́ва, гла́съ то́йже: ́ржеся вода̀ въ пусты́ни, исто́чникъ исцѣле́ній истека́етъ ѿ неистлѣ́нныхъ моще́й ст҃и́теля інноке́нтіа: ра́дость вѣ́чная надъ̑ главо́ю єгѡ̀: єя́же да сподо́бимся и мы̀ мл҃твами єгѡ̀, въ невече́рнемъ днѝ воскрс̑нія