́дростію слове́съ твои́хъ, и сія́ніемъ житія̀ твоегѡ̀, я́кѡ ѕвѣзда̀ многосвѣ́тлая, досточу́дне, посредѝ собо́ра просія́лъ єсѝ ѻтцє́въ, безбо́жнаго македо́ніа жи́лами удави́лъ єсѝ бл҃года́ти: и ст҃ы́й и ѡживля́ющій вся̂ бжс̑твенный дх҃ъ, ху́лившаго безу́мнѡ, и проявле́ннѡ беззако́нновавшаго