Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลแท้ปซัญ นามดิ่ญ

สโมสรฟุตบอลแท้ปซัญ นามดิ่ญ (Câu lạc bộ bóng đá Thép Xanh Nam Định) หรือที่รู้จักกันในชื่อ นามดิ่ญ เอฟซี เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพของประเทศเวียดนามที่ตั้งอยู่ในนามดิ่ญ ซึ่งแข่งขันใน วี.ลีก ดิวิชัน 1
ถือว่าเป็นหนึ่งในสโมสรฟุตบอลที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานในเวียดนาม ในอดีตทีมเคยคว้าแชมป์ฟุตบอลเวียดนามเมื่อปี 2528 (ฤดูกาล 1985) ด้วยสถิติไม่แพ้ใครตลอดทั้งฤดูกาลด้วยชื่อ ห่านามนิญอินดัสตรี

**เกียรติยศ**

**การแข่งขันระดับชาติ**
ลีก
*วี.ลีก ดิวิชัน 1
**ชนะเลิศ: 1985, 2023–24
**รองชนะเลิศ: 2000–01, 2004
*วี.ลีก ดิวิชัน 2
**ชนะเลิศ: 2017
*วี.ลีก ดิวิชัน 3
**ผู้ชนะเลิศ: 2014
ถ้วย
*เวียดนามคัพ
**ชนะเลิศ: 2007
**อันดับที่สาม: 2023-24
*เวียดนาม ซูเปอร์คัพ
**ชนะเลิศ: 2024-25

**การแข่งขันอื่นๆ**

**การแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์ประเทศจีน-อาเซียน**
 ชนะเลิศ : 2016- รองชนะเลิศ : 2017

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 qid=Q129207199 and  YouTube-  Namdinh Football Live Scores & Results-  Namdinh the little fire of 2021 V-League-  For joining-in NDFC, Nguyên Mạnh and Khắc Ngọc receive 10 billions VN$ ?-  Namdinh Club spent tens of billions to recruit 7 V.League "stars"-  Van Thanh and Hong Duy bid farewell to HAGL and are about to join Namdinh Club-  Defender Van Thanh joined Nam Dinh Club with "a hand lining" of 9 billion VND?-  Nam Dinh recruited soccers from Hanoi-  Nam Dinh spectators flooded the stadium to 'see the feet' of the new stars brought to Thien Truong Stadium-  Hồng Duy breaks-up HAGL to join in NDFC-  Nguyễn Phong Hồng Duy brought money to sign the contract and asked his parents to keep it so he could get married-  Coach Vũ Hồng Việt: The match between Nam Dinh and Hanoi was so excellent-  Namdinh won the first leg: Worthy of being a strong championship candidate
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:จังหวัดนามดิ่ญ
บริษัทพัฒนาต่างแดนมันซูแด

อนุสาวรีย์ทีกลาชินในอาดดิสอาบาบา ประเทศเอธิโอเปีย
บริษัทพัฒนาต่างแดนมันซูแด (만수대해외개발회사) หรือ โครงการต่างแดนมันซูแด (Mansudae Overseas Projects) เป็นบริษัทก่อสร้างในเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ เป็นส่วนงานขายนานาชาติของสตูดิโอศิลป์มันซูแด ข้อมูล ณ สิงหาคม 2011 บริษัทมีรายได้ประมาณ 160 ล้านดอลล่าร์สหรัฐจากโครงการก่อสร้างอนุสรณ์สถานทั่วโลก ข้อมูล ณ ปี 2015 มันซูแดมีผลงานก่อสร้างแล้วใน 17 ประเทศทั่วโลก ได้แก่ แองโกลา, อัลจีเรีย, เบนิน, บอตสวานา, กัมพูชา, ชาด, คองโก, อียิปต์,  เอควิตอเรียลกีนี, เอธิโอเปีย, เยอรมนี, มาเลเซีย, มาลี, โมซัมบิก, นามิเบีย, เซเนกัล, โทโก และ ซิมบับเว ลูกจ้างของบริษัททั้งศิลปิน วิศวกร และคนงานก่อสร้าง เป็นคนเกาหลีเหนือแทนที่การจ้างงานคนท้องถิ่น และโครงการต่าง ๆ จะออกแบบด้วยศิลปะแบบสัจนิยมสังคมนิยมแบบเกาหลีเหนือ
ผลงานสร้างโดยมันซูแด เช่น อนุสาวรีย์ทีกลาชินในอาดดิสอาบาบา ประเทศเอธิโอเปีย ซึ่งบริจาคให้โดยรัฐบาลเกาหลีเหนือในปี 1984 ในประเทศเยอรมนี โครงการก่อสร้างlt=แมร์เชินบรุนเนินขึ้นใหม่ในฟรังก์ฟวร์ท สร้างโดยมันซูแด น้ำพุนี้เป็นน้ำพุโบราณ ของเดิมจากปี 1910 ที่ถูกหลอมเอาเหล็กในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้เยอรมนีเป็นรัฐตะวันตกเพียงรัฐเดียวที่มีสิ่งปลูกสร้างโดยเกาหลีเหนือ ประเทศที่มีสิ่งปลูกสร้างโดยมันซูแดมากที่สุดประเทศหนึ่งคือนามิเบีย ซึ่งเป็นประเทศเดียวที่จ้างมันซูแดสร้างโครงการสาธารณะมากถึงสี่โครงการ ได้แก่ ฮีโรส์เอเคอร์ และอนุสาวรีย์ทหารนิรนามในวินด์ฮุก, พิพิธพัณฑ์การทหารโอคาฮันด์ยาในโอคาฮันด์ยา, รัฐสภานามิเบียแห่งใหม่ในวินด์ฮุก และพิพิธภัณฑ์อนุสรณ์เอกราชในวินด์ฮุก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บริษัทเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ต่างประเทศของเกาหลีเหนือ
โปรเจกต์ 7

โปรเจกต์ 7 (Project 7) เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์แนวเอาตัวรอดของเกาหลีใต้ที่ดำเนินรายการอยู่ สร้างโดย JTBC ออกอากาศครั้งแรกทางช่อง JTBC เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 2024 และออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 20:30 น. (KST)

**แนวคิด**
โปรเจกต์ 7 เป็นรายการออดิชั่นไอดอลแนวคิดใหม่ที่แตกต่าง โดยนำเสนอแนวคิด 'การประกอบรวมและการเสริมสร้าง' ซึ่งผู้ชมจะเปลี่ยนจากบทบาทของผู้สังเกตการณ์ที่มีส่วนร่วมเพียงแค่การโหวต มาเป็นผู้เลือกผู้เข้าร่วมในแต่ละรอบตั้งแต่รอบแรก จัดทีมใหม่ และพัฒนาผู้เข้าร่วมที่พวกเขาชื่นชอบผ่านกระบวนการนี้

**ระบบการโหวต**
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการและแอพลิเคชันวีเวิร์สเป็นแพลตฟอร์มหลักในการโหวตให้ผู้เข้าแข่งขัน

**เบื้องหลังและการผลิต**
รายการนี้กำกับโดย มา กุนยอง และ แช ซองอุค ร่วมกัน ร่วมอำนวยการสร้างโดย Studio Slam และ SLL

**ผู้เข้าแข่งขัน**
หมายเหตุ

**อันดับ**

**7 อันดับแรก**
ผู้เข้าแข่งขัน 7 อันดับแรกได้รับการคัดเลือกจากการโหวตออนไลน์ตามความนิยมผ่านแอพลิเคชันบนมือถือ Weverse และการโหวตสดของผู้ชม ดังที่แสดงในตอนท้ายของแต่ละตอน
รหัสสี:

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ja- Project 7 at JTBC- tt34145171
สตูดิโอศิลปะมันซูแด

สตูดิโอศิลปะมันซูแด เป็นสตูดิโอศิลปะในเขตพย็องช็อน กรุงเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ ก่อตั้งขึ้นในปี 1959 เป็นหนึ่งในศูนย์ผลิตงานศิลปะที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีพื้นที่ปฏิบัติการณ์ขนาดมากกว่า 120,000 ตารางเมตร สตูดิโอมีลูกจ้างประมาณ 4,000 คน โดย 1,000 คนเป็นศิลปินที่คัดเลือกมาจากสถาบันที่ดีที่สุดในประเทศ ส่วนใหญ่มาจากมหาวิทยาลัยเปียงยาง สตูดิโอแบ่งออกเป็น 13 สาขา ตั้งแต่งานไม้ ภาพเขียนดินสอ เซรามิกส์ ภาพปัก ไปจนถึงจิตรกรรมอัญมณี
อนุสรณ์สถานสำคัญ ๆ ของประเทศ เป็นผลงานโดยมันซูแด เช่น อนุสรณ์การสถาปนาพรรคแรงงานเกาหลี, รูปปั้นช็อลลีมา และอนุสรณ์ใหญ่มันซูแด แผนกส่วนงานนอกประเทศ บริษัทต่างแดนมันซูแด มีผลงานสร้างอนุสรณ์ต่าง ๆ ให้แก่ 18 ประเทศในแอฟริกาและเอเชีย ณ ปี 2014 ภาพทั้งหมดของตระกูลคิมล้วนผลิตโดยสตูดิโอศิลปะมันซูแด และอยู่ภายใต้การกำกับโดยคิม จ็อง-อิล จนเขาเสียชีวิต นับตั้งแต่ 2009 สตูดิโอยังมีพื้นที่ของตนเองใน 798 อาร์ตดิสตริกต์ที่ปักกิ่ง ในชื่อพิพิธภัณฑ์ศิลปะมันซูแด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บริษัทเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:ศิลปะเกาหลีเหลือ
นากัปปัฏฏินัม

นากัปปัฏฏินัม (நாகப்பட்டினம்; อักษรโรมัน: Nagapattinam; nākappaṭṭinam) หรือ นาคปัฏฏิณัม เป็นเมืองในรัฐทมิฬนาฑู ศูนย์กลางการปกครองของอำเภอนากัปปัฏฏินัม เมืองมีความสำคัญในสมัยโจฬะตอนกลาง (ศตวรรษที่ 9–12) และเป็นเมืองท่าสำคัญสำหรับการเดินทางทางเรือออกไปทางตะวันออก ในเมืองเป็นที่ตั้งของจุฑามณีวิหารที่สร้างขึ้นโดยกษัตริย์ศรีมหาวิชยัตตุงควรมันแห่งราชวงศ์ไศเลนทร์ในอาณาจักรศรีวิชัย โดยได้การช่วยเหลือจากราชราชโจฬะ ที่ 1 เป็นสิ่งปลูกสร้างทางศาสนาพุทธที่สำคัญของช่วงเวลานั้น ชาวตะวันตกเริ่มต้นจากชาวโปรตุเกสและต่อมาชาวดัตช์เดินทางมายังนากัปปัฏฏินัม และแปรสภาพเป็นเมืองหลวงของโจฬมณฑลของดัตช์ระหว่างปี 1660 ถึง 1781p=161 ในเดือนพฤศจิกายน 1781 บริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษเข้ายึดครองเมือง และหลังจากนั้นกลายมาเป็นเมืองหลวงของอำเภอตันจอร์ระหว่างปี 1799 ถึง 1845 ภายใต้รัฐมัทราสของอังกฤษp=161 และยังคงความสำคัญในฐานะเมืองท่าเรื่อยมาจนปัจจุบัน ในปี 1991 เมืองได้กลายมาเป็นศูนย์กลางการปกครองของอำเภอชื่อเดียวกัน เมืองมีประชากร 102,905 คน ณ ปี 2011
การท่องเที่ยวเป็นแหล่งเงินสำคัญของเมืองในฐานะจุดกลางในการท่องเที่ยวไปยังจุดหมายปลายทางอื่น ๆ โดยรอบ เช่น นากอร์, เวฬางกัณณิ, สิกกัฬ, โกฑิกกะไร, เวทารันยัม, มันนัรคุฑี และ ตรังคัมพฑีpp=12–16 

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
location=Oxford .
*url=https://books.google.com/books?id=DEedXAZnyVAC&q=nagapattinam+tsunami&pg=PA16 .
*url=https://books.google.com/books?id=2swhCXJVRzwC&q=kayarohanam&pg=PA119 .
*url=https://books.google.com/books?id=ifv-Ye_3GvwC&q=nagapattinam+tsunami&pg=PA196 .
*url=https://books.google.com/books?id=nGxbJqdEQrwC&q=soundarraja+perumal+temple&pg=PA61.
*isbn=978-1-4051-0062-5.
*isbn=0-415-15099-X.- year=2002- archive-date=17 June 2013
หมวดหมู่:เมืองในรัฐทมิฬนาฑู
เซียวค้า

เซียวค้า มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เช่า ที่ (p=Shào Tì) ชื่อรอง ยฺเหวียนปั๋ว (p=Yuánbó) เป็นขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน มีตำแหน่งเป็นขุนนางสำนักตะวันตก (西曹屬 ซีเฉาฉู่)

**ประวัติ**
เซียวค้าเป็นชาวเมืองยงเป๋ง (陽平郡 หยางผิงจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันอยู่ทางตะวันออกของอำเภอต้าหมิง มณฑลเหอเป่ย์
ในปี ค.ศ. 263 สุมาเจียวผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งวุยก๊กคิดจะส่งจงโฮยผู้เป็นขุนพลพิทักษ์ภาคตะวันตก (鎮西將軍 เจิ้นซีเจียงจฺวิน) และแม่ทัพผู้กำกับดูแลการทหารในภูมิภาคกวนต๋ง (關中 กวานจง) ให้นำทัพบุกจ๊กก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊ก ในช่วงเวลานั้นเซียวค้าผู้เป็นขุนนางสำนักตะวันตก (西曹屬 ซีเฉาฉู่) เตือนสุมาเจียวว่า "บัดนี้จงโฮยถูกส่งไปเป็นผู้นำทัพใหญ่มากกว่า 100,000 นาย เขาไม่มีคนในครอบครัวต้องพะวงถึง ควรส่งผู้อื่นไปจะเป็นการดีกว่า" สุมาเจียวหัวเราะและกล่าวว่า "ข้าจะไม่เข้าใจความจริงข้อนี้เลยหรือ จ๊กฮั่นเป็นปัญหาใหญ่สำหรับรัฐเราที่ทำให้ราษฎรไม่อาจสงบใจ บัดนี้การนำทัพปราบปรามเป็นเรื่องง่ายดั่งพลิกฝ่ามือ ผู้คนต่างมีความเห็นว่าข้าไม่อาจโจมตีจ๊ก ถ้าใจคนขลาดกลัว ปัญญาและความกล้าก็สิ้นไป เมื่อไม่มีปัญญาและความกล้าแล้วถูกบังคับให้ออกรบ ก็มีแต่จะถูกข้าศึกจับกุมเท่านั้น ความคิดของจงโฮยและของข้าเหมือนกัน บัดนี้จงโฮยถูกส่งให้บัญชาการทัพบุกจ๊ก จ๊กจะต้องถูกตีแตกเป็นแน่ เมื่อจ๊กสิ้นไป แม้จะเกิดเหตุตามที่ท่านกังวล แต่จงโฮยก็ไม่อาจทำการให้สำเร็จได้ เมื่อจ๊กสิ้นแล้ว ชาวจ๊กก็ตกอยู่ในความหวาดกลัวไม่อาจช่วยจงโฮยได้ กำลังทหารวุยหลังเสร็จศึกก็อ่อนล้าหมดแรงคิดถึงบ้าน ก็ไม่อาจช่วยสนับสนุนจงโฮยเช่นกัน หากจงโฮยก่อกบฏ ก็เป็นเพียงการนำไปสู่การทำลายตัวเองเท่านั้น ท่านไม่จำเป็นต้องกังวล แต่สิ่งที่เราพูดกันในวันนี้ไม่อาจให้คนอื่นรู้ได้!"
หลังจ๊กก๊กถูกพิชิตได้ จงโฮยลอบรายงานราชสำนักวุยก๊กว่าเตงงายกำลังวางแผนจะก่อกบฏ สุมาเจียวจึงนำทัพยกไปตั้งมั่นที่เตียงอั๋น (長安 ฉางอาน) เซียวค้ากล่าวกับสุมาเจียวว่า "จงโฮยมีกำลังทหารมากกว่าเตงงาย 5-6 เท่า ควรปล่อยให้จงโฮยยกไปโจมตีแตงงาย ไม่จำเป็นที่ท่านต้องไปด้วยตนเอง" สุมาเจียวกล่าวว่า "ท่านลืมที่พูดไว้ก่อนหน้านี้แล้วหรือ เหตุใดท่านจึงบอกข้าไม่ให้ไป (เตียงอั๋น) เล่า โปรดเก็บเรื่องที่เราพูดกันนี้ไว้เป็นความลับเถิด ข้าปฏิบัติต่อผู้คนด้วยความไว้วางใจและความเคารพ ตราบใดที่พวกเขายังคงภักดีต่อข้า ข้าก็จะไม่สงสัยพวกเขา เมื่อเร็ว ๆ นี้กาอุ้นบอกข้าว่า 'ท่านสงสัยจงโฮยหรือไม่' ข้าตอบว่า 'หากข้าส่งท่านไปปฏิบัติภารกิจในวันนี้ ท่านจะคิดว่าข้ากำลังสงสัยท่านหรือไม่' เขาตอบข้าไม่ได้ ทุกอย่างจะเรียบร้อยเมื่อข้าไปถึงเตียงอั๋น" เมื่อสุมาเจียวมาถึงเตียงอั๋น จงโฮยก็ถูกสังหารระหว่างการก่อการกำเริบไปแล้ว ตรงตามที่สุมาเจียวคาดการณ์ไว้

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).- เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
หมวดหมู่:ขุนนางของวุยก๊ก
ธนัตถ์ วงศ์ศุภลักษณ์

ธนัตถ์ วงศ์ศุภลักษณ์ เต้ (19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2528 – ) เป็นนักฟุตบอลระดับอาชีพชาวไทยจากสโมสรฟุตบอลโดมในศึกไทยลีก 3
เขาเคยทำหน้าที่ให้แก่สโมสรฟุตบอลธนาคารกรุงไทย (ภายหลังเป็นสโมสรฟุตบอลบางกอกกล๊าส) ในรอบแบ่งกลุ่มเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2008

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอลชาย
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโปลิศ เทโร
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบีจี ปทุม ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแบงค็อก ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลยาสูบ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเพื่อนตำรวจ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแอร์ฟอร์ซ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอ่างทอง
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลไทยฮอนด้า
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรกีฬาราชประชา
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอุทัยธานี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสมุทรปราการ ซิตี้
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโดม
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก 2
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก 3
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดสตูล
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคุณภาพ/ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ 3

=== ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ 3**
 เสนอชื่อโดย Patseaza (คุย)

**รายการตรวจ**
ผู้ทบทวนหลัก: --Sry85 (คุย) 14:49, 11 มีนาคม 2568 (+07)

**เสนอแนะการปรับปรุง**
#
รักมาทักทายที่อุมิเนโกะ

เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวยูริ เขียนและวาดภาพโดย นาโอโกะ โคดามะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร คอมมิคยูริฮิเมะ ของสำนักพิมพ์อิจิจินชะ ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2562 ถึงสิงหาคม พ.ศ. 2563 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เซนชู

**เรื่องย่อ**
เมื่อมายูมิสูญเสียคู่หมั้นให้กับเพื่อนเพียงคนเดียวของเธอ เธอจึงละทิ้งทุกอย่างไว้เบื้องหลัง และหนีออกไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ในฐานะครูมัธยมต้นในชนบทที่เธอไม่รู้จักใครเลย แต่เมื่อเธอไปถึงที่นั่น เธอได้พบกับริน แม่เลี้ยงเดี่ยวผู้ทะนงตนแต่ใจดีที่ดูแลหอพักที่มายูมิพักอยู่ หลังจากที่ทั้งสองตกลงไปในทะเลด้วยกัน แม้ว่าผู้หญิงทั้งสองคนจะไม่มีอะไรเหมือนกันมากนัก แต่พวกเธอก็ยังคงดึงดูดซึ่งกันและกัน และความสัมพันธ์ที่เติบโตขึ้นระหว่างพวกเธอก็มีความลึกซึ้งมากกว่าที่ทั้งคู่คาดไว้

**การตีพิมพ์**
เขียนและวาดภาพโดย นาโอโกะ โคดามะ รักมาทักทายที่อุมิเนโกะ เริ่มตีพิมพ์ในญี่ปุ่นในนิตยสารคอมมิคยูริฮิเมะ ของสำนักพิมพ์อิจิจินชะตั้งแต่วันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2562 ถึงวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2563 และได้รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 3 เล่ม ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2562 ถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2564
มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เซนชู

**ผลตอบรับ**
ซีรีส์นี้ได้รับบทวิจารณ์โดยรวมในเชิงบวก เครือข่ายข่าวอนิเมะ ได้ให้คะแนนรวม C+ สำหรับเล่มแรกของ รักมาทักทายที่อุมิเนโกะ โดยระบุว่าซีรีส์นี้ "ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังรอเวลานานเกินไป และเมื่อพิจารณาจากตอนจบที่น่ากังวลของเล่มนี้และการวางรากฐานที่วางไว้ ซีรีส์นี้อาจเป็นหนึ่งในซีรีส์ที่ดีขึ้นเรื่อย ๆ" Erica Friedman จาก Yuricon กล่าวในบทวิจารณ์ของเล่มที่ 1 ว่า "ถ้าไม่มีอารมณ์ขันของเจ้าของบ้านอย่างริน เรื่องราวนี้คงจะจบลงได้" แต่โดยรวมแล้วมีแง่บวกต่อซีรีส์นี้ อย่างไรก็ตาม เมื่อถึงเล่มสุดท้าย ฟรีดแมนรู้สึกว่าเรื่องราวนี้ควรจะได้รับการสำรวจเพิ่มเติม "มันให้ความรู้สึกเหมือนหนังสือที่สามารถกลายเป็นซีรีส์ที่น่ากังวลใจอีกชุดหนึ่งได้ แต่ถูกตัดออก (เร็วไปหน่อย? อาจจะอย่างนั้น ฉันไม่รู้) และให้ตอนจบที่มีความสุข"

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 23636
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวยูริ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเสี้ยวชีวิต
หมวดหมู่:ความหลากหลายทางเพศในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนววีรคติ
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:เซนชู
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์อิจิจินชะ
ฝั่ม ต๊วน หาย

ฝั่ม ต๊วน หาย (Phạm Tuấn Hải; เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2541) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเวียดนามที่เล่นในตำแหน่งกองหน้า หรือ ปีก ให้กับสโมสร ฮานอยในวี.ลีก ดิวิชัน 1 และ ทีมชาติเวียดนาม

**อาชีพสโมสร**

**ห่งลิญห่าติ๋ญ**
ต๊วน หาย ก้าวขึ้นมาสู่ระบบเยาวชน และเล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลฮานอย ก่อนจะเริ่มต้นอาชีพค้าแข้งกับสโมสรห่งลิญห่าติ๋ญ โดยเขาลงเล่นให้ทีมอย่างเป็นทางการ 73 นัด และทำประตูได้ 29 ประตูใน 4 ฤดูกาล

**ฮานอย เอฟซี**
ในเดือนธันวาคม 2021 ต๊วน หายกลับมายังสโมสรเก่า ฮานอย ด้วยสัญญาสามปี เขาลงเล่นอย่างเป็นทางการให้กับฮานอยเมื่อวันที่ 12 มีนาคม 2022 โดยพบกับ โฮจิมินห์ ซิตี ในศึก วี.ลีก ดิวิชัน 1 ซึ่งจบลงด้วยการเสมอกันแบบไร้สกอร์ 
เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม 2023 ต๊วน หาย ยิงประตูแรกได้สำเร็จในการแข่งขัน เอเอฟซี แชมเปี้ยนส์ ลีก รอบแบ่งกลุ่ม 2023–24 ในเกมเยือน ที่พ่ายให้กับสโมสรจากจีนอย่าง อู่ฮั่น ทรี ทาวน์ส 2–1 เขาทำประตูได้อีกครั้งในเกมนัดที่สองที่ สนามกีฬาแห่งชาติหมีดิ่ญ เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน เมื่อเขายิงได้สองประตูช่วยให้ทีมของเขาเอาชนะไปได้ 2-1 ในระหว่างการแข่งขันลีกเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ตวน ไห่ ทำประตูจากในครึ่งสนามของตัวเองด้วยการยิงประตูชัยจากระยะ 10 หลาหลังเส้นกึ่งกลางสนามเพื่อโยนเข้าประตู เจิ่น มิญ ตว่าน ผู้รักษาประตู สโมสรฟุตบีคาเม็กซ์ บิ่ญเซือง เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม เขายิงประตูชัยเหนือทีมแชมป์ เอเอฟซี แชมเปี้ยนส์ ลีก 2022 อย่าง อูราวะ เรดไดมอนส์ ด้วยคะแนน 2–1 ส่งผลให้ทีมแชมป์พ่ายแพ้จากการแข่งขันถ้วยนี้ และเป็นครั้งแรกที่ทีมแพ้ให้กับทีมอาเซียนในรอบ 16 ปี

**อาชีพระดับนานาชาติ**
ต๊วน หาย ลงเล่นให้ ทีมชาติเวียดนาม เป็นครั้งแรกในนัด คัดเลือกฟุตบอลโลก กับ โอมาน เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม 2021 เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2022 เขาทำประตูแรกในทีมชุดใหญ่ได้สำเร็จ โดยทำได้ 2 ประตูใน นัดกระชับมิตร ที่ชนะ อัฟกานิสถาน ด้วยคะแนน 2–0

**เกียรติยศ**
ห่งลิญห่าติ๋ญ- วี.ลีก ดิวิชัน 2: 2019
ฮานอย- วี.ลีก ดิวิชัน 1: 2022- เวียดนาม เนชันแนล คัพ: 2022- เวียดนาม ซูเปอร์คัพ: 2022
เวียดนาม- วีเอฟเอฟ คัพ: 2022- ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน: 2024; รองชนะเลิศ: 2022
รายบุคคล- บอลเงินเวียดนาม: 2023- นักเตะยอดเยี่ยมแห่งเดือน ของวี.ลีก ดิวิชัน 1: ตุลาคม 2022- ประตูยอดเยี่ยมแห่งเดือนของวี.ลีก ดิวิชัน 1: ตุลาคม 2022, ตุลาคม 2023- วี.ลีก ดิวิชัน 1 ทีมยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล: 2022, 2023- ประตูแห่งฤดูกาลของวี.ลีก ดิวิชัน 1: 2022- ทีมแห่งฤดูกาลของ วี.ลีก ดิวิชัน 1: 2023

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 tun-hi-phm/576014- 84329
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเอเชียนคัพ 2023
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดห่านาม
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฮานอย
หมวดหมู่:ผู้เล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 1
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอลชาย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติเวียดนาม
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2541
ตำบลวังหว้า (อำเภอศรีประจันต์)

วังหว้า เป็นตำบลในอำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลวังหว้า

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลวังหว้า มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลบ้านสระ และตำบลย่านยาว (อำเภอสามชุก)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบ้านกร่าง- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบางงาม- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลดอนเจดีย์ และตำบลหนองสาหร่าย (อำเภอดอนเจดีย์)

**ประวัติ**
ตำบลวังหว้า เดิมเป็นพื้นที่ของตำบลบางงาม ต่อมาปี พ.ศ. 2501 นายพัฒน์ บุณยรัตพันธุ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ประกาศแยกด้านทิศเเหนือของตำบลบางงามทั้งหมด 6 หมู่บ้าน คือ หมู่ 1,8 บ้านดงขี้เหล็ก, หมู่ 2,6 บ้านวัดเกาะ, หมู่ 5 บ้านตลาดวังหว้า และหมู่ 8 บ้านดอนลาน ของตำบลบางงาม ออกมาตั้งเป็นตำบลวังหว้า 

**การปกครองส่วนภูมิภาค**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลวังหว้าแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่colwidth=20em- หมู่ที่ 1 บ้านตลาดวังหว้า- หมู่ที่ 2 บ้านดอนลาน- หมู่ที่ 3 บ้านดงขี้เหล็ก- หมู่ที่ 4 บ้านดงขี้เหล็ก- หมู่ที่ 5 บ้านวัดเกาะ- หมู่ที่ 6 บ้านวัดเกาะ- หมู่ที่ 7 บ้านคลองชะโด

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ตำบลวังหว้าเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลวังหว้า ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลวังหว้ามี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 23.06 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,869 คน และ 1,428 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลวังหว้าอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลวังหว้า
ปี พ.ศ. 2555 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลวังหว้ามี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 23.06 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,418 คน และ 1,811 ครัวเรือน มีรายได้จริงโดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ผ่านมาตั้งแต่ 12.0 ล้านบาท รายจ่ายประจำ 5.46 ล้านบาท เงินสะสม 13.98 ล้านบาทและได้รับความเห็นชอบจากราษฎร พ.ศ. 2556 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลวังหว้าอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลวังหว้า

**อ้างอิง**
วังหว้า
วังหว้า
ตำบลวังน้ำซับ

วังน้ำซับ เป็นตำบลในอำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลวังน้ำซับ เป็นที่ตั้งของหมู่บ้านอนุรักษ์ควายไทย และโรงพยาบาลศรีประจันต์

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลวังน้ำซับ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลย่านยาว (อำเภอสามชุก)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลดอนปรู- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลปลายนา และตำบลศรีประจันต์- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบ้านกร่าง

**การปกครองส่วนภูมิภาค**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลวังน้ำซับแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่colwidth=20em- หมู่ที่ 1 บ้านไร่- หมู่ที่ 2 บ้านวังกรานต์- หมู่ที่ 3 บ้านพังม่วง- หมู่ที่ 4 บ้านห้วยเจริญ- หมู่ที่ 5 บ้านสามจุ่น- หมู่ที่ 6 บ้านปู่เจ้า- หมู่ที่ 7 บ้านหนองอ้อ

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ตำบลวังน้ำซับเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลวังน้ำซับ ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลวังน้ำซับมี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 26.17 ตารางกิโลเมตร ประชากร 6,865 คน และ 1,612 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลวังน้ำซับอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลวังน้ำซับ
ปี พ.ศ. 2555 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลวังน้ำซับมี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 26.17 ตารางกิโลเมตร ประชากร 6,788 คน และ 2,355 ครัวเรือน มีรายได้จริงโดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ผ่านมาตั้งแต่ 13.29 ล้านบาท รายจ่ายประจำ 6.19 ล้านบาท เงินสะสม 10.55 ล้านบาทและได้รับความเห็นชอบจากราษฎร พ.ศ. 2556 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลวังน้ำซับอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลวังน้ำซับ

**อ้างอิง**
วังน้ำซับ
วังน้ำซับ
แม่น้ำลิส

แม่น้ำลิส (Lys) หรือ แม่น้ำเลอี (Leie) เป็นแม่น้ำในประเทศฝรั่งเศสและเบลเยียม และเป็นสาขาของแม่น้ำสเกลต์ฝั่งซ้าย มีต้นกำเนิดอยู่ที่จังหวัดปาดกาแล ประเทศฝรั่งเศส และไหลลงสู่แม่น้ำสเกลต์ที่เมืองเกนต์ ประเทศเบลเยียม มีระยะทางรวม mi .
ในอดีต แม่น้ำสายนี้ได้รับมลพิษอย่างมากจากความหนาแน่นของประชากรที่สูงและจากอุตสาหกรรมในทั้งภาคเหนือของฝรั่งเศสและเบลเยียม แต่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา แม่น้ำสายนี้ได้รับการปรับปรุงอย่างมาก เนื่องมาจากอุตสาหกรรมหลักคือการปั่นและทอผ้าลินินลดลง ภูมิภาคเลอีเป็นที่รู้จักว่าเป็นสถานที่โปรดของจิตรกรจำนวนมากในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 20
ลิส
เลอี
แวร์เดิง

แวร์เดิง (Verdun) เป็นนครในจังหวัดเมิซ แคว้นกร็องแต็สต์ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศส
แวร์เดิงเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดเมิซ แม้ว่าเมืองหลักของจังหวัดคือ บาร์-เลอ-ดุก ซึ่งมีขนาดเล็กกว่าแวร์เดิงเล็กน้อย เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะสถานที่สู้รบที่ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ยุคใหม่ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
เมืองแวร์เดิงตั้งอยู่บนทั้งสองฝั่งของแม่น้ำเมิซ ในส่วนเหนือของจังหวัดเมิซ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในแคว้นกร็องแต็สต์
ภูมิอากาศบรรพกาลวิทยา

ภูมิอากาศบรรพกาลวิทยา (paleoclimatology) คือการศึกษาทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับสภาพภูมิอากาศ ก่อนการประดิษฐ์เครื่องมืออุตุนิยมวิทยา เมื่อไม่มีข้อมูลการวัดโดยตรง เนื่องจากการบันทึกด้วยเครื่องมือมีเพียงเล็กน้อยของ ประวัติศาสตร์โลก การจำลองสภาพภูมิอากาศในยุคโบราณจึงมีความสำคัญต่อการทำความเข้าใจการเปลี่ยนแปลงตามธรรมชาติและวิวัฒนาการของสภาพภูมิอากาศในปัจจุบัน
ภูมิอากาศบรรพกาลวิทยาใช้หลากหลายวิธี ในการจำลองจากวิทยาศาสตร์ศาสตร์โลกและชีววิทยาศาสตร์ เพื่อรวบรวมข้อมูลที่เก็บรักษาไว้ก่อนหน้านี้ใน หิน ตะกอน หลุมเจาะ พืดน้ำแข็ง วงปีของต้นไม้ ปะการัง เปลือกหอย และซากดึกดำบรรพ์ขนาดเล็ก เมื่อรวมกับเทคนิคในการหาอายุของข้อมูลจำลอง บันทึกสภาพภูมิอากาศในอดีตจะถูกนำมาใช้เพื่อระบุสถานะในอดีตของบรรยากาศของโลก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ภูมิอากาศ
หมวดหมู่:ภูมิอากาศบรรพกาลวิทยา

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ภูมิอากาศ
หมวดหมู่:ธรณีประวัติ
หมวดหมู่:ภูมิอากาศวิทยา
ป้อมกาลิญชร

กาลิญชร (कालिंजर) เป็นป้อมปราการและเมืองในป้อม ตั้งอยู่ในอำเภอพันทะ รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย ถูกเปลี่ยนมือระหว่างจักรวรรดิและอาณาจักรมากมาย เช่น คุปตะ, วรรธนะ, จัณเฑละ, วเฆละแห่งเรวะ, โมกุล จนถึงมราฐา
ภายในป้อมปราการยังมีมนเทียรจำนวนหนึ่งซึ่งอายุย้อนไปถึงสมัยคุปตะ สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 3–5 กาลิญชรตั้งอยู่บนจุดยุทธศาสตร์บนเนินเขาที่ปลายของเทือกเขาวินธยาเหนือต่อที่ราบพุณเฑลขันธ์เบืิ้องล่าง
กาลิญชรปรากฏกล่าวถึงในเอกสารปรัมปราฮินดูโบราณ ตามตำนานฮินดูเล่าว่าหลังกวนเกษียรสมุทร เมื่อพระศิวะทรงกลืนยาพิษเข้าไปและพระศอกลายเป็นสีน้ำเงิน พระองค์เสด็จมายังกาลิญชนและทรงเอาชนะ กาล ในอีกนัยหนึ่งคือทรงเอาชนะความตาย ในกาลิญชนยังเป็นที่ตั้งของนีลกัณฐมนเทียร (เทวาลัยพระผู้มีพระศอสีน้ำเงิน) ซึ่งเป็นจุดหมายปลายทางการแสวงบุญที่สำคัญแห่งหนึ่งของผู้นับถือพระศิวะ

**อ้างอิง==
อาคารอัซซะกูเราะฮ์

ภาพถ่ายมุมสูงของอาคาร ณ ปี 2019
วังอัซซะกูเราะฮ์ (قصر الزقورة; Al-Zaqura Palace) เป็นอาคารของรัฐบาลอิรัก ตั้งอยู่ในกรีนโซนของกรุงแบกแดด ประเทศอิรัก ใช้งานเป็นที่ทำการของสำนักงานนายกรัฐมนตรีอิรัก

**ประวัติศาสตร์**
อาคารนี้สร้างขึ้นสมัยของประธานาธิบดี อะห์มัด ฮัสซัน อัลบักร์ ในปี 1975 โดย Saeed Ali Madhlum และ CP Kukreja Associates โดยตั้งใจใช้งานเป็นอาคารที่ทำการสำหรับคณะรัฐมนตรี
อาคารออกแบบภายนอกด้วยสถาปัตยกรรมบรูทัลลิสต์ มีลักษณะประดุจซิกกูรัต (หรือในภาษาอาหรับเรียดว่า อัซซะกูเราะฮ์ ที่มาของชื่ออาคาร) ผสมผสานอิทธิพลจากศิลปกรรมของเมโสโปเตเมียโบราณและอิสลาม ส่วนภายในประดับด้วยลักษณะสถาปัตยกรรมอิสลาม 
ระหว่างสงครามอิรัก อาคารนี้เป็นเป้าหมายโจมตีโดยกองกำลังร่วมและถูกทิ้งระเบิดทางอากาศหลายครั้งในปี 2003 จนได้รับความเสียหายอย่างมาก ภายหลังได้รับการปรับปรุงขึ้นมาใหม่เป็นสภาพในปัจจุบันโดยบริษัทอิรัก Harlow International

**อ้างอิง ==
ผลิตภาพ

ผลิตภาพ (Productivity) คือ ประสิทธิภาพของการผลิตสินค้าหรือบริการ ที่แสดงออกมาด้วยการวัดบางอย่าง การวัดผลิตภาพมักวัดจากอัตราส่วนของ ผลผลิตทั้งหมดต่อการผลิตหนึ่งรายการหรือการป้อนงานเข้าทั้งหมดที่ใช้ในกระบวนการผลิต เช่น ผลผลิตต่อหน่วยปัจจัยนำเข้า โดยปกติแล้วจะอยู่ในช่วงระยะเวลาที่กำหนด ตัวอย่างที่พบได้บ่อยที่สุดคือการวัด เช่น ผลิตภาพแรงงาน (โดยรวม) ตัวอย่างหนึ่งคือ GDP ต่อคนงาน มีคำจำกัดความของผลิตภาพที่แตกต่างกันมากมาย (รวมทั้งที่ไม่ได้กำหนดเป็นอัตราส่วนของผลผลิตต่อปัจจัยนำเข้า) และการเลือกใช้คำจำกัดความเหล่านี้ขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์ของการวัดผลิตภาพและความพร้อมใช้งานของข้อมูล 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การผลิตเป็นจำนวนมาก
หมวดหมู่:ความเติบโตทางเศรษฐกิจ
หมวดหมู่:เศรษฐศาสตร์การผลิต
หมวดหมู่:เศรษฐศาสตร์การผลิต

หมวดหมู่:การผลิต
หมวดหมู่:เศรษฐศาสตร์ธุรกิจ
หมวดหมู่:นิเวศวิทยาอุตสาหกรรม
ถ้ำสังหารแห่งพนมสำเภา

ถ้ำหนึ่งในเขาพนมสำเภา
ถ้ำสังหารแห่งพนมสำเภา (killing caves of Phnom Sampeau) เป็นทุ่งสังหารสมัยเขมรแดงในเนินเขาห่างไป abbr=on ทางใต้ของนครพระตะบองในทางตะวันออกของประเทศกัมพูชา เหยื่อจะถูกเขมรแดงนำมาสังหารบนยอดของถ้ำก่อนที่จะโยนร่างที่ถูกสังหารแล้วลงไปในถ้ำ มีถ้ำแยกสำหรับผู้หญิง ผู้ชาย และเสื้อผ้า มีหลายถ้ำในเขาพนมสำเภาที่เดิมทีเป็นที่ตั้งของวัด ปัจจุบันมีการสร้างอนุสรณ์ไว้โครงกระดูกและกะโหลกของเหยื่อเคียงข้างกับพระพุทธรูปในวัดเหล่านี้
ถ้ำสังหารตั้งอยู่บนเขาพนมสำเภา ประมาณกลางทางก่อนถึงยอดเขา abbr=on ไปตามถนน บนเขานี้ยังมีทั้งวัดพุทธและเป็นที่อยู่ตามธรรมชาติของค้างคาวและลิงแสมที่ออกมาหากินกล้วยที่ศาสนิกชนนำมาบูชาพระ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การฆ่าล้างเผ่าพันธ์ุชาวเขมร
สถานีเขาปูกโค

สถานีเขาปูกโค (ស្ថានីយភ្នំបូកគោ, Sthaniy Phnum Bokkoŭ; Station d'altitude de Bokor; Bokor Hill Station) เป็นชื่อเรียกหมู่อาคารสมัยอาณานิคมฝรั่งเศสที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นรีสอร์ตหรูบนเขาสำหรับเจ้าอาณานิคมในต้นทศวรรษ 1920 บนเขาปูกโคในอุทยานแห่งชาติพระมณีวงศ์ ห่างไป abbr=on จากนครกำปอด ในภาคใต้ของประเทศกัมพูชา อาคารเหล่านี้ถูกทิ้งร้างเป็นเวลานานก่อนจะมีโครงการพัฒนาฟื้นสภาพเกิดขึ้นทศวรรษ 2010 อาคารร้างเหล่านี้ถูกใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง City of Ghosts (2002) และR-Point (2004)

**ประวัติศาสตร์**
อาคารโบสถ์คาทอลิกร้าง (ภาพปี 2014)
สถานีเขานี้สร้างขึ้นโดยเจ้าอาณานิคมฝรั่งเศสเพื่อให้เป็นสถานที่พักร้อนสำหรับนายทหารฝรั่งเศสที่ประจำการในพื้นที่เพื่อหนีอากาศร้อนในแถบนี้ ในต้นทศวรรษ 1920 โดยเลือกสร้างบนเขาปูกโค (Bokor Hill) ซึ่งมีอากาศเย็นสบายกว่า การก่อสร้างนี้มีผู้เสียชีวิตขณะก่อสร้างถึง 900 คนในระยะเวลาเก้าเดือน ใจกลางของสถานีเขาคืออาคารโรงแรมบอกอร์พาเลสโฮเทล (Bokor Palace Hotel) ที่เปิดให้บริการในปี 1925 โดยรอบยังมีวิลลา "Résident Supérieur", อาคารที่ทำการไปรษณีย์ (ปัจจุบันรื้อถอนไปแล้ว) และโบสถ์คาทอลิกหนึ่งหลัง
ในทศวรรษ 1940 เขาปูกโคถูกฝรั่งเศสทิ้งร้างเพราะสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่งและจากความไม่สงบในพื้นที่ที่ก่อโดสเขมรอิสระ ในปี 1962 มีการเปิดตัวกาสิโนซีเตดูบอกอร์ ("Cité du Bokor") ในโรงแรมใหม่สองแห่งใกล้กับทะเลสาบ คือ โรงแรมสังคุม และโรงแรมคีรี (Hotels Sangkum and Kiri) รวมถึงมีการต่อเติมอาคารเดิมและสร้างอาคารใหม่ซึ่งรวมถึงที่ทำการนายกเทศบาล หลังจากนั้นได้ถูกทิ้งร้างอีกครั้งในปี 1972 เมื่อเขมรแดงเข้ายึดครอง โดยในทศวรรษ 1990 เขาปูกโคยังคงเป็นฐานที่มั่นท้าย ๆ ของเขมรแดง

**ปัจจุบัน**
ปัจจุบันรัฐบาลเป็นเจ้าของพื้นที่และปัจจุบันอยู่ภายใต้สัญญาเช่า 99 ปีให้กับเครือโซกีเม็กซ์ ซึ่งเข้ามาพัฒนาสิ่งอำนวยความสะดวก สร้างถนน บูรณะโรงแรมและกาสิโนเก่า ไปจนถึงสร้างสิ่งปลูกสร้างใหม่ รวมทั้งสโมสรกอล์ฟและภัตตาคาร พัฒนาขึ้นมาใหม่ภายใต้ชื่อโครงการทันซูร์บอกอร์ไฮแลนด์รีสอร์ตโฮเทล (Thansur Bokor Highland Resort hotel) เปิดให้บริการในปี 2012

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จังหวัดกำปอด
หมวดหมู่:โรงแรมในประเทศกัมพูชา
รากค้ำยัน

รากค้ำยันของต้น Bay fig ที่ South Coast Botanical Garden ใน Palos Verdes, California รากค้ำยันของต้นฝ้ายไหมยักษ์ในสวน Lal Bagh ที่ Bangalore (Bengaluru), อินเดีย
รากค้ำยัน หรือเรียกอีกอย่างว่า รากไม้ เป็นรากขนาดใหญ่ กว้าง ขึ้นมาจากด้านข้างของต้นไม้ที่มีรากตื้น โดยทั่วไปแล้วพบได้ในดินในป่าฝนเขตร้อนที่มีสารอาหารน้อยและไม่ลึกมากนัก รากเหล่านี้ช่วยพยุงต้นไม้ไม่ให้ล้ม (จึงเรียกว่ารากค้ำยัน)
รากค้ำยันทำหน้าที่เป็นส่วนที่รับแรงดึง โดยรากจะมีขนาดใหญ่กว่าด้านที่ห่างจากความเครียดของยอดไม้ที่ไม่สมมาตร รากเหล่านี้อาจเชื่อมโยงกันกับรากค้ำยันจากต้นไม้อื่น ๆ และสร้างเป็นโครงข่ายที่ซับซ้อน ซึ่งช่วยพยุงต้นไม้ที่อยู่รอบ ๆ ได้ รากสามารถเติบโตสูงถึงประมาณ 0 กระจายครอบคลุมพื้นดินประมาณ ft และต่อไปอีก 100 ฟุตในดิน เมื่อรากแผ่ขยายในแนวนอนก็จะสามารถครอบคลุมพื้นที่กว้างขึ้นเพื่อเก็บสารอาหารได้ พวกมันจะอยู่ใกล้ชั้นดินด้านบนเพราะสารอาหารหลักทั้งหมดอยู่ที่นั่น
รากค้ำยันมีขนาดแตกต่างกันไป ตั้งแต่ขนาดเล็กจนถึงหลายตารางเมตร ตัวอย่างรากที่ใหญ่ที่สุดที่มีภาพถ่ายคือ ต้นไทร Moreton Bay (Ficus macrophylla) ที่ Fig Tree Pocket ในเขตชานเมือง บริสเบน รัฐ ควีนส์แลนด์ ถ่ายภาพในปี 1866 โดยมีคนยืนเทียบขนาด รากค้ำยันมีความยาวประมาณ ft และสูงประมาณ ft ต้นไม้ต้นนี้ตายไปในปี 1893 เนื่องจากความเสียหายจากน้ำท่วม
รากค้ำยันที่สูงที่สุดเป็นของต้น Huberodendron (Bombacaceae) ใน Amazon basin ซึ่งยืดขึ้นไปถึง ft บนต้นไม้ที่สูงประมาณ ft
รากค้ำยันที่มีขนาดกว้างที่สุดเป็นของต้น Kapok หรือ Silk Cotton Tree (Ceiba pentandra) ในเขตร้อนชื้นของอเมริกาและแอฟริกา โดยรากค้ำยันสามารถแผ่ออกไปได้ถึง ft จากต้น และต่อไปเป็นรากที่อยู่บนพื้นดินรวมระยะทางทั้งหมดประมาณ ft

**ตัวอย่างต้นไม้ที่มีรากค้ำยันที่น่าสนใจและสำคัญ**
Ceiba pentandra ใน วีเควส, เปอร์โตริโก
*Moreton Bay fig (Ficus macrophylla) ใน ควีนส์แลนด์, ออสเตรเลีย
*Jackfruit (Artocarpus heterophyllus), อินเดีย
*Terminalia arjuna, อินเดีย
*Koompassia excelsa, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้

**แกลเลอรี่**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รากพืช
หมวดหมู่:ต้นไม้
นางาวะ (จังหวัดอาโอโมริ)

นางาวะ (Nagawa-mura) เป็นเมืองในอำเภอซันโนเฮะตรงกลางจังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น ต่อมาในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2006 นางาวะถูกผนวกเข้ากับเมืองนัมบุ ทำให้นางาวะไม่ได้มีสถานะเทศบาลเดี่ยวอีกต่อไป
หมู่บ้านนากูอิ (名久井村) สถาปนาขึ้นในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 จากการผนวกรวมหมู่บ้านเล็ก ๆ 7 แห่งและหมู่บ้านคิตากาวะ (北川村) ใกล้เคียงก็เกิดขึ้นจากการรวมกันของหมู่บ้านเล็กๆ ทั้งสามแห่ง จากนั้นในวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1955 จึงมีการผนวกนากูอิกับคิตากาวะไปเป็นเมืองนางาวะ
ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2006 นางาวะกับหมู่บ้านฟูกูจิ (มาจากอำเภอเดียวกัน) ถูกผนวกเข้ากับเมืองนัมบุ ในช่วงที่ถูกผนวก นางาวะมีประชากรประมาณ 8,656 คนและมีความหนาแน่นประชากร 161.94 คนต่อตารางกิโลเมตร เมืองนี้มีพื้นที่ทั้งหมด 53.45 ตารางกิโลเมตร

**อ้างอิง ==
กปาลสพาน

กปาลสพาน (ក្បាលស្ពាន, Kbal Spéan ; สะพานกระบาล) เป็นแหล่งโบราณคดีสมัยจักรวรรดิเขมรตั้งอยู่บนเนินทางใต้ของเทือกเขาพนมกุเลน ทางตะวันออกเฉียงเหนือของนครวัด ในอำเภอบันทายศรี จังหวัดเสียมราฐ ประเทศกัมพูชา
แหล่งปลาสพานประกอบไปด้วยประติมากรรมสลักหินนูนต่พบนธรณีสัณฐานหินทรายบนพื้นแม่น้ำและบนฝั่งแม่น้ำ ชื่ออื่น ๆ ของแหล่งนี้คือ "หุบเขาพันลึงค์" หรือ "แม่น้ำพันลึงค์" ซึ่งหมายถึงประติมากรรมหินส่วนใหญ่สลักเป็นรูปศิวลึงค์หรือรูปประสมของลึงค์กับโยนี บริเวณที่มีหินสลักเป็นรูปลึงค์พันรูปนั้นเรียกว่า สหัสรลึงค์ (พันลึงค์) นอกจากนี้ยังมีรูปเทพเจ้าฮินดู ทั้งพระศิวะ, พระวิษณุ, พระพรหม, พระลักษมี, พระราม และพระหนุมาน ไปจนถึงสัตว์เช่นโคและกบ
ประติมากรรมเหล่านี้สร้างขึ้นเริ่มต้นในรัชสมัยของสูรยวรมันที่หนึ่ง และสิ้นสุดในรัชสมัยของอุทยทิตยวรมันที่สอง ระหว่างศตวรรษที่ 11-12 เฉพาะส่วนประติมากรรมสหัสรลึงค์นั้นเข้าใจว่าสร้างขึ้นในสมัยของสูรยวรมันที่หนึ่งในศตวรรษที่ 11 โดยสลักโดยฤาษีในพื้นที่ จารึกที่พบระบุว่าประติมากรรมส่วนใหญ่สร้างขึ้นในรัชสมัยของอุทยทิตยวรมันที่สอง ซึ่งยังดำริให้สร้างลึงค์ทองคำขึ้นที่นี่ในปี 1059 เช่นกัน เป็นที่เชื่อว่าแม่น้ำเสียมเรียบซึ่งไหลผ่านตรงนี้ไปยังพระนครได้รับพรจากบรรดาลึงค์และเทพเจ้าที่แกะสลักไว้ในแม่น้ำสายนี้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จังหวัดเสียมราฐ
หมวดหมู่:แหล่งโบราณคดีในประเทศกัมพูชา
บริโภคนิยม

ไฟล์:Mall_culture_jakarta35.jpg|thumb| ร้านขายอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งในจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย (2002)
บริโภคนิยม (consumerism) เป็นระบบสังคมและเศรษฐกิจที่ดลใจคนจำนวนมาก อย่างการครอบครองสินค้าและใช้บริการเกินกว่าสิ่งที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตหรือการแสดงสถานะแบบดั้งเดิม สิ่งนี้เกิดขึ้นในยุโรปตะวันตกก่อนการปฏิวัติอุตสาหกรรมและแพร่หลายไปทั่วในราว ค.ศ. 1900 ในทางเศรษฐศาสตร์ บริโภคนิยมหมายถึงนโยบายที่เน้นการบริโภค มีการคำนึงถึงการเลือกอย่างเสรีของผู้บริโภคที่ควรแจ้งให้ผู้ผลิตทราบอย่างชัดเจนว่าจะผลิตอะไรและผลิตอย่างไร ด้วยเหตุนี้จึงมีอิทธิพลต่อการจัดระเบียบเศรษฐกิจของสังคมด้วย
บริโภคนิยมไดรับคำวิจารณ์จากทั้งบุคคลที่เลือกวิธีอื่นในการมีส่วนร่วมในเศรษฐกิจ (เช่น เลือกใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย หรือการใช้ชีวิตช้า ๆ) และนักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมที่กังวลเกี่ยวกับผลกระทบที่มีต่อโลก ผู้เชี่ยวชาญมักยืนยันว่าการบริโภคนิยมมีข้อจำกัดทางกายภาพ เช่น การเติบโตที่จำเป็นและการบริโภคมากเกินไป ซึ่งส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมมากกว่า นี่อาจรวมถึงผลกระทบโดยตรง เช่น การใช้ทรัพยากรธรรมชาติมากเกินไปหรือของเสียจำนวนมากจากสินค้าใช้แล้วทิ้ง และผลกระทบสำคัญ เช่น การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ในทำนองเดียวกัน การวิจัยและการวิพากษ์วิจารณ์บางส่วนมุ่งเน้นไปที่ผลทางสังคมวิทยาของบริโภคนิยม เช่น การเสริมสร้างอุปสรรคทางชนชั้นและการสร้างความไม่เท่าเทียมกัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อุดมการณ์ทางเศรษฐศาสตร์
หมวดหมู่:พฤติกรรมผู้บริโภค
หมวดหมู่:บริโภคนิยม
ปเนาตี

ปเนาตี (पनौती; Panauti) เป็นเทศบาลนครในอำเภอกวเรปลันโจก จังหวัดพาคมติ ประเทศเนปาล ตั้งอยู่ห่างไป 32 กิโลเมตร ทางตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงกาฐมาณฑุ มีสถานะเป็นเมืองมรดกที่มีประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมยาวนาน ปเนาตีได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเบื้องต้นของยูเนสโกในปี 1996
ปเนาตีในอดีตเป็นรัฐขนาดเล็กที่กษัตริย์ภุปตินทรมัลละมอบเป็นสินสอดของพี่/น้องสาว ในปลายศตวรรษที่ 13 ปเนาตีถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรเนปาล พร้อมกับกาฐมาณฑุและบรรดาเมืองอื่น ๆ ในหุบเขากาฐมาณฑุ ปเนาตีเป็นศูนย์กลางการค้าตั้งอยู่บนเส้นทางการค้าเกลือโบราณระหว่างทิเบตกับอินเดีย มีหลักฐานประวัติศาสตร์ย้อนไปได้ถึงศตวรรษที่ 1 กระนั้น นับตั้งแต่การเสื่อมถอยลงของเส้นทางค้าเกลือในทศวรรษ 1950 ประกอบกับการสร้างทางหลวงสายอรนิโก (Arniko Highway) ในทศวรรษ 1960 ซึ่งไม่ผ่านปเนาติ ทำให้นับจากนั้นเมืองปเนาติเริ่มซบเซาลงทางเศรษฐกิจ ปัจจุบันปเนาติมีความสำคัญในฐานะเมืองที่ตั้งของศาสนสถานทั้งพุทธและฮินดูที่เป็นมรดกทางวัฒนธรรมของเนปาล เต็มไปด้วยความรุ่มรวยทางวัฒนธรรมและผู้คนที่ต้อนรับผู้มาเยือนอย่างดี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเนปาล
คตินิยมการมีส่วนร่วม

การเดินขบวนเพื่อปลดปล่อยสตรี ในวอชิงตัน ดี.ซี. เดือนสิงหาคม ค.ศ. 1970
คตินิยมการมีส่วนร่วม (activism) ประกอบด้วยความพยายามที่จะส่งเสริม ขัดขวาง ควบคุม หรือแทรกแซง การปฏิรูป ทางสังคม การเมือง เศรษฐกิจ หรือสิ่งแวดล้อม โดยมีความปรารถนาที่จะสร้างการเปลี่ยนแปลงทางสังคม ไปในทิศทางที่เป็นประโยชน์ร่วมกัน รูปแบบของการมีส่วนร่วมมีตั้งแต่การประกาศ (รวมถึงการเขียนจดหมายถึงหนังสือพิมพ์) การร้องทุกข์ต่อเจ้าหน้าที่ การดำเนินการหรือมีส่วนสนับสนุนการ รณรงค์ทางการเมือง การอุปถัมภ์ (หรือการคว่ำบาตร) ธุรกิจต่าง ๆ และรูปแบบการเคลื่อนไหวเชิงแสดงออก เช่น การชุมนุม การเดินขบวนบนท้องถนน การหยุดงาน การนั่งประท้วง หรือการอดอาหารประท้วง
การมีส่วนร่วมสามารถดำเนินการได้ในแบบวันต่อวันในรูปแบบต่าง ๆ มากมาย รวมถึงผ่านการสร้างสรรค์งานศิลปะ (artivism) การแฮ็กคอมพิวเตอร์ (hacktivism) หรือเพียงแค่การเลือกใช้จ่ายเงิน (economic activism) ตัวอย่างเช่น การปฏิเสธที่จะซื้อเสื้อผ้าหรือสินค้าอื่น ๆ จากบริษัทเพื่อประท้วงการเอารัดเอาเปรียบคนงาน โดยบริษัทนั้นอาจถือเป็นการว่ามีส่วนร่วมใด ๆ อย่างไรก็ตาม คำดังกล่าวโดยทั่วไปจะหมายถึงรูปแบบของการกระทำร่วมกันซึ่งบุคคลจำนวนมากประสานงานกัน การกระทำร่วมกันที่มีจุดมุ่งหมาย เป็นระเบียบและยั่งยืน ตลอดช่วงระยะเวลาหนึ่ง ที่เรียกว่า การเคลื่อนไหวทางสังคม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การเคลื่อนไหวแบ่งตามประเด็น
หมวดหมู่:การเคลื่อนไหว
ศังขราปุระ

ศังขราปุระ (शंखरापुर; Shankharapur) เป็นเทศบาลนครในอำเภอกาฐมาณฑุ จังหวัดพาคมติ ประเทศเนปาล จัดตั้งขึ้นในวันที่ 2 ธันวาคม 2014 โดยการรวมสภาพัฒนาหมู่บ้าน พัชรโยคินี, การกีกาว, ภุลพุ, อินทรยานี, ลัปสีเผฑี, นาคเลภเร, ปุขุลฉี และ สุนโตล ศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่หมู่บ้านปุขุลฉี ในเมืองสันขูของชาวเนวาร์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเนปาล
มีเลเต็ก

มีเลเต็ก (Mie lethek; หมี่ทุเรศ) เป็นบะหมี่ที่มีที่มาจากเมืองสรันดากัน อำเภอบันตุล เขตการปกครองพิเศษยกยาการ์ตา บะหมี่ทำมาจากมันสำปะหลังและมะพร้าวขูด โดยดั้งเดิมแล้วใช้กระทิงในการมาปั่นแป้งทำบะหมี่ คำว่า "lethek" ได้มาจากลักษณะสีน้ำตาลของหมี่ที่เหมือนกับเปลือกไม้ หมี่เลเท็กเป็นที่นิยมลดลงในยกยาการ์ตาเนื่องจากการแข่งขันจากอาหารจานอื่น เช่น เปอติซ, กูนิง และ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป กระนั้นในอำเภอบันตุล ยังคงรับประทานบะหมี่นี้กันโดยทั่วไป

**ประวัติศาสตร์**
ในทศวรรษ 1920s อูมาร์ ยัสซีร์ (Umar Yassir) เดินทางจากประเทศเยเมนมายังยกยาการ์ตาเพื่อเผยแผ่ศาสนาอิสลาม กระนั้นคำสอนของเขาไม่สามารถแพร่หลายได้เท่าที่ควรเนื่องจากเขาเลือกใช้อักษรยาวี ท้ายที่สุด ชาวบ้านได้เสนอตัว กไย บากีร์ (Kyai Bakir) ซึ่งสามารถพูดภาษาอาหรับได้และสามารถส่งผ่านคำสอนได้ดีกว่า แก่ยัสซีร์ บากีร์ส่งตัวยัสซีร์ไปยังสรันดากันในบันตุลเพื่อสอนศาสนา เขาพบว่ากิจกรรมทางเศรษฐกิจไม่เพียงแต่ช่วยดำรงชีพแต่ยังช่วยพัฒนาความเป็นอยู่ของชาวบ้านได้ ในปี 1940 เขาจึงก่อตั้งโรงงานผลิตบะหมี่ขึ้นในสรันดากัน โรงงานบะหมี่ของอูมาร์มีชื่อว่า โรงงานบะหมี่ครุฑ (การูดา; Garuda Noodle Factory) ซึ่งมีการปิดตัวชั่วคราวไปสักพักก่อนกลับมาเปิดใหม่

**การผลิต**
กระทิงที่ใช้ผลิตหมี่
วัตถุดิบหลักของหมี่เลเต็กคือมันสำปะหลังและแป้งมันสำปะหลัง มันสำปะหลังจะนำไปแช่น้ำหลายวันโดยเปลี่ยนน้ำทุกวัน หลังจากนั้นจึงนำไปบดผสมกับแป้วมันสำปะหลัง แป้งที่ได้จะนำมานวดโดยใช้กระทิงนานสองชั่วโมง จากนั้นนำมาขึ้นรูปเป็นบล็อกสี่เหลี่ยมขนาด 20 x 30 x 20 เซนติเมตร และนำไปนึ่งไอน้ำนาน 90 นาทีก่อนจะทิ้งให้เย็นข้ามคืน นำมาขูดเป็นผงผสมกับแป้งมันสำปะหลัง ขึ้นรูปเป็นบะหมี่ และนำไปต้ม

**การประกอบอาหาร**
มีเลเต็กสามารถนำไปผัดหรือต้ม นิยมปรุงรสด้วยเครื่องเทศเช่นกระเทียม หอมแดง พริก เม็ดแคนเดิลนัต (candlenuts), ขมิ้น และ ข่า ร่วมกับเนื้อสัตว์หรือผัก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บะหมี่
หมวดหมู่:อาหารอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ยกยาการ์ตา
หมวดหมู่:อาหารจากเส้นของอินโดนีเซีย
อุทยานวัฒนธรรมการูดาวิซนูเกินจานา

อุทยานวัฒนธรรมการูดาวิซนูเกินจานา (Taman Budaya Garuda Wisnu Kencana; Garuda Wisnu Kencana Cultural Park; ย่อว่า GWK; ตรงกับรากภาษาสันสกฤตว่า ครุฑวิษณุกาญจนา) เป็นสถานที่ท่องเที่ยวในเมืองบาดุง เกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ใกล้กับท่าอากาศยานนานาชาติบาหลีงูระฮ์ ไร เป็นของบริษัทเครืออาลัมซูเตอรา (Alam Sutera) มีขนาดประมาณ 60 เฮกตาร์ ตั้งอยู่ที่ความสูง metres จากระดับน้ำทะเล
ที่ใจกลางของอุทยานเป็นที่ตั้งของรูปปั้นการูดาวิซนูเกินจานา (ครุฑ-วิษณุ-กาญจน) ซึ่งแสดงรูปพระวิษณุทรงครุฑขณะเสด็จออกตามหาน้ำอมฤต โครงการก่อสร้างรูปปั้นนี้เป็นประเด็นถกเถียงในชาวบาหลี โดยเฉพาะในชาวมุสลิมของบาหลีที่มองว่าการสร้างรูปปั้นทางศาสนาของศาสนาหนึ่ง ๆ ที่มีขนาดใหญ่โตอาจทำให้สมดุลทางจิตวิญญาณของเกาะเสียไป รวมถึงข้อคัดค้านว่าการก่อสร้างวัตถุเชิงศาสนาเช่นนี้เพื่อผลประโยชน์ทางการค้าเป็นสิ่งไม่สมควร กระนั้นโครงการนี้ก็ได้รับเสียงตอบรับเชิงบวกจากกลุ่มที่เชื่อว่าจะช่วยสร้างแหล่งท่องเที่ยวแห่งใหม่ขึ้นได้ รูปปั้นความสูง m เป็นผลงานออกแบบโดย โญมัน นูอาร์ตา ประกอบเปิดในปี 2018 โดยมีประธานาธิบดีอินโดนีเซีย โจโก วีโดโด เดินทางมาร่วมพิธี
พื้นที่ของอุทยานใช้งานจัดกิจกรรมต่าง ๆ มากมาย ตั้งแต่งานแสดงดนตรีจนถึงงานประชุม โดยมีงานสำคัญที่จัดที่อุทยานนี้ การแสดงดนตรีโดยวงดนตรีร็อก ไอเรินเมเดนที่มีคนเข้าร่วมมากกว่า 7,000 คนในปี 2011 และวงพารามอร์ ในปีเดียวกัน และในปี 2022 ยังเป็นสถานที่จัดงานเลี้ยงมื้อค่ำต้อนรับผู้นำนานาชาติในงานประชุมสุดยอด G20

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดบาหลี
รูปปั้นการูดาวิซนูเกินจานา

รูปปั้นการูดาวิซนูเกินจานา (Garuda Wisnu Kencana; ครุฑวิษณุกาญจนา) หรือเรียกย่อว่า GWK เป็นรูปปั้นความสูง 121 เมตร ตั้งอยู่ในอุทยานวัฒนธรรมการูดาวิซนูเกินจานา จังหวัดบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย ผลงานออกแบบโดยโญมัน นูอาร์ตา มีความสูง 121 เมตร ซึ่งรวมฐานสูง 46 เมตร ตั้งใจสร้างขึ้นให้เป็นรูปปั้นที่สูงที่สุดในประเทศอินโดนีเซีย รูปปั้นนี้แสดงรูปพระวิษณุทรงครุฑขณะเสด็จออกตามหาน้ำอมฤต การก่อสร้างแล้วเสร็จและประกอบพิธีเปิดโดยประธานาธิบดีอินโดนีเซีย โจโก วีโดโด ในปี 2018
รูปปั้นครุฑวิษณุกาญจนาเป็นผลงานออกแบบในปี 1990 โดยโญมัน นูอาร์ตา ภายใต้การนำของรัฐมนตรีการท่องเที่ยว โยป อาเว, รัฐมนตรีพลังงาน อีดา บากุซ ซูดจานา และนายกเทศบาลจังหวัดบาหลี อีดา บากุซ โอกา การก่อสร้างเริ่มต้นในปี 1997 แต่ถูกชะลอและพักก่อสร้างในช่วงปีเดียวกันเนื่องด้วยวิกฤตการณ์การเงินในเอเชีย พ.ศ. 2540 และกลับมาก่อสร้างอีกครั้งในปี 2013 หลังเว้นว่างไปสิบหกปีโดยมีบริษัทผู้พัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และเครืออาลันซูเตอรา (Alam Sutera) เข้าหนุนโครงการ 
โครงการนี้เป็นประเด็นถกเถียงบนเกาะบาหลี ฝ่ายที่ไม่เห็นด้วยมองว่าการสร้างรูปปั้นของศาสนาหนึ่ง ๆ ที่มีขนาดใหญ่โตขนาดนี้จะไปรบกวนสมดุลทางจิตวิญญาณบนเกาะ รวมถึงการนำมาใช้งานเพื่อประโยชน์ทางธุรกิจเช่นนี้ไม่เหมาะสม กระนั้นบางกลุ่มที่เห็นด้วยสนับสนุนโครงการนี้ในฐานะสถานที่ท่องเที่ยวที่จะดึงดูดนักท่องเที่ยวและกระตุ้นเศรษฐกิจ
รูปปั้นนี้ประกอบขึ้นในบาหลีจากชิ้นมอดูล 754 ชิ้นที่สร้างขึ้นในบันดุงบนเกาะชวา ก่อนจะขนส่งมายังเกาะบาหลี จากนั้นชิ้นส่วนมอดูลทั้ง 754 ชิ้น ถูกนำมาตัดแบ่งอีกเป็น 1,500 ชิ้นย่อยเพื่อไม่ให้เกินน้ำหนักที่เครนยกได้ การออกแบบรูปปั้นนี้ยังคำนึงถึงความมั่นคงโดยสามารถทนต่อแผ่นดินไหวและพายุ รวมถึงอ้างว่าจะสามารถคงอยู่ต่อไปได้อีก 100 ปี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รูปปั้นในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:รูปปั้นขนาดมหึมา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดบาหลี
นกพิราบนักเดินทาง

นกพิราบนักเดินทาง (passenger pigeon, Ectopistes migratorius) เป็นสปีชีส์ของนกพิราบหนึ่งที่สูญพันธุ์ไปแล้ว เคยอาศัยอยู่ในทวีปอเมริกาเหนือ ชื่อสามัญและชื่อทางวิทยาศาสตร์ของสปีชีส์นี้อธิบายถึงนิสัยการอพยพของมัน 
นกพิราบนักเดินทางมีลักษณะทางเพศที่แตกต่างกันทั้งในด้านขนาดและสีสัน ตัวผู้มีความยาวประมาณ 390-410 มม. ลำตัวส่วนบนมีเป็นสีเทาเป็นหลัก ส่วนล่างมีสีเทาที่อ่อนกว่า บริเวญขอมีขนสีเหลือบสัมฤทธิ์ และมีจุดสีดำบนปีก ตัวเมียมีความยาว 380-400 มม. โดยรวมมีสีที่หมองและน้ำตาลกว่าตัวผู้ ลูกนกจะมีลักษณะคล้ายกับตัวเมียแต่ขาดขนสีเหลือบที่คอ  นกพิราบนักเดินทางรับประทานผลเปลือกแข็งเป็นหลัก นอกจากนี้ยังรับประทานผลไม้และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง
นกพิราบนักเดินทางอาศัยอยู่ในไม้ผลัดใบในทางภาคตะวันออกของทวีปอเมริกาเหนือเป็นหลัก และมีการบันทึกว่าพบในพื้นที่อื่น ๆ แต่การขยายพันธุ์ของมันมักเกิดขึ้นในบริเวณรอบเกรตเลกส์ นกพิราบชนิดนี้อพยพเป็นฝูงขนาดใหญ่ โดยจะเดินทางเพื่อค้นหาอาหาร ที่พักพิง และที่ผสมพันธุ์ นกพิราบนักเดินทางเคยเป็นนกที่มีจำนวนมากที่สุดในอเมริกาเหนือ โดยมีจำนวนประมาณ 3 พันล้านตัว และอาจมากถึง 5 พันล้านตัว นอกจากนี้ยังเป็นนกสี่สามารถบินได้รวดเร็วเป็นอย่างมากด้วยความเร็วถึง 100 กม./ชม.
นกพิราบนักเดินทางถูกล่าโดยชนพื้นเมืองอเมริกัน แต่การล่าทวีความรุนแรงขึ้นหลังจากชาวยุโรปเข้ามาพักอาศัย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในศตวรรษที่ 19 โดยเนื้อนกพิราบถูกค้าขายเป็นอาหารราคาถูก ส่งผลให้มีการล่าขนาดใหญ่เป็นเวลาหลายทศวรรษ นอกจากนี้ยังมีปัจจัยอื่น ๆ เช่นการลดจำนวนลงของประชากรที่สามารถสืบพันธุ์ได้ ซึ่งไม่เพียงพอต่อการอนุรักษ์สายพันธุ์ และการตัดไม้ทำลายป่าซึ่งทำลายแหล่งที่อยู่มาศัยของมัน ซึ่งล้วนส่งผลให้นกพิราบนักเดินทางลดจำนวนลงและสูญพันธุ์ในที่สุด ประชากรมีการลดลงอย่างช้า ๆ ระหว่างประมาณปี 1800 ถึง 1870 ตามด้วยการลดลงอย่างรวดเร็วระหว่างปี ค.ศ. 1870 ถึง 1890 และในปี ค.ศ. 1900 นกพิราบนักเดินทางป่าตัวสุดท้ายที่ได้รับการยืนยันถูกยิงในทางตอนใต้ของรัฐโอไฮโอ 
นกกลุ่มสุดท้ายที่ถูกจับมาเลี้ยงถูกแบ่งออกเป็นสามกลุ่มในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 โดยบางกลุ่มมีภาพถ่ายขณะมีชีวิตอยู่ มาร์ธา ซึ่งเชื่อว่าเป็นนกพิราบนักเดินทางตัวสุดท้าย เสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 กันยายน 1914 ที่สวนสัตว์ซินซินนาติ การหายไปของนกพิราบนักเดินทางเป็นตัวอย่างที่สำคัญของการสูญพันธุ์ที่เกิดจากมนุษย์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วงศ์นกพิราบและนกเขา
หมวดหมู่:สัตว์ที่สูญพันธุ์ไปแล้วในทวีปอเมริกาเหนือ
แอนดรอยด์ 14

แอนดรอยด์ 14 เป็นเวอร์ชันหลักลำดับที่ 14 และเป็นเวอร์ชันที่ 21 ของแอนดรอยด์ซึ่งเป็นระบบปฏิบัติการมือถือที่พัฒนาโดยโอเพนแฮนด์เซตอัลไลแอนซ์ซึ่งนำโดยกูเกิล ทั้งเวอร์ชัน Google และ AOSP เปิดตัวสู่สาธารณะเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม 2023 อุปกรณ์แรกที่มาพร้อมกับแอนดรอยด์ 14 คือ พิกเซล 8 และพิกเซล 8 โปร

**ประวัติ**
โลโก้ Developer Preview ของ แอนดรอยด์ 14
แอนดรอยด์ 14 ( มีชื่อรหัสภายในว่าUpside Down Cake) ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2023 มีการเปิดตัวรุ่นตัวอย่างของนักพัฒนาทันทีสำหรับซีรีส์ พิกเซล 6 และ 7 รวมถึงแผนงานพร้อมวันที่อัปเดต ซึ่งประกอบไปด้วยเวอร์ชันสำหรับนักพัฒนาอีกเวอร์ชันหนึ่ง ซึ่งเผยแพร่เมื่อวันที่ 8 มีนาคม เช่นเดียวกับเวอร์ชันเบตารายเดือนอีก 4 เวอร์ชัน เบตาตัวแรกเปิดตัวเมื่อวันที่ 12 เมษายน โดยได้รับการแก้ไขด่วนสำหรับเบตา 1.1 เมื่อวันที่ 26 เมษายน เบตาตัวที่สองเปิดตัวเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ซึ่งได้รับการแก้ไขด่วนสำหรับเบตา 2.1 เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคมเช่นกัน เวอร์ชันเบตาตัวที่สามเปิดตัวเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน และตอนนี้แพลตฟอร์มมีความเสถียรแล้ว ซึ่งต่อมาได้รับการแก้ไขด่วนสำหรับเวอร์ชันเบตา 3.1 เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน เวอร์ชันเบตาตัวที่สี่เปิดตัวเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม 
เวอร์ชันเบตาจะพร้อมใช้งานสำหรับอุปกรณ์พิกเซลที่รับประกันการอัปเดตเวอร์ชันแอนดรอยด์ตั้งแต่ Pixel 4a (5G) ขึ้นไปหรืออุปกรณ์ที่ใหม่กว่า Pixel 7a ยังสามารถทดสอบเบตา Android 14 ได้ตั้งแต่เบตา 3 Pixel Tablet และ Pixel Fold สามารถทดสอบเบตาของแอนดรอยด์ 14 ได้ตั้งแต่เบตา 4

**คุณสมบัติ**

**ประสบการณ์ผู้ใช้**
ฟีเจอร์นี้ได้รับการขยายเพิ่มเติมและใช้งานง่ายขึ้นสำหรับนักพัฒนาโดยอาศัยตัวเลือกใหม่ที่เพิ่มเข้ามาในแอนดรอยด์ 13 เพื่อตั้งค่าภาษาสำหรับแอพแต่ละรายการ นอกจากนี้ ยังมีการเพิ่ม "API การผันคำทางไวยากรณ์" ใหม่ให้กับผู้ใช้ตามเพศทางไวยากรณ์
Android 14 ให้ความสามารถในการเพิ่มขนาดตัวอักษรได้สูงสุดถึง 200% เมื่อเทียบกับ 130% ในเวอร์ชันก่อนหน้า โดยรวมกับการปรับขนาดตัวอักษรเพื่อป้องกันไม่ให้องค์ประกอบข้อความขนาดใหญ่บนหน้าจอปรับขนาดมากเกินไป ขณะนี้สามารถระบุหน่วยอุณหภูมิ (ฟาเรนไฮต์ เซลเซียส หรือเคลวิน) ที่จะใช้ในแอพพลิเคชันได้
Material You ที่เปิดตัวในแอนดรอยด์ 12 และเสริมในแอนดรอยด์ 13 ได้รับการปรับปรุงสีเริ่มต้นในแอนดรอยด์ 14 แอนดรอยด์ 14 ยังแนะนำตัวเลือกการปรับแต่งหน้าจอล็อคเพิ่มเติม เช่น รูปแบบนาฬิกาและสภาพอากาศหลายแบบ
สำหรับอุปกรณ์ที่มีหน้าจอขนาดใหญ่ เช่น แท็บเล็ตทาสก์บาร์จะขยายใหญ่ขึ้นในแอนดรอยด์ 14 และตอนนี้จะแสดงชื่อของแอพที่ปักหมุดไว้
แอนดรอยด์ 14 อนุญาตให้กำหนดให้โทรศัพท์เป็นเว็บแคมเมื่อเสียบเข้ากับคอมพิวเตอร์หรืออุปกรณ์แอนดรอยด์อื่น ๆ
แอนดรอยด์ 14 เพิ่มการรองรับรูปแบบภาพใหม่ อัลตราเอชดีอาร์ เพื่อถ่ายและแสดงภาพถ่ายที่มีช่วงไดนามิกสูงด้วยกล้องและจอแสดงผลที่รองรับเอชดีอาร์ รูปแบบอัลตราเอชดีอาร์เข้ากันได้กับเจเพ็กบนจอแสดงผลช่วงไดนามิกมาตรฐาน
กูเกิลเขียนส่วนต่าง ๆ ของการตั้งค่าแอพของแอนดรอยด์ใหม่เพื่อใช้เฟรมเวิร์ก Jetpack Compose ในแอนดรอยด์ 14

**อายุการใช้งานแบตเตอรี่**
ระบบแอนดรอยด์มีประสิทธิภาพมากขึ้นซึ่งช่วยยืดอายุการใช้งานแบตเตอรี่ นอกจากนี้ ยังมีตัวเลือกให้เลือกระหว่างโหมดประหยัดแบตเตอรี่และโหมดประหยัดแบตเตอรี่ขั้นสูงสุดอีกด้วย
หน้าจอตั้งแต่การชาร์จเต็มครั้งสุดท้ายจะแสดงในส่วนการตั้งค่าแบตเตอรี่ การใช้แบตเตอรี่จะแสดงแยกจากระบบและแอพพลิเคชันผู้ใช้ ฟีเจอร์นี้แสดงการใช้งานแบตเตอรี่ในช่วง 24 ชั่วโมงที่ผ่านมา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:เวอร์ชันของแอนดรอยด์ (ระบบปฏิบัติการ)
อันเดด

ไฟล์:Wojciech Gerson - Zjawa Barbary Radziwiłłówny.jpg|thumb|ภาพวาดผีบาร์บารา ราดจีวิลว์ โดยวอยแชค เกร์ซอน ซึ่งบรรดาผีเป็นรูปแบบทั่วไปของสิ่งมีชีวิตที่เป็นอันเดด
อันเดด (undead) เป็นสิ่งมีชีวิตในตำนาน, นิทาน หรือนิยายที่เสียชีวิตแล้ว แต่กลับมีพฤติกรรมราวกับว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่ ตัวอย่างทั่วไปของสิ่งมีชีวิตที่เป็นอันเดดคือศพที่ฟื้นขึ้นมาอีกครั้งโดยพลังเหนือธรรมชาติ โดยการใช้พลังชีวิตของผู้ตายเองหรือพลังชีวิตจากสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติ (เช่น ปีศาจ หรือวิญญาณชั่วร้ายอื่น ๆ) ทั้งนี้ อันเดดอาจจะเป็นสิ่งที่ไม่มีร่างกาย (ผี) หรือมีร่างกาย (มัมมี่, แวมไพร์, โครงกระดูก หรือซอมบี)
อันเดดมีอยู่ในความเชื่อของวัฒนธรรมส่วนใหญ่ และปรากฏในผลงานแฟนตาซีตลอดจนนิยายสยองขวัญจำนวนมาก คำนี้ยังใช้เป็นครั้งคราวสำหรับความพยายามในชีวิตจริงที่จะชุบชีวิตคนตายโดยใช้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ตั้งแต่การทดลองในช่วงแรก ๆ เช่น ของโรเบิร์ต อี. คอร์นิช ไปจนถึงวิทยาศาสตร์ในอนาคต เช่น "การเก็บรักษาสมองด้วยสารเคมี" และ "ไครโอนิกส์" แม้ว่าคำนี้มักจะหมายถึงสิ่งที่มีรูปร่าง แต่ในบางกรณี (เช่น ในเกมดันเจียนส์แอนด์ดรากอนส์) คำนี้ยังรวมถึงรูปร่างของสิ่งที่ไม่มีร่างกายของคนตาย เช่น ผี

**ประวัติ**
แบรม สโตกเกอร์ เคยคิดที่จะใช้ชื่อเรื่องดิอัน-เดด (The Un-Dead) สำหรับนวนิยายเรื่องแดรกคูลา (ค.ศ. 1897) ของเขา และการใช้คำนี้ในนวนิยายเป็นส่วนใหญ่ที่ทำให้คำนี้มีความหมายตามแบบสมัยใหม่ ซึ่งคำนี้ปรากฏในภาษาอังกฤษก่อนการเขียนของสโตกเกอร์ แต่มีความหมายตามตัวอักษรมากกว่าว่า "มีชีวิต" หรือ "ไม่ตาย" โดยสามารถค้นหาการอ้างอิงได้ในพจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด และในตอนหนึ่งของเรื่องแดรกคูลา ได้กล่าวถึงนอสเฟอราตูว่าเป็นคำพ้องความหมายกับคำว่า "อัน-เดด" ในภาษา "ยุโรปตะวันออก"
สโตกเกอร์ใช้คำว่า "อันเดด" หมายถึงแวมไพร์เท่านั้น ส่วนการขยายความไปถึงสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติประเภทอื่น ๆ เกิดขึ้นในเวลาต่อมา ซึ่งโดยทั่วไปแล้ว ในปัจจุบันมักใช้เพื่ออ้างถึงสิ่งเหนือธรรมชาติที่เคยมีชีวิตอยู่และยังคงแสดงลักษณะบางอย่างของชีวิตหลังความตาย แต่การใช้คำนั้นมีความหลากหลายมาก
ส่วนการฟื้นคืนชีพหรือการสร้างซอมบีในเรื่องแต่งโดยวิธีที่ไม่เหนือธรรมชาติได้ได้กลายมาเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้วตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมา เช่น แฟรงเกนสไตน์ (ค.ศ. 1818) ได้ใช้เทคโนโลยีที่ไม่ระบุรายละเอียด, ข้าคือตํานานพิฆาตมหากาฬ (ค.ศ. 1954) เรื่องแต่งที่มีอิทธิพลได้กล่าวโทษเชื้อโรค, ไนต์ออฟเดอะลิฟวิงเดด (ค.ศ. 1968) ได้เสนอเกี่ยวกับรังสีจากยานสำรวจอวกาศที่ตก, ผีลืมหลุม (ค.ศ. 1985) แสดงให้เห็นแก๊สพิษ และเรซิเดนต์อีวิล (ค.ศ. 1996) นำเสนอเกี่ยวกับอาวุธชีวภาพ
ทั้งนี้ อันเดดกลายมาเป็นศัตรูที่ได้รับความนิยมในเกมแฟนตาซีและเกมสยองขวัญ โดยมีบทบาทโดดเด่นในเกมเล่นตามบทบาท, วิดีโอเกมเล่นตามบทบาท, เกมออนไลน์ผู้เล่นจำนวนมากแบบเล่นตามบทบาท และเกมกลยุทธ์จำนวนมาก

**ดูเพิ่ม**
 ชีวิตหลังความตาย- บุคลาธิษฐานของความตาย- วิญญาณ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 อันเดด

หมวดหมู่:ปิศาจ
ลมกรด

ลมกรดขั้วโลกสามารถเคลื่อนที่ด้วยความเร็วมากกว่า 180 กม./ชม. (110 ไมล์/ชม.) ในวิดีโอ ลมที่พัดแรงที่สุดจะแสดงเป็นสีแดง ส่วนลมที่พัดช้ากว่าจะแสดงเป็นสีฟ้า
เมฆในแถบลมกรดเหนือประเทศแคนาดา
ลมกรด (jet stream) คือกระแสลมแรงจัดที่มีลักษณะเป็นลำแคบและโค้งตวัดในบรรยากาศของโลก ดาวศุกร์ ดาวพฤหัสบดี ดาวเสาร์ ดาวยูเรนัส และดาวเนปจูน บนโลก ลมกรดกระแสหลักจะอยู่ใกล้ระดับความสูงของเขตโทรโพพอสและเป็นลมฝ่ายตะวันตก (พัดจากทิศตะวันตกไปตะวันออก) กระแสลมนี้อาจเริ่มพัด หยุดพัด แตกออกเป็นสองกระแสหรือมากกว่านั้น รวมตัวกันเป็นกระแสเดียว หรือพัดไปในทิศทางต่าง ๆ ซึ่งบางครั้งอาจสวนทางกับกระแสลมส่วนที่เหลือด้วยซ้ำ
ลมกรดที่แรงที่สุดคือ ลมกรดขั้วโลก ซึ่งอยู่รอบ ๆ กระแสอากาศวนแถบขั้วโลก ที่ระดับความสูง 9–12 กิโลเมตร (5.6–7.5 ไมล์; 30,000–39,000 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล และ ลมกรดกึ่งเขตร้อน ซึ่งมีกำลังค่อนข้างอ่อนกว่า แต่พัดอยู่ในระดับสูงกว่าที่ระดับความสูง 10–16 กิโลเมตร (6.2–9.9 ไมล์; 33,000–52,000 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล ลมกรดทั้งสองประเภทนี้มีอยู่ทั้งในซีกโลกเหนือและซีกโลกใต้ โดยในซีกโลกเหนือ ลมกรดขั้วโลกจะไหลเวียนเหนือเขตละติจูดกลางถึงสูงของทวีปอเมริกาเหนือ ยุโรป และเอเชีย รวมถึงมหาสมุทรที่อยู่ระหว่างทวีปเหล่านี้ ส่วนในซีกโลกใต้ ลมกรดขั้วโลกส่วนใหญ่จะพัดวนรอบทวีปแอนตาร์กติกา โดยลมกรดขั้วโลกทั้งสองจะพัดอยู่ตลอดทั้งปี​​​​​​​​​​​​​​​​
ลมกรดมีที่มาจากปัจจัยสองประการ ปัจจัยแรกคือการที่บรรยากาศได้รับความร้อนจากรังสีดวงอาทิตย์ซึ่งก่อให้เกิดวงจรการหมุนเวียนของอากาศ 3 วงจร ได้แก่ วงจรบริเวณขั้วโลก วงจรเฟร์เริล และวงจรแฮดลีย์ ส่วนปัจจัยที่สองคือแรงกอรียอลิสที่กระทำต่อมวลอากาศที่เคลื่อนที่เหล่านี้ โดยแรงนี้เกิดจากการที่ดาวเคราะห์หมุนรอบแกนของตัวเอง ส่วนดาวเคราะห์ดวงอื่น ๆ ตัวการสำคัญที่ขับเคลื่อนลมกรดคือความร้อนภายในดาวมากกว่าจะเป็นความร้อนจากดวงอาทิตย์ ลมกรดขั้วโลกก่อตัวใกล้กับรอยต่อระหว่างวงจรบริเวณขั้วโลกกับวงจรเฟร์เริล ในขณะที่ลมกรดกึ่งเขตร้อนก่อตัวใกล้กับรอยต่อระหว่างวงจรเฟร์เริลกับวงจรแฮดลีย์
นอกจากที่กล่าวมาแล้วยังมีลมกรดรูปแบบอื่น ๆ อีกเช่นกัน ในช่วงฤดูร้อนของซีกโลกเหนือ ลมกรดฝ่ายตะวันออกอาจก่อตัวขึ้นในเขตร้อน ซึ่งโดยปกติแล้วจะเป็นบริเวณที่อากาศแห้งปะทะกับอากาศชื้นกว่าในระดับสูงมาก นอกจากนี้ยังพบลมกรดระดับต่ำได้ทั่วไปในหลายภูมิภาค เช่น บริเวณตอนกลางของสหรัฐ เป็นต้น และยังมีลมกรดที่เกิดขึ้นในชั้นเทอร์โมสเฟียร์อีกด้วย​​​​​​​​​​​​​​​​
นักอุตุนิยมวิทยาใช้ตำแหน่งของลมกรดบางส่วนเป็นตัวช่วยในการพยากรณ์อากาศ ความสำคัญเชิงพาณิชย์หลักของกระแสลมนี้อยู่ที่การเดินทางทางอากาศ เนื่องจากตารางการบินอาจได้รับผลกระทบอย่างมากจากการบินไปในทิศทางเดียวกันหรือบินสวนทางกับกระแสลมนี้ สายการบินต่าง ๆ มักวางแผนเส้นทางให้บิน "ตาม" กระแสลมกรดเพื่อประหยัดต้นทุนเชื้อเพลิงและเวลา เส้นทางการบินแอตแลนติกเหนือเป็นตัวอย่างหนึ่งของความร่วมมือกันระหว่างสายการบินกับหน่วยงานควบคุมการจราจรทางอากาศในการใช้ประโยชน์จากลมกรดและลมที่พัดอยู่ด้านบนเพื่อให้สายการบินและผู้ใช้รายอื่น ๆ ได้รับประโยชน์สูงสุด แม้จะพบอาการปั่นป่วนในอากาศโปร่งในบริเวณที่มีลมกรดซึ่งเป็นอันตรายต่อผู้โดยสารอากาศยาน แต่สถานการณ์นั้นก็ไม่ได้ส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อตารางการบิน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ลม
หมวดหมู่:พลศาสตร์บรรยากาศ