́кѡ со́лнце просія́лъ єсѝ въ мона́шескихъ собо́рѣхъ, ѿ мя́гкихъ ногте́й ѡсвяще́нъ, я́коже зарю̀ испуща́я, добродѣ́тєли твоегѡ̀ житія̀, пресла́дкій стефа́не, бг҃оно́се ѻ́ч҃е прпд̑бне