DatarrX/myanmar-Wikipedia huggingface dataset:
သူသည် ကို တရားဝင် အားပေးသလို ကဲ့သို့ပင် တိုင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်ရန်အတွက် သူကိုယ်တိုင် ဆုပေးဒဏ်ပေး ကို ကိုယ်တော်တိုင် ကျင့်သုံးခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် မကြာခဏ နှင့် အနှိုင်းယှဉ်ခံရသည်။
သူ၏ ဖခင် ဟန် ဧကရာဇ် ဂျင်းသည် အဖြစ်တွင် ပါဝင်သည့် သူ အများအပြားကို သေဒဏ်မှ ကယ်လွှတ်ခဲ့ပြီး သူ၏ အုတ်ဂူတည်ဆောက်ခြင်း အလုပ်တချို့လုပ်ဆောင်စေခဲ့သည်။
ထို အဖြစ်အပျက်သည်ပင် နောင်မင်းဆက်တို့ဝယ် ကို တရားဝင် နန်းတွင်း ဝါဒအနေဖြင့် တရားဝင်စတင်တည်ထောင်သည့် အချိန်အဖြစ် တရုတ်သမိုင်းတွင် အမည်တွင်ကျန်ခဲ့သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆျိသော် လူငယ် ကွန်ဖြူးရှပ် စာပေပညာရှင် တစ်ယောက်ဖြစ်သည့် သည် ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒကို ကျင့်သုံးရန် အားပေးထောက်ခံသည့် အကောင်းဆုံး အက်ဆေးတစ်ပုဒ်ကို တင်ပြခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။
အောက်ပါ လက်ရာသည် သူ၏ ချစ်ရသော ဖြစ်သည့် ကွယ်လွန်သည်တွင် ဖွဲ့ဆိုထားခြင်းဖြစ်သည်။
The sound of her silk skirt has stopped. On the marble pavement dust grows. Her empty room is cold and still. Fallen leaves are piled against the doors. How can I bring my aching heart to rest? Translation, Arthur Waley, 1918 (in ''One Hundred and Seventy Chinese Poems'') ဧကရာဇ်သည် ယခင် ချူပြည်ထောင် တည်ရှိရာနေရာမှ ချူ ကဗျာဖွဲ့ပုံ နှင့် ဟန်ပန် ဖြစ်သည့် ဟုခေါ်သော ကဗျာပုံစံကို ပြန်လည်ထူထောင်ရန် နန်းစံကာလ အစောပိုင်းတွင် သူနှင့် ဆွေမျိုးတော်သူ နှင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသက်ဆိုင်သည့် အကြောင်းကြောင့် အားပေးခဲ့သည်။
Hawkes, 29အချို့သော ချူ ဟန်ပန်တို့သည် နောက်ပိုင်း၌ တွင် ပေါင်းစည်းဖော်ပြခြင်းခံရသည်။
Hawkes, 97 ၏ '' ''ကဗျာဟန် သည် ဧကရာဇ် ဝူ၏ နန်းစံချိန်ဝယ် သူ့ထံခစားနေသည့် ကဗျာဆရာ နှင့် မင်းမှုထမ်း မှ စတင်ရုပ်လုံးပေါ်လာခဲ့သည်။
သို့ရာတွင် စီးမာသည် ''ချူစိုင်'' ဟန်ကို ပိုမို စိတ်ဝင်စားနေသည့်အလျောက် ''ဖု'' ဟန်ကို သိပ်မလိုက်စားခဲ့ပေ။
Watson, 53မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဧကရာဇ်သည် ဂီတအဖွဲ့ကို သူ၏ ဘာသာရေး ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ တွင် အရေးပါသော ကဏ္ဍမှ ပါဝင်စေခဲ့ပြီး ကို ကဗျာရေးဖွဲ့ရန် အထူး တာဝန်ပေး ခိုင်းစေခဲ့သည်။
Birrell, 6 ထို့ကြောင့်ပင် ဂီတအဖွဲ့၏ တခြား ဟန် များနှင့် မတူ၊ တစ်မူထူးသော ဟန်ပန် နှင့် ရေးဖွဲ့သီကုံးပုံကြောင့် ထို ကဗျာ ဟန်ကို "ဂီတအဖွဲ့" ဟန် ၊ သို့မဟုတ်၊ ဟု ခေါ်တွင်လေသည်။
ကျန်းယွမ် (建元 py. jiàn yuán) ၁၄၀ ဘီစီ – ၁၃၅ ဘီစီ ယွမ်ကွမ် (元光 py. yuán guāng) ၁၃၄ ဘီစီ – ၁၂၀ ဘီစီ ယွမ်ရှုအို (元朔 py. yuán shuò) ၁၂၈ ဘီစီ – ၁၂၃ ဘီစီ ယွမ်ရှို (元狩 py. yuán shòu) ၁၂၂ ဘီစီ – ၁၁၇ ဘီစီ ယွမ်တင်း (元鼎 py. yuán dĭng) ၁၁၆ ဘီစီ – ၁၁၁ ဘီစီ ယွမ်ဖန်း (元封 py. yuán fēng) ၁၁၀ ဘီစီ – ၁၀၅ ဘီစီ တိုင်ချူ (太初 py. tài chū) ၁၀၄ ဘီစီ – ၁၀၁ ဘီစီ ကျန်ဟန် (天漢 py. tiān hàn) ၁၀၀ ဘီစီ – ၉၇ ဘီစီ တိုင်ရှီ (太始 py. tài shĭ) ၉၆ ဘီစီ – ၉၃ ဘီစီ ကျန်ဟီ (征和 py. zhēng hé) ၉၂ ဘီစီ – ၈၉ ဘီစီ ဟိုယွမ် (後元 py. hòu yuán) ၈၈ ဘီစီ – ၈၇ ဘီစီ မိဘများ။
ယခင်က ကျွန်ဖြစ်ခဲ့သူ မိန်းကလေး နှင့် သူမ ပြုစုစောင့်ရှောက်ထားသည့် ကို ဗဟိုပြုကာ ရေးသားထားသည့် ဝတ္ထု ၃ အုပ်လုံးသည် ဧကရာဇ် ဝူ၏ အစောပိုင်း နန်းစံနှစ်များ ကာလကို နောက်ခံပြုကာ သရုပ်ဖော်ထားပြီး သူ၏ ထာဝရရှင်သန်ခြင်း အတွက် လှုပ်ရှားမှု အတော်များများကို ပါဝင် ရေးသားထားသည်။
မောင်ကောင်းစား နှမ မီးဖိုချောင်၊ နှမကောင်းစား မောင် အိမ်ဦးခန်း သည် ဖြစ်သည်။
ဖြစ်သူသည် အလုပ်အကိုင်ကောင်းမွန်ပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝပါက ဖြစ်သူသည် အိမ်မှုကိစ္စများ၊ အထူးသဖြင့် နှင့် သက်ဆိုင်သော အလုပ်များကိုသာ လုပ်ကိုင်ရလေ့ရှိသည်။
မင်းလိုလိုက် မင်းကြိုက် သည် ဖြစ်သည်။
မင်းမှာ သစ္စာ၊ လူမှာကတိ သည် ဖြစ်သည်။
မင်းမသိ ဗြဟ္မဒတ်၊ ပြည်မသိ ဗာရာဏသီ သည် ဖြစ်သည်။
မင်းဘဏ္ဍာ ကိုယ့်ဟာမှတ်လို့ တပြုံးပြုံး သည် ဖြစ်သည်။
မင်းပင်ကောင်းလျက် မင်းမြှောင်ဖျက် သည် ဖြစ်သည်။
မင်းကောင်းပါလျက် မင်းမြှောင်ဖျက် ဟူ၍လည်း အဆိုရှိသည်။
မင်းနား တစ်ထောင် သည် ဖြစ်သည်။
မင်းတို့မျက်စောင်း အကြောင်းမရွေး သည် ဖြစ်သည်။
မင်းတို့ထွက် ရက်ရာဇာ သည် ဖြစ်သည်။
မင်းတို့စကား မိုးကြိုးသွား သည် ဖြစ်သည်။
မင်းစိုးရာဇာ၊ မျက်စရာကို၊ ဥစ္စာဆွေမျိုး၊ ဉာဏ်မကိုးနှင့် သည် ဖြစ်သည်။
မင်းခယောက်ျား ကမ်းနားသစ်ပင် သည် ဖြစ်သည်။
မင်းကို နိုင်လိုသော လက်ဆောင် သည် ဖြစ်သည်။
မောင်တစ်ထမ်း မယ်တစ်ရွက် သည် ဖြစ်သည်။
မေတ္တာဆောင်လျှင် ရဲ၊ သစ္စာနှောင်လျှင် မြဲ သည် ဖြစ်သည်။
မန်ကျည်းတစ်ညှို လူတစ်ကိုယ် သည် ဖြစ်သည်။
မန္တလေး စကား၊ ရန်ကုန် အကြွား၊ မော်လမြိုင် အစား သည် ဖြစ်သည်။
မန္တန်တွင် သစ္စာ၊ အအေးတွင် မေတ္တာ သည် ဖြစ်သည်။
မိန်းမကား နှမ်း၊ ယောက်ျား ထန်း သည် ဖြစ်သည်။
မိန်းမကိုသာ တိုင်ပင်ရာ သည် ဖြစ်သည်။
ကဗျာ မိန်းမကောင်းပန်းပန် တစ်ပွင့်တန် သည် ဖြစ်သည်။
မိန်းမကောင်းပန်းပန် တစ်ပွင့်တန်လို့ ဆိုထားသားပဲရှင့်၊" [၁၃၅၃] ''နက္ခတ္တ''၊ ၅၅။
မိန်းမကြိုက်တော့ မျှော်လိုက်တာ၊ ယောက်ျားကြိုက်တော့ စိုက်စိုက်လာ သည် ဖြစ်သည်။
မိန်းမတို့ဖူးစာ သေခါမှ ကုန် သည် ဖြစ်သည်။
မိန်းမတို့ဣန္ဒြေ ရွှေပေးလို့မရ သည် ဖြစ်သည်။
မိန်းမဖျက် ပြည်ပျက် သည် ဖြစ်သည်။
မိန်းမဗွေကြမ်း၊ သန်းဥစမ်း၊ ယောက်ျားဗွေဆိုး လက်ကိုချိုး သည် ဖြစ်သည်။
မိန်းမမာယာ သဲကိုးဖျာ သည် ဖြစ်သည်။
မိန်းမမှာ မီး၊ ယောက်ျားမှာ ဆီး သည် ဖြစ်သည်။
ဆိုက်ဘာတိုက်ခိုက်မှု သည် နိုင်ငံများ၊ အမျိုးမျိုးသော အဖွဲ့အစည်းများ၊ အုပ်စုများ မှ များ၏ သတင်းအချက်အလက်များ၊ စက်ပစ္စည်းများ၊ များ၊ တစ်ကိုယ်ရေသုံးကွန်ပျူတာများ (personal computers) ကို ပစ်မှတ်ထားကာ စော်ကားတိုက်ခိုက်သော စစ်ပွဲတိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်သည်။
ဆိုက်ဘာတိုက်ခိုက်မှုများသည် များကို ကွန်ပျူတာများအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းကာ အချက်အလက်များကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းမှု ဖြစ်သည်။
ဗိုင်းရပ်သည် မိမိကိုယ်တိုင်ပုံတူပွားနိုင်သည့် ပရိုဂရမ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
Worm သည် ကိုယ်တိုင်ပုံတူကူးရန် အခြားသော ပရိုဂရမ်၊ ဖိုင်များ၏ အကူအညီကို မလိုအပ်ပေ။
ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားရှင် လက်ထက်တွင် ဗဟုသုတအရာ၌ ရ အမျိုးသမီး ဖြစ်ခဲ့သည်။
မိဖုရားကြီး၏ အထိန်းတော်လည်း ဖြစ်သည်။
မြတ်စွာဘုရားဟောကြားသော တရားတော်ကိုနာကြား၍ ဖြစ်လေ၏။
ထို့ကြောင့် မြတ်စွာဘုရားသည် ဥတ္တရာအား အကြားအမြင်များသော အရာ၌ ပေးတော်မူခဲ့သည်။
ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် [ ခုဇ္ဇတ္တရာနှင့် သာမာဝတီတို့ အကြောင်း] ကိုးကား။
ငလျင်သည် ပြင်းအား ၈.၁ Mw ရှိပြီး Mercalli intensity အမြင့်ဆုံးအဆင့် IX (''Violent'') ဖြစ်ကာ ချီယာပတ်စ်ပြည်နယ်အနီး၊ တီဟွမ်တီပတ်ပင်လယ်ကွေ့ရှိ ပီဂျီဂျီယာပန်မြို့၏ တောင်ဘက် အကွာတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
ငလျင်ကြောင့် ရှိ အဆောက်အဦအချို့ တုန်ခါခဲ့ပြီး လူအများအပြား အဆောက်အဦများမှ စွန့်ခွာစေခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ငလျင်ကြောင့် ရှိ လှိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ကာ အနီးပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဆူနာမီ သတိပေးချက်များ ထုတ်ပြန်ခဲ့ရသည်။
ကိုကိုးကျောက်ထုလွှာသည် မြောက်အမေရိက ကျောက်ထုလွှာအောက်သို့ တစ်နှစ်လျှင် ၆.၄ စင်တီမီတာနှုန်း (၂.၅ လက်မ/နှစ်) ဖြင့် နစ်ဝင်နေသော အနားတလျောက်ပေါ်တွင် တီဟွမ်တီပတ်ပင်လယ်ကွေ့ တည်ရှိသည်။
စက်တင်ဘာလ ၆ ရက်နေ့တွင် မက္ကဆီကိုစီးတီးမြို့တစ်ဝှမ်း၌ ငလျင်သတိပေးချက်များ မှားယွင်းစွာ ထုတ်ပြန်မိခဲ့ရာ အဆောက်အဦများမှ ဘေးလွတ်ရာသို့ ရွေ့ပြောင်းစေခဲ့သည်။
မက္ကဆီကို အမျိုးသား ငလျင်တိုင်းတာရေး အဖွဲ့ (SSN) က ငလျင်ဗဟိုချက်သည် ချီယာပတ်စ်ပြည်နယ်၊ တိုနာလာမြို့၏ အရှေ့တောင်ဘက် အကွာ တီဟွမ်တီပတ်ပင်လယ်ကွေ့အတွင်းတွင် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။
ငလျင်သည် ပြီးနောက် မက္ကဆီကိုတွင် အင်အားအကြီးဆုံး ငလျင်ဖြစ်ပြီး နှင့် မတိမ်းမယိမ်း ဖြစ်သည်။
ပစိဖိတ် ဆူနာမီ သတိပေးစင်တာက ရှိ ပစိဖိတ် ကမ်းရိုးတမ်းတလျောက်နှင့် တောင်ပိုင်းတို့တွင် ဆူနာမီ သတိပေးချက်များ ထုတ်ပြန်ခဲ့ရသည်။
စက်တင်ဘာ ၁၄ ၀၀:၃၀ အထိ National Seismological Service (SSN) က နောက်ဆက်တွဲ ငလျင်များ အနည်းဆုံး ၁,၈၀၆ ခုနှင့် ပြင်းအား ၆.၁ မဂ္ဂနီကျူဒ်အထိ ရှိခဲ့ကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။
က ငလျင်ကြောင့် အနည်းဆုံး လူ ၉၈ ဦး သေဆုံးခဲ့ကြောင်း အတည်ပြုပြောကြားခဲ့ပြီး၊ အော့ဆာကားပြည်နယ်တွင် ၇၈ ဦး၊ ချီယာပတ်စ်ပြည်နယ်တွင် ၁၆ ဦးနှင့် တာဘာစကိုပြည်နယ်တွင် ၄ ဦး ဖြစ်သည်။
ငလျင်ကြောင့် ရှိ အဆောက်အဦများ ယိမ်းခါခဲ့ပြီး မီးပျက်တောက်သွားမှုကြောင့် လူ ၁.၈ သန်းခန့် အမှောင်ကျခဲ့သည်။
File:Enrique Peña Nieto y Alejandro Murat Hinojosa visitan una zona afectada por el sismo del 7 de septiembre1.jpgအော့ဆာကာပြည်နယ်၊ ဂျူချီတန်မြို့ရှိ နေအိမ်ပျက်အစီးတစ်ခုကို ကြည့်ရှုနေသော သမ္မတ အင်းနရစ် ပီညာ နီတို File:Centro de acopio - Terremoto de Chiapas de 2017.jpgမက္ကဆီကိုစီးတီး မြို့တော်ခန်းမရှိ ငလျင်ဒဏ်ခံရသူများအတွက် စုဆောင်းရေး စင်တာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုရှိ ဟာဗေး ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းဒဏ်ခံဒေသများတွင် ကူညီရန် စေလွှတ်ထားသော မက္ကဆီကိုအဖွဲ့များကို ငလျင်ပြန်လည်ထူထောင်ရေးတွင် ဆောင်ရွက်ရန်အတွက် စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့က ပြန်လည်ခေါ်ယူခဲ့သည်။
မြန်မာအစ တကောင်းက သည် ဖြစ်သည်။
မြန်မာမှန် ပုဂံ ရောက်ဖူးရမည် သည် ဖြစ်သည်။
မြတ်စွာဘုရားသော်မှ နို့တစ်လုံးဖိုးသာကျေ သည် ဖြစ်သည်။
မြစ်ရေဖွေးဖွေး ကိုင်းဖွေးဖွေး သည် ဖြစ်သည်။
မြင်း အုန်းခွံ၊ ကျွန် ကုလား၊ မယား တောသူ သည် ဖြစ်သည်။
မြင်းမှာ အုန်းခွံ၊ ကျွန်မှာ ကုလား၊ ဓားမှာ မိုးကြိုး၊ ယွန်း ပုဆိုး သည် ဖြစ်သည်။
မြင်းမစီးတတ်တော့ အုံးပေါက်၊ ကွမ်းမစားတတ်တော့ ထုံးပေါက် သည် ဖြစ်သည်။
မြင်းပိန်တော့ ကျိုး၊ ခွေးပိန်တော့ ခိုး သည် ဖြစ်သည်။
မြင်းကို နိုင်လိုက ဇက်၊ သစ်ဝါးကို နိုင်လိုက အမျက်၊ လူကို နိုင်လိုက ချက် သည် ဖြစ်သည်။
မြင်းကို နိုင်လို ဇက်ကိုဆွဲ၊ လှေကို နိုင်လို တက်ကိုဆွဲ သည် ဖြစ်သည်။
မြင်ဖန်များ ယဉ်ပါး သည် ဖြစ်သည်။
မိန်းမယောက်ျား၊ မြင်ဖန်များသော်၊ သနားချစ်ခင်၊ စိတ်ကျွမ်းဝင် သည် ဖြစ်သည်။
မိန်းမ လှ မလှ အိပ်ရာထမှာ ကြည့်ရ သည် ဖြစ်သည်။
မိန်းမဟူဘိ ထိုဣတ္ထိကား၊ မရှိမကောင်း ရှိမကောင်းနှင့်၊ မပေါင်းလည်းခက်၊ ပေါင်းလည်းခက် သည် ဖြစ်သည်။
မုန့်သာ ဝေစားနိုင်သည်၊ လင်ကို မဝေငှနိုင် သည် ဖြစ်သည်။
မုန်းတင်းပြောလျှင် တိုက်၊ ချစ်တင်းပြောလျှင် ငိုက် သည် ဖြစ်သည်။
မုန်းလျှင် အပြစ်၊ ချစ်လျှင် အကျိုး၊ မြတ်နိုးလျှင် သဒ္ဓါ သည် ဖြစ်သည်။
မုန်းသော် မပိုင်၊ ချစ်သော် ပိုင်၏ သည် ဖြစ်သည်။
မျက်စိမှာ ရေ၊ နားမှာ ဆီ၊ ဒန္တီမှာ ဆား၊ ဝမ်းမှာ ခါး သည် ဖြစ်သည်။
မျက်စိ အကျင့်၊ ဝမ်း အချင့် သည် ဖြစ်သည်။
ဝမ်းမှာလည်း အချင့် ပမာဏနှင့် မျှတစွာ စားရမည်ဟူ၍…၊" [၁၂၇၅] ''စာဏကျ''၊ ပ။
မျက်စိအချမ်း၊ ဝမ်းကား အပူ သည် ဖြစ်သည်။
မျက်စိ အဆုံး၊ နား အရှုံး သည် ဖြစ်သည်။
မျက်စပ် ပိုးဝင်၊ ဆံ တစ်ပင်တင်း၊ ချစ်ခြင်းမယား သည် ဖြစ်သည်။
ယခုတော့ ကိုယ် စုံမက်နေတဲ့ ရည်းစားကို တစ်ရပ်သားက ကြားဝင်ပြီး…၊" [၁၃၁၀] ''လွမ်း''၊ ပ။
မျက်ရည် စက်လက် တံကောက်ခွက် သည် ဖြစ်သည်။
မြေမညီသော် ရေနှင့်ညှိ၊ လူမညီသော် သေနှင့်ညှိ၊ သွေးမညီသော် ဆီနှင့်ညှိ သည် ဖြစ်သည်။
မြေမျို၍ လူမျိုးမပြုတ်၊ လူမျိုမှ လူမျိုးပြုတ်မည် သည် ဖြစ်သည်။
မြေးကား အဖျား၊ သားကား အရင်း သည် ဖြစ်သည်။
မြိန်ရာ ဟင်းကောင်း သည် ဖြစ်သည်။
မွေးနေ့ဆောင် အောင် သည် ဖြစ်သည်။
မွေးနေ့သောကြာ၊ တနင်္လာ၊ ကေသာဆံဖြတ်၊ မပြုအပ် သည် ဖြစ်သည်။
မှိုတစ်ကျင်း မြင်းတစ်ပြေး သည် ဖြစ်သည်။
မှိုသုံးနှစ်၊ မျှစ်သုံးလ သည် ဖြစ်သည်။
မှတ်တစ်ချက်ကောင်း တစ်သောင်းတန် သည် ဖြစ်သည်။
မှန်တာပြော သစ္စာ သည် ဖြစ်သည်။
ယတြာကောင်းက မင်းလောင်းပျောက် သည် ဖြစ်သည်။
ယတြာကောင်း၊ ကိန်းတစ်သောင်းကျေ သည် ဖြစ်သည်။
ယောက်ျားကို စေသော် မပြီးနိုင်၊ မိန်းမကို စေသော် မခံနိုင် သည် ဖြစ်သည်။
ယောက်ျားကောင်း မောင်းမတစ်ထောင် သည် ဖြစ်သည်။
ယောက်ျား စာမတတ်လျှင် အကန်း၊ မိန်းမ ရက်ကန်း မတတ်လျှင် အကျိုး သည် ဖြစ်သည်။
ယောက်ျားတံခွန်၊ လူရည်မွန်က၊ ကောင်းကင်တမွတ်၊ ကြယ်ကိုဆွတ်လည်း၊ မလွတ်စတမ်း၊ ရမြဲလမ်း သည် ဖြစ်သည်။
ယောက်ျားတို့ဘုန်း၊ ချိန်ဆုန်းခါသင့်၊ ပန်းနှယ်ပွင့် သည် ဖြစ်သည်။
ယောက်ျားတို့လုံ့လ သေခါမှ လျှော့ သည် ဖြစ်သည်။
ယောက်ျား ဒူလာ၊ မိန်းမ မီးယပ် သည် ဖြစ်သည်။
ယောက်ျား ဓားသွေး၊ မိန်းမ သားမွေး သည် ဖြစ်သည်။
ယောက်ျားပျင်း ကျောခင်း၊ မိန်းမပျင်း ခြေဆင်း သည် ဖြစ်သည်။
ယောက်ျား ဖောင်စီး၊ မိန်းမ မီးနေ သည် ဖြစ်သည်။
ယောက်ျားမှာ လမ်း၊ မိန်းမမှာ ပန်း သည် ဖြစ်သည်။
ယောက်ျားရန်စစ် ဆုတ်နစ်ရ၏၊ မိန်းမရန်စစ် ဆုတ်နစ်မရ သည် ဖြစ်သည်။
ယောက္ခမအိမ်ထက် သမက်သဖွယ် မျက်နှာငယ် သည် ဖြစ်သည်။
ယောက္ခမအိမ်တက် သမက်မျက်နှာငယ်။
ရတုသာတုန်း၊ တန်ဆောင်မုန်း သည် ဖြစ်သည်။
ရတတ်လျှင် ဘုရားတည်၊ ကြွယ်မှ ကျောင်းဆောက် သည် ဖြစ်သည်။
အဲသို့အတွက်ကြောင့် ရှေးလူကြီးများက ရတတ်လျှင် ဘုရားတည်၊ ကြွယ်မှ ကျောင်းဆောက်ဆိုတဲ့ စကားကို မိန့်ကြားတော်မူခဲ့ကြတာပေါ့၊" [၁၂၇၈] ''သာရီ''၊ မ။
ရသာမသိ ဆေးမရှိ၊ ရသာမတည် ဆေးမမည် သည် ဖြစ်သည်။
ရဟန်းမှာ သိက္ခာ၊ မင်းမှာ ဘိသိက် သည် ဖြစ်သည်။
ရာဇဝတ်ဘေး ပြေးမလွတ် သည် ဖြစ်သည်။
ရာသီမပိုင် ဆေးမကိုင်နှင့် သည် ဖြစ်သည်။
ရာသီမသိ ပန်းနှင့်ညှိ သည် ဖြစ်သည်။
ရေချိုး၍ သေသည့် မသာသာရှိသည်၊ ရေမချိုး၍ သေသည့် မသာမရှိ သည် ဖြစ်သည်။
ရေတစ်အိုး မိုးတစ်ပေါက် သည် ဖြစ်သည်။
ရေ နိမ့်ရာစီး၊ မီး မြင့်ရာလောင် သည် ဖြစ်သည်။
ရေဘူးနှင့်ဖိနပ်မပါ နွေခါမှသိ၊ ဒါနနှင့်သီလမပါ သေခါမှသိ သည် ဖြစ်သည်။
ရေမရှိကန်၊ ဆန်မဲ့စပါး၊ တတရားမဲ့မင်း၊ ခိုးကင်းသည့်မီး သည် ဖြစ်သည်။
ရေလာကောင်းစရာက မြောင်းသာမှ သည် ဖြစ်သည်။
ရေသတ္တဝါကုန်း၊ ကုန်းသတ္တဝါရေ၊ ကျက်စားလေ၊ မိုးသွေကင်းမည်ပ သည် ဖြစ်သည်။
ရေအကျိုးဆယ်ပါး မတောင်းဘဲပြည့် သည် ဖြစ်သည်။
လျင်မြန်သွက်လက်ခြင်း = "ရေလှူသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဆုမတောင်းဘဲ ၎င်းအကျိုးဆယ်ပါးကို ရသည်ဟူ၏။
ရေအဆုံး ကုန်းတစ်ဝက် သည် ဖြစ်သည်။
ရေးခါမကျန် ဖတ်ခါချန် သည် ဖြစ်သည်။
ရေးတော့အမှန် ဖတ်တော့အသံ သည် ဖြစ်သည်။
ရဲသော် မသေ၊ သေသော် ငရဲမလား သည် ဖြစ်သည်။
ရိုးရိုးကျင့် မြင့်မြင့်ကြံ သည် ဖြစ်သည်။
ရိုးလွန်းတော့ အ သည် ဖြစ်သည်။
ရက်စက်မှ ကြေကွဲ သည် ဖြစ်သည်။
ရင်သွေးဟူက ချစ်မဝ သည် ဖြစ်သည်။
ရင်းထောင်ထောင် ပြောင်၊ ရင်းထောင်လှဲ မွဲ သည် ဖြစ်သည်။
ရောင့်ရဲတင်းတိမ် လူ့စည်းစိမ် သည် ဖြစ်သည်။
ရောင်းသူ တစ်ဆယ်၊ ဝယ်သူ ငါးကျပ် သည် ဖြစ်သည်။
ရည်းစားတစ်ထောင်၊ လင်ကောင်တစ်ယောက် သည် ဖြစ်သည်။
ရန်ကို မေတ္တာ၊ မင်းမှာ လက်ဆောင် သည် ဖြစ်သည်။
ရန်ကို ရန်ချင်း မတုံ့လျှင်းနှင့် သည် ဖြစ်သည်။
ရန်လိုက ရန်ပိုသည်၊ ရန်မလိုမှ ရန်ပြိုသည် သည် ဖြစ်သည်။
ရုပ်လက္ခဏာ လူ့ဇာတာ သည် ဖြစ်သည်။
မွေးတုန်းက ပါလာတဲ့ ရူပလက္ခဏာနှင့် အင်္ဂါနိမိတ် များဟာ အလွန်တရာ မှန်ကန်တာပဲ၊" [၁၂၈၂] ''ရွှေပြည်''၊ ပ။
ရုပ်သေးမှာ အသံ၊ ဇာတ်မှာ ဟန် သည် ဖြစ်သည်။
ရွေးလွန်းလျှင် မရ၊ သေးလွန်းလျှင် မလှ သည် ဖြစ်သည်။
ရှာလျှင်ရှား၊ လွှာလျှင်ပါး သည် ဖြစ်သည်။
ရှေ့ကဖုံး နောက်ကပေါ် သည် ဖြစ်သည်။
ရှေ့ စံကား၊ နောက် ဖလား သည် ဖြစ်သည်။
ရှေ့နေ ပျိုစေ၊ သမား အိုစေ သည် ဖြစ်သည်။
ရှေ့မှာ တမာ၊ နောက်မှာ ခံတက်၊ စီးပွားတက် သည် ဖြစ်သည်။
ရှေးကလူမျိုး၊ ဆိုလမ်းရိုး၊ စာခိုးမမည်ရာ သည် ဖြစ်သည်။
ရှေးကဝိပါက် ခုနစ်ရက်၊ ကာလဝိပါက် နောက်ပိုးတက် သည် ဖြစ်သည်။
ရှေးကသမ္ဘာ၊ အရင်းပါသည်၊ သမ္မာမကျင့်၊ ဘုန်းမပွင့် သည် ဖြစ်သည်။
ရှေးထုံးလည်း မပယ်နှင့်၊ ဈေးသုံးလည်း မလွယ်နှင့် သည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် “” ဟူသော ဆိုရိုးစကားနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မကောင်းသော ရှေးထုံးများကို စွန့်ပယ်သင့်ကြောင်းကိုလည်း သတိပြုသင့်သည်။
အကျိုးဆော့၊ အကန်းမော့ သည် ဖြစ်သည်။
အကျီစားသန် ရန်ဖြစ် သည် ဖြစ်သည်။
အကောက်မတတ် အခိုးဖြစ်သည်၊ အခိုးတတ်က အကောက်ဖြစ်သည် သည် ဖြစ်သည်။
အကြီးတွင် တဏှာ၊ အပူတွင် ကိလေသာ၊ အမွှေးတွင် မေတ္တာ သည် ဖြစ်သည်။
အကျယ်အကျယ် မငြိမ်းဖွယ် သည် ဖြစ်သည်။
အကျည်းတန် မှန်ကြိုက် သည် ဖြစ်သည်။
ရှေးဖြစ်ဟောင်း အောက်မေ့ဖွယ် သည် ဖြစ်သည်။
ရှင်ကိုဖျက် ဓဇဂ်၊ လူကိုဖျက် အရက်၊ ဓားကိုဖျက် ဝါးမျက် သည် ဖြစ်သည်။
ရှင်ကို လှူ၊ လူကို မျှ သည် ဖြစ်သည်။
ရှင်လူထွက်သစ် ဆယ့်သုံးနှစ် သည် ဖြစ်သည်။
ရွှေချဉ်ပေါင်လက်ခြား ကြက်သားနှင့် မလဲပေါင် သည် ဖြစ်သည်။
ရွှေမရှိတဲ့ဘုရား လူမရိုသေ သည် ဖြစ်သည်။
ရွှေရှိမှ မျိုးတော်ချင်သည် သည် ဖြစ်သည်။
ရွှေလမင်း တောင်ကိုစောင်း စပါးဆန်ရေကောင်း သည် ဖြစ်သည်။
ရွှေအကြောင်း ဖယောင်းသိ၊ လူအကြောင်း ပေါင်းမှသိ သည် ဖြစ်သည်။
လာမည့်ဘေး ပြေးတွေ့ သည် ဖြစ်သည်။
လာမည့်ဘေး အဝေးကမြင် သည် ဖြစ်သည်။
လာမည့်ဘေး အဝေးကရှောင် သည် ဖြစ်သည်။
လာလို အနီးကလေး၊ မလာလို ခရီးဝေး သည် ဖြစ်သည်။
လူ မတန်လို့ကံကို ချသော်လည်း မတန်သောသူကို ကံသည် မစခြင်းငှာ မစွမ်းနိုင် သဖြင့်…၊" [၁၂၉၆] ''မင်တံ''။
လူမပြောဘူး ဝိုင်းပြော သိလိမ့်မည် သည် ဖြစ်သည်။
လူမရောက် မြင်းမိုရ်တောင်၊ ခွေးမရောက် အိမ်မိုးခေါင် သည် ဖြစ်သည်။
လူမသေ ငွေမရှား သည် ဖြစ်သည်။
လူမိုက်ဆွဲ၍ လူမဲပါသည် သည် ဖြစ်သည်။
လူမိုက်တစ်သောင်း ကဲ့ရဲ့ရှောင်း၊ လူကောင်းတစ်ယောက် ချီးမွမ်းပျောက် သည် ဖြစ်သည်။
လူမိုက်နှင့်ငွေ အတူမနေ သည် ဖြစ်သည်။
လူမင်းဘုန်းကြီး နတ်မင်းမနေနိုင် သည် ဖြစ်သည်။
လူမြူးလျှင် ဒဏ်ရ၊ နွားမြူးလျှင် ထွန်ရ သည် ဖြစ်သည်။
လူမှာအကျင့် ပန်းမှာအပွင့် သည် ဖြစ်သည်။
လူယုံသတ် သေတတ် သည် ဖြစ်သည်။
လူရိုးဆိုတာ သင်္ချိုင်းမှာသာရှိ သည် ဖြစ်သည်။
လူလိုမှ နတ်လို၊ နတ်လိုမှ ဂြိုဟ်မ သည် ဖြစ်သည်။
လူလိမ္မာသား ယဉ်ပါး၊ လူရမ်းကားသား ရမ်းကား သည် ဖြစ်သည်။
လူလှတော့ ညှင်းခ သည် ဖြစ်သည်။
လူကို ယုံသော်လည်း ကုန်ကို အကြွေးမပေးနှင့် သည် ဖြစ်သည်။
လူကို အမျိုး၊ မြင်းကို ဇက်ကြိုး၊ လှေကို ထိုးဝါး သည် ဖြစ်သည်။
လူကြမ်းလျှင် နတ်ကြမ်းမခံနိုင် သည် ဖြစ်သည်။
လူတူမရှား နာမည်တူမရှား သည် ဖြစ်သည်။
လူတစ်ကိုယ် ထင်တစ်လုံး သည် ဖြစ်သည်။
လူတစ်ကိုယ် အကြိုက်တစ်မျိုး သည် ဖြစ်သည်။
လူတစ်ခု ပူမှုဆယ်ကုဋေ သည် ဖြစ်သည်။
လူတစ်လူ အပူတစ်မျိုး သည် ဖြစ်သည်။
လူပု စိတ်တို၊ ခွေးပု ရန်လို သည် ဖြစ်သည်။
လူပုံက ပတ်ကလားနဲ့၊ နတ်စကားထွက် သည် ဖြစ်သည်။
လူပျင်းလုံ့လ တစ်ခဏ သည် ဖြစ်သည်။
လူပြော မသန်၊ လူသန် မပြော သည် ဖြစ်သည်။
လူဖြောင့် စိတ်တို၊ လူချို စိတ်ကောက် သည် ဖြစ်သည်။
လူမစွမ်းကို ချီးမွမ်းလေလေ ဖျင်းလေလေ သည် ဖြစ်သည်။
လူသာငယ် လူငယ်ဟုတ်ကြီး၊ လူသာကြီး လူကြီပေါသော သည် ဖြစ်သည်။
လူ့အလိုကို ဝါးနှင့်ဝါသာ လိုက်နိုင်သည် သည် ဖြစ်သည်။
လူ့အလို နတ်မလိုက်နိုင် သည် ဖြစ်သည်။
လူ့အကြိုက် နတ်မလိုက်နိုင် ဟူ၍လည်း အဆိုရှိသည်။
လူ့အောက်ကျို့၍ မသေ၊ တုံးပိမှ သေသည် သည် ဖြစ်သည်။
လေနှင့်မိုး အစိုးမရ သည် ဖြစ်သည်။
လေမစုန်လျှင် ငွေကုန်သည် သည် ဖြစ်သည်။
လေမလာ ကြာတိုင်းကောင်း၊ လှေသူကြီးကို လှေသားထောင်း သည် ဖြစ်သည်။
လောဘကြီးလျှင် ချွဲ၊ ဒေါသကြီးလျှင် ဆဲ သည် ဖြစ်သည်။
လောဘကြီးသူ စကားချို၊ ဒေါသကြီးသူ စကားတို၊ မောဟကြီးသူ စကားယို သည် ဖြစ်သည်။
လောဘကြီး အီးလောက်ရ၊ လောဘငယ် လယ်လောက်ရ သည် ဖြစ်သည်။
လိုတာမရ ရတာမလို သည် ဖြစ်သည်။
လိုလျှင်ကြံဆ နည်းလမ်းရ သည် ဖြစ်သည်။
လိုလျှင်ရစေ ကြိုးနှယ်ခွေ သည် ဖြစ်သည်။
လက် ခွတ် ထိမ် ပြေ၊ ကုတ် သစ် ဒေ၊ တွက်ရေခုနစ်ရပ် သည် ဖြစ်သည်။
လက်ပံဖူးချိန် ခွေးရူးချိန် သည် ဖြစ်သည်။
လက်ပံလည်းဖူး ခွေးလည်းရူး ဟူ၍လည်း အဆိုရှိသည်။
လက်ဖက်တစ်ရိုး၊ ကွမ်းရိုးတစ်ညှာ သည် ဖြစ်သည်။
လက်ဦးဆရာ မည်ထိုက်စွာ၊ ပုဗ္ဗာစရိယ မိနှင့်ဖ သည် ဖြစ်သည်။
လောက်လမ်းသဖွယ် ဝိညာဉ်တွယ် သည် ဖြစ်သည်။
လင်ကွာမိန်းမ တသသ၊ လင်သေမိန်းမ တတတ သည် ဖြစ်သည်။
လင်စံရွေး လင်ခွေးနှင့်ညား သည် ဖြစ်သည်။
လင်ဆိုးမယား တဖားဖား သည် ဖြစ်သည်။
လင်နှင့်မယား လျှာနှင့်သွား သည် ဖြစ်သည်။
လင်မယား ချစ်တော့ ရန်ဖြစ် သည် ဖြစ်သည်။
လင်မရှိ မရေရာ၊ လင်မကောင်းက မထောင်းတာ သည် ဖြစ်သည်။
လုဇ္ဇတိ ပလုဇ္ဇတီတိ လောကော သည် ဖြစ်သည်။
လုပ်ရဲလျှင် ခံရဲရမည် သည် ဖြစ်သည်။
လမ်းမသိ ခွေးနောက်လိုက် သည် ဖြစ်သည်။
လမ်းရိုးဟောင်းတွင် ဆင့်ကာထွင် သည် ဖြစ်သည်။
ဝစီဘေဒ ထိတိုင်းရှ သည် ဖြစ်သည်။
ကြောက်လည်း ကြောက်စရာပဲ၊ ဝစီဘေဒ ထိတိုင်းရှဆိုတဲ့ စကားကို နားလည်နေတဲ့သူကိုး၊" [၁၃၁၄] ''မြန်ပုံ''။
ဝစေလို အချိုထမင်းနောက် သည် ဖြစ်သည်။
ဝါ ကဆုန်၊ နှမ်း နယုန် သည် ဖြစ်သည်။
ဝါခေါင်တစ်ကြောင်း၊ ထနောင်းကြောင်ကျစ်၊ ဆူးရစ်ပွင့်ခါ၊ မိုးမရွာ၊ ရွာပါသော်လည်း၊ မိုးမသည်း သည် ဖြစ်သည်။
ဝါခေါင်မိုးစိပ် ထွန်တုံးပိတ် သည် ဖြစ်သည်။
ဝါဆိုလပြောင်း၊ မိကျောင်းဖွေးဖွေး၊ မိုးအေးအေး သည် ဖြစ်သည်။
ဝါဆိုဝါခေါင် ရေဖောင်ဖောင် သည် ဖြစ်သည်။
ဝါသနာဘာဂီ၊ ဆက်တိုင်းမှီ သည် ဖြစ်သည်။
ဝါးပေကျူပင်၊ ငှက်ပျောပင်၊ သီးလျှင်မုချ၊ သေကုန်ကြ သည် ဖြစ်သည်။
ဝိဂြိုဟ်မငံ ဂဠုန်ပျံ သည် ဖြစ်သည်။
ဝီရိယလွန်သော ဥဒ္ဓစ္စ သည် ဖြစ်သည်။
ဝဋ်မှာအမြဲ ငရဲမှာအပ သည် ဖြစ်သည်။
ရှေးအတိတ်က ရဟန္တာအရှင်မြတ်ကို စွပ်စွဲခဲ့ဖူးသောကြောင့် မေတ္တိယအမည်ရှိ က သိက္ခာပုဒ်ဖြင့် စွပ်စွဲခြင်းခံရသော ၊ အပ-ပါ-ဒု-အုပ်-၁၂၃၊ အပ-ဋ္ဌ-ဒု-အုပ်-၂၂၇၊။
တံကျင်လျှိုခံရသော ၊ အပ-ပါ-ဒု-အုပ်-၁၇၃၊ အပ-ဋ္ဌ-ဒု-အုပ်-၂၉၁။
ထေရီတစ်ပါးကို "ပြည့်တန်ဆာမ" ဟု ဆဲရေးခဲ့ဖူးသောကြောင့် ပြည့်တန်ဆာမဖြစ်ကြရသော ထေရီလောင်းများ၊ #၊ ထေရီ-ပါ-၂၉၂။
ဖြင့် တံကျင်လျှိုခံရသော မဏ္ဍဗျရသေ့၊ ဇာတက-ဋ္ဌ-စ-အုပ်-၂၉။
ကို ခိုးသားငါးရာတို့ နှိပ်စက်ကြပုံ၊ ကို နွားဝှေ့၍ ပရိနိဗ္ဗာန်စံရပုံ၊ သိမ်ဖျင်း, ရိုးအပုံ၊ ကုန်းကွပုံ၊ ကို ရှင်, လူ, ရဟန်းတို့ မရိုမသေပြုပုံ၊ ဝဋ်၌ညှဉ်းဆဲခံရပုံ၊ ပဏ်-၁-ပါ-၁၆၆၊ ပဏ်-၁-ဋ္ဌ-ပ-အုပ်-၃၈၈။
ဝန်မပါလည်း ပွဲမဖြစ်၊ ဝန်ပါလည်း ပွဲစိတ်ညစ် သည် ဖြစ်သည်။
ဝမ်းတစ်လုံးကောင်း၊ ခေါင်းမခဲ သည် ဖြစ်သည်။
ဝမ်းနှင့်မလွယ် သားမမည် သည် ဖြစ်သည်။
သားကိုသခင်၊ လင်ကိုဘုရား သည် ဖြစ်သည်။
သားကောင်းတစ်ယောက် ကျောက်ကောင်းတစ်စေ့ သည် ဖြစ်သည်။
သားချစ်မညီ၊ သားချီမမျှ သည် ဖြစ်သည်။
သားဆိုးအမေ တပေပေ သည် ဖြစ်သည်။
သားမလေးက ကျေးမရိုသေ သည် ဖြစ်သည်။
သားရေမှာထုပ်၊ မြေမှာမြှုပ် သည် ဖြစ်သည်။
သားသမီးမကောင်း မိဘခေါင်း သည် ဖြစ်သည်။
သားအချစ် မြေးအနှစ် သည် ဖြစ်သည်။
သား၏ရုပ်ရည်၊ သီတာမည်သား၊ ရေကြည်ချမ်းမြ၊ တစ်ပေါက်ကျက၊ မိဘတို့ဝမ်း၊ ငြိမ်းစတမ်း သည် ဖြစ်သည်။
သားဦးစနေ မီးလိုမွှေ သည် ဖြစ်သည်။
သိသာသိစေ မမြင်စေနှင့်၊ မြင်သာမြင်စေ မသိစေနှင့် သည် ဖြစ်သည်။
သီတင်းကျွတ်တွင်၊ ပလ္လင်ဆေးမိုး၊ ရွာသွန်းဖြိုး သည် ဖြစ်သည်။
သုကို ယှဉ်၊ ဒုကို ကြဉ် သည် ဖြစ်သည်။
သဇင်ပွင့်ပေါ်၊ လနတ်တော် သည် ဖြစ်သည်။
သတိဆို ပိုသည်မရှိ သည် ဖြစ်သည်။
သတိတမံ၊ ဉာဏ်မြေကတုတ်၊ ပညာစွန်း ချွန်းကဲ့သို့အုပ် သည် ဖြစ်သည်။
သို့လိုက်ပင် လိုက်ရသော်လည်း သတိတမံ၊ ဉာဏ်မြေကတုတ်၊ ပညာစွန်း ချွန်းကဲ့သို့အုပ်ရမတဲ့၊" [၁၂၆၈] ''နော''၊ ဒု။
နို့ပြီး သတိတမံ၊ ဉာဏ်မြေကတုတ်၊ ပညာစွန်း ချွန်းကဲ့သို့အုပ်ရမတဲ့၊" [၁၂၇၉] ''ဓမ္မစေတီ''။
သတိလက်ယာ၊ ပညာလက်ဝဲ သည် ဖြစ်သည်။
သဒိသံ ပါကံ ဇနေတိ သည် ဖြစ်သည်။
သဘင် စည်း၊ ထီး ခရိုင် သည် ဖြစ်သည်။
သမားကောင်းလျှင် လက်သုံးကိုင်ကာ၊ ရှေ့နေကောင်းလျှင် ဖျင်လက်ပင့်ကာ သည် ဖြစ်သည်။
သမီးကညာ အခါမလင့်စေနှင့် သည် ဖြစ်သည်။
သမီးတစ်ကောင် နွားတစ်ထောင် သည် ဖြစ်သည်။
သမီးမရခင် အမေကို ဖျာလိုလိပ် ထိပ်ပေါ်တင်၊ ရပြန်တော့ ဖျာလိုခင်း နင်း သည် ဖြစ်သည်။
သမဂ္ဂါနံ တပေါ သုခေါ သည် ဖြစ်သည်။
သမုဒ္ဒရာ ဝမ်းတစ်ထွာ သည် ဖြစ်သည်။
သဝေမပါ ကိုးဂါထာ သည် ဖြစ်သည်။
သားကိုငယ်ခါ ကျွန်မှာဝယ်သစ်၊ တပည့်ဖြစ်ကအပ်စဟူသည်၊ မျက်ခြည်မျက်သာ မပေးရာ သည် ဖြစ်သည်။
လမ်းရိုးဟောင်းတွင် ဆင့်ကာထွင်၊ သုတ်သင်ကာမျှ လွယ်ကာရ သည် ဖြစ်သည်။
လိမ္မာမှ အိမ်ပါမည် သည် ဖြစ်သည်။
လျင်သော်ကား မင်း၊ နှောင်းသော် ချင်း သည် ဖြစ်သည်။
လွမ်းစရာပေါ်လျှင် နာစရာနှင့်ဖျောက် သည် ဖြစ်သည်။
လွယ်လွန်းက ရှုံး၊ ထည်လွန်းက မုန်း သည် ဖြစ်သည်။
လှတစ်မျက်နှာ၊ ယဉ်တစ်ကိုယ်လုံး သည် ဖြစ်သည်။
လှေကားသုံးထစ်ဆင်းလျှင် လူပျိုဖြစ်သည် သည် ဖြစ်သည်။
လှေမျော လှေနှင့်လိုက်၊ ငွေမျော ငွေနှင့်လိုက် သည် ဖြစ်သည်။
လှေအစုန် ရေရွက်တိုက်၊ လှေသမားများ အကြည်ဆိုက် သည် ဖြစ်သည်။
လှေအဆင်း မြင်းအတက် သည် ဖြစ်သည်။
လှေဦးစို စို၊ လှေဦးခြောက် ခြောက် သည် ဖြစ်သည်။
လှံထမ်းလာတာကို မြင်ရ၊ ကံထမ်းလာတာကို မမြင်ရ သည် ဖြစ်သည်။
လှံထမ်းလာတာသာ မြင်နိုင်တယ်၊ ကံထမ်းလာတာ မမြင်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား၊" [၁၃၃၂] ''ဓမ္မာ''။
လှိုင်းကြီး လှေအောက် သည် ဖြစ်သည်။
လှည်းကားအနှင်၊ လှေလျှင်တက်ပဲ့၊ မြင်းဇက်ဖွဲ့ သည် ဖြစ်သည်။
လှည်းဝင်ရိုးသံ တညံညံ၊ ပုဂံဘုရားပေါင်း သည် ဖြစ်သည်။
အဓိပ္ပာယ် (၁) - ဘုရားပေါင်း ၄၄၄၆ ဆူ ဤအဓိပ္ပာယ်အရ “လှည်းဝင်ရိုးသံ” ၏ ဂဏန်းသင်္ကေတများ (လှည်း=၄၊ ဝင်=၄၊ ရိုး=၄၊ သံ=၆) ကို ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့် ပုဂံတွင် ဘုရားပေါင်း ၄၄၄၆ ဆူ ရှိသည်ဟု ဆိုလိုသည်။
အဓိပ္ပာယ် (၂) - ဘုရားပေါင်း ၄၄၄၆၇၃၃ ဆူ အချို့က “လှည်းဝင်ရိုးသံ တညံညံ” ၏ စာလုံးများအားလုံးမှ ဂဏန်းသင်္ကေတများ (လှည်း=၄၊ ဝင်=၄၊ ရိုး= ၄၊ သံ=၆၊ တ=၇၊ ညံ=၃၊ ညံ=၃) ကို ယူ၍ ပုဂံတွင် ဘုရားပေါင်း ၄၄၄၆၇၃၃ ဆူ ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။
သမီးမိန်းမ မွေးပြန်ရ၊ မောင်ဖားမိဘ အရှက်ရ သည် ဖြစ်သည်။
သူခိုးကြီးတော့ ဓားပြ၊ ဓားပြကြီးတော့ သူပုန် သည် ဖြစ်သည်။
သူစိမ်းကောင်းလျှင် ဆွေမျိုးမသာ သည် ဖြစ်သည်။
သူဇာကိုလည်း မပစ်နှင့်၊ စာနုကိုလည်း မချစ်နှင့် သည် ဖြစ်သည်။
သူတော်ကောင်း နတ်ကောင်းမ သည် ဖြစ်သည်။
သူတစ်ပါးမကောင်းကြံ ကိုယ့်မှာ ဘေးဒဏ်ထိ သည် ဖြစ်သည်။
သူမိုက်နှင့်ပေါင်း၊ သူကောင်းလည်းပျက် သည် ဖြစ်သည်။
သူများမနာလို ကိုယ်အကျိုးမရှိ သည် ဖြစ်သည်။
သူ့ကို ကိုယ်ဖျက် ကိုယ်ပင်ပျက် သည် ဖြစ်သည်။
သူ့စိတ်လိုကို ကိုယ့်စိတ်နှင့်နှိုင်း သည် ဖြစ်သည်။
သူ့လူ ကိုယ့်ဘက်သား သည် ဖြစ်သည်။
သူ့သဘောကို လိုက်လျောညီထွေ ကျင့်တတ်စေ သည် ဖြစ်သည်။
သူ့အကျိုးဆောင် ကိုယ့်အကျိုးအောင် သည် ဖြစ်သည်။
သေကံမရောက် သက်မပျောက် သည် ဖြစ်သည်။
သေချာမှ ရေရာသည် သည် ဖြစ်သည်။
သေတစ်နေ့ မွေးတစ်နေ့ သည် ဖြစ်သည်။
သေနေ့စေ့လျှင် အဘယ်မှာပင် နေစေကာမူ သေမှာပဲ၊" [၁၂၉၀-ခန့်] ''ထူး''။
သေပြီစင်းစင်း ခါးပုံတွင်း သည် ဖြစ်သည်။
သေသူကို ရှင်သူတ သည် ဖြစ်သည်။
သေသူပေးက ရှင်သူရ သည် ဖြစ်သည်။
သေသောသူ ကြာလျှင်မေ့၊ ပျောက်သောသူ ရှာလျှင်တွေ့ သည် ဖြစ်သည်။
သောကြာရေကြောင်း မသွားကောင်း သည် ဖြစ်သည်။
သောကြာလူမျိုး စကားအိုး သည် ဖြစ်သည်။
သံချပ်အစ မိုးလေက သည် ဖြစ်သည်။
မိုး မိုး မိုးလား မောင်ရို့၊ လေ လေ လေလား မောင်ရို့ဆိုသော သံချပ်ကို ကျွန်တော်တို့ ကြားဖူးကြသည်၊ ဆိုဖူးကြသည် မဟုတ်ပါလား၊" [၁၃၃၆] ''ငွေတာရီ''၊ ၁၆၇။
သံဃာဖက်တော့ အခက်ဝေ သည် ဖြစ်သည်။
သံပေါက်မနိုင် တေးမကိုင်နှင့် သည် ဖြစ်သည်။
သက်ကြီးစကား သက်ငယ်ကြား သည် ဖြစ်သည်။
သက်ရှိအရင်း သက်ကင်းအဖျား သည် ဖြစ်သည်။
သက်သေပင် ကြီးသော်လည်း မထီးစေရာ သည် ဖြစ်သည်။
သက်သေသက္ခိ၊ မရှိစကား၊ တရားမအောင်း သည် ဖြစ်သည်။
သောက်လေသောက်လေ ငတ်မပြေ၊ ကာမေငါးသင်း သည်ဆားတွင်း သည် ဖြစ်သည်။
သောက်လေသောက်လေ ငတ်မပြေ၊ ထန်းရည်သုံးမျိုး ရသာအိုး သည် ဖြစ်သည်။
သိပ်မပြင်းလှဘူးပေါ့၊" [၁၃၀၀] ''ပါနောက်''။
သိုက်စာဖတ်ရာ နားထောင်ပါ၊ ဥစ္စာရနိုးနိုး သည် ဖြစ်သည်။
သင်္ကန်းမှာ ကထိန်၊ ကျောင်းမှာ သိမ် သည် ဖြစ်သည်။
သိမ်အကြောင်း ပိုမိုသိရှိလိုပါက ဆောင်းပါးကို ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။
သင်္ဂြိုဟ်ဝိုးဝါး အပါယ်လား၊ ရှေ့နေဝိုးဝါး အရှုံးများ၊ သမားဝိုးဝါး အသေများ သည် ဖြစ်သည်။
သင်းဝင်လည်းပွင့် ယင်လည်းဝင့် သည် ဖြစ်သည်။
သစ္စာနှုတ်သီး မန္တန်ကြီး သည် ဖြစ်သည်။
သစ်စေးပုံတင် တစ်ခွဲဝင်၊ ပုံတင်က လေး တောက ဝေး သည် ဖြစ်သည်။
သစ္စံ ဓမ္မ၊ ဝီရိယနှင့် စာဂဟူသည်၊ ရန်သူအောင်မှု၊ ကြောင်းလေးခု သည် ဖြစ်သည်။
ဓမ္မ (ဓမ္မ): တရားသဖြင့် ပြုမူခြင်း၊ ကျင့်ဝတ်သိက္ခာနှင့်အညီ နေထိုင်ခြင်း။
ဝီရိယ (ဝီရိယ): လုံ့လဝီရိယရှိခြင်း၊ ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်း၊ မလျှော့သော ဇွဲရှိခြင်း။
စာဂ (စာဂ): စွန့်လွှတ်ပေးကမ်းခြင်း၊ ရက်ရောခြင်း၊ လောဘမထားခြင်း။
သစ်ပင်ထီးလျှင် လေညှဉ်းသည်၊ လူထီးလျှင် ရန်ညှဉ်းသည် သည် ဖြစ်သည်။
သစ်ပင်မှာလည်း အမြစ်နှင့်၊ လူမှာလည်း အချစ်နှင့်၊ တိုင်းပြည်မှာလည်း စစ်နှင့် သည် ဖြစ်သည်။
သစ်ပင်အောက်ဝင်၍ သစ်ပင်ပိသေနိုင်သည်၊ လူ့အောက်ကျို့၍ လူပိမသေနိုင် သည် ဖြစ်သည်။
သစ်ရိပ်ဝါးရိပ်ထက် ဆွေရိပ်မျိုးရိပ်က ပိုအေးသည် သည် ဖြစ်သည်။
သစ်သီးဝလံ ပန်းနှင့်မန် သည် ဖြစ်သည်။
သစ်အဖျား ဝါးအရင်း သည် ဖြစ်သည်။
သည်ဘဝ သည်ကိုယ်စံ၊ ဟိုဘဝ ဟိုကိုယ်စံ သည် ဖြစ်သည်။
သည်းညည်းခံ နိဗ္ဗာန်ရောက် သည် ဖြစ်သည်။
သဏ္ဌာန်လုပ် သရုပ်တူရမည် သည် ဖြစ်သည်။
သတ္တဝါတစ်ခု ကံတစ်ခု သည် ဖြစ်သည်။
သတ္တဝါဖား၊ ကုန်းကျက်စား၊ မိုးများခေါင်တတ်လှ သည် ဖြစ်သည်။
သတ္တဝါ လူချွတ်မှ ကျွတ်သည် သည် ဖြစ်သည်။
သဒ္ဒါကိုးခေါက် စာပြိုးပြောက် သည် ဖြစ်သည်။
သဒ္ဒါမတတ် စာမတတ် သည် ဖြစ်သည်။
သဒ္ဒါမနိုင် စာမကိုင်နှင့် သည် ဖြစ်သည်။
သဒ္ဒါမသန် မောဂ္ဂလာန် သည် ဖြစ်သည်။
သဒ္ဒါမှာ ရှင်မဟာကစ္စည်း၊ ကဗျာမှာ ရှင်မဟာသီလဝံသတည်း သည် ဖြစ်သည်။
ရှင်မဟာသီလဝံသအကြောင်း ပိုမိုသိရှိလိုပါက ဆောင်းပါးကို ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။
သဒ္ဓါပညာ၊ သမာဝီရိ၊ စောင်းနှယ်ညှိ သည် ဖြစ်သည်။
သဒ္ဓါလွန်တော့ တဏှာကျွံ သည် ဖြစ်သည်။
သဒ္ဓါလွန်သော် ရာဂ သည် ဖြစ်သည်။
သန္တုဋ္ဌိ ပရမံ ဓနံ သည် ဖြစ်သည်။
ဟူသော မြန်မာဆိုရိုးစကားနှင့် အဓိပ္ပာယ်တူညီပါသည်။
သန္ဓေပါ ဆရာမနိုင် သည် ဖြစ်သည်။
သိပ္ပံ စောရော နဂဏှန္တိ သည် ဖြစ်သည်။
မှတ်ချက်: ကိုးကားချက်တွင် "န ဂဏှရေ" ဟု ပါရှိသော်လည်း အဓိပ္ပာယ်မှာ "နဂဏှန္တိ" နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ပါသည်။
သဗ္ဗဒါနံ ဓမ္မဒါနံ ဇိနာတိ သည် ဖြစ်သည်။
သဗ္ဗေ သတ္တာ ကမ္မသကာ သည် ဖြစ်သည်။
သဗ္ဗေ သတ္တာ အာဟာရဋ္ဌိတိကာ သည် ဖြစ်သည်။
သုံးကျောင်းပြောင်းသော ရှင်၊ သုံးလင်ပြောင်းသော မိန်းမ သည် ဖြစ်သည်။
သုံးတတ်လျှင် ဆေး၊ မသုံးတတ်လျှင် ဘေး သည် ဖြစ်သည်။
ဟူသော ဆိုရိုးစကားနှင့်လည်း ဆက်စပ်မှုရှိသည်။
သွား တမန်၊ ပြန် ရှေ့နေ သည် ဖြစ်သည်။
သွားဖန်များ ခရီးရောက် သည် ဖြစ်သည်။
သွေးလေမလျှောက် ဘေးတွေရောက် သည် ဖြစ်သည်။
သျှောင်ကြီးလျှင် ငိုက်၊ လူကြီးလျှင် မိုက် သည် ဖြစ်သည်။
ဟူသော ဆိုရိုးစကားနှင့်လည်း အဓိပ္ပာယ် ဆက်စပ်မှုရှိသည်။
အနာနှင့်ဆေး ကိုက်အောင်ပေး သည် ဖြစ်သည်။
အနာပဆုပ် ကျောလုံးပုပ် သည် ဖြစ်သည်။
အနာမသိ ဆေးမရှိ သည် ဖြစ်သည်။
အနက်မသန် အဘိဓာန် သည် ဖြစ်သည်။
ကြည့်လေဝေးလေဝေးလေကြည့်လေ = အပင်ကြီး အသီးသေးသည့်ညောင်၊ အမြင်နီး ခရီးဝေးသည့်တောင်: ညောင်ပင်သည် အပင်၏ အရွယ်အစားအားဖြင့် ကြီးမားသော်လည်း အသီးမှာ သေးငယ်သည်။
အပျိုလို မနေမိလို့ ကိုယ်ရိတယ်လေး သည် ဖြစ်သည်။
အပြော ကိုဖူးညို၊ အဆို ကိုပု သည် ဖြစ်သည်။
အပြောမတတ် အပတ်မပြေ သည် ဖြစ်သည်။
အပွေးမြင် အပင်သိ၊ အသွေးမြင် အသွင်သိ သည် ဖြစ်သည်။
အဖိုးနည်း ဝန်ပါ သည် ဖြစ်သည်။
အစိန္တိတမ္ပိ သတိ၊ စိန္တိတမ္ပိ ဝိနဿတိ သည် ဖြစ်သည်။
အဆီစားလို့ အသားမဖြစ် သည် ဖြစ်သည်။
အဆင်မတတ်လျှင် ဆန်းလျက်နှင့်မလှ၊ အငင်မတတ်လျှင် ပန်းလျက်နှင့်မရ သည် ဖြစ်သည်။
အဆင်းတန် စကားတန်ထွက် သည် ဖြစ်သည်။
အဆင်းလှဆန်း လူ့ပေါက်ပန်း သည် ဖြစ်သည်။