یک شعر با گیلاس برای من بسرا؟
غروب بهار طعم تلخی است
به گاهی که نیستی  تا شعرم 
شکوفه های گیلاس را
از دامنه تا دامانت تصویر کند

می نویسم برباد
به گاهی که نیستی
شعر نوازش انگشتانم را

از شلال گیسوانت
تا شعله های شعرم  
بر شانه های باد
راهی نیست!