DatarrX/myanmar-Wikipedia huggingface dataset:
ဒစ်ကင်းကလည်း ခရစ်စမတ်ကို စိတ်ပါဝင်စားခဲ့၍ ၎င်း၏ပထမဆုံး ဇာတ်လမ်းမှာ ''"ခရစ်စမတ်ပွဲလမ်းသဘင်"'' ဖြစ်ကာ ဘဲလ်အပတ်စဉ်သံတော်ဆင့် သတင်းစာမှ ၁၈၃၅ တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်း ယင်းဇာတ်လမ်းကို ''"ခရစ်စမတ်ညစာပွဲ"''အဖြစ် ၁၈၃၆ ၌ ထုတ်ဝေသော "''ဘို့ဇ်၏ စာတိုပေတိုများ''" (ယခု - "ဘော့ဇ်" ဟုဖတ်ရန်) (Sketches by Boz) များတွင် ပါဝင်လာခဲ့သည်။
ဇာတ်လမ်းအခန်းတစ်ခု၌ မစ္စတာ ဝါ့ဒ်ဒဲလ်က အထီးကျန်ဆန်ကာ စိတ်ထားမကောင်းသော ဘုရားကျောင်းသုသာန်စောင့် ''ဂေးဘရီယယ်လ်''၏ ဇာတ်လမ်းကို ဆက်စပ်ပြသရာ ဂေးဘရီယယ်လ်ကို ဂေါ်ဘလင်တစ်ကောင်က လာရောက်တွေ့ဆုံ၍ အတိတ်နှင့် အနာဂတ်ကို ပြသပေးပြီးမှ ၎င်းသည် ခရစ်ယာန်ဘာသာသို့ ခံယူခဲ့သည့် ဇာတ်လမ်းဖြစ်သည်။
အတ္ထုပ္ပတ္တိရေးသူ ''စလေးတာ''က ''ခရစ်စမတ်သီချင်းတစ်ပုဒ်''ဝတ္ထု၏ အဓိကအခြင်းအရာများသည် ဤဇာတ်လမ်း၌ ပါဝင်နေသည်၊ သို့သော် ဇာတ်လမ်းကား ခိုင်မာသည့်ပုံမရှိသေးချေဟု စဉ်းစားသုံးသပ်ထားကာ ဤဇာတ်လမ်း၏ နောက်၌ "မစ္စတာဟမ်းဖရေး၏ နာရီ"ဟုခေါ်သော အပတ်စဉ် တည်းဖြတ်ရေးသားသည့် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်မှ စာပိုဒ်တစ်ပိုဒ်လည်း ပါလာခဲ့သေးသည်။
အင်္ဂလိပ်စာပေပါမောက္ခ ပေါလ် ဒေးဗစ်က ဂေါ်ဘလင်ဇာတ်လမ်းသည် ''ခရစ်စမတ်သီချင်းတစ်ပုဒ်'' ၏ ပဏမာရှေ့ပြေးပုံစံတူဖြစ်ပုံရသည်၊ ဒစ်ကင်း၏ ခရစ်စမတ်နှင့်ပတ်သက်၍ အစောပိုင်းရေးသားမှုများသည် ''ခရစ်စမတ်သီချင်းတစ်ပုဒ်''ဇာတ်လမ်းကို လွှမ်းမိုးမှုရှိ၏ ဟူ၍ ရေးသားဖော်ပြခဲ့သည်။
ဒစ်ကင်းကို လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့သော စာရေးဆရာများ၌ ပါဝင်၍ အားဗင်း၏ ၁၈၁၉-၂၀ လက်ရာ "ဂျက်ဖရီ ခရေးယန် (ကျား) ၏ စာတိုပေတို" (The Sketch Book of Geoffrey Crayon, Gent.) စာအုပ်တွင် အားဗင်း၏ ဘာမင်ဟန်အနီး အက်စတန်ဟော၌နေစဉ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ရှေးဟောင်းအင်္ဂလိပ် ခရစ်စမတ်ရိုးရာဓလေ့များအကြောင်း အက်ဆေးလေးပုဒ်ပါဝင်သည်။
မတ်လရောက်သောအခါ ပါလီမန်ဒုတိယအစီရင်ခံစာအတွက် တာဝန်ရှိသူများအနက် ဒေါက်တာ တောမတ်စ် ဆောက်ဝုဒ် စမစ် ဆီသို့ ၎င်း၏ အစီစဉ်အပြောင်းလဲအကြောင်း စာတစ်စောင်ရေးလေရာ : "''ကျုပ်ရဲ့ ပထမဆုံးစိတ်ကူးကို အကောင်ထည်ဖော်လိုက်ရင် ကျုပ်ထုနိုင်လောက်တဲ့အားထက် အဆနှစ်ဆယ် ... ... အဆနှစ်ထောင်လောက်ရှိတဲ့ ဧရာမတူကြီးတစ်ချောင်း ပြုတ်ကျလာပြီလို့ ခင်ဗျား ခံစားရလိမ့်မယ်။
ဒစ်ကင်း၏ ခယ်မကလည်း "''ရေးတဲ့အခါ သူက ငိုလိုက်၊ ရယ်လိုက်၊ ထပ်ငိုလိုက်နဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်ဆုံး ပုံစံကြီးနဲ့ကို စိတ်တွေ တလှုပ်ရှားရှားနဲ့ ရေးနေတာပေါ့''" ဟူ၍ ဖော်ပြရေးသားခဲ့သည်။
ဒစ်ကင်း၏ ဇာတ်လမ်းလက်ရေးမူ၌ နောက်ဆုံးမတိုင်ခင် စာပိုဒ်တစ်ခုတွင် ''တိုင်နီတင်လေး မသေဆုံးခဲ့ပါ'' ဟူ၍ မပါရှိခဲ့ချေ။
One writer in ''The Dickensian'' – the journal of the wrote in 1933 that "the fate of Tiny Tim should be a matter of dignified reticence&nbsp;... Dickens was carried away by exuberance, and momentarily forgot good taste". ဤဇာတ်လမ်း၏ အဓိကဇာတ်ဆောင်မှာ အဘန်နဇာ စခရုဂျ် ဖြစ်သည်။
ဒစ်ကင်းသည် ၎င်း၏ဖခင်အပေါ်တွင် ချစ်သလို ရွံ့ကြောက်မှုလည်းရှိသဖြင့် ဖခင်အပေါ်ထားရှိသည့် ပဋိပက္ခဖြစ်နေသော ခံစားချက်များက ''စခရုဂျ်'' ဇာတ်ကောင်ကို ဖန်တီးရာတွင် ဒစ်ကင်းအပေါ် လွှမ်းမိုးမှုရှိလေသည်ဟု ကယ်လီက ရေးသားထားသည်။
စခရုဂျ်၏ ပြောင်းလဲသွားခြင်းသည် ဇာတ်လမ်း၏ အချက်အချာဖြစ်၏။
ဒစ်ကင်း၏ အဆို၌ မားလီတွင် "ကိုယ်တွင်းအူ မရှိ" (had no bowels) ဆိုသည်မှာ ၌ပါရှိသော "အကြင်နာတရား ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါမရှိ" (bowels of compassion) ကို ရည်ညွှန်းကိုးကားချက်ဖြစ်သည်။
ဒစ်ကင်းက ''ခရစ်စမတ်သီချင်းတစ်ပုဒ်''သည် ဆင်းရဲမွဲတေမှု၊ အထူးအားဖြင့် ကလေးသူငယ် မွဲတေမှု အပေါ်ထားသော ဗြိတိသျှတို့၏ လူမှုရေးအမြင်များကို တုံ့ပြန်သောအနေဖြင့်၊ ထိုအမြင်များကို ဆန့်ကျင်၍ ၎င်း၏တစ်ဖက်မှ ငြင်းခုံဆွေးနွေးမှုကို တင်ပြသောအနေဖြင့် ရေးသားထားခဲ့သည်။
မာတင် ချာဇယ်ဝစ် ဝတ္ထု၏ စီးပွားရေးအရမအောင်မြင်မှုအပေါ် ထုတ်ဝေသူ "ချပ်မန်းနှင့် ဟောလ်"နှင့် သဘောမတူကွဲပြားမှုကြောင့် ဒစ်ကင်းက ထုတ်ဝေမှုကို အမြတ်ရာခိုင်နှုန်းအတွက် ကိုယ်တိုင်အကုန်ကျခံရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။
ဒဂ်လာ့စ် ဖဲဟာ့စ်တ် အဆိုအရ ''ခရစ်စမတ်သီချင်းတစ်ပုဒ်'' ကို ခေတ်ပြိုင်သုံးသပ်မှုများက တစ်ညီတည်းလိုလိုဖြစ်ခဲ့၏။
ဒစ်ကင်း၏လက်ရာကို အမြဲတစေဝေဖန်သော ''တိုက်၏ ပဲဒင်ဘာရာမဂ္ဂဇင်း''မှ သီယိုဒေါ မာတင်က ဤဝတ္ထုနှင့်ပတ်သက်၍ အကောင်းဖက်က သုံးသပ်ခဲ့ရာ "လူမှုကောင်းကျိုးများစွာအတွက် ဖြစ်မြောက်စေမည်ဟု ကောင်းစွာ ခံစား တွက်ချက်ထားသော လက်ရာမွန်စာအုပ်ဖြစ်သည်" ဟု ဆိုသည်။
ဒီစည်းမရှိကမ်းမရှိကောင်တွေကို တားနိုင်မယ်ဆို တားရမှာကိုတော့ သံသယအလျှင်း မရှိပါဘူး။
ရုပ်ရှင်၊ ရုပ်သံအတွက် မှီငြမ်းတင်ဆက်ပုံဖော်မှုများစွာရှိရာ ၁၉၀၁ ၌ အသံတိတ် အဖြူအမည်း ဗြိတိသျှရုပ်ရှင် "စခရုဂျ် (သို့) မားလီတစ္ဆေ" (''Scrooge, or, Marley's Ghost'') ဟူသော အမည်ဖြင့် ထုတ်လုပ်ခဲ့၍ သိရှိသမျှ ဒစ်ကင်းလက်ရာများထဲက ပထမဆုံးရုပ်ရှင်ဖြစ်သည်။
ခရစ်စမတ်တွင်ပြောလေ့ရှိသော ''Merry Christmas'' စကားသည် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာခဲ့ပြီဖြစ်၏။
သို့သော် ဒစ်ကင်းအသုံးပြုသော ''A Christmas Carol'' စကားစုသည်ကား ဝိတိုရိယခေတ် အများသူငါကြား၌ ရေပန်းစားခဲ့သည်။
အာမေဍိတ်သံ ''Bah! Humbug!'' ဟူသည် အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားထဲသို့ လူကြိုက်များသော အသုံးပြုမှုအဖြစ် ဝင်ရောက်လာကာ "ပွဲကို အလွန်အမင်းပျော်ချင်ပါးချင်သော (သို့) စိတ်ခံစားချက်နှင့်ဆိုင်သော တစ်ခုခု" ကို မနှစ်မြို့သဖြင့် ခွန်းတုံ့ပြန်ရာ၌ သုံးသော စကားစုဖြစ်လာသည်။
ဒေးဗစ်က ခေတ်အဆက်ဆက် မှီငြမ်းပုံဖော်တင်ဆက်ခြင်များစွာ၌ အပြောင်းအလဲများကို အသေးစိတ်လေ့လာခဲ့၍ ဇာတ်လမ်း၏ အလေးပေးမှုပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ဇာတ်ကောင်ပြောင်းလဲခြင်းများသည် ခေတ်တစ်ခေတ်၏ အဓိကအတွေးအခေါ်ပုံစံကို ရောင်ပြန်ဟပ်သည်ဟု သုံးသပ်သည်။
ဖြစ်ခါနီးနှင့် ဖြစ်ပွားချိန်အတွင်း ဇာတ်လမ်းသည် ကို ရှုတ်ချခြင်းဖြစ်၍ အများစုက ဖိနှိပ်ခံထားရသော စီးပွားရေး အရှိတရားများမှ လွတ်မြောက်သည့်နည်းလမ်းအနေဖြင့် ဖတ်ရှုခဲ့ကြသည်ဟု ဒေးဗစ်ကပြောဆိုသည်။
အရ ခုဒုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၃၈၃ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၁၁၂ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ခွါဟေးကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၃၈၆ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၂၇၉ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ခွိကလုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၅၅၄ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၃၂၉၂ ဦး နေထိုင်သည်။
တယ်ရုံ ( တရုံ သို့မဟုတ် တုလုံဟုလည်းခေါ်သည်) လူမျိုး ( ; endonym: )သည် တစ်စု၏အမည်ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် တယ်ရုံလူမျိုး ၆၀၀ခန့်ကို ကုံရှန်တယ်ရုံနှင့် နူကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရခရိုင်၏မြောက်ဘက်၊ ပင်ကျုံးလွော်ရွာအနီးရှိ နူမြစ် ၏အထက်ပိုင်း တုလုံချိုင့်ဝှမ်းတွင်မြင်တွေ့နိုင်သည်။
တယ်ရုံသည် များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
တယ်ရုံများ၏ မူလအစနှင့် ပတ်သက်၍ စာရွက်စာတမ်းအနည်းငယ်သာရှိသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကာလအတွင်း Derung သည် နန်ကျောက်ဘုရင်များစိုးစံသည့် တို့၏တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်ဖြစ်သည်ဟုလူသိများသည်။
Tsawarong တောင်ဘက်စွန်းရှိ Derung ချိုင့်ဝှမ်းဒေသကိုတိဘက်များက ''Changyul'' သို့မဟုတ် ''Kiongyul'' ဟုခေါ် ''ကြသည်''။
မှ အထိ Derung ကိုဒေသခံတိဘက်သို့မဟုတ် Nakhi အု"ပ်စိုးသူများကအုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။
ဒေသခံ သည် Changputong ဟုခေါ်သည်။
သူတို့က Qing စဉ်အတွင်းယွမ်စဉ်အတွင်း ''Qiao'' နှင့် ''Qiu'' နှင့် ''Qu'' အဖြစ်အမည်များကိုလက်ခံရရှိခဲ့သည်။
ထိုဒေသတွင် ရှန်ဟိုင်းတိုက်ပွဲ အကြီးအကျယ်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
ပေါက်ရှန်သည် ပြီးလျှင် ယူနန်အနောက်ပိုင်း၏ ဒုတိယအကြီးဆုံးမြို့ပြဧရိယာ ဖြစ်သည်။
ပေါက်ရှန် သည် နယ်စပ်နှင့် လန်ချန်းမြစ် ကြားတွင်တည်ရှိသည်။
အထူးသဖြင့် အနောက်မြောက်ပိုင်းတွင် နှင့်တောင်ဘက်တွင် တို့နှင့် နယ်နိမိတ်ချင်းထိစပ်နေသည်။
နူကျန်း သည်စီရင်စု၏ အရှည်တစ်လျှောက်လုံးမှသည် မြောက်မှတောင်သို့ စီးဆင်းသည်။
လက်ရှိအခြေအနေတွင် ကျိုင်းတုံယီကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရကောင်တီသည်မြို့ ၁၀ မြို့နှင့်မြို့နယ် ၃ ခုရှိသည်။
Jingdong ကောင်တီတိုင်းရင်းသားပြန်တမ်းအယ်ဒီတာအဖွဲ့ (ed)။
Jingdong ကောင်တီတိုင်းရင်းသားပြပွဲ景东彝族自治县民族民族
ကူမင်း - ယူနန်ပြည်သူ့စာနယ်ဇင်း云南民族出版社
Jingdong ကောင်တီပြန်တမ်း景东彝族自治自治
Chengdu: စီချွမ်ကိုးကားစရာစာနယ်ဇင်း四川辞书出版社
အရ ကော့ဆိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၂၈၀ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၅၇၂ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကမော့သဲ(ဝင်းလုံ)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၇၆၉ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၄၆၂၅ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျခတ်ချောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၉၈၀ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၄၈၆၇ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျွန်းချောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၅၈၆ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၉၄၀ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကြာအင်းရွှေဒိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၁၇၈၈ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၉၀၃၀ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ခွေးသိုးဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၂၂၈ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၁၉၉ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ တံခွန်တိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၂၀၀၀ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၉၆၀၁ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ တံခွန်တိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၊ ဒိုင်လွတ်ကျေးရွာတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၄၅၆ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၃၃၈ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ တောင်ကလေးကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၈၃၁ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၄၃၆၆ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ တောင်ဝိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၆၉၂ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၃၆၇၃ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ထီဝါကလူးကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၂၁၇ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၁၈၅ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ဒါလီကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၂၃၆ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၂၄၉ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ဓနိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၇၁၀ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၃၄၄၇ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ နတ်ချောင်းကန်းနားကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၁၂၆၅ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၅၇၃၄ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ နတ်ချောင်းအလယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၆၆၂ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၃၄၇၆ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ နောင်တခိုကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၆၆၁ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၃၂၀၇ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ဖာကွီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၃၄၈ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၉၀၂ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ မိနအကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၃၇၄ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၉၂၀ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ မော်ခဲခီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၂၂၉ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၃၅၈ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ရသေ့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၄၈၂ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၇၃၇ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ရွှေတောင်ဘိုကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၁၁၇၈ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၅၅၂၄ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ လန်းဖားကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၃၅၅ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၇၆၆ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ လယ်တောကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၃၉၈ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၂၀၁ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ သင်္ဃန်းပင်ဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၅၂၇ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၇၇၇ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ သာကထကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၂၆၅ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၃၆၂ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ အစွန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၃၀၈ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၇၂၈ ဦး နေထိုင်သည်။
လမ်းမတော်လမ်းသည် ၊ တွင် တည်ရှိသည်။
လမ်း၏ အရှေ့ရပ် နှင့် လမ်း၏ အနောက်ရပ် တို့ကို ပိုင်းခြားထားပြီး တောင် မြောက်သွားသော ရန်ကုန်မြို့၏ အမည်တပ်လမ်းမတခုဖြစ်သည်။
အပြိုင်လမ်းများမှာ အနောက်ရပ် ၁ လမ်း၊ ၂ လမ်း၊ ၃ လမ်း၊ ၄ လမ်း၊ ၊ ၅ လမ်း၊ ၆ လမ်း၊ ၊ ၇လမ်း၊ ၈ လမ်း၊ ၊ ၉လမ်း၊ ၁၀ လမ်း၊ ၊ ၁၁ လမ်း၊ ၁၂ လမ်း၊ ၊ ၁၃ လမ်း၊ ၁၄ လမ်း၊ ၊ ၁၅ လမ်းနှင့် ၁၆ လမ်း တို့ဖြစ်ကြသည်။
အရှေ့ရပ် ၁၇ လမ်း၊ ၁၈ လမ်း၊ ၊ ၁၉ လမ်း၊ ၂၀ လမ်း၊ ၊ ၂၁ လမ်း၊ ၂၂ လမ်း၊ ၊၂၃ လမ်း၊ ၂၄ လမ်း၊ ၊ နှင့် ကို ပိုင်းခြားသတ်မှတ်သည်။
ဆုပန်ကလျာ၊ သုဝဏ္ဏကလျာ (သို့မဟုတ်) ဗြဣန္ဒဒေဝီ (, ) သည် ( ၁၅၅၄ ခုနှစ်မတိုင်မီ)၊ ပိဿလောက်မြို့၊ စန္ဒန နန်းတော်တွင်မွေးဖွားခဲ့သည်။
ဆုပန်ကလျာသည် ၁၆ ရာစု ယိုးဒယားမင်းသမီးတစ်ပါးဖြစ်ပြီး ဟံသာဝတီ၏ မိဖုရားတစ်ပါးလည်း ဖြစ်လေသည်။
ဆုပန်ကလျာသည် စား မဟာဓမ္မရာဇာမင်းနှင့် မိဖုရား ဝိသုဒ္ဓိခတ္တိယီတို့၏ သမီးတော်ဖြစ်ပါသည်။
မွေးချင်းနှစ်ယောက်ရှိပြီး မောင်တော် မင်းသား နှင့် ဧကာဒသရထ် တို့ဖြစ်ကြသည်။
သူ၏ မယ်တော်ဘက်မှ အမျိုးစပ်လျှင် စကြဝတ္တိ(ချက္ကရဖတ်)မင်းနှင့် သူရိယောဒယ(စူရိယိုထိုင်း)မိဖုရားတို့၏ မြေးတော်တစ်ဦးဖြစ်သည်။
ပိဿလောက်မြို့စား ဗြမဟာဓမ္မရာဇာ သည် ဘုရင့်နောင်မင်းတရားကြီးထံသစ္စာခံ ပြီး အယုဒ္ဓယကို သိမ်းပိုက်ရာတွင်ပါဝင်ခဲ့သည်။
ပိဋကတ်သုံးပုံကိုလဲ ဘာသာပြန်၍ပေးပို့စေခဲ့ပါတယ်။
အယုဒ္ဓယပြည်၏အလုံးစုံသောအရေးများကိုစီရင်ပြီးနောက် ယိုဒယားမင်းသမီး ဆုပန်ကလျာ နှင့် မောင်တော် တို့မောင်နှစ်မ နှစ်ယောက်ကို ဟံသာဝတီ သို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီး ဆုပန်ကလျာကို မိဖုရားမြှောက်ခဲ့ပြီး နရဲစွမ်မင်းသားကို သားအဖြစ်မွေးစားတော်မူခဲ့ပါသည်။
ဟံသာဝတီဧကရာဇ်နန်းတက်ပွဲမှာ အခြားလက်အောက်ခံ ဘုရင်များလဲတက်ရောက်ခဲ့ပြီး အယုဒ္ဓယ ဘုရင့်ဖြစ်နေသည့် နရဲစွမ်(ခေါ်) ဗြနရာဇ် လဲ လက်ဆောင်ပဏ္ဏာများနဲ့အတူ အဖူးအမြော် ရောက်လာပါသည်။
မြန်မာရာဇဝင်မှတ်တမ်းများတွင်ကား ထိုအချက်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းမရှိပါ။
ရှိ မှန်နန်း​ဆောင်​တော်တွင် ဘုရင်မင်းမြတ်နှင့်အတူ မိဘုရားကြီးလေးပါး (နန်းရမိဘုရား)ကိုသာ နေထိုင်ခွင့်ပြုခဲ့သည်။
မိဖုရားများတွင် ပထမအဆင့်ရှိ မိဖုရားကို (နန်းရ မိဖုရား (အသျှင်နန်းမတော်မိဘုရား)ဟုခေါ်သည်။
These were innovations dating to the reign of King Bodawphaya. In order of precedence, they were as fo မြန်အောင်တောင်ရွှေရေးဆောင် မိဖုရား # မြန်အောင်မြောက်ရွှေရေးဆောင် မိဖုရား # မြန်အောင်အလယ်ရွှေရေးဆောင် မိဖုရား # မြန်အောင်အနောက်ရွှေရေးဆောင် မိဖုရား Royal Queens of fourth rank were considered minor consorts: #မြို့စားမိဖုရား #ရွာစား မိဖုရား Royal concubines were typically the daughters of officials and tributary princes. They received no rank and in order of precedence were as follows: #ကိုယ်လုပ်တော် #(ခြေတော်တင် #မောင်းမ Consorts were granted titles based on rank, divided into two grades (queens and for concubines). The styles of queens contained the following words based on rank, as follows (in order of precedence): #ဒေဝီ #မဟေ (သို့) ဟေသီ #သီရိ #သု #မင်း The styles of royal concubines contained the following words based on rank, as follows (in order of precedence): #ဒေဝီ #ဝတီ #ရုဇာ #ပဘာ #ကေသာ #စန္ဒာ #မာလာ #မုတ္တာ သားတော်သီပေါမင်း နန်း‌တက်သဖြင့် မြန်မာဘုရင်မင်းမြတ်အပြောင်းအလဲ‌ဖြစ်သည့်အခါ မင်းတုန်းမင်းမှဆင်းသက်ဖြစ်သော သမီးတော်အားလုံးသည် ရာထူးအဆင့်အတန်းယုတ်လျော့သွားမည်ဟု ထင်ရသော်လည်း မင်းသမီးများအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေသေးသည်။
အင်္ဂလိပ်ဘာသာ နှင့် အလားသဏ္ဌာန်တူသည်။
သူ၏အမည်ကို တူရကီအသံထွက်အားဖြင့် အူဟာရှဟီးန် ဟု မြန်မာဘာသာဖြင့် အနီးစပ်ဆုံး အသံထွက်နိုင်သည်။
သူ၏ အဓိကသုတေသန ဧရိယာများမှာ ကင်ဆာသုတေသနနှင့် ကိုယ်ခံအားပညာရပ် ဖြစ်သည်။
သူသည် ကုမ္ပဏီကို ဇနီးဖြစ်သူ နှင့်အတူ ပူးတွဲတည်ထောင်ခဲ့သည်။
သူနှင့် သူ၏ဇနီးကို ယခုအခါ (၂၀၂၀-ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ)တွင် ကိုဗစ်–၁၉ ကာကွယ်ဆေးကို တီထွင်ခဲ့သော လက်ရွေးစင် အသင်းအဖြစ် အသိအမှတ် ပြုကြပြီး၊ ၂၀၂၁ ရနိုင်ချေရှိသူများ အဖြစ်မှန်းဆနေကြသည်။
သူနှင့် သူ၏ဇနီးသည် ရှိ အချမ်းသာဆုံးလူ ၁၀၀ စာရင်း တွင် ပါဝင်သည်။
အော့ဇလဲမ် တူရီးစီ သည် တူရကီမျိုးနွယ် သား ဆရာဝန်၊ ကိုယ်ခံအားပညာရှင် (Immunologist)နှင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူသည် ကုမ္ပဏီကို သူ၏ အမျိုးသားဖြစ်သူ နှင့်အတူ ပူးတွဲတည်ထောင်ခဲ့သည်။
သူနှင့် သူ၏အမျိုးသားကို ယခုအခါ (၂၀၂၀-ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ)တွင် ကိုဗစ်–၁၉ ကာကွယ်ဆေးကို တီထွင်ခဲ့သော လက်ရွေးစင် အသင်းအဖြစ် အသိအမှတ် ပြုကြပြီး၊ ၂၀၂၁ ရနိုင်ချေရှိသူများ အဖြစ်မှန်းဆနေကြသည်။
အရ ယွန်းဒလင်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၉၃ ဦး၊ မ ၁၈၄၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၅၄၁ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ မရမ်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၈၈၅ ဦး၊ မ ၃၁၁၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၀၀၄ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကင်းချောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၉၈ ဦး၊ မ ၈၁၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၁၂ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ပိန်းနဲကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၄၇၀ ဦး၊ မ ၅၀၅၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၅၂၅ ဦး နေထိုင်ပြီးမွန်လူမျိုးအများဆုံးနေထိုင်ပါတယ်။
အရ ကျောင်းရွာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၆၉၂ ဦး၊ မ ၈၃၀၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၉၉၆ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ မိုးကောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၀၀၆ ဦး၊ မ ၄၀၆၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၀၇၂ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကင်မွန်းချောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၇၉၄ ဦး၊ မ ၁၀၈၅၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၆၄၇ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကင်းရွာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၈၀ ဦး၊ မ ၁၈၈၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၆၃ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကလိုင်းကနိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၉၆ ဦး၊ မ ၂၉၆၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၆၅၆ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကဇိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၇၄ ဦး၊ မ ၉၈၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၆၃ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ဒူးရင်းဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၉၃၄ ဦး၊ မ ၅၂၀၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၀၁၃၈ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ အဘိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၈၀ ဦး၊ မ ၁၄၅၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၉၃၁ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကညှော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၃၄၃ ဦး၊ မ ၃၇၇၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၁၁၄ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကတွန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၄၂ ဦး၊ မ ၁၉၅၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၉၉ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကတိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၈၃ ဦး၊ မ ၁၄၀၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၈၄ ဦး နေထိုင်သည်။
နာမည်ကျော် ပန်းချီဆရာ ဦးသည် ကတိုးရွာတွင် ၁၉၄၅ ခုနှစ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
အရ ကတိုက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၉၇ ဦး၊ မ ၉၉၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၉၀ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကတိုက်ကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၇၉ ဦး၊ မ ၁၅၀၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၉၈၁ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကတိုက်ကလေးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၀၆ ဦး၊ မ ၁၁၃၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၄၃ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ပေါက်တောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၅၄၂ ဦး၊ မ ၄၇၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၂၇၈ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကော့ကလော့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၇၀ ဦး၊ မ ၂၃၁၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၃၈၉ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကတုံစိကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၅၀ ဦး၊ မ ၁၃၃၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၈၂ ဦး နေထိုင်ပြီး၊မွန်ရွာဖြစ်သောကြောင့်မွန်လူမျိုးအများဆုံးနေထိုင်ကြသည်။
အရ ကတုံးပေါ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၄၁ ဦး၊ မ ၇၁၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၄၆၀ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကွမ်ရိုက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၅၄၅ ဦး၊ မ ၃၁၃၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၆၇၈ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကဒါကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၈၂၅ ဦး၊ မ ၄၃၀၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၁၃၃ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ဆင်တောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၆၄ ဦး၊ မ ၁၂၀၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၃၇၃ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကဒိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား 865၊ မ 972 ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း 1873 ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ဘုရားဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၀၄ ဦး၊ မ ၇၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၄၄၀ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကဒိုင်ဒွတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၉၆ ဦး၊ မ ၁၃၆၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၆၁ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကဒီပုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၇၄ ဦး၊ မ ၁၃၅၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၅၃၂ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကနင်ကမော့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၆၀ ဦး၊ မ ၈၉၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၅၄ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျောက်ရေတွင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၃၉ ဦး၊ မ ၁၉၁၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၇၅၅ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ဖာသိမ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၉၅ ဦး၊ မ ၂၅၃၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၈၂၈ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ သဲဖြူကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၈၁ ဦး၊ မ ၂၂၈၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၃၆၁ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ အံကရဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၁၈ ဦး၊ မ ၅၉၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၁၁၆ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကဗျာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၂၀ ဦး၊ မ ၁၄၅၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၇၇၆ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ အနိင်းပွန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၆၂ ဦး၊ မ ၁၉၈၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၇၄၇ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကမနင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၅၂ ဦး၊ မ ၁၂၄၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၂၉၈ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ လွှစင်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၁၃ ဦး၊ မ ၆၄၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၆၀ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကမာကေးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၈၁ ဦး၊ မ ၂၁၅၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၀၃၈ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ဒုံဝန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၈၂၁ ဦး၊ မ ၃၉၅၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၇၇၅ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျောက်တန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၃၈ ဦး၊ မ ၈၁၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၅၅၁ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကမာဘီကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၁၅ ဦး၊ မ ၃၉၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၀၇ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကမာမိုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၁၃၄ ဦး၊ မ ၄၂၅၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၃၈၉ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကမာဝက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၈၄၉ ဦး၊ မ ၃၄၉၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၃၄၅ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကမာအုပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၃၁ ဦး၊ မ ၃၄၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၇၇ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ဝင်းတာပန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၄၅ ဦး၊ မ ၈၃၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၅၈၄ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ မုတ္တမ-ကျွဲခြံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၆၄ ဦး၊ မ ၁၁၅၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၂၁၄ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကမ်းနီကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၀၉ ဦး၊ မ ၁၂၆၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၅၇၄ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျခတ်ချောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၈၆ ဦး၊ မ ၁၁၉၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၂၇၆ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျခပ်ငူကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၄၀ ဦး၊ မ ၂၀၁၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၅၆ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ တရနာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၄၁၆ ဦး၊ မ ၆၂၄၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၁၆၅၉ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျွန်းတောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၇၃ ဦး၊ မ ၁၅၇၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၁၄၉ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ လက်ပံကျွန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၅၂ ဦး၊ မ ၅၁၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၆၈ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျွန်းရွာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၁၈ ဦး၊ မ ၃၁၄၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၀၆၅ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ဖနုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၅၇ ဦး၊ မ ၂၄၃၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၆၉၅ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ လေးကေကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၄၉၇ ဦး၊ မ ၄၀၄၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၅၄၁ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ အစူးချောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၉၁ ဦး၊ မ ၂၀၇၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၉၆၂ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျားကွင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၃၄ ဦး၊ မ ၅၇၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၁၀၈ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျားဘိုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၁၄ ဦး၊ မ ၁၁၅၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၆၄ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျိုက္ကသာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၀၅၆ ဦး၊ မ ၃၂၁၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၂၇၅ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျိုက္ကော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၁၀၇ ဦး၊ မ ၄၄၈၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၅၉၃ ဦး နေထိုင်သည်။
သိမ်ဆိပ်ကျေးရွာ၊ ကျိုက္ကော်ကျေးရွာ၊ တောင်ကြားကျေးရွာသုံးရွာကို စုပေါင်းပြီး အဖြစ် ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီးဌာန၏ဌာန၏ ၂၀၁၄ ခုနှစ် မတ်လ ၁၃ ရက်စွဲပါအမိန့်စာဖြင့်သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
အရ ဒရိန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၅၅ ဦး၊ မ ၇၃၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၈၉ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ တော်ကူးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၃၀ ဦး၊ မ ၂၀၇၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၉၀၆ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ သဲဖြူချောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၅၀ ဦး၊ မ ၁၀၀၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၅၉ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ လမုခိုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၁၅ ဦး၊ မ ၂၃၁၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၃၂၇ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျိုက်ပရံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၆၇ ဦး၊ မ ၁၅၈၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၈၅၆ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျိုက်ပိကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၅၃ ဦး၊ မ ၁၈၅၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၀၅ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျိုက်ရွဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၂၇ ဦး၊ မ ၁၉၂၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၄၉ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျုံကဒါတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၈၉ ဦး၊ မ ၃၆၆၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၉၅၆ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ဝဲဝင်ကရာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၀၈ ဦး၊ မ ၁၈၈၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၅၈၈ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ နတ်မှော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၉၆ ဦး၊ မ ၁၄၃၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၈၂၉ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျုံကရုတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၀၄ ဦး၊ မ ၈၄၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၅၄၆ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျုံကွယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၃၆၈ ဦး၊ မ ၃၅၁၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၈၈၄ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျုံစိန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၃၀ ဦး၊ မ ၈၂၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၅၁ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျုံညဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၇၈ ဦး၊ မ ၉၄၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၂၅ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျုံပါကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၁၄ ဦး၊ မ ၁၄၁၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၇၃၀ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ တူးမြောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၄၂၉ ဦး၊ မ ၃၁၉၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၆၂၁ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျုံဖိုက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၄၃၈ ဦး၊ မ ၂၆၀၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၀၄၇ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျုံဝမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၉၇ ဦး၊ မ ၁၆၆၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၁၆၆ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျောက်မိကျောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၇၈ ဦး၊ မ ၂၄၉၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၁၇၀ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကော့ကဒိုက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၆၈ ဦး၊ မ ၁၀၉၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၅၉ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျုံဟော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၇၈ ဦး၊ မ ၈၉၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၆၉ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျူချောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၆၇ ဦး၊ မ ၁၀၉၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၆၁ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျောက်ကလပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၃၈ ဦး၊ မ ၁၅၂၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၉၆၂ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ အထရံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၇၈ ဦး၊ မ ၁၆၂၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၁၀၃ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျောက်စရစ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၇၁ ဦး၊ မ ၄၇၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၅၀ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ အဟုံးဝကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၇၃ ဦး၊ မ ၈၂၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၅၉၅ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ သိမ်ဇရပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၀၁၃ ဦး၊ မ ၁၁၈၄၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၂၈၅၃ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ပေါ်တော်မူကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၅၄၂ ဦး၊ မ ၂၆၀၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၁၄၉ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ တောင်ကြားကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၈၅ ဦး၊ မ ၁၃၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၂၁ ဦး နေထိုင်သည်။
ကျောက်တန်းရပ်ကွက်ကို၁၈၆၄ခုနှစ်တွင်စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်ရှေးယခင်ကသံလွင်မြင့်ကမ်းအနီးတွင်ရေများကျဆင်းရာ၌ကျောက်တန်းများပေါ်လာ၍လှေကုန်သည်များဆင်း၍နားကြရာဤအရပ်ကိုကျောက်တန်းရွာဟုခေါ်ဆိုခဲ့ကြသည်စတင်တည်ထောင်ချိန်တွင်ဘုန်းကြီးကျောင်းတကျောင်းအားဆောက်လုပ်ခဲ့ကြသည်။
ထိုကျောင်းအားကျောင်းဟောင်းဟုခေါ်တွင်သည်ထပ်မံ၍ကျောင်းတကျောင်းထပ်၍စောင့်သည်ထိုကျောင်းကိုသိမ်အရင်စောင့်၍နောက်ပိုင်းတွင်ကျောင်းမကြီးအားစောင့်သည်ထိုကျောင်းအားကျောင်းသစ်ဟုခေါ်သည်ကျောင်းဟောင်းသည်နှစ်ပေါင်း၁၂၀ကျော်ပြီဟုသိရသည်ကျောင်းသစ်သည်နှစ်ပေါင်း၈၀သာရှိသေးသည်ထပ်မံ၍ကျောက်တန်းရွာတွင်သခင်စိုးဟူးခေါ်သောနိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်တစ်ဦးလည်းပေါ်ထွန်းခဲ့သည်ရွာအားသူကြီးဦးလှဖေကသက်ဦးဆန်းပိုင်စနစ်ဖြင့်အုပ်ချုပ်စီးသည်(၂၀၁၀)ဝန်းကျင်တွင်မော်လမြိုင်မြို့နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကကျောက်တန်းရပ်ကွက်ဟုပြောင်းလဲပေးခဲ့သည်ကျောက်တန်းရပ်ကွက်သည်ယခုချိန်တွင်နှစ်ပေါင်း၁၂၀ကျော်ပြီဟုလည်းသိရသည် ထူးခြားချက်အနေဖြင့်ကျောက်တန်းရပ်ကွက်သည်မော်လမြိုင်မြို့နယ်ရှိတစ်ခုတည်းသောစက်ရုံစုတည်ရှိရာရပ်ကွက်ရေငံငါးဖမ်းလုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်သူများတည်ရှိရာရပ်ကွက်နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်တဦးပေါ်ထွန်းခဲ့သောရပ်ကွက်အဖြစ်ယခုအချိန်အထိတိုးတက်စွာတည်ရှိနေသေးသည် ၂၊၊ နံမယ်အပြည့်စုံဖြစ်ပေါ်လာပုံ မော်လမြိုင်မြို့ရှိ ကျောက်တန်းရပ်ကွက်သည် သံလွင်မြစ်ကမ်းနားအနီးတွင် တည်ရှိသော ရပ်ကွက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရှေးခေတ်က ထိုဒေသတွင် မြစ်ရေကျချိန်၌ ကမ်းနားတလျှောက် ကျောက်ပြားများ၊ ကျောက်တန်းရှည်များ ပေါ်ထွက်လာတတ်ပြီး သင်္ဘောငယ်များကို ထိုကျောက်တန်းပေါ်တွင် ဆိုက်ကပ်လေ့ရှိကြသည်။
ထိုသို့ ကျောက်တန်းပေါ်တွင် သင်္ဘောဆိုက်ကပ်လေ့ရှိသောကြောင့် ဒေသခံများက ထိုနေရာကို “ကျောက်တန်း” ဟု ခေါ်ဝေါ်လာခဲ့ကြပြီး နောက်ပိုင်း လူနေအိမ်များ တိုးပွားလာသဖြင့် ရပ်ကွက်အမည်အဖြစ် ဆက်လက် အသုံးပြုလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မွန်လူမျိုးများသည်တရာရာခိုင်နှုန်းတွင်၁၀ရာခိုင်နှုန်းသာရှိခဲ့ပြီးဗမာလူမျိုးအများအပြားနေထိုင်ခဲ့ကြသည်ယခုချိန်တွင်ဗမာလူမျိုးများမှာအများဆုံးဖြစ်သည် ကျောက်တန်းရပ်ကွက်တွင်ဗုဒ္ဓဘာသာကိုအများဆုံးကိုးကွယ်ကြပြီးမည်သည့်ဘာသာအယူဝါဒများယခုအချိန်အထိမလွှမ်းမိုးခဲ့ပါ။
ကျောက်တန်းရပ်ကွက်တွင်ကျောင်းသစ်ဘုန်းကြီးကျောင်း၌နှစ်စဉ်မဟာထုတ်ပွဲတော်ကိုတပို့တွဲလအထွက်တပေါင်းလအဝင်နှစ်စဉ်ကျင်းပလေ့ရှိသည်။
အိမ်ခြေပေါင်းမှာတစ်ထောင်ကျော်ဟုသိရသည်မြေကွက်အများအပြားလည်းရှိသေးသည်သိရပါသည်။
အကျယ်ဝန်းမှာဧက၆၀/၇၀နီးပါးရှိသည်။
ကျောက်တန်းဥက္ကဋ္ဌရုံး ကျောက်တန်းရပ်ကွက်သည်၂၀၁၀ကတည်းကပင်ရပ်ကွက်အဖြစ်နိုင်ငံတော်မှအသိအမှတ်ပြုထားသည့်အတွက် ရွာ ဟုမခေါ်သင့်ပေ။
ယခုအချိန်တွင်ကျောက်တန်းရပ်ကွက်သည်စည်ကားတိုးတက်လျက်ရှိပေသည်၊၊။
အရ တောင်ဘုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၄၇၈ ဦး၊ မ ၃၈၂၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၂၉၉ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ပျဉ်းကတိုးကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၀၂ ဦး၊ မ ၁၇၀၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၀၈ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ တောင်ကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၉၇ ဦး၊ မ ၁၃၂၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၂၁ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ကျောက်တလုံးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၅၅ ဦး၊ မ ၂၂၄၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၄၉၉ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ နောင်ကတုတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၁၅ ဦး၊ မ ၁၃၇၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၈၈ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ဝင်းသောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၁၂ ဦး၊ မ ၆၃၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၄၄ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ ဝါးဘိုးချောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၀၄ ဦး၊ မ ၉၇၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၇၇ ဦး နေထိုင်သည်။
အရ စွပ္ပနူးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၂၆ ဦး၊ မ ၁၁၁၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၃၆ ဦး နေထိုင်သည်။