́тъ бо въ себѣ̀ ка́ющеся, и въ тѣснотѣ̀ ду́ха воздохну́тъ, и реку́тъ: се́й бѣ̀, єго́же имѣ́хомъ нѣ́когда въ посмѣ́хъ, и въ при́тчу поноше́нія безу́мніи, житіѐ єгѡ̀ вмѣни́хомъ неи́стово, и кончи́ну єгѡ̀ безче́стну