двана́десяте лѣ́тъ самодово́льствовавъ, и чре́внымъ неду́гомъ ѡбъ̑я́тъ бы́въ, расто́ргнутися хотя́ше ѿ живота̀: уста̀ єгѡ̀ преѕѣ́льнѡ ѿверзо́шася, я́коже и самѣ̂мъ утро́бамъ вну́трєннимъ яви́тися