ада́му речѐ: я́кѡ послу́шалъ єсѝ гла́са жены̀ твоея̀, и я́лъ єсѝ ѿ дре́ва, єго́же заповѣ́дахъ тебѣ̀ сегѡ̀ єди́нагѡ не я́сти, ѿ негѡ̀ я́лъ єсѝ: проклята̀ земля̀ въ дѣ́лѣхъ твои́хъ, въ печа́лехъ снѣ́си ту́ю вся̂ дни̂ живота̀ твоегѡ̀