این متن در مورد چه رویداد مهمی صحبت می کند: 
در سال ۱۹۴۶، به دنبال ارزیابی پارلمانی پس از جنگ، فعالیت به میزان قابل توجهی کاهش یافت و بار دیگر تحت پلیس ایالت سازمان یافت که عمدتا وظیفه ضد جاسوسی را بر عهده داشت. در سال ۱۹۶۵، پلیس سوئد به یک ارگان ملی بذل شد و کلیه کارها تحت نظر شورای پلیس ملی در بخش امنیت ("Rikspolisstyrelsens säkerhetsavdelning"، مخفف RPS / SÄK) سازماندهی شد. 
پس از جنگ در سال ۱۹۳۲، سازمان به پلیس ایالتی تازه تأسیس (استان) منتقل شد. افسران شاغل در پلیس ایالتی ابزاری برای نظارت بر تماس‌های تلفنی یا رهگیری و بازکردن نامه نداشتند و دیگر مشلات مثل کمبود عمومی کارمندان و منابع مالی، رئیس اطلاعات نظامی سوئد، سرهنگ دوم کارلوس آدلروکروتس را نگران کرد. وی احساس کرد اگر اروپا درگیر یک جنگ دیگر شود، کشور به یک آژانس امنیتی قدرتمندتر احتیاج دارد؛ بنابراین، در سال ۱۹۳۸، به دنبال ابتکار عمل آدلرکروتز و ارنست لچه در وزارت دادگستری و غیره، سرویس امنیت عمومی تشکیل شد. کل سازمان و فعالیتهای آن بسیار محرمانه بود. در طول جنگ جهانی دوم، آژانس حدود ۲۵۰۰۰ تماس تلفنی را رصد می‌کرد و بیش از ۲۰۰۰۰۰ نامه را هر هفته رهگیری می‌کرد. 
این متن در مورد سوئد و سرویس امنیتی آن پس از جنگ جهانی صحبت می‌کند.