DatarrX/myanmar-Wikipedia huggingface dataset:
အဋ္ဌကနိပါတ်- အစ အဆုံး ဇာတ်ဝတ္ထုပေါင်း ၁၀-ပါဝင်သည်။
နဝကနိပါတ်- အစ အဆုံး ဇာတ်ဝတ္ထုပေါင်း ၁၂-ပါဝင်သည်။
ဒသကနိပါတ်- အစ အဆုံး ဇာတ်ဝတ္ထုပေါင်း ၁၆-ပါဝင်သည်။
ဒွါဒသကနိပါတ်- အစ အဆုံး ဇာတ်ဝတ္ထုပေါင်း ၁၀-ပါဝင်သည်။
တေရသကနိပါတ်- အစ အဆုံး ဇာတ်ဝတ္ထုပေါင်း ၁၀-ပါဝင်သည်။
ပကိဏ္ဏကနိပါတ်- အစ အဆုံး ဇာတ်ဝတ္ထုပေါင်း ၁၃-ပါဝင်သည်။
ဝီသတိနိပါတ်- အစ အဆုံး ဇာတ်ဝတ္ထုပေါင်း ၁၄-ပါဝင်သည်။
တိံသနိပါတ်- အစ အဆုံး ဇာတ်ဝတ္ထုပေါင်း ၁၀-ပါဝင်သည်။
စတ္တာလီသနိပါတ်- အစ အဆုံး ဇာတ်ဝတ္ထုပေါင်း၅-ပါဝင်သည်။
ပဏ္ဏာသနိပါတ်- အစ အဆုံး ဇာတ်ဝတ္ထုပေါင်း ၃-ပါဝင်သည်။
သဋ္ဌိနိပါတ်- အစ အဆုံး ဇာတ်ဝတ္ထု ၂-ခုပါဝင်သည်။
သတ္တတိနိပါတ်- အစ အဆုံး ဇာတ်ဝတ္ထု ၂-ခုပါဝင်သည်။
အသီတိနိပါတ်- အစ အဆုံး ဇာတ်ဝတ္ထုပေါင်း ၅-ပါဝင်သည်။
မဟာနိပါတ် -အစ အဆုံး ဇာတ်ဝတ္ထု ၁၀-ပါဝင်သည်။
တွင်၅၄၇-ဇာတ်သာရှိသည်ကို အဓိကသင်္ချာခေါ် သင်္ချာပိုအားဖြင့် ၅၅၀ (ငါးရာ့ငါးဆယ်) ဟုခေါ်သည်။
ကျမ်းဂန်များ၌ အကုသလကို အောက်ပါအနက်အဓိပ္ပာယ်အမျိုးမျိုးဖြင့် ဖွင့်ဆိုထားပါသည်- # အပြစ်နှင့်တကွဖြစ်သော၊ ဘေးမကင်းသော: ဥပမာ- မကောင်းသော အကြံအစည်၊ အပြုအမူတို့သည် ဘေးရန်ကို ဖိတ်ခေါ်တတ်သည်။
ဒုတိယနည်း (တစ်နည်း): (အကုသိုလ်တရားတို့သည် စင်စစ် ကဲ့ရဲ့ထိုက်သောကြောင့်) # လက္ခဏာ: အပြစ်နှင့်တကွ ဖြစ်ခြင်းသဘော။
နိဗ္ဗာနဂါမိနိပဋိပဒါ - စတုတ္ထတွဲ - ဖားအောက်တောရဆရာတော် = အကုသိုလ်စိတ် (၁၂) ပါးကို အောက်ပါအတိုင်း အမျိုးအစားခွဲခြားထားပါသည်- ၁။
မောဟမူစိတ် (မောဟလျှင် အကြောင်းရင်းခံရှိသောစိတ်) (၂) မျိုး: ဥပေက္ခာသဟဂုတ် ဝိစိကိစ္ဆာသမ္ပယုတ် စိတ် (၁) ဥပေက္ခာသဟဂုတ် ဥဒ္ဓစ္စသမ္ပယုတ် စိတ် (၁) = အကုသိုလ်စိတ်များနှင့် ယှဉ်တွဲဖြစ်ပေါ်သော စေတသိက် (၁၄) ပါးရှိသည်- အကုသလသာဓာရဏ စေတသိက် (၄) လုံး (အကုသိုလ်စိတ်တိုင်း၌ အမြဲယှဉ်သော စေတသိက်များ): # : အာရုံ၏သဘောမှန်ကို မသိခြင်း၊ အသိမှားခြင်း (အဝိဇ္ဇာ)။
ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် ကိုးကား ပြင်ပလင့်များ။
နာရေစွမ်မင်းအမည်ရှိ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားကို နာမည်ကြီး သမိုင်း ရုပ်ရှင် ဇာတ်ကား တစ်ကားဖြစ်သည့် Suriohtai (ဆူရီယိုထိုင်း) ဇာတ်ကား၏ ထိုင်းလူမျိုး ဒါရိုက်တာ အမ်မ်စီချာတရီချာလန် သန်းမွီယုကိုး က ရိုက်ကူးထားသည်။
ဒုတိယပိုင်းမှာ အရွယ်ရောက်လာသည့် မင်းသားနာရေစွမ်က နတ်ရွာစံအပြီး မြန်မာလက်အောက်မှ အယုဒ္ဓယကို လွတ်မြောက်အောင် ကြိုးပမ်းပုံ ဖြစ်သည်။
ဒီဇာတ်ကားကတော့ ရာဇဝင် စစ်ဇာတ်ကြမ်းရုပ်ရှင် ကားတစ်ကားနဲ့ ပိုတူပါတယ်။
သရုပ်ဆောင်အင်အား တစ်သိန်း ကျော်၊ ဇာတ်ဝင်အခမ်းအနားဝတ်စုံ ၆၀ဝ၀ဝ (ခြောက်သောင်း)၊ စစ်လက်နက်ကိရိယာ ၄၀ဝ၀ (လေးထောင်) နဲ့ ရိုက်ကူးထုတ်လုပ် မှု ကုန်ကျစရိတ် သန်း ၇၀ဝ ရှိတယ်လို့ ဆိုတာမို့ ထိုင်းရုပ်ရှင် သမိုင်းမှာတော့ အကုန်အကျ အများဆုံးနဲ့ အခမ်းနား အကြီးကျယ်ဆုံး ပြင်ဆင် ရိုက်ကူးထားတဲ့ ဇာတ်ကားပါပဲ။
ဇာတ်ကားရဲ့ အဓိက အကြောင်းအရာကတော့ ဒီလိုပါ။
ဘုရင့်နောင်မင်း တရားကြီးနတ်ရွာစံပြီးနောက် လက်ထက်မှာ နာရေစွမ်က ထိုင်းလူမျိုးတွေကို စုစည်း၊မြန်မာဘုရင်ကိုပုန် ကန်ခြားနားပြီး အယုဒ္ဓယကိုပြန်လည်ရယူတဲ့အကြောင်း ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါရိုက်တာကလည်း သူ့ရဲ့ ဒီရုပ်ရှင်ဇာတ်လမ်းဟာ သမိုင်းထဲက အဖြစ်အပျက်တချို့ကို အခြေခံပြီး တခြားဇာတ်ကောင်၊ ဇာတ်ကွက်တွေကို စိတ်ကူးနဲ့ဖြည့်စွက်ဖန်တီးထားတဲ့ ဒဏ္ဍာရီ ဇာတ်လမ်း တစ်ခု လို့ဘန်ကောက်ပို့စ်သတင်း စာမှာပါရှိတဲ့ Siamese Saga ဆိုတဲ့ ဆောင်းပါးမှာ ဖော်ပြ ထားပါတယ်။
ဒါရိုက်တာသန်းမွီဟာ ဒီဇာတ်ကားရဲ့ သမိုင်းဆိုင်ရာ အချက်အလက်တွေအတွက် က ထိုင်း-မြန်မာရေးရာကျွမ်းကျင်သူ ထိုင်းပါမောက္ခတစ်ဦးရဲ့အကူအညီ ယူခဲ့ပြီး မြန်မာနိုင်ငံအတွင်းနဲ့ နယ်စပ်ဒေသတွေကိုလည်း သွားရောက် လေ့လာခဲ့တယ်လို့ အဲဒီဆောင်းပါး မှာဖော်ပြထား ပါတယ်။
သူဟာ နှစ်နိုင်ငံစစ် တပ်တွေရဲ့ တိုက်ပွဲတွေ အဖြစ်နိုင်ဆုံး နေရာတစ်ခုကို လို့ ယူဆပါတယ်။
ဒီဇာတ်ကားရိုက်ကူးဖို့အတွက် အတတ်ပညာ၊ နည်းစနစ်ပိုင်း ဆိုင်ရာတွေကို ဟောလိဝုဒ်ရဲ့Troy, Lords of the Rings စတဲ့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားကြီးတွေ ထုတ်လုပ်ခဲ့ကြတဲ့ နိုင်ငံခြားသား ကျွမ်းကျင်သူတွေက အကူအညီပေးခဲ့ကြပါတယ်။
အဲဒီအချိန်က အင်မတန် အင်အားကြီးမား၊ ဘုန်းတန်ခိုးကြီးတဲ့ မြန်မာဘုရင် ဟာ အဲဒီ မြို့ပြနိုင်ငံတော် (City-state) တွေကို အောင်နိုင်ခဲ့တာပါ။
ခြုံငုံပြီး ပြောရရင်တော့ ဇာတ်လမ်းက သာမန် ထိုင်းသမိုင်း ရုပ်ရှင် ဇာတ်ကားတွေရဲ့ ပုံစံကျ လမ်းကြောင်းကနေ အနည်းငယ် ခွဲထွက်တယ်လို့ မြင်ပါတယ်။
ဒီဇာတ်ကား ရုပ်ရှင် ပိုစတာက မှိန်ပျပျ ပုံဂံဘုရား စေတီ ပုထိုးတွေနောက်ခံမှာ အဓိကဇာတ်ကောင်တွေရဲ့ ပုံတွေနဲ့အတူ အလွင့်လွင့်ဖြစ်နေတဲ့ အောက်ခံအနီရောင်အလံပေါ်မှာ လူတစ်ယောက် မြင်းတစ်စီးနဲ့ လှံတံကိုကိုင်ပြီး ဝံ့ကြွားနေတဲ့ပုံကို ထိုင်းရိုးရာ ပုံစံ ကနုတ်တွေနဲ့ ပုံဖော်ထားတာဖြစ်ပါတယ်။
ယူနီကုဒ်ဖြင့် စကားပေါင်း များစွာကို တစ်ခုတည်းတွင် ထည့်သွင်းနိုင်ပြီး မည်သည့် ကွန်ပျူတာစနစ်တွင်မဆို အသုံးပြုနိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။
ဆိုသည်က ကိန်းဂဏန်းများကိုသာ သိသည်ဟု ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောနိုင်သည်။
စကား တစ်ခုအတွက် ပြည့်စုံလုံလောက်သော စနစ်များ မရှိပေ။
ASCII Code ပေါ်တွင် မြန်မာစာကို encode လုပ်၍ အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
Character set ယာယီ ငှားသုံးခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။
က စံတစ်ခုကို သိလာမှသာ တစ်ကမ္ဘာလုံး မည်သည့်ကွန်ပျူတာကမဆို မြန်မာစာကို နားလည်လာပါမည်။
ထိုသို့ သတ်မှတ်ကြေညာမှုကို က စံထားပြီးသတ်မှတ်ပေးသည်။
အဖွဲ့ကြီးသည် 2002 ခုနှစ်မှစပြီး နိုင်ငံတော်အတွက် ယူနီကုဒ်တာဝန်များကို အချိန်ပြည့် စတင်တာဝန်ယူ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည် ဟု ဆိုနိုင်သည်။
မြန်မာစာစနစ်အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းအဖွဲ့ (Myanmar Unicode and NLP Research Centre) ကို NLP ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။
ဗုဒ္ဓဘာသာ တို့၏ “ဖလုံလိုက်ထူလီ” ပေရေး ကရင်စာပေသည် မည်သည့်ပုဂ္ဂိုလ်က မည်သည့်နှစ်တွင် စတင်တည်ထွင်ရေးသားခဲ့သည်ကို တိတိကျကျ မပြောဆိုနိုင်သော်ငြားလည်း ဗုဒ္ဓဘာသာ အယူဝါဒများကို ပြန့်ပွားစေရန် ရည်ရွယ်တည်ထွင်ပြီး ပေပေါ်တွင် စတင်ရေးသား အသုံးပြုခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။
ယနေ့ဗုဒ္ဓဘာသာ ပိုးကရင်တို့၏ ဩပွဲများတွင် သီဆိုသော “ထာခေါဟ်ဖာဍောဟ်(ထာခူးဖာဒူး)” ခေါ် ၊ သမိုင်းအကြောင်း၊ တေး၊ လင်္ကာ၊ ကဗျာများတွင် ဗုဒ္ဓဘာသာအယူဝါဒများနှင့် မွန် စကားများ ထည့်သွင်း သီကုံးထားသည်ကို ထောက်ချင့်လျှင် အရှေ့ဘက်ဒေသနေ ကရင်လူမျိုးများသည် ဗုဒ္ဓဘာသာ အယူဝါဒနှင့် စာပေအရေးအသားများကို ၁၉ ရာစု မတိုင်မီ စောစောပိုင်းကပင်ရရှိနေပြီဟု ယူဆနိုင်ပေသေည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် ပိုးကရင်တို့၏ အက္ခရာများဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာက ရေးသားပြုစုခဲ့သော လောကီ လောကုတ္တရာ စာပေကျမ်းဂန်များသည် ၊ ၊ ၊ ၊ နယ်များရှိ ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းတိုင်းတွင် အမြောက်အမြားရှိနေပေသည်။
ပိုးကရင်ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များ အနက် ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ ဘုန်းတော်ကြီး ၊ ၊ ၊ ၊ ၊ ၊ ၊ ၊ နှင့် တို့ဖြစ်ကြသည်။
သည် ကရင် ခရစ်ယာန်လောကတွင် ကရင်စာပေကို တည်ထွင်ပေးခဲ့သူ ကရင်စာပေ ဖခင်ကြီးဟု ခေါ်ဆိုရမည်ဖြစ်ပေသည်။
အကြောင်းစုံကို မေးမြန်း သိရှိသွားသောအခါ မြန်မာကိုမှီပြီး စကော ကရင်စာပေကို တည်ထွင်ပေးခဲ့သည်။
ထို့ပြင် သတင်းစာ၊ ဂျာနယ်၊ မဂ္ဂဇင်းများလည်း ပေါ်ထွက်လာပြီး ကရင်လူမျိုး အယ်ဒီတာနှင့် ဆောင်းပါးရှင်များ အများအပြားလည်း ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။
အထက်ဖော်ပြခဲ့သော ကရင်စာပေရေစီးကြောင်း တလျှောက်လုံးကို ပြန်လည် ဆန်းစစ်မည်ဆိုလျှင် ဒုတိယခေတ် ကရင်စာပေ၏ အောက်တွင် ထွန်းကားလာသော စာပေမှာ ဘာသာရေးအယူဝါဒကြောင့် စာပေထွန်းကားလာရခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။
ကန်တော့ရသော အကျိုးအားကြောင့် ၊ ၊ ၊ ၊ ၊ တို့မှ အခါခပ်သိမ်း ကင်းလွတ်ငြိမ်းသည်ဖြစ်၍ တရား၊ တရား ချမ်းသာ တရားတော်မြတ်ကို ရပါလို၏အရှင်ဘုရား။
ကာယကံ၊ ဝစီကံ၊ မနောကံ (လ) ပြစ်မှားမိသည်ရှိသော်ဟူသော စကားရပ်၏အဓိပ္ပာယ်မှာ ''ရတနာသုံးပါးအပေါ်၌ ကံသုံးပါးတို့ တွင် ကာယကံဖြင့် အပြုမှား၊ ဝစီကံဖြင့် အပြောမှား၊ မနောကံ ဖြင့် အကြံမှားဖြစ်ခဲ့မိ၍ ပြစ်မှားမိသော အပြစ်တစ်စုံတစ်ရာ ရှိခဲ့ပါလျှင်''ဟုဆိုလိုသည်။
ကန်တော့ခန်း၌ ''သဗ္ဗဒေါသ ခပ်သိမ်းသော အပြစ် တို့ကို'' ဟူ၍လည်း တချို့ကထည့်ဆိုတတ်ကြ၏။
ကန်တော့ တောင်းပန်ရုံမျှဖြင့် အလုံးစုံသော အပြစ်များပပျောက်နိုင်မည် မဟုတ်၍ ထိုသဗ္ဗဒေါသဟူသောပုဒ်၌ သဗ္ဗသဒ္ဒါသည် အကြွင်းရှိ သော ''သာဝသေသသဗ္ဗ'' သဒ္ဒါမျိုးဟူ၍ မှတ်ရမည်။
နိရယံ ဥပပန္နောစသည်ဖြင့် ဥပပန္နသဒ္ဒါနှင့်လာရှိသော ပါဠိတော်နှင့်ညီအောင် ''အပြစ်ရှစ်ပါး'' ဟူ၍လည်း ခေါ်ဝေါ် သင့်၏။
ဖိုလ်တရားဟူသောစကား၌ ''ဖိုလ်''ဟူသော ပုဒ်သည် ''ဖလ''ဟူသော ပါဠိစကားမှလာသည်ဖြစ်၍ အကျိုး ဟူသောအနက်ကိုရ၏။
နိဗ္ဗာန်တရားဆိုသည်မှာ ကိလေသာမီး အပူသံသရာ ဝဋ်ဒုက္ခတို့မှ ကျွတ်လွတ်မှုကြောင့် ''အေးပေပေါ့၊ ငြိမ်းပေပေါ့'' ဟုဆိုရလောက်အောင် အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့၏စိတ်၌ တွေ့ရှိအပ် သော အင်မတန်အေးမှု ငြိမ်းမှုဟူသော သီတိသန္တိသဘောတရား ကြီးကိုဆိုသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၅) [ ဩကာသကန်တော့ခန်း] [ ဩကာသဆုတောင်းခန်း]။
တွင် နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်များ၌ အခြေခံပညာကျောင်းသားများသည် ဘုန်းကြီးကျောင်းများ၌ ဖြစ်စေ၊ ဗုဒ္ဓကလျာဏယုဝအသင်း အစရှိသော ဘာသာရေးအသင်းများမှ ဦးစီးဖွင့်လှစ်သည့် သင်တန်းများမှာဖြစ်စေ လေ့လာသင်ယူကြသည်။
မည်သည့်တရားသည် တရားနည်း ဟူ၍ လူနှင့်နတ်တို့သည် တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် တွေးခေါ်ကြသော်လည်း အဖြေမှန် မရခဲ့ကြပေ၊ စီးပွားချမ်းသာခြင်း၏ အကြောင်းမှန်ဖြစ်သော မင်္ဂလာတရားပေါင်း(၃၈)ပါး ရှိလိမ့်မည်ဟူ၍လည်း မည်သူမျှ မသိမမြင်နိုင်ခဲ့ကြပေ။
ရတနသုတ်သည် ခုဒ္ဒကနိကာယ် အပိုင်း ၆ တွင် ပါရှိသည်။
ပဏိဓာန-တော ပတ်ထာယ, တ-ထာဂတ်တတ်သ ဒ-သပါရမိ‌ယော ဒ-သအုပ-ပါရမိယော ဒ-သပရမတ်ထ ပါရမိယောတိ သမတ်-တိမ်သ-ပါရမိယော ပင်စ-မဟာပရိတ်စာဂေ လောကတ်ထ-စရိယံ ညာတတ်ထ-စရိယံ ဗုတ်ဓတ်ထ-စရိယန်တိ တိတ်သော စရိယာယော ပစ်ဆိမ-ဘဝေ ဂတ်ဘ-ဝေါက်ကန်တိမ် ဇာတိမ်-အဘိ နိတ်ခမနံ ပဓာန-စရိယံ ဗောဓိ ပန်လင်ကေ မာရ-ဝိဇယံ သပ်ဗင်ညုတင်ညာနပ်ပတိဝေဓံ ဓမ်မ-စက်ကပ် ပဝတ်တနံ နဝ လောကုတ်တရ ဓမ်မေတိ သပ်ဗေပိမေ ဗုတ်ဓ-ဂုဏေ အာဝစ်ဇစ်တဝါ ဝေသာလိယာ တီသု ပါကာရန်တရေသု တိယာမ-ရတ်တိမ် ပရိတ်တံ ကရွန်တော အာယက်သမာ အာနန်ဒတ်ထေရော ဝိယ၊ ကာရုည စိတ်တံ အုပတ်ထပစ်တဝါ - ၂။
ကောတီ-သတ-သဟတ်သေသု၊ စက်က-ဝါလေသု ဒေဝတာ ယတ်သာဏံ ပတိတ်ဂန်နှန်တိ၊ ယင်စ ဝေသာလိယာပုရေ - ၃။
ရောဂါ မနုတ်သ-ဒုတ်ဘိတ်ခ- သမ်ဘူတံ တိဝိဓံ ဘယံ ခိတ်ပ-မန်တရ-ဓါပေသိ၊ ပရိတ်တံ တံဘဏာမ ဟေ - ၄။
ယာနီဓ ဘူတာနိ သမာဂတာနိ၊ ဘုမ်မာနိဝါ ယာနိ ဝ-အန်တ-လိတ်ခေ သပ်ဗေဝ ဘူတာ သုမနာ ဘဝန်တု အထောပိ သက်ကစ်စ သုဏန်တု ဘာသိတံ - ၅။
တတ်သမာ ဟိ ဘူတာ နိသာမေထ-သပ်ဗေ မစ်တံ ကရောထ မာနုသိယာ ပဇာယ ဒိဝါ စ-ရတ်တော စ-ဟရန်တိ ယေဗလိမ် တတ်သမာ ဟိ နေ ရက်ခထ အပ်ပမတ်တာ - ၆။
ယံကိန်စိ ဝိတ်တံ အိဓ-ဝါ ဟုရံ ဝါ သက်ဂေသု ဝါ ယံ ရတနံ ပဏီတံ န-နော သမံ အတ်ထိ တ-ထာဂတေန အိဒမ်ပိ ဗုတ်ဓေ ရတနံ ပဏီတံ အေတေန-သစ်စေန-သုဝတ်ထိ ဟောတု - ၇။
ခယံ ဝိရာဂံ အမတံ ပဏီတံ ယဒစ်ဈဂါ သက်ကျမုနိ သမာဟိတော န-တေ-န ဓမ်မေန-သမက်ထိ ကိန်စိ အိအမ်ပိ ဓမ်မေ ရတနံ ပဏီတံ အေတေန သစ်စေန သုဝတ်ထိ ဟောတု - ၈။
ယံ ဗုတ်ဓ-သစ်ထော ပရိဝန်ဏယီ သုစိမ် သမာဓိ မာနန်တရိကင်ည မာဟု သမာဓိနာ တေန-သမော န-ဝိတ်ဇတိ အိဒမ်ပိ ဓမ်မေ ရတနံ ပဏီတံ အေတေန သစ်စေန သုဝတ်ထိ ဟောတု - ၉။
ယေ ပုတ်ဂလာ အတ်ထ သတံ ပသတ်ထာ စက်တာရိ အေတာနိ ယုဂါနိ ဟွန်တိ တေ ဒက်ခိဏေယာ သုဂတတ်သ-သာဝကာ အေတေသု ဒိန်နာနိ မဟပ်ဖလာနိ အိဒမ်ပိ သံဃေ ရတနံ ပဏီတံ အေတေန သစ်စေန သုဝတ်ထိ ဟောတု - ၁၀။
ယေ သုတ်ပယုတ်တာ မန-သာ ဒန်လှေန နိက်ကာမိနော ဂေါတမ-သာသနမ်မှိ တေ ပတ်တိပတ်တာ အ-မတံ ဝိဂယ်ယှ လတ်ဓာ မုဓာ နိတ်ဗုတိမ် ဘုန်ဇ-မာနာ အိဒမ်ပိ သံဂေ ရတနံ ပဏီတံ အေတေန သစ်စေန သုတ်ဝတ်ထိ ဟောတု - ၁၁။
ယထိန်ဒ-ခီလော ပထဝိတ်သိတော သိယာ စတုတ်ဘိ ဝါတေဟိ အ-သမ်ပ ကမ်ပိယော တထူပမံ သပ် ပုရိသံ ၀ဒါမိ ယော အရိယသစ်စာနိ အဝစ်စ ပတ်သတိ အိဒမ်ပိသံဂေ ရတနံ ပဏီတံ အေတေန သစ်စေန သုဝတ်ထိ ဟောတု - ၁၂။
ယေ အရိယ-သစ်စာနိ ဝိ,ဘာဝယန်တိ ဂမ်ဘီရ-ပင်ညေန သု-ဒေသိတာနိ ကိန်စာပိ တေ ဟွန်တိ ဘုသံ ပမတ်တာ န-တေ ဘဝံ အထမ မာဒိယန်တိ အိဒမ်ပိ သံဃေ ရတနံ ပဏီတံ အေတေန သစ်စေန သုဝတ်ထိ ဟောတု - ၁၃။
သဟာဝတ်သ ဒတ်သန သမ်ပဒါယ တယတ်သု ဓမ်မာ ဇဟိတာ ဘဝန်တိ သက်ကာယ-ဒိတ်ထိ ဝိစိကိတ်ဆိတင်စ သီလပ်ဗတံ ဝါပိ ယဒတ်ထိ ကိန်စိ - ၁၄။
စတူဟ ပါယေဟိ စ ဝိပ်ပ-မုတ်တော ဆစ်စာဘိ ထာနာနိအ-ဘပ်ဗ-ကာတုံ အိဒမ်ပိ သံဃေ ရတနံ ပဏီတံ အေတေန သစ်စေန သုဝတ်ထိ ဟောတု - ၁၅။
ကိန်စပိ သော ကမ်မ-ကရောတိ ပါပကံ ကာယနေ ဝါစာ အုဒ စတေ-သာ ဝါ အ-ဘတ်ဗ-သော တက်သ ပတိတ်ဆဒါယ အ-ဘတ်ဗ တာ ဒိတ်ထ ပဒတ်သ-ဝုတ်တာ အိဒမ်ပိ သံဃေ ရတနံ ပဏီတံ အေတေန သစ်စေန သုဝတ်ထိ ဟောတု - ၁၆။
ဝနပ် ပဂုံဗေ ယ-ထ ဖုတ်သိတက်ဂေ ဂိမ်မှာန မာသေ ပထမတ်-သမိမ် ဂိမ်မှေ တထူပမံ ဓမ်မ-ဝရံ အ- ဒေသယိ နိတ်ဗာန ဂါမိမ် ပရမံ ဟိတာယ အိဒမ်ပိ ဗုတ်ဓေ ရတနံ ပဏီတံ အေတေန သစ်စေန သုဝတ်ထိ ဟောတု - ၁၇။
ခီဏံပုရာဏံ နဝ နတ်ထိ သမ်ဘဝံ ဝိရတ်တစိတ်တာ ယတိကေ ဘဝ-သမိမ် တေ ခိဏ-ဗီဇာ အ-ဝိရုန်လှိ ဆန်ဒါ နိတ်ဗန်တိ ဓီရာ ယထာယံ ပဒီပေါ အိဒမ်ပိ သံဃေ ရတနံ ပဏီတံ အေတေန သစ်စေန သုဝတ်ထိဟောတု - ၁၉။
ယာနိဓ ဘူတာနိ သမာဂတာနိ ဘုမ်မာနိ ဝါ ယာနိဝ အန်တ-လိတ်ခေ တထာ-ဂတံ ဒေ၀ မနုတ်သ ပူဇိတံ ဗုတ်ဓံ နမတ်သာမ သုဝတ်ထိ ဟောတု - ၂၀။
ယာနီဓ ဘူတာနိသမာဂတာနိ ဘုမ်မာနိ ဝါ ယာနိ၀ အန်တ-လိတ်ခေ တ-ထာဂတံ ဒေ၀-မနုတ်သ- ပူဇိတံ ဓမ်မံ နမတ်သာမ သုဝတ်ထိ ဟောတု - ၂၁။
ယာနိဓ ဘူတာနိ သမာဂတာနိ ဘုမ်မာနိ ဝါ ယာနိဝ အန်တ-လိတ်ခေ တ-ထာဂတံ ဒေဝ မနုတ်သ- ပူဇိတံ သံဃံ နမတ်သာမ သုဝတ်ထိ ဟောတု - ရတန သုတ္တံ နိဋ္ဌိတံ။
ဒီပင်္ကရာ ထွတ်ချာသေဌ်နင်း တရားမင်း၏ခြေရင်းတော်၌ ဘုရားဆုကိုတောင်းသည့်ကာလမှ အစပြု၍ မြတ်စွာဘုရား ဖြည့်ဆည်းပူးခဲ့သော ၊ ''၊ သောပါရမီတို့ကိုလည်းကောင်း၊ တို့ကိုလည်းကောင်း၊ လောက၏ အကျိုးစီးပွားအလို့ငှာကျင့်ခြင်း၊ ဆွေတော်မျိုးတော်တို့၏ အကျိုးစီးပွားအလို့ငှာကျင့်ခြင်း၊ ဘုရားဖြစ်ခြင်း အကျိုးငှာကျင့်ခြင်းဟူသော စရိယ(၃)ပါးတို့ကိုလည်းကောင်း၊ နောက်ဆုံးဘဝ၌ အမိဝမ်းတွင်း ပဋိသန္ဓေယူတော်မူခြင်း၊ ဖွားမြင်ခြင်း၊ မြတ်သောတောထွက်ခြင်း၊ ပြင်းစွာသော လုံ့လဖြင့် ကမ္မဋ္ဌာန်းအကျင့်ကိုကျင့်ခြင်း၊ ဗောဓိပလ္လင်၌ ကို အောင်မြင်တော်မူခြင်း၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို ထိုးထွင်းသိမြင်ရရှိခြင်း၊ ဓမ္မစကြာ တရားတော်မြတ်ကို ဟောကြားခြင်းနှင့် တို့ကို လည်းကောင်း၊ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရား၏ ကျေးဇူးတော် ဂုဏ်တော်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ စိတ်ဖြင့် ဆင်ခြင်၍ ဝေသာလီပြည်၏ မြို့တံတိုင်း(၃)ထပ်တို့၏ အကြားတို့ ၌ ညဉ့်သုံးယံ ကာလပတ်လုံး ပရိတ်ရွတ်ဖတ် အရံအတားပြုခဲ့သော အရှင်အာနန္ဒာမထေရ်မြတ်ကဲ့သို့ (သတ္တဝါတို့အပေါ်) သနားကရုဏာစိတ်ထားလျက် ... ၂-၃။
ကပ်ကြီးသုံးပါးကိုကျော်နင်းစေနိုင်သည်။
မေတ္တသုတ် + သည် စုစုပေါင်း (၉)သုတ် ရှိပါသည်။
ပရိတ်တော်အဓိပ္ပါယ် ကြည်ညိုဖွယ် (အရှင်သာသနဝရ) {- ! ပါဠိတော် !! မြန်မာအသံထွက် - ၁။
ဗုဒ္ဓဘာသာ ယဉ်ကျေးမှု သင်ခန်းစာ [ မေတ္တာပို့ခြင်း]။
အကယ်၍ ဝိရူပက္ခစသော နဂါးမျိုးတို့ကို မေတ္တာ ပို့သခဲ့လျှင် မြွေကိုက်ခံရမည် မဟုတ်”ဟု မိန့်တော်မူ၍ ဝိရူပက္ခ စသော နဂါးမျိုးတို့ကို မေတ္တာပို့သခြင်းအားဖြင့် မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်ကြရန် ခန္ဓသုတ်ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။
ပရိတ်တော် အဓိပ္ပါယ် ကြည်ညိုဖွယ် (အရှင်သာသနဝရ) {ပါဠိတော် မြန်မာအသံထွက် - ၁။
ပရိတ်ကြီး၌ ပါသော ခန္ဓသုတ် (ပါဠိ)မှာ -အံ၊၁၊၃၈၃-၄။
ခန္ဓာငါးပါးတို့တွင် တစ်ပါးစီ တစ်ပါးစီကို တော်အတိုင်း အား ဘုရားရှင် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
ကွယ်လွန်လျှင် သို့ မရောက်နိုင်သော မဖြစ်မခြင်း မသေနိုင်သော သဒ္ဓါနုသာရီပုဂ္ဂိုလ်၊ ဓမ္မာသာရီပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ခန္ဓာတစ်ပါးစီ တစ်ပါးစီ အပေါ်၌ ရှုမြင်ယုံကြည်ပုံကို ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
ကို တစ်ပါးစီ တစ်ပါးစီ သဘာဝဓမ္မတို့ကို ဟောတော်မူပြီး ယင်း သစ္စာတရားတို့ကို အသီး အသီးသိရန် အားထုတ်ရမည်-ဟု ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
ပခုက္ကူမြို့ မဟာဝိသုတာရာမတိုက်၊ သာသနဓဇ သိရီပဝရ ဓမ္မာစရိယ၊ B.A (ဝိဇ္ဇာဂုဏ်ထူး-သီရိလင်္ကာ)၊ အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ ဘဒ္ဒန္တ ကေလာသမဟာထေရ် တိပိဋကသူစိကျမ်း နှင့် နိုင်ငံတော်ပရိယတ္တိသာသနာ့ တက္ကသိုလ် (ရန်ကုန်) ဒုတိယပါမောက္ခချုပ်၊ အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ ဘဒ္ဒန္တကုမာရထေရ် တိပိဋက သုတ္တသူစိ ဝိဘာဝိနီ သာဝတ္ထိနိဒါန်း။
ရဟန်းတို့... တို့ကိုလည်းကောင်း, ဥပါဒါနက္ခန္ဓာငါးမျိုးတို့ကိုလည်းကောင်း ဟောကြားတော်မူပေအံ့ ..၊ ထိုတရားတော်ကို နာယူကြကုန်လော့ .....။
ရဟန်းတို့... ခန္ဓာငါးမျိုးတို့ဟူသည် အဘယ်တို့နည်း? ရဟန်းတို့...အတိတ်-အနာဂတ်-ပစ္စုပ္ပန်လည်းဖြစ်သော အတွင်း-အပြင်လည်းဖြစ်သော အကြမ်း-အနုလည်း ဖြစ်သော အယုတ်-အမြတ်လည်းဖြစ်သော အဝေး-အနီးလည်းဖြစ်သော ရုပ်အားလုံးကို ဟု ဆိုအပ်၏၊ အတိတ်အနာဂတ်-ပစ္စုပ္ပန်လည်းဖြစ်သော အတွင်း-အပြင်လည်းဖြစ်သော အကြမ်း-အနုလည်းဖြစ်သော။
သင်္ခါရအားလုံးကို သင်္ခါရက္ခန္ဓာဟု ဆိုအပ်၏၊ အတိတ်-အနာဂတ်-ပစ္စုပ္ပန်လည်းဖြစ်သော အတွင်း-အပြင်လည်းဖြစ်သော အကြမ်း-အနုလည်းဖြစ်သော အယုတ်-အမြတ်လည်းဖြစ်သော အဝေး-အနီးလည်း ဖြစ်သော ဝိညာဏ်အားလုံးကို ဟု ဆိုအပ်၏၊ ရဟန်းတို့... ဤတရားတို့ကို ခန္ဓာငါးမျိုးတို့ဟူ၍ ဆိုအပ်၏၊ ရဟန်းတို့...ငါးမျိုးတို့ဟူသည် အဘယ်တို့နည်းဟူမူ - ရဟန်းတို့... ၁။
တရားတို့၏ အာရုံဖြစ်၍ -တို့ဖြင့် စွဲလမ်းအပ်သော အတိတ်-အနာဂတ်-ပစ္စုပ္ပန်လည်း ဖြစ်သော။
မောရသုတ်တော်မှာ ပါဠိတော်၊ ဒုကနိပါတ်၊ မောရဇာတက မှလာသော ဘုရားအလောင်းတော် ရွှေဥဒေါင်းမင်းဘဝက ရွတ်ဆိုပူဇော်ခဲ့သည့် ၊ ဂုဏ်တော်နှင့် ရဟန္တာဂုဏ်တော်တို့ကို ချီးကျူးကော်ရော်ပူဇော်သော ဂါထာဖြစ်သည်။
ပူရင်တံ ဗောဓိသမ်ဘာရေ နိတ်ဗတ်တံ မောရ-ယောနိယံ ယေန သံဝိဟိတာရက်ခံ မဟာသတ်တံ ဝနေစရာ - ၂။
စိရတ်သံ ဝါယမန်တာပိ၊ နေဝ သက်ခိမ်သု ဂန်နှိတုံ ဗြန်မ-မန်တန်တိ အက်ခါတံ ပရိတ်တံ တံ ဘဏာမ ဟေ - ၃။
တံ တံ နမဿာမိ ဟရိဿဝဏ္ဏံ ပထဝိပ္ပဘာသံ၊ တယာဇ္ဇ ဂုတ္တာ ဝိဟရေမု ဒိဝသံ၊ ၃။
အုဒေတယံ စက်ခုမာ အေက-ရာဇာ ဟရိတ်သ-ဝဏ်ဏော ပထဝိတ်ပ,ဘာသော တံ တံ နမတ်သာမိ ဟရိတ်သ-ဝဏ်ဏံ ပထဝိပ်ပ, ဘာသံ တယစ်ဇ ဂုတ်တာ ဝိဟရေမု ဒိဝသံ - ၄။
ယေ ဗြန်မဏာ ဝေဒဂူ သတ်ဗ-ဓမ်မေ တေ မေ နမော တေ စ မံ ပါလယန်တု နမတ်ထု ဗုတ်ဓာနံ နမတ်ထု ဗောဓိယာ နမော ဝိမုတ်တာနံ နမော ဝိမုတ်တိယာ အိမံ သော ပရိတ်တံ ကတ်တဝါ မောရော စရတိ အေသနာ - ၅။
ပူရင်တံ ဗောဓိသမ်ဘာရေ နိတ်ဗတ်တံ-ဝတ်တ-ဇာတိယံ ယတ်သ တေဇေန ဒါဝက်ဂိ မဟာသတ်တံ ဝိဝစ်ဇယိ - ၂။
ထေရတ်သ သာရိပုတ်တတ်သ လောကနာထေန ဘာသိတံ ကပ်ပထာယိမ် မဟာတေဇံ ပရိတ်တံ တံ ဘဏာမ ဟေ - ၃။
အတ်ထိလောကေ သီလ-ဂုဏော၊ သစ်စံ သောစေယ နုတ်ဒယာ တေန သစ်စေန ကာဟာမိ သစ်စ-ကိရိယ-မုတ်တမံ - ၄။
အာဝစ်ဇစ်တဝါ ဓမ်မဗလံ၊ သရိတ်တဝါ ပုတ်ဗကေ ဇိနေ သစ်စ-ဗလ မဝတ်သာယ၊ သစ်စ-ကိရိယ မကာသဟံ - ၅။
သန်တိပက်ခါ အ-ပတနာ၊ သန်တိပါဒါ အ-ဝင်စနာ မာတာ ပိတာ စ နိတ်ခန်တာ ဇာတ-ဝေဒ ပတိတ်ကမ - ၆။
သဟ သစ်စေ ကတေ မယ်ယှံ၊ မဟာပစ်ဇလိတော သိခီ ဝစ်ဇေသိ သောလသ-ကရီသာနိ အုဒကံ ပတ်တဝါ-ယထာ သိခီ သစ်စေန မေ သမော နတ်ထိ၊ အေသာ မေ သစ်စ-ပါရမီ - ဝဋ္ဋသုတ္တံ နိဋ္ဌိတံ။
မီးဘေးလွတ်ကင်းစေနိုင်သည်၊ မိမိကိုယ်တိုင် မီးဘေး မသင့်ရအောင်၊ မိမိအိမ် မိမိရပ်ကွက် မီးဘေးကင်းအောင် သစ္စာပြုနိုင်သည်။
ဓဇဂ္ဂသုတ် သည် တွင် ပါဝင်သည်။
ဘုန်းကြီးကျောင်းများတွင် နေကာစ ငယ်၊ ဘုန်းကြီးကျောင်းသားတို့သည် အခြေခံစာများအနက် စသည်တို့သင်အံပြီးသောအခါ ပရိတ်ကြီး ၁၁ သုတ်ကိုလည်း မဖြစ်မနေ သင်ယူရသည်။
ပတိဋ္ဌမဓိဂစ္ဆန္တိ၊ ဘူမိယံ ဝိယ သဗ္ဗထာ၊ ၁။
ယတ်သာနုတ်သရဏေနာပိ အန်တလိတ်ခေပိ ပါဏိနော ပတိတ်ထ မဓိဂစ်ဆန်တိ ဘူမိယံ ဝိယ သတ်ဗထာ - ၂။
သတ်ဗုပတ်ဒဝဇာလမ်မှာ၊ ယက်ခ-စောရာဒိ-သမ်ဘဝ ဂဏာနာ-န စ-မုတ်တာနံ၊ ပရိတ်တံ တံ ဘဏာမ ဟေ - ၃။
တတ်တရခေါ ဘဂဝါ ဘိတ်ခူ အာမန်တေသိ ဘိတ်ခဝေါတိ ဘဒန်တေ” တိ တေ ဘိတ်ခူ ဘဂ-ဝတော ပစ်စတ်သောသုံ ဘဂဝါ အေတေဒဝေါစ ဘူတ-ပုတ်ဗံ ဘိတ်ခဝေ ဒေဝါသုရသင်ဂါမော သမုပဗျူလှော အဟောသိ အထခေါဘိတ်ခဝေသက်ကော ဒေဝါနံမိန်ဒေါ ဒေဝေ တာဝတိန် သေ အာမန်တေသိ သစေ မာရိသာ ဒေဝါနံ၊ သင်ဂါမ-ဂတာနံ အုပ်ပစ်ဇေယ ဘယံ ဝါ ဆမ်ဘိတတ်တံ ဝါ လောမဟံသောဝါ မ-မေဝေ တတ်သမိမ် သမယေ ဓဇက်ဂံ အုန်လောကေယာထ မမံ ဟိ ဝေါ ဓဇက်ဂံ အုန်လောက ယတံ ယံ ဘဝိတ်သတိ ဘယံ ဝါ ဆမ်ဘိတတ်တံ ဝါ လောမဟံသော ဝါ သော ပဟီယိတ်သတိ - ၅။
နော စေ မေ ဓဇက်ဂံ အုန်လောကယာထ အထ ပဇာပတိတ်သ ဒေဝ-ရာဇတ်သ ဓဇက်ဂံ အုန်လောကေယာထ ပဇာပတိတ်သ ဟိ ဝေါ ဒေဝ-ရာဇတ်သ ဓဇက်ဂံ အုန်လောကယတံ ယံ ဘဝိတ်သတိ ဘယံ ဝါ ဆမ်ဘိတတ်တံ ဝါ လောမဟံသော ဝါ သော ပဟီယိတ်သတိ - ၆။
နောစေ ပဇာပတိတ်သ ဒေဝ-ရာဇတ်သ ဓဇက်ဂံ အုန်လောကေယာထ အထ ဂရုဏတ်သ ဒေဝ-ရာဇတ်သ ဓဇက်ဂံ အုန်လောကေယာထ ဝရုဏတ်သ ဟိ ဝေါ ဒေဝ-ရာဇတ်သ ဓဇက်ဂံ အုန်လောကယတံ ယံ ဘဝိတ်သတိ ဘယံ ဝါ ဆမ်ဘိတတ်တံ ဝါ လောမဟံသော ဝါ သော ပဟီယိတ်သတိ - ၇။
နော စေ ဝရုဏတ်သ ဒေဝ-ရာဇတ်သ ဓဇက်ဂံ အုန်လောကေယာထ အထ အီသာနတ်သ ဒေဝ-ရာဇတ်သ ဓဇက်ဂံ အုန်လောကေယာထ အီသာနတ်သ ဟိ ဝေါ ဒေဝ-ရာဇတ်သ ဓဇက်ဂံ အုန်လောကယတံ ယံ ဘဝိတ်သတိ ဘယံ ဝါ ဆမ်ဘိတတ်တံ ဝါ လောမဟံသော ဝါ သော ပဟီယိတ်သတီ တိ - ၈။
တံ ခေါ ပန ဘိတ်ခဝေ သက်ကတ်သ ဝါ ဒေဝါန-မိန်ဒတ်သ ဓဇက်ဂံ အုန်လောကယတံ ပဇာပတိတ်သ ဝါ ဒေဝရာဇတ်သ ဓဇက်ဂံ အုန်လောကယ-တံ ဝရုဏတ်သ ဝါ ဒေဝရာဇတ်သ ဓဇက်ဂံ အုန်လောကယတံ အီသာနတ်သ ဝါ ဒေဝရာဇတ်သ ဓဇက်ဂံ အုန်လောကယတံ ယံ ဘဝိတ်သတိ ဘယံ ဝါ ဆမ်ဘိတတ်တံ ဝါ လောမဟံသော ဝါ သော ပဟီယေထာပိ နောပိ ပဟီယေထ - ၉။
တံ ကိတ်သ ဟေတု သက်ကော ဟိ ဘိတ်ခဝေ ဒေဝါန-မိန်ဒေါ အ-ဝီတ-ရာဂေါ အ-ဝီတ-ဒေါသော အ-ဝီတ-မောဟော ဘီရု ဆမ်ဘီ အုတ်တရာသီ ပလာယီတီ - ၁၀။
အဟင်စ ခေါ ဘိတ်ခဝေ ဧဝံ ဝဒါမိ သစေ တုမ်မှာကံ ဘိတ်ခဝေ အရင်ည-ဂတာနံ ဝါ ရုတ်ခ-မူလဂတာနံ ဝါ သုန်ညာ-ဂါရ- -ဂတာနံ ဝါ၊ အုတ်ပစ်ဇေယ ဘယံ ဝါ ဆမ်ဘိတတ်တံ ဝါ လောမဟံသော ဝါ၊ မမေဝ တတ်သမိမ် သမယေ အနုတ်သရေယာထ - ၁၁။
အိတိပိသော ဘဂဝါ အရဟံ၊ သမ်မာသံဗုတ်ဓော ဝိတ်ဇာစရဏသမ်ပန်နော သုဂတော လောက- ဝိဒူ အနုတ်တရော ပုရိသ ဒမ်မ-သာရထိ သတ်ထာဒေဝမနုတ်သာနံ၊ ဗုတ်ဓော, ဘဂဝါ” တိ - ၁၂။
မမံ ဟိ ဝေါ ဘိတ်ခဝေ အနုတ်သရ-တံ ယံ ဘဝိတ်သတိ ဘယံဝါ ဆမ်ဘိတတ်တံ ဝါ လောမဟံသော ဝါ သော ပဟီယိတ်သတိ - ၁၃။
နော စေ မံ အနုဿရေယျာထ၊ အထ ဓမ္မံ အနုဿရေယျာထ၊ ၁၃။
နော စေ မံ အနုတ်သရေယာထ အထ ဓမ်မံ အနုတ်သရေယာထ - ၁၄။
သွက်ခါတော ဘဂဝ-တာ ဓမ်မော သန်ဒိတ်ထိကော, အကာလိကော အေဟိပတ်သိကော ဩပနေ-ယိကော ပစ်စတ်တံ ဝေဒိတတ်ဗော ဝိန်ညုဟီ”တိ - ၁၅။
ဓမ်မံ ဟိ ဝေါ ဘိတ်ခဝေ အနုတ်သရဏံ ယံ ဘဝိတ်သတိ ဘယံ ဝါ ဆမ်ဘိတတ်တံ ဝါ၊ လောမဟံသော ဝါ သော ပဟီယိတ်သတိ - ၁၆။
နော စေ ဓမ်မံ အနုတ်သရေယာထ အထ သံဃံ အနုတ်သရေယာထ - ၁၇။
သုပ်ပတိပန်နော ဘဂဝတော သာဝကသံဃာ အုဇုပ်ပတိပန်နော ဘဂဝတော သာဝက သံယော ညာယပ်ပတိပန်နော ဘဂဝတော သာဝက သံဃော၊ သာမီစိပ်ပတိပန်နော ဘဂဝတော သာဝက သံယော ယဒိဒံ စတ်တာရိ ပုရိသ-ယုဂါနိ အတ်ထ ပုရိသ-ပုတ်ဂလာ အေသ ဘဂဝတော သာဝကသံဃော အာဟုနေယော, ပါဟုနေယော ဒက်ခိဏေယျော၊အစ်ဇလိ ကရဏီယော အနုတ်တရံ ပုန်ညက်ခစ်တံ လောကတ် သာ”တိ - ၁၈။
သံယံ ဟိ ဝေါ ဘိတ်ခဝေ အနုတ်သရ-တံ ယံ ဘဝိတ်သတိ ဘယံ ဝါ ဆမ်ဘိတတ်တံ ဝါ လောမဟံသော ဝါ သော ပဟီယိတ်သတိ - ၁၉။
တံ ကိတ်သ-ဟေတု တ-ထာဂတော ဟိ ဘိတ်ခဝေ အရဟံ သမ်မာသမ်ဗုတ်ဓော ဝီတ-ရာဂေါ ဝီတ-ဒေါသော ဂီတ-မောဟော အ-ဘီရု အ-ဆမ်ဘီ အနုတ်တရာသီ - အပလာယီတိ - ၂၀။
အိဒ မဝေါစ ဘဂဝါ အိဒံ ဝတ်တဝါန သုဂတော အထာပရံ အေတဒဝေါစ သတ်ထာ - ၂၁။
အရင်ည ရုတ်ခ-မူလေ-ဝါ သုန်ညာဂါရေဝ ဘိတ်ခဝေါ အနုတ်သရေထ သမ်ဗုတ်ဓံ၊ ဘယံ တုမ်မှာက နော သိယာ - ၂၂။
နော စေ ဗုဒ္ဓံ သရေယျာထ၊ လောကဇေဋ္ဌံ နရာသဘံ၊ အထ ဓမ္မံ သရေယျာထ၊ နိယျာနိကံ သုဒေသိတံ၊ ၂၂။
နော စေ ဗုတ်ဓံ သရေယာထ လောကဇစ်ထံ နရာသဘံ အထ ဓမ်မံ သရေယာထ နိန်ယာနိကံ သုဒေသိတံ - ၂၃။
နော စေ ဓမ်မံ သရေယာထ နိန်ယာနိကံ သု-ဒေသိတံ အထ သံယံ သရယောထ ပုန်ညက်ခစ်တံ အနုတ်တရံ - ၂၄။
အေဝံ ဗုတ်ဓံ သရန်တာနံ၊ ဓမ်မံ သံဃင်စ ဘိတ်ခဝေါ ဘယံ ဝါ ဆမ်ဘိတတ်တံ ဝါ၊ လောမဟံသော န-ဟစ်သတိ - ဓဇဂ္ဂသုတ္တံ နိဋ္ဌိတံ။
ဓဇက်ဂ သုတ်တံ-နိတ်ထိတံ } ဤသုတ်ကို ရွတ်ဖတ်ပွားများလျှင် ပိုမို၍ ဉာဏ်ကောင်းလာစေနိုင်သည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် ၊ ၊ တို့နှင့် လုံးဝဥဿုံ ပြည့်စုံတော်မူပါပေ၏။
ထို့နောက်ဆက်လက်၍ ဤသို့တဖန် မိန့်ကြားတော်မူပြန်၏ - # ချစ်သားရဟန်းတို့… သင်တို့သည် တော၌ဖြစ်စေ၊ သစ်ပင်ရင်း၌ဖြစ်စေ၊ ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်၌ ဖြစ်စေ (နေခိုက်) ဘုရားဂုဏ်တော်ကို သတိရကြ၊ သတိရလျှင် သင်တို့ မကြောက်မရွံ့ နေနိုင်ကြလတ္တံ။
ပခုက္ကူမြို့ မဟာဝိသုတာရာမတိုက်၊ သာသနဓဇ သိရီပဝရ ဓမ္မာစရိယ၊ B.A (ဝိဇ္ဇာဂုဏ်ထူး-သီရိလင်္ကာ)၊ အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ ဘဒ္ဒန္တ ကေလာသမဟာထေရ် တိပိဋကသူစိကျမ်း နှင့် နိုင်ငံတော်ပရိယတ္တိသာသနာ့ တက္ကသိုလ် (ရန်ကုန်) ဒုတိယပါမောက္ခချုပ်၊ အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ ဘဒ္ဒန္တကုမာရထေရ် တိပိဋက သုတ္တသူစိ ဝိဘာဝိနီ။
ပရိတ်တံ ယံ ဘဏန်တတ်သ နိသိန်နတ်ထာန ဓောဝနံ အုဒကမ်ပိ ဝိနာသေတိ သတ်ဗ-မေဝ ပရိတ်သယံ - ၂။
သွတ်ထိနာ ဂတ်ဘ-ဝုတ်ထာနံ ယင်စ သာဓေတိ တင်ခဏေ ထေရတ်-သင်ဂုလိမာလတ်သ လောကနာထေန ဘာသိတံ ကပ်ပတ်ထာယိမ် မဟာတေဇံ ပရိတ်တံ တံဘဏာမ ဟေ - ၃။
ယတော ဟံ ဘဂိနိ အရိယာယ၊ ဇာတိယာ ဇာတော၊ နာဘိဇာနာမိ သဉ္စိစ္စ ပါဏံ၊ ဇီဝိတာ ဝေါရောပေတာ၊ တေန သစ္စန သောတ္ထိ တေ၊ ဟောတု သောတ္ထိ ဂဗ္ဘဿ
ယ-တော ဟံ ဘဂိနိ အရိယာယ၊ ဇာတိယာ ဇာတော နာဘိဇာနာမိ သင်စိတ်စ-ပါဏံ ဇီဝိတာ ဝေါရောပေတာ တေန သစ်စေန သွတ်ထိ တေ ဟောတု သွတ်ထိ ဂတ်ဗတ်သ - အင်္ဂုလိမာလသုတ္တံ နိဋ္ဌိတံ။
အင်ဂုလိမာလသုတ်တံ နိတ်ထိတံ } ၁။
အင်္ဂုလိမာလသုတ်တော်ပြီး၏ နောင်အခါ ရဟန္တာဖြစ်လာမည့် ထိုအရှင်မွေးဖွားသည့်အချိန်က နိုင်ငံတဝှမ်းတွင် ဓားလှံပြိုးပျက်အရောင်ထွက်ခြင်းစသောထူးခြားမှုရှိခဲ့သည်ဆိုသည်။
ဟု လူသိများသော ပရိတ်ကြီးပါဠိတော်တွင် ဤသုတ္တံကို အခြေခံ၍ ဂါထာများနှင့် သစ္စာပြုပုံကိုသာ ရေးဖွဲ့ထားခြင်းဖြစ်သည်။
ထို ''​ဗောဓိအင်္ဂမှ ''ဗောဇ္ဈင်္ဂ'' ဟူ၍ ပြောင်းလဲသည့်သဘောဖြစ်သည်။
အခါတစ်ပါးတွင် မြတ်စွာဘုရားသည် ဝေဠုဝန်ကျောင်း၌ သတင်းသုံးတော်မူစဉ် အရှင်မဟာကဿပမထေရ်သည် ပိပ္ပလလှိုဏ်ဂူ၌ နေထိုင်မကောင်းဖြစ်သည်။
ဗွတ်ဈင်ဂေါ သတိသင်ခါတော ဓမ်မာနံ ဝိစယော တထာ ဝီရိယံ ပီတိ ပတ်သတ်ဓိ ဗွတ်ဈင်ဂါ စ တထာပရေ rowspan="2" ဗောဓိဉာဏ်၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း ဖြစ်ကုန်သော သတိ၊ ပညာ (ဓမ္မဝိစယ)၊ ဝီရိယ၊ ပီတိ၊ ပဿဒ္ဓိ၊ သမာဓိ၊ ဥပေက္ခာ ဤတရားခုနှစ်ဖြာတို့ကို ဗောဇ္ဈင်တရားများ ဖြစ်ကြသည်ဟူ၍ တရားအားလုံးကို သိမြင်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားက ထုတ်ဖော်ပြောကြားပေ၏၊ ထိုဗောဇ္ဈင်ခုနစ်ပါးတို့ကို ပွားများအပ်ကုန်၏၊ ထပ်၍ထပ်၍ ပွားများအပ်ကုန်၏။
သမာဓုပစ်ခါ ဗွတ်ဈင်ဂါ သတ်တေတေ သတ်ဗ-ဒတ်သိနာ မုနိနာ သမ်မဒက်ခတာ ဘာဝိတာ ဗဟုလီကတာ - ၆။
ဗောဇ္ဈင်္ဂသုတ်ကို ရွတ်ဖတ်ခြင်းဖြင့် "လူမမာများကို ရောဂါသက်သာစေသည်၊ ပျောက်ကင်းစေနိုင်သည်ဟူ၍ ယုံကြည်ကြသည်။
ယံ ဒုန်နိမိတ်တံ အဝမင်ဂလင်စ ယော စာမနာပေါ သကုနတ်သ သတ်ဒေါ ပါပက်ဂဟော ဒုတ်သုပိနံ အ-ကန်တန်၊ ဗုတ်ဓာနုဘာဝေန ဝိနာသမင်တု - ၂။
ယံ ဒုန်နိမိတ်တံ အဝမင်ဂလင်စ ယော စာမနာပေါ သကုနတ်သ သတ်ဒေါ ပါပက်ဂဟော ဒုတ်သုပိနံ အ-ကန်တန် ဓမ်မာ နုဘာဝေန ဝိနာသမင်တု - ၃။
ယံ ဒုန်နိမိတ်တံ အဝမင်ဂလင်စ၊ ယော စာမနာပေါ သကုနတ်သ သတ်ဒေါ ပါပက်ဂဟော ဒုတ်သုပိနံ အ-ကန်တန်၊ သံဃာနုဘာဝေန ဝိနာသမင်တု - ၄။
ဒုတ်ခပ်ပတ်တာ စ နိတ်ဒုတ်ခါ ဘယပ်ပတ်တာ စ နိတ်ဘယာ သောကပ်ပတ်တာ စ နိတ်သောကာ ဟွန်တု သတ်ဗေပိ ပါဏိနော - ၅။
အစ်တာဝတာ စ အမ်မှေဟိ သမ်ဘတံ ပုန်ညသမ်ပဒံ သတ်ဗေ ဒေဝါနုမောဒန်တု၊ သတ်ဗ-သမ်ပတ်တိ သိတ်ဓိယာ - ၆။
ဒါနံ ဒဒန်တု သတ်ဓာယ သီလံ ရက်ခန်တု သတ်ဗဒါ ဘာဝနာ ဘိရတာ ဟွန်တု ဂစ်ဆန်တု ဒေ၀တာဂတာ - ၇။
သတ်ဗေ ဗုတ်ဓာ ဗလတ်ပတ်တာ၊ ပစ်စေကာနင်စ ယံ ဗလံ အရဟန်တာနင်စ တေဇေန ရက်ခံ ဗန်ဓာမိ သတ်ဗ-သော - ၈။
ယံကိန်စိ ဝိတ်တံ အိဓ ဝါ ဟုရံ ဝါ၊ သက်ဂေသု ဝါ ယံ ရတနံ ပဏီတံ န နော သမံ အတ်ထိ တထာဂတေန အိဒမ်ပိ ဗုတ်ဓေ ရတနံ ပဏီတံ အေတေန သစ်စေန သုဝတ်ထိ ဟောတု - ၉။
ယံကိန်စိ ဝိတ်တံ အိဓ ဝါ ဟုရံ ဝါ သတ်ဂေသု ဝါ ယံ ရတနံ ပဏီတံ န နော သမံ အတ်ထိ တထာဂတေန အိဒမ်ပိ ဓမ်မေရတနံ ပဏီတံ အေတေန သစ်စေန သုဝတ်ထိ ဟောတု - ၁၀။
ယံကိန်စိ ဝိတ်တံ အိမ ဝါ ဟုရံ ဝါ သတ်ဂေသု ဝါ ယံ ရတနံ ပဏီတံ န နော သမံ အတ်ထိ တ-ထာဂတေန အိဒမ်ပိ သံဃေ ရတနံ ပဏီတံ အေတေန သစ်စေန သုဝတ်ထိ ဟောတု - ၁၁။
ဘ၀တု သတ်ဗ-မင်ဂလံ ရက်ခန်တု သတ်ဗ-ဒေဝတာ သတ်ဗ-ဗုတ်ဓာနုဘာဝေန သဒါ သုခီ ဘဝန်တု တေ - ၁၂။
ဘ၀တု သတ်ဗ-မင်ဂလံ ရက်ခန်တု သတ်ဗ-ဒေဝတာ သတ်ဗ-ဓမ်မာနုဘာဝေန သဒါ သုခီ ဘဝန်တု တေ - ၁၃။
ဘ၀တု သတ်ဗ-မင်ဂလံ ရက်ခန်တု သတ်ဗ-ဒေဝတာ သတ်ဗ-သံဃာနုဘာဝေန သဒါ သုခီ ဘဝန်တု တေ - ၁၄။
မဟာကာရုဏိကော နာထော၊ ဟိတာယ သတ်ဗ-ပါဏိနံ ပူရစ်တဝါ ပါရမီ သတ်ဗာ ပတ်တော သမ်ဗောဓိ မုတ်တမံ အေတေန သစ်စ-ဝစ်ဇေန သွတ်ထိ တေ ဟောတု သတ်ဗဒါ - ၁၅။
ဇယန်တော ဗောဓိယာ မူလေ သက်ကျာနံ နန်ဒိဝတ် ဒနော အေဝ-မေဝ ဇယော ဟောတု၊ ဇယတ်သု-ဇယမင်ဂလေ - ၁၆။
အ-ပရာဇိတ-ပန်လင်ကေ၊ သီသေ ပုထု ဝိပုတ်ခလေ အဘိသေကေ သတ်ဗ-ဗုတ်ဓာနံ အက်ဂပ်ပတ်တော ပမောဒတိ - ၁၇။
သု-နက်ခတ်တံ သုမင်ဂလံ သုပ်ပ-ဘာတံ သုဟုတ်ထိတံ သုခ​ဏော သု-မုဟုတ်တော စ သု-ယိတ်ထံ ဗြန်မ-စာရိသု - ၁၈။
ပဒက်ခိဏံ ကာယကမ်မံ ဝါစာ-ကမ်မံ ပဒက်ခိဏံ ပဒက်ခိဏံ မနောကမ်မံ၊ ပဏီဓိ တေ ပဒက်ခိဏေ - ၁၉။
ပဒက်ခိဏာနိ ကတ်တဝါန၊ လဘန်တတ်ထေ ပဒက်ခိဏေ တေ အတ်ထ-လတ်ဓာ သုခိတာ ဝိရုန်လှာ ဗုတ်ဓသာသနေ အ-ရောဂါ သုခိတာ ဟောထ၊ သဟ သတ်ဗေဟိ ညာတိဘိ - ပုဗ္ဗဏှသုတ္တံ နိဋ္ဌိတံ။
နှင့် ပြည့်စုံတော်မူကြကုန်သော မြတ်စွာဘုရား၊ ပစ္စေကဗုဒ္ဓါဘုရားငယ်၊ ရဟန္တာအရှင်သူမြတ်တို့၏ ဉာဏဗလစွမ်းရည် တန်ခိုးဖြင့် အရပ်ထက်ဝန်းကျင်မှ အစောင့်အရှောက်ကို ဖွဲ့ပါ၏။
မန်းဘခိုင်သည် အတွက် အသက်ပေးသွားခဲ့သော တွင် ပါဝင်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။
မန်းဘခိုင် သည် မှ ၁၅-မိုင်ခန့်ဝေးသော ဟင်္သာတ-ပုသိမ် မီးရထား လမ်းပေါ်ရှိ၊ ရွာသူကြီး-မန်းပေကုန်း၊ ဒေါ်ပုတို့၏ ပဉ္စမသားဖြစ်သည်။
ထို့နောက် သို့ ဝါသနာ အလျောက်ဝင်ရာ၊ မိဘများကသဘောမတူသဖြင့် ထွက်၍ စေကော ကုမ္ပဏီတွင် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်သည်။
ထိုနောက် မန်းဘခိုင်သည် ယုန်သလင်းရွာသို့ပြန်ကာ ညီအစ်ကိုများစု၍ အောင်ခင်ညီများကုမ္ပဏီ ဟူသော အမည်ဖြင့်လုပ်ငန်းတစ်ခုထောင်လျက် ရပ်သူရွာသားများ သက်သာချောင်ချိရေး အတွက် နည်းဖြင့် အရောင်းအဝယ်လုပ်ကိုင်သည်။
ယင်းသို့အရောင်းအဝယ်လုပ်ရင်း ကလေးသူငယ်များ ကိုသင်ကြားနိုင်စေရန် မိမိကိုယ်တိုင် ငွေကုန်ကြေးကျခံကာ ကျောင်းတစ်ကျောင်းဖွင့်၍ ကိုယ်ဖိရင်ဖိ စီမံအုပ်ချုပ်သည်။
အရောင်းအဝယ်ကိစ္စ၊ ကျောင်းကိစ္စများဖြင့် ရန်ကုန်သို့ မကြာခဏ ရောက်ရှိရာ ကရင်ခေါင်းဆောင်ကြီးများဖြစ်သော ၊ ဆရာကြီး မန်းရွှေဘ (ဆရာရွှေဘ)တို့နှင့် တွေ့ဆုံဆွေးနွေးမိရာမှ ကရင်လူငယ်များ အသင်းကိုစတင်ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
ယုန်သလင်းတွင် ကရင်လူငယ်များကိုစု၍ အတွက် ကိုယ်ဖိရင်ဖိဆောင်ရွက်သည်။
ကျောက်မျက် (gems) တို့ကို ရှေးကမ္ဘာဦး လူသားများ အရိုင်းဘဝမှ အယဉ်ဖြစ်စကတည်းက စတင် သုံးစွဲခဲ့ကြကြောင်းကို လေ့လာတွေ့ရှိရသည်။
သမိုင်းမတိုင်မီက အဓိကအားဖြင့် စေ့များ၊ အရောင်ရှိ ကျောက်များကို မသွေးပဲ မူလပုံအတိုင်း တွင် အလှဆင်ခြင်းဖြင့် သုံးစွဲခဲ့ကြပြီး ယဉ်ကျေးမှု မြင့်မားလာသည့်အလျောက် ဤကျောက်မျက် အလှဆင်သည့် ဖက်တွင်လည်း ပညာရပ်များ (ဒေသအလိုက်) တိုးတက်လာခဲ့သည်။
ထို့ပြင် # လှပခြင်း # မာကျောခိုင်ခံ့ခြင်း # ရှားပါးခြင်း # အများလက်ခံနိုင်ခြင်း ဂုဏ်အင်များ ပါရှိမှသာလျှင် ရတနာတန်းဝင်ကျောက်ဟု အသိအမှတ်ပြုကြသည်။
ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ကျောက်မျက်များကို အဓိကအားဖြင့် (Organic Gems)နှင့် သက်မဲ့မူလ ကျောက်မျက် သို့မဟုတ် (Inorganic Gems) ဟုခွဲခြားလေ့လာနိုင်သည်။