DatarrX/myanmar-Wikipedia huggingface dataset:
ပဒုမဗျူဟာစစ်ဆင်နည်း ဝက်တို့ကို အညီအညွတ်စည်းဝေးစေပြီးလျှင် အလယ်အရပ်၌ ဝက်ငယ်တို့ကိုထား၏၊ ဝက်ငယ်တို့ကိုရံ၍ မိခင်ဝက်မတို့ကိုထား၏၊ ဝက်မတို့ကိုရံ၍ ဝက်ပျိုမတို့ကိုထား၏၊ ဝက်ပျိုမတို့၏အကြားအကြား၌ အစွယ်ရှိသောဝက်ပျိုတို့ကိုထား၏၊ ဝက်ပျိုတို့၏အကြားအကြား၌ ဝက်အိုတို့ကိုထား၏၊ ဝက်အိုတို့ကိုဝန်းရံကာ ဆယ်စီး၊ နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်အစုအစုပြု၍ ဗိုလ်စုကိုထား၏၊ မိမိအောင်းရန်တွင်းတစ်ခုကိုတူး၏၊ ကျားလာသောအခါကျရန် မန်းဆန်ကောသဏ္ဌာန်တွင်းကောက်တစ်ခုကို အောက်ကျယ်အဝကျဉ်းပြု၍တူး၏၊ တွင်းနှစ်ခုတို့အကြား၌ မိမိနေရာမြေပလ္လင်ကိုပြု၍ထား၏၊ ထို့နောက် တစ္ဆေကဝက်သည်အားအစွမ်းနှင့်ပြည့်စုံသောဝက်သူရဲကောင်းတို့ကိုခေါ်၍ လှည့်လည်ကာဝက်တို့ကိုအားပေး၏၊ အလုံးစုံစီရင်၍ပြီးလျှင်နေသည်ထွက်လေ၏။
ရသေ့စဉ်းလဲ ကျားနှင့်တွဲ ထို့နောက် ကျားသည် ဝက်တို့အမူအရာကိုမြင်လျှင် “ဝက်တို့ကားရှေးအခါနှင့်မတူကုန်၊ ယနေ့ ငါ့ရန်သူဖြစ်ကုန်၏၊ အစုအစုတည်ကုန်၏၊ ထိုဝက်တို့အားစစ်ထိုးရန်စီမံပေးသောအကြီးအမှူးလည်းရှိတန်ရာ၏၊ ယနေ့ငါဝက်တို့ထံသွားခြင်းငှါမသင့်”ဟုကြံစည်၍ သေဘေးမှကြောက်သဖြင့် ရသေ့စဉ်းလဲထံပြန်လေ၏။
ကျားနှင့်စစ်ပြိုင် ဝက်တို့နိုင် ကျားသည် ရသေ့စဉ်းလဲ၏အားပေးစကားကိုကြားပြန်လျှင် အားတက်လာ၍ အရဖမ်းမည်ဟု တောင်ထိပ်သို့တက်ကာရပ်ပြန်၏။
အကြံပေးရသေ့ ဝက်ဘေးတွေ့ တစ္ဆေကဝက်လည်း တွင်းမှတက်ပြီးလျှင် ဝက်တို့ကိုကြည့်၍ “အချင်းတို့... အသို့နည်း၊ နှစ်သက်ကြကုန်၏လော”ဟုမေး၏။
တစ္ဆေကသူကရဝက်မင်းသည်-ဓနုဂ္ဂဟတိဿ
ဝိဇ္ဇာ (အသိပညာ): ဘုရားရှင်၏ တော် ကို ပြည့်စုံစေသည်။
စရဏ (အကျင့်): ဘုရားရှင်၏ ကို ပြည့်စုံစေသည်။
ဘုရားကြီး၏ [ ပါရမီဒီပနီ]ကျမ်းအရ ဤနှစ်မျိုးကို "မျိုးစေ့" ဥပမာဖြင့် နားလည်နိုင်သည်- စရဏမျိုးစေ့: ခြေထောက်နှင့်တူသည်။
သို့သော် ဘုရားရှင်ထံမှ တရားနာကြားခဲ့ရသော အစွမ်းကြောင့် နောင်ဘဝတွင် မဟာကာဠဗုဒ္ဓရက္ခိတ အမည်ဖြင့် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
သာသနာ့အမွေကို ခံယူခြင်း - ဖားအောက်တောရဆရာတော် ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် ပြင်ပလင့်များ =။
မှ တွင် အမျိုးသားလွှတ်တော်၊ ချင်းပြည်နယ် မဲဆန္ဒနယ် (၄)၊​ ဖလမ်းမြို့နယ်မှ လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သော်လည်း ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။
ကရင်နီအမျိုးသားစည်းလုံးညီညွတ်ရေးအဖွဲ့ (; အတိုကောက် KNSO) သည် ၊ အတွင်းရှိ တိုင်းရင်းသားလက်နက်ကိုင်အဖွဲ့ အစည်းတစ်ဖွဲ့ ဖြစ်သည်။
ကရင်နီအမျိုးသားစည်းလုံးညီညွတ်ရေးအဖွဲ့၊ ဌာနချုပ်ရုံးတည်ရှိသော အတွင်းသို့ တပ်မတော်က လေယာဉ်ဖြင့် ဗုံးကျဲခြင်း၊ မော်ချီးရှိ ကျေးရွာများသို့ ရှော့တိုက်ဒုံးများပစ်ခတ်ခြင်းများကြောင့် ကရင်နီပြည် အတွင်းရှိ လက်နက်ကိုင် အဖွဲ့အစည်းများ၊ ပြည်သူများနှင့်အတူ ပူးပေါင်းကာ အား တော်လှန်တိုက်ခိုက်သွားမည်ဟု ၂၀၂၄ ခုနှစ် ဧပြီလ ၁၀ ရက်နေ့တွင် ကြေညာခဲ့သည်။
ပကိဏ္ဏကနိပါတ် -၄၉၃-မဟာဝါဏိဇဇာတ် နဂါးသိမ်းဆည်းအပ်သော ညောင်ပင်မှ ရေ-စားဘွယ်-အခြံအရံ-ရတနာတို့ကို ရသော်လည်း မရောင့်ရဲနိုင်ဘဲ ဖျက်ဆီးရန်ပြုသော လောဘမသိမ်းဆည်းနိုင်သည့် လှည်းကုန်သည်များ အသက်ဆုံးရှုံးပျက်စီးရခြင်းနှင့် လောဘသိမ်းဆည်းနိုင်၍ ရတနာအစုနှင့်တကွ ချမ်းသာရာရသောလှည်းမှူးအကြောင်း။
ပစ္စုပ္ပန်ဝတ္ထု သရဏဂုံတည်ငြား ကုန်ကူးသွား နတ်လူတို့၏ဆရာ ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် သာဝတ္ထိပြည်သား ကုန်သည်တို့သည် ကုန်ကူးသွားခါနီးတွင် မြတ်စွာဘုရားအား အလှူကြီးကိုပေး၍ သရဏဂုံသီလဆောက်တည်ပြီးလျှင်– “အရှင်ဘုရား... အကျွန်ုပ်တို့သည် အနာကင်းလျက် ပြန်ရောက်ပါကုန်အံ့၊ အရှင်ဘုရား၏ခြေတော်တို့ကို ရှိခိုးပါကုန်အံ့” ဟု လျှောက်ထားပြီးလျှင် လှည်းငါးရာတို့ဖြင့် ကုန်ကူးသွားကြကုန်၏။
နဂါးပိုင်ပြု ရတနာစု ထိုအခါ လှည်းသမားတို့သည် ညောင်ပင်၏ ရေစိုနေသကဲ့သို့ စွတ်စိုသောအရွက်တို့နှင့် ရေပြည့်သကဲ့သို့ အကိုင်းအခက်တို့ကိုမြင်၍ “ဤညောင်ပင်ကြီး၏ အကိုင်းတို့ကိုဖြတ်လျှင် ရေရတန်ရာ၏”ဟု ကြံစည်စဉ်းစားပြီးလျှင် လှည်းသမားတစ်ယောက်သည် ညောင်ပင်သို့တက်၍ အရှေ့ဘက်ကိုင်းကိုဖြတ်၏၊ ထန်းလုံးတစ်မျှရေအယဉ်ထွက်လာသဖြင့်အလိုရှိတိုင်း ချိုးရသောက်ရကုန်၏။
လောဘဆင်ခြင် ဘေးရန်စင် ရောက်သောနေ့ညနေ၌ မြတ်စွာဘုရားထံအဖူးအမျှော်သွားပြီးလျှင် နက်ဖြန်အတွက်ပင့်ဖိတ်ကာ အလှူကြီးပေးကုန်၏၊ “အရှင်ဘုရား... အကျွန်ုပ်တို့အားဥစ္စာကိုပေးလိုက်သော ရုက္ခစိုးနတ်မင်းအား အလှူ၏အဖို့ကိုအမျှပေးဝေပါကုန်၏”ဟု လျှောက်ထားကာ အမျှပေးဝေကုန်၏၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ဆွမ်းဘုဉ်းပေးပြီးလတ်သော် “ဒါယကာတို့... အဘယ်ရုက္ခစိုးအားအမျှပေးဝေကြသနည်း” ဟုမေးတော်မူရာ ပညောင်ပင်၌ဥစ္စာရခဲ့ကြောင်းကိုလျှောက်ထားကုန်၏၊ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် “ဒါယကာတို့... သင်တို့သည် အတိုင်းအရှည်ကိုသိ၍ တဏှာ၏အလိုသို့မလိုက်သောကြောင့်... ဥစ္စာကိုရခဲ့ကြသည်၊ ရှေးအခါ၌ကား အတိုင်းအရှည်ကိုမသိကြဘဲ တဏှာ၏အလိုသို့လိုက်သောကြောင့် ဥစ္စာကိုမရကြဘဲ အသက်ပါဆုံးရှုံးရကြောင်းကို” မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါအတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
ညောင်ပင်ကြီးမှ စားဘွယ်ရ လှည်းကုန်သည်မိုက်တို့သည် အစာလည်းမစားရ၊ ရေလည်းမသောက်ရသဖြင့် ပင်ပန်းဆင်းရဲလျက်မိုက်မဲတွေဝေကြသည်ဖြစ်၍ “အချင်းတို့... ဤပညောင်ပင်ကြီးကား အလွန်စွတ်စိုစိမ်းလန်း၏၊ အတွင်း၌ရေရှိယောင်ထင်၏”ဟု တိုင်ပင်ညီညွတ်ကာ အရှေ့ဘက်အကိုင်းကိုဖြတ်ကြကုန်၏၊ ထိုအခါ အလွန်ကြည်လင်သောရေအယဉ်သည် ထန်းလုံးပမာဏယိုစီးထွက်ကျလာ၏၊ ကုန်သည်တို့သည် ရေကိုအလိုရှိတိုင်းချိုးသောက်သုံးဆောင်ရကုန်၏။
လိုတိုင်းပြည့်ဝ သယ်ယူကြ ထို့နောက်တစ်ဖန် ကုန်သည်မိုက်တို့သည် မိုက်မဲတွေဝေကြသည်ဖြစ်၍ တိုင်ပင်ညီညွတ်ကာ အနောက်ဘက်ကိုင်းကိုဖြတ်ကြပြန်ကုန်၏၊ ထိုအခါ ဆန်းကြယ်သောအဝတ်တန်ဆာကိုဆင်လျက် ပတ္တမြားနားချောင်းကို ပန်ဆင်ကုန်သော မိန်းမတို့သည်ထွက်လာကုန်၏၊ ကုန်သည်တို့သည် အလိုရှိရာမိန်းမတို့ကိုဖမ်းယူကုန်လျက် ပေါင်းဘော်ကြရကုန်၏၊ မြူးထူးပျော်ပါးကြရကုန်၏။
ညောင်ပင်တူးငြား ပညာရှိတား ထို့နောက် ကုန်သည်မိုက်တို့သည် ပညောင်ပင်ကြီး၏ လေးမျက်နှာရှိ အကိုင်းကြီး ၄-ကိုင်းကိုဖြတ်၍ အလိုရှိရာရရသမျှသောပစ္စည်းဥစ္စာတို့ဖြင့် တင်းမတိမ်နိုင်ဘဲ အတိုင်းအရှည်ကိုမသိ၊ တဏှာ၏အလိုသို့လိုက်ကာ မိုက်မဲတွေဝေကြသည်ဖြစ်၍ “အချင်းတို့... အမြစ်တို့ကိုဖြတ်လျှင် အလွန်များပြားသောပစ္စည်းဥစ္စာတို့ကိုရကြလိမ့်မည်”ဟု တိုင်ပင်ကြကုန်၏။
ကုန်သည်မိုက်စု သေဆုံးမှု များစွာသောလှည်းကုန်သည်မိုက်တို့သည် တစ်ဦးတည်းဖြစ်သောလှည်းကုန်သည်မှူး၏စကားကိုမနာယူကြဘဲ ထက်စွာသွေးအပ်သောဒါးမတို့ဖြင့် အမြစ်တို့ကိုဖြတ်ရန်လုံးပန်းအားထုတ်ကြကုန်၏၊ ထိုအခါနဂါးမင်းသည် “ဤကုန်သည်တို့အား ရေကိုလည်းပေးအပ်ပြီ၊ ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်ကိုလည်းပေးအပ်ပြီ၊ အလုပ်အကျွေးမိန်းမကိုလည်းပေးအပ်ပြီ၊ ရတနာတို့ကိုလည်းပေးအပ်ပြီ၊ ယခုအခါ ငါ့သစ်ပင်ကိုအမြစ်မှဖြတ်ကြရန်ဝိုင်းဝန်းအားထုတ်ကုန်၏၊ အလွန်ကြမ်းကြုတ်ကုန်၏၊ လှည်းကုန်သည်မှူးကိုထား၍ ကြွင်းသောလှည်းကုန်သည်မိုက်တို့ကိုသတ်ရန်သင့်၏”ဟုကြံစည်ပြီးလျှင် လက်နက်စွဲကိုင်သောနဂါးစစ်သည်တို့ “ထွက်ကြကုန်လော့၊ လှည်းကုန်သည်မှူးကိုချန်ထား၍ တစ်ယောက်မျှမကျန်အောင်သတ်ကြကုန်လော့”—ဟုအမိန့်ပေးလေ၏၊ ထိုအခိုက်နဂါးစစ်သည်တို့သည် ထွက်ကာလှည်းကုန်သည်မှူးကိုချန်ထား၍လှည်းကုန်သည်အားလုံးတို့ကိုသတ်ကြကုန်၏၊ ထိုအခါလှည်းကုန်သည်တို့သည် သေကြေပျက်စီးခြင်းသို့ရောက်ကုန်၏။
ပကိဏ္ဏကနိပါတ် -၄၉၄-သာဓိနဇာတ် သီလတန်ခိုးအစွမ်းကြောင့် သိကြားမင်းအမှူးရှိသော တာဝတိံသာနတ်တို့ကြည်ညိုသဖြင့် လူ့ရွာမှနတ်ပြည်သို့ပင့်ဆောင်လျက် လူ့ဘဝနှင့်ပင် နတ်စည်းစိမ်ကိုခံစားရသော သာမိနမင်းအကြောင်း။
ပစ္စုပ္ပန်ဝတ္ထု သီလတန်ခိုးစု ဟောကြားပြု နတ်လူတို့ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ဒါယကာတို့သည်ဥပုသ်စောင့်ကြကုန်၏၊ ထိုဒါယကာတို့ကို မြတ်စွာဘုရားသည် “ဒါယကာတို့ရှေးပညာရှိတို့သည် ဥပုသ်ဆောက်တည်ခြင်းကိုအမှီပြု၍ လူ၏ကိုယ်ဖြင့် နတ်ပြည်သို့ရောက်လျက် ရှည်မြင့်စွာနေဘူးပြီ”ဟုမိန့်တော်မူကာ အောက်ပါအတိတ်ဇာတ်ကိုဆောင်တော်မူသတည်း။
သိကြားဖူးမြင်လို မင်းကြီးကို တစ်နေ့သ၌ သုဓမ္မာနတ်သဘင်အစည်းအဝေး၌ နတ်တို့သည် သာဓိနမင်းကြီး၏ဂုဏ်ကျေးဇူးကိုချီးမွမ်းစကားပြောကြားကြကုန်၏၊ ချီးမွမ်းစကားကိုကြားရသောနတ်တို့သည် သာမိနမင်းကြီးကိုဖူးမြင်လိုကြကုန်၏၊ ထိုအခါ သိကြားမင်းသည်နတ်တို့စိတ်အကြံကိုသိ၍ နတ်တို့အား သာမိနမင်းကြီးကိုဖူးမြင်လိုသလားဟုမေးမြန်းရာ ဖူးမြင်လိုကြောင်းလျှောက်ကြကုန်၏၊ သိကြားမင်းသည် မာတလိနတ်သားကိုခေါ်၍ “အမောင်... “အမောင်သွားချေ၊ ဝေဇယန္တာရထားဖြင့် သာဓိနမင်းကြီးကို နတ်ပြည်သို့ပင့်ဆောင်ချေ”ဟုစေခိုင်း၏၊ မာတလိနတ်သားလည်း သိန္ဓောမြင်းတစ်ထောင်ကသော ဝေဇယန္တာရထားကိုက၍ ဝေဒေဟတိုင်းမိမိလာပြည်သို့သွားလေ၏၊ ထိုနေ့ကားလပြည့်နေ့ဖြစ်၏။
ရထားဝေဇယန္တာ မင်းကြီးထံလာ လူတို့သည် ညစာထမင်းစားပြီးလျှင် အိမ်တံခါးတို့၌ ဧချမ်းစွာစကားပြောဟောနေကြစဉ်လဝန်းနှင့်ယှဉ်၍မောင်းနှင်လာသော ဝေဇယန္တာရထားကို “လဝန်းကြီးနှစ်ခုတစ်ပြိုင်နက်ထွက်လာသည်”ဟု အုတ်အုတ်ကျက်ကျက်ပြောဆိုကြကုန်၏၊ ထိုအခိုက်လဝန်းကိုလွန်၍လာသောရထားကိုမြင်ကြလျှင်– “ဤကားလဝန်းမဟုတ်၊ နတ်ရထားဖြစ်သည်၊ ဤနတ်ရထားကား ငါတို့မင်းကြီးအတွက်လာသည်ဖြစ်လိမ့်မည်၊ ငါတို့မင်းကြီးကားသီလရှိသည်၊ တရားစောင့်သည်၊ တရားနှင့်အညီမင်းပြုသည်”ဟု ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာလက်အုပ်ချီကုန်လျက်– “အချင်းတို့... လောက၌ မဖြစ်ဘူးမြဲသဘောသည်ဖြစ်စွာ့တကား၊ ကြက်သီးမွေးညှင်းထဘွယ်ဖြစ်စွာ့တကား၊ အခြံအရံများသောငါတို့အရှင်ဝေဒေဟမင်းအား နတ်ရထားသည်ထင်ရှားဖြစ်စွတကား”— ဟု ချီးကျူးဩဘာပေးကြကုန်၏၊ ပန်းနံ့သာတို့ဖြင့်ပူဇော်ကြကုန်၏၊ လူတို့မြင်ကုန်စဉ်လျှင် နတ်ရထားသည် မိဓိလာမြို့တော်ကိုလက်ျာရစ်သုံးပတ်လှည့်ပြီးလျှင် နန်းတော်သို့ဝင်၍ လေသာနန်းတံခါး၌ တက်စီးရန်အသင့်ပြင်ဆင်ကာ ရထားနောက်မြီးကိုထိုး၍ထားလေ၏။
နတ်နန်းဘုံဆင့် မင်းကြီးပင့် ထိုနေ့၌ မင်းကြီးသည် အလှူတင်းကုပ်တို့ကိုလှည့်လည်ကြည့်ရှုစီမံပြီးလျှင် ဥပုသ်ဆောက်တည်လျက် ပြာသာဒ်မ၌ အမတ်အပေါင်းခြံရံကာ လေသွန်တံခါးကိုရှေးရှုလျက် တရားစကားကိုပြောဟောလျက်နေ၏၊ ထိုအခါ မာတလိနတ်သားသည်– “မြတ်သောမင်းကြီး... ဤရထားသို့တက်တော်မူပါ၊ တာဝတိံသာနတ်ပြည်သို့ကြွတော်မူပါ၊ သုဓမ္မာနတ်သဘင်ဝယ် သိကြားမင်းနှင့်တကွနတ်အပေါင်းတို့သည် အရှင်မင်းကြီးကိုဖူးမျှော်ရန် ငံ့လင့်စောင့်စား၍နေကြပါ၏”— ဟုပင့်လေ၏၊ ထိုအခါ သာမိနမင်းကြီးသည် မှူးမတ်တို့ကိုမှာထားပြီးလျှင် ရထားသို့တက်လေ၏၊ မာတလိနတ်သားလည်း ရထားကိုမောင်းနှင်သွားရာ သုဓမ္မာနတ်သဘင်သို့ရောက်လေ၏၊ သာမိနမင်းကြီးလည်း ရထားမှဆင်းသက်ပြီးလျှင် သုဓမ္မာနတ်သဘင်၌ သိကြားမင်းနှင့်တကွနတ်တို့အလယ်၌တင့်တယ်စွာနေလျက် ပဋိသန္ဓာရစကားပြောကြားလေ၏။
နတ်ပြည်ကြာသော် မ‌မွေ့လျော် သိကြားမင်းသည် သာဓိနမင်းကြီးအား “အရှင်မင်းကြီး နတ်ပြည်သို့ကြွလာခြင်းကား ကောင်းသောလာခြင်းဖြစ်ပါသည်၊ နတ်အပေါင်းတို့ဝမ်းမြောက်ကြပါသည်”ဟု နှုတ်ခွန်းဆက်ပြီးလျှင် နတ်မင်း၏စည်းစိမ်ကိုထက်ဝက်ခွဲ၍ပေးလေ၏၊ သာမိနမင်းကြီးလည်း နတ်စည်းစိမ်ကိုခံစားနေစဉ် လူတို့အရေအတွက်အားဖြင့် နှစ်ပေါင်းခုနစ်ရာတို့သည်လွန်ကုန်၏၊ နတ်ပြည်၌နေရအံ့သောကောင်းမှုကုသိုလ်ကံသည်ကုန်ခဲ့လေ၏၊ နတ်ပြည်၌မမွေ့လျော်ခြင်းသည်ဖြစ်လေ၏၊ ထိုအခါ သိကြားမင်းအား- “အို-သိကြားမင်း... နတ်ပြည်သို့ရောက်နေသောငါသည် ရှေးအခါ ကခြင်း၊ သီခြင်း၊ တီးမှုတ်ခြင်းတို့ဖြင့်မွေ့လျော်ပါ၏၊ ယခုအခါမမွေ့လျော်တော့ပါ၊ အသက်ကုန်လေသလော၊ သေချိန်နီးကပ်လေသလော၊ သို့မဟုတ် တွေဝေလေသလော”— ဟု ပြောကြားလေ၏။
သာဓိနမင်းအား သိကြားမင်းတား ထိုအခါ သိကြားမင်းသည် သာမိနမင်းကြီးအား နတ်၏စည်းစိမ်ချမ်းသာကိုခံစားရန်တောင်းပန်လိုသဖြင့်— “မြတ်သောမင်းကြီး... အရှင်မင်းကြီး၏အသက်လည်းမကုန်သေးပါ၊ သေချိန်လည်းဝေးပါသေး၏၊ တွေဝေခြင်းလည်းမဖြစ်ပါ၊ သို့သော်လည်း နတ်ပြည်၌နေရအံ့သောကောင်းမှုကုသိုလ်ကား နည်းချေပြီ”။
လူရွာပြန်ရောက် စင်္ကြံလျှောက် ထိုအခါ သာဓိနမင်းကြီးသည် သိကြားမင်းအား လူ့ပြည်သို့ပြန်ရန်ပြောကြားလို၍— “သိကြားမင်း... သူတစ်ပါးပေး၍ရသောစိမ်ကားငှါးရမ်း၍စီးသောယာဉ်နှင့်တူ၏၊ ချေးငှါးအပ်သောဥစ္စာနှင့်တူ၏၊ ထို့ကြောင့် သူတစ်ပါးပေး၍ရသောစည်းစိမ်ကို ငါအလိုမရှိပြီ၊ မိမိကိုယ်တိုင်ပြုအပ်သောကောင်းမှုကုသိုလ်သည်သာ အသီးကေအခြားကိုယ်ပိုင်ဥစ္စာမည်၏”။
ဘိုးတော်တွေ့ကာ ဝမ်းမြောက်စွာ ဥယျာဉ်စောင့်မြင်လျှင်ချဉ်းကပ်ကာမေးမြန်း၍ သာဓိနမင်းကြီးဖြစ်ကြောင်းကိုသိလျှင် နာရဒမင်းထံသွား၍လျှောက်၏၊ နာရဒမင်းလည်း ဥယျာဉ်စောင့်အား ဥယျာဉ်တော်ကိုသုတ်သင်၍ နေရာနှစ်နေရာခင်းရန်စီမံ၏၊ ဥယျာဉ်စောင့်လည်း နာရဒမင်းစီမံတိုင်းပြုလေ၏၊ သာဓိနမင်းကြီးသည် နေရာနှစ်နေရာခင်းသည်ကိုမြင်လျှင် ဥယျာဉ်စောင့်အား “အမောင်... အဘယ်ကြောင့်နှစ်နေရာခင်းသနည်း”ဟုမေး၏၊ “အရှင်မင်းကြီး... အရှင်မင်းကြီးဘို့တစ်နေရာ၊ အကျွန်ုပ်တို့မင်းဘို့တစ်နေရာဖြစ်ပါသည်”ဟုပြောကြား၏၊ ထိုအခါ သာမိနမင်းကြီးသည် “ငါမှတစ်ပါး ဘယ်သူသည် ငါ၏အနီးနေရာ၌နေ့လတံ့နည်း”ဟုတစ်ခုသောနေရာ၌ထိုင်၍ တစ်ခုသောနေရာ၌ကားခြေတင်၍ထား၏။
ရှေဟောင်းဖြစ်ရပ် ပြောကြားအပ် ထိုအခါ နာဒရမင်းရောက်လာ၍ သာဓိနမင်းကြီး၏ခြေတို့ကိုရှိခိုးကာ လျှောက်ပတ်သောနေရာ၌နေ၏၊ နာဒရမင်းကား သာဓိနမင်းကြီး၏ခုနစ်ဆက်မြောက်မြစ်တော်ဖြစ်သတတ်၊ ထိုအခါလူတို့အသက်သည်တစ်ရာတမ်းဖြစ်၏၊ သာဓိနမင်းကြီးကား ကုသိုလ်ကောင်းမှု၏အစွမ်းဖြင့် အသက်ခုနစ်ရာရှည်ကြာအောင်နေရ၏၊ ထို့နောက်သာမိနမင်းကြီးသည် မိမိ၏မြစ်တော်ဖြစ်သောနာရဒမင်းကိုလက်ဆွဲလျက် ဥယျာဉ်တော်သို့လှည့်လည်ကာ– “အမောင်နာရဒ... ရှေးအခါဤစိုက်ပျိုးရာမြေတို့သည် မွေ့လျော်ဘွယ်ရှိကုန်၏၊ ဤရေပြွန်ကားနားောင်းနှင့်တူ၏၊ တစ်ဘက်တစ်ချက်ပေါက်နေသောမြက်တို့သည်၎င်း၊ ဤစီးဆင်းနေသောမြစ်တို့သည်၎င်းမွှေ့လျော်ဘွယ်ရှိကုန်၏”၊ “အမောင်နာရဒ... ဤရေကန်တို့သည်မွေ့လျော်ဘွယ်ရှိကုန်၏၊ စက္ကဝက်ငှက်တို့သည်ကွန့်မြူးကုန်၏၊ မန္ဒာလကနွယ်၊ ပဒုမာကြာ၊ ဥပ္ပလကြာတို့ဖြင့်ဖုံးလွှမ်းအပ်ကုန်၏၊ ငါ၏အလုပ်အကျွေးမောင်းမတို့သည် ဤအရပ်၌မွေ့လျော်ကုန်၏၊ ထိုမောင်းမတို့သည်ယခုအခါအဘယ်သို့သွားကြသနည်း၊ လူအပေါင်းကိုမမြင်ရသောငါ့မှာ အရပ်မျက်နှာတို့သည်ဆိတ်ညံသကဲ့သို့ဖြစ်ကုန်၏”— ဟု နောက်နောက်ကဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအကြောင်းတွေကိုလွမ်းဆွတ်သတိရကာ ပြောကြားလေ၏။
ဘိုးတော်မင်းပင် ထီးနန်းတင် ထိုအခါ နာရဒမင်းသည် သာဓိနမင်းကြီးကို ထီးနန်းနှင့်တကွ တိုင်းပြည်စည်းစိမ်ပါအပ်နှင်းလိုသဖြင့်– “အရှင်မင်းကြီး... အရှင်မင်းကြီးတို့သည် နတ်ပြည်သို့ကြွသွားနေသည်မှာ နှစ်ပေါင်းခုနစ်ရာရှိပါပြီ၊ အကျွန်ကား အရှင်မင်းကြီး၏ ခုနစ်ဆက်မြောက်မြစ်တော်ဖြစ်ပါ၏၊ အရှင်မင်းကြီး၏ငယ်ကျွန်မောင်းမတို့မှာ သေမင်း၏ခံတွင်းသို့ဝင်ကြပါပြီ၊ မိမိလာပြည်ကြီးကားအရှင်မင်းကြီး၏ပြည်ဖြစ်ပါ၏၊ မင်းပြုတော်မူပါ”— ဟု တောင်းပန်လျှောက်ထားလေ၏၊ ထိုအခါ သာမိနမင်းကြီးသည်– “အမောင်နာရဒ... ငါကားတစ်ပြောင်ပြောင်တောက်ပနေသော နတ်ဗိမာန်တို့ကိုနတ်များနှင့်သိကြားမင်း၏မျက်မှောက်၌ကိုယ်တိုင်တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီ၊ နတ်ဗိမာန်၌လည်းနေခဲ့ဘူးပြီ၊ နတ်၌ဖြစ်၍အလုံးစုံအလိုဆန္ဒနှင့်ပြည့်စုံသောကာမဂုဏ်တို့ကိုလည်းခံစားခဲ့ဘူးပြီ၊ ဤသို့သဘောရှိသောကာမဂုဏ်တို့ကိုစွန့်လွှတ်၍ ဤအရပ်သို့လာခဲ့ခြင်းကားမင်းပြုရန်လာခဲ့သည်မဟုတ်၊ ကုသိုလ်ကောင်းမှုပြုရန်သာလာခဲ့၏၊ ငါသည် ကုသိုလ်တရားကိုသာကျင့်အံ့၊ မင်းအဖြစ်ကိုအလိုမရှိ”၊ “အမောင်နာရဒ အပြစ်ဒဏ်မရှိသောသူတို့သည် ကျင့်အပ်သောမြတ်စွာဘုရားဟောကြားအပ်သော မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးတရားသည်ရှိ၏၊ သူတော်ကောင်းတို့သည်... ထိုမဂ္ဂင်ရှစ်ပါးဖြင့်နိဗ္ဗာန်သို့သွားကြကုန်၏၊ ငါသည်လည်း... ထိုမဂ္ဂင်ရှစ်ပါးတရားကိုကျင့်အံ့”— ဟု မင်းအဖြစ်ကိုပယ်၍ မိမိမိမိလာပြည်သို့လာခဲ့ရင်းအကြောင်းကိုပြောကြားလေ၏၊ ထိုအခါမြစ်တော်နာရဒမင်းသည်တစ်ဖန် မင်းပြုတော်မူရန်တောင်းပန်ပြန်၏၊ ထိုအခါ သာမိနမင်းကြီးသည် “မင်းအဖြစ်ဖြင့်အလိုမရှိ၊ အနှစ်ခုနစ်ရာပတ်လုံးကင်းပြတ်၍နေသောအလှူကို ခုနစ်ရက်တည်းဖြင့်လှူလိုသည်”ဟုပြောလေ၏၊ နာရဒမင်းလည်းကောင်းပြီဟုဝန်ခံကာ... အလှူကြီးကိုစီမံ၍ပေးလေ၏၊ သာမိနမင်းကြီးလည်း ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး အလှူကြီးကိုပေးပြီးလျှင် ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့၌သေလွန်၍ တာဝတိံသာနတ်ပြည်၌ဖြစ်လေ၏။
ပကိဏ္ဏကနိပါတ် -၄၉၅-ဒသဗြာဟ္မဏဇာတ် အလှူခံတို့အား စိစစ်လျက် ဆယ်ဦးသောအလှူခံပုဏ္ဏားတို့ကိုပယ်၍ နန္ဒမူလိုဏ်မှ ငါးရာသောပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့အား အဓိဋ္ဌာန်ပြုကာ ပင့်ဆောင်၍ ကြွလာသဖြင့် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာလှူဒါန်းရသော ကောရဗျမင်းကြီးအကြောင်း။
ပစ္စုပ္ပန်ဝတ္ထု စိစစ်လှူမှု အကြောင်းပြု နတ်လူတို့ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ကောသလမင်းကြီးသည် အာသအလှူကြီးကိုပေးလှူရာ၌ အလှူခံတို့ကိုရွေးချယ်စိစစ်၍လှူခြင်းကိုအကြောင်းပြု၍ အောက်ပါအတိတ်ဇာတ်ကိုဆောင်တော်မူသတည်း။
ပုဏ္ဏားစစ်မှာ ရှင်ပစ္စေကာ ကောရဗျမင်းသည် ထိုစကားကိုကြားလျှင်အလွန်ဝမ်းမြောက်သည်ဖြစ်၍ “အို-ဝိဓူရသုခမိန်... သင်ပြောသောပုဏ္ဏားစစ်တို့ကား အဘယ်အရပ်မှာရှိသနည်း”ဟုမေး၏၊ “မြောက်ဟိမဝန္တာနန္ဒမူလိုဏ်၌ရှိပါသည်”ဟုလျှောက်ထား၏၊ “ယခုအမြန်ပင့်ဖိတ်ပေးပါ”ဟုပြော၏၊ ထိုအခါ ဝိဓုရသုခမိန်သည် ကောင်းပြီဟုဝန်ခံ၍မြို့တော်ကိုတန်ဆာဆင်စေပြီးလျှင် ပြည်သူတို့ကိုအလှူပေးစေ၏၊ ဥပုသ်ကိုဆောက်တည်စေ၏၊ မင်းကြီးတို့လည်းအခြွေအရံပရိသတ်နှင့်တကွဥပုသ်ကိုဆောက်တည်စေ၏၊ မိမိကိုယ်တိုင်လည်းနံနက်စောစောကလျှင် ထမင်းစား၍ဥပုသ်ဆောက်တည်၏၊ ညဉ့်ချမ်းအခါ မုလေးပန်းတို့ဖြင့်ပြည့်သောရွှေပန်းတောင်းကိုဆောင်ယူခဲ့စေ၍ မင်းနှင့်တကွငါးပါးသောထိခြင်းဖြင့်ရှိခိုးလျက် ရှင်ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့၏ဂုဏ်ကျေးဇူးကိုအောက်မေ့ဆင်ခြင်လျက် (မြောက်ဟိမဝန္တာ-နန္ဒမူလိုဏ်၌သီတင်းသုံးသောငါးရာသောအရှင်ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့သည် နက်ဖြန်အကျွန်ုပ်တို့ဆွမ်းကိုခံတော်မူစေသတည်း။
လှူဘွယ်ဝတ္ထု စီစဉ်ပြု ထိုအခါ ငါးရာသောအရှင်ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့သည် နန္ဒမူလိုဏ်၌တည်နေလျက်ရှိကုန်၏၊ ပန်းရှစ်ဆုပ်တို့သည်သွား၍ ရှင်ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့အပေါ်၌ကျကုန်၏၊ ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့သည်ဆင်ခြင်လတ်သော် ထိုအကြောင်းကိုသိတော်မူ၍ “ငါ့ရှင်တို့... ဝိဓူရပညာရှိသည်ငါတို့ကိုပင့်ဖိတ်ဘိ၏၊ ထိုဝိဓူရပညာရှိကားဟူးဟူးညားညားသောသတ္တဝါမဟုတ်၊ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာ၌ပင်ပွင့်တော်မူလတံ့သောဘုရားအလောင်းပေတည်း၊ ထိုဝိဓူရပညာရှိအားချီးမြှောက်ခြင်းကိုပြုကုန်အံ့”ဟုတိုင်ပင်ကာ ပင့်ဖိတ်ခြင်းကိုဝန်ခံကြကုန်၏။
လှူဒါန်းသမှု မင်းကြီးပြု ရှင်ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့လည်း အနဝတတ်အိုင်၌ကိုယ်လက်သုတ်သင်ပြီးလျှင် အခါကိုမှတ်၍ကောင်းကင်ခရီးဖြင့်ကြွလာကာ ကောရဗျမင်းကြီး၏မင်းရင်ပြင်၌ဆင်းသက်ကုန်၏၊ ကောရဗျမင်းကြီးနှင့် ဝိဓူရသုခမိန်တို့လည်း ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့ကြွလာသောအခါ အလွန်ကြည်ညိုသောစိတ်ဖြင့် သပိတ်တော်တို့ကိုလှမ်းယူ၍ ပြာသာဒ်ထက်သို့ပင့်ဆောင်ပြီးလျှင် အလှူရေစက်သွန်းချလျက် ဆွမ်းခဲဖွယ်ဘောဇဉ်တို့ဖြင့်လုပ်ကျွေးကုန်၏၊ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးပြီးလျှင် ခုနစ်ရက်တိုင်အောင်ပင့်ဖိတ်၍လှူဒါန်း၏၊ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့၌အလုံးစုံသောပရိက္ခရာတို့ကိုလှူဒါန်း၏၊ ရှင်ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့လည်းအနုမောဒနာပြုပြီးလျှင် နန္ဒမူလိုဏ်သို့ကြွကုန်၏၊ အခြံအရံပရိသတ်နှင့်တကွ ကောရဗျမင်းဝိဓုရအမတ်တို့သည် အသက်ထက်ဆုံးကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့ကိုပြုစုအားထုတ်လျက်သေလွန်သောအခါနတ်ပြည်သို့လားကြကုန်၏။
ပကိဏ္ဏကနိပါတ် -၄၉၆-ဘိက္ခာပရမ္ပရဇာတ် မွန်မြတ်သောဘောဇဉ်ကိုမင်းကြီးအားဆက်၍ မင်းကြီးမှတစ်ဖန်ပုဏ္ဏား၊ ပုဏ္ဏားမှတစ်ဖန်ရသေ့၊ ရသေ့မှတစ်ဖန်ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတိုင်အောင်အဆင့်ဆင့်မြတ်သူတို့အားလှူဒါန်းသဖြင့် အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာခြင်းဖြစ်ရသော အလှူရှင်သူကြွယ်အကြောင်း။
ပစ္စုပ္ပန်ဝတ္ထု တရားလှူရေး အာနန္ဒာမေး နတ်လူတို့ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် သူကြွယ်တစ်ယောက်သည်သဒ္ဓါတရားနှင့်ပြည့်စုံ၏၊ အမြဲမပြတ်ဘုရားအား၎င်း၊ သံဃာအား၎င်းပူဇော်သက္ကာရကိုပြု၏၊ ထိုသူကြွယ်သည်တစ်နေ့သ၌အကြံဖြစ်သည်မှာ “ငါကား ဘုရားရတနာနှင့်သံဃာရတနာကိုပူဇော်ရပေပြီ၊ တရားရတနာကိုလည်းပူဇော်လိုသည် အဘယ်သို့ပူဇော်ရပါအံ့နည်း” ကြံစည်ကာ မြတ်စွာဘုရားထံသွား၍ထိုအကြောင်းကိုလျှောက်ထား၏။
ဆွမ်းနှင့်သင်္ကန်း ဆင့်ဆင့်လှူဒါန်း ရှင်အာနန္ဒာသည် “ဤဆွမ်းခဲဖွယ်ဘောဇဉ်နှင့်သင်္ကန်းတို့ကားတရားရတနာအားသာလှူဒါန်းအပ်၏၊ ငါနှင့်မထိုက်တန်”ဟု တရားစစ်သူကြီးဖြစ်သောရှင်သာရိပုတ္တရာအားလှူဒါန်းလေ၏၊ ရှင်သာရိပုတ္တရာလည်း “ဤဆွမ်းခဲဖွယ်ဘောဇဉ်နှင့်သင်္ကန်းတို့ကားတရားရတနာအားသာလှူအပ်၏၊ ငါနှင့်မထိုက်တန်”ဟု တရား၏အရှင်ဖြစ်တော်မူသောမြတ်စွာဘုရားအားလှူဒါန်းပြန်၏၊ မြတ်စွာဘုရားလည်းကိုယ်တော်ထက်လွန်မြတ်သူကိုမမြင်သဖြင့် ဆွမ်းခဲဖွယ်ဘောဇဉ်ကိုလည်းဘုဉ်းပေးတော်မူ၏၊ သင်္ကန်းကိုလည်းသုံးဆောင်တော်မူ၏။
မင်းမှတဖုံ ဆင့်ဆင့်လှူပုံ ထိုခဏဝယ် နိဂုံး၌ကုဋေရှစ်ဆယ်စည်းစိမ်ရှိသောသူကြွယ်သည် များစွာသောအခြံအရံဖြင့်ရေချိုးဆိပ်သို့သွားသည်ရှိသော် အဆင်းအင်္ဂါလှပ၍သိမ်မွေ့နူးညံ့သောမင်းကိုမြင်လျှင်ချစ်ခင်ကြည်ညိုသောစိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ စရပ်သို့ဝင်၍ အပြေအပြစ်လောကွတ်ပျူငှါနှုတ်ခွန်းဆက်ပြီးလျှင် “ဤစရပ်၌ခေတ္တဆိုင်းငံ့ပါဦး”ဟုတောင်းပန်ကာ အိမ်သို့ပြန်၍မွန်မြတ်သောခဲဖွယ်ဘောဇဉ်တို့ဖြင့်ပြည့်စေလျက် အခြံအရံတို့ဖြင့်မြတ်သောထမင်းကိုယူ၍လာ၏၊ ထိုအခိုက်၌ အဘိညာဉ်ငါးပါးနှင့်ပြည့်စုံသောရသေ့သည်လာလတ်၍ ထိုစရပ်၌နေ၏၊ နန္ဒမူလိုဏ်မှရှင်ပစ္စေကဗုဒ္ဓါသည်လာလတ်၍ ထိုစရပ်၌လျှင်နေ၏၊ သူကြွယ်သည်လက်ဆေးရေပေး၍ ထမင်းခွက်ကိုမင်းအားဆက်၏၊ မင်းသည်ယူ၍ပုရောဟိတ်အားပေး၏၊ ပုရောဟိတ်သည်ရသေ့အားလှူ၏၊ ရသေ့လည်းရှင်ပစ္စေကဗုဒ္ဓါအားလှူပြန်၏၊ ရှင်ပစ္စေကဗုဒ္ဓါသည်တစ်စုံတစ်ယောက်ကိုမျှမပန်ကြားမူ၍ဘုဉ်းပေးတော်မူ၏။
အဓိကာရကောင်းမှု ဆိုသည်မှာ သတ္တဝါတစ်ဦးတစ်ယောက်၏ မဂ်ဖိုလ်သို့ ရောက်ရှိရေးအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်သဖွယ်ဖြစ်သော၊ ဘဝများစွာတစ်လျှောက် ဖြည့်ကျင့်ဆည်းပူးခဲ့ရသည့် ထူးခြားသော ကောင်းမှုကုသိုလ်များနှင့် အဆောက်အအုံကို ရည်ညွှန်းပါသည်။
အဓိကာရောတိ ဂုဏသမ္ပန္နေနာပိ ယေန အတ္တနော ဇီဝိတံ ဗုဒ္ဓါနံ ပရိစ္စတ္တံ ဟောတိ၊ တဿ ဣမိနာ အဓိကာရေန သမ္ပန္နဿေဝ သမိဇ္ဈတိ၊ န ဣတရဿ
အပဒါန်အဋ္ဌကထာအရ၊ တစ်ဦးသည် မိမိလိုလားသော သို့ရောက်ရှိရန် အဘိနီဟာရ ပြည့်စုံရန် လိုအပ်ပြီး၊ ထိုအဘိနီဟာရ ပြည့်စုံရန်အတွက် အဓိကအင်္ဂါနှစ်ပါးမှာ- ၁။
တရား (သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာအခြေခံအကျင့်များ) ကို ဖြည့်ကျင့်ထားသူသည် သံသရာ၌ ကျင်လည်သော်လည်း ဘုရားရှင်၏ သာသနာတော်နှင့် ကြုံကြိုက်ခွင့်၊ သူတော်ကောင်းတရားကို ဟောကြားမည့် ဆရာကောင်းသမားကောင်းများနှင့် တွေ့ဆုံခွင့် ရရှိသည်။
တည်းဟူသော ဉာဏ်ပညာပါရမီကို ဖြည့်ကျင့်ထားသူသည် တရားတော်ကို ကြားနာရသောအခါ ၏ အမှန်တရားကို ထွင်းဖောက်သိမြင်နိုင်သော စွမ်းအင်ရှိသည်။
ဇနီးမောင်နှံ တို့သည် အရိယာဖြစ်နိုင်သော ဝိဇ္ဇာမျိုးစေ့ ရှိသော်လည်း၊ စရဏမျိုးစေ့ ချို့တဲ့ခဲ့သဖြင့် ဘုရားရှင်နှင့် အချိန်မီမတွေ့ဆုံနိုင်ဘဲ တရားထူးမရဘဲ လွဲချော်ခဲ့ရသည်။
သည် စရဏမျိုးစေ့ရှိသဖြင့် ဘုရားရှင်နှင့်တွေ့ဆုံ၍ တရားနာခွင့်ရခဲ့သော်လည်း၊ ဝိဇ္ဇာမျိုးစေ့ အားနည်းနေသဖြင့် ထိုဘဝတွင် တရားမရခဲ့ပေ။
ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂအဆိုအရ ပုဗ္ဗယောဂဆိုသည်မှာ ရှေးဘုရားရှင်များ၏ သာသနာတော်အတွင်း တိုင်အောင် ဝိပဿနာကို အားထုတ်ခဲ့ဖူးခြင်းကို ဆိုလိုသည်။
သာသနာ့အမွေကို_ခံယူခြင်း - ဖားအောက်တောရဆရာတော် ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် = ပြင်ပလင့်များ။
အဋ္ဌကထာအရ ပဋိသမ္ဘိဒါဉာဏ် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ရန် အကြောင်း (၅) ပါးရှိပြီး၊ ပုဗ္ဗယောဂသည် ၎င်းတို့ထဲတွင် အရေးအကြီးဆုံး အင်္ဂါရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်- # အဓိဂမ - ယခုဘဝတွင် အရိယမဂ်ဉာဏ်၊ ဖိုလ်ဉာဏ်သို့ ဆိုက်ရောက်ခြင်း။
စရဏမျိုးစေ့ ဖြစ်သည် - အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝိပဿနာသည် တရား (၁၅) ပါးတွင် "ပညာ" အဖြစ်ပါဝင်၍ ကောင်းသောအကျင့်ကို ဖြစ်စေသည်။
သာသနာ့အမွေကို ခံယူခြင်း- ဖားအောက်တောရဆရာတော် ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် = ပြင်ပလင့်များ။
location = အမှတ်(၃၇၂)၊ နှင့် ထောင့်၊ ၊။
ဘုရားကျောင်းသည် တွင် အကြီးဆုံး ကာသီဒြယ်ကျောင်းဖြစ်သည်။
ဒေသအခေါ် " အထက်တန်းကျောင်း" ဟု လူသိများသော ဗိုလ်တစ်ထောင်မြို့နယ်၊ အမှတ်(၆)အခြေခံပညာအထက်တန်းကျောင်းသည် ဘုရားကျောင်း၏ ခြံဝန်းနှင့် တဆက်တည်းတည်ရှိသည်။
သို့ရာတွင် မျက်မှောက်ခေတ်ကာလ၌ နှင့် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ နှီးနွယ်ပတ်သက်ခြင်း မရှိတော့ပေ။
ထိုခေတ်ကာလက သည် ဗြိတိသျှအိန္ဒိယ၏ ပြည်နယ်တစ်ခုအဆင့်မျှသာဖြစ်သည်။
ရာစုနှစ် ၂ ခုနီးပါး သက်တမ်းရှိပြီဖြစ်သော စိန့်မေရီ ကာသီဒြယ် ဘုရားကျောင်းကြီးသည် တွင် အနည်းငယ်မျှသာ ပျက်စီးခဲ့ပြီး ဂျပန်တို့၏ ကျူးကျော်မှုကာလတွင်လည်း တစုံတရာ ပျက်စီးမှုမရှိဘဲ ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့သည်။
ဘုရားကျောင်းလိပ်စာ: အမှတ် (၃၇၂)၊ ဗိုလ်အောင်ကျော်လမ်း၊ ဗိုလ်တထောင်မြို့နယ်၊ ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး။
ဖိုင်:St Mary Cathedral Rangoon.JPG၁၈၉၀ ပြည့်နှစ်များမှ စိန့်မေရီ ကာသီဒြယ် ဖိုင်:Inside St. Mary's Cathedral, Yangon Mike Krüger 200226 1.jpgဘုရားကျောင်းအတွင်းပိုင်း ပုံ ဖိုင်:St mary chair.jpgဘုရားကျောင်းအတွင်းပိုင်း တစ်နေရာ။
လက်ရှိပြည်ထောင်စုစာရင်းစစ်ချုပ်မှာ (ဒေါ်) ဖြစ်သည်။
သူသည် ၂၀၂၆ ခုနှစ် ဧပြီ ၁၀ ရက်နေ့တွင် ရာထူးကို စတင်တာဝန်ယူခဲ့သည်။
ပြည်ထောင်စုစာရင်းစစ်ချုပ်ကို က ၏ သဘောတူညီချက်ဖြင့် ခန့်အပ်သည်။
ပြည်ထောင်စုစာရင်းစစ်ချုပ်သည် ပြည်ထောင်စု နှင့်၎င်း၏ ဝန်ကြီးဌာနများ၊ ဦးစီးဌာနများ၊ နိုင်ငံပိုင်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများနှင့် အခြားပြည်သူပိုင်အဖွဲ့အစည်းများ၏ ငွေကြေးဆိုင်ရာ စာရင်းများကို စာရင်းစစ်ခြင်းအတွက် တာဝန်ခံရသည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် အစိုးရစာရင်းစစ်လုပ်ငန်း၏ မူလအစကို ဗြိတိသျှကိုလိုနီခေတ်ကတည်းက စတင်ခဲ့သည်။
လွတ်လပ်ရေးရပြီးနောက် ၁၉၄၈ ခုနှစ် စာရင်းစစ်ချုပ် အက်ဥပဒေ (Auditor General Act of 1948) သည် စာရင်းစစ်ချုပ် အဖြစ် ပီပီပြင်ပြင်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
ပြည်ထောင်စုစာရင်းစစ်ချုပ်၏ အာဏာများ၊ တာဝန်များ၊ လုပ်ပိုင်ခွင့်များနှင့် လုပ်ပိုင်ခွင့်များသည် အဓိကအားဖြင့် ၂၀၀၈ ခုနှစ် မြန်မာနိုင်ငံ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ တွင် ပြဋ္ဌာန်းထားသည့်အပြင် ပြည်ထောင်စုစာရင်းစစ်ချုပ်ဥပဒေ တွင်လည်း အသေးစိတ် ပြဌာန်းပေးခဲ့သည်။
ပြည်ထောင်စုစာရင်းစစ်ချုပ်ဥပဒေကို ပြင်ဆင်သည့် ဥပဒေ ၂၁ ဇန်နဝါရီ ၂၀၁၃ ၂ဝ၁၃ ခုနှစ်၊ ပြည်ထောင်စုလွှတ်တော် ဥပဒေအမှတ် ၃ - ၃။
ပြည်ထောင်စုစာရင်းစစ်ချုပ်ဥပဒေကို ပြင်ဆင်သည့် ဥပဒေ ၁၀ အောက်တိုဘာ ၂၀၁၄ ၂၀၁၄ ခုနှစ်၊ ပြည်ထောင်စုလွှတ်တော် ဥပဒေအမှတ် ၄၃ - ၄။
ပြည်ထောင်စုစာရင်းစစ်ချုပ်ဥပဒေကို ပြင်ဆင်သည့် ဥပဒေ ၂၂ ဇန်နဝါရီ ၂၀၁၈ ၂၀၁၈ ခုနှစ်၊ ပြည်ထောင်စုလွှတ်တော် ဥပဒေအမှတ် ၂ } ပြည်ထောင်စုစာရင်းစစ်ချုပ်၏ တာဝန်များကို အောက်ပါအတိုင်း သတ်မှတ်ထားသည်။
အမျိုးသားစံချိန်စံညွှန်းနှင့် အရည်အသွေးဌာန (; ယခင် စံသတ်မှတ်ရေးဌာန) ကို ၁၉၅၆ ခုနှစ်တွင် သုတေသနနှင့် တီထွင်ဆန်းသစ်မှုဦးစီးဌာန (ယခင် ) လက်အောက်ရှိ နည်းပညာအထောက်အပံ့ပေးသည့် ဌာနတစ်ခုအဖြစ် စတင်ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
သုတေသနနှင့်တီထွင်ဆန်းသစ်မှုဦးစီးဌာနသည် (ISO) ၏ စာပေးစာယူအဖွဲ့ဝင် (Correspondence Member) အဖြစ် ၂၀၀၅ခုနှစ် မှ စတင် ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး၊ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လျှပ်စစ်နည်းပညာကော်မရှင် (IEC ) သို့ ၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် ပေါင်းစည်းအဖွဲ့ဝင် (Affiliate Member) အဖြစ် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ၏ ကုန်သွယ်မှုတွင် နည်းပညာအတားအဆီးဆိုင်ရာ စုံစမ်းရေးဌာန (WTO/TBT Enquiry Point) အဖြစ် ၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင် စတင်တာဝန်ယူခဲ့သည်။
တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၏ စံချိန်စံညွှန်းသတ်မှတ်ရေးဆိုင်ရာ စီမံခန့်ခွဲရေးဌာန (Standardization Administration of the People’s Republic of China- SAC) နှင့် (Department of Research and Innovation – DRI) တို့သည် One Belt One Road – OBOR စီးပွားရေးစင်္ကြန် တည်ဆောက်နိုင်ရေး နှင့် စံချိန်စံညွှန်းများ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်မှုမြှင့်တင်ရေးဆိုင်ရာ ပူးတွဲပဏာမလုပ်ငန်း (Joint Initiative) အား ၂၀၁၈ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ တွင် လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့သည်။
ဆုမိရောရှိနတ်ကွန်းနန်းရင်းတွင် (Sokotsutsu no Ono-mikoto၊ Nakatsutsu no Ono-mikoto၊ နှင့် Uwatsutsu no Ono-mikoto) နှင့်အတူ (Okinagatarashi-hime no Mikoto ) တို့ စံမြန်းကြသည်။
File:Sumiyoshi_Taisha2.jpgThe ''Taiko bashi'' at Sumiyoshi-taisha File:Sumiyoshi Grand Shrine in 201705 001.jpgProper entrance to Sumiyoshi taisha File:Sumiyoshi-taisya torii.jpgRear entrance to Sumiyoshi taisha File:Sumiyoshi shrine Honden.jpgIllustration of main shrine architecture File:Sumiyoshi Taisha Wakamiya Hachimangu1.jpgOne of Sumiyoshi Taisha's ''kaku-torii''။
ဆုမိရောရှိနတ်သုံးပါး (住吉三神) [ရှင်တိုဘာသာရှင်တို]နတ်ဘုရားသုံးပါးဖြစ်သော Sokotsutsu no O no Mikoto (底筒男命), Nakatsutsu no O no Mikoto (中筒男命), and Uwatsutsu no O no Mikoto (表筒男命) တို့အားစုပေါင်း၍ ခေါ်ဝေါ်ခြင်းဖြစ်ပြီး ပင်ဘယ်နှင့် ရေလမ်းခရီး နတ်ဘုရားများ ဖြစ်သည်။
MRT အပြာရောင်လိုင်းသည် ဘန်ကောက်မြို့ပြ၏ သိပ်သည်းဆ မြင့်မားသော တွင် မြို့ပြသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအတွက် အချက်အချာကြပြီး၊ မြေအောက်နှင့် မြေပေါ်မြှင့်တင်ထားသော ရထားလမ်း၊ ဘူတာအဆောက်အအုံများဖြင့် ပေါင်းစပ်တည်ဆောက်ထားသည်။
MRT အပြာရောင်လိုင်းသည် ထားဖရာ (Tha Phra) ဘူတာ၏ အပေါ်ပိုင်းပလက်ဖောင်းမှ စတင်သည်။
ထို့နောက် (Chao Phraya River) ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဘန်ဖို (Bang Pho) ဘူတာနှင့် တာပွန်ဘူတာသို့ ရောက်ရှိသည်။
ဟွာလမ်ဖုန်ဘူတာကို ဖြတ်သန်းပြီး တရုတ်တန်းကို ဖြတ်ကျော်ကာ အောက်မှ ဖြတ်၍ ကုန်းပေါ်မြှင့်တင်ထားသော ရထားသံလမ်းပေါ်သို့ ပြန်တက်ကာ ထားဖရာဘူတာ၏ အောက်ပိုင်းပလက်ဖောင်းသို့ ရောက်ရှိသည်။
အဲအိန္ဒိယ (Air India) သည် ၏ အလံတင်လေကြောင်းလိုင်းဖြစ်ပြီး၊ အဓိကဗဟိုချက်မှာ ရှိ အင်ဒီရာ ဂန္ဒီ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလေဆိပ်ဖြစ်သည်။
ဒုတိယဗဟိုချက်များမှာ ရှိ ကမ်ပေဂေါဒါ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလေဆိပ်နှင့် ရှိ ချာတရာပတီ ရှီဗာဂျီ မဟာရာ့ဂျ် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလေဆိပ်တို့ဖြစ်ပြီး၊ အိန္ဒိယတစ်ဝန်းရှိ အခြားအရေးပါသောမြို့ကြီးများတွင်လည်း အဓိကပျံသန်းရာမြို့များအဖြစ် ရှိသည်။
ဟာရီယာနာပြည်နယ်၊ ဂါးရူဂရမ်မြို့တွင် ရုံးချုပ်တည်ရှိပြီး၊ ၎င်းလေကြောင်းလိုင်းသည် တာတာအုပ်စု (၇၄.၉%) နှင့် (၂၅.၁%) တို့ ပူးတွဲပိုင်ဆိုင်သော Air India Limited ၏ လက်အောက်ခံဖြစ်သည်။
အဲအိန္ဒိယကို ၁၉၃၂ ခုနှစ်တွင် ဂျေ. အာ. ဒီ. တာတာ (J. R. D. Tata) က တာတာလေကြောင်း (Tata Airlines) အဖြစ် စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။
အဲအိန္ဒိယသည် ၎င်း၏ လက်အောက်ခံဖြစ်သော Air India Express မှတစ်ဆင့် ပြည်တွင်းနှင့် အာရှဒေသတွင်း ခရီးစဉ်များကိုလည်း ပြေးဆွဲသည်။
အဲအိန္ဒိယသည် ပြည်တွင်းနှင့် ခရီးတိုပြည်ပလမ်းကြောင်းအများစုအတွက် Airbus A320 မိသားစုဝင်နှင့် ကဲ့သို့သော ကိုယ်ထည်ကျဉ်းလေယာဉ်များကို အသုံးပြုသည်။
ခရီးရှည်ပြည်ပလမ်းကြောင်းများအတွက်မူ Airbus A350, နှင့် Boeing 787 ကဲ့သို့သော ကိုယ်ထည်ကျယ်လေယာဉ်များကို အသုံးပြုသည်။
အဲအိန္ဒိယ ခရီးစဉ်အမှတ် ၁၇၁ ဖြင့် ပျံသန်းလာသော လေယာဉ်သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ ၌ ပျက်ကျခဲ့၍ လူ ၂၆၀ ကျော် သေဆုံးခဲ့သည်။