Ha Jezuz , o welout ar bobl o redek a vandenn , a c ' hourdrouzas start ar spered hudur hag a lavaras dezhañ : Spered mut ha bouzar , me a c ' hourc ' hemenn dit , me , kae kuit eus ar bugel - se , ha na da ken ennañ . Ar spered a yeas kuit , o tifretañ anezhañ gant nerzh hag o leuskel ur griadenn vras ; ar bugel a zeuas evel marv , en hevelep doare ma lavare meur a hini : Marv eo . Met Jezuz , o kemer e zorn , a reas dezhañ sevel ; hag en em zalc ' has en e sav . Pa voe aet Jezuz en ti , e ziskibien a c ' houlennas digantañ a - du : Perak n ' hon eus ket gallet kas kuit an diaoul - se ? Eñ a respontas dezho : Ar seurt diaoulien - se ne c ' hellont mont kuit nemet dre ar bedenn [ hag ar yun ] . Hag , o vezañ aet ac ' hano , e treuzjont Galilea ; Jezuz ne felle ket dezhañ ec ' h anavezje den kement - se . Rak e kelenne e ziskibien , hag e lavare dezho : Mab an den a vo lakaet etre daouarn an dud , hag e lakaint anezhañ d ' ar marv ; met goude ma vo bet lazhet , ec ' h adsavo a varv an trede deiz .