در عهد باستان جشن چه معنا و مفهومی داشت؟


در عهد باستان مردم ایران در طی سال، ده‌ها جشن برپا می کردند و شادزیستن را یک موهبت الهی می‌دانستند. واژهٔ جشن از یَشُن و یَسْنه اوستایی گرفته شده که به معنای پرستیدن و نیایش است و از اینجا می‌توان پی برد که بیشتر جشن‌های آن دوره اهمیت دینی داشته و با نیایش به درگاه خداوند همراه بوده است.