Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
มโนทัศน์

การแสดงมโนทัศน์เรื่องต้นไม้ ภาพต้นไม้ทั้งสี่ภาพด้านบนสามารถอธิบายคร่าว  ๆ ให้เป็นภาพรวมของต้นไม้
มโนทัศน์, ความคิดรวบยอด, มโนภาพ หรือ แนวคิด (concept) คือมโนคตินามธรรมที่ใช้เป็นรากฐานสำหรับหลักการความคิดและความเชื่อให้เป็นรูปธรรมมากขึ้น  มโนทัศน์มีบทบาทสำคัญในทุกแง่มุมของการรับรู้  ดังนั้น มโนทัศน์จึงได้รับการศึกษาในสาขาวิชาต่าง ๆ เช่น ภาษาศาสตร์ จิตวิทยา และปรัชญา ซึ่งสาขาวิชาเหล่านี้ให้ความสนใจในโครงสร้างเชิงตรรกะและเชิงจิตวิทยาของมโนทัศน์ และวิธีการนำมารวมกันเป็นความคิดและประโยค การศึกษามโนทัศน์ถือเป็นเรือธงสำคัญของแนวทางสหวิทยาการใหม่ที่เกิดขึ้นใหม่ซึ่งก็คือวิทยาศาสตร์ทางความรู้
ในปรัชญาร่วมสมัยใหม่ ความเข้าใจเกี่ยวกับมโนทัศน์มีอยู่ 3 ประการ- ตัวแทนในจิตใจ (mental representation) เช่น มโนทัศน์เป็นสิ่งที่มีอยู่จริงในใจ (วัตถุทางจิตใจ)- ความสามารถ (ability) เฉพาะตัวของตัวแทนทางปัญญา (สภาวะทางจิตใจ)- ความรู้สึกแบบเฟรเกอ (Fregean sense), วัตถุนามธรรม (abstract object) เป็นมากกว่าวัตถุทางจิตหรือสภาวะทางจิตใจ
มีการแบ่งมโนทัศน์ออกเป็นลำดับชั้น โดยระดับที่สูงกว่าเรียกว่า "เหนือกว่า" และระดับที่ต่ำกว่าเรียกว่า "รอง" นอกจากนี้ ยังมีระดับ "พื้นฐาน" หรือ "ระดับกลาง" ที่ผู้คนจะจัดประเภทแนวคิดได้ง่ายที่สุด ตัวอย่างเช่น มโนทัศน์ระดับพื้นฐานอาจเป็น "เก้าอี้" โดยมี "เฟอร์นิเจอร์" ซึ่งเป็นส่วนเหนือกว่าและ "เก้าอี้พักผ่อน" ซึ่งเป็นระดับรอง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วัตถุ
หมวดหมู่:ความคิด
หมวดหมู่:อรรถศาสตร์
หมวดหมู่:มโนทัศน์ทางปรัชญาจิต
หมวดหมู่:ภววิทยา
หมวดหมู่:บทความหัวข้อหลัก
หมวดหมู่:มโนทัศน์
หมวดหมู่:มโนทัศน์ทางอภิปรัชญา
หมวดหมู่:ประชานศาสตร์
หมวดหมู่:นามธรรม
การรับรู้ทางการเห็น

การรับรู้ทางการเห็น หรือ การรับรู้ทางสายตา (visual perception) คือความสามารถในการตีความสภาพแวดล้อมโดยรอบ ผ่านการเห็นใต้ใต้แสงเข้ม (photopic vision) (การมองเห็นในเวลากลางวัน) การมองเห็นสี การมองเห็นในที่แสงน้อย (การมองเห็นในเวลากลางคืน) และ การมองเห็นแบบเมโสปิก (การมองเห็นในเวลาพลบค่ำ) โดยใช้แสงในสเปกตรัมที่มองเห็น ซึ่งสะท้อนจากวัตถุในสภาพแวดล้อม 
การรับรู้ที่เกิดขึ้นนี้เรียกอีกอย่างว่า การมองเห็น  ส่วนประกอบทางสรีรวิทยาต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการมองเห็นเรียกรวมกันว่า ระบบการเห็น และเป็นหัวข้อของการวิจัยมากมายในด้านภาษาศาสตร์ จิตวิทยา ประชานศาสตร์ ประสาทวิทยา และ อณูชีววิทยา ซึ่งเรียกรวมกันว่า วิทยาศาสตร์การมองเห็น (vision science)
หมวดหมู่:การมองเห็น
หมวดหมู่:การรับรู้
หมวดหมู่:การรับรู้ทางตา
แม่แบบ:กล่องข้อมูล พายุหมุนเขตร้อน/doc

== การใช้งาน**

**ดูเพิ่ม**
 กล่องข้อมูล แผ่นดินไหว- กล่องข้อมูล น้ำท่วม- กล่องข้อมูล พายุหมุนเขตร้อนในปัจจุบัน
แวลิวิฏะ ศรี สรณังกระ เถโร

พระแวลิวิฏ อสรณ สรณ ศฺรี สรณํกร สํฆราช หิมิ (වැලිවිට අසරණ සරණ ශ්‍රී සරණංකර සංඝරාජ හිමි; 19 มิถุนายน 1698 – 18 กรกฎาคม 1778) หรือ พระแวลิวิฏะ ศรี สรณังกระ เถโร (อักษรโรมัน: Weliwita Sri Saranankara Thero) เป็นพระภิกษุชาวศรีลังกาบวชในศาสนาพุทธเถรวาทสำนักสยามนิกาย พระสังฆราชรูปสุดท้ายของศรีลังกา และเป็นผู้นำการฟื้นฟูศาสนาพุทธในประเทศศรีลังกาหลังการเสื่อมถอยของศาสนาในศตวรรษที่ 17-18 ท่านอุปสมบทในปี ค.ศ. 1753 และได้รับสมณศักดิ์จากกษัตริย์กีรติศรีราชสิงหะในปีเดียวกัน ท่านมีบทบาทในการรื้อฟื้นระบบการอุปสมบทภิกษุในพุทธศาสนากลับมาอีกครั้งในศรีลังกาโดยความช่วยเหลือจากสังฆะจากสยาม และเป็นผู้ก่อตั้งสังฆสมาคมที่ปฏิบัติวรรตตามพระวินัยอย่างเคร่งครัดในชื่อ ศีลวัตสมาคม (Silvath Samagama) ในเชิงวรรณกรรม ท่านได้ประพันธ์หนังสือรวบรวมพระพุทธวจนะและวรรณกรรมพุทธต่าง ๆ
ในรัชสมัยของกษัตริย์กีรติศรีราชสิงหะ ท่านได้ปฏิบัติตนเป็นองค์พุทธศาสนูปถัมภกและมีเป้าหมายในการฟื้นฟูศาสนาพุทธในลังกาอีกครั้ง ด้วยความร่วมมือกับพระแวลิวิฏะ ศรี สรณังกระ เถโร ซึ่ทูลเสนอให้กษัตริย์กีรติศรีราชสิงหะส่งคณะทูตไปยังสยามในความช่วยเหลือของบริษัทอินเดียะตวันออกของดัตช์ คณะทูตเดินทางออกจากกัณฑิในปี 1751 และสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ กษัตริย์แห่งสยาม ตอบรับคำขอโดยส่งคณะธรรมทูตยี่สิบรูป นำโดยพระอุบาฬีเถระ เดินทางกลับถึงลังกาในปี 1753

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระสงฆ์ชาวศรีลังกา
หมวดหมู่:สยามนิกาย
ธวัช

ธวัชสตมภ์ด้านหน้าเจนนเกศวเทวาลัย ในเพลูรุ ประเทศอินเดีย
พระเวสสุวรรณทรงธวัชในหัตถ์ขวา ภาพเขียนในอารามแห่งหนึ่งในอำเภอโมนการ์ ประเทศภูฏาน
อารามโชคังในลาซา
ธวัช (translit=Dhvaja; ธวช, w=rgyal-msthan) เป็นคำภาษาสันสกฤตหมายถึงธง หรือนิยมแปลว่าเป็น "ธงชัย" ธวัชปรากฏในประติมานวิทยา ปรัมปราวิทยา และสถาปัตยกรรมของศาสนาฮินดู, ศาสนาพุทธ และศาสนาไชนะ รวมถึงเป็นหนึ่งในอัษฏมงคลหรือสัญลักษณ์อันเป็นมงคลแปดประการ

**ในศาสนาฮินดู**
ในประติมานวิทยาฮินดู ธงมรความสัมพันธ์และอาจบูชาร่วมกับเทพเจ้าองค์ต่าง ๆ ในโบสถ์พราหมณ์สามารถพบโครงสร้างธวัชสตมภ์หรือเสาธงชัย ตั้งอยู่ด้านหน้าหรือด้านบนสุดของวิหาร เสาธงชัยยังใช้งานเป็นสัญลักษณ์ถึงแกนโลก และเป็นเสาที่แบ่งโลกกับสวรรค์ข้อความตัวเอน
ตอนหนึ่งในมหาภารตะมีกล่าวถึงธงต่าง ๆ พร้อมกับอาวุธที่บรรดานักรบใข้ในสงครามกุรุเกษตร เช่น อรชุน - หนุมาน, ภีมะ - สิงห์ เป็นต้น

**ในธรรมเนียมทิเบต**
ตามเกิมปาหรืออารามแบบทิเบตและวิหารแบบทิเบตนิยมสร้างธวัชหรือธงชัยในรูปทรงกระบอกบนเสา บนยอดมีฉัตร ประดับด้วยจินตามณึ ที่ขอบฉัตรอาจมีมกร หรือบ้างอาจประดับยอดด้วยตรีศูลแบบที่พระราชวังโปตาลา นอกจากนี้ยังมีธวัชในรูปธงสำหรับถือที่มีความเกี่ยวข้องกับเทพเจ้าองค์ต่าง ๆ เช่น พระเวสสุวรรณ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประติมานวิทยาฮินดู
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมทิเบต
หมวดหมู่:ธง
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาสันสกฤต
หมวดหมู่:อุปกรณ์ประกอบพิธีกรรมในศาสนาพุทธ
Estola annulipes

Estola annulipes เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1940 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิล

**อ้างอิง==
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดสุโขทัย

นักการเมืองผู้เกิดหรือมีถิ่นพำนักในจังหวัดสุโขทัย สำหรับนักการเมืองผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในจังหวัดสุโขทัย เช่น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หรือนายกเทศมนตรี ดูที่:หมวดหมู่:ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในจังหวัดสุโขทัย ซึ่งเป็นหมวดหมู่ย่อยของหมวดหมู่นี้
การเมือง
หมวดหมู่:การเมืองจังหวัดสุโขทัย
สุโขทัย
ฉบับร่าง:ตำบลประชาธิปัตย์

ตำบลประชาธิปัตย์ เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานีมีเทศบาลนครรังสิตเป็นหน่วยงานบริหาร

**ประวัติ**
ตำบลประชาธิปัตย์เป็นตำบลหนึ่งในสังกัดอำเภอธัญบุรี มีทั้งหมด 6 หมู่บ้าน เดิมเรียกว่า “บึงทะเลสาบ” ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น “ประชาธิปัตย์”
อย่างไรก็ตาม ถนนพหลโยธิน (ทางหลวงหมายเลข 1) ซึ่งเป็นทางหลวงสายหลัก 1 ใน 4 สายของประเทศไทยที่มุ่งหน้าสู่ภาคเหนือก็ผ่านที่นี่เช่นกัน เดิมเรียกกันอย่างไม่เป็นทางการว่า "ถนนเป้า" ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น "ถนนประชาธิปัตย์"
จากนั้นในปี พ.ศ. 2492 ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น ถนนพหลโยธิน เพื่อเป็นเกียรติแก่พลเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา นายกรัฐมนตรีคนที่ 2 ของประเทศไทย และหัวหน้าคณะราษฎร ซึ่งเป็นกลุ่มการเมืองที่มีบทบาทสำคัญในการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475
เมื่อเวลาผ่านไป ความเจริญในพื้นที่ก็เพิ่มขึ้นทั้งทางเศรษฐกิจและการเมือง จึงมีการจัดตั้งเทศบาลนครรังสิตขึ้นเพื่อให้สอดคล้องกับชื่อที่รู้จักกันทั่วไปโดยไม่ทำให้เกิดความสับสนในการติดต่อกับทางราชการและสอดคล้องกับความต้องการของประชาชนในท้องถิ่น ตำบลประชาธิปัตย์จึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของเขตการปกครองเทศบาลนครรังสิตนับแต่นั้นเป็นต้นมา

**อ้างอิง ==
ฉัฐ

ฉัฐ (อักษรโรมัน: Chhath) หรือ ฉฐบูชา เป็นเทศกาลฮินดูโบราณที่มีที่มาจากอินเดียตะวันออกและประเทศเนปาล มีการเฉลิมฉลองเป็นพิเศษในรัฐพิหาร รัฐฌารขัณฑ์ รัฐอุตตรประเทศ ของประเทศอินเดีย และแคว้นโกศี, แคว้นลุมพินี แคว้นมเธศในประเทศเนปาล รวมถึงในเขตนครใหญ่ ๆ ทั้งในหุบเขากาฐมาณฑุ, เดลี, มุมไบ และโกลกาตา และบนพรมแดนของอินเดียกับเนปาลที่ภารต-เนปาลไมตรีฉฐฆาฏบนฝั่งแม่น้ำโธวุนในเขตมิถิลา 
ในฉฐบูชาประกอบด้วยการสวดภาวนาแด่พระสูรยะ เทพเจ้าแห่งดวงอาทิตย์ และพระฉฐีไมยะ หรือ พระษัษฐี อวตารที่หกของพระปรกฤติและพี่/น้องสาวของพระสูรยะ
เทศกาลนี้มีขึ้นหกวันหลังจากทีปาวลีหรือติหาร กล่าวคือวันที่หกของเดือนกรติกตามปฏิทินฮินดูหรือวิกรมสามวัต เทศกาลกินระยะเวลาสามคืนสี่วัน โดยมีกิจกรรม เช่น การลงจุ่มในแหล่งน้ำ, อดอาหาร, อดน้ำในฐานะการทำ วรัตตะ, การถวาย ประสาทะ หรือเครื่องบูชา กับ อรฆยะ แก่พระอาทิตย์ ณ ตอนที่พระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า ศาสนิกชนอาจทำการก้มลงกราบทั้งตัวต่อเบื้องหน้าพระอาทิตย์
นักข่าวด้านสิ่งแวดล้อม ตริปตี ปิยุศ (Tripathi Piyush) เคยระบุกับไทมส์ออฟอินเดียว่าเทศกาลฉัฐถือเป็นเทศกาลที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมมากที่สุดเทศกาลหนึ่ง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เทศกาลในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:เทศกาลเนปาล
หมวดหมู่:เทศกาลฮินดู
หมวดหมู่:ศิลปินจากจังหวัดสุโขทัย

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดสุโขทัยแบ่งตามอาชีพ
หมวดหมู่:วัฒนธรรมของจังหวัดสุโขทัย
สุโขทัย
ตำบลหัวนา (อำเภอเดิมบางนางบวช)

หัวนา เป็นตำบลในอำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลหัวนา มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลเนินขาม (อำเภอเนินขาม จังหวัดชัยนาท) และตำบลบ้านเชี่ยน (อำเภอหันคา จังหวัดชัยนาท)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลหัวเขา- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลวังศรีราช และตำบลป่าสะแก- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบ่อกรุ

**การปกครองส่วนภูมิภาค**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลหัวนาแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่- หมู่ที่ 1 บ้านเด่น- หมู่ที่ 2 บ้านอู่ตะเภา- หมู่ที่ 3 บ้านหัวนา- หมู่ที่ 4 บ้านดอนตาล- หมู่ที่ 5 บ้านมะขามเฒ่า- หมู่ที่ 6 บ้านหนองไม้ตาย- หมู่ที่ 7 บ้านท่าข้าม

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ตำบลหัวนาเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลหัวนา ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลหัวนามี 6 หมู่บ้าน พื้นที่ 42.66 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,428 คน และ 982 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลหัวนาอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหัวนา

**อ้างอิง**
หัวนา
หัวนา
กันเนาช์

กันเนาช์ (कन्नौज; Kannauj) ออกเสียงในภาษาฮินดูสถานว่า กันน็อจ () เป็นนครโบราณและศูนย์กลางการปกครองของอำเภอกันเนาช์ รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย ชื่อ กันเนาช์ มีที่มาจากชื่อเดิม กานยะกุพชะ (कान्यकुब्ज; Kanyakubja) ในสมัยพระเวทโบราณ เมืองนี้เป็นราชธานีของราชอาณาจัดรปัญจาละ ในรัชสมัยของกษัตริย์วัชรายุธ (Vajrayudha) ในอินเดียยุคกลาง เป็นราชธานีของราชอาณาจักรกันเนาช์ซึ่งมีหลายราชวงศ์ปกครองสืบทอดกันมา ในสมัยมิหิรโภช เมืองเป็นที่รู้จักในชื่อ มโธทยะ (Mahodaya)
กันเนาช์เป็นที่รู้จักดีในฐานะแหล่งสกัดและผลิตกลิ่นหอมและน้ำหอม ทำให้เป็นที่รู้จักในชื่อเมืองหลวงด้านน้ำหอมของอินเดีย น้ำหอมกันเนาช์ถือเป็นสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ที่ได้รับการพิทักษ์จากรัฐบาลอินเดีย ปัจจุบันอุตสาหกรรมน้ำหอมในกันเนาช์ได้รับผลกระทบจากอุตสาหกรรมน้ำหอมที่ใช้สารเคมีสังเคราะห์มากขึ้น ซึ่งต่างแันกับน้ำหอมแบบกันเนาช์ที่ใช้กลีบดอกไม้ที่โตในท้องถิ่น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในรัฐอุตตรประเทศ
บารัก (ประเทศคีร์กีซสถาน)

บารัก (Барак) เป็นหมู่บ้านในประเทศคีร์กีซสถานที่ล้อมรอบอยู่ภายในประเทศอุซเบกิสถาน ถือเป็นหนึ่งใน 91 ดินแดนแทรกโดยพฤตินัยของโลกนับตั้งแต่ปี 1999 บารักถือเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอคาราซู เขตออช ประเทศคีร์กีซสถาน และถูกรายล้อมจากทุกด้านด้วยเขตอันดียันของประเทศอุซเบกิสถาน ประชากรในหมู่บ้านอยู่ที่ 985 คนในปี 2021
บารักเป็นหมู่บ้านในหุบเขาแฟร์กานา มีผู้อยู่อาศัยประมาณ 153 ครัวเรือนหรือประมาณ 1000 คน ตั้งอยู่ห่างไป 4 กิลโมเตรทางตะวันออกเฉียงเหนือจากถนนที่เชื่อมต่อออช (คีร์กีซสถาน) กับ ฆอยาโอโบด (อุซเบกิสถาน) ห่างไป 1.5 กิโลเมตรจากพรมแดนระหว่างสองประเทศที่อัคทัช
เส้นเขตแดนของเดิมของคีร์กีซสถานจากปี 1991 ก่อนได้รับเอกราชถือเป็นเส้นเขตแดนโดยนิตินัยของประเทศ และมีหลายจุดที่เป็นบริเวณพิพาทกับประเทศเพื่อนบ้าน ในปี 1999 พื้นที่โดยรอบบารักอยู่ภายใต้การปกครองของประเทศอุซเบกิสถาน ทำให้บารักตัดขาดจากคีร์กีซสถาน กองกำลังของอุซเบกทำการปิดกั้นถนนที่จะเดินทางออกไปยังพรมแดนฝั่งคีร์กีซสถานที่อัคทัช พร้อมกับยึดครองพื้นที่ของคีร์กีซจำนวนมากที่อุซเบกระบุว่าในสมัยโซเวียตได้ถูกยืมไปยังคีร์กีซสถานแต่ไม่เคยได้รับคืน อุซเบกิสถานปฏิเสธที่จะถอยทัพ และบารักได้กลายมาเป็นดินแดนแทรกโดยพฤตินัยที่ตั้งห่างจากพรมแดนใหม่เพียง 1.5 กิโลเมตร บารักและดินแดนแทรกอุซเบกอื่น ๆ อีกสี่แห่งเป็นประเด็นสำคัญในข้อพิพาทพรมแดนระหว่างสองประเทศ โดยพื้นที่ที่เป็นประเด็นพิพาทคือบารัก, โซฆ, กอวอ และลำธารกอวอซอย์ (Gavasay) ในปี 2011 ชาวบ้านบารักได้ร้องขอรัฐบาลให้นำพาพวกตนออกไปตั้งรกรากใหม่ภายในเขตพรมแดนหลัก กระนั้นทางการคีร์กีซสถานเกรงว่าหากปฏิบัติตามจะทำให้ต้องเสียดินแดนแทรกนี้กับอุซเบกิสถาน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศคีร์กีซสถาน
หมวดหมู่:ข้อพิพาทพรมแดน
หมวดหมู่:ดินแดนแทรกและดินแดนส่วนแยก
หมวดหมู่:ศิลปินจากจังหวัดพิษณุโลก

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดพิษณุโลกแบ่งตามอาชีพ
หมวดหมู่:วัฒนธรรมของจังหวัดพิษณุโลก
พิษณุโลก
แม่แบบ:ส่วนหัวหมวดหมู่หอคอยที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. ปปปป/doc

ใช้เพื่อสร้างหมวดหมู่ในรูปแบบ "หอคอยที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. ปปปป" โดยที่ ปปปป เป็นปีพุทธศักราชที่มีตัวเลข 4 หลัก
เช่น- :หมวดหมู่:หอคอยที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2563  
ไม่เหมาะสำหรับใช้กับหมวดหมู่ประเภทอื่น เช่น- :หมวดหมู่:หอคอยที่สร้างเสร็จในคริสต์ทศวรรษ 2020  
แม่แบบจะสร้างตารางการนำทางและวางหน้าไว้ในหมวดหมู่หลักที่ถูกต้อง

**การใช้งาน**
ไม่จำเป็นต้องมีพารามิเตอร์

**ดูเพิ่ม**
 :แม่แบบ:ส่วนหัวหมวดหมู่หอคอยที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. ปปปป- :แม่แบบ:ส่วนหัวหมวดหมู่หอคอยที่สร้างเสร็จในคริสต์ทศวรรษ ปปป0- :แม่แบบ:ส่วนหัวหมวดหมู่ประภาคารที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. ปปปป- :แม่แบบ:ส่วนหัวหมวดหมู่ประภาคารที่สร้างเสร็จในคริสต์ทศวรรษ ปปป0
เซย์ยับ

เซย์ยับ หรือ เซยับ (l=สี่เทศมณฑล, สี่แคว้น; นิยมทับศัพท์เป็น Seiyap หรือ Sze Yup) หรือ ซื่ออี้ (ภาษาจีนกลาง, p=Sìyì) เป็นคำเรียกสี่อดีตเทศมณฑลในมณฑลกวางตุ้งตอนใต้บนฝั่งตะวันตกของปากแม่น้ำจู สี่เทศมณฑลนี้ประกอบด้วยซั้นหวุ่ย, ถ่อยซ้าน, ฮ้อยเผ่ง และ ยั้นผิ่ง ทั้งสี่เทศมณฑลเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอดีตแคว้นเจียงเหมิน 
อีกชื่อหนึ่งที่คล้ายกันคือ อึ๋งยับ (ภาษากวางตุ้ง) หรือ อู่อี้ (ภาษาจีนกลาง; ) ซึ่งเรียกรวมอีกเทศมณฑลคือเหอชาน เป็นคำเรียกที่ใช้ในระดับทางการและนิยมใช้ในคนพื้นถิ่นในปัจจุบัน ในขณะที่ชื่อ เซย์ยับ เป็นที่นิยมมากกว่าในชาวจีนโพ้นทะเล

**สำเนียง**
เซย์ยับเป็นต้นกำเนิดของกลุ่มสำเนียบเซย์ยับ ตัวอย่างสำคัญคือภาษาถ่อยซ้าน และแม้ว่าทั้งกลุ่มสำเนียงเซย์ยับกับภาษากวางตุ้งจะเป็นส่วนหนึ่งของภาษาจีนเยว่ แต่พูดพูดกวางตุ้งมักไม่สามารถเข้าใจสำเนียงเซย์ยับได้เป็นส่วนใหญ่

**การอพยพ**
ไชนาทาวน์ เมลเบิร์น ที่ตั้งของสมาคมนัมโพนซูน ที่ตั้งขึ้นเพื่อสนับสนุนคนจากเซย์ยับที่เดินทางไปเมลเบิร์นในสมัยตื่นทองวิกตอเรียน
ในปลายศตวรรษที่ 19 ถึงต้นศตวรรษที่ 20 ชาวเซย์ยับจำนวนมากอพยพไปยังฮ่องกง, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, ออสตราเลเซีย และทวีปอเมริกา ประชากรชาวอเมริกันเชื้อสายจีนในยุคนั้นจนถึงทศวรรษ 1950 เป็นชาวเซย์ยับมากที่สุด คิดเป็นมากถึง 80% ร่วมกับคนจากซัมยับและจุงชาน
ในอเมริกา คนจากเซย์ยับมักอพยพไปประกอบอาชีพใช้แรงงาน ค้าขาย หรือทำการเกษตร สงครามพูนตี-จีนแคะ เกิดขึ้นไม่นานก่อนกระแสการอพยพครั้งใหญ่นี้ ในปี 1851 มีการตั้งสมาคมบ้านเกิดหรือ หวุ่ยกุ๊น (Wui Gun; j=wui6gun2) ขึ้นสองแห่งในแซนแฟรนซิสโก คือ เซย์ยับหวุ่ยกุ๊น กับ ซัมยับหวุ่ยกุ๊น
ดินแดนเซย์ยับยังเป็นหม้อรวมวัฒนธรรมที่นำกลับมาโดยชาวเซย์ยับโพ้นทะเล เช่น ตงเลา หรือ เตียวโลว ที่สร้างในต้นศตวรรษที่ 20 นำเอาลักษณะทางสถาปัตยกรรมจากยุโรปมาผสมผสานกับจีน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:มณฑลกวางตุ้ง
ฮะซัน ศ็อบรี พาชา

ฮะซัน ศ็อบรี พาชา (حسن صبري باشا; ค.ศ. 1890–14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1940) เป็นนักการเมืองชาวอียิปต์ที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอียิปต์เพียงชั่วครู่ใน ค.ศ. 1940

**อาชีพ**
หลังจบการศึกษาด้วยปริญญาการสอนและปริญญาทางกฎหมาย ฮะซัน พาชาเริ่มต้นอาชีพในฐานะอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนมุฮัมหมัด อะลีที่ไคโร จากนั้นจึงสอนต่อที่มหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร ใน ค.ศ. 1926 เขากลายเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากรฆ็อรบียะฮ์ ใน ค.ศ. 1931 เขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกวุฒิสภา ใน ค.ศ. 1933 ถึง 1934 เขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ใน ค.ศ. 1934 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นเอกอัครราชทูตอียิปต์ประจำสหราชอาณจักร หลังเดินทางกลับอีิยิปต์ เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์และการสื่อสาร และจากนั้นก็เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงครามหรือกลาโหม

พระเจ้าฟารูกที่ 1 แห่งอียิปต์ทรงแต่งตั้งฮะซีนให้จัดตั้งคณะรัฐมนตรีผสมในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1940 เขาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีต่อจากอะลี มาฮิร พาชาและดำรงตำแหน่งในวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1940 ถึง 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1940 เขาเสียชีวิตบนพื้นรัฐสภาขณะกล่าวสุนทรพจน์ยอมรับGrand Cordon มุฮัมมัด อะลี ซึ่งเป็นเกียรติสูงสุดของราชอาณาจักรอียิปต์ ฮุซัยน์ ซิรรี พาชาขึ้นดำรงตำแหน่งต่อจากเขา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 FID=pe/015262
ยูจิ คาคุ

เป็นนักวาดมังงะชาวญี่ปุ่น เดิมทีเคยเป็นบรรณาธิการ คาคุเริ่มทำงานเป็นนักวาดมังงะในปี 2009 ด้วยผลงานวันช็อต Memory Customs ที่ตีพิมพ์ในนิตยสาร จัมพ์สแควร์ ในปี 2013 เขาเปิดตัวซีรีส์แรกของเขาชื่อ Fantasma หลังจากทำงานเป็นผู้ช่วยของ ทัตสึกิ ฟูจิโมโตะ คาคุได้เปิดตัวซีรีส์ที่สองของเขา สุขาวดีอเวจี ในนิตยสาร โชเน็งจัมป์+ ซึ่งได้กลายเป็นมังงะที่ได้รับความนิยมสูงสุดในแพลตฟอร์ม และได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะในปี 2023

**ประวัติ**
ตั้งแต่ยังเด็ก คาคุมักจะใช้เวลาในการวาดภาพและฝึกฝนดาบกับลูกพี่ลูกน้องของเขา ทาเคชิ สึรุโนะ โดยสึรุโนะรู้สึกว่าประสบการณ์นี้อาจมีอิทธิพลต่อผลงานของคาคุในภายหลัง คาคุเริ่มเข้าสู่วงการมังงะในปี 2007 ในฐานะบรรณาธิการของ วีคลี่ โชเน็ง แชมเปี้ยน หลังจากออกจาก อากิตะ ในปี 2008 เขาได้เขียนวันช็อตชื่อ Memory Customs ซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสาร จัมพ์สแควร์ ในปี 2009 และต่อมาได้รับการยกย่องเป็นพิเศษในงาน จัมพ์ สแควร์ คอมิกส์ แกรนด์ พรีซ์ ในปี 2013 คาคุเริ่มเปิดตัวซีรีส์แรกของเขา FANTASMA (漫画) ที่ตีพิมพ์ใน จัมพ์สแควร์ จนถึงปีถัดมา จากปี 2016 ถึง 2018 คาคุทำงานเป็นผู้ช่วยให้กับ ทัตสึกิ ฟูจิโมโตะ ในผลงานเรื่อง Fire Punch
ในปี 2018 คาคุเริ่มตีพิมพ์เรื่อง สุขาวดีอเวจี บนเว็บไซต์ โชเน็งจัมป์+ โดยมังงะเรื่องนี้ตีพิมพ์ยาวจนถึงปี 2021 ซีรีส์นี้ได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว ภายในเดือนสิงหาคม 2018 มังงะเรื่องนี้กลายเป็นซีรีส์ที่ได้รับความนิยมสูงสุดบน โชเน็งจัมป์+ ในปีเดียวกันนี้ มังงะยังได้รับการจัดอันดับที่ 11 ในสาขามังงะเว็บของรางวัล เน็กซ์ มังงะ อะวอร์ดส์ ในการจัดอันดับของ โคโนะ มังงะ กา ซุโกอิ! ปี 2019 ซีรีส์นี้เป็นหนึ่งในสามเรื่องที่ได้รับการจัดอันดับที่ 16 ร่วมในรายการมังงะยอดนิยมสำหรับผู้อ่านชาย อีกทั้งยังมีการผลิตเป็น อนิเมะ อีกด้วย ในปี 2021 คาคุเริ่มตีพิมพ์เรื่อง อสุรายากูซ่า ในนิตยสาร โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ และดำเนินการตีพิมพ์จนถึงปี 2022

**ผลงาน**

**วันซ็อต**
 Omoide Zeikan (2009) (ตีพิมพ์ใน จัมพ์สแควร์) - Datsugoku Hime (2016) (ตีพิมพ์ใน Jump SQ. Crown) 

**ซีรีส์การ์ตูน**
 FANTASMA (漫画) (2013–2014) (ตีพิมพ์เป็นตอนใน จัมพ์สแควร์) - Nihongo4|สุขาวดีอเวจี|地獄楽|Jigokuraku (2018–2021) (ตีพิมพ์เป็นตอนใน โชเน็งจัมป์+) - Nihongo4|อสุรายากูซ่า|アヤシモン (2021–2022) (ตีพิมพ์เป็นตอนใน โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์) 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 193314
หมวดหมู่:บรรณาธิการหนังสือการ์ตูน
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักวาดการ์ตูน
ไคผิง

ไคผิง (ภาษาจีนกลาง, s=开平) หรือ ฮ้อยเผ่ง (ภาษากวางตุ้ง) หรือ ฮ้อยเผิ่น (สำเนียงพื้นถิ่น) เป็นนครระดับอำเภอในมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน ตั้งอยู่บนฝั่งปากแม่น้ำจู ฮ้อยเผ่งเป็นส่วนหนึ่งของเซยับซึ่งเป็นบ้านเกิดของชาวจีนโพ้นทะเลจำนวนมาก โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกา ประชากรของไคผิง ณ ปี 2020 อยู่ที่ 748,777 คน และมีขนาดพื้นที่รวม km2 คนท้องถิ่นพูดภาษาสำเนียงพื้นถิ่นหนึ่งของกลุ่มสำเนียงเซยับ
ในปลายศตวรรษที่ 19 ถึงต้นศตวรรษที่ 20 ไคผิงเป็นบ้านเกิดของชาวจีนจำนวนมากที่อพยพไปต่างประเทศ ชาวจีนโพ้นทะเลเหล่านี้ยังนำวัฒนธรรมจากต่างแดนกลับมายังบ้านเกิดที่ไคผิงด้วย ซึ่งนำไปสู่การสร้างหอสังเกตหารณ์หรือติ๊วเหล่าจำนวนมากขึ้นที่นำเอาสถาปัตยกรรมแบบยุโรปมาผสมผสาน ในปี 2007 หมู่บ้านและติ๊วเหล่าแห่งไคผิง ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก ซึ่งประกอบด้วยสี่หมู่บ้านในไคผิง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:มณฑลกวางตุ้ง
หมวดหมู่:นักธุรกิจจากจังหวัดพิษณุโลก

นักธุรกิจผู้เกิดในจังหวัดพิษณุโลก หรือดำเนินธุรกิจในจังหวัดพิษณุโลก
ธุรกิจ
หมวดหมู่:เศรษฐกิจของจังหวัดพิษณุโลก
พิษณุโลก
หมวดหมู่:ศิลปินจากจังหวัดกำแพงเพชร

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดกำแพงเพชรแบ่งตามอาชีพ
หมวดหมู่:วัฒนธรรมของจังหวัดกำแพงเพชร
กำแพงเพชร
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดกำแพงเพชร

นักการเมืองผู้เกิดหรือมีถิ่นพำนักในจังหวัดกำแพงเพชร สำหรับนักการเมืองผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในจังหวัดกำแพงเพชร เช่น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หรือนายกเทศมนตรี ดูที่:หมวดหมู่:ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในจังหวัดกำแพงเพชร ซึ่งเป็นหมวดหมู่ย่อยของหมวดหมู่นี้
การเมือง
หมวดหมู่:การเมืองจังหวัดกำแพงเพชร
กำแพงเพชร
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดพิจิตร

นักการเมืองผู้เกิดหรือมีถิ่นพำนักในจังหวัดพิจิตร สำหรับนักการเมืองผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในจังหวัดพิจิตร เช่น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หรือนายกเทศมนตรี ดูที่:หมวดหมู่:ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในจังหวัดพิจิตร ซึ่งเป็นหมวดหมู่ย่อยของหมวดหมู่นี้
การเมือง
หมวดหมู่:การเมืองจังหวัดพิจิตร
พิจิตร
เตียวโหลว

เตียวโหลว (ภาษาจีนกลาง; p=diāolóu) หรือ ติ๊วเหล่า (ภาษากวางตุ้ง; j=diu1 lau4) หมายถึงหอตรวจการณ์ความสูงกลายชั้นที่พบได้ในหมู่บ้านตามชนบท ส่วนใหญ่พบได้ในไคผิง มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน ในปี ค.ศ. 2007 ยูเนสโกขึ้นทะเบียนให้ บรรดาเตียวโหลวและหมู่บ้านแห่งไคผิง (c=开平碉楼与村落) เป็นแหล่งมรดกโลก ซึ่งรวมถึงเตียวโหลวที่สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 19-20 ด้วยสถาปัตยกรรมผสมผสานแบบจีนและยุโรป
เตียวโหลวมีการก่อสร้างมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์หมิงจนถึงต้นศตวรรษที่ 20 และมีการสร้างมากที่สุดในสมัยขุนศึกเมื่อทศวรรษ 1920 ถึง 1930 โดยได้รับการสนับสนุนด้านเงินทุนจากชาวจีนโพ้นทะเล และมีการสร้างเตียวโหลวขึ้นมากกว่า 3,000 หอ ปัจจุบันเป็นที่คาดการณ์ว่ามีเตียวโหลวเพียง 1,800 แห่งที่ยังเหลืออยู่ในหมู่บ้านตามชนบทของไคผิง ส่วนใหญ่ถูกทิ้งร้าง นอกจากนี้ยังสามารถพบเตียวโหลวในพื้นที่อื่น ๆ ของมณฑลกวางตุ้ง รวมถึงในเซินเจิ้นและตงกว่าน
ในปลายศตวรรษที่ 19 ถึงต้นศตวรรษที่ 20 ด้วยความไม่มั่นคงทางสังคมและความอดอยาก ไคผิงกลายมาเป็นศูนย์กลางสำคัญหนึ่งของการอพยพไปโพ้นทะเล ร่วมกับพื้นที่อื่น ๆ ในแถบเซย์ยับ เตียวโหลวที่สร้างขึ้นในสมัยต้นศตวรรษที่ 20 จำนวนมากสร้างขึ้นตามศูนย์กลางของการอพยพเหล่านี้ เงินทุนจากชาวจีนอพยพไปโพ้นทะเลได้ถูกส่งกลับมายังตระกูล หมู่บ้าน หรือเผ่าของตน และถูกนำไปใช้สร้างหอสังเกตการณ์ แม้ว่าเตียวโหลวจะสร้างขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อการป้องกันการรุกรานจากผู้บุกรุก แต่บางเตียวโหลวก็ใช้งานเพื่อการอยู่อาศัยด้วย บ้างสร้างขึ้นโดยครอบครัวเดี่ยว ๆ และบ้างวร้างขึ้นโดยหลายครอบครัวไปจนถึงจากชุมชนของหมู่บ้าน ไคผิงได้กลายมาเป็นหม้อหลอมวัฒนธรรมที่ชาวจีนโพ้นทะเลนำกลับมา ซึ่งแสดงออกผ่านการก่อสร้างเตียวโหลวด้วยองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมของยุโรปมาผสมผสาน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หอคอย
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมจีน
หมวดหมู่:มณฑลกวางตุ้ง
หมวดหมู่:ศิลปินจากจังหวัดพิจิตร

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดพิจิตรแบ่งตามอาชีพ
หมวดหมู่:วัฒนธรรมของจังหวัดพิจิตร
พิจิตร
หมวดหมู่:นักธุรกิจจากจังหวัดพิจิตร

นักธุรกิจผู้เกิดในจังหวัดพิจิตร หรือดำเนินธุรกิจในจังหวัดพิจิตร
ธุรกิจ
หมวดหมู่:เศรษฐกิจของจังหวัดพิจิตร
พิจิตร
ฝูลู่

ฝูลู่แบบที่นิยมติดเหนือทางเข้าหลักของบ้านเรือน เชื่อกันว่าช่วยป้องกันปีศาจเข้าบ้านได้
ฝูลู่ (first=t) เป็นสัญลักษณ์ ชุดตัวอักษร หรือการร่ายเวทย์ในลัทธิเต๋า หรืออาจใช้เรียกแผ่นกระดาษเขียนสัญลักษณ์ดังกล่าว ซึ่งเขียนหรือพิมพ์ลงบนแผ่นผ้าหรือแผ่นกระดาษโดยนักบวชเต๋า
ผู้ปฏิบัติฝูลู่เรียกว่า ฝูลู่พ่าย (l=สำนักฝูลู่) ซึ่งเป็นกลุ่มไม่เป็นทางการของนักบวชเต๋าสำนักต่าง ๆ เช่นเดียวกับการปฏิบัติอื่น ๆ ของลัทธิเต๋า ฝูลู่ไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะในศาสนาเต๋า แต่ยังถูกนำไปใช้ในศาสนาพุทธแบบจีน และมีอิทธิพลต่อ  ในศาสนาพุทธในประเทศญี่ปุ่นกับชินโต และ transliteration|ko|บูช็อค ที่ใช้ในลัทธิชามานเกาหลี
การออกแบบอักษรหรือสัญลักษณ์ของฝูลู่มักมีลักษณะลายเส้นที่ไม่เป็นรูปแบบแต่มีลักษณะคล้ายคลึงกับอักษรจีน บ่อยครั้งมักนำเอาคำที่มีอยู่เดิมมาทำให้ยาวขึ้นอาจด้วยการผสานสัญลักษณ์ที่ไม่ใช่ตัวอักษรเข้าไป นักบวชเต๋าจะเป็นผู้ตีความระบบการเขียนที่ยืดหยุ่นนี้ ลักษณะตัวอักษรยังแตกต่างกันไปตามสำนักปฏิบัติ วิธีการเขียนฝูลู่มักส่งต่อสืบทอดกันในสำนักจากอาจารย์สู่ศิษย์ และถือเป็นศาสนกิจพิเศษที่สามารถใช้สื่อสารกับดวงวิญญาณได้ ศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยฟูตัน เกอ เจากวง (Ge Zhaoguang) รพบุว่าลักษณะของฝูลู่ที่อ่านไม่ออกโดยคนทั่วไปนั้นถือเป็นการออกแบบให้เป็นการเลียนภาษาโบราณ (linguistic archaism) และจงใจออกแบบให้อ่านไม่ออกเพื่อเป็นดั่ง "ผ้าคลุมโลกอื่นที่สัมผัสไม่ได้" จะมีเพียงนักบวชจำนวนไม่กี่รูปที่ได้รับการคัดเลือกแล้วเท่านั้นที่จะสามารถผลิตฝูลู่ได้เอง
ฝูลู่ยังถูกนำมาใช้เพื่อกการรักษาในฐานะส่วนหนึ่งของการแพทย์แผนจีนมานานหลายศตวรรษ โดยรู้จักในชื่อ จูโยว (labels=no) และได้รับการสนับสนุนโดยรัฐในสมัยราชวงศ์สุยและราชวงศ์หมิงตอนปลาย กระนั้น การแพทย์แผนจีนร่วมสมัยปฏิเสธการใช้การรักษาแบบนี้ ท่ามกลางการใช้งานที่ยังคงแพร่หลายในปัจจุบันในลักษณะเทียบเท่ากับการสะกดจิต (hypnosis) ในโลกตะวันตก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ลัทธิเต๋า
หมวดหมู่:เครื่องราง
หมวดหมู่:อักษรจีน
Estola attenuata

Estola attenuata เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Fisher ใน ค.ศ. 1926 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากจาเมกา

**อ้างอิง==
Estola assimilis

Estola assimilis เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1940 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิล

**อ้างอิง==
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดเพชรบูรณ์

นักการเมืองผู้เกิดหรือมีถิ่นพำนักในจังหวัดเพชรบูรณ์ สำหรับนักการเมืองผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในจังหวัดเพชรบูรณ์ เช่น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หรือนายกเทศมนตรี ดูที่:หมวดหมู่:ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในจังหวัดเพชรบูรณ์ ซึ่งเป็นหมวดหมู่ย่อยของหมวดหมู่นี้
การเมือง
หมวดหมู่:การเมืองจังหวัดเพชรบูรณ์
เพชรบูรณ์
เขาซีเฉียว

เขาซีเฉียว เป็นภูเขาไฟที่สงบแล้วอายุ 40-50 ล้านปี ตั้งอยู่ทางใต้ของอำเภอหนานไห่ นครฝัวชาน มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน ถือเป็นเขตทิวทัศน์และสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของเมือง รวมถึงได้รัลการคุ้มครองในฐานะป่าอนุรักษ์ เขาซีเฉียวกินพื้นที่ขนาด km2 ประกอบด้วย 72 ยอดเขา โดยยอดที่สูงสุดคือยอเขาต้าเชิง (Dacheng Peak; 大秤峰) ซี่งสูง abbr=on
ในบริเวณเขายังมีทั้งถ้ำตามธรรมชาติรวม 42 ถ้ำ บ่อน้ำพุธรรมชาติ 232 แหล่ง และน้ำตก 28 แห่ง ซึ่งรวมถึงน้ำตกจากเขาสูงในมวลเมฆ (c=云崖飞瀑) หนึ่งในแปดทิวทัศน์ของกว่างโจวในสมัยศตวรรษที่ 18

**อ้างอิง==
เขตอุตสาหกรรมซูโจว

เขตอุตสาหกรรมซูโจว (labels=no; Suzhou Industrial Park) เป็นพื้นที่การพัฒนาในซูโจว มณฑลเจียงซู ประเทศจีน ก่อตั้งขึ้นในปี 1994 ส่วนหนึ่งของโครงการการปฏิรูปเศรษฐกิจจีนในทศวรรษ 1990 มีความพิเศษในฐานะที่เป็นโครงการที่เกิดจากการพัฒนาร่วมระหว่างทางการจีนกับสิงคโปร์ แม้ในตอนแรกเขตอุตสาหกรรมจะไม่ประสบผลสำเร็จแต่ต่อมาได้กลายสภาพมาเป็นอสังหาริมทรัพย์แนวหน้าของซูโจวและเป็นที่ตั้งของสำนักงานบริษัทมากมาย และได้รับการยอมรับให้เป็นหนึ่งในเขตอุตสาหกรรมที่ประสบความสำเร็จสูงสุดของจีนจนถึงปัจจุบัน
เขตอุตสาหกรรมซูโจวมีขนาดพื้นที่ mi2 และประชากรถาวร 807,800 คนตามรายงานทางการเมื่อปี 2019
ในปี 1992 แนวคิดการพัฒนาเขตอุตสาหกรรมสมัยใหม่เริ่มเป็นที่พูดถึง หลังเติ้ง เสี่ยวผิงเดินทางเยือนใต้ในปีเดียวกัน เขาได้กล่าวว่า "สิงคโปร์มีการบิรหารจัดการที่ดีและมีระบบเรียบทางสังคมที่ดี เราควรดูเป็นตัวอย่าง และเรียนรู้ที่จะทำให้ดีกว่าพวกเขา" รัฐบาลของจีนและสิงคโปร์ได้พูดคุยกันถึงโครงการสร้างเขตอุตสาหกรรมใหม่และได้ข้อสรุปว่าจะก่อสร้างในทางตะวันออกของนครซูโจว ซึ่งถูกเลือกเนื่องจากตำแหน่งที่ตั้งที่ใกล้กับศูนย์กลางเศรษฐกิจอย่างเซี่ยงไฮ้ รวมถึงมีประชากรแรงงานที่มีการศึกษาและมีทักษะอยู่เดิม โครงการเขตอุตสาหกรรมจีน-สิงคโปร์ ซูโจว (China–Singapore Suzhou Industrial Park; CS-SIP) จึงเริ่มต้นในปี 1994 โดยรองประธานาธิบดีจีน ลี่ ล่านชิง และรัฐมนตรีอาวุโสสิงคโปร์ ลี กวน ยู ลงนามร่วมในสนธิสัญญาการพัฒนาเขตอุตสาหกรรมในซูโจว ที่ซึ่งต่อมาพัฒนามาเป็นเขตอุตสาหกรรมซูโจว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซูโจว
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์จีน-สิงคโปร์
ป้อมอัจญ์ยาด

ป้อมอัจญ์ยาด (script=arab, Ecyad Kalesi; قلعة أجياد, Ajyad Fortress) เป็นอดีตป้อมปราการสมัยจักรวรรดิออตโตมันที่ตั้งอยู่บนเนินเขาเหนือมัสยิดอัลฮะรอมในนครมักกะฮ์ ประเทศซาอุดิอาระเบีย ป้อมนี้สร้างขึ้นในตอนปลายศตวรรษที่ 18 และถูกรื้อถอนโดยรัฐบาลในปี 2002 เพื่อเตรียมพื้นที่สำหรับโครงการพัฒนาเชิงพาณิชย์ อับรอญุลบัยต์ การรื้อถอนป้อมนี้นำไปสู่การวิจารณ์จากมุสลิมทั่วโลกและจากรัฐบาลของประเทศตุรกี

**ประวัติศาสตร์**
ป้อมอัจญ์ยาดสร้างขึ้นในปี 1780 โดยออตโตมันเพื่อป้องกันกะอ์บะฮ์จากการถูกรุกราน ป้อมปราการมีขนาดเนื้อที่ abbr=on บนเขาบุลบุล (Bulbul Mountain) ซึ่งเป็นสเปอร์ของเขาเญเบลกูดา เหนือมัสยิดอัลฮะรอมจากทางใต้
ระหว่างวันที่ 1 ถึง 9 มกราคม 2002 รัฐบาลซาอุดิอาระเบียทำการรื้อถอนป้อมอัจญ์ยาด เช่นเดียวกับเนินเขาบุลบุลซึ่งถูกปรับสภาพพื้นผิวจนเรียบ เพื่อเตรียมพื้นที่สำหรับโครงการก่อสร้างมูลค่า 15 พันล้านดอลล่าร์สหรัฐ อับรอญุลบัยต์

**เสียงตอบรับ**
การรื้อถอนป้อมเก่าแก่ซ่งถือเป็นโบราณสถานเช่นนี้นำไปสู่การคัดค้านจากในและนอกประเทศ รัฐมนตรีต่างประเทศตุรกี İsmail Cem İpekçi และหน่วยงานมากมายพยายามยับยั้งการรื้อถอนป้อม  รองหัวหน้าพรรคประชาธิปไตยฝ่ายซ้าย (DSP) ของตุรกี Ertuğrul Kumcuoğlu ออกมาเสนอให้ทำการปิดกั้นการเดินทางไปยังซาอุดิอาระเบีย กระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวประณามการรื้อถอนป้อม และเปรียบเปรยการกระทำนี้กับการทำลายพระพุทธรูปบามียัน รวมถึงกล่าวหารัฐบาลซาอุดิอาระเบียว่า "ยังคงยืนหยัดในนโยบายการรื้อถอนทำลายมรดกออตโตมัน ในซาอุดิอาระเบีย"
สำนักข่าว AFP กล่าวอ้างคำพูดของรัฐมนตรีกิจการอิสลามของซาอุดิอาระเบีย Saleh al-Shaikh ว่า "ไม่มีใครมีสิทธิ์ที่จะมารุกร้ำกิจการในอำนาจของอีกรัฐหนึ่ง" และทำไปเพื่อสร้างโครงการที่จะให้ที่พักแก่ผู้เดินทางมาแสวงบุญฮัจญ์ โดยระบุว่าเป็น "เพื่อผลประโยชน์ของมุสลิมทั่วโลก"
ในปี 2018 มีการก่อสร้างแบบจำลองถูกสัดส่วนขนาด 25% จากของเดิมใน Miniatürk เมืองจำลองในอิสตันบูล

**อ้างอิง==
กระแสลมหมุนขั้วโลก

บริเวณความกดอากาศต่ำเหนือรัฐเกแบ็ก รัฐนิวบรันสวิก และรัฐเมน ซึ่งเป็นผลจากการอ่อนกำลังลงของกระแสลมหมุนขั้วโลกเหนือในเช้าวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1985 ซึ่งอากาศหนาวเย็นจัดเป็นประวัติการณ์
กระแสลมหมุนขั้วโลก (polar vortex) หรือ กระแสอากาศวนแถบขั้วโลก (italic=no) คือกระแสอากาศเย็นจัดที่พัดวนรอบขั้วโลกทั้งสองขั้วเป็นบริเวณกว้าง กระแสลมหมุนรอบขั้วยังปรากฏในเทหวัตถุแบบดาวเคราะห์ที่หมุนรอบตัวเองและมีแกนเอียงน้อยด้วย ศัพท์ กระแสลมหมุนขั้วโลก อาจใช้เพื่อสื่อถึงปรากฏการณ์ที่แตกต่างกันสองปรากฏการณ์ ได้แก่ กระแสลมหมุนขั้วโลกชั้นสแตรโทสเฟียร์และกระแสลมหมุนขั้วโลกชั้นโทรโพสเฟียร์ กระแสลมหมุนขั้วโลกทั้งในชั้นสแตรโทสเฟียร์และชั้นโทรโพสเฟียร์ต่างพัดไปในทิศทางเดียวกันกับการหมุนของโลก แต่ทั้งสองก็เป็นปรากฏการณ์ที่แยกจากกันโดยมีขนาด โครงสร้าง วัฏจักรตามฤดูกาล และผลกระทบต่อลมฟ้าอากาศแตกต่างกันไป
กระแสลมหมุนขั้วโลกในชั้นสแตรโตสเฟียร์เป็นบริเวณที่มีลมพัดหมุนวนแบบไซโคลนด้วยความเร็วสูง ที่ความสูงประมาณ 15–50 กิโลเมตร ในบริเวณละติจูดสูงกว่า 50 องศาขึ้นไป และมีความแรงมากที่สุดในฤดูหนาว กระแสลมหมุนนี้ก่อตัวขึ้นในฤดูใบไม้ร่วงในช่วงที่อุณหภูมิในเขตอาร์กติกหรือแอนตาร์กติกลดลงอย่างรวดเร็วเมื่อราตรีขั้วโลกเริ่มต้นขึ้น ความแตกต่างของอุณหภูมิระหว่างขั้วโลกกับเขตร้อนที่เพิ่มขึ้นทำให้เกิดลมแรง และปรากฏการณ์กอรียอลิสทำให้เกิดการหมุนวนขึ้น กระแสลมหมุนขั้วโลกในชั้นสแตรโตสเฟียร์จะสลายตัวในฤดูใบไม้ผลิเมื่อราตรีขั้วโลกสิ้นสุดลง ปรากฏการณ์ที่เรียกว่าการอุ่นขึ้นอย่างฉับพลันของชั้นสแตรโตสเฟียร์เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อกระแสลมวนในชั้นสแตรโตสเฟียร์สลายตัวในฤดูหนาว และอาจส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อสภาพอากาศที่พื้นผิวโลกdate=March 2021
กระแสลมหมุนขั้วโลกในชั้นโทรโพสเฟียร์มักได้รับการนิยามว่าเป็นบริเวณถัดจากกระแสลมกรดในชั้นโทรโพสเฟียร์ขึ้นไปทางขั้วโลก โดยขอบด้านใกล้เส้นศูนย์สูตรอยู่ที่ประมาณละติจูด 40–50 องศา และแผ่ขยายจากพื้นผิวโลกขึ้นไปถึงความสูงประมาณ 10 ถึง 15 กิโลเมตร วัฏจักรประจำปีของกระแสลมหมุนในชั้นโทรโพสเฟียร์แตกต่างจากกระแสลมหมุนในชั้นสแตรโตสเฟียร์ เนื่องจากกระแสลมหมุนในชั้นโทรโพสเฟียร์มีอยู่ตลอดทั้งปี แต่ก็คล้ายคลึงกับกระแสลมหมุนในชั้นสแตรโตสเฟียร์ตรงที่มีความแรงมากที่สุดในฤดูหนาวเมื่อแถบขั้วโลกมีอากาศเย็นที่สุด
กระแสลมหมุนขั้วโลกในชั้นโทรโพสเฟียร์ได้รับการอธิบายครั้งแรกใน ค.ศ. 1853 ส่วนการอุ่นขึ้นอย่างฉับพลันของกระแสลมหมุนในชั้นสแตรโตสเฟียร์ได้รับการค้นพบใน ค.ศ. 1952 จากการตรวจวัดด้วยเครื่องวิทยุหยั่งอากาศที่ระดับความสูงมากกว่า 20 กิโลเมตร กระแสลมหมุนขั้วโลกในชั้นโทรโพสเฟียร์ได้รับการกล่าวถึงบ่อยครั้งในข่าวและสื่อเกี่ยวกับลมฟ้าอากาศในฤดูหนาวที่หนาวจัดของทวีปอเมริกาเหนือใน ค.ศ. 2013–2014 ทำให้ศัพท์นี้กลายเป็นที่นิยมในฐานะคำอธิบายอุณหภูมิที่หนาวเย็นมาก กระแสลมหมุนขั้วโลกในชั้นโทรโพสเฟียร์ได้รับความสนใจจากสาธารณชนมากขึ้นใน ค.ศ. 2021 อันเป็นผลมาจากอุณหภูมิที่หนาวเหน็บสุดขั้วในภาคกลางของสหรัฐ โดยผู้เชี่ยวชาญได้เชื่อมโยงผลกระทบของกระแสลมหมุนนี้กับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
การพร่องของโอโซนเกิดขึ้นมากที่สุดภายในบริเวณกระแสลมหมุนขั้วโลกโดยเฉพาะเหนือซีกโลกใต้ และจะพร่องลงมากที่สุดในฤดูใบไม้ผลิ​​​​​​​​​​​​​​​​

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พลศาสตร์บรรยากาศ
หมวดหมู่:กระแสวน
หมวดหมู่:ขั้วโลก
ฮิเดกิ อาราอิ

(เกิด 15 กันยายน 1963 ในจังหวัดคานากาวะ) เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น เขาได้รับรางวัล โชงะกุกัง มังงะ อะวอร์ดส์ ครั้งที่ 38 ในหมวดมังงะทั่วไปในปี 1993 จากผลงานเรื่อง Miyamoto kara Kimi e มังงะของเขาเรื่อง The World Is Mine ถูกเลือกโดยบรรณาธิการของนิตยสาร Pulp ให้เป็นหนึ่งในรายชื่อ มังงะ เฮลล์ ของมังงะที่มีเนื้อหาขัดแย้งกัน หรือ โต้เถียงกัน
เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมปลายคาวาวะและจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเมจิ

**ผลงาน**
 Hachigatsu no Hikari (1 เล่ม)- Miyamoto kara Kimi e (12 เล่ม)- Itoshi no Irene (6 เล่มแรกพิมพ์ซ้ำใน 2 เล่ม)- Amanatsu (รวมเรื่องสั้น 1 เล่ม)- The World Is Mine (14 เล่ม พิมพ์ซ้ำ 5 ครั้ง)- Kiichi
(9 เล่ม)- Kiichi VS (จำนวน 11 เล่ม พิมพ์เป็นตอนในนิตยสาร Big Comic Superior)- Sugar (8 เล่ม)- Rin (3 เล่ม, ตีพิมพ์เป็นตอนใน Bessatsu Young Magazine  - ภาคต่อของ Sugar)- Scatter: Wish you Were Here (5 เล่ม)- Hito no Ko (2 เล่ม)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2506
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักวาดการ์ตูนจากจังหวัดคานากาวะ
หมวดหมู่:ศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยเมจิ
สไปเกอส์เทิร์ฟ

สไปเกอส์เทิร์ฟ (Spikers' Turf) เป็นลีกวอลเลย์บอลชายกึ่งอาชีพระดับสูงสุดของประเทศฟิลิปปินส์ จัดขึ้นโดย สปอตส์วิชันแมเนจเมนต์กรุป, อิงก์ (สปอตส์วิชัน) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2015

**ประวัติ**
ลีกเริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 2014 เมื่อเชกีส์ วี-ลีก เปิดตัวประเภทดิวิชันชายในคอนเฟอเรนซ์ที่ 21 ในปีถัดมาสปอตส์วิชันตัดสินใจแยกประเภทดิวิชันชายออกเป็นลีกแยกต่างหาก ทำให้เกิดลีกสไปเกอส์เทิร์ฟขึ้น
ในช่วงปลายปี ค.ศ. 2016 สปอตส์วิชันประกาศว่าลีกจะกลับมารวมกับเชกีส์ วี-ลีกอีกครั้ง ในฤดูกาล 2017 ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็น พรีเมียร์วอลเลย์บอลลีก (Premier Volleyball League; PVL) ส่วนประเภทดิวิชันชายของพีวีแอลจะสิ้นสุดลงด้วยการแข่งขันพีวีแอลคอลลีเจียตคอนเฟอเรนซ์ 2018 ซึ่งเป็นการแข่งขันครั้งสุดท้าย อย่างไรก็ตามในวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2018 สไปเกอส์เทิร์ฟได้ประกาศการกลับมาอีกครั้ง และแยกตัวออกจากพีวีแอล
ในปี ค.ศ. 2020 ลีกเปลี่ยนสถานะเป็นลีกอาชีพตามรอยพีวีแอล อย่างไรก็ตาม ฤดูกาล 2020 ถูกยกเลิกเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 เมื่อวันที่ 16 มีนาคม 2021 มีการเปิดเผยว่ามีเพียงสามทีมเท่านั้น ได้แก่ ซิกนัลเอชดี, พีแอลดีที และ วีเอ็นเอส ที่จะเปลี่ยนเป็นทีมอาชีพ

**ทีม**
นี่คือทีมที่เข้าแข่งขันในสไปเกอส์เทิร์ฟโอเพนคอนเฟอเรนซ์ 2025

**สรุปผลการแข่งขัน**

**จำนวนครั้งที่ชนะเลิศ**
หมายเหตุ: C - collegiate conference, O - open conference, R - reinforced conference, I - invitational conference

**ดูเพิ่ม**
 พรีเมียร์วอลเลย์บอลลีก- วี-ลีก (ประเทศฟิลิปปินส์)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ลีกกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:วอลเลย์บอลในประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:วอลเลย์บอลชายลีก
หมวดหมู่:ลีกกีฬาในประเทศฟิลิปปินส์
ฉบับร่าง:กีฬาบริดจ์ในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 49

----
กีฬาบริดจ์ในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 49 เป็นการแข่งขันกีฬาบริดจ์ที่จัดขึ้นใน จังหวัดจันทบุรี กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 9-17 ธันวาคม พ.ศ. 2567 โดยจัดขึ้นที่ โรงเรียนปะตง อำเภอสอยดาว ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 6 รายการ ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 21 เหรียญ

**การคัดเลือกและการจัดสรรทีม**
สำหรับประเภททีมทั่วไป,ทีมหญิงและทีมผสม มีทีมที่ผ่านการคัดเลือกประเภทละ 12 ทีม โดยแบ่งเป็นโควต้าจากแต่ละภาคภาคละ 2 ทีม โควต้าเจ้าภาพ 1 ทีม และโควต้าอันดับสามจากภาคที่มีจำนวนทีมที่เข้าคัดเลือกในแต่ละประเภทมากที่สุด
สำหรับประเภทคู่ทั่วไป,คู่หญิงและคู่ผสม มีคู๋ที่ผ่านการคัดเลือกประเภทละ 36 คู่ โดยแบ่งเป็นโควต้าจากแต่ละภาคภาคละ 6 คู่ โควต้าเจ้าภาพ 3 คู่ และโควต้าอันดับ 6-9 จากภาคที่มีจำนวนทีมที่เข้าคัดเลือกในแต่ละประเภท(ทีม)มากที่สุด- (*)ทีมที่ผ่านการคัดเลือกด้วยโควต้าอันดับสามในภาคที่มีทีมเข้าคัดเลือกมากที่สุดในแต่ละประเภท

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ผู้ได้รับเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง==
ร้อยเรียงรักไปกับเธอ

เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวยูริ เขียนและวาดภาพโดย Yuama เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร คอมมิคยูริฮิเมะ ของสำนักพิมพ์อิจิจินชะ ตั้งแต่เดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2563 ถึงเดือนมกราคม พ.ศ. 2567 โดยได้รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 6 เล่ม มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เซนชู 

**เรื่องย่อ**
โฮชิคาวะ ชิซึคุ นักเรียนมัธยมปลายผู้โดดเดี่ยว ได้เขียนนวนิยายอย่างลับ ๆ แต่เมื่อใกล้ถึงปิดเทอมฤดูร้อน กลับถูกอาซากะ คาโอริที่เป็นเพื่อนร่วมชั้นมาเจอเข้า แม้ว่าชิซูกุจะเตรียมใจรับคำวิจารณ์ที่รุนแรงแล้ว แต่คาโอริกลับชื่นชมเธออย่างมากและคาดหวังว่าเธอจะเขียนผลงานเรื่องต่อไป ซึ่งเป็นนิยายรักเกี่ยวกับพวกเขาสองคน ชิซึคุปฏิเสธ แต่คาโอริก็ขอเดทถ้าเธอไม่เขียน 

**ตัวละคร**
 Hoshikawa Shizuku
 
 เธอเป็นนักเรียนมัธยมปลายชั้นปีที่ 1 ที่หลีกเลี่ยงการโต้ตอบกับผู้อื่น โฮชิคาวะเขียนนิยายและโพสต์เรื่อง Shōjo Shinjū บนเว็บไซต์นิยาย noveL เธอมีพี่สาวชื่อชิซูกะ
 Asaka Kaori
 Voiced by|อาซูมิ วากิ (PV)
 เธอเป็นนักเรียนมัธยมปลายชั้นปีที่ 1 และเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนของชิซูกุ เธอเป็นสมาชิกที่เป็นที่นิยมของชั้นเรียน มีพฤติกรรมร่าเริงและมักจะเรียกชิซูกุที่หลีกเลี่ยงผู้อื่นอย่างแข็งขัน
 Ichinose Ruri
 เธอเป็นเพื่อนร่วมชั้นของชิซูกุตอนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 และตอนนี้เธอเรียนอยู่โรงเรียนมัธยมปลายแห่งอื่น
 Ichihara Seri
 เพื่อนของรูริ
 Hoshikawa Shizuka
 พี่สาวของชิซึคุ เธอเรียนอยู่ที่โรงเรียนเสริมสวยและอยากจะเป็นช่างทำผม
 Asaka Shio
 น้องสาวของคาโอริ
 シオン
 สุนัขตัวผู้ของครอบครัวโฮชิคาวะ

**การตีพิมพ์**
เขียนและวาดภาพโดย Yuama, ร้อยเรียงรักไปกับเธอ เริ่มตีพิมพ์ในญี่ปุ่นในนิตยสารคอมมิคยูริฮิเมะ ของสำนักพิมพ์อิจิจินชะตั้งแต่วันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2563, ถึงวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2567 อิจิจินชะได้รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 6 เล่ม ตั้งแต่วันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2564, ถึงวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567
มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เซนชู
ในภาษาอังกฤษมังงะมีลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์ Seven Seas Entertainment วางจำหน่ายในอเมริกาเหนือ

**จำนวนเล่ม**

**การตอบรับ**
ซีรีส์นี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Next Manga Award ประจำปี พ.ศ. 2565 ในประเภทมังงะตีพิมพ์; โดยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในประเภทเดียวกันอีกครั้งในปี พ.ศ. 2566 ถือเป็นตัวเลือกที่ได้รับความนิยมมากที่สุดจากผู้ลงคะแนนเสียงชาวอังกฤษ ติดอันดับที่ 8 ในผลสำรวจ "อนิเมะดัดแปลงที่คนต้องการมากที่สุด" ของ AnimeJapan ประจำปี พ.ศ. 2567

**ดูเพิ่ม**
 The Girl I Want Is So Handsome! อีกหนึ่งซีรีส์มังงะโดย Yuama

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์ทางการ ที่ Pixiv Comics ja- noparen=true
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวยูริ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเสี้ยวชีวิต
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนววีรคติ
หมวดหมู่:ความหลากหลายทางเพศในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:เซนชู
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์อิจิจินชะ
โฟร์ซีซันส์ ไพรเวท เรสซิเด้นซ์ กรุงเทพฯ

โฟร์ซีซันส์ ไพรเวท เรสซิเด้นซ์ กรุงเทพฯ (Four Seasons Private Residences Bangkok) เป็นตึกระฟ้าที่อยู่อาศัยความสูง 73 ชั้น ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา บนถนนเจริญกรุง ในพื้นที่แขวงยานนาวา เขตสาทร กรุงเทพมหานคร เป็นส่วนหนึ่งของโครงการเจ้าพระยา เอสเตท ของคันทรี่ กรุ๊ป ดีเวลลอปเมนท์ ตัวอาคารมีความสูงในเชิงโครงสร้างรวม ft

**ประวัติ**
ด้านข้างอาคารมองจากแม่น้ำ
อาคารนี้เป็นอาคารที่สูงเป็นอันดับที่ 4 ในกรุงเทพมหานคร และประเทศไทย เป็นอันดับที่ 13 ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเป็นอาคารที่อยู่อาศัยที่สูงเป็นอันดับที่ 23 ของโลก
อาคารตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา และมีความโดดเด่นมากกว่าอาคารที่อยู่อาศัยอื่นด้วยความสูง รูปแบบสถาปัตยกรรมเป็นแบบสมัยใหม่ และมีรูปทรงที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว อาคารนี้พัฒนาโดยบริษัท คันทรี่ กรุ๊ป ดีเวลลอปเมนท์ จำกัด (มหาชน) และบริหารโดยเครือโรงแรมโฟร์ซีซันส์ ได้รับการออกแบบให้เป็นพื้นที่อยู่อาศัยถาวรหรือชั่วคราวสำหรับผู้คน วัสดุก่อสร้างที่ใช้ส่วนใหญ่เป็นกระจกและคอนกรีต
อาคารนี้เป็นหนึ่งในอาคารที่ใหม่ที่สุดในกรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้สังเกตเห็นได้ง่ายเนื่องจากมีด้านหน้าอาคาร
อาคารดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของการขยายตัวของที่อยู่อาศัยในกรุงเทพมหานคร เนื่องจากมีนักท่องเที่ยวและประชาชนเดินทางเข้ามาในเมืองมากขึ้น ได้รับการยกย่องให้เป็น "แหล่งทองคำแห่งสุดท้ายในกรุงเทพฯ" เนื่องด้วยประชากรหนาแน่นและมีพื้นที่ก่อสร้างอาคารน้อย
อาคารนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ เจ้าพระยา เอสเตท ซึ่งมีมูลค่ารวมทั้งโครงการจำนวน 32,000 ล้านบาท เริ่มก่อสร้างเมื่อช่วงไตรมาสที่ 3 พ.ศ. 2557 และแล้วเสร็จเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 จากนั้นเริ่มโอนกรรมสิทธิ์ห้องพักตั้งแต่ต้นปี พ.ศ. 2563 โดย ณ เดือนกันยายน พ.ศ. 2563 มีการขายยูนิตออกไปแล้ว 70% แม้ว่าช่วงเวลาดังกล่าวจะเป็นช่วงที่มีการระบาดทั่วของโควิด-19 ก็ตาม

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่ออาคารที่สูงที่สุดในกรุงเทพมหานคร- รายชื่ออาคารที่สูงที่สุดในประเทศไทย- รายชื่ออาคารที่สูงที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้- รายชื่ออาคารที่อยู่อาศัยที่สูงที่สุดในโลก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 100.51030
หมวดหมู่:อาคารที่อยู่อาศัยที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:ก่อตั้งในกรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างริมแม่น้ำเจ้าพระยา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตสาทร
หมวดหมู่:อาคารชุดที่อยู่อาศัยในกรุงเทพมหานคร
กันตภณ สมพิทยานุรักษ์

กันตภณ สมพิทยานุรักษ์ เอิร์ธ เป็นนักฟุตบอลระดับอาชีพชาวไทย

**เกียรติประวัติ**
ร่วมกับสโมสรฟุตบอลหนองบัว พิชญ- ชนะเลิศ ไทยลีก 2 : ฤดูกาล 2563–64

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Goal.com-  Players Profile - info.thscore.com- kantapol-sompittayanurak/287547
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอลชาย
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลธนาคารกรุงเทพ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสมุทรสงคราม
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลจันทบุรี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลการท่าเรือ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลยาสูบ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา มาสด้า
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลหนองบัว พิชญ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอุดร ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลลำปาง
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเชียงใหม่ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเขลางค์ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก 2
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก 3
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดสมุทรปราการ
หมวดหมู่:โรงแรมที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2567

หมวดหมู่:อาคารพาณิชย์ที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 
หมวดหมู่:อาคารที่อยู่อาศัยที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ.
หมวดหมู่:อะนิเพล็กซ์

หมวดหมู่:โซนี่มิวสิคเอนเทอร์เทนเมนต์ประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์โดยโซนี่พิคเจอร์สแอนิเมชั่น
จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ พ.ศ. 2519 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2519 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2518 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต**

**เขตเลือกตั้งที่ 1**
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครสวรรค์, อำเภอโกรกพระ, อำเภอลาดยาว, อำเภอบรรพตพิสัย และอำเภอเก้าเลี้ยว

**เขตเลือกตั้งที่ 2**
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอชุมแสง, อำเภอหนองบัว, อำเภอท่าตะโก, อำเภอไพศาลี, อำเภอพยุหะคีรี, อำเภอตาคลี และอำเภอตากฟ้า

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518- จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522

**อ้างอิง**
นครสวรรค์
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดนครสวรรค์
พนักงานสำนักงาน

พนักงานออฟฟิศ
พนักงานสำนักงาน (white-collar worker) คือ บุคคลที่ทำงานด้านบริการวิชาชีพ ทำงานบนโต๊ะทำงาน งานจัดการ หรือ งานบริหาร  พนักงานสำนักงานอาจทำงานที่สำนักงานหรือสถานที่ที่ทำงานบริหารอื่น ๆ พนักงานสำนักงาน ได้แก่ สายงานที่เกี่ยวข้องกับภาครัฐ ที่ปรึกษา สถาบัน การศึกษา การบัญชี ธุรกิจ และ บริหารระดับสูง การสนับสนุนลูกค้า การออกแบบ เศรษฐศาสตร์ วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิศวกรรมศาสตร์ การวิจัยตลาด การเงิน ทรัพยากรบุคคล การวิจัยการดำเนินการ การตลาด การประชาสัมพันธ์ อสังหาริมทรัพย์ เทคโนโลยีสารสนเทศ การสร้างเครือข่าย กฎหมาย การดูแลสุขภาพ สถาปัตยกรรม และการวิจัยและพัฒนา
แตกต่างจากพนักงานใช้แรงงาน ที่จะทำงานโดยหัตถกิจ หรือทำงานในสาขาอาชีพที่ต้องใช้ทักษะ ส่วนงานหรืออาชีพสำหรับสตรี จะทำงานในด้านการดูแล การดูแลสุขภาพ งานสังคมสงเคราะห์ หรือการสอน
หมวดหมู่:ชนชั้นทางสังคม
หมวดหมู่:การจำแนกประเภทการจ้างงาน
หมวดหมู่:งานสำนักงาน
หมวดหมู่:สวนสนุกแบ่งตามปีที่เปิดทำการ

เปิดทำการ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างแบ่งตามประเภทและปีที่สร้างเสร็จ
หมวดหมู่:บริษัทการบันเทิงแบ่งตามปีที่ก่อตั้ง
หมวดหมู่:สวนสนุกที่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2519

หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 
หมวดหมู่:บริษัทการบันเทิงที่ก่อตั้งในปี พ.ศ.
หมวดหมู่:สวนสนุกที่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2557

หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 
หมวดหมู่:บริษัทการบันเทิงที่ก่อตั้งในปี พ.ศ.
หมวดหมู่:สวนสนุกที่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2559

หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 
หมวดหมู่:บริษัทการบันเทิงที่ก่อตั้งในปี พ.ศ.
การรับเลี้ยงเป็นบุตร

ซิสเตอร์ไอรีน จากโรงพยาบาลนิวยอร์กฟาวดลิง พร้อมกับเด็ก ๆ ซิสเตอร์ไอรีนเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกการรับเลี้ยงบุตรบุญธรรมสมัยใหม่ โดยวางระบบให้เด็กอยู่ตามลำพังแทนที่จะส่งไปอยู่ในสถานสงเคราะห์
การรับเลี้ยงเป็นบุตร (adoption) เป็นกระบวนการที่บุคคลรับช่วงต่อการดูแลบุตรจากผู้อื่น ซึ่งโดยปกติจะเป็นเด็ก ที่เป็นพ่อแม่ทางสายเลือดหรือตามกฎหมายของบุคคลนั้น การรับเลี้ยงเป็นบุตรตามกฎหมายเป็นการโอน สิทธิ และความรับผิดชอบทั้งหมดรวมทั้งสายสัมพันธ์ระหว่างบุตรกับบิดามารดา จากพ่อแม่ทางสายเลือดไปยังพ่อแม่บุญธรรมอย่างถาวร
ส่วนคำว่า ผู้ปกครอง เป็นการออกแบบมาเพื่อดูแลเด็ก การรับเลี้ยงเป็นบุตรมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสถานะอย่างถาวร เพื่อต้องการได้รับการยอมรับจากสังคม ไม่ว่าจะเป็นผ่านกฎหมายหรือศาสนา ในอดีต สังคมบางแห่งได้บัญญัติกฎหมายเฉพาะเพื่อควบคุมการรับเลี้ยงเป็นบุตร ในขณะที่สังคมอื่น ๆ ใช้มาตรการที่ไม่เป็นทางการ (เช่น สัญญาที่ระบุสิทธิในการรับมรดก และความรับผิดชอบของผู้ปกครอง โดยไม่มีการโอนสายสัมพันธ์ระหว่างบุตรกับบิดามารดามาด้วย) ระบบการรับเลี้ยงดูแลบุตรสมัยใหม่ซึ่งเกิดขึ้นในศตวรรษที่ 20 มีแนวโน้มว่าจะมีกฎหมายและระเบียบข้อบังคับมาควบคุม
หมวดหมู่:กฎหมายครอบครัว
หมวดหมู่:สวนสนุกที่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2516

หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 
หมวดหมู่:บริษัทการบันเทิงที่ก่อตั้งในปี พ.ศ.
ทาโซกาเระโฮเทล

เป็นเกมมือถือสัญชาติญี่ปุ่นที่สร้างโดย Benoma Ray และ SEEC เปิดตัวบนระบบปฏิบัติการไอโอเอสและแอนดรอยด์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 และได้รับการดาวน์โหลดมากกว่า 1.1 ล้านครั้ง เกมรีเมคชื่อ Tasokare Hotel Re:newal ได้วางจำหน่ายบนไอโอเอสและแอนดรอยด์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2565 และวางจำหน่ายบนสตีมบนพีซีในเดือนมกราคม พ.ศ. 2567 ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอ PRA มีกำหนดออกอากาศในเดือนมกราคม พ.ศ. 2568 ภาคต่อชื่อ Tasokare Hotel: Tsubomi ได้รับการประกาศแล้ว

**ตัวละคร**
Tsukahara Neko
voiced by|ริกะ โมโมกาวะ
Haruto Atori
voiced by|โคได ซากาอิ
Osoto Masaki
voiced by|ยูซูเกะ ชิราอิ
Shihainin
voiced by|คาเนฮิระ ยามาโมโตะ
Ruri
voiced by|ยุกิ นางาโนะ
Menou
voiced by|นัตสึเอะ ซาซาโมโตะ
Kiriko
voiced by|ทากาชิ นารุมิ

**สื่ออื่น**

**เว็บตูน**
การดัดแปลงเป็นเว็บตูนที่วาดโดยเรตสึนะและไอซึ คอนโจ เริ่มลงพิมพ์เป็นตอนออนไลน์บนเว็บไซต์ Comipo ของ Vivion เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2567

**อนิเมะ**
มีการประกาศสร้างซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2567 ผลิตโดยสตูดิโอ PRA และกำกับโดยโคซุเกะ โคเรมิซึ ออกแบบตัวละครโดยยูโกะ ฮาริบะ และแต่งเพลงประกอบโดยสึจิโยะและชูการ์บีนส์ ซีรีส์นี้มีกำหนดออกอากาศในวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2568 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และเครือข่ายอื่นๆ เพลงเปิดคือ "TASOKARE" ขับร้องโดยคาโยโกะ โยชิซาวะ ขณะที่เพลงปิดคือ "Twilight" ขับร้องโดย Rib รีโมว์เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ในเรื่องนี้ และประกาศสตรีมทั่วโลกผ่านทางแอมะซอนไพรม์วิดีโอ, Anime Onegai, บิลิบิลิ, Tubi และช่องยูทูบ It's Anime

**รายชื่อตอน**

**ละครเวที**
มีการดัดแปลงเป็นละครเวทีมีกำหนดแสดงที่โรงละครฮิโคเซ็นในอูเอโนะตั้งแต่วันที่ 24 เมษายน จนถึงวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2568

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเกม ja- เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของอนิเมะ ja
*32841
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่สร้างจากวิดีโอเกม
หมวดหมู่:เกมสำหรับแอนดรอยด์
หมวดหมู่:เกมสำหรับไอโอเอส
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวรหัสคดี
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแนวรหัสคดี
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเหนือธรรมชาติ
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:เว็บตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:รีโมว์
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานแบ่งตามปีที่ก่อตั้ง

หมวดหมู่:ท่าอากาศยาน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างแบ่งตามประเภทและปีที่สร้างเสร็จ
ท่าอากาศยาน
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2565

หมวดหมู่นี้สำหรับท่าอากาศยานที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานทางด้านการขนส่งที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 
หมวดหมู่:การเดินอากาศในปี พ.ศ.
โลเป เด เบกา

เฟลิกซ์ โลเป เด เบกา อี การ์ปิโอ (Félix Lope de Vega y Carpio; 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 156227 สิงหาคม ค.ศ. 1635) เป็นนักเขียนบทละคร กวี และนักประพันธ์ชาวสเปน ซึ่งเป็นบุคคลสำคัญในยุคทองของสเปน (ค.ศ. 1492–1659) ของวรรณกรรมบาโรกในวรรณคดีของสเปน โลเป เด เบกา เป็นรองมิเกล เด เซร์บันเตส เซร์บันเตสกล่าวว่าโลเป เด เบกาคือ “นกฟีนิกซ์แห่งปัญญา” (Fénix de los ingenios) และ “สัตว์ประหลาดแห่งธรรมชาติ” (Monstruo de naturaleza) 
โลเป เด เบกาได้ฟื้นฟูละครสเปนเมื่อละครนี้อยู่ในกระแสประชานิยม และร่วมกับนักเขียนบทละคร เปโดร กัลเดรอน เด ลา บาร์กา และ ตีร์โซ เด โมลินา กำหนดลักษณะเฉพาะของละครบาโรกสเปนด้วยความเข้าใจอย่างลึกซึ้งถึงสภาวะของมนุษย์ ผลงานวรรณกรรมของ เขาประกอบด้วยซอนเน็ต 3,000 บท นวนิยาย 3 เล่ม นวนิยายขนาดสั้น 4 เล่ม บท กวีแบบมหากาพย์ 9 บท และบทละครเวที ประมาณ 500 เรื่อง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักเขียนชาวสเปน
หมวดหมู่:นักเขียนชาวสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2178
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2105
นวนิยายขนาดสั้น

นวนิยายขนาดสั้น (novella) คือนวนิยายเชิงเรื่องเล่าที่มีความยาวสั้นกว่านวนิยาย ทั่วไปแต่ยาวกว่า เรื่องสั้น คำว่า novella ในภาษาอังกฤษ มาจากคำ novella ในภาษาอิตาลี หมายถึงเรื่องสั้นที่เกี่ยวข้องกับข้อเท็จจริง (หรือดูเหมือนจะเป็นจริง)
พจนานุกรมเมอร์เรียม-เวบสเตอร์ ให้คำจำกัดความของนวนิยายขนาดสั้นว่า "ผลงานนวนิยายที่มีความยาวและความซับซ้อนอยู่ระหว่างเรื่องสั้นกับ นวนิยาย" จำนวนหน้าหรือคำยังเป็นข้อถกเถียงว่า อย่างไรจะถือเป็นนวนิยายขนาดสั้น เรื่องสั้น หรือนวนิยาย สมาคมนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์และแฟนตาซี กำหนดให้จำนวนคำของนวนิยายขนาดสั้นอยู่ระหว่าง 17,500 ถึง 40,000 คำ ซึ่งเท่ากับ 250 คำต่อหน้า ซึ่งเท่ากับ 70 ถึง 160 หน้า

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คำศัพท์และเทคนิคทางวรรณกรรม
โซยะ คุโรกาวะ

เป็นนักแสดงชาวญี่ปุ่นจากจังหวัดไซตามะ มีคุณพ่อเป็นคนไทย ชื่อไทยคือ ศุภศร เขาเป็นที่รู้จักจากบทบาทมินาโตะ มุกิโนะในภาพยนตร์ปี 2023 ที่กำกับโดย ฮิโรคาซึ โคเรเอดะ เรื่อง Monster ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัล บลู ริบบอน อะวอร์ดส์ ฟอร์ เบสท์ นิวคัมเมอร์

**ผลงาน**

**ภาพยนตร์**

**ละครโทรทัศน์**

**พากย์เสียงภาษาญี่ปุ่น**

**รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ja-  Kurokawa Sōya on Japanese Film Database- Sōya Kurokawa
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:คนที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักแสดงเด็กชายชาวญี่ปุ่น หมวดหมู่:นักแสดงชายในภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักแสดงชายในโทรทัศน์ชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวญี่ปุ่นในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักแสดงจากจังหวัดไซตามะ