Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
สถานีรถไฟนอวีซาด

สถานีรถไฟนอวีซาด (Железничка станица Нови Сад; Železnička stanica Novi Sad) เป็นสถานีรถไฟหลักของนครนอวีซาด ปนะเทศเซอร์เบีย ตั้งอยู่บนถนนยาเช ทอมีตซา (Jaše Tomića Boulevard) สถานีปัจจุบันเปิดให้บริการในปี 1964 แทนที่สถานีเดิมที่สร้างในปี 1883 และเคยตั้งอยู่ที่ลีมัน ปัจจุบันสถานีมีให้บริการรถไฟเร็วจำนวนหนึ่งที่วิ่งไปยังเบลเกรด และเป็นสถานีในโครงการทางรถไฟสายบูดาเปสต์-เบลเกรด
สถานีหลังปัจจุบันมีที่มาจากในปี 1960 สภานครนอวีซาดประกาศประกวดการออกแบบอาคาร โดยมี 4 โครงการที่นำเสนอแต่ไม่ผ่านข้อบังคับต่าง ๆ ที่ตั้งไว้ ท้ายที่สุดจึงว่าจ้างสตูดิโอสถาปัตยกรรม "Arhitekt" นำโดยอิมเร ฟาร์กาช (Imre Farkaš) และ มีลาน มาตอวิช (Milan Matović) การออกแบบสร้างให้เกิดบรรยากาศสร้างสรรค์และนำเอาข้อนำเสนอในการพัฒนารถไฟเป็นสมัยใหม่มาปรับใช้ การก่อสร้างเริ่มต้นในปี 1963 โดยบริษัทไนแมร์ (Novi Sad "Neimar") และบริษัทอื่น ๆ บานกระจกเป็นผลงานโดยบริษัทอัลบีนี (Albini) โดยใช้เวลาเพียง 28 ชั่วโมงไม่หยุดพัก การก่อสร้างแล้วเสร็จในเวลาเพียง 15 เดือน ถือว่าเร็วที่สุดโครงการหนึ่งของเซอร์เบีย และก่อสร้างโดยใช้วิธีแบบพื้นฐาน ทำให้ค่าก่อสร้างต่ำกว่าที่ตั้งไว้ และเปิดใช้งานได้ก่อนที่คาดการณ์ไว้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในประเทศเซอร์เบีย
หมวดหมู่:นอวีซาด
เหตุกันสาดสถานีรถไฟนอวีซาดถล่ม

เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024 กันสาดคอนกรีตของสถานีรถไฟนอวีซาด สถานีรถไฟหลักของนครนอวีซาด ประเทศเซอร์เบีย ถล่มลงมาใส่ทางเท้าเบื้องล่างซึ่งมีผู้คนเดินอยู่ขวักไขว่ เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิต 14 ราย บาดเจ็บอย่างน้อยสามคน

**ภูมิหลัง**
กันสาดนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการปรับปรุงสถานีครั้งใหญ่โดยกลุ่มบริษัทจากจีน ได้แก่ บริษัททางรถไฟจีนนานาชาติ จำกัด (China Railway International Co., Ltd; บริษัทลูกของไชน่าเรลเวย์กรุ๊ป) และ บริษัทก่อสร้างขนส่งจีน ซึ่งเรียกรวมกันว่า CRIC-CCCC การก่อสร้างแล้วเสร็จและเปิดใช้งานในวันที่ 5 กรกฎาคม 2024
ในเดือนมกราคม 2024 สำนักข่าวท้องถิ่น พอร์ทาล 021 (Portal 021) ยื่นคำร้องขอดูเอกสารสัญญาและค่าใช้จ่ายของโครงการปรับปรุงสถานีรถไฟจากกระทรวงการก่อสร้าง คมนาคม และสาธารณูปโภค แต่ถูกปฏิเสธ โดย CRIC-CCCC คัดค้านการให้เอกสารแก่บุคคลที่สามจนกว่าการก่อสร้างเสร็จและจะมีการยืนยันความพึงพอใจในงาน
หลังเกิดเหตุการณ์ ทั้ง CRIC-CCCC และองค์การของรัฐที่เกี่ยวข้อง ได้ปฏิเสธว่ากันสาดไม่ได้เป็นของสร้างขึ้นใหม่ระหว่างโครงการปรับปรุงสถานีที่ผ่านมา แต่เป็นของเดิมของสถานีที่ได้รับการปรับสภาพเท่านั้น

**เหตุการณ์**
ณ วันที่ 1 พฤสจิกายน 2024 เวลา 11:56 น. CET กันสาดคอนกรีตความยาว disp= ถล่มลงมาสู่เบื้องล่าง ใส่ผู้คนที่เดินสัญจรผ่านและนั่งพักในบริเวณ มีผู้เสียชีวิตสิบสี่ราย บาดเจ็บอย่างน้อยสามตน ในจำนวนผู้เสียชีวิต 13 คนเป็นพลเมืองเซอร์เบีย และ 1 คนเป็นพลเมืองของมาซีโดเนีย หนึ่งในผู้เสียชีวิตมีเด็กอายุ 6 ปี และมีผู้ที่ได้รับบาดเจ็บอยู่ในภาวะสาหัส รวมถึงมีคนที่ต้องถูกตัดระยางค์เพื่อรักษา
หลังเกิดเหตุมีผู้เข้าช่วยเหลือมากกว่า 80 คน ที่รวมตัวมาจากทั้งในและนอกนครนอวีซาด ใช้อุปกรณ์ต่าง ๆ ในการให้ความช่วยเหลือ รถไฟทั้งหมดที่ออกจากสถานีถูกยกเลิกชั่วคราว

**ผลสืบเนื่อง**
ผู้คนบนสื่อสังคมออนลไน์จำนวนมากประณามรัฐบาลว่าเพิกเฉยและขาดความใส่ใจ และมีเป้าหมายหลักในการวิจารณ์อยู่ที่การกล่าวอ้างว่ากันสาดไม่ได้สร้างขึ้นใหม่ และประเด็นที่บริษัท CRIC-CCCC ปฏิเสธการเปิดเผยเอกสารเกี่ยวกับการก่อสร้างต่อสาธารณะ ในวันที่ 3 พฤศจิกายน มีการประท้วงด้านหน้าอาคารกระทรวงการก่อสร้างในเบลเกรด เรียกร้องให้ผู้มีส่วนรับผิดชอบในการก่อสร้างลาออกจากตำแหน่งหรือให้มีการจับกุม ในวันที่ 4 พฤศจิกายน รัฐมนตรีกระทรวงการก่อสร้าง กอราน เวซิช ประกาศการลาออกจากตำแหน่งซึ่งต้องรอการยืนยันจากรัฐสภา และขณะเดียวกันระบุว่าเขา "ไม่มีส่วนรับผิดชอบ"

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภัยพิบัติในประเทศเซอร์เบีย
หมวดหมู่:นอวีซาด
หมวดหมู่:ประเทศเซอร์เบียในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ภัยพิบัติในปี พ.ศ. 2567
การเลือกตั้งประธานาธิบดีมอลโดวา พ.ศ. 2567

ประเทศมอลโดวามีการเลือกตั้งประธานาธิบดีในวันที่ 20 ตุลาคม 2024 และมีการเลือกตั้งรอบที่สองในวันที่ 3 พฤศจิกายน ซึ่งตัดสินระหว่างมายา ซันดู ประธานาธิบดีคนปัจจุบันและผู้ชนะในรอบแรก กับอาเลกซันดร์ สตอยานอกลอ อัยการสูงสุดซึ่งมีคะแนนตามมาเป็นอันดับสอง ซันดูชนะการเลือกตั้งด้วยคะแนนเสียงข้างมาก ดำรงตำแหน่งต่อเป็นวาระที่สองและวาระสุดท้าย
เดอะการ์เดียน บรรยายการเลือกตั้งนี้ว่าเป็นการเลือกระกว่างตะวันตกหรือรัสเซีย โดยซันดูเป็นฝั่งสนับสนุนยุโรป ส่วนสตอยานอกลอเป็นฝั่งเป็นมิตรกับรัสเซีย เรนาตอ อูซาตึย ซึ่งได้คะแนนอันดับสามในการลงคะแนนรอบแรก ปฏิเสธที่จะสนับสนุนผู้ลงสมัครคนใดในการเลือกตั้วรอบสอง รูเมเนียนอินไซเดอร์ บรรยายถึงวิกตอรียา ฟูร์ตูเนอ และวาซีเล ตาร์เลฟ ผู้ลงสมัครรอบแรกซึ่งได้คะแนนอันดับ 5 และ 6 ตามลำดับ ว่าได้รับการหนุนหลังจากอีลัน ชอร์ มหาเศรษฐีการเมืองที่สนับสนุนรัสเซีย
ในวันเดียวกันกับการลงคะแนนเสียงเลือกตั้งรอบแรก ผู้ลงคะแนนเสียงส่วนใหญ่ยังได้ลงคะแนนเสียงตอบ "ใช่" ในการลงประชามติเพิ่มวัตถุประสงค์การเข้าร่วมกับสหภาพยุโรปในรัฐธรรมนูญ ซึ่งเป็นชัยชนะเช่นเดียวกันสำหรับซันดูที่รณรงค์ฝั่ง "ใช่" ซันดูเคยกล่าวโทษว่าผลคะแนนซึ่งสูสีกว่าที่คาดไว้ เป็นผลจากการแทรงแซงและซื้อเสียงโดยกลุ่มที่เกี่ยวข้องกับรัสเซีย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การเมืองมอลโดวา
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ประเทศมอลโดวาในปี พ.ศ. 2567
ชาตมาซาลา

ชาตมาซาลา
ชาตมาซาลา (อักษรโรมัน: Chaat masala หรือ chat masala) หรือ จาฏมสาลา เป็นผงเครื่องเทศผสมหรือมาซาลา ที่มีที่มาจากอนุทวีปอินเดีย นิยมใช้ปรุงรสชาต โดยทั่วไป ชาตมาซาลาประกอบด้วยผงอัมชูร์ (มะม่วงแห้ง), ยี่หร่า, ผักชี, ขิงแห้ง, เกลือ (โดยเฉพาะเกลือดำ), พริกไทยดำ, มหาหิงค์ และ พริกป่น บ้างอาจผสมการัมมาซาลาลงไปด้วย

**การใช้งาน**
นอกจากใช้งานในชาต แล้ว ยังนิยมนำมาปรุงสลัดผลไม้แบบอินเดีย ซึ่งใช้มะละกอ, ซาโปดิลลา, แอปเปิล แลพ กล้วย และยังนิยมนำมาโรยหน้ามันฝรั่ง ผลไม้ ไข่ ขนมปัง หรือสลัดอื่น ๆ ในอินเดีย
บริษัทผู้ผลิตเครื่องเทศบางเจ้าผลิตเครื่องเทศผสมอีกรูปแบบที่เรียกว่า ฟรุตชาตมาซาลา (fruit chaat masala) ซึ่งมีปริมาณยี่หร่า ผักชี และขิง ที่ลดลงกว่าสูตรปกติ และเพิ่มพริกป่น พริกไทย เกลือดำ อัมชูร์ และมหาหิงค์ แทน ในขณะที่ผู้ค้าริมทางนิยมผสมชาตมาซาลาด้วยตนเอง ก่อนนำมาโรยบนผลไม้หรือผัก บางครั้งอาจใช้เพียงแค่เกลือดำกับพริกป่นก็มี

**อ้างอิง==
ฉบับร่าง:โกเธอร์

โกเธอร์ (Gother) เป็นแพลตฟอร์มบริการการท่องเที่ยวออนไลน์ (Online Travel Agency – OTA) สัญชาติไทย สำหรับการจองทริปท่องเที่ยวแบบครบวงจร ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2567 โดยเป็นการรีแบรนด์จากแพลตฟอร์ม TraveliGo เดิมที่ให้บริการจองที่พักและตั๋วเครื่องบินมากว่า 10 ปี
แพลตฟอร์มโกเธอร์พัฒนาโดยบริษัท เสิร์ชเอ็นจินอ็อปทิไมเซซั่น จำกัด และได้รับการร่วมลงทุนจากกองทุนบีคอน เวนเจอร์ แคปิทัล (ธนาคารกสิกรไทย) และกรุงไทย เวนเจอร์ส (ธนาคารกรุงไทย) ซึ่งช่วยเสริมศักยภาพการให้บริการและเชื่อมต่อกับแอปพลิเคชันธนาคารต่าง ๆ เช่น K PLUS, Krungthai NEXT และแอปเป๋าตัง
ผู้ก่อตั้งและประธานเจ้าหน้าที่บริหารคือ คุณอนุพงษ์ เกรียงไกรลิปิกร ซึ่งมีประสบการณ์ในธุรกิจระบบจองโรงแรมและท่องเที่ยวมากกว่า 10 ปี โดยมีวิสัยทัศน์ที่จะพัฒนาโกเธอร์ให้เป็นแพลตฟอร์มท่องเที่ยวอันดับหนึ่งที่เข้าใจคนไทยและขยายการแข่งขันสู่ระดับสากลในอนาคต

**การลงทุนและพันธมิตรทางธุรกิจ**
โกเธอร์ได้รับความร่วมมือจากพันธมิตรทางการเงินรายใหญ่ ได้แก่ บริษัท บีคอน เวนเจอร์ แคปิทัล จำกัด (หน่วยลงทุนของธนาคารกสิกรไทย) และบริษัท กรุงไทย เวนเจอร์ส จำกัด (หน่วยลงทุนของธนาคารกรุงไทย) โดยการร่วมลงทุนครั้งนี้เกิดขึ้นในช่วงปี 2566–2567 การสนับสนุนดังกล่าวช่วยให้แพลตฟอร์มสามารถเชื่อมต่อกับแอปพลิเคชันธนาคารยอดนิยม เช่น K PLUS, Krungthai NEXT และแอปเป๋าตัง ซึ่งเปิดโอกาสให้เข้าถึงผู้ใช้งานในวงกว้าง โดยเฉพาะฐานผู้ใช้งาน K PLUS ที่มีมากกว่า 20 ล้านราย

**ผู้บริหาร**
คุณอนุพงษ์ เกรียงไกรลิปิกร เป็นผู้ก่อตั้งและดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารของโกเธอร์ ดำเนินธุรกิจภายใต้บริษัท เสิร์ชเอ็นจินอ็อปทิไมเซซั่น จำกัด โดยมีประสบการณ์ในธุรกิจระบบจองที่พักและบริการท่องเที่ยวมากกว่า 10 ปี 

**บทบาทและแนวโน้มในอุตสาหกรรมท่องเที่ยว**
การเปิดตัวโกเธอร์ถือเป็นตัวอย่างของสตาร์ทอัปไทยที่มีบทบาทสำคัญในการกระตุ้นอุตสาหกรรมท่องเที่ยวของประเทศ ในช่วงที่อุตสาหกรรมท่องเที่ยวฟื้นตัว แพลตฟอร์มมุ่งเน้นตอบสนองต่อแนวโน้มการท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์และไลฟ์สไตล์ที่กำลังเติบโต โดยใช้เทคโนโลยีวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อแนะนำแพ็คเกจการท่องเที่ยวที่เหมาะสมกับความสนใจของผู้ใช้แต่ละราย นอกจากนี้ แพลตฟอร์มยังสนับสนุนการท่องเที่ยวภายในประเทศด้วยการนำเสนอที่เที่ยวและกิจกรรมท้องถิ่น เพื่อส่งเสริมเศรษฐกิจฐานรากและเผยแพร่วัฒนธรรมไทย 

**อ้างอิง ==
ชาง ฉือ

ชาง ฉือ (p=Cāng Cí;  คริสต์ทศวรรษ 190–230) ชื่อรอง เซี่ยวเหริน (p=Xiàorén) เป็นขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน

**การรับราชการช่วงต้น**
ชาง ฉือเกิดในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เป็นชาวเมืองห้วยหนำ (淮南 หฺวานหนาน; ครอบคลุมพื้นที่ของมณฑลอานฮุยในปัจจุบัน) ชาง ฉือเริ่มรับราชการเป็นข้าราชการผู้น้อยประจำเมือง ในช่วงศักราชเจี้ยนอัน (建安; ค.ศ. 196–220) ในรัชสมัยพระเจ้าเหี้ยนเต้ ชาง ฉือได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกองร้อยผู้สยบและรวบรวม (綏集都尉 ซุยจี๋ตูเว่ย์) เพื่อดูแลระบบถุนเถียนในเมืองห้วยหนำ
หลังการสิ้นสุดของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 220 ชาง ฉือรับราชการในรัฐวุยก๊ก ชาง ฉือดำรงตำแหน่งเป็นนายอำเภอของเตียงอั๋น (長安令 ฉางอานลิ่ง) ในช่วงปลายรัชสมัยของโจผี (ครองราชย์ ค.ศ. 220–226) และเป็นที่รู้จักในด้านความซื่อสัตย์ยุติธรรม ชาง ฉือเป็นที่เคารพนับถือและชื่นชมจากข้าราชการคนอื่น ๆ และราษฎรทั่วไป

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).
หมวดหมู่:ขุนนางของวุยก๊ก
เทือกเขาเกลือ

เทือกเขาเกลือ (; Salt Range) เป็นเทือกเขาในแคว้นปัญจาบตอนเหนือ ประเทศปากีสถาน ได้ชื่อมาจากแหล่งหินเกลือจำนวนมากที่สะสมในบริเวณ เทือกเขานี้กินพื้นที่ไปตามแนวทางใต้ของที่ราบโปโตหาร และเหนือต่อแม่น้ำเฌลุม ภายในเทือกเขาประกอบไปด้วย เหมืองเขวรา, กาลาบาฆ และ วารจา ซึ่งเป็นเหมืองเกลือขนาดใหญ่ ถ่านหินคุณภาพปานกลางยังค้นพบที่นี่เช่นกัน เทือกเขาเกลือถือเป็นเทือกเขาที่อายุน้อยที่สุดและอยู่ใต้สุดของเทือกเขาหิมาลัยตะวันตกในประเทศปากีสถาน มีลักษณะทางภูมิศาสตร์ที่ต่างกับเทือกเขาอื่นในหิมาลัย 
ในเทือกเขาสามารถพบซากดึกดำบรรพ์ในหินของสิ่งมีชีวิตน้ำเค็มจากสมัยเอเดียคารัน (Ediacaran; 570 ล้านปีมาแล้ว) บ่งบอกว่าหินในเทือกเขาพัฒนามาจากตะกอนของทะเล และปรากฏหลักฐานจารึกการสร้างอารามพุทธโดยบุคคลชื่อว่า โรตตา สิทธาวฤทธิ (Rotta Siddhavriddhi) ในสมัยของผู้ปกครองฮูนา โตรมานะ บนเทือกเขาเกลือ
เทือกเขาเกลือมีระดับความหลากหลายทางชีวภาพที่สูง และปัจจุบันมีเขตอนุรักษ์พันธุ์สัตว์ป่าจำนวนมากกระจายอยู่ เช่น จุมพิสูรลา, อุทยานแห่งชาติจินชี ป่าอนุรักษ์ ไปจนถึงพื้นที่ชุ่มน้ำอนุรักษ์ เช่น ทะเลสาบอุฉลีกับขัพพิกี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เทือกเขาในประเทศปากีสถาน
หมวดหมู่:เทือกเขาหิมาลัย
กาลานะมัก

กาลานะมัก (อักษรโรมัน: Kala namak) หรือ เกลือดำ เป็นหินเกลือที่นำไปเผาไฟในเตาเผา มีกลิ่นคล้ายกำมะถันและเหม็น ใช้ในอนุทวีปอินเดีย ทำมาจากเกลือที่ขุดได้จากเทือกเขาหิมาลัยและพื้นที่โดยรอบ องค์ประกอบหลักของเกลือดำคือโซเดียมคลอไรด์ โดยมีองค์ประกอบอื่น ๆ ที่ทำให้เกิดกลิ่นและสีที่เป็นเอกลักษณ์ กลิ่นนั้นโดยหลักมาจากองค์ประกอบจำพวกกำมะถัน ส่วนสีน้ำตาลผสมชมพูจนถึงม่วงเข้มมีที่มาจากไกรก์ไทต์ (Fe3S4, เหล็ก(I, III) ซัลไฟด์) ในแร่ธาตุของเกลือ
ในอายุรเวทเชิดชูเกลือดำว่ามีคุณประโยชน์ทางการแพทย์โดยเฉพาะการใช้งานเป็นยาถ่าย

**การผลิต**
วัตถุดิบตั้งต้นสำหรับการผลิตเกลือดำโดยดั้งเดิมจะใช้หินเกลือธรรมชาติที่ขุดได้จากอินเดียเหนือ ในพื้นที่เฉพาะในแถบเทือกเขาหิมาลัย และทะเลเกลือเช่นสัมภร และ ทิทวานา
ดั้งเดิมแล้ว หินเกลือจะแปรสภาพจากสีค่อนขาวในรูปธรรมชาติ มาเป็นที่เข้มแบบที่เรียกว่ากาลานะมัก ผ่านกระบวนการทางเคมีรีดักชั่นที่แปรสภาพโซเดียมซัลเฟตที่มีอยู่ตามธรรมชาติในเกลือดิบให้กลายเป็นไฮโดรเจนซัลไฟด์ และ โซเดียมซัลไฟด์ ซึ่งมีกลิ่นฉุน กระบวนการรีดักชั่นนี้อาจประกอบด้วยการนำเกลือไปเผาในเตาไฟนาน 24 ชั่วโมงในรูปที่ห่อหั้มด้วยไหเซรามิก ไฟที่ใช้จะจุดจากถ่านที่อาจผสมเม็ดฮารัด, อามลัก, บาเฮรา, เปลือกบาบูล หรือ นาโตรน เกลือที่เผาเสร็จแล้วจะนำไปทิ้งไว้จนเย็น เก็บรักษา และอาจบ่มต่อก่อนนำไปจำหน่าย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เกลือ
หมวดหมู่:ยาที่ใช้ในการอายุรเวท
อุทยานแห่งชาติพระมุนีวงศ์

อุทยานแห่งชาติพระมุนีวงศ์ ปูกโค (ឧទ្យានជាតិព្រះមុនីវង្ស បូកគោ, pron) เป็นอุทยานแห่งชาติในจังหวัดกำปอดทางตอนใต้ของประเทศกัมพูชาที่ได้รับการจัดตั้งใน ค.ศ. 1993 และครอบคลุมพื้นที่ abbr=off ใน ค.ศ. 2003 อุทยานนี้ได้รับการรวมอยู่ในอุทยานมรดกอาเซียน อุทยานแห่งนี้ตั้งอยู่ที่เทือกเขาด็อมเร็ยตรงบริเวณตะวันออกเฉียงใต้ของทิวเขาบรรทัด พื้นที่ส่วนใหญ่ตั้งอยู่เหนือน้ำทะเลประมาณ 1,000 เมตร และยอดเขาที่สูงสุดที่สุดคือพนมโบโกร์ที่มีความสูง 1,081 เมตร

**ประวัติ**

**ภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
พระมุนีวงศ์
หมวดหมู่:ทิวเขาบรรทัด
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ในจังหวัดกำปอด
หมวดหมู่:อุทยานมรดกอาเซียน
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดกำปอด
หมวดหมู่:ป่าฝนทิวเขาบรรทัด
ป้อมเทาลตาบาด

ป้อมเทาลตาบาด (อักษรโรมัน: Daulatabad) หรือ ป้อมเทวคีรี (อักษรโรมัน: Deogiri หรือ Devagiri) เป็นป้อมปราการตั้งอยู่ในหมู่บ้านเทาลตาบาด ใกล้กับเมืองฉัตรปตี สัมภจี นคร รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย ในอดีตเป็นราชธานีของยาฑวะ ระหว่างศตวรรษที่ 9-14 และเป็นราชธานีของรัฐสุลต่านเดลี เป็นเวลาสั้น ๆ ระหว่างปี 1327–1334 ต่อมาเป็นราชธานีรองของรัฐสุลต่านอะห์มัดนคร ในปี 1499–1636
ราวศตวรรษที่ 6 เป็นต้นมา เทวคีรีเป็นเมืองสำคัญบนที่สูงใกล้กับที่ปัจจุบันคือเอารางคาบาด บนเส้นทางคาราวานไปอินเดียใต้ ป้อมปราการเดิมมีลักษณะเป็นแปลนรูปสามเหลี่ยม สร้างขึ้นในปี 1187 โดยกษัตริย์ยาฑวะคนที่หนึ่ง ภิลลมา ที่ห้า ในปี 1308 นครถูกยึดครองโดย
อะลาอูดดิน ขาลจี แห่งรัฐสุลต่านเดลี ในปี 1327 มุฮัมมัด บิน ตุฆลุก เปลี่ยนชื่อเป็นนครเทาลตาบาด และย้ายราชธานีจากเดลีมาที่นี่พร้อมสั่งให้มีการอพยพประชากรมายังเทาลตาบาด ก่อนจะย้อนการตัดสินใจในปี 1334 ให้เดลีคงสถานะเป็นราชธานีดังเดิม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ป้อมปราการในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:อดีตเมืองหลวงในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:รัฐมหาราษฏระ
เขาเลโวโตบี

เลโวโตบี (Lewotobi) เป็นภูเขาไฟคู่ในฝั่งทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะฟลอเรส ประเทศอินโดนีเซีย ประกอบด้วยเขาเลโวโตบีลากีลากี (Lewotobi Lakilaki หรือ เลโวโตบีชาย) และ เลโวโตบีเปอเริมปูวัน (Lewotobi Perempuan หรือ เลโวโตบีหญิง) มีลักษณะเป็นภูเขาไฟกรวยสลับชั้น
ชื่อในอดีตของภูเขาไฟ เช่น โลเบตาบี (Lobetabi), โลโวตีโว (Lovotivo) และ ลอบีทอบี (Loby Toby) ในหนังสือของรัดยาร์ด คิปลิง

**การปะทุ**
เขาลูกนี้ปะทุตั้งแต่วันที่ 23 ธันวาคม 2023 ที่เขาเลโวโตบีลากีลากี เป็นผลให้มีผู้ต้องอพยพย้ายถิ่นถึง 6,500 คน ณ เดือนมกราคม 2024 ในวันที่ 4 พฤศจิกายน 2024 ภูเขาไฟปล่อยเศษซากต่าง ๆ ออกมาถึงหมู่บ้านโดยรอบ ไกลถึง km จากปากปล่อง บ้านเรือนและทรัพย์สินเสียหาย และมีผู้เสียชีวิตอย่างน้อยสิบราย และมีการออกประกาศแนะนำให้ผู้คนในรัศมี km ต้องอพยพ มีหมู่บ้านได้รับผลกระทบรวมเจ็ดหมู่บ้าน

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
access-date=2021-06-24
หมวดหมู่:เกาะโฟลเร็ซ
เลนส์เทคโนโลยี

เลสน์เทคโนโลยี (Lens Technology; s=蓝思科技) เป็นบริษัทเทคโนโลยีสัญชาติจีน มีสำนักงานใหญ่อยู่ในหูหนาน บริษัทมีการวิจัย พัฒนา ผลิต และจำหน่าย ผลิตภัณฑ์จำพวกเลนส์ และจำหน่ายแผ่นกระจกปิดสำหรับหน้าจอสัมผัส, มอดูลตรวจจับการสัมผัส และแผ่นปิดสัมผัส
บริษัทเป็นส่วนหนึ่งของฟอบส์ 2000 โดยมีมาร์เก็ตแค็ปอยู่ที่ $22 พันล้าน ณ เดือนมกราคม 2021
ผู้ก่อตั้งบริษัท โจว กุ๋นเฟย์ เป็นสตรีที่รวยที่สุดในโลกที่มีความมั่งคั่งมาจากตนเอง ไม่ได้มาจากการสืบทอดมรดก
บริษัทเป็นซัพพลายเออร์ให้กับไอโฟนของแอปเปิลpage=281
ในเดือนธันวาคม 2020 มีรายงานระบุว่าบริษัทใช้แรงงานโดยบังคับจากชาวอุยกูร์ในโรงงานของบริษัท โดยบางคนมีตัวเลือกระหว่างมาทำงานที่เลนส์เทคโนโลยี หรือส่งไปค่ายกักกันแทน

**อ้างอิง==
เทศบาลเมืองท่ายาง

เทศบาลเมืองท่ายาง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมืองในอำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร  เป็นพื้นที่ขยายตัวของชุมชนเมืองที่รองรับความเจริญเติบโตของเทศบาลเมืองชุมพร ปัจจุบันพื้นที่หลายแห่งได้แปรสภาพเป็นที่อยู่อาศัยในรูปของหมู่บ้านจัดสรรและอาคารชุด

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
เทศบาลเมืองท่ายาง มีเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลนาทุ่ง และเทศบาลเมืองชุมพร- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอ่าวไทย องค์การบริหารส่วนตำบลปากน้ำ เทศบาลตำบลปากน้ำ และเทศบาลตำบลหาดทรายรี- ทิศใต้ ติดต่อกับอ่าวไทย- ทิศตะวันตก ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งคา และเทศบาลตำบลบางหมาก

**ประวัติ**
ตำบลท่ายางเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลท่ายาง ในปี พ.ศ. 2516 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลท่ายางมี 11 หมู่บ้าน พื้นที่ 27.89 ตารางกิโลเมตร ประชากร 15,233 คน และ 2,451 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลท่ายางอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลท่ายาง
ปี พ.ศ. 2546 องค์การบริหารส่วนตำบลท่ายาง มีประชากร 14,822 คน มีรายได้จริงโดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณ พ.ศ. 2546 จำนวน 12.8 ล้านบาท รายจ่ายประจำ 2.29 ล้านบาท มีความเหมาะสมในการยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบล ปี พ.ศ. 2547 จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลท่ายาง 
ปี พ.ศ. 2567 เทศบาลตำบลท่ายางได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เทศบาลเมืองท่ายาง โดยมีผลในวันที่ 1 ตุลาคม ปีเดียวกัน ณ วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2567 มีประชากรทั้งหมด 10,353 คน

**หมู่บ้านและชุมชน**
ตามกฎหมายลักษณะปกครองท้องที่ ตำบลท่ายางแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ได้แก่colwidth=20em- หมู่ที่ 1 บ้านบางคอย- หมู่ที่ 2 บ้านบางเจริญ- หมู่ที่ 3 บ้านปากหาด- หมู่ที่ 4 บ้านท่ายาง- หมู่ที่ 5 บ้านเหนือ- หมู่ที่ 6 บ้านอู่ตะเภา- หมู่ที่ 7 บ้านหนองหวาย- หมู่ที่ 8 บ้านคอสน- หมู่ที่ 9 บ้านบางหลง- หมู่ที่ 10 บ้านร่องน้อย- หมู่ที่ 11 บ้านบางตุ่ม       แต่หลังจากที่องค์การบริหารส่วนตำบลท่ายางได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาล ยังได้มีการจัดตั้งชุมชนขึ้น 24 ชุมชนภายในพื้นที่ ได้แก่colwidth=20em- 1. ชุมชนพรธานี (หมู่ 1)- 2. ชุมชนบ้านบางคอย (หมู่ 1)- 3. ชุมชนปลายดอน (หมู่ 1)- 4. ชุมชนบางเจริญ (หมู่ 2)- 5. ชุมชนบ้านปากมหาด (หมู่ 3)- 6. ชุมชนบ้านท่ายางใต้ (หมู่ 4)- 7. ชุมชนตลาดนัดท่ายาง (หมู่ 4)- 8. ชุมชนบ้านหัวเลน (หมู่ 4)- 9. ชุมชนบ้านกลางนา (หมู่ 4)- 10. ชุมชนบ้านนาเหนือ (หมู่ 5)- 11. ชุมชนบ้านเหนือ (หมู่ 5)- 12. ชุมชนบ้านอู่ตะเภาน้อย (หมู่ 6)- 13. ชุมชนบ้านอู่ตะเภาใหญ่ (หมู่ 6)- 14. ชุมชนบ้านในหมวด (หมู่ 7)- 15. ชุมชนบ้านเขาน้อย (หมู่ 7)- 16. ชุมชนบ้านคอสน (หมู่ 8)- 17. ชุมชนบ้านในไร่ (หมู่ 8)- 18. ชุมชนบ้านบางผรา-บ้านล่าง (หมู่ 9)- 19. ชุมชนบางหลง (หมู่ 9)- 20. ชุมชนไทยทรงดำ (หมู่ 9)- 21. ชุมชนบ้านนาล่าง (หมู่ 10)- 22. ชุมชนบ้านปากคลอง (หมู่ 10)- 23. ชุมชนบ้านร่องน้อย (หมู่ 10)- 24. ชุมชนบ้านบางตุ่ม (หมู่ 11)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์เทศบาลเมืองท่ายาง
ท่ายาง
ท่ายาง
ท่ายาง
ยิ้มแพ็กเจ

ในประวัติศาสตร์ศิลปะเกาหลี ยิ้มแพ็กเจ เป็นรูปการยิ้มที่พบบ่อยในศิลปกรรมสมัยอาณาจักรแพ็กเจ ซึ่งมีลักษณะเป็นรอยยิ้มที่มีลักษณะเฉพาะ มีการบรรยายว่าทั้งมีพลังและอ่อนโยน มีการบรรยายลักษณะอยู่หลายแบบ ตั้งแต่ "ยิ้มกว้างแบบจริงใจ", "บาง ๆ จาง ๆ" จนถึง "ลึกล้ำและเปี่ยมเมตตา"
ในขณะที่ประติมากรรมจากสมัยอาณาจักรโคกูรยอมีลักษณะแข็งทื่อ ส่วนสมัยอาณาจักรซิลลามีความเป็นทางการ ประติมากรรมสมัยแพ็กเจมีลักษณะที่โดดเด่นด้วยลักษณะความอบอุ่น นุ่มนวล และใช้ท่าทางที่ปล่อยสบาย บางครั้งมีการระบุว่าศิลปกรรมแพ็กเจได้รับอิทธิพลจากบรรดาราชวงศ์ในจีนตอนใต้  ลักษณะรอยยิ้มแบบแพ็กเจจึงช่วยให้ความรู้สึกเป็นมิตรและบรรยากาศความเบิกบานใจที่มักไม่ปรากฏในประติมากรรมพุทธสมัยอื่น ๆ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Britannica -  Cultural Development of the Three Kingdoms-  9th Century Korean Bronze Buddha Shakyamuni-  Meditating Bodhisattva – Musée National Des Arts Asiatiques-Guimet-  The Three Kingdoms Period of Korea date=2016-12-19  – ROK embassy to the US-  Korean Influence on Japanese Culture
กาลาชี

กาลาชี (Кaлaчи, Kalachi) หรือเดิมที กาลาเชฟสกี (Kalachevskiy) เป็นพื้นที่ในเขตชนบทของอำเภอเอซิล ภาคอัมกอลา ประเทศคาซัคสถาน มีประชากรประมาณ 810 คน ก่อนการอพยพ 

**โรคหลับระบาด**
นับตั้งแต่เดือนมีนาคม 2013 เกิด "ความเจ็บป่วย" ที่มีคนเป็นประมาณ 140 คนในกาลาชี 
ในปี 2014 มีการรายงานว่าประชากรราวหนึ่งในห้ามีปัญหา 'โรคหลับ' (sleep syndrome) ในเดือนมกราคม 2015 มีรายงานระบุว่าเกือบครึ่งหนึ่งของชาวบ้านมีแผนอพยพไปอยู่ที่อื่น ต่อมามีการตรวจสอบและสรุปผลว่าอาการง่วงหลับนี้เกิดจากระดับก๊าซคาร์บอนมอน็อกไซด์ที่สูงขึ้นจากเหมืองร้างในบริเวณใกล้กัย ทำให้ระดับออกซิเจนในอากาศต่ำลง

**อ้างอิง==
ข้ามมิติเวลา ฝ่าวิกฤติอันตราย

ข้ามมิติเวลา ฝ่าวิกฤติอันตราย (Timeline) เป็นภาพยนตร์ผจญภัยบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ประเภทอิงประวัติศาสตร์ใน ค.ศ. 2003 ที่กำกับโดยริชาร์ด ดอนเนอร์และแสดงนำโดย พอล วอล์คเกอร์, Frances O'Connor, Gerard Butler, Billy Connolly, David Thewlis และ Anna Friel บทภาพยนตร์อิงจากวรรณกรรมใน ค.ศ. 1999 ที่มีชื่อเดียวกัน เป็นเรื่องเกี่ยวกับทีมนักศึกษาโบราณคดีและประวัติศาสตร์ในยุคปัจจุบันถูกส่งย้อนเวลากลับไปยังฝรั่งเศสยุคกลาง เพื่อช่วยเหลือศาสตราจารย์ของพวกเขาท่ามกลางการสู้รบ
เจอร์รี โกลด์สมิธเป็นผู้ประพันธ์เพลงต้นฉบับ ซึ่งน่าจะเป็นเพลงสุดท้ายก่อนที่เขาจะเสียชีวิตใน ค.ศ. 2004 (เพลงสุดท้ายจริง ๆ คือ Looney Tunes: Back in Action) แต่แทนที่ด้วยเพลงต้นฉบับใหม่ของไบรอัน ไทเลอร์ หลังตัดต่อครั้งแรกเสร็จเรียบร้อย และโกลด์สมิธประสบปัญหาสุขภาพมากขึ้น ทำให้เขาไม่สามารถทำต่อได้ ภาพยนตร์นี้ได้รับเสียงวิจารณ์ในทางลบและถือเป็นออฟฟิศบอมบ์ โดยขาดทุนประมาณ 49 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

**เนื้อเรื่อง**

**นักแสดง**

**การผลิต**
ฉากการสู้รบใช้การจำลองประวัติศาสตร์สมัยกลาง ริชาร์ด ดอนเนอร์จำกัดการใข้งานภาพซีจี (CGI) ในภาพยนตร์ให้น้อยที่สุดเท่าที่เป็นไปได้

**คำตอบรับ**
ข้ามมิติเวลา ฝ่าวิกฤติอันตราย ทำรายได้ไม่ดีในบ็อกซ์ออฟฟิศ โดยเก็บรายได้ไปเพียง 43 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลกจากต้นทุน 80 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

**คำวิจารณ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ข้ามมิติเวลา ฝ่าวิกฤติอันตราย- title=ข้ามมิติเวลา ฝ่าวิกฤติอันตราย- title=ข้ามมิติเวลา ฝ่าวิกฤติอันตราย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่อิงจากวรรณกรรมสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่อิงจากวรรณกรรมบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดยริชาร์ด ดอนเนอร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในคริสต์ทศวรรษ 1350
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากใน ค.ศ. 2003
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในมอนทรีออล
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับสงครามร้อยปี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เทคโน-ทริลเลอร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ปอบ หวีด สยอง

ปอบ หวีด สยอง เป็นภาพยนตร์ไทยแนวสยองขวัญ /ตลก ปี 2544 กำกับโดยเหมันต์ เชตมีและเขียนบทโดยภาคภูมิ วงษ์จินดา

**เนื้อเรื่อง**
สยามในปี พ.ศ. 2475 ผีสาวชื่อปอบจอมหิวโหยกำลังก่อกวนหมู่บ้านสามโคตร จังหวัดร้อยเอ็ด ทำให้ผู้ชายทุกคนในหมู่บ้านเสียชีวิต มีการนำหมอผีเข้ามาปราบ และเขามัดผีร้ายด้วยสายสิญจน์
ย้อนเวลากลับมาในปี พ.ศ. 2543 เป็นช่วงเปิดภาคเรียนใหม่ โดยมีกลุ่มนักศึกษาจากกรุงเทพมหานครเดินทางมาเพื่อเข้าค่ายโครงการพัฒนาชนบทในหมู่บ้านสามโคตร เด็กผู้ชายบางคนแอบดูเพื่อนร่วมชั้นสาวสวยอย่างเกอร์ขณะที่เธอกำลังอาบน้ำในแม่น้ำ โดยบังเอิญ พวกเขาได้ทำลายบ่อน้ำที่ปิดผนึก และปลดปล่อยผีร้ายออกมาโดยไม่รู้ตัว ผีเข้าสิงเคอร์ และเมื่อเหล่านักศึกษากลับมาถึงเมืองหลวง วิญญาณก็ตามมากับพวกเขาด้วย
เมื่อผีร้ายที่เข้าสิงเกอร์เข้ามาอาศัยอยู่ในเมือง ก็กลับเกิดหิวขึ้นมาอีกครั้ง จนทำให้เกอร์กลายเป็นคนเสพติดเซ็กส์ เธอไม่สามารถหาผู้ชายได้เพียงพอ เกอร์ชวนเพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งไปออกเดท หลังจากดูหนังจบ เธอก็แปลงร่างเป็นผีปีศาจในรถ และเอามือลูบร่างของผู้ชายคนนั้น เขารอดชีวิตมาได้ แต่ในเวลาต่อมามีการเปิดเผยว่าตับของเขาหายไปแล้ว
เพื่อน ๆ ของเกอร์สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงในพฤติกรรมของเธอ โดยเฉพาะหลังจากที่เธอใช้ลิ้นยาวของเธอทำความสะอาดจานตับ และเธอก็แปลงร่างเป็นปีศาจที่น่ากลัว
ในที่สุด ชายหนุ่มลึกลับชื่อคอมก็ปรากฏตัวขึ้น และแสดงให้เหล่านักศึกษาเห็นถึงวิธีกำจัดผีโดยใช้ถุงยางอนามัย แต่วิญญาณเพียงแค่เข้าครอบครองร่างอื่นๆ กระโดดจากร่างหนึ่งไปยังอีกร่างหนึ่งเพื่อหลบหนีและเอาชีวิตรอด จากนั้นคองก็จัดเตรียมกล้องพิเศษและอาวุธอื่นๆ ให้กับนักศึกษาเพื่อใช้ในการต่อสู้กับผี

**นักแสดง**
 ดนัย สมุทรโคจร รับบทเป็น คอม- แองเจล่า แกรนท์ รับบทเป็น ฟ้า- ชมพูนุช ปิยะภาณี รับบทเป็น เกอร์- เชษฐวุฒิ วัชรคุณ รับบทเป็น อิซาเบลล่า- ชัยชาญ นิ่มพูลสวัสดิ์ รับบทเป็น วู- นภัสนันท์ ทวีกิจถาวร รับบทเป็น พิม

**กระแสตอบรับ**
บทวิจารณ์พบว่าการแสดงของนักแสดงนั้น “ตลก” และ “แสดงอารมณ์เกินเหตุ”

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ปอบ หวีด สยอง- id=body_jumper
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผีไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยสหมงคลฟิล์ม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์วัยรุ่นไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ตลกสยองขวัญไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สยองขวัญเหนือธรรมชาติไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2000
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย เหมันต์ เชตมี
จี คาง

จี คาง หรือ ซี คาง (p=Jī Kāng หรือ Xī Kāng, ค.ศ. 223–262) ชื่อรอง ชูเย่"ชู" (叔) มีความหมายว่าบุตรชายคนที่ 3 ของภรรยาหลวง "เย่" (夜) มีความหมายว่ากลางคืน (p=Shūyè) เป็นนักประพันธ์ดนตรี นักเขียนความเรียง นักปรัชญา และนักกวีชาวจีนในยุคสามก๊ก เป็นหนึ่งในเจ็ดปราชญ์แห่งป่าไผ่ผู้ไม่ยุ่งเกี่ยวกับการเมืองที่อันตรายในจีนเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 3 และอุทิศตนให้กับศิลปะและความประณีต
จี คางเป็นที่รู้จักในฐานะนักเขียนและยังเป็นนักประพันธ์ดนตรีกับนักเล่นกู่ฉินที่มีชื่อเสียง จี คางได้รับการระบุว่าเป็นชายที่รูปงามและร่างสูง (ประมาณ 188 เซนติเมตร)

**ประวัติ**
จี คางในฐานะนักคิดได้เขียนเกี่ยวกับการมีอายุยืน ทฤษฎีดนตรี การเมือง และจริยธรรม งานเขียนของจีคางได้แก่ หย่างเชิงลุ่น (養生論, ความเรียงเกี่ยวกับการบำรุงชีวิต), เชิงอู๋ไอเล่อลุ่น (聲無哀樂論, วจนิพนธ์ว่าด้วยเสียงที่ไร้ความเศร้าและความสุข), ฉินฟู่ (琴賦, บทเพลงที่เล่นด้วยฉิน) และ ชื่อซือลุ่น (釋私論, วจนิพนธ์ว่าด้วยความเป็นปัจเจก) จี คางในฐานะนักดรีได้ประพันธ์เพลงเดี่ยวสำหรับเล่นด้วยฉินหลายเพลง 
จี คางวิจารณ์ลัทธิขงจื๊ออย่างรุนแรงและท้าท้ายขนบธรรมเนียมทางสังคมหลายอย่างในยุคนนั้น จี คางได้สมรสกับหลานสาวของโจโฉ (บางแหล่งข้อมูลระบุว่าเป็นเหลนสาว) จี คางรับราชการในรัฐวุยก๊ก แต่งานราชการทำให้จี คางรู้สึกเบื่อ เมื่อผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์สุมาเจียวขึ้นมามีอำนาจ สุมาเจียวได้เสนอตำแหน่งข้าราชการพลเรือนให้กับจี คาง แต่จี คางปฏิเสธจงโฮยผู้แทนของสุมาเจียวด้วยท่าทางยโส เมื่อเพื่อนคนหนึ่งของจี คางถูกจับขังคุกในข้อหาเท็จ จี คางก็มาเป็นพยานเพื่อปกป้องเพื่อน แต่ทั้งคู่ก็ถูกส่งไปเข้าคุก สุมาเจียวตัดสินโทษให้จี คางถูกประหารชีวิตตามการยุยงของจงโฮย บัณฑิตสามพันคนยื่นคำร้องขอการนิรโทษกรรมให้จี คางแต่ไม่เป็นผล กล่าวกันว่าก่อนที่จี คางจะถูกประหารชีวิต จี คางได้บรรเลงเพลงสุดท้ายด้วยกู่ฉิน
จี คางเขียนเพลงกว่างหลิงซ่าน (廣陵散) เป็นเพลงสำหรับกู่ฉินที่เล่าถึงการลอบสังหารอ๋องแห่งรัฐหาน (韓) กล่าวกันว่าเพลงนี้ได้รับแรงบรรดาใจจากการมาเยือนของวิญญาณ และได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวาง นอกจากนี้ยังเชื่อกันว่าจี คางได้กลายเป็นเซียนผ่านชือเจี่ย (屍解) โดยลัทธิเต๋ากระแสหลัก

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก- รายชื่อนักเขียนชาวจีน

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่มเติม**
Owen, Stephen translator, Swartz, Wendy translator, Tian, Xiaofei editor, Warner, Ding Xiang editor (2017).  The Poetry of Ruan Ji and Xi Kang .  De Gruyter Mouton. 978-1-5015-0387-0

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Xi Kang Xi Kang and Qin music.
หมวดหมู่:เจ็ดปราชญ์แห่งป่าไผ่
หมวดหมู่:นักดนตรีจากมณฑลอานฮุย
หมวดหมู่:นักปรัชญาในยุคสามก๊ก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2544

หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่นแบ่งตามปีที่ออกฉาย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกาหลีใต้ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2542

หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกาหลีใต้แบ่งตามปีที่ออกฉาย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกันที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2542

หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกันแบ่งตามปีที่ออกฉาย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2542

หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่นแบ่งตามปีที่ออกฉาย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ฮ่องกงที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2542

หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ฮ่องกงแบ่งตามปีที่ออกฉาย
เจ็ดปราชญ์แห่งป่าไผ่

ภาพวาดเจ็ดปราชญ์แห่งป่าไผ่ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 โดยเซ็ซซง ชูเค
เจ็ดปราชญ์แห่งป่าไผ่ () เป็นกลุ่มบัณฑิต นักเขียน และนักดนตรีชาวจีนในคริสต์ศตวรรษที่ 3 แม้ว่าบุคคลต่าง ๆ เหล่านี้มีตัวตนอยู่จริง แต่ไม่แน่ชัดว่ามีความเชื่อมโยงกันอย่างไร ใน 7 คนนี้มีหลายคนที่มีความเชื่อมโยงกับสำนักชิงถานแห่งลัทธิเต๋าที่อยู่ในรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน
ปราชญ์ทั้งเจ็ดเห็นว่าชีวิตของพวกตนอยู่ในอันตรายเพื่อราชวงศ์จิ้นของตระกูลสุมาซึ่งรับรองลัทธิขงจื๊อขึ้นสู่อำนาจ ในปราชญ์ 7 คนนี้มีบางคนที่เขียนกวีนิพนธ์วิพากย์วิจารณ์ราชสำนักและการบริหารราชการ และเขียนวรรณกรรมที่ได้รับอิทธิพลจากลัทธิเต๋า ปราชญ์ทั้งเจ็ดไม่มีมีมุมมองที่เหมือนกันทั้งหมด บางคนพยายามหาทางเพื่อผ่านพ้นสถานการณ์ทางการเมืองที่ยากลำบากโดยการสวมบทบาทอย่างระมัดระวังเป็นนักเลงสุราและคนบ้าเพื่อหลีกเลี่ยงการควบคุมของราชสำนัก (เช่น หลิว หลิง) แต่บางคนก็เข้าร่วมกับราชวงศ์จิ้น (เช่น อ๋องหยง) แม้ว่าปราชญ์ทั้งเจ็ดอาจจะเคยหรือไม่เคยเข้าร่วมใน "การสนทนาหรือโต้วาทีอันเฉียบแหลม" (ชิงถาน) แต่ทั้งเจ็ดก็กลายเป็นหัวข้อของตนเองในชื่อชัวซิน-ยฺหวี่ (p=Shìshuō Xīnyǔ, "งานเขียนใหม่ว่าด้วยเรื่องเล่าในโลก")

**เจ็ดปราชญ์**
เจ็ดปราชญ์ได้แก่ จี คาง หรือซี คาง (嵇康), หลิว หลิง (劉伶), รฺเหวี่ยน จี๋ (阮籍), รฺเหวี่ยน เสียน (阮咸), เซี่ยง ซิ่ว (向秀), อ๋องหยง (王戎 หวาง หรง) และชาน เทา (山涛) จี คางมีความสนิทสนมกับรฺเหวี่ยน จี๋เป็นพิเศษ ความสัมพันธ์ของทั้งสองได้รับการระบุว่า "แข็งแกร่งยิงกว่าโลหะและหอมเหมือนกล้วยไม้" 

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่มเติม**
 isbn= 
*A New Chinese Tomb Discovery: The Earliest Representation of a  Famous Literary Theme in Artibus Asiae, 1961 - Alexander Coburn Soper-  cite journal |last=Laing |first=Ellen Johnston |date=1974 |title=Neo-Taoism and the "Seven Sages of the Bamboo Grove" in Chinese Painting |journal=Artibus Asiae |volume=36 |issue=1/2 |pages=5–54 |jstor=3249709 |doi=10.2307/3249709 - cite book |last=Lawergren |first=Bo |author-link=Bo Lawergren  
publisher=Cambridge University Press |location=Cambridge |isbn=978-1-107-02077-1 - cite book |editor-last1=Minford |editor-first1=John |author-link=John Minford |editor-last2=Lau |editor-first2=Joseph S. M. |year=2000 |title=Classical Chinese Literature: An Anthology of Translations |volume=1: From Antiquity to the Tang Dynasty |publisher=Columbia University Press |location=New York |isbn=978-962-996-048-3 - cite web |title=Seven Sages of the Bamboo Grove |publisher=Asia Society |url=https://asiasociety.org/seven-sages-bamboo-grove 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เจ็ดปราชญ์แห่งป่าไผ่

หมวดหมู่:วัฒนธรรมจีน
หมวดหมู่:กลุ่มบุคคลชาวจีน
หมวดหมู่:กลุ่มเจ็ด
จังหวัดลพบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี พ.ศ. 2531 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2529 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต**

**เขตเลือกตั้งที่ 1**
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองลพบุรี, อำเภอพัฒนานิคม, อำเภอท่าวุ้ง และอำเภอบ้านหมี่

**เขตเลือกตั้งที่ 2**
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอโคกสำโรง, อำเภอชัยบาดาล, อำเภอสระโบสถ์, กิ่งอำเภอท่าหลวง และกิ่งอำเภอโคกเจริญ

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดลพบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529- จังหวัดลพบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535

**อ้างอิง**
ลพบุรี
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดลพบุรี
กุกกุริปา

กุกกุริปา
กุกกุริปา (IAST: Kukkuripā) เป็นหนึ่งในมหาสิทธาที่มีชีวิตอยู่ในดินแดนอินเดีย ผู้ปฏิบัติพระพุทธศาสนาวัชรยาน และสละตนออกบวช ขณะเดินทางจาริกไป เขาได้พบกับสุนัขในพุ่มไม้ที่กำลังหิวโหย ด้วยความเมตตา เขาจึงให้อาหารและดูแลสุนัขตัวนั้น ทั้งสองอยู่ด้วยกันจนกระทั่งกุกกุริปาพบถ้ำที่สามารถปฏิบัติสมาธิได้โดยสงบ เมื่อเขาออกจากถ้ำไปหาอาหาร สุนัขตัวนี้จะอยู่กั้นด้านหน้าถ้ำ
หลังผ่านไป 12 ปี กุกกุริปาปฏิบัติจนสำเร็จได้รับตัวขึ้นสวรรค์ กระนั้นแม้เมื่ออยู่บนสวรรค์ เขาก็ยังคงนึกถึงสุนัขของตนที่ถ้ำอยู่เสมอ วันหนึ่งเมื่อมองลงจากสวรรค์ เขาพบกับสุนัขตนเองยังคงนั่งรอหน้าถ้ำในสภาพผอมซูบและหิวโหย จึงตัดสินใจลงจากสวรรค์กลับไปยังถ้ำและกลับไปพบกับสุนัขของตนอีกครั้ง กระนั้นเมื่อเขาเริ่มสัมผัสลูบสุนัขตัวนั้น สุนัขได้อันตรธารไปและปรากฏเบื้องหน้าเขาเป็นพระฑากินีแทน ซึ่งบอกแก่เขาว่า เขาได้เรียนรู้ซึ่งสิ่งอันยิ่งใหญ่กว่าการอดทน และได้มอบการตรัสรู้ให้แก่เขา จากนั้น กุกกุริปาซึ่งตรัสรู้ได้เดินทางกลับไปยังกบิลพัสดุ์ มีชีวิตอยู่อีกหลายปี สร้างประโยชน์แก่ผู้คน
ในด้านผลงานประพันธ์ กุกกุริปาประพันธ์ดนตรีแห่งการตรัสรู้ และมีสามบทที่เขาประพันธ์ปรากฏในจรรยบท หนึ่งในนั้นคือ ความงอกงามอย่างสตรีในกุกกุริปา 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:มหาสิทธา
อากิฮิโระ ทาจิมะ

อากิฮิโระ ทาจิมะ (Tajima Akihiro, เกิด 4 กรกฎาคม 1989) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่ เมืองจิกุชิโนะ จังหวัดฟุกุโอกะ สังกัดเค็นยูออฟฟิศprof

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2532
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดฟูกูโอกะ
หมวดหมู่:นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
เซจิ มาเอดะ

เซย์จิ มาเอดะ (Maeda Seiji, เกิด 1 กรกฎาคม 1993) เป็นนักพากย์ นักร้อง และ นักแสดงละครเวที ชาวญี่ปุ่น เป็นสมาชิกของวง Argonavis เกิดที่เมืองเนยางาวะ จังหวัดโอซากะ สังกัดค่ายฮิบิกิ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดโอซากะ
หมวดหมู่:นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
ชูตะ โมริชิมะ

ชูตะ โมริชิมะ (Morishima Shūta, เกิด 13 สิงหาคม 1983) เป็นนักพากย์และนักร้องชายชาวญี่ปุ่น ส่วนสูง 168 ซม. เป็นสมาชิกของวง Argonavis เกิดที่จังหวัดนีงาตะマイナビニュース20170405 สังกัดค่ายฮิบิกิ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2526
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดนีงาตะ
หมวดหมู่:นักร้องชายญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
จังหวัดลพบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี พ.ศ. 2529 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2526 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต**

**เขตเลือกตั้งที่ 1**
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองลพบุรี, อำเภอพัฒนานิคม, อำเภอท่าวุ้ง และอำเภอบ้านหมี่

**เขตเลือกตั้งที่ 2**
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอโคกสำโรง, อำเภอชัยบาดาล, กิ่งอำเภอท่าหลวง และกิ่งอำเภอสระโบสถ์

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดลพบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526- จังหวัดลพบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531

**อ้างอิง**
ลพบุรี
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดลพบุรี
ฉบับร่าง:นางสาวไทย 2568

----
นางสาวไทย 2568 (อังกฤษ: Miss Thailand 2025) เป็นการจัดประกวดนางสาวไทยครั้งที่ 56 ภายใต้สมาคมนักเรียนเก่าวชิราวุธวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ซึ่งดำเนินการจัดการประกวดโดย บริษัท ทีพีเอ็น โกลบอล จำกัด โดยเก็บตัวผู้เข้าประกวดเพื่อทำกิจกรรมที่จังหวัดชลบุรี และจัดประกวดรอบสุดท้ายในวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2568 ณ เอ็มซีซี ฮอลล์ เดอะมอลล์ ไลฟ์สโตร์ งามวงศ์วาน อำเภอเมือง จังหวัดนนทบุรี โดยถ่ายทอดสดทางสถานีโทรทัศน์ ททบ.5 เอชดี และผู้ได้รับตำแหน่งจะเป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมการประกวด มิสคอสโม 2025 ในปลายปีเดียวกัน

**ผลการประกวด**

**ลำดับ**
§ ได้รับรางวัล Fast Track "Best Popular Vote by Eventista" ผ่านเข้ารอบ 12 คนสุดท้ายอัตโนมัติ
*$ ได้รับรางวัล Fast Track "Impact Commerce by TPNG Shop" ผ่านเข้ารอบ 12 คนสุดท้ายโดยอัตโนมัติ
*₤ ได้รับรางวัล Fast Track "Top Vote รอบ Preliminary" ผ่านเข้ารอบ 20 คนสุดท้ายโดยอัตโนมัติ
*€ ได้รับรางวัล Fast Track "Top Vote รอบ Final" ผ่านเข้ารอบ 20 คนสุดท้ายโดยอัตโนมัติ

**ลำดับการประกาศชื่อ**

**รางวัลพิเศษ**

**การประกวดกุลสตรีศรีเดอะมอลล์**

**การประกวดชุดว่ายน้ำ**

**ผู้เข้าประกวด**
ณ วันที่ , ผู้เข้าประกวด 45 คน ที่ได้รับการยืนยันแล้ว:

**หมายเหตุ**

**การเข้าร่วมประกวดในปีที่ผ่านมา**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 missthailand.tpn
จังหวัดลพบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี พ.ศ. 2526 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2526 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2522 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต**

**เขตเลือกตั้งที่ 1**
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองลพบุรี, อำเภอพัฒนานิคม และอำเภอท่าวุ้ง

**เขตเลือกตั้งที่ 2**
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอโคกสำโรง, อำเภอชัยบาดาล, อำเภอบ้านหมี่, กิ่งอำเภอท่าหลวง และกิ่งอำเภอสระโบสถ์

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดลพบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522- จังหวัดลพบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529

**อ้างอิง**
ลพบุรี
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดลพบุรี
ตำบลกระจัน

กระจัน เป็นตำบลในอำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลกระจัน

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลกระจัน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลหนองโอ่ง- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลเจดีย์ และตำบลบ้านดอน - ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลยุ้งทะลาย- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลอู่ทอง

**ประวัติ**
กระจัน เดิมเป็นตำบลเก่าแก่ในอำเภออู่ทอง ในปี พ.ศ. 2492 ขุนธรรมรัฐธุราทร (ธรรมรัฐ โรจนสุนทร) ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยกหมู่ 5 บ้านโคกยายเกตุ,หมู่ 6 บ้านปากแสก ของตำบลกระจัน ไปรวมกับหมู่ 5 บ้านไผ่ลูกนก ของตำบลบ้านดอน กับหมู่ 6 บ้านวัดนก,หมู่ 7 บ้านตาลลูกอ่อน ของตำบลยุ้งทะลาย รวมตั้งเป็นตำบลใหม่ชื่อว่า ตำบลเจดีย์ 
ปี พ.ศ. 2492 นายสนิท วิไลจิตต์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้พิจารณาเปลี่ยนแปลงชื่อท้องที่ของตำบลกระจัน เนื่องจากเป็นที่ตั้งของศูนย์ราชการของอำเภออู่ทอง สมควรเปลี่ยนชื่อให้ตรงกับท้องที่ความเป็นจริง จึงเปลี่ยนชื่อตำบลกระจัน เป็นชื่อ ตำบลอู่ทอง 
ก่อนที่ปี พ.ศ. 2529 นายอารีย์ วงศ์อารยะ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ประกาศแยกด้านทิศใต้ของตำบลอู่ทอง 5 หมู่บ้าน คือ หมู่ 2 บ้านกระจัน, หมู่ 4 บ้านบางยี่แส, หมู่ 5 บ้านบางระดม, หมู่ 8 บ้านหนองสาวโศก และหมู่ 11 บ้านดอนยายเหม ออกมาตั้งเป็นตำบล โดยใช้ชื่อ "กระจัน" ตามชื่อตำบลเดิมเพื่อประวัติศาสตร์ของท้องที่

**การปกครองส่วนภูมิภาค**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลกระจันแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน ได้แก่colwidth=20em- หมู่ที่ 1 บ้านหัวพุทรา- หมู่ที่ 2 บ้านกระจัน- หมู่ที่ 3 บ้านดอนยายเหม- หมู่ที่ 4 บ้านบางยี่แส- หมู่ที่ 5 บ้านบางระดม- หมู่ที่ 6 บ้านโพธิ์ล้อม- หมู่ที่ 7 บ้านหนองสองห้อง- หมู่ที่ 8 บ้านสะพานดำ- หมู่ที่ 9 บ้านดอนแฝก- หมู่ที่ 10 บ้านฟากลาด

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ตำบลกระจันเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลกระจันหลังจากจัดตั้งตำบลขึ้น ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลกระจันมี 10 หมู่บ้าน พื้นที่ 31.52 ตารางกิโลเมตร ประชากร 6,787 คน และ 1,188 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลกระจันอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลกระจัน
ปี พ.ศ. 2550 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลกระจันมี 10 หมู่บ้าน พื้นที่ 31.52 ตารางกิโลเมตร ประชากร 7,073 คน และ 1,569 ครัวเรือน มีรายได้จริงโดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ผ่านมาตั้งแต่ 12.1 ล้านบาทและได้รับความเห็นชอบจากราษฎร พ.ศ. 2551 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลกระจันอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลกระจัน

**อ้างอิง**
กระจัน
กระจัน
ลบความจำปิ๊งรักเธอ

== เรื่องย่อ**
ลบความจำปิ๊งรักเธอ บอกเล่าเรื่องราวของตัวละครสี่คนในช่วงการก้าวผ่านวัย ได้แก่ อี กูน, คย็อง จู-ย็อน, อี ชิน และแซ ยาน ที่ค้นหาตัวตนที่แท้จริงและเยียวยาความเจ็บปวดผ่านความรัก

**นักแสดงและตัวละคร**

**นักแสดงหลัก**
 คิม แจ-จุง รับบทเป็น อี กูน- จิน เซ-ย็อน รับบทเป็น คย็อง จู-ย็อน- อี จง-ว็อน รับบทเป็น อีชิน- ยัง ฮเย-จี รับบทเป็น เซ ยัน

**นักแสดงสมทบ**
 ชัง อึย-ซู รับบทเป็น นัมจิน- คิม กวัง-กยู รับบทเป็น ฮัน ดง-ชิล- ช็อง จู-ฮย็อน- ชิน อึย-ช็อง รับบทเป็น ซ็อง มี-ซ็อน- อี รูบี รับบทเป็น ชา ชี-อน

**ออกอากาศ**
เดิมมีรายงานว่า  ลบความจำปิ๊งรักเธอ จะออกอากาศในปี 2023 แต่ถูกเลื่อนออกไป เอ็มบีเอ็นยืนยันว่าละครซีรีส์เรื่องนี้จะออกอากาศทางช่องของพวกเขาในวันที่ 2 สิงหาคม 2024 ทุกวันศุกร์และวันเสาร์ เวลา 21:40 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) นอกจากนี้ยังสามารถสตรีมได้บนเน็ตฟลิกซ์, ทีวีอิง, Wavve, U-Next และ Viki

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยคิมจงฮักโปรดักชั่น
หมู่เกาะแกมเบียร์

หมู่เกาะแกมเบียร์ (Gambier Islands; Îles Gambier หรือ Archipel des Gambier) เป็นหมู่เกาะในเฟรนช์พอลินีเชีย ตั้งอยู่ทางปลายสุดด้านตะวันออกเฉียงใต้ของกลุ่มเกาะตูอาโมตู ครอบคลุมพื้นที่ disp=or ประกอบด้วยหมู่เกาะมางกาเรวา ซึ่งเป็นกลุ่มเกาะสูงที่เป็นแอ่งยุบปากปล่อง รวมถึงเกาะเล็ก ๆ บนแนวพืดหินปะการังชายฝั่ง และอะทอลล์เตโมเอที่ไม่มีคนอาศัยอยู่ ซึ่งอยู่ห่างจากหมู่เกาะมังกาเรวาไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 45 กิโลเมตร (28 ไมล์)
โดยทั่วไปหมู่เกาะแกมเบียร์ถือเป็นกลุ่มเกาะที่แปลกแยกออกไปจากตูอาโมตู เนื่องจากทั้งวัฒนธรรมและภาษา (มางกาเรวา) มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับหมู่เกาะมาร์เคซัสมากกว่า และในขณะที่ตูอาโมตูประกอบด้วยห่วงโซ่อะทอลล์ปะการังหลายสาย หมู่เกาะมางกาเรวามีต้นกำเนิดจากภูเขาไฟที่มีเกาะสูงเป็นศูนย์กลาง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เกาะในเฟรนช์พอลินีเชีย
หมวดหมู่:กลุ่มเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก
เกรา

เมืองเกรา 
เกรา (Gera) เป็นเมืองในรัฐทือริงเงินของประเทศเยอรมนี ด้วยประชากรราว 93,000 คน เมืองนี้จึงเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของรัฐทือริงเงิน รองจากแอร์ฟวร์ทและ เยนา รวมถึงเป็นเมืองที่อยู่ทางตะวันออกสุดของ Thüringer Städtekette ซึ่งเป็นกลุ่มเมืองที่ประกอบด้วยเมืองที่ใหญ่ที่สุด 6 แห่งของรัฐทือริงเงินเกือบทั้งหมด ตั้งแต่เมืองไอเซอนัค ทางตะวันตก จนถึงเมืองโกทา แอร์ฟวร์ท ไวมาร์ และเยนา ไปจนถึงเมืองเกราทางตะวันออก เกราตั้งอยู่ในบริเวณเนินเขาทือริงเงินตะวันออก
หมวดหมู่:เมืองในรัฐทือริงเงิน
ตำบลบ้านดอน (อำเภออู่ทอง)

บ้านดอน เป็นตำบลในอำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลบ้านดอน

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลบ้านดอน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลเจดีย์- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลหัวโพธิ์ (อำเภอสองพี่น้อง) - ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลดอนมะเกลือ ตำบลสระพังลาน และตำบลสระยายโสม- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลยุ้งทะลาย และตำบลกระจัน

**ประวัติ**
บ้านดอน เดิมเป็นตำบลเก่าแก่ในอำเภออู่ทอง ในปี พ.ศ. 2492 ขุนธรรมรัฐธุราทร (ธรรมรัฐ โรจนสุนทร) ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยกหมู่ 5 บ้านไผ่ลูกนก ของตำบลบ้านดอน ไปรวมกับหมู่ 5 บ้านโคกยายเกตุ, หมู่ 6 บ้านปากแสก ของตำบลกระจัน กับหมู่ 6 บ้านวัดนก,หมู่ 7 บ้านตาลลูกอ่อน ของตำบลยุ้งทะลาย รวมตั้งเป็นตำบลใหม่ชื่อว่า ตำบลเจดีย์

**การปกครองส่วนภูมิภาค**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลบ้านดอนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่colwidth=20em- หมู่ที่ 1 บ้านดอน- หมู่ที่ 2 บ้านยางลาว- หมู่ที่ 3 บ้านยางไทย- หมู่ที่ 4 บ้านหัวทำนบ- หมู่ที่ 5 บ้านดอนไฟไหม้- หมู่ที่ 6 บ้านดอนใต้- หมู่ที่ 7 บ้านหนองปอ- หมู่ที่ 8 บ้านบ่อ- หมู่ที่ 9 บ้านดอนไฮ

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ตำบลบ้านดอนเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลบ้านดอน ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลบ้านดอนมี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 36.62 ตารางกิโลเมตร ประชากร 7,960 คน และ 1,372 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลบ้านดอนอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านดอน
ปี พ.ศ. 2549 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านดอนมี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 36.62 ตารางกิโลเมตร ประชากร 7,736 คน และ 1,691 ครัวเรือน รายได้จริงไม่รวมเงินอุดหนุน 10.01 ล้านบาท รายจ่ายประจำ 3.86 ล้านบาท และประสงค์จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบล พ.ศ. 2551 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านดอนอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลบ้านดอน

**อ้างอิง**
บ้านดอน
บ้านดอน
แม่แบบ:Language templates/styles.css

.language-templates {
	width: 238px;
	border-spacing: 0;
	color: var(--color-base, #000);
	padding: 2px;
}
.language-templates .sidebar-title {
	background: #ccccff;
	color: #000;
}
.language-templates .sidebar-content {
	padding: 0.25em;
}
.language-templates .sidebar-navbar {
	padding: 0 5px;
}
ชุมชนมีผัง

ไฟล์:Abuja,_Federal_Capital_Territory_3.jpg|thumb|250x250px| อาบูจาในประเทศไนจีเรีย ซึ่งสร้างขึ้นส่วนใหญ่ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 เป็นเมืองที่มีการเติบโตเร็วที่สุดในโลกในช่วงระหว่างปี 2000 ถึง 2010 โดยเติบโต 139.7% และยังคงขยายตัวอย่างรวดเร็ว
ชุมชนมีผัง (planned community), นครมีผัง (planned city), เมืองมีผัง (planned town) หรือ นิคมมีผัง (planned settlement) คือชุมชนใด ๆ ที่ได้รับการวางแผนอย่างรอบคอบตั้งแต่เริ่มต้น และโดยทั่วไปจะสร้างขึ้นบนที่ดินที่ยังไม่ได้รับการพัฒนา ซึ่งแตกต่างจากการตั้งถิ่นฐานที่พัฒนาไปอย่างเป็นธรรมชาติ
คำว่า เมืองใหม่ หมายถึงชุมชนมีผังจากการย้ายมายังเมืองใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสหราชอาณาจักร การที่ยุโรปเข้ามาตั้งอาณานิคมในทวีปอเมริกา ก็มักจะสร้างสิ่งก่อสร้างตามแบบแผนบนพื้นดินที่ยังใหม่หรือบนซากปรักหักพังของหมู่บ้านชนพื้นเมืองอเมริกันในยุคก่อนหน้านี้เช่นกัน
เมืองต้นแบบ (model city) คือเมืองประเภทหนึ่งที่มีการวางแผนไว้โดยได้รับการออกแบบตามมาตรฐานสูง และมีจุดประสงค์เพื่อเป็นต้นแบบ ให้ผู้อื่นเลียนแบบ คำนี้ใช้ครั้งแรกในเมื่อ ค.ศ. 1854

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชุมชนมีผัง
ตำบลดอนมะเกลือ

ดอนมะเกลือ เป็นตำบลในอำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี 

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลดอนมะเกลือ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลบ้านดอน- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลหัวโพธิ์ และตำบลศรีสำราญ (อำเภอสองพี่น้อง)- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลศรีสำราญ (อำเภอสองพี่น้อง)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลสระพังลาน

**ประวัติ**
พื้นที่ตำบลดอนมะเกลือ เดิมชื่อ "ตำบลหัวข่อย" ตั้งเป็นตำบลในปี พ.ศ. 2476 ปี พ.ศ. 2492 นายสนิท วิไลจิตต์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้พิจารณาเปลี่ยนแปลงชื่อท้องที่ของตำบลหัวข่อย เนื่องจากศูนย์กลางของตำบลมีหมู่บ้านดอนมะเกลือ ซึ่งเป็นหมู่บ้านขนาดใหญ่และชุมนุมชนหนาแน่น สมควรเปลี่ยนชื่อให้ตรงกับท้องที่ความเป็นจริง จึงเปลี่ยนชื่อตำบลหัวข่อย เป็นชื่อ "ตำบลดอนมะเกลือ"

**การปกครองส่วนภูมิภาค**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลดอนมะเกลือแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน ได้แก่- หมู่ที่ 1 บ้านหัวข่อย- หมู่ที่ 2 บ้านดอนมะเกลือ- หมู่ที่ 3 บ้านดอนมะเกลือ- หมู่ที่ 4 บ้านดอนมะเกลือ- หมู่ที่ 5 บ้านดอนมะเกลือ- หมู่ที่ 6 บ้านทุ่งกระเจ็ด- หมู่ที่ 7 บ้านนอกนา- หมู่ที่ 8 บ้านกอไฮดอนแค- หมู่ที่ 9 บ้านท่าตะเกียง- หมู่ที่ 10 บ้านเลียบราง- หมู่ที่ 11 บ้านสะแกลาย- หมู่ที่ 12 บ้านดอนมะเกลือ

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ตำบลดอนมะเกลือเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลดอนมะเกลือ ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลดอนมะเกลือมี 12 หมู่บ้าน พื้นที่ 23.25 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,484 คน และ 778 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลดอนมะเกลืออยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลดอนมะเกลือ

**อ้างอิง**
ดอนมะเกลือ
ดอนมะเกลือ
สารสกัดเปปเปอร์มินต์

ไฟล์:PeppermintEssentialOil.png|thumb| ขวดสารสกัดน้ำมันหอมระเหยเปปเปอร์มินต์
สารสกัดเปปเปอร์มินต์ (อังกฤษ: Peppermint extract) คือสารสกัดสมุนไพรจากเปปเปอร์มินต์ (Mentha × piperita) ที่มาจากน้ำมันหอมระเหยของใบเปปเปอร์มินต์ ซึ่งเปปเปอร์มินต์เป็นลูกผสมระหว่าง วอเตอร์มินต์และสเปียร์มินต์ น้ำมันของมันถูกนำมาใช้เพื่อจุดประสงค์ต่าง ๆ มานานหลายศตวรรษ
สารสกัดจากเปปเปอร์มินต์มักใช้ในการปรุงอาหาร ซึ่งใช้เป็นอาหารเสริม, เป็นสมุนไพร หรือเป็นการแพทย์ทางเลือก, เป็นสารไล่แมลง และเป็นสารปรุงแต่งกลิ่นหรือรสสำหรับผลิตภัณฑ์ทำความสะอาด เครื่องสำอาง น้ำยาบ้วนปาก หมากฝรั่ง และลูกอม สารออกฤทธิ์เมนทอล ทำให้เกิดความรู้สึกเย็นเมื่อรับประทานหรือใช้สารสกัดจากเปปเปอร์มินต์ทาภายนอก ไม่มีหลักฐานเพียงพอที่จะสรุปได้ว่ามีประสิทธิผลในการรักษาอาการป่วยใด ๆ

**การสกัดสาร**
สารสกัดเปปเปอร์มินต์ได้มาจากการกลั่นด้วยไอน้ำ การสกัดด้วยตัวทำละลาย และการสกัดด้วยซอกห์เลตdate=September 2023

**การใช้งาน**
สารสกัดเปปเปอร์มินต์มักใช้เป็นสารปรุงแต่งกลิ่น นอกจากนี้ยังใช้ในการรักษาทางการแพทย์ทางเลือก แม้ว่าจะไม่มีหลักฐานเพียงพอว่าสารสกัดเปปเปอร์มินต์มีประสิทธิผลในการรักษาอาการป่วยใด ๆ ก็ตาม ในระดับปานกลางสามารถผสมลงในอาหารได้อย่างปลอดภัย หรือทาเฉพาะที่ ฉีดพ่นบนพื้นผิวเป็นน้ำยาทำความสะอาดในครัวเรือน หรือสูดดมโดยสุคนธบำบัด อย่างไรก็ตาม เมนทอลในน้ำมันเปปเปอร์มินต์อาจทำให้เกิดผลข้างเคียงร้ายแรงในเด็กและทารกหากสูดดมเข้าไป น้ำมันเปปเปอร์มินต์อาจเกิดปฏิกิริยาต่อกันระหว่างยากับยาที่ต้องสั่งโดยแพทย์ได้

**การนำมาใช้ในการปรุงอาหาร**
สารสกัดเปปเปอร์มินต์สามารถใช้เพื่อเพิ่มรสชาติเปปเปอร์มินต์ให้กับเบเกอรี่ ขนมหวาน และลูกอม โดยเฉพาะลูกกวาดไม้เท้า ลูกอมมินต์ และเปปเปอร์มินต์แพตตี้ สารสกัดสำหรับการปรุงอาหารอาจติดฉลากว่าบริสุทธิ์, เป็นธรรมชาติ, เลียนแบบ หรือสังเคราะห์ ในขณะที่สารสกัดบริสุทธิ์และเป็นธรรมชาติจะมีน้ำมันเปปเปอร์มินต์โดยเฉพาะ สารสกัดเลียนแบบและสารสกัดสังเคราะห์โดยทั่วไปจะใช้ส่วนผสมหลายอย่างรวมกันเพื่อให้ได้รสชาติคล้ายเปปเปอร์มินต์
สามารถทดแทนสารสกัดเปปเปอร์มินต์ในสูตรอาหารต่าง ๆ ด้วยน้ำมันเปเปอร์มินต์ (ส่วนผสมที่เข้มข้นกว่าซึ่งใช้ในการทำขนม), เหล้าหวานกลิ่นมินต์ หรือชนัพส์เปปเปอร์มินต์ หากอาหารไม่ได้รับการอุ่น คุณสมบัติของแอลกอฮอล์ในลิเคียวร์ก็อาจยังคงอยู่ในผลิตภัณฑ์สำเร็จรูป
อาจเติมสารสกัดเปปเปอร์มินต์ลงในน้ำร้อนเพื่อทำชาสมุนไพรเปปเปอร์มินต์ได้

**การใช้เป็นยาไล่แมลง**
น้ำมันเปปเปอร์มินต์มักใช้ในการขับไล่มด แมลง หนู และแมงมุม

**เชิงอรรถและรายการอ้างอิง**
หมวดหมู่:วัตถุเจือปนอาหาร
ชุมชนเมืองนิยม

ชุมชนเมืองนิยม หรือ วิถีชีวิตแบบเมือง (urbanism) คือการศึกษาว่าผู้อยู่อาศัยในเขตเมือง เช่น เมืองและนคร มีปฏิสัมพันธ์กับสภาพแวดล้อมที่มนุษย์สร้างขึ้นอย่างไร เป็นสาขาวิชาตรงของสาขาวิชาต่าง ๆ เช่น การผังเมืองซึ่งเป็นวิชาชีพที่เน้นการออกแบบและการจัดการพื้นที่ในเมืองและสังคมวิทยาเมือง ซึ่งเป็นสาขาวิชาการที่ศึกษาเกี่ยวกับชีวิตในเมือง
สถาปนิก นักวางแผน นักภูมิศาสตร์ และนักสังคมวิทยาจำนวนมาก ศึกษาเกี่ยวกับวิถีการใช้ชีวิตของผู้คนในเขตเมืองที่มีประชากรหนาแน่น มีทฤษฎีและแนวทางที่แตกต่างกันมากมายในการศึกษาด้านการวางผังเมือง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การผังเมือง
คุณภาพชีวิต

คุณภาพชีวิต (Quality of life ย่อว่า QOL) เป็นนิยามที่ระบุโดยองค์การอนามัยโลกว่าเป็น "การรับรู้ของแต่ละบุคคลเกี่ยวกับสถานะของตนในชีวิต ในบริบทของวัฒนธรรมและระบบคุณค่าที่พวกเขาอาศัยอยู่ และสัมพันธ์กับเป้าหมาย ความคาดหวัง มาตรฐาน และความกังวลของพวกเขา" คุณภาพชีวิตของแต่ละบุคคลขึ้นอยู่กับบริบททางสังคม วัฒนธรรม และค่านิยม ในเวลานั้น ๆ และมีความสัมพันธ์กับจุดมุ่งหมาย ความคาดหวัง และมาตรฐานที่แต่ละคนกำหนดขึ้น
ตัวชี้วัดมาตรฐานคุณภาพชีวิต ได้แก่ ความมั่งคั่ง การจ้างงาน สิ่งแวดล้อม สุขภาพจิต สุขภาพ การศึกษา การพักผ่อนหย่อนใจ และ เวลายามว่าง การเป็นสมาชิกสังคม ความเชื่อทางศาสนา ความปลอดภัย ความมั่นคง และเสรีภาพ คุณภาพชีวิตมีบริบทที่หลากหลาย รวมถึงด้านการพัฒนาระหว่างประเทศ การดูแลสุขภาพ การเมือง และการจ้างงาน คุณภาพชีวิตที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพ (HRQOL) คือการประเมินคุณภาพชีวิตและความสัมพันธ์กับสุขภาพ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คำศัพท์สังคมวิทยา
หมวดหมู่:ปรัชญาชีวิต
หมวดหมู่:ความสุข
หมวดหมู่:การดำเนินชีวิตแบบเรียบง่าย
หมวดหมู่:คุณภาพชีวิต