Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
οἲ γὼ τάλαινα συμφορᾶς κακῆς φίλοι
νῆσός τις ἔστι πρόσθε Σαλαμῖνος τόπων
βαιά δύσορμος ναυσίν ἣν ὁ φιλόχορος
Πὰν ἐμβατεύει ποντίας ἀκτῆς ἔπι
ἐνταῦθα πέμπει τούσδ ὅπως ὅταν νεῶν
φθαρέντες ἐχθροὶ νῆσον ἐκσῳζοίατο
κτείνοιεν εὐχείρωτον Ἑλλήνων στρατόν
φίλους δ ὑπεκσῴζοιεν ἐναλίων πόρων
κακῶς τὸ μέλλον ἱστορῶν ὡς γὰρ θεὸς
ναῶν ἔδωκε κῦδος Ἕλλησιν μάχης
ὅπλοισι ναῶν ἐξέθρῳσκον ἀμφὶ δὲ
κυκλοῦντο πᾶσαν νῆσον ὥστ ἀμηχανεῖν
ὅποι τράποιντο πολλὰ μὲν γὰρ ἐκ χερῶν
πέτροισιν ἠράσσοντο τοξικῆς τ ἄπο
θώμιγγος ἰοὶ προσπίτνοντές ὤλλυσαν
παίουσι κρεοκοποῦσι δυστήνων μέλη
ἕως ἁπάντων ἐξαπέφθειραν βίον
Ξέρξης δ ἀνῴμωξεν κακῶν ὁρῶν βάθος
ἕδραν γὰρ εἶχε παντὸς εὐαγῆ στρατοῦ
ὑψηλὸν ὄχθον ἄγχι πελαγίας ἁλός
ῥήξας δὲ πέπλους κἀνακωκύσας λιγύ
πεζῷ παραγγείλας ἄφαρ στρατεύματι
ἵησ ἀκόσμῳ ξὺν φυγῇ τοιάνδε σοι
πρὸς τῇ πάροιθε συμφορὰν πάρα στένειν
ὦ στυγνὲ δαῖμον ὡς ἄρ ἔψευσας φρενῶν
Πέρσας πικρὰν δὲ παῖς ἐμὸς τιμωρίαν
κλεινῶν Ἀθηνῶν ηὗρε κοὐκ ἀπήρκεσαν
οὓς πρόσθε Μαραθὼν βαρβάρων ἀπώλεσεν
τοσόνδε πλῆθος πημάτων ἐπέσπασεν
σὺ δ εἰπέ ναῶν αἳ πεφεύγασιν μόρον
ποῦ τάσδ ἔλειπες οἶσθα σημῆναι τορῶς
κατ οὖρον οὐκ εὔκοσμον αἴρονται φυγήν
στρατὸς δ ὁ λοιπὸς ἔν τε Βοιωτῶν χθονὶ
διώλλυθ οἱ μὲν ἀμφὶ κρηναῖον γάνος
δίψῃ πονοῦντες οἱ δ ὑπ ἄσθματος κενοὶ
διεκπερῶμεν ἔς τε Φωκέων χθόνα
καὶ Δωρίδ αἶαν Μηλιᾶ τε κόλπον οὗ
Σπερχειὸς ἄρδει πεδίον εὐμενεῖ ποτῷ
βορᾶς ἐδέξαντ ἔνθα δὴ πλεῖστοι θάνον
δίψῃ τε λιμῷ τ ἀμφότερα γὰρ ἦν τάδε
χώραν ἀφικόμεσθ ἐπ Ἀξίου πόρον
Βόλβης θ ἕλειον δόνακα Πάγγαιόν τ ὄρος
Ἠδωνίδ αἶαν νυκτὶ δ ἐν ταύτῃ θεὸς
χειμῶν ἄωρον ὦρσε πήγνυσιν δὲ πᾶν
ῥέεθρον ἁγνοῦ Στρυμόνος θεοὺς δέ τις
τὸ πρὶν νομίζων οὐδαμοῦ τότ ηὔχετο
λιταῖσι γαῖαν οὐρανόν τε προσκυνῶν
στρατός περᾷ κρυσταλλοπῆγα διὰ πόρον
ἀκτῖνας ὡρμήθη σεσωσμένος κυρεῖ
μέσον πόρον διῆκε θερμαίνων φλογί
πῖπτον δ ἐπ ἀλλήλοισιν ηὐτύχει δέ τοι
ὅστις τάχιστα πνεῦμ ἀπέρρηξεν βίου
ὅσοι δὲ λοιποὶ κἄτυχον σωτηρίας
Θρῄκην περάσαντες μόγις πολλῷ πόνῳ
ἥκουσιν ἐκφυγόντες οὐ πολλοί τινες
ἐφ ἑστιοῦχον γαῖαν ὡς στένειν πόλιν
Περσῶν ποθοῦσαν φιλτάτην ἥβην χθονός
ταῦτ ἔστ ἀληθῆ πολλὰ δ ἐκλείπω λέγων
κακῶν ἃ Πέρσαις ἐγκατέσκηψεν θεός
ὦ δυσπόνητε δαῖμον ὡς ἄγαν βαρὺς
ποδοῖν ἐνήλου παντὶ Περσικῷ γένει
οἲ γὼ τάλαινα διαπεπραγμένου στρατοῦ
ὦ νυκτὸς ὄψις ἐμφανὴς ἐνυπνίων
ὡς κάρτα μοι σαφῶς ἐδήλωσας κακά
ὑμεῖς δὲ φαύλως αὔτ ἄγαν ἐκρίνατε
ὅμως δ ἐπειδὴ τῇδ ἐκύρωσεν φάτις
ὑμῶν θεοῖς μὲν πρῶτον εὔξασθαι θέλω
ἥξω λαβοῦσα πέλανον ἐξ οἴκων ἐμῶν
ἐπίσταμαι μὲν ὡς ἐπ ἐξειργασμένοις
ἀλλ ἐς τὸ λοιπὸν εἴ τι δὴ λῷον πέλοι
ὑμᾶς δὲ χρὴ πὶ τοῖσδε τοῖς πεπραγμένοις
πιστοῖσι πιστὰ ξυμφέρειν βουλεύματα
παρηγορεῖτε καὶ προπέμπετ ἐς δόμους
μὴ καί τι πρὸς κακοῖσι προσθῆται κακόν
ὦ Ζεῦ βασιλεῦ νῦν γὰρ Περσῶν
τῶν μεγαλαύχων καὶ πολυάνδρων
στρατιὰν ὀλέσας
ἄστυ τὸ Σούσων ἠδ Ἀγβατάνων
πένθει δνοφερῷ κατέκρυψας
πολλαὶ δ ἀταλαῖς χερσὶ καλύπτρας
κατερεικόμεναι
διαμυδαλέοις δάκρυσι κόλπους
αἱ δ ἁβρόγοοι Περσίδες ἀνδρῶν
ποθέουσαι ἰδεῖν ἀρτιζυγίαν
λέκτρων εὐνὰς ἁβροχίτωνας
χλιδανῆς ἥβης τέρψιν ἀφεῖσαι
πενθοῦσι γόοις ἀκορεστοτάτοις
κἀγὼ δὲ μόρον τῶν οἰχομένων
αἴρω δοκίμως πολυπενθῆ
νῦν γὰρ δὴ πρόπασα μὲν στένει
γαῖ Ἀσὶς ἐκκενουμένα
Ξέρξης μὲν ἄγαγεν ποποῖ
Ξέρξης δ ἀπώλεσεν τοτοῖ
βαρίδεσσι ποντίαις
τίπτε Δαρεῖος μὲν οὕ
τω τότ ἀβλαβὴς ἐπῆν
τόξαρχος πολιήταις
Σουσίδαις φίλος ἄκτωρ
πεζούς γάρ σφε καὶ θαλασσίους
λινόπτεροι κυανώπιδες
νᾶες μὲν ἄγαγον ποποῖ
νᾶες δ ἀπώλεσαν τοτοῖ
νᾶες πανωλέθροισιν ἐμβολαῖς
διὰ δ Ἰαόνων χέρας
τυτθὰ δ ἐκφυγεῖν ἄνακτ
αὐτὸν εἰσακούομεν
Θρῄκης ἂμ πεδιήρεις
δυσχίμους τε κελεύθους
τοὶ δ ἄρα πρωτόμοροιο φεῦ
ἔρρανται στένε καὶ δακνά
ζου βαρὺ δ ἀμβόασον
οὐράνι ἄχη ὀᾶ
τεῖνε δὲ δυσβάυκτον
βοᾶτιν τάλαιναν αὐδάν
γναπτόμενοι δ ἁλὶ δεινᾶι φεῦ
πενθεῖ δ ἄνδρα δόμος στερη
θείς τοκέες τ ἄπαιδες
δυρόμενοι γέροντες
τὸ πᾶν δὴ κλύουσιν ἄλγος
τοὶ δ ἀνὰ γᾶν Ἀσίαν δὴν
οὐκέτι περσονομοῦνται
οὐδ ἔτι δασμοφοροῦσιν
δεσποσύνοισιν ἀνάγκαις
οὐδ ἐς γᾶν προπίτνοντες
ἅζονται βασιλεία
γὰρ διόλωλεν ἰσχύς
οὐδ ἔτι γλῶσσα βροτοῖσιν
ἐν φυλακαῖς λέλυται γὰρ
λαὸς ἐλεύθερα βάζειν
ὡς ἐλύθη ζυγὸν ἀλκᾶς
αἱμαχθεῖσα δ ἄρουραν
Αἴαντος περικλύστα
νᾶσος ἔχει τὰ Περσᾶν
φίλοι κακῶν μὲν ὅστις ἔμπειρος κυρεῖ
κακῶν ἐπέλθῃ πάντα δειμαίνειν φιλεῖ
τὸν αὐτὸν αἰεὶ δαίμον οὐριεῖν τύχην
ἐν ὄμμασιν τἀνταῖα φαίνεται θεῶν
βοᾷ δ ἐν ὠσὶ κέλαδος οὐ παιώνιος
τοία κακῶν ἔκπληξις ἐκφοβεῖ φρένας
τοιγὰρ κέλευθον τήνδ ἄνευ τ ὀχημάτων
ἔστειλα παιδὸς πατρὶ πρευμενεῖς χοὰς
φέρουσ ἅπερ νεκροῖσι μειλικτήρια
βοός τ ἀφ ἁγνῆς λευκὸν εὔποτον γάλα
τῆς τ ἀνθεμουργοῦ στάγμα παμφαὲς μέλι
λιβάσιν ὑδρηλαῖς παρθένου πηγῆς μέτα
ποτὸν παλαιᾶς ἀμπέλου γάνος τόδε
τῆς τ αἰὲν ἐν φύλλοισι θαλλούσης βίον
ξανθῆς ἐλαίας καρπὸς εὐώδης πάρα
ἄνθη τε πλεκτά παμφόρου γαίας τέκνα
ἀλλ ὦ φίλοι χοαῖσι ταῖσδε νερτέρων
Δαρεῖον ἀνακαλεῖσθε γαπότους δ ἐγὼ
τιμὰς προπέμψω τάσδε νερτέροις θεοῖς
βασίλεια γύναι πρέσβος Πέρσαις
σύ τε πέμπε χοὰς θαλάμους ὑπὸ γῆς
φθιμένων πομποὺς
εὔφρονας εἶναι κατὰ γαίας
ἀλλά χθόνιοι δαίμονες ἁγνοί
Γῆ τε καὶ Ἑρμῆ βασιλεῦ τ ἐνέρων
πέμψατ ἔνερθεν ψυχὴν ἐς φῶς
εἰ γάρ τι κακῶν ἄκος οἶδε πλέον
μόνος ἂν θνητῶν πέρας εἴποι
ἦ ῥ ἀίει μου μακαρίτας ἰσοδαίμων βασιλεὺς
βάρβαρ ἀσαφηνῆ
ἱέντος τὰ παναίολ αἰ
ανῆ δύσθροα βάγματ ἢ
παντάλαν ἄχη διαβοάσω
νέρθεν ἆρα κλύει μου
ἀλλὰ σύ μοι Γᾶ τε καὶ ἄλλοι χθονίων ἁγεμόνες
δαίμονα μεγαυχῆ
ἰόντ αἰνέσατ ἐκ δόμων
Περσᾶν Σουσιγενῆ θεόν
πέμπετε δ ἄνω οἷον οὔπω
Περσὶς αἶ ἐκάλυψεν
ἦ φίλος ἁνήρ φίλος ὄχθος
φίλα γὰρ κέκευθεν ἤθη
Ἀιδωνεὺς δ ἀναπομ
πὸς ἀνείης Ἀιδωνεύς
οὐδὲ γὰρ ἄνδρας ποτ ἀπώλλυ
πολεμοφθόροισιν ἄταις
θεομήστωρ δ ἐκικλή
βαλήν ἀρχαῖος βαλήν ἴθι ἱκοῦ
ἔλθ ἐπ ἄκρον κόρυμβον ὄχθου
κροκόβαπτον ποδὸς εὔμαριν ἀείρων
βασιλείου τιάρας
φάλαρον πιφαύσκων
βάσκε πάτερ ἄκακε Δαριάν οἶ
ὅπως αἰανῆ κλύῃς νέα τ ἄχη
δέσποτα δεσπότου φάνηθι
Στυγία γάρ τις ἐπ ἀχλὺς πεπόταται
νεολαία γὰρ ἤδη
κατὰ πᾶσ ὄλωλεν
ὦ πολύκλαυτε φίλοισι θανών
τί τάδε τί τάδε δυνάτα δυνάτα
περὶ τᾷ σᾷ δίδυμα διαγόεν ἁμάρτια
πᾶσαι γᾷ τᾷδ
νᾶες ἄναες ἄναες
ὦ πιστὰ πιστῶν ἥλικές θ ἥβης ἐμῆς
Πέρσαι γεραιοί τίνα πόλις πονεῖ πόνον
στένει κέκοπται καὶ χαράσσεται πέδον
λεύσσων δ ἄκοιτιν τὴν ἐμὴν τάφου πέλας
ταρβῶ χοὰς δὲ πρευμενὴς ἐδεξάμην
ὑμεῖς δὲ θρηνεῖτ ἐγγὺς ἑστῶτες τάφου
οἰκτρῶς καλεῖσθέ μ ἐστὶ δ οὐκ εὐέξοδον
λαβεῖν ἀμείνους εἰσὶν ἢ μεθιέναι
ὅμως δ ἐκείνοις ἐνδυναστεύσας ἐγὼ
ἥκω τάχυνε δ ὡς ἄμεμπτος ὦ χρόνου
σέβομαι μὲν προσιδέσθαι
σέβομαι δ ἀντία λέξαι
σέθεν ἀρχαίῳ περὶ τάρβει
ἀλλ ἐπεὶ κάτωθεν ἦλθον σοῖς γόοις πεπεισμένος
μή τι μακιστῆρα μῦθον ἀλλὰ σύντομον λέγων
εἰπὲ καὶ πέραινε πάντα τὴν ἐμὴν αἰδῶ μεθείς
δίεμαι μὲν χαρίσασθαι
δίεμαι δ ἀντία φάσθαι
λέξας δύσλεκτα φίλοισιν
ἀλλ ἐπεὶ δέος παλαιὸν σοὶ φρενῶν ἀνθίσταται
τῶν ἐμῶν λέκτρων γεραιὰ ξύννομ εὐγενὲς γύναι
λέξον ἀνθρώπεια δ ἄν τοι πήματ ἂν τύχοι βροτοῖς
πολλὰ μὲν γὰρ ἐκ θαλάσσης πολλὰ δ ἐκ χέρσου κακὰ
γίγνεται θνητοῖς ὁ μάσσων βίοτος ἢν ταθῇ πρόσω
ὡς ἕως τ ἔλευσσες αὐγὰς ἡλίου ζηλωτὸς ὢν
βίοτον εὐαίωνα Πέρσαις ὡς θεὸς διήγαγες
νῦν τέ σε ζηλῶ θανόντα πρὶν κακῶν ἰδεῖν βάθος
πάντα γάρ Δαρεῖ ἀκούσῃ μῦθον ἐν βραχεῖ χρόνῳ
διαπεπόρθηται τὰ Περσῶν πράγμαθ ὡς εἰπεῖν ἔπος
τίνι τρόπῳ λοιμοῦ τις ἦλθε σκηπτὸς ἢ στάσις πόλει
οὐδαμῶς ἀλλ ἀμφ Ἀθήνας πᾶς κατέφθαρται στρατός
τίς δ ἐμῶν ἐκεῖσε παίδων ἐστρατηλάτει φράσον
θούριος Ξέρξης κενώσας πᾶσαν ἠπείρου πλάκα
πεζὸς ἢ ναύτης δὲ πεῖραν τήνδ ἐμώρανεν τάλας
ἀμφότερα διπλοῦν μέτωπον ἦν δυοῖν στρατευμάτοιν
πῶς δὲ καὶ στρατὸς τοσόσδε πεζὸς ἤνυσεν περᾶν
μηχαναῖς ἔζευξεν Ἕλλης πορθμόν ὥστ ἔχειν πόρον
ὧδ ἔχει γνώμης δέ πού τις δαιμόνων ξυνήψατο
φεῦ μέγας τις ἦλθε δαίμων ὥστε μὴ φρονεῖν καλῶς
ὡς ἰδεῖν τέλος πάρεστιν οἷον ἤνυσεν κακόν
καὶ τί δὴ πράξασιν αὐτοῖς ὧδ ἐπιστενάζετε
ναυτικὸς στρατὸς κακωθεὶς πεζὸν ὤλεσε στρατόν
ὧδε παμπήδην δὲ λαὸς πᾶς κατέφθαρται δορί
πρὸς τάδ ὡς Σούσων μὲν ἄστυ πᾶν κενανδρίαν στένει
ὦ πόποι κεδνῆς ἀρωγῆς κἀπικουρίας στρατοῦ
Βακτρίων δ ἔρρει πανώλης δῆμος οὐδέ τις γέρων
ὦ μέλεος οἵαν ἄρ ἥβην ξυμμάχων ἀπώλεσεν
μονάδα δὲ Ξέρξην ἔρημόν φασιν οὐ πολλῶν μέτα
πῶς τε δὴ καὶ ποῖ τελευτᾶν ἔστι τις σωτηρία
ἄσμενον μολεῖν γέφυραν γαῖν δυοῖν ζευκτηρίαν
καὶ πρὸς ἤπειρον σεσῶσθαι τήνδε τοῦτ ἐτήτυμον
ναί λόγος κρατεῖ σαφηνὴς τοῦτό γ οὐδ ἔνι στάσις
φεῦ ταχεῖά γ ἦλθε χρησμῶν πρᾶξις ἐς δὲ παῖδ ἐμὸν
Ζεὺς ἀπέσκηψεν τελευτὴν θεσφάτων ἐγὼ δέ που
διὰ μακροῦ χρόνου τάδ ηὔχουν ἐκτελευτήσειν θεούς
ἀλλ ὅταν σπεύδῃ τις αὐτός χὠ θεὸς συνάπτεται
νῦν κακῶν ἔοικε πηγὴ πᾶσιν ηὑρῆσθαι φίλοις
παῖς δ ἐμὸς τάδ οὐ κατειδὼς ἤνυσεν νέῳ θράσει
ἤλπισε σχήσειν ῥέοντα Βόσπορον ῥόον θεοῦ
καὶ πόρον μετερρύθμιζε καὶ πέδαις σφυρηλάτοις
περιβαλὼν πολλὴν κέλευθον ἤνυσεν πολλῷ στρατῷ
θνητὸς ὢν θεῶν τε πάντων ᾤετ οὐκ εὐβουλίᾳ
καὶ Ποσειδῶνος κρατήσειν πῶς τάδ οὐ νόσος φρενῶν
εἶχε παῖδ ἐμόν δέδοικα μὴ πολὺς πλούτου πόνος
οὑμὸς ἀνθρώποις γένηται τοῦ φθάσαντος ἁρπαγή
θούριος Ξέρξης λέγουσι δ ὡς σὺ μὲν μέγαν τέκνοις
πλοῦτον ἐκτήσω ξὺν αἰχμῇ τὸν δ ἀνανδρίας ὕπο
ἔνδον αἰχμάζειν πατρῷον δ ὄλβον οὐδὲν αὐξάνειν
τοιάδ ἐξ ἀνδρῶν ὀνείδη πολλάκις κλύων κακῶν
τήνδ ἐβούλευσεν κέλευθον καὶ στράτευμ ἐφ Ἑλλάδα
μέγιστον ἀείμνηστον οἷον οὐδέπω
τόδ ἄστυ Σούσων ἐξεκείνωσεν πεσόν
ἐξ οὗτε τιμὴν Ζεὺς ἄναξ τήνδ ὤπασεν
ἕν ἄνδρ ἁπάσης Ἀσίδος μηλοτρόφου
ταγεῖν ἔχοντα σκῆπτρον εὐθυντήριον
Μῆδος γὰρ ἦν ὁ πρῶτος ἡγεμὼν στρατοῦ
ἄλλος δ ἐκείνου παῖς τόδ ἔργον ἤνυσεν
φρένες γὰρ αὐτοῦ θυμὸν ᾠακοστρόφουν
τρίτος δ ἀπ αὐτοῦ Κῦρος εὐδαίμων ἀνήρ
ἄρξας ἔθηκε πᾶσιν εἰρήνην φίλοις
Λυδῶν δὲ λαὸν καὶ Φρυγῶν ἐκτήσατο
Ἰωνίαν τε πᾶσαν ἤλασεν βίᾳ
θεὸς γὰρ οὐκ ἤχθηρεν ὡς εὔφρων ἔφυ
Κύρου δὲ παῖς τέταρτος ηὔθυνε στρατόν
πέμπτος δὲ Μάρδος ἦρξεν αἰσχύνη πάτρᾳ
θρόνοισί τ ἀρχαίοισι τὸν δὲ σὺν δόλῳ
ξὺν ἀνδράσιν φίλοισιν οἷς τόδ ἦν χρέος
κἀγὼ πάλου τ ἔκυρσα τοῦπερ ἤθελον
κἀπεστράτευσα πολλὰ σὺν πολλῷ στρατῷ
ἀλλ οὐ κακὸν τοσόνδε προσέβαλον πόλει
κοὐ μνημονεύει τὰς ἐμὰς ἐπιστολάς
εὖ γὰρ σαφῶς τόδ ἴστ ἐμοὶ ξυνήλικες
ἅπαντες ἡμεῖς οἳ κράτη τάδ ἔσχομεν
οὐκ ἂν φανεῖμεν πήματ ἔρξαντες τόσα
τί οὖν ἄναξ Δαρεῖε ποῖ καταστρέφεις
λόγων τελευτήν πῶς ἂν ἐκ τούτων ἔτι
πράσσοιμεν ὡς ἄριστα Περσικὸς λεώς
εἰ μὴ στρατεύοισθ ἐς τὸν Ἑλλήνων τόπον
μηδ εἰ στράτευμα πλεῖον ἦι τὸ Μηδικόν
αὐτὴ γὰρ ἡ γῆ ξύμμαχος κείνοις πέλει
πῶς τοῦτ ἔλεξας τίνι τρόπῳ δὲ συμμαχεῖ
κτείνουσα λιμῷ τοὺς ὑπερπόλλους ἄγαν
ἀλλ εὐσταλῆ τοι λεκτὸν ἀροῦμεν στόλον
ἀλλ οὐδ ὁ μείνας νῦν ἐν Ἑλλάδος τόποις
στρατὸς κυρήσει νοστίμου σωτηρίας
πῶς εἶπας οὐ γὰρ πᾶν στράτευμα βαρβάρων
περᾷ τὸν Ἕλλης πορθμὸν Εὐρώπης ἄπο
παῦροι γε πολλῶν εἴ τι πιστεῦσαι θεῶν
χρὴ θεσφάτοισιν ἐς τὰ νῦν πεπραγμένα
βλέψαντα συμβαίνει γὰρ οὐ τὰ μέν τὰ δ οὔ
κεἴπερ τάδ ἐστί πλῆθος ἔκκριτον στρατοῦ
λείπει κεναῖσιν ἐλπίσιν πεπεισμένος
μίμνουσι δ ἔνθα πεδίον Ἀσωπὸς ῥοαῖς
ἄρδει φίλον πίασμα Βοιωτῶν χθονί
οὗ σφιν κακῶν ὕψιστ ἐπαμμένει παθεῖν
οἳ γῆν μολόντες Ἑλλάδ οὐ θεῶν βρέτη
ᾐδοῦντο συλᾶν οὐδὲ πιμπράναι νεώς
πρόρριζα φύρδην ἐξανέστραπται βάθρων
πάσχουσι τὰ δὲ μέλλουσι κοὐδέπω κακῶν
κρηνὶς ἀπέσβηκ ἀλλ ἔτ ἐκπιδύεται
πρὸς γῇ Πλαταιῶν Δωρίδος λόγχης ὕπο
ὡς οὐχ ὑπέρφευ θνητὸν ὄντα χρὴ φρονεῖν
ὕβρις γὰρ ἐξανθοῦσ ἐκάρπωσεν στάχυν
ἄτης ὅθεν πάγκλαυτον ἐξαμᾷ θέρος
τοιαῦθ ὁρῶντες τῶνδε τἀπιτίμια
μέμνησθ Ἀθηνῶν Ἑλλάδος τε μηδέ τις
φρονημάτων ἔπεστιν εὔθυνος βαρύς
πινύσκετ εὐλόγοισι νουθετήμασιν
λῆξαι θεοβλαβοῦνθ ὑπερκόμπῳ θράσει
σὺ δ ὦ γεραιὰ μῆτερ ἡ Ξέρξου φίλη
ἐλθοῦσ ἐς οἴκους κόσμον ὅστις εὐπρεπὴς
λαβοῦσ ὑπαντίαζε παιδί πάντα γὰρ
κακῶν ὑπ ἄλγους λακίδες ἀμφὶ σώματι
στημορραγοῦσι ποικίλων ἐσθημάτων
ἀλλ αὐτὸν εὐφρόνως σὺ πράυνον λόγοις
μόνης γάρ οἶδα σοῦ κλύων ἀνέξεται
ἐγὼ δ ἄπειμι γῆς ὑπὸ ζόφον κάτω
ὑμεῖς δέ πρέσβεις χαίρετ ἐν κακοῖς ὅμως
ψυχῇ διδόντες ἡδονὴν καθ ἡμέραν
ὡς τοῖς θανοῦσι πλοῦτος οὐδὲν ὠφελεῖ
ἦ πολλὰ καὶ παρόντα καὶ μέλλοντ ἔτι
ἤλγησ ἀκούσας βαρβάροισι πήματα
ὦ δαῖμον ὥς με πόλλ ἐσέρχεται κακὰ
ἄλγη μάλιστα δ ἥδε συμφορὰ δάκνει
ἐσθημάτων κλύουσαν ἥ νιν ἀμπέχει
ἀλλ εἶμι καὶ λαβοῦσα κόσμον ἐκ δόμων
ὑπαντιάζειν παιδί μου πειράσομαι
οὐ γὰρ τὰ φίλτατ ἐν κακοῖς προδώσομεν
ὦ πόποι ἦ μεγάλας ἀγαθᾶς τε πο
λισσονόμου βιοτᾶς ἐπεκύρσαμεν
πανταρκὴς ἀκάκας ἄμαχος βασιλεὺς
ἰσόθεος Δαρεῖος ἆρχε χώρας
πρῶτα μὲν εὐδοκίμους στρατιὰς ἀπε
φαινόμεθ ἠδὲ νομίσματα πύργινα
πάντ ἐπέθυνον
νόστοι δ ἐκ πολέμων ἀπόνους ἀπαθεῖς
ἀνέρας εὖ πράσσοντας ἆγον οἴκους
οὐ διαβὰς Ἅλυος ποταμοῖο
οὐδ ἀφ ἑστίας συθείς
οἷαι Στρυμονίου πελά
γους Ἀχελωίδες εἰσὶ πάροικοι
Θρῃκίων ἐπαύλων
λίμνας τ ἔκτοθεν αἳ κατὰ
χέρσον ἐληλαμέναι πέρι πύργον
Ἕλλας τ ἀμφὶ πόρον πλατὺν
εὐχόμεναι μυχία τε Προποντίς
καὶ στόμωμα Πόντου
νᾶσοί θ αἳ κατὰ πρῶν ἅλιον περίκλυστοι
οἵα Λέσβος ἐλαιόφυτός τε Σάμος Χίος
ἠδὲ Πάρος Νάξος Μύκο
νος Τήνῳ τε συνάπτουσ
Ἀνδρος ἀγχιγείτων
καὶ τὰς ἀγχιάλους ἐκράτυνε μεσάκτους
Λῆμνον Ἰκάρου θ ἕδος
καὶ Ῥόδον ἠδὲ Κνίδον Κυπρίας τε πόλεις Πάφον
ἠδὲ Σόλους Σαλαμῖνά τε
αἰτία στεναγμῶν
καὶ τὰς εὐκτεάνους κατὰ
κλῆρον Ἰαόνιον πολυάνδρους
Ἑλλάνων ἐκράτει σφετέραις φρεσίν
ἀκάματον δὲ παρῆν σθένος
παμμίκτων τ ἐπικούρων
νῦν δ οὐκ ἀμφιλόγως θεότρεπτα τάδ αὖ φέρομεν πολέμοισι
δμαθέντες μεγάλως πλαγαῖσι ποντίαισιν
ἰώ
δύστηνος ἐγὼ στυγερᾶς μοίρας
τῆσδε κυρήσας ἀτεκμαρτοτάτης
Περσῶν γενεᾷ τί πάθω τλήμων
λέλυται γὰρ ἐμοὶ γυίων ῥώμη
τήνδ ἡλικίαν ἐσιδόντ ἀστῶν
εἴθ ὄφελεν Ζεῦ κἀμὲ μετ ἀνδρῶν
θανάτου κατὰ μοῖρα καλύψαι
ὀτοτοῖ βασιλεῦ στρατιᾶς ἀγαθῆς
καὶ περσονόμου τιμῆς μεγάλης
γᾶ δ αἰάζει τὰν ἐγγαίαν
σάκτορι Περσᾶν ᾁδοβάται γὰρ
πολλοὶ φῶτες χώρας ἄνθος
τοξοδάμαντες πάνυ ταρφύς τις
μυριὰς ἀνδρῶν ἐξέφθινται
αἰαῖ αἰαῖ κεδνᾶς ἀλκᾶς
Ἀσία δὲ χθών βασιλεῦ γαίας
ἐπὶ γόνυ κέκλιται
μέλεος γέννᾳ γᾷ τε πατρῴᾳ
κακὸν ἄρ ἐγενόμαν
κακοφάτιδα βοάν
κακομέλετον ἰὰν
Μαριανδυνοῦ θρηνητῆρος
πολύδακρυν
ἵετ αἰανῆ πάνδυρτον
δύσθροον αὐδάν δαίμων γὰρ ὅδ αὖ
μετάτροπος ἐπ ἐμοί
σὰ πάθη τε σέβων
ἁλίτυπά τε βάρη
ἀρίδακρυν
Ἰάνων γὰρ ἀπηύρα
Ἰάνων ναύφρακτος Ἄρης ἑτεραλκὴς
νυχίαν πλάκα κερσάμενος
δυσδαίμονά τ ἀκτάν
οἰοιοῖ βόα καὶ πάντ ἐκπεύθου
ποῦ δὲ φίλων ἄλλος ὄχλος
ποῦ δέ σοι παραστάται
οἷος ἦν Φαρανδάκης
Σούσας Πελάγων καὶ Δατάμας
ἠδὲ Ψάμμις Σουσισκάνης τ
Ἀγβάτανα λιπών
ὀλοοὺς ἀπέλειπον
Τυρίας ἐκ ναὸς ἔρροντας ἐπ ἀκταῖς
Σαλαμινιάσι στυφελοῦ
θείνοντας ἐπ ἀκτᾶς
οἰοιοῖ βόα ποῦ σοι Φαρνοῦχος
Ἀριόμαρδός τ ἀγαθός
ποῦ δὲ Σευάλκης ἄναξ
ἢ Λίλαιος εὐπάτωρ
Μέμφις Θάρυβις καὶ Μασίστρας
Ἀρτεμβάρης τ ἠδ Ὑσταίχμας
τάδε σ ἐπανερόμαν
ἰὼ ἰώ μοι
τὰς ὠγυγίους κατιδόντες
στυγνὰς Ἀθάνας πάντες ἑνὶ πιτύλῳ
ἐὴ ἐή τλάμονες ἀσπαίρουσι χέρσῳ
ἦ καὶ Περσᾶν τὸν ἄωτον
μυρία μυρία πεμπαστὰν
Βατανώχου παῖδ Ἄλπιστον
τοῦ Σησάμα τοῦ Μεγαβάτα
Πέρσαις ἀγαυοῖς κακὰ πρόκακα λέγεις
ἴυγγὰ μοι δῆτ
ἀγαθῶν ἑτάρων ἀνακινεῖς
ἄλαστ ἄλαστα στυγνὰ πρόκακα λέγων
Μάρδων ἀνδρῶν μυριοταγὸν
Ξάνθιν ἄρειόν τ Ἀγχάρην
Δίαιξίν τ ἠδ Ἀρσάκην
ἱππιάνακτας
Κηγδαδάταν καὶ Λυθίμναν
Τόλμον τ αἰχμᾶς ἀκόρεστον
ἔταφον ἔταφον οὐκ ἀμφὶ σκηναῖς
τροχηλάτοισιν ὄπιθεν ἑπομένους
βεβᾶσι γὰρ τοίπερ ἀγρέται στρατοῦ
βεβᾶσιν οἴ νώνυμοι
ἰὴ ἰή ἰὼ ἰώ
ἰὼ ἰώ δαίμονες
ἔθεντ ἄελπτον κακὸν
πεπλήγμεθ οἵᾳ δι αἰῶνος τύχᾳ
πεπλήγμεθ εὔδηλα γάρ
νέᾳ νέᾳ δύᾳ δύᾳ
Ἰαόνων ναυβατᾶν
κύρσαντες οὐκ εὐτυχῶς
πῶς δ οὔ στρατὸν μὲν τοσοῦτον τάλας πέπληγμαι
τί δ οὔκ ὄλωλεν μεγάλως τὰ Περσᾶν
ὁρᾷς τὸ λοιπὸν τόδε τᾶς ἐμᾶς στολᾶς
τί τόδε λέγεις σεσωσμένον
βαιά γ ὡς ἀπὸ πολλῶν
ἐσπανίσμεθ ἀρωγῶν
Ἰάνων λαὸς οὐ φυγαίχμας
ἀγανόρειος κατεῖδον δὲ πῆμ ἄελπτον
τραπέντα ναύφρακτον ἐρεῖς ὅμιλον
πέπλον δ ἐπέρρηξ ἐπὶ συμφορᾷ κακοῦ
παπαῖ παπαῖ
καὶ πλέον ἢ παπαῖ μὲν οὖν
δίδυμα γάρ ἐστι καὶ τριπλᾶ
λυπρά χάρματα δ ἐχθροῖς
γυμνός εἰμι προπομπῶν
φίλων ἄταισι ποντίαισιν
δίαινε δίαινε πῆμα πρὸς δόμους δ ἴθι
αἰαῖ αἰαῖ δύα δύα
βόα νυν ἀντίδουπά μοι
δόσιν κακὰν κακῶν κακοῖς
ἴυζε μέλος ὁμοῦ τιθείς
βαρεῖά γ ἅδε συμφορά
οἲ μάλα καὶ τόδ ἀλγῶ
ἔρεσσ ἔρεσσε καὶ στέναζ ἐμὴν χάριν
διαίνομαι γοεδνὸς ὤν
μέλειν πάρεστι δέσποτα
ἐπορθίαζέ νυν γόοις
μέλαινα δ ἀμμεμείξεται
οἴ στονόεσσα πλαγά
καὶ στέρν ἄρασσε κἀπιβόα τὸ Μύσιον
ἄνι ἄνια
καί μοι γενείου πέρθε λευκήρη τρίχα
ἄπριγδ ἄπριγδα μάλα γοεδνά
πέπλον δ ἔρεικε κολπίαν ἀκμῇ χερῶν
καὶ ψάλλ ἔθειραν καὶ κατοίκτισαι στρατόν
διαίνου δ ὄσσε τέγγομαί τοι
αἰακτὸς ἐς δόμους κίε
ἰὼ ἰώ
ἰωὰ δὴ κατ ἄστυ
ἰωὰ δῆτα ναὶ ναί
γοᾶσθ ἁβροβάται
ἰὼ ἰώ Περσὶς αἶα δύσβατος
ἠὴ ἠή βάρισιν ὀλόμενοι
ἐντύνοντ ἄριστον ἅμ ἠοῖ κειαμένω πῦρ
ἔκπεμψάν τε νομῆας ἅμ ἀγρομένοισι σύεσσι
Τηλέμαχον δὲ περίσσαινον κύνες ὑλακόμωροι
οὐδ ὕλαον προσιόντα νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεὺς
σαίνοντάς τε κύνας περί τε κτύπος ἦλθε ποδοῖϊν
αἶψα δἄρ Εὔμαιον ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
Εὔμαι ἦ μάλα τίς τοι ἐλεύσεται ἐνθάδ ἑταῖρος
ἢ καὶ γνώριμος ἄλλος ἐπεὶ κύνες οὐχ ὑλάουσιν
ἀλλὰ περισσαίνουσι ποδῶν δὑπὸ δοῦπον ἀκούω
οὔ πω πᾶν εἴρητο ἔπος ὅτε οἱ φίλος υἱὸς
ἔστη ἐνὶ προθύροισι ταφὼν δἀνόρουσε συβώτης
ἐκ δἄρα οἱ χειρῶν πέσεν ἄγγεα τοῖς ἐπονεῖτο
κιρνὰς αἴθοπα οἶνον ὁ δἀντίος ἤλυθ ἄνακτος
κύσσε δέ μιν κεφαλήν τε καὶ ἄμφω φάεα καλὰ
χεῖράς τἀμφοτέρας θαλερὸν δέ οἱ ἔκπεσε δάκρυ
ὡς δὲ πατὴρ ὃν παῖδα φίλα φρονέων ἀγαπάζῃ
ἐλθόντ ἐξ ἀπίης γαίης δεκάτῳ ἐνιαυτῷ
μοῦνον τηλύγετον τῷ ἔπ ἄλγεα πολλὰ μογήσῃ
ὣς τότε Τηλέμαχον θεοειδέα δῖος ὑφορβὸς
πάντα κύσεν περιφύς ὡς ἐκ θανάτοιο φυγόντα
ἦλθες Τηλέμαχε γλυκερὸν φάος οὔ σἔτ ἔγωγε
ὄψεσθαι ἐφάμην ἐπεὶ ᾤχεο νηῒ Πύλονδε
ἀλλ ἄγε νῦν εἴσελθε φίλον τέκος ὄφρα σε θυμῷ
οὐ μὲν γάρ τι θάμ ἀγρὸν ἐπέρχεαι οὐδὲ νομῆας
ἀλλ ἐπιδημεύεις ὣς γάρ νύ τοι εὔαδε θυμῷ
ἀνδρῶν μνηστήρων ἐσορᾶν ἀΐδηλον ὅμιλον
ἔσσεται οὕτως ἄττα σέθεν δἕνεκ ἐνθάδ ἱκάνω
ὄφρα σέ τὀφθαλμοῖσιν ἴδω καὶ μῦθον ἀκούσω
εἴ μοι ἔτ ἐν μεγάροις μήτηρ μένει ἦέ τις ἤδη
χήτει ἐνευναίων κάκ ἀράχνια κεῖται ἔχουσα
αὐτὰρ ὅ γεἴσω ἴεν καὶ ὑπέρβη λάϊνον οὐδόν
τῷ δἕδρης ἐπιόντι πατὴρ ὑπόειξεν Ὀδυσσεύς
Τηλέμαχος δἑτέρωθεν ἐρήτυε φώνησέν τε
ἧσο ξεῖν ἡμεῖς δὲ καὶ ἄλλοθι δήομεν ἕδρην
σταθμῷ ἐν ἡμετέρῳ πάρα δἀνὴρ ὃς καταθήσει
ὣς φάθ ὁ δαὖτις ἰὼν κατ ἄρ ἕζετο τῷ δὲ συβώτης
χεῦεν ὕπο χλωρὰς ῥῶπας καὶ κῶας ὕπερθεν
ἔνθα καθέζετ ἔπειτα Ὀδυσσῆος φίλος υἱός
τοῖσιν δὲ κρειῶν πίνακας παρέθηκε συβώτης
ὀπταλέων ἅ ῥα τῇ προτέρῃ ὑπέλειπον ἔδοντες
σῖτον δἐσσυμένως παρενήνεεν ἐν κανέοισιν
δὴ τότε Τηλέμαχος προσεφώνεε δῖον ὑφορβόν
ἄττα πόθεν τοι ξεῖνος ὅδ ἵκετο πῶς δέ ἑ ναῦται
οὐ μὲν γάρ τί ἑ πεζὸν ὀΐομαι ἐνθάδ ἱκέσθαι
ἐκ μὲν Κρητάων γένος εὔχεται εὐρειάων
φησὶ δὲ πολλὰ βροτῶν ἐπὶ ἄστεα δινηθῆναι
πλαζόμενος ὣς γάρ οἱ ἐπέκλωσεν τά γε δαίμων
νῦν αὖ Θεσπρωτῶν ἀνδρῶν παρὰ νηὸς ἀποδρὰς
ἤλυθ ἐμὸν πρὸς σταθμόν ἐγὼ δέ τοι ἐγγυαλίξω
ἔρξον ὅπως ἐθέλεις ἱκέτης δέ τοι εὔχεται εἶναι
Εὔμαι ἦ μάλα τοῦτο ἔπος θυμαλγὲς ἔειπες
πῶς γὰρ δὴ τὸν ξεῖνον ἐγὼν ὑποδέξομαι οἴκῳ
αὐτὸς μὲν νέος εἰμὶ καὶ οὔ πω χερσὶ πέποιθα
μητρὶ δἐμῇ δίχα θυμὸς ἐνὶ φρεσὶ μερμηρίζει
ἢ αὐτοῦ παρ ἐμοί τε μένῃ καὶ δῶμα κομίζῃ
ἦ ἤδη ἅμ ἕπηται Ἀχαιῶν ὅς τις ἄριστος
μνᾶται ἐνὶ μεγάροισιν ἀνὴρ καὶ πλεῖστα πόρῃσιν
ἀλλ ἤτοι τὸν ξεῖνον ἐπεὶ τεὸν ἵκετο δῶμα
ἕσσω μιν χλαῖνάν τε χιτῶνά τε εἵματα καλά
δώσω δὲ ξίφος ἄμφηκες καὶ ποσσὶ πέδιλα
πέμψω δὅππῃ μιν κραδίη θυμός τε κελεύει
εἰ δἐθέλεις σὺ κόμισσον ἐνὶ σταθμοῖσιν ἐρύξας
εἵματα δἐνθάδ ἐγὼ πέμψω καὶ σῖτον ἅπαντα
ἔδμεναι ὡς ἂν μή σε κατατρύχῃ καὶ ἑταίρους
κεῖσε δἂν οὔ μιν ἔγωγε μετὰ μνηστῆρας ἐῷμι
ἔρχεσθαι λίην γὰρ ἀτάσθαλον ὕβριν ἔχουσι
μή μιν κερτομέωσιν ἐμοὶ δἄχος ἔσσεται αἰνόν
πρῆξαι δἀργαλέον τι μετὰ πλεόνεσσιν ἐόντα
ἄνδρα καὶ ἴφθιμον ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰσι
ὧ φίλ ἐπεί θήν μοι καὶ ἀμείψασθαι θέμις ἐστίν
ἦ μάλα μευ καταδάπτετ ἀκούοντος φίλον ἦτορ
οἷά φατε μνηστῆρας ἀτάσθαλα μηχανάασθαι
ἐν μεγάροις ἀέκητι σέθεν τοιούτου ἐόντος
ἦ τι κασιγνήτοις ἐπιμέμφεαι οἷσί περ ἀνὴρ
μαρναμένοισι πέποιθε καὶ εἰ μέγα νεῖκος ὄρηται
αἲ γάρ ἐγὼν οὕτω νέος εἴην τῷδ ἐπὶ θυμῷ
ἢ παῖς ἐξ Ὀδυσῆος ἀμύμονος ἠὲ καὶ αὐτός
ἔλθοι ἀλητεύων ἔτι γὰρ καὶ ἐλπίδος αἶσα
αὐτίκ ἔπειτ ἀπ ἐμεῖο κάρη τάμοι ἀλλότριος φώς
εἰ μὴ ἐγὼ κείνοισι κακὸν πάντεσσι γενοίμην
εἰ δαὖ με πληθυῖ δαμασαίατο μοῦνον ἐόντα
βουλοίμην κἐν ἐμοῖσι κατακτάμενος μεγάροισι
καὶ οἶνον διαφυσσόμενον καὶ σῖτον ἔδοντας
μὰψ αὔτως ἀτέλεστον ἀνηνύστῳ ἐπὶ ἔργῳ
οὔτε τί μοι πᾶς δῆμος ἀπεχθόμενος χαλεπαίνει
οὔτε κασιγνήτοις ἐπιμέμφομαι οἷσί περ ἀνὴρ
ὦδε γὰρ ἡμετέρην γενεὴν μούνωσε Κρονίων
μοῦνον Λαέρτην Ἀρκείσιος υἱὸν ἔτικτε
μοῦνον δαὖτ Ὀδυσῆα πατὴρ τέκεν αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
μοῦνον ἔμ ἐν μεγάροισι τεκὼν λίπεν οὐδ ἀπόνητο
τῶ νῦν δυσμενέες μάλα μυρίοι εἴσ ἐνὶ οἴκῳ
ἠδ ὅσσοι κραναὴν Ἰθάκην κάτα κοιρανέουσι
ἄττα σὺ δἔρχεο θᾶσσον ἐχέφρονι Πηνελοπείῃ
εἴφ ὅτι οἱ σῶς εἰμὶ καὶ ἐκ Πύλου εἰλήλουθα
αὐτὰρ ἐγὼν αὐτοῦ μενέω σὺ δὲ δεῦρο νέεσθαι
οἴῃ ἀπαγγείλας τῶν δἄλλων μή τις Ἀχαιῶν
πευθέσθω πολλοὶ γὰρ ἐμοὶ κακὰ μηχανόωνται
γινώσκω φρονέω τά γε δὴ νοέοντι κελεύεις
εἰ καὶ Λαέρτῃ αὐτὴν ὁδὸν ἄγγελος ἔλθω
δυσμόρῳ ὃς τείως μὲν Ὀδυσσῆος μέγ ἀχεύων
ἔργα τἐποπτεύεσκε μετὰ δμώων τἐνὶ οἴκῳ
πῖνε καὶ ἦσθ ὅτε θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγοι
αὐτὰρ νῦν ἐξ οὗ σύ γε ᾤχεο νηῒ Πύλονδε
οὔ πω μίν φασιν φαγέμεν καὶ πιέμεν αὔτως
ἧσται ὀδυρόμενος φθινύθει δἀμφ ὀστεόφιν χρώς
ἄλγιον ἀλλ ἔμπης μιν ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ
εἰ γὰρ πως εἴη αὐτάγρετα πάντα βροτοῖσι
πρῶτόν κεν τοῦ πατρὸς ἑλοίμεθα νόστιμον ἦμαρ
ἀλλὰ σύ γἀγγείλας ὀπίσω κίε μηδὲ κατ ἀγροὺς
πλάζεσθαι μετ ἐκεῖνον ἀτὰρ πρὸς μητέρα εἰπεῖν
ἀμφίπολον ταμίην ὀτρυνέμεν ὅττι τάχιστα
κρύβδην κείνη γὰρ κεν ἀπαγγείλειε γέροντι
ἦ ῥα καὶ ὧρσε συφορβόν ὁ δεἵλετο χερσὶ πέδιλα
δησάμενος δὑπὸ ποσσὶ πόλινδ ἴεν οὐδ ἄρ Ἀθήνην
λῆθεν ἀπὸ σταθμοῖο κιὼν Εὔμαιος ὑφορβός
ἀλλ ἥ γε σχεδὸν ἦλθε δέμας δἤϊκτο γυναικὶ
στῆ δὲ κατ ἀντίθυρον κλισίης Ὀδυσῆϊ φανεῖσα
οὐδ ἄρα Τηλέμαχος ἴδεν ἀντίον οὐδ ἐνόησεν
οὐ γὰρ πως πάντεσσι θεοὶ φαίνονται ἐναργεῖς
κνυζηθμῷ δἑτέρωσε διὰ σταθμοῖο φόβηθεν
ἡ δἄρ ἐπ ὀφρύσι νεῦσε νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς
ἐκ δἦλθεν μεγάροιο παρὲκ μέγα τειχίον αὐλῆς
στῆ δὲ πάροιθ αὐτῆς τὸν δὲ προσέειπεν Ἀθήνη
ἤδη νῦν σῷ παιδὶ ἔπος φάο μηδ ἐπίκευθε
ὡς ἄν μνηστῆρσιν θάνατον καὶ κῆρ ἀραρόντε
ἔρχησθον προτὶ ἄστυ περικλυτόν οὐδ ἐγὼ αὐτὴ
δηρὸν ἀπὸ σφῶϊν ἔσομαι μεμαυῖα μάχεσθαι
ἦ καὶ χρυσείῃ ῥάβδῳ ἐπεμάσσατ Ἀθήνη
φᾶρος μέν οἱ πρῶτον ἐϋπλυνὲς ἠδὲ χιτῶνα
θῆκ ἀμφὶ στήθεσφι δέμας δὤφελλε καὶ ἥβην
ἂψ δὲ μελαγχροιὴς γένετο γναθμοὶ δἐτάνυσθεν
κυάνεαι δἐγένοντο γενειάδες ἀμφὶ γένειον
ἡ μὲν ἄρ ὣς ἔρξασα πάλιν κίεν αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
ἤϊεν ἐς κλισίην θάμβησε δέ μιν φίλος υἱός
ταρβήσας δἑτέρωσε βάλ ὄμματα μὴ θεὸς εἴη
ἀλλοῖός μοι ξεῖνε φάνης νέον ἠὲ πάροιθεν
ἄλλα δὲ εἵματ ἔχεις καί τοι χρὼς οὐκέθ ὁμοῖος
ἦ μάλα τις θεός ἐσσι τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν
ἀλλ ἵληθ ἵνα τοι κεχαρισμένα δώομεν ἱρὰ
οὔ τίς τοι θεός εἰμι τί μἀθανάτοισιν ἐΐσκεις
ἀλλὰ πατὴρ τεός εἰμι τοῦ εἵνεκα σὺ στεναχίζων
πάσχεις ἄλγεα πολλά βίας ὑποδέγμενος ἀνδρῶν
ὣς ἄρα φωνήσας υἱὸν κύσε κὰδ δὲ παρειῶν
δάκρυον ἧκε χαμᾶζε πάρος δἔχε νωλεμὲς αἰεί
Τηλέμαχος δ οὐ γάρ πω ἐπείθετο ὃν πατέρ εἶναι
ἐξαῦτίς μιν ἔπεσσιν ἀμειβόμενος προσέειπεν
οὐ σύ γὈδυσσεύς ἐσσι πατὴρ ἐμός ἀλλά με δαίμων
θέλγει ὄφρ ἔτι μᾶλλον ὀδυρόμενος στεναχίζω
οὐ γάρ πως ἂν θνητὸς ἀνὴρ τάδε μηχανόῳτο
ῥηϊδίως ἐθέλων θείη νέον ἠὲ γέροντα
ἦ γάρ τοι νέον ἦσθα γέρων καὶ ἀεικέα ἕσσο
νῦν δὲ θεοῖσιν ἔοικας οἳ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι
Τηλέμαχ οὔ σε ἔοικε φίλον πατέρ ἔνδον ἐόντα
οὔτε τι θαυμάζειν περιώσιον οὔτ ἀγάασθαι
οὐ μὲν γάρ τοι ἔτ ἄλλος ἐλεύσεται ἐνθάδ Ὀδυσσεύς
ἀλλ ὅδ ἐγὼ τοιόσδε παθὼν κακά πολλὰ δἀληθείς
αὐτάρ τοι τόδε ἔργον Ἀθηναίης ἀγελείης
ἥ τέ με τοῖον ἔθηκεν ὅπως ἐθέλει δύναται γὰρ
ἄλλοτε μὲν πτωχῷ ἐναλίγκιον ἄλλοτε δαὖτε
ἀνδρὶ νέῳ καὶ καλὰ περὶ χροῒ εἵματ ἔχοντι
ῥηΐδιον δὲ θεοῖσι τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν
ἠμὲν κυδῆναι θνητὸν βροτὸν ἠδὲ κακῶσαι
ὣς ἄρα φωνήσας κατ ἄρ ἕζετο Τηλέμαχος δὲ
ἀμφιχυθεὶς πατέρ ἐσθλὸν ὀδύρετο δάκρυα λείβων
ἀμφοτέροισι δὲ τοῖσιν ὑφ ἵμερος ὧρτο γόοιο
κλαῖον δὲ λιγέως ἀδινώτερον ἤ τοἰωνοί
φῆναι ἢ αἰγυπιοὶ γαμψώνυχες οἷσί τε τέκνα
ἀγρόται ἐξείλοντο πάρος πετεηνὰ γενέσθαι
ὣς ἄρα τοί γἐλεεινὸν ὑπ ὀφρύσι δάκρυον εἶβον
εἰ μὴ Τηλέμαχος προσεφώνεεν ὃν πατέρ αἶψα
ποίῃ γὰρ νῦν δεῦρο πάτερ φίλε νηΐ σε ναῦται
ἤγαγον εἰς Ἰθάκην τίνες ἔμμεναι εὐχετόωνται
Φαίηκές μἄγαγον ναυσίκλυτοι οἵ τε καὶ ἄλλους
καί μεὕδοντ ἐν νηῒ θοῇ ἐπὶ πόντον ἄγοντες
κάτθεσαν εἰς Ἰθάκην ἔπορον δέ μοι ἀγλαὰ δῶρα
καὶ τὰ μὲν ἐν σπήεσσι θεῶν ἰότητι κέονται
νῦν αὖ δεῦρ ἱκόμην ὑποθημοσύνῃσιν Ἀθήνης
ὄφρα κε δυσμενέεσσι φόνου πέρι βουλεύσωμεν
ἀλλ ἄγε μοι μνηστῆρας ἀριθμήσας κατάλεξον
καί κεν ἐμὸν κατὰ θυμὸν ἀμύμονα μερμηρίξας
φράσσομαι εἴ κεν νῶϊ δυνησόμεθ ἀντιφέρεσθαι
μούνω ἄνευθ ἄλλων ἦ καὶ διζησόμεθ ἄλλους
ὧ πάτερ ἤτοι σεῖο μέγα κλέος αἰὲν ἄκουον
χεῖράς ταἰχμητὴν ἔμεναι καὶ ἐπίφρονα βουλήν
ἀλλὰ λίην μέγα εἶπες ἄγη μἔχει οὐδέ κεν εἴη
ἄνδρε δύω πολλοῖσι καὶ ἰφθίμοισι μάχεσθαι
μνηστήρων δοὔτ ἂρ δεκὰς ἀτρεκὲς οὔτε δύ οἶαι
ἀλλὰ πολὺ πλέονες τάχα δεἴσεαι ἐνθάδ ἀριθμόν
ἐκ μὲν Δουλιχίοιο δύω καὶ πεντήκοντα
κοῦροι κεκριμένοι ἓξ δὲ δρηστῆρες ἕπονται
ἐκ δὲ Σάμης πίσυρές τε καὶ εἴκοσι φῶτες ἔασιν
ἐκ δὲ Ζακύνθου ἔασιν ἐείκοσι κοῦροι Ἀχαιῶν
ἐκ δαὐτῆς Ἰθάκης δυοκαίδεκα πάντες ἄριστοι
καί σφιν ἅμ ἐστὶ Μέδων κῆρυξ καὶ θεῖος ἀοιδὸς
καὶ δοιὼ θεράποντε δαήμονε δαιτροσυνάων
μὴ πολύπικρα καὶ αἰνὰ βίας ἀποτίσεαι ἐλθών
ἀλλὰ σύ γεἰ δύνασαί τιν ἀμύντορα μερμηρίξαι
φράζευ ὅ κέν τις νῶϊν ἀμύνοι πρόφρονι θυμῷ
τοιγὰρ ἐγὼν ἐρέω σὺ δὲ σύνθεο καί μευ ἄκουσον
καὶ φράσαι εἴ κεν νῶϊν Ἀθήνη σὺν Διῒ πατρὶ
ἀρκέσει ἦέ τιν ἄλλον ἀμύντορα μερμηρίξω
ἐσθλώ τοι τούτω γἐπαμύντορε τοὺς ἀγορεύεις
ὕψι περ ἐν νεφέεσσι καθημένω ὥ τε καὶ ἄλλοις
ἀνδράσι τε κρατέουσι καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσι
οὐ μέν τοι κείνω γε πολὺν χρόνον ἀμφὶς ἔσεσθον
φυλόπιδος κρατερῆς ὁπότε μνηστῆρσι καὶ ἡμῖν
ἐν μεγάροισιν ἐμοῖσι μένος κρίνηται Ἄρηος
ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν ἔρχευ ἅμ ἠοῖ φαινομένηφι
οἴκαδε καὶ μνηστῆρσιν ὑπερφιάλοισιν ὁμίλει
αὐτὰρ ἐμὲ προτὶ ἄστυ συβώτης ὕστερον ἄξει
εἰ δέ μἀτιμήσουσι δόμον κάτα σὸν δὲ φίλον κῆρ
τετλάτω ἐν στήθεσσι κακῶς πάσχοντος ἐμεῖο