234 Barbara
Barbara (küçük gezegen tanımı: 234 Barbara), Alman asıllı Amerikalı gökbilimci Christian Heinrich Friedrich Peters tarafından 12 Ağustos 1883'te Clinton, New York'ta keşfedilen bir ana kuşak asteroitidir. Asteroit, yarı büyük ekseni ile Güneş'in etrafında döner. 2.385 AU, 3,68 yıllık süre ve 0,25'lik eksantriklik değerlerine sahiptir. Yörünge düzlemi, ekliptik düzlemine göre 15,37° eğimlidir. Spektrumuna göre taşlı S-tipi asteroit olarak sınıflandırılmaktadır. 234 Barbara'nın ortalama çapının 45,6 km olduğu tahmin edilmektedir. 26,5 saatlik veya bir günden biraz fazla dönüş hızına sahiptir. Asteroidin adı matematikçilerin koruyucu azizi olarak tanımlanan Barbara'dan gelmektedir.
Işık eğrisi ve yıldız örtülmesi gözlemleri, yüzeyin geniş içbükey alanlardan oluştuğunu ortaya koymuştur. Bu asteroidin polarimetrik çalışmaları, regolitin düşük ve yüksek albedo malzemesi karışımından oluştuğunu düşündüren anormal özellikler ortaya koymaktadır. 234 Barbara, CO3/CV3 karbonlu kondritlerin spektral özelliklerine sahip bir asteroit tabakasının parçalanmasından kaynaklanmış olabilir FeO2 ile zenginleştirilmiş bir spinelin bir özelliği olan 2μm'de güçlü bir kızılötesi absorpsiyon bandı sergileyen "Barbarlar" adı verilen bir asteroit sınıfının prototipidir. 234 Barbara'nın keşifden sonra bu sınıfın birçok başka örneği keşfedildi.
2009'da ESO'nun Very Large Telescope (VLTI) ile yapılan gözlemler, 234 Barbara'nın ikili bir asteroit olabileceğini öne sürdü. Ancak 2015'te yayınlanan bir makalede "VLTI gözlemlerinin büyük bir uydunun varlığı olmadan açıklanabileceğini" söylemektedir.