єди́ною же ст҃ы́я пріима́я та́йны въ̑ну́трь сы́й во ст҃ѣ́мъ ѻлтарѝ, ѿвѣ́тъ ѿ́ бг҃а прія̀ явле́ніемъ нѣ́коего єму̀ попа̀ своего̀ глаго́люща, творѝ у́бѡ єпкс̑пе є́же твори́ши служа̀ мѝ не уста́нетъ тѝ нога̀, и не ѡслабѣ́етъ тѝ рука̀;но въ бцд̑ынъ бо дн҃ь успе́нія пріи́деши ко мнѣ̀, и ѿда́мъ тѝ мъ̑зду̀ въ црс̑твіи нбс̑нѣмъ, со всѣ́ми ѡ ни́хъ же мѝ мл҃тву приноси́лъ єсѝ