я́кѡ твоѐ съ людьмѝ пребыва́ніе, и сла́вы твоея̀ вели́чества зна́мєнія, и па́мять твои́хъ превели́кихъ и пресла́вныхъ чуде́съ и бл҃годѣя́ній въ себѣ̀ иму́щыя и собо́ю явля́ющыя, стра́хомъ и тре́петомъ, ѻба́че и бг҃олѣ́пнымъ поклоне́ніемъ, кажде́ніемъ же и предъ̑ тѣ́ми моле́ніемъ чти́ти сія̂ повелѣ́лъ єсѝ:ѻ́ную же че́сть, я́коже себѣ̀ самому̀ ѿда́нную, ми́лостивнѡ прія́лъ єсѝ, безче́стіе же си̂мъ сотво́ршихъ, и достодо́лжнѡ сія̂ не поче́тшихъ разли́чнѡ я́коже ѻ́зу ѻ́наго му́чилъ и погуби́лъ єсѝ:разли́чіе же и ра́знство че́сти бг҃опрія́тныхъ, ѿ богоме́рзкихъ ѡ́бразѡвъ, при илі́и сщ҃е́нницѣ и судіѝ іи҃льскомъ въ сокруше́ніи даго́на і́дѡла, и въ уязвле́ніи иноплемє́никъ я́снѡ показа́лъ єсѝ