Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
Ἄργός τε Σπάρτη τε καὶ εὐρυάγυια Μυκήνη
τὰς διαπέρσαι ὅτ ἄν τοι ἀπέχθωνται περὶ κῆρι
τάων οὔ τοι ἐγὼ πρόσθ ἵσταμαι οὐδὲ μεγαίρω
Εἴ περ γὰρ φθονέω τε καὶ οὐκ εἰῶ διαπέρσαι
οὐκ ἀνύω φθονέουσ ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐσσι
Ἀλλὰ χρὴ καὶ ἐμὸν θέμεναι πόνον οὐκ ἀτέλεστον
καὶ γὰρ ἐγὼ θεός εἰμι γένος δέ μοι ἔνθεν ὅθεν σοί
καί με πρεσβυτάτην τέκετο Κρόνος ἀγκυλομήτης
ἀμφότερον γενεῇ τε καὶ οὕνεκα σὴ παράκοιτις
κέκλημαι σὺ δὲ πᾶσι μετ ἀθανάτοισιν ἀνάσσεις
Ἀλλ ἤτοι μὲν ταῦθ ὑποείξομεν ἀλλήλοισι
σοὶ μὲν ἐγώ σὺ δἐμοί ἐπὶ δἕψονται θεοὶ ἄλλοι
ἀθάνατοι σὺ δὲ θᾶσσον Ἀθηναίῃ ἐπιτεῖλαι
ἐλθεῖν ἐς Τρώων καὶ Ἀχαιῶν φύλοπιν αἰνήν
πειρᾶν δὥς κε Τρῶες ὑπερκύδαντας Ἀχαιοὺς
ἄρξωσι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσασθαι
Ὣς ἔφατ οὐδ ἀπίθησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε
αὐτίκ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
αἶψα μάλ ἐς στρατὸν ἐλθὲ μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς
Ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην
βῆ δὲ κατ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα
ἢ ναύτῃσι τέρας ἠὲ στρατῷ εὐρέϊ λαῶν
λαμπρόν τοῦ δέ τε πολλοὶ ἀπὸ σπινθῆρες ἵενται
τῷ ἐϊκυῖ ἤϊξεν ἐπὶ χθόνα Παλλὰς Ἀθήνη
Τρῶάς θἱπποδάμους καὶ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς
ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον
ἦ ῥαὖτις πόλεμός τε κακὸς καὶ φύλοπις αἰνὴ
ἔσσεται ἢ φιλότητα μετ ἀμφοτέροισι τίθησι
Ζεύς ὅς τἀνθρώπων ταμίης πολέμοιο τέτυκται
Ὣς ἄρα τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν τε Τρώων τε
Ἣ δἀνδρὶ ἰκέλη Τρώων κατεδύσεθ ὅμιλον
Λαοδόκῳ Ἀντηνορίδῃ κρατερῷ αἰχμητῇ
Πάνδαρον ἀντίθεον διζημένη εἴ που ἐφεύροι
Εὗρε Λυκάονος υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε
ἑσταότ ἀμφὶ δέ μιν κρατεραὶ στίχες ἀσπιστάων
λαῶν οἵ οἱ ἕποντο ἀπ Αἰσήποιο ῥοάων
ἀγχοῦ δἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο Λυκάονος υἱὲ δαΐφρον
Τλαίης κεν Μενελάῳ ἐπιπροέμεν ταχὺν ἰόν
πᾶσι δέ κε Τρώεσσι χάριν καὶ κῦδος ἄροιο
ἐκ πάντων δὲ μάλιστα Ἀλεξάνδρῳ βασιλῆϊ
Τοῦ κεν δὴ πάμπρωτα παρ ἀγλαὰ δῶρα φέροιο
αἴ κεν ἴδῃ Μενέλαον ἀρήϊον Ἀτρέος υἱὸν
σῷ βέλεϊ δμηθέντα πυρῆς ἐπιβάντ ἀλεγεινῆς
Ἀλλ ἄγ ὀΐστευσον Μενελάου κυδαλίμοιο
εὔχεο δἈπόλλωνι Λυκηγενέϊ κλυτοτόξῳ
ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην
οἴκαδε νοστήσας ἱερῆς εἰς ἄστυ Ζελείης
Ὣς φάτ Ἀθηναίη τῷ δὲ φρένας ἄφρονι πεῖθεν
αὐτίκ ἐσύλα τόξον ἐΰξοον ἰξάλου αἰγὸς
ἀγρίου ὅν ῥά ποτ αὐτὸς ὑπὸ στέρνοιο τυχήσας
πέτρης ἐκβαίνοντα δεδεγμένος ἐν προδοκῇσι
βεβλήκει πρὸς στῆθος ὃ δὕπτιος ἔμπεσε πέτρῃ
Τοῦ κέρα ἐκ κεφαλῆς ἑκκαιδεκάδωρα πεφύκει
καὶ τὰ μὲν ἀσκήσας κεραοξόος ἤραρε τέκτων
πᾶν δεὖ λειήνας χρυσέην ἐπέθηκε κορώνην
Καὶ τὸ μὲν εὖ κατέθηκε τανυσσάμενος ποτὶ γαίῃ
μὴ πρὶν ἀναΐξειαν ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν
πρὶν βλῆσθαι Μενέλαον ἀρήϊον Ἀτρέος υἱόν
Αὐτὰρ ὁ σύλα πῶμα φαρέτρης ἐκ δἕλετ ἰὸν
αἶψα δἐπὶ νευρῇ κατεκόσμει πικρὸν ὀϊστόν
εὔχετο δἈπόλλωνι Λυκηγενέϊ κλυτοτόξῳ
Ἕλκε δὁμοῦ γλυφίδας τε λαβὼν καὶ νεῦρα βόεια
νευρὴν μὲν μαζῷ πέλασεν τόξῳ δὲ σίδηρον
Αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ κυκλοτερὲς μέγα τόξον ἔτεινε
λίγξε βιός νευρὴ δὲ μέγ ἴαχεν ἆλτο δὀϊστὸς
ὀξυβελὴς καθ ὅμιλον ἐπιπτέσθαι μενεαίνων
Οὐδὲ σέθεν Μενέλαε θεοὶ μάκαρες λελάθοντο
ἀθάνατοι πρώτη δὲ Διὸς θυγάτηρ ἀγελείη
ἥ τοι πρόσθε στᾶσα βέλος ἐχεπευκὲς ἄμυνεν
Ἣ δὲ τόσον μὲν ἔεργεν ἀπὸ χροὸς ὡς ὅτε μήτηρ
παιδὸς ἐέργῃ μυῖαν ὅθ ἡδέϊ λέξεται ὕπνῳ
αὐτὴ δαὖτ ἴθυνεν ὅθι ζωστῆρος ὀχῆες
χρύσειοι σύνεχον καὶ διπλόος ἤντετο θώρηξ
Ἐν δἔπεσε ζωστῆρι ἀρηρότι πικρὸς ὀϊστός
διὰ μὲν ἂρ ζωστῆρος ἐλήλατο δαιδαλέοιο
καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο
μίτρης θἣν ἐφόρει ἔρυμα χροὸς ἕρκος ἀκόντων
ἥ οἱ πλεῖστον ἔρυτο διὰ πρὸ δὲ εἴσατο καὶ τῆς
Ἀκρότατον δἄρ ὀϊστὸς ἐπέγραψε χρόα φωτός
αὐτίκα δἔρρεεν αἷμα κελαινεφὲς ἐξ ὠτειλῆς
Ὡς δὅτε τίς τἐλέφαντα γυνὴ φοίνικι μιήνῃ
Μῃονὶς ἠὲ Κάειρα παρήϊον ἔμμεναι ἵππων
κεῖται δἐν θαλάμῳ πολέες τέ μιν ἠρήσαντο
ἱππῆες φορέειν βασιλῆϊ δὲ κεῖται ἄγαλμα
ἀμφότερον κόσμός θἵππῳ ἐλατῆρί τε κῦδος
τοῖοί τοι Μενέλαε μιάνθην αἵματι μηροὶ
Ῥίγησεν δἄρ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
ὡς εἶδεν μέλαν αἷμα καταρρέον ἐξ ὠτειλῆς
ῥίγησεν δὲ καὶ αὐτὸς ἀρηΐφιλος Μενέλαος
Ὡς δὲ ἴδεν νεῦρόν τε καὶ ὄγκους ἐκτὸς ἐόντας
ἄψορρόν οἱ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀγέρθη
Τοῖς δὲ βαρὺ στενάχων μετέφη κρείων Ἀγαμέμνων
χειρὸς ἔχων Μενέλαον ἐπεστενάχοντο δἑταῖροι
φίλε κασίγνητε θάνατόν νύ τοι ὅρκι ἔταμνον
οἶον προστήσας πρὸ Ἀχαιῶν Τρωσὶ μάχεσθαι
ὥς σἔβαλον Τρῶες κατὰ δὅρκια πιστὰ πάτησαν
Οὐ μέν πως ἅλιον πέλει ὅρκιον αἷμά τε ἀρνῶν
σπονδαί τἄκρητοι καὶ δεξιαὶ ᾗς ἐπέπιθμεν
Εἴ περ γάρ τε καὶ αὐτίκ Ὀλύμπιος οὐκ ἐτέλεσσεν
ἔκ τε καὶ ὀψὲ τελεῖ σύν τε μεγάλῳ ἀπέτισαν
σὺν σφῇσιν κεφαλῇσι γυναιξί τε καὶ τεκέεσσιν
Εὖ γὰρ ἐγὼ τόδε οἶδα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν
ἔσσεται ἦμαρ ὅτ ἄν ποτ ὀλώλῃ Ἴλιος ἱρὴ
Ζεὺς δέ σφι Κρονίδης ὑψίζυγος αἰθέρι ναίων
αὐτὸς ἐπισσείῃσιν ἐρεμνὴν αἰγίδα πᾶσι
τῆσδ ἀπάτης κοτέων τὰ μὲν ἔσσεται οὐκ ἀτέλεστα
ἀλλά μοι αἰνὸν ἄχος σέθεν ἔσσεται ὦ Μενέλαε
αἴ κε θάνῃς καὶ πότμον ἀναπλήσῃς βιότοιο
Καί κεν ἐλέγχιστος πολυδίψιον Ἄργος ἱκοίμην
αὐτίκα γὰρ μνήσονται Ἀχαιοὶ πατρίδος αἴης
κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιμεν
Ἀργείην Ἑλένην σέο δὀστέα πύσει ἄρουρα
κειμένου ἐν Τροίῃ ἀτελευτήτῳ ἐπὶ ἔργῳ
Καί κέ τις ὧδ ἐρέει Τρώων ὑπερηνορεόντων
τύμβῳ ἐπιθρῴσκων Μενελάου κυδαλίμοιο
αἴθ οὕτως ἐπὶ πᾶσι χόλον τελέσει Ἀγαμέμνων
ὡς καὶ νῦν ἅλιον στρατὸν ἤγαγεν ἐνθάδ Ἀχαιῶν
καὶ δὴ ἔβη οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
σὺν κεινῇσιν νηυσὶ λιπὼν ἀγαθὸν Μενέλαον
Ὥς ποτέ τις ἐρέει τότε μοι χάνοι εὐρεῖα χθών
Τὸν δἐπιθαρσύνων προσέφη ξανθὸς Μενέλαος
θάρσει μηδέ τί πω δειδίσσεο λαὸν Ἀχαιῶν
οὐκ ἐν καιρίῳ ὀξὺ πάγη βέλος ἀλλὰ πάροιθεν
εἰρύσατο ζωστήρ τε παναίολος ἠδ ὑπένερθε
ζῶμά τε καὶ μίτρη τὴν χαλκῆες κάμον ἄνδρες
Τὸν δἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων
αἲ γὰρ δὴ οὕτως εἴη φίλος ὦ Μενέλαε
ἕλκος δἰητὴρ ἐπιμάσσεται ἠδ ἐπιθήσει
φάρμαχ ἅ κεν παύσῃσι μελαινάων ὀδυνάων
Ἦ καὶ Ταλθύβιον θεῖον κήρυκα προσηύδα
Ταλθύβι ὅττι τάχιστα Μαχάονα δεῦρο κάλεσσον
φῶτ Ἀσκληπιοῦ υἱὸν ἀμύμονος ἰητῆρος
ὅν τις ὀϊστεύσας ἔβαλεν τόξων ἐῢ εἰδὼς
Τρώων ἢ Λυκίων τῷ μὲν κλέος ἄμμι δὲ πένθος
Ὣς ἔφατ οὐδ ἄρα οἱ κῆρυξ ἀπίθησεν ἀκούσας
βῆ δἰέναι κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
παπταίνων ἥρωα Μαχάονα τὸν δὲ νόησεν
λαῶν οἵ οἱ ἕποντο Τρίκης ἐξ ἱπποβότοιο
Ἀγχοῦ δἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
ὄρσ Ἀσκληπιάδη καλέει κρείων Ἀγαμέμνων
Ὣς φάτο τῷ δἄρα θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε
βὰν δἰέναι καθ ὅμιλον ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν
Ἀλλ ὅτε δή ῥἵκανον ὅθι ξανθὸς Μενέλαος
βλήμενος ἦν περὶ δαὐτὸν ἀγηγέραθ ὅσσοι ἄριστοι
αὐτίκα δἐκ ζωστῆρος ἀρηρότος ἕλκεν ὀϊστόν
τοῦ δἐξελκομένοιο πάλιν ἄγεν ὀξέες ὄγκοι
Λῦσε δέ οἱ ζωστῆρα παναίολον ἠδ ὑπένερθε
ζῶμά τε καὶ μίτρην τὴν χαλκῆες κάμον ἄνδρες
Αὐτὰρ ἐπεὶ ἴδεν ἕλκος ὅθ ἔμπεσε πικρὸς ὀϊστός
αἷμ ἐκμυζήσας ἐπ ἄρ ἤπια φάρμακα εἰδὼς
πάσσε τά οἵ ποτε πατρὶ φίλα φρονέων πόρε Χείρων
Ὄφρα τοὶ ἀμφεπένοντο βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον
τόφρα δἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον ἀσπιστάων
οἳ δαὖτις κατὰ τεύχε ἔδυν μνήσαντο δὲ χάρμης
οὐδὲ καταπτώσσοντ οὐδ οὐκ ἐθέλοντα μάχεσθαι
ἀλλὰ μάλα σπεύδοντα μάχην ἐς κυδιάνειραν
Ἵππους μὲν γὰρ ἔασε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ
καὶ τοὺς μὲν θεράπων ἀπάνευθ ἔχε φυσιόωντας
Εὐρυμέδων υἱὸς Πτολεμαίου Πειραΐδαο
τῷ μάλα πόλλ ἐπέτελλε παρισχέμεν ὁππότε κέν μιν
γυῖα λάβῃ κάματος πολέας διὰ κοιρανέοντα
αὐτὰρ ὃ πεζὸς ἐὼν ἐπεπωλεῖτο στίχας ἀνδρῶν
καί ῥοὓς μὲν σπεύδοντας ἴδοι Δαναῶν ταχυπώλων
τοὺς μάλα θαρσύνεσκε παριστάμενος ἐπέεσσιν
Ἀργεῖοι μή πώ τι μεθίετε θούριδος ἀλκῆς
οὐ γὰρ ἐπὶ ψευδέσσι πατὴρ Ζεὺς ἔσσετ ἀρωγός
ἀλλ οἵ περ πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσαντο
τῶν ἤτοι αὐτῶν τέρενα χρόα γῦπες ἔδονται
ἡμεῖς αὖτ ἀλόχους τε φίλας καὶ νήπια τέκνα
ἄξομεν ἐν νήεσσιν ἐπὴν πτολίεθρον ἕλωμεν
Οὕς τινας αὖ μεθιέντας ἴδοι στυγεροῦ πολέμοιο
τοὺς μάλα νεικείεσκε χολωτοῖσιν ἐπέεσσιν
Ἀργεῖοι ἰόμωροι ἐλεγχέες οὔ νυ σέβεσθε
τίφθ οὕτως ἔστητε τεθηπότες ἠΰτε νεβροί
αἵ τἐπεὶ οὖν ἔκαμον πολέος πεδίοιο θέουσαι
ἑστᾶσ οὐδ ἄρα τίς σφι μετὰ φρεσὶ γίγνεται ἀλκή
ὣς ὑμεῖς ἔστητε τεθηπότες οὐδὲ μάχεσθε
Ἦ μένετε Τρῶας σχεδὸν ἐλθέμεν ἔνθά τε νῆες
εἰρύατ εὔπρυμνοι πολιῆς ἐπὶ θινὶ θαλάσσης
ὣς ὅ γε κοιρανέων ἐπεπωλεῖτο στίχας ἀνδρῶν
ἦλθε δἐπὶ Κρήτεσσι κιὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν
Οἳ δἀμφ Ἰδομενῆα δαΐφρονα θωρήσσοντο
Ἰδομενεὺς μὲν ἐνὶ προμάχοις συῒ εἴκελος ἀλκήν
Μηριόνης δἄρα οἱ πυμάτας ὄτρυνε φάλαγγας
Τοὺς δὲ ἰδὼν γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
αὐτίκα δἸδομενῆα προσηύδα μειλιχίοισιν
Ἰδομενεῦ περὶ μέν σε τίω Δαναῶν ταχυπώλων
ἠμὲν ἐνὶ πτολέμῳ ἠδ ἀλλοίῳ ἐπὶ ἔργῳ
ἠδ ἐν δαίθ ὅτε πέρ τε γερούσιον αἴθοπα οἶνον
Ἀργείων οἳ ἄριστοι ἐνὶ κρητῆρι κέρωνται
Εἴ περ γάρ τἄλλοι γε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ
δαιτρὸν πίνωσιν σὸν δὲ πλεῖον δέπας αἰεὶ
ἕστηχ ὥς περ ἐμοί πιέειν ὅτε θυμὸς ἀνώγοι
Ἀλλ ὄρσευ πόλεμον δοἷος πάρος εὔχεαι εἶναι
Τὸν δαὖτ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα
Ἀτρεΐδη μάλα μέν τοι ἐγὼν ἐρίηρος ἑταῖρος
ἔσσομαι ὡς τὸ πρῶτον ὑπέστην καὶ κατένευσα
ἀλλ ἄλλους ὄτρυνε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺς
ὄφρα τάχιστα μαχώμεθ ἐπεὶ σύν γὅρκι ἔχευαν
Τρῶες τοῖσιν δαὖ  θάνατος καὶ κήδε ὀπίσσω
ἔσσετ ἐπεὶ πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσαντο
Ὣς ἔφατ Ἀτρεΐδης δὲ παρῴχετο γηθόσυνος κῆρ
ἦλθε δἐπ Αἰάντεσσι κιὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν
τὼ δὲ κορυσσέσθην ἅμα δὲ νέφος εἵπετο πεζῶν
Ὡς δὅτ ἀπὸ σκοπιῆς εἶδεν νέφος αἰπόλος ἀνὴρ
τῷ δέ τἄνευθεν ἐόντι μελάντερον ἠΰτε πίσσα
φαίνετ ἰὸν κατὰ πόντον ἄγει δέ τε λαίλαπα πολλήν
τοῖαι ἅμ Αἰάντεσσι διοτρεφέων αἰζηῶν
δήϊον ἐς πόλεμον πυκιναὶ κίνυντο φάλαγγες
κυάνεαι σάκεσίν τε καὶ ἔγχεσι πεφρικυῖαι
Καὶ τοὺς μὲν γήθησεν ἰδὼν κρείων Ἀγαμέμνων
Αἴαντ Ἀργείων ἡγήτορε χαλκοχιτώνων
σφῶϊ μέν οὐ γὰρ ἔοικ ὀτρυνέμεν οὔ τι κελεύω
αὐτὼ γὰρ μάλα λαὸν ἀνώγετον ἶφι μάχεσθαι
Αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον
τοῖος πᾶσιν θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι γένοιτο
τώ κε τάχ ἠμύσειε πόλις Πριάμοιο ἄνακτος
χερσὶν ὑφ ἡμετέρῃσιν ἁλοῦσά τε περθομένη τε
Ὣς εἰπὼν τοὺς μὲν λίπεν αὐτοῦ βῆ δὲ μετ ἄλλους
ἔνθ ὅ γε Νέστορ ἔτετμε λιγὺν Πυλίων ἀγορητὴν
οὓς ἑτάρους στέλλοντα καὶ ὀτρύνοντα μάχεσθαι
ἀμφὶ μέγαν Πελάγοντα Ἀλάστορά τε Χρομίον τε
Αἵμονά τε κρείοντα Βίαντά τε ποιμένα λαῶν
ἱππῆας μὲν πρῶτα σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφι
πεζοὺς δἐξόπιθε στῆσεν πολέας τε καὶ ἐσθλοὺς
ἕρκος ἔμεν πολέμοιο κακοὺς δἐς μέσσον ἔλασσεν
ὄφρα καὶ οὐκ ἐθέλων τις ἀναγκαίῃ πολεμίζοι
Ἱππεῦσιν μὲν πρῶτ ἐπετέλλετο τοὺς γὰρ ἀνώγει
σφοὺς ἵππους ἐχέμεν μηδὲ κλονέεσθαι ὁμίλῳ
μηδέ τις ἱπποσύνῃ τε καὶ ἠνορέηφι πεποιθὼς
οἶος πρόσθ ἄλλων μεμάτω Τρώεσσι μάχεσθαι
μηδ ἀναχωρείτω ἀλαπαδνότεροι γὰρ ἔσεσθε
Ὃς δέ κἀνὴρ ἀπὸ ὧν ὀχέων ἕτερ ἅρμαθ ἵκηται
ἔγχει ὀρεξάσθω ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερον οὕτω
τόνδε νόον καὶ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔχοντες
Ὣς ὃ γέρων ὄτρυνε πάλαι πολέμων ἐῢ εἰδώς
καὶ τὸν μὲν γήθησεν ἰδὼν κρείων Ἀγαμέμνων
ὦ γέρον εἴθ ὡς θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισιν
ὥς τοι γούναθ ἕποιτο βίη δέ τοι ἔμπεδος εἴη
ἀλλά σε γῆρας τείρει ὁμοίϊον ὡς ὄφελέν τις
ἀνδρῶν ἄλλος ἔχειν σὺ δὲ κουροτέροισι μετεῖναι
Τὸν δἠμείβετ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ
Ἀτρεΐδη μάλα μέν τοι ἐγὼν ἐθέλοιμι καὶ αὐτὸς
ὣς ἔμεν ὡς ὅτε δῖον Ἐρευθαλίωνα κατέκταν
Ἀλλ οὔ πως ἅμα πάντα θεοὶ δόσαν ἀνθρώποισιν
εἰ τότε κοῦρος ἔα νῦν αὖτέ με γῆρας ὀπάζει
Ἀλλὰ καὶ ὧς ἱππεῦσι μετέσσομαι ἠδὲ κελεύσω
βουλῇ καὶ μύθοισι τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ γερόντων
Αἰχμὰς δαἰχμάσσουσι νεώτεροι οἵ περ ἐμεῖο
ὁπλότεροι γεγάασι πεποίθασίν τε βίηφιν
ἑσταότ ἀμφὶ δἈθηναῖοι μήστωρες ἀϋτῆς
αὐτὰρ ὃ πλησίον ἑστήκει πολύμητις Ὀδυσσεύς
πὰρ δὲ Κεφαλλήνων ἀμφὶ στίχες οὐκ ἀλαπαδναὶ
ἕστασαν οὐ γάρ πώ σφιν ἀκούετο λαὸς ἀϋτῆς
ἀλλὰ νέον συνορινόμεναι κίνυντο φάλαγγες
Τρώων ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν οἳ δὲ μένοντες
ἕστασαν ὁππότε πύργος Ἀχαιῶν ἄλλος ἐπελθὼν
Τοὺς δὲ ἰδὼν νείκεσσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
ὦ υἱὲ Πετεῶο διοτρεφέος βασιλῆος
καὶ σὺ κακοῖσι δόλοισι κεκασμένε κερδαλεόφρον
τίπτε καταπτώσσοντες ἀφέστατε μίμνετε δἄλλους
σφῶϊν μέν τἐπέοικε μετὰ πρώτοισιν ἐόντας
ἑστάμεν ἠδὲ μάχης καυστείρης ἀντιβολῆσαι
πρώτω γὰρ καὶ δαιτὸς ἀκουάζεσθον ἐμεῖο
ὁππότε δαῖτα γέρουσιν ἐφοπλίζωμεν Ἀχαιοί
Ἔνθα φίλ ὀπταλέα κρέα ἔδμεναι ἠδὲ κύπελλα
οἴνου πινέμεναι μελιηδέος ὄφρ ἐθέλητον
νῦν δὲ φίλως χὁρόῳτε καὶ εἰ δέκα πύργοι Ἀχαιῶν
ὑμείων προπάροιθε μαχοίατο νηλέϊ χαλκῷ
Ἀτρεΐδη ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων
πῶς δὴ φῂς πολέμοιο μεθιέμεν ὁππότ Ἀχαιοὶ
Τρωσὶν ἐφ ἱπποδάμοισιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα
ὄψεαι αἴ κἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ
Τηλεμάχοιο φίλον πατέρα προμάχοισι μιγέντα
Τρώων ἱπποδάμων σὺ δὲ ταῦτ ἀνεμώλια βάζεις
Τὸν δἐπιμειδήσας προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων
ὡς γνῶ χωομένοιο πάλιν δὅ γε λάζετο μῦθον
διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν Ὀδυσσεῦ
οὔτέ σε νεικείω περιώσιον οὔτε κελεύω
οἶδα γὰρ ὥς τοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισιν
ἤπια δήνεα οἶδε τὰ γὰρ φρονέεις ἅ τἐγώ περ
Ἀλλ ἴθι ταῦτα δὄπισθεν ἀρεσσόμεθ εἴ τι κακὸν νῦν
εἴρηται τὰ δὲ πάντα θεοὶ μεταμώνια θεῖεν
ἑσταότ ἔν θἵπποισι καὶ ἅρμασι κολλητοῖσι
πὰρ δέ οἱ ἑστήκει Σθένελος Καπανήϊος υἱός
Καὶ τὸν μὲν νείκεσσεν ἰδὼν κρείων Ἀγαμέμνων
ὤ μοι Τυδέος υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο
τί πτώσσεις τί δὀπιπεύεις πολέμοιο γεφύρας
οὐ μὲν Τυδέϊ γὧδε φίλον πτωσκαζέμεν ἦεν
ὡς φάσαν οἵ μιν ἴδοντο πονεύμενον οὐ γὰρ ἔγωγε
ἤντησ οὐδὲ ἴδον περὶ δἄλλων φασὶ γενέσθαι
Ἤτοι μὲν γὰρ ἄτερ πολέμου εἰσῆλθε Μυκήνας
ξεῖνος ἅμ ἀντιθέῳ Πολυνείκεϊ λαὸν ἀγείρων
οἳ δὲ τότ ἐστρατόωνθ ἱερὰ πρὸς τείχεα Θήβης
καί ῥα μάλα λίσσοντο δόμεν κλειτοὺς ἐπικούρους
ἀλλὰ Ζεὺς ἔτρεψε παραίσια σήματα φαίνων
Ἀσωπὸν δἵκοντο βαθύσχοινον λεχεποίην
ἔνθ αὖτ ἀγγελίην ἐπὶ Τυδῆ στεῖλαν Ἀχαιοί
Αὐτὰρ ὃ βῆ πολέας δὲ κιχήσατο Καδμεΐωνας
δαινυμένους κατὰ δῶμα βίης Ἐτεοκληείης
Ἔνθ οὐδὲ ξεῖνός περ ἐὼν ἱππηλάτα Τυδεὺς
τάρβει μοῦνος ἐὼν πολέσιν μετὰ Καδμείοισιν
ἀλλ ὅ γἀεθλεύειν προκαλίζετο πάντα δἐνίκα
ῥηϊδίως τοίη οἱ ἐπίρροθος ἦεν Ἀθήνη
Οἳ δὲ χολωσάμενοι Καδμεῖοι κέντορες ἵππων
ἂψ ἄρ ἀνερχομένῳ πυκινὸν λόχον εἷσαν ἄγοντες
κούρους πεντήκοντα δύω δἡγήτορες ἦσαν
Μαίων Αἱμονίδης ἐπιείκελος ἀθανάτοισιν
υἱός τΑὐτοφόνοιο μενεπτόλεμος Πολυφόντης
Τυδεὺς μὲν καὶ τοῖσιν ἀεικέα πότμον ἐφῆκε
πάντας ἔπεφν ἕνα δοἶον ἵει οἶκον δὲ νέεσθαι
Μαίον ἄρα προέηκε θεῶν τεράεσσι πιθήσας
Τοῖος ἔην Τυδεὺς Αἰτώλιος ἀλλὰ τὸν υἱὸν
γείνατο εἷο χέρεια μάχῃ ἀγορῇ δέ τἀμείνω
Ὣς φάτο τὸν δοὔ τι προσέφη κρατερὸς Διομήδης
αἰδεσθεὶς βασιλῆος ἐνιπὴν αἰδοίοιο
τὸν δυἱὸς Καπανῆος ἀμείψατο κυδαλίμοιο
Ἀτρεΐδη μὴ ψεύδε ἐπιστάμενος σάφα εἰπεῖν
ἡμεῖς τοι πατέρων μέγ ἀμείνονες εὐχόμεθ εἶναι
ἡμεῖς καὶ Θήβης ἕδος εἵλομεν ἑπταπύλοιο
παυρότερον λαὸν ἀγαγόνθ ὑπὸ τεῖχος ἄρειον
πειθόμενοι τεράεσσι θεῶν καὶ Ζηνὸς ἀρωγῇ
κεῖνοι δὲ σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο
τὼ μή μοι πατέρας ποθ ὁμοίῃ ἔνθεο τιμῇ
τέττα σιωπῇ ἧσο ἐμῷ δἐπιπείθεο μύθῳ
οὐ γὰρ ἐγὼ νεμεσῶ Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν
ὀτρύνοντι μάχεσθαι ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς
τούτῳ μὲν γὰρ κῦδος ἅμ ἕψεται εἴ κεν Ἀχαιοὶ
Τρῶας δῃώσωσιν ἕλωσί τε Ἴλιον ἱρήν
τούτῳ δαὖ μέγα πένθος Ἀχαιῶν δῃωθέντων
Ἀλλ ἄγε δὴ καὶ νῶϊ μεδώμεθα θούριδος ἀλκῆς
Ἦ ῥα καὶ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε
δεινὸν δἔβραχε χαλκὸς ἐπὶ στήθεσσιν ἄνακτος
ὀρνυμένου ὑπό κεν ταλασίφρονά περ δέος εἷλεν
Ὡς δὅτ ἐν αἰγιαλῷ πολυηχέϊ κῦμα θαλάσσης
ὄρνυτ ἐπασσύτερον Ζεφύρου ὕπο κινήσαντος
πόντῳ μέν τε πρῶτα κορύσσεται αὐτὰρ ἔπειτα
χέρσῳ ῥηγνύμενον μεγάλα βρέμει ἀμφὶ δέ τἄκρας
κυρτὸν ἐὸν κορυφοῦται ἀποπτύει δἁλὸς ἄχνην
ὣς τότ ἐπασσύτεραι Δαναῶν κίνυντο φάλαγγες
νωλεμέως πόλεμον δέ κέλευε δὲ οἷσιν ἕκαστος
ἡγεμόνων οἳ δἄλλοι ἀκὴν ἴσαν οὐδέ κε φαίης
τόσσον λαὸν ἕπεσθαι ἔχοντ ἐν στήθεσιν αὐδήν
σιγῇ δειδιότες σημάντορας ἀμφὶ δὲ πᾶσι
τεύχεα ποικίλ ἔλαμπε τὰ εἱμένοι ἐστιχόωντο
Τρῶες δὥς τὄϊες πολυπάμονος ἀνδρὸς ἐν αὐλῇ
μυρίαι ἑστήκασιν ἀμελγόμεναι γάλα λευκὸν
ἀζηχὲς μεμακυῖαι ἀκούουσαι ὄπα ἀρνῶν
ὣς Τρώων ἀλαλητὸς ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν ὀρώρει
οὐ γὰρ πάντων ἦεν ὁμὸς θρόος οὐδ ἴα γῆρυς
ἀλλὰ γλῶσσα μέμικτο πολύκλητοι δἔσαν ἄνδρες
Ὄρσε δὲ τοὺς μὲν Ἄρης τοὺς δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη
Δεῖμός τἠδὲ Φόβος καὶ Ἔρις ἄμοτον μεμαυῖα
Ἄρεος ἀνδροφόνοιο κασιγνήτη ἑτάρη τε
ἥ τὀλίγη μὲν πρῶτα κορύσσεται αὐτὰρ ἔπειτα
οὐρανῷ ἐστήριξε κάρη καὶ ἐπὶ χθονὶ βαίνει
ἥ σφιν καὶ τότε νεῖκος ὁμοίϊον ἔμβαλε μέσσῳ
ἐρχομένη καθ ὅμιλον ὀφέλλουσα στόνον ἀνδρῶν
Οἳ δὅτε δή ῥἐς χῶρον ἕνα ξυνιόντες ἵκοντο
σύν ῥἔβαλον ῥινούς σὺν δἔγχεα καὶ μένε ἀνδρῶν
χαλκεοθωρήκων ἀτὰρ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι
ἔπληντ ἀλλήλῃσι πολὺς δὀρυμαγδὸς ὀρώρει
Ἔνθα δἅμ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν
ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων ῥέε δαἵματι γαῖα
Ὡς δὅτε χείμαρροι ποταμοὶ κατ ὄρεσφι ῥέοντες
ἐς μισγάγκειαν συμβάλλετον ὄβριμον ὕδωρ
κρουνῶν ἐκ μεγάλων κοίλης ἔντοσθε χαράδρης
τῶν δέ τε τηλόσε δοῦπον ἐν οὔρεσιν ἔκλυε ποιμήν
Πρῶτος δἈντίλοχος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν
ἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι Θαλυσιάδην Ἐχέπωλον
τόν ῥἔβαλε πρῶτος κόρυθος φάλον ἱπποδασείης
ἐν δὲ μετώπῳ πῆξε πέρησε δἄρ ὀστέον εἴσω
αἰχμὴ χαλκείη τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν
ἤριπε δὡς ὅτε πύργος ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ
Τὸν δὲ πεσόντα ποδῶν ἔλαβε κρείων Ἐλεφήνωρ
Χαλκωδοντιάδης μεγαθύμων ἀρχὸς Ἀβάντων
ἕλκε δὑπ ἐκ βελέων λελιημένος ὄφρα τάχιστα
τεύχεα συλήσειε μίνυνθα δέ οἱ γένεθ ὁρμή
πλευρά τά οἱ κύψαντι παρ ἀσπίδος ἐξεφαάνθη
οὔτησε ξυστῷ χαλκήρεϊ λῦσε δὲ γυῖα
Ὣς τὸν μὲν λίπε θυμός ἐπ αὐτῷ δἔργον ἐτύχθη
ἀργαλέον Τρώων καὶ Ἀχαιῶν οἳ δὲ λύκοι ὣς
ἀλλήλοις ἐπόρουσαν ἀνὴρ δἄνδρ ἐδνοπάλιζεν
Ἔνθ ἔβαλ Ἀνθεμίωνος υἱὸν Τελαμώνιος Αἴας
ἠΐθεον θαλερὸν Σιμοείσιον ὅν ποτε μήτηρ
Ἴδηθεν κατιοῦσα παρ ὄχθῃσιν Σιμόεντος
τοὔνεκά μιν κάλεον Σιμοείσιον οὐδὲ τοκεῦσι
θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν
ἔπλεθ ὑπ Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι
Πρῶτον γάρ μιν ἰόντα βάλε στῆθος παρὰ μαζὸν
δεξιόν ἀντικρὺ δὲ δι ὤμου χάλκεον ἔγχος
ἦλθεν ὃ δἐν κονίῃσι χαμαὶ πέσεν αἴγειρος ὣς
ἥ ῥά τἐν εἱαμενῇ ἕλεος μεγάλοιο πεφύκει
λείη ἀτάρ τέ οἱ ὄζοι ἐπ ἀκροτάτῃ πεφύασι
τὴν μέν θἁρματοπηγὸς ἀνὴρ αἴθωνι σιδήρῳ
ἣ μέν τἀζομένη κεῖται ποταμοῖο παρ ὄχθας
Τοῖον ἄρ Ἀνθεμίδην Σιμοείσιον ἐξενάριξεν
Αἴας διογενής τοῦ δἌντιφος αἰολοθώρηξ
Πριαμίδης καθ ὅμιλον ἀκόντισεν ὀξέϊ δουρί
Τοῦ μὲν ἅμαρθ ὃ δὲ Λεῦκον Ὀδυσσέος ἐσθλὸν ἑταῖρον
βεβλήκει βουβῶνα νέκυν ἑτέρωσ ἐρύοντα
ἤριπε δἀμφ αὐτῷ νεκρὸς δέ οἱ ἔκπεσε χειρός
Τοῦ δὈδυσεὺς μάλα θυμὸν ἀποκταμένοιο χολώθη
βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ
στῆ δὲ μάλ ἐγγὺς ἰὼν καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ
ἀμφὶ ἓ παπτήνας ὑπὸ δὲ Τρῶες κεκάδοντο
ἀνδρὸς ἀκοντίσσαντος ὃ δοὐχ ἅλιον βέλος ἧκεν
ἀλλ υἱὸν Πριάμοιο νόθον βάλε Δημοκόωντα
ὅς οἱ Ἀβυδόθεν ἦλθε παρ ἵππων ὠκειάων
Τόν ῥὈδυσεὺς ἑτάροιο χολωσάμενος βάλε δουρὶ
κόρσην ἣ δἑτέροιο διὰ κροτάφοιο πέρησεν
αἰχμὴ χαλκείη τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε
δούπησεν δὲ πεσών ἀράβησε δὲ τεύχε ἐπ αὐτῷ
Χώρησαν δὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ
ἴθυσαν δὲ πολὺ προτέρω νεμέσησε δἈπόλλων
Περγάμου ἐκκατιδών Τρώεσσι δὲ κέκλετ ἀΰσας
ὄρνυσθ ἱππόδαμοι Τρῶες μηδ εἴκετε χάρμης
Ἀργείοις ἐπεὶ οὔ σφι λίθος χρὼς οὐδὲ σίδηρος
χαλκὸν ἀνασχέσθαι ταμεσίχροα βαλλομένοισιν
οὐ μὰν οὐδ Ἀχιλεὺς Θέτιδος πάϊς ἠϋκόμοιο
μάρναται ἀλλ ἐπὶ νηυσὶ χόλον θυμαλγέα πέσσει
Ὣς φάτ ἀπὸ πτόλιος δεινὸς θεός αὐτὰρ Ἀχαιοὺς
ὦρσε Διὸς θυγάτηρ κυδίστη Τριτογένεια
ἐρχομένη καθ ὅμιλον ὅθι μεθιέντας ἴδοιτο
Ἔνθ Ἀμαρυγκείδην Διώρεα μοῖρα πέδησε
χερμαδίῳ γὰρ βλῆτο παρὰ σφυρὸν ὀκριόεντι
κνήμην δεξιτερήν βάλε δὲ Θρῃκῶν ἀγὸς ἀνδρῶν
Πείρως Ἰμβρασίδης ὃς ἄρ Αἰνόθεν εἰληλούθει
Ἀμφοτέρω δὲ τένοντε καὶ ὀστέα λᾶας ἀναιδὴς
ἄχρις ἀπηλοίησεν ὃ δὕπτιος ἐν κονίῃσι
κάππεσεν ἄμφω χεῖρε φίλοις ἑτάροισι πετάσσας
θυμὸν ἀποπνείων ὃ δἐπέδραμεν ὅς ῥἔβαλέν περ
Πείροος οὖτα δὲ δουρὶ παρ ὀμφαλόν ἐκ δἄρα πᾶσαι
χύντο χαμαὶ χολάδες τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε
Τὸν δὲ Θόας Αἰτωλὸς ἀπεσσύμενον βάλε δουρὶ
στέρνον ὑπὲρ μαζοῖο πάγη δἐν πνεύμονι χαλκός
ἀγχίμολον δέ οἱ ἦλθε Θόας ἐκ δὄβριμον ἔγχος
ἐσπάσατο στέρνοιο ἐρύσσατο δὲ ξίφος ὀξύ
τῷ ὅ γε γαστέρα τύψε μέσην ἐκ δαἴνυτο θυμόν
Τεύχεα δοὐκ ἀπέδυσε περίστησαν γὰρ ἑταῖροι
Θρήϊκες ἀκρόκομοι δολίχ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες
οἵ ἑ μέγαν περ ἐόντα καὶ ἴφθιμον καὶ ἀγαυὸν
ὦσαν ἀπὸ σφείων ὃ δὲ χασσάμενος πελεμίχθη
Ὣς τώ γἐν κονίῃσι παρ ἀλλήλοισι τετάσθην
ἤτοι ὃ μὲν Θρῃκῶν ὃ δἘπειῶν χαλκοχιτώνων
Ἔνθά κεν οὐκέτι ἔργον ἀνὴρ ὀνόσαιτο μετελθών
ὅς τις ἔτ ἄβλητος καὶ ἀνούτατος ὀξέϊ χαλκῷ
δινεύοι κατὰ μέσσον ἄγοι δέ ἑ Παλλὰς Ἀθήνη
χειρὸς ἑλοῦσ αὐτὰρ βελέων ἀπερύκοι ἐρωήν
πολλοὶ γὰρ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἤματι κείνῳ
πρηνέες ἐν κονίῃσι παρ ἀλλήλοισι τέταντο
τέρμα πολυκμήτοιο μεταχρόνιον πολέμοιο
καὶ λόχον Ἀργείης ἱππήλατον ἔργον Ἀθήνης
αὐτίκα μοι σπεύδοντι πολὺν διὰ μῦθον ἀνεῖσα
ἔννεπε Καλλιόπεια καὶ ἀρχαίην ἔριν ἀνδρῶν
κεκριμένου πολέμοιο ταχείῃ λῦσον ἀοιδῇ
ἤδη μὲν δεκάτοιο κυλινδομένου λυκάβαντος
γηραλέη τετάνυστο φόνων ἀκόρητος Ἐνυὼ
Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσιν ἐναιρομένων δἄρα φωτῶν
δούρατα κεκμήκει ξιφέων δἔθνῃσκον ἀπειλαί
σβέννυτο θωρήκων ἐνοπή μινύθεσκε δἑλικτὴ
ἀσπίδες οὐκ ἀνέχοντο μένειν ἔτι δοῦπον ἀκόντων
λύετο καμπύλα τόξα κατέρρεον ὠκέες ἰοί
ἵπποι δοἱ μὲν ἄνευθεν ἀεργηλῆς ἐπὶ φάτνης
οἰκτρὰ κάτω μύοντες ὁμόζυγας ἔστενον ἵππους
οἱ δαὐτοὺς ποθέοντες ὀλωλότας ἡνιοχῆας
κεῖτο δὲ Πηλείδης μὲν ἔχων ἅμα νεκρὸν ἑταῖρον
Ἀντιλόχῳ δἐπὶ παιδὶ γέρων ὠδύρετο Νέστωρ
Αἴας δαὐτοφόνῳ βριαρὸν δέμας ἕλκεϊ λύσας
Τρωσὶ δὲ λωβητῆρσιν ἐφ Ἕκτορος ἑλκυθμοῖσι
μυρομένοις οὐ μοῦνον ἔην ἐπιδήμιον ἄλγος
ἀλλὰ καὶ ἀλλοθρόοις ἐπὶ πένθεσι κωκύοντες
δάκρυσιν ἠμείβοντο πολυγλώσσων ἐπικούρων
κλαῖον μὲν Λύκιοι Σαρπηδόνα τόν ποτε μήτηρ
ἐς Τροίην μὲν ἔπεμψεν ἀγαλλομένη Διὸς εὐνῇ
δουρὶ δὲ Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο πεσόντα
καὶ δολίην ὑπὸ νύκτα κακῷ πεπεδημένον ὕπνῳ
Μέμνονος οὐρανίην νεφέλην ἀνεδήσατο μήτηρ
φέγγος ὑποκλέψασα κατηφέος ἤματος Ἠώς
κοπτόμεναι περίκυκλον ἀθηλέος ὄμφακα μαζοῦ
παρθένον ὠδύροντο δαΐφρονα Πενθεσίλειαν
θηλείης ὑπὸ χειρὸς ἀπεσκέδασεν νέφος ἀνδρῶν
νῆας ἐς ἀγχιάλους μελίῃ δέ ἑ μοῦνος ὑποστὰς
καὶ κτάνε καὶ σύλησε καὶ ἐκτερέιξεν Ἀχιλλεύς
Ἴλιος ἀκλινέεσσιν ἐπεμβεβαυῖα θεμέθλοις
καί νύ κεν ὑστατίοισιν ἐποκνήσασα πόνοισιν
ἀκάματός περ ἐοῦσα μάτην ἵδρωσεν Ἀθήνη
Ἰλιόθεν Δαναοῖσιν ἐπὶ ξένος ἤλυθε μάντις
οἷα δέ που μογέοντι χαριζόμενος Μενελάῳ
ὀψιτέλεστον ὄλεθρον ἑῇ μαντεύσατο πάτρῃ
οἱ δὲ βαρυζήλοιο θεοπροπίῃς Ἑλένοιο
αὐτίκα μηκεδανοῖο μόθου τέλος ἠρτύναντο
καὶ Σκῦρον μὲν ἔβαινε λιπὼν εὐπάρθενον ἄστυ
μήπω δεὐφυέεσσιν ἰουλίζων κροτάφοισιν
ἦλθε δὲ καὶ Δαναοῖσιν ἑὸν βρέτας ἁγνὸν ἄγουσα
ἤδη καὶ βουλῇσι θεῆς ὑποεργὸς Ἐπειὸς
καὶ δὴ τέμνετο δοῦρα καὶ ἐς πεδίον κατέβαινεν
Ἴδης ἐξ αὐτῆς ὁπόθεν καὶ πρόσθε Φέρεκλος
νῆας Ἀλεξάνδρῳ τεκτήνατο πήματος ἀρχήν
ποίει δεὐρυτάτῃς μὲν ἐπὶ πλευρῇς ἀραρυῖαν
γαστέρα κοιλήνας ὁπόσον νεὸς ἀμφιελίσσης
ὀρθὸν ἐπὶ στάθμην μέγεθος τορνώσατο τέκτων
αὐχένα δὲ γλαφυροῖσιν ἐπὶ στήθεσσιν ἔπηξε
ξανθῷ πορφυρόπεζαν ἐπιρρήνας τρίχα χρυσῷ
ἡ δἐπικυμαίνουσα μετήορος αὐχένι κυρτῷ
ἐκ κορυφῆς λοφόεντι κατεσφρηγίζετο δεσμῷ
ὀφθαλμοὺς δἐνέθηκε λιθώπεας ἐν δυσὶ κύκλοις
γλαυκῆς βηρύλλοιο καὶ αἱμαλέης ἀμεθύσσου
τῶν δἐπιμισγομένων διδύμης ἀμαρύγματι χροιῆς
γλαυκῶν φοινίσσοντο λίθων ἑλίκεσσιν ὀπωπαί
ἀργυφέους δἐχάραξεν ἐπὶ γναθμοῖσιν ὀδόντας
ἄκρα δακεῖν σπεύδοντας ἐυστρέπτοιο χαλινοῦ
καὶ στόματος μεγάλοιο λαθὼν ἀνέῳξε κελεύθους
ἀνδράσι κευθομένοισι παλίρροον ἆσθμα φυλάσσων
καὶ διὰ μυκτήρων φυσίζοος ἔρρεεν ἀήρ
οὔατα δἀκροτάτοισιν ἐπὶ κροτάφοισιν ἄρηρεν
ὀρθὰ μάλ αἰὲν ἑτοῖμα μένειν σάλπιγγος ἀκουήν
νῶτα δὁμοῦ λαγόνεσσι συνήρμοσε καὶ ῥάχιν ὑγρήν
ἰσχία δὲ γλουτοῖσιν ὀλισθηροῖσι συνῆψε
ἄμπελος ὣς γναμπτοῖσι καθελκομένη θυσάνοισιν
οἱ δὲ πόδες βαλίοισιν ἐπερχόμενοι γονάτεσσιν
οὕτως ἠπείγοντο μένειν δἐκέλευεν ἀνάγκη
οὐ μὲν ὑπὸ κνήμῃσιν ἀχαλκέες ἔξεχον ὁπλαί
μαρμαρέης δἑλίκεσσι κατεσφήκωντο χελώνης
ἁπτόμεναι πεδίοιο μόγις κρατερώνυχι χαλκῷ
ἡ μὲν ὅπως ἀίδηλος ἐπὶ πλευρῇς ἀραρυῖα
ἔνθα καὶ ἔνθα φέρῃσι λόχον κλυτόπωλον Ἀχαιῶν
ἡ δἵνα λυομένη τε καὶ ἔμπεδον εἰς ἓν ἰοῦσα
εἴη σφιν καθύπερθεν ὁδὸς καὶ νέρθεν ὀροῦσαι
ἀμφὶ δέ μιν λευκοῖο κατ αὐχένος ἠδὲ γενείων
ἄνθεσι πορφυρέοισι πέριξ ἔζωσεν ἱμάντων
καὶ σκολιῇς ἑλίκεσσιν ἀναγκαίοιο χαλινοῦ
κολλήσας ἐλέφαντι καὶ ἀργυροδίνεϊ χαλκῷ
κύκλον ἐυκνήμιδα ποδῶν ὑπέθηκεν ἑκάστῳ
ἑλκόμενος πεδίοισιν ὅπως πειθήνιος εἴη
μηδὲ βιαζομένοισι δυσέμβατον οἶμον ὁδεύῃ
ὣς ὁ μὲν ἐξήστραπτε φόβῳ καὶ κάλλεϊ πολλῷ
εἴ μιν ζωὸν ἔτετμεν ἐλαυνέμεν ἵππιος Ἄρης
ἀμφὶ δέ μιν μέγα τεῖχος ἐλήλατο μή τις Ἀχαιῶν
πρίν μιν ἐσαθρήσειε δόλον δἀνάπυστον ἀνάψῃ
οἱ δὲ Μυκηναίης Ἀγαμέμνονος ἐγγύθι νηὸς
λαῶν ὀρνυμένων ὅμαδον καὶ κῦμα φυγόντες
ἐς βουλὴν βασιλῆες ἀολλίσθησαν Ἀχαιῶν
ἡ δὲ τανυφθόγγοιο δέμας κήρυκος ἑλοῦσα
συμφράδμωννὈδυσῆι παρίστατο θοῦρις Ἀθήνη
ἀνδρὸς ἐπιχρίουσα μελίχροϊ νέκταρι φωνήν
αὐτὰρ ὁ δαιμονίῃσι νόον βουλῇσιν ἑλίσσων
πρῶτα μὲν εἱστήκει κενεόφρονι φωτὶ ἐοικὼς
ὄμματος ἀτρέπτοιο βολὴν ἐπὶ γαῖαν ἐρείσας
ἄφνω δἀενάων ἐπέων ὠδῖνας ἀνοίξας
δεινὸν ἀνεβρόντησε καὶ ἠερίης ἅτε πηγῆς
ἐξέχεεν μέγα λαῖτμα μελισταγέος νιφετοῖο
ὦ φίλοι ἤδη μὲν κρύφιος λόχος ἐκτετέλεσται
χερσὶ μὲν ἀνδρομέῃσιν ἀτὰρ βουλῇσιν Ἀθήνης
ὑμεῖς δοἵτε μάλιστα πεποίθατε κάρτεϊ χειρῶν
πρόφρονες ἀλκήεντι νόῳ καὶ τλήμονι θυμῷ
σπέσθε μοι οὐ γὰρ ἔοικε πολὺν χρόνον ἐνθάδ ἐόντας
ἀλλὰ χρὴ ζώοντας ἀοίδιμον ἔργον ἀνύσσαι
ἢ θανάτῳ βροτόεντι κακοκλεὲς αἶσχος ἀλύξαι
εἰ μήπω στρουθοῖο καὶ ἀρχαίοιο δράκοντος
καὶ καλῆς πλατάνοιο καὶ ὠκυμόροις ἐπὶ τέκνοις
μητέρος ἑλκομένης ἁπαλῶν τἐλάθεσθε νεοσσῶν
εἰ δὲ θεοπροπίῃσι γέρων ἀνεβάλλετο Κάλχας
ἀλλὰ καὶ ὣς Ἑλένοιο μετήλυδος ὀμφητῆρος
μαντοσύναι καλέουσιν ἑτοιμοτάτην ἐπὶ νίκην
τούνεκά μοι πείθεσθε καὶ ἱππείην ἐπὶ νηδὺν
θαρσαλέοι σπεύδωμεν ὅπως αὐτάγρετον ἄλγος
Ἴλιον εἰσανάγωσιν ἑὸν κακὸν ἀμφαγαπῶντες
οἱ δἄλλοι πρυμναῖα μεθίετε πείσματα νηῶν
πῦρ ἴδιον πλεκτῇσιν ἐνὶ κλισίῃσι βαλόντες
Ἰλιάδος δὲ λιπόντες ἐρημαίην χθονὸς ἀκτὴν
πλώετε πασσυδίῃ ψευδώνυμον οἴκαδε νόστον
εἰσόκεν εὐόρμου τετανυσμένον ὲκ περιωπῆς
ὔμμι συναγρομένοις ἐπὶ γείτονος αἰγιαλοῖο
σημαίνῃ παλίνορσον ἐπὶ πλόον ἑσπέριον πῦρ
καὶ τότε μήτε τις ὄκνος ἐπειγομένων ἐρετάων
γινέσθω μήτ ἄλλο φόβου νέφος οἷά τε νύκτες
ἀνθρώποισι φέρουσιν ἐλαφροῦ δείματα θυμοῦ
ἔστω δὲ προτέρης ἀρετῆς ἐμφύλιος αἰδώς
μηδέ τις αἰσχύνειεν ἑὸν κλέος ὥς κεν ἕκαστος
ἄξιον ὧν ἐμόγησε λάβῃ γέρας ἱπποσυνάων
ὣς φάμενος βουλῆς ἐξήρχετο τοῖο δὲ μύθοις
πῶλος ἅτε δροσόεντος ἐπειγόμενος πεδίοιο