DavidErikMollberg/kennsluromur huggingface dataset:
Síðan ef að þið lesið nánar fyrsta til sjötta tölulið þá sjáið þið í fyrsta tölulið að þær eru tíma það er tímaáskilnaður Það
laun og annað endurgjald fyrir vinnu í þjónustu þrotamanns sem fellur í gjalddaga á síðustu átján mánuðum fyrir frestdag Og í
næstu fimm töluliðum er vísað til þessa tímaskilyrðis í fyrsta tölulið þá vitum við það þær eru innbyrðis jafnréttháar en fyrstu sex töluliðirnir eru innan eru tíma háðir tímafresti eða sem sagt afturvirkum tímafresti það er borg
í þriðja í öðru lagi er sem sagt þetta eru jafnréttháar Í öðru lagi eru þær tíma settar en það er veitt undanþága frá því í annarri málsgrein Þar er gert ráð fyrir því að menn geti haft og lengt þetta átján mánaða tímabil og það eru tvö skilyrði sett fyrir því í fyrsta lagi
frestdag eða síðar
Síðan er almennur áskilnaður í þriðju málsgrein að það er þó ekki forgangur jafnvel þótt að krafa sé að innan átján mánaða og að þetta sé sannarlega krafa um laun Hún nýtur ekki forgangs en um er að ræða nákominn einhvern sem er nákominn þrotamanni Og það er fjallað um
hverjir eru nákomnir
í þriðju grein
gjaldþrotaskiptalaga Þannig að
þetta er svona almenn atriði
Að þarna er sem sagt það er verið að að ákveða að þarna njóti tilteknar kröfur forgangs Þá
þurfum við að skoða hvaða kröfur það eru
til þess að aðeins að útskýra nánar hvernig menn geta lengt í þessum forgangi og hvernig þessi þessi þriðji þessi þriðja málsgrein horfir við þá er ég með þrjá dóma þarna eða reyndar eiginlega bara tvo ef við tökum fyrst þennan undirkafla fimm fimm einn sem heitir sem er
er rakið í dómi Hæstaréttar að hann hafi átt tuttugu og sex prósenta hlut í hinu gjaldþrota félagi Það taldist vera verulegur hlutur og því var hann nákominn félaginu í skilningi fjórða töluliðar þriðju greinar sem sagt með öðrum orðum hann átti ekki rétt á því að hafa eiga forgangskröfu hans krafa var almenn krafa
í sviga landsréttardómarinn í sama máli En það var þannig að Hæstiréttur staðfesti dóm Landsréttar Þar var einmitt staðan þessi það var einstaklingur sem var að krefjast launa Þetta var ólögmæt riftun á launasamningi hann átti nokkrar milljónir þetta voru tæpar tæpar níu milljónir sem hann var að krefjast greiðslu á
þessi einstaklingur
Hann hafði sannarlega átti hann forgangskröfu hún var utan þessara átján mánaða tímabils hann hafði farið í mál og síðan hafði málinu undið áfram og í Hæstarétti það eru réttarfarsleg atriði sem sé þú getur það er þannig að ef maður ber mál undir Hæstarétt þá getur sá sem gagnaðilinn í málinu krafist þess
að það sé sett málskostnaðartrygging ef það eru svona líkur á að að sá sem þú áttir málaskaki við muni ekki geta greitt málskostnaðinn og það var staðan í þessu máli
að starfsmaðurinn hafði krafist þess að búið setti ja það var hérna
Það hafði komið fram krafa um að það væri lögð fram málskostnaðartrygging málskostnaðartryggingin Á það hafi verið fallist og hún hafði
ekki verið sett og þar með var málinu vísað frá dómi Hæstaréttar og það var það sem þurfti að skýra í þessum dómi
Hvernig félli hún að þessu orðalagi annarrar málsgreinar hundruðustu og tólftu greinar að dómur hefði gengið um þær á síðustu sex mánuðum Hvað þýðir að dómur gangi Getur undir það falli frávísunarúrskurður Og sem sagt Hæstiréttur segir bara já þetta er skoðað og og þarna kemur mjög svona praktísk og
réttlát niðurstaða Hún er svona að að skýra yrði niðurlagsorð annarrar málsgreinar hundruðustu og tólftu greinar þannig að krafa ætti undir ákvæðið ef dómur um frávísun málsins frá æðri dómi gengi innan sex mánaða fyrir frestdag eða síðar Og ástæðan önnur niðurstaða fæli í sér
leikarinn sem síðan verður um þrotabú geti haft í hendi sér að láta forgangsrétt fyrir kröfu líða undir lok með því að búa svo um hnúta að málinu ljúki fyrir æðri dómi án þess að efnisdómur gangi um hana Þannig að
þetta var nú það sem ég vildi segja svona almennt nú vindum okkur í þessa töluliði Og á þessari fyrstu glæru sem við fjöllum um hér
bæði undirköflum eitt tvö þrjú og fjögur það er alltaf verið
að fjalla um fyrsta tölulið Þetta er eiginlega veigamesti veigamesti þátturinn í skilgreiningu á forgangskröfum
En við erum við erum nú strax komum við að dómi sem við höfum áður fjallað um Og það er þessi dómur þrjú hundruð tuttugu og sex tvö þúsund og þrjú
Þarna var ef
þið munið þetta mál milli þrotabú Brins og Rafns Johnsonar Þetta var spurning um hvort að eftirlaunakrafa
þetta voru svona laun sem sagt
starfslokasamningur væri það laun í skilningi ákvæðisins og Hæstiréttur og þið munið við fórum yfir þennan dóm Það á ekki að skýra orðalag þessara reglna og rúmt Þetta er ekki rúm
lögskýring það er bara orðalagsskýring hér Af því
ekki forgangskröfu þetta var ekki tilkall til greiðslu fyrir vinnu Það var ekkert framlag hans á þessum starfslokatímabili
Síðan kemur þarna það er svo sem
þessi dómur númer þrjú hundruð tuttugu og sex tvö þúsund og þrjú hann í
sjálfu sér var ekki
kom fólki svo sem ekkert á óvart en það sem gerist er að það
koma dálítið mikið af dómum seinna um svona hvað heitir það svona
bónus rewards og og alls konar aukaliði þar sem nýir samningar sem litu dagsins ljós í kjölfar slita á fjármálafyrirtækjum En áður en við komum að þeim þá er þarna einn gamall og góður alltaf er skatturinn
og þessi dómur nítján hundruð og níutíu á blaðsíðu hund hundrað áttatíu og tvö er einn svona gamall og góður um um það Þarna var félag tekið til gjaldþrotaskipta þeir höfðu borgað laun og haldið eftir staðgreiðslunni Og
þarna vildi skatturinn halda því fram að þeir ættu þarna launakröfu sem næmi þessum þessari ógreiddu staðgreiðslu Á það
var ekki fallist
Hæstiréttur sagði að þegar að vinnuveitandi dragi hluta af launum frá til greiðslu staðgreiðslu þá væri hann í reynd í stöðu innheimtumanns hins opinbera Hann væri að draga hluta af laununum ekki það væri ekki einhvers konar framsal í skilningi hundruðustu og
fimmtándu greinar gjaldþrotaskiptalaga heldur væri þetta í reynd bara
innheimta byggð á lögum lagaákvæði Við komum
seinna að þessum dómi þegar við erum að fjalla um hundruðustu og fimmtándu grein undir lið fimm átta á þessum glærum hafið það í huga
En þarna var sem sagt ekki fallist á að þarna væri launakrafa í skilningi fyrsta töluliðar hundruðustu og tólftu greinar eða samsvarandi ákvæðis í eldri lögum fyrir stað vangreiddri staðgreiðslu En
þá erum við komin að
ég tók nú ég gæti haft miklu fleiri dóma en ég tek þessa tvo þarna sem svona dæmi um nýjar týpur af samningum sem blöstu við og dómstólar og þurftu að greiða úr í kjölfar hrunsins
Þarna er um að ræða hérna
kaupauka það var samið um hundrað og fimmtíu þúsund punda framlag svona bónus reward
eða já
það er eiginlega tvennt sem þarna reyndi á Þetta er einn af fyrstu dómunum sem fjölluðu um þetta
Þarna var voru kröfur á báða bóga
Starfsmaðurinn gerði þarna kröfu um bónus reward eða kaupaukagreiðslu sagði að þetta væri laun tengdist beintengdist hans framlagi fyrir
sem sem starfsmaður fyrir félagið á meðan að
bankinn í slitum sagði nei þetta er ekki neins konar krafa Þetta er bara gjöf þetta er gjafakrafa sem er skipuð meðal eftirstæðra krafna og vísaði þar til
þriðja tölulið hundruðustu og fjórtándu greinar sem sagt eftirstæð krafa Niðurstaða Hæstaréttar var sú að skoða
hvernig um þennan kaupauka hafi verið samið Og
jú þetta var einhvers konar framlag tengt frammistöðu hans fyrir félagið en þetta gat ekki verið gjöf því gjöf er einhliða lög
þetta var samt ekki
tengt sko vinnunni
sem slíkri heldur svona óbeint út af því að það var líka litið til frammistöðu mikilvægis starfsmannsins og afkomu bankans og fleira eða sem sagt fjármála
fyrirtækisins Þannig að þarna
já það er eitt í viðbót sem ég við segja í þessum dómi að þá var sérstaklega nefnt að að það var
ekki borgað í lífeyrissjóð vegna þessa kaupauka Og það var líka svona reynt að
komast undan greiðslu tryggingarskatts og staðgreiðslu eða það sem menn mundu reyna að gera að líta á þetta þannig En það var sem sagt
ekki fallist á að þetta væri launakrafa heldur raunverulega var þetta bara almenn
krafa Síðan
í þessum dómi þrjú hundruð sjötíu og átta tvö þúsund og tíu þá erum við erum við komin til Danmerkur
þarna var starfsmaður sem var með svona bónus reward
og svo voru líka með redundancy svona einhverjar slitagreiðslur
og þarna voru
hann sem sagt það var bara
beinlínis sagt með svipuðum sjónarmiðum að þetta væru svona kaupaukagreiðslur að bónus reward væri ekki laun í skilningi fyrsta töluliðar þetta væri bara almenn krafa Og svo var bara farið ofan í efnisskilyrði á samningnum sem var gerður um þetta redundancy eftirlaunin og komist að því að þar væri raunverulega ekki krafa
fyrir hendi eða það er að segja
varðandi eftirlaunasjóðinn En síðan sko var hérna
þessi redundancy hún henni var skipað með hundruðustu og þrettándu greinar ekki forgangskrafa heldur almenn krafa
Þá er næst það að segja að að
þá kom dómurinn Þetta voru þessir tveir dómar menn héldu að þetta væri orðið nokkuð skýrt í Hæstarétti eða svona þessar bónus
greiðslur og það færi ekki upp
meðal forgangskrafna
en þá kemur þessi dómur þrjú hundruð sjötíu og tvö tvö þúsund og ellefu
þetta er eiginlega einn einasti dómurinn sem hefur fallið á þennan veg og þarna var sem sagt um það að ræða það var íslenskur starfsmaður sem gerði svona samning við Kaupþing Og
hann átti að fá bónusgreiðslu Og þetta snerist um tvær greiðslur annars vegar greiðslur sem sagt samkvæmt
bónusgreiðslna Þetta var byggt á samningi sem var gerður tvö þúsund og sex tengdust starfi þessa manns sem hagfræðings fyrir Kaupþing
og þetta átti að miðast við svona þetta eru bónus
greiðslur sem miðuðust við gengi hlutabréfa í bankanum
Það var ekki deilt um þessa fyrri greiðslu Fyrsta október tvö þúsund og átta þetta
snerist um greiðslu seinni hlutans þessara sem var á gjalddaga fyrsta janúar tvö þúsund og níu og stöðu hennar við skiptin eða slitin á Kaupþingi Kaupþing sagði að
svo til að í þessum dómi þá fellst Hæstiréttur á að
þetta sé forgangskrafa segir að þetta falli undir laun vegna þess að að hún hafi orðið
áður en að sem sagt hún var orðin til þótt hún væri ekki gjaldfallin Og
það urðu engin atvik samkvæmt samningnum sem gátu fellt kröfuna niður Hún væri tengd starfi sóknaraðila með þeim hætti að hún teldist endurgjald fyrir vinnuna hans
og þannig að í sjálfu sér sko gæti
þessi dómur svo sem fallið líka undir umfjöllun okkar í kafla fimm fimm tveir tveir allavega í en ég set hana hér upp af því að hún tengist beint þessum bónusdóti öllu en en síðan er það sem er erfiðast í þessum dómi það stendur þarna enda er sérstaklega kveðið á um það í samningnum að
greiðsla samkvæmt honum skyldi lúta sömu meðferð og aðrar launagreiðslur Og
eftir stendur þá spurningin sem ég varpa til ykkar að
og þá hvort menn geti með samningum breytt
verður eftir atvikum að líta einfaldlega til efniskröfunnar og dómafordæma
En síðan kemur þessi dómur númer þrjú hundruð
þrjátíu og fjögur tvö þúsund og
ellefu og hundrað tuttugu og tvö tvö þúsund og ellefu
Það sem raunverulega þetta er við erum líka búin að fara yfir þessa dóma tvo áður að
áminning um það að undir hugtakið laun og annað endurgjald auðvitað laun og annað endurgjald það er ekki þarna var krafa um hlut afhendingu hlutabréfa sem á þeim tíma voru orðin verðlaus Þetta voru
með var kröfunni hafnað
En sem sagt þarna erum við með laun og svo annað endurgjald og það er það sem að sem sagt annað endurgjald það er svona óljóst þessir
kaupaukar og redundancy payments og það það gæti verið menn reyndu að koma því undir bæði laun eða annað endurgjald en Hæstiréttur féllst ekki á það En við getum
og þessi dómur áttatíu og fimm tvö þúsund og tólf það er Íslendingur sem semur við Glitni ég er
það þurfti að leysa úr nokkrum atriðum í þessum dómi og þarna var átti hann auðvitað laun sem sagt vegna ráðningarsamningsins umsamin umsamin samin laun eftir hundruðustu og tólftu grein það er að segja hann fékk launin sín
og líka átti hann orlofskröfu sem að hann átti og það er reyndar samkvæmt þriðja tölulið hundruðustu og tólftu greinar hann átti það líka En hér UNK
skoða hvað með húsnæðiskostnaðinn og skólagjöld barnanna
Og er niðurstaða Hæstaréttar var sú að að að
sá hluti út frá svona meginreglunni um jafnræði kröfuhafa að
þessi þetta geti ekki talist laun eða annað endurgjald Þannig að það
gat ekki gat ekki fallið þar undir Þeim var skipað þeim UNK kröfurnar féllu ekki niður þær voru bara almennar kröfur En
þá var spurningin af því að þarna var var hann líka með kröfu um svona svona hérna
bónus eða svona viðbótargreiðslu kaupauka fyrir árið tvö þúsund og átta Og
hafið í huga að þessi dómur fellur annan
mars tvö þúsund og tólf en
þessi dómur
gagnvart Íslands gagnvart hérna
Kaupþingi með íslenska starfsmanninn hann fellur
að ákvæðið í fyrsta tölulið fyrstu málsgreinar um laun eða annað endurgjald skipi vissum kröfum framar í réttindaröð og víkur þar með frá grundvallarreglu um jafnræði lánardrottna
og ákvæðið verður því ekki skýrt á rýmri veg en leiðir af orðanna hljóðan og þetta er svona tugga sem er í mörgum dómum Hæstaréttar
Það er ótvírætt að réttur til launa þurfi að eiga rætur að rekja til vinnu og því var ekki fallist á að þessi kaupauki heyrði undir hugtakið laun eða annað endurgjald fyrir vinnu í skilningi fyrsta töluliðar Og þar með var þessum kaupauka skipað sem almennri kröfu
Nú svo er það líka vinna fyrir vinna í þjónustu þrotamanns Hvað þýðir það Það er í sjálfu sér verið að gera greinarmun á launþegum og verktökum
ég ætla ekkert að fara halda hér ræður ykkur um hver er munurinn á verktaka og launþega en það er þarna munur verktaki er sjálfstæðari hann borgar sjálfur virðisaukaskatt af sínu Hann borgar sjálfur tryggingargjald Hann sér sjálfur um að greiða
reikna sér reikna sér hérna endurgjald
Launþegi ræður ekkert yfir vinnunni Hann ræður sig til starfa og er að starfa í þágu vinnuveitanda og hann skaffar
þegar um er að ræða launþega þá skaffar vinnuveitandinn aðstöðuna og og og hérna skipar fyrir á meðan verktaki til dæmis getur kemur oftast með sín eigin verkfæri og og getur jafnvel falið öðrum að sinna starfinu En það eru
þarna dómar ég UNK
það eru náttúrulega margir dómar og þetta hefur farið
svo þið skiljið muninn það eru þarna tveir dómar frá nítján hundruð níutíu og sjö og það er þannig að annar er annar er sko UNK
verktakanum sem var að leggja veginn Og
hann var kallaður til starfa eftir þörfum félagsins Hann fékk annað ef þetta væri eftirvinna það fékk hann hærri greiðslu
og en það var bætt virðisaukaskatti ofan á þessar heildargreiðslur En það var ekki greitt í lífeyrissjóð orlof tryggingagjald og fleira vegna vinnu starfsmannsins Og
að að að hann hafi sem sagt þessi starfsmaður var kallaður til starfa eftir því sem talið var rétt og þörf á og það fólst í að stýra jarðýtu
sem félagið átti og það var undir stjórn af fyrirmælum félagsins greitt í tímakaupi mism mismunandi hátt eftir dagvinnu eða eftirvinnu en
það var samt gerður reikningur fyrir verkið með vaski og þá segir Hæstiréttur þrátt fyrir þennan greiðsluhátt er fallist á að um hafi verið að ræða launþega og þar með fékk hann viðurkennda forgangskröfu við slit eða skipti á þessu félagi Og síðan
var hinn dómurinn frá nítján hundruð níutíu og sjö á blaðsíðu tvö þúsund eitt hundrað tuttugu og átta Þarna var blaðamaður og ritstjóri á Helgarpóstinum sem blað hann var ráðinn til starfa það var bara handsalað Það var ekki gerður samningur Hann fékk fastar mánaðarlegar greiðslur gegn framvísun reiknings Það var enginn sem skráði vinnustundirnar Og hann réði starfinu sjálfur það var meira að segja
en hérna öll og já öll starfstaðan var kostuð og lögð til af félaginu Og Hæstiréttur aftur þetta
var náttúrulega þessir tveir dómar frá níutíu og sjö voru kveðnir upp af sömu dómurum og sama dag að
þeir sögðu meirihlutinn UNK sem sagt ekki meirihlutinn heldur allur
hann lagði fram persónulega vinnu sem var hans aðalstarf Félagið lagði til húsnæði og aðstöðu hann réði yfir starfsfólki Það var samið um tveggja mánaða uppsagnarfrest og orlof og Hæstiréttur segir bara að heildstætt mat samningurinn hafi á sér sterk einkenni vinnusamnings og einhvern veginn komst að þessari niðurstöðu með því að leggja sönnunarbyrðina á
maður gegn þrotabúi Genealogia Islandorum sem einhvers konar ættfræðiútgáfa sem fór í gjaldþrotaskipti
síðan launþegi í stutta stund en fór svo aftur í gamla fyrirkomulagið og hvernig var gamla fyrirkomulagið Hún hafði sent inn reikninga og
ekki orlof Hún fékk ekki laun í veikindum hún stóð skattyfirvöldum skil á staðgreiðslu á virðisaukaskatti sem verktaki og allt þetta metið saman þá segir Hæstiréttur að þarna sé um að ræða
verktaki
það er hérna bara að lokum með tíma sem sagt varðandi þes á þessari glæru Það er talað um
tímamörkin gjalddagi og frestir Aftur eins og ég sagði ykkur það er átján mánaða frestur og þá hvenær fellur
hvenær fellur krafa í gjalddaga Jú það er engin sérstök réttarregla inni í gjaldþrotaskiptalögunum Gjalddagi ákvarðast af þeirri kröfu sem um ræðir Þannig að þegar að
sú krafa sem um ræðir er samkvæmt efni sínu fallin í gjalddaga þá er hún fallin í gjalddaga eftir ákvæðum hundruðustu og tólftu greinar
þessum dómi nítján hundruð níutíu og tvö þrettán hundruð þrjátíu og eitt þá var forgangsraða forgangskrafa
inn í átján mánaða tímabil Héraðsdómur og Hæstiréttur segja nei Hér
Við skoðuðum fyrsta dag eftir þann mánuð sem vinna var unnin og litið framhjá samningum aðila enda myndi að öðrum kosti opnast nýjar leiðir fyrir aðila til að koma sér undan ákvæðum gjaldþrotaskiptalaga Ef
við nú förum í næstu glæru og skoðum þá þessa töluliði sem eftir eru
bætur vegna slita á vinnusamningi Þá erum við komin í annan töluliðinn Og rökin hér eru þau sömu og búa að baki því að laun teljist til forgangskrafna því þessar greiðslur eru jafnmikið tengdar persónu og launin
En þetta náttúrulega bara þegar um er að ræða
fyrrum starfsmann sem gerir launakröfu aðeins að lögð hafi verið af hendi vinna til þrotamanns eða þrotabús eftir upphaf skipta
Þetta er sem sagt vinna sem að ef þetta er vinna sem raunverulega hefur verið innt af hendi og munið eftir
þrotabú UNK sem við erum búin að fara yfir tvö hundruð þrjátíu og sjö tvö þúsund og átta Þarna voru starfsmennirnir í störfum
eftir frestdag þeir mættu alltaf og opnuðu kaffihúsið Þá var það kostnaður eftir uppkvaðningu úrskurðar um gjaldþrotaskipti og þá var það
hundraðasta og tíunda grein En fyrir frestdag þá er það náttúrulega bara laun eftir öðrum sem sagt
fyrsta tölulið
Þetta er engin sérregla um heimild til þess að fá laun í uppsagnarfresti hér þurfum við alltaf að skoða samninginn sem er á baki
Og og það er engin ekkert engin sem sagt hér bara vísum við aftur
til vinnuréttar það er þarna
sex hundruð og tuttugu tvö þúsund og tíu Þetta er William Fall gegn ALMC það var þarna bæði dengt deilt auðvitað um kaupaukagreiðslu og svo launa í uppsagnarfresti
Hann hafði sem sagt
samið um einhvers konar eingreiðslu við starfslok UNK
tveggja milljóna króna fyrirgefðu tveggja milljóna evra greiðslu En
hann hafði sem sagt bara sagt upp og
en með því að segja honum upp hann hafði raunverulega rift
honum án þess að heimild væri til staðar í samningnum með því að hann hafði rift honum þannig með þeim hætti þá hafði hann vanefnt ráðningarsamninginn og þar með hafði hann ekki
sem gæti þá hugsanlega fallið undir annan tölulið Þannig að það var ekki fallist á hana þar
Síðan er það bara vildi ég vekja athygli ykkar á lögum níutíu og fimm tvö þúsund og tíu við fjármálahru í fjármálahruni og í kjölfar þess þá var reglum gjaldþrotaskiptalaga breytt
og áréttað að einungis þær kröfur sem eru eðlilegar og hóflegar og í samræmi við kjarasamninga eða venjur á viðkomandi starfssviði njóti forgangs En það
einstaklingsbundnum samningum þannig að menn gætu verið
að semja um óhóflega langan greiðslur eða launagreiðslur í uppsagnarfresti og þar með svona skekkt
og fengið sér þannig forgang á kostnað hugsanlega annarra kröfuhafa Menn voru
hvað væri sanngjarnt að þá var dæmt að
þriggja mánaða uppsagnarfrestur teldist sanngjarn Þannig að þriggja mánaða uppsagnarfrestur var forgangskrafa og þriggja mánaða uppsagnarfrestur varð almenn krafa Eða sem sagt hann átti sex mánuði helmingur forgangur helmingur almenn krafa
Þannig að þetta er þá nýja reglan og það er beinlínis vísað í þennan dóm í greinargerð með frumvarpi til laga níutíu og fimm tvö þúsund og tíu þannig að það
síðan er það bara áminning tvö hundruð fjörutíu og átta tvö þúsund og fimmtán sá dómur féll var raunverulega um það að þið
munið að auðvitað geta menn ekki átt forgangskröfu ef menn eru nákomnir munið þið þriðja
málsgrein hundruðustu og tólftu greinar og þarna var framkvæmdastjóri Hann hélt því fram að hann hefði ekki verið framkvæmdastjóri það hefði annar maður verið framkvæmdastjóri í reynd
Hann hefði bara verið svona eins og leppur En
sönnunarbyrðin um það var felld á starfsmanninn Og
honum tókst ekki að axla hana þannig að þarna
var hann settur sem hann átti þarna
almenna kröfu ekki forgangskröfu
í hérna þriðja tölulið aftur Hér erum við ekki að segja eða skapa nein sérstök réttindi annaðhvort eiga menn orlofslaun eða ekki Það er
talað um síðustu átján mánuði fyrir frestdag eða eftir það tímamark En auðvitað geta önnur lagaákvæði takmarkað þennan rétt eins og var í þrjú hundruð sjötíu og sex tvö þúsund og ellefu Að þar
var starfsmaður sem hafði unnið hjá Kaupþingi banka og ekki tekið orlof og hafði safnað upp alla vega tvö ár og hann gerði forgangskröfu lýsti þessari kröfu í búið En
niðurstaða héraðsdóms sem staðfest af Hæstarétti var sú að hann ætti þó sem sagt
krafa vegna orlofs ótekins orlofs fyrri ára hún væri fallin niður vegna fyrirmæla í lögum um orlof Þannig að
var litið til laga um orlof orlofsréttindi skoðað hvaða kröfur hann ætti samkvæmt þeim lögum og þær kröfur síðan viðurkenndar sem forgangskröfur á þessum tölulið Nú
vinnuslys það er
fimmti töluliður og aftur þessi dómur númer áttatíu og fimm tvö þúsund og fjögur hann skerpir á því að við erum að skoða þessa undantekningu algjörlega eftir orðanna hljóðan
og við erum það er sem sagt þetta þarf að vera bætur
vegna örorku eða
dauðsfalls manns sem starfar í þjónustu þrotamanns starfar í þjónustu er ekki eiginkona eða barn eða eitthvað slíkt Þetta er tengt vinnusamningi eða vinnuréttarsambandi og varð þar fyrir slysi sem sé í vinnunni Þetta er vinnuslysaákvæði eða undantekning sem sagt
þarna er verið að skipa þeim kröfum þegar menn verða fyrir slysi við vinnuna eða verða þar í vinnunni
fyrir slysi að þeir
félagið varð síðan gjaldþrota Hún stóð þarna eftir með sína bótakröfu Og sem sagt
hún átti bæði bætur fyrir miska andlegan sem sagt miskabótakröfu og líka örorkubætur vegna bara líkamsleg líkamslegs líkamslegs tjóns Og Hæstiréttur sagði
greining á því hvaða tjón þá væri forgangskrafa Og það var eingöngu tjón vegna líkamlegs tjóns það var ekki miskabótakrafan Miskabótakrafan var skipað henni var skipað meðal almennra krafna en
bæturnar fyrir hérna örorkuna
örorkubæturnar sjálfar Þær voru
Nú lífeyrir og meðlag það er nú kannski
þessi dómur er ekkert sérstaklega góður því að ég set hann
þarna inn þennan dóm númer tvö hundruð og
aðeins við skulum lesa fyrst fara yfir hvað stendur í sjötta tölulið Kröfur maka fyrrverandi maka eða barna þrotamannsins um lífeyri eða meðlag á síðustu átján mánuðum
og skilyrðið kröfurnar styðjast við yfirvaldsákvörðun og eða skilnaðarsamning og greiðast ekki af almannatryggingum eða með sambærilegum hætti Ókei þetta eru sem sagt geta verið
greiðslur milli maka á meðan að skilnað að borði og sæng stendur sem dæmi eða þá þegar um er að ræða viðbótar meðlag með barni umfram kannski það sem að Tryggingastofnunin greiðir Auðvitað getur Innheimtustofnun sveitarfélaga ekki samkvæmt skýru orðalagi komið sér inn í sjötta töluliðinn þeir eru
fyrrverandi maki eða barn En það sem að innheimtu Innheimtustofnun sveitarfélaga var að gera í þessum dómi tvö hundruð og fimm nítján hundruð níutíu og sex eða ég setti hann þennan dóm þarna inn að þeir voru einhvern veginn að halda því fram og sögðu
Fasteignaþjónustan sem sagt hafði dregið við útborgun launa hafði Fasteignaþjónustan haldið eftir meðlagsgreiðslum samkvæmt kröfu innheimtustofnunar og þessi innheimta var byggð á lögum Þetta er sérstakt lagaákvæði
og þarna sagði innheimtustofnunin ég er að reyna við eigum launakröfu reyndar á grundvelli fyrsta töluliðar þetta eru laun við einhvern veginn okkar
kröfu við eigum framsal á grundvelli hundruðustu og fimmtándu greinar á þessa þennan hluta launa starfsfólksins sem haldið var eftir En