Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἔνθεν ὀρεξαμένη ἀπὸ πασσάλου αἴνυτο τόξον
αὐτῷ γωρυτῷ ὅς οἱ περίκειτο φαεινός
ἑζομένη δὲ κατ αὖθι φίλοις ἐπὶ γούνασι θεῖσα
κλαῖε μάλα λιγέως ἐκ δᾕρεε τόξον ἄνακτος
βῆ ῥἴμεναι μέγαρόνδε μετὰ μνηστῆρας ἀγαυοὺς
τόξον ἔχουσ ἐν χειρὶ παλίντονον ἠδὲ φαρέτρην
ἰοδόκον πολλοὶ δἔνεσαν στονόεντες ὀϊστοί
τῇ δἄρ ἅμ ἀμφίπολοι φέρον ὄγκιον ἔνθα σίδηρος
κεῖτο πολὺς καὶ χαλκός ἀέθλια τοῖο ἄνακτος
αὐτίκα δὲ μνηστῆρσι μετηύδα καὶ φάτο μῦθον
κέκλυτέ μευ μνηστῆρες ἀγήνορες οἳ τόδε δῶμα
ἐχράετ ἐσθιέμεν καὶ πινέμεν ἐμμενὲς αἰεὶ
ἀνδρὸς ἀποιχομένοιο πολὺν χρόνον οὐδέ τιν ἄλλην
μύθου ποιήσασθαι ἐπισχεσίην ἐδύνασθε
ἀλλ ἐμὲ ἱέμενοι γῆμαι θέσθαι τε γυναῖκα
ἀλλ ἄγετε μνηστῆρες ἐπεὶ τόδε φαίνετ ἄεθλον
θήσω γὰρ μέγα τόξον Ὀδυσσῆος θείοιο
ὣς φάτο καί ῥΕὔμαιον ἀνώγει δῖον ὑφορβόν
δακρύσας δΕὔμαιος ἐδέξατο καὶ κατέθηκε
κλαῖε δὲ βουκόλος ἄλλοθ ἐπεὶ ἴδε τόξον ἄνακτος
νήπιοι ἀγροιῶται ἐφημέρια φρονέοντες
ἆ δειλώ τί νυ δάκρυ κατείβετον ἠδὲ γυναικὶ
θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὀρίνετον ᾗ τε καὶ ἄλλως
κεῖται ἐν ἄλγεσι θυμός ἐπεὶ φίλον ὤλεσ ἀκοίτην
ἀλλ ἀκέων δαίνυσθε καθήμενοι ἠὲ θύραζε
κλαίετον ἐξελθόντε κατ αὐτόθι τόξα λιπόντε
μνηστήρεσσιν ἄεθλον ἀάατον οὐ γὰρ ὀΐω
ῥηϊδίως τόδε τόξον ἐΰξοον ἐντανύεσθαι
οὐ γάρ τις μέτα τοῖος ἀνὴρ ἐν τοίσδεσι πᾶσιν
οἷος Ὀδυσσεὺς ἔσκεν ἐγὼ δέ μιν αὐτὸς ὄπωπα
καὶ γὰρ μνήμων εἰμί πάϊς δἔτι νήπιος ἦα
ὣς φάτο τῷ δἄρα θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει
νευρὴν ἐντανύειν διοϊστεύσειν τε σιδήρου
ἐκ χειρῶν Ὀδυσῆος ἀμύμονος ὃν τότ ἀτίμα
ἥμενος ἐν μεγάροις ἐπὶ δὤρνυε πάντας ἑταίρους
ὢ πόποι ἦ μάλα με Ζεὺς ἄφρονα θῆκε Κρονίων
μήτηρ μέν μοί φησι φίλη πινυτή περ ἐοῦσα
ἄλλῳ ἅμ ἕψεσθαι νοσφισσαμένη τόδε δῶμα
αὐτὰρ ἐγὼ γελόω καὶ τέρπομαι ἄφρονι θυμῷ
οἵη νῦν οὐκ ἔστι γυνὴ κατ Ἀχαιΐδα γαῖαν
οὔτε Πύλου ἱερῆς οὔτ Ἄργεος οὔτε Μυκήνης
οὔτ αὐτῆς Ἰθάκης οὔτ ἠπείροιο μελαίνης
καὶ δαὐτοὶ τόδε γἴστε τί με χρὴ μητέρος αἴνου
ἀλλ ἄγε μὴ μύνῃσι παρέλκετε μηδ ἔτι τόξου
οὔ κέ μοι ἀχνυμένῳ τάδε δώματα πότνια μήτηρ
λείποι ἅμ ἄλλῳ ἰοῦσ ὅτ ἐγὼ κατόπισθε λιποίμην
οἷός τἤδη πατρὸς ἀέθλια κάλ ἀνελέσθαι
ἦ καὶ ἀπ ὤμοιϊν χλαῖναν θέτο φοινικόεσσαν
ὀρθὸς ἀναΐξας ἀπὸ δὲ ξίφος ὀξὺ θέτ ὤμων
πᾶσι μίαν μακρήν καὶ ἐπὶ στάθμην ἴθυνεν
ἀμφὶ δὲ γαῖαν ἔναξε τάφος δἕλε πάντας ἰδόντας
ὡς εὐκόσμως στῆσε πάρος δοὐ πώ ποτ ὀπώπει
στῆ δἄρ ἐπ οὐδὸν ἰὼν καὶ τόξου πειρήτιζε
τρὶς δὲ μεθῆκε βίης ἐπιελπόμενος τό γε θυμῷ
καί νύ κε δή ἐτάνυσσε βίῃ τὸ τέταρτον ἀνέλκων
ἀλλ Ὀδυσεὺς ἀνένευε καὶ ἔσχεθεν ἱέμενόν περ
τοῖς δαὖτις μετέειφ ἱερὴ ἲς Τηλεμάχοιο
ὢ πόποι ἦ καὶ ἔπειτα κακός τἔσομαι καὶ ἄκικυς
ἠὲ νεώτερός εἰμι καὶ οὔ πω χερσὶ πέποιθα
ἀλλ ἄγεθ οἵ περ ἐμεῖο βίῃ προφερέστεροί ἐστε
τόξου πειρήσασθε καὶ ἐκτελέωμεν ἄεθλον
ὣς εἰπὼν τόξον μὲν ἀπὸ ἕο θῆκε χαμᾶζε
κλίνας κολλητῇσιν ἐϋξέστῃς σανίδεσσιν
αὐτοῦ δὠκὺ βέλος καλῇ προσέκλινε κορώνῃ
ὄρνυσθ ἑξείης ἐπιδέξια πάντες ἑταῖροι
ἀρξάμενοι τοῦ χώρου ὅθεν τέ περ οἰνοχοεύει
Λειώδης δὲ πρῶτος ἀνίστατο Ἤνοπος υἱός
ὅ σφι θυοσκόος ἔσκε παρὰ κρητῆρα δὲ καλὸν
ἷζε μυχοίτατος αἰεί ἀτασθαλίαι δέ οἱ οἴῳ
ἐχθραὶ ἔσαν πᾶσιν δὲ νεμέσσα μνηστήρεσσιν
ὅς ῥα τότε πρῶτος τόξον λάβε καὶ βέλος ὠκύ
στῆ δἄρ ἐπ οὐδὸν ἰὼν καὶ τόξου πειρήτιζεν
οὐδέ μιν ἐντάνυσε πρὶν γὰρ κάμε χεῖρας ἀνέλκων
ἀτρίπτους ἁπαλάς μετὰ δὲ μνηστῆρσιν ἔειπεν
ὧ φίλοι οὐ μὲν ἐγὼ τανύω λαβέτω δὲ καὶ ἄλλος
πολλοὺς γὰρ τόδε τόξον ἀριστῆας κεκαδήσει
θυμοῦ καὶ ψυχῆς ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερόν ἐστι
τεθνάμεν ἢ ζώοντας ἁμαρτεῖν οὗ θἕνεκ αἰεὶ
ἐνθάδ ὁμιλέομεν ποτιδέγμενοι ἤματα πάντα
νῦν μέν τις καὶ ἔλπετ ἐνὶ φρεσὶν ἠδὲ μενοινᾷ
γῆμαι Πηνελόπειαν Ὀδυσσῆος παράκοιτιν
αὐτὰρ ἐπὴν τόξου πειρήσεται ἠδὲ ἴδηται
ἄλλην δή τιν ἔπειτα Ἀχαιϊάδων ἐϋπέπλων
ὣς ἄρ ἐφώνησεν καὶ ἀπὸ ἕο τόξον ἔθηκε
Λειῶδες ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων
δεινόν τἀργαλέον τε νεμεσσῶμαι δέ τἀκούων
εἰ δὴ τοῦτό γε τόξον ἀριστῆας κεκαδήσει
θυμοῦ καὶ ψυχῆς ἐπεὶ οὐ δύνασαι σὺ τανύσσαι
οὐ γάρ τοί σέ γε τοῖον ἐγείνατο πότνια μήτηρ
οἷόν τε ῥυτῆρα βιοῦ τἔμεναι καὶ ὀϊστῶν
ἀλλ ἄλλοι τανύουσι τάχα μνηστῆρες ἀγαυοί
ὣς φάτο καί ῥἐκέλευσε Μελάνθιον αἰπόλον αἰγῶν
ἄγρει δή πῦρ κεῖον ἐνὶ μεγάροισι Μελανθεῦ
πὰρ δὲ τίθει δίφρον τε μέγαν καὶ κῶας ἐπ αὐτοῦ
ὄφρα νέοι θάλποντες ἐπιχρίοντες ἀλοιφῇ
τόξου πειρώμεσθα καὶ ἐκτελέωμεν ἄεθλον
ὣς φάθ ὁ δαἶψ ἀνέκαιε Μελάνθιος ἀκάματον πῦρ
πὰρ δὲ φέρων δίφρον θῆκεν καὶ κῶας ἐπ αὐτοῦ
τῷ ῥα νέοι θάλποντες ἐπειρῶντ οὐδ ἐδύναντο
ἐντανύσαι πολλὸν δὲ βίης ἐπιδευέες ἦσαν
Ἀντίνοος δἔτ ἐπεῖχε καὶ Εὐρύμαχος θεοειδής
τὼ δἐξ οἴκου βῆσαν ὁμαρτήσαντες ἅμ ἄμφω
βουκόλος ἠδὲ συφορβὸς Ὀδυσσῆος θείοιο
ἐκ δαὐτὸς μετὰ τοὺς δόμου ἤλυθε δῖος Ὀδυσσεύς
ἀλλ ὅτε δή ῥἐκτὸς θυρέων ἔσαν ἠδὲ καὶ αὐλῆς
φθεγξάμενός σφἐπέεσσι προσηύδα μειλιχίοισι
βουκόλε καὶ σύ συφορβέ ἔπος τί κε μυθησαίμην
ἦ αὐτὸς κεύθω φάσθαι δέ με θυμὸς ἀνώγει
ποῖοί κεἶτ Ὀδυσῆϊ ἀμυνέμεν εἴ ποθεν ἔλθοι
ὦδε μάλ ἐξαπίνης καί τις θεὸς αὐτὸν ἐνείκαι
ἤ κε μνηστήρεσσιν ἀμύνοιτ ἦ Ὀδυσῆϊ
εἴπαθ ὅπως ὑμέας κραδίη θυμός τε κελεύει
Ζεῦ πάτερ αἲ γὰρ τοῦτο τελευτήσειας ἐέλδωρ
ὣς δαὔτως Εὔμαιος ἐπεύχετο πᾶσι θεοῖσι
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τῶν γε νόον νημερτέ ἀνέγνω
ἐξαῦτίς σφἐπέεσσιν ἀμειβόμενος προσέειπεν
ἔνδον μὲν δὴ ὅδ αὐτὸς ἐγώ κακὰ πολλὰ μογήσας
γινώσκω δὡς σφῶϊν ἐελδομένοισιν ἱκάνω
οἴοισι δμώων τῶν δἄλλων οὔ τευ ἄκουσα
εὐξαμένου ἐμὲ αὖτις ὑπότροπον οἴκαδ ἱκέσθαι
σφῶϊν δὡς ἔσεταί περ ἀληθείην καταλέξω
εἴ χὑπ ἔμοιγε θεὸς δαμάσῃ μνηστῆρας ἀγαυούς
ἄξομαι ἀμφοτέροις ἀλόχους καὶ κτήματ ὀπάσσω
οἰκία τἐγγὺς ἐμεῖο τετυγμένα καί μοι ἔπειτα
Τηλεμάχου ἑτάρω τε κασιγνήτω τε ἔσεσθον
εἰ δἄγε δή καὶ σῆμα ἀριφραδὲς ἄλλο τι δείξω
ὄφρα μἐῢ γνῶτον πιστωθῆτόν τἐνὶ θυμῷ
οὐλήν τήν ποτέ με σῦς ἤλασε λευκῷ ὀδόντι
ὣς εἰπὼν ῥάκεα μεγάλης ἀποέργαθεν οὐλῆς
τὼ δἐπεὶ εἰσιδέτην εὖ τἐφράσσαντο ἕκαστα
κλαῖον ἄρ ἀμφ Ὀδυσῆϊ δαΐφρονι χεῖρε βαλόντε
ὣς δαὔτως Ὀδυσεὺς κεφαλὰς καὶ χεῖρας ἔκυσσε
εἰ μὴ Ὀδυσσεὺς αὐτὸς ἐρύκακε φώνησέν τε
παύεσθον κλαυθμοῖο γόοιό τε μή τις ἴδηται
ἐξελθὼν μεγάροιο ἀτὰρ εἴπῃσι καὶ εἴσω
ἀλλὰ προμνηστῖνοι ἐσέλθετε μηδ ἅμα πάντες
πρῶτος ἐγώ μετὰ δὔμμες ἀτὰρ τόδε σῆμα τετύχθω
ἄλλοι μὲν γὰρ πάντες ὅσοι μνηστῆρες ἀγαυοί
οὐκ ἐάσουσιν ἐμοὶ δόμεναι βιὸν ἠδὲ φαρέτρην
ἀλλὰ σύ δῖ Εὔμαιε φέρων ἀνὰ δώματα τόξον
ἐν χείρεσσιν ἐμοὶ θέμεναι εἰπεῖν δὲ γυναιξὶ
κληῗσαι μεγάροιο θύρας πυκινῶς ἀραρυίας
ἢν δέ τις ἢ στοναχῆς ἠὲ κτύπου ἔνδον ἀκούσῃ
ἀνδρῶν ἡμετέροισιν ἐν ἕρκεσι μή τι θύραζε
προβλώσκειν ἀλλ αὐτοῦ ἀκὴν ἔμεναι παρὰ ἔργῳ
σοὶ δέ Φιλοίτιε δῖε θύρας ἐπιτέλλομαι αὐλῆς
κληῗσαι κληῗδι θοῶς δἐπὶ δεσμὸν ἰῆλαι
ἕζετ ἔπειτ ἐπὶ δίφρον ἰών ἔνθεν περ ἀνέστη
Εὐρύμαχος δἤδη τόξον μετὰ χερσὶν ἐνώμα
θάλπων ἔνθα καὶ ἔνθα σέλᾳ πυρός ἀλλά μιν οὐδ ὣς
ἐντανύσαι δύνατο μέγα δἔστενε κυδάλιμον κῆρ
ὀχθήσας δἄρα εἶπεν ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζεν
ὢ πόποι ἦ μοι ἄχος περί ταὐτοῦ καὶ περὶ πάντων
οὔ τι γάμου τοσσοῦτον ὀδύρομαι ἀχνύμενός περ
εἰσὶ καὶ ἄλλαι πολλαὶ Ἀχαιΐδες αἱ μὲν ἐν αὐτῇ
ἀμφιάλῳ Ἰθάκῃ αἱ δἄλλῃσιν πολίεσσιν
ἀλλ εἰ δὴ τοσσόνδε βίης ἐπιδευέες εἰμὲν
ἀντιθέου Ὀδυσῆος ὅτ οὐ δυνάμεσθα τανύσσαι
τόξον ἐλεγχείη δὲ καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι
Εὐρύμαχ οὐχ οὕτως ἔσται νοέεις δὲ καὶ αὐτός
νῦν μὲν γὰρ κατὰ δῆμον ἑορτὴ τοῖο θεοῖο
ἁγνή τίς δέ κε τόξα τιταίνοιτ ἀλλὰ ἕκηλοι
ἑστάμεν οὐ μὲν γάρ τιν ἀναιρήσεσθαι ὀΐω
ὄφρα σπείσαντες καταθείομεν ἀγκύλα τόξα
ἠῶθεν δὲ κέλεσθε Μελάνθιον αἰπόλον αἰγῶν
αἶγας ἄγειν αἳ πᾶσι μέγ ἔξοχοι αἰπολίοισιν
ὄφρ ἐπὶ μηρία θέντες Ἀπόλλωνι κλυτοτόξῳ
οἱ δἐπεὶ οὖν σπεῖσάν τἔπιόν θὅσον ἤθελε θυμός
λίσσομ ἐπεὶ καὶ τοῦτο ἔπος κατὰ μοῖραν ἔειπε
ἠῶθεν δὲ θεὸς δώσει κράτος ᾧ κἐθέλῃσιν
ἀλλ ἄγε μοι δότε τόξον ἐΰξοον ὄφρα μεθ ὑμῖν
ἴς οἵη πάρος ἔσκεν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσιν
ἦ ἤδη μοι ὄλεσσεν ἄλη τἀκομιστίη τε
δείσαντες μὴ τόξον ἐΰξοον ἐντανύσειεν
Ἀντίνοος δἐνένιπεν ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζεν
ἆ δειλὲ ξείνων ἔνι τοι φρένες οὐδ ἠβαιαί
οὐκ ἀγαπᾷς ὃ ἕκηλος ὑπερφιάλοισι μεθ ἡμῖν
δαίνυσαι οὐδέ τι δαιτὸς ἀμέρδεαι αὐτὰρ ἀκούεις
μύθων ἡμετέρων καὶ ῥήσιος οὐδέ τις ἄλλος
ἡμετέρων μύθων ξεῖνος καὶ πτωχὸς ἀκούει
οἶνός σε τρώει μελιηδής ὅς τε καὶ ἄλλους
βλάπτει ὃς ἄν μιν χανδὸν ἕλῃ μηδ αἴσιμα πίνῃ
οἶνος καὶ Κένταυρον ἀγακλυτὸν Εὐρυτίωνα
ἄασ ἐνὶ μεγάρῳ μεγαθύμου Πειριθόοιο
ἐς Λαπίθας ἐλθόνθ ὁ δἐπεὶ φρένας ἄασεν οἴνῳ
μαινόμενος κάκ ἔρεξε δόμον κάτα Πειριθόοιο
ἥρωας δἄχος εἷλε διὲκ προθύρου δὲ θύραζε
ἕλκον ἀναΐξαντες ἀπ οὔατα νηλέϊ χαλκῷ
ῥῖνάς τἀμήσαντες ὁ δὲ φρεσὶν ᾗσιν ἀασθεὶς
ἤϊεν ἣν ἄτην ὀχέων ἀεσίφρονι θυμῷ
ἐξ οὗ Κενταύροισι καὶ ἀνδράσι νεῖκος ἐτύχθη
οἷ δαὐτῷ πρώτῳ κακὸν εὕρετο οἰνοβαρείων
ὣς καὶ σοὶ μέγα πῆμα πιφαύσκομαι αἴ κε τὸ τόξον
ἐντανύσῃς οὐ γάρ τευ ἐπητύος ἀντιβολήσεις
ἡμετέρῳ ἐνὶ δήμῳ ἄφαρ δέ σε νηῒ μελαίνῃ
πέμψομεν ἔνθεν δοὔ τι σαώσεαι ἀλλὰ ἕκηλος
πῖνέ τε μηδ ἐρίδαινε μετ ἀνδράσι κουροτέροισι
Ἀντίνο οὐ μὲν καλὸν ἀτέμβειν οὐδὲ δίκαιον
ἔλπεαι αἴ χὁ ξεῖνος Ὀδυσσῆος μέγα τόξον
ἐντανύσῃ χερσίν τε βίηφί τε ἧφι πιθήσας
οἴκαδέ μἄξεσθαι καὶ ἑὴν θήσεσθαι ἄκοιτιν
οὐδ αὐτός που τοῦτό γ ἐνὶ στήθεσσιν ἔολπε
μηδέ τις ὑμείων τοῦ γεἵνεκα θυμὸν ἀχεύων
ἐνθάδε δαινύσθω ἐπεὶ οὐδὲ μὲν οὐδὲ ἔοικε
οὔ τί σε τόνδ ἄξεσθαι ὀϊόμεθ οὐδὲ ἔοικεν
ἀλλ αἰσχυνόμενοι φάτιν ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν
μή ποτέ τις εἴπῃσι κακώτερος ἄλλος Ἀχαιῶν
ἦ πολὺ χείρονες ἄνδρες ἀμύμονος ἀνδρὸς ἄκοιτιν
μνῶνται οὐδέ τι τόξον ἐΰξοον ἐντανύουσιν
ἀλλ ἄλλος τις πτωχὸς ἀνὴρ ἀλαλήμενος ἐλθὼν
ῥηϊδίως ἐτάνυσσε βιόν διὰ δἧκε σιδήρου
ὣς ἐρέουσ ἡμῖν δἂν ἐλέγχεα ταῦτα γένοιτο
Εὐρύμαχ οὔ πως ἔστιν ἐϋκλεῖας κατὰ δῆμον
ἔμμεναι οἳ δὴ οἶκον ἀτιμάζοντες ἔδουσιν
ἀνδρὸς ἀριστῆος τί δἐλέγχεα ταῦτα τίθεσθε
οὗτος δὲ ξεῖνος μάλα μὲν μέγας ἠδ εὐπηγής
πατρὸς δἐξ ἀγαθοῦ γένος εὔχεται ἔμμεναι υἱός
ὦδε γὰρ ἐξερέω τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται
εἴ κέ μιν ἐντανύσῃ δώῃ δέ οἱ εὖχος Ἀπόλλων
δώσω δὀξὺν ἄκοντα κυνῶν ἀλκτῆρα καὶ ἀνδρῶν
καὶ ξίφος ἄμφηκες δώσω δὑπὸ ποσσὶ πέδιλα
μῆτερ ἐμή τόξον μὲν Ἀχαιῶν οὔ τις ἐμεῖο
οὔθ ὅσσοι κραναὴν Ἰθάκην κάτα κοιρανέουσιν
οὔθ ὅσσοι νήσοισι πρὸς Ἤλιδος ἱπποβότοιο
τῶν οὔ τίς μἀέκοντα βιήσεται αἴ κἐθέλωμι
καὶ καθάπαξ ξείνῳ δόμεναι τάδε τόξα φέρεσθαι
ἔργον ἐποίχεσθαι τόξον δἄνδρεσσι μελήσει
αὐτὰρ ὁ τόξα λαβὼν φέρε καμπύλα δῖος ὑφορβός
μνηστῆρες δἄρα πάντες ὁμόκλεον ἐν μεγάροισιν
πῇ δὴ καμπύλα τόξα φέρεις ἀμέγαρτε συβῶτα
πλαγκτέ τάχ αὖ σἐφ ὕεσσι κύνες ταχέες κατέδονται
οἶον ἀπ ἀνθρώπων οὓς ἔτρεφες εἴ κεν Ἀπόλλων
ἡμῖν ἱλήκῃσι καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι
ὣς φάσαν αὐτὰρ ὁ θῆκε φέρων αὐτῇ ἐνὶ χώρῃ
δείσας οὕνεκα πολλοὶ ὁμόκλεον ἐν μεγάροισι
Τηλέμαχος δἑτέρωθεν ἀπειλήσας ἐγεγώνει
ἄττα πρόσω φέρε τόξα τάχ οὐκ εὖ πᾶσι πιθήσεις
μή σε καὶ ὁπλότερός περ ἐὼν ἀγρόνδε δίωμαι
βάλλων χερμαδίοισι βίηφι δὲ φέρτερός εἰμι
αἲ γὰρ πάντων τόσσον ὅσοι κατὰ δώματ ἔασι
μνηστήρων χερσίν τε βίηφί τε φέρτερος εἴην
τῶ κε τάχα στυγερῶς τιν ἐγὼ πέμψαιμι νέεσθαι
ἡμετέρου ἐξ οἴκου ἐπεὶ κακὰ μηχανόωνται
μνηστῆρες καὶ δὴ μέθιεν χαλεποῖο χόλοιο
Τηλεμάχῳ τὰ δὲ τόξα φέρων ἀνὰ δῶμα συβώτης
ἐν χείρεσσ Ὀδυσῆϊ δαΐφρονι θῆκε παραστάς
Τηλέμαχος κέλεταί σε περίφρων Εὐρύκλεια
ἢν δέ τις ἤ στοναχῆς ἠὲ κτύπου ἔνδον ἀκούσῃ
σιγῇ δἐξ οἴκοιο Φιλοίτιος ἆλτο θύραζε
κλήϊσεν δἄρ ἔπειτα θύρας εὐερκέος αὐλῆς
κεῖτο δὑπ αἰθούσῃ ὅπλον νεὸς ἀμφιελίσσης
βύβλινον ᾧ ῥἐπέδησε θύρας ἐς δἤϊεν αὐτός
εἰσορόων Ὀδυσῆα ὁ δἤδη τόξον ἐνώμα
πάντῃ ἀναστρωφῶν πειρώμενος ἔνθα καὶ ἔνθα
ἤ ῥά νύ που τοιαῦτα καὶ αὐτῷ οἴκοθι κεῖται
ἢ ὅ γἐφορμᾶται ποιησέμεν ὡς ἐνὶ χερσὶ
νωμᾷ ἔνθα καὶ ἔνθα κακῶν ἔμπαιος ἀλήτης
αἲ γὰρ δὴ τοσσοῦτον ὀνήσιος ἀντιάσειεν
ὡς οὗτός ποτε τοῦτο δυνήσεται ἐντανύσασθαι
ὣς ἄρ ἔφαν μνηστῆρες ἀτὰρ πολύμητις Ὀδυσσεύς
αὐτίκ ἐπεὶ μέγα τόξον ἐβάστασε καὶ ἴδε πάντῃ
ὡς ὅτ ἀνὴρ φόρμιγγος ἐπιστάμενος καὶ ἀοιδῆς
ῥηϊδίως ἐτάνυσσε νέῳ περὶ κόλλοπι χορδήν
ἅψας ἀμφοτέρωθεν ἐϋστρεφὲς ἔντερον οἰός
ὣς ἄρ ἄτερ σπουδῆς τάνυσεν μέγα τόξον Ὀδυσσεύς
δεξιτερῇ δἄρα χειρὶ λαβὼν πειρήσατο νευρῆς
ἡ δὑπὸ καλὸν ἄεισε χελιδόνι εἰκέλη αὐδήν
μνηστῆρσιν δἄρ ἄχος γένετο μέγα πᾶσι δἄρα χρὼς
ἐτράπετο Ζεὺς δὲ μεγάλ ἔκτυπε σήματα φαίνων
εἵλετο δὠκὺν ὀϊστόν ὅς οἱ παρέκειτο τραπέζῃ
γυμνός τοὶ δἄλλοι κοίλης ἔντοσθε φαρέτρης
κείατο τῶν τάχ ἔμελλον Ἀχαιοὶ πειρήσεσθαι
τόν ῥἐπὶ πήχει ἑλὼν εἷλκεν νευρὴν γλυφίδας τε
αὐτόθεν ἐκ δίφροιο καθήμενος ἧκε δὀϊστὸν
πρώτης στειλειῆς διὰ δἀμπερὲς ἦλθε θύραζε
ἰὸς χαλκοβαρής ὁ δὲ Τηλέμαχον προσέειπε
Τηλέμαχ οὔ σὁ ξεῖνος ἐνὶ μεγάροισιν ἐλέγχει
ἥμενος οὐδέ τι τοῦ σκοποῦ ἤμβροτον οὐδέ τι τόξον
δὴν ἔκαμον τανύων ἔτι μοι μένος ἔμπεδόν ἐστιν
οὐχ ὥς με μνηστῆρες ἀτιμάζοντες ὄνονται
νῦν δὥρη καὶ δόρπον Ἀχαιοῖσιν τετυκέσθαι
ἐν φάει αὐτὰρ ἔπειτα καὶ ἄλλως ἑψιάασθαι
μολπῇ καὶ φόρμιγγι τὰ γάρ τἀναθήματα δαιτός
ἦ καὶ ἐπ ὀφρύσι νεῦσεν ὁ δἀμφέθετο ξίφος ὀξὺ
ἀμφὶ δὲ χεῖρα φίλην βάλεν ἔγχεϊ ἄγχι δἄρ αὐτοῦ
πὰρ θρόνον εἱστήκει κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ