Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ὅσσον ἐρῶντε πατρὸς μύθων καὶ ματρὸς ἀκούειν
οὑτῶς Δάφνις ἄεισεν ἐμίν οὑτῶς δὲ Μενάλκας
κοίλαις ἐν πέτραισιν ἔχω δέ τοι ὅσσ ἐν ὀνείρῳ
ὧν μοι πρὸς κεφαλᾷ καὶ πρὸς ποσὶ κώεα κεῖται
ἐν πυρὶ δὲ δρυίνῳ χόρια ζεῖ ἐν πυρὶ δαὖαι
φαγοὶ χειμαίνοντος ἔχω δέ τοι οὐδ ὅσον ὤραν
χείματος ἢ νωδὸς καρύων ἀμύλοιο παρόντος
τοῖς μὲν ἐπεπλατάγησα καὶ αὐτίκα δῶρον ἔδωκα
Δάφνιδι μὲν κορύναν τάν μοι πατρὸς ἔτρεφεν ἀγρός
αὐτοφυῆ τὰν οὐδ ἂν ἴσως μωμάσατο τέκτων
τήνῳ δὲ στρόμβω καλὸν ὄστρακον ὧ κρέας αὐτὸς
σιτήθην πέτραισιν ἐν Ἰκαρίαισι δοκεύσας
πέντε ταμὼν πέντ οὖσιν ὁ δἐγκαναχήσατο κόχλῳ
Βουκολικαὶ Μοῖσαι μάλα χαίρετε φαίνετε δᾠδάς
τάς ποκ ἐγὼ τήνοισι παρὼν ἄεισα νομεῦσι
μηκέτ ἐπὶ γλώσσας ἄκρας ὀλοφυγγόνα φύσω
τέττιξ μὲν τέττιγι φίλος μύρμακι δὲ μύρμαξ
ἴρηκες δἴρηξιν ἐμὶν δέ τε μοῖσα καὶ ᾠδά
τᾶς μοι πᾶς εἴη πλεῖος δόμος οὔτε γὰρ ὕπνος
οὔτ ἔαρ ἐξαπίνας γλυκερώτερον οὔτε μελίσσαις
ἄνθεα τόσσον ἐμὶν Μοῖσαι φίλαι οὓς μὲν ὁρεῦντι
γαθεῦσαι τοὺς δοὔτι ποτῷ δαλήσατο Κίρκη
ὣς οἱ μὲν Τρῶες φυλακὰς ἔχον αὐτὰρ Ἀχαιοὺς
θεσπεσίη ἔχε φύζα φόβου κρυόεντος ἑταίρη
πένθεϊ δἀτλήτῳ βεβολήατο πάντες ἄριστοι
ὡς δἄνεμοι δύο πόντον ὀρίνετον ἰχθυόεντα
ἐλθόντ ἐξαπίνης ἄμυδις δέ τε κῦμα κελαινὸν
κορθύεται πολλὸν δὲ παρὲξ ἅλα φῦκος ἔχευεν
ὣς ἐδαΐζετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν
Ἀτρεΐδης δἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος ἦτορ
φοίτα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κελεύων
κλήδην εἰς ἀγορὴν κικλήσκειν ἄνδρα ἕκαστον
μὴ δὲ βοᾶν αὐτὸς δὲ μετὰ πρώτοισι πονεῖτο
ἷζον δεἰν ἀγορῇ τετιηότες ἂν δἈγαμέμνων
ἵστατο δάκρυ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος
ἥ τε κατ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ
ὣς ὃ βαρὺ στενάχων ἔπε Ἀργείοισι μετηύδα
ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ
σχέτλιος ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν
Ἴλιον ἐκπέρσαντ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι
νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο καί με κελεύει
δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν
οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι
ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα
ἠδ ἔτι καὶ λύσει τοῦ γὰρ κράτος ἐστὶ μέγιστον
φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
οὐ γὰρ ἔτι Τροίην αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν
ὣς ἔφαθ οἳ δἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ
δὴν δἄνεῳ ἦσαν τετιηότες υἷες Ἀχαιῶν
ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης
Ἀτρεΐδη σοὶ πρῶτα μαχήσομαι ἀφραδέοντι
ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἀγορῇ σὺ δὲ μή τι χολωθῇς
ἀλκὴν μέν μοι πρῶτον ὀνείδισας ἐν Δαναοῖσι
φὰς ἔμεν ἀπτόλεμον καὶ ἀνάλκιδα ταῦτα δὲ πάντα
ἴσασ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες
σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων
ἀλκὴν δοὔ τοι δῶκεν ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον
δαιμόνι οὕτω που μάλα ἔλπεαι υἷας Ἀχαιῶν
ἀπτολέμους τἔμεναι καὶ ἀνάλκιδας ὡς ἀγορεύεις
εἰ δέ τοι αὐτῷ θυμὸς ἐπέσσυται ὥς τε νέεσθαι
ἔρχεο πάρ τοι ὁδός νῆες δέ τοι ἄγχι θαλάσσης
ἑστᾶσ αἵ τοι ἕποντο Μυκήνηθεν μάλα πολλαί
ἀλλ ἄλλοι μενέουσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ
εἰς ὅ κέ περ Τροίην διαπέρσομεν εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ
φευγόντων σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
νῶϊ δἐγὼ Σθένελός τε μαχησόμεθ εἰς ὅ κε τέκμωρ
Ἰλίου εὕρωμεν σὺν γὰρ θεῷ εἰλήλουθμεν
ὣς ἔφαθ οἳ δἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν
μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο
τοῖσι δἀνιστάμενος μετεφώνεεν ἱππότα Νέστωρ
Τυδεΐδη περὶ μὲν πολέμῳ ἔνι καρτερός ἐσσι
καὶ βουλῇ μετὰ πάντας ὁμήλικας ἔπλευ ἄριστος
οὔ τίς τοι τὸν μῦθον ὀνόσσεται ὅσσοι Ἀχαιοί
οὐδὲ πάλιν ἐρέει ἀτὰρ οὐ τέλος ἵκεο μύθων
ἦ μὲν καὶ νέος ἐσσί ἐμὸς δέ κε καὶ πάϊς εἴης
ὁπλότατος γενεῆφιν ἀτὰρ πεπνυμένα βάζεις
Ἀργείων βασιλῆας ἐπεὶ κατὰ μοῖραν ἔειπες
ἀλλ ἄγ ἐγών ὃς σεῖο γεραίτερος εὔχομαι εἶναι
ἐξείπω καὶ πάντα διίξομαι οὐδέ κέ τίς μοι
μῦθον ἀτιμήσει οὐδὲ κρείων Ἀγαμέμνων
ἀφρήτωρ ἀθέμιστος ἀνέστιός ἐστιν ἐκεῖνος
ὃς πολέμου ἔραται ἐπιδημίου ὀκρυόεντος
δόρπά τἐφοπλισόμεσθα φυλακτῆρες δὲ ἕκαστοι
λεξάσθων παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός
κούροισιν μὲν ταῦτ ἐπιτέλλομαι αὐτὰρ ἔπειτα
Ἀτρεΐδη σὺ μὲν ἄρχε σὺ γὰρ βασιλεύτατός ἐσσι
δαίνυ δαῖτα γέρουσιν ἔοικέ τοι οὔ τοι ἀεικές
πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι τὸν νῆες Ἀχαιῶν
ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπ εὐρέα πόντον ἄγουσι
πᾶσά τοί ἐσθ ὑποδεξίη πολέεσσι δἀνάσσεις
πολλῶν δἀγρομένων τῷ πείσεαι ὅς κεν ἀρίστην
ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν
καίουσιν πυρὰ πολλά τίς ἂν τάδε γηθήσειε
νὺξ δἧδ ἠὲ διαρραίσει στρατὸν ἠὲ σαώσει
ὣς ἔφαθ οἳ δἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο
ἐκ δὲ φυλακτῆρες σὺν τεύχεσιν ἐσσεύοντο
ἀμφί τε Νεστορίδην Θρασυμήδεα ποιμένα λαῶν
ἠδ ἀμφ Ἀσκάλαφον καὶ Ἰάλμενον υἷας Ἄρηος
ἀμφί τε Μηριόνην Ἀφαρῆά τε Δηΐπυρόν τε
ἕπτ ἔσαν ἡγεμόνες φυλάκων ἑκατὸν δὲ ἑκάστῳ
κοῦροι ἅμα στεῖχον δολίχ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες
κὰδ δὲ μέσον τάφρου καὶ τείχεος ἷζον ἰόντες
ἔνθα δὲ πῦρ κήαντο τίθεντο δὲ δόρπα ἕκαστος
Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν
ἐς κλισίην παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα
οἳ δἐπ ὀνείαθ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον
τοῖς ὁ γέρων πάμπρωτος ὑφαίνειν ἤρχετο μῆτιν
Νέστωρ οὗ καὶ πρόσθεν ἀρίστη φαίνετο βουλή
ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν
Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον
ἐν σοὶ μὲν λήξω σέο δἄρξομαι οὕνεκα πολλῶν
λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε
σκῆπτρόν τἠδὲ θέμιστας ἵνά σφισι βουλεύῃσθα
τώ σε χρὴ περὶ μὲν φάσθαι ἔπος ἠδ ἐπακοῦσαι
κρηῆναι δὲ καὶ ἄλλῳ ὅτ ἄν τινα θυμὸς ἀνώγῃ
εἰπεῖν εἰς ἀγαθόν σέο δἕξεται ὅττί κεν ἄρχῃ
οὐ γάρ τις νόον ἄλλος ἀμείνονα τοῦδε νοήσει
ἐξ ἔτι τοῦ ὅτε διογενὲς Βρισηΐδα κούρην
χωομένου Ἀχιλῆος ἔβης κλισίηθεν ἀπούρας
οὔ τι καθ ἡμέτερόν γε νόον μάλα γάρ τοι ἔγωγε
πόλλ ἀπεμυθεόμην σὺ δὲ σῷ μεγαλήτορι θυμῷ
εἴξας ἄνδρα φέριστον ὃν ἀθάνατοί περ ἔτισαν
ἠτίμησας ἑλὼν γὰρ ἔχεις γέρας ἀλλ ἔτι καὶ νῦν
φραζώμεσθ ὥς κέν μιν ἀρεσσάμενοι πεπίθωμεν
δώροισίν τἀγανοῖσιν ἔπεσσί τε μειλιχίοισι
τὸν δαὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
ὦ γέρον οὔ τι ψεῦδος ἐμὰς ἄτας κατέλεξας
ἀασάμην οὐδ αὐτὸς ἀναίνομαι ἀντί νυ πολλῶν
λαῶν ἐστὶν ἀνὴρ ὅν τε Ζεὺς κῆρι φιλήσῃ
ὡς νῦν τοῦτον ἔτισε δάμασσε δὲ λαὸν Ἀχαιῶν
ἀλλ ἐπεὶ ἀασάμην φρεσὶ λευγαλέῃσι πιθήσας
ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι δόμεναί τἀπερείσι ἄποινα
ὑμῖν δἐν πάντεσσι περικλυτὰ δῶρ ὀνομήνω
ἕπτ ἀπύρους τρίποδας δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα
αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι δώδεκα δἵππους
πηγοὺς ἀθλοφόρους οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο
οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο
οὐδέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο
ὅσσά μοι ἠνείκαντο ἀέθλια μώνυχες ἵπποι
Λεσβίδας ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλεν αὐτὸς
ἐξελόμην αἳ κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν
τὰς μέν οἱ δώσω μετὰ δἔσσεται ἣν τότ ἀπηύρων
κούρη Βρισῆος ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι
μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι
ἣ θέμις ἀνθρώπων πέλει ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν
ταῦτα μὲν αὐτίκα πάντα παρέσσεται εἰ δέ κεν αὖτε
ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ ἀλαπάξαι
νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω
Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω
εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης
γαμβρός κέν μοι ἔοι τίσω δέ μιν ἶσον Ὀρέστῃ
ὅς μοι τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ
τρεῖς δέ μοί εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ
Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα
τάων ἥν κἐθέλῃσι φίλην ἀνάεδνον ἀγέσθω
πρὸς οἶκον Πηλῆος ἐγὼ δἐπὶ μείλια δώσω
πολλὰ μάλ ὅσσ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί
ἑπτὰ δέ οἱ δώσω εὖ ναιόμενα πτολίεθρα
Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν
Φηράς τε ζαθέας ἠδἌνθειαν βαθύλειμον
καλήν τΑἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν
πᾶσαι δἐγγὺς ἁλός νέαται Πύλου ἠμαθόεντος
ἐν δἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται
οἵ κέ ἑ δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι
καί οἱ ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας
ταῦτά κέ οἱ τελέσαιμι μεταλήξαντι χόλοιο
δμηθήτω Ἀΐδης τοι ἀμείλιχος ἠδ ἀδάμαστος
τοὔνεκα καί τε βροτοῖσι θεῶν ἔχθιστος ἁπάντων
καί μοι ὑποστήτω ὅσσον βασιλεύτερός εἰμι
δῶρα μὲν οὐκέτ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι
ἀλλ ἄγετε κλητοὺς ὀτρύνομεν οἵ κε τάχιστα
εἰ δἄγε τοὺς ἂν ἐγὼ ἐπιόψομαι οἳ δὲ πιθέσθων
Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω
αὐτὰρ ἔπειτ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς
κηρύκων δὈδίος τε καὶ Εὐρυβάτης ἅμ ἑπέσθων
φέρτε δὲ χερσὶν ὕδωρ εὐφημῆσαί τε κέλεσθε
ὄφρα Διὶ Κρονίδῃ ἀρησόμεθ αἴ κἐλεήσῃ
ὣς φάτο τοῖσι δὲ πᾶσιν ἑαδότα μῦθον ἔειπεν
αὐτίκα κήρυκες μὲν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν
κοῦροι δὲ κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο
νώμησαν δἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν
ὁρμῶντ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
τοῖσι δὲ πόλλ ἐπέτελλε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ
δενδίλλων ἐς ἕκαστον Ὀδυσσῆϊ δὲ μάλιστα
πειρᾶν ὡς πεπίθοιεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα
τὼ δὲ βάτην παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης
πολλὰ μάλ εὐχομένω γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ
ῥηϊδίως πεπιθεῖν μεγάλας φρένας Αἰακίδαο
Μυρμιδόνων δἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην
τὸν δεὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ
καλῇ δαιδαλέῃ ἐπὶ δἀργύρεον ζυγὸν ἦεν
τὴν ἄρετ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας
τῇ ὅ γε θυμὸν ἔτερπεν ἄειδε δἄρα κλέα ἀνδρῶν
Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ
δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων
τὼ δὲ βάτην προτέρω ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς
στὰν δὲ πρόσθ αὐτοῖο ταφὼν δἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς
αὐτῇ σὺν φόρμιγγι λιπὼν ἕδος ἔνθα θάασσεν
ὣς δαὔτως Πάτροκλος ἐπεὶ ἴδε φῶτας ἀνέστη
τὼ καὶ δεικνύμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς
οἵ μοι σκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοί ἐστον
ὣς ἄρα φωνήσας προτέρω ἄγε δῖος Ἀχιλλεύς
εἷσεν δἐν κλισμοῖσι τάπησί τε πορφυρέοισιν
αἶψα δὲ Πάτροκλον προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα
μείζονα δὴ κρητῆρα Μενοιτίου υἱὲ καθίστα
ζωρότερον δὲ κέραιε δέπας δἔντυνον ἑκάστῳ
οἳ γὰρ φίλτατοι ἄνδρες ἐμῷ ὑπέασι μελάθρῳ
ὣς φάτο Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ ἑταίρῳ
αὐτὰρ ὅ γε κρεῖον μέγα κάββαλεν ἐν πυρὸς αὐγῇ
ἐν δἄρα νῶτον ἔθηκ ὄϊος καὶ πίονος αἰγός
ἐν δὲ συὸς σιάλοιο ῥάχιν τεθαλυῖαν ἀλοιφῇ
τῷ δἔχεν Αὐτομέδων τάμνεν δἄρα δῖος Ἀχιλλεύς
καὶ τὰ μὲν εὖ μίστυλλε καὶ ἀμφ ὀβελοῖσιν ἔπειρε
αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ πῦρ ἐκάη καὶ φλὸξ ἐμαράνθη
ἀνθρακιὴν στορέσας ὀβελοὺς ἐφύπερθε τάνυσσε
πάσσε δἁλὸς θείοιο κρατευτάων ἐπαείρας
αὐτὰρ ἐπεί ῥὤπτησε καὶ εἰν ἐλεοῖσιν ἔχευε
Πάτροκλος μὲν σῖτον ἑλὼν ἐπένειμε τραπέζῃ
καλοῖς ἐν κανέοισιν ἀτὰρ κρέα νεῖμεν Ἀχιλλεύς
αὐτὸς δἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο
τοίχου τοῦ ἑτέροιο θεοῖσι δὲ θῦσαι ἀνώγει
Πάτροκλον ὃν ἑταῖρον ὃ δἐν πυρὶ βάλλε θυηλάς
νεῦσ Αἴας Φοίνικι νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς
πλησάμενος δοἴνοιο δέπας δείδεκτ Ἀχιλῆα
χαῖρ Ἀχιλεῦ δαιτὸς μὲν ἐΐσης οὐκ ἐπιδευεῖς
ἠμὲν ἐνὶ κλισίῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
ἠδὲ καὶ ἐνθάδε νῦν πάρα γὰρ μενοεικέα πολλὰ
δαίνυσθ ἀλλ οὐ δαιτὸς ἐπηράτου ἔργα μέμηλεν
ἀλλὰ λίην μέγα πῆμα διοτρεφὲς εἰσορόωντες
δείδιμεν ἐν δοιῇ δὲ σαωσέμεν ἢ ἀπολέσθαι
νῆας ἐϋσσέλμους εἰ μὴ σύ γε δύσεαι ἀλκήν
ἐγγὺς γὰρ νηῶν καὶ τείχεος αὖλιν ἔθεντο
Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τἐπίκουροι
κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν οὐδ ἔτι φασὶ
Ζεὺς δέ σφι Κρονίδης ἐνδέξια σήματα φαίνων
μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί οὐδέ τι τίει
ἀνέρας οὐδὲ θεούς κρατερὴ δέ ἑ λύσσα δέδυκεν
ἀρᾶται δὲ τάχιστα φανήμεναι Ἠῶ δῖαν
στεῦται γὰρ νηῶν ἀποκόψειν ἄκρα κόρυμβα
αὐτάς τἐμπρήσειν μαλεροῦ πυρός αὐτὰρ Ἀχαιοὺς
ταῦτ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή οἱ ἀπειλὰς
ἐκτελέσωσι θεοί ἡμῖν δὲ δὴ αἴσιμον εἴη
φθίσθαι ἐνὶ Τροίῃ ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο
ἀλλ ἄνα εἰ μέμονάς γε καὶ ὀψέ περ υἷας Ἀχαιῶν
τειρομένους ἐρύεσθαι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ
αὐτῷ τοι μετόπισθ ἄχος ἔσσεται οὐδέ τι μῆχος
ῥεχθέντος κακοῦ ἔστ ἄκος εὑρεῖν ἀλλὰ πολὺ πρὶν
φράζευ ὅπως Δαναοῖσιν ἀλεξήσεις κακὸν ἦμαρ
ὦ πέπον ἦ μὲν σοί γε πατὴρ ἐπετέλλετο Πηλεὺς
ἤματι τῷ ὅτε σἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε
τέκνον ἐμὸν κάρτος μὲν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη
δώσουσ αἴ κἐθέλωσι σὺ δὲ μεγαλήτορα θυμὸν
ἴσχειν ἐν στήθεσσι φιλοφροσύνη γὰρ ἀμείνων
ληγέμεναι δἔριδος κακομηχάνου ὄφρά σε μᾶλλον
τίωσ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες
ὣς ἐπέτελλ ὃ γέρων σὺ δὲ λήθεαι ἀλλ ἔτι καὶ νῦν
παύε ἔα δὲ χόλον θυμαλγέα σοὶ δἈγαμέμνων
ἄξια δῶρα δίδωσι μεταλήξαντι χόλοιο
εἰ δὲ σὺ μέν μευ ἄκουσον ἐγὼ δέ κέ τοι καταλέξω
ὅσσά τοι ἐν κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῶρ Ἀγαμέμνων
ὅσσ Ἀγαμέμνονος ἵπποι ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο
Λεσβίδας ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλες αὐτὸς
ἐξέλεθ αἳ τότε κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν
τὰς μέν τοι δώσει μετὰ δἔσσεται ἣν τότ ἀπηύρα
κούρη Βρισῆος ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμεῖται
ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤτ ἀνδρῶν ἤτε γυναικῶν
νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι
Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι
ὅς οἱ τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ
τρεῖς δέ οἵ εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ
τάων ἥν κἐθέλῃσθα φίλην ἀνάεδνον ἄγεσθαι
πρὸς οἶκον Πηλῆος ὃ δαὖτ ἐπὶ μείλια δώσει
ἑπτὰ δέ τοι δώσει εὖ ναιόμενα πτολίεθρα
Φηράς τε ζαθέας ἠδ Ἄνθειαν βαθύλειμον
οἵ κέ σε δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι
καί τοι ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας
ταῦτά κέ τοι τελέσειε μεταλήξαντι χόλοιο
εἰ δέ τοι Ἀτρεΐδης μὲν ἀπήχθετο κηρόθι μᾶλλον
αὐτὸς καὶ τοῦ δῶρα σὺ δἄλλους περ Παναχαιοὺς
τειρομένους ἐλέαιρε κατὰ στρατόν οἵ σε θεὸν ὣς
τίσουσ ἦ γάρ κέ σφι μάλα μέγα κῦδος ἄροιο
νῦν γάρ χἝκτορ ἕλοις ἐπεὶ ἂν μάλα τοι σχεδὸν ἔλθοι
λύσσαν ἔχων ὀλοήν ἐπεὶ οὔ τινά φησιν ὁμοῖον
οἷ ἔμεναι Δαναῶν οὓς ἐνθάδε νῆες ἔνεικαν
τὸν δἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς
χρὴ μὲν δὴ τὸν μῦθον ἀπηλεγέως ἀποειπεῖν
ὡς μή μοι τρύζητε παρήμενοι ἄλλοθεν ἄλλος
ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν
ὅς χἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν ἄλλο δὲ εἴπῃ
οὔτ ἔμεγ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα πεισέμεν οἴω
οὔτ ἄλλους Δαναούς ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν
ἴση μοῖρα μένοντι καὶ εἰ μάλα τις πολεμίζοι
ἐν δὲ ἰῇ τιμῇ ἠμὲν κακὸς ἠδὲ καὶ ἐσθλός
κάτθαν ὁμῶς ὅ τἀεργὸς ἀνὴρ ὅ τε πολλὰ ἐοργώς
οὐδέ τί μοι περίκειται ἐπεὶ πάθον ἄλγεα θυμῷ
αἰεὶ ἐμὴν ψυχὴν παραβαλλόμενος πολεμίζειν
ὡς δὄρνις ἀπτῆσι νεοσσοῖσι προφέρῃσι
μάστακ ἐπεί κε λάβῃσι κακῶς δἄρα οἱ πέλει αὐτῇ
ὣς καὶ ἐγὼ πολλὰς μὲν ἀΰπνους νύκτας ἴαυον
ἤματα δαἱματόεντα διέπρησσον πολεμίζων
ἀνδράσι μαρνάμενος ὀάρων ἕνεκα σφετεράων
δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξ ἀνθρώπων
πεζὸς δἕνδεκά φημι κατὰ Τροίην ἐρίβωλον
τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ
ἐξελόμην καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον
Ἀτρεΐδῃ ὃ δὄπισθε μένων παρὰ νηυσὶ θοῇσι
δεξάμενος διὰ παῦρα δασάσκετο πολλὰ δἔχεσκεν
ἄλλα δἀριστήεσσι δίδου γέρα καὶ βασιλεῦσι
τοῖσι μὲν ἔμπεδα κεῖται ἐμεῦ δἀπὸ μούνου Ἀχαιῶν
εἵλετ ἔχει δἄλοχον θυμαρέα τῇ παριαύων
τερπέσθω τί δὲ δεῖ πολεμιζέμεναι Τρώεσσιν
Ἀργείους τί δὲ λαὸν ἀνήγαγεν ἐνθάδ ἀγείρας
Ἀτρεΐδης ἦ οὐχ Ἑλένης ἕνεκ ἠϋκόμοιο
ἦ μοῦνοι φιλέουσ ἀλόχους μερόπων ἀνθρώπων
Ἀτρεΐδαι ἐπεὶ ὅς τις ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ ἐχέφρων
τὴν αὐτοῦ φιλέει καὶ κήδεται ὡς καὶ ἐγὼ τὴν
ἐκ θυμοῦ φίλεον δουρικτητήν περ ἐοῦσαν
νῦν δἐπεὶ ἐκ χειρῶν γέρας εἵλετο καί μἀπάτησε
μή μευ πειράτω εὖ εἰδότος οὐδέ με πείσει
ἀλλ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι
ἦ μὲν δὴ μάλα πολλὰ πονήσατο νόσφιν ἐμεῖο
καὶ δὴ τεῖχος ἔδειμε καὶ ἤλασε τάφρον ἐπ αὐτῷ
εὐρεῖαν μεγάλην ἐν δὲ σκόλοπας κατέπηξεν
ἀλλ οὐδ ὧς δύναται σθένος Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο
ἴσχειν ὄφρα δἐγὼ μετ Ἀχαιοῖσιν πολέμιζον
οὐκ ἐθέλεσκε μάχην ἀπὸ τείχεος ὀρνύμεν Ἕκτωρ
ἀλλ ὅσον ἐς Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκανεν
ἔνθά ποτ οἶον ἔμιμνε μόγις δέ μευ ἔκφυγεν ὁρμήν
νῦν δἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ
αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι
νηήσας εὖ νῆας ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω
ἦρι μάλ Ἑλλήσποντον ἐπ ἰχθυόεντα πλεούσας
νῆας ἐμάς ἐν δἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας
εἰ δέ κεν εὐπλοίην δώῃ κλυτὸς ἐννοσίγαιος
ἤματί κε τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἱκοίμην
ἔστι δέ μοι μάλα πολλά τὰ κάλλιπον ἐνθάδε ἔρρων
ἄλλον δἐνθένδε χρυσὸν καὶ χαλκὸν ἐρυθρὸν
ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον
ἄξομαι ἅσσ ἔλαχόν γε γέρας δέ μοι ὅς περ ἔδωκεν
αὖτις ἐφυβρίζων ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων
Ἀτρεΐδης τῷ πάντ ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω
ἀμφαδόν ὄφρα καὶ ἄλλοι ἐπισκύζωνται Ἀχαιοὶ
εἴ τινά που Δαναῶν ἔτι ἔλπεται ἐξαπατήσειν
αἰὲν ἀναιδείην ἐπιειμένος οὐδ ἂν ἔμοιγε
οὐδέ τί οἱ βουλὰς συμφράσσομαι οὐδὲ μὲν ἔργον
ἐκ γὰρ δή μἀπάτησε καὶ ἤλιτεν οὐδ ἂν ἔτ αὖτις
ἐξαπάφοιτ ἐπέεσσιν ἅλις δέ οἱ ἀλλὰ ἕκηλος
ἐρρέτω ἐκ γάρ εὑ φρένας εἵλετο μητίετα Ζεύς
ἐχθρὰ δέ μοι τοῦ δῶρα τίω δέ μιν ἐν καρὸς αἴσῃ
οὐδ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη
ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο
οὐδ ὅσ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται οὐδ ὅσα Θήβας
αἵ θἑκατόμπυλοί εἰσι διηκόσιοι δἀν ἑκάστας
ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν
οὐδ εἴ μοι τόσα δοίη ὅσα ψάμαθός τε κόνις τε
οὐδέ κεν ὧς ἔτι θυμὸν ἐμὸν πείσει Ἀγαμέμνων
πρίν γἀπὸ πᾶσαν ἐμοὶ δόμεναι θυμαλγέα λώβην
κούρην δοὐ γαμέω Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
οὐδ εἰ χρυσείῃ Ἀφροδίτῃ κάλλος ἐρίζοι
ἔργα δἈθηναίῃ γλαυκώπιδι ἰσοφαρίζοι
οὐδέ μιν ὧς γαμέω ὃ δἈχαιῶν ἄλλον ἑλέσθω
ὅς τις οἷ τἐπέοικε καὶ ὃς βασιλεύτερός ἐστιν
ἢν γὰρ δή με σαῶσι θεοὶ καὶ οἴκαδ ἵκωμαι
Πηλεύς θήν μοι ἔπειτα γυναῖκά γε μάσσεται αὐτός
πολλαὶ Ἀχαιΐδες εἰσὶν ἀν Ἑλλάδα τε Φθίην τε
κοῦραι ἀριστήων οἵ τε πτολίεθρα ῥύονται
τάων ἥν κἐθέλωμι φίλην ποιήσομ ἄκοιτιν
ἔνθα δέ μοι μάλα πολλὸν ἐπέσσυτο θυμὸς ἀγήνωρ
γήμαντα μνηστὴν ἄλοχον ἐϊκυῖαν ἄκοιτιν
κτήμασι τέρπεσθαι τὰ γέρων ἐκτήσατο Πηλεύς
οὐ γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς ἀντάξιον οὐδ ὅσα φασὶν
Ἴλιον ἐκτῆσθαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον
τὸ πρὶν ἐπ εἰρήνης πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν
οὐδ ὅσα λάϊνος οὐδὸς ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει
Φοίβου Ἀπόλλωνος Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ
ληϊστοὶ μὲν γάρ τε βόες καὶ ἴφια μῆλα
κτητοὶ δὲ τρίποδές τε καὶ ἵππων ξανθὰ κάρηνα
ἀνδρὸς δὲ ψυχὴ πάλιν ἐλθεῖν οὔτε λεϊστὴ
οὔθ ἑλετή ἐπεὶ ἄρ κεν ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων
μήτηρ γάρ τέ μέ φησι θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα
διχθαδίας κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλος δέ
εἰ μέν καὖθι μένων Τρώων πόλιν ἀμφιμάχωμαι
ὤλετο μέν μοι νόστος ἀτὰρ κλέος ἄφθιτον ἔσται
εἰ δέ κεν οἴκαδ ἵκωμι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
ὤλετό μοι κλέος ἐσθλόν ἐπὶ δηρὸν δέ μοι αἰὼν
ἔσσεται οὐδέ κέ μὦκα τέλος θανάτοιο κιχείη
καὶ δἂν τοῖς ἄλλοισιν ἐγὼ παραμυθησαίμην
οἴκαδ ἀποπλείειν ἐπεὶ οὐκέτι δήετε τέκμωρ
Ἰλίου αἰπεινῆς μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς
χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε τεθαρσήκασι δὲ λαοί
ἀλλ ὑμεῖς μὲν ἰόντες ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν
ἀγγελίην ἀπόφασθε τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ γερόντων
ὄφρ ἄλλην φράζωνται ἐνὶ φρεσὶ μῆτιν ἀμείνω
ἥ κέ σφιν νῆάς τε σαῷ καὶ λαὸν Ἀχαιῶν
νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇς ἐπεὶ οὔ σφισιν ἥδέ γἑτοίμη
ἣν νῦν ἐφράσσαντο ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος
Φοῖνιξ δαὖθι παρ ἄμμι μένων κατακοιμηθήτω
ὄφρά μοι ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδ ἕπηται
αὔριον ἢν ἐθέλῃσιν ἀνάγκῃ δοὔ τί μιν ἄξω
μῦθον ἀγασσάμενοι μάλα γὰρ κρατερῶς ἀπέειπεν
ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ
δάκρυ ἀναπρήσας περὶ γὰρ δίε νηυσὶν Ἀχαιῶν
εἰ μὲν δὴ νόστόν γε μετὰ φρεσὶ φαίδιμ Ἀχιλλεῦ
βάλλεαι οὐδέ τι πάμπαν ἀμύνειν νηυσὶ θοῇσι
πῦρ ἐθέλεις ἀΐδηλον ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ
πῶς ἂν ἔπειτ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην
οἶος σοὶ δέ μἔπεμπε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς
νήπιον οὔ πω εἰδόθ ὁμοιΐου πολέμοιο
τοὔνεκά με προέηκε διδασκέμεναι τάδε πάντα
μύθων τε ῥητῆρ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων
ὡς ἂν ἔπειτ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι
λείπεσθ οὐδ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς
γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα
οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα
φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο
ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο
τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν ἀτιμάζεσκε δἄκοιτιν
παλλακίδι προμιγῆναι ἵν ἐχθήρειε γέροντα
τῇ πιθόμην καὶ ἔρεξα πατὴρ δἐμὸς αὐτίκ ὀϊσθεὶς
πολλὰ κατηρᾶτο στυγερὰς δἐπεκέκλετ Ἐρινῦς
μή ποτε γούνασιν οἷσιν ἐφέσσεσθαι φίλον υἱὸν
ἐξ ἐμέθεν γεγαῶτα θεοὶ δἐτέλειον ἐπαρὰς
Ζεύς τε καταχθόνιος καὶ ἐπαινὴ Περσεφόνεια
ἔνθ ἐμοὶ οὐκέτι πάμπαν ἐρητύετ ἐν φρεσὶ θυμὸς
πατρὸς χωομένοιο κατὰ μέγαρα στρωφᾶσθαι
ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες
αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι
πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς
ἔσφαζον πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ
εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο
πολλὸν δἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος
εἰνάνυχες δέ μοι ἀμφ αὐτῷ παρὰ νύκτας ἴαυον
οἳ μὲν ἀμειβόμενοι φυλακὰς ἔχον οὐδέ ποτ ἔσβη
πῦρ ἕτερον μὲν ὑπ αἰθούσῃ εὐερκέος αὐλῆς
ἄλλο δἐνὶ προδόμῳ πρόσθεν θαλάμοιο θυράων
ἀλλ ὅτε δὴ δεκάτη μοι ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή
καὶ τότ ἐγὼ θαλάμοιο θύρας πυκινῶς ἀραρυίας
ῥήξας ἐξῆλθον καὶ ὑπέρθορον ἑρκίον αὐλῆς
ῥεῖα λαθὼν φύλακάς τἄνδρας δμῳάς τε γυναῖκας
φεῦγον ἔπειτ ἀπάνευθε δι Ἑλλάδος εὐρυχόροιο
Φθίην δἐξικόμην ἐριβώλακα μητέρα μήλων
ἐς Πηλῆα ἄναχθ ὃ δέ με πρόφρων ὑπέδεκτο
καί μἐφίλησ ὡς εἴ τε πατὴρ ὃν παῖδα φιλήσῃ
καί μἀφνειὸν ἔθηκε πολὺν δέ μοι ὤπασε λαόν
ναῖον δἐσχατιὴν Φθίης Δολόπεσσιν ἀνάσσων
καί σε τοσοῦτον ἔθηκα θεοῖς ἐπιείκελ Ἀχιλλεῦ
ἐκ θυμοῦ φιλέων ἐπεὶ οὐκ ἐθέλεσκες ἅμ ἄλλῳ
οὔτ ἐς δαῖτ ἰέναι οὔτ ἐν μεγάροισι πάσασθαι
πρίν γὅτε δή σἐπ ἐμοῖσιν ἐγὼ γούνεσσι καθίσσας
ὄψου τἄσαιμι προταμὼν καὶ οἶνον ἐπισχών
πολλάκι μοι κατέδευσας ἐπὶ στήθεσσι χιτῶνα
οἴνου ἀποβλύζων ἐν νηπιέῃ ἀλεγεινῇ
ὣς ἐπὶ σοὶ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα
τὰ φρονέων ὅ μοι οὔ τι θεοὶ γόνον ἐξετέλειον
ἐξ ἐμεῦ ἀλλὰ σὲ παῖδα θεοῖς ἐπιείκελ Ἀχιλλεῦ
ποιεύμην ἵνα μοί ποτ ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς
ἀλλ Ἀχιλεῦ δάμασον θυμὸν μέγαν οὐδέ τί σε χρὴ
τῶν περ καὶ μείζων ἀρετὴ τιμή τε βίη τε
καὶ μὲν τοὺς θυέεσσι καὶ εὐχωλῇς ἀγανῇσι
λοιβῇ τε κνίσῃ τε παρατρωπῶσ ἄνθρωποι
λισσόμενοι ὅτε κέν τις ὑπερβήῃ καὶ ἁμάρτῃ
καὶ γάρ τε λιταί εἰσι Διὸς κοῦραι μεγάλοιο
χωλαί τε ῥυσαί τε παραβλῶπές τὀφθαλμώ
αἵ ῥά τε καὶ μετόπισθ ἄτης ἀλέγουσι κιοῦσαι
ἣ δἄτη σθεναρή τε καὶ ἀρτίπος οὕνεκα πάσας
πολλὸν ὑπεκπροθέει φθάνει δέ τε πᾶσαν ἐπ αἶαν
βλάπτουσ ἀνθρώπους αἳ δἐξακέονται ὀπίσσω
ὃς μέν ταἰδέσεται κούρας Διὸς ἆσσον ἰούσας
τὸν δὲ μέγ ὤνησαν καί τἔκλυον εὐχομένοιο
ὃς δέ κἀνήνηται καί τε στερεῶς ἀποείπῃ
λίσσονται δἄρα ταί γε Δία Κρονίωνα κιοῦσαι
τῷ ἄτην ἅμ ἕπεσθαι ἵνα βλαφθεὶς ἀποτίσῃ
ἀλλ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι
τιμήν ἥ τἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν
εἰ μὲν γὰρ μὴ δῶρα φέροι τὰ δὄπισθ ὀνομάζοι
Ἀτρεΐδης ἀλλ αἰὲν ἐπιζαφελῶς χαλεπαίνοι
οὐκ ἂν ἔγωγέ σε μῆνιν ἀπορρίψαντα κελοίμην
Ἀργείοισιν ἀμυνέμεναι χατέουσί περ ἔμπης
νῦν δἅμα ταὐτίκα πολλὰ διδοῖ τὰ δὄπισθεν ὑπέστη
ἄνδρας δὲ λίσσεσθαι ἐπιπροέηκεν ἀρίστους
κρινάμενος κατὰ λαὸν Ἀχαιϊκόν οἵ τε σοὶ αὐτῷ
φίλτατοι Ἀργείων τῶν μὴ σύ γε μῦθον ἐλέγξῃς
μηδὲ πόδας πρὶν δοὔ τι νεμεσσητὸν κεχολῶσθαι
οὕτω καὶ τῶν πρόσθεν ἐπευθόμεθα κλέα ἀνδρῶν
ἡρώων ὅτε κέν τιν ἐπιζάφελος χόλος ἵκοι
δωρητοί τε πέλοντο παράρρητοί τἐπέεσσι
μέμνημαι τόδε ἔργον ἐγὼ πάλαι οὔ τι νέον γε
ὡς ἦν ἐν δὑμῖν ἐρέω πάντεσσι φίλοισι
Κουρῆτές τἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαι
ἀμφὶ πόλιν Καλυδῶνα καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον
Αἰτωλοὶ μὲν ἀμυνόμενοι Καλυδῶνος ἐραννῆς
Κουρῆτες δὲ διαπραθέειν μεμαῶτες Ἄρηϊ
καὶ γὰρ τοῖσι κακὸν χρυσόθρονος Ἄρτεμις ὦρσε
χωσαμένη ὅ οἱ οὔ τι θαλύσια γουνῷ ἀλωῆς
Οἰνεὺς ῥέξ ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθ ἑκατόμβας
οἴῃ δοὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο
ἣ δὲ χολωσαμένη δῖον γένος ἰοχέαιρα
ὦρσεν ἔπι χλούνην σῦν ἄγριον ἀργιόδοντα
ὃς κακὰ πόλλ ἕρδεσκεν ἔθων Οἰνῆος ἀλωήν
πολλὰ δὅ γε προθέλυμνα χαμαὶ βάλε δένδρεα μακρὰ
αὐτῇσιν ῥίζῃσι καὶ αὐτοῖς ἄνθεσι μήλων
τὸν δυἱὸς Οἰνῆος ἀπέκτεινεν Μελέαγρος
καὶ κύνας οὐ μὲν γάρ κε δάμη παύροισι βροτοῖσι
τόσσος ἔην πολλοὺς δὲ πυρῆς ἐπέβησ ἀλεγεινῆς
ἣ δἀμφ αὐτῷ θῆκε πολὺν κέλαδον καὶ ἀϋτὴν
ἀμφὶ συὸς κεφαλῇ καὶ δέρματι λαχνήεντι
Κουρήτων τε μεσηγὺ καὶ Αἰτωλῶν μεγαθύμων
τόφρα δὲ Κουρήτεσσι κακῶς ἦν οὐδὲ δύναντο
ἀλλ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος ὅς τε καὶ ἄλλων
οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων
ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρ
κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃ
κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης
τῶν τότε καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον
Φοίβου Ἀπόλλωνος καλλισφύρου εἵνεκα νύμφης
τὴν δὲ τότ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ
Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον οὕνεκ ἄρ αὐτῆς
μήτηρ ἀλκυόνος πολυπενθέος οἶτον ἔχουσα
κλαῖεν ὅ μιν ἑκάεργος ἀνήρπασε Φοῖβος Ἀπόλλων
τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων
ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος ἥ ῥα θεοῖσι
πόλλ ἀχέουσ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο
πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία
κικλήσκουσ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν
πρόχνυ καθεζομένη δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι
παιδὶ δόμεν θάνατον τῆς δἠεροφοῖτις Ἐρινὺς
ἔκλυεν ἐξ Ἐρέβεσφιν ἀμείλιχον ἦτορ ἔχουσα
τῶν δὲ τάχ ἀμφὶ πύλας ὅμαδος καὶ δοῦπος ὀρώρει
Αἰτωλῶν πέμπον δὲ θεῶν ἱερῆας ἀρίστους
ἐξελθεῖν καὶ ἀμῦναι ὑποσχόμενοι μέγα δῶρον
ὁππόθι πιότατον πεδίον Καλυδῶνος ἐραννῆς
ἔνθά μιν ἤνωγον τέμενος περικαλλὲς ἑλέσθαι
πεντηκοντόγυον τὸ μὲν ἥμισυ οἰνοπέδοιο
ἥμισυ δὲ ψιλὴν ἄροσιν πεδίοιο ταμέσθαι
πολλὰ δέ μιν λιτάνευε γέρων ἱππηλάτα Οἰνεὺς
οὐδοῦ ἐπεμβεβαὼς ὑψηρεφέος θαλάμοιο
σείων κολλητὰς σανίδας γουνούμενος υἱόν
πολλὰ δὲ τόν γε κασίγνηται καὶ πότνια μήτηρ
ἐλλίσσονθ ὃ δὲ μᾶλλον ἀναίνετο πολλὰ δἑταῖροι
οἵ οἱ κεδνότατοι καὶ φίλτατοι ἦσαν ἁπάντων
ἀλλ οὐδ ὧς τοῦ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθον
πρίν γὅτε δὴ θάλαμος πύκ ἐβάλλετο τοὶ δἐπὶ πύργων
βαῖνον Κουρῆτες καὶ ἐνέπρηθον μέγα ἄστυ
καὶ τότε δὴ Μελέαγρον ἐΰζωνος παράκοιτις
λίσσετ ὀδυρομένη καί οἱ κατέλεξεν ἅπαντα
κήδε ὅσ ἀνθρώποισι πέλει τῶν ἄστυ ἁλώῃ
ἄνδρας μὲν κτείνουσι πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει
τέκνα δέ τἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας
τοῦ δὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα
βῆ δἰέναι χροῒ δἔντε ἐδύσετο παμφανόωντα
ὣς ὃ μὲν Αἰτωλοῖσιν ἀπήμυνεν κακὸν ἦμαρ
εἴξας ᾧ θυμῷ τῷ δοὐκέτι δῶρα τέλεσσαν
πολλά τε καὶ χαρίεντα κακὸν δἤμυνε καὶ αὔτως
ἀλλὰ σὺ μή μοι ταῦτα νόει φρεσί μὴ δέ σε δαίμων
ἐνταῦθα τρέψειε φίλος κάκιον δέ κεν εἴη
νηυσὶν καιομένῃσιν ἀμυνέμεν ἀλλ ἐπὶ δώρων
εἰ δέ κἄτερ δώρων πόλεμον φθισήνορα δύῃς
οὐκέθ ὁμῶς τιμῆς ἔσεαι πόλεμόν περ ἀλαλκών
Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ διοτρεφὲς οὔ τί με ταύτης
ἥ μἕξει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν εἰς ὅ κἀϋτμὴ
ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατ ὀρώρῃ
ἄλλο δέ τοι ἐρέω σὺ δἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι
μή μοι σύγχει θυμὸν ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων
Ἀτρεΐδῃ ἥρωϊ φέρων χάριν οὐδέ τί σε χρὴ
τὸν φιλέειν ἵνα μή μοι ἀπέχθηαι φιλέοντι
καλόν τοι σὺν ἐμοὶ τὸν κήδειν ὅς κἐμὲ κήδῃ
ἶσον ἐμοὶ βασίλευε καὶ ἥμισυ μείρεο τιμῆς
οὗτοι δἀγγελέουσι σὺ δαὐτόθι λέξεο μίμνων
εὐνῇ ἔνι μαλακῇ ἅμα δἠοῖ φαινομένηφι
ἦ καὶ Πατρόκλῳ ὅ γἐπ ὀφρύσι νεῦσε σιωπῇ
Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος ὄφρα τάχιστα
ἐκ κλισίης νόστοιο μεδοίατο τοῖσι δἄρ Αἴας
ἀντίθεος Τελαμωνιάδης μετὰ μῦθον ἔειπε
ἴομεν οὐ γάρ μοι δοκέει μύθοιο τελευτὴ
τῇδέ γὁδῷ κρανέεσθαι ἀπαγγεῖλαι δὲ τάχιστα
χρὴ μῦθον Δαναοῖσι καὶ οὐκ ἀγαθόν περ ἐόντα
ἄγριον ἐν στήθεσσι θέτο μεγαλήτορα θυμὸν