Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
εἴ κέ τιν ἠὲ βοῶν ἀγέλην ἢ πῶϋ μέγ οἰῶν
εὕρωμεν μή πού τις ἀτασθαλίῃσι κακῇσιν
ἢ βοῦν ἠέ τι μῆλον ἀποκτάνῃ ἀλλὰ ἕκηλοι
ἐσθίετε βρώμην τὴν ἀθανάτη πόρε Κίρκη
ὣς ἐφάμην οἱ δαὐτίκ ἀπώμνυον ὡς ἐκέλευον
στήσαμεν ἐν λιμένι γλαφυρῷ εὐεργέα νῆα
ἄγχ ὕδατος γλυκεροῖο καὶ ἐξαπέβησαν ἑταῖροι
νηός ἔπειτα δὲ δόρπον ἐπισταμένως τετύκοντο
μνησάμενοι δὴ ἔπειτα φίλους ἔκλαιον ἑταίρους
οὓς ἔφαγε Σκύλλη γλαφυρῆς ἐκ νηὸς ἑλοῦσα
κλαιόντεσσι δὲ τοῖσιν ἐπήλυθε νήδυμος ὕπνος
ἦμος δὲ τρίχα νυκτὸς ἔην μετὰ δἄστρα βεβήκει
ὦρσεν ἔπι ζαῆν ἄνεμον νεφεληγερέτα Ζεὺς
λαίλαπι θεσπεσίῃ σὺν δὲ νεφέεσσι κάλυψε
γαῖαν ὁμοῦ καὶ πόντον ὀρώρει δοὐρανόθεν νύξ
νῆα μὲν ὡρμίσαμεν κοῖλον σπέος εἰσερύσαντες
καὶ τότ ἐγὼν ἀγορὴν θέμενος μετὰ πᾶσιν ἔειπον
ὦ φίλοι ἐν γὰρ νηὶ θοῇ βρῶσίς τε πόσις τε
ἔστιν τῶν δὲ βοῶν ἀπεχώμεθα μή τι πάθωμεν
δεινοῦ γὰρ θεοῦ αἵδε βόες καὶ ἴφια μῆλα
Ἠελίου ὃς πάντ ἐφορᾷ καὶ πάντ ἐπακούει
μῆνα δὲ πάντ ἄλληκτος ἄη Νότος οὐδέ τις ἄλλος
γίνετ ἔπειτ ἀνέμων εἰ μὴ Εὖρός τε Νότος τε
οἱ δεἵως μὲν σῖτον ἔχον καὶ οἶνον ἐρυθρόν
τόφρα βοῶν ἀπέχοντο λιλαιόμενοι βιότοιο
ἀλλ ὅτε δὴ νηὸς ἐξέφθιτο ἤϊα πάντα
καὶ δὴ ἄγρην ἐφέπεσκον ἀλητεύοντες ἀνάγκῃ
ἰχθῦς ὄρνιθάς τε φίλας ὅ τι χεῖρας ἵκοιτο
γναμπτοῖς ἀγκίστροισιν ἔτειρε δὲ γαστέρα λιμός
δὴ τότ ἐγὼν ἀνὰ νῆσον ἀπέστιχον ὄφρα θεοῖσιν
ἀλλ ὅτε δὴ διὰ νήσου ἰὼν ἤλυξα ἑταίρους
χεῖρας νιψάμενος ὅθ ἐπὶ σκέπας ἦν ἀνέμοιο
ἠρώμην πάντεσσι θεοῖς οἳ Ὄλυμπον ἔχουσιν
οἱ δἄρα μοι γλυκὺν ὕπνον ἐπὶ βλεφάροισιν ἔχευαν
Εὐρύλοχος δἑτάροισι κακῆς ἐξήρχετο βουλῆς
πάντες μὲν στυγεροὶ θάνατοι δειλοῖσι βροτοῖσι
λιμῷ δοἴκτιστον θανέειν καὶ πότμον ἐπισπεῖν
ἀλλ ἄγετ Ἠελίοιο βοῶν ἐλάσαντες ἀρίστας
ῥέξομεν ἀθανάτοισι τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν
εἰ δέ κεν εἰς Ἰθάκην ἀφικοίμεθα πατρίδα γαῖαν
αἶψά κεν Ἠελίῳ Ὑπερίονι πίονα νηὸν
τεύξομεν ἐν δέ κε θεῖμεν ἀγάλματα πολλὰ καὶ ἐσθλά
εἰ δὲ χολωσάμενός τι βοῶν ὀρθοκραιράων
νῆ ἐθέλῃ ὀλέσαι ἐπὶ δἕσπονται θεοὶ ἄλλοι
βούλομ ἅπαξ πρὸς κῦμα χανὼν ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσαι
αὐτίκα δἨελίοιο βοῶν ἐλάσαντες ἀρίστας
ἐγγύθεν οὐ γὰρ τῆλε νεὸς κυανοπρώροιο
βοσκέσκονθ ἕλικες καλαὶ βόες εὐρυμέτωποι
φύλλα δρεψάμενοι τέρενα δρυὸς ὑψικόμοιο
οὐ γὰρ ἔχον κρῖ λευκὸν ἐϋσσέλμου ἐπὶ νηός
αὐτὰρ ἐπεί ῥεὔξαντο καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν
μηρούς τἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν
δίπτυχα ποιήσαντες ἐπ αὐτῶν δὠμοθέτησαν
οὐδ εἶχον μέθυ λεῖψαι ἐπ αἰθομένοις ἱεροῖσιν
ἀλλ ὕδατι σπένδοντες ἐπώπτων ἔγκατα πάντα
αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρ ἐκάη καὶ σπλάγχν ἐπάσαντο
καὶ τότε μοι βλεφάρων ἐξέσσυτο νήδυμος ὕπνος
βῆν δἰέναι ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης
ἀλλ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦα κιὼν νεὸς ἀμφιελίσσης
καὶ τότε με κνίσης ἀμφήλυθεν ἡδὺς ἀϋτμή
οἰμώξας δὲ θεοῖσι μετ ἀθανάτοισι γεγώνευν
Ζεῦ πάτερ ἠδ ἄλλοι μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες
ἦ με μάλ εἰς ἄτην κοιμήσατε νηλέϊ ὕπνῳ
οἱ δἕταροι μέγα ἔργον ἐμητίσαντο μένοντες
ὠκέα δἨελίῳ Ὑπερίονι ἄγγελος ἦλθε
Λαμπετίη τανύπεπλος ὅ οἱ βόας ἔκταν ἑταῖροι
αὐτίκα δἀθανάτοισι μετηύδα χωόμενος κῆρ
οἵ μευ βοῦς ἔκτειναν ὑπέρβιον ᾗσιν ἔγωγε
χαίρεσκον μὲν ἰὼν εἰς οὐρανὸν ἀστερόεντα
ἠδ ὁπότ ἂψ ἐπὶ γαῖαν ἀπ οὐρανόθεν προτραποίμην
εἰ δέ μοι οὐ τίσουσι βοῶν ἐπιεικέ ἀμοιβήν
δύσομαι εἰς Ἀΐδαο καὶ ἐν νεκύεσσι φαείνω
τὸν δἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς
Ἠέλι ἤτοι μὲν σὺ μετ ἀθανάτοισι φάεινε
τῶν δέ κἐγὼ τάχα νῆα θοὴν ἀργῆτι κεραυνῷ
τυτθὰ βαλὼν κεάσαιμι μέσῳ ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ
ταῦτα δἐγὼν ἤκουσα Καλυψοῦς ἠϋκόμοιο
ἡ δἔφη Ἑρμείαο διακτόρου αὐτὴ ἀκοῦσαι
αὐτὰρ ἐπεί ῥἐπὶ νῆα κατήλυθον ἠδὲ θάλασσαν
νείκεον ἄλλοθεν ἄλλον ἐπισταδόν οὐδέ τι μῆχος
εὑρέμεναι δυνάμεσθα βόες δἀποτέθνασαν ἤδη
τοῖσιν δαὐτίκ ἔπειτα θεοὶ τέραα προύφαινον
εἷρπον μὲν ῥινοί κρέα δἀμφ ὀβελοῖς ἐμεμύκει
ὀπταλέα τε καὶ ὠμά βοῶν δὣς γίνετο φωνή
δαίνυντ Ἠελίοιο βοῶν ἐλόωντες ἀρίστας
καὶ τότ ἔπειτ ἄνεμος μὲν ἐπαύσατο λαίλαπι θύων
ἡμεῖς δαἶψ ἀναβάντες ἐνήκαμεν εὐρέϊ πόντῳ
ἱστὸν στησάμενοι ἀνά θἱστία λεύκ ἐρύσαντες
ἀλλ ὅτε δὴ τὴν νῆσον ἐλείπομεν οὐδέ τις ἄλλη
ἡ δἔθει οὐ μάλα πολλὸν ἐπὶ χρόνον αἶψα γὰρ ἦλθε
κεκληγὼς Ζέφυρος μεγάλῃ σὺν λαίλαπι θύων
ἱστοῦ δὲ προτόνους ἔρρηξ ἀνέμοιο θύελλα
ἀμφοτέρους ἱστὸς δὀπίσω πέσεν ὅπλα τε πάντα
εἰς ἄντλον κατέχυνθ ὁ δἄρα πρυμνῇ ἐνὶ νηὶ
πάντ ἄμυδις κεφαλῆς ὁ δἄρ ἀρνευτῆρι ἐοικὼς
κάππεσ ἀπ ἰκριόφιν λίπε δὀστέα θυμὸς ἀγήνωρ
Ζεὺς δἄμυδις βρόντησε καὶ ἔμβαλε νηὶ κεραυνόν
αὐτὰρ ἐγὼ διὰ νηὸς ἐφοίτων ὄφρ ἀπὸ τοίχους
λῦσε κλύδων τρόπιος τὴν δὲ ψιλὴν φέρε κῦμα
ἐκ δέ οἱ ἱστὸν ἄραξε ποτὶ τρόπιν αὐτὰρ ἐπ αὐτῷ
ἐπίτονος βέβλητο βοὸς ῥινοῖο τετευχώς
τῷ ῥἄμφω συνέεργον ὁμοῦ τρόπιν ἠδὲ καὶ ἱστόν
ἑζόμενος δἐπὶ τοῖς φερόμην ὀλοοῖς ἀνέμοισιν
ἔνθ ἤτοι Ζέφυρος μὲν ἐπαύσατο λαίλαπι θύων
ἦλθε δἐπὶ Νότος ὦκα φέρων ἐμῷ ἄλγεα θυμῷ
ὄφρ ἔτι τὴν ὀλοὴν ἀναμετρήσαιμι Χάρυβδιν
παννύχιος φερόμην ἅμα δἠελίῳ ἀνιόντι
ἦλθον ἐπὶ Σκύλλης σκόπελον δεινήν τε Χάρυβδιν
ἡ μὲν ἀνερρύβδησε θαλάσσης ἁλμυρὸν ὕδωρ
αὐτὰρ ἐγὼ ποτὶ μακρὸν ἐρινεὸν ὑψόσ ἀερθείς
τῷ προσφὺς ἐχόμην ὡς νυκτερίς οὐδέ πῃ εἶχον
οὔτε στηρίξαι ποσὶν ἔμπεδον οὔτ ἐπιβῆναι
ῥίζαι γὰρ ἑκὰς ἦσαν ἀπήωροι δἔσαν ὄζοι
μακροί τε μεγάλοι τε κατεσκίαον δὲ Χάρυβδιν
ἱστὸν καὶ τρόπιν αὖτις ἐελδομένῳ δέ μοι ἦλθεν
ὄψ ἦμος δἐπὶ δόρπον ἀνὴρ ἀγορῆθεν ἀνέστη
κρίνων νείκεα πολλὰ δικαζομένων αἰζηῶν
τῆμος δὴ τά γε δοῦρα Χαρύβδιος ἐξεφαάνθη
ἧκα δἐγὼ καθύπερθε πόδας καὶ χεῖρε φέρεσθαι
μέσσῳ δἐνδούπησα παρὲξ περιμήκεα δοῦρα
ἑζόμενος δἐπὶ τοῖσι διήρεσα χερσὶν ἐμῇσι
Σκύλλην δοὐκέτ ἔασε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε
εἰσιδέειν οὐ γάρ κεν ὑπέκφυγον αἰπὺν ὄλεθρον
ἔνθεν δἐννῆμαρ φερόμην δεκάτῃ δέ με νυκτὶ
ναίει ἐϋπλόκαμος δεινὴ θεὸς αὐδήεσσα
ἥ μἐφίλει τἐκόμει τε τί τοι τάδε μυθολογεύω
ἤδη γάρ τοι χθιζὸς ἐμυθεόμην ἐνὶ οἴκῳ
σοί τε καὶ ἰφθίμῃ ἀλόχῳ ἐχθρὸν δέ μοί ἐστιν
αὖτις ἀριζήλως εἰρημένα μυθολογεύειν
φεύγοντες πολλοὶ δὲ δάμεν Δαναῶν ὑπὸ χερσίν
οἳ μὲν δὴ παρ ὄχεσφιν ἐρητύοντο μένοντες
χλωροὶ ὑπαὶ δείους πεφοβημένοι ἔγρετο δὲ Ζεὺς
Ἴδης ἐν κορυφῇσι παρὰ χρυσοθρόνου Ἥρης
στῆ δἄρ ἀναΐξας ἴδε δὲ Τρῶας καὶ Ἀχαιοὺς
τοὺς μὲν ὀρινομένους τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθεν
Ἀργείους μετὰ δέ σφι Ποσειδάωνα ἄνακτα
Ἕκτορα δἐν πεδίῳ ἴδε κείμενον ἀμφὶ δἑταῖροι
εἵαθ ὃ δἀργαλέῳ ἔχετ ἄσθματι κῆρ ἀπινύσσων
αἷμ ἐμέων ἐπεὶ οὔ μιν ἀφαυρότατος βάλ Ἀχαιῶν
τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε
ἦ μάλα δὴ κακότεχνος ἀμήχανε σὸς δόλος Ἥρη
Ἕκτορα δῖον ἔπαυσε μάχης ἐφόβησε δὲ λαούς
οὐ μὰν οἶδ εἰ αὖτε κακορραφίης ἀλεγεινῆς
πρώτη ἐπαύρηαι καί σε πληγῇσιν ἱμάσσω
ἄκμονας ἧκα δύω περὶ χερσὶ δὲ δεσμὸν ἴηλα
χρύσεον ἄρρηκτον σὺ δἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσιν
λῦσαι δοὐκ ἐδύναντο παρασταδόν ὃν δὲ λάβοιμι
ῥίπτασκον τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ ὄφρ ἂν ἵκηται
γῆν ὀλιγηπελέων ἐμὲ δοὐδ ὧς θυμὸν ἀνίει
ἀζηχὴς ὀδύνη Ἡρακλῆος θείοιο
τὸν σὺ ξὺν Βορέῃ ἀνέμῳ πεπιθοῦσα θυέλλας
πέμψας ἐπ ἀτρύγετον πόντον κακὰ μητιόωσα
καί μιν ἔπειτα Κόων δεὖ ναιομένην ἀπένεικας
τὸν μὲν ἐγὼν ἔνθεν ῥυσάμην καὶ ἀνήγαγον αὖτις
Ἄργος ἐς ἱππόβοτον καὶ πολλά περ ἀθλήσαντα
τῶν σαὖτις μνήσω ἵν ἀπολλήξῃς ἀπατάων
ἣν ἐμίγης ἐλθοῦσα θεῶν ἄπο καί μἀπάτησας
ὣς φάτο ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη
ἴστω νῦν τόδε Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε
καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ ὅς τε μέγιστος
ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι
σή θἱερὴ κεφαλὴ καὶ νωΐτερον λέχος αὐτῶν
κουρίδιον τὸ μὲν οὐκ ἂν ἐγώ ποτε μὰψ ὀμόσαιμι
μὴ δι ἐμὴν ἰότητα Ποσειδάων ἐνοσίχθων
πημαίνει Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα τοῖσι δἀρήγει
ἀλλά που αὐτὸν θυμὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει
τειρομένους δἐπὶ νηυσὶν ἰδὼν ἐλέησεν Ἀχαιούς
αὐτάρ τοι καὶ κείνῳ ἐγὼ παραμυθησαίμην
τῇ ἴμεν ᾗ κεν δὴ σὺ κελαινεφὲς ἡγεμονεύῃς
ὣς φάτο μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε
καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
εἰ μὲν δὴ σύ γἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη
ἶσον ἐμοὶ φρονέουσα μετ ἀθανάτοισι καθίζοις
τώ κε Ποσειδάων γε καὶ εἰ μάλα βούλεται ἄλλῃ
αἶψα μεταστρέψειε νόον μετὰ σὸν καὶ ἐμὸν κῆρ
ἀλλ εἰ δή ῥἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις
ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν καὶ δεῦρο κάλεσσον
Ἶρίν τἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον
ὄφρ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
ἔλθῃ καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι
παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ ἱκέσθαι
Ἕκτορα δὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων
αὖτις δἐμπνεύσῃσι μένος λελάθῃ δὀδυνάων
αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας αὐτὰρ Ἀχαιοὺς
αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας
φεύγοντες δἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι
Πάτροκλον τὸν δὲ κτενεῖ ἔγχεϊ φαίδιμος Ἕκτωρ
τοὺς ἄλλους μετὰ δυἱὸν ἐμὸν Σαρπηδόνα δῖον
τοῦ δὲ χολωσάμενος κτενεῖ Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεύς
ἐκ τοῦ δἄν τοι ἔπειτα παλίωξιν παρὰ νηῶν
αἰὲν ἐγὼ τεύχοιμι διαμπερὲς εἰς ὅ κἈχαιοὶ
Ἴλιον αἰπὺ ἕλοιεν Ἀθηναίης διὰ βουλάς
τὸ πρὶν δοὔτ ἄρ ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τιν ἄλλον
ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδ ἐάσω
πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ
ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον ἐμῷ δἐπένευσα κάρητι
ἤματι τῷ ὅτ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων
ὡς δὅτ ἂν ἀΐξῃ νόος ἀνέρος ὅς τἐπὶ πολλὴν
γαῖαν ἐληλουθὼς φρεσὶ πευκαλίμῃσι νοήσῃ
ἔνθ εἴην ἢ ἔνθα μενοινήῃσί τε πολλά
ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο πότνια Ἥρη
ἵκετο δαἰπὺν Ὄλυμπον ὁμηγερέεσσι δἐπῆλθεν
ἀθανάτοισι θεοῖσι Διὸς δόμῳ οἳ δὲ ἰδόντες
πάντες ἀνήϊξαν καὶ δεικανόωντο δέπασσιν
ἣ δἄλλους μὲν ἔασε Θέμιστι δὲ καλλιπαρῄῳ
δέκτο δέπας πρώτη γὰρ ἐναντίη ἦλθε θέουσα
Ἥρη τίπτε βέβηκας ἀτυζομένῃ δὲ ἔοικας
ἦ μάλα δή σἐφόβησε Κρόνου πάϊς ὅς τοι ἀκοίτης
τὴν δἠμείβετ ἔπειτα θεὰ λευκώλενος Ἥρη
μή με θεὰ Θέμι ταῦτα διείρεο οἶσθα καὶ αὐτὴ
οἷος κείνου θυμὸς ὑπερφίαλος καὶ ἀπηνής
ἀλλὰ σύ γἄρχε θεοῖσι δόμοις ἔνι δαιτὸς ἐΐσης
ταῦτα δὲ καὶ μετὰ πᾶσιν ἀκούσεαι ἀθανάτοισιν
οἷα Ζεὺς κακὰ ἔργα πιφαύσκεται οὐδέ τί φημι
πᾶσιν ὁμῶς θυμὸν κεχαρησέμεν οὔτε βροτοῖσιν
οὔτε θεοῖς εἴ πέρ τις ἔτι νῦν δαίνυται εὔφρων
ἣ μὲν ἄρ ὣς εἰποῦσα καθέζετο πότνια Ἥρη
ὄχθησαν δἀνὰ δῶμα Διὸς θεοί ἣ δἐγέλασσε
χείλεσιν οὐδὲ μέτωπον ἐπ ὀφρύσι κυανέῃσιν
ἰάνθη πᾶσιν δὲ νεμεσσηθεῖσα μετηύδα
νήπιοι οἳ Ζηνὶ μενεαίνομεν ἀφρονέοντες
ἦ ἔτι μιν μέμαμεν καταπαυσέμεν ἆσσον ἰόντες
ἢ ἔπει ἠὲ βίῃ ὃ δἀφήμενος οὐκ ἀλεγίζει
οὐδ ὄθεται φησὶν γὰρ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι
κάρτεΐ τε σθένεΐ τε διακριδὸν εἶναι ἄριστος
τὼ ἔχεθ ὅττί κεν ὔμμι κακὸν πέμπῃσιν ἑκάστῳ
ἤδη γὰρ νῦν ἔλπομ Ἄρηΐ γε πῆμα τετύχθαι
υἱὸς γάρ οἱ ὄλωλε μάχῃ ἔνι φίλτατος ἀνδρῶν
Ἀσκάλαφος τόν φησιν ὃν ἔμμεναι ὄβριμος Ἄρης
ὣς ἔφατ αὐτὰρ Ἄρης θαλερὼ πεπλήγετο μηρὼ
χερσὶ καταπρηνέσσ ὀλοφυρόμενος δἔπος ηὔδα
μὴ νῦν μοι νεμεσήσετ Ὀλύμπια δώματ ἔχοντες
τίσασθαι φόνον υἷος ἰόντ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
εἴ πέρ μοι καὶμοῖρα Διὸς πληγέντι κεραυνῷ
κεῖσθαι ὁμοῦ νεκύεσσι μεθ αἵματι καὶ κονίῃσιν
ὣς φάτο καί ῥἵππους κέλετο Δεῖμόν τε Φόβον τε
ζευγνύμεν αὐτὸς δἔντε ἐδύσετο παμφανόωντα
ἔνθά κἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος
πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη
εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν
ὦρτο διὲκ προθύρου λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε
τοῦ δἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων
ἔγχος δἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα
χάλκεον ἣ δἐπέεσσι καθάπτετο θοῦρον Ἄρηα
μαινόμενε φρένας ἠλὲ διέφθορας ἦ νύ τοι αὔτως
οὔατ ἀκουέμεν ἐστί νόος δἀπόλωλε καὶ αἰδώς
οὐκ ἀΐεις ἅ τέ φησι θεὰ λευκώλενος Ἥρη
ἣ δὴ νῦν πὰρ Ζηνὸς Ὀλυμπίου εἰλήλουθεν
ἦ ἐθέλεις αὐτὸς μὲν ἀναπλήσας κακὰ πολλὰ
ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δὲ καὶ ἀχνύμενός περ ἀνάγκῃ
αὐτὰρ τοῖς ἄλλοισι κακὸν μέγα πᾶσι φυτεῦσαι
αὐτίκα γὰρ Τρῶας μὲν ὑπερθύμους καὶ Ἀχαιοὺς
λείψει ὃ δἡμέας εἶσι κυδοιμήσων ἐς Ὄλυμπον
μάρψει δἑξείης ὅς ταἴτιος ὅς τε καὶ οὐκί
ἤδη γάρ τις τοῦ γε βίην καὶ χεῖρας ἀμείνων
ἢ πέφατ ἢ καὶ ἔπειτα πεφήσεται ἀργαλέον δὲ
ὣς εἰποῦσ ἵδρυσε θρόνῳ ἔνι θοῦρον Ἄρηα
Ἥρη δἈπόλλωνα καλέσσατο δώματος ἐκτὸς
Ἶρίν θἥ τε θεοῖσι μετάγγελος ἀθανάτοισι
Ζεὺς σφὼ εἰς Ἴδην κέλετ ἐλθέμεν ὅττι τάχιστα
ἕρδειν ὅττί κε κεῖνος ἐποτρύνῃ καὶ ἀνώγῃ
ἣ μὲν ἄρ ὣς εἰποῦσα πάλιν κίε πότνια Ἥρη
ἕζετο δεἰνὶ θρόνῳ τὼ δἀΐξαντε πετέσθην
Ἴδην δἵκανον πολυπίδακα μητέρα θηρῶν
εὗρον δεὐρύοπα Κρονίδην ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ
ἥμενον ἀμφὶ δέ μιν θυόεν νέφος ἐστεφάνωτο
τὼ δὲ πάροιθ ἐλθόντε Διὸς νεφεληγερέταο
στήτην οὐδέ σφωϊν ἰδὼν ἐχολώσατο θυμῷ
ὅττί οἱ ὦκ ἐπέεσσι φίλης ἀλόχοιο πιθέσθην
Ἶριν δὲ προτέρην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
βάσκ ἴθι Ἶρι ταχεῖα Ποσειδάωνι ἄνακτι
πάντα τάδ ἀγγεῖλαι μὴ δὲ ψευδάγγελος εἶναι
παυσάμενόν μιν ἄνωχθι μάχης ἠδὲ πτολέμοιο
ἔρχεσθαι μετὰ φῦλα θεῶν ἢ εἰς ἅλα δῖαν
εἰ δέ μοι οὐκ ἐπέεσσ ἐπιπείσεται ἀλλ ἀλογήσει
φραζέσθω δὴ ἔπειτα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν
μή μοὐδὲ κρατερός περ ἐὼν ἐπιόντα ταλάσσῃ
μεῖναι ἐπεί εὑ φημὶ βίῃ πολὺ φέρτερος εἶναι
καὶ γενεῇ πρότερος τοῦ δοὐκ ὄθεται φίλον ἦτορ
ἶσον ἐμοὶ φάσθαι τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι
ὣς ἔφατ οὐδ ἀπίθησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις
βῆ δὲ κατ Ἰδαίων ὀρέων εἰς Ἴλιον ἱρήν
ὡς δὅτ ἂν ἐκ νεφέων πτῆται νιφὰς ἠὲ χάλαζα
ψυχρὴ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο
ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο ὠκέα Ἶρις
ἀγχοῦ δἱσταμένη προσέφη κλυτὸν ἐννοσίγαιον
ἀγγελίην τινά τοι γαιήοχε κυανοχαῖτα
ἦλθον δεῦρο φέρουσα παραὶ Διὸς αἰγιόχοιο
παυσάμενόν σἐκέλευσε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο
εἰ δέ οἱ οὐκ ἐπέεσσ ἐπιπείσεαι ἀλλ ἀλογήσεις
ἠπείλει καὶ κεῖνος ἐναντίβιον πολεμίξων
ἐνθάδ ἐλεύσεσθαι σὲ δὑπεξαλέασθαι ἄνωγε
χεῖρας ἐπεὶ σέο φησὶ βίῃ πολὺ φέρτερος εἶναι
καὶ γενεῇ πρότερος σὸν δοὐκ ὄθεται φίλον ἦτορ
ἶσόν οἱ φάσθαι τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι
τὴν δὲ μέγ ὀχθήσας προσέφη κλυτὸς ἐννοσίγαιος
ὢ πόποι ἦ ῥἀγαθός περ ἐὼν ὑπέροπλον ἔειπεν
εἴ μὁμότιμον ἐόντα βίῃ ἀέκοντα καθέξει
Ζεὺς καὶ ἐγώ τρίτατος δἈΐδης ἐνέροισιν ἀνάσσων
τριχθὰ δὲ πάντα δέδασται ἕκαστος δἔμμορε τιμῆς
ἤτοι ἐγὼν ἔλαχον πολιὴν ἅλα ναιέμεν αἰεὶ
παλλομένων Ἀΐδης δἔλαχε ζόφον ἠερόεντα
Ζεὺς δἔλαχ οὐρανὸν εὐρὺν ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσι
γαῖα δἔτι ξυνὴ πάντων καὶ μακρὸς Ὄλυμπος
τώ ῥα καὶ οὔ τι Διὸς βέομαι φρεσίν ἀλλὰ ἕκηλος
καὶ κρατερός περ ἐὼν μενέτω τριτάτῃ ἐνὶ μοίρῃ
χερσὶ δὲ μή τί με πάγχυ κακὸν ὣς δειδισσέσθω
θυγατέρεσσιν γάρ τε καὶ υἱάσι βέλτερον εἴη
ἐκπάγλοις ἐπέεσσιν ἐνισσέμεν οὓς τέκεν αὐτός
οἵ ἑθεν ὀτρύνοντος ἀκούσονται καὶ ἀνάγκῃ
τὸν δἠμείβετ ἔπειτα ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις
οὕτω γὰρ δή τοι γαιήοχε κυανοχαῖτα
τόνδε φέρω Διὶ μῦθον ἀπηνέα τε κρατερόν τε
ἦ τι μεταστρέψεις στρεπταὶ μέν τε φρένες ἐσθλῶν
οἶσθ ὡς πρεσβυτέροισιν Ἐρινύες αἰὲν ἕπονται
τὴν δαὖτε προσέειπε Ποσειδάων ἐνοσίχθων
Ἶρι θεὰ μάλα τοῦτο ἔπος κατὰ μοῖραν ἔειπες
ἐσθλὸν καὶ τὸ τέτυκται ὅτ ἄγγελος αἴσιμα εἰδῇ
ὁππότ ἂν ἰσόμορον καὶ ὁμῇ πεπρωμένον αἴσῃ
νεικείειν ἐθέλῃσι χολωτοῖσιν ἐπέεσσιν
ἀλλ ἤτοι νῦν μέν κε νεμεσσηθεὶς ὑποείξω
ἄλλο δέ τοι ἐρέω καὶ ἀπειλήσω τό γε θυμῷ
αἴ κεν ἄνευ ἐμέθεν καὶ Ἀθηναίης ἀγελείης
Ἥρης Ἑρμείω τε καὶ Ἡφαίστοιο ἄνακτος
Ἰλίου αἰπεινῆς πεφιδήσεται οὐδ ἐθελήσει
ἐκπέρσαι δοῦναι δὲ μέγα κράτος Ἀργείοισιν
ἴστω τοῦθ ὅτι νῶϊν ἀνήκεστος χόλος ἔσται
ὣς εἰπὼν λίπε λαὸν Ἀχαιϊκὸν ἐννοσίγαιος
δῦνε δὲ πόντον ἰών πόθεσαν δἥρωες Ἀχαιοί
καὶ τότ Ἀπόλλωνα προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς
ἔρχεο νῦν φίλε Φοῖβε μεθ Ἕκτορα χαλκοκορυστήν
ἤδη μὲν γάρ τοι γαιήοχος ἐννοσίγαιος
οἴχεται εἰς ἅλα δῖαν ἀλευάμενος χόλον αἰπὺν
ἡμέτερον μάλα γάρ κε μάχης ἐπύθοντο καὶ ἄλλοι
οἵ περ ἐνέρτεροί εἰσι θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες
ἀλλὰ τόδ ἠμὲν ἐμοὶ πολὺ κέρδιον ἠδέ οἱ αὐτῷ
ἔπλετο ὅττι πάροιθε νεμεσσηθεὶς ὑπόειξε
χεῖρας ἐμάς ἐπεὶ οὔ κεν ἀνιδρωτί γἐτελέσθη
ἀλλὰ σύ γἐν χείρεσσι λάβ αἰγίδα θυσσανόεσσαν
τῇ μάλ ἐπισσείων φοβέειν ἥρωας Ἀχαιούς
σοὶ δαὐτῷ μελέτω ἑκατηβόλε φαίδιμος Ἕκτωρ
τόφρα γὰρ οὖν οἱ ἔγειρε μένος μέγα ὄφρ ἂν Ἀχαιοὶ
φεύγοντες νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκωνται
κεῖθεν δαὐτὸς ἐγὼ φράσομαι ἔργον τε ἔπος τε
ὥς κε καὶ αὖτις Ἀχαιοὶ ἀναπνεύσωσι πόνοιο
ὣς ἔφατ οὐδ ἄρα πατρὸς ἀνηκούστησεν Ἀπόλλων
βῆ δὲ κατ Ἰδαίων ὀρέων ἴρηκι ἐοικὼς
ὠκέϊ φασσοφόνῳ ὅς τὤκιστος πετεηνῶν
εὗρ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον
ἥμενον οὐδ ἔτι κεῖτο νέον δἐσαγείρετο θυμόν
ἀμφὶ ἓ γιγνώσκων ἑτάρους ἀτὰρ ἆσθμα καὶ ἱδρὼς
παύετ ἐπεί μιν ἔγειρε Διὸς νόος αἰγιόχοιο
ἀγχοῦ δἱστάμενος προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων
Ἕκτορ υἱὲ Πριάμοιο τί ἢ δὲ σὺ νόσφιν ἀπ ἄλλων
ἧσ ὀλιγηπελέων ἦ πού τί σε κῆδος ἱκάνει
τὸν δὀλιγοδρανέων προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ
τίς δὲ σύ ἐσσι φέριστε θεῶν ὅς μεἴρεαι ἄντην
οὐκ ἀΐεις ὅ με νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσιν Ἀχαιῶν
οὓς ἑτάρους ὀλέκοντα βοὴν ἀγαθὸς βάλεν Αἴας
χερμαδίῳ πρὸς στῆθος ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς
καὶ δὴ ἔγωγ ἐφάμην νέκυας καὶ δῶμ Ἀΐδαο
ἤματι τῷδ ἵξεσθαι ἐπεὶ φίλον ἄϊον ἦτορ
τὸν δαὖτε προσέειπεν ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων
θάρσει νῦν τοῖόν τοι ἀοσσητῆρα Κρονίων
ἐξ Ἴδης προέηκε παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν
Φοῖβον Ἀπόλλωνα χρυσάορον ὅς σε πάρος περ
ῥύομ ὁμῶς αὐτόν τε καὶ αἰπεινὸν πτολίεθρον
ἀλλ ἄγε νῦν ἱππεῦσιν ἐπότρυνον πολέεσσι
νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐλαυνέμεν ὠκέας ἵππους
αὐτὰρ ἐγὼ προπάροιθε κιὼν ἵπποισι κέλευθον
πᾶσαν λειανέω τρέψω δἥρωας Ἀχαιούς
ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν
ὡς δὅτε τις στατὸς ἵππος ἀκοστήσας ἐπὶ φάτνῃ
δεσμὸν ἀπορρήξας θείῃ πεδίοιο κροαίνων
εἰωθὼς λούεσθαι ἐϋρρεῖος ποταμοῖο
κυδιόων ὑψοῦ δὲ κάρη ἔχει ἀμφὶ δὲ χαῖται
ὤμοις ἀΐσσονται ὃ δἀγλαΐηφι πεποιθὼς
ῥίμφά ἑ γοῦνα φέρει μετά τἤθεα καὶ νομὸν ἵππων
ὣς Ἕκτωρ λαιψηρὰ πόδας καὶ γούνατ ἐνώμα
ὀτρύνων ἱππῆας ἐπεὶ θεοῦ ἔκλυεν αὐδήν
οἳ δὥς τἢ ἔλαφον κεραὸν ἢ ἄγριον αἶγα
ἐσσεύαντο κύνες τε καὶ ἀνέρες ἀγροιῶται
τὸν μέν τἠλίβατος πέτρη καὶ δάσκιος ὕλη
εἰρύσατ οὐδ ἄρα τέ σφι κιχήμεναι αἴσιμον ἦεν
τῶν δέ θὑπὸ ἰαχῆς ἐφάνη λὶς ἠϋγένειος
εἰς ὁδόν αἶψα δὲ πάντας ἀπέτραπε καὶ μεμαῶτας
ὣς Δαναοὶ εἷος μὲν ὁμιλαδὸν αἰὲν ἕποντο
αὐτὰρ ἐπεὶ ἴδον Ἕκτορ ἐποιχόμενον στίχας ἀνδρῶν
τάρβησαν πᾶσιν δὲ παραὶ ποσὶ κάππεσε θυμός
τοῖσι δἔπειτ ἀγόρευε Θόας Ἀνδραίμονος υἱός
Αἰτωλῶν ὄχ ἄριστος ἐπιστάμενος μὲν ἄκοντι
ἐσθλὸς δἐν σταδίῃ ἀγορῇ δέ ἑ παῦροι Ἀχαιῶν
νίκων ὁππότε κοῦροι ἐρίσσειαν περὶ μύθων
οἷον δαὖτ ἐξαῦτις ἀνέστη κῆρας ἀλύξας
Ἕκτωρ ἦ θήν μιν μάλα ἔλπετο θυμὸς ἑκάστου
χερσὶν ὑπ Αἴαντος θανέειν Τελαμωνιάδαο
ἀλλά τις αὖτε θεῶν ἐρρύσατο καὶ ἐσάωσεν
Ἕκτορ ὃ δὴ πολλῶν Δαναῶν ὑπὸ γούνατ ἔλυσεν
ὡς καὶ νῦν ἔσσεσθαι ὀΐομαι οὐ γὰρ ἄτερ γε
Ζηνὸς ἐριγδούπου πρόμος ἵσταται ὧδε μενοινῶν
ἀλλ ἄγεθ ὡς ἂν ἐγὼν εἴπω πειθώμεθα πάντες
πληθὺν μὲν ποτὶ νῆας ἀνώξομεν ἀπονέεσθαι
αὐτοὶ δὅσσοι ἄριστοι ἐνὶ στρατῷ εὐχόμεθ εἶναι
στήομεν εἴ κεν πρῶτον ἐρύξομεν ἀντιάσαντες
δούρατ ἀνασχόμενοι τὸν δοἴω καὶ μεμαῶτα
θυμῷ δείσεσθαι Δαναῶν καταδῦναι ὅμιλον
οἳ μὲν ἄρ ἀμφ Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα
Τεῦκρον Μηριόνην τε Μέγην τἀτάλαντον Ἄρηϊ
ὑσμίνην ἤρτυνον ἀριστῆας καλέσαντες
Ἕκτορι καὶ Τρώεσσιν ἐναντίον αὐτὰρ ὀπίσσω
ἣ πληθὺς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἀπονέοντο
μακρὰ βιβάς πρόσθεν δὲ κί αὐτοῦ Φοῖβος Ἀπόλλων
εἱμένος ὤμοιιν νεφέλην ἔχε δαἰγίδα θοῦριν
δεινὴν ἀμφιδάσειαν ἀριπρεπέ ἣν ἄρα χαλκεὺς
Ἥφαιστος Διὶ δῶκε φορήμεναι ἐς φόβον ἀνδρῶν
τὴν ἄρ ὅ γἐν χείρεσσιν ἔχων ἡγήσατο λαῶν
Ἀργεῖοι δὑπέμειναν ἀολλέες ὦρτο δἀϋτὴ
ὀξεῖ ἀμφοτέρωθεν ἀπὸ νευρῆφι δὀϊστοὶ
θρῷσκον πολλὰ δὲ δοῦρα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν
ἄλλα μὲν ἐν χροῒ πήγνυτ ἀρηϊθόων αἰζηῶν
πολλὰ δὲ καὶ μεσσηγὺ πάρος χρόα λευκὸν ἐπαυρεῖν
ἐν γαίῃ ἵσταντο λιλαιόμενα χροὸς ἆσαι
ὄφρα μὲν αἰγίδα χερσὶν ἔχ ἀτρέμα Φοῖβος Ἀπόλλων
σεῖσ ἐπὶ δαὐτὸς ἄϋσε μάλα μέγα τοῖσι δὲ θυμὸν
ἐν στήθεσσιν ἔθελξε λάθοντο δὲ θούριδος ἀλκῆς
οἳ δὥς τἠὲ βοῶν ἀγέλην ἢ πῶϋ μέγ οἰῶν
θῆρε δύω κλονέωσι μελαίνης νυκτὸς ἀμολγῷ
ἐλθόντ ἐξαπίνης σημάντορος οὐ παρεόντος
ὣς ἐφόβηθεν Ἀχαιοὶ ἀνάλκιδες ἐν γὰρ Ἀπόλλων
ἧκε φόβον Τρωσὶν δὲ καὶ Ἕκτορι κῦδος ὄπαζεν
ἔνθα δἀνὴρ ἕλεν ἄνδρα κεδασθείσης ὑσμίνης
Ἕκτωρ μὲν Στιχίον τε καὶ Ἀρκεσίλαον ἔπεφνε
τὸν μὲν Βοιωτῶν ἡγήτορα χαλκοχιτώνων
τὸν δὲ Μενεσθῆος μεγαθύμου πιστὸν ἑταῖρον
Αἰνείας δὲ Μέδοντα καὶ Ἴασον ἐξενάριξεν
Ἴασος αὖτ ἀρχὸς μὲν Ἀθηναίων ἐτέτυκτο
υἱὸς δὲ Σφήλοιο καλέσκετο Βουκολίδαο
Μηκιστῆ δἕλε Πουλυδάμας Ἐχίον δὲ Πολίτης
πρώτῃ ἐν ὑσμίνῃ Κλονίον δἕλε δῖος Ἀγήνωρ
Δηΐοχον δὲ Πάρις βάλε νείατον ὦμον ὄπισθε
φεύγοντ ἐν προμάχοισι διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσεν
ὄφρ οἳ τοὺς ἐνάριζον ἀπ ἔντεα τόφρα δἈχαιοὶ
τάφρῳ καὶ σκολόπεσσιν ἐνιπλήξαντες ὀρυκτῇ
ἔνθα καὶ ἔνθα φέβοντο δύοντο δὲ τεῖχος ἀνάγκῃ
νηυσὶν ἐπισσεύεσθαι ἐᾶν δἔναρα βροτόεντα
ὃν δἂν ἐγὼν ἀπάνευθε νεῶν ἑτέρωθι νοήσω
αὐτοῦ οἱ θάνατον μητίσομαι οὐδέ νυ τόν γε
γνωτοί τε γνωταί τε πυρὸς λελάχωσι θανόντα
ἀλλὰ κύνες ἐρύουσι πρὸ ἄστεος ἡμετέροιο
ὣς εἰπὼν μάστιγι κατωμαδὸν ἤλασεν ἵππους
κεκλόμενος Τρώεσσι κατὰ στίχας οἳ δὲ σὺν αὐτῷ
πάντες ὁμοκλήσαντες ἔχον ἐρυσάρματας ἵππους
ἠχῇ θεσπεσίῃ προπάροιθε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων
ῥεῖ ὄχθας καπέτοιο βαθείης ποσσὶν ἐρείπων
ἐς μέσσον κατέβαλλε γεφύρωσεν δὲ κέλευθον
μακρὴν ἠδ εὐρεῖαν ὅσον τἐπὶ δουρὸς ἐρωὴ
γίγνεται ὁππότ ἀνὴρ σθένεος πειρώμενος ᾗσι
τῇ ῥοἵ γε προχέοντο φαλαγγηδόν πρὸ δἈπόλλων
αἰγίδ ἔχων ἐρίτιμον ἔρειπε δὲ τεῖχος Ἀχαιῶν
ῥεῖα μάλ ὡς ὅτε τις ψάμαθον πάϊς ἄγχι θαλάσσης
ὅς τἐπεὶ οὖν ποιήσῃ ἀθύρματα νηπιέῃσιν
ἂψ αὖτις συνέχευε ποσὶν καὶ χερσὶν ἀθύρων
ὥς ῥα σὺ ἤϊε Φοῖβε πολὺν κάματον καὶ ὀϊζὺν
σύγχεας Ἀργείων αὐτοῖσι δὲ φύζαν ἐνῶρσας
ὣς οἳ μὲν παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες
Νέστωρ αὖτε μάλιστα Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν
εὔχετο χεῖρ ὀρέγων εἰς οὐρανὸν ἀστερόεντα
Ζεῦ πάτερ εἴ ποτέ τίς τοι ἐν Ἄργεΐ περ πολυπύρῳ
ἢ βοὸς ἢ οἰὸς κατὰ πίονα μηρία καίων
εὔχετο νοστῆσαι σὺ δὑπέσχεο καὶ κατένευσας
τῶν μνῆσαι καὶ ἄμυνον Ὀλύμπιε νηλεὲς ἦμαρ
ὣς ἔφατ εὐχόμενος μέγα δἔκτυπε μητίετα Ζεύς
ἀράων ἀΐων Νηληϊάδαο γέροντος
Τρῶες δὡς ἐπύθοντο Διὸς κτύπον αἰγιόχοιο
μᾶλλον ἐπ Ἀργείοισι θόρον μνήσαντο δὲ χάρμης
οἳ δὥς τε μέγα κῦμα θαλάσσης εὐρυπόροιο
νηὸς ὑπὲρ τοίχων καταβήσεται ὁππότ ἐπείγῃ
ἲς ἀνέμου ἣ γάρ τε μάλιστά γε κύματ ὀφέλλει
ὣς Τρῶες μεγάλῃ ἰαχῇ κατὰ τεῖχος ἔβαινον
ἵππους δεἰσελάσαντες ἐπὶ πρύμνῃσι μάχοντο
ἔγχεσιν ἀμφιγύοις αὐτοσχεδόν οἳ μὲν ἀφ ἵππων
οἳ δἀπὸ νηῶν ὕψι μελαινάων ἐπιβάντες
μακροῖσι ξυστοῖσι τά ῥά σφἐπὶ νηυσὶν ἔκειτο
ναύμαχα κολλήεντα κατὰ στόμα εἱμένα χαλκῷ
Πάτροκλος δεἷος μὲν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε
τείχεος ἀμφεμάχοντο θοάων ἔκτοθι νηῶν
τόφρ ὅ γἐνὶ κλισίῃ ἀγαπήνορος Εὐρυπύλοιο
ἧστό τε καὶ τὸν ἔτερπε λόγοις ἐπὶ δἕλκεϊ λυγρῷ
φάρμακ ἀκέσματ ἔπασσε μελαινάων ὀδυνάων
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῖχος ἐπεσσυμένους ἐνόησε
ᾤμωξέν τἄρ ἔπειτα καὶ ὣ πεπλήγετο μηρὼ
Εὐρύπυλ οὐκ ἔτι τοι δύναμαι χατέοντί περ ἔμπης
ἐνθάδε παρμενέμεν δὴ γὰρ μέγα νεῖκος ὄρωρεν
ἀλλὰ σὲ μὲν θεράπων ποτιτερπέτω αὐτὰρ ἔγωγε
τίς δοἶδ εἴ κέν οἱ σὺν δαίμονι θυμὸν ὀρίνω
παρειπών ἀγαθὴ δὲ παραίφασίς ἐστιν ἑταίρου
τὸν μὲν ἄρ ὣς εἰπόντα πόδες φέρον αὐτὰρ Ἀχαιοὶ
Τρῶας ἐπερχομένους μένον ἔμπεδον οὐδ ἐδύναντο
παυροτέρους περ ἐόντας ἀπώσασθαι παρὰ νηῶν
οὐδέ ποτε Τρῶες Δαναῶν ἐδύναντο φάλαγγας
ῥηξάμενοι κλισίῃσι μιγήμεναι ἠδὲ νέεσσιν
ἀλλ ὥς τε στάθμη δόρυ νήϊον ἐξιθύνει
τέκτονος ἐν παλάμῃσι δαήμονος ὅς ῥά τε πάσης
εὖ εἰδῇ σοφίης ὑποθημοσύνῃσιν Ἀθήνης
ἄλλοι δἀμφ ἄλλῃσι μάχην ἐμάχοντο νέεσσιν
Ἕκτωρ δἄντ Αἴαντος ἐείσατο κυδαλίμοιο
τὼ δὲ μιῆς περὶ νηὸς ἔχον πόνον οὐδὲ δύναντο
οὔθ ὃ τὸν ἐξελάσαι καὶ ἐνιπρῆσαι πυρὶ νῆα
ἔνθ υἷα Κλυτίοιο Καλήτορα φαίδιμος Αἴας
πῦρ ἐς νῆα φέροντα κατὰ στῆθος βάλε δουρί
δούπησεν δὲ πεσών δαλὸς δέ οἱ ἔκπεσε χειρός
Ἕκτωρ δὡς ἐνόησεν ἀνεψιὸν ὀφθαλμοῖσιν
ἐν κονίῃσι πεσόντα νεὸς προπάροιθε μελαίνης
Τρωσί τε καὶ Λυκίοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας
μὴ δή πω χάζεσθε μάχης ἐν στείνεϊ τῷδε
ἀλλ υἷα Κλυτίοιο σαώσατε μή μιν Ἀχαιοὶ
τεύχεα συλήσωσι νεῶν ἐν ἀγῶνι πεσόντα
ὣς εἰπὼν Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ
τοῦ μὲν ἅμαρθ ὃ δἔπειτα Λυκόφρονα Μάστορος υἱὸν
Αἴαντος θεράποντα Κυθήριον ὅς ῥα παρ αὐτῷ
ναῖ ἐπεὶ ἄνδρα κατέκτα Κυθήροισι ζαθέοισι
τόν ῥἔβαλεν κεφαλὴν ὑπὲρ οὔατος ὀξέϊ χαλκῷ
ἑσταότ ἄγχ Αἴαντος ὃ δὕπτιος ἐν κονίῃσι
νηὸς ἄπο πρυμνῆς χαμάδις πέσε λύντο δὲ γυῖα
Αἴας δἐρρίγησε κασίγνητον δὲ προσηύδα
Τεῦκρε πέπον δὴ νῶϊν ἀπέκτατο πιστὸς ἑταῖρος
Μαστορίδης ὃν νῶϊ Κυθηρόθεν ἔνδον ἐόντα
ἶσα φίλοισι τοκεῦσιν ἐτίομεν ἐν μεγάροισι
τὸν δἝκτωρ μεγάθυμος ἀπέκτανε ποῦ νύ τοι ἰοὶ
ὠκύμοροι καὶ τόξον ὅ τοι πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων
ὣς φάθ ὃ δὲ ξυνέηκε θέων δέ οἱ ἄγχι παρέστη
τόξον ἔχων ἐν χειρὶ παλίντονον ἠδὲ φαρέτρην
καί ῥἔβαλε Κλεῖτον Πεισήνορος ἀγλαὸν υἱὸν
Πουλυδάμαντος ἑταῖρον ἀγαυοῦ Πανθοΐδαο
ἡνία χερσὶν ἔχοντα ὃ μὲν πεπόνητο καθ ἵππους
τῇ γὰρ ἔχ ᾗ ῥα πολὺ πλεῖσται κλονέοντο φάλαγγες
Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος τάχα δαὐτῷ
ἦλθε κακόν τό οἱ οὔ τις ἐρύκακεν ἱεμένων περ
αὐχένι γάρ οἱ ὄπισθε πολύστονος ἔμπεσεν ἰός
κείν ὄχεα κροτέοντες ἄναξ δἐνόησε τάχιστα
Πουλυδάμας καὶ πρῶτος ἐναντίος ἤλυθεν ἵππων
τοὺς μὲν ὅ γἈστυνόῳ Προτιάονος υἱέϊ δῶκε
πολλὰ δἐπότρυνε σχεδὸν ἴσχειν εἰσορόωντα
ἵππους αὐτὸς δαὖτις ἰὼν προμάχοισιν ἐμίχθη
Τεῦκρος δἄλλον ὀϊστὸν ἐφ Ἕκτορι χαλκοκορυστῇ
αἴνυτο καί κεν ἔπαυσε μάχης ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν
εἴ μιν ἀριστεύοντα βαλὼν ἐξείλετο θυμόν
ἀλλ οὐ λῆθε Διὸς πυκινὸν νόον ὅς ῥἐφύλασσεν
Ἕκτορ ἀτὰρ Τεῦκρον Τελαμώνιον εὖχος ἀπηύρα
ὅς οἱ ἐϋστρεφέα νευρὴν ἐν ἀμύμονι τόξῳ
ῥῆξ ἐπὶ τῷ ἐρύοντι παρεπλάγχθη δέ οἱ ἄλλῃ
ἰὸς χαλκοβαρής τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός
Τεῦκρος δἐρρίγησε κασίγνητον δὲ προσηύδα
ὢ πόποι ἦ δὴ πάγχυ μάχης ἐπὶ μήδεα κείρει
δαίμων ἡμετέρης ὅ τέ μοι βιὸν ἔκβαλε χειρός
πρώϊον ὄφρ ἀνέχοιτο θαμὰ θρῴσκοντας ὀϊστούς
τὸν δἠμείβετ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας
ὦ πέπον ἀλλὰ βιὸν μὲν ἔα καὶ ταρφέας ἰοὺς
κεῖσθαι ἐπεὶ συνέχευε θεὸς Δαναοῖσι μεγήρας
αὐτὰρ χερσὶν ἑλὼν δολιχὸν δόρυ καὶ σάκος ὤμῳ
μάρναό τε Τρώεσσι καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς
μὴ μὰν ἀσπουδί γε δαμασσάμενοί περ ἕλοιεν
νῆας ἐϋσσέλμους ἀλλὰ μνησώμεθα χάρμης
ὣς φάθ ὃ δὲ τόξον μὲν ἐνὶ κλισίῃσιν ἔθηκεν
αὐτὰρ ὅ γἀμφ ὤμοισι σάκος θέτο τετραθέλυμνον
βῆ δἰέναι μάλα δὦκα θέων Αἴαντι παρέστη
Ἕκτωρ δὡς εἶδεν Τεύκρου βλαφθέντα βέλεμνα
νῆας ἀνὰ γλαφυράς δὴ γὰρ ἴδον ὀφθαλμοῖσιν
ἀνδρὸς ἀριστῆος Διόθεν βλαφθέντα βέλεμνα
ῥεῖα δἀρίγνωτος Διὸς ἀνδράσι γίγνεται ἀλκή
ἠδ ὅτινας μινύθῃ τε καὶ οὐκ ἐθέλῃσιν ἀμύνειν
ὡς νῦν Ἀργείων μινύθει μένος ἄμμι δἀρήγει
βλήμενος ἠὲ τυπεὶς θάνατον καὶ πότμον ἐπίσπῃ
τεθνάτω οὔ οἱ ἀεικὲς ἀμυνομένῳ περὶ πάτρης
τεθνάμεν ἀλλ ἄλοχός τε σόη καὶ παῖδες ὀπίσσω
καὶ οἶκος καὶ κλῆρος ἀκήρατος εἴ κεν Ἀχαιοὶ
οἴχωνται σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
Αἴας δαὖθ ἑτέρωθεν ἐκέκλετο οἷς ἑτάροισιν
αἰδὼς Ἀργεῖοι νῦν ἄρκιον ἢ ἀπολέσθαι
ἠὲ σαωθῆναι καὶ ἀπώσασθαι κακὰ νηῶν
ἦ ἔλπεσθ ἢν νῆας ἕλῃ κορυθαίολος Ἕκτωρ
ἐμβαδὸν ἵξεσθαι ἣν πατρίδα γαῖαν ἕκαστος