Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ตำบลหนองสะเดา

หนองสะเดา เป็นตำบลในอำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี  

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลหนองสะเดา มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลวังศรีราช (อำเภอเดิมบางนางบวช)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลกระเสียว- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลหนองผักนาก- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลหนองหญ้าไซ และตำบลหนองโพธิ์ (อำเภอหนองหญ้าไซ)

**การปกครองส่วนภูมิภาค**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลหนองสะเดาแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน ได้แก่colwidth=20em- หมู่ที่ 1 บ้านดอนไร่- หมู่ที่ 2 บ้านดอนไร่- หมู่ที่ 3 บ้านเนินมหาเชษฐ์- หมู่ที่ 4 บ้านหนองสะเดาบน- หมู่ที่ 5 บ้านหนองสะเดาล่าง- หมู่ที่ 6 บ้านสุวรรณตะไล- หมู่ที่ 7 บ้านห้วยมะขาม- หมู่ที่ 8 บ้านสระยายชี- หมู่ที่ 9 บ้านหนองเกตุ- หมู่ที่ 10 บ้านทับขุนช้าง

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ตำบลหนองสะเดาเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลหนองสะเดา ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลหนองสะเดามี 10 หมู่บ้าน พื้นที่ 43.00 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,449 คน และ 1,409 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลหนองสะเดาอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหนองสะเดา

**อ้างอิง**
หนองสะเดา
หนองสะเดา
ฮยัง

อาจินตยา (อจินไตย) ซัง ฮยัง วิดฮี วาซา พระเป็นเจ้าสูงสุดในคติศาสนาฮินดูแบบบาหลี
ฮยัง (กาวี, ซุนดา, ชวา, บาหลี: Hyang) หรือรูปปริวรรตอักษร หฺยํ เป็นรูปแสดงของพระเป็นเจ้าสูงสุดในปรัมปราโบราณของชวาและบาหลีในประเทศอินโดนีเซีย อาจถือว่ามีลักษณะความเป็นพระเจ้าหรือเป็นความเป็นบรรพชน การนับถือบูชาฮยังสาสารถพบได้ในศาสนาพื้นถิ่นของเกาะชวาและเกาะบาหลี ซึ่งรวมทั้ง ซุนดาวีวีตัน หรือศาสนาซุนดา, เกอจาเวิน หรือศาสนาชวาประเภทไม่เป็นเอกเทวนิยม, กาปีตายัน หรือศาสนาชวาประเภทเป็นเอกเทวนิยม และ กามาตีร์ตา หรือศาสนาบาหลี โลกที่ประทับอยู่ของฮยังเรียกว่า กะฮ์ยังกัน (Kahyangan) ซึ่งเป็นคำภาษาชวาเก่าแปลว่า "วิมานของฮยัง" ในอีกนับหนึ่งอาจแปลว่า "สวรรค์"
เอกสารภาษาซุนดาเก่า ซังฮยัง ซิกซา กันดัง กาเรอซียัน ระบุถึงฮยังว่าอาจตีความเป็น "อำนาจสูงสุด" เช่นเดียวกับที่ในซุนดาวีวีตันถือว่าฮยังอาจเรียกว่า ซังฮยังเกอร์ซา (Sang Hyang Kersa; ซึ่งทรงอำนาจ)
กามาตีร์ตาหรือศาสนาบาหลีบรรยายถึงฮยังว่าเป็นสิ่งทางจิตวิญญาณอันเป็นที่เคารพบูชาซึ่งต้องให้การบูชาที่พิเศษ หรืออาจใช้เป็นชื่อเรียกสิ่งดำรงอยู่ทางจิตวิญญาณที่มีอำนาจเหนือธรรมชาติ โดยแสดงออกในรูปประดุจดวงอาทิตย์ในตวามฝัน ส่วนมากเป็นรูปบุรุษ การมาถึงของฮยังในชีวิตใครก็ตามมีความหมายถึงการได้รับกุศลใหญ่แบะความสุขแก่บุคคลนั้น โดยทั่วไปแล้ว คำว่าฮยังสามารถหมายถึงต้นธารขอบความงดงาม ต้นธารของทุกสิ่ง (หรือ "ผู้สร้าง") หรืออาจเรียกถึงพระเจ้าโดยรวม ๆ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระเป็นเจ้า
หมวดหมู่:ศาสนาฮินดูแบบบาหลี
หมวดหมู่:ศาสนาในประเทศอินโดนีเซีย
ตำบลวังลึก (อำเภอสามชุก)

วังลึก เป็นตำบลในอำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี  

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลวังลึก มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลนางบวช และตำบลเขาดิน (อำเภอเดิมบางนางบวช)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลสีบัวทอง (อำเภอแสวงหา จังหวัดอ่างทอง)- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลย่านยาว- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลสามชุก

**ประวัติ**
พื้นที่เดิมเป็นตำบลวังลึก ของอำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี กับตำบลศาลาทุ่งแฝก อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง ปี พ.ศ. 2479 พระประชากรบริรักษ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดอ่างทอง กับพ.ท.พระเจนกระบวนหัก ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้รับรายงานว่าบางหมู่บ้านในตำบลศาลาทุ่งแฝก อำเภอโพธิ์ทอง ได้แจ้งทางราชการว่าประชาชนติดต่อราชการกับอำเภอสามชุก และจังหวัดสุพรรณบุรีสะดวกกว่าไปติดต่อกับอำเภอโพธิ์ทอง
ปี พ.ศ. 2480 จึงได้เปลี่ยนแปลงเขตจังหวัดอ่างทองกับจังหวัดสุพรรณบุรี โดยโอนพื้นที่หมู่ 2–5 (ในตอนนั้น) จากตำบลศาลาทุ่งแฝก อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง มาสมทบเข้ากับเขตปกครองของตำบลวังลึก อำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี โดยได้รับอนุมัติจากพระยาพหลพลพยุหเสนา นายกรัฐมนตรี

**การปกครองส่วนภูมิภาค**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลวังลึกแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้าน ได้แก่colwidth=20em- หมู่ที่ 1 บ้านทุ่งใหญ่- หมู่ที่ 2 บ้านทุ่งแฝก- หมู่ที่ 3 บ้านหนองน้ำใส- หมู่ที่ 4 บ้านบางค่าง- หมู่ที่ 5 บ้านวังลึก- หมู่ที่ 6 บ้านคอตัน- หมู่ที่ 7 บ้านท่าเรียบ- หมู่ที่ 8 บ้านวังลาน- หมู่ที่ 9 บ้านท่ากระพี้- หมู่ที่ 10 บ้านทุ่งลานโพธิ์- หมู่ที่ 11 บ้านทุ่งแฝก- หมู่ที่ 12 บ้านหนองน้ำใส- หมู่ที่ 13 บ้านวังจิก- หมู่ที่ 14 บ้านท่ากระพี้ตก- หมู่ที่ 15 บ้านท่าพิกุล

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ตำบลวังลึกเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลวังลึก ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2537 สภาตำบลวังลึกมี 15 หมู่บ้าน พื้นที่ 70.0 ตารางกิโลเมตร ประชากร 12,618 คน และ 3,213 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2538 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลวังลึกอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลวังลึก

**อ้างอิง**
วังลึก
วังลึก
แม่แบบ:Ruby/styles.css

/*  */
.templateruby > rt {
	font-variant-east-asian: ruby;
	/* font-size: 85% is a WP:ACCESS issue. Don't change without discussion
	 * at WT:ACCESS. */
	font-size: 85%;
}
.templateruby.large {
	font-size: 250%;
}
.templateruby.large > rt {
	font-size: 50%;
}
วัฑฒนะแคปปิตอล

วัฑฒนะแคปปิตอล (វឌ្ឍនៈកាពីតាល; วฑฺฒนกาพีตาล, Vattanac Capital) เป็นตึกระฟ้าความสูง adj=on 39 ชั้นในพนมเปญ ประเทศกัมพูชา ของบริษัทวัฒฑนะพร็อปเพอร์ตีส์โดยธนาคารวัฒฑนะ อาคารก่อสร้างระหว่างปี 2009 ถึง 2012 ส่วนใหญ่ของอาคารเปิดใช้งานในปี 2014 และส่วนโรงแรมเปิดให้บริการในปี 2018 อาคารแบ่งออกเป็นสี่ส่วน ได้แก่ วัฒฑนะไลฟ์สไตล์คิวบ์ (Vattanac Lifestyle Cube), วัฒฑนะแคปปิตอลมอลล์ (Vattanac Capital Mall), วัฒฑนะแคปปิตอลออฟฟิซทาวเวอร์ (Vattanac Capital Office Tower) และโรงแรมโรสวูดโฮเทลพนมเปญ
อาคารประกอบไปด้วยส่วนอาคารสำนักงาน, ที่ทำการสำนักงานใหญ่ของธนาคารวัฒฑนะ, โรงแรมโรสวูด, เซอร์วิสด์อะพาร์ตเมนต์, ร้านค้า และบาร์ดาดฟ้าเปิด
ชั้นล่าง ๆ ของอาคารเป็นที่ตั้งของร้านค้าสินค้าหรูหรา และมีพื้นที่จัดแสดงสินค้าหรือจัดนิทรรศการ ร้านค้าหรูหราในพื้นที่นี้ เช่น เอริค ไคเซอร์, ชาทีดับเบิลยูจี, เปอร์เซนต์อาราเบีย, ฮูโกบอส, จิมมีชู, ล็อกซิตาน, โปโล ราล์ฟ ลอเร็น, ทิฟฟานีแอนด์โค เป็นต้น
ชั้น 25 ถึง 39 เป็นที่ตั้งของโรงแรมหรูในเครือโรสวูด เปิดให้บริการในปี 2018 มีขนาด 148 ห้องพัก และ 27 เซอร์วิสด์อะพาร์ตเมนต์ มีสระว่ายน้ำขนาด 20 เมตรบนชั้น 33 และสกายบาร์
อาคารออกแบบโดยทีเอฟพี แฟร์เริลส์ ลักษณะของอาคารได้รับแรงบันดาลใจมาจากรูปมังกร และออกแบบโดยใช้หลักฮวงจุ้ยและลักษณะรูปนาคแบบพื้นถิ่น ควบคุมการก่อสร้างโดยอารูป มีลิฟน์โดยสารความเร็วสูงจำนวน 30 ตัวของบริษัทชินด์เลอร์ และ 2 ตัวของบริษัทคอเนอ
อาคารได้รับการรับรองลีดโกลด์ และชนะรางวัล "การพัฒนาเชิงพาณิชย์ที่ดีที่สุด (เอเชียตะวันออกเฉียงใต้)" ในงานรางวับอสังหาริมทรัพย์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (South East Asia Property Awards) ประจำปี 2012

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Inside Phnom Penh's empty new skyscraper: 'This is only for excellencies'
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในพนมเปญ
หมวดหมู่:ตึกระฟ้าในประเทศกัมพูชา
จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ พ.ศ. 2522 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2522 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2519 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต**

**เขตเลือกตั้งที่ 1**
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครสวรรค์, อำเภอโกรกพระ, อำเภอลาดยาว, อำเภอบรรพตพิสัย และอำเภอเก้าเลี้ยว

**เขตเลือกตั้งที่ 2**
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอชุมแสง, อำเภอหนองบัว, อำเภอท่าตะโก, อำเภอไพศาลี, อำเภอพยุหะคีรี, อำเภอตาคลี และอำเภอตากฟ้า

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519- จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526

**อ้างอิง**
นครสวรรค์
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดนครสวรรค์
ตำบลสามชุก

สามชุก เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นที่ตั้งของตลาดสามชุก 100 ปี และที่ว่าการอำเภอสามชุก และเป็นแหล่งชุมชนของชาวไทยเชื้อสายจีน พื้นที่ทั้งตำบลอยู่ในเขตเทศบาลตำบลสามชุก

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลสามชุกมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลกระเสียว และตำบลนางบวช (อำเภอเดิมบางนางบวช)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลวังลึก- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลย่านยาว- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบ้านสระ และตำบลหนองผักนาก

**ประวัติ**
ปี พ.ศ. 2499 นายพินิต โพธิพันธุ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ร่วมกับกำนันตำบลสามชุก ผู้ใหญ่บ้านและผู้นำชุมชน ได้พิจารณาพื้นที่ตำบลสามชุก เป็นพื้นที่ตั้งของศูนย์ราชการอำเภอสามชุก เป็นที่ชุมนุมชนหนาแน่น มีตลาด สถานีอนามัย จึงตั้งเป็น สุขาภิบาลสามชุก ในปี พ.ศ. 2499 
ปี พ.ศ. 2508 สุขาภิบาลสามชุกมีชุมชนค่อนข้างหนาแน่นกระจายเต็มพื้นที่ และมีพื้นที่ใกล้เคียงเป็นพื้นที่ตลาดและมีแนวขตติดต่อกัน นายพัฒน์ บุญยรัตพันธ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี และนายทวี แรงขำ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ได้พิจารณาขยายเขตสุขาภิบาล โดยมีพื้นที่บางส่วนของหมู่ 1–6 ของตำบลสามชุก บางส่วนของหมู่ 1,4,6,9 ของตำบลย่านยาว และบางส่วนของหมู่ 8 ของตำบลกระเสียว และต่อมาในปี พ.ศ. 2542 สุขาภิบาลสามชุกได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นเทศบาลตำบล ด้วยผลของกฎหมาย
ปี พ.ศ. 2546 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลสามชุกมีพื้นที่ 6 หมู่บ้าน ประชากร 2,831 คน และมี 438 ครัวเรือน บางส่วนอยู่ในเขตเทศบาลตำบลสามชุก โดยส่วนที่อยู่นอกเขตเทศบาลมีสภาพไม่เข้าองค์ประกอบความเป็นหมู่บ้าน จึงพิจารณาให้รวมองค์การบริหารส่วนตำบลสามชุกเข้ากับเทศบาลตำบลสามชุก ในปี พ.ศ. 2547 ทำให้ตำบลสามชุกอยู่ในเขตเทศบาลตำบลสามชุกทั้งหมด

**อ้างอิง**
สามชุก
พระวัชรสัตว์

วัชรสัตว์ (वज्रसत्त्व, Tibetan: རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ། Dorje Sempa, รูปย่อ: རྡོར་སེམས། Dorsem) เป็นพระโพธิสัตว์ในคติศาสนาพุทธมหายานและวัชรยาน ที่ปรากฏในวรรณกรรมพุทธมากมาย ในประเด็นหลักของพระสูตรเช่น ไวโรจนาภิสัมโพธิสูตร, วัชรเศขรสูตร และ นวยูหสูตร ในพระไตรปิฎกญิงมา และในวรรณกรรมซ็อกเซ็นมากมาย เช่น กุลยราชตันตระ และ พระสูตรกระจกหทัยพระวัชรสัตว์
ในศาสนาพุทธแบบจีนและชินกง ตามธรรมเนียมมองว่าพระวัชรสัตว์เป็นพระสังฆาจารย์ลำดับที่สอง รองจากพระไวโรจนพุทธเจ้าตามตำนานของคุไคเล่าเรื่องอ้างบันทึกของพระอโมฆวัชระว่า พระนาคารชุนพบพระวัชรสัตย์ในเสาเหล็กแห่งหนึ่งในอินเดียใต้ และประกอบพิธีอภิเษกให้พร้อมส่งมอบคำสอนที่เรียนรู้จากพระไวโรจนะในพระมหาไวโรจนสูตร กระนั้นคุไคไม่ได้กล่าวถึงรายละเอียดใดเกี่ยวกับพระวัชรสัตว์อีก
มนตร์สำคัญขอบพระวัชรสัตว์คือมนตร์ร้อยพยางค์ (หรือ พระคาถาร้อยคำ) ซึ่งปรากฏใน สรวตถาคต-ตัตตวสังครห์ ซึ่งปรากฏหลักฐานเก่าแก่ที่สุดในรูปของบทรวมมนตร์แปลภาษาจีนของพระวัชรโพธิ (ประมาณปี 671–741) จากปี 722

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระโพธิสัตว์
วัดถ้ำเชตวัน

วัดถ้ำเชตวัน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสันทะ อำเภอนาน้อย จังหวัดน่าน
วัดถ้ำเชตวัน หรือ พุทธสถานถ้ำเชตวัน หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่า วัดครูบาน้อย ตั้งวัดเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566  เป็นสถานที่ที่ ครูบาน้อย ญาณวิไชย เกจิชื่อดังแห่งเมืองน่าน เดินทางเข้าไปปฏิบัติธรรมอยู่ในถ้ำเป็นเวลา 3 ปี 3 เดือน 3 วัน เมื่อราว พ.ศ. 2555–2556 ครูบาน้อย ได้สร้าง พุทธสถานถ้ำเชตวัน จนแล้วเสร็จ ประกอบด้วยเสนาสนะคือ วิหาร ศาลาหลวง กุฏิสงฆ์ พระธาตุทันใจสหลีกู่แก้ว พระพุทธไสยาสน์ ศาลาอาคารพิพิธภัณฑ์ และพระเจ้าทันใจ เป็นต้น 
อาคารมีลักษณะศิลปะล้านนา มีพระมหาธาตุเจดีย์วัดถ้ำเชตวัน พระพุทธไสยาสน์มีความยาว 15 เมตร พระหยกขาว วิหาร ศาลาหลวง หอกลอง หอหลวงเทวดา ถ้ำธรรมชาติ พิพิธภัณฑ์ถ้ำเชตวัน พระธาตุอินทร์แขวน (จำลอง) และเทพทันใจ เป็นต้น ภายในวิหารนประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยองค์ใหญ่ โถงถ้ำที่มีพระพุทธรูป พระนอน พระทันใจ เจดีย์สีทอง รอยพระพุทธบาท แผ่นศิลาจารึกที่มีอักษรล้านนา (บอกเล่าเรื่องราวการสร้างวัด)

**อ้างอิง**
ถ้ำเชตวัน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอนาน้อย
วัดเขาสมิง

วัดเขาสมิง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกายตั้งอยู่ในตำบลเขาสมิง อำเภอเขาสมิง จังหวัดตราด
เมื่อ พ.ศ. 2499 พระวินัยบัณฑิต (ถาวร ฐานุตฺตโร) เจ้าอาวาสวัดคิรีวิหาร ได้ออกธุดงค์จนถึงหมู่บ้านชายธง ได้พูดคุยกับนายจุ่ม ซื่อจง ว่าถ้าสร้างวัดสักแห่งคงดี นายจุ่มเห็นดีด้วยจึงได้ถวายที่ดินสร้างวัด วัดเขาสมิงเริ่มก่อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2508 กว่าจะแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2513 รวมเป็นระยะเวลา 5 ปี ตั้งวัดเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2514 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ปัจจุบันมีพระครูศาสนกิจโสภณ หรือหลวงพ่อสำอางค์ เป็นเจ้าอาวาส ที่ชาวบ้านรู้จักในนาม หลวงพ่อเตี้ย ยอดวัตถุมงคลของหลวงพ่อ สำอางค์ เช่น เสือแกะไม้ขนุน และ เทียนสะเดาะเคราะห์ 3 กษัตริย์ 
สิ่งก่อสร้างภายในวัดมีอุโบสถ ด้านในมีพระประธานองค์ใหญ่ อุโมงค์เสือ ชาวบ้านเรียกกันว่า ปู่เสือสมิงมล ภายในมีลักษณะคล้ายถ้ำ มีรูปปั้นเสือตัวใหญ่และตัวเล็ก

**อ้างอิง**
เขาสมิง
หมวดหมู่:อำเภอเขาสมิง
วัดหนองบอน (จังหวัดตราด)

วัดหนองบอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองบอน อำเภอบ่อไร่ จังหวัดตราด ปัจจุบันมีพระครูโอภาสสุตาภิมณฑ์ (สว่าง อาสโภ ป.ธ.3) เป็นเจ้าอาวาส
วัดหนองบอน หรือชาวบ้านเรียกว่า วัดใหญ่ ตั้งวัดเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2522 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535
ภายในวัดมีหอวัฒนธรรมนิทัศน์เหมืองพลอย  ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2540 มีการจัดนิทรรศการแยกเป็นหัวข้อต่าง ๆ ดังนี้ หินเปลือกโลก แร่ในชีวิตประจำวัน รัตนชาติ แผนคุมการขุดเจาะ การแสดงภาพถ่ายการทำพลอย ห้องไดโนเสาร์ และซากดึกดำบรรพ์ ลักษณะของห้องจัดแสดงนิทรรศการเป็นโถงขนาดใหญ่

**อ้างอิง**
หนองบอน
วัดหนองบอน (จังหวัดฉะเชิงเทรา)

วัดหนองบอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเขาหินซ้อน อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 23 ไร่ 
วัดหนองบอนตั้งเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2528 ผู้บริจาคที่ดินให้สร้างวัด คือนายจันที เชาว์โชติ และผู้มีจิตศรัทธาได้บริจาคเงินซื้อที่ดินถวายวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2552
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร กว้าง 4 เมตร ยาว 8 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 ศาลาการเปรียญ กว้าง 14 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ 1 องค์ ขนาดหน้าตักกว้าง 69 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 พระพุทธรูปโสธรจำลอง 1 องค์ ขนาดหน้าตักกว้าง 29 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 พระพุทธรูปโสธรจำลอง 1 องค์ ขนาดหน้าตักกว้าง 39 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 พระพุทธรูปศิลปะอู่ทอง 1 องค์ ขนาดหน้าตักกว้าง 39 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 วัดยังมีพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดหนองบอน โดยมีการจัดแสดงข้าวของเครื่องใช้โบราณ เช่น เกวียนที่ยังสามารถใช้งานได้จริงถึง 5 เล่ม ไม้ซุง เครื่องโม้ เป็นต้น 

**อ้างอิง**
หนองบอน
แกลเอ (จังหวัดโฮร์โมซกอน)

แกลเอ (قلعه) เป็นหมู่บ้านในตำบลแจฆีเนโชมอลี อำเภอแจฆีน เทศมณฑลรูดอน จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน

**ประชากร**
จากสำมะโนแห่งชาติ พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 1,241 คนใน 271 ครัวเรือน สำมะโนต่อมาใน พ.ศ. 2554 ระบุไว้ที่ 1,206 คนใน 311 ครัวเรือน สำมะโนใน พ.ศ. 2559 ระบุประชากรในหมู่บ้านที่ 1,373 คนใน 387 ครัวเรือน ถือเป็นหมู่บ้านที่มีประชากรมากที่สุดในตำบลนี้

**อ้างอิง ==
เฉลิมฉาน ยศวิริยะพาณิชย์

เฉลิมฉาน ยศวิริยะพาณิชย์ ต่อ เป็นนักกีฬาขี่ม้าทีมชาติไทย ในประเภทศิลปะบังคับม้า รวมถึงเป็นผู้ดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการ และกรรมการฝ่ายพัฒนากีฬา สมาคมกีฬาขี่ม้าแห่งประเทศไทย

**ประวัติ**
เฉลิมฉานเป็นบุตรชายคนเล็กของฉายฉานและศุภรัศมิ์ ยศวิริยะพาณิชย์ เขาเริ่มหัดขี่ม้าเมื่ออายุ 5 ขวบ และเรียนขี่ม้าอย่างจริงจังเมื่ออายุ 9 ขวบ โดยมีพันเอก เฟื่องวิชชุ์ อนิรุทธเทวา เป็นครูสอนขี่ม้าคนแรก และภายหลัง เฉลิมฉานได้เป็นผู้ช่วยเลขาธิการสมาคมกีฬาขี่ม้าแห่งประเทศไทย
เฉลิมฉานได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งศิลปะบังคับม้าประเภททีมในกีฬาขี่ม้าในซีเกมส์ 2017 ที่ประเทศมาเลเซีย ต่อมา เขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดงจากการแข่งศิลปะบังคับม้าประเภททีมในกีฬาขี่ม้าในเอเชียนเกมส์ 2018 ที่จาการ์ตาอินเตอร์เนชันแนลอีเควสเทรียนพาร์ก ประเทศอินโดนีเซีย

**ม้าสำคัญ**
 DEN เฟร์นันโด (Fernando) - เฉลิมฉานใช้ในการแข่งกีฬาขี่ม้าในเอเชียนเกมส์ 1998 ซึ่งเป็นม้าที่เขารักและผูกพันที่สุด- ไม่ทราบประเทศ แชนส์ (Chance) - เฉลิมฉานใช้ในการแข่งกีฬาขี่ม้าในเอเชียนเกมส์ 2014

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  การกลับมาอีกครั้งของการแข่งขันกีฬาขี่ม้า ชิงถ้วยพระราชทาน สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา Princess’s Cup Thailand 2022 ครั้งที่ 8 “TOGETHER, WE ARE ONE”-  Princess’s Cup Thailand 2022 ครั้งที่ 8 การกลับมาอีกครั้ง ของการแข่งขันกีฬาขี่ม้า ชิงถ้วยพระราชทาน สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา-  บทสรุป Meet the Press เอเชียนเกมส์ครั้งที่ 19 ทั้ง 6 รอบ ทัพนักกีฬาไทยตั้งเป้าคว้า 15 เหรียญทอง-  48 กีฬาฯลุย อชก.19 ประกาศคว้า 15 ทอง บอลชายรอดยาก ชบาแก้วฝันไกลมีลุ้น-  การแข่งขันขี่ม้า Princess’s Cup Thailand 2022 เตรียมจัด 21-27 พ.ย. 65-  8 ชาติขานรับร่วมชิงชัยศึกขี่ม้าปริ้นเซส คัพ ไทยแลนด์ 21-27 พ.ย. นี้-  ทัพไทย ประกาศคว้า 15 ทอง บทสรุป “มีตเดอะเพรสอช.เกมส์”
หมวดหมู่:นักกีฬาขี่ม้าชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองแดงเอเชียนเกมส์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญเงินซีเกมส์ชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนกีฬาขี่ม้า
หมวดหมู่:นักกีฬาทีมชาติไทย
Estola annulicornis

Estola annulicornis เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Fisher ใน ค.ศ. 1942 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากสาธารณรัฐโดมินิกัน

**อ้างอิง==
บอลอแชฮร์ (เทศมณฑลแจฮ์โรม)

บอลอแชฮร์ (بالاشهر) เป็นหมู่บ้านในตำบลแฆฟร์ อำเภอแฆฟร์ เทศมณฑลแจฮ์โรม จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 680 คนใน 177 ครัวเรือน

**อ้างอิง ==
บอลอแชฮร์ (เทศมณฑลรูดอน)

บอลอแชฮร์ (بالاشهر) เป็นนครและเมืองหลักในอำเภอแจฆีน เทศมณฑลรูดอน จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน และยังเป็นเมืองศูนย์กลางของตำบลแจฆีเนโชมอลี

**ประชากร**
ตอนที่นครนี้ยังเป็นหมู่บ้านแจฆีนในตำบลแจฆีเนโชมอลี ประชากรจากสำมะโนแห่งชาติ พ.ศ. 2549 มี 491 คนใน 105 ครัวเรือน เมื่อหมู่บ้านนั้นมีชื่อว่าบอลอแชฮร์ สำมะโน พ.ศ. 2554 ระบุประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 939 คนใน 231 ครัวเรือน สำมะโนใน พ.ศ. 2559 ระบุประชากรหมู่บ้านที่ 1,277 คนใน 336 ครัวเรือน
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2017 หมู่บ้านบอลอแชฮร์ถูกเลื่อนสถานะเป็นนคร

**อ้างอิง ==
แอสโตรเลบ

แอสโตรเลบแผนที่ฟ้าในแอฟริกาเหนือ คริสต์ศตวรรษที่ 9 จาก  Khalili Collections
แอสโตรเลบสมัยใหม่ สร้างในเมืองupright=1.2
แอสโตรเลบ (astrolabe; ἀστρολάβος astrolábos; ٱلأَسْطُرلاب al-Asṭurlāb; ستاره‌یاب Setāreyāb) เป็นอุปกรณ์ทางดาราศาสตร์ซึ่งมีมาตั้งแต่ยุคโบราณ  ทำหน้าที่เป็นแผนที่ดาวและแบบจำลองทางกายภาพของวัตถุท้องฟ้าที่สามารถมองเห็นได้ แอสโตรเลบมีการใช้งานในฐานะเครื่องวัดมุมยก (inclinometer) อย่างละเอียดและเครื่องมือคำนวณแบบแอนะล็อกที่สามารถแก้ปัญหาปัญหาทางดาราศาสตร์ได้หลายหลายประเภท แอสโตรเลบรูปแบบที่เรียบง่ายที่สุดเป็นแผ่นโลหะที่มีแบบรูปของเส้นลวด รอยตัด และรูพรุน ซึ่งทำให้ผู้ใช้สามารถคำนวณตำแหน่งทางดาราศาสตร์ได้อย่างแม่นยำ แอสโตรเลบสามารถใช้วัดระดับความสูงเชิงมุมของวัตถุท้องฟ้าเหนือเส้นขอบฟ้าทั้งในเวลากลางวันและเวลากลางคืน สามารถใช้ระบุดาวฤกษ์หรือดาวเคราะห์ เพื่อกำหนดละติจูดในท้องถิ่นโดยให้เวลาท้องถิ่น (หรือในทางกลับกันคือกำหนดเวลาท้องถิ่นโดยให้ละติจูด) เพื่อสำรวจหรือเพื่อการสามเหลี่ยม (triangulation) แอสโตรเลบถูกใช้ในสมัยคลาสสิก, ยุคทองของอิสลาม, ยุคกลางของยุโรป และยุคแห่งการสำรวจด้วยความมุ่งหมายทั้งหมดนี้ 
แอสโตรเลบซึ่งเป็นต้นแบบของเครื่องวัดแดดหรือเซกซ์แทนต์ มีประสิทธิภาพในการกำหนดละติจูดบนพื้นดินหรือบนทะเลยามสงบ แม้ว่าจะมีความน่าเชื่อถือน้อยลงเมื่อใช้บนดาดฟ้าเรือในทะเลที่มีคลื่นลมแรง แต่ก็มีการพัฒนาแอสโตรเลบกะลาสี (mariner's astrolabe) เพื่อแก้ปัญหานี้

**ดูเพิ่ม**
 ท้องฟ้าจำลอง

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 ref=none- ref=none- pages=43–83- ref=none- ref=none- ref=none- ref=none- isbn=978-0-511-48303-5- ref=none- isbn=978-3-642-61912-0- isbn=978-1-85285-451-5

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Interactive digital astrolabe by Alex Boxer-  A digital astrolabe (HTML5 and javascript)-  Astrolabe Tech Made ... Not So Easy-  paper astrolabe generator, from the ESO-  "Hello World!" for the Astrolabe: The First Computer Video of Howard Covitz's Presentation at Ignite Phoenix, June 2009.  Slides for Presentation Licensed as Creative Commons by-nc-nd.-  Video of Tom Wujec demonstrating an astrolabe. date=2012-03-23  Taken at TEDGlobal 2009. Includes clickable transcript. Licensed as Creative Commons by-nc-nd.-  Archive of James E. Morrison's extensive website on Astrolabes-  A working model of the Dr. Ludwig Oechslin's Astrolabium Galileo Galilei watch date=2012-03-01 -  Ulysse Nardin Astrolabium Galilei Galileo: A Detailed Explanation date=2012-03-01 -  Fully illustrated online catalogue of world's largest collection of astrolabes-  Mobile astrolabe and horologium- Medieval equal hour  horary quadrant- url-status=dead
หมวดหมู่:มาตรดาราศาสตร์
หมวดหมู่:อุปกรณ์ทางดาราศาสตร์
หมวดหมู่:อุปกรณ์เดินเรือ
หมวดหมู่:เทคโนโลยีอิสลาม
หมวดหมู่:อุปกรณ์วิทยาศาสตร์
ตำบลโฮเซย์นอบอเดโกรูฮ์

โฮเซย์นอบอเดโกรูฮ์ (حسين آباد گروه) เป็นตำบลในอำเภอรอเยน เทศมณฑลเคร์มอน จังหวัดเคร์มอน ประเทศอิหร่าน โดยมีหมู่บ้านโกรูฮ์เป็นเมืองหลัก

**ประชากร**
จากสำมะโนแห่งชาติ พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 2,085 คนใน 541 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน พ.ศ. 2554 มีประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 3,274 คนใน 948 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน พ.ศ. 2559 ตำบลนี้มีประชากร 2,588 คนใน 832 ครัวเรือน หมู่บ้านที่มีประชากรมากที่สุดในบรรดา 67 หมู่บ้านคือโกรูฮ์ที่มีประชากร 580 คน

**อ้างอิง ==
หมวดหมู่:สงครามอังกฤษ-อียิปต์

หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับอียิปต์
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ทางการทหารอียิปต์–สหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:การบุกครองอียิปต์
หมวดหมู่:หมวดหมู่ตั้งตามชื่อสงคราม
อะลี มาฮิร พาชา

อะลี มาฮิร พาชา (علي ماهر باشا; 9 พฤศจิกายน 1882 – 25 สิงหาคม ค.ศ. 1960) เป็นบุคคลสำคัญทางการเมืองชาวอียิปต์ 

เขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังใน ค.ศ. 1928 ถึง 1929 เขาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอียิปต์ในวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1936 ถึง 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1936 สมัยที่สองในวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1939 ถึง 28 มิถุนายน ค.ศ. 1940 สมัยที่สามในวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1952 ถึง 2 มีนาคม ค.ศ. 1952 และสมัยที่สี่ในวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1952 ถึง 7 กันยายน ค.ศ. 1952 การเป็นนายกรัฐมนตรีสมัยสุดท้ายสิ้นสุดลงเมื่อเขาถูกบังคับให้ลาออกจากการเป็นผู้คัดค้านการปฏิรูปที่ดินอียิปต์ที่ดำเนินการโดยสภาบัญชาการปฏิวัติในช่วงการปฏิวัติอียิปต์ ค.ศ. 1952

ใน ค.ศ. 1942 พาชาถูกถอนออกจากตำแหน่งและถูกคุมขังตลอดช่วงที่เหลือของสงครามเนื่องจากความเห็นอกเห็นใจต่อประเทศเยอรมนี


**อ้างอิง**


**แหล่งข้อมูลอื่น**
 FID=pe/011853



หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังอียิปต์
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศอียิปต์
หมวดหมู่:พาชาอียิปต์


หมวดหมู่:นักโทษและผู้ต้องขังชาวอียิปต์
หมวดหมู่:ผู้คนที่ถูกกักขังในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:นักโทษและผู้ต้องขังในอียิปต์
ตำบลหนองโพธิ์ (อำเภอหนองหญ้าไซ)

หนองโพธิ์ เป็นตำบลในอำเภอหนองหญ้าไซ จังหวัดสุพรรณบุรี  

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลหนองโพธิ์ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลหนองกระทุ่ม ตำบลบ่อกรุ ตำบลป่าสะแก และตำบลวังศรีราช (อำเภอเดิมบางนางบวช)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลหนองสะเดา (อำเภอสามชุก)- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลหนองหญ้าไซ- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลแจงงาม

**ประวัติ**
หนองโพธิ์ เดิมเป็นตำบลในเขตปกครองของอำเภอสามชุก ปี พ.ศ. 2526 นายจรินทร์ กาญจโนมัย ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ประกาศแยกพื้นที่ทิศตะวันตกของอำเภอสามชุก 4 ตำบล ได้แก่ ตำบลหนองหญ้าไซ ตำบลหนองราชวัตร ตำบลหนองโพธิ์ และตำบลแจงงาม เป็น กิ่งอำเภอหนองหญ้าไซ และยกฐานะเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2533 ตำบลหนองโพธิ์จึงมีฐานะเป็นตำบลของอำเภอหนองหญ้าไซจนถึงปัจจุบัน

**การปกครองส่วนภูมิภาค**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลหนองโพธิ์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้าน ได้แก่colwidth=20em- หมู่ที่ 1 บ้านหนองโพธิ์- หมู่ที่ 2 บ้านหนองจิกยาว- หมู่ที่ 3 บ้านดอนตาลเสี้ยน- หมู่ที่ 4 บ้านลำพันบอง- หมู่ที่ 5 บ้านหนองกางยาง- หมู่ที่ 6 บ้านใหม่ไร่อ้อย- หมู่ที่ 7 บ้านหนองโพธิ์- หมู่ที่ 8 บ้านลำพันบอง- หมู่ที่ 9 บ้านกงกำปั่น- หมู่ที่ 10 บ้านหนองปล้อง- หมู่ที่ 11 บ้านหนองกระโดนมน- หมู่ที่ 12 บ้านสามัคคีธรรม- หมู่ที่ 13 บ้านหนองพลับ- หมู่ที่ 14 บ้านใหม่วัดยาง

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ตำบลหนองโพธิ์เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลหนองโพธิ์ ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลหนองโพธิ์มี 14 หมู่บ้าน พื้นที่ 73.92 ตารางกิโลเมตร ประชากร 7,115 คน และ 1,924 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลหนองโพธิ์อยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหนองโพธิ์

**อ้างอิง**
หนองโพธิ์
หนองโพธิ์
คอซีน

คอซีน (كاسين) เป็นหมู่บ้านในตำบลโอโซมเดเลโจนูบี อำเภอกลาง เทศมณฑลแวร์แซฆอน จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก ประเทศอิหร่าน

**ประชากร**
จากสำมะโนแห่งชาติ พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 1,917 คนใน 430 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน ค.ศ. 2011 มีประชากรเพิ่มขึ้นถึง 2,178 คนใน 552 ครัวเรือน สำมะโน พ.ศ. 2559 ระบุประชากรหมู่บ้านที่ 2,780 คนใน 840 ครัวเรือน ถือเป็นหมู่บ้านที่มีประชารกมากที่สุดในตำบลนี้

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง ==
มีอา มอตต์ลีย์

มีอา อาเมอร์ มอตต์ลีย์, post-nominals|list=SC, MP (Mia Amor Mottley; เกิดวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1965) เป็นนักการเมืองและทนายความชาวบาร์เบโดสที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีบาร์เบโดสคนที่ 8 ตั้งแต่ ค.ศ. 2018 และหัวหน้าพรรคแรงงานบาร์เบโดส (BLP) ตั้งแต่ ค.ศ. 2008 ในตำแหน่งทั้งสองแต่ละอย่างนั้น มอตต์ลีย์เป็นสตรีคนแรกที่ได้ เธอยังเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศในระบบสาธารณรัฐนิยมหลังการเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญที่เธอเสนอแนะให้ยุบเลิกราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญของประเทศ

มอตต์ลีย์เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากเขตเลือกตั้งเซนต์ไมเคิลตะวันออกเฉียงเหนือตั้งแต่ ค.ศ. 1994 โดยใน ค.ศ. 1994 ถึง 2008 เธอดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีหลายตำแหน่ง รวมถึงตำแหน่งอัยการสูงสุดบาร์เบโดส กลายเป็นสตรีคนแรกที่ได้รับการแต่งตั้ง เธอยังเป็นสมาชิก Inter-American Dialogue

มอตต์ลีย์เคยดำรงตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายค้านสองครั้งในสภาผู้แทนราษฎรบาร์เบโดส ครั้งแรกใน ค.ศ. 2008 ถึง 2010 และอีกครั้งใน ค.ศ. 2013 ถึง 2018 โดยใน ค.ศ. 2018 พรรคที่มอตต์ลีย์เป็นหัวหน้าชนะการการเลือกตั้ง 24 พฤษภาคมอย่างถล่มทลายครั้งประวัติศาสตร์ด้วยการได้ที่นั่งในสภา 30 ที่นั่งทั้งหมด ทำให้เป็นพรรคแรกที่ทำสิ่งนี้ได้ นอกจากนี้ยังชนะคะแนนเสียงของผู้มีสิทธิเลือกตั้งถึงร้อยละ 72.8 ถือเป็นส่วนแบ่งคะแนนเสียงสูงสุดที่พรรคการเมืองหนึ่งเคยทำได้ในช่วงการเลือกตั้งทั่วไป

มอตต์ลีย์ได้ดำรงตำแหน่งสมัยที่สองในการเลือกตั้ง ค.ศ. 2022 ด้วยการกวาดที่นั่งทั้งหมด 30 ที่ในสภานิติบัญญัติ ซึ่งเธอเรียกเป็น การเลือกตั้งฉับพลัน เธอยังคงเป็นผู้นำประเทศเพศหญิงที่ดำรงตำแหน่งนานที่สุด

เธอถูกมองเป็นผู้สมัครชั้นนำในการสืบทอดตำแหน่งเลขาธิการสหประชาชาติต่อจากอังตอนียู กูแตรึช

**อ้างอิง**


**อ่านเพิ่ม**
 quote= - cite news|url=https://newsday.co.tt/2021/07/09/mia-mottley-female-leadership-rare-in-caribbean/|title=Mia Mottley: Female leadership rare in Caribbean|first=Rhianna |last=Mc Kenzie|date=9 July 2021|newspaper=Trinidad and Tobago Newsday


**แหล่งข้อมูลอื่น**
116230
*Tony Best,  "Mia's rich political heritage", The Nation (23 January 2008).- Barbados Parliament Opposition Leader, barbadosparliament.com (2008).- "PM Mottley Interviewed by CNN's Amanpour Show (April 29/20)"-  Mia Mottley, Getty Images-  "Profile: The Honourable Mia Mottley", Nelson Mandela Foundation.-  "Mia Mottley, Prime Minister of Barbados at the Opening of the #COP27 World Leaders Summit", 7 November 2022.


หมวดหมู่:ชาวบาร์เบโดสเชื้อสายกรีเนดา
หมวดหมู่:รองนายกรัฐมนตรีบาร์เบโดส
หมวดหมู่:หัวหน้าพรรคแรงงานบาร์เบโดส
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรบาร์เบโดส
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีบาร์เบโดส
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีหญิงในอเมริกาเหนือ
ฉบับร่าง:เจ้าหญิงโซนัม ยังเดน วังชุก

เจ้าหญิงโซนัม ยังเดน วังชุก (ประสูติ 9 กันยายน พ.ศ.2566) เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีชิกเม เคซาร์ นัมกเยล วังชุก กับสมเด็จพระราชินีเจจุน ปัทมา วังชุก มีพระเชษฐา 2 พระองค์คือ เจ้าชายชิกเม นัมเกยล วังชุกกับเจ้าชายชิกเม อุกเยน วังชุก
เมื่อในวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2566 สมเด็จพระราชาธิบดีชิกเม เคซาร์ นัมเกยล วังชุกพร้อมด้วยสมเด็จพระราชินีเจจุน ปัทมา วังชุกแห่งภูฏาน เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วย เจ้าชายชิกเม นัมเกยล วังชุก มกุฎราชกุมารแห่งภูฏาน และเจ้าชายชิกเม อุกเยน วังชุกในการสมโภชและพระราชทานพระนามแก่พระราชธิดาของพระองค์คือ เจ้าหญิงโซนัม ยังเดน วังชุก ซึ่งทรงประสูติเมื่อวันที่ 9 กันยายน โดยมีสมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก สมเด็จพระบรมราชชนนีทั้ง 4 พระองค์ และพระบรมวงศานุวงศ์ ทรงร่วมด้วย ณ ป้อมปราการทาชิโชซอง กรุงทิมพู ราชอาณาจักรภูฏาน
ตำบลแจงงาม

แจงงาม เป็นตำบลในอำเภอหนองหญ้าไซ จังหวัดสุพรรณบุรี  

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลแจงงาม มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลด่านช้าง ตำบลหนองมะค่าโมง (อำเภอด่านช้าง) และตำบลหนองกระทุ่ม (อำเภอเดิมบางนางบวช)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลหนองโพธิ์- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลหนองหญ้าไซ และตำบลทัพหลวง- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลหนองขาม

**ประวัติ**
แจงงาม เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 13 ของตำบลหนองหญ้าไซ อำเภอสามชุก ปี พ.ศ. 2516 ด้านเหนือของตำบลหนองหญ้าไซมีพื้นที่กว้างขวาง และมีพื้นที่กว่า 5 หมู่บ้าน ดังนั้นนายสวัสดิ์ มีเพียร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี จึงได้ประกาศแยก 5 หมู่บ้าน ออกมาตั้งเป็นตำบลแจงงาม โดยอนุมัติจากนายวิทูร จักกะพาก ปลัดกระทรวงมหาดไทย
ปี พ.ศ. 2526 นายจรินทร์ กาญจโนมัย ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ประกาศแยกพื้นที่ทิศตะวันตกของอำเภอสามชุก 4 ตำบล ได้แก่ ตำบลหนองหญ้าไซ ตำบลหนองราชวัตร ตำบลหนองโพธิ์ และตำบลแจงงาม เป็น กิ่งอำเภอหนองหญ้าไซ และยกฐานะเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2533
ปี พ.ศ. 2535 ร.อ. ศรีรัตน์ หริรักษ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ประกาศแยกพื้นที่ 10 หมู่บ้านของตำบลแจงงาม ได้แก่ หมู่ 1 บ้านหนองขาม, หมู่ 2 บ้านคัตฑูต, หมู่ 6 บ้านทุ่งแสม, หมู่ 8 บ้านห้วยน้ำจันทร์, หมู่ 12 บ้านหนองห้าง, หมู่ 13 บ้านทะเลเพลาะ, หมู่ 14 บ้านตรอกสะเดา, หมู่ 16 บ้านหนองแหน, หมู่ 17 บ้านหนองเสือเต้น และหมู่ 18 บ้านหนองกระทิง ออกมาตั้งเป็น ตำบลหนองขาม ซึ่งจัดตั้งพร้อมกับตำบลทัพหลวง 

**การปกครองส่วนภูมิภาค**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลแจงงามแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่colwidth=20em- หมู่ที่ 1 บ้านสระเตย- หมู่ที่ 2 บ้านโคกพระ- หมู่ที่ 3 บ้านวังน้ำโจน- หมู่ที่ 4 บ้านแจงงาม- หมู่ที่ 5 บ้านโป่งกระมั่ง- หมู่ที่ 6 บ้านก้อนแก้ว- หมู่ที่ 7 บ้านดงเชือก- หมู่ที่ 8 บ้านหนองหญ้าขาว

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ตำบลแจงงามเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลแจงงาม ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลแจงงามมี 8 หมู่บ้าน พื้นที่ 66.00 ตารางกิโลเมตร ประชากร 6,246 คน และ 1,720 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลแจงงามอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลแจงงาม

**อ้างอิง**
แจงงาม
แจงงาม
ตำบลทัพหลวง (อำเภอหนองหญ้าไซ)

ทัพหลวง เป็นตำบลในอำเภอหนองหญ้าไซ จังหวัดสุพรรณบุรี  

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลทัพหลวง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลแจงงาม- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลหนองหญ้าไซ และตำบลหนองราชวัตร- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลทะเลบก (อำเภอดอนเจดีย์) และตำบลหนองปลิง (อำเภอเลาขวัญ จังหวัดกาญจนบุรี)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลหนองขาม

**ประวัติ**
ทัพหลวง เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 3 ของตำบลหนองหญ้าไซ อำเภอสามชุก ปี พ.ศ. 2526 นายจรินทร์ กาญจโนมัย ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ประกาศแยกพื้นที่ทิศตะวันตกของอำเภอสามชุก 4 ตำบล ได้แก่ ตำบลหนองหญ้าไซ ตำบลหนองราชวัตร ตำบลหนองโพธิ์ และตำบลแจงงาม เป็น กิ่งอำเภอหนองหญ้าไซ และยกฐานะเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2533 บ้านทัพหลวงจึงมีฐานะเป็นหมู่บ้านของอำเภอหนองหญ้าไซ
ปี พ.ศ. 2535 ร.อ. ศรีรัตน์ หริรักษ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ประกาศแยกพื้นที่ 9 หมู่บ้านของตำบลหนองหญ้าไซ ได้แก่ หมู่ 3 บ้านทัพหลวง, หมู่ 4 บ้านทุ่งหนองแก้ว, หมู่ 6 บ้านหนองกระถิน, หมู่ 10 บ้านทัพตาแทน, หมู่ 12 บ้านหนองกระอิฐ, หมู่ 14 บ้านห้วยหลง, หมู่ 16 บ้านโค้งบ่อแร่, หมู่ 18 บ้านสระกลอย และหมู่ 19 บ้านทัพยายดาบ ออกมาตั้งเป็น ตำบลทัพหลวง เป็นตำบลลำดับสุดท้ายของทางอำเภอ

**การปกครองส่วนภูมิภาค**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลทัพหลวงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน ได้แก่colwidth=20em- หมู่ที่ 1 บ้านทัพหลวง- หมู่ที่ 2 บ้านห้วยหลง- หมู่ที่ 3 บ้านหนองกระถิน- หมู่ที่ 4 บ้านทัพตาแทน- หมู่ที่ 5 บ้านทัพยายดาบ- หมู่ที่ 6 บ้านหนองกระอิฐ- หมู่ที่ 7 บ้านสระกลอย- หมู่ที่ 8 บ้านทุ่งหนองแก้ว- หมู่ที่ 9 บ้านโค้งบ่อแร่- หมู่ที่ 10 บ้านหนองบัวหิ่ง- หมู่ที่ 11 บ้านหนองผึ้ง- หมู่ที่ 12 บ้านหนองอีพัง

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ตำบลทัพหลวงเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลทัพหลวงหลังจากจัดตั้งตำบลขึ้น ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลทัพหลวงมี 12 หมู่บ้าน พื้นที่ 66.06 ตารางกิโลเมตร ประชากร 8,736 คน และ 2,243 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลทัพหลวงอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลทัพหลวง

**อ้างอิง**
ทัพหลวง
ทัพหลวง
รางวัลแกรมมี ครั้งที่ 67

งานประกาศผลรางวัลแกรมมีประจำปี ครั้งที่ 67 (67th Annual Grammy Awards) เป็นพิธีมอบรางวัลทางด้านดนตรี เพื่อยกย่องผลงานบันทึกเสียง ผลงานประพันธ์ และศิลปินที่ดีที่สุดตั้งแต่วันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 2023 ถึงวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 2024 ตามที่สมาชิกของสถาบันบันทึกเสียง จัดขึ้นในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 ที่คริปโต.คอม อารีนา เมืองลอสแอนเจลิส ในปีที่ 22 นี้ พิธีมอบรางวัลจะถ่ายทอดสดทางซีบีเอสและสามารถสตรีมได้ทางพาราเมาต์+
บียอนเซ่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงมากที่สุดถึง 11 รางวัล รองลงมาคือบิลลี ไอลิช, ชาร์ลี เอ็กซ์ซีเอ็กซ์, เคนดริก ลามาร์ และโพสต์ มาโลน ซึ่งได้เสนอชื่อเข้าชิงคนละ 7 รางวัล ด้วยการเสนอชื่อเข้าชิงทั้งหมด 99 สาขาตลอดอาชีพของบียอนเซ่ เธอกลายเป็นศิลปินที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงมากที่สุดในประวัติศาสตร์รางวัลแกรมมี ทำลายสถิติเสมอกับเจย์-ซี สามีของเธอ นอกจากนี้ บียอนเซ่ยังได้เข้าร่วมกับลามาร์และจอน บาติส ในฐานะศิลปินที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงมากที่สุดเป็นอันดับสามในคืนเดียว ขณะที่คาวบอยคาร์เตอร์ (2024) ถือเป็นอัลบั้มของศิลปินหญิงที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของงาน

**ผู้ได้รับการเสนอชื่อ**

**รางวัลใหญ่**

**ป็อป และแดนซ์/อิเล็กทรอนิก**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:งานประกาศผลรางวัลแกรมมี
ตำบลหนองขาม (อำเภอหนองหญ้าไซ)

หนองขาม เป็นตำบลในอำเภอหนองหญ้าไซ จังหวัดสุพรรณบุรี  

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลหนองขาม มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลแจงงาม- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลทัพหลวง- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลหนองปลิง (อำเภอเลาขวัญ จังหวัดกาญจนบุรี)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลด่านช้าง (อำเภอด่านช้าง)

**ประวัติ**
หนองขาม เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 20 ของตำบลหนองหญ้าไซ อำเภอสามชุก ปี พ.ศ. 2516 ด้านเหนือของตำบลหนองหญ้าไซมีพื้นที่กว้างขวาง และมีพื้นที่กว่า 5 หมู่บ้าน ดังนั้นนายสวัสดิ์ มีเพียร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี จึงได้ประกาศแยกหมู่บ้าน รวมทั้งหมู่ 20 บ้านหนองขาม ออกมาตั้งเป็นตำบลแจงงาม 
ปี พ.ศ. 2526 นายจรินทร์ กาญจโนมัย ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ประกาศแยกพื้นที่ทิศตะวันตกของอำเภอสามชุก 4 ตำบล ได้แก่ ตำบลหนองหญ้าไซ ตำบลหนองราชวัตร ตำบลหนองโพธิ์ และตำบลแจงงาม เป็น กิ่งอำเภอหนองหญ้าไซ และยกฐานะเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2533 
ปี พ.ศ. 2535 ร.อ. ศรีรัตน์ หริรักษ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ประกาศแยกพื้นที่ 10 หมู่บ้านของตำบลแจงงาม ได้แก่ หมู่ 1 บ้านหนองขาม, หมู่ 2 บ้านคัตฑูต, หมู่ 6 บ้านทุ่งแสม, หมู่ 8 บ้านห้วยน้ำจันทร์, หมู่ 12 บ้านหนองห้าง, หมู่ 13 บ้านทะเลเพลาะ, หมู่ 14 บ้านตรอกสะเดา, หมู่ 16 บ้านหนองแหน, หมู่ 17 บ้านหนองเสือเต้น และหมู่ 18 บ้านหนองกระทิง ออกมาตั้งเป็น ตำบลหนองขาม ซึ่งจัดตั้งพร้อมกับตำบลทัพหลวง
ปี พ.ศ. 2550 นายสมศักย์ ภูรีศรีศักดิ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้แบ่งพื้นที่หมู่ 7 บ้านห้วยน้ำจันทร์ แยกตั้งเป็นหมู่บ้านใหม่ เป็น หมู่ 11 บ้านห้วยน้ำจันทร์ใต้

**การปกครองส่วนภูมิภาค**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลหนองขามแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ได้แก่colwidth=20em- หมู่ที่ 1 บ้านคัตฑูต- หมู่ที่ 2 บ้านหนองแหน- หมู่ที่ 3 บ้านทะเลเพลาะ- หมู่ที่ 4 บ้านหนองกระทิง- หมู่ที่ 5 บ้านหนองขาม- หมู่ที่ 6 บ้านตรอกสะเดา- หมู่ที่ 7 บ้านห้วยน้ำจันทร์- หมู่ที่ 8 บ้านหนองห้าง- หมู่ที่ 9 บ้านทุ่งแสม- หมู่ที่ 10 บ้านหนองเสือเต้น- หมู่ที่ 11 บ้านห้วยน้ำจันทร์ใต้

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ตำบลหนองขามเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลหนองขามหลังจากจัดตั้งตำบลขึ้น ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลหนองขามมี 10 หมู่บ้าน พื้นที่ 67.35 ตารางกิโลเมตร ประชากร 7,793 คน และ 2,070 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลหนองขามอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหนองขาม

**อ้างอิง**
หนองขาม
หนองขาม
กูรมาสนะ

ท่าเต่า, 
กูรมาสานะ
กูรมาสนะ (कूर्मासन; IAST: kūrmāsana), หรือที่รู้จักในชื่อ ท่าตะพาบน้ำ p=59 หรือ ท่าเต่า p=77 เป็นท่าโยคะในลักษณะนั่งแล้วโน้มตัวไปข้างหน้าใน หฐโยคะ และใน โยคะเพื่อการออกกำลังกาย สมัยใหม่

**ที่มาและต้นกำเนิด== 
ชื่อมาจากภาษาสันสกฤต คำว่า คูรมะ Kūrma แปลว่า "เต่า" หรือ "ตะพาบน้ำ"  และ อาสนะ Āsana แปลว่า "ท่า" หรือ "ท่านั่ง" 
อุตตานากูรมาสนะ (Uttana Kurmasana) ถูกกล่าวถึงในเอกสารโบราณ "อหิรพุธนยสัมหิตา" ประมาณศตวรรษที่ 7  และมีภาพประกอบในตำราศตวรรษที่ 19 ชื่อ Jogapradipika  และ Sritattvanidhi pp=81, Plate 15 (pose 85)
กูรมาสนะสมัยใหม่ถูกอธิบายไว้ในหนังสือ Light on Yoga ของ บี. เค. เอส. ไหยนาร์ ในปี 1966 โดย Iyengar อธิบายว่าอาสนะนี้อุทิศให้แก่ กูรมะ ซึ่งเป็นอวตารในรูปเต่าของเทพ พระวิษณุ pp=288–291

**คำอธิบาย**
ในการทำกูรมาสนะ ผู้ฝึกจะนั่งและเหยียดขาออกไป โดยแยกเท้าให้ห่างกันมากที่สุด งอเข่าเล็กน้อยและให้ส้นเท้ายังคงสัมผัสพื้น เอนตัวไปข้างหน้าจากสะโพกและสอดมือเข้าไปใต้เข่า จากนั้นเอนตัวไปข้างหน้าเพิ่มเติม (โค้งตัวจากสะโพก) เพื่อให้มือและแขนเลื่อนออกไปด้านข้างและด้านหลัง (ใต้เข่า) จนข้อศอกอยู่ใกล้กับหลังเข่า เหยียดขาตรงเท่าที่ทำได้ และนำหน้าผากหรือคางแตะพื้น แขนถูกดึงไปรอบหลังและประสานมือไว้ใต้สะโพก p=328

**รูปแบบอื่นๆ**
สุปตกูรมาสนะ (Supta Kurmasana หรือ ท่าเต่านอน) คือวางหน้าผากลงบนพื้น ไขว้เท้าหลังศีรษะ และเหยียดแขนรอบขาเพื่อประสานมือด้านหลัง pp=291–292
อุตตานากูรมาสนะ (Uttana Kurmasana หรือ ท่าเต่าคว่ำ) คือการสอดแขนเข้าไปใต้ขาไขว้เช่นเดียวกับท่ากุกกุตาสนะ (ท่ากระทง) โดยให้นอนหงายอยู่บนพื้นและวางฝ่ามือบนคอ 

**ดูเพิ่มเติม**
ปิณฑาสนะ - ตำแหน่งแขนและขาเหมือนกับ อุตตนะ กุรมาสนะ แต่ยืนตัวตรงและทรงตัว
*รายการอาสนะ

**อ้างอิง**

**อ่านหนังสือเพิ่ม**
 isbn=978-0-8021-7055-2 - cite book | last=Iyengar | first=B. K. S. |author-link=B. K. S. Iyengar | year=1979 | orig-year=1966 | title=Light on Yoga: Yoga Dipika | publisher=Thorsons |isbn=978-1855381667 - isbn=978-1-56924-402-9 -  isbn=81-86336-14-1 - isbn=81-7017-389-2 
หมวดหมู่:อาสนะนั่ง
หมวดหมู่:อาสนะก้มตัวไปข้างหน้า
หมวดหมู่:อาสนะหฐโยคะยุคกลาง
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์ที่เปิดตัวในปี พ.ศ. 2554

หมวดหมู่:พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์ที่เปิดตัวแบ่งตามปี
ตำบลองค์พระ

องค์พระ เป็นตำบลในอำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี  

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลองค์พระ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลวังยาว- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลนิคมกระเสียว และตำบลด่านช้าง- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลหนองปรือ และตำบลสมเด็จเจริญ (อำเภอหนองปรือ จังหวัดกาญจนบุรี)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลเขาโจด (อำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี)

**ประวัติ**
องค์พระ เดิมเป็นตำบลในเขตปกครองของนางบวช (อำเภอสามชุกในปัจจุบัน) จังหวัดสุพรรณบุรี  ปี พ.ศ. 2454 กระทรวงมหาดไทยประกาศแยกพื้นที่ตำบลองค์พระ ของอำเภอนางบวช ไปเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอที่จัดตั้งขึ้นใหม่ คือ "อำเภอเดิมบาง" ขึ้นกับเมืองสุพรรณบุรี ก่อนที่ปี พ.ศ. 2517 นายสวัสดิ์ มีเพียร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ประกาศแยกพื้นที่ด้านทิศตะวันตกของอำเภอเดิมบางนางบวช 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลด่านช้าง ตำบลองค์พระ และตำบลห้วยขมิ้น เป็น กิ่งอำเภอด่านช้าง และยกฐานะเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2524
ปี พ.ศ. 2536 นายสมพงศ์ ศรียะพันธุ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ประกาศแยกด้านทิศเหนือของตำบลองค์พระ 6 หมู่บ้าน คือ หมู่ 2 บ้านกล้วย, หมู่ 3 บ้านองค์พระ, หมู่ 4 บ้านวังยาว, หมู่ 9 บ้านละว้าวังควาย, หมู่ 11 บ้านตะเพินคี่ และหมู่ 12 บ้านห้วยหินดำ ออกไปตั้งเป็นตำบลวังยาว อนุมัติจากนายอารีย์ วงศ์อารยะ รองปลัดกระทรวงมหาดไทย
อนึ่ง "บ้านองค์พระ" หมู่ที่ 3 ของตำบลองค์พระ (เดิม) ซึ่งเป็นชื่อของตำบล ได้นำไปตั้งเป็นหมู่ที่ 2 (ใหม่) ของตำบลวังยาว ทำให้ในปัจจุบันตำบลองค์พระไม่มีหมู่บ้านองค์พระอยู่ในเขตตำบล

**การปกครองส่วนภูมิภาค**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลองค์พระแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่- หมู่ที่ 1 บ้านทุ่งมะกอก- หมู่ที่ 2 บ้านดงเสลา- หมู่ที่ 3 บ้านวังโหรา- หมู่ที่ 4 บ้านไผ่สีทอง- หมู่ที่ 5 บ้านคอกช้าง- หมู่ที่ 6 บ้านวังจรเข้- หมู่ที่ 7 บ้านน้ำตกไทรทอง- หมู่ที่ 8 บ้านเขาใหญ่- หมู่ที่ 9 บ้านเขาธง

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ตำบลองค์พระเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลองค์พระ ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลองค์พระมี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 221.0 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,825 คน และ 1,832 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลองค์พระอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลองค์พระ

**อ้างอิง**
องค์พระ
องค์พระ
ถูปาราม

ถูปาราม (ථූපාරාමය; Thuparamaya) เป็นวัดพุทธในประเทศศรีลังกา ถือกันว่าเป็นสถูปแห่งแรกของเกาะลังกา สร้างขึ้นพร้อมกับการมาถึงของพระมหินทเถระซึ่งเป็นธรรมทูตมาเผยแผ่พุทธศาสนาในลังกา
ถูปารามตั้งอยู่ในเขตของมหาเมวนา องค์สถูปของถูปารามสร้างขึ้นในรัชสมัยของกษัตริย์เทวานัมปิยติสสะ (247-207 ปี ก่อน ค.ศ.) ถือเป็นสถูปเจดีย์แห่งแรกที่สร้างขึ้นบนเกาะลังกา รัฐบาลศรีลังกาได้ขึ้นทะเบียนให้ถูปารามเป็นแหล่งโบราณคดีภายใต้การอนุรักษ์
เมื่อครั้นพระมหินทเถระ พระธรรมทูตของพระเจ้าอโศก เดินทางมาถึงลังกา ท่านได้นำพาพุทธศาสนามาเผยแผ่และได้ร้องขอแก่กษัตริย์เทวานัมปิยติสสะให้ก่อสร้างถูปารามขึ้นเพื่อประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุกระดูกพระรากขวัญ (ไหปลาร้า) ข้างขวาของพระโคตมพุทธเจ้า ชื่อถูปารามมีที่มาจากคำว่า "สถูป" รวมกับ "อาราม"
ในจารึกปลุเมกิจจวา ระบุว่าสระน้ำชื่อมฑมานกะ (Madamanaka) ที่อุปาลวิพัชกะ (Upala Vibajaka) สร้างขึ้นด้วยเงิน 5000 กหวานุ ซึ่งบริจาคในนามของภิกษุที่จำพรรษาอยู่ที่วัดถูปาราม ถือเป็นหลักฐานลายลักษณ์อักษรที่เก่าแก่ที่สุดที่มีการกล่าวถึงวัดถูปาราม เข้าใจว่าจารึกนี้มาจากรัชสมัยของกษัตริย์คชภาหุ (ค.ศ. 114-136)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอนุราธปุระ
หมวดหมู่:สถูปในประเทศศรีลังกา
พลังโคฑะ อานันทะ ไมตเรยะ เถโร

พระอคฺค มหา ปณฺฑิต พลํโคฑ อานนฺท ไมตฺเรย มหา นา หิมิปาณนฺ วหนฺเส (අග්ග මහා පණ්ඩිත බලංගොඩ ආනන්ද මෛත්‍රෙය මහා නා හිමිපාණන් වහන්සේ, 23 สิงหาคม 1896 — 18 กรกฎาคม 1998) หรือนิยมเรียกว่า พระพลังโคฑะ อานันทะ ไมตเรยะ เถโร (อักษรโรมัน: Balangoda Ananda Maitreya Thero) เป็นพระสงฆ์ในศาสนาพุทธนิกายเถรวาทชาวศรีลังกาที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้ทรงภูมิและสังฆาจารย์ด้านพุทธศาสนาเถรวาทรูปสำคัญในศตวรรษที่ 20 ท่านได้รับการเคารพอย่างสูงในบรรดาพุทธศาสนิกชนชาวศรีลังกาซึ่งเชื่อว่าท่านได้บรรลุในระดับที่สูงแล้ว บ้างยังถือว่าท่านเป็นพระโพธิสัตว์ที่ในชาติต่อไปจะเกิดเป็นพระศรีอาริย์
ผลงานของท่านในสาขาปรัชญาพุทธได้รับการยอมรับในการประชุมสภาพุทธศาสนาครั้งที่หกที่ประเทศพม่า ซึ่งรัฐบาลพม่าถวายสมณศักดิ์อัคคมหาปัณฑิต (อัครมหาบัณฑิต) แก่ท่านในปี 1956 ต่อมาในเดือนมีนาคม 1997 รัฐบาลพม่าได้ถวายสมณศักดิ์อภิธชมหารัฐคุรุแก่ท่าน ถือเป็นสมณศักดิ์ระดับสูงสุดของพม่า เทียบเท่าพระสังฆราช
ท่าจบการศึกษาระดับประถมศึกษาจากกุมารวิทยาลัย (Kumara Vidyalaya) ในบ้านเกิดของท่านที่พลังโคฑะ และจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากวิทยาลัยอานันทะในเมืองหลวงโคลอมโบ เมื่ออายุได้ 15 ปี ท่านจัดสินใจบวชเป็นสามเณรที่วัดศรีนันทาราม (Sri Nandaramaya) ในบ้านเกิดของท่านเมื่อปี 1911 โดยมีพระอุปัชฌาย์คือพระทามหนะ ธัมมนันทะ เถโร (Daamahana Dhammananda Thero) และ พระเทนิยเย สีลานันทะ เถโร (Deniyaye Seelananda Thero) ก่อนที่ท่านจะอุปสมบทเข้าเป็นภิกษุในพุทธศาสนาในปี 1916 ที่โอลุคันโตตอุทกุเขปสีมา (Olu Gantota Udakukhepa Seema) ในพลังโคฑะ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระสงฆ์ชาวศรีลังกา
หมวดหมู่:พระโพธิสัตว์
พลังโคฑะ

พะลังโคฑะ (බලංගොඩ; Balangoda) หรือ ปะลางโกไฏ (பலாங்கொடை) เป็นเมืองในอำเภอรัตนปุระ จังหวัดสพรคมุวะ ตั้งอยู่ห่างไป mi จากโคลอมโบ และ mi จากเมืองรัตนปุระ ถือเป็นหนึ่งในเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัด ด้วยประชากรจากสำมะโนปี 2001 อยู่ที่ 16,875 คน ในพื้นที่ขนาด abbr=on
พลังโคฑะมีความสำคัญในฐานะสถานที่ค้นพบโครงกระดูกสายพันธุ์มนุษย์โฮมีนีนีจากสมัยควอเตอร์นารีตอนปลาย ถือเป็นมนุษย์ปัจจุบันที่เก่าแก่ที่สุดในเอเชียใต้ที่มีการยืนยันอายุอย่างชัดเจน นอกจากนี้ พลังโคฑะยังเป็นบ้านเกิดของบุคคลสำคัญของศรีลังกา คือ พระพลังโคฑะ อานันทะ ไมตเรยะ เถโร พระสงฆ์รูปสำคัญของอมรปุรนิกาย และอดีตนายกรัฐมนตรีศรีลังกา สิริมาโว พันฑารนายก ผู้เป็นสตรีคนแรกของโลกที่ดำรงตำแหน่งผู้นำรัฐบาล อุตสาหกรรมสำคัญของเมืองมีทั้งเกษตรกรรม การเพาะปลูกชา ปศุสัตว์ และการขุดแร่อัญมณี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศศรีลังกา
พระมหินทเถระ

มิหึทุ มหรหตนฺ วหนฺเส (මිහිඳු මහරහතන් වහන්සේ; 285 – 205 ปีก่อนคริสต์กาล) หรือในภาษาไทยนิยมใช้รูป พระมหินทเถระ เป็นพระภิกษุจากอินเดียผู้นำศาสนาพุทธไปเผยแผ่ในศรีลังกาเป็นครั้งแรก พระมหินทะเป็นเจ้าชายโมรยะ บุตรองค์แรกของพระเจ้าอโศกกับพระชายา พระนางเทวี พระเชษฐา (พี่ชาย) ของพระสังฆมิตตาเถรี
ท่านถูกส่งมาเป็นพระธรรมทูตยังอาณาจักรอนุราธปุระ ประทับอยู่ที่มิหินตเล ต่อมาท่านได้ปฏิบัติจนบรรลุอรหันต์
ในพุทธพงศาวดารทีปวงศ์และมหาวงศ์บันทึกว่าพระมหินทะได้เสด็จมายังลังกาและเปลี่ยนศาสนาให้แก่กษัตริย์เทวานัมปิยติสสะ หลักฐานทางวรรณกรรมและจากจารึกทำให้สามารถสรุปได้ว่าศาสนาพุทธเริ่มแพร่หลายในศรีลังกาในศตวรรษที่ 3 ซึ่งตรงกับช่วงชีวิตของพระมหินทเถระ ในจารึกที่พบที่อารามราชคละยืนยันว่าท่านเดินทางมาลังกา และจำพรรษาในลังกาจนมรณภาพ ในมหาวงศ์ระบุว่าพระมหินทะ บุตรของพระเจ้าอโศก เดินทางมายังลังกา และเป็นพระเชษฐาของพระสังฆมิตตา ภิกษุณีที่เดินทางมายังลังกาพร้อมหน่อต้นศรีมหาโพธิ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระสงฆ์ชาวอินเดีย
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธในประเทศศรีลังกา
หมวดหมู่:บุคคลจากอุชเชน
เขตเยว่ซิ่ว

เขตเยว่ซิ่ว (p=Yuèxiù Qū) เป็นหนึ่งในสิบเอ็ดเขตของนครกว่างโจว มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตเทียนเหอทางทิศตะวันออกโดยมีถนนกว่างโจวกั้น ติดต่อกับเขตไฮ่จูทางทิศใต้โดยมีแม่น้ำจูกั้น ติดต่อกับเขตลี่วานทางทิศตะวันตกโดยมีถนนเหรินหมินกั้น และอยู่ติดเชิงเขาไป๋ยฺหวินทางทิศเหนือ ซึ่งเป็นพื้นที่ของเขตไป๋ยฺหวิน ชื่อเยว่ซิ่วมาจากภูเขาเยว่ซิ่วในพื้นที่ เขตเยว่ซิ่วเป็นที่ตั้งของรัฐบาลมณฑลกวางตุ้งและรัฐบาลนครกว่างโจว ประกอบด้วย 18 ตำบล พื้นที่รวม mi2 ตามสำมะโนประชากรจีนปี 2020 ประชากรถาวรของเขตเยว่ซิ่วมีจำนวน 1,038,643 คน
เดิมในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2492 เมืองกว่างโจวถูกแบ่งออกเป็น 28 เขต โดยพื้นที่ของเขตเยว่ซิ่วในปัจจุบันประกอบด้วยเขตซีชาน (p=) เขตเต๋อซฺวัน (p=) เขตฮุ่ยฝู (p=) เขตจิ้งไห่ (p=) เขตเสี่ยวเป่ย์ (p=) เขตไท่ผิง (p=) เขตหย่งฮั่น (p=) เขตตงชาน (p=) เขตต้าตง (p=) และเขตเฉียนเจี้ยน (p=) ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2493 เมืองกว่างโจวได้รวมเขตการปกครองจาก 28 เขตเป็น 16 เขต ทำให้พื้นที่เขตเยว่ซิ่วในปัจจุบันเทียบเป็นเขตในเวลานั้นเหลือเป็นส่วนของเขตฮุ่ยฝู เขตไท่ผิง เขตหย่งฮั่น และเขตต้าตง ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2495 เมืองกว่างโจวได้จัดระเบียบพื้นที่เมืองใหม่ให้เหลือเพียง 6 เขต ได้แก่ เขตตะวันออก เขตตะวันตก เขตเหนือ เขตกลาง เขตเหอหนาน และเขตจูเจียง เขตเดิมที่เป็นพื้นที่เขตเยว่ซิ่วในปัจจุบันประกอบด้วยเขตกลาง เขตตะวันออก และเขตเหนือ ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2503 เขตเหนือมีการขยายพื้นที่และเปลี่ยนชื่อเป็นเขตเยว่ซิ่ว ส่วนเขตตะวันออกเปลี่ยนชื่อเป็นเขตตงชาน ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2504 ห้าตำบลจากเขตเยว่ซิ่วถูกโอนไปเขตตงชาน จากนั้นมีการปรับเปลี่ยนเล็กน้อยระหว่างเขตเยว่ซิ่วและเขตตงชานในตลอดช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 จนในเดือนกันยายน พ.ศ. 2548 เขตตงซานถูกยุบและรวมเข้ากับเขตเยว่ซิ่ว
ย่านเสี่ยวเป่ย์ของเขตเยว่ซิ่วเป็นชุมชนมุสลิมที่สำคัญในพื้นที่มานานหลายทศวรรษ โดยมีผู้อพยพชาวมุสลิมจำนวนมากจากภาคกลางและภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีนมาอาศัยอยู่ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1980 และตั้งแต่ปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 กับต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 ชาวแอฟริกันทางใต้ของทะเลทรายซาฮาราจำนวนหนึ่งเริ่มอพยพมายังเมืองกว่างโจว โดยหลายคนตั้งถิ่นฐานในพื้นที่ย่านเสี่ยวเป่ย์ จึงได้รับฉายาว่า “ลิตเติ้ลแอฟริกา”, “เมืองช็อกโกแลต” และ "เขตมุสลิม" เนื่องจากเป็นแหล่งพักอาศัยของชาวมุสลิมหลากหลายเชื้อชาติจากทั้งชาวจีนภาคกลางและภาคตะวันตกเฉียงเหนือ แอฟริกาใต้สะฮารา ตะวันออกกลาง แอฟริกาเหนือ และอนุทวีปอินเดีย มีมัสยิดหฺวายเชิ่งเป็นมัสยิดหลักของเมืองกว่างโจว

**การขนส่ง**
ปัจจุบันเขตเยว่ซิ่วมีเส้นทางรถไฟใต้ดินกว่างโจวผ่านทั้งหมด 4 สาย ดังนี้- สาย 1 สาย 1- สาย 2 สาย 2- สาย 5 สาย 5- สาย 6 สาย 6

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ zh-cn
หมวดหมู่:กว่างโจว
หิกกฑุเว ศรี สุมังคละ เถระ

หิกกฑุเว ศรี สุมังคละ เถระ (อักษรโรมัน: Hikkaduwe Sri Sumangala Thera) หรือ หิกฺกฑุเว ศฺริ สุมํคล นาหิมิ (හික්කඩුවේ ශ්‍රි සුමංගල නාහිමි; 20 มกราคม 1827 – 29 เมษายน 1911) เป็นพระภิกษุในศาสนาพุทธเถรวาทสำนักสยามนิกายชาวศรีลังกา หนึ่งในผู้ริเริ่มขบวนการฟื้นฟูศาสนาพุทธในศรีลังกาในศตวรรษที่ 19 ท่านมีบทบาทอย่างมากในการพัฒนาการศึกษาพุทธศาสนาและเป็นผู้สถาปนาสถาบันวิทโยทยปิริเวณที่มลิคกัณฑะในปี 1873 ที่ในปี 1959 ได้รับการยกวิทยฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัย นอกจากนี้ท่านยังประพันธ์หนังสือจำนวนมากและเป็นพระนักเทศน์ที่มีความสามารถ ท่านนำการโต้วาทีทางศาสนาหลายครั้งกับมิชชันนารีครสิต์ โดยครั้งสำคัญที่สุดคือการโต้วาที ปานทุราวาทย (Panadurawadaya) ในปี 1873 ที่ปานทุรา ท่านมีความรู้ในแขนงวิชาประวัติศาสตร์ เลขคณิต และโบราณคดี รวมถึงสามารถใช้ภาษาสิงหล บาลี สันสกฤต และอังกฤษได้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระสงฆ์ขาวศรีลังกา
หมวดหมู่:สยามนิกาย
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง

หมวดหมู่:สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:บุคคลในสงคราม
หมวดหมู่:ทหารในสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง

หมวดหมู่:บุคคลในสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง
จีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ทหารแบ่งตามสงคราม
หวอก

ไฟล์:Wok_cooking.jpg|right|thumb| การใช้หวอกในการผัดอาหาร
หวอก (s=镬; wok) เป็นกระทะทรงลึกมีต้นกำเนิดจากประเทศจีน เชื่อกันว่ามีต้นกำเนิดมาจากคาราฮี (karahi) ของเอเชียใต้ กระทะแบบนี้ใช้กันปกติในจีนแผ่นดินใหญ่ และยังพบการใช้งานได้ในบางส่วนของเอเชียตะวันออก เอเชียใต้ และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้  รวมถึงยังเป็นที่นิยมในส่วนอื่น ๆ ของโลกอีกด้วย
กระทะนี้ใช้ในเทคนิคการทำอาหารจีนหลายประเภท เช่น การผัด การทอด การนึ่งในกระทะ การทอดแบบจุ่มน้ำ การลวก การต้ม การตุ๋น การจี่ ทำสตู ทำซุป การรมควัน และการคั่วถั่ว 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของจีน
หมวดหมู่:คำและวลีภาษากวางตุ้ง
หมวดหมู่:เครื่องครัว
คนระดับนำ

การ์ตูนการเมือง (ตุลาคม พ.ศ. 2427) แสดงให้เห็น ผู้ที่มีความร่ำรวยกำลังกินอาหารที่โต๊ะในขณะที่ครอบครัวที่ยากจนกำลังขอทานอยู่
ในทฤษฎีทางการเมืองและสังคมวิทยา คนระดับนำ, อติชน หรือ อภิชน (elite; élite, จาก eligere) คือ กลุ่มคนเล็ก ๆ ที่มีอำนาจซึ่งครอบครองความมั่งคั่ง เอกสิทธิ์ อำนาจทางการเมือง หรือมีทักษะ ตามคำจำกัดความของ พจนานุกรมเคมบริดจ์ คำว่า "คนระดับนำ" คือ "กลุ่มคนที่ร่ำรวยที่สุด ทรงอำนาจที่สุด มีการศึกษาดีที่สุด หรือได้รับการฝึกอบรมดีที่สุดในสังคม"
นักสังคมวิทยาชาวอเมริกัน ซี. ไรต์ มิลส์  กล่าวว่าสมาชิกของคนมีระดับได้รับการยอมรับตำแหน่งที่สำคัญของเพื่อนพ้องร่วมสังคม “โดยทั่วไปแล้ว ‘พวกเขาจะยอมรับซึ่งกันและกัน เข้าใจกัน แต่งงานกัน ทำงานร่วมกัน และคิดว่าแม้ว่าจะไม่ได้อยู่ด้วยกันก็ตาม อย่างน้อยก็มีอะไรเหมือน ๆ กัน’” 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สถานะทางสังคม
หมวดหมู่:คณาธิปไตย
หมวดหมู่:มโนทัศน์ทางการเมือง
ปัจเจก

ปัจเจก หรือ ปัจเจกบุคคล (individual) คือ สิ่งที่มีตัวตนแยกจากกัน บุคลิกลักษณะ (Individuality) หรือ ความเป็นตัวตน (self-hood) คือสภาวะหรือคุณภาพของการดำรงชีวิตในฐานะบุคคล โดยเฉพาะอย่างยิ่งในมนุษย์ ในฐานะบุคคลที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวแตกต่างจากบุคคลอื่นและมีความต้องการ หรือเป้าหมาย สิทธิ และความรับผิดชอบ ของตนเอง แนวคิดเรื่องปัจเจกมีอยู่ในหลายสาขา เช่น ชีววิทยา กฎหมาย และปรัชญา ทุกปัจเจกมีส่วนสนับสนุนอย่างมากต่อการเติบโตของอารยธรรม สังคมเป็นแนวคิดที่มีหลายแง่มุมซึ่งได้รับการหล่อหลอมและได้รับอิทธิพลจากสิ่งต่าง ๆ มากมาย อย่างพฤติกรรม ทัศนคติ และความคิดของมนุษย์ วัฒนธรรม ศีลธรรม และความเชื่อของผู้อื่น ตลอดจนทิศทางและวิถีทั่วไปของสังคม ล้วนได้รับอิทธิพลและถูกกำหนดโดยกิจกรรมของแต่ละปัจเจกบุคคล

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ปัจเจกนิยม
หมวดหมู่:อัตตา
ปัจเจกนิยม

ปัจเจกนิยม หรือ ปัจเจกชนนิยม (individualism) คือจุดยืนทางจริยธรรม ปรัชญาการเมือง อุดมการณ์ และทัศนคติทางสังคมที่เน้นย้ำถึงคุณค่าในตัวขอปัจเจกชน ผู้ที่แนวคิดนี้จะส่งเสริมให้บรรลุเป้าหมายและความปรารถนาของตนเอง เห็นคุณค่าของความเป็นอิสระและการพึ่งพาตนเอง และสนับสนุนให้ผลประโยชน์ของปัจเจกบุคคลควรได้รับความสำคัญเหนือรัฐหรือกลุ่มสังคม ในขณะทีต่อต้านการแทรกแซงจากภายนอกต่อผลประโยชน์ของตนเองโดยสังคมหรือสถาบัน เช่น รัฐบาล ความเป็นปัจเจกทำให้ปัจเจกบุคคลเป็นจุดสนใจ และเริ่มต้นด้วย "หลักการพื้นฐานที่ว่าปัจเจกบุคคลมีความสำคัญเป็นอันดับแรกในการต่อสู้เพื่อการปลดปล่อย"
นิยามของปัจเจกนิยมมักมีความแตกต่างกับ ชุมชนนิยม (communitarianism)  คติรวมหมู่ (collectivism) และ บรรษัทนิยม (corporatism)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ปัจเจกนิยม