Devol (Arnavutluk)
Devol (Bulgarca: Девол) ayrıca Deabolis ya da Diabolis, (Yunanca: Δεάβολις), bugünkü Arnavutluk'un güneydoğu köşesinde (Devoll ilçesi), Ohri Gölü'nün güneyinde yer alan batı Makedonya'daki Orta Çağ kalesi ve piskoposluğu. Kesin konumu bugün bilinmemektedir, ancak aynı adı taşıyan nehir (bugün Devoll Nehri) ve Roma Egnatia Yolu yolu üzerinde bulunduğu düşünülmektedir. İlk kez, İoannis Skilicis'in, İmparator II. Basileios dönemindeki Bizans-Bulgar savaşları'nda general Eustathios Daphnomeles'in 1018 yılında Deabolis'de yoğunlaşan son Bulgar direniş güçlerinden bastırdığı anlatımında bahsedilir. Ayrıca, Basileios tarafından Bulgar Kilisesine Kesriye Piskoposluğunun denetimi altındaki bir kastron (kale) olarak verilen bir 1019 tüzüğünden bahsedilir.
Deabolis'in ne zaman piskoposluk haline geldiği tam olarak bilinmemektedir. yaklaşık 200 yıl sonra Ohridli Teofilakt tarafından yazılan azizin hayatına göre, az bilinen bir erken Bulgar yazar olan Ohrid'in Aziz Clement (yaklaşık 840-916), 900 civarında piskoposu olduğunu varsayılır; ancak, piskoposluk statüsünü teyit eden ilk bağımsız dönem belgeleri daha geç bir tarihlidir.
Deabolis/Devol, Antakyalı I. Boemondo ile Bizans İmparatoru I. Aleksios arasında 1108'de yapılan Devol Antlaşması'nın yapıldığı yerdir. 13. yüzyılın başında İkinci Bulgar İmparatorluğu tarafından fetih edilmiştir. Kale, 14. yüzyıla kadar önemli bir rol oynamaya devam etti. Site modern zamanlarda unutuldu. modern Arnavut köyü Zvezdë'nin sahası içinde tereddütlü tespit edilmiştir. (Yer: 40°43′K 020°51′D), bu varsayım, 19. yüzyıl İngiliz gezgin William Martin Leake tarafından 1835 yılında öne sürülmüştür.
Devoll nehri üzerindeki Deabolis/Devol'un yeri, çok doğuda yer alan, bugünkü Kuzey Makedonya'nın Kavadar yakınlarındaki, Deabolis ya da Devolgrad olarak adlandırılan farklı bir Orta Çağ kalesi ile karıştırılmamalıdır.