Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
κοιμῆσαι μέγα χεῦμα περιπλέξασθε γενείῳ
λισσόμεναι τὰ Ζηνὸς ἐν ὕδατι τέκνα τεκέσθαι
Πηνειὲ Φθιῶτα τί νῦν ἀνέμοισιν ἐρίζεις
ὦ πάτερ οὐ μὴν ἵππον ἀέθλιον ἀμφιβέβηκας
ἦ ῥά τοι ὧδ αἰεὶ ταχινοὶ πόδες ἢ ἐπ ἐμεῖο
μοῦνοι ἐλαφρίζουσι πεποίησαι δὲ πέτεσθαι
σήμερον ἐξαπίνης ὁ δἀνήκοος ὦ ἐμὸν ἄχθος
ποῖ σε φέρω μέλεοι γὰρ ἀπειρήκασι τένοντες
μεῖνον ἐπεὶ καὶ θῆρες ἐν οὔρεσι πολλάκι σεῖο
ὠμοτόκους ὠδῖνας ἀπηρείσαντο λέαιναι
τὴν δἄρα καὶ Πηνειὸς ἀμείβετο δάκρυα λείβων
Λητοῖ Ἀναγκαίη μεγάλη θεός οὐ γὰρ ἔγωγε
πότνια σὰς ὠδῖνας ἀναίνομαι οἶδα καὶ ἄλλας
λουσαμένας ἀπ ἐμεῖο λεχωίδας ἀλλά μοι Ἥρη
δαψιλὲς ἠπείλησεν ἀπαύγασαι οἷος ἔφεδρος
οὔρεος ἐξ ὑπάτου σκοπιὴν ἔχει ὅς κέ με ῥεῖα
βυσσόθεν ἐξερύσειε τί μήσομαι ἢ ἀπολέσθαι
ἡδύ τί τοι Πηνειόν ἴτω πεπρωμένον ἦμαρ
τλήσομαι εἵνεκα σεῖο καὶ εἰ μέλλοιμι ῥοάων
διψαλέην ἄμπωτιν ἔχων αἰώνιον ἔρρειν
καὶ μόνος ἐν ποταμοῖσιν ἀτιμότατος καλέεσθαι
ἠνίδ ἐγώ τί περισσά κάλει μόνον Εἰλήθυιαν
εἶπε καὶ ἠρώησε μέμαν ῥόον ἀλλά οἱ Ἄρης
Παγγαίου προθέλυμνα καρήατα μέλλεν ἀείρας
ἐμβαλέειν δίνῃσιν ἀποκρύψαι δὲ ῥέεθρα
ὑψόθε δἐσμαράγησε καὶ ἀσπίδα τύψεν ἀκωκῇ
δούρατος ἡ δἐλέλιξεν ἐνόπλιον ἔτρεμε δὌσσης
οὔρεα καὶ πεδίον Κραννώνιον αἵ τε δυσαεῖς
ἐσχατιαὶ Πίνδοιο φόβῳ δὠρχήσατο πᾶσα
Θεσσαλίη τοῖος γὰρ ἀπ ἀσπίδος ἔβρεμεν ἦχος
ὡς δὁπότ Αἰτναίου ὄρεος πυρὶ τυφομένοιο
σείονται μυχὰ πάντα κατουδαίοιο γίγαντος
εἰς ἑτέρην Βριαρῆος ἐπωμίδα κινυμένοιο
θερμάστραι τε βρέμουσιν ὑφ Ἡφαίστοιο πυράγρης
ἔργα θὁμοῦ δεινὸν δὲ πυρίκμητοί τε λέβητες
καὶ τρίποδες πίπτοντες ἐπ ἀλλήλοις ἰαχεῦσι
τῆμος ἔγεντ ἄραβος σάκεος τόσος εὐκύκλοιο
Πηνειὸς δοὐκ αὖτις ἐχάζετο μίμνε δὁμοίως
καρτερὸς ὡς τὰ πρῶτα θοὰς δἐστήσατο δίνας
εἰσόκε οἱ Κοιηὶς ἐκέκλετο σῴζεο χαίρων
σῴζεο μὴ σύ γἐμεῖο πάθῃς κακὸν εἵνεκα τῆσδε
ἀντ ἐλεημοσύνης χάριτος δέ τοι ἔσσετ ἀμοιβή
ἦ καὶ πολλὰ πάροιθεν ἐπεὶ κάμεν ἔστιχε νήσους
εἰναλίας αἱ δοὔ μιν ἐπερχομένην ἐδέχοντο
οὐ λιπαρὸν νήεσσιν Ἐχινάδες ὅρμον ἔχουσαι
οὐδ ἥτις Κέρκυρα φιλοξεινωτάτη ἄλλων
Ἶρις ἐπεὶ πάσῃσιν ἐφ ὑψηλοῖο Μίμαντος
σπερχομένη μάλα πολλὸν ἀπέτραπεν αἱ δὑπ ὁμοκλῆς
πανσυδίῃ φοβέοντο κατὰ ῥόον ἥντινα τέτμοι
ὠγυγίην δἤπειτα Κόων Μεροπηίδα νῆσον
ἵκετο Χαλκιόπης ἱερὸν μυχὸν ἡρωίνης
ἀλλά ἑ παιδὸς ἔρυκεν ἔπος τόδε μὴ σύ γε μῆτερ
τῇ με τέκοις οὔτ οὖν ἐπιμέμφομαι οὐδὲ μεγαίρω
νῆσον ἐπεὶ λιπαρή τε καὶ εὔβοτος εἴ νύ τις ἄλλη
ἐστί Σαωτήρων ὕπατον γένος ᾧ ὑπὸ μίτρην
ἵξεται οὐκ ἀέκουσα Μακηδόνι κοιρανέεσθαι
ἀμφοτέρη μεσόγεια καὶ αἳ πελάγεσσι κάθηνται
μέχρις ὅπου περάτη τε καὶ ὁππόθεν ὠκέες ἵπποι
ἠέλιον φορέουσιν ὁ δεἴσεται ἤθεα πατρός
καί νύ ποτε ξυνός τις ἐλεύσεται ἄμμιν ἄεθλος
ὕστερον ὁππότ ἂν οἱ μὲν ἐφ Ἑλλήνεσσι μάχαιραν
βαρβαρικὴν καὶ Κελτὸν ἀναστήσαντες Ἄρηα
ὀψίγονοι Τιτῆνες ἀφ ἑσπέρου ἐσχατόωντος
ῥώσωνται νιφάδεσσιν ἐοικότες ἢ ἰσάριθμοι
τείρεσιν ἡνίκα πλεῖστα κατ ἠέρα βουκολέονται
ἀμφιπεριστείνωνται ἴδωσι δὲ πίονα καπνὸν
γείτονος αἰθομένοιο καὶ οὐκέτι μοῦνον ἀκουῇ
ἀλλ ἤδη παρὰ νηὸν ἀπαυγάζοιντο φάλαγγας
δυσμενέων ἤδη δὲ παρὰ τριπόδεσσιν ἐμεῖο
φάσγανα καὶ ζωστῆρας ἀναιδέας ἐχθομένας τε
ἀσπίδας αἳ Γαλάτῃσι κακὴν ὁδὸν ἄφρονι φύλῳ
ἐν πυρὶ τοὺς φορέοντας ἀποπνεύσαντας ἰδοῦσαι
κείσονται βασιλῆος ἀέθλια πολλὰ καμόντος
αἰνήσεις μέγα δή τι τὸν εἰσέτι γαστέρι μάντιν
ὕστερον ἤματα πάντα σὺ δὲ ξυμβάλλεο μῆτερ
ἔστι διειδομένη τις ἐν ὕδατι νήσος ἀραιή
πλαζομένη πελάγεσσι πόδες δέ οἱ οὐχ ἑνὶ χώρῳ
ἀλλὰ παλιρροίῃ ἐπινήχεται ἀνθέρικος ὥς
ἔνθα νότος ἔνθ εὖρος ὅπη φορέῃσι θάλασσα
τῇ με φέροις κείνην γὰρ ἐλεύσεαι εἰς ἐθέλουσαν
αἱ μὲν τόσσα λέγοντος ἀπέτρεχον εἰν ἁλὶ νῆσοι
Ἀστερίη φιλόμολπε σὺ δΕὐβοίηθε κατῄεις
Κυκλάδας ὀψομένη περιηγέας οὔ τι παλαιόν
ἀλλ ἔτι τοι μετόπισθε Γεραίστιον εἵπετο φῦκος
τλήμον ὑπ ὠδίνεσσι βαρυνομένην ὁρόωσα
Ἥρη τοῦτό με ῥέξον ὅ τοι φίλον οὐ γὰρ ἀπειλὰς
ὑμετέρας ἐφύλαξα πέρα πέρα εἰς ἐμὲ Λητοῖ
ἔννεπες ἡ δἀρητὸν ἄλης ἀπεπαύσατο λυγρῆς
ἕζετο δἸνωποῖο παρὰ ῥόον ὅντε βάθιστον
γαῖα τότ ἐξανίησιν ὅτε πλήθοντι ῥεέθρῳ
Νεῖλος ἀπὸ κρημνοῖο κατέρχεται Αἰθιοπῆος
λύσατο δὲ ζώνην ἀπὸ δἐκλίθη ἔμπαλιν ὤμοις
φοίνικος ποτὶ πρέμνον ἀμηχανίης ὑπὸ λυγρῆς
τειρομένη νότιος δὲ διὰ χροὸς ἔρρεεν ἱδρώς
εἶπε δἀλυσθμαίνουσα τί μητέρα κοῦρε βαρύνεις
αὕτη τοι φίλε νῆσος ἐπιπλώουσα θαλάσσῃ
γείνεο γείνεο κοῦρε καὶ ἤπιος ἔξιθι κόλπου
νύμφα Διὸς βαρύθυμε σὺ δοὐκ ἄρ ἔμελλες ἄπυστος
δὴν ἔμεναι τοίη σε προσέδραμεν ἀγγελιῶτις
εἶπε δἔτ ἀσθμαίνουσα φόβῳ δἀνεμίσγετο μῦθος
Ἥρη τιμηέσσα πολὺ προὔχουσα θεάων
σὴ μὲν ἐγώ σὰ δὲ πάντα σὺ δὲ κρείουσα κάθησαι
γνησίη Οὐλύμποιο καὶ οὐ χέρα δείδιμεν ἄλλην
θηλυτέρην σὺ δἄνασσα τὸν αἴτιον εἴσεαι ὀργῆς
Λητώ τοι μίτρην ἀναλύεται ἔνδοθι νήσου
ἄλλαι μὲν πᾶσαί μιν ἀπέστυγον οὐδ ἐδέχοντο
Ἀστερίη δὀνομαστὶ παρερχομένην ἐκάλεσσεν
Ἀστερίη πόντοιο κακὸν σάρον οἶσθα καὶ αὐτή
ἀλλά φίλη δύνασαι γάρ ἀμύνειν πότνια δούλοις
ὑμετέροις οἳ σεῖο πέδον πατέουσιν ἐφετμῇ
ἦ καὶ ὑπὸ χρύσειον ἐδέθλιον ἷζε κύων ὥς
Ἀρτέμιδος ἥτις τε θοῆς ὅτε παύσεται ἄγρης
ἵζει θηρήτειρα παρ ἴχνεσιν οὔατα δαὐτῆς
ὀρθὰ μάλ αἰὲν ἑτοῖμα θεῆς ὑποδέχθαι ὀμοκλήν
τῇ ἰκέλη Θαύμαντος ὑπὸ θρόνον ἵζετο κούρη
κείνη δοὐδέποτε σφετέρης ἐπιλήθεται ἕδρης
ἀλλ αὐτοῦ μεγάλοιο ποτὶ γλωχῖνα θρόνοιο
τυτθὸν ἀποκλίνασα καρήατα λέχριος εὕδει
οὐδέ ποτε ζώνην ἀναλύεται οὐδὲ ταχείας
ἐνδρομίδας μή οἵ τι καὶ αἰφνίδιον ἔπος εἴπῃ
δεσπότις ἡ δἀλεγεινὸν ἀλαστήσασα προσηύδα
οὕτω νῦν ὦ Ζηνὸς ὀνείδεα καὶ γαμέοισθε
λάθρια καὶ τίκτοιτε κεκρυμμένα μηδ ὅθι δειλαὶ
δυστοκέες μογέουσιν ἀλετρίδες ἀλλ ὅθι φῶκαι
εἰνάλιαι τίκτουσιν ἐνὶ σπιλάδεσσιν ἐρήμοις
Ἀστερίῃ δοὐδέν τι βαρύνομαι εἵνεκα τῆσδε
ἀμπλακίης οὐδ ἔστιν ὅπως ἀποθύμια ῥέξω
τόσσα δέοι μάλα γάρ τε κακῶς ἐχαρίσσατο Λητοῖ
ἀλλά μιν ἔκπαγλόν τι σεβίζομαι οὕνεκ ἐμεῖο
δέμνιον οὐκ ἐπάτησε Διὸς δἀνθείλετο πόντον
ἡ μὲν ἔφη κύκνοι δὲ θεοῦ μέλποντες ἀοιδοὶ
Μῃόνιον Πακτωλὸν ἐκυκλώσαντο λιπόντες
ἑβδομάκις περὶ Δῆλον ἐπήεισαν δὲ λοχείῃ
Μουσάων ὄρνιθες ἀοιδότατοι πετεηνῶν
ἔνθεν ὁ παῖς τοσσάσδε λύρῃ ἐνεδήσατο χορδὰς
ὕστερον ὁσσάκι κύκνοι ἐπ ὠδίνεσσιν ἄεισαν
ὄγδοον οὐκέτ ἄεισαν ὁ δἔκθορεν αἱ δἐπὶ μακρὸν
νύμφαι Δηλιάδες ποταμοῦ γένος ἀρχαίοιο
εἶπαν Ἐλειθυίης ἱερὸν μέλος αὐτίκα δαἰθὴρ
χάλκεος ἀντήχησε διαπρυσίην ὀλολυγήν
χρύσεά τοι τότε πάντα θεμείλια γείνετο Δῆλε
χρυσῷ δὲ τροχόεσσα πανήμερος ἔρρεε λίμνη
χρύσειον δἐκόμησε γενέθλιον ἔρνος ἐλαίης
χρυσῷ δὲ πλήμυρε βαθὺς Ἰνωπὸς ἑλιχθείς
αὐτὴ δὲ χρυσέοιο ἀπ οὔδεος εἵλεο παῖδα
ἐν δἐβάλευ κόλποισιν ἔπος δἐφθέγξαο τοῖον
ᾦ μεγάλη πολύβωμε πολύπτολι πολλὰ φέρουσα
πίονες ἤπειροί τε καὶ αἳ περιναίετε νῆσοι
αὐτὴ ἐγὼ τοιήδε δυσήροτος ἀλλ ἀπ ἐμεῖο
γαιάων τοσσόνδε θεῷ πεφιλήσεται ἄλλῳ
οὐ Κερχνὶς κρείοντι Ποσειδάωνι Λεχαίῳ
οὐ πάγος Ἑρμείῃ Κυλλήνιος οὐ Διὶ Κρήτη
ὡς ἐγὼ Ἀπόλλωνι καὶ ἔσσομαι οὐκέτι πλαγκτή
ὧδε σὺ μὲν κατέλεξας ὁ δὲ γλυκὺν ἔσπασε μαζόν
τῶ καὶ νησάων ἁγιωτάτη ἐξέτι κεἰνου
κλἠζῃ Ἀπόλλωνος κουροτρόφος οὐδέ σἘνυὼ
οὐδ Ἀίδης οὐδ ἵπποι ἐπιστείβουσιν Ἄρηος
ἀλλά τοι ἀμφιετεῖς δεκατηφόροι αἰὲν ἀπαρχαὶ
πέμπονται πᾶσαι δὲ χοροὺς ἀνάγουσι πόληες
αἵ τε πρὸς ἠοίην αἵ θἕσπερον αἵ τἀνὰ μέσσην
κλήρονς ἐστήσαντο καὶ οἳ καθύπερθε βορείης
οἰκία θινὸς ἔχουσι πολυχρνιώτατον αἷμα
οἱ μέν τοι καλάμην τε καὶ ἱερὰ δράγματα πρῶτοι
ἀσταχύων φορέουσιν ἃ Δωδώνηθι Πελασγοὶ
τηλόθεν ἐκβαίνοντα πολὺ πρώτιστα δέχονται
γηλεχέες θεράποντες ἀσιγήτοιο λέβητος
δεύτερον Ἱερὸν ἄστυ καὶ οὔτεα Μηλίδος αἴης
ἔρχονται κεῖθεν δὲ διαπλώουσιν Ἀβάντων
εἰς ἀγαθὸν πεδίον Ληλάντιον οὐδ ἔτι μακρὸς
ὁ πλόος Εὐβοίηθεν ἐπεὶ σέο γείτονες ὅρμοι
πρῶταί τοι τάδ ἔνεικαν ἀπὸ ξανθῶν Ἀριμασπῶν
Οὖπίς τε Λοξώ τε καὶ εὐαίων Ἑκαέργη
θυγατέρες Βορέαο καὶ ἄρσενες οἱ τότ ἄριστοι
ἦ τοι Δηλιάδες μέν ὅτ εὐήχης ὑμέναιος
ἤθεα κουράων μορμύσσεται ἥλικα χαίτην
παρθενικαῖς παῖδες δὲ θέρος τὸ πρῶτον ἰούλων
Ἀστερίη θυόεσσα σὲ μὲν περί τἀμφί τε νῆσοι
κύκλον ἐποιήσαντο καὶ ὡς χορὸν ἀμφεβάλοντο
οὔτε σιωπηλὴν οὔτ ἄψοφον οὖλος ἐθείραις
ἕσπερος ἀλλ αἰεί σε καταβλέπει ἀμφιβόητον
οἱ μὲν ὑπαείδουσι νόμον Λυκίοιο γέροντος
ὅν τοι ἀπὸ Ξάνθοιο θεοπρόπος ἤγαγεν Ὠλήν
αἱ δὲ ποδὶ πλήσσουσι χορίτιδες ἀσφαλἐς οὖδας
δὴ τότε καὶ στεφάνοισι βαρύνεται ἱρὸν ἄγαλμα
Κύπριδος ἀρχαίης ἀριήκοον ἥν ποτε Θησεὺς
εἵσατο σὺν παίδεσσιν ὅτε Κρήτηθεν ἀνέπλει
οἳ χαλεπὸν μύκημα καὶ ἄγριον υἷα φυγόντες
Πασιφάης καὶ γναμπτὸν ἕδος σκολιοῦ λαβυρίνθου
πότνια σὸν περὶ βωμὸν ἐγειρομένου κιθαρισμοῦ
κύκλιον ὠρχήσαντο χοροῦ δἡγήσατο Θησεύς
ἔνθεν ἀειζώοντα θεωρίδος ἱερὰ Φοίβῳ
Ἀστερίη πολύβωμε πολύλλιτε τίς δέ σε ναύτης
ἔμπορος Αἰγαίοιο παρήλυθε νηὶ θεούσῃ
οὐχ οὕτω μεγάλοι μιν ἐπιπνείουσιν ἀῆται
χρειὼ δὅττι τάχιστον ἄγει πλόον ἀλλὰ τὰ λαίφη
ὠκέες ἐστείλαντο καὶ οὐ πάλιν αὖτις ἔβησαν
πρὶν μέγαν ἢ σέο βωμὸν ὑπὸ πληγῇσιν ἑλίξαι
ῥησσόμενον καὶ πρέμνον ὀδακτάσαι ἁγνὸν ἐλαίης
χεῖρας ἀποστρέψαντας ἃ Δηλιὰς εὕρετο νύμφη
παίγνια κουρίζοντι καὶ Ἀπόλλωνι γελαστύν
ἱστίη ὦ νήσων εὐέστιε χαῖρε μὲν αὐτή
χαίροι δἈπόλλων τε καὶ ἣν ἐλοχεύσατο Λητώ
ὅσσαι λωτροχόοι τᾶς Παλλάδος ἔξιτε πᾶσαι
ἔξιτε τᾶν ἵππων ἄρτι φρυασσομενᾶν
τᾶν ἱερᾶν ἐσάκουσα καὶ ἁ θεὸς εὔτυκος ἕρπειν
σοῦσθέ νυν ὦ ξανθαί σοῦσθε Πελασγιάδες
οὔποκ Ἀθαναία μεγάλως ἀπενίψατο πάχεις
πρὶν κόνιν ἱππειᾶν ἐξελάσαι λαγόνων
οὐδ ὅκα δὴ λύθρῳ πεπαλαγμένα πάντα φέροισα
τεύχεα τῶν ἀδίκων ἦνθ ἀπὸ γηγενέων
ἀλλὰ πολὺ πράτιστον ὑφ ἅρματος αὐχένας ἵππων
λυσαμένα παγαῖς ἔκλυσεν Ὠκεανῶ
ἱδρῶ καὶ ῥαθάμιγγας ἐφοίβασεν δὲ παγέντα
πάντα χαλινοφάγων ἀφρὸν ἀπὸ στομάτων
ὦ ἴτ Ἀχαιιάδες καὶ μὴ μύρα μηδ ἀλαβάστρως
μὴ μύρα λωτροχόοι τᾷ Παλλάδι μηδ ἀλαβάστρως
οὐ γὰρ Ἀθαναία χρίματα μεικτὰ φιλεἶ
οἴσετε μηδὲ κάτοπτρον ἀεὶ καλὸν ὄμμα τὸ τήνας
οὐδ ὅκα τὰν Ἴδᾳ Φρὺξ ἐδίκαζεν ἔριν
οὔτ ἐς ὀρείχαλκον μεγάλα θεὸς οὔτε Σιμοῦντος
ἔβλεψεν δίναν ἐς διαφαινομέναν
οὐδ Ἥρα Κύπρις δὲ διαυγέα χαλκὸν ἑλοῖσα
πολλάκι τὰν αὐτὰν δὶς μετέθηκε κόμαν
ἁ δέ δὶς ἑξήκοντα διαθρέξασα διαύλως
οἷα παρ Εὐρώτᾳ τοὶ Λακεδαιμόνιοι
ἀστέρες ἐμπεράμως ἐνετρίψατο λιτὰ λαβοῖσα
χρίματα τᾶς ἰδίας ἔκγονα φυταλιᾶς
ἢ ῥόδον ἢ σίβδας κόκκος ἔχει χροΐαν
τῶ καὶ νῦν ἄρσεν τι κομίξατε μῶνον ἔλαιον
ᾧ Κάστωρ ᾧ καὶ χρίεται Ἡρακλέης
οἴσετε καὶ κτένα οἱ παγχρύσεον ὡς ἀπὸ χαίταν
πέξηται λιπαρὸν σμασαμένα πλόκαμον
ἔξιθ Ἀθαναία πάρα τοι καταθύμιος ἴλα
παρθενικαὶ μεγάλων παῖδες Ἀκεστοριδᾶν
ὠθάνα φέρεται δὲ καὶ ἁ Διομήδεος ἀσπίς
ὡς ἔθος Ἀργείων τοῦτο παλαιότερον
Εὐμήδης ἐδίδαξε τεὶν κεχαρισμένος ἱρεύς
ὅς ποκα βωλευτὸν γνοὺς ἐπί οἱ θάνατον
δᾶμον ἑτοιμάζοντα φυγᾷ τεὸν ἱρὸν ἄγαλμα
ᾤχετ ἔχων Κρεῖον δεἰς ὄρος ᾠκίσατο
κρεῖον ὄρος σὲ δέ δαῖμον ἀπορρώγεσσιν ἔθηκεν
ἐν πέτραις αἷς νῦν οὔνομα Παλλατίδες
ἔξιθ Ἀθαναία περσέπτολι χρυσεοπήληξ
ἵππων καὶ σακέων ἁδομένα πατάγῳ
σάμερον ὑδροφόροι μὴ βάπτετεσάμερον Ἄργος
πίνετ ἀπὸ κρανᾶν μηδ ἀπὸ τῶ ποταμῶ
σάμερον αἱ δῶλαι τὰς κάλπιδας ἢς Φυσάδειαν
ἢ ἐς Ἀμυμώναν οἴσετε τὰν Δαναῶ
καὶ γὰρ δὴ χρυδῷ τε καὶ ἄνθεσιν ὕδατα μίξας
ἡξεῖ φορβαίων Ἴναχος ἐξ ὀρέων
τἀθάνᾳ τὸ λοετρὸν ἄγων καλόν ἀλλά Πελασγέ
ὅς κεν ἴδῃ γυμνὰν τὰν Παλλάδα τὰν πολιοῦχον
τὦργος ἐσοψεῖται τοῦτο πανυστάτιον
πότνἰ Ἀθαναία τὺ μὲν ἔξιθι μέσφα δἐγώ τι
ταῖσδ ἐρέω μῦθος δοὐκ ἐμός ἀλλ ἑτέρων
παῖδες Ἀθαναία νύμφαν μίαν ἔν ποκα Θήβαις
πουλύ τι καὶ περὶ δὴ φίλατο τᾶν ἑταρᾶν
ματέρα Τειρεσίαο καὶ οὔποκα χωρὶς ἔγεντο
ἀλλὰ καὶ ἀρχαίων εὖτ ἐπὶ Θεσπιέων
ἵππως Βοιωτῶν ἔργα διερχομένα
ἢ πὶ Κορωνείας ἵνα οἱ τεθυωμένον ἄλσος
καὶ βωμοὶ ποταμῷ κεῖντ ἐπὶ Κωραλίῳ
πολλάκις ἁ δαίμων νιν ἑῶ ἐπεβάσατο δίφρω
οὐδ ὄαροι νυμφᾶν οὐδὲ χοροστασίαι
ἁδεῖαι τελέθεσκον ὅκ οὐχ ἁγεῖτο Χαρικλώ
ἀλλ ἔτι καὶ τήναν δάκρυα πόλλ ἔμενεν
καίπερ Ἀθαναίᾳ καταθύμιον ἔσσαν ἑταίραν
δή ποκα γὰρ πέπλων λυσαμένα περόνας
ἵππω ἐπὶ κράνᾳ Ἑλικωνίδι καλὰ ῥεοίσᾳ
λῶντο μεσαμβρινὰ δεἶχ ὄρος ἁσυχία
ἀμφότεραι λώοντο μεσαμβριναὶ δἔσαν ὧραι
πολλὰ δἁσυχία τῆνο κατεῖχεν ὄρος
Τειρεσίας δἔτι μῶνος ἁμᾶ κυσὶν ἄρτι γένεια
περκάζων ἱερὸν χῶρον ἀνεστρέφετο
διψάσας δἄφατόν τι ποτὶ ῥόον ἤλυθε κράνας
σχέτλιος οὐκ ἐθέλων δεἶδε τὰ μὴ θεμιτά
τὸν δὲ χολωσαμένα περ ὅμως προσέφασεν Ἀθάνα
τίς σε τὸν ὀφθαλμὼς οὐκέτ ἀποισόμενον
ὦ Εὐηρείδα χαλεπὰν ὁδὸν ἄγαγε δαίμων
ἁ μὲν ἔφα παιδὸς δὄμματα νὺξ ἔλαβεν
ἑστάκη δἄφθογγος ἐκόλλασαν γὰρ ἀνῖαι
γώνατα καὶ φωνὰν ἔσχεν ἀμηχανία
ἁ νύμφα δἐβόασε τί μοι τὸν κῶρον ἔρεξας
πότνια τοιαῦται δαίμονες ἐστὲ φίλαι
ὄμματά μοι τῶ παιδὸς ἀφείλεο τέκνον ἄλαστε
εἶδες Ἀθαναίας στήθεα καὶ λαγόνας
ἀλλ οὐκ ἀέλιον πάλιν ὄψεαι ὦ ἐμὲ δειλάν
ὦ ὄρος ὦ Ἑλικὼν οὐκέτι μοι παριτέ
ἦ μεγάλ ἀντ ὀλίγων ἐπράξαο δόρκας ὀλέσσας
καὶ πρόκας οὐ πολλὰς φάεα παιδὸς ἔχεις
ἆ καὶ ἅμ ἀμφοτέραισι φίλον περὶ παῖδα λαβοῖσα
μάτηρ μὲν γοερᾶν οἶτον ἀηδονίδων
ἆγε βαρὺ κλαίοισα θεὰ δἐλέησεν ἑταίραν
καί νιν Ἀθαναία πρὸς τόδ ἔλεξεν ἔπος
δῖα γύναι μετὰ πάντα βαλεῦ πάλιν ὅσσα δι ὀργὰν
εἶπας ἐγὼ δοὔ τοι τέκνον ἔθηκ ἀλαόν
οὐ γὰρ Ἀθαναίᾳ γλυκερὸν πέλει ὄμματα παίδων
ἁρπάζειν Κρόνιοι δὧδε λέγοντι νόμοι
ὅς κε τιν ἀθανάτων ὅκα μὴ θεὸς αὐτὸς ἕληται
ἀθρήσῃ μισθῶ τοῦτον ἰδεῖν μεγάλω
δῖα γύναι τὸ μὲν οὐ παλινάγρετον αὖθι γένοιτο
ἔργον ἐπεὶ μοιρᾶν ὧδ ἐπένησε λίνα
ἁνίκα τὸ πρᾶτόν νιν ἐγείναο νῦν δὲ κομίζευ
ὦ Εὐηρείδα τέλθος ὀφειλόμενον
πόσσα μὲν ἁ Καδμηὶς ἐς ὕστερον ἔμπυρα καυσεῖ
τόσσα δἈρισταῖος τὸν μόνον εὐχόμενοι
παῖδα τὸν ἁβατὰν Ἀκταίονα τυφλὸν ἰδέσθαι
καὶ τῆνος μεγάλας σύνδρομος Ἀρτέμιδος
ῥυσεῦνται ξυναὶ τᾶμος ἑκαβολίαι
ὁππόκ ἂν οὐκ ἐθέλων περ ἴδῃ χαρίεντα λοετρὰ
δαίμονος ἀλλ αὐταὶ τὸν πρὶν ἄνακτα κύνες
τουτάκι δειπνησεῦντι τὰ δυἱέος ὀστέα μάτηρ
λεξεῖται δρυμὼς πάντας ἐπερχομένα
ὀλβίσταν ἐρέει σε καὶ εὐαίωνα γενέσθαι
ἐξ ὀρέων ἀλαὸν παῖδ ὑποδεξαμέναν
ὦ ἑτάρα τῶ μή τι μινύρεο τῷδε γὰρ ἄλλα
τεῦ χάριν ἐξ ἐμέθεν πολλὰ μενεῦντι γέρα
μάντιν ἐπεὶ θησῶ νιν ἀοίδιμον ἐσσομένοισιν
ἦ μέγα τῶν ἄλλων δή τι περισσότερον
γνωσεῖται δὄρνιχας ὅς αἴσιος οἵ τε πέτονται
ἤλιθα καὶ ποίων οὐκ ἀγαθαὶ πτέρυγες
πολλὰ δὲ Βοιωτοῖσι θεοπρόπα πολλὰ δὲ Κάδμῳ
χρησεῖ καὶ μεγάλοις ὕστερα Λαβδακίδαις
δωσῶ καὶ μέγα βάκτρον ὅ οἱ πόδας ἐς δέον ἀξεῖ
δωσῶ καὶ βιότω τέρμα πολυχρόνιον
καὶ μόνος εὖτε θάνῃ πεπνυμένος ἐν νεκύεσσι
φοιτασεῖ μεγάλωι τίμιος Ἁγεσίλᾳ
ὥς φαμένα κατένευσε τὸ δἐντελὲς ᾧ κἔπι νεύσῃ
Παλλάς ἐπεὶ μώνᾳ Ζεὺς τό γε θυγατέρων
λωτροχόοι μάτηρ δοὔτις ἔτικτε θεάν
ἀλλὰ Διὸς κορυφά κορυφὰ Διὸς οὐκ ἐπινεύει
ψεύδεα κοὐδὲ Διὸς ψεύδετ αι ἁ θυγάτηρ
ἔρχετ Ἀθαναία νῦν ἀτρεκές ἀλλὰ δέχεσθε
σύν τεὐαγορίᾳ σύν τεὔγμασι σύν τὀλολυγαῖς
χαῖρε θεά κάδευ δἌργεος Ἰναχίω
χαῖρε καὶ ἐξελάοισα καὶ ἐς πάλιν αὖτις ἐλάσσαις
ἵππως καὶ Δαναῶν κλᾶρον ἅπαντα σάω
τῶ καλάθω κατιόντος ἐπιφθέγξασθε γυναῖκες
Δάματερ μέγα χαῖρε πολυτρόφε πουλυμέδιμνε
τὸν κάλαθον κατιόντα χαμαὶ θασεῖσθε βέβαλοι
μηδ ἀπὸ τῶ τέγεος μηδ ὑψόθεν αὐγάσσησθε
μὴ παῖς μηδὲ γυνὰ μηδ ἃ κατεχεύατο χαίταν
μηδ ὅκ ἀφ αὑαλέων στομάτων πτύωμες ἄπαστοι
ἕσπερος ἐκ νεφέων ἐσκέψατο πανίκα νεῖται
ἕσπερος ὅστε πιεῖν Δαμάτερα μῶνος ἔπεισεν
ἁρπαγίμας ὅκ ἄπυστα μετέστιχεν ἴχνια κώρας
πότνια πῶς σε δύναντο πόδες φέρεν ἔστ ἐπὶ δυθμάς
ἔστ ἐπὶ τὼς μέλανας καὶ ὅπα τὰ χρύσεα μᾶλα
οὐ πίες οὔτ ἄρ ἔδες τῆνον χρόνον οὐδὲ λοέσσα
τοσσάκι δἀενάων ποταμῶν ἐπέρασας ἕκαστον
τρὶς δἐπὶ Καλλιχόρῳ χαμάδις ἐκαθίσσαο φρητί
αὐσταλέα ἄποτός τε καὶ οὐ φάγες οὐδὲ λοέσσα
μὴ μὴ ταῦτα λέγωμες ἃ δάκρυον ἄγαγε Δηοῖ
κάλλιον ὡς πολίεσσιν ἑαδότα τέθμια δῶκε
κάλλιον ὡς καλάμαν τε καὶ ἱερὰ δράγματα πράτα
ἀσταχύων ἀπέκοψε καὶ ἐν βόας ἧκε πατῆσαι
ἁνίκα Τριπτόλεμος ἀγαθὰν ἐδιδάσκετο τέχναν
κάλλιον ὡς ἵνα καί τις ὑπερβασίας ἀλέηται
οὔπω τὰν Κνιδίαν ἔτι Δώτιον ἱρὸν ἔναιον
τὶν δ αὐτᾷ καλὸν ἄλσος ἐποιήσαντο Πελασγοὶ
δένδρεσιν ἀμφιλαές διά κεν μόλις ἦνθεν ὀιστός
ἐν πίτυς ἐν μεγάλαι πτελέαι ἔσαν ἐν δὲ καὶ ὄχναι
ἐν δὲ καλὰ γλυκύμαλα τὸ δὥστ ἀλέκτρινον ὕδωρ
ἐξ ἀμαρᾶν ἀνέθυε θεὰ δἐπεμαίνετο χώρῳ
ὅσσον Ἐλευσῖνι Τριόπῳ θὅσον ὁκκόσον Ἔννᾳ
ἀλλ ὅκα Τριοπίδαισιν ὁ δεξιὸς ἄχθετο δαίμων
τουτάκις ἁ χείρων Ἐρυσίχθονος ἅψατο βωλά
σεύατ ἔχων θεράποντας ἐείκοσι πάντας ἐν ἀκμᾷ
πάντας δἀνδρογίγαντας ὅλαν πόλιν ἀρκίος ἆραι
ἀμφότερον πελέκεσσι καὶ ἀξίναισιν ὁπλίσσας
ἐς δὲ τὸ Δάματρος ἀναιδέες ἔδραμον ἄλσος
ἦς δέ τις αἴγειρος μέγα δένδρεον αἰθέρι κῦρον
τῷ δἔπι ταὶ νύμφαι ποτὶ τὤνδιον ἑψιόωντο
ἃ πράτα πλαγεῖσα κακὸν μέλος ἴαχεν ἄλλαις
ᾄσθετο Δαμάτηρ ὅτι οἱ ξύλον ἱερὸν ἄλγει
εἶπε δὲ χωσαμένα τίς μοι καλὰ δένδρεα κόπτει
αὐτίκα Νικίππᾳ τάν οἱ πόλις ἀράτειραν
δαμοσίαν ἔστασαν ἐείσατο γέντο δὲ χειρὶ
στέμματα καὶ μάκωνα κατωμαδίαν δἔχε κλᾷδα
φᾶ δὲ παραψύχοισα κακὸν καὶ ἀναιδέα φῶτα
τέκνον ὅτις τὰ θεοῖσιν ἀνειμένα δένδρεα κόπτεις
τέκνον ἐλίνυσον τέκνον πολύθεστε τοκεῦσι
παύεο καὶ θεράποντας ἀπότρεπε μή τι χαλεφθῇ
πότνια Δαμάτηρ τᾶς ἱερὸν ἐκκεραΐζεις
τὰν δἄρ ὑποβλέψας χαλεπώτερον ἠὲ κυναγὸν
ὤρεσιν ἐν Τμαρίοισιν ὑποβλέπει ἄνδρα λέαινα
ὠμοτόκος τᾶς φαντὶ πέλειν βλοσυρώτατον ὄμμα
χάζευ ἔφα μή τοι πέλεκυν μέγαν ἐν χροΐ πάξω
ταῦτα δἐμὸν θησεῖ στεγανὸν δόμον ᾧ ἔνι δαῖτας
αἰὲν ἐμοῖς ἑτάροισιν ἄδην θυμαρέας ἀξῶ
εἶπεν ὁ παῖς Νέμεσις δὲ κακὰν ἐγράψατο φωνάν
Δαμάτηρ δἄφατόν τι κοτέσσατο γείνατο δἁ θεύς
ἴθματα μὲν χέρσω κεφαλὰ δέ οἱ ἅψατ Ὀλύμπω
οἱ μὲν ἄρ ἡμιθνῆτες ἐπεὶ τὰν πότνιαν εἶδον
ἐξαπίνας ἀπόρουσαν ἐνὶ δρυσὶ χαλκὸν ἀφέντες
ἁ δἄλλως μὲν ἔασεν ἀναγκαίᾳ γὰρ ἕποντο
δεσποτικὰν ὑπὸ χεῖρα βαρὺν δἀπαμείψατ ἄνακτα
ναὶ ναί τεύχεο δῶμα κύον κύον ᾧ ἔνι δαῖτας
ποιησεῖς θαμιναὶ γάρ ἐς ὕστερον εἰλαπίναι τοι
ἁ μὲν τόσσ εἰποῖσ Ἐρυσίχθονι τεῦχε πονηρά
αὐτίκα οἱ χαλεπόν τε καὶ ἄγριον ἔμβαλε λιμὸν
αἴθωνα κρατερόν μεγάλᾳ δἐστρεύγετο νούσῳ
σχέτλιος ὅσσα πάσαιτο τόσων ἔχεν ἵμερος αὖτις
εἴκατι δαῖτα πένοντο δυώδεκα δοἶνον ἄφυσσον
τόσσα Διώνυσον γὰρ ἃ καὶ Δάματρα χαλέπτελ
καὶ γὰρ τᾷ Δάματρι συνωργίσθη Διόνυσος
οὔτε νιν εἰς ἐράνως οὔτε ξυνδείπνια πέμπον
αἰδόμενοι γονέες προχανὰ δεὑρίσκετο πᾶσα
ἦνθον Ἰτωνιάδος νιν Ἀθαναίας ἐπ ἄεθλα
Ὀρμενίδαι καλέοντες ἀπ ὦν ἀρνήσατο μάτηρ
οὐκ ἔνδοι χθιζὸς γὰρ ἐπὶ Κραννῶνα βέβακε
τέλθος ἀπαιτησῶν ἑκατὸν βόας ἦνθε Πολυξώ
μάτηρ Ἀκτορίωνος ἐπεὶ γάμον ἄρτυε παιδί
ἀμφότερον Τριόπαν τε καὶ υἱέα κικλήσκοισα
τὰν δὲ γυνὰ βαρύθυμος ἀμείβετο δάκρυ χέοισα
νεῖταί τοι Τριόπας Ἐρυσίχθονα δἤλασε κάπρος
Πίνδον ἀν εὐάγκειαν ὁ δἐννέα φάεα κεῖται
δειλαία φιλότεκνε τί δοὐκ ἐψεύσαο μᾶτερ
δαίνυεν εἰλαπίναν τις ἐν ἀλλοτρίοις Ἐρυσίχθων
ἄγετό τις νύμφαν Ἐρυσίχθονα δίσκος ἔτυψεν
ἢ ἔπεσ ἐξ ἵππων ἢ ἐν Ὄθρυϊποίμνι ἀμιθρεῖ
ἐνδόμυχος δἤπειτα πανάμερος εἰλαπιναστὰς
ἤσθιε μυρία πάντα κακὰ δἐξάλλετο γαστὴρ
αἰεὶ μᾶλλον ἔδοντι τὰ δἐς βυθὸν οἷα θαλάσσας
ἀλεμάτως ἀχάριστα κατέρρεεν εἴδατα πάντα
ὡς δὲ Μίμαντι χιών ὡς ἀελίῳ ἔνι πλαγγών
καὶ τούτων ἔτι μεῖζον ἐτάκετο μέσφ ἐπὶ νευράς
δειλαίῳ ἶνές τε καὶ ὀστέα μῶνον ἔλειφθεν
χὡ μαστὸς τὸν ἔπωνε καὶ αἱ δέκα πολλάκι δῶλαι
καὶ δαὐτὸς Τριόπας πολιαῖς ἐπὶ χεῖρας ἔβαλλε
ψευδοπάτωρ ἰδὲ τόνδε τεοῦ τρίτον εἴπερ ἐγὼ μὲν
σεῦ τε καὶ Αἰολίδος Κανάκας γένος αὐτὰρ ἐμεῖο
τοῦτο τὸ δείλαιον γένετο βρέφος αἴθε γὰρ αὐτὸν
βλητὸν ὑπ Ἀπόλλωνος ἐμαὶ χέρες ἐκτερέιξαν
νῦν δὲ κακὰ βούβρωστις ἐν ὀφθαλμοῖσι κάθηται
ἤ οἱ ἀπόστασον χαλεπὰν νόσον ἠέ νιν αὐτὸς
βόσκε λαβών ἁμαὶ γὰρ ἀπειρήκαντι τράπεζαι
χῆραι μὲν μάνδραι κενεαὶ δέ μοι αὔλιες ἤδη
τετραπόδων ἤδη γὰρ ἀπαρνήσαντο μάγειροι
ἀλλὰ καὶ οὐρῆας μεγαλᾶν ὑπέλυσαν ἁμαξᾶν
καὶ τὰν βῶν ἔφαγεν τὰν Ἑστίᾳ ἔτρεφε μάτηρ
καὶ τὰν αἴλουρον τὰν ἔτρεμε θηρία μικκά
μέσφ ὅκα μὲν Τριόπαο δόμοις ἔνι χρήματα κεῖτο
μῶνοι ἄρ οἰκεῖοι θάλαμοι κακὸν ἠπίσταντο
ἀλλ ὅκα τὸν βαθὺν οἶκον ἀνεξήραναν ὀδόντες
καὶ τόχ ὁ τῶ βασιλῆος ἐνὶ τριόδοισι καθῆστο
αἰτίζων ἀκόλως τε καὶ ἔκβολα λύματα δαιτός
Δάματερ μὴ τῆνος ἐμὶν φίλος ὅς τοι ἀπεχθής
εἴη μηδ ὁμότοιχος ἐμοὶ κακογείτονες ἐχθροί
ᾄσατε παρθενικαί καὶ ἐπιφθέγξασθε τεκοῖσαι
χὠς αἱ τὸν κάλαθον λευκότριχες ἵπποι ἄγοντι
τέσσαρες ὣς ἁμὶν μεγάλα θεὸς εὐρυάνασσα
λευκὸν ἔαρ λευκὸν δὲ θέρος καὶ χεῖμα φέροισα
ἡξεῖ καὶ φθινόπωρον ἔτος δεἰς ἄλλο φυλαξεῖ
ὡς δἀπεδίλωτοι καὶ ἀνάμπυκες ἄστυ πατεῦμες
ὣς πόδας ὣς κεφαλὰς παναπηρέας ἕξομες αἰεί
ὡς δαἱ λικνοφόροι χρυσῶ πλέα λίκνα φέροντι
ὣς ἁμὲς τὸν χρυσὸν ἀφειδέα πασαίμεσθα
τὰς δὲ τελεσφορέας ποτὶ τὰν θεὸν ἄχρις ὁμαρτεῖν
αἵτινες ἑξήκοντα κατώτεραι αἱ δὲ βαρεῖαι
χἄτις Ἐλειθυίᾳ τείνει χέρα χἄτις ἐν ἄλγει
ὣς ἅλις ὡς αὐτᾶν ἱκανὸν γόνυ ταῖσι δὲ Δηὼ
δωσεῖ πάντ ἐπίμεστα καὶ ὡς ποτὶ ναὸν ἵκωνται
χαῖρε θεὰ καὶ τάνδε σάω πόλιν ἔν θὁμονοίᾳ
ἔν τεὐηπελίᾳ φέρε δἀγρόθι νόστιμα πάντα
φέρβε βόας φέρε μᾶλα φέρε στάχυν οἶσε θερισμόν
φέρβε καὶ εἰράναν ἵν ὃς ἄροσε τῆνος ἀμάσῃ
ἵλαθί μοι τρίλλιστε μέγα κρείοισα θεάων
Ἠὼς μὲν κροκόπεπλος ἀπ Ὠκεανοῖο ῥοάων
ὄρνυθ ἵν ἀθανάτοισι φόως φέροι ἠδὲ βροτοῖσιν
ἣ δἐς νῆας ἵκανε θεοῦ πάρα δῶρα φέρουσα
εὗρε δὲ Πατρόκλῳ περικείμενον ὃν φίλον υἱὸν
κλαίοντα λιγέως πολέες δἀμφ αὐτὸν ἑταῖροι
μύρονθ ἣ δἐν τοῖσι παρίστατο δῖα θεάων
τέκνον ἐμὸν τοῦτον μὲν ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ
κεῖσθαι ἐπεὶ δὴ πρῶτα θεῶν ἰότητι δαμάσθη
τύνη δἩφαίστοιο πάρα κλυτὰ τεύχεα δέξο
καλὰ μάλ οἷ οὔ πώ τις ἀνὴρ ὤμοισι φόρησεν
ὡς ἄρα φωνήσασα θεὰ κατὰ τεύχε ἔθηκε
πρόσθεν Ἀχιλλῆος τὰ δἀνέβραχε δαίδαλα πάντα
Μυρμιδόνας δἄρα πάντας ἕλε τρόμος οὐδέ τις ἔτλη
ἄντην εἰσιδέειν ἀλλ ἔτρεσαν αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
ὡς εἶδ ὥς μιν μᾶλλον ἔδυ χόλος ἐν δέ οἱ ὄσσε
δεινὸν ὑπὸ βλεφάρων ὡς εἰ σέλας ἐξεφάανθεν
τέρπετο δἐν χείρεσσιν ἔχων θεοῦ ἀγλαὰ δῶρα
αὐτὰρ ἐπεὶ φρεσὶν ᾗσι τετάρπετο δαίδαλα λεύσσων
αὐτίκα μητέρα ἣν ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
μῆτερ ἐμὴ τὰ μὲν ὅπλα θεὸς πόρεν οἷ ἐπιεικὲς
ἔργ ἔμεν ἀθανάτων μὴ δὲ βροτὸν ἄνδρα τελέσσαι
νῦν δἤτοι μὲν ἐγὼ θωρήξομαι ἀλλὰ μάλ αἰνῶς
δείδω μή μοι τόφρα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν
μυῖαι καδδῦσαι κατὰ χαλκοτύπους ὠτειλὰς
εὐλὰς ἐγγείνωνται ἀεικίσσωσι δὲ νεκρόν
ἐκ δαἰὼν πέφαται κατὰ δὲ χρόα πάντα σαπήῃ
τὸν δἠμείβετ ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα
τέκνον μή τοι ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μελόντων
τῷ μὲν ἐγὼ πειρήσω ἀλαλκεῖν ἄγρια φῦλα
μυίας αἵ ῥά τε φῶτας ἀρηϊφάτους κατέδουσιν
ἤν περ γὰρ κεῖταί γε τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτόν
αἰεὶ τῷ γἔσται χρὼς ἔμπεδος ἢ καὶ ἀρείων
ἀλλὰ σύ γεἰς ἀγορὴν καλέσας ἥρωας Ἀχαιοὺς
μῆνιν ἀποειπὼν Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν
αἶψα μάλ ἐς πόλεμον θωρήσσεο δύσεο δἀλκήν
ὣς ἄρα φωνήσασα μένος πολυθαρσὲς ἐνῆκε
Πατρόκλῳ δαὖτ ἀμβροσίην καὶ νέκταρ ἐρυθρὸν
στάξε κατὰ ῥινῶν ἵνα οἱ χρὼς ἔμπεδος εἴη
αὐτὰρ ὃ βῆ παρὰ θῖνα θαλάσσης δῖος Ἀχιλλεὺς
καί ῥοἵ περ τὸ πάρος γε νεῶν ἐν ἀγῶνι μένεσκον
οἵ τε κυβερνῆται καὶ ἔχον οἰήϊα νηῶν
καὶ ταμίαι παρὰ νηυσὶν ἔσαν σίτοιο δοτῆρες
καὶ μὴν οἳ τότε γεἰςς ἀγορὴν ἴσαν οὕνεκ Ἀχιλλεὺς
ἐξεφάνη δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ ἀλεγεινῆς
τὼ δὲ δύω σκάζοντε βάτην Ἄρεος θεράποντε
Τυδεΐδης τε μενεπτόλεμος καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς
ἔγχει ἐρειδομένω ἔτι γὰρ ἔχον ἕλκεα λυγρά
κὰδ δὲ μετὰ πρώτῃ ἀγορῇ ἵζοντο κιόντες
αὐτὰρ ὃ δεύτατος ἦλθεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
ἕλκος ἔχων καὶ γὰρ τὸν ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ
οὖτα Κόων Ἀντηνορίδης χαλκήρεϊ δουρί
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντες ἀολλίσθησαν Ἀχαιοί
τοῖσι δἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς
Ἀτρεΐδη ἦ ἄρ τι τόδ ἀμφοτέροισιν ἄρειον
ἔπλετο σοὶ καὶ ἐμοί ὅ τε νῶΐ περ ἀχνυμένω κῆρ
θυμοβόρῳ ἔριδι μενεήναμεν εἵνεκα κούρης
τὴν ὄφελ ἐν νήεσσι κατακτάμεν Ἄρτεμις ἰῷ
ἤματι τῷ ὅτ ἐγὼν ἑλόμην Λυρνησσὸν ὀλέσσας
τώ κοὐ τόσσοι Ἀχαιοὶ ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας
δυσμενέων ὑπὸ χερσὶν ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος
Ἕκτορι μὲν καὶ Τρωσὶ τὸ κέρδιον αὐτὰρ Ἀχαιοὺς
δηρὸν ἐμῆς καὶ σῆς ἔριδος μνήσεσθαι ὀΐω
ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ
θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι φίλον δαμάσαντες ἀνάγκῃ
νῦν δἤτοι μὲν ἐγὼ παύω χόλον οὐδέ τί με χρὴ
ἀσκελέως αἰεὶ μενεαινέμεν ἀλλ ἄγε θᾶσσον
ὄτρυνον πόλεμον δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς
ὄφρ ἔτι καὶ Τρώων πειρήσομαι ἀντίον ἐλθὼν
αἴ κἐθέλωσ ἐπὶ νηυσὶν ἰαύειν ἀλλά τιν οἴω
ἀσπασίως αὐτῶν γόνυ κάμψειν ὅς κε φύγῃσι
ὣς ἔφαθ οἳ δἐχάρησαν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ
μῆνιν ἀπειπόντος μεγαθύμου Πηλεΐωνος
τοῖσι δὲ καὶ μετέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
αὐτόθεν ἐξ ἕδρης οὐδ ἐν μέσσοισιν ἀναστάς
ἑσταότος μὲν καλὸν ἀκούειν οὐδὲ ἔοικεν
ὑββάλλειν χαλεπὸν γὰρ ἐπισταμένῳ περ ἐόντι
ἀνδρῶν δἐν πολλῷ ὁμάδῳ πῶς κέν τις ἀκούσαι
ἢ εἴποι βλάβεται δὲ λιγύς περ ἐὼν ἀγορητής
Πηλεΐδῃ μὲν ἐγὼν ἐνδείξομαι αὐτὰρ οἱ ἄλλοι
σύνθεσθ Ἀργεῖοι μῦθόν τεὖ γνῶτε ἕκαστος
πολλάκι δή μοι τοῦτον Ἀχαιοὶ μῦθον ἔειπον
καί τέ με νεικείεσκον ἐγὼ δοὐκ αἴτιός εἰμι
ἀλλὰ Ζεὺς καὶ Μοῖρα καὶ ἠεροφοῖτις Ἐρινύς
οἵ τέ μοι εἰν ἀγορῇ φρεσὶν ἔμβαλον ἄγριον ἄτην
ἤματι τῷ ὅτ Ἀχιλλῆος γέρας αὐτὸς ἀπηύρων
ἀλλὰ τί κεν ῥέξαιμι θεὸς διὰ πάντα τελευτᾷ
πρέσβα Διὸς θυγάτηρ Ἄτη ἣ πάντας ἀᾶται
οὐλομένη τῇ μέν θἁπαλοὶ πόδες οὐ γὰρ ἐπ οὔδει
πίλναται ἀλλ ἄρα ἥ γε κατ ἀνδρῶν κράατα βαίνει
βλάπτουσ ἀνθρώπους κατὰ δοὖν ἕτερόν γε πέδησε
καὶ γὰρ δή νύ ποτε Ζεὺς ἄσατο τόν περ ἄριστον
ἀνδρῶν ἠδὲ θεῶν φασ ἔμμεναι ἀλλ ἄρα καὶ τὸν
Ἥρη θῆλυς ἐοῦσα δολοφροσύνῃς ἀπάτησεν
ἤματι τῷ ὅτ ἔμελλε βίην Ἡρακληείην
Ἀλκμήνη τέξεσθαι ἐϋστεφάνῳ ἐνὶ Θήβῃ
ἤτοι ὅ γεὐχόμενος μετέφη πάντεσσι θεοῖσι
ὄφρ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγει
σήμερον ἄνδρα φόως δὲ μογοστόκος Εἰλείθυια
ἐκφανεῖ ὃς πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξει
τῶν ἀνδρῶν γενεῆς οἵ θαἵματος ἐξ ἐμεῦ εἰσί
τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη
ψευστήσεις οὐδ αὖτε τέλος μύθῳ ἐπιθήσεις
εἰ δἄγε νῦν μοι ὄμοσσον Ὀλύμπιε καρτερὸν ὅρκον
ἦ μὲν τὸν πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξειν
ὅς κεν ἐπ ἤματι τῷδε πέσῃ μετὰ ποσσὶ γυναικὸς
τῶν ἀνδρῶν οἳ σῆς ἐξ αἵματός εἰσι γενέθλης
ὣς ἔφατο Ζεὺς δοὔ τι δολοφροσύνην ἐνόησεν
ἀλλ ὄμοσεν μέγαν ὅρκον ἔπειτα δὲ πολλὸν ἀάσθη
Ἥρη δἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο
καρπαλίμως δἵκετ Ἄργος Ἀχαιικόν ἔνθ ἄρα ᾔδη
ἰφθίμην ἄλοχον Σθενέλου Περσηϊάδαο
ἣ δἐκύει φίλον υἱόν ὃ δἕβδομος ἑστήκει μείς
ἐκ δἄγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠλιτόμηνον ἐόντα
Ἀλκμήνης δἀπέπαυσε τόκον σχέθε δΕἰλειθυίας
αὐτὴ δἀγγελέουσα Δία Κρονίωνα προσηύδα
Ζεῦ πάτερ ἀργικέραυνε ἔπος τί τοι ἐν φρεσὶ θήσω
ἤδη ἀνὴρ γέγον ἐσθλὸς ὃς Ἀργείοισιν ἀνάξει
Εὐρυσθεὺς Σθενέλοιο πάϊς Περσηϊάδαο
σὸν γένος οὔ οἱ ἀεικὲς ἀνασσέμεν Ἀργείοισιν
ὣς φάτο τὸν δἄχος ὀξὺ κατὰ φρένα τύψε βαθεῖαν
αὐτίκα δεἷλ Ἄτην κεφαλῆς λιπαροπλοκάμοιο
χωόμενος φρεσὶν ᾗσι καὶ ὤμοσε καρτερὸν ὅρκον
μή ποτ ἐς Οὔλυμπόν τε καὶ οὐρανὸν ἀστερόεντα
αὖτις ἐλεύσεσθαι Ἄτην ἣ πάντας ἀᾶται