Glikon
Glykon, (Grekçe: Γλύκων, Glýkōn), 2. yüzyılda Roma İmparatorluğu içinde büyük ve etkili bir külte sahip olmuş, Aleksandros isimli bir hekim tarafından Abonuteikhos'ta oluşturulmuş antik bir yılan tanrısıydı. Kültün çağdaşı hicivci Lukianos, tanrıya birincil edebi referansı sağlar. Öte yandan Glykon kelimesi, daha önce Horatius tarafından da kullanılmıştır.
Lukianos, MS 180'li yıllarda kaleme aldığı “Aleksandros ya da düzmece yalvaç” adlı eserinde, Glykon'un 2. yüzyılın ortalarında Yunan peygamber Abonuteikhoslu Aleksandros'un çocukluğundan başlayarak kültün kuruluşu, gelişimi, içeriği ve Aleksandros'ın ölümü ile sonrasında yaşanan olaylara ilişkin detaylı bilgiler vermektedir.
Henüz ilk satırlarda eserini dostu Celsus'un isteği üzerine yazdığını belirtmesine rağmen, bunun esas nedeni olarak Aleksandros ile yaşadığı kişisel husumet gösterilmektedir. Bu durum bazı modern araştırmacıların Lukianos'un verdiği bilgilere kuşkuyla bakmalarına neden olsa da, Glykon kültüne ilişkin az sayıdaki arkeolojik, epigrafik ve nümismatik kaynaklar Lukianos'u destekler niteliktedir. Lukianos, kültün kötü niyetli olduğunu düşünmekteydi; Aleksandros'un sahte peygamber olduğunu söylemiş, tüm bu kültü ise bir aldatmaca olmakla suçlamıştı: Glykon'un kendisi sözde bir el kuklasıydı.
Aleksandros, oluşturduğu kültü Pisagor’un ruh göçü öğretisinden esinlenerek Yeni Asklepios (Nέος Ἀσκληπιός) ilan etmiştir. Bunun ötesinde kendisinin bizzat Pisagor’un ruhunu taşıdığını, anne tarafından Perseus soyundan geldiğini ve babasının Asklepios’un oğlu Podaleiros olduğunu duyurmuştur.