[Bilingual Translation]
Rural areas in Laos cover nearly all reclaimed land, serving as both the residential areas and livelihood source for the Lao people.  It also contains up to 75% of the population, almost entirely composed of farmers, rice growers, and gardeners. Rural Lao people live in small or large villages, varying according to location, size, and livelihood sources. There are two main types of villages in Laos: lowland villages and upland villages. In the lowlands, villages differ in characteristics based on location, geographical environment, and villagers' livelihoods, but can be categorized into the following types: * Paddy-field villages: located on elevated paddy fields, these are usually large, circular settlements surrounded by rice paddies. Riverside villages: the most widespread type in Laos, mostly large villages arranged linearly along major riverbanks. Roadside villages: more recently formed settlements, typically small, located alongside various transportation routes. Although differing in some aspects, paddy-field, riverside, and roadside villages share many similarities and common features, such as predominantly stilted wooden houses, and each village usually has a temple, school, and pavilion. Additionally, villagers in these three types engage in similar socioeconomic and cultural activities, such as farming, pottery production, making merit, and practicing various traditional customs. Upland villages are small settlements scattered in dense forests, located at mountain foothills or high elevations near water sources or streams. Some are permanent, others temporary, but most are circular clusters of numerous houses, often isolated. All villagers in such settlements are farmers, typically belonging to a single lineage descended from a common ancestor, with the village chief exercising absolute leadership in daily life, beliefs, and the practice of traditional customs.
Answer: ຊົນນະບົດຂອງລາວກວມເອົາເນື້ອທີ່ເກືອບທັງໝົດ ທີ່ໄດ້ຮັບການບຸກເບີກ, ດັດແປງມາ
ເປັນບ່ອນຢູ່ອາໄສ ແລະ ເປັນແຫຼ່ງທຳມາຫາກິນຂອງຊາວລາວ. ມັນຍັງກວມເອົາຈຳນວນພົນ
ລະເມືອງເຖິງ 75% ເຊິ່ງເກືອບທັງໝົດນັ້ນເປັນຊາວໄຮ່, ຊາວນາ ແລະ ຊາວສວນ. ຊາວລາວທີ່
ອາໄສຢູ່ຕາມຊົນນະບົດນັ້ນໄດ້ເຕົ້າໂຮມກັນຢູ່ເປັນບ້ານນ້ອຍ ຫຼື ບ້ານໃຫຍ່ຕາມເງື່ອນໄຂທາງ
ດ້ານທີ່ຕັ້ງ, ພື້ນທີ່, ແຫຼ່ງທໍາມາຫາກິນ ທີ່ອໍານວຍຄວາມສະດວກໃຫ້. ບ້ານຂອງຊາວລາວມີຢູ່ 2
ປະເພດຄື: ບ້ານໃນເຂດທົ່ງພຽງ ແລະ ບ້ານໃນເຂດພູດອຍ.
ໃນເຂດທົ່ງພຽງ, ບ້ານມີລັກສະນະແຕກຕ່າງກັນໄປຕາມລັກສະນະທີ່ຕັ້ງ, ສະພາບແວດ
ລ້ອມພູມສາດ ແລະ ວິຖີທໍາມາຫາກິນຂອງຊາວບ້ານ, ແຕ່ກໍສາມາດຈຳແນກອອກເປັນບ້ານ
ປະເພດຕ່າງໆຄືດັ່ງນີ້:
* ບ້ານນາ: ເປັນບ້ານທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງໂນນສູງກາງທົ່ງນາ, ເປັນບ້ານໃຫຍ່ ເຊິ່ງທົ່ວໄປແລ້ວ
ເປັນຮູບວົງມົນ ແລະ ຖືກອ້ອມລ້ອມດ້ວຍທົ່ງນາ.
ບ້ານທ່າ: ເປັນບ້ານທີ່ມີແຜ່ຫຼາຍກວ່າໝູ່ໃນປະເທດລາວ ເຊິ່ງສ່ວນຫຼາຍກໍ່ເປັນບ້ານໃຫ່ຍ ແລະ ມີຮູບຮ່າງຍາວໄປຕາມແຄມຝັ່ງແມ່ນໍ້າຕ່າງໆ.
ບ້ານໂຄກ: ເປັນບ້ານທີ່ເກີດລຸນຫຼັງໝູ່ ມັກຈະເປັນບ້ານນ້ອຍ ແລະ ສ່ວນຫຼາຍມັກຈະຕັ້ງຢູ່ຕາມສາຍທາງຄົມະມນາຄົມຕ່າງໆ.ບ້ານນາ, ບ້ານທ່າ ແລະ ບ້ານໂຄກທີ່ໄດ້ກ່າວມານັ້ນ, ເຖິງວ່າມີບາງດ້ານທີ່ແຕກຕ່າງກັນ
ແຕ່ກໍມີຫຼາຍດ້ານທີ່ຄ້າຍຄືກັນ ແລະ ເປັນລັກສະນະລວມເຊັ່ນ: ຮູບແບບເຮືອນສ່ວນຫຼາຍ ເປັນ
ເຮືອນໄມ້ຍົກພື້ນ, ຢູ່ແຕ່ລະບ້ານມັກຈະມີວັດ, ໂຮງຮຽນ, ສາລາ, ນອກຈາກນັ້ນ, ຊາວບ້ານທີ່
ອາໄສຢູ່ໃນບ້ານທັງ 3 ປະເພດນີ້ ກໍລ້ວນແຕ່ມີການເຄື່ອນໄຫວດ້ານເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ແລະ
ວັດທະນະທຳແບບດຽວກັນຄື: ເຮັດນາ, ຜະລິດເຄື່ອງໃຊ້ສອຍ, ເຮັດບຸນກິນທານ ແລະ ປະຕິບັດ
ຮີດຄອງປະເພນີຕ່າງໆ.
ສ່ວນບ້ານຢູ່ໃນເຂດພູດອຍ, ແມ່ນບ້ານນ້ອຍຕັ້ງຢູ່ກະແຈກກະຈາຍຢູ່ກາງປ່າຕຶບໜາ.
ຕາມຕີນພູ ຫຼື ເທິງພູສູງໂດຍຢູ່ໃກ້ກັບຍອດນ້ຳ ຫຼື ຫ້ວຍຮ່ອງຕ່າງໆ. ບາງບ້ານກໍເປັນບ້ານແບບ
ຖາວອນ, ບາງບ້ານກໍມີລັກສະນະຊົ່ວຄາວ, ແຕ່ສ່ວນຫຼາຍມີຮູບລັກສະນະມົນ ໂດຍປະກອບ
ດ້ວຍເຮືອນຫຼາຍຫຼັງທີ່ຢູ່ຈຸ້ມກັນ ແລະ ມັກຈະເປັນບ້ານທີ່ຢູ່ໂດດດ່ຽວ, ຊາວບ້ານໃນບ້ານໜຶ່ງໆ
ເຊິ່ງເປັນຊາວໄຮ່ ໂດຍທັງໝົດນັ້ນມັກຈະແມ່ນກຸ່ມຄົນທີ່ຂະຫຍາຍຕົວມາຈາກກົກເຄົ້າໜຶ່ງໆ
ເຊິ່ງມີເຈົ້າກົກເຈົ້າເຫຼົ່າເປັນຜູ້ຊີ້ນໍາຢ່າງເດັດຂາດໃນດ້ານຄວາມເປັນຢູ່, ຄວາມເຊື່ອຖື ແລະ ການ
ປະຕິບັດຮີດຄອງປະເພນີຕ່າງໆທີ່ສືບທອດກັນມາ.