Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἐς γενεὴν ὁρόων μηδ εἰ βασιλεύτερός ἐστιν
ὣς ἔφατ ἔδεισεν δὲ περὶ ξανθῷ Μενελάῳ
τοῖς δαὖτις μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης
εἰ μὲν δὴ ἕταρόν γε κελεύετέ μαὐτὸν ἑλέσθαι
οὗ πέρι μὲν πρόφρων κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ
ἐν πάντεσσι πόνοισι φιλεῖ δέ ἑ Παλλὰς Ἀθήνη
τούτου γἑσπομένοιο καὶ ἐκ πυρὸς αἰθομένοιο
ἄμφω νοστήσαιμεν ἐπεὶ περίοιδε νοῆσαι
Τυδεΐδη μήτ ἄρ με μάλ αἴνεε μήτέ τι νείκει
εἰδόσι γάρ τοι ταῦτα μετ Ἀργείοις ἀγορεύεις
ἀλλ ἴομεν μάλα γὰρ νὺξ ἄνεται ἐγγύθι δἠώς
τῶν δύο μοιράων τριτάτη δἔτι μοῖρα λέλειπται
ὣς εἰπόνθ ὅπλοισιν ἔνι δεινοῖσιν ἐδύτην
Τυδεΐδῃ μὲν δῶκε μενεπτόλεμος Θρασυμήδης
φάσγανον ἄμφηκες τὸ δἑὸν παρὰ νηῒ λέλειπτο
καὶ σάκος ἀμφὶ δέ οἱ κυνέην κεφαλῆφιν ἔθηκε
ταυρείην ἄφαλόν τε καὶ ἄλλοφον ἥ τε καταῖτυξ
κέκληται ῥύεται δὲ κάρη θαλερῶν αἰζηῶν
Μηριόνης δὈδυσῆϊ δίδου βιὸν ἠδὲ φαρέτρην
καὶ ξίφος ἀμφὶ δέ οἱ κυνέην κεφαλῆφιν ἔθηκε
ῥινοῦ ποιητήν πολέσιν δἔντοσθεν ἱμᾶσιν
ἐντέτατο στερεῶς ἔκτοσθε δὲ λευκοὶ ὀδόντες
ἀργιόδοντος ὑὸς θαμέες ἔχον ἔνθα καὶ ἔνθα
εὖ καὶ ἐπισταμένως μέσσῃ δἐνὶ πῖλος ἀρήρει
τήν ῥά ποτ ἐξ Ἐλεῶνος Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο
ἐξέλετ Αὐτόλυκος πυκινὸν δόμον ἀντιτορήσας
Σκάνδειαν δἄρα δῶκε Κυθηρίῳ Ἀμφιδάμαντι
Ἀμφιδάμας δὲ Μόλῳ δῶκε ξεινήϊον εἶναι
αὐτὰρ ὃ Μηριόνῃ δῶκεν ᾧ παιδὶ φορῆναι
δὴ τότ Ὀδυσσῆος πύκασεν κάρη ἀμφιτεθεῖσα
τὼ δἐπεὶ οὖν ὅπλοισιν ἔνι δεινοῖσιν ἐδύτην
βάν ῥἰέναι λιπέτην δὲ κατ αὐτόθι πάντας ἀρίστους
τοῖσι δὲ δεξιὸν ἧκεν ἐρῳδιὸν ἐγγὺς ὁδοῖο
Παλλὰς Ἀθηναίη τοὶ δοὐκ ἴδον ὀφθαλμοῖσι
νύκτα δι ὀρφναίην ἀλλὰ κλάγξαντος ἄκουσαν
χαῖρε δὲ τῷ ὄρνιθ Ὀδυσεύς ἠρᾶτο δἈθήνῃ
κλῦθί μευ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος ἥ τέ μοι αἰεὶ
ἐν πάντεσσι πόνοισι παρίστασαι οὐδέ σε λήθω
κινύμενος νῦν αὖτε μάλιστά με φῖλαι Ἀθήνη
δὸς δὲ πάλιν ἐπὶ νῆας ἐϋκλεῖας ἀφικέσθαι
ῥέξαντας μέγα ἔργον ὅ κε Τρώεσσι μελήσῃ
δεύτερος αὖτ ἠρᾶτο βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης
κέκλυθι νῦν καὶ ἐμεῖο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη
σπεῖό μοι ὡς ὅτε πατρὶ ἅμ ἕσπεο Τυδέϊ δίῳ
ἐς Θήβας ὅτε τε πρὸ Ἀχαιῶν ἄγγελος ᾔει
τοὺς δἄρ ἐπ Ἀσωπῷ λίπε χαλκοχίτωνας Ἀχαιούς
αὐτὰρ ὃ μειλίχιον μῦθον φέρε Καδμείοισι
κεῖσ ἀτὰρ ἂψ ἀπιὼν μάλα μέρμερα μήσατο ἔργα
σὺν σοὶ δῖα θεά ὅτε οἱ πρόφρασσα παρέστης
ὣς νῦν μοι ἐθέλουσα παρίσταο καί με φύλασσε
ἀδμήτην ἣν οὔ πω ὑπὸ ζυγὸν ἤγαγεν ἀνήρ
ὣς ἔφαν εὐχόμενοι τῶν δἔκλυε Παλλὰς Ἀθήνη
οἳ δἐπεὶ ἠρήσαντο Διὸς κούρῃ μεγάλοιο
βάν ῥἴμεν ὥς τε λέοντε δύω διὰ νύκτα μέλαιναν
ἂμ φόνον ἂν νέκυας διά τἔντεα καὶ μέλαν αἷμα
οὐδὲ μὲν οὐδὲ Τρῶας ἀγήνορας εἴασεν Ἕκτωρ
εὕδειν ἀλλ ἄμυδις κικλήσκετο πάντας ἀρίστους
τίς κέν μοι τόδε ἔργον ὑποσχόμενος τελέσειε
δώρῳ ἔπι μεγάλῳ μισθὸς δέ οἱ ἄρκιος ἔσται
δώσω γὰρ δίφρόν τε δύω τἐριαύχενας ἵππους
οἵ κεν ἄριστοι ἔωσι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν
ὅς τίς κε τλαίη οἷ ταὐτῷ κῦδος ἄροιτο
νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν ἔκ τε πυθέσθαι
ἠέ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ
ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ ἡμετέρῃσι δαμέντες
φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν οὐδ ἐθέλουσι
νύκτα φυλασσέμεναι καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ
ἦν δέ τις ἐν Τρώεσσι Δόλων Εὐμήδεος υἱὸς
κήρυκος θείοιο πολύχρυσος πολύχαλκος
ὃς δή τοι εἶδος μὲν ἔην κακός ἀλλὰ ποδώκης
αὐτὰρ ὃ μοῦνος ἔην μετὰ πέντε κασιγνήτῃσιν
ὅς ῥα τότε Τρωσίν τε καὶ Ἕκτορι μῦθον ἔειπεν
Ἕκτορ ἔμ ὀτρύνει κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ
ἀλλ ἄγε μοι τὸ σκῆπτρον ἀνάσχεο καί μοι ὄμοσσον
ἦ μὲν τοὺς ἵππους τε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ
δωσέμεν οἳ φορέουσιν ἀμύμονα Πηλεΐωνα
σοὶ δἐγὼ οὐχ ἅλιος σκοπὸς ἔσσομαι οὐδ ἀπὸ δόξης
τόφρα γὰρ ἐς στρατὸν εἶμι διαμπερὲς ὄφρ ἂν ἵκωμαι
νῆ Ἀγαμεμνονέην ὅθι που μέλλουσιν ἄριστοι
ὣς φάθ ὃ δἐν χερσὶ σκῆπτρον λάβε καί οἱ ὄμοσσεν
ἴστω νῦν Ζεὺς αὐτὸς ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης
μὴ μὲν τοῖς ἵπποισιν ἀνὴρ ἐποχήσεται ἄλλος
Τρώων ἀλλά σέ φημι διαμπερὲς ἀγλαϊεῖσθαι
ὣς φάτο καί ῥἐπίορκον ἐπώμοσε τὸν δὀρόθυνεν
αὐτίκα δἀμφ ὤμοισιν ἐβάλλετο καμπύλα τόξα
ἕσσατο δἔκτοσθεν ῥινὸν πολιοῖο λύκοιο
κρατὶ δἐπὶ κτιδέην κυνέην ἕλε δὀξὺν ἄκοντα
βῆ δἰέναι προτὶ νῆας ἀπὸ στρατοῦ οὐδ ἄρ ἔμελλεν
ἐλθὼν ἐκ νηῶν ἂψ Ἕκτορι μῦθον ἀποίσειν
ἀλλ ὅτε δή ῥἵππων τε καὶ ἀνδρῶν κάλλιφ ὅμιλον
βῆ ῥἀν ὁδὸν μεμαώς τὸν δὲ φράσατο προσιόντα
διογενὴς Ὀδυσεύς Διομήδεα δὲ προσέειπεν
οὗτός τις Διόμηδες ἀπὸ στρατοῦ ἔρχεται ἀνήρ
οὐκ οἶδ ἢ νήεσσιν ἐπίσκοπος ἡμετέρῃσιν
ἦ τινα συλήσων νεκύων κατατεθνηώτων
τυτθόν ἔπειτα δέ καὐτὸν ἐπαΐξαντες ἕλοιμεν
καρπαλίμως εἰ δἄμμε παραφθαίησι πόδεσσιν
αἰεί μιν ἐπὶ νῆας ἀπὸ στρατόφι προτιειλεῖν
ἔγχει ἐπαΐσσων μή πως προτὶ ἄστυ ἀλύξῃ
ὣς ἄρα φωνήσαντε παρὲξ ὁδοῦ ἐν νεκύεσσι
κλινθήτην ὃ δἄρ ὦκα παρέδραμεν ἀφραδίῃσιν
ἀλλ ὅτε δή ῥἀπέην ὅσσόν τἐπὶ οὖρα πέλονται
ἡμιόνων αἱ γάρ τε βοῶν προφερέστεραί εἰσιν
ἑλκέμεναι νειοῖο βαθείης πηκτὸν ἄροτρον
τὼ μὲν ἐπεδραμέτην ὃ δἄρ ἔστη δοῦπον ἀκούσας
ἔλπετο γὰρ κατὰ θυμὸν ἀποστρέψοντας ἑταίρους
ἐκ Τρώων ἰέναι πάλιν Ἕκτορος ὀτρύναντος
ἀλλ ὅτε δή ῥἄπεσαν δουρηνεκὲς ἢ καὶ ἔλασσον
φευγέμεναι τοὶ δαἶψα διώκειν ὁρμήθησαν
ὡς δὅτε καρχαρόδοντε δύω κύνε εἰδότε θήρης
ἢ κεμάδ ἠὲ λαγωὸν ἐπείγετον ἐμμενὲς αἰεὶ
χῶρον ἀν ὑλήενθ ὃ δέ τε προθέῃσι μεμηκώς
ὣς τὸν Τυδεΐδης ἠδ ὃ πτολίπορθος Ὀδυσσεὺς
λαοῦ ἀποτμήξαντε διώκετον ἐμμενὲς αἰεί
ἀλλ ὅτε δὴ τάχ ἔμελλε μιγήσεσθαι φυλάκεσσι
φεύγων ἐς νῆας τότε δὴ μένος ἔμβαλ Ἀθήνη
Τυδεΐδῃ ἵνα μή τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
φθαίη ἐπευξάμενος βαλέειν ὃ δὲ δεύτερος ἔλθοι
ἠὲ μέν ἠέ σε δουρὶ κιχήσομαι οὐδέ σέ φημι
δηρὸν ἐμῆς ἀπὸ χειρὸς ἀλύξειν αἰπὺν ὄλεθρον
ἦ ῥα καὶ ἔγχος ἀφῆκεν ἑκὼν δἡμάρτανε φωτός
δεξιτερὸν δὑπὲρ ὦμον ἐΰξου δουρὸς ἀκωκὴ
ἐν γαίῃ ἐπάγη ὃ δἄρ ἔστη τάρβησέν τε
βαμβαίνων ἄραβος δὲ διὰ στόμα γίγνετ ὀδόντων
χλωρὸς ὑπαὶ δείους τὼ δἀσθμαίνοντε κιχήτην
χειρῶν δἁψάσθην ὃ δὲ δακρύσας ἔπος ηὔδα
ζωγρεῖτ αὐτὰρ ἐγὼν ἐμὲ λύσομαι ἔστι γὰρ ἔνδον
τῶν κὔμμιν χαρίσαιτο πατὴρ ἀπερείσι ἄποινα
θάρσει μηδέ τί τοι θάνατος καταθύμιος ἔστω
ἤ τινα συλήσων νεκύων κατατεθνηώτων
ἦ σἝκτωρ προέηκε διασκοπιᾶσθαι ἕκαστα
νῆας ἔπι γλαφυράς ἦ σαὐτὸν θυμὸς ἀνῆκε
τὸν δἠμείβετ ἔπειτα Δόλων ὑπὸ δἔτρεμε γυῖα
πολλῇσίν μἄτῃσι παρὲκ νόον ἤγαγεν Ἕκτωρ
ὅς μοι Πηλεΐωνος ἀγαυοῦ μώνυχας ἵππους
δωσέμεναι κατένευσε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ
ἠνώγει δέ μἰόντα θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν
ἀνδρῶν δυσμενέων σχεδὸν ἐλθέμεν ἔκ τε πυθέσθαι
ἠὲ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ
ἦ ῥά νύ τοι μεγάλων δώρων ἐπεμαίετο θυμὸς
ἵππων Αἰακίδαο δαίφρονος οἳ δἀλεγεινοὶ
ποῦ νῦν δεῦρο κιὼν λίπες Ἕκτορα ποιμένα λαῶν
ποῦ δέ οἱ ἔντεα κεῖται ἀρήϊα ποῦ δέ οἱ ἵπποι
πῶς δαὶ τῶν ἄλλων Τρώων φυλακαί τε καὶ εὐναί
τὸν δαὖτε προσέειπε Δόλων Εὐμήδεος υἱός
τοὶ γὰρ ἐγώ τοι ταῦτα μάλ ἀτρεκέως καταλέξω
Ἕκτωρ μὲν μετὰ τοῖσιν ὅσοι βουληφόροι εἰσί
βουλὰς βουλεύει θείου παρὰ σήματι Ἴλου
νόσφιν ἀπὸ φλοίσβου φυλακὰς δἃς εἴρεαι ἥρως
οὔ τις κεκριμένη ῥύεται στρατὸν οὐδὲ φυλάσσει
ὅσσαι μὲν Τρώων πυρὸς ἐσχάραι οἷσιν ἀνάγκη
οἷ δἐγρηγόρθασι φυλασσέμεναί τε κέλονται
ἀλλήλοις ἀτὰρ αὖτε πολύκλητοι ἐπίκουροι
εὕδουσι Τρωσὶν γὰρ ἐπιτραπέουσι φυλάσσειν
οὐ γάρ σφιν παῖδες σχεδὸν εἵαται οὐδὲ γυναῖκες
πῶς γὰρ νῦν Τρώεσσι μεμιγμένοι ἱπποδάμοισιν
εὕδουσ ἦ ἀπάνευθε δίειπέ μοι ὄφρα δαείω
τὸν δἠμείβετ ἔπειτα Δόλων Εὐμήδεος υἱός
τοὶ γὰρ ἐγὼ καὶ ταῦτα μάλ ἀτρεκέως καταλέξω
πρὸς μὲν ἁλὸς Κᾶρες καὶ Παίονες ἀγκυλότοξοι
καὶ Λέλεγες καὶ Καύκωνες δῖοί τε Πελασγοί
πρὸς Θύμβρης δἔλαχον Λύκιοι Μυσοί τἀγέρωχοι
καὶ Φρύγες ἱππόμαχοι καὶ Μῄονες ἱπποκορυσταί
ἀλλὰ τί ἢ ἐμὲ ταῦτα διεξερέεσθε ἕκαστα
εἰ γὰρ δὴ μέματον Τρώων καταδῦναι ὅμιλον
Θρήϊκες οἷδ ἀπάνευθε νεήλυδες ἔσχατοι ἄλλων
ἐν δέ σφιν Ρῆσος βασιλεὺς πάϊς Ἠϊονῆος
τοῦ δὴ καλλίστους ἵππους ἴδον ἠδὲ μεγίστους
λευκότεροι χιόνος θείειν δἀνέμοισιν ὁμοῖοι
ἅρμα δέ οἱ χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ εὖ ἤσκηται
ἤλυθ ἔχων τὰ μὲν οὔ τι καταθνητοῖσιν ἔοικεν
ἄνδρεσσιν φορέειν ἀλλ ἀθανάτοισι θεοῖσιν
ἀλλ ἐμὲ μὲν νῦν νηυσὶ πελάσσετον ὠκυπόροισιν
ἠέ με δήσαντες λίπετ αὐτόθι νηλέϊ δεσμῷ
ὄφρά κεν ἔλθητον καὶ πειρηθῆτον ἐμεῖο
ἠὲ κατ αἶσαν ἔειπον ἐν ὑμῖν ἦε καὶ οὐκί
μὴ δή μοι φύξίν γε Δόλων ἐμβάλλεο θυμῷ
ἐσθλά περ ἀγγείλας ἐπεὶ ἵκεο χεῖρας ἐς ἁμάς
εἰ μὲν γάρ κέ σε νῦν ἀπολύσομεν ἠὲ μεθῶμεν
ἦ τε καὶ ὕστερον εἶσθα θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
ἠὲ διοπτεύσων ἢ ἐναντίβιον πολεμίξων
εἰ δέ κἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δαμεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃς
οὐκέτ ἔπειτα σὺ πῆμά ποτ ἔσσεαι Ἀργείοισιν
ἦ καὶ ὃ μέν μιν ἔμελλε γενείου χειρὶ παχείῃ
ἁψάμενος λίσσεσθαι ὃ δαὐχένα μέσσον ἔλασσε
φασγάνῳ ἀΐξας ἀπὸ δἄμφω κέρσε τένοντε
τοῦ δἀπὸ μὲν κτιδέην κυνέην κεφαλῆφιν ἕλοντο
καὶ λυκέην καὶ τόξα παλίντονα καὶ δόρυ μακρόν
καὶ τά γἈθηναίῃ ληΐτιδι δῖος Ὀδυσσεὺς
ὑψόσ ἀνέσχεθε χειρὶ καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα
χαῖρε θεὰ τοῖσδεσσι σὲ γὰρ πρώτην ἐν Ὀλύμπῳ
πάντων ἀθανάτων ἐπιδωσόμεθ ἀλλὰ καὶ αὖτις
ὣς ἄρ ἐφώνησεν καὶ ἀπὸ ἕθεν ὑψόσ ἀείρας
θῆκεν ἀνὰ μυρίκην δέελον δἐπὶ σῆμά τἔθηκε
συμμάρψας δόνακας μυρίκης τἐριθηλέας ὄζους
μὴ λάθοι αὖτις ἰόντε θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν
τὼ δὲ βάτην προτέρω διά τἔντεα καὶ μέλαν αἷμα
αἶψα δἐπὶ Θρῃκῶν ἀνδρῶν τέλος ἷξον ἰόντες
οἳ δεὗδον καμάτῳ ἀδηκότες ἔντεα δέ σφιν
καλὰ παρ αὐτοῖσι χθονὶ κέκλιτο εὖ κατὰ κόσμον
τριστοιχί παρὰ δέ σφιν ἑκάστῳ δίζυγες ἵπποι
Ρῆσος δἐν μέσῳ εὗδε παρ αὐτῷ δὠκέες ἵπποι
ἐξ ἐπιδιφριάδος πυμάτης ἱμᾶσι δέδεντο
τὸν δὈδυσεὺς προπάροιθεν ἰδὼν Διομήδεϊ δεῖξεν
οὗτός τοι Διόμηδες ἀνήρ οὗτοι δέ τοι ἵπποι
οὓς νῶϊν πίφαυσκε Δόλων ὃν ἐπέφνομεν ἡμεῖς
ἀλλ ἄγε δὴ πρόφερε κρατερὸν μένος οὐδέ τί σε χρὴ
ἑστάμεναι μέλεον σὺν τεύχεσιν ἀλλὰ λύ ἵππους
ἠὲ σύ γἄνδρας ἔναιρε μελήσουσιν δἐμοὶ ἵπποι
ὣς φάτο τῷ δἔμπνευσε μένος γλαυκῶπις Ἀθήνη
κτεῖνε δἐπιστροφάδην τῶν δὲ στόνος ὄρνυτ ἀεικὴς
ἄορι θεινομένων ἐρυθαίνετο δαἵματι γαῖα
ὡς δὲ λέων μήλοισιν ἀσημάντοισιν ἐπελθὼν
αἴγεσιν ἢ ὀΐεσσι κακὰ φρονέων ἐνορούσῃ
ὣς μὲν Θρήϊκας ἄνδρας ἐπῴχετο Τυδέος υἱὸς
ὄφρα δυώδεκ ἔπεφνεν ἀτὰρ πολύμητις Ὀδυσσεὺς
ὅν τινα Τυδεΐδης ἄορι πλήξειε παραστὰς
τὸν δὈδυσεὺς μετόπισθε λαβὼν ποδὸς ἐξερύσασκε
τὰ φρονέων κατὰ θυμὸν ὅπως καλλίτριχες ἵπποι
ῥεῖα διέλθοιεν μηδὲ τρομεοίατο θυμῷ
νεκροῖς ἀμβαίνοντες ἀήθεσσον γὰρ ἔτ αὐτῶν
ἀλλ ὅτε δὴ βασιλῆα κιχήσατο Τυδέος υἱός
τὸν τρισκαιδέκατον μελιηδέα θυμὸν ἀπηύρα
ἀσθμαίνοντα κακὸν γὰρ ὄναρ κεφαλῆφιν ἐπέστη
τὴν νύκτ Οἰνεΐδαο πάϊς διὰ μῆτιν Ἀθήνης
τόφρα δἄρ ὃ τλήμων Ὀδυσεὺς λύε μώνυχας ἵππους
σὺν δἤειρεν ἱμᾶσι καὶ ἐξήλαυνεν ὁμίλου
τόξῳ ἐπιπλήσσων ἐπεὶ οὐ μάστιγα φαεινὴν
ποικίλου ἐκ δίφροιο νοήσατο χερσὶν ἑλέσθαι
ῥοίζησεν δἄρα πιφαύσκων Διομήδεϊ δίῳ
αὐτὰρ ὃ μερμήριζε μένων ὅ τι κύντατον ἕρδοι
ἢ ὅ γε δίφρον ἑλών ὅθι ποικίλα τεύχε ἔκειτο
ῥυμοῦ ἐξερύοι ἢ ἐκφέροι ὑψόσ ἀείρας
ἦ ἔτι τῶν πλεόνων Θρῃκῶν ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο
εἷος ὃ ταῦθ ὥρμαινε κατὰ φρένα τόφρα δἈθήνη
ἐγγύθεν ἱσταμένη προσέφη Διομήδεα δῖον
νόστου δὴ μνῆσαι μεγαθύμου Τυδέος υἱὲ
νῆας ἔπι γλαφυράς μὴ καὶ πεφοβημένος ἔλθῃς
μή πού τις καὶ Τρῶας ἐγείρῃσιν θεὸς ἄλλος
ὣς φάθ ὃ δὲ ξυνέηκε θεᾶς ὄπα φωνησάσης
καρπαλίμως δἵππων ἐπεβήσετο κόψε δὈδυσσεὺς
τόξῳ τοὶ δἐπέτοντο θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
οὐδ ἀλαοσκοπιὴν εἶχ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων
ὡς ἴδ Ἀθηναίην μετὰ Τυδέος υἱὸν ἕπουσαν
τῇ κοτέων Τρώων κατεδύσετο πουλὺν ὅμιλον
Ρήσου ἀνεψιὸν ἐσθλόν ὃ δἐξ ὕπνου ἀνορούσας
ὡς ἴδε χῶρον ἐρῆμον ὅθ ἕστασαν ὠκέες ἵπποι
ἄνδράς τἀσπαίροντας ἐν ἀργαλέῃσι φονῇσιν
ᾤμωξέν τἄρ ἔπειτα φίλον τὀνόμηνεν ἑταῖρον
Τρώων δὲ κλαγγή τε καὶ ἄσπετος ὦρτο κυδοιμὸς
θυνόντων ἄμυδις θηεῦντο δὲ μέρμερα ἔργα
ὅσσ ἄνδρες ῥέξαντες ἔβαν κοίλας ἐπὶ νῆας
οἳ δὅτε δή ῥἵκανον ὅθι σκοπὸν Ἕκτορος ἔκταν
ἔνθ Ὀδυσεὺς μὲν ἔρυξε Διῒ φίλος ὠκέας ἵππους
Τυδεΐδης δὲ χαμᾶζε θορὼν ἔναρα βροτόεντα
ἐν χείρεσσ Ὀδυσῆϊ τίθει ἐπεβήσετο δἵππων
Νέστωρ δὲ πρῶτος κτύπον ἄϊε φώνησέν τε
ἵππων μὠκυπόδων ἀμφὶ κτύπος οὔατα βάλλει
αἲ γὰρ δὴ Ὀδυσεύς τε καὶ ὃ κρατερὸς Διομήδης
ὧδ ἄφαρ ἐκ Τρώων ἐλασαίατο μώνυχας ἵππους
ἀλλ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή τι πάθωσιν
Ἀργείων οἳ ἄριστοι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ
οὔ πω πᾶν εἴρητο ἔπος ὅτ ἄρ ἤλυθον αὐτοί
καί ῥοἳ μὲν κατέβησαν ἐπὶ χθόνα τοὶ δὲ χαρέντες
δεξιῇ ἠσπάζοντο ἔπεσσί τε μειλιχίοισι
πρῶτος δἐξερέεινε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ
ὅππως τοῦσδ ἵππους λάβετον καταδύντες ὅμιλον
Τρώων ἦ τίς σφωε πόρεν θεὸς ἀντιβολήσας
αἰνῶς ἀκτίνεσσιν ἐοικότες ἠελίοιο
αἰεὶ μὲν Τρώεσσ ἐπιμίσγομαι οὐδέ τί φημι
μιμνάζειν παρὰ νηυσὶ γέρων περ ἐὼν πολεμιστής
ἀλλ οὔ πω τοίους ἵππους ἴδον οὐδὲ νόησα
ἀλλά τιν ὔμμ ὀΐω δόμεναι θεὸν ἀντιάσαντα
ἀμφοτέρω γὰρ σφῶϊ φιλεῖ νεφεληγερέτα Ζεὺς
κούρη ταἰγιόχοιο Διὸς γλαυκῶπις Ἀθήνη
ῥεῖα θεός γἐθέλων καὶ ἀμείνονας ἠέ περ οἵδε
ἵππους δωρήσαιτ ἐπεὶ ἢ πολὺ φέρτεροί εἰσιν
ἵπποι δοἵδε γεραιὲ νεήλυδες οὓς ἐρεείνεις
Θρηΐκιοι τὸν δέ σφιν ἄνακτ ἀγαθὸς Διομήδης
ἔκτανε πὰρ δἑτάρους δυοκαίδεκα πάντας ἀρίστους
τὸν τρισκαιδέκατον σκοπὸν εἵλομεν ἐγγύθι νηῶν
τόν ῥα διοπτῆρα στρατοῦ ἔμμεναι ἡμετέροιο
Ἕκτωρ τε προέηκε καὶ ἄλλοι Τρῶες ἀγαυοί
ὣς εἰπὼν τάφροιο διήλασε μώνυχας ἵππους
καγχαλόων ἅμα δἄλλοι ἴσαν χαίροντες Ἀχαιοί
ἵππους μὲν κατέδησαν ἐϋτμήτοισιν ἱμᾶσι
φάτνῃ ἐφ ἱππείῃ ὅθι περ Διομήδεος ἵπποι
ἕστασαν ὠκύποδες μελιηδέα πυρὸν ἔδοντες
νηῒ δἐνὶ πρυμνῇ ἔναρα βροτόεντα Δόλωνος
θῆκ Ὀδυσεύς ὄφρ ἱρὸν ἑτοιμασσαίατ Ἀθήνῃ
αὐτοὶ δἱδρῶ πολλὸν ἀπενίζοντο θαλάσσῃ
αὐτὰρ ἐπεί σφιν κῦμα θαλάσσης ἱδρῶ πολλὸν
νίψεν ἀπὸ χρωτὸς καὶ ἀνέψυχθεν φίλον ἦτορ
ἔς ῥἀσαμίνθους βάντες ἐϋξέστας λούσαντο
τὼ δὲ λοεσσαμένω καὶ ἀλειψαμένω λίπ ἐλαίῳ
δείπνῳ ἐφιζανέτην ἀπὸ δὲ κρητῆρος Ἀθήνῃ
πλείου ἀφυσσόμενοι λεῖβον μελιηδέα οἶνον
ἤτοι μὲν τόδε καλὸν ἀκουέμεν ἐστὶν ἀοιδοῦ
οὐ γὰρ ἔγωγέ τί φημι τέλος χαριέστερον εἶναι
ἢ ὅτ ἐϋφροσύνη μὲν ἔχῃ κάτα δῆμον ἅπαντα
δαιτυμόνες δἀνὰ δώματ ἀκουάζωνται ἀοιδοῦ
ἥμενοι ἑξείης παρὰ δὲ πλήθωσι τράπεζαι
σίτου καὶ κρειῶν μέθυ δἐκ κρητῆρος ἀφύσσων
οἰνοχόος φορέῃσι καὶ ἐγχείῃ δεπάεσσι
τοῦτό τί μοι κάλλιστον ἐνὶ φρεσὶν εἴδεται εἶναι
σοὶ δἐμὰ κήδεα θυμὸς ἐπετράπετο στονόεντα
εἴρεσθ ὄφρ ἔτι μᾶλλον ὀδυρόμενος στεναχίζω
τί πρῶτόν τοι ἔπειτα τί δὑστάτιον καταλέξω
νῦν δὄνομα πρῶτον μυθήσομαι ὄφρα καὶ ὑμεῖς
εἴδετ ἐγὼ δἂν ἔπειτα φυγὼν ὕπο νηλεὲς ἦμαρ
ὑμῖν ξεῖνος ἔω καὶ ἀπόπροθι δώματα ναίων
εἴμ Ὀδυσεὺς Λαερτιάδης ὃς πᾶσι δόλοισιν
ἀνθρώποισι μέλω καί μευ κλέος οὐρανὸν ἵκει
ναιετάω δἸθάκην εὐδείελον ἐν δὄρος αὐτῇ
Νήριτον εἰνοσίφυλλον ἀριπρεπές ἀμφὶ δὲ νῆσοι
πολλαὶ ναιετάουσι μάλα σχεδὸν ἀλλήλῃσι
αὐτὴ δὲ χθαμαλὴ πανυπερτάτη εἰν ἁλὶ κεῖται
πρὸς ζόφον αἱ δέ τἄνευθε πρὸς ἠῶ τἠέλιόν τε
τρηχεῖ ἀλλ ἀγαθὴ κουροτρόφος οὔ τι ἔγωγε
ἦ μέν μαὐτόθ ἔρυκε Καλυψώ δῖα θεάων
ὣς δαὔτως Κίρκη κατερήτυεν ἐν μεγάροισιν
Αἰαίη δολόεσσα λιλαιομένη πόσιν εἶναι
ὣς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδος οὐδὲ τοκήων
γίνεται εἴ περ καί τις ἀπόπροθι πίονα οἶκον
γαίῃ ἐν ἀλλοδαπῇ ναίει ἀπάνευθε τοκήων
εἰ δἄγε τοι καὶ νόστον ἐμὸν πολυκηδέ ἐνίσπω
ὅν μοι Ζεὺς ἐφέηκεν ἀπὸ Τροίηθεν ἰόντι
Ἰλιόθεν με φέρων ἄνεμος Κικόνεσσι πέλασσεν
Ἰσμάρῳ ἔνθα δἐγὼ πόλιν ἔπραθον ὤλεσα δαὐτούς
ἐκ πόλιος δἀλόχους καὶ κτήματα πολλὰ λαβόντες
δασσάμεθ ὡς μή τίς μοι ἀτεμβόμενος κίοι ἴσης
ἔνθα δὲ πολλὸν μὲν μέθυ πίνετο πολλὰ δὲ μῆλα
ἔσφαζον παρὰ θῖνα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς
τόφρα δἄρ οἰχόμενοι Κίκονες Κικόνεσσι γεγώνευν
οἵ σφιν γείτονες ἦσαν ἅμα πλέονες καὶ ἀρείους
ἤπειρον ναίοντες ἐπιστάμενοι μὲν ἀφ ἵππων
ἀνδράσι μάρνασθαι καὶ ὅθι χρὴ πεζὸν ἐόντα
ἦλθον ἔπειθ ὅσα φύλλα καὶ ἄνθεα γίνεται ὥρῃ
ἠέριοι τότε δή ῥα κακὴ Διὸς αἶσα παρέστη
ἡμῖν αἰνομόροισιν ἵν ἄλγεα πολλὰ πάθοιμεν
στησάμενοι δἐμάχοντο μάχην παρὰ νηυσὶ θοῇσι
τόφρα δἀλεξόμενοι μένομεν πλέονάς περ ἐόντας
ἦμος δἠέλιος μετενίσετο βουλυτόνδε
καὶ τότε δὴ Κίκονες κλῖναν δαμάσαντες Ἀχαιούς
ὤλονθ οἱ δἄλλοι φύγομεν θάνατόν τε μόρον τε
οὐδ ἄρα μοι προτέρω νῆες κίον ἀμφιέλισσαι
πρίν τινα τῶν δειλῶν ἑτάρων τρὶς ἕκαστον ἀῧσαι
οἳ θάνον ἐν πεδίῳ Κικόνων ὕπο δῃωθέντες
νηυσὶ δἐπῶρσ ἄνεμον Βορέην νεφεληγερέτα Ζεὺς
αἱ μὲν ἔπειτ ἐφέροντ ἐπικάρσιαι ἱστία δέ σφιν
τριχθά τε καὶ τετραχθὰ διέσχισεν ἲς ἀνέμοιο
καὶ τὰ μὲν ἐς νῆας κάθεμεν δείσαντες ὄλεθρον
αὐτὰς δἐσσυμένως προερέσσαμεν ἤπειρόνδε
ἔνθα δύω νύκτας δύο τἤματα συνεχὲς αἰεὶ
ἱστοὺς στησάμενοι ἀνά θἱστία λεύκ ἐρύσαντες
καί νύ κεν ἀσκηθὴς ἱκόμην ἐς πατρίδα γαῖαν
ἀλλά με κῦμα ῥόος τε περιγνάμπτοντα Μάλειαν
καὶ Βορέης ἀπέωσε παρέπλαγξεν δὲ Κυθήρων
ἔνθεν δἐννῆμαρ φερόμην ὀλοοῖς ἀνέμοισι
πόντον ἐπ ἰχθυόεντα ἀτὰρ δεκάτῃ ἐπέβημεν
γαίης Λωτοφάγων οἵ τἄνθινον εἶδαρ ἔδουσιν
δὴ τοτ ἐγὼν ἑτάρους προΐειν πεύθεσθαι ἰόντας
οἱ δαἶψ οἰχόμενοι μίγεν ἀνδράσι Λωτοφάγοισιν
οὐδ ἄρα Λωτοφάγοι μήδονθ ἑτάροισιν ὄλεθρον
ἡμετέροις ἀλλά σφι δόσαν λωτοῖο πάσασθαι
τῶν δὅς τις λωτοῖο φάγοι μελιηδέα καρπόν
οὐκέτ ἀπαγγεῖλαι πάλιν ἤθελεν οὐδὲ νέεσθαι
ἀλλ αὐτοῦ βούλοντο μετ ἀνδράσι Λωτοφάγοισι
λωτὸν ἐρεπτόμενοι μενέμεν νόστου τε λαθέσθαι
τοὺς μὲν ἐγὼν ἐπὶ νῆας ἄγον κλαίοντας ἀνάγκῃ
νηυσὶ δἐνὶ γλαφυρῇσιν ὑπὸ ζυγὰ δῆσα ἐρύσσας
αὐτὰρ τοὺς ἄλλους κελόμην ἐρίηρας ἑταίρους
σπερχομένους νηῶν ἐπιβαινέμεν ὠκειάων
μή πώς τις λωτοῖο φαγὼν νόστοιο λάθηται
Κυκλώπων δἐς γαῖαν ὑπερφιάλων ἀθεμίστων
ἱκόμεθ οἵ ῥα θεοῖσι πεποιθότες ἀθανάτοισιν
οὔτε φυτεύουσιν χερσὶν φυτὸν οὔτ ἀρόωσιν
ἀλλὰ τά γἄσπαρτα καὶ ἀνήροτα πάντα φύονται
πυροὶ καὶ κριθαὶ ἠδ ἄμπελοι αἵ τε φέρουσιν
οἶνον ἐριστάφυλον καί σφιν Διὸς ὄμβρος ἀέξει
τοῖσιν δοὔτ ἀγοραὶ βουληφόροι οὔτε θέμιστες
ἀλλ οἵ γὑψηλῶν ὀρέων ναίουσι κάρηνα
ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι θεμιστεύει δὲ ἕκαστος
παίδων ἠδ ἀλόχων οὐδ ἀλλήλων ἀλέγουσι
νῆσος ἔπειτα λάχεια παρὲκ λιμένος τετάνυσται
γαίης Κυκλώπων οὔτε σχεδὸν οὔτ ἀποτηλοῦ
ὑλήεσσ ἐν δαἶγες ἀπειρέσιαι γεγάασιν
ἄγριαι οὐ μὲν γὰρ πάτος ἀνθρώπων ἀπερύκει
οὐδέ μιν εἰσοιχνεῦσι κυνηγέται οἵ τε καθ ὕλην
ἄλγεα πάσχουσιν κορυφὰς ὀρέων ἐφέποντες
οὔτ ἄρα ποίμνῃσιν καταΐσχεται οὔτ ἀρότοισιν
ἀλλ ἥ γἄσπαρτος καὶ ἀνήροτος ἤματα πάντα
ἀνδρῶν χηρεύει βόσκει δέ τε μηκάδας αἶγας
οὐ γὰρ Κυκλώπεσσι νέες πάρα μιλτοπάρηοι
οὐδ ἄνδρες νηῶν ἔνι τέκτονες οἵ κε κάμοιεν
νῆας ἐϋσσέλμους αἵ κεν τελέοιεν ἕκαστα
ἄστε ἐπ ἀνθρώπων ἱκνεύμεναι οἷά τε πολλὰ
ἄνδρες ἐπ ἀλλήλους νηυσὶ περόωσι θάλασσαν
οἵ κέ σφιν καὶ νῆσον ἐϋκτιμένην ἐκάμοντο
οὐ μὲν γάρ τι κακή γε φέροι δέ κεν ὥρια πάντα
ἐν μὲν γὰρ λειμῶνες ἁλὸς πολιοῖο παρ ὄχθας
ὑδρηλοὶ μαλακοί μάλα κἄφθιτοι ἄμπελοι εἶεν
ἐν δἄροσις λείη μάλα κεν βαθὺ λήϊον αἰεὶ
εἰς ὥρας ἀμῷεν ἐπεὶ μάλα πῖαρ ὑπ οὖδας
οὔτ εὐνὰς βαλέειν οὔτε πρυμνήσι ἀνάψαι
θυμὸς ἐποτρύνῃ καὶ ἐπιπνεύσωσιν ἀῆται
αὐτὰρ ἐπὶ κρατὸς λιμένος ῥέει ἀγλαὸν ὕδωρ
ἔνθα κατεπλέομεν καί τις θεὸς ἡγεμόνευε
νύκτα δι ὀρφναίην οὐδὲ προυφαίνετ ἰδέσθαι
ἀὴρ γὰρ περὶ νηυσὶ βαθεῖ ἦν οὐδὲ σελήνη
οὐρανόθεν προύφαινε κατείχετο δὲ νεφέεσσιν
ἔνθ οὔ τις τὴν νῆσον ἐσέδρακεν ὀφθαλμοῖσιν
οὔτ οὖν κύματα μακρὰ κυλινδόμενα ποτὶ χέρσον
εἰσίδομεν πρὶν νῆας ἐϋσσέλμους ἐπικέλσαι
κελσάσῃσι δὲ νηυσὶ καθείλομεν ἱστία πάντα
νῆσον θαυμάζοντες ἐδινεόμεσθα κατ αὐτήν
ὦρσαν δὲ νύμφαι κοῦραι Διὸς αἰγιόχοιο
αἶγας ὀρεσκῴους ἵνα δειπνήσειαν ἑταῖροι
αὐτίκα καμπύλα τόξα καὶ αἰγανέας δολιχαύλους
εἱλόμεθ ἐκ νηῶν διὰ δὲ τρίχα κοσμηθέντες
βάλλομεν αἶψα δὲ δῶκε θεὸς μενοεικέα θήρην
νῆες μέν μοι ἕποντο δυώδεκα ἐς δὲ ἑκάστην
ἐννέα λάγχανον αἶγες ἐμοὶ δὲ δέκ ἔξελον οἴῳ
οὐ γάρ πω νηῶν ἐξέφθιτο οἶνος ἐρυθρός
ἀλλ ἐνέην πολλὸν γὰρ ἐν ἀμφιφορεῦσιν ἕκαστοι
ἠφύσαμεν Κικόνων ἱερὸν πτολίεθρον ἑλόντες
Κυκλώπων δἐς γαῖαν ἐλεύσσομεν ἐγγὺς ἐόντων
καπνόν ταὐτῶν τε φθογγὴν ὀΐων τε καὶ αἰγῶν
ἄλλοι μὲν νῦν μίμνετ ἐμοὶ ἐρίηρες ἑταῖροι
αὐτὰρ ἐγὼ σὺν νηΐ τ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισιν
ἐλθὼν τῶνδ ἀνδρῶν πειρήσομαι οἵ τινές εἰσιν
ἤ ῥοἵ γὑβρισταί τε καὶ ἄγριοι οὐδὲ δίκαιοι
ὣς εἰπὼν ἀνὰ νηὸς ἔβην ἐκέλευσα δἑταίρους
ἀλλ ὅτε δὴ τὸν χῶρον ἀφικόμεθ ἐγγὺς ἐόντα
ἔνθα δἐπ ἐσχατιῇ σπέος εἴδομεν ἄγχι θαλάσσης
ὑψηλόν δάφνῃσι κατηρεφές ἔνθα δὲ πολλὰ
μῆλ ὄϊές τε καὶ αἶγες ἰαύεσκον περὶ δαὐλὴ
ὑψηλὴ δέδμητο κατωρυχέεσσι λίθοισι
μακρῇσίν τε πίτυσσιν ἰδὲ δρυσὶν ὑψικόμοισιν
ἔνθα δἀνὴρ ἐνίαυε πελώριος ὅς ῥα τὰ μῆλα
οἶος ποιμαίνεσκεν ἀπόπροθεν οὐδὲ μετ ἄλλους
πωλεῖτ ἀλλ ἀπάνευθεν ἐὼν ἀθεμίστια ᾔδη
καὶ γὰρ θαῦμ ἐτέτυκτο πελώριον οὐδὲ ἐῴκει
ἀνδρί γε σιτοφάγῳ ἀλλὰ ῥίῳ ὑλήεντι
ὑψηλῶν ὀρέων ὅ τε φαίνεται οἶον ἀπ ἄλλων
δὴ τότε τοὺς ἄλλους κελόμην ἐρίηρας ἑταίρους
αὐτὰρ ἐγὼ κρίνας ἑτάρων δυοκαίδεκ ἀρίστους
βῆν ἀτὰρ αἴγεον ἀσκὸν ἔχον μέλανος οἴνοιο
ἡδέος ὅν μοι ἔδωκε Μάρων Εὐάνθεος υἱός
ἱρεὺς Ἀπόλλωνος ὃς Ἴσμαρον ἀμφιβεβήκει
οὕνεκά μιν σὺν παιδὶ περισχόμεθ ἠδὲ γυναικὶ
ἁζόμενοι ᾤκει γὰρ ἐν ἄλσεϊ δενδρήεντι
Φοίβου Ἀπόλλωνος ὁ δέ μοι πόρεν ἀγλαὰ δῶρα
χρυσοῦ μέν μοι δῶκ εὐεργέος ἑπτὰ τάλαντα
δῶκε δέ μοι κρητῆρα πανάργυρον αὐτὰρ ἔπειτα
οἶνον ἐν ἀμφιφορεῦσι δυώδεκα πᾶσιν ἀφύσσας
ἡδὺν ἀκηράσιον θεῖον ποτόν οὐδέ τις αὐτὸν
ἠείδει δμώων οὐδ ἀμφιπόλων ἐνὶ οἴκῳ
ἀλλ αὐτὸς ἄλοχός τε φίλη ταμίη τε μί οἴη
τὸν δὅτε πίνοιεν μελιηδέα οἶνον ἐρυθρόν
ἓν δέπας ἐμπλήσας ὕδατος ἀνὰ εἴκοσι μέτρα
χεῦ ὀδμὴ δἡδεῖα ἀπὸ κρητῆρος ὀδώδει
θεσπεσίη τότ ἂν οὔ τοι ἀποσχέσθαι φίλον ἦεν
τοῦ φέρον ἐμπλήσας ἀσκὸν μέγαν ἐν δὲ καὶ ᾖα
κωρύκῳ αὐτίκα γάρ μοι ὀΐσατο θυμὸς ἀγήνωρ
ἄνδρ ἐπελεύσεσθαι μεγάλην ἐπιειμένον ἀλκήν
ἄγριον οὔτε δίκας ἐῢ εἰδότα οὔτε θέμιστας
καρπαλίμως δεἰς ἄντρον ἀφικόμεθ οὐδέ μιν ἔνδον
εὕρομεν ἀλλ ἐνόμευε νομὸν κάτα πίονα μῆλα
ἐλθόντες δεἰς ἄντρον ἐθηεύμεσθα ἕκαστα
ταρσοὶ μὲν τυρῶν βρῖθον στείνοντο δὲ σηκοὶ
ἀρνῶν ἠδ ἐρίφων διακεκριμέναι δὲ ἕκασται
ἔρχατο χωρὶς μὲν πρόγονοι χωρὶς δὲ μέτασσαι
χωρὶς δαὖθ ἕρσαι ναῖον δὀρῷ ἄγγεα πάντα
γαυλοί τε σκαφίδες τε τετυγμένα τοῖς ἐνάμελγεν
ἔνθ ἐμὲ μὲν πρώτισθ ἕταροι λίσσοντ ἐπέεσσι
τυρῶν αἰνυμένους ἰέναι πάλιν αὐτὰρ ἔπειτα
καρπαλίμως ἐπὶ νῆα θοὴν ἐρίφους τε καὶ ἄρνας
σηκῶν ἐξελάσαντας ἐπιπλεῖν ἁλμυρὸν ὕδωρ
οὐδ ἄρ ἔμελλ ἑτάροισι φανεὶς ἐρατεινὸς ἔσεσθαι
ἔνθα δὲ πῦρ κείαντες ἐθύσαμεν ἠδὲ καὶ αὐτοὶ
τυρῶν αἰνύμενοι φάγομεν μένομέν τέ μιν ἔνδον
ἥμενοι ἦος ἐπῆλθε νέμων φέρε δὄβριμον ἄχθος
ὕλης ἀζαλέης ἵνα οἱ ποτιδόρπιον εἴη
ἔκτοσθεν δἄντροιο βαλὼν ὀρυμαγδὸν ἔθηκεν
ἡμεῖς δὲ δείσαντες ἀπεσσύμεθ ἐς μυχὸν ἄντρου
αὐτὰρ ὅ γεἰς εὐρὺ σπέος ἤλασε πίονα μῆλα
πάντα μάλ ὅσσ ἤμελγε τὰ δἄρσενα λεῖπε θύρηφι
ἀρνειούς τε τράγους τε βαθείης ἔκτοθεν αὐλῆς
ὄβριμον οὐκ ἂν τόν γε δύω καὶ εἴκοσ ἄμαξαι
ἐσθλαὶ τετράκυκλοι ἀπ οὔδεος ὀχλίσσειαν
τόσσην ἠλίβατον πέτρην ἐπέθηκε θύρῃσιν
ἑζόμενος δἤμελγεν ὄϊς καὶ μηκάδας αἶγας
πάντα κατὰ μοῖραν καὶ ὑπ ἔμβρυον ἧκεν ἑκάστῃ
αὐτίκα δἥμισυ μὲν θρέψας λευκοῖο γάλακτος
πλεκτοῖς ἐν ταλάροισιν ἀμησάμενος κατέθηκεν
ἥμισυ δαὖτ ἔστησεν ἐν ἄγγεσιν ὄφρα οἱ εἴη
πίνειν αἰνυμένῳ καί οἱ ποτιδόρπιον εἴη
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ σπεῦσε πονησάμενος τὰ ἃ ἔργα
ἤ τι κατὰ πρῆξιν ἦ μαψιδίως ἀλάλησθε
οἷά τε ληϊστῆρες ὑπεὶρ ἅλα τοί τἀλόωνται
ὣς ἔφαθ ἡμῖν δαὖτε κατεκλάσθη φίλον ἦτορ
δεισάντων φθόγγον τε βαρὺν αὐτόν τε πέλωρον
ἀλλὰ καὶ ὥς μιν ἔπεσσιν ἀμειβόμενος προσέειπον
ἡμεῖς τοι Τροίηθεν ἀποπλαγχθέντες Ἀχαιοὶ
παντοίοις ἀνέμοισιν ὑπὲρ μέγα λαῖτμα θαλάσσης
ἤλθομεν οὕτω που Ζεὺς ἤθελε μητίσασθαι
τοῦ δὴ νῦν γε μέγιστον ὑπουράνιον κλέος ἐστί
τόσσην γὰρ διέπερσε πόλιν καὶ ἀπώλεσε λαοὺς
πολλούς ἡμεῖς δαὖτε κιχανόμενοι τὰ σὰ γοῦνα
ἱκόμεθ εἴ τι πόροις ξεινήϊον ἠὲ καὶ ἄλλως
δοίης δωτίνην ἥ τε ξείνων θέμις ἐστίν
ἀλλ αἰδεῖο φέριστε θεούς ἱκέται δέ τοί εἰμεν
Ζεὺς δἐπιτιμήτωρ ἱκετάων τε ξείνων τε
ξείνιος ὃς ξείνοισιν ἅμ αἰδοίοισιν ὀπηδεῖ
ὣς ἐφάμην ὁ δέ μαὐτίκ ἀμείβετο νηλέϊ θυμῷ
ὅς με θεοὺς κέλεαι ἢ δειδίμεν ἢ ἀλέασθαι
οὐ γὰρ Κύκλωπες Διὸς αἰγιόχου ἀλέγουσιν
οὐδὲ θεῶν μακάρων ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰμεν
οὐδ ἂν ἐγὼ Διὸς ἔχθος ἀλευάμενος πεφιδοίμην
οὔτε σεῦ οὔθ ἑτάρων εἰ μὴ θυμός με κελεύοι
ἀλλά μοι εἴφ ὅπῃ ἔσχες ἰὼν εὐεργέα νῆα
ἤ που ἐπ ἐσχατιῆς ἦ καὶ σχεδόν ὄφρα δαείω
ὣς φάτο πειράζων ἐμὲ δοὐ λάθεν εἰδότα πολλά
ἀλλά μιν ἄψορρον προσέφην δολίοις ἐπέεσσι
πρὸς πέτρῃσι βαλὼν ὑμῆς ἐπὶ πείρασι γαίης
ἄκρῃ προσπελάσας ἄνεμος δἐκ πόντου ἔνεικεν
ὣς ἐφάμην ὁ δέ μοὐδὲν ἀμείβετο νηλέϊ θυμῷ
ἀλλ ὅ γἀναΐξας ἑτάροις ἐπὶ χεῖρας ἴαλλε
σὺν δὲ δύω μάρψας ὥς τε σκύλακας ποτὶ γαίῃ
κόπτ ἐκ δἐγκέφαλος χαμάδις ῥέε δεῦε δὲ γαῖαν
τοὺς δὲ διὰ μελεϊστὶ ταμὼν ὡπλίσσατο δόρπον
ἤσθιε δὥς τε λέων ὀρεσίτροφος οὐδ ἀπέλειπεν
ἔγκατά τε σάρκας τε καὶ ὀστέα μυελόεντα
ἡμεῖς δὲ κλαίοντες ἀνεσχέθομεν Διῒ χεῖρας
σχέτλια ἔργ ὁρόωντες ἀμηχανίη δἔχε θυμόν
αὐτὰρ ἐπεὶ Κύκλωψ μεγάλην ἐμπλήσατο νηδὺν
ἀνδρόμεα κρέ ἔδων καὶ ἐπ ἄκρητον γάλα πίνων
κεῖτ ἔντοσθ ἄντροιο τανυσσάμενος διὰ μήλων
τὸν μὲν ἐγὼ βούλευσα κατὰ μεγαλήτορα θυμὸν
ἆσσον ἰών ξίφος ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ
οὐτάμεναι πρὸς στῆθος ὅθι φρένες ἧπαρ ἔχουσι
χείρ ἐπιμασσάμενος ἕτερος δέ με θυμὸς ἔρυκεν
αὐτοῦ γάρ κε καὶ ἄμμες ἀπωλόμεθ αἰπὺν ὄλεθρον
οὐ γάρ κεν δυνάμεσθα θυράων ὑψηλάων
χερσὶν ἀπώσασθαι λίθον ὄβριμον ὃν προσέθηκεν
ὣς τότε μὲν στενάχοντες ἐμείναμεν Ἠῶ δῖαν
καὶ τότε πῦρ ἀνέκαιε καὶ ἤμελγε κλυτὰ μῆλα
σὺν δὅ γε δαὖτε δύω μάρψας ὡπλίσσατο δεῖπνον
δειπνήσας δἄντρου ἐξήλασε πίονα μῆλα
ῥηϊδίως ἀφελὼν θυρεὸν μέγαν αὐτὰρ ἔπειτα
ἂψ ἐπέθηχ ὡς εἴ τε φαρέτρῃ πῶμ ἐπιθείη
πολλῇ δὲ ῥοίζῳ πρὸς ὄρος τρέπε πίονα μῆλα
Κύκλωψ αὐτὰρ ἐγὼ λιπόμην κακὰ βυσσοδομεύων
εἴ πως τισαίμην δοίη δέ μοι εὖχος Ἀθήνη
Κύκλωπος γὰρ ἔκειτο μέγα ῥόπαλον παρὰ σηκῷ
χλωρὸν ἐλαΐνεον τὸ μὲν ἔκταμεν ὄφρα φοροίη
φορτίδος εὐρείης ἥ τἐκπεράᾳ μέγα λαῖτμα
τόσσον ἔην μῆκος τόσσον πάχος εἰσοράασθαι
τοῦ μὲν ὅσον τὄργυιαν ἐγὼν ἀπέκοψα παραστὰς
καὶ παρέθηχ ἑτάροισιν ἀποξῦναι δἐκέλευσα
οἱ δὁμαλὸν ποίησαν ἐγὼ δἐθόωσα παραστὰς
καὶ τὸ μὲν εὖ κατέθηκα κατακρύψας ὑπὸ κόπρῳ
ἥ ῥα κατὰ σπείους κέχυτο μεγάλ ἤλιθα πολλή
αὐτὰρ τοὺς ἄλλους κλήρῳ πεπαλάχθαι ἄνωγον
ὅς τις τολμήσειεν ἐμοὶ σὺν μοχλὸν ἀείρας
τρῖψαι ἐν ὀφθαλμῷ ὅτε τὸν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι
οἱ δἔλαχον τοὺς ἄν κε καὶ ἤθελον αὐτὸς ἑλέσθαι
τέσσαρες αὐτὰρ ἐγὼ πέμπτος μετὰ τοῖσιν ἐλέγμην
ἑσπέριος δἦλθεν καλλίτριχα μῆλα νομεύων
αὐτίκα δεἰς εὐρὺ σπέος ἤλασε πίονα μῆλα
πάντα μάλ οὐδέ τι λεῖπε βαθείης ἔκτοθεν αὐλῆς
ἤ τι ὀϊσάμενος ἢ καὶ θεὸς ὣς ἐκέλευσεν
σὺν δὅ γε δαὖτε δύω μάρψας ὡπλίσσατο δόρπον
καὶ τότ ἐγὼ Κύκλωπα προσηύδων ἄγχι παραστάς
κισσύβιον μετὰ χερσὶν ἔχων μέλανος οἴνοιο
ὄφρ εἰδῇς οἷόν τι ποτὸν τόδε νηῦς ἐκεκεύθει
οἴκαδε πέμψειας σὺ δὲ μαίνεαι οὐκέτ ἀνεκτῶς
σχέτλιε πῶς κέν τίς σε καὶ ὕστερον ἄλλος ἵκοιτο
ἀνθρώπων πολέων ἐπεὶ οὐ κατὰ μοῖραν ἔρεξας