Fatıma
Fatıma bint Muhammed (Arapça: فَاطِمَة بِنْت مُحَمَّد, romanize: Fāṭima bint Muḥammad) ya da bilinen adıyla Fatıma ez-Zehrâ (Arapça: فَاطِمَة ٱلزَّهْرَاء, romanize: Fāṭima al-Zahrāʾ), İslam peygamberi Muhammed ve ilk eşi Hatice'nin kızıdır. Fatıma'nın eşi, Raşidun halifelerinin dördüncüsü ve ilk Şii imamı olan Ali'dir. Oğulları Hasan ve Hüseyin ise sırasıyla ikinci ve üçüncü Şii imamlarıdır. Fatıma, özellikle Şii İslam'da İsa'nın annesi Meryem ile kıyaslanır. Muhammed'in onu en iyi kadın olarak gördüğü ve kendisine en yakın kişi olarak benimsediği söylenir. Fatıma, genellikle Müslüman kadınlar için ideal bir örnek olarak kabul edilir; şefkati, cömertliği ve tahammülüyle öne çıkar. Muhammed'in soyu, Fatıma sayesinde günümüze kadar ulaştı. Adı ve lakapları, Müslüman kızlar arasında hâlâ popüler seçimlerdir.
Muhammed 632 yılında öldüğünde, Fatıma ve eşi Ali, ilk halife Ebû Bekir'in otoritesini kabul etmeyi reddettiler. Çift ve destekçileri, Muhammed'in Gadîr-i Hum'da yaptığı açıklamaya atıfta bulunarak, Muhammed'in meşru halefinin Ali olduğunu savundular. Muhammed'in ölümünden altı ay sonra Fatıma'nın ölümüyle ilgili tartışmalar devam etmektedir. Sünni İslam, Fatıma'nın kederden öldüğünü öne sürerken, Şii İslam'a göre ölüm, Ebû Bekir'in emriyle Ali'yi bastırmak için evine düzenlenen baskın sırasında aldığı yaraların bir sonucudur. Anlatıya göre Fatıma'nın son arzusu, halifenin cenazesine katılmamak oldu. Geceleyin gizlice gömülen Fatıma'nın mezarının tam yeri hâlâ bilinmemektedir.