เฝิง ต่าน

เฝิง ต่าน (p=Féng Dǎn; เสียชีวิต ค.ศ. 286) หรือ บังซิมefn|"บังซิม" เป็นชื่อที่ปรากฏในนวนิยายเรื่องไซจิ้นซึ่งแปลเป็นภาษาไทยในปี พ.ศ. 2410 ชื่อรอง เฉ่าโจ้ว (p=Shǎozhòu) เป็นขุนนางในยุคราชวงศ์จิ้นตะวันตก

**ประวัติ**
เฝิง ต่านเป็นชาวเมืองอันเป๋ง (安平郡 อานผิงจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันคือนครเหิงฉุ่ย (衡水) มณฑลเหอเป่ย์ ปู่ของเฝิง ต่านคือเฝิง ฝู (馮浮) ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้บังคับการมณฑลราชธานี (司隸校尉 ซือลี่เซี่ยวเว่ย์) ของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก บิดาของเฝืง ต่านคือเฝิง ยฺเหวียน (馮員) ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองจี้จฺวิ้น (汲郡)
เฝิง ต่านในวัยเยาว์มีความเชียวชาญเรื่องคัมภีร์โบราณและประวัติศาสตร์ มีความสามารถในการโต้วาที เฝิง ต่านเคยดำแหน่งตำแหน่งเจ้าเมืองของเมืองเว่ยจฺวิ้น (魏郡), นายกองพันทหารราบ (步兵校尉 ปู้ปิงเซี่ยวเว่ย์) และนายกองพันทหารม้าเร็ว (越騎校尉 เยฺว่ฉีเซี่ยวเว่ย์) ต่อมาเฝิง ต่านได้รับความโปรดปรานจากสุมาเอี๋ยน (司馬炎 ซือหม่า เหยียน) จักรพรรดิผู้ก่อตั้งราชวงศ์จิ้นตะวันตก และได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นขุนพลพิทักษ์ฝ่ายซ้าย (左衛將軍 จั่วเว่ย์เจียงจฺวิน) เฝิง ต่านมีความสามารถในการทำให้สุมาเอี๋ยนทรงพอพระทัย ทำให้สุมาเอี๋ยนทรงโปรดปรานและไว้วางพระทัยเฝิง ต่านมากยิ่งขึ้น ด้วยเหตุนี้เฝิง ต่านจึงสนิทสนมกับกาอุ้น (賈充 เจี่ย ชง), ซุนโจย (荀勗 สฺวิน ซฺวี่) และขุนนางคนสนิทคนอื่น ๆ เฝิง ต่าน, กาอุ้นและซุนโจยสามคนได้รวมเป็นกลุ่มกัน
เมื่อ ค.ศ. 271 เมื่อจักรพรรดิสุมาเอี๋ยนทรงต้องการตั้งให้กาอุ้นไปรักษาภูมิภาคกวนต๋ง (關中 กวานจง)  ซุนโจยวางแผนให้เจี่ย หนานเฟิง (賈南風) บุตรสาวของกาอุ้นได้สมรสกับรัชทายาทซือหม่า จง (司馬衷) เพื่อให้กาอุ้นยังคงอยู่ในลกเอี๋ยง (洛陽 ลั่วหยาง) นครหลวงของราชวงศ์จิ้นและรักษาอำนาจต่อไปได้ เฝิงต่านมีส่วนร่วมอย่างมากในแผนการนี้ การสมรสประสบผลสำเร็จจึงทำให้กาอุ้นยังคงอยู่ในราชสำนัก ภายหลังจักรพรรดิสุมาเอี๋ยนทรงเห็นว่าเจี่ย หนานเฟิงมีนิสัยโหดร้ายจึงทรงมีพระประสงค์จากปลดเจี่ย หนานเฟิงจากการเป็นพระชายาของรัชทายาท เฝิง ต่านและคนอื่น ๆ ทูลทัดทานและขอร้องจึงทำให้สุมาเอี๋ยนทรงเปลี่ยนพระทัย
ในช่วงราชวงศ์จิ้นทำศึกพิชิตรัฐง่อก๊กเมื่อ ค.ศ. 279-280 เฝิง ต่านได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองของเมืองยีหลำ (汝南郡 หรู่หนานจฺวิ้น) และติดตามทัพของขุนพลองโยย (王濬 หวาง จฺวิ้น) ในการโจมตีเบาะเหลง (秣陵 มั่วหลิง) ภายหลังได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้ช่วยขุนนางตรวจสอบ (御史中丞 ยฺวี่ฉื่อจงเฉิง) และต่อมาเป็นขุนนางมหาดเล็ก (侍中 ชื่อจง)
เมื่อ ค.ศ. 282 สุมาเอี๋ยนประชวรหนัก หลังจากอาการประชวรบรรเทาลง พระองค์ก็ทรงรับทราบว่าในระหว่างที่พระองค์ประชวร เหล่าขุนนางและราษฎรต่างสนับสนุนสุมาฮิวผู้เป็นเจอ๋อง (齊王 ฉีหวาง) และเป็นพระอนุชาของสุมาเอี๋ยนให้สืบราชบัลลังก์ สุมาฮิวนั้นมักทรงดูถูกซุนโจย อีกทั้งรัชทายาทซือหม่า จงก็ทรงด้อยสติปัญญา ซุนโจยจึงกลัวว่าหากสุมาฮิวได้สืบราชบัลลงก์จะเป็นผลเสียต่อตนเอง ซุนโจยและเฝิง ต่านจึงทูลเสนอจักรพรรดิสุมาเอี๋ยนให้ทรงมีรับสั่งให้สุมาฮิวเสด็จกลับไปเขตศักดินาของพระองค์ สุมาเอี๋ยนทรงไตร่ตรองแล้วจึงทรงรับข้อเสนอของทั้งสอง และทรงส่งคนไปเชิญสุมาฮิวให้ออกจากนครหลวง
สุมาฮิวเกิดอาการประชวรด้วยความกังวลและความกริ้ว จักรพรรดิสุมาเอี๋ยนจึงทรงส่งแพทย์หลวงไปถวายการรักษา แต่เฝิง ต่านสมคบคิดกับแพทย์หลวงให้จงใจปฏิเสธที่จะถวายการรักษาสุมาฮิว ทำให้อาการประชวรของสุมาฮิวแย่ลงและสิ้นพระชนม์ในเวลาต่อมา เดิมทีสุมาเอี๋ยนไม่ได้ทรงรังเกียจสุมาฮิวที่เป็นพระอนุชาร่วมบิดามารดา แต่พระองค์ตัดสินพระทัยส่งสุมาฮิวกลับไปเขตศักดินาเพื่อรักษาราชบัลลังก์ของพระองค์เอง หลังสุมาเอี๋ยนทรงทราบข่าวการสิ้นพระชนม์ด้วยอาการประชวรของสุมาฮิว สุมาเอี๋ยนก็ทรงโทมนัสนัก เหล่าขุนนางและราษฎรต่างก็โศกเศร้าอย่างมากเช่นกัน ในช่วงเวลานี้เฝิง ต่านทูลเสนอสุมาเอี๋ยนว่า "เจอ๋อง (สุมาฮิว) ผู้นี้ทรงมีชื่อเสียงมากเกินไป การประชวรสิ้นพระชนม์ในบัดนี้นั้นถือเป็นโชคดีแก่วงศ์จิ้นอันยิ่งใหญ่ของเรา เหตุใดฝ่าบาทจึงทรงโสมนัสเกินควรเช่นนี้!" สุมาเอี๋ยนทรงได้ยินดังนั้นจึงหยุดกรรแสง
ในช่วงเวลาที่ราชวงศ์จิ้นพิชิตง่อก๊กนั้น เฝิง ต่านรวมถึงกาอุ้น, ซุนโจย และคนอื่น ๆ เคยคัดค้านการบุกง่อก๊ก และมีความเห็นขัดแย้งกับจาง หฺวา (張華), เตาอี้ (杜預 ตู้ ยฺวี่) และคนอื่น ๆ แต่ในท้ายที่สุดทัพราชวงศ์จิ้นก็สามารถพิชิตง่อก๊กได้สำเร็จ ทำให้เฝิง ต่านรู้สึกละอายใจและหวาดกลัว เกรงว่าไม่ช้าก็เร็วที่จักรพรรดิสุมาเอี๋ยนจะทรงหมางเมินตนเพราะตนเคยคัดค้านการโจมตีง่อก๊ก อีกทั้งจาง หฺวาก็เคยพูดจาไม่ดีเกี่ยวเฝิง ฮุย (馮恢) พี่ชายของเฝิง ต่านให้สุมาเอี๋ยนทรงฟังด้วย ดังนั้นเฝิง ต่านจึงเกลียดจาง หฺวามาก ต่อมาจาง หฺวาถูกส่งไปปราบจลาจลที่มณฑลอิวจิ๋ว (幽州 โยวโจว) ทำให้จาง หฺวามีชื่อเสียงเพิ่มขึ้นอย่างมาก ในเวลานั้นขุนนางราชสำนักต่างทูลเสนอสุมาเอี๋ยนให้ทรงเรียกตัวจาง หฺวากลับมาราชสำนัก ในระหว่างการหารือเรื่องที่จะตั้งให้จาง หฺวาเป็นหัวหน้าสำนักราชเลขาธิการ (尚書令 ช่างชูลิ่ง) เฝิง ต่านก็ได้โอกาสใส่ร้ายจาง หฺวา โดยยกตัวอย่างจากเหตุการณ์ที่อดีตที่จงโฮย (鍾會 จง ฮุ่ย) ได้รับมอบหมายให้พิชิตรัฐจ๊กก๊ก แต่กลับพยายามก่อกบฏเมื่อ ค.ศ. 264 หลังพิชิตจ๊กก๊กได้แล้ว แล้วเฝิง ต่านจึงทูลเสนอสุมาเอี๋ยนว่าไม่ควรมอบหมายความรับผิดชอบสำคัญให้จาง หฺวา ไม่เช่นนั้นจาง หฺวาอาจก่อปัญหาขึ้นในวันใดวันหนึ่งเหมือนที่จงโฮยเคยกระทำ สุมาเอี๋ยนทรงฟังคำเฝิง ต่านแล้วก็ไม่มอบหมายหน้าที่สำคัญให้จาง หฺวาอีกเลยจนกระทั่งพระองค์สวรรคต
เมื่อ ต.ศ. 286 เฝิง ต่านล้มป่วย สุมาเอี๋ยนทรงแต่งตั้งให้เฝิง ต่านมีตำแหน่งเป็นนายทหารม้ามหาดเล็ก (散騎常侍 ซานฉีฉางชื่อ) ต่อมาไม่นานเฝิง ต่านก็เสียชีวิต

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 ฝาง เสฺวียนหลิง (648). จิ้นชู.
หมวดหมู่:ข้าราชการในยุคราชวงศ์จิ้น