DenisaB/htr_leibniz_dataset_v1 huggingface dataset:
(tunc enim cessante serie recordamur ejus
status qui erat ante seriem, id est ejus status
vestigia relegamus, vel etiam
ingredi coepimus) vel deprehensa pergendi molestia
quae facit ut retro
eo remedio utamur, quo solent aliquando qui somnia
ingrata habent, ut sese ipsi excitent, manibus
ad oculos admotis.
Cogitatio animum duas ob causas occupat, vel
quia a finis sive boni consideratione
avertit, et oblivionem finis inducit, quod facit
cogitatio aliqua singularis; vel quia ipsa
boni cogitationem excitat, sive multam cogitandi
materiam ab aliis remotam in se continens;
vel quia finem ipsa seu bonum aliquod ipsa
continet. Finis autem nobis est voluptas
aliqua aut quod ad eam confert.
Cogitatio boni est vel contemplatio et est amor
vel cogitatio ut possibilis, et est cupiditas, vel
ut probabilis spes; vel ut certi securitas, v
ut praesent
cum praeterea
al credimus aliquid esse
si nobis praesens seu maxime
si etiam facile videat
Amare etiam possumus quae nancisci impossibile est,
non cupere, neque sperare.
Porro quae amamus, cupimus, speramus, concipienda
sunt ut substantiae quaedam.
seriem cogitationum.
nisi quid aliud impediat. Itaque determinatio praesumtionem faci
t futuri; donec impedimentum adesse probetur.
Series est multitudo cum ordinis regula.
in corpore.
Est enim impetus idem Nam
determinatio corporis ad quandam lineam motus
animi ad quandam seriem cogitationum
obeundam, ita
Nam ut affectus est determinatio
Hujusmodi cogitatio est duarum serierum
intersectio communis seu nodus.
alia omnia.
Laetitiae et Tristitiae species
o (interior scilicet)
potest et vocari applausus.
Favemus his quorum acta nobis jucunda sunt;
aliud tamen est favor, aliud voluptas
ex actis alienis. Nam favemus et his qui
nihil egere, a quibus nobis optima quaeque
promittimus.
Videtur favor
esse etiam sine cupiditate juvandi, nam
et spectatores favent.
alicui est bonum ejus cupere. Est autem
cum quadam specie superioritatis, nam et
spectator quodammodo velut illi qui spectaculum
edit superiorem imaginatur, quasi judex const
quod ad nos non refertur
r a cum ad nos refertur
i a in nobis est voluptas ex aliorum
existimatione de nobis
Laetitiam ex alieno malo sequi solet irrisio
plerumque alienum malum, nobis mediocre
bonum. At si magnum nobis bonum est, profecto
non ridemus, ut si is occisus sit a quo perniciem
metuebamus. +)
ridere solent, qui magnitudinem eorum
non assequuntur.
ejus quod antea
similitudine cogitationum
perceptionum, vel etiam fruitionum
dmirationis, imo et odii admistum est
sensus amoris admixtus est [art.
In pueris plus tristitia potest, in senibus plus
bonum ab eo patratum, licet ad nos non
impedimento effectus sistatur. Utraque determinatio
tum initio tum medio tum etiam in fine progressionis
superveniente, novam determinationem componit.
Utraque varia est tum pro ratione magnitudine
tum specie sive regula.
Determinatio ad cogitandi seriem eo fortior
est, quo plus realitatis involvit regula seriei.
sequitur nisi quid impediat.
Ex uno quoque sequitur maximum quod ex eo
sequi potest,
id est omne quod ex eo sequitur
sequitur nec impeditur.
ea aliquid sequitur,
quod alioqui secuturum esset impeditur.
o est status rei quo quid sequitur ex ejus
ex natura ejus sequatur.
nisi quid impediat
Itaque determinatio
potest esse actio pura, potest et actio esse mixta
quod ex eo sequi potest.
Perfectio est gradus realitatis.
eo posito ponitur.
prior; altera natura posterior; et illa posita
haec ponatur, dicetur illa esse haec ex illa oriri
Si ex duobus sequatur incompatibilia alterutrum
non existet per se spectatis, sequantur incompatibilia
Si status, ex quo quid per se spectato sequitur,
el impedient
ipsa in eo determinatio
in re quapiam una velut subjecto esse intelligatur, ea
serie certa lege et
qua sit series determinationum
ex se invicem sequentium, et
pura; reliquae actiones durante
serie dicentur spontaneae sive
Nam cogitandum est determinationem
determinationem
ad seriem aliqua
regrediendo incidimus in passiones eo magis
An potius Favor. Favete linguis. Sed favor
gratulatio ob bonum quod obtigit.
Interdum rectius appellatur
interdum indignatio
pontanea maxime actio
illa erit, cujus non species
sed tantum gradus mutatus
est, ut si fingamus grave
semper recta descendisse versus
centrum terrae,
media ejus celeritatem tardaverint.
Proximus est gradus spontanei, si aliquandiu
quieverit ob impedimentum, mox
nando redire ad primum nullo forinsecus
assumto, etsi circa tempus fallamur; quia
intervallum quietis ab extrinseco pendet;
jactum fuerit,
ab aliquo externo sursum
Ut cum duo corp gravia aequalia
aeque ab axe remota sunt in bilance,
natura per se spectata sequi
(saltem quemadmodum
a nobis concipiuntur moveri sponte).
Sed cum ex alterius natura
sequatur tantundem,
sitque una actio
ratio sit cur una prae alia sequatur,
utraque impeditur. Itaque utrumque corpus
impeditur. Itaque utrumque corpus
erminatum est, utrumque ab
altero patitur sive in alterum agit.
Sed neutrum agit id ad quod erat
determinatum.
species esse determinationis cum
scilicet id ex quo quid sequitur
est natura rei in [qua] sequitur
Imo corpus statim lineam mutat, animus
seriei insistit, nisi quid fortius
Determinati sumus ad aliquam cogitandi seriem,
vel quia jam in ea sumus, nec ulla ratio
sese offert mutandi, quod fit cum nulla occasio
praebetur remin nec praeterea nec ratio
mutandi ulla est;
quarum una aliis fortior est.
Nulla mutandi seriem in qua sumus
ratio est, cum nulla in ea ex praebetur
quod fit cum id quod cogitamus, nobis videtur
valde singulare.
Atque haec animi
Ex pluribus autem cogitandi seriebus ea
fortior est ad animum determinandum, quae est
perfectior; semper enim ex unoquoque sequitur
perfectissimum per se spectatum, quod ex eo sequi potest.
materiam praebet. Distinctiorem inquam. Nam quemadmodum locus omnis plenus est licet,
ita si confusas spectemus cogitationes ubique aequalis
sensibilibus corporibus interstinguatur; ita si
ut cogamur transire a cogitatione distinctiore ad confusiorem
os tandem ad confusiores cogitationes ducere potest.
No Volu Tametsi etiam jucundus sit transitus
dispesci potest. Distincta absolute a nobis appellatur, cum a nobis intelligitur quomodo
a confusa perceptione ad distinctam fit transitus. Talis voluptas distincta est in eo qui pulchras quasdam
proportiones invenit, aut proprietates demonstrat. At voluptas confusa locum habet, cum in exiguis
corporis nostri partibus distinctiores quam ante motus oriu
motus confusiores, oritur dolor. Quod analogia eorum
motus oriuntur, sin vero sequantur
distinctae praecedenti; ac
i. Ex pluribus autem cogitandi seriebus
Itaque perfectius est, quod plus
inte involvit realitatis. Ita
si sumantur duae figurae isoperi
metrae, seu quarum circuitus
sint aequales, una triangulum
ex pluribus Triangulis
isoperimetris seu ejusdem
circumferentiae perfectius
erit aequilaterum, quod
sub eodem ambitu plus
spatii continet.
nobis nosse
auri quam
Et quantum
est natura
argenti, nam
plures notabiles proprietates
in auro spectandae offeruntur
Quo quid est perfectius,
nam quo quid est perfectius,
hoc plus involvit realitatis.
Et quo plus involvit realitatis,
hoc plura ex eo per se
spectato possunt sequi.
Id est eo est potentius.
Omniaque haec inverti possunt
a est status ex quo quid sequi
potest per se spectato
quo per se spectato
aliud aliquid
possibile esse demonstratur
est potentius, et contra
Passio seu recepta ab
externis impressio novam
cum praesenti cogitandi
serie, progressionem
componit.
ad quandam seriem
cogitationum prosequendam.
aliud praeterea accedere intelligatur.
corporis ad quandam lineam motuum certo
percurrenda
per se spectato.
aliud praeterea accedere intelligatur. Ita ex
corporis gravis statu per se spectato, sequitur
descensus; sed ille descensus
forte non sequetur, si quod obstaculum
ponatur.
sequi potest
sua natura
noceat destruat aut deterius reddat, quia occasionem
si aliis quia externa quaedam superveniant, quae
ut potus frigidae juvat, quia sitim sedat, totique
corpo et vigorem quendam dare videtur. Sed cum su
bita mutatio intus misceri potest aliis rebus
et componere unde occurrere potest aliis ex quibus in
corpori noxa infertur.:) Itaque si quis
sitim habeat, et hoc unum cogitet,
et in eo sit statu animi, ut hoc unum cogitet,
bibet aquam potius quam effundet,
magis enim juvabit eum potus:),
Sed si animo sedatiori cogitet quid inde
sequi possit soleatve; aut etiam si hoc unum
cogitet, velle se exercere actum libertatis, siv
faciet quod Epictetus qui frigidam oblatam
non hausit sed expuit
in exercitio virtutis.:)
perfectius est, quod plus inte involvit realitatis.
possibile. Nam impossibile est
Omnia quae ex aliquo sequi possunt, ea erunt
vel ex quo per se spectato aliud
aliquid possibile esse demonstratur:).
perfectior est qualis
em cogitandi serie
quae distinctior est, fieri tamen
potest ut omnes sint minus
ac proinde fieri potest
cogitandi, vel
Tametsi autem ex pluribus
est affectio mentis
quae involvit alterius
extra mentem.
alterius rei possibilitatem
sensio, sententia
Ex omni possibilitate sequitur
existentia, si nihil
impediat.
Omnis conceptus est percep
quod imag
Ex omni imaginatione
determinati sumus ad
credendum existere
quod imaginamur, nisi
simul imaginemur,
quod cum eo est
incompatibile
Si ex aliquo sequi possint plura inter se
similia, et horum unum sequatu
omnia ex re saltem per se spectata sequi, caeteris paribus.
(: Cum enim nulla sit ratio prae uno potius quam
prae altero, nulla est ratio necesse est patet
omnia sequi aut nullum
Hinc Si ex aliquo sequi possint plura inter
sequi, caeteris paribus.
Videtur sic dicendum:
per se spectata
per se spectato
sequentur quantum possibile est, si ea
vel unum sequatur.
Nam si ex aliquo
sequi possunt,. Nam ponamus sequi id quod
sequi posse diximus. si ex re sola Necesse est
rationem cur secutum sit esse solam absentiam
impedimenti. Nam si esset aliud quiddam, non
sequeretur ex solo illo ex quo sequi diximus, sed
aliquid aliud esset ponendum.
Itaque Contra
Quae per se spectata ex aliquo per se spectato
sequi possunt, neque se mutuo impediunt,
ad ea dabitur determinatio, id est ex eo
est vel in ipso vel extra ipsum ex quo sequuntur.
Non in ipso, quia nullum aliud in ipso est, si per se
spectentur, ergo si alia praeterea in ipso spectentur,
id est si plura sint quae se impediant, sed hoc
est contra hypothesin. Ergo sunt extra ipsum.
Sed impedimenta solum extra ipsum ex quo
per se spectato, id est ad ea determinationem dari.:)
Quae per accidens spectata ex aliquo per se spectato sequi
possunt, ea etiam per se spectata ex eo sequi possunt.
Saltem enim possibile est absolute quod per accidens existere potest
u. ex aliquo per se spectato sequi possunt,
eorum sequitur, sequitur quantum possibile est ex
in se spectata
eorum sequitur perfectissimum quod sequi potest.
Sequuntur enim in quantum neque ab externo neque
inter se impediuntur. Omi Ponamus non
impediri ab [externo], id est rem ex qua
sequuntur per se spectari. Ergo vel sequuntur,
vel se mutuo impedient per praecedentia.
Sed si sequuntur in quantum se mutuo non
impediunt, sequitur quantum plurimum
potest, id est sequitur perfectissimum
eorum quae invicem incompatibilia
Perfectissimum autem intelligo
per se spectatum, seu quod plus habet
realitatis, etsi per accidens majoris
imperfectionis causa esse
Determinatur animus ad eam seriem
cogitationum quae perfectior e in se
spectata perfectior est
Perfectiores sunt cogitationes quae
plus realitatis involvunt.
Animus determinatur ad aliquam
seriem cogitandi, vel quia jam in ea est,
nihilque est quod inde divertat, vel quia
ex pluribus ea
perfectior est qualis nunc sese
fert. apparet. Quae perfectior est dicitur
Cogitatio, alia potentior est, seu magis animum
determinat, quae est cogitatio de bono et malo.
cogitationem,
determinatur autem animus ad
prosequendam.
ad aliquam
cogitationem prosequendam,
vel quia nulla est ratio cur objectum mutet,
quod fit in homini cum aliqua cogitatio videtur
singularis, id est alter aliis quas idem quae
occasionem nullam praebet reminiscendi aliarum,
quas idem
homo expertus est, et hic
affectus vocari potest Admiratio Attentio Studiu
vel determinatur animus, quia una cogitatio
ea fortior est ad animum determinandum,
ores autem sunt eae ad animum
determinandum quae sunt circa bonum et
malum.
Quia Boni et mali perceptiones
maxime statum nostr animi mutant, ideoque
et eorum reminiscentiae seu cogitationes
remini considerationes, adeoque cogitationes
eorum in universum.
cur non alia omnia. Quodsi
haec sola ratio reddatur,
quod sint incompatibilia,
videtur maximum sequi.
ratio existendi
in omnibus, et incompa
tibilitas quaedam existere
compe impedit. Itaque
existet
quantum minimum
impedietur. Itaque
Id est existet maximu
Nam si constet unum eorum
ex rei natura sequi
Necesse est rationem reddi
Est enim
animi ad cogitandum de bono
et malo a cogitatione boni et
mali ad quandam cogitandi
progressionem.
et horum unum sequatur, caetera autem
et horum unum sequatur,
ea erunt ad existendum determinata seu
ad aliquid prae caeteris cogitandum.
re illa
ipso in se spectatum.
intra rem Id ex eo ita sequitur ut nullum
ex re illa sequatur nisi extra ea quae eadem re
sequuntur.
prae caeteris cogitandum.
spectatae consequens.
concludi potest
sequitur si unum
hac definitione
existentia concludi
alterius existentia concludi potest.
Opposita sunt quae non possunt esse simul vera.
Simul vera sunt quae ex eodem vero concludi possu
spectatum non potest esse consequens,
quicquid per
quicquid quatenus est per se spectatum non potest esse
non potest esse consequens, per def. in se spectati.
Jam quicquid non potest esse consequens quatenus
in eo etc. *, id absolute non potest esse consequens.
Nam quicquid quatenus est per se spectatum non
otest esse consequens quatenus
Probanda 2) hoc modo:
praeter ipsum
Quicquid non potest esse consequens quatenus in
ipsum etc. *, id non potest esse consequens id cujus
existentia potest concludi ex alterius existentia
Jam quicquid non potest esse id cujus existentia
potest concludi ex alterius existentia quatenus
esse (consequens, seu) id cujus existentia potest concludi
est probata si probetur
se spectatae consequens.
Omne consequens absolute est
consequens per se spectati, non
contra.
m: consequens
est cujus existentia mutationem facit in
nihil spectatur, quam quod exprimitur
m: consequens consequentis
existit ad rem pertinens
his quae considerantur quatenus
antecedenti.
antecedentis id compatibile est
Quicquid per accidens spect quomodo
cunque spectatum possibile est,
esse consequens. (: Nam quod est
consequens, ejus existentia ex alterius
existentia concludi potest. Cujus existentia
ex alterius natura concludi non potest
existentia concludi non potest, ejus
ex alterius existentia non potest
concludi (nam quod impossibile est
actu, id impossibile est esse
possibile). Ergo non potest esse
est actu, id est possibile.
existit est actu, id est possibile. Nam
Nam impossibile est quod, si est actu,
est actu non est actu. Ergo nihil
quod est actu
omne quod est
est impossibile, seu
actu est possibile.:)
Quicquid per se spectatum non potest esse consequens,
non potest esse consequens. Nam quicquid
est per se spectatum non potest esse consequens, id quatenus
potest esse consequens
aliquo concluditur
Incompatibile consequenti est incompatibile
unum aliter quam
Itaque ad definitionem videtur
attributum aliquod
v.g. relatio involvat plura subjecta,
plu in essentia sua plurium
existentiam, involvit tamen
ita paternitas involvit et
patris et filii duo individua,
Davidis et Salomonis, sed aliter
atque aliter, et propius
Davidis, nam ab ipso pater
est inclinatus
magnus quatenus inclinatus.
Sciendum enim posse aliquid conari
plura, sed ex
Omnis cogitans seu repraesentans et
simile vel ad dissimile conatur.
vel impeditur
Repraesentatio non tam est
similitudo quam quaedam
relatio congruens per
omnia, hujusmodi repraesen
tatio est inter rationes
characteres.
Intelligo autem hic r
epraesentationem non
arbitrariam sed naturalem,
est repraesentatio
nisi qua in mente excitat
actu primo amandi constitutus).
ut jam existentem, et
subjectum. Ex his definitionibus
subjectum habere posse plura
quod ejusdem attributi non
Quando concipio calorem
ostendi potest idem attribu
quatenus agens.
determinatum quatenus est
facilis quatenus reminiscens reminiscens quatenus
quod cogitat,
et tendens ad id
s est factus similis repraesentans
seu repraesentans
patiens et agens determinatus quatenus
agens. Seu determinatus
Requisita habens in se
absoluta quoad hab quatenus est habens.
habens absoluta existentia quae semel existentia
supposita non involvunt aliud.
se est hoc
Nota aliud est
cogitare exis essentiam,
cogitare exis
concipio possibilem,
aliquod subjectum
concipere non possum,
nisi concepta
subjecti essentia.
aliqua causa.
Calorem distincte
Caloris existentiam
eorum quae non invo attributorum
quae non involvunt aliu quae existere
supposita non involvunt aliud
subjectum ultimatum.
Subjectum ultimatum est subjecta
quod non est attributum.
Subjectum est attribu cuju
possibi involvit aliorum
quod quatenus habet existentiam
suppositam involvitur in alterius essentia.
existentiam suppositam.
involvitur
in alterius existentia
raedicatum a parte rei verum semper
continetur in natura
subjecti;
ut A est B, id est ipsi A inest B.
Itaque si perfecte intelligatur A, intelligetur
ei inesse B, seu conceptus existentiae
ipsius A involvit conceptum existentiae
hoc involvit
seu conceptus existentiae ipsius A involvit
si ex sola possibilitate ipsius A
sequitur hoc: id quod est A est B, propositio
est necessaria
seu aeterna.
Si ex conceptu essentiae existentiae ipsius A
temporis sequitur haec propositio: quod est A est B,
Itaque in rebus quae aeternae non sunt, nulla est necessitas,
nam non ex ipsorum conceptu, sed ex conceptu
Atque sic scopulos in phrasibus possumus evitare.
seriem rerum et voluntatem Dei ac
liberarum.
Dei ac rerum aliarum
ergo explicanda est ex iis quae
vero praedicatum.
Subjectum et pra
Subjectum est cujus concep
Propositio A est
si quid est A, id est B.
Est B, id est concipitur conceptus ejus, involvit
conceptum B.
Ex his patet non posse
nisi adhibi ideas sine
notiones simplices sine acce
dentibus propositionibus, saltem
nominatis
reflexive.
demonstrari potest.
Quod est esse possibile. Ponatur
enim A existere et non esse
a autem 3) distincte exposita est talis
Quicquid non potest esse id cujus existentia
quod hic consideratur, id absolute non
potest esse id cujus existentia potest
concludi ex alterius existentia.
Ratio quia quicquid concluditur ex aliquo, concludi
ex ipso quatenus nihil in ipso existit ad rem praeter
pertinens nisi quod hic consideratur. Seu
quicquid concluditur ex aliquo concluditur ex ipso
Ratio generalior quicquid est praedicatum alicujus, id est prae est
est quatenus in se spectatur,
id est quatenus nihil spectatur existit ad rem pertinens
quam quod involvitur in eo quod consideratur.
ejus in quo involvitur existentia concludi potest.
concludi potest.
est id quod ex natura priora est natura posterius
volvitur in aliquo et est natura posterius ipso.
Possibile est quod si est non non-est
Reliqua pendent ex definitionibus.
Possibile est quod si est non non-est cujus
non‐non praedicatum est ejus quod esse aliquid
et non‐non esse aliquid est idem
Itaque principium contradictionis continetur
definitione possibilitatis.
Hujus definitionis hae consequentiae
Possibile quod est, id non non‐est.
Possibile quod non non‐est, id e
Non Quod est Quicquid non est id quod non non‐est.
Non possibile est quod
non‐possibile est quod esse aliquid et non non‐esse
aliquid non est idem.
Unde sequitur impossibile est idem simul esse et non esse.
Item sequitur de Necessario
Contra quod actu est id aliquo
modo necessarium est, quia quod est
praedicatum semper continetur aliquo
modo in natura subjecti. Itaque paulatim
ad hanc rem enitamur, non statim sine
probatione velut definitionem assumamus,
ne postea neget aliquis ea quae experimur
talia esse.
est alicujus Si quid est est, si non est non
Alterum potest
seu eodem modo expres
Copula Est vel est absoluta, vel
involvit tempus, scilicet nunc.
Alibi profundius haec explicui.
indigent definitione,
est. Si est homo, est homo. Si non est animal, non
Forte sic ostendi potest:
possibile. idem esse actu et non
esse actu. Unde sciemus esse idem?
Quicquid est actu et percipitur, id concipitur.
Quicquid concipitur, id potest distincte
concipi.
Quicquid potest distincte concipi, id potest
Ponamus aliquid percipi simul et non percipi,
dicemus esse diversa, non idem.
Sed eadem in
A est A. Si
et non A.
non B
Alterum principium indemonstrabile hoc est:
Quicquid est actu, id est possibile. Hoc principium
sola experientia ostendi potest a nobis. Pendet
autem ex natura
Assumitur ut imposterum
nem et definitum a nobis intelligi idem,
ut alterum in alterius locum substitui
Assumitur etiam ex usu verborum
philosophic
A non est B,
et A est non B
esse idem. Hoc locum
habet etiam si A sit nihil
Quanquam in usu communi qui
dicit chimaeram esse non
‐hominem videtur dicere chimaeram
esse aliquid, et non esse hominem.
dont le premier est
(qu’on sçait estre l’effect
de la vraye pieté et
de la bonne morale)
et le second est la santé
du corps, qui est sans
Toute nostre
plus pretieux de tous les biens terrestres.
est egalement negligé
sur les esprits, puisque les exemples de ceux qui
s’attirent des miseres presentes et visibles par
par la foy,
sciens ha sciens habens scientiam felicitatis agit.
habens scientiam felicitatis agit. H a
habens scientiam
ex iis quae credimus sequatur quod sit
sit bonum et facile
conferens ad voluptatem.
cum conceptus individui unius involvitur in
conceptu individui alterius.
concipere calorem non
considerato calido, sed non possum
concipere hunc calorem nisi considerato
aliquo calido. Seu non possum
concipere quae alia sunt in natura
praeter calorem et quae ex caloris
sequuntur, nisi considerem
aliquod inceptum subjectum, in quo
est calor, lux, etc.
Possum quidem concipere
circulum, ut
rem possibilem in se, seu non implicantem
Si circulum intelligam; cog Possum quidem
circuli essentiam per se resolvere in suas
causas, usque ad prima; sed hinc non
possum judicare, an circulus aliquis sit,
sunt enim quaedam discrimina quae ex formis
non sumuntur, talia sunt discrimen inter
magnum et parvum
item unus sit circulus an multi. Item existatne
an non.
Nam ubi reperi circulum esse possibilem,
quod plura involvit, ex quibus judicari potest
possibilitas.
involvere totam
Ens completum,
perfecte intellecto, id est ex intellectis
illis quibus a quolibet alio discerni potest,
quaenam existant aut possibilia
At dices hic calor etiam
perfecte intelligi non potest, nisi intellecta
nec ab alio discerni, nisi intellecta
rerum natura; ita est. Et hoc est de
quolibet individuo. Sed hoc calidum, et hic
calor quomodo differunt? Nempe quod idem est
et hoc calidum et hoc lucidum; cum tamen
et haec lux non sint idem, ergo
est individuum quod secundum
hic calor
plura diversa alia individua
exprimi
involvit existentiam rerum.
jam quaeri potest an aliquid sit possibile,
plura diversa individua exprimi potest,
non tamen ipsum alia ad aliud subjectum
Et tale
exprimendum inservit.
subjectum dicitur
quo judicari ex cujus intellectu
judicari potest, utrum et quando
et ubi [et] an solum existat an cum
de tota rerum universitate.
singularia, quia tam multa involvunt.
respondet aliquid
determinatum est quatenus
lutorum. absolutum qu requisitorum
omnium ad hoc, seu quod est omnia
in requisita ad hoc absoluta ad hoc.
requisit attributa absoluta requisita, quatenus
Quod est attributum absolutum est
Quod est attributum absolutum est attributum
involvens nu non involvens aliud subjectum
ultimatum.
attributa necessaria quatenus est id quod
non erat. quod est id non e
attributum suum,
est eatenus determinatum.
(Cum dico aliquid esse attributum suu
g. ille u. homo est rationalis, est
doctus. Doctus enim, rationalis etc. est
attributum ejus.)
novum, et quod eatenus non est determinatum.
ideam habens
rincipium cognoscendi omnia in alio,
certam quandam legem relatio.
Principium cognoscendi est cognitum sufficiens
in repraesentato) ex quo omnia quae
et ex uno potest duci aliud
l i s est habens pauca requisita.
quod determinatum est
est cogitans aliquid esse felix.
agens (seu quod juvatur immediate
est cogitans
autem est
durabile (quatenus delectatum)
quatenus (nimirum ex omnib cuilibet in
quandam certam legem.
est non facile (quatenus) desinens.
fait assez connoistre qu’ils ne sont appuyés
que sur la legereté