มณียงนั่งนิ่งฟังเพลงทุ้มนุ่มแหบโหยแต่เคลือบความใสไว้ในกระแสเสียงของสร้อยพวงที่ดูคล้ายกับสะท้อนขึ้นมาจากทรวงอกอันบอบช้ำแล้วก็อดดื่มด่ำไม่ได้เพราะตามปกติหล่อนไม่ค่อยจะซาบซึ้งกับศิลปะประเภทนี้สักเท่าไหร่