DatarrX/myanmar-Wikipedia huggingface dataset:
မြစ်နှစ်စင်းဆုံရာ မြစ်ဆုံသည် များအတွက် ယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ်တစ်ခုအဖြစ် အရေးပါသလို မြန်မာနိုင်ငံ၏ အရေးပါသော အမှတ်သင်္ကေတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
Burma Rivers Network, "[ Irrawaddy/N'Mai/Mali Dams] , 2009" မြစ်ဆုံနေရာတွင် မြစ်ဆုံဆည်ကို တည်ဆောက်ရန် စတင်ခဲ့သည်။
ဗြိတိသျှ သစ်တောနှင့် သကုဏဗေဒ ပညာရှင်ဖြစ်သူ က ၁၉၄၀ ဆယ်စုနှစ်တွင် ယင်းဒေသကို လေ့လာမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
B. E. Smythies, [ "A Reconnaissance of the N'Mai Hka Drainage, Northern Burma"] , Ibis, Volume 91 Issue 4, Pages 627-648, Wiley. ၂၀၀၂ ခုနှစ်မှ ၂၀၀၆ ခုနှစ်အတွင်းတွင် ၊ ရုက္ခဗေဒဌာနမှ လက်ထောက်ကထိကဖြစ်သူ ကလျာလု က ရေဝေကုန်းတန်းဒေသရှိ အပင်အမျိုးအစားများနှင့် ပတ်သက်သော စာတမ်းတစ်စောင် ပြုစုခဲ့ရာ ယင်းဒေသတွင် အမြင့် မီတာ ၈၀၀ မှ မီတာ ၄၆၀၀ ကျော်အတွင်း များစွာသော ဂေဟစနစ်များ တည်ရှိနေသလို ကမ္ဘာပေါ်ရှိ တရုတ်-ဟိမဝန္တာ ပန်းမန်အမျိုးအစား အများဆုံးရှိသော ဒေသတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။
မေခမြစ်တွင် ဆည် ငါးခု၊ မေလိခမြစ်တွင် ဆည် ၁ ခုနှင့် တွင် ဆည် ၁ ခု တည်ဆောက်ရန် အဆိုပြုခဲ့သည်။
တည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်းများကို ၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့ပြီးShyamal Sarkar, [ Kachin hydropower projects to spell doom] ,''Kachin News'', January 31, 2008 ရှိ ကန့်ကွက်ဆန္ဒပြသူ ဒေသခံများသည် အစိုးရ၏ နှိမ်နင်းခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။
Burma News Network, [ "Christian leaders questioned over anti-dam campaign"], July 29, 2008. Earth Snapshot, [ Satellite image] [ Area Map (China)]။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ "ဘတ္တ =ထမင်း၊ ဩဒန =ထမင်း ဤသို့သော စကားမျိုးဖြင့် ဖိတ်မန်လျှင် မအပ်၊ ပိဏ္ဍပါတ =ဆွမ်း၊ ဘိက္ခာ =ဆွမ်း ဤသို့သော စကားမျိုးဖြင့် ဖိတ်မန်ခြင်းကြောင့် ပိဏ္ဍပါတ်ဓုတင်ဆောင်ပုဂ္ဂိုလ်အား အပ်၏"(စူဠဋီကာ) ယနေ့ခေတ်တွင် ထမင်း ဟူသောအသုံးအနှုန်းဖြင့် မဖိတ်မန်ကြ၊ ဟုသာသုံးနှုန်းကြသည်ဖြစ်ရာ ဤပျက်နိုင်ခဲ၍ အမြဲတမ်းဆောက်တည်သင့်သည် ဟု ဆရာမြတ်တို့ မိန့်ဆိုတော်မူကြ၏။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ ဆွမ်းခံဆွမ်းမှ တပါးသော ပင့်ဖိတ်ကပ်လှူသည့် သံဃဘတ်စသည်ကို သာယာသောခဏ၌ပင် ဓုတင်ပျက်၏။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ -ဆွမ်းခံကျင့်ဝတ်၌ တစ်လုပ်တစ်ဆုပ်သောဆွမ်းဖြင့် ရောင့်ရဲသော၊ -သူတပါးနှင့်မဆက်စပ်သော အသက်မွေးခြင်းရှိသော၊ -ပယ်အပ်ပြီးသော လောလုပ္ပတဏှာရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သည် အရပ်လေးမျက်နှာ သွားရာအရပ်တို့၌ အပိတ်အပင်အနှောက်အယှက်မရှိ သွားလာနိုင်၏။
တိစီဝရိက်ဓုတင်သည် များကို ခါထုတ်ခေါင်းပါးစေသည့် အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဆောက်တည်မည့်သည် ခါးဝတ်သင်းပိုင်၊ ကိုယ်ရုံဧကသီ၊ နှစ်ထပ်ဒုကုဋ် ဟူသည့် သင်္ကန်းသုံးထည်ကိုသာ အသုံးပြုရ၏။
အဋ္ဌကထာ၌လာသော အနံတစ်ထွာ၊ အလျားသုံးတောင်သည် ပကတိပုရိသ၏အထွာအားဖြင့် "အနံသည် တစ်ထွာနှင့်လက်ခြောက်သစ်၊ အလျားသည် လေးတောင်နှင့်တစ်ထွာရှိရာ အဓိဋ္ဌာန် ဝိကပ္ပနာပြုလောက်သော အဝတ်" ဟု ဆရာမြတ်တို့ မိန့်ဆိုကြ၏။
ဝိနယဂရုကဆရာမြတ်တို့သည် စကားကို အလေးထား၍ အနံကို တစ်ထွာနှင့် လက်ငါးသစ်၊ အလျား ငါးတောင်ထွာရှိသော အံသကိုဋ်ကို တပည့်ရဟန်းတို့အား သုံးစွဲစေ၏။
သဗြဟ္မစာရီ-ဓမ္မဝိနယ ဝတ်လောက်ရုံလောက် လေးထည်မြောက် သင်္ကန်းကို သာယာသော ခဏ၌ပင် ဓုတင်ပျက်၏။
အခြားသော များသည်လည်း ဤအတိုင်း ဖြစ်၏။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ (၁) သုသာန်၌ ပစ်ချအပ်သော သင်္ကန်းကိုသာ ကောက်ယူသော ရဟန်းသည် အမြတ်စား (= ဥက္ကဋ္ဌ) ဓုတင်ဆောင် ရဟန်းမည်၏။
သုသာန်မှကောက်ယူသော အဝတ်ပင်ဖြစ်စေကာမူ၊ “ရဟန်းတို့ ကောက်ယူနိုင်စေရန်” ဟု ငဲ့ကွက်၍ စွန့်ပစ်ထားသော အဝတ်သင်္ကန်းကို ကောက်ယူသော ပုဂ္ဂိုလ်သည် မဇ္ဈိမသာဖြစ်သည်။
ယင်းပုဂ္ဂိုလ် ၃-မျိုးလုံး မိမိသုံး ဆောင်လိုသော ဆန္ဒကြောင့်ဖြစ်စေ, ဒကာ-ဒကာမတို့၏ ဆန္ဒကို ငဲ့သောကြောင့်ဖြစ်စေ ဒကာဒကာမတို့ လှူအပ်သော ပုဆိုးကို သုံး ဆောင်သော ခဏ၌ ပံသုကူဓုတင် ပျက်၏။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ (၁) ပံသုကူလစီဝရံ နိဿာယ ပဗ္ဗဇ္ဇာ ဟူသောဘုရားရှင်၏ အမိန့်အတိုင်း ရဟန်းဖြစ်စက ဝန်ခံခဲ့သော ဒုတိယ နိဿယအားလျော်သော အကျင့် ပဋိပတ်ရှိခြင်း၊ (၂) အရိယဝံသ ၄-မျိုးတို့တွင် ပဌမအရိယဝံသ၌ တည်ခြင်း၊ (၃) သင်္ကန်း၌ စောင့်ရှောက်မှု မရှိခြင်း၊ (၄) သင်္ကန်းနှင့်စပ်၍သူတပါးကို အားမကိုးရခြင်း၊ (၅) သူခိုးသူဝှက်ဘေးမှ ကင်းဝေးခြင်း၊ (၆) သုံးဆောင်ရာ ၌တပ်မက်မှု တဏှာမရှိခြင်း၊ (၇) ရဟန်းတို့ အား လျောက်ပတ်သော ပရိက္ခရာရှိခြင်း၊ (၈) တန်ဖိုးနည်း၍ ရလွယ်သည်, အပြစ်ကင်းပေသည်ဟု ဘုရားရှင်ချီးမွမ်းအပ်သော ပစ္စည်းရှိသူဖြစ်ခြင်း၊ (၉) ကြည်ညိုဘွယ်ကို ဆောင် နိုင်ခြင်း၊ (၁၀)အလိုနည်းခြင်းစသောအကျိုး များပြီးခြင်း၊ (၁၁) သမ္မာပဋိပတ် အကျင့်မြတ်ကို တိုးပွါးစေခြင်း၊ (၁၂) နောင်လာ နောက်သား ရဟန်းများကို အတုလိုက်၍ ကျင့်စေနိုင်ခြင်း ဟူသော ယင်း အကျိုး ၁၂-ပါးတို့ကို ရနိုင်သည် (ဝိသုဒ္ဓိ၊၁၊၆၁)။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ မာရ်စစ်သည်ဟုဆိုအပ်ကုန်သော ကိလေသာကို ဖျက်ဆီးခြင်းငှာ ပံသုကူဓုတင်ဆောင်ရဟန်းသည် စစ်မြေပြင်၌ စစ်ဝတ်တန်ဆာကို ကောင်းစွာဝတ်ဆင်ထားသော ခတ္ထိယမင်းကဲ့သို့ တင့်တယ်ပါပေ၏။
အာရညကင်ဓုတင် သည် များကို ခါထုတ် ခေါင်းပါးစေသည့် အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
တိုင်းတာရာဝယ် ရွာနေသူ လူတို့၏အသံကို ကြားနိုင် လောက်အောင် ရွာနှင့် တောရကျောင်း နီးကပ်နေသော်လည်းတောင် မြစ် စသည်တို့ ခြားသဖြင့် ဖြောင့်ဖြောင့်မသွားနိုင်လျှင် အများသွား လမ်းရိုးအတိုင်း အဝေးအကွာတိုင်းတာရသည်၊ လှေခရီးဖြင့် သွားလာရလျှင် လှေလမ်းခရီးဖြင့်သာ တိုင်းတာ ရသည်။
ဝိသုဒ္ဓိ၊၁၊၇၀) တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ ဤဓုတင်အား ဆောက်တည်မည့်ရဟန်းသည် ဂါမန္တသေနာသနံ ပဋိက္ခိပါမိ ဟု ပါဠိဘာသာဖြင့်လည်းကောင်း၊ ရွာကျောင်းကို ပယ်ပါ၏ ဟု မြန်မာဘာသာဖြင့်လည်းကောင်း၊ အာရညိကင်္ဂံ သမာဒိယာမိ ဟု ပါဠိဘာသာဖြင့်လည်းကောင်း၊ တော၌ နေလေ့ရှိသော ရဟန်း၏ အကြောင်းစေတနာကို ဆောက်တည်ပါ၏ ဟု မြန်မာဘာသာဖြင့်လည်းကောင်း ရွတ်ဆိုကာ ဆောက်တည်ရ၏။
အာရညကင် ဓုတင်ဆောင် ရဟန်း၏ မကျန်းမာခဲ့သော် ရွာတွင်း ကျောင်းသို့ပင့်ဆောင်၍ ပြုစု လုပ်ကျွေးသင့်သည်၊ နံနက်စောစော ရွာမှထွက်၍ တောရ အင်္ဂါ လုံလောက်သော အရပ်၌ အရုဏ် တက်စေရ၏။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ ယင်း ဓုတင် ဆောက်တည်သော ရဟန်းသည် ဓုတင်တို့ကို စောင့်ရှောက် မည်ဟု၎င်းရွာ ကျောင်း၌ နေရသည်မှာ စိတ်ပျံ့လွင့်သည်၊ တောကျောင်း၌နေမှ သင့်လျော်မည်ဟု၎င်း တောကျောင်း၌ နေရလျှင် ဝိဝေက ၃-မျိုးတို့တွင် တမျိုးမျိုးကို မုချ ရလိမ့်မည်ဟု၎င်း အရဟတ္တဖိုလ်ကို မရသမျှ တောမှ မထွက်အံ့ ဟု၎င်း တော၌နေခြင်းကို ဘုရားရှင် ချီးမွမ်းတော်မူသည်, တော၌ မိမိနေခဲ့လျှင် များစွာသော သီတင်းသုံးဖော်တို့သည်လည်း ရွာ ကျောင်းကို စွန့်ခွါ၍ တော၌ နေကြလိမ့်မည်ဟု၎င်း နှလုံးသွင်း ဆင်ခြင်ကာ တော၌ နေရသည် (ဝိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၉၃။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ ဤ၌လည်း (၁) အမြတ်စား (= ဥက္ကဋ္ဌ) ဓုတင် ဆောင်ရဟန်းသည် အခါခပ်သိမ်း တော၌သာ အရုဏ်တက်စေရသည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ ယင်းရဟန်း ၃-မျိုးလုံးပိုင်းခြားအပ်သော အချိန်အတွင်း၌ ရွာကျောင်းသို့လာ၍ တရားနာစဉ် အရုဏ်တက်ခဲ့သော်၎င်း တရားနာပြီး အပြန် လမ်းခရီးအကြား၌ အရုဏ်တက်ခဲ့သော်၎င်း ဓုတင်မပျက်။
ခလုပစ္ဆာဘတ်ဓုတင် ဆောက်တည်သည့် ရဟန်းသည် ဆွမ်းစားစဉ် “တော်ပြီ” ဟု ပယ်မြစ်ပြီးမှ တစ်ဖန် စားလိုပြန်၍ ပြုထားသော ဆွမ်းကို မစားရ။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ အတိရိတ် ဝိနည်းကံပြုထားသော ဆွမ်းဘောဇဉ်ကို စားသောခဏ၌ပင် ပျက်၏။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ -ခလုပစ္ဆာဘတ္တဓုတင်ဆောင် ပုဂ္ဂိုလ်သည် အစာကိုရှာမှီးခြင်းဖြင့် ပင်ပန်းဆင်းရဲခြင်းသို့ မရောက်။
သပဒါနစာရိကဓုတင် သည် များကို ခါထုတ် ခေါင်းပါးစေသည့် အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
သပဒါနစာရိကဓုတင် ဆောက်တည်မည့် သည် အိမ်စဉ် မကျော်ဘဲ အိမ်စဉ်အတိုင်း ဆွမ်းရပ်ရ၏။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ ဤ၌လည်း — (၁) အမြတ်စား (= ဥက္ကဋ္ဌ) ဓုတင်ဆောင် ရဟန်းသည် မရောက်မီ ရှေ့အိမ်မှ ကြို၍ လောင်းလှူအပ်သော ဆွမ်းကို၎င်း, နောက် အိမ်မှလိုက်လာ၍ လှူအပ်သောဆွမ်းကို၎င်း, ဆွမ်းစားစရပ်သို့ ဆောင်ယူ၍ လှူအပ်သော ဆွမ်းကို၎င်း မခံယူရပေ၊ ရောက်ဆဲအိမ်တံခါး၌ သပိတ်ကိုယူမူ ပေးနိုင်သည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ မက်မောသော တဏှာဖြင့် အိမ်စဉ်ကျော်၍ ဆွမ်းရပ်သော ခဏတွင်ပင် ဓုတင် ပျက်၏။
သဗြဟ္မစာရီ-ဓမ္မဝိနယ (၁) ဒကာ ဒကာမတို့နှင့် ကျွမ်းဝင် ချစ်ခင်ခြင်း အလျှင်းမရှိခြင်း၊ (၂) လနှင့်ပမာတူခြင်း၊ (၃) ကုလမစ္ဆေရကိုပယ်နိုင်ခြင်း၊ (၄) ဒကာ, ဒကာ မတို့အပေါ် မခွဲခြားပဲ အညီအမျှ သနားခြင်း၊ (၅) ဒါယကာတို့သို့ ချဉ်းကပ်ရာ၌ အပြစ်တစုံ တရာမဖြစ်နိုင်ခြင်း၊ (၆) ဖိတ်မန်သောအားဖြင့် ပင့်ခေါ်ခြင်းကိုလက်မခံခြင်း၊ (၇) ပို့လာသော ဆွမ်းပွဲဖြင့် အလိုမရှိသူဖြစ်ခြင်း၊ (၈) အပ္ပိစ္ဆတာ-စသော ဂုဏ်များအားလျော်သော အသက်မွေးမှုရှိခြင်း ဟူသော ယင်းအကျိုးတို့ကို ရနိုင်သည်(ဝိသုဒ္ဓိ၊၁၊၆၅)။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ ဤ ဓမ္မဝိနယသာသနာတော်၌ သပဒါနစာရိက ဓုတင်ဆောင် ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်… လမင်းသဖွယ် ငြိတွယ်ခြင်း ကင်းသည်ဖြစ်၍ ဖြူစင်သောစိတ်နှလုံးရှိ၏၊ အမျိုး၊ ဒါယကာတို့အိမ်သို့ မကြာခဏ မသွားသောကြောင့် အမြဲအသစ်ဖြစ်၏။
အဗ္ဘောကာသိကဓုတင် သည် များကို ခါထုတ် ခေါင်းပါးစေသည့် အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဆောင်ရဟန်းသည်လည်း ဤ နည်းနှင်နှင်ပင် ကျင့်ရသည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ ဤဓုတင်အား ဆောက်တည်မည့်ရဟန်းသည် ဆန္နဉ္စ ရုက္ခမူလဉ္စ ပဋိက္ခိပါမိ ဟု ပါဠိဘာသာဖြင့်လည်းကောင်း၊ အမိုးကိုလည်းကောင်း၊ သစ်ပင်ရင်းကိုလည်းကောင်း ပယ်ပါ၏ ဟု မြန်မာဘာသာဖြင့်လည်းကောင်း၊ အဗ္ဘောကာသိကင်္ဂံ သမာဒိယာမိ ဟု ပါဠိဘာသာဖြင့်လည်းကောင်း၊ အမိုးမရှိသော ဟင်းလင်းပြင်၌ နေလေ့ရှိသော ရဟန်း၏ အကြောင်းစေတနာကို ဆောက်တည်ပါ၏ ဟု မြန်မာဘာသာဖြင့်လည်းကောင်း ရွတ်ဆိုကာ ဆောက်တည်ရ၏။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ အမိုးရှိရာသို့ ဖြစ်စေ၊ သစ်ပင်အောက်သို့ ဖြစ်စေ ဝင်လျှင် အဗ္ဘောကာသိကဓုတင် ပျက်၏။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ -ရဟန်းတို့အားသင့်လျော်လျောက်ပတ်သော၊ -ရရန်လွယ်ကူသော၊ -ပတ္တမြားပမာ ကြယ်တာရာတည်းဟူသော ဗိတာန်မျက်နှာကျက်ရှိသော၊ -လမင်းတည်းဟူသော ဆီမီးဖြင့် ထွန်းလင်းပေသော လွင်တီးခေါင်၌နေသော ရဟန်းတော်သည်၊ နေရာကျောင်း၌ စွဲငြိမှုမရှိသော စိတ်နှလုံးဖြင့် ထိနမိဒ္ဓကို ပယ်လျက် ဘာဝနာ၌အမှီပြုမွေ့လျော်ခြင်းဖြင့် ဈာန် မဂ်ဖိုလ်ကို မကြာမီပင် ရရှိနိုင်၏။
ရုက္ခမူဓုတင် သည် များကို ခါထုတ် ခေါင်းပါးစေသည့် အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဓုတင်ဆောင်ပုဂ္ဂိုလ် အမြတ်စား၊ အလတ်စား၊ အညံ့စား ဟု သုံးမျိုးသုံးစား ရှိ၏။
ရုက္ခမူ ဓုတင်ဆောင် ရဟန်းသည် နိုင်ငံ ၂ နိုင်ငံ တို့အကြား ပေါက်သောသစ်ပင်, လူတို့ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်သော နတ်စင်နတ်နန်းသစ်ပင်, အစေးသုံးစွဲရသော သစ်ပင်, အသီးစားရသော သစ်ပင်, လင်းနို့များနားနေ သုံးစွဲသောသစ်ပင်, မြွေစသည်တို့ အောင်းလောက်သော အခေါင်းရှိသော သစ်ပင်, ကျောင်းတိုက် အလယ်ရှိသစ်ပင် ယင်းသစ် ပင်တို့ကို ရှောင်ကြဉ်၍ ကျောင်းတိုက်၏ အစွန်အနား၌ တည်ရှိသောသစ်ပင်ကို ရွေးချယ်၍နေရ၏။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ လူအများ ပူဇော်ပွဲပြုလုပ်ရာနေ့၌ မိမိနေမြဲ သစ်ပင်ရင်း၌ မနေပဲ (ရုက္ခမူဓုတင်ဆောင်မှန်း မသိစေရန်)တခြား ဖုံးကွယ်ရာအရပ်၌နေရသည်။
အခြားလိုက်နာ ကျင့်ဆောင်ရန် အချက်များကို ရှူ။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ အမိုးမိုးထားသော အရိပ်အာဝါသတွင် နေသော ခဏ၌ပင် ရုက္ခမူဓုတင် ပျက်၏။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ -တန်ဖိုးနည်း၍ရလွယ်ခြင်း အစရှိသော ဘုရားရှင်ချီးမွမ်းတော်မူအပ်သော၊ -ရဟန်းတို့၏မှီရာဟူ၍လည်း ဟောတော်မူအပ်သော၊ -ဆိတ်ငြိမ်ခြင်းကိုအလိုရှိသော ယောဂီရဟန်းအား သစ်ပင်ရင်းနှင့်တူသော နေရာသည် အဘယ်မှာရှိပါတော့အံနည်း။
ယင်း ဓုတင် ဆောက်တည်သော ရဟန်းသည် ဆွမ်းစား စရပ်၌ ထိုင်သောအခါ ထေရ်ကြီးတို့၏ နေရာ၌ မထိုင်မူ၍ မိမိနှင့် သင့်လျော်သော နေရာကို မှတ်သား၍ ထိုင်ရသည်၊ ဆွမ်းစား၍ မဝသေး မပြီးသေးမီ ဆရာဥပဇ္ဈာယ် ကြွလာပါမူ နေရာမှထ၍ ပြုလုပ် ကောင်းသည်။
နှစ်နေရာ သုံးနေရာ စသည်၌ ဘုဉ်းပေးသုံးဆောင်ပါက ဓုတင်ပျက်၏။
ပတ္တပိုဏ်ဓုတင် သည် များကို ခါထုတ် ခေါင်းပါးစေသည့် အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ပတ္တပိုဏ်ဓုတင် ဆောက်တည်သည့် ရဟန်းသည် ခဲဖွယ်ကို တစ်ခွက်တည်း တစ်တည်း၌သာ ထည့်ရ စားရ၏။
သို့သော်လည်း လက်ဖြင့်ကိုင်၍ ထားခြင်းသည် အမြင်၌ မသင့်လျော်သဖြင့် ထဲ၌ ထည့်၍ထားခြင်းသည်သာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်၏။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ ဤ၌လည်း (၁) အမြတ်စား (= ဥက္ကဋ္ဌ)ဓုတင်ဆောင် ရဟန်းသည် ကြံစုတ်ရာအခါမှ အခြားအခါ၌ အရိုး အမှိုက်ကိုမှ ၂-ခုမြောက်ခွက်၌ ထည့်၍ မစွန့်ကောင်း၊ ထမင်းခဲ အမဲ မုန့်များကိုလည်း ခွဲ၍မစားကောင်း။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ နှစ်ခုမြောက်သော စားခွက်ကို သာယာသောခဏ၌ပင် ဓုတင်ပျက်၏။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ ဆွမ်းဟင်းစသော ခွက်အမျိုးမျိုးတို့၌ စိတ်ပျံ့လွင့်ခြင်းကို ပယ်၍၊ မျက်လွှာချလျက် ကောင်းသောကျင့်ဝတ်ရှိသော ပတ္တပိုဏ်ဓုတင်ဆောင်ပုဂ္ဂိုလ်သည် ရသတဏှာ၏ အရင်းအမြစ်ကို တူးဖြိုဖျက်ဆီးသည်နှင့် တူ၏။
ဟယ်လိုကစ်တီသည်[ ဂျပန်လူကြိုက်များ]သောယဉ်ကျေးမှုရဲ့[ ချစ်စရာ]အပိုင်းရဲ့အဓိကဖြစ်သည်။
သတ္တင်္ဂအင်းပျဉ်ကိုပြုလုပ်၍ “မိဠာဘယမထေရ်” အား လှူကြရာ မထေရ်သည် ထိုအင်းပျဉ်ကိုအသုံးပြုလျက် ဖြစ်တော်မူ၏။
ယခုခေတ် ကိုယ်ကိုဖြောင့်စင်းစွာအိပ်၍မရသော ပက်လက်ကုလားထိုင်တို့တွင် လက်တင်စရာ မပါခဲ့လျှင် ပဉ္စင်္ဂအင်းပျဉ်ဟု ဆိုနိုင်၍၊ လက်နှစ်ဖက်တင်စရာ ပါခဲ့လျှင် သတ္တင်္ဂအင်းပျဉ်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်၊ ဤဓုတင်အကျင့်ကို စွမ်းနိုင်သမျှ ကျင့်ကြံလေလျှင် ကိလေသာ ပါး၍ ကုသိုလ်တရား ပွား၍ အကျိုးများ၏။
လျောင်း၌ အိပ်စက်ခြင်းကို ပြုကာမျှနှင့်ပင် ဓုတင် ပျက်၏။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ -တင်ပလ္လင်ဖွဲ့ခွေ၍ ကိုယ်အထက်ပိုင်းကို ဖြောင့်စွာထားလျက် ထိုင်နေသောယောဂီသည် မာရ်နတ်မင်း၏ စိတ်နှလုံးကို တုန်လှုပ်စေ၏။
ပုသိမ်-မော်တင်ကာလမ်းမှ ငရုတ်ကောင်းမြို့သို့ ၅ နာရီခန့် ကားဖြင့်သွားရပြီး ငရုတ်ကောင်းမြို့မှ မြေသားလမ်းအတိုင်း ၁၇ မိုင်ခန့် သွားရသည်။
အစ္စလာမစ်ဟေဂျားဘ် (; ; , သို့ ) ဆိုသည်မှာ အမျိုးသမီးတို့ နည်းအမျိုးမျိုးဖြင့် မိမိတို့၏ဦးခေါင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများကို လုံခြုံစွာဖုံးအုပ်ခြင်းကို ခေါ်သည်။
ထိုအကြောင်းအရာသည် ကျမ်းတော်မြတ်နှင့် အစ္စလာမ့်ဓမ္မသတ်အရ အထူးသဖြင့် မွစ်လင်(မ)အမျိုးသမီးများ မိမိတို့ဆံပင်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများကို သူစိမ်းအမျိုးသားတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် ထိန်းသိမ်းကာကွယ်စောင့်ရှောက်သောအနေဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားရန် တာဝန်ရှိပေသည်။
တွင် ၁၉၈၁ ခုနှစ်၌ ဟေဂျားဘ်ပြုလုပ်ခြင်းကို တားမြစ်ပိတ်ပင်ခဲ့ပြီး ၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် ထိုဥပဒေကို ပြန်လည်ပယ်ဖျက်ခဲ့သည်။
တွင် ၁၉၉၈ ခုနှစ်မှစ၍ တားဆီးပိတ်ပင်ခဲ့သည်။
တွင် ၂၀၁၀ ခုနှစ်၌တက္ကသိုလ်များတွင် နေကားဘ်ဝတ်ခြင်း (မျက်နှာကိုပါဖုံးအုပ်ခြင်း) ကို ပိတ်ပင်ခဲ့သည်။
Lawrence, Quil (13 July 2010). "Peace In Afghanistan At What Cost To Its Women?". NPR. Retrieved 19 July 2010.Lemmon, Gayle Tzemach (16 July 2010). "Will Afghan women's rights be bargained away?". CNN. Retrieved 19 July 2010. = ဤနိုင်ငံတွင် ဦးခေါင်းကို ဖုံးအုပ်မှုနှင့်ပတ်သက်ပြီး သီးသန့်ဥပဒေပြဋ္ဌာန်းချက်မရှိပါ။
သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် နေရာဒေသအသီးသီးနှင့်အနေအထားအမျိုးမျိုးတို့တွင် ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံများကို ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် တွေ့မြင်ခဲ့ရပေသည်။
မိုဟမ္မဒ်ဟိုစိုင်းန်ရဂျဘီ ဆိုလေသည်မှာ - အစ္စလာမ်မတိုင်မီကာလများတွင် အာရဗ်တို့အကြား စာရိတ္တပျက်ပြားမှုများရှိနေသော်ငြားလည်း ၎င်းတို့နေထိုင်ကျက်စားသောရေ၊မြေပထဝီဆိုးရွားမှုများကြောင့် အမျိုးသမီးအားလုံးတို့သည် မိမိတို့၏ဦးခေါင်းများကို ဖုံးအုပ်ထားကြလေသည်။
ယခုခေတ်ပညာရှင်များ၏ပြောကြားချက်အရ တမန်တော်မြတ်ကြီး(ဆွ)၏ခေတ်ကာလများတွင် မွစ်လင်(မ)အမျိုးသမီးတို့သည် ဆံပင် ၊ လည်ပင်၊လက်နှင့်ခြေထောက်များကိုပါ ဖုံးအုပ်ထားကြသည်။
ရှီအာနှင့်စွန္နီတို့၏ ဓမ္မသတ်နှစ်ခုစလုံးတွင် ကျေးကျွန်မတို့အတွက် ဆံပင်ကိုဖုံးအုပ်ရန် (ဝါဂျီဘ်)မလုပ်မနေရ မဟုတ်ကြောင်း ဖော်ပြထားလေသည်။
ကျမ်းတော်မြတ်ကုရ်အာန်နှင့် ရှီအာ သာသနာ့ပညာရှင်ကြီးများ(မရ်ဂျာအ်-အေ-သက္ကလီးဒ်ကြီးများ)၏ ဓမ္မသတ်များအရ အမျိုးသားတို့နှင့်အမျိုးသမီးတို့သည် မိမိတို့၏ အရှက်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို ဖုံးကွယ်ရန် ကိုယ်စီတာဝန်များရှိထားကြပေသည်။
ဟေဂျားဘ်နှင့်ပတ်သက်၍ အချို့သော ဟေဂျားဘ်အတိုက်အခံများက အထူးသဖြင့် ဟေဂျားဘ်ဝါဂျီဘ်ဖြစ်မှုပေါ် သို့ဦးတည်ပြီး ကျေးကျွန်မတို့အတွက် ဟေဂျားဘ်ချုံရန်မလိုဟုဆိုလိုထားခြင်းကို အထောက်အထားပြုကာ ဟေဂျားဘ်သည်လူထုအကြားတရားတော်နှင့်ဆန့်ကျင်သော ကာမေသုမိစ္ဆာစာရကို ထိန်းသိမ်းကာကွယ်ရန်အတွက်မဟုတ်ကြောင်း၊ ကျေးကျွန်မများတွင်လည်း တဏှာရာဂစိတ်များရှိသလို တစ်ခါတစ်ရံ ကျေးကျွန်မတို့သည် အာရဗ်အမျိုးသမီးတို့ထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်ကြလေသည် ဟုပြောကြသည်။
အချို့သောမွစ်လင်(မ)တို့က ဟေဂျားဘ်သည် အမျိုးသမီးများကို အိမ်အတွင်း၌အကျဉ်းချခြင်းဟူသော အဓိပ္ပာယ်မဟုတ်ပါ။
သုဿာန်ဓုတင် သည် များကို ခါထုတ် ခေါင်းပါးစေသည့် အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖြစ်၍ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဘေးရန်ကို ပယ်ဖျောက်နိုင်ရန် သံဃာ့ထေရ်နှင့် သက်ဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်လူကြီးမင်းတို့ကို အသိပေး၍ မမေ့မလျော့ နေရ၏။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ သုဿာန်မဟုတ်သော အရပ်၌နေလျှင် သုဿာန်ဓုတင် ပျက်၏။
သုဿာန်သို့ မသွားသောနေ့၌ ဓုတင်ပျက်သည်ဟု ဆောင် ရဟန်းများက ဆိုကြသည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ သုသာန်ဓုတင်ဆောင်ပုဂ္ဂိုလ်သည် မရဏာနုဿတိဘာဝနာ အစွမ်းကြောင့် အိပ်မက်၌လည်း မမေ့မလျော့ရှိ၏။
ဂျမီလာ ( , , ''Jamila'', ) သည် ၏ ပထမဆုံး အထင်ကရလက်ရာတစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပြီး ဖြင့် ၁၉၅၈ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
သူအကို ဆာဒစ်သည် ရှေ့တန်းတစ်နေရာသို့ရောက်နေစဉ် (အတွင်း ဆိုဗီယက်စစ်သားအဖြစ်) သူ့မရီး ဂျမီလာနှင့် ဒေသခံ မသန်စွမ်းလူငယ် ဓနိယကြား အချစ်ဇာတ်လမ်းကို အသေးစိတ်ပြောပြနေပုံကို ချယ်မှုန်းထားသော ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။
ဇာတ်လမ်းအတွင်း သဲလွန်စများကို အခြေခံကြည့်လျှင် အနောက်မြောက်ပိုင်း တာလပ်စ်ပြည်နယ်ဖြစ်နိုင်သည်။
က ထိုဝတ္ထုငယ်အား "ကမ္ဘာ့အလှဆုံးအချစ်ပုံပြင်"ဟု ချီးကျူးခဲ့သည်။
Erich Follath and Christian Neef, "[ Kyrgyzstan Has Become an Ungovernable Country]", ''SPIEGEL ONLINE International'', 8 October 2010. ထိုဝတ္ထုကို ဆရာမြသန်းတင့်မှ မိုးအဆုံး မြေအဆုံး ဟုသော အမည်ဖြင့် မြန်မာဘာသာသို့ ပြန်ဆိုခဲ့သည်။
ထိုပြိုင်ပွဲကို ၏ အမျိုးသားအသက် ၂၂ နှစ်အောက် ဘောလုံးပြိုင်ပွဲမစတင်မီအကြိုပြိုင်ပွဲအဖြစ် က အိမ်ရှင်အဖြစ် လက်ခံကျင်းပသွားမည် ဖြစ်သည်။
တွင် ၂၀၁၈ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၂၅ ရက်နေ့က ပြုလုပ်ခဲ့သော အာဆီယံဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်ကောင်စီအစည်းအဝေးတွင် ကို အိမ်ရှင်အဖြစ်ကျင်းပခွင့်ပြုခဲ့သည်။
အုပ်စုမဲခွဲပွဲကို ​၂၀၁၈ ခုနှစ် ​အောက်တိုဘာလ ၁၅ ရက်​​နေ့တွင် ၊၌ ကျင်းပ​သော ပြိုင်ပွဲကျင်းပ​ရေး​ကော်မတီအစည်အ​ဝေးတွင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ထိုပြိုင်ပွဲကို ဒီဇင်ဘာလတွင် ကျင်းပခဲ့သည့် ၏ အမျိုးသားအသက် ၂၃ နှစ်အောက် ဘောလုံးပြိုင်ပွဲအကြို ကျင်းပသော ပြိုင်ပွဲလည်း ဖြစ်သည်။
ပွဲစဉ်များအားလုံး၏အချိန်များမှာ ထိုင်းစံ​တော်ချိန် ဖြစ်သည်။
စာရေးဆရာမကြီး ၏ ဝတ္ထုကို ပြန်လည်ရိုက်ကူးထားသည့် ဇာတ်ကားဖြစ်ကာ ၊ ၊ ၊ ၊ သားညီ၊ အောင်ရဲထိုက်တို့ ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ထားသည်။
မီ အဖြစ် သော်ဆွေ အဖြစ် မောင်ကိုလေး အဖြစ် အောင်ရဲထိုက် ဦးတင်မောင် အဖြစ် ဦးဘချစ် အဖြစ် ရွှေဓားမြှောင် အဖြစ် သားညီ ကျန်းမာရေးသံတမန်အဖြစ် ခန့်အပ်ခံထားရသော ပိုင်ဖြိုးသုက ''မီ''ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားတွင် ဆေးလိပ်သောက်သည့်ပုံဖြင့် သရုပ်ဆောင်ထားသလို ရုပ်ရှင်ပိုစတာတွင်လည်း ဆေးလိပ်သောက်နေသောပုံကြောင့် လူမှုကွန်ယက်တွင် ဝေဖန်မှုများ ရှိခဲ့သည်။
ယထာသန္တတိဓုတင် ဆောက်တည်မည့် သည် မိမိအား ချထားသော ကျောင်းအိပ်ရာ နေရာ၌သာလျှင် နေရ၏။
အိပ်ရာနေရာ၌ မက်မောသော တဏှာဖြင့် ချထားပေးသည့် နေရာအတိုင်းမနေပဲ မိမိစိတ်ကြိုက် ကျောင်းအိပ်ရာနေရာ၌ မနေရပေ။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ ကျောင်းအိပ်ရာနေရာ၌ မက်မောသော တဏှာဖြစ်ကာမျှ၌ ယထာသန္တတိဓုတင် ပျက်၏။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၁ ယထာသန္တတိဓုတင်ဆောင် ပုဂ္ဂိုလ်သည် မိမိရအပ်သော ကျောင်းဖြင့် ရောင့်ရဲလွယ်၏။
လိင်ပြန်ခြင်း ဆိုသည်မှာ အား လူ၏ အသွင်အပြင်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲပေးခြင်း ဖြစ်၏။
ထိုသို့ စောင့်ထိန်းနေသည့် သာမဏေသည် ပါဏာတိပါမှ သုရမေယ အထိ ရှေ့ငါးပါးသီလတွင် တစ်ပါးပါးကို ကျူးလွန်မိပါက ပျက်စီးသွား၏။
ဝတ်ထားသဖြင့် အသွင်အပြင်သာ ရှိတော့ပြီး လူဖြစ်နေ၏။
တစ်ကြိမ်တစ်ခါ မတော်တဆ ကျူးလွန်မိ၍ နောင်အခါ ကျူးလွန်ခြင်းမရှိအောင် စောင့်ထိန်းလိုသော သူကိုမူ လူဝတ်မလဲစေ၊ လိင်မပြန်စေဘဲ သရဏဂုံ ထပ်မံပေးရ၏။
အောက်ပါအချက်တို့တွင် တစ်ချက်ချက်ကို ကျူးလွန်သော သာမဏေအား လူဝတ်လဲပေးရ (လိင်ပြန်ပေးရ) ၏။
သို့သော် တော်ဖြစ်ပါက မသိဘဲ သောက်မိလျှင်လည်း သင့်၏။
ဘုရားလက်ထက်၌ တို့သည် တို့အပေါ် ရိုသေခြင်း မပြု၊ အကြီး အကဲအချုပ် အုပ်စိုးရာမထား၊ အသက်မွေး တူမျှအောင် မနေကြသဖြင့် ရဟန်းကောင်းတို့ ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်၍ ဘုရားရှင်အား လျှောက်ထားမှုကြောင့်ဘုရားရှင်က “အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ ပဉ္စဟင်္ဂေဟိ သမ္မန္နာဂတဿ သာမဏေရဿ ဒဏ္ဍကမ္မံ ကာတုံ”စသည်ဖြင့် အင်္ဂါငါးပါးနှင့် ပြည့်စုံသော သာမဏေအား ဒဏ်အမှု ပြုစိမ့်သောငှ (ဒဏ်ပေးရန်)ခွင့်ပြုတော်မူခဲ့သည်။
သုံးကြိမ်တိုင် ပြောကြားလျက် ဒဏ်မပေးလျှင် မိမိကိုယ်တိုင်လဲ ဒဏ်ပေးအပ်၏ဟု ဆိုသည်။
ငါ ဒဏ်ပေးတယ် အနေမျိုးဖြင့် ကျောက်ဖျာ အပူပေါ် အိပ်ခိုင်းခြင်း၊ ကျောက်, အုတ်ခဲ စသည်တို့ကို ဦးခေါင်းပေါ်ချ၍ ရွက်ထားစေခြင်း၊ ရေထဲနှစ်ခြင်း အမှုမျိုးကို မပြုအပ်ဟု ဆိုသည်။
အရှင်သေရေယျထေရ် သည် ဗေဒင်သုံးပုံကို တတ်မြောက်သည့်သူ ဖြစ်၏။
ဆင်ဖိုဆင်မဘုရားသည် မှ ၆ မိုင်ခန့်အကွာတွင် ရှိမုကျိ​​ကျေးရွာ၌တည်ထားကိုးကွယ်သော ဘုရားဖြစ်ကာ ကျောက်ဖို၊ ကျောက်မဘုရားဟုလည်း အမည်တွင်သည်။
ကျားစွယ်ဟူသည် သတ္တဝါမှ ရရှိသော ပုံမှန်မဟုတ်၊ ထူးခြားသော တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် ကျားစွယ်သည် အခေါင်းပေါက် မရှိတတ်ချေ၊ များသောအားဖြင့် အပိတ် ဖြစ်နေသော ကျားစွယ်သည် အခေါင်းပွ ဖြစ်နေလျှင် ကဲ့သို့ပင် အစွမ်းသိဒ္ဓိ ရှိလာသည်။
များလည်တွင် ဆွဲပေးထားခြင်းဖြင့် မဖမ်းစားနိုင်၊ သွေး၍ တိုက်ပေးပါက စေသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။
အထိန်းချုပ်ခံ ပစ္စည်း ဆိုသည်မှာ စက်ပစ္စည်း အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး စက်တစ်ခု သို့မဟုတ် စနစ်တစ်ခုကို ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် လှုပ်ရှားစေခြင်းတို့ကို ဆောင်ရွက်သော ပစ္စည်း ဖြစ်သည်။
နမူနာပစ္စည်းအချို့မှာ စသဖြင့် ပါရှိနိုင်သည်။
အဆောက်အအုံအမှတ် = ၂၁၇၁/၁၄၆၆ ပုဂံမြို့တွင် တံခါး( ၁၂)ပေါက် ရှိကြောင်း သမိုင်းတွင် ဆိုသည်။
ယနေ့ ထင်ရှားစွာ တွေ့မြင်ရသော တံခါးမှာ တစ်ပေါက်သာ ရှိတော့သည်။
သမိုင်းတွင် တွေ့ရသော တံခါး (၁၂)ပေါက်မှာ- အရှေ့ဘက် # သာရဝတ်(သရဝဏ်) # သာရပါ (သရပါ၊ သဗ္ဗရန်ကာ) # သာရပေ မြောက်ဘက် # သာတန်း # ငါးမြီးခတ် # ညောင်ဖြူ အနောက်ဘက် # သာစည် # မင်္ဂလာတံဆိပ် # မကြည်သာ တောင်ဘက် # ဝင်မနား # မတောင်းတ # ကလေ တို့ဖြစ်သည်။
အကောက်တောင်သည် အဆုံးနှင့် သောကြာဒူး ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိပြီး ကမ်းပါးယံရှိ ကျောက်သားနံရံများတွင် ရေးထွင်းထားသော ရှေးဟောင်းဘုရားဆင်းတုများ အမြောက်အမြားရှိသည့်အတွက် အနယ်နယ် အရပ်ရပ်မှ ဘုရားဖူးဧည့်သည်များသာမက နိုင်ငံခြားသားခရီးသွားများလည်း လာရောက်လည်ပတ်ဖူးမြော်ကြသည်။
ရှေးအခါက ဤနေရာသည် လှေသင်္ဘောများကို ယူရာ နေရာဖြစ်ခဲ့သောကြောင့် လှေဖြင့်ပါလာကြသော များက ကျောက်တောင်ကမ်းပါးယံကြီးများကို ထွင်းထု၍ နှောင်းလူတို့ ပူဇော်နိုင်ရန် မိမိတို့တတ်မြောက်ထားသည့်ပညာဖြင့် လုပ်အားဒါနပြုခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။
ရုပ်ပွားတော်များ၏ လက်ရာများမှာ လက်ရာများဖြစ်ပြီး လက်ရာအချို့လည်း ပါဝင်သည်ဟု သုတေသီများက ခန့်မှန်းကြသည်။
အကောက်တောင်သည် ဧရာဝတီတိုင်း ဒေသကြီး ကြံခင်းမြို့နယ်နှင့် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး ပြည်ခရိုင် ပန်းတောင်းမြို့နယ် ထုံးဘိုမြို့ နယ်နိမိတ် ဆုံစည်းရာ ဧရာဝတီ မြစ်ကမ်းဘေး၌ ကျောက်နံရံကပ် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်များဖြင့် ကြည်ညိုဖွယ်ရာ တည်ရှိသည်။
မှ အနောက်ဘက်ရှိ ထုံးဘိုမြို့သို့ ကားလမ်းဖြင့် မိုင် (၄၀)ခန့်သွားရသည်။
ထုံးဘိုမြို့သည် အာဇာနည်ကိုးဦးထဲတွင် တစ်ဦးအပါအဝင်ဖြစ်သော ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာနဝန်ကြီး ၏ ဇာတိချက်ကြွေ မွေးရပ်မြေဖြစ်သည်။
အကောက်တောင် ကို ရှေးအခါက ''ရတနာပုဉ္စတောင်တော်မြတ်'' ဟုခေါ်ဆိုကြသည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း၂၀၀၀ကျော်က ထုံးဘိုမြို့တည်ရှိရာ ဧရာဝတီမြစ် အနောက်ဘက်ကမ်းခြေတွင် ''သီရိဘင်္ဂလွန်'' အမည်ရှိသော မြို့ကြီးတစ်မြို့ရှိခဲ့သည်။
ထိုမြို့တွင် ''သီရိဘင်္ဂလွန်မင်းကြီး'' ထီးနန်းစိုးစံခဲ့ပြီး တောင်နန်းစံမိဖုရားမှ သားတော်(၃)ပါး ထွန်းကားခဲ့ပါတယ်။
သားတော်ကြီးမှာ ''မဟာပုမဉ္စမင်းသား''၊ သားတော်လတ်မှာ ''စူဠပုမဉ္စမင်းသား'' နှင့် သားတော်ငယ်မှာ ''သံပုဉ္စမင်းသား'' ဖြစ်သည်။
မင်းကြီးသည် သားတော်ကြီး ''မဟာပုဉ္စမင်းသား'' ကို အိမ်ရှေ့မင်းသားရားထူးပေးသနားပြီး ''သိဒ္ဓဝနမြင်း'' ကို ပေးတော်မူ၏။
သားတော်ကြီး ''မဟာပုဉ္စမင်းသား'' သည် ရွှေ၊ ငွေ၊ ရတနာတို့ကို ''သိဒ္ဓဝနတ်မြင်း'' နှင့် တင်၍ ရတနာများကို ဌာပနာကာ တောင်စွန်းတွင် ရတနာပုဉ္စစေတီကို တည်ခဲ့သည်။
သားတော်လတ် ''စူဠပဉ္စမင်းသား'' သည် ရတနာပုဉ္စစေတီ မှ တောင်ဘက်တစ်ဖာလုံခန့်အကွာ တောင်စွန်းပေါ်တွင် ဌာပနာပစ္စည်းများကို ရထားနှင့် သယ်ဆောင်ယူကာ စေတီတည်ထားသဖြင့် ''ရထာပဉ္စစေတီ'' ဟူသော ဘွဲ့တော်ချီခဲ့သည်။
သားတော်အငယ်ဆုံး ''သံပုဉ္စမင်းသား'' သည် ရတနာပုဉ္စစေတီ မှ မြောက်ဘက်တစ်ဖာလုံခန့်အကွာ တောင်စွန်းပေါ်တွင် ဌာပနာပစ္စည်းများကို လှည်းဖြင့် တင်ဆောင်ယူကာ စေတီတည်ထားသဖြင့် ''သက္ကဋာပုဉ္စစေတီ'' ဟု ဘွဲ့တော်ချီခဲ့ပြီး နောက်တွင် ''ရွှေလှည်းတင်စေတီ'' ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။
ကုန်းဘောင်ခေတ်နှောင်းပိုင်းကာလ မင်းတုန်မင်းတရားကြီးလက်ထက်တွင် ''မြို့ဝန် ဦးကောက်ရ'' အား ရတနာပုဉ္စတောင်ခြေ ကို အခြေပြု၍ ရေလမ်းခရီး အစုန် အဆန် သမ္ဗာန် သင်္ဘောများကို အခွန်ကောက်ခံ၍ နေပြည်တော်သို့ ဆက်သရန် အမိန့်တော်မှတ် တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့သည်။
အကောက်တောင်သည် ဧရာဝတီမြစ်ကမ်းဘေးတွင် သဘာဝခံတပ်သဖွယ် မားမားမတ်မတ်ရပ်တည်ကာ နယ်ချဲ့ရန်ကို ကြံ့ကြံ့ခံခဲ့သော သမိုင်းကြောင်းဖြစ်ရပ်ရှိခဲ့သည်။
ကာလတွင် နယ်ချဲ့တို့ကို ခုခံတိုက်ခိုက်ရန် ၏ သားတော် သုံးဆယ်မြို့စား ဝန်ကြီး ဦးဆောင်လျက် ရဲမက်အင်အားများစွာဖြင့် အကောက်တောင်တွင် စခန်းချနေခဲ့သည်။
File:Buddha Image 1 at Ah Kauk Taung.jpg File:Buddha Image 2 at Ah Kauk Taung.jpg File:လျောင်းတော်မူ ရုပ်ပွားတော်တစ်ဆူ၊ အကောက်တောင်.jpg File:အကောက်တောင်ရှိ ဘုရားများ.jpg File:ရွှေမြင်းတင်စေတီတော်၊ အကောက်တောင်.jpg [ အကောက်တောင်] [ နှစ်ထပ်သင်္ဘောမြို့ကလေးရယ် အကောက်တောင်ရယ် သွားကြမယ်ကွယ်- မဇ္ဈိမ]။
ငှက်ပစ်တောင်ဘုရား သည် ၊ ၊ ၏ အရှေ့တောင်ဘက်ရှိ တွင် တည်ရှိသည်။
ငှက်ပစ်တောင်သို့ အလွန် အရှေ့ဘက်သို့ ချိုးဝင်သော လမ်းအတိုင်း သွားရသည်။
ငှက်ပစ်တောင်စေတီကို မင်းသည် မြန်မာသက္ကရာဇ် ၉၂-ခုနှစ်တွင် တည်သည်။
လက်ထက်တွင် သထုံဒေသမှ ရှင်အရဟံ ပုဂံသို့ကြွရောက်လာကာ ထေရဝါဒဗုဒ္ဓသာသနာ စည်ပင်ပြန့်ပွားစေရန် သာသနာပြုလုပ်ငန်းများလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
တင်နိုင်တိုး ရေး ပုဂံစေတီပုထိုးများသမိုင်းနှင့်ခရီးသွားလမ်းညွှန် ငှက်ပစ်တောင် ဂေါတမရုပ်ပွားတော်ကြီးတိုက်အတွင်း၌ ယင်းဒေသတစ်ဝိုက်တွင် အဘယဒါနဘေးမဲ့ပေးကြောင်း ကျောက်စာကို ထိန်းသိမ်းစိုက်ထူထားသည်။
File:Bird HPT Pagoda.jpgငှက်ရုပ်တု File:Hngak Pyis Taung (well).jpgရေတွင်း။
သက္ကမဘာသာစကားကို အရှေ့တောင်ပိုင်း၊ စစ်တကောင်း ကုန်းမြင့်ဒေသတွင်နေထိုင်သည့် လူဦးရေ ၃၁၀ ၀၀၀ ခန့်ကလည်းကောင်း၊ နိုင်ငံ၊ နှင့် တြိပူရနယ်တွင် လူဦးရေ ၃၀၀၀၀၀ ခန့်ကလည်းကောင်း၊ မီဇိုရမ်နယ်တွင် လူဦးရေ ၄၀၀၀၀ ကျော်ခန့်ကလည်းကောင်း ပြောဆိုသုံးစွဲကြသည်။
သက္ကမဘာသာစကားကို ရေးသားရန်အတွက် ကို အသုံးပြုသည်။
တစ်နေ့သောအခါ ပုဏ္ = ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ကိုးဆယ့်တစ်ကမ္ဘာထက်တွင် မြတ်စွာဘုရားအား ချီးမွမ်းပြောဆိုခဲ့သည့် အချိန်မှစကာ အပါယ်လေးဘုံသို့ မကျရောက်ခဲ့ရပေ။
အရှင်ပါယသဒါယကထေရ် သည် ၏ သာသနာတော်ရှိ ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
လောကချမ်းသာဘုရားသည် ဒေသ၊ ဝက်ကြီးအင်းရွာ တောင်ဘက်၊ သို့ သွားသော လမ်းအနီးတွင် တည်ရှိသည်။
အင်ဂျက်တာတွင် အဆက်အသွယ်ဝါယာ နှစ်ပင်ပါပြီး တစ်ပင်သို့ အပေါင်းဗို့အားတစ်ရပ် ပုံသေပေးထားပြီး အနှုတ်ဗို့အား ပေးပို့ခြင်းကို မှ ရရှိသည့် အချက်ပြအပေါ်မူတည်၍ အင်ဂျင်ထိန်းချုပ်ယူနစ် အတွင်းမှ က ထိန်းချုပ်ပါသည်။
အင်ဂျက်တာ သို့ အနှုတ်ဗို့အားပေးပို့ခြင်းကို ကို အဖွင့်အချက်ပြ အပိတ်အချက်ပြ ပေးပို့ကာ ပွင့်စေ ပိတ်စေခြင်းဖြင့် ထိန်းချုပ်သည်။
အင်ဂျက်တာ ကွိုင်ခုခံမှု မည်မျှရှိသည်ကို တိုင်းတာရန် ခုခံမှုတိုင်း အသုံးပြုရန် လိုအပ်သည်။
အမှတ်(၂) အခြေခံပညာ အထက်တန်းကျောင်း မရမ်းကုန်းမြို့နယ် သည် ရန်ကုန်-အင်းစိန်လမ်းမ တွင် တည်ရှိသော အထက်တန်းကျောင်း တစ်ကျောင်းဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာ့ပင်လယ်ရေကြောင်းနေ့ သည် နှစ်စဉ် စက်တင်ဘာလ (၁၁)ရက်နေ့ကို သတ်မှတ်ထားသည်။
ကမ္ဘာ့ပင်လယ်ရေကြောင်းနေ့ အထိမ်းအမှတ် အခမ်းအနားကို မှ ကြီးမှူး၍ ရေကြောင်းဘက်ဆိုင်ရာ ဘေးအန္တရာယ်ကင်းရှင်းရေး၊ လုံခြုံရေး၊ ရေကြောင်းပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေး ကိစ္စရပ်များအပေါ် အထူးဂရုပြု ဆောင်ရွက်လာနိုင်စေရေးအတွက် အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံများတွင် နှစ်စဉ်ကျင်းပကြသည်။
ကြေးမုံ သတင်းစာ၊ ၁၂ . ၉ . ၂၀၁၈၊ စာ- ၁၀။
အရ ကော့ရင်း(အောက်)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၁၄၁၂ အိမ် ရှိကာ၊ စုစုပေါင်း ၇၇၂၄ ဦး နေထိုင်သည်။
File:A Phoe That Zan Pagoda.jpgကမားတောင်ရှိ အဖိုးသာဇံဘုရား။
အရှင်သောဘိတမထေရ်အကြောင်း ဤအရှင်သောဘိတ မထေရ်အလောင်း အမျိုးကောင်းသားသည်လည်း လက်ထက်တော် အခါ ဟံသာဝတီ မင်းနေပြည်ဝယ် အမျိုးကောင်းသားဖြစ်၍ အရွယ်သို့ ရောက်လတ်သော် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ တရားတော်ကို ကြားနာစဉ် မြတ်စွာဘုရားရှင်က ရဟန်းတပါးကို (= ရှေးကဖြစ်ဘူးသည့် ခန္ဓာအစဉ်ကို အောက်မေ့သိမြင်သော )ကို ရကြသော ရဟန်းတို့အနက် အသာဆုံး အမြတ်ဆုံးဧရာဒဂ်ရာထူး၌ ထားတော်မူသည်ကို တွေ့မြင်ရ၍ အဓိကာရ ကောင်းမှု့ကုသိုလ်ကို ပြုပြီးလျှင် ထိုရာထူး=ဌာနန္တရကို ဆုတောင်း ပတ္ထနာမှု ပြုလေ၏။
ထို အမျိုးကောင်းသားသည် အသက်ထက်ဆုံး ကောင်းမှု ကုသိုလ်ကိုပြု၍ အပါယ်လေးပါး မလားမရောက်ပဲ လူ့ပြည်တို့၌ ကျင်လည်ကျက်စားလျက် ဤအကျွန်ုပ်တို့ မြတ်စွာဘုရားရှင် ပွင့်ထွန်းတော်မူရာကာလဝယ် သာဝတ္ထိပြည်ဝယ် ၌ ဖြစ်၍လာလေ၏။
သောဘိတ လူလင်သည် နောက်တချိန်၌ မြတ်စွာဘုရား၏ တရားတော်ကို ကြားနာရ၍ သဒ္ဓါတရား ဖြစ်ပွါးကာ သာသနာ ဝန်ထမ်း ရှင်, ရဟန်းပြုပြီးလျှင် ပွါးများအားထုတ်သဖြင့် အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ရောက်ရှိကာ(=ဖြစ်ကာ) ပုဗ္ဗေနိဝါသဉာဏ်၌ အထူး လေ့လာနိုင်နင်းတော်မူလေသည်။
ထို၌ အသက်တမ်းပြည့် မဟာကပ်-၅၀၀ တည်နေ၍ ထိုမဟာကပ်-၅၀၀ ကုန်ဆုံးသောအခါ ဤလူ ပြည်ဝယ် သောဘိတလုလင်ဖြစ်၍ နိယျာနိက၏ဘုရားသာသနာ၌ ရဟန်း ပြုပြီးလျှင် ဝိပဿနာတရား ပွါးများအားထုတ်သဖြင့် ပု, ဒိ, အာ= ဝိဇ္ဇာသုံးပါးနှင့် ပြည့်စုံသော ဖြစ်တော်မူလေသည်။