DenisaB/htr_leibniz_dataset_v1 huggingface dataset:
effectus ut
a non potest producere
causam ut b, posito a et b
differre sola magnitudine,
quia duo
sola magnitudine differentia non
possunt se involvere. Eo ipso
enim quod similia non sunt, non
potest magnitudinis defectus aliunde
compensari, nec b potest involvere
partem ipsiu
nulla potest
eo, quod reddi ratio
ex eo, quod reddi ratio nulla potest
cur a producat
b potius quam c,
omnia enim similia sunt, et
ifferunt, itaque aut
aut id potius quod
minime differt magnitudine ab
ab ipso, id est quod sit aequale.
cinati
non nisi
qua non
aut infinitum,
quae duo
magnitudine differunt,
tollendam. Subjectum a. Praedicatum b. Terminus a vel
vel de est de
aliqua multiplicans
ac est a vel def est de vel
haberi pro non adjecto, ut in algebra cum litera
significat unitatem.
Hypothesis est propositio pro arbitrio assumta, ut
vel de est ac. Quando scilicet
b est ac
praefamur, nos eam non
velle probare, sed tantum supponere, et quid ex ea posita
sequatur ostendere.
Ita enim theoremata sunt conclusiones ex
: b est a, si etiam a est b.
est hypothesis reciproca,
altero simplicior,
vel ab
propositio a est a continetur in propositione ac est a,
est a posito b est ac
in qua definitum est
ut definitio est:
a est idem quod de
idem intelligo
in alterius locum. Nota pro voce est substitui potest vox
ontinet, ut a est a vel ac est a.
m Algebrae res rediret ad divisibilitatem, ut
b est a,
a seu
nam ac est a seu b est a seu
divisibilis per
Ut characteristica Logica probe constituatur,
logicis artibus
probari possunt, quas Jungius notavit, eae referendae ad
characteristicam Grammatica
ita concipi
debet, ut ex calculo etiam ostendi possint conversiones
Consequentiae quae nullis syllogismis aliisque
est integer, seu b est divisibilis per
b est a, ut si b sit 6 et a sit
seu numerus
quid
Possibile. Impossibile.
Ens actu. Ens potentia.
Ens per se,
dividuum. Universale.
Ens incompletum. Ens completum.
Forma accidentalis seu qualitas.
Quantitas.
Relatio. Relata.
Passio. Mutatio.
s Ens absolutum.
aggregatum ex illis, ut exercitus ex hominibus an
quod verum esset, si mundus finitus esset et animam
seu substantia cogitatione praedita
Mente praeditum ut homo, vel etiam substantia cogitans
conscia, sive in seipsam agente.
lapides, metalla, terrae, liquores, olea, spiritus, aliaque id
genus sive natura, sive artefacta.
Possumus distinguere corpora in dissi similaria et
dissimilaria, et haec in perturbata et organica seu
machinam componentia. Notatur autem omnia organic
produci ex seminibus a simili decisis. His addenda organica artificialia.
Intelligentiae separatae.
Araneae corpus
est status
a se textis venandi
Substantiae definiri non possunt nisi per
natura priora sunt.
quae plus involvit realitatis, et quicquid illam ingreditur.
dici possunt, de quo ipse.
de eodem dici possunt duae propositiones contradictoriae sunt verae
propositiones dicuntur differre t
Item quae ex eodem absolute
sequuntur sunt simul. Quae vero inter se pugnant
non sunt simul.
Si unum alterius causa est, nec possunt esse simul, causa
posterior est.
Unumquodque Ens completum, seu
substantia exprimit omnia quae simul aut priora aut
Si sit mutatio continua uniformis, per eam metim
posteriora sunt.
quanto quodque alio sit prius aut posterius, seu quantit
a[tem] mutationum interjectarum.
Ens. Existens. Possibile. Prius, posterius,
posterius. Status rei est proposi si qua propositio vera est
quae non contingens vera est, cujus subjectum est res.
Mutatio est aggregatum contradictoriorum statuumimme
diatorum, seu ut nullus detur priore posterior, posteriore
prior.. Sunt autem necessario immediati, quia non datur
tertium. Unde patet definitionem prioris et posterio
non ingredi definitionem mutationis.
ut distinguantur addendum videtur, Mutationem esse statum
aggregatum duorum contradictoriorum statuum ex quorum uno
immediate sequitur alter; immediate, hoc est ut non alius
status cognominis intercedat, sequi intelligo non
sed ratiocinatione. Hinc et apparet quis altero
posterior. Si enim duo sint quorum unum altero
prius et posterius, eaque sint incompatibilia, erit unum
eorum tempore prius et posterius.
Si detur Mutatio continua uniformis
esse simul,
Extensum est totum continuum.
Extensi partes sunt coexistentes.
Extensum omne est pars alterius cujusdam extens
Duo quaelibet extensa sunt partes ejusdem extensi
bet Extenso corpore datur extensum dato simile.
Dato quolibet extenso datur aliud congruum cujus pars
sit in corpore dato.
Spatium est extensum habens positionem situm.
Extensum est totum continuum habens partes
Extensum est continuum habens partes
coexistentes.
Continuum est cujus partes sunt indefinitae.
Spatium est extensum uniforme in quo est quodl
ponitur, existit.
cujus termini pars eadem est cum parte termini totius.
Corporis aliqua pars assumi potest, talis, ut si
cum A in A existentem, non possit dari aliquod
comprehen[den]s tam B quam C, quin partem habeat
intra A.
Et haec est notio profunditatis.
Satius forte si
quod extensum est, et in quo est omne extensum
quod habet situm in extenso est.
mundanum est quod
habens partes coexistentes.
est totum continuum. Extensi partes sunt coexistentes.
est totum continuum habens partes coexistentes.
est continuum habens partes coexistentes.
Duo quaelibet extensa A et B, sunt
in eodem extenso C.
diverso), sunt in eodem
extenso.
Terminus possibilis.
e m sunt duo Termini, si alter alteri substitui
potest salva veritate,
B sit L, sintque A et B idem,
etc. sint diversa, quodlibet
Si A non sit B, et B non s
Si A sit L et B sit L, et C sit L
cuilibet eru
etc.; et ipsa A, B, C
ab alio diver sin quodlibet cuilibet idem sit erit non
o sunt unum et unum.
Ex his definitionibus demonstrari possunt quae vulgo afferuntur
Duo et unum.
bis duo
duo et duo idem quod quatuor,
sunt quatuor
(ex def. tri
sunt tria
jam tria et unum sunt
quatuor (ex def. τω ν quatuor)
et unum
go duo et duo
discerni non possunt,
et posterius
Si posito non esse A, etiam non sit B,
natura, nam et ex
est intellectu simplicius, seu
vero infertur dicitur Eff, illatum vero tunc dicitur Effectus
e, est inferens natura prius, si nihil impediat.
inferens mutationis causa per se mutationis et
causa per se
est ut tempus, seu quae
sibi immediatorum.
uti se habent duae partes mutationis uniformis con
ita se habent duo tempora, quibus eae mutationis
Ex duobus statibus contradictoriis pr
partes dicuntur contigisse.
De Aestimationes secund Considerationes secundum diversas
mutationes continuas consentiunt inter se, inque eo est
ad idem pervenias
seu quod omnia sunt in eodem loco communi.
uti realitas loci
temporis realitas,
per diversas vias,
quantitas agnoscitur
sola perceptione,
seu ut omnia
sint in eodem
partes sunt coexistentes.
Axioma: est quicquid est in uno extenso, est
in aliquo in quo est Extenso, in quo etiam est
quod est in alio extenso
t u
Axioma 1. Omne extensum
est in alio
extenso B, in quo est adhuc aliud (extensum) C, quod
A. Seu omne Extensum est
in ampliore extenso.
Axioma 2. Si unum sit Duo quaelibet
extensa sunt in com
Axioma 3. Si A sit in B, et B in C
erit A in C.
Axioma 4. Si omne quod est in A sit in B
ipsum A est in B, et contra
quod in extenso
est, sed ita ut quod in
nihil aliud sit in ipso in quo nihil est praeter ipsummet,
ipsum autem est in extenso.
Ergo per axiom. 2. et 4. duo quaelibet puncta
sunt in eodem extenso.
duo puncta. Unde ex duobus punctis deter
minata, itemque pars viae cujus termini rectae
hujus, cujus termini sunt duo puncta, est via inter
duo puncta, omnium brevissima.
potest quod
extensum
est continuum habens partes coexisten
tes, nam Ax. 1. ex eo demonstrar
quod nulla est ratio finiendi
assumi A, illa est ratio cur non
et similia quaecunque coexistentia
habere extensa esse partem ejusdem
extensi, ex eo demonstratur quod
omnia sympathetica sunt, ergo per media
omnia item comperceptibilia
Medicina plurimum adhuc Empirica
sit et magis quam ulla alia scientia, hinc
plurimus in ea debet esse
usus testimoniorum
quando unus omnia experiri non
onsulti fecere praeter necessi
tatem, id potius facere medicos,
et si ulla in re certe in speciali physi
maxime autem in Medicina Bibliothecam
et repertoria, et excerpta prodesse
posse arbitror.
Vellem igitur
viri d
observata, quandoque et judicia
tiationes, subjectis cuique autoritatibus, et
aliquando verbis, utentes Methodis Juriscons
ultorum qui Regulas, ampliationes, li
mitationes,
res valde
facit ad contrahendam
et Rulandus in opere Commissarii.
Exempli causa:
Esto
robatio veritatis duplex est, per per explicationem, et per perceptio
a priori per explicationem meram, quae dicitur Apodixis
, a posteriori per accedentem ex perceptionem perceptionem.
per essentiam, posterior per experi existentiam, prior per necessaria,
posterior per contingentia.
Existit quod percipitur
Quod existit est Ens seu Est possibile.
Ens est quod concipitur consentienter, seu ita ut non implicet contradictionem.
A est B si A et AB coincidant.
videndum nam semper categoricae sunt ingredientes ultimae hypotheticarum.
B. Nec refert
res, seu
A est inferens
A sit res an propositio,
quo existit propositio.
tra Notio abstracti et concreti, si Eidem competant diversa praedicata, Ens quod
constituit discrimen praedicatorum est abstractum. Et datur abstractum
abstracti. Ita calor est magnus; seu datur magnitudo caloris. Hinc calor
Haec Entia in praedicatione
proximo subjecto solent adjectivis exprimi,
Haec secunda abstracta adverbiis exprimi solent
Abstracta cum tribuuntur
magnitudo caloris Ignem pr ingreditur praedicatum
ut ignis est calidus, seu calor
et cum
subjecto, ut
homo est calidus valde, vel
nam si dicas homo est calidus magnus, vel calet
homo calet valde,
magnus, non
seu quoad calorem.
necessitatis seu
Est duplex est, contingentiae seu existentiae, et
Adhibenda jam et
coincidentiam et utraque est vel explicabilis vel inexplicabilis, rationis scilicet vel
sive est
facti vel rationis,
vel facti.
Existentiae est,
seu quae nullam percep contradictionem involvit vera est.
Quando aliquid cum aliis perceptis non consentit,
totum saltem falsum est.
A priori aliud principium Existentiae est, nempe consentiens
seu quo non [posito] series rerum non esset
est quod infert contradictionem
pot res hae potest sic formar
A continere B continet C continer
Uti status quo idem est A et non B
A non‐B implicare contradictionem, nam pro A substituendo aequival
A est B vocetur L et status quo C est D vocetur
hypothetica ad categoricam
v.g. status quo aër est clarus dicatur serenum, et stat
quo aër est sine nubibus dicatur sudum; dici potest,
serenum et serenum sudum coincidunt. Et similia
vocabula fieri possunt pro aliis propositionibus,
Sic tonat, pluit, sere Serenat idem est quod est
serenum, hoc modo similia impersonalia, tonat, pluit, piget, agitur
id est vera est propositio pluvia cadit
aliquod serenum est pluvium seu serenum pluvium non implicat contradi
Ex Hypotheticis primi gradus sequuntur Hypotheticae
secundi eodem modo transiri poterit ad hypotheticas secundi.
Ergo diversa invenienda essent vocabula, quo distinguantur
inferens contingenter et inferens necessario
Habent haec
sese invicem, ut commensurabile et incommensurabile,
necessaria consequentia est ut resolutio in communem
mensuram, continge
pletum.
qui omnia praedicata realia essentialia involvit, est species
Similiter ergo Termini concreti alii sunt essentiales
alii accidentales. Etsi enim idem sit qui rationalis est,
t qui docilis, tamen
accidentalis. Nempe abstracta sunt formae substantiales,
quantitates seu abstractum materiae
es. Quodammodo quantitas est abstractum Materiae, est enim
aliquid essentiale, neque enim manente re aggregata mutari
instar abstracti concepta est resistentia, cum alias videatur
ipsa semper esse subjectum seu principium concreti
Verum est vel
necessarium vel
contingens,
Verum necessarium
habe sciri potest
per probationem
per coincidentia
commensurabilia,
mensurabili
Dantur Loca Terminorum Simplicium, Enuntiationum, argumentationum, tractationum seu methodi
Quaestiones sunt completae, ubi tantum respondendum est affirmando vel negando, seu consistunt in dubitatione sola.
Quaestiones incompletae sunt, quae in responsione suppleri debent, v.g. cum non quaeritur an Lucius Titius fecerit, sed quis fecerit.
Quaestiones completae apud Logicos incompletae, apud Geometras pr
. Quaestiones completae seu dubitationes sunt simplices vel disjunctivae, disjunctiva verb. g. utrum T
Praedicabilia sunt loci terminorum complexorum seu enuntiationum, et sunt tot quot quaestiones incompletae.
Loca transitionum
. Dantur praedicata quaedam generalia, ut magnitudo, duratio, bonitas etc. quibus Lullius usus., haec
quavis T Praedicata generalia voco quae de omnibus aut plerisque dici possunt.
Ad formandos Conceptus distinguendi Termini primitivi a derivativis
Ex combinatione praedicatorum oriuntur derivativ
i. Utile est habere catalogum terminorum quorum quilibet combinabilis cuilibet.
Tales terminos περιχω ρησιν mutuam habentes voluit dare Lullius.
περ combinationes actu ipso exequi tentavit, v.g. perfectio est magnitudo bonitatis.
Sunt autem combinationes in recto vel obliquo, seu homogenea et heterogenea, AB vel A του
Combinationes abstractorum magis in obliquo, v.g. homo est sapiens, unde fit sapientia humanitatis vel hominis.
Obliquitas simplex vel variegata. Simplex in genitivo. Variegata per praepositiones aut alias relationes.
Obliquitas obliquitatis. Ut si dicam cognitio perfectionis; et perfectionem explicemus, magnitudinem bonitatis.
Est hic quaedam in lingua imperfectio.
Quaedam obliquitates involvunt enuntiationes v.g. B
Saepe Termini simplices incomplexi involvunt enuntiationes, v.g. Petrus Apostolus seu Petrus missus a Christo scripsit Epistolas.
Sensus est: Petrus fuit missus a Christo, et Petrus idem scripsit Epistolas.
Epitheton est substantivum substantivo in recto copulatum, ut Petrus Apostolus.
Sed quaeres utrum horum sit Epitheton, itaque plus adjiciendum est.
Combinationes simplices sunt affirmativae vel negativae, v.g. animal rationale, animal non rationale.
Potest id quod negatur rursus esse compositum affirmative, v.g. si neges rationale mortale negando de aliquo animali.
Opus est quasi vinculis quibusdam exemplo Algebristarum, ut animal non rationale mortale.
Ita differunt animal non rationale morta
animal non rationale mortale, animal non rationale non mortale animal non rationale no
Primum est tam angelus quam brutum, secundum est brutum, tertium est ursa major vel minor apud poetas, q
Quod si dicas animal non rationale non mortale habes vinculum vinculi.
Ita et in obliquitatibus obliquitatum prodesse potest vinculum vinculi.
V.g. Domus Petri Pauli, id est domus Petri qui est Pauli, fraenum equi Pauli.
Ad evitandas istas locutiones obscuritates He
Pro vinculis Hebraei habent accentus in scribendo, alii in loquendo tantum.
Adhibentur quoque variationes ad evitandas obscuritates ex subordinatione similium relationum. Huc formulae
Sed evitabis accentus necessitatem si dicas: animal quod non est rationale non mortale.
Obliquitates satis exponi non in formul terminis incomplexis satis exponi non possunt, nisi explicatis quibusdam Enuntiationibus.
uti peccant qui putant omnia linearum rectarum posse tradi ante circulos, seu omnia linearum ante superfic
ies. Sic similitudo est locus obli praedicationis, nam cum rem aliquam tracto expono, inter alia possum similia ejus exhibere.
Sed et similitudo est locus ideationis, possum enim formare ideam talem: Homo similis lacti.
Fatendum tamen esse quasdam ideationes posteriores aliis secundarias. Nam resultant ex idea c
Praedicabilia seu vulgo tractata in Logicis, sunt tantum loca praedicationis in propositione categorica simplice.
cilicet genus (praedicatum latius) universale latius), affectio (aequale), Accidens (praedicatum particulare).
Petrus est doctus etiam est genus. Nondum hic necesse est distinguere necessaria et contingentia, sed ubi id fecerimus plura nascentur praedicabilia.
Deberent etiam afferri praedicabilia combinata. Ita definitio est proprium compositum ex pluribus generibus.
praedicabilia fiunt ob plures propositiones, sic: si omnis homo sit rationalis, et omne rationale sit homo, erit rationale
ubi proprium significat subjectum, non praedicatum.
proprium commune; quod quibusdam solis competit, v.g. angelo et Deo ut sint immortales.
s est quod distincte concipi potestet posi.
i d est A, si constet A esse vel B vel C vel D
et ita porro. Intelligo autem B, C, D esse positiva.
non potest N est N est C, aut N est D, et ita
implicat; seu nihil involvit impossibile
interdum et sumitur pro conceptu rei nunquam existentis,
causa, cum dicitur Calor est magnus, erit calor res,
reperitur aliud Ens, nempe magnitudo, quae est ratio immediata
cur quid dicatur magnum.
ipsum abstractum de aliquo praedicatur, ut qualitas de
calore, tunc aliud Ens non datur, quod sit ratio immediata,
sed ipsum sibi sufficit. Notandum autem posse et concretum
praedicari de abstracto, ut magnum de calore, quia et [abstracto]
inesse potest aliud abstractum, non tantum similariter, ut cum
calor habet magnitudinem; ubi aliter calor aliter magnitudo
subjectum vel praedicatum ingreditur.
connotatur subjectum. Subintelligitur, ut si dicam foemina
est pulchra, hoc est: est res pulchra, connotatur, si dicam
concretum quod non connotat, sed omittit subjectum per se
non esse ens sed terminum seu modum concipiendi ut calidum,
licet calor, vel res calida sit Ens. Notandum et quaedam abstracta quae sunt velut
aliis abstractis inesse posse, ut magnitudinem calori, quaedam
non posse, ut qualitates quae tanquam absolutae concipiuntur,
ita ipse calor non potest dici nisi de substantia. Possunt
dari concreta subjectum connotantia, quae tamen non sint
substantiae (licet sint vocabula substantiva), ut si fingatur
vox magnio, hoc est res magna, quod dici potest etiam d
calore magno.
Terminus substantiam exprimens est c o
est plenum seu suum subjectum connotans,
res reperiri potest, de qua dici possit, quod habeat hominem,
seu quod ei insit homo, quemadmodum res datur quae
habet calorem seu cui insit calor) ideo homo dicitur
substantia. Substantia erit con Terminus Substantiae, ut
Homo, est concretum substantivum (ad exclusionem caloris)
substantivum (ad exclusionem calidi) quod de nullo abstracto
dici potest (ad exclusionem magnionis seu rei magnae, quae
dici potest de calore). Brevius: Substantia est quod aliis
substat, et cui aliud non substat, seu quod est subjectum
inhaesionis aliorum, et cujus nullum aliud est subjectum inhaesionis.
Subjectum autem inhaesionis est de quo aliquid in abstracto
praedicatur, ita ut pr cum id quod inhaerere dicitur abstractum
est, quod de ipso subjecto praedicatur in concreto. Subjectu Fictitium
illud magnio, concretum simul et abstractum est, concretum est enim
idem quod res magna; abstractum, quando illa res est abstractum
aliquod ut calor. Itaque fingi debet concretum ejus: magnional
magnio significat calorem magnum, non dicetur de homine sed
ejus concretum magnionalis.
tivum. Generaliter enim omnis terminu
Frustra enim introducetur caloreitas, tanquam
seu dissim
Caeterum potest etiam dici abstractum esse obliqu
quod immediate sine alterius conceptus interventu fit
potest homo est id quod habet calorem, seu
sit concretum singulare, quia
Substantia
Terminus substantiam singularem exprimens, invol
vit omnia praedicata sui subjecti, seu est terminus
completus. Si solis concretis utamur in ratiocinando
ablegatis omnibus abstractis (quod utique fieri potest), dicemus
cui nihil deest, seu in quo subjectum non subintelligitur
substantiam exprimet; At omnis terminus qui
omnia praedicata sui subiecti involvit erit (seu omnis
singularem substantiam certae alicujus denomina
tionis.
Si calor est diversum Ens a calido ipso, erit et Huma
nitas diversum Ens ab Homine, at humanitas nec est
substantia nec accidens. Satius est ergo vitandarum
hujusmodi tricarum causa abstinere regulariter ab
abstractis, aut saltem rem deinde revocare ad concreta.
dicere Essentiam ex accidentibus quibusdam primis
componi, sed malo abstinere voce accidentis; quia et
dicere Terminum qui aliquod Ens denotat
seu Terminum substantivum esse vel concretum vel
dici potest) esse substantiam. Abstract
empe per se nempe qualitates essentiales, vel vel
inhaerentia essentialia, ut homini humanitas, et
seu omnia sua compraedicata
ut homo id est res humanitate praedita, capito id
est res capitosa
Consideratu dignum est, utrum Accidentia
realitatem aliquam plus quam modalem, adjiciant sub
stantiae,, et in qua illa consistat. Et quidem si Accide
est realitatis substantiae, aut addit substantiae reali
tatem novam. Si pars est realitatis substantiae,
sequitur substantiam ipsam in mutationibus acci
dentalibus aliam fieri, adeoque omnes mutation
interire, seu rem aliam fieri, et me heri nondum
fuisse, sed alium mihi licet valde similem, uti navis
quae reparatur, aut respublica, aut fluvius, nomine
idem sunt, revera non sunt. Nam parte sublata res
ut sublatis
c eadem denominetur, alioqui fieri potest,
paulatim partibus omnibus, quae nunc insunt, tamen
aliquando eadem dicatur, ut navis Thesei. Si pars manere
semper intelligatur, ea quidem eadem erit, totum cum ipsa
positum non erit. Itaque si qui partem realitatis permanentem,
partem mutabilem volunt, incidunt revera in eorum
opinionem, qui substantiali realitati addi aliquid ab acci
et nasci mutationibus (quae fuit sententia
gionis veritate in Schediasmate ingenioso pro reli
gionis veritate scripto) revera tollunt omnem substantiam
mutabilem. Cum enim perpetuae sint rerum mutationes,
ut nihil per minimum temporis spatium in eodem statu
permaneat, sequitur nullam unquam substantiam existere
et vel minimum durare, quod enim quovis momento
nascitur et perit, nec existere proprie dicendum est,
cum nihil nisi aliquo tempo
nec agere, aut efficere aliquid
urante efficiatur. Sequetur ergo omnes sublatas esse
de natura substantias mutabiles, qua ratione incideremus
in dogmata Spinosae et veter Averroistarum, et quorundam
veterum, qui solum Deum tanquam substantiam
sive Naturam considerantes, creaturas non aliter
quam ut Dei modos considerant.. Verum nec sic
effugiunt], quin hoc modo mutationes quas ademere
substantiis creatis (quippe sublatis), in Deum transferr
cogantur, atque ita nec Deus ipse durabit, sed
individualium ejusdem gradus; aut duorum calorum
binariorum.
Entibus Metaphysicis comparatum esse, ac cum Entibus
Mathematicis, nempe Circulo a materia abstracto,
duo circuli aequales, a materia separati, aut
duae horae, ita nec explicari potest in quo consistat
discrimen duarum sapientiarum similium et aequalium
commodioris ratiocinationis causa adhiberi talia possunt,
uti adhibemus in Algebra radices imaginarias, et in
diceret eandem numero sapientiam, vel eundem numero
calorem esse in uno subjecto, et in altero; ex eo
refutabitur, quod Sapientia unius interire dicitur, tum
Sapientia alterius adhuc subsistit.
Et vero nova se hic offert consideratio de rerum
mutationibus. Eo ipso enim dum mutatur substantia
dicuntur accidentia ejus interire et nasci nempe status
diversi. Est igitur et hoc abstractorum proprium, quod interire
possunt et nasci, quod non competit substantiae quae unum revera
Ens est. Atque ideo videntur relationes esse tantum plurium.
esset mutationes omnes involvere realiter
Si tamen verum
alicujus rei interitum vel ortum atque interitum, reducenda
restituenda essent abstracta, aut fatendum esset, ipsas substant
Certe cum in Deo hactenus
potest, cras non potest. Exempli gratia quod
infinita, et omnis variatio denominationis etiam extrinsecae
habet fundamentum in re, sequeretur in Deo si hinc
Entia quaedam realia inferimus, sequetur in Deo a tanquam
fundamenta attri praedicatorum omnium, sequetur hinc
igitur omnia potius dicendum est Entia r
licet in re fundamentum habentia.
Mutatio autem
in Deo nulla est quia Mutatio involvit passionem
seu imperfectionem.
terum duo possunt concipi genera abstractorum, alia
sunt, consideranturque ut quaedam realitates in subjectis
quarum participatione ipsa concreta exurgunt, ut sapientia
concipitur ut qualitas quaedam realis quae constituit sapientem.
d a me alia quaedam abstracta posteriora concretis in
ita Paulus non rapinam arbitratus est το ι σ
Mihi ad meas generales calculi in Philosophiam introducendi
propositiones categoricas reduco ad simplices terminos
Petrus est justus reduco
hanc categoricam: Petrum esse
est Petrum esse just
et quidem ea solemus dicimus in alio Ä esse, quae ipso moto
moventur. Ita moto corpore, verbi gratia cista, moventur quae ei