Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
πνεύματι νῦν δ ἔτι ζεῖ
ἐξέζεσεν γὰρ Οἰδίπου κατεύγματα
ἄγαν δ ἀληθεῖς ἐνυπνίων φαντασμάτων
ὄψεις πατρῴων χρημάτων δατήριοι
πιθοῦ γυναιξί καίπερ οὐ στέργων ὅμως
λέγοιτ ἂν ὧν ἄνη τις οὐδὲ χρὴ μακράν
μὴ λθῃς ὁδοὺς σὺ τάσδ ἐφ ἑβδόμαις πύλαις
τεθηγμένον τοί μ οὐκ ἀπαμβλυνεῖς λόγῳ
νίκην γε μέντοι καὶ κακὴν τιμᾷ θεός
οὐκ ἄνδρ ὁπλίτην τοῦτο χρὴ στέργειν ἔπος
ἀλλ αὐτάδελφον αἷμα δρέψασθαι θέλεις
θεῶν διδόντων οὐκ ἂν ἐκφύγοις κακά
πέφρικα τὰν ὠλεσίοικον
παναλαθῆ κακόμαντιν
πατρὸς εὐκταίαν Ἐρινὺν
τελέσαι τὰς περιθύμους
κατάρας Οἰδιπόδα βλαψίφρονος
παιδολέτωρ δ ἔρις ἅδ ὀτρύνει
ξένος δὲ κλήρους ἐπινωμᾷ
Χάλυβος Σκυθᾶν ἄποικος
κτεάνων χρηματοδαίτας
πικρός ὠμόφρων σίδαρος
χθόνα ναίειν διαπήλας
ὁπόσαν καὶ φθιμένοισιν κατέχειν
τῶν μεγάλων πεδίων ἀμοίρους
ἐπεὶ δ ἂν αὐτοκτόνως
καὶ γαΐα κόνις
πίῃ μελαμπαγὲς αἷμα φοίνιον
τίς ἂν καθαρμοὺς πόροι
τίς ἄν σφε λούσειεν ὦ πόνοι δόμων
νέοι παλαιοῖσι συμμιγεῖς κακοῖς
παλαιγενῆ γὰρ λέγω
παρβασίαν ὠκύποινον
αἰῶνα δ ἐς τρίτον
βίᾳ τρὶς εἰπόντος ἐν
μεσομφάλοις Πυθικοῖς χρηστηρίοις
θνᾴσκοντα γέννας ἄτερ σῴζειν πόλιν
κρατηθεὶς δ ἐκ φίλων ἀβουλιᾶν
ἐγείνατο μὲν μόρον αὑτῷ
πατροκτόνον Οἰδιπόδαν
σπείρας ἄρουραν ἵν ἐτράφη
ῥίζαν αἱματόεσσαν
ἔτλα παράνοια συνᾶγε
νυμφίους φρενώλεις
κακῶν δ ὥσπερ θάλασσα κῦμ ἄγει
τὸ μὲν πίτνον ἄλλο δ ἀείρει
τρίχαλον ὃ καὶ περὶ πρύμ
ναν πόλεως καχλάζει
μεταξὺ δ ἀλκὰ δι ὀλίγου
δέδοικα δὲ σὺν βασιλεῦσι
μὴ πόλις δαμασθῇ
τελειᾶν γὰρ παλαιφάτων ἀρᾶν
βαρεῖαι καταλλαγαί
τὰ δ ὀλο οὐ παρέρχεται
πρόπρυμνα δ ἐκβολὰν φέρει
ὄλβος ἄγαν παχυνθείς
τίν ἀνδρῶν γὰρ τοσόνδ ἐθαύμασαν
θεοὶ καὶ ξυνέστιοι
πολύβατός τ ἀγὼν βροτῶν
ὅσον τότ Οἰδίπουν τίον
τὰν ἁρπαξάνδραν
κῆρ ἀφελόντα χώρας
ἐπεὶ δ ἀρτίφρων
ἐγένετο μέλεος ἀθλίων
γάμων ἐπ ἄλγει δυσφορῶν
μαινομένᾳ κραδίᾳ
δίδυμα κάκ ἐτέλεσεν
πατροφόνῳ χερὶ τῶν
κρεισσοτέκνων ὀμμάτων ἐπλάγχθη
τέκνοις δ ἀγρίας
ἐφῆκεν ἐπικότους τροφᾶς
αἰαῖ πικρογλώσσους ἀράς
καί σφε σιδαρονόμῳ
διὰ χερί ποτε λαχεῖν
κτήματα νῦν δὲ τρέω
μὴ τελέσῃ καμψίπους Ἐρινύς
πόλις πέφευγεν ἥδε δούλιον ζυγόν
πέπτωκεν ἀνδρῶν ὀβρίμων κομπάσματα
πόλις δ ἐν εὐδίᾳ τε καὶ κλυδωνίου
πολλαῖσι πληγαῖς ἄντλον οὐκ ἐδέξατο
στέγει δὲ πύργος καὶ πύλας φερεγγύοις
ἐφραξάμεσθα μονομάχοισι προστάταις
καλῶς ἔχει τὰ πλεῖστ ἐν ἓξ πυλώμασι
τὰς δ ἑβδόμας ὁ σεμνὸς ἑβδομαγέτης
ἄναξ Ἀπόλλων εἵλετ Οἰδίπου γένει
κραίνων παλαιὰς Λαΐου δυσβουλίας
τί δ ἔστι πρᾶγμα νεόκοτον πόλει πλέον
πόλις σέσωσται βασιλέες δ ὁμόσποροι
τίνες τί δ εἶπας παραφρονῶ φόβῳ λόγου
φρονοῦσα νῦν ἄκουσον Οἰδίπου τόκοι
οἲ γὼ τάλαινα μάντις εἰμὶ τῶν κακῶν
οὐδ ἀμφιλέκτως μὴν κατεσποδημένοι
ἐκεῖθι κεῖσθον βαρέα δ οὖν ὅμως φράσον
ἅνδρες τεθνᾶσιν ἐκ χερῶν αὐτοκτόνων
οὕτως ἀδελφαῖς χερσὶν ἠναίρονθ ἅμα
οὕτως ὁ δαίμων κοινὸς ἦν ἀμφοῖν ἄγαν
αὐτὸς δ ἀναλοῖ δῆτα δύσποτμον γένος
τοιαῦτα χαίρειν καὶ δακρύεσθαι πάρα
πόλιν μὲν εὖ πράσσουσαν οἱ δ ἐπιστάται
δισσὼ στρατηγώ διέλαχον σφυρηλάτῳ
Σκύθῃ σιδήρῳ κτημάτων παμπησίαν
ἕξουσι δ ἣν λάβωσιν ἐν ταφῇ χθονός
πατρὸς κατ εὐχὰς δυσπότμως φορούμενοι
ὦ μεγάλε Ζεῦ καὶ πολιοῦχοι
τούσδε ῥύεσθε
πότερον χαίρω κἀπολολύξω
πόλεως ἀσινεῖ σωτῆρι
ἀτέκνους κλαύσω πολεμάρχους
οἳ δῆτ ὀρθῶς κατ ἐπωνυμίαν
καὶ πολυνεικεῖς
ὤλοντ ἀσεβεῖ διανοίᾳ
ὦ μέλαινα καὶ τελεία γένεος Οἰδίπου τ ἀρά
κακόν με καρδίαν τι περιπίτνει κρύος
ἔτευξα τύμβῳ μέλος
Θυιὰς αἱματοσταγεῖς
νεκροὺς κλύουσα δυσμόρως
θανόντας ἦ δύσορνις ἅ
δε ξυναυλία δορός
ἐξέπραξεν οὐδ ἀπεῖπεν πατρόθεν εὐκταία φάτις
βουλαὶ δ ἄπιστοι Λαΐου διήρκεσαν
μέριμνα δ ἀμφὶ πτόλιν
θέσφατ οὐκ ἀμβλύνεται
ἰὼ πολύστονοι τόδ ἠρ
γάσασθ ἄπιστον ἦλθε δ αἰ
ακτὰ πήματ οὐ λόγῳ
τάδ αὐτόδηλα προῦπτος ἀγγέλου λόγος
διπλαῖν μερίμναιν διδύμα νῦν ὁρῶ κακά
αὐτοφόνα δίμορα τέλεα τάδε πάθη τί φῶ
τί δ ἄλλο γ ἢ πόνοι πόνων ἐφέστιοι
ἀλλὰ γόων ὦ φίλαι κατ οὖρον
ἐρέσσετ ἀμφὶ κρατὶ πόμπιμον χεροῖν
πίτυλον ὃς αἰὲν δι Ἀχέροντ ἀμείβεται
τὰν ἄστολον μελάγκροκον θεωρίδα
τὰν ἀστιβῆ Παιῶνι τὰν ἀνάλιον
πάνδοκον εἰς ἀφανῆ τε χέρσον
ἀλλὰ γὰρ ἥκουσ αἵδ ἐπὶ πρᾶγος
πικρὸν Ἀντιγόνη τ ἠδ Ἰσμήνη
θρῆνον ἀδελφοῖν οὐκ ἀμφιβόλως
οἶμαί σφ ἐρατῶν ἐκ βαθυκόλπων
ἡμᾶς δὲ δίκη πρότερον φήμης
τὸν δυσκέλαδόν θ ὕμνον Ἐρινύος
ἰαχεῖν Ἀίδα τ
ἐχθρὸν παιᾶν ἐπιμέλπειν
δυσαδελφόταται πασῶν ὁπόσαι
στρόφον ἐσθῆσιν περιβάλλονται
μὴ κ φρενὸς ὀρθῶς με λιγαίνειν
ἰὼ ἰὼ δύσφρονες
φίλων ἄπιστοι καὶ κακῶν ἀτρύμονες
δόμους πατρῴους ἑλόν
μέλεοι δῆθ οἳ μελέους θανάτους
εὕροντο δόμων ἐπὶ λύμῃ
ἰὼ ἰὼ δωμάτων
ἰδόντες ἤδη διήλ
λαχθε σὺν σιδάρῳ
κάρτα δ ἀληθῆ πατρὸς Οἰδιπόδα
πότνι Ἐρινὺς ἐπέκρανεν
δι εὐωνύμων τετυμμένοι
σπλάγχνων τε πλευρωμάτων
αἰαῖ δαιμόνιοι
αἰαῖ δ ἀντιφόνων θανάτων ἀραί
διανταίαν λέγεις δόμοισι καὶ
σώμασιν πεπλαγμένους
ἀναυδάτῳ μένει
ἀραίῳ τ ἐκ πατρὸς
οὐ διχόφρονι πότμῳ
διήκει δὲ καὶ πόλιν στόνος
στένουσι πύργοι στένει
πέδον φίλανδρον μένει
κτέανα δ ἐπιγόνοις
δι ὧν αἰνομόροις
δι ὧν νεῖκος ἔβα θανάτου τέλος
ἐμοιράσαντο δ ὀξυκάρδιοι
κτήμαθ ὥστ ἴσον λαχεῖν
διαλλακτῆρι δ οὐκ
ἀμεμφεία φίλοις
οὐδ ἐπίχαρις Ἄρης
σιδαρόπλακτοι μὲν ὧδ ἔχουσιν
σιδαρόπλακτοι δὲ τοὺς μένουσι
τάχ ἄν τις εἴποι τίνες
τάφων πατρῴων λαχαί
ἀχάεις δόμων μάλ αὐτούς
προπέμπει δαϊκτὴρ
δαϊόφρων οὐ φιλογαθής
ἐτύμως δακρυχέων ἐκ
μινύθει τοῖνδε δυοῖν ἀνάκτοιν
πάρεστι δ εἰπεῖν ἐπ ἀθλίοισιν
ὡς ἐρξάτην πολλὰ μὲν πολίτας
ξένων τε πάντων στίχας
πολυφθόρους ἐν δαΐ
δυσδαίμων σφιν ἁ τεκοῦσα
πρὸ πασᾶν γυναικῶν
παῖδα τὸν αὐτᾶς πόσιν αὐτὰ
θεμένα τούσδ ἔτεχ οἱ δ ὧδ
ἐτελεύτασαν ὑπ ἀλλα
λοφόνοις χερσὶν ὁμοσπόροισιν
ὁμόσποροι δῆτα καὶ πανώλεθροι
διατομαῖς οὐ φίλαις
ἔριδι μαινομένᾳ
ζόα φονορύτῳ
μέμεικται κάρτα δ εἴσ ὅμαιμοι
πικρὸς λυτὴρ νεικέων ὁ πόντιος
ξεῖνος ἐκ πυρὸς συθεὶς
θακτὸς σίδαρος πικρὸς δὲ χρημάτων
κακὸς δατητὰς Ἄρης ἀρὰν πατρῴ
αν τιθεὶς ἀλαθῆ
διοδότων ἀχθέων
ὑπὸ δὲ σώματι γᾶς
πλοῦτος ἄβυσσος ἔσται
ἰὼ πολλοῖς ἐπανθίσαντες
πόνοισι γενεάν
τελευταῖαι δ ἐπηλάλαξαν
Ἀραὶ τὸν ὀξὺν νόμον τετραμμένου
παντρόπῳ φυγᾷ γένους
ἕστακε δ Ἄτας τροπαῖον ἐν πύλαις
ἐν αἷς ἐθείνοντο καὶ δυοῖν κρατή
σας ἔληξε δαίμων
παισθεὶς ἔπαισας σὺ δ ἔθανες κατακτανών
δορὶ δ ἔκανες δορὶ δ ἔθανες
μελεοπόνος μελεοπαθής
ἴτω γόος ἴτω δάκρυ
πρόκεισαι κατακτάς
μαίνεται γόοισι φρήν
ἐντὸς δὲ καρδία στένει
ἰὼ ἰὼ πάνδυρτε σύ
σὺ δ αὖτε καὶ πανάθλιε
πρὸς φίλου ἔφθισο
καὶ φίλον ἔκτανες
διπλᾶ λέγειν διπλᾶ δ ὁρᾶν
ἄχεα τῶνδε τάδ ἐγγύθεν
πέλας ἀδελφέ ἀδελφεῶν
μέλαιν Ἐρινύς ἦ μεγασθενής τις εἶ
δυσθέατα πήματα
ἔδειξεν ἐκ φυγᾶς ἐμοί
οὐδ ἵκεθ ὡς κατέκτανεν
σωθεὶς δὲ πνεῦμ ἀπώλεσεν
ὤλεσε δῆτ ἄγαν
καὶ τὸν ἐνόσφισεν
τάλαν γένος τάλαν πάθος
δύστονα κήδε ὁμαίμονα
σὺ τοί νιν οἶσθα διαπερῶν
σὺ δ οὐδὲν ὕστερος μαθών
ἐπεὶ κατῆλθες ἐς πόλιν
ὀλοὰ λέγειν
ὀλοὰ δ ὁρᾶν
ἰὼ πόνος
ἰὼ κακά
δώμασι καὶ χθονί
ἰὼ ἰὼ δυστόνων κακῶν ἄναξ
ἰὼ ἰὼ πάντα πολυπονώτατοι
ἰὼ ἰὼ δαιμονῶντες ἄτᾳ
ἰὼ ἰώ ποῦ σφε θήσομεν χθονός
ἰώ ὅπου στι τιμιώτατον
ἰὼ ἰώ πῆμα πατρὶ πάρευνον
δοκοῦντα καὶ δόξαντ ἀπαγγέλλειν με χρὴ
Ἐτεοκλέα μὲν τόνδ ἐπ εὐνοίᾳ χθονὸς
θάπτειν ἔδοξε γῆς φίλαις κατασκαφαῖς
στυγῶν γὰρ ἐχθροὺς θάνατον εἵλετ ἐν πόλει
ἱερῶν πατρῴων δ ὅσιος ὢν μομφῆς ἄτερ
τέθνηκεν οὗπερ τοῖς νέοις θνῄσκειν καλόν
οὕτω μὲν ἀμφὶ τοῦδ ἐπέσταλται λέγειν
τούτου δ ἀδελφὸν τόνδε Πολυνείκους νεκρὸν
ἔξω βαλεῖν ἄθαπτον ἁρπαγὴν κυσίν
ὡς ὄντ ἀναστατῆρα Καδμείων χθονός
εἰ μὴ θεῶν τις ἐμποδὼν ἔστη δορὶ
τῷ τοῦδ ἄγος δὲ καὶ θανὼν κεκτήσεται
θεῶν πατρῴων οὓς ἀτιμάσας ὅδε
στράτευμ ἐπακτὸν ἐμβαλὼν ᾕρει πόλιν
οὕτω πετηνῶν τόνδ ὑπ οἰωνῶν δοκεῖ
ταφέντ ἀτίμως τοὐπιτίμιον λαβεῖν
καὶ μήθ ὁμαρτεῖν τυμβοχόα χειρώματα
μήτ ὀξυμόλποις προσσέβειν οἰμώγμασιν
ἄτιμον εἶναι δ ἐκφορᾶς φίλων ὕπο
ἐγὼ δὲ Καδμείων γε προστάταις λέγω
ἢν μή τις ἄλλος τόνδε συνθάπτειν θέλῃ
θάψασ ἀδελφὸν τὸν ἐμόν οὐδ αἰσχύνομαι
ἔχουσ ἄπιστον τήνδ ἀναρχίαν πόλει
δεινὸν τὸ κοινὸν σπλάγχνον οὗ πεφύκαμεν
μητρὸς ταλαίνης κἀπὸ δυστήνου πατρός
τοιγὰρ θέλουσ ἄκοντι κοινώνει κακῶν
ψυχή θανόντι ζῶσα συγγόνῳ φρενί
τούτου δὲ σάρκας οὐδὲ κοιλογάστορες
λύκοι σπάσονται μὴ δοκησάτω τινί
τάφον γὰρ αὐτῷ καὶ κατασκαφὰς ἐγώ
γυνή περ οὖσα τῷδε μηχανήσομαι
κόλπῳ φέρουσα βυσσίνου πεπλώματος
καὐτὴ καλύψω μηδέ τῳ δόξῃ πάλιν
θάρσει παρέσται μηχανὴ δραστήριος
αὐδῶ πόλιν σε μὴ βιάζεσθαι τάδε
αὐδῶ σὲ μὴ περισσὰ κηρύσσειν ἐμοί
τραχύς γε μέντοι δῆμος ἐκφυγὼν κακά
τράχυν ἄθαπτος δ οὗτος οὐ γενήσεται
ἀλλ ὃν πόλις στυγεῖ σὺ τιμήσεις τάφῳ
ἤδη τὰ τοῦδε διατετίμηται θεοῖς
οὔ πρίν γε χώραν τήνδε κινδύνῳ βαλεῖν
παθὼν κακῶς κακοῖσιν ἀντημείβετο
ἀλλ εἰς ἅπαντας ἀνθ ἑνὸς τόδ ἔργον ἦν
ἔρις περαίνει μῦθον ὑστάτη θεῶν
ἐγὼ δὲ θάψω τόνδε μὴ μακρηγόρει
ἀλλ αὐτόβουλος ἴσθ ἀπεννέπω δ ἐγώ
ὦ μεγάλαυχοι καὶ φθερσιγενεῖς
Κῆρες Ἐρινύες αἵτ Οἰδιπόδα
γένος ὠλέσατε πρυμνόθεν οὕτως
τί πάθω τί δὲ δρῶ τί δὲ μήσωμαι
μήτε προπέμπειν ἐπὶ τύμβον
ἀλλὰ φοβοῦμαι κἀποτρέπομαι
δεῖμα πολιτῶν
σύ γε μὴν πολλῶν πενθητήρων
τεύξει κεῖνος δ ὁ τάλας ἄγοος
μονόκλαυτον ἔχων θρῆνον ἀδελφῆς
εἶσιν τίς ἂν οὖν τὰ πίθοιτο
δράτω τι πόλις καὶ μὴ δράτω
τοὺς κλαίοντας Πολυνείκη
ἡμεῖς μὲν ἴμεν καὶ συνθάψομεν
κοινὸν τόδ ἄχος καὶ πόλις ἄλλως
ἄλλοτ ἐπαινεῖ τὰ δίκαια
ἡμεῖς δ ἅμα τῷδ ὥσπερ τε πόλις
καὶ τὸ δίκαιον ξυνεπαινεῖ
μετὰ γὰρ μάκαρας καὶ Διὸς ἰσχὺν
μὴ νατραπῆναι μηδ ἀλλοδαπῷ
κύματι φωτῶν
κατακλυσθῆναι τὰ μάλιστα
ὣς ὁ μὲν ἔνθα καθεῦδε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεὺς
ὕπνῳ καὶ καμάτῳ ἀρημένος αὐτὰρ Ἀθήνη
οἳ πρὶν μέν ποτ ἔναιον ἐν εὐρυχόρῳ Ὑπερείῃ
ἀγχοῦ Κυκλώπων ἀνδρῶν ὑπερηνορεόντων
ἔνθεν ἀναστήσας ἄγε Ναυσίθοος θεοειδής
εἷσεν δὲ Σχερίῃ ἑκὰς ἀνδρῶν ἀλφηστάων
ἀμφὶ δὲ τεῖχος ἔλασσε πόλει καὶ ἐδείματο οἴκους
καὶ νηοὺς ποίησε θεῶν καὶ ἐδάσσατ ἀρούρας
ἀλλ ὁ μὲν ἤδη κηρὶ δαμεὶς Ἄϊδόσδε βεβήκει
Ἀλκίνοος δὲ τότ ἦρχε θεῶν ἄπο μήδεα εἰδώς
τοῦ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα θεά γλαυκῶπις Ἀθήνη
βῆ δἴμεν ἐς θάλαμον πολυδαίδαλον ᾧ ἔνι κούρη
κοιμᾶτ ἀθανάτῃσι φυὴν καὶ εἶδος ὁμοίη
Ναυσικάα θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο
πὰρ δὲ δύ ἀμφίπολοι Χαρίτων ἄπο κάλλος ἔχουσαι
σταθμοῖιν ἑκάτερθε θύραι δἐπέκειντο φαειναί
ἡ δἀνέμου ὡς πνοιὴ ἐπέσσυτο δέμνια κούρης
στῆ δἄρ ὑπὲρ κεφαλῆς καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν
εἰδομένη κούρῃ ναυσικλειτοῖο Δύμαντος
ἥ οἱ ὁμηλικίη μὲν ἔην κεχάριστο δὲ θυμῷ
τῇ μιν ἐεισαμένη προσέφη γλαυκῶπις Ἀθήνη
Ναυσικάα τί νύ σὧδε μεθήμονα γείνατο μήτηρ
εἵματα μέν τοι κεῖται ἀκηδέα σιγαλόεντα
σοὶ δὲ γάμος σχεδόν ἐστιν ἵνα χρὴ καλὰ μὲν αὐτὴν
ἕννυσθαι τὰ δὲ τοῖσι παρασχεῖν οἵ κέ σἄγωνται
ἐκ γάρ τοι τούτων φάτις ἀνθρώπους ἀναβαίνει
ἐσθλή χαίρουσιν δὲ πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ
ἀλλ ἴομεν πλυνέουσαι ἅμ ἠοῖ φαινομένηφι
καί τοι ἐγὼ συνέριθος ἅμ ἕψομαι ὄφρα τάχιστα
ἤδη γάρ σε μνῶνται ἀριστῆες κατὰ δῆμον
πάντων Φαιήκων ὅθι τοι γένος ἐστὶ καὶ αὐτῇ
ἀλλ ἄγ ἐπότρυνον πατέρα κλυτὸν ἠῶθι πρὸ
ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐφοπλίσαι ἥ κεν ἄγῃσι
ζῶστρά τε καὶ πέπλους καὶ ῥήγεα σιγαλόεντα
καὶ δὲ σοὶ ὧδ αὐτῇ πολὺ κάλλιον ἠὲ πόδεσσιν
ἔρχεσθαι πολλὸν γὰρ ἀπὸ πλυνοί εἰσι πόληος
ἡ μὲν ἄρ ὣς εἰποῦσ ἀπέβη γλαυκῶπις Ἀθήνη
Οὔλυμπόνδ ὅθι φασὶ θεῶν ἕδος ἀσφαλὲς αἰεὶ
ἔμμεναι οὔτ ἀνέμοισι τινάσσεται οὔτε ποτ ὄμβρῳ
δεύεται οὔτε χιὼν ἐπιπίλναται ἀλλὰ μάλ αἴθρη
πέπταται ἀννέφελος λευκὴ δἐπιδέδρομεν αἴγλη
τῷ ἔνι τέρπονται μάκαρες θεοὶ ἤματα πάντα
ἔνθ ἀπέβη γλαυκῶπις ἐπεὶ διεπέφραδε κούρῃ
αὐτίκα δἨὼς ἦλθεν ἐύθρονος ἥ μιν ἔγειρε
Ναυσικάαν ἐύπεπλον ἄφαρ δἀπεθαύμασ ὄνειρον
βῆ δἴμεναι διὰ δώμαθ ἵν ἀγγείλειε τοκεῦσι
πατρὶ φίλῳ καὶ μητρί κιχήσατο δἔνδον ἐόντας
ἡ μὲν ἐπ ἐσχάρῃ ἧστο σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξὶν
ἠλάκατα στρωφῶσ ἁλιπόρφυρα τῷ δὲ θύραζε
ἐρχομένῳ ξύμβλητο μετὰ κλειτοὺς βασιλῆας
ἐς βουλήν ἵνα μιν κάλεον Φαίηκες ἀγαυοί
ἡ δὲ μάλ ἄγχι στᾶσα φίλον πατέρα προσέειπε
πάππα φίλ οὐκ ἂν δή μοι ἐφοπλίσσειας ἀπήνην
ὑψηλὴν ἐύκυκλον ἵνα κλυτὰ εἵματ ἄγωμαι
ἐς ποταμὸν πλυνέουσα τά μοι ῥερυπωμένα κεῖται
καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ ἔοικε μετὰ πρώτοισιν ἐόντα
βουλὰς βουλεύειν καθαρὰ χροΐ εἵματ ἔχοντα
πέντε δέ τοι φίλοι υἷες ἐνὶ μεγάροις γεγάασιν
οἱ δύ ὀπυίοντες τρεῖς δἠίθεοι θαλέθοντες
οἱ δαἰεὶ ἐθέλουσι νεόπλυτα εἵματ ἔχοντες
ἐς χορὸν ἔρχεσθαι τὰ δἐμῇ φρενὶ πάντα μέμηλεν
ὣς ἔφατ αἴδετο γὰρ θαλερὸν γάμον ἐξονομῆναι
πατρὶ φίλῳ ὁ δὲ πάντα νόει καὶ ἀμείβετο μύθῳ
οὔτε τοι ἡμιόνων φθονέω τέκος οὔτε τευ ἄλλου
ἔρχευ ἀτάρ τοι δμῶες ἐφοπλίσσουσιν ἀπήνην
ὑψηλὴν ἐύκυκλον ὑπερτερίῃ ἀραρυῖαν
ὣς εἰπὼν δμώεσσιν ἐκέκλετο τοὶ δἐπίθοντο
οἱ μὲν ἄρ ἐκτὸς ἄμαξαν ἐύτροχον ἡμιονείην
ὅπλεον ἡμιόνους θὕπαγον ζεῦξάν θὑπ ἀπήνῃ
κούρη δἐκ θαλάμοιο φέρεν ἐσθῆτα φαεινήν
καὶ τὴν μὲν κατέθηκεν ἐυξέστῳ ἐπ ἀπήνῃ
μήτηρ δἐν κίστῃ ἐτίθει μενοεικέ ἐδωδὴν
παντοίην ἐν δὄψα τίθει ἐν δοἶνον ἔχευεν
ἀσκῷ ἐν αἰγείῳ κούρη δἐπεβήσετ ἀπήνης
δῶκεν δὲ χρυσέῃ ἐν ληκύθῳ ὑγρὸν ἔλαιον
εἵως χυτλώσαιτο σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξίν
ἡ δἔλαβεν μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα
μάστιξεν δἐλάαν καναχὴ δἦν ἡμιόνοιιν
αἱ δἄμοτον τανύοντο φέρον δἐσθῆτα καὶ αὐτήν
οὐκ οἴην ἅμα τῇ γε καὶ ἀμφίπολοι κίον ἄλλαι
αἱ δὅτε δὴ ποταμοῖο ῥόον περικαλλέ ἵκοντο
ἔνθ ἤτοι πλυνοὶ ἦσαν ἐπηετανοί πολὺ δὕδωρ
καλὸν ὑπεκπρόρεει μάλα περ ῥυπόωντα καθῆραι
ἔνθ αἵ γἡμιόνους μὲν ὑπεκπροέλυσαν ἀπήνης
καὶ τὰς μὲν σεῦαν ποταμὸν πάρα δινήεντα
τρώγειν ἄγρωστιν μελιηδέα ταὶ δἀπ ἀπήνης
εἵματα χερσὶν ἕλοντο καὶ ἐσφόρεον μέλαν ὕδωρ
στεῖβον δἐν βόθροισι θοῶς ἔριδα προφέρουσαι
αὐτὰρ ἐπεὶ πλῦνάν τε κάθηράν τε ῥύπα πάντα
ἑξείης πέτασαν παρὰ θῖν ἁλός ἧχι μάλιστα
αἱ δὲ λοεσσάμεναι καὶ χρισάμεναι λίπ ἐλαίῳ
δεῖπνον ἔπειθ εἵλοντο παρ ὄχθῃσιν ποταμοῖο
εἵματα δἠελίοιο μένον τερσήμεναι αὐγῇ
αὐτὰρ ἐπεὶ σίτου τάρφθεν δμῳαί τε καὶ αὐτή
σφαίρῃ ταὶ δἄρ ἔπαιζον ἀπὸ κρήδεμνα βαλοῦσαι
τῇσι δὲ Ναυσικάα λευκώλενος ἤρχετο μολπῆς
οἵη δἌρτεμις εἶσι κατ οὔρεος ἰοχέαιρα
ἢ κατὰ Τηΰγετον περιμήκετον ἢ Ἐρύμανθον
τερπομένη κάπροισι καὶ ὠκείῃς ἐλάφοισι
τῇ δέ θἅμα νύμφαι κοῦραι Διὸς αἰγιόχοιο
ἀγρονόμοι παίζουσι γέγηθε δέ τε φρένα Λητώ
πασάων δὑπὲρ ἥ γε κάρη ἔχει ἠδὲ μέτωπα
ῥεῖά δἀριγνώτη πέλεται καλαὶ δέ τε πᾶσαι
ὣς ἥ γἀμφιπόλοισι μετέπρεπε παρθένος ἀδμής
ἀλλ ὅτε δὴ ἄρ ἔμελλε πάλιν οἶκόνδε νέεσθαι
ζεύξασ ἡμιόνους πτύξασά τε εἵματα καλά
ἔνθ αὖτ ἄλλ ἐνόησε θεά γλαυκῶπις Ἀθήνη
ἥ οἱ Φαιήκων ἀνδρῶν πόλιν ἡγήσαιτο
σφαῖραν ἔπειτ ἔρριψε μετ ἀμφίπολον βασίλεια
ἀμφιπόλου μὲν ἅμαρτε βαθείῃ δἔμβαλε δίνῃ
αἱ δἐπὶ μακρὸν ἄυσαν ὁ δἔγρετο δῖος Ὀδυσσεύς
ἑζόμενος δὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν
ἦ ῥοἵ γὑβρισταί τε καὶ ἄγριοι οὐδὲ δίκαιοι
ἦε φιλόξεινοι καί σφιν νόος ἐστὶ θεουδής
ὥς τέ με κουράων ἀμφήλυθε θῆλυς ἀυτή
νυμφάων αἳ ἔχουσ ὀρέων αἰπεινὰ κάρηνα
καὶ πηγὰς ποταμῶν καὶ πίσεα ποιήεντα
ἦ νύ που ἀνθρώπων εἰμὶ σχεδὸν αὐδηέντων
ἀλλ ἄγ ἐγὼν αὐτὸς πειρήσομαι ἠδὲ ἴδωμαι
ὣς εἰπὼν θάμνων ὑπεδύσετο δῖος Ὀδυσσεύς
ἐκ πυκινῆς δὕλης πτόρθον κλάσε χειρὶ παχείῃ
φύλλων ὡς ῥύσαιτο περὶ χροῒ μήδεα φωτός
βῆ δἴμεν ὥς τε λέων ὀρεσίτροφος ἀλκὶ πεποιθώς
ὅς τεἶσ ὑόμενος καὶ ἀήμενος ἐν δέ οἱ ὄσσε
δαίεται αὐτὰρ ὁ βουσὶ μετέρχεται ἢ ὀίεσσιν
ἠὲ μετ ἀγροτέρας ἐλάφους κέλεται δέ ἑ γαστὴρ
μήλων πειρήσοντα καὶ ἐς πυκινὸν δόμον ἐλθεῖν
ὣς Ὀδυσεὺς κούρῃσιν ἐυπλοκάμοισιν ἔμελλε
μίξεσθαι γυμνός περ ἐών χρειὼ γὰρ ἵκανε
σμερδαλέος δαὐτῇσι φάνη κεκακωμένος ἅλμῃ
οἴη δἈλκινόου θυγάτηρ μένε τῇ γὰρ Ἀθήνη
θάρσος ἐνὶ φρεσὶ θῆκε καὶ ἐκ δέος εἵλετο γυίων
ἢ γούνων λίσσοιτο λαβὼν ἐυώπιδα κούρην
ἦ αὔτως ἐπέεσσιν ἀποσταδὰ μειλιχίοισι
λίσσοιτ εἰ δείξειε πόλιν καὶ εἵματα δοίη
ὣς ἄρα οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι
λίσσεσθαι ἐπέεσσιν ἀποσταδὰ μειλιχίοισι
μή οἱ γοῦνα λαβόντι χολώσαιτο φρένα κούρη
αὐτίκα μειλίχιον καὶ κερδαλέον φάτο μῦθον
γουνοῦμαί σε ἄνασσα θεός νύ τις ἦ βροτός ἐσσι
εἰ μέν τις θεός ἐσσι τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν
Ἀρτέμιδί σε ἔγωγε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο
εἶδός τε μέγεθός τε φυήν τἄγχιστα ἐίσκω
εἰ δέ τίς ἐσσι βροτῶν τοὶ ἐπὶ χθονὶ ναιετάουσι
τρὶς μάκαρες μὲν σοί γε πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ
τρὶς μάκαρες δὲ κασίγνητοι μάλα πού σφισι θυμὸς
αἰὲν ἐυφροσύνῃσιν ἰαίνεται εἵνεκα σεῖο
λευσσόντων τοιόνδε θάλος χορὸν εἰσοιχνεῦσαν
κεῖνος δαὖ περὶ κῆρι μακάρτατος ἔξοχον ἄλλων
ὅς κέ σἐέδνοισι βρίσας οἶκόνδ ἀγάγηται
οὐ γάρ πω τοιοῦτον ἴδον βροτὸν ὀφθαλμοῖσιν
οὔτ ἄνδρ οὔτε γυναῖκα σέβας μἔχει εἰσορόωντα
Δήλῳ δή ποτε τοῖον Ἀπόλλωνος παρὰ βωμῷ
φοίνικος νέον ἔρνος ἀνερχόμενον ἐνόησα
ἦλθον γὰρ καὶ κεῖσε πολὺς δέ μοι ἕσπετο λαός
τὴν ὁδὸν ᾗ δὴ μέλλεν ἐμοὶ κακὰ κήδε ἔσεσθαι
δήν ἐπεὶ οὔ πω τοῖον ἀνήλυθεν ἐκ δόρυ γαίης
ὡς σέ γύναι ἄγαμαί τε τέθηπά τε δείδια δαἰνῶς
γούνων ἅψασθαι χαλεπὸν δέ με πένθος ἱκάνει
χθιζὸς ἐεικοστῷ φύγον ἤματι οἴνοπα πόντον
τόφρα δέ μαἰεὶ κῦμα φόρει κραιπναί τε θύελλαι
νήσου ἀπ Ὠγυγίης νῦν δἐνθάδε κάββαλε δαίμων
ὄφρα τι που καὶ τῇδε πάθω κακόν οὐ γὰρ ὀίω
παύσεσθ ἀλλ ἔτι πολλὰ θεοὶ τελέουσι πάροιθεν
ἀλλά ἄνασσ ἐλέαιρε σὲ γὰρ κακὰ πολλὰ μογήσας
ἐς πρώτην ἱκόμην τῶν δἄλλων οὔ τινα οἶδα
ἀνθρώπων οἳ τήνδε πόλιν καὶ γαῖαν ἔχουσιν
ἄστυ δέ μοι δεῖξον δὸς δὲ ῥάκος ἀμφιβαλέσθαι
εἴ τί που εἴλυμα σπείρων ἔχες ἐνθάδ ἰοῦσα
σοὶ δὲ θεοὶ τόσα δοῖεν ὅσα φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς
ἄνδρα τε καὶ οἶκον καὶ ὁμοφροσύνην ὀπάσειαν
ἐσθλήν οὐ μὲν γὰρ τοῦ γε κρεῖσσον καὶ ἄρειον
ἢ ὅθ ὁμοφρονέοντε νοήμασιν οἶκον ἔχητον
ἀνὴρ ἠδὲ γυνή πόλλ ἄλγεα δυσμενέεσσι
χάρματα δεὐμενέτῃσι μάλιστα δέ τἔκλυον αὐτοί
τὸν δαὖ Ναυσικάα λευκώλενος ἀντίον ηὔδα
ξεῖν ἐπεὶ οὔτε κακῷ οὔτ ἄφρονι φωτὶ ἔοικας
Ζεὺς δαὐτὸς νέμει ὄλβον Ὀλύμπιος ἀνθρώποισιν
ἐσθλοῖς ἠδὲ κακοῖσιν ὅπως ἐθέλῃσιν ἑκάστῳ
καί που σοὶ τά γἔδωκε σὲ δὲ χρὴ τετλάμεν ἔμπης
νῦν δἐπεὶ ἡμετέρην τε πόλιν καὶ γαῖαν ἱκάνεις
ὧν ἐπέοιχ ἱκέτην ταλαπείριον ἀντιάσαντα
ἄστυ δέ τοι δείξω ἐρέω δέ τοι οὔνομα λαῶν
Φαίηκες μὲν τήνδε πόλιν καὶ γαῖαν ἔχουσιν
εἰμὶ δἐγὼ θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο
τοῦ δἐκ Φαιήκων ἔχεται κάρτος τε βίη τε
ἦ ῥα καὶ ἀμφιπόλοισιν ἐυπλοκάμοισι κέλευσε
ἦ μή πού τινα δυσμενέων φάσθ ἔμμεναι ἀνδρῶν
οὐκ ἔσθ οὗτος ἀνὴρ διερὸς βροτὸς οὐδὲ γένηται
ὅς κεν Φαιήκων ἀνδρῶν ἐς γαῖαν ἵκηται
οἰκέομεν δἀπάνευθε πολυκλύστῳ ἐνὶ πόντῳ
ἔσχατοι οὐδέ τις ἄμμι βροτῶν ἐπιμίσγεται ἄλλος
ἀλλ ὅδε τις δύστηνος ἀλώμενος ἐνθάδ ἱκάνει
τὸν νῦν χρὴ κομέειν πρὸς γὰρ Διός εἰσιν ἅπαντες
ξεῖνοί τε πτωχοί τε δόσις δὀλίγη τε φίλη τε
ἀλλὰ δότ ἀμφίπολοι ξείνῳ βρῶσίν τε πόσιν τε
λούσατέ τἐν ποταμῷ ὅθ ἐπὶ σκέπας ἔστ ἀνέμοιο
ὣς ἔφαθ αἱ δἔσταν τε καὶ ἀλλήλῃσι κέλευσαν
κὰδ δἄρ Ὀδυσσέα εἷσαν ἐπὶ σκέπας ὡς ἐκέλευσε
πὰρ δἄρα οἱ φᾶρός τε χιτῶνά τε εἵματ ἔθηκαν
δῶκαν δὲ χρυσέῃ ἐν ληκύθῳ ὑγρὸν ἔλαιον
ἤνωγον δἄρα μιν λοῦσθαι ποταμοῖο ῥοῇσι
δή ῥα τότ ἀμφιπόλοισι μετηύδα δῖος Ὀδυσσεύς
ἀμφίπολοι στῆθ οὕτω ἀπόπροθεν ὄφρ ἐγὼ αὐτὸς
ἅλμην ὤμοιιν ἀπολούσομαι ἀμφὶ δἐλαίῳ
χρίσομαι ἦ γὰρ δηρὸν ἀπὸ χροός ἐστιν ἀλοιφή
ἄντην δοὐκ ἂν ἔγωγε λοέσσομαι αἰδέομαι γὰρ
γυμνοῦσθαι κούρῃσιν ἐυπλοκάμοισι μετελθών
ὣς ἔφαθ αἱ δἀπάνευθεν ἴσαν εἶπον δἄρα κούρῃ
αὐτὰρ ὁ ἐκ ποταμοῦ χρόα νίζετο δῖος Ὀδυσσεὺς
ἅλμην ἥ οἱ νῶτα καὶ εὐρέας ἄμπεχεν ὤμους
ἐκ κεφαλῆς δἔσμηχεν ἁλὸς χνόον ἀτρυγέτοιο
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα λοέσσατο καὶ λίπ ἄλειψεν
ἀμφὶ δὲ εἵματα ἕσσαθ ἅ οἱ πόρε παρθένος ἀδμής
τὸν μὲν Ἀθηναίη θῆκεν Διὸς ἐκγεγαυῖα
μείζονά τεἰσιδέειν καὶ πάσσονα κὰδ δὲ κάρητος
οὔλας ἧκε κόμας ὑακινθίνῳ ἄνθει ὁμοίας
ὡς δὅτε τις χρυσὸν περιχεύεται ἀργύρῳ ἀνὴρ
ἴδρις ὃν Ἥφαιστος δέδαεν καὶ Παλλὰς Ἀθήνη
τέχνην παντοίην χαρίεντα δὲ ἔργα τελείει
ὣς ἄρα τῷ κατέχευε χάριν κεφαλῇ τε καὶ ὤμοις
ἕζετ ἔπειτ ἀπάνευθε κιὼν ἐπὶ θῖνα θαλάσσης
κάλλεϊ καὶ χάρισι στίλβων θηεῖτο δὲ κούρη
δή ῥα τότ ἀμφιπόλοισιν ἐυπλοκάμοισι μετηύδα
κλῦτέ μοι ἀμφίπολοι λευκώλενοι ὄφρα τι εἴπω
οὐ πάντων ἀέκητι θεῶν οἳ Ὄλυμπον ἔχουσι
Φαιήκεσσ ὅδ ἀνὴρ ἐπιμίσγεται ἀντιθέοισι
πρόσθεν μὲν γὰρ δή μοι ἀεικέλιος δέατ εἶναι
νῦν δὲ θεοῖσιν ἔοικε τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν
αἲ γὰρ ἐμοὶ τοιόσδε πόσις κεκλημένος εἴη
ἐνθάδε ναιετάων καὶ οἱ ἅδοι αὐτόθι μίμνειν
ὣς ἔφαθ αἱ δἄρα τῆς μάλα μὲν κλύον ἠδ ἐπίθοντο
ἤτοι ὁ πῖνε καὶ ἦσθε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεὺς
ἁρπαλέως δηρὸν γὰρ ἐδητύος ἦεν ἄπαστος
αὐτὰρ Ναυσικάα λευκώλενος ἄλλ ἐνόησεν
εἵματ ἄρα πτύξασα τίθει καλῆς ἐπ ἀπήνης
ζεῦξε δὑφ ἡμιόνους κρατερώνυχας ἂν δἔβη αὐτή
ὤτρυνεν δὈδυσῆα ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζεν
ὄρσεο νῦν ὦ ξεῖνε πόλινδ ἴμεν ὄφρα σε πέμψω
πατρὸς ἐμοῦ πρὸς δῶμα δαΐφρονος ἔνθα σέ φημι
πάντων Φαιήκων εἰδησέμεν ὅσσοι ἄριστοι
ἀλλὰ μάλ ὧδ ἔρδειν δοκέεις δέ μοι οὐκ ἀπινύσσειν
ὄφρ ἂν μέν κἀγροὺς ἴομεν καὶ ἔργ ἀνθρώπων
τόφρα σὺν ἀμφιπόλοισι μεθ ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν
καρπαλίμως ἔρχεσθαι ἐγὼ δὁδὸν ἡγεμονεύσω
αὐτὰρ ἐπὴν πόλιος ἐπιβείομεν ἣν πέρι πύργος
ὑψηλός καλὸς δὲ λιμὴν ἑκάτερθε πόληος
λεπτὴ δεἰσίθμη νῆες δὁδὸν ἀμφιέλισσαι
εἰρύαται πᾶσιν γὰρ ἐπίστιόν ἐστιν ἑκάστῳ
ῥυτοῖσιν λάεσσι κατωρυχέεσσ ἀραρυῖα
ἔνθα δὲ νηῶν ὅπλα μελαινάων ἀλέγουσι
πείσματα καὶ σπείρας καὶ ἀποξύνουσιν ἐρετμά
οὐ γὰρ Φαιήκεσσι μέλει βιὸς οὐδὲ φαρέτρη
ἀλλ ἱστοὶ καὶ ἐρετμὰ νεῶν καὶ νῆες ἐῖσαι
ᾗσιν ἀγαλλόμενοι πολιὴν περόωσι θάλασσαν
τῶν ἀλεείνω φῆμιν ἀδευκέα μή τις ὀπίσσω
μωμεύῃ μάλα δεἰσὶν ὑπερφίαλοι κατὰ δῆμον
καί νύ τις ὧδ εἴπῃσι κακώτερος ἀντιβολήσας
τίς δὅδε Ναυσικάᾳ ἕπεται καλός τε μέγας τε
ξεῖνος ποῦ δέ μιν εὗρε πόσις νύ οἱ ἔσσεται αὐτῇ
ἦ τινά που πλαγχθέντα κομίσσατο ἧς ἀπὸ νηὸς
ἀνδρῶν τηλεδαπῶν ἐπεὶ οὔ τινες ἐγγύθεν εἰσίν
ἤ τίς οἱ εὐξαμένῃ πολυάρητος θεὸς ἦλθεν
οὐρανόθεν καταβάς ἕξει δέ μιν ἤματα πάντα
βέλτερον εἰ καὐτή περ ἐποιχομένη πόσιν εὗρεν
ἄλλοθεν ἦ γὰρ τούσδε γ ἀτιμάζει κατὰ δῆμον
ὣς ἐρέουσιν ἐμοὶ δέ κὀνείδεα ταῦτα γένοιτο
καὶ δἄλλῃ νεμεσῶ ἥ τις τοιαῦτά γε ῥέζοι
ἥ τἀέκητι φίλων πατρὸς καὶ μητρὸς ἐόντων
ἀνδράσι μίσγηται πρίν γἀμφάδιον γάμον ἐλθεῖν
ξεῖνε σὺ δὧδ ἐμέθεν ξυνίει ἔπος ὄφρα τάχιστα
πομπῆς καὶ νόστοιο τύχῃς παρὰ πατρὸς ἐμοῖο
δήομεν ἀγλαὸν ἄλσος Ἀθήνης ἄγχι κελεύθου
αἰγείρων ἐν δὲ κρήνη νάει ἀμφὶ δὲ λειμών
ἔνθα δὲ πατρὸς ἐμοῦ τέμενος τεθαλυῖά τἀλωή
τόσσον ἀπὸ πτόλιος ὅσσον τε γέγωνε βοήσας
ἔνθα καθεζόμενος μεῖναι χρόνον εἰς ὅ κεν ἡμεῖς
ἄστυδε ἔλθωμεν καὶ ἱκώμεθα δώματα πατρός
καὶ τότε Φαιήκων ἴμεν ἐς πόλιν ἠδ ἐρέεσθαι
δώματα πατρὸς ἐμοῦ μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο
ῥεῖα δἀρίγνωτ ἐστί καὶ ἂν πάϊς ἡγήσαιτο
νήπιος οὐ μὲν γάρ τι ἐοικότα τοῖσι τέτυκται
δώματα Φαιήκων οἷος δόμος Ἀλκινόοιο
ἥρως ἀλλ ὁπότ ἄν σε δόμοι κεκύθωσι καὶ αὐλή
ὦκα μάλα μεγάροιο διελθέμεν ὄφρ ἂν ἵκηαι
μητέρ ἐμήν ἡ δἧσται ἐπ ἐσχάρῃ ἐν πυρὸς αὐγῇ
κίονι κεκλιμένη δμῳαὶ δέ οἱ εἵατ ὄπισθεν
ἔνθα δὲ πατρὸς ἐμοῖο θρόνος ποτικέκλιται αὐτῇ
τῷ ὅ γε οἰνοποτάζει ἐφήμενος ἀθάνατος ὥς
τὸν παραμειψάμενος μητρὸς περὶ γούνασι χεῖρας
βάλλειν ἡμετέρης ἵνα νόστιμον ἦμαρ ἴδηαι
χαίρων καρπαλίμως εἰ καὶ μάλα τηλόθεν ἐσσί
εἴ κέν τοι κείνη γε φίλα φρονέῃσ ἐνὶ θυμῷ
ἐλπωρή τοι ἔπειτα φίλους τἰδέειν καὶ ἱκέσθαι
οἶκον ἐυκτίμενον καὶ σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν
ὣς ἄρα φωνήσασ ἵμασεν μάστιγι φαεινῇ
ἡμιόνους αἱ δὦκα λίπον ποταμοῖο ῥέεθρα
αἱ δἐὺ μὲν τρώχων ἐὺ δὲ πλίσσοντο πόδεσσιν
ἡ δὲ μάλ ἡνιόχευεν ὅπως ἅμ ἑποίατο πεζοὶ
ἀμφίπολοί τὈδυσεύς τε νόῳ δἐπέβαλλεν ἱμάσθλην
δύσετό τἠέλιος καὶ τοὶ κλυτὸν ἄλσος ἵκοντο
ἱρὸν Ἀθηναίης ἵν ἄρ ἕζετο δῖος Ὀδυσσεύς
αὐτίκ ἔπειτ ἠρᾶτο Διὸς κούρῃ μεγάλοιο
κλῦθί μοι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη
νῦν δή πέρ μευ ἄκουσον ἐπεὶ πάρος οὔ ποτ ἄκουσας
ῥαιομένου ὅτε μἔρραιε κλυτὸς ἐννοσίγαιος
δός μἐς Φαίηκας φίλον ἐλθεῖν ἠδ ἐλεεινόν
ὣς ἔφατ εὐχόμενος τοῦ δἔκλυε Παλλὰς Ἀθήνη
αὐτῷ δοὔ πω φαίνετ ἐναντίη αἴδετο γάρ ῥα
πατροκασίγνητον ὁ δἐπιζαφελῶς μενέαινεν
Ἠὼς μὲν κροκόπεπλος ἐκίδνατο πᾶσαν ἐπ αἶαν
Ζεὺς δὲ θεῶν ἀγορὴν ποιήσατο τερπικέραυνος
ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο
αὐτὸς δέ σφἀγόρευε θεοὶ δὑπὸ πάντες ἄκουον
κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι
μήτέ τις οὖν θήλεια θεὸς τό γε μήτέ τις ἄρσην
πειράτω διακέρσαι ἐμὸν ἔπος ἀλλ ἅμα πάντες
αἰνεῖτ ὄφρα τάχιστα τελευτήσω τάδε ἔργα
ὃν δἂν ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλοντα νοήσω
ἐλθόντ ἢ Τρώεσσιν ἀρηγέμεν ἢ Δαναοῖσι
πληγεὶς οὐ κατὰ κόσμον ἐλεύσεται Οὔλυμπον δέ
ἤ μιν ἑλὼν ῥίψω ἐς Τάρταρον ἠερόεντα
τῆλε μάλ ἧχι βάθιστον ὑπὸ χθονός ἐστι βέρεθρον
ἔνθα σιδήρειαί τε πύλαι καὶ χάλκεος οὐδός
γνώσετ ἔπειθ ὅσον εἰμὶ θεῶν κάρτιστος ἁπάντων
εἰ δἄγε πειρήσασθε θεοὶ ἵνα εἴδετε πάντες
σειρὴν χρυσείην ἐξ οὐρανόθεν κρεμάσαντες
πάντές τἐξάπτεσθε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι
ἀλλ οὐκ ἂν ἐρύσαιτ ἐξ οὐρανόθεν πεδίον δὲ
Ζῆν ὕπατον μήστωρ οὐδ εἰ μάλα πολλὰ κάμοιτε
ἀλλ ὅτε δὴ καὶ ἐγὼ πρόφρων ἐθέλοιμι ἐρύσσαι
αὐτῇ κεν γαίῃ ἐρύσαιμ αὐτῇ τε θαλάσσῃ
σειρὴν μέν κεν ἔπειτα περὶ ῥίον Οὐλύμποιο
δησαίμην τὰ δέ καὖτε μετήορα πάντα γένοιτο
τόσσον ἐγὼ περί τεἰμὶ θεῶν περί τεἴμ ἀνθρώπων
ὣς ἔφαθ οἱ δἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ
μῦθον ἀγασσάμενοι μάλα γὰρ κρατερῶς ἀγόρευσεν
ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη
εὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν ὅ τοι σθένος οὐκ ἐπιεικτόν
ἀλλ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθ αἰχμητάων
οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται
ἀλλ ἤτοι πολέμου μὲν ἀφεξόμεθ ὡς σὺ κελεύεις
βουλὴν δἈργείοις ὑποθησόμεθ ἥ τις ὀνήσει
ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο
τὴν δἐπιμειδήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς
θάρσει Τριτογένεια φίλον τέκος οὔ νύ τι θυμῷ
πρόφρονι μυθέομαι ἐθέλω δέ τοι ἤπιος εἶναι
ὣς εἰπὼν ὑπ ὄχεσφι τιτύσκετο χαλκόποδ ἵππω
ὠκυπέτα χρυσέῃσιν ἐθείρῃσιν κομόωντε
χρυσὸν δαὐτὸς ἔδυνε περὶ χροΐ γέντο δἱμάσθλην
χρυσείην εὔτυκτον ἑοῦ δἐπεβήσετο δίφρου
μάστιξεν δἐλάαν τὼ δοὐκ ἀέκοντε πετέσθην
μεσσηγὺς γαίης τε καὶ οὐρανοῦ ἀστερόεντος
Ἴδην δἵκανεν πολυπίδακα μητέρα θηρῶν
Γάργαρον ἔνθά τέ οἱ τέμενος βωμός τε θυήεις
ἔνθ ἵππους ἔστησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε
λύσας ἐξ ὀχέων κατὰ δἠέρα πουλὺν ἔχευεν
αὐτὸς δἐν κορυφῇσι καθέζετο κύδεϊ γαίων
εἰσορόων Τρώων τε πόλιν καὶ νῆας Ἀχαιῶν
οἳ δἄρα δεῖπνον ἕλοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ
ῥίμφα κατὰ κλισίας ἀπὸ δαὐτοῦ θωρήσσοντο
Τρῶες δαὖθ ἑτέρωθεν ἀνὰ πτόλιν ὁπλίζοντο
παυρότεροι μέμασαν δὲ καὶ ὧς ὑσμῖνι μάχεσθαι
χρειοῖ ἀναγκαίῃ πρό τε παίδων καὶ πρὸ γυναικῶν
πᾶσαι δὠΐγνυντο πύλαι ἐκ δἔσσυτο λαός
πεζοί θἱππῆές τε πολὺς δὀρυμαγδὸς ὀρώρει
οἳ δὅτε δή ῥἐς χῶρον ἕνα ξυνιόντες ἵκοντο
ἔνθα δἅμ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν
τόφρα μάλ ἀμφοτέρων βέλε ἥπτετο πῖπτε δὲ λαός
ἦμος δἨέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει
καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα
ἐν δἐτίθει δύο κῆρε τανηλεγέος θανάτοιο