на  твоя̀ покланя́емыя, и не  тлѣ́нно твори́мыя зрю̀  стрс̑ти, я́же воспрія́тъ чл҃ко­лю́бнѣ, во ѡставле́ніе грѣхѡ́въ  на́шихъ, стра́хомъ и ра́достію  содержи́мъ є́смь