Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
χαλκῷ μαρμαίροντες ἅμ ἡγεμόνεσσιν ἕποντο
Ἕκτωρ δἡγεῖτο βροτολοιγῷ ἶσος Ἄρηϊ
ῥινοῖσιν πυκινήν πολλὸς δἐπελήλατο χαλκός
ἀμφὶ δέ οἱ κροτάφοισι φαεινὴ σείετο πήληξ
πάντῃ δἀμφὶ φάλαγγας ἐπειρᾶτο προποδίζων
εἴ πώς οἱ εἴξειαν ὑπασπίδια προβιβῶντι
ἀλλ οὐ σύγχει θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν
Αἴας δὲ πρῶτος προκαλέσσατο μακρὰ βιβάσθων
δαιμόνιε σχεδὸν ἐλθέ τί ἢ δειδίσσεαι αὔτως
Ἀργείους οὔ τοί τι μάχης ἀδαήμονές εἰμεν
ἀλλὰ Διὸς μάστιγι κακῇ ἐδάμημεν Ἀχαιοί
ἦ θήν πού τοι θυμὸς ἐέλπεται ἐξαλαπάξειν
νῆας ἄφαρ δέ τε χεῖρες ἀμύνειν εἰσὶ καὶ ἡμῖν
ἦ κε πολὺ φθαίη εὖ ναιομένη πόλις ὑμὴ
ἀρήσῃ Διὶ πατρὶ καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισι
θάσσονας ἰρήκων ἔμεναι καλλίτριχας ἵππους
οἵ σε πόλιν δοἴσουσι κονίοντες πεδίοιο
ὣς ἄρα οἱ εἰπόντι ἐπέπτατο δεξιὸς ὄρνις
αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπὶ δἴαχε λαὸς Ἀχαιῶν
θάρσυνος οἰωνῷ ὃ δἀμείβετο φαίδιμος Ἕκτωρ
Αἶαν ἁμαρτοεπὲς βουγάϊε ποῖον ἔειπες
εἰ γὰρ ἐγὼν οὕτω γε Διὸς πάϊς αἰγιόχοιο
εἴην ἤματα πάντα τέκοι δέ με πότνια Ἥρη
ὡς νῦν ἡμέρη ἥδε κακὸν φέρει Ἀργείοισι
πᾶσι μάλ ἐν δὲ σὺ τοῖσι πεφήσεαι αἴ κε ταλάσσῃς
μεῖναι ἐμὸν δόρυ μακρόν ὅ τοι χρόα λειριόεντα
δάψει ἀτὰρ Τρώων κορέεις κύνας ἠδ οἰωνοὺς
ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο τοὶ δἅμ ἕποντο
ἠχῇ θεσπεσίῃ ἐπὶ δἴαχε λαὸς ὄπισθεν
Ἀργεῖοι δἑτέρωθεν ἐπίαχον οὐδὲ λάθοντο
ἀλκῆς ἀλλ ἔμενον Τρώων ἐπιόντας ἀρίστους
ἠχὴ δἀμφοτέρων ἵκετ αἰθέρα καὶ Διὸς αὐγάς
Αἴλινά μοι στοναχεῖτε νάπαι καὶ Δώριον ὕδωρ
καὶ ποταμοὶ κλαίοιτε τὸν ἱμερόεντα Βίωνα
νῦν φυτά μοι μύρεσθε καὶ ἄλσεα νῦν γοάοισθε
ἄνθεα νῦν στυμνοῖσιν ἀποπνείοιτε κορύμβοις
νῦν ῥόδα φοινίσσεσθε τὰ πένθιμα νῦν ἀνεμῶναι
νῦν ὑάκινθε λάλει τὰ σὰ γράμματα καὶ πλέον αἰαῖ
βάμβανε τοῖς πετάλοισι καλὸς τέθνακε μελικτάς
ἄρχετε Σικελικαὶ τῶ πένθεος ἄρχετε Μοῖσαι
ἀδόνες αἱ πυκινοῖσιν ὀδυρόμεναι ποτὶ φύλλοις
νάμασι τοῖς Σικελοῖς ἀγγείλατε τᾶς Ἀρεθοίσας
ὅττι Βίων τέθνακεν ὁ βουκόλος ὅττι σὺν αὐτῷ
καὶ τὸ μέλος τέθνακε καὶ ὤλετο Δωρὶς ἀοιδά
Στρυμόνιοι μύρεσθε παῤ ὕδασιν αἴλινα κύκνοι
καὶ γοεροῖς στομάτεσσι μελίσδετε πένθιμον ᾠδάν
οἵαν ὑμετέροις ποτὶ χείλεσι γῆρας ἀείδει
εἴπατε δαὖ κούραις Οἰαγρίσιν εἴπατε πάσαις
Βιστονίαις Νύμφαισιν ἀπώλετο Δώριος Ὀρφεύς
κεῖνος ὁ ταῖς ἀγέλαισιν ἐράσμιος οὐκέτι μέλπει
οὐκέτ ἐρημαίαισιν ὑπὸ δρυσὶν ἥμενος ᾄδει
ἀλλὰ παρὰ Πλουτῆϊ μέλος Ληθαῖον ἀείδει
ὤρεα δἐστὶν ἄφωνα καὶ αἱ βόες αἱ ποτὶ ταύροις
πλαζόμεναι γοάοντι καὶ οὐκ ἐθέλοντι νέμεσθαι
σεῖο Βίων ἔκλαυσε ταχὺν μόρον αὐτὸς Ἀπόλλων
καὶ Σάτυροι μύροντο μελάγχλαινοί τε Πρίηποι
καὶ Πᾶνες στοναχεῦντο τὸ σὸν μέλος αἵ τε καθ ὕλαν
Κρανίδες ὠδύραντο καὶ ὕδατα δάκρυα γέντο
Ἀχὼ δἐν πέτραισιν ὀδύρεται ὅττι σιωπῇ
κοὐκέτι μιμεῖται τὰ σὰ χείλεα σῷ δἐπ ὀλέθρῳ
δένδρεα καρπὸν ἔριψε τὰ δἄνθεα πάντ ἐμαράνθη
μάλων οὐκ ἔρρευσε καλὸν γλάγος οὐ μέλι σίμβλων
κάτθανε δἐν κηρῷ λυπεύμενον οὐκέτι γὰρ δεῖ
τῶ μέλιτος τῶ σῶ τεθνακότος αὐτὸ τρυγᾶσθαι
οὐ τόσον εἰναλίαισι παῤ ᾀόσι μύρατο Σειρήν
οὐδὲ τόσον ποκ ἄεισεν ἐνὶ σκοπέλοισιν Ἀηδών
οὐδὲ τόσον θρήνησεν ἀν ὤρεα μακρὰ Χελιδών
Ἀλκυόνος δοὐ τόσσον ἐπ ἄλγεσιν ἴαχε Κῆϋξ
οὐδὲ τόσον γλαυκοῖς ἐνὶ κύμασι κηρύλος ᾆδεν
οὐ τόσον ἀῴοισιν ἐν ἄγκεσι παῖδα τὸν Ἀοῦς
ἱπτάμενος περὶ σᾶμα κινύρατο Μέμνονος ὄρνις
ὅσσον ἀποφθιμένοιο κατωδύραντο Βίωνος
ἀδονίδες πᾶσαί τε χελιδόνες ἅς ποκ ἔτερπεν
ἃς λαλέειν ἐδίδασκε καθεζόμεναι ποτὶ πρέμνοις
ἀντίον ἀλλάλαισιν ἐκώκυον αἳ δὑπεφώνευν
ὄρνιθες λυπεῖσθ αἱ πενθάδες ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς
τίς ποτε σᾷ σύριγγι μελίξεται ὦ τριπόθητε
τίς δἐπὶ σοῖς καλάμοις θήσει στόμα τίς θρασὺς οὕτως
εἰσέτι γὰρ πνείει τὰ σὰ χείλεα καὶ τὸ σὸν ἆσθμα
ἀχὰ δἐν δονάκεσσι τεᾶς ἔτι βόσκετ ἀοιδᾶς
Πανὶ φέρω τὸ μέλισμα τάχ ἂν καὶ κεῖνος ἐρεῖσαι
τὸ στόμα δειμαίνοι μὴ δεύτερα σεῖο φέρηται
κλαίει καὶ Γαλάτεια τὸ σὸν μέλος ἅν ποκ ἔτερπες
ἑζομέναν μετὰ σεῖο παῤ ἀϊόνεσσι θαλάσσας
οὐ γὰρ ἴσον Κύκλωπι μελίσδεο τὸν μὲν ἔφευγεν
ἁ καλὰ Γαλάτεια σὲ δἅδιον ἔβλεπεν ἅλμας
καὶ νῦν λασαμένα τῶ κύματος ἐν ψαμάθοισιν
ἕζετ ἐρημαίαισι βόας δἔτι σεῖο νομεύει
πάντα τοι ὦ βούτα συγκάτθανε δῶρα τὰ Μοισᾶν
παρθενικᾶν ἐρόεντα φιλήματα χείλεα παίδων
καὶ στυμνοὶ περὶ σῶμα τεὸν κλαίουσιν Ἔρωτες
χἀ Κύπρις ποθέει σε πολὺ πλέον ἢ τὸ φίλημα
τὸ πρώαν τὸν Ἄδωνιν ἀποθνᾴσκοντα φίλησεν
τοῦτό τοι ὦ ποταμῶν λιγυρώτατε δεύτερον ἄλγος
τοῦτο Μέλη νέον ἄλγος ἀπώλετο πρᾶν τοι Ὅμηρος
τῆνο τὸ Καλλιόπας γλυκερὸν στόμα καί σε λέγοντι
μύρασθαι καλὸν υἷα πολυκλαύτοισι ῥεέθροις
πᾶσαν δἔπλησας φωνᾶς ἅλα νῦν πάλιν ἄλλον
υἱέα δακρύεις καινῷ δἐπὶ πένθεϊ τάκῃ
ἀμφότεροι παγαῖς πεφιλημένοι ὃς μὲν ἔπινε
Παγασίδος κράνας ὃ δἔχεν πόμα τᾶς Ἀρεθοίσας
χὢ μὲν Τυνδαρέοιο καλὰν ἄεισε θύγατρα
καὶ Θέτιδος μέγαν υἷα καὶ Ἀτρείδαν Μενέλαον
τῆνος δοὐ πολέμους οὐ δάκρυα Πᾶνα δἔμελπε
καὶ βούτας ἐλίγαινε καὶ ἀείδων ἐνόμευε
καὶ σύριγγας ἔτευχε καὶ ἁδέα πόρτιν ἄμελγε
καὶ παίδων ἐδίδασκε φιλήματα καὶ τὸν Ἔρωτα
ἔτρεφεν ἐν κόλποισι καὶ ἤρεθε τὰν Ἀφροδίταν
πᾶσα Βίων θρηνεῖ σε κλυτὰ πόλις ἄστεα πάντα
Ἄσκρα μὲν γοάει σε πολὺ πλέον Ἡσιόδοιο
Πίνδαρον οὐ ποθέοντι τόσον Βοιωτίδες ὗλαι
οὐ τόσον Ἀλκαίῳ περιμύρατο Λέσβος ἐραννά
οὐδὲ τόσον ὃν ἀοιδὸν ὀδύρατο Τήϊον ἄστυ
σὲ πλέον Ἀρχιλόχοιο ποθεῖ Πάρος ἀντὶ δὲ Σαπφῶς
εἰσέτι σεῦ τὸ μέλισμα κινύρεται ἁ Μιτυλάνα
εἶ δὲ Συρακοσίοισι Θεόκριτος αὐτὰρ ἐγώ τοι
Αὐσονικᾶς ὀδύνας μέλπω μέλος οὐ ξένος ᾠδᾶς
βουκολικᾶς ἀλλ ἅντε διδάξαο σεῖο μαθητὰς
κλαρονόμος Μοίσας τᾶς Δωρίδος ᾇ με γεραίρων
ἄλλοις μὲν τεὸν ὄλβον ἐμοὶ δἀπέλειπες ἀοιδάν
αἰαῖ ταὶ μαλάχαι μέν ἐπὰν κατὰ κᾶπον ὄλωνται
ἠδὲ τὰ χλωρὰ σέλινα τό τεὐθαλὲς οὖλον ἄνηθον
ὕστερον αὖ ζώοντι καὶ εἰς ἔτος ἄλλο φύοντι
ἄμμες δοἱ μεγάλοι καὶ καρτεροί οἱ σοφοὶ ἄνδρες
ὁππότε πρᾶτα θάνωμες ἀνάκοοι ἐν χθονὶ κοίλᾳ
εὕδομες εὖ μάλα μακρὸν ἀτέρμονα νήγρετον ὕπνον
καὶ σὺ μὲν ὦν σιγᾷ πεπυκασμένος ἔσσεαι ἐν γᾷ
ταῖς Νύμφαισι δἔδοξεν ἀεὶ τὸν βάτραχον ᾄδειν
ταῖς δἐγὼ οὐ φθονέοιμι τὸ γὰρ μέλος οὐ καλὸν ᾄδει
φάρμακον ἦλθε Βίων ποτὶ σὸν στόμα φάρμακον ἦδες
τοιούτοις χείλεσσι ποτέδραμε κοὐκ ἐγλυκάνθη
τίς δὲ βροτὸς τοσσοῦτον ἀνάμερος ὡς κεράσαι τοι
ἢ δοῦναι καλέοντι τὸ φάρμακονἔκψυγεν ᾠδά
ἀλλὰ Δίκα κίχε πάντας ἐγὼ δἐπὶ πένθεϊ τῷδε
δακρυχέων τεὸν οἶτον ὀδύρομαι εἰ δυνάμαν δέ
ὡς Ὀρφεὺς καταβὰς ποτὶ Τάρταρον ὥς ποκ Ὀδυσσεύς
ὡς πάρος Ἀλκείδας κἠγὼ τάχ ἂν ἐς δόμον ἦνθον
ὡς ἂν ἀκουσαίμαν τί μελίσδεαι ἀλλ ἄγε Κώρᾳ
Σικελικόν τι λίγαινε και ἁδύ τι βουκολιάζευ
καὶ κείνα Σικελά καὶ ἐν Αἰτναίαισιν ἔπαιζεν
ᾀόσι καὶ μέλος οἶδε τὸ Δώριον οὐκ ἀγέραστος
ἐσσεῖθ ἁ μολπά χὠς Ὀρφέϊ πρόσθεν ἔδωκεν
ἁδέα φορμίζοντι παλίσσυτον Εὐρυδίκειαν
καὶ σὲ Βίων πέμψει τοῖς ὤρεσιν εἰ δέ τι κἠγὼν
συρίσδων δυνάμαν παρὰ Πλουτέϊ καὐτὸς ἄειδον
Ἁ Κύπρις τὸν Ἔρωτα τὸν υἱέα μακρὸν ἐβώστρει
ὅστις ἐνὶ τριόδοισι πλανώμενον εἶδεν Ἔρωτα
δραπετίδας ἐμός ἐστιν ὁ μανύσας γέρας ἑξεῖ
μισθός τοι τὸ φίλημα τὸ Κύπριδος ἢν δἀγάγῃ νιν
οὐ γυμνὸν τὸ φίλημα τὺ δὦ ξένε καὶ πλέον ἑξεῖς
ἔστι δὁ παῖς περίσαμος ἐν εἴκοσι παισὶ μάθοις νιν
χρῶτα μὲν οὐ λεύκος πυρὶ δεἴκελος ὄμματα δαὐτῷ
δριμύλα καὶ φλογόεντα κακαὶ φρένες ἁδὺ λάλημα
οὐ γὰρ ἴσον νοέει καὶ φθέγγεται ὡς μέλι φωνά
ὡς δὲ χολὰ νόος ἐστὶν ἀνάμερος ἠπεροπευτάς
οὐδὲν ἀλαθεύων δόλιον βρέφος ἄγρια παίσδων
εὐπλόκαμον τὸ κάρανον ἔχει δἰταμὸν τὸ μέτωπον
μικκύλα μὲν τήνῳ τὰ χερύδρια μακρὰ δὲ βάλλει
βάλλει κεἰς Ἀχέροντα καὶ εἰς Ἀΐδα βασίλεια
γυμνὸς ὅλος τό γε σῶμα νόος δέ οἱ εὖ πεπύκασται
καὶ πτερόεις ὡς ὄρνις ἐφίπταται ἄλλον ἐπ ἄλλῳ
ἀνέρας ἠδὲ γυναῖκας ἐπὶ σπλάγχνοις δὲ κάθηται
τόξον ἔχει μάλα βαιόν ὑπὲρ τόξω δὲ βέλεμνον
τυτθὸν μὲν τὸ βέλεμνον ἐς αἰθέρα δἄχρι φορεῖται
καὶ χρύσεον περὶ νῶτα φαρέτριον ἔνδοθι δἐντὶ
τοὶ πικροὶ κάλαμοι τοῖς πολλάκι κἀμὲ τιτρώσκει
πάντα μὲν ἄγρια ταῦτα πολὺ πλέον ἁ δαῒς αὐτῷ
βαιὰ λαμπὰς ἐοῖσα τὸν ἅλιον αὐτὸν ἀναίθει
ἤν τύ γἕλῃς τῆνον δήσας ἄγε μηδ ἐλεήσῃς
κἢν ποτίδῃς κλαίοντα φυλάσσεο μή σε πλανάσῃ
κἢν γελάῃ τύ νιν ἕλκε καὶ ἢν ἐθέλῃ σε φιλῆσαι
φεῦγε κακὸν τὸ φίλημα τὰ χείλεα φάρμακον ἐντί
ἢν δὲ λέγῃ λάβε ταῦτα χαρίζομαι ὅσσα μοι ὅπλα
μὴ τὺ θίγῃς πλάνα δῶρα τὰ γὰρ πυρὶ πάντα βέβαπται
Εὐρώπῃ ποτὲ Κύπρις ἐπὶ γλυκὺν ἧκεν ὄνειρον
νυκτὸς ὅτε τρίτατον λάχος ἵσταται ἐγγύθι δἠώς
ὕπνος ὅτε γλυκίων μέλιτος βλεφάροισιν ἐφίζων
λυσιμελὴς πεδάᾳ μαλακῷ κατὰ φάεα δεσμῷ
τῆμος ὑπωροφίοισιν ἐνὶ κνώσσουσα δόμοισι
Φοίνικος θυγάτηρ ἔτι παρθένος Εὐρώπεια
ὠίσατ ἠπείρους δοιὰς περὶ εἷο μάχεσθαι
ἄσσιον ἀντιπέρην τε φυὴν δἔχον οἷα γυναῖκες
τῶν δἣ μὲν ξείνης μορφὴν ἔχεν ἣ δἄῤ ἐῴκει
ἐνδαπίῃ καὶ μᾶλλον ἑῆς περιίσχετο κούρης
φάσκεν δὥς μιν ἔτικτε καὶ ὡς ἀτίτηλέ μιν αὐτή
ἡ δἑτέρη κρατερῇσι βιωομένη παλάμῃσιν
εἴρυεν οὐκ ἀέκουσαν ἐπεὶ φάτο μόρσιμον εἷο
ἐκ Διὸς αἰγιόχου γέρας ἔμμεναι Εὐρώπειαν
ἣ δἀπὸ μὲν στρωτῶν λεχέων θόρε δειμαίνουσα
παλλομένη κραδίην τὸ γὰρ ὡς ὕπαρ εἶδεν ὄνειρον
ἑζομένη δἐπὶ δηρὸν ἀκὴν ἔχεν ἀμφοτέρας δὲ
εἰσέτι πεπταμένοισιν ἐν ὄμμασιν εἶχε γυναῖκας
ὀψὲ δὲ δειμαλέην ἀνενείκατο παρθένον αὐδήν
τίς μοι τοιάδε φάσματ ἐπουρανίων προΐηλεν
ποῖοί με στρωτῶν λεχέων ὕπερ ἐν θαλάμοισιν
ἡδὺ μάλα κνώσσουσαν ἀνεπτοίησαν ὄνειροι
τίς δἦν ἡ ξείνη τὴν εἴσιδον ὑπνώουσα
ὥς μἔλαβε κραδίην κείνης πόθος ὥς με καὶ αὐτὴ
ἀσπασίως ὑπέδεκτο καὶ ὡς σφετέρην ἴδε παῖδα
ἀλλά μοι εἰς ἀγαθὸν μάκαρες κρήνειαν ὄνειρον
ὣς εἰποῦς ἀνόρουσε φίλας δἐπεδίζεθ ἑταίρας
ἥλικας οἰέτεας θυμήρεας εὐπατερείας
τῇσιν ἀεὶ συνάθυρεν ὅτ ἐς χορὸν ἐντύνοιτο
ἢ ὅτε φαιδρύνοιτο χρόα προχοῇσιν ἀναύρων
ἢ ὁπότ ἐκ λειμῶνος ἐΰπνοα λείρἰ ἀμέργοι
αἳ δέ οἱ αἶψα φάανθεν ἔχον δἐν χερσὶν ἑκάστη
ἀνθοδόκον τάλαρον ποτὶ δὲ λειμῶνας ἔβαινον
ἀγχιάλους ὅθι ταἰὲν ὁμιλαδὸν ἠγερέθοντο
τερπόμεναι ῥοδέῃ τε φυῇ καὶ κύματος ἠχῇ
αὐτὴ δὲ χρύσεον τάλαρον φέρεν Εὐρώπεια
θηητόν μέγα θαῦμα μέγαν πόνον Ἡφαίστοιο
ὃν Λιβύῃ πόρε δῶρον ὅτ ἐς λέχος Ἐννοσιγαίου
ἤϊεν ἣ δὲ πόρεν περικαλλέϊ Τηλεφαάσσῃ
ἥτε οἱ αἵματος ἔσκεν ἀνύμφῳ δΕὐρωπείῃ
μήτηρ Τηλεφάσσα περικλυτὸν ὤπασε δῶρον
ἐν τῷ δαίδαλα πολλὰ τετεύχατο μαρμαίροντα
ἐν μὲν ἔην χρυσοῖο τετυγμένη Ἰναχὶς Ἰώ
εἰσέτι πόρτις ἐοῦσα φυὴν δοὐκ εἶχε γυναίην
φοιταλέη δὲ πόδεσσιν ἐφ ἁλμυρὰ βαῖνε κέλευθα
νηχομένῃ ἰκέλη κυανῆ δἐτέτυκτο θάλασσα
δοιοὶ δἕστασαν ὑψοῦ ἐπ ὀφρύος αἰγιαλοῖο
φῶτες ἀολλήδην θηεῦντο δὲ ποντοπόρον βοῦν
ἐν δἦν Ζεὺς Κρονίδης ἐπαφώμενος ἠρέμα χερσὶ
πόρτιος Ἰναχίης τὴν δἑπταπόρῳ παρὰ Νείλῳ
ἐκ βοὸς εὐκεράοιο πάλιν μετάμειβε γυναῖκα
ἀργύρεος μὲν ἔην Νείλου ῥόος ἡ δἄρα πόρτις
χαλκείη χρυσοῦ δὲ τετυγμένος αὐτὸς ἔην Ζεύς
ἀμφὶ δὲ δινήεντος ὑπὸ στεφάνην ταλάροιο
Ἑρμείης ἤσκητο πέλας δέ οἱ ἐκτετάνυστο
Ἄργος ἀκοιμήτοισι κεκασμένος ὀφθαλμοῖσι
τοῖο δὲ φοινήεντος ἀφ αἵματος ἐξανέτελλεν
ὄρνις ἀγαλλόμενος πτερύγων πολυανθέϊ χροιῇ
ταρσὸν ἀναπλώσας ὡσείτε τις ὠκύαλος νηῦς
χρυσείου ταλάροιο περίσκεπε χείλεα ταρσός
τοῖος ἔην τάλαρος περικαλλέος Εὐρωπείης
αἳ δἐπεὶ οὖν λειμῶνας ἐς ἀνθεμόεντας ἵκανον
ἄλλη ἐπ ἀλλοίοισι τότ ἄνθεσι θυμὸν ἔτερπον
τῶν ἣ μὲν νάρκισσον ἐΰπνοον ἣ δὑάκινθον
ἣ δἴον ἣ δἕρπυλλον ἀπαίνυτο πολλὰ δἔραζε
λειμώνων ἐαροτρεφέων θαλέθεσκε πέτηλα
αἳ δαὖτε ξανθοῖο κρόκου θυόεσσαν ἔθειραν
δρέπτον ἐριδμαίνουσαι ἀτὰρ μεσσίστη ἄνασσα
ἀγλαΐην πυρσοῖο ῥόδου χείρεσσι λέγουσα
οἷά περ ἐν Χαρίτεσσι διέπρεπεν Ἀφρογένεια
οὐ μὴν δηρὸν ἔμελλεν ἐπ ἄνθεσι θυμὸν ἰαίνειν
οὐδ ἄρα παρθενίην μίτρην ἄχραντον ἔρυσθαι
ἦ γὰρ δὴ Κρονίδης ὥς μιν φράσαθ ὡς ἐόλητο
θυμὸν ἀνωίστοισιν ὑποδμηθεὶς βελέεσσι
Κύπριδος ἣ μούνη δύναται καὶ Ζῆνα δαμάσσαι
δὴ γὰρ ἀλευόμενός τε χόλον ζηλήμονος Ἥρης
παρθενικῆς τἐθέλων ἀταλὸν νόον ἐξαπατῆσαι
οὐχ οἷος σταθμοῖς ἐνιφέρβεται οὐδὲ μὲν οἷος
ὦλκα διατμήγει σύρων εὐκαμπὲς ἄροτρον
οὐδ οἷος ποίμνης ἐπιβόσκεται οὐδὲ μὲν οἷος
ὅστις ὑποδμηθεὶς ἐρύει πολύφορτον ἀπήνην
κύκλος δἀργύφεος μέσσῳ μάρμαιρε μετώπῳ
ὄσσε δὑπογλαύσσεσκε καὶ ἵμερον ἀστράπτεσκεν
ἶσά τἐπ ἀλλήλοισι κέρα ἀνέτελλε καρήνου
ἄντυγος ἡμιτόμου κεραῆς ἅτε κύκλα σελήνης
ἤλυθε δἐς λειμῶνα καὶ οὐκ ἐφόβησε φαανθεὶς
παρθενικάς πάσῃσι δἔρως γένετ ἐγγὺς ἱκέσθαι
ψαῦσαι θἱμερτοῖο βοός τοῦ δἄμβροτος ὀδμὴ
τηλόθι καὶ λειμῶνος ἐκαίνυτο λαρὸν ἀϋτμήν
στῆ δὲ ποδῶν προπάροιθεν ἀμύμονος Εὐρωπείης
καί οἱ λιχμάζεσκε δέρην κατέθελγε δὲ κούρην
ἣ δέ μιν ἀμφαφάασκε καὶ ἠρέμα χείρεσιν ἀφρὸν
πολλὸν ἀπὸ στομάτων ἀπομόργνυτο καὶ κύσε ταῦρον
αὐτὰρ ὃ μειλίχιον μυκήσατο φαῖό κεν αὐλοῦ
Μυγδονίου γλυκὺν ἦχον ἀνηπύοντος ἀκούειν
ὤκλασε δὲ πρὸ ποδοῖιν ἐδέρκετο δΕὐρώπειαν
αὐχέν ἐπιστρέψας καί οἱ πλατὺ δείκνυε νῶτον
ἣ δὲ βαθυπλοκάμοισι μετέννεπε παρθενικῇσι
δεῦθ ἑτάραι φίλιαι καὶ ὁμήλικες ὄφῤ ἐπὶ τῷδε
ἑζόμεναι ταύρῳ τερπώμεθα δὴ γὰρ ἁπάσας
νῶτον ὑποστορέσας ἀναδέξεται οἷά τἐνηὴς
πρηΰς τεἰσιδέειν καὶ μείλιχος οὐδέ τι ταύροις
ἄλλοισι προσέοικε νόος δέ οἱ ἠΰτε φωτὸς
αἴσιμος ἀμφιθέει μούνης δἐπιδεύεται αὐδῆς
ὣς φαμένη νώτοισιν ἐφίζανε μειδιόωσα
αἱ δἄλλαι μέλλεσκον ἄφαρ δἀνεπήλατο ταῦρος
ἣν θέλεν ἁρπάξας ὠκὺς δἐπὶ πόντον ἵκανεν
ἣ δὲ μεταστρεφθεῖσα φίλας καλέεσκεν ἑταίρας
χεῖρας ὀρεγνυμένη ταὶ δοὐκ ἐδύναντο κιχάνειν
ἀκτάων δἐπιβὰς πρόσσω θέεν ἠΰτε δελφὶς
χηλαῖς ἀβρεκτοῖσιν ἐπ εὐρέα κύματα βαίνων
ἣ δὲ τότ ἐρχομένοιο γαληνιάασκε θάλασσα
κήτεα δἀμφὶς ἄταλλε Διὸς προπάροιθε ποδοῖιν
γηθόσυνος δὑπὲρ οἶδμα κυβίστεε βυσσόθε δελφίς
Νηρεΐδες δἀνέδυσαν ὑπὲξ ἁλός αἳ δἄρα πᾶσαι
κητείοις νώτοισιν ἐφήμεναι ἐστιχόωντο
καὶ δαὐτὸς βαρύδουπος ὑπείραλος Ἐννοσίγαιος
κῦμα κατιθύνων ἁλίης ἠγεῖτο κελεύθου
αὐτοκασιγνήτῳ τοὶ δἀμφί μιν ἠγερέθοντο
Τρίτωνες πόντοιο βαρύθροοι αὐλητῆρες
κόχλοισιν ταναοῖς γάμιον μέλος ἠπύοντες
ἣ δἄῤ ἐφεζομένη Ζηνὸς βοέοις ἐπὶ νώτοις
τῇ μὲν ἔχεν ταύρου δολιχὸν κέρας ἐν χερὶ δἄλλῃ
εἴρυε πορφυρέην κολποῦ πτύχα ὄφρά κε μή μιν
δεύοι ἐφελκόμενον πολιῆς ἁλὸς ἄσπετον ὕδωρ
κολπώθη δὤμοισι πέπλος βαθὺς Εὐρωπείης
ἱστίον οἷά τε νηός ἐλαφρίζεσκε δὲ κούρην
ἣ δὅτε δὴ γαίης ἀπὸ πατρίδος ἦεν ἄνευθεν
φαίνετο δοὔτ ἀκτή τις ἁλίρροθος οὔτ ὄρος αἰπύ
ἀλλ ἀὴρ μὲν ἄνωθεν ἔνερθε δὲ πόντος ἀπείρων
ἀμφί ἑ παπτήνασα τόσην ἀνενείκατο φωνήν
πῇ με φέρεις θεόταυρε τίς ἔπλεο πῶς δὲ κέλευθα
ἀργαλἔ εἰλιπόδεσσι διέρχεαι οὐδὲ θάλασσαν
δειμαίνεις νηυσὶν γὰρ ἐπίδρομός ἐστι θάλασσα
ὠκυάλοις ταῦροι δἁλίην τρομέουσιν ἀταρπόν
ποῖόν τοι ποτὸν ἡδύ τίς ἐξ ἁλὸς ἔσσετ ἐδωδή
ἦ ἄρα τις θεός ἐσσι θεοῖς γἐπεοικότα ῥέζεις
οὔθ ἅλιοι δελφῖνες ἐπὶ χθονὸς οὔτε τι ταῦροι
ἐν πόντῳ στιχόωσι σὺ δὲ χθόνα καὶ κατὰ πόντον
ἄτρομος ἀΐσσεις χηλαὶ δέ τοί εἰσιν ἐρετμά
ἦ τάχα καὶ γλαυκῆς ὑπὲρ ἠέρος ὑψός ἀερθεὶς
εἴκελος αἰψηροῖσι πετήσεαι οἰωνοῖσιν
ὤμοι ἐγὼ μέγα δή τι δυσάμμορος ἥ ῥά τε δῶμα
πατρὸς ἀποπρολιποῦσα καὶ ἑσπομένη βοΐ τῷδε
ξείνην ναυτιλίην ἐφέπω καὶ πλάζομαι οἴη
ἀλλὰ σύ μοι μεδέων πολιῆς ἁλὸς Ἐννοσίγαιε
ἵλαος ἀντιάσειας ὃν ἔλπομαι εἰσοράασθαι
τόνδε κατιθύνοντα πόρον προκέλευθον ἐμεῖο
οὐκ ἀθεεὶ γὰρ ταῦτα διέρχομαι ὑγρὰ κέλευθα
ὣς φάτο τὴν δὧδε προσεφώνεεν ἠΰκερως βοῦς
θάρσει παρθενική μὴ δείδιθι πόντιον οἶδμα
αὐτός τοι Ζεύς εἰμι κεἰ ἐγγύθεν εἴδομαι εἶναι
ταῦρος ἐπεὶ δύναμαί γε φανήμεναι ὅττι θέλοιμι
σὸς δὲ πόθος μἀνέηκε τόσην ἅλα μετρήσασθαι
ἥ μἔθρεψε καὶ αὐτόν ὅπῃ νυμφήϊα σεῖο
ἔσσεται ἐξ ἐμέθεν δὲ κλυτοὺς φιτύσεαι υἷας
οἳ σκηπτοῦχοι ἄνακτες ἐπὶ χθονίοισιν ἔσονται
ὣς φάτο καὶ τετέλεστο τά περ φάτο Φαίνετο μὲν δὴ
Κρήτη Ζεὺς δὲ πάλιν σφετέρην ἀνελάζετο μορφήν
λῦσε δέ οἱ μίτρην καί οἱ λέχος ἔντυον Ὧραι
ἡ δὲ πάρος κούρη Ζηνὸς γένετ αὐτίκα νύμφη
καὶ Κρονίδῃ τέκνα τίκτε καὶ αὐτίκα γίνετο μήτηρ
Μῆτερ ἐμή τίφθ ὧδε φίλον κατὰ θυμὸν ἰάπτεις
ἐκπάγλως ἀχέουσα τὸ πρὶν δέ τοι οὐκέτ ἔρευθος
σῴζετ ἐπὶ ῥεθέεσσι τί μοι τόσον ἠνίησαι
ἦῤ ὅτι ἄλγεα πάσχει ἀπείριτα φαίδιμος υἱὸς
ἀνδρὸς ὕπ οὐτιδανοῖο λέων ὡσείθ ὑπὸ νεβροῦ
ὤμοι ἐγώ τί νυ δή με θεοὶ τόσον ἠτίμησαν
ἀθάνατοι τί νύ μὧδε κακῇ γονέες τέκον αἴσῃ
δύσμορος ἥτ ἐπεὶ ἀνδρὸς ἀμύμονος ἐς λέχος ἦλθον
τὸν μὲν ἐγὼ τίεσκον ἴσον φαέεσσιν ἐμοῖσιν
ἠδ ἔτι νῦν σέβομαί τε καὶ αἰδέομαι κατὰ θυμόν
τοῦ δοὔτις γένετ ἄλλος ἀποτμότερος ζωόντων
σχέτλιος ὃς τόξοισιν ἅ οἱ πόρεν αὐτὸς Ἀπόλλων
ἠέ τινος Κηρῶν ἢ Ἐρινύος αἰνὰ βέλεμνα
παῖδας ἑοὺς κατέπεφνε καὶ ἐκ φίλον εἵλετο θυμὸν
μαινόμενος κατὰ οἶκον ὃ δἔμπλεος ἔσκε φόνοιο
τοὺς μὲν ἐγὼ δύστηνος ἐμοῖς ἴδον ὀφθαλμοῖσι
βαλλομένους ὑπὸ πατρί τὸ δοὐδ ὄναρ ἤλυθεν ἄλλῳ
οὐδέ σφιν δυνάμην ἀδινὸν καλέουσιν ἀρῆξαι
μητέῤ ἑήν ἐπεὶ ἐγγὺς ἀνίκητον κακὸν ἦεν
ὡς δὄρνις δύρηται ἐπὶ σφετέροισι νεοσσοῖς
ὀλλυμένοις οὕς τ αἰνὸς ὄφις ἔτι νηπιάχοντας
θάμνοις ἐν πυκινοῖσι κατεσθίει ἣ δὲ κατ αὐτοὺς
πωτᾶται κλάζουσα μάλα λιγὺ πότνια μήτηρ
οὐδ ἄῤ ἔχει τέκνοισιν ἐπαρκέσαι ἦ γάρ οἱ αὐτῇ
ἆσσον ἴμεν μέγα τάρβος ἀμειλίκτοιο πελώρου
ὣς ἐγὼ αἰνοτόκεια φίλον γόνον αἰάζουσα
μαινομένοισι πόδεσσι δόμον κάτα πολλὸν ἐφοίτων
ὥς γὄφελον μετὰ παισὶν ἅμα θνῄσκουσα καὶ αὐτὴ
κεῖσθαι φαρμακόεντα δι ἥπατος ἰὸν ἔχουσα
Ἄρτεμι θηλυτέρῃσι μέγα κρείουσα γυναιξί
πολλοῖς σὺν κτερέεσσι πυρῆς ἐπέβησαν ὁμοίης
καί κεν ἕνα χρύσειον ἐς ὀστέα κρωσσὸν ἁπάντων
λέξαντες κατέθαψαν ὅθι πρῶτον γενόμεσθα
Ἀονίου πεδίοιο βαθεῖαν βῶλον ἀροῦντες
αὐτὰρ ἐγὼ Τίρυνθα κάτα κραναὴν πόλιν Ἥρης
πολλοῖσιν δύστηνος ἰάπτομαι ἄλγεσιν ἦτορ
αἰὲν ὁμῶς δακρύων δὲ παρεστί μοι οὐδ ἴ ἐρωή
ἀλλὰ πόσιν μὲν ὁρῶ παῦρον χρόνον ὀφθαλμοῖσιν
οἴκῳ ἐν ἡμετέρῳ πολέων γάρ οἱ ἔργον ἑτοῖμον
μόχθων τοὺς ἐπὶ γαῖαν ἀλώμενος ἠδὲ θάλασσαν
μοχθίζει πέτρης ὅγ ἔχων νόον ἠὲ σιδήρου
καρτερὸν ἐν στήθεσσι σὺ δἠύτε λείβεαι ὕδωρ
νύκτας τε κλαίουσα καὶ ἐκ Διὸς ἤμαθ ὁπόσσα
ἄλλος μὰν οὐκ ἄν τις ἐϋφρήναι με παραστὰς
κηδεμόνων οὐ γάρ σφε δόμων κατὰ τεῖχος ἐέργει
καὶ λίην πάντες γε πέρην πιτυώδεος Ἰσθμοῦ
ναίους οὐδέ μοί ἐστι πρὸς ὅντινά κε βλέψασα
οἷα γυνὴ πανάποτμος ἀναψύξαιμι φίλον κῆρ
νόσφι γε δὴ Πύρρης συνομαίμονος ἣ δὲ καὶ αὐτὴ
σῷ υἱεῖ πάντων γὰρ ὀϊζυρώτατα τέκνα
γείνασθαί σε θεῷ τε καὶ ἀνέρι θνητῷ ἔολπα
ὣς ἄῤ ἔφη τὰ δέ οἱ θαλερώτερα δάκρυα μήλων
κόλπον ἐς ἱμερόεντα κατὰ βλεφάρων ἐχέοντο
μνησαμένῃ τέκνων τε καὶ ὧν μετέπειτα τοκήων
ὣς δαὔτως δακρύοισι παρήϊα λεύκ ἐδίαινεν
Ἀλκμήνη βαρὺ δἥγε καὶ ἐκ θυμοῦ στενάχουσα
μύθοισιν πυκινοῖσι φίλην νυὸν ὧδε μετηύδα
δαιμονίη παίδων τί νύ τοι φρεσὶν ἔμπεσε τοῦτο
πευκαλίμαις πῶς ἄμμ ἐθέλεις ὀροθυνέμεν ἄμφω
κήδἐ ἄλαστα λέγουσα τὰ δοὐ νῦν πρῶτα κέκλαυται
γινομένοις μάλα μέν γε φιλοθρηνής κέ τις εἴη
ὅστις ἀριθμήσειεν ἐφ ἡμετέροις ἀχέεσσι
θάρσει οὐ τοιῆσδ ἐκυρήσαμεν ἐκ θεοῦ αἴσης
καὶ δαὐτὴν ὁρόω σε φίλον τέκος ἀτρύτοισιν
ἄλγεσι μοχθίζουσαν ἐπιγνώμων δέ τοί εἰμι
ἀσχαλάαν ὅτε δή γε καὶ εὐφροσύνης κόρος ἐστί
καί σε μάλ ἐκπάγλως ὀλοφύρομαι ἠδ ἐλεαίρω
οὕνεκεν ἡμετέροιο λυγροῦ μετὰ δαίμονος ἔσχες
ὅσθ ἡμῖν ἐφύπερθε κάρης βαρὺς αἰωρεῖται
ἴστω γὰρ Κούρη τε καὶ εὐέανος Δημήτηρ
ἅς κε μέγα βλαφθείς τις ἑκὼν ἐπίορκον ὀμόσσαι
δυσμενέων μηθέν σε χερειότερον φρεσὶν ᾗσι
στέργειν ἢ εἴπερ μοι ὑπὲκ νηδυιόφιν ἦλθες
καί μοι τηλυγέτη ἐνὶ δώμασι παρθένος ἦσθα
οὐδ αὐτήν γέ νυ πάμπαν ἔολπά σε τοῦτό γε λήθειν
μηδ εἴ κἠϋκόμου Νιόβης πυκινώτερα κλαίω
οὐδ ὣς γὰρ νεμεσητὸν ὑπὲρ τέκνου γοάασθαι
μητέρι δυσπαθέοντος ἐπεὶ δέκα μῆνας ἔκαμνον
πρὶν καί πέρ τἰδέειν μιν ἐμῷ ὑπὸ ἥπατ ἔχουσα
καί με πυλάρταο σχεδὸν ἤγαγεν Αἰδωνῆος
ὧδέ ἑ δυστοκέουσα κακὰς ὠδῖνας ἀνέτλην
νῦν δέ μοι οἴχεται οἶος ἐπ ἀλλοτρίης νέον ἆθλον
ἐκτελέων οὐδ οἶδα δυσάμμορος εἴτε μιν αὖτις
ἐνθάδε νοστήσανθ ὑποδέξομαι εἴτε καὶ οὐκί
πρὸς δἔτι μἐπτοίησε διὰ γλυκὺν αἰνὸς ὄνειρος
ὕπνον δειμαίνω δὲ παλιγκοτον ὄψιν ἰδοῦσα
ἐκπάγλως μή μοί τι τέκνοις ἀποθύμιον ἔρδοι
εἴσατο γάρ μοι ἔχων μακέλην εὐεργέα χερσὶ
παῖς ἐμὸς ἀμφοτέρῃσι βίη Ἡρακληείη
τῇ μεγάλην ἐλάχαινε δεδεγμένος ὡς ἐπὶ μισθῷ
τάφρον τηλεθάοντος ἐπ ἐσχατιῇ τινος ἀγροῦ
γυμνὸς ἄτερ χλαίνης τε καὶ εὐμίτροιο χιτῶνος
αὐτὰρ ἐπειδὴ παντὸς ἀφίκετο πρὸς τέλος ἔργου
καρτερὸν οἰνοφόροιο πονεύμενος ἕρκος ἀλωῆς
ἀνδήρου καταδῦναι ἃ καὶ πάρος εἵματα ἕστο
ἐξαπίνης δἀνελάμψεν ὑπὲρ καπέτοιο βαθείης
πῦρ ἄμοτον περὶ δαὐτὸν ἀθέσφατος εἰλεῖτο φλόξ
αὐτὰρ ὅγ αἰὲν ὄπισθε θοοῖς ἀνεχάζετο ποσσίν
ἐκφυγέειν μεμαὼς ὀλοὸν μένος Ἡφαίστοιο
αἰεὶ δὲ προπάροιθεν ἑοῦ χροὸς ἠΰτε γέρρον
νώμασκεν μακέλην περὶ δὄμμασιν ἔνθα καὶ ἔνθα
πάπταινεν μὴ δή μιν ἐπιφλέξει δήιον πῦρ
τῷ μὲν ἀοσσῆσαι λελιημένος ὥς μοι ἔϊκτο
Ἰφικλέης μεγάθυμος ἐπ οὔδεϊ κάππες ὀλισθὼν
πρὶν ἐλθεῖν οὐδ ὀρθὸς ἀναστῆναι δύνατ αὖτις
ἀλλ ἀστεμφὲς ἔκειτο γέρων ὡσείτ ἀμενηνός
ὅντε καὶ οὐκ ἐθέλοντα βιήσατο γῆρας ἀτερπὲς
εἰσόκε τις χειρός μιν ἀνειρύσσῃ παριόντων
αἰδεσθεὶς ὄπιδα προτέρην πολιοῖο γενείου
ὣς ἐν γῇ λελίαστο σακεσπάλος Ἰφικλείης
αὐτὰρ ἐγὼ κλαίεσκον ἀμηχανέοντας ὁρῶσα
παῖδας ἐμούς μέχρι δή μοι ἀπέσσυτο νήδυμος ὕπνος
ὀφθαλμῶν ἠὼς δὲ παραυτίκα φαινόλις ἦλθε
τοῖα φίλη μοι ὄνειρα διὰ φρένας ἐπτοίησαν
παννυχίῃ τὰ δὲ πάντα πρὸς Εὐρυσθῆα τρέποιτο
οἴκου ἄφ ἡμετέροιο γένοιτο δὲ μάντις ἐκείνῳ
θυμὸς ἐμός μηδ ἄλλο παρὲκ τελέσειέ τι δαίμων
Τὰν ἅλα τὰν γλαυκὰν ὅταν ὥνεμος ἀτρέμα βάλλῃ
τὰν φρένα τὰν δειλὰν ἐρεθίζομαι οὐδ ἔτι μοι γᾶ
ἐστὶ φίλα ποθίει δὲ πολὺ πλέον ἁ μεγάλα μἅλς
ἀλλ ὅταν ἀχήσῃ πολιὸς βυθός ἁ δὲ θάλασσα
κυρτὸν ἐπαφρίζῃ τὰ δὲ κύματα μακρὰ μεμήνῃ
ἐς χθόνα παπταίνω καὶ δένδρεα τὰν δἅλα φεύγω
γᾶ δέ μοι ἀσπαστά χἀ δάσκιος εὔαδεν ὕλα
ἔνθα καὶ ἢν πνεύσῃ πολὺς ὥνεμος ἁ πίτυς ᾄδει
ἦ κακὸν ὁ γριπεὺς ζώει βίον ᾧ δόμος ἁ ναῦς
καὶ πόνος ἐστὶ θάλασσα καὶ ἰχθύες ἁ πλάνος ἄγρα
αὐτὰρ ἐμοὶ γλυκὺς ὕπνος ὑπὸ πλατάνῳ βαθυφύλλῳ
καὶ παγᾶς φιλέοιμι τὸν ἐγγύθεν ἆχον ἀκούειν
ἃ τέρπει ψοφέοισα τὸν ἀγρικόν οὐχὶ ταράσσει
Ἤρατο Πὰν Ἀχῶς τᾶς γείτονος ἤρατο δ Ἀχὼ
σκιρτατᾶ Σατύρω Σάτυρος δἐπεμήνατο Λύδᾳ
ὡς Ἀχὼ τὸν Πᾶνα τόσον Σάτυρος φλέγεν Ἀχώ
καὶ Λύδα Σατυρίσκον Ἔρως δἐσμύχετ ἀμοιβᾷ
ὅσσον γὰρ τήνων τις ἐμίσεε τὸν φιλέοντα
τόσσον ὁμῶς φιλέων ἠχθαίρετο πάσχε δἃ ποίει
ταῦτα λέγω πᾶσιν τὰ διδάγματα τοῖς ἀνεράστοις
στέργετε τὼς φιλέοντας ἵν ἢν φιλέητε φιλῆσθε
Ἀλφειὸς μετὰ Πῖσαν ἐπὴν κατὰ πόντον ὁδεύῃ
ἔρχεται εἰς Ἀρέθοισαν ἄγων κοτινηφόρον ὕδωρ
ἕδνα φέρων καλὰ φύλλα καὶ ἄνθεα καὶ κόνιν ἱράν
καὶ βαθὺς ἐμβαίνει τοῖς κύμασι τὰν δὲ θάλασσαν
νέρθεν ὑποτροχάει κοὐ μίγνυται ὕδασιν ὕδωρ
ἁ δοὐκ οἶδε θάλασσα διερχομένω ποταμοῖο
κῶρος λινοθέτας κακομάχανος αἰνὰ διδάσκων
καὶ ποταμὸν διὰ φίλτρον Ἔρως ἐδίδαξε κολυμβῆν
Λαμπάδα θεὶς καὶ τόξα βοηλάτιν εἵλετο ῥάβδον
οὖλος Ἔρως πήρην δεἶχε κατωμαδίην
καὶ ζεύξας ταλαεργὸν ὑπὸ ζυγὸν αὐχένα ταύρων
ἔσπειρεν Δηοῦς αὔλακα πυροφόρον
εἶπε δἄνω βλέψας αὐτῷ Διί πλῆσον ἀρούρας
μή σε τὸν Εὐρώπης βοῦν ὑπ ἄροτρα βάλω
ὣς ὃ μὲν ἐν κλισίῃσι Μενοιτίου ἄλκιμος υἱὸς
ἰᾶτ Εὐρύπυλον βεβλημένον οἳ δὲ μάχοντο
Ἀργεῖοι καὶ Τρῶες ὁμιλαδόν οὐδ ἄρ ἔμελλε
τάφρος ἔτι σχήσειν Δαναῶν καὶ τεῖχος ὕπερθεν
εὐρύ τὸ ποιήσαντο νεῶν ὕπερ ἀμφὶ δὲ τάφρον
ἤλασαν οὐδὲ θεοῖσι δόσαν κλειτὰς ἑκατόμβας
ὄφρά σφιν νῆάς τε θοὰς καὶ ληΐδα πολλὴν
ἐντὸς ἔχον ῥύοιτο θεῶν δἀέκητι τέτυκτο
ἀθανάτων τὸ καὶ οὔ τι πολὺν χρόνον ἔμπεδον ἦεν
ὄφρα μὲν Ἕκτωρ ζωὸς ἔην καὶ μήνι Ἀχιλλεὺς
καὶ Πριάμοιο ἄνακτος ἀπόρθητος πόλις ἔπλεν
τόφρα δὲ καὶ μέγα τεῖχος Ἀχαιῶν ἔμπεδον ἦεν
αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μὲν Τρώων θάνον ὅσσοι ἄριστοι
πολλοὶ δἈργείων οἳ μὲν δάμεν οἳ δὲ λίποντο
πέρθετο δὲ Πριάμοιο πόλις δεκάτῳ ἐνιαυτῷ
Ἀργεῖοι δἐν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδ ἔβησαν
δὴ τότε μητιόωντο Ποσειδάων καὶ Ἀπόλλων
τεῖχος ἀμαλδῦναι ποταμῶν μένος εἰσαγαγόντες
ὅσσοι ἀπ Ἰδαίων ὀρέων ἅλα δὲ προρέουσι
Ρῆσός θἙπτάπορός τε Κάρησός τε Ροδίος τε
Γρήνικός τε καὶ Αἴσηπος δῖός τε Σκάμανδρος
καὶ Σιμόεις ὅθι πολλὰ βοάγρια καὶ τρυφάλειαι
κάππεσον ἐν κονίῃσι καὶ ἡμιθέων γένος ἀνδρῶν
τῶν πάντων ὁμόσε στόματ ἔτραπε Φοῖβος Ἀπόλλων
ἐννῆμαρ δἐς τεῖχος ἵει ῥόον ὗε δἄρα Ζεὺς
συνεχές ὄφρά κε θᾶσσον ἁλίπλοα τείχεα θείη
αὐτὸς δἐννοσίγαιος ἔχων χείρεσσι τρίαιναν
ἡγεῖτ ἐκ δἄρα πάντα θεμείλια κύμασι πέμπε
φιτρῶν καὶ λάων τὰ θέσαν μογέοντες Ἀχαιοί
λεῖα δἐποίησεν παρ ἀγάρροον Ἑλλήσποντον
αὖτις δἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι κάλυψε
τεῖχος ἀμαλδύνας ποταμοὺς δἔτρεψε νέεσθαι
κὰρ ῥόον ᾗ περ πρόσθεν ἵεν καλλίρροον ὕδωρ
ὣς ἄρ ἔμελλον ὄπισθε Ποσειδάων καὶ Ἀπόλλων
θησέμεναι τότε δἀμφὶ μάχη ἐνοπή τε δεδήει
τεῖχος ἐΰδμητον κανάχιζε δὲ δούρατα πύργων
βαλλόμεν Ἀργεῖοι δὲ Διὸς μάστιγι δαμέντες
νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐελμένοι ἰσχανόωντο
Ἕκτορα δειδιότες κρατερὸν μήστωρα φόβοιο
ὡς δὅτ ἂν ἔν τε κύνεσσι καὶ ἀνδράσι θηρευτῇσι
κάπριος ἠὲ λέων στρέφεται σθένεϊ βλεμεαίνων
οἳ δέ τε πυργηδὸν σφέας αὐτοὺς ἀρτύναντες
ἀντίον ἵστανται καὶ ἀκοντίζουσι θαμειὰς
αἰχμὰς ἐκ χειρῶν τοῦ δοὔ ποτε κυδάλιμον κῆρ
ταρβεῖ οὐδὲ φοβεῖται ἀγηνορίη δέ μιν ἔκτα
ταρφέα τε στρέφεται στίχας ἀνδρῶν πειρητίζων
ὅππῃ τἰθύσῃ τῇ εἴκουσι στίχες ἀνδρῶν
ὣς Ἕκτωρ ἀν ὅμιλον ἰὼν ἐλλίσσεθ ἑταίρους
τάφρον ἐποτρύνων διαβαινέμεν οὐδέ οἱ ἵπποι
τόλμων ὠκύποδες μάλα δὲ χρεμέτιζον ἐπ ἄκρῳ
χείλει ἐφεσταότες ἀπὸ γὰρ δειδίσσετο τάφρος
εὐρεῖ οὔτ ἄρ ὑπερθορέειν σχεδὸν οὔτε περῆσαι
ῥηϊδίη κρημνοὶ γὰρ ἐπηρεφέες περὶ πᾶσαν
ἕστασαν ἀμφοτέρωθεν ὕπερθεν δὲ σκολόπεσσιν
ὀξέσιν ἠρήρει τοὺς ἵστασαν υἷες Ἀχαιῶν
δὴ τότε Πουλυδάμας θρασὺν Ἕκτορα εἶπε παραστάς
Ἕκτορ τἠδ ἄλλοι Τρώων ἀγοὶ ἠδ ἐπικούρων
ἀφραδέως διὰ τάφρον ἐλαύνομεν ὠκέας ἵππους
ἣ δὲ μάλ ἀργαλέη περάαν σκόλοπες γὰρ ἐν αὐτῇ
ὀξέες ἑστᾶσιν ποτὶ δαὐτοὺς τεῖχος Ἀχαιῶν
ἔνθ οὔ πως ἔστιν καταβήμεναι οὐδὲ μάχεσθαι
ἱππεῦσι στεῖνος γάρ ὅθι τρώσεσθαι ὀΐω
εἰ μὲν γὰρ τοὺς πάγχυ κακὰ φρονέων ἀλαπάζει
Ζεὺς ὑψιβρεμέτης Τρώεσσι δὲ ἵετ ἀρήγειν
ἦ τἂν ἔγωγ ἐθέλοιμι καὶ αὐτίκα τοῦτο γενέσθαι
εἰ δέ χὑποστρέψωσι παλίωξις δὲ γένηται
οὐκέτ ἔπειτ ὀΐω οὐδ ἄγγελον ἀπονέεσθαι
ἄψορρον προτὶ ἄστυ ἑλιχθέντων ὑπ Ἀχαιῶν
ἀλλ ἄγεθ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες
ἵππους μὲν θεράποντες ἐρυκόντων ἐπὶ τάφρῳ
αὐτοὶ δὲ πρυλέες σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες
Ἕκτορι πάντες ἑπώμεθ ἀολλέες αὐτὰρ Ἀχαιοὶ
οὐ μενέουσ εἰ δή σφιν ὀλέθρου πείρατ ἐφῆπται
ἀλλ ἀπὸ πάντες ὄρουσαν ἐπεὶ ἴδον Ἕκτορα δῖον
ἡνιόχῳ μὲν ἔπειτα ἑῷ ἐπέτελλεν ἕκαστος
ἵππους εὖ κατὰ κόσμον ἐρυκέμεν αὖθ ἐπὶ τάφρῳ
οἳ δὲ διαστάντες σφέας αὐτοὺς ἀρτύναντες
πένταχα κοσμηθέντες ἅμ ἡγεμόνεσσιν ἕποντο
οἳ μὲν ἅμ Ἕκτορ ἴσαν καὶ ἀμύμονι Πουλυδάμαντι
οἳ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἔσαν μέμασαν δὲ μάλιστα
τεῖχος ῥηξάμενοι κοίλῃς ἐπὶ νηυσὶ μάχεσθαι
καί σφιν Κεβριόνης τρίτος εἵπετο πὰρ δἄρ ὄχεσφιν
ἄλλον Κεβριόναο χερείονα κάλλιπεν Ἕκτωρ
τῶν δἑτέρων Πάρις ἦρχε καὶ Ἀλκάθοος καὶ Ἀγήνωρ