Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เติ้ง ตุน

เติ้ง ตุน (p=Dèng Dūn; เสียชีวิต ค.ศ. 263) เป็นขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน

**ประวัติ**
ในปี ค.ศ. 263 สุมาเจียวผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งรัฐวุยก๊กตัดสินใจเปิดศึกเพื่อพิชิตจ๊กก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊ก เติ้ง ตุ้นคัดค้านความคิดที่จะทำศึก สุมาเจียวจึงสั่งให้นำตัวเติ้ง ตุ้นไปประหารชีวิต

**ในนิยายสามก๊ก**
ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ระบุว่าเติ้ง ตุนมีตำแหน่งเป็นขุนพลทัพหน้า (前將軍 เฉียนเจียงจฺวิน)
เติ้ง ตุ้นไม่ถูกกล่าวถึงในสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 ฝาง เสฺวียนหลิง (648). จิ้นชู.- ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้).
หมวดหมู่:ขุนพลของวุยก๊ก
จังหวัดสุรินทร์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุรินทร์ พ.ศ. 2548 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 9 เขตเลือกตั้ง เท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2544 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ (รวมทั้งจังหวัดสุรินทร์)**

**ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ (รายเขตเลือกตั้ง)**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต (รวมทั้งจังหวัดสุรินทร์)**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต (รายเขตเลือกตั้ง)**

**ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ**
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดสุรินทร์
พรรค
คะแนนเสียง
ร้อยละ
ชาติไทย (1)
62,909
10.73
กิจสังคม (2)
1,498
0.26
พัฒนาชาติไทย (3)
1,516
0.26
ประชาธิปัตย์ (4)
29,778
5.08
ประชาชนไทย (5)
2,488
0.42
คนขอปลดหนี้ (6)
4,944
0.84
ธรรมชาติไทย (7)
998
0.17
แผ่นดินไทย (8)
2,287
0.39
ไทยรักไทย (9)
414,907
70.80
ความหวังใหม่ (10)
1,632
0.28
มหาชน (11)
46,586
7.95
ประชากรไทย (12)
958
0.16
ไทยช่วยไทย (13)
1,371
0.23
แรงงาน (14)
1,019
0.17
ชาติประชาธิปไตย (15)
1,003
0.17
กสิกรไทย (16)
622
0.11
ทางเลือกที่สาม (17)
373
0.06
รักษ์ถิ่นไทย (18)
900
0.15
พลังเกษตรกร (19)
9,495
1.62
พลังประชาชน (20)
738
0.13
บัตรดี
586,022
95.67
บัตรเสีย
21,868
3.57
ไม่ประสงค์ลงคะแนน
4,667
0.76
ผู้มาใช้สิทธิ์เลือกตั้ง
612,558
62.91
ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง
973,654
100.00

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต**

**เขตเลือกตั้งที่ 1**
ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองสุรินทร์ (ยกเว้นตำบลแสลงพันธ์ ตำบลเฉนียง ตำบลนาบัว ตำบลบุฤๅษี ตำบลราม ตำบลเมืองที ตำบลแทนมีย์ ตำบลสำโรง ตำบลตาอ็อง และตำบลสลักได)

**เขตเลือกตั้งที่ 2**
ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองสุรินทร์ (เฉพาะตำบลแสลงพันธ์ ตำบลเฉนียง ตำบลนาบัว ตำบลบุฤๅษี ตำบลราม ตำบลเมืองที ตำบลเทนมีย์ ตำบลสำโรง ตาบลตาอ็อง และตำบลสลักได) อำเภอลำดวน (ยกเว้นตำบลตระเปียงเตียและตำบลโชคเหนือ) และอำเภอเขวาสินรินทร์

**เขตเลือกตั้งที่ 3**
ประกอบไปด้วยอำเภอศีขรภูมิ และอำเภอลำดวน (เฉพาะตำบลตระเปียงเตียและตำบลโชคเหนือ)

**เขตเลือกตั้งที่ 4**
ประกอบไปด้วยอำเภอสังขะ (ยกเว้นตำบลตาตุมและตำบลเทพรักษา) อำเภอศรีณรงค์ และอำเภอกาบเชิง (เฉพาะตำบลคูตัน)

**เขตเลือกตั้งที่ 5**
ประกอบไปด้วยอำเภอกาบเชิง (ยกเว้นตำบลคูตัน) อำเภอบัวเชด อำเภอสังขะ (เฉพาะตำบลตาตุมและตำบลเทพรักษา) และกิ่งอำเภอพนมดงรัก

**เขตเลือกตั้งที่ 6**
ประกอบไปด้วยอำเภอปราสาท 

**เขตเลือกตั้งที่ 7**
ประกอบไปด้วยอำเภอจอมพระ อำเภอสนม (ยกเว้นตำบลแคนและตำบลโพนโก) อำเภอสำโรงทาบ (ยกเว้นตำบลกระออม) และอำเภอท่าตูม (เฉพาะตำบลบัวโคก)

**เขตเลือกตั้งที่ 8**
ประกอบไปด้วยอำเภอชุมพลบุรี และอำเภอท่าตูม (ยกเว้นตำบลบัวโคก)

**เขตเลือกตั้งที่ 9**
ประกอบไปด้วยอำเภอรัตนบุรี, อำเภอสนม (เฉพาะตำบลแคนและตำบลโพนโก), อำเภอสำโรงทาบ (เฉพาะตำบลกระออม) และกิ่งอำเภอโนนนารายณ์

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดสุรินทร์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544- จังหวัดสุรินทร์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550

**อ้างอิง**
สุรินทร์
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดสุรินทร์
มัสยิดแอร์ทูรุลกาซี

มัสยิดแอร์ทูรุลกาซี (Ertuğrul Gazi Camii) หรือ มัสยิดแอร์โทกรุลกาซือ (Ärtogrul Gazy metjidi) เป็นมัสยิดในอาชกาบัต ประเทศเติร์กเมนิสถาน ถือเป็นแลนด์มาร์กสำคัญในอาชกาบัตที่มีหออะษาน 4 แห่งกับโดมกลาง และมีการตกแต่งภายในแบบหรูหราพร้อมหน้าต่างกระจกสีอันวิจิตรบรรจง

**ประวัติ**
หลังประเทศเติร์กเมนิสถานเป็นเอกราชใน ค.ศ. 1990 มัสยิดนี้เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1998 โดยได้ชื่อจากแอร์ทูรุล (Ertuğrul) พระราชบิดาของสุลต่านออสมันที่ 1 ผู้ก่อตั้งจักรวรรดิออตโตมัน และสร้างโดยฮิลมี เชนัลป์ (Hilmi Şenalp) 
ระหว่างการก่อสร้างเกิดอุบัติเหตุจนมีผู้เสียชีวิตหลายครั้ง จนทำให้เกิดความเชื่อว่ามัสยิดแห่งนี้ต้องคำสาป

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Ashgabat Ertuğrul Gazi Mosque and Cultural Center, picture gallery  at Hassa Architecture
ซิมบ็อกซ์

ไฟล์:Addpac gsm voip gateways.jpg|thumb|150px|เกตเวย์จีเอสเอ็มวอยซ์โอเวอร์ไอพี ของบริษัท AddPac Technology ที่มีซิมบ็อกซ์อยู่ภายใน
ซิมบ็อกซ์ (SIM box เรียกอีกอย่างว่า SIM bank) คืออุปกรณ์ที่เป็นส่วนหนึ่งของการติดตั้งเกตเวย์วอยซ์โอเวอร์ไอพี โดยจะประกอบด้วยซิมการ์ดจำนวนหนึ่งซึ่งเชื่อมต่อกับเกตเวย์แต่จะถูกติดตั้งในกล่องแยกจากกัน ซิมบ็อกซ์สามารถติดตั้งซิมการ์ดของผู้ให้บริการโทรศัพท์มือถือหลายราย ซึ่งทำให้สามารถทำงานร่วมกับเกตเวย์จีเอสเอ็มหลายแห่งที่ตั้งอยู่ในสถานที่ต่าง ๆ ได้

**การใช้งานและการตรวจจับ**
ไฟล์:Scheme of VoIP call with Sim box.png|thumb|ผังการโทรด้วยบริการวอยซ์โอเวอร์ไอพีผ่านซิมบ็อกซ์และเกตเวย์
ผู้ให้บริการซิมบ็อกซ์สามารถกำหนดเส้นทางการโทรผ่านการเชื่อมต่อวอยซ์โอเวอร์ไอพี และเชื่อมต่อการโทรเป็นเสมือนการสื่อสารในท้องถิ่น ทำให้ผู้ให้บริการซิมบ็อกซ์ไม่ต้องจ่ายอัตราค่าบริการการโทรระหว่างประเทศที่สูงและลดราคาที่ถูกเรียกเก็บโดยผู้ให้บริการโครงข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ในท้องถิ่น (MNO) โดยทั่วไปแล้ว ในการสื่อสารด้วยเสียงจะใช้ชุมสายส่วนตัวเพื่อรับข้อมูลการสื่อสารภายในท้องถิ่น แล้วสายจะถูกส่งผ่านอินเทอร์เน็ตไปยังซิมบ็อกซ์ที่อยู่ในพื้นที่ห่างไกล รูปแบบการดำเนินงานทางธุรกิจนี้มักใช้เพื่อหลีกเลี่ยงค่าธรรมเนียมการโทรทางไกลที่สูงกว่าสำหรับบริการการโทรทางไกลที่ไม่ใช่โทรศัพท์เคลื่อนที่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการโทรในประเทศที่พัฒนาน้อยกว่า
ซิมบ็อกซ์มักใช้บริการวอยซ์โอเวอร์ไอพีที่มีอัตราค่าบริการต่ำกว่าไปยังปลายสายบนเครือข่ายมือถือในท้องถิ่น (MNO) รวมถึงการหลีกเลี่ยงค่าธรรมเนียมที่สูงของผู้ให้บริการ จากการโทรซึ่งขัดต่อนโยบายการใช้งานที่ยอมรับได้ และการส่งข้อความขยะผ่านมือถือ
ผู้ให้บริการบางรายพยายามตรวจจับและปฏิเสธการให้บริการซิมบ็อกซ์ ผ่านวิธีการต่าง ๆ รวมถึงการยกเลิกหรือการจำกัดการให้บริการเฉพาะกับซิมการ์ดที่มีการระบุตัวตน ผู้ให้บริการซิมบ็อกซ์มักจะทำการสลับซิมการ์ดเพื่อแทนที่ซิมที่ถูกจำกัดการใช้งาน พวกเขาอาจทำการเขียนรหัสสากลประจำอุปกรณ์เคลื่อนที่ (IMEI) ของซิมบ็อกซ์ใหม่ โดยมักจะใช้ IMEI แบบสุ่มเป็นช่วง หรือ IMEI ที่กำหนดให้กับโทรศัพท์เคลื่อนที่ทั่วไปเพื่อหลีกเลี่ยงการตรวจจับ
การใช้ซิมบ็อกซ์มักจะถูกกฎหมาย แต่การใช้ดังกล่าวอาจถือเป็นการละเมิดสัญญาผู้ให้บริการ หลายบริษัทเช่น เวอไรซอน พยายามโน้มน้าวรัฐบาลท้องถิ่นในสหรัฐอย่างหนักเพื่อห้ามการใช้ซิมบ็อกซ์ อีกเหตุผลคือการขาดการควบคุมผู้ใช้เช่น การรับรู้ว่าใครกำลังโทรหาใคร สิ่งนี้สร้างความท้าทายอย่างมากต่อความเป็นส่วนตัวของผู้ใช้ เนื่องจากรัฐบาลท้องถิ่นต้องการทราบว่าใครโทรหาใครและจากที่ไหน ตัวอย่างหนึ่งคือในประเทศกานา ซึ่งรัฐบาลได้มีมาตรการที่เข้มงวดกับการใช้งานซิมบ็อกซ์
ในประเทศออสเตรเลียนักหลอกลวง (scammer) ใช้ซิมบ็อกซ์จำนวนมากในการส่งข้อความนับล้านข้อความที่แอบอ้างว่ามาจาก ATO, Centrelink, Medicare, Australia Post, Commonwealth Bank, Transurban และ Linkt ซึ่งการรายงานนักหลอกลวงผ่านทางบริการสารสั้น (SMS) ไปยังหน่วยอำนวยการสัญญาณออสเตรเลีย (Australian Signals Directorate, ASD) ถือเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการปิดระบบของนักหลอกลวงเหล่านี้

**คุณภาพการโทร**
เนื่องจากเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ทั่วไปมักใช้ตัวเข้ารหัส/ถอดรหัสเสียงที่ล้าสมัยและมีคุณภาพต่ำ (เช่น โคเดก GSM HR และ FR) ซิมบ็อกซ์สามารถทำการเชื่อมต่อในท้องถิ่นด้วยคุณภาพเสียงที่เหนือกว่าได้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วอยซ์โอเวอร์ไอพี
หมวดหมู่:เทคโนโลยีอุปกรณ์เคลื่อนที่
หมวดหมู่:ยูลิสซีส เอส. แกรนต์

หมวดหมู่:ประธานาธิบดีสหรัฐ
หมวดหมู่:จอมพลชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นายพลชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ทหารบกชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ตระกูลแกรนต์
ท่าอากาศยานแพปาเวสตรีย์

ท่าอากาศยานแพปาเวสตรีย์ (Papa Westray Airport) EGEP เป็นท่าอากาศยานที่ตั้งอยู่ในแพปาเวสตรีย์ หมู่เกาะออร์กนีย์ ประเทศสกอตแลนด์ ห่างจากท่าอากาศยานเคิร์กวอลล์ไปทางเหนือ NM ท่าอากาศยานแห่งนี้เป็นที่รู้จักกันจากที่เป็นต้นทางและปลายทางของเที่ยวบินพาณิชย์ตามกำหนดการที่สั้นที่สุดในโลก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายเส้นทางในออร์กนีย์ที่ให้บริการโดยโลแกนแอร์ เป็นเที่ยวบินระยะทาง abbr=on ที่เชื่อมต่อกับท่าอากาศยานเวสตรีย์ ซึ่งเมื่อรวมเวลาขับเคลื่อนบนพื้นดินด้วยแล้ว โดยส่วนมากเที่ยวบินจะใช้เวลาประมาณสองนาที
สนามบินแพปาเวสตรีย์ (Papa Westray Aerodrome) ถือใบอนุญาตดำเนินการแบบธรรมดา (หมายเลข P542) กับซีเอเอ  ซึ่งอนุญาตให้ดำเนินเที่ยวบินขนส่งผู้โดยสารและการฝึกบินตามที่ได้รับอนุญาตจากผู้ออกใบอนุญาต ซึ่งคือรัฐบาลออร์กนีย์ แต่สนามบินไม่ได้รับอนุญาตให้ดำเนินเที่ยวบินในเวลากลางคืน

**รายชื่อสายการบิน**
ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2024 ท่าอากาศยานแพปาเวสตรีย์มีสายการบินที่ให้บริการเส้นทางดังนี้:

**ดูเพิ่ม**
 ท่าอากาศยานเวสตรีย์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รัฐบาลออร์กนีย์- Shortest Flight Video
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานในประเทศสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานในออร์กนีย์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในออร์กนีย์
หมวดหมู่:การขนส่งในออร์กนีย์
ท่าอากาศยานเวสตรีย์

ท่าอากาศยานเวสตรีย์ (Westray Airport) EGEW เป็นท่าอากาศยานที่ตั้งอยู่ในเวสตรีย์ หมู่เกาะออร์กนีย์ ประเทศสกอตแลนด์ ท่าอากาศยานแห่งนี้เป็นที่รู้จักกันจากที่เป็นต้นทางและปลายทางของเที่ยวบินพาณิชย์ตามกำหนดการที่สั้นที่สุดในโลก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายเส้นทางในออร์กนีย์ที่ให้บริการโดยโลแกนแอร์ เป็นเที่ยวบินระยะทาง abbr=on ที่เชื่อมต่อกับท่าอากาศยานแพปาเวสตรีย์ ซึ่งเมื่อรวมเวลาขับเคลื่อนบนพื้นดินด้วยแล้ว โดยส่วนมากเที่ยวบินจะใช้เวลาประมาณสองนาที เช่นเดียวกับเที่ยวบินที่เดินทางออกจากแพปาเวสตรีย์ โลแกนแอร์ให้บริการเที่ยวบินเชื่อมต่อกับท่าอากาศยานเคิร์กวอลล์ ท่าอากาศยานหลักของออร์กนีย์
สนามบินเวสตรีย์ (Westray Aerodrome) ถือใบอนุญาตดำเนินการแบบธรรมดา (หมายเลข P539) กับซีเอเอ  ซึ่งอนุญาตให้ดำเนินเที่ยวบินขนส่งผู้โดยสารและการฝึกบินตามที่ได้รับอนุญาตจากผู้ออกใบอนุญาต ซึ่งคือรัฐบาลออร์กนีย์ แต่สนามบินไม่ได้รับอนุญาตให้ดำเนินเที่ยวบินในเวลากลางคืน นอกจากนี้สนามบินยังเป็นจุดเริ่มต้นของทีมยุโรปในการแข่งขันกรีนแลนด์แอร์โทรฟีอีกด้วย
เดิมท่าอากาศยานเวสต์เรย์เคยเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นท่าอากาศยานที่มีทางวิ่งเชิงพาณิชย์ที่สั้นที่สุดในโลก โดยทางวิ่ง 01/19 มีระยะทางที่สามารถลงจอดได้เพียง 234 เมตร อย่างไรก็ตาม ทางวิ่งนี้ถูกปิดใช้งานแล้ว

**รายชื่อสายการบิน**
ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2024 ท่าอากาศยานเวสตรีย์มีสายการบินที่ให้บริการเส้นทางดังนี้:

**ดูเพิ่ม**
 ท่าอากาศยานแพปาเวสตรีย์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Overview of Westray Airport
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานในประเทศสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานในออร์กนีย์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในออร์กนีย์
หมวดหมู่:การขนส่งในออร์กนีย์
ไวรัสเห็บกวาง

ไวรัสเห็บกวาง (Deer tick virus หรือ DTV) เป็นไวรัสในสกุล Flavivirus ที่แพร่กระจายผ่านเห็บ และทำให้เกิดโรคสมองอักเสบได้

**อนุกรมวิธาน**
ไวรัส DTV มีความคล้ายคลึงกับ ไวรัสพาวาซซาน (Powassan virus) อย่างมาก โดยมีความเหมือนกันในระดับ ลำดับนิวคลีโอไทด์ 84% และ ลำดับกรดอะมิโน 94%
เนื่องจากความคล้ายคลึงดังกล่าว DTV จึงถูกเรียกว่า สายพันธุ์ที่ 2 ของไวรัสพาวาซซาน (Powassan virus lineage II) 
เชื่อกันว่าสายพันธุ์ไวรัส DTV นี้ถูกถ่ายทอดระหว่างเห็บกวาง (Ixodes scapularis) และหนูเท้าขาว (Peromyscus leucopus) 
ไฟล์:Tick-borne encephalitis phylogram simplified.gif|thumb|left|350px|ไดอะแกรมวิวัฒนาการ (Phylogram) แสดงความสัมพันธ์ของไวรัส DTV กับไวรัสกลุ่มโรคไข้สมองอักเสบที่แพร่ผ่านเห็บชนิดอื่น ๆ เช่น ไวรัสไข้สมองอักเสบตุรกีในแกะ (TSE) และ ไวรัสไข้ป่าไกซานูร์ (KFD)

**ระบาดวิทยา**
ไวรัส DTV มีการแพร่ระบาดอย่างมากในพื้นที่ตะวันออกเฉียงเหนือและตอนเหนือของสหรัฐอเมริกา อย่างไรก็ตาม มีรายงานการติดเชื้อในมนุษย์เพียงเล็กน้อยหรือแทบไม่มีเลย เห็บ I. scapularis ในภาคเหนือของสหรัฐฯ เพียงประมาณ 1–3% ที่อาจติดเชื้อ DTV
ข้อมูลดังกล่าวบ่งชี้ว่าไวรัสนี้อาจไม่ก่อให้เกิดพยาธิสภาพที่รุนแรง หรืออาจไม่ติดเชื้อในมนุษย์ได้ง่าย อย่างไรก็ตาม อัตราการเกิดในมนุษย์อาจถูกประเมินต่ำกว่าความเป็นจริงอย่างมาก

**ประวัติ**
ในปี 1997 ไวรัส DTV ถูกแยกได้จากเห็บ I. scapularis ที่เก็บจากแมสซาชูเซตส์และคอนเนตทิคัต
มีรายงานผู้เสียชีวิตจากอาการสมองอักเสบเนื่องจากไวรัส DTV ที่โรงพยาบาลในนิวยอร์ก โดยผู้ป่วยเป็นชายอายุ 62 ปี ซึ่งมีอาการไข้ กล้ามเนื้ออ่อนแรงบริเวณแขนและขาด้านขวา และมีผื่นแดงตุ่มนูน ผู้ป่วยเสียชีวิตจากไวรัสนี้ และการชันสูตรพบว่าตัวอย่างเนื้อเยื่อมีไวรัส DTV จากผล PCR ผู้ป่วยไม่มีประวัติเดินทางในช่วงก่อนเข้าโรงพยาบาล ซึ่งบ่งชี้ว่าไวรัสอาจมีการแพร่ระบาดในพื้นที่นิวยอร์ก ผู้ป่วยมีพฤติกรรมชอบทำกิจกรรมกลางแจ้งในพื้นที่ป่าและมักสัมผัสใกล้ชิดกับม้า โดยในพื้นที่ที่ผู้ป่วยอาศัยมีรายงานโรคลายม์บ่อยครั้ง แสดงให้เห็นถึงกิจกรรมของเห็บที่แพร่หลายอยู่ในบริเวณดังกล่าว
ในปี 2017 มีรายงานผู้ป่วยเสียชีวิตจากไวรัส DTV อีกกรณีหนึ่งในผู้หญิงอายุ 72 ปีในรัฐเมน เธอเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลด้วยอาการไข้ ความดันโลหิตต่ำ และปัญหาการปัสสาวะ หนึ่งเดือนก่อนเข้ารับการรักษา เธอถูกเห็บ I. scapularis กัดที่หน้าอกด้านซ้าย หลังจากนั้นสามสัปดาห์มีการพบเห็บตัวใหม่ฝังอยู่ในบริเวณสะบักด้านซ้ายของเธอ ซึ่งถูกกำจัดออกไปเช่นกัน ผู้ป่วยมีอาการปวดกล้ามเนื้อ หนาวสั่น และผื่นแดงที่เกิดขึ้นในโรคลายม์ระยะแรกในบริเวณที่ถูกเห็บกัด หลังจากนั้นอาการแย่ลงจนมีอาการปวดข้อ เกล็ดเลือดต่ำ และปัญหาสุขภาพอื่น ๆ แม้จะได้รับการรักษาด้วยด็อกซีไซคลิน และยาปฏิชีวนะ (วาโคมัยซิน และเมโรพีเนม) ก็ไม่ได้ผล เธอเสียชีวิตในที่สุด และผลการชันสูตรพบว่า มีการสูญเสียเซลล์ประสาทในไขสันหลัง รวมถึงสมองอักเสบและการสูญเสียเซลล์ Purkinje อย่างรุนแรง

**ดูเพิ่ม**
 ไวรัสอัลคูร์มา- โรคลูปิน- โรคไลม์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟลาวิไวรัส
หมวดหมู่:ไวรัสสมองอักเสบ
หมวดหมู่:ไวรัสในกลุ่มอินฟราสเปซิค
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่

หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งในอำเภอเมืองเชียงใหม่
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งในอำเภอเมืองเชียงใหม่

หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งในจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองเชียงใหม่
หมวดหมู่:นายทหารห้าดาวชาวอเมริกัน

หมวดหมู่:ผู้นำการทหารชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:จอมพลชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:จอมพลเรือชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:จอมพลอากาศชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นายทหารห้าดาว
หมวดหมู่:วอยซ์โอเวอร์ไอพี

ไอพี
หมวดหมู่:โพรโทคอลชั้นโปรแกรมประยุกต์
หมวดหมู่:การสื่อสารที่มีคอมพิวเตอร์เป็นสื่อกลาง
หมวดหมู่:เสียงดิจิทัล
คริส เรดฟิลด์

คริส เรดฟิลด์ (Chris Redfield) เป็นตัวละครในเรซิเดนต์อีวิลซึ่งเป็นซีรีส์วิดีโอเกมสยองขวัญเอาชีวิตรอดที่สร้างโดยบริษัทแคปคอมของประเทศญี่ปุ่น เขาได้รับการแนะนำในฐานะหนึ่งในตัวละครที่ผู้เล่นควบคุมสองตัวจากเรซิเดนต์อีวิลภาคแรก (ค.ศ. 1996) พร้อมด้วยคู่หูของเขาซึ่งคือจิล วาเลนไทน์ ในฐานะสมาชิกของหน่วยปฏิบัติการและกู้ภัยพิเศษ (S.T.A.R.S.) ของกรมตำรวจแร็กคูน คริสและจิลต่อสู้กับอัมเบรลลาคอร์ปอเรชัน ซึ่งเป็นบริษัทเภสัชกรรมที่ก่อการร้ายชีวภาพจนก่อให้เกิดซอมบีและอาวุธชีวภาพอื่น ๆ และต่อมาได้กลายเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งขององค์กรต่อต้านการก่อการร้ายทางอาวุธชีวภาพ (BSAA) ของสหประชาชาติ
คริสเป็นตัวเอกในเกม, นวนิยาย และภาพยนตร์เรซิเดนต์อีวิลหลายภาค รวมถึงเขายังปรากฏตัวในแฟรนไชส์เกมอื่น ๆ อย่างมาร์เวล vs. แคปคอม, โปรเจกต์ครอสโซน และเดดบายเดย์ไลต์ ส่วนในเกมภาคหลัง ๆ เช่น เรซิเดนต์อีวิล 7 (ค.ศ. 2017) และเรซิเดนต์อีวิล: วิลลิจ (ค.ศ. 2021) ลักษณะหน้าตาของเขาได้อิงจากนายแบบชาวนิวซีแลนด์ที่ชื่อจอร์ดี แดนดี นอกจากนี้ ได้มีนักแสดงหลายคนมารับบทบาทเป็นคริส รวมถึงเวนท์เวิร์ท มิลเลอร์ และร็อบบี อาเมล ในในภาพยนตร์เรซิเดนต์อีวิลฉบับคนแสดง
บรรดานักวิจารณ์มีความคิดเห็นที่แตกต่างกันเกี่ยวกับตัวละครนี้ โดยเน้นไปที่การปรับเปลี่ยนบ่อยครั้งและความไม่สอดคล้องกันในการออกแบบ อย่างไรก็ตาม เขาได้รับการยอมรับถึงความเซ็กซี และได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในตัวละครวิดีโอเกมที่เซ็กซีที่สุดโดยสิ่งพิมพ์หลายฉบับ นอกจากนี้ นักวิจารณ์บางคนอ้างถึงฉากที่คริสต่อยก้อนหินในเรซิเดนต์อีวิล 5 (ค.ศ. 2009) ซึ่งกลายเป็นอินเทอร์เน็ตมีมว่าเป็นหนึ่งในฉากที่น่าจดจำที่สุดในซีรีส์เรซิเดนต์อีวิล

**แนวคิดและการออกแบบ**
คริสได้รับการแนะนำในฐานะหนึ่งในตัวละครเอกที่เล่นได้สองคน ควบคู่ไปกับจิล วาเลนไทน์ ที่เป็นคู่หูของเขาในเรซิเดนต์อีวิล ซึ่งเป็นวิดีโอเกมสยองขวัญเอาชีวิตรอด ค.ศ. 1996 ของบริษัทแคปคอม เขาได้รับการสร้างสรรค์โดยชินจิ มิกามิ ที่เป็นผู้อำนวยการ และอิซาโอะ โออิชิ ที่เป็นนักออกแบบ ส่วนนักออกแบบอย่างฮิเดกิ คามิยะ กล่าวถึงคริสว่าเป็น "คนประเภทตรงไปตรงมาและแข็งแกร่ง" และยอมรับว่าเขาชื่นชอบต้นแบบนี้ โดยคริสซึ่งมีเชื้อสายอเมริกันผิวขาว เคยรับราชการในในกองทัพอากาศสหรัฐ และต่อมาได้เข้าร่วมหน่วยปฏิบัติการพิเศษและกู้ภัย (S.T.A.R.S.) ซึ่งเป็นหน่วยการปฏิบัติการพิเศษของกรมตำรวจแร็กคูน แม้ว่าเนื้อเรื่องของพวกเขาจะดำเนินไปคล้าย ๆ กัน แต่รูปแบบการเล่นของจิลและคริสแตกต่างกัน โดยคริสไม่สามารถพกไอเทมในรายการสิ่งของของเขาได้มากนัก แต่เขาสามารถวิ่งได้เร็วกว่าและทนต่อการทำร้ายได้มากกว่า

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 คริส เรดฟิลด์-  Chris Redfield at the Internet Movie Database
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอเมริกันในวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นตำรวจชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักบิน
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีจากนครนิวยอร์ก
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักสู้ด้วยมีด
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้รอดชีวิตเพียงผู้เดียว
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นกำลังพลหน่วยรบพิเศษ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นทหารอากาศชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักล่าสัตว์ประหลาด
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้ทำตัวเป็นศาลเตี้ย
หมวดหมู่:ตัวละครชายในวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ตัวละครในเรซิเดนต์อีวิล
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความผิดปกติที่เกิดหลังความเครียดที่สะเทือนใจ
ฟัลคอน 9 บี1058

ไฟล์:DM-2_Falcon_Rollout_(cropped).jpg|link=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/b/b7/DM-2_Falcon_Rollout_%28cropped%29.jpg|thumb|320x320px|ฟัลคอน 9 บี1058 และ ดรากอน กำลังเคลื่อนตัวไปยังฐานส่งจรวด ทำให้เห็นโลโก้ Worm
ฟัลคอน 9 บี1058 (Falcon 9 Booster B1058) เป็นบูสเตอร์ขั้นแรกของ ฟัลคอน 9 บล็อค 5 ที่นำกลับมาใช้ใหม่ได้ซึ่งผลิตโดย สเปซเอ็กซ์ เป็นบูสเตอร์ฟัลคอน 9 ลำแรกที่บินได้สิบสี่, สิบห้า, สิบหก, สิบเจ็ด,สิบแปด และสิบเก้าครั้ง จนกระทั่งถูกทำลายก่อนจะได้บินในเที่ยวบินถัดไป โดยได้ขึ้นเที่ยวบินแรกในภารกิจ ครูว์ดรากอนเดโม-2 นอกจากนั้นยังเป็นบูสเตอร์แรกและลำเดียวของฟัลคอน 9 ที่มีโลโก้มีทบอล และโลโก้ตัวหนอนของนาซา ในวันที่ 23 ธันวาคม 2023 หลังจากการลงจอดครั้งที่ 19 ได้ไม่กี่วันบนฐานลงจอดกลางมหาสมุทร Just Read the Instructions ในระหว่างตอนที่โดรนชิพกำลังแล่นกลับท่าเรือแหลมคะแนเวอรัล บูสเตอร์ได้ถูกทำลายเนื่องจากตัวบูสเตอร์ล้มลงบนโดรนชิพเพราะคลื่นและกระแสลมพัด
ระหว่างการใช้งานบูสเตอร์มีระยะเวลาการกลับมาบินในเที่ยวถัดไปเฉลี่ยประมาณ 72 วัน โดยกลับมาบินเร็วที่สุดคือ 27 วัน 8 ชั่วโมงในเที่ยวบินที่ 7 ภารกิจสตาร์ลิงก์ V1 L23 และเคยถือครองบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ จรวดขั้นแรกที่มีเที่ยวบินมากที่สุดที่ 19 เที่ยวบินจนกระทั่ง บี1062 สามารถบินเที่ยวบินที่ 20 ได้สำเร็จในวันที่ 13 เมษายน 2024

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สเปซเอ็กซ์
อะพอลโล 13 (พินบอล)

อะพอลโล 13 (italic=yes) เป็นเครื่องพินบอล ค.ศ. 1995 ที่สร้างตามภาพยนตร์เรื่องอพอลโล 13 ผ่าวิกฤตอวกาศ ที่ได้รับการออกแบบโดยโจ คามินโคว์ กับโจ แบลเซอร์ และเผยแพร่โดยแผนกเซกาพินบอล เครื่องพินบอลนี้โดดเด่นด้วยโหมดมัลติบอล 13 ลูก ซึ่งถือเป็นเครื่องพินบอลที่ใหญ่ที่สุดที่เคยผลิตมา

**รูปแบบการเล่น**
หลังจากเริ่มเกม ผู้เล่นสามารถเลือกโหมด "ปกติ" หรือ "มือใหม่" ได้ โดยโหมด "ปกติ" คือการจัดเรียงลูกบอล 3 ลูกแบบปกติ ส่วนโหมด "มือใหม่" คือการเล่นแบบจับเวลา ผู้เล่นจะมีเวลา 2 นาทีเมื่อลูกพินบอลที่ถูกปล่อยออกหมดพุ่งไปข้างหน้าโดยอัตโนมัติ และเมื่อหมดเวลา 2 นาที เกมจะโอเวอร์เมื่อบรรดาลูกพินบอลในแผงไหลออกจนหมด
ผู้เล่นสามารถเริ่มเกมในโหมด "ลีก" ได้โดยการกดปุ่มครีบซ้ายค้างไว้ขณะเริ่มเกม และโหมด "พ่อมด" ได้โดยการกดปุ่มครีบขวาค้างไว้
เครื่องพินบอลมีภารกิจทั้งหมด 9 ภารกิจ และเมื่อทำภารกิจทั้งหมดเสร็จแล้ว มาสเตอร์อะลาร์มจะสว่างขึ้นที่จานรองด้านขวา ซึ่งบรรดาภารกิจมีดังนี้:- ออร์บิเตอร์- - แมนวลเบิร์น- ร็อกเกต 2-บอล- มูนส์แกรวิตี- อันเดอร์โวลต์- ไลฟ์ซัพพอร์ต- ด็อกคิง- ไลต์เอกซ์ตราบอล
เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจทั้ง 9 ภารกิจแล้ว โหมดตัวช่วยสร้างมาสเตอร์อะลาร์มจะเริ่มทำงาน ซึ่งเป็นเกมตื่นเต้นระยะเวลา 40 วินาที ที่ทุกเป้าหมายต้องทำคะแนนได้ 1 ล้าน และเพิ่มอีก 1 ล้านให้แก่แจ็กพอตที่สว่างขึ้นที่ทางลาดบลาสต์ออฟ แจ็กพอตดังกล่าวจะไม่รีเซตหลังจากการสะสม และไม่มีขีดจำกัด โดยรอบนี้สามารถทำคะแนนได้หลายแต้มหากผู้เล่นเชี่ยวชาญในการส่งลูกไปทางลาด

**โหมดมัลติบอล**
อะพอลโล 13 มีโหมดพินบอลหลายแบบ ได้แก่:- มัลติบอลธรรมดา (5 ลูก)- 13 ลูก (13 ลูก): เมื่อตัวอักษรบลาสต์ออฟ (BLASTOFF) ครบ 8 ตัว (แสดงอยู่ใต้จอแสดงคะแนน) (จากนั้นตัวอักษรจะกะพริบ) มัลติบอลต่อไปจะเป็น 13 ลูก
เมื่อเริ่มต้น 13 ลูก ที่มั่นฐานจะยกขึ้นและอยู่นิ่งประมาณ 10 วินาที พินบอลห้าลูกถูกปล่อยออกมา และหลังจากนั้นประมาณ 5 วินาที พินบอลทั้ง 8 ลูกในที่วางลูกพินบอล 8 ลูกก็ถูกปล่อยออกมาพร้อม ๆ กัน โดยไม่มีตัวเซฟลูกพินบอล และระหว่างที่มีพินบอล 13 ลูก จรวดนี้จะเปิดไฟเพื่อรับบรรดาแจ็กพอต ซึ่งหลังจากมีแจ็กพอต ที่มั่นฐานดังกล่าวจะไม่ยกขึ้น ทำให้การเล่นยากขึ้น
เมื่อเก็บครบ 5 แจ็กพอตแล้ว แจ็กพอตสุดยอด 13 ลูก ก็จะเริ่มขึ้น

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  IPDB listing for Apollo 13-  Demo video and various high resolution pictures for the Apollo 13 pinball
หมวดหมู่:เครื่องพินบอลจากค่ายเซกา
วาราบิ

วาราบิ (Warabi-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2024 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 75,614 คน ใน 41,025 ครัวเรือน และมีความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 15,000 คนต่อตารางกิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมดของเมืองมีขนาด 5.11 ตารางกิโลเมตร (1.97 ตารางไมล์) วาราบิถือเป็นนครที่มีพื้นที่เล็กที่สุดในญี่ปุ่น และมีความหนาแน่นของประชากรสูงที่สุดนอกเขตพิเศษของกรุงโตเกียว

**ภูมิศาสตร์**
วาราบิตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดไซตามะ โดยมีพรมแดนติดกับนครไซตามะทางทิศเหนือ นครโทดะทางทิศตะวันตก และนครคาวางูจิทางทิศตะวันออก พื้นที่ของเมืองตั้งอยู่ในที่ราบลุ่มอารากาวะ โดยมีความสูงเฉลี่ยเหนือระดับน้ำทะเลประมาณ 4.8 เมตร การใช้ที่ดินส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ที่อยู่อาศัย

**ชุมชนใกล้เคียง**
 จังหวัดไซตามะ
** คาวางูจิ
** ไซตามะ
** โทดะ

**ประวัติศาสตร์**
วาราบิเริ่มพัฒนาขึ้นในช่วงยุคมูโรมาจิ โดยเป็น วาราบิชุกุ ซึ่งเป็นเมืองพักแรมบนทางหลวงนากาเซ็นโด ต่อมาได้ถูกจัดตั้งเป็นเมืองในระบบเทศบาลสมัยใหม่เมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 และยกระดับขึ้นเป็นนครอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1959

**เศรษฐกิจ**
วาราบิมีโรงงานขนาดเล็กและขนาดกลางจำนวนมาก ซึ่งได้จ้างแรงงานต่างชาติหลายคน โดยเฉพาะชาวอิหร่านและชาวเคิร์ดที่หนีปัญหาความขัดแย้งทางชาติพันธุ์และสงครามในตะวันออกกลางมาพำนักในวาราบิ ในช่วงหลังนี้ สัดส่วนของผู้อยู่อาศัยชาวจีนในวาราบิสูงที่สุดในจังหวัดไซตามะ ประชากรส่วนใหญ่ในวัยทำงานเดินทางไปทำงานในเมืองไซตามะหรือเขตมหานครโตเกียว ทำให้วาราบิเป็นเมืองที่อยู่อาศัยสำหรับผู้เดินทางไปทำงาน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Official Website ja
หมวดหมู่:นครในจังหวัดไซตามะ
นากาเซ็นโด

อิชิดาตามิดั้งเดิม (การปูพื้นด้วยหิน) บนเส้นทางนากาเซ็นโด
นากาเซ็นโด (中山道, Central Mountain Route) หรือที่เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า คิโซไกโด (木曾街道) เป็นหนึ่งในห้าเส้นทางที่อยู่ภายใต้การบริหารจัดการโดยตรงของรัฐบาลในยุคเอโดะ และเป็นหนึ่งในสองเส้นทางที่เชื่อมต่อระหว่างเมืองหลวงโดยพฤตินัยของญี่ปุ่นในสมัยนั้นคือเอโดะ (โตเกียวในปัจจุบัน) กับเกียวโต เส้นทางนี้มีจุดพักแรม (สถานี) ทั้งหมด 69 แห่ง ระหว่างเอโดะและเกียวโต โดยผ่านจังหวัดในอดีตคือ มูซาชิ, โคสุเกะ, ชินาโนะ, มิโนะ และโอมิ
ต่างจากเส้นทางชายฝั่งโทไกโด นากาเซ็นโดเป็นเส้นทางที่เดินทางผ่านแผ่นดินตอนใน จึงได้ชื่อว่า "中 = กลาง; 山 = ภูเขา; 道 = เส้นทาง" (ตรงข้ามกับโทไกโดซึ่งหมายถึง "เส้นทางทะเลตะวันออก") เนื่องจากเส้นทางนี้ได้รับการพัฒนาเป็นอย่างดี บุคคลที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น มัตสึโอะ บาโช ปรมาจารย์ไฮกุ เคยเดินทางผ่านเส้นทางนี้ ในช่วงปลายทศวรรษ 1830 ศิลปินชื่อดัง ฮิโรชิเงะ ก็เคยเดินทางผ่านเส้นทางนี้และสร้างผลงานภาพวาด 46 ภาพในชุด 69 ทิวทัศน์ของนากาเซ็นโด ซึ่งต่อมาถูกสร้างเสร็จสมบูรณ์โดย เคไซ เอเซ็น
ในปัจจุบัน นากาเซ็นโดผ่านพื้นที่ของจังหวัดไซตามะ กุมมะ นากาโนะ กิฟุ และชิงะ โดยมีความยาวทั้งหมดประมาณ 534 กิโลเมตร (332 ไมล์)

**การสร้างเส้นทางนากาเซ็นโด**
ในช่วงปีแรก ๆ ของยุคเอโดะ มีการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง กฎหมาย วัฒนธรรม และปัญญามากมาย หนึ่งในนั้นคือการฟื้นฟูระบบทางหลวงของญี่ปุ่นที่มีอายุกว่าพันปี ทางหลวง 5 สายได้รับการกำหนดให้เป็นเส้นทางทางการสำหรับโชกุนและไดเมียวอื่น ๆ เพื่อใช้เดินทาง และเพื่อสร้างเครือข่ายการสื่อสารที่จำเป็นสำหรับการรักษาเสถียรภาพและปกครองประเทศของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ หนึ่งในเส้นทางทั้ง 5 สายนี้คือ นากาเซ็นโด ซึ่งเริ่มต้นจากเอโดะ (เมืองที่โชกุนมีอำนาจที่แท้จริง) ผ่านเทือกเขาตอนกลางของเกาะฮอนชู และไปสิ้นสุดที่เกียวโต
ก่อนการจัดตั้งเส้นทางการค้าที่เป็นทางการเหล่านี้ เคยมีเส้นทางสั้น ๆ หลายเส้นทางเชื่อมต่อเมืองต่าง ๆ ในระยะทางที่แตกต่างกัน ตัวอย่างเช่น เส้นทาง คิโซจิ ซึ่งมีจุดพักแรม 11 แห่ง ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของนากาเซ็นโด (จาก นีเอกาวะ-จูกุ ถึง มาโกเมะ-จูกุ)
ก่อนยุคเอโดะ เส้นทางนี้เคยถูกเรียกว่า "ซันโด" (山道 "เส้นทางภูเขา") และ "โทซันโด" ("เส้นทางภูเขาตะวันออก") ในช่วงยุคเอโดะ ชื่อถูกเปลี่ยนเป็น นากาเซ็นโด และเขียนได้ทั้ง 中山道 และ 中仙道 แต่ในปี 1716 โชกุนโทคุงาวะได้กำหนดให้ชื่อ 中山道 เป็นชื่อทางการของเส้นทางนี้

**ปัจจุบัน**
ป้ายบอกทางในปัจจุบันสำหรับเส้นทางนากาเซ็นโดใกล้กับทากามิยะจูกุ
แม้ว่าเส้นทางนากาเซ็นโด ในรูปแบบดั้งเดิมจะไม่หลงเหลืออยู่มากนักในปัจจุบัน แต่เส้นทางหลายส่วนได้รับการปรับเปลี่ยนเป็นถนนสมัยใหม่ ดังนี้- ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 17 : จากโตเกียวถึงทากาซากิ (จังหวัดกุมมะ)- ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 18 : จากทากาซากิถึงคารูอิซาวะ (จังหวัดนากาโนะ)- ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 142 : จากซากุถึงชิโมซูวะ (จังหวัดนากาโนะ)- ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 20 : จากชิโมซูวะถึงชิโอจิริ (จังหวัดนากาโนะ)- ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 19 : จากชิโอจิริถึงเอนะ (จังหวัดกิฟุ)- ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 21 : จากมิตาเกะ (จังหวัดกิฟุ) ถึงไมบาระ (จังหวัดชิงะ)- ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 8 : จากไมบาระถึงคูซัตสึ (จังหวัดชิงะ)- ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 1 : จากคูซัตสึถึงเกียวโต
ส่วนหนึ่งของเส้นทางรถไฟต่อไปนี้มีแนวเส้นทางที่ใกล้เคียงกับเส้นทางเดิมของ นากาเซ็นโด:- สายทากาซากิ- สายหลักชินเอตสึ- สายหลักชูโอ- สายไทตะ- สายหลักโทไกโด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ยุคเอโดะ
สนามกีฬากรีฑาโอลิมเปีย

สนามกีฬากรีฑาโอลิมเปีย (Stadium at Olympia, หรือ สนามกีฬาโอลิมเปีย (Olympia Stadium หรือ Olympia Stadion)) เป็นสนามกีฬาโบราณภายในแหล่งโบราณคดีโอลิมเปีย ทางทิศตะวันออกของวิหารซูส ในประเทศกรีซ เป็นสถานที่จัดการแข่งขันกีฬาต่าง ๆ ในกีฬาโอลิมปิกโบราณ

**ประวัติ**
ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 สนามกีฬากรีฑาโอลิมเปียถูกใช้เป็นสถานที่จัดการแข่งขันกีฬาทุ่มน้ำหนัก

**ลักษณะ**
สนามกีฬาแห่งนี้มีความยาว 212.54 เมตร (697.3 ฟุต) และกว้าง 30–34 เมตร (98–112 ฟุต) ใช้สำหรับจัดการแข่งขันวิ่งเพื่อค้นหาบุคคลที่เร็วที่สุดในโลก ลู่วิ่งนี้สร้างจากดินเหนียวอัดแข็ง เพื่อใช้ยึดเกาะให้กับผู้เข้าแข่งขันในการวิ่ง เช่นเดียวกับกรีฑาในปัจจุบัน มีแผ่นสีขาววางไว้ที่ปลายด้านหนึ่งของลู่วิ่ง เพื่อให้นักกีฬาเข้าแถว วางเท้า และเตรียมความพร้อมก่อนเริ่มการแข่งขัน มีบล็อกสีขาวสำหรับจัดตำแหน่งนักกีฬาทั้งหมดให้วิ่งในระยะทางเท่ากัน

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Stadium_at_Olympia_2013.JPG|alt=Stadium at Olympia| สนามกีฬากรีฑาโอลิมเปีย
ไฟล์:Toegang_stadion.JPG|alt=The vaulted tunnel leading into the stadium| อุโมงค์โค้งที่นำไปสู่สนามกีฬา
ไฟล์:Start-finish_line.jpg|alt=Starting blocks inside the stadium| แผ่นเริ่มต้นภายในสนามกีฬา
ไฟล์:Judges'_stand_in_side_the_Olympic_Stadium.jpg|alt=The judges' stand located on the south bank of the stadium| แท่นกรรมการตั้งอยู่ฝั่งใต้ของสนามกีฬา

**ดูเพิ่ม**
 สนามกีฬาแห่งเดลฟี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
โอลิมเปีย
โอลิมเปีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างกรีกโบราณ
ศิลปะพิกเซล

ไฟล์:Pixel Art Cat with Zoom-in Detail.svg|thumb|upright=1.4|ภาพแมวที่สร้างขึ้นในผ้าใบสำหรับศิลปะพิกเซลขนาด 64x64 พร้อมหน้าต่างขยายอยู่บริเวณมุมซ้ายล่างเพื่อให้เห็นรายละเอียดใบหน้าแมวได้ง่ายขึ้น
ดูภาพฉบับเต็ม 
ศิลปะพิกเซล (pixel art) เป็นศิลปะดิจิทัลรูปแบบหนึ่งที่วาดด้วยซอฟต์แวร์กราฟิกโดยใช้พิกเซลเป็นองค์ประกอบเพียงอย่างเดียวในการสร้างภาพ ในวงกว้างแล้ว ศิลปะชนิดนี้มักมีความเชื่อมโยงกับกราฟิกความละเอียดต่ำที่พบได้ในคอมพิวเตอร์ เครื่องเล่นเกมตู้ และเครื่องเล่นวิดีโอเกมในยุค 8 บิตและ 16 บิต รวมไปถึงระบบอื่น เช่น จอแสดงผลแบบแอลอีดีและเครื่องคิดเลขกราฟิก ซึ่งมีจำนวนพิกเซลและสีที่สามารถแสดงผลได้อย่างจำกัด ปัจจุบันรูปแบบศิลปะนี้ยังคงถูกนำมาใช้โดยศิลปินพิกเซลและสตูดิโอเกม แม้ว่าข้อจำกัดทางเทคโนโลยีจะถูกก้าวข้ามไปแล้วก็ตาม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ศิลปะคอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:ศิลปะดิจิทัล
กีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 – ทีมชาย

การแข่งขันแฮนด์บอลชาย เป็นหนึ่งในสองการแข่งขันแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ถือเป็นการแข่งขันแฮนด์บอลชายครั้งที่ห้าที่จัดขึ้นเพื่อชิงเหรียญรางวัลในโอลิมปิก

**รายชื่อทีม**

**รอบคัดเลือก**
ทีมต่างๆ แบ่งเป็น 2 กลุ่มจะเล่นกันในรอบหนึ่งเพื่อตัดสินว่าแต่ละกลุ่มควรแข่งขันกันเพื่อตำแหน่งใดในรอบชิงชนะเลิศ

**กลุ่ม A**
----
-----
----
----

**กลุ่ม B**
----
-----
----
----

**รอบสุดท้าย**
 ทีมอันดับ 1 ของแต่ละกลุ่มแข่งขันเพื่อชิงอันดับที่ 1 ในรอบนี้- อันดับที่ 2 - แข่งขันเพื่อชิงอันดับที่ 3- อันดับที่ 3 - แข่งขันเพื่อชิงอันดับที่ 5- อันดับที่ 4 - แข่งขันเพื่อชิงอันดับที่ 7- อันดับที่ 5 - แข่งขันเพื่อชิงอันดับที่ 9- อันดับที่ 6 - แข่งขันเพื่อชิงอันดับที่ 11
การแข่งขันทั้งหมดจัดขึ้นในวันที่ 10-11 สิงหาคม

**ชิงอันดับที่ 11**

**ชิงอันดับที่ 9**

**ชิงอันดับที่ 7**

**ชิงอันดับที่ 5**

**ชิงเหรียญทองแดง**

**ชิงเหรียญทอง**

**อันดับและสถิติ**

**สรุปอันดับ**

**ผู้ทำประตูสูงสุด**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน
หมวดหมู่:กีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
เมอร์ซีย์ไซด์

เมอร์ซีย์ไซด์ (Merseyside) เป็นเทศมณฑลมหานครและพิธีการ ในนอร์ทเวสต์อิงแลนด์ มีอาณาเขตติดกับแลงคาเชอร์ ทางทิศเหนือ ติดกับเกรตเตอร์แมนเชสเตอร์ ทางทิศตะวันออก ติดกับเชชเชอร์ ทางทิศใต้ ติดกับฟลินต์เชอร์ของเวลส์ โดยมีปากแม่น้ำดีขวางกั้น ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และติดกับทะเลไอริช ทางทิศตะวันตก 
เทศมณฑลนี้มีความเป็นเมืองสูง โดยมีพื้นที่ 0  และประชากร 1.42 ล้านคน เมืองใหญ่สุดคือลิเวอร์พูล (552,267) ถัดจากนั้นคือ เบอร์เคนเฮด (143,968), เซนต์เฮเลนส์ (102,629) และเซาท์พอร์ต (94,421) 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เทศมณฑลเมอร์ซีย์ไซด์
เกรเทอร์แมนเชสเตอร์

เกรเทอร์แมนเชสเตอร์ (Greater Manchester) เป็นเทศมณฑลทางพิธีการ ในนอร์ทเวสต์อิงแลนด์ของอังกฤษ มีอาณาเขตติดกับแลงคาเชอร์ ทางทิศเหนือ ติดกับดาร์บิเชอร์และ เวสต์ยอร์กเชอร์ ทางทิศตะวันออก ติดกับเชชเชอร์ ทางทิศใต้ และติดกับเมอร์ซีย์ไซด์ ทางทิศตะวันตก เมืองที่ใหญ่ที่สุดคือ แมนเชสเตอร์
เทศมณฑลมีพื้นที่ 493 ตร.ม. ไมล์ (1,277 กม.) และมีความเป็นเมืองสูง โดยมีประชากร 2.9 ล้านคน 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เกรเทอร์แมนเชสเตอร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันที่มีฉากอยู่บนดาวเคราะห์สมมุติ

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากอยู่บนดาวเคราะห์สมมุติ
ดาวเคราะห์สมมุติ
ทอมัส ฮาร์ดี

ทอมัส ฮาร์ดี (Thomas Hardy; 2 มิถุนายน ค.ศ. 1840 – 11 มกราคม ค.ศ. 1928) เป็นนักเขียนนวนิยายและกวีชาวอังกฤษ นักเขียนแนวสัจนิยมสมัยวิกตอเรีย ตามแนวทางของจอร์จ อีเลียต เขาได้รับอิทธิพลทั้งจากนวนิยายและบทกวีแนวจินตนิยม รวมถึงบทกวีของ วิลเลียม เวิร์ดสเวิร์ธด้วย เขาวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักถึงหลายสิ่งหลายอย่างในสังคมยุควิกตอเรีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องสถานะที่เสื่อมลงของชาวชนบทในบริเตน เช่น ชาวชนบทจากบ้านเกิดของเขาแถบเซาท์เวสต์อิงแลนด์ของอังกฤษ
แม้ว่าฮาร์ดีจะเขียนบทกวีตลอดชีวิตและถือว่าตัวเองเป็นกวีเป็นหลัก แต่ผลงานรวมบทกวีชุดแรกของเขาไม่ได้รับการตีพิมพ์จนกระทั่ง ค.ศ. 1898 ในช่วงแรก เขาได้รับชื่อเสียงในฐานะนักประพันธ์นวนิยายเช่น Far from the Madding Crowd (1874), The Mayor of Casterbridge (1886), Tess of the d'Urbervilles (1891) และ Jude the Obscure (1895)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักเขียนเรื่องสั้นชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากคิงส์คอลเลจลอนดอน
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2471
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2383
เอซรา พาวด์

เอซรา เวสตัน ลูมิส พาวด์ (Ezra Weston Loomis Pound; 30 ตุลาคม ค.ศ. 1885– 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1972) เป็นกวีและนักวิจารณ์ชาวอเมริกัน เป็นบุคคลสำคัญในขบวนการกวีสมัยใหม่ในช่วงต้น และได้ร่วมในอิตาลียุคฟาสซิสต์และ สาธารณรัฐสังคมอิตาลี ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ผลงานของเขาได้แก่ Ripostes (1912), Hugh Selwyn Mauberley (1920) และบทกวีแบบมหากาพย์ 800 หน้าเรื่อง The Cantos (1917)
งานกวีนิพนธ์ของพาวด์เริ่มต้นในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 งานที่เขาพัฒนาในแนวจินตภาพนิยม เป็นการเคลื่อนไหวที่เน้นย้ำความแม่นยำและความประหยัดของภาษา เขาทำงานในลอนดอนในฐานะนักเขียนต่างประเทศให้กับนิตยสารด้านวรรณกรรมของอเมริกัน เขาได้ช่วยให้เกิดการค้นพบและสร้างรูปร่างแก่งานของศิลปินร่วมสมัยอย่าง เอช.ดี., รอเบิร์ต ฟรอสต์, ที. เอส. เอเลียต, เออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ และเจมส์ จอยซ์
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐไอดาโฮ
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย
หมวดหมู่:ผู้ที่เป็นโรคอารมณ์สองขั้ว
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2515
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2428
อูเอสกา

อูเอสกา (Huesca lang; Uesca) เป็นนครทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศสเปน อยู่ในแคว้นปกครองตนเองอารากอน ในอดีตเคยเป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรอารากอน ระหว่าง ค.ศ. 1096 ถึง 1118 เป็นเมืองหลักของจังหวัดที่มีชื่อเดียวกันของสเปน และของโคมาร์กา แห่งโอยาเดอูเอสกาด้วย ใน ค.ศ. 2009 มีจำนวนประชากร 52,059 คน เกือบหนึ่งในสี่ของประชากรทั้งจังหวัด เมืองนี้เป็นหนึ่งในเมืองหลักของจังหวัดที่เล็กที่สุดในสเปน
เมืองอูเอสกามีงานเฉลิมฉลองเทศกาลสำคัญ คือ เทศกาล Fiestas de San Lorenzo เพื่อเป็นเกียรติแก่นักบุญลอว์เรนซ์ ระหว่างวันที่ 9 ถึง 15 สิงหาคม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในแคว้นอารากอน
มอดูล:Location map/data/Spain Aragon

return {
	name = 'Aragon',
	top = 43.055259,
	bottom = 39.750129,
	left = -2.282836,
	right = 0.858865,
	image = 'Spain Aragon location map.svg',
	image1 = 'Spain Aragón location map relief.png'
}
Good Bye ตายไม่รู้ตัว

Good Bye ตายไม่รู้ตัว เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทเกมโชว์ที่ปรับรูปแบบมาจากรายการหัวท้ายตายก่อน โดยนำเกม "ตายไม่รู้ตัว" ที่เคยนำมาใช้ในรายการหัวท้ายตายก่อนอยู่บ่อยครั้ง มาดัดแปลงเป็นรายการเต็มรูปแบบ ผลิตรายการโดย บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ดำเนินรายการโดย เกียรติ กิจเจริญ ออกอากาศทุกวันจันทร์ เวลา 20:05 – 21:30 น. ทางช่องเวิร์คพอยท์ แทนรายการหัวท้ายตายก่อน เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2568

**รูปแบบรายการ**
รูปแบบรายการหลายส่วนมีลักษณะคล้ายกับรายการหัวท้ายตายก่อน แต่มีการปรับเปลี่ยนในรายละเอียด ดังนี้

**รอบปกติ**
ในการแข่งขันแต่ละครั้ง จะมีดารานักแสดงมาเป็นผู้เข้าแข่งขันจำนวนครั้งละ 7 หรือ 9 คน เพื่อเล่นเกมแข่งขันกันสัปดาห์ละ 3 หรือ 4 เกม ซึ่งจะสลับสับเปลี่ยนไปในการคัดผู้เข้าแข่งขันแต่ละรอบในทุก ๆ สัปดาห์ โดยเมื่อแข่งขันในแต่ละเกมเสร็จสิ้นลง ผู้เข้าแข่งขัน 1 หรือ 2 คนที่อยู่ในตำแหน่งที่ถูกกำหนดไว้ (ซึ่งจะกำหนดก่อนหรือหลังแข่งขันก็ได้) ในแต่ละเกมจะถูกคัดออก (ทางรายการจะใช้คำว่า "ตาย" และเรียกชื่อตำแหน่งที่ถูกกำหนดไว้ว่า "Good Bye" ตามชื่อรายการ) และจะถูกส่งไปนั่งที่เก้าอี้ข้างเวทีเพื่อดูและวิเคราะห์การแข่งขันในเกมถัดไปของผู้เข้าแข่งขันที่เหลือ รวมถึงกำหนดตำแหน่ง Good Bye ในเกมนั้น ๆ โดยหลังจากแข่งขันครบแล้ว ผู้เข้าแข่งขัน 1 คนที่ชนะทุกเกมในสัปดาห์นั้น ๆ จะเป็นผู้ชนะประจำสัปดาห์

**รอบแจ็คพอต**
รอบแจ็คพอตในรายการนี้ใช้รูปแบบเดียวกับรอบแจ็คพอตรูปแบบสุดท้ายของรายการหัวท้ายตายก่อน โดยมีแผ่นป้าย 7 แผ่นป้าย พิธีกรจะใบ้ของรางวัลในแต่ละแผ่นป้ายซึ่งจะมีความเกี่ยวข้องกับของรางวัลใหญ่ (ซึ่งปัจจุบันยังมีเพียงรางวัลเดียว คือ ทอง) และให้ผู้ชนะเลือกของรางวัลให้ตนเองก่อน หากเลือกแล้วได้รับของรางวัลใหญ่ เกมจะจบทันที แต่หากเลือกแล้วไม่ได้รับของรางวัลใหญ่ จะต้องจับสลากหาผู้ที่ตกรอบขึ้นมาอีก 1 คน แล้วเลือกแผ่นป้ายของรางวัลให้คนดังกล่าว

**ผู้เข้าแข่งขัน**

**ปี 2568**
}}}
...  ... (...)  ... (...)
...  ... (...)  ... (...)
...  ... (...)  ... (...)
...  ... (...)  ... (...)
24
16 มิถุนายน 2568
...  ... (...)  ... (...)
...  ... (...)  ... (...)
...  ... (...)  ... (...)
...  ... (...)  ... (...)
25
23 มิถุนายน 2568
...  ... (...)  ... (...)
...  ... (...)  ... (...)
...  ... (...)  ... (...)
...  ... (...)  ... (...)
26
30 มิถุนายน 2568
...  ... (...)  ... (...)
...  ... (...)  ... (...)
...  ... (...)  ... (...)
...  ... (...)  ... (...)
หมายเหตุ: ผู้เข้าแข่งขันบางคนเคยมารายการนี้ต้องใส่จำนวนครั้งหลังชื่อในเทปนั้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องเวิร์คพอยท์ทีวี
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:เกมโชว์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
ช่องแคบเซนต์จอร์จ

แผนที่นูนต่ำแสดงช่องแคบเซนต์จอร์จและทะเลไอริช
ช่องแคบเซนต์จอร์จ (St George's Channel, Sianel San Siôr, Muir Bhreatan) เป็นช่องแคบที่เชื่อมระหว่างทะเลไอริชทางเหนือกับทะเลเคลติกทางตะวันตกเฉียงใต้ ช่องแคบได้แบ่งเรกซ์ฟอร์ดที่มุมตะวันออกเฉียงใต้ของไอร์แลนด์ออกจากเซนต์เดวิดส์ ที่ปลายสุดด้านตะวันตกเฉียงใต้ของเวลส์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ช่องแคบนานาชาติ
หมวดหมู่:ช่องแคบในทวีปยุโรป
เขตเมือง

ไฟล์:Ginza_area_at_dusk_from_Tokyo_Tower.jpg|thumb| มหานครโตเกียวใน ญี่ปุ่น ซึ่งเป็นเขตเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในโลก โดยมีประชากรประมาณ 40 ล้านคน ณ ปี 2022
เขตเมือง หรือ พื้นที่เมือง (urban area) คือ ที่ตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ที่มีความหนาแน่นของประชากรสูง และมีโครงสร้างพื้นฐานของสิ่งแวดล้อมสรรค์สร้าง ถือเป็นศูนย์กลางของพื้นที่ทางสถิติเขตมหานคร โดยในสหรัฐอเมริกา คือมีประชากรมากกว่า 50,000 คน
เขตเมืองมีต้นกำเนิดจากการขยายตัวของเมือง และนักวิจัยได้จัดประเภทพื้นที่ในเมืองต่าง ๆ ออกเป็นหลายระดับอย่าง นคร เมือง เมืองชนเมือง หรือ ชานเมือง ในการวางผังเมือง คำว่า "เขตเมือง" มีความแตกต่างกับพื้นที่ชนบท เช่น หมู่บ้าน และ หมู่บ้านขนาดเล็ก ในมานุษยวิทยาเมือง มักมีความแตกต่างกับสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ
การพัฒนาของเขตเมืองสมัยใหม่ในช่วงการปฏิวัติเมือง ในสหัสวรรษที่ 4 ก่อนคริสตศักราช นำไปสู่การก่อตัวของอารยธรรมมนุษย์และในที่สุดก็คือ การวางผังเมืองสมัยใหม่ซึ่งพร้อมกับกิจกรรมอื่น  ๆ ของมนุษย์ เช่น การใช้ประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติ ทำให้เกิด ผลกระทบของมนุษย์ต่อสิ่งแวดล้อม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การผังเมือง
หมวดหมู่:การออกแบบชุมชนเมือง
หมวดหมู่:เขตเมือง
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดเพชรบุรี

นักการเมืองผู้เกิดหรือมีถิ่นพำนักในจังหวัดเพชรบุรี สำหรับนักการเมืองผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในจังหวัดเพชรบุรี เช่น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หรือนายกเทศมนตรี ดูที่:หมวดหมู่:ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในจังหวัดเพชรบุรี ซึ่งเป็นหมวดหมู่ย่อยของหมวดหมู่นี้
การเมือง
หมวดหมู่:การเมืองจังหวัดเพชรบุรี
เพชรบุรี
หมวดหมู่:ศิลปินจากจังหวัดเพชรบุรี

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเพชรบุรีแบ่งตามอาชีพ
หมวดหมู่:วัฒนธรรมของจังหวัดเพชรบุรี
เพชรบุรี
กังปีนัส

กังปีนัส (Campinas (kɐ̃ˈpinɐs, ที่ราบ หรือ ทุ่งหญ้า)) เป็นเทศบาลของประเทศบราซิลในรัฐเซาเปาลู  ตามการประมาณการใน ค.ศ. 2020 เมืองมีประชากร 1,139,047 คน ถือเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 14 ของบราซิล และเป็นเขตเทศบาลที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 3 ในรัฐเซาเปาลู และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในบราซิลนอกเขตมหานครของเมืองหลวงของรัฐ เขตมหานครของเมือง คือเขตมหานครกังปีนัส ประกอบด้วยเขตเทศบาล 20 แห่ง โดยมีประชากรทั้งหมด 3,656,363 คน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในรัฐเซาเปาลู
ศิลปะดิจิทัล

ผลงานศิลปะดิจิทัล อิเรชันนัลจีโอเมตริกส์ ใน ค.ศ. 2008 โดยพาสคาล ดอมบิส
ศิลปะดิจิทัล (digital art) คือรูปแบบงานศิลปะอย่างหนึ่งที่ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเป็นส่วนหนึ่งในกระบวนการสร้างสรรค์และนำเสนอชิ้นงาน นอกจากนี้ยังสามารถหมายถึงศิลปะคอมพิวเตอร์ที่ใช้และมีปฏิสัมพันธ์กับสื่อดิจิทัลได้อีกด้วย
หมวดหมู่ย่อยของศิลปะดิจิทัลจะประกอบด้วยจิตรกรรมดิจิทัล ซึ่งศิลปินจะใช้ซอฟต์แวร์ในการจำลองเทคนิคต่างๆ ที่ใช้ในการวาดภาพจริง ภาพประกอบดิจิทัล ซึ่งเกี่ยวข้องกับการสร้างภาพเร็นเดอร์สำหรับสื่อประเภทต่างๆ และการทำแบบจำลองสามมิติ ซึ่งศิลปินจะจัดทำวัตถุและฉากต่างๆ แบบสามมิติ ส่วนการเก็บรักษางานศิลปะดิจิทัลมักจะเก็บในสื่อกลางทางกายภาพ คลังภาพที่จัดแสดงบนเว็บไซต์ และชุดรวมภาพสำหรับให้ดาวน์โหลดโดยอาจคิดค่าใช้จ่ายหรือไม่ก็ได้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ศิลปะดิจิทัล
เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก (รัฐฟลอริดา)

เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก (St. Petersburg) เป็นนครในเทศมณฑลพิเนลลัส รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา จากการสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2020 พบว่ามีประชากร 258,308 คน ถือเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 5 ของรัฐฟลอริดา และเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในรัฐที่ไม่ใช่ที่ตั้งเทศมณฑล (เมืองเคลียร์วอเทอร์เป็นเมืองที่ตั้งเทศมณฑลของเทศมณฑลพิเนลลัส) เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับสองในพื้นที่อ่าวแทมพา ซึ่งเป็นเขตมหานครที่ใหญ่เป็นอันดับสองของรัฐฟลอริดา โดยมีประชากรประมาณ 3.29 ล้านคนในปี 2002

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในรัฐฟลอริดา
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดประจวบคีรีขันธ์

นักการเมืองผู้เกิดหรือมีถิ่นพำนักในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ สำหรับนักการเมืองผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เช่น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หรือนายกเทศมนตรี ดูที่:หมวดหมู่:ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ซึ่งเป็นหมวดหมู่ย่อยของหมวดหมู่นี้
การเมือง
หมวดหมู่:การเมืองจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ประจวบคีรีขันธ์
Estola brunneovariegata

Estola brunneovariegata เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1940 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากเวเนซุเอลา

**อ้างอิง==
Estola brunnescens

Estola brunnescens เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1940 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากโคลอมเบียและเวเนซุเอลา

**อ้างอิง==
หมวดหมู่:ผู้ให้ความบันเทิงจากจังหวัดประจวบคีรีขันธ์

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดประจวบคีรีขันธ์แบ่งตามอาชีพ
ประจวบคีรีขันธ์
หมวดหมู่:ศิลปินจากจังหวัดประจวบคีรีขันธ์

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดประจวบคีรีขันธ์แบ่งตามอาชีพ
หมวดหมู่:วัฒนธรรมของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ประจวบคีรีขันธ์
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดชุมพร

นักการเมืองผู้เกิดหรือมีถิ่นพำนักในจังหวัดชุมพร สำหรับนักการเมืองผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในจังหวัดชุมพร เช่น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หรือนายกเทศมนตรี ดูที่:หมวดหมู่:ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในจังหวัดชุมพร ซึ่งเป็นหมวดหมู่ย่อยของหมวดหมู่นี้
การเมือง
หมวดหมู่:การเมืองจังหวัดชุมพร
ชุมพร
หมวดหมู่:ศิลปินจากจังหวัดชุมพร

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดชุมพรแบ่งตามอาชีพ
หมวดหมู่:วัฒนธรรมของจังหวัดชุมพร
ชุมพร
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดระนอง

นักการเมืองผู้เกิดหรือมีถิ่นพำนักในจังหวัดระนอง สำหรับนักการเมืองผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในจังหวัดระนอง เช่น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หรือนายกเทศมนตรี ดูที่:หมวดหมู่:ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในจังหวัดระนอง ซึ่งเป็นหมวดหมู่ย่อยของหมวดหมู่นี้
การเมือง
หมวดหมู่:การเมืองจังหวัดระนอง
ระนอง
แม่แบบ:บทความแนะนำ/2025-06-01

ทิก กว๋าง ดึ๊ก (ค.ศ. 1897 — 11 มิถุนายน ค.ศ. 1963) เป็นพระภิกษุมหายานชาวเวียดนามที่จุดไฟเผาตนเองจนมรณภาพกลางทางแยกแห่งหนึ่งในกรุงไซ่ง่อน เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1963 เพื่อประท้วงรัฐบาลโรมันคาทอลิกภายใต้การนำของประธานาธิบดีโง ดิ่ญ เสี่ยม ที่มีนโยบายข่มเหงชาวพุทธซึ่งเป็นชนส่วนใหญ่ในประเทศเวียดนามใต้ในเวลานั้น ภาพถ่ายการเผาตัวเองดังกล่าวได้รับการเผยแพร่อย่างกว้างขวางจนทำให้นโยบายของรัฐบาลเสี่ยมถูกเพ่งเล็งจากประชาคมโลก เคนเนดีกล่าวว่า "ไม่มีภาพข่าวใดในประวัติศาสตร์ที่สร้างอารมณ์ความรู้สึกไปทั่วโลกได้เหมือนภาพใบนี้"
การกระทำของพระกว๋าง ดึ๊ก สร้างแรงกดดันนานาชาติแก่รัฐบาลเสี่ยมจนทำให้เขายินยอมประกาศการปฏิรูปและแสดงเจตจำนงผ่อนผันตามความต้องการของชาวพุทธ อย่างไรก็ตามการปฏิรูปที่รัฐบาลเสี่ยมสัญญาไว้ก็ไม่ได้ทำ จึงทำให้ประเด็นพิพาทนี้เลวร้ายลงกว่าเดิม การประท้วงก็ยังดำเนินเรื่อยไป ในขณะเดียวกันกองบังคับการปฏิบัติการพิเศษสาธารณรัฐเวียดนามซึ่งภักดีต่อโง ดิ่ญ ญู น้องชายของเสี่ยม ก็ได้บุกรุกวัดพุทธทั่วเวียดนามใต้ และพยายามยึดเอาหัวใจที่ไม่ไหม้ของพระกว๋าง ดึ๊ก มาไว้ในการครอบครอง
ตำบลตรอกนอง

ตรอกนอง เป็นตำบลในอำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี เป็นที่ตั้งของน้ำตกตรอกนองในอุทยานแห่งชาติน้ำตกพลิ้ว ส่วนใหญ่พื้นที่เป็นที่ราบและที่ชันและพื้นที่ภูเขา มีป่าไม้อยู่ทั่วไป

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลตรอกนองมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลมาบไพและตำบลวังสรรพรส- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลวังสรรพรสและตำบลซึ้ง- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลซึ้ง- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลพลับพลา ตำบลคลองนารายณ์ และตำบลคมบาง (อำเภอเมืองจันทบุรี)

**ประวัติ**
ตรอกนอง เป็นตำบลและหมู่บ้านเก่าแก่ของอำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี เดิมนั้นชื่อ ต๊กนอง ซึ่งเป็นภาษาชองที่คนพื้นเมืองมีเชื้อสายชอง ใช้เรียกพื้นที่บริเวณนี้ เนื่องจากมีฝนตกชุกมากเป็นพิเศษ เวลามีฝนตกมากและน้ำไหลนองไปทั่วบริเวณ ถึงแม้หมู่บ้านใกล้เคียงฝนจะหยุดตกแล้วบริเวณนี้ยังไม่ยอมหยุดตก ชาวชองที่อาศัยอยู่บริเวณนี้จึงเรียกว่า “บ้านต๊กนอง” ต่อมาได้เรียกชื่อเป็นตกนอง และทางราชการได้เปลี่ยนชื่อใหม่ว่า ตรอกนอง
ปี พ.ศ. 2485 เกิดสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 กระทรวงมหาดไทยจึงยุบตำบลตรอกนองเพื่อเป็นการประหยัดงบประมาณ ปี พ.ศ. 2490 ทางจังหวัดจันทบุรีได้ประกาศแยกพื้นที่หมู่ 10 บ้านตรอกโสน, หมู่ 11 บ้านตรอกนองบน ของตำบลซึ้ง และหมู่ 7,8 บ้านตรอกนองกลาง ของตำบลวังสรรพรส รวม 4 หมู่บ้าน ออกมาจัดตั้งเป็น ตำบลตรอกนอง ดังเดิม
ปี พ.ศ. 2546 นายวิทยา ปิณฑะแพทย์ ผู้ว่าราชการจังหวัดจันทบุรี ได้แบ่งพื้นที่หมู่ 1 บ้านตรอกโสน แยกตั้งเป็นหมู่บ้านใหม่ เป็น หมู่ 6 บ้านคลองซาง

**การแบ่งเขตการปกครอง**
ตำบลตรอกนองแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่- หมู่ที่ 1 บ้านตรอกโสน- หมู่ที่ 2 บ้านตรอกนองบน- หมู่ที่ 3 บ้านตรอกนองกลาง- หมู่ที่ 4 บ้านตรอกนองกลาง- หมู่ที่ 5 บ้านตรอกนองล่าง- หมู่ที่ 6 บ้านคลองซาง

**อ้างอิง**
ตรอกนอง
ตรอกนอง
เคนวูด คอร์ปอเรชั่น

เคนวูด คอร์ปอเรชั่น (ケンウッド) เป็นแบรนด์สินค้าอิเล็กทรอนิกส์จากประเทศญี่ปุ่น ตั้งแต่เดือนตุลาคม ค.ศ. 2011 เคนวูดได้ควบรวมกิจการกับเจวีซีและเปลี่ยนชื่อเป็นเจวีซีเคนวูด เคนวูดผลิตอุปกรณ์เสียง เช่น วิทยุ AM/FM, เครื่องเล่น/บันทึกเทปคาสเซ็ต, อุปกรณ์วิทยุสมัครเล่น (แฮม), โทรศัพท์มือถือ และลำโพง

**ประวัติ**
บริษัทก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1946 ในชื่อบริษัท Kasuga Radio Co. Ltd. ในเมืองโคมางาเนะ จังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 1960 บริษัทได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท ทรีโอ คอร์ปอเรชั่น ในปี ค.ศ. 1963 บริษัทได้ก่อตั้งสำนักงานต่างประเทศแห่งแรกที่เทศมณฑลลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
ในช่วงต้นทศวรรษ 1960 ผลิตภัณฑ์ของเคนวูดในอเมริกาเหนือได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นทรีโอโดยบริษัท Lafayette Radio โดยเน้นที่วิทยุแบนด์สำหรับประชาชนทั่วไป

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บริษัทเกี่ยวกับวิทยุสมัครเล่น
หมวดหมู่:ผู้ผลิตอุปกรณ์ขยายเสียง
หมวดหมู่:บริษัทอิเล็กทรอนิกส์ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2489
หมวดหมู่:ตราสินค้าอิเล็กทรอนิกส์สำหรับผู้บริโภค
หมวดหมู่:ผู้ผลิตหูฟัง
หมวดหมู่:ตราสินค้าญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บริษัทผู้ผลิตที่ตั้งอยู่ในโตเกียว
หมวดหมู่:ผู้ผลิตไมโครโฟน
หมวดหมู่:อดีตบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์โตเกียว
หมวดหมู่:บริษัทญี่ปุ่นที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2489
หมวดหมู่:บริษัทญี่ปุ่นที่ปิดกิจการในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:การควบรวมและเข้าซื้อกิจการในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:ผู้ผลิตวิทยุ
ฉบับร่าง:ชลพิพรรธน์ ชูแสง

----
ชลพิพรรธน์ ชูแสง หรือเดิม พิพรรธน์ ชูแสง (เกิด 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2543) ชื่อเล่น ฟอร์ม เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย แชมป์ประจำรายการมาสเตอร์คีย์ เวทีแจ้งเกิด ประจำซีซั่น 7 แชมป์ประจำรายการไมค์ทองคำ 8 โดยชนะได้ในการที่มี เอกลักษณ์ในการร้องเพลงประจำตัวของตัวเอง เมื่อร้องเพลงคนอื่นจะไม่พยายามดัดเสียงให้เหมือนต้นฉบับ และมีเสียงและบุคลิกภาพที่ดี ทำให้ได้รับชัยชนะจากรายการไมค์ทองคำ 8 ด้วยเพลงประจำตัวของตัวเองรอบสุดท้าย โจทย์เพลงใหม่
ในเพลง "ฟอร์มตัวเป็นคนเก่ง" และตามมาด้วยผลงานเพลงและผลงานการแสดงละครต่างๆ ตามมาอีกมากมาย

**ประวัติ**
ชลพิพรรธน์ ชูแสง มีชื่อเดิมเมื่อแรกเกิดว่า พิพรรธน์ ชูแสง เกิดเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 เป็นบุตรชายคนรอง มีพี่น้องด้วยกันทั้งหมด 3 คน คือ พี่ชาย น้องชาย น้องสาว และตัวเขาเอง รวม 4 คน
ชลพิพรรธน์ได้เริ่มเข้าวงการบันเทิงโดยเริ่มจากการประกวดร้องเพลงตามเวทีต่าง ๆ และได้มีโอกาสเข้าประกวดในรายการเดอะวอยซ์ คิดส์ ไทยแลนด์ รายการมาสเตอร์คีย์ เวทีแจ้งเกิด ซีซั่น 7 และไมค์ทองคำ 8 และรายการอื่น ๆ อีกมากมาย

**ผลงานเพลง**
 ฟอร์มตัวเป็นคนเก่ง - ปัดโธ่เอ๊ย (ร่วมกับ วงศธร สมศรี, หนามเตย ไทดอลมิวสิค)- สมควรแล้ว- แม่ช่อลำไย ost.พยัคฆ์ยี่เก- พยัคฆ์ยี่เก ost.พยัคฆ์ยี่เก (ร่วมกับ วงศธร สมศรี)- นางเอกข้างกาย ost.พยัคฆ์ยี่เก- นะหน้าทอง ost.พยัคฆ์ยี่เก- น้ำตาแตกใน (ร่วมกับ วงศธร สมศรี)- โง่เพื่อรอ- ลูกทุ่งเลขท้าย (ร่วมกับ วงศธร สมศรี, กาจบัณฑิต จำปาศิลป์)- ช็อตฟีล (ร่วมกับ วงศธร สมศรี, กาจบัณฑิต จำปาศิลป์)- ตัวตึง (ร่วมกับ วงศธร สมศรี, กาจบัณฑิต จำปาศิลป์)- Good Time (ร่วมกับ ผดุง ทรงแสง)- เพลงลำคำเขื่อนแก้ว ost.เพลงลำคำเขื่อนแก้ว (ร่วมกับ ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์, วงศธร สมศรี, กาจบัณฑิต จำปาศิลป์)

**ผลงานการแสดง**
 พยัคฆ์ยี่เก- โอมเพี้ยงอาจารย์คง- เพลงลำคำเขื่อนแก้ว

**อ้างอิง ==
อินะ (จังหวัดไซตามะ)

อินะ (Ina-machi) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอคิตาอาดาจิ จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด sqmi ณ วันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2024 เมืองนี้มีจำนวนประชากรประมาณ 45,009 คน ความหนาแน่นของประชากร 3,043 คนต่อตารางกิโลเมตร

**ภูมิศาสตร์**
เมืองอินะตั้งอยู่ทางตอนกลาง-ตะวันออกของจังหวัดไซตามะ ในเขตพื้นที่ของที่ราบคันโต มีแม่น้ำอายาเซะไหลไปตามชายแดนด้านตะวันออก และมีแม่น้ำฮาราอิจินูมะไหลไปตามชายแดนด้านตะวันตก พื้นที่ประมาณ 60% ของเมืองตั้งอยู่บนที่ราบสูงโอมิยะ ส่วนที่เหลือเป็นที่ราบตะกอนน้ำพาำ จุดสูงสุดในพื้นที่เมืองอยู่ที่ระดับความสูง 19 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล

**เทศบาลข้างเคียง**
 จังหวัดไซตามะ
** นครอาเงโอะ
** นครฮาซูดะ
** นครโอเกงาวะ

**สถิติประชากร**
ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของเมืองอินะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วนับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970

**ประวัติศาสตร์**
ในช่วงต้นยุคเอโดะ เมืองอินะเป็นที่ตั้งของแคว้นศักดินาโคมูโระซึ่งก่อตั้งโดยอินะ ทาดัตสึงุ ซึ่งมีอยู่เป็นช่วงเวลาสั้น ๆ (ค.ศ. 1590-1619) ต่อมาแคว้นนี้ถูกปกครองในฐานะดินแดนของฮาตาโมโตะภายใต้การควบคุมโดยตรงของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ
เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 หมู่บ้านโคมูโระและโคบาริก็ได้รับการจัดตั้งขึ้นภายในอำเภอคิตาอาดาจิ จังหวัดไซตามะ และควบรวมเข้าด้วยกันเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1943 เพื่อจัดตั้งเป็นหมู่บ้านอินะ และต่อมาหมู่บ้านอินะก็ได้รับการยกฐานะเป็นเมืองอินะเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970

**การเมืองการปกครอง**
เมืองอินะมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี-สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาเมืองเป็นฝ่ายนิติบัญญัติระบบสภาเดียวซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 16 คน ในแง่ของการเมืองระดับจังหวัด เมืองอินะกับนครอาเงโอะรวมกันเป็นเขตเลือกตั้งหนึ่งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดไซตามะจำนวน 1 คน และในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 6 จังหวัดไซตามะ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งเป็นสภาล่างของรัฐสภาญี่ปุ่น

**เศรษฐกิจ**
เศรษฐกิจของเมืองอินะอยู่ในภาคเกษตรกรรมเป็นหลัก

**การศึกษา**
 เมืองอินะมีโรงเรียนประถมศึกษา 4 แห่ง และโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 3 แห่งที่สังกัดเทศบาลเมืองอินะ และมีโรงเรียนรวมมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย 1 แห่งที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดไซตามะ และเมืองนี้ยังมีโรงเรียนรวมมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายเอกชน 1 แห่ง และโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายเอกชน 1 แห่ง- มหาวิทยาลัยเภสัชกรรมนิฮง (Nihon yakka daigaku; Nihon Pharmaceutical University) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนในเมืองอินะ จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2004

**การศึกษา**

**รถไฟ**
 20px ระบบขนส่งมวลชนใหม่ไซตามะ (Saitama New Urban Transit): นิวชัตเทิล (New Shuttle)
** สถานี: จังหวัดไซตามะ – ชิกุ – อินะชูโอ – ฮานูกิ – อูจิจูกุ

**ทางหลวง**
อินะไม่มีทางด่วนหรือทางหลวงแผ่นดินสายใดผ่าน

**สิ่งที่น่าสนใจในท้องถิ่น**
 ศูนย์มะเร็งไซตามะ- ศูนย์สุขภาพจิตจังหวัดไซตามะ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์ทางการของเมืองอินะ ja

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดไซตามะ
แม่น้ำมาร์น

แม่น้ำมาร์น (Marne) เป็นแม่น้ำในประเทศฝรั่งเศส ซึ่งเป็นสาขาทางตะวันออกของแม่น้ำแซน ในพื้นที่ทางตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงปารีส มีควาามยาว mi แม่น้ำนี้เป็นส่วนหนึ่งของชื่อจังหวัดอย่าง จังหวัดโอต-มาร์น, จังหวัดมาร์น, จังหวัดแซเนมาร์น และจังหวัดวาล-เดอ-มาร์น
แม่น้ำมาร์นเริ่มต้นที่ที่ราบสูงล็องกร์  ไหลไปทางเหนือโดยทั่วไปแล้วโค้งไปทางตะวันตกระหว่างแซ็ง-ดีซีเยและชาลง-อ็อง-ช็องปาญ ก่อนจะไปบรรจบกับแม่น้ำแซนที่ Charenton ซึ่งอยู่เหนือจากปารีสขึ้นไป 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศฝรั่งเศส
เวียร์ท

เวียร์ท (Weert) เป็นเทศบาลและนครทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเนเธอร์แลนด์ ตั้งอยู่ทางตะวันตกของจังหวัดลิมบืร์ค โดยตั้งอยู่บนเส้นทางรถไฟ ไอนด์โฮเฟิน - มาสทริชท์ ซึ่งเป็นมอเตอร์เวย์ A2 
เวียร์ทมีชื่อเสียงในด้านศูนย์การค้าในร่มที่เรียกว่า "De Munt" ซึ่งเป็นหนึ่งในศูนย์การค้าที่ใหญ่ที่สุดทางตอนใต้ของเนเธอร์แลนด์ ในตัวเมืองมีจัตุรัสหลายแห่งซึ่งมีร้านอาหารและระเบียง เมืองเวียร์ทมีแบรนด์ร้านค้าชื่อดังหลายแห่ง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดลิมบืร์ค (ประเทศเนเธอร์แลนด์)
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเนเธอร์แลนด์