DavidErikMollberg/kennsluromur huggingface dataset:
lækkun á og taldi að skilyrði hundrað fertugasta og annarrar greinar gjaldþrotaskiptalaga um endurgreiðslu væri ekki uppfyllt þar sem skuld samkvæmt skuldabréfi sem þarna var afhent meðal annars
þá segir Hæstiréttur ókei það voru þarna árangurslaus fjárnám hjá skuldurum á þessu skuldabréfi
og það voru seinar afborganir en
það er varð ekki séð af gögnum málsins að riftunarþolinn hefði gert reka að því að fá skuldina greidda
ber sem sagt honum nær það er að segja riftunarþola að sanna að krafan sem hann fékk greidda hafi ekki nýst honum af þeirri fjárhæð sem hún kvað á um í samningnum og að hann hafi
ekki gert og hann hafi gert
það sem í hans valdi stóð til að knýja á um greiðslu þess hluta kröfunnar sem var ógreiddur Og samkvæmt þessu þá var sem sagt talið ósannað að greiðslan hafi ekki orðið riftunarþola að notum Þannig að í sjálfu sér bara það sem við drögum út úr þessum dómi fjögur hundruð sjötíu og tvö tvö þúsund og sautján
að það er sönnunarbyrði á þeim sem tekur við greiðslu riftunarþola um að greiðslan hafi ekki komið honum að notum Og það er
hann hefði ekki gert eitthvað meira til að innheimta bréfið Þá er þar með gat hann ekki komið og sagt já ókei ég á að
borga minna því þetta kom mér ekki alveg eins og notum eins og ég ætlaði í upphafi Hann verður að gera einhverja trúverðugar og raunhæfar ráðstafanir til þess að innheimta þessi skjöl skuldaskjöl
Nú síðan að lokum þá ætla ég aðeins að fjalla um hvernig þetta getur
snúið við með ýmsum hætti og þá er það þessi dómur þrjú hundruð tuttugu og sjö tvö þúsund og átján þetta er dómur
Landsréttar
Og þarna er sem sagt verið að fallast á riftun í reynd
Já þetta var var í reynd sem sagt
riftun á
ráðstöfun og þetta var fallist á sem sagt riftun og það var fallist á riftun á grundvelli hundrað þrítugasta og fjórðu greinar gjaldskiptalaga
vandamálið að að að hérna að
riftunarkrafan heldurn var endurgreiðslukrafan aðeins snúin Að
skuldabréfið var afhent upp á fimm milljónir sex hundruð
sextíu og fimm þúsund krónum Það var sem sagt
verðmæti bréfsins sem var afhent sem greiðsla en það var afhentu sem greiðsla á skuld sem var einungis fjórar milljónir eitt hundrað áttatíu og tvö þúsund Og þarna var verið að endur sem sagt þarna var verið að
rifta og það var fallist á riftun á grundvelli hundrað þrítugustu og fjórðu greinar og riftunarþolinn sagði já en ég á ekki að endurg
hún kom mér ekki að meiri notum en sem greiðsla upp í skuldina og skuldin var bara fjórar komma tvær tæpar milljónir
og vísar í fyrstu málsgrein hundrað fertugasta og aðra grein sem segir þar sem sá sem hefur hag af riftanlegri ráðstöfun greiði þrotabúi fé sem svarar til þess sem að greiðslan hefði komið honum orðið honum að notum og svo framvegis Og svo segja þeir
að öðrum kosti notið ávinnings af þessum skuldaskilum sem metin verði sem örlætisgerningur og að skilyrði séu til þess að rifta honum og þó endurgreiðslu á grundvelli hundrað þrítugustu og fyrstu greinar Þannig að þarna var raunverulega fallist á endur
greiðslu þó þetta væri sem sagt ofgreiðsla í reynd
En þetta um þetta er fjallað í þrettánda tölulið Landsréttar dómsins þannig þið getið skoðað það En
þá ætla ég aðeins að stoppa núna og halda áfram með aðra upptöku þar sem ég fjalla um aðrar reglur
gjaldþrotaskiptalaga varðandi lækkun og
endurgreiðslu með skilum hundrað fjörtugu fertugasta og fimmti og hundrað fertugasta og fjórðu grein
Eins og ég var að fjalla um áðan í fyrri hlutanum þegar ég fjallaði um hundrað fertugustu og fyrstu grein þá er vandinn við að sýna fram á að hundrað fertugasta og fyrsta grein eigi við hann er ekkert endilega að sýna fram á þessi fyrri skilyrði en að með ótil tilhlýðileikann að að sem sagt ra að það séu þá ráðstafanir til hagsbóta á kostnað annarra leiða á ótilhlýðilegan hátt til þess að eignir þrotamanns verði ekki til reiðu eða leiða á ótilhlýðilegan hátt til skuldaaukningar kröfuhöfum til tjóns
Það er vandinn er þessi tvö seinni skili það er að segja að sá sem hafði hag af riftanlegri ráðstöfun hafi vitað eða mátt vita um ógjaldfærni þrotamannsins og þær aðstæður sem leiddu til þess að ráðstöfun var ótilhlýðileg
Og það eru þessi tvö seinni skilyrði sem að er meginvandinn við að sýna fram á að skilyrði hundrað fertugustu og fyrstu greinar séu uppfyllt
Og það er þrotabúið sem þarf að sýna fram á þetta það er sem sagt ekki riftunarþolinn sem þarf að sýna fram á að hann hafi ekki vitað um þessi atriði það er þetta er ekki eins og við hlutlægu reglurnar að þegar um nákvæmni er að ræða og lengri riftunarfresti þegar um er að ræða gjaldfærni heldur eða sem sagt ógjaldfærni heldur er hér um að ræða um það að þrotabúið þarf að sýna fram á vitneskju móttakenda greiðslunnar
Og þegar að gagnaðilinn mótmælir þá bara getur oft verið erfitt og höfum í huga að hérna er er eru hugsanlega falla undir tilvik sem hafa átt sér stað löngu áður en riftunarmálið er flutt fyrir dómstólum
Og það eru þarna tveir dómar ég tek þennan S plast reyndar hét þetta félag Sigurplast og þarna er verið að rifta og krefjast riftunar á tuttugu og sjö nánar tilteknum úttektum og ráðstöfunum frá Sigurplasti til K B Umbúða sem átti sér stað á tímabilinu tuttugasta og fyrsta apríl tvö þúsund og tíu til þrítugasta september tvö þúsund og tíu
Og í þessu máli var gegn andmælum K B Umbúða ekki hægt að sýna fram á grandsemi þeirra um gjald eða ógjaldfærni Sigurplasts fyrr en Arion banki hafði krafið félagið um greiðslu gengistryggðs lán láns með bréfi þrítugasta ágúst tvö þúsund og tíu
Og þar með féllu nú út nærri því allar þessar fjárhæðir og þær síðustu sem eftir voru voru ekki taldar vera riftanlegar
UNK það sem ég bið ykkur að taka út úr þessum dómi í sjálfu sér ekkert annað merkilegt þar á seiðinni seyði á ferðinni
En það er sem sagt UNK að að það getur verið erfitt að sýna fram á vitneskju viðsemjenda eða móttakanda greiðslu um ógjaldfærni þess sem að greiðir og líka það að greiðslan er ótilhlýðileg
Það er ekki skemmtilegar aðstæður þar í því máli þetta voru sem sagt par Katrín og Þórður
Millitíðinni og áður en að þeim skiptum lýkur þá selur Katrín þessa fasteign sem var skráð á hennar nafn út úr þeirri sölu komu meðal annars er rétt rúmar níu milljónir og Katrín leggur þessa peninga inn á bankareikning núverandi sem sagt nýs sambýlismanns
Og og síðan sem sagt þe þegar að skiptamálinu lýkur milli Katrínar og fyrri sambýlismannsins Þórðar að þá er niðurstaðan að hún ekki ein átt þessa fasteign heldur hafi átt að skiptast í ákveðnum hlutföllum milli þeirra
Og hann sem sagt innheimtir þetta þessa fjárhæð og þetta endar með því að að bú Katrínar er tekið til gjaldþrotaskipta að kröfu gamla fyrri sem sagt eldri sambýlismanns og sambýlismaðurinn kemur til skiptastjóra og krefur hann um að hann fara í riftunarmál sem hann ekki vill þannig að það endar með því að hann sem sagt gamli sambýlismaður rekur þetta mál í krafti hundruðustu og þrítugustu greinar gjaldþrotaskiptalaga
Og þá bara reynir á hvort að þetta hafi verið af því þarna er sem sagt um að ræða að búið er tekið til gjaldþrotaskipta tvö þúsund og átta en ráðstöfunin átti sér stað tvö þúsund og fjögur svo það er engin önnur riftunarregla sem kemur hér til greina en hundrað fertugasta og fyrsta grein
Og þarna reynir á hvort hvort að móttakandi greiðslunnar hafi verið grandsamur um þessa UNK að þetta hafi verið ótilhlýðilegt og líka ógjaldfærni konunnar
Og ég reyndar þarna eru svona Hæstiréttur skoðar bara ýmis ýmis svona upplýsingar sem liggja fyrir í málinu og líka sem sagt í málinu vegna þess að að þarna hafi sko fyrsta lagi hvort að hann hafi átt mátt vita um ógjaldfærni móttakandi greiðslurnar hann hafi mátt ó vita um ógjaldfærni hennar
Þá sem sagt það er þannig að þessi greiðsla upp á níu milljónir er framkvæmd í apríllok tvö þúsund og fimm
En þarna sést í forsjárgögnum og forsjármáli sem var höfðað þarna í tengslum við sambýlisslit eða sambúðarslitin þeirra
Og og þau sem sagt í reynd þá sem sagt þá segir Hæstiréttur að að þó að sambúð þeirra hafi ekki verið tilkynnt Þjóðskrá fyrr en í júlí tvö þúsund og fimm verður að teljast að sambúðin hafi staðið í nokkurn tíma fyrst hún móttekur greiðslurnar tuttugasta og níunda apríl og leggur þeim inn á reikninginn hans ellefta maí tvö þúsund og fimm
Og þannig að óhjákvæmilegt að hann nýi sambýlismaðurinn og móttakandi greiðslunnar hafi mátt gera sér nægjanlega grein fyrir fjárhagsstöðu hennar þegar að þetta var gert
Og þetta var það há fjárhæð það var ekki komin fram nein skýring á því af hverju hann hefði fengið eða móttekið þessa greiðslu og á þessum tíma þá hafði verið krafist opinberra skipta til fjárslita loka vegna loka óvígðrar sambúðar Katrínar og gamla sambýlismanns
Þannig að það var bara fallist á að þarna væri bæði sýnt fram á ótilhlýðileika ráðstöfunarinnar og að móttakandi greiðslunnar hafi vitað um það sem og ógjaldfærni þessarar sambýliskonu hans á þeim tíma sem hann tekur við greiðslunni
Þannig að það er raunverulega bara fallist á kröfuna um riftun á endurgreiðslu
Þessi varakrafa var sem sagt um lækkun endurgreiðslurnar
Þannig það var raunverulega bara fallist á riftun og svo endurgreiðslu að fullu
En eins og svo er ég bara með þarna líka eldri tvo dóma til þess að sýna fram á að þetta getur stundum verið erfitt að sýna fram á vitneskju viðsemjandans um þessi atriði og við þekkjum þennan dóm frá nítján hundruð níutíu og fimm á blaðsíðu tvö þúsund átta hundruð fjörutíu og sjö
Við skoðuðum hann þegar við vorum að velta fyrir okkur hverjir eru nákomnir
Það þurfti þarna að skoða hvort að Kron væri nákomið Sambandi íslenskra samvinnufélaga og þið munið kannski að þetta fór tvö þrjú
Alla vega það var ekki fallist á að að að Kron og Samband íslenskra samvinnufélaga væru nákomin í skilningi sem sagt gjaldþrotaskiptalaga
Þannig væri ekki hægt að bygta byggja á hlutlægu riftunarreglunum það er að segja tveggja ára lengri riftunarfresti og þá þurfti síðan að skoða hvort Kron eða sem sagt SÍS hafi mátt sjá það fyrir að Kron stefndi í gjaldþrot á þessum tíma þegar að ráðstöfunin átti sér stað
Þarna var verið að greiða skuld með framsali á fasteign
Og það er bara tekið fram í dómi Hæstaréttar af því að þið sjáið það ef að það er ekki hægt að sýna fram á að félög eru nákomin þá er bara það eina eftir það er að reyna að byggja á hundrað fertugustu og fyrstu grein og það er bara afgreitt mjög snyrtilega í dómi Hæstaréttar bara ósannað að fyrirsvarsmenn áfrýjanda það er að segja SÍS hefðu mátt sjá fyrir að Kron stefndi í gjaldþrot þegar þeir fengu afsalið af fasteigninni
Og þarna vísað er í svona samning Kron við þá Miklagarð sem var líka rekinn undir sama hatti undir hatti SÍS að að hérna það var ekki fyrr en síðar árið nítján hundruð og níutíu sem sagt í seinna árs nítján seinna það ár nítján hundruð níutíu að það var ljóst að nauðasamningar eða gjaldþrot var óumflýjanlegt
Hins vegar var fallist á vitneskju viðsemjenda í þessu eldg máli þarna nítjánhundruð níutíu og átta á blaðsíðu fjögur hundruð og Níutíu
Ástæða til að rekja það aðeins nánar í því máli háttaði það háttaði þannig til að þetta var grillskáli á Hellu sem að Laufafell félag þetta er sameignarfélag keypti af Olíuverslun Íslands
Hann var keyptur nítján hundruð níutíu og eitt
Síðan nítjánh í þessum samningi voru ákvæði um það að ef illa færi eða halla undan fæti í rekstri að þá gæti þá mætti sem sagt seljandi taka í vörslu sína öll tækin sem voru gætin um getin um í samningnum fyrirvaralaust og án uppsagnar og ættu þá tækin að vera í eigu seljanda
Þannig að um þetta er sem sagt umsamið
Síðan gerist það að í desember nítján hundruð níutíu og fjögur þetta er bara fyrir þrot þessa rekstur þá kemur Olíuverslun Íslands og gerir samning við hérna yfirtöku þessa rekstrar aftur
Þar er skoðað þar er sem sagt kemur vitni það er sem sagt lögmaður sumarið nítján hundruð níutíu og fjögur kemur lögmaður að rekstri Laufafells
UNK þessi lögmaður er þarna að aðstoða félagið og þarna segir hann í skýrslu fyrir héraðsdómi að í desember nítján hundruð níutíu og fjögur hafi verið yfirvofandi að fyrirtækinu yrði lokað vegna skulda við ríkissjóðs vegna ógreidds virðisaukaskatts og fleira
Þannig að það hafi byrjað þarna hafi Olís byrjað Olíuverslun Íslands byrjað viðræður við hann um kaup á rekstrinum og þarna á sama tíma segist hann geta fullyrt að bæði fulltrúi Olíuverslunar Íslands og hreppsins Rangárvallahrepps hefðu vitað að rekstur Laufafells stóð illa
Og það hefði legið nokkuð ljóst fyrir á þessum tíma að félagið hlyti að fara í gjaldþrot
Og þeir sem sagt greiddu kaupverðið að hluta sem sagt þeir kaupa bæði Rangárvallahreppur og Olíuverslun Íslands eru aðilar að samningnum þegar hann er UNK upphaflega og svo að þessum samningi þar sem er verið að selja eignirnar til baka
Og fulltrúi sýslumannsins á Hvolsvelli kemur fyrir dóm og segir frá bár bágum fjárhag Laufafells nítján hundruð níutíu og fjögur
Og hann segir að hann hafi verið alveg viss um að sveitarstjóri Rangárvallahrepps hefði vitað að fyrirtækið var þá á barmi gjaldþrots
Og hann undirritaði samninginn á skrifstofu sinni fyrir hönd beggja aðila bæði fyrir hönd Rangárvallahrepps og fyrir hönd Olíuverslunar Íslands
Og þarna segir Hæstiréttur þegar litið er til tengsla Olíuverslunar Íslands og meðeiganda hans Rangárvallahrepps var vitneskja er ljóst að hagsmunir þeirra gagnvart Laufafelli fóru saman
Þetta er svona eiginlega einhvers konar smitun
Svo alli segir Hæstiréttur nú að öllu þessu framantöldu þá er þessi ráðstöfun ótilhlýðilega tils til hagsbóta fyrir ó Olíuverslun Íslands á kostnað annarra kröfuhafa og jafnframt þykir nægilega sannað að sá sem gerði kaupsamninginn það er að segja lögmaðurinn hafi mátt vita um ógjaldfærni Laufafells og þær aðstæður sem leiddu til þess að framangreind ráðstöfun var ótilhlýðileg
Þannig það var fallist á riftun á grundvelli hundrað fertugustu og fyrstu greinar
Nú þetta voru gamlir dómar
Ég tel næsta öruggt að það verður spurt um hundrað fertugustu og fyrstu grein í þessu þess allt í hérna vor
Það er þarna áhugavert sko þessi dómur nítjánh frá frá sem sagt fyrirgefið fi fimm hundruð þrítu þrjátíu og sjö frá tvö þúsund og tólf
Arnar Þórarinn Barðdal gegn þrotabúi L B núll níu
Þetta er reyndar annað orð við sjáum þetta oft þegar félög verða gjaldþrota þá er virðist vera skipt um nafn á þeim þetta félag hét Víkurverk
Nú þarna þarna er sem sagt eru þetta snýst í raun í raun og veru um það að eigandi félagsins hann er sem sagt hann er hann er eigandi alls hlutafjár stjórnarmaður og framkvæmdastjóri félagsins
Frestdagur við skiptin þarna er þrítugasta desember tvö þúsund og níu
Hann segir að þetta hafi verið lán vegna sem sagt arðgreiðslna og svo endurgreiðsla á láni sem hann veitti félaginu þegar hann keypti það í lok desember tvö þúsund og fjögur
En það var UNK óljóst um þá lánaskilmála
Það er hins vegar alveg ljóst að sko hann greiðir sér þetta í fjórum slumpum eins og ég sagði að fjórða sérstaklega þessar sem sagt af því að það sem gerist er að fyrsta október tvö þúsund og níu þá er tekin fyrir kyrrsetningarbeiðni frá Landsbankanum á hendur félaginu og þar benti hann á UNK krafan var frá bankanum upp á sjö hundruð og sjötíu milljónir
Þetta er sem sagt fyrsta október tvö þúsund og níu
Samt nær hann að borga sér já þarna er hann að að hérna greiða sér út tvær greiðslur tuttugasta og sjöunda og tuttugasta og sjötta október tvö þúsund og níu
Sem sagt eftir þessa árangurslausu kyrrsetningargerð
Og hann heldur því fram að þessu hafi verið endurgreiðsla á láni en Hæstiréttur segir hér var hvorki um að ræða nauðsynlegar greiðslur til að halda rekstri félagsins áfram né að þær væru tengdar endurskipulagningu á fjárhag félagsins
Og er UNK sem sagt mátti leiða af gögnum málsins á þessum tíma að þá þegar að kyrrsetningargerðin var gerð að þá voru skuldirnar verulega umfram eign félagsins
Þannig að og og Hæstiréttur segir bara að að þarna er vafalaust að félagið væri ógjaldfært
Þær voru ótilhlýðilega á til hagsbóta áfrýjanda á kostnað annarra kröfuhafa það er að segja þessum eiganda og honum hlaut honum mátti vera það ljóst
Þannig að þarna er fallist á riftun
Þarna eru svona kannski skýrir málavextir og raunverulega var fallist á á þarna þessa riftun á grundvelli hundrað fertugustu og fyrstu greinar jafnvel þótt þetta gæti hugsanlega fallið innan hlutlægu reglnanna þá er bara farið í hundrað fertugustu og fyrstu grein þarna
Nú í fimm hundruð afsakið fimm hundruð og átján tvö þúsund og þrettán þá er þetta líka svona flókin eignakeðja
Það er þarna maður sem heitir Páll Þór og hann tengist bæði Ice Capital og Ice Properties og hann hann sem sagt stýrir því þannig hann hérna snýst um ráðstöfun eigna úr einu félaginu yfir í annað
Og það er þannig að að það er sem sagt stefnandinn í í málinu eða sá sem er að krefjast riftunar er Ice Properties
Þeir áttu þessar eignir þetta voru eignir í Kringlunni og það er sem sé sem gerist í reynd er að eignirnar úr Ice Properties eru færðar yfir í Ice Capital
Og og þá er bara spurningin mátti það
Og var þetta viðskiptagerningur
Og þetta er allt skoðað í héraðsdómi og sagt bara þessi það er ekkert það er sem sagt ótengt eða óumdeilt að að þessi hérna sem sagt þú veist þau eru nátengd og undir stjórn sama aðila
Og fyrirsvarsmaðurinn þannig sem sagt Páli gat hvoki gat ekki dulist ógjaldfærni né það að þetta væri þetta félli að öðru leyti undir sem sagt skilyrði hundrað fertugustu og fyrstu greinar
Að það væri ótilhlýðilegt og það vantar því var borið við að þetta hefði verið sem sagt einhvers konar riftun
Riftunarviðbragð að Ice að Ice Properties hefði fengið þarna eignir og ekki borgað fyrir þær
Þarna hefði farið riftunarferli í gang sem hefði lokið með því að þessar eignir voru færðar yfir í nýja félagið eða hitt félagið
En raunverulega var því hafnað í héraðsdómi og það staðfest í Hæstarétti sagt bara það eru engar upplýsingar um það að þarna hafi eitthvert riftunarferli farið í gang eða eða sem sagt einhvers konar viðbragð við vanefnd
Þetta var bara raunverulega afhending eða verið að koma eignum undan og þetta er ótíðleg hlýðilegt og þarna því það var sami fyrirsvarsmaður fyrir bæði félögin þá hlaut honum að vera ljós bæði ótilhlýðileikinn og að þetta var ekki að þetta var ekki hérna að félagið var ekki gjaldfært eða það var ógjaldfært í reynd þegar að þessi ráðstöfun átti sér stað
Og það sem skiptir kannski mestu máli hér í þessum dómi líka er að skoða það sem er verið að fjalla um hérna skil á fasteignunum en héraðsdómar í raun og veru bara felst á að þarna er ekki krafist endurgreiðslu það er fallist á riftun og svo skil eftir hundrað fertugustu og fjórðu grein
Þar sem skiptastjóri metur aðstæður þannig í þessu máli að best færi á því að fá bara eignirnar afhentar aftur inn í búið en ekki sem sagt fjárkröfu af því þarna já það er sem sagt og á það var fallist í héraðsdómi
Síðan höfum við bara þessi síðasti dómur sem mér finnst áhugaverður af því að þarna er verið að reyna að móta einhverja mælistiku fyrir væntanlega skiptastjóra og þá hugsanlega dómstóla þegar þeir meta hv hvaða kröfur við gerum til vitneskju viðtakanda ráðstöfunar um ótilhlýðileikann og og gjaldfærnina
Þarna er sko kannski byrjum á á þá bara málavöxtum
Í þessu máli þetta er sem sagt flugfélag sem hét City Star Airlines og þarna er verið að krefjast riftunar á greiðslu reiknings til félags sem heitir G Þ G endurskoðun og ráðgjöf
Og þetta er sem sagt Guðni Þór Gunnarsson sem er endurskoðandi og fyrirsvarsmaður félagsins og hann hann sem sagt er þarna að vinna fyrir þetta City Star Airlines og var kjörinn endurskoðandi fyrir félagið tvö þúsund og fimm og starfaði fyrir það við endurskoðunarráðgjöf fram til ársins tvö þúsund og sjö
Hann gefur út reikninga og sér hann sem sagt reikningurinn er gefin út og hann er ekki greiddur og hann fréttir af því að þarna sé hugsanlega verið að fara að selja einhverjar eignir félagsins
Það er hérna hann bara fær af því spurnir þannig að í fimmta febrúar tvö tvö þúsund og átta þá kyrrsetur hann fer hann fram á kyrrsetningu eigna hjá sýslumanninum og fær þá kyrrsetningu og að þessi reikningur er greiddur tuttugasta og annan apríl tvö þúsund og átta
Fimmta febrúar fer hann fram á kyrrsetningu og tuttugasta og annan apríl fær hann þennan reikning greiddan og þá er kyrrsetningunni aflétt
Hjá félaginu er það að frétta að fjórtánda maí þarna þá er félagið að raunverulega að senda bréf til héraðsdóms um það að krefjast gjaldþrotaskipta
Að það sé bara svo komið fyrir félaginu að það þurfi að fara í gjaldþrotaskipti og úrskurður um gjaldþrotaskipti er kveðinn upp í maí lok maí tvö þúsund og átta
Mátti rifta þessari greiðslu
Og þarna er spurning hvort að hann hafi vitað um ógjaldfærnina og hvort þetta væri ótilhlýðilegt
Og það er þarna sem við sjáum sko þá er fallist sem sagt á að þetta væri ótilhlýðilegt þetta var hár reikningur og hann hafði áður fengið sem sagt hérna umtalsverða greiðslu fyrir sín störf
Það er hins vegar varðandi vitneskju hans um það að þetta væri ótilhlýðilegt eða ógjaldfærni félagsins að þá kemur þarna svona klása í Hæstarétti sem segir nú les ég það sem stendur á glærunni ákvæði hundrað fertugustu og fyrstu greinar laga um gjaldþrotaskipti um að rifta megi ráðstöfunum sem þar greinir er sá sem hag hafði af ráðstöfun vissi eða mátti vita um ógjaldfærni þrotamanns og þær aðstæður sem leiddu til þess að ráðstöfunin var ótilhlýðileg felur í sér kröfu um að hann hafi ekki sýnt af sér gáleysi
Í ákvæðinu felst að fyrirsvarsmanni áfrýjanda sem sagt í þessu tilviki endurskoðunarskrifstofuna sem að var að innheimta reikninginn að honum bar miðað við þá þekkingu sem hann bjó yfir og upplýsingar sem hann hafði að sýna aðgæslu og gæta að því að ráðstöfun færi ekki í bága við regluna
Sem sagt þarna sjáum við nú mælistiku sem við þekkjum úr öðru réttarsviði það er að segja úr skaðabótarétti við mat á á því hvort að tjón hafi orðið eða hvort að sem sagt tjón tjónið hafi verið valdið þannig að það hafa skapað skaðabótaskyldu
En þarna sjáum við og síðan beitir Hæstiréttur þessari reglu og þessu viðmiði á málsatvik
Og þið sjáið að þarna er verið að hlaða í svona skýringu að hann séu hugsanlega strangari kröfur til þessa viðtaken þessa tilteknu viðtakenda greiðslunnar af því hann var sérfróður á sviði endurskoðunar og hafði upplýsingar um rekstur félagsins
Og þarna sem sagt þegar þessari reglu er komin inn þarna í Hæstarétt þá heldur Hæstiréttur áfram og segir hann mátti vita að sem sagt í kjölfar níu mánaða uppgjörs sem kynnt var í árslok tvö þúsund og sjö hafi farið fram umræður í stjórn flugfélagsins um fjárhagsvanda og framtíð þess
Hann mátti vita að að dótturfélög flugfélagsins hættu rekstri í janúar tvö þúsund og átta og við þeim blasti að væri tekið til gjaldþrotaskipta
Hann mátti vera ljóst að við félaginu blasti rekstrarstöðvun þegar þann tuttugasta og annan apríl tók við greiðslu á þessum reikningum
Og hann mátti einnig vita að hann hafði knúið fram greiðslu á kröfu áfrýjanda og að margir aðrir kröfuhafar hefðu ekki fengið greiðslu
Og af öllu þessu sögðu segir Hæstiréttur er fullnægt skilyrði hundrað fertugustu og fyrstu greinar laga að áfrýjanda hafi mátt vita að greiðslan fól í sér ótilhlýðilega mismunun í hans þágu og að félagið var ógjaldfært
Hann mátti einnig vita að greiðslan leiddi til þess að félagið hafði sem greiðslunni nam minni eignir til fullnustu UNK kröfum og þar með var fallist á kröfu hans UNK
Jæja þá erum við komin aftur Og ég ætla
núna hér erum við að halda áfram með umfjöllun um kröfur í gjaldþrotaskiptum Nú ætla ég að fjalla um hundruðustu og tólftu grein gjaldþrotaskiptalaga
Nokkur atriði áður en ég fer í umfjöllun um hundruðustu og tólftu grein Við g
Það er í sjálfu sér hvert ríki sem getur ákveðið hvernig við víkjum frá þessu meginstefi um jafnræði kröfuhafa við gjaldþrotaskipti
Í sjálfu sér er ekkert því til fyrirstöðu stöðu að segja að allar þessar kröfur sem eru í hundruðustu og tólftu grein séu bara almennar kröfur og njóti engrar sérstöðu
en við höfum tekið sem réttarríki og sem þjóð ákvörðun um að þessum kröfum sé lyft upp úr
einhver sjónarmið sem liggja þar að baki og þetta eru félagsleg sjónarmið vegna þess að þessar kröfur allar tengjast með einum eða öðrum hætti launþegum eða eða þarna eru kröfur maka fyrrverandi makameð kröfu vegna meðferðar fjár sem þrotamaður hefur haft í vörslum sínum og svo síðasti töluliðurinn sem við höfum ákveðið að hafa þarna inni
þóknun aðstoðarmanns við greiðslustöðvun og umsjónarmanns við nauðasamningsumleitanir
Nú það eru þrjú atriði sem við þurfum að taka sérstaklega til skoðunar sem almenn atriði varðandi þessar kröfur Í fyrsta lagi að
þá eru þær innbyrðis jafnréttháar Það er ekki