́ленъ, гла́съ г҃: ̑то́вою любо́вію разгоре́ся се́рдце твоѐ, преподо́бне ѳео́дѡре,* ѿ полноты́ же єгѡ̀ возглаго́лалъ єсѝ и усты̀,* дх҃омъ ст҃ы́мъ наставля́лъ єсѝ вопроша́ющихъ ѡ спасе́ніи душѝ,* стезе́ю пра́вою уче́нія ст҃ы́хъ ѻтє́цъ ше́ствовати,* благопокоря́тися ста́рцємъ богому̂дрымъ увѣщава́лъ єсѝ,* ѿложи́тися дѣ́лъ су́етныхъ и по́мыслѡвъ ло́жныхъ назида́лъ єсѝ,* смиренному́дреннѣ спаса́тися ѡ гдс̑ѣ благословля́лъ єсѝ,* и та́кѡ подо́бно свѣти́льнику, во тьмѣ̀ невѣ́дѣнія сѣдя́щымъ свѣтя́щему, просія́лъ єсѝ