DatarrX/myanmar-Wikipedia huggingface dataset:
မဲလူစိုင်းသည် ဥရောပ ရိုးရာပုံပြင်များမှ ရေသူမနှင့်တူသော ဇာတ်ကောင် ဖြစ်ပြီး၊ ခါးအောက်ပိုင်းမှစ၍ မြွေ ပုံသဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေရန် ကျိန်စာတိုက်ခံရသူ ဖြစ်သည်။
နောက်ပိုင်း ပုံဖော်မှုများတွင် ဤပုံစံကို တစ်ခါတစ်ရံ ငါးအမြီးဖြင့် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
Alchemist ဖြစ်သူ Paracelsus ၏ ကျမ်း (၁၅၆၆) သည် ရေဒြပ်စင် နတ်သမီး (water elemental သို့မဟုတ် water sprite) သည် လူသားတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ခြင်းဖြင့် မသေနိုင်သော ဝိညာဉ်ကို ရရှိနိုင်သည်ဟူသော အယူအဆကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
ရောမနက်စ် ခေတ် (Romanesque period) ကာလအတွင်း ရေသူမများကို ကာမဂုဏ် (lust) နှင့် မကြာခဏ ဆက်စပ် ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။
ဘိုင်ဇင်တိုင်း ဂရိတွင် ဆိုင်းရင်းကို ရေသူမကဲ့သို့သော သတ္တဝါအဖြစ်ရော၊ တစ်ဝက်ငှက်အဖြစ်ပါ ပုံဖော်သည့် သဘောတရားသည် အချိန်အတန်ကြာ ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့သည်။
ခေတ်သစ် ဂရိဒဏ္ဍာရီတစ်ခုတွင် မဟာ အလက်ဇန္ဒား (Alexander the Great) ၏ ညီမတော် Thessalonike (သေသလောနိက) သည် ကွယ်လွန်ပြီးနောက် ရေသူမ (γοργόνα/gorgona) အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အေဂျန်ပင်လယ် (Aegean) တွင် နေထိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။
သူမသည် တွေ့ဆုံသော သင်္ဘောသားများကို "ဘုရင် အလက်ဇန္ဒား အသက်ရှင်သေးသလား။
မှန်ကန်သောအဖြေမှာ "သူ အသက်ရှင်ဆဲ၊ စိုးစံဆဲ၊ ကမ္ဘာကို အောင်နိုင်ဆဲ ဖြစ်ပါသည်" (Ζει και βασιλεύει και τον κόσμον κυριεύει) ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
အခြား မည်သည့်အဖြေမဆို သူမကို ဒေါသထွက်စေပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် မုန်တိုင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ သင်္ဘောနှင့် သင်္ဘောသားအားလုံးကို သေစေခဲ့သည်။
အရှေ့ဥရောပ၊ တရုတ် နှင့် ကိုရီးယား ရိုးရာပုံပြင်များမှ ရေသူမျိုးနွယ်နှင့် သက်ဆိုင်သည့် အကြောင်းအရာများကို ပညာရှင်ဆန်သော မြန်မာဘာသာဖြင့် တင်ပြလိုက်ပါတယ်ခင်ဗျာ။
ရူဆာလ်ကာများ၏ သဘောသဘာဝသည် ရိုးရာဓလေ့များအလိုက် ကွဲပြားသော်လည်း၊ လူမျိုးစု ပညာရှင် D.K. Zelenin ၏ အဆိုအရ ၎င်းတို့အားလုံးတွင် ဘုံအချက်တစ်ခုမှာ "မသန့်ရှင်းသော သေဆုံးသူများ၏ မငြိမ်မသက်သော ဝိညာဉ်များ" ဖြစ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ရူဆာလ်ကာများသည် ရေကန်များနှင့် မြစ်များတွင် နေထိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။
ရုရှား၊ ယူကရိန်းနှင့် ဘယ်လာရုစ်တို့တွင် ရူဆာလ်ကာများကို နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသောနှင့် သစ္စာဖောက်သော ဇာတ်ကောင်နှစ်မျိုးစလုံးအဖြစ် ဖော်ပြလေ့ရှိသည်။
ဆဒ်ကို (ရုရှား- Садко) သည် ရုရှား၏ နှုတ်သမိုင်း ကဗျာတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ဇာတ်လိုက်ဖြစ်သူ ကုန်သည်နှင့် ဂူစလီ (gusli) တီးခတ်သူသည် ပင်လယ်ဘုရင် (Sea Tsar) ၏ ရေအောက် နန်းတော်တွင် အချိန်အတန်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ သူ၏ သမီးတော် ချာနာဗာ (Chernava) နှင့် လက်ထပ်ပြီးမှသာ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
မှုတ်သွင်းထားသော အနုပညာများ: ဤပုံပြင်သည် Alexei Tolstoy ၏ Sadko ကဗျာ၊ Nikolai Rimsky-Korsakov ၏ Sadko အော်ပရာ နှင့် Ilya Repin ၏ Sadko ပန်းချီကားများကဲ့သို့သော လက်ရာများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
ဘီစီ ၄ ရာစုမှ စတင်သော တရုတ် ပထဝီနှင့် ဒဏ္ဍာရီ ကျမ်းပေါင်းချုပ်ဖြစ်သည့် "Shanhaijing (တောင်နှင့် ပင်လယ်တို့၏ ဂန္ထဝင်)" တွင် Di လူမျိုး ဟုခေါ်သော ရေသူမျိုးနွယ်သည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် နိုင်ငံကို ဖွဲ့စည်းနေထိုင်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။
အဖိုနှင့် အမတို့သည် လူသားများကဲ့သို့ လိင်အင်္ဂါများ ရှိကြသောကြောင့် မုဆိုးမများနှင့် မုဆိုးဖိုများသည် ၎င်းတို့အား ရေကန်များတွင် မွေးမြူထားလေ့ရှိပြီး၊ ၎င်းသတ္တဝါများသည် လူသားများကဲ့သို့ ပုံမှန် လိင်ဆက်ဆံမှုကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
ကိုရီးယားသို့ သံတမန်အဖြစ် သွားရောက်ခဲ့သော Zha Dao (査道) ၏ သင်္ဘောမှ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော renyu ("လူသား-ငါး") နှင့် ပတ်သက်သည့် တစ်ဆင့်စကားတစ်ခု ရှိပါသည်။
ထိုသတ္တဝါမတွင် ဖရိုဖရဲ ဆံပင်နှင့် တံတောင်ဆစ်အထိ ရှည်လျားသော နီမြန်းသည့် ဆံပင်ခွေ ရှိသည်။
Zha က သင်္ဘောသားများကို တုတ်များဖြင့် ဆွဲတင်ရန် အမိန့်ပေးသော်လည်း သူမ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။
Zha က သူမသည် လူသားများနှင့် လိင်ဆက်ဆံရာတွင် ကျွမ်းကျင်သော renyu ဖြစ်ပြီး၊ ပင်လယ်ထဲတွင် နေထိုင်သည့် လူသားတစ်မျိုး ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။
ကိုရီးယားနိုင်ငံသည် ပင်လယ်ဖြင့် သုံးဖက်ပတ်လည် ဝန်းရံနေသောကြောင့် ပင်လယ်အနီးရှိ ကျေးရွာများတွင် ရေသူမများနှင့် ပတ်သက်သော နက်နဲသည့် ပုံပြင်များ ရှိနေသည်။
ရေသူမများသည် လူသားများကဲ့သို့သော အသွင်အပြင်များ ရှိကြသည်။
Kim Dam Ryeong အမည်ရှိ မြို့စားတစ်ဦးသည် တံငါသည်တစ်ဦးထံမှ ဖမ်းမိထားသော ရေသူမ လေးဦးကို ကယ်တင်ခဲ့ကြောင်း Eou yadam (တရားမဝင် သမိုင်းမှတ်တမ်းများ) တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
ဘူဆန်ရှိ ဒုန်ဂါဘက်ကျွန်း (Dongabaek Island) တွင် ဒဏ္ဍာရီလာ ရေအောက် ရေသူမနိုင်ငံမှ မင်းသမီး Hwang-ok ၏ ပုံပြင်တစ်ခု ရှိပြီး၊ ဤပုံပြင်သည် သမိုင်းဝင် အိန္ဒိယနိုင်ငံမှ Heo Hwang-ok ဇာတ်လမ်းကို အခြေခံထားသည်။
နောက်ထပ် ပုံပြင်တစ်ပုဒ်မှာ Sinjike အမည်ရှိသော ရေသူမအကြောင်း ဖြစ်ပြီး၊ သူမသည် Geomun ကျွန်းမှ ပင်လယ်ထဲသို့ ကျောက်ခဲများ ပစ်ပေါက်ခြင်းနှင့် သီချင်းဆိုခြင်းဖြင့် တံငါသည်များကို မုန်တိုင်းများကို ကြိုတင် သတိပေးခဲ့သည်။
ထိုကျွန်းနေ ဒေသခံများက သူမအား ပင်လယ်နတ်ဘုရားမအဖြစ် ယုံကြည်ကာ၊ ရာသီဥတုကို ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။
ဂျပန်ဘာသာဖြင့် ၎င်းကို နင်းဂယို (Ningyo) (စာသားအရ "လူသား-ငါး") ဟု ခေါ်ဆိုသည်။
အဘိဓာန်တစ်ခု၏ အဆိုအရ နင်းဂယိုသည် "တစ်ဝက်အမျိုးသမီးနှင့် တစ်ဝက်ငါး" ပုံစံရှိသော ဒဏ္ဍာရီလာ သတ္တဝါကို မကြာခဏ ရည်ညွှန်းလေ့ရှိပြီး၊ ၎င်းသည် အမျိုးသမီးချည်းသက်သက်မဟုတ်ဘဲ ရေသူထီးများလည်း ပါဝင်သည်။
အဘိဓာန်က တစ်ဝက်အမျိုးသမီး၊ တစ်ဝက်ငါး ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည်ဟု ဖော်ပြသော်လည်း၊ ဤသတ္တဝါကို ငါးပုံစံ ကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံးပေါ်တွင် လူ့အမျိုးသမီးခေါင်း ရှိသည့် သတ္တဝါအဖြစ် ပုံဖော်လေ့ရှိသည်။
နာမည်ကြီး နင်းဂယို ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုမှာ Yao bikuni (ရာအို ဘီကူနီ) အကြောင်း ဖြစ်သည်။
သူမသည် ရေသူမျိုးနွယ်၏ အသားကို စားသုံးမိရာမှ အံ့ဖွယ် သက်ရှည်ကျန်းမာမှုကို ရရှိခဲ့ပြီး ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။
ဘာသာပြန်ဆိုသူ နှစ်ဦးက စာအုပ်တစ်အုပ်တွင် "ရေသူမ၏ အသား" ဟု ခေါ်ဆိုသော်လည်း၊ အခြားစာအုပ်တွင်မူ "လူမျက်နှာနှင့် ထူးဆန်းသော ငါး" သာ ဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။
နင်းဂယိုကို Toriyama Sekien ၏ Hyakki Yagyō စီးရီးတွင် ထည့်သွင်းထားသောကြောင့် ယိုးခိုင် (yōkai) (သရဲ/ဘီလူး သတ္တဝါ) တစ်ကောင်အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။
လိင်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရဘဲ "လူ့မျက်နှာနှင့် ငါးကိုယ်ထည်" ပါသော သတ္တဝါအဖြစ်သာ ဖော်ပြထားသည်။
သို့သော် Sekien ၏ နင်းဂယို ပုံမှာ အမှန်တကယ်တွင် အနောက်တရုတ်နိုင်ငံတွင် နေထိုင်သည့် လူသား-ငါး ဖြစ်သော Di လူမျိုး (Diren) ကို ဖော်ညွှန်းနေကြောင်း ပုံနှင့်တွဲလျက် စာသားက ဖော်ပြသည်။
ဟိန္ဒူဘာသာတွင် သုဝဏ္ဏမစ္ဆာ (စာသားအရ "ရွှေရေသူမ") သည် ရာဝဏ (Ravana) ၏ သမီးတော် ဖြစ်ပြီး၊ ရာမာယန၏ ထိုင်းနှင့် အခြား အရှေ့တောင်အာရှ ဗားရှင်းများတွင် ပါဝင်သည်။
သူမသည် ဟနုမာန် (Hanuman) ၏ လင်္ကာသို့ တံတားတည်ဆောက်ရေး အစီအစဉ်များကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားသော ရေသူမ မင်းသမီးဖြစ်သော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် ဟနုမာန်ကို ချစ်မိသွားခဲ့သည်။
ကမ္ဘောဒီးယားတွင် သူမကို ဆိုဗန္န မစ္ဆာ (Sovanna Maccha) ဟု ခေါ်ဆိုပြီး ပရိသတ်အကြိုက်ဆုံး ဇာတ်ကောင်ဖြစ်သည်။
အင်ဒိုနီးရှား အင်ဒိုနီးရှား၊ ဂျာဗား ယဉ်ကျေးမှုတွင် Nyai Roro Kidul သည် ပင်လယ်နတ်ဘုရားမနှင့် တောင်ပိုင်းပင်လယ်များ၏ ဘုရင်မ ဖြစ်ပြီး၊ သူမသည် ဂျာဗား၏ တောင်ဘက်ကမ်းခြေတွင် နေထိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။
သူမ၌ ပုံစံများစွာ ရှိပြီး၊ ရေသူမပုံစံဖြင့် ပေါ်လာသောအခါ Nyai Blorong ဟု ခေါ်ဆိုသည်။
ဖိလစ်ပိုင် တာဂါလော့ (Tagalog) ဘာသာစကားတွင် ရေသူမများကို sirena (အမျိုးသမီး) နှင့် siyokoy (အမျိုးသား) ဟု ခေါ်ဆိုသည်။
Pangasinense တို့တွင် Binalatongan ရေသူမသည် ပင်လယ်ဘုရင်မ ဖြစ်ပြီး၊ လူသား Maginoo Palasipas ကို လက်ထပ်ကာ လူသားမျိုးနွယ်ကို အုပ်စိုးခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။
Bicolano တို့တွင် ရေသူမများကို Magindara ဟု ရည်ညွှန်းပြီး၊ သူတို့၏ လှပသော အသံနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သဘာဝကြောင့် လူသိများသည်။
Cebu နှင့် Bohol ပြည်နယ်များမှ "ရေသူမ (Ang Kataw)" ရိုးရာပုံပြင်တွင်၊ Juan နှင့် Juana တို့၏သမီးကို ငါးဘုရင် (King of the Fishes) က ကလေး ၇ နှစ်အရွယ်တွင် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် မိဘများသည် ငါးကိုယ်ထည်ပါရှိသော ဆံပင်နက်သည့် မာရီယာကို ပင်လယ်ကမ်းစပ်၌ ပြန်လည် မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။
နယူးဇီလန် ရေသူမများသည် မာအိုရီ (Māori) ဒဏ္ဍာရီ၏ ထင်ရှားသော ပုံပြင်တစ်ခုဖြစ်သည့် "Pania of the Reef" ၏ ဇာတ်ကောင်များ ဖြစ်ကြသည်။
Mami Water (စာသားအရ "ရေ၏ မိခင်") သည် အနောက်၊ အလယ်ပိုင်းနှင့် တောင်ပိုင်း အာဖရိက၊ အပြင် ကာရစ်ဘီယံနှင့် အမေရိကားရှိ အာဖရိက အသိုင်းအဝိုင်းများတွင် ကိုးကွယ်ခံရသော ရေဝိညာဉ်များ ဖြစ်ကြသည်။
ဇင်ဘာဘွေမှ Shona လူမျိုးများအကြားတွင် njuzu သည် ရေသူမကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်များ ဖြစ်ကြသည်။
Jengu (ကင်မရွန်း): ကင်မရွန်းမှ jengu ကို တစ်ခါတစ်ရံ တစ်ဝက်အမျိုးသမီးနှင့် တစ်ဝက်ငါးအဖြစ် ပုံဖော်ကြသည်။
တစ်ထောင့်တစ်ည ပုံပြင်များ ဤပုံပြင်စုတွင် "ပင်လယ်လူများ" ပါဝင်သော ပုံပြင်များစွာ ပါဝင်သည်။
အခြား ဒဏ္ဍာရီများမှ ရေသူမများ ပုံဖော်ပုံနှင့် မတူဘဲ၊ ဤပင်လယ်လူများသည် ရေအောက်တွင် အသက်ရှူနိုင်ခြင်းနှင့် နေထိုင်နိုင်ခြင်းတို့မှလွဲ၍ ကုန်းပေါ်ရှိ လူသားများနှင့် ခန္ဓာဗေဒအရ အတူတူ ဖြစ်သည်။
ထိုရေအောက် လူ့အဖွဲ့အစည်းသည် ပိုက်ဆံနှင့် အဝတ်အထည် ကဲ့သို့သော အယူအဆများ မရှိသည့် ရှေးဦး ကွန်မြူနစ်ဝါဒ ပုံစံကို လိုက်နာသည်။
ကာရစ်ဘီယံရှိ Neo-Taíno မျိုးနွယ်စုများက Aycayia ဟုခေါ်သော ရေသူမတစ်ဦးကို Jagua နတ်ဘုရားမနှင့် ဆက်စပ် သတ်မှတ်ကြသည်။
ခေတ်သစ် ကာရစ်ဘီယံ ယဉ်ကျေးမှုတွင် ကျွန်ခံရသော အနောက်အာဖရိကန်များမှ တစ်ဆင့် ယူဆောင်လာသော Mami Water ၏ ပုံစံတူ ရေသူမများစွာ ရှိသည်။
ဟေတီ၏ ဗော်ဒူး (Vodou) လိုအာ (loa) တစ်ဦးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုထားသော Lasirèn (ပြင်သစ်လို "la siréne") သည် စည်းစိမ်ဥစ္စာ၊ အလှအပနှင့် အချစ်ဇာတ်လမ်းကို ကိုယ်စားပြုသော်လည်း သေဆုံးနိုင်ခြေကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။
Iara နှင့် Ipupiara ဘရာဇီး ရိုးရာပုံပြင်တွင် iara (သို့မဟုတ် mãe-d'agua - "ရေ၏ သခင်မ/မိခင်") သည် တံငါသည်များ သားကောင်ဖြစ်တတ်သော ရေနေအလှပဂေး ဖြစ်သည်။
Tupinambá လူမျိုးများအကြား Ipupiara ဒဏ္ဍာရီမှ Iara ဒဏ္ဍာရီများ တိုးတက်လာသည်ဟု မကြာခဏ ငြင်းခုံကြသည်။
Ipupiara သည် မူလက အဖို ရေနေသတ္တဝါဖြစ်ပြီး၊ တံငါသည်များကို ရေအောက်သို့ ခေါ်ဆောင်ကာ နှုတ်ခမ်း၊ နှာခေါင်း၊ လက်ချောင်းထိပ်များနှင့် လိင်အင်္ဂါများကို ကိုက်စားတတ်သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ဥရောပ ဆိုင်းရင်း/ရေသူမ၏ ပုံရိပ်ကြောင့် Iara သည် လူသား-ငါး ပုံစံဖြင့် ပိုမို ရှုမြင်ခံလာခဲ့ရသည်။
Alamoa (ဖာနန်ဒို ဒီ နိုရွန်ဟာ) ဘရာဇီး၏ ဖာနန်ဒို ဒီ နိုရွန်ဟာ (Fernando de Noronha) ကျွန်းရှိ ထင်ရှားသော ဒဏ္ဍာရီမှာ Alamoa ဖြစ်သည်။
သူမသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော တစ်ဝက်ကိုယ်တုံးလုံး အမျိုးသမီးဖြစ်ပြီး ညဘက်တွင် အမျိုးသားများကို သွေးဆောင်ကာ လိုက်ပါလာသူများသည် ကျောက်ဆောင်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျ သေဆုံးစေသည်။
ခေတ်သစ် မှတ်တမ်းများတွင် သူမကို "လှပသော အသားဖြူ အမျိုးသမီး" အဖြစ် ပုံဖော်သော်လည်း၊ ရှေးကျသော စာပေများကမူ သူမကို ရွှေညိုရောင် (fulvous) သို့မဟုတ် ညိုဝါရောင် (tawny) ဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။
သောကြာနေ့ညများတွင် သူမ ပေါ်လာပြီး ခေါင်းခွံနှင့် အရိုးစုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အမျိုးသားများကို ဖျောက်ဖျက်တတ်သည်ဟု ဆိုသည်။
ရောမ လူစီတေးနီးယားနှင့် ဂေါလ် ပလင်နီ သက်ကြီး (Pliny the Elder) သည် သူ၏ "သဘာဝသမိုင်း" ကျမ်းတွင် Olisipo (ပေါ်တူဂီ၊ လစ္စဘွန်း) ကမ်းရိုးတန်းအနီးတွင် ရေသူထီး (triton) တစ်ကောင်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။
ပလင်နီက လူကြိုက်များသော အယူအဆနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်စွာ ရေသူထီးမ (nereids) အစစ်များသည် လူနှင့်တူသော ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများတွင်ပင် အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားကြောင်း မှတ်ချက်ပြုခဲ့သည်။
စူးစမ်းရှာဖွေရေးခေတ် ဟစ်စပန်နီယိုလာ (Hispaniola) ကမ်းရိုးတန်းမှ ရွက်လွှင့်စဉ် ခရစ္စတိုဖာ ကိုလံဘတ်စ်သည် ရေသူမ သုံးကောင်ကို မြင်တွေ့ခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာတွင် အမျိုးသားဆန်သော အသွင်အပြင်များ ပါဝင်သောကြောင့် ပုံဖော်ထားသလောက် မလှပဟု ဆိုခဲ့သည်။
ဟင်နရီ ဟတ်ဆန် (Henry Hudson) ၏ ဒုတိယမြောက် ခရီးစဉ်တွင် သင်္ဘောသားများသည် အာတိတ်သမုဒ္ဒရာတွင် ရေသူမကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။
ဒတ်ချ် စူးစမ်းရှာဖွေသူ ဒေးဗစ် ဒန်နဲလ် (David Danell) သည် ဂရင်းလန်းသို့ စူးစမ်းရေး ခရီးများအတွင်း "ဆံပင်များ လှုပ်ခါနေပြီး အလွန်လှပသော" ရေသူမကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြောင်း ဆိုသော်လည်း သင်္ဘောသားများ ဖမ်းဆီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ကိုလိုနီခေတ် ဘရာဇီးနှင့် ဒတ်ချ် ဖော်မိုဆာ (ထိုင်ဝမ်) ဒေသများမှ ရေသူမျိုးနွယ်နှင့် ပတ်သက်သည့် မှတ်တမ်းတင်ထားသော သမိုင်းဝင် အကြောင်းအရာများကို ပညာရှင်ဆန်သော မြန်မာဘာသာဖြင့် တင်ပြလိုက်ပါတယ်ခင်ဗျာ။
ကိုလိုနီခေတ် ဘရာဇီး ဒိန်းမတ် ဆရာဝန်နှင့် သဘာဝသမိုင်း ပညာရှင် သောမတ်စ် ဘာသိုလင်သည် ဘရာဇီးတွင် ဖမ်းမိခဲ့သော ရေသူမ နမူနာ (ဖြစ်နိုင်သည်မှာ မာနတီငါး ဖြစ်သည်) အကြောင်း ရေးသားခဲ့ပြီး၊ ၎င်းနောက် လိုက်ဒန် (Leiden) တွင် ခွဲစိတ်စစ်ဆေးခဲ့သည်။
စာသားတွင် ဘရာဇီးမှ "ပင်လယ်လူ" (homo marinus) ဟု ရည်ညွှန်းသော်လည်း၊ ထိုမှတ်တမ်းနှင့်အတူ ပါရှိသော ပုံတွင် "ဆိုင်းရင်း" (Sirene) ဟု ရေးထိုးထားပြီး ရင်သားဗလာရှိသော လူနှင့်တူသည့် အမျိုးသမီးပုံစံ (ရေသူမ) ပုံစံဖြင့် ပါရှိသည်။
နမူနာ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ပုံပျက်နေပြီး "အမြီး၏ လက္ခဏာ လုံးဝ မပါရှိ" ဟု ဖော်ပြထားရာ ပုံဆွဲခြင်းနှင့် ကိုက်ညီသည်။
လက်ချောင်းများကို ဆက်ထားသော "အမြှေးပါး" ရှိခြင်းကိုလည်း ရေသူမ၏ ခြေ/လက်များတွင် ထင်ဟပ်ဖော်ပြထားသည်။
ဘာသိုလင်သည် ထိုနမူနာ၏ လက်နှင့် နံရိုးများကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏ စာအုပ်တွင် ပုံဆွဲဖော်ပြခဲ့သည်။
သုတေသီအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့၏ အဆိုအရ ထို "လက်" သည် မာနတီ၏ ရှေ့လက် ဖြစ်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။
ဘာသိုလင် ကိုယ်တိုင်က ၎င်းသည် ဖျံ (phocae) များနှင့် နီးစပ်သော ပင်လယ်နို့တိုက်သတ္တဝါ ဖြစ်ကြောင်း ငြင်းခုံခဲ့သည်။
ကုန်းသတ္တဝါများ၏ ပုံစံတူ ပင်လယ်သတ္တဝါများ (ဥပမာ- "ပင်လယ်မြင်းများ") ရှိသည့်အတွက် လူသားများနှင့် ဆင်တူသော ပင်လယ်သတ္တဝါ၏ ဖြစ်နိုင်ခြေကို ပယ်ချ၍ မရနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့အားလုံးကို ဖျံမျိုးနွယ်တွင် ထည့်သွင်းသင့်သည်ဟု ၎င်းက ယူဆခဲ့သည်။
Erasmus Francisci (၁၆၆၈) သည် ဤဘရာဇီး နမူနာကို ဒေသခံ ရိုးရာပုံပြင်လာ "Yupiapra" (Ipupiara) နှင့် ဆက်စပ်ခဲ့သည်။
ဒတ်ချ် ဖော်မိုဆာ (Dutch Formosa) ဖော်မိုဆာ (ထိုင်ဝမ်) ၏ နောက်ဆုံး ဒတ်ချ် ဘုရင်ခံ Frederick Coyett ၏ အဆိုအရ၊ ၁၇ ရာစုတွင် Koxinga က ဒတ်ချ်တို့ကို တိုက်ခိုက်စဉ် Fort Zeelandia အနီး ရေပြင်တွင် ရေသူမများ ပေါ်လာသည်ကို လူများစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။
ဒတ်ချ်တို့သည် သေချာစွာ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ကိုလိုနီခေတ် အရှေ့တောင်အာရှ ၁၇ ရာစု ဗီဆာယမ် ကျွန်းစု မှတ်တမ်းများ ၁၇ ရာစုမှ စာပေမှတ်တမ်းများအရ စပိန်တို့ အုပ်ချုပ်ခဲ့သော ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံ၊ အထူးသဖြင့် ဗီဆာယမ် ကျွန်းများ ဝန်းကျင်ရှိ ရေပြင်တွင် "လူနှင့်တူသော" (anthropomorphus) သို့မဟုတ် "အမျိုးသမီး-ငါး" (Spanish: peche mujer) ဟု ရည်ညွှန်းသော ရေသူမတစ်မျိုး နေထိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။
ထိုစာအုပ်များတွင် ရေသူမ/ရေသူထီးကို "piscis anthropomorphos" (ဒတ်ချ်- Anthropomorphus) ဟု ခေါ်ဆိုပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းသည် လူသားနှင့် မည်မျှ ဆင်တူကြောင်းကို အလေးပေးဖော်ပြကာ၊ တစ်ဝက်လူ/တစ်ဝက်ငါး သတ္တဝါ၏ အဖိုနှင့်အမ ပုံများကိုပါ သစ်သားထွင်း သို့မဟုတ် ကြေးထွင်းပန်းချီများဖြင့် သရုပ်ဖော်ပြသခဲ့သည်။
စပိန်တို့က ဤသတ္တဝါကို "အမျိုးသမီး-ငါး" သို့မဟုတ် peche mujer ဟု အမည်ပေးခဲ့သော်လည်း၊ မူရင်းရင်းမြစ်များက ၎င်းကို ဒေသခံတိုင်းရင်းသားများက "duyon" ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြသည်။
ခေတ်သစ် ဘာသာပြန်ဆိုသူများ၏ မှတ်ချက်များအရ ၎င်းသည် အမှန်တကယ်တွင် ဒူဂွန် (dugong) ဖြစ်သည်ဟု ယူဆရသည်။
Jonston ၏ အဆိုအရ ၎င်းသည် သွေးယိုစီးမှုကို ရပ်တန့်စေရန်အတွက် အလွန်ထိရောက်သည် (သွေးလွန်တုပ်ကွေးများကို ကုသရာတွင် ထိရောက်သည်)။
အခြားရင်းမြစ်များကလည်း သွေးတိတ်စေနိုင်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ Colín က ဖိလစ်ပိုင်မှ အမျိုးသမီး-ငါးသည် အဆီများသော ဝက်သားကဲ့သို့ အရသာရှိသည်ဟုပင် ယူဆခဲ့သည်။
ထိုပန်းချီကားကို Louis Renard က ထိုဒေသ၏ "ငါးများ" စာအုပ်တွင် ၁၇၁၉ ခုနှစ်၌ ပထမဆုံးအကြိမ် ပုံနှိပ် ဖော်ပြခဲ့သည်။
Fallours သည် ထိုကာလအတွင်း ဒတ်ချ် အရှေ့အိန္ဒိယ ကုမ္ပဏီ (VOC) အတွက် စစ်သားအဖြစ် ခေတ္တ အမှုထမ်းခဲ့ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် ဒတ်ချ် ဘာသာရေး အသင်းတော်၏ တွဲဖက်ဓမ္မဆရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
François Valentijn က ၁၇၂၆ ခုနှစ် စာအုပ်တွင် Fallours ၏ ရေသူမကို အသေးစိတ် ထပ်မံ ဖော်ပြခဲ့သည်။
ရေသူမသည် ဒတ်ချ်လက်မ ၅၉ လက်မ (သို့မဟုတ် ၅ ပေ) ရှည်ပြီး၊ ရေကန်ထဲတွင် ၄ ရက် ၇ နာရီ ရှင်သန်နိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။
ပေးသော အစားအစာကို ငြင်းဆန်ကာ ဉာဏ်ရှိသော အသံ မထွက်ဘဲ သို့မဟုတ် ကြွက်၏ အော်သံကဲ့သို့ အသံမျိုးကိုသာ ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် သေဆုံးခဲ့သည်။
Fallours က သူ၏ မှတ်စုများတွင် ရှေ့နှင့်နောက် ဆူးတောင်များကို မတင်လိုက်သောအခါ "အမျိုးသမီးပုံသဏ္ဌာန်" ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြောင်း ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။
ထိုရေသူမသည် အမှန်တကယ်တွင် ဒူဂွန် (dugong) ဖြစ်သည်ဟု Georg Rumphius ကဲ့သို့သော ခေတ်ပြိုင် ပညာရှင်များကပင် သံသယရှိခဲ့ကြသော်လည်း၊ Valentijn ကမူ ၎င်းတို့သည် တစ်ခုတည်းသော သတ္တဝါဟု မယုံကြည်နိုင်ခဲ့ပေ။
ချင်းမင်းဆက် တရုတ် ဤကျမ်းတွင် ရေသူမများနှင့် ပတ်သက်သော မှတ်တမ်းနှစ်ခု ပါဝင်သည်။
အမျိုးသားတစ်ဦးသည် လန်တောင်ကျွန်း (Lantau Island) ကမ်းခြေ၌ ရေသူမ (海女 "ပင်လယ်အမျိုးသမီး") ကို ဖမ်းမိသည်။
သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်တွင် အရောင်မျိုးစုံရှိသော အမွေးနုများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်မှလွဲ၍ အရာအားလုံးတွင် လူသားနှင့်တူသည်။
သူမ စကားမပြောနိုင်သော်လည်း ထိုအမျိုးသားက အိမ်သို့ ခေါ်လာပြီး လက်ထပ်ခဲ့သည်။
အမျိုးသား သေဆုံးပြီးနောက် ရေသူမသည် တွေ့ရှိခဲ့ရာ ပင်လယ်သို့ ပြန်သွားသည်။
သင်္ဘောတစ်စင်း ကမ်းလွန်တွင် ကျောက်ချနေစဉ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ကမ်းခြေပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော အမျိုးသမီးကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။
အနီးကပ်ကြည့်ရှုရာ သူမ၏ ခြေနှင့်လက်များသည် အမြှေးပါးများဖြင့် ဆက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။
သူမအား ရေထဲသို့ ပြန်ပို့လိုက်သောအခါ သင်္ဘောသားများအား ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပြီး ရေကူးထွက်သွားခဲ့သည်။
အမေရိကန်နှင့် ကနေဒါ ကနေဒါနိုင်ငံ၊ ဗန်ကူးဗားနှင့် ဗစ်တိုးရီးယားအနီးတွင် နှစ်ကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
ပထမတစ်ကြိမ်မှာ ၁၈၇၀ နှင့် ၁၈၉၀ ကြားတွင် ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယတစ်ကြိမ်မှာ ၁၉၆၇ ခုနှစ်တွင် ဖြစ်သည်။
ပန်ဆယ်လ်ဗေးနီးယား ပြည်နယ်မှ တံငါသည်တစ်ဦးသည် ၁၈၈၁ ခုနှစ်၊ ဇွန်လတွင် Marietta အနီးရှိ Susquehanna မြစ်တွင် ရေသူမ ငါးကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်ဟု အစီရင်ခံခဲ့သည်။
အလုပ်သမားများက ရေသူမများက ၎င်းတို့အား လုပ်ငန်းခွင်မှ မောင်းထုတ်ခဲ့သည်ဟု ပြောဆိုကာ အလုပ်ဆက်လုပ်ရန် ငြင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ရေအရင်းအမြစ်ဝန်ကြီး Samuel Sipepa Nkomo က အစီရင်ခံခဲ့သည်။
ဖန်တီးပြုလုပ်ထားသော ရေသူမျိုးနွယ် နမူနာများ ထင်ရှားသော ရေသူမ လှည့်ဖြားမှု နမူနာမှာ ဖီဂျီ ရေသူမ ဖြစ်ပြီး၊ P. T. Barnum က ၁၈၄၂ ခုနှစ်တွင် အမေရိကတွင် ပြသခဲ့သည်။
တရုတ်နိုင်ငံနှင့် မလေး ကျွန်းစုတို့တွင် မျောက်နှင့် ငါး အစိတ်အပိုင်းများကို အသုံးပြု၍ ပြုလုပ်ထားသော ရေသူမအတုများကို ၁၆ ရာစုအလယ်ပိုင်းကတည်းက ဒတ်ချ် ကုန်သည်များမှတစ်ဆင့် ဥရောပသို့ တင်သွင်းခဲ့သည်။
ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အထူးသဖြင့် ကျူရှူး (Kyūshū) ဒေသတွင်လည်း နိုင်ငံခြားသားများကို ရည်ရွယ်သည့် အမှတ်တရပစ္စည်း လုပ်ငန်းအဖြစ် မျောက်နှင့် ငါး အစိတ်အပိုင်းများဖြင့် ရေသူမများကို ဖန်တီးခဲ့ကြသည်။
Mōri Baien က သူ၏ ငါးဆိုင်ရာ ကျမ်း (၁၈၂၅) တွင် ထိုသို့ ပေါင်းစပ်ထုတ်လုပ်ထားသော နင်းဂယို (ningyo) နမူနာ၏ ရောင်စုံ ပုံများကို ရေးဆွဲခဲ့သည်။
Museum, Iran.]] ဥရောပတွင် ၎င်းနှင့် ဆင်တူသော လုပ်ငန်းမှာ အခြောက်ခံထားသော ငါးပြား (dried rays) များဖြင့် ပြုလုပ်သော Jenny Haniver ဖြစ်သည်။
ရေသူမ ဖျော်ဖြေပွဲများ ၁၉၃၉ နယူးယောက် ကမ္ဘာ့ပြပွဲတွင် Surrealist အနုပညာရှင် Salvador Dalí ၏ "Dream of Venus" ပြပွဲတွင် ရေကန်ထဲ၌ ရေသူမအတုအဖြစ် သရုပ်ဆောင်သော အဝတ်အစား နည်းပါးသည့် အမျိုးသမီးများ ပါဝင် ဖျော်ဖြေခဲ့ကြသည်။
ဖလော်ရီဒါပြည်နယ်ရှိ Weeki Wachee Springs တွင် ၁၉၄၇ ခုနှစ်မှစ၍ ကျွမ်းကျင် အမျိုးသမီး ရေငုပ်သမားများသည် ရေသူမများအဖြစ် ဖျော်ဖြေခဲ့ကြသည်။
ဖျော်ဖြေသူများသည် ငါးအမြီး အတုများကို ဝတ်ဆင်ကာ ရေအောက် ဘဲလေး (aquatic ballet) ကို ဖန်သားနံရံပါသော ရေအောက်စင်မြင့်တွင် အသက်အောင့်၍ တင်ဆက်ကြသည်။
Ama (အာမာ) ရေငုပ်သမားများ: အာမာများသည် ဂျပန် ရေငုပ်သမားများ ဖြစ်ကြပြီး၊ အများအားဖြင့် အမျိုးသမီးများ ဖြစ်ကာ ရိုးရာအရ ခရုခွံနှင့် ပင်လယ်ရေမှော်များ ရှာဖွေရန် ရေငုပ်ကြသည်။
ရေသူမများ၏ မဖြစ်နိုင်သော ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် ဇီဝဗေဒအပေါ် ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ အကဲဖြတ်မှုကို DeepSeaNews ဝဘ်ဆိုက်တွင် ပြုလုပ်ခဲ့ရာ ရေသူမများသည် လက်ရှိ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် နားလည်မှုနှင့် အဘယ်ကြောင့် မကိုက်ညီကြောင်း အဓိက အကြောင်းရင်း ငါးချက်ကို ဖော်ပြခဲ့သည်။
ရေသူမသည် အင်္ဂလိပ်-စကော့တလန် သီချင်းများတွင် သင်္ဘောပျက်စီးခြင်း၏ နိမိတ်အဖြစ် ပါဝင်သည်။
နော်ဝေတွင် havfrue သည် "မုန်တိုင်းနှင့် ရာသီဥတုဆိုးရွားခြင်း" တို့၏ နိမိတ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
ကာမာကူရာ ရှိုးဂန်းနိတ် (Kamakura shogunate) က မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သော နိမိတ်များစွာ ရှိသည်။
စာပေ စာပေများတွင် ရေသူမများ၏ အထင်ရှားဆုံး ဥပမာမှာ Hans Christian Andersen ၏ "The Little Mermaid" ပုံပြင်ဖြစ်သည်။
ဇာတ်လိုက်မင်းသမီးသည် လူ့မင်းသားတစ်ပါးကို ချစ်မိပြီး မသေနိုင်သော ဝိညာဉ်ကို လိုချင်တောင့်တသည်။
ပင်လယ်စုန်းမထံမှ လူသားပုံစံသို့ ပြောင်းလဲရန် ဆေးရည်ကို သူမ၏ လှပသော အသံဖြင့် လဲလှယ်ခဲ့ရသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် မင်းသားကို ဓားဖြင့် မထိုးဘဲ မိမိကိုယ်မိမိ စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ရေမြှုပ်များအဖြစ် ပျော်ဝင်သွားခဲ့သော်လည်း၊ သူမ၏ ကိုယ်ကျိုးစွန့်မှုကြောင့် လေဝိညာဉ်အဖြစ် ရှင်ပြန်ထမြောက်ကာ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ဒုတိယအခွင့်အရေးကို ရရှိခဲ့သည်။
Andersen ၏ လက်ရာသည် Oscar Wilde ၏ The Fisherman and His Soul နှင့် H. G. Wells ၏ The Sea Lady ကဲ့သို့သော အနောက်တိုင်း စာပေများကို လွှမ်းမိုးခဲ့သည်။
အနုပညာနှင့် ဂီတ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် ရေသူမ ပန်းပုနှင့် ရုပ်တုပေါင်း ၁၃၀ ကျော် တွေ့ရှိရပြီး ရုရှား၊ ဒိန်းမတ်၊ ဂျပန်၊ တရုတ်၊ အိန္ဒိယ၊ ဘရာဇီးနှင့် အမေရိကန် အပါအဝင် နိုင်ငံပေါင်းများစွာတွင် တည်ရှိသည်။
Pre-Raphaelite ပန်းချီဆရာ John William Waterhouse မှ ၁၈၉၅ မှ ၁၉၀၅ အတွင်း ရေးဆွဲခဲ့သော "A Mermaid" ပန်းချီကားသည် လွှမ်းမိုးမှုရှိသော ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရေသူမသည် သူမ၏ ဆံပင်ကို ဘီးနှင့် မှန်ဖြင့် ပြင်ဆင်နေသည်ကို ပုံဖော်ထားပြီး၊ ယင်းမှာ ရေသူမအား သွေးဆောင်ဖြားယောင်းသူအဖြစ် ပုံဖော်ရန် ဒီဇိုင်းပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
ရုပ်ရှင် ရေသူမများကို ပုံဖော်ထားသော ရုပ်ရှင်များတွင် Miranda (၁၉၄၈)၊ Splash (၁၉၈၄)၊ Aquamarine (၂၀၀၆)၊ Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides တို့ ပါဝင်သည်။
Andersen ၏ ပုံပြင်ကို Disney က ဂီတကာတွန်းအဖြစ် ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
မူရင်းပုံပြင်နှင့် သိသာထင်ရှားစွာ ကွာခြားချက်မှာ မသေနိုင်သော ဝိညာဉ်ကို ရှာဖွေခြင်းကဲ့သို့သော ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အသွင်အပြင်များကို ဖယ်ရှားထားခြင်း ဖြစ်သည်။
လက်နက်တံဆိပ် (Heraldry) ပညာရပ်တွင် ရေသူမ ပါဝင်ပုံနှင့် ရေသူမ ဝါသနာ (Fandom) အကြောင်းအရာများကို ပညာရှင်ဆန်သော မြန်မာဘာသာဖြင့် တင်ပြလိုက်ပါတယ်ခင်ဗျာ။
လက်နက်တံဆိပ် ပညာရပ် လက်နက်တံဆိပ်တွင် ရေသူမပုံကို ဘီးနှင့် မှန်ကိုင်ထားသည့် ပုံစံဖြင့် အများဆုံး ပုံဖော်လေ့ရှိပြီး၊ ၎င်းကို "သူမ၏ မာနဖြင့် ရေသူမ" (mermaid in her vanity) အဖြစ် ဖော်ပြကြသည်။
မာန (vanity) အပြင် ရေသူမများသည် စကားပြော ပရိယာယ် (eloquence) ၏ သင်္ကေတလည်း ဖြစ်သည်။
ရေသူမပုံများသည် ရေသူထီးပုံများထက် လက်နက်တံဆိပ် တံဆိပ်များအဖြစ် ပိုမို မကြာခဏ ပေါ်ထွက်လေ့ရှိသည်။
University of Birmingham နှင့် ဗြိတိန် မိသားစုများစွာ၏ လက်နက်တံဆိပ်များတွင် ရေသူမ ပါရှိသည်။
အမြီးနှစ်ခွပါ ရေသူမကို မဲလူစိုင်း (melusine) ဟု ခေါ်ဆိုပြီး၊ ဂျာမန် လက်နက်တံဆိပ်တွင် ပိုမို တွေ့ရကာ ဗြိတိသျှ ပုံစံတွင် အနည်းငယ်သာ တွေ့ရသည်။
ဝါဆော၏ လက်နက်တံဆိပ် (Syrenka): ဒိုင်းနှင့် ဓားကိုင်ဆောင်ထားသော ရေသူမ (Syrenka) သည် ဝါဆောမြို့၏ တရားဝင် လက်နက်တံဆိပ်တွင် ပါဝင်သည်။
Sir Thomas Cusack အတွက် အထိမ်းအမှတ် ကျောက်တိုင်တွင် ထွင်းထုထားသည့်အတိုင်း Cusack မိသားစု တံဆိပ်တွင် ဓားကိုင်ဆောင်ထားသော ရေသူမ ပါရှိသည်။
Ustka၊ Białobrzegi (ပိုလန်)၊ Seeboden am Millstätter See (ဩစတြီးယား)၊ Bray (အိုင်ယာလန်) အပါအဝင် နိုင်ငံများစွာရှိ မြို့နှင့် ဒေသများစွာ၏ လက်နက်တံဆိပ်များတွင် ရေသူမများ ပါဝင်သည်။
ကနေဒါနိုင်ငံ၏ အမျိုးသား ဘုရင်ခံဟောင်း ဖြစ်သူ Michaëlle Jean ၏ ကိုယ်ပိုင် လက်နက်တံဆိပ်တွင် ရေသူမနှစ်ဦးကို ထောက်ကူသူများ (supporters) အဖြစ် ထည့်သွင်းထားသည်။
စိတ်ကူးယဉ် Cosplay လူကြိုက်များလာမှုနှင့်အတူ ရေသူမ ဝတ်စုံများအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု တိုးလာခဲ့ပြီး၊ ဝတ်စုံတည်ဆောက်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် ဈေးသက်သာသော Monofins (အမြီးတစ်ချောင်းတည်းပါသော ရေကူးဖိနပ်) များ ရရှိနိုင်မှုကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။
ရေသူမ (ပရိသတ်) ဝါသနာရှင်များ၏ ပွဲတော်များကိုလည်း ကျင်းပလျက်ရှိသည်။
သို့ရာတွင် ကမ္ဘာကြီး၏ မြေ ရေ ဒေသများတွင် လူသူ မရောက်ပေါက်သေးသော ဒေသ၊ ယဉ်ကျေးပြီး လူတို့နှင့် လုံးဝ အဆက်အသွယ်မရှိသေးသောဒေသ အများအပြားပင် ရှိလေရာ ထိုအရပ်များကို လွန်ခဲ့သည့်နှစ်ပေါင်း ငါးဆယ်အထက်က ရေးဆွဲခဲ့သော ကမ္ဘာ့မြေပုံတွင် ''မရောက်ရှိသေး''ဟူသည့် အမှတ်အသားဖြင့် ကွက်လပ်များအဖြစ် များစွာ တွေ့ရှိရမည် ဖြစ်၏။
ထို့ပြင် ကူးသန်းသွားလာရေးအတွက် တူးဖောက်ခဲ့သော နှင့် များကိုလည်း တာဝန်ယူခဲ့ရသည်တွင် ရေကြောင်းသွားလာရေးမှာဌာန၏ တာဝန်တစ်ခု ဖြစ်လာ၏။
ကြီးကို မှီခို အားထားရသည့်ပြင် ဧကပေါင်းလေးသောင်းခန့်သော လယ်ယာ တို့သည် ဤကန်ရေကို မှီနေရ၏။
ထိုကြယ်ဖြူလိုင်းတွင် ရှယ်ယာအများဆုံးထည့်ဝင်ခဲ့သူမှာ အမေရိကန်သူဌေးကြီး ဖြစ်သည်။
မည်သည့်အခါမျှ မနစ်မြုပ်နိုင်အောင် တည်ဆောက်ထားပြီး တစ်နာရီတွင် ၂၃-မိုင်မှ ၂၅-မိုင် အမြန်နှုန်းသွားနိုင်သည်။
သင်္ဘောအရှည် (၈၈၂)ပေ ရှိပြီး ၂၀ ပါသည်။
အသက်ကယ်လှေများ အတွင်းသို့ အမျိုးသမီးများ နှင့် ကလေး သူငယ်များ အရင် တက်ရောက်စေပြီး မှ ခရီးသည် များလည်း အခြားအဆင့် မှ ခရီးသည်များ ထက်ပို၍ ဦးစားပေး ခံခဲ့ရသည်။
အခြားအကြောင်းတစ်ရပ်မှာ ကယ်ဆယ်ရန် အဖြစ်နိုင်ဆုံးနှင့် တိုင်တန်းနစ် နှင့် အနီးဆုံးရှိသော သင်္ဘောမှာ ကို ပိတ်ထားခဲ့သောကြောင့် ကယ်ဆယ်ရေး အချက်ပြမှု ကို သတိမမူမိသော ကြောင့်ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ နစ်မြှပ်စဉ်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မှ မရှိကြတော့ပေ။
အကျိုးဆက်အားဖြင့် သင်္ဘောတည်ဆောက်ရေး များ ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။
သင်္ဘောပျက် ကို ပြင်သစ်နှင့် အမေရိကန် တို့ ပါဝင်သော ရောဘတ် ဘောလက် နှင့် ယန်းလူးဝစ္စ မိုက်ကယ် တို့ ဦးဆောင်သည့် ရှာဖွေရေး အဖွဲ့မှ ၁၉၈၅ စက်တင်ဘာ ၁ ရက် မနက် ၁ နာရီ တွင် ပြန်ရှာတွေ့ခဲ့သည်။
ထိုနစ်မြှပ်မှုနှင့်ဆိုင်သော ရုပ်ရှင်များစွာ ပေါ်ထွက်ခဲ့သည်။
အကျော်ကြားဆုံးသော ရုပ်ရှင်မှာ ၁၉၉၇ ခုနှစ်က ပြသခဲ့သော အမည်ရှိ ရုပ်ရှင်ဖြစ်ပြီး နှင့် တို့ ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
အောင်ရင် ကို ရန်ကုန်မြို့တွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး အဖ ဦးဟန်ရင် နှင့် အမိ ဒေါ် ခင်မြိုင် တို့၏ သားသုံးယောက်အနက် အငယ်ဆုံးသားလည်း ဖြစ်သည်။
ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်ခုလုံးရှိ အကြီးဆုံးသော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတို့တွင် အရေပြားသည် တစ်ခု အပါအဝင် ဖြစ်သည်။
လူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် အရိုးပေါင်း ၂၀၆-ရိုးရှိသည်။
တယ်လီစကုပ် ​ခေါ် အ​ဝေးကြည့်မှန်ပြောင်းသည် အလွန်ကွာလှမ်းနေသော နေရာရှိ အရာဝတ္ထုများကို ပုံကြီးချဲ့၍မြင်နိုင်သော ကိရိယာဖြစ်သည်။
နက္ခဗေဒပညာရှင်များသည် အ​ဝေးကြည့်မှန်​ပြောင်းများကို အသုံးပြု၍ အတွင်းရှိ အရာဝတ္ထုများကို ကြည့်ရှုလေ့လာကြသည်။
ပထမဦးဆုံး အ​ဝေးကြည့်မှန်​ပြောင်းကို ဒတ်ခ်ျ လူမျိုး မျက်မှန်နှင့် မှန်ပြောင်းများ ပြုလုပ်သူ က ၁၆၀၈ ခုနှစ်တွင် စတင်ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် အီတလီလူမျိုး က အ​ဝေးကြည့်မှန်​ပြောင်းတစ်ခု ထပ်မံပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ဂယ်လီလီယို ၏ မှန်ပြောင်းသည် အလွန် ဝေးကွာသောအရပ်ရှိ အရာဝတ္ထုများကို ပုံကြီးချဲ့ပေးနိုင်သည့်အတွက် ၎င်းကို အသုံးပြု၍ သည် စကြဝဠာအတွင်းရှိ အရာဝတ္ထုများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် ပေါ်ရှိ တောင်များနှင့် မီးတောင်တွင်းဝများကိုလည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ယခုခေတ်ကာလတွင် နောက်ဆုံးတီထွင်ထားသော အ​ဝေးကြည့်မှန်​ပြောင်းမှာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် အလွန်မှုံဝါးသော အလင်းတန်းများကိုပင် ဖမ်းယူနိုင်ကာ အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအားကောင်းသည်။
ဟပ်ဘယ်လ်အာကာမှန်ပြောင်းအတွက် ဝေးလွန်းသော၊ မှိန်လွန်းသော၊ အိုဟောင်းလွန်းသော အာကာသမှ အလင်းတန်းများကို ဂျိမ်းစ်ဝဘ်အာကာသမှန်ပြောင်းမှ ဖမ်းယူနိုင်အောင် ပြုလုပ်ထားသည်။
အဝေးကြည့်မှန်ပြောင်းကို တီထွင်နိုင်ရန်အတွက် ရှေးဦးစွာ အကြံရခဲ့သူမှာ တွေးခေါ်ပညာရှင်နှင့် သိပ္ပံပညာရှင် ရော်ဂျာဘေကွန် (Roger Bacon) (၁၂၁၄-၁၂၉၄) ဖြစ်သည်။
အဝေးကြည့်မှန်ပြောင်းကို အာကာသသုတေသန လုပ်ငန်းအတွက် စတင်အသုံးပြုခဲ့သူမှာ ကမ္ဘာကျော် သိပ္ပံပညာရှင်ကြီး (Galileo Galilei) (၁၅၆၄-၁၆၄၂) ဖြစ်သည်။
ဂယ်လီလီယိုသည် ၁၆၀၉-ခုနှစ်တွင် ၌ တယ်လီစကုပ်ခေါ် အဝေးကြည့်မှန်ပြောင်း ပေါ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သတင်းစကားကြားသိပါသည်။
ထိုသို့လေ့လာရင်း ဂယ်လီလီယိုသည် အတွက် အရေးပါသော တွေ့ရှိချက် များစွာကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။
ဂယ်လီလီယိုသည် သူ၏မှန်ပြောင်းကို အသုံးပြုပြီး လ၏မျက်နှာပြင်သည် ညီညာပျံ့ပျူးမှုမရှိဘဲ ချိုင့်ခွက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြောင်း၊ ဆိုသည်မှာ ကြယ်ပေါင်းများစွာ စုဖွဲ့ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ နေတွင်အကွက်များရှိနေကြောင်း၊ ဂျူပီတာခေါ် တွင် ဂြိုဟ်ရံ လ ၄-စင်းရှိကြောင်း (အမှန်မှာ ကြာသပတေးဂြိုဟ်တွင် ဂြိုဟ်ရံ လ ၆၃-စင်း ရှိသည်။