεται αἰσχρά
αἰδεῖται θἕρδων οὐδέν ὅταν μεθύῃ
τὸ πρὶν ἐὼν σώφρων τότε νήπιος ἀλλὰ σὺ ταῦτα
γινῴσκων μὴ πῖν οἶνον ὑπερβολάδην
ἀλλ ἢ πρὶν μεθύειν ὑπανίστασο μηδὲ βιάσθω
γαστήρ σὥστε κακὸν λάτριν ἐφημέριον
ἢ παρεὼν μὴ πῖνε σὺ δἜγχεε τοῦτο μάταιον
κωτίλλεις αἰεί τοὔνεκά τοι μεθύεις
ἡ μὲν γὰρ φέρεται φιλοτήσιος ἡ δὲ πρόκειται
τὴν δὲ θεοῖς σπένδεις τὴν δἐπὶ χειρὸς ἔχεις
ἀρνεῖσθαι δοὐκ οἶδας ἀνίκητος δὲ τοι οὗτος
ὃς πολλὰς πίνων μή τι μάταιον ἐρεῖ
ὑμεῖς δεὖ μυθεῖσθε παρὰ κρητῆρι μένοντες
ἀλλήλων ἔριδος δὴν ἀπερυκόμενοι
ἐς τὸ μέσον φωνεῦντες ὁμῶς ἑνὶ καὶ συνάπασι
χοὔτως συμπόσιον γίνεται οὐκ ἄχαρι
πίνῃ ὑπὲρ μέτρον κοῦφον ἔθηκε νόον
εν πυρὶ μὲν χρυσόν τε καὶ ἄργυρον ἴδριες ἄνδρες
γινῴσκουσ ἀνδρὸς δοἶνος ἔδειξε νόον
καὶ μάλα περ πινυτοῦ τὸν ὑπὲρ μέτρον ἤρατο πίνων
ὥστε καταισχῦναι καὶ πρὶν ἐόντα σοφόν
οἶνος ἀτὰρ γνώμης οὐκέτ ἐγὼ ταμίης
ἡμετέρης τὸ δὲ δῶμα περιτρέχει ἀλλ ἄγ ἀναστὰς
πειρηθῶ μή πως καὶ πόδας οἶνος ἔχει
καὶ νόον ἐν στήθεσσι δέδοικα δὲ μή τι μάταιον
οἶνος πινόμενος πουλὺς κακόν ἢν δὲ τις αὐτὸν
πίνῃ ἐπισταμένως οὐ κακὸν ἀλλ ἀγαθόν
ἦλθες δή Κλεάριστε βαθὺν διὰ πόντον ἀνύσσας
ἐνθάδ ἐπ οὐδὲν ἔχοντ ὦ τάλαν οὐδὲν ἔχων
νηός τοι πλευρῇσιν ὑπὸ ζυγὰ θήσομεν ἡμεῖς
οὔτε τι τῶν ὄντων ἀποθήσομαι οὔτε τι μεῖζον
σῆς ἕνεκα ξενίης ἄλλοθεν οἰσόμεθα
τῶν δὄντων τἄριστα παρέξομεν ἢν δέ τις ἔλθῃ
σεῦ φίλος ὤν κατάειφ ὡς φιλότητος ἔχεις
ἤν δέ τις εἰρωτᾶ τὸν ἐμὸν βίον ὦδέ οἱ εἰπεῖν
ὡς εὖ μὲν χαλεπῶς ὡς χαλεπῶς δὲ μάλ εὖ
ὥσθ ἕνα μὲν ξεῖνον πατρωϊον οὐκ ἀπολείπειν
ξείνια δὲ πλεόνεσσ οὐ δυνατὸς παρέχειν
οὔ σε μάτην ὦ Πλοῦτε βροτοὶ τιμῶσι μάλιστα
ἦ γὰρ ῥηϊδίως τὴν κακότητα φέρεις
καὶ γάρ τοι πλοῦτον μὲν ἔχειν ἀγαθοῖσιν ἔοικεν
ἡ πενίη δὲ κακῷ σύμφορος ἀνδρὶ φέρειν
ὤ μοι ἐγὼν ἥβης καὶ γήραος οὐλομένοιο
τοῦ μὲν ἐπερχομένου τῆς δἀπονισομένης
οὐδένα πω προὔδωκα φίλον καὶ πιστὸν ἑταῖρον
οὐδ ἐν ἐμῇ ψυχῇ δούλιον οὐδὲν ἔνι
αἰεί μοι φίλον ἦτορ ἰαίνεται ὁππότ ἀκούσω
αὐλῶν φθεγγομένων ἱμερόεσσαν ὄπα
χαίρω δἐμπίνων καὶ ὑπ αὐλητῆρος ἀείδων
χαίρω δεὔφθογγον χερσὶ λύρην ὀχέων
οὔποτε δουλείη κεφαλὴν ἰθεῖα πέφυκεν
ἀλλ αἰεὶ σκολιή καὐχένα λοξὸν ἔχει
οὔτε γὰρ ἐκ σκίλλης ῥόδα φύεται οὐδ ὑάκινθος
οὔτε ποτ ἐκ δούλης τέκνον ἐλευθέριον
οὗτος ἀνήρ φίλε Κύρνε πέδας χαλκεύεται αὐτῷ
εἰ μὴ ἐμὴν γνώμην ἐξαπατῶσι θεοί
ἥπερ Κενταύρους ὠμοφάγους ὀλέσῃ
χρή με παρὰ στάθμην καὶ γνώμονα τήνδε δικάσσαι
Κύρνε δίκην ἶσόν τἀμφοτέροισι δόμεν
μάντεσί τοἰωνοῖς τε καὶ αἰθομένοις ἱεροῖσιν
ὄφρα μὴ ἀμπλακίης αἰσχρὸν ὄνειδος ἔχω
μηδένα πῃ κακότητι βιάζεο τῷ δὲ δικαίῳ
τῆς εὐεργεσίης οὐδὲν ἀρειότερον
Ἄγγελος ἄφθογγος πόλεμον πολύδακρυν ἐγείρει
ἀλλ ἵπποις ἔμβαλλε ταχυπτέρνοισι χαλινούς
δῄων γάρ σφ ἀνδρῶν ἀντιάσειν δοκέω
οὐ πολλὴν τὸ μεσηγὺ διαπρήξουσι κέλευθον
χρὴ τολμᾶν χαλεποῖσιν ἐν ἄλγεσι κείμενον ἄνδρα
πρός τε θεῶν αἰτεῖν ἔκλυσιν ἀθανάτων
φράζεο κίνδυνός τοι ἐπὶ ξυροῦ ἵσταται ἀκμῇς
χρὴ μήτ ἐς πολλὴν χρημοσύνην ἐλάσαι
εἴη μοι τὰ μὲν αὐτὸν ἔχειν τὰ δὲ πόλλ ἐπιδοῦναι
χρήματα τῶν ἐχθρῶν τοῖσι φίλοισιν ἔχειν
κεκλῆσθαί τἐς δαῖτα παρέζεσθαί τε παρ ἐσθλὸν
ἄνδρα χρεὼν σοφίην πᾶσαν ἐπιστάμενον
τοῦ συνιεῖν θὁπόταν τι λέγῃ σοφόν ὄφρα διδαχθῇς
καὶ τοῦτ εἰς οἶκον κέρδος ἔχων ἀπίῃς
ἥβῃ τερπόμενος παίζω δηρὸν γὰρ ἔνερθεν
γῆς ὀλέσας ψυχὴν κείσομαι ὥστε λίθος
ἄφθογγος λείψω δἐρατὸν φάος ἠελίοιο
δόξα μὲν ἀνθρώποισι κακὸν μέγα πεῖρα δἄριστον
πολλοὶ ἀπείρητοι δόξαν ἔχουσ ἀγαθῶν
εὖ ἕρδων εὖ πάσχε τί κἄγγελον ἄλλον ἴαλλοις
τῆς εὐεργεσίης ῥῃδίη ἀγγελίη
οἵ με φίλοι προδιδοῦσιν ἐπεὶ τόν γἐχθρὸν ἀλεῦμαι
ὥστε κυβερνήτης χοιράδας εἰναλίας
Ῥήϊον ἐξ ἀγαθοῦ θεῖναι κακὸν ἠ κκακοῦ ἐσθλόν
μή με δίδασκ οὔτοι τηλίκος εἰμὶ μαθεῖν
ἐχθαίρω κακὸν ἄνδρα καλυψαμένη δὲ πάρειμι
σμικρῆς ὄρνιθος κοῦφον ἔχουσα νόον
ἐχθαίρω δὲ γυναῖκα περίδρομον ἄνδρα τε μάργον
ὃς τὴν ἀλλοτρίην βούλετ ἄρουραν ἀροῦν
ἀλλὰτὰμὲνπροβέβηκενἀμήχανόνἐστιγενέσθαι ἀλλὰ τὰ μὲν προβέβηκεν ἀμήχανόν ἐστι γενέσθαι
ἀργά τὰ δἐξοπίσω τῶν φυλακὴ μελέτω
πᾶσίν τοι κίνδυνος ἐπ ἔργμασιν οὐδέ τις οἶδεν
πῇ σχήσειν μέλλει πρήγματος ἀρχομένου
ἀλλ ὁ μὲν εὐδοκιμεῖν πειρώμενος οὐ προνοήσας
εἰς μεγάλην ἄτην καὶ χαλεπὴν ἔπεσεν
τῷ δὲ καλῶς ποιεῦντι θεὸς περὶ πάντα τίθησιν
συντυχίην ἀγαθήν ἔκλυσιν ἀφροσύνης
τολμᾶν χρὴ τὰ διδοῦσι θεοὶ θνητοῖσι βροτοῖσιν
ῥηϊδίως δὲ φέρειν ἀμφοτέρων τὸ λάχος
μήτε κακοῖσιν ἀσῶ τι λίην φρένα μήτ ἀγαθοῖσιν
τερφθῇς ἐξαπίνης πρὶν τέλος ἄκρον ἰδεῖν
ἄνθρωπ ἀλλήλοισιν ἀπόπροθεν ὦμεν ἑταῖροι
πλὴν πλούτου παντὸς χρήματός ἐστι κόρος
δὴν δὴ καὶ φίλοι εἶμεν ἀτάρ τἄλλοισιν ὁμίλει
ἀνδράσιν οἳ τὸν σὸν μᾶλλον ἴσασι νόον
οὔ μἔλαθες φοιτῶν κατ ἀμαξιτὸν ἣν ἄρα καὶ πρὶν
ἠλάστρεις κλέπτων ἡμετέρην φιλίην
ἔρρε θεοῖσίν τἐχθρὲ καὶ ἀνθρώποισιν ἄπιστε
ψυχρὸν ὃν ἐν κόλπῳ ποικίλον εἶχον ὄφιν
τοιάδε καὶ Μάγνητας ἀπώλεσεν ἔργα καὶ ὕβρις
οἷα τὰ νῦν ἱερὴν τήνδε πόλιν κατέχει
πολλῷ τοι πλέονας λιμοῦ κόρος ὤλεσεν ἤδη
ἄνδρας ὅσοι μοίρης πλεῖον ἔχειν ἔθελον
ἀρχῇ ἔρι ψεύδους μικρὰ χάρις εἰς δὲ τελευτὴν
αἰσχρὸν δὴ κέρδος καὶ κακὸν ἀμφότερα
γίνεται οὐδέ τι καλόν ὅτῳ ψεῦδος προσαμαρτῇ
ἀνδρὶ καὶ ἐξέλθῃ πρῶτον ἀπὸ στόματος
οὐ χαλεπὸν ψέξαι τὸν πλησίον οὐδὲ μὲν αὐτὸν
αἰνῆσαι δειλοῖς ἀνδράσι ταῦτα μέλει
σιγᾶν δοὐκ ἐθέλουσι κακοὶ κακὰ λεσχάζοντες
οἱ δἀγαθοὶ πάντων μέτρον ἴσασιν ἔχειν
οὐδένα παμπήδην ἀγαθὸν καὶ μέτριον ἄνδρα
τῶν νῦν ἀνθρώπων ἠέλιος καθορᾷ
οὔτι μάλ ἀνθρώποις καταθύμια πάντα τελεῖται
πολλὸν γὰρ θνητῶν κρέσσονες ἀθάνατοι
πόλλ ἐν ἀμηχανίῃσι κυλίνδομαι ἀχνύμενος κῆρ
ἄκρην γὰρ πενίην οὐχ ὑπερεδράμομεν
πᾶς τις πλούσιον ἄνδρα τίει ἀτίει δὲ πενιχρόν
πᾶσιν δἀνθρώποις αὐτὸς ἔνεστι νόος
παντοῖαι κακότητες ἐν ἀνθρώποισιν ἔασιν
παντοῖαι δἀρεταὶ καὶ βιότου παλάμαι
ἀργαλέον φρονέοντα παρ ἄφροσι πόλλ ἀγορεύειν
καὶ σιγᾶν αἰεί τοῦτο γὰρ οὐ δυνατόν
αἰσχρόν τοι μεθύοντα παρ ἀνδράσι νήφοσιν εἶναι
αἰσχρὸν δεἰ νήφων πὰρ μεθύουσι μένει
ἥβη καὶ νεότης ἐπικουφίζει νόον ἀνδρός
πολλῶν δἐξαίρει θυμὸν ἐς ἀμπλακίην
Κύρνε καὶ ἐν μεγάλαις κεῖται ἀμηχανίαις
βουλεύου δὶς καὶ τρὶς ὅ τοί κἐπὶ τὸν νόον ἔλθῃ
ἀτηρὸς γάρ τοι λάβρος ἀνὴρ τελέθει
ἀνδράσι τοῖς ἀγαθοῖς ἕπεται γνώμη τε καὶ αἰδώς
οἳ νῦν ἐν πολλοῖς ἀτρεκέως ὀλίγοι
ἐλπὶς καὶ κίνδυνος ἐν ἀνθρώποισιν ὁμοῖα
οὗτοι γὰρ χαλεποὶ δαίμονες ἀμφότεροι
πολλάκι πὰρ δόξαν τε καὶ ἐλπίδα γίνεται εὖ ῥεῖν
εἰ μὴ σπουδαίου πρήγματος ἀντιτύχοις
πολλοὶ πὰρ κρητῆρι φίλοι γίνονται ἑταῖροι
κείμενος ἐν μεγάλῃ θυμὸν ἀμηχανίῃ
ἤδη νῦν αἰδὼς μὲν ἐν ἀνθρώποισιν ὄλωλεν
αὐτὰρ ἀναιδείη γαῖαν ἐπιστρέφεται
ἆ δειλὴ Πενίη τί ἐμοῖς ἐπικειμένη ὤμοις
σῶμα καταισχύνεις καὶ νόον ἡμέτερον
αἰσχρὰ δέ μοὐκ ἐθέλοντα βίῃ καὶ δειλὰ διδάσκεις
ἐσθλὰ μετ ἀνθρώπων καὶ κάλ ἐπιστάμενον
Κύρν ἀρετῆς δἄλλης οὐδεμιῆς ἔραμαι
σύν τοι Κύρνε παθόντι κακῶς ἀνιώμεθα πάντες
ἀλλά τοι ἀλλότριον κῆδος ἐφημέριον
μηδὲν ἄγαν χαλεποῖσιν ἀσῶ φρένα μηδ ἀγαθοῖσιν
χαῖρ ἐπεὶ ἔστ ἀνδρὸς πάντα φέρειν ἀγαθοῦ
οὐδ ὀμόσαι χρὴ τοῦθ ὅτι μήποτε πρῆγμα τόδ ἔσται
καὶ πρῆξαι μέντοι τι καὶ ἐκ κακοῦ ἐσθλὸν ἔγεντο
καὶ κακὸν ἐξ ἀγαθοῦ καί τε πενιχρὸς ἀνὴρ
αἶψα μάλ ἐπλούτησε καὶ ὃς μάλα πολλὰ πέπαται
ἐξαπίνης πάντ οὖν ὤλεσε νυκτὶ μιῇ
καὶ σώφρων ἥμαρτε καὶ ἄφρονι πολλάκι δόξα
ἕσπετο καὶ τιμῆς καὶ κακὸς ὢν ἔλαχεν
εἰ μὲν χρήματ ἔχοιμι Σιμωνίδη οἷάπερ ἤθη
οὐκ ἂν ἀνιώμην τοῖς ἀγαθοῖσι συνών
νῦν δέ με γινῴσκοντα παρέρχεται εἰμὶ δἄφωνος
οὕνεκα νῦν φερόμεσθα καθ ἱστία λευκὰ βαλόντες
μηλίου ἐκ πόντου νύκτα διὰ δνοφέρην
ἀντλεῖν δοὐκ ἐθέλουσιν ὑπερβάλλει δὲ θάλασσα
ἀμφοτέρων τοίχων ἦ μάλα τις χαλεπῶς
σῴζεται οἷ ἕρδουσι κυβερνήτην μὲν ἔπαυσαν
ἐσθλόν ὅτις φυλακὴν εἶχεν ἐπισταμένως
χρήματα δἁρπάζουσι βίῃ κόσμος δἀπόλωλεν
δασμὸς δοὐκέτ ἴσος γίνεται ἐς τὸ μέσον
φορτηγοὶ δἄρχουσι κακοὶ δἀγαθῶν καθύπερθεν
δειμαίνω μή πως ναῦν κατὰ κῦμα πίῃ
ταῦτά μοι ᾐνίχθω κεχρησμένα τοῖς ἀγαθοῖσιν
γινώσκοι δἄν τις καὶ κακός ἂν σοφὸς ᾖ
πολλοὶ πλοῦτον ἔχουσιν ἀΐδριες οἱ δὲ τὰ καλὰ
ζητοῦσιν χαλεπῇ τειρόμενοι πενίῃ
ἕρδειν δἀμφοτέροισιν ἀμηχανίη παράκειται
εἴργει γὰρ τοὺς μὲν χρήματα τοὺς δὲ νόος
οὐκ ἔστι θνητοῖσι πρὸς ἀθανάτους μαχέσασθαι
οὐδὲ δίκην εἰπεῖν οὐδενὶ τοῦτο θέμις
οὐδ ἕρδειν ὅτι μὴ λώϊον ᾖ τελέσαι
χαίρων ἐκτελέσειας ὁδὸν μεγάλου διὰ πόντου
καί σε Ποσειδάων χάρμα φίλοις ἀγάγοι
πολλούς τοι κόρος ἄνδρας ἀπώλεσεν ἀφραίνοντας
γνῶναι γὰρ χαλεπὸν μέτρον ὅτ ἐσθλὰ παρῇ
οὐ δύναμαί σοι θυμέ παρασχεῖν ἄρμενα πάντα
τέτλαθι τῶν δὲ καλῶν οὔτι σὺ μοῦνος ἐρᾷς
εὖ μὲν ἔχοντος ἐμοῦ πολλοὶ φίλοι ἢν δέ τι δεινὸν
συγκύρσῃ παῦροι πιστὸν ἔχουσι νόον
πλήθει δἀνθρώπων ἀρετὴ μία γίνεται ἥδε
πλουτεῖν τῶν δἄλλων οὐδἒν ἄρ ἦν ὄφελος
οὐδ εἰ σωφροσύνην μὲν ἔχοις Ῥαδαμάνθυος αὐτοῦ
πείσας Περσεφόνην αἱμύλιοισι λόγοις
ἥτε βροτοῖς παρέχει λήθην βλάπτουσα νόοιο
ἄλλος δοὔπω τις τοῦτό γἐπεφράσατο
ὅντινα δὴ θανάτοιο μέλαν νέφος ἀμφικαλύψῃ
ἔλθῃ δἐς σκιερὸν χῶρον ἀποφθιμένων
κυανέας τε πύλας παραμείψεται αἵτε θανόντων
ψυχὰς εἴργουσιν καίπερ ἀναινομένας
ἀλλ ἄρα καὶ κεῖθεν πάλιν ἤλυθε Σίσυφος ἥρως
ἐς φάος ἠελίου σφῇσι πολυφροσύναις
οὐδ εἰ ψεύδεα μὲν ποιοῖς ἐτύμοισιν ὁμοῖα
γλῶσσαν ἔχων ἀγαθὴν Νέστορος ἀντιθέου
ὠκύτερος δεἴησθα πόδας ταχέων Ἁρπυιῶν
καὶ παίδων Βορέω τῶν ἄφαρ εἰσὶ πόδες
ἀλλὰ χρὴ πάντας γνώμην ταύτην καταθέσθαι
ὡς πλοῦτος πλείστην πᾶσιν ἔχει δύναμιν
ἶσόν τοι πλουτοῦσιν ὅτῳ πολὺς ἄργυρός ἐστιν
καὶ χρυσὸς καὶ γῆς πυροφόρου πεδία
ἵπποι θἡμίονοί τε καὶ ᾧ τὰ δέοντα πάρεστι
γαστρί τε καὶ πλευραῖς καὶ ποσὶν ἁβρὰ παθεῖν
παιδός τ ἠδὲ γυναικός ὅταν δέ κε τῶν ἀφίκηται
ὥρη σὺν δ ἥβη γίνεται ἁρμοδία
ταῦτ ἄφενος θνητοῖσι τὰ γὰρ περιώσια πάντα
οὐδ ἂν ἄποινα διδοὺς θάνατον φύγοι οὐδὲ βαρείας
νούσους οὐδὲ κακὸν γῆρας ἐπερχόμενον
φροντίδες ἀνθρώπων ἔλαχον πτέρα ποικίλ ἔχουσαι
μυρόμεναι ψυχῆς εἵνεκα καὶ βιότου
Ζεῦ πάτερ εἴθε γένοιτο θεοῖς θίλα τοῖς μὲν ἀλιτροῖς
ὕβριν ἁδεῖν εἴ σφιν τοῦτο γένοιτο φίλον
θυμῷ σχέτλια δἔργα μετὰ φρεσὶ θὅστις ἀθηρὴς
αὐτὸν ἔπειτα πάλιν τεῖσαι κακά μηδ ἔτ ὀπίσσω
πατρὸς ἀτασθαλίαι παισὶ γένοιντο κακόν
παῖδές θοἵτ ἀδίκου πατρὸς τὰ δίκαια νοεῦντες
ποιῶσιν Κρονίδη σὸν χόλον ἁζόμενοι
ἐξ ἀρχῆς τὰ δίκαια μετ ἀστοῖσιν φιλέοντες
μήτιν ὑπερβασίην ἀντιτίνειν πατέρων
ταῦτ εἴη μακάρεσσι θεοῖς φίλα νῦν δὁ μὲν ἕρδων
ἐκφεύγει τὸ κακὸν δἄλλος ἔπειτα φέρει
καὶ τοῦτ ἀθανάτων βασιλεῦ πῶς ἐστι δίκαιον
ἔργων ὅστις ἀνὴρ ἐκτὸς ἐὼν ἀδίκων
μήτιν ὑπερβασίην παρέχων μηδ ὅρκον ἀλιτρόν
ἀλλὰ δίκαιος ἐών μὴ τὰ δίκαια πάθῃ
ἅζοιτ ἀθανάτους καί τινα θυμὸν ἔχων
ὁππότ ἀνὴρ ἄδικος καὶ ἀτάσθαλος οὔτε τευ ἀνδρὸς
οὔτε τευ ἀθανάτων μῆνιν ἀλευόμενος
ὑβρίζῃ πλούτῳ κεκορημένος οἱ δὲ δίκαιοι
τρυχῶνται χαλεπῇ τειρόμενοι πενίῃ
ταῦτα μαθών φίλ ἑταῖρε δικαίως χρήματα ποιοῦ
σώφρονα θυμὸν ἔχων ἐκτὸς ἀτασθαλίης
αἰνήσεις μύθῳ σώφρονι πειθόμενος
Ζεὺς μὲν τῆσδε πόληος ὑπειρέχοι αἰθέρι ναίων
αἰεὶ δεξιτέρην χεῖρ ἐπ ἀπημοσύνῃ
ἄλλοι τἀθάνατοι μάκαρες θεοί αὐτὰρ Ἀπόλλων
φόρμιγξ δαὖ φθέγγοιθ ἱερὸν μέλος ἠδὲ καὶ αὐλός
πίνωμεν χαρίεντα μετ ἀλλήλοισι λέγοντες
μηδὲν τὸν Μήδων δειδιότες πόλεμον
ὧδ εἴη κεν ἄμεινον ὁμόφρονα θυμὸν ἔχοντας
νόσφι μεριμνάων εὐφροσύνως διάγειν
τερπομένους τηλοῦ δὲ κακὰς ἀπὸ κῆρας ἀμῦναι
γῆράς τοὐλόμενον καὶ θανάτοιο τέλος
χρὴ Μουσῶν θεράποντα καὶ ἄγγελον εἴ τι περισσὸν
εἰδείη σοφίης μὴ φθονερὸν τελέθειν
ἀλλὰ τὰ μὲν μῶσθαι τὰ δὲ δεικνύναι ἄλλα δὲ ποιεῖν
τί σφιν χρήσηται μοῦνος ἐπιστάμενος
Φοῖβε ἄναξ αὐτὸς μὲν ἐπύργωσας πόλιν ἄκρην
Ἀλκαθόῳ Πέλοπος παιδὶ χαριζόμενος
αὐτὸς δὲ στρατὸν ὑβριστὴν Μήδων ἀπέρυκε
τῆσδε πόλευς ἵνα σοι λαοὶ ἔν εὐφροσύνῃ
ἦρος ἐπερχομένου κλειτὰς πέμπωσ ἑκατόμβας
τερπόμενοι κιθάρῃ καὶ θαλίῃ ἐρατῇ
παιάνων τε χοροῖς ἰαχῇσί τε σὸν περὶ βωμόν
ἦ γὰρ ἔγωγε δέδοικ ἀφραδίην ἐσορῶν
καὶ στάσιν Ἑλλήνων λαοφθόρον ἀλλὰ σύ Φοῖβε
ἵλαος ἡμετέρην τήνδε φύλασσε πόλιν
ἦλθον μὲν γὰρ ἔγωγε καὶ εἰς Σικελήν ποτε γαῖαν
ἦλθον δΕὐβοίης ἀμπελόεν πεδίον
καί μ ἐφίλευν προφρόνως πάντες ἐπερχόμενον
ἀλλ οὔτις μοι τέρψις ἐπὶ φρένας ἦλθεν ἐκείνων
οὕτως οὐδὲν ἄρ ἦν φίλτερον ἄλλο πάτρης
μήποτέ μοι μελέδημα νεώτερον ἄλλο φανείη
ἀντ ἐρατῆς σοφίης ἀλλὰ τόδ αἰὲν ἔχων
τερποίμην φόρμιγγι καὶ ὀρχηθμῷ καὶ ἀοιδῇ
καὶ μετὰ τῶν ἀγαθῶν ἐσθλὸν ἔχοιμι νόον
μήτε τινὰ ξείνων δηλεύμενος ἔργμασι λυγροῖς
μήτε τιν ἐνδήμων ἀλλὰ δίκαιος ἐών
τὴν σαυτοῦ φρένα τέρπε δυσηλεγέων δὲ πολιτῶν
ἄλλος τοί σε κακῶς ἄλλος ἄμεινον ἐρεῖ
τοὺς ἀγαθοὺς ἄλλος μάλα μέμφεται ἄλλος ἐπαινεῖ
τῶν δὲ κακῶν μνήμη γίνεται οὐδεμία
ἀνθρώπων δἄψεκτος ἐπὶ χθονὶ γίνεται οὐδείς
ἀλλ ὣς λώϊον εἰ μὴ πλεόνεσσι μέλοι
οὐδεὶς ἀνθρώπων οὔτ ἔσσεται οὔτε πέφυκεν
οὐδὲ γὰρ ὃς θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισιν ἀνάσσει
Ζεὺς Κρονίδης θνητοῖς πᾶσιν ἁδεῖν δύναται
τόρνου καὶ στάθμης καὶ γνώμονος ἄνδρα θεωρὸν
εὐθύτερον χρὴ ἔμεν Κύρνε φυλασσόμενον
ᾧτινί κεν Πυθῶνι θεοῦ χρήσασ ἱέρεια
ὀμφὴν σημήνῃ πίονος ἐξ ἀδύτου
οὔτε τι γὰρ προσθεὶς οὐδέν κἔτι φάρμακον εὕροις
χρῆμ ἔπαθον θανάτου μὲν ἀεικέος οὔτι κάκιον
τῶν δἄλλων πάντων Κύρν ἀνιηρότατον
οἵ με φίλοι προὔδωκαν ἐγὼ δἐχθροῖσι πελασθεὶς
ἐδήσω καὶ τοὺς ὅντιν ἔχουσι νόον
βοῦς μοι ἐπὶ γλώσσῃ κρατερῷ ποδὶ λὰξ ἐπιβαίνων
ἴσχει κωτίλλειν καίπερ ἐπιστάμενον
Κύρν ἔμπης δὅτι μοῖρα παθεῖν οὐκ ἔσθ ὑπαλύξαι
ὅττι δὲ μοῖρα παθεῖν οὔτι δέδοικα παθεῖν
ἐς πολυάρητον κακὸν ἥκομεν ἔνθα μάλιστα
Κύρνε συναμφοτέρους μοῖρα λάβοι θανάτου
οἵ κἀπογηράσκοντας ἀτιμάζωσι τοκῆας
τούτων τοι χώρη Κύρν ὀλίγη τελέθει
μήτε τιν αὖξε τύραννον ἐπ ἐλπίδι κέρδεσιν εἴκων
μήτε κτεῖνε θεῶν ὅρκια συνθέμενος
πῶς ὑμῖν τέτληκεν ὑπ αὐλητῆρος ἀείδειν
θυμός γῆς δοὖρος φαίνεται ἐξ ἀγορῆς
ἥτε τρέφει καρποῖσιν ἐν εἰλαπίναις ῥοφέοντας
ἀνθεῦντάς τε κόμας πορφυρέοις στεφάνοις
ἀλλ ἄγε δή σκύθα κεῖρε κόμην ἀπόπαυε δὲ κῶμον
πένθει δεὐώδη χῶρον ἀπολλύμενον
πίστει χρήματ ὄλεσσα ἀπιστίῃ δἐσάωσα
γνώμη δἀργαλέη γίνεται ἀμφοτέρων
πάντα τάδ ἐν κοράκεσσι καὶ ἐν φθόρῳ οὐδέ τις ἡμῖν
αἴτιος ἀθανάτων Κύρνε θεῶν μακάρων
ἀλλ ἀνδρῶν τε βίη καὶ κέρδεα δειλὰ καὶ ὕβρις
πολλῶν ἐξ ἀγαθῶν ἐς κακότητ ἔβαλεν
δισσαί τοι πόσιος κῆρες δειλοῖσι βροτοῖσιν
δίψα τε λυσιμελὴς καὶ μέθυσις χαλεπή
οὔτε τι μὴ πίνειν οὔτε λίην μεθύειν
οἶνος ἐμοὶ τὰ μὲν ἄλλα χαρίζεται ἓν δἀχάριστος
εὖτ ἂν θωρήξας μἄνδρα πρὸς ἐχθρὸν ἄγῃ
ἀλλ ὅτε τἀγκαθύπερθεν ἐόνθ ὑπένερθε γένηται
τουτάκις οἴκαδ ἴμεν παυσάμενοι πόσιος
εὖ μὲν κείμενον ἄστυ κακῶς θέμεν εὐμαρές ἐστιν
εὖ δὲ θέμεν τὸ κακῶς κείμενον ἀργαλέον
λὰξ ἐπίβα δήμῳ κενεόφρονι τύπτε δὲ κέντρῳ
ὀξέϊ καὶ ζεύγλην δύσλοφον ἀμφιτίθει
οὐ γὰρ ἔθ εὑρήσεις δῆμον φιλοδέσποτον ὧδε
Ζεὺς ἄνδρ ἐξολέσειεν Ὀλύμπιος ὃς τὸν ἑταῖρον
μαλθακὰ κωτίλλων ἐξαπατᾶν ἐθέλει
Ἥδεα μὲν καὶ πρόσθεν ἀτὰρ πολὺ λώϊα δὴ νῦν
οὕνεκα τοῖς δειλοῖς οὐδεμί ἐστὶ χάρις
πολλάκι δὴ πόλις ἥδε δί ἡγεμόνων κακότητα
ὥσπερ κεκλιμένη ναῦς παρὰ γῆν ἔδραμεν
τῶν δὲ φίλων εἰ μέν τις ὁρᾷ μέ τι δειλὸν ἔχοντα
αὐχέν ἀποστρέψας οὐδ ἐσορᾶν ἐθέλει
ἢν δέ τί μοί ποθεν ἐσθλόν ἃ παυράκι γίνεται ἀνδρί
πολλοὺς ἀσπασμοὺς καὶ φιλότητας ἔχω
οἵ με φίλοι προδιδοῦσι καὶ οὐκ ἐθέλουσί τι δοῦναι
ἀνδρῶν φαινομένων ἀλλ ἐγὼ αὐτομάτη
ἑσπεριή τἔξειμι καὶ ὀρθρίη αὖτις ἔσειμι
ἦμος ἀλεκτρυόνων φθόγγος ἐγειρομένων
πολλοῖς ἀχρήστοισι θεὸς διδοῖ ἀνδράσιν ὄλβον
μήτε φίλοις ἀρετῆς δὲ μέγα κλέος οὔποτ ὀλεῖται
αἰχμητὴς γὰρ ἀνὴρ γῆν τε καὶ ἄστυ σαοῖ
ἔν μοι ἔπειτα πέσοι μέγας οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθεν
χάλκεος ἀνθρώπων δεῖμα χαμαιγενέων
εἰ μὴ ἐγὼ τοῖσιν μὲν ἐπαρκέσω οἵ με φιλεῦσι
τοῖς δἐχθροῖς ἀνίη καὶ μέγα πῆμ ἔσομαι
Οἶνε τὰ μέν σαἰνῶ τὰ δὲ μέμφομαι οὐδέ σε πάμπαν
οὔτε ποτ ἐχθαίρειν οὔτε φιλεῖν δύναμαι
ἐσθλὸν καὶ κακόν ἐσσι τίς ἄν σέ γε μωμήσαιτο
τίς δἂν ἐπαινήσαι μέτρον ἔχων σοφίης
Ἥβα μοι φίλε θυμέ τάχ αὖ τινες ἄλλοι ἔσονται
ἄνδρες ἐγὼ δὲ θανὼν γαῖα μέλαιν ἔσομαι
πῖν οἶνον τὸν ἐμοὶ κορυφῇς ὕπο Τηϋγέτοιο
ἄμπελοι ἤνεγκαν τὰς ἐφύτευσ ὁ γέρων
οὔρεος ἐν βήσσῃσι θεοῖσι φίλος Θεότιμος
ἐκ Πλατανιστοῦντος ψυχρὸν ὕδωρ ἐπάγων
τοῦ πίνων ἀπὸ μὲν χαλεπὰς σκεδάσεις μελεδώνας
εἰρήνη καὶ Πλοῦτος ἔχοι πόλιν ὄφρα μετ ἄλλων
κωμάζοιμι κακοῦ δοὐκ ἔραμαι πολέμου
μηδὲ λίην κήρυκος ἀν οὖς ἔχε μακρὰ βοῶντος
οὐ γὰρ πατρῴας γῆς πέρι μαρνάμεθα
ἀλλ αἰσχρὸν παρεόντα καὶ ὠκυπόδων ἐπιβάντα
ἵππων μὴ πόλεμον δακρυόεντ ἐσιδεῖν
οἴ μοι ἀναλκείης ἀπὸ μὲν Κήρινθος ὄλωλεν