หลุยส์ ดัปล์

หลุยส์ ดัปล์ ในอัลบั้มภาพครอบครัว ( ค.ศ. 1904)
หลุยส์ ดัปล์ (Louis Dapples; 9 กันยายน  ค.ศ. 1867 – 31 กรกฎาคม  ค.ศ. 1937) เป็นผู้จัดการ นายธนาคาร และนักอุตสาหกรรมชาวสวิส เป็นที่รู้จักจากการทำกิจกรรมการปลูกป่าทดแทนและการพัฒนาเกษตรกรรมในภูมิภาคมูเจลโล ประเทศอิตาลี

**ประวัติ**
หลุยส์เกิดที่เมืองเจโนวา ประเทศอิตาลี เป็นบุตรของอ็องรี ดัปล์ พ่อค้าและนายธนาคาร สมาชิกตระกูลดัปล์จากรัฐโว ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และอาน เดอแฟร์แน็กซ์
หลังจากสำเร็จการศึกษาที่ซือริช หลุยส์เริ่มประกอบอาชีพในด้านการธนาคารจากการฝึกงานกับบิดา โดยเป็นผู้ช่วยผู้อำนวยการธนาคารเครดีลียอแนที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร ใน ค.ศ. 1903 และเป็นผู้อำนวยการของธนาคารบังกากอมแมร์ชาเลอีตาเลียนาที่มิลาน ประเทศอิตาลี ก่อนเดินทางไปพักผ่อนในทวีปอเมริกาใต้ ที่ประเทศบราซิลและประเทศอาร์เจนตินา
ครอบครัวดัปล์ที่บ้านพักตากอากาศในเกรซซาโน (ค.ศ. 1904) ตรงกลางคือ แอดมง ดัปล์ ลุงของเขา พร้อมด้วยอ็องรี ดัปล์ พี่ชาย นั่งอยู่บนพื้นทางซ้าย และหลุยส์ ดัปล์ อยู่ทางขวา แอลวีร์ ดัปล์ ลูกพี่ลูกน้อง เป็นคนสุดท้ายที่นั่งทางซ้ายบนเก้าอี้ตัวนี้
ใน ค.ศ. 1922 หลุยส์เข้าร่วมงานกับเนสท์เล่ และใน ค.ศ. 1929 เขาได้รับตำแหน่งประธานคณะกรรมการบริษัท ต่อมาเขาได้ดำรงตำแหน่งกรรมการบริษัทอีกหลายแห่ง รวมทั้งธนาคารเครดิตสวิส บริษัทสวิสรีอินชัวรันส์ และธนาคารสวิส-อาร์เจนไตน์มอร์กิจ
หลุยส์เคยเป็นตัวแทนของประเทศสวิตเซอร์แลนด์เข้าร่วมการประชุมนานาชาติว่าด้วยเศรษฐกิจที่ลอนดอนใน ค.ศ. 1933
ใน ค.ศ. 1923 มหาวิทยาลัยโลซานมอบปริญญาเอกกิตติมศักดิ์ให้แก่หลุยส์

**การทำงานที่เนสท์เล่**
ใน ค.ศ. 1921 เนสท์เล่ประสบปัญหาวิกฤตการณ์การเงินครั้งใหญ่เนื่องจากราคาที่ตกต่ำและมีวัตถุดิบคงเหลือในคลังเป็นจำนวนมาก และเป็นจุดเริ่มต้นของภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ หลุยส์ ดัปล์ จึงเริ่มเข้าทำงานในเนสท์เล่โดยดำรงตำแหน่งผู้จัดการวิกฤต เพื่อฟื้นฟูบริษัทจากความสูญเสียดังกล่าว ในระหว่างดำรงตำแหน่ง เขาสนับสนุนการว่าจ้างผู้จัดการธุรกิจมืออาชีพ การรวมอำนาจบริหาร และการรวมงานวิจัยในห้องปฏิบัติการที่เวอแว โดยนำแนวทางการจัดการที่ทันสมัยและมีประสิทธิภาพมากขึ้นมาปรับใช้
ใน ค.ศ. 1929 หลุยส์ได้รับข้อเสนอพิเศษจากธนาคารฝรั่งเศสและอิตาลีสำหรับอเมริกาใต้ ให้หาวิธีนำสต๊อกกาแฟซึ่งสะสมอยู่ในประเทศบราซิล ที่ขายไม่ออกเนื่องจากราคากาแฟตกต่ำหลังเหตุการณ์ตลาดหลักทรัพย์วอลล์สตรีตตกเพื่อนำกลับมาใช้ใหม่ โดยผลิตก้อนกาแฟที่ละลายน้ำได้ในรูปแบบเดียวกับก้อนน้ำซุป
เนสท์เล่จ้างมัคส์ มอร์เกินทาเลอร์ มาเป็นนักเคมีเพื่อวิจัยวิธีการผลิตก้อนกาแฟดังกล่าว ซึ่งหลังจากการวิจัยหลายปีก็ค้นพบว่ากาแฟที่ผสมนมผงและน้ำตาลไอซิงยังคงมีกลิ่นหอมอยู่ หลังจากศึกษาเพิ่มเติมแล้ว มอร์เกินทาเลอร์จึงพัฒนาเทคนิคที่สามารถรักษารสชาติของกาแฟไว้ได้ด้วยการเติมมอลโตเดกซ์ทริน ในที่สุดเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1938 เนสท์เล่จึงเปิดตัวเนสกาแฟอย่างเป็นทางการในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดยเริ่มการผลิตในระดับขนาดใหญ่ที่โรงงานในเมืองออร์บ

**การต่อสู้กับโรคลมบ้าหมูของบุตรชาย**
ปกอัลบั้มของครอบครัวดัปล์จากเกรซซาโน ตอสคานา เมื่อ ค.ศ. 1904 เก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์กาซาแดร์ชี
ชีวิตครอบครัว หลุยส์สมรสกับเอแลน แอแมตาซ จากเจนีวา เต็มไปด้วยเหตุการณ์ที่น่าเศร้า เมื่อฌ็อง อ็องรี ดัปล์ บุตรชายของทั้งคู่ ซึ่งมีชื่อเล่นว่า ดีกี และเกิดเมื่อ ค.ศ. 1903 ป่วยด้วยโรคลมบ้าหมูขั้นรุนแรง และมีชีวิตอยู่หลายปีจนกระทั่งเสียชีวิตใน ค.ศ. 1922 ขณะมีอายุเพียง 19 ปี ที่สถาบันโรคลมบ้าหมูแห่งสวิตเซอร์แลนด์ หลังจากพยายามหาวิธีการรักษาหลายวิธี
เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน  ค.ศ. 1919 หลุยส์และภรรยาจึงบริจาคเงิน 250,000 ฟรังก์สวิส ให้แก่สถาบัน เพื่อสมทบทุนก่อสร้างศูนย์ที่มุ่งเน้นการสังเกตและดูแลเด็กที่เป็นโรคลมบ้าหมูและมีปัญหาทางการศึกษาเป็นหลัก จากความคิดริเริ่มนี้จึงเป็นที่มาของการก่อตั้งศูนย์เยาวชนโดนาซีโอเนดัปล์ใน ค.ศ. 1923

**หมายเหตุ**

**บรรณานุกรม**
 Dapples, Louis

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการของศูนย์เยาวชนโดนาซิโอนดัปล์
1937