́къ, гла́съ в҃: ҃е́ственная па́мять твоя̀,и́м҃рекъ, дне́сь возсія́вши яви́ся мі́рови я́кѡ со́лнце, сказу́ющи житіѐ твоѐ: ты́ бо воздержа́ніемъ плотска̂я двиза̂нія разо́рши, и страда́нія кро́вію уневѣ́стилася єсѝ хрс̑то́ви