Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
βάλλε τιτυσκόμενος τοὶ δἀγχιστῖνοι ἔπιπτον
αὐτὰρ ἐπεὶ λίπον ἰοὶ ὀϊστεύοντα ἄνακτα
τόξον μὲν πρὸς σταθμὸν ἐϋσταθέος μεγάροιο
ἔκλιν ἑστάμεναι πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα
αὐτὸς δἀμφ ὤμοισι σάκος θέτο τετραθέλυμνον
κρατὶ δἐπ ἰφθίμῳ κυνέην εὔτυκτον ἔθηκεν
ἵππουριν δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν
εἵλετο δἄλκιμα δοῦρε δύω κεκορυθμένα χαλκῷ
ὀρσοθύρη δέ τις ἔσκεν ἐϋδμήτῳ ἐνὶ τοίχῳ
ἀκρότατον δὲ παρ οὐδὸν ἐϋσταθέος μεγάροιο
ἦν ὁδὸς ἐς λαύρην σανίδες δἔχον εὖ ἀραρυῖαι
τὴν Ὀδυσεὺς φράζεσθαι ἀνώγει δῖον ὑφορβὸν
ἑσταότ ἄγχ αὐτῆς μία δοἴη γίνετ ἐφορμή
ὧ φίλοι οὐκ ἂν δή τις ἀν ὀρσοθύρην ἀναβαίη
καὶ εἴποι λαοῖσι βοὴ δὤκιστα γένοιτο
τὸν δαὖτε προσέειπε Μελάνθιος αἰπόλος αἰγῶν
οὔ πως ἔστ Ἀγέλαε διοτρεφές ἄγχι γὰρ αἰνῶς
αὐλῆς καλὰ θύρετρα καὶ ἀργαλέον στόμα λαύρης
καί χεἷς πάντας ἐρύκοι ἀνήρ ὅς τἄλκιμος εἴη
ἀλλ ἄγεθ ὑμῖν τεύχε ἐνείκω θωρηχθῆναι
ἐκ θαλάμου ἔνδον γάρ ὀΐομαι οὐδέ πῃ ἄλλῃ
τεύχεα κατθέσθην Ὀδυσεὺς καὶ φαίδιμος υἱός
ὣς εἰπὼν ἀνέβαινε Μελάνθιος αἰπόλος αἰγῶν
ἐς θαλάμους Ὀδυσῆος ἀνὰ ῥῶγας μεγάροιο
ἔνθεν δώδεκα μὲν σάκε ἔξελε τόσσα δὲ δοῦρα
καὶ τόσσας κυνέας χαλκήρεας ἱπποδασείας
βῆ δἴμεναι μάλα δὧκα φέρων μνηστῆρσιν ἔδωκε
καὶ τότ Ὀδυσσῆος λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ
ὡς περιβαλλομένους ἴδε τεύχεα χερσί τε δοῦρα
μακρὰ τινάσσοντας μέγα δαὐτῷ φαίνετο ἔργον
αἶψα δὲ Τηλέμαχον ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
Τηλέμαχ ἦ μάλα δή τις ἐνὶ μεγάροισι γυναικῶν
νῶϊν ἐποτρύνει πόλεμον κακὸν ἠὲ Μελανθεύς
τὸν δαὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα
ὧ πάτερ αὐτὸς ἐγὼ τόδε γἤμβροτον οὐδέ τις ἄλλος
αἴτιος ὃς θαλάμοιο θύρην πυκινῶς ἀραρυῖαν
κάλλιπον ἀγκλίνας τῶν δὲ σκοπὸς ἦεν ἀμείνων
ἀλλ ἴθι δῖ Εὔμαιε θύρην ἐπίθες θαλάμοιο
καὶ φράσαι εἴ τις ἄρ ἐστὶ γυναικῶν ἣ τάδε ῥέζει
ἢ υἱὸς Δολίοιο Μελανθεύς τόν περ ὀΐω
βῆ δαὖτις θάλαμόνδε Μελάνθιος αἰπόλος αἰγῶν
οἴσων τεύχεα καλά νόησε δὲ δῖος ὑφορβός
αἶψα δὈδυσσῆα προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα
κεῖνος δαὖτ ἀΐδηλος ἀνήρ ὃν ὀϊόμεθ αὐτοί
ἔρχεται ἐς θάλαμον σὺ δέ μοι νημερτὲς ἐνίσπες
ἤ μιν ἀποκτείνω αἴ κε κρείσσων γε γένωμαι
ἦε σοὶ ἐνθάδ ἄγω ἵν ὑπερβασίας ἀποτίσῃ
πολλάς ὅσσας οὗτος ἐμήσατο σῷ ἐνὶ οἴκῳ
ἤτοι ἐγὼ καὶ Τηλέμαχος μνηστῆρας ἀγαυοὺς
σχήσομεν ἔντοσθεν μεγάρων μάλα περ μεμαῶτας
σφῶϊ δἀποστρέψαντε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν
ἐς θάλαμον βαλέειν σανίδας δἐκδῆσαι ὄπισθεν
κίον ἀν ὑψηλὴν ἐρύσαι πελάσαι τε δοκοῖσιν
ὥς κεν δηθὰ ζωὸς ἐὼν χαλέπ ἄλγεα πάσχῃ
ὣς ἔφαθ οἱ δἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδ ἐπίθοντο
βὰν δἴμεν ἐς θάλαμον λαθέτην δέ μιν ἔνδον ἐόντα
ἤτοι ὁ μὲν θαλάμοιο μυχὸν κάτα τεύχε ἐρεύνα
τὼ δἔσταν ἑκάτερθε παρὰ σταθμοῖσι μένοντε
εὖθ ὑπὲρ οὐδὸν ἔβαινε Μελάνθιος αἰπόλος αἰγῶν
τῇ ἑτέρῃ μὲν χειρὶ φέρων καλὴν τρυφάλειαν
τῇ δἑτέρῃ σάκος εὐρὺ γέρον πεπαλαγμένον ἄζῃ
τὼ δἄρ ἐπαΐξανθ ἑλέτην ἔρυσάν τέ μιν εἴσω
κουρίξ ἐν δαπέδῳ δὲ χαμαὶ βάλον ἀχνύμενον κῆρ
σὺν δὲ πόδας χεῖράς τε δέον θυμαλγέϊ δεσμῷ
εὖ μάλ ἀποστρέψαντε διαμπερές ὡς ἐκέλευσεν
υἱὸς Λαέρταο πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς
κίον ἀν ὑψηλὴν ἔρυσαν πέλασάν τε δοκοῖσι
τὸν δἐπικερτομέων προσέφης Εὔμαιε συβῶτα
νῦν μὲν δὴ μάλα πάγχυ Μελάνθιε νύκτα φυλάξεις
εὐνῇ ἔνι μαλακῇ καταλέγμενος ὥς σε ἔοικεν
οὐδέ σέ γἠριγένεια παρ Ὠκεανοῖο ῥοάων
λήσει ἐπερχομένη χρυσόθρονος ἡνίκ ἀγινεῖς
αἶγας μνηστήρεσσι δόμον κάτα δαῖτα πένεσθαι
ὣς ὁ μὲν αὖθι λέλειπτο ταθεὶς ὀλοῷ ἐνὶ δεσμῷ
τὼ δἐς τεύχεα δύντε θύρην ἐπιθέντε φαεινήν
βήτην εἰς Ὀδυσῆα δαΐφρονα ποικιλομήτην
ἔνθα μένος πνείοντες ἐφέστασαν οἱ μὲν ἐπ οὐδοῦ
τέσσαρες οἱ δἔντοσθε δόμων πολέες τε καὶ ἐσθλοί
τοῖσι δἐπ ἀγχίμολον θυγάτηρ Διὸς ἦλθεν Ἀθήνη
Μέντορι εἰδομένη ἠμὲν δέμας ἠδὲ καὶ αὐδήν
τὴν δὈδυσεὺς γήθησεν ἰδὼν καὶ μῦθον ἔειπε
Μέντορ ἄμυνον ἀρήν μνῆσαι δἑτάροιο φίλοιο
ὅς σἀγαθὰ ῥέζεσκον ὁμηλικίη δέ μοί ἐσσι
ὣς φάτ ὀϊόμενος λαοσσόον ἔμμεν Ἀθήνην
μνηστῆρες δἑτέρωθεν ὁμόκλεον ἐν μεγάροισι
πρῶτος τήν γἐνένιπε Δαμαστορίδης Ἀγέλαος
Μέντορ μή σἐπέεσσι παραιπεπίθῃσιν Ὀδυσσεὺς
μνηστήρεσσι μάχεσθαι ἀμυνέμεναι δέ οἱ αὐτῷ
ὦδε γὰρ ἡμέτερόν γε νόον τελέεσθαι ὀΐω
ἐν δὲ σὺ τοῖσιν ἔπειτα πεφήσεαι οἷα μενοινᾷς
ἔρδειν ἐν μεγάροις σῷ δαὐτοῦ κράατι τίσεις
αὐτὰρ ἐπὴν ὑμέων γε βίας ἀφελώμεθα χαλκῷ
κτήμαθ ὁπόσσα τοί ἐστι τά τἔνδοθι καὶ τὰ θύρηφι
τοῖσιν Ὀδυσσῆος μεταμίξομεν οὐδέ τοι υἷας
ζώειν ἐν μεγάροισιν ἐάσομεν οὐδέ θύγατρας
οὐδ ἄλοχον κεδνὴν Ἰθάκης κατὰ ἄστυ πολεύειν
ὣς φάτ Ἀθηναίη δὲ χολώσατο κηρόθι μᾶλλον
νείκεσσεν δὈδυσῆα χολωτοῖσιν ἐπέεσσιν
οὐκέτι σοί γὈδυσεῦ μένος ἔμπεδον οὐδέ τις ἀλκή
οἵη ὅτ ἀμφ Ἑλένῃ λευκωλένῳ εὐπατερείῃ
εἰνάετες Τρώεσσιν ἐμάρναο νωλεμὲς αἰεί
πολλοὺς δἄνδρας ἔπεφνες ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι
σῇ δἥλω βουλῇ Πριάμου πόλις εὐρυάγυια
πῶς δὴ νῦν ὅτε σόν γε δόμον καὶ κτήμαθ ἱκάνεις
ἄντα μνηστήρων ὀλοφύρεαι ἄλκιμος εἶναι
ἀλλ ἄγε δεῦρο πέπον παρ ἔμ ἵστασο καὶ ἴδε ἔργον
ὄφρ εἰδῇς οἷός τοι ἐν ἀνδράσι δυσμενέεσσι
Μέντωρ Ἀλκιμίδης εὐεργεσίας ἀποτίνειν
ἦ ῥα καὶ οὔ πω πάγχυ δίδου ἑτεραλκέα νίκην
ἀλλ ἔτ ἄρα σθένεός τε καὶ ἀλκῆς πειρήτιζεν
ἠμὲν Ὀδυσσῆος ἠδ υἱοῦ κυδαλίμοιο
αὐτὴ δαἰθαλόεντος ἀνὰ μεγάροιο μέλαθρον
ἕζετ ἀναΐξασα χελιδόνι εἰκέλη ἄντην
μνηστῆρας δὤτρυνε Δαμαστορίδης Ἀγέλαος
Εὐρύνομός τε καὶ Ἀμφιμέδων Δημοπτόλεμός τε
Πείσανδρός τε Πολυκτορίδης Πόλυβός τε δαΐφρων
οἱ γὰρ μνηστήρων ἀρετῇ ἔσαν ἔξοχ ἄριστοι
ὅσσοι ἔτ ἔζωον περί τε ψυχέων ἐμάχοντο
τοὺς δἤδη ἐδάμασσε βιὸς καὶ ταρφέες ἰοί
ὧ φίλοι ἤδη σχήσει ἀνὴρ ὅδε χεῖρας ἀάπτους
καὶ δή οἱ Μέντωρ μὲν ἔβη κενὰ εὔγματα εἰπών
οἱ δοἶοι λείπονται ἐπὶ πρώτῃσι θύρῃσι
τῶ νῦν μὴ ἅμα πάντες ἐφίετε δούρατα μακρά
ἀλλ ἄγεθ οἱ ἓξ πρῶτον ἀκοντίσατ αἴ κέ ποθι Ζεὺς
δώῃ Ὀδυσσῆα βλῆσθαι καὶ κῦδος ἀρέσθαι
ὣς ἔφαθ οἱ δἄρα πάντες ἀκόντισαν ὡς ἐκέλευεν
ἱέμενοι τὰ δὲ πάντα ἐτώσια θῆκεν Ἀθήνη
τῶν ἄλλος μὲν σταθμὸν ἐϋσταθέος μεγάροιο
βεβλήκει ἄλλος δὲ θύρην πυκινῶς ἀραρυῖαν
ἄλλου δἐν τοίχῳ μελίη πέσε χαλκοβάρεια
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ δούρατ ἀλεύαντο μνηστήρων
τοῖς ἄρα μύθων ἦρχε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς
ὧ φίλοι ἤδη μέν κεν ἐγὼν εἴποιμι καὶ ἄμμι
μνηστήρων ἐς ὅμιλον ἀκοντίσαι οἳ μεμάασιν
ἡμέας ἐξεναρίξαι ἐπὶ προτέροισι κακοῖσιν
ὣς ἔφαθ οἱ δἄρα πάντες ἀκόντισαν ὀξέα δοῦρα
ἄντα τιτυσκόμενοι Δημοπτόλεμον μὲν Ὀδυσσεύς
Εὐρυάδην δἄρα Τηλέμαχος Ἔλατον δὲ συβώτης
Πείσανδρον δἄρ ἔπεφνε βοῶν ἐπιβουκόλος ἀνήρ
οἱ μὲν ἔπειθ ἅμα πάντες ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας
μνηστῆρες δἀνεχώρησαν μεγάροιο μυχόνδε
τοὶ δἄρ ἐπήϊξαν νεκύων δἐξ ἔγχε ἕλοντο
αὖτις δὲ μνηστῆρες ἀκόντισαν ὀξέα δοῦρα
ἱέμενοι τὰ δὲ πολλὰ ἐτώσια θῆκεν Ἀθήνη
Ἀμφιμέδων δἄρα Τηλέμαχον βάλε χεῖρ ἐπὶ καρπῷ
λίγδην ἄκρον δὲ ῥινὸν δηλήσατο χαλκός
Κτήσιππος δΕὔμαιον ὑπὲρ σάκος ἔγχεϊ μακρῷ
ὧμον ἐπέγραψεν τὸ δὑπέρπτατο πῖπτε δἔραζε
τοὶ δαὖτ ἀμφ Ὀδυσῆα δαΐφρονα ποικιλομήτην
μνηστήρων ἐς ὅμιλον ἀκόντισαν ὀξέα δοῦρα
ἔνθ αὖτ Εὐρυδάμαντα βάλε πτολίπορθος Ὀδυσσεύς
Ἀμφιμέδοντα δὲ Τηλέμαχος Πόλυβον δὲ συβώτης
Κτήσιππον δἄρ ἔπειτα βοῶν ἐπιβουκόλος ἀνὴρ
ὧ Πολυθερσεΐδη φιλοκέρτομε μή ποτε πάμπαν
εἴκων ἀφραδίῃς μέγα εἰπεῖν ἀλλὰ θεοῖσι
μῦθον ἐπιτρέψαι ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰσι
τοῦτό τοι ἀντὶ ποδὸς ξεινήϊον ὅν ποτ ἔδωκας
ἀντιθέῳ Ὀδυσῆϊ δόμον κάτ ἀλητεύοντι
ἦ ῥα βοῶν ἑλίκων ἐπιβουκόλος αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
οὖτα Δαμαστορίδην αὐτοσχεδὸν ἔγχεϊ μακρῷ
Τηλέμαχος δΕὐηνορίδην Λειώκριτον οὖτα
δουρὶ μέσον κενεῶνα διαπρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσεν
ἤριπε δὲ πρηνής χθόνα δἤλασε παντὶ μετώπῳ
δὴ τότ Ἀθηναίη φθισίμβροτον αἰγίδ ἀνέσχεν
οἱ δἐφέβοντο κατὰ μέγαρον βόες ὣς ἀγελαῖαι
οἱ δὥς ταἰγυπιοὶ γαμψώνυχες ἀγκυλοχεῖλαι
ἐξ ὀρέων ἐλθόντες ἐπ ὀρνίθεσσι θόρωσι
ταὶ μέν τἐν πεδίῳ νέφεα πτώσσουσαι ἵενται
οἱ δέ τε τὰς ὀλέκουσιν ἐπάλμενοι οὐδέ τις ἀλκὴ
γίνεται οὐδὲ φυγή χαίρουσι δέ τἀνέρες ἄγρῃ
ὣς ἄρα τοὶ μνηστῆρας ἐπεσσύμενοι κατὰ δῶμα
τύπτον ἐπιστροφάδην τῶν δὲ στόνος ὤρνυτ ἀεικὴς
κράτων τυπτομένων δάπεδον δἅπαν αἵματι θῦε
Λειώδης δὈδυσῆος ἐπεσσύμενος λάβε γούνων
καί μιν λισσόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
γουνοῦμαί σὈδυσεῦ σὺ δέ μαἴδεο καί μἐλέησον
οὐ γάρ πώ τινά φημι γυναικῶν ἐν μεγάροισιν
εἰπεῖν οὐδέ τι ῥέξαι ἀτάσθαλον ἀλλὰ καὶ ἄλλους
παύεσκον μνηστῆρας ὅτις τοιαῦτά γε ῥέζοι
ἀλλά μοι οὐ πείθοντο κακῶν ἄπο χεῖρας ἔχεσθαι
τῶ καὶ ἀτασθαλίῃσιν ἀεικέα πότμον ἐπέσπον
αὐτὰρ ἐγὼ μετὰ τοῖσι θυοσκόος οὐδὲν ἐοργὼς
εἰ μὲν δὴ μετὰ τοῖσι θυοσκόος εὔχεαι εἶναι
πολλάκι που μέλλεις ἀρήμεναι ἐν μεγάροισι
τηλοῦ ἐμοὶ νόστοιο τέλος γλυκεροῖο γενέσθαι
σοὶ δἄλοχόν τε φίλην σπέσθαι καὶ τέκνα τεκέσθαι
τῶ οὐκ ἂν θάνατόν γε δυσηλεγέα προφύγοισθα
ὣς ἄρα φωνήσας ξίφος εἵλετο χειρὶ παχείῃ
κείμενον ὅ ῥἈγέλαος ἀποπροέηκε χαμᾶζε
κτεινόμενος τῷ τόν γε κατ αὐχένα μέσσον ἔλασσε
φθεγγομένου δἄρα τοῦ γε κάρη κονίῃσιν ἐμίχθη
Τερπιάδης δἔτ ἀοιδὸς ἀλύσκανε κῆρα μέλαιναν
Φήμιος ὅς ῥἤειδε μετὰ μνηστῆρσιν ἀνάγκῃ
ἔστη δἐν χείρεσσίν ἔχων φόρμιγγα λίγειαν
ἄγχι παρ ὀρσοθύρην δίχα δὲ φρεσὶ μερμήριζεν
ἢ ἐκδὺς μεγάροιο Διὸς μεγάλου ποτὶ βωμὸν
ἑρκείου ἕζοιτο τετυγμένον ἔνθ ἄρα πολλὰ
Λαέρτης Ὀδυσεύς τε βοῶν ἐπὶ μηρί ἔκηαν
ἦ γούνων λίσσοιτο προσαΐξας Ὀδυσῆα
ἤτοι ὁ φόρμιγγα γλαφυρὴν κατέθηκε χαμᾶζε
μεσσηγὺς κρητῆρος ἰδὲ θρόνου ἀργυροήλου
αὐτὸς δαὖτ Ὀδυσῆα προσαΐξας λάβε γούνων
αὐτῷ τοι μετόπισθ ἄχος ἔσσεται εἴ κεν ἀοιδὸν
πέφνῃς ὅς τε θεοῖσι καὶ ἀνθρώποισιν ἀείδω
αὐτοδίδακτος δεἰμί θεὸς δέ μοι ἐν φρεσὶν οἴμας
παντοίας ἐνέφυσεν ἔοικα δέ τοι παραείδειν
ὥς τε θεῷ τῶ μή με λιλαίεο δειροτομῆσαι
καί κεν Τηλέμαχος τάδε γεἴποι σὸς φίλος υἱός
ὡς ἐγὼ οὔ τι ἑκὼν ἐς σὸν δόμον οὐδὲ χατίζων
πωλεύμην μνηστῆρσιν ἀεισόμενος μετὰ δαῖτας
ἀλλὰ πολὺ πλέονες καὶ κρείσσονες ἦγον ἀνάγκῃ
ὣς φάτο τοῦ δἤκουσ ἱερὴ ἲς Τηλεμάχοιο
αἶψα δἑὸν πατέρα προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα
ἴσχεο μηδέ τι τοῦτον ἀναίτιον οὔταε χαλκῷ
καὶ κήρυκα Μέδοντα σαώσομεν ὅς τέ μευ αἰεὶ
εἰ δὴ μή μιν ἔπεφνε Φιλοίτιος ἠὲ συβώτης
ἠὲ σοὶ ἀντεβόλησεν ὀρινομένῳ κατὰ δῶμα
ὣς φάτο τοῦ δἤκουσε Μέδων πεπνυμένα εἰδώς
ἕστο βοὸς νεόδαρτον ἀλύσκων κῆρα μέλαιναν
αἶψα δὑπὸ θρόνου ὧρτο βοὸς δἀπέδυνε βοείην
Τηλέμαχον δἄρ ἔπειτα προσαΐξας λάβε γούνων
ὧ φίλ ἐγὼ μὲν ὅδ εἰμί σὺ δἴσχεο εἰπὲ δὲ πατρὶ
μή με περισθενέων δηλήσεται ὀξέϊ χαλκῷ
κτήματ ἐνὶ μεγάροις σὲ δὲ νήπιοι οὐδὲν ἔτιον
τὸν δἐπιμειδήσας προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς
θάρσει ἐπεὶ δή σοὗτος ἐρύσατο καὶ ἐσάωσεν
ὄφρα γνῷς κατὰ θυμόν ἀτὰρ εἴπῃσθα καὶ ἄλλῳ
ὡς κακοεργίης εὐεργεσίη μέγ ἀμείνων
ἀλλ ἐξελθόντες μεγάρων ἕζεσθε θύραζε
ἐκ φόνου εἰς αὐλήν σύ τε καὶ πολύφημος ἀοιδός
ὄφρ ἂν ἐγὼ κατὰ δῶμα πονήσομαι ὅττεό με χρή
ὣς φάτο τὼ δἔξω βήτην μεγάροιο κιόντε
ἑζέσθην δἄρα τώ γε Διὸς μεγάλου ποτὶ βωμόν
πάντοσε παπταίνοντε φόνον ποτιδεγμένω αἰεί
πάπτηνεν δὈδυσεὺς καθ ἑὸν δόμον εἴ τις ἔτ ἀνδρῶν
ζωὸς ὑποκλοπέοιτο ἀλύσκων κῆρα μέλαιναν
τοὺς δὲ ἴδεν μάλα πάντας ἐν αἵματι καὶ κονίῃσι
κοῖλον ἐς αἰγιαλὸν πολιῆς ἔκτοσθε θαλάσσης
δικτύῳ ἐξέρυσαν πολυωπῷ οἱ δέ τε πάντες
κύμαθ ἁλὸς ποθέοντες ἐπὶ ψαμάθοισι κέχυνται
τῶν μέν τἨέλιος φαέθων ἐξείλετο θυμόν
ὣς τότ ἄρα μνηστῆρες ἐπ ἀλλήλοισι κέχυντο
δὴ τότε Τηλέμαχον προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς
Τηλέμαχ εἰ δἄγε μοι κάλεσον τροφὸν Εὐρύκλειαν
ὄφρα ἔπος εἴπωμι τό μοι καταθύμιόν ἐστιν
κινήσας δὲ θύρην προσέφη τροφὸν Εὐρύκλειαν
δεῦρο δὴ ὄρσο γρηῢ παλαιγενές ἥ τε γυναικῶν
δμῳάων σκοπός ἐσσι κατὰ μέγαρ ἡμετεράων
ἔρχεο κικλήσκει σε πατὴρ ἐμός ὄφρα τι εἴπῃ
ὣς ἄρ ἐφώνησεν τῇ δἄπτερος ἔπλετο μῦθος
ὤϊξεν δὲ θύρας μεγάρων εὖ ναιεταόντων
βῆ δἴμεν αὐτὰρ Τηλέμαχος πρόσθ ἡγεμόνευεν
εὗρεν ἔπειτ Ὀδυσῆα μετὰ κταμένοισι νέκυσσιν
αἵματι καὶ λύθρῳ πεπαλαγμένον ὥς τε λέοντα
ὅς ῥά τε βεβρωκὼς βοὸς ἔρχεται ἀγραύλοιο
πᾶν δἄρα οἱ στῆθός τε παρήϊά τἀμφοτέρωθεν
ὣς Ὀδυσεὺς πεπάλακτο πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν
ἡ δὡς οὖν νέκυάς τε καὶ ἄσπετον εἴσιδεν αἷμα
ἴθυσέν ῥὀλολύξαι ἐπεὶ μέγα εἴσιδεν ἔργον
ἀλλ Ὀδυσεὺς κατέρυκε καὶ ἔσχεθεν ἱεμένην περ
ἐν θυμῷ γρηῦ χαῖρε καὶ ἴσχεο μηδ ὀλόλυζε
οὐχ ὁσίη κταμένοισιν ἐπ ἀνδράσιν εὐχετάασθαι
τούσδε δὲ μοῖρ ἐδάμασσε θεῶν καὶ σχέτλια ἔργα
οὔ τινα γὰρ τίεσκον ἐπιχθονίων ἀνθρώπων
οὐ κακὸν οὐδὲ μὲν ἐσθλόν ὅτις σφέας εἰσαφίκοιτο
ἀλλ ἄγε μοι σὺ γυναῖκας ἐνὶ μεγάροις κατάλεξον
αἵ τέ μἀτιμάζουσι καὶ αἳ νηλιτεῖς εἰσι
τὸν δαὖτε προσέειπε φίλη τροφὸς Εὐρύκλεια
τοιγὰρ ἐγώ τοι τέκνον ἀληθείην καταλέξω
πεντήκοντά τοί εἰσιν ἐνὶ μεγάροισι γυναῖκες
δμῳαί τὰς μέν τἔργα διδάξαμεν ἐργάζεσθαι
εἴριά τε ξαίνειν καὶ δουλοσύνην ἀνέχεσθαι
τάων δώδεκα πᾶσαι ἀναιδείης ἐπέβησαν
οὔτ ἐμὲ τίουσαι οὔτ αὐτὴν Πηνελόπειαν
Τηλέμαχος δὲ νέον μὲν ἀέξετο οὐδέ ἑ μήτηρ
σημαίνειν εἴασκεν ἐπὶ δμῳῇσι γυναιξίν
ἀλλ ἄγ ἐγὼν ἀναβᾶσ ὑπερώϊα σιγαλόεντα
εἴπω σῇ ἀλόχῳ τῇ τις θεὸς ὕπνον ἐπῶρσε
τὴν δἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς
μή πω τήν γἐπέγειρε σὺ δἐνθάδε εἰπὲ γυναιξὶν
ἐλθέμεν αἵ περ πρόσθεν ἀεικέα μηχανόωντο
αὐτὰρ ὁ Τηλέμαχον καὶ βουκόλον ἠδὲ συβώτην
εἰς ἓ καλεσσάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
ἄρχετε νῦν νέκυας φορέειν καὶ ἄνωχθε γυναῖκας
αὐτὰρ ἔπειτα θρόνους περικαλλέας ἠδὲ τραπέζας
ὕδατι καὶ σπόγγοισι πολυτρήτοισι καθαίρειν
αὐτὰρ ἐπὴν δὴ πάντα δόμον κατακοσμήσησθε
δμῳὰς ἐξαγαγόντες ἐϋσταθέος μεγάροιο
μεσσηγύς τε θόλου καὶ ἀμύμονος ἕρκεος αὐλῆς
ψυχὰς ἐξαφέλησθε καὶ ἐκλελάθωντ Ἀφροδίτης
τὴν ἄρ ὑπὸ μνηστῆρσιν ἔχον μίσγοντό τε λάθρῃ
ὣς ἔφαθ αἱ δὲ γυναῖκες ἀολλέες ἦλθον ἅπασαι
αἴν ὀλοφυρόμεναι θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέουσαι
πρῶτα μὲν οὖν νέκυας φόρεον κατατεθνηῶτας
κὰδ δἄρ ὑπ αἰθούσῃ τίθεσαν εὐερκέος αὐλῆς
ἀλλήλοισιν ἐρείδουσαι σήμαινε δὈδυσσεὺς
αὐτὸς ἐπισπέρχων ταὶ δἐκφόρεον καὶ ἀνάγκῃ
ὕδατι καὶ σπόγγοισι πολυτρήτοισι κάθαιρον
αὐτὰρ Τηλέμαχος καὶ βουκόλος ἠδὲ συβώτης
λίστροισιν δάπεδον πύκα ποιητοῖο δόμοιο
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πᾶν μέγαρον διεκοσμήσαντο
εἴλεον ἐν στείνει ὅθεν οὔ πως ἦεν ἀλύξαι
τοῖσι δὲ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἦρχ ἀγορεύειν
μὴ μὲν δὴ καθαρῷ θανάτῳ ἀπὸ θυμὸν ἑλοίμην
τάων αἳ δὴ ἐμῇ κεφαλῇ κατ ὀνείδεα χεῦαν
μητέρι θἡμετέρῃ παρά τε μνηστῆρσιν ἴαυον
ὣς ἄρ ἔφη καὶ πεῖσμα νεὸς κυανοπρώροιο
κίονος ἐξάψας μεγάλης περίβαλλε θόλοιο
ὑψόσ ἐπεντανύσας μή τις ποσὶν οὖδας ἵκοιτο
ὡς δὅτ ἂν ἢ κίχλαι τανυσίπτεροι ἠὲ πέλειαι
ἕρκει ἐνιπλήξωσι τό δἑστήκῃ ἐνὶ θάμνῳ
αὖλιν ἐσιέμεναι στυγερὸς δὑπεδέξατο κοῖτος
ὣς αἵ γἑξείης κεφαλὰς ἔχον ἀμφὶ δὲ πάσαις
δειρῇσι βρόχοι ἦσαν ὅπως οἴκτιστα θάνοιεν
ἤσπαιρον δὲ πόδεσσι μίνυνθά περ οὔ τι μάλα δήν
ἐκ δὲ Μελάνθιον ἦγον ἀνὰ πρόθυρόν τε καὶ αὐλήν
τοῦ δἀπὸ μὲν ῥῖνάς τε καὶ οὔατα νηλέϊ χαλκῷ
τάμνον μήδεά τἐξέρυσαν κυσὶν ὠμὰ δάσασθαι
χεῖράς τἠδὲ πόδας κόπτον κεκοτηότι θυμῷ
οἱ μὲν ἔπειτ ἀπονιψάμενοι χεῖράς τε πόδας τε
εἰς Ὀδυσῆα δόμονδε κίον τετέλεστο δὲ ἔργον
αὐτὰρ ὅ γε προσέειπε φίλην τροφὸν Εὐρύκλειαν
οἶσε θέειον γρηΰ κακῶν ἄκος οἶσε δέ μοι πῦρ
ὄφρα θεειώσω μέγαρον σὺ δὲ Πηνελόπειαν
ἐλθεῖν ἐνθάδ ἄνωχθι σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξί
πάσας δὄτρυνον δμῳὰς κατὰ δῶμα νέεσθαι
ναὶ δὴ ταῦτά γε τέκνον ἐμόν κατὰ μοῖραν ἔειπες
ἀλλ ἄγε τοι χλαῖνάν τε χιτῶνά τε εἵματ ἐνείκω
μηδ οὕτω ῥάκεσιν πεπυκασμένος εὐρέας ὤμους
ἕσταθ ἐνὶ μεγάροισι νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη
πῦρ νῦν μοι πρώτιστον ἐνὶ μεγάροισι γενέσθω
ὣς ἔφατ οὐδ ἀπίθησε φίλη τροφὸς Εὐρύκλεια
ἤνεικεν δἄρα πῦρ καὶ θήϊον αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
εὖ διεθείωσεν μέγαρον καὶ δῶμα καὶ αὐλήν
γρηῢς δαὖτ ἀπέβη διὰ δώματα κάλ Ὀδυσῆος
αἱ δἴσαν ἐκ μεγάροιο δάος μετὰ χερσὶν ἔχουσαι
αἱ μὲν ἄρ ἀμφεχέοντο καὶ ἠσπάζοντ Ὀδυσῆα
χεῖράς ταἰνύμεναι τὸν δὲ γλυκὺς ἵμερος ᾕρει
κλαυθμοῦ καὶ στοναχῆς γίνωσκε δἄρα φρεσὶ πάσας
οἳ μὲν γὰρ Δρακάνῳ σοἳ δἸκάρῳ ἠνεμοέσσῃ
φάσ οἳ δἐν Νάξῳ δῖον γένος εἰραφιῶτα
οἳ δέ σἐπ Ἀλφειῷ ποταμῷ βαθυδινήεντι
κυσαμένην Σεμέλην τεκέειν Διὶ τερπικεραύνῳ
ἄλλοι δἐν Θήβῃσιν ἄναξ σε λέγουσι γενέσθαι
ψευδόμενοι σὲ δἔτικτε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε
πολλὸν ἀπ ἀνθρώπων κρύπτων λευκώλενον Ἥρην
τηλοῦ Φοινίκης σχεδὸν Αἰγύπτοιο ῥοάων
καί οἱ ἀναστήσουσιν ἀγάλματα πόλλ ἐνὶ νηοῖς
ὣς δὲ τὰ μὲν τρία σοὶ πάντως τριετηρίσιν αἰεὶ
ἄνθρωποι ῥέξουσι τεληέσσας ἑκατόμβας
ἦ καὶ κυανέῃσιν ἐπ ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων
ἀμβρόσιαι δἄρα χαῖται ἐπερρώσαντο ἄνακτος
κρατὸς ἀπ ἀθανάτοιο μέγαν δἐλέλιξεν Ὄλυμπον
ὣς εἰπὼν ἐπένευσε καρήατι μητίετα Ζεύς
ἵληθ εἰραφιῶτα γυναιμανές οἱ δέ σἀοιδοὶ
σεῖ ἐπιληθομένῳ ἱερῆς μεμνῆσθαι ἀοιδῆς
καὶ σὺ μὲν οὕτω χαῖρε Διώνυσ εἰραφιῶτα
σὺν μητρὶ Σεμέλῃ ἥν περ καλέουσι Θυώνην
αἰδοίην χρυσοστέφανον καλὴν Ἀφροδίτην
ᾁσομαι ἣ πάσης Κύπρου κρήδεμνα λέλογχεν
εἰναλίης ὅθι μιν Ζεφύρου μένος ὑγρὸν ἀέντος
ἤνεικεν κατὰ κῦμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης
ἀφρῷ ἔνι μαλακῷ τὴν δὲ χρυσάμπυκες Ὧραι
δέξαντ ἀσπασίως περὶ δἄμβροτα εἵματα ἕσσαν
κρατὶ δἐπ ἀθανάτῳ στεφάνην εὔτυκτον ἔθηκαν
καλήν χρυσείην ἐν δὲ τρητοῖσι λοβοῖσιν
ἄνθεμ ὀρειχάλκου χρυσοῖό τε τιμήεντος
δειρῇ δἀμφ ἁπαλῇ καὶ στήθεσιν ἀργυφέοισιν
ὅρμοισι χρυσέοισιν ἐκόσμεον οἷσί περ αὐταὶ
Ὧραι κοσμείσθην χρυσάμπυκες ὁππότ ἴοιεν
ἐς χορὸν ἱμερόεντα θεῶν καὶ δώματα πατρός
αὐτὰρ ἐπειδὴ πάντα περὶ χροῒ κόσμον ἔθηκαν
χερσί τἐδεξιόωντο καὶ ἠρήσαντο ἕκαστος
εἶναι κουριδίην ἄλοχον καὶ οἴκαδ ἄγεσθαι
εἶδος θαυμάζοντες ἰοστεφάνου Κυθερείης
χαῖρ ἑλικοβλέφαρε γλυκυμείλιχε δὸς δἐν ἀγῶνι
νίκην τῷδε φέρεσθαι ἐμὴν δἔντυνον ἀοιδήν
αὐτὰρ ἐγὼ καὶ σεῖο καὶ ἄλλης μνήσομ ἀοιδῆς
ἀμφὶ Διώνυσον Σεμέλης ἐρικυδέος υἱόν
μνήσομαι ὡς ἐφάνη παρὰ θῖν ἁλὸς ἀτρυγέτοιο
ἀκτῇ ἔπι προβλῆτι νεηνίῃ ἀνδρὶ ἐοικώς
πρωθήβῃ καλαὶ δὲ περισσείοντο ἔθειραι
κυάνεαι φᾶρος δὲ περὶ στιβαροῖς ἔχεν ὤμοις
πορφύρεον τάχα δἄνδρες ἐυσσέλμου ἀπὸ νηὸς
Τυρσηνοί τοὺς δἦγε κακὸς μόρος οἳ δὲ ἰδόντες
νεῦσαν ἐς ἀλλήλους τάχα δἔκθορον αἶψα δἑλόντες
εἷσαν ἐπὶ σφετέρης νηὸς κεχαρημένοι ἦτορ
υἱὸν γάρ μιν ἔφαντο διοτρεφέων βασιλήων
εἶναι καὶ δεσμοῖς ἔθελον δεῖν ἀργαλέοισι
τὸν δοὐκ ἴσχανε δεσμά λύγοι δἀπὸ τηλόσε πῖπτον
χειρῶν ἠδὲ ποδῶν ὃ δὲ μειδιάων ἐκάθητο
ὄμμασι κυανέοισι κυβερνήτης δὲ νοήσας
αὐτίκα οἷς ἑτάροισιν ἐκέκλετο φώνησέν τε
δαιμόνιοι τίνα τόνδε θεὸν δεσμεύεθ ἑλόντες
καρτερόν οὐδὲ φέρειν δύναταί μιν νηῦς εὐεργής
ἢ γὰρ Ζεὺς ὅδε γἐστὶν ἢ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων
ἠὲ Ποσειδάων ἐπεὶ οὐ θνητοῖσι βροτοῖσιν
εἴκελος ἀλλὰ θεοῖς οἳ Ὀλύμπια δώματ ἔχουσιν
ἀλλ ἄγετ αὐτὸν ἀφῶμεν ἐπ ἠπείροιο μελαίνης
αὐτίκα μηδ ἐπὶ χεῖρας ἰάλλετε μή τι χολωθεὶς
ὄρσῃ ἔπ ἀργαλέους τἀνέμους καὶ λαίλαπα πολλήν
Ὣς φάτο τὸν δἀρχὸς στυγερῷ ἠνίπαπε μύθῳ
δαιμόνι οὖρον ὅρα ἅμα δἱστίον ἕλκεο νηὸς
σύμπανθ ὅπλα λαβών ὅδε δαὖτ ἄνδρεσσι μελήσει
ἔλπομαι ἢ Αἴγυπτον ἀφίξεται ἢ ὅ γε Κύπρον
ἢ ἐς Ὑπερβορέους ἢ ἑκαστέρω ἐς δὲ τελευτὴν
ἔκ ποτ ἐρεῖ αὐτοῦ τε φίλους καὶ κτήματα πάντα
οὕς τε κασιγνήτους ἐπεὶ ἡμῖν ἔμβαλε δαίμων
ὣς εἰπὼν ἱστόν τε καὶ ἱστίον ἕλκετο νηός
ἔμπνευσεν δἄνεμος μέσον ἱστίον ἀμφὶ δἄρ ὅπλα
καττάνυσαν τάχα δέ σφιν ἐφαίνετο θαυματὰ ἔργα
οἶνος μὲν πρώτιστα θοὴν ἀνὰ νῆα μέλαιναν
ἀμβροσίη ναύτας δὲ τάφος λάβε πάντας ἰδόντας
αὐτίκα δἀκρότατον παρὰ ἱστίον ἐξετανύσθη
ἄμπελος ἔνθα καὶ ἔνθα κατεκρημνῶντο δὲ πολλοὶ
βότρυες ἀμφ ἱστὸν δὲ μέλας εἱλίσσετο κισσός
ἄνθεσι τηλεθάων χαρίεις δἐπὶ καρπὸς ὀρώρει
πάντες δὲ σκαλμοὶ στεφάνους ἔχον οἳ δὲ ἰδόντες
νῆ ἤδη τότ ἔπειτα κυβερνήτην ἐκέλευον
γῇ πελάαν ὃ δἄρα σφι λέων γένετ ἔνδοθι νηὸς
δεινὸς ἐπ ἀκροτάτης μέγα δἔβραχεν ἐν δἄρα μέσσῃ
ἄρκτον ἐποίησεν λασιαύχενα σήματα φαίνων
ἂν δἔστη μεμαυῖα λέων δἐπὶ σέλματος ἄκρου
ἀμφὶ κυβερνήτην δὲ σαόφρονα θυμὸν ἔχοντα
ἔσταν ἄρ ἐκπληγέντες ὃ δἐξαπίνης ἐπορούσας
ἀρχὸν ἕλ οἳ δὲ θύραζε κακὸν μόρον ἐξαλύοντες
πάντες ὁμῶς πήδησαν ἐπεὶ ἴδον εἰς ἅλα δῖαν
δελφῖνες δἐγένοντο κυβερνήτην δἐλεήσας
ἔσχεθε καί μιν ἔθηκε πανόλβιον εἶπέ τε μῦθον
θάρσει δῖε κάτωρ τῷ ἐμῷ κεχαρισμένε θυμῷ
εἰμὶ δἐγὼ Διόνυσος ἐρίβρομος ὃν τέκε μήτηρ
χαῖρε τέκος Σεμέλης εὐώπιδος οὐδέ πη ἔστι
σεῖό γε ληθόμενον γλυκερὴν κοσμῆσαι ἀοιδήν
Ἆρες ὑπερμενέτα βρισάρματε χρυσεοπήληξ
ὀβριμόθυμε φέρασπι πολισσόε χαλκοκορυστά
καρτερόχειρ ἀμόγητε δορισθενές ἕρκος Ὀλύμπου
Νίκης εὐπολέμοιο πάτερ συναρωγὲ Θέμιστος
ἀντιβίοισι τύραννε δικαιοτάτων ἀγὲ φωτῶν
ἠνορέης σκηπτοῦχε πυραυγέα κύκλον ἑλίσσων
αἰθέρος ἑπταπόροις ἐνὶ τείρεσιν ἔνθα σε πῶλοι
ζαφλεγέες τριτάτης ὑπὲρ ἄντυγος αἰὲν ἔχουσι
κλῦθι βροτῶν ἐπίκουρε δοτὴρ εὐθαρσέος ἥβης
πρηὺ καταστίλβων σέλας ὑψόθεν ἐς βιότητα
σεύασθαι κακότητα πικρὴν ἀπ ἐμοῖο καρήνου
καὶ ψυχῆς ἀπατηλὸν ὑπογνάμψαι φρεσὶν ὁρμήν
θυμοῦ αὖ μένος ὀξὺ κατισχέμεν ὅς μἐρέθῃσι
φυλόπιδος κρυερῆς ἐπιβαινέμεν ἀλλὰ σὺ θάρσος
δός μάκαρ εἰρήνης τε μένειν ἐν ἀπήμοσι θεσμοῖς
δυσμενέων προφυγόντα μόθον Κῆράς τε βιαίους
Ἄρτεμιν ὕμνει Μοῦσα κασιγνήτην Ἑκάτοιο
παρθένον ἰοχέαιραν ὁμότροφον Ἀπόλλωνος
ἥθ ἵππους ἄρσασα βαθυσχοίνοιο Μέλητος
ῥίμφα διὰ Σμύρνης παγχρύσεον ἅρμα διώκει
ἐς Κλάρον ἀμπελόεσσαν ὅθ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων
ἧσται μιμνάζων ἑκατηβόλον ἰοχέαιραν
καὶ σὺ μὲν οὕτω χαῖρε θεαί θἅμα πᾶσαι ἀοιδῇ
αὐτὰρ ἐγώ σε πρῶτα καὶ ἐκ σέθεν ἄρχομ ἀείδειν
σεῦ δἐγὼ ἀρξάμενος μεταβήσομαι ἄλλον ἐς ὕμνον
κυπρογενῆ Κυθέρειαν ἀείσομαι ἥτε βροτοῖσι
μείλιχα δῶρα δίδωσιν ἐφ ἱμερτῷ δὲ προσώπῳ
αἰεὶ μειδιάει καὶ ἐφ ἱμερτὸν θέει ἄνθος
χαῖρε θεά Σαλαμῖνος ἐυκτιμένης μεδέουσα
εἰναλίης τε Κύπρου δὸς δἱμερόεσσαν ἀοιδήν
Παλλάδ Ἀθηναίην ἐρυσίπτολιν ἄρχομ ἀείδειν
περθόμεναί τε πόληες ἀϋτή τε πτόλεμοί τε
καί τἐρρύσατο λαὸν ἰόντα τε νισσόμενόν τε
χαῖρε θεά δὸς δἄμμι τύχην εὐδαιμονίην τε
Ἥρην ἀείδω χρυσόθρονον ἣν τέκε Ῥείη
ἀθανάτων βασίλειαν ὑπείροχον εἶδος ἔχουσαν
κυδρήν ἣν πάντες μάκαρες κατὰ μακρὸν Ὄλυμπον
ἁζόμενοι τίουσιν ὁμῶς Διὶ τερπικεραύνῳ
Δημήτρ ἠύκομον σεμνὴν θεάν ἄρχομ ἀείδειν
αὐτὴν καὶ κούρην περικαλλέα Περσεφόνειαν
χαῖρε θεά καὶ τήνδε σάου πόλιν ἄρχε δἀοιδῆς
μητέρα μοι πάντων τε θεῶν πάντων τἀνθρώπων
ὕμνει Μοῦσα λίγεια Διὸς θυγάτηρ μεγάλοιο
ᾗ κροτάλων τυπάνων τἰαχὴ σύν τε βρόμος αὐλῶν
εὔαδεν ἠδὲ λύκων κλαγγὴ χαροπῶν τε λεόντων
οὔρεά τἠχήεντα καὶ ὑλήεντες ἔναυλοι
Ἡρακλέα Διὸς υἱόν ἀείσομαι ὃν μέγ ἄριστον
ὃς πρὶν μὲν κατὰ γαῖαν ἀθέσφατον ἠδὲ θάλασσαν
πλαζόμενος πομπῇσιν ὕπ Εὐρυσθῆος ἄνακτος
νῦν δἤδη κατὰ καλὸν ἕδος νιφόεντος Ὀλύμπου
ναίει τερπόμενος καὶ ἔχει καλλίσφυρον Ἥβην
χαῖρε ἄναξ Διὸς υἱέ δίδου δἀρετήν τε καὶ ὄλβον
ἰητῆρα νόσων Ἀσκληπιὸν ἄρχομ ἀείδειν
υἱὸν Ἀπόλλωνος τὸν ἐγείνατο δῖα Κορωνὶς
Δωτίῳ ἐν πεδίῳ κούρη Φλεγύου βασιλῆος
χάρμα μέγ ἀνθρώποισι κακῶν θελκτῆρ ὀδυνάων
καὶ σὺ μὲν οὕτω χαῖρε ἄναξ λίτομαι δέ σἀοιδῇ
Κάστορα καὶ Πολυδεύκἐ ἀείσεο Μοῦσα λίγεια
Τυνδαρίδας οἳ Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἐξεγένοντο
τοὺς ὑπὸ Τηϋγέτου κορυφῇς τέκε πότνια Λήδη
λάθρη ὑποδμηθεῖσα κελαινεφέι Κρονίωνι
χαίρετε Τυνδαρίδαι ταχέων ἐπιβήτορες ἵππων
Ἑρμῆν ἀείδω Κυλλήνιον Ἀργειφόντην
Κυλλήνης μεδέοντα καὶ Ἀρκαδίης πολυμήλου
ἄγγελον ἀθανάτων ἐριούνιον ὃν τέκε Μαῖα
Ατλαντος θυγάτηρ Διὸς ἐν φιλότητι μιγεῖσα
αἰδοίη μακάρων δὲ θεῶν ἀλέεινεν ὅμιλον
ἄντρῳ ναιετάουσα παλισκίῳ ἔνθα Κρονίων
νύμφῃ ἐυπλοκάμῳ μισγέσκετο νυκτὸς ἀμολγῷ
εὖτε κατὰ γλυκὺς ὕπνος ἔχοι λευκώλενον Ἥρην
λάνθανε δἀθανάτους τε θεοὺς θνητούς τἀνθρώπους
καὶ σὺ μὲν οὕτω χαῖρε Διὸς καὶ Μαιάδος υἱέ
ἀμφί μοι Ἑρμείαο φίλον γόνον ἔννεπε Μοῦσα
αἰγιπόδην δικέρωτα φιλόκροτον ὅστ ἀνὰ πίση
δενδρήεντ ἄμυδις φοιτᾷ χορογηθέσι νύμφαις
αἵ τε κατ αἰγίλιπος πέτρης στείβουσι κάρηνα
Πᾶν ἀνακεκλόμεναι νόμιον θεόν ἀγλαέθειρον
αὐχμήενθ ὃς πάντα λόφον νιφόεντα λέλογχε
καὶ κορυφὰς ὀρέων καὶ πετρήεντα κάρηνα
ἄλλοτε μὲν ῥείθροισιν ἐφελκόμενος μαλακοῖσιν
ἀκροτάτην κορυφὴν μηλοσκόπον εἰσαναβαίνων
πολλάκι δἀργινόεντα διέδραμεν οὔρεα μακρά
πολλάκι δἐν κνημοῖσι διήλασε θῆρας ἐναίρων
ὀξέα δερκόμενος τότε δἕσπερος ἔκλαγεν οἶον
ἄγρης ἐξανιών δονάκων ὕπο μοῦσαν ἀθύρων
νήδυμον οὐκ ἂν τόν γε παραδράμοι ἐν μελέεσσιν
ὄρνις ἥτ ἔαρος πολυανθέος ἐν πετάλοισι
θρῆνον ἐπιπροχέουσ ἀχέει μελίγηρυν ἀοιδήν
σὺν δέ σφιν τότε Νύμφαι ὀρεστιάδες λιγύμολποι
φοιτῶσαι πύκα ποσσὶν ἐπὶ κρήνῃ μελανύδρῳ
μέλπονται κορυφὴν δὲ περιστένει οὔρεος Ἠχώ
δαίμων δἔνθα καὶ ἔνθα χορῶν τοτὲ δἐς μέσον ἕρπων
πυκνὰ ποσὶν διέπει λαῖφος δἐπὶ νῶτα δαφοινὸν
λυγκὸς ἔχει λιγυρῇσιν ἀγαλλόμενος φρένα μολπαῖς
ἐν μαλακῷ λειμῶνι τόθι κρόκος ἠδ ὑάκινθος
εὐώδης θαλέθων καταμίσγεται ἄκριτα ποίῃ
ὑμνεῦσιν δὲ θεοὺς μάκαρας καὶ μακρὸν Ὄλυμπον
οἷόν θἙρμείην ἐριούνιον ἔξοχον ἄλλων
ἔννεπον ὡς ὅ γἅπασι θεοῖς θοὸς ἄγγελός ἐστι
καί ῥὅ γἐς Ἀρκαδίην πολυπίδακα μητέρα μήλων
ἐξίκετ ἔνθα τέ οἱ τέμενος Κυλληνίου ἐστίν
ἔνθ ὅ γε καὶ θεὸς ὢν ψαφαρότριχα μῆλ ἐνόμευεν
ἀνδρὶ πάρα θνητῷ θάλε γὰρ πόθος ὑγρὸς ἐπελθὼν
νύμφῃ ἐυπλοκάμῳ Δρύοπος φιλότητι μιγῆναι
ἐκ δἐτέλεσσε γάμον θαλερόν τέκε δἐν μεγάροισιν
Ἑρμείῃ φίλον υἱόν ἄφαρ τερατωπὸν ἰδέσθαι
αἰγιπόδην δικέρωτα φιλόκροτον ἡδυγέλωτα
φεῦγε δἀναΐξασα λίπεν δἄρα παῖδα τιθήνη
δεῖσε γάρ ὡς ἴδεν ὄψιν ἀμείλιχον ἠυγένειον
τὸν δαἶψ Ἑρμείας ἐριούνιος εἰς χέρα θῆκε
δεξάμενος χαῖρεν δὲ νόῳ περιώσια δαίμων
ῥίμφα δἐς ἀθανάτων ἕδρας κίε παῖδα καλύψας
δέρμασιν ἐν πυκινοῖσιν ὀρεσκῴοιο λαγωοῦ
πὰρ δὲ Ζηνὶ κάθιζε καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισι
δεῖξε δὲ κοῦρον ἑόν πάντες δἄρα θυμὸν ἔτερφθεν
ἀθάνατοι περίαλλα δὁ Βάκχειος Διόνυσος
Πᾶνα δέ μιν καλέεσκον ὅτι φρένα πᾶσιν ἔτερψε
καὶ σὺ μὲν οὕτω χαῖρε ἄναξ ἵλαμαι δέ σἀοιδῇ
Ἥφαιστον κλυτόμητιν ἀείσεο Μοῦσα λίγεια
ὃς μετ Ἀθηναίης γλαυκώπιδος ἀγλαὰ ἔργα
ἀνθρώπους ἐδίδαξεν ἐπὶ χθονός οἳ τὸ πάρος περ
ἄντροις ναιετάασκον ἐν οὔρεσιν ἠύτε θῆρες
εὔκηλοι διάγουσιν ἐνὶ σφετέροισι δόμοισιν
ἀλλ ἵληθ Ἥφαιστε δίδου δἀρετήν τε καὶ ὄλβον
φοῖβε σὲ μὲν καὶ κύκνος ὑπὸ πτερύγων λίγ ἀείδει
Πηνειόν σὲ δἀοιδὸς ἔχων φόρμιγγα λίγειαν
ἡδυεπὴς πρῶτόν τε καὶ ὕστατον αἰὲν ἀείδει
ἀμφὶ Ποσειδάωνα μέγαν θεόν ἄρχομ ἀείδειν
γαίης κινητῆρα καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης
πόντιον ὅσθ Ἑλικῶνα καὶ εὐρείας ἔχει Αἰγάς
ἵππων τε δμητῆρ ἔμεναι σωτῆρά τε νηῶν
χαῖρε Ποσείδαον γαιήοχε κυανοχαῖτα
καί μάκαρ εὐμενὲς ἦτορ ἔχων πλώουσιν ἄρηγε
Ζῆνα θεῶν τὸν ἄριστον ἀείσομαι ἠδὲ μέγιστον
εὐρύοπα κρείοντα τελεσφόρον ὅστε Θέμιστι
ἐγκλιδὸν ἑζομένῃ πυκινοὺς ὀάρους ὀαρίζει
ἵληθ εὐρύοπα Κρονίδη κύδιστε μέγιστε
ἑστίη ἥτε ἄνακτος Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο
Πυθοῖ ἐν ἠγαθέῃ ἱερὸν δόμον ἀμφιπολεύεις
αἰεὶ σῶν πλοκάμων ἀπολείβεται ὑγρὸν ἔλαιον
ἔρχεο τόνδ ἀνὰ οἶκον ἕν ἔρχεο θυμὸν ἔχουσα
σὺν Διὶ μητιόεντι χάριν δἅμ ὄπασσον ἀοιδῇ
μουσάων ἄρχωμαι Ἀπόλλωνός τε Διός τε
ἐκ γὰρ Μουσάων καὶ ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος
ἄνδρες ἀοιδοὶ ἔασιν ἐπὶ χθονὶ καὶ κιθαρισταί
ἐκ δὲ Διὸς βασιλῆες ὃ δὄλβιος ὅν τινα Μοῦσαι
φίλωνται γλυκερή οἱ ἀπὸ στόματος ῥέει αὐδή