Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
ἀμφ Ἄρεος φιλότητος ἐϋστεφάνου τἈφροδίτης
ὡς τὰ πρῶτ ἐμίγησαν ἐν Ἡφαίστοιο δόμοισι
λάθρῃ πολλὰ δἔδωκε λέχος δᾔσχυνε καὶ εὐνὴν
Ἡφαίστοιο ἄνακτος ἄφαρ δέ οἱ ἄγγελος ἦλθεν
Ἥλιος ὅ σφἐνόησε μιγαζομένους φιλότητι
Ἥφαιστος δὡς οὖν θυμαλγέα μῦθον ἄκουσε
ἐν δἔθετ ἀκμοθέτῳ μέγαν ἄκμονα κόπτε δὲ δεσμοὺς
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῦξε δόλον κεχολωμένος Ἄρει
βῆ ῥἴμεν ἐς θάλαμον ὅθι οἱ φίλα δέμνια κεῖτο
ἀμφὶ δἄρ ἑρμῖσιν χέε δέσματα κύκλῳ ἁπάντῃ
πολλὰ δὲ καὶ καθύπερθε μελαθρόφιν ἐξεκέχυντο
ἠΰτ ἀράχνια λεπτά τά γοὔ κέ τις οὐδὲ ἴδοιτο
οὐδὲ θεῶν μακάρων πέρι γὰρ δολόεντα τέτυκτο
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα δόλον περὶ δέμνια χεῦεν
εἴσατ ἴμεν ἐς Λῆμνον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον
οὐδ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε χρυσήνιος Ἄρης
ὡς ἴδεν Ἥφαιστον κλυτοτέχνην νόσφι κιόντα
βῆ δἴμεναι πρὸς δῶμα περικλυτοῦ Ἡφαίστοιο
ἰσχανόων φιλότητος ἐϋστεφάνου Κυθερείης
ἡ δὲ νέον παρὰ πατρὸς ἐρισθενέος Κρονίωνος
ἐρχομένη κατ ἄρ ἕζεθ ὁ δεἴσω δώματος ᾔει
δεῦρο φίλη λέκτρονδε τραπείομεν εὐνηθέντε
οὐ γὰρ ἔθ Ἥφαιστος μεταδήμιος ἀλλά που ἤδη
οἴχεται ἐς Λῆμνον μετὰ Σίντιας ἀγριοφώνους
ὣς φάτο τῇ δἀσπαστὸν ἐείσατο κοιμηθῆναι
τὼ δἐς δέμνια βάντε κατέδραθον ἀμφὶ δὲ δεσμοὶ
οὐδέ τι κινῆσαι μελέων ἦν οὐδ ἀναεῖραι
καὶ τότε δὴ γίνωσκον ὅτ οὐκέτι φυκτὰ πέλοντο
ἀγχίμολον δέ σφἦλθε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις
αὖτις ὑποστρέψας πρὶν Λήμνου γαῖαν ἱκέσθαι
Ἠέλιος γάρ οἱ σκοπιὴν ἔχεν εἶπέ τε μῦθον
βῆ δἴμεναι πρὸς δῶμα φίλον τετιημένος ἦτορ
ἔστη δἐν προθύροισι χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει
σμερδαλέον δἐβόησε γέγωνέ τε πᾶσι θεοῖσι
δεῦθ ἵνα ἔργα γελαστὰ καὶ οὐκ ἐπιεικτὰ ἴδησθε
ὡς ἐμὲ χωλὸν ἐόντα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη
αἰὲν ἀτιμάζει φιλέει δἀΐδηλον Ἄρηα
οὕνεχ ὁ μὲν καλός τε καὶ ἀρτίπος αὐτὰρ ἔγωγε
ἠπεδανὸς γενόμην ἀτὰρ οὔ τί μοι αἴτιος ἄλλος
ἀλλὰ τοκῆε δύω τὼ μὴ γείνασθαι ὄφελλον
ἀλλ ὄψεσθ ἵνα τώ γε καθεύδετον ἐν φιλότητι
εἰς ἐμὰ δέμνια βάντες ἐγὼ δὁρόων ἀκάχημαι
καὶ μάλα περ φιλέοντε τάχ οὐκ ἐθελήσετον ἄμφω
εἰς ὅ κέ μοι μάλα πάντα πατὴρ ἀποδῷσιν ἔεδνα
ὅσσα οἱ ἐγγυάλιξα κυνώπιδος εἵνεκα κούρης
οὕνεκά οἱ καλὴ θυγάτηρ ἀτὰρ οὐκ ἐχέθυμος
ὣς ἔφαθ οἱ δἀγέροντο θεοὶ ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ
ἦλθε Ποσειδάων γαιήοχος ἦλθ ἐριούνης
Ἑρμείας ἦλθεν δὲ ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων
θηλύτεραι δὲ θεαὶ μένον αἰδοῖ οἴκοι ἑκάστη
ἔσταν δἐν προθύροισι θεοί δωτῆρες ἑάων
ἄσβεστος δἄρ ἐνῶρτο γέλως μακάρεσσι θεοῖσι
τέχνας εἰσορόωσι πολύφρονος Ἡφαίστοιο
οὐκ ἀρετᾷ κακὰ ἔργα κιχάνει τοι βραδὺς ὠκύν
ὡς καὶ νῦν Ἥφαιστος ἐὼν βραδὺς εἷλεν Ἄρηα
ὠκύτατόν περ ἐόντα θεῶν οἳ Ὄλυμπον ἔχουσι
χωλὸς ἐὼν τέχνῃσι τὸ καὶ μοιχάγρι ὀφέλλει
Ἑρμῆν δὲ προσέειπεν ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων
Ἑρμεία Διὸς υἱέ διάκτορε δῶτορ ἑάων
ἦ ῥά κεν ἐν δεσμοῖς ἐθέλοις κρατεροῖσι πιεσθεὶς
εὕδειν ἐν λέκτροισι παρὰ χρυσῇ Ἀφροδίτῃ
τὸν δἠμείβετ ἔπειτα διάκτορος ἀργεϊφόντης
αἲ γὰρ τοῦτο γένοιτο ἄναξ ἑκατηβόλ Ἄπολλον
δεσμοὶ μὲν τρὶς τόσσοι ἀπείρονες ἀμφὶς ἔχοιεν
ὑμεῖς δεἰσορόῳτε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι
αὐτὰρ ἐγὼν εὕδοιμι παρὰ χρυσῇ Ἀφροδίτῃ
ὣς ἔφατ ἐν δὲ γέλως ὦρτ ἀθανάτοισι θεοῖσιν
οὐδὲ Ποσειδάωνα γέλως ἔχε λίσσετο δαἰεὶ
Ἥφαιστον κλυτοεργὸν ὅπως λύσειεν Ἄρηα
λῦσον ἐγὼ δέ τοι αὐτὸν ὑπίσχομαι ὡς σὺ κελεύεις
τίσειν αἴσιμα πάντα μετ ἀθανάτοισι θεοῖσι
τὸν δαὖτε προσέειπε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις
μή με Ποσείδαον γαιήοχε ταῦτα κέλευε
δειλαί τοι δειλῶν γε καὶ ἐγγύαι ἐγγυάασθαι
πῶς ἂν ἐγώ σε δέοιμι μετ ἀθανάτοισι θεοῖσιν
εἴ κεν Ἄρης οἴχοιτο χρέος καὶ δεσμὸν ἀλύξας
τὸν δαὖτε προσέειπε Ποσειδάων ἐνοσίχθων
Ἥφαιστ εἴ περ γάρ κεν Ἄρης χρεῖος ὑπαλύξας
οἴχηται φεύγων αὐτός τοι ἐγὼ τάδε τίσω
τὸν δἠμείβετ ἔπειτα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις
ὣς εἰπὼν δεσμὸν ἀνίει μένος Ἡφαίστοιο
τὼ δἐπεὶ ἐκ δεσμοῖο λύθεν κρατεροῦ περ ἐόντος
αὐτίκ ἀναΐξαντε ὁ μὲν Θρῄκηνδε βεβήκει
ἡ δἄρα Κύπρον ἵκανε φιλομμειδὴς Ἀφροδίτη
ἐς Πάφον ἔνθα δέ οἱ τέμενος βωμός τε θυήεις
ἔνθα δέ μιν Χάριτες λοῦσαν καὶ χρῖσαν ἐλαίῳ
ἀμβρότῳ οἷα θεοὺς ἐπενήνοθεν αἰὲν ἐόντας
τέρπετ ἐνὶ φρεσὶν ᾗσιν ἀκούων ἠδὲ καὶ ἄλλοι
Ἀλκίνοος δἍλιον καὶ Λαοδάμαντα κέλευσε
μουνὰξ ὀρχήσασθαι ἐπεί σφισιν οὔ τις ἔριζεν
οἱ δἐπεὶ οὖν σφαῖραν καλὴν μετὰ χερσὶν ἕλοντο
πορφυρέην τήν σφιν Πόλυβος ποίησε δαΐφρων
τὴν ἕτερος ῥίπτασκε ποτὶ νέφεα σκιόεντα
ἰδνωθεὶς ὀπίσω ὁ δἀπὸ χθονὸς ὑψόσ ἀερθεὶς
ῥηϊδίως μεθέλεσκε πάρος ποσὶν οὖδας ἱκέσθαι
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ σφαίρῃ ἀν ἰθὺν πειρήσαντο
ὀρχείσθην δὴ ἔπειτα ποτὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ
ταρφέ ἀμειβομένω κοῦροι δἐπελήκεον ἄλλοι
ἑσταότες κατ ἀγῶνα πολὺς δὑπὸ κόμπος ὀρώρει
δὴ τότ ἄρ Ἀλκίνοον προσεφώνεε δῖος Ὀδυσσεύς
ἠμὲν ἀπείλησας βητάρμονας εἶναι ἀρίστους
ἠδ ἄρ ἑτοῖμα τέτυκτο σέβας μἔχει εἰσορόωντα
ὣς φάτο γήθησεν δἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο
ὁ ξεῖνος μάλα μοι δοκέει πεπνυμένος εἶναι
ἀλλ ἄγε οἱ δῶμεν ξεινήϊον ὡς ἐπιεικές
δώδεκα γὰρ κατὰ δῆμον ἀριπρεπέες βασιλῆες
ἀρχοὶ κραίνουσι τρισκαιδέκατος δἐγὼ αὐτός
τῶν οἱ ἕκαστος φᾶρος ἐϋπλυνὲς ἠδὲ χιτῶνα
καὶ χρυσοῖο τάλαντον ἐνείκατε τιμήεντος
αἶψα δὲ πάντα φέρωμεν ἀολλέα ὄφρ ἐνὶ χερσὶ
ξεῖνος ἔχων ἐπὶ δόρπον ἴῃ χαίρων ἐνὶ θυμῷ
Εὐρύαλος δέ ἑ αὐτὸν ἀρεσσάσθω ἐπέεσσι
καὶ δώρῳ ἐπεὶ οὔ τι ἔπος κατὰ μοῖραν ἔειπεν
τοιγὰρ ἐγὼ τὸν ξεῖνον ἀρέσσομαι ὡς σὺ κελεύεις
δώσω οἱ τόδ ἄορ παγχάλκεον ᾧ ἔπι κώπη
ἀργυρέη κολεὸν δὲ νεοπρίστου ἐλέφαντος
ἀμφιδεδίνηται πολέος δέ οἱ ἄξιον ἔσται
ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει ξίφος ἀργυρόηλον
χαῖρε πάτερ ὦ ξεῖνε ἔπος δεἴ πέρ τι βέβακται
δεινόν ἄφαρ τὸ φέροιεν ἀναρπάξασαι ἄελλαι
σοὶ δὲ θεοὶ ἄλοχόν τἰδέειν καὶ πατρίδ ἱκέσθαι
δοῖεν ἐπεὶ δὴ δηθὰ φίλων ἄπο πήματα πάσχεις
καὶ σὺ φίλος μάλα χαῖρε θεοὶ δέ τοι ὄλβια δοῖεν
μηδέ τι τοι ξίφεός γε ποθὴ μετόπισθε γένοιτο
τούτου ὃ δή μοι δῶκας ἀρεσσάμενος ἐπέεσσιν
ἦ ῥα καὶ ἀμφ ὤμοισι θέτο ξίφος ἀργυρόηλον
δύσετό τἠέλιος καὶ τῷ κλυτὰ δῶρα παρῆεν
καὶ τά γἐς Ἀλκινόοιο φέρον κήρυκες ἀγαυοί
δεξάμενοι δἄρα παῖδες ἀμύμονος Ἀλκινόοιο
μητρὶ παρ αἰδοίῃ ἔθεσαν περικαλλέα δῶρα
ἐλθόντες δὲ καθῖζον ἐν ὑψηλοῖσι θρόνοισι
δή ῥα τότ Ἀρήτην προσέφη μένος Ἀλκινόοιο
δεῦρο γύναι φέρε χηλὸν ἀριπρεπέ ἥ τις ἀρίστη
ἐν δαὐτὴ θὲς φᾶρος ἐϋπλυνὲς ἠδὲ χιτῶνα
ἀμφὶ δέ οἱ πυρὶ χαλκὸν ἰήνατε θέρμετε δὕδωρ
δῶρα τά οἱ Φαίηκες ἀμύμονες ἐνθάδ ἔνεικαν
δαιτί τε τέρπηται καὶ ἀοιδῆς ὕμνον ἀκούων
καί οἱ ἐγὼ τόδ ἄλεισον ἐμὸν περικαλλὲς ὀπάσσω
χρύσεον ὄφρ ἐμέθεν μεμνημένος ἤματα πάντα
σπένδῃ ἐνὶ μεγάρῳ Διΐ τἄλλοισίν τε θεοῖσιν
ὣς ἔφατ Ἀρήτη δὲ μετὰ δμῳῇσιν ἔειπεν
ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν ὅττι τάχιστα
ἔν δἄρ ὕδωρ ἔχεον ὑπὸ δὲ ξύλα δαῖον ἑλοῦσαι
τόφρα δἄρ Ἀρήτη ξείνῳ περικαλλέα χηλὸν
ἐξέφερεν θαλάμοιο τίθει δἐνὶ κάλλιμα δῶρα
ἐσθῆτα χρυσόν τε τά οἱ Φαίηκες ἔδωκαν
ἐν δαὐτὴ φᾶρος θῆκεν καλόν τε χιτῶνα
αὐτὸς νῦν ἴδε πῶμα θοῶς δἐπὶ δεσμὸν ἴηλον
μή τίς τοι καθ ὁδὸν δηλήσεται ὁππότ ἂν αὖτε
εὕδῃσθα γλυκὺν ὕπνον ἰὼν ἐν νηὶ μελαίνῃ
αὐτὰρ ἐπεὶ τό γἄκουσε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς
αὐτίκ ἐπήρτυε πῶμα θοῶς δἐπὶ δεσμὸν ἴηλε
ποικίλον ὅν ποτέ μιν δέδαε φρεσὶ πότνια Κίρκη
αὐτόδιον δἄρα μιν ταμίη λούσασθαι ἀνώγει
ἔς ῥἀσάμινθον βάνθ ὁ δἄρ ἀσπασίως ἴδε θυμῷ
θερμὰ λοέτρ ἐπεὶ οὔ τι κομιζόμενός γε θάμιζεν
ἐπεὶ δὴ λίπε δῶμα Καλυψοῦς ἠϋκόμοιο
τόφρα δέ οἱ κομιδή γε θεῷ ὣς ἔμπεδος ἦεν
ἀμφὶ δέ μιν χλαῖναν καλὴν βάλον ἠδὲ χιτῶνα
ἔκ ῥἀσαμίνθου βὰς ἄνδρας μέτα οἰνοποτῆρας
ἤϊε Ναυσικάα δὲ θεῶν ἄπο κάλλος ἔχουσα
θαύμαζεν δὈδυσῆα ἐν ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶσα
χαῖρε ξεῖν ἵνα καί ποτ ἐὼν ἐν πατρίδι γαίῃ
μνήσῃ ἐμεῖ ὅτι μοι πρώτῃ ζωάγρι ὀφέλλεις
Ναυσικάα θύγατερ μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο
αἰεὶ ἤματα πάντα σὺ γάρ μἐβιώσαο κούρη
ἦ ῥα καὶ ἐς θρόνον ἷζε παρ Ἀλκίνοον βασιλῆα
Δημόδοκον λαοῖσι τετιμένον εἷσε δἄρ αὐτὸν
δὴ τότε κήρυκα προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς
νώτου ἀποπροταμών ἐπὶ δὲ πλεῖον ἐλέλειπτο
ἀργιόδοντος ὑός θαλερὴ δἦν ἀμφὶς ἀλοιφή
κῆρυξ τῆ δή τοῦτο πόρε κρέας ὄφρα φάγῃσι
Δημοδόκῳ καί μιν προσπτύξομαι ἀχνύμενός περ
πᾶσι γὰρ ἀνθρώποισιν ἐπιχθονίοισιν ἀοιδοὶ
οἴμας Μοῦσ ἐδίδαξε φίλησε δὲ φῦλον ἀοιδῶν
ὣς ἄρ ἔφη κῆρυξ δὲ φέρων ἐν χερσὶν ἔθηκεν
ἥρῳ Δημοδόκῳ ὁ δἐδέξατο χαῖρε δὲ θυμῷ
δὴ τότε Δημόδοκον προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς
Δημόδοκ ἔξοχα δή σε βροτῶν αἰνίζομ ἁπάντων
ἢ σέ γε Μοῦσ ἐδίδαξε Διὸς πάϊς ἢ σέ γἈπόλλων
λίην γὰρ κατὰ κόσμον Ἀχαιῶν οἶτον ἀείδεις
ὅσσ ἔρξαν τἔπαθόν τε καὶ ὅσσ ἐμόγησαν Ἀχαιοί
ὥς τέ που ἢ αὐτὸς παρεὼν ἢ ἄλλου ἀκούσας
ἀλλ ἄγε δὴ μετάβηθι καὶ ἵππου κόσμον ἄεισον
δουρατέου τὸν Ἐπειὸς ἐποίησεν σὺν Ἀθήνῃ
ὅν ποτ ἐς ἀκρόπολιν δόλον ἤγαγε δῖος Ὀδυσσεὺς
ἀνδρῶν ἐμπλήσας οἵ ῥἼλιον ἐξαλάπαξαν
αἴ κεν δή μοι ταῦτα κατὰ μοῖραν καταλέξῃς
αὐτίκα καὶ πᾶσιν μυθήσομαι ἀνθρώποισιν
ὡς ἄρα τοι πρόφρων θεὸς ὤπασε θέσπιν ἀοιδήν
ὣς φάθ ὁ δὁρμηθεὶς θεοῦ ἤρχετο φαῖνε δἀοιδήν
ἔνθεν ἑλὼν ὡς οἱ μὲν ἐϋσσέλμων ἐπὶ νηῶν
βάντες ἀπέπλειον πῦρ ἐν κλισίῃσι βαλόντες
Ἀργεῖοι τοὶ δἤδη ἀγακλυτὸν ἀμφ Ὀδυσῆα
εἵατ ἐνὶ Τρώων ἀγορῇ κεκαλυμμένοι ἵππῳ
αὐτοὶ γάρ μιν Τρῶες ἐς ἀκρόπολιν ἐρύσαντο
ὣς ὁ μὲν εἱστήκει τοὶ δἄκριτα πόλλ ἀγόρευον
ἥμενοι ἀμφ αὐτόν τρίχα δέ σφισιν ἥνδανε βουλή
ἠὲ διατμῆξαι κοῖλον δόρυ νηλέϊ χαλκῷ
ἢ κατὰ πετράων βαλέειν ἐρύσαντας ἐπ ἄκρης
ἠὲ ἐᾶν μέγ ἄγαλμα θεῶν θελκτήριον εἶναι
τῇ περ δὴ καὶ ἔπειτα τελευτήσεσθαι ἔμελλεν
αἶσα γὰρ ἦν ἀπολέσθαι ἐπὴν πόλις ἀμφικαλύψῃ
δουράτεον μέγαν ἵππον ὅθ εἵατο πάντες ἄριστοι
ἤειδεν δὡς ἄστυ διέπραθον υἷες Ἀχαιῶν
ἱππόθεν ἐκχύμενοι κοῖλον λόχον ἐκπρολιπόντες
ἄλλον δἄλλῃ ἄειδε πόλιν κεραϊζέμεν αἰπήν
αὐτὰρ Ὀδυσσῆα προτὶ δώματα Δηϊφόβοιο
βήμεναι ἠΰτ Ἄρηα σὺν ἀντιθέῳ Μενελάῳ
κεῖθι δὴ αἰνότατον πόλεμον φάτο τολμήσαντα
νικῆσαι καὶ ἔπειτα διὰ μεγάθυμον Ἀθήνην
τήκετο δάκρυ δἔδευεν ὑπὸ βλεφάροισι παρειάς
ὡς δὲ γυνὴ κλαίῃσι φίλον πόσιν ἀμφιπεσοῦσα
ὅς τε ἑῆς πρόσθεν πόλιος λαῶν τε πέσῃσιν
ἄστεϊ καὶ τεκέεσσιν ἀμύνων νηλεὲς ἦμαρ
ἡ μὲν τὸν θνήσκοντα καὶ ἀσπαίροντ ἐσιδοῦσα
ἀμφ αὐτῷ χυμένη λίγα κωκύει οἱ δέ τὄπισθε
κόπτοντες δούρεσσι μετάφρενον ἠδὲ καὶ ὤμους
εἴρερον εἰσανάγουσι πόνον τἐχέμεν καὶ ὀϊζύν
τῆς δἐλεεινοτάτῳ ἄχεϊ φθινύθουσι παρειαί
ὣς Ὀδυσεὺς ἐλεεινὸν ὑπ ὀφρύσι δάκρυον εἶβεν
Δημόδοκος δἤδη σχεθέτω φόρμιγγα λίγειαν
οὐ γάρ πως πάντεσσι χαριζόμενος τάδ ἀείδει
ἐξ οὗ δορπέομέν τε καὶ ὤρορε θεῖος ἀοιδός
ἐκ τοῦδ οὔ πω παύσατ ὀϊζυροῖο γόοιο
ὁ ξεῖνος μάλα πού μιν ἄχος φρένας ἀμφιβέβηκεν
ἀλλ ἄγ ὁ μὲν σχεθέτω ἵν ὁμῶς τερπώμεθα πάντες
ξεινοδόκοι καὶ ξεῖνος ἐπεὶ πολὺ κάλλιον οὕτω
εἵνεκα γὰρ ξείνοιο τάδ αἰδοίοιο τέτυκται
πομπὴ καὶ φίλα δῶρα τά οἱ δίδομεν φιλέοντες
ἀντὶ κασιγνήτου ξεῖνός θἱκέτης τε τέτυκται
ἀνέρι ὅς τὀλίγον περ ἐπιψαύῃ πραπίδεσσι
τῶ νῦν μηδὲ σὺ κεῦθε νοήμασι κερδαλέοισιν
ὅττι κέ σεἴρωμαι φάσθαι δέ σε κάλλιόν ἐστιν
ἄλλοι θοἳ κατὰ ἄστυ καὶ οἳ περιναιετάουσιν
οὐ μὲν γάρ τις πάμπαν ἀνώνυμός ἐστ ἀνθρώπων
οὐ κακὸς οὐδὲ μὲν ἐσθλός ἐπὴν τὰ πρῶτα γένηται
ἀλλ ἐπὶ πᾶσι τίθενται ἐπεί κε τέκωσι τοκῆες
ὄφρα σε τῇ πέμπωσι τιτυσκόμεναι φρεσὶ νῆες
οὐ γὰρ Φαιήκεσσι κυβερνητῆρες ἔασιν
οὐδέ τι πηδάλι ἔστι τά τἄλλαι νῆες ἔχουσιν
ἀλλ αὐταὶ ἴσασι νοήματα καὶ φρένας ἀνδρῶν
ἀνθρώπων καὶ λαῖτμα τάχισθ ἁλὸς ἐκπερόωσιν
ἠέρι καὶ νεφέλῃ κεκαλυμμέναι οὐδέ ποτέ σφιν
οὔτε τι πημανθῆναι ἔπι δέος οὔτ ἀπολέσθαι
ἀλλὰ τόδ ὥς ποτε πατρὸς ἐγὼν εἰπόντος ἄκουσα
Ναυσιθόου ὃς ἔφασκε Ποσειδάων ἀγάσασθαι
φῆ ποτὲ Φαιήκων ἀνδρῶν εὐεργέα νῆα
ῥαίσεσθαι μέγα δἧμιν ὄρος πόλει ἀμφικαλύψειν
ὣς ἀγόρευ ὁ γέρων τὰ δέ κεν θεὸς ἢ τελέσειεν
ἤ κἀτέλεστ εἴη ὥς οἱ φίλον ἔπλετο θυμῷ
ὅππῃ ἀπεπλάγχθης τε καὶ ἅς τινας ἵκεο χώρας
ἠμὲν ὅσοι χαλεποί τε καὶ ἄγριοι οὐδὲ δίκαιοι
οἵ τε φιλόξεινοι καί σφιν νόος ἐστὶ θεουδής
εἰπὲ δὅ τι κλαίεις καὶ ὀδύρεαι ἔνδοθι θυμῷ
Ἀργείων Δαναῶν ἠδ Ἰλίου οἶτον ἀκούων
τὸν δὲ θεοὶ μὲν τεῦξαν ἐπεκλώσαντο δὄλεθρον
ἀνθρώποις ἵνα ᾖσι καὶ ἐσσομένοισιν ἀοιδή
ἦ τίς τοι καὶ πηὸς ἀπέφθιτο Ἰλιόθι πρὸ
ἐσθλὸς ἐών γαμβρὸς ἢ πενθερός οἵ τε μάλιστα
κήδιστοι τελέθουσι μεθ αἷμά τε καὶ γένος αὐτῶν
ἦ τίς που καὶ ἑταῖρος ἀνὴρ κεχαρισμένα εἰδώς
ἐσθλός ἐπεὶ οὐ μέν τι κασιγνήτοιο χερείων
γίνεται ὅς κεν ἑταῖρος ἐὼν πεπνυμένα εἰδῇ
αἳ πλοκάμων κρήδεμνα καὶ ἱερὰ παίγνια χειρῶν
πολλάκι πατρῴῃσιν ἐπὶ ψαμάθοισι λιποῦσαι
ἐς χορὸν Ἰδαίῃσιν ἐπεντύνασθε χορείαις
δεῦτε θεμιστοπόλοιο νοήματα μηλοβοτῆρος
εἴπατέ μοι κελάδοντος ἀπορνύμεναι ποταμοῖο
ἐξ ὀρέων πόθεν ἦλθεν ἀήθεα πόντον ἐλαύνων
ἀγνώσσων ἁλὸς ἔργα τί δὲ χρέος ἔπλετο νηῶν
ἀρχεκάκων ἵνα πόντον ὁμοῦ καὶ γαῖαν ὀρίνῃ
βουκόλος ὠγυγίη δὲ τίς ἔπλετο νείκεος ἀρχή
ὄφρα καὶ ἀθανάτοισι θεμιστεύσωσι νομῆες
τίς δὲ δικασπολίη πόθεν ἔκλυεν οὔνομα νύμφης
Ἀργείης αὐταὶ γὰρ ἐθηήσασθε μολοῦσαι
Ἰδαίης τρικάρηνον ὑπὸ πρηῶνα Φαλάκρης
καὶ Πάριν οἰοπόλοισιν ἐφεδριόωντα θοώκοις
καὶ Χαρίτων βασίλειαν ἀγαλλομένην Ἀφροδίτην
ὣς ὁ μὲν ὑψιλόφοισιν ἐν οὔρεσιν Αἱμονιήων
νυμφιδίων Πηλῆος ἀειδομένων ὑμεναίων
Ζηνὸς ἐφημοσύνῃσιν ἐῳνοχόει Γανυμήδης
πᾶσα δὲ κυδαίνουσα θεῶν ἔσπευδε γενέθλη
αὐτοκασιγνήτην λευκώλενον Ἀμφιτρίτης
Ζεὺς μὲν ἀπ Οὐλύμποιο Ποσειδάων δὲ θαλάσσης
Μουσάων λιγύφωνον ἄγων χορὸν ἦλθεν Ἀπόλλων
χρυσείοις δἑκάτερθε τινασσόμενος πλοκάμοισι
βότρυς ἀκερσεκόμης ζεφύρῳ στυφελίζετο χαίτης
τὸν δὲ μεθ ὡμάρτησε κασιγνήτη Διὸς Ἥρη
οὐδ αὐτὴ βασίλεια καὶ ἁρμονίης Ἀφροδίτη
ἐρχομένη δήθυνεν ἐς ἄλσεα Κενταύροιο
καὶ στέφος ἀσκήσασα γαμήλιον ἤλυθε Πειθώ
τοξευτῆρος Ἔρωτος ἐλαφρίζουσα φαρέτρην
καὶ βριαρὴν τρυφάλειαν ἀπὸ κροτάφοιο μεθεῖσα
ἐς γάμον ὡμάρτησε γάμων ἀδίδακτος Ἀθήνη
Ἄρτεμις ἠτίμησε καὶ ἀγροτέρη περ ἐοῦσα
ἐς δόμον Ἡφαίστοιο σιδήρεος ἔρχεται Ἄρης
τοῖος ἄτερ θώρηκος ἄτερ θηκτοῖο σιδήρου
μειδιόων ἐχόρευεν ἔριν δἀγέραστον ἐάσας
οὐ Χείρων ἀλέγιζε καὶ οὐκ ἐμπάζετο Πηλεύς
πόρτις ἐρημαίῃσιν ἐνὶ ξυλόχοισιν ἀλᾶται
φοινήεντι μύωπι βοῶν ἐλατῆρι τυπεῖσα
τοῖα βαρυζήλοισιν Ἔρις πληγῇσι δαμεῖσα
πλάζετο μαστεύουσα θεῶν πῶς δαῖτας ὀρίνοι
ἵστατο καὶ παλίνορσος ἐφέζετο χειρὶ δὲ γαίης
οὔδεϊ κόλπον ἄραξε καὶ οὐκ ἐφράσσατο πέρην
ἤθελεν ὀρφναίων γυάλων κληῖδας ἀνεῖσα
ἐκ χθονίων Τιτῆνας ἀναστήσασα βερέθρων
οὐρανὸν ὑψιμέδοντος ἀιστῶσαι Διὸς ἕδρην
ἤθελεν ἠχήεντα πυρὸς πρηστῆρα τινάσσειν
Ἡφαίστῳ δὑπόεικεν ἀμαιμακέτη περ ἐοῦσα
καὶ πυρὸς ἀσβέστοιο καὶ ὀπτευτῆρι σιδήρου
καὶ σακέων βαρύδουπον ἐμήσατο κόμπον ἀράσσειν
εἴ ποτε δειμαίνοντες ἀναθρῴσκοιεν ἰωήν
ἀλλά καὶ ὁπλοτέρης δολίης ἀνεχάσσατο βουλῆς
Ἄρεα δειμαίνουσα σιδήρεον ἀσπιδιώτην
ἤδη δἙσπερίδων χρυσέων ἐμνήσατο μήλων
χειρὶ δὲ δινήσασα μόθου πρωτόσπορον ἀρχὴν
ἐς θαλίην ἔρριψε χορὸν δὤρινε θεάων
Ἥρη μὲν παράκοιτις ἀγαλλομένη Διὸς εὐνῇ
ἵστατο θαμβήσασα καὶ ἤθελε ληίζεσθαι
πασάων δἅτε Κύπρις ἀρειοτέρη γεγαυῖα
μῆλον ἔχειν ἐπόθησεν ὅτι κτέρας ἐστὶν Ἐρώτων
Ἥρη δοὐ μεθέηκε καὶ οὐχ ὑπόεικεν Ἀθήνη
Ζεὺς δὲ θεῶν καὶ νεῖκος ἰδὼν καὶ παῖδα καλέσσας
τοῖον ὑφεδρήσσοντα προσέννεπεν Ἑρμάωνα
εἴ τινά που Ξάνθοιο παρ Ἰδαίοιο ῥεέθροις
παῖδα Πάριν Πριάμοιο τὸν ἀγλαὸν ἡβητῆρα
Τροίης βουκολέοντα κατ οὔρεα τέκνον ἀκούεις
κείνῳ μῆλον ὄπαζε διακρίνειν δὲ θεάων
κέκλεο καὶ βλεφάρων ξυνοχὴν καὶ κύκλα προσώπων
ἡ δὲ διακρινθεῖσα φέρειν περίπυστον ὀπώρην
κάρτος ἀρειοτέρης ἐχέτω καὶ κόσμον Ἐρώτων
ὣς ὁ μὲν Ἑρμάωνι πατὴρ ἐπέτελλε Κρονίων
αὐτὰρ ὁ πατρῴῃσιν ἐφημοσύνῃσι πιθήσας
εἰς ὁδὸν ἡγεμόνευε καὶ οὐκ ἀμέλησε θεάων
Κύπρις μὲν δολόμητις ἀναπτύξασα καλύπτρην
λαὶ περόνην θυόεντα διαστήσασα κομάων
χρυσῷ μὲν πλοκάμους χρυσῷ δἐστέψατο χαίτην
τοῖα δὲ παῖδας Ἔρωτας ἀνηΰτησεν ἰδοῦσα
ἐγγὺς ἀγών φίλα τέκνα περιπτύξασθε τιθήνην
σήμερον ἀγλαΐαι με διακρίνουσι προσώπων
δειμαίνω τίνι μῆλον ὁ βουκόλος οὗτος ὀπάσσει
Ἥρην μὲν Χαρίτων ἱερὴν ἐνέπουσι τιθήνην
φασὶ δὲ κοιρανίην μεθέπειν καὶ σκῆπτρα φυλάσσειν
καὶ πολέμων βασίλειαν ἀεὶ καλέουσιν Ἀθήνην
μούνη Κύπρις ἄναλκις ἔην θεός οὐ βασιλήων
ἀλλὰ τί δειμαίνω περιώσιον ἀντὶ μὲν αἰχμῆς
ὡς θοὸν ἔγχος ἔχουσα μελίφρονα δεσμὸν ἐρώτων
κεστὸν ἔχω καἰ κέντρον ἄγω καὶ τόξον ἀείρω
κεστόν ὅθεν φιλότητος ἐμῆς ἐμὸν οἶστρον ἑλοῦσαι
πολλάκις ὠδίνουσι καὶ οὐ θνῄσκουσι γυναῖκες
τοῖον ἐφεσπομένη ῥοδοδάκτυλος ἔννεπε Κύπρις
οἱ δἄρα μητρῴης ἐρατῆς ἀίοντες ἐφετμῆς
φοιτητῆρες Ἔρωτες ἐπερρώοντο τιθήνῃ
ἄρτι μὲν Ἰδαίην ὑπερέδραμον οὔρεος ἄκρην
ἔνθα λιθοκρήδεμνον ὑπὸ πρηῶνος ἐρίπνην
ποιμαίνων δἑκάτερθεν ἐπὶ προχοῇσιν ἀναύρου
νόσφι μέν ἀγρομένων ἀγέλην πεμπάζετο ταύρων
νόσφι δὲ βοσκομένων διεμέτρεε πώεα μήλων
καί τις ὀρεσσαύλοιο δορὴ μετόπισθε χιμαίρης
ποιμενίη δἀπέκειτο βοῶν ἐλάτειρα καλαῦροψ
τοῖος ἐπεὶ σύριγγος ἐς ἤθεα βαιὸν ὁδεύων
ἀγροτέρων καλάμων λιγυρὴν ἐδίωκεν ἀοιδήν
πολλάκι δοἰοπόλοισιν ἐνὶ σταθμοῖσιν ἀείδων
καὶ ταύρων ἀμέλησε καὶ οὐκ ἐμπάζετο μήλων
ἔνθεν ἔχων σύριγγα κατ ἤθεα καλὰ νομήων
Πανὶ καὶ Ἑρμάωνι φίλην ἀνεβάλλετο μολπήν
οὐ κύνες ὠρύοντο καὶ οὐ μυκήσατο ταῦρος
μούνη δἠνεμόεσσα βοῆς ἀδίδακτος ἐοῦσα
Ἰδαίων ὀρέων ἀντίθροος ἴαχεν Ἠχώ
ταῦροι δὲ χλοερῆς κεκορηότες ὑψόθι ποίης
κεκλιμένοι βαρύγουνον ἐπ ἰσχίον εὐνάζοντο
ὣς ὁ μὲν ὑψορόφοιο φυτῶν ὑπένερθε καλύπτρης
τηλόθεν Ἑρμάωνα διάκτορον εἶδε λιγαίνων
δειμαίνων δἀνόρουσε θεῶν δἀλέεινεν ὀπωπήν
καὶ χορὸν εὐκελάδων δονάκων ἐπὶ φηγὸν ἐρείσας
μήπω πολλὰ καμοῦσαν ἑὴν ἀνέκοπτεν ἀοιδήν
τοῖα δὲ δειμαίνοντα προσέννεπε θέσκελος Ἑρμῆς
γαῦλον ἀπορρίψας καὶ πώεα καλὰ μεθήσας
δεῦρο θεμιστεύσειας ἐπουρανίῃσι δικάζων
δεῦρο διακρίνων προφερέστερον εἶδος ὀπωπῆς
φαιδροτέρῃ τόδε μῆλον ἐπήρατον ἔρνος ὀπάσσαις
τοῖον ἀνηΰτησεν ὁ δἤπιον ὄμμα τανύσσας
ἦκα διακρίνειν πειρήσατο κάλλος ἑκάστης
δέρκετο μὲν γλαυκῶν βλεφάρων σέλας ἔδρακε δειρὴν
χρυσῷ δαιδαλέην ἐφράσσατο κόσμον ἑκάστης
χειρῶν μειδιόωντα δίκης προπάροιθεν ἑλοῦσα
τοῖον Ἀλεξάνδρῳ μυθήσατο μῦθον Ἀθήνη
δεῦρο τέκος Πριάμοιο Διὸς παράκοιτιν ἐάσας
καὶ θαλάμων βασίλειαν ἀτιμήσας Ἀφροδίτην
ἠνορέης ἐπίκουρον ἐπαινήσειας Ἀθήνην
δεῦρό σε τειρομένοισι σαόπτολιν ἀνδράσι θήσω
μή ποτέ σοι βαρύμηνις ἐπιβρίσειεν Ἐνυώ
πείθεο καὶ πολέμους τε καὶ ἠνορέην σε διδάξω
ὣς ἡ μὲν πολύμητις ἀνηΰτησεν Ἀθήνη
τοῖα δὑποβλήδην λευκώλενος ἔννεπεν Ἥρη
εἴ με διακρίνων προφερέστερον ἔρνος ὀπάσσῃς
πάσης ἡμετέρης Ἀσίης ἡγήτορα θήσω
κοίρανος ἰφθίμοισι καὶ ἀπτολέμοισι κελεύει
οὐκ αἰεὶ θεράποντες ἀριστεύουσιν Ἀθήνης
ὠκύμοροι θνῄσκουσιν ὑποδρηστῆρες Ἐνυοῦς
τοίην κοιρανίην πρωτόθρονος ὤπασεν Ἥρη
ἡ δἑανὸν βαθύκολπον ἐς ἠέρα γυμνώσασα
κόλπον ἀνῃώρησε καὶ οὐκ ᾐδέσσατο Κύπρις
χειρὶ δἐλαφρίζουσα μελίφρονα δεσμὸν ἐρώτων
στῆθος ἅπαν γύμνωσε καὶ οὐκ ἐμνήσατο μαζῶν
τοῖα δὲ μειδιόωσα προσέννεπε μηλοβοτῆρα
ἡμετέρην καὶ σκῆπτρα καὶ Ἀσίδα κάλλιπε γαῖαν
ἔργα μόθων οὐκ οἶδα τί γὰρ σακέων Ἀφροδίτῃ
ἀγλαΐῃ πολὺ μᾶλλον ἀριστεύουσι γυναῖκες
ἀντὶ μὲν ἠνορέης ἐρατὴν παράκοιτιν ὀπάσσω
ἀντὶ δὲ κοιρανίης Ἑλένης ἐπιβήσεο λέκτρων
νυμφίον ἀθρήσει σε μετὰ Τροίην Λακεδαίμων
οὔπω μῦθος ἔληγεν ὁ δἀγλαὸν ὤπασε μῆλον
ἀγλαΐης ἀνάθημα μέγα κτέρας Ἀφρογενείῃ
φυταλιὴν πολέμοιο κακὴν πολέμοιο γενέθλην
χειρὶ δὲ μῆλον ἔχουσα τόσην ἀνενείκατο φωνὴν
Ἥρην κερτομέουσα καὶ ἀντιάνειραν Ἀθήνην
εἴξατέ μοι πολέμοιο συνήθεες εἴξατε νίκης
ἀγλαΐην ἐφίλησα καὶ ἀγλαΐη με διώκει
φασί σε μῆτερ Ἄρηος ὑπ ὠδίνεσσιν ἀέξειν
ἠυκόμων Χαρίτων ἱερὸν χορόν ἀλλά σε πᾶσαι
σήμερον ἠρνήσαντο καὶ οὐ μίαν εὗρες ἀρωγόν
οὐ σακέων βασίλεια καὶ οὐ πυρός ἐσσι τιθήνη
οὔ σοι Ἄρης ἐπάρηξε καὶ εἰ δορὶ μαίνεται Ἄρης
οὐ φλόγες Ἡφαίστοιο καὶ εἰ φλογὸς ἆσθμα λοχεύει
οἶα δὲ κυδιάεις ἀνεμώλιος Ἀτρυτώνη
ἣν γάμος οὐκ ἔσπειρε καὶ οὐ μαιώσατο μήτηρ
ἀλλὰ σιδηρείη σε τομὴ καὶ ῥίζα σιδήρου
πατρῴων ἀλόχευτον ἀνεβλάστησε καρήνων
οἶα δὲ χαλκείοισι καλυψαμένη χρόα πέπλοις
καὶ φεύγεις φιλότητα καὶ Ἄρεος ἔργα διώκεις
ἁρμονίης ἀδίδακτος ὁμοφροσύνης ἀδαήμων
ἀγνώσσεις ὅτι μᾶλλον ἀνάλκιδές εἰσιν Ἀθῆναι
τοῖαι κυδαλίμοισιν ἀγαλλόμεναι πολέμοισι
κεκριμένων μελέων οὔτ ἄρσενες οὔτε γυναῖκες
τοῖον ἐφυβρίζουσα προσέννεπε Κύπρις Ἀθήνην
ὣς ἡ μὲν πτολίπορθον ἀέθλιον ἔλλαχε μορφῆς
Ἥρην ἐξελάσασα καὶ ἀσχαλόωσαν Ἀθήνην
ἱμείρων δὑπ ἔρωτι καὶ ἣν οὐκ εἶδε διώκων
Δύσπαρις ἀθροίσας ἐπὶ δάσκιον ἤγαγεν ὕλην
ἀνέρας ἐργοπόνοιο δαήμονας Ἀτρυτώνης
ἤριπον ἀρχεκάκοιο περιφροσύνῃσι Φερέκλου
νῆας Ἀλεξάνδρῳ δρυτόμῳ τεκτήνατο χαλκῷ
αὐτῆμαρ προβέβουλε καὶ αὐτῆμαρ κάμε νῆας
νῆας δοὐκ ἐνόησε καὶ οὐκ ἤσκησεν Ἀθήνη
ἄρτι μὲν Ἰδαίων ὀρέων ἠλλάξατο πόντον
καὶ λεχέων ἐπίκουρον ἐφεσπομένην Ἀφροδίτην
πολλάκις ἀκταίοισιν ἱλασσάμενος θυέεσσιν
ἔπλεεν Ἑλλήσποντον ἐπ εὐρέα νῶτα θαλάσσης
κυανέη μὲν ὕπερθεν ἀναθρώσκουσα θάλασσα
οὐρανὸν ὀρφναίων ἑλίκων ἐζώσατο δεσμῷ
ἐκλύσθη δέ τε πόντος ἐρεσσομένων ἐρετάων
Ἰσμαρίδος μεθέηκε παραπλώων στόμα λίμνης
Φυλλίδος ἀντέλλοντα φιλήνορος ἔδρακε τύμβον
καὶ δρόμον ἐννεάκυκλον ἀλήμονος εἶδε κελεύθου
ἔνθα διαστείχουσα κινύρεο Φυλλίς ἀκοίτην
ὁππότε νοστήσειεν Ἀθηναίης ἀπὸ δήμων
τῷ δὲ βαθυκλήροιο διὰ χθονὸς Αἱμονιήων
ἐξαπίνης ἀνέτελλεν Ἀχαιίδος ἄνθεα γαίης
Φθίη βωτιάνειρα καὶ εὐρυάγυια Μυκήνη
ἔνθεν ἀνερχομένοιο παρ εἰαμενὰς Ἐρυμάνθου
Σπάρτην καλλιγύναικα φίλην πόλιν Ἀτρείωνος
κεκλιμένην ἐνόησεν ἐπ Εὐρώταο ῥεέθροις
ἄγχι δὲ ναιομένην ὑπὸ δάσκιον οὔρεος ὕλην
γείτονα παπταίνων ἐρατὴν θηεῖτο Θεράπνην
οὔπω κεῖθεν ἔην δολιχὸς πλόος οὐδέ γαλήνης
πείσματα νηὸς ἔδησαν ὅσοις ἁλὸς ἔργα μεμήλει
αὐτὰρ ὁ χιονέοιο λοεσσάμενος ποταμοῖο
μὴ πόδες ἱμερόεντες ὑποχραίνοιντο κονίης
μὴ πλοκάμων κυνέῃσιν ἐπιβρίσαντες ἐθείρας
ὀξύτερον σπεύδοντος ἀναστέλλοιεν ἀῆται
δώματα παπταίνων καὶ γείτονας ἐγγύθι νηοὺς
ἄστεος ἀγλαΐην διεμέτρεεν ἔνθα μὲν αὐτῆς
χρύσεον ἐνδαπίης θηεύμενος εἶδος Ἀθήνης
ἔνθα δὲ Καρνείοιο φίλον κτέρας Ἀπόλλωνος
οἶκον Ἀμυκλαίοιο παραγνάμψας Ὑακίνθου
ὅν ποτε κουρίζοντα σὺν Ἀπόλλωνι νοήσας
δῆμος Ἀμυκλαίων ἠγάσσατο μὴ Διὶ Λητὼ
κυσαμένη καὶ τοῦτον ἀνήγαγεν αὐτὰρ Ἀπόλλων
οὐκ ἐκάη Ζεφύρῳ ζηλήμονι παῖδα φυλάσσων
ἄνθος ἀνηέξησε παραίφασιν Ἀπόλλωνος
ἄνθος ἀριζήλοιο φερώνυμον ἡβητῆρος
ἤδη δἀγχιδόμοισιν ἐπ Ἀτρείδαο μελάθροις
ἵστατο θεσπεσίῃσιν ἀγαλλόμενος χαρίτεσσιν
οὐ Διὶ τοῖον ἔτικτεν ἐπήρατον υἷα Θυώνη
ἱλήκοις Διόνυσε καὶ εἰ Διός ἐσσι γενέθλης
καλὸς ἔην καὶ κεῖνος ἐπ ἀγλαΐῃσι προσώπων
ἡ δὲ φιλοξείνων θαλάμων κληῖδας ἀνεῖσα
ἐξαπίνης Ἑλένη μετεκίαθε δώματος αὐλὴν
καὶ θαλερῶν προπάροιθεν ὀπιπεύουσα θυράων
ὡς ἴδεν ὣς ἐκάλεσσε καὶ ἐς μυχὸν ἤγαγεν οἴκου
καί μιν ἐφεδρήσσειν νεοπηγέος ὑψόθεν ἕδρης
ἀργυρέης ἐπέτελλε κόρον δοὐκ εἶχεν ὀπωπῆς
ἄλλοτε δὴ χρύσειον ὀισαμένη Κυθερείης
κοῦρον ὀπιπεύειν θαλαμηπόλονὀψὲ δἀνέγνω
ὡς οὐκ ἔστιν Ἔρως βελέων δοὐκ εἶδε φαρέτρην
πολλάκι δἀγλαΐῃσιν ἐυγλήνοισι προσώπων
παπταίνειν ἐδόκευε τὸν ἡμερίδων βασιλῆα
ἀλλ οὐχ ἡμερίδων θαλερὴν ἐδόκευεν ὀπώρην
πεπταμένην χαρίεντος ἐπὶ ξυνοχῇσι καρήνου
ὀψὲ δὲ θαμβήσασα τόσην ἀνενείκατο φωνήν
ξεῖνε πόθεν τελέθεις ἐρατὸν γένος εἰπὲ καὶ ἡμῖν
ἀλλὰ τεὴν οὐκ οἶδα παρ Ἀργείοισι γενέθλην
πᾶσαν Δευκαλίωνος ἀμύμονος οἶδα γενέθλην
Ἀντίλοχον δεδάηκα τεὴν δοὐκ εἶδον ὀπωπὴν
οὐ Φθίην χαρίεσσαν ἀριστήων τροφὸν ἀνδρῶν
ἀγλαΐην Πηλῆος ἐυκλείην Τελαμῶνος
ἤθεα Πατρόκλοιο καὶ ἠνορέην Ἀχιλῆος
τοῖα Πάριν ποθέουσα λιγύθροος ἔννεπε νύμφη
αὐτὰρ ὁ μειλιχίην ἠμείβετο γῆρυν ἀνοίξας
εἴ τινά που Φρυγίης ἐνὶ πείρασι γαῖαν ἀκούεις
Ἴλιον ἣν πύργωσε Ποσειδάων καὶ Ἀπόλλων
εἴ τινά που πολύολβον ἐνὶ Τροίῃ βασιλῆα
ἔκλυες εὐώδινος ἀπὸ Κρονίδαο γενέθλης
ἔνθεν ἀριστεύων ἐμφύλια πάντα διώκω
εἰμί γύναι Πριάμοιο πολυχρύσου φίλος υἱός
εἰμὶ δὲ Δαρδανίδης ὁ δὲ Δάρδανος ἐκ Διὸς ἦεν
ᾧ καὶ ἀπ Οὐλύμποιο θεοὶ ξυνήονες ἀνδρῶν
πολλάκι θητεύουσι καὶ ἀθάνατοί περ ἐόντες
ὧν ὁ μὲν ἡμετέρης δωμήσατο τείχεα πάτρης
τείχεα μαρμαίροντα Ποσειδάων καὶ Ἀπόλλων
αὐτὰρ ἐγώ βασίλεια δικασπόλος εἰμὶ θεάων
καὶ γὰρ ἀκηχεμένῃσιν ἐπουρανίῃσι δικάζων
Κύπριδος ἀγλαΐην καὶ ἐπήρατον ᾔνεσα μορφήν
νύμφην ἱμερόεσσαν ἐμοὶ κατένευσεν ὀπάσσαι
ἣν Ἑλένην ἐνέπουσι κασιγνήτην Ἀφροδίτης
δεῦρο γάμον κεράσωμεν ἐπεὶ Κυθέρεια κελεύει
μή με καταισχύνειας ἐμὴν μὴ Κύπριν ἐλέγξῃς
οὐκ ἐρέω τί δὲ τόσσον ἐπισταμένην σε διδάξω
οἶσθα γάρ ὡς Μενέλαος ἀνάλκιδός ἐστι γενέθλης
οὐ τοῖαι γεγάασιν ἐν Ἀργείοισι γυναῖκες
ἀνδρῶν εἶδος ἔχουσι νόθοι δἐγένοντο γυναῖκες
ἔννεπεν ἡ δἐρόεσσαν ἐπὶ χθονὶ πῆξεν ὀπωπὴν
δηρὸν ἀμηχανέουσα καὶ οὐκ ἠμείβετο νύμφη
ἀτρεκέως ὦ ξεῖνε τεῆς ποτε πυθμένα πάτρης
τὸ πρὶν ἐδωμήσαντο Ποσειδάων καὶ Ἀπόλλων
ἤθελον ἀθανάτων δαιδάλματα κεῖνα νοῆσαι
καὶ νομὸν οἰοπόλοιο λιγύπνοον Ἀπόλλωνος
πολλάκις εἰλιπόδεσσιν ἐφέσπετο βουσὶν Ἀπόλλων
ἕψομαι ὡς Κυθέρεια γάμων βασίλεια κελεύει
οὐ τρομέω Μενέλαον ὅταν Τροίη με νοήσῃ
τοίην συνθεσίην καλλίσφυρος ἔννεπε νύμφη
νὺξ δέ πόνων ἄμπαυμα μετ ἠελίοιο κελεύθους
ὕπνον ἐλαφρίζουσα παρήορον ὤπασεν ἠῶ
ἔνθεν ἀναθρῴσκουσι θεῶν νημερτέες ὀμφαί
τὴν δὲ δολοφροσύνης κενεῶν θρέπτειραν ὀνείρων
αὐτὰρ ὁ ποντοπόρων Ἑλένην ἐπὶ σέλματα νηῶν
ἐκ θαλάμων ἐκόμισσε φιλοξείνου Μενελάου
κυδιόων δὑπέροπλον ὑποσχεσίῃ Κυθερείης
φόρτον ἄγων ἔσπευδεν ἐς Ἴλιον ἰωχμοῖο
Ἑρμιόνη δἀνέμοισιν ἀπορρίψασα καλύπτρην
ἱσταμένης πολύδακρυς ἀνέστενεν ἠριγενείης
πολλάκι δἀμφιπόλους θαλάμων ἔκτοσθε λαβοῦσα
ὀξύτατον βοόωσα τόσην ἀνενείκατο φωνήν
παῖδες πῆ με λιποῦσα πολύστονον ᾤχετο μήτηρ
ἣ χθιζόν σὺν ἐμοὶ θαλάμων κληῖδας ἑλοῦσα
ἔδραθεν ὑπνώουσα καὶ ἐς μίαν ἤλυθεν εὐνήν
ἔννεπε δακρυχέουσα συνωδύροντο δὲ παῖδες
ἀγρόμεναι δἑκάτερθεν ἐπὶ προθύροισιν ἐρύκειν
Ἑρμιόνην στενάχουσαν ἐπειρήσαντο γυναῖκες
νοστήσει παλίνορσος ἔτι κλαίουσα νοήσεις
οὐχ ὁράᾳς γοεραί μὲν ἐπιμύουσιν ὀπωπαί
πυκνὰ δὲ μυρομένης θαλεραὶ μινύθουσι παρειαί
ἦ τάχα νυμφάων ἐς ὁμήγυριν ἀγρομενάων
ἤλυθεν ἰθείης δὲ παραπλάζουσα κελεύθου
ἵσταται ἀσχαλόωσα καὶ ἐς λειμῶνα μολοῦσα
ὡράων δροσόεντος ὑπὲρ πεδίοιο θαάσσει
ἢ χρόα πατρῴοιο λοεσσομένη ποταμοῖο
ᾤχετο καὶ δήθυνεν ἐπ Εὐρώταο ῥεέθροις
τοῖα δὲ δακρύσασα πολύστονος ἔννεπε κούρη
οἶδεν ὄρος ποταμῶν ἐδάη ῥόον οἶδε κελεύθους
ἐς ῥόδον ἐς λειμῶνα τί μοι φθέγγεσθε γυναῖκες
ἀστέρες ὑπνώουσι καὶ ἐν σκοπέλοισιν ἰαύει
ἀστέρες ἀντέλλουσι καὶ οὐ παλίνορσος ἱκάνει
μῆτερ ἐμή τίνα χῶρον ἔχεις τίνα δοὔρεα ναίεις
πλαζομένην θῆρές σε κατέκτανον ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ
θῆρες ἀριζήλοιο Διὸς τρομέουσι γενέθλην
ἤριπες ἐξ ὀχέων χθαμαλῆς ἐπὶ νῶτα κονίης
σὸν δέμας οἰοπόλοισιν ἐνὶ δρυμοῖσι λιποῦσα
ἀλλὰ πολυπρέμνων ξυλόχων ὑπὸ δάσκιον ὕλην
δένδρεα παπτήνασα καὶ αὐτῶν μέχρι πετήλων
σὸν δέμας οὐκ ἐνόησα καὶ οὐ νεμεσίζομαι ὕλῃ
μὴ διεροῖς στονόεντος ἐπ Εὐρώταο ῥεέθροις
νηχομένην ἐκάλυψεν ὑποβρυχίην σε γαλήνη
ἀλλὰ καὶ ἐν ποταμοῖσι καὶ ἐν πελάγεσσι θαλάσσης
ὣς ἡ μὲν στενάχιζεν ἀνακλίνουσα δὲ δειρὴν