ถึงวัดพิกุลฉุนชื่นระรื่นรสเหมือนไม้สดหอมกรุ่นพิกุลเอ๋ยเจ้าร้อยพวงมาลัยให้พี่เชยได้เสียดเสยสวมกรแล้วช้อนชม