́тъ бо къ себѣ̀ ка́ющеся, и въ тѣснотѣ̀ ду́ха воздо́хнутъ, и реку́тъ: се́й бѣ̀, єго́же имѣ́хомъ нѣ́когда въ посмѣ́хъ, и въ при́тчу поноше́нія безу́мніи