з҃іСіѐ у́бѡ глаго́лю,**и послушеству́ю ѡ гдс̑ѣ, ктому̀ не ходи́ти ва́мъ, я́коже и про́чіи язы́цы хо́дятъ, въ суетѣ̀ ума̀ и́хъ,и҃іПомраче́ни смы́сломъ, су́ще ѿчужде́ни ѿ жи́зни бж҃ія, за невѣ́жество су́щее въ ни́хъ, за ѡкамене́ніе серде́цъ и́хъ:ѳ҃іЍже въ неча́яніе вло́жшеся, преда́ша себѐ студодѣя́нію, въ дѣ́ланіе вся́кія нечистоты̀ въ лихоима́ніи