Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
καρποὺς ἀγριάδος λιπαρῆς ἔθλιψεν ἐλαίης
καὶ ταμίσῳ πρῶτος γάλα πήξατο καὶ ποτὶ σίμβλους
ἐκ δρυὸς ἀείρας ἀγανὰς ἐνέκλεισε μελίσσας
ὃς τότε καὶ Διόνυσον ἑῷ νεογιλὸν ὑπ ἄντρῳ
Ἰνώης ἔθρεψε δεδεγμένος ἐκ χηλοῖο
σὺν Δρυάσιν δἀτίτηλε μελισσοκόμοισί τε Νύμφαις
Εὐβοΐσιν τε κόρῃσι καὶ Ἀονίῃσι γυναιξίν
ἤδη κουρίζων δἑτέραις μετὰ παισὶν ἄθυρε
νάρθηκα προταμὼν στυφελὰς οὐτάζετο πέτρας
αἱ δὲ θεῷ μέθυ λάρον ἀνέβλυσαν ὠτειλάων
ἄλλοτε δἀρνειοὺς αὐτῇς ἐδάϊξε δορῇσι
καὶ μελεϊστὶ τάμεν νέκυας δἔρριψεν ἔραζε
αὖτις δἅψεα χερσὶν ἐϋσταλέως συνέβαλλεν
οἱ δἄφαρ ἔζωον χλοεροῦ θἅπτοντο νομοῖο
ἤδη καὶ θιάσοισιν ἐμέμβλετο καὶ κατὰ πᾶσαν
γαῖαν ἐκίδνατο δῶρα Θυωναίου Διονύσου
πάντῃ δὲ θνητοῖς ἀρετὴν πωλέσκετο φαίνων
ὀψὲ δὲ καὶ Θήβης ἐπεβήσατο καὶ πυρίπαιδι
πᾶσαι ὑπηντίασαν Καδμηΐδες αὐτὰρ ὁ μάργος
Πενθεὺς οὐχὶ δετὰς παλάμας ἔδεεν Διονύσου
καὶ θεὸν αὐτοφόνοισιν ἀπείλεε χερσὶ δαΐξαι
οὐ Τυρίου Κάδμοιο καταιδόμενος τρίχα λευκήν
οὐδὲ κυλινδομένην οἷσι πρὸ πόδεσσιν Ἀγαύην
σύρειν δαἰνομόροισιν ἐβώστρεεν οἷς ἑτάροισι
σύρειν τε κλείειν τε χορόν τἐλάασκε γυναικῶν
οἱ μέν νυν Βρόμιον Πενθηϊάδαι φυλακῆες
δεσμοῖσιν δοκέοντο σιδηρείοισιν ἄγεσθαι
παχνώθη δὲ κέαρ θιασώτισι πάντα δἔραζε
ῥῖψαν ἀπὸ κροτάφων στεφανώματα θύσθλα τε χειρῶν
πάσαις δἐστάλαον Βρομιώτισι δάκρυ παρειαί
αἶψα δἀνηΰτησαν ἰὼ μάκαρ ὦ Διόνυσε
ἅπτε σέλας φλογερὸν πατρώϊον ἂν δἐλέλιξον
γαῖαν ἀταρτηροῦ δὄπασον τίσιν ὦκα τυράννου
θὲς δὲ παρὰ σκοπιῇσι πυρίσπορε Πενθέα ταῦρον
ταῦρον μὲν Πενθῆα δυσώνυμον ἄμμε δὲ θῆρας
ὠμοβόρους ὀλοοῖσι κορυσσομένας ὀνύχεσσιν
ὄφρα μιν ὦ Διόνυσε διὰ στόμα δαιτρεύσωμεν
ὣς φάσαν εὐχόμεναι τάχα δἔκλυε Νύσιος ἀρῆς
Πενθέα μὲν δὴ ταῦρον ἐδείξατο φοίνιον ὄμμα
αὐχένα τᾐώρησε κέρας τἀνέτειλε μετώπου
ταῖσι δὲ γλαυκιόωσαν ἐθήκατο θηρὸς ὀπωπήν
καὶ γένυας θώρηξε κατέγραψεν δἐπὶ νώτου
ῥινὸν ὅπως νεβροῖσι καὶ ἄγρια θήκατο φῦλα
αἱ δὲ θεοῦ βουλῇσιν ἀμειψάμεναι χρόα καλὸν
πορδάλιες Πενθῆα παρὰ σκοπέλοισι δάσαντο
τοιάδ ἀείδοιμεν τοῖα φρεσὶ πιστεύοιμεν
ὅσσα Κιθαιρῶνος δὲ κατὰ πτύχας ἔργα γυναικῶν
ἢ μυσαρὰς κείνας τὰς ἀλλοτρίας Διονύσου
μητέρας οὐχ ὁσίως ψευδηγορέουσιν ἀοιδοί
Θηροφόνος δέ τις ὧδε πάγην ἑτάροισι σὺν ἄλλοις
θηρσὶ φιλακρήτοισιν ἐμήσατο πορδαλίεσσι
πίδακα λεξάμενοι Λιβύης ἀνὰ διψάδα γαῖαν
ἥ τὀλίγη μάλα πολλὸν ἀνυδρότατον κατὰ χῶρον
ἀπροφάτως ἀΐδηλον ἀνασταλάει μέλαν ὕδωρ
οὐδὲ πρόσω χεῖται κελαρύσμασιν ἀλλὰ μάλ αἰνῶς
βλύζει τε σταδίη τε μένει ψαμάθοισί τε δύνει
ἔνθεν πορδαλίων γένος ἄγριον εἶσι μετ ἠὼ
πιόμενον τοὶ δαἶψα κατὰ κνέφας ὁρμηθέντες
ἀγρευτῆρες ἄγουσιν ἐείκοσιν ἀμφιφορῆας
οἴνου νηδυμίοιο τὸν ἑνδεκάτῳ λυκάβαντι
θλῖψε τις οἰνοπέδῃσι φυτηκομίῃσι μεμηλώς
ὕδατι δἐγκέρασαν λαρὸν μέθυ καὶ προλιπόντες
πίδακα πορφυρέην οὐ τηλόθεν εὐνάζονται
προπροκαλυψάμενοι δέμας ἄλκιμον ἢ σισύρῃσιν
ἢ αὐτοῖσι λίνοισιν ἐπεὶ σκέπας οὔ τι δύνανται
εὑρέμεν οὔτε λίθων οὔτ ἠϋκόμων ἀπὸ δένδρων
πᾶσα γὰρ ἐκτέταται ψαφαρὴ καὶ ἀδένδρεος αἶα
τὰς δἄρα σειριόεντος ὑπ ἠελίοιο τυπείσας
ἀμφότερον δίψη τε φίλη τἐκάλεσσεν ἀϋτμή
πίδακι δἐμπέλασαν Βρομιώτιδι καὶ μέγα χανδὸν
λάπτουσιν Διόνυσον ἐπ ἀλλήλῃσι δὲ πᾶσαι
σκιρτεῦσιν μὲν πρῶτα χοροιτυπέουσιν ὁμοῖαι
εἶτα δέμας βαρύθουσι προσώπατα δἐς χθόνα δῖαν
ἠρέμα νευστάζουσι κάτω μετέπειτα δὲ πάσας
κῶμα βιησάμενον χαμάδις βάλεν ἄλλυδις ἄλλην
ὡς δὁπότ εἰλαπίνῃσιν ἀφυσσάμενοι κρητήρων
ἥλικες εἰσέτι παῖδες ἔτι χνοάοντες ἰούλους
λαρὸν ἀείδωσι προκαλιζόμενοι μετὰ δεῖπνον
ἀλλήλους ἑκάτερθεν ἀμοιβαδίοισι κυπέλλοις
ὀψὲ δἐλώφησαν τοὺς δἔρριφεν ἄλλον ἐπ ἄλλῳ
καὶ φρεσὶ καὶ βλεφάροισιν ἐπιβρῖσαν μένος οἴνου
ὣς κεῖναι μάλα θῆρες ἐπ ἀλλήλῃσι χυθεῖσαι
νόσφι πόνου κρατεροῖσιν ὑπ ἀγρευτῆρσι γένοντο
Ἄρκτοισιν δὲ πονεῦσι κλυτὴν περιώσιον ἄγρην
Τίγριν ὅσοι ναίουσι καὶ Ἀρμενίην κλυτότοξον
πουλὺς ὄχλος βαίνουσι τανύσκια βένθεα δρυμῶν
ἴδριες αὐτολύτοις σὺν ἐϋρίνεσσι κύνεσσιν
ἴχνια μαστεύσοντ ὀλοῶν πουλύπλανα θηρῶν
ἀλλ ὁπότ ἀθρήσωσι κύνες σημήϊα ταρσῶν
ἕσπονται στιβέας τε ποδηγετέουσιν ὁμαρτῇ
ῥῖνας μὲν ταναὰς σχεδόθεν χέρσοιο τιθέντες
εἰσοπίσω δεἴπέρ τι νεώτερον ἀθρήσειαν
ἴχνος ἐπειγόμενοι θόρον αὐτίκα καγχαλόωντες
ληθόμενοι τοῦ πρόσθεν ἐπὴν δεἰς ἄκρον ἵκωνται
εὐπλανέος στιβίης θηρός τε παναίολον εὐνήν
αὐτίχ ὁ μὲν θρώσκει παλάμης ἄπο θηρητῆρος
οἰκτρὰ μάλ ὑλακόων κεχαρημένος ἔξοχα θυμόν
ὡς δὅτε παρθενικὴ γλαγόεντος ἐν εἴαρος ὥρῃ
ἀβλαύτοισι πόδεσσιν ἀν οὔρεα πάντ ἀλάληται
ἄνθεα διζομένη τὸ δέ οἱ μάλα τηλόθ ἐούσῃ
νηδύμιον προπάροιθεν ἴον μήνυσεν ἀϋτμή
τῇ δὲ μάλ ἰάνθη μείδησέ τε θυμὸς ἐλαφρός
ἀμᾶται δἀκόρητος ἀναψαμένη δὲ κάρηνον
εἶσιν ἐς ἀγραύλων δόμον ἀείδουσα τοκήων
ὣς κυνὸς ἰάνθη θυμὸς θρασύς αὐτὰρ ἐπακτὴρ
καὶ μάλα μιν θύνοντα βιησάμενος τελαμῶσι
καγχαλόων παλίνορσος ἔβη μεθ ὅμιλον ἑταίρων
τοῖσι δὲ καὶ δρυμὸν διεπέθραδε θῆρά τε πικρὴν
αὐτὸς καὶ συνάεθλος ὅπου λοχόωντες ἔλειψαν
οἱ δἄρ ἐπειγόμενοι στάλικας στήσαντο κραταιοὺς
δίκτυά τἀμπετάσαντο καὶ ἄρκυας ἀμφεβάλοντο
ἐν δὲ δύω κλῖναν δοιαῖς ἑκάτερθε κεραίαις
ἀνέρας ἀκρολίνους ὑπὸ μειλινέοισι πάγοισιν
ἐκ δαὐτῶν κεράων τε καὶ αἰζηῶν πυλαωρῶν
λαιῇ μὲν μήρινθον ἐΰστροφον ἐκτανύουσι
μηκεδανήν λινέην ὀλίγον γαίης ἐφύπερθεν
ὅσσον ἐπ ὀμφαλὸν ἀνδρὸς ἱκανέμεναι στροφάλιγγα
τῆς ἀπὸ μὲν κρέμαται περιδαίδαλα παμφανόωντα
ἄνθεα ταινιῶν πουλύχροα δείματα θηρῶν
ἐκ δἄρ ἀπήρτηται πτίλα μυρία παμφανόωντα
οἰωνῶν τε διηερίων περικαλλέα ταρσὰ
γυπάων πολιῶν τε κύκνων δολιχῶν τε πελαργῶν
δεξιτερῇ δὲ λόχους ὑπὸ ῥωγάσιν ἐστήσαντο
ἢ χλοεροῖς πετάλοισι θοῶς πυκάσαντο μέλαθρα
τυτθὸν ἀπ ἀλλήλων πίσυρας δἐκάλυψαν ἑκάστῳ
ἀνέρας ὁρπήκεσσι πρόπαν δέμας ἀμφιβαλόντες
αὐτὰρ ἐπὴν κατὰ κόσμον ἐπαρτέα πάντα πέλωνται
σάλπιγξ μὲν κελάδησε πελώριον ἡ δέ τε λόχμης
ὀξὺ λέληκε θοροῦσα καὶ ὀξὺ δέδορκε λακοῦσα
αἰζηοὶ δἐπόρουσαν ἀολλέες ἐκ δἑκάτερθεν
ἀντία θηρὸς ἴασι φαλαγγηδὸν κλονέοντες
ἡ δὅμαδον προλιποῦσα καὶ ἀνέρας ἰθὺς ὀρούει
γυμνὸν ὅπου λεύσσει πεδίον πολύ κεῖθεν ἔπειτα
ἑξείης κατὰ νῶτον ἐγειρόμενος λόχος ἀνδρῶν
κλαγγηδὸν παταγοῦσιν ἐπ ὀφρύα μηρίνθοιο
σευόμενοι καὶ δεῖμα πολύχροον ἡ δέ τἀνιγρὴ
ἀμφίβολος μάλα πάμπαν ἀτυζομένη πεφόρηται
πάντα δὁμοῦ δείδοικε λόχον κτύπον αὐλόν ἀϋτήν
ταινίαι τἐφύπερθε διηέριαι κραδάουσι
κινύμεναι πτέρυγές τε λιγήϊα συρίζουσι
τοὔνεκα παπταίνουσα κατ ἄρκυος ἀντίον ἕρπει
ἐν δἔπεσεν λινέοισι λόχοις τοὶ δἐγγὺς ἐόντες
ἀκρόλινοι θρώσκουσι καὶ ἐγκονέοντες ὕπερθε
σπαρτόδετον τανύουσι περίδρομον ἄλλο δἐπ ἄλλῳ
νηήσαντο λίνον μάλα γὰρ τότε θυμαίνουσιν
ἄρκτοι καὶ γενύεσσι καὶ ἀργαλέαις παλάμῃσι
δηθάκι δἐξαυτῆς φύγον ἀνέρας ἀγρευτῆρας
δίκτυά τἐξήλυξαν ἀΐστωσαν δέ τε θήρην
ἀλλὰ τότε κρατερός τις ἀνὴρ παλάμην ἐπέδησεν
ἄρκτου δεξιτερήν χήρωσέ τε πᾶσαν ἐρωήν
δῆσέ τἐπισταμένως τάνυσέν τε ποτὶ ξύλα θῆρα
καὶ πάλιν ἐγκατέκλεισε δρυὸς πεύκης τε μελάθρῳ
πυκνῇσι στροφάλιγξιν ἑὸν δέμας ἀσκήσασαν
χρειὼ δὲ σκοπέλου μὲν ἀνάντεος ἠδὲ πάγοιο
σεύεσθαι προθέοντα ποδώκεα φῦλα λαγωῶν
πρὸς δὲ κάταντα σοφῇσι προμηθείῃσιν ἐλαύνειν
αὐτίκα γὰρ σκύλακάς τε καὶ ἀνέρας ἀθρήσαντες
πρὸς λόφον ἰθύνουσιν ἐπεὶ μάλα γιγνώσκουσιν
ὅττι πάροιθεν ἔασιν ὀλιζότεροι πόδες αὐτοῖς
τοὔνεκα ῥηΐδιοι πτώκεσσι πέλουσι κολῶναι
ῥηΐδιοι πτώκεσσι δυσάντεες ἱππελάτῃσι
ναὶ μὴν ἀτραπιτοῖο πολυστιβίην ἀλεείνειν
καὶ πάτον ἐν δἄρα τῇσι γεωμορίῃσιν ἐλαύνειν
κουφότεροι γὰρ ἔασι τρίβῳ καὶ ποσσὶν ἐλαφροὶ
ῥεῖά τἐπιθρώσκουσιν ἀρηρομένῃ δἐνὶ γαίῃ
καὶ θέρεος βαρύθουσι πόδες καὶ χείματος ὥρῃ
ἄχρις ἐπισφυρίων ὀλοὴν κρηπῖδα φέρουσιν
ἤν ποτ ἐλῇς δόρκον δέ φυλάσσεο μὴ μετὰ πολλὸν
ἐκτάδιον δολιχόν τε δρόμον καί τέρμα πόνοιο
τυτθὸν ὑποσταίη λαγόνων δἀπὸ μήδεα χεύῃ
δόρκοι γὰρ περίαλλα δρόμοις ἐνὶ μεσσατίοισι
κυστίδα κυμαίνουσιν ἀναγκαίοισιν ὑπ ὄμβροις
βριθόμενοι λαγόνας ποτὶ δἰσχίον ὀκλάζουσιν
ἢν δὀλίγον πνεύσωσι πολυσφαράγων ἀπὸ λαιμῶν
πολλὸν ἀρειότεροι λαιψηρότεροί τε φέβονται
γούνασιν εὐφόρτοισι καὶ ἔγκασι κουφοτέροισι
κερδὼ δοὔτε λόχοισιν ἁλώσιμος οὔτε βρόχοισιν
οὔτε λίνοις δεινὴ γὰρ ἐπιφροσύνῃσι νοῆσαι
δεινὴ δαὖτε κάλωα ταμεῖν ὑπὸ δἅμματα λῦσαι
καὶ πυκινοῖσι δόλοισιν ὀλισθῆσαι θανάτοιο
ἀλλὰ κύνες μιν ἄειραν ἀολλέες οὐδ ἄρ ἐκεῖνοι
καὶ κρατεροί περ ἐόντες ἀναιμωτὶ δαμάσαντο
ἄνδρα μοι ἔννεπε μοῦσα πολύτροπον ὃς μάλα πολλὰ
πλάγχθη ἐπεὶ Τροίης ἱερὸν πτολίεθρον ἔπερσεν
πολλῶν δἀνθρώπων ἴδεν ἄστεα καὶ νόον ἔγνω
πολλὰ δὅ γἐν πόντῳ πάθεν ἄλγεα ὃν κατὰ θυμόν
ἀρνύμενος ἥν τε ψυχὴν καὶ νόστον ἑταίρων
αὐτῶν γὰρ σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο
νήπιοι οἳ κατὰ βοῦς Ὑπερίονος Ἠελίοιο
ἤσθιον αὐτὰρ ὁ τοῖσιν ἀφείλετο νόστιμον ἦμαρ
τῶν ἁμόθεν γε θεά θύγατερ Διός εἰπὲ καὶ ἡμῖν
ἔνθ ἄλλοι μὲν πάντες ὅσοι φύγον αἰπὺν ὄλεθρον
οἴκοι ἔσαν πόλεμόν τε πεφευγότες ἠδὲ θάλασσαν
τὸν δοἶον νόστου κεχρημένον ἠδὲ γυναικὸς
νύμφη πότνι ἔρυκε Καλυψὼ δῖα θεάων
ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι λιλαιομένη πόσιν εἶναι
ἀλλ ὅτε δὴ ἔτος ἦλθε περιπλομένων ἐνιαυτῶν
εἰς Ἰθάκην οὐδ ἔνθα πεφυγμένος ἦεν ἀέθλων
καὶ μετὰ οἷσι φίλοισι θεοὶ δἐλέαιρον ἅπαντες
νόσφι Ποσειδάωνος ὁ δἀσπερχὲς μενέαινεν
ἀλλ ὁ μὲν Αἰθίοπας μετεκίαθε τηλόθ ἐόντας
Αἰθίοπας τοὶ διχθὰ δεδαίαται ἔσχατοι ἀνδρῶν
οἱ μὲν δυσομένου Ὑπερίονος οἱ δἀνιόντος
ἀντιόων ταύρων τε καὶ ἀρνειῶν ἑκατόμβης
ἔνθ ὅ γἐτέρπετο δαιτὶ παρήμενος οἱ δὲ δὴ ἄλλοι
Ζηνὸς ἐνὶ μεγάροισιν Ὀλυμπίου ἁθρόοι ἦσαν
μνήσατο γὰρ κατὰ θυμὸν ἀμύμονος Αἰγίσθοιο
τόν ῥἈγαμεμνονίδης τηλεκλυτὸς ἔκταν Ὀρέστης
τοῦ ὅ γἐπιμνησθεὶς ἔπε ἀθανάτοισι μετηύδα
ὢ πόποι οἷον δή νυ θεοὺς βροτοὶ αἰτιόωνται
σφῇσιν ἀτασθαλίῃσιν ὑπὲρ μόρον ἄλγε ἔχουσιν
ὡς καὶ νῦν Αἴγισθος ὑπὲρ μόρον Ἀτρεΐδαο
γῆμ ἄλοχον μνηστήν τὸν δἔκτανε νοστήσαντα
εἰδὼς αἰπὺν ὄλεθρον ἐπεὶ πρό οἱ εἴπομεν ἡμεῖς
Ἑρμείαν πέμψαντες ἐύσκοπον ἀργεϊφόντην
μήτ αὐτὸν κτείνειν μήτε μνάασθαι ἄκοιτιν
ἐκ γὰρ Ὀρέσταο τίσις ἔσσεται Ἀτρεΐδαο
ὁππότ ἂν ἡβήσῃ τε καὶ ἧς ἱμείρεται αἴης
ὣς ἔφαθ Ἑρμείας ἀλλ οὐ φρένας Αἰγίσθοιο
πεῖθ ἀγαθὰ φρονέων νῦν δἁθρόα πάντ ἀπέτισεν
τὸν δἠμείβετ ἔπειτα θεά γλαυκῶπις Ἀθήνη
καὶ λίην κεῖνός γε ἐοικότι κεῖται ὀλέθρῳ
ὡς ἀπόλοιτο καὶ ἄλλος ὅτις τοιαῦτά γε ῥέζοι
δυσμόρῳ ὃς δὴ δηθὰ φίλων ἄπο πήματα πάσχει
νήσῳ ἐν ἀμφιρύτῃ ὅθι τὀμφαλός ἐστι θαλάσσης
νῆσος δενδρήεσσα θεὰ δἐν δώματα ναίει
Ἄτλαντος θυγάτηρ ὀλοόφρονος ὅς τε θαλάσσης
πάσης βένθεα οἶδεν ἔχει δέ τε κίονας αὐτὸς
μακράς αἳ γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἀμφὶς ἔχουσιν
τοῦ θυγάτηρ δύστηνον ὀδυρόμενον κατερύκει
αἰεὶ δὲ μαλακοῖσι καὶ αἱμυλίοισι λόγοισιν
θέλγει ὅπως Ἰθάκης ἐπιλήσεται αὐτὰρ Ὀδυσσεύς
ἱέμενος καὶ καπνὸν ἀποθρᾐσκοντα νοῆσαι
ἧς γαίης θανέειν ἱμείρεται οὐδέ νυ σοί περ
ἐντρέπεται φίλον ἦτορ Ὀλύμπιε οὔ νύ τὈδυσσεὺς
Τροίῃ ἐν εὐρείῃ τί νύ οἱ τόσον ὠδύσαο Ζεῦ
πῶς ἂν ἔπειτ Ὀδυσῆος ἐγὼ θείοιο λαθοίμην
ὃς περὶ μὲν νόον ἐστὶ βροτῶν περὶ δἱρὰ θεοῖσιν
ἀθανάτοισιν ἔδωκε τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν
ἀλλὰ Ποσειδάων γαιήοχος ἀσκελὲς αἰεὶ
Κύκλωπος κεχόλωται ὃν ὀφθαλμοῦ ἀλάωσεν
ἀντίθεον Πολύφημον ὅου κράτος ἐστὶ μέγιστον
πᾶσιν Κυκλώπεσσι Θόωσα δέ μιν τέκε νύμφη
Φόρκυνος θυγάτηρ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο μέδοντος
ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι Ποσειδάωνι μιγεῖσα
ἐκ τοῦ δὴ Ὀδυσῆα Ποσειδάων ἐνοσίχθων
οὔ τι κατακτείνει πλάζει δἀπὸ πατρίδος αἴης
ἀλλ ἄγεθ ἡμεῖς οἵδε περιφραζώμεθα πάντες
νόστον ὅπως ἔλθῃσι Ποσειδάων δὲ μεθήσει
ὃν χόλον οὐ μὲν γὰρ τι δυνήσεται ἀντία πάντων
ἀθανάτων ἀέκητι θεῶν ἐριδαινέμεν οἶος
εἰ μὲν δὴ νῦν τοῦτο φίλον μακάρεσσι θεοῖσιν
Ἑρμείαν μὲν ἔπειτα διάκτορον ἀργεϊφόντην
νῆσον ἐς Ὠγυγίην ὀτρύνομεν ὄφρα τάχιστα
νύμφῃ ἐυπλοκάμῳ εἴπῃ νημερτέα βουλήν
νόστον Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος ὥς κε νέηται
αὐτὰρ ἐγὼν Ἰθάκηνδ ἐσελεύσομαι ὄφρα οἱ υἱὸν
μᾶλλον ἐποτρύνω καί οἱ μένος ἐν φρεσὶ θείω
εἰς ἀγορὴν καλέσαντα κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺς
πᾶσι μνηστήρεσσιν ἀπειπέμεν οἵ τέ οἱ αἰεὶ
μῆλ ἁδινὰ σφάζουσι καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς
πέμψω δἐς Σπάρτην τε καὶ ἐς Πύλον ἠμαθόεντα
νόστον πευσόμενον πατρὸς φίλου ἤν που ἀκούσῃ
ἠδ ἵνα μιν κλέος ἐσθλὸν ἐν ἀνθρώποισιν ἔχῃσιν
ὣς εἰποῦσ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα
εἵλετο δἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέι χαλκῷ
βῆ δὲ κατ Οὐλύμποιο καρήνων ἀίξασα
στῆ δἸθάκης ἐνὶ δήμῳ ἐπὶ προθύροις Ὀδυσῆος
οὐδοῦ ἐπ αὐλείου παλάμῃ δἔχε χάλκεον ἔγχος
εἰδομένη ξείνῳ Ταφίων ἡγήτορι Μέντῃ
εὗρε δἄρα μνηστῆρας ἀγήνορας οἱ μὲν ἔπειτα
πεσσοῖσι προπάροιθε θυράων θυμὸν ἔτερπον
ἥμενοι ἐν ῥινοῖσι βοῶν οὓς ἔκτανον αὐτοί
κήρυκες δαὐτοῖσι καὶ ὀτρηροὶ θεράποντες
οἱ μὲν οἶνον ἔμισγον ἐνὶ κρητῆρσι καὶ ὕδωρ
οἱ δαὖτε σπόγγοισι πολυτρήτοισι τραπέζας
νίζον καὶ πρότιθεν τοὶ δὲ κρέα πολλὰ δατεῦντο
τὴν δὲ πολὺ πρῶτος ἴδε Τηλέμαχος θεοειδής
ἧστο γὰρ ἐν μνηστῆρσι φίλον τετιημένος ἦτορ
ὀσσόμενος πατέρ ἐσθλὸν ἐνὶ φρεσίν εἴ ποθεν ἐλθὼν
μνηστήρων τῶν μὲν σκέδασιν κατὰ δώματα θείη
τιμὴν δαὐτὸς ἔχοι καὶ δώμασιν οἷσιν ἀνάσσοι
τὰ φρονέων μνηστῆρσι μεθήμενος εἴσιδ Ἀθήνην
βῆ δἰθὺς προθύροιο νεμεσσήθη δἐνὶ θυμῷ
ξεῖνον δηθὰ θύρῃσιν ἐφεστάμεν ἐγγύθι δὲ στὰς
χεῖρ ἕλε δεξιτερὴν καὶ ἐδέξατο χάλκεον ἔγχος
χαῖρε ξεῖνε παρ ἄμμι φιλήσεαι αὐτὰρ ἔπειτα
δείπνου πασσάμενος μυθήσεαι ὅττεό σε χρή
ὣς εἰπὼν ἡγεῖθ ἡ δἕσπετο Παλλὰς Ἀθήνη
ἔγχος μέν ῥἔστησε φέρων πρὸς κίονα μακρὴν
δουροδόκης ἔντοσθεν ἐυξόου ἔνθα περ ἄλλα
ἔγχε Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος ἵστατο πολλά
αὐτὴν δἐς θρόνον εἷσεν ἄγων ὑπὸ λῖτα πετάσσας
καλὸν δαιδάλεον ὑπὸ δὲ θρῆνυς ποσὶν ἦεν
πὰρ δαὐτὸς κλισμὸν θέτο ποικίλον ἔκτοθεν ἄλλων
μνηστήρων μὴ ξεῖνος ἀνιηθεὶς ὀρυμαγδῷ
δείπνῳ ἁδήσειεν ὑπερφιάλοισι μετελθών
ἠδ ἵνα μιν περὶ πατρὸς ἀποιχομένοιο ἔροιτο
δαιτρὸς δὲ κρειῶν πίνακας παρέθηκεν ἀείρας
παντοίων παρὰ δέ σφι τίθει χρύσεια κύπελλα
κῆρυξ δαὐτοῖσιν θάμ ἐπᾐχετο οἰνοχοεύων
ἐς δἦλθον μνηστῆρες ἀγήνορες οἱ μὲν ἔπειτα
τοῖσι δὲ κήρυκες μὲν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν
σῖτον δὲ δμῳαὶ παρενήνεον ἐν κανέοισιν
μνηστῆρες τοῖσιν μὲν ἐνὶ φρεσὶν ἄλλα μεμήλει
μολπή τὀρχηστύς τε τὰ γὰρ τἀναθήματα δαιτός
κῆρυξ δἐν χερσὶν κίθαριν περικαλλέα θῆκεν
Φημίῳ ὅς ῥἤειδε παρὰ μνηστῆρσιν ἀνάγκῃ
ἦ τοι ὁ φορμίζων ἀνεβάλλετο καλὸν ἀείδειν
αὐτὰρ Τηλέμαχος προσέφη γλαυκῶπιν Ἀθήνην
ἄγχι σχὼν κεφαλήν ἵνα μὴ πευθοίαθ οἱ ἄλλοι
ξεῖνε φίλ ἦ καὶ μοι νεμεσήσεαι ὅττι κεν εἴπω
τούτοισιν μὲν ταῦτα μέλει κίθαρις καὶ ἀοιδή
ῥεῖ ἐπεὶ ἀλλότριον βίοτον νήποινον ἔδουσιν
ἀνέρος οὗ δή που λεύκ ὀστέα πύθεται ὄμβρῳ
κείμεν ἐπ ἠπείρου ἢ εἰν ἁλὶ κῦμα κυλίνδει
πάντες κἀρησαίατ ἐλαφρότεροι πόδας εἶναι
ἢ ἀφνειότεροι χρυσοῖό τε ἐσθῆτός τε
νῦν δὁ μὲν ὣς ἀπόλωλε κακὸν μόρον οὐδέ τις ἡμῖν
θαλπωρή εἴ πέρ τις ἐπιχθονίων ἀνθρώπων
φῇσιν ἐλεύσεσθαι τοῦ δὤλετο νόστιμον ἦμαρ
τίς πόθεν εἰς ἀνδρῶν πόθι τοι πόλις ἠδὲ τοκῆες
ὁπποίης τἐπὶ νηὸς ἀφίκεο πῶς δέ σε ναῦται
οὐ μὲν γὰρ τί σε πεζὸν ὀίομαι ἐνθάδ ἱκέσθαι
καί μοι τοῦτ ἀγόρευσον ἐτήτυμον ὄφρ ἐὺ εἰδῶ
ξεῖνος ἐπεὶ πολλοὶ ἴσαν ἀνέρες ἡμέτερον δῶ
Μέντης Ἀγχιάλοιο δαΐφρονος εὔχομαι εἶναι
υἱός ἀτὰρ Ταφίοισι φιληρέτμοισιν ἀνάσσω
νῦν δὧδε ξὺν νηὶ κατήλυθον ἠδ ἑτάροισιν
ἐς Τεμέσην μετὰ χαλκόν ἄγω δαἴθωνα σίδηρον
ἐν λιμένι Ρείθρῳ ὑπὸ Νηίῳ ὑλήεντι
Λαέρτην ἥρωα τὸν οὐκέτι φασὶ πόλινδε
ἔρχεσθ ἀλλ ἀπάνευθεν ἐπ ἀγροῦ πήματα πάσχειν
γρηὶ σὺν ἀμφιπόλῳ ἥ οἱ βρῶσίν τε πόσιν τε
παρτιθεῖ εὖτ ἄν μιν κάματος κατὰ γυῖα λάβῃσιν
ἑρπύζοντ ἀνὰ γουνὸν ἀλωῆς οἰνοπέδοιο
νῦν δἦλθον δὴ γάρ μιν ἔφαντ ἐπιδήμιον εἶναι
σὸν πατέρ ἀλλά νυ τόν γε θεοὶ βλάπτουσι κελεύθου
οὐ γάρ πω τέθνηκεν ἐπὶ χθονὶ δῖος Ὀδυσσεύς
ἀλλ ἔτι που ζωὸς κατερύκεται εὐρέι πόντῳ
νήσῳ ἐν ἀμφιρύτῃ χαλεποὶ δέ μιν ἄνδρες ἔχουσιν
ἄγριοι οἵ που κεῖνον ἐρυκανόωσ ἀέκοντα
αὐτὰρ νῦν τοι ἐγὼ μαντεύσομαι ὡς ἐνὶ θυμῷ
ἀθάνατοι βάλλουσι καὶ ὡς τελέεσθαι ὀίω
οὔτε τι μάντις ἐὼν οὔτ οἰωνῶν σάφα εἰδώς
οὔ τοι ἔτι δηρόν γε φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης
ἔσσεται οὐδ εἴ πέρ τε σιδήρεα δέσματ ἔχῃσιν
φράσσεται ὥς κε νέηται ἐπεὶ πολυμήχανός ἐστιν
εἰ δὴ ἐξ αὐτοῖο τόσος πάϊς εἰς Ὀδυσῆος
αἰνῶς μὲν κεφαλήν τε καὶ ὄμματα καλὰ ἔοικας
κείνῳ ἐπεὶ θαμὰ τοῖον ἐμισγόμεθ ἀλλήλοισιν
πρίν γε τὸν ἐς Τροίην ἀναβήμεναι ἔνθα περ ἄλλοι
Ἀργείων οἱ ἄριστοι ἔβαν κοίλῃς ἐνὶ νηυσίν
ἐκ τοῦ δοὔτ Ὀδυσῆα ἐγὼν ἴδον οὔτ ἔμ ἐκεῖνος
μήτηρ μέν τέ μέ φησι τοῦ ἔμμεναι αὐτὰρ ἐγώ γε
οὐκ οἶδ οὐ γάρ πώ τις ἑὸν γόνον αὐτὸς ἀνέγνω
ὡς δὴ ἐγώ γὄφελον μάκαρός νύ τευ ἔμμεναι υἱὸς
ἀνέρος ὃν κτεάτεσσιν ἑοῖς ἔπι γῆρας ἔτετμε
νῦν δὃς ἀποτμότατος γένετο θνητῶν ἀνθρώπων
τοῦ μἔκ φασι γενέσθαι ἐπεὶ σύ με τοῦτ ἐρεείνεις
θῆκαν ἐπεὶ σέ γε τοῖον ἐγείνατο Πηνελόπεια
εἰλαπίνἠὲγάμοςἐπεὶοὐκἔρανοςτάδεγἐστίν ἠὲ γάμος ἐπεὶ οὐκ ἔρανος τάδε γἐστίν
ὥς τέ μοι ὑβρίζοντες ὑπερφιάλως δοκέουσι
δαίνυσθαι κατὰ δῶμα νεμεσσήσαιτό κεν ἀνὴρ
αἴσχεα πόλλ ὁρόων ὅς τις πινυτός γε μετέλθοι
μέλλεν μέν ποτε οἶκος ὅδ ἀφνειὸς καὶ ἀμύμων
ἔμμεναι ὄφρ ἔτι κεῖνος ἀνὴρ ἐπιδήμιος ἦεν
νῦν δἑτέρως ἐβόλοντο θεοὶ κακὰ μητιόωντες
ἀνθρώπων ἐπεὶ οὔ κε θανόντι περ ὧδ ἀκαχοίμην
εἰ μετὰ οἷς ἑτάροισι δάμη Τρώων ἐνὶ δήμῳ
ἠὲ φίλων ἐν χερσίν ἐπεὶ πόλεμον τολύπευσεν
τῷ κέν οἱ τύμβον μὲν ἐποίησαν Παναχαιοί
κάλλιπεν οὐδέ τι κεῖνον ὀδυρόμενος στεναχίζω
οἶον ἐπεί νύ μοι ἄλλα θεοὶ κακὰ κήδε ἔτευξαν
ἠδ ὅσσοι κραναὴν Ἰθάκην κάτα κοιρανέουσιν
τόσσοι μητέρ ἐμὴν μνῶνται τρύχουσι δὲ οἶκον
ἡ δοὔτ ἀρνεῖται στυγερὸν γάμον οὔτε τελευτὴν
ποιῆσαι δύναται τοὶ δὲ φθινύθουσιν ἔδοντες
οἶκον ἐμόν τάχα δή με διαρραίσουσι καὶ αὐτόν
τὸν δἐπαλαστήσασα προσηύδα Παλλὰς Ἀθήνη
ὢ πόποι ἦ δὴ πολλὸν ἀποιχομένου Ὀδυσῆος
δεύῃ ὅ κε μνηστῆρσιν ἀναιδέσι χεῖρας ἐφείη
εἰ γὰρ νῦν ἐλθὼν δόμου ἐν πρώτῃσι θύρῃσι
σταίη ἔχων πήληκα καὶ ἀσπίδα καὶ δύο δοῦρε
τοῖος ἐὼν οἷόν μιν ἐγὼ τὰ πρῶτ ἐνόησα
οἴκῳ ἐν ἡμετέρῳ πίνοντά τε τερπόμενόν τε
ἐξ Ἐφύρης ἀνιόντα παρ Ἴλου Μερμερίδαο
ᾤχετο γὰρ καὶ κεῖσε θοῆς ἐπὶ νηὸς Ὀδυσσεὺς
φάρμακον ἀνδροφόνον διζήμενος ὄφρα οἱ εἴη
ἰοὺς χρίεσθαι χαλκήρεας ἀλλ ὁ μὲν οὔ οἱ
δῶκεν ἐπεί ῥα θεοὺς νεμεσίζετο αἰὲν ἐόντας
ἀλλὰ πατήρ οἱ δῶκεν ἐμός φιλέεσκε γὰρ αἰνῶς
τοῖος ἐὼν μνηστῆρσιν ὁμιλήσειεν Ὀδυσσεύς
πάντες κὠκύμοροί τε γενοίατο πικρόγαμοί τε
ἀλλ ἦ τοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται
ἤ κεν νοστήσας ἀποτίσεται ἦε καὶ οὐκί
οἷσιν ἐνὶ μεγάροισι σὲ δὲ φράζεσθαι ἄνωγα
ὅππως κε μνηστῆρας ἀπώσεαι ἐκ μεγάροιο
εἰ δἄγε νῦν ξυνίει καὶ ἐμῶν ἐμπάζεο μύθων
αὔριον εἰς ἀγορὴν καλέσας ἥρωας Ἀχαιοὺς
μῦθον πέφραδε πᾶσι θεοὶ δἐπὶ μάρτυροι ἔστων
μνηστῆρας μὲν ἐπὶ σφέτερα σκίδνασθαι ἄνωχθι
μητέρα δεἴ οἱ θυμὸς ἐφορμᾶται γαμέεσθαι
ἂψ ἴτω ἐς μέγαρον πατρὸς μέγα δυναμένοιο
οἱ δὲ γάμον τεύξουσι καὶ ἀρτυνέουσιν ἔεδνα
πολλὰ μάλ ὅσσα ἔοικε φίλης ἐπὶ παιδὸς ἕπεσθαι
σοὶ δαὐτῷ πυκινῶς ὑποθήσομαι αἴ κε πίθηαι
νῆ ἄρσας ἐρέτῃσιν ἐείκοσιν ἥ τις ἀρίστη
ἤν τίς τοι εἴπῃσι βροτῶν ἢ ὄσσαν ἀκούσῃς
ἐκ Διός ἥ τε μάλιστα φέρει κλέος ἀνθρώποισι
πρῶτα μὲν ἐς Πύλον ἐλθὲ καὶ εἴρεο Νέστορα δῖον
κεῖθεν δὲ Σπάρτηνδε παρὰ ξανθὸν Μενέλαον
ὃς γὰρ δεύτατος ἦλθεν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
εἰ μέν κεν πατρὸς βίοτον καὶ νόστον ἀκούσῃς
ἦ τἂν τρυχόμενός περ ἔτι τλαίης ἐνιαυτόν
εἰ δέ κε τεθνηῶτος ἀκούσῃς μηδ ἔτ ἐόντος
νοστήσας δὴ ἔπειτα φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
σῆμά τέ οἱ χεῦαι καὶ ἐπὶ κτέρεα κτερεΐξαι
πολλὰ μάλ ὅσσα ἔοικε καὶ ἀνέρι μητέρα δοῦναι
αὐτὰρ ἐπὴν δὴ ταῦτα τελευτήσῃς τε καὶ ἔρξῃς
φράζεσθαι δὴ ἔπειτα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν
ὅππως κε μνηστῆρας ἐνὶ μεγάροισι τεοῖσι
κτείνῃς ἠὲ δόλῳ ἢ ἀμφαδόν οὐδέ τί σε χρὴ
νηπιάας ὀχέειν ἐπεὶ οὐκέτι τηλίκος ἐσσι
πάντας ἐπ ἀνθρώπους ἐπεὶ ἔκτανε πατροφονῆα
Αἴγισθον δολόμητιν ὅ οἱ πατέρα κλυτὸν ἔκτα
καὶ σύ φίλος μάλα γάρ σὁρόω καλόν τε μέγαν τε
ἄλκιμος ἔσσ ἵνα τίς σε καὶ ὀψιγόνων ἐὺ εἴπῃ
αὐτὰρ ἐγὼν ἐπὶ νῆα θοὴν κατελεύσομαι ἤδη
ἠδ ἑτάρους οἵ πού με μάλ ἀσχαλόωσι μένοντες
σοὶ δαὐτῷ μελέτω καὶ ἐμῶν ἐμπάζεο μύθων
ξεῖν ἦ τοι μὲν ταῦτα φίλα φρονέων ἀγορεύεις
ὥς τε πατὴρ ᾧ παιδί καὶ οὔ ποτε λήσομαι αὐτῶν
ἀλλ ἄγε νῦν ἐπίμεινον ἐπειγόμενός περ ὁδοῖο
ὄφρα λοεσσάμενός τε τεταρπόμενός τε φίλον κῆρ
δῶρον ἔχων ἐπὶ νῆα κίῃς χαίρων ἐνὶ θυμῷ
τιμῆεν μάλα καλόν ὅ τοι κειμήλιον ἔσται
ἐξ ἐμεῦ οἷα φίλοι ξεῖνοι ξείνοισι διδοῦσι
μή μἔτι νῦν κατέρυκε λιλαιόμενόν περ ὁδοῖο
δῶρον δὅττι κέ μοι δοῦναι φίλον ἦτορ ἀνώγῃ
αὖτις ἀνερχομένῳ δόμεναι οἶκόνδε φέρεσθαι
καὶ μάλα καλὸν ἑλών σοὶ δἄξιον ἔσται ἀμοιβῆς
ὄρνις δὣς ἀνόπαια διέπτατο τῷ δἐνὶ θυμῷ
θῆκε μένος καὶ θάρσος ὑπέμνησέν τέ ἑ πατρὸς
μᾶλλον ἔτ ἢ τὸ πάροιθεν ὁ δὲ φρεσὶν ᾗσι νοήσας
θάμβησεν κατὰ θυμόν ὀίσατο γὰρ θεὸν εἶναι
τοῖσι δἀοιδὸς ἄειδε περικλυτός οἱ δὲ σιωπῇ
ἥατ ἀκούοντες ὁ δἈχαιῶν νόστον ἄειδε
λυγρόν ὃν ἐκ Τροίης ἐπετείλατο Παλλὰς Ἀθήνη
κλίμακα δὑψηλὴν κατεβήσετο οἷο δόμοιο
δακρύσασα δἔπειτα προσηύδα θεῖον ἀοιδόν
Φήμιε πολλὰ γὰρ ἄλλα βροτῶν θελκτήρια οἶδας
ἔργ ἀνδρῶν τε θεῶν τε τά τε κλείουσιν ἀοιδοί
τῶν ἕν γέ σφιν ἄειδε παρήμενος οἱ δὲ σιωπῇ
οἶνον πινόντων ταύτης δἀποπαύε ἀοιδῆς
λυγρῆς ἥ τέ μοι αἰεὶ ἐνὶ στήθεσσι φίλον κῆρ
τείρει ἐπεί με μάλιστα καθίκετο πένθος ἄλαστον
τοίην γὰρ κεφαλὴν ποθέω μεμνημένη αἰεί
ἀνδρός τοῦ κλέος εὐρὺ καθ Ἑλλάδα καὶ μέσον Ἄργος
μῆτερ ἐμή τί τἄρα φθονέεις ἐρίηρον ἀοιδὸν
τέρπειν ὅππῃ οἱ νόος ὄρνυται οὔ νύ τἀοιδοὶ
αἴτιοι ἀλλά ποθι Ζεὺς αἴτιος ὅς τε δίδωσιν
ἀνδράσιν ἀλφηστῇσιν ὅπως ἐθέλῃσιν ἑκάστῳ
τούτῳ δοὐ νέμεσις Δαναῶν κακὸν οἶτον ἀείδειν
τὴν γὰρ ἀοιδὴν μᾶλλον ἐπικλείουσ ἄνθρωποι
ἥ τις ἀκουόντεσσι νεωτάτη ἀμφιπέληται
σοί δἐπιτολμάτω κραδίη καὶ θυμὸς ἀκούειν
οὐ γὰρ Ὀδυσσεὺς οἶος ἀπώλεσε νόστιμον ἦμαρ
ἀλλ εἰς οἶκον ἰοῦσα τὰ σαὐτῆς ἔργα κόμιζε
ἱστόν τἠλακάτην τε καὶ ἀμφιπόλοισι κέλευε
ἔργον ἐποίχεσθαι μῦθος δἄνδρεσσι μελήσει
πᾶσι μάλιστα δἐμοί τοῦ γὰρ κράτος ἔστ ἐνὶ οἴκῳ
ἡ μὲν θαμβήσασα πάλιν οἶκόνδε βεβήκει
παιδὸς γὰρ μῦθον πεπνυμένον ἔνθετο θυμῷ
μητρὸς ἐμῆς μνηστῆρες ὑπέρβιον ὕβριν ἔχοντες
νῦν μὲν δαινύμενοι τερπώμεθα μηδὲ βοητὺς
ἔστω ἐπεὶ τόδε καλὸν ἀκουέμεν ἐστὶν ἀοιδοῦ
τοιοῦδ οἷος ὅδ ἐστί θεοῖς ἐναλίγκιος αὐδήν
ἠῶθεν δἀγορήνδε καθεζώμεσθα κιόντες
πάντες ἵν ὕμιν μῦθον ἀπηλεγέως ἀποείπω
ἐξιέναι μεγάρων ἄλλας δἀλεγύνετε δαῖτας
ὑμὰ κτήματ ἔδοντες ἀμειβόμενοι κατὰ οἴκους
εἰ δὕμιν δοκέει τόδε λωίτερον καὶ ἄμεινον
ἔμμεναι ἀνδρὸς ἑνὸς βίοτον νήποινον ὀλέσθαι
κείρετ ἐγὼ δὲ θεοὺς ἐπιβώσομαι αἰὲν ἐόντας
αἴ κέ ποθι Ζεὺς δῷσι παλίντιτα ἔργα γενέσθαι
νήποινοί κεν ἔπειτα δόμων ἔντοσθεν ὄλοισθε
Τηλέμαχον θαύμαζον ὃ θαρσαλέως ἀγόρευεν
τὸν δαὖτ Ἀντίνοος προσέφη Εὐπείθεος υἱός
Τηλέμαχ ἦ μάλα δή σε διδάσκουσιν θεοὶ αὐτοὶ
ὑψαγόρην τἔμεναι καὶ θαρσαλέως ἀγορεύειν
μὴ σέ γἐν ἀμφιάλῳ Ἰθάκῃ βασιλῆα Κρονίων
Ἀντίνο ἦ καί μοι νεμεσήσεαι ὅττι κεν εἴπω
καὶ κεν τοῦτ ἐθέλοιμι Διός γε διδόντος ἀρέσθαι
ἦ φῂς τοῦτο κάκιστον ἐν ἀνθρώποισι τετύχθαι
οὐ μὲν γάρ τι κακὸν βασιλευέμεν αἶψά τέ οἱ δῶ
ἀφνειὸν πέλεται καὶ τιμηέστερος αὐτός
ἀλλ ἦ τοι βασιλῆες Ἀχαιῶν εἰσὶ καὶ ἄλλοι
πολλοὶ ἐν ἀμφιάλῳ Ἰθάκῃ νέοι ἠδὲ παλαιοί
τῶν κέν τις τόδ ἔχῃσιν ἐπεὶ θάνε δῖος Ὀδυσσεύς
αὐτὰρ ἐγὼν οἴκοιο ἄναξ ἔσομ ἡμετέροιο
καὶ δμώων οὕς μοι ληίσσατο δῖος Ὀδυσσεύς
τὸν δαὖτ Εὐρύμαχος Πολύβου πάϊς ἀντίον ηὔδα
Τηλέμαχ ἦ τοι ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται
ὅς τις ἐν ἀμφιάλῳ Ἰθάκῃ βασιλεύσει Ἀχαιῶν
κτήματα δαὐτὸς ἔχοις καὶ δώμασιν οἷσιν ἀνάσσοις
μὴ γὰρ ὅ γἔλθοι ἀνὴρ ὅς τίς σἀέκοντα βίηφιν
κτήματ ἀπορραίσει Ἰθάκης ἔτι ναιετοώσης
ὁππόθεν οὗτος ἀνήρ ποίης δἐξ εὔχεται εἶναι
γαίης ποῦ δέ νύ οἱ γενεὴ καὶ πατρὶς ἄρουρα
ἠέ τιν ἀγγελίην πατρὸς φέρει ἐρχομένοιο
ἦ ἑὸν αὐτοῦ χρεῖος ἐελδόμενος τόδ ἱκάνει
οἷον ἀναΐξας ἄφαρ οἴχεται οὐδ ὑπέμεινε
γνώμεναι οὐ μὲν γάρ τι κακῷ εἰς ὦπα ἐᾐκει
Εὐρύμαχ ἦ τοι νόστος ἀπώλετο πατρὸς ἐμοῖο
οὔτ οὖν ἀγγελίῃ ἔτι πείθομαι εἴ ποθεν ἔλθοι
οὔτε θεοπροπίης ἐμπάζομαι ἥν τινα μήτηρ
ἐς μέγαρον καλέσασα θεοπρόπον ἐξερέηται
Μέντης δἈγχιάλοιο δαΐφρονος εὔχεται εἶναι
υἱός ἀτὰρ Ταφίοισι φιληρέτμοισιν ἀνάσσει
ὣς φάτο Τηλέμαχος φρεσὶ δἀθανάτην θεὸν ἔγνω
τοῖσι δὲ τερπομένοισι μέλας ἐπὶ ἕσπερος ἦλθε
δὴ τότε κακκείοντες ἔβαν οἶκόνδε ἕκαστος
Τηλέμαχος δὅθι οἱ θάλαμος περικαλλέος αὐλῆς
ὑψηλὸς δέδμητο περισκέπτῳ ἐνὶ χώρῳ
ἔνθ ἔβη εἰς εὐνὴν πολλὰ φρεσὶ μερμηρίζων
τῷ δἄρ ἅμ αἰθομένας δαΐδας φέρε κεδνὰ ἰδυῖα
Εὐρύκλει Ὦπος θυγάτηρ Πεισηνορίδαο
τήν ποτε Λαέρτης πρίατο κτεάτεσσιν ἑοῖσιν
πρωθήβην ἔτ ἐοῦσαν ἐεικοσάβοια δἔδωκεν
ἶσα δέ μιν κεδνῇ ἀλόχῳ τίεν ἐν μεγάροισιν
εὐνῇ δοὔ ποτ ἔμικτο χόλον δἀλέεινε γυναικός
ἥ οἱ ἅμ αἰθομένας δαΐδας φέρε καί ἑ μάλιστα
δμῳάων φιλέεσκε καὶ ἔτρεφε τυτθὸν ἐόντα
ἕζετο δἐν λέκτρῳ μαλακὸν δἔκδυνε χιτῶνα
καὶ τὸν μὲν γραίης πυκιμηδέος ἔμβαλε χερσίν
ἡ μὲν τὸν πτύξασα καὶ ἀσκήσασα χιτῶνα
πασσάλῳ ἀγκρεμάσασα παρὰ τρητοῖσι λέχεσσι
βῆ ῥἴμεν ἐκ θαλάμοιο θύρην δἐπέρυσσε κορώνῃ
ἀργυρέῃ ἐπὶ δὲ κληῖδ ἐτάνυσσεν ἱμάντι
ἔνθ ὅ γε παννύχιος κεκαλυμμένος οἰὸς ἀώτῳ
βούλευε φρεσὶν ᾗσιν ὁδὸν τὴν πέφραδ Ἀθήνη
Σκύθην ἐς οἷμον ἄβατον εἰς ἐρημίαν
ἅς σοι πατὴρ ἐφεῖτο τόνδε πρὸς πέτραις
ἀδαμαντίνων δεσμῶν ἐν ἀρρήκτοις πέδαις
τὸ σὸν γὰρ ἄνθος παντέχνου πυρὸς σέλας
θνητοῖσι κλέψας ὤπασεν τοιᾶσδέ τοι
ἁμαρτίας σφε δεῖ θεοῖς δοῦναι δίκην
στέργειν φιλανθρώπου δὲ παύεσθαι τρόπου
Κράτος Βία τε σφῷν μὲν ἐντολὴ Διὸς
ἐγὼ δἄτολμός εἰμι συγγενῆ θεὸν
δῆσαι βίᾳ φάραγγι πρὸς δυσχειμέρῳ
πάντως δἀνάγκη τῶνδέ μοι τόλμαν σχεθεῖν
ἐξωριάζειν γὰρ πατρὸς λόγους βαρύ
τῆς ὀρθοβούλου Θέμιδος αἰπυμῆτα παῖ
ἄκοντά σἄκων δυσλύτοις χαλκεύμασι
προσπασσαλεύσω τῷδ ἀπανθρώπῳ πάγῳ
ἵν οὔτε φωνὴν οὔτε του μορφὴν βροτῶν
ὄψει σταθευτὸς δἡλίου φοίβῃ φλογὶ
χροιᾶς ἀμείψεις ἄνθος ἀσμένῳ δέ σοι
ἡ ποικιλείμων νὺξ ἀποκρύψει φάος
πάχνην θἑῴαν ἥλιος σκεδᾷ πάλιν
τρύσει σὁ λωφήσων γὰρ οὐ πέφυκέ πω
τοιαῦτ ἐπηύρω τοῦ φιλανθρώπου τρόπου
βροτοῖσι τιμὰς ὤπασας πέρα δίκης
ἀνθ ὧν ἀτερπῆ τήνδε φρουρήσεις πέτραν
ὀρθοστάδην ἄυπνος οὐ κάμπτων γόνυ
πολλοὺς δὀδυρμοὺς καὶ γόους ἀνωφελεῖς
φθέγξῃ Διὸς γὰρ δυσπαραίτητοι φρένες
ἅπας δὲ τραχὺς ὅστις ἂν νέον κρατῇ
εἶεν τί μέλλεις καὶ κατοικτίζῃ μάτην
τί τὸν θεοῖς ἔχθιστον οὐ στυγεῖς θεόν
ὅστις τὸ σὸν θνητοῖσι προὔδωκεν γέρας
τὸ συγγενές τοι δεινὸν ἥ θὁμιλία
σύμφημ ἀνηκουστεῖν δὲ τῶν πατρὸς λόγων
αἰεί γε δὴ νηλὴς σὺ καὶ θράσους πλέως
ἄκος γὰρ οὐδὲν τόνδε θρηνεῖσθαι σὺ δὲ
τὰ μηδὲν ὠφελοῦντα μὴ πόνει μάτην
ὦ πολλὰ μισηθεῖσα χειρωναξία
τί νιν στυγεῖς πόνων γὰρ ὡς ἁπλῷ λόγῳ
τῶν νῦν παρόντων οὐδὲν αἰτία τέχνη
ἔμπας τις αὐτὴν ἄλλος ὤφελεν λαχεῖν
ἅπαντ ἐπαχθῆ πλὴν θεοῖσι κοιρανεῖν
ἐλεύθερος γὰρ οὔτις ἐστὶ πλὴν Διός