Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
Ἕκτωρ δΑὐτομέδοντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ
πρόσσω γὰρ κατέκυψε τὸ δἐξόπιθεν δόρυ μακρὸν
οὔδει ἐνισκίμφθη ἐπὶ δοὐρίαχος πελεμίχθη
καί νύ κε δὴ ξιφέεσσ αὐτοσχεδὸν ὁρμηθήτην
εἰ μή σφω Αἴαντε διέκριναν μεμαῶτε
οἵ ῥἦλθον καθ ὅμιλον ἑταίρου κικλήσκοντος
τοὺς ὑποταρβήσαντες ἐχώρησαν πάλιν αὖτις
Ἕκτωρ Αἰνείας τἠδὲ Χρομίος θεοειδής
Ἄρητον δὲ κατ αὖθι λίπον δεδαϊγμένον ἦτορ
κείμενον Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ
ἦ δὴ μὰν ὀλίγον γε Μενοιτιάδαο θανόντος
κῆρ ἄχεος μεθέηκα χερείονά περ καταπέφνων
ὣς εἰπὼν ἐς δίφρον ἑλὼν ἔναρα βροτόεντα
θῆκ ἂν δαὐτὸς ἔβαινε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν
αἱματόεις ὥς τίς τε λέων κατὰ ταῦρον ἐδηδώς
ἂψ δἐπὶ Πατρόκλῳ τέτατο κρατερὴ ὑσμίνη
ἀργαλέη πολύδακρυς ἔγειρε δὲ νεῖκος Ἀθήνη
οὐρανόθεν καταβᾶσα προῆκε γὰρ εὐρύοπα Ζεὺς
ὀρνύμεναι Δαναούς δὴ γὰρ νόος ἐτράπετ αὐτοῦ
ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ
Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο
ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος ὅς ῥά τε ἔργων
ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί μῆλα δὲ κήδει
ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν
δύσετ Ἀχαιῶν ἔθνος ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον
πρῶτον δἈτρέος υἱὸν ἐποτρύνουσα προσηύδα
ἴφθιμον Μενέλαον ὃ γάρ ῥά οἱ ἐγγύθεν ἦεν
εἰσαμένη Φοίνικι δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν
σοὶ μὲν δὴ Μενέλαε κατηφείη καὶ ὄνειδος
ἔσσεται εἴ κἈχιλῆος ἀγαυοῦ πιστὸν ἑταῖρον
τείχει ὕπο Τρώων ταχέες κύνες ἑλκήσουσιν
ἀλλ ἔχεο κρατερῶς ὄτρυνε δὲ λαὸν ἅπαντα
τὴν δαὖτε προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ παλαιγενές εἰ γὰρ Ἀθήνη
δοίη κάρτος ἐμοί βελέων δἀπερύκοι ἐρωήν
τώ κεν ἔγωγ ἐθέλοιμι παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν
Πατρόκλῳ μάλα γάρ με θανὼν ἐσεμάσσατο θυμόν
ἀλλ Ἕκτωρ πυρὸς αἰνὸν ἔχει μένος οὐδ ἀπολήγει
χαλκῷ δηϊόων τῷ γὰρ Ζεὺς κῦδος ὀπάζει
ὣς φάτο γήθησεν δὲ θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη
ὅττί ῥά οἱ πάμπρωτα θεῶν ἠρήσατο πάντων
ἐν δὲ βίην ὤμοισι καὶ ἐν γούνεσσιν ἔθηκε
καί οἱ μυίης θάρσος ἐνὶ στήθεσσιν ἐνῆκεν
ἥ τε καὶ ἐργομένη μάλα περ χροὸς ἀνδρομέοιο
ἰσχανάᾳ δακέειν λαρόν τέ οἱ αἷμ ἀνθρώπου
τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας
βῆ δἐπὶ Πατρόκλῳ καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ
ἔσκε δἐνὶ Τρώεσσι Ποδῆς υἱὸς Ἠετίωνος
ἀφνειός τἀγαθός τε μάλιστα δέ μιν τίεν Ἕκτωρ
δήμου ἐπεί οἱ ἑταῖρος ἔην φίλος εἰλαπιναστής
τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλε ξανθὸς Μενέλαος
ἀΐξαντα φόβον δέ διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε
δούπησεν δὲ πεσών ἀτὰρ Ἀτρεΐδης Μενέλαος
νεκρὸν ὑπ ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων
Ἕκτορα δἐγγύθεν ἱστάμενος ὄτρυνεν Ἀπόλλων
Φαίνοπι Ἀσιάδῃ ἐναλίγκιος ὅς οἱ ἁπάντων
ξείνων φίλτατος ἔσκεν Ἀβυδόθι οἰκία ναίων
τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων
Ἕκτορ τίς κέ σἔτ ἄλλος Ἀχαιῶν ταρβήσειεν
οἷον δὴ Μενέλαον ὑπέτρεσας ὃς τὸ πάρος γε
μαλθακὸς αἰχμητής νῦν δοἴχεται οἶος ἀείρας
νεκρὸν ὑπ ἐκ Τρώων σὸν δἔκτανε πιστὸν ἑταῖρον
ἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι Ποδῆν υἱὸν Ἠετίωνος
καὶ τότ ἄρα Κρονίδης ἕλετ αἰγίδα θυσσανόεσσαν
μαρμαρέην Ἴδην δὲ κατὰ νεφέεσσι κάλυψεν
ἀστράψας δὲ μάλα μεγάλ ἔκτυπε τὴν δὲ τίναξε
νίκην δὲ Τρώεσσι δίδου ἐφόβησε δἈχαιούς
πρῶτος Πηνέλεως Βοιώτιος ἦρχε φόβοιο
βλῆτο γὰρ ὦμον δουρὶ πρόσω τετραμμένος αἰεὶ
ἄκρον ἐπιλίγδην γράψεν δέ οἱ ὀστέον ἄχρις
αἰχμὴ Πουλυδάμαντος ὃ γάρ ῥἔβαλε σχεδὸν ἐλθών
Λήϊτον αὖθ Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖρ ἐπὶ καρπῷ
υἱὸν Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου παῦσε δὲ χάρμης
τρέσσε δὲ παπτήνας ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ
ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν
Ἕκτορα δἸδομενεὺς μετὰ Λήϊτον ὁρμηθέντα
βεβλήκει θώρηκα κατὰ στῆθος παρὰ μαζόν
ἐν καυλῷ δἐάγη δολιχὸν δόρυ τοὶ δὲ βόησαν
Τρῶες ὃ δἸδομενῆος ἀκόντισε Δευκαλίδαο
δίφρῳ ἐφεσταότος τοῦ μέν ῥἀπὸ τυτθὸν ἅμαρτεν
αὐτὰρ ὃ Μηριόναο ὀπάονά θἡνίοχόν τε
Κοίρανον ὅς ῥἐκ Λύκτου ἐϋκτιμένης ἕπετ αὐτῷ
πεζὸς γὰρ τὰ πρῶτα λιπὼν νέας ἀμφιελίσσας
ἤλυθε καί κε Τρωσὶ μέγα κράτος ἐγγυάλιξεν
εἰ μὴ Κοίρανος ὦκα ποδώκεας ἤλασεν ἵππους
καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ
αὐτὸς δὤλεσε θυμὸν ὑφ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο
τὸν βάλ ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος ἐκ δἄρ ὀδόντας
ὦσε δόρυ πρυμνόν διὰ δὲ γλῶσσαν τάμε μέσσην
ἤριπε δἐξ ὀχέων κατὰ δἡνία χεῦεν ἔραζε
καὶ τά γε Μηριόνης ἔλαβεν χείρεσσι φίλῃσι
κύψας ἐκ πεδίοιο καὶ Ἰδομενῆα προσηύδα
μάστιε νῦν εἷός κε θοὰς ἐπὶ νῆας ἵκηαι
γιγνώσκεις δὲ καὶ αὐτὸς ὅ τοὐκέτι κάρτος Ἀχαιῶν
ὣς ἔφατ Ἰδομενεὺς δἵμασεν καλλίτριχας ἵππους
νῆας ἔπι γλαφυράς δὴ γὰρ δέος ἔμπεσε θυμῷ
οὐδ ἔλαθ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον
Ζεύς ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην
τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε μέγας Τελαμώνιος Αἴας
ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι
γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει
τῶν μὲν γὰρ πάντων βέλε ἅπτεται ὅς τις ἀφήῃ
ἢ κακὸς ἢ ἀγαθός Ζεὺς δἔμπης πάντ ἰθύνει
ἡμῖν δαὔτως πᾶσιν ἐτώσια πίπτει ἔραζε
ἀλλ ἄγετ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην
χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες
οἵ που δεῦρ ὁρόωντες ἀκηχέδατ οὐδ ἔτι φασὶν
Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους
εἴη δὅς τις ἑταῖρος ἀπαγγείλειε τάχιστα
Πηλεΐδῃ ἐπεὶ οὔ μιν ὀΐομαι οὐδὲ πεπύσθαι
λυγρῆς ἀγγελίης ὅτι οἱ φίλος ὤλεθ ἑταῖρος
ἀλλ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν τοιοῦτον Ἀχαιῶν
ἠέρι γὰρ κατέχονται ὁμῶς αὐτοί τε καὶ ἵπποι
Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν
ποίησον δαἴθρην δὸς δὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι
ἐν δὲ φάει καὶ ὄλεσσον ἐπεί νύ τοι εὔαδεν οὕτως
αὐτίκα δἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην
ἠέλιος δἐπέλαμψε μάχη δἐπὶ πᾶσα φαάνθη
σκέπτεο νῦν Μενέλαε διοτρεφὲς αἴ κεν ἴδηαι
ζωὸν ἔτ Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν
ὄτρυνον δἈχιλῆϊ δαΐφρονι θᾶσσον ἰόντα
εἰπεῖν ὅττι ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ ἑταῖρος
βῆ δἰέναι ὥς τίς τε λέων ἀπὸ μεσσαύλοιο
ὅς τἐπεὶ ἄρ κε κάμῃσι κύνας τἄνδρας τἐρεθίζων
οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι
πάννυχοι ἐγρήσσοντες ὃ δὲ κρειῶν ἐρατίζων
ἰθύει ἀλλ οὔ τι πρήσσει θαμέες γὰρ ἄκοντες
ἀντίον ἀΐσσουσι θρασειάων ἀπὸ χειρῶν
καιόμεναί τε δεταί τάς τε τρεῖ ἐσσύμενός περ
ἠῶθεν δἀπονόσφιν ἔβη τετιηότι θυμῷ
ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
ἤϊε πόλλ ἀέκων περὶ γὰρ δίε μή μιν Ἀχαιοὶ
πολλὰ δὲ Μηριόνῃ τε καὶ Αἰάντεσσ ἐπέτελλεν
Αἴαντ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε
νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο
μνησάσθω πᾶσιν γὰρ ἐπίστατο μείλιχος εἶναι
ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος
πάντοσε παπταίνων ὥς ταἰετός ὅν ῥά τέ φασιν
ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν
ὅν τε καὶ ὑψόθ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ
θάμνῳ ὑπ ἀμφικόμῳ κατακείμενος ἀλλά τἐπ αὐτῷ
ἔσσυτο καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν
ὣς τότε σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ὄσσε φαεινὼ
πάντοσε δινείσθην πολέων κατὰ ἔθνος ἑταίρων
ἀγχοῦ δἱστάμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος
Ἀντίλοχ εἰ δἄγε δεῦρο διοτρεφὲς ὄφρα πύθηαι
λυγρῆς ἀγγελίης ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι
ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα
γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει
νίκη δὲ Τρώων πέφαται δὤριστος Ἀχαιῶν
Πάτροκλος μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται
ἀλλὰ σύ γαἶψ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
εἰπεῖν αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ
ὣς ἔφατ Ἀντίλοχος δὲ κατέστυγε μῦθον ἀκούσας
δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε τὼ δέ οἱ ὄσσε
ἀλλ οὐδ ὧς Μενελάου ἐφημοσύνης ἀμέλησε
βῆ δὲ θέειν τὰ δὲ τεύχε ἀμύμονι δῶκεν ἑταίρῳ
Λαοδόκῳ ὅς οἱ σχεδὸν ἔστρεφε μώνυχας ἵππους
τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο
Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα
οὐδ ἄρα σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ἤθελε θυμὸς
τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν ἔνθεν ἀπῆλθεν
Ἀντίλοχος μεγάλη δὲ ποθὴ Πυλίοισιν ἐτύχθη
ἀλλ ὅ γε τοῖσιν μὲν Θρασυμήδεα δῖον ἀνῆκεν
αὐτὸς δαὖτ ἐπὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει
στῆ δὲ παρ Αἰάντεσσι θέων εἶθαρ δὲ προσηύδα
κεῖνον μὲν δὴ νηυσὶν ἐπιπροέηκα θοῇσιν
ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα πόδας ταχύν οὐδέ μιν οἴω
νῦν ἰέναι μάλα περ κεχολωμένον Ἕκτορι δίῳ
οὐ γάρ πως ἂν γυμνὸς ἐὼν Τρώεσσι μάχοιτο
ἡμεῖς δαὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην
Τρώων ἐξ ἐνοπῆς θάνατον καὶ κῆρα φύγωμεν
πάντα κατ αἶσαν ἔειπες ἀγακλεὲς ὦ Μενέλαε
ἀλλὰ σὺ μὲν καὶ Μηριόνης ὑποδύντε μάλ ὦκα
νεκρὸν ἀείραντες φέρετ ἐκ πόνου αὐτὰρ ὄπισθε
νῶϊ μαχησόμεθα Τρωσίν τε καὶ Ἕκτορι δίῳ
ἶσον θυμὸν ἔχοντες ὁμώνυμοι οἳ τὸ πάρος περ
μίμνομεν ὀξὺν Ἄρηα παρ ἀλλήλοισι μένοντες
ὣς ἔφαθ οἳ δἄρα νεκρὸν ἀπὸ χθονὸς ἀγκάζοντο
ὕψι μάλα μεγάλως ἐπὶ δἴαχε λαὸς ὄπισθε
Τρωϊκός ὡς εἴδοντο νέκυν αἴροντας Ἀχαιούς
ἴθυσαν δὲ κύνεσσιν ἐοικότες οἵ τἐπὶ κάπρῳ
βλημένῳ ἀΐξωσι πρὸ κούρων θηρητήρων
ἀλλ ὅτε δή ῥἐν τοῖσιν ἑλίξεται ἀλκὶ πεποιθώς
ἄψ τἀνεχώρησαν διά τἔτρεσαν ἄλλυδις ἄλλος
ὣς Τρῶες εἷος μὲν ὁμιλαδὸν αἰὲν ἕποντο
ἀλλ ὅτε δή ῥΑἴαντε μεταστρεφθέντε κατ αὐτοὺς
σταίησαν τῶν δὲ τράπετο χρώς οὐδέ τις ἔτλη
πρόσσω ἀΐξας περὶ νεκροῦ δηριάασθαι
ὣς οἵ γἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον ἐκ πολέμοιο
νῆας ἔπι γλαφυράς ἐπὶ δὲ πτόλεμος τέτατό σφιν
ἄγριος ἠΰτε πῦρ τό τἐπεσσύμενον πόλιν ἀνδρῶν
ὄρμενον ἐξαίφνης φλεγέθει μινύθουσι δὲ οἶκοι
ἐν σέλαϊ μεγάλῳ τὸ δἐπιβρέμει ἲς ἀνέμοιο
ὣς μὲν τοῖς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν αἰχμητάων
ἀζηχὴς ὀρυμαγδὸς ἐπήϊεν ἐρχομένοισιν
οἳ δὥς θἡμίονοι κρατερὸν μένος ἀμφιβαλόντες
ἕλκωσ ἐξ ὄρεος κατὰ παιπαλόεσσαν ἀταρπὸν
ἢ δοκὸν ἠὲ δόρυ μέγα νήϊον ἐν δέ τε θυμὸς
τείρεθ ὁμοῦ καμάτῳ τε καὶ ἱδρῷ σπευδόντεσσιν
ὣς οἵ γἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον αὐτὰρ ὄπισθεν
Αἴαντ ἰσχανέτην ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ
ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς
ὅς τε καὶ ἰφθίμων ποταμῶν ἀλεγεινὰ ῥέεθρα
ἴσχει ἄφαρ δέ τε πᾶσι ῥόον πεδίον δὲ τίθησι
πλάζων οὐδέ τί μιν σθένεϊ ῥηγνῦσι ῥέοντες
ὣς αἰεὶ Αἴαντε μάχην ἀνέεργον ὀπίσσω
Τρώων οἳ δἅμ ἕποντο δύω δἐν τοῖσι μάλιστα
Αἰνείας τἈγχισιάδης καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ
τῶν δὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν
οὖλον κεκλήγοντες ὅτε προΐδωσιν ἰόντα
κίρκον ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν
ὣς ἄρ ὑπ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν
οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν λήθοντο δὲ χάρμης
πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ πέσον περί τἀμφί τε τάφρον
φευγόντων Δαναῶν πολέμου δοὐ γίγνετ ἐρωή
Γλαύκας ὦ φιλέριθ ἀλακάτα δῶρον Ἀθανάας
γύναιξιν νόος οἰκωφελίας αἷσιν ἐπάβολος
θέρσεισ ἄμμιν ὑμάρτη πόλιν ἐς Νείλεος ἀγλάαν
ὅπᾳ Κύπριδος ἶρον καλάμω χλῶρον ὑπαπάλω
τυῖδε γὰρ πλόον εὐάνεμον αἰτήμεθα πὰρ Δίος
ὅπως ξέννον ἔμον τέρψομ ἴδων κἀντιφιλήσομεν
Νικίαν Χαρίτων ἰμεροφώνων ἴερον φύτον
καὶ σὲ τὰν ἐλέφαντος πολυμόχθω γεγενημέναν
δῶρον Νικιάας εἰς ὀλόχω χέρρας ὀπάσσομεν
σὺν τᾷ πόλλα μὲν ἔργ ἐκτελέσεις ἀνδρεΐοις πέπλοις
πόλλα δοἷα γύναικες φορέοισ ὐδάτινα βράκη
δὶς γὰρ μάτερες ἄρνων μαλάκοις ἐν βοτάνᾳ πόκοις
πέξαιντ αὐτοένει Θευγένιδός γἔνεκ ἐυσφύρω
οὕτως ἀνυσίεργος φιλέει δὅσσα σαόφρονες
οὐ γὰρ εἰς ἀκίρας οὐδ ἐς ἀέργω κεν ἐβολλόμαν
ὀπάσσαι σε δόμοις ἀμμετέρας ἔσσαν ἀπὺ χθόνος
καὶ γάρ τοι πάτρις ἃν ὡξ Ἐφύρας κτίσσέ ποτ Ἀρχίας
νάσω Τρινακρίας μύελον ἄνδρων δοκίμων πόλιν
νῦν μὰν οἶκον ἔχοισ ἄνερος ὃς πόλλ ἐδάη σόφα
ἀθρώποισι νόσοις φάρμακα λύγραις ἀπαλαλκέμεν
οἰκήσεις κατὰ Μίλλατον ἐράνναν πεδ Ἰαόνων
ὡς εὐαλάκατος Θεύγενις ἐν δαμότισιν πέλῃ
καί οἱ μνᾶστιν ἄει τῶ φιλαοίδω παρέχῃς ξένω
κῆνο γάρ τις ἔρει τὤπος ἴδων σἦ μεγάλα χάρις
δώρῳ σὺν ὀλίγῳ πάντα δὲ τίματα τὰ πὰρ φίλων
οἶνος ὦ φίλε παῖ λέγεται καὶ ἀλάθεα
κἄμμε χρὴ μεθύοντας ἀλαθέας ἔμμεναι
κἤγω μὲν τὰ φρενῶν ἐρέω κέατ ἐν μυχῷ
οὐκ ὄλας φιλέειν μἐθέλησθ ἀπὸ καρδίας
γινώσκω τὸ γὰρ ἅμισυ τᾶς ζοΐας ἔχω
ζὰ τὰν σὰν ἰδέαν τὸ δὲ λοιπὸν ἀπώλετο
χὥτα μὲν σὺ θέλῃς μακάρεσσιν ἴσαν ἄγω
ἁμέραν ὅτα δοὐκ ἐθέλῃς τύ μάλ ἐν σκότῳ
πῶς ταῦτ ἄρμενα τὸν φιλέοντ ἀνίαις δίδων
ἀλλ εἴ μοί τι πίθοιο νέος προγενεστέρῳ
ποίησαι καλίαν μίαν εἰν ἑνὶ δενδρίῳ
ὅππῃ μηδὲν ἀπίξεται ἄγριον ὄρπετον
νῦν δὲ τῶδε μὲν ἄματος ἄλλον ἔχης κλάδον
ἄλλον δαὔριον ἐξ ἑτέρω δἕτερον μάτης
καἰ μέν σευ τὸ κάλον τις ἴδων ῥέθος αἰνέσαι
τῷ δεὔθυς πλέον ἢ τριέτης ἐγένευ φίλος
τὸν πρῶτον δὲ φιλεῦντα τρίταιον ἐθήκαο
ἄνδρων τῶν ὑπερανορέων δοκίμοις πνέειν
φίλη δἇς κἔτ ἔῃς τὸν ὕμοιον ἔχην ἄει
αἰ γὰρ ὧδε πόῃς ἄγαθος μὲν ἀκούσεαι
ἐξ ἄστων ὁ δέ τοί κἜρος οὐ χαλέπως ἔχοι
ὃς ἄνδρων φρένας εὐμαρέως ὑποδάμναται
κἤμε μάλθακον ἐξ ἐπόησε σιδαρίω
ἀλλὰ πὲρ ἀπάλω στύματός σε πεδέρχομαι
ὀμνάσθην ὅτι πέρυσιν ἦσθα νεώτερος
χὥτι γηραλέοι πέλομες πρὶν ἀποπτύσαι
καὶ ῥύσοι νεότατα δἔχην παλινάγρετον
οὐκ ἔστι πτέρυγας γὰρ ἐπομμαδίαις φόρη
κἄμμες βαρδύτεροι τὰ ποτήμενα συλλάβην
ταῦτα χρὴ νοέοντα πέλην ποτιμώτερον
καί μοι τὠραμένῳ συνέραν ἀδόλως σέθεν
ὅπως ἁνίκα τὰν γένυν ἀνδρεΐαν ἔχῃς
ἀλλάλοισι πελώμεθ Ἀχιλλέϊοι φίλοι
αἰ δὲ ταῦτα φέρην ἀνέμοισιν ἐπιτρόπῃς
ἐν θύμῳ δὲ λέγῃς τί με δαιμόνι ἐνόχλης
νῦν μὲν κἠπὶ τὰ χρύσεα μᾶλ ἔνεκεν σέθεν
βαίην καὶ φύλακον νεκύων πεδὰ Κέρβερον
τότα δοὐδὲ καλεῦντος ἐπ αὐλεΐαις θύραις
προμόλοιμί κε παυσάμενος χαλέπω πόθω
τετορταῖος ἔχει παιδὸς ἔρως μῆνά με δεύτερον
μᾶκος μὲν μετρίω γἀλλ ὁπόσον τῶ πέδα περρέχε
τᾶς γᾶς τοῦτο χάρις ταῖς δὲ παραύαις γλυκὺ μειδίαι
καὶ νῦν μὲν τὸ κακὸν ταῖς μὲν ἔχει ταῖσι δέ μοὐκέτι
τάχα δοὐδ ὅσον ὕπνω πιτύχην ἔσσετ ἐρωία
ἐχθὲς γὰρ παριὼν ἔδρακε λέπτ ἄμμε δι ὀφρύγων
αἰδεσθεὶς ποτίδην ἀντίος ἠρεύθετο δὲ χρόα
ἔμεθεν δὲ πλέον τᾶς κραδίας ὥ ρος ἐδράξατο
εἰς οἶκον δἀπέβαν ἕλκος ἔχων καὶ τὸ κέαρ δακών
πολλὰ δεἰσκαλέσας θυμὸν ἐμαυτοῦ διελεξάμαν
τί δὴ ταῦτα ποίης ἀλοσύνας ἔσχατον ἔσσεται
λεύκας οὐκετ ἴσησθ ὅττι φορῇς ἐν κροτάφοις τρίχας
πάντ ἔρδης ἅπερ οἱ τῶν ἐτέων ἄρτι γεγευμένοι
ξέννον τῶν χαλεπῶν παιδὸς ἐράννω παράπαν πόθων
τῷ μὲν γὰρ βίος ἕρπει προγόνοις ἶσ ἐλάφω θοᾶς
χαλάσει δἑτέρᾳ ποντοπόρην αὔριον ἄρμενα
οὐδ αὐτῷ γλυκερᾶς ἄνθεμον ἅβας πεδ ὐμαλίκων
μένει τῷ δὁ πόθος καὶ τὸν ἔσω μυελὸν ἐσθίει
ὀμμιμνασκομένῳ πολλὰ δὄρη νυκτὸς ἐνύπνια
παύσασθαι δἐνιαυτὸς χαλεπᾶς οὐκ ἰκανὸς νόσω
ταῦτα χἅτερα πολλὰ προτ ἐμὸν θυμὸν ἐμεμψάμαν
ὁ δὲ τοῦτ ἔφατ ὄττις δοκίμοι τὸν δολομάχανον
νικάσειν Ἔρον οὗτος δοκίμοι τοὶς ὑπὲρ ἄμμεων
εὑρεῖν βραϊδίως ἀστέρας ὁπποσσάκιν ἐννέα
καὶ νῦν εἴτ ἐθέλω χρή με μακρὸν σχόντα τὸν ἄμφενα
ἕλκειν τὸν ζυγόν εἴτ οὐκ ἐθέλω ταῦτα γὰρ ὦγαθὲ
βούλεται θέος ὃς καὶ Διὸς ἔσφαλε μέγαν νόον
καὔτας Κυπρογενήας ἔμε μάν φύλλον ἐπάμερον
σμίκρας δεύμενον αὔρας ὀνέμων ᾇ κε θέλῃ φόρη
Αἰολίην δἐς νῆσον ἀφικόμεθ ἔνθα δἔναιεν
Αἴολος Ἱπποτάδης φίλος ἀθανάτοισι θεοῖσι
πλωτῇ ἐνὶ νήσῳ πᾶσαν δέ τέ μιν πέρι τεῖχος
χάλκεον ἄρρηκτον λισσὴ δἀναδέδρομε πέτρη
τοῦ καὶ δώδεκα παῖδες ἐνὶ μεγάροις γεγάασιν
ἔνθ ὅ γε θυγατέρας πόρεν υἱάσιν εἶναι ἀκοίτις
οἱ δαἰεὶ παρὰ πατρὶ φίλῳ καὶ μητέρι κεδνῇ
δαίνυνται παρὰ δέ σφιν ὀνείατα μυρία κεῖται
κνισῆεν δέ τε δῶμα περιστεναχίζεται αὐλῇ
ἤματα νύκτας δαὖτε παρ αἰδοίῃς ἀλόχοισιν
εὕδουσ ἔν τε τάπησι καὶ ἐν τρητοῖσι λέχεσσι
καὶ μὲν τῶν ἱκόμεσθα πόλιν καὶ δώματα καλά
μῆνα δὲ πάντα φίλει με καὶ ἐξερέεινεν ἕκαστα
Ἴλιον Ἀργείων τε νέας καὶ νόστον Ἀχαιῶν
καὶ μὲν ἐγὼ τῷ πάντα κατὰ μοῖραν κατέλεξα
πεμπέμεν οὐδέ τι κεῖνος ἀνήνατο τεῦχε δὲ πομπήν
ἔνθα δὲ βυκτάων ἀνέμων κατέδησε κέλευθα
κεῖνον γὰρ ταμίην ἀνέμων ποίησε Κρονίων
ἠμὲν παυέμεναι ἠδ ὀρνύμεν ὅν κἐθέλῃσι
νηὶ δἐνὶ γλαφυρῇ κατέδει μέρμιθι φαεινῇ
ἀργυρέῃ ἵνα μή τι παραπνεύσῃ ὀλίγον περ
αὐτὰρ ἐμοὶ πνοιὴν Ζεφύρου προέηκεν ἀῆναι
ὄφρα φέροι νῆάς τε καὶ αὐτούς οὐδ ἄρ ἔμελλεν
ἐκτελέειν αὐτῶν γὰρ ἀπωλόμεθ ἀφραδίῃσιν
τῇ δεκάτῃ δἤδη ἀνεφαίνετο πατρὶς ἄρουρα
καὶ δὴ πυρπολέοντας ἐλεύσσομεν ἐγγὺς ἐόντας
αἰεὶ γὰρ πόδα νηὸς ἐνώμων οὐδέ τῳ ἄλλῳ
δῶχ ἑτάρων ἵνα θᾶσσον ἱκοίμεθα πατρίδα γαῖαν
οἱ δἕταροι ἐπέεσσι πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον
καί μἔφασαν χρυσόν τε καὶ ἄργυρον οἴκαδ ἄγεσθαι
δῶρα παρ Αἰόλου μεγαλήτορος Ἱπποτάδαο
ὦ πόποι ὡς ὅδε πᾶσι φίλος καὶ τίμιός ἐστιν
ἀνθρώποις ὅτεών τε πόλιν καὶ γαῖαν ἵκηται
πολλὰ μὲν ἐκ Τροίης ἄγεται κειμήλια καλὰ
ληΐδος ἡμεῖς δαὖτε ὁμὴν ὁδὸν ἐκτελέσαντες
οἴκαδε νισόμεθα κενεὰς σὺν χεῖρας ἔχοντες
καὶ νῦν οἱ τά γἔδωκε χαριζόμενος φιλότητι
Αἴολος ἀλλ ἄγε θᾶσσον ἰδώμεθα ὅττι τάδ ἐστίν
ὅσσος τις χρυσός τε καὶ ἄργυρος ἀσκῷ ἔνεστιν
ὣς ἔφασαν βουλὴ δὲ κακὴ νίκησεν ἑταίρων
ἀσκὸν μὲν λῦσαν ἄνεμοι δἐκ πάντες ὄρουσαν
τοὺς δαἶψ ἁρπάξασα φέρεν πόντονδε θύελλα
κλαίοντας γαίης ἄπο πατρίδος αὐτὰρ ἔγωγε
ἐγρόμενος κατὰ θυμὸν ἀμύμονα μερμήριξα
ἠὲ πεσὼν ἐκ νηὸς ἀποφθίμην ἐνὶ πόντῳ
ἦ ἀκέων τλαίην καὶ ἔτι ζωοῖσι μετείην
ἀλλ ἔτλην καὶ ἔμεινα καλυψάμενος δἐνὶ νηὶ
κείμην αἱ δἐφέροντο κακῇ ἀνέμοιο θυέλλῃ
αὖτις ἐπ Αἰολίην νῆσον στενάχοντο δἑταῖροι
ἔνθα δἐπ ἠπείρου βῆμεν καὶ ἀφυσσάμεθ ὕδωρ
αἶψα δὲ δεῖπνον ἕλοντο θοῇς παρὰ νηυσὶν ἑταῖροι
αὐτὰρ ἐπεὶ σίτοιό τ ἐπασσάμεθ ἠδὲ ποτῆτος
δὴ τότ ἐγὼ κήρυκά τ ὀπασσάμενος καὶ ἑταῖρον
βῆν εἰς Αἰόλου κλυτὰ δώματα τὸν δἐκίχανον
δαινύμενον παρὰ ᾗ τἀλόχῳ καὶ οἷσι τέκεσσιν
ἐλθόντες δἐς δῶμα παρὰ σταθμοῖσιν ἐπ οὐδοῦ
ἑζόμεθ οἱ δἀνὰ θυμὸν ἐθάμβεον ἔκ τἐρέοντο
πῶς ἦλθες Ὀδυσεῦ τίς τοι κακὸς ἔχραε δαίμων
ἦ μέν σἐνδυκέως ἀπεπέμπομεν ὄφρ ἂν ἵκηαι
ὣς ἔφαν αὐτὰρ ἐγὼ μετεφώνεον ἀχνύμενος κῆρ
σχέτλιος ἀλλ ἀκέσασθε φίλοι δύναμις γὰρ ἐν ὑμῖν
ὣς ἐφάμην μαλακοῖσι καθαπτόμενος ἐπέεσσιν
οἱ δἄνεω ἐγένοντο πατὴρ δἠμείβετο μύθῳ
οὐ γάρ μοι θέμις ἐστὶ κομιζέμεν οὐδ ἀποπέμπειν
ἄνδρα τόν ὅς κε θεοῖσιν ἀπέχθηται μακάρεσσιν
ἔρρ ἐπεὶ ἀθανάτοισιν ἀπεχθόμενος τόδ ἱκάνεις
ὣς εἰπὼν ἀπέπεμπε δόμων βαρέα στενάχοντα
ἔνθεν δὲ προτέρω πλέομεν ἀκαχήμενοι ἦτορ
τείρετο δἀνδρῶν θυμὸς ὑπ εἰρεσίης ἀλεγεινῆς
ἡμετέρῃ ματίῃ ἐπεὶ οὐκέτι φαίνετο πομπή
ἑβδομάτῃ δἱκόμεσθα Λάμου αἰπὺ πτολίεθρον
Τηλέπυλον Λαιστρυγονίην ὅθι ποιμένα ποιμὴν
ἠπύει εἰσελάων ὁ δέ τἐξελάων ὑπακούει
ἔνθα κἄϋπνος ἀνὴρ δοιοὺς ἐξήρατο μισθούς
τὸν μὲν βουκολέων τὸν δἄργυφα μῆλα νομεύων
ἐγγὺς γὰρ νυκτός τε καὶ ἤματός εἰσι κέλευθοι
ἔνθ ἐπεὶ ἐς λιμένα κλυτὸν ἤλθομεν ὃν πέρι πέτρη
ἠλίβατος τετύχηκε διαμπερὲς ἀμφοτέρωθεν
ἀκταὶ δὲ προβλῆτες ἐναντίαι ἀλλήλῃσιν
ἐν στόματι προύχουσιν ἀραιὴ δεἴσοδός ἐστιν
ἔνθ οἵ γεἴσω πάντες ἔχον νέας ἀμφιελίσσας
αἱ μὲν ἄρ ἔντοσθεν λιμένος κοίλοιο δέδεντο
πλησίαι οὐ μὲν γάρ ποτ ἀέξετο κῦμά γἐν αὐτῷ
οὔτε μέγ οὔτ ὀλίγον λευκὴ δἦν ἀμφὶ γαλήνη
αὐτὰρ ἐγὼν οἶος σχέθον ἔξω νῆα μέλαιναν
αὐτοῦ ἐπ ἐσχατιῇ πέτρης ἐκ πείσματα δήσας
ἔστην δὲ σκοπιὴν ἐς παιπαλόεσσαν ἀνελθών
ἔνθα μὲν οὔτε βοῶν οὔτ ἀνδρῶν φαίνετο ἔργα
καπνὸν δοἶον ὁρῶμεν ἀπὸ χθονὸς ἀΐσσοντα
δὴ τότ ἐγὼν ἑτάρους προΐειν πεύθεσθαι ἰόντας
οἵ τινες ἀνέρες εἶεν ἐπὶ χθονὶ σῖτον ἔδοντες
ἄνδρε δύω κρίνας τρίτατον κήρυχ ἅμ ὀπάσσας
οἱ δἴσαν ἐκβάντες λείην ὁδόν ᾗ περ ἄμαξαι
ἄστυδ ἀφ ὑψηλῶν ὀρέων καταγίνεον ὕλην
θυγατέρ ἰφθίμῃ Λαιστρυγόνος Ἀντιφάταο
ἡ μὲν ἄρ ἐς κρήνην κατεβήσετο καλλιρέεθρον
Ἀρτακίην ἔνθεν γὰρ ὕδωρ προτὶ ἄστυ φέρεσκον
οἱ δὲ παριστάμενοι προσεφώνεον ἔκ τἐρέοντο
ὅς τις τῶνδ εἴη βασιλεὺς καὶ οἷσιν ἀνάσσοι
οἱ δἐπεὶ εἰσῆλθον κλυτὰ δώματα τὴν δὲ γυναῖκα
εὗρον ὅσην τὄρεος κορυφήν κατὰ δἔστυγον αὐτήν
ἡ δαἶψ ἐξ ἀγορῆς ἐκάλει κλυτὸν Ἀντιφατῆα
ὃν πόσιν ὃς δὴ τοῖσιν ἐμήσατο λυγρὸν ὄλεθρον
αὐτίχ ἕνα μάρψας ἑτάρων ὡπλίσσατο δεῖπνον
τὼ δὲ δύ ἀΐξαντε φυγῇ ἐπὶ νῆας ἱκέσθην
αὐτὰρ ὁ τεῦχε βοὴν διὰ ἄστεος οἱ δἀΐοντες
φοίτων ἴφθιμοι Λαιστρυγόνες ἄλλοθεν ἄλλος
μυρίοι οὐκ ἄνδρεσσιν ἐοικότες ἀλλὰ Γίγασιν
οἵ ῥἀπὸ πετράων ἀνδραχθέσι χερμαδίοισι
βάλλον ἄφαρ δὲ κακὸς κόναβος κατὰ νῆας ὀρώρει
ἀνδρῶν ὀλλυμένων νηῶν θἅμα ἀγνυμενάων
ἰχθῦς δὣς πείροντες ἀτερπέα δαῖτα φέροντο
ὄφρ οἱ τοὺς ὄλεκον λιμένος πολυβενθέος ἐντός
τόφρα δἐγὼ ξίφος ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ
τῷ ἀπὸ πείσματ ἔκοψα νεὸς κυανοπρῴροιο
αἶψα δἐμοῖς ἑτάροισιν ἐποτρύνας ἐκέλευσα
ἐμβαλέειν κώπῃς ἵν ὑπὲκ κακότητα φύγοιμεν
οἱ δἅμα πάντες ἀνέρριψαν δείσαντες ὄλεθρον
ἀσπασίως δἐς πόντον ἐπηρεφέας φύγε πέτρας
νηῦς ἐμή αὐτὰρ αἱ ἄλλαι ἀολλέες αὐτόθ ὄλοντο
ἄσμενοι ἐκ θανάτοιο φίλους ὀλέσαντες ἑταίρους
Αἰαίην δἐς νῆσον ἀφικόμεθ ἔνθα δἔναιε
αὐτοκασιγνήτη ὀλοόφρονος Αἰήταο
ἄμφω δἐκγεγάτην φαεσιμβρότου Ἠελίοιο
μητρός τἐκ Πέρσης τὴν Ὠκεανὸς τέκε παῖδα
ἔνθα δἐπ ἀκτῆς νηὶ κατηγαγόμεσθα σιωπῇ
ναύλοχον ἐς λιμένα καί τις θεὸς ἡγεμόνευεν
ἔνθα τότ ἐκβάντες δύο τἤματα καὶ δύο νύκτας
κείμεθ ὁμοῦ καμάτῳ τε καὶ ἄλγεσι θυμὸν ἔδοντες
ἀλλ ὅτε δὴ τρίτον ἦμαρ ἐϋπλόκαμος τέλεσ Ἠώς
καὶ τότ ἐγὼν ἐμὸν ἔγχος ἑλὼν καὶ φάσγανον ὀξὺ
καρπαλίμως παρὰ νηὸς ἀνήϊον ἐς περιωπήν
καί μοι ἐείσατο καπνὸς ἀπὸ χθονὸς εὐρυοδείης
Κίρκης ἐν μεγάροισι διὰ δρυμὰ πυκνὰ καὶ ὕλην
μερμήριξα δἔπειτα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν
ἐλθεῖν ἠδὲ πυθέσθαι ἐπεὶ ἴδον αἴθοπα καπνόν
ὧδε δέ μοι φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι
πρῶτ ἐλθόντ ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης
δεῖπνον ἑταίροισιν δόμεναι προέμεν τε πυθέσθαι
καὶ τότε τίς με θεῶν ὀλοφύρατο μοῦνον ἐόντα
ὅς ῥά μοι ὑψίκερων ἔλαφον μέγαν εἰς ὁδὸν αὐτὴν
ἧκεν ὁ μὲν ποταμόνδε κατήϊεν ἐκ νομοῦ ὕλης
πιόμενος δὴ γάρ μιν ἔχεν μένος ἠελίοιο
τὸν δἐγὼ ἐκβαίνοντα κατ ἄκνηστιν μέσα νῶτα
πλῆξα τὸ δἀντικρὺ δόρυ χάλκεον ἐξεπέρησε
τῷ δἐγὼ ἐμβαίνων δόρυ χάλκεον ἐξ ὠτειλῆς
εἰρυσάμην τὸ μὲν αὖθι κατακλίνας ἐπὶ γαίῃ
εἴασ αὐτὰρ ἐγὼ σπασάμην ῥῶπάς τε λύγους τε
πεῖσμα δὅσον τὄργυιαν ἐϋστρεφὲς ἀμφοτέρωθεν
πλεξάμενος συνέδησα πόδας δεινοῖο πελώρου
βῆν δὲ καταλοφάδια φέρων ἐπὶ νῆα μέλαιναν
χειρὶ φέρειν ἑτέρῃ μάλα γὰρ μέγα θηρίον ἦεν
κὰδ δἔβαλον προπάροιθε νεώς ἀνέγειρα δἑταίρους
ὦ φίλοι οὐ γάρ πω καταδυσόμεθ ἀχνύμενοί περ
εἰς Ἀΐδαο δόμους πρὶν μόρσιμον ἦμαρ ἐπέλθῃ
ἀλλ ἄγετ ὄφρ ἐν νηὶ θοῇ βρῶσίς τε πόσις τε
μνησόμεθα βρώμης μηδὲ τρυχώμεθα λιμῷ
ἐκ δὲ καλυψάμενοι παρὰ θῖν ἁλὸς ἀτρυγέτοιο
θηήσαντ ἔλαφον μάλα γὰρ μέγα θηρίον ἦεν
αὐτὰρ ἐπεὶ τάρπησαν ὁρώμενοι ὀφθαλμοῖσι
χεῖρας νιψάμενοι τεύχοντ ἐρικυδέα δαῖτα
δὴ τότε κοιμήθημεν ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης
ὦ φίλοι οὐ γάρ τἴδμεν ὅπῃ ζόφος οὐδ ὅπῃ ἠώς
οὐδ ὅπῃ ἠέλιος φαεσίμβροτος εἶσ ὑπὸ γαῖαν
οὐδ ὅπῃ ἀννεῖται ἀλλὰ φραζώμεθα θᾶσσον
εἴ τις ἔτ ἔσται μῆτις ἐγὼ δοὐκ οἴομαι εἶναι
εἶδον γὰρ σκοπιὴν ἐς παιπαλόεσσαν ἀνελθὼν
νῆσον τὴν πέρι πόντος ἀπείριτος ἐστεφάνωται
αὐτὴ δὲ χθαμαλὴ κεῖται καπνὸν δἐνὶ μέσσῃ
ἔδρακον ὀφθαλμοῖσι διὰ δρυμὰ πυκνὰ καὶ ὕλην
μνησαμένοις ἔργων Λαιστρυγόνος Ἀντιφάταο
Κύκλωπός τε βίης μεγαλήτορος ἀνδροφάγοιο
κλαῖον δὲ λιγέως θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντες
ἀλλ οὐ γάρ τις πρῆξις ἐγίνετο μυρομένοισιν
αὐτὰρ ἐγὼ δίχα πάντας ἐϋκνήμιδας ἑταίρους
τῶν μὲν ἐγὼν ἦρχον τῶν δΕὐρύλοχος θεοειδής
κλήρους δἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλομεν ὦκα
ἐκ δἔθορε κλῆρος μεγαλήτορος Εὐρυλόχοιο
βῆ δἰέναι ἅμα τῷ γε δύω καὶ εἴκοσ ἑταῖροι
κλαίοντες κατὰ δἄμμε λίπον γοόωντας ὄπισθεν
εὗρον δἐν βήσσῃσι τετυγμένα δώματα Κίρκης
ξεστοῖσιν λάεσσι περισκέπτῳ ἐνὶ χώρῳ
ἀμφὶ δέ μιν λύκοι ἦσαν ὀρέστεροι ἠδὲ λέοντες
τοὺς αὐτὴ κατέθελξεν ἐπεὶ κακὰ φάρμακ ἔδωκεν
οὐδ οἵ γὡρμήθησαν ἐπ ἀνδράσιν ἀλλ ἄρα τοί γε
οὐρῇσιν μακρῇσι περισσαίνοντες ἀνέσταν
ὡς δὅτ ἂν ἀμφὶ ἄνακτα κύνες δαίτηθεν ἰόντα
σαίνωσ αἰεὶ γάρ τε φέρει μειλίγματα θυμοῦ
ὣς τοὺς ἀμφὶ λύκοι κρατερώνυχες ἠδὲ λέοντες
σαῖνον τοὶ δἔδδεισαν ἐπεὶ ἴδον αἰνὰ πέλωρα
ἔσταν δεἰνὶ θύρῃσι θεᾶς καλλιπλοκάμοιο
Κίρκης δἔνδον ἄκουον ἀειδούσης ὀπὶ καλῇ
ἱστὸν ἐποιχομένης μέγαν ἄμβροτον οἷα θεάων
λεπτά τε καὶ χαρίεντα καὶ ἀγλαὰ ἔργα πέλονται
τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Πολίτης ὄρχαμος ἀνδρῶν
ὅς μοι κήδιστος ἑτάρων ἦν κεδνότατός τε
ὦ φίλοι ἔνδον γάρ τις ἐποιχομένη μέγαν ἱστὸν
καλὸν ἀοιδιάει δάπεδον δἅπαν ἀμφιμέμυκεν
ἢ θεὸς ἠὲ γυνή ἀλλὰ φθεγγώμεθα θᾶσσον
ὣς ἄρ ἐφώνησεν τοὶ δἐφθέγγοντο καλεῦντες
ἡ δαἶψ ἐξελθοῦσα θύρας ὤϊξε φαεινὰς
καὶ κάλει οἱ δἅμα πάντες ἀϊδρείῃσιν ἕποντο
Εὐρύλοχος δὑπέμεινεν ὀΐσατο γὰρ δόλον εἶναι
εἷσεν δεἰσαγαγοῦσα κατὰ κλισμούς τε θρόνους τε
ἐν δέ σφιν τυρόν τε καὶ ἄλφιτα καὶ μέλι χλωρὸν
οἴνῳ Πραμνείῳ ἐκύκα ἀνέμισγε δὲ σίτῳ
φάρμακα λύγρ ἵνα πάγχυ λαθοίατο πατρίδος αἴης
αὐτὰρ ἐπεὶ δῶκέν τε καὶ ἔκπιον αὐτίκ ἔπειτα
ῥάβδῳ πεπληγυῖα κατὰ συφεοῖσιν ἐέργνυ
οἱ δὲ συῶν μὲν ἔχον κεφαλὰς φωνήν τε τρίχας τε
καὶ δέμας αὐτὰρ νοῦς ἦν ἔμπεδος ὡς τὸ πάρος περ
ὣς οἱ μὲν κλαίοντες ἐέρχατο τοῖσι δὲ Κίρκη
πάρ ἄκυλον βάλανόν τἔβαλεν καρπόν τε κρανείης
ἔδμεναι οἷα σύες χαμαιευνάδες αἰὲν ἔδουσιν
Εὐρύλοχος δαἶψ ἦλθε θοὴν ἐπὶ νῆα μέλαιναν
ἀγγελίην ἑτάρων ἐρέων καὶ ἀδευκέα πότμον
οὐδέ τι ἐκφάσθαι δύνατο ἔπος ἱέμενός περ
κῆρ ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος ἐν δέ οἱ ὄσσε
δακρυόφιν πίμπλαντο γόον δὠΐετο θυμός
ἀλλ ὅτε δή μιν πάντες ἀγαζόμεθ ἐξερέοντες
καὶ τότε τῶν ἄλλων ἑτάρων κατέλεξεν ὄλεθρον
ᾔομεν ὡς ἐκέλευες ἀνὰ δρυμά φαίδιμ Ὀδυσσεῦ
εὕρομεν ἐν βήσσῃσι τετυγμένα δώματα καλὰ
ἔνθα δέ τις μέγαν ἱστὸν ἐποιχομένη λίγ ἄειδεν
ἢ θεὸς ἠὲ γυνή τοὶ δἐφθέγγοντο καλεῦντες
αὐτὰρ ἐγὼν ὑπέμεινα ὀϊσάμενος δόλον εἶναι
οἱ δἅμ ἀϊστώθησαν ἀολλέες οὐδέ τις αὐτῶν
ἐξεφάνη δηρὸν δὲ καθήμενος ἐσκοπίαζον
ὣς ἔφατ αὐτὰρ ἐγὼ περὶ μὲν ξίφος ἀργυρόηλον
ὤμοιϊν βαλόμην μέγα χάλκεον ἀμφὶ δὲ τόξα
αὐτὰρ ὅ γἀμφοτέρῃσι λαβὼν ἐλλίσσετο γούνων
καί μὀλοφυρόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
μή μἄγε κεῖσ ἀέκοντα διοτρεφές ἀλλὰ λίπ αὐτοῦ
οἶδα γάρ ὡς οὔτ αὐτὸς ἐλεύσεαι οὔτε τιν ἄλλον
ἄξεις σῶν ἑτάρων ἀλλὰ ξὺν τοίσδεσι θᾶσσον
φεύγωμεν ἔτι γάρ κεν ἀλύξαιμεν κακὸν ἦμαρ
ὣς ἔφατ αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον
Εὐρύλοχ ἤτοι μὲν σὺ μέν αὐτοῦ τῷδ ἐνὶ χώρῳ
ἔσθων καὶ πίνων κοίλῃ παρὰ νηὶ μελαίνῃ
αὐτὰρ ἐγὼν εἶμι κρατερὴ δέ μοι ἔπλετ ἀνάγκη
ὣς εἰπὼν παρὰ νηὸς ἀπήϊον ἠδὲ θαλάσσης
ἀλλ ὅτε δὴ ἄρ ἔμελλον ἰὼν ἱερὰς ἀνὰ βήσσας
Κίρκης ἵξεσθαι πολυφαρμάκου ἐς μέγα δῶμα
ἔνθα μοι Ἑρμείας χρυσόρραπις ἀντεβόλησεν
ἐρχομένῳ πρὸς δῶμα νεηνίῃ ἀνδρὶ ἐοικώς
ἔν τἄρα μοι φῦ χειρί ἔπος τἔφατ ἔκ τὀνόμαζε
πῇ δαὖτ ὦ δύστηνε δι ἄκριας ἔρχεαι οἶος
χώρου ἄϊδρις ἐών ἕταροι δέ τοι οἵδ ἐνὶ Κίρκης
ἔρχαται ὥς τε σύες πυκινοὺς κευθμῶνας ἔχοντες
ἦ τοὺς λυσόμενος δεῦρ ἔρχεαι οὐδέ σέ φημι
αὐτὸν νοστήσειν μενέεις δὲ σύ γἔνθα περ ἄλλοι
ἀλλ ἄγε δή σε κακῶν ἐκλύσομαι ἠδὲ σαώσω
τῆ τόδε φάρμακον ἐσθλὸν ἔχων ἐς δώματα Κίρκης
ἔρχευ ὅ κέν τοι κρατὸς ἀλάλκῃσιν κακὸν ἦμαρ
πάντα δέ τοι ἐρέω ὀλοφώϊα δήνεα Κίρκης
τεύξει τοι κυκεῶ βαλέει δἐν φάρμακα σίτῳ
ἀλλ οὐδ ὣς θέλξαι σε δυνήσεται οὐ γὰρ ἐάσει
φάρμακον ἐσθλόν ὅ τοι δώσω ἐρέω δὲ ἕκαστα
ὁππότε κεν Κίρκη σἐλάσῃ περιμήκεϊ ῥάβδῳ
δὴ τότε σὺ ξίφος ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ
Κίρκῃ ἐπαΐξαι ὥς τε κτάμεναι μενεαίνων
ἡ δέ σὑποδδείσασα κελήσεται εὐνηθῆναι
ἔνθα σὺ μηκέτ ἔπειτ ἀπανήνασθαι θεοῦ εὐνήν
ὄφρα κέ τοι λύσῃ θἑτάρους αὐτόν τε κομίσσῃ
ἀλλὰ κέλεσθαί μιν μακάρων μέγαν ὅρκον ὀμόσσαι
μή τί τοι αὐτῷ πῆμα κακὸν βουλευσέμεν ἄλλο
μή σἀπογυμνωθέντα κακὸν καὶ ἀνήνορα θήῃ
ὣς ἄρα φωνήσας πόρε φάρμακον ἀργεϊφόντης
ἐκ γαίης ἐρύσας καί μοι φύσιν αὐτοῦ ἔδειξε
ῥίζῃ μὲν μέλαν ἔσκε γάλακτι δὲ εἴκελον ἄνθος
μῶλυ δέ μιν καλέουσι θεοί χαλεπὸν δέ τὀρύσσειν
ἀνδράσι γε θνητοῖσι θεοὶ δέ τε πάντα δύνανται
νῆσον ἀν ὑλήεσσαν ἐγὼ δἐς δώματα Κίρκης