DatarrX/myanmar-Wikipedia huggingface dataset:
ဒသရထမင်းကြီး နတ်ရွာစံသောအခါ နောင်တော်ရာမမင်းသားက ညီတော်များ အား နှစ်သိမ့်သည့်စကားများကို ဂါထာ ၁၂ ပိုဒ်ဖြင့် ဖော်ပြ ထားပေရာ၊ ထိုဂါထာ ၁၂ ပိုဒ်အနက် တစ်ပိုဒ်မှာ သက္ကတ ရာမာယန လင်္ကာကြီးတွင် ပါဝင်သည်ကို တွေ့ရပေသည်။
သို့သော် ဂါထာ ၁၂ ပိုဒ်အနက် တစ်ပိုဒ်သာလျှင် တူညီသည် ကို ထောက်သော် ရာမမင်းသားမိန့်ဆိုသော ပါဠိဇာတကလာ ဂါထာများသည် ရာမာယနလင်္ကာကြီးကို မှီးသည်မဟုတ်ဘဲ၊ သက္ကတ ဇာတ်နှင့် နိပါတ်ဇာတ်နှစ်ခုလုံးထက် ပိုစောသော ရှေးဟောင်း ရာမ နှုတ်ပုံပြင် တစ်ရပ်ရပ်ကို မှီးသည်ဟူ၍သာ ဆိုနိုင်ဖွယ်ရှိပေသည်။
ရာမာယနလာ မာတြာမှာ ပါဠိဂါထာများ တိုးတက်လာပြီးသည့်နောက်မှ ပေါ်ပေါက်လာဟန် ရှိသည်ဟူ၍ ပညာရှင်အချို့က ဆိုလေသည်။
ရာမာယနသည် အာရှအရှေ့တောင်ပိုင်း နိုင်ငံများတွင် လူသိများသော ဇာတ်လမ်း ဖြစ်ပေသည်။
ရာသီဆိုသည်မှာ (တနင်္ဂနွေဂြိုဟ်)၏ သွားလမ်းအတိုင်း တစ်ပတ်ပြည့်အောင် လှည့်ပတ်သွားလာသော အချိန်ကာလကို အပိုင်းအစု ခွဲခြားသတ်မှတ်ထားသော အချိန်ပိုင်း ဖြစ်သည်။
တွင် မတ်လ၊ ဧပြီလနှင့် မေလတို့သည် နွေကူး ရာသီလများဖြစ်၍ ဇွန်၊ ဇူလိုင်နှင့် ဩဂုတ်လများသည် နွေလများ ဖြစ်ကြသည်။
ရှိ ရာသီဥတုများမှာ မြောက်ကမ္ဘာလုံးခြမ်းရှိ ရာသီဥတုများနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်လေသည်။
ရာဟုအသုရိန်၏ ကိုယ်ကား အရပ်အားဖြင့် ယူဇနာ လေးထောင့်ရှစ်ရာ ရှိ၏။
ရာဟုလာထေရ်သည် လက်ထက် ထင်ရှားသော ထေရ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
သည် ဘုရားမဖြစ်မီ ဘဝက မင်းသမီးနှင့် ထိမ်းမြားလက်ထပ်ရာမှ ဖွားမြင်သော သားတော် ဖြစ်သည်။
ဘုရားအလောင်းတော်အဖို့ လကို ဖမ်းသကဲ့သို့ သံယောဇဉ် အနှောင်အဖွဲ့နှင့် တူသည်ဖြစ်၍ ရာဟုလာအမည် တွင်သည်။
မဟာသက္ကရာဇ် ၁ဝ၄ ခုနှစ် တပေါင်းလတွင် မြတ်စွာ ဘုရားသည် သို့ ကြွတော်မူပြီးနောက် ရာဟုလာ ၏မယ်တော် ယသောဓရာမိဖုရားသည် သားတော်ရာဟုလာအား ဖခမည်းတော် ဘုရားထံတွင် ဖွားတော်မူစဉ်က ပေါ်ပေါက်ခဲ့ သော ရွှေအိုးကြီးများကို အမွေတောင်းရန် စေလွှတ်သည်။
ရာဟုလာသည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ရောက်သောအခါ မြတ်စွာဘုရားက လောကီအမွေထက် မြတ်သော လောကုတ္တရာ အမွေကို ပေးရန် ကို ခေါ်၍ ဆံရိတ်စေ သည်။
ထိုနောက် အား ပေးစေလျက်၊ ကို ဩဝါဒဆရာပြုစေကာ သာသနာ့ဘောင်သို့ သွတ်သွင်းတော်မူသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် ရာဟုလာအား မြဲ စေရန် ဖြင့် ဆုံးမတော်မူသည်။
ရှင်ရာဟုလာကိုယ်တော်မှာ ၊ ရှစ်ဆယ်သောလက္ခဏာတော်ငယ်တို့နှင့် ပြည့်စုံသဖြင့် လူအများက တဏှာပေမဖြင့် ချစ်ခင်ကြသော ကြောင့် မြတ်စွာဘုရားက ကို ဟောတော်မူသည်။
ရှင်ရာဟုလာသည် အသက် ၁၈ နှစ်ရှိသောအခါ ဉာဏ် ရင့်ပြီဖြစ်သဖြင့် မြတ်စွာဘုရားက ကို ဟောတော်မူရာ တရားတော်၏ အဆုံး၌ အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ရောက်သည်။
ရှင်ရာဟုလာသည် သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရာတွင် အလွန် ခိုင်မြဲလွန်ကဲသောကြောင့် သိက္ခာကာမာနံဖြင့် ချီမြှောက်တော်မူခြင်း ခံရလေသည်။
ယင်းဝတ္ထုတွင် ရှေးစပိန်နိုင်ငံ အလေ့အထများ၊ မြေပိုင်ရှင် ရဟန်းများ၏ ဆိုးရွားပုံ၊ အကျဉ်းထောင်များတွင် နှိပ်စက်ပုံ၊ ဆင်းရဲသားများအပေါ်တွင် အစိုးရ ညဉ်းဆဲပုံ၊ မိန်းမသားများ ခိုကိုးရာမဲ့ဖြစ်ပုံ၊ ဖိလစ်ပိုင်အမျိုးသမီးတို့ မိဘသဘောတူသူကို ယူလေ့ရှိပုံ စသည်တို့ ပါဝင်သည်။
ရီဇားသည် အမှုစစ်စဉ်ကပင် သေဒဏ်ထက် လျော့၍ အပြစ်ပေးရန် အကြောင်းမမြင်ကြောင်း သိသည်နှင့် ''ကျွနု်ပ်၏ နောက်ဆုံးနှုတ်ဆက်ခြင်း''အမည်နှင့် ကဗျာတစ်ပုဒ်စပ်ခဲ့သည်။
ရီဇား ကွယ်လွန်ပြီးနောက် နှစ်နှစ်အကြာတွင် သည် စပိန်တို့၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့လေသည်။
ရီးဂမြို့သည် ၏ မြို့တော်ဖြစ်၍ ဝမှ အတွင်းဘက်ရှစ်မိုင်ခန့် အကွာ ရီးဂပင်လယ်ကွေ့ တွင် တည်ရှိသည်။
ရီးဂမြို့တွင် ကျောင်းအပြင် လက်မှုပညာသင် ကျောင်းနှင့် အနုပညာသင်ကျောင်းများလည်း ရှိသည်။
ရီးဂမြို့ သည် အတွက် သင်္ဘောဆိပ်မြို့ကြီးလည်း ဖြစ် သဖြင့် ရုရှနိုင်ငံထွက် ၊ ၊ ၊ ဓာတု ဗေဒပစ္စည်း၊ စက်ကိရိယာနှင့်တို့ကို တင်ပို့သည်။
တောင်အမေရိကတိုက်တွင် မှ လွဲလျှင် လူဦးရေအများဆုံးမြို့ ဖြစ်သည်။
footnote_f = အခြားသော ဥရောပသမဂ္ဂ အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံများနှင့် မျှဝေ၍ ဒိုမိန်းကို သုံးစွဲသည်။
ရူမေး နီးယားနိုင်ငံ၏ နယ်နိမိတ်မှာ အနောက်ဘက်တွင် နှင့် ၊ အရှေ့မြောက်ဘက် နှင့် အရှေ့ဘက်တွင် နှင့်၊ တောင်ဘက်တွင် တို့နှင့် ဆက်စပ်လျက် ရှိသည်။
ဒန်းညုမြစ်သည် ရေကြောင်းသွားလာရေးအတွက် အဓိက လမ်းခရီး ဖြစ်သည်။
ရိုမေးနီးယားနိုင်ငံတွင် သည် မီးရထားလမ်းနှင့် မော်တော်ကား လမ်းဆုံမြို့ ဖြစ်သည့်အပြင် လေကြောင်းခရီး ဗဟိုဌာနလည်း ဖြစ်၏။
ရိုမေးနီးယားနိုင်ငံ၏ ဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံဥပဒေကို ၁၉၉၁ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၈ ရက်နေ့တွင် ပြည်လုံးကျွတ် ဆန္ဒခံယူပွဲမှ အတည်ပြု ခဲ့သည်။
သည် ရူမေးနီးယားနိုင်ငံ ၏ မြို့တော်ဖြစ်၍ လူဦးရေ ၁၃၇၂ဝဝဝ ယောက် (၁၉၆၄) ရှိသည်။
ထိုအချက်ကို အခြေပြု၍ ''လူမှု ပဋိညာဉ်''ခေါ် စာအုပ်ကို ပြုစုရေးသားလေသည်။
သူထွင်ခဲ့သော ''လွတ်လပ်ရေး၊ သာတူညီမျှရေးနှင့် ချစ်ကြည်ရေး''ဟူသည့် စာအုပ်ကို မြဒေါင်းညိုက မြန်မာဘာသာပြန်ခဲ့ဘူးသည်။
ပညာရေးနှင့် စပ်လျဉ်း၍လည်း မိမိ၏ အယူအဆများကို ''အိမီး''ခေါ်စာအုပ်၌ ဖော်ပြထားလေသည်။
ရုဇဗဲ့သည် အမေရိကန်နိုင်ငံတွင် အလွန်ဆိုးရွားသော စီးပွားရေးညံ့ဖျင်းမှု ကပ်ဆိုက်ရောက်နေချိန်၌လည်းကောင်း၊ ကြီး ဖြစ်ပွားနေချိန်၌လည်းကောင်း နိုင်ငံကို ခေါင်းဆောင်ခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။
ဖရန်ကလင် ရုဇဗဲ့သည် ၁၈၈၂ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၃ဝ ရက်နေ့တွင် ၊ ဟိုက်ပတ်၌ ဖွားမြင်၍၊ မိဘများ ဖြစ်သော ဆာရာနှင့် ဂျိမ်းရုဇဗဲ့တို့၏ တစ်ဦးတည်းသောသား ဖြစ်၏။
နယူးယောက်မြို့၌ ရှေ့နေလိုက်နေစဉ် ဆီးနိတ်လွှတ်တော်သို့ တက်ရန် ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီ၏ တိုက်တွန်းချက်အရ ၁၉၁ဝ ပြည့်နှစ်တွင် အရွေးခံရာ အနိုင်ရရှိလေသည်။
ရုဇဗဲ့ သမ္မတဖြစ်လာသည့်အချိန်တွင် အမေရိကန်နိုင်ငံသည် နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။
ထိုကြောင့် သမ္မတရုဇဗဲ့သည် ''နယူးဒီး''ဟု အမည်တွင်သည့် စီမံကိန်းဖြင့် ဘဏ်တိုက်များ အခြေခိုင်မြဲ တည်တံ့ရေး၊ အလုပ်လက်မဲ့များကို ထောက်ပံ့ရေး၊ ပုဂ္ဂလိကပိုင် ပစ္စည်းကို ကာကွယ်ရေးအပြင် စက်မှုလက်မှုလုပ်ငန်း၊ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်း၊ အိမ်ရာဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းနှင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းတို့တွင် အစိုးရနှင့် ဖက်စပ်ဆောင်ရွက် ခြင်းအားဖြင့် စီမံကိန်းပြု၊ ကြိုးကိုင်ထားသည့် စီးပွားရေးစံနစ်ကို စီစဉ်ခဲ့လေသည်။
လူထုသည် သမ္မတရုဇဗဲ့၏ စီမံကိန်းကို နှစ်သက်ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် ၁၉၃၆ ခုနှစ်တွင် သမ္မတအဖြစ် ဒုတိယအကြိမ် ရွေးကောက် တင်မြှောက်ကြလေသည်။
ဗြိတိသျှဝန်ကြီးချုပ် နှင့်လည်းကောင်း၊ ရုရှခေါင်းဆောင် နှင့်လည်းကောင်း စစ်ပရိယာယ်နှင့် စပ်လျဉ်း၍ အကြိမ်ကြိမ် တွေ့ဆုံဆွေးနွေးခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် သမ္မတရုဇဗဲ့၊ ဗြိတိသျှဝန်ကြီးချုပ်ချာချီနှင့် ရုရှခေါင်းဆောင်ကြီး စတာလင်တို့ကို ''ကြီးသုံးကြီး''ဟူ၍ ခေါ်တွင်လျက်ရှိသည်။
ဒုတိယသမ္မတ က ထိုနေ့ ၌ပင် သမ္မတရာထူးကို ဆက်ခံသည်။
သမ္မတရုဇဗဲ့၏ ''လွတ်လပ်မှုလေးချက်''သည်လည်းကောင်း၊ ဗြိတိသျှဝန်ကြီးချုပ်နှင့် ပူးတွဲ ကျေညာခဲ့သော ''အတ္တလန္တိတ်ချာတာ''သည်လည်းကောင်း လွတ်လပ်သော နိုင်ငံတို့၏ ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်များ ဖြစ်ကြပေသည်။
ရူးဗင်သည် ပန်းချီလက်ရာကို ဥရောပမြောက်ပိုင်း ထိပ်တန်းပန်းချီ လက်ရာနှင့် ပေါင်းစပ်ပြီးလျှင် ဆေးရောင်ခြယ်ခြင်း၊ ပုံဖော်ခြင်း တို့၌ မိမိဉာဏ်ကွန့်၍ ရေးဆွဲခဲ့သည်။
ပုံတူကားရေးဆွဲရာ၌ နာမည်ကျော်သော ပန်းချီဆရာ မှာ ရူးဗင်၏တပည့်ဖြစ်သည်။
ရူးဗင်သည် နန်းတော်နံရံတွင် တန်ဆာဆင်ရန် ပန်းချီကားချပ်ကြီးများ၊ တွင် တန်ဆာဆင်ရန် ပန်းချီကားချပ်ကြီးများကို ရေးဆွဲရန် အထူးပင် ဝါသနာထုံသည်။
ရူးဗင်ကို ၁၅၇၇ ခုနှစ် ဇွန်လ ၂၉ ရက်နေ့တွင် အနောက်ပိုင်း ဆီးဂျင်းမြို့၌ ဖွားမြင်သည်။
ရူးဗင်သည် မြို့စားကြီးအတွက် ပန်းချီကားပေါင်း များစွာ ရေးဆွဲခဲ့ရသည့်အပြင် ၊နှင့် များ၌ အီတလီရီနေဆွန်းခေတ်မှ ပန်းချီကျော်တို့၏ လက်ရာများ ကို လေ့လာခဲ့ရလေသည်။
နောက်တစ်နှစ်တွင် စပိန်နိုင်ငံနှင့် အင်္ဂလန် နိုင်ငံတို့ စစ်ပြေငြိမ်းရေးစာချုပ်ကို ချုပ်ဆိုရန် ပထမချားဘုရင်ထံသို့ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် စေလွှတ်ခြင်းခံရ လေသည်။
ဂျာမနီနိုင်ငံ အနောက်မြောက်ပိုင်းတွင် ရိုင်းမြစ်၏ လက် တက်ဖြစ်သော ရူးဝါးမြစ်စီးဆင်းရာ မြစ်ဝှမ်းဒေသတစ်ပိုင်းကို ရူးဝါးနယ်ဟု ခေါ်သည်။
မတိုင်မီက ဂျာမနီ နိုင်ငံတွင် အလွန်ကြီးကျယ်သော ကရပ်လက်နက်အလုပ်ရုံ များမှာ ထိုဒေသ၌ တည်ရှိလေသည်။
ရူးသွပ်ခြင်း ဆိုသည်မှာ ဦးနှောက်က အမှုဆောင်ရွက်ရာ တွင် အစီအစဉ်မရှိခြင်းကို ဆိုလိုသည်။
စိတ်ညိုးငယ်သောအခါတွင် သူ၏အကြံအစည်၊ စကားပြောခြင်းနှင့် စိတ်ညိုးငယ်တတ်သည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထိုနှစ်မျိုးသည် တစ်လှည့်စီ ဖြစ်တတ်၍ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထိုလက္ခဏာနှစ်မျိုး ရောစပ်ပြီးလျှင် လှုပ်ရှား သည့်စိတ်သည် ညိုးငယ်ခြင်း ဖြစ်နေတတ်သည်။
ရေကရားပင် (Pitcher plant) သည် မြန်မာနိုင်ငံအပါအဝင် အာရှတိုက်အပူပိုင်းဒေသများအပြင် ဖိလစ်ပိုင်ကျွန်းစု၊ ဩစတြေးလီးယားတိုက် မြောက်ပိုင်းနှင့် မက်ဒါဂက်စကားကျွန်းတို့တွင် ပေါက်သည်။
ပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်းရှိသော နိုင်ငံတွင် သင်္ဘောာဆိပ် ကောင်းများ ရှိဖို့ လိုအပ်သည်။
ယင်းကို (ပါဏဗေဒ‎) အလိုအရ ဂယ်လီနျူလာကလိုရိုပတ် ဟူ၍ခေါ်သည်။
ရေကြက်သည် မြန်မာနိုင်ငံအလယ်ပိုင်း၊ တောင်ပိုင်းနှင့် များရှိ သင့်တော်သောထုံးအိုင်များတွင် မိုးဥတုအတွင်း၌ သားပေါက်လေ့ရှိသည်။
ရေကြက်ဒုံသည် ၊ ၊ တောင်၏ မြောက်ဘက်ရှိ ဒေသများ၊ အာရေဗျ၊ ဆဟာရ သဲကန္တာရ၏ မြောက်ဘက်ရှိ အာဖရိကတိုက်၊ အာရှတိုက်နှင့် ဥရောပတိုက်တို့၏ အာတိတ်ဒေသများတွင် နေထိုင်သောငှက်မျိုး ဖြစ်သည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၁) File:Eurasian Coot (Fulica atra) parents with five chicks.ogvAdults and chicks in New Zealand
ရေကြက်မသည် အောက်ပါ ငှက်တစ်မျိုးကို ရည်ညွှန်းသည်။
အား သယ်ဆောင်ထားသော ဆန်ဒီဂိုဆိပ်ကမ်းမှ လမ်းပြ ဗော်ယာ]] ပင်လယ် တိမ်များ၊ ရေလက်ကြားများ၊ မြစ်များ၊ အိုင်ကြီးများ စသည်တို့တွင် သွားလာနေကြသော လှေသင်္ဘော များအား ကျောက်ဆောင်များ၊ သောင်များနှင့် သင်္ဘောပျက်များ အစရှိသော ဘေးအန္တရာယ်ရှိသည့် နေရာများမှ ကင်းဝေးစွာ သွားလာနိုင်ကြစေရန် ပြုလုပ်ထားသော ရေကြောင်းအမှတ် အသားများကို ဗော်ယာဟုခေါ်သည်။
ထိုနောက် လမ်းပြအိမ်မြောင်ကို ၁၃ ရာစုနှစ်အတွင်း၌ တီထွင်အသုံးပြုလာနိုင်ကြလေသည်။
အရှေ့တောင်ဘက်မှ ရေခဲ ရေတံခွန်]] သန့်စင်သည့် စစ်စစ်သည် သာမန်သာရှိလျှင် စင်တီဂရိတ် သုညဒီဂရီ၊ သို့မဟုတ် ဖာရင်ဟိုက် ၃၂ ဒီဂရီသို့ ရောက်သောအခါတွင် ရေခဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းသွားသည်။
ပါသည့်ရေ ဖြစ်လျှင် ထိုအပူချိန်၌ မခဲသေးဘဲ စင်တီဂရိတ်နှစ်ဒီဂရီမျှ အောက်သို့လျော့ကျသွားမှ ခဲသည်။
အကယ်၍ ရေကို ခွက်တစ်ခုထဲ၌ ထည့်၍ အပေါ်မှ လောင်းထားသောခွက်ကို ငြိမ်သက်စွာထားလျှင် ဖာရင်ဟိုက် ၁ဝ ဒီဂရီသို့ ရောက်သွားသည့်တိုင်အောင် ရေမခဲဘဲနေသည်ကို တွေ့ရ၏။
ရေခဲခြင်းမှာ ရေသည် အဖြစ်မှ များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ၍ ထိုပုံဆောင်ခဲကလေးများ သိပ်သည်းစွာ စုစည်းပေါင်းစပ်ကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ရေကို စက်ကိရိယာတို့ဖြင့် ခဲစေရာတွင် ရေသန့်သန့်ကို ထောင့်မှန်စတုဂံ ခွက်များတွင် ထည့်ပေးရသည်။
ထိုနောက် ဆားရည်အတွင်းသို့ ရည်များကို ပိုက်များဖြင့် သွင်းပေးရသည်။
အမ်မိုနီယာရည်သည် လွန်စွာအေးသဖြင့် ဆားရည်မှ အပူများကို စုပ်ယူပြီးလျှင် အမ်မိုနီယာရည်ကို ဆူစေကာ အမ်မိုနီယာကို အဖြစ်နှင့် ပျံသွားစေသည်။
ယောက်အငူ အနီးတွင် တွေ့ရသော ရေခဲတောင်]] ယောက်အငူရှိ ရေခဲတောင်များကို အထက်စီးမှ တွေ့ရစဉ် ]] ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာကြီးများ၏ ရေမျက်နှာပြင်ထက်တွင် တောင်ငယ်ကလေး တစ်လုံးပမာ ပေနှစ်ရာ သုံးရာနီးနီး မြင့်ပြီး လျှင် နေရောင်ဟပ်သောအခါ တပြောင်ပြောင် တလက်လက် အရောင်အမျိုးမျိုး ထွက်လေ့ရှိသော ရေခဲတုံးကြီးများသည် အမြင်အားဖြင့် ကြည့်ရှု၍ ကောင်းသလောက် လူတို့အား ဒုက္ခ ပေးတတ်သဖြင့် ပင်လယ်သွားသင်္ဘောကြီးများသည် အထူး သဖြင့် သတိပြုကြရလေသည်။
မြောက်ပိုင်း၊ ကက်ရှမီးယားဒေသ၊ ကာရာကိုရမ်ရှိ ဘော်လ်တိုရိုရေခဲမြစ်ကို အပေါ်စီးမှ တွေ့ရစဉ်။
အချို့နေရာများတွင် ရေခဲမြစ်၏ တိုက်စားခြင်းကို ခံရသဖြင့် ''ပ''သဏ္ဌာန် ချိုင့် ဝှမ်းကြီးများ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့နိုင်ပေ သည်။
ရေစကြိုမြို့သည် ၏ အထက် ၂၆ မိုင်အကွာတွင်ရှိ၍ ပခုက္ကူမြို့နှင့် မော်တော်ကား လမ်းဖြင့်လည်း ဆက်သွယ်ထားသည်။
ပန်းချီဆေးရေးအတတ်တွင် နည်းစံနစ်အမျိုးမျိုးရှိရာ ရေ ဆေးဖြင့် ရေးဆွဲသည့်နည်းလည်း တစ်ခုအပါအဝင် ဖြစ်၏။
ပင်လယ်ရေပြင်ပေါ်၌ ဖြစ်စေ၊ အင်းအိုင်ရေပြင်ပေါ်၌ ဖြစ်စေ လေဆင်နှာမောင်း ဖြစ်ပေါ်သည့်အခါ ရေပြင်ပေါ်မှ တိမ်တိုက်ထိအောင် အထက်သို့ ထိုးတက်နေသော နှာမောင်း သဏ္ဌာန် ရေလုံးကို ရေဆင်နှာမောင်းဟု ခေါ်သည်။
ရေညှိပင်တွင် အဖိုဆဲနှင့် အမဆဲဟူ၍ ဆဲနှစ်မျိုးရှိရာ ယင်းနှစ်မျိုး တွေ့ဆုံကြသောအခါ လိင်ဖြင့် မျိုးပွားခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
မျိုးမှုန်အမြောက်အမြားသည် အနီးအဝေးသို့ ပြန့်ကြဲသွားကြလေသည်။
ရေညှိပင်အစစ်မျိုးစိတ်ပေါင်း ၅ဝဝဝ ခန့်ရှိကြောင်းသိရ၍ ယင်းတို့သည် ကမ္ဘာအနှံ့အပြား၌ ပေါက်ရောက်လျက် ရှိကြပေသည်။
ရေတာရှည်မြို့သည် ၊ ၏ ရုံးစိုက်မြို့ဖြစ်၍ ၏ မြောက်ဘက်တွင် မန္တလေးသွား မီးရထားလမ်းပေါ်၌ တည်ရှိသည်။
ရေတာရှည်မြို့သည် တောင်ငူမြို့နှင့် ကားလမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၁) ဒဂုန်ဦးလှဘေ။
ကဲ့သို့သော ရေနေအပင်များ၏ အရွက်သည် ပြားချပ်၍ ဝန်းလျားလျား ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည်။
ထိုအမျိုးထဲတွင် အယ်လဂျေ ပင်၊ ဘဲစာပင်များ ပါဝင်၏။
ရေနံ (သို့) ရေနံဆီ (ခေါ်) ရေနံစိမ်း (: petroleum or crude oil) ဆိုသည်မှာ ဝါကျင့်ကျင့် မည်းနှောက်နှောက်အရောင် အဖြစ် သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်တတ်သော တို့ အဓိကပါရှိလျက် အရောအနှော ဖြစ်သည်။
မြန်မာစကား၌ ရေနံကို ''မြေဆီမှ ရွှေရည်''ဟု တင်စားခေါ်ဝေါ်ကြသည်လည်း ရှိသည်။
ရေနံ သို့မဟုတ် ရေနံစိမ်းကို မြေကြီးအတွင်းမှ ရရှိ၏။
ယခုအခါတွင် ပစ္စည်းများကို ထုပ်ပေးလေ့ရှိကြသော ဖယောင်းစက္ကူများရှိ သည် ရေနံစိမ်းမှ ရရှိသောပစ္စည်း တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။
ထိုမျှမကသေး များ၊ ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ပစ္စည်းများ၊ များနှင့် ပုံနှိပ်များသည်လည်း ရေနံစိမ်းမှ ရရှိသော ပစ္စည်းများ ဖြစ်ပေသည်။
ရေနံစိမ်း၏ ဒြပ်သားအများစုမှာ နှင့် ဟူသော ဒြပ်စင်နှစ်မျိုးတည်းဖြင့်သာ ဖွဲ့စည့်သည့် ဒြပ်ပေါင်းများ ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ရရှိသောပစ္စည်းများမှ ပါရဖင်ဖယောင်းကို ရရှိလေသည်ဟု Mother Industrial Co.,LTD မှ မန်နေးဂျင်း‌ဒါရိုက်တာဦးအောင်သူမှ 16-3-2026 မြန်မာနိုင်ငံစံတော််််််ချိန် ၁၁ နာရီ မိနစ် ၃၀ အချိန်က ပြောကြားခဲ့ပါသည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် ရေနံချောင်းနှင့် ချောက်မြို့များရှိရာ ဒေသတစ်ဝိုက်၌ ရေနံစိမ်းများကို တူးယူရရှိသည်။
သို့သော် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်းက မြေလှန်စံနစ်အရ ထိုပိုက်လိုင်းကြီး ပျက်စီးခဲ့သဖြင့် ယခုအခါ ချောက်နှင့် ရေနံ ချောင်း ရေနံမြေများမှ ရေနံစိမ်းများကို ပြည်တွင်းရေကြောင်း သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအဖွဲ့ပိုင် ရေနံတင် တွန်းသင်္ဘောများဖြင့် သန်လျင်မြို့ရှိ ရေနံချက်စက်ရုံများသို့ သယ်ယူပို့ဆောင်ပေး လေသည်။
ရေနံချောင်းမင်းကြီးသည် ရေနံတွင်းရိုးတွင်းစား၊ ရွှေတိုက်စာရင်းဝင် ရေနံချောင်းမြို့နေ ဦးအင်း၊ မယ်အိတို့၏သား ဖြစ်သည်။
အရှေ့တောင်ဘက်ဓာလွယ်ခုတ်ဧရာဝတီမြစ်ကမ်းဘေးတွင်တည်ရှိသည်။
အရှေ့ဘက်ကမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိ၍ အထက် ၂၉ မိုင်ခန့် ကွာဝေးသည်။
မြို့နယ်၏ ထုတ်ပြန်ချက်အရ ၂၀၂၀ ပြည့်နှစ်၊ စက်တင်ဘာလတွင် မြို့ပြနေလူဦးရေမှာ (၄၉၉၃၈)ဦးထိ ရှိလာခဲ့ပြီး အတွင်း စတုတ္ထမြောက်အကြီးဆုံးမြို့ ဖြစ်လာသည်။
ရေနံချောင်းမြို့နယ်သည် ရာဇဝင်ကျောက်စာသမိုင်းအရမဇ္ဈိမဒေသပါဋလိပုတ်မင်းနှင့် မြန်မာနိုင်ငံ သရေခေတ္တရာပြည် ဒွတ္တဘောင်မင်းလက်ထက်က ရေနံချောင်းမြို့ကို ဆိပ်သာကွန်းထောက်မြို့ဟု ခေါ်တွင်ခဲ့ပြီး ပုဂံပြည် အနော်ရထာမင်း လက်ထက်တွင် ရေနံ့သာမြို့ဟု ခေါ်တွင်ခဲ့သည်။
ရေနံချောင်းမြို့ကို ရပ်ကွက် (၁၄) ရပ်ကွက်ဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသည်။
ရေနံချောင်းမြို့ပေါ်တွင် အ‌ခြေခံပညာအထက်တန်းကျောင်း (၅) ကျောင်းရှိသည်။
ရေနံချောင်းမြို့သည် မြန်မာနိုင်ငံ၌ ရေနံ အများဆုံးထွက်သော မြို့ဖြစ်၍ ရေနံလုပ်ငန်းများ ရှိသောကြောင့် စည်းကားခဲ့သောမြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။
ရေနံလုပ်ငန်းကို ကာလရှည်ကြာစွာ အမှူးပြုသော နိုင်ငံခြားအရင်းရှင် ကုမ္ပဏီကြီးများက လက်ဝါးကြီးအုပ်ကာ လုပ်ကိုင်လာခဲ့ရာ ၁၉၅၄ ခုနှစ်တွင် ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံအစိုးရနှင့် ဘီအိုစီကုမ္ပဏီတို့ ဖက်စပ်လုပ်ငန်းကြီးတစ်ရပ်အဖြစ် လုပ်ကိုင်လာခဲ့သည်။
ရေနံများကို ယခင်က ရေနံချောင်းမှ ရန်ကုန်တစ်ဖက်ကမ်းရှိ သို့ ဓာတ်ဆီချက်လုပ်ရန် ပိုက်လုံးကြီးများ ဖြင့် ပို့ပေးခဲ့လေသည်။
ရေနံချောင်းမြို့ပေါ်တွင် ထင်ရှားသော ဘုရားစေတီများမှာ စနေနံဘုရား၊ ရွှေဘုံသာစေတီ၊ ရတနာမဉ္ဇူစေတီတော်၊ ဇေယျမှန်ကူမဟာ‌ဗောဓိ‌စေတီတော်(လေးထပ်ကြီးဘုရား) နှင့် (ပင်းဘုရား)တို့ ဖြစ်လေသည်။
လျှပ်စစ်ဓာတ်မီး ထွန်းညှိခြင်း၊ ကြေးနန်းဆက်သွယ်ခြင်းစသည့် လုပ်ငန်းတို့အတွက် လျှပ်စစ်ဓာတ်ကို ကြီးများမှရကြောင်းကို သိကြပေလိမ့်မည်။
ထိုစက်တို့တွင် လုပ်အားကို ရေအားမှရကြသည်။
တာဗိုင်ရဟတ်စက်တွင် ရေရဟက်စက်၊ ရေနွေးငွေ့ရဟက်စက်၊ ဟူ၍ သုံးမျိုးရှိသည်။
ရေနွေးငွေ့ တာဗိုင်ရဟတ်စက်မျိုးကို ရေအားမရနိုင်သော အရပ်များ၌ ဓာတ်အားပေးစက်ရုံများအတွက် အသုံးပြုကြသည်။
ရေနွေးငွေ့တာဗိုင်ရဟတ်စက်ကို မီးသင်္ဘော၌အသုံးပြုသောအခါတွင် မလည်နိုင်သောကြောင့် ရဟတ်နှင့် ပန်ကာစက် တို့ကြားတွင် အရှိန်လျှော့မောင်းများကိုတပ်ဆင်ထားရလေသည်။
စက်ရုံသည် လျှပ်စစ်ဓာတ်ကို အသုံးပြုသည့် အရပ် ဒေသနှင့် နီးကပ်စွာရှိရသည်။
အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် ၏ အစွမ်းအားသည် ယပ်ကြီးများဖြင့် လေ ကို မနည်းမများရအောင် မှန်မှန်သွင်းပေးနိုင်မှုအပေါ်တွင် တည် သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ရေနွေးငွေ့တွင်ပါရှိသည့် ငွေ့ပျံအောင်းပူသည် အခန်းတွင်း၌ ဖြတ်သန်းလျက်စီးနေသော ရေသို့ကူးစက်သွားသဖြင့်၊ အကယ်၍ ထိုရေမှအပူကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်မပစ်ဘဲထားလျှင် ထိုရေသည် လည်း ဆူလာပေမည်။
အော်လတာနေတာများကို ဖြင့် အအေးခံရန် အစီအစဉ်မှာ၊ မကြာသေးမီကမှ အောင်မြင်ခဲ့သော တိုးတက်မှု တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
ဝဿန်ရုပ်ရှင်ပွဲတော်ကို ၂၀၁၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ (၁၅) ရက်မှ (၁၈) ရက်နေ့အထိ ရှိ အဓိပတိခန်းမ၊ သံလွင်ခန်းမနှင့် ချင်းတွင်းခန်းမတို့တွင် ကျင်းပခဲ့သည်။
Love in the air 6'57" Director : LIN LIN KYAW HTET အမဲဖျက်တဲ့နေ့ Butcher Day 4' Director : KAUNG SU မြန်မာပြည်မှလိပ်ပြာ Myanmar Buttterfly 15' Director : Hnin Ei Hlaing ငါ့သားကော (သို့) မေတ္တာဂုဏ် Where Is My Son 14'25" Director : Thet Nay Htun မသန်ရာမှစွမ်းလာသူ ခြင်း/ရွဲပညာရှင် ဦးအုန်းမြင့် The Honourable Jew Artist Oo Ohn Myint 24'59" Director: Wai Lu (wathan) Uninterruptedness 4' Director : Min Htin Ko Ko Gyi Liar 6'28 Director : Lin Lin Htet Kyaw ဝိရောဓိ Contra 6'39" Director : Pa Pa Sun Kyaw ရုပ်ရှင်သည်ကြီး Mr. Movie Hawker 16' Director : Phone Thaik ဟစ်(ဖ်) ဟော့(ဖ်) ဂီတမျှော်လင့်ချက် HIP-HOP Hopeful 9'10" Director : Moe Myat May Zarchi ဆေးရောင်စုံများကြားက စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက် Dreaming In Colour 7'36" Director : Eh Mwee, Khin Khin Hsu လျှို့ ဝှက်ချက် Secret 5'25" Director :Wai Yi Lin Le Phyu အချစ်နှင့်ငွေ Love and Money 8'52" Director : Nay Thwe Best Documentary Film Award - လူလေး Sweetie Pie 7' Director : Sai Kong kham New Vision Award - Uninterruptedness 4' Director : Min Htin Ko Ko Gyi Best Short Film Award - လျှို့ ဝှက်ချက် Secret 5'25" Director :Wai Yi Lin Le Phyu မြန်မာနိုင်ငံရုပ်ရှင်အစည်းအရုံးဥက္ကဋ္ဌ ၊ ဇာတ်ညွှန်းနှင့်ဒါရိုက်တာ ၊ အလင်းတန်းဂျာနယ် နှင့် နိုင်ငံတကာမှ ပညာရှင် သုံးဦး။
ပါဝါဟူသော ဝေါဟာရ၏အဓိပ္ပာယ်ကို မစဉ်းစားမီ ကျွန်ုပ်တို့သည် 'အလုပ်'ဆိုသည်မှာ မည်သည်ကိုခေါ်၍၊ ''ဆိုသည်မှာ မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို ရှေးဦးစွာ နားလည်ဖို့လိုပေမည်။
ထိုမှ တစ်ဆင့် ရေနွေးငွေ့စက်အတွင်း၌ မီးပူရှိန်ကြောင့် ဖြစ်ထွန်းလာ သော ရေနွေးငွေ့၏ တွန်းကန် အားကို ပါဝါအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ခရီးသွားယာဉ်များနှင့် လုပ်ငန်းစက်ရုံ ကြီးများရှိ စက်များကို လည်စေနိုင်ခဲ့ကြပေသည်။
လျှပ်စစ်ဓာတ်၏ ပါဝါကို ယေဘုယျအားဖြင့် 'ဝပ်'ဖြင့် တိုင်းတာ၍၊ 'ဝပ်'တစ်ထောင်ကို 'ကီလိုဝပ်'ဟု ခေါ်ရ သည်။
လေရဟတ်စက်များသည် လောကသဘာဝ၏ အင်အားကို လူတို့အသုံးချရာတွင် စရိတ်အကျဉ်းဆုံးစက်များဖြစ်လေသည်။
ရေပူစမ်းနှင့် သည် သဘောတွင် တူလေသည်။
ရေပူစမ်းတွင် မြေမျက်နှာပြင်သို့ တက်လာသော ကတော့ ပုံသဏ္ဌာန် ''မီးတောက်ထိပ်ဝ''မျိုး ရှိတတ်သည်။
ထို''အစုအပုံများ''၏ လှပသော အရောင် များမှလည်း ထိုအပင်ငယ်ကလေးများ ရှိနေကြခြင်းကြောင့် ဖြစ် လေသည်။
သို့သော် ဝိုင်အိုမင်းပြည်နယ်၊ ယဲလိုးစတုန်း အမျိုးသား ဥယျာဉ်အတွင်း၌ရှိသော ရေပူစမ်းများသည် ကျန်ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ရေပူစမ်းများထက်ပင် အရေအတွက်အားဖြင့် များပြားသေး သည်။
သို့သော် ရေအောက်သို့ ၁ဝ ပေခန့် ဆင်းမိပါမှ ''ရေသည် လေးပါတကား''ဟု ငြီးတွားရမည်မှာ သေချာသည်။
ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တွေ့ရှိသောအချက်မှာ ''အရည် တို့ကို ယေဘုယျအားဖြင့် ကျုံ့သွားအောင် ချုံ့ယူ၍ မရနိုင်၊ ထို့အပြင် အလုံပိတ်ထားသော ခွက်ထဲ၌ ထည့်ထားသော အရည်တစ်ခုကို တစ်နေရာရာမှ ဖိနှိပ်လိုက်ပါက ထိုဖိအားသည် အရည်အတွင်းရှိ ကျန်နေရာအားလုံးသို့ အညီအမျှ ပျံ့နှံ့သွား သည်''ဟူသောအချက် ဖြစ်လေသည်။
ရေဖြူမြို့အနီး နဘူးလယ်ရွာတွင် တဆူ ရှိသည်။
ပါဏဗေဒအလိုအားဖြင့် ဟစ်ပိုကမ်းပတ် အန်တိုကိုရမ်ခေါ် ရေမြင်းကို တစ်ခါတစ်ရံ ရေ နဂါးဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။
ကင်းဝန်မင်းကြီးသည် မြန်မာ သက္ကရာဇ် ၁၂၃၆ ခုနှစ်တွင် ပြင်သစ်နိုင်ငံသို့ သံတော်အရာရှိ ကြီးအဖြစ် သွားရောက်စဉ်အခါ ပါရစ်မြို့ရှိ ဗူးလွန်ဥယျာဉ်သို့ အလှည့်အပတ် အကြည့်အရှု သွားရောက်သည့်အကြောင်း ပြင်သစ်နိုင်ငံသွား နေ့စဉ်မှတ်တမ်းစာတမ်းတွင် ဖော်ပြရာ၌- ''.၎င်းဥယျာဉ်အတွင်း တိုက်ကြီးတစ်ခုနှင့် လှောင်၍ မွေးထားသည့် ငါးအမျိုးမျိုးများကို တွေ့မြင်ရသည်မှာ အရှည် တစ်ညိုခန့် တစ်ထွာခန့် နဂါးရုပ်ငယ်ကဲ့သို့ ကျောက်ကုန်းလယ် တွင် ဆူးတောင်ကို လှုပ်လျက်၊ ဥက္ခောင်းကို အထက် အမြီးကို အောက်ထား၍ ရေထဲတွင် မတ်ရပ်သွားသည့် ရေမြင်းခေါ်သည့် ငါး၊ .ဆိုခဲ့သည့် ရေတိရစ္ဆာန်မျိုးများတွင် ရေမြင်းခေါ်သည့် တိရစ္ဆာန်ကို ငါတို့မြန်မာနိုင်ငံ ရွှေတိုက်တွင် နဂါးသေခြောက် အမှတ်အသားနှင့် တွေ့မြင်ဖူးသည်။
ရေမွှေးကို ရှေးပဝေဏီကပင် တရုတ်၊ နှင့် များတွင် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
ကျောက်စာများ၌ စန္ဒကူးဖြူ၊ စန္ဒကူး နီတို့ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ကြုတ်တို့ဖြင့် သရီရဓာတ်တော်များ ကို ထည့်၍ ဌာပနာထားကြောင်း အဆိုရှိလေသည်။
ထိုငါးမျိုးမှာ - # # # # # တို့ဖြစ်သည်။
ယော အတွင်းဝန် ဦးဘိုးလှိုင် ပြုစုသော ဥတုဘောဇနသင်္ဂဟကျမ်း၌ ''ပန်းတို့ဖြင့် ထုံအပ်သော ဆီမွှေး၊ နံ့သာဆီဖြူ၊ ကရမက် အစရှိသော ဆီမွှေးတို့ဖြင့် ကိုယ်လက်အင်္ဂါတို့ကို လိမ်းနယ်ခြင်း သည် လေနာ၊ သလိပ်နာ၊ နှလုံးနာ၊ ပင်ပန်းခြင်းတို့ကို ငြိမ်းစေ နိုင်၏။
ရှောက်နှင့် လိမ်မော်တို့ကဲ့သို့ အသီးမျးတွင် အရေးကြီး သည့် ဆီသည် အသီး၏အခွံတွင် ရှိနေသဖြင့် ထိုအရေးကြီး သည့် ဆီကို ညစ်ယူကြလေသည်။
လေးညင်း၊ ဇာဒိပ္ဖိုလ်နှင့် စမုန် စပါးတို့၌ အရေးကြီးသည့် ဆီသည် အစေ့များတွင် ရှိနေသည်။
ပိုးတုပင် ဖြစ်သော်လည်း ရေယွန်ကို ယခု အခါ ပိုးတုဟု သဘောမထားကြတော့ဘဲ လူတို့၏ အသုံး အဆောင် များအဖြစ် အလွန်အသုံးများလာ လေပြီ။
ကြီး အတွင်းက ရေယွန်ကို ရာဘာ (ကြက်ပေါင်စေး)ဖြင့် ရော၍ များ ပြုလုပ်ရာတွင် ထည့်သွင်းအသုံးချကြည့်ရာ အလွန်ကောင်းမွန်သည်ကို တွေ့ခဲ့ရလေသည်။
ထိုနောက် အညစ်အကြေးများမှ စင်ကြယ်စေရန် ရည်ဖြင့် ဆေးပေးပြီးလျှင် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာဖြစ်အောင် စက်ဖြင့် ချေပေးရပြန်သည်။
ထိုချေပြီးသား အစအနများကို တစ်ဖန် ပျော်ဝင်ရည် ထည့်ထားသောကန်တွင် ထည့်ပြီးလျှင် အတော် ကြာအောင် မွှေပေးရသည်။
မောင်ဗဆွေသည် မြန်မာတို့၏ ဓလေ့ ထုံးစံအတိုင်း ရွာဘုန်းကြီးကျောင်း ၌ ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။
အချိန်တန် အရွယ်ရောက်၍ ပညာသင်ပြီး အသိ တရားများ ရရှိလာသောအချိန်တွင် တို့ဗမာများ သက်ရှည် ၍ ဆင်းရဲ နစ်မွန်းခြင်း ကင်းမှ ကောင်းမည်ဟု အတွေးရကာ ''ကုလားထိုးအသင်း '' ကိုဖျက်ပြီး စိတ် သဘောထားခြင်း တူမျှသော ရဲဘော် ကလေးများ နှင့်တွဲဖက်၍ ''လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ဖွင့်ခြင်း'' ''ဆံပင်ညှပ်ဆိုင် ဖွင့်ခြင်း'' ''ကွမ်းယာဆိုင် ဖွင့်ခြင်း'' စသော စီးပွားရေး ကိစ္စများကို ဆောင်ရွက် လာခဲ့သည်။
အိုင်စီအက် (ICS) ရာထူးရှင်များ ကို ထိုးနှက် ထားသည့် ဆောင်းပါး ဖြစ်၍ ရာထူး ဂုဏ်သိမ် မက်သော မနူးမနပ် အင်းယားကျောင်းဆောင် ဗိုလ်ဆန်သူ ''မကက်သရင်ဂွက်ထော် '' ကိုလည်း လက်သံပြောင်ပြောင် နှင့် မညှာမတာ သရော်၍ ရေးသား ထားခဲ့သည်။
ကိုအောင်ဆန်း နှင့် ကိုနု တို့၏ ဆွဲဆောင်မှုကြောင့် ကိုဗဆွေ နိုင်ငံရေး နယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ရာ ၁၉၃၈ ခုနှစ်တွင် ၏ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ထို့နောက် တတိယအကြိမ် ကျောင်းသားသပိတ် နှင့် ၌ ကျဆုံးခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး ရေနံမြေ သပိတ်ကြီး ၌ ကိုဗဆွေသည် သမဂ္ဂအတွင်းရေးမှူး အဖြစ် ခေါင်းဆောင်ခဲ့သည်။
မာ့က်စ်ဝါဒများကိုလည်း လေ့လာပြီးနောက် ဆရာကြီးများ ဖြစ်ကြသော ၊ တို့ကိုလည်း ဆရာတင် ဆည်းကပ် ခဲ့ရလေသည်။
ရေနံမြေ သပိတ်သည် ရန်ကုန်သို့ ဦးလှည့်၍ စုပေါင်းတပ်ကြီး ဖွဲ့ကာချီတက်လာရာ လမ်းတလျှောက် ကိုဗဆွေ နှင့် တို့သည် တပ်ဦးမှ ခေါင်းဆောင်၍ လိုက်ပါ လာခဲ့ကြသည်။
ဘီ-အာရ်-ပီ(Burma Revolutionary Party) ဗမာ့တော်လှန်ရေးတပ်ဦး နှင့် ပီ-အာရ်-ပီ(People's Revolutionary Party)ခေါ် တွင် ခေါင်းဆောင်၍ ၊ ကိုဗဆွေ၊ တို့သည် ဦးစီးအဖွဲ့ဝင် ဖြစ်ပြီး ကိုဗဆွေ သည် စည်းရုံးရေးအဓိက တာဝန်ခံ ဖြစ်ပြီး ကိုအောင်ကြီး (ဗိုလ်မှူးချုပ်အောင်ကြီး)၊ ကိုမောင်မောင်(ဗိုလ်မှူးကြီး မောင်မောင်) တို့နှင့် တွဲဘက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ကို သိမ်းပြီးသောအခါ အုပ်ချုပ်ရေး ပေးရန် တောင်းဆိုသော်လည်း ဂျပန်အမှတ်(၅၅) တပ်မတော် မှ ယတိပြတ် ငြင်းဆိုခဲ့သည်။
မြန်မာပြည် သည် ဂျပန်များ အုပ်ချုပ်မှု အောက်တွင်ရှိနေစဉ် ဦးဗဆွေသည် ပြည်သူ့တော်လှန်ရေး ပါတီ ၏ အမှုဆောင် အဖြစ် ဆောင်ရွက်လုပ်ကိုင် ခဲ့ပြန်သည်။
ဂျပန် လက်အောက်တွင် မြန်မာများရောက်နေသော ၁၉၄၂ ခုနှစ် အချိန်တွင် ဦးဗဆွေ အား ရန်ကုန် သို့ လာရန် အကြောင်းကြား ပြီးနောက် ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီး ဖြစ်သော သခင်မြက နေရာ ချထားပေးသဖြင့် ကေဘိုတိုင်' '' ခေါ် မြို့ပြ ကာကွယ်ရေးတပ် ကို ဦးဆောင်ခဲ့ရသည်။
ရန်ကုန် ရှိ အေးကျွန်းတွင် တဲများထိုးကာ ဦးဗဆွေနေခဲ့ရသည်။
ရဲအဖွဲ့မှ ရဲမှူးကြီးတစ်ယောက်၊ အင်စပတ်တော်နှစ်ယောက်၊ လက်ထောက် အင်စပတ်တော် (၁၀)ယောက် တို့ကို ကေဘိုတိုင်နှင့်ပူးတွဲ၍ '' ကေဘိုတိုင် ဗိုလ်ချုပ် ဗဆွေ '' ထံသို့ပေးပို့ထားသည်။
ထိုသို့သော အချိန်တွင် ၁၉၄၅ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ထဲ၌ ဗိုလ်မှူး မှ အထက် မြန်မာပြည် မန္တလေး ၌ရှိသော ဂျပန်များကို တော်လှန် တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။
ကျော်ငြိမ်း၊ ရဲဘော်သုံးကျိပ်၊ (ရန်ကုန်၊ အင်းဝ စာပေတိုက် ၁၉၉၈) စာ ၁၃ မတ်လ ထဲတွင်လည်း ပဲခူး၌ (ဗိုလ်မှူးချုပ်ဟောင်း) တပ်နှင့် တော်လှန်ရန် အတွက် ပြင်ဆင်ရာ ဌာနကြီးဖြစ်သောစံပြကျောင်းကို ဂျပန်များ မှ မသိမသာ ဝိုင်းညှပ်ထားကြသည်။
ဗိုလ်မောင်မောင်၊ ဗိုလ်ချစ်မြိုင်၊ ဗိုလ်သိမ်းမောင် တို့၏ တပ်များသည် ၊ စသည့် နေရာများ၌ တပ်ဖျောက်၍ တော်လှန်ရေးကို စခဲ့ ကြတော့သည်။
အိန္ဒိယ အမျိုးသား တပ်မှ လူပေါင်း ၂၀၀၀ ကျော်ကို ဘောက်ထော် ၌ နေရာ ချထား ပေးခဲ့ရသည်။
ထို့နောက် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ၏ သဘောတူညီချက် ဖြင့် သခင်မြ၊ ဦးကျော်ငြိမ်း၊ ဦးဗဆွေတို့ ခေါင်းဆောင်သော ''ဆိုရှယ်လစ်ပါတီ''ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
အထွေထွေ ရွေးကောက်ပွဲ တွင် မဲဆန္ဒနယ်မှ အမတ် အဖြစ် ရွေးကောက် တင်မြှောက်သဖြင့် ဝန်ကြီးအဖွဲ့တွင် ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီး အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ပြန်ကြားစာတွင် ၁၉၅၈ ခုနှစ် မေလ ၃ ရက်နေ့ ဖဆပလ အလုပ် အမှုဆောင် အစည်းအဝေးတွင် ဖဆပလ ဦးစီးအဖွဲ့ အစည်းအဝေး ခေါ်ရန် သတ်မှတ်ခြင်း မရှိခဲ့ကြောင်း၊ ၎င်းအပြင် ဖဆပလအား တစ်ဖက်အုပ်စုသို့ ပေးရန် သဘော မတူကြောင်း ကို ၁၉၅၈ ခုနှစ်၊ မေလ ၅ ရက်နေ့ တွင် မှ တစ်ဆင့် ဦးကျော်ငြိမ်း သို့ ပြန်ကြားပြီး ဖြစ်ကြောင်း၊ နု-တင်-ဆွေ-ငြိမ်း လေးဦး ကော်မတီ တွေ့ဆုံရေး နှင့် ပတ်သက်၍ ကတိပေးထားသည့် အတိုင်း ဦးဗဆွေ၊ ဦးကျော်ငြိမ်းတို့နှင့် မေလ ၃၁ ရက်နေ့ ညနေတွင် ဝန်ကြီးချုပ် အိမ်၌ တွေ့ဆုံမည် ဖြစ်ကြောင်းပါရှိသည်။
မှ ကိုယ်စားလှယ်များသည် ဖဆပလ အဖွဲ့ချုပ် ဥက္ကဋ္ဌကြီး ဦးဗဆွေ နှင့် ၁၉၆၁ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၆ ရက်နေ့တွင် တွေ့ဆုံ ဆွေးနွေးကြသည်။
တို့အား အတူတွေ့မြင်ရစဉ်]] ၁၉၅၅ ခုနှစ်တွင် နိုင်ငံ သမ္မတကြီး ၏ ဂုဏ်ထူးဆောင် ပထမဆင့်ဆုတံဆိပ်၊ ၁၉၅၉ ခုနှစ်တွင် လွတ်လပ်ရေး မော်ကွန်းဝင် (ပထမဆင့်)၊ ထိုင်းနိုင်ငံ ဘုရင်မင်းမြတ်၏ အမြင့်ဆုံး ဆင်ဖြူ တံဆိပ် တို့ကို ရရှိခဲ့သည်။
အင်္ဂလန်၊ ၊ ၊ ဂျပန်၊ နိုင်ငံ၊ ယူဂိုဆလပ်နိုင်ငံ များသို့လည်း လေ့လာရေးခရီး သွားရောက်ခဲ့သည်။
ဂျပန်ကို မတော်လှန်မီ ကာလ အတွင်း၌ ပင် ကျောင်းသူ ''နုနု''နှင့် ချစ်ရေးဆိုခဲ့ ပြီး ၁၉၄၅ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ တွင် လက်ထပ်ခဲ့သည်။
သားသမီးများမှာ - # ဒေါ်နေနွယ်ဗဆွေ+ ဦးကျော်လွန်လှ၊ # ဦးနေမျိုးဗဆွေ+ ဒေါ်ထိပ်တင်မူ၊ # ဦးနေဖူးဗဆွေ+ ဒေါ်စန္ဒာအေး၊ # ဦးနေထွန်းဗဆွေ၊ # ဦးနေညွှန့်ဗဆွေ+ဒေါ်အေးအေးမြင့်၊ # ဦးနေမင်းဗဆွေ၊ # ဒေါ်နေကြည်ဗဆွေ၊ # ဒေါ်နေစည်ဗဆွေ၊ # ဒေါ်နေရည်ဗဆွေ တို့ဖြစ်သည်။
သူသည် ၁၉၄၅ ခုနှစ် ဂျပန်တော်လှန်ရေးတွင် ဗိုလ်မှူး အဆင့်ဖြင့် တို့နှင့်အတူ ဖက်ဆစ်ဂျပန်တော်လှန်ရေးသမားတစ်ယောက် အဖြစ်တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ငယ်စဉ်ကပင် ဖခင်ကွယ်လွန်သွား၍ မြို့ အနောက်ရပ်ရှိ အဘိုးအဘွားများ နှင့်အတူ အရွယ်ရောက်သည် အထိ နေထိုင်ခဲ့သည်။
ထိုနှစ်တွင် ပေါ်ပေါက်ခဲ့ရာ ကျောင်း၏ သပိတ်မှောက် ကော်မတီတွင်ပါဝင်ပြီး သပိတ်စခန်းတွင် ခရိုင် ကော်မတီဝင် အဖြစ် ဆောင်ရွက်သည် သပိတ် လှန်ပြီးနောက် ၁၀တန်း စာမေးပွဲ ဖြေဆို အောင်မြင်သဖြင့် ထားဝယ်မြို့သို့ပြန်၍ နေထိုင်သည်။
ကိုစိန်ဝင်းသည် ၁၉၄၀ ပြည့်နှစ် တွင် ရဲအဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်ပြီး မန္တလေးမြို့ ရှိ ရဲအုပ် သင်တန်းကျောင်း တွင် တစ်နှစ် သင်တန်း တက်သည်။
မုဒုံတွင် တို့၏လက်နက် သိမ်းယူခြင်း ခံရသည်။
ဗိုလ်လက်ျာ ၏ အမိန့်ပေးချက်အရ တပ်များစုရုံးပြီး သင်္ဘောဖြင့် မြို့ သို့ ချီတက်ခဲ့ရာ သင်္ဘောပေါ်ရောက် မှ ဂျပန်တို့က လက်နက်များ ပြန်လည် ပေးအပ်သည်။
ရန်ကုန်မြို့သို့ရောက်သောအခါ တွင် စခန်းချပြီး ရန်ကုန်မြို့ လုံခြုံရေးကို တာဝန် ယူရသည်။
စိန်ထော်နီ ကျောင်းမှ သို့ တပ်များ ပြောင်းရွှေ့ ပြီးနောက် မှ တပ်များကို တာဝန်ယူ သင်တန်းပေးကာ အုပ်ချုပ်ရသည်။
ထို့နောက် ခရိုင်တပ်များကို အုပ်ချုပ်ရန် ထပ်မံ တာဝန် ပေးအပ်ခြင်း ခံရပြီး အင်းစိန်တပ်များကို စုရုံးကာ မြို့သို့ ပြောင်းရွေ့ခဲ့သည်။
နံနက်ပိုင်း စစ်ပညာ သင်တန်း ပြီးသည့်အခါ နေ့လယ်တွင် သင်တန်းသား အရာရှိ ၃၀ မှ ဗမာ့ကာကွယ်ရေး တပ်မတော် စစ်ဌာနချုပ်၌ ဂျပန်စာ သင်ယူခဲ့ရသည်။
ရန်ကုန်မြို့၊ သိမ်ဖြူလမ်း နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် အထက်တန်းကျောင်း အဆောက်အအုံရှိ ''ဦးဥတ္တမ - ဂတ်ကော'' ဂျပန်ဘာသာ စာသင် ကျောင်းကြီးတွင် အရာရှိ ၃၀ အား အထူး အစီအစဉ် အရ ထိုကျောင်းကြီးတွင် ဂျပန်စာ အချိန်ပြည့်သင်ခဲ့ရသည်။