н҃-мъ ѱалмѣ̀ стіхи́ра, гла́съ ѕ҃: ̀ въ нощѝ моля́шеся пречу́дный мака́рій, тогда̀ со тре́пѣтомъ зря́ше видѣ́ніе стра́шное, и у́жасомъ ѡдержи́мь, сле́зы источа́я, вопія́ше: ѽ гдс̑и, ка́кѡ мнѣ̀ ви́дѣти сіѐ: гряде́тъ нече́стіе, кро́ве проли́тіе и раздѣле́ніе землѝ ру́сскія, но, ѽ іи҃се, молю́ся прилѣ́жнѡ, пощадѝ, и а́ще не поми́луеши, не да́ждь мнѣ̀ ви́дѣти сіѐ