во́ньже при­шед̑ и ст҃ѣ́йшій патріа́рхъ атъ̑ти́къ, и анти­охі́йскій алеѯа́ндръ, и воспомяну́вся я́кѡ ѿ сна̀ прпд̑бный речѐ, дарова́лъ ми є́сть бг҃ъ и єщѐ пя̂ть на́десять лѣ́тъ