DatarrX/Myanmar-Written-Spoken-Parallel-Corpus huggingface dataset:
အပြော: တကယ်လို့ မင်း ရောက်မလာခဲ့ရင် ငါ သေလိမ့်မယ်။
အရေး: အကယ်၍ မင်း ရောက်မလာခဲ့လျှင် ငါ သေလိမ့်မည်။
အပြော: ဒါကြောင့် သူ မှော်ပညာကို ဆက်ပြီး သင်ယူခဲ့တယ်။
အရေး: ထို့ကြောင့် သူ မှော်ပညာကို ဆက်၍ သင်ယူခဲ့သည်။
အပြော: ဒီလို မိုက်မဲတဲ့ အလုပ်ကို မလုပ်ပါနဲ့။
အရေး: ဤသို့ မိုက်မဲသော အလုပ်ကို မလုပ်ပါနှင့်။
အပြော: မင်း ဘယ်နေရာမှာ ပုန်းနေတာလဲ။
အရေး: မင်း မည်သည့်နေရာတွင် ပုန်းနေသနည်း။
အပြော: ငါ့ဆီက ထွက်သွားဖို့ တွေးတောင် မတွေးပါနဲ့။
အရေး: ငါ့ထံမှ ထွက်သွားရန် တွေးတောင် မတွေးပါနှင့်။
အပြော: နန်းတော်ထဲမှာ အစည်းအဝေး ကျင်းပမယ်။
အရေး: နန်းတော်အတွင်း၌ အစည်းအဝေး ကျင်းပမည်။
အပြော: သူ့ကို ကယ်ဖို့ လွဲလို့ တခြားနည်းလမ်း မရှိဘူး။
အရေး: သူ့ကို ကယ်ရန် လွဲ၍ တခြားနည်းလမ်း မရှိပေ။
အပြော: ဒီနေ့ကစပြီး ငါ ကလဲ့စားချေတော့မယ်။
အရေး: ယနေ့မှစ၍ ငါ ကလဲ့စားချေတော့မည်။
အပြော: စုန်းမက ဖားတစ်ကောင်ကို သတ်လိုက်တာကို ငါ တွေ့ခဲ့တယ်။
အရေး: စုန်းမသည် ဖားတစ်ကောင်ကို သတ်လိုက်သည်ကို ငါ တွေ့ခဲ့သည်။
အပြော: သူ ကောင်းကောင်း အိပ်ပျော်နေတာပဲ။
အရေး: သူ ကောင်းစွာ အိပ်ပျော်နေခြင်းဖြစ်သည်။
အပြော: သေတဲ့အထိ မင်းကို ငါ ကာကွယ်သွားမယ်။
အရေး: သေသည့်တိုင် မင်းကို ငါ ကာကွယ်သွားမည်။
အပြော: သူ့ဆီက မှော်စာအုပ်ကို ငါ ခဏ ငှားချင်တယ်။
အရေး: သူ့ထံမှ မှော်စာအုပ်ကို ငါ ခေတ္တ ငှားလိုသည်။
အပြော: ဒီ ဝိညာဉ်ဓားကို ဘယ်သူ လုပ်တာလဲ။
အရေး: ဤ ဝိညာဉ်ဓားကို မည်သူ လုပ်သနည်း။
အပြော: ဒီလို မှော်အတတ်ကို ဘယ်လို သင်ရမလဲ။
အရေး: ဤသို့ မှော်အတတ်ကို မည်သို့ သင်ရမည်နည်း။
အပြော: သူ ပြောသလို ငါ မလုပ်နိုင်ဘူး။
အရေး: သူ ပြောသကဲ့သို့ ငါ မလုပ်နိုင်ပေ။
အပြော: မင်း ပျော်နိုင်သလောက် ပျော်ထားလိုက်ပါ။
အရေး: မင်း ပျော်နိုင်သမျှ ပျော်ထားလိုက်ပါ။
အပြော: ဒါတင်မက သူက နိုင်ငံတော်ကိုပါ ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်။
အရေး: ထိုမျှမက သူသည် နိုင်ငံတော်ကိုပါ ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။
အပြော: အခု ကောင်းကင်ကြီးက ပြာနှမ်းနေတာပဲ။
အရေး: ယခု ကောင်းကင်ကြီးသည် ပြာနှမ်းနေခြင်းဖြစ်သည်။
အပြော: ငါတို့ အတူတူ သွားကြတာပေါ့။
အရေး: ငါတို့ အတူတူ သွားကြပါမည်။
အပြော: ဒါပြင် သူက စစ်ပွဲကိုပါ စတင်ခဲ့သေးတယ်။
အရေး: ထိုပြင် သူသည် စစ်ပွဲကိုပါ စတင်ခဲ့သေး၏။
အပြော: အဝေးက လာမယ့် ဧည့်သည်ကို ဆီးကြိုပါ။
အရေး: အဝေးမှ လာမည့် ဧည့်သည်ကို ဆီးကြိုပါ။
အပြော: သူ့မျက်လုံးတွေက တောက်ပနေတာကို သတိထားမိတယ်။
အရေး: သူ့မျက်လုံးများ တောက်ပနေသည်ကို သတိထားမိသည်။
အပြော: ဒါပေမယ့် သူ ကတိမတည်ခဲ့ဘူး။
အရေး: သို့သော် သူ ကတိမတည်ခဲ့ပါ။
အပြော: မှော်ဆရာက တိတ်တိတ်ဆန်းဆန်း ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။
အရေး: မှော်ဆရာသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
အပြော: မင်း ဘာပစ္စည်းကို လိုချင်တာလဲ။
အရေး: မင်း မည်သည့်ပစ္စည်းကို လိုချင်သနည်း။
အပြော: မင်းကို ပြောစရာ စကား မရှိတော့ဘူး။
အရေး: မင်းကို ပြောဖွယ်ရာ စကား မရှိတော့ပေ။
အပြော: ဒီလောက် ပိုက်ဆံကို ငါ မလိုချင်ဘူး။
အရေး: ဤမျှ ပိုက်ဆံကို ငါ မလိုချင်ပေ။
အပြော: သူ့နှလုံးသားထဲမှာ အမုန်းတရားတွေ ပြည့်နေတယ်။
အရေး: သူ့နှလုံးသားအတွင်း၌ အမုန်းတရားများ ပြည့်နေသည်။
အပြော: နတ်သမီးဆိုတာ လှပတဲ့ သတ္တဝါပဲ။
အရေး: နတ်သမီးဆိုသည်မှာ လှပသော သတ္တဝါဖြစ်သည်။
အပြော: ဟိုလို စကားမျိုးကို နောက်ခါ မပြောပါနဲ့။
အရေး: ထိုသို့ စကားမျိုးကို နောက်နောင် မပြောပါနှင့်။
အပြော: မင်း နေရတာ မပျော်ဘူးလား။
အရေး: မင်း နေရသည်မှာ မပျော်သလော။
အပြော: သူ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာကို အားလုံး သိကြတယ်။
အရေး: သူ ရဲဝံ့စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းကို အားလုံး သိကြသည်။
အပြော: ငါ့ဆီက ရတနာကို မင်း ခိုးသွားတာလား။
အရေး: ငါ့ထံမှ ရတနာကို မင်း ခိုးသွားသလော။
အပြော: မှော်ဆေးရည် သောက်ဖို့အတွက် ဖန်ခွက်ကို ယူခဲ့ပါ။
အရေး: မှော်ဆေးရည် သောက်ရန်အလို့ငှာ ဖန်ခွက်ကို ယူခဲ့ပါ။
အပြော: သူ ပင်ပင်ပန်းပန်း အလုပ်လုပ်နေတာကို ငါ မကြည့်ရက်ဘူး။
အရေး: သူ ပင်ပန်းစွာ အလုပ်လုပ်နေသည်ကို ငါ မကြည့်ရက်ပေ။
အပြော: ငါ့ကို ဘာလို့ သတ်ချင်တာလဲ။
အရေး: ငါ့ကို အဘယ်ကြောင့် သတ်ချင်သနည်း။
အပြော: ဒီနေ့ တိမ်တွေ ကင်းစင်နေတယ်။
အရေး: ယနေ့ တိမ်များ ကင်းစင်နေသည်။
အပြော: သူ့အဖေက ရွာရဲ့ သူကြီး ဖြစ်တယ်။
အရေး: သူ့ဖခင်သည် ရွာ၏ သူကြီး ဖြစ်သည်။
အပြော: သူ ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်။
အရေး: သူ ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
အပြော: ငါ အရင်လို အားနည်းတဲ့သူ မဟုတ်တော့ဘူး။
အရေး: ငါ ယခင်ကဲ့သို့ အားနည်းသောသူ မဟုတ်တော့ပေ။
အပြော: ဒီကိစ္စကို မင်း ဘယ်လို ဖြေရှင်းမလဲ။
အရေး: ဤကိစ္စကို မင်း မည်သို့ ဖြေရှင်းမည်နည်း။
အပြော: မှော်တုတ်ကောက်က မြေပြင်ပေါ်ကို ကျိုးကျသွားတယ်။
အရေး: မှော်တုတ်ကောက်သည် မြေပြင်ထက်သို့ ကျိုးကျသွားသည်။
အပြော: သူ ဘာကို ပြောတာလဲ။
အရေး: သူ မည်သည်ကို ပြောသနည်း။
အပြော: နတ်ဆိုးက မီးတောက်တွေကြားထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။
အရေး: နတ်ဆိုးသည် မီးတောက်များကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
အပြော: သူ့အမေက စုန်းမတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာလား။
အရေး: သူ့မိခင်သည် စုန်းမတစ်ယောက် ဖြစ်နေသလော။
အပြော: မင်း များများ စားမှ ခွန်အားရှိမယ်။
အရေး: မင်း များစွာ စားမှ ခွန်အားရှိမည်။
အပြော: မှော်အတတ်ကို သင်ရတာ သိပ် ခက်ခဲတယ်။
အရေး: မှော်အတတ်ကို သင်ရသည်မှာ အလွန် ခက်ခဲသည်။
အပြော: မင်း မလာချင်ရင်လဲ ရပါတယ်။
အရေး: မင်း မလာလိုလျှင်လည်း ရပါသည်။
အပြော: သူ့ဆီ သွားဖို့ ငါ့မှာ သတ္တိမရှိဘူး။
အရေး: သူ့ထံ သွားရန် ငါ့တွင် သတ္တိမရှိပေ။
အပြော: သူ့အသက်က မသေနိုင်တာ လွဲလို့ တခြား လျှို့ဝှက်ချက် မရှိဘူး။
အရေး: သူ့အသက်သည် မသေနိုင်သည်က လွဲ၍ တခြား လျှို့ဝှက်ချက် မရှိပေ။
အပြော: ငါ တကယ်လို့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရင် မင်းပဲ ဆက်လုပ်ပါ။
အရေး: ငါ အကယ်၍ ရှုံးနိမ့်ခဲ့လျှင် မင်းပင် ဆက်လုပ်ပါ။
အပြော: ဒါကြောင့် သူတို့ တောအုပ်ထဲကို ဝင်ခဲ့ကြတယ်။
အရေး: ထို့ကြောင့် သူတို့ တောအုပ်အတွင်းသို့ ဝင်ခဲ့ကြသည်။
အပြော: ဟိုကိစ္စကို မင်း ဘယ်သူ့ကို ပြောခဲ့တာလဲ။
အရေး: ထိုကိစ္စကို မင်း မည်သူ့ကို ပြောခဲ့သနည်း။
အပြော: သူ့အသံက ဟိန်းထွက်နေတာပဲ။
အရေး: သူ့အသံသည် ဟိန်းထွက်နေခြင်းဖြစ်သည်။
အပြော: ဒါပြင် သူက မှော်ဓားကိုပါ ဖျက်ဆီးလိုက်သေးတယ်။
အရေး: ထိုပြင် သူသည် မှော်ဓားကိုပါ ဖျက်ဆီးလိုက်သေး၏။
အပြော: အခု ငါတို့ လွတ်မြောက်သွားပြီ။
အရေး: ယခု ငါတို့ လွတ်မြောက်သွားပြီ။
အပြော: ဒါတင်မက သူက အရှင်မင်းကြီးကိုပါ သတ်ခဲ့တယ်။
အရေး: ထိုမျှမက သူသည် အရှင်မင်းကြီးကိုပါ သတ်ခဲ့သည်။
အပြော: လှပတဲ့ နတ်သမီးလေးက ကောင်းကင်က ဆင်းလာတယ်။
အရေး: လှပသော နတ်သမီးလေးသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းလာသည်။
အပြော: ဒါပေမယ့် အမှန်တရားက အမြဲတမ်း ခါးသီးတယ်။
အရေး: သို့ရာတွင် အမှန်တရားသည် အမြဲတမ်း ခါးသီးသည်။
အပြော: သူ လျှို့လျှို့ဝှက်ဝှက်နဲ့ ထွက်ခွာသွားတယ်။
အရေး: သူ လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။
အပြော: မင်း ဘာဖြစ်လို့ ငိုနေတာလဲ။
အရေး: မင်း အဘယ်ကြောင့် ငိုနေသနည်း။
အပြော: တကယ်တော့ သူက နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်တယ်။
အရေး: စင်စစ် သူသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
အပြော: ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ နဂါးကို ငါ မမြင်ဖူးဘူး။
အရေး: ဤမျှ ကြီးမားသော နဂါးကို ငါ မမြင်ဖူးပေ။
အပြော: သူ့မျက်လုံးထဲမှာ မျက်ရည်တွေ ပြည့်နေတာကို တွေ့ရတယ်။
အရေး: သူ့မျက်လုံးအတွင်း၌ မျက်ရည်များ ပြည့်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။
အပြော: စစ်ပွဲဆိုတာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာပဲ။
အရေး: စစ်ပွဲဆိုသည်မှာ ကြောက်စရာကောင်းသော အရာဖြစ်သည်။
အပြော: ဟိုလို မှော်ပညာမျိုးကို ငါ မသင်ချင်ဘူး။
အရေး: ထိုသို့ မှော်ပညာမျိုးကို ငါ မသင်လိုပေ။
အပြော: မင်း သွားရတာ ပျော်ရဲ့လား။
အရေး: မင်း သွားရသည်မှာ ပျော်သလော။
အပြော: သူ ရဲရဲတောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့တာကို ငါ ချီးကျူးတယ်။
အရေး: သူ ရဲရဲတောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းကို ငါ ချီးကျူးသည်။
အပြော: ငါ့ဆီက ထွက်ပြေးဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့။
အရေး: ငါ့ထံမှ ထွက်ပြေးရန် မကြိုးစားပါနှင့်။
အပြော: မှော်ဆေးရည်ကို ဖော်စပ်ဖို့အတွက် အချိန်ယူရမယ်။
အရေး: မှော်ဆေးရည်ကို ဖော်စပ်ရန်အလို့ငှာ အချိန်ယူရမည်။
အပြော: သူ ပင်ပင်ပန်းပန်း ရှာဖွေခဲ့တာကို ငါ သိတယ်။
အရေး: သူ ပင်ပန်းစွာ ရှာဖွေခဲ့သည်ကို ငါ သိသည်။
အပြော: ငါ့ကို ဘာလို့ သံသယဝင်တာလဲ။
အရေး: ငါ့ကို အဘယ်ကြောင့် သံသယဝင်သနည်း။
အပြော: ဒီနေ့ နေရောင်ခြည်က သိပ် တောက်ပတယ်။
အရေး: ယနေ့ နေရောင်ခြည်သည် အလွန် တောက်ပသည်။
အပြော: သူ့အဖေက ဓားသမားကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တယ်။
အရေး: သူ့ဖခင်သည် ဓားသမားကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သည်။
အပြော: သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်သွားတယ်။
အရေး: သူ ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်သွားသည်။
အပြော: ငါ အရင်လို အားကိုးမဲ့နေတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။
အရေး: ငါ ယခင်ကဲ့သို့ အားကိုးမဲ့နေသောသူ မဟုတ်ပေ။
အပြော: ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို မင်း ဘယ်လို သိတာလဲ။
အရေး: ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို မင်း မည်သို့ သိသနည်း။
အပြော: သူ ဘာကို ဝယ်ချင်တာလဲ။
အရေး: သူ မည်သည်ကို ဝယ်လိုသနည်း။
အပြော: နတ်ဆိုးက မီးခိုးတွေကြားထဲမှာ ကွယ်ပျောက်သွားတယ်။
အရေး: နတ်ဆိုးသည် မီးခိုးများကြားတွင် ကွယ်ပျောက်သွားသည်။
အပြော: သူ့အမေက ဆေးဆရာမတစ်ယောက် ဖြစ်တယ်။
အရေး: သူ့မိခင်သည် ဆေးဆရာမတစ်ယောက် ဖြစ်တယ်။
အပြော: မင်း ဂရုတစိုက်နဲ့ နားထောင်ပါ။
အရေး: မင်း ဂရုတစိုက်ဖြင့် နားထောင်ပါ။
အပြော: မှော်ကျောက်တုံးကို သုံးရတာ သိပ် အန္တရာယ်များတယ်။
အရေး: မှော်ကျောက်တုံးကို သုံးရသည်မှာ အလွန် အန္တရာယ်များသည်။
အပြော: မင်း မလုပ်ချင်ရင်လဲ ရပါတယ်။
အရေး: မင်း မလုပ်လိုလျှင်လည်း ရပါသည်။
အပြော: သူ့ဆီ သွားဖို့ ငါ အသင့်ဖြစ်နေပြီ။
အရေး: သူ့ထံ သွားရန် ငါ အသင့်ဖြစ်နေပြီ။
အပြော: သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဒဏ်ရာတွေက လွဲလို့ ဘာမှ မရှိတော့ဘူး။
အရေး: သူ့ခန္ဓာကိုယ်၌ ဒဏ်ရာများက လွဲ၍ ဘာမှ မရှိတော့ပေ။
အပြော: ငါ တကယ်လို့ ကျဆုံးခဲ့ရင် မင်း ဆက်ပြီး တိုက်ခိုက်ပါ။
အရေး: ငါ အကယ်၍ ကျဆုံးခဲ့လျှင် မင်း ဆက်၍ တိုက်ခိုက်ပါ။
အပြော: ဒါကြောင့် သူတို့ နန်းတော်ထဲက ထွက်လာခဲ့ကြတယ်။
အရေး: ထို့ကြောင့် သူတို့ နန်းတော်အတွင်းမှ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
အပြော: ဟိုအကြောင်းအရာကို မင်း ဘယ်သူ့ဆီက ကြားတာလဲ။
အရေး: ထိုအကြောင်းအရာကို မင်း မည်သူ့ထံမှ ကြားသနည်း။
အပြော: သူ့အော်သံက ကြောက်စရာကောင်းနေတာပဲ။
အရေး: သူ့အော်သံသည် ကြောက်စရာကောင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။
အပြော: ဒါပြင် သူက မှော်အစွမ်းကိုပါ ဆုံးရှုံးခဲ့သေးတယ်။
အရေး: ထိုပြင် သူသည် မှော်အစွမ်းကိုပါ ဆုံးရှုံးခဲ့သေး၏။
အပြော: ဒီအင်္ကျီကို ငါမကြိုက်ဘူး။
အရေး: သည်အင်္ကျီကို ငါမကြိုက်ပါ။
အပြော: ဒီအရောင်က ဘာလဲ။
အရေး: သည်အရောင်သည် အဘယ်နည်း။
အပြော: ဒီပုစ္ဆာကို တွက်ပြ။
အရေး: သည်ပုစ္ဆာကို တွက်ပြပါ။
အပြော: ငါ အခု မြို့တော်ဆီကို မြင်းနဲ့ သွားမယ်။
အရေး: ငါ ယခု မြို့တော်ထံသို့ မြင်းဖြင့် သွားမည်။
အပြော: သူ ရထားဘူတာရုံဆီကနေ အိမ်ကို ပြန်လာတယ်။
အရေး: သူ ရထားဘူတာရုံထံမှ အိမ်သို့ ပြန်လာသည်။
အပြော: မင်း ဘယ်အချိန်မှာ ဒီရွာကို ရောက်မလဲ။
အရေး: မင်း မည်သည့်အချိန်တွင် ဤရွာသို့ ရောက်မည်နည်း။
အပြော: သူတို့ တောင်ပေါ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တက်သွားကြတာပေါ့။
အရေး: သူတို့ တောင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ တက်သွားကြပါမည်။
အပြော: ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့ ငါက လှေနဲ့ပဲ သွားချင်လို့။
အရေး: အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် ငါသည် လှေဖြင့်သာ သွားလို၍။
အပြော: မင်း ငါ့နောက်ကို လိုက်မလာရင်လဲ ရပါတယ်။
အရေး: မင်း ငါ့နောက်သို့ လိုက်မလာလျှင်လည်း ရပါသည်။
အပြော: သူ လျှင်လျှင်မြန်မြန် ပြေးလာတာကို ငါ မြင်လိုက်တယ်။
အရေး: သူ လျှင်မြန်စွာ ပြေးလာသည်ကို ငါ မြင်လိုက်သည်။
အပြော: ငါတို့ ဘယ်နေရာကို အရင် သွားကြမလဲ။
အရေး: ငါတို့ မည်သည့်နေရာသို့ ယခင် သွားကြမည်နည်း။
အပြော: ဒီ ခရီးက သိပ် ကြမ်းတမ်းတယ်။
အရေး: ဤ ခရီးသည် အလွန် ကြမ်းတမ်းသည်။
အပြော: တကယ်လို့ မင်း ဆိပ်ကမ်းကို ရောက်မလာခဲ့ရင် ငါ တစ်ယောက်တည်း သွားမယ်။
အရေး: အကယ်၍ မင်း ဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်မလာခဲ့လျှင် ငါ တစ်ယောက်တည်း သွားမည်။
အပြော: ဒါကြောင့် သူ လမ်းလျှောက်ပြီးပဲ ခရီးဆက်ခဲ့တယ်။
အရေး: ထို့ကြောင့် သူ လမ်းလျှောက်၍သာ ခရီးဆက်ခဲ့သည်။
အပြော: ဟိုလို အန္တရာယ်များတဲ့ လမ်းကနေ မသွားပါနဲ့။
အရေး: ထိုသို့ အန္တရာယ်များသော လမ်းမှ မသွားပါနှင့်။
အပြော: မင်း ဘယ်လမ်းကနေ လာတာလဲ။
အရေး: မင်း မည်သည့်လမ်းမှ လာသနည်း။
အပြော: ငါ့ဆီကို လာဖို့ တွေးတောင် မတွေးပါနဲ့။
အရေး: ငါ့ထံသို့ လာရန် တွေးတောင် မတွေးပါနှင့်။
အပြော: ငါတို့ နန်းတော်ထဲမှာ ခဏ နားမယ်။
အရေး: ငါတို့ နန်းတော်အတွင်း၌ ခေတ္တ နားမည်။
အပြော: ဒီနေ့ကစပြီး ငါ ခြေကျင်ခရီးပဲ သွားတော့မယ်။
အရေး: ယနေ့မှစ၍ ငါ ခြေကျင်ခရီးသာ သွားတော့မည်။
အပြော: သူ ရွာထဲကို ဝင်သွားတာကို ငါ တွေ့ခဲ့တယ်။
အရေး: သူ ရွာအတွင်းသို့ ဝင်သွားသည်ကို ငါ တွေ့ခဲ့သည်။
အပြော: သူ အိမ်ထဲကို ကောင်းကောင်း ရောက်သွားတာပဲ။
အရေး: သူ အိမ်အတွင်းသို့ ကောင်းစွာ ရောက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။
အပြော: သေတဲ့အထိ ငါ မင်းနဲ့အတူ ခရီးသွားမယ်။
အရေး: သေသည့်တိုင် ငါ မင်းနှင့်အတူ ခရီးသွားမည်။
အပြော: သူ့ဆီက မြင်းလှည်းကို ငါ ခဏ ငှားချင်တယ်။
အရေး: သူ့ထံမှ မြင်းလှည်းကို ငါ ခေတ္တ ငှားလိုသည်။
အပြော: တကယ်တော့ သူက မြို့ကို သွားတာ မဟုတ်ဘူး။
အရေး: စင်စစ် သူသည် မြို့သို့ သွားခြင်း မဟုတ်ပေ။
အပြော: ဒီ လျှို့ဝှက်ဥမင်ထဲကို ဘယ်သူ ဝင်သွားတာလဲ။
အရေး: ဤ လျှို့ဝှက်ဥမင်အတွင်းသို့ မည်သူ ဝင်သွားသနည်း။
အပြော: ဒီလို တောနက်ထဲကို ဘယ်လို သွားရမလဲ။
အရေး: ဤသို့ တောနက်အတွင်းသို့ မည်သို့ သွားရမည်နည်း။
အပြော: သူ သွားသလို ငါ မသွားနိုင်ဘူး။
အရေး: သူ သွားသကဲ့သို့ ငါ မသွားနိုင်ပေ။
အပြော: မင်း သွားနိုင်သလောက် ဝေးဝေး သွားထားလိုက်ပါ။
အရေး: မင်း သွားနိုင်သမျှ ဝေးဝေး သွားထားလိုက်ပါ။
အပြော: ဒါတင်မက သူက တိုင်းတစ်ပါးအထိ ခရီးနှင်ခဲ့တယ်။
အရေး: ထိုမျှမက သူသည် တိုင်းတစ်ပါးတိုင်အောင် ခရီးနှင်ခဲ့သည်။
အပြော: အခု ငါတို့ ဂူထဲကို ရောက်နေတာပဲ။
အရေး: ယခု ငါတို့ ဂူအတွင်းသို့ ရောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။
အပြော: ငါတို့ မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းကို အတူတူ ကူးကြတာပေါ့။
အရေး: ငါတို့ မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းသို့ အတူတူ ကူးကြပါမည်။
အပြော: ဒါပြင် သူက တောအုပ်ထဲကိုပါ ဝင်သွားခဲ့သေးတယ်။
အရေး: ထိုပြင် သူသည် တောအုပ်အတွင်းသို့ပါ ဝင်သွားခဲ့သေး၏။
အပြော: အဝေးက လာမယ့် ကုန်သည်တွေကို ဆီးကြိုပါ။
အရေး: အဝေးမှ လာမည့် ကုန်သည်များကို ဆီးကြိုပါ။
အပြော: သူ့ဆီကို သွားဖို့အတွက် ငါ လမ်းမသိဘူး။
အရေး: သူ့ထံသို့ သွားရန်အလို့ငှာ ငါ လမ်းမသိပေ။
အပြော: သူတို့ မြို့ထဲကို ဝင်လာတာကို သတိထားမိတယ်။
အရေး: သူတို့ မြို့အတွင်းသို့ ဝင်လာသည်ကို သတိထားမိသည်။
အပြော: ဒါပေမယ့် သူ နောက်ကျမှ ရောက်လာတယ်။
အရေး: သို့သော် သူ နောက်ကျမှ ရောက်လာသည်။
အပြော: စစ်သည်တွေက တိတ်တိတ်ဆန်းဆန်း ချီတက်သွားတယ်။
အရေး: စစ်သည်များသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ချီတက်သွားသည်။
အပြော: မင်း ဘယ်ယာဉ်နဲ့ သွားချင်တာလဲ။
အရေး: မင်း မည်သည့်ယာဉ်ဖြင့် သွားလိုသနည်း။
အပြော: မင်းနဲ့အတူ သွားစရာ နေရာ မရှိတော့ဘူး။
အရေး: မင်းနှင့်အတူ သွားဖွယ်ရာ နေရာ မရှိတော့ပေ။
အပြော: ဒီလောက် ဝေးတဲ့ခရီးကို ငါ မသွားချင်ဘူး။
အရေး: ဤမျှ ဝေးသောခရီးကို ငါ မသွားလိုပေ။
အပြော: သူ့နှလုံးသားထဲမှာ အိမ်ပြန်ချင်စိတ်တွေ ပြည့်နေတယ်။
အရေး: သူ့နှလုံးသားအတွင်း၌ အိမ်ပြန်လိုစိတ်များ ပြည့်နေသည်။
အပြော: ခရီးသွားခြင်းဆိုတာ ပျော်စရာကောင်းတဲ့ အရာပဲ။
အရေး: ခရီးသွားခြင်းဆိုသည်မှာ ပျော်စရာကောင်းသော အရာဖြစ်သည်။
အပြော: ဟိုလို လမ်းမျိုးကနေ နောက်ခါ မလာပါနဲ့။
အရေး: ထိုသို့ လမ်းမျိုးမှ နောက်နောင် မလာပါနှင့်။
အပြော: မင်း သွားရတာ မပျော်ဘူးလား။
အရေး: မင်း သွားရသည်မှာ မပျော်သလော။
အပြော: သူ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရှေ့ဆက်သွားတာကို အားလုံး သိကြတယ်။
အရေး: သူ ရဲဝံ့စွာ ရှေ့ဆက်သွားခြင်းကို အားလုံး သိကြသည်။
အပြော: ငါ့ဆီကနေ မင်း ဘယ်ခရီးကို ထွက်ခွာမှာလဲ။
အရေး: ငါ့ထံမှ မင်း မည်သည့်ခရီးသို့ ထွက်ခွာမည်နည်း။
အပြော: တောင်ပေါ်ကို တက်ဖို့အတွက် တုတ်ကောက်ကို ယူခဲ့ပါ။
အရေး: တောင်ပေါ်သို့ တက်ရန်အလို့ငှာ တုတ်ကောက်ကို ယူခဲ့ပါ။
အပြော: သူ ပင်ပင်ပန်းပန်း လမ်းလျှောက်နေတာကို ငါ မကြည့်ရက်ဘူး။
အရေး: သူ ပင်ပန်းစွာ လမ်းလျှောက်နေသည်ကို ငါ မကြည့်ရက်ပေ။
အပြော: မင်း ဒီကို ဘာလို့ လာတာလဲ။
အရေး: မင်း ဤနေရာသို့ အဘယ်ကြောင့် လာသနည်း။
အပြော: ဒီနေ့ လေယာဉ်တွေ ပျံသန်းနေတယ်။
အရေး: ယနေ့ လေယာဉ်များ ပျံသန်းနေသည်။
အပြော: သူ့အဖေက မြို့ကို သွားတာလား။
အရေး: သူ့ဖခင်သည် မြို့သို့ သွားသလော။
အပြော: သူ ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ အိမ်ထဲကို ဝင်လာတယ်။
အရေး: သူ ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် အိမ်အတွင်းသို့ ဝင်လာသည်။
အပြော: ငါ အရင်လို နှေးနှေးကွေးကွေး သွားတဲ့သူ မဟုတ်တော့ဘူး။
အရေး: ငါ ယခင်ကဲ့သို့ နှေးကွေးစွာ သွားသောသူ မဟုတ်တော့ပေ。
အပြော: ဒီမြစ်ကို မင်း ဘယ်လို ဖြတ်မလဲ။
အရေး: ဤမြစ်ကို မင်း မည်သို့ ဖြတ်မည်နည်း。
အပြော: မြင်းလှည်းက ကုန်းစောင်းပေါ်ကနေ လိမ့်ကျသွားတယ်။
အရေး: မြင်းလှည်းသည် ကုန်းစောင်းပေါ်မှ လိမ့်ကျသွားသည်။
အပြော: သူ ဘယ်နေရာကို သွားတာလဲ။
အရေး: သူ မည်သည့်နေရာသို့ သွားသနည်း။
အပြော: နတ်ဆိုးက မြေကြီးထဲကို ငုပ်လျှိုးသွားတယ်။
အရေး: နတ်ဆိုးသည် မြေကြီးအတွင်းသို့ ငုပ်လျှိုးသွားသည်။
အပြော: သူ့အမေက တောထဲကို သွားနေတာလား။
အရေး: သူ့မိခင်သည် တောအတွင်းသို့ သွားနေသလော။
အပြော: မင်း မြန်မြန် သွားမှ အချိန်မီမယ်။
အရေး: မင်း မြန်စွာ သွားမှ အချိန်မီမည်။
အပြော: ဒီတောင်ကို ကျော်ရတာ သိပ် ခက်ခဲတယ်။
အရေး: ဤတောင်ကို ကျော်ရသည်မှာ အလွန် ခက်ခဲသည်။
အပြော: မင်း မသွားချင်ရင်လဲ ရပါတယ်။
အရေး: မင်း မသွားလိုလျှင်လည်း ရပါသည်။
အပြော: သူ့ဆီ သွားဖို့ ငါ့မှာ မြင်းမရှိဘူး။
အရေး: သူ့ထံ သွားရန် ငါ့တွင် မြင်းမရှိပေ။
အပြော: သူ့ဆီကို သွားတာက လွဲလို့ တခြား လမ်းမရှိဘူး။
အရေး: သူ့ထံသို့ သွားသည်က လွဲ၍ တခြား လမ်းမရှိပေ။
အပြော: ငါ တကယ်လို့ လမ်းပျောက်ခဲ့ရင် မင်းပဲ ရှေ့ဆက်ပါ။
အရေး: ငါ အကယ်၍ လမ်းပျောက်ခဲ့လျှင် မင်းပင် ရှေ့ဆက်ပါ။
အပြော: ဒါကြောင့် သူတို့ တောင်ကြားထဲကို ဝင်ခဲ့ကြတယ်။
အရေး: ထို့ကြောင့် သူတို့ တောင်ကြားအတွင်းသို့ ဝင်ခဲ့ကြသည်။
အပြော: ဟိုလမ်းကနေ မင်း ဘယ်သူနဲ့ လာတာလဲ။
အရေး: ထိုလမ်းမှ မင်း မည်သူနှင့် လာသနည်း။
အပြော: သူ့မြင်းက အရှိန်နဲ့ ပြေးနေတာပဲ။
အရေး: သူ့မြင်းသည် အရှိန်ဖြင့် ပြေးနေခြင်းဖြစ်သည်။
အပြော: ဒါပြင် သူက မြို့ရိုးဆီကိုပါ ချီတက်ခဲ့သေးတယ်။
အရေး: ထိုပြင် သူသည် မြို့ရိုးထံသို့ပါ ချီတက်ခဲ့သေး၏။
အပြော: အခု ငါတို့ ဘေးကင်းရာကို ရောက်သွားပြီ။
အရေး: ယခု ငါတို့ ဘေးကင်းရာသို့ ရောက်သွားပြီ။
အပြော: ဒါတင်မက သူက တောနက်ထဲအထိ လိုက်လာခဲ့တယ်။
အရေး: ထိုမျှမက သူသည် တောနက်အတွင်းတိုင်အောင် လိုက်လာခဲ့သည်။
အပြော: လှပတဲ့ ရထားလုံးကြီးက နန်းတော်က ထွက်လာတယ်။
အရေး: လှပသော ရထားလုံးကြီးသည် နန်းတော်မှ ထွက်လာသည်။
အပြော: ဒါပေမယ့် ခရီးလမ်းက အမြဲတမ်း ကြမ်းတမ်းတယ်။
အရေး: သို့ရာတွင် ခရီးလမ်းသည် အမြဲတမ်း ကြမ်းတမ်းသည်။
အပြော: သူ လျှို့လျှို့ဝှက်ဝှက်နဲ့ မြို့ပြင်ကို ထွက်သွားတယ်။
အရေး: သူ လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် မြို့ပြင်သို့ ထွက်သွားသည်။
အပြော: မင်း ဘာဖြစ်လို့ ပြန်ပြေးလာတာလဲ။
အရေး: မင်း အဘယ်ကြောင့် ပြန်ပြေးလာသနည်း။
အပြော: တကယ်တော့ သူက ဒီကို လာတာ မဟုတ်ဘူး။
အရေး: စင်စစ် သူသည် ဤနေရာသို့ လာခြင်း မဟုတ်ပေ။
အပြော: ဒီလောက် ဝေးတဲ့ အရပ်ကို ငါ မသွားဖူးဘူး။
အရေး: ဤမျှ ဝေးသော အရပ်သို့ ငါ မသွားဖူးပေ။
အပြော: သူ့ခြေလှမ်းတွေက တုန်ယင်နေတာကို တွေ့ရတယ်။
အရေး: သူ့ခြေလှမ်းများ တုန်ယင်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။
အပြော: စစ်ချီခြင်းဆိုတာ ငြီးငွေ့စရာကောင်းတဲ့ အရာပဲ။
အရေး: စစ်ချီခြင်းဆိုသည်မှာ ငြီးငွေ့စရာကောင်းသော အရာဖြစ်သည်။
အပြော: ဟိုလို လမ်းကြမ်းကနေ ငါ မသွားချင်ဘူး။
အရေး: ထိုသို့ လမ်းကြမ်းမှ ငါ မသွားလိုပေ။
အပြော: မင်း သွားရတာ အဆင်ပြေရဲ့လား။
အရေး: မင်း သွားရသည်မှာ အဆင်ပြေသလော။
အပြော: သူ ရဲရဲတောက် ဖြတ်ကျော်ခဲ့တာကို ငါ ချီးကျူးတယ်။
အရေး: သူ ရဲရဲတောက် ဖြတ်ကျော်ခဲ့ခြင်းကို ငါ ချီးကျူးသည်။
အပြော: ငါ့ဆီကနေ ထွက်ပြေးဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့။
အရေး: ငါ့ထံမှ ထွက်ပြေးရန် မကြိုးစားပါနှင့်။
အပြော: မြို့ကို ရောက်ဖို့အတွက် တစ်ရက်လုံး လမ်းလျှောက်ရမယ်။
အရေး: မြို့သို့ ရောက်ရန်အလို့ငှာ တစ်ရက်လုံး လမ်းလျှောက်ရမည်။
အပြော: သူ ပင်ပင်ပန်းပန်း ခရီးနှင်ခဲ့တာကို ငါ သိတယ်။
အရေး: သူ ပင်ပန်းစွာ ခရီးနှင်ခဲ့သည်ကို ငါ သိသည်။
အပြော: မင်း ငါ့နောက်ကို ဘာလို့ လိုက်လာတာလဲ။
အရေး: မင်း ငါ့နောက်သို့ အဘယ်ကြောင့် လိုက်လာသနည်း။
အပြော: ဒီနေ့ လမ်းခရီးက သိပ် သာယာတယ်။
အရေး: ယနေ့ လမ်းခရီးသည် အလွန် သာယာသည်။
အပြော: သူ့အဖေက လှေလှော်သမားတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တယ်။
အရေး: သူ့ဖခင်သည် လှေလှော်သမားတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တယ်။
အပြော: သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာတယ်။
အရေး: သူ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာသည်။
အပြော: ငါ အရင်လို ခြေကျင်လျှောက်ရတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။
အရေး: ငါ ယခင်ကဲ့သို့ ခြေကျင်လျှောက်ရသောသူ မဟုတ်ပေ။
အပြော: ဒီတောအုပ်ကို မင်း ဘယ်လို ဖြတ်ခဲ့တာလဲ။
အရေး: ဤတောအုပ်ကို မင်း မည်သို့ ဖြတ်ခဲ့သနည်း။
အပြော: သူ ဘယ်ကို သွားချင်တာလဲ။
အရေး: သူ မည်သည့်နေရာသို့ သွားလိုသနည်း။
အပြော: မြင်းစီးသမားက မြူတွေကြားထဲမှာ ကွယ်ပျောက်သွားတယ်။
အရေး: မြင်းစီးသမားသည် မြူများကြားတွင် ကွယ်ပျောက်သွားသည်။
အပြော: သူ့အမေက ဈေးကို သွားတယ်။
အရေး: သူ့မိခင်သည် ဈေးသို့ သွားသည်။
အပြော: မင်း ဂရုတစိုက်နဲ့ လမ်းလျှောက်ပါ။
အရေး: မင်း ဂရုတစိုက်ဖြင့် လမ်းလျှောက်ပါ။
အပြော: ဒီလို တံတားဟောင်းပေါ်က သွားရတာ သိပ် အန္တရာယ်များတယ်။
အရေး: ဤသို့ တံတားဟောင်းပေါ်မှ သွားရသည်မှာ အလွန် အန္တရာယ်များသည်။
အပြော: မင်း အတူမသွားချင်ရင်လဲ ရပါတယ်။
အရေး: မင်း အတူမသွားလိုလျှင်လည်း ရပါသည်။
အပြော: သူ့ဆီ သွားဖို့ ငါ အဆင်သင့်ပဲ။
အရေး: သူ့ထံ သွားရန် ငါ အဆင်သင့်ပဲ။
အပြော: သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဒီကို ရောက်လာတာက လွဲလို့ ဘာမှ မကျန်တော့ဘူး။
အရေး: သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ဤနေရာသို့ ရောက်လာသည်က လွဲ၍ ဘာမှ မကျန်တော့ပေ။
အပြော: ငါ တကယ်လို့ လမ်းခုလတ်မှာ ကျန်ခဲ့ရင် မင်း ဆက်သွားပါ။
အရေး: ငါ အကယ်၍ လမ်းခုလတ်တွင် ကျန်ခဲ့လျှင် မင်း ဆက်သွားပါ။
အပြော: ဒါကြောင့် သူတို့ ဂူထဲက ထွက်လာခဲ့ကြတယ်။
အရေး: ထို့ကြောင့် သူတို့ ဂူအတွင်းမှ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
အပြော: ဟိုသတင်းကို မင်း ဘယ်သူ့ဆီက ကြားတာလဲ။
အရေး: ထိုသတင်းကို မင်း မည်သူ့ထံမှ ကြားသနည်း။
အပြော: သူ့မြင်းအော်သံက ကြောက်စရာကောင်းနေတာပဲ။
အရေး: သူ့မြင်းအော်သံသည် ကြောက်စရာကောင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။
အပြော: ဒါပြင် သူက ရှေ့ကိုပါ ဆက်သွားခဲ့သေးတယ်။
အရေး: ထိုပြင် သူသည် ရှေ့သို့ပါ ဆက်သွားခဲ့သေး၏။
အပြော: ငါ အခု ဘုရားကျောင်းကန်ထဲက သစ်ပင်အောက်မှာ တရားထိုင်မယ်။
အရေး: ငါ ယခု ဘုရားကျောင်းကန်အတွင်းရှိ သစ်ပင်အောက်၌ တရားထိုင်မည်။
အပြော: သူ ဆရာတော်ကြီးဆီကို တရားနာဖို့အတွက် သွားခဲ့တယ်။
အရေး: သူ ဆရာတော်ကြီးထံသို့ တရားနာရန်အလို့ငှာ သွားခဲ့သည်။
အပြော: ဒီ ဝိပဿနာတရားက စိတ်ကို အေးချမ်းစေတာလား။
အရေး: ဤ ဝိပဿနာတရားသည် စိတ်ကို အေးချမ်းစေသလော။
အပြော: ဒါယကာက ဆွမ်းဟင်းတွေကို သပိတ်ထဲကို လောင်းလှည့်တာပေါ့။
အရေး: ဒါယကာသည် ဆွမ်းဟင်းများကို သပိတ်အတွင်းသို့ လောင်းလှည့်ပါသည်။
အပြော: ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့ ငါက ရဟန်းတစ်ပါး မဟုတ်ဘူး။
အရေး: အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် ငါသည် ရဟန်းတစ်ပါး မဟုတ်ပေ။
အပြော: မင်း ငါ့ကို ဆွမ်းမလောင်းရင်လဲ ရပါတယ်။
အရေး: မင်း ငါ့ကို ဆွမ်းမလောင်းလျှင်လည်း ရပါသည်။
အပြော: သူ လျှင်လျှင်မြန်မြန်နဲ့ သီလဆောက်တည်တာကို ငါ မြင်လိုက်တယ်။
အရေး: သူ လျှင်မြန်စွာဖြင့် သီလဆောက်တည်သည်ကို ငါ မြင်လိုက်သည်။
အပြော: မင်း ဘယ်အချိန်မှာ ပုတီးစိပ်မလဲ။
အရေး: မင်း မည်သည့်အချိန်တွင် ပုတီးစိပ်မည်နည်း။
အပြော: ဒီ ပတ္တမြားဘုရားက သိပ် သပ္ပာယ်တယ်။
အရေး: ဤ ပတ္တမြားဘုရားသည် အလွန် သပ္ပာယ်သည်။
အပြော: တကယ်လို့ မင်း ကျောင်းတော်ကို ရောက်မလာခဲ့ရင် ငါ တရားပွဲသွားမယ်။
အရေး: အကယ်၍ မင်း ကျောင်းတော်သို့ ရောက်မလာခဲ့လျှင် ငါ တရားပွဲသွားမည်။
အပြော: ဒါကြောင့် သူ ဝိနည်းဒေသနာကို ဆက်ပြီး သင်ယူခဲ့တယ်။
အရေး: ထို့ကြောင့် သူ ဝိနည်းဒေသနာကို ဆက်၍ သင်ယူခဲ့သည်။
အပြော: ဒီလို မကောင်းတဲ့ အကုသိုလ်အလုပ်ကို မလုပ်ပါနဲ့။
အရေး: ဤသို့ မကောင်းသော အကုသိုလ်အလုပ်ကို မလုပ်ပါနှင့်။
အပြော: မင်း ဘယ်နေရာမှာ သီတင်းသုံးနေတာလဲ။
အရေး: မင်း မည်သည့်နေရာတွင် သီတင်းသုံးနေသနည်း။
အပြော: ငါ့ဆီက တရားဓမ္မတွေကို မေ့ပစ်ဖို့ တွေးတောင် မတွေးပါနဲ့။
အရေး: ငါ့ထံမှ တရားဓမ္မများကို မေ့ပစ်ရန် တွေးတောင် မတွေးပါနှင့်။
အပြော: ဓမ္မာရုံထဲမှာ တရားပွဲ ကျင်းပမယ်။
အရေး: ဓမ္မာရုံအတွင်း၌ တရားပွဲ ကျင်းပမည်။
အပြော: သူ့ကို ကယ်ဖို့ လွဲလို့ တခြား ကုသိုလ်နည်းလမ်း မရှိဘူး။
အရေး: သူ့ကို ကယ်ရန် လွဲ၍ တခြား ကုသိုလ်နည်းလမ်း မရှိပေ။
အပြော: ဒီနေ့ကစပြီး ငါ ကိလေသာတွေကို ပယ်သတ်တော့မယ်။
အရေး: ယနေ့မှစ၍ ငါ ကိလေသာများကို ပယ်သတ်တော့မည်။
အပြော: ဥပါသကာက ငှက်တစ်ကောင်ကို ဘေးမဲ့လွှတ်လိုက်တာကို ငါ တွေ့ခဲ့တယ်။
အရေး: ဥပါသကာသည် ငှက်တစ်ကောင်ကို ဘေးမဲ့လွှတ်လိုက်သည်ကို ငါ တွေ့ခဲ့သည်။
အပြော: သူ အေးအေးချမ်းချမ်း တရားမှတ်နေတာပဲ။
အရေး: သူ အေးချမ်းစွာ တရားမှတ်နေခြင်းဖြစ်သည်။
အပြော: သေတဲ့အထိ သရဏဂုံကို ငါ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သွားမယ်။
အရေး: သေသည့်တိုင် သရဏဂုံကို ငါ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သွားမည်။
အပြော: သူ့ဆီက ပိဋကတ်စာအုပ်ကို ငါ ခဏ ငှားချင်တယ်။
အရေး: သူ့ထံမှ ပိဋကတ်စာအုပ်ကို ငါ ခေတ္တ ငှားလိုသည်။
အပြော: တကယ်တော့ သူက လူဆိုးတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး။
အရေး: စင်စစ် သူသည် လူဆိုးတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။
အပြော: ဒီ ဆွမ်းသပိတ်ကို ဘယ်သူ လှူတာလဲ။
အရေး: ဤ ဆွမ်းသပိတ်ကို မည်သူ လှူသနည်း။
အပြော: ဒီလို စိတ္တဝိသုဒ္ဓိကို ဘယ်လို ပွားများရမလဲ။
အရေး: ဤသို့ စိတ္တဝိသုဒ္ဓိကို မည်သို့ ပွားများရမည်နည်း။
အပြော: သူ ကျင့်ကြံသလို ငါ မကျင့်ကြံနိုင်ဘူး။
အရေး: သူ ကျင့်ကြံသကဲ့သို့ ငါ မကျင့်ကြံနိုင်ပေ။
အပြော: မင်း ပွားများနိုင်သလောက် ကုသိုလ်ပွားများထားလိုက်ပါ။
အရေး: မင်း ပွားများနိုင်သမျှ ကုသိုလ်ပွားများထားလိုက်ပါ။
အပြော: ဒါတင်မက သူက သာသနာတော်ကိုပါ ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်။
အရေး: ထိုမျှမက သူသည် သာသနာတော်ကိုပါ ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။
အပြော: အခု စိတ်အာရုံကြီးက ကြည်လင်နေတာပဲ။
အရေး: ယခု စိတ်အာရုံကြီးသည် ကြည်လင်နေခြင်းဖြစ်သည်။
အပြော: ငါတို့ အတူတူ ဝေယျာဝစ္စ လုပ်ကြတာပေါ့။
အရေး: ငါတို့ အတူတူ ဝေယျာဝစ္စ လုပ်ကြပါမည်။
အပြော: ဒါပြင် သူက သွေးလှူဒါန်းမှုကိုပါ စတင်ခဲ့သေးတယ်။
အရေး: ထိုပြင် သူသည် သွေးလှူဒါန်းမှုကိုပါ စတင်ခဲ့သေး၏။
အပြော: အဝေးက လာမယ့် သံဃာတော်တွေကို ဆီးကြိုပါ။
အရေး: အဝေးမှ လာမည့် သံဃာတော်များကို ဆီးကြိုပါ။
အပြော: သူ့မျက်လုံးတွေက ကရုဏာနဲ့ တောက်ပနေတာကို သတိထားမိတယ်။
အရေး: သူ့မျက်လုံးများ ကရုဏာဖြင့် တောက်ပနေသည်ကို သတိထားမိသည်။
အပြော: ဒါပေမယ့် သူ သစ္စာလေးပါးကို မသိခဲ့ဘူး။
အရေး: သို့သော် သူ သစ္စာလေးပါးကို မသိခဲ့ပါ။
အပြော: ကိုရင်လေးက ငြိမ်ငြိမ်ဆိတ်ဆိတ် ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။
အရေး: ကိုရင်လေးသည် ငြိမ်သက်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
အပြော: မင်း ဘယ်လှူဖွယ်ပစ္စည်းကို လှူချင်တာလဲ။
အရေး: မင်း မည်သည့်လှူဖွယ်ပစ္စည်းကို လှူလိုသနည်း။
အပြော: မင်းကို ဟောကြားစရာ တရားစကား မရှိတော့ဘူး။
အရေး: မင်းကို ဟောကြားဖွယ်ရာ တရားစကား မရှိတော့ပေ။
အပြော: ဒီလောက် ဆွမ်းခဲဖွယ်ကို ငါ မဘုဉ်းပေးချင်ဘူး။
အရေး: ဤမျှ ဆွမ်းခဲဖွယ်ကို ငါ မဘုဉ်းပေးလိုပေ။
အပြော: သူ့နှလုံးသားထဲမှာ မေတ္တာတရားတွေ ပြည့်နေတယ်။
အရေး: သူ့နှလုံးသားအတွင်း၌ မေတ္တာတရားများ ပြည့်နေသည်။
အပြော: နိဗ္ဗာန်ဆိုတာ အေးငြိမ်းတဲ့ သဘောပဲ။
အရေး: နိဗ္ဗာန်ဆိုသည်မှာ အေးငြိမ်းသော သဘောဖြစ်သည်။
အပြော: ဟိုလို ဆဲရေးတိုင်းထွာတဲ့ စကားမျိုးကို နောက်ခါ မပြောပါနဲ့။
အရေး: ထိုသို့ ဆဲရေးတိုင်းထွာသော စကားမျိုးကို နောက်နောင် မပြောပါနှင့်။
အပြော: မင်း တရားဓမ္မနဲ့ နေရတာ မပျော်ဘူးလား။
အရေး: မင်း တရားဓမ္မနှင့် နေရသည်မှာ မပျော်သလော။
အပြော: သူ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ သာသနာပြုခဲ့တာကို အားလုံး သိကြတယ်။
အရေး: သူ ရဲဝံ့စွာ သာသနာပြုခဲ့ခြင်းကို အားလုံး သိကြသည်။
အပြော: ငါ့ဆီက သပိတ်ကို မင်း ယူသွားတာလား။
အရေး: ငါ့ထံမှ သပိတ်ကို မင်း ယူသွားသလော။
အပြော: ရေစက်ချဖို့အတွက် ဖန်ခွက်ကို ယူခဲ့ပါ။
အရေး: ရေစက်ချရန်အလို့ငှာ ဖန်ခွက်ကို ယူခဲ့ပါ။
အပြော: သူ ပင်ပင်ပန်းပန်း သီလစောင့်ထိန်းနေတာကို ငါ မကြည့်ရက်ဘူး။
အရေး: သူ ပင်ပန်းစွာ သီလစောင့်ထိန်းနေသည်ကို ငါ မကြည့်ရက်ပေ။
အပြော: ငါ့ကို ဘာလို့ တရားမပြတာလဲ။
အရေး: ငါ့ကို အဘယ်ကြောင့် တရားမပြသနည်း။
အပြော: ဒီနေ့ သံဃာတော်တွေ ဆွမ်းခံကြွနေတယ်။
အရေး: ယနေ့ သံဃာတော်များ ဆွမ်းခံကြွနေသည်။
အပြော: သူ့အဖေက ကျောင်းဒါယကာ ဖြစ်တယ်။
အရေး: သူ့ဖခင်သည် ကျောင်းဒါယကာ ဖြစ်သည်။
အပြော: သူ ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ သာဓုခေါ်လိုက်တယ်။
အရေး: သူ ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် သာဓုခေါ်လိုက်သည်။
အပြော: ငါ အရင်လို မောဟဖုံးလွှမ်းတဲ့သူ မဟုတ်တော့ဘူး။
အရေး: ငါ ယခင်ကဲ့သို့ မောဟဖုံးလွှမ်းသောသူ မဟုတ်တော့ပေ။
အပြော: ဒီ သံသရာဝဲဩဃကို မင်း ဘယ်လို ဖြတ်မလဲ။
အရေး: ဤ သံသရာဝဲဩဃကို မင်း မည်သို့ ဖြတ်မည်နည်း။
အပြော: စေတီတော်က တောင်ထိပ်ပေါ်မှာ သပ္ပာယ်နေတယ်။
အရေး: စေတီတော်သည် တောင်ထိပ်ပေါ်၌ သပ္ပာယ်နေသည်။
အပြော: သူ ဘာကို လှူတာလဲ။
အရေး: သူ မည်သည်ကို လှူသနည်း။
အပြော: နတ်ဗြဟ္မာက ရောင်ခြည်တော်တွေကြားထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။
အရေး: နတ်ဗြဟ္မာသည် ရောင်ခြည်တော်များကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
အပြော: သူ့အမေက သီလရှင်တစ်ပါး ဖြစ်နေတာလား။
အရေး: သူ့မိခင်သည် သီလရှင်တစ်ပါး ဖြစ်နေသလော။
အပြော: မင်း များများ ပေးကမ်းမှ သံသရာမှာ စိတ်အေးရမယ်။
အရေး: မင်း များစွာ ပေးကမ်းမှ သံသရာ၌ စိတ်အေးရမည်။
အပြော: အဘိဓမ္မာတရားကို သင်ရတာ သိပ် ခက်ခဲတယ်။
အရေး: အဘိဓမ္မာတရားကို သင်ရသည်မှာ အလွန် ခက်ခဲသည်။
အပြော: မင်း ကျောင်းမလာချင်ရင်လဲ ရပါတယ်။
အရေး: မင်း ကျောင်းမလာလိုလျှင်လည်း ရပါသည်။
အပြော: သူ့ဆီ သွားဖို့ ငါ့မှာ သဒ္ဓါတရားမရှိဘူး။
အရေး: သူ့ထံ သွားရန် ငါ့တွင် သဒ္ဓါတရားမရှိပေ။
အပြော: သူ့အသက်က ရဟန္တာဖြစ်တာ လွဲလို့ တခြား ထူးခြားချက် မရှိဘူး။
အရေး: သူ့အသက်သည် ရဟန္တာဖြစ်သည်က လွဲ၍ တခြား ထူးခြားချက် မရှိပေ။
အပြော: ငါ တကယ်လို့ လူထွက်ခဲ့ရင် မင်းပဲ သာသနာပြုပါ။
အရေး: ငါ အကယ်၍ လူထွက်ခဲ့လျှင် မင်းပင် သာသနာပြုပါ။
အပြော: ဒါကြောင့် သူတို့ တောကျောင်းထဲကို ဝင်ခဲ့ကြတယ်။
အရေး: ထို့ကြောင့် သူတို့ တောကျောင်းအတွင်းသို့ ဝင်ခဲ့ကြတယ်။
အပြော: ဟိုကုသိုလ်ကိစ္စကို မင်း ဘယ်သူ့ကို ပြောခဲ့တာလဲ။
အရေး: ထိုကုသိုလ်ကိစ္စကို မင်း မည်သူ့ကို ပြောခဲ့သနည်း။
အပြော: သူ့အသံက တရားဟောနေတာပဲ။
အရေး: သူ့အသံသည် တရားဟောနေခြင်းဖြစ်သည်။
အပြော: ဒါပြင် သူက ကျောင်းတော်ကိုပါ ဖျက်ဆီးလိုက်သေးတယ်။
အရေး: ထိုပြင် သူသည် ကျောင်းတော်ကိုပါ ဖျက်ဆီးလိုက်သေး၏။