Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
θυμοῦ δευομένους ἀπὸ γὰρ μένος εἵλετο χαλκός
Οἶνον δἐκ κρητῆρος ἀφυσσόμενοι δεπάεσσιν
Ὧδε δέ τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν τε Τρώων τε
Ζεῦ κύδιστε μέγιστε καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι
ὁππότεροι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια πημήνειαν
ὧδέ σφἐγκέφαλος χαμάδις ῥέοι ὡς ὅδε οἶνος
αὐτῶν καὶ τεκέων ἄλοχοι δἄλλοισι δαμεῖεν
Ὣς ἔφαν οὐδ ἄρα πώ σφιν ἐπεκραίαινε Κρονίων
Τοῖσι δὲ Δαρδανίδης Πρίαμος μετὰ μῦθον ἔειπε
κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί
ἤτοι ἐγὼν εἶμι προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν
ἄψ ἐπεὶ οὔ πω τλήσομ ἐν ὀφθαλμοῖσιν ὁρᾶσθαι
μαρνάμενον φίλον υἱὸν ἀρηϊφίλῳ Μενελάῳ
Ζεὺς μέν που τό γε οἶδε καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι
ὁπποτέρῳ θανάτοιο τέλος πεπρωμένον ἐστίν
ἂν δἄρ ἔβαιν αὐτός κατὰ δἡνία τεῖνεν ὀπίσσω
Τὼ μὲν ἄρ ἄψορροι προτὶ Ἴλιον ἀπονέοντο
Ἕκτωρ δὲ Πριάμοιο πάϊς καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς
χῶρον μὲν πρῶτον διεμέτρεον αὐτὰρ ἔπειτα
κλήρους ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλον ἑλόντες
ὁππότερος δὴ πρόσθεν ἀφείη χάλκεον ἔγχος
Λαοὶ δἠρήσαντο θεοῖσι δὲ χεῖρας ἀνέσχον
ὧδε δέ τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν τε Τρώων τε
ὁππότερος τάδε ἔργα μετ ἀμφοτέροισιν ἔθηκε
τὸν δὸς ἀποφθίμενον δῦναι δόμον Ἄϊδος εἴσω
ἡμῖν δαὖ φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ γενέσθαι
Ὣς ἄρ ἔφαν πάλλεν δὲ μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ
ἂψ ὁρόων Πάριος δὲ θοῶς ἐκ κλῆρος ὄρουσεν
Οἳ μὲν ἔπειθ ἵζοντο κατὰ στίχας ἧχι ἑκάστῳ
ἵπποι ἀερσίποδες καὶ ποικίλα τεύχε ἔκειτο
αὐτὰρ ὅ γἀμφ ὤμοισιν ἐδύσετο τεύχεα καλὰ
Κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε
καλάς ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας
οἷο κασιγνήτοιο Λυκάονος ἥρμοσε δαὐτῷ
Ἀμφὶ δἄρ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον
εἵλετο δἄλκιμον ἔγχος ὅ οἱ παλάμηφιν ἀρήρει
Ὣς δαὔτως Μενέλαος ἀρήϊος ἔντε ἔδυνεν
Οἳ δἐπεὶ οὖν ἑκάτερθεν ὁμίλου θωρήχθησαν
Καί ῥἐγγὺς στήτην διαμετρητῷ ἐνὶ χώρῳ
σείοντ ἐγχείας ἀλλήλοισιν κοτέοντε
Πρόσθε δἈλέξανδρος προΐει δολιχόσκιον ἔγχος
οὐδ ἔρρηξεν χαλκός ἀνεγνάμφθη δέ οἱ αἰχμὴ
ἀσπίδ ἐνὶ κρατερῇ ὃ δὲ δεύτερον ὄρνυτο χαλκῷ
Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπευξάμενος Διὶ πατρί
Ζεῦ ἄνα δὸς τίσασθαι ὅ με πρότερος κάκ ἔοργε
δῖον Ἀλέξανδρον καὶ ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δάμασσον
ὄφρα τις ἐρρίγῃσι καὶ ὀψιγόνων ἀνθρώπων
ξεινοδόκον κακὰ ῥέξαι ὅ κεν φιλότητα παράσχῃ
διὰ μὲν ἀσπίδος ἦλθε φαεινῆς ὄβριμον ἔγχος
ἀντικρὺ δὲ παραὶ λαπάρην διάμησε χιτῶνα
ἔγχος ὃ δἐκλίνθη καὶ ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν
πλῆξεν ἀνασχόμενος κόρυθος φάλον ἀμφὶ δἄρ αὐτῷ
τριχθά τε καὶ τετραχθὰ διατρυφὲν ἔκπεσε χειρός
Ἀτρεΐδης δᾤμωξεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν
Ζεῦ πάτερ οὔ τις σεῖο θεῶν ὀλοώτερος ἄλλος
ἦ τἐφάμην τίσασθαι Ἀλέξανδρον κακότητος
νῦν δέ μοι ἐν χείρεσσιν ἄγη ξίφος ἐκ δέ μοι ἔγχος
ἠΐχθη παλάμηφιν ἐτώσιον οὐδ ἔβαλόν μιν
Ἦ καὶ ἐπαΐξας κόρυθος λάβεν ἱπποδασείης
ἕλκε δἐπιστρέψας μετ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς
ἄγχε δέ μιν πολύκεστος ἱμὰς ἁπαλὴν ὑπὸ δειρήν
ὅς οἱ ὑπ ἀνθερεῶνος ὀχεὺς τέτατο τρυφαλείης
Καί νύ κεν εἴρυσσέν τε καὶ ἄσπετον ἤρατο κῦδος
ἥ οἱ ῥῆξεν ἱμάντα βοὸς ἶφι κταμένοιο
κεινὴ δὲ τρυφάλεια ἅμ ἕσπετο χειρὶ παχείῃ
Τὴν μὲν ἔπειθ ἥρως μετ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιοὺς
ῥῖψ ἐπιδινήσας κόμισαν δἐρίηρες ἑταῖροι
αὐτὰρ ὃ ἂψ ἐπόρουσε κατακτάμεναι μενεαίνων
ἔγχεϊ χαλκείῳ τὸν δἐξήρπαξ Ἀφροδίτη
ῥεῖα μάλ ὥς τε θεός ἐκάλυψε δἄρ ἠέρι πολλῇ
κὰδ δεἷσ ἐν θαλάμῳ εὐώδεϊ κηώεντι
Αὐτὴ δαὖ Ἑλένην καλέουσ ἴε τὴν δὲ κίχανε
πύργῳ ἐφ ὑψηλῷ περὶ δὲ Τρῳαὶ ἅλις ἦσαν
χειρὶ δὲ νεκταρέου ἑανοῦ ἐτίναξε λαβοῦσα
γρηῒ δέ μιν ἐϊκυῖα παλαιγενέϊ προσέειπεν
εἰροκόμῳ ἥ οἱ Λακεδαίμονι ναιετοώσῃ
ἤσκειν εἴρια καλά μάλιστα δέ μιν φιλέεσκε
τῇ μιν ἐεισαμένη προσεφώνεε δῖ Ἀφροδίτη
δεῦρ ἴθ Ἀλέξανδρός σε καλεῖ οἶκον δὲ νέεσθαι
Κεῖνος ὅ γἐν θαλάμῳ καὶ δινωτοῖσι λέχεσσι
κάλλεΐ τε στίλβων καὶ εἵμασιν οὐδέ κε φαίης
ἀνδρὶ μαχεσσάμενον τόν γἐλθεῖν ἀλλὰ χορὸν δὲ
ἔρχεσθ ἠὲ χοροῖο νέον λήγοντα καθίζειν
Ὣς φάτο τῇ δἄρα θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε
καί ῥὡς οὖν ἐνόησε θεᾶς περικαλλέα δειρὴν
στήθεά θἱμερόεντα καὶ ὄμματα μαρμαίροντα
θάμβησέν τἄρ ἔπειτα ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζε
δαιμονίη τί με ταῦτα λιλαίεαι ἠπεροπεύειν
ἦ πῄ με προτέρω πολίων εὖ ναιομενάων
ἄξεις ἢ Φρυγίης ἢ Μῃονίης ἐρατεινῆς
εἴ τίς τοι καὶ κεῖθι φίλος μερόπων ἀνθρώπων
οὕνεκα δὴ νῦν δῖον Ἀλέξανδρον Μενέλαος
νικήσας ἐθέλει στυγερὴν ἐμὲ οἴκαδ ἄγεσθαι
τοὔνεκα δὴ νῦν δεῦρο δολοφρονέουσα παρέστης
ἧσο παρ αὐτὸν ἰοῦσα θεῶν δἀπόεικε κελεύθου
μηδ ἔτι σοῖσι πόδεσσιν ὑποστρέψειας Ὄλυμπον
ἀλλ αἰεὶ περὶ κεῖνον ὀΐζυε καί ἑ φύλασσε
εἰς ὅ κέ σἢ ἄλοχον ποιήσεται ἢ ὅ γε δούλην
Κεῖσε δἐγὼν οὐκ εἶμι νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη
κείνου πορσανέουσα λέχος Τρῳαὶ δέ μὀπίσσω
πᾶσαι μωμήσονται ἔχω δἄχε ἄκριτα θυμῷ
Τὴν δὲ χολωσαμένη προσεφώνεε δῖ Ἀφροδίτη
μή μἔρεθε σχετλίη μὴ χωσαμένη σε μεθείω
τὼς δέ σἀπεχθήρω ὡς νῦν ἔκπαγλ ἐφίλησα
μέσσῳ δἀμφοτέρων μητίσομαι ἔχθεα λυγρὰ
Τρώων καὶ Δαναῶν σὺ δέ κεν κακὸν οἶτον ὄληαι
Ὣς ἔφατ ἔδεισεν δἙλένη Διὸς ἐκγεγαυῖα
βῆ δὲ κατασχομένη ἑανῷ ἀργῆτι φαεινῷ
σιγῇ πάσας δὲ Τρῳὰς λάθεν ἦρχε δὲ δαίμων
Αἳ δὅτ Ἀλεξάνδροιο δόμον περικαλλέ ἵκοντο
ἀμφίπολοι μὲν ἔπειτα θοῶς ἐπὶ ἔργα τράποντο
ἣ δεἰς ὑψόροφον θάλαμον κίε δῖα γυναικῶν
Τῇ δἄρα δίφρον ἑλοῦσα φιλομειδὴς Ἀφροδίτη
ἀντί Ἀλεξάνδροιο θεὰ κατέθηκε φέρουσα
ἔνθα κάθιζ Ἑλένη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο
ὄσσε πάλιν κλίνασα πόσιν δἠνίπαπε μύθῳ
ἤλυθες ἐκ πολέμου ὡς ὤφελες αὐτόθ ὀλέσθαι
ἀνδρὶ δαμεὶς κρατερῷ ὃς ἐμὸς πρότερος πόσις ἦεν
Ἦ μὲν δὴ πρίν γεὔχε ἀρηϊφίλου Μενελάου
σῇ τε βίῃ καὶ χερσὶ καὶ ἔγχεϊ φέρτερος εἶναι
ἀλλ ἴθι νῦν προκάλεσσαι ἀρηΐφιλον Μενέλαον
ἐξαῦτις μαχέσασθαι ἐναντίον ἀλλά σἔγωγε
παύεσθαι κέλομαι μηδὲ ξανθῷ Μενελάῳ
ἀντίβιον πόλεμον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι
ἀφραδέως μή πως τάχ ὑπ αὐτοῦ δουρὶ δαμήῃς
Τὴν δὲ Πάρις μύθοισιν ἀμειβόμενος προσέειπε
μή με γύναι χαλεποῖσιν ὀνείδεσι θυμὸν ἔνιπτε
νῦν μὲν γὰρ Μενέλαος ἐνίκησεν σὺν Ἀθήνῃ
κεῖνον δαὖτις ἐγώ πάρα γὰρ θεοί εἰσι καὶ ἡμῖν
Ἀλλ ἄγε δὴ φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε
οὐ γάρ πώ ποτέ μὧδέ γ ἔρως φρένας ἀμφεκάλυψεν
οὐδ ὅτε σε πρῶτον Λακεδαίμονος ἐξ ἐρατεινῆς
ἔπλεον ἁρπάξας ἐν ποντοπόροισι νέεσσι
νήσῳ δἐν Κραναῇ ἐμίγην φιλότητι καὶ εὐνῇ
ὥς σεο νῦν ἔραμαι καί με γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ
Ἦ ῥα καὶ ἄρχε λέχος δὲ κιών ἅμα δεἵπετ ἄκοιτις
Τὼ μὲν ἄρ ἐν τρητοῖσι κατεύνασθεν λεχέεσσιν
Ἀτρεΐδης δἀν ὅμιλον ἐφοίτα θηρὶ ἐοικὼς
Ἀλλ οὔ τις δύνατο Τρώων κλειτῶν τἐπικούρων
δεῖξαι Ἀλέξανδρον τότ ἀρηϊφίλῳ Μενελάῳ
οὐ μὲν γὰρ φιλότητί γ ἐκεύθανον εἴ τις ἴδοιτο
ἶσον γάρ σφιν πᾶσιν ἀπήχθετο κηρὶ μελαίνῃ
Τοῖσι δὲ καὶ μετέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
νίκη μὲν δὴ φαίνετ ἀρηϊφίλου Μενελάου
ὑμεῖς δἈργείην Ἑλένην καὶ κτήμαθ ἅμ αὐτῇ
ἔκδοτε καὶ τιμὴν ἀποτινέμεν ἥν τιν ἔοικεν
Ὣς ἔφατ Ἀτρεΐδης ἐπὶ δᾔνεον ἄλλοι Ἀχαιοί
Ἑρμῆν ὕμνει Μοῦσα Διὸς καὶ Μαιάδος υἱόν
νύμφη ἐυπλόκαμος Διὸς ἐν φιλότητι μιγεῖσα
αἰδοίη μακάρων δὲ θεῶν ἠλεύαθ ὅμιλον
ἄντρον ἔσω ναίουσα παλίσκιον ἔνθα Κρονίων
ὄφρα κατὰ γλυκὺς ὕπνος ἔχοι λευκώλενον Ἥρην
λήθων ἀθανάτους τε θεοὺς θνητούς τἀνθρώπους
ἀλλ ὅτε δὴ μεγάλοιο Διὸς νόος ἐξετελεῖτο
τῇ δἤδη δέκατος μεὶς οὐρανῷ ἐστήρικτο
εἴς τε φόως ἄγαγεν ἀρίσημά τε ἔργα τέτυκτο
καὶ τότ ἐγείνατο παῖδα πολύτροπον αἱμυλομήτην
νυκτὸς ὀπωπητῆρα πυληδόκον ὃς τάχ ἔμελλεν
ἀμφανέειν κλυτὰ ἔργα μετ ἀθανάτοισι θεοῖσιν
ἠῷος γεγονὼς μέσῳ ἤματι ἐγκιθάριζεν
ἑσπέριος βοῦς κλέψεν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος
τετράδι τῇ προτέρῃ τῇ μιν τέκε πότνια Μαῖα
ὃς καί ἐπειδὴ μητρὸς ἀπ ἀθανάτων θόρε γυίων
οὐκέτι δηρὸν ἔκειτο μένων ἱερῷ ἐνὶ λίκνῳ
ἀλλ ὅ γἀναΐξας ζήτει βόας Ἀπόλλωνος
οὐδὸν ὑπερβαίνων ὑψηρεφέος ἄντροιο
ἔνθα χέλυν εὑρὼν ἐκτήσατο μυρίον ὄλβον
Ἑρμῆς τοι πρώτιστα χέλυν τεκτήνατ ἀοιδόν
ἥ ῥά οἱ ἀντεβόλησεν ἐπ αὐλείῃσι θύρῃσι
βοσκομένη προπάροιθε δόμων ἐριθηλέα ποίην
σαῦλα ποσὶν βαίνουσα Διὸς δἐριούνιος υἱὸς
ἀθρήσας ἐγέλασσε καὶ αὐτίκα μῦθον ἔειπε
σύμβολον ἤδη μοι μέγ ὀνήσιμον οὐκ ὀνοτάζω
χαῖρε φυὴν ἐρόεσσα χοροιτύπε δαιτὸς ἑταίρη
ἀσπασίη προφανεῖσα πόθεν τόδε καλὸν ἄθυρμα
αἰόλον ὄστρακον ἕσσο χέλυς ὄρεσι ζώουσα
ἀλλ οἴσω σἐς δῶμα λαβών ὄφελός τι μοι ἔσσῃ
οὐδ ἀποτιμήσω σὺ δέ με πρώτιστον ὀνήσεις
οἴκοι βέλτερον εἶναι ἐπεὶ βλαβερὸν τὸ θύρηφιν
ἦ γὰρ ἐπηλυσίης πολυπήμονος ἔσσεαι ἔχμα
ζώουσ ἢν δὲ θάνῃς τότε κεν μάλα καλὸν ἀείδοις
ὣς ἂρ ἔφη καὶ χερσὶν ἅμ ἀμφοτέρῃσιν ἀείρας
ἂψ εἴσω κίε δῶμα φέρων ἐρατεινὸν ἄθυρμα
ἔνθ ἀναπηρώσας γλυφάνῳ πολιοῖο σιδήρου
ὡς δὁπότ ὠκὺ νόημα διὰ στέρνοιο περήσῃ
ἀνέρος ὅν τε θαμειαὶ ἐπιστρωφῶσι μέριμναι
ἢ ὅτε δινηθῶσιν ἀπ ὀφθαλμῶν ἀμαρυγαί
ὣς ἅμ ἔπος τε καὶ ἔργον ἐμήδετο κύδιμος Ἑρμῆς
πῆξε δἄρ ἐν μέτροισι ταμὼν δόνακας καλάμοιο
πειρήνας διὰ νῶτα διὰ ῥινοῖο χελώνης
ἀμφὶ δὲ δέρμα τάνυσσε βοὸς πραπίδεσσιν ἑῇσι
καὶ πήχεις ἐνέθηκ ἐπὶ δὲ ζυγὸν ἤραρεν ἀμφοῖν
ἑπτὰ δὲ θηλυτέρων ὀίων ἐτανύσσατο χορδάς
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῦξε φέρων ἐρατεινὸν ἄθυρμα
πλήκτρῳ ἐπειρήτιζε κατὰ μέρος ἣ δὑπὸ χειρὸς
σμερδαλέον κονάβησε θεὸς δὑπὸ καλὸν ἄειδεν
ἐξ αὐτοσχεδίης πειρώμενος ἠύτε κοῦροι
ἡβηταὶ θαλίῃσι παραιβόλα κερτομέουσιν
ἀμφὶ Δία Κρονίδην καὶ Μαιάδα καλλιπέδιλον
ὡς πάρος ὠρίζεσκον ἑταιρείῃ φιλότητι
ἥν ταὐτοῦ γενεὴν ὀνομακλυτὸν ἐξονομάζων
ἀμφιπόλους τε γέραιρε καὶ ἀγλαὰ δώματα νύμφης
καὶ τρίποδας κατὰ οἶκον ἐπηετανούς τε λέβητας
καὶ τὰ μὲν οὖν ἤειδε τὰ δὲ φρεσὶν ἄλλα μενοίνα
καὶ τὴν μὲν κατέθηκε φέρων ἱερῷ ἐνὶ λίκνῳ
φόρμιγγα γλαφυρήν ὃ δἄρα κρειῶν ἐρατίζων
ἆλτο κατὰ σκοπιὴν εὐώδεος ἐκ μεγάροιο
ὁρμαίνων δόλον αἰπὺν ἐνὶ φρεσίν οἶά τε φῶτες
φηληταὶ διέπουσι μελαίνης νυκτὸς ἐν ὥρῃ
ἠέλιος μὲν ἔδυνε κατὰ χθονὸς Ὠκεανόνδε
αὐτοῖσίν θἵπποισι καὶ ἅρμασιν αὐτὰρ ἄρ Ἑρμῆς
Πιερίης ἀφίκανε θέων ὄρεα σκιόεντα
ἔνθα θεῶν μακάρων βόες ἄμβροτοι αὖλιν ἔχεσκον
βοσκόμεναι λειμῶνας ἀκηρασίους ἐρατεινούς
τῶν τότε Μαιάδος υἱός ἐύσκοπος Ἀργειφόντης
πεντήκοντ ἀγέλης ἀπετάμνετο βοῦς ἐριμύκους
πλανοδίας δἤλαυνε διὰ ψαμαθώδεα χῶρον
ἴχνι ἀποστρέψας δολίης δοὐ λήθετο τέχνης
ἀντία ποιήσας ὁπλάς τὰς πρόσθεν ὄπισθεν
τὰς δὄπιθεν πρόσθεν κατὰ δἔμπαλιν αὐτὸς ἔβαινε
σάνδαλα δαὐτίκα ῥιψὶν ἐπὶ ψαμάθοις ἁλίῃσιν
ἄφραστ ἠδ ἀνόητα διέπλεκε θαυματὰ ἔργα
συμμίσγων μυρίκας καὶ μυρσινοειδέας ὄζους
τῶν τότε συνδήσας νεοθηλέος ἄγκαλον ὕλης
ἀβλαβέως ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο σάνδαλα κοῦφα
αὐτοῖσιν πετάλοισι τὰ κύδιμος Ἀργειφόντης
ἔσπασε Πιερίηθεν ὁδοιπορίην ἀλεγύνων
οἷά τἐπειγόμενος δολιχὴν ὁδόν αὐτοτροπήσας
τὸν δὲ γέρων ἐνόησε δέμων ἀνθοῦσαν ἀλωὴν
ἱέμενον πεδίονδε δι Ὀγχηστὸν λεχεποίην
τὸν πρότερος προσέφη Μαίης ἐρικυδέος υἱός
ὦ γέρον ὅστε φυτὰ σκάπτεις ἐπικαμπύλος ὤμους
ἦ πολυοινήσεις εὖτ ἂν τάδε πάντα φέρῃσι
καὶ σιγᾶν ὅτε μή τι καταβλάπτῃ τὸ σὸν αὐτοῦ
τόσσον φὰς συνέσευε βοῶν ἴφθιμα κάρηνα
πολλὰ δὄρη σκιόεντα καὶ αὐλῶνας κελαδεινοὺς
καὶ πεδί ἀνθεμόεντα διήλασε κύδιμος Ἑρμῆς
ὀρφναίη δἐπίκουρος ἐπαύετο δαιμονίη νύξ
ἡ πλείων τάχα δὄρθρος ἐγίγνετο δημιοεργός
ἣ δὲ νέον σκοπιὴν προσεβήσατο δῖα Σελήνη
Πάλλαντος θυγάτηρ Μεγαμηδείδαο ἄνακτος
τῆμος ἐπ Ἀλφειὸν ποταμὸν Διὸς ἄλκιμος υἱὸς
Φοίβου Ἀπόλλωνος βοῦς ἤλασεν εὐρυμετώπους
ἀκμῆτες δἵκανον ἐπ αὔλιον ὑψιμέλαθρον
καὶ ληνοὺς προπάροιθεν ἀριπρεπέος λειμῶνος
ἔνθ ἐπεὶ εὖ βοτάνης ἐπεφόρβει βοῦς ἐριμύκους
καὶ τὰς μὲν συνέλασσεν ἐς αὔλιον ἀθρόας οὔσας
λωτὸν ἐρεπτομένας ἠδ ἑρσήεντα κύπειρον
σὺν δἐφόρει ξύλα πολλά πυρὸς δἐπεμαίετο τέχνην
δάφνης ἀγλαὸν ὄζον ἑλὼν ἀπέλεψε σιδήρῳ
πολλὰ δὲ κάγκανα κᾶλα κατουδαίῳ ἐνὶ βόθρῳ
τηλόσε φῦσαν ἱεῖσα πυρὸς μέγα δαιομένοιο
ὄφρα δὲ πῦρ ἀνέκαιε βίη κλυτοῦ Ἡφαίστοιο
τόφρα δὑποβρύχους ἕλικας βοῦς εἷλκε θύραζε
δοιὰς ἄγχι πυρός δύναμις δέ οἱ ἕσπετο πολλή
ἀμφοτέρας δἐπὶ νῶτα χαμαὶ βάλε φυσιοώσας
ἀγκλίνων δἐκύλινδε δι αἰῶνας τετορήσας
ἔργῳ δἔργον ὄπαζε ταμὼν κρέα πίονα δημῷ
ὤπτα δἀμφ ὀβελοῖσι πεπαρμένα δουρατέοισι
σάρκας ὁμοῦ καὶ νῶτα γεράσμια καὶ μέλαν αἷμα
ἐργμένον ἐν χολάδεσσι τὰ δαὐτοῦ κεῖτ ἐπὶ χώρης
ῥινοὺς δἐξετάνυσσε καταστυφέλῳ ἐνὶ πέτρῃ
ὡς ἔτι νῦν τὰ μέτασσα πολυχρόνιοι πεφύασι
δηρὸν δὴ μετὰ ταῦτα καὶ ἄκριτον αὐτὰρ ἔπειτα
Ἑρμῆς χαρμόφρων εἰρύσατο πίονα ἔργα
λείῳ ἐπὶ πλαταμῶνι καὶ ἔσχισε δώδεκα μοίρας
κληροπαλεῖς τέλεον δὲ γέρας προσέθηκεν ἑκάστῃ
ἔνθ ὁσίης κρεάων ἠράσσατο κύδιμος Ἑρμῆς
ὀδμὴ γάρ μιν ἔτειρε καὶ ἀθάνατόν περ ἐόντα
ἡδεῖ ἀλλ οὐδ ὥς οἱ ἐπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ
καί τε μάλ ἱμείροντι περῆν ἱερῆς κατὰ δειρῆς
ἀλλὰ τὰ μὲν κατέθηκεν ἐς αὔλιον ὑψιμέλαθρον
δημὸν καὶ κρέα πολλά μετήορα δαἶψ ἀνάειρε
σῆμα νέης φωρῆς ἐπὶ δὲ ξύλα κάγκαν ἀγείρας
αὐτὰρ ἐπεί τοι πάντα κατὰ χρέος ἤνυσε δαίμων
σάνδαλα μὲν προέηκεν ἐς Ἀλφειὸν βαθυδίνην
ἀνθρακιὴν δἐμάρανε κόνιν δἀμάθυνε μέλαιναν
παννύχιος καλὸν δὲ φόως κατέλαμπε Σελήνης
Κυλλήνης δαἶψ αὖτις ἀφίκετο δῖα κάρηνα
ὄρθριος οὐδέ τί οἱ δολιχῆς ὁδοῦ ἀντεβόλησεν
οὔτε θεῶν μακάρων οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων
οὐδὲ κύνες λελάκοντο Διὸς δἐριούνιος Ἑρμῆς
αὔρῃ ὀπωρινῇ ἐναλίγκιος ἠύτ ὀμίχλη
ἰθύσας δἄντρου ἐξίκετο πίονα νηὸν
ἦκα ποσὶ προβιβῶν οὐ γὰρ κτύπεν ὥσπερ ἐπ οὔδει
ἐσσυμένως δἄρα λίκνον ἐπῴχετο κύδιμος Ἑρμῆς
σπάργανον ἀμφ ὤμοις εἰλυμένος ἠύτε τέκνον
νήπιον ἐν παλάμῃσι περ ἰγνύσι λαῖφος ἀθύρων
κεῖτο χέλυν ἐρατὴν ἐπ ἀριστερὰ χειρὸς ἐέργων
μητέρα δοὐκ ἄρ ἔληθε θεὰν θεὸς εἰπέ τε μῦθον
τίπτε σύ ποικιλομῆτα πόθεν τόδε νυκτὸς ἐν ὥρῃ
ἔρχῃ ἀναιδείην ἐπιειμένε νῦν σε μάλ οἴω
ἢ τάχ ἀμήχανα δεσμὰ περὶ πλευρῇσιν ἔχοντα
Λητοίδου ὑπὸ χερσὶ διὲκ προθύροιο περήσειν
ἣ σὲ φέροντα μεταξὺ κατ ἄγκεα φηλητεύσειν
ἔρρε πάλιν μεγάλην σε πατὴρ ἐφύτευσε μέριμναν
θνητοῖς ἀνθρώποισι καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσι
τὴν δἙρμῆς μύθοισιν ἀμείβετο κερδαλέοισι
μῆτερ ἐμή τί με ταῦτα δεδίσκεαι ἠύτε τέκνον
νήπιον ὃς μάλα παῦρα μετὰ φρεσὶν αἴσυλα οἶδε
ταρβαλέον καὶ μητρὸς ὑπαιδείδοικεν ἐνιπάς
αὐτὰρ ἐγὼ τέχνης ἐπιβήσομαι ἥ τις ἀρίστη
βουκολέων ἐμὲ καὶ σὲ διαμπερές οὐδὲ θεοῖσι
αὐτοῦ τῇδε μένοντες ἀνεξόμεθ ὡς σὺ κελεύεις
βέλτερον ἤματα πάντα μετ ἀθανάτοις ὀαρίζειν
ἄντρῳ ἐν ἠερόεντι θαασσέμεν ἀμφὶ δὲ τιμῆς
κἀγὼ τῆς ὁσίης ἐπιβήσομαι ἧς περ Ἀπόλλων
εἰ δέ κε μὴ δώῃσι πατὴρ ἐμός ἧ τοι ἔγωγε
εἰ δέ μἐρευνήσει Λητοῦς ἐρικυδέος υἱός
ἄλλο τί οἱ καὶ μεῖζον ὀίομαι ἀντιβολήσειν
εἶμι γὰρ ἐς Πυθῶνα μέγαν δόμον ἀντιτορήσων
ἔνθεν ἅλις τρίποδας περικαλλέας ἠδὲ λέβητας
πορθήσω καὶ χρυσόν ἅλις ταἴθωνα σίδηρον
καὶ πολλὴν ἐσθῆτα σὺ δὄψεαι αἴ κἐθέλῃσθα
ὣς οἳ μέν ῥἐπέεσσι πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον
υἱός ταἰγιόχοιο Διὸς καὶ πότνια Μαῖα
Ἠὼς δἠριγένεια φόως θνητοῖσι φέρουσα
ὤρνυτ ἀπ Ὠκεανοῖο βαθυρρόου αὐτὰρ Ἀπόλλων
Ὀγχηστόνδ ἀφίκανε κιών πολυήρατον ἄλσος
ἁγνὸν ἐρισφαράγου Γαιηόχου ἔνθα γέροντα
κνώδαλον εὗρε νέμοντα παρ ἔξοδον ἕρκεος αὐλῆς
τὸν πρότερος προσέφη Λητοῦς ἐρικυδέος υἱός
ὦ γέρον Ὀγχηστοῖο βατοδρόπε ποιήεντος
βοῦς ἀπὸ Πιερίης διζήμενος ἐνθάδ ἱκάνω
πάσας θηλείας πάσας κεράεσσιν ἑλικτάς
ἐξ ἀγέλης ὁ δὲ ταῦρος ἐβόσκετο μοῦνος ἀπ ἄλλων
κυάνεος χαροποὶ δὲ κύνες κατόπισθεν ἕποντο
τέσσαρες ἠύτε φῶτες ὁμόφρονες οἳ μὲν ἔλειφθεν
οἵ τε κύνες ὅ τε ταῦρος ὃ δὴ περὶ θαῦμα τέτυκται
ταὶ δἔβαν ἠελίοιο νέον καταδυομένοιο
ἐκ μαλακοῦ λειμῶνος ἀπὸ γλυκεροῖο νομοῖο
ταῦτά μοι εἰπέ γεραιὲ παλαιγενές εἴ που ὄπωπας
ἀνέρα ταῖσδ ἐπὶ βουσὶ διαπρήσσοντα κέλευθον
τὸν δὁ γέρων μύθοισιν ἀμειβόμενος προσέειπεν
ὦ φίλος ἀργαλέον μέν ὅσ ὀφθαλμοῖσιν ἴδοιτο
πάντα λέγειν πολλοὶ γὰρ ὁδὸν πρήσσουσιν ὁδῖται
τῶν οἳ μὲν κακὰ πολλὰ μεμαότες οἳ δὲ μάλ ἐσθλὰ
φοιτῶσιν χαλεπὸν δὲ δαήμεναί ἐστιν ἕκαστον
αὐτὰρ ἐγὼ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
ἔσκαπτον περὶ γουνὸν ἀλωῆς οἰνοπέδοιο
παῖδα δἔδοξα φέριστε σαφὲς δοὐκ οἶδα νοῆσαι
ὅς τις ὁ παῖς ἅμα βουσὶν ἐυκραίρῃσιν ὀπήδει
νήπιος εἶχε δὲ ῥάβδον ἐπιστροφάδην δἐβάδιζεν
ἐξοπίσω δἀνέεργε κάρη δἔχεν ἀντίον αὐτῷ
φῆ ῥὁ γέρων ὃ δὲ θᾶσσον ὁδὸν κίε μῦθον ἀκούσας
οἰωνὸν δἐνόει τανυσίπτερον αὐτίκα δἔγνω
φηλητὴν γεγαῶτα Διὸς παῖδα Κρονίωνος
ἐς Πύλον ἠγαθέην διζήμενος εἰλίποδας βοῦς
πορφυρέῃ νεφέλῃ κεκαλυμμένος εὐρέας ὤμουσ
ἴχνιά τεἰσενόησεν Ἑκηβόλος εἶπέ τε μῦθον
ὦ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι
ἴχνια μὲν τάδε γἐστὶ βοῶν ὀρθοκραιράων
ἀλλὰ πάλιν τέτραπται ἐς ἀσφοδελὸν λειμῶνα
βήματα δοὔτ ἀνδρὸς τάδε γίγνεται οὔτε γυναικὸς
οὔτε λύκων πολιῶν οὔτ ἄρκτων οὔτε λεόντων
οὔτε τι Κενταύρου λασιαύχενος ἔλπομαι εἶναι
ὅς τις τοῖα πέλωρα βιβᾷ ποσὶ καρπαλίμοισιν
αἰνὰ μὲν ἔνθεν ὁδοῖο τὰ δαἰνότερ ἔνθεν ὁδοῖο
Κυλλήνης δἀφίκανεν ὄρος καταείμενον ὕλῃ
πέτρης ἐς κευθμῶνα βαθύσκιον ἔνθα τε νύμφη
ἀμβροσίη ἐλόχευσε Διὸς παῖδα Κρονίωνος
ὀδμὴ δἱμερόεσσα δι οὔρεος ἠγαθέοιο
κίδνατο πολλὰ δὲ μῆλα ταναύποδα βόσκετο ποίην
ἄντρον ἐς ἠερόεν ἑκατηβόλος αὐτὸς Ἀπόλλων
Τὸν δὡς οὖν ἐνόησε Διὸς καὶ Μαιάδος υἱὸς
χωόμενον περὶ βουσὶν ἑκηβόλον Ἀπόλλωνα
σπάργαν ἔσω κατέδυνε θυήεντ ἠύτε πολλὴν
πρέμνων ἀνθρακιὴν ὕλης σποδὸς ἀμφικαλύπτει
ὣς Ἑρμῆς Ἑκάεργον ἰδὼν ἀνέειλεν ἑαυτόν
ἐν δὀλίγῳ συνέλασσε κάρη χεῖράς τε πόδας τε
φή ῥα νεόλλουτος προκαλεύμενος ἥδυμον ὕπνον
ἐγρήσσων ἐτεόν γε χέλυν δὑπὸ μασχάλῃ εἶχε
γνῶ δοὐδ ἠγνοίησε Διὸς καὶ Λητοῦς υἱὸς
νύμφην τοὐρείην περικαλλέα καὶ φίλον υἱόν
παῖδ ὀλίγον δολίῃς εἰλυμένον ἐντροπίῃσι
παπτήνας δἀνὰ πάντα μυχὸν μεγάλοιο δόμοιο
τρεῖς ἀδύτους ἀνέῳγε λαβὼν κληῖδα φαεινὴν
νέκταρος ἐμπλείους ἠδ ἀμβροσίης ἐρατεινῆς
πολλὸς δὲ χρυσός τε καὶ ἄργυρος ἔνδον ἔκειτο
πολλὰ δὲ φοινικόεντα καὶ ἄργυφα εἵματα νύμφης
οἷα θεῶν μακάρων ἱεροὶ δόμοι ἐντὸς ἔχουσιν
ἔνθ ἐπεὶ ἐξερέεινε μυχοὺς μεγάλοιο δόμοιο
Λητοΐδης μύθοισι προσηύδα κύδιμον Ἑρμῆν
ὦ παῖ ὃς ἐν λίκνῳ κατάκειαι μήνυέ μοι βοῦς
ῥίψω γάρ σε λαβὼν ἐς Τάρταρον ἠερόεντα
ἐς ζόφον αἰνόμορον καὶ ἀμήχανον οὐδέ σε μήτηρ
ἐς φάος οὐδὲ πατὴρ ἀναλύσεται ἀλλ ὑπὸ γαίῃ
ἐρρήσεις ὀλίγοισι μετ ἀνδράσιν ἡγεμονεύων
Τὸν δἙρμῆς μύθοισιν ἀμείβετο κερδαλέοισι
Λητοΐδη τίνα τοῦτον ἀπηνέα μῦθον ἔειπας
καὶ βοῦς ἀγραύλους διζήμενος ἐνθάδ ἱκάνεις
οὐκ ἴδον οὐ πυθόμην οὐκ ἄλλου μῦθον ἄκουσα
οὐκ ἂν μηνύσαιμ οὐκ ἂν μήνυτρον ἀροίμην
οὐδὲ βοῶν ἐλατῆρι κραταιῷ φωτί ἔοικα
οὐκ ἐμὸν ἔργον τοῦτο πάρος δέ μοι ἄλλα μέμηλεν
ὕπνος ἐμοί γε μέμηλε καὶ ἡμετέρης γάλα μητρὸς
σπάργανά τἀμφ ὤμοισιν ἔχειν καὶ θερμὰ λοετρά
μή τις τοῦτο πύθοιτο πόθεν τόδε νεῖκος ἐτύχθη
καί κεν δὴ μέγα θαῦμα μετ ἀθανάτοισι γένοιτο
παῖδα νέον γεγαῶτα διὲκ προθύροιο περῆσαι
βουσὶν ἐπ ἀγραύλοισι τὸ δἀπρεπέως ἀγορεύεις
χθὲς γενόμην ἁπαλοὶ δὲ πόδες τρηχεῖα δὕπο χθών
εἰ δἐθέλεις πατρὸς κεφαλὴν μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι
μὴ μὲν ἐγὼ μήτ αὐτὸς ὑπίσχομαι αἴτιος εἶναι
μήτε τιν ἄλλον ὄπωπα βοῶν κλοπὸν ὑμετεράων
αἵ τινες αἱ βόες εἰσί τὸ δὲ κλέος οἶον ἀκούω
ὣς ἄρ ἔφη καὶ πυκνὸν ἀπὸ βλεφάρων ἀμαρύσσων
ὀφρῦς ῥιπτάζεσκεν ὁρώμενος ἔνθα καὶ ἔνθα
μάκρ ἀποσυρίζων ἅλιον τὸν μῦθον ἀκούων
τὸν δἁπαλὸν γελάσας προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων
ὦ πέπον ἠπεροπευτά δολοφραδές ἦ σε μάλ οἴω
πολλάκις ἀντιτοροῦντα δόμους εὖ ναιετάοντας
ἔννυχον οὐχ ἕνα μοῦνον ἐπ οὔδεϊ φῶτα καθίσσαι
σκευάζοντα κατ οἶκον ἄτερ ψόφου οἷ ἀγορεύεις
πολλοὺς δἀγραύλους ἀκαχήσεις μηλοβοτῆρας
οὔρεος ἐν βήσσῃς ὁπότ ἄν κρειῶν ἐρατίζων
ἀντᾷς βουκολίοισι καὶ εἰροπόκοις ὀίεσσιν
ἀλλ ἄγε μὴ πύματόν τε καὶ ὕστατον ὕπνον ἰαύσῃς
ἐκ λίκνου κατάβαινε μελαίνης νυκτὸς ἑταῖρε
τοῦτο γὰρ οὖν καὶ ἔπειτα μετ ἀθανάτοις γέρας ἕξεις
ὣς ἄρ ἔφη καὶ παῖδα λαβὼν φέρε Φοῖβος Ἀπόλλων
οἰωνὸν προέηκεν ἀειρόμενος μετὰ χερσί
τλήμονα γαστρὸς ἔριθον ἀτάσθαλον ἀγγελιώτην
ἐσσυμένως δὲ μετ αὐτὸν ἐπέπταρε τοῖο δἈπόλλων
ἔκλυεν ἐκ χειρῶν δὲ χαμαὶ βάλε κύδιμον Ἑρμῆν
ἕζετο δὲ προπάροιθε καὶ ἐσσύμενός περ ὁδοῖο
Ἑρμῆν κερτομέων καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε
θάρσει σπαργανιῶτα Διὸς καὶ Μαιάδος υἱέ
εὑρήσω καὶ ἔπειτα βοῶν ἴφθιμα κάρηνα
τούτοις οἰωνοῖσι σὺ δαὖθ ὁδὸν ἡγεμονεύσεις
ὣς φάθ ὃ δαὖτ ἀνόρουσε θοῶς Κυλλήνιος Ἑρμῆς
σπουδῇ ἰών ἄμφω δὲ παρ οὔατα χερσὶν ἐώθει
σπάργανον ἀμφ ὤμοισιν ἐελμένος εἶπε δὲ μῦθον
πῆ με φέρεις Ἑκάεργε θεῶν ζαμενέστατε πάντων
ὦ πόποι εἴθ ἀπόλοιτο βοῶν γένος οὐ γὰρ ἐγώ γε
ὑμετέρας ἔκλεψα βόας οὐδ ἄλλον ὄπωπα
αἵτινες αἱ βόες εἰσί τὸ δὲ κλέος οἶον ἀκούω
δὸς δὲ δίκην καὶ δέξο παρὰ Ζηνὶ Κρονίωνι
αὐτὰρ ἐπεὶ τὰ ἕκαστα διαρρήδην ἐρίδαινον
Ἑρμῆς τοἰοπόλος καὶ Λητοῦς ἀγλαὸς υἱός
ἀμφὶς θυμὸν ἔχοντες ὃ μὲν νημερτέα φωνὴν
οὐκ ἀδίκως ἐπὶ βουσὶν ἐλάζυτο κύδιμον Ἑρμῆν
αὐτὰρ ὃ τέχνῃσίν τε καὶ αἱμυλίοισι λόγοισιν
ἤθελεν ἐξαπατᾶν Κυλλήνιος Ἀργυρότοξον
αὐτὰρ ἐπεὶ πολύμητις ἐὼν πολυμήχανον εὗρεν
ἐσσυμένως δὴ ἔπειτα διὰ ψαμάθοιο βάδιζε
πρόσθεν ἀτὰρ κατόπισθε Διὸς καὶ Λητοῦς υἱός
αἶψα δὲ τέρθρον ἵκοντο θυώδεος Οὐλύμποιο
ἐς πατέρα Κρονίωνα Διὸς περικαλλέα τέκνα
κεῖθι γὰρ ἀμφοτέροισι δίκης κατέκειτο τάλαντα
οὐμιλίη δἔχ Ὄλυμπον ἀγάννιφον ἀθάνατοι δὲ
ἄφθιτοι ἠγερέθοντο μετὰ χρυσόθρονον Ἠῶ
ἔστησαν δἙρμῆς τε καὶ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων
πρόσθε Διὸς γούνων ὃ δἀνείρετο φαίδιμον υἱὸν
Ζεὺς ὑψιβρεμέτης καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε
φοῖβε πόθεν ταύτην μενοεικέα ληίδ ἐλαύνεις
παῖδα νέον γεγαῶτα φυὴν κήρυκος ἔχοντα
σπουδαῖον τόδε χρῆμα θεῶν μεθ ὁμήγυριν ἦλθε
ὦ πάτερ ἦ τάχα μῦθον ἀκούσεαι οὐκ ἀλαπαδνόν
παῖδά τιν εὗρον τόνδε διαπρύσιον κεραϊστὴν
Κυλλήνης ἐν ὄρεσσι πολὺν διὰ χῶρον ἀνύσσας
οὐδ ἀνδρῶν ὁπόσοι λησίμβροτοί εἰσ ἐπὶ γαίῃ
ἑσπέριος παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης
εὐθὺ Πύλονδ ἐλάων τὰ δἄρ ἴχνια δοιὰ πέλωρα
οἷά τἀγάσσασθαι καὶ ἀγαυοῦ δαίμονος ἔργα
τῇσιν μὲν γὰρ βουσὶν ἐς ἀσφοδελὸν λειμῶνα
ἀντία βήματ ἔχουσα κόνις ἀνέφαινε μέλαινα
αὐτὸς δἐκτὸς ὁδοῦ τις ἀμήχανος οὔτ ἄρα ποσσὶν
οὔτ ἄρα χερσὶν ἔβαινε διὰ ψαμαθώδεα χῶρον
ἀλλ ἄλλην τινὰ μῆτιν ἔχων διέτριβε κέλευθα
τοῖα πέλωρ ὡς εἴ τις ἀραιῇσι δρυσὶ βαίνοι
ὄφρα μὲν οὖν ἐδίωκε διὰ ψαμαθώδεα χῶρον
ῥεῖα μάλ ἴχνια πάντα διέπρεπεν ἐν κονίῃσιν
αὐτὰρ ἐπεὶ ψαμάθοιο μέγαν στίβον ἐξεπέρησεν
ἄφραστος γένετ ὦκα βοῶν στίβος ἠδὲ καὶ αὐτοῦ
χῶρον ἀνὰ κρατερόν τὸν δἐφράσατο βροτὸς ἀνὴρ
ἐς Πύλον εὐθὺς ἐλῶντα βοῶν γένος εὐρυμετώπων
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τὰς μὲν ἐν ἡσυχίῃ κατέερξε
καὶ διαπυρπαλάμησεν ὁδοῦ τὸ μὲν ἔνθα τὸ δἔνθα
ἐν λίκνῳ κατέκειτο μελαίνῃ νυκτὶ ἐοικώς
ἄντρῳ ἐν ἠερόεντι κατὰ ζόφον οὐδέ κεν αὐτὸν
αἰετὸς ὀξὺ λάων ἐσκέψατο πολλὰ δὲ χερσὶν
αὐγὰς ὠμόργαζε δολοφροσύνην ἀλεγύνων
αὐτὸς δαὐτίκα μῦθον ἀπηλεγέως ἀγόρευεν
οὐδέ κε μηνύσαιμ οὐδ ἄν μήνυτρον ἀροίμην
Ἠ τοι ἄρ ὣς εἰπὼν κατ ἄρ ἕζετο Φοῖβος Ἀπόλλων
δείξατο δἐς Κρονίωνα θεῶν σημάντορα πάντων
ζεῦ πάτερ ἦ τοι ἐγώ σοι ἀληθείην καταλέξω
νημερτής τε γάρ εἰμι καὶ οὐκ οἶδα ψεύδεσθαι
ἦλθεν ἐς ἡμετέρου διζήμενος εἰλίποδας βοῦς
σήμερον ἠελίοιο νέον ἐπιτελλομένοιο
οὐδὲ θεῶν μακάρων ἄγε μάρτυρας οὐδὲ κατόπτας
μηνύειν δἐκέλευεν ἀναγκαίης ὑπὸ πολλῆς
πολλὰ δέ μἠπείλησε βαλεῖν ἐς Τάρταρον εὐρύν
οὕνεχ ὃ μὲν τέρεν ἄνθος ἔχει φιλοκυδέος ἥβης
αὐτὰρ ἐγὼ χθιζὸς γενόμην τὰ δέ τοἶδε καὶ αὐτός
οὔτι βοῶν ἐλατῆρι κραταιῷ φωτί ἐοικώς
πείθεο καὶ γὰρ ἐμεῖο πατὴρ φίλος εὔχεαι εἶναι
ὡς οὐκ οἴκαδ ἔλασσα βόας ὣς ὄλβιος εἴην
οὐδ ὑπὲρ οὐδὸν ἔβην τὸ δέ τἀτρεκέως ἀγορεύω
Ἠέλιον δὲ μάλ αἰδέομαι καὶ δαίμονας ἄλλους
καὶ σε φιλῶ καὶ τοῦτον ὀπίζομαι οἶσθα καὶ αὐτός
ὡς οὐκ αἴτιός εἰμι μέγαν δἐπιδώσομαι ὅρκον
οὐ μὰ τάδ ἀθανάτων εὐκόσμητα προθύραια
καί που ἐγὼ τούτῳ τίσω ποτὲ νηλέα φώρην
καὶ κρατερῷ περ ἐόντι σὺ δὁπλοτέροισιν ἄρηγε
ὣς φάτ ἐπιλλίζων Κυλλήνιος Ἀργειφόντης
καὶ τὸ σπάργανον εἶχεν ἐπ ὠλένῃ οὐδ ἀπέβαλλε
Ζεὺς δὲ μέγ ἐξεγέλασσεν ἰδὼν κακομηδέα παῖδα
εὖ καὶ ἐπισταμένως ἀρνεύμενον ἀμφὶ βόεσσιν
ἀμφοτέρους δἐκέλευσεν ὁμόφρονα θυμὸν ἔχοντας
ζητεύειν Ἑρμῆν δὲ διάκτορον ἡγεμονεύειν
καὶ δεῖξαι τὸν χῶρον ἐπ ἀβλαβίῃσι νόοιο
νεῦσεν δὲ Κρονίδης ἐπεπείθετο δἀγλαὸς Ἑρμῆς
τὼ δἄμφω σπεύδοντε Διὸς περικαλλέα τέκνα
ἐς Πύλον ἠμαθόεντα ἐπ Ἀλφειοῦ πόρον ἷξον
ἀγροὺς δἐξίκοντο καὶ αὔλιον ὑψιμέλαθρον
ἡχοῦ δὴ τὰ χρήματ ἀτάλλετο νυκτὸς ἐν ὥρῃ
ἐς φῶς ἐξήλαυνε βοῶν ἴφθιμα κάρηνα
Λητοΐδης δἀπάτερθεν ἰδὼν ἐνόησε βοείας
πέτρῃ ἐπ ἠλιβάτῳ τάχα δεἴρετο κύδιμον Ἑρμῆν
πῶς ἐδύνω δολομῆτα δύω βόε δειροτομῆσαι
ὧδε νεογνὸς ἐὼν καὶ νήπιος αὐτὸς ἐγώ γε
θαυμαίνω κατόπισθε τὸ σὸν κράτος οὐδέ τί σε χρὴ
μακρὸν ἀέξεσθαι Κυλλήνιε Μαιάδος υἱέ
ὣς ἄρ ἔφη καὶ χερσὶ περίστρεφε καρτερὰ δεσμὰ
ἄγνου ταὶ δὑπὸ ποσσὶ κατὰ χθονὸς αἶψα φύοντο
αὐτόθεν ἐμβολάδην ἐστραμμέναι ἀλλήλῃσι
ῥεῖά τε καὶ πάσῃσιν ἐπ ἀγραύλοισι βόεσσιν
θαύμασεν ἀθρήσας τότε δὴ κρατὺς Ἀργειφόντης
χῶρον ὑποβλήδην ἐσκέψατο πῦρ ἀμαρύσσων
ἐγκρύψαι μεμαώς Λητοῦς δἐρικυδέος υἱὸν
καὶ κρατερόν περ ἐόντα λαβὼν δἐπ ἀριστερὰ χειρὸς
σμερδαλέον κονάβησε γέλασσε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων
γηθήσας ἐρατὴ δὲ διὰ φρένας ἤλυθ ἰωὴ
θεσπεσίης ἐνοπῆς καὶ μιν γλυκὺς ἵμερος ᾕρει
θυμῷ ἀκουάζοντα λύρῃ δἐρατὸν κιθαρίζων
στῆ ῥὅ γε θαρσήσας ἐπ ἀριστερὰ Μαιάδος υἱὸς
Φοίβου Ἀπόλλωνος τάχα δὲ λιγέως κιθαρίζων
κραίνων ἀθανάτους τε θεοὺς καὶ γαῖαν ἐρεμνήν
ὡς τὰ πρῶτα γένοντο καὶ ὡς λάχε μοῖραν ἕκαστος
Μνημοσύνην μὲν πρῶτα θεῶν ἐγέραιρεν ἀοιδῇ
μητέρα Μουσάων ἣ γὰρ λάχε Μαιάδος υἱόν
τοὺς δὲ κατὰ πρέσβιν τε καὶ ὡς γεγάασιν ἕκαστος
ἀθανάτους ἐγέραιρε θεοὺς Διὸς ἀγλαὸς υἱός
πάντ ἐνέπων κατὰ κόσμον ἐπωλένιον κιθαρίζων
τὸν δἔρος ἐν στήθεσσιν ἀμήχανος αἴνυτο θυμόν
καὶ μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
βουφόνε μηχανιῶτα πονεύμενε δαιτὸς ἑταῖρε
πεντήκοντα βοῶν ἀντάξια ταῦτα μέμηλας
ἡσυχίως καὶ ἔπειτα διακρινέεσθαι ὀίω
νῦν δἄγε μοι τόδε εἰπέ πολύτροπε Μαιάδος υἱέ
ἦ σοί γἐκ γενετῆς τάδ ἅμ ἕσπετο θαυματὰ ἔργα
ἠέ τις ἀθανάτων ἠὲ θνητῶν ἀνθρώπων
δῶρον ἀγαυὸν ἔδωκε καὶ ἔφρασε θέσπιν ἀοιδήν
θαυμασίην γὰρ τήνδε νεήφατον ὄσσαν ἀκούω
ἣν οὐ πώ ποτέ φημι δαήμεναι οὔτε τιν ἀνδρῶν
οὔτε τιν ἀθανάτων οἳ Ὀλύμπια δώματ ἔχουσι
νόσφι σέθεν φηλῆτα Διὸς καὶ Μαιάδος υἱέ
τίς τέχνη τίς μοῦσα ἀμηχανέων μελεδώνων
τίς τρίβος ἀτρεκέως γὰρ ἅμα τρία πάντα πάρεστιν
εὐφροσύνην καὶ ἔρωτα καὶ ἥδυμον ὕπνον ἑλέσθαι
καὶ γὰρ ἐγὼ Μούσῃσιν Ὀλυμπιάδεσσιν ὀπηδός
τῇσι χοροί τε μέλουσι καὶ ἀγλαὸς οἶμος ἀοιδῆς
καὶ μολπὴ τεθαλυῖα καὶ ἱμερόεις βρόμος αὐλῶν
ἀλλ οὔ πω τί μοι ὧδε μετὰ φρεσὶν ἄλλο μέλησεν
οἷα νέων θαλίῃς ἐνδέξια ἔργα πέλονται
θαυμάζω Διὸς υἱέ τάδ ὡς ἐρατὸν κιθαρίζεις
νῦν δἐπεὶ οὖν ὀλίγος περ ἐὼν κλυτὰ μήδεα οἶδας
ἷζε πέπον καὶ μῦθον ἐπαίνει πρεσβυτέροισι
νῦν γάρ τοι κλέος ἔσται ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι
σοί ταὐτῷ καὶ μητρί τὸ δἀτρεκέως ἀγορεύσω
ναὶ μὰ τόδε κρανέινον ἀκόντιον ἦ μὲν ἐγώ σε
κυδρὸν ἐν ἀθανάτοισι καὶ ὄλβιον ἡγεμόν εἵσω
δώσω τἀγλαὰ δῶρα καὶ ἐς τέλος οὐκ ἀπατήσω
τὸν δἙρμῆς μύθοισιν ἀμείβετο κερδαλέοισιν
εἰρωτᾷς μἘκάεργε περιφραδές αὐτὰρ ἐγώ σοι
τέχνης ἡμετέρης ἐπιβήμεναι οὔ τι μεγαίρω
σήμερον εἰδήσεις ἐθέλω δέ τοι ἤπιος εἶναι
βουλῇ καὶ μύθοισι σὺ δὲ φρεσὶ πάντ εὖ οἶδας
πρῶτος γάρ Διὸς υἱέ μετ ἀθανάτοισι θαάσσεις