DavidErikMollberg/kennsluromur huggingface dataset:
Kolbeins heitins til skipta milli hans skuldheimtumanna Þarna er ekki fallist á lækkun kröfunnar á grundvelli hundrað fertugusta og fimmtu greinar
Og ég hef áður farið yfir riftunarfrestinn eftir fyrstu málsgrein
ekki nákomnir
eins og ég sagði í fyrstu
í fyrri glærupakka UNK að
krefjast má riftunar á gjafagerningum ef gjöfin var afhent sex til tólf mánuðum fyrir frestdag nema leitt sé í ljós að þrotamaðurinn hafi þá verið gjaldfær og það þrátt fyrir afhendinguna og þetta er eina tilvikið þar sem lengdi riftunarfresturinn í hlutlægum riftunarreglunum þegar ekki er um nákvæmlega að ræða
Síðan er lengri hefðbundinn tuttugu og sex til tuttugu og fjögurra mánaða riftunarfrestur til þeirra sem eru nákomnir
En þá þarf líka að sýna fram á
að þrotamaðurinn nema að þrotamaðurinn hafi verið gjaldfær og það fyrir afhendinguna
Og það er riftunarþolans að sýna fram á það
Nú en
eins og ég segi sönnunarbyrði fyrir því að sem sagt hafi verið gjaldfær og allt slíkt Sko
það er bara að ég tek þennan dóm þrjú hundruð fimmtíu og fjögur tvö þúsund og tvö Þetta er Bólstaðarhlíð fjörutíu og fjögur í
í Reykjavík og hún er gerð að séreign aftur hérna
Og þessum kaupmála UNK
Það var nú reyndar þannig að Hæstiréttur bendir á það allir
í þessu máli UNK
En það er allavega þannig að hún segir að heldur því fram að hún hafi hérna
hún er að verjast riftunarkröfunni með því að segja að hún hafi lagt af hendi mikið fé til eiginmannsins
og það séu meira en helmingur andvirði íbúðarinnar sem að sem sagt
hún fékk helminginn átti helminginn fyrir fékk helminginn á kaupmálanum og þetta framlag hennar til atvinnurekstrar sé miklum mun meira heldur en það sem hún fékk til sýn með kaupmálanum
En þarna er Hæstiréttur segir að ekkert sé fjallað um þetta í í kaupmálanum Það var ekkert verið að fjalla um það í kaupmálanum að þessu hluti
og engin önnur gögn hefðu verið lögð fram um það að hún hefði greitt fyrir atvinnurekstur eiginmannsins
auk þess sem að
tilvísun til skattframtala hafi ekki neina þýðingu á þessum tíma þá gerði fólk þessi skattframtöl sjálf
Og þarna vantaði helling af skuldum hvort eð er inn í skattframtöl þannig að þau voru af engu
að hún gat ekki hefði ekki sýnt fram á að Gunnar sem sagt eiginmaðurinn hefði verið gjaldfær þegar að
viðskipti áttu sér stað
En sagt bara að með
hvenær og þetta á við um allar riftunarreglurnar
að þá er verið að tala um sama skilyrði og almennt þegar það þarf að óska eftir gjaldþrotaskiptum á einstaklingi eða félagi Það er að maður
er ekki gjaldfær Þetta er sama og varðandi skilyrði við gjaldþrotaskiptum
og getur ekki staðið í skili við lánardrottna þegar kröfur fallla í gjalddaga og þetta er ekki UNK ástand
UNK framlengingu á fresti til áréttingu á því sem ég er búinn að segja ehér ítrekað að það er sem sagt sex mánuðir er almenni riftunarfresturinn sex til tólf mánuðir nema hann sé gjaldfær og þrátt fyrir afhendinguna og svo lengri og hefðbundin sex til tuttugu og fjóra mánuði ef um nákomna er ræða
Og að lokum þriðja málsgrein hundrað þrítugustu og fyrstu greinar
Þarna er verið að fjalla um
riftun á sem sagt venjulegum tækifærisgjöfunum og það er ekkert hægt að krefjast riftunar á venjulegum tækifærisgjöfum það sem sagt ef þetta eru bara
hefðbundnar venjulegar gjafir það er að segja ef þær eru ekki ekki kostnaðarsamar svaraði til aðstöðu þrotamanns
það þurfi að skoða bara hvaða þrotamann um teflir
Þannig að þarf bara að skoða hvern og einn þrotamann fyrir sig og rekstur
En þarna er ekki hugsunin að rifta bara venjulegum ráðstöfunum eða venjulegu því sú gerir venjulega í bara lífi þínu það verður að vera eðlilegt hlutfall milli gjafa og fjárhagsstöðu
og andvirði hennar rann til eiginkonu
þrotamanns og því var haldið fram að þetta hefði verið tækifærisgjöf en það var ekki á það fallist í þessu máli Það var bara sagt heyrðu miðað við fjárhag þrotamanns þá er það ekki eðlileg ráðstöfun að gefa eiginkonu sinni andvirði bifreiðar
Þannig að þarna var ekki fallist á riftun
Þá ætla ég að halda áfram
og hundrað og fertugastu og fimmtu grein gjaldþrotaskiptalaga
Það er þannig að eins og ég sagði áðan og hef fjallað um í sem sagt fyrri upptökum að þá er kröfugerð í riftunarmálum háttað með þeim hætti
að það er gerð krafa um riftun á tiltekinni ráðstöfun og í öðru lagi krafist greiðslu úr hendi stefnda þar sem riftunar þola En eins og við sáum þarna í þrotabúi i j k fimm hundruð tuttugu og sjö tvö þúsund og sextán
Þá geta þar var krafist sum sé skila á grundvelli hundrað fertugastu og fjórðu greinar
En þá var ekki hægt að krefjast jafnframt ótilgreindra skaðabóta vegna hinnar riftanlegu ráðstöfunar
En það er hugsanlegt að í stað þess að krefjast endurgreiðslu að menn geti eins og var í þessum dómi fimm hundruð tuttugu og sjö tvö þúsund og sextán krafist skila
já ég segi hérna meginreglan um endurgreiðslu er sú að greiða beri þrotabúi fé ef rift er Frá þessu er undantekningarregla í hundrað fertugastu og fjórðu grein samanber síðar og nú ætlum við að fjalla um þá reglu
þeir eru enn til enda verður það gert án óhæfilegrar rýrnurnar verðmæta
Jafna skal greiðslur eftir því sem með þarf með peningagreiðslu
Það getur verið mjög hentugt fyrir hvorn um sig ég meina menn bara að taka þessa ákvörðun sjálfir Ef að þrotabúið sjálft krefst skila þá myndi það gera það að sjálfsögðu bara í riftunarkröfunni eða stefnunni
en ef að riftunarþolinn myndi frekar sjá sér hag í því að skila greiðslu heldur en að halda henni þá myndi hann gera þá kröfu í greinargerð
Það er sem sagt eins og þarna kemur fram það er skylda
samkvæmt orðalaginu er skylt að verða við þessu
Ef annar hvor aðilina krefst þess og þetta geta oft verið verulegir hagsmunir einkum fyrir riftunarþola og þarna er sem sagt dæmi þessi dómur sjö hundruð og tuttugu tvö þúsund og tólf
afhendingu hlutafjár Meðal annars til greiðslu skuldar
riftunarkrafan er því reynt
í sjálfu sér þarna er krafist riftunar
og hann segir stefnandi eða þrotabúið að tjónið hafi verið jafnmikið og aðilar töldu verðmæti eignarinnar sem voru notað til greiðslu skuldarinnar er að fjórir milljarðar þrjú hundruð fjörutíu og fimm hundruð milljónir
tvö hundruð sjötíu og þrjú þúsund sex hundrað fimmtíu og sex krónur
Þannig að þetta er sem sagt riftunarkrafan menn voru að þarna að nota nota verðmætið tæpum fimm milljörðum króna til afhendingar upp í skuld
var í reynd
fallist á þetta voru sem sagt
fallist á það var fallist á riftun og síðan er fjallað þarna um endurgreiðslukröfur og sem sagt þrotabúið er þarna í þeirri stöðu að það vill bara fá greitt aftur í peningum vill ekki fá þessi hlutabréf aftur
vondri trú við viðskiptin
En riftunarþolinn var ekki bara með það í varnir heldur vildi hann líka fá að fullnægja skyldu sinni
með því að neyta heimildar hundrað fertugastu og fjórðu greinar og skila þeim verðmætum sem hann tók við
rýrnurnar verðmæta Þannig að þarna er fallist á skil þessara bréfa Hæstiréttur segir í forsendum niðurstöðu sinnar
að er að rýrnun hafi hún orðið á sóknaraðili kost á að fá jafnaða eftir niðurlagi hundrað fertugastu og fjórðu greinar en um það atriði verður ekki dæmt í þessu máli
Þannig að þarna eru raunverulega verulegir hagsmunir fyrir riftunarþolann sem í þessu tilviki heitir Landsbanki Íslands að að fá að skila þarna verðbréfum sem að sem að afhent voru við riftanlegri ráðstöfun
En það eru svo sem margir dómar
þetta er sem sagt í hundrað og fertugustu og fjórðu grein er bara almennt heimilt að að skila og það eru sem sagt dæmi menn geta hugsanlega fengið það má hugsa sér hagsmuni riftunarþola til dæmis að skuld þrotamanns hafi verið greidd á síðustu metrunum fyrir gjaldþrot með einhverjum varningi sem kröfuhafi hefur enga möguleika á að nýta í starfsemi sinni
hugsanlega liggur bara þessi varningur í geymslu í upprunalegum umbúðum og óskemmdur og hérna er náttúrulega hagur riftunarþola að geta bara skilað þessum vörum í stað þess að greiða riftunarkröfuna að fullu með dráttarvöxtum
og enda er þá litið á að þegar greiðslunni er skilað aftur að þá sé réttarstaða milli þrotabúsins og riftunarþola bara eins og engin greiðsla hafi farið fram
Og hins vegar getur þrotabúið orðið fyrir verulegu óhagræði ef greiðslunni sé skilað aftur sem dæmi
dæmi sem ég var að taka að að þrotabúið fái kannski staðgreiðslu með peningum hugsanlega fullann vörubíl af lausafé sem skiptastjórinn þarf síðan að koma í verð annað hvort þá upp eða sem sagt uppboði
En svo akkúrat öfugt þá getur maður hugsað sér að það sé einmitt hagur þrotabúsins að fá afhenta greiðsluna Segjum að það hafi verið greidd skuld
með hlutabréfi og við afhendinguna hafi verið miðað við lægra gengi en skráð gengi á hlutabréfamarkaði á riftunardegi eða þá að skuld sé greidd með skuldabréfi sem er með góða vexti vel tryggt og og líka sem skiptir verulegu máli er ef riftunarþoli illa staddur fjárhagslega stefnir
er hans búi jafnvel hætt hætt við að verði tekið til gjaldþrotaskipta
Þannig að það er svona með eða á móti en það er ráðlagt þetta skilyrði
að jafnar greiðslur eftir því sem þarf með peningagreiðslum og það er svona
Og við skoðum þennan gamla dóm Nesco nítján hundruð níutíu og tvö
blaðsíðu þrjú hundruð áttatíu og sex og ég tek það fram að þetta eru dómar falla í tíð eldri gjaldþrotaskiptalaga Þessi dómur sem ég er að fjalla um núna en að þessu leyti samsvarandi regla var í eldri gjaldþrotaskipta lögum ekkert breytt
skilyrði milli eldri og svo núverandi gjaldþrotaskiptalaga
En en það var bara allt ósannað um verðmæti bréfanna
það bara var raunverulega hérna ósannað hvernig
Nú svo er það
Bílasala Guðfinns
það er nítján hundruð níutíu og sex á blaðsíðu átta hundruð níutíu og tvö
En þarna var þetta er aðeins sem sagt þetta er einn af mínum svona uppáhalds dómum
hann sýnir svo skýrt hvernig þetta geta verið góðir hagsmunir En þetta snýst sem sagt um aðaleiganda gjaldþrota fyrirtækis
Fyrirtækið skuldaði honum
síðan voru það
synirnir og og mig minnir bróðir þetta voru skyldmenni
sona minna og bróður
Þetta er eiginlega greiðsla í bókhaldi með bókhaldsfærslu
og bæði með greiðslum úr færslu af hluta af laununum
Og síðan notaði þessa innistæðu til að borga
kröfur á skyldmenni sín
Og þetta eftir gjaldþrotaskiptin þá kemst skiptastjóri að þessu og segir heyrðu hérna er krafa
þrotabúsins
og þarna er búið að greiða með óvenjulegum greiðsueyri
Það var hægt að rifta þessum greiðslum þetta var greiðsla á skuld
sem sagt með því að taka kröfur félagsins á hendur
fallist á riftun
En þá segir eigandinn
það er að segja inneignin mín sem ég var að láta greiða upp með að fá framseldar þessar kröfur skyldmennin
ég ætla að skila þessari inneign ég ætla að skila kröfunni til baka
þú kæri skiptastjóri getur bara tekið þessar kröfur aftur í bókhaldið og innheimt hjá þeim
Enginn endurgreiðslukrafa hér
kröfu á félagið
eftir þessi skil og félagið átti þá aftur kröfu á þessa fjóra skyld þessi fjögur skyldmenni aðaleigandans
Þannig að í sjálfu sér skoðaði bara síðan það sem er um þetta hjá honum Viðari
Þetta eru sem sagt menn geta
farið fram á skil
á lausafjármunum á verðmætum sem menn hafa fengið Það verður ekki gert ef það er ekki gert án óhæfilegrar rýrnuna verðmæta eins og var í Nesco En ef það er einhvern veginn munur á milli þá er hægt að jafna greiðslur eftir því sem þarf með peningagreiðslum þá hvors um sig
Nú svo er það regla hundrað fertugastu og fimmtu greinar gjaldþrotaskiptalaga
og ég er með þennan þarna í á glærunni það stendur að að það sem sagt ef sérstaklega stendur á má lækka eða fella niður kröfu á þann sem hafði hag af ráðstöfun eða fullnustugerð
Það er sem sagt möguleiki það hefur ekki mikið reynt á þetta ákvæði
En það eru þó þarna tveir dómar sem ég er með á glærunni Það er sem sagt möguleiki að fá lækkaða endurgreiðslukröfu ef að það er ósanngjarnt og önnur atvik leiða til þess sama
Það er samt þröngt
þetta er þröng undantekning og það er dómafordæmin Þetta eru gömul dómafordæmi Aftur ítreka ég að þessi dómur nítján hundruð og níutíu hann hefur algjörlega hann féll í tíð eldri gjaldþrotalaga en að þessu leyti eru sambærileg skilyrði fyrir lækkun og var í tíð eldri gjaldþrotaskiptalaga
En það er erfitt að koma fram lækkun á þessum grundvelli og það er líka niðurstaða í norrænum dómum eða sem sagt norræn til dæmis dönsku gjaldþrotaskiptalögin hafa að geyma svipaða heimild og henni hefur ekki mikið verið beitt
Það er kannski ástæða ef við rekjum þessa tvo dóma
og það er þá fyrst dómur nítján hundruð og níutíu
á blaðsíðu fjögur hundruð og níu
Og þetta er sem sagt um ráðstöfun á á fasteign í Vesturbænum þetta er fasteign í á Grenimel sem er þarna að ráðstafað með kaupmála
Nú er þannig að að hvert var hver væri að ráðstafa hverjum það var verið að ráðstafa Grenimel fjórtán til eiginkonunnar frá eiginmanninum
Og það var þannig að skráning kaupmálans fór fram þrettánda desember nítján hundruð áttatíu og fimm
Það líðu sum sé þrjú ár og fjórir mánuðir frá því að kaupmálinn var gerður þar til hann loksins að skrásettur
Og við vitum það að þegar við erum að skoða riftanlegar ráðstafanir þá skoðum við skráningu samanber hundraðasta og fertugustu grein gjaldþrotaskiptalaga miðum við þegar að kaupmáli er skráður
Þarna var vegna þess að ef að nú skulum við næsta skref í þessum dómi til þess að skilja hann
það var þannig að bú eiginmannsins var síðan tekið til gjaldþrotaskipta
það var orðið riftanlegt vegna þess að það var svo skammt liðið frá því hann var skrásettur og þar til bú eiginmannsins var tekið til gjaldþrotaskipta
en það var alveg og það lá fyrir að þetta átti að gerast miklu fyrr
Og eins og ég sagði að það var þetta fór eiginlega fram í ágúst nítján hundruð áttatíu og tvö
en ástæðan fyrir því að kaupmálanum var ekki að það var ekki hægt að skrásetja hann það var að því að hann þessi eiginmaður hafði gat ekki skráð hann fyrr en hann fékk lögskilnað frá fyrri konunni sinni en hún þjáðist af krabbameini og því hafi þetta dregist
Og í þessu máli sem sagt sem var þá höfðað gegn þessari
sem sagt nýja makanum nýju konunni
að þá var í reynd fallist á
þegar litið er til þessa sem sagt það er verið að lýsa þessum aðdraganda að að hérna
þessum hérna
þessum kaupmála
þá segir hér
ljóst er að endurgreiðsla kaupverðs yrði miklum erfiðleikum bundin fyrir áfrýjanda
Það er að segja nýju eiginkona og þar sem gjöf eiginmannsins á íbúðinni fór fram í raun í ágúst nítján hundruð áttatíu og tvö
er rétt með vísan til þá núgildandi hundrað fertugastu og fimmtu greinar gjaldþrotaskiptalaga
þá gildandi sextugustu og fimmtu greinar
að lækka endurgreiðslukröfuna um sex hundruð þúsund krónur og samkvæmt því var hún dæmd til að greiða eina milljón eitthundrað sjötíu og fimm þúsund
Það væri ósanngjarnt og önnur atvik leiða til þess sama
En en í sjálfu sér það var ekki það maður hefði haldið að það væri kjörstaða að beita þessu líka í endurgreiðslukröfunni
í dóminum nítján hundruð níutíu og fjögur á blaðsíðu sex hundruð og sex
þarna var aftur gerð kaupmáli þar sem fasteignagerð að séreign eiginkonu
þetta voru hérna þetta voru eldri hjón
hún er áttatíu og eins árs þegar að
hérna þessi málaferli fóru fram
Og hún sem sagt en það var ekki það var reyndar
í þessu tilviki þá höfðu þau veðsett eignina til hagsbóta fyrir tengdason og rekstur UNK þetta eru skuldir sem voru henni viðkomandi þessari konu sem var orðin ekkja
þegar málið fór fyrir Hæstarétt
en þarna þarna er í reynd þá sem sagt
var ekki fallist á
og það segir bara í dómi Hæstaréttar
og ekki hjá því komist að staðfesta
með kaupmálanum og það var fallist á skil
Þannig að við erum þarna með einn dóm þar sem fallist var á lækkun
og með hliðsjón til þess að þetta væri ósanngjarnt og með hliðsjón af aðdraganda kaupmálans En síðan erum við með dóm þar sem ekki var fallist á
riftun
afsakið ekki fallist á lækkun á grundvelli hundrað fertugastu og fimmtu greinar en og fallist á skil og riftun
hætti að kenna í fjarkennslu
með kennslu um kröfur í þrotabú byrja
við vorum búin að fara hér yfir fyrstu
glæruna þar sem er fjallað um innköllun og aðra glæruna þar sem er fjallað um kröfulýsingarfrestinn og meðferð kröfulýsinga við vorum byrjuð að fjalla um hundruðustu og níundu og hundruðustu og tíundu grein vorum komin hér þar sem fjallað er um það hvernig í hvaða röð sem sagt
við erum að fjalla um búskröfur kröfur eftir hundruðustu og tíundu grein gjaldþrotaskiptalaga Má ég sjá
við vorum komin hingað í þessa glæru hér
Við vorum búin að fjalla um það að í hundruðustu og tíundu grein er fjallað um þær kröfur
sem falla á búið eftir upphaf skipta Þær eru kallaðar búskröfur og það er innbyrðis vægi þeirra það er að segja það er innbyggð goggunarröð fyrst er greitt eftir fyrsta
Síðan er í kafla fimm þrjú þrír fjórir á glærunni vera að fjalla um það að í þriðja tölulið eru kröfur sem hafa orðið til á hendur þrotabúinu eftir uppkvaðningu skipta Í þessari dómasúpu í þessum sex dómum sem þar eru undir er einn dómur sem raunverulega fellur undir
annan tölulið Ég set hann þar vísvitandi til að minna ykkur á að það skiptir máli að því að þetta er innbyrðis goggunarröð þá skiptir máli hvar krafa hvar kröfu er skipað
þegar metið er hundraðasta og tíunda grein í þessu tilviki þá ef við tökum bara þann dóm strax að það er sem sagt dómur sextíu og tvö
tvö þúsund og fjórtán og hann varðar kröfu
Fjármálaeftirlitsins um eftirlitsgjald með fjármálastofnunum Þetta varðar raunverulega slit á gamla MP banka sem heitir
núna þegar að þarna er komið við sögu EA fjárfestingafélag og þarna var sem sagt deila um það hvar ætti að skipa þessu eftirlitsgjaldi en Hæstiréttur kemst að þeirri niðurstöðu að opinber gjöld sem lögð eru á þrotabú vegna starfsemi þess eftir upphaf gjaldþrotaskipta teljist
það skiptir gríðarlegu máli og hér þarf bara að skoða efnisréttinn eru þetta skiptakostnaður er þetta gjöld sem
verða kostnað af skiptunum og hér segir Hæstiréttur að eftirlitsgjaldið sé það
eða er þetta kröfur sem verða til á hendur þrotabúinu með samningum skiptastjóra eða vegna tjóns sem búið bakar öðrum og þarna sem sagt þessi gjöld eru hvorki vegna samninga skiptastjóra né tjóns sem búið bakar öðrum En það átti til dæmis við um um launakostnaðinn þarna í tvö hundruð þrjátíu og sjö
tvö þúsund og átta og svo líka til dæmis lögmannskostnaðinn í sex hundruð tvö þúsund og ellefu það er að segja Gengislánamáli Elviru og Sigurðar gegn Frjálsa
set líka dóm númer nítján tvö þúsund og þrettán þarna inn þarna er bara til að
minna ykkur á tengslin milli hundruðustu og tíundu greinar og hundruðustu og átjándu greinar í þessum dómi nítján tvö þúsund og þrettán það var einfaldlega þannig að þar var móðurfélag sem var gjaldþrota sem síðar óskaði eftir gjaldþrotaskiptum á dótturfélagi Skiptastjóri dótturfélagsins taldi að að dótturfélagið ætti kröfu á hendur móðurfélaginu
og taldi meðal annars að móðurfélagið hefði valdið dótturfélaginu tjóni og vildi koma að bótakröfu í skipti móðurfélagsins en kröfulýsingarfrestur var löngu liðinn Þetta var
við þriðja tölulið hundruðustu og tíundu greinar gjaldþrotaskiptalaga og vildi koma henni að á grundvelli fimmta töluliðar er hundruðustu og átjándu greinar Á það var ekki fallist einfaldlega vegna þess að það var ekki talin hafa stofnað til bótakröfu Nú
þá hérna þarf að skoða hvenær krafa stofnast og það er um það fjallaði þessi dómur sjö hundruð þrjátíu og fimm tvö þúsund og sextán þetta er raunverulega
endurreikningur á gengisláni Spurningin var hvort þetta væri skaðabótakrafa eða endurkrafa og Hæstiréttur hafi komist að því að um endurkröfu væri að ræða Þessi endurkrafa hafði þá stofnast áður en bankinn sem var þarna í slitum fór í þau sem sagt var tekinn til slita
Þar með hafði
var þetta ekki skaðabótakrafa sem hafði stofnast eftir upphaf skipta heldur raunverulega bótakrafa eða endurkrafa vegna endurútreiknings sem hafði orðið til fyrir
úrskurð um slit þannig að
áður en UNK
raunverulega fyrir þann tíma að úrskurðardagur var og þar með var ekki fallist á búskröfu í því máli
Nú síðan er fjórðai töluliðurinn það fjallar um kröfur sem verða til eftir frestdag sem eru samþykktar af aðstoðarmanni við greiðslustöðvun eða umsjónarmanni með nauðasamningum Það eru ákveðin skilyrði Þau hafa þurfa að hafa verið samþykkt og ekki nóg með það þær þurfa að uppfylla efnisskilyrðin sem
eru til staðar í nítjándu til tuttugustu og fyrstu greinar Þær þurfa að hafa með öðrum orðum að vera heimilar eftir þessum ákvæðum Og
það hefur verið fjallað um það og við erum ekki að endurtaka þá umfjöllun sem var hjá Benedikt um nítjándu til tuttugustu og fyrstu grein hér vísum við bara beint í hana
En það eru þarna við tökum fyrst þessa tvo dóma sem eru kenndir við þrotabú Dröfn Drafnar og þrotabú Brynjólfs Í báðum
skiptunum var um að ræða bókhaldskostnað í þrotabúi Drafnar þá var það aðstoðarmaður í greiðslustöðvun sem hafði raunverulega sagt í bréfi að það væri ekki mikil miklar forsendur fyrir áframhaldandi rekstri þessarar fasteignaþjónustu
sem um tefldi og síðan óskaði hann eftir bókhaldsaðstoð Þessi bókhaldsaðstoð var veitt en
hinu þrotabúi Brynjólfs þá var það þannig að aftur þar var veitt samþykki fyrir bókhaldsþjónustu en þarna var spurning
hafði bókhaldsþjónustan átt rétt á sér og þar kom fram að ef að bókhaldið hefði verið réttilega fært og lagfært þá hefði hugsanlega verið möguleiki á endurgreiðslubeiðni frá verðjöfnunarsjóði sjávarútvegsins Þar var þessi bókhaldsþjónusta sannarlega hafa verið til hagsbóta fyrir kröfuhafana
og því var samþykkt að ógreidd bókhaldsþjónustukostnaður færi þarna undir sem fjórði töluliður hundruðustu og tíundu greinar Síðan er það þarna til samanburðar þessi dómur frá nítján hundruð níutíu og fjögur
á blaðsíðu tvö þúsund þrjú hundruð fimmtíu og sex Þarna
verksamning þetta var verktakafyrirtæki sem var tekið til gjaldþrotaskipta
og þetta er krafa sem verður til á greiðslustöðvunartímabili Lánveitingin var veitt til þess að halda áfram með verk Og hver veitti lánið Það var Sjóvá almennar tryggingar Af hverju veittu Sjóvá almennar tryggingar lánið Jú þeir höfðu keypt eða verktakinn hafði keypt hjá Sjóvá almennum svona verktryggingu
sem tryggði þá greiðslu bóta ef verktakinn félli
frá verkinu af einhverjum nánar tilgreindum ástæðum Nú
þar með var niðurstaðan sú að að þarna var ekki alveg óyggjandi að lánveitingin hafi verið til þess fallin að styrkja hag kröfuhafa við gjaldþrot er til þess kæmi Í reynd var þarna það má eiginlega líta þannig á það og maður sér að Hæstiréttur er að velta fyrir sér þarna er
Sjóvá almennar tryggingar þeir hefðu alltaf þurft að veita lánið það hefði verið almenn
það er undirliggjandi í þessum dómi Og
það var svo mikill vafi sem lék á að lagaskilyrði fjórða töluliðar hundruðustu og tíundu greinar eða samsvarandi já eða sem sagt að þessi ákvæði væru uppfyllt og það var ekki talið rétt að veita þennan
forkaupsrétt
Aðeins áður en að við ljúkum yfirferðinni yfir hundruðustu og tíundu grein Ég vek athygli ykkar á samspili fyrstu málsgreinar hundruðustu og tíundu greinar og þriðju málsgreinar hundruðustu og elleftu greinar þar sem fjallað er um veðkröfur UNK
þannig að í hundruðustu og elleftu grein er fjallað um veðkröfur og þar er sérstaklega tekið á búskröfum og það má ekki á íslensku þýðir það sem þarna kemur fram það þýðir raunverulega það að það má ekki greiða aðrar búskröfur af andvirði veðsettra eigna
en þær kröfur sem raunverulega stafa af umönnun eða vörslu hinna veðsettu eigna Það á
ekki að nota andvirði veðsettra eigna til að greiða kostnað af öðrum eignum eða af skiptum
á raunverulega bara að verja það á
og að að honum verði varið til greiðslu annarra krafna en þeirra sem tengjast beinlínis hinu veðsetta verðmæti Að sama skapi er búið að kveða á um það að að tekjur af hinu veðsetta gangi að sjálfsögðu bara til
ég vísa hér almennt til umfjöllunar
um veð og gildi veðsetningar í veðrétti eða sem sagt eignarrétti
Það er þannig að að
það er sem sagt ekkert nýtt hér ég meina við skoðum hvort að veðréttur haldi gildi sínu eftir reglum sem gilda um stofnun veðréttar og veðsetningar
Hins vegar vil ég aðeins svona það er eitthvað sem við göngum út frá að þið þekkið En til viðbótar þá verðið þið að hafa í huga tengsl krafna og reglna þessa kafla um stöðu krafna við gjaldþrotaskipti og reglna tuttugasta kafla gjaldþrotaskiptalaga um riftun eða sem sagt
ráðstafana þrotamanns Og það eru tvær
riftunarreglnanna sem fjalla um riftun veðréttar það er hundrað þrítugasta og sjöunda grein það má rifta ef veitt er veð til tryggingar eldri skuldar það er að segja þetta er ekki samtímis lán og veðsetning þá má rifta veðsetningunni það er hundrað þrítugasta og sjöunda grein og síðan hundrað þrítugasta og áttunda grein að veð ef þetta eru
aðfararveð sem sagt fjarnám kyrrsetning löggeymsla að þá fellur