DenisaB/htr_leibniz_dataset_v1 huggingface dataset:
et N itidem communicet cum A, tunc B et
A non
Verbi gratia:
non tribulatus
Omnis pius tribulatur.
Quidam pius est
seu quidam pius pauper est
est non existens.
non existens.
pius pauper est existens,
Ens seu possibile.
seu justus derelictus
pius pauper existens
existens est Ens seu
scilicet impossibilitate Hypothetica,
posita scilicet jam existentia seu serie
rerum.
Pius existens non tribulatus est non ens, seu
impossibile, seu pius existens tribulatus est Ens
necessarium.
Pius existens non pauper est Ens seu possibile.
pius non
existens transferri in terminum, ut maneat
Seu pius non tribulatus
est pauper, seu pius non pauper est
Homo non peccans est non existens.
Seu homo existens non peccans est impo
Homo existens peccans est Ens necessarium.
necessitate consequentis,
scilicet posita semel hac rerum
et hoc semper notat
το existens adjectum, facit enim
non Ente
Sed intellige
Sed inquies ita introducetur necessitas,
Justus derelictus est non existens.
Nullus justus est derelictus, seu justus derelictus est non ex
existentialem, quae
statum. Hac igitur
et ita universalem servo
et contingentes ex hypothesi existentiae
rerum sunt necessariae
Codro pecuniam,
propositionem necessariam
ita distinguo.
maximus est Ens
Homo peccator
neque enim ulla reperiri potest demonstratio
revera contingat omnem
(intelligo nunc
pendet ex
hujus propositionis omnis homo peccat,
et ratio cur
visibiliter in terris degentem)
infinita quadam analysi, quam
solus Deus intelligit; ita
sentialiter differat a necessario ut surdus
rationali. Utrumque tamen aeque
certum seu Deo a priori cogni seu per causas
cognitum est. Utrumque vi terminorum verum est
posito Codrum nullam habere. Itaque
et contingentem
formula ego designo necessitatem consequentis,
in necessariis quam contingentibus. Sed nunquam
resolutione alterum pervenitur ad com
eo pervenitur ut alterum in alterum
abeat, seu ut quaedam quasi commensura
Verum cum
peccator existens
addit aliquid
nempe Hominem peccatorem
reperitur
qui cum ex hypothesi sit necessarius
peccator est necessarius.
intelligi qualis in mundo nunc
quae est identica,
potest per
impossibile et contradictionem, sed
Nam priore modo
fit: Homo pecca
tor non‐peccator est non‐Ens
dicas Homo peccator peccator est Ens necessar
ium oportet prius duplicationem distingui
nempe Homo peccator
Homo peccator est Ens
alioqui putet aliquis pro Homo
peccator peccator
est Ens necessarium posse scribi:
Homo peccator est Ens necessarium
Sic Omne animal est animal fiet Animal
tur Animal esse Ens necessarium.
Imo non dicendum animal animal est Ens necessarium. sed: non animal
Est de individuis
solet existit,
tamen aliqua enuntiari de individuis quae nec sunt nec
Argenis polyarchi est rationalis;
nec erunt nec fuerunt, ut
vel Archombrotus homo est animal. In
veris individuis existentibus omnes propositiones etiam essentiales
sunt simul existentiales.
gata individuorum
universalia ut aggregata
hac quoque ratione propositiones probari
Omnis homo est animal
A, hoc est individua
hominum sunt pars indivi
duorum animalium. Quidam homo est animal
Nullus homo est lapis
L; quotcunque scilicet
individua addantur
exprimemus: quidam homo non est lapis?
seu quendam hominem,
semper fiet non Lapis.
ut aliquod et quodcunque,
sed id contingit per accidens, et relinqui potest
simpliciter
c melius examinanda
In propositionibus Existentialibus
expressio
propositionum
licet haec
methodus etiam procedat de individuis
quae poni possunt.
Ente et non Ente
propositiones Logicas per Terminos accedente
tantum Ente et non Ente, procedat
tiam in
Existentialibu
Subjectum determinat de quibus individuis sit
sermo, nempe non de aliis quam subjecti. Item subjectum
est a quo incipit cogitatio.
hoc est
s, quicquid possibile est intelligi potest, hoc est in cujus notione analysi
pro ratione essentiae, seu quod maxim perfectius est.
Si B est A, et C est A, et B ac C sunt eadem, dicetur esse u n
Si Unum aequivaleat multis, ut si sit A # B. C, dicemus
ique Idem est si dicamus B et C esse requisita immediata ipsius A.
dicatur, seu si nec non neque A sit B, neque B sit A, neque A sit C, etc.
Requisitum causae est requisitum effectus in Hypothesi quae de f
Infe est inferens natura prius.
est – seu secundum certas circumstantias certumque existendi vel producendi modum.
conditio relevantis, est relevans; non tamen omne relevans est causa relevantis,
causa est, seu quae praemium vel poenam meretur, ut scilicet impellantur homines
specie specialissima, seu quae per se sigillatim discerni non possunt.
unum fit ex alio, si nihil est in uno, cui non insit aliquid quod fuit est in alio.
Si A et B sint similia, poterit assumi C quod sit ad B, ut B est ad A, alioqui B non
foret simile ipsi A, si ipsi A assumi posset consequens ut B, ipsi B vero simile consequens C assumi non
s est componens homogeneum composito nempe t
non ita facile demonstratur.
assumto tertio ipsis homogeneo, et locum habet etiamsi transformentur. Et est sola
relatio quae inter duo similia intelligi potest.
in indeterminatis similia sunt.
vel potius relatio secundum hunc ordinem.
Quod si accedat relatio ad existentiam seu perceptionem fit prius tempore.
cons Essentia. Existentia. Realitas
Omnia ad haec videntur revocari posse. Ens. Existens. c
Sensus. Appetitus. Cogitatio. Qualitates Sensibiles
omnia distincte cogitabilia revocari possunt ad
Possumus appellare
unitum ad discrimen
Forte addendum
sit per
AB + CD LM
Mutatio. Magnitudo.
quod quaedam literae
hoc uno not
Omnis distincta Notio resolvitur in tale
quaevis ut E explicari potest per F. G vel per HK vel per YM et
< per # vel non # unde implicari possunt respectus in infinitum, et hinc obliquitat[es].
an liceat igitur generales characteres excogitare, in quibus loca vacua tantum
repleantur aliqua reliquis vacuis relictis, ubi scilicet resolutio tam – termini
in conceptus, quam rei in partes non amplius producitur. Omnis calculus consistit
in aequalium substitutione aequipollentium et transpositione correlativorum,
modo unum modo aliud tanquam rectum assumatur, reliquis ad ipsum relatis.
Rationibus seu proportionibus videtur aliquo modo haec implicatio exprimi
posse nam 12 ad 3 (hoc est 4) ad 2 est ratio dupla. Quando autem
Perinde est ac si dicerem 12 continere 3 continet 2 seu quotiens ipsius 12
per 3 dividi potest per 2. Sed quomodo exhibebimus negativas? an per
divisiones negativas? Utique per negationem continendi, ut si dicamus
est C esse D. Quomodo idem A esse non B. Difficile igitur videtur
has replicationes Numeris exhibere posse.
est possibile
Substantia. Res.
Ens. Substantia. Corpus. Spiritus. Situm. Extensum. Homogeneum. Mistum.
Organicum. Tendens. Se dividens
Idem. Diversum. Simile. Dissimile. Comparabile seu Conveniens
cujus aliquod attributum est idem. Quantitas.
Prius. Posterius. Simul. Ordo. Tempus.
Unum Multa. Inesse. Totum. Pars.
i l est non A et non B et non C etc.
plus involvit realitatis. Omne enim existens involvit omnia quibus coexistit.
Generales notiones: Aliquid Ens. Concretum; Substantia. Positivum Absolutum
Accidens Privativum
Positum. Situm. Distans. Locus. Terminus
Unum. Multa. Totum. Pars. Quantitas.
Prius posterius. Simul. Tempus. Ordo. Duratio. Mutatio.
Continens et contentum.
Inferens. Suspendens seu conditio.
Status. Circumstantia.
Illatum seu consequens. Conditionatum. Requisitum
Pertinere ad aliquid seu haberi.
e mediocriter parum. Magis aeque minus. Maxime minime. Excessus. Satis. Defectus.
Longum latum profundum, rectum obliquum. Acutum, obtusum rectum curvum, planum gibbum (concavum convexu
Relatio, Respectivum.
Continuum discretum
Supra infra. Ante post. Dextra sinistra. Extra intra. Circum. Extremum Medium.
Facile divisibile. Flexile. retensile.
Relatum seu certo modo se habens.
Superlativum. Gradus.
Subjectum adjunctum
12 ad 3 (hoc est 4) ad 2 est
Non repetitum tollit se ipsum, ut Non‐Non idem est ac si Non esset plane omissum, et Non‐Non A idem est quod A
alter in alterius locum substi
erit et, si A # non
tiplicationis. Et unitas unitati per multiplicationem conjuncta facit Unitatem. Interdum vero
seu demto B, sive minus B.
in multiplicatione
significat B esse omittendum sive rejiciendum si in A vel cum A cum ipso > B reperiat
ideo putandum est notam omissivam nihil operari. Saltem
enim significat provisionaliter, ut ita dicam, si quando contingat adjici aliquid huic membro
repetitum tollit seipsum, sed – detractio repetita non seipsam tollit, sed terminum
unde etiam D non # A. Et si A # non C erit A non # C et contra si
Intelligentur autem B et C conjungi per
homo rationalis, imo idem quod homo
non per disquiformem, ut si
ubi non licet commutare:).
characteristicam aequiformem
jam enim homini inest esse rationalem
plura sint cointegrantia, ut
Dicetur et
pro omni conjunctione
characterum, etiam
disquiformi, cum
dicentur, intelligi
characterem in charactere
si character quo
modocunque alterius
componat, seu in
appellatio generalius
accipi poterit, pro
omni characteri
significabunt Te
explicatione.
erit explicatio
Danda etiam opera
hominibus; itaque talis esse
sit grata
potest,
ut in Musica consistat.
literis praeterea
his literis scribi possent omnes
ubi patet idem esse humida
mihuda. Adde adhuc majorem
varietatem si utamur progressione
sunt situs
ut sit
Musica; ubi toni et intervalla.
Ob tantas varietates posset lingua
sic efformari, ut facile
ostro autem instituto sufficit Grammaticam
tantum Latinam regularem, id est Grammaticae philo
exhibetur, tradere; quia latine scientibus scribimus,
et facile est homines invenire qui alias
linguas transferunt in Latinam.
constituatur eorum ut ita dicam paraphrasis
seu versio ejusmodi, quae nihil anomalum
indiget eorum, dicemus: Dominus vult
eos habere, quia sine ipsis aliquid necessarium
efficere non potest. Ubi vides me pro indigere
coactum substituere definitionem, quia synonym
anomalia carens non succurrit.
et postea in definitionibus, si absolutae esse
deberent et omnem perfecte linguam exprimere,
tamen plerumque opus non est, quia non difficile
Seclusis anomalis
est, ubi jam Am
amplius phrasium (quod pro anomalis necesse)
sed tantum vocum et flexionum definitione
causa prius loco verborum Latinorum exhibitorum,
philosophicae eam partem quae in Latina exhibetur,
est opus. Ubi jam duae sunt viae, una pro
latinis flexiones respondentes linguae rationalis
amoveantur, et cuncta ad simplicissimam
omnibus supersit solus nominativus, pro
Paucis adhibitis tantum
Prior via componenti
utilior et minus taediosa. Posterior ei qui
linguam rationalem hac collatione invenire
constituere cupit, necessaria est.
ex lingua rationali in
docere, id est plenam Grammaticam latinam
scribere, omniaque ejus anomala explicare nos
instituti non est. Etsi nostris vestigiis insiste
non difficulter fieri possi
seu grammatica accedendum ad voces seu
lexicon,, et propositiones seu verit
Veritates autem quae quidem demonstrari
possunt, aut demonstratae habentur, erunt
velut corollaria Nomenclatoris, seu defini
tionis vocabulorum.
pars latinarum vocum talis sit, ut iis facile
careri possit,
edicto vetitum esset iis uti,
communioribus in ea
rationalis exhibeantur, altera, ut ipsae flexiones
adhibendae in eam rem syllabae,
Quoniam vero in
meris non est tot opus elementis, sed tantum numeris
quod si sic
dyphthongi si opus interponi possunt, vel
si altius assurgendum, vel si placeat per quinarios
aut quaternarios progredi. Ut lingua grata apta Musicae
et poesi, et omnibus aliis sermonis deliciis reddi possit
ita institui, ut fieri possint
multae permutationes sa
substantia, ut
unius organi, significabunt idem.
saepe usitatis residuae et commodae
erunt syllabae.
syllabis utcunque transpositis eandem
manere vocem. Unde ingens variationum campu
Nam hoc
modo patet
allusionum ac poematum elegantissimorum salvo sensu, prae
et adhibere diphthongos. Adde syllabas quae per consonas
finis vocis. Nam id quoque exprimendum
mubodilefa assueto huic linguae, ut in
numeris non minus facile intelligemus
aliquando majoris compendii causa cum vox
rimum id agendum est, ut ostendatur, quomodo ex
aliis linguis in hanc transferri possit oratio. In
hunc usum condenda erit Grammatica linguarum
generalis, et speciatim Latina. Nam cum
rationalem transferri posse. Grammaticae autem
generalis tantum pars est Grammatica Latinae vel
alterius cujusque linguae, quatenus regularis est,
Grammaticae philosophicae; eo discrimine, quod
aliqua lingua caret quibusdam flexionibus q
flexionibus quas altera habet;
etiam linguae
quasdam significationes in alia
flexione distinctas, sub una flexione com
prehendunt; ita Germani vocativum a
nominativo flexione non distinguunt. Genera
masculinum et foemininum, et commune
philosophicae, sed irregulare est in plerisque linguis
Europa, sufficit ex Latina lingua aliquid in Linguam
Latina sit hodie lingua scientiarum in
quod voces quasdam, ut virtutes arbores,
foeminas referunt, alias ad
mares, quae
tamen nihil cum his commune habent.
linguae rationalis
et anomalis caret.Itaque
omnium linguarum Grammaticae regulares
licet id fieri non possit sine circumlocutione
aliqua et prolixitate. Mittamus ergo
primum plerasque voces paulo particulariores
easque primum quibus vix careri potest, in
Linguam rationalem transferamus.
et utilius, optima et ne initio nimis scrupulosi
simus, primum analysin eousque tantum
producemus, quousque necesse est ad demonstran
das plerasque veritates, et primum Logicas
inde metaphysicas: post practicas;
inde mathematicas; denique
physicas. Sumamus
quae ad media fini nostro congrua pertinent) accu
rate demonstremus. Ubi si nihil relinquamus sine
demonstratione, in veritatibus jam inventis
ergo autores, qui demonstrationes dare in
(id est ex quibus fluunt praxes utiles seu problemata
susceperunt, omnesque propositiones alicujus momenti
constituetur, ut cuilibet vocabulo aliarum linguarum
magis doctus
Titius est
est minor praestantior, Cajus minus praestans
Quod ut assequamur, dicendum
vis singulorum verborum.
qua doctus est Cajus.
Cumque si doctior sit idem quod magis doctus
patet in doctior explicationem vocis doctior Cajo
doctior Cajo, id est doctior aliquo qui est
ipsum. Et quidem doctus
Cajus, ingredi hoc
asi radicale, magis aliquo qui est talis
ut apparet regula
aliquo qui
commu ita esse constituta,
seu ex hoc Titius es
lex commutandi
doctus magis aliquo qui est Cajus debet etiam
fieri posse Cajus est doctus minus aliquo qui est Titiu
item doctrina Caji minor est quam Titii,
Notandum et abstrahendo non videri possibile
esse ut abstrahendo aliquod commune semper
innumeris opus esset literis ingredientibus, sed
variant abstractio illa plerumque pendet ab ali
potius additione quorundam
respectu, itaque videtur
servilium interdum fieri abstractio, quam mi
seu excerpendo partem notionis.
Si velimus multiplicatione numerorum
in se invicem
exhibere compositas notiones
nonnihil haerebimus in iis quae inter se jungendis
quae idem bis involvunt, ut si dicas
triangulum aequilaterum, manifestum est
anguli notionem jam inferre notionem laterum
Si duo inter se disputantes consentiant in
verbis vel characteribus exprimenda, postea sine
perio plurimas notiones incomplexas quae
relationes involvunt, supponere quasdam propo
sitiones, sed generales seu indefinitas, tan nemp
si tot faciamus syllabas quot sunt prop praepo
sitiones ingredientes notionem, ex quibus
ita ut syllaba sit trium literarum,
una sit subjectum altera praedicatum [propositionis]
indefinitae, tertia modum connexionis
cum sequentibus reliquis praepositionibus exprima
Videndum quid hic possint diphthongi, item
literae aspiratae, quae quodammodo duplices
Aethiops est albus quoad dente
sic explicari potest: Aethiops est albus
quatenus dentes
(qui sunt partes quatenus
Aethiops est totum) sunt albi. Ita videmus
prius: parte quatenus involvere respicere ad
omne quod sequitur, in quibus involvitur
postea novum quatenus strictius. Videmus et
unius termini, at quatenus respectu integrae
itionem Aethiopis, sic rem instituere posset:
Aethiops seu A est albus quatenus dentes
(qui sunt partes quatenus A est totum) sunt albi
Dentes Aethiopis hoc loco sic explicui:
dentes qui sunt partes quatenus Aethiops
est totum.
Grammatica rationa
Aprilis 1678
ita intelligo:
Verba possunt resolvi in nomina.
Petrus scribit, id est Est Scribens.
Reducenda omnia alia ad ea quae sunt absolute
sententias animi exprimend
necessaria ad
identit ut tum internas, ut calor, frigus, lux,
dictetur. essentia, existentia,
Res est, non est.
hoc.
Eadem. extensa. durans. sita. grata. laeta. agens
In lingua notanda ea tantum quae per regulas constitutas explicari non possunt,
item phrasium condendus est catalogus, quae prae caeteris celebrantur.
mentis condamus, quae si praesentia habeamus in animo, aut alias nota,
ut Patriarchas, Apostolos, imperatores; aliasque
quarum nota
nobis vita est, facile et ordine omnia collocabimus, et subito inveniemus
aliquid quo rem loculamento jungamu
numeris sumamus nobis voces alias hominum vel animalium, easque
retineamus, ut postea semper possimus vocem adhibere
vicinas notas, ut pro cipolski,
vitam, ad minutias usque ut possimus facile instituere connexiones. Poterimus
vel provincias.
Item literas Alphabeti.
Cuilibet imperatori licebit distichon ascribere Vitam ejus complectens, in quolibet
etiam eligere regiones
variae voces, facile una aliqua nostro scopo serviet, et a nobis notabitur,
exigendum ut lente dictetur
earumque flexiones et rectiones
Putem huic scopo inservire etiam
informatione ita
scriber
aliquem
docere, ut ab unoquoque in sua lingua
scilicet Lexicis
qui numeros (pro characteribus universalibus
sumtos) in quaque lingua
interpretantur.
Eadem autem opera praestare
potuisset,
quod erat adhuc
rabilius,
ignota
scribere; modo Lexicon
quale opus est, cum paucis quibusda
praeceptis necessariis dentur.
ut dixi intra diei spatium
Lingua rationali.
vel ille Titius.
significat vel ego Titius
Vocativi semper personae
etiam pronominis, ut: ipsissimus.
osset et verbis tribui, ut summe currere,
currissimare; si jocari libet.
Revera: verbum
est quod involvit affirmationem aut negationem.
Omnia verba activa
verbum est
vel passiva, praeter
et quae ipsum solum invol
Ad activa vel passiva
negant actionem
vel passionem, ut
adeundi patrem,
του: adire patrem.
petendum esse neutrum quasi substantivum,
alioqui diceretur
Est ergo
participium sua natura adjectivum, sed
Pacem petendum
id est pacem petere
conveniens vel necessarium
est. Supina in eo similia: spectatum ludos,
το spectare ludos.
e s
ilkinsius recte
part. 3, cap. I. pag. 303
vocabula primaria omnia esse ait
caleo, id est sum calidus.
Sed eodem jure et adverbia tollere
poterat nominibus solis retentis, nam adverbium se habet ad verbum,
ut adjectivum ad nomen substantivum.
potator,
idem significant.
Nec video etiam cur
potito, et
calor ei sit concretum, caloritas abstractum.
Pari jure etiam abstractum abstracti porro formare
abstractum calefactionis, sed e
Calefactivitas quoque non est
abstractum peculiare, differens
ut potentia ab actu.
Omisisse se ait in Charactere universali quae certis locis et tempor
a calefactione,
ut titulos hono
et officiorum,
temporibus propria sunt,
vestituum formas,
genera pannorum, ludorum, potuum, cibariorum,
quaecunque certas constantesque definitiones habent, ea etiam exprimi
universali charactere, et licet res non sint perpetuae sed
temporibus certis locisve propriae, notio tamen sive idea earum perpetua
si character
et plantae certarum
Quod vero
sed respondeo
regionum excludi deberent.
exprimi posse, id fateor;
philosophicus recte constitutus sit ipsam paraphrasticam
expressionem
contractam sine ullo alio novo molimine vocem exhibere
inter quae intercedit prius et posterius; natura scilicet. Ex
ordine et consequentia simul sumtis, nascitur causa et effectus.
Nunc ad Specialiora veniendum est
unde continuum,
termini, intervalla.
Post haec sequuntur
Consequentia, Ordo, naturalis Mutatio.
Quantitas et Positio.
negativo. Positivum autem rursus suos habet gradus, nam si
completum sit, constituit substantiam, sin minus accidens; si absolutum
sit constituit Deum, sin limitatum sit, creaturam.
opposita, conditio
et conditionatum, inferens et illatum. Inferen omnia vel absolute
Nam ex ordine
et Effectus.
totum, pars (seu continens contentum),
essentiam exprimens ut qualitas et quantitas, sed per modum existendi,
pertinent: Termini, continuum, contiguum, intervalla.
aliique tactus,
Sententia, Scientia, Voluntas, Voluptas et Dolor. Affectus;
Omnes notiones nostrae his paucis fere continentur: G e
Sp maxime
Petrus pius est ratio Petri felicis, justus Omnipotens mentis
illato, illud dicitur Praedeterminans, hoc Praedeterminatum.
esse inferens natura prius
Omnipotens mentis immortalis. Ubi tamen notandum est magnam
esse latitudinem, in modo inferendi. Nam interdum illatio supponit quaedam
assumant non sequuntur, nisi adhibita dependent a divino decreto ab externis
illud ab impulsore invisibili, hoc ab externo decreto. Itaque tale inferens
poterit appellari Ratio secundum quid ex hypothesi praedeterminans ex hypothesi.
Si praedeterminans et praedeterminatum sint res diversae
et praedeterminatum sint
immortalis productum. Possis et appellare causam plenam licet interdum ex
Notandum est si praedeterminans
sed calor in aëre est producens
Hypothesi tantum absolvatur illatio.
imagistrum magistrum conferre ad hoc ut homines
sint felices, quia producit aliquod requisitum nempe cognitionem quorundam
scitu necessariorum ad felicitatem. Interim ipsum conferens
non statim est requisitum. Nam ut eidem exemplo inhaereamus, possumus
eadem discere et sine magistro.
Ita qui docet confert ad sapientiam, quod si discipulus
id quod producitur.
attentus est, et quae docentur discit is qui docet causa est sapientiae
discipuli. Sumo autem causam hic utcunque latissima plane significatio
de producente, seu causa plena. Interdum de per se producente, qui
non absolute infert effectum, sed sub hypothesi quadam, praesertim
impellit causa est effec motus impulsi moti, si nihil resistat. Ita
enim agit, ut ex eo effectus necessario sequatur, si nihil ex obsi
est etiam nihil
Quod si ergo reapse secutus est effectus, necesse
obstitisse, atque ideo secutum fuisse effectum. Tales multae aliae Hypotheses
rerum conferentium concurrentium statu sumi possunt,
quae absolvunt illationem. Patet hinc omne producens esse causam,
sed non omnem causam mereri, ut producens appelletur, ut instrumentum,
quod multum confert. Definitio ita formanda est, ut Deus non possit dici causa peccati
nisi forte per accidens, si modo Deus ullius
Quod omnia involvit requisita ad aliquem producendi modum id omnia requisita involvit absolute.
natura prius est causa plena.
Inferens et determinans est idem. Itaque inferens
Interdum causa et determinans sumuntur
de eo quod caeteris positis absolvit requisita (+ gratissimus qui se ultimum necessitati
natura prius est praedeterminans.
superficies concavi et convexi illi inclusa. Discerni non possunt nisi per duas diversas
comperceptiones inter se collatas seu per motum inclusi vel includentis. Ergo et cum quiescunt
jam sunt diversa alioqui esset contradictio vel ex uno fierent duo.
altero non est, tanquam in subjecto
Abstractum completum est ipsa Essentia Substantiae, verbi gratia
Lentuleitas; concretum incompletum est Ens aliquod Mathematicum
quod instar substantiae concipimus, ut Spatium, Tempus.
absolutum, seu positivum sine omni negatione nisi ejus
negationem involvit.
strues lignorum
quod Unde colligi potest si A sit idem cum B, etiam B fore idem cum A.
A existit, sequitur B non existit.
ipsi A.
Et eo casu etiam B incomponibile est
est B ipsi A.
i posita propositione: A non existit, sequitur B non existit
Si posita propositione A existit sequitur B existit
Sunt in omnibus istis consequentiis quidam certitudinis
Et quidem indubium est quicquid est
necessario est A.
Ens per se, Sic extensum, mobile, sunt Entia per se, rotundum, descendens, Entia per accidens.
est, sed re in se spectata, si nihil externum
absolute attributum
ut quod in motu est pergere.
si A est simplicius quam B sive facilius demonstratur
quod per se intelligitur est omnium primum, ponamus jam plura esse
per se intellecta, ut L, M, N, O
MN, MO; LMN, LMO, LNO, MNO;
et ex his fieri LM, LN, LO,
priores Binionibus et Ternionibus, et Quaternionibus, etc., Biniones priores
Terniones Quaternionibus etc.
Et ita porro.
Si conditio sit natura prior conditionato, illa conditio erit
Abstractum et concretum hactenus
non melius quam sic explicare
possum. Sit eadem res A et B,
v.g. calidum et siccum sit idem
quae ab ipsis A
aliter differant quam