Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἔμπεδος ἐκ νεάτου πυθμένος ἐς κορυφήν
ὃν δἄνδρες μετίωσιν ὑφ ὕβριος οὐ κατὰ κόσμον
ἔρχεται ἀλλ ἀδίκοις ἔργμασι πειθόμενος
οὐκ ἐθέλων ἕπεται ταχέως δἀναμίσγεται ἄτη
ἀρχὴ δἐξ ὀλίγου γίγνεται ὥστε πυρός
φλαύρη μὲν τὸ πρῶτον ἀνιηρὴ δὲ τελευτᾷ
οὐ γὰρ δὴν θνητοῖς ὕβριος ἔργα πέλει
ἀλλὰ Ζεὺς πάντων ἐφορᾷ τέλος ἐξαπίνης δὲ
ὥστ ἄνεμος νεφέλας αἶψα διεσκέδασεν
ἠρινός ὃς πόντου πολυκύμονος ἀτρυγέτοιο
πυθμένα κινήσας γῆν κατὰ πυροφόρον
δῃώσας καλὰ ἔργα θεῶν ἕδος αἰπὺν ἱκάνει
οὐρανόν αἰθρίην δαὖτις ἔθηκεν ἰδεῖν
λάμπει δἠελίοιο μένος κατὰ πίονα γαῖαν
καλόν ἀτὰρ νεφέων οὐδὲν ἔτ ἔστιν ἰδεῖν
τοιαύτη Ζηνὸς πέλεται τίσις οὐδ ἐφ ἑκάστῳ
ὥσπερ θνητὸς ἀνήρ γίγνεται ὀξύχολος
αἰεὶ δοὔ ἑ λέληθε διαμπερές ὅστις ἀλιτρὸν
θυμὸν ἔχῃ πάντως δἐς τέλος ἐξεφάνη
ἀλλ ὁ μὲν αὐτίκ ἔτεισεν ὁ δὕστερον οἳ δὲ φύγωσιν
αὐτοὶ μηδὲ θεῶν μοῖρ ἐπιοῦσα κίχῃ
ἤλυθε πάντως αὖτις ἀναίτιοι ἔργα τίνουσιν
ἢ παῖδες τούτων ἢ γένος ἐξοπίσω
θνητοὶ δὧδε νοεῦμεν ὁμῶς ἀγαθός τε κακός τε
ἣ δὴν ᾖ ταύτην δόξαν ἕκαστος ἔχει
πρίν τι παθεῖν τότε δαὐτίκ ὀδύρεται ἄχρι δὲ τούτου
χάσκοντες κούφαις ἐλπίσι τερπόμεθα
χὤστις μὲν νούσοισιν ὑπ ἀργαλέῃσι πιεσθῇ
ὡς ὑγιὴς ἔσται τοῦτο κατεφράσατο
ἄλλος δειλὸς ἐὼν ἀγαθὸς δοκεῖ ἔμμεναι ἀνήρ
καὶ καλός μορφὴν οὐ χαρίεσσαν ἔχων
εἰ δέ τις ἀχρήμων πενίης δέ μιν ἔργα βιᾶται
κτήσεσθαι πάντως χρήματα πολλὰ δοκεῖ
σπεύδει δἄλλοθεν ἄλλος ὁ μὲν κατὰ πόντον ἀλᾶται
ἐν νηυσὶν χρῄζων οἴκαδε κέρδος ἄγειν
ἰχθυόεντ ἀνέμοισι φορεύμενος ἀργαλέοισι
φειδωλὴν ψυχῆς οὐδεμίαν θέμενος
ἄλλος γῆν τέμνων πολυδένδρεον εἰς ἐνιαυτὸν
λατρεύει τοῖσιν καμπύλ ἄροτρα μέλει
ἔργα δαεὶς χειροῖν ξυλλέγεται βίοτον
ἱμερτῆς σοφίης μέτρον ἐπιστάμενος
ἄλλοι Παιῶνος πολυφαρμάκου ἔργον ἔχοντες
ἰητροί καὶ τοῖς οὐδὲν ἔπεστι τέλος
πολλάκι δἐξ ὀλίγης ὀδύνης μέγα γίγνεται ἄλγος
κοὐκ ἄν τις λύσαιτ ἤπια φάρμακα δούς
τὸν δὲ κακαῖς νούσοισι κυκώμενον ἀργαλέαις τε
ἁψάμενος χειροῖν αἶψα τίθησ ὑγιῆ
ἄλλον μάντιν ἔθηκεν ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων
ἔγνω δἀνδρὶ κακὸν τηλόθεν ἐρχόμενον
ᾧ συνομαρτῄσωσι θεοί τὰ δὲ μόρσιμα πάντως
οὔτε τις οἰωνὸς ῥύσεται οὔθ ἱερά
μοῖρα δέ τοι θνητοῖσι κακὸν φέρει ἠδὲ καὶ ἐσθλόν
δῶρα δἄφυκτα θεῶν γίγνεται ἀθανάτων
πᾶσι δέ τοι κίνδυνος ἐπ ἔργμασιν οὐδέ τις οἶδεν
ᾗ μέλλει σχήσειν χρήματος ἀρχομένου
ἐς μεγάλην ἄτην καὶ χαλεπὴν ἔπεσεν
τῷ δὲ κακῶς ἕρδοντι θεὸς περὶ πάντα δίδωσι
πλούτου δοὐδὲν τέρμα πεφασμένον ἀνδράσι κεῖται
οἳ γὰρ νῦν ἡμέων πλεῖστον ἔχουσι βίον
διπλασίως σπεύδουσι τίς ἂν κορέσειεν ἅπαντας
κέρδεά τοι θνητοῖς ὤπασαν ἀθάνατοι
ἄτη δ ἐξ αὐτῶν ἀναφαίνεται ἣν ὁπότε Ζεὺς
οὐδὲ μάκαρ οὐδεὶς πέλεται βροτός ἀλλὰ πονηροὶ
πάντες ὅσους θνητοὺς ἠέλιος καθορᾷ
πολλοὶ γὰρ πλουτοῦσι κακοί ἀγαθοὶ δὲ πένονται
γνωμοσύνης δἀφανὲς χαλεπώτατόν ἐστι νοῆσαι
μέτρον ὃ δὴ πάντων πείρατα μοῦνον ἔχει
πάντη δἀθανάτων ἀφανὴς νόος ἀνθρώποισιν
γηράσκω δαἰεὶ πολλὰ διδασκόμενος
νῦν δὲ σὺ μὲν Σολίοισι πολὺν χρόνον ἐνθάδ ἀνάσσων
τήνδε πόλιν ναίοις καὶ γένος ὑμέτερον
αὐτὰρ ἐμὲ ξὺν νηΐ θοῇ κλεινῆς ἀπὸ νήσου
ἀσκηθῆ πέμποι Κύπρις ἰοστέφανος
οἰκισμῷ δἐπὶ τῷδε χάριν καὶ κῦδος ὀπάζοι
ἐσθλὸν καὶ νόστον πατρίδ ἐς ἡμετέρην
ἀλλ εἴ μοι καὶ νῦν ἔτι πείσεαι ἔξελε τοῦτο
μηδὲ μέγαιρ ὅτι σεῦ λῷον ἐπεφρασάμην
καὶ μεταποίησον Λιγυαστάδη ὧδε δἄειδε
ὀγδωκονταέτη μοῖρα κίχοι θανάτου
μηδέ μοι ἄκλαυστος θάνατος μόλοι ἀλλὰ φίλοισι
καλλείποιμι θανὼν ἄλγεα καὶ στοναχάς
εἰπέμεναι Κριτίῃ ξανθότριχι πατρὸς ἀκούειν
οὐ γὰρ ἁμαρτινόῳ πείσεται ἡγεμόνι
καὶ κύνες ἀγρευταὶ καὶ ξένος ἀλλοδαπός
ἶσόν τοι πλουτοῦσιν ὅτῳ πολὺς ἄργυρός ἐστι
ἵπποι θἡμίονοί τε καὶ ᾧ μόνα τ αῦτα πάρεστι
γαστρί τε καὶ πλευρῇς καὶ ποσὶν ἁβρὰ παθεῖν
ἔσθ ἥβης ἐρατοῖσιν ἐπ ἄνθεσι παιδοφιλήσῃ
μηρῶν ἱμείρων καὶ γλυκεροῦ στόματος
ἔργα δὲ Κυπρογενοῦς νῦν μοι φίλα καὶ Διονύσου
παῖς μὲν ἄνηβος ἐὼν ἔτι νήπιος ἕρκος ὀδόντων
φύσας ἐκβάλλει πρῶτον ἐν ἕπτ ἔτεσιν
τοὺς δἑτέρους ὅτε δὴ τελέσῃ θεὸς ἕπτ ἐνιαυτοὺς
ἥβης ἐκφαίνει σήματα γιγνομένης
τῇ τριτάτῃ δὲ γένειον ἀεξομένων ἔτι γυίων
λαχνοῦται χροιῆς ἄνθος ἀμειβομένης
τῇ δὲ τετάρτῃ πᾶς τις ἐν ἑβδομάδων μέγ ἄριστος
ἰσχύν ἥν τἄνδρες σήματ ἔχουσ ἀρετῆς
πέμπτῃ δὥριον ἄνδρα γάμου μεμνημένον εἶναι
καὶ παίδων ζητεῖν εἰσοπίσω γενεήν
τῇ δἕκτῃ περὶ πάντα καταρτύεται νόος ἀνδρός
οὐδ ἕρδειν ἔθ ὁμῶς ἔργ ἀπάλαμνα θέλει
ἑπτὰ δὲ νοῦν καὶ γλῶσσαν ἐν ἑβδομάσιν μέγ ἄριστος
ὀκτώ τἀμφοτέρων τέσσαρα καὶ δέκ ἔτη
τῇ δἐνάτῃ ἔτι μὲν δύναται μαλακώτερα δαὐτοῦ
πρὸς μεγάλην ἀρετὴν γλῶσσά τε καὶ σοφίη
τῆς δεκάτης δεἴ τις τελέσας κατὰ μέτρον ἵκοιτο
οὐκ ἂν ἄωρος ἐὼν μοῖραν ἔχοι θανάτου
Γιγνῴσκω καὶ μοι φρενὸς ἔνδοθεν ἄλγεα κεῖται
πρεσβυτάτην ἐσορῶν γαῖαν Ἰαονίας
ὑμεῖς δἡσυχάσαντες ἐνὶ φρεσὶ καρτερὸν ἦτορ
οἳ πολλῶν ἀγαθῶν ἐς κόρον ἠλάσατε
ἐν μέτροισι τίθεσθε μέγαν νόον οὔτε γὰρ ἡμεῖς
πεισόμεθ οὔθ ὑμῖν ἄρτια ταῦτ ἔσεται
πολλὰ ψεύδονται ἀοιδοί
Νείλου ἐπὶ προχοῇσι Κανωβίδος ἐγγύθεν ἀκτῆς
πρῶτα μὲν εὐχώμεσθα Διῒ Κρονίδῃ βασιλῆϊ
θεσμοῖς τοῖσδε τύχην ἀγαθὴν καὶ κῦδος ὀπάσσαι
πατρίδος τυραννίδος δὲ καὶ βίης ἀμειλίχου
οὐ καθηψάμην μιάνας καὶ καταισχύνας κλέος
πάντας ἀνθρώπους
οὐκ ἔφυ Σόλων βαθύφρων οὐδὲ βουλήεις ἀνήρ
ἐσθλὰ γὰρ θεοῦ διδόντος αὐτὸς οὐκ ἐδέξατο
περιβαλὼν δἄγραν ἀγασθεὶς οὐκ ἐπέσπασεν μέγα
δίκτυον θυμοῦ θἁμαρτῇ καὶ φρενῶν ἀποσφαλείς
ἤθελον γάρ κεν κρατήσας πλοῦτον ἄφθονον λαβὼν
καὶ τυραννεύσας Ἀθηνῶν μοῦνον ἡμέραν μίαν
ἀσκὸς ὕστερον δεδάρθαι κἀπιτετρῖφθαι γένος
ἀσθενέστερος γένωμαι τοῦ καταστῆσαι πάλιν
καὶ συναρμόσασθαι
οἳ δἐφ ἁρπαγαῖσιν ἦλθον ἐλπίδ εἶχον ἀφνεάν
κἀδόκουν ἕκαστος αὐτῶν ὄλβον εὑρήσειν πολύν
καὶ με κωτίλλοντα λείως τραχὺν ἐκφανεῖν νόον
χαῦνα μὲν τότ ἐφράσαντο νῦν δέ μοι χολουμένοι
λοξὸν ὀφθαλμοῖσ ὁρῶσι πάντες ὥστε δήϊον
οὐ χρεών ἃ μὲν γὰρ εἶπα σὺν θεοῖσιν ἤνυσα
ἄλλα δοὐ μάτην ἔερδον οὐδέ μοι τυραννίδος
ἥνδανεν βίᾳ τι ῥέζειν οὐδὲ πιείρας χθονὸς
πατρίδος κακοῖσιν ἐσθλοὺς ἰσομοιρίαν ἔχειν
ὃν γὰρ ἀνθ ἡμῶν δίκαιον αἰτιᾶσθ οὐκ ἀγνοεῖς
ἐγὼ δὲ τῶν μὲν οὕνεκα ξυνήγαγον
δῆμον τί τούτων πρὶν τυχεῖν ἐπαυσάμην
συμμαρτυροίη ταῦτ ἂν ἐν δίκῃ χρόνου
μήτηρ μεγίστη δαιμόνων Ὀλυμπίων
ἄριστα γῆ μέλαινα τῆς ἐγώ ποτε
ὅρους ἀνεῖλον πολλαχῇ πεπηγότας
πρόσθεν δὲ δουλεύουσα νῦν ἐλευθέρα
πολλοὺς δἈθήνας πατρίδ εἰς θεόκτιτον
ἀνήγαγον πραθέντας ἄλλον ἐκδίκως
ἄλλον δικαίως τοὺς δἀναγκαίης ὕπο
χρειοῦς φυγόντας γλῶσσαν οὐκέτ Ἀττικὴν
ἱέντας ὡς ἂν πολλαχῇ πλανωμένους
τοὺς δἐνθάδ αὐτοῦ δουλίην ἀεικέα
ἔχοντας ἤθη δεσποτῶν τρομευμένους
ἐλευθέρους ἔθηκα ταῦτα μὲν κράτει
ὁμοῦ βίαν τε καὶ δίκην συναρμόσας
ἔρεξα καὶ διῆλθον ὡς ὑπεσχόμην
θεσμοὺς δὁμοίως τῷ κακῷ τε κἀγαθῷ
εὐθεῖαν εἰς ἕκαστον ἁρμόσας δίκην
ἔγραψα κέντρον δἄλλος ὡς ἐγὼ λαβών
κακοφραδής τε καὶ φιλοκτήμων ἀνήρ
οὐκ ἂν κατέσχε δῆμον εἰ γὰρ ἤθελον
ἃ τοῖς ἐναντίοισιν ἥνδανεν τότε
αὖθις δἃ τοῖσιν οὑτέρᾳ φρασαίατο
πολλῶν ἂν ἀνδρῶν ἥδ ἐχηρώθη πόλις
τῶν οὕνεκ ἀλκὴν πάντοθεν κυκεύμενος
ὡς ἐν κυσὶν πολλῇσιν ἐστράφην λύκος
δήμῳ μὲν εἰ χρὴ διαφάδην ὀνειδίσαι
ἃ νῦν ἔχουσιν οὔποτ ὀφθαλμοῖσιν ἂν
ὅσοι δὲ μείζους καὶ βίαν ἀμείνονες
αἰνοῖεν ἄν με καὶ φίλον ποιοίατο
εἰ γάρ τις ἄλλος τῆσδε τῆς τιμῆς τύχεν
οὐκ ἂν κατέσχε δῆμον οὐδ ἐπαύσατο
πρὶν ἀναταράξας πῖαρ ἐξεῖλεν γάλα
ἐγὼ δὲ τούτων ὥσπερ ἐν μεταιχμίω
ὅρος κατέστην
βουλαῖν ἐπὶ δυοῖν ὥσπερ ἀγκύραις πόλις
ὁρμοῦσ ἂν ἧσσον ἐν σάλῳ γίγνοιτ ἄρα
καὶ μᾶλλον ἀτρεμοῦντα τὸν δῆμον σχέθοι
πίνουσι καὶ τρώγουσιν οἱ μὲν ἴτρια
γούρους φακοῖσι κεῖθι δοὔτε πεμμάτων
ἄπεστιν οὐδ ἕν ἅσσα τἀνθρώποισι γῆ
φέρει μέλαινα πάντα γἀφθόνως πάρα
σπεύδουσι δοἱ μὲν ἴγδιν οἱ δὲ σίλφιον
κόκκωνας ἄλλος ἅτερος δὲ σήσαμα
ἀρχῶν ἄκουε καὶ δίκαια κἄδικα
Ἠέλιος δἀνόρουσε λιπὼν περικαλλέα λίμνην
οὐρανὸν ἐς πολύχαλκον ἵν ἀθανάτοισι φαείνοι
οἱ δὲ Πύλον Νηλῆος ἐυκτίμενον πτολίεθρον
ἷξον τοὶ δἐπὶ θινὶ θαλάσσης ἱερὰ ῥέζον
ταύρους παμμέλανας ἐνοσίχθονι κυανοχαίτῃ
ἐννέα δἕδραι ἔσαν πεντακόσιοι δἐν ἑκάστῃ
ἥατο καὶ προύχοντο ἑκάστοθι ἐννέα ταύρους
εὖθ οἱ σπλάγχνα πάσαντο θεῷ δἐπὶ μηρί ἔκαιον
στεῖλαν ἀείραντες τὴν δὥρμισαν ἐκ δἔβαν αὐτοί
ἐκ δἄρα Τηλέμαχος νηὸς βαῖν ἦρχε δἈθήνη
τὸν προτέρη προσέειπε θεά γλαυκῶπις Ἀθήνη
Τηλέμαχ οὐ μέν σε χρὴ ἔτ αἰδοῦς οὐδ ἠβαιόν
τοὔνεκα γὰρ καὶ πόντον ἐπέπλως ὄφρα πύθηαι
πατρός ὅπου κύθε γαῖα καὶ ὅν τινα πότμον ἐπέσπεν
ἀλλ ἄγε νῦν ἰθὺς κίε Νέστορος ἱπποδάμοιο
εἴδομεν ἥν τινα μῆτιν ἐνὶ στήθεσσι κέκευθε
λίσσεσθαι δέ μιν αὐτός ὅπως νημερτέα εἴπῃ
ψεῦδος δοὐκ ἐρέει μάλα γὰρ πεπνυμένος ἐστί
Μέντορ πῶς τἄρ ἴω πῶς τἂρ προσπτύξομαι αὐτόν
οὐδέ τί πω μύθοισι πεπείρημαι πυκινοῖσιν
αἰδὼς δαὖ νέον ἄνδρα γεραίτερον ἐξερέεσθαι
Τηλέμαχ ἄλλα μὲν αὐτὸς ἐνὶ φρεσὶ σῇσι νοήσεις
ἄλλα δὲ καὶ δαίμων ὑποθήσεται οὐ γὰρ ὀίω
οὔ σε θεῶν ἀέκητι γενέσθαι τε τραφέμεν τε
ἷξον δἐς Πυλίων ἀνδρῶν ἄγυρίν τε καὶ ἕδρας
ἔνθ ἄρα Νέστωρ ἧστο σὺν υἱάσιν ἀμφὶ δἑταῖροι
δαῖτ ἐντυνόμενοι κρέα τὤπτων ἄλλα τἔπειρον
οἱ δὡς οὖν ξείνους ἴδον ἁθρόοι ἦλθον ἅπαντες
χερσίν τἠσπάζοντο καὶ ἑδριάασθαι ἄνωγον
πρῶτος Νεστορίδης Πεισίστρατος ἐγγύθεν ἐλθὼν
ἀμφοτέρων ἕλε χεῖρα καὶ ἵδρυσεν παρὰ δαιτὶ
κώεσιν ἐν μαλακοῖσιν ἐπὶ ψαμάθοις ἁλίῃσιν
πάρ τε κασιγνήτῳ Θρασυμήδεϊ καὶ πατέρι ᾧ
δῶκε δἄρα σπλάγχνων μοίρας ἐν δοἶνον ἔχευεν
χρυσείῳ δέπαϊ δειδισκόμενος δὲ προσηύδα
Παλλάδ Ἀθηναίην κούρην Διὸς αἰγιόχοιο
εὔχεο νῦν ὦ ξεῖνε Ποσειδάωνι ἄνακτι
τοῦ γὰρ καὶ δαίτης ἠντήσατε δεῦρο μολόντες
αὐτὰρ ἐπὴν σπείσῃς τε καὶ εὔξεαι ἣ θέμις ἐστί
δὸς καὶ τούτῳ ἔπειτα δέπας μελιηδέος οἴνου
σπεῖσαι ἐπεὶ καὶ τοῦτον ὀίομαι ἀθανάτοισιν
εὔχεσθαι πάντες δὲ θεῶν χατέουσ ἄνθρωποι
ἀλλὰ νεώτερός ἐστιν ὁμηλικίη δἐμοὶ αὐτῷ
τοὔνεκα σοὶ προτέρῳ δώσω χρύσειον ἄλεισον
ὣς εἰπὼν ἐν χειρὶ τίθει δέπας ἡδέος οἴνου
χαῖρε δἈθηναίη πεπνυμένῳ ἀνδρὶ δικαίῳ
οὕνεκα οἷ προτέρῃ δῶκε χρύσειον ἄλεισον
αὐτίκα δεὔχετο πολλὰ Ποσειδάωνι ἄνακτι
κλῦθι Ποσείδαον γαιήοχε μηδὲ μεγήρῃς
ἡμῖν εὐχομένοισι τελευτῆσαι τάδε ἔργα
Νέστορι μὲν πρώτιστα καὶ υἱάσι κῦδος ὄπαζε
αὐτὰρ ἔπειτ ἄλλοισι δίδου χαρίεσσαν ἀμοιβὴν
σύμπασιν Πυλίοισιν ἀγακλειτῆς ἑκατόμβης
δὸς δἔτι Τηλέμαχον καὶ ἐμὲ πρήξαντα νέεσθαι
οὕνεκα δεῦρ ἱκόμεσθα θοῇ σὺν νηὶ μελαίνῃ
ὣς ἄρ ἔπειτ ἠρᾶτο καὶ αὐτὴ πάντα τελεύτα
δῶκε δὲ Τηλεμάχῳ καλὸν δέπας ἀμφικύπελλον
ὣς δαὔτως ἠρᾶτο Ὀδυσσῆος φίλος υἱός
οἱ δἐπεί ὤπτησαν κρέ ὑπέρτερα καὶ ἐρύσαντο
μοίρας δασσάμενοι δαίνυντ ἐρικυδέα δαῖτα
νῦν δὴ κάλλίον ἐστι μεταλλῆσαι καὶ ἐρέσθαι
ξείνους οἱ τινές εἰσιν ἐπεὶ τάρπησαν ἐδωδῆς
ἤ τι κατά πρῆξιν ἦ μαψιδίως ἀλάλησθε
ψυχὰς παρθέμενοι κακὸν ἀλλοδαποῖσι πέροντες
θαρσήσας αὐτὴ γὰρ ἐνὶ φρεσὶ θάρσος Ἀθήνη
θῆχ ἵνα μιν περὶ πατρὸς ἀποιχομένοιο ἔροιτο
εἴρεαι ὁππόθεν εἰμέν ἐγὼ δέ κέ τοι καταλέξω
ἡμεῖς ἐξ Ἰθάκης ὑπονηίου εἰλήλουθμεν
πρῆξις δἥδ ἰδίη οὐ δήμιος ἣν ἀγορεύω
πατρὸς ἐμοῦ κλέος εὐρὺ μετέρχομαι ἤν που ἀκούσω
δίου Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος ὅν ποτέ φασι
σὺν σοὶ μαρνάμενον Τρώων πόλιν ἐξαλαπάξαι
ἄλλους μὲν γὰρ πάντας ὅσοι Τρωσὶν πολέμιξον
πευθόμεθ ἧχι ἕκαστος ἀπώλετο λυγρῷ ὀλέθρῳ
κείνου δαὖ καὶ ὄλεθρον ἀπευθέα θῆκε Κρονίων
οὐ γάρ τις δύναται σάφα εἰπέμεν ὁππόθ ὄλωλεν
εἴθ ὅ γἐπ ἠπείρου δάμη ἀνδράσι δυσμενέεσσιν
εἴτε καὶ ἐν πελάγει μετὰ κύμασιν Ἀμφιτρίτης
ὀφθαλμοῖσι τεοῖσιν ἢ ἄλλου μῦθον ἄκουσας
πλαζομένου πέρι γάρ μιν ὀιζυρὸν τέκε μήτηρ
μηδέ τί μαἰδόμενος μειλίσσεο μηδ ἐλεαίρων
ἀλλ εὖ μοι κατάλεξον ὃπως ἤντησας ὀπωπῆς
λίσσομαι εἴ ποτέ τοί τι πατὴρ ἐμός ἐσθλὸς Ὀδυσσεύς
ἢ ἔπος ἠέ τι ἔργον ὑποστὰς ἐξετέλεσσε
δήμῳ ἔνι Τρώων ὅθι πάσχετε πήματ Ἀχαιοί
ὦ φίλ ἐπεί μἔμνησας ὀιζύος ἥν ἐν ἐκείνῳ
δήμῳ ἀνέτλημεν μένος ἄσχετοι υἷες Ἀχαιῶν
ἠμέν ὅσα ξὺν νηυσίν ἐπ ἠεροειδέα πόντον
πλαζόμενοι κατὰ ληίδ ὅπῃ ἄρξειεν Ἀχιλλεύς
ἠδ ὅσα καὶ περί ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος
μαρνάμεθ ἔνθα δἔπειτα κατέκταθεν ὅσσοι ἄριστοι
ἔνθα δὲ Πάτροκλος θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος
ἔνθα δἐμὸς φίλος υἱός ἅμα κρατερὸς καὶ ἀμύμων
Ἀντίλοχος πέρι μὲν θείειν ταχὺς ἠδὲ μαχητής
ἄλλα τε πόλλ ἐπὶ τοῖς πάθομεν κακά τίς κεν ἐκεῖνα
πάντα γε μυθήσαιτο καταθνητῶν ἀνθρώπων
οὐδ εἰ πεντάετές γε καὶ ἑξάετες παραμίμνων
ἐξερέοις ὅσα κεῖθι πάθον κακὰ δῖοι Ἀχαιοί
πρίν κεν ἀνιηθεὶς σὴν πατρίδα γαῖαν ἵκοιο
εἰνάετες γάρ σφιν κακὰ ῥάπτομεν ἀμφιέποντες
παντοίοισι δόλοισι μόγις δἐτέλεσσε Κρονίων
ἔνθ οὔ τίς ποτε μῆτιν ὁμοιωθήμεναι ἄντην
ἤθελ ἐπεὶ μάλα πολλὸν ἐνίκα δῖος Ὀδυσσεὺς
παντοίοισι δόλοισι πατὴρ τεός εἰ ἐτεόν γε
κείνου ἔκγονός ἐσσι σέβας μἔχει εἰσορόωντα
ἦ τοι γὰρ μῦθοί γε ἐοικότες οὐδέ κε φαίης
ἄνδρα νεώτερον ὧδε ἐοικότα μυθήσασθαι
ἔνθ ἦ τοι ἧος μὲν ἐγὼ καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς
οὔτε ποτ εἰν ἀγορῇ δίχ ἐβάζομεν οὔτ ἐνὶ βουλῇ
ἀλλ ἕνα θυμὸν ἔχοντε νόω καὶ ἐπίφρονι βουλῇ
φραζόμεθ Ἀργείοισιν ὅπως ὄχ ἄριστα γένοιτο
βῆμεν δἐν νήεσσι θεὸς δἐσκέδασσεν Ἀχαιούς
καὶ τότε δὴ Ζεὺς λυγρὸν ἐνὶ φρεσὶ μήδετο νόστον
Ἀργείοις ἐπεὶ οὔ τι νοήμονες οὐδὲ δίκαιοι
μήνιος ἐξ ὀλοῆς γλαυκώπιδος ὀβριμοπάτρης
ἥ τἔριν Ἀτρεΐδῃσι μετ ἀμφοτέροισιν ἔθηκε
τὼ δὲ καλεσσαμένω ἀγορὴν ἐς πάντας Ἀχαιούς
μάψ ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον ἐς ἠέλιον καταδύντα
οἱ ἦλθον οἴνῳ βεβαρηότες υἷες Ἀχαιῶν
μῦθον μυθείσθην τοῦ εἵνεκα λαὸν ἄγειραν
ἔνθ ἤ τοι Μενέλαος ἀνώγει πάντας Ἀχαιοὺς
νόστου μιμνήσκεσθαι ἐπ εὐρέα νῶτα θαλάσσης
οὐδ Ἀγαμέμνονι πάμπαν ἑήνδανε βούλετο γάρ ῥα
λαὸν ἐρυκακέειν ῥέξαι θἱερὰς ἑκατόμβας
ὡς τὸν Ἀθηναίης δεινὸν χόλον ἐξακέσαιτο
οὐ γάρ ταἶψα θεῶν τρέπεται νόος αἰέν ἐόντων
ὣς τὼ μὲν χαλεποῖσιν ἀμειβομένω ἐπέεσσιν
ἕστασαν οἱ δἀνόρουσαν ἐυκνήμιδες Ἀχαιοὶ
ἠχῇ θεσπεσίῃ δίχα δέ σφισιν ἥνδανε βουλή
νύκτα μὲν ἀέσαμεν χαλεπὰ φρεσὶν ὁρμαίνοντες
ἀλλήλοις ἐπὶ γὰρ Ζεὺς ἤρτυε πῆμα κακοῖο
ἠῶθεν δοἱ μὲν νέας ἕλκομεν εἰς ἅλα δῖαν
κτήματά τἐντιθέμεσθα βαθυζώνους τε γυναῖκας
ἡμίσεες δἄρα λαοὶ ἐρητύοντο μένοντες
αὖθι παρ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν
ἡμίσεες δἀναβάντες ἐλαύνομεν αἱ δὲ μάλ ὦκα
ἔπλεον ἐστόρεσεν δέ θεὸς μεγακήτεα πόντον
ἐς Τένεδον δἐλθόντες ἐρέξαμεν ἱρὰ θεοῖσιν
σχέτλιος ὅς ῥἔριν ὦρσε κακήν ἔπι δεύτερον αὖτις
οἱ μὲν ἀποστρέψαντες ἔβαν νέας ἀμφιελίσσας
ἀμφ Ὀδυσῆα ἄνακτα δαΐφρονα ποικιλομήτην
αὖτις ἐπ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἦρα φέροντες
αὐτὰρ ἐγὼ σὺν νηυσὶν ἀολλέσιν αἵ μοι ἕποντο
φεῦγον ἐπεὶ γίγνωσκον ὃδὴ κακὰ μήδετο δαίμων
ἐν Λέσβῳ δἔκιχεν δολιχὸν πλόον ὁρμαίνοντας
ἢ καθύπερθε Χίοιο νεοίμεθα παιπαλοέσσης
νήσου ἔπι Ψυρίης αὐτὴν ἐπ ἀριστέρ ἔχοντες
ἦ ὑπένερθε Χίοιο παρ ἠνεμόεντα Μίμαντα
ᾐτέομεν δὲ θεὸν φῆναι τέρας αὐτὰρ ὅ γἡμῖν
δεῖξε καὶ ἠνώγει πέλαγος μέσον εἰς Εὔβοιαν
ὦρτο δἐπὶ λιγὺς οὖρος ἀήμεναι αἱ δὲ μάλ ὦκα
ἰχθυόεντα κέλευθα διέδραμον ἐς δὲ Γεραιστὸν
ἐννύχιαι κατάγοντο Ποσειδάωνι δὲ ταύρων
πόλλ ἐπὶ μῆρ ἔθεμεν πέλαγος μέγα μετρήσαντες
τέτρατον ἦμαρ ἔην ὅτ ἐν Ἄργεϊ νῆας ἐίσας
ἵστασαν αὐτάρ ἐγώ γε Πύλονδ ἔχον οὐδέ ποτ ἔσβη
οὖρος ἐπεὶ δὴ πρῶτα θεὸς προέηκεν ἀῆναι
ὣς ἦλθον φίλε τέκνον ἀπευθής οὐδέ τι οἶδα
κείνων οἵ τἐσάωθεν Ἀχαιῶν οἵ τἀπόλοντο
ὅσσα δἐνὶ μεγάροισι καθήμενος ἡμετέροισι
εὖ μὲν Μυρμιδόνας φάσ ἐλθέμεν ἐγχεσιμώρους
οὓς ἄγ Ἀχιλλῆος μεγαθύμου φαίδιμος υἱός
εὖ δὲ Φιλοκτήτην Ποιάντιον ἀγλαὸν υἱόν
πάντας δἸδομενεὺς Κρήτην εἰσήγαγ ἑταίρους
οἳ φύγον ἐκ πολέμου πόντος δέ οἱ οὔ τιν ἀπηύρα
Ἀτρεΐδην δὲ καὶ αὐτοὶ ἀκούετε νόσφιν ἐόντες
ὥς τἦλθ ὥς τΑἴγισθος ἐμήσατο λυγρὸν ὄλεθρον
ἀλλ ἦ τοι κεῖνος μὲν ἐπισμυγερῶς ἀπέτισεν
ὡς ἀγαθὸν καὶ παῖδα καταφθιμένοιο λιπέσθαι
ἀνδρός ἐπεὶ καὶ κεῖνος ἐτίσατο πατροφονῆα
καὶ σὺ φίλος μάλα γάρ σὁρόω καλόν τε μέγαν τε
καὶ λίην κεῖνος μὲν ἐτίσατο καί οἱ Ἀχαιοὶ
οἴσουσι κλέος εὐρὺ καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι
αἲ γὰρ ἐμοὶ τοσσήνδε θεοὶ δύναμιν περιθεῖεν
τίσασθαι μνηστῆρας ὑπερβασίης ἀλεγεινῆς
οἵ τέ μοι ὑβρίζοντες ἀτάσθαλα μηχανόωνται
πατρί τἐμῷ καὶ ἐμοί νῦν δὲ χρὴ τετλάμεν ἔμπης
ὦ φίλ ἐπεὶ δὴ ταῦτά μ ἀνέμνησας καὶ ἔειπες
φασὶ μνηστῆρας σῆς μητέρος εἵνεκα πολλοὺς
ἐν μεγάροις ἀέκητι σέθεν κακὰ μηχανάασθαι
εἰπέ μοι ἠὲ ἑκὼν ὑποδάμνασαι ἦ σέ γε λαοὶ
ἐχθαίρουσ ἀνὰ δῆμον ἐπισπόμενοι θεοῦ ὀμφῇ
τίς δοἶδ εἴ κέ ποτέ σφι βίας ἀποτίσεται ἐλθών
ἢ ὅ γε μοῦνος ἐὼν ἢ καὶ σύμπαντες Ἀχαιοί
εἰ γάρ σὣς ἐθέλοι φιλέειν γλαυκῶπις Ἀθήνη
ὡς τότ Ὀδυσσῆος περικήδετο κυδαλίμοιο
οὐ γάρ πω ἴδον ὧδε θεοὺς ἀναφανδὰ φιλεῦντας
ὡς κείνῳ ἀναφανδὰ παρίστατο Παλλὰς Ἀθήνη
εἴ σοὕτως ἐθέλοι φιλέειν κήδοιτό τε θυμῷ
τῶ κέν τις κείνων γε καὶ ἐκλελάθοιτο γάμοιο
ὦ γέρον οὔ πω τοῦτο ἔπος τελέεσθαι ὀίω
λίην γὰρ μέγα εἶπες ἄγη μἔχει οὐκ ἂν ἐμοί γε
ἐλπομένω τὰ γένοιτ οὐδ εἰ θεοὶ ὣς ἐθέλοιεν
Τηλέμαχε ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων
ῥεῖα θεός γἐθέλων καὶ τηλόθεν ἄνδρα σαώσαι
βουλοίμην δἂν ἐγώ γε καὶ ἄλγεα πολλὰ μογήσας
οἴκαδέ τἐλθέμεναι καὶ νόστιμον ἦμαρ ἰδέσθαι
ἢ ἐλθὼν ἀπολέσθαι ἐφέστιος ὡς Ἀγαμέμνων
ὤλεθ ὑπ Αἰγίσθοιο δόλῳ καὶ ἧς ἀλόχοιο
ἀλλ ἦ τοι θάνατον μὲν ὁμοίιον οὐδὲ θεοί περ
καὶ φίλῳ ἀνδρὶ δύνανται ἀλαλκέμεν ὁππότε κεν δὴ
Μέντορ μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα κηδόμενοί περ
κείνῳ δοὐκέτι νόστος ἐτήτυμος ἀλλά οἱ ἤδη
φράσσαντ ἀθάνατοι θάνατον καὶ κῆρα μέλαιναν
Νέστορ ἐπεὶ περὶ οἶδε δίκας ἠδὲ φρόνιν ἄλλων
τρὶς γὰρ δή μίν φασιν ἀνάξασθαι γένε ἀνδρῶν
ὥς τέ μοι ἀθάνατος ἰνδάλλεται εἰσοράασθαι
ὦ Νέστορ Νηληϊάδη σὺ δἀληθὲς ἐνίσπες
πῶς ἔθαν Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων
ποῦ Μενέλαος ἔην τίνα δαὐτῷ μήσατ ὄλεθρον
Αἴγισθος δολόμητις ἐπεὶ κτάνε πολλὸν ἀρείω
ἦ οὐκ Ἄργεος ἦεν Ἀχαιικοῦ ἀλλά πῃ ἄλλῃ
πλάζετ ἐπ ἀνθρώπους ὁ δὲ θαρσήσας κατέπεφνε
τοιγὰρ ἐγώ τοι τέκνον ἀληθέα πάντ ἀγορεύσω
ἦ τοι μὲν τάδε καὐτὸς ὀίεαι ὥς κεν ἐτύχθη
εἰ ζωόν γΑἴγισθον ἐνὶ μεγάροισιν ἔτετμεν
Ἀτρεΐδης Τροίηθεν ἰών ξανθὸς Μενέλαος
τῶ κέ οἱ οὐδὲ θανόντι χυτὴν ἐπὶ γαῖαν ἔχευαν
ἀλλ ἄρα τόν γε κύνες τε καὶ οἰωνοὶ κατέδαψαν
κείμενον ἐν πεδίῳ ἑκὰς ἄστεος οὐδέ κέ τίς μιν
κλαῦσεν Ἀχαιιάδων μάλα γὰρ μέγα μήσατο ἔργον
ἥμεθ ὁ δεὔκηλος μυχῷ Ἄργεος ἱπποβότοιο
πόλλ Ἀγαμεμνονέην ἄλοχον θέλγεσκ ἐπέεσσιν
ἡ δἦ τοι τὸ πρὶν μὲν ἀναίνετο ἔργον ἀεικὲς
δῖα Κλυταιμνήστρη φρεσὶ γὰρ κέχρητ ἀγαθῇσι
πὰρ δἄρ ἔην καὶ ἀοιδὸς ἀνήρ ᾧ πόλλ ἐπέτελλεν
Ἀτρεΐδης Τροίηνδε κιὼν ἔρυσασθαι ἄκοιτιν
ἀλλ ὅτε δή μιν μοῖρα θεῶν ἐπέδησε δαμῆναι
δὴ τότε τὸν μὲν ἀοιδὸν ἄγων ἐς νῆσον ἐρήμην
κάλλιπεν οἰωνοῖσιν ἕλωρ καὶ κύρμα γενέσθαι
τὴν δἐθέλων ἐθέλουσαν ἀνήγαγεν ὅνδε δόμονδε
πολλὰ δὲ μηρί ἔκηε θεῶν ἱεροῖς ἐπὶ βωμοῖς
πολλὰ δἀγάλματ ἀνῆψεν ὑφάσματά τε χρυσόν τε
ἐκτελέσας μέγα ἔργον ὃ οὔ ποτε ἔλπετο θυμῷ
ἡμεῖς μὲν γὰρ ἅμα πλέομεν Τροίηθεν ἰόντες
Ἀτρεΐδης καὶ ἐγώ φίλα εἰδότες ἀλλήλοισιν
ἔνθα κυβερνήτην Μενελάου Φοῖβος Ἀπόλλων
οἷς ἀγανοῖς βελέεσσιν ἐποιχόμενος κατέπεφνε
πηδάλιον μετὰ χερσὶ θεούσης νηὸς ἔχοντα
Φρόντιν Ὀνητορίδην ὃς ἐκαίνυτο φῦλ ἀνθρώπων
νῆα κυβερνῆσαι ὁπότε σπέρχοιεν ἄελλαι
ὣς ὁ μὲν ἔνθα κατέσχετ ἐπειγόμενός περ ὁδοῖο
ὄφρ ἕταρον θάπτοι καὶ ἐπὶ κτέρεα κτερίσειεν
ἀλλ ὅτε δὴ καὶ κεῖνος ἰὼν ἐπὶ οἴνοπα πόντον
ἐν νηυσὶ γλαφυρῇσι Μαλειάων ὄρος αἰπὺ
ἷξε θέων τότε δὴ στυγερὴν ὁδὸν εὐρύοπα Ζεὺς
ἐφράσατο λιγέων δἀνέμων ἐπ ἀυτμένα χεῦε
ἔνθα διατμήξας τὰς μὲν Κρήτῃ ἐπέλασσεν
ἧχι Κύδωνες ἔναιον Ἰαρδάνου ἀμφὶ ῥέεθρα
ἔστι δέ τις λισσὴ αἰπεῖά τε εἰς ἅλα πέτρη
ἐσχατιῇ Γόρτυνος ἐν ἠεροειδέι πόντῳ
ἔνθα Νότος μέγα κῦμα ποτὶ σκαιὸν ῥίον ὠθεῖ
ἐς Φαιστόν μικρὸς δὲ λίθος μέγα κῦμ ἀποέργει
αἱ μὲν ἄρ ἔνθ ἦλθον σπουδῇ δἤλυξαν ὄλεθρον
ἄνδρες ἀτὰρ νῆάς γε ποτὶ σπιλάδεσσιν ἔαξαν
κύματ ἀτὰρ τὰς πέντε νέας κυανοπρῳρείους
Αἰγύπτῳ ἐπέλασσε φέρων ἄνεμός τε καὶ ὕδωρ
ὣς ὁ μὲν ἔνθα πολὺν βίοτον καὶ χρυσὸν ἀγείρων
ἠλᾶτο ξὺν νηυσὶ κατ ἀλλοθρόους ἀνθρώπους
τόφρα δὲ ταῦτ Αἴγισθος ἐμήσατο οἴκοθι λυγρά
ἑπτάετες δἤνασσε πολυχρύσοιο Μυκήνης
κτείνας Ἀτρεΐδην δέδμητο δὲ λαὸς ὑπ αὐτῷ
τῷ δέ οἱ ὀγδοάτῳ κακὸν ἤλυθε δῖος Ὀρέστης
ἂψ ἀπ Ἀθηνάων κατὰ δἔκτανε πατροφονῆα
ἦ τοι ὁ τὸν κτείνας δαίνυ τάφον Ἀργείοισιν
μητρός τε στυγερῆς καὶ ἀνάλκιδος Αἰγίσθοιο
αὐτῆμαρ δέ οἱ ἦλθε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
πολλὰ κτήματ ἄγων ὅσα οἱ νέες ἄχθος ἄειραν
καὶ σύ φίλος μὴ δηθὰ δόμων ἄπο τῆλ ἀλάλησο
οὕτω ὑπερφιάλους μή τοι κατὰ πάντα φάγωσιν
ἀλλ ἐς μὲν Μενέλαον ἐγὼ κέλομαι καὶ ἄνωγα
ἐκ τῶν ἀνθρώπων ὅθεν οὐκ ἔλποιτό γε θυμῷ
ἐλθέμεν ὅν τινα πρῶτον ἀποσφήλωσιν ἄελλαι
ἐς πέλαγος μέγα τοῖον ὅθεν τέ περ οὐδ οἰωνοὶ
αὐτόετες οἰχνεῦσιν ἐπεὶ μέγα τε δεινόν τε
ἀλλ ἴθι νῦν σὺν νηί τε σῇ καὶ σοῖς ἑτάροισιν
εἰ δἐθέλεις πεζός πάρα τοι δίφρος τε καὶ ἵπποι
ἐς Λακεδαίμονα δῖαν ὅθι ξανθὸς Μενέλαος
λίσσεσθαι δέ μιν αὐτός ἵνα νημερτὲς ἐνίσπῃ
ψεῦδος δοὐκ ἐρέει μάλα γὰρ πεπνυμένος ἐστίν
ὣς ἔφατ ἠέλιος δἄρ ἔδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθε
τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε θεά γλαυκῶπις Ἀθήνη
ὦ γέρον ἦ τοι ταῦτα κατὰ μοῖραν κατέλεξας
ἀλλ ἄγε τάμνετε μὲν γλώσσας κεράασθε δὲ οἶνον
ὄφρα Ποσειδάωνι καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν
σπείσαντες κοίτοιο μεδώμεθα τοῖο γὰρ ὥρη
ἤδη γὰρ φάος οἴχεθ ὑπὸ ζόφον οὐδὲ ἔοικεν
δηθὰ θεῶν ἐν δαιτὶ θαασσέμεν ἀλλὰ νέεσθαι
ἦ ῥα Διὸς θυγάτηρ οἱ δἔκλυον αὐδησάσης
νώμησαν δἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσι
γλώσσας δἐν πυρὶ βάλλον ἀνιστάμενοι δἐπέλειβον
δὴ τότ Ἀθηναίη καὶ Τηλέμαχος θεοειδὴς
ἄμφω ἱέσθην κοίλην ἐπὶ νῆα νέεσθαι
Νέστωρ δαὖ κατέρυκε καθαπτόμενος ἐπέεσσιν
Ζεὺς τό γἀλεξήσειε καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι
ὡς ὑμεῖς παρ ἐμεῖο θοὴν ἐπὶ νῆα κίοιτε
ὥς τέ τευ ἦ παρὰ πάμπαν ἀνείμονος ἠδὲ πενιχροῦ
ᾧ οὔ τι χλαῖναι καὶ ῥήγεα πόλλ ἐνὶ οἴκῳ
οὔτ αὐτῷ μαλακῶς οὔτε ξείνοισιν ἐνεύδειν
αὐτὰρ ἐμοὶ πάρα μὲν χλαῖναι καὶ ῥήγεα καλά
οὔ θην δὴ τοῦδ ἀνδρὸς Ὀδυσσῆος φίλος υἱὸς
νηὸς ἐπ ἰκριόφιν καταλέξεται ὄφρ ἂν ἐγώ γε
ζώω ἔπειτα δὲ παῖδες ἐνὶ μεγάροισι λίπωνται
ξείνους ξεινίζειν ὅς τίς κἐμὰ δώμαθ ἵκηται
εὖ δὴ ταῦτά γἔφησθα γέρον φίλε σοὶ δὲ ἔοικεν
Τηλέμαχον πείθεσθαι ἐπεὶ πολὺ κάλλιον οὕτως
ἀλλ οὗτος μὲν νῦν σοὶ ἅμ ἕψεται ὄφρα κεν εὕδῃ
σοῖσιν ἐνὶ μεγάροισιν ἐγὼ δἐπὶ νῆα μέλαιναν
εἶμ ἵνα θαρσύνω θἑτάρους εἴπω τε ἕκαστα
οἶος γὰρ μετὰ τοῖσι γεραίτερος εὔχομαι εἶναι
οἱ δἄλλοι φιλότητι νεώτεροι ἄνδρες ἕπονται
πάντες ὁμηλικίη μεγαθύμου Τηλεμάχοιο
ἔνθα κε λεξαίμην κοίλῃ παρὰ νηὶ μελαίνῃ
νῦν ἀτὰρ ἠῶθεν μετὰ Καύκωνας μεγαθύμους
εἶμ ἔνθα χρεῖός μοι ὀφέλλεται οὔ τι νέον γε
οὐδ ὀλίγον σὺ δὲ τοῦτον ἐπεὶ τεὸν ἵκετο δῶμα
πέμψον σὺν δίφρῳ τε καὶ υἱέι δὸς δέ οἱ ἵππους
οἵ τοι ἐλαφρότατοι θείειν καὶ κάρτος ἄριστοι
φήνῃ εἰδομένη θάμβος δἕλε πάντας ἰδόντας
θαύμαζεν δὁ γεραιός ὅπως ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν
Τηλεμάχου δἕλε χεῖρα ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζεν
ὦ φίλος οὔ σε ἔολπα κακὸν καὶ ἄναλκιν ἔσεσθαι
οὐ μὲν γάρ τις ὅδ ἄλλος Ὀλύμπια δώματ ἐχόντων
ἀλλὰ Διὸς θυγάτηρ κυδίστη Τριτογένεια
ἥ τοι καὶ πατέρ ἐσθλὸν ἐν Ἀργείοισιν ἐτίμα
ἀλλὰ ἄνασσ ἵληθι δίδωθι δέ μοι κλέος ἐσθλόν
αὐτῷ καὶ παίδεσσι καὶ αἰδοίῃ παρακοίτι
σοὶ δαὖ ἐγὼ ῥέξω βοῦν ἦνιν εὐρυμέτωπον
ἀδμήτην ἣν οὔ πω ὕπὸ ζυγὸν ἤγαγεν ἀνήρ
τήν τοι ἐγὼ ῥέξω χρυσὸν κέρασιν περιχεύας
τοῖσιν δἡγεμόνευε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ
υἱάσι καὶ γαμβροῖσιν ἑὰ πρὸς δώματα καλά
ἀλλ ὅτε δώμαθ ἵκοντο ἀγακλυτὰ τοῖο ἄνακτος
τοῖς δὁ γέρων ἐλθοῦσιν ἀνὰ κρητῆρα κέρασσεν
οἴνου ἡδυπότοιο τὸν ἑνδεκάτῳ ἐνιαυτῷ
τοῦ ὁ γέρων κρητῆρα κεράσσατο πολλὰ δἈθήνῃ
εὔχετ ἀποσπένδων κούρῃ Διὸς αἰγιόχοιο
τὸν δαὐτοῦ κοίμησε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ
Τηλέμαχον φίλον υἱὸν Ὀδυσσῆος θείοιο
πὰρ δἄρ ἐυμμελίην Πεισίστρατον ὄρχαμον ἀνδρῶν
ὅς οἱ ἔτ ἠίθεος παίδων ἦν ἐν μεγάροισιν
αὐτὸς δαὖτε καθεῦδε μυχῷ δόμου ὑψηλοῖο
τῷ δἄλοχος δέσποινα λέχος πόρσυνε καὶ εὐνήν
ὤρνυτ ἄρ ἐξ εὐνῆφι Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ
ἐκ δἐλθὼν κατ ἄρ ἕζετ ἐπὶ ξεστοῖσι λίθοισιν
οἵ οἱ ἔσαν προπάροιθε θυράων ὑψηλάων
λευκοί ἀποστίλβοντες ἀλείφατος οἷς ἔπι μὲν πρὶν
Νηλεὺς ἵζεσκεν θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος
Νέστωρ αὖ τότ ἐφῖζε Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν
σκῆπτρον ἔχων περὶ δυἷες ἀολλέες ἠγερέθοντο
ἐκ θαλάμων ἐλθόντες Ἐχέφρων τε Στρατίος τε
Περσεύς τἌρητός τε καὶ ἀντίθεος Θρασυμήδης
τοῖσι δἔπειθ ἕκτος Πεισίστρατος ἤλυθεν ἥρως
πὰρ δἄρα Τηλέμαχον θεοείκελον εἷσαν ἄγοντες
τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ
καρπαλίμως μοι τέκνα φίλα κρηήνατ ἐέλδωρ
ὄφρ ἦ τοι πρώτιστα θεῶν ἱλάσσομ Ἀθήνην
ἥ μοι ἐναργὴς ἦλθε θεοῦ ἐς δαῖτα θάλειαν
ἀλλ ἄγ ὁ μὲν πεδίονδ ἐπὶ βοῦν ἴτω ὄφρα τάχιστα
ἔλθῃσιν ἐλάσῃ δὲ βοῶν ἐπιβουκόλος ἀνήρ
εἷς δἐπὶ Τηλεμάχου μεγαθύμου νῆα μέλαιναν
πάντας ἰὼν ἑτάρους ἀγέτω λιπέτω δὲ δύ οἴους
εἷς δαὖ χρυσοχόον Λαέρκεα δεῦρο κελέσθω
ἐλθεῖν ὄφρα βοὸς χρυσὸν κέρασιν περιχεύῃ
οἱ δἄλλοι μένετ αὐτοῦ ἀολλέες εἴπατε δεἴσω
δμῳῇσιν κατὰ δώματ ἀγακλυτὰ δαῖτα πένεσθαι
ἕδρας τε ξύλα τἀμφὶ καὶ ἀγλαὸν οἰσέμεν ὕδωρ
ὣς ἔφαθ οἱ δἄρα πάντες ἐποίπνυον ἦλθε μὲν ἂρ βοῦς
ἐκ πεδίου ἦλθον δὲ θοῆς παρὰ νηὸς ἐίσης
Τηλεμάχου ἕταροι μεγαλήτορος ἦλθε δὲ χαλκεὺς
ἄκμονά τε σφῦραν τἐυποίητόν τε πυράγρην
οἷσίν τε χρυσὸν εἰργάζετο ἦλθε δἈθήνη
ἱρῶν ἀντιόωσα γέρων δἱππηλάτα Νέστωρ
χρυσὸν ἔδωχ ὁ δἔπειτα βοὸς κέρασιν περίχευεν
βοῦν δἀγέτην κεράων Στρατίος καὶ δῖος Ἐχέφρων
χέρνιβα δέ σφἌρητος ἐν ἀνθεμόεντι λέβητι
ἤλυθεν ἐκ θαλάμοιο φέρων ἑτέρῃ δἔχεν οὐλὰς
ἐν κανέῳ πέλεκυν δὲ μενεπτόλεμος Θρασυμήδης
ὀξὺν ἔχων ἐν χειρὶ παρίστατο βοῦν ἐπικόψων
Περσεὺς δἀμνίον εἶχε γέρων δἱππηλάτα Νέστωρ
χέρνιβά τοὐλοχύτας τε κατήρχετο πολλὰ δἈθήνῃ
εὔχετ ἀπαρχόμενος κεφαλῆς τρίχας ἐν πυρὶ βάλλων
αὐτίκα Νέστορος υἱὸς ὑπέρθυμος Θρασυμήδης
ἤλασεν ἄγχι στάς πέλεκυς δἀπέκοψε τένοντας
αὐχενίους λῦσεν δὲ βοὸς μένος αἱ δὀλόλυξαν
θυγατέρες τε νυοί τε καὶ αἰδοίη παράκοιτις
Νέστορος Εὐρυδίκη πρέσβα Κλυμένοιο θυγατρῶν
οἱ μὲν ἔπειτ ἀνελόντες ἀπὸ χθονὸς εὐρυοδείης
ἔσχον ἀτὰρ σφάξεν Πεισίστρατος ὄρχαμος ἀνδρῶν
τῆς δἐπεὶ ἐκ μέλαν αἷμα ῥύη λίπε δὀστέα θυμός
αἶψ ἄρα μιν διέχευαν ἄφαρ δἐκ μηρία τάμνον
πάντα κατὰ μοῖραν κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν
αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρ ἐκάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο
ὤπτων δἀκροπόρους ὀβελοὺς ἐν χερσὶν ἔχοντες
τόφρα δὲ Τηλέμαχον λοῦσεν καλὴ Πολυκάστη
Νέστορος ὁπλοτάτη θυγάτηρ Νηληϊάδαο
ἔκ ῥἀσαμίνθου βῆ δέμας ἀθανάτοισιν ὁμοῖος
πὰρ δὅ γε Νέστορ ἰὼν κατ ἄρ ἕζετο ποιμένα λαῶν
οἱ δἐπεὶ ὤπτησαν κρέ ὑπέρτερα καὶ ἐρύσαντο
δαίνυνθ ἑζόμενοι ἐπὶ δἀνέρες ἐσθλοὶ ὄροντο
παῖδες ἐμοί ἄγε Τηλεμάχῳ καλλίτριχας ἵππους
ζεύξαθ ὑφ ἅρματ ἄγοντες ἵνα πρήσσῃσιν ὁδοῖο
καρπαλίμως δἔζευξαν ὑφ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους
ἐν δὲ γυνὴ ταμίη σῖτον καὶ οἶνον ἔθηκεν
ὄψα τε οἷα ἔδουσι διοτρεφέες βασιλῆες
ἂν δἄρα Τηλέμαχος περικαλλέα βήσετο δίφρον
πὰρ δἄρα Νεστορίδης Πεισίστρατος ὄρχαμος ἀνδρῶν
ἐς δίφρον τἀνέβαινε καὶ ἡνία λάζετο χερσί
ἐς πεδίον λιπέτην δὲ Πύλου αἰπὺ πτολίεθρον