شعر زیر از چه شاعری است؟
مرجان لب لعل تو مرجان مرا قوت
یاقوت نهم نام لب لعل تو یا قوت
قربان وفاتم به وفاتم گذری کن
تابوت همی بشنوم از رخنه تابوت
این شعر به شاطرعباس صبوحی منسوب است. در این شعر بازی کلامی زیبایی با کلمه های لب، قوت، یاقوت، مرجان، وفات و تابوت شده است.
از نمونه شعرهای دیگر شاعر می توان به این شعر اشاره کرد:
ای زلف تو چون مار و رخ خوب تو چون گنج
بی مار تو بیمارم و بی گنج تو در رنج
از سیلی عشق تو، رخم گشته چو نارنج
دین و دل و عقل و خرد و هوش مرا سنج‌