DatarrX/Myanmar-Written-Spoken-Parallel-Corpus huggingface dataset:
အပြော: ငါ ဓာတ်ပုံရိုက်တာကို စိတ်ဝင်စားတယ်။
အရေး: ငါ ဓာတ်ပုံရိုက်ခြင်းကို စိတ်ဝင်စားသည်။
အပြော: မင်း ဘာဟင်း ချက်မလဲ။
အရေး: မင်း မည်သည့်ဟင်း ချက်မည်နည်း။
အပြော: သူ ဘာတောင်းတာလဲ။
အရေး: သူ မည်သည်ကို တောင်းသနည်း။
အပြော: မင်း ဘာလို့ ညာတာလဲ။
အရေး: မင်း အဘယ်ကြောင့် ညာသနည်း။
အပြော: သူမ ဆေးရုံတက်ရသလား။
အရေး: သူမ ဆေးရုံတက်ရသလော။
အပြော: မင်း ဘယ်တော့ အလုပ်ပြီးမလဲ။
အရေး: မင်း မည်သည့်အချိန် အလုပ်ပြီးမည်နည်း။
အပြော: ငါတို့ ဘယ်ကွင်းမှာ ကစားမလဲ။
အရေး: ငါတို့ မည်သည့်ကွင်းတွင် ကစားမည်နည်း။
အပြော: ဘယ်သူ တာဝန်ယူမလဲ။
အရေး: မည်သူ တာဝန်ယူမည်နည်း။
အပြော: မင်း ဘယ်လို ဖြေရှင်းမလဲ။
အရေး: မင်း မည်သို့ ဖြေရှင်းမည်နည်း။
အပြော: ရှေ့အပတ်ကစပြီး ငါ စာကြည့်တိုက်သွားမယ်။
အရေး: ရှေ့အပတ်မှစ၍ ငါ စာကြည့်တိုက်သွားမည်။
အပြော: သေတဲ့အထိ ချစ်မယ်။
အရေး: သေသည့်တိုင် ချစ်မည်။
အပြော: တကယ်တော့ ဒါက တရားမျှတပါတယ်။
အရေး: စင်စစ် ဤသည်မှာ တရားမျှတပါသည်။
အပြော: ငါ လှူဖို့ ဝယ်လာတယ်။
အရေး: ငါ လှူရန် ဝယ်လာသည်။
အပြော: သူ အကြာကြီး မနားချင်ဘူး။
အရေး: သူ အကြာကြီး မနားလိုပေ။
အပြော: သူ့ဆီကို စာပို့လိုက်မယ်။
အရေး: သူ့ထံသို့ စာပို့လိုက်မည်။
အပြော: သူ့ဆီက ပိုက်ဆံချေးတယ်။
အရေး: သူ့ထံမှ ပိုက်ဆံချေးသည်။
အပြော: အခန်းထဲမှာ လူမရှိပါနဲ့။
အရေး: အခန်းအတွင်း၌ လူမရှိပါနှင့်။
အပြော: မင်း မြန်မြန် ပြန်တယ်။
အရေး: မင်း မြန်စွာ ပြန်သည်။
အပြော: သူမ စနစ်တကျ ပြင်ဆင်တယ်။
အရေး: သူမ စနစ်တကျ ပြင်ဆင်သည်။
အပြော: ခက်ခဲ ပေမယ့် ငါ ကျော်ဖြတ်မယ်။
အရေး: ခက်ခဲ သော်လည်း ငါ ကျော်ဖြတ်မည်။
အပြော: ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ ကတိတည်ရမယ်။
အရေး: မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ငါ ကတိတည်ရမည်။
အပြော: ဒါတင်မက သူ လိမ်လဲ လိမ်သေးတယ်။
အရေး: ထိုမျှမက သူ လိမ်လည်း လိမ်သေး၏။
အပြော: အမေ သွန်သင်သလို ငါ ကျင့်ကြံတယ်။
အရေး: မိခင် သွန်သင်သကဲ့သို့ ငါ ကျင့်ကြံသည်။
အပြော: မောင်မောင် စိတ်ပူတတ်တဲ့လူ မဟုတ်တော့ဘူး။
အရေး: မောင်မောင် စိတ်ပူတတ်သည့်လူ မဟုတ်တော့ပေ။
အပြော: ဒီဖုန်းကို ငါ မကိုင်နိုင်ဘူး ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ပျက်နေလို့။
အရေး: ဤဖုန်းကို ငါ မကိုင်နိုင်ပေ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပျက်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အပြော: စူးစမ်းစရာ အကြောင်း မရှိတော့ဘူး။
အရေး: စူးစမ်းဖွယ်ရာ အကြောင်း မရှိတော့ပေ။
အပြော: တောင်းဆိုနိုင်သလောက် တောင်းဆိုပါ။
အရေး: တောင်းဆိုနိုင်သမျှ တောင်းဆိုပါ။
အပြော: ငါ့ကို ဒီလောက် လျှော့ပေးပါ။
အရေး: ငါ့ကို ဤမျှ လျှော့ပေးပါ။
အပြော: သူ ဟိုလို ကားမောင်းတယ်။
အရေး: သူ ထိုသို့ ကားမောင်းသည်။
အပြော: ဟိုဆိုင်သို့ ငါ မသွားဘူး။
အရေး: ထိုဆိုင်သို့ ငါ မသွားပါ။
အပြော: ခဏ ရပ်ပါ။
အရေး: ခေတ္တ ရပ်ပါ။
အပြော: လာမယ့် ပွင့်လင်းရာသီမှာ ငါ ခရီးထွက်မယ်။
အရေး: လာမည့် ပွင့်လင်းရာသီတွင် ငါ ခရီးထွက်မည်။
အပြော: တော်တဲ့ ကျောင်းအုပ် ဖြစ်တယ်။
အရေး: တော်သည့် ကျောင်းအုပ် ဖြစ်သည်။
အပြော: ငါ အခု ဓာတ်ပုံဖျက်မယ်။
အရေး: ငါ ယခု ဓာတ်ပုံဖျက်မည်။
အပြော: သူ ဒီနေ့ အိမ်ပြင်မထွက်ဘူး။
အရေး: သူ ယနေ့ အိမ်ပြင်မထွက်ပါ။
အပြော: မင်း ဘာစောင့်ကြည့်နေတာလဲ။
အရေး: မင်း မည်သည်ကို စောင့်ကြည့်နေသနည်း။
အပြော: ကျော်ကျော် ဘယ်မှာ ပညာသင်သလဲ။
အရေး: ကျော်ကျော် အဘယ်မှာ ပညာသင်သနည်း။
အပြော: သူ ထားဝယ်က ရန်ကုန်ကို ကားနဲ့လာတယ်။
အရေး: သူ ထားဝယ်မှ ရန်ကုန်သို့ ကားဖြင့် လာသည်။
အပြော: သူမက စာကြည့်တိုက်မှာပဲ စာကျက်မယ်။
အရေး: သူမသည် စာကြည့်တိုက်၌ပင် စာကျက်မည်။
အပြော: ငါ ကောင်းကောင်း မှတ်မိတယ်။
အရေး: ငါ ကောင်းစွာ မှတ်မိသည်။
အပြော: သူမ စိတ်လှုပ်ရှားတုန်လှုပ် ဖြစ်နေတယ်။
အရေး: သူမ တုန်လှုပ်စွာ ဖြစ်နေသည်။
အပြော: မင်း တိုးတိုး နှုတ်ထွက်ရမယ်။
အရေး: မင်း တိုးညင်းစွာ နှုတ်ထွက်ရမည်။
အပြော: တကယ်လို့ မင်း စပါးမစိုက်ရင် ဆန်ပြတ်လိမ့်မယ်။
အရေး: အကယ်၍ မင်း စပါးမစိုက်လျှင် ဆန်ပြတ်လိမ့်မည်။
အပြော: ဒါကြောင့် ငါ ရွေးချယ်တယ်။
အရေး: ထို့ကြောင့် ငါ ရွေးချယ်သည်။
အပြော: ဒါပေမယ့် သူ အလျှော့မပေးဘူး။
အရေး: သို့သော် သူ အလျှော့မပေးပါ။
အပြော: နေပူ ပေမယ့် ငါ အလုပ်လုပ်မယ်။
အရေး: နေပူ သော်လည်း ငါ အလုပ်လုပ်မည်။
အပြော: ဒီအမှန်တရားကို ငါ သိတယ်။
အရေး: ဤအမှန်တရားကို ငါ သိသည်။
အပြော: သူ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလို့ ပြောတယ်။
အရေး: သူ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဟု ပြောသည်။
အပြော: ငါ သိပ်မောတယ်။
အရေး: ငါ အလွန်မောသည်။
အပြော: ဒီလို မတွေးတောပါနဲ့။
အရေး: ဤသို့ မတွေးတောပါနှင့်။
အပြော: ဆရာဝန်တွေ လူနာကြည့်နေတယ်။
အရေး: ဆရာဝန်များ လူနာကြည့်နေသည်။
အပြော: ထွန်းထွန်း ကူးလို့ မနိုင်ဘူး။
အရေး: ထွန်းထွန်း ကူး၍ မနိုင်ပေ။
အပြော: ငါ တောင်းပန်ရတာ မထူးခြားဘူး။
အရေး: ငါ တောင်းပန်ရသည်မှာ မထူးခြားပေ။
အပြော: သူ အိမ်ဆောက်နေတာ။
အရေး: သူ အိမ်ဆောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။
အပြော: အတတ်ပညာဆိုတာ သင်မှတတ်တယ်။
အရေး: အတတ်ပညာဆိုသည်မှာ သင်မှတတ်သည်။
အပြော: ငါ စာဖတ်တာကို မြတ်နိုးတယ်။
အရေး: ငါ စာဖတ်ခြင်းကို မြတ်နိုးသည်။
အပြော: မင်း ဘာဂိမ်း ကစားမလဲ။
အရေး: မင်း မည်သည့်ဂိမ်း ကစားမည်နည်း။
အပြော: သူ ဘာကူညီတာလဲ။
အရေး: သူ မည်သည်ကို ကူညီသနည်း။
အပြော: မင်း ဘာလို့ စိတ်ပျက်တာလဲ။
အရေး: မင်း အဘယ်ကြောင့် စိတ်ပျက်သနည်း။
အပြော: သူမ လစာရသလား။
အရေး: သူမ လစာရသလော။
အပြော: မင်း ဘယ်အချိန် စာမေးပွဲဖြေမလဲ။
အရေး: မင်း မည်သည့်အချိန် စာမေးပွဲဖြေမည်နည်း။
အပြော: ငါတို့ ဘယ်တက္ကသိုလ်မှာ တွေ့မလဲ။
အရေး: ငါတို့ မည်သည့်တက္ကသိုလ်တွင် တွေ့မည်နည်း။
အပြော: ဘယ်သူ အောင်နိုင်မလဲ။
အရေး: မည်သူ အောင်နိုင်မည်နည်း။
အပြော: မင်း ဘယ်လို ပြောင်းလဲမလဲ။
အရေး: မင်း မည်သို့ ပြောင်းလဲမည်နည်း။
အပြော: နောင်နှစ်ကစပြီး ငါ စီးပွားရေးလုပ်မယ်။
အရေး: နောင်နှစ်မှစ၍ ငါ စီးပွားရေးလုပ်မည်။
အပြော: အိုမင်းတဲ့အထိ ငါ ပန်းချီဆွဲမယ်။
အရေး: အိုမင်းသည့်တိုင် ငါ ပန်းချီဆွဲမည်။
အပြော: တကယ်တော့ ဒါက မဖြစ်နိုင်တာပါ။
အရေး: စင်စစ် ဤသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။
အပြော: ငါ သိုလှောင်ဖို့ ဖယ်ထားတယ်။
အရေး: ငါ သိုလှောင်ရန် ဖယ်ထားသည်။
အပြော: သူ အကြာကြီး မဆွေးနွေးချင်ဘူး။
အရေး: သူ အကြာကြီး မဆွေးနွေးလိုပေ။
အပြော: သူ့ဆီကို ပို့ဆောင်လိုက်မယ်။
အရေး: သူ့ထံသို့ ပို့ဆောင်လိုက်မည်။
အပြော: သူ့ဆီက အကြောင်းပြန်ကြားချက်ရတယ်။
အရေး: သူ့ထံမှ အကြောင်းပြန်ကြားချက်ရသည်။
အပြော: သေတ္တာထဲမှာ အဝတ်အစားမရှိပါနဲ့။
အရေး: သေတ္တာအတွင်း၌ အဝတ်အစားမရှိပါနှင့်။
အပြော: မင်း မြန်မြန် မောင်းတယ်။
အရေး: မင်း မြန်စွာ မောင်းသည်။
အပြော: သူမ သေသေသပ်သပ် သန့်ရှင်းရေးလုပ်တယ်။
အရေး: သူမ သေသပ်စွာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်သည်။
အပြော: ပင်ပန်း ပေမယ့် ငါ ကျေနပ်တယ်။
အရေး: ပင်ပန်း သော်လည်း ငါ ကျေနပ်သည်။
အပြော: ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ မိဘကို လုပ်ကျွေးရမယ်။
အရေး: မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ငါ မိဘကို လုပ်ကျွေးရမည်။
အပြော: ဒါတင်မက သူ နှင်လဲ နှင်ထုတ်သေးတယ်။
အရေး: ထိုမျှမက သူ နှင်လည်း နှင်ထုတ်သေး၏။
အပြော: အစ်ကို ပြောသလို ငါ သင်ယူတယ်။
အရေး: အစ်ကို ပြောသကဲ့သို့ ငါ သင်ယူသည်။
အပြော: မောင်မောင် လူဆိုးတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူး။
အရေး: မောင်မောင် လူဆိုးတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ပေ။
အပြော: ဒီဆိုင်ကယ်ကို ငါ မဝယ်နိုင်ဘူး ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ပျက်စီးလို့။
အရေး: ဤဆိုင်ကယ်ကို ငါ မဝယ်နိုင်ပေ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပျက်စီးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အပြော: စိုးရိမ်စရာ အမှား မရှိတော့ဘူး။
အရေး: စိုးရိမ်ဖွယ်ရာ အမှား မရှိတော့ပေ။
အပြော: ကူညီနိုင်သလောက် ကူညီပါ။
အရေး: ကူညီနိုင်သမျှ ကူညီပါ။
အပြော: ငါ့ကို ဒီလောက် သနားပါ။
အရေး: ငါ့ကို ဤမျှ သနားပါ။
အပြော: သူ ဟိုလို စကားပြောတယ်။
အရေး: သူ ထိုသို့ စကားပြောသည်။
အပြော: ဟိုကျောင်းသို့ ငါ မသွားဘူး။
အရေး: ထိုကျောင်းသို့ ငါ မသွားပါ။
အပြော: ခဏ လေ့လာပါ။
အရေး: ခေတ္တ လေ့လာပါ။
အပြော: လာမယ့် ဆောင်းရာသီမှာ ငါ ခရီးသွားမယ်။
အရေး: လာမည့် ဆောင်းရာသီတွင် ငါ ခရီးသွားမည်။
အပြော: တော်တဲ့ ပညာရှင် ဖြစ်တယ်။
အရေး: တော်သည့် ပညာရှင် ဖြစ်သည်။
အပြော: မင်း မပြင်လဲ ရတယ်။
အရေး: မင်း မပြင်သော်လည်း ရသည်။
အပြော: မင်း မလာရင် ငါ စိတ်ဆိုးလိမ့်မယ်။
အရေး: မင်း မလာလျှင် ငါ စိတ်ဆိုးလိမ့်မည်။
အပြော: သူ စာမရေးတာကလွဲလို့ အကုန်ကောင်းတယ်။
အရေး: သူ စာမရေးသည်မှလွဲ၍ အကုန်ကောင်းသည်။
အပြော: နားရက်မှာ ခရီးထွက်မယ်။
အရေး: နားရက်တွင် ခရီးထွက်မည်။
အပြော: သူ အဝေးကြီးက အော်ပြောတယ်။
အရေး: သူ အဝေးမှ အော်ပြောသည်။
အပြော: ငါ့ညီက စိတ်ကောင်းရှိဖြစ်သည်။
အရေး: ငါ့ညီသည် စိတ်ကောင်းရှိဖြစ်သည်။
အပြော: ဒီကလေးမက စာတော်တယ်။
အရေး: ဤကလေးမသည် စာတော်သည်။
အပြော: မင်း ဘာငြင်းပယ်သလဲ။
အရေး: မင်း မည်သည်ကို ငြင်းပယ်သနည်း။
အပြော: သူ သီချင်းဆိုနေတာကို ငါ မြင်တယ်။
အရေး: သူ သီချင်းဆိုနေသည်ကို ငါ မြင်တယ်။
အပြော: မိတ်ဆွေဆိုတာ ကူညီရတယ်။
အရေး: မိတ်ဆွေဆိုသည်မှာ ကူညီရသည်။
အပြော: ငါ စာဖတ်တာကို ဝါသနာပါတယ်။
အရေး: ငါ စာဖတ်ခြင်းကို ဝါသနာပါသည်။
အပြော: သူ ဖုန်းပြင်နေတာ။
အရေး: သူ ဖုန်းပြင်နေခြင်းဖြစ်သည်။
အပြော: ငါ အလုပ်လုပ်ရတာ ပျော်ရွှင်တယ်။
အရေး: ငါ အလုပ်လုပ်ရသည်မှာ ပျော်ရွှင်သည်။
အပြော: သူမ စာရင်းတွက်လို့ မပြီးသေးဘူး။
အရေး: သူမ စာရင်းတွက်၍ မပြီးသေးပေ။
အပြော: ရဲတွေ လိုက်လံဖမ်းဆီးနေကြတယ်။
အရေး: ရဲများ လိုက်လံဖမ်းဆီးနေကြသည်။
အပြော: ဟိုလို မရယ်ပါနဲ့။
အရေး: ထိုသို့ မရယ်ပါနှင့်။
အပြော: မင်း ဘယ်လို ဆုံးဖြတ်မလဲ။
အရေး: မင်း မည်သို့ ဆုံးဖြတ်မည်နည်း။
အပြော: မောင်မောင် ဘယ်အချိန် အိပ်မလဲ။
အရေး: မောင်မောင် မည်သည့်အချိန် အိပ်မည်နည်း။
အပြော: အခု ငါ တရားမှတ်မယ်။
အရေး: ယခု ငါ တရားမှတ်မည်။
အပြော: မနေ့က ငါ ဗီဒီယိုရိုက်တယ်။
အရေး: ယမန်နေ့က ငါ ဗီဒီယိုရိုက်သည်။
အပြော: အဖေ လယ်က ပြန်လာမယ်။
အရေး: ဖခင် လယ်မှ ပြန်လာမည်။
အပြော: အမေ စာရင်းဇယားစစ်တယ်။
အရေး: မိခင် စာရင်းဇယားစစ်သည်။
အပြော: သူမက စောစောစီးစီး နိုးထတယ်။
အရေး: သူမသည် စောစွာ နိုးထတယ်။
အပြော: မောင်မောင်က ဖြည်းဖြည်းရိုးရိုး မောင်းနှင်တယ်။
အရေး: မောင်မောင်သည် ဖြည်းညင်းစွာ မောင်းနှင်တယ်။
အပြော: သူက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရှင်းပြတတ်တယ်။
အရေး: သူသည် ပွင့်လင်းစွာ ရှင်းပြတတ်သည်။
အပြော: မင်း တည့်တည့် ကြည့်ပါ။
အရေး: မင်း တည့်မတ်စွာ ကြည့်ပါ။
အပြော: သူမက သေချာပေါက် အောင်နိုင်မယ်။
အရေး: သူမသည် ဧကန်မုချ အောင်နိုင်မည်။
အပြော: မင်း အများကြီး တတ်မြောက်တယ်။
အရေး: မင်း များစွာ တတ်မြောက်သည်။
အပြော: သူ စောစော သွားတယ်။
အရေး: သူ စောစွာ သွားသည်။
အပြော: အဘိုးက ပုံပြင်ပြောတယ်။
အရေး: အဘိုးသည် ပုံပြင်ပြောသည်။
အပြော: သူ စက်ဘီးနဲ့ သွားတယ်။
အရေး: သူ စက်ဘီးဖြင့် သွားသည်။
အပြော: မင်း ဘာဖြစ်လို့ စိတ်ဆိုးတာလဲ။
အရေး: မင်း အဘယ်ကြောင့် စိတ်ဆိုးသနည်း။
အပြော: သူ စာမေးပွဲကျရှုံးတယ် ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဂိမ်းဆော့လို့။
အရေး: သူ စာမေးပွဲကျရှုံးပေ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဂိမ်းဆော့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အပြော: ငါ ကားဝယ်ဖို့ ငွေစုမယ်။
အရေး: ငါ ကားဝယ်ရန် ငွေစုမည်။
အပြော: သူ့ဆီက ကားငှားတယ်။
အရေး: သူ့ထံမှ ကားငှားသည်။
အပြော: သူမဆီ အကြောင်းကြားစာပို့လိုက်ပါ။
အရေး: သူမထံ အကြောင်းကြားစာပို့လိုက်ပါ။
အပြော: သံသေတ္တာထဲမှာ ငွေထည့်နေကြတယ်။
အရေး: သံသေတ္တာအတွင်း၌ ငွေထည့်နေကြသည်။
အပြော: ဒါပြင် သူက စိတ်ဓာတ်လည်း ကြံ့ခိုင်သေးတယ်။
အရေး: ထိုပြင် သူသည် စိတ်ဓာတ်လည်း ကြံ့ခိုင်သေး၏။
အပြော: တကယ်လို့ မိုးသက်မုန်တိုင်းကျရင် ငါ အိမ်မှာပဲနေမယ်။
အရေး: အကယ်၍ မိုးသက်မုန်တိုင်းကျလျှင် ငါ အိမ်၌ပင်နေမည်။
အပြော: ဒီနေ့ ရာသီဥတုပူအိမ့်တယ်။
အရေး: ယနေ့ ရာသီဥတုပူအိမ့်သည်။
အပြော: သူမ ခဏ စောင့်ဆိုင်းမယ်။
အရေး: သူမ ခေတ္တ စောင့်ဆိုင်းမည်။
အပြော: လာမည့်လမှာ ငါ နိုင်ငံခြားသွားမယ်။
အရေး: လာမည့်လတွင် ငါ နိုင်ငံခြားသွားမည်။
အပြော: တော်သည့် စီးပွားရေးသမား ဖြစ်တယ်။
အရေး: တော်သည့် စီးပွားရေးသမား ဖြစ်သည်။
အပြော: ငါ အခု လက်ဖက်ရည်ဖျော်မယ်။
အရေး: ငါ ယခု လက်ဖက်ရည်ဖျော်မည်။
အပြော: သူ ဒီနေ့ သင်တန်းမတက်ဘူး။
အရေး: သူ ယနေ့ သင်တန်းမတက်ပါ။
အပြော: မင်း ဘာရှာဖွေနေတာလဲ။
အရေး: မင်း မည်သည်ကို ရှာဖွေနေသနည်း။
အပြော: မမ ဘယ်မှာ ပုန်းအောင်းနေသလဲ။
အရေး: မမ အဘယ်မှာ ပုန်းအောင်းနေသနည်း။
အပြော: သူ ဟင်္သာတက ရန်ကုန်ကို မော်တော်ဆိုင်ကယ်နဲ့လာတယ်။
အရေး: သူ ဟင်္သာတမှ ရန်ကုန်သို့ မော်တော်ဆိုင်ကယ်ဖြင့် လာသည်။
အပြော: သူမက အိပ်ခန်းမှာပဲ အနားယူမယ်။
အရေး: သူမသည် အိပ်ခန်း၌ပင် အနားယူမည်။
အပြော: ငါ ကောင်းကောင်း ကြည့်ရှုတယ်။
အရေး: ငါ ကောင်းစွာ ကြည့်ရှုသည်။
အပြော: သူမ ရိုးရိုးသားသား လုပ်ကိုင်တယ်။
အရေး: သူမ ရိုးသားစွာ လုပ်ကိုင်သည်။
အပြော: မင်း ဖြည်းဖြည်း လျှောက်ရမယ်။
အရေး: မင်း ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်ရမည်။
အပြော: တကယ်လို့ မင်း အစာအများကြီးစားရင် ဗိုက်နာလိမ့်မယ်။
အရေး: အကယ်၍ မင်း အစာများစွာစားလျှင် ဗိုက်နာလိမ့်မည်။
အပြော: ဒါကြောင့် ငါ သဘောကျတယ်။
အရေး: ထို့ကြောင့် ငါ သဘောကျသည်။
အပြော: ဒါပေမယ့် သူ လက်မခံဘူး။
အရေး: သို့သော် သူ လက်မခံပါ။
အပြော: ပိုက်ဆံမရှိ ပေမယ့် ငါ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတယ်။
အရေး: ပိုက်ဆံမရှိ သော်လည်း ငါ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသည်။
အပြော: ဒီပြဿနာကို ငါ နားလည်တယ်။
အရေး: ဤပြဿနာကို ငါ နားလည်သည်။
အပြော: သူ ရောက်လာမယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်။
အရေး: သူ ရောက်လာမည်ဟု မျှော်လင့်သည်။
အပြော: ဒီလို မကန့်ကွက်ပါနဲ့။
အရေး: ဤသို့ မကန့်ကွက်ပါနှင့်။
အပြော: စစ်သားတွေ စောင့်ကြပ်နေတယ်။
အရေး: စစ်သားများ စောင့်ကြပ်နေသည်။
အပြော: မောင်လေး သွားလို့ မရဘူး။
အရေး: မောင်လေး သွား၍ မရပေ။
အပြော: ငါ ရှာဖွေရတာ အချိန်ပုပ်တယ်။
အရေး: ငါ ရှာဖွေရသည်မှာ အချိန်ပုပ်ပေ။
အပြော: သူ စာစီစာကုံးရေးနေတာ။
အရေး: သူ စာစီစာကုံးရေးခြင်းကို ပြုလုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။
အပြော: တရားဥပဒေဆိုတာ စိုးမိုးလေ့ရှိတယ်။
အရေး: တရားဥပဒေဆိုသည်မှာ စိုးမိုးလေ့ရှိသည်။
အပြော: ငါ ပန်းချီဆွဲတာကို စိတ်ဝင်စားတယ်။
အရေး: ငါ ပန်းချီဆွဲခြင်းကို စိတ်ဝင်စားသည်။
အပြော: မင်း ဘာမုန့် ဝယ်မလဲ။
အရေး: မင်း မည်သည့်မုန့် ဝယ်မည်နည်း။
အပြော: သူ ဘာတောင်းဆိုတာလဲ။
အရေး: သူ မည်သည်ကို တောင်းဆိုသနည်း။
အပြော: မင်း ဘာလို့ စိုးရိမ်တာလဲ။
အရေး: မင်း အဘယ်ကြောင့် စိုးရိမ်သနည်း။
အပြော: သူမ တရားနာရသလား။
အရေး: သူမ တရားနာရသလော။
အပြော: မင်း ဘယ်တော့ စာမေးပွဲပြီးမလဲ။
အရေး: မင်း မည်သည့်အချိန် စာမေးပွဲပြီးမည်နည်း။
အပြော: ငါတို့ ဘယ်ရုပ်ရှင်ရုံမှာ ကြည့်မလဲ။
အရေး: ငါတို့ မည်သည့်ရုပ်ရှင်ရုံတွင် ကြည့်မည်နည်း။
အပြော: ဘယ်သူ တာဝန်ယူဆောင်ရွက်မလဲ။
အရေး: မည်သူ တာဝန်ယူဆောင်ရွက်မည်နည်း။
အပြော: မင်း ဘယ်လို တုံ့ပြန်မလဲ။
အရေး: မင်း မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်နည်း။
အပြော: လာမည့်အပတ်ကစပြီး ငါ ကျန်းမာရေးလုပ်မယ်။
အရေး: လာမည့်အပတ်မှစ၍ ငါ ကျန်းမာရေးလုပ်မည်။
အပြော: အသက်ဆုံးတဲ့အထိ စောင့်မယ်။
အရေး: အသက်ဆုံးသည့်တိုင် စောင့်မည်။
အပြော: တကယ်တော့ ဒါက မှန်ကန်ပါတယ်။
အရေး: စင်စစ် ဤသည်မှာ မှန်ကန်ပါသည်။
အပြော: ငါ ပေးကမ်းဖို့ ဝယ်လာတယ်။
အရေး: ငါ ပေးကမ်းရန် ဝယ်လာသည်။
အပြော: သူ အကြာကြီး မထိုင်ချင်ဘူး။
အရေး: သူ အကြာကြီး မထိုင်လိုပေ။
အပြော: သူ့ဆီကို စာမျက်နှာပို့လိုက်မယ်။
အရေး: သူ့ထံသို့ စာမျက်နှာပို့လိုက်မည်။
အပြော: သူ့ဆီက ပစ္စည်းချေးတယ်။
အရေး: သူ့ထံမှ ပစ္စည်းချေးသည်။
အပြော: ဥယျာဉ်ထဲမှာ လူမရှိပါနဲ့။
အရေး: ဥယျာဉ်အတွင်း၌ လူမရှိပါနှင့်။
အပြော: မင်း မြန်မြန် လာတယ်။
အရေး: မင်း မြန်စွာ လာသည်။
အပြော: သူမ စည်းကမ်းတကျ နေထိုင်တယ်။
အရေး: သူမ စည်းကမ်းတကျ နေထိုင်သည်။
အပြော: ပင်ပန်း ပေမယ့် ငါ ကြိုးစားမယ်။
အရေး: ပင်ပန်း သော်လည်း ငါ ကြိုးစားမည်။
အပြော: ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ အလုပ်ပြီးရမယ်။
အရေး: မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ငါ အလုပ်ပြီးရမည်။
အပြော: ဒါတင်မက သူ ဖျက်ဆီးလဲ ဖျက်ဆီးသေးတယ်။
အရေး: ထိုမျှမက သူ ဖျက်ဆီးလည်း ဖျက်ဆီးသေး၏။
အပြော: ဆရာမ ဆုံးမသလို ငါ နေထိုင်တယ်။
အရေး: ဆရာမ ဆုံးမသကဲ့သို့ ငါ နေထိုင်သည်။
အပြော: မောင်မောင် စိတ်တိုတတ်တဲ့လူ မဟုတ်တော့ဘူး။
အရေး: မောင်မောင် စိတ်တိုတတ်သည့်လူ မဟုတ်တော့ပေ။
အပြော: ဒီစက်ကို ငါ မကိုင်နိုင်ဘူး ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ကျိုးနေလို့။
အရေး: ဤစက်ကို ငါ မကိုင်နိုင်ပေ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျိုးနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အပြော: ငြင်းခုံစရာ အကြောင်း မရှိတော့ဘူး။
အရေး: ငြင်းခုံဖွယ်ရာ အကြောင်း မရှိတော့ပေ။
အပြော: တောင်းပန်နိုင်သလောက် တောင်းပန်ပါ။
အရေး: တောင်းပန်နိုင်သမျှ တောင်းပန်ပါ။
အပြော: ငါ့ကို ဒီလောက် ကူညီပေးပါ။
အရေး: ငါ့ကို ဤမျှ ကူညီပေးပါ။
အပြော: သူ ဟိုလို စက်ဘီးစီးတယ်။
အရေး: သူ ထိုသို့ စက်ဘီးစီးသည်။
အပြော: ဟိုဈေးသို့ ငါ မသွားဘူး။
အရေး: ထိုဈေးသို့ ငါ မသွားပါ။
အပြော: ခဏ စောင့်ဆိုင်းပါ။
အရေး: ခေတ္တ စောင့်ဆိုင်းပါ။
အပြော: လာမယ့် နွေရာသီမှာ ငါ အလုပ်သင်ဆင်းမယ်။
အရေး: လာမည့် နွေရာသီတွင် ငါ အလုပ်သင်ဆင်းမည်။
အပြော: တော်တဲ့ လူကြီး ဖြစ်တယ်။
အရေး: တော်သည့် လူကြီး ဖြစ်သည်။
အပြော: ငါ စာဖတ်တယ်။
အရေး: ငါ စာဖတ်သည်။
အပြော: သူ ထမင်းစားတယ်။
အရေး: သူ ထမင်းစားသည်။
အပြော: မောင်မောင် ရေကူးတယ်။
အရေး: မောင်မောင် ရေကူးသည်။
အပြော: ညီမလေး ငိုတယ်။
အရေး: ညီမလေး ငိုသည်။
အပြော: အဘိုး လမ်းလျှောက်တယ်။
အရေး: အဘိုးသည် လမ်းလျှောက်သည်။
အပြော: သူမ သီချင်းဆိုတယ်။
အရေး: သူမသည် သီချင်းဆိုသည်။
အပြော: ငါတို့ ဂိမ်းဆော့တယ်။
အရေး: ငါတို့ ဂိမ်းဆော့သည်။
အပြော: မင်း အိပ်ပျော်တယ်။
အရေး: မင်း အိပ်ပျော်သည်။
အပြော: ဆရာမ စာသင်တယ်။
အရေး: ဆရာမသည် စာသင်သည်။
အပြော: သူငယ်ချင်း ရယ်တယ်။
အရေး: သူငယ်ချင်း ရယ်သည်။
အပြော: ငါ ဖုန်းပြောတယ်။
အရေး: ငါသည် ဖုန်းပြောသည်။
အပြော: သူ အလုပ်လုပ်တယ်။
အရေး: သူသည် အလုပ်လုပ်သည်။
အပြော: မမ ဟင်းချက်တယ်။
အရေး: မမသည် ဟင်းချက်သည်။
အပြော: မောင်လေး ပြေးတယ်။
အရေး: မောင်လေးသည် ပြေးသည်။
အပြော: သူတို့ စကားပြောတယ်။
အရေး: သူတို့သည် စကားပြောသည်။
အပြော: ငါ စာရေးတယ်။
အရေး: ငါသည် စာရေးသည်။
အပြော: သူ ရုပ်ရှင်ကြည့်တယ်။
အရေး: သူသည် ရုပ်ရှင်ကြည့်သည်။
အပြော: ခွေး ဟောင်တယ်။
အရေး: ခွေးသည် ဟောင်သည်။
အပြော: ငှက် ပျံတယ်။
အရေး: ငှက်သည် ပျံသည်။
အပြော: ငါ ဝယ်တယ်။
အရေး: ငါသည် ဝယ်သည်။
အပြော: ငါ ရန်ကုန်သွားမယ်။
အရေး: ငါ ရန်ကုန်သွားမည်။
အပြော: သူ စာမေးပွဲဖြေမယ်။
အရေး: သူ စာမေးပွဲဖြေမည်။
အပြော: မောင်မောင် အိမ်ပြန်မယ်။
အရေး: မောင်မောင် အိမ်ပြန်မည်။
အပြော: ညီမလေး မုန့်စားမယ်။
အရေး: ညီမလေး မုန့်စားမည်။
အပြော: အဘိုး အိပ်ယာဝင်မယ်။
အရေး: အဘိုး အိပ်ယာဝင်မည်။
အပြော: သူမ ကားမောင်းမယ်။
အရေး: သူမ ကားမောင်းမည်။
အပြော: ငါတို့ ဘောလုံးကန်မယ်။
အရေး: ငါတို့ ဘောလုံးကန်မည်။
အပြော: မင်း စာကျက်မယ်။
အရေး: မင်း စာကျက်မည်။
အပြော: ဆရာမ လာမယ်။
အရေး: ဆရာမ လာမည်။
အပြော: သူငယ်ချင်း ဖုန်းဆက်မယ်။
အရေး: သူငယ်ချင်း ဖုန်းဆက်မည်။
အပြော: ငါ ရေချိုးမယ်။
အရေး: ငါ ရေချိုးမည်။
အပြော: သူ အဝတ်လျှော်မယ်။
အရေး: သူ အဝတ်လျှော်မည်။
အပြော: မမ ဈေးဝယ်မယ်။
အရေး: မမ ဈေးဝယ်မည်။
အပြော: မောင်လေး ကျောင်းတက်မယ်။
အရေး: မောင်လေး ကျောင်းတက်မည်။
အပြော: သူတို့ ခရီးသွားမယ်။
အရေး: သူတို့ ခရီးသွားမည်။
အပြော: ငါ သစ်ပင်စိုက်မယ်။
အရေး: ငါ သစ်ပင်စိုက်မည်။
အပြော: သူ တရားမှတ်မယ်။
အရေး: သူ တရားမှတ်မည်။
အပြော: ငါ ဓာတ်ပုံရိုက်မယ်။
အရေး: ငါ ဓာတ်ပုံရိုက်မည်။
အပြော: သူမ ပန်းချီဆွဲမယ်။
အရေး: သူမ ပန်းချီဆွဲမည်။
အပြော: ငါ ငွေစုမယ်။
အရေး: ငါ ငွေစုမည်။
အပြော: ဒီလူဟာ ငါ့အဖေ ဖြစ်တယ်။
အရေး: ဤလူသည် ငါ၏ဖခင် ဖြစ်သည်။
အပြော: ဒီစာအုပ်ဟာ သိပ်ကောင်းတယ်။
အရေး: ဤစာအုပ်သည် သိပ်ကောင်းသည်။
အပြော: ငါ့သူငယ်ချင်းဟာ စာတော်တယ်။
အရေး: ငါ့သူငယ်ချင်းသည် စာတော်သည်။
အပြော: ဒီပန်းဟာ လှတယ်။
အရေး: ဤပန်းသည် လှသည်။
အပြော: သူမဟာ နာမည်ကြီးတယ်။
အရေး: သူမသည် နာမည်ကြီးသည်။
အပြော: မောင်မောင်ဟာ လူကောင်း ဖြစ်တယ်။
အရေး: မောင်မောင်သည် လူကောင်း ဖြစ်သည်။
အပြော: ဒီအိမ်ဟာ ကြီးတယ်။
အရေး: ဤအိမ်သည် ကြီးသည်။
အပြော: ကျောင်းသားဟာ စာကြိုးစားတယ်။
အရေး: ကျောင်းသားသည် စာကြိုးစားသည်။
အပြော: ဒီဖုန်းဟာ အသစ် ဖြစ်တယ်။
အရေး: ဤဖုန်းသည် အသစ် ဖြစ်သည်။
အပြော: အမှန်တရားဟာ ပေါ်လေ့ရှိတယ်။
အရေး: အမှန်တရားသည် ပေါ်လေ့ရှိသည်။
အပြော: ပညာဟာ အရေးကြီးတယ်။
အရေး: ပညာသည် အရေးကြီးသည်။
အပြော: ဒီရေဒီယိုဟာ ဟောင်းနေတယ်။
အရေး: ဤရေဒီယိုသည် ဟောင်းနေသည်။
အပြော: ငါ့အစ်ကိုဟာ အင်ဂျင်နီယာ ဖြစ်တယ်။
အရေး: ငါ့အစ်ကိုသည် အင်ဂျင်နီယာ ဖြစ်သည်။
အပြော: ဒီကားဟာ ဈေးကြီးတယ်။
အရေး: ဤကားသည် ဈေးကြီးသည်။
အပြော: သူတို့ဟာ သူရဲကောင်း ဖြစ်တယ်။
အရေး: သူတို့သည် သူရဲကောင်း ဖြစ်သည်။
အပြော: ဒီခွေးဟာ လိမ္မာတယ်။
အရေး: ဤခွေးသည် လိမ္မာသည်။
အပြော: ငါ့ညီမဟာ ချောတယ်။
အရေး: ငါ့ညီမသည် ချောသည်။
အပြော: ဒီမြစ်ဟာ ရှည်လျားတယ်။
အရေး: ဤမြစ်သည် ရှည်လျားတယ်။
အပြော: အလုပ်ဟာ ဂုဏ်သိက္ခာ ဖြစ်တယ်။
အရေး: အလုပ်သည် ဂုဏ်သိက္ခာ ဖြစ်သည်။
အပြော: ဒီကျောင်းဟာ ကျယ်ဝန်းတယ်။
အရေး: ဤကျောင်းသည် ကျယ်ဝန်းတယ်။
အပြော: အဖေက ပိုက်ဆံပေးတယ်။
အရေး: ဖခင်သည် ပိုက်ဆံပေးသည်။
အပြော: အမေက ဟင်းချက်တယ်။
အရေး: မိခင်သည် ဟင်းချက်တယ်။
အပြော: ဆရာက ဆုချတယ်။
အရေး: ဆရာသည် ဆုချသည်။
အပြော: သူက ဖုန်းဆက်တယ်။
အရေး: သူသည် ဖုန်းဆက်သည်။
အပြော: မမက စာဖတ်တယ်။
အရေး: မမသည် စာဖတ်သည်။
အပြော: မောင်လေးက ကစားတယ်။
အရေး: မောင်လေးသည် ကစားတယ်။
အပြော: သူငယ်ချင်းက လာလည်တယ်။
အရေး: သူငယ်ချင်းသည် လာလည်တယ်။
အပြော: လူကြီးက ဆုံးမတယ်။
အရေး: လူကြီးသည် ဆုံးမတယ်။
အပြော: ညီမလေးက ငိုတယ်။
အရေး: ညီမလေးသည် ငိုသည်။
အပြော: ရဲက ဖမ်းတယ်။
အရေး: ရဲသည် ဖမ်းသည်။
အပြော: ဆရာဝန်က ဆေးကုတယ်။
အရေး: ဆရာဝန်သည် ဆေးကုတယ်။
အပြော: အဒေါ်က မုန့်ကျွေးတယ်။
အရေး: အဒေါ်သည် မုန့်ကျွေးတယ်။
အပြော: ကိုကိုက ကားမောင်းတယ်။
အရေး: ကိုကိုသည် ကားမောင်းသည်။
အပြော: သူမက ကဗျာရွတ်တယ်။
အရေး: သူမသည် ကဗျာရွတ်သည်။
အပြော: အစ်ကိုက အလုပ်လုပ်တယ်။
အရေး: အစ်ကိုသည် အလုပ်လုပ်သည်။
အပြော: သူဌေးက လစာပေးတယ်။
အရေး: သူဌေးသည် လစာပေးသည်။
အပြော: ကျောင်းသားက စာမေးပွဲဖြေတယ်။
အရေး: ကျောင်းသားသည် စာမေးပွဲဖြေသည်။
အပြော: သူတို့က အောင်ပွဲခံတယ်။
အရေး: သူတို့သည် အောင်ပွဲခံသည်။
အပြော: ကလေးက ရယ်တယ်။
အရေး: ကလေးသည် ရယ်သည်။
အပြော: ငါ ဈေးက ဝယ်လာတယ်။
အရေး: ငါ ဈေးမှ ဝယ်လာသည်။
အပြော: သူ ကျောင်းက ပြန်လာတယ်။
အရေး: သူ ကျောင်းမှ ပြန်လာသည်။
အပြော: မောင်မောင် ရုံးက ဆင်းတယ်။
အရေး: မောင်မောင် ရုံးမှ ဆင်းသည်။
အပြော: ညီမလေး အိပ်ယာက ထတယ်။
အရေး: ညီမလေး အိပ်ယာမှ ထသည်။
အပြော: အဖေ လယ်က ပြန်တယ်။
အရေး: ဖခင်သည် လယ်မှ ပြန်သည်။
အပြော: အမေ ဆိုင်က လာတယ်။
အရေး: မိခင်သည် ဆိုင်မှ လာသည်။
အပြော: သူငယ်ချင်း မြို့က ရောက်တယ်။
အရေး: သူငယ်ချင်း မြို့မှ ရောက်သည်။
အပြော: ငါ အိမ်က ထွက်လာတယ်။
အရေး: ငါ အိမ်မှ ထွက်လာသည်။
အပြော: သူ နိုင်ငံခြားက ပြန်လာတယ်။
အရေး: သူ နိုင်ငံခြားမှ ပြန်လာသည်။
အပြော: မမ ဘဏ်က ငွေထုတ်တယ်။
အရေး: မမ ဘဏ်မှ ငွေထုတ်သည်။
အပြော: သူမ ဆေးရုံက ဆင်းတယ်။
အရေး: သူမ ဆေးရုံမှ ဆင်းတယ်။
အပြော: ငါတို့ အဝေးက မြင်ရတယ်။
အရေး: ငါတို့ အဝေးမှ မြင်ရသည်။
အပြော: မောင်လေး အခန်းက ထွက်တယ်။
အရေး: မောင်လေး အခန်းမှ ထွက်သည်။
အပြော: သူတို့ တောက ပြန်လာတယ်။
အရေး: သူတို့ တောမှ ပြန်လာသည်။
အပြော: ငါ ရေကန်က ရေခပ်တယ်။
အရေး: ငါ ရေကန်မှ ရေခပ်တယ်။
အပြော: သူ ကားဂိတ်က စောင့်တယ်။
အရေး: သူ ကားဂိတ်မှ စောင့်တယ်။
အပြော: မမ အလုပ်က နားတယ်။
အရေး: မမ အလုပ်မှ နားတယ်။
အပြော: သူမ စာကြည့်တိုက်က ထွက်တယ်။
အရေး: သူမ စာကြည့်တိုက်မှ ထွက်သည်။
အပြော: အဘိုး ကုလားထိုင်က ထတယ်။
အရေး: အဘိုး ကုလားထိုင်မှ ထသည်။
အပြော: ငါ့မိတ်ဆွေက နယ်က လာတယ်။
အရေး: ငါ၏မိတ်ဆွေသည် နယ်မှ လာသည်။
အပြော: ငါ အလုပ်ကြိုးစားတယ်။
အရေး: ငါ အလုပ်ကြိုးစား၏။
အပြော: သူ သတင်းစာဖတ်တယ်။
အရေး: သူ သတင်းစာဖတ်၏။
အပြော: မောင်မောင် အပြေးပြိုင်တယ်။
အရေး: မောင်မောင် အပြေးပြိုင်၏။
အပြော: ညီမလေး ရုပ်သေးရုပ်နဲ့ ကစားတယ်။
အရေး: ညီမလေးသည် ရုပ်သေးရုပ်ဖြင့် ကစား၏။
အပြော: အဘိုး တရားစာဖတ်တယ်။
အရေး: အဘိုးသည် တရားစာဖတ်၏။
အပြော: သူမ ကဗျာရေးတယ်။
အရေး: သူမ ကဗျာရေး၏။
အပြော: ငါတို့ အခန်းသန့်ရှင်းရေးလုပ်တယ်။
အရေး: ငါတို့သည် အခန်းသန့်ရှင်းရေးလုပ်၏။
အပြော: မင်း အိပ်မက်မက်တယ်။
အရေး: မင်း အိပ်မက်မက်၏။
အပြော: ဆရာမ သင်ခန်းစာပို့ချတယ်။
အရေး: ဆရာမသည် သင်ခန်းစာပို့ချ၏။
အပြော: သူငယ်ချင်း ခရီးသွားတယ်။
အရေး: သူငယ်ချင်းသည် ခရီးသွား၏။
အပြော: ငါ ရေနွေးသောက်တယ်။
အရေး: ငါ ရေနွေးသောက်၏။
အပြော: သူ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်တယ်။
အရေး: သူ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်၏။
အပြော: မမ ပန်းအိုးပြင်တယ်။
အရေး: မမသည် ပန်းအိုးပြင်၏။
အပြော: မောင်လေး စက်ဘီးစီးတယ်။
အရေး: မောင်လေးသည် စက်ဘီးစီး၏။
အပြော: သူတို့ အစည်းအဝေးတက်တယ်။
အရေး: သူတို့သည် အစည်းအဝေးတက်၏။
အပြော: ငါ အကြံဉာဏ်ပေးတယ်။
အရေး: ငါ အကြံဉာဏ်ပေး၏။
အပြော: သူ ရုပ်ရှင်ကားရိုက်တယ်။
အရေး: သူ ရုပ်ရှင်ကားရိုက်၏။
အပြော: ကျောင်းသား စာမေးပွဲအောင်တယ်။
အရေး: ကျောင်းသားသည် စာမေးပွဲအောင်၏။
အပြော: သူမ စာကြည့်တိုက်သွားတယ်။
အရေး: သူမသည် စစာကြည့်တိုက်သွား၏။
အပြော: ငါ စာရင်းစစ်တယ်။
အရေး: ငါ စာရင်းစစ်၏။
အပြော: သူ ရန်ကုန်က လာတယ်လို့ ပြောတယ်။
အရေး: သူသည် ရန်ကုန်မှ လာ၏ဟု ပြောသည်။
အပြော: မောင်မောင် စာကျက်နေတယ်လို့ အမေ ထင်တယ်။
အရေး: မောင်မောင် စာကျက်နေ၏ဟု မိခင် ထင်သည်။
အပြော: သူမ အလုပ်ထွက်မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်တယ်။
အရေး: သူမသည် အလုပ်ထွက်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်သည်။
အပြော: မင်း လိမ်နေတယ်လို့ ငါ သိတယ်။
အရေး: မင်း လိမ်နေ၏ဟု ငါ သိသည်။
အပြော: သူတို့ စီးပွားရေးလုပ်မယ်လို့ ကြေညာတယ်။
အရေး: သူတို့သည် စီးပွားရေးလုပ်မည်ဟု ကြေညာသည်။
အပြော: ဆရာမ ပြန်လာမယ်လို့ ကျောင်းသားတွေ မျှော်လင့်တယ်။
အရေး: ဆရာမ ပြန်လာမည်ဟု ကျောင်းသားများ မျှော်လင့်သည်။
အပြော: ငါ ကားဝယ်မယ်လို့ စိတ်ကူးတယ်။
အရေး: ငါ ကားဝယ်မည်ဟု စိတ်ကူးသည်။
အပြော: သူငယ်ချင်း ရောက်လာတယ်လို့ သတင်းကြားတယ်။
အရေး: သူငယ်ချင်း ရောက်လာ၏ဟု သတင်းကြားသည်။
အပြော: မမ ဟင်းချက်မယ်လို့ အော်ပြောတယ်။
အရေး: မမသည် ဟင်းချက်မည်ဟု အော်ပြောသည်။
အပြော: သူ စာမဖတ်ချင်ဘူးလို့ ငြင်းတယ်။
အရေး: သူသည် စာမဖတ်လိုပေဟု ငြင်းပယ်သည်။
အပြော: မောင်လေး ကျောင်းပိတ်တယ်လို့ အဖေက အကြောင်းကြားတယ်။
အရေး: မောင်လေး ကျောင်းပိတ်၏ဟု ဖခင်က အကြောင်းကြားသည်။
အပြော: သူမ ပန်းချီဆွဲမယ်လို့ ကတိပေးတယ်။
အရေး: သူမသည် ပန်းချီဆွဲမည်ဟု ကတိပေးသည်။
အပြော: ငါတို့ အောင်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။
အရေး: ငါတို့သည် အောင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။
အပြော: သူ ပိုက်ဆံစုမယ်လို့ စဉ်းစားတယ်။
အရေး: သူသည် ပိုက်ဆံစုမည်ဟု စဉ်းစားသည်။
အပြော: မင်း နောက်ကျမယ်လို့ ငါ ကြိုသိတယ်။
အရေး: မင်း နောက်ကျမည်ဟု ငါ ကြိုသိသည်။
အပြော: သူတို့ တရားမှတ်မယ်လို့ ဆိုတယ်။
အရေး: သူတို့သည် တရားမှတ်မည်ဟု ဆိုသည်။
အပြော: အဘိုး နေကောင်းတယ်လို့ ကြားရတယ်။
အရေး: အဘိုး နေကောင်း၏ဟု ကြားရသည်။
အပြော: ငါ ပြန်လာမယ်လို့ သူမဆီ စာရေးတယ်။
အရေး: ငါ ပြန်လာမည်ဟု သူမထံ စာရေးသည်။
အပြော: သူ အမှန်အတိုင်း ပြောမယ်လို့ ကျိန်ဆိုတယ်။
အရေး: သူသည် အမှန်အတိုင်း ပြောမည်ဟု ကျိန်ဆိုသည်။
အပြော: ညီမလေး ငိုနေတယ်လို့ မမက ပြောတယ်။
အရေး: ညီမလေး ငိုနေ၏ဟု မမက ပြောသည်။
အပြော: ဒါဟာ ငါ့ရဲ့ စာအုပ် ဖြစ်တယ်။
အရေး: ဤသည်မှာ ငါ၏ စာအုပ် ဖြစ်သည်။
အပြော: သူမဟာ မောင်မောင်ရဲ့ အစ်မ ဖြစ်တယ်။
အရေး: သူမသည် မောင်မောင်၏ အစ်မ ဖြစ်သည်။
အပြော: ဒီအိမ်ဟာ ဆရာရဲ့ ရုံးခန်း ဖြစ်တယ်။
အရေး: ဤအိမ်သည် ဆရာ၏ ရုံးခန်း ဖြစ်သည်။
အပြော: ငါ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းက စာတော်တယ်။
အရေး: ငါ၏ သူငယ်ချင်းသည် စာတော်သည်။
အပြော: သူမရဲ့ ပန်းချီကားက လှတယ်။
အရေး: သူမ၏ ပန်းချီကားသည် လှသည်။
အပြော: ဒါဟာ အဖေရဲ့ ကား ဖြစ်တယ်။
အရေး: ဤသည်မှာ ဖခင်၏ ကား ဖြစ်သည်။
အပြော: ဒီဖုန်းဟာ အမေရဲ့ ပစ္စည်း ဖြစ်တယ်။
အရေး: ဤဖုန်းသည် မိခင်၏ ပစ္စည်း ဖြစ်သည်။
အပြော: ကျောင်းသားရဲ့ တာဝန်ဟာ စာကျက်ဖို့ ဖြစ်တယ်။
အရေး: ကျောင်းသား၏ တာဝန်သည် စာကျက်ရန် ဖြစ်သည်။
အပြော: ဒီအလုပ်ဟာ ငါ့ရဲ့ ဘဝ ဖြစ်တယ်။
အရေး: ဤအလုပ်သည် ငါ၏ ဘဝ ဖြစ်သည်။
အပြော: သူ့ရဲ့ စကားဟာ အမှန်တရား ဖြစ်တယ်။
အရေး: သူ၏ စကားသည် အမှန်တရား ဖြစ်သည်။
အပြော: ဒီမြစ်ဟာ နိုင်ငံရဲ့ အသက်သွေးကြော ဖြစ်တယ်။
အရေး: ဤမြစ်သည် နိုင်ငံ၏ အသက်သွေးကြော ဖြစ်သည်။
အပြော: ငါ့ရဲ့ ညီမလေးဟာ သိပ်လိမ္မာတယ်။
အရေး: ငါ၏ ညီမလေးသည် အလွန်လိမ္မာသည်။
အပြော: သူတို့ရဲ့ အောင်မြင်မှုဟာ ကြီးမားတယ်။
အရေး: သူတို့၏ အောင်မြင်မှုသည် ကြီးမားသည်။
အပြော: ဒီကျောင်းဟာ မြို့ရဲ့ ဂုဏ်ဆောင် ဖြစ်တယ်။
အရေး: ဤကျောင်းသည် မြို့၏ ဂုဏ်ဆောင် ဖြစ်သည်။
အပြော: သူမရဲ့ စိတ်သဘောဟာ ဖြူစင်တယ်။
အရေး: သူမ၏ စိတ်သဘောသည် ဖြူစင်သည်။
အပြော: ဒါဟာ လူကြီးရဲ့ အမိန့် ဖြစ်တယ်။
အရေး: ဤသည်မှာ လူကြီး၏ အမိန့် ဖြစ်သည်။
အပြော: ငါ့ရဲ့ အနာဂတ်ဟာ တောက်ပမယ်။
အရေး: ငါ၏ အနာဂတ်သည် တောက်ပမည်။
အပြော: သူ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေက ကူညီကြတယ်။
အရေး: သူ၏ သူငယ်ချင်းများက ကူညီကြသည်။
အပြော: ဒီပိုးဟပ်ဟာ ငါ့ရဲ့ ရန်သူ ဖြစ်တယ်။
အရေး: ဤပိုးဟပ်သည် ငါ၏ ရန်သူ ဖြစ်သည်။
အပြော: သူမရဲ့ အိတ်ဟာ ဈေးကြီးတယ်။
အရေး: သူမ၏ အိတ်သည် ဈေးကြီးသည်။
အပြော: ငါ သိပ်ဆာတယ်။
အရေး: ငါ အလွန်ဆာ၏။
အပြော: သူ သိပ်ပင်ပန်းတယ်။
အရေး: သူ အလွန်ပင်ပန်း၏။
အပြော: မောင်မောင် သိပ်ပျော်တယ်။
အရေး: မောင်မောင် အလွန်ပျော်၏။
အပြော: ညီမလေး သိပ်ကြောက်တယ်။
အရေး: ညီမလေး အလွန်ကြောက်၏။
အပြော: အဘိုး သိပ်မောတယ်။
အရေး: အဘိုးသည် အလွန်မော၏။
အပြော: သူမ သိပ်လှတယ်။
အရေး: သူမ အလွန်လှ၏။
အပြော: ငါတို့ သိပ်ဝမ်းသာတယ်။
အရေး: ငါတို့သည် အလွန်ဝမ်းသာ၏။
အပြော: မင်း သိပ်တော်တယ်။
အရေး: မင်း အလွန်တော်၏။
အပြော: ဆရာမ သိပ်စိတ်ရှည်တယ်။
အရေး: ဆရာမသည် အလွန်စိတ်ရှည်၏။
အပြော: သူငယ်ချင်း သိပ်စိတ်ဆိုးတယ်။
အရေး: သူငယ်ချင်းသည် အလွန်စိတ်ဆိုး၏။
အပြော: ငါ သိပ်ဝမ်းနည်းတယ်။
အရေး: ငါ အလွန်ဝမ်းနည်း၏။
အပြော: သူ သိပ်အိပ်ချင်တယ်။
အရေး: သူ အလွန်အိပ်လို၏။
အပြော: မမ သိပ်အလုပ်ရှုပ်တယ်။
အရေး: မမသည် အလွန်အလုပ်ရှုပ်၏။
အပြော: မောင်လေး သိပ်ဆူညံတယ်။
အရေး: မောင်လေးသည် အလွန်ဆူညံ၏။
အပြော: သူတို့ သိပ်စည်းလုံးတယ်။
အရေး: သူတို့သည် အလွန်စည်းလုံး၏။
အပြော: ငါ သိပ်အံ့ဩတယ်။
အရေး: ငါ အလွန်အံ့ဩ၏။
အပြော: သူ သိပ်ညာတယ်။
အရေး: သူ အလွန်လိမ်လည်၏။
အပြော: ကျောင်းသား သိပ်ကြိုးစားတယ်။
အရေး: ကျောင်းသားသည် အလွန်ကြိုးစား၏။
အပြော: သူမ သိပ်သနားဖို့ကောင်းတယ်။
အရေး: သူမသည် အလွန်သနားဖွယ်ကောင်း၏။
အပြော: ငါ သိပ်စိတ်ပူတယ်။
အရေး: ငါ အလွန်စိတ်ပူ၏။
အပြော: မင်း ဒီလို လုပ်ပါ။
အရေး: မင်း ဤသို့ လုပ်ပါ။
အပြော: သူ ဒီလို ပြောတယ်။
အရေး: သူသည် ဤသို့ ပြော၏။
အပြော: မောင်မောင် ဒီလို စဉ်းစားတယ်။
အရေး: မောင်မောင်သည် ဤသို့ စဉ်းစား၏။
အပြော: ညီမလေး ဒီလို ငိုတတ်တယ်။
အရေး: ညီမလေးသည် ဤသို့ ငိုတတ်၏။