́ткѡ царя̀ умоля́я, и дерзнове́ннѡ поуча́я, є́же нераздѣ́льну бы́ти єгѡ̀ црс̑тву, філі́ппе святи́телю, душе́вную бразду̀ ѿ грѣ̂хъ ѡчища́я, и я́кѡ сѣ́мена бж҃іе сло́во влага́я, я̀же и на́мъ возраща́еши, ко спасе́нію ду́шъ на́шихъ