Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ปูนาคาจง

ปูนาคาจง (อักษรโรมัน: Punakha Dzong) หรือ "วังแห่งความสุขอันยิ่งใหญ่" เป็นศูนย์กลางการปกครองของเขตปูนาคา ประเทศภูฏาน ก่อสร้างขึ้นโดยญาวัง นัมกยัล ซับจุงรินโปเจที่หนึ่ง ในปี 1637–38 เป็นจงที่ใหญ่ที่สุดอันดับสองและเก่าแก่ที่สุดอันดับสองของประเทศภูฏาน หนึ่งในอาคารสำคัญของประเทศและของปูนาคา
ปูนาคาจงเป็นอาคารที่ทำการของฝ่ายปกครองของรัฐ และเป็นที่ทำการหลักของรัฐบาลภูฏานจนถึงปี 1955 เมื่อย้ายเมืองหลวงไปยังกรุงทิมพู ปัจจุบันได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเบื้องต้นของยูเนสโก
จงนี้ตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำโฟจู (Pho Chhu; แม่น้ำชาย) และ โมจู (แม่น้ำหญิง) ในเทือกเขาปูนาคา หลังแม่น้ำสองสายนี้ไหลมาบรรจบกันจะกลายเป็นแม่น้ำปูนาซัง ไหลผ่านวังเดวโฟจัง ผ่านเข้าเขตประเทศอินเดียและไหลไปบรรจบกับแม่น้ำพรหมบุตร

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศภูฏาน
เตงเลียง

เตงเลียง ( ค.ศ. 251-265) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เติ้ง เหลียง (p=Dèng Liáng) เป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน หลังการล่มสลายของจ๊กก๊ก เตงเลียงได้มาเป็นขุนนางของราชวงศ์จิ้นตะวันตก

**ประวัติ**
เตงเลียงเป็นชาวอำเภอซินเอี๋ย (新野縣 ซินเหย่เซี่ยน) เมืองงีหยง (義陽郡 อี๋หยางจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันคืออำเภอซินเหย่ มณฑลเหอหนาน สืบเชื้อสายจากเตงอู (鄧禹 เติ้ง ยฺหวี่) ขุนพลของจักรพรรดิฮั่นกองบู๊ (漢光武帝 ฮั่นกวางอู่ตี้) ในช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันออก บิดาของเตงเลียงคือเตงจี๋ (鄧芝 เติ้ง จือ) ขุนนาง นักการทูต และขุนพลของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก
เตงจี๋บิดาของเตงเลียงย้ายไปมณฑลเอ๊กจิ๋ว (益州 อี้โจว) ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ขึ้นมามีตำแหน่งสูงสุดเป็นขุนพลทหารม้าและรถรบ (車騎將軍 เชอฉีเจียงจฺวิน) ของรัฐจ๊กก๊ก และมีบรรดาศักดิ์เป็นหยางอู่ถิงโหว (陽武亭侯)
ในปี ค.ศ. 251 เตงจี๋เสียชีวิต เตงเลียงสืบทอดบรรดาศักดิ์หยางอู่ถิงโหวของบิดา 
ในช่วงศักราชจิ่งเย่า (景耀; ค.ศ. 258-263) ในรัชสมัยของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊ก เตงเลียงขึ้นมามีตำแหน่งเป็นเจ้าพนักงานคัดเลือกฝ่ายซ้ายของสำนักราชเลขาธิการ (尚書左選郎 ช่างชูจั๋วเสฺวี่ยนหลาง)
ในปี ค.ศ. 263 เตงงายขุนพลของวุยก๊กที่เป็นรัฐอริของจ๊กก๊กนำกำลังทหารโจมตีจ๊กก๊ก เตงงายเอาชนะจูกัดเจี๋ยมขุนพลจ๊กก๊กได้ในการรบที่อำเภอกิมก๊ก (緜竹 เหมียนจู๋) เล่าเสี้ยนจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊กทรงตัดสินพระทัยยอมจำนนต่อเตงงาย จึงทรงส่งเตงเลียงซึ่งเวลานั้นเป็นนายกองทหารม้าคุ้มกัน (駙馬都尉 ฟู่หม่าตูเว่ย์),  เจาจิ๋วผู้เป็นที่ปรึกษาผู้ใหญ่ราชสำนัก (光祿大夫 กวางลู่ต้าฟู) และเตียวเซียผู้เป็นขุนนางมหาดเล็ก (侍中 ชื่อจง) ให้นำตราพระราชลัญจกรไปมอบให้เตงงายเพื่อขอยอมจำนน 
หลังการล่มสลายของจ๊กก๊ก เตงเลียงได้รับราชการเป็นขุนนางของราชวงศ์จิ้นตะวันตก ในช่วงศักราชไท่ฉื่อ (泰始; ค.ศ. 266-274) ในรัชสมัยของสุมาเอี๋ยนจักรพรรดิแห่งราชวงศ์จิ้นตะวันตก เตงเลียงดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองก๋งฮาน/เกงฮัน (廣漢 กว่างฮั่น)

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซันกั๋วจื้อ).- ฝาง เสฺวียนหลิง (648). จิ้นชู.
หมวดหมู่:ขุนนางของจ๊กก๊ก
หมวดหมู่:ข้าราชการในยุคราชวงศ์จิ้น
มาววี

มาววีจับดวงอาทิตย์ ภาพวาดด้วยปากกาและหมึกโดย Arman Manookian, ประมาณ ค.ศ. 1927, พิพิธภัณฑ์ศิลปะโฮโนลูลู
มาววี (ฮาวาย/มาวรี: Māui) เป็นวีรบุรุษวัฒนธรรมและอันธพาลผู้ยิ่งใหญ่ในเรื่องปรัมปราพอลินีเชีย มาววีได้รับการนับถือน้อยมากเพราะไม่ถือกันว่าเป็นเทพเจ้า (มนุษย์ครึ่งเทพ) แต่ถือเป็นวีรบุรุษในคติชนมากกว่า ต้นกำเนิดของมาววีมีความแตกต่างกันไปในแต่ละวัฒนธรรม แต่วีรกรรมหลัก ๆ หลายครั้งของมาววียังคงค่อนข้างคล้ายคลึงกัน
เรื่องราววีรกรรมและการผจญภัยของมาววีได้รับการเล่าขานไปทั่วพื้นที่ส่วนใหญ่ของพอลินีเชีย ซึ่งสามารถสืบย้อนไปได้ไกลทางตะวันตกถึงหมู่เกาะนอกชายฝั่งของเกาะนิวกินี บางวีรกรรมที่ปรากฏทั่วไปในวัฒนธรรมพอลินีเชีย ได้แก่ การขโมยไฟจากยมโลกมาให้มนุษย์, การใช้ตะขอวิเศษเกี่ยวเอาหมู่เกาะขึ้นมา และการจับดวงอาทิตย์เพื่อยืดช่วงเวลากลางวันให้ยาวขึ้น ลักษณะของเมาอิที่นำเสนอออกมามีความแตกต่างกันไปในแต่ละชนชาติ ตั้งแต่ชายหนุ่มรูปงาม ไปจนถึงนักบวชพเนจรชราผู้เฉลียวฉลาด แม้กล่าวกันว่ามาววีนั้นมีลักษณะเป็นอันธพาลหรือ "kolohe" อย่างมาก  แต่หลายสิ่งที่มาววีทำก็เพื่อทำให้ชีวิตของผู้คนดีขึ้น

**ในวัฒนธรรมประชานิยม**
ผู้เข้าร่วมขบวนพาเหรดในเทศกาลเมร์รีมอนาร์กในฮิโล รับบทแสดงเป็นมาววี โดยอิงจากตัวละครมาววีในภาพยนตร์ ค.ศ. 2016 เรื่อง ผจญภัยตำนานหมู่เกาะทะเลใต้
มาววีปรากฏในภาพยนตร์แอนิเมชันคอมพิวเตอร์ 3 มิติแนวดนตรีของวอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์ใน ค.ศ. 2016 เรื่อง ผจญภัยตำนานหมู่เกาะทะเลใต้ (Moana) และภาพยนตร์ภาคต่อใน ค.ศ. 2024 เรื่อง โมอาน่า 2 (Moana 2) มาววีในภาพยนตร์ให้เสียงพากย์โดยดเวย์น จอห์นสัน มาววีในภาพยนตร์ถูกพ่อแม่ที่เป็นมนุษย์ทอดทิ้งตั้งยังเป็นทารก  เหล่าเทพรู้สึกสงสารจึงทำให้มาววีเป็นครึ่งเทพและมอบตะขอตกปลาวิเศษที่ทำให้มาววีมีความสามารถในการเปลี่ยนแปลงรูปร่าง มาววีกระทำปาฏิหาริย์ต่าง ๆ เพื่อให้ได้ความรักจากมนุษยชาติคืนมา การกระทำปาฏิหาริย์แต่ละครั้งจะทำให้มาววีได้รับรอยสักที่เคลื่อนไหวได้ เป็นที่เล่าขานว่ามาววีขโมยหัวใจของเทฟิติ เทพีแห่งเกาะผู้ทรงพลังและเป็นผู้สร้างชีวิต โมอาน่า ตัวละครเอกของภาพยนตร์โน้มน้าวมาววีให้ช่วยเหลือเธอในการนำหัวใจของเทฟิติไปคืน ในเพลงที่มาววีร้องชื่อ "ยัวร์เวลคัม" (You're Welcome; "ไม่ต้องห่วง") ที่ประพันธ์โดยลิน-มานูเอล มิรันดา มาววีกล่าวถึงวีรกรรมต่าง ๆ ของตนที่ถูกพูดถึงในนิทานพื้นบ้าน มาววีรูปแบบนี้มีการผสมผสานองค์ประกอบจากเรื่องเล่าพอลินีเชียต่าง ๆ

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
E.R. Tregear,  Maori-Polynesian Comparative Dictionary (Lyon and Blair: Lambton Quay, 1891).
*M. Beckwith, Hawaiian Mythology (University of Hawaii Press: Honolulu, 1970).
*W.D. Westervelt, Legends of Maui (Hawaiian Gazette: Honolulu, 1910).
*W.D. Westervelt, Legends of Gods and Ghosts (Hawaiian Mythology) (Press of George H. Ellis, Co.: Boston, 1915). 
*E.S. Craighill Handy, Polynesian Religion (The Museum of Polynesian Religion: Honolulu, 1927).
*Westervelt, W.D. (2010). Legends of Ma-ui: A demi god of Polynesia, and of his mother Hina. Honolulu, HI: The Hawaiian Gazette Co.
*Westervelt, W. D. (n.d.). V. Retrieved April 10, 2019, from http://www.sacred-texts.com/pac/maui/maui08.htm
*Westervelt, W. D. (n.d.). II. Retrieved April 10, 2019, from http://www.sacred-texts.com/pac/maui/maui05.htm

**แหล่งข้อมูลอื่น**
มาววี

หมวดหมู่:วีรบุรุษในเรื่องปรัมปราและตำนาน
หมวดหมู่:บุคคลในตำนานพอลินีเชีย
หมวดหมู่:เทพเจ้าพอลินีเชีย
หมวดหมู่:เทพเจ้าอันธพาล
หมวดหมู่:วีรบุรุษในเรื่องปรัมปราและตำนาน

วีรบุรุษในเรื่องปรัมปราและตำนาน

หมวดหมู่:ตัวละครในคติชน
หมวดหมู่:ตัวละครในตำนาน
หมวดหมู่:บุคคลในปรัมปรา
เลอโนโว

เลอโนโวกรุ๊ป จำกัด (Lenovo Group Limited) มีชื่อทางการค้าเป็น เลอโนโว (Lenovo, oʊ voh, p=Liánxiǎng) เป็นบริษัทเทคโนโลยีข้ามชาติของจีนที่เชี่ยวชาญด้านการออกแบบ การผลิต และการตลาดในผลิตภัณฑ์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับผู้บริโภค, คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล, ซอฟต์แวร์, โซลูชั่นทางธุรกิจ และบริการที่เกี่ยวข้อง สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ปักกิ่งและมอร์ริสวิลล์ รัฐนอร์ธแคโรไลนา สหรัฐ บริษัทมีศูนย์วิจัยในสำนักงานใหญ่, ในที่อื่น ๆ ในประเทศจีน, ในชตุทการ์ท ประเทศเยอรมนี และในยามาโตะ ประเทศญี่ปุ่น
เลอโนโวเดิมเป็นส่วนหนึ่งของสถาบันวิจัยของรัฐบาล บริษัทในตอนนั้นมีชื่อว่า Legend ได้พัฒนาอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์มากมายก่อนที่จะมุ่งเน้นไปที่คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล ผู้ร่วมก่อตั้ง หลิ่ว เฉฺวียนจื้อ จัดตั้งบริษัท Legend ที่ฮ่องกงเพื่อพยายามระดมทุน และได้รับอนุญาตให้สร้างคอมพิวเตอร์ในประเทศจีนสำเร็จ บริษัทนี้จัดให้อยู่ในตลาดหลักทรัพย์ฮ่องกงเมื่อ ค.ศ. 1994 และกลายเป็นผู้ผลิตคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลรายใหญ่สุดในประเทศจีนและท้ายที่สุดก็รวมถึงในเอเชีย บริษัทยังเป็นผู้จัดจำหน่ายเครื่องพิมพ์เอชพี, คอมพิวเตอร์พกพาโตชิบา และอื่น ๆ ในประเทศอีกด้วย หลังบริษัทเปลี่ยนชื่อเป็นเลอโนโว จึงเข้าซื้อกิจการธุรกิจพีซีของ IBM รวมถึงสายผลิตภัณฑ์ ThinkPad ใน ค.ศ. 2005 จากนั้นจึงขยายกิจการไปยังต่างประเทศอย่างรวดเร็ว ใน ค.ศ. 2013 เลอโนโวกลายเป็นผู้จำหน่ายคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลรายใหญ่ที่สุดในโลกตามหน่วยยอดขายเป็นครั้งแรก และยังคงถือครองสถิตินั้นต่อ (ณ ค.ศ. 2024)

**ประวัติ**

**1984–1993: ก่อตั้งและประวัติศาสตร์ช่วงต้น**
เลอโนโวก่อตั้งที่ปักกิ่งในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1984 โดยทีมวิศวกรที่นำโดยหลิ่ว เฉฺวียนจื้อและ Danny Lui ภายใต้ชื่อ Legend ตอนแรกบริษัทมีความเชี่ยวชาญด้านโทรทัศน์ก่อนเปลี่ยนมาผลิตและทำการตลาดคอมพิวเตอร์
ใน ค.ศ. 1984 เลอโนโวได้รับการก่อตั้งที่ปักกิ่งโดยทีมยาม 4 คนในกระท่อม (4 guards in a shack) จากสถาบันเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์แห่งสถาบันวิทยาศาสตร์จีน (Chinese Academy of Sciences, CAS) นำโดยหลิ่ว เฉฺวียนจื้อ
หลิ่ว เฉฺวียนจื้อและกลุ่มวิศวกรผู้เชี่ยวชาญ 10 คนกับ Danny Lui สถาปนาเลอโนโวที่ปักกิ่งอย่างเป็นทางการในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1984 ด้วยเงิน 200,000 เหรินหมินปี้ รัฐบาลจีนอนุมัติการจัดตั้งบริษัทเลอโนโวในวันเดียวกัน

**ชื่อ**

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 cite book |last1= Ling |first1= Zhijun |others= trans. Martha Avery |title= The Lenovo affair: the growth of China's computer giant and its takeover of IBM-PC |url= https://books.google.com/books?id=Mg7TdU9E3d0C |access-date= 16 September 2009 |year= 2005 |publisher= John Wiley & Sons Asia |location= Singapore |isbn= 978-0-470-82193-0 - url=https://archive.org/details/raceforperfectin00hamm 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  lenovo.com

หมวดหมู่:ตราสินค้าจีน
หมวดหมู่:บริษัทที่มีฐานในปักกิ่ง
หมวดหมู่:บริษัทที่มีรายชื่อในตลาดหลักทรัพย์ฮ่องกง
หมวดหมู่:บริษัทคอมพิวเตอร์ของประเทศจีน
หมวดหมู่:บริษัทฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:บริษัทระบบคอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:การโทรศัพท์ภาพ
ศิมรี (บุตรสาลู)

ดาวิด มาแต็งในอัมสเตอร์ดัม  
ภาพจิตรกรรมโดย Jeremias van Winghe แสดงเหตุการณ์ที่ฟีเนหัสสังหารศิมรีและคอสบี
ศิมรี (Zimri; זִמְרִי, Zīmrī,  "น่ายกย่อง") บุตรสาลู เป็นเจ้าชายหรือผู้นำของตระกูลในเผ่าสิเมโอนในช่วงการอพยพของชาวอิสราเอลในถิ่นทุรกันดารในขณะที่กำลังเข้าใกล้แผ่นดินแห่งพระสัญญา หนังสือกันดารวิถีในคัมภีร์ฮีบรูเล่าเรื่องที่ศิมรีเข้าร่วมกระทำบาปแห่งเปโอร์ที่อาบีลาหรือชิทธีม โดยเล่นชูกับคอสบีหญิงชาวมีเดียน จากบาปครั้งนี้ ฟีเนหัสหลานชายของอาโรนจึงสังหารทั้งคู่โดยใช้หอกแทงขณะทั้งคู่มีเพศสัมพันธ์กัน (15)
ชาวอิสราเอลใช้เหตุการณ์นี้เป็นข้ออ้างในการทำสงครามของชาวมีเดียนในกันดารวิถี 31

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือกันดารวิถี
หมวดหมู่:เผ่าสิเมโอน
หมวดหมู่:เหยื่อฆาตกรรมในคัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากการถูกแทง
หมวดหมู่:โคทองคำ
หมวดหมู่:อับซาโลม

หมวดหมู่:ผู้ฆ่าคนในคัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:เหยื่อฆาตกรรมในคัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:บุตรของดาวิด
หมวดหมู่:โคทองคำ

หมวดหมู่:สัตว์ในคัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:หนังสืออพยพ
หมวดหมู่:วัตถุในคัมภีร์ฮีบรู
หมวดหมู่:การสังหารหมู่ในคัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:โมเสส
จังหวัดพิจิตรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิจิตร พ.ศ. 2512 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2500 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้ง**

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดพิจิตรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500- จังหวัดพิจิตรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518

**อ้างอิง**
พิจิตร
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดพิจิตร
ศิมรี

ศิมรี (Zimri; זִמְרִי, Zīmrī) อาจหมายถึง:
*บุคคล 2 คนในคัมภีร์ไบเบิล:
**ศิมรี (บุตรสาลู) เจ้าชายของเผ่าสิเมโอนในช่วงเวลาที่ชาวอิสราเอลอยู่ในถิ่นทุรกันดาร
**ศิมรี (กษัตริย์) กษัตริย์แห่งอิสราเอลหลังเอลาห์และก่อนอม-รี
*ศิมรี (ประชาชาติ) ประชาชาติที่ถูกกล่าวถึงในหนังสือเยเรมีย์
จังหวัดพิจิตรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิจิตร ธันวาคม พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้ง**

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดพิจิตรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500- จังหวัดพิจิตรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512

**อ้างอิง**
พิจิตร
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดพิจิตร
จังหวัดพิจิตรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิจิตร กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2495 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้ง**

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดพิจิตรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500

**อ้างอิง**
พิจิตร
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดพิจิตร
หมวดหมู่:สนามกีฬาที่สร้างเสร็จในคริสต์ศตวรรษที่ 21

หมวดหมู่:สนามกีฬาแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ
หมวดหมู่:กีฬาในคริสต์ศตวรรษที่ 21
ตำบลโคกช้าง (อำเภอเดิมบางนางบวช)

โคกช้าง เป็นตำบลในอำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี เดิมเคยเป็นตำบลในอำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลโคกช้าง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลดงคอน และตำบลบางขุด (อำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาท)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลพักทัน และตำบลสระแจง (อำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี)- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลทุ่งคลี ตำบลยางนอน และตำบลเขาพระ- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลเดิมบาง

**ประวัติ**
โคกช้าง เป็นตำบลเก่าแก่ของอำเภอสิงห์ (อำเภอบางระจัน) จังหวัดสิงห์บุรี ปี พ.ศ. 2454 กระทรวงมหาดไทยประกาศแยกพื้นที่ตำบลโคกช้าง ของอำเภอสิงห์ ไปเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอที่จัดตั้งขึ้นใหม่ คือ "อำเภอเดิมบาง" ขึ้นกับเมืองสุพรรณบุรี โดยชื่อ "โคกช้าง" มาจากที่มีเนินขนาดใหญ่ตั้งอยู่พอมาถึงช่วงฤดูน้ำหลากได้มีฝูงช้างจำนวนมากมาอาศัยอยู่บนเนินสูง จึงเรียกชื่อว่า โคกช้าง
ปี พ.ศ. 2492 ขุนธรรมรัฐธุราทร (ธรรมรัฐ โรจนสุนทร) ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยกหมู่ 3–4 ของตำบลเขาดิน และหมู่ 3, 6–7 ของตำบลโคกช้าง ออกไปตั้งเป็น ตำบลทุ่งคลี 

**การปกครองส่วนภูมิภาค**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลโคกช้างแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน ได้แก่- หมู่ที่ 1 บ้านสามเอก- หมู่ที่ 2 บ้านห้วยหวาย- หมู่ที่ 3 บ้านเจ็ดอาร์- หมู่ที่ 4 บ้านหนองตาแก้ว- หมู่ที่ 5 บ้านหนองบอน- หมู่ที่ 6 บ้านหนองกรด- หมู่ที่ 7 บ้านใหม่คันคลอง- หมู่ที่ 8 บ้านริ้วกรูด- หมู่ที่ 9 บ้านหนองกลับ- หมู่ที่ 10 บ้านสามเอกเหนือ

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ตำบลโคกช้างเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลโคกช้าง ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลโคกช้างมี 10 หมู่บ้าน พื้นที่ 42.0 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,240 คน และ 1,087 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลโคกช้างอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลโคกช้าง

**อ้างอิง**
โคกช้าง
โคกช้าง
จังหวัดกำแพงเพชรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกำแพงเพชร กันยายน พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต**

**เขตเลือกตั้งที่ 1**
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองกำแพงเพชร, อำเภอพรานกระต่าย และอำเภอลานกระบือ

**เขตเลือกตั้งที่ 2**
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอขาณุวรลักษบุรี, อำเภอคลองขลุง, อำเภอไทรงาม, อำเภอคลองลาน และกิ่งอำเภอทุ่งทราย

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดกำแพงเพชรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535- จังหวัดกำแพงเพชรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538

**อ้างอิง**
กำแพงเพชร
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดกำแพงเพชร
หมวดหมู่:สนามกีฬาแบ่งตามปีที่ถูกรื้อถอน

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างแบ่งตามปีที่ถูกรื้อถอน
หมวดหมู่:กีฬาแบ่งตามปี
แม่แบบ:หมวดหมู่ปีก่อตั้งในประเทศย่อย/doc

แม่แบบนี้เป็นเวอร์ชันดัดแปรของ แม่แบบ:หมวดหมู่ปีก่อตั้งในประเทศ เพื่อใช้กับการแบ่งย่อยในประเทศใด ๆ หรือภูมิภาคของทวีป

**การใช้งาน**
หมวดหมู่ปีก่อตั้งในประเทศย่อย|ชื่อของส่วนแบ่งย่อย (รัฐ, จังหวัด)|ประเทศ|ประเทศย่อย|sort=คำเรียงลำดับแบบเลือกได้
ตัวอย่าง
หมวดหมู่ปีก่อตั้งในประเทศย่อย|กรุงเทพมหานคร|ประเทศไทย
ใช้กับคำเรียงลำดับแบบเลือกได้

**ดูเพิ่ม**
 แม่แบบ:หมวดหมู่ปีก่อตั้งในประเทศ- แม่แบบ:หมวดหมู่ปีสิ้นสุดในประเทศย่อย
จังหวัดกำแพงเพชรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกำแพงเพชร มีนาคม พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2531 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต**

**เขตเลือกตั้งที่ 1**
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองกำแพงเพชร, อำเภอพรานกระต่าย และอำเภอลานกระบือ

**เขตเลือกตั้งที่ 2**
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอขาณุวรลักษบุรี, อำเภอคลองขลุง, อำเภอไทรงาม และอำเภอคลองลาน

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดกำแพงเพชรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531- จังหวัดกำแพงเพชรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535

**อ้างอิง**
กำแพงเพชร
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดกำแพงเพชร
อาหารจากเส้น

ไฟล์:ChineseNoodles.jpg|thumb|บะหมี่
ไฟล์:Kwetiau_ayam_udang_di_Rantepao.JPG|thumb|ก๋วยเตี๋ยว
อาหารจากเส้น เป็นประเภทของอาหารที่ได้รับความนิยมในหลายประเทศ เช่นใน เอเชียตะวันออก และ อุษาคเนย์ รวมไปถึงบางส่วนของยุโรป โดยมีความหลากหลายต่างไปตามแต่ละประเทศ ทั้งด้านวัตถุดิบที่ใช้, ขนาดและรูปร่างของเส้น และ วิธีการประกอบอาหาร เป็นต้น
อาหารจากเส้นที่พบได้ทั่วไปที่สุดในประเทศไทยคือ ก๋วยเตี๋ยว ซึ่งเป็นอาหารประเภทเส้นที่ทำจากแป้งข้าวเจ้า และมีสีขาว แต่หลายคนใช้คำว่าก๋วยเตี๋ยวในการเรียกรวมอาหารจากเส้นทั้งหมดไปด้วยแม้จะทำจากวัตถุดิบอื่นก็ตาม อย่างไรก็ตาม นอกจากก๋วยเตี๋ยวแล้วยังมีอาหารจากเส้นซึ่งทำโดยวัตถุดิบอื่น ๆ อีกหลายชนิด เช่น ราเม็ง หรือ อูดง ซึ่งทำจากแป้งสาลี, พาสตา ซึ่งทำจากแป้งข้าวสาลีดูรัม และ โซบะ ซึ่งทำจากแป้งบักวีต เป็นต้น

**อาหารจากเส้นแบ่งตามวัตถุดิบทำเส้น**
อาหารประเภทเส้นสามารถทำขึ้นได้จากวัตถุดิบต่างกันออกไปหลากหลาย แม้ว่าจะมีข้อยกเว้นอยู่บ้าง แต่โดยทั่วไปแล้วอาจแบ่งตามวัตถุดิบได้ดังนี้
โซเม็ง, อูดง, ฮิยามุงิ และ คิชิเม็ง มีวัตถุดิบเหมือนกันคือแป้งสาลีผสมเกลือ แต่ต่างกันที่ขนาด กำหนดโดยมาตรฐานกสิกรรมญี่ปุ่น (日本農林規格, JAS) ดังนี้
อย่างไรก็ตามตัวเลขนี้เป็นแค่ค่าโดยประมาณและอาจมีข้อยกเว้นได้

**อาหารจากเส้นของชาติต่าง ๆ**
อาหารประเภทเส้นนอกจากก๋วยเตี๋ยวในอาหารไทยแล้ว ยังพบในอาหารของชาติอื่นอีก ดังนี้- จีน ส่วนใหญ่เป็นบะหมี่น้ำ, บะหมี่แห้ง มีหลายรูปแบบและหลายรสชาติตามภาคต่าง ๆ ของประเทศ- ญี่ปุ่น อาหารประเภทเส้นของญี่ปุ่นมีหลายแบบ ได้แก่ โซบะ ลักษณะของเส้นใหญ่กว่าเส้นบะหมี่ธรรมดา ทำจากบักวีตผสมแป้งสาลี, ราเม็ง ทำจากแป้งสาลีผสมไข่ นิยมทำเป็นก๋วยเตี๋ยวน้ำ มีหลายแบบตามเครื่องที่ราดบนหน้า, อุด้ง ทำจากแป้งสาลีผสมเกลือและน้ำ ไม่ใส่ไข่- เกาหลี มีเส้นที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง เช่น เส้นแนงเมียน ทำจากบักวีตผสมแป้งมันฝรั่ง ดาวเมียน ทำจากแป้งมันเทศ เป็นต้น- เวียดนาม เรียกเส้นก๋วยเตี๋ยวที่ทำจากแป้งข้าวเจ้าว่า เฝอ ส่วนเส้นที่ทำจากแป้งข้าวเจ้าหมักเคลือบด้วยแป้งมันสำปะหลังเรียก จ๋าว คนไทยเรียกจ๋าวว่าก๋วยจั๊บญวน- ลาว พบทางชายแดนที่ติดกับจีน ซึ่งชาวไทลื้อและชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ มีข้าวซอยแบบเดียวกับชาวไทใหญ่และชาวไทลื้อในจีน- พม่า มีอาหารเส้นที่คล้ายข้าวซอยของทางภาคเหนือของไทย เรียกเข้าโซย ได้รับอิทธิพลจากชาวไทใหญ่- ชาวมลายูในสิงคโปร์ อินโดนีเซีย มาเลเซีย มีอาหารเส้นเรียกละก์ซา ซึ่งได้รับอิทธิพลมาจาก lakhsha ในภาษาเปอร์เซีย ละก์ซาในแต่ละถิ่นจะต่างกันไป เช่น ละก์ซาในรัฐกลันตันคล้ายขนมจีนน้ำยาของไทย ส่วนละก์ซาปีนังใช้เส้นหมี่ขาว ละก์ซาเลอมักใช้เส้นที่คล้ายจ๋าวของเวียดนาม เป็นต้น- ฟิลิปปินส์ เรียกอาหารเส้นว่าปันสิด ซึ่งได้รับอิทธิพลจากคนจีนที่เข้ามาค้าขายในฟิลิปปินส์ คำว่าปันสิด มาจาก pan it sit ในภาษาจีนฮกเกี้ยน- อิตาลี อาหารเส้นที่มีชื่อเสียงคือพาสตา อาจจะมาจากขนมปังสมัยกรีก-โรมันหรือจาก lakhsha ของชาวอาหรับ พาสตาของอิตาลีมีหลายแบบ แบบหนึ่งที่เป็นที่รู้จักทั่วไปคือ มะกะโรนี

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:อาหารหลัก
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของจีน
ถูกเกณฑ์ไปต่างโลก: จากพนักงานเงินเดือนสู่หนึ่งในสี่จตุรเทพ!

เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนโดยเบนิงาชิระ และวาดภาพโดยมูรามิตสึ เริ่มตีพิมพ์ในเว็บไซต์มังงะคอมมิค การ์โดของโอเวอร์แลป ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2562 ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ดัดแปลงโดยสตูดิโอกีกทอยส์และคอมพ์ทาวน์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2568

**ตัวละคร**
Uchimura Dennosuke
voiced by|ยูกิ โอโนะ
Urumandā
voiced by|โคโนมิ โคฮาระ
Maō
voiced by|อากิโอะ โอตสึกะ
Shirufīdo
voiced by|ทากาโนริ โฮชิโนะ
Gēnōmu
voiced by|เนเนะ ฮิเอดะ
Oruru
voiced by|ชิโตเซะ โมรินางะ
Neia
voiced by|อายามิ สึกุอิ
Tariusu
voiced by|ทากายะ คูโรดะ
Ogure
voiced by|เท็ตสึโอะ โคมูระ
Butagarian
voiced by|ฮิเดโนบุ คิอูจิ
Ranpēji-ō
voiced by|มิตสึกิ ไซงะ
Baipā Rōdopento
voiced by|เค็งโงะ คาวานิชิ
Taisho
voiced by|นาโอยะ โนซากะ

**สื่อ**

**มังงะ**
ถูกเกณฑ์ไปต่างโลก : จากพนักงานเงินเดือนสู่หนึ่งในสี่จตุรเทพ! เขียนโดยเบนิกาชิระ และวาดภาพประกอบโดยมูรามิตสึ เริ่มลงพิมพ์เป็นตอนในเว็บไซต์มังงะ คอมมิค การ์โด ของโอเวอร์แลป เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ตอนต่าง ๆ ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม (ทังโกบง) จำนวน 9 เล่ม ณ เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2567

**อนิเมะ**
มีการประกาศสร้างซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ระหว่างการถ่ายทอดสดครั้งที่สี่ในงาน "10th Anniversary Memorial Overlap Bunko All-Star Assemble Special" เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 ซีรีส์เรื่องนี้ผลิตโดยสตูดิโอกีกทอยส์และคอมป์ทาวน์ และกำกับโดยมิชิโอะ ฟุกุดะ โดยมีฮิโรโกะ ฟุกุดะเป็นผู้เขียนบทซีรีส์ คิม ซึงด็อกทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้กำกับ อายูมิ นิชิบาตะเป็นผู้ออกแบบตัวละคร และทาคาฟูมิ วาดะเป็นผู้แต่งเพลงประกอบ เริ่มออกอากาศในวันที่ 6 มกราคม ถึง 24 มีนาคม พ.ศ. 2568 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และช่องบีเอส11 เพลงเปิดของเรื่องคือ  ร้องโดยเคนทาโร เซอิโนะ ขณะที่เพลงปิดของเรื่องคือ  ร้องโดยโอโตนาริ เมเดียลิงก์เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้ในเอเชียใต้ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และโอเชียเนีย (ยกเว้นออสเตรเลียและนิวซีแลนด์) เพื่อสตรีมบนยูทูปช่อง Ani-One Asia

**รายชื่อตอน**

**ผลตอบรับ**
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2567 ซีรีส์นี้มีการจำหน่ายไปแล้วมากกว่า 350,000 ชุด

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมังงะที่ Comic Gardo ja
*เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของอนิเมะ ja
*26086
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
หมวดหมู่:กีกทอยส์
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวต่างโลก
หมวดหมู่:เว็บคอมิกญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:เว็บคอมิกที่ได้รับการตีพิมพ์
หมวดหมู่:เมเดียลิงก์
ตำบลปากน้ำ (อำเภอเดิมบางนางบวช)

ปากน้ำ เป็นตำบลในอำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลปากน้ำ

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลปากน้ำ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลวังไก่เถื่อน (อำเภอหันคา จังหวัดชัยนาท) - ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลดงคอน (อำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาท)- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลเดิมบาง- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบ้านเชี่ยน (อำเภอหันคา จังหวัดชัยนาท)

**ประวัติ**
ปากน้ำ เดิมเป็นพื้นที่ทุ่งกว้างในเขตตำบลกำมะเชียรและตำบลเดิมบาง ปี พ.ศ. 2472 ทางมณฑลนครไชยศรี กับพระยาพิศาลสารเกษตร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศยุบพื้นที่ตำบลกำมะเชียร และแยกหมู่ 1–3 ของตำบลกำมะเชียรที่ถูกยุบ ไปรวมกับหมู่ 1–2 และหมู่ 10 ของตำบลเดิมบาง รวม 6 หมู่บ้าน จัดตั้งเป็นตำบลใหม่ โดยตั้งเป็น ตำบลปากน้ำ อนุมัติโดยพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าธานีนิวัต เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย

**การปกครองส่วนภูมิภาค**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลปากน้ำแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่colwidth=20em- หมู่ที่ 1 บ้านปากน้ำ- หมู่ที่ 2 บ้านท่าสะตือ- หมู่ที่ 3 บ้านท่าทอง- หมู่ที่ 4 บ้านปากน้ำ- หมู่ที่ 5 บ้านท่าทอง- หมู่ที่ 6 บ้านปากคลอง- หมู่ที่ 7 บ้านท่ามะกอก

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ตำบลปากน้ำเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลปากน้ำ ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลปากน้ำมี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 37.0 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,765 คน และ 1,124 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลปากน้ำอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลปากน้ำ
ปี พ.ศ. 2550 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลปากน้ำมี 8 หมู่บ้าน พื้นที่ 37.0 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,841 คน และ 1,680 ครัวเรือน รายได้จริงไม่รวมเงินอุดหนุน 8.61 ล้านบาท รายจ่ายประจำ 2.99 ล้านบาท สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบลปากน้ำจะครบวาระในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 และประสงค์จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบล พ.ศ. 2551 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลปากน้ำอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลปากน้ำ

**อ้างอิง**
ปากน้ำ
ปากน้ำ
วีระยุทธ กาญจน์ชูฉัตร

รองศาสตราจารย์ วีระยุทธ กาญจน์ชูฉัตร ชื่อเล่น ต้น รองหัวหน้าพรรคฝ่ายยุทธศาสตร์การเมืองและที่ปรึกษาด้านนโยบายพรรคประชาชน อดีตทีมเศรษฐกิจพรรคก้าวไกล อดีตที่ปรึกษาหัวหน้าพรรค และที่ปรึกษาประจำคณะกรรมาธิการการพัฒนาเศรษฐกิจ

**ประวัติ**
วีระยุทธเกิดเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีด้านวิศวกรรมศาสตร์, ปริญญาโทด้านเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, และระดับปริญญาเอกด้านการพัฒนาจาก มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ สหราชอาณาจักร

**การทำงาน**
วีระยุทธเป็นนักวิชาการด้านนโยบายสาธารณะจาก National Graduate Institute for Policy Studies ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยด้านนโยบายเศรษฐกิจของญี่ปุ่น โดยปัจจุบันดำรงตำแหน่งรองศาสตราจารย์ด้วย นอกจากนี้ยังเคยทำงานวิจัยร่วมกับ Overseas Development Institute (ODI) และอังค์ถัดด้านนโยบายการพัฒนาในเอเชียและแอฟริกา

**การเมือง**
วีระยุทธได้รับการชักชวนจาก ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ให้มาร่วมงานกับ พรรคอนาคตใหม่ และวีระยุทธเป็นผู้คิดนโยบายไทย 2 เท่า ของพรรคอนาคตใหม่อีกด้วย
วันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2566 พรรคก้าวไกลได้เปิดตัวทีมเศรษฐกิจก้าวไกล โดยวีระยุทธเป็น 1 ใน 7 สมาชิกด้วย
วันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2566 ภายหลังจากการประชุมของพรรคก้าวไกล โดย ชัยธวัช ตุลาธน เข้ารับตำแหน่งหัวหน้าพรรคต่อจาก พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ วีระยุทธก็ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาหัวหน้าพรรค ควบคู่กับ เดชรัต สุขกำเนิด โดยมีพิธาเป็นประธานที่ปรึกษา
วีระยุทธถูกจับตามองจากสื่อมวลชน ว่าจะเป็น 1 ใน 3 ตัวเต็งหัวหน้าพรรคใหม่ หากว่าพรรคก้าวไกลถูกยุบ โดยมี ศิริกัญญา ตันสกุล และ ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ อยู่ในรายชื่ออีกด้วย อย่างไรก็ตาม ภายหลังจากที่พรรคก้าวไกลถูกยุบ วีระยุทธได้ย้ายไปสังกัดพรรคประชาชน และมิได้รับตำแหน่งหัวหน้าพรรค โดยมีณัฐพงษ์เป็นหัวหน้าพรรค และวีระยุทธได้รับการแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคในเวลาต่อมา

**ผลงานหนังสือ**

**งานเขียน**
 เศรษฐกิจสามสี

**งานแปล**
 เศรษฐศาสตร์ ฉบับทางเลือก (Economics: The User’s Guide) (ต้นฉบับโดย Ha-Joon Chang)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Veerayooth-Kanchoochat-วีระยุทธ-กาญจน์ชูฉัตร-61553732966651- Ton_Veerayooth- ton.veerayooth
หมวดหมู่:พรรคอนาคตใหม่
หมวดหมู่:พรรคก้าวไกล
หมวดหมู่:พรรคประชาชน (พ.ศ. 2567)
หมวดหมู่:บุคคลจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
จังหวัดกำแพงเพชรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกำแพงเพชร พ.ศ. 2531 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2529 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต**

**เขตเลือกตั้งที่ 1**
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองกำแพงเพชร, อำเภอพรานกระต่าย และอำเภอลานกระบือ

**เขตเลือกตั้งที่ 2**
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอขาณุวรลักษบุรี, อำเภอคลองขลุง, อำเภอไทรงาม และอำเภอคลองลาน

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดกำแพงเพชรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529- จังหวัดกำแพงเพชรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535

**อ้างอิง**
กำแพงเพชร
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดกำแพงเพชร
หมวดหมู่:โรงแรมที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2540

หมวดหมู่:อาคารพาณิชย์ที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 
หมวดหมู่:อาคารที่อยู่อาศัยที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ.
อุทยานแห่งชาติคีรีรมย์

อุทยานแห่งชาติคีรีรมย์ (ឧទ្យានជាតិគិរីរម្យ) มีชื่อทางการว่า อุทยานแห่งชาติพระสุรามริต-กุสมะ คีรีรมย์ (ឧទ្យានជាតិព្រះសុរាម្រិត-កុសមៈ គិរីរម្យ) เป็นอุทยานแห่งชาติในประเทศกัมพูชาที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของทิวเขาบรรทัดในบริเวณความสูงเฉลี่ย m ถือเป็นอุทยานแห่งแรกของประเทศกัมพูชาที่ได้รับการกำหนดอย่างเป็นทางการ โดยสถาปนาใน ค.ศ. 1993

**รายละเอียด**
ความหมายของ คีรีรมย์ คือ "ภูเขาความสุข" ชื่อนี้ได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์เมื่อคริสต์ทศวรรษ 1930 ชื่อเก่าของพื้นที่นี้คือ พนมวรวงศ์สุรวงศ์ เนื่องจากเนินเขาหลักสองแห่งมีความเชื่อมโยงกับตำนานที่มีชื่อเสียงของกัมพูชาเกี่ยวกับเจ้าชายพี่น้องสององค์นามว่าวรวงศ์และสุรวงศ์date=December 2023

**อ้างอิง**
คีรีรมย์
หมวดหมู่:ทิวเขาบรรทัด
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ในจังหวัดกำปงสปือ
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดกำปงสปือ
อ่าวเซนต์ลอว์เรนซ์

อ่าวเซนต์ลอว์เรนซ์ (Gulf of St. Lawrence) เป็นชายขอบเขตแดนของรัฐเกแบ็ก รัฐนิวบรันสวิก รัฐโนวาสโกเชีย รัฐพรินซ์เอดเวิร์ดไอแลนด์ รัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์ ประเทศแคนาดา รวมถึงแซ็งปีแยร์และมีเกอลงซึ่งเป็นดินแดนอาณานิคมโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศสในอเมริกาเหนือ
อ่าวเซนต์ลอว์เรนซ์เชื่อมต่อกับเกรตเลกส์กับมหาสมุทรแอตแลนติกโดยผ่านแม่น้ำเซนต์ลอว์เรนซ์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชะวากทะเลในประเทศแคนาดา
หมวดหมู่:อ่าวในมหาสมุทรแอตแลนติก
จังหวัดกำแพงเพชรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกำแพงเพชร พ.ศ. 2529 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2526 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต**

**เขตเลือกตั้งที่ 1**
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองกำแพงเพชร, อำเภอพรานกระต่าย และอำเภอลานกระบือ

**เขตเลือกตั้งที่ 2**
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอขาณุวรลักษบุรี, อำเภอคลองขลุง, อำเภอไทรงาม และอำเภอคลองลาน

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดกำแพงเพชรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526- จังหวัดกำแพงเพชรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531

**อ้างอิง**
กำแพงเพชร
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดกำแพงเพชร
หมวดหมู่:อาหารจากเส้นแบ่งตามประเทศ

หมวดหมู่:อาหารจากเส้น
หมวดหมู่:อาหารแบ่งตามสัญชาติ
หมวดหมู่:หมวดหมู่แบ่งตามประเทศ
จังหวัดกำแพงเพชรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกำแพงเพชร พ.ศ. 2526 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2526 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2522 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต**

**เขตเลือกตั้งที่ 1**
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองกำแพงเพชร, อำเภอพรานกระต่าย และกิ่งอำเภอลานกระบือ

**เขตเลือกตั้งที่ 2**
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอขาณุวรลักษบุรี, อำเภอคลองขลุง, อำเภอไทรงาม และกิ่งอำเภอคลองลาน

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดกำแพงเพชรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522- จังหวัดกำแพงเพชรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529

**อ้างอิง**
กำแพงเพชร
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดกำแพงเพชร
เอแคลร์ รวมเรื่องสั้นในวันที่กลีบลิลี่โปรยปราย

เป็นซีรีส์มังงะรวมเรื่องสั้นแนวยูริ เขียนและวาดภาพประกอบโดย ผู้สร้างหลายคน เช่น นิโอะ นากาทานิ, อูตะ อิซากิ, ฮาจิ อิโต, และอาอุริ ฮิราโอะ เป็นต้น มีการเผยแพร่รวมเรื่องหลัก 5 เล่ม และรวมเรื่องพิเศษ 2 เล่ม ระหว่างเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563

**ภาพรวม**
เอแคลร์ ได้รับการประกาศในเดือนกันยายน พ.ศ. 2559 โดยเป็นโปรเจ็กต์ที่ผลิตโดยเด็งเงกิ ไดโอ โดยเล่มแรกวางจำหน่ายในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ฉบับพิมพ์ครั้งแรกได้รับการพิมพ์ซ้ำทันทีหลังจากเผยแพร่ และเนื่องจากความสำเร็จนี้ จึงมีการตัดสินใจที่จะพิมพ์รวมเรื่องสั้นเล่มต่อไป ตั้งแต่เล่มถัดมาได้มีการใช้คำที่แสดงถึงสีในชื่อเรื่อง
มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์
ในภาษาอังกฤษมังงะมีลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์ Yen Press วางจำหน่ายในอเมริกาเหนือ

**จำนวนเล่ม**

**การตอบรับ**
เครือข่ายข่าวอนิเมะ ได้ให้บทวิจารณ์ซีรีส์นี้เป็นไปในเชิงบวก ใน "คู่มือมังงะฤดูใบไม้ผลิ 2018" ของพวกเขา Rebecca Silverman ให้คะแนนเล่มแรก 4 จาก 5 คะแนน โดยระบุว่า "คู่รักส่วนใหญ่ในรวมเรื่องต่าง ๆ ล้วนมีความเป็นเพื่อนที่แน่นแฟ้นในความสัมพันธ์ ซึ่งบางทีอาจเป็นเสน่ห์ส่วนหนึ่ง ... ถือเป็นการตีความแนวโรแมนติกได้ดี ซึ่งมักอาศัยความใคร่ที่กลายมาเป็นความรัก มากกว่าจะเริ่มต้นด้วยความผูกพันทางอารมณ์" Amy McNulty ให้คะแนนหนังสือเล่มนี้ 3.5 จาก 5 คะแนน โดยสรุปว่า "ไม่มีเรื่องราวใดโดยเฉพาะที่จะคงอยู่ในใจของผู้อ่านไปอีกนาน แต่ละเรื่องก็สร้างผลกระทบในแบบของตัวเอง และไม่มีการทับซ้อนที่สำคัญในด้านโทน ฉาก หรือสถานการณ์ในแต่ละหน้า" เอแคลร์ blanche ได้รับคะแนน 3.5 จาก 5 คะแนนจากทั้ง Silverman และ Faye Hopper โดย Hopper กล่าวว่า "เอแคลร์ blanche อาจเป็นนิยายยูริแบบทั่วไป แต่โดยรวมแล้วถือว่าเป็นนิยายยูริแบบทั่วไปที่ดีมาก" 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
22173
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวยูริ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนววีรคติ
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์แอสกีมีเดียเวิร์กส์
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:ฟีนิกซ์ (สำนักพิมพ์)
เตรนโต

เตรนโต (Trento) เป็นนครบนฝั่งแม่น้ำอาดีเจ ในแคว้นเตรนตีโน-อัลโตอาดีเจ ประเทศอิตาลี โดยเป็นเมืองหลักของแคว้น ในศตวรรษที่ 16 เมืองเคยเป็นที่ประชุมการสังคายนาแห่งเทรนต์ เคยเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรียและจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี จนผนวกเป็นของราชอาณาจักรอิตาลีเมื่อ ค.ศ. 1919 เมืองมีประชากร 118,142 คน เตรนโตเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของอิตาลีบริเวณเทือกเขาแอลป์ และเป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ของภูมิภาคทีโรล
เมืองมักติดอยู่อันดับสูง ๆ ในบรรดาเมืองในอิตาลีทางด้านคุณภาพชีวิต มาตรฐานการครองชีพ และโอกาสทางด้านธุรกิจ โดยครองอันดับ 3 เมื่อปี 2023 เตรนโตเป็นหนึ่งในเมืองที่ร่ำรวยที่สุดของประเทศและเจริญที่สุดของจังหวัด เป็นหนึ่งในเมืองที่ร่ำรวยที่สุดของอิตาลี มี
ค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัวที่ €46,100 และค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศที่เป็นตัวเงิน (Nominal GDP) ที่ €25.5 พันล้าน เมื่อปี 2023

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศอิตาลี
มอดูล:Location map/data/Italy Trentino-South Tyrol

return {
	name = 'Trentino-Alto Adige/Südtirol',
	top = 47.158416,
	bottom = 45.6061388,
	left = 10.3104166,
	right = 12.5526916,
	image = 'Italy Trentino-South Tyrol location map.svg',
	image1 = 'Relief map of Italien Trentino-Südtirol.png'
}
กวอกโห่วทาวเวอร์

กวอกโห่วทาวเวอร์ (Guoco Tower) เป็นตึกระฟ้ามิกซ์ยูสในตันจงปาการ์ ในเขตดาวน์ทาวน์คอร์ของประเทศสิงคโปร์ ด้วยความสูง abbr=on ในปัจจุบันถือเป็นอาคารที่สูงที่สุดในประเทศสิงคโปร์ ทำลายสถิติเดิมของยูโอบีพลาซา, วันรัฟเฟิลส์เพลส และ เรพับลิกพลาซา ที่ครองตำแหน่งมากว่า 20 ปี

**ภูมิหลัง**
เดิมทีอาคารมีชื่อว่า ตันจงปาการ์เซ็นเตอร์ (Tanjong Pagar Centre) เป็นอาคารความสูง 65 ชั้น ขนาด 1.7 ล้านตารางฟุต พัฒนาโดยบริษัทสัญชาติฮ่องกง กวอกโห่วแลนด์ (GuocoLand; 國浩) ออกแบบโดยสกิดมอร์ โอวิงส์ แอนด์ แมริล ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของกอกโห่วแลนด์ในสิงคโปร์ และเป็นตึกระฟ้าแห่งเดียวในประเทศที่เกินความสูงที่รัฐบาลกำหนดไว้ที่ 280 เมตร บนอาคารมีสวนดาดฟ้า, อะพาร์ตเมนต์ในชื่อวอลลิคเรสซิเดนส์ (Wallich Residence) และโรงแรมโดยเครือโซฟีเทล
อาคารได้รับรางวัลเวิลด์อาคีเท็กเชอร์นิวส์มิกซ์ยูส ในหมวดหมู่ฟิวเชอร์โปรเจ็กต์ ประจำปี 2014

**ผู้อยู่อาศัยที่มีชื่อเสียง**
ในปี 2019 นักออกแบบชาวอังกฤษ เจมส์ ไดสัน ซื้อเพนต์เฮาส์สามห้องคู่ขนาด m2 บนยอดอาคาร ด้วยราคา £43 ล้าน (US$52.8 ล้าน) ก่อนที่เขาจะขายต่อในปี 2020 ด้วยราคา £36 ล้าน ให้กับนักธุรกิจชาวจีน-อเมริกัน เลียว โคกวาน

**อ้างอิง ==
หมวดหมู่:สนามกีฬาที่ถูกรื้อถอนในคริสต์ศตวรรษที่ 21

หมวดหมู่:สนามกีฬาแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ
หมวดหมู่:กีฬาในคริสต์ศตวรรษที่ 21
จังหวัดกำแพงเพชรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกำแพงเพชร พ.ศ. 2522 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2522 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2519 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต**

**เขตเลือกตั้งที่ 1**
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองกำแพงเพชร, อำเภอพรานกระต่าย และกิ่งอำเภอลานกระบือ

**เขตเลือกตั้งที่ 2**
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอขาณุวรลักษบุรี, อำเภอคลองขลุง, กิ่งอำเภอไทรงาม และกิ่งอำเภอคลองลาน

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดกำแพงเพชรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519- จังหวัดกำแพงเพชรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526

**อ้างอิง**
กำแพงเพชร
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดกำแพงเพชร
หมวดหมู่:สนามกีฬาที่ถูกรื้อถอนในคริสต์ศตวรรษที่ 20

หมวดหมู่:สนามกีฬาแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ
หมวดหมู่:กีฬาในคริสต์ศตวรรษที่ 20
ฮ้อป่าวิลลา

ฮ้อป่าวิลลา (poj=hó͘ pà pia̍t-sú) หรือที่นิยมเรียกทับศัพท์อิงภาษาอังกฤษว่า ฮอว์พาร์วิลลา (Haw Par Villa) เป็นสวนสนุกบนถนนปาซีร์ปันจัง ประเทศสิงคโปร์ ภายในประกอบด้วยประติมากรรมมากกว่า 1,000 ชิ้น และฉากจำลองขนาดใหญ่กว่า 150 ฉาก ที่แสดงเรื่องราวจากปรัมปราจีน, ศาสนาพื้นบ้านจีน, ศาสนาพุทธ, ศาสนาเต๋า และลัทธิขงจื๊อ ระหว่างทศวรรษ 1970 ถึง 1980 สวนนี้เป๋นสถานที่ท่งอเที่ยวที่สำคัญ ปัจจุบันมียอดเข้าชมมากกว่า 1 คนต่อปี และได้รับการยอมรับให้เป็นหนึ่งในมรดกทางวัฒนธรรมของประเทศ ณ ปี 2018 บริษัทผู้บริหารสวน เจอร์นีส์ ไพรเวต ลิมิเต็ด (Journeys Pte Ltd) มีความพยายามในการฟื้นฟูสวนซึ่งยังคงดำเนินต่อไปด้วยการจัดกิจกรรมตามธีมต่าง ๆ และการวางแผนและก่อสร้างพิพิธภัณฑ์เสริม

**ประวัติศาสตร์**
พี่น้องชาวจีน-พม่า อ๋อ บุ๋น ฮ้อ และ อ๋อ บุ๋น ป่า ผู้พัฒนายาหม่องตราเสือ ย้ายธุรกิจจากพม่ามายังสิงคโปร์ในปี 1926 สถานที่ตั้งของสวนซึ่งในตอนนั้นอยู่หน้าเนินเขาเล็ก หันหน้าออกสู่ช่องแคบสิงคโปร์ ถือว่าถูกต้องตามศาสตร์ฮวงจุ้ย ที่ดินดังกล่าวถูกซื้อในปี 1935 และเริ่มการก่อสร้างฮ้อป่าวิลลาในระยะเวลาสองปี ออกแบบโดยหอ กว่อง ยู ด้วยศิลปกรรมแบบอาร์ตเดโก ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง สวนถูกญี่ปุ่นทิ้งระเบิด และเข้ายึดครอง ก่อนจะถูกรื้อถอนหลังสงครามสิ้นสุด ระหว่างปี 1937 จนเสียชีวิตในปี 1954 บุ๋น หอ ได้จ้างช่างสร้างรูปปั้นและฉากจำลองในสวนที่จะใช้สอนคุณค่าแบบจีนธรรมเนียม ผู้ใหญ่ชาวสิงคโปร์จำนวนมากในผลการสำรวจปี 1995 ระบุว่ามีความทรงจำเคยมายังฮ้อป่าวิลลาเมื่อตอนตนเป็นเด็กและได้เรียนรู้เรื่องราววัฒนธรรมจีนและจริยศาสตร์จีน
ในทศวรรษ 1980 กรมการท่องเที่ยวสิงคโปร์เริ่มทำการฟื้นฟูสวนในฐานะส่วนหนึ่งของการผลักดันสิงคโปร์ในฐานะจุดหมายปลายทาง “ความเร้นลับอย่างโลกตะวันออก” (oriental mystique) ซึ่งดำเนินไปพร้อมกับการฟื้นฟูย่านไชนาทาวน์ และ ลิตเติลอินเดีย ในปี 1988 กรมการท่องเที่ยวได้เปลี่ยนชื่อสวนจากสวนไทเกอร์บาล์มซึ่งตั้งชื่อตามผลิตภัณฑ์ยาหม่องตราเสือ เป็นชื่อ "โลกมังกรฮ้อป่าวิลลา" โดย ฮ้อ ป่า มาจากชื่อพี่น้องตระกูลอ๋อ และยังมีความหายถึงเสือโคร่งและเสือดาว ตามลำดับ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Haw Par Villa official website- Haw Par Villa at Passion Made Possible- Haw Par Villa History and Guide
เดอะเจ็ทบอยแบงเกอร์สฟรอมเอ็กไซล์ไทรบ์

เดอะเจ็ทบอยแบงเกอร์ส ฟรอม เอ็กไซล์ไทรบ์ (ญี่ปุ่น: ザ・ジェット ボーイ バンガーズ フロム エグザイル トライブ,อังกฤษ: THE JET BOY BANGERZ from EXILE TRIBE หรือรู้จักในชื่อ เดอะเจ็ทบอยแบงเกอร์ส (THE JET BOY BANGERZ)) เป็นวงบอยแบนด์ร้องและเต้นสัญชาติญี่ปุ่น มีสมาชิก 10 คน  ก่อตั้งและบริหารโดยสังกัดแอลดีเอช และเซ็นสัญญากับค่ายเพลงโซนี่มิวสิคเรดคอร์ดส และวงได้เป็นส่วนหนึ่งของวงเอ็กไซล์ไทรบ์ พวกเขาเปิดตัวด้วยซิงเกิ้ลแรก "Jettin"  เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม 2023

**สมาชิก**

**ผลงาน**

**ซิงเกิล**

**ซิงเกิลดิจิทัล**

**อัลบั้ม**

**อีพี**

**การทำงานร่วมกัน**

**การแสดงสด**

**ฐานะวงเข้าร่วม**

**ฐานะวงสนับสนุน**

**ผลงานการแสดง**

**มิวสิกวิดีโอ**

**หมายเหตุ**
 ทีมเจ็ทซ์ (TEAM JETZ, チーム ジェッツ)
 ประกาศชื่อแฟนคลับในวันที่ 31 พฤษภาคม 2023 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  THE JET BOY BANGERZ - โซนี่มิวสิคเรดคอร์ดส เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ-  THE JET BOY BANGERZ OFFICIAL FANCLUB - เว็บไซต์แฟนคลับอย่างเป็นทางการ-  THE JET BOY BANGERZ from EXILE TRIBE - แอลดีเอชเจแปน-  THE JET BOY BANGERZ - EXILE TRIBE mobile- THE JET BOY BANGERZ- THE JET BOY BANGERZ- THE JET BOY BANGERZ- THE JET BOY BANGERZ
หมวดหมู่:เอ็กไซล์ไทรบ์
หมวดหมู่:แอลดีเอช
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บอยแบนด์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2565
ยาหม่องตราเสือ

ยาหม่องตราเสือ สูตรสีแดงและขาว (ซ้ายและขวา ตามลำดับ)
ยาหม่องตราเสือ (; Tiger Balm) เป็นยาหม่องแก้ปวดชนิดร้อน ผลิตและจัดจำหน่ายโดยบริษัทสัญชาติสิงคโปร์ ฮ้อป่าเฮลธ์แคร์ ใช้งานสำหรับแก้ปวดภายนอก

**ประวัติศาสตร์**
ผลิตภัณฑ์เดิมก่อนที่จะเป็นยาหม่องตราเสือ มีชื่อว่า บันกิมอิ๋ว (Ban Kin Yu; l=น้ำมันหมื่นทอง) ซึ่งพัฒนาขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1870 ในย่างกุ้ง แคว้นพม่าในอาณานิคมอังกฤษ โดยหมอยาสมุนไพร อ๋อ ชู่ คิม บุตรของหมอยาสมุนไพรชาวฮักกาจากจงชวน มณฑลฝูเจี้ยน ประเทศจีน เขาถูกบิดาส่งมาย่างกุ้งในคริสต์ทศวรรษ 1860 เพื่อช่วยงานในร้านยาสมุนไพรของลุง อ๋อ ชู่ คิม ต่อมาได้ก่อตั้งบริษัท อิ๊ง อัน ต๋อง (Eng Aun Tong 永安堂; "โถงแห่งสันติสุขนิรันดร์") เมื่อกำลังจะเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1908 เขาได้ขอให้บุตรทั้งสอง อ๋อ บุ๋น หอ และ อ๋อ บุ๋น ป่า พัฒนาผลิตภัณฑ์นี้จนสมบูรณ์แบบ ในปี ค.ศ. 1918 ได้เปลี่ยนชื่อผลิตภัณฑ์เป็น "ยาหม่องตราเสือ" เพื่อให้เป็นที่นิยมในวงกว้างขึ้น ภายในปี ค.ศ. 1918 ตระกูลอ๋อได้กลายมาเป็นหนึ่งในตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดในย่างกุ้ง และภายในคริสต์ทศวรรษ 1920 พี่น้องคู่นี้ได้ผลักดันบริษัท อึ๊ง อัน ต๋อง จนกลายมาเป็นอาณาจักรธุรกิจที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก ผลิตและวางายผลิตภัณฑ์ยาซึ่งรวมถึงยาหม่องตราเสือด้วย ยาหม่องตราเสือขายดีในพม่า รวมถึงส่งออกไปจำหน่ายในจีน ญี่ปุ่น และประเทศอื่นในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 
พี่น้องอ๋อได้ย้ายมายังสิงคโปร์ในคริสต์ทศวรรษ 1920 เนื่องจากปัญหากับรัฐบาลเจ้าอาณานิคมอังกฤษ และเปิดสาขาแรกบนถนนอาโมย ก่อนย้ายไปถนนเซซิล และยังอาคารเลขที่ 89 ถนนนีล ตระกูลอ๋อยังก่อตั้งสวนไทเกอร์บาล์มขึ้นในฮ่องกง สิงคโปร์ และที่มณฑลฝูเจี้ยนในจีน ในปี ค.ศ. 1935, 1937 และ 1946 ตามลำดับ เพื่อใช้สนับสนุนการขายผลิตภัณฑ์ บุ๋น หอ ยังก่อตั้งหนังสือพิมพ์ขึ้นในจีนกับสิงคโปร์ ลูกสาวของเขาเคยกล่าวว่าบิดาเสียเงินโฆษณาไปเยอะมากจนถึงขั้นที่ "เขาคิดว่าการเปิดหนังสือพิมพ์เองสักสองสามหัวน่าจะประหยัดกว่า"
ณ ปี ค.ศ. 2018 ยาหม่องตราเสือผลิตสินค้า 10 ชนิดในชื่อการค้าของตราเสือ วางจำหน่ายในมากกว่า 100 ประเทศทั่วโลก และมีรายได้ showdate=no ณ ปี ค.ศ. 2015 โดยยอดขายในอินเดียประเทศเดียวอยู่ที่ ₹85 โคร (US$12.43 ล้าน) ณ ปี ค.ศ. 2018 ยาหม่องตราเสือในประเทศอินเดียผลิตในเมืองไฮเดอราบัด และวางขายโดยอัลเคมแลบอราทอรีส์

**ส่วนประกอบ**
องค์ประกอบส่วนที่เหลือของทั้งสองสูตรคือเยลลีปิโตรเลียม และ พาราฟีน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ยาหม่อง
หมวดหมู่:ตราสินค้าสิงคโปร์
หมวดหมู่:ชื่อการค้าของยา
บัตติกาโลอา

บัตติกาโลอา (อักษรโรมัน: Batticaloa) หรือ มฑกลปุวะ (මඩකලපුව; มะทะกะละปุวะ) หรือ มัฏฏักกะฬัปปุ (மட்டக்களப்பு; Maṭṭakkaḷappu) เป็นนครในจังหวัดบูรพา ประเทศศรีลังกา อดีตศูนย์กลางการปกครองของจังหวัด ปัจจุบันเป็นศูนย์กลางการปกครองของอำเภอมฑกลปุวะ เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยบูรพาศรีลังกา และมีความสำคัญในฐานะศูนย์กลางการค้าของจังหวัด
ชื่อ บัตติกาโลอา เป็นชื่อจากภาษาโปรตุเกส บาติกาโลอา (Baticaloa) ซึ่งเพี้ยนมาจากชื่อเดิมในภาษาทมิฬ "มัฏฏักกะฬัปปุ" ซึ่งแปลว่า บึงโคลน ในมัฏฏักกะฬัปปุ มานมิยัม ระบุว่าชื่อมาจากคำทมิฬ "มัฏฏุ" (மட்டு) ซึ่งมาจากคำว่า "มัฏฏัม" (மட்டம்) แปลว่า 'เรียบ' และชื่อทางภูมิศาสตร์ กะฬัปปุ ชื่อเล่นของเมืองคือ "ดินแดนที่ปลาขับร้อง" (மீன் பாடும் தேன் நாடு; มีน ปาฏุม เตน นาฏุ) เนื่องมาจากเสียงเพลงที่เชื่อว่ามาจากสัตว์ใต้น้ำในลากูนบัตติกาโลอา ใกล้กับสะพานกัลลฑิ ซึ่งมีการบันทึกได้และเผยแพร่โดยองค์การกระจายเสียงศรีลังกาในคริสต์ทศวรรษ 1960

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 บัตติกาโลอา
หมวดหมู่:เมืองในประเทศศรีลังกา
กองกำลังชั่วคราวรักษาความมั่นคงแห่งสหประชาชาติสำหรับเอบิเย

กองกำลังชั่วคราวรักษาความมั่นคงแห่งสหประชาชาติสำหรับเอบิเย (United Nations Interim Security Force for Abyei: UNISFA) เป็นกองกำลังรักษาสันติภาพของสหประชาชาติในเอบิเย ซึ่งอยู่ระหว่างการต่อสู้ระหว่างสาธารณรัฐซูดานและสาธารณรัฐซูดานใต้ กองกำลังชั่วคราวรักษาความมั่นคงแห่งสหประชาชาติสำหรับเอบิเยได้รับการอนุมัติเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2554 โดยคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติในข้อมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่ 1990 หลังจากความขัดแย้งในคอร์โดฟานใต้ปะทุขึ้นเมื่อต้นเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2554 กองทัพบกเอธิโอเปียเป็นกองทัพที่มีกำลังพลมากที่สุด และในปี พ.ศ. 2561 กองทัพเอธิโอเปียเป็นกองทัพที่มีกำลังพลเพียงกองเดียวในการปฏิบัติการ

**ผู้บัญชาการ**
ในช่วงเริ่มแรกของปฏิบัติการ ตำแหน่งหัวหน้าภารกิจและผู้บังคับบัญชากองกำลังจะดำรงตำแหน่งร่วมกันโดยบุคคลเดียวกัน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557 เป็นต้นมา ตำแหน่งทั้งสองตำแหน่งจะดำรงตำแหน่งแยกบุคคลกัน
ตั้งแต่วันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2558 หัวหน้าคณะผู้แทน คือ Haile Tilahun Gebremariam ตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2561 ผู้บัญชาการ คือ พลตรี Gebre Adhana Woldezgu

**ประเทศผู้มีส่วนสนับสนุน**
ณ วันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 จำนวนบุคลากรทั้งหมดในภารกิจนี้คือ 4,571 คน ซึ่งเกือบทั้งหมดเป็นชาวเอธิโอเปีย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  United Nations Interim Security Force for Abyei
หมวดหมู่:การเมืองซูดานใต้
หมวดหมู่:องค์การทางการเมืองที่ตั้งอยู่ในซูดานใต้
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์การเมืองซูดาน
หมวดหมู่:ปฏิบัติการของสหประชาชาติในซูดาน
หมวดหมู่:อาณัติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ
หมวดหมู่:ปฏิบัติการทางทหารที่เกี่ยวข้องกับอินเดีย
หมวดหมู่:ประเทศซูดานใต้ในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:ประเทศซูดานในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:กองทัพเอธิโอเปีย
หมวดหมู่:ประเทศซูดานใต้กับสหประชาชาติ
พรรคประชาไทย

พรรคประชาไทย สามารถหมายถึง- พรรคประชาไทย (พ.ศ. 2526) พรรคการเมืองที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2526 โดยมีนายทวี ไกรคุปต์ เป็นหัวหน้าพรรค- พรรคประชาไทย (พ.ศ. 2535) พรรคการเมืองที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2535 โดยมีนายธนะภูมิ แสงเงิน เป็นหัวหน้าพรรค- พรรคประชาไทย (พ.ศ. 2561) พรรคการเมืองที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2561 โดยมีนายบุญยงค์ จันทร์แสง เป็นหัวหน้าพรรคคนแรก
หมวดหมู่:การแก้ความกำกวม
หมวดหมู่:สนามกีฬาที่ถูกรื้อถอนในคริสต์ศตวรรษที่ 19

หมวดหมู่:สนามกีฬาแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ
หมวดหมู่:กีฬาในคริสต์ศตวรรษที่ 19
มาซาโยชิ อิโต

มาซาโยชิ อิโต (Itō Masayoshi; 15 ธันวาคม ค.ศ. 1913 – 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1994) เป็นบุคคลทางการเมืองชาวญี่ปุ่นที่ดำรงตำแหน่งรักษาการนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1980 หลังการเสียชีวิตอย่างกระทันหันของมาซาโยะชิ โอฮิระ จากนั้นจึงดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศของญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1980 ถึง 1981

**ชีวิตช่วงต้น**
อิโตเกิดในวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1913 ที่ ไอซูวากามัตสึ จังหวัดฟูกูชิมะ ซึ่งปู่ของเขาเป็นสมาชิกตระกูลไอซุ

**อาชีพ**
หลังมาซาโยะชิ โอฮิระเสียชีวิต อิโตกลายเป็นรักษาการนายกรัฐมนตรีประมาณเดือนหนึ่ง ในช่วงนั้นเขาได้รับรายงานจากคณะศึกษาความมั่นคงแห่งชาติในเดือนกรกฎาคมที่สนับสนุนให้อิโตเพิ่มความสัมพันธ์ญี่ปุ่น–สหรัฐให้มากขึ้น ในขณะเดียวกันก็เพิ่มสถานะการพึ่งตัวเองของกองทัพญี่ปุ่นในแง่ของการพัฒนาภายในเอเชียฝ่ายสังคมนิยม เช่น สงครามจีน-เวียดนามและสงครามโซเวียต–อัฟกานิสถาน ซึ่งดูเหมือนจะส่งสัญญาณถึงการลดอำนาจของสหรัฐในทวีปนี้ หลังจากช่วงนี้ อิโตดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1980 ถึงพฤษภาคม ค.ศ. 1981 ในคณะรัฐมนตรีเซงโก ซูซูกิ แต่เขาลาออกจากตำแหน่งนี้หลังจากที่ชาวอเมริกันแสดงความไม่พอใจต่อสิ่งที่รัฐบาลสหรัฐฯ มองว่ารัฐบาลญี่ปุ่นกำลังแยกตัวออกจากพันธมิตรทางทหารระหว่างสหรัฐและญี่ปุ่น หลังจากการพัฒนาด้านสงครามในเอเชียที่กล่าวถึงก่อนหน้านี้
อิโตได้รับชื่อเสียงในฐานะนักการเมืองที่ "ใสสะอาด" และซื่อสัตย์ ผู้ไม่เคยติดอยู่ในเหตุการณ์อื้อฉาว และด้วยเหตุนี้ เขาจึงได้รับการเสนอชื่อให้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากนายกรัฐมนตรีโนโบรุ ทาเกชิตะ หลังจากที่เขาลาออกด้วยความเสื่อมเสียศักดิ์ศรีเนื่องมาจากเรื่องอื้อฉาวการรับสมัคร แม้ว่าอิโตจะแสดงความสงสัยว่าพรรคแอลดีพีจริงจังกับการปฏิรูปหรือไม่ หลังจากหัวหน้าพรรคชั้นนำปฏิเสธวาระการปฏิรูปที่ครอบคลุมของเขา และด้วยเหตุนี้ อิโตจึงปฏิเสธข้อเสนอนี้

**ชีวิตส่วนตัว**
อิโตคลั่งไคล้ภาพยนตร์และเป็นแฟนคลับของมิตสึโกะ โมริ อิโตเสียชีวิตขณะสู้กับเบาหวานในวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1994

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ศิษย์จากมหาวิทยาลัยโตเกียว
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรญี่ปุ่น
หมวดหมู่:รัฐมนตรีญี่ปุ่น
หมวดหมู่:รองนากยรัฐมนตรีญี่ปุ่น
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเสรีประชาธิปไตย (ญี่ปุ่น)
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดฟูกูชิมะ
มิตสึโกะ โมริ

มิตสึโกะ โมริ (Mori Mitsuko; 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1920 – 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012) ชื่อจริง มิตสึ มูรากามิ (Murakami Mitsu) เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น

**ภูมิหลัง**
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ.  2009 เธอกลายเป็นนักแสดงคนแรกในประเทศญี่ปุ่นที่ทำการแสดงละครเวที โฮโรกิ (Hōrōki, "A Wanderer's Notebook" ถึง 2,000 ครั้ง เธอเกิดที่เกียวโต ประเทศญี่ปุ่น
เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 ทาเกโอะ คาวามูระประกาศว่าโมริจะได้รับรางวัลโคกูมินเอโยโช (Kokumin Eiyoshō; People's Honour Award)
โมริเสียชีวิตในโรงพยาบาลที่โตเกียวเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ด้วยอายุ 92 ปี

**ผลงาน**

**ภาพยนตร์**
Lost Spring (1967) – ฮัตสึ
*Scattered Clouds (1967)
*เจ้าหญิงจิตวิญญาณแห่งพงไพร (1997) – ฮิอิ-ซามะ (เสียง)
*Sennen no Koi Story of Genji (2001) – เซ โชนางง

**ละครโทรทัศน์**
อนนะ ทาจิ โนะ เฮียกูมัง โกกุ (1988) – มาเอดะ มัตสึ
*เนเนะ: อนนะ ไทโกกิ (2009)

**พากย์เสียง**

**ไลฟ์แอกชัน**
Murder, She Wrote – Jessica Fletcher (แองเจลา แลนส์เบอรี)

**แอนิเมชัน**
มหัศจรรย์หมีผู้ยิ่งใหญ่ – ทานานา

**เกียรติยศ**

**บรรณาการ**
เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 กูเกิลฉลองวันเกิดของเธอผ่านกูเกิล ดูเดิล

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
name=มิตสึโกะ โมริ