то̀ вре́мя пѣ́вчіе пою́тъ тропа́рь, гла́съ д҃: ́коже вы́шнія тве́рди бл҃голѣ́піе, и ни́жнюю споказа́лъ єсѝ красоту̀ ст҃а́гѡ селе́нія сла́вы твоея̀, гдс̑и:утвердѝ сіѐ во вѣ́къ вѣ́ка, и пріимѝ на̂ша въ не́мъ непреста́ннѡ приноси̂мая тебѣ̀ молє́нія бцд̑ею, всѣ́хъ животѐ и воскрс̑ніе