Alkahest
Rönesans simyasında, alkahest teorize edilmiş "evrensel çözücü " idi. Temel bileşenlerini değiştirmeden veya yok etmeden altın da dahil olmak üzere diğer herhangi bir maddeyi çözme yeteneğine sahip olması gerekiyordu.
Felsefi ve ruhsal meşguliyetleri arasında, Hermetizm daha eski zamanlarda panacea ile ilgiliydi, ancak (insan fizyolojisinin reforme edilmiş anlayışları bağlamında) Avrupa hümanizmi ile ilişkilendirilerek ortaya çıkan Latin simyasının kendisi yeni bir tıbbi ve farmasötik felsefeye dönüştürüldü. Paracelcism olarak bilinen erken modern tıp teorisi okuluna adını veren İsviçreli doktor ve simyacı Philippus Paracelsus (1493-1541), alkahestten ilk kez karaciğeri güçlendirebilen bir kimyasal olarak bahsetti ve (karaciğerin işlevini yitirdiği bazı durumlarda) işlevlerini yerine getirebileceğini söyledi (bkz. De Viribus Membrorum Spiritualium, Cap. VI, "De Cura Epatis", s. 10). Maddeleri temel erdemlerine ve özelliklerine indirgemek eritmek suretiyle, bu paha biçilmez tıbbi iyileştirici özelliklerin (ayrıca bkz . ve varlığının gerçekliği (veya başka türlüsü) simyacılar ve filozoflar arasında tartışıldı.