Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ษียะซิน บิน ฮัยษัม

ซัยยิด ษียะซิน บิน ฮัยษัม อาล ซะอีด (Ḏī Yazin bin Hayṯam ʾĀl Saʿīd; ประสูติ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1990) เป็นมกุฎราชกุมารแห่งโอมาน และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม กีฬา และเยาวชน

**พระชนม์ชีพช่วงต้น**
ษียะซินเป็นพระราชโอรสองค์โตในสุลต่านฮัยษัม บิน ฏอริกกับซัยยิดะฮ์ อะฮัด บินต์ อับดุลลอฮ์ พระองค์มีพระอนุชาองค์เดียวและพระกนิษฐา/เชษฐภคินีสองพระองค์ ซัยยิด อะซะอัด บิน ฏอริก พระปิตุลา ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีฝ่ายกิจการสัมพันธ์และความร่วมมือระหว่างประเทศ ส่วนอดีตสุลต่านกอบูส บิน ซะอีด เป็นลูกพี่ลูกน้องของพระราชบิดา
พระองค์ได้รับปริญญาตรีทางรัฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด และปริญญาโทสาขาประวัติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดบรูกส์ ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2022 พระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยทหารบกแซนด์เฮิสต์

**อาชีพทางการเมือง**
ฮัยษัม บิน ฏอริก (ซ้าย) ทรงรับการถวายความเคารพจากพระราชโอรส (ขวา) ในวโอกาสที่พระราชโอรสทรงสำเร็จการศึกษาจากแซนด์เฮิสต์เมื่อ ค.ศ. 2022

**พระยศ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ราชวงศ์โอมาน
หมวดหมู่:มกุฎราชกุมาร
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
หมวดหมู่:บุตรของนายกรัฐมนตรี
หมวดหมู่:ราชวงศ์อาล ซะอีด
หมวดหมู่:ทหารบก
หมวดหมู่:ทหารโอมาน
จังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ ธันวาคม พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้ง**

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500- จังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512

**อ้างอิง**
บุรีรัมย์
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดบุรีรัมย์
ไฟป่าทางตอนใต้ของแคลิฟอร์เนียในเดือนมกราคม พ.ศ. 2568

ในวันที่ 7 ถึง 31 มกราคม 2025 เกิดเหตุไฟป่ารุนแรงต่อเนื่องที่ส่งผลกระทบต่อพื้นที่มหานครลอสแอนเจลิสและบริเวณโดยรอบ ไฟป่าครั้งนี้รุนแรงขึ้นจากสภาพภัยแล้ง ความชื้นในอากาศต่ำ และลมแซนตาแอนาที่มีความเร็วในระดับพายุเฮอริเคน ซึ่งในบางพื้นที่มีความเร็วถึง km/h m/s ณ วันที่ 12 มกราคม ไฟป่าได้คร่าชีวิตผู้คนไปแล้วอย่างน้อย 24 ราย บีบให้ผู้คนเกือบ 180,000 คนต้องอพยพ และทำลายหรือสร้างความเสียหายให้กับสิ่งปลูกสร้างกว่า 12,401 แห่ง ความเสียหายส่วนใหญ่เกิดจากไฟป่าสองแห่งที่ใหญ่ที่สุด ได้แก่ ไฟป่าพาลิเซดส์ในแปซิฟิกพาลิเซดส์ และไฟป่าอีตตันในอัลตาเดนา โดยไฟทั้งสองนี้มีแนวโน้มที่จะเป็นไฟป่าที่สร้างความเสียหายมากที่สุดเป็นอันดับสองและสี่ในประวัติศาสตร์ของรัฐแคลิฟอร์เนีย ตามข้อมูลจาก Cal Fire

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  CAL FIRE – list of active wildfires-  Watch Duty – map of active fires
หมวดหมู่:รัฐแคลิฟอร์เนีย
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในสหรัฐในเดือนมกราคม พ.ศ. 2568
อำเภอมินามิไซตามะ

พื้นที่ในอดีตของอำเภอมินามิไซตามะ (สีเขียว: เมืองมิยาชิโระ, สีเหลืองอ่อน: พื้นที่ที่ต่อมาถูกผนวกเข้ากับเขตการปกครองอื่น)
อำเภอมินามิไซตามะ (Minami-Saitama-gun; อำเภอไซตามะใต้) เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น
ณ วันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2024 อำเภอมินามิไซตามะมีจำนวนประชากรประมาณ 33,753 คน มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด 15.95 ตารางกิโลเมตร มีความหนาแน่นของประชากร 2,116 คนต่อตารางกิโลเมตร

**เทศบาล**
 เมืองมิยาชิโระ

**เส้นเวลา**
 ค.ศ. 1871 (ระลอกแรกของการควบรวมจังหวัด): ส่วนหนึ่งของอำเภอไซตามะที่ต่อมากลายเป็นอำเภอมินามิไซตามะ ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดไซตามะโดยสมบูรณ์ ซึ่งชื่อของจังหวัดตั้งตามชื่ออำเภอไซตามะ- ค.ศ. 1879 (การฟื้นฟูและจัดระเบียบอำเภอในระบบแคว้นให้เป็นอำเภอภายใต้การปกครองของจังหวัด): อำเภอไซตามะแบ่งออกเป็นอำเภอไซตามะเหนือ (คิตะ-) และไซตามะใต้ (มินามิ-) โดยตั้งที่ว่าการอำเภอไซตามะใต้ที่เมืองอิวัตสึกิ
ไฟล์:Saitama MinamiSaitama-gun 1889.png|thumb|แผนที่ 5 อำเภอในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดไซตามะใน ค.ศ. 1889 แสดงเทศบาล (ตัวเลข) และสมาคมเทศบาล (โชซงคูมิไอ; ตัวอักษร) ของอำเภอไซตามะใต้ สีต่าง ๆ แสดงถึงเขตเทศบาลในปัจจุบัน (ค.ศ. 2011) เลข 1 แสดงถึงเมืองอิวัตสึกิ ซึ่งเป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอ ส่วนเมืองมิยาชิโระ (สีเขียว) ซึ่งเป็นเทศบาลแห่งสุดท้ายที่เหลืออยู่หลังจากการควบรวมเทศบาลครั้งใหญ่ในยุคเฮเซ จัดตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1955 โดยการควบรวมหมู่บ้านมมมะ (百間村; เลข 39) และหมู่บ้านซูกะ (須賀村; เลข 40)- ค.ศ. 1889 (การควบรวมเมืองและหมู่บ้านครั้งใหญ่ในยุคเมจิและการประกาศใช้ระบบเทศบาล): อำเภอมินามิไซตามะแบ่งย่อยออกเป็น 6 เมือง และ 44 หมู่บ้าน- ค.ศ. 1923: ยุบสภาอำเภอมินามิไซตามะ- ค.ศ. 1926: ยุบที่ว่าการอำเภอมินามิไซตามะ และกลายเป็นเพียงหน่วยการปกครองทางภูมิศาสตร์- 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1954
** เมืองอิวัตสึกิได้รับยกฐานะเป็นนคร
** เมืองโคชิงายะจัดตั้งขึ้นโดยการควบรวม 2 เมือง และ 8 หมู่บ้าน- 1 มกราคม ค.ศ. 1955 - เมืองวาชิโนมิยะรวมกับหมู่บ้านซากูราดะที่อยู่ในอำเภอคิตากัตสึชิกะ เพื่อจัดตั้งเป็นเมืองวาชิโนมิยะในอำเภอคิตากัตสึชิกะ- 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1955 - หมู่บ้านมมมะและซูกะควบรวมกันเพื่อจัดตั้งเป็นเมืองมิยาชิโระ- 1 สิงหาคม ค.ศ. 1955 - หมู่บ้านคาวายานางิรวมเข้ากับเมืองโซกะที่อยู่ในอำเภอคิตาอาดาจิ (ปัจจุบันเป็นนครโซกะ)- 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1955 - บางส่วนของเมืองโซกะในอำเภอคิตาอาดาจิ รวมเข้ากับเมืองโคชิงายะ- 1 มกราคม ค.ศ. 1956 - บางส่วนของนครอิวัตสึกิรวมเข้ากับเมืองฮาซูดะ- 28 กันยายน ค.ศ. 1956
** บางส่วนของหมู่บ้านฮาจิโจได้รวมเข้ากับหมู่บ้านยาวาตะและชิโอโดมาริ เพื่อจัดตั้งเป็นหมู่บ้านยาชิโอะ
** ส่วนที่เหลือของหมู่บ้านฮาจิโจรวมเข้ากับเมืองโซกะที่อยู่ในอำเภอคิตาอาดาจิ- 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1958 - เมืองโคชิงายะได้รับการยกฐานะเป็นนคร- 1 ตุลาคม ค.ศ. 1964 - หมู่บ้านยาชิโอะได้รับการยกฐานะเป็นเมือง- 1 ตุลาคม ค.ศ. 1971 - เมืองคูกิได้รับการยกฐานะเป็นนคร- 15 มกราคม ค.ศ. 1972 - เมืองยาชิโอะได้รับการยกฐานะเป็นนคร- 1 ตุลาคม ค.ศ. 1972 - เมืองฮาซูดะได้รับการยกฐานะเป็นนคร- 23 มีนาคม ค.ศ. 2010 - เมืองโชบุกับเมืองคูริฮาชิและวาชิมิยะซึ่งอยู่ในอำเภอคิตากัตสึชิกะ ได้รวมเข้ากับนครคูกิเดิม เพื่อจัดตั้งเป็นนครคูกิแห่งใหม่- 1 ตุลาคม ค.ศ. 2012 - เมืองชิราโอกะได้รับการยกฐานะเป็นนคร ทำให้อำเภอมินามิไซตามะเหลือเพียง 1 เทศบาล คือ เมืองมิยาชิโระ

**อ้างอิง**
มินามิไซตามะ
ซิกเว เบรกเก

ซิกเว เบรกเก (Sigve Brekke; เกิด 15 ธันวาคม ค.ศ. 1959) เป็นนักธุรกิจชาวนอร์เวย์ ประธานกรรมการบริหารกลุ่มธุรกิจโทรคมนาคมและดิจิทัลของบริษัท เครือเจริญโภคภัณฑ์ จำกัด และประธานเจ้าหน้าที่บริหารกลุ่มของบริษัท ทรู คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) เขาเคยเป็นอดีตประธานเจ้าหน้าที่บริหารของกลุ่มเทเลนอร์ ซึ่งเป็นบริษัทโทรคมนาคมระดับนานาชาติที่ดำเนินกิจการอยู่ใน 13 ตลาดทั่วภูมิภาคนอร์ดิก ยุโรป และเอเชีย

**การทำงานด้านโทรคมนาคม**
เบรกเกเริ่มทำงานกับกลุ่มเทเลนอร์เมื่อ ค.ศ. 1999 ในตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายพัฒนาธุรกิจ และต่อมาเป็นกรรมการผู้จัดการของสำนักงานสิงคโปร์ เขาเคยดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารร่วมของดีแทค ซึ่งเป็นผู้ให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ของประเทศไทย (อันเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเทเลนอร์) ตั้งแต่ปี 2002 ถึง 2005 และเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารของดีแทคตั้งแต่ ค.ศ. 2005 ถึง ค.ศ. 2008 เขายังทำงานเป็นกรรมการผู้จัดการของยูนินอร์ตั้งแต่ ค.ศ. 2010 ถึง ค.ศ. 2013 หลังจากนั้นตั้งแต่เดือนกันยายน 2014 ถึงมีนาคม 2015 เบรกเกดำรงตำแหน่งซีอีโอชั่วคราวของดีแทค
ในช่วงที่เบรกเกทำงานในดีแทค เขามักเดินสายพูดคุย เยี่ยมพนักงาน ลูกค้า และผู้มีส่วนได้เสียอย่างสม่ำเสมอ เขายังเคยแสดงในโฆษณาทางโทรทัศน์ของดีแทคด้วยตนเอง
เบรกเกดำรงตำแหน่งประธานกับซีอีโอของเทเลนอร์ต่อจากจอน เฟรดริก บากซาส ในเดือนสิงหาคม 2015 ในช่วงที่เบรกเกดำรงตำแหน่งนี้ เทเลนอร์ได้ขายกิจการของตนในพม่าให้กับเอ็มวันกรุ๊ป บริษัทสัญชาติเลบานอน โดยให้เหตุผลว่าเป็นเพราะสภาพการทำธุรกิจที่ยุ่งยากขึ้นภายใต้การปกครองของรัฐบาลทหาร ซึ่งรวมถึงข้อกังวลด้านความปลอดภัยของข้อมูลและสวัสดิภาพของพนักงาน อย่างไรก็ตามการขายกิจการดังกล่าวถูกวิจารณ์ว่าเป็นการทอดทิ้งพนักงานที่จำเป็นต้องทำงานในประเทศดังกล่าว และเป็นการตัดโอกาสเข้าถึงข้อมูลข่าวสารที่ไม่ถูกครอบงำโดยรัฐบาลทหารพม่า
เบรกเกลาออกจากเทเลนอร์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2024 ในเดือนมกราคมปีถัดมา เครือเจริญโภคภัณฑ์ประกาศแต่งตั้งเขาเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารกลุ่มธุรกิจโทรคมนาคมและดิจิทัล ทั้งนี้ ศุภชัย เจียรวนนท์ ประธานคณะผู้บริหารเครือเจริญโภคภัณฑ์ จะเป็นผู้บังคับบัญชาโดยตรงของเบรกเก การดำรงตำแหน่งนี้มีผลในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2025 หลังจากนั้นเบรกเกได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารกลุ่ม บมจ. ทรู คอร์ปอเรชั่น อีกตำแหน่งหนึ่ง

**งานการเมือง**
ก่อนที่จะมาร่วมงานกับเทเลนอร์ เบรกเกเคยเป็นเลขาธิการสหพันธ์เยาวชนแรงงานนอร์เวย์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1989 ถึง ค.ศ. 1992 ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1993 เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นที่ปรึกษาทางการเมืองในกระทรวงกลาโหม โดยเป็นส่วนหนึ่งของคณะรัฐมนตรีชุดที่ 3 ของกรู ฮาเล็ม บรึนต์ลันน์ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1993 เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมนอร์เวย์ และดำรงตำแหน่งนี้จนถึงปี ค.ศ.  1996

**การศึกษา**
เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทสาขาการบริหารรัฐกิจระดับกลาง หลักสูตร 1 ปี จากสำนักวิชารัฐศาสตร์จอห์น เอฟ. เคเนดี มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด เขายังเป็นผู้ช่วยนักวิจัยที่สถาบันเดียวกันนี้ด้วย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  คณะผู้บริหารกลุ่มเทเลนอร์ (ที่ telenor.com) date=2012-02-24 
หมวดหมู่:นักการเมืองนอร์เวย์
หมวดหมู่:เครือเจริญโภคภัณฑ์
หมวดหมู่:เทเลนอร์
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์การทหารของลาว

หมวดหมู่:กองทัพลาว
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์การทหารแบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ลาว
หมวดหมู่:อัสแซสซิเนชันคลาสรูม

หมวดหมู่:แฟรนไชส์การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บันเทิงคดีเกี่ยวกับการลอบสังหาร
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของฟูจิทีวี
ญ้อ

ญ้อ (หรือ ย้อ, ญ่อ, โย้, ไทญ้อ) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศไทย กัมพูชา และลาว

**ประวัติ**
มีถิ่นกำเนิดเดิมอยู่ในพื้นที่ตอนกลางของลาวแถบเมืองมะหาไซ แขวงคำม่วน ประเทศลาว หรือเมืองหงสา แขวงไชยบุรี ตอนเหนือของเมืองหลวงพระบาง ภายหลังได้อพยพออกจากเมือง โดยแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม คือ กลุ่มที่นำโดยท้าวหม้อ ได้ล่องแพมาตามแม่น้ำโขงเข้าสู่เวียงจันทน์ เจ้าอนุวงศ์ให้มาตั้งบ้านเรือนอยู่ที่เมืองไชยบุรี ปากแม่น้ำสงครามฝั่งขวาของแม่น้ำโขง (ปัจจุบันคือ อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม) ส่วนกลุ่มที่สอง นำโดยขุนบรม ได้นำพาผู้คนอพยพไปยังเมืองคำเกิด ฝั่งซ้ายของแม่น้ำโขง ทั้งสองเมืองนี้ขึ้นตรงต่อเจ้าอนุวงศ์ จนเมื่อเกิดสงครามสยามกับเวียงจันทน์ กองทัพสยามได้เกลี้ยกล่อมให้ชาวเมืองคำม่วน คำเกิด ย้ายมาตั้งถิ่นฐานที่เมืองไชยบุรี ซึ่งเป็นเมืองเดิมที่ชาวญ้อกลุ่มของท้าวหม้อเคยสร้างบ้านสร้างเมือง ได้มาตั้งบ้านเรือนกันที่นี่
หลังจากนั้นมีการย้ายถิ่นฐานหลายครั้งจากฝั่งซ้ายของแม่น้ำโขงมายังฝั่งขวา จากหลากหลายเมือง หลากชาติพันธุ์ ส่งผลให้เมืองที่บุกเบิกโดยชาวญ้อที่เป็นผู้บุกเบิกตั้งถิ่นฐานในช่วงแรกเริ่มขยับขยายโยกย้ายกระจัดกระจายออกไป ครัวญ้อขนาดใหญ่ นำโดยพระคำก้อนและพระคำแดงได้ตั้งบ้านเรือนบริเวณตำบลบึงกระดาน ส่วนครัวชาวเมืองคำเกิดได้ย้ายมาตั้งอยู่ที่ริมแม่น้ำชี ชื่อบ้านท่าขอนยาง และให้ย้ายมาสังกัดแขวงเมืองกาฬสินธุ์ ปัจจุบันชาวญ้อในประเทศไทยตั้งถิ่นฐานกระจายในหลายพื้นที่ โดยตั้งบ้านเรือนเป็นกลุ่มใหญ่ในหลายจังหวัด ได้แก่ มหาสารคาม กาฬสินธุ์ สกลนคร หนองคาย นครพนม มุกดาหาร อุดรธานี และสระแก้ว

**วัฒนธรรม**
ญ้อพูดภาษาญ้อ ชาวญ้อมีอาหารประจำถิ่น เช่น หมกเจ๊าะ ปิ้งอั่วปลา แกงหน่อเลา ซึ่งเป็นอาหารคล้ายอาหารลาวหรืออาหารอีสานของไทย มีประเพณีดั้งเดิม อย่างบุญส่วงเฮือไฟโบราณ บุญแห่ดอกไม้ บุญตูบ เป็นต้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศลาว
หมวดหมู่:ชาวไท
ท่าอากาศยานนานาชาติมูอัน

ท่าอากาศยานนานาชาติมูอัน (Muan International Airport; 무안국제공항) RKJB เป็นท่าอากาศยานนานาชาติในอำเภอมูอัน จังหวัดช็อลลาใต้ ประเทศเกาหลีใต้ การก่อสร้างสนามบินเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1997 และเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 ท่าอากาศยานแห่งนี้ให้บริการพื้นที่จังหวัดช็อลลาใต้ โดยเฉพาะมหานครควังจู นครมกโพ และเมืองนาจู ท่าอากาศยานนานาชาติมูอันได้ดำเนินการแทนท่าอากาศยานมกโพ และท่าอากาศยานควังจูที่มีที่ตั้งอยู่ใกล้เคียง ท่าอากาศยานนี้บริหารจัดการโดยบริษัทท่าอากาศยานเกาหลี (Korea Airports Corporation) ซึ่งสถิติในปี ค.ศ. 2019 ให้บริการผู้โดยสาร 895,410 คน

**สายการบินและจุดหมายปลายทาง**

**สถิติ**

**อุบัติเหตุและอุบัติการณ์**
เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 2024 เครื่องบินโบอิง 737-800 ของสายการบินเชจูแอร์ เที่ยวบินที่ 2216 ประสบเหตุขณะลงจอดฉุกเฉินโดยใช้ลำตัวเครื่องที่ท่าอากาศยานนานาชาติมูอัน เครื่องบินลื่นไถลไปตามรันเวย์ก่อนจะพุ่งชนคันดินคอนกรีตที่ปลายรันเวย์ ทำให้เกิดเพลิงไหม้ จากผู้โดยสาร 181 คนบนเครื่อง ได้รับการยืนยันว่าเสียชีวิต 179 คน มีผู้รอดชีวิต 2 คน เป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินอายุ 25 และ 33 ปี ได้รับการช่วยเหลือจากด้านหลังของเครื่องบินซึ่งทั้งคู่ได้รับบาดเจ็บสาหัสแต่ยังมีสติ คันดินฐานคอนกรีตที่ปลายรันเวย์ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเสาอากาศระบุตำแหน่งของระบบช่วยเดินอากาศ (Instrument landing system localizer) ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักถึงการออกแบบและการวางตำแหน่ง อุปกรณ์ดังกล่าวถูกเครื่องบินชนหลังจากวิ่งออกนอกรันเวย์ ทำให้เกิดการระเบิดและเพลิงไหม้ตามมา ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก การสืบสวนยังคงดำเนินต่อไปเพื่อตรวจสอบผลกระทบจากการชนกับคันดิน ควบคู่ไปกับปัจจัยอื่นได้แก่ การบินชนนก (bird strike) และความผิดปกติของระบบลงจอด

**ดูเพิ่ม**
 การขนส่งในประเทศเกาหลีใต้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ท่าอากาศยานนานาชาติมูอัน-  เว็บไซต์ทางการ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดช็อลลาใต้
มูอัน
หมวดหมู่:อำเภอมูอัน
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศเกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:การขนส่งในจังหวัดช็อลลาใต้
ซาโตชิ อิโนมาตะ

ซาโตชิ อิโนมาตะ (, เกิด 24 ธันวาคม) เป็น นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดฟุกุโอกะ สังกัดไอแอมเอนเทอร์ไพรส์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดฟูกูโอกะ
หมวดหมู่:นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
ชิอง โยชิตากะ

ชิอง โยชิตากะ (Yoshitaka Shion, เกิด 2 กรกฎาคม 1999) เป็นนักแสดงและนักพากย์ชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว สังกัดค่ายแอสซิส

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:บุคคลจากมหานครโตเกียว
หมวดหมู่:นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวญี่ปุ่น
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าตาไต

เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าตาไต (ដែនជម្រកសត្វព្រៃតាតៃ) เป็นพื้นที่คุ้มครองทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา ซึ่งจัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2559 ครอบคลุมพื้นที่ ha ซึ่งตั้งอยู่ในทิวเขาบรรทัด พื้นที่ดังกล่าวถูกคุกคามจากการขุดลอกและแปรรูปทราย โดยการถมแหล่งน้ำ และการแย่งชิงที่ดิน ในปี พ.ศ. 2564 พื้นที่ abbr=off ถูกตัดออกจากเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าในเหตุการณ์การลดระดับพื้นที่คุ้มครอง การลดขนาด และการยกเลิกกิจจานุเบกษา (PADDD) ชุมชนในพื้นที่ถูกย้ายออกจากพื้นที่ใกล้เคียงไปยังพื้นที่คุ้มครองหลังจากการสร้างเขื่อนไฟฟ้าพลังน้ำแม่น้ำตาไต ขนาด 246 เมกะวัตต์โดยบรรษัทอุตสาหกรรมเครื่องจักรแห่งชาติจีน (China National Machinery Industry Corporation) ในปี พ.ศ. 2557
ส่วนหนึ่งของพื้นที่คุ้มครองเป็นส่วนหนึ่งของโครงการเรดด์พลัส ของทิวเขาบรรทัดตอนใต้ (Southern Cardamom REDD+ Project: SCRP)

**โครงการเสือโคร่ง**
ไฟล์:Indochinese Tiger.jpg|thumb|เสือโคร่งอินโดจีน
ในปี พ.ศ. 2550 เสือโคร่งอินโดจีนถูกพบเห็นครั้งสุดท้ายในประเทศโดยใช้กล้องดักถ่าย ในปี พ.ศ. 2559 รัฐบาลกัมพูชาประกาศว่าเสือโคร่งชนิดนี้ "สูญพันธุ์ไปแล้วในทางปฏิบัติ" ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2566 อินเดียได้ลงนามบันทึกความเข้าใจกับกัมพูชาเพื่อช่วยเหลือประเทศในการปล่อยเสือโคร่งชนิดนี้กลับคืนสู่ธรรมชาติ ป่าดิบชื้นทิวเขาบรรทัดอย่างน้อย abbr=off สามารถใช้เป็นที่อยู่อาศัยของเสือโคร่งเบงกอลที่นำเข้าจากอินเดียได้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Map of protected areas in Cambodia
หมวดหมู่:เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:พื้นที่คุ้มครองในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:พื้นที่คุ้มครองที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:จังหวัดเกาะกง
มื้ออุ่นหน้าเตาแห่งบ้านคุณ อลิซ

เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดย บุนตะ คินามิ ตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะแนวเซเน็น Ultra Jump ของสำนักพิมพ์ ชูเอชะ ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 ถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566 โดยรวมตอนต่าง ๆ ไว้ในรูปแบบทังโกบงทั้งหมด 4 เล่ม
นอกจากนี้ยังมีกำหนดฉาย ละครโทรทัศน์คนแสดงดัดแปลงจากมังงะเรื่องนี้ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2568

**ตัวละคร**
Minase Arisu
portrayed by|ฟูมิกะ บาบะ

**สื่อตีพิมพ์**

**มังงะ**
แต่งเรื่องและวาดภาพประกอบโดย บุนตะ คินามิ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะแนว เซเน็น Ultra Jump ของสำนักพิมพ์ ชูเอชะ ตั้งแต่วันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2563 ถึงวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2566 โดยรวบรวมเนื้อหาในรูปแบบ ทังโกบง ทั้งหมด 4 เล่ม ซึ่งวางจำหน่ายระหว่างวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2564 ถึงวันที่ 19 พฤษภาคม 2023

**เล่ม**

**ละครโทรทัศน์**
การดัดแปลงเป็น ละครโทรทัศน์ไลฟ์แอ็กชัน ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 โดยละครนี้กำกับโดย เท็ตสึโอะ ชิโนฮาระ, มิกิ โทมิตะ, และ ทากาโนริ ทาคาฮาชิ เขียนบทโดย ยูโกะ อิมานิชิ และนำแสดงโดย ฟูมิกะ บาบะ ในบทบาทหลักของ "อลิซ มินาเสะ" มีกำหนดออกอากาศตอนแรกในวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2568 ทางเครือข่าย บีเอส-ทีบีเอส และเครือข่ายอื่น ๆ 
เพลงปิดของละครคือ Aroe ขับร้องโดย มานาโตะ ฟุนัตสึ 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Official manga website at Ultra Jump ja- Official drama website ja- 28349
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นที่เค้าโครงมาจากมังงะ
หมวดหมู่:การทำอาหารในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนววีรคติ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์ชูเอชะ
เกิดมาลุย (ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2529)

เกิดมาลุย (Born to Fight) เป็น ภาพยนตร์ไทยแนวแอ็คชั่น ศิลปะการต่อสู้ ปี 2529 กำกับโดยพันนา ฤทธิไกร ซึ่งเป็นผลงานการกำกับครั้งแรกของเขา

**เนื้อเรื่อง**
เซียฟง (เหินฟ้า ขวางเมฆ) เป็นทนายความที่ทำงานให้กับกลุ่มอาชญากรในฮ่องกง เขาได้รับหลักฐานว่า ทังซึง ลูกเขยจอมเจ้าเล่ห์ของนายจ้างผู้ร่ำรวยของเขา ขโมยเงินของครอบครัว ทังซึงส่งกลุ่มนักสู้ที่ชั่วร้ายซึ่งรู้จักกันในชื่อมังกรเขียวไปเพื่อฆ่าปิดปากเซียฟงที่หนีไปประเทศไทย ตำรวจไทยและนักสู้ชื่อ ธง (พันนา ฤทธิไกร) ออกค้นหาทนายความเพื่อส่งตัวเขากลับฮ่องกงอย่างปลอดภัย โดยระหว่างทางเขาได้ต่อสู้กับสมาชิกกลุ่มมังกรเขียว

**รีเมค**
สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนลได้สร้างภาพยนตร์รีเมคเฉพาะชื่อเรื่อง ซึ่งกำกับโดยพันนา ฤทธิไกร เมื่อปี พ.ศ. 2547 นำแสดงโดยชูพงษ์ ช่างปรุง และเกี่ยวกับผู้ก่อการร้ายที่ยิงขีปนาวุธนิวเคลียร์จากหมู่บ้านชายแดนเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2529
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ตำรวจ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยสหมงคลฟิล์ม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์มวยไทยไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 1980
แม่แบบ:เขตการปกครองของประเทศกัมพูชา

หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของประเทศกัมพูชา

หมวดหมู่:แม่แบบแถบข้างเขตการปกครองแบ่งตามประเทศ
เขตการปกครองของประเทศกัมพูชา

เขตการปกครองของราชอาณาจักรกัมพูชา มีหลายระดับ กัมพูชาแบ่งออกเป็น 24 จังหวัด (เขตฺต; ខេត្ត) และหน่วยบริหารพิเศษและเมืองหลวงคือพนมเปญ แม้ว่าจะเป็นหน่วยการบริหารที่แตกต่างกัน แต่พนมเปญอยู่ในระดับจังหวัด ดังนั้นโดยพฤตินัยแล้วกัมพูชาจึงมี 25 จังหวัดและเทศบาล
แต่ละจังหวัดจะแบ่งออกเป็นอำเภอต่าง ๆ ณ ปี พ.ศ. 2566 มี 162 อำเภอในจังหวัดทั่วประเทศ รวมทั้งพนมเปญด้วย แต่ละจังหวัดมีอำเภอเมืองหรือเทศบาลเมือง 1 อำเภอ/เทศบาล (เรียกว่าเมืองหรือนคร, กฺรุง; ក្រុង) เช่น สำหรับเสียมราฐก็คือ กรุงเสียมราฐ (เทศบาลเมืองเสียมราฐ) เป็นชื่อเดียวกันกับจังหวัด ข้อยกเว้น ได้แก่ จังหวัดบันทายมีชัย, กำปงสปือ, กันดาล, เกาะกง, มณฑลคีรี, อุดรมีชัย, รัตนคีรี, ตาแก้ว และตะโบงคมุม ซึ่งชื่อจังหวัดและอำเภอหลักไม่ตรงกัน
อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) แบ่งออกเป็นตำบล (คุ้ม, ឃុំ) ตำบลยังแบ่งออกเพิ่มเติมเป็นหมู่บ้าน (ภูมิ, ភូមិ)
พนมเปญมี 14 อำเภอ เรียกว่า เขต (ขณฺฑ, khan, ខណ្ឌ) และตำบลเรียกว่า สังกัด (sangkat, សង្កាត់) ซึ่งมีขนาดเล็กกว่าในจังหวัดอื่น ๆ สังกัดยังแบ่งย่อยออกไปอีกเป็น แขวง (ภูมิ, phum) ซึ่งโดยปกติแปลว่าหมู่บ้าน แม้ว่าจะไม่ได้ครอบคลุมถึงชุมชนเพียงแห่งเดียวก็ตาม

**หน่วยการปกครอง**
กัมพูชาแบ่งออกเป็น 5 ระดับการบริหารอย่างเป็นทางการ โดยแต่ละระดับมีหน่วยการบริหารประเภทต่าง ๆ ดังต่อไปนี้:

**การบริหารส่วนท้องถิ่น**
นอกจากเขตการปกครองเหล่านี้แล้ว ยังมีนครและเมือง (citie และ town) ซึ่งรับผิดชอบบางส่วนของอำเภอและตำบลในพื้นที่ที่อยู่ภายใต้เขตเทศบาล เมืองเหล่านี้ล้วนมีคณะกรรมการที่มาจากการเลือกตั้งและนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้ง
เทศบาลมี 3 ระดับที่แตกต่างกัน (กรุง, ក្រុង) :- นคร (city) : ประชาชนมากกว่า 50,000 คน- เมือง (town) : ประชาชนมากกว่า 10,000 คน หรือเมืองหลักของจังหวัด
นอกเหนือจากจำนวนประชากรแล้ว เทศบาลยังต้องมีรายได้จากภาษีเพียงพอเพื่อให้ฝ่ายบริหารสามารถดำเนินการบริหารสำนักงานของฝ่ายบริหารได้
เมืองและนครแบ่งออกเป็นแขวง (sangkat) ซึ่งเทียบเท่ากับตำบล (khum) ในพื้นที่ชนบท

**เทศบาล และเทศบาลนคร**
ไฟล์:Sihanoukville City Locator Map 2014.png|thumb|ในจังหวัดพระสีหนุ (ในภาพ) เทศบาลพระสีหนุจะมีพื้นที่ทั้งหมดเน้นสีแดง และ สีเหลือง แต่เมืองหลักจะอยู่แค่ในพื้นที่ สีเหลือง เป็นเทศบาลทั่วไป 
เทศบาล (Municipality) ในกัมพูชามีระดับเทียบเท่ากับอำเภอในจังหวัด โดยจะมีเมืองหลักอยู่ภายในเนื้อที่ของเทศบาลอีกชั้นหนึ่ง เช่น เทศบาลเขมรภูมินทร์ จะมีเมืองเขมรภูมินทร์อยู่ภายในเขตเทศบาล 
ในขณะที่ เทศบาลนคร (City Municipality) นั้นจะผนวกตัวอำเภอหลักของจังหวัดและเทศบาลเป็นส่วนเดียวกัน ได้แก่ - เทศบาลนครตาเขมา- เทศบาลนครอริยะกษัตริย์- เทศบาลนครสัมปอฟพูน- เทศบาลไพลิน - เทศบาลนครบาเวต
ซึ่งทั้งหมดที่กล่าวมามีสถานะเป็นทั้งเมืองหลักและเทศบาลในตัวเองรายชื่อนครในประเทศกัมพูชา
สำหรับพื้นที่ที่ไม่เข้าข่ายเงื่อนไขบังคับนั้น จะมีการบริหารส่วนท้องถิ่นระดับล่างอีกระดับหนึ่ง ซึ่งโดยปกติจะครอบคลุมทั้งตำบล (khum) แต่ก็อาจครอบคลุมมากกว่าหนึ่งตำบลหรือแบ่งตำบลร่วมกับเทศบาลได้

**การแบ่งอย่างไม่เป็นทางการ**
จังหวัดกันดาลถูกรวมไว้เป็นส่วนหนึ่งของกรุงพนมเปญอย่างไม่เป็นทางการ เนื่องจากการขยายตัวของเขตเมืองของเมืองหลวงได้ขยายไปสู่พื้นที่เหล่านี้แล้ว
มีคำจำกัดความของภูมิภาคของกัมพูชาหลายประการ

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่ออำเภอ เทศบาล และเขตของประเทศกัมพูชา- รายชื่อตำบลของประเทศกัมพูชา- จังหวัดของประเทศกัมพูชา- รายชื่อนครในประเทศกัมพูชา- ISO 3166-2:KH

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Statoid site

กัมพูชา
จังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2495 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้ง**

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500

**อ้างอิง**
บุรีรัมย์
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดบุรีรัมย์
อำเภอโบตุมซาโกร์

โบตุมซาโกร์ หรือ ปทุมสาคร (បទុមសាគរ) เป็นอำเภอ (สฺรุก) ของจังหวัดเกาะกง ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา พื้นที่ทั้งหมดจะได้รับการคุ้มครองเป็นอุทยานแห่งชาติตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536

**การปกครอง**

**ดูเพิ่ม**
 อุทยานแห่งชาติโบตุมซาโกร์

**อ้างอิง**
โบตุมซาโกร์
เทศบาลเขมรภูมินทร์

เทศบาลเขมรภูมินทร์ (ក្រុងខេមរភូមិន្ទ) เป็นเทศบาลระดับอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดเกาะกง ทางตะวันตกเฉียงใต้ของกัมพูชา เมืองหลักของจังหวัดคือเขมรภูมินทร์ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลนี้

**การปกครอง**

**อ้างอิง**
เขมรภูมินทร์
เทศบาลปอยเปต

เทศบาลปอยเปต (ក្រុងប៉ោយប៉ែត; , กรุงปอยเปต) เป็นเทศบาลระดับอำเภอทางตะวันตกของจังหวัดบันทายมีชัยทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา

**การปกครอง**
เทศบาลปอยเปต แบ่งย่อยออกเป็น 3 แขวง (สังกัด) และแบ่งย่อยอีกเป็น 26 หมู่บ้าน

**อ้างอิง**
ปอยเปต
หมวดหมู่:จุดผ่านแดนกัมพูชา–ไทย
จังหวัดสุรินทร์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุรินทร์ พ.ศ. 2538 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 9 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต**

**เขตเลือกตั้งที่ 1**
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองสุรินทร์, อำเภอศีขรภูมิ และอำเภอลำดวน

**เขตเลือกตั้งที่ 2**
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอจอมพระ, อำเภอรัตนบุรี, อำเภอท่าตูม, อำเภอชุมพลบุรี, อำเภอสำโรงทาบ และอำเภอสนม

**เขตเลือกตั้งที่ 3**
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอปราสาท, อำเภอกาบเชิง, อำเภอสังขะ, อำเภอบัวเชด, กิ่งอำเภอศรีณรงค์ และกิ่งอำเภอพนมดงรัก

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดสุรินทร์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535- จังหวัดสุรินทร์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

**อ้างอิง**
สุรินทร์
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดสุรินทร์
อำเภอทมอบัง

ทมอบัง (ស្រុកថ្មបាំង; หินบัง) เป็นหนึ่งในหกอำเภอ (สฺรุก) และเป็นเทศบาลของจังหวัดเกาะกงทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา ห่างจากใจกลางเกาะกงประมาณ mi อำเภอทมอบังมีอาณาเขตติดกับอำเภอซแรอ็อมบิล และอำเภอโอราลของจังหวัดกำปงสปือทางทิศตะวันออก ติดกับอำเภอเกาะกง และอำเภอม็วนด็วลเซ็ยมาทางทิศตะวันตก ติดกับอำเภอเวียลแวง และอำเภอพนมกระวาน ของจังหวัดโพธิสัตว์ทางทิศเหนือ และติดกับอำเภอโบตุมซาโกร์ทางทิศใต้ อำเภอทมอบังมี 6 ตำบล ประกอบด้วย 17 หมู่บ้าน และครอบคลุมพื้นที่ mi2 ประชากรประมาณร้อยละ 98 เป็นเกษตรกรซึ่งพึ่งพาอาศัยทรัพยากรเกษตรกรรมและป่าไม้ในการดำรงชีพ

**การปกครอง**

**อ้างอิง**
ทมอบัง
โยเซฟช่างไม้

โยเซฟช่างไม้ (Joseph the Carpenter; Saint Joseph charpentier) เป็นภาพจิตรกรรมสีน้ำมันโดยฌอร์ฌ เดอ ลา ตูร์ วาดเมื่อประมาณปี ค.ศ. 1642 ภาพจิตรกรรมแสดงภาพพระเยซูขณะทรงพระเยาว์กับนักบุญโยเซฟผู้เป็นบิดาบนแผ่นดินโลกของพระเยซู
โยเซฟกำลังเจาะไม้ด้วยสว่าน รูปลักษณ์ของสว่านสะท้อนถึงรูปลักษณ์ของกางเขน และรูปร่างของไม้บนพื้นตั้งขวางไปทางพระกุมารเยซูที่ประทับนั่ง เป็นการบอกล่วงหน้าถึงการตรึงกางเขน จอห์น รูเพิร์ต มาร์ติน (John Rupert Martin) เขียนว่าความอดทนของพระเยซูบ่งบอกถึง "การเชื่อฟังบิดาและยอมรับชะตากรรมของพระองค์ในฐานะมรณสักขี"
ภาพจิตรกรรมนี้วาดเมื่อประมาณปี ค.ศ. 1642, เป็นหนึ่งในภาพจิตรกรรมแนวนิยมภาพสว่างในความมืด (tenebrism) หลายภาพที่วาดโดยลา ตูร์ ภาพจิตรกรรมอื่น ๆ ได้แก่ การศึกษาจากแม่พระพรหมจารี, แม็กดาเลนกับสองเปลวไฟ และ ความฝันของนักบุญโยเซฟ ในผลงานทั้งหมดเหล่านี้ แหล่งกำเนิดแสงหนึ่งเดียวที่แรงกล้าเป็นองค์ประกอบหลักของภาพ ล้อมรอบด้วยเงาตกทอด ในทั้งภาพโยเซฟช่างไม้และการศึกษาจากแม่พระพรหมจารี แสดงภาพพระกุมารเยซูที่ยกพระหัตถ์ราวกับกำลังทรงอวยพร โดยมีแสงเทียนส่องผ่านพระมังสา ซึ่งเป็นการกล่าวถึงพระคริสต์ในเชิงอุปมานิทัศน์ว่าทรงเป็น "ความสว่างของโลก"

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่มเติม**
 Hugh Brigstocke. "Georges de La Tour". In The Oxford Companion to Western Art. Oxford University Press (2001). 0-19-866203-3.- Philip Conisbee. “An Introduction to the Life and Art of Georges de La Tour,” in Philip Conisbee (ed.), Georges de La Tour and His World, exhibition catalogue Washington, DC, National Gallery of Art; Fort Worth, Kimbell Art Museum 1996, pp.13-147.- Dalia Judovitz. Georges de La Tour and the Enigma of the Visible, New York, Fordham University Press, 2018. 0-82327-744-5; 9780823277445.- Akili Kumasi. Fatherhood Principles of Joseph the Carpenter: Examples of Godly Fatherhood. GIL Publications (2009).  978-0-9802185-1-0.- Michel Sylvestre. "Georges de La Tour" In Grove Dictionary of Art. Oxford University Press (2003). 1-884446-00-0.- Jesse Bryant Wilder & John Garton. Art History for Dummies. For Dummies (2007),  p. 214. 0-470-09910-0.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
โยเซฟช่างไม้โดยฌอร์ฌ เดอ ลา ตูร์ 
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1640
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1640
หมวดหมู่:จิตรกรรมพระเยซู
หมวดหมู่:งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์
อำเภอซแรอ็อมบิล

ซแรอ็อมบิล (ស្រែអំបិល ; นาเกลือ) เป็นอำเภอ (สฺรุก) หนึ่งของจังหวัดเกาะกง ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา
คำว่า ซแรอ็อมบิล แปลมาจากคำว่า นาเกลือ ซึ่งเป็นชื่อเดิมของอำเภอนี้ในภาษาไทย

**อ้างอิง**
ซแรอ็อมบิล
อำเภอกิรีซาโกร์

กิรีซาโกร์ (ស្រុកគីរីសាគរ) เป็นอำเภอ (สฺรุก) ของจังหวัดเกาะกง ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา อำเภอกิรีซาโกร์ทั้งหมดเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติโบตุมซาโกร์มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536

**การปกครอง**
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 3 ตำบล (คุ้ม) และ 9 หมู่บ้าน (ภูมิ)

**ดูเพิ่ม**
 อุทยานแห่งชาติโบตุมซาโกร์- ท่าอากาศยานนานาชาติดาราสาคร 

**อ้างอิง**
กิรีซาโกร์
อำเภอเกาะกง

เกาะกง (ស្រុកកោះកុង) เป็นอำเภอ (สฺรุก) ของจังหวัดเกาะกง ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา พื้นที่ตอนใต้ของอำเภอเกาะกงเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติโบตุมซาโกร์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536 ครอบคลุมพื้นที่ประมาณหนึ่งในสามของอำเภอ

**การปกครอง**
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 3 ตำบล (คุ้ม) และ 9 หมู่บ้าน (ภูมิ)

**ดูเพิ่ม**
 อุทยานแห่งชาติโบตุมซาโกร์

**อ้างอิง**
เกาะกง
อำเภอม็วนด็วลเซ็ยมา

ม็วนด็วลเซ็ยมา (ស្រុកមណ្ឌលសីម៉ា; มณฑลสีมา) เป็นอำเภอ (สฺรุก) ของจังหวัดเกาะกง ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา มีแม่น้ำเกาะปอไหลผ่าน

**การปกครอง**

**อ้างอิง**
ม็วนด็วลเซ็ยมา
หมวดหมู่:อำเภอของประเทศกัมพูชาแบ่งตามจังหวัด

หมวดหมู่:อำเภอของประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์กัมพูชาแบ่งตามจังหวัด
เทศบาลโพธิสัตว์

เทศบาลโพธิสัตว์ (ក្រុងពោធិ៍សាត់) เป็นเทศบาลระดับอำเภอในจังหวัดโพธิสัตว์ ประเทศกัมพูชา เมืองหลักของจังหวัดคือเมืองโพธิสัตว์ ตั้งอยู่ในเขตเทศบาล เทศบาลแห่งนี้เดิมเรียกว่าอำเภอซ็อมเปาเมียะฮ์ (ស្រុកសំពៅមាស)

**ที่ตั้ง**
โพธิสัตว์ตั้งอยู่ใจกลางของพื้นที่ที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดของจังหวัด เทศบาลอำเภอนี้ล้อมรอบไปด้วยอำเภออื่น ๆ ทั้งหมด และเป็นอำเภอเดียวในโพธิสัตว์ที่ไม่มีพรมแดนติดกับจังหวัดอื่น ทางเหนือของโพธิสัตว์คืออำเภอกัณเฎียง ในขณะที่อำเภอบากานเป็นพรมแดนด้านตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันออก ทางใต้คืออำเภอพนมกระวาน และอำเภอกระครเป็นพรมแดนด้านตะวันตกตามทางหลวงหมายเลข 5 นี่คืออำเภอที่เล็กที่สุดในจังหวัดโพธิสัตว์ตามพื้นที่และมีความหนาแน่นของประชากรสูงที่สุด
แม่น้ำโพธิสัตว์ซึ่งเริ่มต้นจากทิวเขาบรรทัดตอนเหนือ ไหลผ่านใจกลางอำเภอที่เมืองโพธิสัตว์ มุ่งหน้าสู่ทะเลสาบโตนเลสาบ มีสวนสาธารณะเล็ก ๆ ริมแม่น้ำซึ่งชาวเมืองโพธิสัตว์มักมานั่งพักผ่อนในยามเย็น

**การปกครอง**

**ลักษณะเฉพาะ**
เมืองโพธิสัตว์ ซึ่งเป็นเมืองหลักของจังหวัด ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลโพธิสัตว์ ห่างจากกรุงพนมเปญโดยรถยนต์ 188 กิโลเมตร เขตนี้ถือเป็นเขตเมืองมากกว่าเขตชนบท ตามสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2541 อำเภอซ็อมเปาเมียะฮ์ประกอบด้วย 7 ตำบลและ 64 หมู่บ้าน ประชากรของอำเภอนี้คือ 57,523 คนจาก 10,856 ครัวเรือนในช่วงเวลาของสำมะโนประชากรครั้งล่าสุด
ทางหลวงแผ่นดินและเส้นทางรถไฟสายเหนือ-ใต้เพียงแห่งเดียวในประเทศแบ่งเขตออกเป็นสองส่วน ดังนั้นหมู่บ้านทั้งหมดในเขตนี้จึงเข้าถึงสินค้าและบริการต่าง ๆ ได้อย่างสะดวก โรงพยาบาลประจำจังหวัดตั้งอยู่ในเมืองโพธิสัตว์ และมีโรงเรียนและบริการอื่น ๆ มากมาย อำเภอซ็อมเปาเมียะฮ์ยังเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยการจัดการและเศรษฐศาสตร์ในเมืองหลักของจังหวัดอีกด้วย

**อ้างอิง**
โพธิสัตว์
สควิดเกม เดอะ ชาเลนจ์

สควิดเกม เดอะ ชาเลนจ์ (Squid Game: The Challenge) เป็นรายการโทรทัศน์เรียลลิตีโชว์การแข่งขันที่อิงมาจากซีรีส์ละครเกาหลีเรื่อง สควิดเกม เล่นลุ้นตาย รายการมีผู้เล่นจำนวน 456 คน (เป็นจำนวนผู้เข้าร่วมที่มากที่สุดเป็นอับดับ 2 ในประวัติศาสตร์ของเรียลลิตีโทรทัศน์รองจากบีสต์เกมส์) เพื่อชิงเงินรางวัล 4.56 ล้านดอลลาร์สหรัฐซึ่งถือเป็นเงินรางวัลก้อนใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 ในประวัติศาสตร์เรียลลิตีโทรทัศน์
สควิดเกม เดอะ ชาเลนจ์ในฐานะซีรีส์ออริจินอลของเน็ตฟลิกซ์ได้รับการผลิตด้วยความร่วมมือระหว่างบริษัทผลิตรายการโทรทัศน์อิสระ 2 บริษัทคือสตูดิโอแลมเบิร์ตและเดอะการ์เดน โดยสตูดิโอแลมเบิร์ตเป็นผู้นำในการผลิตในสหราชอาณาจักร 5 ตอนแรกของรายการออกฉายทั่วโลกในวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 ทางเน็ตฟลิกซ์ ตอนที่ 6-9 ออกฉายในวันที่ 29 พฤศจิกายน ส่วนตอนที่ 10 ที่เป็นตอนจบออกฉายในวันที่ 6 ธันวาคม
รายการนี้ติดอันดับ 1 ในรายชื่อรายการภาษาอังกฤษยอดนิยม 10 อันดับแรกของเน็ตฟลิกซ์ในช่วง 2 สัปดาห์แรกหลังออกฉาย โดยมียอดเข้าชม 20.5 ล้านครั้งในสัปดาห์แรก 11.4 ล้านครั้งในสัปดาห์ที่ 2 และ 6.6 ล้านครั้งในสัปดาห์ที่ 3 รวมมียอดเข้าชมมากกว่า 224 ล้านชั่วโมงในช่วง 21 วันแรก ในวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2566 ก่อนการฉายตอนจบของฤดูกาลแรก เน็ตฟลิกซ์ได้ประกาศการสร้างฤดูกาลที่ 2

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 id=81615540- tt28104766
หมวดหมู่:สควิดเกม เล่นลุ้นตาย
หมวดหมู่:ผลงานต้นฉบับภาษาอังกฤษของเน็ตฟลิกซ์
หมวดหมู่:รายการเรียลลิตีโชว์การแข่งขัน
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ที่มีฉากในสหราชอาณาจักร
ฉบับร่าง:ซีจีทีโฟร์ตีเอต

ซีจีทีโฟร์ตีเอต (ย่อมาจาก Chengdu48) เป็นกลุ่มไอดอลชาวจีนและเป็นกลุ่มน้องสาวลำดับที่ 5 ของเอสเอ็นเอชโฟร์ตีเอต กลุ่มนี้มีโรงละครของตัวเองตั้งอยู่ใน Eastern Suburb Memory ในเขตเฉิงหัว เมืองเฉิงตู ประเทศจีน

**สมาชิก**

**CGT48 Team CII**

**CGT48 TeamGII**

**การเปลี่ยนแปลงสมาชิก**
นับตั้งแต่งานเปิดตัวครั้งแรกของซีจีทีโฟร์ตีเอต ทางวงได้มีการคัดเลือกสมาชิกเข้ามาแล้วทั้งสิ้น 3 รุ่น โดยไม่นับสมาชิกที่ย้ายมาจากวงพี่น้อง
พูฮัดดีน

พูฮัดดีน (Puhaddin; คริสต์ศตวรรษที่ 13) แผลงจีนเป็น ผู่ฮาติง เป็นลูกหลานรุ่นที่ 16 ของนบีมุฮัมมัดที่คาดว่าเปลี่ยนศาสนาในประเทศจีนเมื่อช่วง ค.ศ. 1265 ถึง 1274p= 30 ในช่วงที่มองโกลเข้าพิชิตราชวงศ์ซ่งใต้
เขาได้รับการระบุเป็นผู้สร้างมัสยิดกระเรียนที่ฝั่งตะวันออกของคลองใหญ่ในหยางโจวตะวันออก มณฑลเจียงซู ซึ่งยังคงมีหลุมศพของเขาเก็บรักษาไว้ในที่ฝังศพสมัยราชวงศ์หมิง

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 .
แอโรแคริบเบียน

แอโรแคริบเบียน (Aero Caribbean) ​เป็นสายการบิน​ที่มีฐานการบินอยู่ในเวดาโด​​,พลาซา เดอ ลา เรโวลูซิออน​,อาบานา​,คิวบา​ ให้บริการผู้โดยสารภายในประเทศและระหว่างประเทศ และเที่ยวบินเช่าเหมาลำ โดยหลัก ๆ แล้วอยู่ในแถบแคริบเบียน​และอเมริกาใต้​ มีฐานการบินอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติโฮเซ่ มาร์ติ​ เมืองอาบานา

**ประวัติ**
สายการบินแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1982 ในชื่อ Empresa Aero และเริ่มดำเนินการในวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1982 จัดตั้งขึ้นโดยรัฐบาลคิวบาเพื่อให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศและเช่าเหมาลำระดับภูมิภาคเพื่อเสริมบริการให้กับสายการบินแห่งชาติคิวบานา ควบรวมกิจการกับคิวบานา เดอ เวียซิออนในปี ค.ศ. 2015

**จุดหมายปลายทาง**
แอโรแคริบเบียนดำเนินการในจุดหมายปลายทางต่อไปนี้:- จุดหมายปลายทางภายในประเทศ: คาโย โคโค่, อาบานา, โฮลกิน​, ซานติอาโก เดอ คิวบา​, เซาท์คีย์ลาร์โก, นิว เจโรน่า, วาราเดโร.- จุดหมายปลายทางระหว่างประเทศ: หมู่เกาะเคย์แมน, หมู่เกาะคอร์น, มานากัว, เมริดา, ซานเปโดรซูลา, ปอร์โตแปรงซ์, ซานโตโดมิงโก​, ปุนตาคานา, กัวเตมาลาซิตี- จุดหมายปลายทางในอดีต: มอนเตร์เรย์, ​ติฆัวนา​

**ฝูงบิน**
ฝูงบินของแอโรแคริบเบียนประกอบด้วยเครื่องบินดังต่อไปนี้ (ณ เดือนพฤศจิกายน 2012) :- เอทีอาร์ 42-300 จำนวน 3 ลำ- เอทีอาร์ 72​-212 จำนวน 4 ลำ

**ฝูงบินในอดีต**
แอโรแคริบเบียนเคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้ในอดีต:- อานโตนอฟ อาน-24 จำนวน 1 ลำ- อานโตนอฟ อาน-26 จำนวน 2 ลำ- โบอิง 737​-200 จำนวน 1 ลำ- ดักลาส ดีซี-3 จำนวน 2 ลำ- ฟอกเกอร์ เอฟ-27​ จำนวน 1 ลำ- อิลยูชิน อิล-18​ จำนวน 5 ลำ- อิลยูชิน อิล​-14 จำนวน 1 ลำ- ยาโกเลฟ ยัค-40 จำนวน 6 ลำ- เอ็มบราเออร์ อีเอ็มบี 110​ จำนวน 4 ลำ- บริสตอล บริททาเนีย​ จำนวน 2 ลำ

**อุบัติเหตุและอุบัติการณ์**
 เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 1992 เครื่องบิน อิล-18 ซึ่งบินเช่าเหมาลำจากซานโตโดมิงโกไปอาบานาได้ตกลงบนไหล่เขาอิซาเบล เด ตอร์เรส ใกล้กับซานเฟลิเป เดอ เปอร์โตปลาตาขณะกำลังเข้าใกล้ท่าอากาศยานนานาชาติเกรโกริโอ ลูเปรอนเพื่อแวะพักระหว่างทาง เครื่องบินกำลังบินภายใต้สภาวะ IFR และควบคุมการบินสู่พื้นดินผู้โดยสารทั้ง 34 คนเสียชีวิตรวมทั้งนักหมากรุกชาวโดมินิกันด้วย เครื่องบินที่ประสบอุบัติเหตุเป็นเครื่องบินลำเดียวกับที่ถ่ายทำในภาพยนตร์ภัยพิบัติของโซเวียตเรื่อง Razmakh krylyev ในปี 1986- เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน 2010 เที่ยวบิน 883ซึ่งให้บริการโดยเอทีอาร์ 72-212ตกที่เมืองกวาซิมัล,ประเทศคิวบาขณะกำลังเดินทางจากซานติอาโก เดอ คิวบาไปยังอาบานาผู้โดยสาร 61 คนและลูกเรือ 7 คนเสียชีวิตทั้งหมด สาเหตุที่เป็นไปได้มากที่สุดคือน้ำแข็งเกาะที่ปีกเครื่องบิน

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 cite book |editor= Günter Endres |title= Flight International World Airlines 2010 |year=2010 |publisher= Reed Business Information |location= Sutton, Surrey, England |isbn= 978-1-898779-39-1

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official website on archive.org
หมวดหมู่:การควบรวมและเข้าซื้อกิจการในปี พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:สแลมดังก์

หมวดหมู่:แฟรนไชส์การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะเกี่ยวกับบาสเกตบอล
หมวดหมู่:โทเอแอนิเมชัน
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของทีวีอาซาฮี
หมวดหมู่:ทาเกฮิโกะ อิโนอูเอะ
โฌแซ อัลวิส บอร์ฌิส

โฌแซ อัลวิส บอร์ฌิส (Jose Alves Borges) เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนชาวบราซิล ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้กับโปลิศ เทโร ในไทยลีก 2 เขาเป็นที่รู้จักในการเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนที่ประสบความสำเร็จมากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในไทยลีก เขาได้รับการเสนอชื่อให้เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยมไทยลีก ในฤดูกาล 2547/48 และเมียนมาเนชันแนลลีก ในปี 2555  

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2497
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวบราซิล
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
การเตะ

การเตะ เป็นการโจมตีโดยใช้ขา โดยมักจะใช้ เท้า ส้นเท้า หน้าแข้ง ฝ่าเท้า กระดูกสะบัก นิ้วเท้า หรือ เข่า (เรียกอีกอย่างว่า การตีเข่า)  มักพบว่าสัตว์ที่มีกีบเท้าจะเตะ  รวมถึงมนุษย์ด้วย ในบริบทของการต่อสู้แบบยืน การเตะมีบทบาทสำคัญในศิลปะการต่อสู้หลายรูปแบบ เช่น กาโปเอย์รา คาลาริพายัตตู คาราเต้ คิกบอกซิง กังฟู หย่งชุน ศิลปะการต่อสู้แบบผสม มวยไทย แพนเครชัน กุนเขมร ซาวาต ซิคารัน สีลัต เทควันโด โววีนัม และยอว์ยัน การเตะเป็นการแสดงออกถึงความก้าวร้าวของมนุษย์
การเตะยังมีใช้ในกีฬาอีกหลายประเภท โดยเฉพาะกีฬาที่เรียกว่า ฟุตบอล กีฬาที่รู้จักกันดีที่สุดคือ ฟุตบอล หรือที่เรียกอีกอย่างว่า ซอกเกอร์
หมวดหมู่:การเตะ
หมวดหมู่:เทคนิคศิลปะการต่อสู้
หมวดหมู่:คำศัพท์คิกบ็อกซิง
บิลอะร็อบ บิน ฮัยษัม อาล ซะอีด

ซัยยิด บิลอะร็อบ บิน ฮัยษัม อาล ซะอีด (بلعرب بن هيثم آل سعيد; ประสูติ 10 มกราคม ค.ศ. 1995) เป็นสมาชิกเชื้อพระวงศ์โอมานและอยู่ในสายสืบพระราชบัลลังก์โอมานองค์ที่ 2

**พระชนม์ชีพช่วงต้น**
บิลอะร็อบเป็นพระราชโอรสพระองค์รองในสุลต่านฮัยษัม บิน ฏอริกกับซัยยิดะฮ์ อาฮัด บินต์ อับดุลลอฮ์ พระองค์เป็นพระอนุชาในมกุฎราชกุมารษียะซิน บิน ฮัยษัม และพระเชษฐภคินี/ขนิษฐา 2 พระองค์ คือ Sayyida Thuraya และ Sayyida Omaima
พระองต์จบการศึกษาจาก โรงเรียนนานาชาติโอมาน ABA ใน ค.ศ. 2012 และได้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาสถาปัตยกรรมศาสตร์จากเซนทรัลเซนต์มาร์ตินส์ใน ค.ศ. 2018

**สมรสและพระราชโอรสธิดา**
บิลอะร็อบสมรสที่พระราชวังอัลอะลัมในวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2021 และมีพระราชโอรสองค์เดียว ทางสำนักพระราชวังมิได้เปิดเผยพระนามพระชายา
*ซัยยิด ฮัยษัม บิน บิลอะร็อบ อาล ซะอีด (ประสูติเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2023)

**พระกรณียกิจ**
พระองค์เป็นประธานโครงการนวัตกรรมและการเริ่มต้นธุรกิจบนพื้นฐานเทคโนโลยีแห่งโอมาน

**เกียรติยศ**
Oman:
** 50px Civil Order of Oman ชั้นที่ 1 (18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชวงศ์โอมาน
หมวดหมู่:บุตรของนายกรัฐมนตรี
หมวดหมู่:ชาวโอมาน
หมวดหมู่:ชาวอาหรับ
หมวดหมู่:ราชวงศ์อาล ซะอีด
ซิตีกรุป

บริษัทซิตีกรุป (Citigroup Inc.) หรือ ซิตี (Citi) เป็นวาณิชธนกิจและบริษัทข้ามชาติสัญชาติอเมริกันผู้ให้บริการทางการเงิน ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ในนครนิวยอร์ก บริษัทก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1998 โดยการควบรวมกิจการระหว่างซิตีคอร์ป (Citicorp) ซึ่ง เป็นบริษัทผู้ถือหุ้นด้านธนาคารของซิตี้แบงก์ และแทรฟเวอเลอส์ (Travelers) จากนั้นแทรฟเวอเลอส์แยกตัวออกจากบริษัทใน ค.ศ. 2002
ซิตีกรุปเป็นสถาบันการธนาคารที่ใหญ่เป็นอันดับสามในสหรัฐอเมริกาตามสินทรัพย์ ร่วมกับเจพีมอร์แกน แบงค์ออฟอเมริกา และเวลส์ฟาร์โก ซึ่งเป็นหนึ่งในสถาบันการธนาคารบิ๊กโฟร์ของสหรัฐอเมริกา ถือเป็นธนาคารที่มีความสำคัญเชิงระบบโดยคณะกรรมการเสถียรภาพทางการเงิน และมักได้กล่าวได้ว่าเป็น "ธนาคารใหญ่เกินกว่าจะล้มได้" เป็นหนึ่งในแปดธนาคารเพื่อการลงทุนระดับโลกในกลุ่มเบิร์กแบรกเคต (Bulge Bracket) ซิตีกรุปอยู่ในอันดับที่ 36 ในรายชื่อ Fortune 500 และอยู่ในอันดับที่ 24 ใน Forbes Global 2000 ในปี 2023

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก
หมวดหมู่:การเสนอขายหุ้นครั้งแรกให้แก่สาธารณชนในคริสต์ทศวรรษ 1980
หมวดหมู่:บริษัทนานาชาติที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่สหรัฐ
หมวดหมู่:ธนาคารในสหรัฐอเมริกา
หมวดหมู่:บริษัทของสหรัฐ
การฟัตวาโค้ก

ณ วันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1951 หนังสือพิมพ์อียิปต์ อัลอะฮ์รอม ตีพิมพ์คำฟัตวาของมุฟตีฮะซะนัยน์ อัลมัคลูฟ ตัดสินให้โคคา-โคล่ากับเป๊ปซี่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายอิสลาม กรณีนี้มีมูลเหตุมาจากข่าวลือและการสมคบคิดที่แพร่สะพัดไปในหมู่ประชาชน เช่น เมื่อนำโลโก้โคคา-โคล่าไปส่องกระจก จะพบกับคำว่า "ไม่มีมุฮัมมัด ไม่มีมักกะฮ์" ในภาษาอาหรับ

**การให้ฟัตวา**
เพื่อให้ได้คำตอบที่ชัดเจนว่าเป๊ปซี่และโคคา-โคล่าถูกห้ามตามกฎหมายอิสลามหรือไม่ กรมฟัตวาของอียิปต์จึงได้ขอให้กระทรวงสาธารณสุขตรวจสอบส่วนผสมของโซดาทั้งสองชนิด จากนั้นในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1951 ทางรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขพบว่าทั้งเป๊ปซี่-โคล่าหรือโคคา-โคล่าไม่มีส่วนผสมของสารเสพติด, แอลกอฮอล์ หรือเปปซิน การใช้สารเสพติดและการบริโภคแอลกอฮอล์ถือเป็นสิ่งต้องห้าม (ฮะรอม) ตามกฎหมายอิสลาม ส่วนเปปซินสร้างจากเยื่อกระเพาะหมู และตามกฎชะรีอะฮ์ไม่อนุญาตให้ใช้ผลิตภัณฑ์ใด ๆ ที่ได้จากหมู ทางกระทรวงสาธารณสุขชี้แจงว่าเครื่องดื่มดังกล่าวไม่มีจุลินทรีย์ที่เป็นอันตรายใด ๆ อยู่ในนั้น โดยกรมฟัตวาได้ประกาศว่าตามข้อมูลที่กระทรวงสาธารณสุขให้มา เครื่องดื่มดังกล่าวได้รับอนุญาตภายใต้กฎหมายอิสลาม
มุฟตีฮะซะนัยน์ อัลมัคลูฟ อธิบายไว้ในฟัตวานี้ด้วยว่า อาหารและเครื่องดื่มทั้งหมดถือว่าได้รับอนุญาตภายใต้กฎหมายอิสลาม เว้นแต่จะพบเป็นอย่างอื่น และหากบุคคลไม่ทราบสภาพหรือส่วนผสมของอาหารหรือเครื่องดื่ม การบริโภคก็ถือว่าได้รับอนุญาตจนกว่าจะระบุลักษณะของอาหารหรือเครื่องดื่มนั้นได้

**อ้างอิง==
แม่แบบ:Infobox baseball biography/styles.css

/* small=y */
.ib-baseball-bio {
	border-collapse: collapse;
}
/* TODO split definitions to appropriate class names when live from HTML element */
.ib-baseball-bio td,
.ib-baseball-bio th {
	border: 1px solid #a2a9b1;
}
.ib-baseball-bio .borderless td,
.ib-baseball-bio .borderless th {
	border: 0;
}
.ib-baseball-bio .infobox-below {
	background-color: #eee;
}
.ib-baseball-bio-batsthrows {
	display: flex;
	text-align: center;
}
.ib-baseball-bio-batsthrows > div {
	width: 50%;
}
.ib-baseball-bio-batsthrows div:first-child {
	border-right: 1px solid #a2a9b1;
}
.ib-baseball-bio-member-header {
	background-color: #9A1C1F;
}
.ib-baseball-bio-member-header a,
.ib-baseball-bio-member > th > a {
	color: white;
}
.ib-baseball-bio-former .infobox-full-data,
.ib-baseball-bio-teams .infobox-full-data,
.ib-baseball-bio-highlights .infobox-full-data {
	text-align: left;
}
.ib-baseball-bio-module {
	width: 100%;
	background-color: var( --background-color-base, #f9f9f9 );
}
/* night theme */
@media screen {
html.skin-theme-clientpref-night .ib-baseball-bio-member-header {
	  background: #3d0001;
	}
	html.skin-theme-clientpref-night .ib-baseball-bio-memberstyle*="background" {
	  background: #0c0a6b !important;
	}
}
@media screen and ( prefers-color-scheme: dark) {
html.skin-theme-clientpref-os .ib-baseball-bio-member-header {
background: #3d0001;
}
html.skin-theme-clientpref-os .ib-baseball-bio-memberstyle*="background" {
background: #0c0a6b !important;
}
}
เลนา สตอยกอวิช

เลนา สตอยกอวิช (Lena Stojković; เกิดวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 2002) เป็นนักเทควันโดชาวโครเอเชีย เธอเป็นแชมป์โลก 2 ครั้ง แชมป์ยุโรป 3 ครั้ง และได้รับเหรียญทองแดงโอลิมปิก
สตอยกอวิชชนะการแข่งขันนานาชาติครั้งแรกในการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรป 2021 ประเภทหญิง 46 กก. เธอได้เหรียญทองในการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรป 2022 และในการแข่งขันชิงแชมป์โลก 2022 สตอยกอวิชรักษาแชมป์ในการแข่งขันชิงแชมป์โลก 2023 และได้เหรียญทองในเทควันโดยูโรเปียนเกมส์ 2023 เธอชนะอันดับ 3 ในการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรป 2024 และได้เหรียญทองแดงในประเภทหญิง 49 กก. ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Lena Stojkovic- Lena Stojkovic- name=Lena Stojkovic
หมวดหมู่:นักเทควันโดหญิงชาวโครเอเชีย
หมวดหมู่:นักเทควันโดในกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
หมวดหมู่:ผู้ได้เหรียญทองยูโรเปียนเกมส์จากโครเอเชีย
หมวดหมู่:นักเทควันโดยในยูโรเปียนเกมส์ 2023
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญยูโรเปียนเกมส์ในเทควันโด
หมวดหมู่:นักเทควันโดโอลิมปิกจากโครเอเชีย
หมวดหมู่:นักเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
หมวดหมู่:ผู้ได้เหรียญในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
หมวดหมู่:ผู้ได้เหรียญทองแดงโอลิมปิกจากโครเอเชีย
หมวดหมู่:นักกีฬาจากสปลิต
อำเภอบากาน

บากาน (ស្រុកបាកាន) เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดโพธิสัตว์ ประเทศกัมพูชา เมืองหลักของอำเภออยู่ที่ตระเปียงจง (Trapeang Chong) ตั้งอยู่บนทางหลวงหมายเลข 5 ห่างจากเมืองหลวงของจังหวัดที่เมืองโพธิสัตว์ไปทางเหนือประมาณ 15 กิโลเมตร
ตามสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2541 อำเภอบากานประกอบด้วย 10 ตำบลและ 156 หมู่บ้าน ประชากรของอำเภอนี้มีจำนวน 121,229 คนใน 22,494 ครัวเรือนในช่วงเวลาของสำมะโนประชากร บากานเป็นอำเภอที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัดโพธิสัตว์

**ที่ตั้ง**
เมืองบากันมีพรมแดนติดกับจังหวัดพระตะบองทางทิศเหนือ และติดกับอำเภอเวียลแวงทางทิศตะวันตก ทางใต้ของอำเภอบากานมีอำเภอพนมกระวานและอำเภอซ็อมเปาเมียะฮ์ (เทศบาลโพธิสัตว์) ส่วนอำเภอบากานมีพรมแดนติดกับอำเภอกัณเฎียงทางทิศตะวันออก ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ อำเภอบากานมีพรมแดนติดกับทะเลสาบโตนเลสาบ มีหมู่บ้านลอยน้ำโตนเลสาบอยู่ 3 แห่งในอำเภอนี้ โดยตำแหน่งจะเปลี่ยนแปลงไปตามระดับน้ำในทะเลสาบ

**การปกครอง**
ตารางต่อไปนี้แสดงหมู่บ้านในอำเภอบากานจำแนกตามตำบล

**ลักษณะเฉพาะ**
ทางหลวงแผ่นดินและเส้นทางรถไฟสายเหนือ-ใต้เพียงแห่งเดียวในประเทศแบ่งอำเภอออกเป็นสองส่วน ดังนั้นหมู่บ้านส่วนใหญ่จึงสามารถเข้าถึงสินค้าและบริการได้ค่อนข้างดี มีโรงพยาบาลประจำอำเภอที่บองคานนาร์ และเมืองหลักของจังหวัดและบริการระดับสูงอยู่ห่างออกไปเพียงระยะสั้น ๆ มีตลาดที่คึกคักซึ่งขยายออกไปยังทางหลวงที่ตระเปียงจง และเมื่อรวมกับการปรับปรุงผิวทางใหม่ของทางหลวงเมื่อไม่นานนี้ ทำให้เกิดอุบัติเหตุทางถนนและผู้เสียชีวิตบนท้องถนนเพิ่มขึ้น

**วัดบากาน**
วัดบากาน หรือเจดีย์บากาน เป็นเจดีย์ที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศที่ยังใช้งานอยู่ สถาบันพุทธศาสนาแห่งกัมพูชาระบุว่าเจดีย์เดิมมีอายุมากกว่า 800 ปีและถูกใช้เป็นวัดมาอย่างต่อเนื่อง ถือเป็นหนึ่งในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในศาสนาพุทธกัมพูชา บางส่วนของเจดีย์เดิมยังคงมองเห็นได้รอบเนินเล็กๆ ด้านหลังอาคารหลังหนึ่งของวัดหลัก ในช่วงยุคเขมรแดง หินจำนวนมากจากวัดเก่าถูกนำไปสร้างคันดินและซ่อมแซมสะพานที่ดัมนัคแอมพิลในบริเวณใกล้เคียง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดโพธิสัตว์
อำเภอตาโลเซนเจย

ตาโลเซนเจย (ស្រុកតាលោសែនជ័យ) เป็นอำเภอในจังหวัดโพธิสัตว์ ประเทศกัมพูชา ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2562 ตามพระราชกฤษฎีกาย่อยที่ 07 អនក្រ.បក โดยนำตำบลตาโลจากอำเภอบากาน และตำบลเพชรรองจากอำเภอพนมกระวาน หมู่บ้านสองแห่ง ได้แก่ เกาะสวายและเกาะวัด ของตำบลคนาร์โตตุง อำเภอบากาน กลายเป็นส่วนหนึ่งของตำบลตาโล เมืองหลักอยู่ที่ตำบลเพชรรอง

**ที่ตั้ง**
อำเภอตาโลเซนเจยมีอาณาเขตติดกับจังหวัดพระตะบองทางทิศเหนือ และติดกับอำเภอเวียลแวงทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ไปทางทิศใต้และทิศตะวันตกคืออำเภอพนมกระวาน ด้านตะวันออกติดกับอำเภอบากาน

**การปกครอง**
ตารางต่อไปนี้แสดงหมู่บ้านในอำเภอตาโลเซนเจย จำแนกตามตำบล

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดโพธิสัตว์
หมวดหมู่:ศิลปินจากจังหวัดจันทบุรี

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดจันทบุรีแบ่งตามอาชีพ
หมวดหมู่:วัฒนธรรมของจังหวัดจันทบุรี
จันทบุรี
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดระยอง

นักการเมืองผู้เกิดหรือมีถิ่นพำนักในจังหวัดระยอง สำหรับนักการเมืองผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในจังหวัดระยอง เช่น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หรือนายกเทศมนตรี ดูที่:หมวดหมู่:ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในจังหวัดระยอง ซึ่งเป็นหมวดหมู่ย่อยของหมวดหมู่นี้
การเมือง
หมวดหมู่:การเมืองจังหวัดระยอง
ระยอง
อำเภอเวียลแวง

เวียลแวง (ស្រុកវាលវែង) เป็นอำเภอในจังหวัดโพธิสัตว์ ประเทศกัมพูชา เมืองหลักของอำเภอคือเมืองปราเมย (Pramoey) ซึ่งอยู่ห่างจากทางหลวงหมายเลข 5 เป็นระยะทาง abbr=off

**ลักษณะเฉพาะ**
อำเภอเวียลแวง มีพรมแดนติดกับจังหวัดพระตะบองทางทิศเหนือ ติดกับประเทศไทยทางทิศตะวันตก จังหวัดเกาะกงทางทิศใต้ และอำเภอพนมกระวานและอำเภอบากานของจังหวัดโพธิสัตว์ทางทิศตะวันออก ปลายด้านเหนือของทิวเขาบรรทัดครอบคลุมขอบด้านตะวันออกของอำเภอเวียลแวงไปจนถึงชายแดนไทย ตามสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2541 อำเภอเวียลแวง ประกอบด้วย 5 ตำบลและ 20 หมู่บ้าน อย่างไรก็ตาม ประชากรของอำเภอนี้ไม่ได้ถูกนับรวมในสำมะโนประชากรเนื่องจากปัญหาความปลอดภัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 จนถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 อำเภอเวียลแวงเป็นฐานที่มั่นแห่งสุดท้ายที่เหลืออยู่ของเขมรแดง
มรดกจากสงครามกลางเมืองกัมพูชาและการยึดครองของเขมรแดงนานกว่า 30 ปีทำให้หลายส่วนของอำเภอปนเปื้อนและเต็มไปด้วยทุ่นระเบิดอย่างหนัก เมื่อทุ่นระเบิดถูกกำจัดและถนนได้รับการปรับปรุง การทำไม้ทั้งที่ถูกกฎหมายและผิดกฎหมายก็คุกคามพื้นที่ป่าที่เหลืออยู่ นอกจากนี้ อำเภอเวียลแวงยังเป็นที่อยู่อาศัยของชาวเผ่าแพร์ซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยที่เหลืออยู่ประมาณ 300 ครอบครัว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดโพธิสัตว์
นูร์ ดีน หมี่ กว่างเจียง

99 พระนามของอัลลอฮ์โดยฮัจญี นูร์ ดีน
ฮัจญี นูร์ ดีน หมี่ กว่างเจียง (เกิด ค.ศ. 1963) เป็นผู้เชี่ยวชาญในอักษรวิจิตรอิสลาม โดยเฉพาะในแบบซีนีที่มีต้นกำเนิดจากธรรมเนียมมุสลิมจีน 
เขาเกิดในมณฑลชานตง โดยเป็นอาจารย์ที่วิทยาลัยอิสลามในเจิ้งโจว มณฑลเหอหนาน และยังเป็นนักวิจัยวัฒนธรรมอิสลามที่สถาบันวิทยาศาสตร์เหอหนาน ใน ค.ศ. 1997 นูร์ ดีนเป็นมุสลิมชาวจีนคนแรกที่ได้รับรางวัล Egyptian Certificate of Arabic Calligraphy และได้รับการรับรองเป็นสมาชิกสมาคมอักษรวิจิตรอียิปต์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Noor Deen Mi Guangjiang's works at Harvard Art Museums-  Haji Noor Deen Mi Guangjiang website
อำเภอพนมกระวาน

พนมกระวาน (ស្រុកភ្នំក្រវាញ)  เป็นอำเภอในจังหวัดโพธิสัตว์ ประเทศกัมพูชา ชื่อของอำเภอเป็นชื่อของเทือกเขากระวานในภาษาเขมร หรือทิวเขาบรรทัดในภาษาไทย

**ที่ตั้ง**
อำเภอพนมกระวานมีพรมแดนติดกับอำเภอเวียลแวงทางทิศตะวันตก และติดกับจังหวัดเกาะกง จังหวัดกำปงสปือ และจังหวัดกำปงฉนังทางทิศใต้ อำเภอบากานและเทศบาลโพธิสัตว์อยู่ทางทิศเหนือ และอำเภอกระครอยู่บนพรมแดนทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ก่อนหน้านี้ อำเภอพนมกระวานมีขนาดใหญ่กว่ามากและทอดยาวไปจนถึงพรมแดนของประเทศไทย อย่างไรก็ตาม ในปี พ.ศ. 2540 พื้นที่ทางทิศตะวันตกของอำเภอนี้ถูกนำไปก่อตั้งเป็นอำเภอเวียลแวงที่ตั้งขึ้นใหม่ พื้นที่ประมาณ 2,900–3,400 ตารางกิโลเมตร
ทางตอนใต้ของอำเภอนี้ไม่มีผู้คนอาศัยอยู่มากนักและมีถนนเพียงไม่กี่สาย เป็นพื้นที่ส่วนใหญ่ของทิวเขาบรรทัดกลาง ตามสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2541 อำเภอพนมกระวานประกอบด้วย 7 ตำบลและ 55 หมู่บ้าน ประชากรของอำเภอนี้คือ 54,136 คนใน 10,390 ครัวเรือนในช่วงเวลาของสำมะโนประชากร

**ลักษณะเฉพาะ**
อำเภอนี้มีขนาดใหญ่และมีประชากรเบาบาง โดยมีความหนาแน่นของประชากรเพียงประมาณ 15 คนต่อตารางกิโลเมตร พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นป่า ภูเขา และบางส่วนยังมีการทำเหมืองแร่เป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะบริเวณรอบ ๆ ตำบลปเตียรุงใกล้กับเมืองหลักของอำเภอ
อำเภอพนมกระวานยังเป็นที่อยู่อาศัยของครอบครัวชาวเผ่าแพร์ซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยที่เหลืออยู่ประมาณ 130 ครอบครัว เดิมทีครอบครัวเหล่านี้เคยอาศัยอยู่บนที่สูงของทิวเขาบรรทัด แต่ถูกบังคับให้ย้ายไปยังพื้นที่ลุ่มริมแม่น้ำโพธิสัตว์ในช่วงหลายปีของระบอบเขมรแดง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดโพธิสัตว์
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดชลบุรี

นักการเมืองผู้เกิดหรือมีถิ่นพำนักในจังหวัดชลบุรี สำหรับนักการเมืองผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในจังหวัดชลบุรี เช่น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หรือนายกเทศมนตรี ดูที่:หมวดหมู่:ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในจังหวัดชลบุรี ซึ่งเป็นหมวดหมู่ย่อยของหมวดหมู่นี้
การเมือง
หมวดหมู่:การเมืองจังหวัดชลบุรี
ชลบุรี
หมวดหมู่:ศิลปินจากจังหวัดชลบุรี

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดชลบุรีแบ่งตามอาชีพ
หมวดหมู่:วัฒนธรรมของจังหวัดชลบุรี
ชลบุรี