Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ὡς δ ὅτε τίς τε μύωπι τετυμμένος ἔσσυτο ταῦρος
πίσεά τε προλιπὼν καὶ ἑλεσπίδας οὐδὲ νομήων
οὐδ ἀγέλης ὄθεται πρήσσει δ ὁδόν ἄλλοτ ἄπαυστος
ἄλλοτε δ ἱστάμενος καὶ ἀνὰ πλατὺν αὐχέν ἀείρων
ἵησιν μύκημα κακῷ βεβολημένος οἴστρῳ
ὧς ὅγε μαιμώων ὁτὲ μὲν θοὰ γούνατ ἔπαλλεν
συνεχέως ὁτὲ δ αὖτε μεταλλήγων καμάτοιο
τῆλε διαπρύσιον μεγάλῃ βοάασκεν ἀυτῇ
αὐτίκα δ ἀκροτάτας ὑπερέσχεθεν ἄκριας ἀστὴρ
ἠῷος πνοιαὶ δὲ κατήλυθον ὦκα δὲ Τῖφυς
ἐσβαίνειν ὀρόθυνεν ἐπαύρεσθαί τ ἀνέμοιο
οἱ δ εἴσβαινον ἄφαρ λελιημένοι ὕψι δὲ νηὸς
εὐναίας ἐρύσαντες ἀνεκρούσαντο κάλωας
κυρτώθη δ ἀνέμῳ λίνα μεσσόθι τῆλε δ ἀπ ἀκτῆς
ἦμος δ οὐρανόθεν χαροπὴ ὑπολάμπεται ἠὼς
ἐκ περάτης ἀνιοῦσα διαγλαύσσουσι δ ἀταρποί
καὶ πεδία δροσόεντα φαεινῇ λάμπεται αἴγλῃ
ἐν δέ σφιν κρατερὸν νεῖκος πέσεν ἐν δὲ κολῳὸς
ἄσπετος εἰ τὸν ἄριστον ἀποπρολιπόντες ἔβησαν
οὔτε τι τοῖον ἔπος μετεφώνεεν οὔτε τι τοῖον
Αἰσονίδης ἀλλ ἧστο βαρείῃ νειόθεν ἄτῃ
θυμὸν ἔδων Τελαμῶνα δ ἕλεν χόλος ὧδέ τ ἔειπεν
Ἡρακλῆα λιπεῖν σέο δ ἔκτοθι μῆτις ὄρωρεν
ὄφρα τὸ κείνου κῦδος ἀν Ἑλλάδα μή σε καλύψῃ
αἴ κε θεοὶ δώωσιν ὑπότροπον οἴκαδε νόστον
ἀλλὰ τί μύθων ἦδος ἐπεὶ καὶ νόσφιν ἑταίρων
εἶμι τεῶν οἳ τόνγε δόλον συνετεκτήναντο
ἦ καὶ ἐς Ἁγνιάδην Τῖφυν θόρε τὼ δέ οἱ ὄσσε
ὄστλιγγες μαλεροῖο πυρὸς ὣς ἰνδάλλοντο
καί νύ κεν ἂψ ὀπίσω Μυσῶν ἐπὶ γαῖαν ἵκοντο
λαῖτμα βιησάμενοι ἀνέμου τ ἄλληκτον ἰωήν
Αἰακίδην χαλεποῖσιν ἐρητύεσκον ἔπεσσιν
σχέτλιοι ἦ τέ σφιν στυγερὴ τίσις ἔπλετ ὀπίσσω
χερσὶν ὑφ Ἡρακλῆος ὅ μιν δίζεσθαι ἔρυκον
ἄθλων γὰρ Πελίαο δεδουπότος ἂψ ἀνιόντας
τήνῳ ἐν ἀμφιρύτῃ πέφνεν καὶ ἀμήσατο γαῖαν
ἀμφ αὐτοῖς στήλας τε δύω καθύπερθεν ἔτευξεν
ὧν ἑτέρη θάμβος περιώσιον ἀνδράσι λεύσσειν
κίνυται ἠχήεντος ὑπὸ πνοιῇ βορέαο
καὶ τὰ μὲν ὧς ἤμελλε μετὰ χρόνον ἐκτελέεσθαι
τοῖσιν δὲ Γλαῦκος βρυχίης ἁλὸς ἐξεφαάνθη
Νηρῆος θείοιο πολυφράδμων ὑποφήτης
ὕψι δὲ λαχνῆέν τε κάρη καὶ στήθε ἀείρας
νειόθεν ἐκ λαγόνων στιβαρῇ ἐπορέξατο χειρὶ
νηίου ὁλκαίοιο καὶ ἴαχεν ἐσσυμένοισιν
ἐκπλῆσαι μογέοντα δυώδεκα πάντας ἀέθλους
ναίειν δ ἀθανάτοισι συνέστιον εἴ κ ἔτι παύρους
ἐξανύσῃ τῶ μή τι ποθὴ κείνοιο πελέσθω
αὔτως δ αὖ Πολύφημον ἐπὶ προχοῇσι Κίοιο
πέπρωται Μυσοῖσι περικλεὲς ἄστυ καμόντα
μοῖραν ἀναπλήσειν Χαλύβων ἐν ἀπείρονι γαίῃ
αὐτὰρ Ὕλαν φιλότητι θεὰ ποιήσατο νύμφη
ὃν πόσιν οἷό περ οὕνεκ ἀποπλαγχθέντες ἔλειφθεν
ἦ καὶ κῦμ ἀλίαστον ἐφέσσατο νειόθι δύψας
ἀμφὶ δέ οἱ δίνῃσι κυκώμενον ἄφρεεν ὕδωρ
πορφύρεον κοίλην δὲ διὲξ ἁλὸς ἔκλυσε νῆα
γήθησαν δ ἥρωες ὁ δ ἐσσυμένως ἐβεβήκει
Αἰακίδης Τελαμὼν ἐς Ἰήσονα χεῖρα δὲ χειρὶ
ἄκρην ἀμφιβαλὼν προσπτύξατο φώνησέν τε
εἴ τί περ ἀασάμην πέρι γάρ μἄχος εἷλεν ἐνισπεῖν
μῦθον ὑπερφίαλόν τε καὶ ἄσχετον ἀλλ ἀνέμοισιν
δώομεν ἀμπλακίην ὡς καὶ πάρος εὐμενέοντες
τὸν δ αὖτ Αἴσονος υἱὸς ἐπιφραδέως προσέειπεν
φὰς ἐνὶ τοῖσιν ἅπασιν ἐνηέος ἀνδρὸς ἀλείτην
ἔμμεναι ἀλλ οὐ θήν τοι ἀδευκέα μῆνιν ἀέξω
πρίν περ ἀνιηθείς ἐπεὶ οὐ περὶ πώεσι μήλων
οὐδὲ περὶ κτεάτεσσι χαλεψάμενος μενέηνας
ἀλλ ἑτάρου περὶ φωτός ἔολπα δέ τοι σὲ καὶ ἄλλῳ
ἀμφ ἐμεῦ εἰ τοιόνδε πέλοι ποτέ δηρίσασθαι
ἦ ῥα καὶ ἀρθμηθέντες ὅπῃ πάρος ἑδριόωντο
τὼ δὲ Διὸς βουλῇσιν ὁ μὲν Μυσοῖσι βαλέσθαι
μέλλεν ἐπώνυμον ἄστυ πολισσάμενος ποταμοῖο
αὖτις ἰὼν πονέεσθαι ἐπηπείλησε δὲ γαῖαν
Μυσίδ ἀναστήσειν αὐτοσχεδόν ὁππότε μή οἱ
ἢ ζωοῦ εὕροιεν Ὕλα μόρον ἠὲ θανόντος
τοῖο δὲ ῥύσι ὄπασσαν ἀποκρίναντες ἀρίστους
υἱέας ἐκ δήμοιο καὶ ὅρκια ποιήσαντο
μήποτε μαστεύοντες ἀπολλήξειν καμάτοιο
τούνεκεν εἰσέτι νῦν περ Ὕλαν ἐρέουσι Κιανοί
κοῦρον Θειοδάμαντος ἐυκτιμένης τε μέλονται
Τρηχῖνος δὴ γάρ ῥα κατ αὐτόθι νάσσατο παῖδας
οὕς οἱ ῥύσια κεῖθεν ἐπιπροέηκαν ἄγεσθαι
Νηῦν δὲ πανημερίην ἄνεμος φέρε νυκτί τε πάσῃ
λάβρος ἐπιπνείων ἀτὰρ οὐδ ἐπὶ τυτθὸν ἄητο
ἠοῦς τελλομένης οἱ δὲ χθονὸς εἰσανέχουσαν
ἀκτὴν ἐκ κόλποιο μάλ εὐρεῖαν ἐσιδέσθαι
φρασσαμενοι κώπῃσιν ἅμ ἠελίῳ ἐπέκελσαν
μνήσομαι οὐδὲ λάθωμαι Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο
ὅντε θεοὶ κατὰ δῶμα Διὸς τρομέουσιν ἰόντα
καί ῥά τἀναΐσσουσιν ἐπὶ σχεδὸν ἐρχομένοιο
πάντες ἀφ ἑδράων ὅτε φαίδιμα τόξα τιταίνει
Λητὼ δοἴη μίμνε παραὶ Διὶ τερπικεραύνῳ
καί οἱ ἀπ ἰφθίμων ὤμων χείρεσσιν ἑλοῦσα
τόξα κατεκρέμασε πρὸς κίονα πατρὸς ἑοῖο
πασσάλου ἐκ χρυσέου τὸν δἐς θρόνον εἷσεν ἄγουσα
τῷ δἄρα νέκταρ ἔδωκε πατὴρ δέπαϊ χρυσείῳ
δεικνύμενος φίλον υἱόν ἔπειτα δὲ δαίμονες ἄλλοι
ἔνθα καθίζουσιν χαίρει δέ τε πότνια Λητώ
οὕνεκα τοξοφόρον καὶ καρτερὸν υἱὸν ἔτικτε
χαῖρε μάκαιρ ὦ Λητοῖ ἐπεὶ τέκες ἀγλαὰ τέκνα
Ἀπόλλωνά τἄνακτα καὶ Ἄρτεμιν ἰοχέαιραν
τὴν μὲν ἐν Ὀρτυγίῃ τὸν δὲ κραναῇ ἐνὶ Δήλῳ
κεκλιμένη πρὸς μακρὸν ὄρος καὶ Κύνθιον ὄχθον
ἀγχοτάτω φοίνικος ἐπ Ἰνωποῖο ῥεέθροις
πάντη γάρ τοι Φοῖβε νόμοι βεβλήατ ἀοιδῆς
ἠμὲν ἀν ἤπειρον πορτιτρόφον ἠδ ἀνὰ νήσους
πᾶσαι δὲ σκοπιαί τοι ἅδον καὶ πρώονες ἄκροι
ὑψηλῶν ὀρέων ποταμοί θἅλαδε προρέοντες
ἀκταί τεἰς ἅλα κεκλιμέναι λιμένες τε θαλάσσης
ἦ ὥς σε πρῶτον Λητὼ τέκε χάρμα βροτοῖσι
κλινθεῖσα πρὸς Κύνθου ὄρος κραναῇ ἐνὶ νήσῳ
Δήλῳ ἐν ἀμφιρύτῃ ἑκάτερθε δὲ κῦμα κελαινὸν
ἐξῄει χέρσονδε λιγυπνοίοις ἀνέμοισιν
ἔνθεν ἀπορνύμενος πᾶσι θνητοῖσιν ἀνάσσεις
ὅσσους Κρήτη τἐντὸς ἔχει καὶ δῆμος Ἀθηνῶν
νῆσός τΑἰγίνη ναυσικλειτή τΕὔβοια
Αἰγαί Πειρεσίαι τε καὶ ἀγχιάλη Πεπάρηθος
Θρηίκιός τἈθόως καὶ Πηλίου ἄκρα κάρηνα
Σκῦρος καὶ Φώκαια καὶ Αὐτοκάνης ὄρος αἰπύ
Ἴμβρος τεὐκτιμένη καὶ Λῆμνος ἀμιχθαλόεσσα
Λέσβος τἠγαθέη Μάκαρος ἕδος Αἰολίωνος
καὶ Χίος ἣ νήσων λιπαρωτάτη εἰν ἁλὶ κεῖται
παιπαλόεις τε Μίμας καὶ Κωρύκου ἄκρα κάρηνα
καὶ Κλάρος αἰγλήεσσα καὶ Αἰσαγέης ὄρος αἰπὺ
καὶ Σάμος ὑδρηλὴ Μυκάλης ταἰπεινὰ κάρηνα
Μίλητός τε Κόως τε πόλις Μερόπων ἀνθρώπων
καὶ Κνίδος αἰπεινὴ καὶ Κάρπαθος ἠνεμόεσσα
Νάξος τἠδὲ Πάρος Ῥήναιά τε πετρήεσσα
τόσσον ἔπ ὠδίνουσα Ἑκηβόλον ἵκετο Λητώ
αἳ δὲ μάλ ἐτρόμεον καὶ ἐδείδισαν οὐδέ τις ἔτλη
Φοῖβον δέξασθαι καὶ πιοτέρη περ ἐοῦσα
πρίν γὅτε δή ῥἐπὶ Δήλου ἐβήσατο πότνια Λητὼ
καί μιν ἀνειρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
οὐδ εὔβων σέ γἔσεσθαι ὀίομαι οὔτ εὔμηλον
οὐδὲ τρύγην οἴσεις οὔτ ἂρ φυτὰ μυρία φύσεις
εἰ δέ κἈπόλλωνος ἑκαέργου νηὸν ἔχῃσθα
ἄνθρωποί τοι πάντες ἀγινήσουσ ἑκατόμβας
ἐνθάδ ἀγειρόμενοι κνίσση δέ τοι ἄσπετος αἰεὶ
δημοῦ ἀναΐξει βοσκήσεις θοἵ κέ σἔχωσι
χειρὸς ἀπ ἀλλοτρίης ἐπεὶ οὔ τοι πῖαρ ὑπ οὖδας
ὣς φάτο χαῖρε δὲ Δῆλος ἀμειβομένη δὲ προσηύδα
Λητοῖ κυδίστη θύγατερ μεγάλου Κοίοιο
ἀσπασίη κεν ἐγώ γε γονὴν ἑκάτοιο ἄνακτος
δεξαίμην αἰνῶς γὰρ ἐτήτυμόν εἰμι δυσηχὴς
ἀνδράσιν ὧδε δέ κεν περιτιμήεσσα γενοίμην
ἀλλὰ τόδε τρομέω Λητοῖ ἔπος οὐδέ σε κεύσω
λίην γάρ τινά φασιν ἀτάσθαλον Ἀπόλλωνα
ἔσσεσθαι μέγα δὲ πρυτανευσέμεν ἀθανάτοισι
καὶ θνητοῖσι βροτοῖσιν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν
τῷ ῥαἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν
μή ὁπότ ἂν τὸ πρῶτον ἴδῃ φάος ἠελίοιο
νῆσον ἀτιμήσας ἐπεὶ ἦ κραναήπεδός εἰμι
ποσσὶ καταστρέψας ὤσῃ ἁλὸς ἐν πελάγεσσιν
ἔνθ ἐμὲ μὲν μέγα κῦμα κατὰ κρατὸς ἅλις αἰεὶ
κλύσσει ὃ δἄλλην γαῖαν ἀφίξεται ἥ κεν ἅδῃ οἱ
τεύξασθαι νηόν τε καὶ ἄλσεα δενδρήεντα
πουλύποδες δἐν ἐμοὶ θαλάμας φῶκαί τε μέλαιναι
οἰκία ποιήσονται ἀκηδέα χήτεϊ λαῶν
ἀλλ εἴ μοι τλαίης γε θεά μέγαν ὅρκον ὀμόσσαι
ἐνθάδε μιν πρῶτον τεύξειν περικαλλέα νηὸν
ἔμμεναι ἀνθρώπων χρηστήριον αὐτὰρ ἔπειτα
τεύξασθαι νηούς τε καὶ ἄλσεα δενδρηέντα
πάντας ἐπ ἀνθρώπους ἐπεὶ ἦ πολυώνυμος ἔσται
ὣς ἄρ ἔφη Λητὼ δὲ θεῶν μέγαν ὅρκον ὄμοσσε
ἴστω νῦν τάδε Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθεν
καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ ὅστε μέγιστος
ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσιν
ἦ μὴν Φοίβου τῇδε θυώδης ἔσσεται αἰεὶ
βωμὸς καὶ τέμενος τίσει δέ σέ γἔξοχα πάντων
αὐτὰρ ἐπεί ῥὄμοσέν τε τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον
Δῆλος μὲν μάλα χαῖρε γονῇ ἑκάτοιο ἄνακτος
Λητὼ δἐννῆμάρ τε καὶ ἐννέα νύκτας ἀέλπτοις
ὠδίνεσσι πέπαρτο θεαὶ δἔσαν ἔνδοθι πᾶσαι
ὅσσαι ἄρισται ἔασι Διώνη τε Ῥείη τε
Ἰχναίη τε Θέμις καὶ ἀγάστονος Ἀμφιτρίτη
ἄλλαι τἀθάναται νόσφιν λευκωλένου Ἥρης
ἧστο γὰρ ἐν μεγάροισι Διὸς νεφεληγερέταο
μούνη δοὐκ ἐπέπυστο μογοστόκος Εἰλείθυια
ἧστο γὰρ ἄκρῳ Ὀλύμπῳ ὑπὸ χρυσέοισι νέφεσσιν
Ἥρης φραδμοσύνης λευκωλένου ἥ μιν ἔρυκε
ζηλοσύνῃ ὅτ ἄρ υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε
Λητὼ τέξεσθαι καλλιπλόκαμος τότ ἔμελλεν
αἳ δἾριν προὔπεμψαν ἐυκτιμένης ἀπὸ νήσου
ἀξέμεν Εἰλείθυιαν ὑποσχόμεναι μέγαν ὅρμον
χρυσείοισι λίνοισιν ἐερμένον ἐννεάπηχυν
νόσφιν δἤνωγον καλέειν λευκωλένου Ἥρης
νή μιν ἔπειτ ἐπέεσσιν ἀποστρέψειεν ἰοῦσαν
αὐτὰρ ἐπεὶ τό γἄκουσε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις
βῆ ῥα θέειν ταχέως δὲ διήνυσε πᾶν τὸ μεσηγύ
αὐτὰρ ἐπεί ῥἵκανε θεῶν ἕδος αἰπὺν Ὄλυμπον
αὐτίκ ἄρ Εἰλείθυιαν ἀπὲκ μεγάροιο θύραζε
ἐκπροκαλεσσαμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
πάντα μάλ ὡς ἐπέτελλον Ὀλύμπια δώματ ἔχουσαι
τῇ δἄρα θυμὸν ἔπειθεν ἐνὶ στήθεσσι φίλοισι
βὰν δὲ ποσὶ τρήρωσι πελειάσιν ἴθμαθ ὁμοῖαι
εὖτ ἐπὶ Δήλου ἔβαινε μογοστόκος Εἰλείθυια
ἀμφὶ δὲ φοίνικι βάλε πήχεε γοῦνα δἔρεισε
λειμῶνι μαλακῷ μείδησε δὲ γαῖ ὑπένερθεν
ἐκ δἔθορε πρὸ φόωσδε θεαὶ δὀλόλυξαν ἅπασαι
ἁγνῶς καὶ καθαρῶς σπάρξαν δἐν φάρεϊ λευκῷ
λεπτῷ νηγατέῳ περὶ δὲ χρύσεον στρόφον ἧκαν
οὐδ ἄρ Ἀπόλλωνα χρυσάορα θήσατο μήτηρ
ἀλλὰ Θέμις νέκταρ τε καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν
ἀθανάτῃσιν χερσὶν ἐπήρξατο χαῖρε δὲ Λητώ
οὕνεκα τοξοφόρον καὶ καρτερὸν υἱὸν ἔτικτεν
αὐτὰρ ἐπεὶ δή Φοῖβε κατέβρως ἄμβροτον εἶδαρ
οὔ σέ γἔπειτ ἴσχον χρύσεοι στρόφοι ἀσπαίροντα
οὐδ ἔτι δέσματ ἔρυκε λύοντο δὲ πείρατα πάντα
αὐτίκα δἀθανάτῃσι μετηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων
εἴη μοι κίθαρίς τε φίλη καὶ καμπύλα τόξα
χρήσω δἀνθρώποισι Διὸς νημερτέα βουλήν
ὣς εἰπὼν ἐβίβασκεν ἐπὶ χθονὸς εὐρυοδείης
Φοῖβος ἀκερσεκόμης ἑκατηβόλος αἳ δἄρα πᾶσαι
θάμβεον ἀθάναται χρυσῷ δἄρα Δῆλος ἅπασα
γηθοσύνῃ ὅτι μιν θεὸς εἵλετο οἰκία θέσθαι
νήσων ἠπείρου τε φίλησε δὲ κηρόθι μᾶλλον
ἤνθησ ὡς ὅτε τε ῥίον οὔρεος ἄνθεσιν ὕλης
αὐτὸς δἀργυρότοξε ἄναξ ἑκατηβόλ Ἄπολλον
ἄλλοτε μέν τἐπὶ Κύνθου ἐβήσαο παιπαλόεντος
ἄλλοτε δἂν νήσους τε καὶ ἀνέρας ἠλάσκαζες
πολλοί τοι νηοί τε καὶ ἄλσεα δενδρήεντα
πᾶσαι δὲ σκοπιαί τε φίλαι καὶ πρώονες ἄκροι
ἀλλὰ σὺ Δήλῳ Φοῖβε μάλιστ ἐπιτέρπεαι ἦτορ
ἔνθα τοι ἑλκεχίτωνες Ἰάονες ἠγερέθονται
αὐτοῖς σὺν παίδεσσι καὶ αἰδοίῃς ἀλόχοισιν
οἱ δέ σε πυγμαχίῃ τε καὶ ὀρχηθμῷ καὶ ἀοιδῇ
μνησάμενοι τέρπουσιν ὅτ ἄν στήσωνται ἀγῶνα
φαίη κἀθανάτους καὶ ἀγήρως ἔμμεναι αἰεί
ὃς τόθ ὑπαντιάσει ὅτ Ἰάονες ἀθρόοι εἶεν
πάντων γάρ κεν ἴδοιτο χάριν τέρψαιτο δὲ θυμὸν
ἄνδρας τεἰσορόων καλλιζώνους τε γυναῖκας
νῆάς τὠκείας ἠδ αὐτῶν κτήματα πολλά
πρὸς δὲ τόδε μέγα θαῦμα ὅου κλέος οὔποτ ὀλεῖται
κοῦραι Δηλιάδες ἑκατηβελέταο θεράπναι
αἵ τἐπεὶ ἂρ πρῶτον μὲν Ἀπόλλων ὑμνήσωσιν
αὖτις δαὖ Λητώ τε καὶ Ἄρτεμιν ἰοχέαιραν
μνησάμεναι ἀνδρῶν τε παλαιῶν ἠδὲ γυναικῶν
ὕμνον ἀείδουσιν θέλγουσι δὲ φῦλ ἀνθρώπων
πάντων δἀνθρώπων φωνὰς καὶ βαμβαλιαστὺν
μιμεῖσθ ἴσασιν φαίη δέ κεν αὐτὸς ἕκαστος
φθέγγεσθ οὕτω σφιν καλὴ συνάρηρεν ἀοιδή
ἀλλ ἄγεθ ἱλήκοι μὲν Ἀπόλλων Ἀρτέμιδιξύν
χαίρετε δὑμεῖς πᾶσαι ἐμεῖο δὲ καὶ μετόπισθεν
μνήσασθ ὁππότε κέν τις ἐπιχθονίων ἀνθρώπων
ἐθάδ ἁνείρηται ξεῖνος ταλαπείριος ἐλθών
ὦ κοῦραι τίς δὔμμιν ἀνὴρ ἥδιστος ἀοιδῶν
ὑμεῖς δεὖ μάλα πᾶσαι ὑποκρίνασθαι ἀφήμως
τυφλὸς ἀνήρ οἰκεῖ δὲ Χίῳ ἔνι παιπαλοέσσῃ
τοῦ μᾶσαι μετόπισθεν ἀριστεύσουσιν ἀοιδαί
ἡμεῖς δὑμέτερον κλέος οἴσομεν ὅσσον ἐπ αἶαν
ἀνθρώπων στρεφόμεσθα πόλεις εὖ ναιεταώσας
οἳ δἐπὶ δὴ πείσονται ἐπεὶ καὶ ἐτήτυμόν ἐστιν
αὐτὰρ ἐγὼν οὐ λήξω ἑκηβόλον Ἀπόλλωνα
ὦ ἄνα καὶ Λυκίην καὶ Μῃονίην ἐρατεινὴν
καὶ Μίλητον ἔχεις ἔναλον πόλιν ἱμερόεσσαν
αὐτὸς δαὖ Δήλοιο περικλύστοιο ἀνάσσεις
εἶσι δὲ φορμίζων Λητοῦς ἐρικυδέος υἱὸς
φόρμιγγι γλαφυρῇ πρὸς Πυθὼ πετρήεσσαν
ἄμβροτα εἵματ ἔχων τεθυωμένα τοῖο δὲ φόρμιγξ
ἔνθεν δὲ πρὸς Ὄλυμπον ἀπὸ χθονός ὥστε νόημα
εἶσι Διὸς πρὸς δῶμα θεῶν μεθ ὁμήγυριν ἄλλων
αὐτίκα δἀθανάτοισι μέλει κίθαρις καὶ ἀοιδή
Μοῦσαι μέν θἅμα πᾶσαι ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ
ὑμνεῦσίν ῥα θεῶν δῶρ ἄμβροτα ἠδ ἀνθρώπων
τλημοσύνας ὅσ ἔχοντες ὑπ ἀθανάτοισι θεοῖσι
ζώουσ ἀφραδέες καὶ ἀμήχανοι οὐδὲ δύνανται
εὑρέμεναι θανάτοιό τἄκος καὶ γήραος ἄλκαρ
αὐτὰρ ἐυπλόκαμοι Χάριτες καὶ ἐύφρονες Ὧραι
Ἁρμονίη θἭβη τε Διὸς θυγάτηρ τἈφροδίτη
ὀρχεῦντ ἀλλήλων ἐπὶ καρπῷ χεῖρας ἔχουσαι
τῇσι μὲν οὔτ αἰσχρὴ μεταμέλπεται οὔτ ἐλάχεια
Ἄρτεμις ἰοχέαιρα ὁμότροφος Ἀπόλλωνι
ἐν δαὖ τῇσιν Ἄρης καὶ ἐύσκοπος Ἀργειφόντης
καλὰ καὶ ὕψι βιβάς αἴγλη δέ μιν ἀμφιφαείνει
μαρμαρυγαί τε ποδῶν καὶ ἐυκλώστοιο χιτῶνος
οἳ δἐπιτέρπονται θυμὸν μέγαν εἰσορόωντες
Λητώ τε χρυσοπλόκαμος καὶ μητίετα Ζεὺς
υἷα φίλον παίζοντα μετ ἀθανάτοισι θεοῖσι
ἠέ σἐνὶ μνηστῆρσιν ἀείδω καὶ φιλότητι
ὅππως μνωόμενος ἔκιες Ἀζαντίδα κούρην
ἢ ἅμα Λευκίππῳ καὶ Λευκίπποιο δάμαρτι
ἢ ὡς τὸ πρῶτον χρηστήριον ἀνθρώποισι
ζητεύων κατὰ γαῖαν ἔβης ἑκατηβόλ Ἄπολλον
Πιερίην μὲν πρῶτον ἀπ Οὐλύμποιο κατῆλθες
Λέκτον τἠμαθοέντα παρέστιχες ἠδ Ἐνιῆνας
καὶ διὰ Περραιβούς τάχα δεἰς Ἰαωλκὸν ἵκανες
Κηναίου τἐπέβης ναυσικλειτῆς Εὐβοίης
στῆς δἐπὶ Ληλάντῳ πεδίῳ τό τοι οὐχ ἅδε θυμῷ
ἔνθεν δΕὔριπον διαβάς ἑκατηβόλ Ἄπολλον
βῆς ἄν ὄρος ζάθεον χλωρόν τάχα δἷξες ἀπ αὐτοῦ
ἐς Μυκαλησσὸν ἰὼν καὶ Τευμησσὸν λεχεποίην
Θήβης δεἰσαφίκανες ἕδος καταειμένον ὕλῃ
οὐ γάρ πώ τις ἔναιε βροτῶν ἱερῇ ἐνὶ Θήβῃ
οὐδ ἄρα πω τότε γἦσαν ἀταρπιτοὶ οὐδὲ κέλευθοι
Θήβης ἂμ πεδίον πυρηφόρον ἀλλ ἔχεν ὕλη
ἔνθεν δὲ προτέρω ἔκιες ἑκατηβόλ Ἄπολλον
ἔνθα νεοδμὴς πῶλος ἀναπνέει ἀχθόμενός περ
ἕλκων ἅρματα καλά χαμαὶ δἐλατὴρ ἀγαθός περ
κείν ὄχεα κροτέουσι ἀνακτορίην ἀφιέντες
εἰ δέ κεν ἅρματ ἀγῇσιν ἐν ἄλσεϊ δενδρήεντι
ἵππους μὲν κομέουσι τὰ δὲ κλίναντες ἐῶσιν
ὣς γὰρ τὰ πρώτισθ ὁσίη γένεθ οἳ δὲ ἄνακτι
εὔχονται δίφρον δὲ θεοῦ τότε μοῖρα φυλάσσει
Κηφισσὸν δἄρ ἔπειτα κιχήσαο καλλιρέεθρον
ὅς τε Λιλαίηθεν προχέει καλλίρροον ὕδωρ
τὸν διαβάς Ἑκάεργε καὶ Ὠκαλέην πολύπυργον
ἔνθεν ἄρ εἰς Ἁλίαρτον ἀφίκεο ποιήεντα
βῆς δἐπὶ Τελφούσης τόθι τοι ἅδε χῶρος ἀπήμων
στῆς δὲ μάλ ἄγχ αὐτῆς καὶ μιν πρὸς μῦθον ἔειπες
Τελφοῦσ ἐνθάδε δὴ φρονέω περικαλλέα νηὸν
ἀνθρώπων τεῦξαι χρηστήριον οἵτε μοι αἰεὶ
ἐνθάδ ἀγινήσουσι τεληέσσας ἑκατόμβας
ἠμὲν ὅσοι Πελοπόννησον πίειραν ἔχουσιν
ἠδ ὅσοι Εὐρώπην τε καὶ ἀμφιρύτας κατὰ νήσους
χρησόμενοι τοῖσιν δέ κἐγὼ νημερτέα βουλὴν
ὣς εἰπὼν διέθηκε θεμείλια Φοῖβος Ἀπόλλων
εὐρέα καὶ μάλα μακρὰ διηνεκές ἣ δὲ ἰδοῦσα
φοῖβε ἄναξ ἑκάεργε ἔπος τί τοι ἐν φρεσὶ θήσω
ἐνθάδ ἐπεὶ φρονέεις τεῦξαι περικαλλέα νηὸν
ἔμμεναι ἀνθρώποις χρηστήριον οἵτε τοι αἰεὶ
ἀλλ ἔκ τοι ἐρέω σὺ δἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι
πημανέει σαἰεὶ κτύπος ἵππων ὠκειάων
ἔνθα τις ἀνθρώπων βουλήσεται εἰσοράασθαι
ἅρματά τεὐποίητα καὶ ὠκυπόδων κτύπον ἵππων
ἢ νηόν τε μέγαν καὶ κτήματα πόλλ ἐνεόντα
ἀλλ εἰ δή τι πίθοιο σὺ δὲ κρείσσων καὶ ἀρείων
ἐσσί ἄναξ ἐμέθεν σεῦ δὲ σθένος ἐστὶ μέγιστον
ἐν Κρίσῃ ποίησαι ὑπὸ πτυχὶ Παρνησοῖο
ἔνθ οὔθ ἅρματα καλὰ δονήσεται οὔτε τοι ἵππων
ὠκυπόδων κτύπος ἔσται ἐύδμητον περὶ βωμόν
ἀλλά τοι ὣς προσάγοιεν Ἰηπαιήονι δῶρα
ἀνθρώπων κλυτὰ φῦλα σὺ δὲ φρένας ἀμφιγεγηθὼς
δέξαι ἱερὰ καλὰ περικτιόνων ἀνθρώπων
ὣς εἰποῦσ Ἑκάτου πέπιθε φρένας ὄφρα οἱ αὐτῇ
Τελφούσῃ κλέος εἴη ἐπὶ χθονί μηδ Ἑκάτοιο
ἷξες δἐς Φλεγύων ἀνδρῶν πόλιν ὑβριστάων
οἳ Διὸς οὐκ ἀλέγοντες ἐπὶ χθονὶ ναιετάασκον
ἐν καλῇ βήσσῃ Κηφισίδος ἐγγύθι λίμνης
ἔνθεν καρπαλίμως προσέβης πρὸς δειράδα θύων
ἵκεο δἐς Κρίσην ὑπὸ Παρνησὸν νιφόεντα
κνημὸν πρὸς Ζέφυρον τετραμμένον αὐτὰρ ὕπερθεν
πέτρη ἐπικρέμαται κοίλη δὑποδέδρομε βῆσσα
τρηχεῖ ἔνθα ἄναξ τεκμήρατο Φοῖβος Ἀπόλλων
νηὸν ποιήσασθαι ἐπήρατον εἶπέ τε μῦθον
ἐνθάδε δὴ φρονέω τεῦξαι περικαλλέα νηὸν
ἔμμεναι ἀνθρώποις χρηστήριον οἵτε μοι αἰεὶ
χρησόμενοι τοῖσιν δἄρ ἐγὼ νημερτέα βουλὴν
πᾶσι θεμιστεύοιμι χρέων ἐνὶ πίονι νηῷ
εὐρέα καὶ μάλα μακρὰ διηνεκές αὐτὰρ ἐπ αὐτοῖς
υἱέες Ἐργίνου φίλοι ἀθανάτοισι θεοῖσιν
ἀμφὶ δὲ νηὸν ἔνασσαν ἀθέσφατα φῦλ ἀνθρώπων
ξεστοῖσιν λάεσσιν ἀοίδιμον ἔμμεναι αἰεί
ἀγχοῦ δὲ κρήνη καλλίρροος ἔνθα δράκαιναν
κτεῖνεν ἄναξ Διὸς υἱός ἀπὸ κρατεροῖο βιοῖο
ζατρεφέα μεγάλην τέρας ἄγριον ἣ κακὰ πολλὰ
ἀνθρώπους ἔρδεσκεν ἐπὶ χθονί πολλὰ μὲν αὐτούς
πολλὰ δὲ μῆλα ταναύποδ ἐπεὶ πέλε πῆμα δαφοινόν
καὶ ποτε δεξαμένη χρυσοθρόνου ἔτρεφεν Ἥρης
δεινόν τἀργαλέον τε Τυφάονα πῆμα βροτοῖσιν
ὅν ποτ ἄρ Ἥρη ἔτικτε χολωσαμένη Διὶ πατρί
ἡνίκ ἄρα Κρονίδης ἐρικυδέα γείνατ Ἀθήνην
ἐν κορυφῇ ἣ δαἶψα χολώσατο πότνια Ἥρη
ἠδὲ καὶ ἀγρομένοισι μετ ἀθανάτοισιν ἔειπε
κέκλυτέ μευ πάντες τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι
ὡς ἔμ ἀτιμάζειν ἄρχει νεφεληγερέτα Ζεὺς
πρῶτος ἐπεί μἄλοχον ποιήσατο κέδν εἰδυῖαν
καὶ νῦν νόσφιν ἐμεῖο τέκε γλαυκῶπιν Ἀθήνην
ἣ πᾶσιν μακάρεσσι μεταπρέπει ἀθανάτοισιν
αὐτὰρ ὅ γἠπεδανὸς γέγονεν μετὰ πᾶσι θεοῖσι
παῖς ἐμὸς Ἥφαιστος ῥικνὸς πόδας ὃν τέκον αὐτή
ῥῖψ ἀνὰ χερσὶν ἑλοῦσα καὶ ἔμβαλον εὐρέι πόντῳ
ἀλλά ἑ Νηρῆος θυγάτηρ Θέτις ἀργυρόπεζα
δέξατο καὶ μετὰ ᾗσι κασιγνήτῃσι κόμισσεν
ὡς ὄφελ ἄλλο θεοῖσι χαρίζεσθαι μακάρεσσι
σχέτλιε ποικιλομῆτα τί νῦν μητίσεαι ἄλλο
πῶς ἔτλης οἶος τεκέειν γλαυκῶπιν Ἀθήνην
οὐκ ἂν ἐγὼ τεκόμην καὶ σὴ κεκλημένη ἔμπης
ἦα ῥἐν ἀθανάτοισιν οἳ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι
φράζεο νῦν μή τοί τι κακὸν μητίσομ ὀπίσσω
παῖς ἐμός ὅς κε θεοῖσι μεταπρέποι ἀθανάτοισιν
οὔτε σὸν αἰσχύνασ ἱερὸν λέχος οὔτ ἐμὸν αὐτῆς
οὐδέ τοι εἰς εὐνὴν πωλήσομαι ἀλλ ἀπὸ σεῖο
τηλόθ ἐοῦσα θεοῖσι μετέσσομαι ἀθανάτοισιν
ὣς εἰποῦσ ἀπὸ νόσφι θεῶν κίε χωομένη κῆρ
αὐτίκ ἔπειτ ἠρᾶτο βοῶπις πότνια Ἥρη
χειρὶ καταπρηνεῖ δἔλασε χθόνα καὶ φάτο μῦθον
κέκλυτε νῦν μευ Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθεν
Τιτῆνές τε θεοί τοὶ ὑπὸ χθονὶ ναιετάοντες
Τάρταρον ἀμφὶ μέγαν τῶν ἒξ ἄνδρες τε θεοί τε
αὐτοὶ νῦν μευ πάντες ἀκούσατε καὶ δότε παῖδα
νόσφι Διός μηδέν τι βίην ἐπιδευέα κείνου
ἀλλ ὅ γε φέρτερος ἔστω ὅσον Κρόνου εὐρύοπα Ζεύς
ὣς ἄρα φωνήσασ ἵμασε χθόνα χειρὶ παχείῃ
κινήθη δἄρα Γαῖα φερέσβιος ἣ δὲ ἰδοῦσα
τέρπετο ὃν κατὰ θυμόν ὀίετο γὰρ τελέεσθαι
ἐκ τούτου δὴ ἔπειτα τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτὸν
οὔτε πότ εἰς εὐνὴν Διὸς ἤλυθε μητιόεντος
οὔτε πότ ἐς θῶκον πολυδαίδαλον ὡς τὸ πάρος περ
αὐτῷ ἐφεζομένη πυκινὰς φραζέσκετο βουλάς
ἀλλ ἥ γἐν νηοῖσι πολυλλίστοισι μένουσα
τέρπετο οἷς ἱεροῖσι βοῶπις πότνια Ἥρη
ἂψ περιτελλομένου ἔτεος καὶ ἐπήλυθον ὧραι
ἣ δἔτεκ οὔτε θεοῖς ἐναλίγκιον οὔτε βροτοῖσι
αὐτίκα τόνδε λαβοῦσα βοῶπις πότνια Ἥρη
δῶκεν ἔπειτα φέρουσα κακῷ κακόν ἣ δὑπέδεκτο
ὃς κακὰ πόλλ ἔρδεσκεν ἀγακλυτὰ φῦλ ἀνθρώπων
ὃς τῇ γἀντιάσειε φέρεσκέ μιν αἴσιμον ἦμαρ
πρίν γέ οἱ ἰὸν ἐφῆκε ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων
καρτερόν ἣ δὀδύνῃσιν ἐρεχθομένη χαλεπῇσι
κεῖτο μέγ ἀσθμαίνουσα κυλινδομένη κατὰ χῶρον
θεσπεσίη δἐνοπὴ γένετ ἄσπετος ἣ δὲ καθ ὕλην
πυκνὰ μάλ ἔνθα καὶ ἔνθα ἑλίσσετο λεῖπε δὲ θυμὸν
φοινὸν ἀποπνείουσ ὃ δἐπηύξατο Φοῖβος Ἀπόλλων
ἐνταυθοῖ νῦν πύθευ ἐπὶ χθονὶ βωτιανείρῃ
οὐδὲ σύ γε ζώουσα κακὸν δήλημα βροτοῖσιν
ἔσσεαι οἳ γαίης πολυφόρβου καρπὸν ἔδοντες
οὐδέ τί τοι θάνατόν γε δυσηλεγέ οὔτε Τυφωεὺς
ἀρκέσει οὔτε Χίμαιρα δυσώνυμος ἀλλά σέ γαὐτοῦ
πύσει Γαῖα μέλαινα καὶ ἠλέκτωρ Ὑπερίων
ὣς φάτ ἐπευχόμενος τὴν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε
τὴν δαὐτοῦ κατέπυσ ἱερὸν μένος Ἠελίοιο
ἐξ οὗ νῦν Πυθὼ κικλήσκεται οἳ δὲ ἄνακτα
Πύθιον ἀγκαλέουσιν ἐπώνυμον οὕνεκα κεῖθι
αὐτοῦ πῦσε πέλωρ μένος ὀξέος Ἠελίοιο
καὶ τότ ἄρ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ Φοῖβος Ἀπόλλων
οὕνεκά μιν κρήνη καλλίρροος ἐξαπάφησε
βῆ δἐπὶ Τελφούσῃ κεχολωμένος αἶψα δἵκανε
στῆ δὲ μάλ ἄγχ αὐτῆς καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε
Τελφοῦσ οὐκ ἄρ ἔμελλες ἐμὸν νόον ἐξαπαφοῦσα
χῶρον ἔχουσ ἐρατὸν προρέειν καλλίρροον ὕδωρ
ἐνθάδε δὴ καὶ ἐμὸν κλέος ἔσσεται οὐδὲ σὸν οἴης
ἦ καὶ ἐπὶ ῥίον ὦσε ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων
πετραίῃς προχυτῇσιν ἀπέκρυψεν δὲ ῥέεθρα
καὶ βωμὸν ποιήσατ ἐν ἄλσεϊ δενδρήεντι
ἄγχι μάλα κρήνης καλλιρρόου ἔνθαδ ἄνακτι
πάντες ἐπίκλησιν Τελφουσίῳ εὐχετόωνται
οὕνεκα Τελφούσης ἱερῆς ᾔσχυνε ῥέεθρα
οὕστινας ἀνθρώπους ὀργείονας εἰσαγάγοιτο
οἳ θεραπεύσονται Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ
ταῦτ ἄρα ὁρμαίνων ἐνόησ ἐπὶ οἴνοπι πόντῳ
νῆα θοήν ἐν δἄνδρες ἔσαν πολέες τε καὶ ἐσθλοί
Κρῆτες ἀπὸ Κνωσοῦ Μινωίου οἵ ῥα ἄνακτι
ἱερά τε ῥέζουσι καὶ ἀγγέλλουσι θέμιστας
φοίβου Ἀπόλλωνος χρυσαόρου ὅττι κεν εἴπῃ
χρείων ἐκ δάφνης γυάλων ὕπο Παρνησοῖο
οἳ μὲν ἐπὶ πρῆξιν καὶ χρήματα νηὶ μελαίνῃ
ἐς Πύλον ἠμαθόεντα Πυλοιγενέας τἀνθρώπους
ἔπλεον αὐτὰρ ὃ τοῖσι συνήντετο Φοῖβος Ἀπόλλων
ἐν πόντῳ δἐπόρουσε δέμας δελφῖνι ἐοικὼς
νηὶ θοῇ καὶ κεῖτο πέλωρ μέγα τε δεινόν τε
τῶν δοὔτις κατὰ θυμὸν ἐπεφράσαθ ὥστε νοῆσαι
οἳ δἀκέων ἐνὶ νηὶ καθήατο δειμαίνοντες
οὐδ οἵ γὅπλ ἔλυον κοίλην ἀνὰ νῆα μέλαιναν
οὐδ ἔλυον λαῖφος νηὸς κυανοπρώροιο
ἀλλ ὡς τὰ πρώτιστα κατεστήσαντο βοεῦσιν
ὣς ἔπλεον κραιπνὸς δὲ Νότος κατόπισθεν ἔπειγε
νῆα θοήν πρῶτον δὲ παρημείβοντο Μάλειαν
πὰρ δὲ Λακωνίδα γαῖαν ἁλιστέφανον πτολίεθρον
ἷξον καὶ χῶρον τερψιμβρότου Ἠελίοιο
Ταίναρον ἔνθα τε μῆλα βαθύτριχα βόσκεται αἰεὶ
Ἠελίοιο ἄνακτος ἔχει δἐπιτερπέα χῶρον
οἳ μὲν ἄρ ἔνθ ἔθελον νῆα σχεῖν ἠδ ἀποβάντες
φράσσασθαι μέγα θαῦμα καὶ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι
εἰ μενέει νηὸς γλαφυρῆς δαπέδοισι πέλωρον
ἢ εἰς οἶδμ ἅλιον πολυΐχθυον αὖτις ὀρούσει
ἀλλ οὐ πηδαλίοισιν ἐπείθετο νηῦς εὐεργής
ἀλλὰ παρὲκ Πελοπόννησον πίειραν ἔχουσα
Ἀρήνην ἵκανε καὶ Ἀργυφέην ἐρατεινὴν
καὶ Θρύον Ἀλφειοῖο πόρον καὶ ἐύκτιτον Αἶπυ
καὶ Πύλον ἠμαθόεντα Πυλοιγενέας τἀνθρώπους
βῆ δὲ παρὰ Κρουνοὺς καὶ Χαλκίδα καὶ παρὰ Δύμην
εὖτε Φερὰς ἐπέβαλλεν ἀγαλλομένη Διὸς οὔρῳ
καί σφιν ὑπὲκ νεφέων Ἰθάκης τὄρος αἰπὺ πέφαντο
Δουλίχιόν τε Σάμη τε καὶ ὑλήεσσα Ζάκυνθος
ἀλλ ὅτε δὴ Πελοπόννησον παρενίσατο πᾶσαν
καὶ δὴ ἐπὶ Κρίσης κατεφαίνετο κόλπος ἀπείρων
ὅστε διὲκ Πελοπόννησον πίειραν ἐέργει
ἦλθ ἄνεμος Ζέφυρος μέγας αἴθριος ἐκ Διὸς αἴσης
λάβρος ἐπαιγίζων ἐξ αἰθέρος ὄφρα τάχιστα
ἄψορροι δὴ ἔπειτα πρὸς ἠῶ τἠέλιόν τε
ἔπλεον ἡγεμόνευε δἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων
ἷξον δἐς Κρίσην εὐδείελον ἀμπελόεσσαν
ἐς λιμέν ἣ δἀμάθοισιν ἐχρίμψατο ποντοπόρος νηῦς
ἔνθ ἐκ νηὸς ὄρουσε ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων
ἀστέρι εἰδόμενος μέσῳ ἤματι τοῦ δἀπὸ πολλαὶ
σπινθαρίδες πωτῶντο σέλας δεἰς οὐρανὸν ἷκεν
ἐς δἄδυτον κατέδυσε διὰ τριπόδων ἐριτίμων
ἔνθ ἄρ ὅ γε φλόγα δαῖε πιφαυσκόμενος τὰ ἃ κῆλα
πᾶσαν δὲ Κρίσην κάτεχεν σέλας αἳ δὀλόλυξαν
Κρισαίων ἄλοχοι καλλίζωνοί τε θύγατρες
Φοίβου ὑπὸ ῥιπῆς μέγα γὰρ δέος ἔμβαλ ἑκάστῳ
ἔνθεν δαὖτ ἐπὶ νῆα νόημ ὣς ἆλτο πέτεσθαι
ἀνέρι εἰδόμενος αἰζηῷ τε κρατερῷ τε
πρωθήβῃ χαίτῃς εἰλυμένος εὐρέας ὤμους
ὦ ξεῖνοι τίνες ἐστέ πόθεν πλεῖθ ὑγρὰ κέλευθα
ἤ τι κατὰ πρῆξιν ἢ μαψιδίως ἀλάλησθε
ψυχὰς παρθέμενοι κακὸν ἀλλοδαποῖσι φέροντες
τίφθ οὕτως ἧσθον τετιηότες οὐδ ἐπὶ γαῖαν
ἐκβῆτ οὐδὲ καθ ὅπλα μελαίνης νηὸς ἔθεσθε
αὕτη μέν γε δίκη πέλει ἀνδρῶν ἀλφηστάων
ὁππότ ἂν ἐκ πόντοιο ποτὶ χθονὶ νηὶ μελαίνῃ
ἔλθωσιν καμάτῳ ἀδηκότες αὐτίκα δέ σφεας
σίτοιο γλυκεροῖο περὶ φρένας ἵμερος αἱρεῖ
ὣς φάτο καί σφιν θάρσος ἐνὶ στήθεσσιν ἔθηκε
τὸν καὶ ἀμειβόμενος Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα
ξεῖν ἐπεὶ οὐ μὲν γάρ τι καταθνητοῖσι ἔοικας
οὐ δέμας οὐδὲ φυήν ἀλλ ἀθανάτοισι θεοῖσιν
οὖλέ τε καὶ μέγα χαῖρε θεοὶ δέ τοι ὄλβια δοῖεν
καί μοι τοῦτ ἀγόρευσον ἐτήτυμον ὄφρ εὖ εἰδῶ
τίς δῆμος τίς γαῖα τίνες βροτοὶ ἐγγεγάασιν
ἄλλῃ γὰρ φρονέοντες ἐπεπλέομεν μέγα λαῖτμα
ἐς Πύλον ἐκ Κρήτης ἔνθεν γένος εὐχόμεθ εἶναι
νῦν δὧδε ξὺν νηὶ κατήλθομεν οὔ τι ἑκόντες
νόστου ἱέμενοι ἄλλην ὁδόν ἄλλα κέλευθα
ἀλλά τις ἀθανάτων δεῦρ ἤγαγεν οὐκ ἐθέλοντας
τοὺς δἀπαμειβόμενος προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων
τὸ πρίν ἀτὰρ νῦν οὐκ ἔθ ὑπότροποι αὖτις ἔσεσθε
ἔς τε πόλιν ἐρατὴν καὶ δώματα καλὰ ἕκαστος
ἔς τε φίλας ἀλόχους ἀλλ ἐνθάδε πίονα νηὸν
ἕξετ ἐμὸν πολλοῖσι τετιμένον ἀνθρώποισιν
εἰμὶ δἐγὼ Διὸς υἱός Ἀπόλλων δεὔχομαι εἶναι
οὔ τι κακὰ φρονέων ἀλλ ἐνθάδε πίονα νηὸν
ἕξετ ἐμὸν πᾶσιν μάλα τίμιον ἀνθρώποισι
βουλάς τἀθανάτων εἰδήσετε τῶν ἰότητι
αἰεὶ τιμήσεσθε διαμπερὲς ἤματα πάντα
ἀλλ ἄγεθ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πείθεσθε τάχιστα
ἱστία μὲν πρῶτον κάθετον λύσαντε βοείας
νῆα δἔπειτα θοὴν μὲν ἐπ ἠπείρου ἐρύσασθε
καὶ βωμὸν ποιήσατ ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης
πῦρ δἐπικαίοντες ἐπί τἄλφιτα λευκὰ θύοντες
εὔχεσθαι δὴ ἔπειτα παριστάμενοι περὶ βωμόν
ὡς μὲν ἐγὼ τὸ πρῶτον ἐν ἠεροειδέι πόντῳ
εἰδόμενος δελφῖνι θοῆς ἐπὶ νηὸς ὄρουσα
ὣς ἐμοὶ εὔχεσθαι Δελφινίῳ αὐτὰρ ὁ βωμὸς
αὐτὸς Δελφίνιος καὶ ἐπόψιος ἔσσεται αἰεί
δειπνῆσαί τἄρ ἔπειτα θοῇ παρὰ νηὶ μελαίνῃ
καὶ σπεῖσαι μακάρεσσι θεοῖς οἳ Ὄλυμπον ἔχουσιν
αὐτὰρ ἐπὴν σίτοιο μελίφρονος ἐξ ἔρον ἧσθε
ἔρχεσθαί θἅμ ἐμοὶ καὶ ἰηπαιήον ἀείδειν
ὣς ἔφαθ οἳ δἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδ ἐπίθοντο
ἱστία μὲν πρῶτον κάθεσαν λῦσαν δὲ βοείας
ἱστὸν δἱστοδόκῃ πέλασαν προτόνοισιν ὑφέντες
ἐκ δἁλὸς ἤπειρόνδε θοὴν ἀνὰ νῆ ἐρύσαντο
ὑψοῦ ἐπὶ ψαμάθοις ὑπὸ δἕρματα μακρὰ τάνυσσαν
καὶ βωμὸν ποίησαν ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης
εὔχονθ ὡς ἐκέλευε παριστάμενοι περὶ βωμόν
δόρπον ἔπειθ εἵλοντο θοῇ παρὰ νηὶ μελαίνῃ
καὶ σπεῖσαν μακάρεσσι θεοῖς οἳ Ὄλυμπον ἔχουσιν
βάν ῥἴμεν ἦρχε δἄρα σφιν ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων
φόρμιγγ ἐν χείρεσσιν ἔχων ἐρατὸν κιθαρίζων
καλὰ καὶ ὕψι βιβάς οἳ δὲ ῥήσσοντες ἕποντο
Κρῆτες πρὸς Πυθὼ καὶ ἰηπαιήον ἄειδον
οἷοί τε Κρητῶν παιήονες οἷσί τε Μοῦσα
ἐν στήθεσσιν ἔθηκε θεὰ μελίγηρυν ἀοιδήν
ἄκμητοι δὲ λόφον προσέβαν ποσίν αἶψα δἵκοντο
Παρνησὸν καὶ χῶρον ἐπήρατον ἔνθ ἄρ ἔμελλον
οἰκήσειν πολλοῖσι τετιμένοι ἀνθρώποισι
δεῖξε δἄγων ἄδυτον ζάθεον καὶ πίονα νηόν
τῶν δὠρίνετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισι
τὸν καὶ ἀνειρόμενος Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα
ὦ ἄνα εἰ δὴ τῆλε φίλων καὶ πατρίδος αἴης
ἤγαγες οὕτω που τῷ σῷ φίλον ἔπλετο θυμῷ
πῶς καὶ νῦν βιόμεσθα τό σε φράζεσθαι ἄνωγμεν
οὔτε τρυγηφόρος ἥδε γἐπήρατος οὔτ εὐλείμων
ὥστ ἀπό τεὖ ζώειν καὶ ἅμ ἀνθρώποισιν ὀπάζειν
τοὺς δἐπιμειδήσας προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων
βούλεσθ ἀργαλέους τε πόνους καὶ στείνεα θυμῷ
ῥηίδιον ἔπος ὔμμ ἐρέω καὶ ἐπὶ φρεσὶ θήσω
δεξιτερῇ μάλ ἕκαστος ἔχων ἐν χειρὶ μάχαιραν
σφάζειν αἰεὶ μῆλα τὰ δἄφθονα πάντα παρέσται
ὅσσα τἐμοί κἀγάγωσι περικλυτὰ φῦλ ἀνθρώπων
νηὸν δὲ προφύλαχθε δέδεχθε δὲ φῦλ ἀνθρώπων
ἐνθάδ ἀγειρομένων καὶ ἐμὴν ἰθύν τε μάλιστα
εἰ δέ τις ἀφραδίῃς οὐ πείσεται ἀλλ ἀλογήσει
ἠέ τι τηΰσιον ἔπος ἔσσεται ἠέ τι ἔργον
ὕβρις θἣ θέμις ἐστὶ καταθνητῶν ἀνθρώπων
ἄλλοι ἔπειθ ὑμῖν σημάντορες ἄνδρες ἔσονται
τῶν ὑπ ἀναγκαίῃ δεδμήσεσθ ἤματα πάντα
εἴρηταί τοι πάντα σὺ δὲ φρεσὶ σῇσι φύλαξαι
καὶ σὺ μὲν οὕτω χαῖρε Διὸς καὶ Λητοῦς υἱέ
μυιάων ἀδινῶν ἔθνεσιν εἰδομένους
τοὺς μὲν ἕλεν βροτολοιγὸς Ἄρης ἀκόρητος ἀϋτῆς
σὺν μάχῃ εὐθείῃ τοὺς δὑπὲρ ἄκρα βάλεν
ἡμεῖς οὖν πάρνοψιν ἐοικότες ἢ γεράνοισιν
στείχωμεν κοίλῃς ἀσπίσι φραξάμενοι