Ericu950/Stoicheia-meter-silver huggingface dataset:
πρόφρων τέτληκας εἰπεῖν ἔπος ὅττι νοήσῃς
τὴν δἠμείβετ ἔπειτα πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε
Ἥρη μὴ δὴ πάντας ἐμοὺς ἐπιέλπεο μύθους
εἰδήσειν χαλεποί τοι ἔσοντ ἀλόχῳ περ ἐούσῃ
ἀλλ ὃν μέν κἐπιεικὲς ἀκουέμεν οὔ τις ἔπειτα
ὃν δέ κἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλωμι νοῆσαι
μή τι σὺ ταῦτα ἕκαστα διείρεο μηδὲ μετάλλα
καὶ λίην σε πάρος γοὔτ εἴρομαι οὔτε μεταλλῶ
ἀλλὰ μάλ εὔκηλος τὰ φράζεαι ἅσσ ἐθέλῃσθα
νῦν δαἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή σε παρείπῃ
ἠερίη γὰρ σοί γε παρέζετο καὶ λάβε γούνων
τῇ σὀΐω κατανεῦσαι ἐτήτυμον ὡς Ἀχιλῆα
δαιμονίη αἰεὶ μὲν ὀΐεαι οὐδέ σε λήθω
πρῆξαι δἔμπης οὔ τι δυνήσεαι ἀλλ ἀπὸ θυμοῦ
μᾶλλον ἐμοὶ ἔσεαι τὸ δέ τοι καὶ ῥίγιον ἔσται
εἰ δοὕτω τοῦτ ἐστὶν ἐμοὶ μέλλει φίλον εἶναι
ἀλλ ἀκέουσα κάθησο ἐμῷ δἐπιπείθεο μύθῳ
μή νύ τοι οὐ χραίσμωσιν ὅσοι θεοί εἰσ ἐν Ὀλύμπῳ
ἆσσον ἰόνθ ὅτε κέν τοι ἀάπτους χεῖρας ἐφείω
ὣς ἔφατ ἔδεισεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη
καί ῥἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ
ὄχθησαν δἀνὰ δῶμα Διὸς θεοὶ Οὐρανίωνες
τοῖσιν δἭφαιστος κλυτοτέχνης ἦρχ ἀγορεύειν
μητρὶ φίλῃ ἐπίηρα φέρων λευκωλένῳ Ἥρῃ
ἦ δὴ λοίγια ἔργα τάδ ἔσσεται οὐδ ἔτ ἀνεκτά
εἰ δὴ σφὼ ἕνεκα θνητῶν ἐριδαίνετον ὧδε
ἐν δὲ θεοῖσι κολῳὸν ἐλαύνετον οὐδέ τι δαιτὸς
μητρὶ δἐγὼ παράφημι καὶ αὐτῇ περ νοεούσῃ
πατρὶ φίλῳ ἐπίηρα φέρειν Διί ὄφρα μὴ αὖτε
νεικείῃσι πατήρ σὺν δἡμῖν δαῖτα ταράξῃ
εἴ περ γάρ κἐθέλῃσιν Ὀλύμπιος ἀστεροπητὴς
ἐξ ἑδέων στυφελίξαι ὃ γὰρ πολὺ φέρτατός ἐστιν
ἀλλὰ σὺ τὸν ἐπέεσσι καθάπτεσθαι μαλακοῖσιν
αὐτίκ ἔπειθ ἵλαος Ὀλύμπιος ἔσσεται ἡμῖν
ὣς ἄρ ἔφη καὶ ἀναΐξας δέπας ἀμφικύπελλον
μητρὶ φίλῃ ἐν χειρὶ τίθει καί μιν προσέειπε
τέτλαθι μῆτερ ἐμή καὶ ἀνάσχεο κηδομένη περ
μή σε φίλην περ ἐοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδωμαι
θεινομένην τότε δοὔ τι δυνήσομαι ἀχνύμενός περ
χραισμεῖν ἀργαλέος γὰρ Ὀλύμπιος ἀντιφέρεσθαι
ἤδη γάρ με καὶ ἄλλοτ ἀλεξέμεναι μεμαῶτα
ῥῖψε ποδὸς τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ θεσπεσίοιο
πᾶν δἦμαρ φερόμην ἅμα δἠελίῳ καταδύντι
κάππεσον ἐν Λήμνῳ ὀλίγος δἔτι θυμὸς ἐνῆεν
ἔνθά με Σίντιες ἄνδρες ἄφαρ κομίσαντο πεσόντα
μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον
αὐτὰρ ὃ τοῖς ἄλλοισι θεοῖς ἐνδέξια πᾶσιν
οἰνοχόει γλυκὺ νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος ἀφύσσων
ἄσβεστος δἄρ ἐνῶρτο γέλως μακάρεσσι θεοῖσιν
ὡς ἴδον Ἥφαιστον διὰ δώματα ποιπνύοντα
οὐ μὲν φόρμιγγος περικαλλέος ἣν ἔχ Ἀπόλλων
Μουσάων θαἳ ἄειδον ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ
αὐτὰρ ἐπεὶ κατέδυ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο
οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκον δὲ ἕκαστος
ἧχι ἑκάστῳ δῶμα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις
Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι
Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊ Ὀλύμπιος ἀστεροπητής
ἔνθα καθεῦδ ἀναβάς παρὰ δὲ χρυσόθρονος Ἥρη
ὣς οἳ μὲν παρὰ νηυσὶ κορωνίσι θωρήσσοντο
ἀμφὶ σὲ Πηλέος υἱὲ μάχης ἀκόρητον Ἀχαιοί
Τρῶες δαὖθ ἑτέρωθεν ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο
Ζεὺς δὲ Θέμιστα κέλευσε θεοὺς ἀγορὴν δὲ καλέσσαι
κρατὸς ἀπ Οὐλύμποιο πολυπτύχου ἣ δἄρα πάντῃ
φοιτήσασα κέλευσε Διὸς πρὸς δῶμα νέεσθαι
οὔτέ τις οὖν ποταμῶν ἀπέην νόσφ Ὠκεανοῖο
οὔτ ἄρα νυμφάων αἵ τἄλσεα καλὰ νέμονται
ἐλθόντες δἐς δῶμα Διὸς νεφεληγερέταο
ξεστῇς αἰθούσῃσιν ἐνίζανον ἃς Διὶ πατρὶ
Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν
ὣς οἳ μὲν Διὸς ἔνδον ἀγηγέρατ οὐδ ἐνοσίχθων
νηκούστησε θεᾶς ἀλλ ἐξ ἁλὸς ἦλθε μετ αὐτούς
ἷζε δἄρ ἐν μέσσοισι Διὸς δἐξείρετο βουλήν
τίπτ αὖτ ἀργικέραυνε θεοὺς ἀγορὴν δὲ κάλεσσας
ἦ τι περὶ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν μερμηρίζεις
τῶν γὰρ νῦν ἄγχιστα μάχη πόλεμός τε δέδηε
ἔγνως ἐννοσίγαιε ἐμὴν ἐν στήθεσι βουλὴν
ὧν ἕνεκα ξυνάγειρα μέλουσί μοι ὀλλύμενοί περ
ἀλλ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω πτυχὶ Οὐλύμποιο
ἥμενος ἔνθ ὁρόων φρένα τέρψομαι οἳ δὲ δὴ ἄλλοι
ἔρχεσθ ὄφρ ἂν ἵκησθε μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς
ἀμφοτέροισι δἀρήγεθ ὅπῃ νόος ἐστὶν ἑκάστου
εἰ γὰρ Ἀχιλλεὺς οἶος ἐπὶ Τρώεσσι μαχεῖται
οὐδὲ μίνυνθ ἕξουσι ποδώκεα Πηλεΐωνα
καὶ δέ τί μιν καὶ πρόσθεν ὑποτρομέεσκον ὁρῶντες
νῦν δὅτε δὴ καὶ θυμὸν ἑταίρου χώεται αἰνῶς
δείδω μὴ καὶ τεῖχος ὑπέρμορον ἐξαλαπάξῃ
ὣς ἔφατο Κρονίδης πόλεμον δἀλίαστον ἔγειρε
βὰν δἴμεναι πόλεμον δὲ θεοὶ δίχα θυμὸν ἔχοντες
Ἥρη μὲν μετ ἀγῶνα νεῶν καὶ Παλλὰς Ἀθήνη
ἠδὲ Ποσειδάων γαιήοχος ἠδ ἐριούνης
Ἑρμείας ὃς ἐπὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσι κέκασται
Ἥφαιστος δἅμα τοῖσι κίε σθένεϊ βλεμεαίνων
ἐς δὲ Τρῶας Ἄρης κορυθαίολος αὐτὰρ ἅμ αὐτῷ
Φοῖβος ἀκερσεκόμης ἠδ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα
Λητώ τε Ξάνθός τε φιλομειδής τἈφροδίτη
εἷος μέν ῥἀπάνευθε θεοὶ θνητῶν ἔσαν ἀνδρῶν
τεῖος Ἀχαιοὶ μὲν μέγα κύδανον οὕνεκ Ἀχιλλεὺς
Τρῶας δὲ τρόμος αἰνὸς ὑπήλυθε γυῖα ἕκαστον
δειδιότας ὅθ ὁρῶντο ποδώκεα Πηλεΐωνα
τεύχεσι λαμπόμενον βροτολοιγῷ ἶσον Ἄρηϊ
αὐτὰρ ἐπεὶ μεθ ὅμιλον Ὀλύμπιοι ἤλυθον ἀνδρῶν
ὦρτο δἜρις κρατερὴ λαοσσόος αὖε δἈθήνη
στᾶσ ὁτὲ μὲν παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός
ἄλλοτ ἐπ ἀκτάων ἐριδούπων μακρὸν ἀΰτει
αὖε δἌρης ἑτέρωθεν ἐρεμνῇ λαίλαπι ἶσος
ὀξὺ κατ ἀκροτάτης πόλιος Τρώεσσι κελεύων
ἄλλοτε πὰρ Σιμόεντι θέων ἐπὶ Καλλικολώνῃ
ὣς τοὺς ἀμφοτέρους μάκαρες θεοὶ ὀτρύνοντες
σύμβαλον ἐν δαὐτοῖς ἔριδα ῥήγνυντο βαρεῖαν
δεινὸν δὲ βρόντησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε
ὑψόθεν αὐτὰρ νέρθε Ποσειδάων ἐτίναξε
γαῖαν ἀπειρεσίην ὀρέων ταἰπεινὰ κάρηνα
πάντες δἐσσείοντο πόδες πολυπίδακος Ἴδης
καὶ κορυφαί Τρώων τε πόλις καὶ νῆες Ἀχαιῶν
ἔδεισεν δὑπένερθεν ἄναξ ἐνέρων Ἀϊδωνεύς
δείσας δἐκ θρόνου ἆλτο καὶ ἴαχε μή οἱ ὕπερθε
γαῖαν ἀναρρήξειε Ποσειδάων ἐνοσίχθων
οἰκία δὲ θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισι φανείη
σμερδαλέ εὐρώεντα τά τε στυγέουσι θεοί περ
τόσσος ἄρα κτύπος ὦρτο θεῶν ἔριδι ξυνιόντων
ἤτοι μὲν γὰρ ἔναντα Ποσειδάωνος ἄνακτος
ἵστατ Ἀπόλλων Φοῖβος ἔχων ἰὰ πτερόεντα
ἄντα δἘνυαλίοιο θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη
Ἥρῃ δἀντέστη χρυσηλάκατος κελαδεινὴ
Ἄρτεμις ἰοχέαιρα κασιγνήτη ἑκάτοιο
Λητοῖ δἀντέστη σῶκος ἐριούνιος Ἑρμῆς
ἄντα δἄρ Ἡφαίστοιο μέγας ποταμὸς βαθυδίνης
ὃν Ξάνθον καλέουσι θεοί ἄνδρες δὲ Σκάμανδρον
ὣς οἳ μὲν θεοὶ ἄντα θεῶν ἴσαν αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
Ἕκτορος ἄντα μάλιστα λιλαίετο δῦναι ὅμιλον
Αἰνείαν δἰθὺς λαοσσόος ὦρσεν Ἀπόλλων
ἀντία Πηλεΐωνος ἐνῆκε δέ οἱ μένος ἠΰ
υἱέϊ δὲ Πριάμοιο Λυκάονι εἴσατο φωνήν
Αἰνεία Τρώων βουληφόρε ποῦ τοι ἀπειλαὶ
ἃς Τρώων βασιλεῦσιν ὑπίσχεο οἰνοποτάζων
τὸν δαὖτ Αἰνείας ἀπαμειβόμενος προσέειπε
Πριαμίδη τί με ταῦτα καὶ οὐκ ἐθέλοντα κελεύεις
ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι
οὐ μὲν γὰρ νῦν πρῶτα ποδώκεος ἄντ Ἀχιλῆος
στήσομαι ἀλλ ἤδη με καὶ ἄλλοτε δουρὶ φόβησεν
ἐξ Ἴδης ὅτε βουσὶν ἐπήλυθεν ἡμετέρῃσι
πέρσε δὲ Λυρνησσὸν καὶ Πήδασον αὐτὰρ ἐμὲ Ζεὺς
εἰρύσαθ ὅς μοι ἐπῶρσε μένος λαιψηρά τε γοῦνα
ἦ κἐδάμην ὑπὸ χερσὶν Ἀχιλλῆος καὶ Ἀθήνης
ἥ οἱ πρόσθεν ἰοῦσα τίθει φάος ἠδ ἐκέλευεν
ἔγχεϊ χαλκείῳ Λέλεγας καὶ Τρῶας ἐναίρειν
τὼ οὐκ ἔστ Ἀχιλῆος ἐναντίον ἄνδρα μάχεσθαι
αἰεὶ γὰρ πάρα εἷς γε θεῶν ὃς λοιγὸν ἀμύνει
καὶ δἄλλως τοῦ γἰθὺ βέλος πέτετ οὐδ ἀπολήγει
πρὶν χροὸς ἀνδρομέοιο διελθέμεν εἰ δὲ θεός περ
νικήσει οὐδ εἰ παγχάλκεος εὔχεται εἶναι
τὸν δαὖτε προσέειπεν ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων
ἥρως ἀλλ ἄγε καὶ σὺ θεοῖς αἰειγενέτῃσιν
εὔχεο καὶ δὲ σέ φασι Διὸς κούρης Ἀφροδίτης
ἐκγεγάμεν κεῖνος δὲ χερείονος ἐκ θεοῦ ἐστίν
ἣ μὲν γὰρ Διός ἐσθ ἣ δἐξ ἁλίοιο γέροντος
ἀλλ ἰθὺς φέρε χαλκὸν ἀτειρέα μηδέ σε πάμπαν
λευγαλέοις ἐπέεσσιν ἀποτρεπέτω καὶ ἀρειῇ
οὐδ ἔλαθ Ἀγχίσαο πάϊς λευκώλενον Ἥρην
ἀντία Πηλεΐωνος ἰὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν
ἣ δἄμυδις στήσασα θεοὺς μετὰ μῦθον ἔειπε
φράζεσθον δὴ σφῶϊ Ποσείδαον καὶ Ἀθήνη
ἐν φρεσὶν ὑμετέρῃσιν ὅπως ἔσται τάδε ἔργα
Αἰνείας ὅδ ἔβη κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ
ἀντία Πηλεΐωνος ἀνῆκε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων
ἀλλ ἄγεθ ἡμεῖς πέρ μιν ἀποτρωπῶμεν ὀπίσσω
αὐτόθεν ἤ τις ἔπειτα καὶ ἡμείων Ἀχιλῆϊ
παρσταίη δοίη δὲ κράτος μέγα μηδέ τι θυμῷ
δευέσθω ἵνα εἰδῇ ὅ μιν φιλέουσιν ἄριστοι
ἀθανάτων οἳ δαὖττ ἀνεμώλιοι οἳ τὸ πάρος περ
Τρωσὶν ἀμύνουσιν πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα
πάντες δΟὐλύμποιο κατήλθομεν ἀντιόωντες
τῆσδε μάχης ἵνα μή τι μετὰ Τρώεσσι πάθῃσι
σήμερον ὕστερον αὖτε τὰ πείσεται ἅσσά οἱ αἶσα
γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ ὅτε μιν τέκε μήτηρ
εἰ δἈχιλεὺς οὐ ταῦτα θεῶν ἐκ πεύσεται ὀμφῆς
δείσετ ἔπειθ ὅτε κέν τις ἐναντίβιον θεὸς ἔλθῃ
ἐν πολέμῳ χαλεποὶ δὲ θεοὶ φαίνεσθαι ἐναργεῖς
τὴν δἠμείβετ ἔπειτα Ποσειδάων ἐνοσίχθων
Ἥρη μὴ χαλέπαινε παρ ἐκ νόον οὐδέ τί σε χρή
οὐκ ἂν ἔγωγ ἐθέλοιμι θεοὺς ἔριδι ξυνελάσσαι
ἀλλ ἡμεῖς μὲν ἔπειτα καθεζώμεσθα κιόντες
ἐκ πάτου ἐς σκοπιήν πόλεμος δἄνδρεσσι μελήσει
εἰ δέ κἌρης ἄρχωσι μάχης ἢ Φοῖβος Ἀπόλλων
ἢ Ἀχιλῆ ἴσχωσι καὶ οὐκ εἰῶσι μάχεσθαι
αὐτίκ ἔπειτα καὶ ἄμμι παρ αὐτόθι νεῖκος ὀρεῖται
φυλόπιδος μάλα δὦκα διακρινθέντας ὀΐω
ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δὲ θεῶν μεθ ὁμήγυριν ἄλλων
ἡμετέρῃς ὑπὸ χερσὶν ἀναγκαίηφι δαμέντας
ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο κυανοχαίτης
τεῖχος ἐς ἀμφίχυτον Ἡρακλῆος θείοιο
ὑψηλόν τό ῥά οἱ Τρῶες καὶ Παλλὰς Ἀθήνη
ποίεον ὄφρα τὸ κῆτος ὑπεκπροφυγὼν ἀλέαιτο
ὁππότε μιν σεύαιτο ἀπ ἠϊόνος πεδίον δέ
ἔνθα Ποσειδάων κατ ἄρ ἕζετο καὶ θεοὶ ἄλλοι
ἀμφὶ δἄρ ἄρρηκτον νεφέλην ὤμοισιν ἕσαντο
οἳ δἑτέρωσε καθῖζον ἐπ ὀφρύσι Καλλικολώνης
ἀμφὶ σὲ ἤϊε Φοῖβε καὶ Ἄρηα πτολίπορθον
ὣς οἳ μέν ῥἑκάτερθε καθήατο μητιόωντες
βουλάς ἀρχέμεναι δὲ δυσηλεγέος πολέμοιο
ὄκνεον ἀμφότεροι Ζεὺς δἥμενος ὕψι κέλευε
τῶν δἅπαν ἐπλήσθη πεδίον καὶ λάμπετο χαλκῷ
ἀνδρῶν ἠδ ἵππων κάρκαιρε δὲ γαῖα πόδεσσιν
ὀρνυμένων ἄμυδις δύο δἀνέρες ἔξοχ ἄριστοι
ἐς μέσον ἀμφοτέρων συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι
Αἰνείας τἈγχισιάδης καὶ δῖος Ἀχιλλεύς
Αἰνείας δὲ πρῶτος ἀπειλήσας ἐβεβήκει
νευστάζων κόρυθι βριαρῇ ἀτὰρ ἀσπίδα θοῦριν
πρόσθεν ἔχε στέρνοιο τίνασσε δὲ χάλκεον ἔγχος
Πηλεΐδης δἑτέρωθεν ἐναντίον ὦρτο λέων ὣς
σίντης ὅν τε καὶ ἄνδρες ἀποκτάμεναι μεμάασιν
ἀγρόμενοι πᾶς δῆμος ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων
ἔρχεται ἀλλ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν
δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών περί τἀφρὸς ὀδόντας
γίγνεται ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ
οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν
μαστίεται ἑὲ δαὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι
γλαυκιόων δἰθὺς φέρεται μένει ἤν τινα πέφνῃ
ἀνδρῶν ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ
ὣς Ἀχιλῆ ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸς ἀγήνωρ
ἀντίον ἐλθέμεναι μεγαλήτορος Αἰνείαο
Αἰνεία τί σὺ τόσσον ὁμίλου πολλὸν ἐπελθὼν
ἔστης ἦ σέ γε θυμὸς ἐμοὶ μαχέσασθαι ἀνώγει
ἐλπόμενον Τρώεσσιν ἀνάξειν ἱπποδάμοισι
τιμῆς τῆς Πριάμου ἀτὰρ εἴ κεν ἔμ ἐξεναρίξῃς
οὔ τοι τοὔνεκά γε Πρίαμος γέρας ἐν χερὶ θήσει
εἰσὶν γάρ οἱ παῖδες ὃ δἔμπεδος οὐδ ἀεσίφρων
ἦ νύ τί τοι Τρῶες τέμενος τάμον ἔξοχον ἄλλων
καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης ὄφρα νέμηαι
αἴ κεν ἐμὲ κτείνῃς χαλεπῶς δέ σἔολπα τὸ ῥέξειν
ἤδη μὲν σέ γέ φημι καὶ ἄλλοτε δουρὶ φοβῆσαι
σεῦα κατ Ἰδαίων ὀρέων ταχέεσσι πόδεσσι
καρπαλίμως τότε δοὔ τι μετατροπαλίζεο φεύγων
ἔνθεν δἐς Λυρνησσὸν ὑπέκφυγες αὐτὰρ ἐγὼ τὴν
πέρσα μεθορμηθεὶς σὺν Ἀθήνῃ καὶ Διὶ πατρί
ληϊάδας δὲ γυναῖκας ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρας
ἦγον ἀτὰρ σὲ Ζεὺς ἐρρύσατο καὶ θεοὶ ἄλλοι
ἀλλ οὐ νῦν ἐρύεσθαι ὀΐομαι ὡς ἐνὶ θυμῷ
βάλλεαι ἀλλά σἔγωγ ἀναχωρήσαντα κελεύω
τὸν δαὖτ Αἰνείας ἀπαμείβετο φώνησέν τε
Πηλεΐδη μὴ δὴ ἐπέεσσί με νηπύτιον ὣς
ἔλπεο δειδίξεσθαι ἐπεὶ σάφα οἶδα καὶ αὐτὸς
ἠμὲν κερτομίας ἠδ αἴσυλα μυθήσασθαι
πρόκλυτ ἀκούοντες ἔπεα θνητῶν ἀνθρώπων
ὄψει δοὔτ ἄρ πω σὺ ἐμοὺς ἴδες οὔτ ἄρ ἐγὼ σούς
φασὶ σὲ μὲν Πηλῆος ἀμύμονος ἔκγονον εἶναι
μητρὸς δἐκ Θέτιδος καλλιπλοκάμου ἁλοσύδνης
αὐτὰρ ἐγὼν υἱὸς μεγαλήτορος Ἀγχίσαο
εὔχομαι ἐκγεγάμεν μήτηρ δέ μοί ἐστ Ἀφροδίτη
τῶν δὴ νῦν ἕτεροί γε φίλον παῖδα κλαύσονται
σήμερον οὐ γάρ φημ ἐπέεσσί γε νηπυτίοισιν
ὧδε διακρινθέντε μάχης ἐξαπονέεσθαι
εἰ δἐθέλεις καὶ ταῦτα δαήμεναι ὄφρ ἐῢ εἰδῇς
ἡμετέρην γενεήν πολλοὶ δέ μιν ἄνδρες ἴσασι
Δάρδανον αὖ πρῶτον τέκετο νεφεληγερέτα Ζεύς
κτίσσε δὲ Δαρδανίην ἐπεὶ οὔ πω Ἴλιος ἱρὴ
ἐν πεδίῳ πεπόλιστο πόλις μερόπων ἀνθρώπων
Δάρδανος αὖ τέκεθ υἱὸν Ἐριχθόνιον βασιλῆα
τοῦ τρισχίλιαι ἵπποι ἕλος κάτα βουκολέοντο
θήλειαι πώλοισιν ἀγαλλόμεναι ἀταλῇσι
τάων καὶ Βορέης ἠράσσατο βοσκομενάων
ἵππῳ δεἰσάμενος παρελέξατο κυανοχαίτῃ
αἳ δὑποκυσάμεναι ἔτεκον δυοκαίδεκα πώλους
αἳ δὅτε μὲν σκιρτῷεν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν
ἄκρον ἐπ ἀνθερίκων καρπὸν θέον οὐδὲ κατέκλων
ἀλλ ὅτε δὴ σκιρτῷεν ἐπ εὐρέα νῶτα θαλάσσης
ἄκρον ἐπὶ ῥηγμῖνος ἁλὸς πολιοῖο θέεσκον
Τρωὸς δαὖ τρεῖς παῖδες ἀμύμονες ἐξεγένοντο
Ἶλός τἈσσάρακός τε καὶ ἀντίθεος Γανυμήδης
τὸν καὶ ἀνηρείψαντο θεοὶ Διὶ οἰνοχοεύειν
Ἶλος δαὖ τέκεθ υἱὸν ἀμύμονα Λαομέδοντα
Λαομέδων δἄρα Τιθωνὸν τέκετο Πρίαμόν τε
Ἀσσάρακος δὲ Κάπυν ὃ δἄρ Ἀγχίσην τέκε παῖδα
αὐτὰρ ἔμ Ἀγχίσης Πρίαμος δἔτεχ Ἕκτορα δῖον
ταύτης τοι γενεῆς τε καὶ αἵματος εὔχομαι εἶναι
Ζεὺς δἀρετὴν ἄνδρεσσιν ὀφέλλει τε μινύθει τε
ὅππως κεν ἐθέλῃσιν ὃ γὰρ κάρτιστος ἁπάντων
ἑσταότ ἐν μέσσῃ ὑσμίνῃ δηϊοτῆτος
ἔστι γὰρ ἀμφοτέροισιν ὀνείδεα μυθήσασθαι
πολλὰ μάλ οὐδ ἂν νηῦς ἑκατόζυγος ἄχθος ἄροιτο
στρεπτὴ δὲ γλῶσσ ἐστὶ βροτῶν πολέες δἔνι μῦθοι
παντοῖοι ἐπέων δὲ πολὺς νομὸς ἔνθα καὶ ἔνθα
ὁπποῖόν κεἴπῃσθα ἔπος τοῖόν κἐπακούσαις
ἀλλὰ τί ἢ ἔριδας καὶ νείκεα νῶϊν ἀνάγκη
νεικεῖν ἀλλήλοισιν ἐναντίον ὥς τε γυναῖκας
αἵ τε χολωσάμεναι ἔριδος πέρι θυμοβόροιο
νεικεῦσ ἀλλήλῃσι μέσην ἐς ἄγυιαν ἰοῦσαι
πόλλ ἐτεά τε καὶ οὐκί χόλος δέ τε καὶ τὰ κελεύει
ἀλκῆς δοὔ μἐπέεσσιν ἀποτρέψεις μεμαῶτα
πρὶν χαλκῷ μαχέσασθαι ἐναντίον ἀλλ ἄγε θᾶσσον
γευσόμεθ ἀλλήλων χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν
ἦ ῥα καὶ ἐν δεινῷ σάκει ἤλασεν ὄβριμον ἔγχος
σμερδαλέῳ μέγα δἀμφὶ σάκος μύκε δουρὸς ἀκωκῇ
Πηλεΐδης δὲ σάκος μὲν ἀπὸ ἕο χειρὶ παχείῃ
ἔσχετο ταρβήσας φάτο γὰρ δολιχόσκιον ἔγχος
νήπιος οὐδ ἐνόησε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν
ὡς οὐ ῥηΐδι ἐστὶ θεῶν ἐρικυδέα δῶρα
ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι οὐδ ὑποείκειν
οὐδὲ τότ Αἰνείαο δαΐφρονος ὄβριμον ἔγχος
ἀλλὰ δύω μὲν ἔλασσε διὰ πτύχας αἳ δἄρ ἔτι τρεῖς
ἦσαν ἐπεὶ πέντε πτύχας ἤλασε κυλλοποδίων
τὰς δύο χαλκείας δύο δἔνδοθι κασσιτέροιο
τὴν δὲ μίαν χρυσῆν τῇ ῥἔσχετο μείλινον ἔγχος
δεύτερος αὖτ Ἀχιλεὺς προΐει δολιχόσκιον ἔγχος
καὶ βάλεν Αἰνείαο κατ ἀσπίδα πάντοσ ἐΐσην
ἄντυγ ὕπο πρώτην ᾗ λεπτότατος θέε χαλκός
λεπτοτάτη δἐπέην ῥινὸς βοός ἣ δὲ διὰ πρὸ
Πηλιὰς ἤϊξεν μελίη λάκε δἀσπὶς ὑπ αὐτῆς
Αἰνείας δἐάλη καὶ ἀπὸ ἕθεν ἀσπίδ ἀνέσχε
δείσας ἐγχείη δἄρ ὑπὲρ νώτου ἐνὶ γαίῃ
ἔστη ἱεμένη διὰ δἀμφοτέρους ἕλε κύκλους
ἀσπίδος ἀμφιβρότης ὃ δἀλευάμενος δόρυ μακρὸν
ἔστη κὰδ δἄχος οἱ χύτο μυρίον ὀφθαλμοῖσι
ταρβήσας ὅ οἱ ἄγχι πάγη βέλος αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
ἐμμεμαὼς ἐπόρουσεν ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ
Αἰνείας μέγα ἔργον ὃ οὐ δύο γἄνδρε φέροιεν
ἔνθά κεν Αἰνείας μὲν ἐπεσσύμενον βάλε πέτρῳ
ἢ κόρυθ ἠὲ σάκος τό οἱ ἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον
τὸν δέ κε Πηλεΐδης σχεδὸν ἄορι θυμὸν ἀπηύρα
εἰ μὴ ἄρ ὀξὺ νόησε Ποσειδάων ἐνοσίχθων
αὐτίκα δἀθανάτοισι θεοῖς μετὰ μῦθον ἔειπεν
ὢ πόποι ἦ μοι ἄχος μεγαλήτορος Αἰνείαο
ὃς τάχα Πηλεΐωνι δαμεὶς Ἄϊδος δὲ κάτεισι
πειθόμενος μύθοισιν Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο
νήπιος οὐδέ τί οἱ χραισμήσει λυγρὸν ὄλεθρον
ἀλλὰ τί ἢ νῦν οὗτος ἀναίτιος ἄλγεα πάσχει
μὰψ ἕνεκ ἀλλοτρίων ἀχέων κεχαρισμένα δαἰεὶ
δῶρα θεοῖσι δίδωσι τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν
ἀλλ ἄγεθ ἡμεῖς πέρ μιν ὑπὲκ θανάτου ἀγάγωμεν
μή πως καὶ Κρονίδης κεχολώσεται αἴ κεν Ἀχιλλεὺς
τόνδε κατακτείνῃ μόριμον δέ οἵ ἐστ ἀλέασθαι
ὄφρα μὴ ἄσπερμος γενεὴ καὶ ἄφαντος ὄληται
Δαρδάνου ὃν Κρονίδης περὶ πάντων φίλατο παίδων
οἳ ἕθεν ἐξεγένοντο γυναικῶν τε θνητάων
ἤδη γὰρ Πριάμου γενεὴν ἔχθηρε Κρονίων
νῦν δὲ δὴ Αἰνείαο βίη Τρώεσσιν ἀνάξει
ἐννοσίγαι αὐτὸς σὺ μετὰ φρεσὶ σῇσι νόησον
Αἰνείαν ἤ κέν μιν ἐρύσσεαι ἦ κεν ἐάσῃς
Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ δαμήμεναι ἐσθλὸν ἐόντα
πᾶσι μετ ἀθανάτοισιν ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη
μηδ ὁπότ ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται
βῆ ῥἴμεν ἄν τε μάχην καὶ ἀνὰ κλόνον ἐγχειάων
ἷξε δὅθ Αἰνείας ἠδ ὃ κλυτὸς ἦεν Ἀχιλλεύς
αὐτίκα τῷ μὲν ἔπειτα κατ ὀφθαλμῶν χέεν ἀχλὺν
Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ ὃ δὲ μελίην εὔχαλκον
ἀσπίδος ἐξέρυσεν μεγαλήτορος Αἰνείαο
καὶ τὴν μὲν προπάροιθε ποδῶν Ἀχιλῆος ἔθηκεν
Αἰνείαν δἔσσευεν ἀπὸ χθονὸς ὑψόσ ἀείρας
πολλὰς δὲ στίχας ἡρώων πολλὰς δὲ καὶ ἵππων
Αἰνείας ὑπερᾶλτο θεοῦ ἀπὸ χειρὸς ὀρούσας
ἷξε δἐπ ἐσχατιὴν πολυάϊκος πολέμοιο
ἔνθά τε Καύκωνες πόλεμον μέτα θωρήσσοντο
τῷ δὲ μάλ ἐγγύθεν ἦλθε Ποσειδάων ἐνοσίχθων
Αἰνεία τίς σὧδε θεῶν ἀτέοντα κελεύει
ὃς σεῦ ἅμα κρείσσων καὶ φίλτερος ἀθανάτοισιν
ἀλλ ἀναχωρῆσαι ὅτε κεν συμβλήσεαι αὐτῷ
μὴ καὶ ὑπὲρ μοῖραν δόμον Ἄϊδος εἰσαφίκηαι
αὐτὰρ ἐπεί κἈχιλεὺς θάνατον καὶ πότμον ἐπίσπῃ
θαρσήσας δὴ ἔπειτα μετὰ πρώτοισι μάχεσθαι
οὐ μὲν γάρ τίς σἄλλος Ἀχαιῶν ἐξεναρίξει
ὣς εἰπὼν λίπεν αὐτόθ ἐπεὶ διεπέφραδε πάντα
αἶψα δἔπειτ Ἀχιλῆος ἀπ ὀφθαλμῶν σκέδασ ἀχλὺν
θεσπεσίην ὃ δἔπειτα μέγ ἔξιδεν ὀφθαλμοῖσιν
ἔγχος μὲν τόδε κεῖται ἐπὶ χθονός οὐδέ τι φῶτα
λεύσσω τῷ ἐφέηκα κατακτάμεναι μενεαίνων
ἦ ῥα καὶ Αἰνείας φίλος ἀθανάτοισι θεοῖσιν
ἦεν ἀτάρ μιν ἔφην μὰψ αὔτως εὐχετάασθαι
ἐρρέτω οὔ οἱ θυμὸς ἐμεῦ ἔτι πειρηθῆναι
ἔσσεται ὃς καὶ νῦν φύγεν ἄσμενος ἐκ θανάτοιο
ἀλλ ἄγε δὴ Δαναοῖσι φιλοπτολέμοισι κελεύσας
τῶν ἄλλων Τρώων πειρήσομαι ἀντίος ἐλθών
ἦ καὶ ἐπὶ στίχας ἆλτο κέλευε δὲ φωτὶ ἑκάστῳ
μηκέτι νῦν Τρώων ἑκὰς ἕστατε δῖοι Ἀχαιοί
ἀλλ ἄγ ἀνὴρ ἄντ ἀνδρὸς ἴτω μεμάτω δὲ μάχεσθαι
τοσσούσδ ἀνθρώπους ἐφέπειν καὶ πᾶσι μάχεσθαι
οὐδέ κἌρης ὅς περ θεὸς ἄμβροτος οὐδέ κἈθήνη
τοσσῆσδ ὑσμίνης ἐφέποι στόμα καὶ πονέοιτο
ἀλλ ὅσσον μὲν ἐγὼ δύναμαι χερσίν τε ποσίν τε
καὶ σθένει οὔ μἔτι φημὶ μεθησέμεν οὐδ ἠβαιόν
ἀλλὰ μάλα στιχὸς εἶμι διαμπερές οὐδέ τιν οἴω
ὣς φάτ ἐποτρύνων Τρώεσσι δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ
κέκλεθ ὁμοκλήσας φάτο δἴμεναι ἄντ Ἀχιλῆος
Τρῶες ὑπέρθυμοι μὴ δείδιτε Πηλεΐωνα
καί κεν ἐγὼ ἐπέεσσι καὶ ἀθανάτοισι μαχοίμην
ἔγχεϊ δἀργαλέον ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰσιν
οὐδ Ἀχιλεὺς πάντεσσι τέλος μύθοις ἐπιθήσει
ἀλλὰ τὸ μὲν τελέει τὸ δὲ καὶ μεσσηγὺ κολούει
τοῦ δἐγὼ ἀντίος εἶμι καὶ εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικεν
εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικε μένος δαἴθωνι σιδήρῳ
ὣς φάτ ἐποτρύνων οἳ δἀντίοι ἔγχε ἄειραν
Τρῶες τῶν δἄμυδις μίχθη μένος ὦρτο δἀϋτή
καὶ τότ ἄρ Ἕκτορα εἶπε παραστὰς Φοῖβος Ἀπόλλων
Ἕκτορ μηκέτι πάμπαν Ἀχιλλῆϊ προμάχιζε
ἀλλὰ κατὰ πληθύν τε καὶ ἐκ φλοίσβοιο δέδεξο
μή πώς σἠὲ βάλῃ ἠὲ σχεδὸν ἄορι τύψῃ
ὣς ἔφαθ Ἕκτωρ δαὖτις ἐδύσετο οὐλαμὸν ἀνδρῶν
ταρβήσας ὅτ ἄκουσε θεοῦ ὄπα φωνήσαντος
ἐν δἈχιλεὺς Τρώεσσι θόρε φρεσὶν εἱμένος ἀλκὴν
ἐσθλὸν Ὀτρυντεΐδην πολέων ἡγήτορα λαῶν
ὃν νύμφη τέκε νηῒς Ὀτρυντῆϊ πτολιπόρθῳ
Τμώλῳ ὕπο νιφόεντι Ὕδης ἐν πίονι δήμῳ
τὸν δἰθὺς μεμαῶτα βάλ ἔγχεϊ δῖος Ἀχιλλεὺς
μέσσην κὰκ κεφαλήν ἣ δἄνδιχα πᾶσα κεάσθη
δούπησεν δὲ πεσών ὃ δἐπεύξατο δῖος Ἀχιλλεύς
κεῖσαι Ὀτρυντεΐδη πάντων ἐκπαγλότατ ἀνδρῶν
ἐνθάδε τοι θάνατος γενεὴ δέ τοί ἐστ ἐπὶ λίμνῃ
Γυγαίῃ ὅθι τοι τέμενος πατρώϊόν ἐστιν
Ὕλλῳ ἐπ ἰχθυόεντι καὶ Ἕρμῳ δινήεντι
ὣς ἔφατ εὐχόμενος τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε
τὸν μὲν Ἀχαιῶν ἵπποι ἐπισσώτροις δατέοντο
πρώτῃ ἐν ὑσμίνῃ ὃ δἐπ αὐτῷ Δημολέοντα
ἐσθλὸν ἀλεξητῆρα μάχης Ἀντήνορος υἱὸν
νύξε κατὰ κρόταφον κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου
οὐδ ἄρα χαλκείη κόρυς ἔσχεθεν ἀλλὰ δι αὐτῆς
αἰχμὴ ἱεμένη ῥῆξ ὀστέον ἐγκέφαλος δὲ
Ἱπποδάμαντα δἔπειτα καθ ἵππων ἀΐξαντα
πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μετάφρενον οὔτασε δουρί
αὐτὰρ ὃ θυμὸν ἄϊσθε καὶ ἤρυγεν ὡς ὅτε ταῦρος
ἤρυγεν ἑλκόμενος Ἑλικώνιον ἀμφὶ ἄνακτα
κούρων ἑλκόντων γάνυται δέ τε τοῖς ἐνοσίχθων
ὣς ἄρα τόν γἐρυγόντα λίπ ὀστέα θυμὸς ἀγήνωρ
αὐτὰρ ὃ βῆ σὺν δουρὶ μετ ἀντίθεον Πολύδωρον
Πριαμίδην τὸν δοὔ τι πατὴρ εἴασκε μάχεσθαι
οὕνεκά οἱ μετὰ παισὶ νεώτατος ἔσκε γόνοιο
καί οἱ φίλτατος ἔσκε πόδεσσι δὲ πάντας ἐνίκα
δὴ τότε νηπιέῃσι ποδῶν ἀρετὴν ἀναφαίνων
θῦνε διὰ προμάχων εἷος φίλον ὤλεσε θυμόν
τὸν βάλε μέσσον ἄκοντι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς
νῶτα παραΐσσοντος ὅθι ζωστῆρος ὀχῆες
ἀντικρὺ δὲ διέσχε παρ ὀμφαλὸν ἔγχεος αἰχμή
γνὺξ δἔριπ οἰμώξας νεφέλη δέ μιν ἀμφεκάλυψε
κυανέη προτὶ οἷ δἔλαβ ἔντερα χερσὶ λιασθείς
Ἕκτωρ δὡς ἐνόησε κασίγνητον Πολύδωρον
ἔντερα χερσὶν ἔχοντα λιαζόμενον ποτὶ γαίη
κάρ ῥά οἱ ὀφθαλμῶν κέχυτ ἀχλύς οὐδ ἄρ ἔτ ἔτλη
δηρὸν ἑκὰς στρωφᾶσθ ἀλλ ἀντίος ἦλθ Ἀχιλῆϊ
ὀξὺ δόρυ κραδάων φλογὶ εἴκελος αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
ὡς εἶδ ὣς ἀνεπᾶλτο καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα
ἐγγὺς ἀνὴρ ὃς ἐμόν γε μάλιστ ἐσεμάσσατο θυμόν
ὅς μοι ἑταῖρον ἔπεφνε τετιμένον οὐδ ἂν ἔτι δὴν
ἀλλήλους πτώσσοιμεν ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας
ἆσσον ἴθ ὥς κεν θᾶσσον ὀλέθρου πείραθ ἵκηαι
τὸν δοὐ ταρβήσας προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ
οἶδα δὅτι σὺ μὲν ἐσθλός ἐγὼ δὲ σέθεν πολὺ χείρων
αἴ κέ σε χειρότερός περ ἐὼν ἀπὸ θυμὸν ἕλωμαι
δουρὶ βαλών ἐπεὶ ἦ καὶ ἐμὸν βέλος ὀξὺ πάροιθεν
ἦ ῥα καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δόρυ καὶ τό γἈθήνη
πνοιῇ Ἀχιλλῆος πάλιν ἔτραπε κυδαλίμοιο
ἦκα μάλα ψύξασα τὸ δἂψ ἵκεθ Ἕκτορα δῖον
αὐτοῦ δὲ προπάροιθε ποδῶν πέσεν αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
ἐμμεμαὼς ἐπόρουσε κατακτάμεναι μενεαίνων
τρὶς μὲν ἔπειτ ἐπόρουσε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς
ἔγχεϊ χαλκείῳ τρὶς δἠέρα τύψε βαθεῖαν
δεινὰ δὁμοκλήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
ἐξ αὖ νῦν ἔφυγες θάνατον κύον ἦ τέ τοι ἄγχι
ἦλθε κακόν νῦν αὖτέ σ ἐρύσατο Φοῖβος Ἀπόλλων
ᾧ μέλλεις εὔχεσθαι ἰὼν ἐς δοῦπον ἀκόντων
ἦ θήν σἐξανύω γε καὶ ὕστερον ἀντιβολήσας
εἴ πού τις καὶ ἔμοιγε θεῶν ἐπιτάρροθός ἐστι
νῦν αὖ τοὺς ἄλλους ἐπιείσομαι ὅν κε κιχείω
ὣς εἰπὼν Δρύοπ οὖτα κατ αὐχένα μέσσον ἄκοντι
ἤριπε δὲ προπάροιθε ποδῶν ὃ δὲ τὸν μὲν ἔασε
Δημοῦχον δὲ Φιλητορίδην ἠΰν τε μέγαν τε
κὰγ γόνυ δουρὶ βαλὼν ἠρύκακε τὸν μὲν ἔπειτα
οὐτάζων ξίφεϊ μεγάλῳ ἐξαίνυτο θυμόν
αὐτὰρ ὃ Λαόγονον καὶ Δάρδανον υἷε Βίαντος
ἄμφω ἐφορμηθεὶς ἐξ ἵππων ὦσε χαμᾶζε
τὸν μὲν δουρὶ βαλών τὸν δὲ σχεδὸν ἄορι τύψας
Τρῶα δἈλαστορίδην ὃ μὲν ἀντίος ἤλυθε γούνων
εἴ πώς εὑ πεφίδοιτο λαβὼν καὶ ζωὸν ἀφείη
μηδὲ κατακτείνειεν ὁμηλικίην ἐλεήσας
νήπιος οὐδὲ τὸ ᾔδη ὃ οὐ πείσεσθαι ἔμελλεν
οὐ γάρ τι γλυκύθυμος ἀνὴρ ἦν οὐδ ἀγανόφρων
ἀλλὰ μάλ ἐμμεμαώς ὃ μὲν ἥπτετο χείρεσι γούνων
ἱέμενος λίσσεσθ ὃ δὲ φασγάνῳ οὖτα καθ ἧπαρ
ἐκ δέ οἱ ἧπαρ ὄλισθεν ἀτὰρ μέλαν αἷμα κατ αὐτοῦ
κόλπον ἐνέπλησεν τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε
θυμοῦ δευόμενον ὃ δὲ Μούλιον οὖτα παραστὰς
δουρὶ κατ οὖς εἶθαρ δὲ δι οὔατος ἦλθ ἑτέροιο
αἰχμὴ χαλκείη ὃ δἈγήνορος υἱὸν Ἔχεκλον
μέσσην κὰκ κεφαλὴν ξίφει ἤλασε κωπήεντι
πᾶν δὑπεθερμάνθη ξίφος αἵματι τὸν δὲ κατ ὄσσε
Δευκαλίωνα δἔπειθ ἵνα τε ξυνέχουσι τένοντες
ἀγκῶνος τῇ τόν γε φίλης διὰ χειρὸς ἔπειρεν
αἰχμῇ χαλκείῃ ὃ δέ μιν μένε χεῖρα βαρυνθεὶς
πρόσθ ὁρόων θάνατον ὃ δὲ φασγάνῳ αὐχένα θείνας
τῆλ αὐτῇ πήληκι κάρη βάλε μυελὸς αὖτε
σφονδυλίων ἔκπαλθ ὃ δἐπὶ χθονὶ κεῖτο τανυσθείς
αὐτὰρ ὃ βῆ ῥἰέναι μετ ἀμύμονα Πείρεω υἱὸν
Ρίγμον ὃς ἐκ Θρῄκης ἐριβώλακος εἰληλούθει
τὸν βάλε μέσσον ἄκοντι πάγη δἐν νηδύϊ χαλκός
ἤριπε δἐξ ὀχέων ὃ δἈρηΐθοον θεράποντα
ἂψ ἵππους στρέψαντα μετάφρενον ὀξέϊ δουρὶ
νύξ ἀπὸ δἅρματος ὦσε κυκήθησαν δέ οἱ ἵπποι
ὡς δἀναμαιμάει βαθέ ἄγκεα θεσπιδαὲς πῦρ
οὔρεος ἀζαλέοιο βαθεῖα δὲ καίεται ὕλη
πάντῃ τε κλονέων ἄνεμος φλόγα εἰλυφάζει
ὣς ὅ γε πάντῃ θῦνε σὺν ἔγχεϊ δαίμονι ἶσος
κτεινομένους ἐφέπων ῥέε δαἵματι γαῖα μέλαινα
ὡς δὅτε τις ζεύξῃ βόας ἄρσενας εὐρυμετώπους
τριβέμεναι κρῖ λευκὸν ἐϋκτιμένῃ ἐν ἀλωῇ
ῥίμφά τε λέπτ ἐγένοντο βοῶν ὑπὸ πόσσ ἐριμύκων
ὣς ὑπ Ἀχιλλῆος μεγαθύμου μώνυχες ἵπποι
στεῖβον ὁμοῦ νέκυάς τε καὶ ἀσπίδας αἵματι δἄξων
νέρθεν ἅπας πεπάλακτο καὶ ἄντυγες αἳ περὶ δίφρον
αἵ τἀπ ἐπισσώτρων ὃ δὲ ἵετο κῦδος ἀρέσθαι
Πηλεΐδης λύθρῳ δὲ παλάσσετο χεῖρας ἀάπτους
αὐτὸς κῆρυξ ἦλθον ἀφ ἱμερτῆς Σαλαμῖνος
εἴην δὴ τότ ἐγὼ Φολεγάνδριος ἢ Σικινήτης
ἀντί γἈθηναίου πατρίδ ἀμειψάμενος
αἶψα γὰρ ἂν φάτις ἥδε μετ ἀνθρώποισι γένοιτο
Ἀττικὸς οὗτος ἀνὴρ τῶν Σαλαμιναφετῶν
ἴομεν εἰς Σαλαμῖνα μαχησόμενοι περὶ νήσου
ἱμερτῆς χαλεπόν ταἶσχος ἀπωσόμενοι
ἡμετέρη δὲ πόλις κατὰ μὲν Διὸς οὔποτ ὀλεῖται
τοίη γὰρ μεγάθυμος ἐπίσκοπος ὀβριμοπάτρη
Παλλὰς Ἀθηναίη χεῖρας ὕπερθεν ἔχει
αὐτοὶ δὲ φθείρειν μεγάλην πόλιν ἀφραδίῃσιν
ἀστοὶ Βούλονται χρήμασι πειθόμενοι
δήμου θἡγεμόνων ἄδικος νόος οἷσιν ἑτοῖμον
ὕβριος ἐκ μεγάλης ἄλγεα πολλὰ παθεῖν
οὐ γὰρ ἐπίστανται κατέχειν κόρον οὐδὲ παρούσης
εὐφροσύνας κοσμεῖν δαιτὸς ἐν ἡσυχίῃ
πλουτοῦσιν δἀδίκοις ἔργμασι πειθόμενοι
οὔθ ἱερῶν κτεάνων οὔτε τι δημοσίων
φειδόμενοι κλέπτουσιν ἐφ ἁρπαγῇ ἄλλοθεν ἄλλος
οὐδὲ φυλάσσονται σεμνὰ θέμεθλα Δίκης
ἣ σιγῶσα σύνοιδε τὰ γιγνόμενα πρό τἐόντα
τῷ δὲ χρόνῳ πάντως ἦλθ ἀποτεισομένη
τοῦτ ἤδη πάσῃ πόλει ἔρχεται ἕλκος ἄφυκτον
εἰς δὲ κακὴν ταχέως ἤλυθε δουλοσύνην
ἣ στάσιν ἔμφυλον πόλεμόν θεὕδοντ ἐπεγείρει
ὃς πολλῶν ἐρατὴν ὤλεσεν ἡλικίην
ἐκ γὰρ δυσμενέων ταχέως πολυήρατον ἄστυ
τρύχεται ἐν συνόδοις τοῖς ἀδικοῦσι φίλαις
ταῦτα μὲν ἐν δήμῳ στρέφεται κακά τῶν δὲ πενιχρῶν
ἱκνοῦνται πολλοὶ γαῖαν ἐς ἀλλοδαπὴν
πραθέντες δεσμοῖσί τἀεικελίοισι δεθέντες
καὶ κακὰ δουλοσύνης ἔργα φέρουσι Βία
οὕτω δημόσιον κακὸν ἔρχεται οἴκαδ ἑκάστῳ
αὔλειοι δἔτ ἔχειν οὐκ ἐθέλουσι θύραι
ὑψηλὸν δὑπὲρ ἕρκος ὑπέρθορεν εὗρε δὲ πάντως
εἰ καί τις φεύγων ἐν μυχῷ ᾖ θαλάμου
ταῦτα διδάξαι θυμὸς Ἀθηναίους με κελεύει
ὡς κακὰ πλεῖστα πόλει δυσνομία παρέχει
εὐνομία δεὔκοσμα καὶ ἄρτια πάντ ἀποφαίνει
καὶ θαμὰ τοῖς ἀδίκοις ἀμφιτίθησι πέδας
τραχέα λειαίνει παύει κόρον ὕβριν ἀμαυροῖ
αὐαίνει δἄτης ἄνθεα φυόμενα
εὐθύνει δὲ δίκας σκολιὰς ὑπερήφανά τἔργα
πραΰνει παύει δἔργα διχοστασίης
παύει δἀργαλέης ἔριδος χόλον ἔστι δὑπ αὐτῆς
πάντα κατ ἀνθρώπους ἄρτια καὶ πινυτά
δήμῳ μὲν γὰρ ἔδωκα τόσον γέρας ὅσσον ἀπαρκεῖ
τιμῆς οὔτ ἀφελὼν οὔτ ἐπορεξάμενος
οἳ δεἶχον δύναμιν καὶ χρήμασιν ἦσαν ἀγητοί
καὶ τοῖς ἐφρασάμην μηδὲν ἀεικὲς ἔχειν
ἔστην δἀμφιβαλὼν κρατερὸν σάκος ἀμφοτέροισι
νικᾶν δοὐκ εἴασ οὐδετέρους ἀδίκως
δῆμος δὧδ ἂν ἄριστα σὺν ἡγεμόνεσσιν ἕποιτο
μήτε λίαν ἀνεθεὶς μήτε βιαζόμενος
τίκτει γὰρ κόρος ὕβριν ὅταν πολὺς ὄλβος ἕπηται
ἀνθρώποισιν ὅσοις μὴ νόος ἄρτιος ᾖ
ἔργμασιν ἐν μεγάλοις πᾶσιν ἁδεῖν χαλεπόν
ἐκ νεφέλης πέλεται χιόνος μένος ἠδὲ χαλάζης
ἀνδρῶν δἐκ μεγάλων πόλις ὄλλυται εἰς δὲ μονάρχου
δῆμος ἀϊδρείῃ δουλοσύνην ἔπεσεν
λίην δἐξάραντ οὐ ῥᾴδιόν ἐστι κατασχεῖν
ὕστερον ἀλλ ἤδη χρὴ τάδε πάντα νοεῖν
εἰ δὲ πεπόνθατε λυγρὰ δί ὑμετέρην κακότητα
μή τι θεοῖς τούτων μόμφον ἐπαμφέρετε
αὐτοὶ γὰρ τούτοις ηὐξήσατε ῥύματα δόντες
καὶ διὰ ταῦτα κακὴν ἔσχετε δουλοσύνην
σύμπασιν δὑμῖν χαῦνος ἔνεστι νόος
εἰς γὰρ γλῶσσαν ὁρᾶτε καὶ εἰς ἔπος αἰόλον ἀνδρός
δείξει δὴ μανίην μὲν ἐμὴν Βαιὸς χρόνος ἀστοῖς
δείξει ἀληθείης ἐς μέσον ἐρχομένης
ἐξ ἀνέμων δὲ θάλασσα ταράσσεται ἢν δέ τις αὐτὴν
μὴ κινῇ πάντων ἐστὶν ἀκαιοτάτη
Μνημοσύνης καὶ Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἀγλαὰ τέκνα
Μοῦσαι Πιερίδες κλῦτέ μοι εὐχομένῳ
ἀνθρώπων αἰεὶ δόξαν ἔχειν ἀγαθήν
εἶναι δὲ γλυκὺν ὧδε φίλοις ἐχθροῖσι δὲ πικρόν
τοῖσι μὲν αἰδοῖον τοῖσι δὲ δεινὸν ἰδεῖν
χρήματα δἱμείρω μὲν ἔχειν ἀδίκως δὲ πεπᾶσθαι
οὐκ ἐθέλω πάντως ὕστερον ἦλθε Δίκη
πλοῦτον δὃν μὲν δῶσι θεοί παραγίγνεται ἀνδρὶ