Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
πάντων ὅσ ἔστι καὶ τίθησ ὅκῃ θέλει
ἐλπὶς δὲ πάντας κἀπιπειθείη τρέφει
ἄπρηκτον ὁρμαίνοντας οἱ μὲν ἡμέρην
νέωτα δοὐδεὶς ὅστις οὐ δοκεῖ βροτῶν
πλούτῳ τε κἀγαθοῖσιν ἵξεσθαι πτίλος
φθάνει δὲ τὸν μὲν γῆρας ἄζηλον λαβόν
πρὶν τέρμ ἵκηται τοῖς δὲ δύστηνοι νόσοι
φθείρουσι θυμόν τοὺς δἌρει δεδμημένους
πέμπει μελαίνης Ἀΐδης ὑπὸ χθονός
οἱ δἐν θαλάσσῃ λαίλαπι κλονεύμενοι
καὶ κύμασιν πολλοῖσι πορφυρῆς ἁλὸς
θνῄσκουσιν εὖτ ἂν νῆα νήσωνται ζοῇ
καὐτάγρετοι λείπουσιν ἡλίου φάος
οὕτω κακῶν ἄπ οὐδέν ἀλλὰ μυρίαι
βροτοῖσι κῆρες κἀνεπίφραστοι δύαι
καὶ πήματ ἐστίν εἰ δἐμοὶ πιθοίατο
οὐκ ἂν καλῶν ἐρῷμεν οὐδ ἐπ ἄλγεσι
κακοῖς ἔχοντες θυμὸν αἰκιζοίμεθα
τοῦ μὲν θανόντος οὐκ ἂν ἐνθυμοίμεθα
εἴ τι φρονοῦμεν πλεῖον ἡμέρης μιῆς
σύγκρισις ζωῆς καὶ θανάτου Σημωνίδου
πολλὸς γὰρ ἡμῖν ἐστι τεθνάναι χρόνος
πάμπαν δἄμωμος οὔτις οὐδ ἀκήριος
ἄθηλος ἵππῳ πῶλος ὣς ἅμα τρέχει
γυναικὸς οὐδὲν χρῆμ ἀνὴρ ληΐζεται
ἐσθλῆς ἄμεινον οὐδὲ ῥίγιον κακῆς
χωρὶς γυναικὸς θεὸς ἐποίησεν νόον
τὰ πρῶτα τὴν μὲν ἐξ ὑὸς τανύτριχος
τῇ πάντ ἀν οἶκον βορβόρῳ πεφυρμένα
ἄκοσμα κεῖται καὶ κυλινδεῖται χαμαί
αὐτὴ δἄλουτος ἀπλύτοις τἐν εἵμασιν
ἐν κοπρίῃσιν ἡμένη πιαίνεται
τὴν δἐξ ἀλιτρῆς θεὸς ἔθηκ ἀλώπεκος
γυναῖκα πάντων ἴδριν οὐδέ μιν κακῶν
λέληθεν οὐδὲν οὐδὲ τῶν ἀμεινόνων
τὸ μὲν γὰρ αὐτῶν εἶπε πολλάκις κακόν
τὴν δἐκ κυνὸς λιτοργόν αὐτομήτορα
ἣ πάντ ἀκοῦσαι πάντα δεἰδέναι θέλει
πάντη δὲ παπταίνουσα καὶ πλανωμένη
παύσειε δἄν μιν οὔτ ἀπειλήσας ἀνὴρ
οὐδ εἰ χολωθεὶς ἐξαράξειεν λίθῳ
ὀδόντας οὔτ ἂν μειλίχως μυθεύμενος
οὐδ εἰ παρὰ ξείνοισιν ἡμένη τύχῃ
ἀλλ ἐμπέδως ἄπρηκτον αὐονὴν ἔχει
τὴν δὲ πλάσαντες γηΐνην Ὀλύμπιοι
ἔδωκαν ἀνδρὶ πηρόν οὔτε γὰρ κακὸν
οὔτ ἐσθλὸν οὐδὲν οἶδε τοιαύτη γυνή
ἔργον δὲ μοῦνον ἐσθίειν ἐπίσταται
κοὐδ ἢν κακὸν χειμῶνα ποιήσῃ θεός
ῥιγῶσα δίφρον ἆσσον ἕλκεται πυρός
τὴν δἐκ θαλάσσης ἣ δὔ ἐν φρεσὶν νοεῖ
ἐπαινέσει μιν ξεῖνος ἐν δόμοις ἰδών
τὴν δοὐκ ἀνεκτὸς οὔτ ἐν ὀφθαλμοῖς ἰδεῖν
οὔτ ἆσσον ἐλθεῖν ἀλλὰ μαίνεται τότε
ἄπλητον ὥσπερ ἀμφὶ τέκνοισιν κύων
ἀμείλιχος δὲ πᾶσι κἀποθυμίη
ἐχθροῖσιν ἶσα καὶ φίλοισι γίγνεται
ὥσπερ θάλασσα πολλάκις μὲν ἀτρεμὴς
ἕστηκ ἀπήμων χάρμα ναύτῃσιν μέγα
θέρεος ἐν ὥρῃ πολλάκις δὲ μαίνεται
βαρυκτύποισι κύμασιν φορευμένη
ταύτῃ μάλιστ ἔοικε τοιαύτη γυνὴ
ὀργήν φυὴν δὲ πόντος οὐκ ἄλλην ἔχει
τὴν δἐκ σταδαίης καὶ παλιντριβέος ὄνου
ἣ σύν τἀνάγκῃ σύν τἐνιπῇσιν μόγις
ἔρεξεν ὦν ἅπαντα καὶ πονήσατο
ἄρεκτα τόφρα δἐσθίει μὲν ἐν μυχῷ
προνὺξ προῆμαρ ἐσθίει δἐν ἐσχάρῃ
ὁμῶς δὲ καὶ πρὸς ἔργον ἀφροδίσιον
ἐλθόνθ ἑταῖρον ὁντινῶν ἐδέξατο
τὴν δἐκ γαλῆς δύστηνον οἰζυρὸν γένος
κείνῃ γὰρ οὔ τι καλὸν οὐδ ἐπίμερον
πρόσεστιν οὐδὲ τερπνὸν οὐδ ἐράσμιον
εὐνῆς δἀληνής ἐστιν ἀφροδισίης
τὸν δἄνδρα τὸν παρόντα ναυσίῃ διδοῖ
κλέπτουσα δἔρδει πολλὰ γείτονας κακά
ἄθυστα δἰρὰ πολλάκις κατεσθίει
τὴν δἵππος ἁβρὴ χαιτέεσσ ἐγείνατο
ἣ δούλἰ ἔργα καὶ δύην περιτρέπει
κοὔτ ἂν μύλης ψαύσειεν οὔτε κόσκινον
ἄρειεν οὔτε κόπρον ἐξ οἴκου βάλοι
οὔτε πρὸς ἰπνὸν ἀσβόλην ἀλευμένη
ἵζοιτ ἀνάγκῃ δἄνδρα ποιεῖται φίλον
λοῦται δὲ πάσης ἡμέρης ἄπο ῥύπον
δίς ἄλλοτε τρίς καὶ μύροις ἀλείφεται
βαθεῖαν ἀνθέμοισιν ἐσκιασμένην
καλὸν μὲν ὦν θέημα τοιαύτη γυνὴ
ἄλλοισι τῷ δἔχοντι γίγνεται κακόν
ἢν μή τις ἢ τύραννος ἢ σκηπτοῦχος ᾖ
ὅστις τοιούτοις θυμὸν ἀγλαΐζεται
τὴν δἐκ πιθήκου τούτο δὴ διακριδὸν
Ζεὺς ἀνδράσιν μέγιστον ὤπασεν κακόν
αἴσχιστα μὲν πρόσωπα τοιαύτη γυνὴ
ἐπ αὐχένα βραχεῖα κινεῖται μόγις
ἄπυγος αὐόκωλος ἆ τάλας ἀνήρ
ὅστις κακὸν τοιοῦτον ἀγκαλίζεται
ὥσπερ πίθηκος οὐδέ οἱ γέλως μέλει
οὐδ ἄν τιν εὖ ἔρξειεν ἀλλὰ τοῦθ ὁρᾷ
καὶ τοῦτο πᾶσαν ἡμέρην βουλεύεται
ὅκως τιν ὡς μέγιστον ἔρξειεν κακόν
τὴν δἐκ μελίσσης τήν τις εὐτυχεῖ λαβών
κείνῃ γὰρ οἴῃ μῶμος οὐ προσιζάνει
θάλλει δὑπ αὐτῆς κἀπαέξεται βίος
φίλη δὲ σὺν φιλεῦντι γηράσκει πόσι
τεκοῦσα καλὸν κοὐνομάκλυτον γένος
κἀριπρεπὴς μὲν ἐν γυναιξὶ γίγνεται
πάσῃσι θείη δἀμφιδέδρομεν χάρις
οὐδ ἐν γυναιξὶν ἥδεται καθημένη
ὅκου λέγουσιν ἀφροδισίους λόγους
τοίας γυναῖκας ἀνδράσιν χαρίζεται
Ζεὺς τὰς ἀρίστας καὶ πολυφραδεστάτας
τὰ δἄλλα φῦλα ταῦτα μηχανῇ Διὸς
ἔστιν τε πῆμα καὶ πάρ ἀνδράσιν μένει
ζεὺς γὰρ μέγιστον τοῦτ ἐποίησεν κακόν
γυναῖκας ἤν τι καὶ δοκῶσιν ὠφελεῖν
ἔχοντί τῳ μάλιστα γίγνεται κακόν
οὐ γάρ κοτ εὔφρων ἡμέρην διέρχεται
ἅπασαν ὅστις σὺν γυναικὶ νάσσεται
οὐδ αἶψα λιμὸν οἰκίης ἀπώσεται
ἀνὴρ δὅταν μάλιστα θυμηδεῖν δοκῇ
εὑροῦσα μῶμον ἐς μάχην κορύσσεται
ὅκου γυνὴ γάρ ἐστιν οὐδ ἐς οἰκίην
ξεῖνον μολόντα προφρόνως δεχοίατο
ἥτις δέ τοι μάλιστα σωφρονεῖν δοκεῖ
αὕτη μέγιστα τυγχάνει λωβωμένη
κεχηνότος γὰρ ἀνδρὸς οἱ δὲ γείτονες
χαίρουσ ὁρῶντες καὶ τόν ὡς ἁμαρτάνει
γυναῖκα τὴν δὲ τοὐτέρου μωμήσεται
ἴσην δἔχοντες μοῖραν οὐ γιγνώσκομεν
Ζεὺς γὰρ μέγιστον τοῦτ ἐποίησεν κακόν
ἐξ οὗ τε τοὺς μὲν Ἀΐδης ἐδέξατο
γυναικὸς εἵνεκ ἀμφιδηριωμένους
ὥσπερ ἔγχελυς κατὰ γλαιοῦ
ἐρῳδιὸς γὰρ ἔγχελυν Μαιανδρίην
τρίορχον εὑρὼν ἐσθίοντ ἀφείλετο
τί ταῦτα μακρῶν διὰ λόγων ἀνέδραμον
ἀντὶ τοῦ ἀναδραμεῖν μέλλω
οἷόν τε χηνὸς ὤεον Μαιανδρίου
σπλάγχν ἀμπέχοντες αὐτίκ ἰκτίνου δίκην
Οἷον τόδ ἡμῖν ἑρπετὸν παρέπτατο
τὸν ζωΐων κάκιστον ἔκτηται βίον
οὐκ ἄν τις οὕτω δασκίοις ἐν οὔρεσιν
ἀνὴρ λέοντ ἔδεισεν οὐδὲ πάρδαλιν
μοῦνος στενυγρῇ συμπεσὼν ἐν ἀτραπῷ
θύννοισι τευθίς κωβίοισι κωρίδες
κἠλειφόμην μυροιοι καὶ θυώμασι
καὶ βακκάρι καὶ γάρ τις ἕμπορος παρῆν
καὶ τῆς ὄπισθεν ὀρθύρης ἐελσάμην
καὶ σαῦλα βαίνων ἵππος ὡς κορωνίης
ἢ τυφλὸς ἤ τις σκνιπὸς ἢ λέγα βλέπων
θύουσι Νύμφῃς ἠδὲ Μαιάδος τόκῳ
οὗτοι γὰρ ἀνδρῶν τῖμ ἔχουσι ποιμένων
σὺν παρδακοῖσιν εἵμασιν σεσαγμένοι
ἐνταῦθα μέντοι τυρὸς ἐξ Ἀχαΐης
Τρομίλιος θαυμαστός ὃν κατήγαγον
ὗν δὡς ἄφευσα χὡς ἐμιστύλα κρέα
ἰρωστί καὶ γὰρ οὐ κακῶς ἐπίσταμαι
ἔδωκεν οὐδεὶς οὐδ ἀρυστῆρα τρυγός
ἀπὸ τράπεζαν εἷλεν ᾗ ποτήρια
αὕτη δὲ φοξίχηλος Ἀργείη κύλιξ
ὁπλὰς ἐκίνει τῶν ὀπισθίων ποδῶν
ἦλθε δἐπὶ πτωχὸς πανδήμιος ὃς κατὰ ἄστυ
πτωχεύεσκ Ἰθάκης μετὰ δἔπρεπε γαστέρι μάργῃ
ἀζηχὲς φαγέμεν καὶ πιέμεν οὐδέ οἱ ἦν ἲς
οὐδὲ βίη εἶδος δὲ μάλα μέγας ἦν ὁράασθαι
Ἀρναῖος δὄνομ ἔσκε τὸ γὰρ θέτο πότνια μήτηρ
ἐκ γενετῆς Ἶρον δὲ νέοι κίκλησκον ἅπαντες
οὕνεκ ἀπαγγέλλεσκε κιών ὅτε πού τις ἀνώγοι
ὅς ῥἐλθὼν Ὀδυσῆα διώκετο οἷο δόμοιο
καί μιν νεικείων ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
εἶκε γέρον προθύρου μὴ δὴ τάχα καὶ ποδὸς ἕλκῃ
οὐκ ἀΐεις ὅτι δή μοι ἐπιλλίζουσιν ἅπαντες
ἑλκέμεναι δὲ κέλονται ἐγὼ δαἰσχύνομαι ἔμπης
ἀλλ ἄνα μὴ τάχα νῶϊν ἔρις καὶ χερσὶ γένηται
δαιμόνι οὔτε τί σε ῥέζω κακὸν οὔτ ἀγορεύω
οὔτε τινὰ φθονέω δόμεναι καὶ πόλλ ἀνελόντα
οὐδὸς δἀμφοτέρους ὅδε χείσεται οὐδέ τί σε χρὴ
ἀλλοτρίων φθονέειν δοκέεις δέ μοι εἶναι ἀλήτης
ὥς περ ἐγών ὄλβον δὲ θεοὶ μέλλουσιν ὀπάζειν
χερσὶ δὲ μή τι λίην προκαλίζεο μή με χολώσῃς
μή σε γέρων περ ἐὼν στῆθος καὶ χείλεα φύρσω
αἵματος ἡσυχίη δἂν ἐμοὶ καὶ μᾶλλον ἔτ εἴη
αὔριον οὐ μὲν γάρ τί σὑποστρέψεσθαι ὀΐω
τὸν δὲ χολωσάμενος προσεφώνεεν Ἶρος ἀλήτης
ὢ πόποι ὡς ὁ μολοβρὸς ἐπιτροχάδην ἀγορεύει
γρηῒ καμινοῖ ἶσος ὃν ἂν κακὰ μητισαίμην
κόπτων ἀμφοτέρῃσι χαμαὶ δἐκ πάντας ὀδόντας
γναθμῶν ἐξελάσαιμι συὸς ὣς ληϊβοτείρης
ζῶσαι νῦν ἵνα πάντες ἐπιγνώωσι καὶ οἵδε
μαρναμένους πῶς δἂν σὺ νεωτέρῳ ἀνδρὶ μάχοιο
ὣς οἱ μὲν προπάροιθε θυράων ὑψηλάων
οὐδοῦ ἔπι ξεστοῦ πανθυμαδὸν ὀκριόωντο
τοῖϊν δὲ ξυνέηχ ἱερὸν μένος Ἀντινόοιο
ἡδὺ δἄρ ἐκγελάσας μετεφώνει μνηστήρεσσιν
ὧ φίλοι οὐ μέν πώ τι πάρος τοιοῦτον ἐτύχθη
οἵην τερπωλὴν θεὸς ἤγαγεν ἐς τόδε δῶμα
ὁ ξεῖνός τε καὶ Ἶρος ἐρίζετον ἀλλήλοιϊν
χερσὶ μαχέσσασθαι ἀλλὰ ξυνελάσσομεν ὧκα
ὣς ἔφαθ οἱ δἄρα πάντες ἀνήϊξαν γελόωντες
ἀμφὶ δἄρα πτωχοὺς κακοείμονας ἠγερέθοντο
τοῖσιν δἈντίνοος μετέφη Εὐπείθεος υἱός
κέκλυτέ μευ μνηστῆρες ἀγήνορες ὄφρα τι εἴπω
γαστέρες αἵδ αἰγῶν κέατ ἐν πυρί τὰς ἐπὶ δόρπῳ
κατθέμεθα κνίσης τε καὶ αἵματος ἐμπλήσαντες
ὁππότερος δέ κε νικήσῃ κρείσσων τε γένηται
τάων ἥν κἐθέλῃσιν ἀναστὰς αὐτὸς ἑλέσθω
αἰεὶ δαὖθ ἡμῖν μεταδαίσεται οὐδέ τιν ἄλλον
πτωχὸν ἔσω μίσγεσθαι ἐάσομεν αἰτήσοντα
ὣς ἔφατ Ἀντίνοος τοῖσιν δἐπιήνδανε μῦθος
τοῖς δὲ δολοφρονέων μετέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς
ὧ φίλοι οὔ πως ἔστι νεωτέρῳ ἀνδρὶ μάχεσθαι
ἄνδρα γέροντα δύῃ ἀρημένον ἀλλά με γαστὴρ
ὀτρύνει κακοεργός ἵνα πληγῇσι δαμείω
ἀλλ ἄγε νῦν μοι πάντες ὀμόσσατε καρτερὸν ὅρκον
μή τις ἐπ Ἴρῳ ἦρα φέρων ἐμὲ χειρὶ βαρείῃ
ὣς ἔφαθ οἱ δἄρα πάντες ἀπώμνυον ὡς ἐκέλευεν
αὐτὰρ ἐπεί ῥὄμοσάν τε τελεύτησάν τε τὸν ὅρκον
τοῖς αὖτις μετέειφ ἱερὴ ἲς Τηλεμάχοιο
ξεῖν εἴ σὀτρύνει κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ
τοῦτον ἀλέξασθαι τῶν δἄλλων μή τιν Ἀχαιῶν
δείδιθ ἐπεὶ πλεόνεσσι μαχήσεται ὅς κέ σε θείνῃ
ξεινοδόκος μὲν ἐγών ἐπὶ δαἰνεῖτον βασιλῆες
Εὐρύμαχός τε καὶ Ἀντίνοος πεπνυμένω ἄμφω
ὣς ἔφαθ οἱ δἄρα πάντες ἐπῄνεον αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
ζώσατο μὲν ῥάκεσιν περὶ μήδεα φαῖνε δὲ μηροὺς
καλούς τε μεγάλους τε φάνεν δέ οἱ εὐρέες ὧμοι
στήθεά τε στιβαροί τε βραχίονες αὐτὰρ Ἀθήνη
ἄγχι παρισταμένη μέλε ἤλδανε ποιμένι λαῶν
μνηστῆρες δἄρα πάντες ὑπερφιάλως ἀγάσαντο
ὦδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον
ἦ τάχα Ἶρος Ἄϊρος ἐπίσπαστον κακὸν ἕξει
οἵην ἐκ ῥακέων ὁ γέρων ἐπιγουνίδα φαίνει
ὣς ἄρ ἔφαν Ἴρῳ δὲ κακῶς ὠρίνετο θυμός
ἀλλὰ καὶ ὣς δρηστῆρες ἄγον ζώσαντες ἀνάγκῃ
δειδιότα σάρκες δὲ περιτρομέοντο μέλεσσιν
Ἀντίνοος δἐνένιπεν ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζε
νῦν μὲν μήτ εἴης βουγάϊε μήτε γένοιο
εἰ δὴ τοῦτόν γε τρομέεις καὶ δείδιας αἰνῶς
ἄνδρα γέροντα δύῃ ἀρημένον ἥ μιν ἱκάνει
αἴ κέν σοὗτος νικήσῃ κρείσσων τε γένηται
πέμψω σἤπειρόνδε βαλὼν ἐν νηὶ μελαίνῃ
εἰς Ἔχετον βασιλῆα βροτῶν δηλήμονα πάντων
ὅς κἀπὸ ῥῖνα τάμῃσι καὶ οὔατα νηλέϊ χαλκῷ
μήδεά τἐξερύσας δώῃ κυσὶν ὠμὰ δάσασθαι
ὣς φάτο τῷ δἔτι μᾶλλον ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα
ἐς μέσσον δἄναγον τὼ δἄμφω χεῖρας ἀνέσχον
δὴ τότε μερμήριξε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεὺς
ἢ ἐλάσει ὥς μιν ψυχὴ λίποι αὖθι πεσόντα
ἦέ μιν ἦκ ἐλάσειε τανύσσειέν τἐπὶ γαίῃ
ὦδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι
ἦκ ἐλάσαι ἵνα μή μιν ἐπιφρασσαίατ Ἀχαιοί
δὴ τότ ἀνασχομένω ὁ μὲν ἤλασε δεξιὸν ὧμον
Ἶρος ὁ δαὐχέν ἔλασσεν ὑπ οὔατος ὀστέα δεἴσω
ἔθλασεν αὐτίκα δἦλθεν ἀνὰ στόμα φοίνιον αἷμα
κὰδ δἔπεσ ἐν κονίῃσι μακών σὺν δἤλασ ὀδόντας
λακτίζων ποσὶ γαῖαν ἀτὰρ μνηστῆρες ἀγαυοὶ
χεῖρας ἀνασχόμενοι γέλῳ ἔκθανον αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
εἷλκε διὲκ προθύροιο λαβὼν ποδός ὄφρ ἵκετ αὐλήν
αἰθούσης τε θύρας καί μιν ποτὶ ἑρκίον αὐλῆς
εἷσεν ἀνακλίνας σκῆπτρον δέ οἱ ἔμβαλε χειρί
καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
ἐνταυθοῖ νῦν ἧσο σύας τε κύνας τἀπερύκων
μηδὲ σύ γε ξείνων καὶ πτωχῶν κοίρανος εἶναι
λυγρὸς ἐών μή πού τι κακὸν καὶ μεῖζον ἐπαύρῃ
ἦ ῥα καὶ ἀμφ ὤμοισιν ἀεικέα βάλλετο πήρην
πυκνὰ ῥωγαλέην ἐν δὲ στρόφος ἦεν ἀορτήρ
ἂψ δὅ γἐπ οὐδὸν ἰὼν κατ ἄρ ἕζετο τοὶ δἴσαν εἴσω
ἡδὺ γελώοντες καὶ δεικανόωντ ἐπέεσσι
Ζεύς τοι δοίη ξεῖνε καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι
ὅττι μάλιστ ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ
ὃς τοῦτον τὸν ἄναλτον ἀλητεύειν ἀπέπαυσας
ἐν δήμῳ τάχα γάρ μιν ἀνάξομεν ἤπειρόνδε
ὣς ἄρ ἔφαν χαῖρεν δὲ κλεηδόνι δῖος Ὀδυσσεύς
Ἀντίνοος δἄρα οἱ μεγάλην παρὰ γαστέρα θῆκεν
ἐμπλείην κνίσης τε καὶ αἵματος Ἀμφίνομος δὲ
ἄρτους ἐκ κανέοιο δύω παρέθηκεν ἀείρας
καὶ δέπαϊ χρυσέῳ δειδίσκετο φώνησέν τε
χαῖρε πάτερ ὧ ξεῖνε γένοιτό τοι ἔς περ ὀπίσσω
ὄλβος ἀτὰρ μὲν νῦν γε κακοῖς ἔχεαι πολέεσσι
τὸν δἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς
Ἀμφίνομ ἦ μάλα μοι δοκέεις πεπνυμένος εἶναι
τοίου γὰρ καὶ πατρός ἐπεὶ κλέος ἐσθλὸν ἄκουον
Νῖσον Δουλιχιῆα ἐΰν τἔμεν ἀφνειόν τε
τοῦ σἔκ φασι γενέσθαι ἐπητῇ δἀνδρὶ ἔοικας
τοὔνεκά τοι ἐρέω σὺ δὲ σύνθεο καί μευ ἄκουσον
οὐδὲν ἀκιδνότερον γαῖα τρέφει ἀνθρώποιο
πάντων ὅσσα τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει
οὐ μὲν γάρ ποτέ φησι κακὸν πείσεσθαι ὀπίσσω
ὄφρ ἀρετὴν παρέχωσι θεοὶ καὶ γούνατ ὀρώρῃ
ἀλλ ὅτε δὴ καὶ λυγρὰ θεοὶ μάκαρες τελέωσι
καὶ τὰ φέρει ἀεκαζόμενος τετληότι θυμῷ
τοῖος γὰρ νόος ἐστὶν ἐπιχθονίων ἀνθρώπων
οἷον ἐπ ἦμαρ ἄγῃσι πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε
καὶ γὰρ ἐγώ ποτ ἔμελλον ἐν ἀνδράσιν ὄλβιος εἶναι
πολλὰ δἀτάσθαλ ἔρεξα βίῃ καὶ κάρτεϊ εἴκων
πατρί τἐμῷ πίσυνος καὶ ἐμοῖσι κασιγνήτοισι
τῶ μή τίς ποτε πάμπαν ἀνὴρ ἀθεμίστιος εἴη
ἀλλ ὅ γε σιγῇ δῶρα θεῶν ἔχοι ὅττι διδοῖεν
οἷ ὁρόω μνηστῆρας ἀτάσθαλα μηχανόωντας
κτήματα κείροντας καὶ ἀτιμάζοντας ἄκοιτιν
ἀνδρός ὃν οὐκέτι φημὶ φίλων καὶ πατρίδος αἴης
δηρὸν ἀπέσσεσθαι μάλα δὲ σχεδόν ἀλλά σε δαίμων
οἴκαδ ὑπεξαγάγοι μηδ ἀντιάσειας ἐκείνῳ
ὁππότε νοστήσειε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
οὐ γὰρ ἀναιμωτί γε διακρινέεσθαι ὀΐω
μνηστῆρας καὶ κεῖνον ἐπεί κε μέλαθρον ὑπέλθῃ
ὣς φάτο καὶ σπείσας ἔπιεν μελιηδέα οἶνον
ἂψ δἐν χερσὶν ἔθηκε δέπας κοσμήτορι λαῶν
αὐτὰρ ὁ βῆ κατὰ δῶμα φίλον τετιημένος ἦτορ
νευστάζων κεφαλῇ δὴ γὰρ κακὸν ὄσσετο θυμῷ
ἀλλ οὐδ ὣς φύγε κῆρα πέδησε δὲ καὶ τὸν Ἀθήνη
Τηλεμάχου ὑπὸ χερσὶ καὶ ἔγχεϊ ἶφι δαμῆναι
ἂψ δαὖτις κατ ἄρ ἕζετ ἐπὶ θρόνου ἔνθεν ἀνέστη
τῇ δἄρ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη
κούρῃ Ἰκαρίοιο περίφρονι Πηνελοπείῃ
μνηστήρεσσι φανῆναι ὅπως πετάσειε μάλιστα
θυμὸν μνηστήρων ἰδὲ τιμήεσσα γένοιτο
μᾶλλον πρὸς πόσιός τε καὶ υἱέος ἢ πάρος ἦεν
ἀχρεῖον δἐγέλασσεν ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζεν
Εὐρυνόμη θυμός μοι ἐέλδεται οὔ τι πάρος γε
μνηστήρεσσι φανῆναι ἀπεχθομένοισί περ ἔμπης
παιδὶ δέ κεν εἴποιμι ἔπος τό κε κέρδιον εἴη
μὴ πάντα μνηστῆρσιν ὑπερφιάλοισιν ὁμιλεῖν
οἵ τεὖ μὲν βάζουσι κακῶς δὄπιθεν φρονέουσι
τὴν δαὖτ Εὐρυνόμη ταμίη πρὸς μῦθον ἔειπε
ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα τέκος κατὰ μοῖραν ἔειπες
ἀλλ ἴθι καὶ σῷ παιδὶ ἔπος φάο μηδ ἐπίκευθε
χρῶτ ἀπονιψαμένη καὶ ἐπιχρίσασα παρειάς
μηδ οὕτω δακρύοισι πεφυρμένη ἀμφὶ πρόσωπα
ἔρχευ ἐπεὶ κάκιον πενθήμεναι ἄκριτον αἰεί
ἤδη μὲν γάρ τοι παῖς τηλίκος ὃν σὺ μάλιστα
Εὐρυνόμη μὴ ταῦτα παραύδα κηδομένη περ
χρῶτ ἀπονίπτεσθαι καὶ ἐπιχρίεσθαι ἀλοιφῇ
ἀγλαΐην γὰρ ἔμοιγε θεοί τοὶ Ὄλυμπον ἔχουσιν
ὤλεσαν ἐξ οὗ κεῖνος ἔβη κοίλῃς ἐνὶ νηυσίν
ἀλλά μοι Αὐτονόην τε καὶ Ἱπποδάμειαν ἄνωχθι
ἐλθέμεν ὄφρα κέ μοι παρστήετον ἐν μεγάροισιν
οἴη δοὐ κεῖσ εἶμι μετ ἀνέρας αἰδέομαι γάρ
ὣς ἄρ ἔφη γρηῢς δὲ διὲκ μεγάροιο βεβήκει
ἀγγελέουσα γυναιξὶ καὶ ὀτρυνέουσα νέεσθαι
ἔνθ αὖτ ἄλλ ἐνόησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη
κούρῃ Ἰκαρίοιο κατὰ γλυκὺν ὕπνον ἔχευεν
εὗδε δἀνακλινθεῖσα λύθεν δέ οἱ ἅψεα πάντα
αὐτοῦ ἐνὶ κλιντῆρι τέως δἄρα δῖα θεάων
ἄμβροτα δῶρα δίδου ἵνα μιν θησαίατ Ἀχαιοί
κάλλεϊ μέν οἱ πρῶτα προσώπατα καλὰ κάθηρεν
ἀμβροσίῳ οἵῳ περ ἐϋστέφανος Κυθέρεια
χρίεται εὖτ ἂν ἴῃ Χαρίτων χορὸν ἱμερόεντα
καί μιν μακροτέρην καὶ πάσσονα θῆκεν ἰδέσθαι
λευκοτέρην δἄρα μιν θῆκε πριστοῦ ἐλέφαντος
ἡ μὲν ἄρ ὣς ἔρξασ ἀπεβήσετο δῖα θεάων
ἦλθον δἀμφίπολοι λευκώλενοι ἐκ μεγάροιο
φθόγγῳ ἐπερχόμεναι τὴν δὲ γλυκὺς ὕπνος ἀνῆκε
καί ῥἀπομόρξατο χερσὶ παρειὰς φώνησέν τε
ἦ με μάλ αἰνοπαθῆ μαλακὸν περὶ κῶμ ἐκάλυψεν
αἴθε μοι ὣς μαλακὸν θάνατον πόροι Ἄρτεμις ἁγνὴ
αὐτίκα νῦν ἵνα μηκέτ ὀδυρομένη κατὰ θυμὸν
αἰῶνα φθινύθω πόσιος ποθέουσα φίλοιο
παντοίην ἀρετήν ἐπεὶ ἔξοχος ἦεν Ἀχαιῶν
ὣς φαμένη κατέβαιν ὑπερώϊα σιγαλόεντα
οὐκ οἴη ἅμα τῇ γε καὶ ἀμφίπολοι δύ ἕποντο
ἡ δὅτε δὴ μνηστῆρας ἀφίκετο δῖα γυναικῶν
στῆ ῥα παρὰ σταθμὸν τέγεος πύκα ποιητοῖο
ἄντα παρειάων σχομένη λιπαρὰ κρήδεμνα
ἀμφίπολος δἄρα οἱ κεδνὴ ἑκάτερθε παρέστη
τῶν δαὐτοῦ λύτο γούνατ ἔρῳ δἄρα θυμὸν ἔθελχθεν
πάντες δἠρήσαντο παραὶ λεχέεσσι κλιθῆναι
ἡ δαὖ Τηλέμαχον προσεφώνεεν ὃν φίλον υἱόν
Τηλέμαχ οὐκέτι τοι φρένες ἔμπεδοι οὐδὲ νόημα
παῖς ἔτ ἐὼν καὶ μᾶλλον ἐνὶ φρεσὶ κέρδε ἐνώμας
νῦν δὅτε δὴ μέγας ἐσσὶ καὶ ἥβης μέτρον ἱκάνεις
καί κέν τις φαίη γόνον ἔμμεναι ὀλβίου ἀνδρός
ἐς μέγεθος καὶ κάλλος ὁρώμενος ἀλλότριος φώς
οὐκέτι τοι φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι οὐδὲ νόημα
οἷον δὴ τόδε ἔργον ἐνὶ μεγάροισιν ἐτύχθη
ὃς τὸν ξεῖνον ἔασας ἀεικισθήμεναι οὕτω
πῶς νῦν εἴ τι ξεῖνος ἐν ἡμετέροισι δόμοισιν
ἥμενος ὦδε πάθοι ῥυστακτύος ἐξ ἀλεγεινῆς
σοί καἶσχος λώβη τε μετ ἀνθρώποισι πέλοιτο
τὴν δαὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα
αὐτὰρ ἐγὼ θυμῷ νοέω καὶ οἶδα ἕκαστα
ἐσθλά τε καὶ τὰ χέρεια πάρος δἔτι νήπιος ἦα
ἀλλά τοι οὐ δύναμαι πεπνυμένα πάντα νοῆσαι
ἐκ γάρ με πλήσσουσι παρήμενοι ἄλλοθεν ἄλλος
οἵδε κακὰ φρονέοντες ἐμοὶ δοὐκ εἰσὶν ἀρωγοί
οὐ μέν τοι ξείνου γε καὶ Ἴρου μῶλος ἐτύχθη
μνηστήρων ἰότητι βίῃ δὅ γε φέρτερος ἦεν
οὕτω νῦν μνηστῆρες ἐν ἡμετέροισι δόμοισι
νεύοιεν κεφαλὰς δεδμημένοι οἱ μὲν ἐν αὐλῇ
οἱ δἔντοσθε δόμοιο λελῦτο δὲ γυῖα ἑκάστου
ὡς νῦν Ἶρος ἐκεῖνος ἐπ αὐλείῃσι θύρῃσιν
ἧσται νευστάζων κεφαλῇ μεθύοντι ἐοικώς
οὐδ ὀρθὸς στῆναι δύναται ποσὶν οὐδὲ νέεσθαι
οἴκαδ ὅπῃ οἱ νόστος ἐπεὶ φίλα γυῖα λέλυνται
ὣς οἱ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον
Εὐρύμαχος δἐπέεσσι προσηύδα Πηνελόπειαν
κούρη Ἰκαρίοιο περίφρων Πηνελόπεια
ἠῶθεν δαινύατ ἐπεὶ περίεσσι γυναικῶν
τὸν δἠμείβετ ἔπειτα περίφρων Πηνελόπεια
Εὐρύμαχ ἤτοι ἐμὴν ἀρετὴν εἶδός τε δέμας τε
ὤλεσαν ἀθάνατοι ὅτε Ἴλιον εἰσανέβαινον
Ἀργεῖοι μετὰ τοῖσι δ ἐμὸς πόσις ᾖεν Ὀδυσσεύς
εἰ κεῖνός γἐλθὼν τὸν ἐμὸν βίον ἀμφιπολεύοι
μεῖζόν κε κλέος εἴη ἐμὸν καὶ κάλλιον οὕτω
νῦν δἄχομαι τόσα γάρ μοι ἐπέσσευεν κακὰ δαίμων
ἦ μὲν δὴ ὅτε τᾖε λιπὼν κάτα πατρίδα γαῖαν
δεξιτερὴν ἐπὶ καρπῷ ἑλὼν ἐμὲ χεῖρα προσηύδα
ὧ γύναι οὐ γὰρ ὀΐω ἐϋκνήμιδας Ἀχαιοὺς
ἐκ Τροίης εὖ πάντας ἀπήμονας ἀπονέεσθαι
καὶ γὰρ Τρῶάς φασι μαχητὰς ἔμμεναι ἄνδρας
ἠμὲν ἀκοντιστὰς ἠδὲ ῥυτῆρας ὀϊστῶν
ἵππων τὠκυπόδων ἐπιβήτορας οἵ κε τάχιστα
ἔκριναν μέγα νεῖκος ὁμοιΐου πτολέμοιο
τῶ οὐκ οἶδ εἴ κέν μἀνέσει θεός ἦ κεν ἁλώω
αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ σοὶ δἐνθάδε πάντα μελόντων
μεμνῆσθαι πατρὸς καὶ μητέρος ἐν μεγάροισιν
ὡς νῦν ἢ ἔτι μᾶλλον ἐμεῦ ἀπονόσφιν ἐόντος
γήμασθ ᾧ κἐθέλῃσθα τεὸν κατὰ δῶμα λιποῦσα
κεῖνος τὼς ἀγόρευε τὰ δὴ νῦν πάντα τελεῖται
νὺξ δἔσται ὅτε δὴ στυγερὸς γάμος ἀντιβολήσει
οὐλομένης ἐμέθεν τῆς τε Ζεὺς ὄλβον ἀπηύρα
ἀλλὰ τόδ αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει
μνηστήρων οὐχ ἥδε δίκη τὸ πάροιθε τέτυκτο
οἵ τἀγαθήν τε γυναῖκα καὶ ἀφνειοῖο θύγατρα
μνηστεύειν ἐθέλωσι καὶ ἀλλήλοις ἐρίσωσιν
αὐτοὶ τοί γἀπάγουσι βόας καὶ ἴφια μῆλα
κούρης δαῖτα φίλοισι καὶ ἀγλαὰ δῶρα διδοῦσιν
ἀλλ οὐκ ἀλλότριον βίοτον νήποινον ἔδουσιν
ὣς φάτο γήθησεν δὲ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς
οὕνεκα τῶν μὲν δῶρα παρέλκετο θέλγε δὲ θυμὸν
μειλιχίοις ἐπέεσσι νόος δέ οἱ ἄλλα μενοίνα
τὴν δαὖτ Ἀντίνοος προσέφη Εὐπείθεος υἱός
δῶρα μὲν ὅς κἐθέλῃσιν Ἀχαιῶν ἐνθάδ ἐνεῖκαι
δέξασθ οὐ γὰρ καλὸν ἀνήνασθαι δόσιν ἐστίν
ἡμεῖς δοὔτ ἐπὶ ἔργα πάρος γἴμεν οὔτε πῃ ἄλλῃ
πρίν γέ σε τῷ γήμασθαι Ἀχαιῶν ὅς τις ἄριστος
δῶρα δἄρ οἰσέμεναι πρόεσαν κήρυκα ἕκαστος
Ἀντινόῳ μὲν ἔνεικε μέγαν περικαλλέα πέπλον
ποικίλον ἐν δἄρ ἔσαν περόναι δυοκαίδεκα πᾶσαι
χρύσειαι κληῗσιν ἐϋγνάμπτοις ἀραρυῖαι
ὅρμον δΕὐρυμάχῳ πολυδαίδαλον αὐτίκ ἔνεικε
ἕρματα δΕὐρυδάμαντι δύω θεράποντες ἔνεικαν
τρίγληνα μορόεντα χάρις δἀπελάμπετο πολλή
ἐκ δἄρα Πεισάνδροιο Πολυκτορίδαο ἄνακτος
ἴσθμιον ἤνεικεν θεράπων περικαλλὲς ἄγαλμα
ἄλλο δἄρ ἄλλος δῶρον Ἀχαιῶν καλὸν ἔνεικεν
ἡ μὲν ἔπειτ ἀνέβαιν ὑπερώϊα δῖα γυναικῶν
τῇ δἄρ ἅμ ἀμφίπολοι ἔφερον περικαλλέα δῶρα
οἱ δεἰς ὀρχηστύν τε καὶ ἱμερόεσσαν ἀοιδὴν
τρεψάμενοι τέρποντο μένον δἐπὶ ἕσπερον ἐλθεῖν
τοῖσι δὲ τερπομένοισι μέλας ἐπὶ ἕσπερος ἦλθεν
αὐτίκα λαμπτῆρας τρεῖς ἵστασαν ἐν μεγάροισιν
ὄφρα φαείνοιεν περὶ δὲ ξύλα κάγκανα θῆκαν
αὖα πάλαι περίκηλα νέον κεκεασμένα χαλκῷ
καὶ δαΐδας μετέμισγον ἀμοιβηδὶς δἀνέφαινον
δμῳαὶ Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος αὐτὰρ ὁ τῇσιν
αὐτὸς διογενὴς μετέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς
δμῳαὶ Ὀδυσσῆος δὴν οἰχομένοιο ἄνακτος
ἔρχεσθε πρὸς δώμαθ ἵν αἰδοίη βασίλεια
τῇ δὲ παρ ἠλάκατα στροφαλίζετε τέρπετε δαὐτὴν
ἥμεναι ἐν μεγάρῳ ἢ εἴρια πείκετε χερσίν
αὐτὰρ ἐγὼ τούτοισι φάος πάντεσσι παρέξω
ἤν περ γάρ κἐθέλωσιν ἐΰθρονον Ἠῶ μίμνειν
οὔ τί με νικήσουσι πολυτλήμων δὲ μάλ εἰμί
ὣς ἔφαθ αἱ δἐγέλασσαν ἐς ἀλλήλας δὲ ἴδοντο
τὸν δαἰσχρῶς ἐνένιπε Μελανθὼ καλλιπάρηος
τὴν Δολίος μὲν ἔτικτε κόμισσε δὲ Πηνελόπεια
παῖδα δὲ ὣς ἀτίταλλε δίδου δἄρ ἀθύρματα θυμῷ
ἀλλ οὐδ ὣς ἔχε πένθος ἐνὶ φρεσὶ Πηνελοπείης
ἀλλ ἥ γΕὐρυμάχῳ μισγέσκετο καὶ φιλέεσκεν
ἥ ῥὈδυσῆ ἐνένιπεν ὀνειδείοις ἐπέεσσι
ξεῖνε τάλαν σύ γέ τις φρένας ἐκπεπαταγμένος ἐσσί
οὐδ ἐθέλεις εὕδειν χαλκήϊον ἐς δόμον ἐλθών
ἠέ που ἐς λέσχην ἀλλ ἐνθάδε πόλλ ἀγορεύεις
θαρσαλέως πολλοῖσι μετ ἀνδράσιν οὐδέ τι θυμῷ
ταρβεῖς ἦ ῥά σε οἶνος ἔχει φρένας ἤ νύ τοι αἰεὶ
τοιοῦτος νόος ἐστίν ὃ καὶ μεταμώνια βάζεις
ἦ ἀλύεις ὅτι Ἶρον ἐνίκησας τὸν ἀλήτην
μή τίς τοι τάχα Ἴρου ἀμείνων ἄλλος ἀναστῇ
ὅς τίς σἀμφὶ κάρη κεκοπὼς χερσὶ στιβαρῇσι
δώματος ἐκπέμψῃσι φορύξας αἵματι πολλῷ
ἦ τάχα Τηλεμάχῳ ἐρέω κύον οἷ ἀγορεύεις
κεῖσ ἐλθών ἵνα σαὖθι διὰ μελεϊστὶ τάμῃσιν
ὣς εἰπὼν ἐπέεσσι διεπτοίησε γυναῖκας
βὰν δἴμεναι διὰ δῶμα λύθεν δὑπὸ γυῖα ἑκάστης
ταρβοσύνῃ φὰν γάρ μιν ἀληθέα μυθήσασθαι
αὐτὰρ ὁ πὰρ λαμπτῆρσι φαείνων αἰθομένοισιν
ἑστήκει ἐς πάντας ὁρώμενος ἄλλα δέ οἱ κῆρ
ὥρμαινε φρεσὶν ᾗσιν ἅ ῥοὐκ ἀτέλεστα γένοντο
μνηστῆρας δοὐ πάμπαν ἀγήνορας εἴα Ἀθήνη
λώβης ἴσχεσθαι θυμαλγέος ὄφρ ἔτι μᾶλλον
τοῖσιν δΕὐρύμαχος Πολύβου πάϊς ἦρχ ἀγορεύειν
κερτομέων Ὀδυσῆα γέλων δἑτάροισιν ἔτευχε
κέκλυτέ μευ μνηστῆρες ἀγακλειτῆς βασιλείης
ὄφρ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει
οὐκ ἀθεεὶ ὅδ ἀνὴρ Ὀδυσήϊον ἐς δόμον ἵκει
ἔμπης μοι δοκέει δαίδων σέλας ἔμμεναι αὐτοῦ
κὰκ κεφαλῆς ἐπεὶ οὔ οἱ ἔνι τρίχες οὐδ ἠβαιαί
ἦ ῥἅμα τε προσέειπεν Ὀδυσσῆα πτολίπορθον
ξεῖν ἦ ἄρ κἐθέλοις θητευέμεν εἴ σἀνελοίμην
ἀγροῦ ἐπ ἐσχατιῆς μισθὸς δέ τοι ἄρκιος ἔσται
αἱμασιάς τε λέγων καὶ δένδρεα μακρὰ φυτεύων
ἔνθα κἐγὼ σῖτον μὲν ἐπηετανὸν παρέχοιμι
εἵματα δἀμφιέσαιμι ποσίν θὑποδήματα δοίην
ἀλλ ἐπεὶ οὖν δὴ ἔργα κάκ ἔμμαθες οὐκ ἐθελήσεις
ἔργον ἐποίχεσθαι ἀλλὰ πτώσσειν κατὰ δῆμον
βούλεαι ὄφρ ἄν ἔχῃς βόσκειν σὴν γαστέρ ἄναλτον
Εὐρύμαχ εἰ γὰρ νῶϊν ἔρις ἔργοιο γένοιτο
ὥρῃ ἐν εἰαρινῇ ὅτε τἤματα μακρὰ πέλονται
ἐν ποίῃ δρέπανον μὲν ἐγὼν εὐκαμπὲς ἔχοιμι
καὶ δὲ σὺ τοῖον ἔχοις ἵνα πειρησαίμεθα ἔργου
νήστιες ἄχρι μάλα κνέφαος ποίη δὲ παρείη
εἰ δαὖ καὶ βόες εἶεν ἐλαυνέμεν οἵ περ ἄριστοι
αἴθωνες μεγάλοι ἄμφω κεκορηότε ποίης
ἥλικες ἰσοφόροι τῶν τε σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν
τετράγυον δεἴη εἴκοι δὑπὸ βῶλος ἀρότρῳ
τῶ κέ μἴδοις εἰ ὧλκα διηνεκέα προταμοίμην
εἰ δαὖ καὶ πόλεμόν ποθεν ὁρμήσειε Κρονίων
σήμερον αὐτὰρ ἐμοὶ σάκος εἴη καὶ δύο δοῦρε
καὶ κυνέη πάγχαλκος ἐπὶ κροτάφοις ἀραρυῖα
τῶ κέ μἴδοις πρώτοισιν ἐνὶ προμάχοισι μιγέντα
οὐδ ἄν μοι τὴν γαστέρ ὀνειδίζων ἀγορεύοις
ἀλλὰ μάλ ὑβρίζεις καί τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής
καί πού τις δοκέεις μέγας ἔμμεναι ἠδὲ κραταιός
οὕνεκα πὰρ παύροισι καὶ οὐκ ἀγαθοῖσιν ὁμιλεῖς
εἰ δὈδυσεὺς ἔλθοι καὶ ἵκοιτ ἐς πατρίδα γαῖαν
αἶψά κέ τοι τὰ θύρετρα καὶ εὐρέα περ μάλ ἐόντα
φεύγοντι στείνοιτο διὲκ προθύροιο θύραζε
ὣς ἔφατ Εὐρύμαχος δὲ χολώσατο κηρόθι μᾶλλον
ἆ δείλ ἦ τάχα τοι τελέω κακόν οἷ ἀγορεύεις
ὣς ἄρα φωνήσας σφέλας ἔλλαβεν αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
Ἀμφινόμου πρὸς γοῦνα καθέζετο Δουλιχιῆος
Εὐρύμαχον δείσας ὁ δἄρ οἰνοχόον βάλε χεῖρα
δεξιτερήν πρόχοος δὲ χαμαὶ βόμβησε πεσοῦσα
αὐτὰρ ὅ γοἰμώξας πέσεν ὕπτιος ἐν κονίῃσι
μνηστῆρες δὁμάδησαν ἀνὰ μέγαρα σκιόεντα
αἴθ ὤφελλ ὁ ξεῖνος ἀλώμενος ἄλλοθ ὀλέσθαι
πρὶν ἐλθεῖν τῶ κοὔ τι τόσον κέλαδον μετέθηκε
νῦν δὲ περὶ πτωχῶν ἐριδαίνομεν οὐδέ τι δαιτὸς
ἐσθλῆς ἔσσεται ἦδος ἐπεὶ τὰ χερείονα νικᾷ
τοῖσι δὲ καὶ μετέειφ ἱερὴ ἲς Τηλεμάχοιο
δαιμόνιοι μαίνεσθε καὶ οὐκέτι κεύθετε θυμῷ
βρωτὺν οὐδὲ ποτῆτα θεῶν νύ τις ὔμμ ὀροθύνει
ἀλλ εὖ δαισάμενοι κατακείετε οἴκαδ ἰόντες
ὁππότε θυμὸς ἄνωγε διώκω δοὔ τιν ἔγωγε
ὣς ἔφαθ οἱ δἄρα πάντες ὀδὰξ ἐν χείλεσι φύντες
Τηλέμαχον θαύμαζον ὃ θαρσαλέως ἀγόρευε
τοῖσιν δἈμφίνομος ἀγορήσατο καὶ μετέειπε
Νίσου φαίδιμος υἱός Ἀρητιάδαο ἄνακτος
ὧ φίλοι οὐκ ἂν δή τις ἐπὶ ῥηθέντι δικαίῳ
ἀντιβίοις ἐπέεσσι καθαπτόμενος χαλεπαίνοι
μήτε τι τὸν ξεῖνον στυφελίζετε μήτε τιν ἄλλον
δμώων οἳ κατὰ δώματ Ὀδυσσῆος θείοιο
ἀλλ ἄγετ οἰνοχόος μὲν ἐπαρξάσθω δεπάεσσιν
ὄφρα σπείσαντες κατακείομεν οἴκαδ ἰόντες
τὸν ξεῖνον δὲ ἐῶμεν ἐνὶ μεγάροις Ὀδυσῆος
Τηλεμάχῳ μελέμεν τοῦ γὰρ φίλον ἵκετο δῶμα
ὣς φάτο τοῖσι δὲ πᾶσιν ἑαδότα μῦθον ἔειπε
τοῖσιν δὲ κρητῆρα κεράσσατο Μούλιος ἥρως
κῆρυξ Δουλιχιεύς θεράπων δἦν Ἀμφινόμοιο
νώμησεν δἄρα πᾶσιν ἐπισταδόν οἱ δὲ θεοῖσι
λείψαντες μακάρεσσι πίον μελιηδέα οἶνον
αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τἔπιόν θὅσον ἤθελε θυμός
βάν ῥἴμεναι κείοντες ἑὰ πρὸς δώμαθ ἕκαστος
Οἳ δὲ θεοὶ πὰρ Ζηνὶ καθήμενοι ἠγορόωντο
νέκταρ ἐοινοχόει τοὶ δὲ χρυσέοις δεπάεσσι
δειδέχατ ἀλλήλους Τρώων πόλιν εἰσορόωντες
αὐτίκ ἐπειρᾶτο Κρονίδης ἐρεθιζέμεν Ἥρην
κερτομίοις ἐπέεσσι παραβλήδην ἀγορεύων
δοιαὶ μὲν Μενελάῳ ἀρηγόνες εἰσὶ θεάων
Ἥρη τἈργείη καὶ Ἀλαλκομενηῒς Ἀθήνη
Ἀλλ ἤτοι ταὶ νόσφι καθήμεναι εἰσορόωσαι
τέρπεσθον τῷ δαὖτε φιλομειδὴς Ἀφροδίτη
αἰεὶ παρμέμβλωκε καὶ αὐτοῦ κῆρας ἀμύνει
καὶ νῦν ἐξεσάωσεν ὀϊόμενον θανέεσθαι
Ἀλλ ἤτοι νίκη μὲν ἀρηϊφίλου Μενελάου
ἡμεῖς δὲ φραζώμεθ ὅπως ἔσται τάδε ἔργα
ἤ ῥαὖτις πόλεμόν τε κακὸν καὶ φύλοπιν αἰνὴν
ὄρσομεν ἦ φιλότητα μετ ἀμφοτέροισι βάλωμεν
Εἰ δαὖ πως τόδε πᾶσι φίλον καὶ ἡδὺ γένοιτο
αὖτις δἈργείην Ἑλένην Μενέλαος ἄγοιτο
Ὣς ἔφαθ αἳ δἐπέμυξαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη
πλησίαι αἵ γἥσθην κακὰ δὲ Τρώεσσι μεδέσθην
Ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐδέ τι εἶπε
σκυζομένη Διὶ πατρί χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει
Ἥρῃ δοὐκ ἔχαδε στῆθος χόλον ἀλλὰ προσηύδα
αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες
πῶς ἐθέλεις ἅλιον θεῖναι πόνον ἠδ ἀτέλεστον
ἱδρῶ θὃν ἵδρωσα μόγῳ καμέτην δέ μοι ἵπποι
λαὸν ἀγειρούσῃ Πριάμῳ κακὰ τοῖό τε παισίν
Ἕρδ ἀτὰρ οὔ τοι πάντες ἐπαινέομεν θεοὶ ἄλλοι
δαιμονίη τί νύ σε Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες
τόσσα κακὰ ῥέζουσιν ὅ τἀσπερχὲς μενεαίνεις
Ἰλίου ἐξαλαπάξαι ἐϋκτίμενον πτολίεθρον
εἰ δὲ σύ γεἰσελθοῦσα πύλας καὶ τείχεα μακρὰ
ὠμὸν βεβρώθοις Πρίαμον Πριάμοιό τε παῖδας
ἄλλους τε Τρῶας τότε κεν χόλον ἐξακέσαιο
σοὶ καὶ ἐμοὶ μέγ ἔρισμα μετ ἀμφοτέροισι γένηται
Ἄλλο δέ τοι ἐρέω σὺ δἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν
ὁππότε κεν καὶ ἐγὼ μεμαὼς πόλιν ἐξαλαπάξαι
τὴν ἐθέλω ὅθι τοι φίλοι ἀνέρες ἐγγεγάασι
μή τι διατρίβειν τὸν ἐμὸν χόλον ἀλλά μἐᾶσαι
καὶ γὰρ ἐγὼ σοὶ δῶκα ἑκὼν ἀέκοντί γε θυμῷ
αἳ γὰρ ὑπ ἠελίῳ τε καὶ οὐρανῷ ἀστερόεντι
ναιετάουσι πόληες ἐπιχθονίων ἀνθρώπων
τάων μοι περὶ κῆρι τιέσκετο Ἴλιος ἱρὴ
καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς ἐϋμμελίω Πριάμοιο
Οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης
λοιβῆς τε κνίσης τε τὸ γὰρ λάχομεν γέρας ἡμεῖς
Τὸν δἠμείβετ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη
ἤτοι ἐμοὶ τρεῖς μὲν πολὺ φίλταταί εἰσι πόληες