( per comprendre aquela galejada chau saber qu ' un prince de Valàquia del segle XIV se sonava Mircea cel Bàtrîn = Miquèu lo Vièlh ) Doas blondas viajon en trin . Dinc lo meteus compartiment i a un òme mai vièlh , un barbut . Una murmura à l ' auta : Vèi lo ! Acò ' s Miquèu lo Vièlh . . . Piòta . Moriguet fai sièi cents o sèt cents ans ! Un pauc daprès dintra dinc lo compartiment un aute òme que salhuda gaujosament lo barbut : Adiu , Miquèu , cossi vas , mon vièlh ? Acò fai de centenas d ' annadas que t ' avia pas vist ! La primièra blonda : - Veses ! Quau es la piòta abora ? ( evit kompren ar ventusell mañ , red eo gouzout e oa er Valac ' hia deus pevarzegvet kantvet un " domn " = priñs e anv a oa Mircea cel Bàtrîn = Mikael Kozh ) Daou vouaes , daou veleganez zo o beajiñ er " c ' hezeg - houarn " . En o c ' hompartimant ez eus ive un den koshoc ' h eget int , ur barveg . Lavar goustadig unan d ' an egile : - Wel . An hini mañ zo Mikael Kozh ! - Sod out , ma faour kaezh mignonez ! Marv eo abaoe c ' hwech ' kant pe seizh kant kantvet ! Un damm amzer goude se , e teui er c ' hompartimant un den hag a salud ar barveg evel - se : - Demat dit , Mikael , mat ar jeu , Kozh ? Abaoe kantvedoù ne m ' eus ket gavet ac ' hanout ! Ar getañ meleganez : - Gwelez amañ ? Piw zo sod ? .