DatarrX/myanmar-Wikipedia huggingface dataset:
Freedman, Adrianna (June 25, 2022) Retrieved July 1, 2022. ဟန်၏ ဒုတိယမြောက် လူငယ် trilogy ကို Siobhan Vivian နှင့် တွဲဖက်ရေးသားခဲ့ပြီး ၂၀၁၂ ခုနှစ်တွင် ''Burn for Burn'' ထုတ်ဝေမှုဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။
အဆိုပါ trilogy တွင် ၂၀၁၃ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သော ''Fiire with Fire နှင့် ၂၀၁၄ ခုနှစ်တွင်ထုတ်ဝေခဲ့သော'' ''Ashes to Ashes'' ''တို့ပါဝင်သည်။
နောက်ဆက်တွဲဖြစ်သော ''PS I Still Love You'' သည် နောက်နှစ်တွင် ထွက်ရှိခဲ့ပြီး Young Adult 2015-2016 Asian/Pacific American Award for Literature ကို ရရှိခဲ့သည်။
တတိယမြောက်ဝတ္ထုဖြစ်သည့် ''Always and Forever, Lara Jean သည်'' ၂၀၁၇ ခုနှစ်တွင် ထွက်ရှိခဲ့သည် Lana Condor က အဓိကဇာတ်ဆောင်အဖြစ် ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ထား သည့် ပထမဆုံးဝတ္ထုကို ရုပ်ရှင်အဖြစ် ရိုက်ကူးထားသည့် ဇာတ်ကားကို ၂၀၁၇ ခုနှစ် ဇူလိုင်လတွင် စတင်ရိုက်ကူးခဲ့ပြီး ၂၀၁၈ ခုနှစ် ဩဂုတ်လတွင် Netflix မှ ထုတ်လွှင့်ခဲ့ပြီး အပြုသဘောဆောင်သော သုံးသပ်ချက်များရရှိခဲ့သည်။
နောက်ဆက်တွဲဇာတ်ကားများဖြစ်တဲ့ ''To All the Boys: PS I Still Love You'' နှင့် ''To All the Boys: Always and Forever တို့ကို'' ၂၀၂၀ နှင့် ၂၀၂၁ တွင် ထုတ်လွှင့်ခဲ့သည်။
သိက္ခာမချဘဲ လူဝတ်လဲထားသောသူသည် ပါရာဇိက သိက္ခာပုဒ်တွေ လွန်ကျူးပါက ကျနိုင်သောကြောင့် သိက္ခာချနည်း (၇၈)နည်း ခေတ်ပုဒ်တွေရှိရာ သုံးနည်း သုံးခါမျှ သိက္ခာချပေးနိုင်လျှင် ပိုကောင်းသည်။
သင့်လျှင်လည်း နောင် ရဟန်း ပြန်ဝတ်လျှင် ဝါသ်ဆောက်တည်ကြရမည် ဖြစ်သည်။
ဗုဒ္ဓံ ပစ္စက္ခာမိ = ဘုရားကို စွန့်ပါ၏ဟု ရွတ်ဆိုရာ၌ ဗုဒ္ဓဘာသာစစ်စစ် ဖြစ်သူသည် များသောအားဖြင့် တကယ်စွန့်သူ့များ မဟုတ်ကြသောကြောင့် သိက္ခာကျမည် မထင်ပါ။
ခဏခေတ္တ သင်္ကန်းဝတ်ကြ ရဟန်းခံကြသော ဒုလ္လဘရဟန်းတို့ကို ဖြစ်စေ, အမြဲဝတ်မည်ဟု ကြံစည်ထားသော်လည်း ရဟန်းဘောင်၌ နေလိုသောစိတ် မရှိသော ရဟန်းကိုဖြစ်စေ သိက္ခာချလိုပါသည်ဟု လျှောက်ထားလာပါလျှင် လူထွက်လိုသော စိတ် တကယ်ရှိ, မရှိ စစ်ဆေးပြီးလျှင် သာမဏေရောတိ မံ ဓာရေဟိ = ဘုရားတပည့်တော်ကို ရှင်သာမဏေ ကိုရင်ကြီး ဟူ၍ မှတ်တော်မူပါဟု (၃)ကြိမ် ဆိုပြီး၍ ကိုရင်ကြီးဟု မှတ်ထင်ပြီလားဟု မေးစိစစ်ပြီးမှ လူဝတ်လဲစေကာ ဒုတိယအကြိမ် ဂိဟီတိ မံ ဓာရေဟိ = ဘုရားတပည့် တော်ကို လူဒါယကာဟူ၍ မှတ်တော်မူပါဘုရားဟု ဆိုစေရမည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၀ ယင်း-ဒုက္ကဋ်သည်- # မခိုးမီ ရှေးအဖို့၌ဖြစ်သော ပယောဂကြောင့် သင့်ရောက်သော (ပုဗ္ဗပယောဂ) ဒုက္ကဋ်, # ခိုးခြင်းနှင့် တကွဖြစ်သော ပယောဂကြောင့် သင့်ရောက်သော (သဟပယောဂ) ဒုက္ကဋ်, # မသုံးသပ်ကောင်း မကိုင်ကောင်းသော ဝတ္ထုကို သုံးသပ်ခြင်း, ကိုင်ခြင်းကြောင့် သင့်ရောက်သော (အနာမာသ) ဒုက္ကဋ်, # မကောင်းသဖြင့် ကျင့်ခြင်းကြောင့် သင့် ရောက်သော (ဒုရုပစိဏ္ဏ) ဒုက္ကဋ်, # ဝိနည်း ပါဠိတော်၌ ပညတ်ထားအပ်သော (ဝိနယ) ဒုက္ကဋ်, # “သံဃာကွဲပြားအောင် အားထုတ်နေ၏”ဟု ကြားသိလျက် မပြောဆိုခြင်းကြောင့် သင့်ရောက်သော (ဉာတ) ဒုက္ကဋ် # ဉတ် (သံဃာတော်ကို သိစေခြင်း) ကြောင့် သင့်ရောက်သော (ဉတ္တိ) ဒုက္ကဋ်, # ဝန်ခံမှု၏ ပျက်ကွက်ခြင်းကြောင့် သင့် ရောက်သော (ပဋိဿဝ) ဒုက္ကဋ် အာပတ်-ဟူ၍ ၈-မျိုးရှိ၏ (ဝိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၇၁-၂။
သေခိယဒုက္ကဋ် စသည်ဖြင့် ဒုက္ကဋ်အာပတ်များလည်း ရှိသေး၏၊လင်းရောင်ကြည် ဆရာတော် ဦးကောဝိဒါဘိဝံသ (ဝိနည်းပဒေသာ သင်တန်း) [ ဒုက္ကဋ်ရှစ်မျိုး မှတ်ဖွယ်] = မဟာဝါ စူဠဝါ ဝတ္တခန္ဓက၌ ပညတ်တော်မူအပ်သော ဝတ်ကြီး (၁၄)ပါး၊ ဝတ်ငယ် (၂၂)ပါးအတိုင်း မကျင့်လျှင် ဝတ္တဘေဒဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏၊ = အလှူရှင်တို့သည် သဒ္ဓါတရား ရှေ့ထား၍ လှူထားသော ပစ္စည်းများကို လှူသော ဒါယကာ, ဒါယိကာမများ၏ သဒ္ဓါတရားပျက်စီးအောင် မကောင်းသဖြင့် သုံးစွဲလျှင် သဒ္ဓါဒေယျဝိနိပါတဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏၊ = ဒုရူပစိဏ္ဏဒုက္ကဋ်၌ ပြဆိုထားသော ခဲဖွယ် ဘောဇဉ်နှင့် ကာလိကလေးပါး၊ စားသောက်ဖွယ်ရာများကို ကိုင်ရုံ ထိရုံမကဘဲ နေရာမှ ရွေ့လောက်အောင် မြှောက်ချီဆွဲမလျှင် ဥဂ္ဂဟိတဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏၊ ဒုရူပစိဏ္ဏဖြစ်သော အစားအစာကို ကိုင်သော ထိသော ရဟန်းတစ်ပါးသာ မစားကောင်း မသောက်ကောင်း၊ အခြားရဟန်းများကား စားကောင်းသေး၏၊ အကပ်မခံရသေးသော အစားအစာကို မြှောက်ချီမ, မိလျှင် ထိုဥဂ္ဂဟိတဖြစ်သော အစားအစာကိုကား ရဟန်းအားလုံးပင် မစားသောက်ကောင်းတော့ပြီ။
ညဉ့်သိပ်ထားခြင်းကို ပြုခဲ့သော် ထိုဝတ္ထုသည် အန္တောဝုတ္ထ ဖြစ်၏၊ ထိုဝတ္ထုကို အကပ်ခံစားသောက်သော ရဟန်းအား အန္တောဝုတ္ထဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏၊ = ထို အကပ္ပိယကုဋီကျောင်းအတွင်း၌ ထိုကာလိကနှစ်မျိုးတို့ကို လူ, သာမဏေတို့ ချက်ပြုတ်ကြော်လှော်ခဲ့သည်ရှိသော် ထိုဝတ္ထုတို့သည် အန္တောပက္က ဖြစ်ကုန်၏၊ ထိုဝတ္ထုတို့ကို စားသောက်သော ရဟန်းအား အန္တောပက္ကဒုက္ကဋ် အာပတ် သင့်၏၊ အကပ္ပိယကုဋီကျောင်းနှင့် စပ်၍ သေနာသနကျောင်းအခန်း၌ ပြဆိုမည် ဖြစ်ပါသည်။
ထိုသို့ ပြုခဲ့သော် ထိုဝတ္ထုအားလုံးသည် သာမံပက္က ဖြစ်တော့၏၊ ထိုသာမံပက္ကဝတ္ထုကို စားသောက်သော ရဟန်းအားလုံး သာမံပက္ကဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏၊ = လူ, သာမဏေတို့ ချက်၍ ကျက်ပြီးသော ကာလိကနှစ်မျိုးတို့ကို တစ်ဖန် ပြန်ချက်မှု, ပြန်နွှေးမှုသည် ပုနပက္ကမည်၏၊ ရဟန်းကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်နိုင်၏၊ အပြစ် မရှိ၊ ကျက်ပြီးသော ထမင်းအေး ဟင်းအေးတို့ကို ရဟန်းကိုယ်တိုင် မီး၌ နွှေးအပ်၏၊ ကျက်ပြီးသော ထမင်းကို ယမန်း (ဆန်ပြုတ်)ဖြစ်အောင် ကျိုနိုင်၏၊ ကျိုကောင်း၏၊ ရဟန်းကိုယ်တိုင် ကျိုသော, နွှေးသော ဝတ္ထုကိုမူကား ရှေ့ကာလိကဝတ္ထုနှစ်မျိုးတို့နှင့် မရောမယှက်စေဘဲ သက်သက်သီးခြား စားသောက် ဘုဉ်းပေးအပ်၏၊ ရောနှော၍ စားသောက်ခဲ့သော် ပုနပက္ကဒုက္ကဋ် အာပတ်သင့်၏၊ အန္တောဝုတ္ထ၊ အန္တောပက္က၊ သာမံပက္က၊ ပုနပက္က ဤလေးချက်တို့ကို ကွဲကွဲပြားပြားသိအောင် လေ့လာ မှတ်သားသင့်၏၊ (ဆောင်) အန္တောဝုတ္ထ, အန္တောပက္က, သာမံပက္က, ဤသုံးဝ၊ ယာဝ ယာမမှာ။
ရဟန်းနှင့် မလျော်သော အမှုဟူသမျှကို ပြုခြင်းသည် ဒုက္ကဋ်အာပတ်ကို ကျူးလွန်သည် မည်၏၊ =။
ရဟန်းတို့သည် အနည်းဆုံး ၄~မိုင်ခန့် ခရီးသွားလျှင် ရေစစ်ယူသွားရသည်၊ ရေစစ်မယူဘဲ ခရီးသွားလျှင် အာပတ်သင့်၏၊ အကယ်၍ ရေစစ်မရှိလျင် သင်္ကန်းအနားစွန်း (သို့မဟုတ်) လက်ကိုင်ပုဝါကို ရေစစ်အမှတ်ဖြင့် အဓိဋ္ဌာန်ရသည်။
မဟာဝိဟာကျောင်း လှည်းကူး ရေထဲနှစ်လိုက်သောအခါ "ဓူ" ဟု အသံမြည်တတ်သောကြောင့် "ဓမ္မကရဏ (ဓမ္မကရိုဏ်း) " ဟု ခေါ်ကြသည်။
မဟာဝိဟာကျောင်း လှည်းကူး ထိပ်ဝကျယ်၍ နောက်၌ ဖုသီးလေးပါရှိ၏၊ ထိပ်ဝကို အဝတ်ဖြင့် ပိတ်ထားရသည်၊ နောက်ဖုသီးလေး၌ အပေါက်ငယ် ဖောက်ထားရသည်။
မဟာဝိဟာကျောင်း လှည်းကူး ဓမ္မကရိုက်ရေစစ်ကား၊ နှီး၊ သံ၊ ကြေး၊ သေတ္တု စသည်ဖြင့် ပြုလုပ်အပ်သော ဝတ္ထု၌၊ အဝတ်ဖြင့်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၉ ယင်း-တွင် ထိန-သည် အာရုံကို ကြံစည်မှု၌-အားထုတ်ခြင်းမှ ကင်းခြင်းဟု- အားထုတ်ခြင်း၏ ဆန့်ကျင်ဖက် အဖြစ်ဖြင့်—မှတ်အပ်သော သဘောဖြစ်၏။
မိဒ္ဓသည် ဖုသန-စသော အမှု၌မခံ့ညား သည်၏ အဖြစ်ဖြင့် မှတ်အပ်သောသဘော ဖြစ်၏။
စိတ်၏ စိတ်၏ -မကျန်းမာမှု -ညှိုးနွမ်းမှု အာရုံကို ကြံစည်မှု၌-မခံ့ညားမှု-မသန်စွမ်း စိတ်၏ ဣရိယာပုထ်ကို မဆောင်နိုင်ပဲ တွဲရရွဲ လဲကျမှု စိတ်၏ ထောပတ်ခဲကဲ့သို့ စုရုံး ထွေးခဲမှုများသည် ထိန-မည်၏။
ထိန-နှင့် မိဒ္ဓ-သည် အချင်းချင်း မခွဲမခွါပဲ အတူတကွ တပေါင်းတည်းသာ ဖြစ်၏။
ကုသိုလ် ဖြစ်မှုကို တားဆီး ပိတ်ဆို့တတ်သော သဘော ဖြစ်၍ -ဟူသော အမည်ကိုလည်းရ၏။
ယင်းသည် သေက္ခ, ပုထုဇဉ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ဘဝင်ကျ ခြင်းဟူသော အိပ်ပျော်ခြင်း၏ ရှေ့အဖို့နှင့် နောက်အဖို့၌ ဖြစ်တတ်၏။
မိဒ္ဓ-သည် အကုသိုလ် စေတသိက်၊ နာမ်မဟုတ်၊ ရုပ်ဖြစ်၏-ဟု အယူရှိသူတို့၏ ဝါဒနှင့် စပ်သော အဆုံး အဖြတ်ကို (အဘိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၄၁၀-၃) ကြည့်။
သတ္တိမောင်မောင် အဖြစ်ရဲနောင်ချို နေလမောင်မောင် အဖြစ် အာကာမောင်မောင် အဖြစ် စူးရှ ပြည့်စုံမောင်မောင် အဖြစ် ချာလီ သီဟမောင်မောင် အဖြစ် အောင်ဇေယျ‌မင်းထင် သူရမောင်မောင် အဖြစ် ဟန်လင်း သူဇာမောင်မောင် အဖြစ် Mandy အေးချမ်းမောင်မောင် အဖြစ် မင်းခန့်။
key_people=ဒေါ်area_served=services=အွန်လိုင်း လက်လီလုပ်ငန်း၊ကုန်ပစ္စည်းဖြန့်ချိသူ၊အိမ်ခြံမြေလုပ်ငန်း၊ကုန်ပစ္စည်းထုတ်လုပ်သူ၊လက်လီအရောင်းဆိုင်owner=ဒေါ်location=၄ လွှာ, Mimosa Building၊ အမှတ် ၁၉၆/က၊ အနောက်ရွှေဂုံတိုင်လမ်း၊ဗဟန်းမြို့နယ်၊ရန်ကုန်မြို့၊မြန်မာ။
ရ္ဟောက် - ၅ ပွါင်” } [ဤမျှသောကား ဘုရားဖြစ်ငှာတည်း။
မင်ဓံမရာ - ၄ ဇာပုရ္ဟးဖ္လေစ် - ၅ ရာရာကာစင် - ၆ သောရစိယ်သိ” } [ဤကား ကင်ပွန်း။
ဖိတ် - ၄ ချေင်တေ” } [ဘုရားရှင်ဖို့တည်း။
ငာလူသောဆုအ်တေ (မ) - ၂ ရသိယ်(ဖ္လ)င်ကာ။
လူတေဖ္လေ - ၃ တ် လူတေစ်ကာဧပုစဝ်ရာ - ၄ ဏတ်တေဖ္လေတ်ကာ ဏတ်(တို) - ၅ ဧပုစဝ်ရာ။
သင်သရာ - ၆ အဖ္လေတ်ဖ္လေတ် အသျက် - ၇ ယုတ်မာသိုအ် မ - ၈ ဖ္လတ် မ္လတ်(သော)။
ဒါဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကြီးဆုံးဖုန်းထုတ်လုပ်သူတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။
OPPO Global နားကြပ်နှင့် အသံချဲ့စက်များ စမတ်နာရီများ တက်ဘလက်များ အင်တာနက်ရောက်တာများ =။
OpenAI ကို ၂၀၁၅ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလတွင် ဆန်ဖရန်စစ္စကိုမြို့၌ စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။
OpenAI တွင် မူလက အကျိုးအမြတ်မယူသည့် အဖွဲ့အစည်း (OpenAI Inc.) အဖြစ် စတင်ဖွဲ့စည်းခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် သုတေသနစရိတ်စက မြင့်မားလာမှုကြောင့် အကျိုးအမြတ်အတွက် လုပ်ငန်းခွဲ (OpenAI LP) ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
OpenAI သည် ၎င်းတို့၏ သုတေသနများမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဉာဏ်ရည်တု မော်ဒယ်များနှင့် စနစ်များကို ထုတ်ကုန်အဖြစ် ပေးအပ်သည်။
OpenAI ၏ ဉာဏ်ရည်တုစနစ်များသည် တွက်ချက်မှုများအတွက် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပဉ္စမမြောက် အစွမ်းထက်ဆုံး စူပါကွန်ပျူတာစနစ်တစ်ခုတွင် လုပ်ဆောင်သည်။
OpenAI ၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ လူသားမျိုးနွယ်အားလုံးအတွက် အကျိုးပြုပြီး လုံခြုံစိတ်ချရသော ဉာဏ်ရည်တုကို မြှင့်တင်ဖော်ထုတ်ရန်ဖြစ်သည်။
သာဝတ္ထိမြို့နေ ဥပါသကာ တစ်ယောက်သည် ဘိက္ခုနီ သံဃာအား ကြက်သွန်ဖြူဖြင့် ဖိတ်မံပြီးလျှင် ယာတော စောင့်သူကိုလည်း ဘိက္ခုနီများ လာခဲ့သော် တစ်ပါးလျှင် ဂဏ္ဌိကမည်သော ကြက်သွန်ဖြူ ၂-ဥ, ၃-ဥစီ လှူဖို့ရန် မှာထား၏။
ယာ ပန ဘိက္ခုနီ လသုဏံ ခါဒေယျ ပါစိတ္တိယံ။
အကြင် ဘိက္ခုနီသည် ကြက်သွန် ဖြူကို ခဲစားအံ့၊ ထိုဘိက္ခုနီမှာ ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏။
ကြက်သွန်ဖြူကို ခဲစားရာ၌ “ဘိက္ခုနီတို့မှာ ပါစိတ်အာပတ်၊ ဘိက္ခုတို့မှာ ဒုက္ကဋ်၊ ရောဂါရှိ၍ ဓာတ်စာ သဘောဖြင့်ကား စားကောင်း၏ ဟု ခုဒ္ဒကဝတ္ထု၊ ခန္ဓက၌ မိန့်တော်မူသည်၊ “ကြက်သွန်ဖြူ”ဟူ ရာ၌ မဂဓတိုင်း၌ ဖြစ်သော အမြှောင့် များစွာပါသော ကြက်သွန်ဖြူ မျိုးကို ဆိုလိုသည်၊ ၁-မြှောင့်, ၂-မြှောင့်, ၃-မြှောင့်လောက်မျှပါသော ကြက်သွန်မျိုးကို မဆိုလို၊ ထိုကြက်သွန်ဖြူကိုလည်း ဟင်း-လက်သုတ် စသည်၌ထည့်ခတ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ အစိမ်း သက်သက် စားမှ အာပတ်သင့်သည်၊ ဟင်း စသည်၌ ပါမူအနာပတ္တိ၊ “ပလဏ္ဍက”ခေါ် တမြှောင့်ထည်းရှိသော ကြက်သွန်, ဝါ “ဘဉ္ဇနက”ခေါ် ၂-မြှောင့် ရှိသော ကြက်သွန်နီ (“ဘဉ္ဇနကော လောဟိတဝဏ္ဏော”အဋ္ဌကထာ)၊ “ဟရိတက”ခေါ် ၃-မြှောင့်ရှိသော ကြက်သွန်စိမ်း, “စာပ”ခေါ် အမြှောင့်လုံးဝမရှိသော ကြက်သွန်မိတ်တို့ကိုကား သူ့ချည်းစားသော်လည်း အနာပတ္တိ။
မြန်မာသမိုင်းသုတေသနစာစောင် (''Myanmar Historical Research Journal'')သည် တစ်ခုဖြစ်သည်။
OnePlus Technology (Shenzhen) Co., Ltd. သည် OnePlus အမည်ဖြင့် လူသိများ‌‌ပြီး ၊ တွင် ရုံးစိုက်သည့် အဆင့်မြင့်တရုတ် လူသုံး အီလက်ထရွန်းနစ် ထုတ်လုပ်သူ ဖြစ်သည်။
ရိုးရိုးများလည်း ထို ၆-ပါးမက ၁၀-ပါးလုံးပင် ထိန်းရပါ၏၊ သို့သော် ရိုးရိုးထိန်းမှုကား သိက္ခာပုဒ်ပျက်လျှင် ဆိုင်ရာဒဏ်ကို ထမ်းရုံ, လူဝတ်လဲ၍ သိက္ခာပုဒ်များကို နောက်ထပ် ဆောက်တည်ရုံမျှဖြင့် ပြီးနိုင်၏၊ သိက္ခမာန်အဖြစ်ဖြင့် ကျင့်နေသူကား သိက္ခာပုဒ် ၆-ပါးတွင် တစ်ပါးပါးပျက်လျှင် အစမှစ၍ ပြန်ပြီးဆောက်တည်ရ၏၊ ဥပမာ ၂-နှစ်ပြည့်ခါနီးမှ သိက္ခာပုဒ်တစ်ပါး ပျက်သွားလျှင် ပထမရက်က ပြန်၍ ထိန်းရ၏၊ “၂-နှစ်နီးပါး ထိန်းပြီးသားရက်တွေ အလကား ဖြစ်သွားကြလေသည်”ဟူလို၊ ဤသို့ ၂-နှစ် တိတိ သိက္ခာပုဒ် ၆-ပါးကို မပျက်စီးအောင် ထိန်းပြီးသူဖြစ်မှသာ တဆင့် တက်၍။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၂၃ (၁) အပျိုစင်သာမဏေမ။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၄-အပိုင်း-၃ ထိုတွင် တစ်ယောက်တည်းက အများဖြစ်ခြင်း, အများဖြစ်လျက် တစ်ယောက်တည်းဖြစ်ခြင်း စသော အထူးထူးသော တန်ခိုးပြာဋိဟာသည် ဣဒ္ဓိပါဋိဟာရိယမည်၏။
ရသေ့ညီနောင် ရှင်တစ်ထောင်တို့အား ဘုရားရှင် တန်ခိုးပြာဋိဟာပြတော်မူရာဝယ် ငါးရာသော ထင်းတုံးတို့ကို ရသေ့များ ခွဲ၍မရခြင်း၊ တပြိုင်နက်အံ့ဩဘွယ်ရာ ကွဲကြခြင်း၊ ရသေ့များ မီးမွှေး၍ မရခြင်း၊ တပြိုင်နက် အံ့ဩဘွယ်ရာ မီးတောက်လောင်ခြင်း၊ ရသေ့များ မီးကို မငြိမ်းသတ်နိုင်ခြင်း၊ တပြိုင်နက် အံ့ဩဘွယ်ရာ မီးငြိမ်းခြင်း၊ မီးအိုးကင်း ငါးရာတို့ကို ဖန်ဆင်ခြင်း၊ ဤ ရပ်ရပ်သော ထူးခြားချက်တို့မှာ မြတ်စွာဘုရား၏ အဓိဋ္ဌာန်ကြောင့်ပင် ဖြစ်ကုန်၏။
ဆန့်ကျင်ဘက်တို့ကို ပယ်မြစ်တတ်သောကြောင့် ပါဋိဟာရိယဟုခေါ်သည်။
အထူးထူးသော တန်ခိုးတို့ကိုပြ၍ ဆုံးမခြင်းသည် ၏ အလေ့အကျင့်ဖြစ်သည်၊ သူတစ်ပါးတို့၏ အကြံစည်ကို သိ၍ ဆုံးမခြင်းသည် ၏ အလေ့အကျင့် ဖြစ်သည်။
အမှတ်(၂)လုံခြုံရေးရဲကွပ်ကဲမှုအဖွဲ့မှူးရုံး လက်အောက်တွင် ရဲမှူးချုပ် ကိုကိုလွင် ဦးဆောင်သည့်အဖွဲ့ရှိသည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၄-အပိုင်း-၂ (က) ရဟန်းတော်များ၏ ဥပုသ်နေ့နှင့် ဥပုသ်ကံပြုမှုတို့ဖြစ်ပေါ် လာပုံကား—သာသနာပပရဗိုဇ်တို့သည် လဆန်း, လဆုတ် ၁၄-ရက်၊ ၁၅-ရက်၊ ၈-ရက်နေ့တို့၌ စည်းဝေးကြ၍ တရားစကားပြောဆိုသော နေရာဌာနသို့ လူတို့ တရားနာ ချဉ်းကပ်ကြသဖြင့် လူတို့၏ ကြည်ညိုမှုကို ထိုပရဗိုဇ်တို့ ရရှိခြင်း, အသင်းအပင်း ရရှိခြင်းတို့ကို ဗိမ္ဗိသာရမင်း ဆင်ခြင်မိသဖြင့် ဘုရားရှင်အား "ရဟန်းတော်များလည်း လဆန်း လဆုတ် ၁၄-ရက်၊ ၁၅-ရက်-၈-ရက်နေ့တို့၌ စည်းဝေးကုန်မူ ကောင်းလေစွ”ဟု တောင်းပန် လျှောက်ထားမှုကို အကြောင်းပြု၍ ရဟန်းတော်များကို လဆန်း လဆုတ် ၁၄-ရက်၊ ၁၅-ရက်၊ ၈-ရက်နေ့တို့၌ စည်းဝေးခြင်းငှါ ဘုရားရှင် ခွင့်ပြုတော်မူသည်။
ထိုသို့လဆန်း လဆုတ် ၁၄-ရက် = စာတုဒ္ဒသီနေ့၊ ၁၅-ရက် = ပန္နရသီနေ့၊ ၈-ရက် အဋ္ဌမီနေ့တို့၌ ခွင့်ပြုတော်မူသောအခါ ထိုနေ့ အားလုံးတို့၌ပင် ဥပုသ်ပြုတော်မူကြသဖြင့်(ဝဇိရ၊၄၅၁) လဆန်း လဆုတ် တစ်ပက္ခတွင် စာတုဒ္ဒသီနေ့၌ ဖြစ်စေ၊ ပန္နရသီနေ့၌ဖြစ်စေ တစ်ကြိမ်သာ ဥပုသ်ပြုရန်လည်းကောင်း၊ ကိုယ့်ပရိသတ်နှင့်သာ ဥပုသ်မပြုဘဲ ကျောင်းတိုက် တစ်ခုလုံးရှိ သဘောတူ ရဟန်းအားလုံးစည်းဝေး၍ ဥပုသ်ပြုရန်လည်းကောင်း, ကိုလည်းကောင်း၊ ကိုလည်းကောင်း ခွင့်ပြုတော်မူသည်။
အဋ္ဌမီဥပုသ်နေ့တွင် နတ်မင်းကြီး လေးပါး၏ အစေအပါးအမတ်တို့သည်လည်းကောင်း၊ စာတုဒ္ဒသီဥပုသ်နေ့တွင် နတ်မင်းကြီး လေးပါး၏ သားတော်တို့သည်လည်းကောင်း၊ ပန္နရသီဥပုသ်နေ့တွင် နတ်မင်းကြီး လေးပါးတို့သည်လည်းကောင်း လူ့ပြည်သို့ လှည်လည်ကာ အဋ္ဌင်္ဂဥပုသ်သီလစောင့်ထိန်းသူ၊ မိဘလုပ်ကျွေးသူ စသော ကုသိုလ်ကောင်းမှု ပြုသူတို့ကို ရွှေပြား၌ရေးမှတ်၍ သုဓမ္မာနတ်သဘင် အစည်းအဝေး၌ ပြောကြားကြသည်။
ရှေးယခင်က ရဟန်းတို့သည် ပရိဝုဏ်အလိုက် ပြရာအရပ်ကို တိတိကျကျ မချိန်းချက်ဘဲ ပြုလုပ်လေ့ရှိရာ၊ ဧည့်သည်ရဟန်းများ မည်သည့်အရပ်၌ ရမည်ကို မသိဖြစ်ခဲ့သောကြောင့် မြတ်စွာဘုရားရှင်က ဥပုသ်အိမ် သမုတ်၍ ဥပုသ်ပြုရန် ခွင့်ပြုတော်မူခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
သို့သော် များစွာသော ရဟန်းများအတွက် အဆင်ပြေစေရန် သံဃာသည် အလိုရှိသလောက် ကြီးသော ဥပုသ်အိမ်ဦး ဥပစာ ကိုလည်း သမုတ်ခွင့် ပြုတော်မူခဲ့ပါသည်။
မြကန် မွန်ကျောက်စာ သည် ကျောက်စာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ၊ တွင် တွေ့ရှိရသည်။
ပုဂံ မြကန်ကျောက်စာ (ဃ မျက်နှာ) {၁၁ “မဟာနိ - ၁၂ ရ္ဗ္ဗာန် လက်ဆုယ်ခိရိယ်” } [မဟာနိဗ္ဗာန် လက်ဆွဲချီရေ]။
တုရင်ပုထိုးကျောက်စာ သည် ၏ အရှေ့တောင်ဘက် ခြောက်မိုင်ခန့် အကွာတွင် တည်ရှိသော တွင် တည်ရှိသော ကျောက်စာတစ်ချပ် ဖြစ်သည်။
Ministry Of Information ကျောက်စာ (မျက်နှာဘက်) ၁၊၂၊၄၊၁။
ကုသိုလ်နှင့်စပ်လျဉ်း၍ သိမှတ်ဖွယ်များစွာရှိသည်တွင် သင့်လျော်သည့် အချက်အလက် အကြောင်းအရာများကို # ကုသိုလ်အယူအဆ။
ထိုဆယ်ပါးကို (ကုသိုလ်ဖြစ်၍ ပုည၊ မချွတ် ဧကန်ပြုသင့်၍ ကိရိယ၊ အကျိုးအာနိသင်တို့၏ တည်ရာဖြစ်၍ ဝတ္ထု၊ ဤ ၃-မျိုးကို တပေါင်းတည်းပြုကာ) ဟု သုံးသည်။
သီလနိဒ္ဒေသ၌လာသည့်အတိုင်း အယုတ်, အလတ်, အမြတ်ခွဲနည်း ၃-မျိုးကိုလည်း မှတ်သားနည်းယူဘွယ်ဖြစ်၍ ဖော်ပြလိုပေသည်။
ပါရမီကုသိုလ် မျိုးတည်း၊ သီလမှု နိက္ခမမှု စသည်တို့၌လည်း ဤနည်းအတိုင်း အကျိုးကို မမြှော်ကိုးပဲ အလုပ်အမှုကိုသာ အလေးဂရုပြု၍ ပြုလုပ်နိုင်မှသာ ပါရမီကုသိုလ်မျိုး ဖြစ်သည်ဟု မှတ်လေ၊ ဤကား ဥတ္တမပုရိသဒီပနီ၌ ၏ အဓိပ္ပါယ် ရှင်းလင်း ပြဆိုချက်တည်း။
ကာမကုသိုလ်စိတ်သည် အကျိုးပေးရာ၌ အလွန်ကျယ်ပြန့်သည်၊ အရာကျယ်လှသည်၊ ပဋိသန္ဓေအကျိုး သတ္တိလည်း ရှိသည်၊ နိဗ္ဗာန်ရောက်သည့်တိုင်အောင် ဘဝအဆက် ဆက်တို့၌ ပဝတ္တိအကျိုးပေးသည်၊ အဖြစ်ဖြင့်လည်း သတ္တိရှိသည်၊ ထို့ပြင် ပရိကံ ဥပစာ အနုလုံ ဂေါတြဘူ ဝေါဒါန် ဇောစိတ်တို့အဖြစ်ဖြင့် ဈာန်, မဂ်, ဖိုလ် ရရာ ရကြောင်း အခြေခံဖြစ်သည်၊ ဈာန်ဝင်စားခြင်း, , ဝင်စားရာ၌လည်း ကာမကုသိုလ် ဉာဏသမ္ပယုတ် ပါရသည်ချည်းဖြစ်သည်၊ ဤသို့ အရာကျယ် တွင်ကျယ်လှသဖြင့် မဟာကုသိုလ်စိတ်ဟုခေါ် တွင်ပေသည်။
ကိလေသာတို့ကို မဂ်ဖြင့် ပယ်ပုံကို -၌ကြည့်။
ဟောတော်မူသည်၊ (ဒီ၊၃၊၈၄)၌ သတိပဋ္ဌာန်, သမ္မပ္ပဓာန်, ဣဒ္ဓိပါဒ်, ဣန္ဒြေ, ဗိုလ်, ဗောဇ္ဈင်, မဂ္ဂင်ဟူသော ဗောဓိပက္ခိယတရား ၃၇-ပါးကို ကုသိုလ်ဟု ဟောတော်မူသည်။
ကုသိုလ်၌ အပြစ်ကင်းခြင်း, ကောင်းသော အကျိုးကို ပေးစွမ်းနိုင်ခြင်းသည် အမှတ် လက္ခဏာဖြစ်သည်၊ ထို့ကြောင့် ကုသိုလ်သည် အပြစ်မရှိခြင်း၊ ကောင်းကျိုးပေးခြင်း လက္ခဏာရှိ၏ (= အနဝဇ္ဇသုခဝိပါကလက္ခဏ)။
ဒါနစသောပါရမီ ၁၀-ပါး၏ လက္ခဏ ရသ စသည်တို့ကိုလည်း သီလက္ခန်ဋီကာသစ် ပဌမအုပ် အဖွင့်၌ ကျယ်ဝန်းစွာ ဖွင့်ပြထားသည်။
ကုသိုလ်သည် အကုသိုလ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်း ကိစ္စရှိရကား အကုသိုလ်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သည်၊ ဆန့်ကျင်သည်ဆိုရာ၌လည်း အမြဲတမ်း ကုသိုလ်က အကုသိုလ်ကို ပယ်တတ် ဖျက်ဆီးတတ်သော သတ္တိရှိ၍ အကုသိုလ်မှာမူ အပယ်ခံ အဖျက်ဆီးခံ ပယ်အပ် ဖျက်ဆီးအပ်သော သဘောရှိခြင်းကြောင့် ကုသိုလ်ကို အကုသိုလ်နှင့် ဆန့်ကျင်သည်ဟု မှတ်ယူရာသည်၊ အကုသိုလ်ကမူ ကုသိုလ်ကို ပယ်ရှား ဖျက်ဆီးခြင်းငှါ မစွမ်းနိုင်ပေ (မူလဋီ၊၁၊၂၉။
ကုသိုလ်၏အကြောင်းတရားများကိုသုတ္တန် အဘိဓမ္မာ ၂-မျိုးခွဲလျက် ဖော်ပြလိုပေသည်။
သံယုတ္တနိကာယ်လာ ၌ “ပညာသည် ကုသိုလ်ဖြစ်ရန် ရှေ့သွားခေါင်း ဆောင်ဖြစ်၏”ဟူ၍၎င်း ဗောဇ္ဈင်္ဂသံယုတ် ၌ “ခပ်သိမ်းကုန်သော ကုသိုလ်တို့သည် မမေ့မလျော့ခြင်း (သတိ)လျှင် အကြောင်းရင်း မူလရှိကုန်၏”ဟူ၍၎င်း ၌ ခပ်သိမ်းကုန်သော ကုသိုလ်တို့သည် အသင့်လမ်းမှန်အားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်း (ယောနိသောမနသိကာရ)လျှင် အကြောင်းရင်း မူလရှိကုန်၏ဟူ၍၎င်း ပညာ, သတိ, ယောနိသောမနသိကာရတို့ကို ကုသိုလ် ဖြစ်ဘို့ အကြောင်း ဟု ဟောတော်မူသည် (သံ၊၃၊၂၊ ၈၁)။
ကုသိုလ်၏အကျိုးများကို ကမ္မ, စေတနာ ပုဒ်တို့၌ ကျယ်ဝန်းစွာ ဖော်ပြထားပြီး ဖြစ်၍ ဤ၌ မရေးပဲ ချန်လှပ်ထားခဲ့သည်။
ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် [ ကုသိုလ်ဟူသည်] =။
outcome=casualties=ရာနှင့်ချီသော အိမ်များနှင့် ဘုရားကျောင်းများ ပျက်စီးခဲ့ပြီး ထောင်နှင့်ချီသော ဒေသခံများ ထွက်ပြေး တိမ်းရှောင်ခဲ့သည်။
ထိုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလတွင် မြန်မာစစ်အစိုးရက တွင် အိမ်ခြေရာနှင့်ချီ၍ မီးရှို့ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး ဒေသခံများသည် တောတွင်းနှင့် ၊ သို့ ထွက်ပြေးခဲ့ကြရသည်။
ယင်းမြို့သည် ဝံသတိုင်း မြို့တော်ဖြစ်၏ (ဇာ၊၂၊၂၆၆)။
ယမုနာမြစ်ကမ်း၌ တည်ရှိ၍ မှ ရေလမ်းခရီးအားဖြင့် ယူဇနာ ၃၀-ကွာဝေး၏ (အံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၃၈)။
ကောသမ္ဗီသည် ကမ်း၌ တည်၏ဟု သံ၊၂၊၃၈၆-၌ ဆိုရာ ကို ရည်ရွယ်၍ ဆိုသည်ဟု မှတ်ယူသင့်၏။
များစွာ ပေါက်ရောက်ရာဖြစ်သောကြောင့် ကောသမ္ဗီ အမည်တွင်သည်။
ကုသုမ္ဗ (= ကုသမ္ဗ) ၏ သင်္ခမ်း ကျောင်းအနီး၌ တည်ထောင် ဖန်ဆင်းခြင်းကြောင့် ကောသမ္ဗမည်၏ ဟူ၍လည်း အချို့ က ဆိုကြသည် (ပဋိသံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၈၅။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၆ ဘုရားရှင် လက်ထက်၌ ယင်းမြို့ကို ပူရန္တပ္ပမင်းအုပ်စိုး၍ ထိုမင်းလွန်သောအခါ သားတော် အုပ်စိုးသည် (ဓမ္မ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၀၃-၇)။
ယင်းမြို့၌ ဃောသိတသူဌေး ဆောက်လုပ်လှူဒါန်းသော ဃောသိတာရုံကျောင်းတိုက် ကုက္ကုဋသူဌေး ဆောက်လုပ် လှူဒါန်းသော ကုက္ကုဋာရုံ ကျောင်းတိုက်, ပါဝါရိကသူဌေးဆောက်လုပ် လှူဒါန်းသော ပါဝါရိကမ္ဗဝနကျောင်းတိုက်တို့ တည်ရှိသည် (မ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၈၈၊ ၂၉၁)။
ဃောသိတာရုံကျောင်းတိုက်၌ ဘုရားရှင် အမှူးရှိသောရဟန်းသံဃာတို့ သီတင်းသုံးစဉ် ဇာလိယသုတ် (ဒီ၊၁၊၁၅၀-၂။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၉ ယတာယံ အာဝုသော တပေါဒါ သန္ဒတိ။
ရာဇဂြိုဟ်မြို့ဟောင်းအနီး၌ စီးဆင်း လျက်ရှိသော သရသွတီမည်သော မြစ်ငယ်ကို တပေါဒါရာမ တပေါဒါမြစ်ဟု ဆရာတစ်ဦး ဆို၏ (ဘာရတ-ဗောဒ္ဓသိဒ္ဓဋ္ဌာန သီဟိုဠ်ဘာသာစာအုပ်) တေန ခေါ ပန သမယေန ဘိက္ခု၊ တပေါဒေ နဟာယန္တိ။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် အစိုးရဝန်ထမ်းအားလုံးကို "" ဟု ခေါ်ဆိုပြီး အစိုးရဌာနများနှင့် အဖွဲ့အစည်းများကို "" ဟု ခေါ်ဆိုသည်။
အစိုးရဌာနများတွင် ရာထူးအဆင့် ၁၃ ဆင့်ရှိပြီး ဌာနဆိုင်ရာ ရာထူးအဆင့်အခေါ်အဝေါ်များသည် ဌာနတစ်ခုနှင့်တစ်ခု မတူညီကြပေ။
စစ်ဘက်ရာထူးခန့်အပ်မှုများတွင် ပြန်တမ်းဝင်အရာရှိအဆင့်သည် ဒုတိယဗိုလ် (ကြည်းတပ် - Second Lieutenant၊ လေတပ် - Pilot Officer၊ ရေတပ် - Midshipman) အဆင့်မှ စတင်သည်။
ဝန်ထမ်းအဖွဲ့အစည်းများတွင် အရာထမ်းများသာ အမှုထမ်းများအား အရေးယူနိုင်သည့် အာဏာ ကို ရရှိသည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၇ ကျသမျှအရာဝတ္ထုတို့ နစ်မြုပ်ရာ ဖြစ်သောကြောင့် တစ်နည်း-ကျကျသမျှ အရာဝတ္ထုကို နှစ်မြုပ်ရာဖြစ်သောကြောင့် သမုဒ္ဒရာ ၇-စင်းကို “သီဒါ”ဟု ခေါ်ဆိုလေသည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၇ (၁) မြင်းမိုရ်တောင်နှင့် ယုဂန္ဓို၌တောင်ကြားရှိ သီဒါ သမုဒ္ဒရာသည်(၈၄၀၀၀) ရှစ်သောင်းလေးထောင် ကျယ်ဝန်း၏။
ကို ဝန်း (ဝိုင်း) ရံ၍ တည်သော တို့တွင် တစ်ခုသောတောင်မှာ ယုဂန္ဓိုရ်တောင်ဖြစ်သည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၇ စန္ဒသူရိယ သင်္ခါတံ ယုဂံ ဓာရေတီတိ တဒုဗ္ဗေဓမဂ္ဂစာရိတ္တာတိ ယုဂန္ဓရော။
ခြေလှမ်းအားဖြင့် ၂-လှမ်း၊ ၁-ဖဝါးအားဖြင့် ၃-ဖဝါးသာနင်းသဖြင့် နတ်ပြည်သို့ အရောက် ကြွတော်မူသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဘုရားရှင် တရားကို ထိုးထွင်း၍ သိမြင်ရာအရပ်သည် မဂဓဒေသ = မဂဓတိုင်း ဖြစ်၏၊ ဘုရားရှင် ဒေသစာရီ ကြွချီ၍ သတ္တဝါအပေါင်းတို့အား တရားအမြိုက်ဆေး တိုက်ကျွေးရာ အရပ်သည်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့် မဂဓတိုင်းနှင့် တို့ဖြစ်၏၊ ထိုအခါကလည်း မဂဓတိုင်း ရှင်ဘုရင်တို့ တန်ခိုးအာဏာ ကြီးမားချိန်ဖြစ်၍ မာဂဓဘာသာတတ်ပါက အသုံးဝင်သည်ဖြစ်၍ ၎င်းအရပ်တို့တွင် လူတိုင်းပင် နားလည်မည် ဖြစ်ရကား ဘုရားရှင်သည် ယင်း လူတိုင်းနားလည်နိုင်မည့် မာဂဓဘာသာဖြင့် ဟောကြားတော်မူမည်ဖြစ်လေသည်။
ထို့ကြောင့်လည်း သမ္မောဟဝိနောဒနီအဋ္ဌကထာ ပဋိသမ္ဘိဒါဝိဘင်းအဖွင့်၌- “''မြတ်စွာဘုရားသည်လည်း ပိဋကတ်သုံးပုံဟူသော ဘုရားစကားတော်ကို ပါဠိတော်အစဉ်သို့ တင်တော်မူသောအခါ မာဂဓဘာသာဖြင့်သာလျှင် တင်တော်မူသည်''”၂။
လူ့ပြည်၌ မာဂဓီဘာသာကို အပြောများ၏ ဆိုသည်မှာ ဒေသီယမာဂဓီဘာသာကို ရည်၍ ဆိုဟန်တူ၏၊ ထိုစကားကိုလည်း ဟု ခေါ်သော ကို ရည်၍ ဆိုသည်ဟု ယူမှ ပစ္စက္ခ ယုတ္တိ ရှိနိုင်မည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁ နိဒါန်း ၎င်းပြင် – မာဂဓဘာသာသည် သဘာဝနိရုတ္တိဖြစ်သည့်အလျောက် အခြား မည်သည့်စကားသံ ကိုမျှ မကြားရသူသည် အလိုအလျောက် ကြံဖန်ပြောဆိုနိုင်ပါမူ မာဂဓဘာသာသို့ သက်ဝင်သောစကားကိုသာ ပြောဆိုပေလိမ့်မည်”၁။
ယင်းသို့ ပြောနိုင်သည်ဆိုသော်လည်း မိန့်တော်မူသည်နှင့်အညီ ပြည့်စုံသော မာဂဓဘာသာ မဖြစ်ရာ၊ အနည်းငယ်မျှသော မာဂဓပျက် စကားသာ ဖြစ်တန်ရာသည်၊ ပြည့်စုံသော မာဂဓဘာသာကို လေ့လာသင်ကြားသူပင် တတ်နိုင်ခဲစွ၊ အလိုအလျောက် ဘယ်မှာတက်နိုင်ပါအံ့နည်း။
နိရုတ္တိပဋိသမ္ဘိဒါဉာဏ်ကိုရလျှင် မာဂဓဘာသာကို အလိုအလျောက် တတ်နိုင်သည့်နည်းတူ မာဂဓဘာသာ၌ ကျွမ်းကျင်လိမ္မာခြင်းသည်လည်း ကို ရခြင်း၏ အကြောင်းတစ်ပါးဖြစ်လေသည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁ နိဒါန်း မာဂဓဘာသာသည် ဆိုခဲ့ပြီးသော ဂုဏ်တို့နှင့်သာ ပြည့်စုံသည်မဟုတ်သေး၊ သာသနာတော်၏ အသက်ဟုဆိုအပ်သော ဆောင်ရာတို့၌လည်း လွန်စွာကျေးဇူးများပေသည်။
မာဂဓဘာသာကို မတတ်လျှင်ကား တို့ကို အောင်မြင်ထမြောက်အောင် ရွတ်ဖတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁ နိဒါန်း ဘုရားရှင်သည် မာဂဓဘာသာဖြင့် ဒေသနာဓမ္မစက်ကို ဟောမြွက်တော်မူသည်ဟု ဆိုခဲ့၏၊ ထိုသို့ ဖြစ်လျှင် မာဂဓဘာသာစကားမတတ်သူ ဝေနေယျတရားနာသူတို့မှာ တရားတော်ကို မည်သို့ နားလည်နိုင်ပါသနည်း ဟူသော ပြဿနာသည် ပေါ်ထွက်လာ၏၊ အဖြေကား—ဘုရားရှင်သည် မာဂဓဘာသာဖြင့်ပင် တရားတော်တို့ကို ဟောကြားတော်မူသည်မှာ အမှန်ပင်၊ ထိုသို့ ဘုရားရှင်က မာဂဓဘာသာဖြင့် ဟောကြားသော်လည်း တရားနာယူသူ ဓမ္မပဋိဂ္ဂါဟကပုဂ္ဂိုလ်တို့ကမူကား မိမိတို့ သက်ဆိုင်ရာ ကိုယ်ပိုင်ဘာသာဖြင့်ပင် နားလည်ကြလေသည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁ နိဒါန်း အဋ္ဌကထာဋီကာတို့၌ မာဂဓဘာသာဟုခေါ်သော ပါဠိဘာသာကိုပင် ရူပသိဒ္ဓိ စသော ကျမ်းတို့၌ မာဂဓီဘာသာဟု ခေါ်ဝေါ်သည်ကို တွေ့ရသည်၊ အဘယာရာမဆရာတော်လည်း မောဂ္ဂလ္လာန်နိသျနိဒါန်း၌ မာဂဓီဘာသာဟုပင် သုံးစွဲရေးသားတော်မူသည်ကို တွေ့ရသည်၊သို့ ခေါ်ဝေါ်ရေးသားကြသော်လည်း မာဂဓဘာသာသည် ပြာကြိုဋ်ဘာသာတို့တွင်၂။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁ နိဒါန်း ထိုစကားကို ချဲ့ဦးအံ့၊ ပြာကြိုဋ်ဘာသာတို့တွင် “မာဂဓီ” ခေါ်သော ဘာသာတစ်ခုလည်း အပါအဝင်ဖြစ်၏၊ ၎င်းဘာသာ၏ ဖြစ်ပေါ်ရာဒေသ သို့မဟုတ်၎င်းဘာသာကို သုံးစွဲရာဒေသကား (မာဂမီဟူသော ယင်းအမည်ကိုထောက်၍) မဂဓတိုင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁ နိဒါန်း ယင်း မာဂဓီဘာသာကား သုတိ (နားကြား)အားဖြင့်လည်းကောင်း, လိပ်(အရေးအသား)အားဖြင့်လည်းကောင်း, ပါဠိဘာသာနှင့် မတူထူးခြား ကွဲပြားသည့်ပြင် သဒ္ဒါအစီအရင်တို့၌လည်း တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကွာခြားလေသည်။
ပိယဒဿီ ရာဇာ မာဂဓ သံဃံ အဘိဝါဒေတူန အာဟ အပ္ပါဗာဓတံ စ ဖာသုဝိဟာရတံ } အထက်ပါ နှိုင်းယှဉ်ချက်ကို ကြည့်လျှင် အောက်ပါ ထူးခြားချက်များကို တွေ့ရပေမည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁ နိဒါန်း တို့ ဘုရားသုံးဘာသာအဖြစ် လက်ခံအသုံးပြုသော အဒ္ဓမာဂဓီ ဘာသာသည်လည်း ပါဠိဘာသာနှင့် နီးစပ်သည်ပင်၊ အောက်ပါ အာစာရင်္ဂသုတ်မှ ထုတ်နုတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁ နိဒါန်း ပါဠိစာပေ၌ အကျုံးဝင်သော ကျမ်းဂန်များကို အမျိုးအစားအားဖြင့် ခွဲဝေလျှင် , , , အနု, မဓု, လက်သန်း, ဂဏ္ဌိ, ယောဇနာ, ဒီပနီ, နိသျ, အရကောက် စသည်ဖြင့် များလှစွာ၏။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁ နိဒါန်း ထိုတွင် ဟူသည်မှာ သာမုက္ကံသိကဒေသနာအဖြစ်ဖြင့် ဟောတော်မူအပ်သော တရားတော်များနှင့် သာဝက စသည်တို့ ဟောသော တရားတော်များကို ပြသော စကားရပ်တို့ကို ဆိုလိုပေသည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁ နိဒါန်း ဟူသည်မှာ ပါဠိတော်၏ အနက် အဓိပ္ပါယ်ကို ဖွင့်ပြသောကျမ်း ဖြစ်လေသည်၊ ဤကျမ်းမျိုးတွင် ပါဠိတော်၏ ပုဒ်နက်ကိုသာမကပဲ ပါဠိတော်နှင့် စပ်သွယ်၍ သိသင့်သိထိုက်သော ခက်ခဲနက်နဲသည့် အဆုံးအဖြတ်များ, ဥဒါဟရုဏ် ပုံပြင်သက်သေများကိုပါ ထည့်သွင်း၍ ဖွင့်ပြသည်ကို တွေ့ရှိရပေသည်၊ များသောအားဖြင့် ဤကျမ်းတို့သည် ကျမ်းဦးအစ၌ အကျယ်တဝင့် ဖွင့်ဆိုပြီး နောက်အပိုင်းတို့၌မူကား ဂန္ထဂရုဒေါသကို ပယ်ရှားလျက် အသိခက်သော အရာများကိုသာ ဖွင့်ဆိုကြလေသည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁ နိဒါန်း ဟူသည်မှာ အဋ္ဌကထာကိုပင် ဖွင့်ပြသောကျမ်း ဖြစ်လေသည်၊ ယင်းကား အဋ္ဌကထာ ဖွင့်နည်းမျိုးကိုပင် အတုယူ၍ ဖွင့်ပြသောကျမ်း ဖြစ်လေရာ ၎င်းတွင် အဋ္ဌကထာ၌ အသိခက်သော အရာများကို ဖွင့်ပြခြင်း, တိမ်မြုပ်သော အဓိပ္ပါယ်တို့ကို ပေါ်လွင်စေခြင်း, အချို့အရာတို့၌ အဋ္ဌကထာလာ အယူအဆတို့ကို ဝေဖန်စိစစ်ခြင်း စသည်များကိုပါ တွေ့ရှိနိုင်ပေသည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁ နိဒါန်း အနုဋီကာ ဟူသည်မှာကား ဋီကာကိုပင် ထပ်ဆင့်၍ ဖွင့်ပြသောကျမ်း ဖြစ်ပေသည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁ နိဒါန်း မဓုဟူသည်မှာ ဋီကာရင်းဖြင့် အနက်အဓိပ္ပါယ်မကုန်၍ ကြွင်းကျန်သည်ကိုလည်းကောင်း, မသိသာသည်ကိုလည်းကောင်း, ကုန်စင်သိသာအောင် ဋီကာရင်းနှင့် ပေါင်း၍ပြသော ကျမ်းမျိုးဖြစ်လေသည်၊ ယင်းသို့ ပြသည်ဖြစ်၍ သိသာမြိန်မြတ်လှသောကြောင့်၎င်းကျမ်းမျိုးကို မဓုဒီပနီဟု ခေါ်လေသည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁ နိဒါန်း လက်သန်း ဆိုသည်မှာကား ပါဠိတော် အဋ္ဌကထာ စသည်တို့၌လာသော အနက်အဓိပ္ပါယ်တို့ကို မှတ်သား ဆောင်လွယ်စေရန် အကျဉ်းအားဖြင့် ရေးသားအပ်သည့် ကျမ်းငယ်မျိုး ဖြစ်ပေသည်၊ လက်သန်းသည် လက်ချောင်းတို့တွင် အငယ်ဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့ လက်ညှိုးလက်မအလား ကြီးမားသော အဋ္ဌကထာ, ဋီကာကျမ်းများကို ထောက်ဆ၍ လက်သန်းကျမ်းဟု ခေါ်ဆိုရခြင်းဖြစ်ပေသည်၊ အချို့ ကလည်း အကျဉ်းချုပ် အမြွက်မျှသာ မှတ်၍ပြသောကျမ်းဖြစ်၍ လက္ခဏကျမ်း, ယင်းမှ လက္ချဏ်း, ယင်းမှတဖန် လက်သန်း ဖြစ်လာသည်ဟုလည်း ဆိုကြသည်၊ ၎င်းလက်သန်းကျမ်းသည်လည်း လက်သန်းအဋ္ဌကထာ, လက်သန်းဋီကာဟု ရှိပြန်သည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁ နိဒါန်း ဂဏ္ဌိ ဟူသည်မှာ အဋ္ဌကထာစသည်တို့ကဲ့သို့ ပုဒ်စဉ်ပါဌ်လျှောက်မဖွင့်ဆိုပဲ တိမ်မြုပ်ခဲကပ် အသိ ကြပ်၍ အဆစ်အဖုသဖွယ်ဖြစ်သည့် ခဲရာခဲဆစ် ပုဒ်, ပါဌ်, အဓိပ္ပါယ်လောက်ကိုသာ ဖွင့်ပြသည့် နက်နဲသောဉာဏ်၏ ကျက်စားရာကျမ်းမျိုး ဖြစ်ပေသည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁ နိဒါန်း ဒီပနီ ဟူသည်မှာလည်း အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို ထင်ရှားစွာ ဖွင့်ပြသောကျမ်းမျိုး ဖြစ်ပေသည်၊ ဤကျမ်းမျိုးမှာ အချို့အရာ၌ အကြောင်းအရာ တစ်ခုတည်းကိုပင် အကျယ်တဝင့် ဖွင့်ဆိုရေးသားသောကျမ်းဖြစ်၍ အချို့အရာ၌ကား ဋီကာတို့ကဲ့သို့ ဖွင့်ပြသောကျမ်း ဖြစ်ပေသည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁ နိဒါန်း နိသျ (နိဿယ) ဟူသည်မှာကား ပါဠိတော်စသည်တို့ကို ပါဠိတပုဒ်, မြန်မာတပုဒ် ပြန်နည်းအားဖြင့် အနက်မြန်မာပြန်သော ကျမ်းမျိုးဖြစ်ပေသည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁ နိဒါန်း အရကောက် ဟူသည်မှာ ပါဠိတော်စသည်တို့တွင် ပါရှိသည့် တပုဒ်တပုဒ်စီ၏ဖြစ်စေ, စာပိုဒ် တပိုဒ်တပိုဒ်စီ၏ဖြစ်စေ ရသင့်ရထိုက်သော တရားများကို ကောက်၍ပြသောကျမ်းမျိုး ဖြစ်ပေသည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁ နိဒါန်း အထက်ပါတို့တွင် ပါဠိတော်စာပေသည် ပါဠိဘာသာ ဝါ-မာဂဓဘာသာကို သာမုက္ကံသိကဒေသနာတော်အဖြစ် ဘုရားရှင် အသုံးပြု ဟောကြားသည့် အချိန်ကစ၍ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး အခါသင့် အခွင့်သာတိုင်း ဟောကြားခြင်းအားဖြင့် တစတစ အဆင့်ဆင့် တိုးပွါးပြန့်ကျယ်လာခဲ့ပေသည်။
ယင်း သာမုက္ကံသိက ဒေသနာတော်အားလုံးကို ဘုရားရှင် သက်တော်ထင်ရှားရှိစဉ်အခါက တစ်ပါးတည်းသာ အနက်အဓိပ္ပါယ်နှင့်တကွ ကြွင်းမဲ့ဥဿုံ အာဂုံဆောင်ခဲ့ပေသည်၊ အခြားသော မထေရ်တို့တွင်ကား အချို့က ကိုသော်လည်းကောင်း, အချို့က တရပ်ကိုသော်လည်းကောင်း, မိမိတို့ စွမ်းအားရှိသမျှ အနက်အဓိပ္ပါယ်နှင့်တကွ အာဂုံဆောင်ခဲ့ကြသည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁ နိဒါန်း သို့ရာတွင် ဘုရားရှင် ပရိနိဗ္ဗာန်စံဝင်တော်မူပြီးနောက် ၃-လခန့်အကြာတွင် အရှင်မဟာကဿပ အမှူးရှိသော ရဟန္တာမထေရ် ၅၀၀-တို့ ပထမသင်္ဂါယနာတင်ပွဲကို ဆင်နွှဲခဲ့ကြလေရာ ၎င်းပထမ သင်္ဂါယနာတင်ပွဲအပြီးတွင် မြတ်စွာဘုရား၏ သာမုက္ကံသိက ဒေသနာတော်များ မပျက်မစီး အရှည် တည်တံ့စိမ့်သောငှါ ရဟန္တာမထေရ်တို့သည် အစုလိုက်ခွဲဝေ၍ တာဝန်ယူပြီးလျှင် တရားတော်များကို နှုတ်တက်အာဂုံ ဆောင်တော်မူခဲ့ကြပေသည်။
ထိုသို့ တာဝန်ယူကြရာတွင် အရှင်ဥပါလိနှင့် တပည့်တို့အား ကိုလည်းကောင်း, အရှင်အာနန္ဒာ နှင့် တပည့်တို့အား ကိုလည်းကောင်း, ၏တပည့်တို့အား ကိုလည်းကောင်း, နှင့် တပည့်တို့အား ကိုလည်းကောင်း, နှင့် တပည့်တို့အား ကိုလည်းကောင်း, အသီးအသီး တာဝန်ခွဲဝေပေးကြောင်းကို သီလက္ခန်အဋ္ဌကထာတွင် မိန့်ဆိုလျက်ရှိလေသည်။