شعر زیر از مولانا به چه معناست؟
کز نیستان تا مرا ببریده اند   /   در نفیرم مرد و زن نالیده اند

از همان روزی که مرا از اصل و خاستگاهم ( نیستان ) جدا کرده اند ، مرد و زن در ناله های من، ناله های جانگداز خود را سر داده اند و همراه من از درد فراق نالیده اند .

منظور بیت این است که از وقتی که روح لطیف آدمی از مرتبه الهی به این جهان مادی هبوط کرده، سخت غمگین است و اشتیاق دارد که به اصل خود رجوع کند .