́докъ вѣкѡ́въ рожде́на на спасе́ніе человѣ́кѡвъ, сѷмеѡ́нъ понесы́й на рука́хъ сп҃са, ра́дуяся вопія́ше: ви́дѣхъ свѣ́тъ язы́кѡвъ и сла́ву іи҃ля, ны́нѣ ѿпуща́еши, я́коже ре́клъ єсѝ, я́кѡ бг҃ъ, ѿ су́щихъ здѣ̀ велѣ́ніемъ твои́мъ