́коже бо не съ толи́­кимъ ѡпасе́ніемъ мы̀ ѿ та́тей блюде́мся, съ толи́кою бо́дростію сі́и назира́ютъ на́съ, та́кѡ и діа́волъ непреста́ннѡ назира́етъ на́съ, ло́витъ и прелща́етъ: бо́дръ сы́й на бѣду̀ на́шу