л҃дѾвѣща́въ же ка́женикъ къ філі́ппу, речѐ: молю́ тя, ѡ ко́мъ про̑ро́къ глаго́летъ сіѐ; ѡ себѣ́ ли, илѝ ѡ ино́мъ нѣ́коемъ;л҃єѾве́рзъ же філі́ппъ уста̀ своя̀, и наче́нъ ѿ писа́нія сегѡ̀, благовѣстѝ єму̀ іи҃са