Eleştirel okuma
Eleştirel okuma, verilen metni olduğu gibi kabul etmeyen, ancak ileri sürülen iddiaların, destekleyici noktaların ve olası karşı argümanların daha derin incelenmesini içeren bir dil analizi biçimidir. Gelişmiş netlik ve okunabilirlik kapasitesinin yeniden yorumlanması ve yeniden yapılandırılması da okumanın önemli bir parçasıdır. Yazarın muhakemesindeki olası belirsizliklerin ve kusurların belirlenmesi, bunlara kapsamlı bir şekilde değinme becerisine ek olarak, bu süreç için esastır. Eleştirel okuma, akademik yazıya çok benzer şekilde, kanıtsal noktaların karşılık gelen argümanlara bağlanmasını gerektirir.

Aşağıdaki alıntıda bahsedildiği gibi;"...bir hikayenin okuyucu sayısı kadar versiyonu vardır. Herkes ondan istediğini ya da alabildiğini alır ve böylece onu kendi ölçüsüne göre değiştirir. Bazıları parçaları seçer ve gerisini reddeder, bazıları hikayeyi önyargı ağlarıyla zorlar, bazıları kendi zevkiyle boyar." — John Steinbeck, Kaygılarımızın KışıBu düzeyler arasında basit ilişkiler yoktur. Hermenötik çalışmaların ortaya koyduğu gibi, bir metinde geçen müstakil kelimelerin anlaşılması, bir bütün olarak söz konusu metnin ve o metnin üretildiği kültürün de anlaşılmasına bağlıdır. Aynı şekilde bunun tersi de geçerlidir; metni oluşturan müstakil kelimelerin anlaşılmadığı bir metnin anlaşılması imkansızdır.
Bu nedenle, belirli bir metnin eleştirel okuması, kullanılan kavramların yanı sıra argümanların sağlamlığının ve metnin verildiği varsayımların ve geleneklerin değeri ve uygunluğunun eleştirel bir incelemesini gerektirir. Metnin içerdiği, üstü kapalı mesajların, düşüncelerin, duyguların, önyargıların tespit edilmesi ve ortaya çıkarılması faaliyetine de satır aralarını okuma denir.