Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
Μοῦσαι μὲν θεαὶ ἐντί θεοὺς θεαὶ ἀείδοντι
ἄμμες δὲ βροτοὶ οἵδε βροτοὺς βροτοὶ ἀείδωμεν
τίς γὰρ τῶν ὁπόσοι γλαυκὰν ναίουσιν ὑπ ἀῶ
ἡμετέρας Χάριτας πετάσας ὑποδέξεται οἴκῳ
ἀσπασίως οὐδ αὖθις ἀδωρήτους ἀποπέμψει
αἱ δὲ σκυζόμεναι γυμνοῖς ποσὶν οἴκαδ ἴασι
πολλά με τωθάζοισαι ὅ τἀλιθίαν ὁδὸν ἦνθον
ὀκνηραὶ δὲ πάλιν κενεᾶς ἐν πυθμένι χηλοῦ
ψυχροῖς ἐν γονάτεσσι κάρη μίμνοντι βαλοῖσαι
ἔνθ αἰεί σφισιν ἕδρα ἐπὴν ἄπρηκτοι ἵκωνται
τίς τῶν νῦν τοιόσδε τίς εὖ εἰπόντα φιλήσει
οὐκ οἶδ οὐ γὰρ ἔτ ἄνδρες ἐπ ἔργμασιν ὡς πάρος ἐσθλοῖς
πᾶς δὑπὸ κόλπῳ χεῖρας ἔχων πόθεν οἴσεται ἀθρεῖ
ἄργυρον οὐδέ κεν ἰὸν ἀποτρίψας τινὶ δοίη
ἀλλ εὐθὺς μυθεῖται ἀπωτέρω ἢ γόνυ κνάμα
αὐτῷ μοί τι γένοιτο θεοὶ τιμῶσιν ἀοιδούς
τίς δέ κεν ἄλλου ἀκούσαι ἅλις πάντεσσιν Ὅμηρος
οὗτος ἀοιδῶν λῷστος ὃς ἐξ ἐμεῦ οἴσεται οὐδέν
δαιμόνιοι τί δὲ κέρδος ὁ μυρίος ἔνδοθι χρυσὸς
κείμενος οὐχ ἅδε πλούτου φρονέουσιν ὄνασις
ἀλλὰ τὸ μὲν ψυχᾷ τὸ δὲ καί τινι δοῦναι ἀοιδῶν
πολλοὺς δεὖ ἔρξαι παῶν πολλοὺς δὲ καὶ ἄλλων
ἀνθρώπων αἰεὶ δὲ θεοῖς ἐπιβώμια ῥέζειν
μηδὲ ξεινοδόκον κακὸν ἔμμεναι ἀλλὰ τραπέζῃ
μειλίξαντ ἀποπέμψαι ἐπὴν ἐθέλωντι νέεσθαι
Μουσάων δὲ μάλιστα τίειν ἱεροὺς ὑποφήτας
ὄφρα καὶ εἰν Ἀίδαο κεκρυμμένος ἐσθλὸς ἀκούσῃς
μηδ ἀκλεὴς μύρηαι ἐπὶ ψυχροῦ Ἀχέροντος
ὡσεί τις μακέλᾳ τετυλωμένος ἔνδοθι χεῖρας
ἀχὴν ἐκ πατέρων πενίην ἀκτήμονα κλαίων
πολλοὶ ἐν Ἀντιόχοιο δόμοις καὶ ἄνακτος Ἀλεύα
ἁρμαλιὴν ἔμμηνον ἐμετρήσαντο πενέσται
πολλοὶ δὲ Σκοπάδῃσιν ἐλαυνόμενοι ποτὶ σακοὺς
μόσχοι σὺν κεραῇσιν ἐμυκήσαντο βόεσσι
μυρία δἀμπεδίον Κραννώνιον ἐνδιάασκον
ποιμένες ἔκκριτα μῆλα φιλοξείνοισι Κρεώνδαις
ἀλλ οὔ σφιν τῶν ἦδος ἐπεὶ γλυκὺν ἐξεκένωσαν
θυμὸν ἐς εὐρεῖαν σχεδίαν στυγνοῦ Ἀχέροντος
ἄμναστοι δὲ τὰ πολλὰ καὶ ὄλβια τῆνα λιπόντες
δειλοῖς ἐν νεκύεσσι μακροὺς αἰῶνας ἔκειντο
εἰ μὴ κεῖνος ἀοιδὸς ὁ Κήιος αἰόλα φωνέων
βάρβιτον ἐς πολύχορδον ἐν ἀνδράσι θῆκ ὀνομαστοὺς
ὁπλοτέροις τιμᾶς δὲ καὶ ὠκέες ἔλλαχον ἵπποι
οἵ σφισιν ἐξ ἱερῶν στεφανηφόροι ἦλθον ἀγώνων
τίς δἂν ἀριστῆας Λυκίων ποτέ τίς κομόωντας
Πριαμίδας ἢ θῆλυν ἀπὸ χροιᾶς Κύκνον ἔγνω
εἰ μὴ φυλόπιδας προτέρων ὕμνησαν ἀοιδοί
οὐδ Ὀδυσεὺς ἑκατόν τε καὶ εἴκοσι μῆνας ἀλαθεὶς
πάντας ἐπ ἀνθρώπους Ἀίδαν τεἰς ἔσχατον ἐλθὼν
ζωός καὶ σπήλυγγα φυγὼν ὀλοοῖο Κύκλωπος
δηναιὸν κλέος ἔσχεν ἐσιγάθη δἂν ὑφορβὸς
Εὔμαιος καὶ βουσὶ Φιλοίτιος ἀμφ ἀγελαίαις
Ἐκ Μοισᾶν ἀγαθὸν κλέος ἔρχεται ἀνθρώποισι
χρήματα δὲ ζώοντες ἀμαλδύνουσι θανόντων
ὅσσ ἄνεμος χέρσονδε μετὰ γλαυκᾶς ἁλὸς ὠθεῖ
ἢ ὕδατι νίζειν θολερὰν διαειδέι πλίνθον
καὶ φιλοκερδείᾳ βεβλαμμένον ἄνδρα παρελθεῖν
χαιρέτω ὃς τοιοῦτος ἀνάριθμος δέ οἱ εἰη
ἄργυρος αἰεὶ δὲ πλεόνων ἔχοι ἵμερος αὐτόν
αὐτὰρ ἐγὼ τιμήν τε καὶ ἀνθρώπων φιλότητα
πολλῶν ἡμιόνων τε καὶ ἵππων πρόσθεν ἑλοίμαν
δίζημαι δὅτινι θνατῶν κεχαρισμένος ἔνθω
σὺν Μοίσαις χαλεπαὶ γὰρ ὁδοὶ τελέθουσιν ἀοιδοῖς
κουράων ἀπάνευθε Διὸς μέγα βουλεύοντος
οὔπω μῆνας ἄγων ἔκαμ οὐρανὸς οὐδ ἐνιαυτούς
πολλοὶ κινήσουσιν ἔτι τροχὸν ἅρματος ἵπποι
ἔσσεται οὗτος ἀνήρ ὃς ἐμεῦ κεχρήσετ ἀοιδοῦ
ῥέξας ἢ Ἀχιλεὺς ὅσσον μέγας ἢ βαρὺς Αἴας
ἐν πεδίῳ Σιμόεντος ὅθι Φρυγὸς ἠρίον Ἴλου
ἤδη νῦν Φοίνικες ὑπ ἠελίῳ δύνοντι
οἰκεῦντες Λιβύας ἄκρον σφυρὸν ἐρρίγασιν
ἤδη βαστάζουσι Συρακόσιοι μέσα δοῦρα
ἐν δαὐτοῖς Ἱέρων προτέροις ἴσος ἡρώεσσι
ζώννυται ἵππειαι δὲ κόρυν σκεπάουσιν ἔθειραι
αἰ γὰρ Ζεῦ κύδιστε πάτερ καὶ πότνι Ἀθάνα
κούρη θἣ σὺν ματρὶ πολυκλήρων Ἐφυραίων
εἴληχας μέγα ἄστυ παρ ὕδασι Λυσιμελείας
Σαρδόνιον κατὰ κῦμα φίλων μόρον ἀγγέλλοντας
τέκνοις ἠδ ἀλόχοισιν ἀριθμητοὺς ἀπὸ πολλῶν
ἄστεά τε προτέροισι πάλιν ναίοιτο πολίταις
δυσμενέων ὅσα χεῖρες ἐλωβήσαντο κατάκρας
ἀγροὺς δἐργάζοιντο τεθαλότας αἱ δἀνάριθμοι
μήλων χιλιάδες βοτάνᾳ διαπιανθεῖσαι
ἀμπεδίον βληχοῖντο βόες δἀγελαδὸν ἐς αὖλιν
ἐρχόμεναι σκνιφαῖον ἐπισπεύδοιεν ὁδίταν
νειοὶ δἐκπονέοιντο ποτὶ σπόρον ἁνίκα τέττιξ
ποιμένας ἐνδίους πεφυλαγμένος ἔνδοθι δένδρων
λεπτὰ διαστήσαιντο βοᾶς δἔτι μηδ ὄνομ εἴη
ὑψηλὸν δἹέρωνι κλέος φορέοιεν ἀοιδοὶ
καὶ πόντου Σκυθικοῖο πέραν καὶ ὅθι πλατὺ τεῖχος
ἀσφάλτῳ δήσασα Σεμίραμις ἐμβασίλευεν
εἷς μὲν ἐγώ πολλοὺς δὲ Διὸς φιλέοντι καὶ ἄλλους
θυγατέρες τοῖς πᾶσι μέλοι Σικελὰν Ἀρέθοισαν
ὑμνεῖν σὺν λαοῖσι καὶ αἰχμητὰν Ἱέρωνα
ὦ Ἐτεόκλειοι θύγατρες θεαί ὦ Μινύειον
ἄκλητος μὲν ἔγωγε μένοιμί κεν ἐς δὲ καλεύντων
θαρσήσας Μοίσαισι σὺν ἁμετέραισιν ἱκοίμαν
καλλείψω δοὐδ ὔμμε τί γὰρ Χαρίτων ἀγαπητὸν
ἀνθρώποις ἀπάνευθεν ἀεὶ Χαρίτεσσιν ἅμ εἴην
Ἐκ Διὸς ἀρχώμεσθα καὶ ἐς Δία λήγετε Μοῖσαι
ἀθανάτων τὸν ἄριστον ἐπὴν αὐδῶμεν ἀοιδαῖς
ἀνδρῶν δαὖ Πτολεμαῖος ἐνὶ πρώτοισι λεγέσθω
καὶ πύματος καὶ μέσσος ὁ γὰρ προφερέστατος ἄλλων
ἥρωες τοὶ πρόσθεν ἀφ ἡμιθέων ἐγένοντο
ῥέξαντες καλὰ ἔργα σοφῶν ἐκύρησαν ἀοιδῶν
αὐτὰρ ἐγὼ Πτολεμαῖον ἐπιστάμενος καλὰ εἰπεῖν
ὑμνήσαιμ ὕμνοι δὲ καὶ ἀθανάτων γέρας αὐτῶν
Ἴδαν ἐς πολύδενδρον ἀνὴρ ὑλατόμος ἐλθὼν
παπταίνει παρεόντος ἄδην πόθεν ἄρξεται ἔργου
τί πρῶτον καταλέξω ἐπεὶ πάρα μυρία εἰπεῖν
οἷσι θεοὶ τὸν ἄριστον ἐτίμησαν βασιλήων
Ἐκ πατέρων οἷος μὲν ἔην τελέσαι μέγα ἔργον
Λαγείδας Πτολεμαῖος ὅτε φρεσὶν ἐγκατάθοιτο
βουλάν ἃν οὐκ ἄλλος ἀνὴρ οἷός τε νοῆσαι
τῆνον καὶ μακάρεσσι πατὴρ ὁμότιμον ἔθηκεν
ἀθανάτοις καί οἱ χρύσεος δόμος ἐν Διὸς οἴκῳ
ἑδριάει Πέρσαισι βαρὺς θεὸς αἰολομίτρας
ἀντία δἩρακλῆος ἕδρα κενταυροφόνοιο
ἵδρυται στερεοῖο τετυγμένα ἐξ ἀδάμαντος
ἔνθα σὐν ἄλλοισιν θαλίας ἔχει οὐρανίδαισι
χαίρων υἱωνῶν περιώσιον υἱωνοῖσιν
ἀθάνατοι δὲ καλεῦνται ἑοὶ νέποδες γεγαῶτες
ἄμφω γὰρ πρόγονός σφιν ὁ καρτερὸς Ἡρακλείδας
ἀμφότεροι δἀριθμεῦνται ἐς ἔσχατον Ἡρακλῆα
τῷ καὶ ἐπεὶ δαίτηθεν ἴοι κεκορημένος ἤδη
τῷ μὲν τόξον ἔδωκεν ὑπωλένιόν τε φαρέτραν
τῷ δὲ σιδάρειον σκύταλον κεχαραγμένον ὄζοις
οἱ δεἰς ἀμβρόσιον θάλαμον λευκοσφύρου Ἥβης
ὅπλα καὶ αὐτὸν ἄγουσι γενειήταν Διὸς υἱόν
οἵα δἐν πινυταῖσι περικλειτὰ Βερενίκα
ἔπρεπε θηλυτέραις ὄφελος μέγα γειναμένοισι
τᾷ μὲν Κύπρον ἔχοισα Διώνας πότνια κούρα
κόλπον ἐς εὐώδη ῥαδινὰς ἐσεμάξατο χεῖρας
τῷ οὔπω τινὰ φαντὶ ἁδεῖν τόσον ἀνδρὶ γυναικῶν
ὅσσόν περ Πτολεμαῖος ἑὴν ἐφίλησεν ἄκοιτιν
ἦ μὰν ἀντεφιλεῖτο πολὺ πλέον ὧδέ κε παισὶ
θαρσήσας σφετέροισιν ἐπιτρέποι οἶκον ἅπαντα
ὁππότε κεν φιλέων βαίνῃ λέχος ἐς φιλεούσης
ἀστόργου δὲ γυναικὸς ἐπ ἀλλοτρίῳ νόος αἰεί
ῥηίδιοι δὲ γοναί τέκνα δοὐ ποτεοικότα πατρί
κάλλει ἀριστεύουσα θεάων πότν Ἀφροδίτα
σοὶ τήνα μεμέλητο σέθεν δἕνεκεν Βερενίκα
εὐειδὴς Ἀχέροντα πολύστονον οὐκ ἐπέρασεν
ἀλλά μιν ἁρπάξασα πάροιθ ἐπὶ νῆα κατελθεῖν
κυανέαν καὶ στυγνὸν ἀεὶ πορθμῆα καμόντων
ἐς ναὸν κατέθηκας ἑᾶς δἀπεδάσσαο τιμᾶς
πᾶσιν δἤπιος ἥδε βροτοῖς μαλακοὺς μὲν ἔρωτας
προσπνείει κούφας δὲ διδοῖ ποθέοντι μερίμνας
Ἀργεία κυάνοφρυ σὺ λαοφόνον Διομήδεα
ἀλλὰ Θέτις βαθύκολπος ἀκοντιστὰν Ἀχιλῆα
αἰχμητᾷ Πτολεμαίῳ ἀρίζηλος Βερενίκα
καί σε Κόως ἀτίταλλε βρέφος νεογιλλὸν ἐόντα
δεξαμένα παρὰ ματρός ὅτε πρώταν ἴδες ἀῶ
ἔνθα γὰρ Εἰλείθυιαν ἐβώσατο λυσίζωνον
Ἀντιγόνας θυγάτηρ βεβαρημένα ὠδίνεσσιν
ἡ δέ οἱ εὐμενέοισα παρίστατο κὰδ δἄρα πάντων
νωδυνίαν κατέχευε μελῶν ὁ δὲ πατρὶ ἐοικὼς
παῖς ἀγαπητὸς ἔγεντο Κόως δὀλόλυξεν ἰδοῖσα
φᾶ δὲ καθαπτομένα βρέφεος χείρεσσι φίλῃσιν
Ὄλβιε κοῦρε γένοιο τίοις δέ με τόσσον ὅσον περ
Δᾶλον ἐτίμησεν κυανάμπυκα Φοῖβος Ἀπόλλων
ἐν δὲ μιᾷ τιμᾷ Τρίοπον καταθεῖο κολώναν
ἶσον Δωριέεσσι νέμων γέρας ἐγγὺς ἐοῦσιν
ἶσον καὶ Ῥήναιαν ἄναξ ἐφίλησεν Ἀπόλλων
Ὣς ἄρα νᾶσος ἔειπεν ὁ δὑψόθεν ἔκλαγε φωνᾷ
ἐς τρὶς ἀπὸ νεφέων μέγας αἰετὸς αἴσιος ὄρνις
Ζηνός που τόδε σᾶμα Διὶ Κρονίωνι μέλοντι
αἰδοῖοι βασιλῆες ὁ δἔξοχος ὅν κε φιλήσῃ
γεινόμενον τὰ πρῶτα πολὺς δέ οἱ ὄλβος ὀπαδεῖ
πολλᾶς δὲ κρατέει γαίας πολλᾶς δὲ θαλάσσας
μυρίαι ἄπειροί τε καὶ ἔθνεα μυρία φωτῶν
ἀλλ οὔτις τόσα φύει ὅσα χθαμαλὰ Αἴγυπτος
Νεῖλος ἀναβλύζων διερὰν ὅτε βώλακα θρύπτει
οὐδέ τις ἄστεα τόσσα βροτῶν ἔχει ἔργα δαέντων
τρεῖς δἄρα χιλιάδες τρισσαῖς ἐπὶ μυριάδεσσι
δοιαὶ δὲ τριάδες μετὰ δέ σφισιν ἐννεάδες τρεῖς
τῶν πάντων Πτολεμαῖος ἀλήνωρ ἐμβασιλεύει
καὶ μὴν Φοινίκας ἀποτέμνεται Ἀρραβίας τε
καὶ Συρίας Λιβύας τε κελαινῶν τΑἰθιοπήων
Παμφύλοισί τε πᾶσι καὶ αἰχμηταῖς Κιλίκεσσι
σαμαίνει Λυκίοις τε φιλοπτολέμοισί τε Καρσί
καὶ νάσοις Κυκλάδεσσιν ἐπεί οἱ νᾶες ἄρισται
πόντον ἐπιπλώοντι θάλασσα δὲ πᾶσα καὶ αἶα
καὶ ποταμοὶ κελάδοντες ἀνάσσονται Πτολεμαίῳ
πολλοὶ δἱππῆες πολλοὶ δέ μιν ἀσπιδιῶται
χαλκῷ μαρμαίροντι σεσαγμένοι ἀμφαγέρονται
ὄλβῳ μὲν πάντάς κε καταβρίθοι βασιλῆας
τόσσον ἐπ ἆμαρ ἕκαστον ἐς ἀφνεὸν ἔρχεται οἶκον
πάντοθε λαοὶ δἔργα περιστέλλουσιν ἕκηλοι
πεζὸς ἐν ἀλλοτρίαισι βοὰν ἐστάσατο κώμαις
οὐδέ τις αἰγιαλόνδε θοᾶς ἐξάλατο ναὸς
θωρηχθεὶς ἐπὶ βουσὶν ἀνάρσιος Αἰγυπτίῃσι
τοῖος ἀνὴρ πλατέεσσιν ἐνίδρυται πεδίοισι
ξανθοκόμας Πτολεμαῖος ἐπιστάμενος δόρυ πάλλειν
οὐ μὰν ἀχρεῖός γε δόμῳ ἐνὶ πίονι χρυσὸς
μυρμάκων ἅτε πλοῦτος ἀεὶ κέχυται μογεόντων
ἀλλὰ πολὺν μὲν ἔχοντι θεῶν ἐρικυδέες οἶκοι
αἰὲν ἀπαρχομένοιο σὺν ἄλλοισιν γεράεσσι
πολλὸν δἰφθίμοισι δεδώρηται βασιλεῦσι
πολλὸν δὲ πτολίεσσι πολὺν δἀγαθοῖσιν ἑταίροις
οὐδὲ Διωνύσου τις ἀνὴρ ἱεροὺς κατ ἀγῶνας
ἵκετ ἐπιστάμενος λιγυρὰν ἀναμέλψαι ἀοιδάν
Μουσάων δὑποφῆται ἀείδοντι Πτολεμαῖον
ἀντ εὐεργεσίας τί δὲ κάλλιον ἀνδρί κεν εἴη
ὀλβίῳ ἢ κλέος ἐσθλὸν ἐν ἀνθρώποισιν ἀρέσθαι
τοῦτο καὶ Ἀτρείδαισι μένει τὰ δὲ μυρία τῆνα
ὅσσα μέγαν Πριάμοιο δόμον κτεάτισσαν ἑλόντες
ἀέρι πᾳ κέκρυπται ὅθεν πάλιν οὐκέτι νόστος
μοῦνος δὲ προτέρων τε καὶ ὧν ἔτι θερμὰ κονία
ματρὶ φίλᾳ καὶ πατρὶ θυώδεας εἵσατο ναούς
ἐν δαὐτοὺς χρυσῷ περικαλλέας ἠδ ἐλέφαντι
πολλὰ δὲ πιανθέντα βοῶν ὅγε μηρία καίει
μησὶ περιπλομένοισιν ἐρευθομένων ἐπὶ βωμῶν
αὐτός τἰφθίμα τἄλοχος τᾶς οὔτις ἀρείων
νυμφίον ἐν μεγάροισι γυνὰ περιβάλλετ ἀγοστῷ
ἐκ θυμοῦ στέργοισα κασίγνητόν τε πόσιν τε
ὧδε καὶ ἀθανάτων ἱερὸς γάμος ἐξετελέσθη
οὓς τέκετο κρείουσα Ῥέα βασιλῆας Ὀλύμπου
ἓν δὲ λέχος στόρνυσιν ἰαύειν Ζηνὶ καὶ Ἥρῃ
χαῖρε ἄναξ Πτολεμαῖε σέθεν δἐγὼ ἶσα καὶ ἄλλων
μνάσομαι ἡμιθέων δοκέω δἔπος οὐκ ἀπόβλητον
φθέγξομαι ἐσσομένοις ἀρετήν γε μὲν ἐκ Διὸς αἰτεῦ
Ἔν ποκ ἄρα Σπάρτᾳ ξανθότριχι πὰρ Μενελάῳ
παρθενικαὶ θάλλοντα κόμαις ὑάκινθον ἔχοισαι
πρόσθε νεογράπτω θαλάμω χορὸν ἐστάσαντο
δώδεκα ταὶ πρᾶται πόλιος μέγα χρῆμα Λακαινᾶν
ἁνίκα Τυνδαριδᾶν κατεδέξατο τὰν ἀγαπητὰν
μναστεύσας Ἑλέναν ὁ νεώτερος Ἀτρέος υἱός
ἄειδον δἄρα πᾶσαι ἐς ἓν μέλος ἐγκροτέοισαι
ποσσὶ περιπλέκτοις ὑπὸ δἴαχε δῶμ ὑμεναίῳ
ἦ ῥά τις ἐσσὶ λίαν βαρυγούνατος ἦ ῥα φίλυπνος
ἦ ῥα πολύν τιν ἔπινες ὅτ εἰς εὐνὰν κατεβάλλευ
εὕδειν μὰν σπεύδοντα καθ ὥραν αὐτὸν ἐχρῆν τυ
παῖδα δἐᾶν σὺν παισὶ φιλοστόργῳ παρὰ ματρὶ
παίσδειν ἐς βαθὺν ὄρθρον ἐπεὶ καὶ ἔνας καὶ ἐς ἀῶ
κεἰς ἔτος ἐξ ἔτεος Μενέλαε τεὰ νυὸς ἅδε
ὄλβιε γάμβρ ἀγαθός τις ἐπέπταρεν ἐρχομένῳ τοι
ἐς Σπάρταν ἅπερ ὥλλοι ἀριστέες ὡς ἀνύσαιο
μοῦνος ἐν ἡμιθέοις Κρονίδαν Δία πενθερὸν ἑξεῖς
Ζανός τοι θυγάτηρ ὑπὸ τὰν μίαν ἵκετο χλαῖναν
οἵα Ἀχαιιάδων γαῖαν πατεῖ οὐδὲ μί ἄλλα
ἦ μέγα κέν τι τέκοιτ εἰ ματέρι τίκτοι ὁμοῖον
ἄμμες δαἱ πᾶσαι συνομάλικες αἷς δρόμος ωὑτός
χρισαμέναις ἀνδριστὶ παρ Εὐρώταο λοετροῖς
τετράκις ἑξήκοντα κόραι θῆλυς νεολαία
τᾶν οὐδέν τις ἄμωμος ἐπεί χἙλένᾳ παρισωθῇ
Ἀὼς ἀντέλλοισα καλὸν διέφανε πρόσωπον
πότνια νὺξ τό τε λευκὸν ἔαρ χειμῶνος ἀνέντος
ὧδε καὶ ἁ χρυσέα Ἑλένα διαφαίνετ ἐν ἁμῖν
πιείρᾳ μέγα λᾷον ἀνέδραμε κόσμος ἀρούρᾳ
ἢ κάπῳ κυπάρισσος ἢ ἅρματι Θεσσαλὸς ἵππος
ὧδε καὶ ἁ ῥοδόχρως Ἑλένα Λακεδαίμονι κόσμος
οὔτέ τις ἐκ ταλάρω πανίσδεται ἔργα τοιαῦτα
οὔτ ἐνὶ δαιδαλέῳ πυκινώτερον ἄτριον ἱστῷ
κερκίδι συμπλέξασα μακρῶν ἔταμ ἐκ κελεόντων
οὐ μὰν οὐδὲ λύραν τις ἐπίσταται ὧδε κροτῆσαι
Ἄρτεμιν ἀείδοισα καὶ εὐρύστερνον Ἀθάναν
ὡς Ἑλένα τᾶς πάντες ἐπ ὄμμασιν ἵμεροι ἐντί
ὦ καλὰ ὦ χαρίεσσα κόρα τὺ μὲν οἰκέτις ἤδη
ἄμμες δἐς δρόμον ἦρι καὶ ἐς λειμώνια φύλλα
ἑρψοῦμες στεφάνως δρεψούμεναι ἁδὺ πνέοντας
πολλὰ τεοῦς Ἑλένα μεμναμέναι ὡς γαλαθηναὶ
πρᾶταί τοι στέφανον λωτῶ χαμαὶ αὐξομένοιο
πλέξασαι σκιερὰν καταθήσομεν ἐς πλατάνιστον
πρᾶται δἀργυρέας ἐξ ὄλπιδος ὑγρὸν ἄλειφαρ
λαζύμεναι σταξεῦμες ὑπὸ σκιερὰν πλατάνιστον
χαίροις ὦ νύμφα χαίροις εὐπένθερε γαμβρέ
Λατὼ μὲν δοίη Λατὼ κουροτρόφος ὔμμιν
εὐτεκνίαν Κύπρις δέ θεὰ Κύπρις ἶσον ἔρασθαι
ἀλλάλων Ζεὺς δέ Κρονίδας Ζεὺς ἄφθιτον ὄλβον
ὡς ἐξ εὐπατριδᾶν εἰς εὐπατρίδας πάλιν ἔνθῃ
εὕδετ ἐς ἀλλάλων στέρνον φιλότητα πνέοντες
καὶ πόθον ἔγρεσθαι δὲ πρὸς ἀῶ μἠπιλάθησθε
νεύμεθα κἄμμες ἐς ὄρθρον ἐπεί κα πρᾶτος ἀοιδὸς
ἐξ εὐνᾶς κελαδήσῃ ἀνασχὼν εὔτριχα δειράν
Ὕμὴν ὦ Ὕμέναιε γάμῳ ἐπὶ τῷδε χαρείης
τὸν κλέπταν πότ Ἔρωτα κακὰ κέντασε μέλισσα
κηρίον ἐκ σίμβλων συλεύμενον ἄκρα δὲ χειρῶν
δάκτυλα πάνθ ὑπένυξεν ὁ δἄλγεε καὶ χέρ ἐφύση
καὶ τὰν γᾶν ἐπάταξε καὶ ἅλατο τᾷ δἈφροδίτᾳ
δεῖξεν τὰν ὀδύναν καὶ μέμφετο ὅττί γε τυτθὸν
θηρίον ἐστὶ μέλισσα καὶ ἁλίκα τραύματα ποιεῖ
χἁ μάτηρ γελάσασα τί δ οὐκ ἴσος ἐσσὶ μελίσσαις
ὡς τυτθὸς μὲν ἔφυς τὰ δὲ τραύματα χἁλίκα ποιεῖς
Τάδε μὲν Περσῶν τῶν οἰχομένων
Ἑλλάδ ἐς αἶαν πιστὰ καλεῖται
καὶ τῶν ἀφνεῶν καὶ πολυχρύσων
ἑδράνων φύλακες κατὰ πρεσβείαν
οὓς αὐτὸς ἄναξ Ξέρξης βασιλεὺς
Δαρειογενὴς
εἵλετο χώρας ἐφορεύειν
ἀμφὶ δὲ νόστῳ τῷ βασιλείῳ
καὶ πολυχρύσου στρατιᾶς ἤδη
κακόμαντις ἄγαν ὀρσολοπεῖται
θυμὸς ἔσωθεν
πᾶσα γὰρ ἰσχὺς Ἀσιατογενὴς
ᾤχωκε νέον δ ἄνδρα βαΰζει
κοὔτε τις ἄγγελος οὔτε τις ἱππεὺς
ἄστυ τὸ Περσῶν ἀφικνεῖται
οἵτε τὸ Σούσων ἠδ Ἀγβατάνων
καὶ τὸ παλαιὸν Κίσσιον ἕρκος
προλιπόντες ἔβαν τοὶ μὲν ἐφ ἵππων
τοὶ δ ἐπὶ ναῶν πεζοί τε βάδην
πολέμου στῖφος παρέχοντες
οἷος Ἀμίστρης ἠδ Ἀρταφρένης
καὶ Μεγαβάτης ἠδ Ἀστάσπης
ταγοὶ Περσῶν
σοῦνται στρατιᾶς πολλῆς ἔφοροι
τοξοδάμαντές τ ἠδ ἱπποβάται
φοβεροὶ μὲν ἰδεῖν δεινοὶ δὲ μάχην
ψυχῆς εὐτλήμονι δόξῃ
Ἀρτεμβάρης θ ἱππιοχάρμης
καὶ Μασίστρης ὅ τε τοξοδάμας
ἐσθλὸς Ἰμαῖος Φαρανδάκης θ
ἵππων τ ἐλατὴρ Σοσθάνης
ἄλλους δ ὁ μέγας καὶ πολυθρέμμων
Νεῖλος ἔπεμψεν Σουσισκάνης
Πηγασταγὼν Αἰγυπτογενής
ὅ τε τῆς ἱερᾶς Μέμφιδος ἄρχων
μέγας Ἀρσάμης τάς τ ὠγυγίους
Θήβας ἐφέπων Ἀριόμαρδος
καὶ ἑλειοβάται ναῶν ἐρέται
δεινοὶ πλῆθός τ ἀνάριθμοι
ἁβροδιαίτων δ ἕπεται Λυδῶν
ὄχλος οἵ τ ἐπίπαν ἠπειρογενὲς
κατέχουσιν ἔθνος τοὺς Μητρογαθὴς
Ἀρκτεύς τ ἀγαθός βασιλῆς δίοποι
καὶ πολύχρυσοι Σάρδεις ἐπόχους
πολλοῖς ἅρμασιν ἐξορμῶσιν
δίρρυμά τε καὶ τρίρρυμα τέλη
φοβερὰν ὄψιν προσιδέσθαι
στεῦται δ ἱεροῦ Τμώλου πελάται
ζυγὸν ἀμφιβαλεῖν δούλιον Ἑλλάδι
Μάρδων Θάρυβις λόγχης ἄκμονες
καὶ ἀκοντισταὶ Μυσοί Βαβυλὼν δ
ἡ πολύχρυσος πάμμικτον ὄχλον
πέμπει σύρδην ναῶν τ ἐπόχους
καὶ τοξουλκῷ λήματι πιστούς
τὸ μαχαιροφόρον τ ἔθνος ἐκ πάσης
Ἀσίας ἕπεται
τοιόνδ ἄνθος Περσίδος αἴας
οὓς πέρι πᾶσα χθὼν Ἀσιῆτις
θρέψασα πόθῳ στένεται μαλερῷ
τοκέες τ ἄλοχοί θ ἡμερολεγδὸν
τείνοντα χρόνον τρομέονται
πεπέρακεν μὲν ὁ περσέπτολις ἤδη
βασίλειος στρατὸς εἰς ἀν
τίπορον γείτονα χώραν
λινοδέσμῳ σχεδίᾳ πορθ
μὸν ἀμείψας
Ἀθαμαντίδος Ἕλλας
πολύγομφον ὅδισμα
ζυγὸν ἀμφιβαλὼν αὐχένι πόντου
πολυάνδρου δ Ἀσίας θούριος ἄρχων
ἐπὶ πᾶσαν χθόνα ποιμα
νόριον θεῖον ἐλαύνει
διχόθεν πεζονόμον τ ἔκ
τε θαλάσσας
ἐχυροῖσι πεποιθὼς
στυφελοῖς ἐφέταις χρυ
σογόνου γενεᾶς ἰσόθεος φώς
φονίου δέργμα δράκοντος
πολύχειρ καὶ πολυναύτας
Σύριόν θ ἅρμα διώκων
ἐπάγει δουρικλύτοις ἀν
δράσι τοξόδαμνον Ἄρη
δόκιμος δ οὔτις ὑποστὰς
μεγάλῳ ῥεύματι φωτῶν
ἐχυροῖς ἕρκεσιν εἴργειν
ἄμαχον κῦμα θαλάσσας
ἀπρόσοιστος γὰρ ὁ Περσᾶν
στρατὸς ἀλκίφρων τε λαός
θεόθεν γὰρ κατὰ Μοῖρ ἐκράτησεν
τὸ παλαιόν ἐπέσκηψε δὲ Πέρσαις
πολέμους πυργοδαΐκτους
διέπειν ἱππιοχάρμας τε κλόνους
πόλεών τ ἀναστάσεις
ἔμαθον δ εὐρυπόροιο θαλάσσας
πολιαινομένας πνεύματι λάβρῳ
ἐσορᾶν πόντιον ἄλσος
πίσυνοι λεπτοδόμοις πείσμασι λα
οπόροις τε μαχαναῖς
τίς ἀνὴρ θνατὸς ἀλύξει
τίς ὁ κραιπνῷ ποδὶ πήδη
μα τόδ εὐπετῶς ἀνᾴσσων
φιλόφρων γὰρ παρασαίνει
βροτὸν εἰς ἄρκυας Ἄτα
τόθεν οὐκ ἔστιν ὕπερθέν
νιν ἄνατον ἐξαλύξαι
ταῦτά μοι μελαγχίτων
φρὴν ἀμύσσεται φόβῳ
Περσικοῦ στρατεύματος
τοῦδε μὴ πόλις πύθη
ται κένανδρον μέγ ἄστυ Σουσίδος
καὶ τὸ Κισσίων πόλισμ
ἀντίδουπον ᾄσεται
τοῦτ ἔπος γυναικοπλη
θὴς ὅμιλος ἀπύων
βυσσίνοις δ ἐν πέπλοις πέσῃ λακίς
πᾶς γὰρ ἱππηλάτας
καὶ πεδοστιβὴς λεὼς
σᾶν σὺν ὀρχάμῳ στρατοῦ
τὸν ἀμφίζευκτον ἐξαμείψας
ἀμφοτέρας ἅλιον
πρῶνα κοινὸν αἴας
λέκτρα δ ἀνδρῶν πόθῳ
πίμπλαται δακρύμασιν
Περσίδες δ ἁβροπενθεῖς ἑκά
στα πόθῳ φιλάνορι
τὸν αἰχμάεντα θοῦρον εὐνα
τῆρ ἀποπεμψαμένα
ἀλλ ἄγε Πέρσαι τόδ ἐνεζόμενοι
φροντίδα κεδνὴν καὶ βαθύβουλον
θώμεθα χρεία δὲ προσήκει
πῶς ἄρα πράσσει Ξέρξης βασιλεὺς
Δαρειογενής
τὸ πατρωνύμιον γένος ἡμέτερον
πότερον τόξου ῥῦμα τὸ νικῶν
ἢ δορικράνου
λόγχης ἰσχὺς κεκράτηκεν
ἀλλ ἥδε θεῶν ἴσον ὀφθαλμοῖς
βασίλεια δ ἐμή προσπίτνω
πάντας μύθοισι προσαυδᾶν
ὦ βαθυζώνων ἄνασσα Περσίδων ὑπερτάτη
μῆτερ ἡ Ξέρξου γεραιά χαῖρε Δαρείου γύναι
εἴ τι μὴ δαίμων παλαιὸς νῦν μεθέστηκε στρατῷ
ταῦτα δὴ λιποῦσ ἱκάνω χρυσεοστόλμους δόμους
καὶ τὸ Δαρείου τε κἀμὸν κοινὸν εὐνατήριον
κἀμὲ καρδίαν ἀμύσσει φροντίς ἐς δ ὑμᾶς ἐρῶ
μῦθον οὐδαμῶς ἐμαυτῆς οὖσ ἀδείμαντος φίλοι
ὄλβον ὃν Δαρεῖος ἦρεν οὐκ ἄνευ θεῶν τινος
ταῦτά μοι διπλῆ μέριμνα φραστός ἐστιν ἐν φρεσίν
μήτ ἀχρημάτοισι λάμπειν φῶς ὅσον σθένος πάρα
ἔστι γὰρ πλοῦτός γ ἀμεμφής ἀμφὶ δ ὀφθαλμῷ φόβος
ὄμμα γὰρ δόμων νομίζω δεσπότου παρουσίαν
πρὸς τάδ ὡς οὕτως ἐχόντων τῶνδε σύμβουλοι λόγου
πάντα γὰρ τὰ κέδν ἐν ὑμῖν ἐστί μοι βουλεύματα
εὖ τόδ ἴσθι γῆς ἄνασσα τῆσδε μή σε δὶς φράσαι
μήτ ἔπος μήτ ἔργον ὧν ἂν δύναμις ἡγεῖσθαι θέλῃ
εὐμενεῖς γὰρ ὄντας ἡμᾶς τῶνδε συμβούλους καλεῖς
ξύνειμ ἀφ οὗπερ παῖς ἐμὸς στείλας στρατὸν
Ἰαόνων γῆν οἴχεται πέρσαι θέλων
ἀλλ οὔτι πω τοιόνδ ἐναργὲς εἰδόμην
ὡς τῆς πάροιθεν εὐφρόνης λέξω δέ σοι
ἐδοξάτην μοι δύο γυναῖκ εὐείμονε
ἡ μὲν πέπλοισι Περσικοῖς ἠσκημένη
ἡ δ αὖτε Δωρικοῖσιν εἰς ὄψιν μολεῖν
μεγέθει τε τῶν νῦν ἐκπρεπεστάτα πολύ
κάλλει τ ἀμώμω καὶ κασιγνήτα γένους
ταὐτοῦ πάτραν δ ἔναιον ἡ μὲν Ἑλλάδα
κλήρῳ λαχοῦσα γαῖαν ἡ δὲ βάρβαρον
τούτω στάσιν τιν ὡς ἐγὼ δόκουν ὁρᾶν
τεύχειν ἐν ἀλλήλαισι παῖς δ ἐμὸς μαθὼν
κατεῖχε κἀπράυνεν ἅρμασιν δ ὕπο
ζεύγνυσιν αὐτὼ καὶ λέπαδν ἐπ αὐχένων
τίθησι χἠ μὲν τῇδ ἐπυργοῦτο στολῇ
ἐν ἡνίαισί τ εἶχεν εὔαρκτον στόμα
ἡ δ ἐσφάδαζε καὶ χεροῖν ἔντη δίφρου
ἄνευ χαλινῶν καὶ ζυγὸν θραύει μέσον
πίπτει δ ἐμὸς παῖς καὶ πατὴρ παρίσταται
Δαρεῖος οἰκτείρων σφε τὸν δ ὅπως ὁρᾷ
Ξέρξης πέπλους ῥήγνυσιν ἀμφὶ σώματι
καὶ ταῦτα μὲν δὴ νυκτὸς εἰσιδεῖν λέγω
ἐπεὶ δ ἀνέστην καὶ χεροῖν καλλιρρόου
ἔψαυσα πηγῆς σὺν θυηπόλῳ χερὶ
βωμὸν προσέστην ἀποτρόποισι δαίμοσιν
θέλουσα θῦσαι πέλανον ὧν τέλη τάδε
ὁρῶ δὲ φεύγοντ αἰετὸν πρὸς ἐσχάραν
Φοίβου φόβῳ δ ἄφθογγος ἐστάθην φίλοι
παρεῖχε ταῦτ ἔμοιγε δείματ εἰσιδεῖν
ὑμῖν δ ἀκούειν εὖ γὰρ ἴστε παῖς ἐμὸς
πράξας μὲν εὖ θαυμαστὸς ἂν γένοιτ ἀνήρ
κακῶς δὲ πράξας οὐχ ὑπεύθυνος πόλει
σωθεὶς δ ὁμοίως τῆσδε κοιρανεῖ χθονός
οὔ σε βουλόμεσθα μῆτερ οὔτ ἄγαν φοβεῖν λόγοις
οὔτε θαρσύνειν θεοὺς δὲ προστροπαῖς ἱκνουμένη
εἴ τι φλαῦρον εἶδες αἰτοῦ τῶνδ ἀποτροπὴν τελεῖν
τὰ δ ἀγάθ ἐκτελῆ γενέσθαι σοί τε καὶ τέκνοις σέθεν
καὶ πόλει φίλοις τε πᾶσι δεύτερον δὲ χρὴ χοὰς
Γῇ τε καὶ φθιτοῖς χέασθαι πρευμενῶς δ αἰτοῦ τάδε
σὸν πόσιν Δαρεῖον ὅνπερ φὴς ἰδεῖν κατ εὐφρόνην
ἐσθλά σοι πέμπειν τέκνῳ τε γῆς ἔνερθεν ἐς φάος
τἄμπαλιν δὲ τῶνδε γαίᾳ κάτοχα μαυροῦσθαι σκότῳ
ταῦτα θυμόμαντις ὤν σοι πρευμενῶς παρῄνεσα
εὖ δὲ πανταχῇ τελεῖν σοι τῶνδε κρίνομεν πέρι
ἀλλὰ μὴν εὔνους γ ὁ πρῶτος τῶνδ ἐνυπνίων κριτὴς
παιδὶ καὶ δόμοις ἐμοῖσι τήνδ ἐκύρωσας φάτιν
ἐκτελοῖτο δὴ τὰ χρηστά ταῦτα δ ὡς ἐφίεσαι
πάντα θήσομεν θεοῖσι τοῖς τ ἔνερθε γῆς φίλοις
εὖτ ἂν εἰς οἴκους μόλωμεν κεῖνα δ ἐκμαθεῖν θέλω
ὦ φίλοι ποῦ τὰς Ἀθήνας φασὶν ἱδρῦσθαι χθονός
τῆλε πρὸς δυσμαῖς ἄνακτος Ἡλίου φθινασμάτων
ἀλλὰ μὴν ἵμειρ ἐμὸς παῖς τήνδε θηρᾶσαι πόλιν
πᾶσα γὰρ γένοιτ ἂν Ἑλλὰς βασιλέως ὑπήκοος
ὧδέ τις πάρεστιν αὐτοῖς ἀνδροπλήθεια στρατοῦ
καὶ στρατὸς τοιοῦτος ἔρξας πολλὰ δὴ Μήδους κακά
καὶ τί πρὸς τούτοισιν ἄλλο πλοῦτος ἐξαρκὴς δόμοις
ἀργύρου πηγή τις αὐτοῖς ἐστι θησαυρὸς χθονός
πότερα γὰρ τοξουλκὸς αἰχμὴ διὰ χεροῖν αὐτοῖς πρέπει
οὐδαμῶς ἔγχη σταδαῖα καὶ φεράσπιδες σαγαί
τίς δὲ ποιμάνωρ ἔπεστι κἀπιδεσπόζει στρατῷ
οὔτινος δοῦλοι κέκληνται φωτὸς οὐδ ὑπήκοοι
πῶς ἂν οὖν μένοιεν ἄνδρας πολεμίους ἐπήλυδας
ὥστε Δαρείου πολύν τε καὶ καλὸν φθεῖραι στρατόν
δεινά τοι λέγεις ἰόντων τοῖς τεκοῦσι φροντίσαι
ἀλλ ἐμοὶ δοκεῖν τάχ εἴσῃ πάντα νημερτῆ λόγον
τοῦδε γὰρ δράμημα φωτὸς Περσικὸν πρέπει μαθεῖν
καὶ φέρει σαφές τι πρᾶγος ἐσθλὸν ἢ κακὸν κλύειν
ὦ γῆς ἁπάσης Ἀσιάδος πολίσματα
ὦ Περσὶς αἶα καὶ πολὺς πλούτου λιμήν
ὤμοι κακὸν μὲν πρῶτον ἀγγέλλειν κακά
ὅμως δ ἀνάγκη πᾶν ἀναπτύξαι πάθος
Πέρσαι στρατὸς γὰρ πᾶς ὄλωλε βαρβάρων
ἄνια ἄνια νεόκοτα καὶ
σαι τόδ ἄχος κλύοντες
ὡς πάντα γ ἔστ ἐκεῖνα διαπεπραγμένα
αὐτὸς δ ἀέλπτως νόστιμον βλέπω φάος
ἦ μακροβίοτος ὅδε γέ τις αἰ
ὼν ἐφάνθη γεραιοῖς ἀκού
ειν τόδε πῆμ ἄελπτον
καὶ μὴν παρών γε κοὐ λόγους ἄλλων κλύων
Πέρσαι φράσαιμ ἂν οἷ ἐπορσύνθη κακά
ὀτοτοτοῖ μάταν
τὰ πολλὰ βέλεα παμμιγῆ
γᾶς ἀπ Ἀσίδος ἦλθ ἐπ αἶαν
Δίαν Ἑλλάδα χώραν
Σαλαμῖνος ἀκταὶ πᾶς τε πρόσχωρος τόπος
ὀτοτοτοῖ φίλων
ἁλίδονα μέλεα πολυβαφῆ
κατθανόντα λέγεις φέρεσθαι
πλαγκτοῖς ἐν διπλάκεσσιν
οὐδὲν γὰρ ἤρκει τόξα πᾶς δ ἀπώλλυτο
ἴυζ ἄποτμον βοὰν
δυσαιανῆ Πέρσαις
ὡς πάνται παγκάκως
ὦ πλεῖστον ἔχθος ὄνομα Σαλαμῖνος κλύειν
φεῦ τῶν Ἀθηνῶν ὡς στένω μεμνημένος
μεμνῆσθαί τοι πάρα
ὡς πολλοὺς σπερμάτων
εὔνιδας ἔκτισσαν ἠδ ἀνάνδρους
κακοῖς ὑπερβάλλει γὰρ ἥδε συμφορὰ
τὸ μήτε λέξαι μήτ ἐρωτῆσαι πάθη
ὅμως δ ἀνάγκη πημονὰς βροτοῖς φέρειν
θεῶν διδόντων πᾶν δ ἀναπτύξας πάθος
λέξον καταστάς κεἰ στένεις κακοῖς ὅμως
τίς οὐ τέθνηκε τίνα δὲ καὶ πενθήσομεν
τῶν ἀρχελείων ὅστ ἐπὶ σκηπτουχίᾳ
ταχθεὶς ἄνανδρον τάξιν ἠρήμου θανών
Ξέρξης μὲν αὐτὸς ζῇ τε καὶ βλέπει φάος
καὶ λευκὸν ἦμαρ νυκτὸς ἐκ μελαγχίμου
στύφλους παρ ἀκτὰς θείνεται Σιληνιῶν
πήδημα κοῦφον ἐκ νεὼς ἀφήλατο
Τενάγων τ ἀριστεὺς Βακτρίων ἰθαιγενὴς
θαλασσόπληκτον νῆσον Αἴαντος πολεῖ
οἵδ ἀμφὶ νῆσον τὴν πελειοθρέμμονα
δινούμενοι κύρισσον ἰσχυρὰν χθόνα
Ἀρκτεύς Ἀδεύης καὶ φερεσσάκης τρίτος
Φαρνοῦχος οἵδε ναὸς ἐκ μιᾶς πέσον
Χρυσεὺς Μάταλλος μυριόνταρχος θανών
ἵππου μελαίνης ἡγεμὼν τρισμυρίας
ἔτεγγ ἀμείβων χρῶτα πορφυρέᾳ βαφῇ
καὶ Μᾶγος Ἄραβος Ἀρτάβης τε Βάκτριος
σκληρᾶς μέτοικος γῆς ἐκεῖ κατέφθιτο
νωμῶν ὅ τ ἐσθλὸς Ἀριόμαρδος Σάρδεσι
πένθος παρασχών Σεισάμης θ ὁ Μύσιος
ταγός γένος Λυρναῖος εὐειδὴς ἀνήρ
κεῖται θανὼν δείλαιος οὐ μάλ εὐτυχῶς
Συέννεσίς τε πρῶτος εἰς εὐψυχίαν
Κιλίκων ἄπαρχος εἷς ἀνὴρ πλεῖστον πόνον
ἐχθροῖς παρασχών εὐκλεῶς ἀπώλετο
τοσόνδε ταγῶν νῦν ὑπεμνήσθην πέρι
πολλῶν παρόντων δ ὀλίγ ἀπαγγέλλω κακά
αἰαῖ κακῶν ὕψιστα δὴ κλύω τάδε
αἴσχη τε Πέρσαις καὶ λιγέα κωκύματα
ἀτὰρ φράσον μοι τοῦτ ἀναστρέψας πάλιν
πόσον δὲ πλῆθος ἦν νεῶν Ἑλληνίδων
ὥστ ἀξιῶσαι Περσικῷ στρατεύματι
μάχην συνάψαι ναΐοισιν ἐμβολαῖς
πλήθους μὲν ἂν σάφ ἴσθ ἕκατι βάρβαρον
ναυσὶν κρατῆσαι καὶ γὰρ Ἕλλησιν μὲν ἦν
ναῶν δεκὰς δ ἦν τῶνδε χωρὶς ἔκκριτος
Ξέρξῃ δέ καὶ γὰρ οἶδα χιλιὰς μὲν ἦν
ὧν ἦγε πλῆθος αἱ δ ὑπέρκοποι τάχει
ἑκατὸν δὶς ἦσαν ἑπτάθθ ὧδ ἔχει λόγος
μή σοι δοκοῦμεν τῇδε λειφθῆναι μάχῃ
ἀλλ ὧδε δαίμων τις κατέφθειρε στρατόν
τάλαντα βρίσας οὐκ ἰσορρόπῳ τύχῃ
θεοὶ πόλιν σῴζουσι Παλλάδος θεᾶς
ἔτ ἆρ Ἀθηνῶν ἔστ ἀπόρθητος πόλις
ἀνδρῶν γὰρ ὄντων ἕρκος ἐστὶν ἀσφαλές
ἀρχὴ δὲ ναυσὶ συμβολῆς τίς ἦν φράσον
τίνες κατῆρξαν πότερον Ἕλληνες μάχης
ἢ παῖς ἐμός πλήθει καταυχήσας νεῶν
ἦρξεν μέν ὦ δέσποινα τοῦ παντὸς κακοῦ
φανεὶς ἀλάστωρ ἢ κακὸς δαίμων ποθέν
ἐλθὼν ἔλεξε παιδὶ σῷ Ξέρξῃ τάδε
Ἕλληνες οὐ μενοῖεν ἀλλὰ σέλμασιν
ναῶν ἐπανθορόντες ἄλλος ἄλλοσε
δρασμῷ κρυφαίῳ βίοτον ἐκσωσοίατο
ὁ δ εὐθὺς ὡς ἤκουσεν οὐ ξυνεὶς δόλον
πᾶσιν προφωνεῖ τόνδε ναυάρχοις λόγον
εὖτ ἂν φλέγων ἀκτῖσιν ἥλιος χθόνα
λήξῃ κνέφας δὲ τέμενος αἰθέρος λάβῃ
ἔκπλους φυλάσσειν καὶ πόρους ἁλιρρόθους
ἄλλας δὲ κύκλῳ νῆσον Αἴαντος πέριξ
ὡς εἰ μόρον φευξοίαθ Ἕλληνες κακόν
ναυσὶν κρυφαίως δρασμὸν εὑρόντες τινά
πᾶσιν στέρεσθαι κρατὸς ἦν προκείμενον
τοσαῦτ ἔλεξε κάρθ ὑπ εὐθύμου φρενός
οὐ γὰρ τὸ μέλλον ἐκ θεῶν ἠπίστατο
οἱ δ οὐκ ἀκόσμως ἀλλὰ πειθάρχῳ φρενὶ
δεῖπνόν τ ἐπορσύνοντο ναυβάτης τ ἀνὴρ
καὶ νὺξ ἐπῄει πᾶς ἀνὴρ κώπης ἄναξ
ἐς ναῦν ἐχώρει πᾶς θ ὅπλων ἐπιστάτης
τάξις δὲ τάξιν παρεκάλει νεὼς μακρᾶς
πλέουσι δ ὡς ἕκαστος ἦν τεταγμένος
ναῶν ἄνακτες πάντα ναυτικὸν λεών
καὶ νὺξ ἐχώρει κοὐ μάλ Ἑλλήνων στρατὸς
κρυφαῖον ἔκπλουν οὐδαμῇ καθίστατο
πᾶσαν κατέσχε γαῖαν εὐφεγγὴς ἰδεῖν
μολπηδὸν ηὐφήμησεν ὄρθιον δ ἅμα
ἠχώ φόβος δὲ πᾶσι βαρβάροις παρῆν
γνώμης ἀποσφαλεῖσιν οὐ γὰρ ὡς φυγῇ
παιᾶν ἐφύμνουν σεμνὸν Ἕλληνες τότε
ἀλλ ἐς μάχην ὁρμῶντες εὐψύχῳ θράσει
σάλπιγξ δ ἀϋτῇ πάντ ἐκεῖν ἐπέφλεγεν
ἔπαισαν ἅλμην βρύχιον ἐκ κελεύματος
θοῶς δὲ πάντες ἦσαν ἐκφανεῖς ἰδεῖν
ἐπεξεχώρει καὶ παρῆν ὁμοῦ κλύειν
πολλὴν βοήν ὦ παῖδες Ἑλλήνων ἴτε
ἐλευθεροῦτε πατρίδ ἐλευθεροῦτε δὲ
θήκας τε προγόνων νῦν ὑπὲρ πάντων ἀγών
καὶ μὴν παρ ἡμῶν Περσίδος γλώσσης ῥόθος
ὑπηντίαζε κοὐκέτ ἦν μέλλειν ἀκμή
ἔπαισεν ἦρξε δ ἐμβολῆς Ἑλληνικὴ
ναῦς κἀποθραύει πάντα Φοινίσσης νεὼς
κόρυμβ ἐπ ἄλλην δ ἄλλος ηὔθυνεν δόρυ
ἤθροιστ ἀρωγὴ δ οὔτις ἀλλήλοις παρῆν
αὐτοὶ δ ὑφ αὑτῶν ἐμβόλοις χαλκοστόμοις
παίοντ ἔθραυον πάντα κωπήρη στόλον
κύκλῳ πέριξ ἔθεινον ὑπτιοῦτο δὲ
σκάφη νεῶν θάλασσα δ οὐκέτ ἦν ἰδεῖν
ναυαγίων πλήθουσα καὶ φόνου βροτῶν
ἀκταὶ δὲ νεκρῶν χοιράδες τ ἐπλήθυον
φυγῇ δ ἀκόσμῳ πᾶσα ναῦς ἠρέσσετο
ὅσαιπερ ἦσαν βαρβάρου στρατεύματος
τοὶ δ ὥστε θύννους ἤ τιν ἰχθύων βόλον
ἀγαῖσι κωπῶν θραύμασίν τ ἐρειπίων
ἔπαιον ἐρράχιζον οἰμωγὴ δ ὁμοῦ
κωκύμασιν κατεῖχε πελαγίαν ἅλα
ἕως κελαινῆς νυκτὸς ὄμμ ἀφείλετο
κακῶν δὲ πλῆθος οὐδ ἂν εἰ δέκ ἤματα
στοιχηγοροίην οὐκ ἂν ἐκπλήσαιμί σοι
εὖ γὰρ τόδ ἴσθι μηδάμ ἡμέρᾳ μιᾷ
πλῆθος τοσουτάριθμον ἀνθρώπων θανεῖν
αἰαῖ κακῶν δὴ πέλαγος ἔρρωγεν μέγα
Πέρσαις τε καὶ πρόπαντι βαρβάρων γένει
εὖ νυν τόδ ἴσθι μηδέπω μεσοῦν κακόν
τοιάδ ἐπ αὐτοῖς ἦλθε συμφορὰ πάθους
ὡς τοῖσδε καὶ δὶς ἀντισηκῶσαι ῥοπῇ
καὶ τίς γένοιτ ἂν τῆσδ ἔτ ἐχθίων τύχη
λέξον τίν αὖ φὴς τήνδε συμφορὰν στρατῷ
ἐλθεῖν κακῶν ῥέπουσαν ἐς τὰ μάσσονα
Περσῶν ὅσοιπερ ἦσαν ἀκμαῖοι φύσιν
ψυχήν τ ἄριστοι κεὐγένειαν ἐκπρεπεῖς
αὐτῷ τ ἄνακτι πίστιν ἐν πρώτοις ἀεί
τεθνᾶσιν αἰσχρῶς δυσκλεεστάτῳ μόρῳ