Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἀλλ ἔτι οἱ μοῖρ ἐστὶ φίλους τἰδέειν καὶ ἱκέσθαι
ὣς φάτο ῥίγησεν δὲ Καλυψώ δῖα θεάων
σχέτλιοί ἐστε θεοί ζηλήμονες ἔξοχον ἄλλων
οἵ τε θεαῖς ἀγάασθε παρ ἀνδράσιν εὐνάζεσθαι
ἀμφαδίην ἤν τίς τε φίλον ποιήσετ ἀκοίτην
ὣς μὲν ὅτ Ὠρίων ἕλετο ῥοδοδάκτυλος Ἠώς
τόφρα οἱ ἠγάασθε θεοὶ ῥεῖα ζώοντες
ὣς δὁπότ Ἰασίωνι ἐυπλόκαμος Δημήτηρ
ᾧ θυμῷ εἴξασα μίγη φιλότητι καὶ εὐνῇ
νειῷ ἔνι τριπόλῳ οὐδὲ δὴν ἦεν ἄπυστος
Ζεύς ὅς μιν κατέπεφνε βαλὼν ἀργῆτι κεραυνῷ
ὥς δαὖ νῦν μοι ἄγασθε θεοί βροτὸν ἄνδρα παρεῖναι
τὸν μὲν ἐγὼν ἐσάωσα περὶ τρόπιος βεβαῶτα
οἶον ἐπεί οἱ νῆα θοὴν ἀργῆτι κεραυνῷ
τὸν μὲν ἐγὼ φίλεόν τε καὶ ἔτρεφον ἠδὲ ἔφασκον
ἀλλ ἐπεὶ οὔ πως ἔστι Διὸς νόον αἰγιόχοιο
ἐρρέτω εἴ μιν κεῖνος ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει
πόντον ἐπ ἀτρύγετον πέμψω δέ μιν οὔ πῃ ἔγωγε
οὐ γάρ μοι πάρα νῆες ἐπήρετμοι καὶ ἑταῖροι
αὐτάρ οἱ πρόφρων ὑποθήσομαι οὐδ ἐπικεύσω
τὴν δαὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης
οὕτω νῦν ἀπόπεμπε Διὸς δἐποπίζεο μῆνιν
μή πώς τοι μετόπισθε κοτεσσάμενος χαλεπήνῃ
ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κρατὺς ἀργεϊφόντης
ἡ δἐπ Ὀδυσσῆα μεγαλήτορα πότνια νύμφη
τὸν δἄρ ἐπ ἀκτῆς εὗρε καθήμενον οὐδέ ποτ ὄσσε
δακρυόφιν τέρσοντο κατείβετο δὲ γλυκὺς αἰὼν
νόστον ὀδυρομένῳ ἐπεὶ οὐκέτι ἥνδανε νύμφη
ἀλλ ἤτοι νύκτας μὲν ἰαύεσκεν καὶ ἀνάγκῃ
ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι παρ οὐκ ἐθέλων ἐθελούσῃ
ἀγχοῦ δἱσταμένη προσεφώνεε δῖα θεάων
κάμμορε μή μοι ἔτ ἐνθάδ ὀδύρεο μηδέ τοι αἰὼν
φθινέτω ἤδη γάρ σε μάλα πρόφρασσ ἀποπέμψω
ἀλλ ἄγε δούρατα μακρὰ ταμὼν ἁρμόζεο χαλκῷ
εὐρεῖαν σχεδίην ἀτὰρ ἴκρια πῆξαι ἐπ αὐτῆς
ὑψοῦ ὥς σε φέρῃσιν ἐπ ἠεροειδέα πόντον
αὐτὰρ ἐγὼ σῖτον καὶ ὕδωρ καὶ οἶνον ἐρυθρὸν
ἐνθήσω μενοεικέ ἅ κέν τοι λιμὸν ἐρύκοι
εἵματά τἀμφιέσω πέμψω δέ τοι οὖρον ὄπισθεν
ὥς κε μάλ ἀσκηθὴς σὴν πατρίδα γαῖαν ἵκηαι
αἴ κε θεοί γἐθέλωσι τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν
οἵ μευ φέρτεροί εἰσι νοῆσαί τε κρῆναί τε
ὣς φάτο ῥίγησεν δὲ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς
ἄλλο τι δὴ σύ θεά τόδε μήδεαι οὐδέ τι πομπήν
δεινόν τἀργαλέον τε τὸ δοὐδ ἐπὶ νῆες ἐῖσαι
ὠκύποροι περόωσιν ἀγαλλόμεναι Διὸς οὔρῳ
οὐδ ἂν ἔγωγ ἀέκητι σέθεν σχεδίης ἐπιβαίην
ὣς φάτο μείδησεν δὲ Καλυψὼ δῖα θεάων
ἦ δὴ ἀλιτρός γἐσσὶ καὶ οὐκ ἀποφώλια εἰδώς
οἷον δὴ τὸν μῦθον ἐπεφράσθης ἀγορεῦσαι
ἴστω νῦν τόδε γαῖα καὶ οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε
ἀλλὰ τὰ μὲν νοέω καὶ φράσσομαι ἅσσ ἂν ἐμοί περ
αὐτῇ μηδοίμην ὅτε με χρειὼ τόσον ἵκοι
καὶ γὰρ ἐμοὶ νόος ἐστὶν ἐναίσιμος οὐδέ μοι αὐτῇ
θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι σιδήρεος ἀλλ ἐλεήμων
ὣς ἄρα φωνήσασ ἡγήσατο δῖα θεάων
ἷξον δὲ σπεῖος γλαφυρὸν θεὸς ἠδὲ καὶ ἀνήρ
καί ῥὁ μὲν ἔνθα καθέζετ ἐπὶ θρόνου ἔνθεν ἀνέστη
Ἑρμείας νύμφη δἐτίθει πάρα πᾶσαν ἐδωδήν
ἔσθειν καὶ πίνειν οἷα βροτοὶ ἄνδρες ἔδουσιν
αὐτὴ δἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο
τῇ δὲ παρ ἀμβροσίην δμῳαὶ καὶ νέκταρ ἔθηκαν
αὐτὰρ ἐπεὶ τάρπησαν ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος
τοῖς ἄρα μύθων ἦρχε Καλυψώ δῖα θεάων
οὕτω δὴ οἶκόνδε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
αὐτίκα νῦν ἐθέλεις ἰέναι σὺ δὲ χαῖρε καὶ ἔμπης
εἴ γε μὲν εἰδείης σῇσι φρεσὶν ὅσσα τοι αἶσα
κήδε ἀναπλῆσαι πρὶν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι
ἐνθάδε καὖθι μένων σὺν ἐμοὶ τόδε δῶμα φυλάσσοις
ἀθάνατός τεἴης ἱμειρόμενός περ ἰδέσθαι
σὴν ἄλοχον τῆς ταἰὲν ἐέλδεαι ἤματα πάντα
οὐ δέμας οὐδὲ φυήν ἐπεὶ οὔ πως οὐδὲ ἔοικε
θνητὰς ἀθανάτῃσι δέμας καὶ εἶδος ἐρίζειν
πότνα θεά μή μοι τόδε χώεο οἶδα καὶ αὐτὸς
πάντα μάλ οὕνεκα σεῖο περίφρων Πηνελόπεια
ἡ μὲν γὰρ βροτός ἐστι σὺ δἀθάνατος καὶ ἀγήρως
ἀλλὰ καὶ ὣς ἐθέλω καὶ ἐέλδομαι ἤματα πάντα
εἰ δαὖ τις ῥαίῃσι θεῶν ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ
τλήσομαι ἐν στήθεσσιν ἔχων ταλαπενθέα θυμόν
ἤδη γὰρ μάλα πόλλ ἔπαθον καὶ πόλλ ἐμόγησα
κύμασι καὶ πολέμῳ μετὰ καὶ τόδε τοῖσι γενέσθω
ὣς ἔφατ ἠέλιος δἄρ ἔδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθεν
ἐλθόντες δἄρα τώ γε μυχῷ σπείους γλαφυροῖο
τερπέσθην φιλότητι παρ ἀλλήλοισι μένοντες
αὐτίχ ὁ μὲν χλαῖνάν τε χιτῶνά τε ἕννυτ Ὀδυσσεύς
δῶκε μέν οἱ πέλεκυν μέγαν ἄρμενον ἐν παλάμῃσι
χάλκεον ἀμφοτέρωθεν ἀκαχμένον αὐτὰρ ἐν αὐτῷ
δῶκε δἔπειτα σκέπαρνον ἐύξοον ἦρχε δὁδοῖο
νήσου ἐπ ἐσχατιήν ὅθι δένδρεα μακρὰ πεφύκει
κλήθρη ταἴγειρός τἐλάτη τἦν οὐρανομήκης
αὖα πάλαι περίκηλα τά οἱ πλώοιεν ἐλαφρῶς
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ δεῖξ ὅθι δένδρεα μακρὰ πεφύκει
ἡ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Καλυψώ δῖα θεάων
αὐτὰρ ὁ τάμνετο δοῦρα θοῶς δέ οἱ ἤνυτο ἔργον
εἴκοσι δἔκβαλε πάντα πελέκκησεν δἄρα χαλκῷ
ξέσσε δἐπισταμένως καὶ ἐπὶ στάθμην ἴθυνε
τόφρα δἔνεικε τέρετρα Καλυψώ δῖα θεάων
τέτρηνεν δἄρα πάντα καὶ ἥρμοσεν ἀλλήλοισι
γόμφοισιν δἄρα τήν γε καὶ ἁρμονίῃσιν ἄρασσεν
ὅσσον τίς τἔδαφος νηὸς τορνώσεται ἀνὴρ
φορτίδος εὐρείης ἐὺ εἰδὼς τεκτοσυνάων
τόσσον ἔπ εὐρεῖαν σχεδίην ποιήσατ Ὀδυσσεύς
ἴκρια δὲ στήσας ἀραρὼν θαμέσι σταμίνεσσι
ποίει ἀτὰρ μακρῇσιν ἐπηγκενίδεσσι τελεύτα
ἐν δἱστὸν ποίει καὶ ἐπίκριον ἄρμενον αὐτῷ
πρὸς δἄρα πηδάλιον ποιήσατο ὄφρ ἰθύνοι
φράξε δέ μιν ῥίπεσσι διαμπερὲς οἰσυΐνῃσι
τόφρα δὲ φάρε ἔνεικε Καλυψώ δῖα θεάων
ἱστία ποιήσασθαι ὁ δεὖ τεχνήσατο καὶ τά
ἐν δὑπέρας τε κάλους τε πόδας τἐνέδησεν ἐν αὐτῇ
μοχλοῖσιν δἄρα τήν γε κατείρυσεν εἰς ἅλα δῖαν
τέτρατον ἦμαρ ἔην καὶ τῷ τετέλεστο ἅπαντα
τῷ δἄρα πέμπτῳ πέμπ ἀπὸ νήσου δῖα Καλυψώ
εἵματά τἀμφιέσασα θυώδεα καὶ λούσασα
ἐν δέ οἱ ἀσκὸν ἔθηκε θεὰ μέλανος οἴνοιο
κωρύκῳ ἐν δέ οἱ ὄψα τίθει μενοεικέα πολλά
γηθόσυνος δοὔρῳ πέτασ ἱστία δῖος Ὀδυσσεύς
αὐτὰρ ὁ πηδαλίῳ ἰθύνετο τεχνηέντως
ἥμενος οὐδέ οἱ ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισιν ἔπιπτε
Ἄρκτον θἣν καὶ ἄμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν
τὴν γὰρ δή μιν ἄνωγε Καλυψώ δῖα θεάων
ποντοπορευέμεναι ἐπ ἀριστερὰ χειρὸς ἔχοντα
ἑπτὰ δὲ καὶ δέκα μὲν πλέεν ἤματα ποντοπορεύων
γαίης Φαιήκων ὅθι τἄγχιστον πέλεν αὐτῷ
εἴσατο δὡς ὅτε ῥινὸν ἐν ἠεροειδέι πόντῳ
τὸν δἐξ Αἰθιόπων ἀνιὼν κρείων ἐνοσίχθων
τηλόθεν ἐκ Σολύμων ὀρέων ἴδεν εἴσατο γάρ οἱ
πόντον ἐπιπλείων ὁ δἐχώσατο κηρόθι μᾶλλον
ὢ πόποι ἦ μάλα δὴ μετεβούλευσαν θεοὶ ἄλλως
καὶ δὴ Φαιήκων γαίης σχεδόν ἔνθα οἱ αἶσα
ἐκφυγέειν μέγα πεῖραρ ὀιζύος ἥ μιν ἱκάνει
ἀλλ ἔτι μέν μίν φημι ἅδην ἐλάαν κακότητος
ὣς εἰπὼν σύναγεν νεφέλας ἐτάραξε δὲ πόντον
χερσὶ τρίαιναν ἑλών πάσας δὀρόθυνεν ἀέλλας
παντοίων ἀνέμων σὺν δὲ νεφέεσσι κάλυψε
σὺν δΕὖρός τε Νότος τἔπεσον Ζέφυρός τε δυσαὴς
καὶ Βορέης αἰθρηγενέτης μέγα κῦμα κυλίνδων
ὤ μοι ἐγὼ δειλός τί νύ μοι μήκιστα γένηται
δείδω μὴ δὴ πάντα θεὰ νημερτέα εἶπεν
ἥ μἔφατ ἐν πόντῳ πρὶν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι
ἄλγε ἀναπλήσειν τάδὲ δὴ νῦν πάντα τελεῖται
οἵοισιν νεφέεσσι περιστέφει οὐρανὸν εὐρὺν
Ζεύς ἐτάραξε δὲ πόντον ἐπισπέρχουσι δἄελλαι
παντοίων ἀνέμων νῦν μοι σῶς αἰπὺς ὄλεθρος
τρὶς μάκαρες Δαναοὶ καὶ τετράκις οἳ τότ ὄλοντο
Τροίῃ ἐν εὐρείῃ χάριν Ἀτρεΐδῃσι φέροντες
ὡς δὴ ἔγωγ ὄφελον θανέειν καὶ πότμον ἐπισπεῖν
ἤματι τῷ ὅτε μοι πλεῖστοι χαλκήρεα δοῦρα
Τρῶες ἐπέρριψαν περὶ Πηλεΐωνι θανόντι
τῶ κἔλαχον κτερέων καί μευ κλέος ἦγον Ἀχαιοί
ὣς ἄρα μιν εἰπόντ ἔλασεν μέγα κῦμα κατ ἄκρης
δεινὸν ἐπεσσύμενον περὶ δὲ σχεδίην ἐλέλιξε
τῆλε δἀπὸ σχεδίης αὐτὸς πέσε πηδάλιον δὲ
δεινὴ μισγομένων ἀνέμων ἐλθοῦσα θύελλα
τηλοῦ δὲ σπεῖρον καὶ ἐπίκριον ἔμπεσε πόντῳ
τὸν δἄρ ὑπόβρυχα θῆκε πολὺν χρόνον οὐδὲ δυνάσθη
αἶψα μάλ ἀνσχεθέειν μεγάλου ὑπὸ κύματος ὁρμῆς
εἵματα γάρ ἐβάρυνε τά οἱ πόρε δῖα Καλυψώ
ὀψὲ δὲ δή ῥἀνέδυ στόματος δἐξέπτυσεν ἅλμην
πικρήν ἥ οἱ πολλὴ ἀπὸ κρατὸς κελάρυζεν
ἀλλ οὐδ ὣς σχεδίης ἐπελήθετο τειρόμενός περ
ἀλλὰ μεθορμηθεὶς ἐνὶ κύμασιν ἐλλάβετ αὐτῆς
ἐν μέσσῃ δἐκαθῖζε τέλος θανάτου ἀλεείνων
τὴν δἐφόρει μέγα κῦμα κατὰ ῥόον ἔνθα καὶ ἔνθα
ὡς δὅτ ὀπωρινὸς Βορέης φορέῃσιν ἀκάνθας
ἂμ πεδίον πυκιναὶ δὲ πρὸς ἀλλήλῃσιν ἔχονται
ὣς τὴν ἂμ πέλαγος ἄνεμοι φέρον ἔνθα καὶ ἔνθα
ἄλλοτε μέν τε Νότος Βορέῃ προβάλεσκε φέρεσθαι
ἄλλοτε δαὖτ Εὖρος Ζεφύρῳ εἴξασκε διώκειν
τὸν δὲ ἴδεν Κάδμου θυγάτηρ καλλίσφυρος Ἰνώ
νῦν δἁλὸς ἐν πελάγεσσι θεῶν ἒξ ἔμμορε τιμῆς
ἥ ῥὈδυσῆ ἐλέησεν ἀλώμενον ἄλγε ἔχοντα
αἰθυίῃ δἐικυῖα ποτῇ ἀνεδύσατο λίμνης
ἷζε δἐπὶ σχεδίης καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε
κάμμορε τίπτε τοι ὧδε Ποσειδάων ἐνοσίχθων
ὠδύσατ ἐκπάγλως ὅτι τοι κακὰ πολλὰ φυτεύει
οὐ μὲν δή σε καταφθίσει μάλα περ μενεαίνων
ἀλλὰ μάλ ὧδ ἔρξαι δοκέεις δέ μοι οὐκ ἀπινύσσειν
εἵματα ταῦτ ἀποδὺς σχεδίην ἀνέμοισι φέρεσθαι
κάλλιπ ἀτὰρ χείρεσσι νέων ἐπιμαίεο νόστου
γαίης Φαιήκων ὅθι τοι μοῖρ ἐστὶν ἀλύξαι
τῆ δέ τόδε κρήδεμνον ὑπὸ στέρνοιο τανύσσαι
ἄμβροτον οὐδέ τί τοι παθέειν δέος οὐδ ἀπολέσθαι
αὐτὰρ ἐπὴν χείρεσσιν ἐφάψεαι ἠπείροιο
ἂψ ἀπολυσάμενος βαλέειν εἰς οἴνοπα πόντον
πολλὸν ἀπ ἠπείρου αὐτὸς δἀπονόσφι τραπέσθαι
ὣς ἄρα φωνήσασα θεὰ κρήδεμνον ἔδωκεν
αὐτὴ δἂψ ἐς πόντον ἐδύσατο κυμαίνοντα
αἰθυίῃ ἐικυῖα μέλαν δέ ἑ κῦμ ἐκάλυψεν
αὐτὰρ ὁ μερμήριξε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς
ὤ μοι ἐγώ μή τίς μοι ὑφαίνῃσιν δόλον αὖτε
ἀθανάτων ὅτε με σχεδίης ἀποβῆναι ἀνώγει
ἀλλὰ μάλ οὔ πω πείσομ ἐπεὶ ἑκὰς ὀφθαλμοῖσι
γαῖαν ἐγὼν ἰδόμην ὅθι μοι φάτο φύξιμον εἶναι
ἀλλὰ μάλ ὧδ ἔρξω δοκέει δέ μοι εἶναι ἄριστον
ὄφρ ἂν μέν κεν δούρατ ἐν ἁρμονίῃσιν ἀρήρῃ
τόφρ αὐτοῦ μενέω καὶ τλήσομαι ἄλγεα πάσχων
αὐτὰρ ἐπὴν δή μοι σχεδίην διὰ κῦμα τινάξῃ
νήξομ ἐπεὶ οὐ μέν τι πάρα προνοῆσαι ἄμεινον
ὦρσε δἐπὶ μέγα κῦμα Ποσειδάων ἐνοσίχθων
δεινόν τἀργαλέον τε κατηρεφές ἤλασε δαὐτόν
καρφαλέων τὰ μὲν ἄρ τε διεσκέδασ ἄλλυδις ἄλλῃ
ὣς τῆς δούρατα μακρὰ διεσκέδασ αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
ἀμφ ἑνὶ δούρατι βαῖνε κέληθ ὡς ἵππον ἐλαύνων
εἵματα δἐξαπέδυνε τά οἱ πόρε δῖα Καλυψώ
αὐτίκα δὲ κρήδεμνον ὑπὸ στέρνοιο τάνυσσεν
αὐτὸς δὲ πρηνὴς ἁλὶ κάππεσε χεῖρε πετάσσας
νηχέμεναι μεμαώς ἴδε δὲ κρείων ἐνοσίχθων
οὕτω νῦν κακὰ πολλὰ παθὼν ἀλόω κατὰ πόντον
εἰς ὅ κεν ἀνθρώποισι διοτρεφέεσσι μιγήῃς
ἀλλ οὐδ ὥς σε ἔολπα ὀνόσσεσθαι κακότητος
ἵκετο δεἰς Αἰγάς ὅθι οἱ κλυτὰ δώματ ἔασιν
αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς ἄλλ ἐνόησεν
ἤτοι τῶν ἄλλων ἀνέμων κατέδησε κελεύθους
παύσασθαι δἐκέλευσε καὶ εὐνηθῆναι ἅπαντας
ὦρσε δἐπὶ κραιπνὸν Βορέην πρὸ δὲ κύματ ἔαξεν
ἔνθα δύω νύκτας δύο τἤματα κύματι πηγῷ
πλάζετο πολλὰ δέ οἱ κραδίη προτιόσσετ ὄλεθρον
ἀλλ ὅτε δὴ τρίτον ἦμαρ ἐυπλόκαμος τέλεσ Ἠώς
καὶ τότ ἔπειτ ἄνεμος μὲν ἐπαύσατο ἠδὲ γαλήνη
ἔπλετο νηνεμίη ὁ δἄρα σχεδὸν εἴσιδε γαῖαν
ὀξὺ μάλα προϊδών μεγάλου ὑπὸ κύματος ἀρθείς
ὡς δὅτ ἂν ἀσπάσιος βίοτος παίδεσσι φανήῃ
πατρός ὃς ἐν νούσῳ κεῖται κρατέρ ἄλγεα πάσχων
δηρὸν τηκόμενος στυγερὸς δέ οἱ ἔχραε δαίμων
ἀσπάσιον δἄρα τόν γε θεοὶ κακότητος ἔλυσαν
ὣς Ὀδυσῆ ἀσπαστὸν ἐείσατο γαῖα καὶ ὕλη
νῆχε δἐπειγόμενος ποσὶν ἠπείρου ἐπιβῆναι
ἀλλ ὅτε τόσσον ἀπῆν ὅσσον τε γέγωνε βοήσας
καὶ δὴ δοῦπον ἄκουσε ποτὶ σπιλάδεσσι θαλάσσης
ῥόχθει γὰρ μέγα κῦμα ποτὶ ξερὸν ἠπείροιο
δεινὸν ἐρευγόμενον εἴλυτο δὲ πάνθ ἁλὸς ἄχνῃ
οὐ γὰρ ἔσαν λιμένες νηῶν ὄχοι οὐδ ἐπιωγαί
ἀλλ ἀκταὶ προβλῆτες ἔσαν σπιλάδες τε πάγοι τε
ὤ μοι ἐπεὶ δὴ γαῖαν ἀελπέα δῶκεν ἰδέσθαι
Ζεύς καὶ δὴ τόδε λαῖτμα διατμήξας ἐτέλεσσα
ἔκβασις οὔ πῃ φαίνεθ ἁλὸς πολιοῖο θύραζε
ἔκτοσθεν μὲν γὰρ πάγοι ὀξέες ἀμφὶ δὲ κῦμα
βέβρυχεν ῥόθιον λισσὴ δἀναδέδρομε πέτρη
ἀγχιβαθὴς δὲ θάλασσα καὶ οὔ πως ἔστι πόδεσσι
στήμεναι ἀμφοτέροισι καὶ ἐκφυγέειν κακότητα
μή πώς μἐκβαίνοντα βάλῃ λίθακι ποτὶ πέτρῃ
κῦμα μέγ ἁρπάξαν μελέη δέ μοι ἔσσεται ὁρμή
εἰ δέ κἔτι προτέρω παρανήξομαι ἤν που ἐφεύρω
δείδω μή μἐξαῦτις ἀναρπάξασα θύελλα
πόντον ἐπ ἰχθυόεντα φέρῃ βαρέα στενάχοντα
ἠέ τί μοι καὶ κῆτος ἐπισσεύῃ μέγα δαίμων
ἐξ ἁλός οἷά τε πολλὰ τρέφει κλυτὸς Ἀμφιτρίτη
οἶδα γάρ ὥς μοι ὀδώδυσται κλυτὸς ἐννοσίγαιος
τόφρα δέ μιν μέγα κῦμα φέρεν τρηχεῖαν ἐπ ἀκτήν
ἔνθα κἀπὸ ῥινοὺς δρύφθη σὺν δὀστέ ἀράχθη
εἰ μὴ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε θεά γλαυκῶπις Ἀθήνη
ἀμφοτέρῃσι δὲ χερσὶν ἐπεσσύμενος λάβε πέτρης
τῆς ἔχετο στενάχων εἵως μέγα κῦμα παρῆλθε
καὶ τὸ μὲν ὣς ὑπάλυξε παλιρρόθιον δέ μιν αὖτις
πλῆξεν ἐπεσσύμενον τηλοῦ δέ μιν ἔμβαλε πόντῳ
ὡς δὅτε πουλύποδος θαλάμης ἐξελκομένοιο
ὣς τοῦ πρὸς πέτρῃσι θρασειάων ἀπὸ χειρῶν
ῥινοὶ ἀπέδρυφθεν τὸν δὲ μέγα κῦμ ἐκάλυψεν
ἔνθα κε δὴ δύστηνος ὑπὲρ μόρον ὤλετ Ὀδυσσεύς
εἰ μὴ ἐπιφροσύνην δῶκε γλαυκῶπις Ἀθήνη
κύματος ἐξαναδύς τά τἐρεύγεται ἤπειρόνδε
νῆχε παρέξ ἐς γαῖαν ὁρώμενος εἴ που ἐφεύροι
ἀλλ ὅτε δὴ ποταμοῖο κατὰ στόμα καλλιρόοιο
ἷξε νέων τῇ δή οἱ ἐείσατο χῶρος ἄριστος
ἔγνω δὲ προρέοντα καὶ εὔξατο ὃν κατὰ θυμόν
κλῦθι ἄναξ ὅτις ἐσσί πολύλλιστον δέ σἱκάνω
φεύγων ἐκ πόντοιο Ποσειδάωνος ἐνιπάς
αἰδοῖος μέν τἐστὶ καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσιν
ἀνδρῶν ὅς τις ἵκηται ἀλώμενος ὡς καὶ ἐγὼ νῦν
σόν τε ῥόον σά τε γούναθ ἱκάνω πολλὰ μογήσας
ἀλλ ἐλέαιρε ἄναξ ἱκέτης δέ τοι εὔχομαι εἶναι
ὣς φάθ ὁ δαὐτίκα παῦσεν ἑὸν ῥόον ἔσχε δὲ κῦμα
πρόσθε δέ οἱ ποίησε γαλήνην τὸν δἐσάωσεν
ἐς ποταμοῦ προχοάς ὁ δἄρ ἄμφω γούνατ ἔκαμψε
χεῖράς τε στιβαράς ἁλὶ γὰρ δέδμητο φίλον κῆρ
ᾤδεε δὲ χρόα πάντα θάλασσα δὲ κήκιε πολλὴ
ἂν στόμα τε ῥῖνάς θὁ δἄρ ἄπνευστος καὶ ἄναυδος
κεῖτ ὀλιγηπελέων κάματος δέ μιν αἰνὸς ἵκανεν
ἀλλ ὅτε δή ῥἄμπνυτο καὶ ἐς φρένα θυμὸς ἀγέρθη
καὶ τότε δὴ κρήδεμνον ἀπὸ ἕο λῦσε θεοῖο
καὶ τὸ μὲν ἐς ποταμὸν ἁλιμυρήεντα μεθῆκεν
ἂψ δἔφερεν μέγα κῦμα κατὰ ῥόον αἶψα δἄρ Ἰνὼ
δέξατο χερσὶ φίλῃσιν ὁ δἐκ ποταμοῖο λιασθεὶς
σχοίνῳ ὑπεκλίνθη κύσε δὲ ζείδωρον ἄρουραν
ὤ μοι ἐγώ τί πάθω τί νύ μοι μήκιστα γένηται
εἰ μέν κἐν ποταμῷ δυσκηδέα νύκτα φυλάσσω
μή μἄμυδις στίβη τε κακὴ καὶ θῆλυς ἐέρση
ἐξ ὀλιγηπελίης δαμάσῃ κεκαφηότα θυμόν
αὔρη δἐκ ποταμοῦ ψυχρὴ πνέει ἠῶθι πρό
εἰ δέ κεν ἐς κλιτὺν ἀναβὰς καὶ δάσκιον ὕλην
θάμνοις ἐν πυκινοῖσι καταδράθω εἴ με μεθείη
ῥῖγος καὶ κάματος γλυκερὸς δέ μοι ὕπνος ἐπέλθῃ
δείδω μὴ θήρεσσιν ἕλωρ καὶ κύρμα γένωμαι
βῆ ῥἴμεν εἰς ὕλην τὴν δὲ σχεδὸν ὕδατος εὗρεν
ἐν περιφαινομένῳ δοιοὺς δἄρ ὑπήλυθε θάμνους
ἐξ ὁμόθεν πεφυῶτας ὁ μὲν φυλίης ὁ δἐλαίης
τοὺς μὲν ἄρ οὔτ ἀνέμων διάη μένος ὑγρὸν ἀέντων
οὐδέ ποτ ἠέλιος φαέθων ἀκτῖσιν ἔβαλλεν
οὔτ ὄμβρος περάασκε διαμπερές ὣς ἄρα πυκνοὶ
ἀλλήλοισιν ἔφυν ἐπαμοιβαδίς οὓς ὑπ Ὀδυσσεὺς
δύσετ ἄφαρ δεὐνὴν ἐπαμήσατο χερσὶ φίλῃσιν
εὐρεῖαν φύλλων γὰρ ἔην χύσις ἤλιθα πολλή
ὅσσον τἠὲ δύω ἠὲ τρεῖς ἄνδρας ἔρυσθαι
ὥρῃ χειμερίῃ εἰ καὶ μάλα περ χαλεπαίνοι
ἐν δἄρα μέσσῃ λέκτο χύσιν δἐπεχεύατο φύλλων
ὡς δὅτε τις δαλὸν σποδιῇ ἐνέκρυψε μελαίνῃ
ἀγροῦ ἐπ ἐσχατιῆς ᾧ μὴ πάρα γείτονες ἄλλοι
σπέρμα πυρὸς σῴζων ἵνα μή ποθεν ἄλλοθεν αὔοι
ὣς Ὀδυσεὺς φύλλοισι καλύψατο τῷ δἄρ Ἀθήνη
ὕπνον ἐπ ὄμμασι χεῦ ἵνα μιν παύσειε τάχιστα
δυσπονέος καμάτοιο φίλα βλέφαρ ἀμφικαλύψας
δὴ τότ ἔπειθ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα
ἄττ ἤτοι μὲν ἐγὼν εἶμ ἐς πόλιν ὄφρα με μήτηρ
ὄψεται οὐ γάρ μιν πρόσθεν παύσεσθαι ὀΐω
κλαυθμοῦ τε στυγεροῖο γόοιό τε δακρυόεντος
τὸν ξεῖνον δύστηνον ἄγ ἐς πόλιν ὄφρ ἂν ἐκεῖθι
πύρνον καὶ κοτύλην ἐμὲ δοὔ πως ἔστιν ἅπαντας
ἀνθρώπους ἀνέχεσθαι ἔχοντά περ ἄλγεα θυμῷ
ὁ ξεῖνος δεἴ περ μάλα μηνίει ἄλγιον αὐτῷ
ἔσσεται ἦ γὰρ ἐμοὶ φίλ ἀληθέα μυθήσασθαι
ὧ φίλος οὐδέ τοι αὐτὸς ἐρύκεσθαι μενεαίνω
πτωχῷ βέλτερόν ἐστι κατὰ πτόλιν ἠὲ κατ ἀγροὺς
οὐ γὰρ ἐπὶ σταθμοῖσι μένειν ἔτι τηλίκος εἰμί
ὥς τἐπιτειλαμένῳ σημάντορι πάντα πιθέσθαι
ἀλλ ἔρχευ ἐμὲ δἄξει ἀνὴρ ὅδε τὸν σὺ κελεύεις
αὐτίκ ἐπεί κε πυρὸς θερέω ἀλέη τε γένηται
αἰνῶς γὰρ τάδε εἵματ ἔχω κακά μή με δαμάσσῃ
ὣς φάτο Τηλέμαχος δὲ διὰ σταθμοῖο βεβήκει
κραιπνὰ ποσὶ προβιβάς κακὰ δὲ μνηστῆρσι φύτευεν
αὐτὰρ ἐπεί ῥἵκανε δόμους εὖ ναιετάοντας
ἔγχος μέν ῥἔστησε φέρων πρὸς κίονα μακρήν
αὐτὸς δεἴσω ἴεν καὶ ὑπέρβη λάϊνον οὐδόν
τὸν δὲ πολὺ πρώτη εἶδε τροφὸς Εὐρύκλεια
κώεα καστορνῦσα θρόνοις ἔνι δαιδαλέοισι
δακρύσασα δἔπειτ ἰθὺς κίεν ἀμφὶ δἄρ ἄλλαι
δμῳαὶ Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος ἠγερέθοντο
καὶ κύνεον ἀγαπαζόμεναι κεφαλήν τε καὶ ὤμους
ἀμφὶ δὲ παιδὶ φίλῳ βάλε πήχεε δακρύσασα
κύσσε δέ μιν κεφαλήν τε καὶ ἄμφω φάεα καλά
λάθρῃ ἐμεῦ ἀέκητι φίλου μετὰ πατρὸς ἀκουήν
ἀλλ ἄγε μοι κατάλεξον ὅπως ἤντησας ὀπωπῆς
μῆτερ ἐμή μή μοι γόον ὄρνυθι μηδέ μοι ἦτορ
ἐν στήθεσσιν ὄρινε φυγόντι περ αἰπὺν ὄλεθρον
εὔχεο πᾶσι θεοῖσι τεληέσσας ἑκατόμβας
ῥέξειν αἴ κέ ποθι Ζεὺς ἄντιτα ἔργα τελέσσῃ
αὐτὰρ ἐγὼν ἀγορὴν ἐσελεύσομαι ὄφρα καλέσσω
ξεῖνον ὅτις μοι κεῖθεν ἅμ ἕσπετο δεῦρο κιόντι
τὸν μὲν ἐγὼ προὔπεμψα σὺν ἀντιθέοις ἑτάροισι
εὔχετο πᾶσι θεοῖσι τεληέσσας ἑκατόμβας
Τηλέμαχος δἄρ ἔπειτα διὲκ μεγάροιο βεβήκει
ἀμφὶ δέ μιν μνηστῆρες ἀγήνορες ἠγερέθοντο
ἔσθλ ἀγορεύοντες κακὰ δὲ φρεσὶ βυσσοδόμευον
αὐτὰρ ὁ τῶν μὲν ἔπειτα ἀλεύατο πουλὺν ὅμιλον
ἀλλ ἵνα Μέντωρ ἧστο καὶ Ἄντιφος ἠδ Ἁλιθέρσης
οἵ τε οἱ ἐξ ἀρχῆς πατρώϊοι ἦσαν ἑταῖροι
ἔνθα καθέζετ ἰών τοὶ δἐξερέεινον ἕκαστα
τοῖσι δὲ Πείραιος δουρικλυτὸς ἐγγύθεν ἦλθε
ξεῖνον ἄγων ἀγορήνδε διὰ πτόλιν οὐδ ἄρ ἔτι δὴν
Τηλέμαχος ξείνοιο ἑκὰς τράπετ ἀλλὰ παρέστη
τὸν καὶ Πείραιος πρότερος πρὸς μῦθον ἔειπε
Τηλέμαχ αἶψ ὄτρυνον ἐμὸν ποτὶ δῶμα γυναῖκας
ὥς τοι δῶρ ἀποπέμψω ἅ τοι Μενέλαος ἔδωκε
Πείραι οὐ γάρ τἴδμεν ὅπως ἔσται τάδε ἔργα
εἴ κεν ἐμὲ μνηστῆρες ἀγήνορες ἐν μεγάροισι
λάθρῃ κτείναντες πατρώϊα πάντα δάσωνται
αὐτὸν ἔχοντά σε βούλομ ἐπαυρέμεν ἤ τινα τῶνδε
εἰ δέ κἐγὼ τούτοισι φόνον καὶ κῆρα φυτεύσω
δὴ τότε μοι χαίροντι φέρειν πρὸς δώματα χαίρων
ὣς εἰπὼν ξεῖνον ταλαπείριον ἦγεν ἐς οἶκον
αὐτὰρ ἐπεί ῥἵκοντο δόμους εὖ ναιετάοντας
ἐς δἀσαμίνθους βάντες ἐϋξέστας λούσαντο
ἔκ ῥἀσαμίνθου βάντες ἐπὶ κλισμοῖσι καθῖζον
μήτηρ δἀντίον ἷζε παρὰ σταθμὸν μεγάροιο
κλισμῷ κεκλιμένη λέπτ ἠλάκατα στρωφῶσα
Τηλέμαχ ἤτοι ἐγὼν ὑπερώϊον εἰσαναβᾶσα
ᾤχεθ ἅμ Ἀτρεΐδῃσιν ἐς Ἴλιον οὐδέ μοι ἔτλης
πρὶν ἐλθεῖν μνηστῆρας ἀγήνορας ἐς τόδε δῶμα
νόστον σοῦ πατρὸς σάφα εἰπέμεν εἴ που ἄκουσας
τοιγὰρ ἐγώ τοι μῆτερ ἀληθείην καταλέξω
ᾠχόμεθ ἔς τε Πύλον καὶ Νέστορα ποιμένα λαῶν
δεξάμενος δέ μἐκεῖνος ἐν ὑψηλοῖσι δόμοισιν
ἐνδυκέως ἐφίλει ὡς εἴ τε πατὴρ ἑὸν υἷα
ἐλθόντα χρόνιον νέον ἄλλοθεν ὣς ἐμὲ κεῖνος
ἐνδυκέως ἐκόμιζε σὺν υἱάσι κυδαλίμοισιν
αὐτὰρ Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος οὔ ποτ ἔφασκε
ζωοῦ οὐδὲ θανόντος ἐπιχθονίων τευ ἀκοῦσαι
ἀλλά μἐς Ἀτρεΐδην δουρικλειτὸν Μενέλαον
ἵπποισι προὔπεμψε καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν
ἔνθ ἴδον Ἀργείην Ἑλένην ἧς εἵνεκα πολλὰ
εἴρετο δαὐτίκ ἔπειτα βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
ὅττευ χρηΐζων ἱκόμην Λακεδαίμονα δῖαν
αὐτὰρ ἐγὼ τῷ πᾶσαν ἀληθείην κατέλεξα
καὶ τότε δή μἐπέεσσιν ἀμειβόμενος προσέειπεν
τοῖος ἐὼν οἷός ποτ ἐϋκτιμένῃ ἐνὶ Λέσβῳ
ἄλλα παρὲξ εἴποιμι παρακλιδὸν οὐδ ἀπατήσω
φῆ μιν ὅ γἐν νήσῳ ἰδέειν κρατέρ ἄλγε ἔχοντα
ὣς ἔφατ Ἀτρεΐδης δουρικλειτὸς Μενέλαος
ἀθάνατοι τοί μὧκα φίλην ἐς πατρίδ ἔπεμψαν
ὣς φάτο τῇ δἄρα θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε
ἤτοι ὅ γοὐ σάφα οἶδεν ἐμεῖο δὲ σύνθεο μῦθον
ἀτρεκέως γάρ τοι μαντεύσομαι οὐδ ἐπικεύσω
ὡς ἤτοι Ὀδυσεὺς ἤδη ἐν πατρίδι γαίῃ
ἥμενος ἢ ἕρπων τάδε πευθόμενος κακὰ ἔργα
ἔστιν ἀτὰρ μνηστῆρσι κακὸν πάντεσσι φυτεύει
οἷον ἐγὼν οἰωνὸν ἐϋσσέλμου ἐπὶ νηὸς
ἥμενος ἐφρασάμην καὶ Τηλεμάχῳ ἐγεγώνευν
ἀλλ ὅτε δὴ δείπνηστος ἔην καὶ ἐπήλυθε μῆλα
πάντοθεν ἐξ ἀγρῶν οἱ δἤγαγον οἳ τὸ πάρος περ
καὶ τότε δή σφιν ἔειπε Μέδων ὃς γάρ ῥα μάλιστα
ἥνδανε κηρύκων καὶ σφιν παρεγίνετο δαιτί
κοῦροι ἐπεὶ δὴ πάντες ἐτέρφθητε φρέν ἀέθλοις
ἔρχεσθε πρὸς δώμαθ ἵν ἐντυνώμεθα δαῖτα
οὐ μὲν γάρ τι χέρειον ἐν ὥρῃ δεῖπνον ἑλέσθαι
ὣς ἔφαθ οἱ δἀνστάντες ἔβαν πείθοντό τε μύθῳ
δαῖτ ἐντυνόμενοι τοὶ δἐξ ἀγροῖο πόλινδε
ὀτρύνοντ Ὀδυσεύς τἰέναι καὶ δῖος ὑφορβός
τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε συβώτης ὄρχαμος ἀνδρῶν
ξεῖν ἐπεὶ ἂρ δὴ ἔπειτα πόλινδ ἴμεναι μενεαίνεις
σήμερον ὡς ἐπέτελλεν ἄναξ ἐμός ἦ σἂν ἔγωγε
αὐτοῦ βουλοίμην σταθμῶν ῥυτῆρα λιπέσθαι
ἀλλὰ τὸν αἰδέομαι καὶ δείδια μή μοι ὀπίσσω
νεικείῃ χαλεπαὶ δέ τἀνάκτων εἰσὶν ὁμοκλαί
ἀλλ ἄγε νῦν ἴομεν δὴ γὰρ μέμβλωκε μάλιστα
ἦμαρ ἀτὰρ τάχα τοι ποτὶ ἕσπερα ῥίγιον ἔσται
ἀλλ ἴομεν σὺ δἔπειτα διαμπερὲς ἡγεμόνευε
δὸς δέ μοι εἴ ποθί τοι ῥόπαλον τετμημένον ἐστί
σκηρίπτεσθ ἐπεὶ ἦ φατ ἀρισφαλέ ἔμμεναι οὐδόν
Εὔμαιος δἄρα οἱ σκῆπτρον θυμαρὲς ἔδωκε
τὼ βήτην σταθμὸν δὲ κύνες καὶ βώτορες ἄνδρες
ῥύατ ὄπισθε μένοντες ὁ δἐς πόλιν ἦγεν ἄνακτα
ἀλλ ὅτε δὴ στείχοντες ὁδὸν κάτα παιπαλόεσσαν
ἄστεος ἐγγὺς ἔσαν καὶ ἐπὶ κρήνην ἀφίκοντο
τυκτὴν καλλίροον ὅθεν ὑδρεύοντο πολῖται
τὴν ποίησ Ἴθακος καὶ Νήριτος ἠδὲ Πολύκτωρ
ἀμφὶ δἄρ αἰγείρων ὑδατοτρεφέων ἦν ἄλσος
πάντοσε κυκλοτερές κατὰ δὲ ψυχρὸν ῥέεν ὕδωρ
ὑψόθεν ἐκ πέτρης βωμὸς δἐφύπερθε τέτυκτο
νυμφάων ὅθι πάντες ἐπιρρέζεσκον ὁδῖται
τοὺς δὲ ἰδὼν νείκεσσεν ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζεν
ἔκπαγλον καὶ ἀεικές ὄρινε δὲ κῆρ Ὀδυσῆος
νῦν μὲν δὴ μάλα πάγχυ κακὸς κακὸν ἡγηλάζει
ὡς αἰεὶ τὸν ὁμοῖον ἄγει θεὸς ὡς τὸν ὁμοῖον
πῇ δὴ τόνδε μολοβρὸν ἄγεις ἀμέγαρτε συβῶτα
πτωχὸν ἀνιηρόν δαιτῶν ἀπολυμαντῆρα
ὃς πολλῇς φλιῇσι παραστὰς φλίψεται ὤμους
αἰτίζων ἀκόλους οὐκ ἄορας οὐδὲ λέβητας
τόν κεἴ μοι δοίης σταθμῶν ῥυτῆρα γενέσθαι
σηκοκόρον τἔμεναι θαλλόν τἐρίφοισι φορῆναι
καί κεν ὀρὸν πίνων μεγάλην ἐπιγουνίδα θεῖτο
ἀλλ ἐπεὶ οὖν δὴ ἔργα κάκ ἔμμαθεν οὐκ ἐθελήσει
ἔργον ἐποίχεσθαι ἀλλὰ πτώσσων κατὰ δῆμον
βούλεται αἰτίζων βόσκειν ἣν γαστέρ ἄναλτον
αἴ κἔλθῃ πρὸς δώματ Ὀδυσσῆος θείοιο
πλευραὶ ἀποτρίψουσι δόμον κάτα βαλλομένοιο
ὣς φάτο καὶ παριὼν λὰξ ἔνθορεν ἀφραδίῃσιν
ἰσχίῳ οὐδέ μιν ἐκτὸς ἀταρπιτοῦ ἐστυφέλιξεν
ἀλλ ἔμεν ἀσφαλέως ὁ δὲ μερμήριξεν Ὀδυσσεὺς
ἠὲ μεταΐξας ῥοπάλῳ ἐκ θυμὸν ἕλοιτο
ἦ πρὸς γῆν ἐλάσειε κάρη ἀμφουδὶς ἀείρας
ἀλλ ἐπετόλμησε φρεσὶ δἔσχετο τὸν δὲ συβώτης
νύμφαι κρηναῖαι κοῦραι Διός εἴ ποτ Ὀδυσσεὺς
ὔμμ ἐπὶ μηρί ἔκηε καλύψας πίονι δημῷ
ἀρνῶν ἠδ ἐρίφων τόδε μοι κρηήνατ ἐέλδωρ
ὡς ἔλθοι μὲν κεῖνος ἀνήρ ἀγάγοι δέ ἑ δαίμων
τῶ κέ τοι ἀγλαΐας γε διασκεδάσειεν ἁπάσας
τὰς νῦν ὑβρίζων φορέεις ἀλαλήμενος αἰεὶ
ἄστυ κάτ αὐτὰρ μῆλα κακοὶ φθείρουσι νομῆες
ὢ πόποι οἶον ἔειπε κύων ὀλοφώϊα εἰδώς
τόν ποτ ἐγὼν ἐπὶ νηὸς ἐϋσσέλμοιο μελαίνης
ἄξω τῆλ Ἰθάκης ἵνα μοι βίοτον πολὺν ἄλφοι
αἲ γὰρ Τηλέμαχον βάλοι ἀργυρότοξος Ἀπόλλων
σήμερον ἐν μεγάροις ἢ ὑπὸ μνηστῆρσι δαμείη
ὡς Ὀδυσῆΐ γε τηλοῦ ἀπώλετο νόστιμον ἦμαρ
ὣς εἰπὼν τοὺς μὲν λίπεν αὐτόθι ἦκα κιόντας
αὐτὰρ ὁ βῆ μάλα δὧκα δόμους ἵκανεν ἄνακτος
αὐτίκα δεἴσω ἴεν μετὰ δὲ μνηστῆρσι καθῖζεν
ἀντίον Εὐρυμάχου τὸν γὰρ φιλέεσκε μάλιστα
τῷ πάρα μὲν κρειῶν μοῖραν θέσαν οἳ πονέοντο
ἔδμεναι ἀγχίμολον δὈδυσεὺς καὶ δῖος ὑφορβὸς
φόρμιγγος γλαφυρῆς ἀνὰ γάρ σφισι βάλλετ ἀείδειν
Φήμιος αὐτὰρ ὁ χειρὸς ἑλὼν προσέειπε συβώτην
Εὔμαι ἦ μάλα δὴ τάδε δώματα κάλ Ὀδυσῆος
ῥεῖα δἀρίγνωτ ἐστὶ καὶ ἐν πολλοῖσιν ἰδέσθαι
ἐξ ἑτέρων ἕτερ ἐστίν ἐπήσκηται δέ οἱ αὐλὴ
τοίχῳ καὶ θριγκοῖσι θύραι δεὐερκέες εἰσὶ
δικλίδες οὐκ ἄν τίς μιν ἀνὴρ ὑπεροπλίσσαιτο
γινώσκω δὅτι πολλοὶ ἐν αὐτῷ δαῖτα τίθενται
ἄνδρες ἐπεὶ κνίση μὲν ἀνήνοθεν ἐν δέ τε φόρμιγξ
ἠπύει ἣν ἄρα δαιτὶ θεοὶ ποίησαν ἑταίρην
ῥεῖ ἔγνως ἐπεὶ οὐδὲ τά τἄλλα πέρ ἐσσ ἀνοήμων
ἀλλ ἄγε δὴ φραζώμεθ ὅπως ἔσται τάδε ἔργα
ἠὲ σὺ πρῶτος ἔσελθε δόμους εὖ ναιετάοντας
δύσεο δὲ μνηστῆρας ἐγὼ δὑπολείψομαι αὐτοῦ
εἰ δἐθέλεις ἐπίμεινον ἐγὼ δεἶμι προπάροιθεν
μηδὲ σὺ δηθύνειν μή τίς σἔκτοσθε νοήσας
ἢ βάλῃ ἢ ἐλάσῃ τὰ δέ σε φράζεσθαι ἄνωγα
ἀλλ ἔρχευ προπάροιθεν ἐγὼ δὑπολείψομαι αὐτοῦ
τολμήεις μοι θυμός ἐπεὶ κακὰ πολλὰ πέπονθα
γαστέρα δοὔ πως ἔστιν ἀποκρύψαι μεμαυῖαν
οὐλομένην ἣ πολλὰ κάκ ἀνθρώποισι δίδωσι
τῆς ἕνεκεν καὶ νῆες ἐΰζυγοι ὁπλίζονται
πόντον ἐπ ἀτρύγετον κακὰ δυσμενέεσσι φέρουσαι
ἂν δὲ κύων κεφαλήν τε καὶ οὔατα κείμενος ἔσχεν
Ἄργος Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος ὅν ῥά ποτ αὐτὸς
θρέψε μέν οὐδ ἀπόνητο πάρος δεἰς Ἴλιον ἱρὴν
ᾤχετο τὸν δὲ πάροιθεν ἀγίνεσκον νέοι ἄνδρες
αἶγας ἐπ ἀγροτέρας ἠδὲ πρόκας ἠδὲ λαγωούς
δὴ τότε κεῖτ ἀπόθεστος ἀποιχομένου Ὀδυσῆος
ἐν πολλῇ κόπρῳ ἥ οἱ προπάροιθε θυράων
ἡμιόνων τε βοῶν τε ἅλις κέχυτ ὄφρ ἂν ἄγοιεν
δμῶες Ὀδυσσῆος τέμενος μέγα κοπρήσοντες
δὴ τότε γὡς ἐνόησεν Ὀδυσσέα ἐγγὺς ἐόντα
οὐρῇ μέν ῥὅ γἔσηνε καὶ οὔατα κάββαλεν ἄμφω
ἆσσον δοὐκέτ ἔπειτα δυνήσατο οἷο ἄνακτος
ἐλθέμεν αὐτὰρ ὁ νόσφιν ἰδὼν ἀπομόρξατο δάκρυ
ῥεῖα λαθὼν Εὔμαιον ἄφαρ δἐρεείνετο μύθῳ
Εὔμαι ἦ μάλα θαῦμα κύων ὅδε κεῖτ ἐνὶ κόπρῳ
καλὸς μὲν δέμας ἐστίν ἀτὰρ τόδε γοὐ σάφα οἶδα
εἰ δὴ καὶ ταχὺς ἔσκε θέειν ἐπὶ εἴδεϊ τῷδε
ἦ αὔτως οἷοί τε τραπεζῆες κύνες ἀνδρῶν
γίνοντ ἀγλαΐης δἕνεκεν κομέουσιν ἄνακτες
καὶ λίην ἀνδρός γε κύων ὅδε τῆλε θανόντος
εἰ τοιόσδ εἴη ἠμὲν δέμας ἠδὲ καὶ ἔργα
οἷόν μιν Τροίηνδε κιὼν κατέλειπεν Ὀδυσσεύς
οὐ μὲν γάρ τι φύγεσκε βαθείης βένθεσιν ὕλης
κνώδαλον ὅττι δίοιτο καὶ ἴχνεσι γὰρ περιῄδη
νῦν δἔχεται κακότητι ἄναξ δέ οἱ ἄλλοθι πάτρης
ὤλετο τὸν δὲ γυναῖκες ἀκηδέες οὐ κομέουσι
δμῶες δεὖτ ἂν μηκέτ ἐπικρατέωσιν ἄνακτες
οὐκέτ ἔπειτ ἐθέλουσιν ἐναίσιμα ἐργάζεσθαι
ἥμισυ γάρ τἀρετῆς ἀποαίνυται εὐρύοπα Ζεὺς
ἀνέρος εὖτ ἄν μιν κατὰ δούλιον ἦμαρ ἕλῃσιν
ὣς εἰπὼν εἰσῆλθε δόμους εὖ ναιετάοντας
βῆ δἰθὺς μεγάροιο μετὰ μνηστῆρας ἀγαυούς
Ἄργον δαὖ κατὰ μοῖρ ἔλαβεν μέλανος θανάτοιο
αὐτίκ ἰδόντ Ὀδυσῆα ἐεικοστῷ ἐνιαυτῷ
τὸν δὲ πολὺ πρῶτος ἴδε Τηλέμαχος θεοειδὴς
ἐρχόμενον κατὰ δῶμα συβώτην ὧκα δἔπειτα
νεῦσ ἐπὶ οἷ καλέσας ὁ δὲ παπτήνας ἕλε δίφρον
κείμενον ἔνθα δὲ δαιτρὸς ἐφίζεσκε κρέα πολλὰ
δαιόμενος μνηστῆρσι δόμον κάτα δαινυμένοισι
τὸν κατέθηκε φέρων πρὸς Τηλεμάχοιο τράπεζαν
ἀντίον ἔνθα δἄρ αὐτὸς ἐφέζετο τῷ δἄρα κῆρυξ
μοῖραν ἑλὼν ἐτίθει κανέου τἐκ σῖτον ἀείρας
ἀγχίμολον δὲ μετ αὐτὸν ἐδύσετο δώματ Ὀδυσσεύς
πτωχῷ λευγαλέῳ ἐναλίγκιος ἠδὲ γέροντι
σκηπτόμενος τὰ δὲ λυγρὰ περὶ χροΐ εἵματα ἕστο
ἷζε δἐπὶ μελίνου οὐδοῦ ἔντοσθε θυράων
κλινάμενος σταθμῷ κυπαρισσίνῳ ὅν ποτε τέκτων
ξέσσεν ἐπισταμένως καὶ ἐπὶ στάθμην ἴθυνε
Τηλέμαχος δἐπὶ οἷ καλέσας προσέειπε συβώτην
ἄρτον τοὖλον ἑλὼν περικαλλέος ἐκ κανέοιο
καὶ κρέας ὥς οἱ χεῖρες ἐχάνδανον ἀμφιβαλόντι
δὸς τῷ ξείνῳ ταῦτα φέρων αὐτόν τε κέλευε
αἰτίζειν μάλα πάντας ἐποιχόμενον μνηστῆρας
αἰδὼς δοὐκ ἀγαθὴ κεχρημένῳ ἀνδρὶ παρεῖναι
ὣς φάτο βῆ δὲ συφορβός ἐπεὶ τὸν μῦθον ἄκουσεν
ἀγχοῦ δἱστάμενος ἔπεα πτερόεντ ἀγόρευε
Τηλέμαχός τοι ξεῖνε διδοῖ τάδε καί σε κελεύει
αἰδῶ δοὐκ ἀγαθήν φησ ἔμμεναι ἀνδρὶ προΐκτῃ
Ζεῦ ἄνα Τηλέμαχόν μοι ἐν ἀνδράσιν ὄλβιον εἶναι
καί οἱ πάντα γένοιτο ὅσα φρεσὶν ᾗσι μενοινᾷ
ἦ ῥα καὶ ἀμφοτέρῃσιν ἐδέξατο καὶ κατέθηκεν
αὖθι ποδῶν προπάροιθεν ἀεικελίης ἐπὶ πήρης
εὖθ ὁ δεδειπνήκειν ὁ δἐπαύετο θεῖος ἀοιδός
μνηστῆρες δὁμάδησαν ἀνὰ μέγαρ αὐτὰρ Ἀθήνη
ὤτρυν ὡς ἂν πύρνα κατὰ μνηστῆρας ἀγείροι
γνοίη θοἵ τινές εἰσιν ἐναίσιμοι οἵ τἀθέμιστοι
ἀλλ οὐδ ὥς τιν ἔμελλ ἀπαλεξήσειν κακότητος
βῆ δἴμεν αἰτήσων ἐνδέξια φῶτα ἕκαστον
πάντοσε χεῖρ ὀρέγων ὡς εἰ πτωχὸς πάλαι εἴη
οἱ δἐλεαίροντες δίδοσαν καὶ ἐθάμβεον αὐτόν
ἀλλήλους τεἴροντο τίς εἴη καὶ πόθεν ἔλθοι
τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε Μελάνθιος αἰπόλος αἰγῶν
τοῦδε περὶ ξείνου ἦ γάρ πρόσθεν μιν ὄπωπα
ἤτοι μέν οἱ δεῦρο συβώτης ἡγεμόνευεν
αὐτὸν δοὐ σάφα οἶδα πόθεν γένος εὔχεται εἶναι