DenisaB/htr_leibniz_dataset_v1 huggingface dataset:
omne V erit Z X, et omne omne V erit Z X, et omne V erit Z
Et V _ (locus omnium V) erit in X, et in Z E _ erit itaque ut
V sit planum erit V la V. X ∞ V. Z Nam generaliter in calculo
nostro notandum est: _ omne V esse in V. Et si omne V sit Z, fore
V in Z
omne planum _ terminatum produci potest, ce. Est enim in plano
interminato. Et quidem produci potest in omnes partes. Id est nullus
plani terminus est, qui non terminis esse desirat, addito plano eundem terminum
habente. Sit plani ABC terminati terminus BC
video demonstrandum adhuc esse quod ipsa plani Solidi interminatio
sectio _ in duas partes eodem modo se habentes sit interminata
seu positis quae supra V esse interminatum
_ Inter infinitum et interminatum interest. Infinitum habet partes
aequales numeri plures quam quarum numerus major est quovis dato. Intermina
tum est, quod caret _ Termino itaque si saccus ABC, infinitae esset
capacitatis, tamen terminum haberet, ABd, qui est Ambitus it potest esse circum-
ferentia circuli absolute Absolute interminatum ne attingi
_ solidum _ interminatum ne attingi quidem ab
alio potest, quidem ab alio potest. At superficies interminata
ut planum potest tangi Itaque solidum solum potest esse
absolute indeterminatum, ipsum scilicet spatium
secetur
si spatium absolutium sectio in duo segmenta eodem modo se habentia, super
ficies quae in hanc sectionem cadit dicitur planum et quicquid in eam cadit in
ha quicquid in hanc sectionem cadit, dicitur esse in uno plano; et superficies
in eam cadens ipsa et planum dicitur
Solidum est extensum, _ clausum, id est in quo sumi potest aliquid, quod
ab externo, (id est partem communem cum ipso non habente) attingi non potest.
Superficies est extensum habens ambitum, sed apertum, quod tamen ambitum
Linea est in qua nihil aliud
habet, et aliquid ambitu contentum.
est quam ambitus extensum apertum in quo nihil est quod ambiri possit,
quia attingatur. Ambitus et terminus continuus tolus
Extensum terminatum est vel clausum, vel apertum. clausum est solidum. Apertum est linea
superficies vel linea. Rursus Extensum terminatum vel est habet aliquid contentum ambitu, ut Solidum
et superficies, vel non est figura et est linea sic ergo Extensum est vel Linea vel Fig
Figura vel est aperta, superficies, vel clausa solidum
Amussis instrumentum rectificans D est regula fabrorum, quam Architecti, cum opus probant,
rubrica illinunt. vel aequamentum laevigatum, et est apud fabros tabula quaedam, quantuntur ad
saxa coaequanda. Festus: regula ad quam aliquid exaequatur vel qua tabulae diriguntur, vel ferramentum, quo
in poliendo utuntur M. qua exploramus, an aliquid rectum sit aut curvum, et quid sit recidendum vel
revellendum ad aequationem. H. est instrumentum recte linea ducendae L. P vel instrumentum, juxta
quod Architectus dimensiones suas atque dedolationes instituit.
Anathema, qua aliis malum optatur D. donum Deo dicatum et suspensum, vel ex communicatio
seu praecisio a corpore Christi, vel homo execrabilis et anathemate percursus. L. P. res exsecrabilis
vel res devota Deo M quod hominem a favore Dei, coetu fidelium et spe aeternae salutis excludit,
omnibusque malis dignum judicat.
Anatome ars frangendi sive dissolvendii corporis D membrorum incisio H. scientia investi
gans singularum corporis viventis partium substantiam, magnitudinem, figuram, situm, usum L. P.
vel est corporis animalis in partes suas dissectio, ut interiores quam maximè oculis spectantium
pateant.
Anfractus sinuosus quidam reflexus: cujus figuram videmus in testis cochlearum, in cochli
de et fere in arietum cornibus. vel viarum flerus J. L deflectens platea vel via à linea
recta.
Angere praefocare sive strangulare. Angi dolere aut cura aliave animi agritudine premi J. L
vel angere est ob malum animo praesentatum curam atque tristitiam illi conciliare.
Angina deglutiendi et respirandi difficultas, ex gutturis et partium infaucibus inflammati
one L. P quae spiritum continendo respirationem inhibet H morbus, qui guttur angit M gemus
morbi acutissimi, quo fauces anguntur et strangulantur J. L. vel dolor in collo perceptus
a sermone commodè proferendo hominem impediens.
Anhelare laborare difficultate spirationis D. est, cum ex cursu aut alio quovis labore vehe
menti crebris quasi singultibus spiratur ac respiratur. J. L aërem attrahere atque exspira
re, ut corpus in motu suo conservetur.
Animadvertere percipere cum reflexione D est animum ad rem aliquam vertere, aspi
cere, hoc est, de improvisu intueri quippiam. J. L. Intelligitur aliquid argumentis, animadverti
tur sensibus praesenti animo utentibus. plerumque enim animadvertimus rem aliquam oculis
aut quovis sensu corporis absque animi intentione. J. L ex Asconio. intelligere, rem certo modo se
habere.
Animal corpus vivens et sentiens D. quod sensu movetur, ut homines et bruta. Animantia sunt
etiam ea, quae vivunt et vegent, ut arbores, herbae, sata P. Corpus animatum sentiens L. P sub
stantia corporalis, quae vivit, sentit et per se ipsam movetur.
Animus consilii est, anima vitae J. L. ex Servio. sumitur aliquando pro animae humanae suprema
parte, nempe pro mente, quandoque pro voluntate et proposito L. P est ratio, qua sapimus et intelligi
mus: anima est spiritus, qua vivimus et sentimus et movemur. animus qualitas viventis, anima
causa vitae. Animus spiritus, quo erigimur et movemur; mens ratio, qua animus regitur. P. vel
est anima operationes edens, quae quam maximè per voluntatem sese exserunt.
Annulus ornamentum digiti circulare D vel est circulus ex pretioso metallo gemmis plerumque
distincto confectus, ornatus causa digito circumjectus.
Annus est maximum systema dierum ex motu siderum dependens L. P tempus 365 dierum et
horarum circiter 6. H ab am et no, quod quasi circumnatet, in se redeundo. fit sole revoluto
ab uno et eodem coeli puncto ad idem punctum secundum motum proprium facta M. vel
est temporis spatium juxta cursum solis in Zodiaco dimensum, incipiens apud nos, quando
sol ad septentrionem accedere conspicitur, anno superiore tunc finem suum obtinente.
Quoniam autem res maxime in conspectu sunt et velut in Tabula apparent
um nude et simpliciter proponuntur, exutae omni superflua, ideo
conscribenda erit haec Encyclopaedia per more mathematico
per propositiones accurate et nervose conceptas,
subinde
quibus tamen scholia subjicere licebit illustrandi causa,
exspatiandi libertas.
in quibus major erit
Certum est enim non mathematica tantum, sed et alia
omnia per theses quasdam sive enuntiationes distincte tractari posse.
Positiones illae disponendae sunt ordine inventionis,
eo nimirum quo una ex alia inveniri sive cognosci simul et
sive quod eodem redit demonstrari potest: incipiendo
a simplicioribus, atque inde ad compositas progrediendo
quanquam enim aliquando casu contingere possit,
ut quae sua natura sunt difficiliora, f
quarum distinguendi gradus; sed
prius inveniantur quam alia multo faciliora; id tamen
non contingit, si quis naturali ordine a simplicibus cognitionibus (neque enim de rerum sed cognitionum
ad compositas ascendendo progrediatur
Quaerendae sunt quoad ejus fieri potest propositiones plerumque verae, quarum distinguendi gradus; sed si fieri potest, in primis adhibendae
ex universalibus illae praeferendae
Universales, et
sunt, quae sunt subjecto reciprocae, illarum enim maxime
solummodo fere locum
usus est et in analysi, cum ea quae universales quidem
in synthesi
non tamen reciprocae sunt
huc pertinent illae leges qu_ philosophandi, quas
inculcabant.
habeant. Et
tulit Aristoteles, et Ramistae olim
Propositiones in una quaque Scientia erunt sunt vel principia
vel conclusiones. Principia sunt vel Definitiones,
vel Axiomata vel Hypotheses, nam si qu ex quibus
diversis diversimode sumta in toto
Definitiones per se quidem sunt arbitrariae, usui tamen
_mata sunt
accommodari et inprimis inter Socios recipi debent
Hypotheses attente consi
communi Sociorum consensu probari debent
corpore confusionem pariant
successuque ac conformitate
ab omnibus pro manifestis habentur et
magnum habent usum
derata ex terminis constant
pendentium firmantur;
sunt propositiones quae
notarum ex ipsis
conclusionum aliunde
nondum tamen a nobis demonstrari satis exacte possunt,
Phaenomena sunt propositiones
ideoque interim assumuntur.
quae per experientiam probantur
sit factu facilis aut a nobis ipsis facta non sit,
si experientia
testibus probanda est: Et ab experimentis dubiis
abstinendum, nisi cum magni sunt momenti; et tunc admonendum est, di quem fidei gradum habeant
Conclusiones sunt vel observationes vel theoremata vel problemata
Observationes fiunt per solam inductionem ex phaenomenis
Theoremata vero inveniuntur per ratiocinationem
principiis, sed enunciant tantum quid sit verum: The at
sed problemata praeterea referuntur ad praxin
ubi notandum est, omnia tam denique ad problem caetera
dirigi debere ad problemata seu praxes vitae utiles.
Ordo positionum debet esse Mathematicus,
sed tamen diversus ab Euclidaeo. Nam Geometrae
Nam Geometrae accurate quidem sua demonstrant;
sed animum cogunt magis quam illustrant
in quo quidem admirationem sibi majorem pariunt,
dum invito Lectori assensum extorquent, eumque
arte improvisa circumveniunt, sed memoriae atque ingenio
+ distincte
F ve Phaenomena.
fera un effect tout contraire si l’on fait toucher les secondes surfaces
d’un rubis à celle de l’eau mise dans un seau, ou dans un vaisseau dont le
fonds n’ait point d’eclat, car alors la vivacité de la couleur s’effacera
presque entierement. Car la proportion de la refraction du rubis à celle
de l’eau est fort petite, ainsi la pluspart de la lumiere passe sans de
la pierre dans l’eau sans reflexion, le même se fera dans les Émeraudes
et saphirs et encor plus _ sensiblement dans des verres colorés.
Car la refraction de l’eau au verre est comme 9 à 8. Que si
l’on met des feuilles sous les verres colorés, comme sous les vitres
colorés pierres pretieuses, ils pourront paroistre avec autant d’eclat
si leur couleur est aussi belle à cause que la lumiere colorée repassera
toute entiere aussi bien que travers du verre qu’à
travers de la pierre.
Mons. Trocut m’a fait voir une petite pierre de cristal de roche
taillée à huit pans dans toute laquelle il paroiste une fort belle
couleur de rubis d’orient, quoyque la couleur rouge, qu’il y a
appliquée par le dessous soit d’une epaisseur imperceptible
le tranchant des vives arrestes; les degrés et facettes n’en estant
point alteré. Cette pierre qui en elle même est toute blanche
estant mise dans un chaston avec une feuille dessous de la même
couleur rouge ressemble parfaitement au plus beau rubis
mises sur le derriere du verre
d’orient qu’on puisse trouver.
Les peintures de couleurs diaphanes, que j’ay fait faire
à Paris par M. Schick , et dont j’ay des echantillons, pourront
pa seront incomparablement plus belles, si on peignoit
la feuille de derriere d’argent bruni, des mêmes couleurs princi–
palement aux plus beaux endroits +]
Anatomica quaedam ex Mso Cartesii
In corde vitulino a me dissecto haec observavi. 1o paries medius inter utxx ventriculum
positus erat omnium Densissimus, pariesque dextri xx lateris erat densior quam sinxxstri, adeo
ut hi tres se proportione quadam sequerentur. Ex inferiore parte uniuscujusque sinus
erat unum vas, cujus tunicae substantia non multum ab ipsius cordis substantia
differre videbatur, nec multum ab invicem, tunicae aderant satis tenues, haec vasa credidi esse
in sinistro arteriam venosam, in dextro venam cavam, neque unum altero majus videbatur,
nec satis distincte illorum valvulas agnoscebam, tamen erant illarum vestigia, membrana enim
sinus cordis obducens in vasium ingressu desinebat in fibras, versus cuspidem parietibus
adhaerentes, haeque fibrae tenacius adhaerebant, in sinistri sinus duobus locis, et dextri tribus,
ut quod per illa vasa ingrederetur in cor, tam facile regredi non posset. Notavi praeterea
haec duo vasa in cordis ingressu xx sibi invicem esse communia nec separari nisi membrana tenuissima
et laxissima, quae utrinque flecti poterat, erat autem in infima parte adhuc aperta (vel
forte a forte a me imprudenter rupta) et videbatur ex illa parte quae aperta erat e vena
cava in arteriam venosam humor delabi posse, non contra. Si autem superior pars istius
membranae rupta fuisset, tunc potuisset humor ex arteria in venam effluere, non contra;
utrinque autem super ista duo vasa erant productiones laxae et cavernosae sursum flexae, quas
auriculas vocant, non dissimilis substantiae ac ipsa vasa, ut ibi essent tantum quasi sinus,
in quibus humor, qui in cor ingredi non poterat, congerebatur (notant etiam anatomici illas
contrarium habere motum motui cordis), nec inter utramque aliam differentiam notavi,
nisi qam quod essent plures anfractus in sinistrae cavitatibus quam in dextrae, sinistraeque
membrana alba interior magis alba erat et densa quam dextrae. Illarum anfractus
eos qui sunt in sinubus cordis referebant (: adeo, ut videatur initio produci duos sinus ab arteria
venosa, et duos a cava, ex quibus duo sive sinistri sive inferiores simul uniuntur et faciunt
cor, alii duo ab invicem separati, auriculas. :) Jam sinus sinister longior erat dextro
et angustior desinebatque in aortam. a arteria venosa, b cuspis cordis, c aorta et dexter
in venam arteriosam. d cava. e cuspis cordis. f vena arteriosa. Paries sinistri ad
sinum usque cordis pertingebat, ubi non erat admodum crassus paries dextri prius desinebat
sed majorem basis partem amplectebatur, (nempe bf est major quam ac) ideoque c tanquam
ex medio basis surgebat et f illam amplectebatur. Membrana sinus sinistri erat, magisque abb
alba et densa quam dextri; fulciebantur vero isti sinus aliquibus quasi columnis e medio pariete
versus basin in externos parietes versus cuspidem tendentibus quae licet paucae essent et promiscue
sitae, erant tamen valde rotundae; et ex similibus totus cor conflatus videbatur, ut
apparebat ex multis rimis utrinque in parietibus. Jam sursum aorta et vena
arteriosa se mutuo tangebant ut infra aliae duae, sed nullam habebant inter se communicationem
valvulas distincte in illis vidi quales describuntur et intervallum inter 2as valvulas aortae,
e regione respondebat intervallo inter duas valvulas venae arteriosae, et immediate
supra duas valvulas aortae, quae viciniores erant venae arteriosae, vel potius intra ipsas
valvulas duo erant exigua foramina, quae xx ostendebant quasi duos ramos
aortae, quibus utrinque venam arteriosam amplectebatur, iique rami rursus in cor absumebantur
non autem apparebat uxx ulla communis via inter aortam et venam arteriosam, sed
una ab altera poterat tota divelli, neutra etiam videbatur, altera multo major,
vel substantiae diversae, sed utraque erat densissima, alba autem et quasi cordi implantata,
non ejus substantiam constituens, ut vasa inferiora. Erat etiam adeps
exteriori superficiei cordis versus basin multis in locis adnata, ut et tunicae aortae,
et venae arteriosae videbantur magis exteriori parti cordis quam interiori adnatae,
quod contrarium erat in vena cava, et arteria venosa, quae omnia rationibus meis tam
accurate conveniunt ut nihil magis. Valvularum interstitia ad venam
cavam unum erat in medio parietis externi ventris dextri per fibras ex crassiusculo
quodam tuberculo exeuntes, alia duo erant in lateribus medii parietis. Fibrae dispergentes
valvulas arteriae venosae erant in utroque latere parietis externi ventris sinistri, nullae in
medio pariete. Valvulae autem aortae et venae arteriosae non erant in ipso corde,
sed membranulae ex corde ad vasa emergebant, haerebantque utrinque uno interstitio super
parietis medii dimidium, sibi invicem e regione correspondentes aliae 4 utrinque duae erant
in lateribus simul aequali ab invicem distantia. Foris apparebat notabilis sutura,
ventrem unum ab alio distinguens, instar venae cujusdam, quae etiam per medium parietem