รายพระนามประมุขแห่งรัฐเยอรมันใน ค.ศ. 1918

จักรวรรดิเยอรมัน (Deutsches Kaiserreich) โดยทั่วไปหมายถึงเยอรมนีในช่วงเวลาตั้งแต่การก่อตั้งเป็นรัฐชาติเมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1871 จนถึงการสละราชสมบัติของจักรพรรดิองค์สุดท้าย จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ ซึ่งมีการประกาศเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 ชาวเยอรมันเมื่อกล่าวถึงจักรวรรดิ ในช่วงเวลาที่ปกครองโดยไคเซอร์ (ค.ศ. 1871–1918) มักใช้คำว่า Kaiserreich
เจ้าชายแห่งสหพันธรัฐ (Bundesfürst) เป็นคำที่ใช้เรียกประมุขแห่งรัฐหรือกษัตริย์ของรัฐต่าง ๆ ที่ประกอบกันเป็นจักรวรรดิเยอรมัน จักรวรรดิเยอรมันเป็นรัฐสหพันธรัฐ โดยที่แต่ละรัฐยังคงมีอำนาจอธิปไตยของตนเอง ในช่วงเวลาดังกล่าว มีเจ้าชายแห่งสหพันธรัฐทั้งหมด 22 พระองค์ รวมถึงประมุขเสรีรัฐ 3 คน และผู้สำเร็จราชการของดินแดน อาลซัส-ลอแรน ซึ่งเป็นดินแดนอาณานิคมของจักรวรรดิ รัฐต่าง ๆ ได้เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิเยอรมันโดยสนธิสัญญาในปี ค.ศ. 1871 จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเยอรมันได้รับพระอิสริยยศว่า "จักรพรรดิเยอรมัน" (German Emperor) ซึ่งเลี่ยงที่จะใช้คำว่า "จักรพรรดิแห่งเยอรมนี" (Emperor of Germany) และจักรพรรดิยังทรงดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าชายแห่งสหพันธรัฐด้วยในฐานะ พระมหากษัตริย์ปรัสเซีย (King of Prussia) ซึ่งเป็นรัฐที่ใหญ่ที่สุดในจักรวรรดิ
ในจำนวนเจ้าชายแห่งสหพันธรัฐนั้น- 4 พระองค์ ทรงมีพระอิสริยยศเป็น กษัตริย์ (König) ได้แก่ กษัตริย์แห่งปรัสเซีย, บาวาเรีย, ซัคเซิน และเวือร์ทเทิมแบร์ค- 6 พระองค์ ทรงมีพระอิสริยยศเป็น แกรนด์ดยุก (Großherzog)- 5 พระองค์ ทรงมีพระอิสริยยศเป็น ดยุก (Herzog)- 7 พระองค์ ทรงมีพระอิสริยยศเป็น เจ้าชาย (Fürst)
หลังจากการประกาศสละราชสมบัติของ จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 โดยนายกรัฐมนตรีเยอรมันเจ้าชายมัคซีมีลีอานแห่งบาเดิน และการปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1918–1919 ชนชั้นขุนนางและราชวงศ์ ถูกยกเลิกเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1919 ด้วยการประกาศใช้ รัฐธรรมนูญไวมาร์ (Weimar Constitution) ซึ่งทำให้ชาวเยอรมันทุกคนมีความเท่าเทียมกันตามกฎหมาย และยกเลิกสิทธิพิเศษ ตำแหน่ง ตราสัญลักษณ์ และศักดินาต่าง ๆ ของชนชั้นขุนนางทั้งหมดในเยอรมนี
รายพระนามนี้ไม่รวมถึงผู้ปกครองท้องถิ่นในอาณานิคมของเยอรมัน เช่น ยูฮีที่ 5 แห่งรวันดา (Yuhi V of Rwanda), มวัมบูตซาที่ 4 แห่งบุรุนดี (Mwambutsa IV of Burundi), และโอเวอีดาแห่งนาอูรู (Aweida of Nauru)

**จักรพรรดิเยอรมัน (ค.ศ. 1918)**

**พระมหากษัตริย์และราชอาณาจักร (ค.ศ. 1918)**

**แกรนด์ดยุกและแกรนด์ดัชชี (ค.ศ. 1918)**

**ดยุกและดัชชี (ค.ศ. 1918)**

**เจ้าชายและราชรัฐ (ค.ศ. 1918)**

**การสละราชสมบัติในเหตุการณ์ปฏิวัติเดือนพฤศจิกายน**
ตลอดเดือนพฤศจิกายน ปี ค.ศ. 1918 บรรดากษัตริย์และเจ้าผู้ครองรัฐทั้ง 22 พระองค์ ภายในจักรวรรดิเยอรมันต่างถูกบังคับให้สละราชสมบัติหรือทรงตัดสินพระทัยสละราชสมบัติเอง โดย แอ็นสท์ เอากุสท์ ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์ เป็นพระองค์แรกที่สละราชสมบัติในวันที่ 8 พฤศจิกายน ต่อมาในวันที่ 9 พฤศจิกายน จักรพรรดิและกษัตริย์แห่งปรัสเซียและจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 เสด็จลี้ภัยไปยังเนเธอร์แลนด์ ขณะที่การสละราชสมบัติของพระองค์ (ซึ่งพระองค์จะไม่ทรงยืนยันอย่างเป็นทางการจนถึงวันที่ 28 พฤศจิกายน) ถูกประกาศโดย นายกรัฐมนตรีแห่งเยอรมันและมุขนายกแห่งปรัสเซีย เจ้าชายมัคซีมีลีอานแห่งบาเดิน 
ในวันเดียวกันนั้นเอง ฟิลลิพ ไชเดอมัน  ประธานร่วมของพรรคสังคมประชาธิปไตยเยอรมันสายสายกลาง (MSPD) ได้ประกาศการก่อตั้ง "สาธารณรัฐเยอรมนี" จากอาคาร ไรชส์ทาค (Reichstag) ต่อหน้าฝูงชนที่มารวมตัวกัน ขณะที่สองชั่วโมงให้หลัง คาร์ล ลีพคเน็ชท์ ผู้นำขบวนการสปาตาคิสท์ (Spartacist) ได้ประกาศตั้ง "สาธารณรัฐสังคมนิยมเสรีแห่งเยอรมนี" จากพระราชวังกรุงเบอร์ลิน
ถึงกระนั้น การประกาศทั้งสองครั้งนี้ไม่ได้เป็นไปตามรัฐธรรมนูญ และสถานการณ์ทางการเมืองยังคงวุ่นวายต่อไปอีกหลายเดือน โดยเกิดสงครามกลางเมืองขนาดย่อมระหว่างฝ่ายปฏิวัติฝ่ายซ้ายหัวรุนแรงและรัฐบาลสังคมประชาธิปไตยสายกลางที่สืบทอดอำนาจจากจักรวรรดิ ซึ่งท้ายที่สุดรัฐบาลสายกลางเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะ และก่อตั้งเป็น สาธารณรัฐไวมาร์
อย่างไรก็ตาม การประกาศสาธารณรัฐและการสละราชสมบัติของจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 ได้ก่อให้เกิด "ปรากฏการณ์โดมิโน" อันทรงพลัง ทำให้ในวันเดียวกันนั้น เจ้าผู้ครองรัฐหลายพระองค์ทยอยสละราชสมบัติตามมา และภายในหนึ่งสัปดาห์พระมหากษัตริย์ส่วนใหญ่ในเยอรมนีต่างสละราชสมบัติจนหมดสิ้น โดยพระองค์สุดท้ายที่สละราชสมบัติคือพระเจ้าวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์คซึ่งทรงประกาศสละราชสมบัติในวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918

**แถลงการณ์สละราชสมบัติของจักรพรรดิ (ค.ศ. 1918)**
ข้าพเจ้าขอสละสิทธิ์ในบัลลังก์แห่งปรัสเซีย และบัลลังก์จักรวรรดิเยอรมันอย่างเป็นการถาวร ในขณะเดียวกัน ข้าพเจ้าขอปลดเปลื้องภาระหน้าที่ของข้าราชการทุกคนแห่งจักรวรรดิเยอรมันและปรัสเซีย ตลอดจนเหล่านายทหาร นายทหารชั้นประทวน และพลทหาร ทั้งในกองทัพเรือและกองทัพบกปรัสเซีย รวมถึงกองทหารของรัฐสมาชิกแห่งจักรวรรดิเยอรมัน ออกจากคำสัตย์ปฏิญาณความจงรักภักดีที่พวกเขาเคยให้ไว้ต่อข้าพเจ้าในฐานะจักรพรรดิ กษัตริย์ และจอมทัพสูงสุด
ข้าพเจ้าคาดหวังว่าจนกว่าความสงบเรียบร้อยจะได้รับการฟื้นฟูในจักรวรรดิเยอรมัน พวกเขาจะให้ความช่วยเหลือแก่ผู้มีอำนาจปกครองจริงในเยอรมนีในการปกป้องประชาชนเยอรมันจากอันตรายที่กำลังคุกคาม อันได้แก่ อนาธิปไตย ความอดอยาก และการตกอยู่ภายใต้การปกครองของต่างชาติ ประกาศโดยข้าพเจ้าด้วยลายมือของข้าพเจ้าแนบด้วยตราประทับจักรพรรดิ
อาเมรองเงิน, 19 พฤศจิกายน 1918
ลงนาม: วิลเฮ็ล์ม

**ดูเพิ่ม**
 จักรวรรดิเยอรมัน- จักรพรรดิเยอรมัน- ประวัติศาสตร์เยอรมนี- รายพระนามพระมหากษัตริย์ปรัสเซีย- ปรัสเซีย- รายพระนามพระมหากษัตริย์เยอรมัน- รัฐในจักรวรรดิเยอรมัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชาธิปไตยในอดีต
หมวดหมู่:ราชวงศ์เยอรมัน
หมวดหมู่:สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:ประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:จักรพรรดิเยอรมัน