[Bilingual Translation]
Luang Prabang is situated on the banks of the Mekong River at the confluence of the Nam Khan River, on the Bolaven Plateau, centered around Phou Si Mountain, which rises approximately 80 meters. The southeastern and southern parts of Luang Prabang are surrounded by the Phou Thao and Phou Nee mountain ranges, while to the east and north lies a small plain along the Mekong River. Thus, Luang Prabang is a mountainous city blessed with beautiful natural scenery. Formerly known as Muang Sua, Luang Prabang served as the capital of the Lan Xang Kingdom during several periods and was the center of politics, administration, religion, culture, and society, as well as a trading hub for surrounding regions and foreign merchants from countries such as China and Myanmar. Compared to other cities that emerged later, Luang Prabang developed slowly. In 1943, the city's population was only 4,950, including 1,880 foreigners. During the period of American neo-imperialist rule, as the war of aggression against Laos expanded, part of the population was forced to flee occupied areas, and combined with rural residents escaping farms and moving into cities, Luang Prabang's population increased to 22,177. In 1967, the city area was expanded. Luang Prabang's rich material and cultural heritage has made it a World Heritage City. UNESCO decided in December 1995 to designate Luang Prabang, Lao PDR, as a "World Heritage City," and the official award ceremony was held on February 2, 1998. With its stunning natural beauty and unique culture, Luang Prabang has become the city attracting the most domestic and international tourists. Furthermore, Luang Prabang is also the center of education, culture, and other sectors for northern provinces of Laos.
Answer: ເມືອງຫຼວງພະບາງ ຕັ້ງຢູ່ແຄມແມ່ນ້ຳຂອງໃນບໍລິເວນທີ່ນ້ຳຄານໄຫຼປ່ອງໃສ່ແມ່ນໍ້າຂອງທີ່
ມີພູສີ ເຊິ່ງມີຈອມສູງປະມານ 80 ແມັດ ເປັນບໍລິເວນໃຈກາງຂອງເມືອງ. ທາງພາກຕາເວັນອອກ
ສຽງໃຕ້ ແລະ ພາກໃຕ້ເມືອງຫຼວງພະບາງຖືກອ້ອມລ້ອມດ້ວຍສາຍພູທີ່ຊື່ວ່າພູທ້າວ ແລະ ພູນາງ
ສ່ວນທາງພາກຕາເວັນອອກ ແລະ ພາກເໜືອແມ່ນທົ່ງພຽງນ້ອຍຍາວລຽບຕາມແຄມແມ່ນ້ຳຂອງ.
ດ້ວຍເຫດນີ້, ເມືອງຫຼວງພະບາງ ຈຶ່ງເປັນເມືອງທີ່ສວຍງາມຕາມທຳມະຊາດຂອງເມືອງເຂດພູ, ເມືອງຫຼວງພະບາງ (ກ່ອນໜ້ານີ້ເອີ້ນວ່າເມືອງຊວາ) ໃນເມື່ອກ່ອນໄດ້ເປັນເມືອງເອກຂອງ
ອານາຈັກລ້ານຊ້າງໃນຫຼາຍສະໄໝ, ເປັນສູນກາງທາງດ້ານການເມືອງ, ການປົກຄອງ, ສາສະໜາ,
ວັດທະນະທຳ ແລະ ສັງຄົມ, ເປັນເຂດໃຈກາງຂອງການແລກປ່ຽນຊື້ຂາຍສິນຄ້າລະຫວ່າງທ້ອງ
ຖິ່ນອ້ອມຂ້າງ ແລະ ກັບພໍ່ຄ້າຕ່າງປະເທດເປັນຕົ້ນແມ່ນຈີນ ແລະ ພະມ້າ.
ເມືອງຫຼວງພະບາງ ເປັນເມືອງໜຶ່ງທີ່ມີການຂະຫຍາຍຕົວຊ້າຖ້າທຽບໃສ່ເມືອງອື່ນໆທີ່ກໍາ
ເນີດຂຶ້ນຕາມຫຼັງ. ໃນປີ ຄ.ສ 1943 ປະຊາກອນຂອງເມືອງນີ້ມີພຽງແຕ່ 4,950 ຄົນ ເຊິ່ງໃນນີ້ມີ
ຊາວຕ່າງດ້າວເຖິງ 1.880 ຄົນ.
ໃນສະໄໝການປົກຄອງພາຍໃຕ້ລະບອບລ່າເມືອງຂຶ້ນແບບໃໝ່ຂອງຈັກກະພັດອາເມຣິກາ
ເຊິ່ງໄດ້ຂະຫຍາຍສົງຄາມຮຸກຮານປະເທດລາວ, ພາກສ່ວນໜຶ່ງຂອງປະຊາກອນທີ່ຖືກກວາດໜີ
ອອກຈາກເຂດຍາດແຍ່ງ ແລະ ບວກກັບຊາວຊົນນະບົດທີ່ໜີປະໄຮ່ນາແລ້ວອົບພະຍົບເຂົ້າສູ່ຕົວ
ເມືອງ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຈຳນວນປະຊາກອນຂອງເມືອງຫຼວງພະບາງເພີ່ມຂຶ້ນເປັນ 22.177 ຄົນ, ໃນປີ
1967 ພື້ນທີ່ຂອງເມືອງໄດ້ຂະຫຍາຍຕົວອອກ, ມໍລະດົກທາງດ້ານວັດຖຸ ແລະ ວັດທະນະທໍາທີ່ອຸດົມສົມບູນເຊິ່ງຢູ່ຄູ່ກັບເມືອງຫຼວງພະບາງ
ພາໃຫ້ເມືອງນີ້ກາຍເປັນເມືອງມໍລະດົກໂລກ, ອົງການອຸຍແນດສະໂກ (UNESCO) ຈຶ່ງໄດ້ຕົກລົງ
ຮັບຮອງເອົາເມືອງຫຼວງພະບາງແຫ່ງ ສ.ປ.ປ ລາວ ໃຫ້ເປັນ “ເມືອງມໍລະດົກໂລກ” ໃນເດືອນ
ທັນວາ 1995 ເຊິ່ງພິທີມອບຮັບໃບຢັ້ງຢືນຢ່າງເປັນທາງການແມ່ນຈັດຂຶ້ນໃນວັນທີ 2 ກຸມພາ ປີ
1998. ຍ້ອນຄວາມສວຍງາມທາງດ້ານທຳມະຊາດ ແລະ ວັດທະນະທໍາທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງ
ຊາດນັ້ນ, ເມືອງຫຼວງພະບາງ ຈຶ່ງເປັນເມືອງທີ່ສາມາດດຶງດູດນັກທ່ອງທ່ຽວທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງ
ປະເທດໄດ້ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍກວ່າເມືອງອື່ນໆ. ນອກຈາກນີ້, ເມືອງດັ່ງກ່າວຍັງມີບົດບາດເປັນສູນກາງ
ທາງດ້ານການສຶກສາ, ວັດທະນະທຳ... ຂອງບັນດາແຂວງພາກເໜືອ.