DavidErikMollberg/kennsluromur huggingface dataset:
Nú eb þá gat þá var næst þá sneri Hæstiréttur sér næst að því hvort að um hefði verið að ræða riftanlega ráðstöfun og þetta er svona dæmigerður þríhyrnings svona dæmigerð þríhyrningsviðskipti
Þetta eru verðbréf í Iceland Seafood Corporation
Sumsé Olíufélagið fær bara greiðsluna í peningum
Það er ekkert óvenjulegur greiðslueyrir í sjálfu sér
En í þessu tilviki þá var þetta óvenjulegur greiðslueyrir af því þegar að greiðslan fer frá skuldaranum þá var hún í formi verðbréfa og verðbréf að greiða viðskiptaskuld með hlutabréfum það nema það er ekki venjulegur greiðslueyrir
Þannig að það sko við skoðum þá bara formið á eðli greiðslu þegar hún fer frá skuldaranum þegar við metum hvort að greiðslueyrir sé óvenjulegur
Þetta skiptir verulegu máli
Hins vegar getur hugsanlega verið um venjuleg viðskipti þá get geta svona viðskipti verið venjuleg eftir atvikum eins og við skoðuðum í lokin á umfjölluninni um hundrað þrítugustu og fjórðu grein
Þannig að þá þarf að skoða tilgang greiðslunnar þegar að við erum að meta hvort um er að ræða greiðslu skuldar eða hvort um venjuleg viðskipti er að ræða
Það er þá komið að því að fjalla um við erum enn þá í hundrað þrítugustu og fjórðu grein
Munið þið að það eru þetta er riftunarreglan það má krefjast riftunar á greiðslu skuldar og eru það er almennt skilyrði það þarf að vera greiðsla skuldar
Síðan eru þessar þrjár riftunarreglu inni í re ákvæðinu með óvenjulegum greiðslueyri fyrr en eðlilegt var eða að hún skerði greiðslugetu þrotamanns verulega
Og þá getur hann sýnt það varðandi allar þessar þrjár riftunarreglur
Ef við skoðum það við erum aðeins að skoða nokkur atriði varðandi hvað er venjulegt eftir atvikum
Það er að segja greiðslan virðist sem sagt það er í annarri málsgrein já það er kannski rétt að aðeins áður en við förum í hérna í að það hvort þetta er venjulegt eftir atvikum þá er þetta svona stutt áminning að riftunarfresturinn er almennt sex mánuðir en það framlengist í allt að tuttugu og fjóra mánuði ef um nákomna er að ræða
Og þá þarf sönnun um gjaldfærni það sem sagt þá er það nema sýnt sé fram á að hann sé gjaldfær og það þrátt fyrir greiðsluna
Og það er þá riftunarþolinn sem þarf að sýna fram á það sem sagt kröfuhafinn sem fékk greiðsluna
En nú erum við að skoða hvort að greiðsla geti virst venjuleg eftir atvikum
Og ef að hún er venjuleg eftir atvikum þá nær riftun ekki fram að ganga
Og ég vísa bara til þessara fimm atriða sem eru í kennslubókinni sem Viðar Már telur upp
Þetta eru samsvarandi atvik og eða tilvik og eiga við þegar að metið er hvort að greiðsla sé fari fram með óvenjum greiðslueyri
Þetta eru mjög svipuð atvik eða svipuð svipaðar mælistikur
Þannig að þið munið bara eftir því þegar að þið eruð að útbúa ykkar svar
En þetta með venjuleg eftir atvikum þarna er þetta sýnir að þett þau þann tilgang eða þau varnaðaráhrif sem hundrað þrítugustu og fjórðu grein er ætlað að hafa
Það er þeim er ætlað henni er í reynd ætlað að sporna við óvenjulegum greiðslum
Og það hún hún getur alveg verið venjuleg ef sem sagt hún getur líka verið óvenjuleg það þarf bara að skoða sem sagt aðstæður hverju sinni
Þetta getur verið óvenjulegt þó að aðstæður hefðu verið venjulegar
En sem sagt það sem ég reyni að koma þarna á framfæri er að viðskiptin það þarf bara að skoða þau viðskipti sem þarna eiga sér stað hverju sinni
Og ef við tökum Miklagarðsdóminn Kólus frá nítján hundruð níutíu og sex
Þá var málið þannig að þetta var Mikligarður sem að er í gjaldþrotaskiptum og hann er kominn í fjárhagsvandræði
Hann hins vegar er gerir þarna samkomulag við Kólus sem er hérna súkkulaðifyrirtæki
Og þetta er náttúrlega Kólus þarf sykur í sína framleiðslu og hafði keypt af Miklagarði
Þeir voru búnir að vera í viðskiptum frá apríl til byrjun mars og þá hafði Kólus keypt samtals sjötíu og fimm tonn rúmlega af sykri af Miklagarði
Þannig að þetta var staðan
Kólus keypti af Miklagarði sykur og fleira og Mikligarður keypti súkkulaði og og lakkrís af Kólusi
En það var alltaf þannig að þeir borguðu sínar skuldir það var aldrei verið að viðs skuldajafna á milli þessara viðskipta það er að segja Mikligarður borgaði bara sínar skuldir með peningum eða útgáfu víxla
En síðan gerist það þarna undir lok ársins níutíu og þrjú þá kaupir Kólus þetta er í mars níutíu og þrjú þá kaupir Kólus samtals fjörutíu og fjögur tonn í einu ein einni bunu af Miklagarði
Og þarna síðan í kjölfarið þetta er kaupir fyrir eina milljón tæpar eina milljón og átta hundruð þúsund og svo lýsa þeir yfir skuldajöfnun og segja að nú séu þeir búnir að kvitta út gagnkvæmar skuldir
Þannig að skuld Miklagarðs við Kólus var eiginlega þarna greidd með sykri
Þá er spurningin var greitt með óvenjulegum greiðslueyri eða var þetta venjulegt eftir atvikum
Og þetta er í rómverskum þremur UNK dómi Hæstaréttar að þá segir Hæstiréttur að frá upphafi þegar þú ert búinn að vera í við skipta sambandi í eitt ár tæpt og að þar hafi Kólus keypt af þeim sjötíu og fimm tonn af sykri og jafnaðarlega sex tonn í mánuði
En þarna allt í einu í einum mánuði eru keypt fjörutíu og fjögur tonn af sykri og síðan er þetta sem er sjöfalt sykurmagn sem hann hafði keypt að meðaltali á mánuði
Og síðan nettar hann þetta á móti viðskiptaskuld Miklagarðs við sig sem aldrei hafði verið gert áður og þar með voru félögin orðin skuldlaus
Og þarna fallist á að þetta væri í reynd greiðsla skuldar með vörum og það yrði að teljast óvenjulegur greiðslueyrir
Og það voru ekki talin efni til að líta svo á að greiðslan hafi getað virst venjuleg eftir atvikum
Og þarna var fallist á riftun og endurgreiðslu
En það var fallist á sem sagt síðan héldu félögin áfram viðskiptum og það var lækkað sem nam úttekt Miklagarðs eftir hinn riftanlega eftir hina riftanlegu ráðstöfun
Þannig að vi vi sko það er bara mat hverju sinni
Greiðslan er venjuleg í viðskiptum ef UNK ef hún er í samræmi við fyrri viðskipti þó að almennt séð kunni hún að vera óvenjuleg
Og svona þetta gæti maður gæti skoðað var verulegur afsláttur veittur
Var niðurfelling dráttarvaxta og fleira
Allt þetta gæti haft þetta eru svona atriði sem að skiptastjóri myndi líta til þegar hann metur hvort hann eigi að fara fram með riftunarkröfu
En þetta með greiðsla getur verið venjulega í viðskiptum milli aðila ef hún er í samræmi við fyrri viðskipti þótt hún kunni almennt séð að vera óvenjuleg það þar getum við til dæmis skoðað þessa nýrri dóma
Og þetta eru allt dómar sem að við vorum að skoða áðan um um það hvort að þetta hafi verið greitt fyrr en eðlilegt var
Þetta er sem sagt U B S sem sagt það eru þarna fleiri dómar
Við getum allt eins vísað til dóm UNK númer sex hundruð sjötíu og sjö tvö þúsund og sextán og sex hundruð tuttugu og eitt tvö þúsund og sextán
Ég var með það á fyrri glæru þegar við vorum að skoða greitt fyrr en eðlilegt var
Það var UNK báðum þessum dómum fallist á að svo háttaði til en síðan var se sætt sýknað vegna þess að hún hefði sem sagt verið alla vega í í hérna í í sem sagt ef við berum saman raun þá er það í máli sex hundruð tuttugu og eitt tvö þúsund og sextán að þar er fallist á að greiðslan sé venjuleg eftir atvikum
En í máli sex hundruð sjötíu og sjö tvö þúsund og sextán þá er ekki fallist á að greiðslan væri venjuleg eftir atvikum
Og af hverju get er mismunandi niðurstaða
Þetta er sem sagt bara Hæstiréttur metur það og gerir það í þessu máli hundrað áttatíu og níu tvö þúsund og sextán og tvö hundruð tvö þúsund og sextán þetta er sem sagt greiðslur samkvæmt útgefnum fjármálagerningum og þetta eru hlutdeildir sem verið er að greiða og greiða inn á inn á skuldabréf
Og það er gert fyrr en eðlilegt var fyrir gjalddaga
En Hæstiréttur ef við tökum til dæmis dóminn sem er númer hundrað áttatíu og níu tvö þúsund og sextán þá segir hæstiréttur í rómverskum tveimur í síðustu málsgreininni þar að þarna væri sem sagt var við mat um það hvort því hvort um sé að ræða að UNK ef talið er að greiðslan er venjuleg eftir atvikum þá skoðar Hæstiréttur skilmálana sem giltu samkvæmt sem sagt sem giltu um skuldabréfin og í þeim er beinlínis tekið fram að bankinn gæti sjálfur átt svona viðskipti gæti keypt hlutdeildir í skuldabréfunum og selt hann á ný
Og svo lágu líka fyrir að hann hefði gert það í talsverðum mæli þannig að og líka það að viðskipti af þessum toga voru alvanalega í tilvikum annarra fjármálafyrirtækja bæði innlendra og erlendra
Og þegar að UNK þá verður að líta svo á að fyrir lægi að þessi viðskipti sem þarna var verið að rifta hefðu verið venjuleg eftir atvikum Það var sýknað af þessari kröfu um riftun
Og í sjálfu sér sama niðurstaða í dómi tvö hundruð tvö þúsund og sextán Þarna er aftur svona hlutdeildir og reyndar stendur fyrir þeim dómi það er í rómverskum eða það er sem sagt bara í næstneðstu málsgreininni í dómi Hæstaréttar
Að þá segir Hæstiréttur að það verði að leggja hlutlægt mat á hvort að þessu skilyrði hvort að sem sagt riftunarþola hafi tekist að sanna það að þessu skilyrði sé upp uppfyllt eða fullnægt
Og það var beinlínis samið um það að hann gæti keypt þessar bankinn gæti keypt hlutdeildir í þessum skuldabréfum það er að segja útgefnum fjármálagerningum
Og það að hann hafði keypt þær í talsverðum mæli og auk þess væri alvanalegt að fyrirtækið keyptu hlutdeildir í skuldabréfum sem að þau höfðu gefið út áður en til gjalddaga þeirra kæmi
Þannig að það var fallist á þarna að um væri að ræða greiðslu sem væri venjuleg eftir atvikum
Aðeins bara mér finnst þetta allt saman það er svo sem kannski þessi dómur þarna fjögur hundruð níutíu og eitt UNK það er bara sama þar
Og ég ætla ekkert að fara að tyggja það neitt hér í þessum litla hlaðvarpsþætti mínum
En það er bara þessi dómur átta hundruð og fjórtán tvö þúsund og sextán sem að svona fékk mig til að hugsa
Ég setti þess vegna upp orðalagið úr dóminum það kom mér svolítið á óvart
En en það er sem sagt þetta að þarna er aftur banki Kaupþing og Raffheisen Bank og var spurningin var venjulegt eftir atvikum
Þarna væri verið að borga fyrr en eðlilegt var aftur
Svona útgefnir skuldagerningar sem var verið að greiða fyrr en eðlilegt var og það var fallist á það
En þarna var smá umfjöllun um það og hvernig greiðsla getur virst venjuleg eftir atvikum og þá er sem sagt þetta sem ég tek upp á glæruna skilyrði um að greiðsla teljist ekki venjuleg eftir atvikum
Vísa til þess að það sé aðeins og þetta er beint upp úr dómi Hæstaréttar þannig að ég hérna hefði UNK átt að segja venjuleg eftir atvikum
Í því sambandi er rétt að líta til eðlis viðkomandi viðskipta og hvort greiðslan sé óvenjuleg í þeim viðskiptum sem um ræðir
Og við mat á því hvort greiðsla teljist venjuleg eftir atvikum skiptir máli hvort hún hafi á sér þann blæ að með henni sé verið að ívilna móttakanda greiðsluna á kostnað annarra kröfuhafa
Og þarna verða við þau málsatvik heildstætt en því samhengi kunni huglæg afstaða þess sem móttók greiðslu að skipta máli og einkum hvort telja megi að slæm fjárhagsleg staða geti haft áhrif á greiðsluna jafnvel úrslitin um hana
Hér í lokin þá vil ég vekja athygli ykkar á grein sem Viðar Már Matthíasson hún er ekki á leslista en hann skrifaði grein um greiðsl venjulegar hvort að greiðsla sé venjuleg eftir atvikum í afmælisrit eða sem sagt í Stefánsbók sem kom út núna í í vor
Nú ég ætla síðan hér að endingu að fjalla um hundrað þrítugustu og fimmtu og hundrað þrítugustu og sjöttu grein
Þetta er ekki mjög praktísk ákvæði í hundrað þrítugustu og fimmtu grein
Þar segir að krefjast megi riftunar á ef ef þrotamaður hefur greitt víxil eða tékka þá verði ekki hægt að rifta þeirri ráðstöfun samkvæmt þeim sem þurfa þurft að halda við víxil eða tékkareikningi
Þannig að sem sagt þetta snýst um það að vera að vernda víxla og tékka sem viðskiptaskjöl en það er engir dómar sem fjalla um þetta og eiginlega hafa víxlar og tékkar fékk svo til horfið úr íslensku viðskiptalífi
En síðan er það hundrað þrítugasta og sjötta grein
Það er sem sagt aðeins smá það er hérna þarf að hugsa aðeins um samhengið á milli hundruðustu greinar hundrað þrítugustu og sjöttu greinar og hundrað þrítugustu og fjórðu greinar
Og nú ætla ég aðeins að útskýra þetta betur
Í hundruðustu grein gjaldþrotaskiptalaga er fjallað um rétt til skuldajafna gagnvart þrotabúi
Þetta er gert til þess að koma í veg fyrir kröfukaup á hendur þrotamanni í aðdraganda gjaldþrotaskipta
Og ekki grandsemi gagnkröfuhafa þegar hann kaupir kröfuna
Þá sem sagt segir hundrað þrítugasta og sjötta grein að ákvæði um riftun greiðslu gilda einnig um skuldajöfnuð ef ekki mætti beita honum samkvæmt hundruðustu grein
Nú það er bara sérstakt ákvæði sem sagt í hundrað þrítugustu og sjöttu grein að þá er ekki hægt að komast framhjá riftunarreglunum með því að beita skuldajöfnuði í andstöðu við hundruðustu grein
Og menn hafa sem sagt verið að deila um þetta
Viðskipti Miklagarðs og Kólusar um sykurkaup Þar hafði greiðslan raunverulega verið framkvæmd með skuldajöfnuði
Og en Hæstiréttur það kom ekkert í veg fyrir það að Hæstiréttur beitti þar hundrað þrítugustu og fjórðu grein gjaldþrotaskiptalaga við riftunina
Byggði riftunina á ákvæðum hundruð þrítugustu og fjórðu greinar sagði jafnvel þótt að greiðslan hafi farið fram með skuldajöfnuði þá var hún raunverulega innt af hendi með óvenjulegum greiðslueyri
Og það er enn nýrri dómur þarna rekstur níutíu fjögur hundruð áttatíu og þrjú tvö þúsund og fjórtán
UNK athugið það var önnur niðurstaða í héraðsdómi þar sýknaði héraðsdómari af því að hann sagði það eru uppfyllt skilyrði hundruðustu greinar og þar með má ekki rifta af því að það stendur hundrað þrítugustu og sjöttu grein að það megi bara rifta skuldajöfnuði ef að ef að hérna um er að ræða ólögmætan skuldajöfnuð
En þar því þeirri niðurstöðu snýr Hæstiréttur við og segir að samkvæmt fyrstu málsgrein hundrað þrítugustu fjórð fjórðu greinar gjaldþrotaskiptalaga má krefjast ri riftunar á greiðslu skuldar á síðustu sex mánuðum ef greitt var með óvenjulegum greiðslueyri
Og í þessu tilviki þá var þetta þrotabú rekstrar níutíu gegn Tæknivörum og skuld þrotabú rekstrar níutíu hafði verið greidd með afhendingu lausafjármuna
Þannig að það var óumdeilt að það hafi verið greitt með afhendingu sem sagt þessara vara en síðan var sko viðskiptakvittunin eða reikningurinn vegna sölu á þessum vörum honum var notað til þess að hann var notaður til að skuldajafna við kröfu Tæknivara
Var þetta skuldajöfnun sem mátti ekki rifta eða var greiðsla með óvenjunum greiðslueyri
Og Hæstiréttur segir bara á það verður ekki fallist með áfrýjanda sem sagt að fartölva myndavél sjónvarpstæki og litaprentari sé almennt ekki venjulegur greiðslueyrir
Og ekki heldur höfðu farið fram greiðslur með þessum hætti milli aðilanna fram að því að þessi viðskipti voru gerð
Og stefndi hefur ekki sýnt fram á að þessi þessar greiðslur hafi verið venjulegar eftir atvikum
Þannig afgreiðir Hæstiréttur það hvort þetta sé riftanlegt sem óeðlilegum greiðslueyri eða venjulegum eftir atvikum
Síðan var spurningin með tengslin við hundrað þrítugustu og sjöttu grein og skuldajöfnunarreglu gjaldþrotaskiptalaga
Hæstiréttur segir bara beint út við úrlausn um það hvort fallist verði á riftunarkröfu skiptir ekki máli þótt uppgjör aðila hafi verið klætt í búningi skuldajafnaðar enda verður í því sambandi að líta til þess í hvaða horfi greiðslan var þegar hún fór frá skuldara
Þetta þýðir að Hæstiréttur er hér eins og þið munið að skoða tímamarkið í hvaða búningi greiðslan var þegar hún fór frá skuldaranum
Hér fer greiðslan frá skuldaranum í formi rafvara ýmiss konar myndavéla fartalva litaprentara sjónvarpstækja og þa Hæstiréttur segir jafnvel þótt að þetta hafi fari með þessum hætti frá skuldaranum til kröfuhafans og síðan verið gefinn út reikningur og honum skuldajafnað þá er það að vera klæða viðskiptin í búning skuldajafnaðar
Við lyftum þessum búningi af og skoðum raunverulega hvernig viðskiptin fóru fram
Og þá kemur hundrað þrítugasta og sjötta grein málinu ekkert við
Þannig hafið þetta í huga þegar að við skoðum þegar að þið eruð að skoða hundrað þrítugustu og sjöttu grein
Við erum þá komin að því að fjalla um almennar kröfur
sem eru í hundruðustu og þrettándu grein og svo eftirstæðar kröfur í
hundruðustu og fjórtándu og UNK að lokum fjalla um ákvæði hundruðustu og fimmtánda greinar sem ég er búinn að minnast á í í fyrri þessum tveimur litlu fyrirlestrum sem ég er búin að setja inn á netið
En þá ætla ég að tala aðeins um um almennar kröfur Eins og þið sjáið ef við lesum ákvæði hundruðustu og þrettándu greinar þá stendur næstar kröfur samkvæmt hundrað kröfu UNK hundraðasta og níunda til hundraðasta og tólftu grein ganga allar aðrar kröfur á hendur þrotabúi að réttri tiltölu við fjárhæð
í raun neikvæð skilgreining á almennum kröfum Þær
eru þá allar þær sem ekki njóta forgangs eftir fyrrgreindum ákvæðum hundruðustu og níundu til hundruðustu og tólftu greinar og eru ekki klipptar af eftir reglum hundruðustu og fjórtándu greinar Þetta svipar til skilgreiningar á samningskröfum við neyðarsamningsferli Það er að segja all það er
þetta er raunverulega meginregla Meginreglan er sú að kröfur falli í þennan flokk hundruðustu og þrettándu greinar
nema að þær njóti forgangs eða eru eftirstæðar Þannig að það eru hugsunin er sú að það er fjallað um lögbundin áhrif gjaldþrotaúrskurðar á kröfur í nítugustu og níundu grein Þar á að
reikna þær upp á úrskurðardegi eins og þið munið
umbreyta erlendum kröfum í íslenskar kröfur miðað við gengi erlendra gjaldmiðla miðla gagnvart
íslensku krónunni á úrskurðardegi Þannig fæst stillimynd á kröfurnar og
það er stillimyndin sem er notuð þegar að við erum að úthluta verðmætum úr þrotabúinu þegar búið er að greiða forgangskröfur því eins og fram kemur í ákvæðinu þá er það
það eru margir margir dómar bæði héraðsdómar Landsréttar og Hæstaréttar sem hafa fjallað um það hvort menn eigi almenna kröfu á hendur þrotabúi Við getum ekkert verið að fjalla um það hér Þær geta verið
af ýmsum toga uppgjör samninga gagn
kvæmir samningar loforð
það er ekki eitthvað sem við skoðum við fókuserum á hvaða kröfum er lýst sem sagt er skipað
framar og hvaða kröfur eru er skipað aftar og þannig fáum við flokk almennra kröfuhafa sem njóta þar innbyrðis jafnræðis En það eru
við stöðu
sína sem almennur kröfuhafi
Þetta þetta er þetta og menn menn geta glatað rétti ef menn bera ekki fyrir sig að eiga þarna forgang við gjaldþrotaskiptin
En þá ætla ég að víkja að eftirstæðu kröfunum og þær eru í hundruðustu og fjórtándu grein Hér er notuð sú
innbyrðis réttháar það er að segja í
að baki kröfum segir í ákvæðinu samkvæmt hundruðustu og níundu til hundruðustu og þrettándu grein koma eftirtaldar kröfur í þeirri röð sem hér segir og þá er fyrst
kannski af því
að víkja að því af hverju er verið að fjalla um eftirstæðar kröfur því það er alveg augljóst að þegar að félagið er gjaldþrota eða einstaklingur er
gjaldþrota þá er útilokað ég meina ef hann gæti borgað eftirstæðar kröfur þá væri hann líklegast ekki komin í gjaldþrotaskipti Þannig að menn velta því oft fyrir sér
þegar menn koma að þessu að þessu hérna
réttarfari af hverju er verið að fjalla eitthvað um eftirstæðar kröfur
En þetta hefur samt þýðingu því þarna er verið að klippa aftan af almennum kröfum oft svona aukaliði og fleira sem getur bæst ofan á kröfurnar til þess að
halla til dæmis vextir áfram á kröfur þótt að úrskurðardagur sé kominn við gjaldþrotaskipti en reglur gjaldþrotaskiptalaga segja þá að þessir aukaliðir þeir hlaðist ekki ofan á almennu kröfuna heldur njóti þeir þá stöðu sem eftirstæð krafa Þetta vitum við að því hvað er talað um þetta í fyrsta tölulið hundruðustu og fjórtándu
greinar til að mynda Þannig að
þýðing þýðing hundruðustu og fjórtándu greinar er einkum þessi að ef hún væri ekki til staðar þá mundu þessar kröfur hugsanlega og líklegast falla inn í flokk almennra krafna og hérna í öðru sem sagt meginatriðið hér það er verið að skera á milli og
skapa skörp skil á úrskurðardegi og sem sagt
Nú þessi dómur sex hundruð fimmtíu og fimm tvöþúsund og níu hann fjallar ekkert um
hann fjallar ekkert um í sjálfu sér þetta er ekki ágreiningur um hundruðustu og fjórtándu grein Þetta er hins vegar þarna sést hvernig hundraðasta og fjórtándu grein svona
praktíska raunverulega þýðingu hundruðustu og fjórtándu greinar Þarna vor var sem sagt ágreiningur milli Söfnunarsjóðs lífeyrisréttinda Söfnunarsjóðurinn hafði keypt tvö skráð skuldabréf á Samson eignarhaldsfélag og nú var Samson eignarhaldsfélag kominn í gjaldþrotaskipti Og
Það var skoðað það var sem sagt
ágreiningur um þessar tvær kröfur og útreikning þeirra
Þannig varð að reikna kröfuna aftur eftir skilmálum bréfanna umsömdum og þar var þá önnur krafan sú fyrri sem var rúmar tvö hundruð og níu milljónir lækkaðar um sjö milljónir tvö hundruð og tvær milljónir
og seinni krafan sem var tæ rétt tæpar hundrað áttatíu og tvær milljónir hún var lækkuð niður í
sex milljónir
Nettó niðurstaðan af þessu öllu var að krafan kröfurnar voru samanlagðar lækkaðar um þrettán milljónir eins og þær stóðu í kröfuskránni þannig að almennar kröfur Söfnunarsjóðs lífeyrisréttinda í sem sagt almennar kröfur þessara þessa lífeyrissjóðs voru lækkaðar um
þrettán milljónir með
því að þessar þessir liðir annars vegar mátt áttu þeir ekki rétt á að hérna reikna sér þessa dráttarvexti og
hugsanlega vexti sem að innheimtukostnaður og fleira átti að falla til eftir úrskurðardag Það var UNK ekki kominn vanefndir áður en félagið varð gjaldþrota
En eins svona praktísk þýðing þó þetta sé ekki beinlínis verið að deila um hundruðustu og fjórtándu grein þá sést hvernig þetta getur skipt máli við útreikning krafna almennra krafna og þennan þessa stillimynd sem ég var að tala um sem á að fást af kröfunni á úrskurðardegi
Nú í öðrum töluliði er fjallað um févíti einkaréttarlegs eðlis nema að því leyti sem skaðabætur felast í þeim
Það eru í sjálfu sér engir dómar sem hafa fallið um þetta en maður gæti hugsað sér að sem dæmi um févíti sem að skaðabætur felast líka þá er það til dæmis verktakasamningar um dagsektir umsamin févíti eða dagsektir fyrir hvern dag sem að bygging tefst eða eitthvað slíkt
En en þe þetta er bara eitthvað sem að hérna þarf að fá úrskurð dómstóla um hvað hvaða kröfuliðir gætu þarna fallið undir En ég held að dagsektir í verktakaviðskiptum mundi sannarlega verða að teljast vera sem sagt almenn krafa ekki falla þarna undir eftirstæðar kröfurnar En ef þetta er einhvers konar beinlínis einhver svona refsing eða refsikennd viðurlög og þá fara þau þarna aftast
En samt auðvitað ekki refsing í skilningi refsiréttar heldur einkaréttarlegs eðlis
Þessi dómur við erum búin að skoða hann Þessi dómur fjögur hundruð og sextán tvö þúsund og tíu þetta er Steven Andrew Jack þetta er einn af fyrstu dómurum um kaupauka munið þið Slitastjórnin var að velta fyrir sér og krafðist þess að þessi kaupauki að honum yrði skipað með meðal eftirstæðra krafna því að þetta væri gjöf en Hæstiréttur
sagði nei og þar er bara skýring innan úr kröfurétti
Og skýring á gjafahugtakinu
er þetta gjafaloforðshugtakið teygt og lá látið athugið hvort það mundi passa yfir það réttarsamband sem þarna var á ferðinni Og Hæstiréttur sagði nei þetta var ekki einhliða loforð bankans um að greiða kaupaukann Það var alltaf háð ýmsu meðal annars einhvers konar vinnuframlagi
starfsmannsins Þó að þetta væri ekki endurgjald fyrir vinnu þá var það háð því að hann væri í í starfinu og svona væri í í sambandi við starfssambandi við félagið
Þannig að þetta gat ekki verið gjafaloforð Og þetta var fellt raunverulega eins og þið muni undir almennar kröfur
Nú svo eru víkjandi kröfur og þær eru þarna
í fjórða tölulið
Og það er þannig
að að það eru dæmi um að menn semji um það að þeirra lán séu víkjandi eða greiðist af fyrr að loknum öllum kröfum UNK
aftastar eða standi aftast í kröfuhafaröðinni eða þó að það væri réttar að segja réttindaröðinni ef við erum að vinna með hugtökum héðan innan úr skuldaskilarétti
Það eru svona subordinated eða víkjandi lán heita þau Þetta þetta eru sem sagt og
dæmi um það eru í þessum dómi fjögur hundruð og fimmtíu tvö þúsund og tólf Þarna var
lán sem hafði verið veitt til félags Credit Suisse sem er svissneskur banki og Kaupþing
Og Credit Suisse hafði veitt þetta þetta var rafrænt skuldabréf
og í það var skoðað bæði útgáfu lýsingar bréfanna og sérstakir verðskilmálar Og það í verðskil skilmálunum kom fram að þetta væri víkjandi skuldabréf Og
í skilmálunum kom fram að þau væru eftirstæði innan sviga subordinated sem hérna er
enska þýðingin Og
síðan líka var í útgáfu
lýsingu vísað til þess að þetta væru víkjandi lán Þar með hafði verið samið um að mati héraðsdóms og staðfest af Hæstarétti að um væri að ræða víkjandi lán Það er að segja