Esrarın yasallığı
Esrarın yasallığı, tıbbi ve rekreasyon amaçlı, ülkeye, sahip olma, dağıtma ve yetiştirme ve (tıbbi bakımdan) nasıl tüketilebileceği ve hangi tıbbi koşullar için kullanılabileceği açısından farklılık göstermektedir. Çoğu ülkede bu politikalar, 1961'de kabul edilen Birleşmiş Milletler Narkotik İlaçları Tek Sözleşmesi, 1971 tarihli Psikotrop Maddeler Sözleşmesi ve 1988'de Uyuşturucu Maddeler ve Psikotrop Maddelerdeki Yasadışı Trafik ile Mücadele sözleşmesi ile düzenlenmiştir.
Birçok ülkede eğlence amaçlı esrar kullanımı yasaktır; bununla birlikte, birçoğu, basit bulundurma işlemini cezai olmayan bir suç (genellikle küçük bir trafik ihlaline benzer şekilde) yapmak için bir suç unsuru haline getirme politikasını benimsemiştir. Bazılarıysa, küçük miktarlarda bile bulundurmanın birkaç yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı bazı Asya ve Orta Doğu ülkeleri gibi çok daha ciddi cezalara da sahiptir.
Sadece Uruguay ve Kanada, ülke çapında esrarın tüketimini ve satışını tamamen yasallaştıran ülkelerdir. Amerika Birleşik Devletleri'nde, on eyalet ve Columbia Bölgesi federal olarak yasadışı olsa da satış ve tüketimi yasallaştırdı. Gürcistan ve Güney Afrika'daki mahkeme kararları, kişisel üretimin ve esrar tüketiminin yasallaştırılmasına değil, yasal satışa olarak yol açmıştır. Birçok ülkede, özellikle İspanya ve Hollanda'da, esrar satışının lisanslı kuruluşlarda tolere edilmesinin yasaklandığı sınırlı bir uygulama politikası benimsenmiştir.
Esrarın tıbbi kullanımını yasallaştıran ülkeler arasında Avustralya, Kanada, Şili, Kolombiya, Almanya, Yunanistan, İsrail, İtalya, Hollanda, Peru, Polonya, Sri Lanka ve Birleşik Krallık yer almaktadır. Diğerleri ise sadece Sativex veya Marinol gibi bazı kanabinoid ilaçların kullanımına izin veren daha kısıtlayıcı yasalara sahiptir. Amerika Birleşik Devletleri'nde, 33 eyalet ve Columbia Bölgesi, esrarın tıbbi kullanımını yasallaştırdı, ancak federal düzeyde, kullanımı herhangi bir amaç için yasaklanmış durumda.