Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ศาสนาอิสลามในประเทศโอมาน

จดหมายของท่านศาสดาต่อทวิกษัตริย์แห่งโอมาน
อิบาฎียะฮ์ ซุนนี ชีอะฮ์
ศาสนาอิสลามเป็นศาสนาประจำชาติของประเทศโอมานที่นำเข้าในช่วงชีวิตของมุฮัมมัดเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 7 ท่านแต่งตั้งให้อัมร์ อิบน์ อัลอาศเป็นผู้ว่าการจนกระทั่งมุฮัมมัดเสียชีวิตใน ค.ศ. 632 อัมร์กับซะอีด อิบน์ เอาส์ อัลอันศอรีส่งจดหมายของมุฮัมมัดไปยังพี่น้องอัลญูลันดา ผู้ปกครองโอมาน เพื่อเชิญชวนให้เข้ารับอิสลาม ปัจจุบัน ประชากรโอมานร้อยละ 85.9 นับถือศาสนาอิสลาม โดยแบ่งเป็นผู้นับถือนิกายซุนนีเกือบมากกว่าร้อยละ 45 และประมาณร้อยละ 45 นับถือนิกายอิบาฎียะฮ์ ส่วนร้อยละ 5 นับถือนิกายชีอะฮ์

**ประวัติ**
ศาสนาอิสลามกระจายเข้าโอมานอย่างสันติสุขในช่วงต้นคริสต์ศตศวรรษที่ 7 ตอนแรกประเทศโอมานนับถือนิกายซุนนีที่ได้รับอิทธิพลจากคำสอนของอัมร์ อิบน์ อัลอาศ ภายหลังนิกายอิบาฎียะฮ์ สาขาหนึ่งของเคาะวาริจญ์ สถาปนาตนเองในโอมานหลังหลบหนีจากบัสราในประเทศอิรักปัจจุบัน รัฐอิบาฎียะฮ์แรกสถานปนาขึ้นในโอมานเมื่อ ค.ศ. 750 ในช่วงเปลี่ยนผ่านหลังการล่มสลายของรัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์ แต่ตกเป็นของรัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์ใน ค.ศ. 752 รัฐอิบาฎีอีกแห่งก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 793 จนกระทั่งฝ่ายอับบาซียะฮ์ยึดครองกลับใน ค.ศ. 893 ในศตวรรษต่อมา ได้มีการฟื้นฟูรัฐอิหม่ามอิบาฎียะฮ์ขึ้นในยุคปัจจุบัน และยังคงอยู่ในโอมาน รวมถึงราชวงศ์ด้วย ราชาธิปไตยในปัจจุบันที่โค่นล้มรัฐอิหม่ามอิบาฎี ก็อยู่ในนิกายอิบาฎียะฮ์ด้วย

**นิกาย**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Omani Ministry of Foreign Affairs date=2006-02-07
เขตมิโดริ (ชิบะ)

เขตมิโดริ (Midori-ku)  เป็นหนึ่งในหกเขตของนครชิบะในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2024 เขตนี้มีจำนวนประชากรประมาณ 129,007 คน มีความหนาแน่นของประชากร 1,947 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น sqmi

**ภูมิศาสตร์**
เขตมิโดริตั้งอยู่บนพื้นที่ตอนใน ทางตะวันตกเฉียงใต้ของนครชิบะ

**เทศบาล/เขตที่อยู่ติดกัน**
 เขตของนครชิบะ
** เขตวากาบะ
** เขตชูโอ- เทศบาลอื่น
** นครโทงาเนะ
** นครอิจิฮาระ
** นครโมบาระ
** นครโออามิชิราซาโตะ

**ประวัติศาสตร์**
ในช่วงยุคเอโดะ พื้นที่ที่เป็นเขตมิโดริเป็นที่ตั้งของจิงยะ (ที่ทำการของขุนนาง) แห่งแคว้นศักดินาโอยูมิ ซึ่งเป็นแคว้นศักดินาที่ปกครองโดยตระกูลโมริกาวะตั้งแต่ ค.ศ. 1627 ถึง 1871 ภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ
หลังการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่ดังกล่าวถูกแบ่งออกเป็นหลายหมู่บ้านเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้แก่ หมู่บ้านชีนะ ฮนดะ และโออิฮามะ เหล่านี้ขึ้นกับอำเภอชิบะ และเมืองโทกิ ขึ้นกับอำเภอซัมบุ หมู่บ้านโออิฮามะได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1928 วันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1955 นครชิบะได้ผนวกรวมเอาเมืองโออิฮามะ หมู่บ้านชีนะ และหมู่บ้านฮนดะ เข้ามาเป็นส่วนหนึ่ง และวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1969 เมืองโทกิก็ถูกผนวกรวมเข้ากับนครชิบะด้วย
ด้วยการที่นครชิบะได้รับการยกฐานะเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด ทำให้นครชิบะมีอำนาจในการบริหารมากขึ้นซึ่งได้รับจากจังหวัดชิบะและรัฐบาลกลาง เขตมิโดริจึงจัดตั้งขึ้นในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1992 ในฐานะเขตหนึ่งของนครชิบะ

**เศรษฐกิจ**
เขตมิโดริโดยส่วนใหญ่เป็นศูนย์กลางการค้าของภูมิภาคและชุมชนที่อยู่อาศัยของผู้ที่ทำงานในใจกลางเมืองชิบะและโตเกียว

**การศึกษา**
โรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้นอยู่ในสังกัดคณะกรรมการการศึกษาเทศบาลนครชิบะ (千葉市教育委員会)
โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นของเทศบาลนครชิบะ- อาริโยชิ (有吉中学校)- ฮนดะ (誉田中学校)- อิซูมิยะ (泉谷中学校)- โอจิ (越智中学校)- โอจิ (大椎中学校)- โอยูมิโนะมินามิ (おゆみ野南中学校)- โทเกะ (土気中学校)- โทเกะมินามิ (土気南中学校)
โรงเรียนประถมศึกษาของเทศบาลนครชิบะ- อาริโยชิ (有吉小学校)- อาซูมิงาโอกะ (あすみが丘小学校)- ฮิรายามะ (平山小学校)- ฮนดะ (誉田小学校)- ฮนดะฮิงาชิ (誉田東小学校)- อิซูมิยะ (泉谷小学校)- คาเนซาวะ (金沢小学校)- โคยัตสึ (小谷小学校)- โอจิ (越智小学校)- โองิดะ (扇田小学校)- โอจิ (大椎小学校)- โอกิโดะ (大木戸小学校)- โอยูมิโนะมินามิ (おゆみ野南小学校)- ชีนะ (椎名小学校)- โทเกะ (土気小学校)- โทเกะมินามิ (土気南小学校)

**วัฒนธรรม**
ไฟล์:Hoki museum outside rear 001.jpg|thumb|พิพิธภัณฑ์โฮกิ- พิพิธภัณฑ์โฮกิ

**การขนส่ง**

**รถไฟ**
 23px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก: สายโซโตโบ
** สถานี: คามาโตริ – ฮนดะ – โทเกะ- 23px รถไฟฟ้าเคเซ: สายชิฮาระ
** สถานี: จังหวัดชิบะ – โอยูมิโนะ

**ทางหลวง**
 ถนนชิบะ-โทงาเนะ

**บุคคลที่มีชื่อเสียง**
 โคซูเกะ ฟูจิชิมะ (藤島 康介) - ศิลปินมังงะ- โคอิจิ โทกิตะ (ときた 洸一) - ศิลปินมังงะ- เท็ตสึยะ ฮาราดะ (原田 哲也) - นักแข่งรถมอเตอร์ไซค์กรังด์ปรีซ์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์ทางการของเขตมิโดริ นครชิบะ
มิโดริ
เขตมิโดริ

เขตมิโดริ (มิโดริ-กุ) เป็นชื่อเขตที่พบได้ทั่วไปในหลายนครของประเทศญี่ปุ่น- เขตมิโดริ (ชิบะ) ในจังหวัดชิบะ- เขตมิโดริ (นาโงยะ) ในจังหวัดไอจิ- เขตมิโดริ (ซางามิฮาระ) ในจังหวัดคานางาวะ- เขตมิโดริ (ไซตามะ) ในจังหวัดไซตามะ- เขตมิโดริ (โยโกฮามะ) ในจังหวัดคานางาวะ
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2025

มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2025 (Miss Grand International 2025)
เป็นการประกวด มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ครั้งที่ 13 กำหนดจัดการประกวดในช่วง กันยายน ถึง ตุลาคม 2568 และรอบตัดสินในวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2568 โดยมีกำหนดจัดรอบ ณ เอ็มจีไอฮอลล์ กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย โดยเป็นการเป็นเจ้าภาพจัดการประกวดอีกครั้ง ต่อจากปี 2024 ซึ่งครั้งนี้เป็นการเป็นเจ้าภาพจัดการประกวดครั้งที่ 7 ของประเทศไทย
หลังเสร็จสิ้นการประกวด ผู้ที่ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2025 จะได้รับมงกุฎและสายสะพายจาก คริสติน จูเลียน โอเปียซา  มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2024 จากประเทศฟิลิปปินส์ ทั้งนี้ผู้ที่ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2025 นั้นต้องย้ายมาพำนักอยู่ในประเทศไทยตลอดช่วงเวลาที่ดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 1 ปี เพื่อปฏิบัติภารกิจยุติสงครามและความรุนแรงในทุกรูปแบบ ตามแคมเปญ "Stop the War and Violence" ของการประกวด

**เบื้องหลัง**

**สถานที่และวันที่**
เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน 2567 ได้มีการประกาศว่าเจ้าภาพมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2025 คือประเทศไทยมีกำหนดจัดรอบตัดสินในวันที่ 25 ตุลาคม 2568 และประเทศไทยเป็นเจ้าภาพจัดการประกวดอีกครั้ง ต่อจากปี 2024 ซึ่งในปี 2025 เป็นการเป็นเจ้าภาพจัดการประกวดครั้งที่ 7 ของประเทศไทย โดยประเทศไทยเคยเป็นเจ้าภาพจัดการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลได้แก่ปี 2013, 2014, 2015, 2020, 2021, 2024 และปีนี้ 2025

**ผู้เข้าประกวด**
ณ วันที่ , ผู้เข้าประกวด 14 คนที่ได้รับการยืนยันแล้ว: 

**จำนวนผู้เข้าประกวดตามเเต่ละทวีป**

**การจัดหาตัวแทนเเละการคัดเลือกผู้เข้าร่วม**

**รายละเอียดการคัดเลือกผู้เข้าร่วม**
การคัดเลือกจัดหาตัวแทนระดับประเทศรายชื่อ การประกวดคัดเลือก/การแต่งตั้ง รอบคัดเลือกระดับประเทศของมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2025

**หมายเหตุ**

**กลับมาเข้าร่วม**
เข้าร่วมการประกวดครั้งล่าสุดในปี ค.ศ. 2015:- มาซิโดเนียเหนือ
เข้าร่วมการประกวดครั้งล่าสุดในปี ค.ศ. 2016:- มอลตา
เข้าร่วมการประกวดครั้งล่าสุดในปี ค.ศ. 2018:- คาซัคสถาน- แซมเบีย
เข้าร่วมการประกวดครั้งล่าสุดในปี ค.ศ. 2020:- เคนยา
เข้าร่วมการประกวดครั้งล่าสุดในปี ค.ศ. 2022:- โปรตุเกส- ศรีลังกา
เข้าร่วมการประกวดครั้งล่าสุดในปี ค.ศ. 2023:- กัมพูชา- คอสตาริกา- ฮ่องกง

**เปลี่ยนตัว**
 เวเนซุเอลา - ทีน่า แบทสัน อายุ 25 ปี จากรัฐมิรันดา เธอเป็นผู้ชนะมิสเเกรนด์เวเนซุเอลา 2024 เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2567 ที่ เวเนซุเอลา ฮอล์, การากัส ซึ่งมีผู้เข้าประกวดจำนวน 18 คน  เเละจะเป็นตัวเเทนเวเนซุเอลาเข้าร่วมมิสแกรนด์อินเตอร์เนชั่นเเนล 2025 ตามกำหนดเดิม เเต่ภายหลังลิขสิทธิ์มิสแกรนด์เวเนซุเอลาได้มีการเปลี่ยนคนถือลิขสิทธิ์ เเละจะมีการจัดมิสเเกรนด์เวเนซุเอลา 2025 เพื่อหาตัวเเทนคนใหม่ในเร็วๆนี้

**เชิงอรรถ**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Miss Grand International 2024-  Miss Grand International official website
หมวดหมู่:มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลแบ่งตามปี
หมวดหมู่:กรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2568
บุญสิริ เทพาคำ

บุญสิริ เทพาคำ (10 มกราคม พ.ศ. 2446 - 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2525) อดีตข้าราชการพลเรือนกระทรวงวังได้รับยศเป็นรองเสวกตรี อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแม่ฮ่องสอนคนแรก อดีตข้าราชการทูตเมืองเชียงตุง รัฐฉาน ประเทศเมียนมา(พม่า) อดีตพาณิชย์จังหวัดแม่ฮ่องสอน และอดีตพาณิชย์จังหวัดนครสวรรค์

**ประวัติ**
บุญสิริ เทพาคำ เกิดวันเสาร์ที่10 มกราคม พ.ศ. 2446 บุตรของพระยาอภิบาลบุปผา (สมบุญ เทพาคำ) กับนางบุญปั๋น เทพาคำ ชาวจังหวัดลำพูนและเป็นหลานของพระเทพาธิบดี (ทองคำ เทพาคำ บุตรของพระพิชัยเสนา บุตรของเจ้าพระยานิกรบดินทร์  =โต กัลยาณมิตร บุตรของหลวงพิชัยวารี = มั่ง แซ่อึ้ง) กับนางพลูจีบ ท่านได้ติดตามบิดามาเรียนแพทย์ที่กรุงเทพฯและรับราชการในกระทรวงวัง มีน้องร่วมมารดาอีก 2 คน คือสมศักดิ์ เทพาคำ และ สังวาลย์ (เทพาคำ) นันทขว้าง

**งานการเมือง**
บุญสิริ เทพาคำเปิดคลินิกที่อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอนกระทั่งประเทศไทยมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก วันพุธที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 ได้รับการสนับสนุนจากประชาชนในพื้นทึ่ให้ลงสมัครและได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร  เมื่อถึงวาระการเลือกตั้งสมัยที่ 2 วันอาทิตย์ที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480   ยื่นใบสมัครและหลักฐานให้ทางผู้จัดการเลือกตั้ง ได้รับการแจ้งว่า ขนาดรูปถ่ายไม่ตรงกับข้อกำหนด ต้องเดินทางไปจังหวัดเชียงใหม่ เพื่อถ่ายรูปและนำมายื่นใหม่ ใช้เวลาเดินทางไปกลับ 1 เดือน มาไม่ทันลงสมัครรับเลือกตั้ง   จึงรับตำแหน่งเป็นพาณิชย์จังหวัดแม่ฮ่องสอน  ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นข้าราชการทูตประจำเชียงตุง รัฐฉาน ประเทศเมียนมา(พม่า)และพาณิชย์จังหวัดนครสวรรค์ภายหลังกลับมาเปิดคลินิกที่จังหวัดลำพูนบ้านเกิดจนเกษียน

**สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร**
บุญสิริ เทพาคำ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร1 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2476 จังหวัดแม่ฮ่องสอน

**อสัญกรรม**
บุญสิริ เทพาคำ อสัญกรรม ด้วยโรคความดันโลหิตสูง  วันจันทร์ที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 สิริอายุรวม 79 ปี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอแม่สะเรียง
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดลำพูน
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแม่ฮ่องสอน
นิกร จันทรวิโรจน์

นิกร จันทรวิโรจน์ (28 กันยายน พ.ศ. 2463 - 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2551) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแม่ฮ่องสอน 2 สมัย

**ประวัติ**
นิกร จันทรวิโรจน์ เกิดวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2463 เป็นบุตรของนายพนาสิทธิ์ จันทรวิโรจน์ กับ นางเตา จันทรวิโรจน์ มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 9 คน 
จบการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 7 จากโรงเรียนวิชชานารี จังหวัดลำปาง จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจาก โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจาก โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร

**งานการเมือง**
นิกร เคยเป็นสมาชิกสภาเทศบาลจังหวัดลำปาง นิกรได้รับความรักความเอ็นดูจากหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ตั้งแต่เด็กจนโต นี่อาจเป็นส่วนหนึ่งที่นิกรมีความใกล้ชิดกับการเมืองระดับชาติ เขาจึงตัดสินใจลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแม่ฮ่องสอน ในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ไม่สังกัดพรรคการเมือง และได้รับเลือกตั้ง เขาลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งใน ธันวาคม พ.ศ. 2500 และได้รับเลือกตั้ง เป็นสมัยที่ 2 

**สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร**
นิกร จันทรวิโรจน์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 จังหวัดแม่ฮ่องสอน ไม่สังกัดพรรคการเมือง
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 จังหวัดแม่ฮ่องสอน ไม่สังกัดพรรคการเมือง

**ถึงแก่อสัญกรรม**
นิกร จันทรวิโรจน์ ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 สิริอายุรวม 87 ปี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแม่ฮ่องสอน
หมวดหมู่:พรรคสหประชาไทย
หมวดหมู่:พรรคสันติชน
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคกิจสังคม
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย
นรินทร์ศร รัตนไพฑูรย์

นรินทร์ศร รัตนไพฑูรย์ (เกิด 5 ธันวาคม พ.ศ. 2479) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแม่ฮ่องสอน สังกัดพรรคพลังใหม่ อดีตสมาชิกสภาเทศบาลเมืองแม่ฮ่องสอน และผู้ร่วมก่อตั้งพรรคพลังใหม่

**ประวัติ**
นรินทร์ศร รัตนไพฑูรย์ เกิด 5 ธันวาคม พ.ศ. 2479 ที่ตำบลจองคำ อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน จบการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนบ้านจองคำ อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จบมัธยมศึกษาตอนต้น-ปลาย จากโรงเรียนห้องสอนศึกษา อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน ระดับประกาศนียบัตรการประถมศึกษา จาก โรงเรียนฝึกหัดครูพระนคร และ การศึกษาบัณฑิต จาก วิทยาลัยวิชาการประสานมิตร

**งานการเมือง**
จากวงการข้าราชการก็เข้าสู่วงการการเมืองโดยเขาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาเทศบาลเมืองแม่ฮ่องสอน ใน พ.ศ. 2501 และได้รับเลือกตั้ง จวบจนมีโอกาสลงสมัครรับเลือกตั้ง โดยก่อนหน้านั้นเขาตั้งใจลงสมัครรับเลือกตั้งในนาม พรรคประชาธิปัตย์ โดยในเดือน มกราคม พ.ศ. 2517 เขาได้ไปพูดคุยกับหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช โดยเขาได้ไปพบหม่อมราชวงศ์เสนีย์ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ในขณะนั้น เพื่อแจ้งความจำนงลงสมัครรับเลือกตั้ง เป็น สส.แม่ฮ่องสอน หม่อมราชวงศ์เสนีย์ บอกตัวเขาว่าหม่อมราชวงศ์เสนีย์กำลังจะวางมือให้พิชัย รัตตกุล ขึ้นมาเป็นหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์แทน หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ให้เขาไปหานายพิชัย ปรากฎว่าเขาไปหาพิชัย 3 ครั้ง แต่เขาไม่พบสุดท้ายเขาจึงตัดสินใจลงนามเป็นผู้ก่อตั้งพรรคพลังใหม่และสังกัดพรรคพลังใหม่ในเวลาต่อมา และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแม่ฮ่องสอน สังกัดพรรคพลังใหม่ และได้รับเลือกตั้ง แต่ดำรงตำแหน่งเวลาอันสั้นด้วยเพราะเกิดความเปลี่ยนแปลงทางการเมืองในยุคนั้น อย่างไรก็ตาม แม้เขาไม่ได้รับเลือกตั้งอีกเลยนับแต่นั้นมา แต่เขาก็ยังคงสนใจการเมืองเข้าไปมีส่วนร่วมโดยตลอดจนถึงปัจจุบัน 
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้ง ในสังกัดพรรคเสรีประชาธิปไตย ได้คะแนนเพียง 1546 คะแนน คิดเป็น 2.10% โดยแพ้ให้กับนายปัญญา จีนาคำ จากพรรคประชาธิปัตย์
ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 ได้หันมาสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2551 แต่ไม่สามารถลงสมัครรับเลือกตั้งได้ เนื่องจากติดปัญหาพ้นจากการเป็นสมาชิกพรรคการเมือง (พรรครักษ์ถิ่นไทย) มาแล้วไม่เกินห้าปีนับถึงวันรับสมัครรับเลือกตั้ง 

**สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร**
นรินทร์ศร รัตนไพฑูรย์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 จังหวัดแม่ฮ่องสอน สังกัดพรรคพลังใหม่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแม่ฮ่องสอน
หมวดหมู่:พรรคแนวประชาธิปไตย
หมวดหมู่:พรรคพลังใหม่
หมวดหมู่:พรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)
หมวดหมู่:พรรคสหประชาธิปไตย
หมวดหมู่:พรรคมวลชน
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
ตำบลแม่ฮี้

ตำบลแม่ฮี้ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ตั้งอยู่ทางทิศใต้ ของอำเภอปาย มีองค์การบริหารส่วนตำบลแม่ฮี้รับผิดชอบพื้นที่ทั้งหมดของตำบล มีสถานที่สำคัญ และสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง เช่น สะพานประวัติศาสตร์ โป่งน้ำร้อนท่าปาย วัดพระธาตุแม่เย็น

**ประวัติ**
ตำบลแม่ฮี้ ได้รับการประกาศจัดตั้งยกฐานะจากสภาตำบลแม่ฮี้  เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลแม่ฮี้ พ.ศ. 2537 ปัจจุบันเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลระดับเล็ก

**ลักษณะภูมิศาสตร์**

**ภูมิประเทศ**
ตำบลแม่ฮี้มีพื้นที่ประมาณ 331.20 ตร.กม. (207,001 ไร่) โดยเป็นพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลแม่ฮี้ 23 ตารางกิโลเมตร ลักษณะพื้นที่เป็นที่ราบติดเชิงเขา มีความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 523 เมตร

**ภูมิอากาศ**
 ตำบลแม่ฮี้มีสภาพอากาศแบ่งออกเป็น 3 ฤดู ดังนี้
**ฤดูร้อน มีนาคม ถึง เมษายน อุณหภูมิเฉลี่ย 33 องศาเซลเซียส 
**ฤดูฝน พฤษภาคม ถึงกันยายน อุณหภูมิเฉลี่ย 25 องศาเซลเซียส 
**ฤดูหนาว เดือนตุลาคม ถึงกุมภาพันธ์ อุณหภูมิเฉลี่ย 15 องศาเซลเซียส

**อาณาเขต**
ตำบลแม่ฮี้ มีอาณาเขตติดต่อ 2 จังหวัด คือ จังหวัดเชียงใหม่ และ จังหวัดแม่ฮ่องสอน- ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลเวียงเหนือ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน- ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลเมืองแปง และ ตำบลโป่งสา อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน- ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลป่าแป๋ อำเภอแม่แตง และ ตำบลเมืองคอง อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่- ทิศตะวันตก ติดต่อกับ เทศบาลตำบลปาย และ ตำบลทุ่งยาว อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน

**การปกครอง**
ตำบลแม่ฮี้แบ่งออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่- หมู่ 1 บ้านแม่เย็น- หมู่ 2 บ้านทรายขาว- หมู่ 3 บ้านท่าปาย- หมู่ 4 บ้านแม่ปิง- หมู่ 5 บ้านแม่ฮี้- หมู่ 6 บ้านห้วยแก้ว
และ หย่อมบ้าน จำนวน 4 หย่อม ได้แก่ - หย่อม บ้านหัวแม่เย็น (เขตบ้านแม่เย็น)- หย่อม บ้านโป่งร้อน (เขตบ้านทรายขาว)- หย่อม บ้านห้วยหวาย (เขตบ้านแม่ปิง)- หย่อม บ้านแม่ยะน้อย (เขตบ้านห้วยแก้ว)

**การเมือง**

**รายชื่อนายกองค์การบริหารส่วนตำบล**

**รายชื่อผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบล**

**รายชื่อสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบล**

**ประชากร**
จากการสำรวจเมื่อเดือน กันยายน พ.ศ. 2566 ตำบลแม่ฮี้ มีประชากรทั้งหมด 3,576 คน รายละเอียดตามตารางมีดังนี้

**การศึกษา**
โรงเรียนระดับประถมศึกษา 2 แห่ง คือ 
*โรงเรียนชุมชนบ้านแม่ฮี้ 
*โรงเรียนบ้านแม่ปิง
ศูนย์การเรียนรู้นอกระบบ 3 แห่ง คือ
*ศูนย์ส่งเสริมการเรียนรู้ตำบลแม่ฮี้
*ศูนย์ส่งเสริมการเรียนรู้หย่อมบ้านห้วยหวาย
*ศูนย์ส่งเสริมการเรียนรู้หย่อมบ้านดอยช้าง

**สาธารณสุข**
ตำบลแม่ฮี้เป็นพื้นที่ให้บริการของโรงพยาบาลปาย มีโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล จำนวน 2 แห่ง คือ 
*โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพบ้านแม่ฮี้ 
*โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพบ้านแม่ปิง

**สถานที่สำคัญ**

**สถานที่ท่องเที่ยว**
 สะพานประวัติศาสตร์ท่าปาย- วัดพระธาตุแม่เย็น- โป่งน้ำร้อนบ้านท่าปาย- น้ำตกแม่เย็น

**อ้างอิง**
แม่ฮี้
แม่ฮี้
แม่ฮี้
เชอร์รี มาร์เทล

เชอร์รี สครัลล์ (Sherry Schrull ชื่อเกิด Russell; 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1958 - 15 มิถุนายน ค.ศ. 2007) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและผู้จัดการชาวอเมริกัน ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อบนสังเวียนของเธอ เชอร์รี มาร์เทล (Sherri Martel) และ เซนเซชันแนล เชอร์รี (Sensational Sherri)
เธอเริ่มอาชีพมวยปล้ำอาชีพใน Mid South หลังจากฝึกฝนในโคลัมเบีย เซาท์แคโรไลนา เธอเข้าร่วม American Wrestling Association (AWA) ในช่วงกลางทศวรรษ 1980 และคว้าแชมป์ AWA World Women's Championship สามครั้ง ในช่วงปลายทศวรรษ 1980 เธอได้เข้าร่วม World Wrestling Federation (WWF) ซึ่งเธอได้แชมป์ WWF Women's Championship นอกจากนี้ใน WWF เธอยังคงทำหน้าที่เป็นผู้จัดการของนักมวยปล้ำเช่น Randy Savage, Ted DiBiase และ Shawn Michaels เธอปรากฏตัวใน Extreme Championship Wrestling (ECW) และ World Championship Wrestling (WCW) ในปี 1990 ในช่วงหลังได้ทำหน้าที่เป็นผู้จัดการของแท็กทีม Harlem Heat หลังจากออกจาก WCW เธอได้ปรากฏตัวที่เกี่ยวข้องกับมวยปล้ำสองสามครั้งจนกระทั่งเสียชีวิตในปี 2007 นอกจากนี้เธอยังปรากฏตัวใน Total Nonstop Action Wrestling ในเดือนกันยายน 2006 ในตำแหน่งผู้จัดการของ Bobby Roode ซึ่งจบลงด้วยการปรากฏตัวมวยปล้ำทางโทรทัศน์ครั้งสุดท้ายของเธอ ชื่อสังเวียนของเธอ "เซนเซชันแนล เชอร์รี" ถูกใช้เป็นชื่อตอนในซีซันที่ห้าของซีรีส์สารคดีของ Viceland เรื่อง Dark Side of the Ring ออกอากาศเมื่อวันที่ 23 เมษายน 2024

**ชีวิตวัยเยาว์**
เชอร์รี ลินน์ รัสเซล เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 1958 ในเมืองเบอร์มิงแฮม รัฐแอละแบมา และเติบโตมากับการเล่นบาสเก็ตบอลและมีส่วนร่วมในการกรีฑา

**ชีวิตส่วนตัว**
ภายในปี 2003 เธออาศัยอยู่ในเทนเนสซีกับสามีของเธอ Robert Schrull ซึ่งเธอช่วยเขาปรับปรุงบ้าน เธอแต่งงานและหย่าร้างอย่างน้อยสองครั้งในช่วงชีวิตของเธอ เธอมีลูกชายหนึ่งคน

**การเสียชีวิต**
เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2007 เธอเสียชีวิตที่บ้านแม่ของเธอในเมืองแมคคัลลา รัฐแอละแบมา ใกล้เบอร์มิงแฮม ด้วยวัย 49 ปี เมื่อวันที่ 11 กันยายน 2007 เจ้าหน้าที่สืบสวนคดีฆาตกรรมในทัสคาลูซา รัฐแอละแบมา ได้เปิดเผยรายงานทางพิษวิทยาที่ระบุว่าเธอเสียชีวิตจากการใช้ยาเกินขนาดโดยมียาหลายชนิดในระบบของเธอ รวมถึงออกซีโคโดนในปริมาณมากด้วย เธอถูกเผาหลังจากการตายของเธอ

**ผลงานแชมป์และรางวัล**
American Wrestling Association
**AWA World Women's Championship (3 times)
*AWA Superstars of Wrestling
**AWA World Women's Championship (1 time)
*Cauliflower Alley Club
**Other honoree (1994)
*International Wrestling Association
**IWA Women's Championship (1 time)
*Memphis Wrestling Hall of Fame
**Class of 2022
*Professional Wrestling Hall of Fame
**Class of 2014
*Southern States Wrestling
**Kingsport Wrestling Hall of Fame (Class of 2003)
*Women Superstars Uncensored
**WSU Hall of Fame (Class of 2009)
*Women's Wrestling Hall of Fame
**Class of 2024
*World Wrestling Federation
**WWF Women's Championship (1 time)
**WWE Hall of Fame (Class of 2006)
*Wrestling Observer Newsletter
**Manager of the Year (1991)

**อ้างอิง**
เพิ่มเติม
*publisher=ReaganBooks
*url=https://archive.org/details/isbn_9780743493802
*url=https://archive.org/details/mainevent00bria

**อ่านเพิ่มเติม**
date=March 24, 2007

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 sensational-sherri- Sherri Martel
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้จัดการและผู้จัดการส่วนตัวมวยปล้ำอาชีพ
หมวดหมู่:ผู้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี
หมวดหมู่:หอเกียรติยศและพิพิธภัณฑ์มวยปล้ำอาชีพ
แม่แบบ:หัวข้อประเทศ/doc

==Usage**
Use this template to create a "Name topics" template for the countryterritoryregion called Name.
To see how, it's probably easiest to look at one or more of the templates in one of the subcategories of :Category:Country and territory topics templates for instance, Antigua and Barbuda topics in :Category:Caribbean country and territory topics templates.

**Syntax**
Below is a basic syntax. If the area involved isn't a country, the template's name and first parameter should be renamed accordingly, i.e. to  Territory topics  followed by territory = Name;  otherwise,  Region topics  followed by region = Name .
With added fields
It's possible to add, remove or amend various features of the template (e.g. suppress the appearance of a flag in the titlebar). What and how is described in the rest of the documentation.
Because this is a metatemplate for templates in categories such as :Category:Country and territory topics templates, it provides the layout that appears to have evolved for the majority of these templates:- A titlebar featuring a flag icon followed by a country or area's name followed by the word "topics";- Five fundamental topic areas: History, Geography, Politics, Economy, Culture;- A line below the template's main body (the "below" line) that carries a link or links to a Wikipedia category, index article, outline article, or portal.
Although standardized, much of the above can be customized via the template's parameters.

**Parameters**
Most common parameters shown in bold italics.

**Tracking category**
 Pages using country topics with unknown parameters
สุสานเตียวเหลง

สุสานเตียวเหลง
ประติมากรรมรูปซุนกวนที่เชิงเขาเหมย์ฮฺวา
สุสานเตียวเหลง หรือสุสานเจี่ยงหลิง (p=Jiǎnglíng) มีคำเรียกอื่น ๆ ว่า อู่หวางเฝิน (p=Wú Wáng Fén), ซุนหลิงก่าง (p=Sūnlínggǎng) และสุสานซุนกวน  (p=Sūn Quán Mù) เป็นสุสานของซุนกวนจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน ตั้งอยู่ที่เขาเหมย์ฮฺวา (梅花山 เหมย์ฮฺวาชาน; เดิมชื่อซุนหลิงก่าง) บริเวณเชิงเขาด้านใต้ของเขาจื่อจิน (紫金山 จื่อจินชาน)  ในเขตชานเมืองด้านตะวันออกของนครหนานจิง และหันหน้าไปทางสุสานหลวงหมิงเซี่ยว เป็นสุสานหลวงที่เก่าแก่ที่สุดในกลุ่มสุสานหลวง 6 ราชวงศ์ในนครหนานจิง

**ข้อมูลสุสาน**
หออนุสรณ์ซุนกวน
สุสานเตียวเหลงตั้งอยู่ที่เขาเหมย์ฮฺวา บริเวณใกล้เคียงกับสุสานหลวงหมิงเซี่ยว วัตถุที่หลงเหลือในบริเวณสุสานได้แก่แผ่นศิลาแผ่นหนึ่ง สะพานศิลาแห่งหนึ่ง แผ่นป้ายจารึกแผ่นหนึ่ง และประติมากรรมศิลาอันหนึ่ง 
สามก๊กจี่บันทึกว่า "ฤดูร้อนเดือนสี่ ซุนกวนสิ้นชีพ อายุได้เจ็ดสิบเอ็ดปี ได้รับสมัญญานามว่าไต้ฮ่องเต้ (大皇帝 ต้าหฺวางตี้) ฤดูใบไม้ร่วงเดือนเจ็ด ฝังศพที่สุสานเตียวเหลง"
สุสานเตียวเหลงยังเป็นที่ฝังพระศพของพระมเหสีพัวฮูหยินและพระสนมปู้ฟูเหริน (步夫人) ซุนเต๋งพระโอรสผู้เป็นรัชทายาทของซุนกวนที่สิ้นพระชนม์ก่อนเวลาอันควรก็ได้รับการฝังพระศพในบริเวณใกล้เคียงด้วยเช่นกัน
ในปี ค.ศ. 1957 สุสานซุนกวนได้รับการประกาศให้เป็นโบราณสถานที่ได้รับการคุ้มครองในมณฑลเจียงซู ในปี ค.ศ. 1982 ถูกเพิกถอนจากการเป็นโบราณสถานที่ได้รับการคุ้มครองเนื่องจากได้รับการเสียหายอย่างหนัก ในปีเดียวกันนั้นสุสานซุนกวนได้รับการประกาศอีกครั้งให้เป็นโบราณสถานที่ได้รับการคุ้มครองในนครหนานจิง ขอบเขตการคุ้มครองคือ "ครอบคลุมเขาเหมย์ชาน โดยใช้ถนนที่ล้อมรอบในปัจจุบันเป็นขอบเขต" นักวิชาการและผู้เชียวชาญมีความเห็นว่าชื่อ "สุสานซุนกวน" ไม่เป็นมาตรฐาน ดังนั้นในเดือนกันยายน พ.ศ. 2566 สำนักงานวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวนครหนานจิงจึงเสนอต่อที่ว่าการนครหนานจิงให้เปลี่ยนชื่อเป็น "อู๋ต้าตี้ซุนเฉฺวียนเจี่ยงหลิง" (吳大帝孫權蔣陵) แปลว่า "สุสานเตียวเหลงในจักรพรรดิไต้ฮ่องเต้แห่งง่อก๊กซุนกวน"

**ดูเพิ่ม**
 ซุนกวน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สถานที่ในสมัยสามก๊ก
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าในอัลวุสฏอ

เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าในอัลวุสฏอ อดีตมีชื่อว่า เขตรักษาพันธุ์ออริกซ์อาระเบีย เป็นเขตสงวนธรรมชาติในทะเลทรายตอนกลางและเนินริมชายฝั่งของโอมาน โดยได้รับการบรรจุลงในรายการ แหล่งมรดกโลก ของยูเนสโก แต่กลายเป็นสถานที่แรกที่ถูกถอนจากการเป็นแหล่งมรดกโลกใน ค.ศ. 2007
สัตว์ที่อาศัยอยู่ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าได้แก่กาเซลล์ภูเขา ไอเบกซ์นูเบีย หมาป่าอาระเบีย ฮันนีแบดเจอร์ และแคราแคล
ณ วันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2007 เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่านี้ถูกถอนออกจากทะเบียนแหล่งมรดกโลก โดยทางยูเนสโกอ้างถึงการตัดสินใจของทางการโอมานในการลดขนาดพื้นที่ร้อยละ 90 หลังพบน้ำมันในบริเวณนี้ และการลดลงของประชากรออริกซ์อาระเบียจาก 450 ตัวใน ค.ศ. 1996 เหลือเพียง 65 ตัวใน ค.ศ. 2007 ซึ่งเป็นผลจากการบุกรุกเข้าไปล่าสัตว์และการทำลายถิ่นฐานธรรมชาติ ในเวลานั้น มีคู่ที่สามารถผสมพันธุ์กันได้เหลือเพียง 4 คู่เท่านั้น

**อ้างอิง==
แม่แบบ:GEOnet3

สามารถพบได้ใน GEOnet Names Server ผ่าน  ลิงก์นี้ ด้วยการเปิดไปยังกล่องค้นหาขั้นสูง แล้วพิมพ์ ""  ในฟอร์ม "Unique Feature Id" และคลิกบน "Search Database"
แวร์แซฆอน

แวร์แซฆอน (ورزقان) เป็นนครในอำเภอกลาง เทศมณฑลแวร์แซฆอน จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก ประเทศอิหร่าน นำหน้าที่เป็นทั้งเมืองหลักของเทศมณฑลและอำเภอ และยังเป็นศูนย์กลางบริหารของตำบลโอโซมเดเลโจนูบี
จากสำมะโน ค.ศ. 2006 นครนี้มีประชากร 3,549 คนใน 930 ครัวเรือน ต่อมาในสำมะโน ค.ศ. 2011 ประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 5,385 คนใน 1,392 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน ค.ศ. 2016 ระบุประชากรไว้ที่ 5,348 คนใน 1,401 ครัวเรือน

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศอิหร่าน
หมวดหมู่:หน้าที่ใช้โฟนอส

__NOGALLERY__
สร้างโดยส่วนขยายโฟนอส (Phonos extension)
หมวดหมู่:หมวดหมู่ติดตามที่ถูกเพิ่มโดยอัตโนมัติโดยมีเดียวิกิ
ฮาวดีปอิสยัวร์เลิฟ

"ฮาวดีปอิสยัวร์เลิฟ" (How Deep Is Your Love) เป็นเพลงป็อปบัลลาดที่เขียนและบันทึกโดยบีจีส์ เมื่อปี 1977 และออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลในเดือนกันยายนของปีนั้น ต่อมาเพลงถูกบรรจุในเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง แซเทอร์เดย์ไนต์ฟีเวอร์ เพลงขึ้นถึงอันดับสามในสหราชอาณาจักรและออสเตรเลีย รวมถึงอยู่อันดับสูงสุดบนชาร์ต บิลบอร์ดฮอต 100 ของสหรัฐ และอยู่ในสิบอันดับแรกเป็นเวลา 17 สัปดาห์ นอกจากนี้ เพลงยังอยู่บนชาร์ตร่วมสมัยสำหรับผู้ใหญ่ของสหรัฐอีกหกสัปดาห์ เพลงถูกจัดให้อยู่อันดับที่ 27 ในรายชื่อ 100 อันดับตลอดกาลของบิลบอร์ด โดยอยู่เคียงข้างกับเพลงอื่น ๆ ของวงอย่าง "สเตย์อิน' อะไลฟ์" และ "ไนต์ฟีเวอร์" ในเวลาต่อมา เพลงถูกนำมาร้องใหม่โดยเทกแดต ในอัลบั้ม เกรเทสต์ฮิตส์ เมื่อปี 1996 ซึ่งเพลงสามารถขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรเป็นเวลาสามสัปดาห์
"ฮาวดีปอิสยัวร์เลิฟ" ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาการแสดงเพลงป็อปยอดเยี่ยมโดยศิลปินกลุ่ม และได้เข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม เพลงยังอยู่อันดับที่ 375 ในรายชื่อ "500 เพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล" ของนิตยสาร โรลลิงสโตน ในรายการพิเศษของบริติชที่ออกอากาศในเดือนธันวาคม 2011 เพลงได้รับการโหวตให้เป็นเพลงบีจีส์ที่ประชาชนชื่นชอบมากที่สุดโดยผู้ชมไอทีวี ในระหว่างบีจีส์ให้สัมภาษณ์กับนิตยสารบิลบอร์ด เมื่อปี 2001 แบร์รีกล่าวว่า เพลงนี้เป็นเพลงบีจีส์ที่เขาชื่นชอบมากที่สุดด้วย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2520
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2539
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศเดนมาร์ก
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศฟินแลนด์
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งไอร์แลนด์
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศอิสราเอล
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศนิวซีแลนด์
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศสเปน
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดอาร์ซีเอเรเคิดส์
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยเกี่ยวกับการค้าประเวณี

ภาพของการค้าประเวณี ในโทรทัศน์ในประเทศไทย
ไทย
หมวดหมู่:ผลงานเกี่ยวกับการค้าประเวณีในประเทศไทย
หมวดหมู่:ผลงานเกี่ยวกับการค้าประเวณี

หมวดหมู่:การค้าประเวณี
ค้าประเวณี
ค้าประเวณี
หมวดหมู่:ซ่องโสเภณีในบันเทิงคดี
นากาจิมะ คิ-44

นากาจิมะ คิ-44 โชกิ (Nakajima Ki-44 Shoki) เป็นเครื่องบินขับไล่-สกัดกั้นที่นั่งเดี่ยวซึ่งพัฒนาโดยนากาจิมะแอร์คราฟท์คอมปะนีและดำเนินการโดยกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นระหว่างปี ค.ศ. 1942 ถึง ค.ศ. 1945 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ชื่ออย่างเป็นทางการของมันคือ เครื่องบินขับไล่ที่นั่งเดี่ยวแบบที่ 2 ของกองทัพบก (Army Type 2 Single-Seat Fighter) ชื่อรหัสที่ฝ่ายสัมพันธมิตรใช้เรียกเครื่องบินลำนี้คือ โทโจ
ในช่วงท้ายของสงคราม คิ-44 มีบทบาทเป็นอย่างมากในการรบเหนือเกาะญี่ปุ่น ในการสกัดกั้นเครื่องบินทิ้งระเบิดบี-29 ซูเปอร์ฟอร์เทรสของสหรัฐ

**การออกแบบและการพัฒนา**
คิ-44 ของญี่ปุ่น
คิ-44 ที่ถูกยึดครอง โดยติดเครื่องหมายของกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ
นากาจิมะเริ่มพัฒนา คิ-44 ในปี ค.ศ. 1940 โดยเป็นเครื่องบินสกัดกั้นที่เน้นไปที่ความเร็วของเครื่องบินและอัตราการไต่มากกว่าความคล่องแคล่ว ซึ่งผิดจากรุ่นมาตรฐานปกติของญี่ปุ่น

**ประวัติการปฏิบัติการ**
คิ-44 ยังได้รับการปฏิบัติที่สำคัญกับหน่วยเซนไตที่ 87 ในบทบาทการป้องกันภัยทางอากาศ ขณะประจำการอยู่ที่เมืองปาเล็มบัง เกาะสุมาตรา ในช่วงแรกของสงคราม คิ-44 ได้ถูกส่งไปประจำการในจีน พม่า ฟิลิปปินส์ และเกาหลี
คิ-44-ไอไอ โอตสึ (หรือที่รู้จักในชื่อ คิ-44-ไอไอบี) สามารถติดตั้งปืนใหญ่อัตโนมัติขนาด 40 มม.
เมื่อสิ้นสุดสงคราม คิ-44 ถูกแทนที่ด้วย นากาจิมะ คิ-84 ฮายาเตะ ซึ่งมีสมรรถนะที่เหนือกว่าอย่างมาก

**รุ่น**
 คิ-44: ต้นแบบลำแรก- คิ-44: เครื่องบินรุ่นก่อนการผลิตจำนวน 9 ลำ- คิ-44-ไอ: ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์แรงขับ 930 กิโลวัตต์ (1,250 แรงม้า)- คิ-44-ไอไอ โค (คิ-44-ไอไอเอ) : ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์แรงขับ 1,074 กิโลวัตต์ (1,440 แรงม้า)- คิ-44-ไอไอ โอตสึ (คิ-44-ไอไอบี) : ติดตั้งปืนกลขนาด 12.7 มม จำนวน 2 กระบอก- คิ-44-ไอไอ เฮย์ (คิ-44-ไอไอซี) : ติดตั้งปืนกลขนาด 12.7 มม. จำนวน 4 กระบอก- คิ-44-ไอไอไอ: ต้นแบบที่สร้างขึ้นเพียงลำเดียว- คิ-44-ไอไอไอ โค (คิ-44-ไอไอไอเอ) : - คิ-44-ไอไอไอ โอตสึ (คิ-44-ไอไอไอบี) :

**ประจำการ**
เวลาสงคราม:
Japan- กองทัพอากาศทหารบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
Manchukuo- กองทัพอากาศประเทศแมนจู
หลังสงคราม:
- กองทัพอากาศจีนคณะชาติ

**คุณลักษณะ (คิ-44-ไอไอ โอตสึ)**
มิติของนากาจิมะ คิ-44- ผู้สร้าง: นากาจิมะแอร์คราฟท์คอมปะนี (ประเทศญี่ปุ่น)- ประเภท: เครื่องบินขับไล่- เครื่องยนต์: 1 × Nakajima Ha-109- กางปีก: 9.45 เมตร- ยาว: 8.84 เมตร- สูง: 3.25 เมตร- พื้นที่ปีก: 15 ตารางเมตร- น้ำหนักเปล่า: 2,106 กิโลกรัม- น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 2,993 กิโลกรัม- อัตราเร็วสูงสุด: 605 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับความสูง 5,200 เมตร- รัศมีทำการรบ: 1,200 กิโลเมตร- อาวุธ: ปืนกล Ho-103 ขนาด 12.7 มม. 2 กระบอกที่หน้าเครื่อง + 2 กระบอกที่ปีก หรือ ปืนใหญ่อากาศ Ho-301 ขนาด 40 มม. 2 กระบอกที่ปีก

**ดูเพิ่ม**
การพัฒนาที่เกี่ยวข้อง- นากาจิมะ คิ-84
อากาศยานที่เทียบเท่า- ฟ็อคเคอ-วุล์ฟ เอ็ฟเว 190- ลาวอชกิน ลา-5- มิตซูบิชิ เจ2เอ็ม- รีพับลิค พี-43 แลนเซอร์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เครื่องบินนากาจิมะ
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่ในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินสกัดกั้น
หมวดหมู่:เครื่องบินญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:จง ขุย
หมวดหมู่:อากาศยานที่บินครั้งแรกในปี พ.ศ. 2483
คาวาซากิ คิ-100

คาวาซากิ คิ-100 (Kawasaki Ki-100) เป็นเครื่องบินขับไล่เครื่องยนต์เดี่ยวที่นั่งเดี่ยว ใช้โดยกองการบินทหารบกมหาจักรวรรดิญี่ปุ่น ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ชื่ออย่างเป็นทางการของคิ-100 คือ เครื่องบินขับไล่แบบที่ 5 (Type 5 Fighter)
ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1945 คิ-100 จำนวน 275 ลำได้ถูกดัดแปลงจาก คาวาซากิ คิ-61 ส่งผลให้เป็นหนึ่งในเครื่องบินสกัดกั้นที่ดีที่สุดที่กองทัพบกในช่วงสงคราม

**การออกแบบและการพัฒนา**
คิ-100 เป็นเครื่องบินรบปีกชั้นเดียวแบบห้องนักบินแบบปิดที่มีที่นั่งเดี่ยว

**ประวัติการปฏิบัติการ**
คิ-100 เปิดตัวการรบในคืนวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1945 และประสบความสูญเสียครั้งแรกในอีกหนึ่งเดือนต่อมาหลังคืนวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1945
แม้ว่า คิ-100 จะมีจำนวนอยู่น้อยกว่า นากาจิมะ คิ-84 แต่ก็เป็นเครื่องบินรบที่สำคัญของกองทัพบก คิ-100 ที่อยู่ในมือของนักบินที่เก่งสามารถเอาชนะเครื่องบินรบอเมริกันได้ซึ่งรวมถึง พี-51ดี มัสแตง และ รีพับลิค พี-47เอ็น ทันเดอร์โบลท์ ซึ่งคุ้มกัน บี-29 อยู่เหนือน่านฟ้าของญี่ปุ่น

**รุ่น**
 คิ-100 (ต้นแบบ) : - คิ-100-ไอ-โค: - คิ-100-ไอ-โอตสึ: ปรับปรุงหลังคาและลดลำตัวด้านหลังลง สร้าง 118 ลำ- คิ-100-ไอไอ (ต้นแบบ) : - เครื่องบินขับไล่กองทัพบกแบบที่ 5 มาร์ค ไอเอ: - เครื่องบินขับไล่กองทัพบกแบบที่ 5 มาร์ค ไอบี: 

**การผลิต**

**ประจำการ**
คิ-100-ไอ-โอตสึ
- กองการบินทหารบกมหาจักรวรรดิญี่ปุ่น

**คุณลักษณะ (คิ-100-ไอ-โค/โอตสึ โกชิคิเซน)**
 ผู้สร้าง: คาวาซากิแอร์โรว์สเปซคอมปะนี (ประเทศญี่ปุ่น)- ประเภท: เครื่องบินขับไล่- เครื่องยนต์: 1 × Mitsubishi Ha-112-II/Ha-33- กางปีก: 12.00 เมตร- ยาว: 8.82 เมตร- สูง: 3.75 เมตร- พื้นที่ปีก: 20 ตารางเมตร- น้ำหนักเปล่า: 2,525 กิโลกรัม- น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 3,495 กิโลกรัม- อัตราเร็วสูงสุด: 580 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับความสูง 6,000 เมตร- รัศมีทำการรบ: 1,400 กิโลเมตร- อาวุธ: ปืนใหญ่อากาศ Ho-5 ขนาด 20 มม. 2 กระบอก / ปืนกล Ho-103 ขนาด 12.7 มม. 2 กระบอก- ระเบิด: ระเบิดขนาด 250 กก. 2 ลูก

**ดูเพิ่ม**
การพัฒนาที่เกี่ยวข้อง- คาวาซากิ คิ-61
อากาศยานที่เทียบเท่า- ฟ็อคเคอ-วุล์ฟ เอ็ฟเว 190- ฮ็อคเกอร์ เทมเพสต์- ลาวอชกิน ลา-7- มิตซูบิชิ เอ7เอ็ม- ยาโกเลฟ ยัค-9- วอท เอฟ4ยู คอร์แซร์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เครื่องบินคาวาซากิ
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่ในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินสกัดกั้น
หมวดหมู่:เครื่องบินญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:อากาศยานที่บินครั้งแรกในปี พ.ศ. 2488
หมวดหมู่:การค้าประเวณีในประเทศไทย

ไทย
ไทย
หมวดหมู่:อุตสาหกรรมทางเพศในประเทศไทย
หมวดหมู่:อาชญากรรมในประเทศไทยแบ่งตามชนิด
หมวดหมู่:สิทธิสตรีในประเทศไทย
หมวดหมู่:สิทธิมนุษยชนในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปัญหาสังคมในประเทศไทย
การแกะแบบกดรอย

แบบกดรอย (punch) (ซ้าย) และเมทริกซ์ที่สร้างจากแบบกดรอยนั้น (ขวา) ตัวอักษรตัวเล็กที่ฐานของเมทริกซ์คือสัญลักษณ์ของผู้สร้างแบบกดรอย
การแกะแบบกดรอย (Punchcutting ) เป็นงานฝีมือในการพิมพ์ตัวอักษรแบบดั้งเดิม การแกะแบบกดรอยเป็นการแกะรอยตัวอักษรลงบนเหล็กกล้า อันเป็นขั้นตอนแรกของการผลิตไทป์เฟซโลหะ  การเจาะเหล็กที่มีรูปร่างเหมือนตัวอักษรจะถูกนำมาใช้เพื่อประทับตรา เมทริกซ์ให้เป็นทองแดง ซึ่งถูกล็อคไว้ในรูปทรงแม่พิมพ์เพื่อหล่อ การแกะแบบกดรอยและการหล่อเป็นขั้นตอนแรกของ การเรียงพิมพ์แบบดั้งเดิม การแกะแบบกดรอยตัวอักษรเป็นงานฝีมือที่ต้องใช้ทักษะสูง และยังต้องใช้ความอดทนและการฝึกฝนอย่างมาก โดยทั่วไปแล้วผู้ออกแบบไทป์เฟซนั้นจะไม่มีส่วนร่วมในการแกะแบบกดรอย
การออกแบบเบื้องต้นสำหรับไทป์เฟซเหล่านั้นจะเป็นแบบสองมิติ แต่ แบบกดรอยตัวอักษรนั้นมีความลึก และแบบกดรอยตัวอักษรมีรูปร่างเป็นสามมิตินอก จากนี้ยังมีปัจจัยต่างๆ เช่น มุมและความลึกที่แกะรอยเข้าไปในเมทริกซ์ ซึ่งจะส่งผลต่อรูปลักษณ์ภายนอก ของไทป์เฟซบนหน้า มุมด้านข้างของแบบกดรอยตัวอักษรมีความสำคัญอย่างยิ่ง
ปฏิแบบกดรอยตัวอักษร (counter-punch) และแบบกดรอยตัวอักษร ของตัวอักษร A
ไฟล์:Cutting_a_punch_for_a_Qu_ligature.jpg|thumb| นักแกะแบบกดรอยที่ทำงานให้กับ Imprimerie Nationale สาธิตการแกะแบบกดรอยสำหรับรูปอักขระแฝด Qu

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  การสาธิตการแกะแบบกดรอย โดยสแตน เนลสัน-  Gravers & Files—ศิลปะที่สูญหายไปของการแกะแบบกดรอย - ภาพยนตร์เงียบของนักแกะแบบกดรอย PH Rädisch at Enschedé ซึ่งเป็นหนึ่งในนักแกะแบบกดรอยที่ทำงานรุ่นสุดท้ายในปี 1957 ซึ่งในตอนนั้นกระบวนการดังกล่าวก็กลายเป็นกิจกรรมสำหรับคนกลุ่มย่อยไปแล้ว บรรยายและวิจารณ์โดย Matthew Carter ลูกศิษย์ของเขา
หมวดหมู่:การเรียงพิมพ์
ปักกิ่ง (แก้ความกำกวม)

ปักกิ่ง เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐประชาชนจีน และยังสามารถหมายถึง- ปักกิ่ง (พันธุ์สุนัข)- ปักกิ่ง (เรือ) เรือสำเภาของเยอรมันเปิดตัวเมื่อ ค.ศ. 1911- 2045 ปักกิ่ง ดาวเคราะห์น้อยที่ตั้งชื่อตามนครปักกิ่ง- ชื่อเล่นท้องถิ่นของเมืองนอร์เชอปิงของสวีเดน

**ดูเพิ่ม**
 เป่ย์จิง (แก้ความกำกวม)- เป็ดปักกิ่ง- ปฏิบัติการปักกิ่ง- โอลิมปิกปักกิ่ง
สุภาพบุรุษนักฝัน (อัลบั้มเพลงของวงพลอย)

สุภาพบุรุษนักฝัน เป็นสตูดิโออัลบั้มเต็มชุดแรกของวงพลอย ออกวางแผงครั้งแรกเมื่อปี 2530 ภายใต้สังกัดนิธิทัศน์ โปรโมชั่น ซึ่งอัลบั้มชุดนี้ชาตรี คงสุวรรณ ไม่ได้ร่วมเป็นสมาชิกของวงเพื่อป้องกันการสับสนเนื่องจากในตอนนั้นชาตรียังเป็นสมาชิกของวงดิ อินโนเซ้นท์อยู่แต่ได้ร่วมทำหน้าที่เรียบเรียงเสียงประสานในอัลบั้มชุดนี้จำนวน 2 เพลงโดยเพลงเด่นในอัลบั้มนี้มีหลายเพลงได้แก่ จดหมายลาครู จากปลายปากกาของ ภูผา เกริกเกรียงไกร ซึ่งเป็นนามปากกาของครูน้อย สุรพล โทณะวณิก, สุภาพบุรุษนักฝัน เพลงสนุกซึ่งเป็นเพลงที่เป็นชื่อเดียวกับอัลบั้ม จากปลายปากกาของ ไก่ ไมโครโฟน ซึ่งเป็นนามปากกาของดนุพล แก้วกาญจน์ รวมถึงเพลง สูตรรักนักเรียน เพลงสนุกที่พูดถึงความรักในวัยเรียน ทั้ง 3 เพลงมาจากเสียงร้องของ ผไท เดชศิริ ซึ่งเป็นนามแฝงของวสุ แสงสิงแก้ว ตามมาด้วย ปลงซะ จากเสียงร้องของ ศิริศักดิ์ นันทเสน ซึ่งลงมือแต่งคำร้อง ทำนอง และเรียบเรียงเสียงประสาน เป็นเพลงแรก ไม่ได้เจตนา อีก 1 เพลงจากปลายปากกาของ ไก่ ไมโครโฟน นอกจากนี้ยังมี แค่...ข่าวร้าย จากเสียงร้องของ เหม อนุสาร คุณะดิลก และสุดแต่ใจของเธอ จากเสียงร้องของ รักษ์ สวัสดิ์ซิตัง

**เพลงในอัลบั้ม**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงไทยในปี พ.ศ. 2530
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงไทยสากล
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของค่ายนิธิทัศน์ โปรโมชั่น
บุงโกบง

ตัวอย่างชั้นวางบุงโกบงในร้านหนังสือ
บุงโกบง (bunkobon) ในประเทศญี่ปุ่น เป็นหนังสือปกอ่อนขนาดเล็กที่ออกแบบมาให้มีราคาไม่แพงและประหยัดพื้นที่ ส่วนใหญ่แล้วมีขนาด A6 (105×148 มม. หรือ 4.1×5.8 มม.) บางครั้งก็มีภาพประกอบและเหมือนกับหนังสือปกอ่อนอื่น ๆ ของประเทศญี่ปุ่นที่มักจะมีกระดาษกันฝุ่นคลุมปกธรรมดา บุงโกบงยุคใหม่มีทั้งหนังสือขายดีและผลงานอื่น ๆ และด้วยความที่ขนาดเท่าสมุดพกจึงทำให้มีประโยชน์ในขณะเดินทาง ใช้เพื่อจุดประสงค์เดียวกันกับหนังสือปกอ่อน โดยทั่วไปสำหรับหนังสือรุ่นที่ราคาถูกกว่าซึ่งได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือปกแข็งแล้วอย่างไรก็ตาม โดยทั่วไปจะพิมพ์บนกระดาษที่เเข็งแรง และเข้าเล่มอย่างแข็งแรง และผลงานบางชิ้นได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในรูปแบบ บุงโกบงอีกด้วย

**ที่มาของชื่อ**
ชื่อ บุงโกบง มาจากสำนักพิมพ์อิวานามิโชเต็ง (Iwanami Shoten) ซึ่งในปี 1927 ได้เปิดตัวอิวานามิบุงโกะ (ห้องสมุดอิวานามิ) ซึ่งเป็นชุดผลงานระดับนานาชาติที่มีจุดมุ่งหมาย "เพื่อนำความคลาสสิกทั้งเก่าและใหม่ ตะวันออกและตะวันตกมาสู่ผู้ชมในวงกว้างที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้" โดยสำนักพิมพ์อิวานามิโชเต็งได้รับการยกย่องจากการเปลี่ยนหนังสือในประเทศญี่ปุ่นให้กลายเป็นสินค้าที่มีราคาไม่แพงในตลาดหนังสือในประเทศญี่ปุ่น
รูปแบบบุงโกบงเริ่มรุ่งเรืองในช่วงปลายทศวรรษ 1920 ตามการพัฒนาเทคโนโลยีการพิมพ์ที่สามารถผลิตหนังสือและนิตยสารราคาถูกจำนวนมากได้ ในช่วงเวลานี้ อุตสาหกรรมของประเทศญี่ปุ่นได้พัฒนารูปแบบบุงโกบงเพิ่มเติม จากรูปแบบหนังสือ Universal-Bibliothek ของ Reclam ของประเทศเยอรมัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ศัพท์ในการ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:รูปแบบหนังสือ
วัดป่าสว่างวีรวงศ์

วัดป่าสว่างวีรวงศ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแก่งโดม อำเภอสว่างวีระวงศ์ จังหวัดอุบลราชธานี เป็นวัดสาขาของสำนักปฏิบัติแสงธรรมส่องชีวิตที่มีพระสุนทรธรรมภาณ (พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต) เป็นประธานสงฆ์
วัดป่าสว่างวีรวงศ์ แต่เดิมชื่อ วัดป่าสะพานโดม มีประวัติคือ เมื่อ พ.ศ. 2532 พระสุนทรธรรมภาณ (พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต) ประธานสงฆ์แห่งสำนักปฏิบัติแสงธรรมส่องชีวิต ได้ไปพำนักปฏิบัติธรรมอยู่ ณ วัดป่าสะพานโดม ครั้นต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2540 ท่านได้ปรับปรุงพื้นที่และปลูกต้นไม้นานาพันธุ์เพื่อรักษาฟื้นฟูสภาพป่า จนกระทั่งเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ได้เริ่มก่อสร้างเสนาสนะถาวรต่าง ๆ ขึ้น เช่น กุฏิสงฆ์ ศาลาปฏิบัติธรรม โรงทาน โรงครัว อาคารรับรอง และห้องน้ำ เป็นต้น ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2553 เมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2553 ได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดป่าสว่างวีรวงศ์" เพราะชื่อวัดคล้ายกับวัดบ้านสะพานโดม
อุโบสถเป็นศิลปะของทางพื้นบ้านอีสาน โดยมีสีอุโบสถคล้ายกับสีของเทียนพรรษาของชาวอุบลราชธานี

**อ้างอิง**
ป่าสว่างวีรวงศ์
หมวดหมู่:อำเภอสว่างวีระวงศ์
แผนการ เซท

แผนการ เซท เป็นชื่อที่ถูกตั้งขึ้นให้กับการวางแผนการฟื้นฟูยุทธโธปกรณ์และการขยายตัวของครีคส์มารีเนอ(กองทัพเรือเยอรมัน) ภายใต้คำสั่งของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ในต้นปี ค.ศ. 1939 กองเรือได้มีจุดมุ่งหมายเพื่อท้ายทายอำนาจทางทะเลของสหราชอาณาจักร การพัฒนาของแผนได้เริ่มต้นขึ้นใน ค.ศ. 1938 แต่ก็ได้สะท้อนถึงวิวัฒนาการของการคิดเชิงยุทธศาตร์ของโอเบอร์คมมันโด แดร์ มารีเนอ(กองบัญชาการใหญ่กองทัพเรือเยอรมัน) กว่าสองทศวรรษหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แผนการดังกล่าวได้กำหนดให้มีกองเรือที่ประกอบไปด้วยเรือรบประจัญบาน 10 ลำ และเรือบรรทุกเครื่องบิน 4 ลำ ซึ่งมีเป้าหมายเพื่อที่จะต่อกรกับราชนาวี กองกำลังนี้จะถูกเสริมเพิ่มเติมด้วยเรือลาดตระเวนระยะไกลจำนวนมากที่จะสามารถโจมตีเรือขนส่งสินค้าของอังกฤษ กองกำลังค่อนข้างขนาดเล็กของเรืออูได้ถูกกำหนดไว้ด้วย
เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองได้ปะทุขึ้นในเดือนกันยายน ค.ศ. 1939 แทบไม่มีงานใด ๆ ที่เกิดขึ้นกับเรือลำใหม่ที่ถูกสั่งทำขึ้นภายใต้แผนการ เซท ความจำเป็นในการเปลี่ยนกำลังการผลิตไปสู่ข้อกำหนดอย่างเร่งด่วนมากขึ้น ทำให้ครีคส์มารีเนอต้องละทิ้งโครงการการก่อสร้าง และมีเรือขนาดใหญ่เพียงไม่กี่ลำเท่านั้น เรือทั้งหมดได้รับคำสั่งก่อนแผนการ เซท จะเสร็จสมบูรณ์ในช่วงสงคราม อย่างไรก็ตามแผนการดังกล่างได้ส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อลำดับเหตุการณ์ของสงครามโลกครั้งที่สอง โดยมีเรืออูเพียงไม่กี่ลำเท่านั้นที่เสร็จสมบูรณ์ในช่วงสงครามปะทุ กองเรือเรืออูของพลเรือเอก คาร์ล เดอนิทซ์ มีจำนวนไม่ถึง 300 ลำที่เขาเห็นว่ามีความจำเป็นเพื่อเอาชนะสงครามการค้ากับอังกฤษจนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1943 ซึ่งในช่วงเวลานั้นกองกำลังของเขาได้พ่ายแพ้อย่างราบคาบ
หมวดหมู่:นาซีเยอรมนี
หมวดหมู่:การแข่งขันทางเทคโนโลยี
หมวดหมู่:กองทัพนาซีเยอรมนี
นาโตเรการ์ตา

โบสถ์ยิวและห้องศึกษา (study hall) ของกลุ่มที่เยรูซาเลม
นาโตเรการ์ตา (langx|tmr|נָטוֹרֵי קַרְתָּא|label=แอราเมอิก nāṭōrē qartāʾ, ผู้พิทักษ์นคร) เป็นกลุ่มศาสนาชายขอบ (fringe) ของชาวยิวฮาเรดีที่ก่อตั้งขึ้นในเยรูซาเลมใน ค.ศ. 1938 หลังแยกออกจากอากูดัตยิสราเอล โดยเป็นกลุ่มที่ต่อต้านลัทธิไซออนิสต์และอุทิศใน "การรื้อถอนอย่างสันติ" ของรัฐอิสราเอล ภายใต้ความเชื่อที่ว่าชาวยิวถูกห้ามไม่ให้สถาปนาอธิปไตยในดินแดนอิสราเอลใหม่โดยเด็ดขาด จนกว่าพระเมสสิยาห์จะกลับมา เพื่อที่จะบรรลุเป้าหมายนี้ สมาชิกกลุ่มเชื่อว่าการมีตัวตนของรัฐยิวเป็นการกบฎต่อพระผู้เป็นเจ้า เนื่องจากสิ่งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นด้วยการแทรกแซงของพระเจ้าผ่านทางพระเมสสิยาห์
ในประเทศอิสราเอล สมาชิกนาโตเรการ์ตาบางส่วนเข้าทำพิธีศาสนาใน beth midrash ร่วมกัน ปรากฏตัวที่เมอาเชอาริมในเยรูซาเลม และ Ramat Beit Shemesh Bet กลุ่มนี้ระบุว่าไม่ได้นับจำนวนสมาชิกอย่างเป็นทางการ

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 Yakov M. Rabkin, A Threat from Within: A Century of Jewish Opposition to Zionism. (Zed Books/Palgrave Macmillan, 2006) 1-84277-699-1- Menashe Darash, Neturei Karta Of Meah Shearim. Atnata 2010 978-965-91505-0-2 (Hebrew language)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Neturei Karta International-  INDC Protests: ANSWER, MASSF and Jews United Against Zionism-  Neturei Karta vs the Zionists ABC Radio National
หมวดหมู่:ความรู้สึกต่อต้านอิสราเอล
หมวดหมู่:องค์การต่อต้านลัทธิไซออนิสต์
หมวดหมู่:ศัพท์และวลีภาษาแอราเมอิก
หมวดหมู่:ศาสนายูดาห์ฮาเรดี
หมวดหมู่:ขบวนการศาสนาชาวยิว
หมวดหมู่:ชาวยิวปาเลสไตน์
ดิสนีย์คลับ

ดิสนีย์คลับ (อังกฤษ: Disney Club) เป็นรายการโทรทัศน์ที่มีผลงานรายการที่เกี่ยวข้องกับเดอะวอลต์ดิสนีย์ทั้งหมด ซึ่งส่วนใหญ่จะออกอากาศใน ยุโรป ละตินอเมริกาและเอเชีย ในช่วงทศวรรษ 1990 และต้นทศวรรษ 2000

**ดิสนีย์คลับ (ประเทศไทย)**
ในประเทศไทยเคยฉายทาง ช่อง 7 เอชดี ตั้งแต่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 – 27 มิถุนายน พ.ศ. 2564

**ดูเพิ่ม**
 การ์ตูนดังสุดสัปดาห์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การ์ตูน
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่อง 7
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่อง 7 เอชดี
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชัน
หมวดหมู่:ดิสนีย์
ศาสนาในประเทศโอมาน

รัฐบาลโอมานไม่ได้เก็บสถิติในจำนวนผู้นับถือศาสนา ข้อมูลจากเดอะเวิลด์แฟกต์บุ๊กของซีไอเอระบุว่า ณ ค.ศ. 2020 มุสลิมเป็นประชากรส่วนใหญ่ที่ร้อยละ 85.9 ชาวคริสต์มีร้อยละ 6.4 ชาวฮินดูมีร้อยละ 5.7 และศาสนาอื่น ๆ กับไม่มีศาสนาที่ร้อยละ 2

**อิสลาม**
ใน ค.ศ. 2023 มุสลิมชาวโอมานส่วนใหญ่นับถือนิกายซุนนี รองลงมาคือนิกายอิบาฎียะฮ์ ในปีเดียวกัน มีการประมาณการว่าพลเมืองโอมานร้อยละ 47 นับถือนิกายซุนนีและร้อยละ 35 นับถือนิกายอิบาฎียะฮ์ มีเพียงร้อยละ 6 ที่นับถือนิกายชีอะฮ์ และที่เหลือนับถือศาสนาอื่น ๆ เช่น ฮินดูหรือคริสต์

**ศาสนาอื่น ๆ**
วิหารพระศิวะที่มัสกัตเก่าเป็นหนึ่งในวิหารฮินดูที่เก่าแก่ที่สุดในตะวันออกกลาง
ผู้ที่ไม่ใช่มุสลิมในโอมานเกือบทั้งหมดเป็นแรงงานต่างชาติ
โอมานมีชุมชนชาวฮินดูจากอินเดีย มัสกัตมีวิหารฮินดูสองแห่ง หนึ่งในนั้นมีอายุมากกว่าร้อยปี และยังมีชุมชนซิกข์ที่สำคัญอยู่ในโอมาน แม้ว่าไม่มีคุรุทวาราถาวร แต่มีคุรุทวาราขนาดเล็กในค่ายชั่วคราวและได้รับการยอมรับจากรัฐบาล รัฐบาลอินเดียลงนามข้อตกลงกับรัฐบาลโอมานในการสร้างคุรุทวาราถาวรใน ค.ศ. 2008 แต่จนถึงตอนนี้ยังไม่ค่อยมีความคืบหน้าใด ๆ

**เสรีภาพทางศาสนา**
ใน ค.ศ. 2023 ประเทศนี้ได้คะแนนเสรีภาพทางศาสนาที่ 2 จาก 4
ในปีเดียวกัน มีการจัดอันดับให้เป็นสถานที่เลวร้ายในการเป็นชาวคริสต์ในอันดับที่ 47 ของโลก

**ดูเพิ่ม**
 ประชากรศาสตร์โอมาน- ศาสนาอิสลามในประเทศโอมาน- ศาสนาฮินดูในประเทศโอมาน- ศาสนาคริสต์ในประเทศโอมาน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น ==
วอลเลย์บอลหญิงเอวีซีแชลเลนจ์คัพ 2024

วอลเลย์บอลหญิงเอวีซีแชลเลนจ์คัพ 2024 (2024 AVC Challenge Cup  Women) เป็นการแข่งขันครั้งที่ 5 ของวอลเลย์บอลหญิงเอวีซีแชลเลนจ์คัพ ซึ่งจัดโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย (เอวีซี) ร่วมกับสหพันธ์วอลเลย์บอลแห่งชาติฟิลิปปินส์ (พีเอ็นวีเอฟ) การแข่งขันกำหนดจัดขึ้นที่มะนิลา, ประเทศฟิลิปปินส์ ระหว่างวันที่ 22–29 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 โดยทีมที่ชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าร่วมวอลเลย์บอลหญิงแชลเลนเจอร์คัพ 2024

**การคัดเลือก**
ตามกฎของสมาพันธ์จะมีทีมเข้าร่วมแข่งขันสูงสุด 12 ทีม ในรายการแข่งขันของสมาพันธ์ซึ่งจะคัดเลือกดังนี้- ประเทศเจ้าภาพ 1 ทีม- แชมป์เก่าจากครั้งที่แล้ว 1 ทีม- 5 อันดับแรกจากการแข่งขันครั้งที่แล้ว- อีก 5 ทีมที่เข้าร่วมจะพิจารณาจากอันดับโลกเอฟไอวีบี

**ทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน**

**สนามแข่งขัน**

**การแบ่งกลุ่ม**
ผลการจับสลากการแบ่งกลุ่มได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2024

**รอบแรก**
 เวลาในตารางการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น (UTC+08:00)

**กลุ่มเอ**

**กลุ่มบี**

**รอบสุดท้าย**
 เวลาในตารางการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น (UTC+08:00)

**รอบชิงอันดับที่ 9**

**รอบจัดอันดับ 5–8**

**รอบจัดอันดับ 5–8**

**รอบชิงอันดับที่ 7**

**รอบชิงอันดับที่ 5**

**รอบ 4 ทีมสุดท้าย**

**รอบรองชนะเลิศ**

**รอบชิงอันดับที่ 3**

**รอบชิงชนะเลิศ**

**อันดับการแข่งขัน**

**ดูเพิ่ม**
 วอลเลย์บอลชายเอวีซีแชลเลนจ์คัพ 2024- วอลเลย์บอลหญิงแชลเลนเจอร์คัพ 2024

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Asian Volleyball Confederation – Official website
2024
เอวีซีแชลเลนจ์คัพ
หมวดหมู่:การแข่งขันวอลเลย์บอลนานาชาติที่ประเทศฟิลิปปินส์เป็นเจ้าภาพ
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในมะนิลา
หมวดหมู่:ประเทศฟิลิปปินส์ในปี พ.ศ. 2567
เตียวเอียด

เตียวเอียด (มีบทบาทในปี ค.ศ. 253) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า จาง เยฺว (p=Zhāng Yuē) เป็นนายทหารของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน 

**ประวัติ**
ในรัชสมัยจักรพรรดิซุนเหลียง เตียวเอียดมีตำแหน่งเป็นนายทหารม้ามหาดเล็ก (散騎常侍 ซานฉีฉางชื่อ)
ในปี ค.ศ. 253 ซุนจุ๋นขุนพลง่อก๊กวางแผนจะสังหารจูกัดเก๊กซึ่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของง่อก๊ก ซุนจุ๋นจึงร่วมกับจักรพรรดิซุนเหลียงจัดงานเลี้ยงขึ้นและซุ่มกำลังทหารไว้ แล้วจึงเชิญจูกัดเก๊กมาร่วมงานเลี้ยง ก่อนที่จูกัดเก๊กจะไปงานเลี้ยง เตียวเอียด, จูอิ๋น (朱恩 จู เอิน) และคนอื่น ๆ เขียนหนังสือลับมาแจ้งจูกัดเก๊กว่า "การจัดกำลังของวันนี้ไม่ปกติ เกรงว่าจะมีเหตุผลอื่น" จูกัดเก๊กอ่านแล้วเดินออกไป ยังไม่ทันจะออกจากประตูก็พบกับเตงอิ๋น (滕胤 เถิง อิ้น) ผู้เป็นเสนาบดีพิธีการ (太常 ไท่ฉาง) จูกัดเก๊กพูดกับเตงอิ๋นว่า "จู่ ๆ ก็ปวดท้อง คงไปร่วมงานไม่ได้" เตงอิ๋นไม่รู้เรื่องแผนการของซุนจุ๋น แล้วพูดกับจูกัดเก๊กว่า "ตั้งแต่ท่านกลับมาก็ยังไม่ได้เข้าเฝ้า บัดนี้ฝ่าบาททรงจัดงานเลี้ยงและเชิญท่านไป ท่านก็มาถึงประตูแล้ว ควรอดทนไปร่วมงานเถิด" จูกัดเก๊กจึงยอมไป
ในอู๋ลี่ (吳曆) บันทึกว่าเมือเตียวเอียดและจูอิ๋นส่งหนังสือลับรายงานจูกัดเก๊ก จูกัดเก๊กนำหนังสือให้เตงอิ๋นดู เตงอิ๋นแนะนำให้จูกัดเก๊กกลับไปบ้าน แต่จูกัดเก๊กพูดว่า "ซุนจุ๋นเด็กน้อยไหนเลยจะกล้าทำเรื่องร้ายกาจ เกรงแต่จะวางยาในสุราอาหารเท่านั้น" จูกัดเก๊กจึงนำเหล้ายาดองของตนไปดื่มในงาน
ท้ายที่สุดซุนจุ๋นลงมือสังหารจูกัดเก๊กด้วยตนเองในงานเลี้ยง ฝ่ายเตียวเอียดพุ่งเข้าฟันซุนจุ๋นจากด้านข้าง ซุนจุ๋นได้รับบาดเจ็บที่แขนข้างซ้าย แล้วซุนจุ๋นจึงฟันเตียวเอียดกลับและตัดแขนข้างขวาของเตียวเอียดขาด ไม่มีบันทึกถึงเตียวเอียดในประวัติศาสตร์อีกหลังจากนั้น

**ในนิยายสามก๊ก**
เตียวเอียดปรากฏเป็นตัวละครในนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กในศตวรรษที่ 14 ซึ่งเล่าเรื่องเหตุการณ์ก่อนและระหว่างยุคสามก๊ก ในตอนที่ 108 เตียวเอียดเป็นขุนพลคนสนิทของจูกัดเก๊ก จูกัดเก๊กมอบหมายให้เตียวเอียดและจูอิ๋นบัญชากองทหารองครักษ์ หลังซุนจุ๋นสังหารจูกัดเก๊ก เตียวเอียดจึงพุ่งเข้าใช้ดาบฟันซุนจุ๋น ซุนจุ๋นรีบหลบ ดาบฟันถูกนิ้วมือข้างซ้าย ซุนจุ๋นใช้ดาบฟันกลับไป ฟันแขนข้างขวาของเตียวเอียดขาด เหล่าทหารต่างกรูกันออกมารุมฟันเตียวเอียดและสับเตียวเอียดจนกลายเป็นเนื้อสับ

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).- เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).- ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้).
หมวดหมู่:ขุนพลของง่อก๊ก
อิ๊กดราซิลกรุ๊ป

บริษัท อิ๊กดราซิลกรุ๊ป จำกัด (มหาชน) เป็นบริษัทคอมพิวเตอร์กราฟิกของไทยที่ให้บริการด้านผลพิเศษทางภาพในภาพยนตร์และแอนิเมชันและในฐานะผู้พัฒนาวิดีโอเกม สตูดิโอนี้ก่อตั้งเมื่อปี 2549 โดยธนัช จุวิวัฒน์ และศรุต ทับลอย และจดทะเบียนเป็นบริษัทจำกัดเมื่อปี 2552 ในตอนแรกพวกเขามุ่งเน้นไปที่บริการผลพิเศษทางภาพสำหรับโฆษณาทางโทรทัศน์ และต่อมาขยายไปสู่ภาพยนตร์แอนิเมชันและการพัฒนาวิดีโอเกมอย่าง โฮมสวีตโฮม ซึ่งเป็นวิดีโอเกมสยองขวัญชื่อดังในปี 2560 บริษัทเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์เอ็ม เอ ไอในปี 2563
อิ๊กดราซิลกรุ๊ปเป็นบริษัทคอมพิวเตอร์กราฟิกรายใหญ่อันดับ 2 ของประเทศไทยเมื่อพิจารณาจากรายได้ โดยมีมูลค่า 173.54 ล้านบาท (5.38 ล้านเหรียญสหรัฐ) ในปี 2562 โดยลูกค้าประมาณ 2 ใน 3 เป็นชาวต่างชาติ ผลงานภาพยนตร์ ได้แก่ ภาพยนตร์ไทยเรื่อง โฮมสเตย์ ปี 2561 ซึ่งได้รับรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ สาขาเทคนิคการสร้างภาพพิเศษยอดเยี่ยม, ซีรีส์ไทยของเน็ตฟลิกซ์ เรื่อง เคว้ง ปี 2562 และภาพยนตร์การ์ตูนจีนปี 2019 เรื่อง นาจา
นอกจากนี้ อิ๊กดราซิลกรุ๊ปยังได้ขยายไปสู่การเป็นผู้สร้างภาพยนตร์ โดยภาพยนตร์เรื่องแรกคือโฮมสวีตโฮม : กำเนิดใหม่ ซึ่งเป็นการนำเกมของพวกเขามาสร้างในรูปแบบภาพยนตร์ฮอลลีวูด นำแสดงโดยอุรัสยา เสปอร์บันด์

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:บริษัทผลพิเศษทางภาพ
หมวดหมู่:บริษัทด้านสื่อของไทย
หมวดหมู่:บริษัทวิดีโอเกม
หมวดหมู่:บริษัทวิดีโอเกมของไทย
หมวดหมู่:สตูดิโอแอนิเมชันไทย
หมวดหมู่:บริษัทที่ตั้งอยู่ในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์เอ็ม เอ ไอ
หมวดหมู่:บริษัทผลิตภาพยนตร์ของไทย
มิตซูบิชิ เจ2เอ็ม

มิตซูบิชิ เจ2เอ็ม ไรเด็น (Mitsubishi J2M Raiden) เป็นเครื่องบินขับไล่บนแผ่นดิน ที่ผลิตโดยมิตซูบิชิแอร์คราฟต์คอมปะนี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของมิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์ และใช้โดยกองการบินทหารเรือมหาจักรวรรดิญี่ปุ่น ชื่อรหัสที่ฝ่ายสัมพันธมิตรใช้เรียกเครื่องบินลำนี้คือ แจ็ก

**การออกแบบและการพัฒนา**
เจ2เอ็ม ได้รับการออกแบบโดย จิโร่ โฮริโคชิ ผู้สร้าง มิตซูบิชิ เอ6เอ็ม ซีโร่ มันจะเป็นเครื่องบินสกัดกั้นการป้องกันในพื้นที่อย่างเคร่งครัด โดยมีจุดประสงค์เพื่อตอบโต้ภัยคุกคามจากการโจมตีของเครื่องบินทิ้งระเบิดในระดับความสูง และด้วยเหตุนี้จึงเน้นความเร็ว ประสิทธิภาพการไต่ระดับ และอาวุธยุทโธปกรณ์ขนาดหนัก โดยแลกกับความคล่องตัว

**ประวัติการปฏิบัติการ**
เจ2เอ็ม2 ที่ผลิตลำแรกแรกถูกส่งไปยังหน่วยพัฒนาในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1942 แต่ประสบปัญหาร้ายแรงกับเครื่องยนต์ การทดลองและการปรับปรุงใช้เวลาเกือบหนึ่งปี และเครื่องบินชุดแรกของ เจ2เอ็ม2 รุ่น 11 ที่สร้างต่อเนื่องได้ถูกส่งไปยัง 381st โคคูไต ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1943

**รุ่น**
 เจ2เอ็ม1 (ต้นแบบ) : เครื่องยนต์แรงขับสูงสุด 1,044 กิโลวัตต์ (1,400 แรงม้า)- เจ2เอ็ม2 แบบ 11: ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์แรงขับ 1,379 กิโลวัตต์ (1,850 แรงม้า)- เจ2เอ็ม3 แบบ 21: - เจ2เอ็ม3เอ แบบ 21เอ: - เจ2เอ็ม4 แบบ 32: ต้นแบบติดตั้งเครื่องยนต์แรงขับ 1,357 กิโลวัตต์ (1,820 แรงม้า)- เจ2เอ็ม5 แบบ 33: - เจ2เอ็ม5เอ แบบ 33เอ: - เจ2เอ็ม6 แบบ 31: - เจ2เอ็ม6เอ แบบ 31เอ: - เจ2เอ็ม7 แบบ 23เอ: - เจ2เอ็ม7เอ แบบ 23เอ: 

**การผลิต**

**ประจำการ**
- กองการบินทหารเรือมหาจักรวรรดิญี่ปุ่น

**คุณลักษณะ (เจ2เอ็ม3)**
มิติของมิตซูบิชิ เจ2เอ็ม- ผู้สร้าง: มิตซูบิชิแอร์คราฟต์คอมปะนี (ประเทศญี่ปุ่น)- ประเภท: เครื่องบินขับไล่- เครื่องยนต์: 1 × Mitsubishi MK4R-A Kasei 23a- กางปีก: 10.8 เมตร- ยาว: 9.945 เมตร- สูง: 3.81 เมตร- พื้นที่ปีก: 20.05 ตารางเมตร- น้ำหนักเปล่า: 2,839 กิโลกรัม- น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 3,211 กิโลกรัม- อัตราเร็วสูงสุด: 587 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับความสูง 5,300 เมตร- รัศมีทำการรบ: 1,898 กิโลเมตร- อาวุธ: ปืนใหญ่อากาศ Type 99 Mk.2 ขนาด 20 มม. 2 กระบอก- ระเบิด: ระเบิดขนาด 60 กก. 2 ลูก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  J2M article on www.combinedfleet.com-  "Song of Raiden fighter squadron" date=2012-03-24 , Nippon News, No. 254. in the official website of NHK.
หมวดหมู่:เครื่องบินมิตซูบิชิ
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่ในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินสกัดกั้น
หมวดหมู่:เครื่องบินญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:อากาศยานที่บินครั้งแรกในปี พ.ศ. 2485