Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἤν περ καὶ διὰ δῶμα ποδῶν ἕλκωσι θύραζε
ἢ βέλεσιν βάλλωσι σὺ δεἰσορόων ἀνέχεσθαι
ἀλλ ἤτοι παύεσθαι ἀνωγέμεν ἀφροσυνάων
μειλιχίοις ἐπέεσσι παραυδῶν οἱ δέ τοι οὔ τι
πείσονται δὴ γάρ σφι παρίσταται αἴσιμον ἦμαρ
ὁππότε κεν πολύβουλος ἐνὶ φρεσὶ θῇσιν Ἀθήνη
νεύσω μέν τοι ἐγὼ κεφαλῇ σὺ δἔπειτα νοήσας
ὅσσα τοι ἐν μεγάροισιν ἀρήϊα τεύχεα κεῖται
ἐς μυχὸν ὑψηλοῦ θαλάμου καταθεῖναι ἀείρας
πρὸς δἔτι καὶ τόδε μεῖζον ἐνὶ φρεσὶ θῆκε Κρονίων
νῶϊν δοἴοισιν δύο φάσγανα καὶ δύο δοῦρε
καλλιπέειν καὶ δοιὰ βοάγρια χερσὶν ἑλέσθαι
ὡς ἂν ἐπιθύσαντες ἑλοίμεθα τοὺς δέ κἔπειτα
Παλλὰς Ἀθηναίη θέλξει καὶ μητίετα Ζεύς
εἰ ἐτεόν γἐμός ἐσσι καὶ αἵματος ἡμετέροιο
μή τις ἔπειτ Ὀδυσῆος ἀκουσάτω ἔνδον ἐόντος
μήτ οὖν Λαέρτης ἴστω τό γε μήτε συβώτης
μήτε τις οἰκήων μήτ αὐτὴ Πηνελόπεια
ἀλλ οἶοι σύ τἐγώ τε γυναικῶν γνώομεν ἰθύν
καί κέ τεο δμώων ἀνδρῶν ἔτι πειρηθεῖμεν
ἠμὲν ὅ που τις νῶϊ τίει καὶ δείδιε θυμῷ
ἠδ ὅτις οὐκ ἀλέγει σὲ δἀτιμᾷ τοῖον ἐόντα
τὸν δἀπαμειβόμενος προσεφώνεε φαίδιμος υἱός
ὧ πάτερ ἤτοι ἐμὸν θυμὸν καὶ ἔπειτά γὀΐω
γνώσεαι οὐ μὲν γάρ τι χαλιφροσύναι γέ μἔχουσιν
ἀλλ οὔ τοι τόδε κέρδος ἐγὼν ἔσσεσθαι ὀΐω
ἡμῖν ἀμφοτέροισι σὲ δὲ φράζεσθαι ἄνωγα
δηθὰ γὰρ αὔτως εἴσῃ ἑκάστου πειρητίζων
ἔργα μετερχόμενος τοὶ δἐν μεγάροισιν ἕκηλοι
χρήματα δαρδάπτουσιν ὑπέρβιον οὐδ ἔπι φειδώ
ἀλλ ἤτοί σε γυναῖκας ἐγὼ δεδάασθαι ἄνωγα
αἵ τέ σἀτιμάζουσι καὶ αἳ νηλιτεῖς εἰσιν
ἀνδρῶν δοὐκ ἂν ἔγωγε κατὰ σταθμοὺς ἐθέλοιμι
εἰ ἐτεόν γέ τι οἶσθα Διὸς τέρας αἰγιόχοιο
ἡ δἄρ ἔπειτ Ἰθάκηνδε κατήγετο νηῦς εὐεργής
ἣ φέρε Τηλέμαχον Πυλόθεν καὶ πάντας ἑταίρους
οἱ δὅτε δὴ λιμένος πολυβενθέος ἐντὸς ἵκοντο
τεύχεα δέ σφἀπένεικαν ὑπέρθυμοι θεράποντες
αὐτίκα δἐς Κλυτίοιο φέρον περικαλλέα δῶρα
αὐτὰρ κήρυκα πρόεσαν δόμον εἰς Ὀδυσῆος
οὕνεκα Τηλέμαχος μὲν ἐπ ἀγροῦ νῆα δἀνώγει
ἄστυδ ἀποπλείειν ἵνα μὴ δείσασ ἐνὶ θυμῷ
ἰφθίμη βασίλεια τέρεν κατὰ δάκρυον εἴβοι
τὼ δὲ συναντήτην κῆρυξ καὶ δῖος ὑφορβὸς
τῆς αὐτῆς ἕνεκ ἀγγελίης ἐρέοντε γυναικί
ἀλλ ὅτε δή ῥἵκοντο δόμον θείου βασιλῆος
κῆρυξ μέν ῥα μέσῃσι μετὰ δμῳῇσιν ἔειπεν
ἤδη τοι βασίλεια φίλος πάϊς εἰλήλουθε
Πηνελοπείῃ δεἶπε συβώτης ἄγχι παραστὰς
πάνθ ὅσα οἱ φίλος υἱὸς ἀνώγει μυθήσασθαι
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πᾶσαν ἐφημοσύνην ἀπέειπε
βῆ ῥἴμεναι μεθ ὕας λίπε δἕρκεά τε μέγαρόν τε
μνηστῆρες δἀκάχοντο κατήφησάν τἐνὶ θυμῷ
ἐκ δἦλθον μεγάροιο παρὲκ μέγα τειχίον αὐλῆς
αὐτοῦ δὲ προπάροιθε θυράων ἑδριόωντο
ὧ φίλοι ἦ μέγα ἔργον ὑπερφιάλως τετέλεσται
Τηλεμάχῳ ὁδὸς ἥδε φάμεν δέ οἱ οὐ τελέεσθαι
ἀλλ ἄγε νῆα μέλαιναν ἐρύσσομεν ἥ τις ἀρίστη
ἐς δἐρέτας ἁλιῆας ἀγείρομεν οἵ κε τάχιστα
κείνοις ἀγγείλωσι θοῶς οἶκόνδε νέεσθαι
οὔ πω πᾶν εἴρηθ ὅτ ἄρ Ἀμφίνομος ἴδε νῆα
στρεφθεὶς ἐκ χώρης λιμένος πολυβενθέος ἐντός
ἱστία τε στέλλοντας ἐρετμά τε χερσὶν ἔχοντας
ἡδὺ δἄρ ἐκγελάσας μετεφώνεεν οἷς ἑτάροισι
μή τιν ἔτ ἀγγελίην ὀτρύνομεν οἵδε γὰρ ἔνδον
ἤ τίς σφιν τόδ ἔειπε θεῶν ἢ εἴσιδον αὐτοὶ
νῆα παρερχομένην τὴν δοὐκ ἐδύναντο κιχῆναι
ὣς ἔφαθ οἱ δἀνστάντες ἔβαν ἐπὶ θῖνα θαλάσσης
αἶψα δὲ νῆα μέλαιναν ἐπ ἠπείροιο ἔρυσσαν
αὐτοὶ δεἰς ἀγορὴν κίον ἀθρόοι οὐδέ τιν ἄλλον
εἴων οὔτε νέων μεταΐζειν οὔτε γερόντων
ὢ πόποι ὡς τόνδ ἄνδρα θεοὶ κακότητος ἔλυσαν
ἤματα μὲν σκοποὶ ἷζον ἐπ ἄκριας ἠνεμοέσσας
αἰὲν ἐπασσύτεροι ἅμα δἠελίῳ καταδύντι
οὔ ποτ ἐπ ἠπείρου νύκτ ἄσαμεν ἀλλ ἐνὶ πόντῳ
νηῒ θοῇ πλείοντες ἐμίμνομεν Ἠῶ δῖαν
Τηλέμαχον λοχόωντες ἵνα φθίσωμεν ἑλόντες
ἡμεῖς δἐνθάδε οἱ φραζώμεθα λυγρὸν ὄλεθρον
Τηλεμάχῳ μηδ ἧμας ὑπεκφύγοι οὐ γὰρ ὀΐω
τούτου γε ζώοντος ἀνύσσεσθαι τάδε ἔργα
αὐτὸς μὲν γὰρ ἐπιστήμων βουλῇ τε νόῳ τε
λαοὶ δοὐκέτι πάμπαν ἐφ ἡμῖν ἦρα φέρουσιν
ἀλλ ἄγετε πρὶν κεῖνον ὁμηγυρίσασθαι Ἀχαιοὺς
εἰς ἀγορήν οὐ γάρ τι μεθησέμεναί μιν ὀΐω
ἀλλ ἀπομηνίσει ἐρέει δἐν πᾶσιν ἀναστὰς
οὕνεκά οἱ φόνον αἰπὺν ἐράπτομεν οὐδ ἐκίχημεν
οἱ δοὐκ αἰνήσουσιν ἀκούοντες κακὰ ἔργα
μή τι κακὸν ῥέξωσι καὶ ἡμέας ἐξελάσωσι
γαίης ἡμετέρης ἄλλων δἀφικώμεθα δῆμον
ἢ ἐν ὁδῷ βίοτον δαὐτοὶ καὶ κτήματ ἔχωμεν
δασσάμενοι κατὰ μοῖραν ἐφ ἡμέας οἰκία δαὖτε
κείνου μητέρι δοῖμεν ἔχειν ἠδ ὅς τις ὀπυίοι
εἰ δὑμῖν ὅδε μῦθος ἀφανδάνει ἀλλὰ βόλεσθε
αὐτόν τε ζώειν καὶ ἔχειν πατρώϊα πάντα
μή οἱ χρήματ ἔπειτα ἅλις θυμηδέ ἔδωμεν
ἐνθάδ ἀγειρόμενοι ἀλλ ἐκ μεγάροιο ἕκαστος
γήμαιθ ὅς κε πλεῖστα πόροι καὶ μόρσιμος ἔλθοι
ὅς ῥἐκ Δουλιχίου πολυπύρου ποιήεντος
ἡγεῖτο μνηστῆρσι μάλιστα δὲ Πηνελοπείῃ
ἥνδανε μύθοισι φρεσὶ γὰρ κέχρητ ἀγαθῇσιν
ὧ φίλοι οὐκ ἂν ἔγωγε κατακτείνειν ἐθέλοιμι
Τηλέμαχον δεινὸν δὲ γένος βασιλήϊόν ἐστι
κτείνειν ἀλλὰ πρῶτα θεῶν εἰρώμεθα βουλάς
εἰ μέν καἰνήσωσι Διὸς μεγάλοιο θέμιστες
αὐτός τε κτενέω τούς τἄλλους πάντας ἀνώξω
εἰ δέ κἀποτρωπῶσι θεοί παύσασθαι ἄνωγα
αὐτίκ ἔπειτ ἀνστάντες ἔβαν δόμον εἰς Ὀδυσῆος
ἐλθόντες δἐκαθῖζον ἐπὶ ξεστοῖσι θρόνοισιν
μνηστήρεσσι φανῆναι ὑπέρβιον ὕβριν ἔχουσι
πεύθετο γὰρ οὗ παιδὸς ἐνὶ μεγάροισιν ὄλεθρον
κῆρυξ γὰρ οἱ ἔειπε Μέδων ὃς ἐπεύθετο βουλάς
βῆ δἰέναι μέγαρόνδε σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξίν
ἀλλ ὅτε δὴ μνηστῆρας ἀφίκετο δῖα γυναικῶν
Ἀντίνοον δἐνένιπεν ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζεν
ἐν δήμῳ Ἰθάκης μεθ ὁμήλικας ἔμμεν ἄριστον
βουλῇ καὶ μύθοισι σὺ δοὐκ ἄρα τοῖος ἔησθα
μάργε τίη δὲ σὺ Τηλεμάχῳ θάνατόν τε μόρον τε
ῥάπτεις οὐδ ἱκέτας ἐμπάζεαι οἷσιν ἄρα Ζεὺς
μάρτυρος οὐδ ὁσίη κακὰ ῥάπτειν ἀλλήλοισιν
ἦ οὐκ οἶσθ ὅτε δεῦρο πατὴρ τεὸς ἵκετο φεύγων
δῆμον ὑποδδείσας δὴ γὰρ κεχολώατο λίην
οὕνεκα ληϊστῆρσιν ἐπισπόμενος Ταφίοισιν
ἤκαχε Θεσπρωτούς οἱ δἡμῖν ἄρθμιοι ἦσαν
τόν ῥἔθελον φθῖσαι καὶ ἀπορραῖσαι φίλον ἦτορ
ἀλλ Ὀδυσεὺς κατέρυκε καὶ ἔσχεθεν ἱεμένους περ
τοῦ νῦν οἶκον ἄτιμον ἔδεις μνάᾳ δὲ γυναῖκα
παῖδά τἀποκτείνεις ἐμὲ δὲ μεγάλως ἀκαχίζεις
ἀλλά σε παύεσθαι κέλομαι καὶ ἀνωγέμεν ἄλλους
τὴν δαὖτ Εὐρύμαχος Πολύβου πάϊς ἀντίον ηὔδα
οὐκ ἔσθ οὗτος ἀνὴρ οὐδ ἔσσεται οὐδὲ γένηται
ὅς κεν Τηλεμάχῳ σῷ υἱέϊ χεῖρας ἐποίσει
ζώοντός γἐμέθεν καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο
αἶψά οἱ αἷμα κελαινὸν ἐρωήσει περὶ δουρὶ
ἡμετέρῳ ἐπεὶ ἦ καὶ ἐμὲ πτολίπορθος Ὀδυσσεὺς
πολλάκι γούνασιν οἷσιν ἐφεσσάμενος κρέας ὀπτὸν
ἐν χείρεσσιν ἔθηκεν ἐπέσχε τε οἶνον ἐρυθρόν
τῶ μοι Τηλέμαχος πάντων πολὺ φίλτατός ἐστιν
ἀνδρῶν οὐδέ τί μιν θάνατον τρομέεσθαι ἄνωγα
ἔκ γε μνηστήρων θεόθεν δοὐκ ἔστ ἀλέασθαι
ὣς φάτο θαρσύνων τῷ δἤρτυεν αὐτὸς ὄλεθρον
ἡ μὲν ἄρ εἰσαναβᾶσ ὑπερώϊα σιγαλόεντα
ἑσπέριος δὈδυσῆϊ καὶ υἱέϊ δῖος ὑφορβὸς
ἤλυθεν οἱ δἄρα δόρπον ἐπισταδὸν ὡπλίζοντο
σῦν ἱερεύσαντες ἐνιαύσιον αὐτὰρ Ἀθήνη
ἄγχι παρισταμένη Λαερτιάδην Ὀδυσῆα
ῥάβδῳ πεπληγυῖα πάλιν ποίησε γέροντα
λυγρὰ δὲ εἵματα ἕσσε περὶ χροΐ μή ἑ συβώτης
ἔλθοι ἀπαγγέλλων μηδὲ φρεσὶν εἰρύσσαιτο
τὸν καὶ Τηλέμαχος πρότερος πρὸς μῦθον ἔειπεν
ἦλθες δῖ Εὔμαιε τί δὴ κλέος ἔστ ἀνὰ ἄστυ
ἦ ῥἤδη μνηστῆρες ἀγήνορες ἔνδον ἔασιν
ἐκ λόχου ἦ ἔτι μαὖθθ εἰρύαται οἴκαδ ἰόντα
οὐκ ἔμελέν μοι ταῦτα μεταλλῆσαι καὶ ἐρέσθαι
ἄστυ καταβλώσκοντα τάχιστά με θυμὸς ἄνωγεν
ἀγγελίην εἰπόντα πάλιν δεῦρ ἀπονέεσθαι
ὡμήρησε δέ μοι παρ ἑταίρων ἄγγελος ὠκύς
κῆρυξ ὃς δὴ πρῶτος ἔπος σῇ μητρὶ ἔειπεν
ἄλλο δέ τοι τόδε οἶδα τὸ γὰρ ἴδον ὀφθαλμοῖσιν
ἦα κιών ὅτε νῆα θοὴν ἰδόμην κατιοῦσαν
ἐς λιμέν ἡμέτερον πολλοὶ δἔσαν ἄνδρες ἐν αὐτῇ
βεβρίθει δὲ σάκεσσι καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι
καὶ σφέας ὠΐσθην τοὺς ἔμμεναι οὐδέ τι οἶδα
ὣς φάτο μείδησεν δἱερὴ ἲς Τηλεμάχοιο
ἐς πατέρ ὀφθαλμοῖσιν ἰδών ἀλέεινε δὑφορβόν
οἱ δἷξον κοίλην Λακεδαίμονα κητώεσσαν
πρὸς δἄρα δώματ ἔλων Μενελάου κυδαλίμοιο
τὸν δεὗρον δαινύντα γάμον πολλοῖσιν ἔτῃσιν
υἱέος ἠδὲ θυγατρὸς ἀμύμονος ᾧ ἐνὶ οἴκῳ
τὴν μὲν Ἀχιλλῆος ῥηξήνορος υἱέι πέμπεν
ἐν Τροίῃ γὰρ πρῶτον ὑπέσχετο καὶ κατένευσε
δωσέμεναι τοῖσιν δὲ θεοὶ γάμον ἐξετέλειον
τὴν ἄρ ὅ γἔνθ ἵπποισι καὶ ἅρμασι πέμπε νέεσθαι
Μυρμιδόνων προτὶ ἄστυ περικλυτόν οἷσιν ἄνασσεν
υἱέι δὲ Σπάρτηθεν Ἀλέκτορος ἤγετο κούρην
ὅς οἱ τηλύγετος γένετο κρατερὸς Μεγαπένθης
ἐπεὶ δὴ τὸ πρῶτον ἐγείνατο παῖδ ἐρατεινήν
Ἑρμιόνην ἣ εἶδος ἔχε χρυσῆς Ἀφροδίτης
ὣς οἱ μὲν δαίνυντο καθ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα
γείτονες ἠδὲ ἔται Μενελάου κυδαλίμοιο
τερπόμενοι μετὰ δέ σφιν ἐμέλπετο θεῖος ἀοιδὸς
φορμίζων δοιὼ δὲ κυβιστητῆρε κατ αὐτούς
μολπῆς ἐξάρχοντες ἐδίνευον κατὰ μέσσον
τὼ δαὖτ ἐν προθύροισι δόμων αὐτώ τε καὶ ἵππω
Τηλέμαχός θἥρως καὶ Νέστορος ἀγλαὸς υἱός
στῆσαν ὁ δὲ προμολὼν ἴδετο κρείων Ἐτεωνεύς
ὀτρηρὸς θεράπων Μενελάου κυδαλίμοιο
βῆ δἴμεν ἀγγελέων διὰ δώματα ποιμένι λαῶν
ξείνω δή τινε τώδε διοτρεφὲς ὦ Μενέλαε
ἄνδρε δύω γενεῇ δὲ Διὸς μεγάλοιο ἔικτον
ἦ ἄλλον πέμπωμεν ἱκανέμεν ὅς κε φιλήσῃ
οὐ μὲν νήπιος ἦσθα Βοηθοΐδη Ἐτεωνεῦ
τὸ πρίν ἀτὰρ μὲν νῦν γε πάϊς ὣς νήπια βάζεις
ἄλλων ἀνθρώπων δεῦρ ἱκόμεθ αἴ κέ ποθι Ζεὺς
ἐξοπίσω περ παύσῃ ὀιζύος ἀλλὰ λύ ἵππους
ξείνων ἐς δαὐτοὺς προτέρω ἄγε θοινηθῆναι
ὣς φάθ ὁ δἐκ μεγάροιο διέσσυτο κέκλετο δἄλλους
οἱ δἵππους μὲν λῦσαν ὑπὸ ζυγοῦ ἱδρώοντας
καὶ τοὺς μὲν κατέδησαν ἐφ ἱππείῃσι κάπῃσι
πὰρ δἔβαλον ζειάς ἀνὰ δὲ κρῖ λευκὸν ἔμιξαν
αὐτοὺς δεἰσῆγον θεῖον δόμον οἱ δὲ ἰδόντες
θαύμαζον κατὰ δῶμα διοτρεφέος βασιλῆος
δῶμα καθ ὑψερεφὲς Μενελάου κυδαλίμοιο
αὐτὰρ ἐπεὶ τάρπησαν ὁρώμενοι ὀφθαλμοῖσιν
ἔς ῥἀσαμίνθους βάντες ἐυξέστας λούσαντο
τοὺς δἐπεὶ οὖν δμῳαὶ λοῦσαν καὶ χρῖσαν ἐλαίῳ
ἀμφὶ δἄρα χλαίνας οὔλας βάλον ἠδὲ χιτῶνας
ἔς ῥα θρόνους ἕζοντο παρ Ἀτρεΐδην Μενέλαον
τὼ καὶ δεικνύμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος
σίτου θἅπτεσθον καὶ χαίρετον αὐτὰρ ἔπειτα
δείπνου πασσαμένω εἰρησόμεθ οἵ τινές ἐστον
ἀνδρῶν οὐ γὰρ σφῶν γε γένος ἀπόλωλε τοκήων
ἀλλ ἀνδρῶν γένος ἐστὲ διοτρεφέων βασιλήων
σκηπτούχων ἐπεὶ οὔ κε κακοὶ τοιούσδε τέκοιεν
ὣς φάτο καί σφιν νῶτα βοὸς παρὰ πίονα θῆκεν
ὄπτ ἐν χερσὶν ἑλών τά ῥά οἱ γέρα πάρθεσαν αὐτῷ
δὴ τότε Τηλέμαχος προσεφώνεε Νέστορος υἱόν
φράζεο Νεστορίδη τῷ ἐμῷ κεχαρισμένε θυμῷ
χαλκοῦ τε στεροπὴν κατὰ δώματα ἠχήεντα
χρυσοῦ τἠλέκτρου τε καὶ ἀργύρου ἠδ ἐλέφαντος
Ζηνός που τοιήδε γ Ὀλυμπίου ἔνδοθεν αὐλή
ὅσσα τάδ ἄσπετα πολλά σέβας μἔχει εἰσορόωντα
τοῦ δἀγορεύοντος ξύνετο ξανθὸς Μενέλαος
τέκνα φίλ ἤτοι Ζηνὶ βροτῶν οὐκ ἄν τις ἐρίζοι
ἀθάνατοι γὰρ τοῦ γε δόμοι καὶ κτήματ ἔασιν
κτήμασιν ἦ γὰρ πολλὰ παθὼν καὶ πόλλ ἐπαληθεὶς
ἠγαγόμην ἐν νηυσὶ καὶ ὀγδοάτῳ ἔτει ἦλθον
Αἰθίοπάς θἱκόμην καὶ Σιδονίους καὶ Ἐρεμβοὺς
καὶ Λιβύην ἵνα τἄρνες ἄφαρ κεραοὶ τελέθουσι
τρὶς γὰρ τίκτει μῆλα τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτόν
ἔνθα μὲν οὔτε ἄναξ ἐπιδευὴς οὔτε τι ποιμὴν
τυροῦ καὶ κρειῶν οὐδὲ γλυκεροῖο γάλακτος
ἀλλ αἰεὶ παρέχουσιν ἐπηετανὸν γάλα θῆσθαι
ἦος ἐγὼ περὶ κεῖνα πολὺν βίοτον ξυναγείρων
ἠλώμην τείως μοι ἀδελφεὸν ἄλλος ἔπεφνε
ὣς οὔ τοι χαίρων τοῖσδε κτεάτεσσιν ἀνάσσω
καὶ πατέρων τάδε μέλλετ ἀκουέμεν οἵ τινες ὑμῖν
εἰσίν ἐπεὶ μάλα πόλλ ἔπαθον καὶ ἀπώλεσα οἶκον
εὖ μάλα ναιετάοντα κεχανδότα πολλὰ καὶ ἐσθλά
ὧν ὄφελον τριτάτην περ ἔχων ἐν δώμασι μοῖραν
Τροίῃ ἐν εὐρείῃ ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο
ἀλλ ἔμπης πάντας μὲν ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων
πολλάκις ἐν μεγάροισι καθήμενος ἡμετέροισιν
ἄλλοτε μέν τε γόῳ φρένα τέρπομαι ἄλλοτε δαὖτε
παύομαι αἰψηρὸς δὲ κόρος κρυεροῖο γόοιο
ὡς ἑνός ὅς τέ μοι ὕπνον ἀπεχθαίρει καὶ ἐδωδὴν
μνωομένῳ ἐπεὶ οὔ τις Ἀχαιῶν τόσσ ἐμόγησεν
ὅσσ Ὀδυσεὺς ἐμόγησε καὶ ἤρατο τῷ δἄρ ἔμελλεν
αὐτῷ κήδε ἔσεσθαι ἐμοὶ δἄχος αἰὲν ἄλαστον
κείνου ὅπως δὴ δηρὸν ἀποίχεται οὐδέ τι ἴδμεν
ζώει ὅ γἦ τέθνηκεν ὀδύρονταί νύ που αὐτὸν
Λαέρτης θὁ γέρων καὶ ἐχέφρων Πηνελόπεια
Τηλέμαχός θὃν ἔλειπε νέον γεγαῶτ ἐνὶ οἴκῳ
δάκρυ δἀπὸ βλεφάρων χαμάδις βάλε πατρὸς ἀκούσας
χλαῖναν πορφυρέην ἄντ ὀφθαλμοῖιν ἀνασχὼν
ἀμφοτέρῃσιν χερσί νόησε δέ μιν Μενέλαος
μερμήριξε δἔπειτα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν
ἠέ μιν αὐτὸν πατρὸς ἐάσειε μνησθῆναι
ἦος ὁ ταῦθ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν
ἐκ δἙλένη θαλάμοιο θυώδεος ὑψορόφοιο
ἤλυθεν Ἀρτέμιδι χρυσηλακάτῳ ἐικυῖα
τῇ δἄρ ἅμ Ἀδρήστη κλισίην εὔτυκτον ἔθηκεν
Ἀλκίππη δὲ τάπητα φέρεν μαλακοῦ ἐρίοιο
Φυλὼ δἀργύρεον τάλαρον φέρε τόν οἱ ἔδωκεν
Ἀλκάνδρη Πολύβοιο δάμαρ ὃς ἔναι ἐνὶ Θήβῃς
ὃς Μενελάῳ δῶκε δύ ἀργυρέας ἀσαμίνθους
δοιοὺς δὲ τρίποδας δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα
χωρὶς δαὖθ Ἑλένῃ ἄλοχος πόρε κάλλιμα δῶρα
χρυσῆν τἠλακάτην τάλαρόν θὑπόκυκλον ὄπασσεν
ἀργύρεον χρυσῷ δἐπὶ χείλεα κεκράαντο
τόν ῥά οἱ ἀμφίπολος Φυλὼ παρέθηκε φέρουσα
νήματος ἀσκητοῖο βεβυσμένον αὐτὰρ ἐπ αὐτῷ
ἕζετο δἐν κλισμῷ ὑπὸ δὲ θρῆνυς ποσὶν ἦεν
αὐτίκα δἥ γἐπέεσσι πόσιν ἐρέεινεν ἕκαστα
ἴδμεν δή Μενέλαε διοτρεφές οἵ τινες οἵδε
ἀνδρῶν εὐχετόωνται ἱκανέμεν ἡμέτερον δῶ
ψεύσομαι ἦ ἔτυμον ἐρέω κέλεται δέ με θυμός
οὔτ ἄνδρ οὔτε γυναῖκα σέβας μἔχει εἰσορόωσαν
ὡς ὅδ Ὀδυσσῆος μεγαλήτορος υἷι ἔοικε
Τηλεμάχῳ τὸν ἔλειπε νέον γεγαῶτ ἐνὶ οἴκῳ
κεῖνος ἀνήρ ὅτ ἐμεῖο κυνώπιδος εἵνεκ Ἀχαιοὶ
ἤλθεθ ὑπὸ Τροίην πόλεμον θρασὺν ὁρμαίνοντες
τὴν δἀπαμειβόμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος
οὕτω νῦν καὶ ἐγὼ νοέω γύναι ὡς σὺ ἐίσκεις
ὀφθαλμῶν τε βολαὶ κεφαλή τἐφύπερθέ τε χαῖται
μυθεόμην ὅσα κεῖνος ὀιζύσας ἐμόγησεν
ἀμφ ἐμοί αὐτὰρ ὁ πυκνὸν ὑπ ὀφρύσι δάκρυον εἶβε
χλαῖναν πορφυρέην ἄντ ὀφθαλμοῖιν ἀνασχών
κείνου μέν τοι ὅδ υἱὸς ἐτήτυμον ὡς ἀγορεύεις
ἀλλὰ σαόφρων ἐστί νεμεσσᾶται δἐνὶ θυμῷ
ὧδ ἐλθὼν τὸ πρῶτον ἐπεσβολίας ἀναφαίνειν
αὐτὰρ ἐμὲ προέηκε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ
ὄφρα οἱ ἤ τι ἔπος ὑποθήσεαι ἠέ τι ἔργον
πολλὰ γὰρ ἄλγε ἔχει πατρὸς πάϊς οἰχομένοιο
ἐν μεγάροις ᾧ μὴ ἄλλοι ἀοσσητῆρες ἔωσιν
ὡς νῦν Τηλεμάχῳ ὁ μὲν οἴχεται οὐδέ οἱ ἄλλοι
εἴσ οἵ κεν κατὰ δῆμον ἀλάλκοιεν κακότητα
τὸν δἀπαμειβόμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος
ὢ πόποι ἦ μάλα δὴ φίλου ἀνέρος υἱὸς ἐμὸν δῶ
καί μιν ἔφην ἐλθόντα φιλησέμεν ἔξοχα πάντων
νηυσὶ θοῇσι γενέσθαι Ὀλύμπιος εὐρύοπα Ζεύς
καί κέ οἱ Ἄργεϊ νάσσα πόλιν καὶ δώματ ἔτευξα
ἐξ Ἰθάκης ἀγαγὼν σὺν κτήμασι καὶ τέκεϊ ᾧ
καὶ πᾶσιν λαοῖσι μίαν πόλιν ἐξαλαπάξας
αἳ περιναιετάουσιν ἀνάσσονται δἐμοὶ αὐτῷ
ἄλλο διέκρινεν φιλέοντέ τε τερπομένω τε
πρίν γὅτε δὴ θανάτοιο μέλαν νέφος ἀμφεκάλυψεν
ἀλλὰ τὰ μέν που μέλλεν ἀγάσσασθαι θεὸς αὐτός
ὃς κεῖνον δύστηνον ἀνόστιμον οἶον ἔθηκεν
κλαῖε μὲν Ἀργείη Ἑλένη Διὸς ἐκγεγαυῖα
κλαῖε δὲ Τηλέμαχός τε καὶ Ἀτρεΐδης Μενέλαος
οὐδ ἄρα Νέστορος υἱὸς ἀδακρύτω ἔχεν ὄσσε
μνήσατο γὰρ κατὰ θυμὸν ἀμύμονος Ἀντιλόχοιο
τόν ῥἨοῦς ἔκτεινε φαεινῆς ἀγλαὸς υἱός
τοῦ ὅ γἐπιμνησθεὶς ἔπεα πτερόεντ ἀγόρευεν
Ἀτρεΐδη περὶ μέν σε βροτῶν πεπνυμένον εἶναι
Νέστωρ φάσχ ὁ γέρων ὅτ ἐπιμνησαίμεθα σεῖο
οἷσιν ἐνὶ μεγάροισι καὶ ἀλλήλους ἐρέοιμεν
καὶ νῦν εἴ τί που ἔστι πίθοιό μοι οὐ γὰρ ἔγωγε
τέρπομ ὀδυρόμενος μεταδόρπιος ἀλλὰ καὶ ἠὼς
ἔσσεται ἠριγένεια νεμεσσῶμαί γε μὲν οὐδὲν
κλαίειν ὅς κε θάνῃσι βροτῶν καὶ πότμον ἐπίσπῃ
τοῦτό νυ καὶ γέρας οἶον ὀιζυροῖσι βροτοῖσι
κείρασθαί τε κόμην βαλέειν τἀπὸ δάκρυ παρειῶν
καὶ γὰρ ἐμὸς τέθνηκεν ἀδελφεός οὔ τι κάκιστος
Ἀργείων μέλλεις δὲ σὺ ἴδμεναι οὐ γὰρ ἔγωγε
Ἀντίλοχον πέρι μὲν θείειν ταχὺν ἠδὲ μαχητήν
ὦ φίλ ἐπεὶ τόσα εἶπες ὅσ ἂν πεπνυμένος ἀνὴρ
τοίου γὰρ καὶ πατρός ὃ καὶ πεπνυμένα βάζεις
ῥεῖα δἀρίγνωτος γόνος ἀνέρος ᾧ τε Κρονίων
ὄλβον ἐπικλώσῃ γαμέοντί τε γεινομένῳ τε
ὡς νῦν Νέστορι δῶκε διαμπερὲς ἤματα πάντα
αὐτὸν μὲν λιπαρῶς γηρασκέμεν ἐν μεγάροισιν
υἱέας αὖ πινυτούς τε καὶ ἔγχεσιν εἶναι ἀρίστους
ἡμεῖς δὲ κλαυθμὸν μὲν ἐάσομεν ὃς πρὶν ἐτύχθη
δόρπου δἐξαῦτις μνησώμεθα χερσὶ δἐφ ὕδωρ
χευάντων μῦθοι δὲ καὶ ἠῶθέν περ ἔσονται
Τηλεμάχῳ καὶ ἐμοὶ διαειπέμεν ἀλλήλοισιν
ὣς ἔφατ Ἀσφαλίων δἄρ ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευεν
ἔνθ αὖτ ἄλλ ἐνόησ Ἑλένη Διὸς ἐκγεγαυῖα
αὐτίκ ἄρ εἰς οἶνον βάλε φάρμακον ἔνθεν ἔπινον
νηπενθές τἄχολόν τε κακῶν ἐπίληθον ἁπάντων
ὃς τὸ καταβρόξειεν ἐπὴν κρητῆρι μιγείη
οὔ κεν ἐφημέριός γε βάλοι κατὰ δάκρυ παρειῶν
οὐδ εἴ οἱ κατατεθναίη μήτηρ τε πατήρ τε
οὐδ εἴ οἱ προπάροιθεν ἀδελφεὸν ἢ φίλον υἱὸν
τοῖα Διὸς θυγάτηρ ἔχε φάρμακα μητιόεντα
ἐσθλά τά οἱ Πολύδαμνα πόρεν Θῶνος παράκοιτις
φάρμακα πολλὰ μὲν ἐσθλὰ μεμιγμένα πολλὰ δὲ λυγρά
ἰητρὸς δὲ ἕκαστος ἐπιστάμενος περὶ πάντων
ἀνθρώπων ἦ γὰρ Παιήονός εἰσι γενέθλης
αὐτὰρ ἐπεί ῥἐνέηκε κέλευσέ τε οἰνοχοῆσαι
ἐξαῦτις μύθοισιν ἀμειβομένη προσέειπεν
Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφὲς ἠδὲ καὶ οἵδε
ἀνδρῶν ἐσθλῶν παῖδες ἀτὰρ θεὸς ἄλλοτε ἄλλῳ
Ζεὺς ἀγαθόν τε κακόν τε διδοῖ δύναται γὰρ ἅπαντα
ἤτοι νῦν δαίνυσθε καθήμενοι ἐν μεγάροισι
καὶ μύθοις τέρπεσθε ἐοικότα γὰρ καταλέξω
πάντα μὲν οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐδ ὀνομήνω
ὅσσοι Ὀδυσσῆος ταλασίφρονός εἰσιν ἄεθλοι
ἀλλ οἷον τόδ ἔρεξε καὶ ἔτλη καρτερὸς ἀνὴρ
αὐτόν μιν πληγῇσιν ἀεικελίῃσι δαμάσσας
ἀνδρῶν δυσμενέων κατέδυ πόλιν εὐρυάγυιαν
δέκτῃ ὃς οὐδὲν τοῖος ἔην ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν
τῷ ἴκελος κατέδυ Τρώων πόλιν οἱ δἀβάκησαν
πάντες ἐγὼ δέ μιν οἴη ἀνέγνων τοῖον ἐόντα
καί μιν ἀνειρώτευν ὁ δὲ κερδοσύνῃ ἀλέεινεν
ἀλλ ὅτε δή μιν ἐγὼ λόεον καὶ χρῖον ἐλαίῳ
ἀμφὶ δὲ εἵματα ἕσσα καὶ ὤμοσα καρτερὸν ὅρκον
μὴ μὲν πρὶν Ὀδυσῆα μετὰ Τρώεσσ ἀναφῆναι
πρίν γε τὸν ἐς νῆάς τε θοὰς κλισίας τἀφικέσθαι
καὶ τότε δή μοι πάντα νόον κατέλεξεν Ἀχαιῶν
πολλοὺς δὲ Τρώων κτείνας ταναήκεϊ χαλκῷ
ἦλθε μετ Ἀργείους κατὰ δὲ φρόνιν ἤγαγε πολλήν
ἔνθ ἄλλαι Τρῳαὶ λίγ ἐκώκυον αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ
χαῖρ ἐπεὶ ἤδη μοι κραδίη τέτραπτο νέεσθαι
ἂψ οἶκόνδ ἄτην δὲ μετέστενον ἣν Ἀφροδίτη
δῶχ ὅτε μἤγαγε κεῖσε φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης
παῖδά τἐμὴν νοσφισσαμένην θάλαμόν τε πόσιν τε
οὔ τευ δευόμενον οὔτ ἂρ φρένας οὔτε τι εἶδος
ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γύναι κατὰ μοῖραν ἔειπες
ἤδη μὲν πολέων ἐδάην βουλήν τε νόον τε
ἀνδρῶν ἡρώων πολλὴν δἐπελήλυθα γαῖαν
ἀλλ οὔ πω τοιοῦτον ἐγὼν ἴδον ὀφθαλμοῖσιν
οἷον Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος ἔσκε φίλον κῆρ
οἷον καὶ τόδ ἔρεξε καὶ ἔτλη καρτερὸς ἀνὴρ
ἵππῳ ἔνι ξεστῷ ἵν ἐνήμεθα πάντες ἄριστοι
Ἀργείων Τρώεσσι φόνον καὶ κῆρα φέροντες
ἦλθες ἔπειτα σὺ κεῖσε κελευσέμεναι δέ σἔμελλε
δαίμων ὃς Τρώεσσιν ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι
καί τοι Δηΐφοβος θεοείκελος ἕσπετ ἰούσῃ
τρὶς δὲ περίστιξας κοῖλον λόχον ἀμφαφόωσα
ἐκ δὀνομακλήδην Δαναῶν ὀνόμαζες ἀρίστους
πάντων Ἀργείων φωνὴν ἴσκουσ ἀλόχοισιν
αὐτὰρ ἐγὼ καὶ Τυδεΐδης καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς
ἥμενοι ἐν μέσσοισιν ἀκούσαμεν ὡς ἐβόησας
ἢ ἐξελθέμεναι ἢ ἔνδοθεν αἶψ ὑπακοῦσαι
ἀλλ Ὀδυσεὺς κατέρυκε καὶ ἔσχεθεν ἱεμένω περ
ἔνθ ἄλλοι μὲν πάντες ἀκὴν ἔσαν υἷες Ἀχαιῶν
Ἄντικλος δὲ σέ γοἶος ἀμείψασθαι ἐπέεσσιν
ἤθελεν ἀλλ Ὀδυσεὺς ἐπὶ μάστακα χερσὶ πίεζε
νωλεμέως κρατερῇσι σάωσε δὲ πάντας Ἀχαιούς
τόφρα δἔχ ὄφρα σε νόσφιν ἀπήγαγε Παλλὰς Ἀθήνη
ἄλγιον οὐ γάρ οἵ τι τό γἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον
οὐδ εἴ οἱ κραδίη γε σιδηρέη ἔνδοθεν ἦεν
ἀλλ ἄγετ εἰς εὐνὴν τράπεθ ἡμέας ὄφρα καὶ ἤδη
ὣς ἔφατ Ἀργείη δἙλένη δμῳῇσι κέλευσε
δέμνια δἐστόρεσαν ἐκ δὲ ξείνους ἄγε κῆρυξ
οἱ μὲν ἄρ ἐν προδόμῳ δόμου αὐτόθι κοιμήσαντο
Ἀτρεΐδης δὲ καθεῦδε μυχῷ δόμου ὑψηλοῖο
πὰρ δἙλένη τανύπεπλος ἐλέξατο δῖα γυναικῶν
ὤρνυτ ἄρ ἐξ εὐνῆφι βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
Τηλεμάχῳ δὲ παρῖζεν ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζε
τίπτε δέ σε χρειὼ δεῦρ ἤγαγε Τηλέμαχ ἥρως
ἐς Λακεδαίμονα δῖαν ἐπ εὐρέα νῶτα θαλάσσης
δήμιον ἦ ἴδιον τόδε μοι νημερτὲς ἐνίσπες
ἤλυθον εἴ τινά μοι κληηδόνα πατρὸς ἐνίσποις
ἐσθίεταί μοι οἶκος ὄλωλε δὲ πίονα ἔργα
πλαζομένου περὶ γάρ μιν ὀιζυρὸν τέκε μήτηρ
ἀλλ εὖ μοι κατάλεξον ὅπως ἤντησας ὀπωπῆς
λίσσομαι εἴ ποτέ τοί τι πατὴρ ἐμός ἐσθλὸς Ὀδυσσεὺς
ὢ πόποι ἦ μάλα δὴ κρατερόφρονος ἀνδρὸς ἐν εὐνῇ
ἤθελον εὐνηθῆναι ἀνάλκιδες αὐτοὶ ἐόντες
ὡς δὁπότ ἐν ξυλόχῳ ἔλαφος κρατεροῖο λέοντος
νεβροὺς κοιμήσασα νεηγενέας γαλαθηνοὺς
κνημοὺς ἐξερέῃσι καὶ ἄγκεα ποιήεντα
βοσκομένη ὁ δἔπειτα ἑὴν εἰσήλυθεν εὐνήν
ἀμφοτέροισι δὲ τοῖσιν ἀεικέα πότμον ἐφῆκεν
ὣς Ὀδυσεὺς κείνοισιν ἀεικέα πότμον ἐφήσει
τοῖος ἐών οἷός ποτ ἐυκτιμένῃ ἐνὶ Λέσβῳ
ἐξ ἔριδος Φιλομηλεΐδῃ ἐπάλαισεν ἀναστάς
κὰδ δἔβαλε κρατερῶς κεχάροντο δὲ πάντες Ἀχαιοί
ταῦτα δἅ μεἰρωτᾷς καὶ λίσσεαι οὐκ ἂν ἔγωγε
ἄλλα παρὲξ εἴποιμι παρακλιδόν οὐδ ἀπατήσω
ἀλλὰ τὰ μέν μοι ἔειπε γέρων ἅλιος νημερτής
τῶν οὐδέν τοι ἐγὼ κρύψω ἔπος οὐδ ἐπικεύσω
Αἰγύπτῳ μἔτι δεῦρο θεοὶ μεμαῶτα νέεσθαι
νῆσος ἔπειτά τις ἔστι πολυκλύστῳ ἐνὶ πόντῳ
Αἰγύπτου προπάροιθε Φάρον δέ ἑ κικλήσκουσι
τόσσον ἄνευθ ὅσσον τε πανημερίη γλαφυρὴ νηῦς
ἤνυσεν ᾗ λιγὺς οὖρος ἐπιπνείῃσιν ὄπισθεν
ἐν δὲ λιμὴν ἐύορμος ὅθεν τἀπὸ νῆας ἐίσας
ἐς πόντον βάλλουσιν ἀφυσσάμενοι μέλαν ὕδωρ
ἔνθα μἐείκοσιν ἤματ ἔχον θεοί οὐδέ ποτ οὖροι
πνείοντες φαίνονθ ἁλιαέες οἵ ῥά τε νηῶν
πομπῆες γίνονται ἐπ εὐρέα νῶτα θαλάσσης
καί νύ κεν ἤϊα πάντα κατέφθιτο καὶ μένε ἀνδρῶν
εἰ μή τίς με θεῶν ὀλοφύρατο καί μἐλέησε
Πρωτέος ἰφθίμου θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος
Εἰδοθέη τῇ γάρ ῥα μάλιστά γε θυμὸν ὄρινα
ἥ μοἴῳ ἔρροντι συνήντετο νόσφιν ἑταίρων
αἰεὶ γὰρ περὶ νῆσον ἀλώμενοι ἰχθυάασκον
ἡ δέ μευ ἄγχι στᾶσα ἔπος φάτο φώνησέν τε
νήπιός εἰς ὦ ξεῖνε λίην τόσον ἠδὲ χαλίφρων
ἦε ἑκὼν μεθιεῖς καὶ τέρπεαι ἄλγεα πάσχων
ὡς δὴ δήθ ἐνὶ νήσῳ ἐρύκεαι οὐδέ τι τέκμωρ
εὑρέμεναι δύνασαι μινύθει δέ τοι ἦτορ ἑταίρων
ἐκ μέν τοι ἐρέω ἥ τις σύ πέρ ἐσσι θεάων
ὡς ἐγὼ οὔ τι ἑκὼν κατερύκομαι ἀλλά νυ μέλλω
ἀθανάτους ἀλιτέσθαι οἳ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν
ὅς τίς μἀθανάτων πεδάᾳ καὶ ἔδησε κελεύθου
νόστον θὡς ἐπὶ πόντον ἐλεύσομαι ἰχθυόεντα
πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτὴς
ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος ὅς τε θαλάσσης
πάσης βένθεα οἶδε Ποσειδάωνος ὑποδμώς
τὸν δέ τἐμόν φασιν πατέρ ἔμμεναι ἠδὲ τεκέσθαι
τόν γεἴ πως σὺ δύναιο λοχησάμενος λελαβέσθαι
καὶ δέ κέ τοι εἴπῃσι διοτρεφές αἴ κἐθέλῃσθα
ὅττι τοι ἐν μεγάροισι κακόν τἀγαθόν τε τέτυκται
οἰχομένοιο σέθεν δολιχὴν ὁδὸν ἀργαλέην τε
αὐτὴ νῦν φράζευ σὺ λόχον θείοιο γέροντος
μή πώς με προϊδὼν ἠὲ προδαεὶς ἀλέηται
ἀργαλέος γάρ τἐστὶ θεὸς βροτῷ ἀνδρὶ δαμῆναι
ἦμος δἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει
τῆμος ἄρ ἐξ ἁλὸς εἶσι γέρων ἅλιος νημερτὴς
πνοιῇ ὕπο Ζεφύροιο μελαίνῃ φρικὶ καλυφθείς
ἐκ δἐλθὼν κοιμᾶται ὑπὸ σπέσσι γλαφυροῖσιν
ἀμφὶ δέ μιν φῶκαι νέποδες καλῆς ἁλοσύδνης
ἁθρόαι εὕδουσιν πολιῆς ἁλὸς ἐξαναδῦσαι
πικρὸν ἀποπνείουσαι ἁλὸς πολυβενθέος ὀδμήν
ἔνθα σἐγὼν ἀγαγοῦσα ἅμ ἠοῖ φαινομένηφι
εὐνάσω ἑξείης σὺ δἐὺ κρίνασθαι ἑταίρους
τρεῖς οἵ τοι παρὰ νηυσὶν ἐυσσέλμοισιν ἄριστοι
φώκας μέν τοι πρῶτον ἀριθμήσει καὶ ἔπεισιν
αὐτὰρ ἐπὴν πάσας πεμπάσσεται ἠδὲ ἴδηται
λέξεται ἐν μέσσῃσι νομεὺς ὣς πώεσι μήλων
καὶ τότ ἔπειθ ὑμῖν μελέτω κάρτος τε βίη τε
αὖθι δἔχειν μεμαῶτα καὶ ἐσσύμενόν περ ἀλύξαι
πάντα δὲ γινόμενος πειρήσεται ὅσσ ἐπὶ γαῖαν
ἑρπετὰ γίνονται  καὶ ὕδωρ καὶ θεσπιδαὲς πῦρ
ἀλλ ὅτε κεν δή σαὐτὸς ἀνείρηται ἐπέεσσι
καὶ τότε δὴ σχέσθαι τε βίης λῦσαί τε γέροντα
ἥρως εἴρεσθαι δέ θεῶν ὅς τίς σε χαλέπτει
ὣς εἰποῦσ ὑπὸ πόντον ἐδύσατο κυμαίνοντα
αὐτὰρ ἐγὼν ἐπὶ νῆας ὅθ ἕστασαν ἐν ψαμάθοισιν
δόρπον ἄρ ὁπλισάμεσθ ἐπί τἤλυθεν ἀμβροσίη νύξ
καὶ τότε δὴ παρὰ θῖνα θαλάσσης εὐρυπόροιο
ἤϊα πολλὰ θεοὺς γουνούμενος αὐτὰρ ἑταίρους
τρεῖς ἄγον οἷσι μάλιστα πεποίθεα πᾶσαν ἐπ ἰθύν
τόφρα δἄρ ἥ γὑποδῦσα θαλάσσης εὐρέα κόλπον
τέσσαρα φωκάων ἐκ πόντου δέρματ ἔνεικε
πάντα δἔσαν νεόδαρτα δόλον δἐπεμήδετο πατρί
εὐνὰς δἐν ψαμάθοισι διαγλάψασ ἁλίῃσιν
ἧστο μένουσ ἡμεῖς δὲ μάλα σχεδὸν ἤλθομεν αὐτῆς
ἑξείης δεὔνησε βάλεν δἐπὶ δέρμα ἑκάστῳ
ἔνθα κεν αἰνότατος λόχος ἔπλετο τεῖρε γὰρ αἰνῶς
φωκάων ἁλιοτρεφέων ὀλοώτατος ὀδμή
τίς γάρ κεἰναλίῳ παρὰ κήτεϊ κοιμηθείη
ἀλλ αὐτὴ ἐσάωσε καὶ ἐφράσατο μέγ ὄνειαρ
ἀμβροσίην ὑπὸ ῥῖνα ἑκάστῳ θῆκε φέρουσα
ἡδὺ μάλα πνείουσαν ὄλεσσε δὲ κήτεος ὀδμήν
πᾶσαν δἠοίην μένομεν τετληότι θυμῷ
φῶκαι δἐξ ἁλὸς ἦλθον ἀολλέες αἱ μὲν ἔπειτα
ἑξῆς εὐνάζοντο παρὰ ῥηγμῖνι θαλάσσης
ἔνδιος δὁ γέρων ἦλθ ἐξ ἁλός εὗρε δὲ φώκας
ζατρεφέας πάσας δἄρ ἐπῴχετο λέκτο δἀριθμόν
ὠΐσθη δόλον εἶναι ἔπειτα δὲ λέκτο καὶ αὐτός
ἡμεῖς δὲ ἰάχοντες ἐπεσσύμεθ ἀμφὶ δὲ χεῖρας
βάλλομεν οὐδ ὁ γέρων δολίης ἐπελήθετο τέχνης
ἀλλ ἤτοι πρώτιστα λέων γένετ ἠυγένειος
αὐτὰρ ἔπειτα δράκων καὶ πάρδαλις ἠδὲ μέγας σῦς
γίνετο δὑγρὸν ὕδωρ καὶ δένδρεον ὑψιπέτηλον
καὶ τότε δή μἐπέεσσιν ἀνειρόμενος προσέειπε
τίς νύ τοι Ἀτρέος υἱέ θεῶν συμφράσσατο βουλάς
ὄφρα μἕλοις ἀέκοντα λοχησάμενος τέο σε χρή
οἶσθα γέρον τί με ταῦτα παρατροπέων ἐρεείνεις
ὡς δὴ δήθ ἐνὶ νήσῳ ἐρύκομαι οὐδέ τι τέκμωρ
εὑρέμεναι δύναμαι μινύθει δέ μοι ἔνδοθεν ἦτορ
ὣς ἐφάμην ὁ δέ μαὐτίκ ἀμειβόμενος προσέειπεν
ἀλλὰ μάλ ὤφελλες Διί τἄλλοισίν τε θεοῖσι
ῥέξας ἱερὰ κάλ ἀναβαινέμεν ὄφρα τάχιστα
σὴν ἐς πατρίδ ἵκοιο πλέων ἐπὶ οἴνοπα πόντον
οὐ γάρ τοι πρὶν μοῖρα φίλους τἰδέειν καὶ ἱκέσθαι
πρίν γὅτ ἂν Αἰγύπτοιο διιπετέος ποταμοῖο
αὖτις ὕδωρ ἔλθῃς ῥέξῃς θἱερὰς ἑκατόμβας
καὶ τότε τοι δώσουσιν ὁδὸν θεοί ἣν σὺ μενοινᾷς
ὣς ἔφατ αὐτὰρ ἐμοί γε κατεκλάσθη φίλον ἦτορ
οὕνεκά μαὖτις ἄνωγεν ἐπ ἠεροειδέα πόντον
Αἴγυπτόνδ ἰέναι δολιχὴν ὁδὸν ἀργαλέην τε
ἀλλὰ καὶ ὣς μύθοισιν ἀμειβόμενος προσέειπον
ταῦτα μὲν οὕτω δὴ τελέω γέρον ὡς σὺ κελεύεις
εἰ πάντες σὺν νηυσὶν ἀπήμονες ἦλθον Ἀχαιοί
οὓς Νέστωρ καὶ ἐγὼ λίπομεν Τροίηθεν ἰόντες
ἦέ τις ὤλετ ὀλέθρῳ ἀδευκέι ἧς ἐπὶ νηὸς
Ἀτρεΐδη τί με ταῦτα διείρεαι οὐδέ τί σε χρὴ
ἴδμεναι οὐδὲ δαῆναι ἐμὸν νόον οὐδέ σέ φημι
δὴν ἄκλαυτον ἔσεσθαι ἐπεί κἐὺ πάντα πύθηαι
πολλοὶ μὲν γὰρ τῶν γε θανον πολλοὶ δὲ λίποντο
ἀρχοὶ δαὖ δύο μοῦνοι Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
ἐν νόστῳ ἀπόλοντο μάχῃ δέ τε καὶ σὺ παρῆσθα
εἷς δἔτι που ζωὸς κατερύκεται εὐρέι πόντῳ
Αἴας μὲν μετὰ νηυσὶ δάμη δολιχηρέτμοισι
Γυρῇσίν μιν πρῶτα Ποσειδάων ἐπέλασσε
πέτρῃσιν μεγάλῃσι καὶ ἐξεσάωσε θαλάσσης
καί νύ κεν ἔκφυγε κῆρα καὶ ἐχθόμενός περ Ἀθήνῃ
εἰ μὴ ὑπερφίαλον ἔπος ἔκβαλε καὶ μέγ ἀάσθη
φῆ ῥἀέκητι θεῶν φυγέειν μέγα λαῖτμα θαλάσσης
τοῦ δὲ Ποσειδάων μεγάλ ἔκλυεν αὐδήσαντος
αὐτίκ ἔπειτα τρίαιναν ἑλὼν χερσὶ στιβαρῇσιν
ἤλασε Γυραίην πέτρην ἀπὸ δἔσχισεν αὐτήν
καὶ τὸ μὲν αὐτόθι μεῖνε τὸ δὲ τρύφος ἔμπεσε πόντῳ
τῷ ῥΑἴας τὸ πρῶτον ἐφεζόμενος μέγ ἀάσθη
τὸν δἐφόρει κατὰ πόντον ἀπείρονα κυμαίνοντα
ὣς ὁ μὲν ἔνθ ἀπόλωλεν ἐπεὶ πίεν ἁλμυρὸν ὕδωρ
σὸς δέ που ἔκφυγε κῆρας ἀδελφεὸς ἠδ ὑπάλυξεν
ἐν νηυσὶ γλαφυρῇσι σάωσε δὲ πότνια Ἥρη
ἀλλ ὅτε δὴ τάχ ἔμελλε Μαλειάων ὄρος αἰπὺ
ἵξεσθαι τότε δή μιν ἀναρπάξασα θύελλα
ἀγροῦ ἐπ ἐσχατιήν ὅθι δώματα ναῖε Θυέστης
τὸ πρίν ἀτὰρ τότ ἔναιε Θυεστιάδης Αἴγισθος
ἀλλ ὅτε δὴ καὶ κεῖθεν ἐφαίνετο νόστος ἀπήμων
ἂψ δὲ θεοὶ οὖρον στρέψαν καὶ οἴκαδ ἵκοντο
ἤτοι ὁ μὲν χαίρων ἐπεβήσετο πατρίδος αἴης
καὶ κύνει ἁπτόμενος ἣν πατρίδα πολλὰ δἀπ αὐτοῦ
δάκρυα θερμὰ χέοντ ἐπεὶ ἀσπασίως ἴδε γαῖαν
τὸν δἄρ ἀπὸ σκοπιῆς εἶδε σκοπός ὅν ῥα καθεῖσεν
Αἴγισθος δολόμητις ἄγων ὑπὸ δἔσχετο μισθὸν
χρυσοῦ δοιὰ τάλαντα φύλασσε δὅ γεἰς ἐνιαυτόν
μή ἑ λάθοι παριών μνήσαιτο δὲ θούριδος ἀλκῆς
βῆ δἴμεν ἀγγελέων πρὸς δώματα ποιμένι λαῶν
αὐτίκα δΑἴγισθος δολίην ἐφράσσατο τέχνην