Asım
Asım, Mehmet Akif Ersoy’un şiir külliyatı Safahat’ın altıncı kitabının adıdır. 1924 yılında basılmıştır.
Manzum hikâye tarzında, konuşma üslubuyla kaleme alınmış bir eserdir. 2615 mısradan oluşur, Mehmet Akif’in en uzun manzum hikâyesidir.
Eserde dört kişi arasında geçen konuşmalar aktarılır. Bu dört kişi Hocazâde, Köse İmam, Köse İmam’ın oğlu Âsım ve Hocazade'nin oğlu Emin’dir. I. Dünya Savaşı devam ederken ve Fatih yangınından önce Hocazâde’nin evinde geçer.  Konuşmaların çoğu Hocazâde ile Köse İmam arasındadır ve memleket meseleleri üstünedir. Emin, konuşmada çok az rol alır, Asım ise eserin sonunda konuşmaya katılır. Hocazâde, ona öğütler verir. Eserde “Hocazâde”  diye anılan kişi Mehmet Âkif’in kendisi, Emin onun oğlu; Köse İmam, Mehmet Âkif’in  babası Tahir Efendi’nin eski bir öğrencisi olan Ali Şevki Hoca, Âsım ise Köse İmam’ın oğludur.  Eserin sonunda Âsım, Hocazâde’nin isteği doğrultusunda kendisine benzer arkadaşları ile birlikte pozitif bilimler öğrenimi görmek üzere Berlin’e gitmeye karar verir; hikâye böylece biter.
Mehmet Âkif, bu eserde hayal ettiği ideal Müslüman Türk gençliğini ayrıntılarıyla anlatmış ve bu ideal gençliğe “Asım'ın nesli” adını vermiştir.
Kitap, “Kardeşim Fuad Şemsi’ye” sözleriyle  Osmanlı Maarif müdürlerinden arkadaşı Fuat Şemsi İnan'a ithaf edilmiştir.