Ahmed el-Kürdî
Seyyid Ahmed el-Kürdî (1830, Çapakçur (Bingöl) - 1921, Harput) Şeyh Ali Septî'nin halifelerinden, Nakşibendi şeyhi.
Ahmed el-Kürdî el-Hüseynî ve Seyyid Ahmed Çabakçûrî el-Kürdî olarak da bilinir. Miladi 1830 (hicri 1246) yılında o dönem Bitlis Vilayeti'ne bağlı olan Çapakçur (Bingöl) ilçesinin Kur (Dikme) köyünde dünyaya geldi. Babasının adı Muhammed Şemseddin'dir. On iki yaşından sonra, Palu'da ikamet eden ve Mevlana Halid-i Bağdadi'nin (ö.1827) halifelerinden biri olan Şeyh Ali Sebti'den (ö. 1871) ilim tahsil etmeye başlamış ve ona intisap etmiştir.
Şeyh Ali Sebti'den Nakşibendi-Halidi tarikatı için icazet ve hilafet alan Ahmed el-Kürdî, şeyhinin vefatından sonra Palu'dan ayrılıp 1892'de Harput'a yerleşti. On dört yıl Elazığ'da irşad faaliyeti yürüttükten sonra, 1906'da Siverek'e gitmiş ve burada da sekiz yıl kaldıktan sonra 1913'te Viranşehir'e geçmiştir. Viranşehir'deki iki yıllık ikametinden sonra 1915'te tekrar Harput'a gelmiş ve vefatına kadar burada kalmıştır. 25 Kasım 1921 tarihinde Harput'ta ölen Ahmed el-Kürdî, Harput Ulu Camii'nin bahçesine gömülmüştür.
Çok az kişiye hilafet veren Ahmed Kürdî'nin en meşhur halifesi Kastamonulu Hattatzadelerden Muhammed İhsan Oğuz'dur.