Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ὣς ἄρ εἰπὼν ἔντυεν τερπνὰν γάμου κραίνειν τελευτάν
ὠκεῖα δἐπειγομένων ἤδη θεῶν
πρᾶξις ὁδοί τε βραχεῖαι κεῖνο κεῖν ἆμαρ διαίτασεν θαλάμῳ δὲ μίγεν
ἐν πολυχρύσῳ Λιβύας ἵνα καλλίσταν πόλιν
ἀμφέπει κλεινάν τἀέθλοις
καί νυν ἐν Πυθῶνί νιν ἀγαθέᾳ Καρνειάδα
υἱὸς εὐθαλεῖ συνέμιξε τύχᾳ
ἔνθα νικάσαις ἀνέφανε Κυράναν ἅ νιν εὔφρων δέξεται
καλλιγύναικι πάτρᾳ
δόξαν ἱμερτὰν ἀγαγόντ ἀπὸ Δελφῶν
ἀρεταὶ δαἰεὶ μεγάλαι πολύμυθοι
βαιὰ δἐν μακροῖσι ποικίλλειν
ἀκοὰ σοφοῖς ὁ δὲ καιρὸς ὁμοίως
παντὸς ἔχει κορυφάν ἔγνον ποτὲ καὶ Ἰόλαον
οὐκ ἀτιμάσαντά νιν ἑπτάπυλοι Θῆβαι τόν Εὐρυσθῆος ἐπεὶ κεφαλὰν
ἔπραθε φασγάνου ἀκμᾷ κρύψαν ἔνερθ ὑπὸ γᾶν
διφρηλάτα Ἀμφιτρύωνος
σάματι πατροπάτωρ ἔνθα οἱ Σπαρτῶν ξένος
κεῖτο λευκίπποισι Καδμείων μετοικήσαις ἀγυιαῖς
τέκε οἷ καὶ Ζηνὶ μιγεῖσα δαΐφρων
ἐν μόναις ὠδῖσιν Ἀλκμήνα
διδύμων κρατησίμαχον σθένος υἱῶν
κωφὸς ἀνήρ τις ὃς Ἡρακλεῖ στόμα μὴ παραβάλλει
μηδὲ Διρκαίων ὑδάτων ἀὲ μέμναται τά νιν θρέψαντο καὶ Ἰφικλέα
τοῖσι τέλειον ἐπ εὐχᾷ κωμάσομαί τι παθὼν
ἐσλόν Χαρίτων κελαδεννᾶν
μή με λίποι καθαρὸν φέγγος Αἰγίνᾳ τε γὰρ
φαμὶ Νίσου τἐν λόφῳ τρὶς δὴ πόλιν τάνδ εὐκλεΐξαι
σιγαλὸν ἀμαχανίαν ἔργῳ φυγών
οὕνεκεν εἰ φίλος ἀστῶν εἴ τις ἀντάεις τό γἐν ξυνῷ πεποναμένον εὖ
μὴ λόγον βλάπτων ἁλίοιο γέροντος κρυπτέτω
παντὶ θυμῷ σύν γε δίκᾳ καλὰ ῥέζοντ ἔννεπεν
πλεῖστα νικάσαντά σε καὶ τελεταῖς
ὡρίαις ἐν Παλλάδος εἶδον ἄφωνοί θὡς ἕκασται φίλτατον
παρθενικαὶ πόσιν ἢ
υἱὸν εὔχοντ ὦ Τελεσίκρατες ἔμμεν
ἐν Ὀλυμπίοισί τε καὶ βαθυκόλπου
Γᾶς ἀέθλοις ἔν τε καὶ πᾶσιν
ἐπιχωρίοις ἐμὲ δὦν τις ἀοιδᾶν
δίψαν ἀκειόμενον πράσσει χρέος αὖτις ἐγεῖραι
καὶ παλαιὰν δόξαν ἑῶν προγόνων οἷοι Λιβύσσας ἀμφὶ γυναικὸς ἔβαν
Ἴρασα πρὸς πόλιν Ἀνταίου μετὰ καλλίκομον
μναστῆρες ἀγακλέα κούραν
τὰν μάλα πολλοὶ ἀριστῆες ἀνδρῶν αἴτεον
σύγγονοι πολλοὶ δὲ καὶ ξείνων ἐπεὶ θαητὸν εἶδος
ἔπλετο χρυσοστεφάνου δέ οἱ Ἥβας
καρπὸν ἀνθήσαντ ἀποδρέψαι
ἔθελον πατὴρ δὲ θυγατρὶ φυτεύων
κλεινότερον γάμον ἄκουσεν Δαναόν ποτ ἐν Ἄργει
οἷον εὗρεν τεσσαράκοντα καὶ ὀκτὼ παρθένοισι πρὶν μέσον ἆμαρ ἑλεῖν
ὠκύτατον γάμον ἔστασεν γὰρ ἅπαντα χορὸν
ἐν τέρμασιν αὐτίκ ἀγῶνος
σὺν δἀέθλοις ἐκέλευσεν διακρῖναι ποδῶν
ἅντινα σχήσοι τις ἡρώων ὅσοι γαμβροί σφιν ἦλθον
οὕτω δἐδίδου Λίβυς ἁρμόζων κόρᾳ
νυμφίον ἄνδρα ποτὶ γραμμᾷ μὲν αὐτὰν στᾶσε κοσμήσαις τέλος ἔμμεν ἄκρον
εἶπε δἐν μέσσοις ἀπάγεσθαι ὃς ἂν πρῶτος θορὼν
ἀμφί οἱ ψαύσειε πέπλοις
ἔνθ Ἀλεξίδαμος ἐπεὶ φύγε λαιψηρὸν δρόμον
παρθένον κεδνὰν χερὶ χειρὸς ἑλὼν
ἆγεν ἱππευτᾶν Νομάδων δι ὅμιλον πολλὰ μὲν κεῖνοι δίκον
φύλλ ἔπι καὶ στεφάνους
πολλὰ δὲ πρόσθεν πτερὰ δέξατο νικᾶν
ὄλβια Λακεδαίμων
μάκαιρα Θεσσαλία πατρὸς δἀμφοτέραις ἐξ ἑνὸς
ἀριστομάχου γένος Ἡρακλεῦς βασιλεύει
Ἀλεύα τε παῖδες Ἱπποκλέᾳ θέλοντες
ἀγαγεῖν ἐπικωμίαν ἀνδρῶν κλυτὰν ὄπα
γεύεται γὰρ ἀέθλων
στρατῷ τἀμφικτιόνων ὁ Παρνάσιος αὐτὸν μυχὸς
διαυλοδρομᾶν ὕπατον παίδων ἀνέειπεν
Ἄπολλον γλυκὺ δἀνθρώπων τέλος ἀρχά τε δαίμονος ὀρνύντος αὔξεται
ὁ μέν που τεοῖς γε μήδεσι τοῦτ ἔπραξεν
τὸ δὲ συγγενὲς ἐμβέβακεν ἴχνεσιν πατρὸς
Ὀλυμπιονίκα δὶς ἐν πολεμαδόκοις
Ἄρεος ὅπλοις
ἔθηκε καὶ βαθυλείμων ὑπὸ Κίρρας ἀγὼν
πέτραν κρατησίποδα Φρικίαν
ἕσποιτο μοῖρα καὶ ὑστέραισιν
ἐν ἁμέραις ἀγάνορα πλοῦτον ἀνθεῖν σφίσιν
τῶν δἐν Ἑλλάδι τερπνῶν
λαχόντες οὐκ ὀλίγαν δόσιν μὴ φθονεραῖς ἐκ θεῶν
μετατροπίαις ἐπικύρσαιεν θεὸς εἴη
ἀπήμων κέαρ εὐδαίμων δὲ καὶ ὑμνητὸς οὗτος ἀνὴρ γίγνεται σοφοῖς
ὃς ἂν χερσὶν ἢ ποδῶν ἀρετᾷ κρατήσαις
τὰ μέγιστ ἀέθλων ἕλῃ τόλμᾳ τε καὶ σθένει
κατ αἶσαν υἱὸν ἴδῃ τυχόντα στεφάνων Πυθίων
ὁ χάλκεος οὐρανὸς οὔ ποτ ἀμβατὸς αὐτῷ
ὅσαις δὲ βροτὸν ἔθνος ἀγλαΐαις ἁπτόμεσθα περαίνει πρὸς ἔσχατον
πλόον ναυσὶ δοὔτε πεζὸς ἰών κενεὕροις
ἐς Ὑπερβορέων ἀγῶνα θαυμαστὰν ὁδόν
παρ οἷς ποτε Περσεὺς ἐδαίσατο λαγέτας
δώματ ἐσελθών
κλειτὰς ὄνων ἑκατόμβας ἐπιτόσσαις θεῷ
ῥέζοντας ὧν θαλίαις ἔμπεδον
εὐφαμίαις τε μάλιστ Ἀπόλλων
χαίρει γελᾷ θὁρῶν ὕβριν ὀρθίαν κνωδάλων
Μοῖσα δοὐκ ἀποδαμεῖ
τρόποις ἐπὶ σφετέροισι παντᾷ δὲ χοροὶ παρθένων
λυρᾶν τε βοαὶ καναχαί ταὐλῶν δονέονται
δάφνᾳ τε χρυσέᾳ κόμας ἀναδήσαντες εἰλαπινάζοισιν εὐφρόνως
νόσοι δοὔτε γῆρας οὐλόμενον κέκραται
ἱερᾷ γενεᾷ πόνων δὲ καὶ μαχᾶν ἄτερ
οἰκέοισι φυγόντες
ὑπέρδικον Νέμεσιν θρασείᾳ δὲ πνέων καρδίᾳ
μόλεν Δανάας ποτὲ παῖς ἁγεῖτο δἈθάνα
ἐς ἀνδρῶν μακάρων ὅμιλον ἔπεφνέν τε Γοργόνα καὶ ποικίλον κάρα
δρακόντων φόβαισιν ἤλυθε νασιώταις
λίθινον θάνατον φέρων ἐμοὶ δὲ θαυμάσαι
ἔμμεν ἄπιστον
κώπαν σχάσον ταχὺ δἄγκυραν ἔρεισον χθονὶ
πρῴραθε χοιράδος ἄλκαρ πέτρας
ἐγκωμίων γὰρ ἄωτος ὕμνων
ἐπ ἄλλοτ ἄλλον ὥτε μέλισσα θύνει λόγον
ἔλπομαι δἘφυραίων
ὄπ ἀμφὶ Πηνεϊὸν γλυκεῖαν προχεόντων ἐμὰν
τὸν Ἱπποκλέαν ἔτι καὶ μᾶλλον σὺν ἀοιδαῖς
ἕκατι στεφάνων θαητὸν ἐν ἅλιξι θησέμεν ἐν καὶ παλαιτέροις
νέαισίν τε παρθένοισι μέλημα καὶ γὰρ
τυχών κεν ἁρπαλέαν σχέθοι φροντίδα τὰν πὰρ ποδός
τὰ δεἰς ἐνιαυτὸν ἀτέκμαρτον προνοῆσαι
πέποιθα ξενίᾳ προσανέϊ Θώρακος ὅσπερ ἐμὰν ποιπνύων χάριν
φιλέων φιλέοντ ἄγων ἄγοντα προφρόνως
πειρῶντι δὲ καὶ χρυσὸς ἐν βασάνῳ πρέπει
ἀδελφεοὺς Ἔτ ἐπαινήσομεν ἐσλούς ὅτι
ὑψοῦ φέροντι νόμον Θεσσαλῶν
αὔξοντες ἐν δἀγαθοῖσι κεῖνται
πατρώϊαι κεδναὶ πολίων κυβερνάσιες
Κάδμου κόραι Σεμέλα μὲν Ὀλυμπιάδων ἀγυιᾶτις
Ἰνώ τε Λευκοθέα ποντιᾶν ὁμοθάλαμε Νηρηΐδων
ἴτε σὺν Ἡρακλέος ἀριστογόνῳ
θησαυρόν ὃν περίαλλ ἐτίμασε Λοξίας
Ἰσμήνιον δὀνύμαξεν ἀλαθέα μαντίων θῶκον
ὦ παῖδες Ἁρμονίας ἔνθα καί νυν ἐπίνομον ἡρωΐδων
στρατὸν ὁμαγερέα καλεῖ συνίμεν
ὄφρα Θέμιν ἱερὰν Πυθῶνά τε καὶ ὀρθοδίκαν
γᾶς ὀμφαλὸν κελαδήσετ ἄκρᾳ σὺν ἑσπέρᾳ
ἑπταπύλοισι Θήβαις
χάριν ἀγῶνί τε Κίρρας
ἐν τῷ Θρασυδαῖος ἔμνασεν ἑστίαν
τρίτον ἐπὶ στέφανον πατρῴαν βαλών
ἐν ἀφνεαῖς ἀρούραισι Πυλάδα
νικῶν ξένου Λάκωνος Ὀρέστα
τὸν δὴ φονευομένου πατρὸς Ἀρσινόα Κλυταιμνήστρας
χειρῶν ὕπο κρατερᾶν ἐκ δόλου τροφὸς ἄνελε δυσπενθέος
ὁπότε Δαρδανίδα κόραν Πριάμου
Κασσάνδραν πολιῷ χαλκῷ σὺν Ἀγαμεμνονίᾳ
ψυχᾷ πόρευσ Ἀχέροντος ἀκτὰν παρ εὔσκιον
νηλὴς γυνά πότερόν νιν ἄρ Ἰφιγένει ἐπ Εὐρίπῳ
σφαχθεῖσα τῆλε πάτρας ἔκνισεν βαρυπάλαμον ὄρσαι χόλον
ἢ ἑτέρῳ λέχεϊ δαμαζομέναν
ἔννυχοι πάραγον κοῖται τὸ δὲ νέαις ἀλόχοις
ἔχθιστον ἀμπλάκιον καλύψαι τἀμάχανον
ἀλλοτρίαισι γλώσσαις
κακολόγοι δὲ πολῖται
ἴσχει τε γὰρ ὄλβος οὐ μείονα φθόνον
ὁ δὲ χαμηλὰ πνέων ἄφαντον βρέμει
θάνεν μὲν αὐτὸς ἥρως Ἀτρεΐδας
ἵκων χρόνῳ κλυταῖς ἐν Ἀμύκλαις
μάντιν τὄλεσσε κόραν ἐπεὶ ἀμφ Ἑλένᾳ πυρωθέντων
Τρώων ἔλυσε δόμους ἁβρότατος ὁ δἄρα γέροντα ξένον
Στρόφιον ἐξίκετο νέα κεφαλά
Παρνασοῦ πόδα ναίοντ ἀλλὰ χρονίῳ σὺν Ἄρει
πέφνεν τε ματέρα θῆκέ τΑἴγισθον ἐν φοναῖς
ἦ ῥὦ φίλοι κατ ἀμευσιπόρους τριόδους ἐδινήθην
ὀρθὰν κέλευθον ἰὼν τὸ πρίν ἤ μέ τις ἄνεμος ἔξω πλόου
ἔβαλεν ὡς ὅτ ἄκατον εἰναλίαν
Μοῖσα τὸ δὲ τεόν εἰ μισθοῖο συνέθευ παρέχειν
φωνὰν ὑπάργυρον ἄλλοτ ἄλλᾳ ταρασσέμεν
ἢ πατρὶ Πυθονίκῳ
τό γέ νυν ἢ Θρασυδαίῳ
τῶν εὐφροσύνα τε καὶ δόξ ἐπιφλέγει
τὰ μὲν ἐνἅρμασι καλλίνικοι πάλαι
Ὀλυμπίᾳ ἀγώνων πολυφάτων
ἔσχον θοὰν ἀκτῖνα σὺν ἵπποις
Πυθοῖ τε γυμνὸν ἐπὶ στάδιον καταβάντες ἤλεγξαν
Ἑλλανίδα στρατιὰν ὠκύτατι θεόθεν ἐραίμαν καλῶν
δυνατὰ μαιόμενος ἐν ἁλικίᾳ
τῶν γὰρ ἂμ πόλιν εὑρίσκων τὰ μέσα μακροτέρῳ
ὄλβῳ τεθαλότα μέμφομ αἶσαν τυραννίδων
ξυναῖσι δἀμφ ἀρεταῖς τέταμαι φθονεροὶ δἀμύνονται
ἀλλ εἴ τις ἄκρον ἑλὼν ἁσυχᾶ τε νεμόμενος αἰνὰν ὕβριν
ἀπέφυγεν μέλανος ἂν ἐσχατιὰν
καλλίονα θανάτου στείχοι γλυκυτάτᾳ γενεᾷ
εὐώνυμον κτεάνων κρατίσταν χάριν πορών
ἅ τε τὸν Ἰφικλείδαν
διαφέρει Ἰόλαον
ὑμνητὸν ἐόντα καὶ Κάστορος βίαν
σέ τε ἄναξ Πολύδευκες υἱοὶ θεῶν
τὸ μὲν παρ ἆμαρ ἕδραισι Θεράπνας
τὸ δοἰκέοντας ἔνδον Ὀλύμπου
Φερσεφόνας ἕδος ἅ τὄχθαις ἔπι μηλοβότου
ναίεις Ἀκράγαντος ἐΰδματον κολώναν ὦ ἄνα
ἵλαος ἀθανάτων ἀνδρῶν τε σὺν εὐμενίᾳ
δέξαι στεφάνωμα τόδ ἐκ Πυθῶνος εὐδόξῳ Μίδᾳ
αὐτόν τέ νιν Ἑλλάδα νικάσαντα τέχνᾳ τάν ποτε
Παλλὰς ἐφεῦρε θρασειᾶν Γοργόνων
οὔλιον θρῆνον διαπλέξαισ Ἀθάνα
τὸν παρθενίοις ὑπό τἀπλάτοις ὀφίων κεφαλαῖς
ἄϊε λειβόμενον δυσπενθέϊ σὺν καμάτῳ
Περσεὺς ὁπότε τρίτον ἄνυσσεν κασιγνητᾶν μέρος
εἰναλίᾳ Σερίφῳ λαοῖσί τε μοῖραν ἄγων
ἤτοι τό τε θεσπέσιον Φόρκοιο μαύρωσεν γένος
λυγρόν τἔρανον Πολυδέκτᾳ θῆκε ματρός τἔμπεδον
δουλοσύναν τό τἀναγκαῖον λέχος
εὐπαράου κρᾶτα συλάσαις Μεδοίσας
υἱὸς Δανάας τὸν ἀπὸ χρυσοῦ φαμεν αὐτορύτου
ἔμμεναι ἀλλ ἐπεὶ ἐκ τούτων φίλον ἄνδρα πόνων
ἐρρύσατο παρθένος αὐλῶν τεῦχε πάμφωνον μέλος
ὄφρα τὸν Εὐρυάλας ἐκ καρπαλιμᾶν γενύων
χριμφθέντα σὺν ἔντεσι μιμήσαιτ ἐρικλάγκταν γόον
εὗρεν θεός ἀλλά νιν εὑροῖσ ἀνδράσι θνατοῖς ἔχειν
ὠνόμασεν κεφαλᾶν πολλᾶν νόμον
εὐκλεᾶ λαοσσόων μναστῆρ ἀγώνων
λεπτοῦ διανισσόμενον χαλκοῦ θαμὰ καὶ δονάκων
τοὶ παρὰ καλλιχόρῳ ναίοισι πόλει Χαρίτων
Καφισίδος ἐν τεμένει πιστοὶ χορευτᾶν μάρτυρες
εἰ δέ τις ὄλβος ἐν ἀνθρώποισιν ἄνευ καμάτου
οὐ φαίνεται ἐκ δὲ τελευτάσει νιν ἤτοι σάμερον
δαίμωντὸ δὲ μόρσιμον οὐ παρφυκτόνἀλλ ἔσται χρόνος
οὗτος ὃ καί τιν ἀελπτίᾳ βαλὼν
ἔμπαλιν γνώμας τὸ μὲν δώσει τὸ δοὔπω
Ἑρμῆς δὲ ψυχὰς Κυλλήνιος ἐξεκαλεῖτο
ἀνδρῶν μνηστήρων ἔχε δὲ ῥάβδον μετὰ χερσὶ
καλὴν χρυσείην τῇ τἀνδρῶν ὄμματα θέλγει
ὦν ἐθέλει τοὺς δαὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει
τῇ ῥἄγε κινήσας ταὶ δὲ τρίζουσαι ἕποντο
ὡς δὅτε νυκτερίδες μυχῷ ἄντρου θεσπεσίοιο
τρίζουσαι ποτέονται ἐπεί κέ τις ἀποπέσῃσιν
ὁρμαθοῦ ἐκ πέτρης ἀνά τἀλλήλῃσιν ἔχονται
ὣς αἱ τετριγυῖαι ἅμ ἤϊσαν ἦρχε δἄρα σφιν
Ἑρμείας ἀκάκητα κατ εὐρώεντα κέλευθα
πὰρ δἴσαν Ὠκεανοῦ τε ῥοὰς καὶ Λευκάδα πέτρην
ἠδὲ παρ Ἠελίοιο πύλας καὶ δῆμον ὀνείρων
ἤϊσαν αἶψα δἵκοντο κατ ἀσφοδελὸν λειμῶνα
ἔνθα τε ναίουσι ψυχαί εἴδωλα καμόντων
καὶ Πατροκλῆος καὶ ἀμύμονος Ἀντιλόχοιο
Αἴαντός θὃς ἄριστος ἔην εἶδός τε δέμας τε
ὣς οἱ μὲν περὶ κεῖνον ὁμίλεον ἀγχίμολον δὲ
ἤλυθ ἔπι ψυχὴ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
ἀχνυμένη περὶ δἄλλαι ἀγηγέραθ ὅσσοι ἅμ αὐτῷ
οἴκῳ ἐν Αἰγίσθοιο θάνον καὶ πότμον ἐπέσπον
τὸν προτέρη ψυχὴ προσεφώνεε Πηλεΐωνος
Ἀτρεΐδη περὶ μέν σε φάμεν Διῒ τερπικεραύνῳ
ἀνδρῶν ἡρώων φίλον ἔμμεναι ἤματα πάντα
οὕνεκα πολλοῖσίν τε καὶ ἰφθίμοισιν ἄνασσες
δήμῳ ἔνι Τρώων ὅθι πάσχομεν ἄλγε Ἀχαιοί
ἦ τἄρα καὶ σοὶ πρῶϊ παραστήσεσθαι ἔμελλε
μοῖρ ὀλοή τὴν οὔ τις ἀλεύεται ὅς κε γένηται
ὡς ὄφελες τιμῆς ἀπονήμενος ἧς περ ἄνασσες
δήμῳ ἔνι Τρώων θάνατον καὶ πότμον ἐπισπεῖν
τῶ κέν τοι τύμβον μὲν ἐποίησαν Παναχαιοί
ἠδέ κε καὶ σῷ παιδὶ μέγα κλέος ἤρα ὀπίσσω
νῦν δἄρα σοἰκτίστῳ θανάτῳ εἵμαρτο ἁλῶναι
τὸν δαὖτε ψυχὴ προσεφώνεεν Ἀτρεΐδαο
ὄλβιε Πηλέος υἱέ θεοῖς ἐπιείκελ Ἀχιλλεῦ
ὃς θάνες ἐν Τροίῃ ἑκὰς Ἄργεος ἀμφὶ δέ σἄλλοι
κτείνοντο Τρώων καὶ Ἀχαιῶν υἷες ἄριστοι
μαρνάμενοι περὶ σεῖο σὺ δὲ στροφάλιγγι κονίης
κεῖσο μέγας μεγαλωστί λελασμένος ἱπποσυνάων
ἡμεῖς δὲ πρόπαν ἦμαρ ἐμαρνάμεθ οὐδέ κε πάμπαν
παυσάμεθα πτολέμου εἰ μὴ Ζεὺς λαίλαπι παῦσεν
αὐτὰρ ἐπεί σἐπὶ νῆας ἐνείκαμεν ἐκ πολέμοιο
κάτθεμεν ἐν λεχέεσσι καθήραντες χρόα καλὸν
ὕδατί τε λιαρῷ καὶ ἀλείφατι πολλὰ δέ σἀμφὶ
δάκρυα θερμὰ χέον Δαναοὶ κείραντό τε χαίτας
μήτηρ δἐξ ἁλὸς ἦλθε σὺν ἀθανάτῃς ἁλίῃσιν
ἀγγελίης ἀΐουσα βοὴ δἐπὶ πόντον ὀρώρει
καί νύ κἀναΐξαντες ἔβαν κοίλας ἐπὶ νῆας
εἰ μὴ ἀνὴρ κατέρυκε παλαιά τε πολλά τε εἰδώς
ἴσχεσθ Ἀργεῖοι μὴ φεύγετε κοῦροι Ἀχαιῶν
μήτηρ ἐξ ἁλὸς ἥδε σὺν ἀθανάτῃς ἁλίῃσιν
ἔρχεται οὗ παιδὸς τεθνηότος ἀντιόωσα
ὣς ἔφαθ οἱ δἔσχοντο φόβου μεγάθυμοι Ἀχαιοί
ἀμφὶ δέ σἔστησαν κοῦραι ἁλίοιο γέροντος
οἴκτρ ὀλοφυρόμεναι περὶ δἄμβροτα εἵματα ἕσσαν
Μοῦσαι δἐννέα πᾶσαι ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ
Ἀργείων τοῖον γὰρ ἐπώρορε Μοῦσα λίγεια
ἑπτὰ δὲ καὶ δέκα μέν σε ὁμῶς νύκτας τε καὶ ἦμαρ
κλαίομεν ἀθάνατοί τε θεοὶ θνητοί τἄνθρωποι
ὀκτωκαιδεκάτῃ δἔδομεν πυρί πολλὰ δἐπ αὐτῷ
μῆλα κατεκτάνομεν μάλα πίονα καὶ ἕλικας βοῦς
καίεο δἔν τἐσθῆτι θεῶν καὶ ἀλείφατι πολλῷ
καὶ μέλιτι γλυκερῷ πολλοὶ δἥρωες Ἀχαιοὶ
τεύχεσιν ἐρρώσαντο πυρὴν πέρι καιομένοιο
αὐτὰρ ἐπεὶ δή σε φλὸξ ἤνυσεν Ἡφαίστοιο
ἠῶθεν δή τοι λέγομεν λεύκ ὀστέ Ἀχιλλεῦ
οἴνῳ ἐν ἀκρήτῳ καὶ ἀλείφατι δῶκε δὲ μήτηρ
χρύσεον ἀμφιφορῆα Διωνύσοιο δὲ δῶρον
φάσκ ἔμεναι ἔργον δὲ περικλυτοῦ Ἡφαίστοιο
ἐν τῷ τοι κεῖται λεύκ ὀστέα φαίδιμ Ἀχιλλεῦ
μίγδα δὲ Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο θανόντος
χωρὶς δἈντιλόχοιο τὸν ἔξοχα τῖες ἁπάντων
τῶν ἄλλων ἑτάρων μετὰ Πάτροκλόν γε θανόντα
ἀμφ αὐτοῖσι δἔπειτα μέγαν καὶ ἀμύμονα τύμβον
χεύαμεν Ἀργείων ἱερὸς στρατὸς αἰχμητάων
ἀκτῇ ἔπι προὐχούσῃ ἐπὶ πλατεῖ Ἑλλησπόντῳ
ὥς κεν τηλεφανὴς ἐκ ποντόφιν ἀνδράσιν εἴη
τοῖς οἳ νῦν γεγάασι καὶ οἳ μετόπισθεν ἔσονται
μήτηρ δαἰτήσασα θεοὺς περικαλλέ ἄεθλα
θῆκε μέσῳ ἐν ἀγῶνι ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν
ἤδη μὲν πολέων τάφῳ ἀνδρῶν ἀντεβόλησα
ἡρώων ὅτε κέν ποτ ἀποφθιμένου βασιλῆος
ζώννυνταί τε νέοι καὶ ἐπεντύνονται ἄεθλα
οἷ ἐπὶ σοὶ κατέθηκε θεὰ περικαλλέ ἄεθλα
ἀργυρόπεζα Θέτις μάλα γὰρ φίλος ἦσθα θεοῖσιν
ὣς σὺ μὲν οὐδὲ θανὼν ὄνομ ὤλεσας ἀλλά τοι αἰεὶ
πάντας ἐπ ἀνθρώπους κλέος ἔσσεται ἐσθλόν Ἀχιλλεῦ
αὐτὰρ ἐμοὶ τί τόδ ἦδος ἐπεὶ πόλεμον τολύπευσα
ἐν νόστῳ γάρ μοι Ζεὺς μήσατο λυγρὸν ὄλεθρον
Αἰγίσθου ὑπὸ χερσὶ καὶ οὐλομένης ἀλόχοιο
ἀγχίμολον δέ σφἦλθε διάκτορος ἀργεϊφόντης
ψυχὰς μνηστήρων κατάγων Ὀδυσῆϊ δαμέντων
τὼ δἄρα θαμβήσαντ ἰθὺς κίον ὡς ἐσιδέσθην
ἔγνω δὲ ψυχὴ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
παῖδα φίλον Μελανῆος ἀγακλυτὸν Ἀμφιμέδοντα
ξεῖνος γάρ οἱ ἔην Ἰθάκῃ ἔνι οἰκία ναίων
τὸν προτέρη ψυχὴ προσεφώνεεν Ἀτρεΐδαο
Ἀμφίμεδον τί παθόντες ἐρεμνὴν γαῖαν ἔδυτε
πάντες κεκριμένοι καὶ ὁμήλικες οὐδέ κεν ἄλλως
κρινάμενος λέξαιτο κατὰ πτόλιν ἄνδρας ἀρίστους
ἦ ὔμμ ἐν νήεσσι Ποσειδάων ἐδάμασσεν
ὄρσας ἀργαλέους ἀνέμους καὶ κύματα μακρά
ἦ που ἀνάρσιοι ἄνδρες ἐδηλήσαντ ἐπὶ χέρσου
βοῦς περιταμνομένους ἠδ οἰῶν πώεα καλά
ἠὲ περὶ πτόλιος μαχεούμενοι ἠδὲ γυναικῶν
Ἴλιον εἰς ἅμ ἕπεσθαι ἐϋσσέλμων ἐπὶ νηῶν
μηνὶ δἄρ οὔλῳ πάντα περήσαμεν εὐρέα πόντον
σπουδῇ παρπεπιθόντες Ὀδυσσῆα πτολίπορθον
τὸν δαὖτε ψυχὴ προσεφώνεεν Ἀμφιμέδοντος
μέμνημαι τάδε πάντα διοτρεφές ὡς ἀγορεύεις
σοὶ δἐγὼ εὖ μάλα πάντα καὶ ἀτρεκέως καταλέξω
ἡμετέρου θανάτοιο κακὸν τέλος οἷον ἐτύχθη
μνώμεθ Ὀδυσσῆος δὴν οἰχομένοιο δάμαρτα
ἡ δοὔτ ἠρνεῖτο στυγερὸν γάμον οὔτε τελεύτα
ἡμῖν φραζομένη θάνατον καὶ κῆρα μέλαιναν
ἀλλὰ δόλον τόνδ ἄλλον ἐνὶ φρεσὶ μερμήριξε
στησαμένη μέγαν ἱστὸν ἐνὶ μεγάροισιν ὕφαινε
λεπτὸν καὶ περίμετρον ἄφαρ δἡμῖν μετέειπε
ἔνθα καὶ ἠματίη μὲν ὑφαίνεσκεν μέγαν ἱστόν
νύκτας δἀλλύεσκεν ἐπὴν δαΐδας παραθεῖτο
ὣς τρίετες μὲν ἔληθε δόλῳ καὶ ἔπειθεν Ἀχαιούς
καὶ τότε δή τις ἔειπε γυναικῶν ἣ σάφα ᾔδη
καὶ τήν γἀλλύουσαν ἐφεύρομεν ἀγλαὸν ἱστόν
ὣς τὸ μὲν ἐξετέλεσσε καὶ οὐκ ἐθέλουσ ὑπ ἀνάγκης
εὖθ ἡ φᾶρος ἔδειξεν ὑφήνασα μέγαν ἱστόν
πλύνασ ἠελίῳ ἐναλίγκιον ἠὲ σελήνῃ
καὶ τότε δή ῥὈδυσῆα κακός ποθεν ἤγαγε δαίμων
ἀγροῦ ἐπ ἐσχατιήν ὅθι δώματα ναῖε συβώτης
ἔνθ ἦλθεν φίλος υἱὸς Ὀδυσσῆος θείοιο
ἐκ Πύλου ἠμαθόεντος ἰὼν σὺν νηῒ μελαίνῃ
τὼ δὲ μνηστῆρσιν θάνατον κακὸν ἀρτύναντε
ἵκοντο προτὶ ἄστυ περικλυτόν ἤτοι Ὀδυσσεὺς
ὕστερος αὐτὰρ Τηλέμαχος πρόσθ ἡγεμόνευε
τὸν δὲ συβώτης ἦγε κακὰ χροῒ εἵματ ἔχοντα
πτωχῷ λευγαλέῳ ἐναλίγκιον ἠδὲ γέροντι
σκηπτόμενον τὰ δὲ λυγρὰ περὶ χροῒ εἵματα ἕστο
οὐδέ τις ἡμείων δύνατο γνῶναι τὸν ἐόντα
ἐξαπίνης προφανέντ οὐδ οἳ προγενέστεροι ἦσαν
ἀλλ ἔπεσίν τε κακοῖσιν ἐνίσσομεν ἠδὲ βολῇσιν
βαλλόμενος καὶ ἐνισσόμενος τετληότι θυμῷ
ἀλλ ὅτε δή μιν ἔγειρε Διὸς νοός αἰγιόχοιο
σὺν μὲν Τηλεμάχῳ περικαλλέα τεύχε ἀείρας
ἐς θάλαμον κατέθηκε καὶ ἐκλήϊσεν ὀχῆας
αὐτὰρ ὁ ἣν ἄλοχον πολυκερδίῃσιν ἄνωγε
τόξον μνηστήρεσσι θέμεν πολιόν τε σίδηρον
ἡμῖν αἰνομόροισιν ἀέθλια καὶ φόνου ἀρχήν
οὐδέ τις ἡμείων δύνατο κρατεροῖο βιοῖο
νευρὴν ἐντανύσαι πολλὸν δἐπιδευέες ἦμεν
ἀλλ ὅτε χεῖρας ἵκανεν Ὀδυσσῆος μέγα τόξον
τόξον μὴ δόμεναι μηδ εἰ μάλα πόλλ ἀγορεύοι
Τηλέμαχος δέ μιν οἶος ἐποτρύνων ἐκέλευσεν
αὐτὰρ ὁ δέξατο χειρὶ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς
ῥηϊδίως δἐτάνυσσε βιόν διὰ δἧκε σιδήρου
στῆ δἄρ ἐπ οὐδὸν ἰών ταχέας δἐκχεύατ ὀϊστοὺς
δεινὸν παπταίνων βάλε δἈντίνοον βασιλῆα
αὐτὰρ ἔπειτ ἄλλοις ἐφίει βέλεα στονόεντα
ἄντα τιτυσκόμενος τοὶ δἀγχιστῖνοι ἔπιπτον
γνωτὸν δἦν ὅ ῥά τίς σφι θεῶν ἐπιτάρροθος ἦεν
αὐτίκα γὰρ κατὰ δώματ ἐπισπόμενοι μένεϊ σφῷ
κτεῖνον ἐπιστροφάδην τῶν δὲ στόνος ὤρνυτ ἀεικὴς
κράτων τυπτομένων δάπεδον δἅπαν αἵματι θῦεν
ὣς ἡμεῖς Ἀγάμεμνον ἀπωλόμεθ ὦν ἔτι καὶ νῦν
σώματ ἀκηδέα κεῖται ἐνὶ μεγάροις Ὀδυσῆος
οὐ γάρ πω ἴσασι φίλοι κατὰ δώμαθ ἑκάστου
κατθέμενοι γοάοιεν ὃ γὰρ γέρας ἐστὶ θανόντων
ὄλβιε Λαέρταο πάϊ πολυμήχαν Ὀδυσσεῦ
ἦ ἄρα σὺν μεγάλῃ ἀρετῇ ἐκτήσω ἄκοιτιν
ὡς ἀγαθαὶ φρένες ἦσαν ἀμύμονι Πηνελοπείῃ
κούρῃ Ἰκαρίου ὡς εὖ μέμνητ Ὀδυσῆος
ἀνδρὸς κουριδίου τῶ οἱ κλέος οὔ ποτ ὀλεῖται
ἧς ἀρετῆς τεύξουσι δ ἐπιχθονίοισιν ἀοιδὴν
ἀθάνατοι χαρίεσσαν ἐχέφρονι Πηνελοπείῃ
οὐχ ὡς Τυνδαρέου κούρη κακὰ μήσατο ἔργα
κουρίδιον κτείνασα πόσιν στυγερὴ δέ τἀοιδὴ
ἔσσετ ἐπ ἀνθρώπους χαλεπὴν δέ τε φῆμιν ὀπάσσει
ἑσταότ εἰν Ἀΐδαο δόμοις ὑπὸ κεύθεσι γαίης
οἱ δἐπεὶ ἐκ πόλιος κατέβαν τάχα δἀγρὸν ἵκοντο
καλὸν Λαέρταο τετυγμένον ὅν ῥά ποτ αὐτὸς
Λαέρτης κτεάτισσεν ἐπεὶ μάλα πόλλ ἐμόγησεν
ἔνθα οἱ οἶκος ἔην περὶ δὲ κλίσιον θέε πάντῃ
ἐν τῷ σιτέσκοντο καὶ ἵζανον ἠδὲ ἴαυον
δμῶες ἀναγκαῖοι τοί οἱ φίλα ἐργάζοντο
ἐν δὲ γυνὴ Σικελὴ γρηῢς πέλεν ἥ ῥα γέροντα
ἐνδυκέως κομέεσκεν ἐπ ἀγροῦ νόσφι πόληος
ἔνθ Ὀδυσεὺς δμώεσσι καὶ υἱέϊ μῦθον ἔειπεν
ὑμεῖς μὲν νῦν ἔλθετ ἐϋκτίμενον δόμον εἴσω
δεῖπνον δαἶψα συῶν ἱερεύσατε ὅς τις ἄριστος
αὐτὰρ ἐγὼ πατρὸς πειρήσομαι ἡμετέροιο
ἦέ κεν ἀγνοιῇσι πολὺν χρόνον ἀμφὶς ἐόντα
ὣς εἰπὼν δμώεσσιν ἀρήϊα τεύχε ἔδωκεν
οἱ μὲν ἔπειτα δόμονδε θοῶς κίον αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
ἆσσον ἴεν πολυκάρπου ἀλωῆς πειρητίζων
οὐδ εὗρεν Δολίον μέγαν ὄρχατον ἐσκαταβαίνων
αἱμασιὰς λέξοντες ἀλωῆς ἔμμεναι ἕρκος
ᾤχοντ αὐτὰρ ὁ τοῖσι γέρων ὁδὸν ἡγεμόνευε
τὸν δοἶον πατέρ εὗρεν ἐϋκτιμένῃ ἐν ἀλωῇ
λιστρεύοντα φυτόν ῥυπόωντα δὲ ἕστο χιτῶνα
ῥαπτὸν ἀεικέλιον περὶ δὲ κνήμῃσι βοείας
κνημῖδας ῥαπτὰς δέδετο γραπτῦς ἀλεείνων
χειρῖδάς τἐπὶ χερσὶ βάτων ἕνεκ αὐτὰρ ὕπερθεν
αἰγείην κυνέην κεφαλῇ ἔχε πένθος ἀέξων
τὸν δὡς οὖν ἐνόησε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεὺς
γήραϊ τειρόμενον μέγα δὲ φρεσὶ πένθος ἔχοντα
στὰς ἄρ ὑπὸ βλωθρὴν ὄγχνην κατὰ δάκρυον εἶβε
κύσσαι καὶ περιφῦναι ἑὸν πατέρ ἠδὲ ἕκαστα
εἰπεῖν ὡς ἔλθοι καὶ ἵκοιτ ἐς πατρίδα γαῖαν
ἦ πρῶτ ἐξερέοιτο ἕκαστά τε πειρήσαιτο
πρῶτον κερτομίοις ἐπέεσσιν πειρηθῆναι
τὰ φρονέων ἰθὺς κίεν αὐτοῦ δῖος Ὀδυσσεύς
ἤτοι ὁ μὲν κατέχων κεφαλὴν φυτὸν ἀμφελάχαινε
τὸν δὲ παριστάμενος προσεφώνεε φαίδιμος υἱός
ὧ γέρον οὐκ ἀδαημονίη σἔχει ἀμφιπολεύειν
ὄρχατον ἀλλ εὖ τοι κομιδὴ ἔχει οὐδέ τι πάμπαν
οὐ φυτόν οὐ συκῆ οὐκ ἄμπελος οὐ μὲν ἐλαίη
ἄλλο δέ τοι ἐρέω σὺ δὲ μὴ χόλον ἔνθεο θυμῷ
αὐτόν σοὐκ ἀγαθὴ κομιδὴ ἔχει ἀλλ ἅμα γῆρας
λυγρὸν ἔχεις αὐχμεῖς τε κακῶς καὶ ἀεικέα ἕσσαι
οὐ μὲν ἀεργίης γε ἄναξ ἕνεκ οὔ σε κομίζει
οὐδέ τί τοι δούλειον ἐπιπρέπει εἰσοράασθαι
εἶδος καὶ μέγεθος βασιλῆϊ γὰρ ἀνδρὶ ἔοικας
τοιούτῳ δὲ ἔοικας ἐπεὶ λούσαιτο φάγοι τε
εὑδέμεναι μαλακῶς ἡ γὰρ δίκη ἐστὶ γερόντων
τεῦ δμὼς εἶς ἀνδρῶν τεῦ δὄρχατον ἀμφιπολεύεις
καὶ μοι τοῦτ ἀγόρευσον ἐτήτυμον ὄφρ ἐῢ εἰδῶ
εἰ ἐτεόν γἸθάκην τήνδ ἱκόμεθ ὥς μοι ἔειπεν
οὗτος ἀνὴρ νῦν δὴ ξυμβλήμενος ἐνθάδ ἰόντι
οὔ τι μάλ ἀρτίφρων ἐπεὶ οὐ τόλμησεν ἕκαστα
εἰπεῖν ἠδ ἐπακοῦσαι ἐμὸν ἔπος ὡς ἐρέεινον
ἦ ἤδη τέθνηκε καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισιν
ἄνδρα ποτ ἐξείνισσα φίλῃ ἐν πατρίδι γαίῃ
ἡμέτερόνδ ἐλθόντα καὶ οὔ πω τις βροτὸς ἄλλος
εὔχετο δἐξ Ἰθάκης γένος ἔμμεναι αὐτὰρ ἔφασκε
Λαέρτην Ἀρκεισιάδην πατέρ ἔμμεναι αὐτῷ
καί οἱ δῶρα πόρον ξεινήϊα οἷα ἐῴκει
χρυσοῦ μέν οἱ δῶκ εὐεργέος ἑπτὰ τάλαντα
δῶκα δέ οἱ κρητῆρα πανάργυρον ἀνθεμόεντα
τόσσα δὲ φάρεα καλά τόσους δἐπὶ τοῖσι χιτῶνας
χωρὶς δαὖτε γυναῖκας ἀμύμονα ἔργ εἰδυίας
τέσσαρας εἰδαλίμας ἃς ἤθελεν αὐτὸς ἑλέσθαι
τὸν δἠμείβετ ἔπειτα πατὴρ κατὰ δάκρυον εἴβων
ξεῖν ἤτοι μὲν γαῖαν ἱκάνεις ἣν ἐρεείνεις
ὑβρισταὶ δαὐτὴν καὶ ἀτάσθαλοι ἄνδρες ἔχουσι
δῶρα δἐτώσια ταῦτα χαρίζεο μυρί ὀπάζων
εἰ γάρ μιν ζωόν γε κίχεις Ἰθάκης ἐνὶ δήμῳ
τῶ κέν σεὖ δώροισιν ἀμειψάμενος ἀπέπεμψε
καὶ ξενίῃ ἀγαθῇ ἡ γὰρ θέμις ὅς τις ὑπάρξῃ
πόστον δὴ ἔτος ἐστίν ὅτε ξείνισσας ἐκεῖνον
δύσμορον ὅν που τῆλε φίλων καὶ πατρίδος αἴης
ἠέ που ἐν πόντῳ φάγον ἰχθύες ἢ ἐπὶ χέρσου
θηρσὶ καὶ οἰωνοῖσιν ἕλωρ γένετ οὐδέ ἑ μήτηρ
κλαῦσε περιστείλασα πατήρ θοἵ μιν τεκόμεσθα
οὐδ ἄλοχος πολύδωρος ἐχέφρων Πηνελόπεια
κώκυσ ἐν λεχέεσσιν ἑὸν πόσιν ὡς ἐπεῴκει
ὀφθαλμοὺς καθελοῦσα τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ θανόντων
ποῦ δαὶ νηῦς ἕστηκε θοή ἥ σἤγαγε δεῦρο
ἀντιθέους θἑτάρους ἦ ἔμπορος εἰλήλουθας
νηὸς ἐπ ἀλλοτρίης οἱ δἐκβήσαντες ἔβησαν
τοιγὰρ ἐγώ τοι πάντα μάλ ἀτρεκέως καταλέξω
εἰμὶ μὲν ἐξ Ἀλύβαντος ὅθι κλυτὰ δώματα ναίω
υἱὸς Ἀφείδαντος Πολυπημονίδαο ἄνακτος
αὐτὰρ ἐμοί γὄνομ ἐστὶν Ἐπήριτος ἀλλά με δαίμων
πλάγξ ἀπὸ Σικανίης δεῦρ ἐλθέμεν οὐκ ἐθέλοντα
νηῦς δέ μοι ἥδ ἕστηκεν ἐπ ἀγροῦ νόσφι πόληος
αὐτὰρ Ὀδυσσῆϊ τόδε δὴ πέμπτον ἔτος ἐστίν
δύσμορος ἦ τέ οἱ ἐσθλοὶ ἔσαν ὄρνιθες ἰόντι
δεξιοί οἷς χαίρων μὲν ἐγὼν ἀπέπεμπον ἐκεῖνον
χαῖρε δὲ κεῖνος ἰών θυμὸς δἔτι νῶϊν ἐώλπει
μίξεσθαι ξενίῃ ἠδ ἀγλαὰ δῶρα διδώσειν
ὣς φάτο τὸν δἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα
ἀμφοτέρῃσι δὲ χερσὶν ἑλὼν κόνιν αἰθαλόεσσαν
χεύατο κὰκ κεφαλῆς πολιῆς ἁδινὰ στεναχίζων
τοῦ δὠρίνετο θυμός ἀνὰ ῥῖνας δέ οἱ ἤδη
δριμὺ μένος προὔτυψε φίλον πατέρ εἰσορόωντι
κύσσε δέ μιν περιφὺς ἐπιάλμενος ἠδὲ προσηύδα
κεῖνος μέν τοι ὅδ αὐτὸς ἐγώ πάτερ ὃν σὺ μεταλλᾷς
ἐκ γάρ τοι ἐρέω μάλα δὲ χρὴ σπευδέμεν ἔμπης
μνηστῆρας κατέπεφνον ἐν ἡμετέροισι δόμοισι
λώβην τινύμενος θυμαλγέα καὶ κακὰ ἔργα
τὸν δαὖ Λαέρτης ἀπαμείβετο φώνησέν τε
εἰ μὲν δὴ Ὀδυσεύς γε ἐμὸς πάϊς ἐνθάδ ἱκάνεις
σῆμά τί μοι νῦν εἰπὲ ἀριφραδές ὄφρα πεποίθω
οὐλὴν μὲν πρῶτον τήνδε φράσαι ὀφθαλμοῖσι
τὴν ἐν Παρνησῷ μἔλασεν σῦς λευκῷ ὀδόντι
οἰχόμενον σὺ δέ με προΐεις καὶ πότνια μήτηρ
ἐς πατέρ Αὐτόλυκον μητρὸς φίλον ὄφρ ἂν ἑλοίμην
δῶρα τὰ δεῦρο μολών μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν
εἰ δἄγε τοι καὶ δένδρε ἐϋκτιμένην κατ ἀλωὴν
παιδνὸς ἐών κατὰ κῆπον ἐπισπόμενος διὰ δαὐτῶν
ἱκνεύμεσθα σὺ δὠνόμασας καὶ ἔειπες ἕκαστα
δώσειν πεντήκοντα διατρύγιος δὲ ἕκαστος
ἤην ἔνθα δἀνὰ σταφυλαὶ παντοῖαι ἔασιν
ὁππότε δὴ Διὸς ὦραι ἐπιβρίσειαν ὕπερθεν
ὣς φάτο τοῦ δαὐτοῦ λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ
σήματ ἀναγνόντος τά οἱ ἔμπεδα πέφραδ Ὀδυσσεύς
ἀμφὶ δὲ παιδὶ φίλῳ βάλε πήχεε τὸν δὲ προτὶ οἷ
εἷλεν ἀποψύχοντα πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς
αὐτὰρ ἐπεί ῥἄμπνυτο καὶ ἐς φρένα θυμὸς ἀγέρθη
ἐξαῦτις μύθοισιν ἀμειβόμενος προσέειπε
Ζεῦ πάτερ ἦ ῥα ἔτ ἔστε θεοὶ κατὰ μακρὸν Ὄλυμπον
εἰ ἐτεὸν μνηστῆρες ἀτάσθαλον ὕβριν ἔτισαν
νῦν δαἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μὴ τάχα πάντες
ἐνθάδ ἐπέλθωσιν Ἰθακήσιοι ἀγγελίας δὲ
πάντῃ ἐποτρύνωσι Κεφαλλήνων πολίεσσι
θάρσει μή τοι ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μελόντων
ἀλλ ἴομεν προτὶ οἶκον ὃς ὀρχάτου ἐγγύθι κεῖται
ἔνθα δὲ Τηλέμαχον καὶ βουκόλον ἠδὲ συβώτην
προὔπεμψ ὡς ἂν δεῖπνον ἐφοπλίσσωσι τάχιστα
ὣς ἄρα φωνήσαντε βάτην πρὸς δώματα καλά
οἱ δὅτε δή ῥἵκοντο δόμους εὖ ναιετάοντας
εὗρον Τηλέμαχον καὶ βουκόλον ἠδὲ συβώτην
ταμνομένους κρέα πολλὰ κερῶντάς ταἴθοπα οἶνον
τόφρα δὲ Λαέρτην μεγαλήτορα ᾧ ἐνὶ οἴκῳ
ἀμφίπολος Σικελὴ λοῦσεν καὶ χρῖσεν ἐλαίῳ
ἀμφὶ δἄρα χλαῖναν καλὴν βάλεν αὐτὰρ Ἀθήνη
μείζονα δἠὲ πάρος καὶ πάσσονα θῆκεν ἰδέσθαι
ἐκ δἀσαμίνθου βῆ θαύμαζε δέ μιν φίλος υἱός
ὡς ἴδεν ἀθανάτοισι θεοῖς ἐναλίγκιον ἄντην
ὧ πάτερ ἦ μάλα τίς σε θεῶν αἰειγενετάων
εἶδός τε μέγεθός τε ἀμείνονα θῆκεν ἰδέσθαι
τὸν δαὖ Λαέρτης πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα
οἷος Νήρικον εἷλον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον
ἀκτὴν ἠπείροιο Κεφαλλήνεσσιν ἀνάσσων
τοῖος ἐών τοι χθιζὸς ἐν ἡμετέροισι δόμοισι
τεύχε ἔχων ὤμοισιν ἐφεστάμεναι καὶ ἀμύνειν
πολλῶν ἐν μεγάροισι σὺ δὲ φρένας ἔνδον ἐγήθεις
οἱ δἐπεὶ οὖν παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα
ἑξείης ἕζοντο κατὰ κλισμούς τε θρόνους τε
ἔνθ οἱ μὲν δείπνῳ ἐπεχείρεον ἀγχίμολον δὲ
ἦλθ ὁ γέρων Δολίος σὺν δυἱεῖς τοῖο γέροντος
ἐξ ἔργων μογέοντες ἐπεὶ προμολοῦσα κάλεσσε
ἐνδυκέως κομέεσκεν ἐπεὶ κατὰ γῆρας ἔμαρψεν
ἔσταν ἐνὶ μεγάροισι τεθηπότες αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
μειλιχίοις ἐπέεσσι καθαπτόμενος προσέειπεν
ὧ γέρον ἵζ ἐπὶ δεῖπνον ἀπεκλελάθεσθε δὲ θάμβευς
δηρὸν γὰρ σίτῳ ἐπιχειρήσειν μεμαῶτες
μίμνομεν ἐν μεγάροις ὑμέας ποτιδέγμενοι αἰεί
ὣς ἄρ ἔφη Δολίος δἰθὺς κίε χεῖρε πετάσσας
ἀμφοτέρας Ὀδυσεῦς δὲ λαβὼν κύσε χεῖρ ἐπὶ καρπῷ
ὧ φίλ ἐπεὶ νόστησας ἐελδομένοισι μάλ ἡμῖν
οὐδ ἔτ ὀϊομένοισι θεοὶ δέ σε ἤγαγον αὐτοί
ἢ ἤδη σάφα οἶδε περίφρων Πηνελόπεια
νοστήσαντά σε δεῦρ ἦ ἄγγελον ὀτρύνωμεν
ὧ γέρον ἤδη οἶδε τί σε χρὴ ταῦτα πένεσθαι
ὣς φάθ ὁ δαὖτις ἄρ ἕζετ ἐϋξέστου ἐπὶ δίφρου
ὣς δαὔτως παῖδες Δολίου κλυτὸν ἀμφ Ὀδυσῆα
δεικανόωντ ἐπέεσσι καὶ ἐν χείρεσσι φύοντο
ἑξείης δἕζοντο παραὶ Δολίον πατέρα σφόν
ὣς οἱ μὲν περὶ δεῖπνον ἐνὶ μεγάροισι πένοντο
Ὄσσα δἄρ ἄγγελος ὧκα κατὰ πτόλιν ᾤχετο πάντῃ
μνηστήρων στυγερὸν θάνατον καὶ κῆρ ἐνέπουσα
οἱ δἄρ ὁμῶς ἀΐοντες ἐφοίτων ἄλλοθεν ἄλλος
μυχμῷ τε στοναχῇ τε δόμων προπάροιθ Ὀδυσῆος
ἐκ δὲ νέκυς οἴκων φόρεον καὶ θάπτον ἕκαστοι
τοὺς δἐξ ἀλλάων πολίων οἶκόνδε ἕκαστον
πέμπον ἄγειν ἁλιεῦσι θοῇς ἐπὶ νηυσὶ τιθέντες
αὐτοὶ δεἰς ἀγορὴν κίον ἀθρόοι ἀχνύμενοι κῆρ
τοῖσιν δΕὐπείθης ἀνά θἵστατο καὶ μετέειπε
παιδὸς γάρ οἱ ἄλαστον ἐνὶ φρεσὶ πένθος ἔκειτο
Ἀντινόου τὸν πρῶτον ἐνήρατο δῖος Ὀδυσσεύς
τοῦ ὅ γε δάκρυ χέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν
ὧ φίλοι ἦ μέγα ἔργον ἀνὴρ ὅδε μήσατ Ἀχαιούς
τοὺς μὲν σὺν νήεσσιν ἄγων πολέας τε καὶ ἐσθλοὺς
ὤλεσε μὲν νῆας γλαφυράς ἀπὸ δὤλεσε λαούς
τοὺς δἐλθὼν ἔκτεινε Κεφαλλήνων ὄχ ἀρίστους
ἢ καὶ ἐς Ἤλιδα δῖαν ὅθι κρατέουσιν Ἐπειοί
ἴομεν ἦ καὶ ἔπειτα κατηφέες ἐσσόμεθ αἰεί
λώβη γὰρ τάδε γἐστὶ καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι
εἰ δὴ μὴ παίδων τε κασιγνήτων τε φονῆας
τισόμεθ οὐκ ἂν ἔμοιγε μετὰ φρεσὶν ἡδὺ γένοιτο
ζωέμεν ἀλλὰ τάχιστα θανὼν φθιμένοισι μετείην
ὣς φάτο δάκρυ χέων οἶκτος δἕλε πάντας Ἀχαιούς
ἀγχίμολον δέ σφἦλθε Μέδων καὶ θεῖος ἀοιδὸς
ἐκ μεγάρων Ὀδυσῆος ἐπεί σφεας ὕπνος ἀνῆκεν
ἔσταν δἐν μέσσοισι τάφος δἕλεν ἄνδρα ἕκαστον
τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε Μέδων πεπνυμένα εἰδώς
κέκλυτε δὴ νῦν μευ Ἰθακήσιοι οὐ γὰρ Ὀδυσσεὺς
ἀθανάτων ἀέκητι θεῶν τάδε μήσατο ἔργα
αὐτὸς ἐγὼν εἶδον θεὸν ἄμβροτον ὅς ῥὈδυσῆος
ἐγγύθεν εἱστήκει καὶ Μέντορι πάντα ἐῴκει
ἀθάνατος δὲ θεὸς τοτὲ μὲν προπάροιθ Ὀδυσῆος
φαίνετο θαρσύνων τοτὲ δὲ μνηστῆρας ὀρίνων
θῦνε κατὰ μέγαρον τοὶ δἀγχιστῖνοι ἔπιπτον
ὣς φάτο τοὺς δἄρα πάντας ὑπὸ χλωρὸν δέος ᾕρει