การศึกษาโสตทัศนศึกษา

อาจารย์ใช้โปรเจ็กเตอร์ LCD เป็นสื่อการสอน
การศึกษาโสตทัศนศึกษา หรือ การศึกษาแบบสื่อผสม (MBE) คือ วิธีการสอนที่ให้ความสำคัญกับการนำเสนอเนื้อหาผ่านสื่อโสตทัศนศึกษาหรือสื่อผสม เพื่อช่วยเพิ่มความเข้าใจและการจดจำเนื้อหาของนักเรียน

**ประวัติ**
แนวคิดของการใช้สื่อโสตทัศนศึกษาเริ่มมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 โดยจอห์น อาโมส โคเมนีอุส นักการศึกษาชาวโบฮีเมีย ได้นำภาพประกอบวัตถุที่พบเห็นในชีวิตประจำวันมาใช้เป็นสื่อการสอนในหนังสือ Orbis Sensualium Pictus ของเขา นักการศึกษาในยุคแรกที่สนับสนุนการใช้สื่อภาพในกระบวนการเรียนการสอนยังรวมถึงฌอง-ฌาคส์ รุสโซ จอห์น ล็อก และโยฮัน ไฮน์ริช เพสตาลอซซี
สื่อโสตทัศนศึกษายังถูกใช้กันอย่างแพร่หลายโดยกองทัพในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยกองทัพอากาศสหรัฐได้สร้างภาพยนตร์ฝึกอบรมกว่า 400 เรื่อง และแถบภาพ (film strips) 600 แถบเพื่อใช้ในการฝึกทหาร
ปัจจุบัน สื่อโสตทัศนศึกษาได้เติบโตอย่างก้าวกระโดด มีสื่อหลากหลายรูปแบบ เช่น ภาพยนตร์เพื่อการศึกษา ไมโครซอฟท์ พาวเวอร์พอยต์ ซีรีส์การศึกษาทางโทรทัศน์ วิดีโอบนยูทูบ และสื่อออนไลน์อื่น ๆ วัตถุประสงค์หลักของการใช้สื่อโสตทัศนศึกษาคือการเสริมสร้างประสิทธิภาพในการสอนของครู ทำให้เนื้อหามีความเรียบง่าย เข้าใจง่าย และดึงดูดความสนใจของนักเรียนมากขึ้น

**วัตถุประสงค์**
# เสริมสร้างทักษะการเรียนรู้ของนักเรียนและทำให้การเรียนการสอนมีประสิทธิภาพมากขึ้น
# ดึงดูดความสนใจของผู้เรียน
# กระตุ้นความสนใจในเนื้อหาเรียนรู้
# พัฒนาระบบการสอนที่เข้าใจง่าย
# ทำให้ห้องเรียนมีความน่าสนใจและโต้ตอบได้มากขึ้น
# เน้นกระบวนการสอนที่มุ่งเน้นนักเรียนเป็นศูนย์กลาง

**ข้อดี**
ในปัจจุบันเรามักใช้เครื่องมือดิจิทัล เช่น ไมโครซอฟท์ พาวเวอร์พอยต์ ซึ่งช่วยทำให้การเรียนการสอนมีความน่าสนใจและมีประสิทธิภาพมากขึ้น การใช้สื่อโสตทัศนศึกษาทำให้นักเรียนจำเนื้อหาได้นานขึ้น และช่วยให้แนวคิดที่ซับซ้อนกลายเป็นเรื่องง่ายที่จะเข้าใจ นอกจากนี้ การผสมผสานเทคโนโลยีในห้องเรียนยังช่วยให้นักเรียนได้สัมผัสประสบการณ์เสมือนจริง ซึ่งช่วยพัฒนาการเรียนรู้ในด้านต่าง ๆ เช่น การเรียนรู้เกี่ยวกับทัชมาฮาลโดยการดูวิดีโอที่แสดงให้เห็นภาพสถานที่จริง
การใช้สื่อโสตทัศนศึกษายังช่วยในการรักษาระเบียบในห้องเรียน เพราะนักเรียนจะมีสมาธิอยู่กับการเรียน และกระบวนการเรียนการสอนที่น่าสนใจนี้ยังช่วยพัฒนาการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการคิดวิเคราะห์ ซึ่งเป็นองค์ประกอบสำคัญในการเรียนรู้
การใช้สื่อโสตทัศนศึกษาเป็นสื่อกลางในการสื่อสารระหว่างครูและนักเรียน ทำให้การเรียนรู้มีประสิทธิภาพมากขึ้น ตัวอย่างเช่น ในการเรียนการสอนภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศ (EFL) นักเรียนที่ขาดแรงจูงใจหรือการเปิดเผยต่อภาษาที่แท้จริงสามารถได้รับประโยชน์จากการใช้สื่อเสียงและภาพที่ช่วยสร้างความคุ้นเคยและพัฒนาทักษะการออกเสียง

**ข้อเสีย**
การใช้สื่อโสตทัศนศึกษามากเกินไปอาจทำให้เกิดความเบื่อหน่าย นอกจากนี้ยังอาจใช้ได้ผลเพียงแค่ในบางสถานการณ์ เนื่องจากการเรียนการสอนบางรูปแบบไม่สามารถใช้สื่อโสตทัศนศึกษาได้อย่างมีประสิทธิภาพ เครื่องมือที่ใช้ เช่น เครื่องฉายโปรเจ็กเตอร์ ลำโพง และหูฟัง อาจมีราคาสูง ทำให้บางโรงเรียนไม่สามารถจัดซื้อได้ การเตรียมบทเรียนเพื่อใช้สื่อโสตทัศนศึกษาอาจใช้เวลามาก และในบางพื้นที่ เช่น พื้นที่ชนบทที่ขาดไฟฟ้า การใช้สื่อโสตทัศนศึกษาที่ต้องใช้ไฟฟ้าอาจไม่สามารถทำได้

**สรุป**
สื่อโสตทัศนศึกษาเป็นเครื่องมือสำคัญในการเสริมสร้างกระบวนการเรียนรู้และการสอน โดยช่วยให้ครูสามารถนำเสนอเนื้อหาได้อย่างมีประสิทธิภาพ และทำให้นักเรียนเรียนรู้และจดจำเนื้อหาได้ดีขึ้น การใช้สื่อโสตทัศนศึกษายังช่วยในการพัฒนาการคิดวิเคราะห์และวิจารณญาณของนักเรียน อย่างไรก็ตาม การใช้สื่อเหล่านี้ควรมีการวางแผนที่ดีเพื่อไม่ให้ส่งผลกระทบต่อผลการเรียนรู้

**อุปกรณ์ที่ใช้ในการนำเสนอทางโสตทัศนศึกษา**
 โทรทัศน์- โปรเจกเตอร์ LCD- เครื่องฉายภาพยนตร์- เครื่องฉายภาพนิ่ง- เครื่องฉายภาพทึบแสง- เครื่องฉายแผ่นใส

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การสอน
หมวดหมู่:สื่อผสม