́бенъ:́шнихъ ищя̀: ́въ себѐ человѣ́ческагѡ сожи́тельства, въ пеще́рахъ ка́менныхъ и разсѣ́линахъ пожи́лъ єсѝ жела́ніемъ бж҃е́ственнымъ: и любо́вію, пе́тре, гдс̑а твоегѡ̀, ѿ негѡ́же вѣне́цъ прія́лъ єсѝ, молѝ непреста́ннѡ сп҃сти́ся на́мъ