́же про̑ро́кѡвъ ли́къ, апс̑лѡвъ и мч҃нкѡвъ чи́нове, и всѝ ѝже ѿ вѣ́ка ѡправди́вшіися твое́ю сп҃си́тельною стра́стію и кро́вію, є́юже искупи́лъ єсѝ плѣне́наго человѣ́ка, та́мѡ вѣ́рою усо́пшыя упоко́й, я́кѡ чл҃вѣколю́бецъ, проща́яй согрѣшє́нія: єди́нъ бо безгрѣ́шенъ на землѝ пожи́лъ єсѝ ст҃ъ вои́стинну, єди́нъ во уме́ршихъ свобо́дь