Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
วาซีม บิน เฏาะเราะ

วาซีม บิน เฏาะเราะ (وسيم بن طارة; 3 สิงหาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักวอลเลย์บอลอาชีพชาวตูนิเซียเชื้อสายโปแลนด์ เล่นในตำแหน่งตัวตบตรงข้ามให้กับซีร์ซาฟาตีเปรูจาและทีมชาติตูนิเซีย

**เกียรติประวัติ**

**สโมสร**
 เอฟไอวีบี ชิงแชมป์สโมสรโลก
** 16px เบงคลูรู 2023 – ร่วมกับซีร์ซาฟาตีเปรูจา- ซีอีวีแชลเลนจ์คัพ
** 16px 2016–17 – ร่วมกับ โชมง เวเบ 52- ภายในประเทศ
** 2016–17 16px ลีกอา, ร่วมกับ โชมง เวเบ 52
** 2017–18 16px ซูว์แปร์เดอฟร็องส์, ร่วมกับ โชมง เวเบ 52
** 2023–24 16px ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา, ร่วมกับ ซีร์ซาฟาตีเปรูจา
** 2023–24 16px โกปปาอีตาเลีย, ร่วมกับ ซีร์ซาฟาตีเปรูจา
** 2023–24 16px ซูแปร์เลกา, ร่วมกับ ซีร์ซาฟาตีเปรูจา
** 2024–25 16px ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา, ร่วมกับ ซีร์ซาฟาตีเปรูจา

**ทีมชาติเยาวชน**
 2013 16px ซีเอวีบี ชิงแชมป์แอฟริกา ยู-21- 2014 16px ซีเอวีบี ชิงแชมป์แอฟริกา ยู-23

**รางวัลบุคคล**
 2021: ซีเอวีบี ชิงแชมป์แอฟริกา – ตัวตบยอดเยี่ยม- 2023: ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา – ผู้เล่นทรงคุณค่า

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
- Player profile-  Player profile at PlusLiga.pl pl-  Player profile at Volleybox.net
หมวดหมู่:บุคคลจากตูนิส
หมวดหมู่:นักวอลเลย์บอลชายชาวตูนิเซีย
หมวดหมู่:นักวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
หมวดหมู่:ตัวตบตรงข้ามวอลเลย์บอล
ฉบับร่าง:ศิลา วัฒนกุล

thumb
ศิลา วัฒนกุล (ชื่อเล่น: มาโก้) เป็นนักแสดงโขนชาวไทย บุตรชายของศศิธร วัฒนกุล และรต.สิษฐ วัฒนกุล ร่วมแสดงโขนเชื่อมสัมพันธไมตรีระหว่างไทยและเลโซโท 

**ประวัติ**
ศิลา เกิดเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2551 เป็นบุตรคนที่ 2 ของครอบครัววัฒนกุล พี่สาวชื่อ ศศิรา วัฒนกุล  และเป็นนักเรียนทุน Talent Scolarship โรงเรียนนานาชาติ Verso 

**ผลงาน**
 พิธีกรร่วม รายการ ลอร่า อาสา (Laura Asa) - รับบทเป็นทศกัณฐ์ ในการแสดงโขนเชื่อมสัมพันธไมตรีระหว่างไทยและเลโซโท ในงานสมโภช 200 ปีแห่งการเป็นประเทศของราชอาณาจักรเลโซโท ทวีปแอฟริกา เมื่อ พ.ศ. 2567

**อ้างอิง ==
เพมโบรกเชอร์

เพมโบรกเชอร์ (Pembrokeshire, ər shər; Sir Benfro ) เป็นเทศมณฑลทางตะวันตกเฉียงใต้ของเวลส์ มีอาณาเขตติดกับเทศมณฑลคาร์มาร์เทนเชอร์ทางทิศตะวันออก ติดกับเคเรดิเกียนทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และที่เหลือมีอาณาเขตติดกับทะเล เมืองที่ใหญ่ที่สุดของเทศมณฑลคือแฮเวอร์ฟอร์ดเวสต์  
โดยทั่วไปแล้วเทศมณฑลนี้มีประชากรเบาบางและเป็นพื้นที่ชนบท โดยมีพื้นที่ km2 และประชากร 123,400 คน เมืองที่มีประชารมากที่สุดรองจากแฮเวอร์ฟอร์ดเวสต์คือ มิลฟอร์ดเฮเวน (13,907 คน), เพมโบรกด็อก (9,753 คน) และเพมโบรก (7,552 คน) ส่วนเซนต์เดวิดส์ (1,841 คน) ถือเป็นนครที่มีประชากรน้อยที่สุดในสหราชอาณาจักร ประชากรในเทศมณฑลร้อยละ 17.2 พูดภาษาเวลส์ และด้วยเหตุผลทางประวัติศาสตร์ ภาษาเวลส์จึงพูดกันอย่างแพร่หลายทางตอนเหนือของเทศมณฑลมากกว่าทางตอนใต้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เทศมณฑลของเวลส์
หมวดหมู่:เทศมณฑลของสหราชอาณาจักร

หมวดหมู่:เขตการปกครองระดับที่สองแบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:สหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เทศมณฑล
ยุสตือนา สแตตช์กอฟสกา

ยุสตือนา มาริอา สแตตช์กอฟสกา (Justyna Maria Steczkowska, pron; เกิด 2 สิงหาคม ค.ศ. 1972) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักถ่ายภาพ และนักแสดงชาวโปแลนด์ เธอเป็นตัวแทนของโปแลนด์ในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1995 ด้วยเพลง "ซามา" ได้รับอันดับที่ 18 เธอได้เข้าร่วม ในปี 2024 เธอได้รับอันดับที่สองในการคัดเลือกระดับประเทศสำหรับการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2024 ด้วยเพลง "italic=" อย่างไรก็ตามเธอได้รับชัยชนะในการประกวดเพลงระดับชาติของโปแลนด์ในปีถัดมา ส่งผลให้เธอจะเป็นตัวแทนของประเทศตนเองอีกครั้งในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 ด้วยเพลง "กายา"
สแตตช์กอฟสกาได้รับการยกย่องถึงช่วงเสียงสี่ออกเทฟของเธอ เธอได้รับรางวัลทางดนตรีมากมาย รวมถึง รางวัลฟรือแดรึก หกรางวัล, รางวัลวิกตอร์ สองรางวัล, รางวัลซูแปร์แยดึงกา หนึ่งรางวัล และ รางวัลบูร์ชตือนอวือสวอวิก อีกหนึ่งรางวัล นอกจากนี้เธอยังได้รับเกียรติด้วยเหรียญทองแดงกลอเรียอาร์ตติสสำหรับคุณธรรมด้านวัฒนธรรม และได้รับการจัดอันดับให้เป็นดาราทรงคุณค่าแห่งวงการบันเทิงของโปแลนด์จากนิตยสาร ฟอบส์โปแลนด์ หลายครั้ง
นอกเหนือจากด้านดนตรีแล้ว สแตตช์กอฟสกายังแสดงในภาพยนตร์เรื่อง บิลบอร์ดและ นากอแญตส์ชเฟียตา อีกด้วย ในปี 2007 เธอยังได้ทำผลงานจนถึงอันดับรองชนะเลิศในฤดูกาลที่ 6 ของรายการ แดนซิงวิทเดอะสตาส์ โปแลนด์ ในปี 2008 สแตตช์กอฟสการ่วมเป็นพิธีกรในรายการ แดนซิงออนไอซ์ โปแลนด์ เธอยังได้เคยเป็นโคชในรายการ เดอะวอยซ์ออฟโปแลนด์ ในฤดูกาลที่ 2, 4–5 และ 12–14 โดยผู้เข้าแข่งขันสองคนของเธอเป็นผู้ชนะการแข่งขัน และทำหน้าที่เป็นกรรมการในรายการ ยัวร์เฟซซาวนส์ฟามิลลาร์ โปแลนด์ ตั้งแต่ปี 2024 เธอปรากฏตัวในแคมเพนโฆษณาหลายรายการและออกแบบคอลเลกชันเสื้อผ้าสำหรับเด็กผู้หญิงของเธอเอง นอกจากนี้เธอยังมีส่วนร่วมในงานการกุศลอีกด้วย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ageofadonxs- 4898383
หมวดหมู่:ศิลปินชาวโปแลนด์
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2515
หมวดหมู่:ผู้เข้าประกวดการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1995
หมวดหมู่:ผู้เข้าประกวดการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025
แม่แบบ:สายโจเอ็ตสึ

หมวดหมู่:สายโจเอ็ตสึ
หมวดหมู่:สถานีรถไฟของบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก
สายโจเอ็ตสึ
ถนนเจริญเมือง (กรุงเทพมหานคร)

ถนนเจริญเมือง เป็นถนนสายสั้น ๆ ขนาด 4 ช่องจราจร ในพื้นที่แขวงรองเมือง เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร โดยเป็น 1 ใน 3 สายที่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กรมนคราทร กระทรวงมหาดไทย ตัดขึ้นหลังจากเกิดเหตุเพลิงไหม้ในพื้นที่ตำบลวัดแค (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแขวงรองเมือง) เมื่อ พ.ศ. 2470 และพระองค์พระราชทานนามให้ล้อไปกับถนนเจริญเวียง ซึ่งเป็น 1 ใน 3 สายที่ตัดขึ้นในย่านตรอกซุง อำเภอสาธร (ปัจจุบันคือเขตบางรัก) เมื่อ พ.ศ. 2467 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เช่นเดียวกับอีก 2 สายคือถนนจรัสเมือง (ตั้งชื่อล้อกับถนนจรัสเวียง) และถนนจารุเมือง (ตั้งชื่อล้อกับถนนจรูญเวียง) โดยทุกสายแสดงความหมายถึงความเจริญรุ่งเรืองของเมือง
ถนนเจริญเมืองมีระยะทางประมาณ 525 เมตร แนวเส้นทางเริ่มต้นจากถนนรองเมืองบริเวณด้านข้างสถานีกรุงเทพ (หัวลำโพง) ปัจจุบันรถยนต์ทุกสายที่ขับมาในถนนรองเมืองทั้งขาล่องมาทางทิศใต้จากถนนพระรามที่ 1 และขาขึ้นมาทางทิศเหนือจากถนนพระรามที่ 4 จะถูกบังคับให้เลี้ยวเข้าสู่ถนนเจริญเมืองทั้งหมดและวิ่งไปทางทิศตะวันออกทางเดียว จากนั้นผ่านวัดดวงแข แล้วลอดผ่านทางพิเศษศรีรัช ตัดกับถนนจารุเมืองที่ทางแยกวัดดวงแข จากนัั้นจะปรับให้สามารถวิ่งสวนกันได้ฝั่งละ 2 ช่องจราจร และสิ้นสุดที่ถนนบรรทัดทองบริเวณทางแยกสะพานอ่อน ด้านหลังอุทยาน 100 ปี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ทั้งนี้ ก่อนการก่อสร้างอุทยาน 100 ปี จุฬาฯ นั้น เคยมีแนวถนนที่ตรงต่อเนื่องต่อไปคือซอยจุฬาลงกรณ์ 22 ในพื้นที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยอีกด้วย

**ดูเพิ่ม**
 ถนนเจริญเวียง- ถนนจรัสเมือง- ถนนจารุเมือง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ก่อตั้งในกรุงเทพพระมหานครในปี พ.ศ. 2470
เจริญเมือง
ถนนจรัสเมือง

ถนนจรัสเมือง เป็นถนนสายสั้น ๆ ขนาด 2 ช่องจราจร ในพื้นที่แขวงรองเมือง เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร โดยเป็น 1 ใน 3 สายที่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กรมนคราทร กระทรวงมหาดไทย ตัดขึ้นหลังจากเกิดเหตุเพลิงไหม้ในพื้นที่ตำบลวัดแค (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแขวงรองเมือง) เมื่อ พ.ศ. 2470 และพระองค์พระราชทานนามให้ล้อไปกับถนนจรัสเวียง ซึ่งเป็น 1 ใน 3 สายที่ตัดขึ้นในย่านตรอกซุง อำเภอสาธร (ปัจจุบันคือเขตบางรัก) เมื่อ พ.ศ. 2467 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เช่นเดียวกับอีก 2 สายคือถนนเจริญเมือง (ตั้งชื่อล้อกับถนนเจริญเวียง) และถนนจารุเมือง (ตั้งชื่อล้อกับถนนจรูญเวียง) โดยทุกสายแสดงความหมายถึงความเจริญรุ่งเรืองของเมือง
ถนนจรัสเมืองมีระยะทางประมาณ 540 เมตร แนวเส้นทางทั้งหมดขนานไปกับถนนเจริญเมือง โดยเริ่มต้นจากถนนรองเมืองบริเวณด้านหลังสถานีกรุงเทพ (หัวลำโพง) ห่างจากถนนเจริญเมืองขึ้นไปทางทิศเหนือประมาณ 260 เมตร มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก ผ่านลานจอดรถโรงเรียนวัดดวงแข ลอดผ่านทางพิเศษศรีรัช ตัดกับถนนจารุเมืองและถนนพระรามที่ 6 และสิ้นสุดที่ถนนบรรทัดทอง โดยมีแนวถนนที่ตรงต่อเนื่องต่อไปคือซอยจุฬาลงกรณ์ 16 ในพื้นที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

**ดูเพิ่ม**
 ถนนจรัสเวียง- ถนนเจริญเมือง- ถนนจารุเมือง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ก่อตั้งในกรุงเทพพระมหานครในปี พ.ศ. 2470
จรัสเมือง
ถนนจารุเมือง

ถนนจารุเมือง เป็นถนนสายสั้น ๆ ในพื้นที่แขวงรองเมือง เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร โดยเป็น 1 ใน 3 สายที่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กรมนคราทร กระทรวงมหาดไทย ตัดขึ้นหลังจากเกิดเหตุเพลิงไหม้ในพื้นที่ตำบลวัดแค (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแขวงรองเมือง) เมื่อ พ.ศ. 2470 และพระองค์พระราชทานนามให้ล้อไปกับถนนจรูญเวียง ซึ่งเป็น 1 ใน 3 สายที่ตัดขึ้นในย่านตรอกซุง อำเภอสาธร (ปัจจุบันคือเขตบางรัก) เมื่อ พ.ศ. 2467 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เช่นเดียวกับอีก 2 สายคือถนนเจริญเมือง (ตั้งชื่อล้อกับถนนเจริญเวียง) และถนนจรัสเมือง (ตั้งชื่อล้อกับถนนจรัสเวียง) โดยทุกสายแสดงความหมายถึงความเจริญรุ่งเรืองของเมือง อย่างไรก็ตาม เดิมนั้นกรมพระอาลักษณ์ (ปัจจุบันคือกรมราชเลขานุการในพระองค์) คิดชื่อถวายพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวเพื่อทรงเลือกพระราชทานชื่อถนนว่า "ถนนจรูญเมือง" แต่พระองค์มีพระราชกระแสว่า นาม "เจริญเมือง" กับ "จรูญเมือง" ใกล้กันมาก ควรคิดให้ต่างกัน กรมพระอาลักษณ์จึงคิดชื่อถนนใหม่ว่า "จารุเมือง" และพระองค์ทรงพอพระราชหฤทัยกับนามนี้ จึงพระราชทานเป็นนามของถนนแทนชื่อ "จรูญเมือง" ในที่สุด
ถนนจารุเมืองมีระยะทางประมาณ 675 เมตร แนวเส้นทางเริ่มต้นถนนจรัสเมือง โดยเป็นแนวต่อเนื่องจากถนนพระรามที่ 6 มุ่งหน้าไปทางทิศใต้เลียบทางพิเศษศรีรัช ตัดกับถนนเจริญเมืองที่ทางแยกวัดดวงแข และสิ้นสุดที่ถนนพระรามที่ 4 บริเวณทางแยกมหานคร โดยมีแนวถนนที่ตรงต่อเนื่องต่อไปคือถนนมหานคร

**ดูเพิ่ม**
 ถนนจรูญเวียง- ถนนเจริญเมือง- ถนนจรัสเมือง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ก่อตั้งในกรุงเทพพระมหานครในปี พ.ศ. 2470
จารุเมือง
ลิบรัฌด์

ลิบรัฌด์ (Librazhd, นามชี้เฉพาะ Librazhdi) เป็นเมืองและเทศบาลในเทศมณฑลเอลบาซัน ประเทศแอลเบเนีย เทศบาลได้รับการปฏิรูปในการปฏิรูปการปกครองท้องถิ่น ค.ศ. 2015 ด้วยการรวมเทศบาลเดิมอย่างโฮโตลิชต์, ลิบรัฌด์, ลูนิก, โอเรเญอ, โปลิส, เชนเดอร์ลิบรัฌด์ และสเตอบเลเวอที่กลายเป็นหน่วยเทศบาล ที่ตั้งของเทศบาลคือเมืองลิบรัฌด์ เมืองนี้มีประชากร 23,312 คน ในพื้นที่ทั้งหมด sqkm ประชากรในหน่วยเทศบาลตามสำมะโน ค.ศ. 2023 อยู่ที่ 6,787 คน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Municipality of Librazhd Official Website-  Librazhd tourist guide
เอซาดิบา

"เอซาดิบา" (Esa diva, pron; translation|ดีวาคนนั้น) เป็นเพลงโดยเมโลดิ นักร้องชาวสเปน ซึ่งเธอประพันธ์ขึ้นร่วมกับอัลเบร์โต ฟูเอนเตส โลริเต เพลงนี้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2024 ซึ่งผลิตโดยจอย เด๊บ, ปีเตอร์ บอสตรอม, และโทมัส เกียซอนสำหรับการนำเพลงนี้เข้าประกวดเบนิดอร์มเฟส 2025 ซึ่งได้รับชัยชนะ ส่งผลให้เพลงนี้เป็นตัวแทนของt=สเปนในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 เพลงฉบับปรับปรุงใหม่ซึ่งผลิตโดยเอตตีฟอร์, ริก พาร์กเฮาส์, จอร์จ ทิซซาร์ด และกิลแย็ม บิลา บูร์รัส ได้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 2025 พร้อมด้วยมิวสิกวิดีโอที่กำกับโดยมาริโอ รุยซ์

**ภูมิหลังและการพัฒนา**
"เอซาดิบา" ได้ประพันธ์ขึ้นโดยเมโลดิและอัลเบร์โต ฟูเอนเตส โลริเต และเดิมได้ผลิตขึ้นโดยจอย เด๊บ, ปีเตอร์ บอสตรอม และโทมัส เกียซอน
"เอซาดิบา" ในฉบับที่ปรับปรุงใหม่ซึ่งผลิตโดยเอตตีฟอร์, ริก พาร์กเฮาส์, จอร์จ ทิซซาร์ด และกิลแย็ม บิลา บูร์รัส ได้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 2025 พร้อมด้วยมิวสิกวิดีโอที่กำกับโดยมาริโอ รุยซ์
"เอซาดิบา" ในฉบับซิมโฟนีได้เรียบเรียงขึ้นโดยบอร์ฆา อาเรียส และแสดงโดยเมโลดิร่วมกับวงดุริยางค์ซิมโฟนีเอเรเตอูเบเอ ดำเนินการโดยราอุล เบนาเบนต์ ที่เตอาโตรโมนูเมนตัลในมาดริด ฉบับนี้เผยแพร่เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2025

**การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025**

**เบนิดอร์มเฟส 2025**
เบนิดอร์มเฟส 2025 เป็นการประกวดเพลงระดับชาติซึ่งใช้คัดเลือกเพลงจากสเปนสำหรับการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 การแข่งขันประกอบด้วยรอบรองชนะเลิศสองรอบ โดยแต่ละรอบมีเพลงทั้งหมดแปดเพลง โดยสี่เพลงที่ได้คะแนนสูงสุดในแต่ละรอบรองชนะเลิศจะผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ ผลการแข่งขันในแต่ละรายการจะตัดสินจากการลงคะแนนเสียงทางโทรทัศน์ การลงคะแนนผ่านแอปมือถือ และคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญ โดยแต่ละประเภทจะคิดเป็นสัดส่วน 25%, 25% และ 50% ของคะแนนเสียงทั้งหมดตามลำดับ
เอเรเตอูเบเอได้ประกาศการเข้าร่วมเบนิดอร์มเฟสของ "เอซาดิบา" เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024 โดยได้ถูกจัดให้เข้ารอบรองชนะเลิศนัดที่ 2 ซึ่งจะถูกจับฉลากให้ไปทำผลงานเป็นอันดับสุดท้าย เมื่อวันที่ 30 มกราคม 2025 ผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศ หลังจากได้คะแนนอยู่ในอันดับครึ่งบนของคณะกรรมการและคะแนนโหวตจากประชาชน เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 "เอซาดิบา" ได้แสดงเป็นเพลงสุดท้ายในรอบชิงชนะเลิศ และคว้าชัยชนะจากการประกวดหลังจากได้อันดับหนึ่งจากการโหวตทางโทรทัศน์และอันดับที่สามจากคณะกรรมการ ส่งผลให้เมโลดิจะเป็นตัวแทนของสเปนในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025

**ในยูโรวิชัน**
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 จะจัดขึ้นที่ซังคท์ยาค็อพซ์ฮัลเลอในบาเซิล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และจะประกอบด้วยรอบรองชนะเลิศสองรอบในวันที่ 13 และ 16 พฤษภาคมตามลำดับ และรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 ในฐานะสมาชิกกลุ่มประเทศ "บิ๊กไฟว์" สเปนจะผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศโดยอัตโนมัติ แต่จะต้องลงคะแนนเสียงและออกอากาศรอบรองชนะเลิศทั้งสองรอบ และทำการแสดงในรอบรองชนะเลิศใด ๆ หนึ่ง ๆ ด้วย โดยจากการจับฉลากการจัดสรรที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 2025 สเปนจะทำการแสดงในรอบรองชนะเลิศที่หนึ่ง

**รายชื่อเพลง**

**ชาร์ต**

**การรับรอง**

**ประวัติการเผยแพร่**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงจากประเทศสเปน
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ประเทศสเปนในการประกวดเพลงยูโรวิชัน
หมวดหมู่:เพลงที่ร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชัน
Estola misella

Estola misella เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Bates ใน ค.ศ. 1885 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากกัวเตมาลา ฮอนดูรัส และปานามา

**อ้างอิง==
Estola minor

Estola minor เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1940 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิล

**อ้างอิง==
Estola microphthalma

Estola microphthalma เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1942 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิล

**อ้างอิง==
ถนนกัลปพฤกษ์ (จังหวัดขอนแก่น)

ถนนกัลปพฤกษ์ (Kallapaphruek Road) เป็นเส้นทางคมนาคมในเขตเทศบาลนครขอนแก่น อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น ลักษณะเป็นถนนคอนกรีตขนาด 2 และ 4 ช่องจราจร มีบทบาทในการเชื่อมต่อระหว่างถนนสายหลัก ได้แก่ ถนนมิตรภาพ ถนนมะลิวัลย์ และถนนศรีจันทร์ ทั้งยังเป็นเส้นทางหลักในการเดินทางสู่มหาวิทยาลัยขอนแก่นและย่านกังสดาล
ถนนสายนี้เป็นที่รู้จักในอีกชื่อหนึ่งว่า “ถนนสายดอกคูณ” เนื่องจากมีการปลูกต้นราชพฤกษ์ตลอดสองข้างทางมากกว่า 400 ต้น เมื่อถึงฤดูดอกไม้บาน จะสร้างทิวทัศน์ที่งดงาม เป็นเอกลักษณ์ที่โดดเด่นของเมืองขอนแก่น

**รายละเอียดเส้นทาง**
เริ่มต้นจากสามแยกตัดกับถนนมิตรภาพบริเวณหน้าโรงพยาบาลศรีนครินททร์ ไปทางทิศตะวันตกในพื้นที่ย่านกังสดาล จากนั้นแยกไปทางทิศใต้บริเวณสามแยกเชื่อมต่อกับทางเข้ามหาวิทยาลัยขอนแก่น-หน้าวัดป่าอดุลยาราม เลียบไปตามแนวเขตมหาวิทยาลัยไปทางทิศใต้ เข้าสู่เขตชุมชนสามเหลี่ยม ตัดกับถนนมะลิวัลย์บริเวณหน้าบึงสีฐานและโรงพยาบาลกรุงเทพขอนแก่น จนบรรจบกับถนนศรีจันทร์ที่วงเวียนบ้านศรีฐาน ระหว่างพื้นที่เทศบาลนครขอนแก่นและเทศบาลเมืองบ้านเป็ด
ถนนกัลปพฤกษ์อยู่ในความรับผิดชอบของ 2 หน่วยงาน ได้แก่ เทศบาลนครขอนแก่น (ช่วงสามแยกหน้าโรงพยาบาลศรีนครินทร์-แยกโรงพยาบาลกรุงเทพขอนแก่น ระยะทาง 3.73 กม.) และสำนักงานทางหลวงชนบท จังหวัดขอนแก่น (ช่วงแยกโรงพยาบาลกรุงเทพขอนแก่น-วงเวียนบ้านศรีฐาน ระยะทาง 0.91 กม.)
เป็นถนนคอนกรีตขนาด 2-4 ช่องจราจร มีหมุดแสดงจุดเริ่มต้นถนน ณ ตำแหน่งแยกตัดกับถนนมิตรภาพ สลักตราสัญลักษณ์กรมทางหลวงชนบท และข้อความ "ถนนกัลปพฤกษ์ ดำเนินการโดย กรมทางหลวงชนบท กระทรวงคมนาคม พ.ศ. ๒๕๕๔" และมีหมุดแสดงจุดสิ้นสุดในลักษณะเดียวกัน ณ บริเวณวงเวียนบ้านศรีฐาน

**ประวัติ**
โครงการก่อสร้างถนนกัลปพฤกษ์ปรากฏครั้งแรกในผังเมืองรวมเมืองขอนแก่น ตาม ประกาศกฎกระทรวง ฉบับที่ 432 พ.ศ. 2542 โดยวางแผนให้เป็นถนนสายคู่ขนานกับถนนมิตรภาพ แบ่งออกเป็น 3 ช่วง ได้แก่ สาย ก1 ก2 และสาย ข เริ่มจากจุดตัดถนนมิตรภาพ ผ่านแนวเขตของมหาวิทยาลัยขอนแก่น เชื่อมต่อกับถนนมะลิวัลย์ ถนนศรีจันทร์ ถนนบ้านกอก และบรรจบกับถนนเหล่านาดี
ในปี พ.ศ. 2549 กรมทางหลวงชนบทได้เริ่มดำเนินการก่อสร้างทางระยะที่ 1 จากถนนมิตรภาพถึงแยกถนนมะลิวัลย์ โดยเป็นเส้นทางใหม่ที่เชื่อมต่อกับถนนเดิม ได้แก่ ซอยข้างสำนักทรัพยากรน้ำบาดาล (ซอยบาดาล) และถนนทางเข้าหอประชุมกาญจนาภิเษก ต่อมาในปี พ.ศ. 2553 ได้เริ่มก่อสร้างทางระยะที่ 2 จากจุดตัดถนนมะลิวัลย์ไปยังถนนศรีจันทร์ บริเวณทางเข้าชุมชนบ้านศรีฐาน 
ถนนสายนี้เปิดใช้อย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2554 และได้รับการตั้งชื่อว่า “ถนนกัลปพฤกษ์” ตามดอกไม้ประจำมหาวิทยาลัยขอนแก่น เนื่องจากเส้นทางถนนส่วนใหญ่ได้มาจากที่ดินของมหาวิทยาลัย
การดูแลบำรุงรักษาถนนแบ่งเป็นสองส่วน โดยทางช่วงแรกอยู่ในความรับผิดชอบของเทศบาลนครขอนแก่น ส่วนทางช่วงที่สองยังคงอยู่ภายใต้การดูแลของสำนักงานทางหลวงชนบทจังหวัดขอนแก่น โดยกำหนดให้เป็นทางหลวงชนบทหมายเลข ขก.1062 ใช้ชื่อสายทางในเอกสารราชการว่า “ถนนผังเมืองรวมเมืองขอนแก่น”

**รายชื่อทางแยก**

**รายการอ้างอิง**
กัลปพฤกษ์ (จังหวัดขอนแก่น)
กัลปพฤกษ์ (จังหวัดขอนแก่น)
กัลปพฤกษ์ (จังหวัดขอนแก่น)
โซยา คอร์นิโลวา

โซยา อาฟานาซเยฟนา คอร์นิโลวา (Зоя Афанасьевна Корнилова; 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1939 – 5 มีนาคม ค.ศ. 2025) เป็นนักการเมืองชาวรัสเซียที่ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาดูมาใน ค.ศ. 1995 ถึง 1999 คอร์นิโลวาเสียชีวิตในวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 2025 ด้วยอายุ 85 ปี

**อ้างอิง==
อ็องรี ดูเอซ

อ็องรี ดูเอซ (Henri Duez; 18 ธันวาคม ค.ศ. 1937 – 6 มีนาคม ค.ศ. 2025) เป็นนักขี่จักรยานชาวฝรั่งเศสที่เข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 ในประเภทจับเวลาทีม 100 กก. และได้ที่ 7 เขาชนะการแข่งขัน Route de France ใน ค.ศ. 1959 และ Volta a Catalunya ใน ค.ศ. 1961 และใน ค.ศ. 1965 เขาชนะการแข่งขันวันเดียวที่ Lubersac และได้ที่ 14 ในตูร์เดอฟร็องส์ 
ดูเอซเสียชีวิตที่ Beuvry ประเทศฝรั่งเศสในวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 2025, ด้วยอายุ 87 ปี

**อ้างอิง ==
ฉบับร่าง:ณัฐภัสสร จันทร์เจริญ

ณัฐภัสสร จันทร์เจริญ ยี่หวา เป็นนักร้องสมาชิกวงชูการ์แอนด์สไปซ์ และมีผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่องร้านของเก่า (The Antique Shop)
ณัฐภัสสรเป็นลูกสาวของกรภพ จันทร์เจริญ ที่เป็นนักร้อง โดยเธอและน้องสาวมีช่องยูทูบที่มีคนติดตามกว่าหลักแสน

**ประวัติ**
ณัฐภัสสร จันทร์เจริญ มีผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือร้านของเก่า ซึ่งได้ประกบกับนักแสดงอย่างพีรวิชญ์ อรรถชิตสถาพร และแพ จิน-ย็อง ต่อมา เธอได้เป็นนักร้องสมาชิกวงชูการ์แอนด์สไปซ์ ที่มียอดเข้าชมคลิปการร้องและเต้นจำนวนมากก่อนเปิดตัวเพลง

**ชีวิตส่วนตัว**
ณัฐภัสสร จันทร์เจริญ เป็นลูกสาวคนโตของกรภพ จันทร์เจริญ ที่เป็นนักร้อง และเธอมีน้องสาวชื่อลฎาภา จันทร์เจริญ (ยูจิน)

**ผลงานภาพยนตร์**
 พ.ศ. 2565 ร้านของเก่า รับบทเป็นเด็กใบ้

**อ้างอิง ==
เจ้าชายฟรันทซ์แห่งบาวาเรีย

เจ้าชายฟรันทซ์แห่งบาวาเรีย (พระนามเต็ม: ฟรันทซ์ มารีอา ลูอิทโพล์ด; 10 ตุลาคม พ.ศ. 2418 – 25 มกราคม พ.ศ. 2500) ทรงเป็นเจ้าชายแห่งบาวาเรีย และ ทหารชาวเยอรมัน

**พระประวัติ**
เจ้าชายฟรันทซ์ ประสูติเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2418 เป็นพระราชโอรสใน พระเจ้าลูทวิชที่ 3 แห่งบาวาเรีย และ มารีอา เตรีซาแห่งออสเตรีย-เอสเต สมเด็จพระราชินีแห่งบาวาเรีย ทรงมีพระพี่น้องร่วมพระครรภ์ คือเจ้าชายรูพเพ็ชลท์ มกุฎราชกุมารแห่งบาวาเรีย , เจ้าหญิงอเดลกุลเดอแห่งบาวาเรีย , เจ้าหญิงมารีอา ลุดวิกา เตเรซาแห่งบาวาเรีย , เจ้าชายคารัลแห่งบาวาเรีย , เจ้าหญิงมาธิลด์แห่งบาวาเรีย , เจ้าชายว็อล์ฟกัง , เจ้าหญิงฮิลเดอการ์เดอ , เจ้าหญิงน็อทแบร์กา ดัชเชสแห่งอูรัค , เจ้าหญิงดีเอทีเรนเดอ และ เจ้าหญิงกูนทีเรนเดอ เคาน์เตสแห่งพีร์ซิง-ลีชเทอเนต-มูส์ 

**ทรงงานทหาร**
เมื่อทรงเจริญพระชันษา ทรงเป็นผู้บัญชาการกองทหารราบที่ 2 ของพระมหากษัตริย์บาวาเรีย แต่ไม่นานก่อนที่สงครามโลกครั้งที่ 1 จะเกิดขึ้น ทรงได้รับมอบหมายให้บัญชาการกองพลทหารราบที่ 3 ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นกองพลทหารราบที่ 4 เจ้าชายฟรันซ์ ทรงเป็นผู้นำกองพลนี้ผ่านชัยชนะ ณ ป้อมสำคัญต่างๆมาแล้ว และเนื่องด้วยความเป็นผู้นำที่เป็นแบบอย่างของพระองค์ในระหว่างปฏิบัติการเหล่านี้ ทำให้ทรงได้รับเหรียญและรางวัลมากมาย เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2459 และในวันที่ 28 ตุลาคมในปีเดียวกัน ทรงได้รับมอบหมายให้เป็นผู้บังคับบัญชากองทหารราบที่ 4 ทั้งหมด ในฤดูใบไม้ผลิปี พ.ศ. 2461 เจ้าชายฟรันซ์ทรงได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทางทหารสูงสุดของปรัสเซีย เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2461 อย่างไรก็ตาม ในช่วงฤดูร้อนปี พ.ศ. 2461 กองทหารราบที่ 4 ได้รับความสูญเสียอย่างหนักระหว่างยุทธการที่แม่น้ำซอม และถูกย้ายไปยังแนวรบอิตาลีเพื่อปฏิบัติหน้าที่ปกป้องชายแดน ซึ่งพระองค์ประทับที่นั่นตลอดช่วงที่เหลือของสงคราม

**อภิเษกสมรส**
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับ เจ้าหญิงอีซาแบลลา อันโทเนียแห่งคร็อย เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 ซึ่งทั้ง 2 พระองค์ ทรงมีพระบุตร คือ
#เจ้าชายลูทวิช คารัลแห่งบาวาเรีย
#เจ้าหญิงมารีอา เอลีซาเบ็ทแห่งบาวาเรีย
#เจ้าหญิงอเดิลกุลเดอ มารีอาแห่งบาวาเรีย
#เจ้าหญิงเอเลโอนอเรอ มารีแห่งบาวาเรีย
#เจ้าหญิงโดโรธีอา เตเรซาแห่งบาวาเรีย
#เจ้าชายรัสโซแห่งบาวาเรีย

**อ้างอิง**
Prince Franz of Bavaria
*Das Bayernbuch vom Kriege 1914-1918, Konrad Krafft von Dellmensingen, Friedrichfranz Feeser, Chr. Belser AG, Verlagsbuchhandlung, Stuttgart 1930
*Die Wittelsbacher. Geschichte unserer Familie. Adalbert, Prinz von Bayern. Prestel Verlag, München, 1979
2500
หมวดหมู่:เจ้าชายเยอรมัน
หมวดหมู่:ราชวงศ์เยอรมัน
หมวดหมู่:เจ้าชายบาวาเรีย
หมวดหมู่:ราชวงศ์วิทเทิลส์บัค
หมวดหมู่:ทหารชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:พระราชโอรสในพระมหากษัตริย์
แม่แบบ:ฝูงบินปัจจุบันของยูไนเต็ดแอร์ไลน์

หน้านี้เป็นรายชื่อเครื่องบินโดยสรุปที่ใช้ร่วมกัน 2 หน้า ระหว่างยูไนเต็ดแอร์ไลน์และฝูงบินของยูไนเต็ดแอร์ไลน์

**อ้างอิง ==
แม่แบบ:Avon/doc

== การใช้งาน**
แม่แบบยางรถยนต์จากบริษัทเอวอนไทส์ (ปัจจุบันคือคูเปอร์ไทร์แอนด์รับเบอร์) สำหรับใช้ในบทความเกี่ยวกับฟอร์มูลาวันหรือการแข่งความเร็วอื่น ๆ
ฉบับร่าง:ซัมซุง กาแลคซี เอส 20

ซัมซุง กาแลคซีเอส 20 เป็นชุดชองสมาร์ตโฟนที่ใช้ระบบปฏิบัติการ แอนดรอยด์ ได้รับการพัฒนา ผลิต และทำการตลาดโดย ซัมซุง อีเลคทรอนิคส์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของชุด ซัมซุง กาแลคซีเอส โดยสมาร์ตโฟนเหล่านี้รวมกันทำหน้าที่เป็นผู้สืบทอดชุด ซัมซุง กาแลคซีเอส 10 สมาร์ตโฟนสามรุ่นแรกเปิดตัวในงาน Galaxy Unpacked ของ Samsung เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ในขณะที่รุ่น Fan Edition เปิดตัวในงาน Galaxy Unpacked ของ Samsung เมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2563

**อ้างอิง ==
จัตุรัสนักบุญเปโตร

จัตุรัสนักบุญเปโตร (St. Peter's Square, Forum Sancti Petri, Piazza San Pietro   ) เป็นจัตุรัสของเมืองขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ด้านหน้าของมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ ในนครรัฐวาติกัน ซึ่งเป็นดินแดนแทรกที่เป็นที่ประทับของพระสันตปาปา ภายในกรุงโรม ประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของย่าน (rione) บอร์โก ทั้งจัตุรัสและมหาวิหารได้รับการตั้งชื่อตามซีโมนเปโตร อัครสาวกของพระเยซู ซึ่งคริสตังถือว่าเป็นพระสันตะปาปาพระองค์แรก
ตรงใจกลางจัตุรัสคือเสาโอเบลิสก์วาติกัน ซึ่งเป็นเสาโอเบลิสก์แบบอียิปต์โบราณ ที่นำมาตั้งในสถานที่ปัจจุบันเมื่อ ค.ศ. 1586 จัน โลเรนโซ แบร์นีนี ออกแบบจัตุรัสนี้ในช่วงเกือบ 100 ปีถัดมา โดยรวมถึงเสารายขนาดใหญ่สไตล์ตอสคานี ที่มีความลึกสี่เสา ซึ่งโอบรับผู้มาเยือนใน "อ้อมอกแห่งมารดาของวัดแม่" น้ำพุหินแกรนิตที่สร้างโดยแบร์นินีทางด้านใต้ในปี ค.ศ. 1675 ตรงกับน้ำพุอีกแห่งทางด้านเหนือที่ออกแบบโดยการ์โล มาแดร์โน ในปี ค.ศ. 1613
leftจัตุรัสนักบุญเปโตรเป็นพื้นที่สำหรับทำกิจกรรมสำคัญในนครรัฐวาติกัน เช่น ในการประชุมเลือกสันตะปาปา จัตุรัสนักบุญเปโตรเป็นสถานที่ที่คริสตังจะมารวมตัวกันเพื่อสังเกตควันที่ออกมาจากปล่องของโบสถ์น้อยซิสทีน ซึ่งจะเป็นสัญญาณของการเลือกพระสันตะปาปา หลังจากนั้นภายในระยะเวลา 30-60 นาทีหลังจากมีควันสีขาวออกมาจากปล่อง พระสันตะปาปาพระองค์ใหม่จะเสด็จออกบนระเบียงของมหาวิหารฝั่งจัตุรัส และมีพระราชดำรัสพระราชทานพรต่อกรุงโรมและต่อโลกให้แก่คริสตัง

**ดูเพิ่ม**
 มหาวิหารนักบุญเปโตร

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นครรัฐวาติกัน
นักบุญเปโตร
นักบุญเปโตร
ถนนรองเมือง

ถนนรองเมือง เป็นถนนสายสั้น ๆ ที่เป็นที่มาของชื่อแขวงรองเมือง ในพื้นที่เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร ตั้งชื่อตามบรรดาศักดิ์ พระยาอินทราธิบดีสีหราชรองเมือง ในขณะนั้นของเจ้าพระยาอภัยราชามหายุติธรรมธร (หม่อมราชวงศ์ลพ สุทัศน์) ซึ่งเป็นหนึ่งในขุนนางที่ร่วมสร้างถนนหลายแห่งในเขตบางรักเพื่อการลงทุนด้านอสังหาริมทรัพย์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เช่น ถนนสี่พระยา, ถนนเดโช, ถนนสุรวงศ์ เป็นต้น โดยเริ่มก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2445 จนแล้วเสร็จและมีพิธีเปิดถนนเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2447
ถนนรองเมืองระยะทางประมาณ 900 เมตร แนวเส้นทางเริ่มต้นจากถนนพระรามที่ 4 บริเวณหัวมุมตะวันออกเฉียงใต้ของสถานีกรุงเทพ (หัวลำโพง) บริเวณจุดแยกจากทางขึ้นทางพิเศษศรีรัช มุ่งหน้าไปทางทิศเหนือในแนวขนานกับทางรถไฟทางฝั่งตะวันออก โดยมีถนนเจริญเมืองและถนนจรัสเมืองแยกออกมาทางทิศตะวันออก แล้วไปสิ้นสุดที่ถนนพระรามที่ 1 เชิงสะพานกษัตริย์ศึก บริเวณวัดสระบัว โดยอาคารที่ตั้งอยู่ริมถนนรองเมืองส่วนใหญ่มีลักษณะเป็นตึกแถว และมักเป็นอาคารสำนักงานของบริษัทที่ประกอบธุรกิจนำเที่ยว และเนื่องจากถนนรองเมืองมีความกว้างเพียง 2 จราจร การจราจรจึงให้รถวิ่งได้ทางเดียวตลอดทั้งสาย โดยแบ่งออกเป็น 2 ส่วน เส้นทางจากถนนพระรามที่ 1 ให้รถวิ่งไปทางทิศใต้เท่านั้น ส่วนเส้นทางจากถนนพระรามที่ 4 ให้รถวิ่งไปทางทิศเหนือเท่านั้น โดยทั้ง 2 ส่วนจะบรรจบกันที่สามแยกที่แยกออกไปยังถนนเจริญเมือง และจะบังคับให้เดินรถไปทางทิศตะวันออกเข้าสู่ถนนเจริญเมือง เพื่อไปออกที่ถนนจารุเมืองหรือถนนบรรทัดทอง

**ดูเพิ่ม**
 แขวงรองเมือง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ก่อตั้งในมณฑลกรุงเทพในปี พ.ศ. 2447
รองเมือง
ก้องเกียรติ เกตุสมบัติ

ก้องเกียรติ เกตุสมบัติ (เกิด 12 สิงหาคม พ.ศ. 2524) โอ เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช เขต 8 สังกัดพรรคกล้าธรรม และเคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครศรีธรรมราช

**ประวัติ**
ก้องเกียรติ เกิดเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2524 ที่ตำบลละอาย อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช ด้านครอบครัวสมรสกับชุตินธร บุณยเกียรติ กำนันตำบลช้างกลาง และบุตรสาวชินวรณ์ บุณยเกียรติ เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2565
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาการตลาด จากมหาวิทยาลัยศรีปทุม

**งานการเมือง**
ก้องเกียรติ เข้าสู่การเมืองโดยการเป็นสารวัตรกำนันตำบลละอาย ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครศรีธรรมราช ในปี พ.ศ. 2563 ในปี พ.ศ. 2566 เขาสนใจสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช เขต 8 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ทางพรรคไม่ส่ง จึงย้ายมาสังกัดพรรคไทยภักดี และย้ายมาสังกัดพรรคกล้าธรรม และลงสมัครเลือกตั้งซ่อม ในปี พ.ศ. 2568 และสามารถเอาชนะไสว เลื่องสีนิล สามีมุกดาวรรณ เลื่องสีนิล จากพรรคภูมิใจไทย ไปได้ และได้รับเลือกรวม 1 สมัย

**สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร**
ก้องเกียรติ เกตุสมบัติ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช เขต 8 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2568 จังหวัดนครศรีธรรมราช สังกัดพรรคกล้าธรรม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอฉวาง
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดนครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:พรรคไทยภักดี
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคกล้าธรรม
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยศรีปทุม
มอดูล:Location map/data/Arab world

return {
name = 'โลกอาหรับ',
	x = '48.852459016393 + 71.1 * cos($1 * pi / 180) * sin(($2 - 15) * pi / 180) * (((1 + cos($1 * pi / 180) * cos(($2 - 15) * pi / 180)) * 0.5) ^ - 0.5 )',
	y = '1.345 * (51.180555555556 - 75.3 * sin($1 * pi / 180) * (((1 + cos($1 * pi / 180) * cos(($2 - 15) * pi / 180)) * 0.5) ^ -0.5))',
image  = 'Arab world location map.svg'
}
สภาสงฆ์โลก

สภาสงฆ์โลก (World Buddhist Sangha Council; ชื่อย่อ: WBSC) เป็นองค์การนอกภาครัฐระหว่างประเทศที่มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาการแลกเปลี่ยนระหว่างชุมชนทางศาสนาพุทธและพระสงฆ์ในนิกายต่าง ๆ ทั่วโลก และช่วยดำเนินกิจกรรมเพื่อการสืบทอดพระพุทธศาสนา ก่อตั้งที่โคลัมโบ ประเทศศรีลังกา ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2509 ต่อมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 ได้ย้ายสำนักงานใหญ่ไปตั้งที่ประเทศไต้หวัน

**ประเทศที่เป็นตัวแทน**
สภาสงฆ์โลกประกอบด้วยตัวแทนพระสงฆ์ในพระพุทธศาสนาจากทุกนิกาย ทั้งเถรวาท มหายาน และวัชรยาน และจากประเทศต่อไปนี้: ออสเตรเลีย บังกลาเทศ บราซิล แคนาดา เดนมาร์ก ฝรั่งเศส เยอรมนี ฮ่องกง อินเดีย อินโดนีเซีย ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ มาเก๊า มาเลเซีย มองโกเลีย พม่า เนปาล นิวซีแลนด์ ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ ศรีลังกา สวีเดน ไต้หวัน ไทย สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา

**หลักพื้นฐานที่เถรวาทและมหายานมีร่วมกัน**
ในระหว่างการประชุมครั้งแรก พระมหาปัณฑิตา ปิมบุเร โสรตเถระ เลขาธิการคนแรก ได้ร้องขอต่อพระภิกษุวัลโปละ ราหุล ให้นำเสนอสูตรอย่างกระชับสำหรับการสร้างเอกภาพของนิกายที่แตกต่างกัน ซึ่งได้รับการอนุมัติอย่างเป็นเอกฉันท์จากสภา เหล่านี้คือ “หลักพื้นฐานที่เถรวาทและมหายานมีร่วมกัน”

**ดูเพิ่ม**
 สมัชชาพุทธศาสนาโลก- องค์กรพุทธศาสนิกสัมพันธ์แห่งโลก- สมาพันธ์ชาวพุทธนานาชาติ- พระสงฆ์

**อ้างอิง**
 วัลโปละ ราหุล; มรดกของภิกษุ; (นิวยอร์ก, Grove Press, 1974); หน้า 100, 1137–138- เยาวชนชาวพุทธ สิงคโปร์ : องค์การพุทธญาณ, 1982, หน้า 161–163

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  หน้าแรกสภาสงฆ์โลก
หมวดหมู่:อรัญวาสี
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2509
วัดถ้ำพุหว้า

วัดถ้ำพุหว้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองหญ้า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี เป็นสาขาหนึ่งของวัดปากน้ำ นอกจากวัดนี้เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม
วัดถ้ำพุหว้าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2483 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ได้รับการบูรณะครั้งใหญ่ขึ้น ด้วยการสร้างอุโบสถหินทรายครอบตัวถ้ำเอาไว้ รูปแบบศิลปะขอมโบราณประยุกต์ขนาดใหญ่สีน้ำตาลแดง ภายในถ้ำมีหินงอกหินย้อย มีพระพุทธรูปหลายองค์ รวมถึงพระบรมสารีริกธาตุที่อัญเชิญมาจากพม่า มีพระพุทธรูปปางสมาธิ ประดิษฐานเป็นองค์ประธาน

**อ้างอิง**
ถ้ำพุหว้า
โคลงนิราศชุมพร

โคลงนิราศชุมพร เป็นนิราศประพันธ์โดยพระพิพิธสาลี แต่งเป็นโคลงสี่สุภาพ จำนวน 193 บท ไม่มีร่ายนำในตอนต้น เนื้อความในโคลงตั้งแต่บทแรกถึงโคลงบทที่ 13 กล่าวสรรเสริญพระนครและพระมหากษัตริย์ ตามประเพณีนิยมของโคลงนิราศ โคลงหลายบทได้รับอิทธิพลจากโคลงสมัยอยุธยา เช่น คล้ายกับกาพย์ห่อโคลงพระศรีมโหสถ
โคลงนิราศชุมพรกล่าวถึงการเดินทางจากกรุงเทพไปยังชุมพร เริ่มเรื่องด้วยบทยอพระเกียรติพระมหากษัตริย์และชมพระนคร จากนั้นจึงรำพันถึงนางอันเป็นที่รักตามขนบของนิราศ สถานที่ที่กวีพรรณนาเป็นแห่งแรก คือ ตำหนักน้ำหรือตำหนักแพ จากนั้นกล่าวถึงวัดอรุณราชวราราม  ปากคลองบางกอก (บางหลวง) วัดราชบุรณราชวรวิหาร (วัดเลียบ) ย่านสำเพ็ง บางลำพู (ล่าง) บางรัก บางนา ออกไปยังสำโรง จังหวัดสมุทรปราการ จากนั้นออกไปยังทะเลอ่าวไทยสู่ภาคใต้ ผ่านบ้านแหลม สมุทรสาคร เพชรบุรี เขาสามร้อยยอด บางสะพาน เขาทะลุ ประจวบคีรีขันธ์ เข้าเขตอำเภอปะทิว และถึงเมืองชุมพร
เชื่อว่าพระพิพิธสาลีมีอายุอยู่ในช่วงรัชกาลที่ 1 แต่งขึ้นเมื่อใดนั้นไม่ปรากฏหลักฐาน ทั้งความในนิราศก็มิได้ระบุถึงสาเหตุของการเดินทางในครั้งนั้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วรรณคดีประเภทโคลง
หมวดหมู่:นิราศ
อายาตาร์

ในคติชาวบ้านฟินแลนด์ อายาตาร์ (Ajatar, ˈɑjɑtɑr) บางครั้งสะกดเป็น อายัตตารา (Ajattara, ), ไอแอแตร์ (Aiätär, ) หรือ ไอโยตาร์ (Aijotar, ) เป็นวิญญาณหญิงชั่วร้าย


**รายละเอียด**
ในคติชนฟินแลนด์ อายาตาร์เป็นวิญญาณหญิงชั่วร้ายp=8 เธออาศัยอยู่ในป่าที่ตั้งอยู่ในเทือกเขาโปห์โยลาloc = l. 219 โดยได้รับการเรียกขานว่ามี "ผมเปียยาวถึงส้นเท้าและหน้าอกห้อยลงมาถึงเข่า" คล้ายกับ Skogsnufva ของสวีเดน 'seawoman' ของเดนมาร์ก หรือ wildfraulein แห่ง eifel.p=318

อายาตาร์เป็นหลานสาวของฮีซี (เจ้าแห่งป่าและผู้แพร่โรค)loc= l. 221 และเจ้าแห่งเล็มโปกับโนมloc= l. 219 เธอว่ากันว่าแพร่โรคและโรคระบาด ผ่านความเชื่อมโยงกับฮีซีและเล็มโปp=8

เธอมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับงู และมักปรากฏในงานศิลปะสมัยใหม่ในรูปของมังกรหรือรูปร่างครึ่งมนุษย์และงูp= 288


**ศัพทมูลวิทยา**
คำว่า “ajatar” น่าจะมาจากคำศัพท์ภาษาฟินแลนด์ว่า ajattaa แปลว่า "ไล่ตาม" (หรือ "ขับเคลื่อน")1961 คำต่อท้ายเพศหญิง “-tar-” พบได้ในชื่อฟิลแนด์หลายชื่อ เช่น ใน Louhi แบบอื่น (Louhetar, Loviatar, Louhiatar) และ Syöjätär (syödä ‘กิน,’ กับคำต่อท้ายเพศหญิง -tar, แปลว่า ‘ผู้กลืนกิน, แวมไพร์’)1988


**อ้างอิง**


**ข้อมูล**
 year = 1898 - year = 1898a - url-status = dead - year= 1859 - year = 1940 - year = 1988 - year = 2014 - year = 1961 - year = 1996 - year = 2012 - year = 2015
พระคาร์ดินัลผู้เลือกตั้งในการประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2025

พระคาร์ดินัลโรเบิร์ต ฟรานซิส เพรโวสต์ได้รับเลือกเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 14 โดยการการประชุมเลือกสันตะปาปาเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2025
การประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2025 ถูกจัดขึ้นเพื่อเลือกพระสันตะปาปาผู้นำของคริสตจักรคาทอลิกสืบต่อจากสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสหลังการสิ้นพระชนม์ของพระองค์เมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 2025 สมณธรรมนูญ Universi Dominici gregis ซึ่งบังคับใช้ในช่วงว่างระหว่างสมณสมัย ระบุว่ามีเพียงพระคาร์ดินัลที่มีอายุน้อยกว่า 80 ปีในวันที่ตำแหน่งสันตะปาปาว่างลง (ในกรณีนี้คือผู้ที่เกิดในวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1945 หรือหลังจากนั้น) เท่านั้นที่มีสิทธิ์เข้าร่วมการประชุมเลือกสันตะปาปา พระคาร์ดินัลผู้เลือกตั้งมักเลือกพระสันตะปาปาจากพระคาร์ดินัลที่ร่วมประชุมด้วยกัน แม้ว่าไม่ใช่ข้อกำหนดอย่างเป็นทางการ  การเลือกตั้งจะดำเนินการโดยการลงคะแนนเสียงลับ (per scrutinium) พระคาร์ดินัลผู้เลือกตั้งเข้าโบสถ์น้อยซิสทีนเพื่อเริ่มต้นประชุมในวันที่ 7 พฤษภาคม
ในจำนวนสมาชิกทั้งหมด 252 รูปในคณะพระคาร์ดินัล ณ เวลาที่พระสันตะปาปาฟรานซิสสิ้นพระชนม์ มีพระคาร์ดินัลผู้เลือกตั้ง 135 รูปที่มีสิทธิ์เข้าร่วมในการประชุมเลือกสันตะปาปาครั้งถัดไป พระคาร์ดินัลผู้เลือกตั้ง 2 รูปประกาศว่าจะไม่เข้าร่วมการประชุม ทำให้จำนวนพระคาร์ดินัลผู้เข้าร่วมประชุมที่คาดไว้ลดลงเหลือ 133 รูป ในการได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา ผู้ได้รับการเสนอชื่อจะต้องได้รับคะแนนเสียงเกินสองในสามของผู้เข้าร่วมทั้งหมด หรือ  คะแนนเสียง
คณะพระคาร์ดินัลผู้เลือกตั้งเข้าโบสถ์น้อยซิสทีนเพื่อเริ่มการประชุมเลือกสันตะปาปาในวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 ในวันที่ 8 พฤษภาคม หลังการลงคะแนนเสียง 4 รอบในช่วงเวลา 2 วัน คณะพระคาร์ดินัลเลือกพระคาร์ดินัลโรเบิร์ต ฟรานซิส เพรโวสต์หัวหน้าสมณกระทรวงเพื่อมุขนายกให้เป็นพระสันตะปาปา โดยได้รับพระนามพระสันตะปาปาว่าเลโอที่ 14

**พระคาร์ดินัลผู้เลือกตั้ง**

**พระคาร์ดินัลที่ไม่เข้าร่วม**

**พระคาร์ดินัลผู้เลือกตั้งแบ่งตามทวีปและประเทศ**
แผนที่โลกที่มีสีตามจำนวนพระคาร์ดินัลผู้เลือกตั้งจากแต่ละประเทศ

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2025
หมวดหมู่:สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 14
ปีเอโตร ปาโรลิน

ปีเอโตร ปาโรลิน post-nominals|post-noms=OMRI (Pietro Parolin, lang, lang; เกิดเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1955) เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวอิตาลี ดำรงตำแหน่งเลขาธิการแห่งรัฐวาติกันตั้งแต่ ค.ศ. 2013 จนถึงวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 2025 และเป็นสมาชิกคณะพระคาร์ดินัลตั้งแต่ ค.ศ. 2014 ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสทรงแต่งตั้งเป็นพระคาร์ดินัล เนื่องจากเป็นพระคาร์ดินัลมุขนายกที่มีอาวุโสสูงสุดในกลุ่มพระคาร์ดินัลอายุต่ำกว่า 80 ปี เขาจึงเป็นประธานการประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2025
ก่อนที่จะดำรงตำแหน่งเลขาธิการแห่งรัฐวาติกัน ปาโรลินทำงานด้านการทูตประจำสันตะสำนักเป็นเวลา 30 ปี ในประเทศไนจีเรีย เม็กซิโก และเวเนซุเอลา รวมทั้งเป็นผู้ช่วยเลขาธิการฝ่ายความสัมพันธ์ระหว่างประเทศเป็นเวลากว่า 6 ปี เมื่อดำรงตำแหน่งพระคาร์ดินัลเลขาธิการแห่งรัฐ ปาโรลินได้กำหนดจุดยืนนโยบายต่างประเทศของนครรัฐวาติกันภายใต้การปกครองสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส จุดยืนของปาโรลินได้แก่ การประณามอิสราเอลและการกระทำของอิสราเอลในฉนวนกาซา เรียกร้องให้ยุติอาชญากรรมสงคราม และปกป้องพลเมืองในฉนวนกาซา เขาวิจารณ์ข้อเสนอของดอนัลด์ ทรัมป์ ต่อฉนวนกาซา โดยกล่าวว่า "ใครก็ตามที่เกิดและเคยอาศัยอยู่ในฉนวนกาซาต้องคงอยู่ในดินแดนของตน"
ปาโรลินเป็นหนึ่งในผู้ร่างข้อตกลงระหว่างวาติกันกับจีนในปี 2018 ซึ่งอนุญาตให้สมเด็จพระสันตะปาปาอนุมัติและยับยั้งมุขนายกที่แต่งตั้งโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีน นอกจากนี้ยังสนับสนุนประเด็นผู้ลี้ภัยและวิพากษ์วิจารณ์การเพิ่มขึ้นของลัทธิชาตินิยม ประชานิยม และการเมืองต่อต้านผู้อพยพในยุโรป ในการประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2025 ปาโรลินถูกคาดการณ์ว่าเป็น ปาปาบีเล ซึ่งเป็นผู้สมัครชั้นนำที่มีโอกาสดำรงตำแหน่งสมเด็จพระสันตะปาปาองค์ต่อไปสืบทอดจากสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระคาร์ดินัลชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นเวเนโต
หมวดหมู่:การประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2025

หมวดหมู่:การประชุมเลือกสันตะปาปา
หมวดหมู่:ศาสนาคริสต์ในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:นครรัฐวาติกันในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 14
บันทึกของหัวใจประกาศให้โลกรู้

บันทึกของหัวใจประกาศให้โลกรู้ (Freedom Writers) เป็นภาพยนตร์ดราม่าชีวประวัติอเมริกันในปี 2007 เขียนบทและกำกับโดยริชาร์ด ลาเกรเวเนเซ และนำแสดงโดยฮิลารี สแวงก์ สก็อตต์ เกล็นน์ อิเมลดา สตอนตัน แพทริก เดมป์ซีย์ และมาริโอ
ภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากหนังสือเรื่อง เดอะฟรีดอมไรเตอร์สไดอารี ซึ่งเขียนโดยอาจารย์เอริน กรูเวลล์และนักเรียนที่ร่วมกันเรียบเรียงเนื้อหาจากบันทึกส่วนตัวในชีวิตจริงที่เขียนขึ้นในชั้นเรียนภาษาอังกฤษที่โรงเรียนมัธยมคลาสสิกวูดโรว์ วิลสัน ในเมืองลองบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย ชื่อของภาพยนตร์และหนังสือเรื่องนี้เป็นการเล่นคำกับคำว่า "ฟรีดอมไรเดอร์ส" (Freedom Riders) ซึ่งหมายถึงนักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิพลเมืองหลายเชื้อชาติที่ทดสอบคำตัดสินของศาลสูงสุดสหรัฐที่สั่งให้ยกเลิกการแบ่งแยกสีผิวบนรถโดยสารระหว่างรัฐในปี 1961
แนวคิดสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้มาจากนักข่าวเทรซี เดอร์นิงซึ่งทำสารคดีเกี่ยวกับเอริน กรูเวลล์สำหรับรายการ ไพรม์ไทม์ไลฟ์ ของเอบีซีนิวส์ เดอร์นิ่งทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้างร่วมของภาพยนตร์เรื่องนี้ ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงอาร์มานด์ โจนส์ นักแสดงที่เสียชีวิตหลังจากถ่ายทำภาพยนตร์ บันทึกของหัวใจประกาศให้โลกรู้ เขาถูกยิงสาหัสเมื่ออายุ 18 ปีในเมืองอนาไฮม์ รัฐแคลิฟอร์เนีย หลังจากการเผชิญหน้ากับชายคนหนึ่งที่ปล้นสร้อยคอของโจนส์ในร้านอาหารเดนนีส์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Freedom Writers- title=Freedom Writers-  Freedom Writers Production Notes
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยพาราเมาต์พิกเจอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในลอสแอนเจลิส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เยอรมัน
มารียาน เจ้าหญิงแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์

มารียาน เจ้าหญิงแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ พระนามเดิม บารอเนสมารีอา อันนา มายเออร์ ฟอน เมลน์ฮฮล์ฟ (9 ธันวาคม พ.ศ. 2462 - 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2568) เป็นสตรีสูงศักดิ์ชาวเยอรมัน นักสังคมสงเคราะห์ ช่างภาพมืออาชีพ สมาชิกของราชวงศ์ไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ และทรงเป็นพระมารดาของ อเล็คซันเดอร์ เจ้าชายที่ 7 แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ 

**พระประวัติ**
ไฟล์:Mayr von Melnhof Coat of Arms.png|210px|thumb|left|ตราอาร์มประจำครอบครัวของพระองค์ พระราชทานในช่วงจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี โดย จักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย
พระตำหนักที่ประทับของพระองค์ในวัยเยาว์
พระองค์ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2462 (หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงบ 1 ปี) ทรงมีพระนามเดิมว่า บารอเนสมารีอา อันนา มายเออร์ ฟอน เมลน์ฮฮล์ฟ พระบิดานามว่า บารอนฟรีดริช อัลเบร็ชท์ มายเออร์ ฟอน เมลน์ฮฮล์ฟ และพระมารดา คือเคาน์เตสมารีอา-อันนา ฟอน มิราน พระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจากจักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ผ่านทางพระมารดา โดยตระกูลของพระองค์ ได้รับพระราชทานมาจากจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย นอกจากปราสาทกลาเนกก์แล้ว พระราชวังในเมืองกราทซ์และเวียนนา ซึ่งเป็นของครอบครัวพระองค์ ยังมีที่ประทับอื่นๆในเมืองต่างๆของออสเตรีย อีกหลายที่ ซึ่งใช้เป็นที่พำนักของครอบครัวพระองค์ในช่วงฤดูต่างๆ 
สำหรับอาชีพระองค์ก่อนเสกสมรสคือ ช่างภาพมืออาชีพและเก็บภาพไว้ประมาณ 300,000 ภาพจนกระทั่งวันประสูติครบรอบ 100 ปีของเธอในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2562 ทรงถ่ายภาพคนดังมากมายตั้งแต่ มารีอา คาลส์ ไปจนถึง เกลนิล แอลเจนi และลูชาโน ปาวารอตตี รวมไปถึงชีวประวัติอื่นๆเกี่ยวกับพระองค์  โดยพระองค์ได้รับพระนามว่า "Mamarazza" ซึ่งมาจากคำว่า "paparazzo" ซึ่งเป็นพระนามเล่นในเจ้าหญิงการอลีน เจ้าหญิงแห่งฮันโนเฟอร์ โดยเจ้าหญิงการอลีน ทรงตรัสกับพระองค์ว่า "มันนี่ คุณเป็น Mamarazza ตัวจริง" ต่างจากปาปารัสซีตรงที่เธอไม่เคยถ่ายภาพที่ไม่สุภาพหรือดูหมิ่น "ฉันถ่ายรูปเพื่อนๆ ของฉันในฐานะเพื่อนเสมอมา"

**เสกสมรส**
ไฟล์:Alexander Fürst zu Sayn-Wittgenstein.jpg|187px|thumb|left|อเล็คซันเดอร์ เจ้าชายที่ 7 แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ พระโอรสผู้สืบทอดพระอิสริยยศถัดจากพระสวามีของพระองค์
บารอเนสมารีอา อันนา มายเออร์ ฟอน เมลน์ฮฮล์ฟ เข้าพิธีเสกสมรสกับ ลูทวิช เจ้าชายที่ 6 แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2485 ทั้งคู่มีพระบุตร 5 พระองค์ คือ
#เจ้าหญิงอีวอนน์แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ (9)
#อเล็คซันเดอร์ เจ้าชายที่ 7 แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ (22)
#เจ้าหญิงเอลีซษเบ็ทแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ (1 - 1)
#เจ้าหญิงเตเรซาแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ (25)
#เจ้าชายเปตอร์แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ (22)
พระองค์นับเป็นเจ้านายแห่งราชวงศ์เยอรมันที่มีพระชันษาสูง ทรงผ่านเหตุกาณ์สำคัญต่างๆมากมาย อาทิ สงครามโลกครั้งที่สอง เป็นต้น โดยพระองค์พำนักกับพระโอรส-ธิดา พระนัดดา จนถึงวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2568 พระองค์สิ้นพระชนม์อย่างสงบ สิริพระชันษา 105 ปี

**อ้างอิง**
 2949166
2568
หมวดหมู่:ราชวงศ์เยอรมัน
หมวดหมู่:เจ้าหญิงเยอรมัน
หมวดหมู่:บุคคลจากซัลทซ์บวร์ค
หมวดหมู่:ชาวออสเตรีย
หมวดหมู่:บุคคลที่มีอายุเกิน 100 ปี
หมวดหมู่:ชาวเยอรมันที่มีอายุเกิน 100 ปี
หมวดหมู่:ราชวงศ์ไซน์-วิทเกินชไตน์
หัวเผา

ในเครื่องยนต์ดีเซล หัวเผา (Glow plug หรือ label=none) คืออุปกรณ์ให้ความร้อนที่ใช้เพื่อช่วยในการสตาร์ตเครื่องยนต์ในสภาพอากาศเย็น มีลักษณะเป็นแท่งโลหะรูปดินสอโดยมีตัวทำความร้อนไฟฟ้าอยู่ที่ส่วนปลาย
ระบบหัวเผาประกอบด้วยหัวเผาเดี่ยวในท่อร่วมไอดี หรือหัวเผาหนึ่งหัวต่อหนึ่งกระบอกสูบ ในระบบรุ่นเก่า ผู้ขับขี่จะต้องเปิดใช้งานระบบหัวเผาด้วยตนเองและรอประมาณ 20 วินาทีก่อนสตาร์ตเครื่องยนต์ ระบบใหม่กว่าจะเปิดใช้งานหัวเผาโดยอัตโนมัติก่อนสตาร์ตเครื่องยนต์และมีระยะเวลาอุ่นเครื่องเร็วกว่า

**การออกแบบ**
หัวเผาติดตั้งอยู่ในเครื่องยนต์ขนาดเล็ก (ใต้แถบแนวนอน)
โดยทั่วไปหัวเผาถูกใช้เป็นอุปกรณ์ช่วยในการสตาร์ตเครื่องยนต์ ขณะมอเตอร์สตาร์ทกำลังหมุนเครื่องยนต์ และในกรณีส่วนใหญ่จะถูกปิดเมื่อเครื่องยนต์มีอุณหภูมิทำงานขั้นต่ำที่กำหนดไว้ เครื่องยนต์ดีเซล ซึ่งต่างจากเครื่องยนต์เบนซินทั่วไปที่ไม่ใช้หัวเทียนในการจุดระเบิดส่วนผสมของอากาศและเชื้อเพลิง แต่จะอาศัยการอัดอากาศเพียงอย่างเดียวเพื่อเพิ่มอุณหภูมิของอากาศจนถึงจุดที่เชื้อเพลิงลุกไหม้ได้เองเมื่อสัมผัสกับอากาศร้อนที่มีแรงดันสูง เมื่อสภาพแวดล้อมรอบเครื่องยนต์เย็น พลังงานความร้อนของอากาศที่ก่อนหน้านี้ได้รับจากการทำงานของการอัดของมอเตอร์สตาร์ตจะถูกดูดซับโดยฝาสูบและเสื้อสูบ และถ่ายเทไปยังอากาศรอบเครื่องยนต์ในที่สุด เมื่ออุณหภูมิของอากาศรอบเครื่องยนต์ต่ำกว่าค่าหนึ่ง ซึ่งขึ้นอยู่กับการออกแบบฝาสูบ (40 °C สำหรับเครื่องยนต์แบบฉีดเข้าห้องเผาไหม้ช่วย, 20 °C สำหรับเครื่องยนต์แบบฉีดเข้าห้องหมุนวน, และ 0 °C สำหรับเครื่องยนต์แบบฉีดตรง) เครื่องยนต์จะสูญเสียความร้อนจากการอัดมากเกินไปจนไม่สามารถจุดระเบิดได้อย่างน่าเชื่อถือ และเครื่องยนต์จะไม่สามารถสตาร์ตได้ หัวเผาถูกใช้เพื่อช่วยแก้ไขปัญหานี้โดยการเพิ่มพลังงานความร้อนเข้าไปในห้องเผาไหม้
หัวเผามีลักษณะคล้ายดินสอโลหะสั้น ๆ ตัวทำความร้อนติดตั้งอยู่ที่ปลายของมัน ไส้หลอดหัวเผาต้องทำจากวัสดุบางชนิด เช่น แพลทินัมและอิริเดียม ที่ทนทานต่อการเกิดออกซิเดชันและทนต่ออุณหภูมิสูง เครื่องยนต์ดีเซลบางชนิด (โดยเฉพาะเครื่องยนต์แบบฉีดตรง) จะไม่ใช้อุปกรณ์ช่วยสตาร์ต เช่น หัวเผา เครื่องยนต์ที่มีความจุมากกว่าหนึ่งลิตรต่อสูบโดยทั่วไปจะใช้ระบบสตาร์ตด้วยเปลวไฟแทนหัวเผา หากจำเป็นต้องมีระบบช่วยสตาร์ท

**การใช้งาน**
ไฟเตือนหัวเผาบนแผงหน้าปัดรถยนต์
สำหรับรถยนต์รุ่นเก่า ผู้ขับขี่ต้องเปิดใช้งานหัวเผาเป็นเวลาประมาณ 20 วินาทีก่อนสตาร์ตเครื่องยนต์ ซึ่งทำได้โดยการบิดสวิตช์กุญแจไปที่ตำแหน่ง "เปิด" (on) และเลื่อนไปที่ตำแหน่ง "สตาร์ต" (start) เมื่อหัวเผาอุ่นเครื่องยนต์เสร็จสิ้นเท่านั้น เมื่อเครื่องยนต์ทำงานแล้ว รถยนต์บางคันยังคงใช้หัวเผาต่อไปจนกว่าเครื่องยนต์จะถึงอุณหภูมิทำงาน เพื่อลดการปล่อยไอเสียดีเซล ทำนองเดียวกัน เครื่องยนต์บางรุ่นจะเปิดใช้งานหัวเผาอีกครั้งหากอุณหภูมิของเครื่องยนต์ภายใต้ภาระเบาลดลงต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนด เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพของเครื่องยนต์
เครื่องยนต์สมัยใหม่จำนวนมากจะเปิดใช้งานหัวเผาโดยอัตโนมัติเมื่อผู้ขับขี่ปลดล็อกรถหรือเปิดประตูรถ ซึ่งช่วยลดความยุ่งยากในกระบวนการและลดระยะเวลาคอยก่อนที่เครื่องยนต์จะสตาร์ตติด นอกจากนี้ โดยทั่วไปแล้ว ระยะเวลาที่ใช้ในการอุ่นเครื่องยนต์ล่วงหน้าจะอยู่ที่ประมาณ 6-8 วินาที รถยนต์บางรุ่นจะมีไฟเตือนบนแผงหน้าปัดที่จะดับลงเมื่อเครื่องยนต์ได้รับการอุ่นเครื่องเรียบร้อยแล้ว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เทคโนโลยีเครื่องยนต์ดีเซล
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคุณภาพ/ลูคาริโอ

=== ลูคาริโอ**
 เสนอชื่อโดย Dolkungbighead (คุย)

**รายการตรวจ**
ผู้ทบทวนหลัก: (ลงชื่อผู้ทบทวนหลักที่นี่)

**เสนอแนะการปรับปรุง**
#
เอ็มมี (นักร้องชาวนอร์เวย์)

เอ็มมี คริสตีเนอ กุตตุลสรุด คริสเตียนเซน (Emmy Kristine Guttulsrud Kristiansen; เกิด 13 กันยายน ค.ศ. 2000date=พฤษภาคม 2025) หรือชื่อในวงการ เอ็มมี เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวนอร์เวย์ เธอจะเป็นตัวแทนของy=ปี 2025ในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 ด้วยเพลง "ไลกาปาร์ตี"

**ประวัติ**
คริสเตียนเซนมาจากหมู่บ้านซานเดอในเขตเทศบาลโฮล์มสตรันด์ ในวัยเด็กเธอเคยร้องเพลงในคณะนักร้องประสานเสียง ในปี 2015 เมื่ออายุได้ 14 ปี เธอได้เข้าร่วมการแสดงดนตรีเยาวชนเมลูดีกรังด์ปรีซ์จูเนียร์ ด้วยเพลง "Aiaiaiai" ซี่งการประกวดนี้เออร์ลันด์ พี่ชายของเธอได้เข้าร่วมมาแล้วในปี 2011
ในปี 2021 เอ็มมีได้เข้าร่วมเมลูดีกรังด์ปรีซ์ 2021 การประกวดเพลงระดับชาติซึ่งจะคัดเลือกตัวแทนของy=ปี 2021สำหรับการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2021 ด้วยเพลง "วิตช์วูดส์" เธอผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศรอบที่สามเพื่อเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ แต่ไม่สามารถเข้ารอบชิงชนะเลิศเหรียญทองของการแข่งขันได้ 
เอ็มมีเป็นหนึ่งในคณะกรรมการของนอร์เวย์สำหรับการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2023
ในt=เมลูดีกรังด์ปรีซ์ 2024 เธอได้มีส่วนร่วมในการแต่งเพลง "วูแมนโชว์" ของมาทิลด์ เอสพีแซด, คริส อาร์เชอร์ และสแลมดังก์ นอกเหนือจากงานของเธอในนอร์เวย์แล้ว เธอยังมีผู้ติดตามนอกประเทศตนเองผ่านบัญชีติ๊กต็อกของเธอ ซึ่งเธอก็มีผู้ติดตามมากกว่าหนึ่งล้านคน
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2025 เอ็มมีได้เข้าร่วมt=ยูโรซอง 2025 การประกวดเพลงระดับชาติเพ่อเลือกตัวแทนของไอร์แลนด์สำหรับการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 ด้วยเพลง "ไลกาปาร์ตี" ซึ่งเธอประพันธ์ขึ้นร่วมกับนักแต่งเพลงชาวไอร์แลนด์หนึ่งคนและชาวนอร์เวย์อีกสามคน โดยเดิมเพลงนี้ได้ถูกส่งไปเข้าร่วมt=เมลูดีกรังด์ปรีซ์ 2025 แต่งถูกเอ็นอาร์เคปัดตกไป ในรอบชิงชนะเลิศระดับประเทศ เธอชนะทั้งการลงคะแนนของคณะลูกขุนระดับประเทศและการลงคะแนนทางโทรทัศน์ ทำให้ได้รับสิทธิ์เป็นตัวแทนของไอร์แลนด์ในการประกวด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ศิลปินชาวนอร์เวย์
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2516
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ผู้เข้าประกวดการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025
ปาปาบีเล

ปาปาบีเล (papabile, lang; พหูพจน์ papabili; สามารถเป็นพระสันตะปาปาได้; papabile, eɪ ay, i ee) เป็นคำในภาษาอิตาลีอย่างไม่เป็นทางการที่คิดขึ้นโดยนักวาติกันวิทยา และปัจจุบันใช้ในระดับนานาชาติในหลายภาษาเพื่ออธิบายถึงผู้ชายในคริสตจักรคาทอลิกซึ่งในทางปฏิบัติมักหมายถึงพระคาร์ดินัล ที่ได้รับการคาดหมายว่ามีแนวโน้มหรืออาจเป็นไปได้ที่จะได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา
ในบางกรณี พระคาร์ดินัลจะเลือกจะตัวเต็งที่เป็น ปาปาบีเล ในบรรดาพระคาร์ดินัลปาปาบีเลที่จะได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาได้แก่ เอวเจนีโอ ปาเชลลี (สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12), โจวันนี มอนตีนี (สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6), โยเซฟ รัทซิงเงอร์ (สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16) และฮอร์เฮ มาริโอ เบร์โกกลิโอ (สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส) อย่างไรก็ตาม ในบางครั้งสภาพระคาร์ดินัลได้เลือกผู้ที่ไม่ถูกพิจารณาว่าเป็น ปาปาบีเล โดยผู้สังเกตการณ์วาติกันส่วนใหญ่ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ผู้ที่ได้รับเลือกเป็นพระสันปะปาแม้ไม่ถูกพิจารณาว่าเป็น ปาปาบีเล ได้แก่ สมเด็จพระสันตะปาปายอห์นที่ 23, สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1 และสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2
รายชื่อของ ปาปาบีเล เปลี่ยนแปลงไปตามอายุของพระคาร์ดินัล ตัวอย่างเช่นการ์โล มารีอา มาร์ตีนี (Carlo Maria Martini) เคยได้รับการพิจารณาว่าเป็น ปาปาบีเล จนกระทั่งเมื่อการ์โลลาออกจากสมณศักดิ์เมื่ออายุถึง 75 ปี มีคำกล่าวที่มีชื่อเสียงว่า "ผู้ที่เข้าการประชุมเลือกสันตะปาปาในฐานะพระสันตะปาปา จะออกมาในฐานะพระคาร์ดินัล"

**ดูเพิ่ม**
 ราชาธิปไตยโดยเลือกตั้ง- สันตะสำนัก- การประชุมเลือกสันตะปาปา
** การประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2025
** การประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2013
** การประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2005

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**

**บทความข่าว**
 cite news |last=Lawler |first=Phil |date=11 December 2019 |title=Who is most likely to succeed Pope Francis? |url=https://www.catholicculture.org/commentary/who-is-most-likely-to-succeed-pope-francis/ |work=Catholic Culture |access-date=8 December 2020 |archive-date=3 January 2021 |archive-url=https://web.archive.org/web/20210103185306/https://www.catholicculture.org/commentary/who-is-most-likely-to-succeed-pope-francis/ |url-status=live - url-status=live 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 1= Papabili list for 2009 at "Popes-and-Papacy"-  Site ranking potential papabili-   BBC News: Bets open on Benedict's successor- cite web|url=https://www.lastampa.it/cronaca/2025/04/23/news/conclave_papabili_donne_chiesa_coppie_gay-15114814/|title=Il successore di Francesco? I papabili e le loro posizioni su donne nella Chiesa e coppie gay|trans-title=Who will succeed Francis? The candidates and their positions on women in the Church and gay couples|language=it|website=La Stampa|date=April 23, 2025|access-date=April 23, 2025|archive-url=https://archive.today/20250423103415/https://www.lastampa.it/cronaca/2025/04/23/news/conclave_papabili_donne_chiesa_coppie_gay-15114814/|archive-date=April 23, 2025|url-status=live
หมวดหมู่:การเลือกตั้งพระสันตะปาปา
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาอิตาลี
เคาน์ตีจักรวรรดิร็อยส์

ร็อยส์ (Reuß) เป็นชื่อของหลายรัฐใน ที่ตั้งอยู่ในรัฐทือริงเงิน ประเทศเยอรมนีในปัจจุบัน โดยเริ่มแรกเป็นลอร์ดชิพในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ตั้งขึ้นหลัง ค.ศ. 1300 ซึ่งได้กลายเป็นเคาน์ตีจักรวรรดิใน ค.ศ. 1673 และต่อมาเป็นราชรัฐจักรวรรดิในช่วงปลายศตวรรษที่ 18 โดยปกครองโดยราชวงศ์ร็อยส์
จำนวนของเคาน์ตีเหล่านี้มีการเปลี่ยนแปลงตามการแบ่งแยกภายในตระกูล โดยมีการรวมและแยกดินแดนอยู่หลายครั้ง หลังจากสิ้นสุดจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ใน ค.ศ. 1806 ราชรัฐสายผู้พี่รวมถึงอีกรัฐหลายแห่งของสายผู้น้องก็กลายเป็นรัฐสมาชิกในสมาพันธรัฐเยอรมัน โดยรัฐของสายผู้น้องถูกรวมกันเป็นรัฐเดียวกันอีกครั้งใน ค.ศ. 1848 และใน ค.ศ. 1871 ดินแดนที่เหลืออยู่สองแห่งกลายเป็นราชรัฐของจักรวรรดิเยอรมัน ได้แก่ ราชรัฐร็อยส์-ไกรทซ์ มีเมืองหลวงคือ ไกรทซ์ และราชรัฐร็อยส์-เกรา มีเมืองหลวงคือ เกรา โดยทั้งสองรัฐนี้ปกครองโดยราชวงศ์ร็อยส์จนถึงการปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1918–1919 ประมุขสายราชวงศ์ของแต่ละสายได้รับพระฐานันดรศักดิ์ว่า เฟือสท์ (Fürst; เจ้าชายในฐานะประมุขราชวงศ์) ขณะที่บุตรและสมาชิกคนอื่น ๆ ใช้ฐานันดรศักดิ์ว่า เจ้าชาย/เจ้าหญิง (Prinz / Prinzessin; เจ้าชาย/เจ้าหญิงในฐานะเชื้อสายราชวงศ์)
ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 สมาชิกชายทุกคนของราชวงศ์ร็อยส์จะใช้ชื่อว่า ไฮน์ริช (Heinrich; Henry) เพื่อเป็นเกียรติแก่ จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 6 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ผู้ที่พระราชทานดินแดนไวดาและเกราแก่ราชวงศ์นี้

**ดูเพิ่ม**
 ราชรัฐร็อยส์-ไกรทซ์- ราชรัฐร็อยส์-เกรา

**อ้างอิง**
 Thomas Gehrlein: Das Haus Reuß (The House of Reuss), volumes I-IV. Publisher: Börde-Verlag, Werl 2015,  or .- Friedrich Majer: Chronik des Fürstlichen Hauses der Reussen von Plauen. (Chronicle of the Princely House Reuss of Plauen), Weimar and Leipzig 1811 ( online version).
หมวดหมู่:เครือราชรัฐโอเบอร์ซัคเซิน
หมวดหมู่:รัฐในสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์
หมวดหมู่:รัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
สโตรบไลตส์

"สโตรบไลตส์" (Strobe Lights) เป็นเพลงโดยเรดเซบาสเตียน นักร้องชาวเบลเยียม ซึ่งเขาประพันธ์ขึ้นร่วมกับอามีราห์ โรแลนท์ส, nl, และวิลเลม แวนเดอร์สติเคเล เพลงนี้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 	25 มกราคม ค.ศ. 2025 และจะเป็นตัวแทนของy=ปี 2025ในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 เพลงนี้ยังขึ้นถึงอันดับที่เก้าบนชาร์ตซิงเกิลของเบลเยียมสำหรับเขตแฟลนเดอร์ส

**พื้นหลังและการพัฒนา**
"สโตรบไลตส์" ได้ประพันธ์ขึ้นโดยเรดเซบาสเตียน, อามีราห์ โรแลนท์ส, nl และวิลเลม แวนเดอร์สติเคเล ในการสัมภาษณ์กับรายการออนไลน์ L'Eurovision Au Quotidien เรดเซบาสเตียนได้บรรยายเพลงนี้ว่าเป็นเพลงที่สนุกสนานและมีสีสันยามค่ำคืน อีวา ฟรานซ์จากอือเลกล่าวถึงเพลงนี้ว่าเป็น "เพลงแดนซ์ที่ชวนคิดและมืดหม่น"

**การประกวดเพลงยูโรวิชัน**

**ยูโรซอง 2025**
ยูโรซอง 2025 เป็นการประกวดเพลงระดับชาติซึ่งใช้คัดเลือกเพลงจากเบลเยียมสำหรับการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 การแข่งขันประกอบด้วยการแสดงโชว์ที่บันทึกไว้ล่วงหน้าสองรายการซึ่งออกอากาศในวันที่ 18 และ 25 มกราคม ค.ศ. 2025 ตามด้วยรอบชิงชนะเลิศสดในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 ซึ่งเพลงและศิลปินที่ชนะเลิศจะได้รับการคัดเลือก
เมื่อวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 2025 เวแอร์เตได้ประกาศว่าได้เลือกเพลง "สโตรบไลตส์" โดยเรดเซบาสเตียนเป็นหนึ่งในเพลงที่จะเข้าแข่งขัน ยูโรซอง 2025 เพลงนี้ชนะการประกวด โดยได้รับรางวัลชนะเลิศอันดับหนึ่งจากคณะกรรมการ รวมถึงคะแนนโหวตจากผู้ชมด้วยคะแนน 432 คะแนน ทำให้เพลงนี้ผ่านการคัดเลือกให้เป็นตัวแทนของเบลเยียมในการประกวดเพลงยูโรวิชัน

**ในยูโรวิชัน**
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 จะจัดขึ้นที่ซังคท์ยาค็อพซ์ฮัลเลอในบาเซิล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และจะประกอบด้วยรอบรองชนะเลิศสองรอบในวันที่ 13 และ 16 พฤษภาคมตามลำดับ และรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 ในระหว่างการจับฉลากการจัดสรรที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 2025 เบลเยียมได้รับการจับฉลากให้เข้าแข่งขันในรอบรองชนะเลิศที่หนึ่ง โดยทำการแสดงในช่วงครึ่งหลังของการแสดง

**ชาร์ต**

**ประวัติการเผยแพร่**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงจากประเทศเบลเยียม
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ประเทศเบลเยียมในการประกวดเพลงยูโรวิชัน
หมวดหมู่:เพลงที่ร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชัน