блюдѝ у́бѡ душѐ моя̀, не сно́мъ ѡтяготи́ся, да не сме́рти предана̀ бу́деши, и црс̑твія внѣ̀ затвори́шися, но воспрянѝ зову́щи: ст҃ъ, ст҃ъ, ст҃ъ єсѝ бж҃е, бцд̑ею поми́луй на́съ