я́кѡ  да пою̀ и покланя́юся, и  сла́влю тя бл҃года́рнѡ во исповѣ́даніи, со безнача́льнымъ тѝ  ѻц҃є́мъ, и съ прс̑тымъ и  бл҃ги́мъ и животворя́щимъ тѝ  дх҃омъ, ны́нѣ и при́снѡ и во́  вѣки вѣкѡ́мъ, ами́нь