DatarrX/myanmar-Wikipedia huggingface dataset:
Origin: 1250–1300; ME engin နောက်ပိုင်းကာလတွင် လူမှုအဖွဲ့အစည်း အဆောက်အဦများဖြစ်သော တံတားများ၊ အဆောက်အအုံများ စသည့် စစ်ဘက်တည်ဆောက်ရေးနှင့် မသက်ဆိုင်သည့် ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်မှု နည်းပညာများအား အမည်ဖြင့် ခေါ်ဆိုခဲ့ကြပြီး စစ်သုံးနှင့် စစ်လက်နက်ပစ္စည်း ထုတ်လုပ်မှုပညာရပ်အား အမည်ဖြင့် သတ်မှတ်ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။
အဦးဆုံးသော မြို့ပြအင်ဂျင်နီယာပညာရှင်၏ အမည်မှာ ဂရိအခေါ် "အင်းမောက်စ်" ဖြစ်ပြီး-၌Barry J. Kemp, ''Ancient Egypt'', Routledge 2005, p. 159အီဂျစ်နိုင်ငံ ရှိ သချိုင်းဂူများ ထားရှိရာအရပ်တွင် အား ပုံစံထုတ် ကြီးကြပ်ခဲ့သူ အဖြစ် ယုံကြည်ကြသည်။
ထို့ပြင် ၎င်းအား ၏ ဆိုသည်အား စတင်အသုံးပြုခဲ့သူ အဖြစ် မှတ်ယူထားကြသည်။
ရှေးဟောင်းဂရိပညာရှင်များမှလည်း မြို့ပြနှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ စက်ပစ္စည်းများ ဖန်တီးခဲ့ကြပြီး မှာ ပထမဆုံးသော ဖြစ်သည်။
ပထမဆုံး အား ၁၆၉၈ ခုနှစ်တွင် မှ တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
ထို စက်ပစ္စည်းများ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုများမှ အခြေခံ၍ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး လမ်းစဉ်သို့ ကူးပေါင်းနိုင်ရန် ဦးတည်နိုင်ခဲ့သည်။
ထိုနည်းတူစွာပင် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာနှင့် မြို့ပြ အင်ဂျင်နီယာ ပညာရပ်များတွင်လည်း ဟူ၍ သီးခြား ကွဲထွက် ဖြစ်တည်လာခဲ့သည်။
နှင့် စကော့တလန် အင်ဂျင်နီယာ တို့၏ တည်ထွင်ဖန်တီးမှုမှနေ၍ နည်းပညာကဏ္ဍအားလည်း မြင့်တက်စေခဲ့သည်။
အထူးပြုလုပ် စက်ပစ္စည်းများနှင့် ၎င်းတို့၏ ကိရိယာများ တိုးတက်ဖြစ်ထွန်းမှုမှာ ဖြစ်ပွားရာမှ အစပြု၍ ဗြိတိန်နှင့် အခြားသော ပြည်ပနိုင်ငံများတွင် ပညာရပ်အား အရှိန်အဟုတ်ဖြင့် တိုးတက်ဖြစ်ထွန်းစေရန် ပံ့ပိုးပေးခဲ့သည်။
ဆိုသည်မှာလည်း ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် ၁၉ ရာစုကာလအတွင်း၌ နှင့် အတူ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည့် နည်းပညာရပ်ဝန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဆိုသည်မှာ ဓာတုလုပ်ငန်းနှင့် သက်ဆိုင်သော ပုံစံထုတ်လုပ်မှုနှင့် လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု လမ်းစဉ်အတွက် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ရပ်တည်ပါဝင်လာခဲ့သည်။
နည်းပညာ ဘာသာရပ်မှာ တည်ဆောက်မှု နည်းပညာရပ်အား ကိုယ်စားပြုပြီး ဘာသာရပ်မှာ ၎င်းထက်ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော တည်ဆောက်ရေး ပညာရပ်ထိ ကိုယ်စားပြု ဖော်ကျူးပါသည်။
ထို့ပြင် နည်းပညာ ဘာသာရပ်၏ အစောပိုင်း သဘောတရားများမှာ လက်တွေ့ကျသောအခြေခံ ယူဆချက်များ အပေါ်တွင် အခြေပြု၍ အခြားသော အင်ဂျင်နီယာ နည်းပညာ ဘာသာရပ်များမှ ဖြစ်ထွန်းအောင်မြင်မှုများဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားသည်။
အင်ဂျင်နီယာ နည်းပညာနှင့် ပတ်သတ်သည့် ပထမဦးဆုံးသော အား ၁၈၆၃ ခုနှစ်တွင် မှ အားချီးမြှင့်ခဲ့သည်။
အင်ဂျင်နီယာ နည်းပညာသည် အခြားသော သိပ္ပံပညာရပ်များ ကဲ့သို့ပင် ကဏ္ဍခွဲပေါင်း မြောက်မြားစွာ ပါဝင်ပြီး ၎င်းကဏ္ဍခွဲများ အတွင်း၌ပင်လျှင် ထပ်မံစိတ်ပိုင်းထားသော သီးခြားကဏ္ဍခွဲပေါင်း မြောက်မြားစွာ တည်ရှိနေပါသည်။
တစ်ခုအား ပုံစံထုတ် တည်ဆောက်ရာတွင် စက်မှု၊ လျှပ်စစ်-သံလိုက်၊ ဓာတုစသည့် လုပ်ငန်းစဉ် အားလုံးအတွက် သက်ဆိုင်ရာ အင်ဂျင်နီယာ နည်းပညာ နယ်ပယ် အသီးသီးမှ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များ ပေါင်းစပ် လုပ်ဆောင် ရသည်။
ခုနစ်စဉ်ကြယ်မှာ အနောက်တိုင်းနက္ခတ်ဗေဒ ဆရာများအလိုအားဖြင့် ခေါ် နက္ခတ်ထဲတွင် ပါဝင်သော ကြယ်စုပင် ဖြစ်ပေသည်။
အနီးတွင်ပင် ခေါ် နက္ခတ်တစ်ခု ရှိသေးသည်။
အာစာမေဂျာနှင့် အာစာမိုင်းနားဆိုသည်မှာ များ ဖြစ်ကြ၍ ဝက်ဝံကြီး၊ ဝက်ဝံငယ်ဟူ၍ အသီးသီး အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၂) = မြန်မာ့အယူ = ခုနှစ်စဉ်ကြယ်သည် ကြယ်ခုနှစ်လုံး ပါဝင်ဖွဲ့စည်းထားသည့် ကြယ်စုဟု ဆိုသော်လည်း အမြီးစွန်းမှ ဒုတိယမြောက်ကြယ်သည် နှစ်လုံးတွဲနေသောကြောင့် အမှန်စင်စစ် ကြယ်ပေါင်း ရှစ်လုံး ပါဝင်နေသည်။
ရန်ကုန် နည်းပညာ တက္ကသိုလ် (; အတိုကောက် YTU) သည် တွင် တည်ရှိပြီး ၏ ပထမဆုံး အင်ဂျင်နီယာ တက္ကသိုလ်ဖြစ်သည်။
အင်ဂျင်နီယာဌာနခွဲအဖြစ် ၁၉၂၄ ခုနှစ် တွင် စတင် အခြေပြုခဲ့ရာမှ ရန်ကုန်အင်ဂျင်နီယာတက္ကသိုလ် (Rangoon Institute of Technology - RIT) တစ်ဖြစ်လဲ YTU အဖြစ် လူသိများ ထင်ရှားလာခဲ့သည်။
ရန်ကုန်နည်းပညာတက္ကသိုလ်သည် ၊ အရှေ့တောင်အာရှအင်ဂျင်နီယာ နည်းပညာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး ကွန်ယက်(AUN/SEED-Net) နှင့် (GMSARN) တို့၏ အဖွဲ့ဝင် တက္ကသိုလ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
ရန်ကုန် နည်းပညာ တက္ကသိုလ်ပေါက်ဖွားရာ မူလအရင်းအမြစ်မှာ ဗြိတိသျှကိုလိုနီ လက်အောက်ခံ ဘဝ ၁၉၂၄ ခုနှစ်၌ စတင်တည်ထောင်ခဲ့သော အင်ဂျင်နီယာဌာနခွဲ မှ စတင်ဆင်းသက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မူလအစတွင် ၎င်းဌာနခွဲမှာ ရန်ကုန်မြို့ဆင်ခြေဖုံးရှိ ၏ အဆောင်ခွဲအဖြစ်တည်ရှိခဲ့ပြီး ဆရာနှစ်ယောက်၊ ကျောင်းသား ၁၇ ဦးဖြင့် စတင်လည်ပတ်ခဲ့သည်။
အပြီး ၁၉၄၆ ခုနှစ်၌ ကောလိပ်မှ ၏ အင်ဂျင်နီယာ မဟာဌာန အဖြစ် ရပ်တည်ခဲ့သည်။
ရန်ကုန်နည်းပညာတက္ကသိုလ် တည်ထောင်ဖွင့်လှစ်ရခြင်း ရည်ရွယ်ချက်မှာ အောက်ဖော်ပြပါ အချက်ကြီးများ ကြောင့် ဖြစ်သည်။
ရန်ကုန်နည်းပညာတက္ကသိုလ်တွင် ဌာနခွဲပေါင်း ၁၈ ခုရှိပြီး ၎င်းဌာနများ၏ အမည်များမှာ - မြို့ပြအင်ဂျင်နီယာဌာန၊ စက်မှုအင်ဂျင်နီယာဌာန၊ လျှပ်စစ်စွမ်းအား အင်ဂျင်နီယာဌာန၊ အီလက်ထရောနစ် အင်ဂျင်နီယာဌာန၊ သတင်းအချက်အလက် နည်းပညာ အင်ဂျင်နီယာဌာန၊ စက်မှုလျှပ်စစ် အင်ဂျင်နီယာဌာန၊ ဓာတုအင်ဂျင်နီယာဌာန၊ ချည်မျှင်နှင့် အထည်အလိပ် အင်ဂျင်နီယာဌာန၊ ဓာတ်သတ္ထုတူးဖော်ရေး အင်ဂျင်နီယာဌာန၊ ရေနံအင်ဂျင်နီယာဌာန၊ သတ္ထုဗေဒ အင်ဂျင်နီယာဌာန၊ ဇီဝနည်းပညာ အင်ဂျင်နီယာဌာန၊ ဗိသုကာဌာန၊ ဘူမိဗေဒ အင်ဂျင်နီယာဌာန၊ ရူပဗေဒ အင်ဂျင်နီယာဌာန၊ ဓာတုဗေဒ အင်ဂျင်နီယာဌာန၊ သင်္ချာ အင်ဂျင်နီယာဌာန နှင့် ဘာသာစကားဌာနများ ဖြစ်ကြသည်။
လေကြောင်းပညာ ဗိသုကာပုံစံနှင့် စီစဉ်ရေးဆွဲမှု မြို့ပြ ဓာတု လျှပ်စစ်စွမ်းအား အီလက်ထရောနစ် ဆက်သွယ်ရေးနည်းပညာ စက်မှု သတ္ထုဗေဒ ဓာတ်သတ္ထု ဓာတ်သတ္ထုတူးဖော်ရေး ရေနံ ချည်မျှင်နှင့် အထည်အလိပ် တက္ကသိုလ် ပရဝုဏ်သည် ရန်ကုန်-အင်းစိန်လမ်းမပေါ် ကြို့ကုန်းအနီးတွင် တည်ရှိပြီး ၁၃၈.၅ဧက ကျယ်ဝန်းသည်။
အင်ဂျင်နီယာ ကျောင်းသားဟောင်း အများစုမှာ အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းနှင့် ဘွဲ့လွန့်ပညာရပ်များ ဆည်းပူးနိုင်ရန်အတွက် နိုင်ငံရပ်ခြားသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီး အထူးသဖြင့် နှင့် တို့တွင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပညာရပ်ဖြင့် ရပ်တည်နေထိုင်ကြသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။
ဇူးရစ်မြို့သည် တွင် အကြီးဆုံးမြို့ ဖြစ်ပြီး ဇူးရစ်ကန်တွန်၏ မြို့တော်လည်း ဖြစ်သည်။
practitioner depicted in yogic meditation in the Lotus position]] ယနေ့ခေတ်တွင် ယောဂကျင့်စဉ်သည် ထူးခြားလှသည်မဟုတ်ဘဲ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီးသား ဖြစ်ပေမည်။
ယောဂကျင့်စဉ်၏ အဓိကအနှစ်သာရကို စူးစမ်းမည်ဆိုပါက လူမှုဘဝ၏ အဓိကအချက်ကြီး(၄-ချက်)ဖြစ်သော- # ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးတိုးတက်ကောင်းမွန်ခြင်း # ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနုပျိုလန်းဆန်းခြင်း # စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တည်ငြိမ်ကြံ့ခိုင်ခြင်း # ခံယူချက်များပြည့်မြောက်အောင်ဆောင်ရွက်နိုင်ခြင်းဆိုသည့် အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိကြောင်းသိရပေသည်။
နန်းအိအိဇာ၏ ယောဂကျင့်စဉ်နှင့် သိမှတ်ဖွယ်ရာ (၁၀၁)နည်း စာအုပ်မှ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကို ဇွန်လ (၂၁)ရက်အား သတ်မှတ်ထားလေသည်။
မန္တလေး နေ့စဉ်သတင်းစာ၊ (၂၀. ၆. ၂၀၁၈)စာ - ၈။
သည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ အမျိုးသားအထိမ်းအမှတ်ပြုငှက်ဖြစ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံ၏ တည်နေရာသည် တိုတောင်းသည့် နွေရာသီအတွင်း အစာရေစာမရှားပါးလှသော်လည်း ဆောင်းရာသီအတွင်း အခြေအနေများလွန်ကဲပြင်းထန်လှသည့် နှင့် ရှိ ကုန်းမြေထုကြီး၏ တောင်ဘက်တွင် ရှိနေသည်။
ဝီလိုးဝါးဗလား ငှက်တစ်မျိုးသည် ယင်းတို့ပေါက်ပွားရာ ဒေသများမှ မိုင်ပေါင်း ၄,ဝဝဝ ခန့်ကွာဝေးသည့် အင်ဒိုချိုင်းနားကျွန်းဆွယ် တိုင်းပြည်များသို့ လာရောက် ဆောင်းခိုတတ်သည်မှာ ငှက်၏ သေးငယ်သော ပမာဏနှင့်စာသော် အံ့ဩဖွယ်ဖြစ်၏။
ပမာအားဖြင့် နှစ်စဉ် တိုင်း စစ်တောင်းလွင်ပြင်သို့ အမြောက်အမြားရောက်လာတတ်၍ နွေရာသီတွင် မြန်မာနိုင်ငံအလယ်ပိုင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားတတ်ရာ၊ ထိုသို့ပြောင်းရွှေ့ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို မသိရချေ။
မြန်မာနိုင်ငံ၌ ဤမျိုးစဉ်တွင် ပါဝင်သည့် ငှက်မျိုးပေါင်း ၇ဝ ကျော်ရှိသည်။
တောတွင်း၌ လည်းကောင်း၊ တောင်ကုန်းမြင့်များ၌လည်းကောင်း ကို တွေ့ရသည်။
ကို ရှမ်းပြည်နယ် တောတောင်မထူထပ်သော ဒေသများတွင် တွေ့ရ၏။
ကိုမူ ရှမ်းပြည်နယ်ရှိ တောင်စခန်းမြို့များ အနီးအပါးတွင် တွေ့ရလေသည်။
ပယ်ရီဒီ မျိုးရင်း ပယ်ရီဒီမျိုးရင်းဝင် (၁၆ မျိုး) ရှိသည်။
ဆစ်တီဒီ မျိုးရင်း ဆစ်တီဒီမျိုးရင်းဝင် (၁ဝ မျိုး) သည် နယ်ခြား တောင်ကုန်းမြင့်များတွင်သာ တွေ့ရလေ့ရှိသော ငှက်မျိုးများဖြစ်သည်။
ပါဏဗေဒ အလိုအားဖြင့် "မယ်လန်ခလော်ရာ စူလတန်နီး" ဟု ခေါ်သည့် ကိုမူ လွင်ပြင်များနှင့် တောင်ခြေများရှိ စိုထိုင်းသော ရွက်ပြက်တောများတွင် တွေ့ရလေသည်။
ငှက်ပြာခြောက်မျိုးတွင် ငှက်ပြာခြောက် “''ဆစ်တာကက်စတာနီအာ နီဂလက်တာ”'' နှင့် ပါဏဗေဒအလိုအားဖြင့် "''ဆစ်တာ ဖရွန်တားလစ်''" ဟု ခေါ်သည့် ကတ္တီပါသွေး ရင်သက်ငှက်ပြာခြောက်တို့ကို ပေ ၅ဝဝဝ ခန့်အထိ မြင့်သောအမြင့်ပိုင်းဒေသများတွင် တွေ့ရလေ့ရှိသည်။
နှင့် တို့သည် အနိမ့်ပိုင်းမှ စိုထိုင်းသော ရွက်ပြက်တောများအောက်ခြေရှိ ချုံနွယ်ပိတ်ပေါင်းများ အတွင်း အငြိမ်မနေလှည့်လည် သွားလာကာ၊ တစ်ကောင်နှင့် တစ်ကောင် သူ့ထက်ငါ ကျယ်လောင်စူးရှစွာ အပြိုင်အဆိုင် အော်မြည်နေတတ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင်သာ တွေ့ရလေ့ရှိသော ကို မန္တလေးတစ်ဝိုက်နှင့် မိုးပါးရေရှားရပ်ဝန်းတွင် အတွေ့ရများ၏။
ယင်းတို့သည် ခြောက်ကောင်/ခုနစ်ကောင် အအုပ်အသင်းကလေးဖွဲ့ကာ ဝင်းခြံများ၊ တောချုံစပ်များတွင် ကျက်စားနေသည်ကို တွေ့ရတတ်၍ ''ညီအစ်မခုနစ်ဖော်'' ဟူ၍လည်း တင်စားခေါ်ဝေါ်တတ်သည်။
အီးဂျီသီနီဒီး မျိုးရင်း အီးဂျီသီနီဒီး မျိုးရင်းဝင် ကို ပန်းခြံများ ဥယျာဉ်များတွင် တွေ့ရတတ်သည်။
ထိုမျိုးရင်းဝင် ငှက်စိမ်းနှင့် မြန်မာတို့ကို တောင်ခြေများရှိ ကျွန်းတောကြီးများတွင် တွေ့ရလေ့ရှိသည်။
အိုရီယိုလီဒီးမျိုးရင်း အိုရီယိုလီဒီးမျိုးရင်းဝင် (ဆနွမ်းဝါ၊ ငှက်ရွှေဝါလည်းဟူ၏။
ပိုက္ကနိုနိုတီဒီး မျိုးရင်း ပိုက္ကနိုနိုတီဒီး မျိုးရင်းဝင် စသည့် ငှက်မျိုးကား မြန်မာနိုင်ငံတွင် အမျိုးပေါင်း ၅ဝ ခန့်ရှိ၏။
လွင်ပြင်များနှင့် တောင်ခြေများတွင် ဗွတ်ဖင်နီနှင့် တို့ကို အတွေ့ရများသည်။
ဆက်ဆီကိုလီနီး မျိုးရင်းခွဲ ဆက်ဆီကိုလီနီး မျိုးရင်းခွဲတွင် ပါဝင်သည့် (လယ်ခြားလည်းဟူ၏။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့မြင်ရဖန် များသဖြင့် ရိုးနေသောငှက်များတွင် လည်း အပါအဝင်ဖြစ်သည်။
ကျွန်းတောများတွင် နေလေ့ရှိသော သည်လည်း နံနက်ခင်းနှင့် ညနေခင်းများတွင် သာယာချိုအေး ဂီတတေးကို မြည်ကြွေးတတ်ပေသည်။
တာဒိန်နီး မျိုးရင်း တာဒိန်နီး မျိုးရင်းဝင် မျိုးမှာ ၂ မျိုးရှိ၍ များသောအားဖြင့် ဆောင်းရာသီတွင်မှ ရောက်လာတတ်သည့် ဧည့်သည်ငှက် များဖြစ်၏။
မျိုးတွင် အပါအဝင်ဖြစ်သည့် (ခေါ်) ဗိုလ်တဲငှက်ကို ဆောင်းရာသီအတွင်း တောင်ခြေများနှင့် တောင်များပေါ်တွင် အတွေ့ရများလေသည်။
လန်နီအီဒီး မျိုးရင်း လန်နီအီဒီး မျိုးရင်းဝင် မျိုး ၁၃ မျိုးရှိရာ၊ အချို့မှာ ဆောင်းရာသီမှသာ တွေ့ရသော ဒေသပြောင်းရွှေ့တတ်သည့် ငှက်များဖြစ်သည်။
ထိုမျိုးရင်းဝင် ၊ သို့မဟုတ် ကို ဆောင်းရာသီတွင် လွင်ပြင်များ၌ တွေ့ရလေ့ရှိ၏။
ကမ်ပီဘက်ဂျီဒီး မျိုးရင်း ကမ်ပီဘက်ဂျီဒီး မျိုးရင်းဝင် ငှက်မျိုးကား ၁၁ မျိုးရှိရာ ယင်းတို့သည် သစ်ပင်ထိပ်ဖျားများပေါ်တွင် နေလေ့ရှိပြီးလျှင် မြေပေါ်သို့ ဆင်းခဲသည်။
ထိုမျိုးရင်းဝင် (၊ သို့မဟုတ် ) သည် မျိုးထဲက မဟုတ်သော်လည်း သပိတ်ရောင်ထနေသော အဆင်းရှိခြင်း၊ မိမိ၏ အသိုက်ကို ရဲရင့်စွာ ကာကွယ်ခြင်းနှင့် တိုက်ခိုက်လိုသော စိတ်ဓာတ် ပြင်းပြခြင်းတို့မှာ ကျီးကန်းထက်ပင် သာပေသည်။
စတာနီဒီး မျိုးရင်း စတာနီဒီးမျိုးရင်းဝင် တို့သည် အမြဲနေငှက်မျိုးဖြစ်ရာ တောင်ခြေသစ်တောများတွင် နေကြ၍၊ ပင်မြင့်တွင် ကျက်စားသော ငှက်မျိုးဖြစ်သည်။
ယင်းတို့နှင့် မျိုးရင်းချင်းတူ၍ ပါဏဗေဒ အလိုအားဖြင့် ''"အက်ပလောနစ် ပါနာယင်းဆစ်"'' ဟုခေါ်သည့် တစ်မျိုးသည် မြိတ်ခရိုင်တွင် သားပေါက်လေ့ရှိသည်။
မျိုးကား မြန်မာနိုင်ငံတွင် ၁၅ မျိုးရှိ၍၊ လူသိအများဆုံးသော ငှက်မျိုးတွင် အပါအဝင်ဖြစ်၏။
ပလော်ဆီအီဒီး မျိုးရင်း မြန်မာနိုင်ငံတွင် ပလော်ဆီအီနီး မျိုးရင်းဝင် မျိုး ခြောက်မျိုးရှိ၍၊ လယ်တောများ၊ မြက်ခင်းပြင်များ၊ စိုက်ခင်းများနှင့် အလွန်ရှင်းသည့် တောများတစ်လျှောက်တွင် တွေ့ရတတ်သည်။
အက်စထရီလဒိဒီး မျိုးရင်း အက်စထရီလဒီနီး မျိုးရင်းဝင် ၊ သို့မဟုတ် ငှက်ပတီးမျိုးကား ခြောက်မျိုးရှိ၍ လွင်ပြင်တောင်ကုန်း မဟူ စိုက်ခင်းနှင့် မြက်ခင်းများတွင် တွေ့ရလေသည်။
အမြဲနေ ပါစာရီနီး မျိုးရင်းခွဲဝင် ငါးမျိုးရှိ၏။
အမ်ဗာရီဇီဒီး မျိုးရင်း အမ်ဗာရီဇီနီ မျိုးရင်းဝင် အပါအဝင် ဗန်တင်း စာ "Bunting (bird)" မျိုးကား ၁ဝ မျိုးရှိသည်။
ဟီရွန်ဒီနီဒီး မျိုးရင်း ဟီရွန်ဒီနီဒီးမျိုးရင်းဝင်မျိုးကား ခြောက်မျိုးရှိ၏။
ပျံလွှားငှက်မျိုး အပါအဝင် တို့သည် များသောအားဖြင့် ဩဂုတ်လတွင် ရောက်လာကြ၍ ဧပြီလတွင် ပြန်သွားတတ်လေသည်။
မိုတာလဆီလီဒီး မျိုးရင်း မိုတာလဆီလီဒီး မျိုးရင်းဝင် မျိုး ၁၃ မျိုးရှိရာ ပါဏဗေဒ အလိုအားဖြင့် "''ဒင်ဒရိုနန်သပ် အင်ဒိကပ်'' " ဟုခေါ်သည့် ကလွဲ၍ အားလုံးပင် ဆောင်းရာသီဧည့်သည်ငှက်များဖြစ်လေသည်။
အာလောဒီဒီး မျိုးရင်း အာလောဒီဒီး မျိုးရင်းဝင်ငှက်များ ၁၁ မျိုးရှိရာတွင် သုံးမျိုးကို အတွေ့ရများသည်။
ထိုမျိုးရင်ဝင်တွင် သည် မြန်မာနိုင်ငံတောင်ပိုင်းရှိ လယ်ကွက်များတွင် အမြဲနေ ငှက်မျိုးဖြစ်၏။
နက်တာရီနီအီဒီး မျိုးရင်း နက်တာရီနီအီဒီးမျိုးရင်းဝင် မျိုးကား ၂၁ မျိုးရှိသည်။
ယူရီလာအီမီဒီး မျိုးရင်း အပါအဝင် ယူရီလာအီမီဒီး မျိုးရင်းဝင် ငှက်မျိုး ကိုးမျိုးရှိသည့်အနက် ငါးမျိုးကိုသာလျှင် တနင်္သာရီနှင့် ကယားပြည်နယ်ရှိ တောင်တန်းများ၏ အပတွင် တွေ့ရသည်။
ကို မြန်မာနိုင်ငံ ကွင်းပြင်များတွင် အတွေ့ရများသည်။
သည် မြန်မာနိုင်ငံ တောင်ခြေများရှိ သစ်တောများတွင် အနေများ၍၊ တောင်ပေါ်တွင် တွေ့ရခဲသည်။
အယ်လစီဒင်နီဒီး မျိုးရင်းဝင် အမြဲနေ မျိုး ၁၅ မျိုးရှိသည်။
အပေါ့ဒီဒီး မျိုးရင်းဝင် ပျံလွှားငှက်မျိုး ၁၃ မျိုးရှိ၏။
သည် ပျံလွှားငှက်မျိုးတွင် ထင်းရှားသော ငှက်မျိုးဖြစ်၍ ကွင်းပြင်များတွင် အတွေ့ရများ၏။
သည်အသိုက်ကိုမိမိအန်ဘက်ဖြင့်ပြုလုပ်၏။
ထရိုဂိုနီဒီး မျိုးရင်းဝင် ငှက်မျိုး လေးမျိုးရှိ၏။
တုတ္ထရူ ဟုလည်းခေါ်သည့် သည် ကျွန်းတောများတွင် နေလေ့ရှိ၍၊ ထိုငှက် လေးမျိုးအနက် အတွေ့ရအများဆုံး ဖြစ်သည်။
ကျူကျူလီဒီး မျိုးရင်းဝင် ငှက်မျိုးကို ယေဘုယျအားဖြင့် နှစ်မျိုးနှစ်စား ခွဲခြားနိုင်သည်။
တစ်မျိုးသည် သစ်ပင်များထက်တွင် ကျက်စားလေ့ရှိ၍ မျိုးဖြစ်ပြီးလျှင် မျိုးကွဲ ၁၉ မျိုးရှိ၏။
များကို နွေရာသီတွင် တောင်ခြေများနှင့်တောင်များပေါ်ရှိ သစ်တောများ၌အတွေ့ရများလေသည်။
ကို မိုးရာသီအတွင်း မိုးပါးရေရှားရပ်ဝန်းတွင် အတွေ့ရများ၏။
နှင့် တို့ကား ကပ္ပါးငှက်မျိုးမဟုတ်သည့် ငှက်များတွင် ပိုမို လူသိများသော ငှက်များဖြစ်၏။
ထိုမျိုးရင်းဝင် နှင့် တို့ကို ကွင်းပြင်များနှင့် တောင်ခြေများတွင် အမြဲလိုပင် တွေ့ရလေသည်။
ဗူကာရိုတီဒီး မျိုးရင်းဝင် ငှက်မျိုး ကိုးမျိုးရှိ၍၊ လေးမျိုးကို တနင်္သာရီတိုင်း ရွက်မပြတ်တောများတွင် တွေ့ရသည်။
ယောင်ယင်ခေါ် သည် ကျွန်းတောများတွင်သာ နေလေ့ရှိသော ငှက်မျိုးဖြစ်၍၊ ယင်းတို့၏ တောင်ပံရိုက်သံများကို တစ်မိုင်ခရီးမှပင် ကြားနိုင်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် ငါးမျိုး၊ မလေးနှင့် တို့ကို တွေ့ရ၏။
ကို တနင်္သာရီတိုင်း တောင်ပိုင်းတွင် တွေ့ရ၍၊ ကျေးသန္တာကို မြန်မာနိုင်ငံတွင် အနည်းငယ်သာ တွေ့ရ၏။
ကက်ပရီမာလဂျီဒီး မျိုးရင်းဝင် မျိုးကား ခြောက်မျိုးရှိ၍ ထိုငှက်များအကြောင်း သိသူ အလွန်နည်းသည်။
သည်လည်း မြေဝှပ်ငှက်မျိုးထဲကပင် ဖြစ်၏။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် တိုင်တိုနီဒီး မျိုးရင်းနှင့် စတြစ်ဂျီဒီး မျိုးရင်းဝင် ညဉ့်ငှက်မျိုးပေါင်း ၂၆ မျိုးရှိ၍၊ အားလုံးပင် အသံသာ ကြားရပြီးလျှင် အတွေ့ရနည်းလေသည်။
နှင့် (ကြက်ဝက် ခြောက်ကောင်လည်း ဟူ၏။
တို့ကို မိုးပါးရေရှားရပ်ဝန်းတွင် အများဆုံး တွေ့နိုင်၏။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် ဤမျိုးစဉ်ဝင် ငှက်မျိုးပေါင်း ၆၃ မျိုးရှိ၍ ထိုမျိုးစဉ်တွင် ပါဝင်သည့် များနှင့် များကို အတွေ့ရများ၏။
ကိုလည်း အတော်အတန် အတွေ့ရများသည်။
သိမ်းအငယ်စားမျိုးတွင်ပါဝင်သည့် သည် သစ်ပင်ပေါ်တွင် အနေများသော်လည်း လေထဲတွင် အလွန်မြင့်စွာ ပျံဝဲသည်ကို တွေ့နိုင်သည်။
တို့သည် မြန်မာနိုင်ငံတွင် အနှံ့အပြား နေသည်။
မျိုး သုံးမျိုးရှိသည့်အနက် ချိုးလည်ပြောက်သည် မြန်မာနိုင်ငံတွင် မြင်ရဖန်များသော ငှက်မျိုးဖြစ်၏။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် ဤမျိုးစဉ်ဝင်ငှက်မျိုး ၃၅ မျိုးရှိ၏။
ပါဏဗေဒအလိုအားဖြင့် ‘''လိုဖူရာ အစ်ဂနီတာ''’ ဟုခေါ်သည့် ရစ်မျိုးကို တောင်ပိုင်းရှိ ရွက်မပြတ်တောများတွင် အများအပြားတွေ့ရ၏။
မြောက်ဘက် စွတ်စိုထိုင်းမှိုင်းသောတောများတွင်မူ ကို အတွေ့ရများသည်။
ပါဗိုနင်နီး မျိုးရင်းခွဲဝင် ကို မြန်မာနိုင်ငံအနှံ့အပြားတွင် အနည်းအကျဉ်းသာတွေ့ရသည်။
မှ ဆင်းသက်ပေါက်ပွားသည်ဟု ဆိုကြ၏။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် မျိုး ငါးမျိုးတွေ့ရ၏။
ရိုလူလိုင်ဒီး မျိုးရင်းခွဲ ရိုလူလိုင်ဒီး မျိုးရင်းခွဲ တွင် ပါဝင်သော အပါအဝင် ငှက်မျိုးကား ၁ဝ မျိုးရှိ၏။
နှင့် ရေ၌ကျက်စားသော ငှက်တို့တွင် လူသိအများဆုံးဖြစ်သော ရေကြက်မ (ကလူကွက်လည်း ဟူ၏။
ရေကြက်နှင့် (သင်္ဘောရေကြက် လည်းဟူ၏။
ကို ရေအိုင်ရှိသောကွင်းများတွင် တွေ့နိုင်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် နှစ်မျိုးရှိ၏။
ပါဏဗေဒ အလိုအားဖြင့် ''ဂရပ် ဂရပ်'' ဟုခေါ်သည့် ကြိုးကြာမျိုးသည် မြန်မာနိုင်ငံ အရှေ့တောင်ပိုင်းနှင့် ရှမ်းပြည်နယ်တို့သို့ ဆောင်းရာသီတွင် ရောက်လာတတ်သည့် ဧည့်သည်ငှက်မျိုးဖြစ်၏။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် ဤအမျိုးစဉ်၌ပါဝင်သော ငှက်မျိုး ၇၅ မျိုးရှိ၏။
သည် ဧရာဝတီမြစ်နှင့် အခြားမြစ်ကြီးများ သဲကမ်းပါးများတွင် ကျက်စားသည်။
ပါဏဗေဒအလိုအားဖြင့် ဂလဲယိုလာပရက်တင်ကိုလာ ဟု ခေါ်သည့် ငှက်မျိုးသည် (ဂလဲယိုရီယိုလာ လက်ကတီး) ထက်ကြီးသည်။
စစ်တစ်လိုင်း၏အသံမှာ တစ်တီတူး၏အော်သံနှင့် တူသော်လည်း အသံလောက် မစူးရှပေ။
ပါဏဗေဒအလိုအားဖြင့် ဂယ်လီနာဂို ဆိုလီတာရီယာ ဟုခေါ်သည့် စနိုက်မျိုး၊ (ဂယ်လီနာဂို ဂယ်လီနာဂို)၊ ဂယ်လီနာဂို စတင်နျူရာခေါ်သည့် စနိုက်မျိုး၊ ဂယ်လိနာဂို မီဂါရာ ဟုခေါ်သည့် စနိုက်မျိုး၊ လင်မနိုကရစ်တီး မင်နီမတ် ဟုခေါ်သည့် စနိုက်မျိုးတို့ကား ဆောင်းရာသီ ဧည့်သည် ငှက်များ ဖြစ်၏။
မြန်မာနိုင်ငံ၌ ဤမျိုးစဉ်ဝင်ငှက်မျိုး ၃ဝ ရှိ၏။
ခရုစုတ်အဖြူနှင့် ပါဏဗေဒအလိုအားဖြင့် ပလီဂါဒစ် ဖယ်လစီနဲလပ် ဟုခေါ်သည့် မျိုးတို့၏ စရိုက်၊ အလေ့အကျင့်နှင့် စပ်လျဉ်း၍ အသေအချာ မသိရသေးပေ။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် ၏ အလေ့အကျင့်နှင့် စပ်လျဉ်း၍ အသေအချာ မသိရပေ။
သည် မြန်မာနိုင်ငံ၌ ရှိသည်ဆိုသော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံ၌သာ တွေ့ရသည်။
နှင့် တို့သည် မြန်မာနိုင်ငံတွင် အမြဲတမ်းနေ၍ လူသိများသည့် ငှက်များဖြစ်၏။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် အမြဲတမ်းနေသော ငှက်မျိုးမှာ ၊ ၊ ၊ ၊ နှင့် တို့ဖြစ်သည်။
ယင်းတို့ကို ဆောင်းရာသီတွင် နှင့် များတွင် အမြောက်အမြား တွေ့နိုင်သည်။
ဒေသကူးပြောင်းတတ်သည့် ဘဲမျိုးအနက် ၊ ၊ ၊ (ဘဲဒေါင်းကျား) နှင့် တို့ကို အတွေ့ရအများဆုံး ဖြစ်၏။
သည်လည်း ဆောင်းရာသီ၌သာ မှန်မှန်လာရောက်ကျက် စားသော ဧည့်သည်ငှက်မျိုးဖြစ် ဟန်တူသည်။
ထိုမျိုးရင်းဝင် ထစိမှုတ် ဟုလည်းခေါ်သည့် သည် မြန်မာနိုင်ငံတွင် အမြဲတမ်းနေထိုင်၍၊ ရာသီဥတုသင့်လျော်သောဒေသများတွင် တွေ့နိုင်လေသည်။
မြင့်မိုရ် (; Mount Meru) သည် နှင့် အထိုက်အလျောက် နှီးနွယ်သည့် စကြဝဠာသဘောတရားတွင် အလယ် (သို့) အလယ် ၌တည်ရှိသော အလွန်ကြီးမားသော တောင်တစ်ခု၏ အမည်နာမဖြစ်၍ ပါဠိဘာသာအားဖြင့် မေရု (သို့) သိနေရု (Sineru) ဟု ခေါ်ဆိုသည်။
တောင်တကာတို့၏ မင်းဖြစ်သော မြင့်မိုရ်တောင်သည် မဟာသမုဒ္ဒရာ အပေါ်သို့ ရှစ်သောင်း လေးထောင် မြင့်၍ မဟာသမုဒ္ဒရာအောက်၏ ယူဇနာ ရှစ်သောင်းလေးထောင် နစ်နေ၏။
ကြီးကို မီးလောင်၍ စကြဝဠာ ကုဋေတစ်သိန်းလုံးအကုန် ဘာမျှမကျန်အောင် ပျက်စီးသွားပြီးသည်နောက် ကမ္ဘာပြု မိုးကြီးရွာသဖြင့် အကုန်လုံး ရေနှင့် ပြည့်၍ နေလေသည်။
လ နက္ခတ်တို့သည် မြင်းမိုရ်တောင်ကို လကျ်ာရစ်လှည့်၍ ယုဂန္ဓိုရ်တောင်ထိပ်နှင့် အမျှသော ယူဇနာ ၄၂ဝဝဝ မြင့်သော ကောင်းကင်ပြင်၌ မြှား၏ လျင်ခြင်းထက် ဆယ်ဆမကသော လျင်ခြင်းဖြင့် သွားကြ၏။
နတ်ပြည်၊ ဗြဟ္မာ့ပြည် ပေါ်ထွန်းလာပုံမှာ ယုဂန္ဓိုရ်တောင်ထိပ်၌ စတုမဟာရာဇ်နတ်ပြည် တည်ရှိ၏။
မြင့်မိုရ်တောင်သည် အလယ်ပူ၍ အထက်ရှူးနေသော မရိုးစည်လုံးသဏ္ဌာန် ရှိလေသည်။
မြင့်မိုရ် သတ္တရဗ္ဘန်တောင်အတွင်း၌ အပေါက်လိုဏ်ခေါင်း ယူဇနာ နှစ်သောင်း အကျယ်အပြော ရှိ၏။
fatalities = ၃၆၅ - ဆန္ဒပြသူ ၁၃၅ ဦး၊ ရဲသား ၁၂ ဦး၊ ထောင်ပြေး ၁၂ ဦးနှင့် ထောင်မှူး ၁ ဦး ပါဝင်သည်။
ဆန္ဒပြပွဲသည် အဓိကအားဖြင့် မြို့တော် ၊ အယ်လက်ဇန္ဒရီးယားမြို့ (Alexandria) နှင့် ဆူးအက်မြို့ (Suez) တို့တွင် လူထု ထောင်ပေါင်းများစွာ ချီတက် ဆန္ဒပြရာမှ စတင်ခဲ့သည်။
ဆန္ဒပြပွဲများသည် ဖြစ်ပွားပြီးနောက် ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်အတွင်း စတင်ခဲ့သည်။
နိုင်ငံတကာမှ အီဂျစ်ဆန္ဒပြမှုအား အာရုံစိုက်လာသည်မှာလည်း မျက်မြင်တွေ့သူများနှင့် လှုပ်ရှားသူများက ဗွီဒီယိုမှတ်တမ်းများနှင့် သတင်းများကို မိုဘိုင်းမက်စေ့ဂျ်များ၊ (Facebook)၊ တွစ်တာ (Twitter) မှတဆင့် ဖြန့်ဖြူးခဲ့ခြင်း ကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။
ပြည်ပရောက် အီဂျစ်နိုင်ငံသားများကလည်း ၎င်းနိုင်ငံရှိ အီဂျစ်သံရုံးရှေ့တွင်လည်းကောင်း၊ ကဲ့သို့သော ထင်ရှားသည့် အဆောက်အဦးရှေ့တွင်လည်းကောင်း စုဝေးကာ အီဂျစ်ဆန္ဒပြမှုကို ထောက်ခံကြသည်။
အတိုက်အခံ အင်အားစုများက အက်တမ်စွမ်းအင် အေဂျင်စီ ဥက္ကဋ္ဌဟောင်း မိုဟာမက် အယ်ဘရာဒေး (Mohamed ElBaradei) အား ကြားဖြတ်အစိုးရ ပေါ်ပေါက်လာရေးအတွက် ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးသူအဖြစ် ထောက်ခံကြသည်။
တဆက်တည်းတွင် ဘန်အာလီနှင့် မိသားစုဝင်အချို့သည် သို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားသည်။
တူနီးရှား ဆန္ဒပြမှုသည် အပါအဝင် အာဖရိက မြောက်ပိုင်းနှင့် အရှေ့အလယ်ပိုင်းဒေသများသို့ ဂရက်လှိုင်းများ ရိုက်ခတ်ခဲ့သည်။
ဗန်ကူးဗားမြို့သည် ဗြိတိသျှ ကိုလံဘီယာ ပင်မကုန်းမြေကြီး၏ အနိမ့်ပိုင်းတွင် ရှိသော ကမ်းရိုးတန်း မြို့တော်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
The name ''Vancouver'' itself originates from the "van Coevorden", denoting somebody from , a city in the . မက်ထရိုပိုလစ်တန် နယ်မြေသည် အနောက်ကနေဒါတွင် လူဦးရေ အထူထပ်ဆုံးဖြစ်ပြီး နိုင်ငံအတွင်း တတိယအကြီးဆုံးဖြစ်သည်။
ပါးစပ်ပြော ရာဇဝင်များအရ သူနှင့် အပေါင်းအပါ သစ်ခုတ်သမားများ အစားအစာရှာဖွေရာတွင် သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
ရေငန်ပိုင်ဦးရှင်ကြီး သမိုင်းနှင့်ပတ်သတ်၍ သည် မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသတွင် အထူးထင်ရှားကျော်စောသော ကျွန်းဖြစ်သည်။
မွန်စာပေအက္ခရာတွင် ''မိန်မ္လ'' ဟုရေးသား၍ အဓိပ္ပာယ်မှာ ''မြရာပင်များပေါက်သောကျွန်း'' ဟု ခေါ်သည်။
ကျွန်းညိုကြီးတွင် ယခုအခါ လူနေအိမ်ခြေစည်ကားလျက် ဟုခေါ်ကြသည်။
ရာမညတိုင်း မွန်လူမျိုးတို့ကောင်းစားစဉ်အခါက ပဲခူးနယ် ''ကစင်ရွာ'' (အချို့က ''စည်တီးရွာ'') သား မောင်ရှင်သည် အသက်အရွယ် ငယ်စဉ်အခါက ဖခင်သူကြီး ကွယ်လွန်သွား၍ ဆင်းရဲနွမ်းပါးပြီး သူ၏ ထူးချွန်စွာတတ်မြောက်သော စောင်းပညာဖြင့် ငွေကြေးရှာဖွေပြီး မိခင်မုဆိုးမ ဒေါ်ဖြူကို ကျွေးမွေးရရှာသည်။
ဘာသာပြန် ဦးထွေးဟန်၊ သုတေသီ ဦးဘညွန့်၊ မြန်မာ့မိရိုးဖလာဓလေ့ နတ်သမိုင်း၊ Sir R. C. Temple, The Thirty Seven Nats - A Phase of Spirit-Worship prevailing in Burma. ရေငန်ပိုင်မြို့ရွာဒေသတို့တွင် အများအားဖြင့် ဦးရှင်ကြီးကိုအထူးယုံကြည်၍ တင်မြှောက်ပသကိုးကွယ်ကြသည်။
နတ် နှင့်နတ် တို့မှာ နှင့် တို့၏ သားနှစ်ယောက် ဖြစ်သည်။
ရှင်တော်နတ်သည် မြန်မာ့မိရိုးဖလာနတ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ရှင်တော်နတ်သည် အင်းဝဘုရင်မင်းကြီး ညောင်ရမ်းမင်း (ဘုရင့်နောင်၏ သားတော်)မှ ပေါက်ဖွားလာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ကိုရင်ပုံစံဖြင့် ထုလုပ်ကြပြီး လက်တစ်ဖက်တွင် စိပ်ပုတီးပါ၍ ကျန်လက်တစ်ဖက်တွင် ယပ်တောင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
ရှားစောင်းလက်ပပ်သည် မီးယပ်ဆေးအဖြစ် အလွန်အသုံးဝင် ထင်ရှားသည်။
အရည်ရွှမ်းသော ပင်ပျော့ ပင်ငယ်မျိုးဖြစ်၍ အမြင့် ၁-ပေ၊ ၁-ပေခွဲ အထိရှိသည်။
အရွက် Found In : အပူပိုင်း ဒေသများ တွင် ပေါက်ရောက် သည်။
ယင်းတို့မှာ- Pole-Evans Mill. (Stapf) Reynolds Guillaumin Mill. Reynolds Merxm. & Giess Scott-Elliot Reynolds Reynolds Mill. Schönland A.Berger Schweinf. Baker Marloth & A.Berger Baker Verd. Giess ex Borman & Hardy D.S.Hardy A.Berger Mill. Balf.f. Danguy Engl. Forssk. Christian S.J.Christie, D.P.Hannon & Oakman ex A.G.Mill. Reynolds Pillans Christian All. A.Berger Christian Giess Christian & I.Verd. Schönland Schönland L. Baker Pole-Evans Pillans Reynolds Letty Reynolds & Bally Reynolds Baker ex Balf.f. Haw. Lam. Decary Baker (L.) Burm.f. Reynolds (Reynolds) Reynolds File:Babosa1.jpg File:Aloe aristata.jpg File:Köcherbaum_Köcherbaumwald_01.JPG File:Aloe_hereroensis_Auob_C15.JPG File:Aloe_parvula.JPG File:Aloe peglerae01.jpg File:Aloe_saponaria_1.jpg (A. saponaria) File:Aloe_saponaria_3.jpg flower File:Aloe_sophie_plant_and_flowers.jpg File:AloeSpeciosa.jpg File:Aloe_striatula_1.jpg File:Aloe_rauhii.jpg''။
မြန်မာ နိုင်ငံ အနှံအပြားတွင် ပေါက်ရောက်သည်။
ပဥ္စငါးပါး ပြုတ်ရည်ကို ချင်းခြောက်မှုန့် ဖြူး၍ ကလေးကို တိုက်ကျွေးလျှင် ကလေးများ ဝမ်းပျက်ရောဂါ ပျောက်ကင်း၏။
အပင် - အပွင့်ကို အစွဲပြု၍ ခရမ်း၊ အဖြူကြား အဖြူ၊ အဝါဟု ၄ မျိုးကွဲပြား၏။
ပုံသဏ္ဌာန် : အပင် - ချုံပင်ငယ် မျိုးဖြစ်၏။
Image:Barleria prionitis (Porcupine flower) in Hyderabad, AP W IMG 9999.jpg''Barleria prionitis'' in Hyderabad, India] Image:Barleria prionitis (Porcupine flower) in Hyderabad, AP W IMG 9998.jpg''Barleria prionitis'' in Hyderabad, India] Image:Barleria prionitis (Porcupine flower) in Hyderabad, AP W IMG 9990.jpg''Barleria prionitis'' in Hyderabad, India] Image:Barleria prionitis (Porcupine flower) in Hyderabad, AP W IMG 9989.jpg''Barleria prionitis'' in Hyderabad, India]။
ရေကြိုက်ပင် ဖြစ်သည့် အလျောက် ရေစပ်၊ ကမ်းစပ် တို့တွင် ပေါက်ရောက်သည်။
နွားမြက်ရင်းကို သွေး၍ လျှာကို ပွတ်ပေး ပါက လျှာ၌ ရှိသော အဖုအပိမ့် များကို ပျောက်ကင်း စေသည်။
နှမတော်နတ် သည် ဖြစ်သော မောင်တင့်တယ်၏ နှမတော် ၏ မိဖုရား ဖြစ်သည်။
ဆီးဖြူသီး အခြောက် (သို့) အစိုကို သွေး၍ သံပရာရည် အနည်းငယ် ထည့်ပြီး အရေပြား ပေါ်တွင် ဖြစ်တက်သော ၊ ၊ ညှင်း၊ များကို လိမ်းပေးနိုင်၏။
ဆီးဖြူသီး အခြောက်မှုန့်ကို ၊ ၊ တို့နှင့် နယ်စားပါက ဆီးပုပ်ရောဂါ ပျောက်၏။
ဆီးဖြူသီး အခြောက်ကို ငါးရှဉ့်သားနှင့် ချက်စားပါက သွေးဝမ်းကျ ရောဂါ ပျောက်၏။
ဆီးဖြူရွက်ကို ကျွမ်းအောင် လှော်ပြီး နှင့် ရော၍ ကလေးများ၌ ဖြစ်တက်သော ကျဗဟုံးနာများကို လိမ်းပေးက ပျောက်၏။
အသုံးပြုပုံ- အသီး # ဆီးဖြူသီးသည် အသက်ကိုရှည်စေ၏။
အရွက် # အရွက်ကို ရေနှင့် သုံးခွက်တခွက်တင် ကျို၍ ရရှိသော အရည်ကို ပလုတ်ကျင်းပေးခဲ့သော် လျှာကွဲခြင်း၊ ပါးစပ်ကွဲခြင်း၊ ပေါက်ခြင်းနှင့် ရေစီးကမ်းပြိုဖြစ်ခြင်းများ တခဏချင်း ပျောက်ကင်း၏။
အစေ့ # အစေ့ကို ထုထောင်းခြေပြီးလျှင် ရေနွေးနှင့် ပြုတ်၍ မျက်စိကို ဆေးကြောပေးသော် မျက်စိ၌ ဖြစ်သောရောဂါများ ပျောက်ကင်း သက်သာစေနိုင်၏။
ကောက်ပဲသီးနှံအထွက်တိုးအောင် စောင့်ရှောက်သည့်နတ်ဖြစ်သည်။
နှာစေး၊ ချောင်းဆိုး၊ အဖျား၊ အစာမကြေ လေနာ၊ အရေပြား ရောဂါ၊ မြွေကိုက်ခြင်း တို့ကို ကုသရာ၌ အမြစ်ကို သုံးသည်။
အပင် - လှပ တင့်တယ်သော သစ်ပင်ပျော့ ဖြစ်သည်။
Image:Flower I IMG 9605.jpgFlower at Kolkata, West Bengal, India. Image:Flower & leaves I IMG 9608.jpgFlower & leaves at Kolkata, West Bengal, India. Image:Costus_speciosus_Guadeloupe.JPG''Costus speciosus'' in Basse Terre, . Image:Starr_030807-0069_Costus_speciosus.jpg''Costus speciosus'' in .။
ညောင်ချင်းအိုနတ်သည် သထုံမနူဟာမင်းနှင့်အတူ သုံ့ပန်းအဖြစ်ပုဂံသို့ပါလာသော မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်သည်။
မယ်တော်ရွှေစကားနတ်သည် ပုဂံ၏မိဖုရား၊ ၏မယ်တော်ဖြစ်သည်။
မောင်ပိုးတူသည် ပင်းယမြို့သား လက်ဖက်ကုန်သည်ဖြစ်သည်။
မန္တလေးဘိုးဘိုးကြီးနတ်သည် ကို ဘုရင့်အမိန့်အရ မွေးထားရသူပုဏ္ဏားသားဖြစ်သည်။
သည် မန္တလေးဘိုးတော်၏ နှမဖြစ်သည်။
မနှဲလေးသည် အပြင် ၃၇ မင်းတွင် ပါဝင်သော နတ်တစ်ပါးဖြစ်ပြီး ရှင်နှဲမိဟုလည်း လူသိများသည်။
နတ်ရုပ်မှာကြာခံပလ္လင်ပေါ်တွင်မတ်ရပ် ထလျက် လက်ကောက်၊ ပုတီး၊ စည်းပုံနှင့်လက်နှစ်ဖက်ကိုလွှဲချကာ ကလေးရုပ်တုလုပ်ရသည်။
ရှင်ကုန်းသည် ၏ မိဘုရားတစ်ပါးမှ ဖြစ်လာသည့် နတ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ရှင်ကုန်းနတ် ထုလုပ်ရာတွင် အမျိုးသမီးငယ်အသွင် ပြုလုပ်သည်။
ထီးဖြူဆောင်းမယ်တော်နတ်သည် အပြင် ၃၇ မင်းတွင် ပါဝင်သော နတ်တစ်ပါးဖြစ်သည်။
ရွှေနော်ရထာနတ်သည် မြင်စိုင်းမင်း သီဟသူ၏ သားဖြစ်ပြီး ဒုတိယမင်းခေါင်၏ မြေးဖြစ်သူ ရွှေနော်ရထာမှ ဖြစ်လာသည့် နတ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ရွှေနော်ရထာ၏ ဦးလေးဖြစ်သူ[ ‌ရွှေနန်းကြော့ရှင်နရပတိ ]မင်းပြုနေချိန်တွင် ဖြစ်၏။
ရွှေနော်ရထာနတ်ရုပ်တု ပြုလုပ်ရာတွင် နန်းတွင်းအဝတ်အစားဖြင့် တူတစ်ချောင်း၊ ဘောလုံးတစ်လုံး ပါရှိသည်။
ရွှေဖျဉ်းကြီးနှင့် ရွှေဖျဉ်းငယ်နတ်တို့သည် ၊ လက်ထက်(၄ဝ၆-၄၃၉) သထုံမြို့မှ နှင့် တို့၏သားများဖြစ်သည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၃) သုံးဆဲ့ခုနှစ်မင်း = ''မြို့ရွှေပြုန်း မောင်ဘုန်းတဲ့ ညီနောင်၊ ခမောက်ရယ် သပြေရောင်နှင့်၊ နေရီရီ ဟိုစံနန်းမှာ ဗောင်းပိတ်စထောင်၊ မှုတော်ရယ်အောင် နောင်တော်နဲ့ညီလေး၊ ဂမုန်းအင် သန့်စင်ပန်းရယ်နဲ့၊ ပြည်သူကို ရေစင်ဖြန်းတယ် ပန်းတော်ဆက်သွေး။
ရွှေဖျဉ်းကြီးနှင့် ရွှေဖျဉ်းငယ်နတ်တို့သည် ပုဂံအနော်ရထာမင်းလက်ထက်(၄ဝ၆-၄၃၉) သထုံမြို့မှ ကုလားဗျတ္တနှင့်ပုပ္ပါးပန်းစားဘီလူးမတို့၏သားများဖြစ်သည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၃) သုံးဆဲ့ခုနှစ်မင်း = မြို့ရွှေပြုန်း မောင်ဘုန်းတဲ့ ညီနောင်၊ ခမောက်ရယ် သပြေရောင်နှင့်၊ နေညိုညို ဟိုခန်းဝမှာ ဗောင်းပိတ်စထောင်၊ မှုတော်ရယ်အောင် နောင်တော်နဲ့ညီလေး၊ ဂမုန်းအင် သန့်စင်ပန်းရယ်နဲ့၊ ပြည်သူကို ရေစင်ဖြန်းတယ် ပန်းတော်ဆက်သွေး။
ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ဓားလွယ်ကို ကိုင်ထားဟန် ဖြစ်သည်။
မြောက်ဘက်ရှင်မနတ်သည် မြန်မာ့ရိုးရာနတ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
မြောက်ဘက်ရှင်မနတ်သည် မင်းရဲသိင်္ခသူ၏ ဇနီးတော်စပ်သူ ဖြစ်သည်။
မြောက်ဘက်ရှင်မ၏ ရုပ်တုပုံစံသည် မိန်းမငယ်ရွယ်ပုံစံထုလုပ်ကြသည်။
အနောက်မိဖုရားနတ်သည် နတ်နှစ်ပါး၏ မယ်တော်တော်စပ်သူ ဖြစ်သည်။
တောင်ငူရှင်မင်းနောင် သည် မြန်မာရိုးရာ စာရင်းဝင် တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
Hla Thamein, No. 35 Shin Mingaung of Taungoo စာရေးဆရာ ၏ အဆိုအရ တောင်ငူရှင်မင်းနောင်နတ်သည် တောင်ငူမြို့စား ဖြစ်ပြီး ၏ တတိယညီတော် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။
သို့သော်လည်း တောင်ငူမင်းခေါင်သည် သဘာဝအတိုင်းကွယ်လွန်ခြင်းဖြစ်ပြီး မှာမူ လုပ်ကြံခံရကာ ကွယ်လွန်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပရိမ္မရှင်မင်းခေါင်နတ်သည် အပြင် ၃၇ မင်း နတ်တွင် ပါဝင်သော နတ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။