Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
τεθνᾶσιν τιμὴν δὲ λελόγχασιν ἶσα θεοῖσι
τὴν δὲ μετ Ἰφιμέδειαν Ἀλωῆος παράκοιτιν
εἴσιδον ἣ δὴ φάσκε Ποσειδάωνι μιγῆναι
καί ῥἔτεκεν δύο παῖδε μινυνθαδίω δὲ γενέσθην
Ὦτόν τἀντίθεον τηλεκλειτόν τἘφιάλτην
οὓς δὴ μηκίστους θρέψε ζείδωρος ἄρουρα
καὶ πολὺ καλλίστους μετά γε κλυτὸν Ὠρίωνα
οἵ ῥα καὶ ἀθανάτοισιν ἀπειλήτην ἐν Ὀλύμπῳ
φυλόπιδα στήσειν πολυάϊκος πολέμοιο
Ὄσσαν ἐπ Οὐλύμπῳ μέμασαν θέμεν αὐτὰρ ἐπ Ὄσσῃ
Πήλιον εἰνοσίφυλλον ἵν οὐρανὸς ἀμβατὸς εἴη
καί νύ κεν ἐξετέλεσσαν εἰ ἥβης μέτρον ἵκοντο
ἀλλ ὄλεσεν Διὸς υἱός ὃν ἠΰκομος τέκε Λητώ
ἀμφοτέρω πρίν σφωϊν ὑπὸ κροτάφοισιν ἰούλους
ἀνθῆσαι πυκάσαι τε γένυς εὐανθέϊ λάχνῃ
κούρην Μίνωος ὀλοόφρονος ἥν ποτε Θησεὺς
ἐκ Κρήτης ἐς γουνὸν Ἀθηνάων ἱεράων
ἦγε μέν οὐδ ἀπόνητο πάρος δέ μιν Ἄρτεμις ἔκτα
Δίῃ ἐν ἀμφιρύτῃ Διονύσου μαρτυρίῃσι
ἣ χρυσὸν φίλου ἀνδρὸς ἐδέξατο τιμήεντα
πάσας δοὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐδ ὀνομήνω
ὅσσας ἡρώων ἀλόχους ἴδον ἠδὲ θύγατρας
πρὶν γάρ κεν καὶ νὺξ φθῖτ ἄμβροτος ἀλλὰ καὶ ὥρη
εὕδειν ἢ ἐπὶ νῆα θοὴν ἐλθόντ ἐς ἑταίρους
ἢ αὐτοῦ πομπὴ δὲ θεοῖς ὑμῖν τε μελήσει
Φαίηκες πῶς ὔμμιν ἀνὴρ ὅδε φαίνεται εἶναι
ξεῖνος δαὖτ ἐμός ἐστιν ἕκαστος δἔμμορε τιμῆς
τῶ μὴ ἐπειγόμενοι ἀποπέμπετε μηδὲ τὰ δῶρα
οὕτω χρηΐζοντι κολούετε πολλὰ γὰρ ὑμῖν
κτήματ ἐνὶ μεγάροισι θεῶν ἰότητι κέονται
τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε γέρων ἥρως Ἐχένηος
ὦ φίλοι οὐ μὰν ἧμιν ἀπὸ σκοποῦ οὐδ ἀπὸ δόξης
μυθεῖται βασίλεια περίφρων ἀλλὰ πίθεσθε
Ἀλκινόου δἐκ τοῦδ ἔχεται ἔργον τε ἔπος τε
ζωὸς Φαιήκεσσι φιληρέτμοισιν ἀνάσσω
ξεῖνος δὲ τλήτω μάλα περ νόστοιο χατίζων
ἔμπης οὖν ἐπιμεῖναι ἐς αὔριον εἰς ὅ κε πᾶσαν
δωτίνην τελέσω πομπὴ δἄνδρεσσι μελήσει
πᾶσι μάλιστα δἐμοί τοῦ γὰρ κράτος ἔστ ἐνὶ δήμῳ
εἴ με καὶ εἰς ἐνιαυτὸν ἀνώγοιτ αὐτόθι μίμνειν
πομπήν τὀτρύνοιτε καὶ ἀγλαὰ δῶρα διδοῖτε
καί κε τὸ βουλοίμην καί κεν πολὺ κέρδιον εἴη
πλειοτέρῃ σὺν χειρὶ φίλην ἐς πατρίδ ἱκέσθαι
καί καἰδοιότερος καὶ φίλτερος ἀνδράσιν εἴην
ὦ Ὀδυσεῦ τὸ μὲν οὔ τί σἐΐσκομεν εἰσορόωντες
ἠπεροπῆά τἔμεν καὶ ἐπίκλοπον οἷά τε πολλοὺς
βόσκει γαῖα μέλαινα πολυσπερέας ἀνθρώπους
ψεύδεά τἀρτύνοντας ὅθεν κέ τις οὐδὲ ἴδοιτο
σοὶ δἔπι μὲν μορφὴ ἐπέων ἔνι δὲ φρένες ἐσθλαί
μῦθον δὡς ὅτ ἀοιδὸς ἐπισταμένως κατέλεξας
πάντων Ἀργείων σέο ταὐτοῦ κήδεα λυγρά
εἴ τινας ἀντιθέων ἑτάρων ἴδες οἵ τοι ἅμ αὐτῷ
Ἴλιον εἰς ἅμ ἕποντο καὶ αὐτοῦ πότμον ἐπέσπον
νὺξ δἥδε μάλα μακρή ἀθέσφατος οὐδέ πω ὥρη
εὕδειν ἐν μεγάρῳ σὺ δέ μοι λέγε θέσκελα ἔργα
καί κεν ἐς ἠῶ δῖαν ἀνασχοίμην ὅτε μοι σὺ
τλαίης ἐν μεγάρῳ τὰ σὰ κήδεα μυθήσασθαι
ὥρη μὲν πολέων μύθων ὥρη δὲ καὶ ὕπνου
εἰ δἔτ ἀκουέμεναί γε λιλαίεαι οὐκ ἂν ἔπειτα
τούτων σοι φθονέοιμι καὶ οἰκτρότερ ἄλλ ἀγορεύειν
κήδε ἐμῶν ἑτάρων οἳ δὴ μετόπισθεν ὄλοντο
οἳ Τρώων μὲν ὑπεξέφυγον στονόεσσαν ἀϋτήν
ἐν νόστῳ δἀπόλοντο κακῆς ἰότητι γυναικός
αὐτὰρ ἐπεὶ ψυχὰς μὲν ἀπεσκέδασ ἄλλυδις ἄλλῃ
ἁγνὴ Περσεφόνεια γυναικῶν θηλυτεράων
ἦλθε δἐπὶ ψυχὴ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
ἔγνω δαἶψ ἐμὲ κεῖνος ἐπεὶ ἴδεν ὀφθαλμοῖσι
κλαῖε δὅ γε λιγέως θαλερὸν κατὰ δάκρυον εἴβων
πιτνὰς εἰς ἐμὲ χεῖρας ὀρέξασθαι μενεαίνων
ἀλλ οὐ γάρ οἱ ἔτ ἦν ἲς ἔμπεδος οὐδέ τι κῖκυς
οἵη περ πάρος ἔσκεν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι
ἦε σέ γἐν νήεσσι Ποσειδάων ἐδάμασσεν
ὄρσας ἀργαλέων ἀνέμων ἀμέγαρτον ἀϋτμήν
ἦέ σἀνάρσιοι ἄνδρες ἐδηλήσαντ ἐπὶ χέρσου
βοῦς περιταμνόμενον ἠδ οἰῶν πώεα καλά
ἠὲ περὶ πτόλιος μαχεούμενον ἠδὲ γυναικῶν
οὔτ ἐμέ γἐν νήεσσι Ποσειδάων ἐδάμασσεν
οὔτε μἀνάρσιοι ἄνδρες ἐδηλήσαντ ἐπὶ χέρσου
ἀλλά μοι Αἴγισθος τεύξας θάνατόν τε μόρον τε
ἔκτα σὺν οὐλομένῃ ἀλόχῳ οἶκόνδε καλέσσας
δειπνίσσας ὥς τίς τε κατέκτανε βοῦν ἐπὶ φάτνῃ
ὣς θάνον οἰκτίστῳ θανάτῳ περὶ δἄλλοι ἑταῖροι
νωλεμέως κτείνοντο σύες ὣς ἀργιόδοντες
οἵ ῥά τἐν ἀφνειοῦ ἀνδρὸς μέγα δυναμένοιο
ἢ γάμῳ ἢ ἐράνῳ ἢ εἰλαπίνῃ τεθαλυίῃ
μουνὰξ κτεινομένων καὶ ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ
ὡς ἀμφὶ κρητῆρα τραπέζας τε πληθούσας
κείμεθ ἐνὶ μεγάρῳ δάπεδον δἅπαν αἵματι θῦεν
οἰκτροτάτην δἤκουσα ὄπα Πριάμοιο θυγατρός
Κασσάνδρης τὴν κτεῖνε Κλυταιμνήστρη δολόμητις
ἀμφ ἐμοί αὐτὰρ ἐγὼ ποτὶ γαίῃ χεῖρας ἀείρων
βάλλον ἀποθνήσκων περὶ φασγάνῳ ἡ δὲ κυνῶπις
νοσφίσατ οὐδέ μοι ἔτλη ἰόντι περ εἰς Ἀΐδαο
χερσὶ κατ ὀφθαλμοὺς ἑλέειν σύν τε στόμ ἐρεῖσαι
ὣς οὐκ αἰνότερον καὶ κύντερον ἄλλο γυναικός
ἥ τις δὴ τοιαῦτα μετὰ φρεσὶν ἔργα βάληται
οἷον δὴ καὶ κείνη ἐμήσατο ἔργον ἀεικές
κουριδίῳ τεύξασα πόσει φόνον ἤτοι ἔφην γε
ἀσπάσιος παίδεσσιν ἰδὲ δμώεσσιν ἐμοῖσιν
οἴκαδ ἐλεύσεσθαι ἡ δἔξοχα λύγρ εἰδυῖα
οἷ τε κατ αἶσχος ἔχευε καὶ ἐσσομένῃσιν ὀπίσσω
ὢ πόποι ἦ μάλα δὴ γόνον Ἀτρέος εὐρύοπα Ζεὺς
ἐκπάγλως ἤχθηρε γυναικείας διὰ βουλὰς
ἐξ ἀρχῆς Ἑλένης μὲν ἀπωλόμεθ εἵνεκα πολλοί
σοὶ δὲ Κλυταιμνήστρη δόλον ἤρτυε τηλόθ ἐόντι
τῶ νῦν μή ποτε καὶ σὺ γυναικί περ ἤπιος εἶναι
μηδ οἱ μῦθον ἅπαντα πιφαυσκέμεν ὅν κἐῢ εἰδῇς
ἀλλὰ τὸ μὲν φάσθαι τὸ δὲ καὶ κεκρυμμένον εἶναι
ἀλλ οὐ σοί γὈδυσεῦ φόνος ἔσσεται ἔκ γε γυναικός
λίην γὰρ πινυτή τε καὶ εὖ φρεσὶ μήδεα οἶδε
ἦ μέν μιν νύμφην γε νέην κατελείπομεν ἡμεῖς
ἐρχόμενοι πόλεμόνδε πάϊς δέ οἱ ἦν ἐπὶ μαζῷ
νήπιος ὅς που νῦν γε μετ ἀνδρῶν ἵζει ἀριθμῷ
ὄλβιος ἦ γὰρ τόν γε πατὴρ φίλος ὄψεται ἐλθών
καὶ κεῖνος πατέρα προσπτύξεται ἣ θέμις ἐστίν
ἡ δἐμὴ οὐδέ περ υἷος ἐνιπλησθῆναι ἄκοιτις
ὀφθαλμοῖσιν ἔασε πάρος δέ με πέφνε καὶ αὐτόν
κρύβδην μηδ ἀναφανδά φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
εἴ που ἔτι ζώοντος ἀκούετε παιδὸς ἐμοῖο
ἤ που ἐν Ὀρχομενῷ ἢ ἐν Πύλῳ ἠμαθόεντι
ἤ που πὰρ Μενελάῳ ἐνὶ Σπάρτῃ εὐρείῃ
οὐ γάρ πω τέθνηκεν ἐπὶ χθονὶ δῖος Ὀρέστης
Ἀτρεΐδη τί με ταῦτα διείρεαι οὐδέ τι οἶδα
ζώει ὅ γἦ τέθνηκε κακὸν δἀνεμώλια βάζειν
ἕσταμεν ἀχνύμενοι θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντες
καὶ Πατροκλῆος καὶ  ἀμύμονοςς Ἀντιλόχοιο
ἔγνω δὲ ψυχή με ποδώκεος Αἰακίδαο
σχέτλιε τίπτ ἔτι μεῖζον ἐνὶ φρεσὶ μήσεαι ἔργον
πῶς ἔτλης Ἄϊδόσδε κατελθέμεν ἔνθα τε νεκροὶ
ἀφραδέες ναίουσι βροτῶν εἴδωλα καμόντων
ἦλθον Τειρεσίαο κατὰ χρέος εἴ τινα βουλὴν
εἴποι ὅπως Ἰθάκην ἐς παιπαλόεσσαν ἱκοίμην
γῆς ἐπέβην ἀλλ αἰὲν ἔχω κακά σεῖο δἈχιλλεῦ
οὔ τις ἀνὴρ προπάροιθε μακάρτατος οὔτ ἄρ ὀπίσσω
πρὶν μὲν γάρ σε ζωὸν ἐτίομεν ἶσα θεοῖσιν
Ἀργεῖοι νῦν αὖτε μέγα κρατέεις νεκύεσσιν
ἐνθάδ ἐών τῶ μή τι θανὼν ἀκαχίζευ Ἀχιλλεῦ
μὴ δή μοι θάνατόν γε παραύδα φαίδιμ Ὀδυσσεῦ
βουλοίμην κἐπάρουρος ἐὼν θητευέμεν ἄλλῳ
ἀνδρὶ παρ ἀκλήρῳ ᾧ μὴ βίοτος πολὺς εἴη
ἢ πᾶσι νεκύεσσι καταφθιμένοισιν ἀνάσσειν
ἀλλ ἄγε μοι τοῦ παιδὸς ἀγαυοῦ μῦθον ἐνίσπες
εἰπὲ δέ μοι Πηλῆος ἀμύμονος εἴ τι πέπυσσαι
ἢ ἔτ ἔχει τιμὴν πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσιν
ἦ μιν ἀτιμάζουσιν ἀν Ἑλλάδα τε Φθίην τε
οὕνεκά μιν κατὰ γῆρας ἔχει χεῖράς τε πόδας τε
οὐ γὰρ ἐγὼν ἐπαρωγὸς ὑπ αὐγὰς ἠελίοιο
πέφνον λαὸν ἄριστον ἀμύνων Ἀργείοισιν
εἰ τοιόσδ ἔλθοιμι μίνυνθά περ ἐς πατέρος δῶ
τῶ κέ τεῳ στύξαιμι μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους
οἳ κεῖνον βιόωνται ἐέργουσίν τἀπὸ τιμῆς
ἤτοι μὲν Πηλῆος ἀμύμονος οὔ τι πέπυσμαι
αὐτάρ τοι παιδός γε Νεοπτολέμοιο φίλοιο
πᾶσαν ἀληθείην μυθήσομαι ὥς με κελεύεις
αὐτὸς γάρ μιν ἐγὼ κοίλης ἐπὶ νηὸς ἐΐσης
ἤγαγον ἐκ Σκύρου μετ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς
ἤτοι ὅτ ἀμφὶ πόλιν Τροίην φραζοίμεθα βουλάς
αἰεὶ πρῶτος ἔβαζε καὶ οὐχ ἡμάρτανε μύθων
Νέστωρ δἀντίθεος καὶ ἐγὼ νικάσκομεν οἴω
αὐτὰρ ὅτ ἀμφὶ πόλιν Τροίην μαρνοίμεθ Ἀχαιοί
οὔ ποτ ἐνὶ πληθυῖ μένεν ἀνδρῶν οὐδ ἐν ὁμίλῳ
πολλοὺς δἄνδρας ἔπεφνεν ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι
πάντας δοὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐδ ὀνομήνω
ὅσσον λαὸν ἔπεφνεν ἀμύνων Ἀργείοισιν
ἀλλ οἷον τὸν Τηλεφίδην κατενήρατο χαλκῷ
ἥρω Εὐρύπυλον πολλοὶ δἀμφ αὐτὸν ἑταῖροι
Κήτειοι κτείνοντο γυναίων εἵνεκα δώρων
κεῖνον δὴ κάλλιστον ἴδον μετὰ Μέμνονα δῖον
αὐτὰρ ὅτ εἰς ἵππον κατεβαίνομεν ὃν κάμ Ἐπειός
Ἀργείων οἱ ἄριστοι ἐμοὶ δἐπὶ πάντ ἐτέταλτο
ἠμὲν ἀνακλῖναι πυκινὸν λόχον ἠδ ἐπιθεῖναι
ἔνθ ἄλλοι Δαναῶν ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
δάκρυά τὠμόργνυντο τρέμον θὑπὸ γυῖα ἑκάστου
κεῖνον δοὔ ποτε πάμπαν ἐγὼν ἴδον ὀφθαλμοῖσιν
οὔτ ὠχρήσαντα χρόα κάλλιμον οὔτε παρειῶν
δάκρυ ὀμορξάμενον ὁ δέ με μάλα πόλλ ἱκέτευεν
ἱππόθεν ἐξίμεναι ξίφεος δἐπεμαίετο κώπην
καὶ δόρυ χαλκοβαρές κακὰ δὲ Τρώεσσι μενοίνα
ἀλλ ὅτε δὴ Πριάμοιο πόλιν διεπέρσαμεν αἰπήν
μοῖραν καὶ γέρας ἐσθλὸν ἔχων ἐπὶ νηὸς ἔβαινεν
ἀσκηθής οὔτ ἂρ βεβλημένος ὀξέϊ χαλκῷ
οὔτ αὐτοσχεδίην οὐτασμένος οἷά τε πολλὰ
γίνεται ἐν πολέμῳ ἐπιμὶξ δέ τε μαίνεται Ἄρης
ὣς ἐφάμην ψυχὴ δὲ ποδώκεος Αἰακίδαο
φοίτα μακρὰ βιβῶσα κατ ἀσφοδελὸν λειμῶνα
γηθοσύνῃ ὅ οἱ υἱὸν ἔφην ἀριδείκετον εἶναι
αἱ δἄλλαι ψυχαὶ νεκύων κατατεθνηώτων
ἕστασαν ἀχνύμεναι εἴροντο δὲ κήδε ἑκάστη
οἴη δΑἴαντος ψυχὴ Τελαμωνιάδαο
νόσφιν ἀφειστήκει κεχολωμένη εἵνεκα νίκης
τήν μιν ἐγὼ νίκησα δικαζόμενος παρὰ νηυσὶ
τεύχεσιν ἀμφ Ἀχιλῆος ἔθηκε δὲ πότνια μήτηρ
παῖδες δὲ Τρώων δίκασαν καὶ Παλλὰς Ἀθήνη
ὡς δὴ μὴ ὄφελον νικᾶν τοιῷδ ἐπ ἀέθλῳ
τοίην γὰρ κεφαλὴν ἕνεκ αὐτῶν γαῖα κατέσχεν
Αἴανθ ὃς πέρι μὲν εἶδος πέρι δἔργα τέτυκτο
τὸν μὲν ἐγὼν ἐπέεσσι προσηύδων μειλιχίοισιν
Αἶαν παῖ Τελαμῶνος ἀμύμονος οὐκ ἄρ ἔμελλες
οὐλομένων τὰ δὲ πῆμα θεοὶ θέσαν Ἀργείοισι
τοῖος γάρ σφιν πύργος ἀπώλεο σεῖο δἈχαιοὶ
ἶσον Ἀχιλλῆος κεφαλῇ Πηληϊάδαο
ἀχνύμεθα φθιμένοιο διαμπερές οὐδέ τις ἄλλος
αἴτιος ἀλλὰ Ζεὺς Δαναῶν στρατὸν αἰχμητάων
ἐκπάγλως ἤχθηρε τεῒν δἐπὶ μοῖραν ἔθηκεν
ἀλλ ἄγε δεῦρο ἄναξ ἵν ἔπος καὶ μῦθον ἀκούσῃς
ἡμέτερον δάμασον δὲ μένος καὶ ἀγήνορα θυμόν
ὣς ἐφάμην ὁ δέ μοὐδὲν ἀμείβετο βῆ δὲ μετ ἄλλας
ψυχὰς εἰς Ἔρεβος νεκύων κατατεθνηώτων
ἔνθα χὅμως προσέφη κεχολωμένος ἤ κεν ἐγὼ τόν
ἀλλά μοι ἤθελε θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισι
τῶν ἄλλων ψυχὰς ἰδέειν κατατεθνηώτων
ἥμενον οἱ δέ μιν ἀμφὶ δίκας εἴροντο ἄνακτα
ἥμενοι ἑσταότες τε κατ εὐρυπυλὲς Ἄϊδος δῶ
τὸν δὲ μετ Ὠρίωνα πελώριον εἰσενόησα
θῆρας ὁμοῦ εἰλεῦντα κατ ἀσφοδελὸν λειμῶνα
τοὺς αὐτὸς κατέπεφνεν ἐν οἰοπόλοισιν ὄρεσσι
χερσὶν ἔχων ῥόπαλον παγχάλκεον αἰὲν ἀαγές
καὶ Τιτυὸν εἶδον Γαίης ἐρικυδέος υἱόν
κείμενον ἐν δαπέδῳ ὁ δἐπ ἐννέα κεῖτο πέλεθρα
γῦπε δέ μιν ἑκάτερθε παρημένω ἧπαρ ἔκειρον
δέρτρον ἔσω δύνοντες ὁ δοὐκ ἀπαμύνετο χερσί
Λητὼ γὰρ ἥλκησε Διὸς κυδρὴν παράκοιτιν
Πυθώδ ἐρχομένην διὰ καλλιχόρου Πανοπῆος
καὶ μὴν Τάνταλον εἰσεῖδον κρατέρ ἄλγε ἔχοντα
ἑσταότ ἐν λίμνῃ ἡ δὲ προσέπλαζε γενείῳ
στεῦτο δὲ διψάων πιέειν δοὐκ εἶχεν ἑλέσθαι
ὁσσάκι γὰρ κύψει ὁ γέρων πιέειν μενεαίνων
τοσσάχ ὕδωρ ἀπολέσκετ ἀναβροχέν ἀμφὶ δὲ ποσσὶ
γαῖα μέλαινα φάνεσκε καταζήνασκε δὲ δαίμων
δένδρεα δὑψιπέτηλα κατὰ κρῆθεν χέε καρπόν
τῶν ὁπότ ἰθύσει ὁ γέρων ἐπὶ χερσὶ μάσασθαι
τὰς δἄνεμος ῥίπτασκε ποτὶ νέφεα σκιόεντα
καὶ μὴν Σίσυφον εἰσεῖδον κρατέρ ἄλγε ἔχοντα
λᾶαν βαστάζοντα πελώριον ἀμφοτέρῃσιν
λᾶαν ἄνω ὤθεσκε ποτὶ λόφον ἀλλ ὅτε μέλλοι
ἄκρον ὑπερβαλέειν τότ ἀποστρέψασκε κραταιΐς
αὖτις ἔπειτα πέδονδε κυλίνδετο λᾶας ἀναιδής
αὐτὰρ ὅ γἂψ ὤσασκε τιταινόμενος κατὰ δἱδρὼς
ἔρρεεν ἐκ μελέων κονίη δἐκ κρατὸς ὀρώρει
τὸν δὲ μετ εἰσενόησα βίην Ἡρακληείην
εἴδωλον αὐτὸς δὲ μετ ἀθανάτοισι θεοῖσι
τέρπεται ἐν θαλίῃς καὶ ἔχει καλλίσφυρον Ἥβην
ἀμφὶ δέ μιν κλαγγὴ νεκύων ἦν οἰωνῶν ὥς
πάντοσ ἀτυζομένων ὁ δἐρεμνῇ νυκτὶ ἐοικώς
γυμνὸν τόξον ἔχων καὶ ἐπὶ νευρῆφιν ὀϊστόν
δεινὸν παπταίνων αἰεὶ βαλέοντι ἐοικώς
σμερδαλέος δέ οἱ ἀμφὶ περὶ στήθεσσιν ἀορτὴρ
χρύσεος ἦν τελαμών ἵνα θέσκελα ἔργα τέτυκτο
ἄρκτοι τἀγρότεροί τε σύες χαροποί τε λέοντες
ὑσμῖναί τε μάχαι τε φόνοι τἀνδροκτασίαι τε
μὴ τεχνησάμενος μηδ ἄλλο τι τεχνήσαιτο
ὃς κεῖνον τελαμῶνα ἑῇ ἐγκάτθετο τέχνῃ
ἆ δείλ ἦ τινὰ καὶ σὺ κακὸν μόρον ἡγηλάζεις
ὅν περ ἐγὼν ὀχέεσκον ὑπ αὐγὰς ἠελίοιο
Ζηνὸς μὲν πάϊς ἦα Κρονίονος αὐτὰρ ὀϊζὺν
εἶχον ἀπειρεσίην μάλα γὰρ πολὺ χείρονι φωτὶ
δεδμήμην ὁ δέ μοι χαλεποὺς ἐπετέλλετ ἀέθλους
καί ποτέ μἐνθάδ ἔπεμψε κύν ἄξοντ οὐ γὰρ ἔτ ἄλλον
φράζετο τοῦδέ τί μοι κρατερώτερον εἶναι ἄεθλον
τὸν μὲν ἐγὼν ἀνένεικα καὶ ἤγαγον ἐξ Ἀΐδαο
Ἑρμείας δέ μἔπεμπεν ἰδὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη
ὣς εἰπὼν ὁ μὲν αὖτις ἔβη δόμον Ἄϊδος εἴσω
αὐτὰρ ἐγὼν αὐτοῦ μένον ἔμπεδον εἴ τις ἔτ ἔλθοι
καί νύ κἔτι προτέρους ἴδον ἀνέρας οὓς ἔθελόν περ
Θησέα Πειρίθοόν τε θεῶν ἐρικυδέα τέκνα
ἀλλὰ πρὶν ἐπὶ ἔθνε ἀγείρετο μυρία νεκρῶν
ἠχῇ θεσπεσίῃ ἐμὲ δὲ χλωρὸν δέος ᾕρει
μή μοι Γοργείην κεφαλὴν δεινοῖο πελώρου
ἐξ Ἄϊδος πέμψειεν ἀγαυὴ Περσεφόνεια
αὐτίκ ἔπειτ ἐπὶ νῆα κιὼν ἐκέλευον ἑταίρους
τὴν δὲ κατ Ὠκεανὸν ποταμὸν φέρε κῦμα ῥόοιο
πρῶτα μὲν εἰρεσίη μετέπειτα δὲ κάλλιμος οὖρος
Δήμητρ ἠύκομον σεμνὴν θεόν ἄρχομ ἀείδειν
αὐτὴν ἠδὲ θύγατρα τανύσφυρον ἣν Ἀιδωνεὺς
ἥρπαξεν δῶκεν δὲ βαρύκτυπος εὐρύοπα Ζεύς
νόσφιν Δήμητρος χρυσαόρου ἀγλαοκάρπου
παίζουσαν κούρῃσι σὺν Ὠκεανοῦ βαθυκόλποις
ἄνθεά ταἰνυμένην ῥόδα καὶ κρόκον ἠδ ἴα καλὰ
λειμῶν ἂμ μαλακὸν καὶ ἀγαλλίδας ἠδ ὑάκινθον
νάρκισσόν θὃν φῦσε δόλον καλυκώπιδι κούρῃ
Γαῖα Διὸς βουλῇσι χαριζομένη Πολυδέκτῃ
θαυμαστὸν γανόωντα σέβας τό γε πᾶσιν ἰδέσθαι
ἀθανάτοις τε θεοῖς ἠδὲ θνητοῖς ἀνθρώποις
τοῦ καὶ ἀπὸ ῥίζης ἑκατὸν κάρα ἐξεπεφύκει
κὦζ ἥδιστ ὀδμή πᾶς τοὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθεν
γαῖά τε πᾶσ ἐγελάσσε καὶ ἁλμυρὸν οἶδμα θαλάσσης
ἣ δἄρα θαμβήσασ ὠρέξατο χερσὶν ἅμ ἄμφω
καλὸν ἄθυρμα λαβεῖν χάνε δὲ χθὼν εὐρυάγυια
Νύσιον ἂμ πεδίον τῇ ὄρουσεν ἄναξ Πολυδέγμων
ἵπποις ἀθανάτοισι Κρόνου πολυώνυμος υἱός
ἁρπάξας δἀέκουσαν ἐπὶ χρυσέοισιν ὄχοισιν
ἦγ ὀλοφυρομένην ἰάχησε δἄρ ὄρθια φωνῇ
κεκλομένη πατέρα Κρονίδην ὕπατον καὶ ἄριστον
οὐδέ τις ἀθανάτων οὐδὲ θνητῶν ἀνθρώπων
ἤκουσεν φωνῆς οὐδ ἀγλαόκαρποι ἐλαῖαι
εἰ μὴ Περσαίου θυγάτηρ ἀταλὰ φρονέουσα
Ἠέλιός τε ἄναξ Ὑπερίονος ἀγλαὸς υἱός
κούρης κεκλομένης πατέρα Κρονίδην ὃ δὲ νόσφιν
ἧστο θεῶν ἀπάνευθε πολυλλίστῳ ἐνὶ νηῷ
δέγμενος ἱερὰ καλὰ παρὰ θνητῶν ἀνθρώπων
τὴν δἀεκαζομένην ἦγεν Διὸς ἐννεσίῃσι
πατροκασίγνητος Πολυσημάντωρ Πολυδέγμων
ὄφρα μὲν οὖν γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἀστερόεντα
λεῦσσε θεὰ καὶ πόντον ἀγάρροον ἰχθυόεντα
αὐγάς τἠελίου ἔτι δἤλπετο μητέρα κεδνὴν
ὄψεσθαι καὶ φῦλα θεῶν αἰειγενετάων
τόφρα οἱ ἐλπὶς ἔθελγε μέγαν νόον ἀχνυμένης περ
φωνῇ ὑπ ἀθανάτῃ τῆς δἔκλυε πότνια μήτηρ
ὀξὺ δέ μιν κραδίην ἄχος ἔλλαβεν ἀμφὶ δὲ χαίταις
ἀμβροσίαις κρήδεμνα δαΐζετο χερσὶ φίλῃσι
κυάνεον δὲ κάλυμμα κατ ἀμφοτέρων βάλετ ὤμων
σεύατο δὥστ οἰωνός ἐπὶ τραφερήν τε καὶ ὑγρὴν
μαιομένη τῇ δοὔτις ἐτήτυμα μυθήσασθαι
οὔτ οἰωνῶν τις τῇ ἐτήτυμος ἄγγελος ἦλθεν
ἐννῆμαρ μὲν ἔπειτα κατὰ χθόνα πότνια Δηὼ
στρωφᾶτ αἰθομένας δαΐδας μετὰ χερσὶν ἔχουσα
οὐδέ ποτ ἀμβροσίης καὶ νέκταρος ἡδυπότοιο
πάσσατ ἀκηχεμένη οὐδὲ χρόα βάλλετο λουτροῖς
ἀλλ ὅτε δὴ δεκάτη οἱ ἐπήλυθε φαινολὶς ἠώς
ἤντετό οἱ Ἑκάτη σέλας ἐν χείρεσσιν ἔχουσα
καί ῥά οἱ ἀγγελέουσα ἔπος φάτο φώνησέν τε
πότνια Δημήτηρ ὡρηφόρε ἀγλαόδωρε
ἥρπασε Περσεφόνην καὶ σὸν φίλον ἤκαχε θυμόν
φωνῆς γὰρ ἤκουσ ἀτὰρ οὐκ ἴδον ὀφθαλμοῖσιν
ὅστις ἔην σοὶ δὦκα λέγω νημερτέα πάντα
ὣς ἄρ ἔφη Ἑκάτη τὴν δοὐκ ἠμείβετο μύθῳ
Ῥείης ἠυκόμου θυγάτηρ ἀλλ ὦκα σὺν αὐτῇ
Ἠέλιον δἵκοντο θεῶν σκοπὸν ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν
στὰν δἵππων προπάροιθε καὶ εἴρετο δῖα θεάων
ἠέλι αἴδεσσαί με θεὰν σύ περ εἴ ποτε δή σευ
ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ κραδίην καὶ θυμὸν ἴηνα
κούρην τὴν ἔτεκον γλυκερὸν θάλος εἴδεϊ κυδρήν
τῆς ἀδινὴν ὄπ ἄκουσα δι αἰθέρος ἀτρυγέτοιο
ὥστε βιαζομένης ἀτὰρ οὐκ ἴδον ὀφθαλμοῖσιν
ἀλλά σὺ γὰρ δὴ πᾶσαν ἐπὶ χθόνα καὶ κατὰ πόντον
αἰθέρος ἐκ δίης καταδέρκεαι ἀκτίνεσσι
ὅστις νόσφιν ἐμεῖο λαβὼν ἀέκουσαν ἀνάγκῃ
ὣς φάτο τὴν δὙπεριονίδης ἠμείβετο μύθῳ
Ῥείης ἠυκόμου θύγατερ Δήμητερ ἄνασσα
εἰδήσεις δὴ γὰρ μέγα σἅζομαι ἠδ ἐλεαίρω
ἀχνυμένην περὶ παιδὶ τανυσφύρῳ οὐδέ τις ἄλλος
αἴτιος ἀθανάτων εἰ μὴ νεφεληγερέτα Ζεύς
ὅς μιν ἔδωκ Ἀίδῃ θαλερὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν
αὐτοκασιγνήτῳ ὃ δὑπὸ ζόφον ἠερόεντα
ἀλλά θεά κατάπαυε μέγαν γόον οὐδέ τί σε χρὴ
μὰψ αὔτως ἄπλητον ἔχειν χόλον οὔ τοι ἀεικὴς
γαμβρὸς ἐν ἀθανάτοις Πολυσημάντωρ Ἀιδωνεύς
αὐτοκασίγνητος καὶ ὁμόσπορος ἀμφὶ δὲ τιμὴν
ἔλλαχεν ὡς τὰ πρῶτα διάτριχα δασμὸς ἐτύχθη
τοῖς μεταναιετάειν τῶν ἔλλαχε κοίρανος εἶναι
ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐκέκλετο τοὶ δὑπ ὀμοκλῆς
ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα τανύπτεροι ὥστ οἰωνοί
Τὴν δἄχος αἰνότερον καὶ κύντερον ἵκετο θυμόν
χωσαμένη δὴ ἔπειτα κελαινεφέι Κρονίωνι
νοσφισθεῖσα θεῶν ἀγορὴν καὶ μακρὸν Ὄλυμπον
ᾤχετ ἐπ ἀνθρώπων πόλιας καὶ πίονα ἔργα
εἶδος ἀμαλδύνουσα πολὺν χρόνον οὐδέ τις ἀνδρῶν
εἰσορόων γίγνωσκε βαθυζώνων τε γυναικῶν
πρίν γὅτε δὴ Κελεοῖο δαΐφρονος ἵκετο δῶμα
ὃς τότ Ἐλευσῖνος θυοέσσης κοίρανος ἦεν
ἕζετο δἐγγὺς ὁδοῖο φίλον τετιημένη ἦτορ
Παρθενίῳ φρέατι ὅθεν ὑδρεύοντο πολῖται
ἐν σκιῇ αὐτὰρ ὕπερθε πεφύκει θάμνος ἐλαίης
γρηὶ παλαιγενέι ἐναλίγκιος ἥτε τόκοιο
εἴργηται δώρων τε φιλοστεφάνου Ἀφροδίτης
οἷαί τε τροφοί εἰσι θεμιστοπόλων βασιλήων
παίδων καὶ ταμίαι κατὰ δώματα ἠχήεντα
τὴν δὲ ἴδον Κελεοῖο Ἐλευσινίδαο θύγατρες
ἐρχόμεναι μεθ ὕδωρ εὐήρυτον ὄφρα φέροιεν
κάλπισι χαλκείῃσι φίλα πρὸς δώματα πατρός
Καλλιδίκη καὶ Κλεισιδίκη Δημώ τἐρόεσσα
Καλλιθόη θἣ τῶν προγενεστάτη ἦεν ἁπασῶν
οὐδ ἔγνον χαλεποὶ δὲ θεοὶ θνητοῖσιν ὁρᾶσθαι
ἀγχοῦ δἱστάμεναι ἔπεα πτερόεντα προσηύδων
τίς πόθεν ἐσσί γρῆυ παλαιγενέων ἀνθρώπων
τίπτε δὲ νόσφι πόληος ἀπέστιχες οὐδὲ δόμοισι
πίλνασαι ἔνθα γυναῖκες ἀνὰ μέγαρα σκιόεντα
τηλίκαι ὡς σύ περ ὧδε καὶ ὁπλότεραι γεγάασιν
αἵ κέ σε φίλωνται ἠμὲν ἔπει ἠδὲ καὶ ἔργῳ
ὣς ἔφαν ἣ δἐπέεσσιν ἀμείβετο πότνα θεάων
τέκνα φίλ αἵ τινές ἐστε γυναικῶν θηλυτεράων
χαίρετ ἐγὼ δὑμῖν μυθήσομαι οὔ τοι ἀεικὲς
ὑμῖν εἰρομένῃσιν ἀληθέα μυθήσασθαι
Δωσὼ ἐμοί γὄνομ ἐστί τὸ γὰρ θέτο πότνια μήτηρ
νῦν αὖτε Κρήτηθεν ἐπ εὐρέα νῶτα θαλάσσης
ἤλυθον οὐκ ἐθέλουσα βίῃ δἀέκουσαν ἀνάγκῃ
νηὶ θοῇ Θόρικόνδε κατέσχεθον ἔνθα γυναῖκες
ἠπείρου ἐπέβησαν ἀολλέες ἠδὲ καὶ αὐτοί
δεῖπνόν ἐπηρτύνοντο παρὰ πρυμνήσια νηός
ἀλλ ἐμοὶ οὐ δόρποιο μελίφρονος ἤρατο θυμός
λάθρη δὁρμηθεῖσα δι ἠπείροιο μελαίνης
φεύγου ὑπερφιάλους σημάντορας ὄφρα κε μή με
ἀπριάτην περάσαντες ἐμῆς ἀποναίατο τιμῆς
οὕτω δεῦρ ἱκόμην ἀλαλημένη οὐδέ τι οἶδα
ἥ τις δὴ γαῖ ἐστι καὶ οἵ τινες ἐγγεγάασιν
ἀλλ ὑμῖν μὲν πάντες Ὀλύμπια δώματ ἔχοντες
δοῖεν κουριδίους ἄνδρας καὶ τέκνα τεκέσθαι
προφρονέως φίλα τέκνα τέων πρὸς δώμαθ ἵκωμαι
ἀνέρος ἠδὲ γυναικός ἵνα σφίσιν ἐργάζωμαι
πρόφρων οἷα γυναικὸς ἀφήλικος ἔργα τέτυκται
καὶ κεν παῖδα νεογνὸν ἐν ἀγκοίνῃσιν ἔχουσα
καλὰ τιθηνοίμην καὶ δώματα τηρήσαιμι
καί κε λέχος στορέσαιμι μυχῷ θαλάμων εὐπήκτων
δεσπόσυνον καί κἔργα διδασκήσαιμι γυναῖκας
φῆ ῥα θεά τὴν δαὐτίκ ἀμείβετο παρθένος ἀδμής
Καλλιδίκη Κελεοῖο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστη
μαῖα θεῶν μὲν δῶρα καὶ ἀχνύμενοί περ ἀνάγκῃ
τέτλαμεν ἄνθρωποι δὴ γὰρ πολὺ φέρτεροί εἰσι
ταῦτα δέ τοι σαφέως ὑποθήσομαι ἠδ ὀνομήνω
ἀνέρας οἷσιν ἔπεστι μέγα κράτος ἐνθάδε τιμῆς
δήμου τε προὔχουσιν ἰδὲ κρήδεμνα πόληος
εἰρύαται βουλῇσι καὶ ἰθείῃσι δίκῃσιν
ἠμὲν Τριπτολέμου πυκιμήδεος ἠδὲ Διόκλου
ἠδὲ Πολυξείνου καὶ ἀμύμονος Εὐμόλποιο
καὶ Δολίχου καὶ πατρὸς ἀγήνορος ἡμετέροιο
τῶν πάντων ἄλοχοι κατὰ δώματα πορσαίνουσι
τάων οὐκ ἄν τίς σε κατὰ πρώτιστον ὀπωπὴν
εἶδος ἀτιμήσασα δόμων ἀπονοσφίσσειεν
ἀλλά σε δέξονται δὴ γὰρ θεοείκελός ἐσσι
εἰ δἐθέλεις ἐπίμεινον ἵνα πρὸς δώματα πατρὸς
ἔλθωμεν καὶ μητρὶ βαθυζώνῳ Μετανείρῃ
εἴπωμεν τάδε πάντα διαμπερές αἴ κέ σἀνώγῃ
ἡμέτερόνδ ἰέναι μηδ ἄλλων δώματ ἐρευνᾶν
τηλύγετος δέ οἱ υἱὸς ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ
ὀψίγονος τρέφεται πολυεύχετος ἀσπάσιός τε
εἰ τόν γἐκθρέψαιο καὶ ἥβης μέτρον ἵκοιτο
ζηλώσαι τόσα κέν τοι ἀπὸ θρεπτήρια δοίη
ὣς ἔφαθ ἣ δἐπένευσε καρήατι ταὶ δὲ φαεινὰ
πλησάμεναι ὕδατος φέρον ἄγγεα κυδιάουσαι
ῥίμφα δὲ πατρὸς ἵκοντο μέγαν δόμον ὦκα δὲ μητρὶ
ἔννεπον ὡς εἶδόν τε καὶ ἔκλυον ἣ δὲ μάλ ὦκα
ἐλθούσας ἐκέλευε καλεῖν ἐπ ἀπείρονι μισθῷ
αἳ δὥστ ἢ ἔλαφοι ἢ πόρτιες εἴαρος ὥρῃ
ἅλλοντ ἂν λειμῶνα κορεσσάμεναι φρένα φορβῇ
ὣς αἳ ἐπισχόμεναι ἑανῶν πτύχας ἱμεροέντων
ὤμοις ἀίσσοντο κροκηίῳ ἄνθει ὁμοῖαι
τέτμον δἐγγὺς ὁδοῦ κυδρὴν θεόν ἔνθα πάρος περ
κάλλιπον αὐτὰρ ἔπειτα φίλου πρὸς δώματα πατρὸς
ἡγεῦνθ ἣ δἄρ ὄπισθε φίλον τετιημένη ἦτορ
στεῖχε κατὰ κρῆθεν κεκαλυμμένη ἀμφὶ δὲ πέπλος
κυάνεος ῥαδινοῖσι θεᾶς ἐλελίζετο ποσσίν
αἶψα δὲ δώμαθ ἵκοντο διοτρεφέος Κελεοῖο
βὰν δὲ δι αἰθούσης ἔνθα σφίσι πότνια μήτηρ
ἧστο παρὰ σταθμὸν τέγεος πύκα ποιητοῖο
παῖδ ὑπὸ κόλπῳ ἔχουσα νέον θάλος αἳ δὲ πὰρ αὐτὴν
ἔδραμον ἣ δἄρ ἐπ οὐδὸν ἔβη ποσὶ καὶ ῥα μελάθρου
κῦρε κάρη πλῆσεν δὲ θύρας σέλαος θείοιο
εἶξε δέ οἱ κλισμοῖο καὶ ἑδριάασθαι ἄνωγεν
ἀλλ οὐ Δημήτηρ ὡρηφόρος ἀγλαόδωρος
ἤθελεν ἑδριάασθαι ἐπὶ κλισμοῖο φαεινοῦ
ἀλλ ἀκέουσ ἀνέμιμνε κατ ὄμματα καλὰ βαλοῦσα
πρίν γὅτε δή οἱ ἔθηκεν Ἰάμβη κέδν εἰδυῖα
πηκτὸν ἕδος καθύπερθε δἐπ ἀργύφεον βάλε κῶας
ἔνθα καθεζομένη προκατέσχετο χερσὶ καλύπτρην
δηρὸν δἄφθογγος τετιημένη ἧστ ἐπὶ δίφρου
οὐδέ τιν οὔτ ἔπεϊ προσπτύσσετο οὔτε τι ἔργῳ
ἀλλ ἀγέλαστος ἄπαστος ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος
ἧστο πόθῳ μινύθουσα βαθυζώνοιο θυγατρός
πρίν γὅτε δὴ χλεύῃς μιν Ἰάμβη κέδν εἰδυῖα
πολλὰ παρασκώπτουσ ἐτρέψατο πότνιαν ἁγνήν
μειδῆσαι γελάσαι τε καὶ ἵλαον σχεῖν θυμόν
ἣ δή οἱ καὶ ἔπειτα μεθύστερον εὔαδεν ὀργαῖς
τῇ δὲ δέπας Μετάνειρα δίδου μελιηδέος οἴνου
πλήσασ ἣ δἀνένευσ οὐ γὰρ θεμιτόν οἱ ἔφασκε
πίνειν οἶνον ἐρυθρόν ἄνωγε δἄρ ἄλφι καὶ ὕδωρ
δοῦναι μίξασαν πιέμεν γλήχωνι τερείνῃ
δεξαμένη δὁσίης ἕνεκεν πολυπότνια Δηώ
χαῖρε γύναι ἐπεὶ οὔ σε κακῶν ἄπ ἔολπα τοκήων
ἔμμεναι ἀλλ ἀγαθῶν ἐπί τοι πρέπει ὄμμασιν αἰδὼς
καὶ χάρις ὡς εἴ πέρ τε θεμιστοπόλων βασιλήων
ἀλλὰ θεῶν μὲν δῶρα καὶ ἀχνύμενοί περ ἀνάγκῃ
τέτλαμεν ἄνθρωποι ἐπὶ γὰρ ζυγὸς αὐχένι κεῖται
νῦν δἐπεὶ ἵκεο δεῦρο παρέσσεται ὅσσα τἐμοί περ
παῖδα δέ μοι τρέφε τόνδε τὸν ὀψίγονον καὶ ἄελπτον
ὤπασαν ἀθάνατοι πολυάρητος δέ μοί ἐστιν
εἰ τόν γε θρέψαιο καὶ ἥβης μέτρον ἵκοιτο
ζηλώσαι τόσα κέν τοι ἀπὸ θρεπτήρια δοίην
τὴν δαὖτε προσέειπεν ἐυστέφανος Δημήτηρ
καὶ σύ γύναι μάλα χαῖρε θεοὶ δέ τοι ἐσθλὰ πόροιεν
παῖδα δέ τοι πρόφρων ὑποδέξομαι ὥς με κελεύεις
θρέψω κοὔ μιν ἔολπα κακοφραδίῃσι τιθήνης
οὔτ ἄρ ἐπηλυσίη δηλήσεται οὔθ ὑποτάμνον
οἶδα γὰρ ἀντίτομον μέγα φέρτερον ὑλοτόμοιο
οἶδα δἐπηλυσίης πολυπήμονος ἐσθλὸν ἐρυσμόν
ὣς ἄρα φωνήσασα θυώδεϊ δέξατο κόλπῳ
χείρεσσ ἀθανάτῃσι γεγήθει δὲ φρένα μήτηρ
ὣς ἣ μὲν Κελεοῖο δαΐφρονος ἀγλαὸν υἱὸν
Δημοφόωνθ ὃν ἔτικτεν ἐύζωνος Μετάνειρα
ἔτρεφεν ἐν μεγάροις ὃ δἀέξετο δαίμονι ἶσος
χρίεσκ ἀμβροσίῃ ὡσεὶ θεοῦ ἐκγεγαῶτα
ἡδὺ καταπνείουσα καὶ ἐν κόλποισιν ἔχουσα
νύκτας δὲ κρύπτεσκε πυρὸς μένει ἠύτε δαλὸν
λάθρα φίλων γονέων τοῖς δὲ μέγα θαῦμ ἐτέτυκτο
ὡς προθαλὴς τελέθεσκε θεοῖσι γὰρ ἄντα ἐῴκει
καί κέν μιν ποίησεν ἀγήρων τἀθάνατόν τε
εἰ μὴ ἄρ ἀφραδίῃσιν ἐύζωνος Μετάνειρα
νύκτ ἐπιτηρήσασα θυώδεος ἐκ θαλάμοιο
σκέψατο κώκυσεν δὲ καὶ ἄμφω πλήξατο μηρὼ
δείσασ ᾧ περὶ παιδὶ καὶ ἀάσθη μέγα θυμῷ
τέκνον Δημοφόων ξείνη σε πυρὶ ἔνι πολλῷ
κρύπτει ἐμοὶ δὲ γόον καὶ κήδεα λυγρὰ τίθησιν
τῇ δὲ χολωσαμένη καλλιστέφανος Δημήτηρ
παῖδα φίλον τὸν ἄελπτον ἐνὶ μεγάροισιν ἔτικτε
χείρεσσ ἀθανάτῃσιν ἀπὸ ἕθεν ἧκε πέδονδε
ἐξανελοῦσα πυρός θυμῷ κοτέσασα μάλ αἰνῶς
καί ῥἄμυδις προσέειπεν ἐύζωνον Μετάνειραν
αἶσαν ἐπερχομένου προγνώμεναι οὔτε κακοῖο
καὶ σὺ γὰρ ἀφραδίῃσι τεῇς νήκεστον ἀάσθης
ἀθάνατόν κέν τοι καὶ ἀγήραον ἤματα πάντα
παῖδα φίλον ποίησα καὶ ἄφθιτον ὤπασα τιμήν
νῦν δοὐκ ἔσθ ὥς κεν θάνατον καὶ κῆρας ἀλύξαι
τιμὴ δἄφθιτος αἰὲν ἐπέσσεται οὕνεκα γούνων
ἡμετέρων ἐπέβη καὶ ἐν ἀγκοίνῃσιν ἴαυσεν
ὥρῃσιν δἄρα τῷ γε περιπλομένων ἐνιαυτῶν
παῖδες Ἐλευσινίων πόλεμον καὶ φύλοπιν αἰνὴν
αἰὲν ἐν ἀλλήλοισιν συνάξουσ ἤματα πάντα
εἰμὶ δὲ Δημήτηρ τιμάοχος ἥτε μέγιστον
ἀθανάτοις θνητοῖς τὄνεαρ καὶ χάρμα τέτυκται
ἀλλ ἄγε μοι νηόν τε μέγαν καὶ βωμὸν ὑπ αὐτῷ
τευχόντων πᾶς δῆμος ὑπαὶ πόλιν αἰπύ τε τεῖχος
Καλλιχόρου καθύπερθεν ἐπὶ προὔχοντι κολωνῷ
ὄργια δαὐτὴ ἐγὼν ὑποθήσομαι ὡς ἂν ἔπειτα
εὐαγέως ἔρδοντες ἐμὸν νόον ἱλάσκοισθε
ὣς εἰποῦσα θεὰ μέγεθος καὶ εἶδος ἄμειψε
γῆρας ἀπωσαμένη περί τἀμφί τε κάλλος ἄητο
ὀδμὴ δἱμερόεσσα θυηέντων ἀπὸ πέπλων
σκίδνατο τῆλε δὲ φέγγος ἀπὸ χροὸς ἀθανάτοιο
λάμπε θεᾶς ξανθαὶ δὲ κόμαι κατενήνοθεν ὤμους
αὐγῆς δἐπλήσθη πυκινὸς δόμος ἀστεροπῆς ὥς
βῆ δὲ διὲκ μεγάρων τῆς δαὐτίκα γούνατ ἔλυντο
δηρὸν δἄφθογγος γένετο χρόνον οὐδέ τι παιδὸς
μνήσατο τηλυγέτοιο ἀπὸ δαπέδου ἀνελέσθαι
τοῦ δὲ κασίγνηται φωνὴν ἐσάκουσαν ἐλεινήν
κὰδ δἄρ ἀπ εὐστρώτων λεχέων θόρον ἣ μὲν ἔπειτα
παῖδ ἀνὰ χερσὶν ἑλοῦσα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ
ἣ δἄρα πῦρ ἀνέκαι ἣ δἔσσυτο πόσσ ἁπαλοῖσι
μητέρ ἀναστήσουσα θυώδεος ἐκ θαλάμοιο
ἀγρόμεναι δέ μιν ἀμφὶς ἐλούεον ἀσπαίροντα
ἀμφαγαπαζόμεναι τοῦ δοὐ μειλίσσετο θυμός
χειρότεραι γὰρ δή μιν ἔχον τροφοὶ ἠδὲ τιθῆναι
αἳ μὲν παννύχιαι κυδρὴν θεὸν ἱλάσκοντο
δείματι παλλόμεναι ἅμα δἠοῖ φαινομένηφιν
εὐρυβίῃ Κελεῷ νημερτέα μυθήσαντο
ὡς ἐπέτελλε θεά καλλιστέφανος Δημήτηρ
αὐτὰρ ὅ γεἰς ἀγορὴν καλέσας πολυπείρονα λαὸν
ἤνωγ ἠυκόμῳ Δημήτερι πίονα νηὸν
ποιῆσαι καὶ βωμὸν ἐπὶ προὔχοντι κολωνῷ
οἳ δὲ μάλ αἶψ ἐπίθοντο καὶ ἔκλυον αὐδήσαντος
τεῦχον δὡς ἐπέτελλ ὃ δἀέξετο δαίμονι ἶσος
αὐτὰρ ἐπεὶ τέλεσαν καὶ ἐρώησαν καμάτοιο
βάν ῥἴμεν οἴκαδ ἕκαστος ἀτὰρ ξανθὴ Δημήτηρ
ἔνθα καθεζομένη μακάρων ἀπὸ νόσφιν ἁπάντων
μίμνε πόθῳ μινύθουσα βαθυζώνοιο θυγατρός
αἰνότατον δἐνιαυτὸν ἐπὶ χθόνα πουλυβότειραν
ποίησ ἀνθρώποις καὶ κύντατον οὐδέ τι γαῖα
σπέρμ ἀνίει κρύπτεν γὰρ ἐυστέφανος Δημήτηρ
πολλὰ δὲ καμπύλ ἄροτρα μάτην βόες εἷλκον ἀρούραις
πολλὸν δὲ κρῖ λευκὸν ἐτώσιον ἔμπεσε γαίῃ
καί νύ κε πάμπαν ὄλεσσε γένος μερόπων ἀνθρώπων
λιμοῦ ὑπ ἀργαλέης γεράων τἐρικυδέα τιμὴν
καὶ θυσιῶν ἤμερσεν Ὀλύμπια δώματ ἔχοντας
εἰ μὴ Ζεὺς ἐνόησεν ἑῷ τἐφράσσατο θυμῷ
Ἶριν δὲ πρῶτον χρυσόπτερον ὦρσε καλέσσαι
Δήμητρ ἠύκομον πολυήρατον εἶδος ἔχουσαν
ὣς ἔφαθ ἣ δὲ Ζηνὶ κελαινεφέι Κρονίωνι
πείθετο καὶ τὸ μεσηγὺ διέδραμεν ὦκα πόδεσσιν
ἵκετο δὲ πτολίεθρον Ἐλευσῖνος θυοέσσης
εὗρεν δἐν νηῷ Δημήτερα κυανόπεπλον
Δήμητερ καλέει σε πατὴρ Ζεὺς ἄφθιτα εἰδὼς
ἐλθέμεναι μετὰ φῦλα θεῶν αἰειγενετάων
ἄλλ ἴθι μηδ ἀτέλεστον ἐμὸν ἔπος ἐκ Διὸς ἔστω
ὣς φάτο λισσομένη τῇ δοὐκ ἐπεπείθετο θυμός
πάντας ἐπιπροΐαλλεν ἀμοιβηδὶς δὲ κιόντες
κίκλησκον καὶ πολλὰ δίδον περικαλλέα δῶρα
τιμάς θἅς κἐθέλοιτο μετ ἀθανάτοισιν ἑλέσθαι
ἀλλ οὔτις πεῖσαι δύνατο φρένας οὐδὲ νόημα
θυμῷ χωομένης στερεῶς δἠναίνετο μύθους
οὐ μὲν γάρ ποτ ἔφασκε θυώδεος Οὐλύμποιο
πρίν γἐπιβήσεσθαι οὐ πρὶν γῆς καρπὸν ἀνήσειν
πρὶν ἴδοι ὀφθαλμοῖσιν ἑὴν εὐώπιδα κούρην
αὐτὰρ ἐπεὶ τό γἄκουσε βαρύκτυπος εὐρύοπα Ζεύς
εἰς Ἔρεβος πέμψε χρυσόρραπιν Ἀργειφόντην
ὄφρ Ἀίδην μαλακοῖσι παραιφάμενος ἐπέεσσιν
ἁγνὴν Περσεφόνειαν ὑπὸ ζόφου ἠερόεντος
ἐς φάος ἐξαγάγοι μετὰ δαίμονας ὄφρα ἑ μήτηρ