DenisaB/htr_leibniz_dataset_v1 huggingface dataset:
hinc ejusmodi linguam
praeferri utilius fuerit, praesertim cum illa hodie nota sit pleris
scientias amanti intelligentibus.
Sunt autem in lingua resolvenda characteres varii nem[p]e
voces, vocumque immutationes.
Et ex vocibus alia
e sunt crebro utiles aliisque servientes, aliae solitariae rarius
occurrentes ac per se stantes. Sunt et phrases integrae,
imo et orationes seu formulae certam haben quae hoc
re imo propositiones et quod plus est formulae, recur
rentes eodem modo, quae instar vocum explicari debent.
Ita vox Homo explicanda es
est, item quasi phrasis vir bonus, habetur enim pro
una voce. Et phrasis boni viri arbitrio, et oratio:
multa cadunt inter calicem supremaque labra, quae proverbialis
per se explicanda instar vocis, neque enim sensum omnino
a vocibus capit ex quibus constat, quemadmodum nec vox sensu
est, adeoque
mnino capit ab ana etymologia seu literis ex quibus constat,
in voce literae ad originem intelligendam hujus significationis
sint utiles, res tamen earum analysi non absolvitur. Eodem modo
ex quibus componuntur, quam usus quem populus formulae
proprium
fecit, accipiuntur,
sunt enim nonnunquam
reliquiae antiquitatis, et hodie alium plane usum habent
phrases vel voces ex quibus componitur formula; ipsa tamen
formula usum priscum forte retinuit Tales formulae reper
quod similiter
untur apud Jurisconsultos.
Resolvendae ergo voces, formulae,
quaecunque scilicet resolutionem suam non accipiunt
ex partibus ex quibus
componuntur.
Quoniam vero formulae plerumque ora periodi (qui scilicet
formulae solennes non sunt) orationes (quae scilicet proverbia
non sunt), constructiones (quae scilicet phrases non sunt)
intelligi possunt, modo partes ear voces (quae scilicet
simplices primitivae non sunt, nec novam significationem
ab origine abeuntem ascivere) intelliguntur, intellectis
partibus ex quibus componuntur, hinc sufficit analysin
vocum quae scilicet significationem non
omnino a sua Etymologia accipiunt, phrasium, proverbi
um, formularum. Caetera unusquisque judicio praeditus ex his
ducere potest. Deinde subjiciendus es
t modus ex his alias
formandi vel componendi, ex vocibus primis derivatas, ex pluribus vocibus phrases
ex periodis sermonem. Intelligendae ergo flexiones et particulae,
Ergo praeter voces observandae flexiones et particulae,
quibus constans ascribenda significatio est, et velut definitio ut
flexiones ut voces ita et flexiones aliae
inexplicabiles per alias simpliciores, aliae in simpliciores
sunt autem
ergo resolubiles
quadam, si modus ostendatur, quomodo in
eas carere illis, et simplices in earum locum substituer
velut definitione
possimus. Ita
possumus prae adverbiis carere; conjunctionibus
Itaque hic excluduntur Metaphysica
circa res pure intelligibiles, cogitationem,
actionem. Excluditur et Mathesis specialis
circa Numeros, Situm, Motum.
Imaginatio generaliter circa duo versatur,
Qualitatem et Quantitatem, sive magnitudinem
et formam; secundum quae res dicuntur,
similes aut dissimiles, aequales aut inaequales.
Et vero similitudinis considerationem pertinere
ad Mathesin generalem non minus quam
aequalitatis, ex eo patet quod Mathesis specialis
, qualis est Geometria, saepe investigat
figurarum similitudines.
Similia sunt quae per se singulatim
discerni non possunt; qualitates vero seu
formae sunt quibus res per se discernuntur.
fit tum compraesentia comparandorum,
Quando igitur res sola forma vel
si plus quam numero differunt), discerni
possunt Quantitate. Quae vero nec forma
consideratione consistit, dicuntur C
et si similitudo in sola extremorum
Numero differunt quae per omnia similia sunt
ne quidem comparatione inter se discerni possunt,
sed referenda sunt ad externa locum scilicet
et tempus, an autem possibile sit dari res
vel qualitate
aliquam formam,
adeoque convenientes
respectu corporeitatis
In calculando quoque et construendo,
ut vias meliores inveniamus, utilissimum
deprehendi observare regulam justitiae,
quae jubet ut ea quae in problemate
sunt eodem modo se habentia,
a nobis eodem
sine ratione praeponatur posthabeatur.
modo tractentur, ne quid alteri
posthabeatur. Notandum autem
posse formulas esse similes,
invicem relatio exprimitur, nec
ideo tamen quantitatum eandem
esse rationem, nec ideo ex
ipsis aliquid compositum fore
simile, exempli gratia
liter magnitudines a, x, y,
et sit
et aliae tres b, z, v,
Verum non ideo a, x, y sunt proportionales
ipsis b, z, v. Nec triangulum
At diversos circulos comparando
sinus angulorum et sumendo
sinus angulorum eorundem
licet aequatio pro illis sit similis
aequationi pro his. Aliquid tamen
exprimunt locum ipsarum x et y esse
circulum. quae sunt loca ipsarum
x et y itemque ipsarum z et v esse
ejusdem naturae, nempe circulos. Nam
rectus unus, complementi alter vel contra in
uno circulo; et z, v in alio circul
radius b.
convenientiae colligemus ex hac similitudine
omni circulo ordinata ad absci uno
una radice inventa inveniuntur omnes,
et praeterea depressiones facilius apparent;
tum vero et constructione, nam Circulus
quoque est figura habens cujus respectu
ordinata et abscissa sunt Homoeoptoti,
quod non est in quadrata incogn
aequatio, quando ad quadra
tum assurgit, talis non sit. Unde utile
est problemata caetera reducere ad
Homoeoptota
Multum autem differt similitudo
differunt ea quae eandem habent
rationem, ab his quae eandem
abent relationem.
uno aliquo circulo sinus angul
i 45 gradu[u]m eandem habet
relationem ad suum sinum complementi
quam habet in alio angulo quolibet
sinus rectus, ad suum sinum complementi
quadrata duorum sinuum, nempe sinus
recti et sinus complementi simul addita
et sinus recti sunt proportionales, seu
eandem semper habent rationem. Nam
sinus rectus et sinus complementi sunt aequales
quod nuspiam alibi contingit.
Et hoc inprimis tirones notare
quibus solenne est relationes confundere
cum rationibus. Est autem Ratio rela
tionum simplicissima, cum scilicet ad dua
rum magnitudinum comparationem
Ita applicatae et abscissae trianguli
sunt proportionales. Sed sinus recti sinubus
complementi non erant proportionales nam
ad exprimendam unam illam rationem
relationem generalem sinus recti ad suum
sinum complementi, assumenda erat
quantitas nova, nempe quadratum
radii radius cujus quadrato utebamur. Inter
dum assumendae ipsorum comparandorum
potentiae, licet nulla alia nova quantitas
assumitur, ut cum quadrata sunt
circuli sunt ut quadrata diametrorum,
non vero ut ipsae diametri.
quae non sunt secundum aliam, ut
globus aureus et argenteus
possunt esse congrui seu extremis
sed non ideo per omnia similes
sunt, cum differant qualitate
quia unum alteri
substitui potest,
I. tres termini generales (Essentia, scientia, opinio) K. disciplina propria.
H. quae habent tantum essentiam. I. praedicamenta. K. accident[ia]. L. virtutes et vitia in quolibet horum
fertilitas, copia, amplitudo. Magnitudo est molis vel virtutis, infinitum actu vel potentia).
stabilitas, perseverantia, firmitudo, immortalitas, aeternitas, tempus, inconstantia, mortalitas, aeternitas a priori,
activa, passiva, naturalis, voluntaria,
Estque convenientia ratione subjecti, causae
privatio, quies, scopus, complementum. Finis est perfectionis vel imperfectionis, cujus vel c
majus rei vel probabilitatis).
ejus opera).
impedimenta satanae, carnis, mundi).
Argumenta a necessario, possibili,
facili, utili, honesto, delectabili, vel contrariis. Adde topica. Affectus desideri, amoris, spei, honoris. Cir
invidiae, misericordiae, iracundiae, mansuetudinis
processus: actor reus judex. Principia honeste vivere etc. divisio: jus divinum,
patrium. Interpretatio legum).
malis minus, orta sapiunt originem. Extremis malis extrema remedia, opportet assuefieri contrariis quae
reliquuntur a morbis, tollenda metu recidiva. Ex contrariis temperamentum. Impura quo magis nutries, magis laedes
est aequale.
universale est aequale. Non datur proprium latius, nec universale angustius.
relatione unde Praedicatum imperfectum est vel substantivum vel adjectivum. Praedicatum
substantivum latius est genus; praedicatum substantivum angustius est species vel individuum;
praedicatum substantivum aequale est synonymum.
Inter praedicatum substantivum
et adjectivum videtur hoc interesse, quod qui dicit hom Petrus est homo, dicit Petrus est substantia
Itaque nullum ego usum magnopere substantivorum
prae adjectivis video.
Illud tamen notandum
r et immediate dicere intelligitur omnia quae de eo omni eo, de quo homo praedicatur vere
praedicari possunt; sed nempe cum hominem dico, intelligo substantiam illam quae rationalis,
Cum vero substantiam rationalem dico, caetera quidem dico per
sed non immediate. Nescio tamen, an magnus hujus rei sit usus.
de ea praedicari possunt.
Porro praedicatum est vel imperfectum simplex vel compositum. Et compositum vel in
recto vel in obliquo. In recto componi potest copulative vel disjunctive. Ex. g.
copulative, Omne quadratum est rectangulum aequilaterum, seu rectangulum et aequilaterum.
Disjunctive, ut Omne triangulum planum est Omnis Sectio Conica est Parabola, Hyperbola vel Ellipsis.
Praedicatu In compositione Praedicatum in recto imperfectum est, cum aliquid (in obliquo)
quid produxerit, v.g. coelum et terram.
Quod nondum praestitum a quoquam memini est investigatio vari obliquitatum.
effi discernitur per casus et praepositiones, daturque adeo obliquitas obliquitatis.
Videntur plerunque substantiva regere genitivum, verba adjectiva
quae verbalia sermo hominis, non dicimus sermo homini, sed sermo factus homini.
relatio comparationis foret
ex eo nascitur inter A et B, quod A reperitur in aliqua propositione, et B in alia propositione,
comparationis resolvi non potest). Nam alioqui etiam relatio comparationis foret relatio con
nexionis, nam formari potest una propositio
comprehendens A et B, nempe A est similis B.
Sed ea resolvitur tandem in duas quarum una singulatim agit de B, altera sigillatim de A,
verb. gr. A est ruber et B est ruber,
et ideo A est similis (quoad hoc) ipsi B.
Per A autem
Sed quid de his dicemus: A exist
hodie, et B etiam existit hodie, seu A et B existunt simul? An erit haec relatio
comparationis, an connexionis. Idem est de coexistentia in eodem loco.
Videntur relationes inter duas res vel esse solum rationales vel reales, seu esse Essentiae vel Existentiae
Reales sunt vel Positionis (temporis nempe et situs), vel Influxus; cum per unum Mutatio aliqua fit
vel impeditur in aliquo.
Ut cum dico Homo est mortalis, et animal est mortale, est relatio rationis
positionis. Itaque si dicam Ego Petrus distat a me 100 leucis est denominatio extrinseca, et si ego
et haec dat quod vulgo
quae fit in co virtute connexionis rerum universalis.
Sed relatio influxus seu connexionis
mihi oriatur verum quidem est relationem inter me et patrem esse influxus; sed nunc cum
25) A esse B (A continere B) infert (continet) quoddam B esse (continere) A.
Nam A esse B = BY = A (per 17) = BY = AY (per 24) = B esse A
26) Admonenda adhuc quaedam circa hunc calculum, quae praemittere debueramus.
Nempe quod de quibuslibet literis nondum usurpatis asseritur generaliter
, non tanquam Hypothesis, id de quotlibet aliis literis intelligi.
27) Quoddam B = YB. Itaque similiter qu. A = ZA. Nimirum licet hoc
quidem dicere ad imitationem prioris (per 26) sed nova assumenda est indefinita pro
posteriori aequatione, nempe Z, ut paulo ante fuerat Y.
28) Terminus simpliciter positus a me solet usurpari pro
seu in notione A continetur notio B.
universali, ut A est B, id est omne A est
quoddam A continere B). Nam A est B = AY est B (per 24).
30) A esse B et B esse A idem est quod A et B coincidere, sive A coincidere ipsi B quod coincidit ipsi A,
ut Unitas in multiplicatione apud Arithmeticos, vel Y inest in
33) Hinc si A = non-B, erit AB notio impossibilis
EB, non-B est impossibile idem est quod impossibile.
posito E non continere non-B,
aliquam inferre (continere)
non-B, idem est quod propositi
Posito E non continere non-B, si contingat Propositionem aliquam ut L inferre
esse possibiles
B et A esse possibiles.) Hoc itidem tam de terminis quam propositionibus
Hinc et B continet
37) Quoddam AB B est B, nam BA est BY (per 24) et BA continet B (per 36).
intelligo, itaque hic continetur et BY.
Ergo et BY continet B, ergo quoddam B est
Nam B = B (per 10). Ergo BY
Nam si Y sit superflua, fiet A = BY, id est A = B. Idem aliter demonstratu
r: A = B idem est quod A = BY et B = AY. Ergo A
37) B est B, nam B = B (per 10). Ergo B est B (per 36).
continet A = BY.
Significat enim AB, seu id quod continet Ä B, esse B seu continere B.
38) AB est B. Est indemonstrabilis, vel poti est quasi definitio
38) B continet C. Ergo AB
) Si B continet C, tunc AB continet C. Nam AB est B (per 38)
B est C (ex hypothesi). Ergo (per 19) AB est C.
cum hac: AB est B, seu quae ad hanc primo veram reduci potest. (Puto id et ad non‐
§ 41) Igitur cum falsa sit quae non est vera (per 3) sequitur (ex 40)
et ita non opus est assumtione
novae literae. Praesupponit
autem haec notatio quod
AA idem est quod
oritur enim redundantia
Hinc patet etiam ex
AB esse AB continet
et in A = AB non posse
utrinque omitti A. Si ob
AC = ABD inferri
est vera est
A est B (seu ipsi A inest B, seu ipsi A substitui potest B);
non coincidit ipsi B idem est
Si A coincidit ipsi B,
B coincidit ipsi
A non coincidit ipsi B
9) Si A coincidit ipsi B; non‐A coincidit ipsi non‐B.
Haec quatuor axiomata sunt corollaria hujus definitionis quod coinci
dunt, quorum unum alteri substitui potest.
13) Item colligitur verum esse A non coincidere ipsi no
Hae propositiones possent referri ad veras per consequentiam
. Porro A ut dixi hoc loco significat Terminum vel propositionem,
dictoriam propositionis.
coincidit cum 1.
15) Non‐B coincidit ipsi non‐B est corollarium ipsius 10, posito Non‐B coincidere
A coincidere ipsi BY. Ut homo est animal, seu homo idem est quod Animal....,
nempe Homo idem est quod Animal rationale. Nota enim Y significo additionem
aliqu aliquod incertum, ut proinde BY idem sit quod quoddam B seu Animal....
(ubi subintelligitur rationale, si modo sciamus quid subintelligendum sit) seu quoddam
animal. Itaque A est B idem est quod coincidere A et quoddam B.
coincidens cuidam B seu A
17) Hinc coincidunt: A esse B, et quoddam B esse A coincidere ipsi A, seu BY = A. §
seu Homo, et Homo Homo, et Homo homo homo. Itaque si quis dicatur esse
Hominem in animal rationale, pariter dicetur Animal rationale et Animal,
id est animal rationale.
substitui si A sit B et B sit C, A erit C.
ex natura coincidentiae, nam coincidentia substitui sibi possunt (nisi in proposi
unum ex quas dicere possis formales, ubi unum ex coincidentibus
ita assumitur, ut ab aliis distinguatur, quae revera sunt reflexivae, et non tam de
re loquuntur, quam de nostro concipiendi modo, ubi utique discrimen est). Itaque
cum (per 16) A = BY et B = CZ, Ergo A = CYZ seu A continet C.
20) Notandum est quod in hoc calculo fuerat praemittendum; pro qualibet
litera poni posse indefinitam, non quidem quamlibet seu quae nondum est
pro quotlibet literis simul poni posse unam, ut YZ = X, sed nondum
usurpatam in hoc calculo Rationis, ne oriatur confusio.
prioribus Alphabeti literis, indefinitas posterioribus, nisi aliud significetur.
22) Pro quotcunque definitis substitui posse unam definitam, cujus
23) Pro qualibet
que et pro quotlibet definitis) substitui posse
proinde et pro quotlibet definitis, et pro definitis et indefinitis, seu
25) A esse B (A continere B) infert (continet) quoddam B esse (continere)
Nam A esse B = BY = A (per 17) =
24) Cuilibet literae adjici potest nova indefinita, ut pro A poni potest AY,
etiam AB continebit AB
Si B sit propositio,
quod B est falsum
quam complexa.
Notabile est posse etiam
dici BA
Terminus (quo comprehendo tam Ens quam Non‐Ens).
intelligo
autem semper concretum quia abstracta tanquam non necessaria exclusi).
Existens (licet revera reddi possit causa existentiae, et definiri posset Existens, quod cum pluribus
compatibile est, quam quodlibet aliud incompatibile cum ipso. Nos tamen his tanquam altioribus
nunc abstinemus). Individuum (etsi enim Ens omne revera sit individuum, nos tamen
aliquod in[di]viduum determinatum, ut Homo seu quilibet homo, significat quodlibet individuum
naturae humanae particeps. At certum individuum est Hic; quem designo vel monstrando vel
addendo notas distinguentes, quanquam perfecte distinguentes ab omni alio individuo possibili
haberi non possint, habentur tamen notae distinguentes ab aliis individuis occurrentibus).
Sunt etiam Termini primitivi simplices omnia illa phaenomena
sensuum, quae ver defini clare quidem percipimus, explicare autem distincte
distinctis notionibus, quae illis insunt. nec definire per alias notiones, nec
designare verbis. Ita caeco quidem multa dicere possumus de extensione, intensione,
figura, aliisque varietatibus quae colores comitantur, sed praeter notiones distinctas
comites est aliquid in colore confusum, quod caecus nullis verbis nostris adjutus
concipere potest, nisi ipsi aliquando oculos aperire detur. Et hoc sensu, album
nostra consistunt, sunt termini quidam primitivi.
quoad licet, adhibendo loco definitionum notiones distinctas comites, quatenus
tamen erit eos cum confusi sint,
ambas methodos inter se, utile erit, prout commoditas dabit. Itaque
caeteris per eas explicatis.
Sic coloratum est terminus explicabilis per relationem ad nostros ocul
proprias notas dare possumus,
sed quia ea relatio sine multis verbis accurate exprimi non potest
primariis istis
et ipse oculus rursus explicatione prolixa indigeret, tanquam machina
quaedam, poterit coloratum assumi ut terminus primitivus simplex, cui
addendo notas quasdam
erentiales, poterunt designari colores
definiri poterit per perceptionem superficie
Sed horum quid praestet in progressu
varii. Fortasse tamen coloratum
Videntur inter primitivos simplices recenseri posse omnes notiones qua
sensibili contactu.
inent materiam cujusdam quantitatis, sive in quibus res homogene
conveniunt inter se, ut habens magnitudinem; extensum, durans, intensum,
De Notionibus Extensi
sed hae notiones ni fallor pleraeque resolvi adhuc possunt.
arbitrantur has esse notiones quae per se concipiantur, nec porro resolutione
indigeant, sed Extensum videtur esse continuum habens partes coexisten
et cogitantis peculiariter
Et terminus cogitantis videtur non esse integralis, refertur enim ad
cogitatur. Inest tamen in ipsa cogitatione realitas
aliqua absoluta quae difficulter verbis explicatur. Et in extensione videmur aliquid
aliud concipere, quam continuitatem et existentiam. Nihilominus sat
aliquod objectum quod
videtur plena notio extensionis, ut concipiamus existentiam coexistentiam
sic ut omnia coexistentia faciant unum, et quodlibet in extenso existens sit continuabile
Extensis praeter exis coexistentiam, et partes, et continuitatem est commune
posit situm (seu in loco spatio existens), assumere ut primitiva simplicia,
aliquid seu repetibile continue.
ut et cogitans (seu Unum plura exprimens cum actione immanente, seu conscium)
vel etiam
quaedam unde caeterae omnes propositiones adjunctis definition
ex ipso progressu melius apparebunt. Et initio
praestat progredi, quam
nimia quadam morositate
obhaerescere in ipsis initiis.
Habemus igitur
primitivos simplices
terminum compositum ex
meris Terminis simplicibus, idque recta seu sine interventu particul
ex meris particulis simplicibus, sine Termini (categorematici) interventu,
solam compositionem, scilicet similarem, seu recti cum recto, ut AB,
sed per flexionis cujusdam aut particulae sive syncategorematici inter
ventum, ut A in B; ubi A et B dissimilariter terminum compositum ex ipsis,
nempe το A in B, ingrediuntur. Quam differentiam inter compositionem
at in quodammodo et Grammatici observant. Sunt ergo
derivativi simplices, qui non possunt resolvi in alios derivativos, sed
non nisi in primitivos simplices, cum particulis. S
ex primitivis simplicibus et particulis compositis, vel ex p
modo primitivus non sit magis
compositis et particulis composi
compositus una cum particulis. S
in alios compositos categorematicos resolvi non possunt, nisi primit
componendo eum nunc cum una nunc
duo novi inde fieri possunt derivativi simplices,
unius duplicatione, quatenus
ex quibus fieri potest propositus derivativus, quasi compositus. O
cum alia particula,
quemadmodum habemus Terminos categorematicos simplices
ex particula composita et termino primitivo, quae resolvi possunt
et termino primitivo;
in plures particulas derivativas simplices.
similiter ambigitur quid dicendum de particula simplice com
tamen adhuc in considerationem venire debet quod particulae etiam
primitivae simplices non uniuntur ita similariter, ut termini
primitivi simplices. Itaque multae in compositione particularum
occurrere possunt varietates.
Illud tamen adhuc in considerationem venire debet quod
particulae etiam primitivae simplices non uniuntur ita simi
lariter, ut termini primitivi simplices. Itaque multae in compositione
particularum occurrere possunt varietates. Exempli causa, si dicam
compositio similaris; at si dicam Johannes, Petri ex Athenis
duplex dissimilaris est particularum composit
Sophronisci ex Athenis,
vel flexionum compositio. Et hinc orientur haud dubie varii
respectus, variaeque obliquitates obliquitatumque mixturae,
pars continetur.
uam primitiva simplicia tam in Terminis quam
pro illis interim derivativa quidem et composita, sed
primitivis simplicibus propiora assumantur, donec paulatim
se sponte aperiat. Sub
ad ulteriorem resolutionem via
partialia, si qua sunt quae in alia primitiva partialia non possint resolvi. Sed
revera puto ea fieri ex Ente vel alio integrali termino cum parti
simplice
. Fortasse tamen praestat
efficere ut omnes particulae
cessent, quemadmodum et
omnes obliqui, quemadmo
dum pagina praecedente
dictum est. Nisi
obstet, quod
ita non facile appa
rebit, quae quibus sint arreferenda
his non
Terminum intelligo
Ens in aliquo,
simplice com
Sit A cum B
quicunque non nisi de Concretis, sive ea sint substantiae, ut Ego, sive
phaenomena, ut Iris, intelligantur.Itaque nec de discrimine inter abstracta
vel saltem non alia nunc adhibebimus abstracta, quam quae
Non-non-A idem est quod A.
esse non‐Z et ita porro. Omnis terminus intelligitur positivus, nisi admoneatur
eum esse privativum.
completo, seu substantivo, ita ut doctus idem sit quod
magnus idem sit quod res mag Ens magnum sive ut ita dicam magnio,
s est vel per se vel per accidens, seu terminus est necessarius vel mutabilis.
Ita Homo est Ens per se; Homo doctus, Rex, sunt Entia per accidens. Nam res
illa quae dicitur Homo, non potest desinere esse homo, quin annihiletur; at potest quis
incipere vel desinere esse Rex aut doctus
licet ipse maneat idem.
i s vel sive imperfectus, ut: idem, similis; ubi aliquid addendum est ut integer
terminus habeatur, et sic: idem i similis ipsi A est integer terminus (nempe:
Et vero id quod addendum est, oblique accedit; rectum en
duo termini integrales constituentes novum integralem. Interim non omnis terminus
ut integer terminus exurgat.
Ensis est integralis, licet oblique addendo
At contra obliquum recto omisso integralem terminum non facit. Et
proinde si terminus per se integralis cum aliqua flexione alteri addatur, sic ut altero
omisso integralem cum aliqua flexione vel connexionis nota alteri addatur ita ut
inde fiat
additus est in obliquo. Potest autem ex obliquo
recto divulso fieri integralis, ut ex obliquo: Evandri, fieri potest qui est Evandr
res Evandri, seu Evandrius. Itaque utile erit ad terminos complend Utile a
integralem non faciat,
altero omisso
Et proinde opus erit signis quibusdam rer
si volumus semper uti in nostra characteristica non nisi
erit curare ut termini integrentur.
Caesar est similis Alexandro, sed Caesar
terminorum generalibus; ita
Ensis qui est res Evandri, ita ut: qui est res Evandri, sit unus terminus integralis
terminis integralibus,
A qui est Alexander
Hoc modo poterimus dividere terminum quemlibet compositum in integrales. Sed haec quousq
seu similis
Ex his patet porro esse integrales qui in partiales resolvantur, et ess
et qua ratione exequi liceat, progressus docebit.
particulae quae obliquis additae inde faciunt rectos, et partialibus additae faciunt
integrales, prius explicari debent quam integrales, qui in partiales et particulas
resolvuntur. Sed tamen ante partiales et particulas explicari debent in
tegrales qui aut non resolvuntur, aut non nisi in integros. Et tales integrales
esse necesse est, saltem generales, ut Terminus, Ens,
nam his ipsi partiales indigent, ut transeant in integrales, ultimum enim complem