DavidErikMollberg/kennsluromur huggingface dataset:
hún sjálfkrafa niður við úrskurð um töku bús til gjaldþrotaskipta sex til tuttugu og fjóra mánuði aftur í tímann fer eftir því hvort um er að ræða nákomna eða aðra sem eru ekki nákomnir
hafa þetta í huga en náttúrulega ef að búið er að rifta veðrétti þá er þetta ekki veðkrafa þá er þetta bara almenn krafa
En ég er með nokkra dóma þarna almennt svona um gildi veðsetningar og hvernig veðsetningar horfa við þrotabúum Þarna er fyrst Sparisjóður Vestmannaeyja sem gerði kröfu í þrotabú útgerðarfélagsins Bjarma Það er dómur tvö hundruð áttatíu og tvö tvö þúsund og fimm undir kafla
þið vitið það eru lög
er í lögum um samningsveð
sagt að það sé óheimilt að veðsetja fiskveiðiheimildir sér en þær geti hins vegar verið veðsettar með andlagi sem hægt sem sagt oftast er það þannig sem sagt
krafa Sparisjóðsins sem almenn krafa en ekki veðkrafa sem sagt veðrétturinn féll niður með þegar að skipið fórst í reynd Nú
svo er þessi eldri dómur frá nítján hundruð og níutíu á blaðsíðu sextán hundruð níutíu og átta það sem
ég vil að þið takið út úr þessum dómi það er einfaldlega það að að að þarna leið sem sagt það liðu átta mánuðir áður en tryggingarbréf var þing tryggingarbréfi var þinglýst og þegar að því var þinglýst þá var einn mánuður í úrskurðardaginn Og þarna ef við tökum í burtu allt réttarfarið í þessum dómi því þetta er sem sagt
í tíð eldri laga en við skulum
bara skoða það að Hæstiréttur er að leysa málið meðal annars á þeim grundvelli að þarna hefði hugsanlega verið riftanlegt eftir hundrað þrítugustu og sjöundu grein Það
var beðið of lengi með að fara með bréfið í þinglýsingu þannig að þarna var þetta
riftanlegt og þarna var fallist á að kröfuhafinn ætti ekki veðkröfu heldur almenna kröfu veðrétturinn hafði fallið niður Ef við síðan
skoðum
næsta dóm það
er þessi dómur frá fimm hundruð og fimm tvö þúsund og fimmtán
Það er APA gegn þrotabúi IEMI
fimm hundruð og fimm tvö þúsund og fimmtán Þetta er flugrekstrarfélag eða flugrekandi sem að gerði þjónustusamning við þetta APA og í þessum samningi voru á
kvæði um að greiðslur fyrir þjónustuna ættu að renna inn á handveðsettan reikning í Landsbankanum og það var gerður sérstakur handveðssamningur en Landsbankinn hafði ekki fallist á að vera sem sagt veita
og þarna hafði raunverulega ekki verið gengið frá sem sagt tryggilega og fylgt þeim fylgt þeim skilyrðum sem eru fyrir stofnun handveðs eða sem sagt fyrir handveði
Og þar með var ekki fallist á að raunverulega hann ætti veðkröfu þó að það hafi verið um það samið Það vantaði allar þessar ráðstafanir sem þurfti að ganga frá til þess að gildur handveðssamningur hefði komist á og komist til framkvæmda Og
síðan er það bara þessir tveir dómar þarna sjö hundruð fimmtíu og átta tvö þúsund og fjórtán og tvö hundruð fjörutíu og fimm tvö þúsund og þrettán Þeir eru bara til að minna ykkur á að að til viðbótar náttúrlega þurfa öll önnur skilyrði veðsamn eða sem sagt
fyrri dómnum sjö hundruð fimmtíu og átta tvö þúsund og fjórtán Lundur í Þingeyjarsveit var spurning hvort að lundurinn hefði verið veðsettur Það var spurning raunverulegum raunverulega um hvort að eigandinn hefði sannarlega skrifað upp á tryggingarbréfið þar sem var verið að veðsetja eða tryggja greiðslu ákveðinna skulda með þessari fasteign Og
það var sem sagt þar var niðurstaðan sú að það hefði ekki réttur aðili skrifað undir veðsetningin eða tryggingarbréfið
Nú í tvö hundruð fjörutíu og fimm tvö þúsund og þrettán þar var hins vegar ekki uppfyllt skilyrði hlutafélagalaga um að stjórn hefði undirritað veðsamninginn
Það er að segja þarna segir Hæstiréttur þurfti samþykki stjórnar til að veðsetja í þessu tiltekna tilviki þetta
félagsstjórnin hefði skrifað undir með réttum hætti
Þá erum við komin að lokum bara í aðra málsgrein Við vorum búin að tala um þriðju málsgreinina það er að segja tengsl þriðj hundruðustuog tíundu greinar búskrafna við veðsettar eignir
Það er var stefnan sú sú stefna mörkuð við setningu gjaldþrotaskiptalaga nítján hundruð níutíu og tvö að
tryggja betur veðréttindin passa upp á það að skiptastjóri dragi það ekki von úr viti að úthluta eign sem væri veðsett ef hann gæti til dæmis leigt út veðsetta eign og andvirði hrykki til greiðslu almennra krafna það væri
andstætt réttarverndinni sem að veðrétti veðrétti er eða sem sagt bara andstætt eignarrétti og eignarréttarhugtakinu þannig að það var
þetta eru tveir eða fleiri sem mega veðrétt eða tryggingarréttindi sömu eign þá fer þetta bara
eftir almennum reglum Það er að segja þetta þýðir
raunverulega fyrst borgast upp fyrsti veðréttur og svo annar veðréttur og svo þriðji veðréttur Og þarna koma
til framkvæmda
fyrning vaxta til dæmis og svo framvegis ef um er að ræða veðsettar eignir þannig að UNK bara
almennar reglur sem gilda um innbyrðis röðun og innbyrðis réttarstöðu veðkröfuhafa ef að þeir eiga veð í sömu eign
Og auðvitað og svo aðeins verið að tala um
óþinglýst réttindi á grundvelli almenns lögveðs Að þau ganga þó á eftir réttindum annarra Þannig að það
varðar kannski lítið skipti við gjaldþrotaskipti en það er samt ágreiningur sem kom upp við gjaldþrotaskipti Það er að segja dómur hundrað sextíu og þrjú tvö þúsund og níu sem er þarna undir kafla fimm fjögur þrjú Þar er
ágreiningur um það hvort að veðsetning á vörubirgðum hefðu færst yfir
við ráðstöfun þessarar vörubirgða
Og er sem sagt var spurning hvort að
ráðstöfun eða veðs veðsetning á vörubirgðum
hefði farið yfir á hérna önnur verðmæti sem komu í staðinn Og í sjálfu sér er
þetta er bara eignarréttarleg pæling þú veist hvenær færist og það er bara innan úr eigna  og
veðrétti Hvenær færist veðréttur yfir á önnur andvirði það er yfirfærsla veðréttar Og þarna í
reynd var niðurstaðan að að það þyrfti að skoða hvenær viðskiptin áttu sér stað Það var skoðun grandsemi aðila við þessi tilteknu viðskipti og niðurstaðan varð sú að veðrétturinn hafði í reynd færst yfir á verðmætin sem komu í staðinn með öðrum orðum fyrir grandsemi var sönnuð og þar með var var
talið að skilyrði
annarrar málsgreinar þrítugustu og fjórðu greinar samanber annarrar málsgreinar tuttugustu og sjöundu greinar laga um samningsveð hefði félaginu verið óheimilt
að skipta út vörubirgðum sínum eða framselja þær eftir að hann fékk birta greiðsluáskorun
Og og hérna þannig í raunverulega var talið að
veðréttur hefði færst yfir á and sem sagt
færst yfir á andvirði þessarar veðsettu vörubirgða Raunverulega bara þarna erum við að sjá hvernig
hvað það getur verið flókið þegar þetta kemur til skiptastjóra þarna gæti hann þurft að leysa úr svona eignarréttarlegum flækjum
Þá er næst að fjalla um hundrað þrítugustu og níundu grein
Þar sem hún tekur til ráðstafana sem eiga sér stað
þetta er orðalag úr fyrstu málsgrein hundrað þrítugustu og níundu greinar krefjast má riftunar á greiðslu skuldar ef greitt var eftir frestdag nema reglur sautjánda kafla hefði leitt til þess að skuldin hefði greiðst við gjaldþrotaskipti Nauðsynlegt hefði verið að greiða til að komast hjá tjóni eða sá sem greiðslu naut hafi hvorki vitað
að komið hafi fram beiðni um heimild til greiðslustöðvunar eða til að leita nauðasamnings eða krafa um gjaldþrotaskipti
Auðvitað þarf að taka fram allar þessar aðgerðir þar sem greiðslustöðvun er nauðasamning af því að
hugsanlega getur verið að frestdagur markist af greiðslustöðvunarbeiðni
sem síðan leiðir til nauðasamninga og sótt til gjaldþrotaskipta og það á akkúrat við um Móa sem fór í greiðslustöðvun og síðan þaðan í nauðasamninga og svo í gjaldþrotaskipti Og við erum með einmitt dóm sem fjallar um það sem við skoðum á næstu
já næstu glæru
En það er hins vegar það er sem sagt þið takið eftir að það er greiðsla skuldar ekki með einhverjum tilteknum hætti
Þetta er huglæg afstaða síðan líka sem
þá hjá riftun riftunarþola en getur sýnt fram á að greiðslan skuldin hefði greiðst við gjaldþrotaskipti
eða þá að nauðsynlegt hefði verið að greiða hana til að komast
að það sé nauðsynlegt að greiða einhverjum tiltekna skuld af því að til dæmis
það er það þröng túlkun á þessu skilyrði
En sem sagt reglur sautjánda kafla eru reglur um kröfuhafa röðina hundruðustu og níundu til hundruðustu og fjórtándu grein þannig að það þarf bara að skoða ef þetta er forgangskrafa þá kannski og í búi sem
hvort eð er allar kröfur greiðast að þá er ekki rift kröfu eða greiðslu skuldar eftir frestdag ef þetta er til dæmis launakrafa ef allar aðrar launakröfur greiðast
það er sem sagt líka endurgreiðsla skuldar sem svo í annarri málsgrein hundrað þrítugustu og níundu grein er talað um riftun og öðrum ráðstöfunum
Það er svo með svipuðum skilyrðum aðeins vægari en þið bara skoðið þau
nema ráðstöfun hafi verið nauðsynleg eðlileg af tilliti til sameiginlegra hagsmuna lánardrottna
eða til að fullnægja daglegum þörfum Þá
að að hún hafi þessi skilyrði hafi átt við og hann vissi ekki eða vissi ekki eða mátti ekki vita um heimild til að leita greiðslustöðvunar eða nauðasamnings
afsakið í andstöðu við heimildir laga þessara til ráðstafana þarna er verið að
styrkja
og þessi greiðslustöðvunar félag sem tók fór í greiðslustöðvun eða félag sem er að leita nauðasamninga
að það er erfiðara fyrir skiptastjórann að fara fram á riftun ef aðstoðarmaður eða umsjónarmaður hafi samþykkt ráðstafanirnar Það það er þá áskilið það að samþykkið hafi bersýnilega verið gefið í andstöðu við heimildir laganna
Nú þá er kannski það er sem sagt nokkur atriði
og ég þið munið eftir því
ef að til dæmis ég væri að fara fram á greiðslu á minni skuld
og hún fengist ekki greitt að þá mundi ég fara með það í innheimtumál fyrir dómstóla Svo
Þá er ég komin í slæm mál því þarna er ég búin að fá greidda skuld eftir
frestdag því frestdagurinn mótast að minni beiðni Því að ný krafa kemur inn innan mánaðar frá því að mín sem sagt frá því upphaflega krafan var afturkölluð Þannig
að það það er sem sagt þetta að hundrað þrítugasta og níunda grein tekur til ráðstafana sem gerðar eru eftir frestdag Og af hverju eru svona strangari reglur Af hverju er verið að taka til ráðstafana eftir frestdag Nú af því að hérna eru vandamálin farin að aukast þrota
maðurinn er kominn í mun verri stöðu Og hérna eykst freistingin til þess að gera vel eða
greiða velviljuðum kröfuhöfum eða traustum vinum rétt fyrir gjaldþrotið eða
greiða þeim sem þú vilt áfram geta átt góð viðskipti við þegar að gjaldþrotaskiptin er lokið gjaldþrotaskiptum er lokið
Er lokið
Nú oftast líður ekki langur tími frá frestdegi þar til bú er tekið til gjaldþrotaskipta svo þessi þetta á nú kannski ekkert að vera mjög flókin athugun
níu Móar
gegn Lýsingu
segja að það eru svona líkurnar eru með því að um er að ræða riftanlega ráðstöfun ef að greiðsla fer fram eftir frestdag og það er þó sá sem riftunarkrafan beinist gegn
sem þarf að sýna fram á og hefur sönnunarbyrðina um að að þessi undantekningartilvik eigi við Og það í þessum dómi Pólstjörnunnar þá tókst það ekki þar var
afurðir Pólstjörnunnar og þau höfðu heimild til að taka fé upp í eldri skuldir Þetta er svona tryggingarréttur þeir gerðu samning við Pólstjörnuna um að ákveðinn svona partur af andvirði vörunnar
myndi greiðast til Sölusamtakanna Sem sagt andvirði var notað til að greiða eldri skuldir
Og síðan var óskað eftir
hérna gjaldþrotaskiptum á
Pólstjörnunni
og það í sjálfu sér
fyrst aðdragandinn að þeim
gjaldþrotaskiptum fyrst var leitað eftir greiðslustöðvunar og síðan gekk það upp í gjaldþrotaskipti
greiðslustöðvunartímabilið hófst að þá féll þá var Pólstjörnunni óheimilt að greiða gjaldfallnar skuldir sínar og þar með féll sjálfkrafa niður heimildin hjá Sölusamtökunum til að taka til sín hluta af söluandvirði vörusendinga frá Pólstjörnunni upp í eldri skuldir Og
það skipti engu máli hvort að það hefði verið gerður þarna samningur
raunverulega féll niður þessi tryggingar
Þá er dæmi um að heimilt að taka fé upp í eldri skuldir hafði fallið niður
Það er kannski áhugavert líka að þið getið sett það á
spássíuna í þessum dómi var
var hérna spurning um hvort að þá Sölusamtökin vildu halda því fram að í þessum samningi fælist
yfir þessum hluta af sölu
eignarréttarsamningur sambærilegt hundruðustu og níundu grein
krafa og hún sem sagt
Og þessum greiðslum rift
þessarar riftunarreglu og svo hinna hlutlægu riftunarreglnanna sem að taka til ráðstafana sem eiga sér stað samkvæmt skýru orðalagi þeirra á síðustu sex mánuðum fyrir frestdag
Og það eru ég tók hérna það er náttúrulega fleiri dómar en þessir eru mjög skýrir sem þarna eru í á glærunni Það er annars vegar nítján hundruð níutíu og níu á blaðsíðu sautján hundruð áttatíu og tvö
þar var í reynd bæði byggt á hundrað þrítugustu og fjórðu grein og hundrað þrítugustu og níundu grein Þetta
þetta er reyndar heitir Íslenska ríkið gegn
þrotabúi Skeiðarinnar en þetta þrotabú Skeiðarinnar hét áður Skútan í Hafnarfirði sem var svona veitingastaður
Það hafði sem
veitingastaður og það var gert fjárnám hjá sýslumanninum í Hafnarfirði hjá þeim í nóvember níutíu og sex
Og það kemur fyrirsvarsmaður félagsins og segir að það sé hætt starfsemi
maðurinn í Hafnarfirði sem síðan krefst gjaldþrotaskipta á búi félagsins gerir það í janúar níutíu og sjö
og það er þar er verið að lýsa kröfum um opinber gjöld og ýmislegt virðisaukaskattur og fleira
En síðan er þessi þessi krafa um gjaldþrotaskipti hún er afturkölluð í nóvember níutíu og sex
það gerist síðan að að
krafist aftur hjá þeim gjaldþrotaskipta
Það sem gerðist sem sagt á þess þessum viðkvæma tíma þarna frá því að að gjaldþrotaskipta krafan fyrri kemur fram í janúar níutíu og sjö til þess að gjaldþrotaskipti
voru úrskurðuð aftur í
mars níutíu og sjö Að þá er
félaginu eða þrotabúinu eða Skútunni sem sagt sem er núna þrotabú Skeiðarinnar
Þá barst þeim greiðsla upp á eina milljón
og tæplega ein milljón og sjö hundruð þúsund
og þarna er þessi peningur að mestu leyti notaður til að borga kröfu til sýslumannsins í Hafnarfirði upp í
lá fyrir í niðurstöðu sem sagt Hæstiréttur kemst að því það það er
Og það er reyndar svo er upplýst um hverjar voru
það er lýst sem sagt kröfum upp á fjórtán komma tvær milljónir tæpar
og þarna engar
engar eignir
og það er bara sem sagt fallist á það að greiðslan sem fór til
við þessa dóma sem fjallað er um í í fyrstu málsgrein hundrað þrítugustu og fjórðu greinar Þetta er sem sagt dómur sem fjallar um að skerða greiðslugetu þrotamanns verulega
Nú þá er spurningin sko það er sagt hér að að sýslumanninum hlyti að hafa verið ljóst að Skeiðin eða sem sagt Skútan var í fjárhagslegum
kröggum því hann hafði bæði látið gera árangurslaust fjárnám og sjálfur farið fram á gjaldþrotaskipti
Þannig að hann gæti
ekki borið fyrir sig að hafa ekki vitað
greiðsla með engu móti verið venjuleg eftir atvikum
Og svo segir bara Hæstiréttur og slengir því fram að samkvæmt framansögðu er fullnægt skilyrðum fyrstu málsgreinar hundrað þrítugustu og fjórðu greinar
Þannig að þarna var bara raunverulega fallist á riftun á grundvelli hundrað þrítugustu og fjórðu greinar jafnvel þótt að greiðslan hefði fari fram eftir frestdag
Það var síðan
í í síðan í
dóminum frá þrjú hundruð fjörutíu og þrjú tvö þúsund og fimm það er
þrotabú Móa gegn Lýsingu og við höfum áður komið að þrotabúi Móa svo sem af því að við skoðum það munið þið það nauðasamningurinn
nauðasamningurinn klikkaði hjá þeim
af því að sýslumaðurinn tollstjórinn í Reykjavík hafi lýst kröfu ef þið munið eftir þeim dómi þrjú hundruð og þrjú tvö þúsund og þrjú
tollstjórinn hafði lýst
forgang eða búskröfu sinni sem almennri kröfu og hafði þar með með bindandi hætti ráðstafað hagsmunum sínum
Hún var raunverulega ekki
sem sagt var í reynd samningskrafa oft og taka þátt í atkvæðagreiðslunni um nauðasamninginn
fór í gjaldþrotaskipti
og í þessum dómi hér
hefur verið að fjalla um viðskipti þrotabús Móa við Lýsingu en Lýsing hafði lánað félaginu mikið af tækjum og tólum til þess að reka þetta kjúklingabú
Og þarna er verið að gera upp þessar greiðslur annars vegar með sölu eða afhendingu eða reyndar
búning kaupsamnings eða Lýsing er að kaupa fasteign af Bæjarflöt í Reykjavík af Móum og þetta var
greitt niðurtöku skulda
og síðan var gefinn afsláttur af vanskilum
þessu var sem sagt dreift á grundvelli hundrað þrítugustu og fjórðu greinar og fallist á endurgreiðslukröfu að svo miklum leyti sem þarna var verið að yfirtaka skuldir
þegar farið er út í það að frestdagurinn við skiptin hafi verið nítjánda desember tvö þúsund og tvö
að frestdagurinn var nítjánda desember tvö þúsund og tvö
Þannig að þau sannarlega áttu sér stað fyrir frestdag
En síðan gerist það að hafna
stoppa öll viðskipti eftir að umsjóna sem sagt eftir að
aðstoðarmaður Móa á greiðslustöðvunar tímabili hann hann stöðvaði
upplýsti um það að viðskiptabanki félagsins hafi stöðvað öll viðskipti við Móa á þessum tíma þegar þeir voru í í greiðslustöðvun
og þess vegna hafi verið samið við það við stærstu viðskiptavinum félagsins að þeir myndu borga fyrir vörur sem að þeir keyptu sem sagt kjúklinga og og þessa framleiðsluvöru sem Móar bjuggu til
Það er þá breytt yfir í það að þeir sendu Móum bara viðskiptavíxla fyrir vörur sem þeir hérna keyptu af Móum
upp um þetta fyrr en eftir að félagið yrði tekið til gjaldþrotaskipta að Móar voru að nota þessa viðskiptavíxla Munið þið þetta eru víxlar sem að einhver annar en Mói Móar skulda þetta eru víxlar sem annar aðili skuldar
að nafnvirði tuttugu og tvær milljónir
Móar tóku þessa víxla fyrirsvarsmenn Móa og afhentu
hérna Lýsingu sem greiðslu upp í viðskiptaskuld við félagið
Og það er í sjálfu sér
Lýsingu hver fjárhags staða
félagsins var á þessum tíma
og þarna var ekkert verið að fylgja einhverjum greiðslu
hvorki verið að fylgja gjalddögum eða fjárhæðum fjármögnunarleigu samningsins það var bara verið að slumpa inn á þessa skuld
Þannig að Hæstiréttur segir Þetta var ótvírætt um að ræða greiðslu á vanskila skuld
Og og síðan heldur Hæstiréttur áfram og segir Til þess að greiðslurnar væru heimilar urðu aðstoðarmaður við greiðslustöðvun og umsjónarmaður með nauðasamningsumleitunum að samþykkja þær
aldrei nokkurn tímann Og það
var ósannað að aðstoðarmaður á greiðslustöðvunar tímabili hefði samþykkt þessi greiðslur
Þannig að þarna og Hæstiréttur heldur áfram og segir Hér er um að ræða sjálfstæðar og valkvæðar heimildir
Þannig að þarna var fallist á riftun og það reyndar er sératkvæði eins dómara en Hæstiréttur hér meiri hlutinn er að staðfesta við að halda áfram því sem komið var í í
þarna nítján hundruð níutíu og níu sjö sautján hundruð áttatíu og tvö Þrotabú Skeiðarinnar sem var áður Skútan í Hafnarfirði
Yfir ritað staðfesta það
Hér er um að ræða sjálfstæðar og valkvæðar heimildir Það er ekki Þarna segir Hæstiréttur beinlínis Þessar heimildir í hundrað þrítugustu og eða sem sagt hundrað þrítugustu og fjórðu eða eftir atvikum hundrað þrítugustu og sjöundu grein Þær eiga líka við eftir
Að vísu nú skulum við aðeins
umfjöllun við endurgreiðslureglurnar
Þið munið hvað stendur í hundrað fertugustu og annarri grein
endurgreiðsla auðgunar
um er að ræða endurgreiðslu eftir hundrað þrítugustu og níundu eða hundrað fertugustu og fyrstu þá er það almennar skaðabætur Svo getur þú líka krafist reyndar ef þú getur sýnt fram á grandsemi viðtakanda að þá er hugsanlegt líka varðandi hlutlægðarreglurnar að byggja á bótum
Það getur sem sagt skipt máli varðandi endurgreiðslukröfurnar hvort að skiptastjóri beitir hundrað þrítugustu og níundu eða hund eða þessum hlutlægu reglum Hann kann að gera það
Nú síðan eru bara
hérna undantekningar eins og ég bara taka upp það sem á glæruna þar sem stendur í í ákvæðinu
Forðast tjón grandleysi þess sem greiðslu naut
svo samþykki að þú varst aðstoðarmanns á greiðslustöðvunartíma eða umsjónarmanns með nauðasamnings
Síðan varðandi aðra málsgrein hundrað þrítugustu og níundu greinar
Verið að tína upp það sem stendur í ákvæðinu
Það þarf að hafa í huga þetta er sem sagt
riftanlegu ráðstafanir eru ekki tilgreindar en þetta ákvæði þarna er bara til að ítreka að það er ekki
talning í í hérna
Það er ekki tæmandi talning í ákvæðinu
En þarna þarf alltaf að vera þessi almennings almennu skilyrði riftunar um aukningu eigna eða aðra aukna möguleika lánardrottna til að fá fullnustu krafna sinna
Yrði
upp um glæru og fara aftur í þessar undantekningar
bara hafið í huga
grandleysi það er að segja
það þarf að skoða tengslin hér við
Þarna er grandleysi sem sagt grandleysið þarna
Þetta krefst aðeins nánari útskýringar
Grandleysi við beitingu á fyrstu málsgrein og annarri málsgrein hundrað þrítugustu og níundu greinar lýtur að því
Að sá sem fékk greiðslu hafi hvorki vitað né mátt vita að komið hafi fram beiðni um heimild til greiðslustöðvunar til að leita nauðasamnings eða krafa um gjaldþrotaskipti
Í máli hundrað og tólf
tvö þúsund og níu sem við skoðum varðandi hundrað fertugustu og fyrstu grein
Þar var þannig háttaði til þar að
móttakandi greiðslu sagði Ég vissi af fjárhagslegum vandræðum félagsins ég vissi bara ekki að það væri
komi fram þarna krafa
Þá segir Hæstiréttur af því að grandsemi skráin í hundrað fertugustu og fyrstu grein er almennari og þar er nóg að
sá sem þar þar er sem sagt
grandleysi eða sem sagt að sá sem tekur á móti riftanlegri ráðstöfun hafi mátt hvorki mátt né vita um ógjaldfærni þrotamanns
Sama grandleysisviðmiðið í hundrað þrítugustu og níundu grein og hundrað fertugustu og fyrstu grein
lýtur ekki að sömu UNK
Bara hafa það í huga það skýrist nánar á eftir þegar við förum yfir
Jæja mér var bent á að það hefði vantað upptöku um hugtakið nákomna í inn í námsefni um skuldaskilarétt
Svo nú ætla ég að fjalla hér þá vera með þessa inngangsglæru hér sem er þá um verkefnið eða þau atriði sem er fjallað um í riftunarreglunum og síðan ætla ég fjalla aðeins um hugtakið nákomna
En sem sagt kannski bara svo ég lýsi því hvað er til umfjöllunar þegar við erum að fjalla um riftunarreglur gjaldþrotaskiptalaga þá er sem sagt þes það sem heitir riftunarreglur eitt glærupakkinn þar er verið að fjalla um almenn atriði við riftun það er hugtakið nákomnir og frestdagur og siðan nokkur atriði um skiptastjóra og hvernig þeir starfa og síðan almenn atriðum riftunarkröfuna sjálfa
Og námsefnið þarna er eins og á glærunni ég svona leiðbeini ykkur hvar þið finnið þessar upplýsingar
Um nákomna er greinin eftir Benedikt Bogason sem ég er búinn að setja inn á Ugluna
Það er líka fjallað um nákomna í bókinni hans Viðars Más og svo handbókinni og auðvitað þeir dómar sem vísað er til í þessum heimildum og þeir vís dómar sem vísað er til í á glærunum
Síðan varðandi hugtakið frestdagur þá er hægt að styðjast við bókina hans Viðars Más handbókina og svo dóma
Nú þau atriði sem varðar hérna varðar skiptastjóra og framsetningu riftunarkröfunnar og hver kemur henni á framfæri það er handbókin
Svo náttúrulega handritið eftir sem sagt mig sem þið eru með til afnota og svo greinin mín um sem birtist í afmælisriti Stefáns Más og hún er líka inn á Uglunni
Nú síðan efnisreglur riftunar kaflans eða ref riftunarreglurnar sjálfar þær yrði glærupakka tvö og þar er hægt að styðjast við bókina hans Viðars Más
Sko grunnreglurnar varðandi riftun og grunn þessir fræðilegur grunnur hann hefur ekkert breyst
Það er alveg hægt að treysta því að það sé rétt og ekkert úrelt sem er í bókinni hjá Viðari Má
Það er líka fjallað um þetta í greininni minni að hluta til það er að segja endurgreiðslu partinn en síðan náttúrulega hafa bæst hefur bæst við mikill fjöldi dóma hafa bæst við dómar í einkum og sérílagi í dómasafni Hæstaréttar þar sem er fjallað um þessar riftunar reglur í í framkvæmd
Og það sem að við ég fjalla um í kafla tvö UNK þið skoðið þá dóma en í kafla tvö eða glærupakka tvö um riftunarreglurnar þá er sem sagt er svona nokkur almenn atriði sem ég fer yfir og síðan er fjallað um þýðingarmestu riftunarreglurnar alls ekkert vera að fjalla um þær allar
Það er alltaf beðið um riftun annars vegar og svo endurgreiðslu hins vegar og endurgreiðslureglurnar eru í hundrað fertugustu og annarri grein gjaldþrotaskiptalaga og þar er sem sagt það er að fjalla bæði um efnisregluna og endurgreiðslureglurnar
Ekki gleyma að huga að því að kynna ykkur vel það námsefni og þá dóma sem til staðar eru endurgreiðslureglurnar
Og síðan varðandi tímafrest og réttarfarsreglur
Eins og ég fjalla um í glærupakka tvö að þá er þar verið að fjalla um þann tíma sem skiptastjóri hefur
Hann er ekki ótakmarkaður hann hefur bara ákveðinn frest til þess að koma á framfæri riftunar rifturnar eða sem sagt kröfu um riftun og og höfða mál innan ákveðins tíma
En nú ætlum við fyrst að fjalla um hugtökin nákominn og það er sem sagt þið búið svo vel að því að það er grein eftir Benedikt Bogason sem fjallar um hugtakið nákomna í gjaldþrotaskiptarétti og ég vísa þá til þeirrar umfjöllunar sem þar kemur fram