Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ป้อมปราการตัลอะฟัร

ป้อมปราการตัลอะฟัร (Telafer Kalesi) เป็นป้อมปราการในนครตัลอะฟัร เขตผู้ว่าการนิเนเวห์ ประเทศอิรัก ป้อมปราการนี้สร้างขึ้นในสมัยจักรวรรดิออตโตมัน แม้ว่าจะมีส่วนหลงเหลือที่มีอายุถึงสมัยอัสซีเรียก็ตาม
หลังการบุกครองอิรัก ค.ศ. 2003 ป้อมนี้ทำหน้าที่เป็นสำนักงานนายกเทศมนตรี เทศบาล และตำรวจของเมืองตัลอะฟัร และยังใช้เป็นฐานทัพสหรัฐในยุทธการที่ตัลอะฟัรเมื่อ ค.ศ. 2005 ตัลอะฟัรตกเป็นของรัฐอิสลามอิรักและเลแวนต์ (ไอซิล) ในเดิอนมิถุนายน ค.ศ. 2014 และพวกก่อการร้ายใช้ป้อมนี้เป็นเรือนจำสตรีและเด็กหญิงที่ถูกบังคับให้แต่งงานกับสมาชิกกลุ่มไอซิล
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2014 ไอซิลระเบิดกำแพงทางเหนือและตะวันตก ก่อให้เกิดความเสียหายมาก พวกก่อการร้ายยังขุดค้นซากปรักหักพังบางส่วนภายในป้อมปราการด้วย โดยอาจเป็นการค้นหาโบราณวัตถุเพื่อนำมาขาย อธิบดียูเนสโก อิรินา บอกอวาประณามการทำลายล้างป้อมปราการอย่างรุนแรง กองทัพอิรักเข้ายึดป้อมนี้อีกครั้งในยุทธการยึดตัลอะฟัรคืนใน ค.ศ. 2017

**อ้างอิง==
มูซาอัลฮูละฮ์

มูซาอัลฮูละฮ์ (Mūsā al-Hūla) เป็นหมู่บ้านในตำบลฮิรบ์นัฟซะฮ์ อำเภอฮะมาฮ์ เขตผู้ว่าการฮะมาฮ์ ประเทศซีเรีย ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้จากฮะมาฮ์ 30 กิโลเมตร สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่ามูซาอัลฮูละฮ์มีประชากร 1,781 คนในสำมะโน ค.ศ. 2004.

**อ้างอิง ==
ญิดรีน

ญิดรีน (جدرين บางครั้งสะกดเป็น ญัดรีน) เป็นหมู่บ้านในตำบลฮิรบ์นัฟซะฮ์ อำเภอฮะมาฮ์ เขตผู้ว่าการฮะมาฮ์ ประเทศซีเรีย สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่าญิดรีนมีประชากร 1,215 คคตามสำมะฏน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถืออะละวี โดยเคยมีการบันทึกหมู่บ้านนี้เป็นหมู่บ้านมุสลิมนิกายซุนนีใน ค.ศ. 1838

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
cite book|last1=Robinson|first1=E.|author-link1=Edward Robinson (scholar)|last2=Smith|first2=E.|author-link2=Eli Smith|year=1841|url=https://archive.org/details/biblicalresearch03robiuoft |title=Biblical Researches in Palestine, Mount Sinai and Arabia Petraea: A Journal of Travels in the year 1838|  location=Boston|publisher=Crocker & Brewster|volume=3
โอเบด

ตามเรื่องเล่าในคัมภีร์ฮีบรู โอเบด (Obed; "ผู้บูชา") เป็นบุตรชายของโบอาสและรูธ โอเบดได้รับการระบุชื่อในฐานะหนึ่งในบรรพบุรุษของพระเยซูในลำดับพงศ์ที่บันทึกในพระวรสารนักบุญมัทธิว และพระวรสารนักบุญลูกา

**ลำดับพงศ์พันธุ์: เชื้อสายของดาวิดจากรูธ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือนางรูธ
หมวดหมู่:พระวรสารนักบุญมัทธิว
หมวดหมู่:พระวรสารนักบุญลูกา
หมวดหมู่:เผ่ายูดาห์
วัดอันดอเตน

วัดอันดอเตน (အံတော်သိမ်ဘုရား amtau sim bhu.ra:, àɰ̃dɔ̀ θèiɰ̃ pʰəjá Añṯotheiñ hpăyà) เป็นวัดพุทธในเมืองมเยาะอู้ รัฐยะไข่ ประเทศพม่า ตั้งอยู่ที่มุมตะวันออกเฉียงเหนือจากวัดชิตอง ชื่อนี้มีความหมายว่า "วัดพระทันตธาตุ" ภายในวัดมีพระทันตธาตุที่นำมาจากศรีลังกา สร้างขึ้นครั้งแรกเป็นพระอุโบสถ ระหว่างปี ค.ศ. 1515–1521 โดยพระเจ้าตะซาตะ และได้รับการบูรณะโดยพระเจ้ามี่นบีน ระหว่างปี ค.ศ. 1534–1542 ต่อมามี่นยาซาจี้ทรงต่อเติมเป็นวัดเพื่อบรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า ซึ่งพระองค์อัญเชิญกลับมาจากการแสวงบุญที่ศรีลังกาในปี ค.ศ. 1596 หรือ ค.ศ. 1606–1607

**อ้างอิง**
  year=2001- cite book | last=Sandamala Linkara | first=Ashin | title=Rakhine Yazawinthit Kyan | year= 1931 | edition=1997–1999 | publisher=Tetlan Sarpay | language=my | volume=1–2 | location=Yangon
หมวดหมู่:วัดในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐยะไข่
หมวดหมู่:เจดีย์ในประเทศพม่า
หมวดหมู่:โบราณสถานในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศพม่า
สัลโมน

โค้งพระจันทร์ครึ่งซีกในโบสถ์น้อยซิสทีน แสดงภาพสัลโมนกับโบอาสและโอเบด
ภาพจิตกรรมของสัลโมนโดย Girolamo Tessari ในปี ค.ศ. 1526 ใน Padova, Church of S Francisco
สัลโมน (Salmon; שַׂלְמוֹן Śalmōn) หรือ Salmah (שַׂלְמָה Śalmā, Σαλμών) เป็นบุคคลที่ถูกกล่าวถึงในลำดับพงศ์ทั้งในคัมภีร์ฮีบรู (พันธสัญญาเดิม) และในพันธสัญญาใหม่
สัลโมนเป็นบุตรชายของนาโชน สัลโมนสมรสกับ "ราหับ" ในมัทธิว 1:5 (อาจะเป็นราหับแห่งเยรีโค) และโบอาสเป็นบุตรชายของทั้งสอง ดังนั้น ตามลำดับวงศ์ในคัมภีร์ไบเบิล สัลโมนจึงเป็นเทียดฝั่งบิดาของดาวิด สัลโมนถูกกล่าวถึงใน 1 พงศาวดาร (1 พงศาวดาร 2:10-11), หนังสือนางรูธ (21), มัทธิว 1:4-5 และ ลูกา 3:32 นาโชนเป็นหนึ่งในผู้นำวงศ์วานอิสราเอลที่อยู่กับโมเสส ในช่วงการอพยพจากอียิปต์ โดยเป็นผู้รับผิดชอบในการ "ทำสำมะโนครัวชุมนุมชนคนอิสราเอลทั้งหมด" ดังนั้นสัลโมนน่าจะเป็นคนร่วมสมัยกับโยชูวาและเป็นส่วนหนึ่งของรุ่นคนอิสราเอลที่เข้าสู่แผ่นดินแห่งพระสัญญา
การสมรสระหว่างราหับกับสัลโมนไม่ได้กล่าวถึงในบันทึกที่ราหับซ่อนตัวผู้สอดแนมของโยชูวาที่ถูกส่งไปสอดแยมเมืองเยรีโค แม้ว่าจะเรื่องเล่าเกี่ยวบทบาทของราหับจะสรุปด้วยความว่า "นางก็อาศัยอยู่ในอิสราเอลจนทุกวันนี้"

**ดูเพิ่ม**
 ลำดับพงศ์พันธุ์ในปฐมกาล- Calmet's Dictionary of the Holy Bible, 1832

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เผ่ายูดาห์
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือนางรูธ
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือพงศาวดาร
หมวดหมู่:พระวรสารนักบุญมัทธิว
หมวดหมู่:พระวรสารนักบุญลูกา
เจดีย์ยะดะนาโบน

วัดยะดะนาโบน (ရတနာပုံဘုရား, , กองรัตนะ) เป็นเจดีย์พุทธในเมืองมเยาะอู้ รัฐยะไข่ ประเทศพม่า ตั้งอยู่ที่มุมตะวันออกเฉียงเหนือจากวัดชิตอง สร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1612 โดยพระเจ้ามี่นคะม่องและราชินี

**อ้างอิง**
 Pamela Gutman (2001) Burma's Lost Kingdoms: splendours of Arakan. Bangkok: Orchid Press
หมวดหมู่:เจดีย์ในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐยะไข่
หมวดหมู่:โบราณสถานในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศพม่า
สถานีรถไฟโมจิโก

สถานีรถไฟโมจิโก (Mojikō-eki) เป็นสถานีรถไฟในเขตโมจิ นครคิตะกีวชู จังหวัดฟูกูโอกะ ตั้งอยู่บนทางรถไฟสายหลักคาโงชิมะ ดำเนินงานโดย JR คีวชู เป็นประตูสู่แหล่งท่องเที่ยวและอาคารเก่าแก่มากมายที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้ในถนนบริเวณใกล้เคียง ภายใต้ชื่อโมจิโกเรโทร (Mojikō Retro)
สถานีรถไฟโมจิโกเปิดทำการเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2434 โดยอาคารสไตล์นีโอเรอแนซ็องส์สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2457 หลังจากการปรับปรุงโครงสร้างของการรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่น (JNR) เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2530 สถานีได้เปลี่ยนมาดำเนินการโดย JR คีวชู จนถึงปัจจุบัน

**สถานีถัดไป**

**แกลเลอรี่**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลสถานีรถไฟโมจิโก (JR คีวชู) ja
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในจังหวัดฟูกูโอกะ
หมวดหมู่:สถานีรถไฟของบริษัทรถไฟคีวชู
วัดเล่มแยะนา

วัดเล่มแยะนา (လေးမျက်နှာဘုရား le:myak-hna bhu.ra:, lé mjeʔn̥à pʰəjá Leìmyeʔhna hpăyà; วัดสี่ด้าน) เป็นเจดีย์พุทธในเมืองมเยาะอู้ รัฐยะไข่ ประเทศพม่า ตั้งอยู่ที่มุมตะวันตกเฉียงเหนือจากวัดชิตอง มีทางเข้าสี่ทางในแต่ละทิศที่สำคัญ และมีพระพุทธรูปแปดองค์ประทับนั่งรอบเสาหลักตรงกลาง วัดนี้สร้างขึ้นโดยพระเจ้านรเมขลาในปี ค.ศ. 1430 สร้างด้วยหินทรายดำทั้งหมด

**อ้างอิง**
  year=2001
หมวดหมู่:เจดีย์ในประเทศพม่า
หมวดหมู่:วัดในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐยะไข่
หมวดหมู่:โบราณสถานในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศพม่า
อักรอดอิบรอฮีม

อักรอดอิบรอฮีม (أكراد إبراهيم) เป็นหมู่บ้านในตำบลฮิรบ์นัฟซะฮ์ อำเภอฮะมาฮ์ เขตผู้ว่าการฮะมาฮ์ ประเทศซีเรีย สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่าอักรอดอิบรอฮีมมีประชากร 698 คนในสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่เป็นมุสลิมนิกายซุนนี

**อ้างอิง ==
วัดโกตอง

วัดโกตอง (ကိုးသောင်းဘုရား kui:saung:bhu.ra:  Koùthaùñ hpăyà) เป็นวัดพุทธที่ใหญ่ที่สุดในเมืองมเยาะอู้ รัฐยะไข่ ประเทศพม่า ชื่อนี้มีความหมายว่า "วัดพระพุทธรูป 90,000 องค์" วัดนี้สร้างขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1554–1556 โดยพระเจ้าตีกกา (မင်းတိက္ခာ)

**อ้างอิง**
  year=2001
หมวดหมู่:วัดในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐยะไข่
หมวดหมู่:เจดีย์ในประเทศพม่า
หมวดหมู่:โบราณสถานในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศพม่า
บีศีน

บีศีน (بيصين) iเป็นหมู่บ้านในตำบลฮิรบ์นัฟซะฮ์ อำเภอฮะมาฮ์ เขตผู้ว่าการฮะมาฮ์ ประเทศซีเรีย พื้นที่ใกล้เคียงได้แก่บิลลีนทางเหนือ อัลมูอะฮ์ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ดัยรุลฟัรดีสทางตะวันออก มูซาอัลฮูละฮ์ทางตะวันออกเฉียงใต้ ตัลษะฮับกับอัลฮูละฮ์ทางใต้ อักร็อบและบะอ์รีนทางตะวันตกเฉียงใต้ อัลบัยยาฎียะฮ์ทางตะวันก และ อัสซุวัยดะฮ์ทางตะวันตกเฉียงเหนือ สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่าบีศีนมีประชากร 3,224 คนในสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถืออะละวี

**อ้าวอิง**

**บรรณานุกรม**
isbn=1860640311
*cite book|last1=Robinson|first1=E.|authorlink1=Edward Robinson (scholar)|last2=Smith|first2=E.|authorlink2=Eli Smith|year=1841|url=https://archive.org/details/biblicalresearch03robiuoft |title=Biblical Researches in Palestine, Mount Sinai and Arabia Petraea: A Journal of Travels in the year 1838|  location=Boston|publisher=Crocker & Brewster|volume=3
ดัยรุลฟัรดีส

ดัยรุลฟัรดีส (Dayr al-Fureidīs) เป็นเมืองในตำบลฮิรบ์นัฟซะฮ์ อำเภอฮะมาฮ์ เขตผู้ว่าการฮะมาฮ์ ประเทศซีเรีย พื้นที่ใกล้เคียงได้แก่กัฟร์บุฮุมทางตะวันออกเฉียงเหนือ ตูมีนกับอัรร็อสตันทางตะวันออกเฉียงใต้ และอัลฮูละฮ์ทางตะวันตกเฉียงใต้ สำนักงานสถิติกลางซีเรียรายงานว่าเมืองนี้มีประชากร 5,890 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี
ในสมัยจักรวรรดิไบแซนไทน์ พลเมืองดัยรุลฟัรดีสหันมานับถือศาสนาคริสต์อย่างช้า ๆ จนกระทั่งกลายเป็นเมืองคริสต์ในคริสต์ทศวรรษ 540 ใน ค.ศ. 182 เมื่อสมัยจักรวรรดิออตโตมัน หมู่บ้านนี้เป็นส่วนหนึ่งของซันจัก ("อำเภอ") ฮะมาฮ์ และมี 25 ฟิดดาน หมู่บ้านนี้จ่ายภาษีเข้าคลัง 2,640 กิรช์

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
isbn=1860640311
*cite book|last1=Robinson|first1=E.|authorlink1=Edward Robinson (scholar)|last2=Smith|first2=E.|authorlink2=Eli Smith|year=1841|url=https://archive.org/details/biblicalresearch03robiuoft |title=Biblical Researches in Palestine, Mount Sinai and Arabia Petraea: A Journal of Travels in the year 1838|  location=Boston|publisher=Crocker & Brewster|volume=3 
*url=https://books.google.com/books?id=v5bZ4_uO2jkC&q=liftaya
มาเอบาชิวิชซ์

เป็นซีรีส์ออริจินัลอนิเมะทางโทรทัศน์ที่จะออกอาอากาศเร็ว ๆ นี้ที่ผลิตโดยสตูดิโอซันไรส์ ซีรีส์นี้กำกับโดยจุนอิจิ ยามาโมโตะ และเขียนบทโดยเอริกะ โยชิดะ ออกแบบตัวละครต้นฉบับโดยยู อินามิ ออกแบบตัวละครแอนิเมชันโดยโนโซมิ ทาจิบานะ และเพลงประกอบที่แต่งโดยยูริ ฮาบุกะ โดยเริ่มออกอากาศในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2568 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และบีเอส11 และทางช่องกุนมะ เทเลวิชั่นโดยออกอากาศช้ากว่า 5 วัน เพลงเปิดของเรื่องคือ Super Amazing Maebashi Witches! ในขณะที่เพลงปิดคือ 4=Each Door ทั้งสองเพลงร้องโดยตัวละครหลักทั้งห้าของเรื่องที่เรียกรวมกันว่า มาเอบาชิ วิชซ์

**ตัวละคร**
Akagi Yuina
voiced by|ซากูระ คาซูงะ
Niisato Azu
voiced by|ฮินาโนะ ซากิกาวะ
Kitahara Kyōka

Mitsumata Choco

Kamiizumi Mai

Keroppe
voiced by|โทโมกาซุ ซูงิตะ
Zen Eiko
voiced by|ยู เซริซาวะ
Mitsuba Rinko
voiced by|นาโอะ โทยามะ
Hosaka Yua
voiced by|อาการิ คิโต

**รายชื่อตอน**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ ja
*33470
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวก้าวผ่านวัย
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต
หมวดหมู่:ไอดอลญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ซันไรส์
ตูมีน

ตูมีน (تومين) เป็นหมู่บ้านในตำบลฮิรบ์นัฟซะฮ์ อำเภอฮะมาฮ์ เขตผู้ว่าการฮะมาฮ์ ประเทศซีเรีย พื้นที่ใกล้เคียงได้แก้ดัยรุลฟัรดีสทางตะวันตกเฉียงเหนือ กัฟร์บุฮุมทางเหนือ อัรร็อสตันทางใต้ และอัลฮูละฮ์ทางตะวันตกเฉียงใต้ สำนักงานสถิติกลางซีเรียรายงานว่าตูมีนมีประชากร 2,129 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายกรีกออร์ทอดอกซ์

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
cite book|last1=Robinson|first1=E.|authorlink1=Edward Robinson (scholar)|last2=Smith|first2=E.|authorlink2=Eli Smith|year=1841|url=https://archive.org/details/biblicalresearch03robiuoft |title=Biblical Researches in Palestine, Mount Sinai and Arabia Petraea: A Journal of Travels in the year 1838|  location=Boston|publisher=Crocker & Brewster|volume=3
อัลฮุมัยรี

อัลฮุมัยรี (الحميري) เป็นหมู่บ้านในตำบลฮิรบ์นัฟซะฮ์ อำเภอฮะมาฮ์ เขตผู้ว่าการฮะมาฮ์ ประเทศซีเรีย สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่าอัลฮุมัยรีมีประชากร 1,797 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถืออะละวี 

**อ้างอิง ==
อัลญาฟิอะฮ์

อัลญาฟิอะฮ์ (الجافعة) เป็นหมู่บ้านในตำบลฮิรบ์นัฟซะฮ์ อำเภอฮะมาฮ์ เขตผู้ว่าการฮะมาฮ์ ประเทศซีเรีย สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่าอัลญาฟิอะฮ์มีประชากร 833 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
cite book|last1=Robinson|first1=E.|author-link1=Edward Robinson (scholar)|last2=Smith|first2=E.|author-link2=Eli Smith|year=1841|url=https://archive.org/details/biblicalresearch03robiuoft |title=Biblical Researches in Palestine, Mount Sinai and Arabia Petraea: A Journal of Travels in the year 1838|  location=Boston|publisher=Crocker & Brewster|volume=3
กัฟร์เกาะดะห์

กัฟร์เกาะดะห์ (كفرقدح) เป็นหมู่บ้านในตำบลฮิรบ์นัฟซะฮ์ อำเภอฮะมาฮ์ เขตผู้ว่าการฮะมาฮ์ ประเทศซีเรีย สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่ากัฟร์เกาะดะห์มีประชากร 1,049 คนในสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
cite book|last1=Robinson|first1=E.|author-link1=Edward Robinson (scholar)|last2=Smith|first2=E.|author-link2=Eli Smith|year=1841|url=https://archive.org/details/biblicalresearch03robiuoft |title=Biblical Researches in Palestine, Mount Sinai and Arabia Petraea: A Journal of Travels in the year 1838|  location=Boston|publisher=Crocker & Brewster|volume=3
ภาษาอุยกูร์เก่า

ภาษาอุยกูร์เก่า (p=Huíhú yǔ) เป็นภาษาในกลุ่มภาษาเตอร์กิกที่ใช้พูดในราชอาณาจักรโคโช ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 9–14 รวมถึงในบริเวณมณฑลกานซู่

**ประวัติ**
ไฟล์:Yuntai Uyghur east wall.jpg|thumb|จารึกภาษาอุยกูร์เก่าบนผนังด้านในทางทิศตะวันออกของจูหยงกวนหยุนไถ
ไฟล์:Yuntai Uyghur west wall.jpg|thumb|จารึกภาษาอุยกูร์เก่าบนผนังด้านในทางทิศตะวันตกของจูหยงกวนหยุนไถ
ภาษาอุยกูร์เก่ามีวิวัฒนาการมาจากภาษาเตอร์กิกเก่า ซึ่งสืบทอดมาจากภาษาเตอร์กิกไซบีเรีย หลังจากที่อาณาจักรข่านอุยกูร์ล่มสลายและผู้ที่รอดได้อพยพไปยังตูร์ปัน โคมูล (ต่อมาคือฮามี่) และกานซู่ในคริสต์ศตวรรษที่ 9
ชาวอุยกูร์ในตูร์ปันและโคมูลก่อตั้งราชอาณาจักรโคโชและรับเอาศาสนามาณีกีและศาสนาพุทธเป็นศาสนาของตน ในขณะที่ชาวอุยกูร์ในกานซู่แรกเริ่มก่อตั้งราชอาณาจักรอุยกูร์กานโจว ซึ่งต่อมาอยู่ในอำนาจของอาณาจักรเซี่ยตะวันตก ซึ่งลูกหลานของพวกเขาคือชาวยุคูร์แห่งกานซู่ ภาษายุคูร์ตะวันตกเป็นภาษาที่สืบทอดมาจากภาษาอุยกูร์เก่าp=57
ราชอาณาจักรโคโชดำรงอยู่ได้ต่อไปโดยเป็นรัฐบริวารของจักรวรรดิมองโกล แต่ต่อมาถูกพิชิตโดยจักรวรรดิข่านชากาทายซึ่งเป็นชาวมุสลิม โดยพิชิตตูร์ปันและโคมูลและเปลี่ยนภูมิภาคนี้ให้เป็นอิสลาม ภาษาอุยกูร์เก่าจึงสาบสูญจากตูร์ปันและโคมูล
ภาษาอุยกูร์ซึ่งเป็นภาษาราชการของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ไม่ได้สืบเชื้อสายมาจากภาษาอุยกูร์เก่า แต่เป็นลูกหลานของกลุ่มภาษาคาร์ลุกที่พูดในอาณาจักรข่านการา-ฆานิด โดยเฉพาะภาษาฆากานีที่ได้รับการอธิบายโดยมะห์มูด อัล-กาชฆอรี (محمود الكاشغري) ภาษาสืบทอดเพียงภาษาเดียวที่ยังคงมีผู้พูดของภาษาอุยกูร์เก่าคือภาษายุคูร์ตะวันตก (Yellow Yughur) ซึ่งมีผู้พูดอยู่ในมณฑลกานซู่ของจีน

**ลักษณะเด่น**
ภาษาอุยกูร์เก่ามีระบบการนับแบบคาดเดา (anticipating counting system) และการใช้คำเชื่อม dro ซึ่งส่งต่อไปยังภาษายุคูร์ตะวันตก

**วรรณกรรม**
วรรณกรรมภาษาอุยกูร์เก่าส่วนใหญ่เป็นข้อความทางศาสนาเกี่ยวกับศาสนามาณีกีและศาสนาพุทธ โดยตัวอย่างถูกพบในเอกสารตัวเขียนตุนหวง จารึกหลายภาษารวมทั้งภาษาอุยกูร์เก่าสามารถพบได้ที่จูหยงกวนหยุนไถ (居庸关云台) ชาลาบริเวณด่านจูหยงกวนทางตะวันตกเฉียงเหนือของกรุงปักกิ่ง และในศิลาจารึกของสุไลมาน

**อักขระ**
ราชอาณาจักรโคโชซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 843 เดิมใช้อักษรรูนเตอร์กิกโดยมีสำเนียงพูดแบบ "anïγ" อักษรอุยกูร์เก่าได้รับอิทธิพลมาจากชาวพื้นเมืองในท้องถิ่นที่มีสำเนียง "ayïγ" ซึ่งพวกเขาอพยพมายังตูร์ปันหลังปี ค.ศ. 840

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 df=dmy-all- Chén Zōngzhèn & Léi Xuǎnchūn. 1985. Xībù Yùgùyǔ Jiānzhì Concise grammar of Western Yugur. Peking.- jstor = 25202808 - df=dmy-all

**อ่านเพิ่มเติม**
  Tisastvustik; ein in türkischer Sprache bearbeitetes buddhistisches Sutra. I. Transcription und Übersetzung von W. Radloff. II. Bemerkungen zu den Brahmiglossen des Tisastvustik-Manuscripts (Mus. A. Kr. VII) von Baron A. von Stäel-Holstein (1910)- isbn=978-0-933070-46-2- isbn=978-3-447-03801-0
หมวดหมู่:ตระกูลภาษาเตอร์กิก
หมวดหมู่:ภาษารูปคำติดต่อ
หมวดหมู่:ชาวอุยกูร์
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศจีน
หมวดหมู่:ภาษาสูญแล้ว
อัลมูอะฮ์

อัลมูอะฮ์ (الموعة) เป็นหมู่บ้านในตำบลฮิรบ์นัฟซะฮ์ อำเภอฮะมาฮ์ เขตผู้ว่าการฮะมาฮ์ ประเทศซีเรีย สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่าหมู่บ้านนี้มีประชากร 3,776 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
cite book|last1=Robinson|first1=E.|author-link1=Edward Robinson (scholar)|last2=Smith|first2=E.|author-link2=Eli Smith|year=1841|url=https://archive.org/details/biblicalresearch03robiuoft |title=Biblical Researches in Palestine, Mount Sinai and Arabia Petraea: A Journal of Travels in the year 1838|  location=Boston|publisher=Crocker & Brewster|volume=3
กุฟัยลูน

กุฟัยลูน (قفيلون) เป็นหมู่บ้านในตำบลฮิรบ์นัฟซะฮ์ อำเภอฮะมาฮ์ เขตผู้ว่าการฮะมาฮ์ ประเทศซีเรีย สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่ากุฟัยลูนมีประชากร 501 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถืออะละวี

**อ้างอิง ==
ตำบลบ่อทอง (อำเภอหนองม่วง)

บ่อทอง เป็นตำบลในอำเภอหนองม่วง จังหวัดลพบุรี พื้นที่เดิมอยู่ในเขตการปกครองของตำบลชอนสารเดช

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลบ่อทอง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลโพธิ์ประสาท (อำเภอไพศาลี จังหวัดนครสวรรค์) และตำบลดงดินแดง- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลชอนสมบูรณ์- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลหนองม่วง และตำบลชอนม่วง (อำเภอบ้านหมี่)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลลาดทิพรส (อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์) และตำบลลำพยนต์ (อำเภอตากฟ้า จังหวัดนครสวรรค์) 

**ประวัติ**
บ่อทอง เดิมเป็นหมู่บ้านของตำบลชอนสารเดช อำเภอโคกสำโรง พ.ศ. 2511 ได้แยกพื้นที่ 9 หมู่บ้านของตำบลชอนสารเดช มาตั้งเป็น ตำบลบ่อทอง โดยชื่อ "บ่อทอง" มาจากที่บริเวณหมู่ที่ 11 บ้านธารทรัพย์ในปัจจุบันนั้น เป็นลำห้วย และได้มีชาวญี่ปุ่นมาขุดทองอยู่ในบริเวณนี้ แต่ทองมีไม่มากไม่คุ้มกับค่าลงทุนทำเหมืองแร่ทองคำ จึงเลิกไป จะเพียงเห็นร่องรอยที่มีหลุมบ่อที่ขุดไว้ ชาวบ้านจึงได้เรียกพื้นที่ตำบลว่า บ่อทอง
ปี พ.ศ. 2521 ทางจังหวัดลพบุรีประกาศแยก 5 หมู่บ้าน คือ หมู่ 6 บ้านดงดินแดง, หมู่ 7 บ้านหนองสำราญ, หมู่ 8 บ้านโคกกลาง, หมู่ 11 บ้านหนองขุด และหมู่ 12 บ้านป่าเขว้า ของตำบลบ่อทอง ออกไปตั้งเป็น ตำบลดงดินแดง  และต่อมาทางราชการประกาศแยกพื้นที่ตำบลบ่อทอง ของอำเภอโคกสำโรง ไปเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอที่จัดตั้งขึ้นใหม่ คือ อำเภอหนองม่วง จนถึงปัจจุบัน

**การปกครองส่วนภูมิภาค**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลบ่อทองแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน ได้แก่- หมู่ที่ 1 บ้านโพธิ์ทอง- หมู่ที่ 2 บ้านใหม่โสพิมพ์- หมู่ที่ 3 บ้านโคกขาม- หมู่ที่ 4 บ้านหนองปลวก- หมู่ที่ 5 บ้านเขากระทิง- หมู่ที่ 6 บ้านหนองเสมา- หมู่ที่ 7 บ้านหนองงูเหลือม- หมู่ที่ 8 บ้านเขาลำแพน- หมู่ที่ 9 บ้านวงษ์สว่าง- หมู่ที่ 10 บ้านวงษ์สว่าง- หมู่ที่ 11 บ้านธารทรัพย์- หมู่ที่ 12 บ้านสระบัวทอง

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ตำบลบ่อทองเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลบ่อทอง ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลบ่อทองมี 12 หมู่บ้าน พื้นที่ 105.40 ตารางกิโลเมตร ประชากร 6,565 คน และ 1,757 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลบ่อทองอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ่อทอง

**อ้างอิง**
บ่อทอง
บ่อทอง
ตำบลดงดินแดง

ดงดินแดง เป็นตำบลในอำเภอหนองม่วง จังหวัดลพบุรี พื้นที่เดิมอยู่ในเขตการปกครองของตำบลชอนสารเดช

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลดงดินแดง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลตะคร้อ (อำเภอไพศาลี จังหวัดนครสวรรค์)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลโคกเจริญ (อำเภอโคกเจริญ)- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลชอนสมบูรณ์ และตำบลบ่อทอง- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลโพธิ์ประสาท (อำเภอไพศาลี จังหวัดนครสวรรค์)

**ประวัติ**
ดงดินแดง เดิมเป็นหมู่บ้านของตำบลชอนสารเดช อำเภอโคกสำโรง พ.ศ. 2511 ได้แยกพื้นที่ 9 หมู่บ้านของตำบลชอนสารเดช ไปตั้งเป็น ตำบลบ่อทอง โดยมีบ้านดงดินแดงรวมอยู่ด้วย ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2521 ทางจังหวัดลพบุรีประกาศแยก 5 หมู่บ้าน คือ หมู่ 6 บ้านดงดินแดง, หมู่ 7 บ้านหนองสำราญ, หมู่ 8 บ้านโคกกลาง, หมู่ 11 บ้านหนองขุด และหมู่ 12 บ้านป่าเขว้า ของตำบลบ่อทอง ออกไปตั้งเป็น ตำบลดงดินแดง  
ต่อมาทางราชการประกาศแยกพื้นที่ตำบลดงดินแดง ของอำเภอโคกสำโรง ไปเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอที่จัดตั้งขึ้นใหม่ คือ อำเภอหนองม่วง จนถึงปัจจุบัน

**การปกครองส่วนภูมิภาค**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลดงดินแดงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ได้แก่- หมู่ที่ 1 บ้านดงดินแดง- หมู่ที่ 2 บ้านป่าเขว้า- หมู่ที่ 3 บ้านหนองสำราญ- หมู่ที่ 4 บ้านโคกกลาง- หมู่ที่ 5 บ้านหนองขุด- หมู่ที่ 6 บ้านบ่อดินสอพอง- หมู่ที่ 7 บ้านหนองคันโซ้- หมู่ที่ 8 บ้านหนองใหญ่- หมู่ที่ 9 บ้านหนองระเริง- หมู่ที่ 10 บ้านหน่วยประคอง- หมู่ที่ 11 บ้านหนองหิน

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ตำบลดงดินแดงเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลดงดินแดงหลังจากจัดตั้งตำบลขึ้น ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลดงดินแดงมี 11 หมู่บ้าน พื้นที่ 178.78 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,167 คน และ 1,207 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลดงดินแดงอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลดงดินแดง

**อ้างอิง**
ดงดินแดง
ดงดินแดง
โคโจ เด็งกะ โนะ คาเทอิเกียวชิ

เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดย Riku Nanano ซีรีส์นี้เปิดตัวบนเว็บไซต์ คากูโยมุ ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2560 ก่อนที่จะได้รับการตีพิมพ์พร้อมภาพประกอบโดย Cura โดยสำนักพิมพ์ ฟูจิมิโชโบ ซึ่งเริ่มตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561  มังงะที่ดัดแปลงที่วาดภาพประกอบโดย Tamura Mutō เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์ Shōnen Ace Plus ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2562 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอบล็อง มีกำหนดออกอากาศในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2568

**ตัวละคร**
Aren

ティナ
voiced by|รินะ ฮิดากะ (วอมิก), ฮิเมะ ซาวาดะ (อนิเมะ)
Erī
voiced by|มิยูริ ชิมาบูกูโระ (วอมิก), เคียวกะ โมริยะ (อนิเมะ)
Ridiya
voiced by|อิกูมิ ฮาเซงาวะ (อนิเมะ)
Sutera Hawādo

Karen
voiced by|อามิ มาเอชิมะ (อนิเมะ)
Ryine Rinsutā
voiced by|มิโฮะ โอกาซากิ (อนิเมะ)
Ferishia Fosu

Kyōju
voiced by|เคนทาโร โทเนะ (วอมิก)
Gurahamu
มิตสึกิ นากามูระ (วอมิก)
Warutā
ยู วากาบายาชิ (วอมิก)


**สื่อ**

**ไลต์โนเวล**
เขียนโดย Riku Nanano ซีรีส์นี้เริ่มเผยแพร่ครั้งแรกบนเว็บไซต์เผยแพร่นิยาย คากูโยมุ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2560 ต่อมาเรื่องนี้ได้ถูกซื้อโดย ฟูจิมิโชโบ ซึ่งเริ่มตีพิมพ์เรื่องนี้พร้อมภาพประกอบโดย Cura เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2561 ณ เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2567 ได้มีการตีพิมพ์มาแล้วจำนวน 17 เล่ม

**จำนวนเล่ม**

**มังงะ**
มังงะดัดแปลงที่วาดภาพประกอบโดย Tamura Mutō เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์ Shōnen Ace Plus ของคาโดกาวะโชเต็ง เมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2562 และเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 ได้มีการรวบรวมไว้เป็นเล่มทังโกบง ถึงเล่มที่ 4

**จำนวนเล่ม**

**อนิเมะ**
เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2566 ในงานไลฟ์สตรีม "Fantasia Bunko Daikanshasai Online 2023" ได้มีการประกาศสร้างอนิเมะ ต่อมาได้รับการยืนยันว่าจะเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ซึ่งจะผลิตโดย สตูดิโอบล็อง และกำกับซีรีส์อนิเมะโดย Nobuyoshi Nagayama, พร้อมด้วยผู้ช่วยกำกับโดย Kazuya Ishiguri, เขียนบทโดย Megumi Shimizu, ออกแบบตัวละครโดย Akiko Toyoda, และเพลงประกอบโดย Kei Haneoka มีกำหนดออกอากาศในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2568 มีเพลงเปิดคือ "Wish for You" ร้องโดย อามิ มาเอชิมะ, ในขณะที่เพลงปิดคือ  ร้องโดย มิโฮะ โอกาซากิ

**การตอบรับ**
รีเบคกา ซิลเวอร์แมน จาก เครือข่ายข่าวอนิเมะ ชื่นชมตัวละครและลักษณะของเนื้อเรื่อง ขณะเดียวกันก็วิจารณ์ "ฉากที่แทบจะเป็นโลลิ" ซิลเวอร์แมนสรุปการวิจารณ์ของเธอโดยระบุว่า "ซีรีส์เรื่องนี้ ไม่แย่ เพียงแต่ว่าไม่ได้ดีมากนัก" ฌอน กาฟนีย์ จาก A Case Suitable for Treatment ยกย่องเรื่องราวดังกล่าว แม้ว่ากาฟนีย์จะรู้สึกว่าองค์ประกอบฮาเร็มของเรื่องดู "น่าอึดอัด" ก็ตาม
ในการสำรวจ Next Big Light Novels ของ BookWalker ซีรีส์เรื่องนี้ติดอันดับที่ 5 ในรายการบุงโกบง ในปี พ.ศ. 2562 หนังสือมียอดขาย 2 แสนเล่ม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์ทางการ ที่ คากูโยมุ ja- เว็บไซต์ทางการ ที่ ฟูจิมิ แฟนตาเซีย บุงโกะ ja- เว็บไซต์ทางการอนิเมะ ja- 24842
หมวดหมู่:เว็บคอมิกที่ได้รับการตีพิมพ์
หมวดหมู่:เว็บคอมิกญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวฮาเร็ม
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต
หมวดหมู่:ไลต์โนเวล
หมวดหมู่:ไลต์โนเวลที่เผยแพร่ครั้งแรกทางออนไลน์
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็ง
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะที่สร้างจากไลต์โนเวล
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2561
อาบิล

อาบิล (آبل) เป็นหมู่บ้านในเขตผู้ว่าการฮอมส์ ประเทศซีเรีย ตั้งอยู่ทางใต้ของฮอมส์ 10 กิโลเมตร พื้นที่ใกล้เคียงได้แก่อันนะกีเราะฮ์กับกัฟร์อายาทางเหนือ มัสกะนะฮ์ทางตะวันออกเฉียงเหนือ Judaydat al-Sharqiyah ทางตะวันออก ชินชารทางตะวันออกเฉียงใต้ ดะมีนะฮ์ อัชชัรกียะฮ์ทางใต้ อัลบุวัยเฎาะฮ์ อัชชัรกียะฮ์ทางตะวันตกเฉียงใต้ และก็อฏฏีนะฮ์ทางตะวันตก สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่าอาบิลมีประชากร 2,873 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญนับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี
อาบิลได้รับการเทียบเข้ากับที่อยู่อาศัยสมัยโรมันชื่อ Abila Lysaniae ยากูต อัลฮะมะวี นักภูมิศาสตร์ซีเรียสมัยกลาง เดินทางมายังหมู่บ้านนี้ในคริสต์ทศวรรษ 1220 พร้อมระบุเป็น "หมู่บ้านฮิมส์ ตั้งอยู่ใกล้นครทางใต้ และอยู่ห่างประมาณ 2 ไมล์"

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
isbn=9042908599
*year=1841
*cite book|title=Palestine Under the Moslems: A Description of Syria and the Holy Land from A.D. 650 to 1500|url=https://books.google.com/books?id=ENANAAAAIAAJ&q=Lajjun+Guy+le+Strange&pg=PA493 |first1=Guy|last1=le Strange|year=1890|publisher=Committee of the Palestine Exploration Fund
สิงโตแห่งยูดาห์

สิงโตแห่งยูดาห์บนกระเบื้องเบซาเลล
สิงโตแห่งยูดาห์ (Lion of Judah; אריה יהודה, Aryeh Yehudah) เป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมและสัญลักษณ์ประจำชาติของชาวยิว ตามธรรมเนียมถือเป็นสัญลักษณ์ของเผ่ายูดาห์  ความเกี่ยวข้องระหว่างชาวเผ่ายูดาห์และสิงโตพบได้ครั้งแรกในพรที่ยาโคบให้กับยูดาห์บุตรชายคนที่ 4 ในหนังสือปฐมกาลของคัมภีร์ฮีบรู
ยังมีการกล่าวถึงสิงโตแห่งยูดาห์ในหนังสือวิวรณ์ในพันธสัญญาใหม่ในฐานะคำที่บ่งบอกถึงพระเยซูแห่งนาซาเร็ธตามเทววิทยาศาสนาคริสต์ สิงโตแห่งยูดาห์
ยังเป็นหนึ่งในชื่อตำแหน่งที่ใช้โดยจักพรรดิแห่งเอธิโอเปียจากราชวงศ์ซาโลมอน 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Lions in Jewish art- Jewish Heraldry
หมวดหมู่:วลีในคัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ศาสนายูดาห์
หมวดหมู่:สิงโตในเครื่องหมายประจำตระกูล
หมวดหมู่:สิงโตในศาสนา
หมวดหมู่:สิงโตในเรื่องปรัมปรา
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศมอนเตเนโกร
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศเอธิโอเปีย
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศอิรัก
หมวดหมู่:การแสดงสัญลักษณ์
หมวดหมู่:เผ่ายูดาห์
นาโชน

โค้งพระจันทร์ครึ่งซีกของโบสถ์น้อยซิสทีนแสดงภาพนาโชน
ในคัมภีร์ฮีบรู นาโชน (Nahshon; נַחְשׁוֹן Naḥšon) เป็นผู้นำชนเผ่าของเผ่ายูดาห์ในช่วงการเดินทางเร่ร่อนในถิ่นทุรกันดารตามที่ระบุในหนังสือกันดารวิถี ในฉบับพระเจ้าเจมส์ ชื่อของนาโชนสะกดว่า Naashon และมักถ่ายอักษรเป็น Nachshon
ตามบันทึกในมิดราชของชาวยิว นาโชนเป็นผู้ที่เริ่มการเดินทางข้ามทะเลแดงของชาวฮีบรู โดยการเดินลงทะเลไปถึงความลึกระดับศีรษะจนกระทั่งทะเลแยกออก

**ในงานศิลปะ**
นาโชนได้รับการแสดงภาพในบรรพบุรุษคนหนึ่งของพระคริสต์ในโค้งพระจันทร์ครึ่งซีกของโบสถ์น้อยซิสทีน ซึ่งแสดงภาพนาโชนในวัยหนุ่มสวมเสื้อคลุมสีแดงกำลังอ่านหนังสืออยู่

**ดูเพิ่ม**
 โทราห์- คัมภีร์ฮีบรู

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือกันดารวิถี
หมวดหมู่:เผ่ายูดาห์
หมวดหมู่:การข้ามทะเลแดง
อำเภอตาปานูลีกลาง

ตาปานูลีกลาง (Tapanuli Tengah) เป็นอำเภอในจังหวัดสุมาตราเหนือ เกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย มีเมืองหลักอยู่ที่ปันดัน อำเภอนี้มีพื้นที่ 2,194.98 ตารางกิโลเมตร และประกอบด้วยพื้นที่ยาวตามแนวชายฝั่งตะวันตกของจังหวัดสุมาตราเหนือ กับเกาะนอกชายฝั่ง โดยเกาะที่ใหญ่ที่สุดคือเกาะมูร์ซาลา อำเภอนี้มีประชากร 311,232 คนในสำมะโน ค.ศ. 2010 และ 365,177 คนในสำมะโน ค.ศ. 2020 จำนวนทางการโดยประมาณช่วงกลาง ค.ศ. 2023 อยู่ที่ 386,895 คน (แบ่งเป็นชาย 195,086 คนและหญิง 191,809 คน)


**เขตบริหาร**
อำเภอนี้แบ่งออกเป็น 20 ตำบล (kecamatan) ดังตารางข้างล่างพร้อมประชากรตามสำมะโน ค.ศ. 2010  สำมะโน 20200และสำมะโนทางการโดยประมาณกลาง ค.ศ. 2023 จารางนี้ยังรวมที่ตั้งเมืองหลัก จำนวนหมู่บ้านในแต่ละตำบล (รวม 160 desa เขตชนบท และ 55 kelurahan เขตเมือง) และรหัสไปรษณ๊ย์


หมายเหตุ: (a) รวมเกาะมูร์ซาลาและ 18 เกาะเล็ก ๆ ริมชายฝั่ง


**อ้างอิง==
ฌักส์ ร็อกก์

ฌักส์ ฌอง มารี ร็อกก์, เคาต์ร็อกก์ (Jacques Jean Marie, Count Rogge; lang, Nl-rogge.ogg; 2 พฤษภาคม 1942 - 29 สิงหาคม 2021) เป็นผู้บริหารและแพทย์ด้านกีฬาชาวเบลเยียม ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) คนที่ 8 ตั้งแต่ปี 2001 ถึง 2013 ในปี 2013 ร็อกก์ได้รับเลือกเป็นประธานกิตติมศักดิ์ของไอโอซีซึ่งเป็นตำแหน่งตลอดชีพ ซึ่งเขาดำรงอยู่จนกระทั่งเสียชีวิตด้วยโรคพาร์กินสันในเดือนสิงหาคม 2021

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 jacques-rogge
หมวดหมู่:ชาวเบลเยียม
หมวดหมู่:ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากล
ก็อฏฏีนะฮ์

ก็อฏฏีนะฮ์ (Qaṭṭīnah) เป็นหมู่บ้านในเขตผู้ว่าการฮอมส์ ประเทศซีเรีย ตั้งอยู่ทางใต้ของฮอมส์ โดยอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลสาบฮอมส์ ซึ่งมีอีกชื่อว่า "ทะเลสาบก็อฏฏีนะฮ์" พื้นที่ใกล้เคียงได้แก่อัลบุวัยเฎาะฮ์ อัชชัรกียะฮ์ทางใต้ อาบิลทางตะวันออก อันนะกีเราะฮ์ทางตะวันออกเฉียงเหนือ Tell al-Shur ทางเหนือ และคิรบัตฆอซีทางตะวันออกที่อยู่ฝั่งตรงข้ามทะเลสาบฮอมส์ สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่าก็อฎฎีนะฮ์มีประชากร 6,018 คนในสำมะโน ค.ศ. 2004

**อ้างอิง==
คิม ซู-กย็อม

คิม ซู-กย็อม (Kim Su-gyeom; เกิด 3 ธันวาคม ค.ศ. 2001) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาเปิดตัวในฐานะนักแสดงในปี ค.ศ. 2020 เขามีชื่อเสียงจากเรื่อง Weak Hero Class 1 (2022) และ Duty After School (2023)

**ผลงานการแสดง**

**ภาพยนตร์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ko
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2544
ดะมีนะฮ์ อัชชัรกียะฮ์

ดะมีนะฮ์ อัชชัรกียะฮ์ (دمينة الشرقية) เป็นหมู่บ้านในเขตผู้ว่าการฮอมส์ ประเทศซีเรีย ตั้งอยู่ทางใต้ของฮอมส์ พื้นที่ใกล้เคียงได้แก่ ชินชารทางตะวันออกเฉียงเหนือ อัลบุวัยเฎาะฮ์ อัชชัรกียะฮ์ทางตะวันตกเฉียงเหนือ และอัลกุศ็อยร์ทางตะวันตกเฉียงใต้ สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่าดะมีนะฮ์ อัชชัรกียะฮ์มีประชากร 1,893 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2004
ใน ค.ศ. 1838 อีไล สมิธ นักวิชาการชาวอังกฤษ จัดให้ดะมีนะฮ์ อัชชัรกียะฮ์เป็นหมู่บ้านร้าง

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
year=1841
อัมมีนาดับ

อัมมีนาดับ (Amminadab; "คนของเราเป็นผู้มีเกียรติ") เป็นบุคคลที่ถูกกล่าวถึงในหนังสืออพยพ เป็นพ่อตาของมหาปุโรหิตอาโรนพี่ชายของโมเสส 
อัมมีนาดับยังถูกกล่าวถึงในหนังสือนางรูธ (รวมถึงในพระวรสารนักบุญมัทธิวและพระวรสารนักบุญลูกา) ในฐานะบิดาของนาโชน บรรพบุรุษของกษัตริย์ดาวิด และยังเป็นบรรพบุรุษของพระเยซู 
อัมมีนาดับผู้นี้เป็นชาวอิสราเอลที่ถูกกล่าวถึงในเชื้อสายของบุตรชายของยาโคบในอพยพ 6:14-28 ส่วนในมัทธิว 1:1-16 แสดงบันทึกฉบับเต็มของบรรพบุรษและผู้สืบเชื้อสาย
ชื่ออัมมีนาดับเดียวกันนี้ยังถูกกล่าวถึงในหนังสือซามูเอลและ 1 พงศาวดาร อัมมีนาดับคนนี้น่าจะเป็นผู้รับใช้ในพลับพลา และเป็นหนึ่งในชาวเลวี 112 คนที่เป็นผู้สืบเชื้อสายของอุสซีเอลผู้ได้รับเกียรติยิ่งใหญ่ในการนำหีบแห่งพันธสัญญาจากชาวฟีลิสเตียกลับมายังเยรูซาเล็ม 

**ประวัติ**
ตามลำดับพงศ์พันธุ์ในคัมภีร์ไบเบิล อัมมีนาดับเป็นบุตรชายของราม (หรืออารัม) อัมมีนาดับเกิดในช่วงที่ชาวอิสราเอลอพยพจากอียิปต์โบราณ รามเป็นเหลนของยูดาห์ อัมมีนาดับเป็นบิดาของนาโชนหัวหน้าของเผ่ายูดาห์ (กันดารวิถี 1:7; 2:3; 7:12, 17; 10:14) บุตรสาวของอัมมีนาดับชื่อเอลีเชบาเป็นภรรยาของอาโรน (อพยพ 6:23)  อัมมีนาดับจึงเป็นพ่อตาของอาโรน

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 jstor=1483735
หมวดหมู่:เผ่ายูดาห์
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสืออพยพ
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือนางรูธ
หมวดหมู่:พระวรสารนักบุญมัทธิว
หมวดหมู่:พระวรสารนักบุญลูกา
ชินชาร

ชินชาร (Shinshār บางครั้งสะกดเป็น ชันชาร) เป็นหมู่บ้านในเขตผู้ว่าการฮอมส์ ประเทศซีเรีย ตั้งอยู่ทางเหนือของฮอมส์ อัลกุศ็อยร์ทางตะวันตกเฉียงใต้ และชัมซีนทางใต้ สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่าชินชารมีประชากร 3,118 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
cite book|last1=Robinson|first1=E.|authorlink1=Edward Robinson (scholar)|last2=Smith|first2=E.|authorlink2=Eli Smith|year=1841|url=https://archive.org/details/biblicalresearch03robiuoft |title=Biblical Researches in Palestine, Mount Sinai and Arabia Petraea: A Journal of Travels in the year 1838|  location=Boston|publisher=Crocker & Brewster|volume=3
แฮชัน

อี ดง-ฮย็อก (Lee Dong-hyuck; เกิด 6 มิถุนายน 2000), หรือที่รู้จักในชื่อในวงการว่า แฮชัน (links=no), เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นสมาชิกของวงบอยแบนด์เกาหลีใต้ เอ็นซีที และซับย่อย NCT U ร่วมกับยูนิตย่อยประจำวงอย่าง NCT 127 และ NCT Dream

**ผลงานเพลง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Haechan at SM Town
หมวดหมู่:เอ็นซีที
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเคป็อป
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีแดนซ์สัญชาติเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักร้องเพลงภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:บอยแบนด์เกาหลีใต้
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:เอสเอ็มทาวน์
อาวาโมริ

ไฟล์:Kikunotsuyu Awamori.jpg|thumb|right|อาวาโมริจากโรงกลั่นสุราคิกู-นตสึยุ เกาะมิยาโกะ จังหวัดโอกินาวะ
ไฟล์:Habu liqueur, awamori flavoured with snakes and herbs.jpg|thumb|right|ฮาบูชู ซึ่งเป็นอาวาโมริที่มีงูดองอยู่ภายใน
อาวาโมริ (awamori) หรือ อามูอิ (アームイ āmui) เป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์จากจังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น อาวาโมริทำจากข้าวเมล็ดยาว นำไปหมักแล้วตามด้วยกลั่น

**ประวัติ**
อาวาโมริบรรจุขวดวางขายในร้าน
ประวัติของอาวาโมริตั้งต้นมาจากการค้าขายระหว่างโอกินาวะหรืออาณาจักรรีวกีวในขณะนั้นกับอาณาจักรอื่น โดยมีต้นกำเนิดมาจากเหล้าขาวของไทย วิธีการกลั่นอาวาโมรินั้นถ่ายทอดมาจากอาณาจักรอยุธยาเมื่อสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 15 ซึ่งโอกินาวะหรืออาณาจักรรีวกีวในขณะนั้นเป็นตัวกลางหลักในการค้าระหว่างเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จีน และญี่ปุ่น อาวาโมริจะใช้ข้าวจากไทยเป็นวัตถุดิบทั้งหมด ชาวโอกินาวะได้พัฒนากระบวนการกลั่นจากเทคนิคที่ได้เรียนรู้จากประเทศเพื่อนบ้านเพื่อให้เหมาะสมกับสภาวะอากาศท้องถิ่นและให้สามารถนำราโคจิซึ่งเป็นราท้องถิ่นมาใช้หมักได้ อาณาจักรรีวกีวได้ส่งอาวาโมริเป็นเครื่องบรรณาการให้กับจีนและญี่ปุ่นระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึง 19
หลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดซึ่งปรากฏชื่ออาวาโมริ (泡盛) ได้แก่บันทึกของขวัญจากพระเจ้าโช เทแห่งอาณาจักรรีวกีวพระราชทานแก่โทกูงาวะ อิเอ็ตสึนะ โชกุนคนที่สี่ของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะเมื่อ ค.ศ. 1671 ซึ่งกษัตริย์แห่งอาณาจักรรีวกีวเคยพระราชทานอาวาโมริเป็นของขวัญมาก่อนแล้ว แต่ในเอกสารฉบับก่อนหน้าจะบันทึกชื่อไว้ว่าเป็นโชจู (焼酒 หรือ 焼酎)
ใน ค.ศ. 2017 ผู้ผลิตอาวาโมริรายใหญ่สามรายในจังหวัดโอกินาวะได้ร่วมมือกันเพื่อขยายตลาดเพื่อส่งออกอาวาโมริไปยังสหรัฐและยุโรปเนื่องจากยอดขายในประเทศลดลง ผลิตภัณฑ์ใช้ชื่อตราสินค้าว่า "Ryukyu 1429" และเริ่มวางจำหน่ายในสหราชอาณาจักรเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2019

**การผลิต**
แม้ว่าอาวาโมริจะเป็นสุรากลั่นเหมือนกับโชจู แต่อาวาโมริกับโชจูก็มีความแตกต่างที่สำคัญหลายประการ ประการแรก อาวาโมริมาจากการหมักครั้งเดียวในขณะที่โชจูมาจากการหมักสองครั้ง นอกจากนี้ อาวาโมริจะใช้ข้าวแบบไทยซึ่งเป็นข้าวเมล็ดยาว แตกต่างจากข้าวญี่ปุ่นซึ่งเป็นเมล็ดสั้นที่ใช้ผลิตโชจู ประการสุดท้าย อาวาโมริจะใช้ราโคจิดำซึ่งเป็นราโคจิท้องถิ่นของโอกินาวะ ในขณะที่โชจูจะใช้ราโคจิขาว ดำ และเหลือง

**คูซุ**
อาวาโมริที่บ่มในห้องเก็บเฉพาะที่โรงกลั่นสุราทารางาวะ เกาะมิยาโกะ จังหวัดโอกินาวะ
อาวาโมริที่บ่มเป็นเวลาอย่างน้อยสามปีจะเรียกว่า "คูซุ" (kusu สุราเก่า) ซึ่งมาจากคำอ่านในภาษาโอกินาวะและจะใช้เฉพาะกับอาวาโมริ ในขณะที่ในส่วนอื่นของญี่ปุ่นจะอ่านว่า "โคชุ" และจะใช้กับสาเกเก่า คูซุที่บ่มเก็บไว้กว่า 200 ถึง 300 ปีส่วนใหญ่สูญหายไประหว่างยุทธการที่โอกินาวะในสงครามโลกครั้งที่สอง ในปัจจุบันคูซุที่เชื่อกันว่าเก็บไว้นานที่สุดอยู่ที่โรงกลั่นสุราชิกินะ เขตชูริ นครนาฮะ ซึ่งมีอายุประมาณ 100 ถึง 150 ปี และมีความพยายามที่จะบ่มคูซุอายุ 200 และ 300 ปีใหม่อีกครั้ง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เครื่องดื่มจากข้าว
หมวดหมู่:อาหารโอกินาวะ
อันนะกีเราะฮ์

อันนะกีเราะฮ์ (النقيرة, บางครั้งสะกดเป็น อันนุก็อยเราะฮ์) เป็นหมู่บ้านในเขตผู้ว่าการฮอมส์ ประเทศซีเรีย ตั้งอยู่ทางใต้ของฮอมส์  พื้นที่ใกล้เคียงได้แก่ กัฟร์อายาทางตะวันออกเฉียงเหนือ, มัสกะนะฮ์ทางตะวันตก อาบิลทางใต้ ก็อฏฏีนะฮ์ทางตะวันตกเฉียงใต้ และ Tell al-Shur ทางตะวันตก 
สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่าอันนะกีเราะฮ์มีประชากร 2,025 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี

**อ้างอิง==
กัฟร์อายา

กัฟร์อายา (كفر عايا) เป็นหมู่บ้านในเขตผู้ว่าการฮอมส์ ประเทศซีเรีย ตั้งอยู่ทางใต้ของฮอมส์  สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่ากัฟร์อายามีประชากร 6,918 คนใน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี

**อ้างอิง==
เต้าหู้โคยะ

เต้าหู้โคยะ
เต้าหู้โคยะ หรือ โคยาโดฟุ (kōya-dōfu) ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ ชิมิโดฟุ (凍み豆腐), โคริโดฟุ (凍り豆腐) หรือ โคยาซังโดฟุ (高野山豆腐) เป็นเต้าหู้แช่แข็ง เป็นวัตถุดิบหลักในตู้กับข้าวของญี่ปุ่น และเป็นส่วนผสมสำคัญในอาหารมังสวิรัติของศาสนาพุทธ มีต้นกำเนิดจากประเทศญี่ปุ่น ทำจากถั่วเหลือง, สารช่วยทำให้ตกตะกอน และโซดาทำขนม  มีลักษณะเหมือนฟองน้ำเนื้อแข็งและต้องนำไปแช่น้ำก่อนใช้ ส่วนใหญ่ใช้ในสตูและซุป

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารโบราณ
หมวดหมู่:อาหารศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:คำศัพท์เกี่ยวกับอาหารญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อาหารทดแทนเนื้อสัตว์
หมวดหมู่:อาหารจากถั่วเหลือง
หมวดหมู่:เต้าหู้
หมวดหมู่:อาหารมังสวิรัติ
หมวดหมู่:อาหารจากผักของญี่ปุ่น
มหากาลมนเทียร (ดาร์จีลิง)

มหากาลมนเทียร (เทวนาครี: महाकाल मन्दिर) เป็นมนเทียรในดาร์จีลิง ประเทศอินเดีย มีพระศิวะเป็นเทพเจ้าองค์ประธาน สร้างขึ้นในปี 1782 โดยลามะโดร์เจ รินซิง (Dorjey Rinzing) ตั้งอยู่บนยอดเขาออบเซอร์วาทอรี มนเทียรนี้เป็นการหลอมรวมระหว่างธรรมเนียมฮินดูและพุทธ ถือเป็นศาสนสถานที่ศาสนาทั้งสองอยู่ร่วมกันอย่างสันติ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบสถ์พราหมณ์ในดาร์จีลิง
หมวดหมู่:โบสถ์พระศิวะ
จีซ็อง

พัก จี-ซ็อง (Park Ji-sung; เกิด 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2002) หรือที่รู้จักในชื่อ จีซ็อง เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง นักแต่งเพลง นักเต้น และนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาเริ่มต้นอาชีพในฐานะนักแสดงเด็ก นายแบบ และนักเต้น โดยเป็นส่วนหนึ่งของทีมเต้น นัม ฮย็อน-จุน และ คิดส์ เขากลายเป็นเด็กฝึกหัดภายใต้เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ในปี ค.ศ. 2013 และเป็นส่วนหนึ่งของทีมฝึกหัดก่อนเปิดตัวเอสเอ็มรุกกีส์ จีซ็องเปิดตัวไอดอลในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2016 ในฐานะสมาชิกวงบอยแบนด์เกาหลีใต้ เอ็นซีที ผ่านยูนิตย่อยเอ็นซีทีดรีม

**ผลงานเพลง**

**การปรากฏตัวที่ไม่ใช่ซิงเกิล**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเคป็อป
หมวดหมู่:เคป็อป
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:นักร้องเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บอยแบนด์เกาหลีใต้
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติเกาหลีใต้
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติเกาหลี
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2545
ยาซูฮิโระ คาโน

ยาซูฮิโระ คาโน (Kanō Yasuhiro เป็นนักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่นจากจังหวัดฮกไกโด ผลงานในฐานะนักเขียนการ์ตูนอาชีพเรื่องแรกคือมังงะเรื่องสั้น แบล็กซิตี ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์ฉบับพิเศษในฤดูใบไม้ร่วงของปี พ.ศ. 2535 ซึ่งทำให้คาโนได้รับระหวาง Hop Step Award สำหรับนักเขียนหน้าใหม่ของนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ผลงานมังงะหลายเรื่องได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ได้แก่ เก๋า โจ๋ โก๋พันธุ์สวย และ เอ็ม x ซีโร่ ทั้งสองเรื่องมีลิขสิทธิ์ตีพิมพ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนต์

**ผลงาน**

**ซีรีส์มังงะ**
เก๋า โจ๋ โก๋พันธุ์สวย ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ (พ.ศ. 2545–2546) 6 เล่ม
*เอ็ม x ซีโร่ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ (2549–2551) 10 เล่ม
*nihongo4|ฮาริสึกาวะในแดนกระจกวิเศษi|鏡の国の針栖川|Kagami no Kuni no Harisugawa ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ (พ.ศ. 2554-2555) 3 เล่ม
*คิส x เดธ เผยแพร่ในโชเน็งจัมป์+ (พ.ศ. 2557–2561) 7 เล่ม
*คิรูรุคิลมี  เผยแพร่ในโชเน็งจัมป์+ (พ.ศ. 2563–ปัจจุบัน) 2 เล่ม

**เรื่องสั้น**
แบล็กซิตี (พ.ศ. 2539) - รวมเรื่องสั้นที่เคยตีพิมพ์มาก่อน
**แบล็กซิตี (พ.ศ. 2535)
**Keita Futari (พ.ศ. 2536)
**Proto One (พ.ศ. 2538)
**Jewel of Love (พ.ศ. 2539)
*Tokyo Ants (พ.ศ. 2546) - รวมเรื่องสั้นที่เคยตีพิมพ์มาก่อน
*Snow in the Dark (พ.ศ. 2550) - รวมเรื่องสั้นที่เคยตีพิมพ์มาก่อน
**Kirino Sāko to Nakamatachi (พ.ศ. 2547)
**She Monkey (พ.ศ. 2547)
**Snow in the Dark (พ.ศ. 2547)
**เอ็มพีซีโร่ (พ.ศ. 2548) (ต้นแบบของ เอ็ม x ซีโร่ )
*Doki Doki Summer Beach (พ.ศ. 2551)
*赤ずきんエリーザ (พ.ศ. 2552)
*Loop (L∞P) (พ.ศ. 2552)
*Ghost Jim (พ.ศ. 2553)
*Brand New School Day (พ.ศ. 2556)
*ヴェツノバ (พ.ศ. 2556)
*WHITE東京 (พ.ศ. 2557)

**ภาพประกอบ**
มิดไนต์เมจิก ซีรีส์นวนิยายในนิตยสาร จัมป์โนเวล ของญี่ปุ่น (พ.ศ. 2536-2544)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 19191
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2513
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ศิลปินมังงะ
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – ว่ายผลัดท่าผสม 4 × 100 เมตร ทีมชาย

การแข่งขัน ว่ายผลัดท่าผสม 4 × 100 เมตร ทีมชาย ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 จัดขึ้นในวันที่ 3 และ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2024 ที่ศูนย์กีฬาทางน้ำกรุงปารีส
จีนคว้าเหรียญทอง โดยสหรัฐอเมริกาได้อันดับสอง และฝรั่งเศสได้อันดับสาม นับเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่มีการรวมรายการนี้เข้าไว้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 ที่สหรัฐอเมริกาเข้าแข่งขันผลัดผสม 4 × 100 เมตรชายแต่ไม่ได้เหรียญทอง

**สถิติ**
ก่อนหน้านี้ สถิติโลกและโอลิมปิกมีดังนี้:

**อ้างอิง**
ว่ายน้ำ
หมวดหมู่:กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน
หมวดหมู่:ว่ายน้ำในปี พ.ศ. 2567
2024
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดนครสวรรค์

นักการเมืองผู้เกิดหรือมีถิ่นพำนักในจังหวัดนครสวรรค์ สำหรับนักการเมืองผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในจังหวัดนครสวรรค์ เช่น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หรือนายกเทศมนตรี ดูที่:หมวดหมู่:ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในจังหวัดนครสวรรค์ ซึ่งเป็นหมวดหมู่ย่อยของหมวดหมู่นี้
การเมือง
หมวดหมู่:การเมืองจังหวัดนครสวรรค์
นครสวรรค์
หมวดหมู่:ศิลปินจากจังหวัดนครสวรรค์

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดนครสวรรค์แบ่งตามอาชีพ
หมวดหมู่:วัฒนธรรมของจังหวัดนครสวรรค์
นครสวรรค์
ราเม็งและข้าว

ราเม็งและข้าว
ราเม็งและข้าว (rāmen raisu; ramen rice) เป็นเมนูชุดที่ผสมผสานราเม็งกับข้าวสวยเข้าด้วยกัน

**ภาพรวม**
มีคำอธิบายว่าสาเหตุที่รับประทานราเม็งพร้อมกับข้าว เชื่อว่าน่าจะเป็นเพราะลูกค้าที่ไม่สามารถพอใจกับแค่ปริมาณของราเม็งเพียงอย่างเดียว ถ้าเพียงต้องการเพิ่มปริมาณที่กิน สามารถแค่เพิ่มเส้นราเม็งในปริมาณที่มากขึ้น แต่ถ้าใช้ปริมาณที่มากขึ้น ความสมดุลระหว่างเส้นกับซุปจะสูญเสียไป และเส้นจะอืดระหว่างรับประทานจึงทำให้ใช้วิธีการเพิ่มข้าวแทนที่จะเพิ่มเส้นトムズ ว่ากันว่าจุดเริ่มต้นมาจากร้านราเม็ง อาจิโนะซัมเป ในซัปโปโระ ฮกไกโด โดยที่ร้านมีการเพิ่มข้าวให้กับลูกค้าที่แค่กินราเม็งอย่างเดียวไม่พอ แล้วมีลูกค้าหนุ่มคนหนึ่งใช้คำว่า "ราเม็งไรซ์" ในการสั่ง หลังจากนั้นก็แพร่หลายไปทั่วประเทศ นอกจากนี้ยังมีทฤษฎีที่ว่าต้นกำเนิดของการกินแบบนี้มาจากเมนู "ชินะโซบะไรซ์" (支那そばライス) ในร้านอาหารซันโจอัง ในเขตชินจุกุ โตเกียว

**โภชนาการ**
ในด้านโภชนาการ มีคนมองว่าการกินแบบนี้จะทำให้ได้รับแต่คาร์โบไฮเดรตมากไปทำให้ขาดสมดุลแล้วทำให้เป็นโรคอ้วนหรือเบาหวาน ขาดกรดไขมันจำเป็น วิตามิน เกลือแร่ อย่างไรก็ตาม เรื่องสารอาหารสามารถชดเชยได้โดยการเพิ่มผักให้มากขึ้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารจากข้าวของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ราเม็ง
เดอะทรังก์

เดอะทรังก์ (트렁크) เป็นละครซีรีส์เกาหลีใต้แนวลึกลับ เมโลดรามา ปี 2024 ซึ่งสร้างจากนวนิยายชื่อเดียวกันของคิม รยอ-รย็อง เขียนบทโดยพัก อึน-ย็อง กำกับโดย คิม กยู-แท นำแสดงโดยซอ ฮย็อน-จินและกง ยู ละครซีรีส์เรื่องนี้เป็นเรื่องราวของคนสองคนที่อยู่ภายใต้สัญญาการแต่งงานหนึ่งปีและกระเป๋าลึกลับใบหนึ่ง มีกำหนดออกอากาศทางเน็ตฟลิกซ์ในวันที่ 29 พฤศจิกายน 2024

**เรื่องย่อ**
โน อิน-จี (ซอ ฮย็อน-จิน) พนักงานของ NM (New Marriage) แม้จะใช้ชีวิตอยู่กับสามีตามสัญญาทุกปี แต่เธอกลับพบว่าตัวเองโดดเดี่ยวอย่างมาก ในขณะเดียวกัน ฮัน จ็อง-ว็อน (กง ยู) ก็เข้าสู่สัญญาการแต่งงานครั้งนี้แบบประชดประชันเพื่อที่จะรักษาการแต่งงานครั้งก่อนของเขาเอาไว้ ชีวิตของพวกเขาพลิกผันเมื่อมีการค้นพบกระเป๋าลึกลับในทะเลสาบ ส่งผลให้พวกเขาต้องเจอกับเหตุการณ์วุ่นวายมากมายที่เกี่ยวข้องกับบริการหาคู่

**นักแสดงและตัวละคร**
 ซอ ฮย็อน-จิน รับบทเป็น โน อิน-จี
 พนักงานบริษัท NM (New Marriage) ซึ่งเป็นบริษัทที่จัดการจัดงานแต่งงานชั่วคราว- กง ยู รับบทเป็น ฮัน จ็อง-ว็อน
 โปรดิวเซอร์เพลงผู้จมอยู่กับความวิตกกังวลและความเหงาอันเนื่องมาจากความเจ็บปวดในอดีต- จ็อง ยุน-ฮา รับบทเป็น อี ซอ-ย็อน
 อดีตภรรยาของจ็อง-ว็อน

**การผลิต**
ตามที่แหล่งข่าวหลายคนเปิดเผยในเดือนกุมภาพันธ์ 2023 กงยู และซอ ฮย็อน-จิน ซึ่งทั้งคู่สังกัดแมเนจเมนต์ซูปได้รับเลือกและกำลังพิจารณารับบทนำในละครซีรีส์เรื่องนี้ ซึ่งสร้างจากนวนิยายชื่อเดียวกันของคิม รยอ-รย็องและจะผลิตโดย GTist คิม กยู-แท ผู้กำกับละครเรื่อง ถ้ารักกัน...มันก็โอเค (2014), ข้ามมิติ ลิขิตสวรรค์ (2016), สุขเคล้าเศร้า ชีวิตในเครื่องแบบ (2018) และ อาวเวอร์บลูส์: เวลาสีฟ้าหม่น (2022) และพัก อึน-ย็อง ผู้เขียนบทละครเรื่อง ฮวารัง อัศวินพิทักษ์ชิลลา (2016) ร่วมแสดงนำในซีรีส์เรื่องนี้ ห้าเดือนต่อมาทั้งซอและกงก็ได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการว่าจะร่วมแสดงเป็นคู่แต่งงานชั่วคราว เดือนสิงหาคม 2023 จ็อง ยุน-ฮา ได้รับเลือกให้ร่วมแสดงและคาดว่าจะมีบทบาทสำคัญในละครเรื่องนี้
เท็นเอเชีย รายงานว่าการถ่ายทำกินเวลานานประมาณหกเดือน เริ่มตั้งแต่ปลายเดือนสิงหาคม 2023 และเสร็จสิ้นในเดือนกุมภาพันธ์ 2024

**ออกอากาศ**
ละครซีรีส์เรื่องนี้ออกอากาศทางเน็ตฟลิกซ์เท่านั้นในวันที่ 29 พฤศจิกายน 2024

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ของเน็ตฟลิกซ์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวประโลมโลกเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวรหัสคดีเกาหลีใต้
คากิฟราย

คากิฟราย (kaki furai) เป็นอาหารทอด ที่มีส่วนประกอบหลักคือหอยนางรม ถือเป็น โยโชกุประเภทหนึ่ง
โดยหลักแล้วจะใช้หอยนางรมแปซิฟิก (Crassostrea gigas) ซึ่งฤดูกาลที่เหมาะเริ่มตั้งแต่ต้นฤดูใบไม้ร่วงถึงต้นฤดูใบไม้ผลิ (บางแหล่งข้อมูลก็ว่า ตั้งแต่ปลายฤดูใบไม้ร่วงถึงฤดูร้อน) นอกจากนี้ยังมีการใช้ หอยนางรมหิน (สกุล Saccostrea) ซึ่งฤดูกาลที่เหมาะจะอยู่ในช่วงเดือนพฤษภาคมถึงเดือนสิงหาคม"センシン_20200226ed" (ฤดูใบไม้ผลิถึงฤดูร้อน) จึงสามารถรับประทานคากิฟรายได้ตลอดทั้งปีในประเทศญี่ปุ่น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารทอดในน้ำมันท่วมของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อาหารทะเลของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:โยโชกุ
หมวดหมู่:อาหารจากหอยนางรม
หมวดหมู่:โยโชกุ

หมวดหมู่:คำศัพท์เกี่ยวกับอาหารญี่ปุ่น
หมวดหมู่:วัฒนธรรมตะวันตก
หมวดหมู่:การครัว
หมวดหมู่:อาหารญี่ปุ่น
ฉบับร่าง:กรมธุรกิจพลังงาน

กรมธุรกิจพลังงาน (Department of Energy Business) หรือชื่อย่อ ธพ. เป็นส่วนราชการระดับกรม สังกัดกระทรวงพลังงาน มีภารกิจเกี่ยวกับการกำกับ การควบคุมกิจการธุรกิจพลังงานในด้านการค้า คุณภาพ ความปลอดภัย และผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและความมั่นคงแก่ประชาชนอย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมอย่างยั่งยืน

**ประวัติ**
กรมธุรกิจพลังงาน ได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยนโยบายการปฏิรูประบบราชการของรัฐบาล ซึ่งจัดตั้งพร้อมกับกระทรวงพลังงาน ตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 และพระราชกฤษฎีกาโอนกิจการบริหาร และอำนาจหน้าที่ของส่วนราชการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 ซึ่งมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 โดยได้รับการโอนกิจการ อำนาจหน้าที่ และบุคลากรจาก 4 กระทรวง คือ- กองควบคุมน้ำมันเชื้อเพลิงและก๊าซ กรมโยธาธิการ กระทรวงมหาดไทย- กองอุตสาหกรรมน้ำมัน สำนักงานปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม และกรมทรัพยากรธรณี กระทรวงอุตสาหกรรม- กรมพัฒนาและส่งเสริมพลังงาน กระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อม- สำนักน้ำมันเชื้อเพลิง กรมทะเบียนการค้า กระทรวงพาณิชย์

**อำนาจหน้าที่**
กรมธุรกิจพลังงาน มีหน้าที่ควบคุม ดูแล การจัดหา จัดเก็บ ขนส่ง บรรจุจำหน่าย ใช้ และการประกอบธุรกิจด้านการพลังงานทุกประเภทให้มีปริมาณ คุณภาพ ความมั่นคงปลอดภัยตามมาตรฐานข้อกำหนด และกฎหมายที่เกี่ยวข้อง การประกอบกิจการสถานีบริการ การเก็บรักษาและการขนส่งน้ำมันเชื้อเพลิง คลังน้ำมันเชื้อเพลิง ระบบการขนส่งน้ำมันเชื้อเพลิงทางท่อ เพื่อให้เกิดความปลอดภัยต่อชีวิตและทรัพย์สินของประชาชน และกำกับดูแลการค้า การสำรองน้ำมันเชื้อเพลิง คุณภาพน้ำมันเชื้อเพลิง เพื่อเป็นการคุ้มครองผู้บริโภคได้อย่างมีประสิทธิภาพ

**หน่วยงานในสังกัด**
กรมธุรกิจพลังงาน แบ่งหน่วยงานออกเป็น 12 หน่วยงาน ได้แก่- สำนักงานเลขานุการกรม- กองคุณภาพน้ำมันเชื้อเพลิง- กองบริการธุรกิจและการสำรองน้ำมันเชื้อเพลิง- กองยุทธศาสตร์และแผนงาน- กองกฎหมาย- กองความปลอดภัยธุรกิจก๊าซธรรมชาติ- กองความปลอดภัยธุรกิจก๊าซปิโตรเลียมเหลว- กองความปลอดภัยธุรกิจน้ำมัน- ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร- สถาบันพัฒนาเทคนิคพลังงาน- กลุ่มตรวจสอบภายใน- กลุ่มพัฒนาระบบบริหาร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 กรมธุรกิจพลังงาน ที่เว็บไซต์- กรมธุรกิจพลังงาน- กรมธุรกิจพลังงาน
อิโมะฟราย

อิโมะฟราย
อิโมะฟรายในเมืองซาโนะ จังหวัดโทจิงิ
อิโมะฟราย (imo furai) เป็นอาหารญี่ปุ่นที่ทำโดยหั่นมันฝรั่งนึ่งเป็นชิ้นขนาดพอดีคำคำ ชุบแป้งสาลีและเกล็ดขนมปัง แล้วนำไปทอด
อาหารชนิดนี้ได้รับการจัดเป็นอาหารชวนชิมระดับ B ในท้องถิ่นเมืองซาโนะ จังหวัดโทจิงิ และกลายเป็น อาหารแห่งจิตวิญญาณ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารจานด่วน
หมวดหมู่:อาหารจากมันฝรั่ง
หมวดหมู่:อาหารทอดในน้ำมันท่วมของญี่ปุ่น
เกโซเต็ง

เกโซเต็ง
เกโซเต็ง
เกโซเต็ง (gesoten) เป็นเท็มปุระที่ทำจากหนวดหมึกทอด
มีการรับประทานกันมากในจังหวัดยามางาตะ โดยนอกจากจะใช้ใส่ในโซบะหรือราเม็งแล้ว ยังเป็นเมนูอาหารตามสั่งที่ร้านอิซากายะอีกด้วย
หมึกที่ใช้ทำเกโซเต็งส่วนใหญ่เป็น หมึกญี่ปุ่น หรือ หมึกแดง

**ประวัติศาสตร์**
ว่ากันว่ามีการรับประทานกันใน ภูมิภาคมุรายามะและโมงามิของจังหวัดยามางาตะมาตั้งแต่ยุคเอโดะ ในเวลานั้นหมึกดิบหาได้ยาก จึงเป็นที่นิยมในหมู่ คนทั่วไป ที่จะนำหนวดหมึกไปเติมน้ำแล้วรับประทานเป็นเท็มปุระ
สำหรับที่อื่นนอกจากในจังหวัดยามางาตะแล้ว เกโซเต็งยังมีการนำมารับประทานเป็นกับโซบะ ฯลฯ แต่เนื่องจากหนวดหมึกถือว่าเป็นส่วนขาของหมึก บางครั้งจึงถือว่าด้อยกว่าเมื่อเทียบกับตัวหมึก ร้านโซบะที่มีมายาวนานในเขตคันโตหลีกเลี่ยงการใช้หนวดหมึกราคาถูก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อหมึก
หมวดหมู่:อาหารทะเลของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อาหารทอดในน้ำมันท่วมของญี่ปุ่น
เกโซดง

ไฟล์:Geso-Don.Hanachan2016.JPG|right|thumb| เกโซดงกับโซบะในร้านฮานะจัง (花ちゃん) ในเมืองอาซาฮิกาวะ
ไฟล์:Iwamizawa_Komoro-buckwheat-noodles-eating-shop_squid-legs-Tempra-bowl.JPG|right|thumb| เกโซดงในร้านโคโมโระโซบะ (小もろそば) ในเมืองอิวามิซาวะ
เกโซดง (gesodon) เป็นดมบุริหน้าหนวดหมึกทอดที่รับประทานกันอย่างแพร่หลายใน เมืองอาซาฮิกาวะ ฮกไกโด
มักจะพบเกโซดงได้ในร้านโซบะแบบยืนแถวเมืองอาซาฮิกาวะทุกร้าน และมักขายตามซูเปอร์มาร์เก็ต ได้รับการแนะนำในคู่มือการท่องเที่ยวและรายการโทรทัศน์ของเมือง เป็นที่นิยมอย่างมากสำหรับนักท่องเที่ยว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อหมึก
หมวดหมู่:อาหารทะเลของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ดมบูริ