Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ὣς ἐφάμην ὁ δὲ δέκτο καὶ ἔκπιεν ἥσατο δαἰνῶς
ἡδὺ ποτὸν πίνων καὶ μᾔτεε δεύτερον αὖτις
δός μοι ἔτι πρόφρων καί μοι τεὸν οὔνομα εἰπὲ
αὐτίκα νῦν ἵνα τοι δῶ ξείνιον ᾧ κε σὺ χαίρῃς
καὶ γὰρ Κυκλώπεσσι φέρει ζείδωρος ἄρουρα
ἀλλὰ τόδ ἀμβροσίης καὶ νέκταρός ἐστιν ἀπορρώξ
ὣς ἔφατ αὐτάρ οἱ αὖτις ἐγὼ πόρον αἴθοπα οἶνον
τρὶς μὲν ἔδωκα φέρων τρὶς δἔκπιεν ἀφραδίῃσιν
αὐτὰρ ἐπεὶ Κύκλωπα περὶ φρένας ἤλυθεν οἶνος
καὶ τότε δή μιν ἔπεσσι προσηύδων μειλιχίοισι
Κύκλωψ εἰρωτᾷς μὄνομα κλυτόν αὐτὰρ ἐγώ τοι
ἐξερέω σὺ δέ μοι δὸς ξείνιον ὥς περ ὑπέστης
Οὖτις ἔμοιγ ὄνομα Οὖτιν δέ με κικλήσκουσι
μήτηρ ἠδὲ πατὴρ ἠδ ἄλλοι πάντες ἑταῖροι
Οὖτιν ἐγὼ πύματον ἔδομαι μετὰ οἷς ἑτάροισι
τοὺς δἄλλους πρόσθεν τὸ δέ τοι ξεινήϊον ἔσται
ἦ καὶ ἀνακλινθεὶς πέσεν ὕπτιος αὐτὰρ ἔπειτα
κεῖτ ἀποδοχμώσας παχὺν αὐχένα κὰδ δέ μιν ὕπνος
ᾕρει πανδαμάτωρ φάρυγος δἐξέσσυτο οἶνος
ψωμοί τἀνδρόμεοι ὁ δἐρεύγετο οἰνοβαρείων
καὶ τότ ἐγὼ τὸν μοχλὸν ὑπὸ σποδοῦ ἤλασα πολλῆς
εἵως θερμαίνοιτο ἔπεσσι δὲ πάντας ἑταίρους
θάρσυνον μή τίς μοι ὑποδδείσας ἀναδύη
ἀλλ ὅτε δὴ τάχ ὁ μοχλὸς ἐλάϊνος ἐν πυρὶ μέλλεν
ἅψεσθαι χλωρός περ ἐών διεφαίνετο δαἰνῶς
καὶ τότ ἐγὼν ἆσσον φέρον ἐκ πυρός ἀμφὶ δἑταῖροι
ἵσταντ αὐτὰρ θάρσος ἐνέπνευσεν μέγα δαίμων
οἱ μὲν μοχλὸν ἑλόντες ἐλάϊνον ὀξὺν ἐπ ἄκρῳ
ὀφθαλμῷ ἐνέρεισαν ἐγὼ δἐφύπερθεν ἀερθεὶς
δίνεον ὡς ὅτε τις τρυπῷ δόρυ νήϊον ἀνὴρ
τρυπάνῳ οἱ δέ τἔνερθεν ὑποσσείουσιν ἱμάντι
ἁψάμενοι ἑκάτερθε τὸ δὲ τρέχει ἐμμενὲς αἰεί
ὣς τοῦ ἐν ὀφθαλμῷ πυριήκεα μοχλὸν ἑλόντες
δινέομεν τὸν δαἷμα περίρρεε θερμὸν ἐόντα
πάντα δέ οἱ βλέφαρ ἀμφὶ καὶ ὀφρύας εὗσεν ἀϋτμὴ
γλήνης καιομένης σφαραγεῦντο δέ οἱ πυρὶ ῥίζαι
ὡς δὅτ ἀνὴρ χαλκεὺς πέλεκυν μέγαν ἠὲ σκέπαρνον
φαρμάσσων τὸ γὰρ αὖτε σιδήρου γε κράτος ἐστίν
ὣς τοῦ σίζ ὀφθαλμὸς ἐλαϊνέῳ περὶ μοχλῷ
σμερδαλέον δὲ μέγ ᾤμωξεν περὶ δἴαχε πέτρη
ἡμεῖς δὲ δείσαντες ἀπεσσύμεθ αὐτὰρ ὁ μοχλὸν
ἐξέρυσ ὀφθαλμοῖο πεφυρμένον αἵματι πολλῷ
τὸν μὲν ἔπειτ ἔρριψεν ἀπὸ ἕο χερσὶν ἀλύων
αὐτὰρ ὁ Κύκλωπας μεγάλ ἤπυεν οἵ ῥά μιν ἀμφὶς
ᾤκεον ἐν σπήεσσι δι ἄκριας ἠνεμοέσσας
οἱ δὲ βοῆς ἀΐοντες ἐφοίτων ἄλλοθεν ἄλλος
ἱστάμενοι δεἴροντο περὶ σπέος ὅττι ἑ κήδοι
τίπτε τόσον Πολύφημ ἀρημένος ὧδ ἐβόησας
νύκτα δι ἀμβροσίην καὶ ἀΰπνους ἄμμε τίθησθα
ἦ μή τίς σευ μῆλα βροτῶν ἀέκοντος ἐλαύνει
ἦ μή τίς σαὐτὸν κτείνει δόλῳ ἠὲ βίηφι
τοὺς δαὖτ ἐξ ἄντρου προσέφη κρατερὸς Πολύφημος
ὦ φίλοι Οὖτίς με κτείνει δόλῳ οὐδὲ βίηφι
οἱ δἀπαμειβόμενοι ἔπεα πτερόεντ ἀγόρευον
εἰ μὲν δὴ μή τίς σε βιάζεται οἶον ἐόντα
νοῦσον γοὔ πως ἔστι Διὸς μεγάλου ἀλέασθαι
ἀλλὰ σύ γεὔχεο πατρὶ Ποσειδάωνι ἄνακτι
ὣς ἄρ ἔφαν ἀπιόντες ἐμὸν δἐγέλασσε φίλον κῆρ
ὡς ὄνομ ἐξαπάτησεν ἐμὸν καὶ μῆτις ἀμύμων
Κύκλωψ δὲ στενάχων τε καὶ ὠδίνων ὀδύνῃσι
χερσὶ ψηλαφόων ἀπὸ μὲν λίθον εἷλε θυράων
αὐτὸς δεἰνὶ θύρῃσι καθέζετο χεῖρε πετάσσας
εἴ τινά που μετ ὄεσσι λάβοι στείχοντα θύραζε
οὕτω γάρ πού μἤλπετ ἐνὶ φρεσὶ νήπιον εἶναι
αὐτὰρ ἐγὼ βούλευον ὅπως ὄχ ἄριστα γένοιτο
εἴ τιν ἑταίροισιν θανάτου λύσιν ἠδ ἐμοὶ αὐτῷ
εὑροίμην πάντας δὲ δόλους καὶ μῆτιν ὕφαινον
ὥς τε περὶ ψυχῆς μέγα γὰρ κακὸν ἐγγύθεν ἦεν
ἄρσενες ὄϊες ἦσαν ἐϋτρεφέες δασύμαλλοι
τοὺς ἀκέων συνέεργον ἐϋστρεφέεσσι λύγοισι
τῇς ἔπι Κύκλωψ εὗδε πέλωρ ἀθεμίστια εἰδώς
σὺν τρεῖς αἰνύμενος ὁ μὲν ἐν μέσῳ ἄνδρα φέρεσκε
τὼ δἑτέρω ἑκάτερθεν ἴτην σώοντες ἑταίρους
τρεῖς δὲ ἕκαστον φῶτ ὄϊες φέρον αὐτὰρ ἔγωγε
ἀρνειὸς γὰρ ἔην μήλων ὄχ ἄριστος ἁπάντων
τοῦ κατὰ νῶτα λαβών λασίην ὑπὸ γαστέρ ἐλυσθεὶς
κείμην αὐτὰρ χερσὶν ἀώτου θεσπεσίοιο
νωλεμέως στρεφθεὶς ἐχόμην τετληότι θυμῷ
καὶ τότ ἔπειτα νομόνδ ἐξέσσυτο ἄρσενα μῆλα
θήλειαι δὲ μέμηκον ἀνήμελκτοι περὶ σηκούς
οὔθατα γὰρ σφαραγεῦντο ἄναξ δὀδύνῃσι κακῇσι
τειρόμενος πάντων ὀΐων ἐπεμαίετο νῶτα
ὀρθῶν ἑσταότων τὸ δὲ νήπιος οὐκ ἐνόησεν
ὥς οἱ ὑπ εἰροπόκων ὀΐων στέρνοισι δέδεντο
ὕστατος ἀρνειὸς μήλων ἔστειχε θύραζε
λάχνῳ στεινόμενος καὶ ἐμοὶ πυκινὰ φρονέοντι
τὸν δἐπιμασσάμενος προσέφη κρατερὸς Πολύφημος
κριὲ πέπον τί μοι ὧδε διὰ σπέος ἔσσυο μήλων
ὕστατος οὔ τι πάρος γε λελειμμένος ἔρχεαι οἰῶν
ἀλλὰ πολὺ πρῶτος νέμεαι τέρεν ἄνθεα ποίης
μακρὰ βιβάς πρῶτος δὲ ῥοὰς ποταμῶν ἀφικάνεις
πρῶτος δὲ σταθμόνδε λιλαίεαι ἀπονέεσθαι
ἑσπέριος νῦν αὖτε πανύστατος ἦ σύ γἄνακτος
ὀφθαλμὸν ποθέεις τὸν ἀνὴρ κακὸς ἐξαλάωσε
σὺν λυγροῖς ἑτάροισι δαμασσάμενος φρένας οἴνῳ
Οὖτις ὃν οὔ πώ φημι πεφυγμένον εἶναι ὄλεθρον
εἰ δὴ ὁμοφρονέοις ποτιφωνήεις τε γένοιο
τῶ κέ οἱ ἐγκέφαλός γε διὰ σπέος ἄλλυδις ἄλλῃ
θεινομένου ῥαίοιτο πρὸς οὔδεϊ κὰδ δέ κἐμὸν κῆρ
λωφήσειε κακῶν τά μοι οὐτιδανὸς πόρεν Οὖτις
ὣς εἰπὼν τὸν κριὸν ἀπὸ ἕο πέμπε θύραζε
ἐλθόντες δἠβαιὸν ἀπὸ σπείους τε καὶ αὐλῆς
πρῶτος ὑπ ἀρνειοῦ λυόμην ὑπέλυσα δἑταίρους
καρπαλίμως δὲ τὰ μῆλα ταναύποδα πίονα δημῷ
πολλὰ περιτροπέοντες ἐλαύνομεν ὄφρ ἐπὶ νῆα
ἱκόμεθ ἀσπάσιοι δὲ φίλοις ἑτάροισι φάνημεν
οἳ φύγομεν θάνατον τοὺς δὲ στενάχοντο γοῶντες
ἀλλ ἐγὼ οὐκ εἴων ἀνὰ δὀφρύσι νεῦον ἑκάστῳ
κλαίειν ἀλλ ἐκέλευσα θοῶς καλλίτριχα μῆλα
πόλλ ἐν νηὶ βαλόντας ἐπιπλεῖν ἁλμυρὸν ὕδωρ
καὶ τότ ἐγὼ Κύκλωπα προσηύδων κερτομίοισι
Κύκλωψ οὐκ ἄρ ἔμελλες ἀνάλκιδος ἀνδρὸς ἑταίρους
ἔδμεναι ἐν σπῆϊ γλαφυρῷ κρατερῆφι βίηφι
καὶ λίην σέ γἔμελλε κιχήσεσθαι κακὰ ἔργα
σχέτλι ἐπεὶ ξείνους οὐχ ἅζεο σῷ ἐνὶ οἴκῳ
ἐσθέμεναι τῶ σε Ζεὺς τίσατο καὶ θεοὶ ἄλλοι
ὣς ἐφάμην ὁ δἔπειτα χολώσατο κηρόθι μᾶλλον
ἧκε δἀπορρήξας κορυφὴν ὄρεος μεγάλοιο
κὰδ δἔβαλε προπάροιθε νεὸς κυανοπρώροιο
τυτθόν ἐδεύησεν δοἰήϊον ἄκρον ἱκέσθαι
ἐκλύσθη δὲ θάλασσα κατερχομένης ὑπὸ πέτρης
τὴν δαἶψ ἤπειρόνδε παλιρρόθιον φέρε κῦμα
πλημμυρὶς ἐκ πόντοιο θέμωσε δὲ χέρσον ἱκέσθαι
αὐτὰρ ἐγὼ χείρεσσι λαβὼν περιμήκεα κοντὸν
ὦσα παρέξ ἑτάροισι δ ἐποτρύνας ἐκέλευσα
κρατὶ κατανεύων οἱ δὲ προπεσόντες ἔρεσσον
ἀλλ ὅτε δὴ δὶς τόσσον ἅλα πρήσσοντες ἀπῆμεν
καὶ τότ ἐγὼ Κύκλωπα προσηύδων ἀμφὶ δἑταῖροι
σχέτλιε τίπτ ἐθέλεις ἐρεθιζέμεν ἄγριον ἄνδρα
ὃς καὶ νῦν πόντονδε βαλὼν βέλος ἤγαγε νῆα
αὖτις ἐς ἤπειρον καὶ δὴ φάμεν αὐτόθ ὀλέσθαι
εἰ δὲ φθεγξαμένου τευ ἢ αὐδήσαντος ἄκουσε
μαρμάρῳ ὀκριόεντι βαλών τόσσον γὰρ ἵησιν
ὣς φάσαν ἀλλ οὐ πεῖθον ἐμὸν μεγαλήτορα θυμόν
ἀλλά μιν ἄψορρον προσέφην κεκοτηότι θυμῷ
Κύκλωψ αἴ κέν τίς σε καταθνητῶν ἀνθρώπων
ὀφθαλμοῦ εἴρηται ἀεικελίην ἀλαωτύν
φάσθαι Ὀδυσσῆα πτολιπόρθιον ἐξαλαῶσαι
ἔσκε τις ἐνθάδε μάντις ἀνὴρ ἠΰς τε μέγας τε
Τήλεμος Εὐρυμίδης ὃς μαντοσύνῃ ἐκέκαστο
καὶ μαντευόμενος κατεγήρα Κυκλώπεσσιν
ὅς μοι ἔφη τάδε πάντα τελευτήσεσθαι ὀπίσσω
χειρῶν ἐξ Ὀδυσῆος ἁμαρτήσεσθαι ὀπωπῆς
ἀλλ αἰεί τινα φῶτα μέγαν καὶ καλὸν ἐδέγμην
ἐνθάδ ἐλεύσεσθαι μεγάλην ἐπιειμένον ἀλκήν
νῦν δέ μἐὼν ὀλίγος τε καὶ οὐτιδανὸς καὶ ἄκικυς
ὀφθαλμοῦ ἀλάωσεν ἐπεί μἐδαμάσσατο οἴνῳ
ἀλλ ἄγε δεῦρ Ὀδυσεῦ ἵνα τοι πὰρ ξείνια θείω
πομπήν τὀτρύνω δόμεναι κλυτὸν ἐννοσίγαιον
τοῦ γὰρ ἐγὼ πάϊς εἰμί πατὴρ δἐμὸς εὔχεται εἶναι
αὐτὸς δαἴ κἐθέλῃσ ἰήσεται οὐδέ τις ἄλλος
αἲ γὰρ δὴ ψυχῆς τε καὶ αἰῶνός σε δυναίμην
εὖνιν ποιήσας πέμψαι δόμον Ἄϊδος εἴσω
ὡς οὐκ ὀφθαλμόν γἰήσεται οὐδ ἐνοσίχθων
ὣς ἐφάμην ὁ δἔπειτα Ποσειδάωνι ἄνακτι
κλῦθι Ποσείδαον γαιήοχε κυανοχαῖτα
εἰ ἐτεόν γε σός εἰμι πατὴρ δἐμὸς εὔχεαι εἶναι
δὸς μὴ Ὀδυσσῆα πτολιπόρθιον οἴκαδ ἱκέσθαι
ἀλλ εἴ οἱ μοῖρ ἐστὶ φίλους τἰδέειν καὶ ἱκέσθαι
οἶκον ἐϋκτίμενον καὶ ἑὴν ἐς πατρίδα γαῖαν
ὀψὲ κακῶς ἔλθοι ὀλέσας ἄπο πάντας ἑταίρους
νηὸς ἐπ ἀλλοτρίης εὕροι δἐν πήματα οἴκῳ
ὣς ἔφατ εὐχόμενος τοῦ δἔκλυε κυανοχαίτης
αὐτὰρ ὅ γἐξαῦτις πολὺ μείζονα λᾶαν ἀείρας
ἧκ ἐπιδινήσας ἐπέρεισε δὲ ἶν ἀπέλεθρον
κὰδ δἔβαλεν μετόπισθε νεὸς κυανοπρώροιο
τὴν δὲ πρόσω φέρε κῦμα θέμωσε δὲ χέρσον ἱκέσθαι
ἀλλ ὅτε δὴ τὴν νῆσον ἀφικόμεθ ἔνθα περ ἄλλαι
νῆες ἐΰσσελμοι μένον ἁθρόαι ἀμφὶ δἑταῖροι
μῆλα δὲ Κύκλωπος γλαφυρῆς ἐκ νηὸς ἑλόντες
ἀρνειὸν δἐμοὶ οἴῳ ἐϋκνήμιδες ἑταῖροι
μήλων δαιομένων δόσαν ἔξοχα τὸν δἐπὶ θινὶ
ἀλλ ὅ γε μερμήριζεν ὅπως ἀπολοίατο πᾶσαι
νῆες ἐΰσσελμοι καὶ ἐμοὶ ἐρίηρες ἑταῖροι
δὴ τότ ἐγὼν ἑτάροισιν ἐποτρύνας ἐκέλευσα
τῷ δἅμ Ἀλέξανδρος κί ἀδελφεός ἐν δἄρα θυμῷ
ἀμφότεροι μέμασαν πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι
ὡς δὲ θεὸς ναύτῃσιν ἐελδομένοισιν ἔδωκεν
οὖρον ἐπεί κε κάμωσιν ἐϋξέστῃς ἐλάτῃσι
πόντον ἐλαύνοντες καμάτῳ δὑπὸ γυῖα λέλυνται
ὣς ἄρα τὼ Τρώεσσιν ἐελδομένοισι φανήτην
ἔνθ ἑλέτην ὃ μὲν υἱὸν Ἀρηϊθόοιο ἄνακτος
Ἄρνῃ ναιετάοντα Μενέσθιον ὃν κορυνήτης
γείνατ Ἀρηΐθοος καὶ Φυλομέδουσα βοῶπις
Ἕκτωρ δἨϊονῆα βάλ ἔγχεϊ ὀξυόεντι
αὐχέν ὑπὸ στεφάνης εὐχάλκου λύντο δὲ γυῖα
Ἰφίνοον βάλε δουρὶ κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην
Δεξιάδην ἵππων ἐπιάλμενον ὠκειάων
ὦμον ὃ δἐξ ἵππων χαμάδις πέσε λύντο δὲ γυῖα
τοὺς δὡς οὖν ἐνόησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη
βῆ ῥα κατ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα
Ἴλιον εἰς ἱερήν τῇ δἀντίος ὄρνυτ Ἀπόλλων
Περγάμου ἐκκατιδών Τρώεσσι δὲ βούλετο νίκην
ἀλλήλοισι δὲ τώ γε συναντέσθην παρὰ φηγῷ
τὴν πρότερος προσέειπεν ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων
τίπτε σὺ δαὖ μεμαυῖα Διὸς θύγατερ μεγάλοιο
ἦλθες ἀπ Οὐλύμποιο μέγας δέ σε θυμὸς ἀνῆκεν
ἦ ἵνα δὴ Δαναοῖσι μάχης ἑτεραλκέα νίκην
δῷς ἐπεὶ οὔ τι Τρῶας ἀπολλυμένους ἐλεαίρεις
νῦν μὲν παύσωμεν πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα
σήμερον ὕστερον αὖτε μαχήσοντ εἰς ὅ κε τέκμωρ
Ἰλίου εὕρωσιν ἐπεὶ ὣς φίλον ἔπλετο θυμῷ
ὑμῖν ἀθανάτῃσι διαπραθέειν τόδε ἄστυ
ὧδ ἔστω ἑκάεργε τὰ γὰρ φρονέουσα καὶ αὐτὴ
ἦλθον ἀπ Οὐλύμποιο μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς
ἀλλ ἄγε πῶς μέμονας πόλεμον καταπαυσέμεν ἀνδρῶν
τὴν δαὖτε προσέειπεν ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων
Ἕκτορος ὄρσωμεν κρατερὸν μένος ἱπποδάμοιο
ἤν τινά που Δαναῶν προκαλέσσεται οἰόθεν οἶος
οἳ δέ κἀγασσάμενοι χαλκοκνήμιδες Ἀχαιοὶ
οἶον ἐπόρσειαν πολεμίζειν Ἕκτορι δίῳ
τῶν δἝλενος Πριάμοιο φίλος παῖς σύνθετο θυμῷ
βουλήν ἥ ῥα θεοῖσιν ἐφήνδανε μητιόωσι
στῆ δὲ παρ Ἕκτορ ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν
Ἕκτορ υἱὲ Πριάμοιο Διὶ μῆτιν ἀτάλαντε
ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο κασίγνητος δέ τοί εἰμι
αὐτὸς δὲ προκάλεσσαι Ἀχαιῶν ὅς τις ἄριστος
οὐ γάρ πώ τοι μοῖρα θανεῖν καὶ πότμον ἐπισπεῖν
ὣς γὰρ ἐγὼ ὄπ ἄκουσα θεῶν αἰειγενετάων
ὣς ἔφαθ Ἕκτωρ δαὖτε χάρη μέγα μῦθον ἀκούσας
μέσσου δουρὸς ἑλών οἳ δἱδρύνθησαν ἅπαντες
κὰδ δἈγαμέμνων εἷσεν ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς
κὰδ δἄρ Ἀθηναίη τε καὶ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων
ἑζέσθην ὄρνισιν ἐοικότες αἰγυπιοῖσι
φηγῷ ἐφ ὑψηλῇ πατρὸς Διὸς αἰγιόχοιο
ἀνδράσι τερπόμενοι τῶν δὲ στίχες εἵατο πυκναὶ
ἀσπίσι καὶ κορύθεσσι καὶ ἔγχεσι πεφρικυῖαι
οἵη δὲ Ζεφύροιο ἐχεύατο πόντον ἔπι φρὶξ
ὀρνυμένοιο νέον μελάνει δέ τε πόντος ὑπ αὐτῆς
τοῖαι ἄρα στίχες εἵατ Ἀχαιῶν τε Τρώων τε
ἐν πεδίῳ Ἕκτωρ δὲ μετ ἀμφοτέροισιν ἔειπε
ὅρκια μὲν Κρονίδης ὑψίζυγος οὐκ ἐτέλεσσεν
ἀλλὰ κακὰ φρονέων τεκμαίρεται ἀμφοτέροισιν
εἰς ὅ κεν ἢ ὑμεῖς Τροίην εὔπυργον ἕλητε
ἢ αὐτοὶ παρὰ νηυσὶ δαμείετε ποντοπόροισιν
ὑμῖν δἐν γὰρ ἔασιν ἀριστῆες Παναχαιῶν
τῶν νῦν ὅν τινα θυμὸς ἐμοὶ μαχέσασθαι ἀνώγει
δεῦρ ἴτω ἐκ πάντων πρόμος ἔμμεναι Ἕκτορι δίῳ
ὧδε δὲ μυθέομαι Ζεὺς δἄμμ ἐπιμάρτυρος ἔστω
εἰ μέν κεν ἐμὲ κεῖνος ἕλῃ ταναήκεϊ χαλκῷ
τεύχεα συλήσας φερέτω κοίλας ἐπὶ νῆας
εἰ δέ κἐγὼ τὸν ἕλω δώῃ δέ μοι εὖχος Ἀπόλλων
τεύχεα σύλησας οἴσω προτὶ Ἴλιον ἱρήν
καὶ κρεμόω προτὶ νηὸν Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο
τὸν δὲ νέκυν ἐπὶ νῆας ἐϋσσέλμους ἀποδώσω
ὄφρά ἑ ταρχύσωσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοί
σῆμά τέ οἱ χεύωσιν ἐπὶ πλατεῖ Ἑλλησπόντῳ
καί ποτέ τις εἴπῃσι καὶ ὀψιγόνων ἀνθρώπων
ἀνδρὸς μὲν τόδε σῆμα πάλαι κατατεθνηῶτος
ὅν ποτ ἀριστεύοντα κατέκτανε φαίδιμος Ἕκτωρ
ὥς ποτέ τις ἐρέει τὸ δἐμὸν κλέος οὔ ποτ ὀλεῖται
αἴδεσθεν μὲν ἀνήνασθαι δεῖσαν δὑποδέχθαι
ὀψὲ δὲ δὴ Μενέλαος ἀνίστατο καὶ μετέειπε
νείκει ὀνειδίζων μέγα δὲ στεναχίζετο θυμῷ
ὤ μοι ἀπειλητῆρες Ἀχαιΐδες οὐκέτ Ἀχαιοί
ἦ μὲν δὴ λώβη τάδε γἔσσεται αἰνόθεν αἰνῶς
εἰ μή τις Δαναῶν νῦν Ἕκτορος ἀντίος εἶσιν
ἀλλ ὑμεῖς μὲν πάντες ὕδωρ καὶ γαῖα γένοισθε
ἥμενοι αὖθι ἕκαστοι ἀκήριοι ἀκλεὲς αὔτως
τῷδε δἐγὼν αὐτὸς θωρήξομαι αὐτὰρ ὕπερθε
νίκης πείρατ ἔχονται ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσιν
ὣς ἄρα φωνήσας κατεδύσετο τεύχεα καλά
ἔνθά κέ τοι Μενέλαε φάνη βιότοιο τελευτὴ
Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν ἐπεὶ πολὺ φέρτερος ἦεν
εἰ μὴ ἀναΐξαντες ἕλον βασιλῆες Ἀχαιῶν
αὐτός τἈτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων
δεξιτερῆς ἕλε χειρὸς ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζεν
ἀφραίνεις Μενέλαε διοτρεφές οὐδέ τί σε χρὴ
ταύτης ἀφροσύνης ἀνὰ δὲ σχέο κηδόμενός περ
μηδ ἔθελ ἐξ ἔριδος σεῦ ἀμείνονι φωτὶ μάχεσθαι
Ἕκτορι Πριαμίδῃ τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι
καὶ δἈχιλεὺς τούτῳ γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ
ἔρριγ ἀντιβολῆσαι ὅ περ σέο πολλὸν ἀμείνων
ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν ἵζευ ἰὼν μετὰ ἔθνος ἑταίρων
τούτῳ δὲ πρόμον ἄλλον ἀναστήσουσιν Ἀχαιοί
εἴ περ ἀδειής τἐστὶ καὶ εἰ μόθου ἔστ ἀκόρητος
φημί μιν ἀσπασίως γόνυ κάμψειν αἴ κε φύγῃσι
δηΐου ἐκ πολέμοιο καὶ αἰνῆς δηϊοτῆτος
αἴσιμα παρειπών ὃ δἐπείθετο τοῦ μὲν ἔπειτα
γηθόσυνοι θεράποντες ἀπ ὤμων τεύχε ἕλοντο
Νέστωρ δἈργείοισιν ἀνίστατο καὶ μετέειπεν
ὢ πόποι ἦ μέγα πένθος Ἀχαιΐδα γαῖαν ἱκάνει
ἦ κε μέγ οἰμώξειε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς
ἐσθλὸς Μυρμιδόνων βουληφόρος ἠδ ἀγορητής
ὅς ποτέ μεἰρόμενος μέγ ἐγήθεεν ᾧ ἐνὶ οἴκῳ
τοὺς νῦν εἰ πτώσσοντας ὑφ Ἕκτορι πάντας ἀκούσαι
πολλά κεν ἀθανάτοισι φίλας ἀνὰ χεῖρας ἀείραι
θυμὸν ἀπὸ μελέων δῦναι δόμον Ἄϊδος εἴσω
ἡβῷμ ὡς ὅτ ἐπ ὠκυρόῳ Κελάδοντι μάχοντο
ἀγρόμενοι Πύλιοί τε καὶ Ἀρκάδες ἐγχεσίμωροι
Φειᾶς πὰρ τείχεσσιν Ἰαρδάνου ἀμφὶ ῥέεθρα
τεύχε ἔχων ὤμοισιν Ἀρηϊθόοιο ἄνακτος
δίου Ἀρηϊθόου τὸν ἐπίκλησιν κορυνήτην
ἄνδρες κίκλησκον καλλίζωνοί τε γυναῖκες
οὕνεκ ἄρ οὐ τόξοισι μαχέσκετο δουρί τε μακρῷ
ἀλλὰ σιδηρείῃ κορύνῃ ῥήγνυσκε φάλαγγας
τὸν Λυκόοργος ἔπεφνε δόλῳ οὔ τι κράτεΐ γε
στεινωπῷ ἐν ὁδῷ ὅθ ἄρ οὐ κορύνη οἱ ὄλεθρον
χραῖσμε σιδηρείη πρὶν γὰρ Λυκόοργος ὑποφθὰς
δουρὶ μέσον περόνησεν ὃ δὕπτιος οὔδει ἐρείσθη
τεύχεα δἐξενάριξε τά οἱ πόρε χάλκεος Ἄρης
καὶ τὰ μὲν αὐτὸς ἔπειτα φόρει μετὰ μῶλον Ἄρηος
αὐτὰρ ἐπεὶ Λυκόοργος ἐνὶ μεγάροισιν ἐγήρα
δῶκε δἘρευθαλίωνι φίλῳ θεράποντι φορῆναι
τοῦ ὅ γε τεύχε ἔχων προκαλίζετο πάντας ἀρίστους
οἳ δὲ μάλ ἐτρόμεον καὶ ἐδείδισαν οὐδέ τις ἔτλη
ἀλλ ἐμὲ θυμὸς ἀνῆκε πολυτλήμων πολεμίζειν
θάρσεϊ ᾧ γενεῇ δὲ νεώτατος ἔσκον ἁπάντων
καὶ μαχόμην οἱ ἐγώ δῶκεν δέ μοι εὖχος Ἀθήνη
τὸν δὴ μήκιστον καὶ κάρτιστον κτάνον ἄνδρα
πολλὸς γάρ τις ἔκειτο παρήορος ἔνθα καὶ ἔνθα
τώ κε τάχ ἀντήσειε μάχης κορυθαίολος Ἕκτωρ
οὐδ οἳ προφρονέως μέμαθ Ἕκτορος ἀντίον ἐλθεῖν
ὣς νείκεσσ ὃ γέρων οἳ δἐννέα πάντες ἀνέσταν
ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ
ἂν δὲ Θόας Ἀνδραιμονίδης καὶ δῖος Ὀδυσσεύς
πάντες ἄρ οἵ γἔθελον πολεμίζειν Ἕκτορι δίῳ
τοῖς δαὖτις μετέειπε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ
κλήρῳ νῦν πεπάλασθε διαμπερὲς ὅς κε λάχῃσιν
οὗτος γὰρ δὴ ὀνήσει ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς
καὶ δαὐτὸς ὃν θυμὸν ὀνήσεται αἴ κε φύγῃσι
ὣς ἔφαθ οἳ δὲ κλῆρον ἐσημήναντο ἕκαστος
ἐν δἔβαλον κυνέῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
λαοὶ δἠρήσαντο θεοῖσι δὲ χεῖρας ἀνέσχον
ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν
Ζεῦ πάτερ ἢ Αἴαντα λαχεῖν ἢ Τυδέος υἱόν
ἢ αὐτὸν βασιλῆα πολυχρύσοιο Μυκήνης
ὣς ἄρ ἔφαν πάλλεν δὲ Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ
ἐκ δἔθορε κλῆρος κυνέης ὃν ἄρ ἤθελον αὐτοὶ
Αἴαντος κῆρυξ δὲ φέρων ἀν ὅμιλον ἁπάντῃ
δεῖξ ἐνδέξια πᾶσιν ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν
οἳ δοὐ γιγνώσκοντες ἀπηνήναντο ἕκαστος
ἀλλ ὅτε δὴ τὸν ἵκανε φέρων ἀν ὅμιλον ἁπάντῃ
ὅς μιν ἐπιγράψας κυνέῃ βάλε φαίδιμος Αἴας
ἤτοι ὑπέσχεθε χεῖρ ὃ δἄρ ἔμβαλεν ἄγχι παραστάς
τὸν μὲν πὰρ πόδ ἑὸν χαμάδις βάλε φώνησέν τε
ὦ φίλοι ἤτοι κλῆρος ἐμός χαίρω δὲ καὶ αὐτὸς
θυμῷ ἐπεὶ δοκέω νικησέμεν Ἕκτορα δῖον
ἀλλ ἄγετ ὄφρ ἂν ἐγὼ πολεμήϊα τεύχεα δύω
τόφρ ὑμεῖς εὔχεσθε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι
σιγῇ ἐφ ὑμείων ἵνα μὴ Τρῶές γε πύθωνται
ἠὲ καὶ ἀμφαδίην ἐπεὶ οὔ τινα δείδιμεν ἔμπης
οὐ γάρ τίς με βίῃ γε ἑκὼν ἀέκοντα δίηται
οὐδέ τι ἰδρείῃ ἐπεὶ οὐδ ἐμὲ νήϊδά γοὕτως
ἔλπομαι ἐν Σαλαμῖνι γενέσθαι τε τραφέμεν τε
ὣς ἔφαθ οἳ δεὔχοντο Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι
δὸς νίκην Αἴαντι καὶ ἀγλαὸν εὖχος ἀρέσθαι
εἰ δὲ καὶ Ἕκτορά περ φιλέεις καὶ κήδεαι αὐτοῦ
ἴσην ἀμφοτέροισι βίην καὶ κῦδος ὄπασσον
ὣς ἄρ ἔφαν Αἴας δὲ κορύσσετο νώροπι χαλκῷ
σεύατ ἔπειθ οἷός τε πελώριος ἔρχεται Ἄρης
ὅς τεἶσιν πόλεμον δὲ μετ ἀνέρας οὕς τε Κρονίων
θυμοβόρου ἔριδος μένεϊ ξυνέηκε μάχεσθαι
τοῖος ἄρ Αἴας ὦρτο πελώριος ἕρκος Ἀχαιῶν
μειδιόων βλοσυροῖσι προσώπασι νέρθε δὲ ποσσὶν
ἤϊε μακρὰ βιβάς κραδάων δολιχόσκιον ἔγχος
Ἕκτορί ταὐτῷ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι πάτασσεν
ἀλλ οὔ πως ἔτι εἶχεν ὑποτρέσαι οὐδ ἀναδῦναι
ἂψ λαῶν ἐς ὅμιλον ἐπεὶ προκαλέσσατο χάρμῃ
χάλκεον ἑπταβόειον ὅ οἱ Τυχίος κάμε τεύχων
σκυτοτόμων ὄχ ἄριστος Ὕλῃ ἔνι οἰκία ναίων
ὅς οἱ ἐποίησεν σάκος αἰόλον ἑπταβόειον
ταύρων ζατρεφέων ἐπὶ δὄγδοον ἤλασε χαλκόν
τὸ πρόσθε στέρνοιο φέρων Τελαμώνιος Αἴας
στῆ ῥα μάλ Ἕκτορος ἐγγύς ἀπειλήσας δὲ προσηύδα
Ἕκτορ νῦν μὲν δὴ σάφα εἴσεαι οἰόθεν οἶος
οἷοι καὶ Δαναοῖσιν ἀριστῆες μετέασι
καὶ μετ Ἀχιλλῆα ῥηξήνορα θυμολέοντα
ἀλλ ὃ μὲν ἐν νήεσσι κορωνίσι ποντοπόροισι
ἡμεῖς δεἰμὲν τοῖοι οἳ ἂν σέθεν ἀντιάσαιμεν
καὶ πολέες ἀλλ ἄρχε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο
τὸν δαὖτε προσέειπε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ
μή τί μευ ἠΰτε παιδὸς ἀφαυροῦ πειρήτιζε
ἠὲ γυναικός ἣ οὐκ οἶδεν πολεμήϊα ἔργα
αὐτὰρ ἐγὼν εὖ οἶδα μάχας τἀνδροκτασίας τε
οἶδ ἐπὶ δεξιά οἶδ ἐπ ἀριστερὰ νωμῆσαι βῶν
ἀζαλέην τό μοι ἔστι ταλαύρινον πολεμίζειν
οἶδα δἐπαΐξαι μόθον ἵππων ὠκειάων
ἀλλ οὐ γάρ σἐθέλω βαλέειν τοιοῦτον ἐόντα
λάθρῃ ὀπιπεύσας ἀλλ ἀμφαδόν αἴ κε τύχωμι
καὶ βάλεν Αἴαντος δεινὸν σάκος ἑπταβόειον
ἀκρότατον κατὰ χαλκόν ὃς ὄγδοος ἦεν ἐπ αὐτῷ
ἓξ δὲ διὰ πτύχας ἦλθε δαΐζων χαλκὸς ἀτειρής
ἐν τῇ δἑβδομάτῃ ῥινῷ σχέτο δεύτερος αὖτε
Αἴας διογενὴς προΐει δολιχόσκιον ἔγχος
καὶ βάλε Πριαμίδαο κατ ἀσπίδα πάντοσ ἐΐσην
τὼ δἐκσπασσαμένω δολίχ ἔγχεα χερσὶν ἅμ ἄμφω
σύν ῥἔπεσον λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισιν
Πριαμίδης μὲν ἔπειτα μέσον σάκος οὔτασε δουρί
οὐδ ἔρρηξεν χαλκός ἀνεγνάμφθη δέ οἱ αἰχμή
Αἴας δἀσπίδα νύξεν ἐπάλμενος ἣ δὲ διαπρὸ
τμήδην δαὐχέν ἐπῆλθε μέλαν δἀνεκήκιεν αἷμα
ἀλλ οὐδ ὧς ἀπέληγε μάχης κορυθαίολος Ἕκτωρ
ἀλλ ἀναχασσάμενος λίθον εἵλετο χειρὶ παχείῃ
τῷ βάλεν Αἴαντος δεινὸν σάκος ἑπταβόειον
μέσσον ἐπομφάλιον περιήχησεν δἄρα χαλκός
δεύτερος αὖτ Αἴας πολὺ μείζονα λᾶαν ἀείρας
εἴσω δἀσπίδ ἔαξε βαλὼν μυλοειδέϊ πέτρῳ
βλάψε δέ οἱ φίλα γούναθ ὃ δὕπτιος ἐξετανύσθη
ἀσπίδι ἐγχριμφθείς τὸν δαἶψ ὤρθωσεν Ἀπόλλων
καί νύ κε δὴ ξιφέεσσ αὐτοσχεδὸν οὐτάζοντο
εἰ μὴ κήρυκες Διὸς ἄγγελοι ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν
ἦλθον ὃ μὲν Τρώων ὃ δἈχαιῶν χαλκοχιτώνων
Ταλθύβιός τε καὶ Ἰδαῖος πεπνυμένω ἄμφω
μέσσῳ δἀμφοτέρων σκῆπτρα σχέθον εἶπέ τε μῦθον
κῆρυξ Ἰδαῖος πεπνυμένα μήδεα εἰδώς
μηκέτι παῖδε φίλω πολεμίζετε μηδὲ μάχεσθον
ἀμφοτέρω γὰρ σφῶϊ φιλεῖ νεφεληγερέτα Ζεύς
ἄμφω δαἰχμητά τό γε δὴ καὶ ἴδμεν ἅπαντες
νὺξ δἤδη τελέθει ἀγαθὸν καὶ νυκτὶ πιθέσθαι
Ἰδαῖ Ἕκτορα ταῦτα κελεύετε μυθήσασθαι
αὐτὸς γὰρ χάρμῃ προκαλέσσατο πάντας ἀρίστους
ἀρχέτω αὐτὰρ ἐγὼ μάλα πείσομαι ᾗ περ ἂν οὗτος
Αἶαν ἐπεί τοι δῶκε θεὸς μέγεθός τε βίην τε
καὶ πινυτήν περὶ δἔγχει Ἀχαιῶν φέρτατός ἐσσι
νῦν μὲν παυσώμεσθα μάχης καὶ δηϊοτῆτος
σήμερον ὕστερον αὖτε μαχησόμεθ εἰς ὅ κε δαίμων
ἄμμε διακρίνῃ δώῃ δἑτέροισί γε νίκην
ὡς σύ τἐϋφρήνῃς πάντας παρὰ νηυσὶν Ἀχαιούς
σούς τε μάλιστα ἔτας καὶ ἑταίρους οἵ τοι ἔασιν
αὐτὰρ ἐγὼ κατὰ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος
Τρῶας ἐϋφρανέω καὶ Τρῳάδας ἑλκεσιπέπλους
αἵ τέ μοι εὐχόμεναι θεῖον δύσονται ἀγῶνα
δῶρα δἄγ ἀλλήλοισι περικλυτὰ δώομεν ἄμφω
ὄφρά τις ὧδ εἴπῃσιν Ἀχαιῶν τε Τρώων τε
ἠμὲν ἐμαρνάσθην ἔριδος πέρι θυμοβόροιο
ἠδ αὖτ ἐν φιλότητι διέτμαγεν ἀρθμήσαντε
ὣς ἄρα φωνήσας δῶκε ξίφος ἀργυρόηλον
Αἴας δὲ ζωστῆρα δίδου φοίνικι φαεινόν
τὼ δὲ διακρινθέντε ὃ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν
ἤϊ ὃ δἐς Τρώων ὅμαδον κίε τοὶ δὲ χάρησαν
Αἴαντος προφυγόντα μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους
Αἴαντ αὖθ ἑτέρωθεν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ
εἰς Ἀγαμέμνονα δῖον ἄγον κεχαρηότα νίκῃ
τοῖσι δὲ βοῦν ἱέρευσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
ἄρσενα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι
νώτοισιν δΑἴαντα διηνεκέεσσι γέραιρεν
πολλοὶ γὰρ τεθνᾶσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοί
τῶν νῦν αἷμα κελαινὸν ἐΰρροον ἀμφὶ Σκάμανδρον
ἐσκέδασ ὀξὺς Ἄρης ψυχαὶ δἌϊδος δὲ κατῆλθον
τώ σε χρὴ πόλεμον μὲν ἅμ ἠοῖ παῦσαι Ἀχαιῶν
αὐτοὶ δἀγρόμενοι κυκλήσομεν ἐνθάδε νεκροὺς
βουσὶ καὶ ἡμιόνοισιν ἀτὰρ κατακήομεν αὐτοὺς
τυτθὸν ἀπὸ πρὸ νεῶν ὥς κὀστέα παισὶν ἕκαστος
οἴκαδ ἄγῃ ὅτ ἂν αὖτε νεώμεθα πατρίδα γαῖαν
τύμβον δἀμφὶ πυρὴν ἕνα χεύομεν ἐξαγαγόντες
ἄκριτον ἐκ πεδίου ποτὶ δαὐτὸν δείμομεν ὦκα
ἐν δαὐτοῖσι πύλας ποιήσομεν εὖ ἀραρυίας
ὄφρα δι αὐτάων ἱππηλασίη ὁδὸς εἴη
ἔκτοσθεν δὲ βαθεῖαν ὀρύξομεν ἐγγύθι τάφρον
ἥ χἵππον καὶ λαὸν ἐρυκάκοι ἀμφὶς ἐοῦσα
μή ποτ ἐπιβρίσῃ πόλεμος Τρώων ἀγερώχων
Τρώων αὖτ ἀγορὴ γένετ Ἰλίου ἐν πόλει ἄκρῃ
δεινὴ τετρηχυῖα παρὰ Πριάμοιο θύρῃσι
τοῖσιν δἈντήνωρ πεπνυμένος ἦρχ ἀγορεύειν
δεῦτ ἄγετ Ἀργείην Ἑλένην καὶ κτήμαθ ἅμ αὐτῇ
δώομεν Ἀτρεΐδῃσιν ἄγειν νῦν δὅρκια πιστὰ
ψευσάμενοι μαχόμεσθα τὼ οὔ νύ τι κέρδιον ἡμῖν
ἔλπομαι ἐκτελέεσθαι ἵνα μὴ ῥέξομεν ὧδε
ὅς μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
Ἀντῆνορ σὺ μὲν οὐκέτ ἐμοὶ φίλα ταῦτ ἀγορεύεις
αὐτὰρ ἐγὼ Τρώεσσι μεθ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω
ἀντικρὺ δἀπόφημι γυναῖκα μὲν οὐκ ἀποδώσω
κτήματα δὅσσ ἀγόμην ἐξ Ἄργεος ἡμέτερον δῶ
πάντ ἐθέλω δόμεναι καὶ οἴκοθεν ἄλλ ἐπιθεῖναι
Δαρδανίδης Πρίαμος θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος
ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπε
νῦν μὲν δόρπον ἕλεσθε κατὰ πτόλιν ὡς τὸ πάρος περ
ἠῶθεν δἸδαῖος ἴτω κοίλας ἐπὶ νῆας
εἰπέμεν Ἀτρεΐδῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ
μῦθον Ἀλεξάνδροιο τοῦ εἵνεκα νεῖκος ὄρωρε
καὶ δὲ τόδ εἰπέμεναι πυκινὸν ἔπος αἴ κἐθέλωσι
παύσασθαι πολέμοιο δυσηχέος εἰς ὅ κε νεκροὺς
κήομεν ὕστερον αὖτε μαχησόμεθ εἰς ὅ κε δαίμων
δόρπον ἔπειθ εἵλοντο κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσιν
ἠῶθεν δἸδαῖος ἔβη κοίλας ἐπὶ νῆας
τοὺς δεὗρ εἰν ἀγορῇ Δαναοὺς θεράποντας Ἄρηος
νηῒ πάρα πρύμνῃ Ἀγαμέμνονος αὐτὰρ ὃ τοῖσι
στὰς ἐν μέσσοισιν μετεφώνεεν ἠπύτα κῆρυξ
ἠνώγει Πρίαμός τε καὶ ἄλλοι Τρῶες ἀγαυοὶ
εἰπεῖν αἴ κέ περ ὔμμι φίλον καὶ ἡδὺ γένοιτο
κτήματα μὲν ὅσ Ἀλέξανδρος κοίλῃς ἐνὶ νηυσὶν
ἠγάγετο Τροίηνδ ὡς πρὶν ὤφελλ ἀπολέσθαι
πάντ ἐθέλει δόμεναι καὶ οἴκοθεν ἄλλ ἐπιθεῖναι
κουριδίην δἄλοχον Μενελάου κυδαλίμοιο
μήτ ἄρ τις νῦν κτήματ Ἀλεξάνδροιο δεχέσθω
μήθ Ἑλένην γνωτὸν δὲ καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστιν
ὡς ἤδη Τρώεσσιν ὀλέθρου πείρατ ἐφῆπται
καὶ τότ ἄρ Ἰδαῖον προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων
Ἰδαῖ ἤτοι μῦθον Ἀχαιῶν αὐτὸς ἀκούεις
ὥς τοι ὑποκρίνονται ἐμοὶ δἐπιανδάνει οὕτως
ἀμφὶ δὲ νεκροῖσιν κατακαιέμεν οὔ τι μεγαίρω
οὐ γάρ τις φειδὼ νεκύων κατατεθνηώτων
γίγνετ ἐπεί κε θάνωσι πυρὸς μειλισσέμεν ὦκα
ὅρκια δὲ Ζεὺς ἴστω ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης
ὣς εἰπὼν τὸ σκῆπτρον ἀνέσχεθε πᾶσι θεοῖσιν
ἄψορρον δἸδαῖος ἔβη προτὶ Ἴλιον ἱρήν
πάντες ὁμηγερέες ποτιδέγμενοι ὁππότ ἄρ ἔλθοι
Ἰδαῖος ὃ δἄρ ἦλθε καὶ ἀγγελίην ἀπέειπε
στὰς ἐν μέσσοισιν τοὶ δὁπλίζοντο μάλ ὦκα
ἀμφότερον νέκυάς τἀγέμεν ἕτεροι δὲ μεθ ὕλην
Ἀργεῖοι δἑτέρωθεν ἐϋσσέλμων ἀπὸ νηῶν
ὀτρύνοντο νέκυς τἀγέμεν ἕτεροι δὲ μεθ ὕλην
οὐρανὸν εἰσανιών οἳ δἤντεον ἀλλήλοισιν
ἔνθα διαγνῶναι χαλεπῶς ἦν ἄνδρα ἕκαστον
ἀλλ ὕδατι νίζοντες ἄπο βρότον αἱματόεντα
δάκρυα θερμὰ χέοντες ἀμαξάων ἐπάειραν
οὐδ εἴα κλαίειν Πρίαμος μέγας οἳ δὲ σιωπῇ
νεκροὺς πυρκαϊῆς ἐπινήνεον ἀχνύμενοι κῆρ
ἐν δὲ πυρὶ πρήσαντες ἔβαν προτὶ Ἴλιον ἱρήν
ὣς δαὔτως ἑτέρωθεν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ
ἐν δὲ πυρὶ πρήσαντες ἔβαν κοίλας ἐπὶ νῆας
ἦμος δοὔτ ἄρ πω ἠώς ἔτι δἀμφιλύκη νύξ
τῆμος ἄρ ἀμφὶ πυρὴν κριτὸς ἔγρετο λαὸς Ἀχαιῶν
τύμβον δἀμφ αὐτὴν ἕνα ποίεον ἐξαγαγόντες
ἄκριτον ἐκ πεδίου ποτὶ δαὐτὸν τεῖχος ἔδειμαν
ἐν δαὐτοῖσι πύλας ἐνεποίεον εὖ ἀραρυίας
ἔκτοσθεν δὲ βαθεῖαν ἐπ αὐτῷ τάφρον ὄρυξαν
εὐρεῖαν μεγάλην ἐν δὲ σκόλοπας κατέπηξαν
ὣς οἳ μὲν πονέοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοί
οἳ δὲ θεοὶ πὰρ Ζηνὶ καθήμενοι ἀστεροπητῇ
θηεῦντο μέγα ἔργον Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
Ζεῦ πάτερ ἦ ῥά τίς ἐστι βροτῶν ἐπ ἀπείρονα γαῖαν
ὅς τις ἔτ ἀθανάτοισι νόον καὶ μῆτιν ἐνίψει
οὐχ ὁράᾳς ὅτι δαὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ
τεῖχος ἐτειχίσσαντο νεῶν ὕπερ ἀμφὶ δὲ τάφρον
τοῦ δἤτοι κλέος ἔσται ὅσον τἐπικίδναται ἠώς
τοῦ δἐπιλήσονται τὸ ἐγὼ καὶ Φοῖβος Ἀπόλλων
ἥρῳ Λαομέδοντι πολίσσαμεν ἀθλήσαντε
ὃς σέο πολλὸν ἀφαυρότερος χεῖράς τε μένος τε
σὸν δἤτοι κλέος ἔσται ὅσον τἐπικίδναται ἠώς
ἄγρει μὰν ὅτ ἂν αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ
τεῖχος ἀναρρήξας τὸ μὲν εἰς ἅλα πᾶν καταχεῦαι
αὖτις δἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι καλύψαι
ὥς κέν τοι μέγα τεῖχος ἀμαλδύνηται Ἀχαιῶν
δύσετο δἠέλιος τετέλεστο δὲ ἔργον Ἀχαιῶν
βουφόνεον δὲ κατὰ κλισίας καὶ δόρπον ἕλοντο
νῆες δἐκ Λήμνοιο παρέσταν οἶνον ἄγουσαι
πολλαί τὰς προέηκεν Ἰησονίδης Εὔνηος
χωρὶς δἈτρεΐδῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ
δῶκεν Ἰησονίδης ἀγέμεν μέθυ χίλια μέτρα
ἔνθεν οἰνίζοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοί
ἄλλοι μὲν χαλκῷ ἄλλοι δαἴθωνι σιδήρῳ
ἄλλοι δὲ ῥινοῖς ἄλλοι δαὐτῇσι βόεσσιν
ἄλλοι δἀνδραπόδεσσι τίθεντο δὲ δαῖτα θάλειαν
παννύχιοι μὲν ἔπειτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ
δαίνυντο Τρῶες δὲ κατὰ πτόλιν ἠδ ἐπίκουροι
παννύχιος δέ σφιν κακὰ μήδετο μητίετα Ζεὺς
σμερδαλέα κτυπέων τοὺς δὲ χλωρὸν δέος ᾕρει
οἶνον δἐκ δεπάων χαμάδις χέον οὐδέ τις ἔτλη
πρὶν πιέειν πρὶν λεῖψαι ὑπερμενέϊ Κρονίωνι
κοιμήσαντ ἄρ ἔπειτα καὶ ὕπνου δῶρον ἕλοντο
λέξω τὰ πάντα νητρεκῶς ἅ μἱστορεῖς
ἀρχῆς ἀπ ἄκρας ἢν δὲ μηκυνθῇ λόγος
σύγγνωθι δέσποτ οὐ γὰρ ἥσυχος κόρη
ἔλυσε χρησμῶν ὡς πρίν αἰόλον στόμα
ἀλλ ἄσπετον χέασα παμμιγῆ βοὴν
δαφνηφάγων φοίβαζεν ἐκ λαιμῶν ὄπα
Σφιγγὸς κελαινῆς γῆρυν ἐκμιμουμένη
τῶν ἅσσα θυμῷ καὶ διὰ μνήμης ἔχω
κλύοις ἄν ὦναξ κἀναπεμπάζων φρενὶ
πυκνῇ διοίχνει δυσφάτους αἰνιγμάτων
οἴμας τυλίσσων ᾗπερ εὐμαθὴς τρίβος
ἐγὼ δἄκραν βαλβῖδα μηρίνθου σχάσας
ἄνειμι λοξῶν εἰς διεξόδους ἐπῶν
πρώτην ἀράξας νύσσαν ὡς πτηνὸς δρομεύς
Ἠὼς μὲν αἰπὺν ἄρτι Φηγίου πάγον
κραιπνοῖς ὑπερποτᾶτο Πηγάσου πτεροῖς
Τιθωνὸν ἐν κοίταισι τῆς Κέρνης πέλας
λιποῦσα τὸν σὸν ἀμφιμήτριον κάσιν
οἱ δοὖσα γρώνης εὐγάληνα χερμάδος
ναῦται λίαζον κἀπὸ γῆς ἐσχάζοσαν
ὕσπληγγας αἱ δὲ παρθενοκτόνον Θέτιν
ἰουλόπεζοι θεῖνον εὐῶπες σπάθαις
πελαργοχρῶτες αἱ Φαλακραῖαι κόραι
ὑπὲρ Καλυδνῶν λευκὰ φαίνουσαι πτίλα
ἄφλαστα καὶ φώσσωνας ὠργυιωμένους
ἀπαρκτίαις πρηστῆρος αἴθωνος πνοαῖς
ἡ δἔνθεον σχάσασα βακχεῖον στόμα
ἄτης ἀπ ἄκρων βουπλανοκτίστων λόφων
τοιῶνδ ἀπ ἀρχῆς ἦρχ Ἀλεξάνδρα λόγων
αἰαῖ τάλαινα θηλαμών κεκαυμένη
καὶ πρόσθε μὲν πεύκαισιν οὐλαμηφόροις
τριεσπέρου λέοντος ὅν ποτε γνάθοις
Τρίτωνος ἠμάλαψε κάρχαρος κύων
ἔμπνους δὲ δαιτρὸς ἡπάτων φλοιδούμενος
τινθῷ λέβητος ἀφλόγοις ἐπ ἐσχάραις
σμήριγγας ἐστάλαξε κωδείας πέδῳ