DatarrX/myanmar-Wikipedia huggingface dataset:
ခမဲအိုခမြို့ချိယောခဝမူလတန်းကျောင်း [ Station Official Site]။
ချိဟရဒိုင်းဘူတာ (ちはら台駅'' ချိဟရဒိုင်း - အဲခိ '') သည် ၊ ချိဘခရိုင်၊ အိချိဟာရမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ချိဟိုခုဘူတာ (智北駅'' ချိဟိုခု - အဲခိ '') သည် ၊ ဟော့ကိုင်းဒိုးခရိုင်၊ နယောရိုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ချိဟယဘူတာ (千早駅'' ချိဟယ - အဲခိ '') သည် ၊ ဖုခုအိုခမြို့၊ ဟိဂရှိရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ချိဝဘူတာ (知和駅'' ချိဝ - အဲခိ '') သည် ၊ အိုခါယာမခရိုင်၊ ဆွတ်ယာမမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ချိရူးဘူတာ (知立駅'' ချိရူး - အဲခိ '') သည် ၊ အအိချိခရိုင်၊ ချိရူးမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ချိရှိရိုဒိုင်းဘူတာ (千城台北駅'' ချိရှိရိုဒိုင်း - အဲခိ '') သည် ၊ ချိဘခရိုင်၊ ချိဘမြို့တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ချိယောဒဘူတာ (千代田駅'' ချိယောဒ - အဲခိ '') သည် ၊ အိုဆာကာခရိုင်၊ ခဝခိနဂနိုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ချိဘတဘူတာ (知波田駅'' ချိဘတ - အဲခိ '') သည် ၊ ရှိဇုအိုခခရိုင်၊ ခိုဆိုင်းမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ချိယေဘူတာ (千代駅'' ချိယော - အဲခိ '') သည် ၊ နဂနိုခရိုင်၊ အီးဒမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ချိယော − ခင်းချေားဂုချိဘူတာ (千代県庁口駅'' ချိယော − ခင်းချေားဂုချိ - အဲခိ '') သည် ၊ ဖုခုအိုခခရိုင်၊ ဖုခုအိုခမြို့၊ ဟခတရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ချိဘိခိဘူတာ (千曳駅'' ချိဘိခိ - အဲခိ '') သည် ၊ အအိုမိုရိခရိုင်၊ တိုးဟိုခုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ချိဘမိနတိုဘူတာ (千葉みなと駅'' ချိဘမိနတို - အဲခိ '') သည် ၊ ချိဘမြို့၊ ချူးအိုးရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ချိဘဘူတာ (千葉駅'' ချိဘ - အဲခိ '') သည် ၊ ချိဘခရိုင်၊ ချိဘမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ချိဘနယူးတောင်းချူးအိုးဘူတာ (千葉ニュータウン中央駅'' ချိဘနယူးတောင်းချူးအိုး - အဲခိ '') သည် ၊ ချိဘခရိုင်၊ အင်ဇိုင်းမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ချိဘဒဲရဘူတာ (千葉寺駅'' ချိဘဒဲရ - အဲခိ '') သည် ၊ ချိဘမြို့၊ ချူးအိုးရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ချိဘခိုးအန်းဘူတာ (千葉公園駅'' ချိဘခိုးအန်း - အဲခိ '') သည် ၊ ချိဘခရိုင်၊ ချိဘမြို့၊ ချူးအိုးရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဇီဝိတဒါန သံဃာ့ဆေးရုံကြီး သည် ၊ ရှိ ဆေးရုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သံဃာ့ဆေးရုံကြီးကို ၁၉၄၀ ခုနှစ်၊ မေလ ၈ ရက်တွင် စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။
တက္ကသိုလ်သည် စေတီတော်၏ အောက်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။
သီတဂူကမ္ဘာ့ဗုဒ္ဓတက္ကသိုလ်ကို ၁၉၉၄ မေလ ၂၄၊ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၃၅၆ ကဆုန်လပြည့်တွင် စတင် ပန္နတင်မင်္ဂလာအခမ်းအနားကျင်းပခဲ့သည်။
ဓမ္မအသံမဂ္ဂဇင်း (သီတဂူ ကမ္ဘာ့ဗုဒ္ဓတက္ကသိုလ် ဆယ်နှစ်ပြည့် အထိမ်းအမှတ်)၊ P-168,170,173၊ (၂၀၀၇) မတ်လ တက္ကသိုလ်တွင် အောက်ပါ ဒီပလိုမာဘွဲ့များနှင့် ဒီဂရီဘွဲ့များကို ပေးအပ်သည်။
ကေလာသစေတီတော် သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ မွန်ပြည်နယ်၊ တွင် တည်ရှိသည့် စေတီတော်တစ်ဆူ ဖြစ်သည်။
မြတ်စွာဘုရား ပွင့်တော်မူချိန် ဖြစ်၏။
စေတီတော်သည်တည်ရှိရာတောင်သည် ပေ ၁၀၀၀ ကျော်မြင့်သည်။
ခိုင်မာသော အထောက်အထားများအရ စေတီတော်၏ မူလအမည်မှာ ယနေ့ခေတ်တွင်သည့် ''ကေလာသ'' စေတီအမည်ပင်ဖြစ်သည်။
သာသနာနှစ် ၂၃၅ − တိုက်ကုလားမြို့ သီရိမာသောကမင်းသည် စေတီတော်ကို ပြုပြင်ခဲ့သည်။
စေတီတော်သည် ချောက်ကမ်းပါးတွင် ဥမင်တူးကာ ကျောက်သား အုတ်တို့ဖြင့် မွမ်းမံထား၏။
ရေတွင် ကျောက်သည် ကူးသည်ကို အစွဲပြု၍လည်းကောင်း၊ ဥမင်ကို ကျောက်ဖြင့် ကူးဆက်ပေါင်းမိုးကာ တည်ထားသဖြင့်လည်းကောင်း ကျောက်ကူးဘုရား ဟု သမုတ်ခဲ့သည်။
ကျိုက်ကမာစိန်စေတီတော် သည် အရှေ့ပိုင်း ပုဇွန်တောင်ရှိ ဘုရားဖြူကျောင်းတိုက်အတွင်းရှိ စေတီတော်တစ်ဆူ ဖြစ်သည်။
စေတီတော် တည်ရှိရာ နေရာသည် ဆင်များရေသောက်သည့် နေရာဖြစ်သည်ကို စွဲကာ မွန်ဘာသာဖြင့် ကျိုက္ကမာစိန် ဟု သမုတ်ခဲ့သည်။
စေတီတော်အနီးတွင် သီတင်းသုံးတော်မူသည့် မန္တလေးမြို့ ၊ မိုးကောင်းကျောင်းတိုက် ဇီးပင်ကျောင်းဘုန်းတော်ကြီး ဦးကေလာသဘသည် စေတီတော်ကို ထုံးသင်္ကန်း ကပ်လှူခဲ့သည်။
သက္ကရာဇ် ၁၂၆၄ ခုနှစ်၊ တော်သလင်း လပြည့်ကျော်နေ့တွင် ဦးပိုက်နှင့် မိသားစုသည် အလျားအနံ ပေ ၄၀၊ အမြင့် ၄၆ ပေရှိသည့် တန်ဆောင်းကို ဆောက်လုပ်လှူဒါန်းခဲ့သည်။
ကျိုက်ဗျင်းနတ်စေတီတော် ၊ ဇင်းကျိုက်တောင်ပေါ်တွင် တည်ရှိသည့် စေတီတော် ဖြစ်သည်။
မြတ်စွာဘုရား ပွင့်တော်မူချိန်အခါက ဖြစ်၏။
သီဟရသေ့သည် မိမိရရှိသည့် ဆံတော်နှစ်ဆူကို တိဿဓမ္မသီဟရာဇာမင်း၏ အကူအညီဖြင့် စေတီတော် တည်ခဲ့သည်။
မင်းကြီး တည်ပေးခဲ့သည့် ရွာသည် "ဘုရားတောင်ခြေရွာ" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး မွန်ဘာသာဖြင့် ကွမ်ဇိုင်ကျိုက် ဟု ခေါ်ရာမှ၊ ဇိုင်းကျိုက်၊ ဇင်းကျိုက်ဟု တွင်လာခဲ့သည်။
ကျိုက်မွတ်လအိစေတီတော် သည် အထက် ကျိတ်မြို့အရှေ့ တာတစ်သောင်းအကွာတွင် တည်ရှိသည့် မွတ်လအိတောင်ထိပ်တွင် တည်ရှိသည့် စေတီတော် တစ်ဆူ ဖြစ်သည်။
မဟာသက္ကရာဇ် ၁၁၁ ခုနှစ်တွင် ဖြစ်၏။
စေတီတော်သည် ဖိနပ်တော် ၁၀ တောင်၊ ဉာဏ်တော် ၁၅ တောင် ရှိသည်။
စေတီတော်ကို "အမြဲထင်ပေါ်သောဘုရား" ဟူ၍ မွန်ဘာသာဖြင့် ကျိုက်မွတ်လအိဟု ခေါ်တွင်သည်။
နေပြည်တော်ကောင်စီနယ်မြေ၊ တွင် ရန်အောင်(၁) ရပ်ကွက်ရှိ ကိုးခန်းကြီးဇရပ်နှင့် ခြေရှိ ကိုးခန်းကြီးဇရပ်ဟူ၍ ကိုးခန်းကြီးဇရပ် ကျောင်းဆောင် (၂) ဆောင်ရှိသည်။
ဆင်ဖြူတောင်ခြေရှိ ကိုးခန်းကြီးဇရပ်ကို က ဦးဆောင်၍ (၁၉၃၁) ခုနှစ်တွင် ဆောက်လုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ပျဉ်းမနားမြို့တွင်းရှိ ကိုးခန်းကြီးဇရပ်နှင့် တစ်နှစ်တည်းအတူ ဆောက်လုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ပျဉ်းမနားမြို့တွင်းရှိ ကိုးခန်းကြီးကို ၏ တပည့်၊ သူဌေးဦးလန်းတို့၏ မွေးစားသား၊ ဆရာတော် ဦးဉေယျအား လှူဒါန်းခဲ့ပြီး၊ ဆင်ဖြူတောင်ကိုးခန်းကြီးကို ရသေ့ကြီး ဦးခန္တီအား လှူဒါန်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဇရပ်ကြီးဘေးတွင် နှင့် ဒေါ်ခင်ခင်လေးတို့ လှူဒါန်းထားသော မီးစက်ကြီးကို တွေ့ရှိရသည်။
သူ့မိန်းမ ဒေါ်ခင်ခင်လေးဆိုသည်မှာလည်း စာရေးဆရာမကြီး ဖြစ်သည်။
ဆင်ဖြူတောင်-ကိုးခန်းကြီးနှင့်-ပေါင်းလောင်းမြစ်၏-သက္ကရာဇ်အိုများ။
Esposito, J.L. , ed. , The Oxford Dictionary of Islam, New York:2003 ဇိုင်နဘ်သခင်မကြီး(စ.အ)သည် ဟီဂျရီသက္ကရာဇ်(၅)ခုနှစ် (အေဒီ၆၂၇ခုနှစ်) သို့မဟုတ် ဟီဂျီရီသက္ကရာဇ် (၆)ခုနှစ်(အေဒီ ၆၂၈) ခုနှစ်တွင် မဒီနာမြို့တော်၌ ဖွားမြင်တော်မူခဲ့လေသည်။
ဇိုင်နဘ်သခင်မကြီး(စ.အ)သည် ဂျမာဒိလ်အောင်ဝလ်လ(၅)ရက်နေ့ ဟိုဒိုင်ဘီယာစာချုပ် ချုပ်ဆိုပြီးသည့်အချိန်တွင် ဖွားမြင်တော်မူခဲ့လေသည်။
ဇိုင်နဘ်သခင်မကြီး(စ.အ)သည် ကရ်ဘလာ အဖြစ်အပျက်ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် စစ်၌ကျဆုံးရှဟီးဒ်ဖြစ်သွားခဲ့သူတို့၏ ဦးခေါင်းများနှင့်အတူ မိမိတို့အား ရှာမ်မြို့သို့ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာချိန်တွင် ယဇီးဒ်၏ရှေ့မှောက်သို့ရောက်သောအခါ အလွန်ပင် ပြင်းထန်သော မိန့်ခွန်းတစ်ရပ်ကို ခြွေခဲ့လေသည်။
အသင့်၏နောက်လိုက်များသည်လည်း အုပ်စုကွဲသွားကြပေလိမ့်မည်.. အမှန်တရားဘက်မှ အသံပေးလာသောနေ့ရက်တွင် အလ္လာဟိုအရှင်မြတ်၏ အမျက်တော်ဆူးရှမှုသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူတို့အပေါ်ကျရောက်ပါစေသား.. မြောက်မြားစွာသော သမိုင်းသုတေသီ ပညာရှင်များက အထူးသဖြင့် မက်စ်အူဒီ မှ သခင်မကြီး(စ.အ) သည် မဒီနာမြို့တွင် ကွယ်လွန်တော်မူပြီး မဒီနာမြို့ရှိ ဘကီးဟ် သင်္ချိုင်းတွင် မြှုပ်နှံခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ထားလေသည်။
အွမ်မွလ်မဆွာအိဘ်(ام‌المصائب) အွမ်မွလ်ရဇာယား(ام‌الرَّزایا) အွမ်မွလ်နဝါအိဘ် (ام‌النوائب ) عقیله بنی هاشم(အကီးလသွလ်ဘနီဟာရှင်မ်) صدّیقة الصغری(ဆွဒ်ဒီးကသွလ် ဆိုဂရာ) عالمه غیر معلّمه (کسی که بدون معلم عالم است)(ဆရာထံတွင်ပညာမသင်ယူခဲ့သော ပညာရှင်) سر ابیها(စီရွလ်အဘီးဟာ) معصومه(မာအ်စူမာဟ်) ام کلثوم(အွမ်မေကုလ်စူးမ်) عصمة الصغری(အစ်မသ်သွလ်စွဂ်ရာ) ولیة الله العظمی(ဝလီယွလ္လာဟ်ဟေအွဇ်မာ) ناموس الکبری(နာမူးစွလ်ကွဘ်ရာ) شریکة الحسین(ရှရီးကသွလ်ဟိုစိုင်းန်(အ.စ)) عارفه(အာရေဖှာဟ်) کامله(ကာမေလာဟ်) عامله(အာမေလာဟ်) مخبره(မိုခိုင်ယရားဟ်) محدثه(မိုဟဒစ္စာဟ်) محبوب مصطفی(မဲဟ်ဘူးဘ်ဘေမွစ်သဖှာ) باکیه(ဘာကီယားဟ်) البلیغه(အလ်ဘလီးဂါးဟ်) فاضله(ဖာဒွေလာဟ်) [ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ဟဇ်ရသ်သေဇိုင်နဘ်(စ.အ)ညီလာခံ ဝဘ်ဆိုဒ်] [ အကီလာယေဘနီဟာရှင်မ် ဇိုင်နဘ်ဘေကွဘ်ရာ (စ.အ)ဘဝသမိုင်း)(အလီ(အ.စ)၏သမီးတော် မစ်ဂျီဒ်ဒေကူဖှာတွင် ပေးခဲ့သော မိန့်ခွန်း]။
ပဲတီစိမ်းကို အဓိကအားဖြင့် ၊ နှင့် တို့တွင် စိုက်ပျိုးကြသည်။
အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် "ပဲတီစိမ်း" (mung) သို့မဟုတ် "မတ်ပဲ" (mungo) ဟူသော အမည်များသည် ဟိန္ဒီဘာသာစကားလုံး မှ ဆင်းသက်လာပြီး၊ ၎င်းသည် ဘာသာစကားလုံး မှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
တွင် "မတ်ပဲစေ့" (mongo bean) ဟုလည်း ခေါ်သည်။
အခြားဘာသာစကားများတွင် ပဲတီစိမ်းကို အောက်ပါအတိုင်း ခေါ်ဆိုကြသည်- : ''မာရှ်'' (ماش) - ''မူင်'' (مونگ) - ''မူင်'' (मूंग) - ''မူင်'' (ਮੁੰਗ) - ''မဂ်'' (મગ) - ''ဟိဗျေ မူဂ်'' (हिरवे मूग) - ''မုဂါ'' (मुगा) - ''မူင်'' (মুঁগ) - ''မူဂါ'' (ମୁଗ) - ''မာဂူ'' (মগু) - ''ဟေဆာရူ ဘေလီ'' (ಹೆಸರು ಬೇಳೆ) - ''ပါယာသမ် ပါရူပ္ပု'' (பயத்தம் பருப்பு) - ''ချေရူပါယာ ပါရီပ္ပု'' (ചെറുപയർ പരിപ്പ്) - ''မတ်-အာတာ'' (මුං ඇට)၊ အဓိပ္ပာယ် မတ်စေ့များ - ''ချိုရိုကို'' - ''ပါဒန်ဂီ ဆာလာယီ'' (ಪದಂಗಿ ಸಲೈ) - ''ပါဆာလူ'' (పెసలు) - ''ဒေါင် ဆန်း'' (အဓိပ္ပာယ် "စိမ်းစေ့") /- ''ကာဆန် ဟီဂျောင်'' (အဓိပ္ပာယ် "စိမ်းစေ့") - ''မတ်ဂို'' သို့မဟုတ် ''မုန်ဂို'' - ''လူ ဒိုး'' (绿豆၊ အဓိပ္ပာယ် "စိမ်းစေ့") ပဲတီစိမ်းသည် ဖြစ်ပြီး အဝါရောင်ပန်းများနှင့် အညိုရောင်အမွှေးပါသော အစေ့အိတ်များ (pods) ရှိသည်။
ပဲတီစိမ်းသည် ဖြစ်ပြီး အဝါရောင်ပန်းများနှင့် အညိုရောင်အမွှေးပါသော အစေ့အိတ်များ ရှိသည်။
များသည် များပြားပြီး သေးသွယ်ကာ အမြစ်ဖုများ ပါရှိသည်။
အရွက်များသည် ဥပုံ သို့မဟုတ် ကျယ်ပြန့်သော ဥပုံဖြစ်ပြီး၊ များသည် ပေါက်ပြီးနောက် သေသွားကာ၊ အရွက်နှစ်ရွက်ပေါ်တွင် သုံးခွအရွက်များ ထွက်သည်။
များသည် အရွက်အောက်နှင့် ထိပ်တွင် အဝါရောင်ပန်းများဖြင့် ပေါက်ရောက်ပြီး၊ တစ်ခိုင်လျှင် ပန်း ၁၀-၂၅ ပွင့်ပါရှိကာ ကိုယ်တိုင်ဝတ်မှုန်ကူးသည်။
များကို ဤအဆင့်တွင် ရိတ်သိမ်းသည်။
မရိတ်သိမ်းပါက၊ ၎င်းသည် စနစ်ကို ဖွံ့ဖြိုးစေပြီး၊ ထို့နောက် အရွက်နှစ်ရွက်ပါသော အစိမ်းရောင်ပင်စည်သည် မြေကြီးမှ ပေါက်ထွက်လာသည်။
ထို့နောက်၊ များသည် ၎င်း၏ များပေါ်တွင် စတင်ဖြစ်ပေါ်ပြီး၊ အစေ့အိတ်တစ်ခုလျှင် စေ့ ၁၀-၁၅ စေ့ ပါရှိသည်။
ပဲတီစိမ်းသည် ၁၉၇၀ ခုနှစ်များတွင် မှ သို့ ပြောင်းရွှေ့ခံရသော များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
ယခင်အမည်များမှာ ''Phaseolus aureus'' သို့မဟုတ် ''P. radiatus'' ဖြစ်သည်။
ပဲတီစိမ်းသည် ဖြစ်ပြီး နေ့ရှည်လျားမှုသည် ၎င်း၏ ပန်းပွင့်မှုနှင့် အစေ့အိတ်ဖြစ်ပေါ်မှုကို နှောင့်နှေးစေသည်။
ပဲတီစိမ်းကို စက်ဖြင့် ရိတ်သိမ်းနိုင်ပြီး၊ အလွန်အကျွံ မဖြစ်စေရန် စက်ချိန်ညှိမှု အရေးကြီးသည်။
သို့မဟုတ် (MYMD) ကို ကူးစက်စေခြင်းဖြင့် သွယ်ဝိုက်ထိခိုက်စေသည်။
သည် အပူပိုင်းနှင့် အပူပိုင်းခွဲဒေသများတွင် ပဲတီစိမ်း၏ အဓိက ပိုးမွှားဖြစ်ပြီး၊ အထွက်နှုန်း ၂-၈၄% ဆုံးရှုံးစေကာ အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၃၀ သန်းခန့် ထိခိုက်သည်။
သည် အပင်ရည်ကို စုပ်ယူပြီး အပင်၏ အားအင်ဆုံးရှုံးမှု၊ အဝါရောင်ပြောင်းမှု၊ ပုတ်မှု သို့မဟုတ် ပုံပျက်မှုကို ဖြစ်စေသည်။
သည် ပဲမျိုးစေ့များ၏ အပြင်းထန်ဆုံး သိုလှောင်ပိုးမွှားဖြစ်ပြီး၊ ထိန်းချုပ်မှု မရှိပါက ၃-၆ လအတွင်း ၁၀၀% ဆုံးရှုံးနိုင်သည်။
ရောဂါများ (MYMD) သည် ပဲတီစိမ်း၏ အရေးပါသော ဗိုင်းရပ်စ်ရောဂါဖြစ်ပြီး၊ နှစ်စဉ် အထွက်နှုန်း များစွာဆုံးရှုံးစေသည်။
MYMD သည် မှ ကူးစက်သော မတူညီသော ဗီဂိုမိုဗိုင်းရပ်စ် သုံးမျိုးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သည်။
အဓိက မှိုရောဂါများမှာ (CLS)၊ (dry root rot)၊ (powdery mildew) နှင့် (anthracnose) တို့ဖြစ်သည်။
မြေအောက်ပုပ်ရောဂါ (''Macrophomina phaseolina'') သည် ပဲတီစိမ်း၏ ထွက်ပေါ်လာသော ရောဂါဖြစ်ပြီး၊ အိန္ဒိယနှင့် ပါကစ္စတန်တွင် အထွက်နှုန်း ၁၀-၄၄% ဆုံးရှုံးစေသည်။
မြင့်မားသော အပူချိန်ဖိစီးမှုသည် ပဲတီစိမ်း၏ မျိုးပွားဖွံ့ဖြိုးမှုကို ထိခိုက်စေပြီး၊ ပန်းစတင်ဖြစ်ပေါ်မှု၊ အသက်ရှင်နိုင်မှု၊ မျိုးအောင်မှု၊ အစေ့အိတ်ဖြစ်ပေါ်မှု၊ စေ့အရည်အသွေး စသည်တို့ကို ထိခtelefonoပြီး၊ နွေရာသီတွင် ၄၂ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်ထက် မြင့်မားသော အပူချိန်သည် စေ့မာကျောမှုကို ဖြစ်စေသည်။
ပဲတီစိမ်းပင်များသည် လူသားများမှ စားသုံးရန် သမိုင်းကြာရှည်ရှိသည်။
ရင့်မှည့်သော စေ့များသည် အသားရှားပါးသည့်နေရာများ သို့မဟုတ် လူအများစု ဖြစ်သည့်နေရာများတွင် လူတို့အတွက် အလွယ်ချက်ချည်နိုင်သော ၏ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အရင်းအမြစ်ကို ပေးစွမ်းသည်။
ပဲတီစိမ်းသည် အာရှ (၊ နှင့် ) တွင် ကြီးမားသော ဈေးကွက်ရှိပြီး၊ နှင့် တို့တွင်လည်း စားသုံးကြသည်။
အမေရိကန်တွင် ပဲတီစိမ်းစားသုံးမှုသည် တစ်နှစ်လျှင် တစ်ဦးလျှင် ၂၂-၂၉ ဂရမ်ခန့်ရှိပြီး၊ Treesearchurl= အာရှ၏ အချို့နေရာများတွင် တစ်နှစ်လျှင် တစ်ဦးလျှင် ၂ ကီလိုဂရမ်အထိ စားသုံးနိုင်သည်။
ပဲတီစိမ်းသည် ဒေသများစွာတွင် အခြားရွေးချယ်စရာ သီးနှံတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး၊ စိုက်ပျိုးခြင်းမပြုမီ ချုပ်ဆိုခြင်းကို ယေဘုယျအားဖြင့် နှစ်သက်ကြသည်။
ယေဘုယျအားဖြင့် ပဲတီစိမ်းသည် ၎င်း၏ ကြောင့် ဈေးကွက်အလားအလာရှိပြီး၊ ၎င်းသည် အစားအစာသီးနှံဖြစ်ပြီး အစာစားစရာမဟုတ်သောကြောင့်၊ ကုန်စည်သီးနှံဈေးနှုန်းများ၏ မတည်ငြိမ်မှုမှ စီးပွားရေးအန္တရာယ်ကို လျော့ပါးစေရန် တောင်သူများကို ကူညီနိုင်သည်။
ပဲတီစိမ်းသည် အစားအသောက် ၏ များပြားသော အရင်းအမြစ်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။
ပဲတီစိမ်း၏ ကာဘိုဟိုက်ဒရိတ်များသည် အလွယ်တကူ အစာချေဖျက်နိုင်ပြီး၊ အခြားပဲမျိုးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လူသားများတွင် (flatulence) နည်းပါးစေသည်။
စေ့များနှင့် အညှောက်များသည် အခြားသီးနှံများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက နည်းပါးသော ထုတ်ပေးပြီး၊ ၎င်းသည် နှင့် ရှိသူများအတွက် ပိုမိုဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပဲတစ်မျိုးဖြစ်စေသည်။
နှင့် တို့တွင် ပဲတီစိမ်းများကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ထောင်းပြီး၊ ဖောက်၍၊ အမျိုးအစားဖြစ်သော ''မန်ဂိုဒီ'' ဟုခေါ်သော အစာဖုတ်များအဖြစ် ပြုလုပ်ပြီး၊ ၎င်းသည် နှင့် ဆင်တူသော အဆာပြေအဖြစ် အသုံးများသည်။
တွင် အညှောက်ပေါက်ထားသော ပဲတီစိမ်းများကို အုန်းနို့အခြေခံ၍ အပျော့စား ဟင်းချိုတစ်မျိုးဖြစ်သော ''မုန်ဂါ ဂါသီ'' ဟုခေါ်သည့် ဟင်းချိုတွင် ချက်ပြုတ်သည်။
အိန္ဒိယ၏ ဒေသဆိုင်ရာ အချို့တွင် ပဲတီစိမ်းများကို အခွံခွံ့၍ ပဲ ပြုလုပ်သည်။
အိုဒီရှာ နှင့် တို့တွင် အခွံခွံ့၍ ခွဲထားသော ပဲများကို ''မူဂ် ဒယ်လ်'' ဟုခေါ်သော ဟင်းချိုနှင့်ဆင်တူသော ဒယ်လ်တစ်မျိုးပြုလုပ်ရန် အသုံးပြုသည်။
အိန္ဒိယတောင်ပိုင်းတွင်၊ ၊ ၊ ၊ နှင့် တို့တွင် ပြီးပြည့်စုံသော ပဲများကို အငွေ့ဖြင့် ပြုတ်ပြီး ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များနှင့် လတ်ဆတ်သော အုန်းသီးအကျွတ်များဖြင့် အရသာခတ်သည်။
အိန္ဒိယတောင်ပိုင်း၊ အထူးသဖြင့် အန်ဒရာပရာဒေ့ရှ်တွင်၊ အခွံပါသော ပြီးပြည့်စုံသော မုန်ဂိုပဲများကို ထောင်းပြီး ပြုလုပ်ထားသော မုန့်စိမ်းဖြင့် ''ပါဆာရက်တူ'' သို့မဟုတ် ပါဆာရ-ဒိုဆာ ဟုခေါ်သော ၏ လူကြိုက်များသော အမျိုးအစားတစ်ခုကို ပြုလုပ်သည်။
တွင် ချက်ပြီးသော ပဲတီစိမ်းဒယ်လ်ကို ပြုတ်ထားသော အဖြူရောင် နှင့် တွဲဖက်၍ "ဒယ်လ် ချာဝယ်" ဟုခေါ်သော ဟင်းလျာတစ်မျိုးပြုလုပ်သည်။
တွင် ပြုတ်ထားသော ပဲတီစိမ်းများကို အုန်းသီးအကျွတ်နှင့် ''လူနူ-မိရစ်'' ဟုခေါ်သော အစပ်အရသာပါသော ငရုတ်သီးနှင့် ကြက်သွန်နီ တို့နှင့် တွဲဖက်စားသုံးလေ့ရှိပြီး၊ များသောအားဖြင့် နံနက်စာအဖြစ် အသုံးများသည်။
ပဲတီစိမ်းများကို တွင်လည်း ထည့်သွင်းပြီး ''မတ်-ကိရီဘတ်'' ဟုခေါ်သည်။
ရိုးရာ နှစ်သစ်ကူးပွဲတော် (ဧပြီလတွင် ကျင်းပသည်) အတွင်း ပဲတီစိမ်းများကို ''မတ်-ကာဗွန်'' ဟုခေါ်သော ရိုးရာ ကြော်ချိုမြသော မုန့်တစ်မျိုးပြုလုပ်ရန် အသုံးပြုသည်။
File:Green Gram Dal ( খোসা সহ এবং খোসা ছাড়া মুগ ডাল).JPGပဲတီစိမ်း File:Mung Bean - Kolkata 2011-02-10 0975.JPGအိန္ဒိယ ပဲတီစိမ်းဒယ်လ် File:Pesarattu.jpgတယ်လူဂူ ၊ အရသာရှိသော ပဲတီစိမ်း File:Mug pakon 05.jpgမတ် ပါကွန်၊ ဘင်္ဂလား၏ ရိုးရာ ၊ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် = တရုတ်တောင်ပိုင်း ချက်ပြုတ်နည်းတွင် ပြီးပြည့်စုံသော ပဲတီစိမ်းများကို ဟုခေါ်သော အချိုပွဲတစ်မျိုးပြုလုပ်ရန် အသုံးပြုပြီး၊ ၎င်းကို ''လူဒိုး တာ့ဆွီ'' ဟုခေါ်ကာ ပူပူနွေးနွေး သို့မဟုတ် အေးအေးစားသုံးသည်။
နှင့် မတူဘဲ၊ ပြီးပြည့်စုံသော ပဲတီစိမ်းများသည် အရသာရှိသော ဟင်းလျာများတွင် ရှားရှားပါးပါး ပါဝင်သည်။
တွင် အခွံခွံ့ထားသော ပဲတီစိမ်းများနှင့် ပဲတီစိမ်းငါးပိကို သို့မဟုတ် အေးခဲထားသော များအဖြစ် ပြုလုပ်သည်။
ပဲတီစိမ်းငါးပိကို နှင့် တို့တွင် တရုတ် များအတွက် အသုံးများသော အဆာအဖြစ် အသုံးပြုသည်။
အတွင်း ပြုတ်၍ အခွံခွံ့ထားသော ပဲများကို စားသုံးရန်အတွက် ပြင်ဆင်ထားသော တွင် အဆာအဖြစ် အသုံးပြုသည်။
မဇ္ဈိမဒေသ ရာဇဂြိုဟ်ပြည့်ရှင် အဇာတသတ်မင်း၏ အဆက်အနွယ်ဖြစ်သည့် နာဂဒါသမင်းကို နန်းချ၍ သုသုနာဂမင်း နန်းတက်၍ နာဂဒါသမင်းနှင့် နှမတော်စပ်သူ သီတလိဒေဝီတို့သည် မြတ်စွာဘုရားတို့၏ ဓာတ်တော်များကို ယူဆောင်၍ မြန်မာနိုင်ငံသို့ တိမ်းရှောင်ခဲ့၏။
စေတီတော်သည် သံဖိုချောင်းဦးတိုက်၍ နှစ်မွှာကွဲနေသည့် ကုန်းတော်၏ အလယ်ဗဟို၌ တည်ထားသောကြောင့် ချောင်းမွှာမွေတော်ဟု ခေါ်ခဲ့သည်။
အချိန်မှာ ၁၂၄၀ ပြည့်နှစ်တွင် ဖြစ်၏။
မာရ်ငါးပါး အောင်မြင်သည်ကို အစွဲပြု၍ ငါးထပ်ကြီးဘုရားဟု သမုတ်ခဲ့သည်။
ရုပ်ပွားတော်ကြီးသည် အတိုင်းအတာ အချိုးအစားများမျာ − ဉာဏ်တော်အမြင့် ပေ ၄၀ ၈ လက်မ၊ ပလ္လင်တော်အလျား ၃၃ ပေ ၁၁ လက်မ၊ ပလ္လင်တော်အနံ − ၂၀ ပေ ၁၁ လက်မ၊ ပလ္လင်တော်အမြင့် − ၄ ပေ ၆ လက်မ ပါဒကြီး ရွာသူရွာသားတို့သည် ဘုံငါးဆင့်ရှိသည့် တန်ဆောင်းကြီးကို လှူဒါန်းခဲ့သည်။
မဟာသက္ကရာဇ် ၁၂၃ ခုနှစ်တွင် စူဠပုဏ်၊ မဟာပုဏ်ညီနောင်တို့က ပင့်လျှောက်သဖြင့် မြတ်စွာဘုရားသည် သုနာပရန္တတိုင်း၊ ဝါဏိဇ္ဇဂါမရွာသို့ ကြွခဲ့သည်။
သက္ကရာဇ် ၁၁၁၀ ပြည့်နှစ်တွင် ဂံ့ဂေါသူကြီးသည် စေတီတော်ကို ငုံကာ စေတီသစ်တည်ကာ ထီးတော်သစ် လှူဒါန်းခဲ့သည်။
မြတ်စွာဘုရား ပွင့်တော်မူပြီး နှစ် ၅၀၀ ခန့်တွင် ဖြစ်၏။
လူမျိုးအပေါင်တို့ အတူအညီခွဲဝေ၍ စိုက်ပျိုးလုပ်ကိုင်စားသောက်စေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် "တူဝေစေတီတော်" ဟု သမုတ်ခဲ့သည်။
စေတီတော်မှာ အုတ်စေတီဖြစ်ကာ ဉာဏ်တော် ၉ တောင်မျှ ရှိသည်။
သက္ကရာဇ် ၈၄၂ ခုနှစ်တွင် အင်းဝတွင် ဒုတိယမင်းခေါင် နန်းတက်၏။
သာလွန်မင်းတရားကြီးလက်ထက်တွင် စေတီတော်ကို ရွှေသင်္ကန်းကပ်လှူခဲ့သည်။
သာသနာနှစ် ၁၁၁ ခုနှစ်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် သုဝဏ္ဏဘုမ္မိသို့ ဒေသစာရီ ကြွတော်မူ၏။
စေတီတော်၏ အတိုင်းအတာများမှာ − ဖိနပ်တော် = အတောင် ၄၀ ဖိနပ်ခုံ = ၂၃ တောင် ဒုတိယဖိနပ်တော် − ၃၆ တောင် ရှစ်မြှောင့် − ၁၈ တောင် ဉာဏ်တော် − အတောင် ၆၀ စေတီတော်ပတ်လည်တွင် ရှိသည့် ကျောက်ပြင်ပျက်သည် နှစ်တောင် တစ်မိုက် ရှိသည်။
စေတီတော်၏ ဘွဲ့တော်မှာ ကျိုက်ကလွတ်ဒက် ဟု ခေါ်သည်။
နာနာ ကိုမတ်ဆု သည် ဂျပန်လူမျိုး မော်ဒယ်နှင့် သရုပ်ဆောင် ဖြစ်သည်။
သူမကို တိုကျိုမြို့တွင် မွေးဖွားပြီး၊ Yamanashi မြို့တွင် ကြီးပြင်းခဲ့သည်။
သက္ကရာဇ် ၁၂၅၁ ခုနှစ်တွင် စေတီတော်ကို ကင်းတပ်မြို့၊ ညောင်ဝိုင်းဆရာတော်က ပြုပြင်ခဲ့သည်။
ပတ္တမြားစေတီတော် သည် စစ်ကိုင်းတောင်တန်းရှိ တွင် တည်ရှိသည့် စေတီတော်တစ်ဆူ ဖြစ်သည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် သုံးဝါမြောက်သော အချိန်တွင် အာနန္ဒာနှင့်အတူ သုနာပရန္တတိုင်း စစ်ကိုင်းဒေသသို့ ကြွလာ၏။
သက္ကရာဇ် ၇၇၆ ခုနှစ်တွင် ပတူသင်္ဃရာဇာသည် ပတ္တမြားစေတီကို ၃ ထပ်ငုံ၍ တည်သည်။
စေတီတော်သည် ဖိနပ်တော် ၃၈ ပေ၊ ဉာဏ်တော် ၄၃ ပေ ၃ လက်မ ရှိသည်။
ရုပ်ပွားတော်မြတ်ကြီးကို သက္ကရာဇ် ၁၁၄၃ ခုနှစ်တွင် တောင်ပိုင်နယ် ကွန်ဟယ်ရွာဇာတိ ပလောင်ဘုန်းတော်ကြီး ဦးစန္ဒာ ကြီးမှူး၍ သွန်းလုပ်တော် မူခဲ့သည်။
ရုပ်ပွားတော်ကြီး၏ မကိုဋ်တော်မှာ ရွှေချိန် ၅ ပိဿာ ၉၈ ကျပ်သားရှိ၍ ကျောက်မျက်ရတနာတို့ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။
ခရစ်နှစ် ၁၈၇၈ ပြည့်နှစ်တွင် နတ်ရွာစံပြီးနောက် ဝဇိရာရာမဆရာတော်နှင့် တို့သည် မော်လမြိုင်သို့ ကြွတော်မူ၏။
ဆရာတော်တို့ကို ကြည်ညိုရင်းစွဲရှိသည့် ကြီးလည်း ၏ မယ်တော် ၏ နန်းတွင်းလူသတ်ပွဲ အန္တရာယ်ကို ရှောင်တိမ်းသည့်သဘောဖြင့် ပိုင် အထက်မြန်မာပြည်မှ ဗြိတိသျှပိုင် အောက်မြန်မာပြည်ကို စုန်ဆင်းကာ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။
ရုပ်ပွားတော်ကို ပြုလုပ်ရာတွင် ရွှေသား ၁၈၄၃ ကျပ်၊ ငွေသား ၆၂၈၄ ကျပ် ထည့်သွင်းကာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
သက္ကရာဇ် ၂၃၆ ခုနှစ်တွင် မုပွန်အရပ်တွင် နေသူတို့သည် သွားဓာတ်တော်တစ်ဆူကို ပူဇော်ခွင့် ရခဲ့ကြသည်။
စေတီတော်ရှိရာသည် အငူလေးခု အစွန်းပေါ်တွင် တည်ရှိသဖြင့် အစွန်းလေးခုဘုရားဟူ၍ မွန်ဘာသာဖြင့် "ကျိုက်မူးပွန်" ဟု ခေါ်ခဲ့သည်။
မူလစေတီတော်သည် ပြိုပျက်၍ ကမ်းနား ကျောက်စွန်းတွင် စေတီငုတ်တိုသာ ကျန်ခဲ့၏။
မော်တင်စွန်းစေတီတော်သည် ဧရာဝတီတိုင်း အနီး ပင်လယ်ကမ်းစပ်ရှိ တွင် တည်ရှိသည်။
ထိုစေတီသည်သာသနတော်မှာ ပထမဆုံးတည်သည့်စေတီဖြစ်ပြီ ထက်ပင်သက်တမ်းပိုစောကြောင်းသိရှိရသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် ၈ ဝါမြောက်တွင် သုဝဏ္ဏဘုမ္မိသို့ ကြွလာခဲ့သောအခါ မော်တင်တောင်ထိပ်သို့ ရောက်၏။
အလောင်းစည်သူမင်းကြီးသည် တိုင်းခန်းလှည့်လည်ရာ စေတီတော်ရှိရာ နဂါးရစ်အငူ မော်တင်စွန်းသို့ ရောက်လာ၏။
သက္ကရာဇ် ၂၉၃ ခုနှစ် ပုဂံမြို့တွင် တောင်သူကြီးမင်း စိုးစံ၏။
မင်းအိုချမ်းသာစေတီတော် သည် တွင် တည်ရှိသည့် စေတီတော်တစ်ဆူ ဖြစ်သည်။
ပုဂံမြို၏ အရှေ့မြောက်ဘက် ၏ တောင်ဘက်ကုန်းမြင့်ပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။
သက္ကရာဇ် ၄၄၆ ခုနှစ် ကျန်စစ်သားမင်းလက်ထက်တွင် ဖြစ်၏။
နတ်မောက်ထွန်းရှိန် - မန္တလေး ရတနာပုံ ဘုရားစုံ၊ ၂၀၁၇၊ ဩဂုတ်လ၊ စာ-၈၂။
သက္ကရာဇ် ၉၀၀ ကျော်တွင် အင်းဝသို့ ရှမ်းမင်းများ ဝင်ရောက်ခဲ့ရာ တိုင်းပြည် မငြိမ်မသက် ဖြစ်ခဲ့သည်။
သက္ကရာဇ် ၁၂၆၇ ခုနှစ်၊ တပေါင်းလတွင် အင်းဝမိုးထား သာသနာပိုင်ဆရာတော်ကြီး၏ တပည့် ပျဉ်းမနားဇာတိဖြစ်သည့် မယ်ဒက်တောရဆရာတော်သည် ဟောင်းနွမ်းနေသည့် စေတီတော်ကို ငုံကာ တည်ခဲ့သည်။
တတဲရှိနမြို့ (立 科 町'' တတဲရှိန − မချိ '' ) သည် ၊ တွင် တည်ရှိသည်။
တဆွတ်နိုမြို့ (辰 野 町'' တဆွတ်နို − မချိ '' ) သည် ၊ တွင် တည်ရှိသည်။
တခမိုရိမြို့ (高森町'' တခမိုရိ − မချိ '' ) သည် ၊ တွင် တည်ရှိသည်။
ရှိနနိုမြို့ (信濃町'' ရှိနနို − မချိ '' ) သည် ၊ တွင် တည်ရှိသည်။
ယာမနိုအုချိမြို့ (山ノ内町'' ယာမနိုအုချိ − မချိ '' ) သည် ၊ တွင် တည်ရှိသည်။
ရှိမိုဆုဝမြို့ (下諏訪町'' ရှိမိုဆုဝ − မချိ '' ) သည် ၊ တွင် တည်ရှိသည်။
ဆခုဟိုမြို့ (佐久穂町'' ဆခုဟို − မချိ '' ) သည် ၊ တွင် တည်ရှိသည်။
အိုဘုဆဲမြို့ (小布施町'' အိုဘုဆဲ − မချိ '' ) သည် ၊ တွင် တည်ရှိသည်။
ဆခခိမြို့ (坂城町'' ဆခခိ − မချိ '' ) သည် ၊ တွင် တည်ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆမှာ တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၁၉ ဦး နေထိုင်ကြသည်။
မြို့၏ စုစုပေါင်းဧရိယာမှာ ၂၁၅.၉၃ စတုရန်းကီလိုမီတာ (၈၃.၃၇ စတုရန်းမိုင်) ဖြစ်သည်။
နဂိဆိုမြို့သည် "" တွင် ဖော်ပြခြင်းခံရသည်။
အနောက်ဘက်တွင် ဂိဖုခရိုင်နှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေသည်။
သည် မြို့၏ အလယ်ကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းလျက်ရှိသည်။
နှစ်ပတ်လည်ပျမ်းမျှအပူချိန်သည် ၁၁.၅ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ် (၅၂.၇ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက်) ရှိသည်။
နှစ်ပတ်လည်ပျမ်းမျှမိုးရေချိန်သည် ၂၃၈၁.၂ မီလီမီတာ (၉၃.၇၅ လက်မ) ရှိသည်။
ဇူလိုင်လသည် အစိုစွတ်ဆုံးလ ဖြစ်သည်။
ဇန်နဝါရီလသည် အနိမ့်ဆုံးဖြစ်ပြီး ပျမ်းမျှအပူချိန် အနှုတ် ၀.၆ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ် (၃၀.၉ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက်) ရှိသည်။
အဲဒိုခေတ်တွင် နဂိဆိုမြို့ဧရိယာတွင် စာတိုက်ဌာနများ တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
ထိုစာတိုက်များသည် အဲဒိုနှင့် ကျိုတိုမြို့ကို ဆက်သွယ်ပေးသည် နခဆန်းဒိုးအမြန်လမ်းပေါ်တွင် ရှိခဲ့သည်။
ဂျပန်နိုင်ငံ၏ လူဦးရေစာရင်းအရ နဂိဆိုမြို့၏ လူဦးရေသည် လွန်ခဲ့သည့် နှစ် ၆၀ ကျော်ကာလမှစ၍ လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းလျက်ရှိသည်။
နဂဝမြို့ (長和町'' နဂဝ −မချိ '' ) သည် ၊ တွင် တည်ရှိသည်။
နဂနိုဟာရမြို့ (長野原町'' နဂနိုဟာရ − မချိ '' ) သည် ၊ တွင် တည်ရှိသည်။
မိယောတမြို့ (御代田'' မိယောတ − မချိ '' ) သည် ၊ တွင် တည်ရှိသည်။
မိနိုဝမြို့ (箕輪町'' မိနိုဝ − မချိ '' ) သည် ၊ တွင် တည်ရှိသည်။
မဆွတ်ခါဝါမြို့ (松川町'' မဆွတ်ခါဝါ − မချိ '' ) သည် ၊ တွင် တည်ရှိသည်။
ခိဆိုမြို့သည် "" တွင် ဖော်ပြခြင်း ခံရသည်။
မြို့၏ အနောက်ဘက်တွင် ဂိဖုခရိုင်နှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေသည်။
ဆောင်းရာသီတွင် အေးကာ နှင်းကျဆင်းမှု များပြားသည်။
နှစ်ပတ်လည်ပျမ်းမျှအပူချိန်သည် ၁၀.၈ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ် (၅၁.၄ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက်) ရှိသည်။
နှစ်ပတ်လည်မိုးရေချိန်သည် ၁၉၂၆.၇ မီလီမီတာ (၇၈.၅ လက်မ) ရှိသည်။
ဇန်နဝါရီလသည် အနိမ့်ဆုံးဖြစ်ပြီး ပျမ်းမျှအပူချိန်သည် အနှုတ် ၁.၄ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ် (၂၉.၅ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက်) ရှိသည်။
ဂျပန်နိုင်ငံ၏ လူဦးရေစာရင်းအရ ခိဆိုမြို့၏ လူဦးရေသည် လွန်ခဲ့သည့် နှစ် ၆၀ ကျော်ကာလမှစ၍ အလျင်အမြန် ကျဆင်းလျက်ရှိသည်။
လက်ရှိကာလ လူဦးရေသည် ၁၉၄၀ ခုနှစ်တွင် ရှိခဲ့သည့် လူဦးရေ၏ ထက်ဝက်ထက်ပင် လျော့နည်းလျက်ရှိသည်။
ခါရုအိဇာဝါမြို့ (軽井沢町'' ခါရုအိဇာဝါ − မချိ '' ) သည် ၊ တွင် တည်ရှိသည်။
အိခဲဒမြို့ (池田町'' အိခဲဒ − မချိ '' ) သည် ၊ တွင် တည်ရှိသည်။
အီးဇုနမြို့ (飯綱町'' အီးဇုန − မချိ '' ) သည် ၊ တွင် တည်ရှိသည်။
အီးဂျိမမြို့ (飯島町'' အီးဂျိမ − မချိ '' ) သည် ၊ တွင် တည်ရှိသည်။
ဖုဂျိမိမြို့ (富士見町'' ဖုဂျိမိ − မချိ '' ) သည် ၊ တွင် တည်ရှိသည်။
အဂဲမဆွတ်မြို့ (上松町'' အဂဲမဆွတ် − မချိ '' ) သည် ၊ တွင် တည်ရှိသည်။
အနန်မြို့ (阿南町'' အနန် − မချိ '' ) သည် ၊ တွင် တည်ရှိသည်။
တဝရမိုတိုမြို့ (田原本町'' ဝာဝရမိုတို − ချေား '' ) သည် ၊ ၊ ရှိခိတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
တခတိုရိမြို့ (高取町'' တခတိုရိ − ချေား '' ) သည် ၊ ၊ တခအိချိတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
ရှိမိုအိချိမြို့ (下市町'' ရှိမိုအိချိ − ချေား '' ) သည် ၊ ၊ ယောရှိနိုတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
ဆန်ဂိုးမြို့ (三郷町'' ဆန်ဂိုး − ချေား '' ) သည် ၊ ၊ အိခိုမတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
အိုးယောဒိုမြို့ (大淀町'' အိုးယောဒို − ချေား '' ) သည် ၊ ၊ ယောရှိနိုတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
အိုးဂျိမြို့ (王寺町'' အိုးဂျိ − ချေား '' ) သည် ၊ ၊ ခိတခဆွတ်ရဂိတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
ယောရှိနိုမြို့ (吉野町'' ယောရှိနို − ချေား '' ) သည် ၊ ၊ ယောရှိနိုတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
Inductor တခုသည် ၁ . ကို Magnetic Field အသွင်ဖြင့် ယာယီသိုလှောင်ပေးခြင်း ၂ . ယင်းအတွင်းစီးဆင်းနေသော ကိုဆန့်ကျင့်ခြင်း ၃ . ကို ဖြတ်ခွင့်ပြုပြီး AC ကိုဆန့်ကျင်တားဆီးခြင်း ကိုပြုလုပ်ပါတယ် Inductor တခု၏ လျှပ်စစ်သိုလှောင်နိုင်စွမ်းပမာဏကို Inductance ( L ) ဖြင့်ဖော်ပြပါတယ်။
Inductance ကို Henry ( H ) ဖြင့်တိုင်တာပြီး ယူနစ်များမှာ uH = Micro Henry , mH = Mili Henry တို့ဖြစ်ကြပါတယ် ကွိုင်တခု၏ Inductance တန်ဖိုးသည် ယင်း၏အပါတ်ရည်နှင့် အတွင်းခံပြုလုပ်ထားသော သတ္တုထည်ပေါ်မူတည်ပါသည် သိသာရန်မှတ်သားထားရမယ့် ၂ ချက်သာ ရှိပါတယ် Data Sheet မှာ ၁ . No of Turn ကွိုင်၏ အပတ်ရေ ၂ . Type of Core သာလျှင်ဖြစ်ပါတယ် Core ဆိုသည်မှာအတွင်းတွင်ခံ၍ ရစ်ပတ်ထားသော ပစ္စည်းကိုခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။
ဟဲဂုရိမြို့ (平群町'' ဟဲဂုရိ − ချေား '' ) သည် ၊ ၊ အိခိုမတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
အိခရုဂမြို့ (斑鳩町'' အိခရုဂ − ချေား '' ) သည် ၊ ၊ အိခိုမတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
အန်ဒိုမြို့ (安堵町'' အန်ဒို − ချေား '' ) သည် ၊ ၊ အိခိုမတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
မိယခဲမြို့ (三宅町'' မိယခဲ − ချေား '' ) သည် ၊ ၊ ရှိခိတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
ခိုးရေားမြို့ (広陵町'' ခိုးရေား − ချေား '' ) သည် ၊ ၊ ခိတခဆွတ်ရဂိတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
ခဝနိရှိမြို့ (川西町'' ခဝနိရှိ − ချေား '' ) သည် ၊ ၊ ရှိခိတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
ခန်မခိမြို့ (上牧町'' ခန်မခိ − ချေား '' ) သည် ၊ ၊ ခိတခဆွတ်ရဂိတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
ခဝအိမြို့ (河合町'' ခဝအိ − ချေား '' ) သည် ၊ ၊ ခိတခဆွတ်ရဂိတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
မြတ်စောညီနောင်စေတီတော် သည် ရှိ စေတီတော် တစ်ဆူ ဖြစ်သည်။
တောင်ငူမြို့ရှိ ၏ အရှေ့ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။
စူဠပုံ၊ မဟာပုံညီနောင်တို့က လျှောက်ထားသဖြင့် မြတ်စွာဘုရားသည် သုနာပရန္တတိုင်းသို့ ကြွတော်မူ၏။
အစ်ကိုဖြစ်သူ နောင်တော်မြတ်လှ (မြတ်လှရွာအုပ်) တည်သော နောင်တော်စေတီနှင့် ညီတော် စေလှ (စေလှရွာအုပ်) တည်စော စေတီတော်တို့ကို မြတ်စောညီနောင်စေတီတော်ဟု ခေါ်ကြသည်။
အလောင်းစည်သူမင်းကြီး တိုင်းခန်းလှည့်လည်သောအခါ မြတ်စောညီနောင်စေတီနှင့် ရှင်ပင်ကျောက်ဆောက်စေတီတို့ကိုလည်း ပြုပြင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။
File:A place of Myat Saw NN.jpgဘုရားရှိ ရုပ်တုများ File:Myat Saw Nyi Naung Stupa.jpgစေတီတော် File:Yin Pyin Taw at MSNN.jpgရင်ပြင်တော် File:Old Htee Taw Of MSNN.jpgထီးတော်အဟောင်း File:Wanna Theingi Mal Taw.jpgဝဏ္ဏသိင်္ဂီမယ်တော်။
ရတနာသင်းကျစ်စေတီတော် သည် တွင်ရှိသည့် စေတီတော်တစ်ဆူ ဖြစ်သည်။
သက္ကရာဇ် ၁၁၅၈ ခုနှစ်တွင် ဘိုးတော်ဘုရားသည် မိတ္ထီလာကန်ကို ဆည်ရန်အတွက် အမရပူရမှ ထွက်လာ၏။
ကျောက်စာသည် အနည်းငယ် ချွတ်ယွင်းနေမှုများ ရှိနေသည်။
ရွှေကျီးမြင်စေတီတော် သည် ၏ ကျုံးအနောက် ပြည်ကြီးကျက်သရေရပ်ရှိ စေတီတော်တစ်ဆူ ဖြစ်သည်။
အနော်ရထာမင်း၏ မြေးတော် မင်းရှင်စောသည် တိုင်းခန်းလှည့်လည်ရာ မန္တလေးတောင် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ရောက်လာ၏။
သည် ဓာတ်တော်များကို ဌာပနာတော်မူကာ ပြုပြင်မွမ်းမံခဲ့သည်။
သည် မဟန်နကီဇော်ဂျီဆက်သသည့် ဗောဓိသားကို မင်းကြီးကိုယ်တိုင် ထုလုပ်ခဲ့သည်။
Ardabil - ATA တောင် عظیمیه အဘယ်ကြောင့် ۳۱۵۵ ဘိုင္ဂ်န္ - علمکوه ۴۸۵۰ ဧရိယာ၊အိပ်၊ကျွန်းစု - လီ bashi ۲۱۵۷ Jolfa ဘိုင္ဂ်န္ လီ Bey၍ - လီမက် - ပြုဘင်အလီ ဘိုင္ဂ်န္ } {! အမည်၏အတောင် ! အမြင့်(မီတာ) ! တောင် ! မြို့/မြို့ ! ပြည်နယ် သမင်ဒရယ် - غزان ۲۳۵۰ ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်း၊ကြောက်ရွံ့ဖာက္ခြဲအက္က အနောက်အာဇာဘိုင္ဂ်န္ غوزی } {! အမည်၏အတောင် ! အမြင့်(မီတာ) ! တောင် ! မြို့/မြို့ ! ပြည်နယ် ဘွဲ့ရ ۳۲۶۷ Hormozgan - فردان ۳۹۶۰ Zagros တောင်၊ فریدونشهر Isfahan Farang - فینو - فلسکه ۳۱۵۰ Binaloud
ကိုင္းလည်းဖော်ပြခဲ့) Sadra ဗမာကျွန်း فرور فرور (pleura) Qeshm (ابرکاوان
နျး) Kish (Qays) Lavan (امرالدوله၊နာမ၏အယခင် شیخشعیب ကြောင်း ۱۳۴۴ အ Lavan ပြောင်းလဲ) ဆောင်းရာ ထိုကျွန်း၏ဗို (صلبوخ) Jeweled Hormoz (zoravan) အခါ (အမ်ဳိး ۱۳۷۸ ဟုခေါ်သည့်အခါအသစ်ဟုခေါ်သည်) هندرابی (စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်းအပြာ၊ဦးချို) = ဘာသာျပန္ခ်က္ الکرم (ဆ) လႊတ္ေ (အကယ္ဒမီ) بونه تهمادون (تهمادو သို့မဟုတ် جبرین) လင်း Khro Dara (လသ) رمیله၊စသည်တို့ကို။