Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
χωρὶς Πάμφυλοί τε καὶ Ὑλλεῖς ἠδὲ Δυμᾶνες
ἀνδροφόνους μελίας χερσὶν ἀνασχόμενοι
οὕτω δἀθανάτοισι θεοῖς ἐπὶ πάντα τιθέντες
ἀνδράσιν αἰχμηταῖς ἐγγύθεν ἱστάμενοι
δεινὸς δἀμφοτέρων ἔσται κτύπος ἀντιτιθεντων
ἀσπίδας εὐκύκλους ἀσπίσι τυπτομένας
αἰνὰ δἀϋτήσουσιν ἐπ ἀλλήλοισι πεσόντες
ὤσαντες δἀνδρῶν στήθεσιν ἀμφὶ δόρυ
ἀλλ ὑπὸ χερμαδίων βαλλόμεναι μεγάλων
ἀκλινέες κόρυθες καναχὴν ἕξουσιν ἀρῄην
αὐτὸς γὰρ Κρονίων καλλιστεφάνου πόσις Ἥρης
οἷσιν ἅμα προλιπόντες Ἐρινεὸν ἠνεμόεντα
εὐρεῖαν Πέλοπος νῆσον ἀφικόμεθα
Φοίβου ἀκούσαντες Πυθωνόθεν οἴκαδ ἔνεικαν
ὧδε γὰρ ἀργυρότοξος ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων
χρυσοκόμης ἔχρη πίονος ἐξ ἀδύτου
ἄρχειν μὲν βουλῆς θεοτιμήτους βασιλῆας
οἷσι μέλει Σπάρτης ἱμερόεσσα πόλις
εὐθείαις ῥήτραις ἀνταπαμειβομένους
μυθεῖσθαί τε τὰ καλὰ καὶ ἕρδειν πάντα δίκαια
μηδέ τι βουλεύειν τῇδε πόλει σκολιόν
δήμου δὲ πλήθει νίκην καὶ κάρτος ἕπεσθαι
Φοῖβος γὰρ περὶ τῶν ὧδ ἀνέφηνε πόλει
ἡμετέρῳ βασιλῆϊ θεοῖσι φίλῳ Θεοπόμπῳ
ὃν διὰ Μεσσήνην εἵλομεν εὐρύχορον
Μεσσήνην ἀγαθὴν μὲν ἀροῦν ἀγαθὴν δὲ φυτεύειν
ἀμφ αὐτὴν δἐμάχοντ ἐννεακαίδεκ ἔτη
νωλεμέως αἰεί ταλασίφρονα θυμὸν ἔχοντες
αἰχμηταὶ πατέρων ἡμετέρων πατέρες
εἰκοστῷ δοἱ μὲν κατὰ πίονα ἔργα λιπόντες
φεῦγον Ἰθωμαίων ἐκ μεγάλων ὀρέων
ὥσπερ ὄνοι μεγάλοις ἄχθεσι τειρόμενοι
δεσποσύνοισι φέροντες ἀναγκαίης ὕπο λυγρῆς
ἥμισυ παντὸς ὅσον καρπὸν ἄρουρα φέρει
δεσπότας οἰμώζοντες ὁμῶς ἄλοχοί τε καὶ αὐτοί
εὖτε τιν οὐλομένη μοῖρα κίχοι θανάτου
τεθνάμεναι γὰρ καλὸν ἐνὶ προμάχοισι πεσόντα
ἄνδρ ἀγαθὸν περὶ ᾗ πατρίδι μαρνάμενον
τὴν δαὐτοῦ προλιπόντα πόλιν καὶ πίονας ἀγροὺς
πτωχεύειν πάντων ἔστ ἀνιηρότατον
πλαζόμενον σὺν μητρὶ φίλῃ καὶ πατρὶ γέροντι
παισί τε σὺν μικροῖς κουριδίῃ τἀλόχῳ
ἐχθρὸς μὲν γὰρ τοῖσι μετέσσεται οὕς κεν ἵκηται
χρησμοσύνῃ τεἴκων καὶ στυγερῇ πενίῃ
αἰσχύνει τε γένος κατὰ δἀγλαὸν εἶδος ἐλέγχει
πᾶσα δἀτιμίη καὶ κακότης ἕπεται
εἰ δέ τοι οὕτως ἀνδρὸς ἀλωμένου οὐδεμἴ ὤρη
γίγνεται οὔτ αἰδὼς οὔτ ὄπις οὔτ ἔλεος
θυμῷ γῆς περὶ τῆσδε μαχώμεθα καὶ περὶ παίδων
ὦ νέοι ἀλλὰ μάχεσθε παρ ἀλλήλοισι μένοντες
μηδὲ φυγῆς αἰσχρᾶς ἄρχετε μηδὲ φόβου
ἀλλὰ μέγαν ποιεῖσθε καὶ ἄλκιμον ἐν φρεσὶ θυμόν
μηδὲ φιλοψυχεῖτ ἀνδράσι μαρνάμενοι
τοὺς δὲ παλαιοτέρους ὧν οὐκέτι γούνατ ἐλαφρά
μὴ καταλείποντες φεύγετε γηπετέας
αἰσχρὸν γὰρ δὴ τοῦτο μετὰ προμάχοισι πεσόντα
κεῖσθαι πρόσθε νέων ἄνδρα παλαιότερον
ἤδη λευκὸν ἔχοντα κάρη πολιόν τε γένειον
θυμὸν ἀποπνείοντ ἄλκιμον ἐν κονίῃ
αἱματόεντ αἰδοῖα φίλαις ἐν χερσὶν ἔχοντα
αἰσχρὰ τά γὀφθαλμοῖς καὶ νεμεσητὸν ἰδεῖν
καὶ χρόα γυμνωθέντα νέῳ δέ τε πάντ ἐπέοικεν
ὄφρ ἐρατῆς ἥβης ἀγλαὸν ἄνθος ἔχῃ
ἀνδράσι μὲν θηητὸς ἰδεῖν ἐρατὸς δὲ γυναιξίν
ζωὸς ἐών καλὸς δἐν προμάχοισι πεσών
ἀλλά τις εὖ διαβὰς μενέτω ποσὶν ἀμφοτέροισιν
στηριχθεὶς ἐπὶ γῆς χεῖλος ὀδοῦσι δακών
ἀλλ Ἡρακλῆος γὰρ ἀνικήτου γένος ἔστε
θαρσεῖτ οὔπω Ζεὺς αὐχένα λοξὸν ἔχει
ἰθὺς δἐς προμάχους ἀσπίδ ἀνὴρ ἐχέτω
ἐχθρὰν μὲν ψυχὴν θέμενος θανάτου δὲ μελαίνας
κῆρας ὁμῶς αὐγαῖς ἠελίοιο φίλας
ἴστε γὰρ Ἀρῆος πολυδακρύου ἔργ ἀΐδηλα
εὖ δὀργὴν ἐδάητ ἀργαλέου πολέμου
καὶ θαμὰ φευγόντων τε διωκόντων τε γέγευσθε
ὦ νέοι ἀμφοτέρων δἐς κόρον ἠλάσατε
οἳ μὲν γὰρ τολμῶσι παρ ἀλλήλοισι μένοντες
ἔς ταὐτοσχεδίην καὶ προμάχους ἰέναι
παυρότεροι θνῄσκουσι σαοῦσι δὲ λαὸν ὀπίσσω
τρεσσάντων δἀνδρῶν πᾶσ ἀπόλωλ ἀρετή
οὐδεὶς ἄν ποτε ταῦτα λέγων ἀνύσειεν ἕκαστα
ὅσσ ἢν αἰσχρὰ πάθῃ γίγνεται ἀνδρὶ κακά
ἁρπαλέον γὰρ ὄπισθε μετάφρενός ἐστι δαΐζειν
ἀνδρὸς φεύγοντος δηΐῳ ἐν πολέμῳ
αἰσχρὸν δἐστὶ νέκυς κακκείμενος ἐν κονίῃσι
νῶτον ὄπισθ αἰχμῇ δουρὸς ἐληλαμένος
μηρούς τε κνήμας τε κάτω καὶ στέρνα καὶ ὤμους
ἀσπίδος εὐρείης γαστρὶ καλυψάμενος
δεξιτερῇ δἐν χειρὶ τινασσέτω ὄβριμον ἔγχος
κινείτω δὲ λόφον δεινὸν ὑπὲρ κεφαλῆς
ἕρδων δὄβριμα ἔργα διδασκέσθω πολεμίζειν
μηδ ἐκτὸς βελέων ἑστάτω ἀσπίδ ἔχων
ἀλλὰ τις ἐγγὺς ἰὼν αὐτοσχεδὸν ἔγχεϊ μακρῷ
ἢ ξίφει οὐτάζων δήϊον ἄνδρ ἑλέτω
καὶ πόδα πὰρ ποδὶ θεὶς καὶ ἐπ ἀσπίδοσἀσπίδ ἐρείσας
ἐν δὲ λόφον τε λόφῳ καὶ κυνέην κυνέῃ
καὶ στέρνον στέρνῳ πεπλημένος ἀνδρὶ μαχέσθω
ἢ ξίφεος κώπην ἢ δόρυ μακρὸν ἑλών
ὑμεῖς δ ὦ γυμνῆτες ὑπ ἀσπίδος ἄλλοθεν ἄλλος
πτώσσοντες μεγάλοις βάλλετε χερμαδίοις
δούρασί τε ξεστοῖσιν ἀκοντίζοντες ἐς αὐτούς
τοῖσι πανόπλοισι πλησίον ἱστάμενοι
οὔτ ἂν μνησαίμην οὔτ ἐν λόγῳ ἄνδρα τιθείμην
οὐδὲ ποδῶν ἀρετῆς οὔτε παλαιμοσύνης
οὐδ εἰ Κυκλώπων μὲν ἔχοι μέγεθός τε βίην τε
νικῴη δὲ θέων Θρηΐκιον Βορέην
οὐδ εἰ Τιθωνοῖο φυὴν χαριέστερος εἴη
γλῶσσαν δἈδρήστου μειλιχόγηρυν ἔχοι
οὐδ εἰ πᾶσαν ἔχοι δόξαν πλὴν θούριδος ἀλκῆς
οὐ γὰρ ἀνὴρ ἀγαθὸς γίγνεται ἐν πολέμῳ
εἰ μὴ τετλαίη μὲν ὁρῶν φόνον αἱματόεντα
κάλλιστόν τε φέρειν γίγνεται ἀνδρὶ νέῳ
ξυνὸν δἐσθλὸν τοῦτο πόληϊ τε παντί τε δήμῳ
νωλεμέως αἰσχρῆς δὲ φυγῆς ἐπὶ πάγχυ λάθηται
ψυχὴν καὶ θυμὸν τλήμονα παρθέμενος
θαρσύνῃ δἔπεσιν τὸν πλησίον ἄνδρα παρεστώς
οὗτος ἀνὴρ ἀγαθὸς γίγνεται ἐν πολέμῳ
αἶψα δὲ δυσμενέων ἀνδρῶν ἔτρεψε φάλαγγας
τρηχείας σπουδῇ δἔσχεθε κῦμα μάχης
ὃς δαὖτ ἐν προμάχοισι πεσὼν φίλον ὤλεσε θυμὸν
ἄστυ τε καὶ λαοὺς καὶ πατέρ εὐκλεΐσας
πολλὰ διὰ στέρνοιο καὶ ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης
καὶ διὰ θώρηκος πρόσθεν ἐληλάμενος
τὸν δὀλοφύρονται μὲν ὁμῶς νέοι ἠδὲ γέροντες
ἀργαλέῳ δὲ πόθῳ πᾶσα κέκηδε πόλις
καὶ τύμβος καὶ παῖδες ἐν ἀνθρώποις ἀρίσημοι
καὶ παίδων παῖδες καὶ γένος ἐξοπίσω
οὐδέποτε κλέος ἐσθλὸν ἀπόλλυται οὐδ ὄνομ αὐτοῦ
ἀλλ ὑπὸ γῆς περ ἐὼν γίγνεται ἀθάνατος
ὅντιν ἀριστεύοντα μένοντά τε μαρνάμενόν τε
γῆς πέρι καὶ παίδων θοῦρος Ἄρης ὀλέσῃ
εἰ δὲ φύγῃ μὲν κῆρα τανηλεγέος θανάτοιο
νικήσας δαἰχμῆς ἀγλαὸν εὖχος ἕλῃ
πάντες μιν τιμῶσιν ὁμῶς νέοι ἠδὲ παλαιοί
πολλὰ δὲ τερπνὰ παθὼν ἔρχεται εἰς Ἀΐδην
πάντες δἐν θώκοισιν ὁμῶς νέοι οἵ τε κατ αὐτὸν
εἴκουσ ἐκ χώρης οἵ τε παλαιότεροι
ταύτης νῦν τις ἀνὴρ ἀρετῆς εἰς ἄκρον ἱκέσθαι
πειράσθω θυμῷ μὴ μεθιεὶς πολέμου
αἴθωνος δὲ λέοντος ἔχων ἐν στήθεσι θυμόν
πρὶν ἀρετῆς πελάσαι τέρμασιν ἢ θανάτου
λῦτο δἀγών λαοὶ δὲ θοὰς ἐπὶ νῆας ἕκαστοι
ἐσκίδναντ ἰέναι τοὶ μὲν δόρποιο μέδοντο
ὕπνου τε γλυκεροῦ ταρπήμεναι αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
κλαῖε φίλου ἑτάρου μεμνημένος οὐδέ μιν ὕπνος
ᾕρει πανδαμάτωρ ἀλλ ἐστρέφετ ἔνθα καὶ ἔνθα
Πατρόκλου ποθέων ἀνδροτῆτά τε καὶ μένος ἠΰ
ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων
τῶν μιμνησκόμενος θαλερὸν κατὰ δάκρυον εἶβεν
ἄλλοτ ἐπὶ πλευρὰς κατακείμενος ἄλλοτε δαὖτε
ὕπτιος ἄλλοτε δὲ πρηνής τοτὲ δὀρθὸς ἀναστὰς
δινεύεσκ ἀλύων παρὰ θῖν ἁλός οὐδέ μιν ἠὼς
φαινομένη λήθεσκεν ὑπεὶρ ἅλα τἠϊόνας τε
ἀλλ ὅ γἐπεὶ ζεύξειεν ὑφ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους
Ἕκτορα δἕλκεσθαι δησάσκετο δίφρου ὄπισθεν
τρὶς δἐρύσας περὶ σῆμα Μενοιτιάδαο θανόντος
αὖτις ἐνὶ κλισίῃ παυέσκετο τὸν δέ τἔασκεν
ἐν κόνι ἐκτανύσας προπρηνέα τοῖο δἈπόλλων
πᾶσαν ἀεικείην ἄπεχε χροῒ φῶτ ἐλεαίρων
καὶ τεθνηότα περ περὶ δαἰγίδι πάντα κάλυπτε
χρυσείῃ ἵνα μή μιν ἀποδρύφοι ἑλκυστάζων
ὣς ὃ μὲν Ἕκτορα δῖον ἀείκιζεν μενεαίνων
τὸν δἐλεαίρεσκον μάκαρες θεοὶ εἰσορόωντες
κλέψαι δὀτρύνεσκον ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην
ἔνθ ἄλλοις μὲν πᾶσιν ἑήνδανεν οὐδέ ποθ Ἥρῃ
οὐδὲ Ποσειδάων οὐδὲ γλαυκώπιδι κούρῃ
ἀλλ ἔχον ὥς σφιν πρῶτον ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρὴ
καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς Ἀλεξάνδρου ἕνεκ ἄτης
ὃς νείκεσσε θεὰς ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο
τὴν δᾔνησ ἥ οἱ πόρε μαχλοσύνην ἀλεγεινήν
ἀλλ ὅτε δή ῥἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετ ἠώς
καὶ τότ ἄρ ἀθανάτοισι μετηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων
σχέτλιοί ἐστε θεοί δηλήμονες οὔ νύ ποθ ὑμῖν
Ἕκτωρ μηρί ἔκηε βοῶν αἰγῶν τε τελείων
τὸν νῦν οὐκ ἔτλητε νέκυν περ ἐόντα σαῶσαι
ᾗ τἀλόχῳ ἰδέειν καὶ μητέρι καὶ τέκεϊ ᾧ
καὶ πατέρι Πριάμῳ λαοῖσί τε τοί κέ μιν ὦκα
ἐν πυρὶ κήαιεν καὶ ἐπὶ κτέρεα κτερίσαιεν
ἀλλ ὀλοῷ Ἀχιλῆϊ θεοὶ βούλεσθ ἐπαρήγειν
ᾧ οὔτ ἂρ φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι οὔτε νόημα
γναμπτὸν ἐνὶ στήθεσσι λέων δὣς ἄγρια οἶδεν
ὅς τἐπεὶ ἂρ μεγάλῃ τε βίῃ καὶ ἀγήνορι θυμῷ
εἴξας εἶσ ἐπὶ μῆλα βροτῶν ἵνα δαῖτα λάβῃσιν
ὣς Ἀχιλεὺς ἔλεον μὲν ἀπώλεσεν οὐδέ οἱ αἰδὼς
γίγνεται ἥ τἄνδρας μέγα σίνεται ἠδ ὀνίνησι
ἠὲ κασίγνητον ὁμογάστριον ἠὲ καὶ υἱόν
ἀλλ ἤτοι κλαύσας καὶ ὀδυράμενος μεθέηκε
τλητὸν γὰρ Μοῖραι θυμὸν θέσαν ἀνθρώποισιν
αὐτὰρ ὅ γἝκτορα δῖον ἐπεὶ φίλον ἦτορ ἀπηύρα
ἵππων ἐξάπτων περὶ σῆμ ἑτάροιο φίλοιο
ἕλκει οὐ μήν οἱ τό γε κάλλιον οὐδέ τἄμεινον
κωφὴν γὰρ δὴ γαῖαν ἀεικίζει μενεαίνων
τὸν δὲ χολωσαμένη προσέφη λευκώλενος Ἥρη
εἴη κεν καὶ τοῦτο τεὸν ἔπος ἀργυρότοξε
εἰ δὴ ὁμὴν Ἀχιλῆϊ καὶ Ἕκτορι θήσετε τιμήν
Ἕκτωρ μὲν θνητός τε γυναῖκά τε θήσατο μαζόν
αὐτὰρ Ἀχιλλεύς ἐστι θεᾶς γόνος ἣν ἐγὼ αὐτὴ
θρέψά τε καὶ ἀτίτηλα καὶ ἀνδρὶ πόρον παράκοιτιν
Πηλέϊ ὃς περὶ κῆρι φίλος γένετ ἀθανάτοισι
πάντες δἀντιάασθε θεοὶ γάμου ἐν δὲ σὺ τοῖσι
δαίνυ ἔχων φόρμιγγα κακῶν ἕταρ αἰὲν ἄπιστε
Ἥρη μὴ δὴ πάμπαν ἀποσκύδμαινε θεοῖσιν
οὐ μὲν γὰρ τιμή γε μί ἔσσεται ἀλλὰ καὶ Ἕκτωρ
φίλτατος ἔσκε θεοῖσι βροτῶν οἳ ἐν Ἰλίῳ εἰσίν
ὣς γὰρ ἔμοιγ ἐπεὶ οὔ τι φίλων ἡμάρτανε δώρων
οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης
ἀλλ ἤτοι κλέψαι μὲν ἐάσομεν οὐδέ πῃ ἔστι
λάθρῃ Ἀχιλλῆος θρασὺν Ἕκτορα ἦ γάρ οἱ αἰεὶ
ἀλλ εἴ τις καλέσειε θεῶν Θέτιν ἆσσον ἐμεῖο
ὄφρά τί οἱ εἴπω πυκινὸν ἔπος ὥς κεν Ἀχιλλεὺς
δώρων ἐκ Πριάμοιο λάχῃ ἀπό θἝκτορα λύσῃ
μεσσηγὺς δὲ Σάμου τε καὶ Ἴμβρου παιπαλοέσσης
ἔνθορε μείλανι πόντῳ ἐπεστονάχησε δὲ λίμνη
ἣ δὲ μολυβδαίνῃ ἰκέλη ἐς βυσσὸν ὄρουσεν
ἥ τε κατ ἀγραύλοιο βοὸς κέρας ἐμβεβαυῖα
ἔρχεται ὠμηστῇσιν ἐπ ἰχθύσι κῆρα φέρουσα
εὗρε δἐνὶ σπῆϊ γλαφυρῷ Θέτιν ἀμφὶ δἄρ ἄλλαι
εἵαθ ὁμηγερέες ἅλιαι θεαί ἣ δἐνὶ μέσσῃς
κλαῖε μόρον οὗ παιδὸς ἀμύμονος ὅς οἱ ἔμελλε
φθίσεσθ ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης
ἀγχοῦ δἱσταμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις
ὄρσο Θέτι καλέει Ζεὺς ἄφθιτα μήδεα εἰδώς
τὴν δἠμείβετ ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα
τίπτέ με κεῖνος ἄνωγε μέγας θεός αἰδέομαι δὲ
μίσγεσθ ἀθανάτοισιν ἔχω δἄχε ἄκριτα θυμῷ
εἶμι μέν οὐδ ἅλιον ἔπος ἔσσεται ὅττί κεν εἴπῃ
ὣς ἄρα φωνήσασα κάλυμμ ἕλε δῖα θεάων
κυάνεον τοῦ δοὔ τι μελάντερον ἔπλετο ἔσθος
βῆ δἰέναι πρόσθεν δὲ ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις
ἡγεῖτ ἀμφὶ δἄρα σφι λιάζετο κῦμα θαλάσσης
ἀκτὴν δἐξαναβᾶσαι ἐς οὐρανὸν ἀϊχθήτην
εὗρον δεὐρύοπα Κρονίδην περὶ δἄλλοι ἅπαντες
εἵαθ ὁμηγερέες μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες
ἣ δἄρα πὰρ Διὶ πατρὶ καθέζετο εἶξε δἈθήνη
Ἥρη δὲ χρύσεον καλὸν δέπας ἐν χερὶ θῆκε
καί ῥεὔφρην ἐπέεσσι Θέτις δὤρεξε πιοῦσα
τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε
ἤλυθες Οὔλυμπον δὲ θεὰ Θέτι κηδομένη περ
πένθος ἄλαστον ἔχουσα μετὰ φρεσίν οἶδα καὶ αὐτός
ἀλλὰ καὶ ὧς ἐρέω τοῦ σεἵνεκα δεῦρο κάλεσσα
ἐννῆμαρ δὴ νεῖκος ἐν ἀθανάτοισιν ὄρωρεν
Ἕκτορος ἀμφὶ νέκυι καὶ Ἀχιλλῆϊ πτολιπόρθῳ
κλέψαι δὀτρύνουσιν ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην
αὐτὰρ ἐγὼ τόδε κῦδος Ἀχιλλῆϊ προτιάπτω
αἰδῶ καὶ φιλότητα τεὴν μετόπισθε φυλάσσων
αἶψα μάλ ἐς στρατὸν ἐλθὲ καὶ υἱέϊ σῷ ἐπίτειλον
σκύζεσθαί οἱ εἰπὲ θεούς ἐμὲ δἔξοχα πάντων
ἀθανάτων κεχολῶσθαι ὅτι φρεσὶ μαινομένῃσιν
Ἕκτορ ἔχει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν οὐδ ἀπέλυσεν
αἴ κέν πως ἐμέ τε δείσῃ ἀπό θἝκτορα λύσῃ
αὐτὰρ ἐγὼ Πριάμῳ μεγαλήτορι Ἶριν ἐφήσω
λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
δῶρα δἈχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ
ὣς ἔφατ οὐδ ἀπίθησε θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα
ἷξεν δἐς κλισίην οὗ υἱέος ἔνθ ἄρα τόν γε
εὗρ ἁδινὰ στενάχοντα φίλοι δἀμφ αὐτὸν ἑταῖροι
ἐσσυμένως ἐπένοντο καὶ ἐντύνοντο ἄριστον
τοῖσι δὄϊς λάσιος μέγας ἐν κλισίῃ ἱέρευτο
ἣ δὲ μάλ ἄγχ αὐτοῖο καθέζετο πότνια μήτηρ
χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζε
τέκνον ἐμὸν τέο μέχρις ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων
σὴν ἔδεαι κραδίην μεμνημένος οὔτέ τι σίτου
οὔτ εὐνῆς ἀγαθὸν δὲ γυναικί περ ἐν φιλότητι
μίσγεσθ οὐ γάρ μοι δηρὸν βέῃ ἀλλά τοι ἤδη
ἄγχι παρέστηκεν θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή
ἀλλ ἐμέθεν ξύνες ὦκα Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι
σκύζεσθαι σοί φησι θεούς ἑὲ δἔξοχα πάντων
Ἕκτορ ἔχεις παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν οὐδ ἀπέλυσας
ἀλλ ἄγε δὴ λῦσον νεκροῖο δὲ δέξαι ἄποινα
τὴν δἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς
τῇδ εἴη ὃς ἄποινα φέροι καὶ νεκρὸν ἄγοιτο
εἰ δὴ πρόφρονι θυμῷ Ὀλύμπιος αὐτὸς ἀνώγει
ὣς οἵ γἐν νηῶν ἀγύρει μήτηρ τε καὶ υἱὸς
πολλὰ πρὸς ἀλλήλους ἔπεα πτερόεντ ἀγόρευον
Ἶριν δὄτρυνε Κρονίδης εἰς Ἴλιον ἱρήν
βάσκ ἴθι Ἶρι ταχεῖα λιποῦσ ἕδος Οὐλύμποιο
ἄγγειλον Πριάμῳ μεγαλήτορι Ἴλιον εἴσω
οἶον μὴ δέ τις ἄλλος ἅμα Τρώων ἴτω ἀνήρ
κῆρύξ τίς οἱ ἕποιτο γεραίτερος ὅς κἰθύνοι
ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐΰτροχον ἠδὲ καὶ αὖτις
νεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ τὸν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς
μὴ δέ τί οἱ θάνατος μελέτω φρεσὶ μὴ δέ τι τάρβος
τοῖον γάρ οἱ πομπὸν ὀπάσσομεν ἀργεϊφόντην
ὃς ἄξει εἷός κεν ἄγων Ἀχιλῆϊ πελάσσῃ
αὐτὰρ ἐπὴν ἀγάγῃσιν ἔσω κλισίην Ἀχιλῆος
οὔτ αὐτὸς κτενέει ἀπό τἄλλους πάντας ἐρύξει
οὔτε γάρ ἐστ ἄφρων οὔτ ἄσκοπος οὔτ ἀλιτήμων
ἷξεν δἐς Πριάμοιο κίχεν δἐνοπήν τε γόον τε
παῖδες μὲν πατέρ ἀμφὶ καθήμενοι ἔνδοθεν αὐλῆς
δάκρυσιν εἵματ ἔφυρον ὃ δἐν μέσσοισι γεραιὸς
ἐντυπὰς ἐν χλαίνῃ κεκαλυμμένος ἀμφὶ δὲ πολλὴ
κόπρος ἔην κεφαλῇ τε καὶ αὐχένι τοῖο γέροντος
τήν ῥα κυλινδόμενος καταμήσατο χερσὶν ἑῇσι
θυγατέρες δἀνὰ δώματ ἰδὲ νυοὶ ὠδύροντο
στῆ δὲ παρὰ Πρίαμον Διὸς ἄγγελος ἠδὲ προσηύδα
τυτθὸν φθεγξαμένη τὸν δὲ τρόμος ἔλλαβε γυῖα
θάρσει Δαρδανίδη Πρίαμε φρεσί μὴ δέ τι τάρβει
οὐ μὲν γάρ τοι ἐγὼ κακὸν ὀσσομένη τόδ ἱκάνω
ἀλλ ἀγαθὰ φρονέουσα Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι
ὅς σευ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ ἐλεαίρει
λύσασθαί σἐκέλευσεν Ὀλύμπιος Ἕκτορα δῖον
κῆρύξ τίς τοι ἕποιτο γεραίτερος ὅς κἰθύνοι
μὴ δέ τί τοι θάνατος μελέτω φρεσὶ μηδέ τι τάρβος
τοῖος γάρ τοι πομπὸς ἅμ ἕψεται ἀργεϊφόντης
ὅς σἄξει εἷός κεν ἄγων Ἀχιλῆϊ πελάσσῃ
οὔτε γάρ ἔστ ἄφρων οὔτ ἄσκοπος οὔτ ἀλιτήμων
αὐτὰρ ὅ γυἷας ἄμαξαν ἐΰτροχον ἡμιονείην
ὁπλίσαι ἠνώγει πείρινθα δὲ δῆσαι ἐπ αὐτῆς
αὐτὸς δἐς θάλαμον κατεβήσετο κηώεντα
κέδρινον ὑψόροφον ὃς γλήνεα πολλὰ κεχάνδει
ἐς δἄλοχον Ἑκάβην ἐκαλέσσατο φώνησέν τε
δαιμονίη Διόθεν μοι Ὀλύμπιος ἄγγελος ἦλθε
ἀλλ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ τί τοι φρεσὶν εἴδεται εἶναι
αἰνῶς γάρ μαὐτόν γε μένος καὶ θυμὸς ἄνωγε
κεῖσ ἰέναι ἐπὶ νῆας ἔσω στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν
ὣς φάτο κώκυσεν δὲ γυνὴ καὶ ἀμείβετο μύθῳ
ὤ μοι πῇ δή τοι φρένες οἴχονθ ᾗς τὸ πάρος περ
ἔκλε ἐπ ἀνθρώπους ξείνους ἠδ οἷσιν ἀνάσσεις
πῶς ἐθέλεις ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἐλθέμεν οἶος
υἱέας ἐξενάριξε σιδήρειόν νύ τοι ἦτορ
ὠμηστὴς καὶ ἄπιστος ἀνὴρ ὅ γε οὔ σἐλεήσει
οὐδέ τί σαἰδέσεται νῦν δὲ κλαίωμεν ἄνευθεν
ἥμενοι ἐν μεγάρῳ τῷ δὥς ποθι Μοῖρα κραταιὴ
γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ ὅτε μιν τέκον αὐτή
ἀργίποδας κύνας ἆσαι ἑῶν ἀπάνευθε τοκήων
ἀνδρὶ πάρα κρατερῷ τοῦ ἐγὼ μέσον ἧπαρ ἔχοιμι
ἐσθέμεναι προσφῦσα τότ ἄντιτα ἔργα γένοιτο
παιδὸς ἐμοῦ ἐπεὶ οὔ ἑ κακιζόμενόν γε κατέκτα
ἀλλὰ πρὸ Τρώων καὶ Τρωϊάδων βαθυκόλπων
ἑσταότ οὔτε φόβου μεμνημένον οὔτ ἀλεωρῆς
τὴν δαὖτε προσέειπε γέρων Πρίαμος θεοειδής
μή μἐθέλοντ ἰέναι κατερύκανε μὴ δέ μοι αὐτὴ
ὄρνις ἐνὶ μεγάροισι κακὸς πέλευ οὐδέ με πείσεις
εἰ μὲν γάρ τίς μἄλλος ἐπιχθονίων ἐκέλευεν
ἢ οἳ μάντιές εἰσι θυοσκόοι ἢ ἱερῆες
ψεῦδός κεν φαῖμεν καὶ νοσφιζοίμεθα μᾶλλον
νῦν δαὐτὸς γὰρ ἄκουσα θεοῦ καὶ ἐσέδρακον ἄντην
εἶμι καὶ οὐχ ἅλιον ἔπος ἔσσεται εἰ δέ μοι αἶσα
τεθνάμεναι παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
βούλομαι αὐτίκα γάρ με κατακτείνειεν Ἀχιλλεὺς
ἀγκὰς ἑλόντ ἐμὸν υἱόν ἐπὴν γόου ἐξ ἔρον εἵην
ἦ καὶ φωριαμῶν ἐπιθήματα κάλ ἀνέῳγεν
ἔνθεν δώδεκα μὲν περικαλλέας ἔξελε πέπλους
δώδεκα δἁπλοΐδας χλαίνας τόσσους δὲ τάπητας
τόσσα δὲ φάρεα λευκά τόσους δἐπὶ τοῖσι χιτῶνας
χρυσοῦ δὲ στήσας ἔφερεν δέκα πάντα τάλαντα
ἐκ δὲ δύ αἴθωνας τρίποδας πίσυρας δὲ λέβητας
ἐκ δὲ δέπας περικαλλές ὅ οἱ Θρῇκες πόρον ἄνδρες
ἐξεσίην ἐλθόντι μέγα κτέρας οὐδέ νυ τοῦ περ
φείσατ ἐνὶ μεγάροις ὃ γέρων περὶ δἤθελε θυμῷ
λύσασθαι φίλον υἱόν ὃ δὲ Τρῶας μὲν ἅπαντας
αἰθούσης ἀπέεργεν ἔπεσσ αἰσχροῖσιν ἐνίσσων
ἔρρετε λωβητῆρες ἐλεγχέες οὔ νυ καὶ ὑμῖν
οἴκοι ἔνεστι γόος ὅτι μἤλθετε κηδήσοντες
ἦ ὀνόσασθ ὅτι μοι Κρονίδης Ζεὺς ἄλγε ἔδωκε
παῖδ ὀλέσαι τὸν ἄριστον ἀτὰρ γνώσεσθε καὶ ὔμμες
ῥηΐτεροι γὰρ μᾶλλον Ἀχαιοῖσιν δὴ ἔσεσθε
κείνου τεθνηῶτος ἐναιρέμεν αὐτὰρ ἔγωγε
πρὶν ἀλαπαζομένην τε πόλιν κεραϊζομένην τε
ὀφθαλμοῖσιν ἰδεῖν βαίην δόμον Ἄϊδος εἴσω
ἦ καὶ σκηπανίῳ δίεπ ἀνέρας οἳ δἴσαν ἔξω
σπερχομένοιο γέροντος ὃ δυἱάσιν οἷσιν ὁμόκλα
νεικείων Ἕλενόν τε Πάριν τἈγάθωνά τε δῖον
Πάμμονά τἈντίφονόν τε βοὴν ἀγαθόν τε Πολίτην
Δηΐφοβόν τε καὶ Ἱππόθοον καὶ δῖον Ἀγαυόν
ἐννέα τοῖς ὃ γεραιὸς ὁμοκλήσας ἐκέλευε
σπεύσατέ μοι κακὰ τέκνα κατηφόνες αἴθ ἅμα πάντες
Ἕκτορος ὠφέλετ ἀντὶ θοῇς ἐπὶ νηυσὶ πεφάσθαι
ὤ μοι ἐγὼ πανάποτμος ἐπεὶ τέκον υἷας ἀρίστους
Τροίῃ ἐν εὐρείῃ τῶν δοὔ τινά φημι λελεῖφθαι
Μήστορά τἀντίθεον καὶ Τρωΐλον ἱππιοχάρμην
Ἕκτορά θὃς θεὸς ἔσκε μετ ἀνδράσιν οὐδὲ ἐῴκει
ἀνδρός γε θνητοῦ πάϊς ἔμμεναι ἀλλὰ θεοῖο
τοὺς μὲν ἀπώλεσ Ἄρης τὰ δἐλέγχεα πάντα λέλειπται
ψεῦσταί τὀρχησταί τε χοροιτυπίῃσιν ἄριστοι
ἀρνῶν ἠδ ἐρίφων ἐπιδήμιοι ἁρπακτῆρες
οὐκ ἂν δή μοι ἄμαξαν ἐφοπλίσσαιτε τάχιστα
ὣς ἔφαθ οἳ δἄρα πατρὸς ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν
ἐκ μὲν ἄμαξαν ἄειραν ἐΰτροχον ἡμιονείην
κὰδ δἀπὸ πασσαλόφι ζυγὸν ᾕρεον ἡμιόνειον
πύξινον ὀμφαλόεν εὖ οἰήκεσσιν ἀρηρός
ἐκ δἔφερον ζυγόδεσμον ἅμα ζυγῷ ἐννεάπηχυ
καὶ τὸ μὲν εὖ κατέθηκαν ἐϋξέστῳ ἐπὶ ῥυμῷ
πέζῃ ἔπι πρώτῃ ἐπὶ δὲ κρίκον ἕστορι βάλλον
τρὶς δἑκάτερθεν ἔδησαν ἐπ ὀμφαλόν αὐτὰρ ἔπειτα
ἑξείης κατέδησαν ὑπὸ γλωχῖνα δἔκαμψαν
ἐκ θαλάμου δὲ φέροντες ἐϋξέστης ἐπ ἀπήνης
νήεον Ἑκτορέης κεφαλῆς ἀπερείσι ἄποινα
ζεῦξαν δἡμιόνους κρατερώνυχας ἐντεσιεργούς
τούς ῥά ποτε Πριάμῳ Μυσοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα
ἵππους δὲ Πριάμῳ ὕπαγον ζυγόν οὓς ὃ γεραιὸς
αὐτὸς ἔχων ἀτίταλλεν ἐϋξέστῃ ἐπὶ φάτνῃ
τὼ μὲν ζευγνύσθην ἐν δώμασιν ὑψηλοῖσι
κῆρυξ καὶ Πρίαμος πυκινὰ φρεσὶ μήδε ἔχοντες
ἀγχίμολον δέ σφἦλθ Ἑκάβη τετιηότι θυμῷ
οἶνον ἔχουσ ἐν χειρὶ μελίφρονα δεξιτερῆφι
χρυσέῳ ἐν δέπαϊ ὄφρα λείψαντε κιοίτην
στῆ δἵππων προπάροιθεν ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζε
τῆ σπεῖσον Διὶ πατρί καὶ εὔχεο οἴκαδ ἱκέσθαι
ἂψ ἐκ δυσμενέων ἀνδρῶν ἐπεὶ ἂρ σέ γε θυμὸς
ὀτρύνει ἐπὶ νῆας ἐμεῖο μὲν οὐκ ἐθελούσης
Ἰδαίῳ ὅς τε Τροίην κατὰ πᾶσαν ὁρᾶται
αἴτει δοἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον ὅς τέ οἱ αὐτῷ
φίλτατος οἰωνῶν καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον
δεξιόν ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας
τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴῃς Δαναῶν ταχυπώλων
εἰ δέ τοι οὐ δώσει ἑὸν ἄγγελον εὐρύοπα Ζεύς
οὐκ ἂν ἔγωγέ σἔπειτα ἐποτρύνουσα κελοίμην
νῆας ἐπ Ἀργείων ἰέναι μάλα περ μεμαῶτα
τὴν δἀπαμειβόμενος προσέφη Πρίαμος θεοειδής
ὦ γύναι οὐ μέν τοι τόδ ἐφιεμένῃ ἀπιθήσω
ἐσθλὸν γὰρ Διὶ χεῖρας ἀνασχέμεν αἴ κἐλεήσῃ
ἦ ῥα καὶ ἀμφίπολον ταμίην ὄτρυν ὃ γεραιὸς
χερσὶν ὕδωρ ἐπιχεῦαι ἀκήρατον ἣ δὲ παρέστη
χέρνιβον ἀμφίπολος πρόχοόν θἅμα χερσὶν ἔχουσα
νιψάμενος δὲ κύπελλον ἐδέξατο ἧς ἀλόχοιο
εὔχετ ἔπειτα στὰς μέσῳ ἕρκεϊ λεῖβε δὲ οἶνον
οὐρανὸν εἰσανιδών καὶ φωνήσας ἔπος ηὔδα
Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε
δός μἐς Ἀχιλλῆος φίλον ἐλθεῖν ἠδ ἐλεεινόν
πέμψον δοἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον ὅς τε σοὶ αὐτῷ
τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴω Δαναῶν ταχυπώλων
ὣς ἔφατ εὐχόμενος τοῦ δἔκλυε μητίετα Ζεὺς
μόρφνον θηρητῆρ ὃν καὶ περκνὸν καλέουσιν
ὅσση δὑψορόφοιο θύρη θαλάμοιο τέτυκται
ἀνέρος ἀφνειοῖο ἐῢ κληῖσ ἀραρυῖα
τόσσ ἄρα τοῦ ἑκάτερθεν ἔσαν πτερά εἴσατο δέ σφι
δεξιὸς ἀΐξας διὰ ἄστεος οἳ δὲ ἰδόντες
ἐκ δἔλασε προθύροιο καὶ αἰθούσης ἐριδούπου
πρόσθε μὲν ἡμίονοι ἕλκον τετράκυκλον ἀπήνην
τὰς Ἰδαῖος ἔλαυνε δαΐφρων αὐτὰρ ὄπισθεν
ἵπποι τοὺς ὃ γέρων ἐφέπων μάστιγι κέλευε
καρπαλίμως κατὰ ἄστυ φίλοι δἅμα πάντες ἕποντο
πόλλ ὀλοφυρόμενοι ὡς εἰ θάνατον δὲ κιόντα
οἳ δἐπεὶ οὖν πόλιος κατέβαν πεδίον δἀφίκοντο
οἳ μὲν ἄρ ἄψορροι προτὶ Ἴλιον ἀπονέοντο
παῖδες καὶ γαμβροί τὼ δοὐ λάθον εὐρύοπα Ζῆν
αἶψα δἄρ Ἑρμείαν υἱὸν φίλον ἀντίον ηὔδα
Ἑρμεία σοὶ γάρ τε μάλιστά γε φίλτατόν ἐστιν
ἀνδρὶ ἑταιρίσσαι καί τἔκλυες ᾧ κἐθέλῃσθα
βάσκ ἴθι καὶ Πρίαμον κοίλας ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
ὣς ἄγαγ ὡς μήτ ἄρ τις ἴδῃ μήτ ἄρ τε νοήσῃ
τῶν ἄλλων Δαναῶν πρὶν Πηλεΐωνα δἱκέσθαι
ὣς ἔφατ οὐδ ἀπίθησε διάκτορος ἀργεϊφόντης
αὐτίκ ἔπειθ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα
ἀμβρόσια χρύσεια τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφ ὑγρὴν
ἠδ ἐπ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο
εἵλετο δὲ ῥάβδον τῇ τἀνδρῶν ὄμματα θέλγει
ὧν ἐθέλει τοὺς δαὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει
τὴν μετὰ χερσὶν ἔχων πέτετο κρατὺς ἀργεϊφόντης
αἶψα δἄρα Τροίην τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκανε
βῆ δἰέναι κούρῳ αἰσυμνητῆρι ἐοικὼς
πρῶτον ὑπηνήτῃ τοῦ περ χαριεστάτη ἥβη
οἳ δἐπεὶ οὖν μέγα σῆμα παρὲξ Ἴλοιο ἔλασσαν
στῆσαν ἄρ ἡμιόνους τε καὶ ἵππους ὄφρα πίοιεν
ἐν ποταμῷ δὴ γὰρ καὶ ἐπὶ κνέφας ἤλυθε γαῖαν
Ἑρμείαν ποτὶ δὲ Πρίαμον φάτο φώνησέν τε
φράζεο Δαρδανίδη φραδέος νόου ἔργα τέτυκται
ἄνδρ ὁρόω τάχα δἄμμε διαρραίσεσθαι ὀΐω
ἀλλ ἄγε δὴ φεύγωμεν ἐφ ἵππων ἤ μιν ἔπειτα
γούνων ἁψάμενοι λιτανεύσομεν αἴ κἐλεήσῃ
ὣς φάτο σὺν δὲ γέροντι νόος χύτο δείδιε δαἰνῶς
ὀρθαὶ δὲ τρίχες ἔσταν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι
στῆ δὲ ταφών αὐτὸς δἐριούνιος ἐγγύθεν ἐλθὼν
χεῖρα γέροντος ἑλὼν ἐξείρετο καὶ προσέειπε
πῇ πάτερ ὧδ ἵππους τε καὶ ἡμιόνους ἰθύνεις
νύκτα δι ἀμβροσίην ὅτε θεὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι
οὐδὲ σύ γἔδεισας μένεα πνείοντας Ἀχαιούς
οἵ τοι δυσμενέες καὶ ἀνάρσιοι ἐγγὺς ἔασι
τοσσάδ ὀνείατ ἄγοντα τίς ἂν δή τοι νόος εἴη
οὔτ αὐτὸς νέος ἐσσί γέρων δέ τοι οὗτος ὀπηδεῖ
ἄνδρ ἀπαμύνασθαι ὅτε τις πρότερος χαλεπήνῃ
ἀλλ ἐγὼ οὐδέν σε ῥέξω κακά καὶ δέ κεν ἄλλον
σεῦ ἀπαλεξήσαιμι φίλῳ δέ σε πατρὶ ἐΐσκω
τὸν δἠμείβετ ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής
οὕτω πῃ τάδε γἐστὶ φίλον τέκος ὡς ἀγορεύεις
ἀλλ ἔτι τις καὶ ἐμεῖο θεῶν ὑπερέσχεθε χεῖρα
ὅς μοι τοιόνδ ἧκεν ὁδοιπόρον ἀντιβολῆσαι
αἴσιον οἷος δὴ σὺ δέμας καὶ εἶδος ἀγητός
πέπνυσαί τε νόῳ μακάρων δἔξεσσι τοκήων
τὸν δαὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης
ἠέ πῃ ἐκπέμπεις κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ
ἄνδρας ἐς ἀλλοδαποὺς ἵνα περ τάδε τοι σόα μίμνῃ
ἦ ἤδη πάντες καταλείπετε Ἴλιον ἱρὴν
δειδιότες τοῖος γὰρ ἀνὴρ ὤριστος ὄλωλε
σὸς πάϊς οὐ μὲν γάρ τι μάχης ἐπιδεύετ Ἀχαιῶν
τίς δὲ σύ ἐσσι φέριστε τέων δἔξεσσι τοκήων
ὥς μοι καλὰ τὸν οἶτον ἀπότμου παιδὸς ἔνισπες
πειρᾷ ἐμεῖο γεραιὲ καὶ εἴρεαι Ἕκτορα δῖον
τὸν μὲν ἐγὼ μάλα πολλὰ μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ
ὀφθαλμοῖσιν ὄπωπα καὶ εὖτ ἐπὶ νηυσὶν ἐλάσσας
Ἀργείους κτείνεσκε δαΐζων ὀξέϊ χαλκῷ
ἡμεῖς δἑσταότες θαυμάζομεν οὐ γὰρ Ἀχιλλεὺς
εἴα μάρνασθαι κεχολωμένος Ἀτρεΐωνι
τοῦ γὰρ ἐγὼ θεράπων μία δἤγαγε νηῦς εὐεργής
Μυρμιδόνων δἔξειμι πατὴρ δέ μοί ἐστι Πολύκτωρ
ἀφνειὸς μὲν ὅ γἐστί γέρων δὲ δὴ ὡς σύ περ ὧδε
ἓξ δέ οἱ υἷες ἔασιν ἐγὼ δέ οἱ ἕβδομός εἰμι
τῶν μέτα παλλόμενος κλήρῳ λάχον ἐνθάδ ἕπεσθαι
νῦν δἦλθον πεδίον δἀπὸ νηῶν ἠῶθεν γὰρ
θήσονται περὶ ἄστυ μάχην ἑλίκωπες Ἀχαιοί
ἀσχαλόωσι γὰρ οἵδε καθήμενοι οὐδὲ δύνανται
ἴσχειν ἐσσυμένους πολέμου βασιλῆες Ἀχαιῶν
εἴς ἄγε δή μοι πᾶσαν ἀληθείην κατάλεξον
ἢ ἔτι πὰρ νήεσσιν ἐμὸς πάϊς ἦέ μιν ἤδη
ᾗσι κυσὶν μελεϊστὶ ταμὼν προύθηκεν Ἀχιλλεύς
ὦ γέρον οὔ πω τόν γε κύνες φάγον οὐδ οἰωνοί
ἀλλ ἔτι κεῖνος κεῖται Ἀχιλλῆος παρὰ νηῒ
αὔτως ἐν κλισίῃσι δυωδεκάτη δέ οἱ ἠὼς
κειμένῳ οὐδέ τί οἱ χρὼς σήπεται οὐδέ μιν εὐλαὶ
ἔσθουσ αἵ ῥά τε φῶτας ἀρηϊφάτους κατέδουσιν
ἦ μέν μιν περὶ σῆμα ἑοῦ ἑτάροιο φίλοιο
ἕλκει ἀκηδέστως ἠὼς ὅτε δῖα φανήῃ
οὐδέ μιν αἰσχύνει θηοῖό κεν αὐτὸς ἐπελθὼν
οἷον ἐερσήεις κεῖται περὶ δαἷμα νένιπται
οὐδέ ποθι μιαρός σὺν δἕλκεα πάντα μέμυκεν
ὅσσ ἐτύπη πολέες γὰρ ἐν αὐτῷ χαλκὸν ἔλασσαν
ὥς τοι κήδονται μάκαρες θεοὶ υἷος ἑῆος
καὶ νέκυός περ ἐόντος ἐπεί σφι φίλος περὶ κῆρι
ὣς φάτο γήθησεν δὃ γέρων καὶ ἀμείβετο μύθῳ
ὦ τέκος ἦ ῥἀγαθὸν καὶ ἐναίσιμα δῶρα διδοῦναι
ἀθανάτοις ἐπεὶ οὔ ποτ ἐμὸς πάϊς εἴ ποτ ἔην γε
λήθετ ἐνὶ μεγάροισι θεῶν οἳ Ὄλυμπον ἔχουσι
τώ οἱ ἀπεμνήσαντο καὶ ἐν θανάτοιό περ αἴσῃ
ἀλλ ἄγε δὴ τόδε δέξαι ἐμεῦ πάρα καλὸν ἄλεισον
αὐτόν τε ῥῦσαι πέμψον δέ με σύν γε θεοῖσιν
ὅς με κέλῃ σέο δῶρα παρὲξ Ἀχιλῆα δέχεσθαι
τὸν μὲν ἐγὼ δείδοικα καὶ αἰδέομαι περὶ κῆρι
συλεύειν μή μοί τι κακὸν μετόπισθε γένηται
σοὶ δἂν ἐγὼ πομπὸς καί κε κλυτὸν Ἄργος ἱκοίμην
οὐκ ἄν τίς τοι πομπὸν ὀνοσσάμενος μαχέσαιτο
ἦ καὶ ἀναΐξας ἐριούνιος ἅρμα καὶ ἵππους
καρπαλίμως μάστιγα καὶ ἡνία λάζετο χερσίν
ἐν δἔπνευσ ἵπποισι καὶ ἡμιόνοις μένος ἠΰ
ἀλλ ὅτε δὴ πύργους τε νεῶν καὶ τάφρον ἵκοντο
οἳ δὲ νέον περὶ δόρπα φυλακτῆρες πονέοντο
τοῖσι δἐφ ὕπνον ἔχευε διάκτορος ἀργεϊφόντης
πᾶσιν ἄφαρ δὤϊξε πύλας καὶ ἀπῶσεν ὀχῆας
ἐς δἄγαγε Πρίαμόν τε καὶ ἀγλαὰ δῶρ ἐπ ἀπήνης
ὑψηλήν τὴν Μυρμιδόνες ποίησαν ἄνακτι
δοῦρ ἐλάτης κέρσαντες ἀτὰρ καθύπερθεν ἔρεψαν
λαχνήεντ ὄροφον λειμωνόθεν ἀμήσαντες
ἀμφὶ δέ οἱ μεγάλην αὐλὴν ποίησαν ἄνακτι
σταυροῖσιν πυκινοῖσι θύρην δἔχε μοῦνος ἐπιβλὴς
εἰλάτινος τὸν τρεῖς μὲν ἐπιρρήσσεσκον Ἀχαιοί
τρεῖς δἀναοίγεσκον μεγάλην κληῖδα θυράων
τῶν ἄλλων Ἀχιλεὺς δἄρ ἐπιρρήσσεσκε καὶ οἶος
δή ῥα τόθ Ἑρμείας ἐριούνιος ᾦξε γέροντι
ἐς δἄγαγε κλυτὰ δῶρα ποδώκεϊ Πηλεΐωνι
ἐξ ἵππων δἀπέβαινεν ἐπὶ χθόνα φώνησέν τε
Ἑρμείας σοὶ γάρ με πατὴρ ἅμα πομπὸν ὄπασσεν
ἀλλ ἤτοι μὲν ἐγὼ πάλιν εἴσομαι οὐδ Ἀχιλῆος
ὀφθαλμοὺς εἴσειμι νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη
ἀθάνατον θεὸν ὧδε βροτοὺς ἀγαπαζέμεν ἄντην
τύνη δεἰσελθὼν λαβὲ γούνατα Πηλεΐωνος
καί μιν ὑπὲρ πατρὸς καὶ μητέρος ἠϋκόμοιο
λίσσεο καὶ τέκεος ἵνα οἱ σὺν θυμὸν ὀρίνῃς
ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον
Ἑρμείας Πρίαμος δἐξ ἵππων ἆλτο χαμᾶζε
Ἰδαῖον δὲ κατ αὖθι λίπεν ὃ δὲ μίμνεν ἐρύκων
ἵππους ἡμιόνους τε γέρων δἰθὺς κίεν οἴκου
τῇ ῥἈχιλεὺς ἵζεσκε Διῒ φίλος ἐν δέ μιν αὐτὸν
εὗρ ἕταροι δἀπάνευθε καθήατο τὼ δὲ δύ οἴω
ἥρως Αὐτομέδων τε καὶ Ἄλκιμος ὄζος Ἄρηος
ποίπνυον παρεόντε νέον δἀπέληγεν ἐδωδῆς
ἔσθων καὶ πίνων ἔτι καὶ παρέκειτο τράπεζα
τοὺς δἔλαθ εἰσελθὼν Πρίαμος μέγας ἄγχι δἄρα στὰς
χερσὶν Ἀχιλλῆος λάβε γούνατα καὶ κύσε χεῖρας
δεινὰς ἀνδροφόνους αἵ οἱ πολέας κτάνον υἷας
ὡς δὅτ ἂν ἄνδρ ἄτη πυκινὴ λάβῃ ὅς τἐνὶ πάτρῃ
φῶτα κατακτείνας ἄλλων ἐξίκετο δῆμον
θάμβησαν δὲ καὶ ἄλλοι ἐς ἀλλήλους δὲ ἴδοντο
τὸν καὶ λισσόμενος Πρίαμος πρὸς μῦθον ἔειπε
μνῆσαι πατρὸς σοῖο θεοῖς ἐπιείκελ Ἀχιλλεῦ
τηλίκου ὥς περ ἐγών ὀλοῷ ἐπὶ γήραος οὐδῷ
καὶ μέν που κεῖνον περιναιέται ἀμφὶς ἐόντες
τείρουσ οὐδέ τίς ἐστιν ἀρὴν καὶ λοιγὸν ἀμῦναι
ἀλλ ἤτοι κεῖνός γε σέθεν ζώοντος ἀκούων
χαίρει τἐν θυμῷ ἐπί τἔλπεται ἤματα πάντα
ὄψεσθαι φίλον υἱὸν ἀπὸ Τροίηθεν ἰόντα
αὐτὰρ ἐγὼ πανάποτμος ἐπεὶ τέκον υἷας ἀρίστους
πεντήκοντά μοι ἦσαν ὅτ ἤλυθον υἷες Ἀχαιῶν
ἐννεακαίδεκα μέν μοι ἰῆς ἐκ νηδύος ἦσαν
τοὺς δἄλλους μοι ἔτικτον ἐνὶ μεγάροισι γυναῖκες
τῶν μὲν πολλῶν θοῦρος Ἄρης ὑπὸ γούνατ ἔλυσεν
ὃς δέ μοι οἶος ἔην εἴρυτο δὲ ἄστυ καὶ αὐτούς
τὸν σὺ πρῴην κτεῖνας ἀμυνόμενον περὶ πάτρης