ร่างบางตรงหน้าเริ่มผ่อนลมหายใจเป็นจังหวะสม่ำเสมอเธอค่อยหรี่แสงไฟโคมที่หัวเตียงลงให้สลัวเลือนนุ่มนวลลงเช่นเดิมเพ่งพินิจดวงหน้านวลแอร่มที่อิงซบกับหมอนด้วยความรักที่ล้นใจ