́рь, гла́съ д҃: ҃же́нія твоегѡ̀ сла́ву ѿложи́въ, ѡзаря́емый бж҃е́ственною бл҃года́тію, бг҃ому́дре кня́же даніи́ле, ве́сь ра́зумъ въ срд̑це ѿ су́етнагѡ мі́ра сегѡ̀ къ зижди́телю неукло́ннѡ возложи́лъ єсѝ, и я́кѡ ѕвѣзда̀ на восто́цѣ рѡссі́йскагѡ госуда́рства просія́лъ єсѝ: цѣлому́дріемъ же и равноа́гг҃льнымъ твои́мъ житіе́мъ тече́ніе до́брѣ соверша́я, вѣ́ру соблю́лъ єсѝ непоро́чну: тѣ́мъ и по сме́рти просла́ви тя̀ бг҃ъ въ чудесѣ́хъ, я́кѡ источа́еши исцѣлє́нія вѣ́рнѡ притека́ющымъ къ чс̑тнѣ́й ра́цѣ твое́й: сегѡ̀ ра́ди дне́сь пра́зднуемъ успе́ніе твоѐ лю́діе твоѝ