Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ดาบฟ้ากระบี่มาร

"ดาบฟ้า กระบี่มาร" (Blood Stained Intrigue 1986) เป็นละครชุดฮ่องกงฟอร์มใหญ่แห่งปี  ดัดแปลงจากบทประพันธ์ " ยอดมณีแห่งดาบและกระบี่" ของ อู่หลงเซิง ที่ได้นักแสดงกลุ่มใหม่ "เจ็ดดาวจรัสแสงแห่งทีวีบี" (TVB Galaxy Seven Stars) ที่ในตอนนั้นทางช่องทีวีบี กำลังผลักดันส่งเสริมทั้ง 7 คน มาแสดงละครเรื่องนี้ร่วมกัน นำแสดงโดย
1.โอวยุ่ยเหว่ย
2.ฉู่เหว่ยหลิน
3.อู๋เชี่ยนเว่ย
4.หลิวปี้อี๋
5.ไช่เจียลี่
6.หวังหมิ่นหมิง
7.จางเหม่ยจื้อ
ละครเรื่องนี้แจ้งเกิดในฐานะพระเอกเต็มตัว ให้แก่ดาราชาย โอวยุ่ยเหว่ย แต่อย่างไรก็ตามด้วยเรตติ้งในฮ่องกงได้ไม่สูงเท่าที่ควร ต่อมา โอวยุ่ยเหว่ย จึงได้แต่บทพระรอง หรือไม่ก็ดาวร้าย ไปเลย แต่ทว่าละครเรื่องนี้กลับไปฮิตถล่มทลายในอินเดีย

**เนื้อเรื่องย่อ**
๋ฟ่งเทียน” ยอดฝีมือที่มีชื่อเสียง แต่กลับถูกกล่าวหาว่าเป็นฆาตกรสังหารสี่เจ้าสำนักใหญ่คือ เส้าหลิน บู๊ตึ๊ง ง้อไบ๊ และหัวซาน ทำให้ไป๋ฟ่งเทียนถูกคนของสี่สำนักใหญ่ตามล่าไป๋ฟ่งเทียนและครอบครัวต้องหลบหนี ผลจากการถูกไล่ล่าทำให้ไป๋ฟ่งเทียนต้องเสียชีวิตแต่ลูกทั้งสามของเขาหนีไปได้ แต่ระหว่างหลบหนี “ไป๋จ่านเหวิน” ลูกชายคนโตพลัดตกหน้าผา ส่วนลูกสาว “ไป๋อวี้อิง” ก็หายสาบสูญไปอีกเหลือเพียง “ไป๋จ๋านอู่” ที่เป็นลูกชายคนเล็ก ไป่จ๋านอู่ได้ฝึกวิชาจากยอดฝีมือเจ้าของดาบศักดิ์สิทธิ์ซึ่งดาบนี้ได้นำเขาเข้าไปพัวพันกับเรื่องราวในยุทธจักรมากมาย

**นักแสดงนำบางส่วน**
โอวยุ่ยเหว่ย รับบท ไป๋จ๋านอู่
*อู๋เชี่ยนเวย  รับบท 
*หยงฮุ่ยเหวิน  รับบท ไป๋อวี้อิง
*ฉู่เหว่ยหลิน รับบท ไป๋จ่านเหวิน
*หลีฮั่นฉือ   รับบท ฟ่งเทียน
*หลี่โหย่วฮุ่ย

**การก่อตั้งกลุ่มใหม่ของทีวีบี**
ในปีพ.ศ. 2529 (1986) ด้วยการแยกตัวของทั้งกลุ่ม "5 พยัคฆ์ทีวีบี" (เหมียวเฉียวเหว่ย, ทังเจิ้นเยี่ย, หลิวเต๋อหัว, หวงเย่อหัว, เหลียงเฉาเหว่ย) และ "7 นางฟ้าของทีวีบี" 
ทาง ทีวีบี พยายามก่อตั้งกลุ่มใหม่ขึ้นมาแทนที่จนครั้งสุดท้ายของยุค เป็นการรวบรวมเหล่าบรรดาทั้งนักแสดงชายและนักแสดงหญิงที่เป็นดาวรุ่งมาแรง และรวมเข้าเป็นกลุ่ม "7ดาวรุ่งจรัสแสงแห่งทีวีบี" (TVB Galaxy Seven Stars) โดยทั้งเจ็ดคน ได้แก่
1.โอวยุ่ยเหว่ย
2.ฉู่เหว่ยหลิน
3.อู๋เชี่ยนเว่ย
4.หลิวปี้อี๋
5.ไช่เจียลี่
6.หวังหมิ่นหมิง
7.จางเหม่ยจื้อ
เป็นการก่อตั้งกลุ่มขึ้นมาพร้อมกับผลักดันโปรโมทให้เล่นละครกำลังภายในฟอร์มใหญ่เรื่องเดียวกัน คือ "ดาบฟ้า กระบี่มาร" (Blood Stained Intrigue 1986) จำนวน 40 ตอนจบ จะเห็นได้ว่า ทาง ทีวีบี ให้ความสำคัญอย่างมากกับละครเรื่องนี้และมีความคาดหวังสูงกับกลุ่ม "7 ดาวรุ่งจรัสแสง" กลุ่มนี้
อย่างไรก็ตาม เมื่อละครออกอากาศ มีเพียงนักแสดงชาย "โอวยุ่ยเหว่ย" คนเดียวเท่านั้นที่ได้รับความนิยมมากที่สุดจากละครเรื่องนี้และเป็นที่พูดถึงจากผู้ชมละครมากกว่า 6 คนที่เหลือในกลุ่ม "7 ดาวรุ่งจรัสแสง" และทำให้เขากลายเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงในช่วงเพียงระยะเวลาสั้น ๆ ของปลายยุค 80s พอถึงต้นยุค 90s ชื่อเสียงของ โอวยุ่ยเหว่ย เริ่มไม่ได้รับความนิยม

**ความนิยมในอินเดีย**
ละครเรื่องนี้ได้รับความนิยมอย่างล้นหลามในอินเดีย 
ในช่วงปลายยุค 90 เคยนำไปออกอากาศพากษ์เป็นภาษาฮินดี ผ่านทางช่องเคเบิ้ลยอดนิยม HomeTv  และได้รับความนิยมอย่างสูง

**หมายเหตุ**
ชื่อเรื่อง ดาบฟ้า กระบี่มาร ถ้าตามเนื้อเรื่องจริง ๆ ควรจะใช้ชื่อว่า กระบี่ฟ้า ดาบมาร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ดาบฟ้า กระบี่มาร
หมวดหมู่:ละครแนวกำลังภายใน
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ฮ่องกงในปี พ.ศ. 2529
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ฮ่องกง
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่อง 3
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องทีวีบี
ผ้าคลุมดินพืชสวน

ผ้าคลุมพืชสวนใช้สำหรับปกป้องพืชจากอากาศหนาวและศัตรูพืช
ผ้าคลุมพืชสวน คือผ้าโพลีโพรพิลีนชนิดไม่ทอและมีความบาง ซึ่งใช้เป็นผ้าคลุมลอยตัวเพื่อปกป้องทั้งพืชผลที่ปลูกช่วงปลายและต้นฤดู รวมถึงพืชที่บอบบางจากอากาศหนาว น้ำค้างแข็ง และแมลงศัตรูพืชระหว่างฤดูปลูกปกติ ผ้านี้ยอมให้แสง อากาศ และฝนผ่านเข้าไปได้ แต่ก็ช่วยสร้างไมโครไคลเมตรอบต้นพืช ทำให้พืชเจริญเติบโตได้เร็วกว่าเมื่อไม่ได้รับการป้องกัน

**วิธีการใช้งาน**
ผ้าคลุมพืชสวนมีจำหน่ายในรูปแบบม้วนหลายขนาด โดยจะวางคลุมบนแปลงที่หว่านเมล็ดแล้ว หรือบนต้นกล้าที่กำลังเติบโต หากใช้คลุมเป็นแถว จะเรียกได้ว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของผ้าคลุมแถว (row cover) ขอบของผ้าอาจยึดไว้ด้วยหมุด ถุงดิน หรือวัสดุถ่วงน้ำหนักอื่น ๆ หากพื้นที่นั้นมีขนาดเล็กหรือไม่โดนลมแรง หรืออาจฝังขอบไว้ในร่องดินก็ได้ ผ้าจะยืดออกเล็กน้อยเมื่อใช้งาน ซึ่งช่วยให้พืชสามารถเติบโตต่อไปได้
สำหรับพืชที่สูงขึ้นและปลูกเป็นแถวหรือเป็นกลุ่ม อาจใช้ผ้าคลุมแบบหนาเพื่อทำเป็นโครงสร้างลักษณะคล้าย "โคลช์" หรือเต็นท์ขนาดเล็ก เมื่อใช้เพื่อป้องกันลมหนาว ผ้าจะถูกพันหรือคลุมรอบพืชที่บอบบางเพื่อป้องกันจากน้ำค้างแข็งและลมเย็น

**การใช้งาน**
ยืดระยะเวลาการปลูกผักให้ยาวขึ้น โดยสามารถหว่านเมล็ดได้เร็วขึ้นในฤดูใบไม้ผลิ และเก็บเกี่ยวได้ช้าลงในฤดูใบไม้ร่วง
ช่วยในกระบวนการการปรับสภาพต้นกล้าให้ทนต่อความหนาวเย็น (cold hardening) ก่อนย้ายปลูก
ป้องกันพืชผักฤดูหนาว ช่วยให้มีการเติบโตที่นุ่มนวลและน่ารับประทานกว่าพืชที่ไม่ได้รับการป้องกัน
ให้ความอบอุ่นเพิ่มเติมกับพืชที่มีความทนทานต่ออากาศหนาวในระดับขอบเขต (borderline hardiness)
ป้องกันความหนาวในฤดูหนาวให้กับไม้ประดับและดอกไม้ของพืชผลไม้
ป้องกันศัตรูพืช เช่น นกพิราบ, กระต่าย, แมลงวันแครอต, ผีเสื้อขาวเล็กและขาวใหญ่ เป็นต้น รวมถึงด้วงหมัด, หนอนเจาะกะหล่ำ และศัตรูพืชทั่วไปในสวนอีกมากมาย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การทำสวนอย่างยั่งยืน
ผ้าคลุมแถว

แถวพืชที่ใช้ผ้าคลุมในทุ่งนา
ผ้าคลุมพืชสวน
แปลงสตรอว์เบอร์รีที่ใช้ผ้าคลุมแถวและโครงรองรับ
ในเกษตรกรรมและการทำสวน ผ้าคลุมแถว (row cover) หมายถึงวัสดุโปร่งแสงหรือกึ่งโปร่งแสงชนิดยืดหยุ่น เช่น ผ้า หรือแผ่นพลาสติก ซึ่งใช้คลุมเพื่อปกป้องพืช โดยทั่วไปมักใช้กับผัก ผ้าคลุมช่วยยืดฤดูกาลการเพาะปลูก และลดผลกระทบที่ไม่พึงประสงค์จากอากาศหนาว ลมแรง และแมลง ผ้าคลุมแถวสามารถลดการคายน้ำจากลม และให้ความอบอุ่นเล็กน้อยในลักษณะเดียวกับโรงเรือนเย็น เรือนกระจก หรืออุโมงค์พลาสติก โดยสร้างไมโครไคลเมตให้กับพืช
การใช้แผ่นพลาสติกโพลีเอทิลีนเพื่อคลุมแถวในระดับเชิงพาณิชย์ในสหรัฐเริ่มต้นในทศวรรษ 1950 และแพร่หลายมากขึ้นในช่วงทศวรรษ 1980
ผ้าคลุมแถวทำจากวัสดุสังเคราะห์น้ำหนักเบา เช่น พลาสติกใส (โพลีเอทิลีน) หรือโพลีเอสเตอร์แบบไม่ทอที่เรียกว่าผ้าคลุมดินพืชสวน (horticultural fleece) พลาสติกคลุมจะยกสูงจากต้นพืชโดยมีโครงรองรับ เช่น โครงลวด เพื่อสร้างเป็นอุโมงค์ต่ำ (low tunnel) (หากพลาสติกวางชิดพื้น จะถือว่าเป็นคลุมดิน) ส่วนผ้าคลุมพืชสวนสามารถวางบนพืชโดยตรง หรือวางบนโครงรองรับก็ได้ คำว่า ผ้าคลุมแถวลอยตัว (floating row cover) ใช้เมื่อไม่มี (หรือมีน้อยมาก) โครงรองรับใต้ผ้า โดยให้ต้นพืชช่วยพยุงผ้าไว้ และขอบผ้าอาจตรึงกับพื้นด้วยลวดเย็บหรือถมดินไว้เพื่อกันลม
วัสดุคลุมแถวทุกชนิดจะลดปริมาณแสงที่ส่องถึงพืชในระดับเล็กน้อย (เช่น 10%–20%) แต่ไม่ลดแสงเหมือนผ้าสแลนซึ่งให้ร่มเงามากถึง 50%–95% ผลิตภัณฑ์เชิงพาณิชย์มักระบุเปอร์เซ็นต์การลดแสงไว้ด้วย
ในสภาพอากาศร้อน พลาสติกคลุมต้องมีช่องระบายอากาศเพื่อป้องกันความร้อนสะสมหรือความชื้นมากเกินไปใต้ผ้า และบางชนิดอาจมีรูระบายในตัว ส่วนผ้าคลุมพืชสวนสามารถระบายอากาศเองได้ และยอมให้น้ำฝนซึมผ่านเข้าไปได้
ผ้าคลุมแถวจะให้การปกป้องจากน้ำค้างแข็งได้ดีกว่าในฤดูใบไม้ร่วงมากกว่าฤดูใบไม้ผลิ เพราะดินที่ได้รับความร้อนในฤดูร้อนจะช่วยเพิ่มอุณหภูมิใต้ผ้าคลุมได้อีกเล็กน้อย ผ้าคลุมพืชสวนสามารถช่วยป้องกันแมลงศัตรูพืชได้บางชนิด แต่จำเป็นต้องนำออกเมื่อพืชเข้าสู่ช่วงออกดอก หากพืชชนิดนั้นต้องอาศัยการผสมเกสรโดยแมลง

**ดูเพิ่มเติม**
ผ้าคลุมดินสำหรับพืชสวน
*พลาสติกคลุมดิน
*โคลช์ (เกษตรกรรม)
*สิ่งทอเทคนิค

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อุปกรณ์ช่วยทำสวน
หมวดหมู่:เครื่องมือทำฟาร์ม
โคลช์ (เกษตรกรรม)

โคลช์แบบดั้งเดิมทรงกระดิ่งทำจากแก้ว (ซ้าย) และโคลช์ในสไตล์โรงเรือนขนาดเล็ก (ขวา)
ผักกาดหอมใต้โคลช์
หลายสไตล์ของโคลช์
ในเกษตรกรรมและการทำสวน โคลช์ (มาจากภาษาฝรั่งเศส "cloche" หมายถึง "กระดิ่ง") คือการปกคลุมเพื่อป้องกันพืชจากอุณหภูมิที่หนาวเย็น รูปแบบดั้งเดิมของโคลช์คือฝาครอบแก้วทรงกระดิ่งที่วางคลุมบนต้นพืชแต่ละต้น; ในปัจจุบันโคลช์ส่วนใหญ่ทำจากพลาสติก การใช้โคลช์สามารถย้อนกลับไปได้ถึงตลาดการเกษตรในศตวรรษที่ 19 ในฝรั่งเศส ซึ่งมีการใช้โคลช์คลุมพืชทั้งแปลง ในการปลูกเชิงพาณิชย์ โคลช์ได้ถูกแทนที่โดยผ้าคลุมแถวไปแล้ว ส่วนใหญ่ในปัจจุบันจึงพบโคลช์ในสวนขนาดเล็ก

**ประวัติ**
สวนในศตวรรษที่ 17 แสดงแถวของโคลช์
ตลาดการเกษตรในปารีสในทศวรรษ 1800 ใช้โหลแก้วทรงกระดิ่งขนาด 18 นิ้ว (โคลช์) เพื่อปกป้องพืชจากอากาศหนาว พวกมันถูกใช้เพื่อปกป้องตั้งแต่ต้นกล้าไปจนถึงพืชที่โตเต็มที่ ไม้แท่งที่มีรอยเว้าถูกใช้ยกและระบายอากาศให้กับโหลในวันที่แดดออก และจะถูกวางกลับลงบนดินก่อนพระอาทิตย์ตก
"Chase barn cloches" ที่ถูกนำเสนอในต้นศตวรรษที่ 20 โดย Major L.H. Chase ถูกสร้างขึ้นด้วยแผ่นกระจกแบนและยึดเข้าด้วยกันด้วยลวด พวกมันสามารถเชื่อมต่อกันเพื่อทำเป็นแถวยาว พวกมันมีความเสี่ยงที่จะถูกชิ้นส่วนจากระเบิดตกลงมาในสงครามโลกครั้งที่ 2 ในอังกฤษ รูปแบบนี้ยังคงใช้งานอยู่ในปัจจุบัน โดยที่ชิ้นส่วนประกอบลวดสามารถซื้อเป็นชุดและใช้แผ่นกระจกทั่วไปได้

**ดูเพิ่ม**
 โถแก้ว- การขยายเวลาฤดูกาล

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชสวน
หมวดหมู่:อุปกรณ์ช่วยจัดสวน
หมวดหมู่:เครื่องมือทำฟาร์ม
หมวดหมู่:การใช้งานพลาสติก
เขตฮย็องเจซัน

เขตฮย็องเจซัน (hangul=형제산구역) เป็นหนึ่งใน 19 เขต (กูย็อก) ของเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ

**การแบ่งเขตการปกครอง**
เขตฮย็องเจซันแบ่งออกเป็น 15 ทง (ย่าน) และ 3 รี (หมู่บ้าน):- ย่านชุงดัน 중당동 (中堂洞)- ย่านฮาดัน 1 하당 1동 (下堂 1洞)- ย่านฮาดัน 2 하당 2동 (下堂 2洞)- ย่านฮักซัน 학산동 (鶴山洞)- ย่านซังดัง 상당동 (上堂洞)- หมู่บ้านชิมมี 신미리 (新美里)- ย่านชินกัน 1 신간 1동 (新間 1洞)- ย่านชินกัน 2 신간 2동 (新間 2洞)- ย่านชินกัน 3 신간 3동 (新間 3洞)- ย่านซ็อกช็อน 석전동 (石田洞)- ย่านซอโพ 1 서포 1동 (西浦 1洞)- ย่านซอโพ 2 서포 2동 (西浦 2洞)- ย่านซอโพ 3 서포 3동 (西浦 3洞)- ย่านซอรอง 서룡동 (西龍洞)- ย่านซอซัน 서산동 (西山洞)- หมู่บ้านช็อนนัม 천남리 (川南里)- หมู่บ้านเชซัน 제산리 (弟山里)- หมู่บ้านฮย็องซัล 형산리 (兄山里)

**ภูเขา**
ฮย็องเจซัน

**อ้างอิง**
ฮย็องเจซัน
เทศบาลตำบลเขาสวนกวาง

เทศบาลตำบลเขาสวนกวาง เป็นเทศบาลแห่งหนึ่งในอำเภอเขาสวนกวาง จังหวัดขอนแก่น เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลตั้งแต่ พ.ศ. 2506 จากนั้นได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 เป็นต้นมา

**อาณาเขต**
 ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเขาสวนกวาง- ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคำม่วง- ทิศใต้ ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคำม่วง- ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเขาสวนกวาง

**ประวัติ**
เทศบาลตำบลเขาสวนกวาง เริ่มแรกก่อตั้งขึ้นเป็นสุขาภิบาลเขาสวนกวาง อำเภอน้ำพอง จังหวัดขอนแก่น เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506 ในพื้นที่ของตำบลเขาสวนกวาง บริเวณทิศตะวันออกของถนนมิตรภาพ ตามแนวซอยพิทักษ์ประชาไปจนถึงหมู่บ้านศรีชมชื่น จนกระทั้งในปี 2526 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเปลี่ยนแปลงเขตสุขาภิบางเขาสวนกวางให้มีขนาดกว้างขึ้นจากเดิม โดยครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเขาสวนกวางและบางส่วนของตำบลคำม่วง ต่อมาเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบล ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 


**เขตการปกครอง**
เทศบาลตำบลเขาสวนกวาง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเขาสวนกวางและบางส่วนของตำบลคำม่วง สามารถแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้าน และมีจำนวนประชากรรวมทั้งหมด 10,513 คน (ข้อมูลเดือนมีนาคม 2568) ได้แก่- ตำบลเขาสวนกวาง- ตำบลคำม่วง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เทศบาลตำบลเขาสวนกวาง
เขาสวนกวาง
หมวดหมู่:อำเภอเขาสวนกวาง
คัตสึยามะ

คัตสึยามะ สามารถหมายถึง- คัตสึยามะ (จังหวัดฟูกูอิ) - นครในจังหวัดฟูกูอิ ประเทศญี่ปุ่น- คัตสึยามะ (จังหวัดฟูกูโอกะ) - เมืองในอดีตในอำเภอมิยาโกะ จังหวัดฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น- คัตสึยามะ (จังหวัดโอกายามะ) - เมืองในอดีตในอำเภอมานิวะ จังหวัดโอกายามะ ประเทศญี่ปุ่น- คัตสึยามะ (จังหวัดยามานาชิ) - เมืองในอดีตในมินามิตสึรุ จังหวัดยามานาชิ ประเทศญี่ปุ่น- สายคัตสึยามะเอเฮจิ - เส้นทางรถไฟในจังหวัดฟูกูอิ- สถานีรถไฟคัตสึยามะ - ในนครคัตสึยามะ จังหวัดฟูกูอิ
เดอะแบล็กเลเบล

เดอะแบล็กเลเบล เป็นค่ายเพลงสัญชาติเกาหลีใต้และเป็นบริษัทในเครือของวายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2015 โดยโปรดิวเซอร์ของวายจีสองคนคือเท็ดดี พักและคุช

**ประวัติ**
ในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2015 วายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ได้ประกาศการก่อตั้งค่ายเพลงซึ่งมีโปรดิวเซอร์จากวายจีอย่างเท็ดดี พักและคุชเป็นหัวเรือใหญ่ เมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2016 ไซออน.ที เซ็นสัญญากับทางค่าย เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 Okasian ได้เซ็นสัญญาพิเศษกับทางค่าย ช็อน โซ-มี เซ็นสัญญากับค่ายเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2018 และเดบิวต์ในวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 2019
เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 ตามรายงานหุ้นไตรมาสของวายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์ บริษัทดังกล่าวได้ถูกแปลงสถานะเป็นบริษัทในเครือ ในวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 2022 บริษัทได้ประกาศว่าแทยังเข้ามาเป็นศิลปินเดี่ยวของค่าย แต่ยังคงเป็นสมาชิกของบิกแบง
ในเดือนมกราคม ปี ค.ศ. 2023 นักแสดง พัก โบ-กอม ได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงของค่าย ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2023 เดอะแบล็กเลเบลได้ร่วมทุนกับเครือเจริญโภคภัณฑ์ซึ่งเป็นกลุ่มบริษัทที่ใหญ่ที่สุดของประเทศไทยในชื่อ เดอะแบล็กซี เพื่อขยายแบรนด์ไปยังภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ในวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 2024 เดอะแบล็กเลเบลประกาศว่าพวกเขาได้เซ็นสัญญาดูแลกับโรเซจากแบล็กพิงก์สำหรับผลงานเดี่ยวของเธอ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:บริษัทเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:บริษัทในโซล
หมวดหมู่:ค่ายเพลงเคป็อป
หมวดหมู่:ค่ายเพลงเกาหลีใต้
ชุนเซินจวิน

ชุนเซินจวิน (w=Ch'un-shen Chün; มรณะ 238 ก่อน ค.ศ.), ชื่อตัว หวง เซีย (links=no) เป็นแม่ทัพและนักการเมืองชาวจีนโบราณ รับราชการเป็นอัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐฉู่ในช่วงปลายยุครณรัฐของจีน และเป็นหนึ่งในสี่กงจื่อรณรัฐ
ชุนเซินจวินได้รับความนับถือจากผู้ที่อาศัยอยู่ในเขตอดีตที่ดินศักดินาของเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเขตเมืองเซี่ยงไฮ้ ซึ่งบ่อยครั้งมักจะถูกเรียกว่า "เซินเฉิง" หรือ "เมืองเซิน" เพื่อเป็นเกียรติแก่ชุนเซินจวิน ในปี ค.ศ. 2002 ได้มีการสร้างวิหารอุทิศให้แก่ชุนเซินจวินขึ้นใหม่ที่หมู่บ้านชุนเซิน ในเขตซ่งเจียง

**ภูมิหลังครอบครัว**
ข้อมูลเกี่ยวกับชุนเซินจวินส่วนใหญ่ที่ปรากฏนั้นมีที่มาจากประวัติของเขาที่มีการบันทึกไว้ในเอกสาร ฉื่อจี้ ซึ่งรวบรวมโดยซือหม่า เชียน นักประวัติศาสตร์ในยุคราชวงศ์ฮั่น p=5103 เอกสาร ฉื่อจี้ มิได้บันทึกภูมิหลังเกี่ยวกับครอบครัวของชุนเซินจวินไว้ ทำให้นักประวัติศาสตร์บางส่วนสันนิษฐานว่าเขาสืบเชื่อสายจากสกุลเจ้าขุนนางผู้ปกครองรัฐหวง โดยพิจารณาจากแซ่ (ชื่อสกุล) ที่เขาใช้ อย่างไรก็ตาม นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่ส่วนมาก เช่น เฉียน มู่ และหยาง กวน กลับเชื่อว่าเขาเป็นพระโอรสของพระเจ้าฉู่หวาย และเป็นพระอนุชาของพระเจ้าฉู่ฉิงเซียงp=5104

**ราชทูตฉู่ในรัฐฉิน**

**ช่วยรัชทายาทแห่งฉู่คืนเมือง**

**อัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐฉู่**

**ถูกลอบสังหาร**
ในช่วง 238 ปี ก่อน ค.ศ. พระเจ้าฉู่ก่าวเลี่ยประชวรหนัก ก่อนหน้านั้นบริวารของชุนเซินจวินคนหนึ่ง ชื่อ หลี่ หยวน (李園) ได้ถวายนางหลี่ หวน น้องสาวของตนให้เป็นนางสนมของพระเจ้าฉู่ก่าวเลี่ย ต่อมานางหลี่ หวน ได้ประสูติพระโอรสแก่พระเจ้าฉู่ก่าวเลี่ย นางจึงได้เลื่อนฐานะขึ้นเป็นอัครมเหสี และพระโอรสองค์นั้นก็ได้รับการสถาปนาให้เป็นรัชทายาท แม้หลี่หยวนเองก็ได้รับความโปรดปรานจากพระเจ้าฉู่ก่าวเลี่ยยิ่งขึ้นด้วย  ในยามที่พระเจ้าแผ่นดินใกล้จะสวรรคตนั้น จู้ อิง (朱英) บริวารที่ปรึกษาผู้หนึ่งของชุนเซินจวินได้ตักเตือนให้เขาเร่งฆ่าหลี่ หยวน ด้วยเกรงว่าหลี่ หยวน จะคิดการร้ายอย่างใดอย่างหนึ่งต่อชุนเซินจวินในอนาคตเป็นแน่ แต่ชุนเซินจวินมิได้เชื่อฟัง และกลับคิดไปว่าหลี่ หยวน เป็นคนอ่อนแอ และยังคงภักดีต่อตัวชุนเซินจวินไม่เปลี่ยนแปลงpp=5132-5135
ครั้นเมื่อพระเจ้าฉู่ก่าวเลี่ยสวรรคตในปีนั้น หลี่ หยวน จึงส่งนักฆ่าไปลอบสังหารชุนเซินจวินในขณะที่เขาเดินทางเข้าประตูเมืองเพื่อจะไปเคารพพระศพของพระเจ้าฉู่ก่าวเลี่ย หลังจากฆ่าชุนเซินจวินแล้ว หลี่ หยวน ได้ออกคำสั่งให้สังหารล้างตระกูลของชุนเซินจวินทั้งหมด และทำการราชาภิเษกองค์รัชทายาท ซึ่งมีศักดิ์เป็นหลานลุงของตน ขึ้นเป็นกษัตริย์รัฐฉู่พระองค์ใหม่ ในพระนามพระเจ้าฉู่โยว pp=5136-5137

**เชิงอรรถ**

**อ้างอิง**
cite book |title=Shiji |last=Han |first=Zhaoqi |year=2010 |publisher=Zhonghua Book Company |location=Beijing |isbn=978-7-101-07272-3 |language=Chinese |chapter=Biography of Lord Chunshen |pages=5103–5140 
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์โจว
หมวดหมู่:รัฐฉู่
ชลธิชา แจ้งเร็ว

ชลธิชา แจ้งเร็ว ชื่อเล่น ลูกเกด นักเคลื่อนไหวทางการเมืองและนักการเมืองชาวไทย และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี ปัจจุบันสังกัดพรรคประชาชน

**ประวัติ**
ชลธิชา เติบโตในอำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี บิดารับราชการทหาร เธอสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาประวัติศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ และระดับปริญญาโท สถาบันสิทธิมนุษยชนและสันติศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล

**การเคลื่อนไหวทางการเมือง**
ชลธิชา เริ่มเคลื่อนไหวด้านสิ่งแวดล้อมมาก่อนในช่วงที่ศึกษาอยู่ในระดับปริญญาตรี จากนั้นเธอได้เคลื่อนไหวทางการเมืองอย่างจริงจังหลังเหตุการณ์รัฐประหารใน พ.ศ. 2557 โดยเธอร่วมเคลื่อนไหวกับ รังสิมันต์ โรม ในนามขบวนการประชาธิปไตยใหม่ และพัฒนามาเป็นกลุ่มฟื้นฟูประชาธิปไตย หรือ Democracy Restoration Group (DRG) ปี พ.ศ. 2558 ขณะจัดกิจกรรมครบรอบหนึ่งปีรัฐประหาร ใน พ.ศ. 2558 เธอเป็น 1 ใน 14 ผู้ต้องหาและถูกดําเนินคดีด้วยมาตรา 116 จนจับกุมเป็นระยะเวลากว่า 12 วัน
ในปี พ.ศ. 2562 รังสิมันต์ โรม ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคอนาคตใหม่ ทำให้เธอเป็นผู้นำกลุ่มฟื้นฟูประชาธิปไตยอย่างเต็มตัว และในวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2564 ชลธิชา ได้ตกเป็นผู้ต้องหาในคดีความผิดกฎหมายอาญาคดี มาตรา 112 และใช้เครื่องขยายเสียงโดยไม่ได้รับอนุญาต รวมถึงฝ่าฝืนพ.ร.ก.ฉุกเฉินฯ จากกรณีชุมนุมหน้าศาลจังหวัดธัญบุรี เพื่อเรียกร้องให้ปล่อยตัวผู้ต้องขังทางการเมือง

**งานการเมือง**
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 ชลธิชาลงสมัคร ในพื้นที่จังหวัดปทุมธานี สังกัดพรรคก้าวไกล และได้รับเลือก ต่อมาหลังจากที่ศาลรัฐธรรมนูญมีคำวินิจฉัยให้ยุบพรรคก้าวไกล จึงได้มาสังกัดพรรคประชาชน

**สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร**
ชลธิชาได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดปทุมธานี สังกัดพรรคก้าวไกล → พรรคประชาชน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักเคลื่อนไหวชาวไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี
หมวดหมู่:พรรคก้าวไกล
หมวดหมู่:พรรคประชาชน (พ.ศ. 2567)
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
เทศบาลตำบลเมืองเก่า (จังหวัดขอนแก่น)

เมืองเก่า เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น มีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 39.55 ตารางกิโลเมตร หรือ 24,718 ไร่ ร้อยละ 90 เป็นพื้นที่การเกษตร ประชาชนประกอบอาชีพทำนาเป็นอาชีพหลัก เมืองเก่ามีสถานะเป็นเขตปริมณฑลเพื่อรองรับการขยายตัวของเทศบาลนครขอนแก่น โดยปัจจุบันเป็นพื้นที่ตั้งของสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดขอนแก่น แห่งที่ 3 หรือ “บขส3 ขอนแก่น”
พื้นที่ของตำบลเมืองเก่าทั้งตำบลอยู่ในเขตเทศบาลตำบลเมืองเก่า ซึ่งได้รับการจัดตั้งตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องเปลี่ยนแปลงฐานะองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองเก่า เป็นเทศบาลตำบล เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
เทศบาลตำบลเมืองเก่า มีพื้นที่เขตติดต่อกับพื้นที่ใกล้เคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตเทศบาลนครขอนแก่น และเขตเทศบาลเมืองบ้านเป็ด- ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลพระลับ- ทิศใต้ ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลท่าพระ และองค์การบริหารส่วนตำบลดอนหัน- ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหว้า และองค์การบริหารส่วนตำบลดอนช้าง

**การแบ่งเขตการปกครอง**
ตำบลเมืองเก่า แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 17 หมู่บ้าน ดังนี้- หมู่ที่ 1 สะอาด- หมู่ที่ 2 โสกแสง- หมู่ที่ 3 กุดกว้าง- หมู่ที่ 4 กุดกว้าง- หมู่ที่ 5 โนนตุ่น- หมู่ที่ 6 ดอนบม- หมู่ที่ 7 ดอนบม- หมู่ที่ 8 ขามเจริญ- หมู่ที่ 9 ตูมน้อย- หมู่ที่ 10 ดอนบม- หมู่ที่ 11 ฉัตรทอง- หมู่ที่ 12 กุดกว้าง- หมู่ที่ 13 ดอนบม- หมู่ที่ 14 การเคหะ- หมู่ที่ 15 โนนตุ่น- หมู่ที่ 16 กุดกว้าง- หมู่ที่ 17 กุดกว้าง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในอำเภอเมืองขอนแก่น
หมวดหมู่:ตำบลในอำเภอเมืองขอนแก่น
มาเธอร์เอิร์ธ

มาเธอร์เอิร์ธ (อังกฤษ: Mother Earth) เป็นวงดนตรีบลูส์ร็อก สัญชาติอเมริกันที่ก่อตั้งวงในปีค.ศ. 1967ในรัฐแคลิฟอร์เนีย โดยมีนักร้องนำคือ เทรซี เนลสัน 
เนลสันจากเมืองเมดิสัน รัฐวิสคอนซิน เริ่มต้นอาชีพของเธอในฐานะศิลปินเดี่ยวและได้ก่อตั้งวงมาเธอร์เอิร์ธหลังจากย้ายไปที่ซานฟรานซิสโก  วงดนตรีได้ไปแสดงที่ Avalon Ballroom และ Fillmore Auditoriumในช่วงปลายทศวรรษ 1960 และได้ร่วมร้องเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง เรโวลูชัน ในปี 1968  วงได้เซ็นสัญญากับเมอร์คิวรีเรเคิดส์ และบันทึกอัลบั้มทั้งหมด 4 อัลบั้ม  ไมก์ บลูมฟิลด์ เล่นกีตาร์ในอัลบั้ม Living with the Animals ที่ออกในปี 1968  และบอซ สแคกซ์ มีส่วนร่วมในการออกอัลบั้ม Make A Joyful Noise ในปี 1969 นอกเหนือจากเพลงแนวบลูส์แล้วในช่วงแรกมาเธอร์เอิร์ธยังได้รับอิทธิพลจากแนวเพลงกอสเปล อาร์แอนด์บี แจ๊ส คันทรี หรือแม้กระทั่งแนวไซเคเดเลีย หลังจากออกอัลบั้มแรกมาเธอร์เอิร์ธได้ย้ายฐานการทำงานจากพื้นที่อ่าวซานฟรานซิสโกไปยังฟาร์มแห่งหนึ่งนอกเมืองแนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี  ในวงมีแกนหลัก คือ เนลสัน นักร้องนำ, แอนดี แม็กมาฮอน มือคีย์บอร์ด, และจอห์น "โทด" แอนดรูวส์ มือกีตาร์ ผู้จัดการและโปรดิวเซอร์ของพวกเขาคือ ทราวิส ริเวอร์ส เนลสันเป็นนักแต่งเพลงดาวรุ่งที่ชาญฉลาดและเป็นผู้สนับสนุนให้กับศิลปินชื่อที่ไม่ค่อยมีใครรู้จักในขณะนั้น เช่น จอห์น ไฮแอต, สตีฟ ยัง และอีริก คาซ เพลง "Seven Bridges Road" ของยังในเวอร์ชันของมาเธอร์เอิร์ธออกมาก่อนเวอร์ชันของวงอีเกิลส์ประมาณเก้าปี หลังจากออกอัลบั้มสองชุดกับรีไพรซ์เรเคิดส์และอีกชุดกับโคลัมเบียเรเคิดส์ วงก็ยังคงออกทัวร์ต่อในฐานะวงดนตรีเบื้องหลังของเนลสัน แต่ไม่ได้บันทึกเสียงอีกต่อไป  ในที่สุดพวกเขาก็ยุบวงในช่วงต้นปีค.ศ.1977 ในระหว่างนั้นเทรซี เนลสันกลับมาบันทึกเสียงในฐานะศิลปินเดี่ยวอีกครั้งในปี 1974 โดยออกอัลบั้มกับค่ายแอตแลนติกเรเคิดส์, เอ็มซีเอเรเคิดส์, อะเดลฟีเรเคิดส์, ฟลายอิงฟิชเรเคิดส์และค่ายอื่นๆ 

**สมาชิก**
1967: เทรซี เนลสัน, พาวเวลล์ เซนต์ จอห์น, จอร์จ เรนส์, เวยน์ แทลเบิร์ต, ไอรา คามิน, แจนซ์ การ์ฟัต
1968: เทรซี เนลสัน, พาวเวลล์ เซนต์ จอห์น, จอห์น แอนดรูวส์, บ็อบ อาเธอร์, จอร์จ เรนส์, ลูอิส แกซคา, มาร์ค แนฟทาลิน
1969: เทรซี เนลสัน, พาวเวลล์ เซนต์ จอห์น, จอห์น แอนดรูวส์, บ็อบ อาเธอร์, บอซ สแคกซ์, ลอนนี คาสทิล, เคลย์บอร์น คัททัน
1970: เทรซี เนลสัน, จอห์น แอนดรูวส์, แอนดี แม็กมาฮอน, บ็อบ คาร์เวลล์, เดวิด เซตเนอร์, คาร์ล ฮิมเมล, เจมส์ เดย์
1971: เทรซี เนลสัน, จอห์น แอนดรูวส์, แอนดี แม็กมาฮอน, บ็อบ คาร์เวลล์, คาร์ล ฮิมเมล, ทิม ดรัมมอนด์

**ผลงานเพลง**
 Living with the Animals (1968)- Mother Earth Presents Tracy Nelson Country (1969) - อัลบั้มเดี่ยวของเทรซี เนลสันโดยมีสมาชิกบางคนในวงเข้าร่วม- Make A Joyful Noise (1969)- Satisfied (1970)- Bring Me Home (1971)- Tracy Nelson/Mother Earth (1972)- Poor Man's Paradise (1973)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2510
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากซานฟรานซิสโก
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่มีนักร้องนำเป็นผู้หญิง
เรเตมีอา

เรเตมีอา (Retemia) เป็นสถานีโทรทัศน์ในเมืองลุกกา ตั้งในแคว้นตอสกานา ประเทศอิตาลี

**ประวัติ**
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศในปี พ.ศ. 2531
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์
ปฏิทินเอธิโอเปีย

ปฏิทินเอธิโอเปีย (ዐውደ ወር; ዐውደ ወርኅ; ዓዉደ ኣዋርሕ) หรือ ปฏิทินกืออึซ (กืออึซ: ዐውደ ወርኅ; ทือกรึญญา: ዓዉደ ኣዋርሕ, የኢትዮጲያ ዘመን አቈጣጠር) เป็นปฏิทินพลเรือนจากรัฐอย่างเป็นทางการของประเทศเอธิโอเปียและทำหน้าที่เป็นปฏิทินวัฒนธรรมตามธรรมเนียม แต่ไม่ได้ใช้อย่างเป็นทางการในเอริเทรียและในหมู่ชาวเอธิโอเปียและเอริเทรียในพลัดถิ่น นอกจากนี้ยังเป็นปฏิทินทางศาสนาสำหรับคริสเตียนชาวเอธิโอเปียและคริสเตียนชาวเอริเทรียที่อยู่ในคริสตจักร ปฏิทินเอธิโอเปียเป็นปฏิทินสุริยคติที่มีความเหมือนกันมากกับปฏิทินคอปติกของคริสตจักรออร์โธดอกซ์คอปติกแห่งอเล็กซานเดรีย และ คริสตจักรคาธอลิกคอปติกแต่เช่นเดียวกับปฏิทินจูเลียน ปฏิทินนี้จะเพิ่มวันอธิกสุรทินทุกๆสี่ปีโดยไม่มีข้อยกเว้น และเริ่มปีในวันที่ 11 หรือ 12 กันยายนในปฏิทินเกรกอรี ความห่างของเวลาระหว่างปฏิทินเอธิโอเปียและเกรกอรีมีระยะเวลาห่างกันเจ็ดถึงแปดปี
ปฏิทินเอธิโอเปียประกอบด้วย 12 เดือน เดือนละ 30 วัน และเดือนที่ 13 ซึ่งเรียกว่า ปฏิทินเอปาโกเมน มีห้าหรือหกวันตามปีปฏิทิน เดือนในปฏิทินเอธิโอเปียเริ่มต้นตรงกับเดือนในปฏิทินคอปติก แต่ใช้ชื่อเดือนที่เป็นภาษากีซ
ทุกสี่ปีจะมีการเพิ่มวันที่หกในเดือนเอปาโกเมน เพื่อรักษาความสอดคล้องกับปีสุริยคติ โดยไม่มีข้อยกเว้น วันดังกล่าวตรงกับวันที่ 29 สิงหาคมในปฏิทินจูเลียน ซึ่งอยู่ก่อนวันอธิกสุรทินของจูเลียนหกเดือน
ดังนั้น วันแรกของปีในปฏิทินเอธิโอเปีย หรือวันที่ 1 Mäskäräm จะตรงกับวันที่ 11 กันยายนตามปฏิทินเกรกอรี สำหรับปีระหว่าง พ.ศ. 2443 ถึง 2642 (ค.ศ. 1900–2099) และจะตรงกับวันที่ 12 กันยายนในปีก่อนอธิกสุรทินของเกรกอรี

**เทศกาลวันหยุด**

**วัน/เดือน/ปี**

**วัน**

**เดือน**

**ปี**

**ประวัติศาสตร์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เวลา
หมวดหมู่:ปฏิทิน
รายชื่อประมุขแห่งรัฐกานา

นี่คือ รายชื่อประมุขแห่งรัฐกานา ซึ่งประกอบด้วย พระมหากษัตริย์กานา ประธานาธิบดีกานา และผู้นำเผด็จการทหารกานา ตั้งแต่ปี 1957 มีประมุขแห่งรัฐทั้งหมด 13 คน ประมุขแห่งรัฐคนแรก คือ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ตั้งแต่ปี 1957 ถึง 1960 และประมุขแห่งรัฐคนปัจจุบัน คือ จอห์น ดรามานี มาฮามา ดำรงตำแหน่งครั้งที่ 2 ตั้งแต่ปี 2025

**รายชื่อ**

**ราชอาณาจักรเครือจักรภพแห่งกานา(1957–1960)**

**สาธารณรัฐกานา(1960–ปัจจุบัน)**

**เส้นเวลา**

**อ้างอิง**
ก
ก
เขตรยงซ็อง

รยงซ็อง (hangul=룡성구역) เป็นหนึ่งในสิบเก้าเขต (กูย็อก) ที่ประกอบกันเป็นเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ บ้านรยงซ็อง ที่พำนักหลักของคิม จ็อง-อึนตั้งอยู่ในเขตนี้
ตามมติของคณะกรรมาธิการสามัญประจำสมัชชาประชาชนสูงสุดเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 2023 ย่านรยงมุนถูกเปลี่ยนชื่อเป็นย่านรยงมุน 1 และย่านฮวาซ็องถูกเปลี่ยนชื่อเป็นย่านรยงมุน 2

**การแบ่งเขตการปกครอง**
ตั้งแต่ ค.ศ. 2023 เป็นต้นมา เป็นที่แน่ชัดแล้วว่าย่าน (ทง) เหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตรยงซ็อง:- ย่านชุงอี 중이동 (中二洞)- ย่านช็องเย 청계동 (淸溪洞)- ย่านมาซัน 마산동 (馬山洞)- ย่านมย็องโอ 명오동 (明梧洞)- ย่านอออึน 어은동 (御恩洞)- ย่านริมว็อน 림원동 (林原洞)- ย่านรยงชู 1 룡추 1동 (龍秋 1洞)- ย่านรยงชู 2 룡추 2동 (龍秋 2洞)- ย่านรยงมุน 1 룡문1동 (龍門1洞)- ย่านรยงมุน 2 룡문2동 (龍門2洞)- ย่านรยงซ็อง 1 룡성 1동 (龍城 1洞)- ย่านรยงซ็อง 2 룡성 2동 (龍城 2洞)- ย่านแทช็อน 대천동 (大泉洞)- ย่านอึนฮา 은하동 (銀河洞)
ย่านต่อไปนี้มีแนวโน้มว่าถูกยุบเลิก เนื่องจากย่านอึนฮาได้รับการเปลี่ยนชื่อจากย่านรยงกุงใน ค.ศ. 2013- ย่านรยงกุง 1 룡궁 1동 (龍宮 1洞)- ย่านรยงกุง 2 룡궁 2동 (龍宮 2洞)

**ภูเขา**
ฮย็องเจซัน

**ดูเพิ่ม**
ที่พำนักของผู้นำเกาหลีเหนือ

**อ้างอิง**
รยงซ็อง
ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น

ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น (พระนามเต็ม: ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม แฟร์ดีนันด์ ฌอแซ็ฟ มารีอา มานูเอล เกออร์ค ไมนาร์ด ฟีดีลิช เบเนดิกต์ ไมเคิล ฮูแบร์ตุส; 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 – 16 กันยายน พ.ศ. 2553) ทรงเป็นเจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น ระหว่างปี พ.ศ. 2508 ตราบจนสิ้นพระชนม์ รวมระยะเวลา 45 ปี และยังทรงเป็นพระราชนัดดา (หลานตา) ในพระเจ้าฟรีดริช เอากุสท์ที่ 3 แห่งซัคเซิน

**พระประวัติ**
พระองค์ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2467 เป็นพระโอรสใน ฟรีดริช เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น กับ เจ้าหญิงมาร์กาเรเทอ คาโรลาแห่งซัคเซิน โดยภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระบิดา พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศพระประมุขแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น 
ตามกฎหมายรัฐธรรมนูญแห่งโรมาเนียประจำปี พ.ศ. 2466 ระบุไว้ว่า ภายหลังการสวรรคตลงของสมเด็จพระเจ้ามีไฮที่ 1 แห่งโรมาเนีย พระบุตรหรือผ๔้สืบสายพระโลหิตในพระองค์ มีสิทธิ์ในการอ้างบัลลังก์โรมาเนีย

**เสกสมรส**
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงมาร์การีตาแห่งไลนิงเงิน เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 มีพระโอรส 3 พระองค์ คือ
#คาร์ล ฟรีดริช ฟ็อน โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
#เจ้าชายอัลเบรชท์แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
#เจ้าชายแฟร์ดีนันด์แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น

**อ้างอิง**
Obituary of His Highness Prince Friedrich Wilhelm, The Daily Telegraph, 13 October 2010
*Genealogisches Handbuch des Adels (1953). P 71-72
*Almanach de Gotha (2004) P 163
*Gothaischer Hofkalender genealogisches Taschenbuch der fürstlichen Häuser (1926). Page 71, 7
2553
หมวดหมู่:ราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน
หมวดหมู่:ราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
หมวดหมู่:เจ้าชายโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
หมวดหมู่:เจ้าชายโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน
หมวดหมู่:ราชวงศ์โรมาเนีย
หมวดหมู่:เจ้าชายโรมาเนีย
เทรซี เนลสัน

เทรซี เนลสัน (อังกฤษ: Tracy Nelson; เกิด 27 ธันวาคม ค.ศ. 1944)  เป็นนักร้องเพลงแนวคันทรี และบลูส์ ชาวอเมริกัน เธอผลิตอัลบั้มมากกว่า 20 อัลบั้มตลอดอาชีพการเป็นศิลปินของเธอที่เริ่มต้นในปี 1965

**ชีวิตส่วนตัว**
เนลสันเกิดและเติบโตในเมืองแมดิสัน รัฐวิสคอนซิน สหรัฐอเมริกา   ที่นั่นเธอเรียนรู้ดนตรีอาร์แอนด์บีเป็นครั้งแรกจากการฟังวิทยุ WLAC จาก เมืองแนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี ในตอนกลางคืนในช่วงที่เป็นวัยรุ่น เนลสันมักจะไปร้องเพลงแนวโฟล์กในร้านกาแฟกับวง The Fuller-Wood Singers และเป็นนักร้องนำในวง The Fabulous Imitations  เธอเข้าเรียนที่ มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน ในสาขาวิชาสังคมศาสตร์ 

**ผลงาน**

**ในนาม “มาเธอร์เอิร์ธ”**
ดูบทความ มาเธอร์เอิร์ธ

**ผลงานเดี่ยว**
 1965 - Deep Are the Roots - 1969 - Mother Earth Presents Tracy Nelson Country - 1973 - Poor Man's Paradise- 1974 - Tracy Nelson - 1975 - Sweet Soul Music- 1976 - Time Is on My Side- 1978 - Homemade Songs - 1980 - Come See About Me
** 1993 - "Homemade Songs"/"Come See About Me" (วางจำหน่ายอีกครั้งในรูปแบบซีดี) - 1980 - Doin' It My Way - 1993 - In the Here and Now- 1995 - I Feel So Good - 1996 - Move On - 2001 - Ebony and Irony - 2004 - Live From Cell Block D - 2007 - You’ll Never Be a Stranger at My Door- 2009 - The Soul Sessions: Essential Recordings – เพลงคัดเลือกจาก Homemade Songs และ Come See About Me - 2011 - Victim of the Blues - 2023 - Life Don’t Miss Nobody 

**อัลบั้มร่วมกับศิลปินอื่น**
 1998 - Sing It! ร่วมกับ Irma Thomas และ Marcia Ball - 2005 - Buried Alive in the Blues โดย Chicago Blues Reunion - 2012 - The Blues Broads โดย The Blues Broads ร่วมกับ Angela Strehli, Annie Sampson และ Dorothy Morrison - 2015 - Dylan, Cash, and the Nashville Cats: A New Music City- 2017 - Calling Nashville โดย Trevor Sewell (Tracy Nelson ร้องคู่กับ Sewell ในเพลง "Long Time Ago"; ร้องประสานในเพลง "Someday" และ "Blanket of Hope" )

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ของเทรซี เนลสัน-  เพจเฟซบุ๊กของเทรซี เนลสัน-  เว็บไซต์ที่เลิกใช้งานแล้วของเทรซี เนลสัน อัปเดตล่าสุดในปี 2012–2013 แต่ยังคงมีความน่าสนใจ รวมถึงรายชื่อผลงานเพลง-  “เทรซี เนลสัน: มรดกของมาเธอร์เอิร์ธ”: สัมภาษณ์เทรซี เนลสัน (2013, Blues.gr)
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2487
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐวิสคอนซิน
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวอเมริกัน
เขตซัมซ็อก

เขตซัมซ็อก (hangul=삼석구역) เป็นหนึ่งใน 19 เขต (กูย็อก) ของเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ 

**การแบ่งเบตการปกครอง**
เขตซัมซ็อกแบ่งออกเป็น 4 ทง (ย่าน) และ 7 รี (หมู่บ้าน):- ย่านชังซูว็อน 장수원동 (長水院洞)- ย่านมุนย็อง 문영동 (文榮洞)- ย่านซ็องมุน 1 성문 1동 (聖文 1洞)- ย่านซ็องมุน 2 성문 2동 (聖文 2洞)- หมู่บ้านโฮนัม 호남리 (湖南里)- หมู่บ้านควังด็อก 광덕리 (廣德里)- หมู่บ้านซัมซ็อก 삼석리 (三石里)- หมู่บ้านซัมซ็อง 삼성리 (三成里)- หมู่บ้านโทด็ก 도덕리 (道德里)- หมู่บ้านว็อนฮึง 원흥리 (円興里)- หมู่บ้านว็อนซิล 원신리 (元新里)

**อ้างอิง**
ซัมซ็อก
ฟัคอัปเดอะเวิลด์

"ฟัคอัปเดอะเวิลด์" (Fxck Up the World; หรือ "FUTW") เป็นเพลงของแร็ปเปอร์และนักร้องชาวไทย ลิซ่า ร้องรับเชิญโดยแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน ฟิวเจอร์ ออกจำหน่ายผ่านสังกัดแอลลาวด์และอาร์ซีเอเรเคิดส์เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2025 ในฐานะซิงเกิลที่ห้าจากสตูดิโออัลบั้มชุดแรก ออลเทอร์อีโก นอกจากนี้ "เวอร์ชันวิกซีโซโล" ที่ร้องโดยลิซ่าเพียงคนเดียวยังถูกบรรจุอยู่ในอัลบั้มเช่นเดียวกับมิวสิกวิดีโอ ซึ่งกำกับโดยคริสเตียน เบรสเลาเออร์

**เบื้องหลังและการเปิดตัว**
หลังออกจากวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์เพื่อดำเนินกิจกรรมเดี่ยว ลิซ่าได้ก่อตั้งบริษัทจัดการศิลปินของตนเองชื่อ แอลลาวด์ ในเดือนกุมภาพันธ์ 2024 และเซ็นสัญญากับอาร์ซีเอเรเคิดส์ในเดือนเมษายน เพื่อออกเพลงเดี่ยวร่วมกับแอลลาวด์ ในระหว่างเดือนมิถุนายนถึงเดือนกุมภาพันธ์ 2025 เธอออกเพลง "ร็อกสตาร์", "นิววูแมน", "มูนลิตฟลอร์" และ "บอร์นอะเกน" อันเป็นสี่ซิงเกิลแรกจากอัลบั้มเปิดตัวที่กำลังจะมาถึง ซึ่งวางจำหน่ายผ่านสังกัดแอลลาวด์และอาร์ซีเอเรเคิดส์ เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2024 เธอเปิดเผยชื่ออัลบั้มว่า ออลเทอร์อีโก และกำหนดวันออกจำหน่ายในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2025 รวมถึงเผยแพร่วิดีโอตัวอย่างอัลบั้ม ซึ่งนำเสนอลิซ่าสวมบทบาทเป็นตัวตนเสมือนห้าตัวที่แตกต่างกัน และเปิดเผยตัวอย่างเพลงสั้น ๆ สำหรับแต่ละตัวตน โดยตัวตนสุดท้ายถูกบรรยายว่ากำลังเดินลงไปตามรันเวย์ภูเขาไฟสีแดง พร้อมกับจังหวะของเพลงที่ยังไม่ได้รับการเผยแพร่ ทั้งนี้ ลิซ่าเปิดเผยชื่อตัวตนเสมือน วิกซี และคำอธิบายตัวตนดังกล่าวในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2025 พร้อมกับระบุเพลงว่า "ฟัคอัปเดอะเวิลด์" ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ลิซ่าปล่อยวิดีโอที่แสดงรายชื่อแทร็กในอัลบั้ม ซึ่งเธอได้นั่งลงและอยู่ท่ามกลางตัวตนที่แตกต่างกัน พร้อมกับเปิดเผยตัวอย่างเพลงสั้น ๆ รายชื่อแทร็กประกอบด้วย "ฟัคอัปเดอะเวิลด์" ร้องรับเชิญโดยแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน ฟิวเจอร์ นับเป็นแทร็กที่หกในอัลบั้ม ขณะที่ "เวอร์ชันวิกซีโซโล" ที่ร้องโดยลิซ่าเพียงคนเดียวก็ถูกบรรจุอยู่ในแทร็กที่สิบสี่ "ฟัคอัปเดอะเวิลด์" นับเป็นซิงเกิลที่ห้าและเป็นแทร็กหลักของ ออลเทอร์อีโก ซึ่งวางจำหน่ายพร้อมกับอัลบั้มเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์

**การวางองค์ประกอบเพลงและเนื้อร้อง**
"ฟัคอัปเดอะเวิลด์" แนะนำผู้ฟังให้รู้จักตัวตนเสมือนของลิซ่าอย่าง วิกซี ผู้ซึ่ง "เป็นตัวของตัวเองอย่างสุดโต่งและไม่สามารถคาดเดาได้" โดย "พวกเขามักเรียกเธอว่าเป็นวายร้าย" ถือเป็น "เพลงชาติเพื่อบอกกล่าวที่มีความก๋ากั่น" ซึ่งให้คำมั่นว่าจะ "เขย่าวงการและรับรองว่าลิซ่าต้องได้รับความสนใจอย่างที่เธอสมควรได้รับสิ่งนั้น" ผลิตโดยเอทีแอลเจคอบ เพลง "เอนเอียงไปทางฮิปฮอป" ที่ "ผสมผสานกับจังหวะแทร็ป" ลิซ่าแร็ปไปพร้อมกับท่อนรับเชิญจากฟิวเจอร์ โดยมีท่อนฮุกที่ร้องซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า "Let’s fuck up the world!" (มาทำลายโลกกันเถอะ!)

**ประวัติการจำหน่าย**

**เชิงอรรถ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:เพลงของลิซ่า (แร็ปเปอร์)
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดอาร์ซีเอเรเคิดส์
ฉบับร่าง:เจ้าชายเฟอร์ฟรีดแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น

เจ้าชายเฟอร์ฟรีดแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น (พระนามเต็ม: เฟอร์ฟรีด มัคซีมีลีอาน ปิอุส ไมนาร์ด มารีอา ฮูเแบร์ต มิคาเอล จัสตินุช; 14 เมษายน พ.ศ. 2486 – 26 กันยายน พ.ศ. 2565) ทรงเป็นเจ้าชายแห่งราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น และยังทรงเป็นนักแข่งรถ ที่มีชื่อเสียงแห่งเยอรมัน

**พระประวัติ**
เจ้าชายเฟอร์ฟรีด ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2486 เป็นพระโอรสพระองค์เล็กใน ฟรีดริช เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น กับ เจ้าหญิงมาร์กาเรเทอ คาโรลาแห่งซัคเซิน เป็นพระอนุชาในฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น และเป็นพระปิตุล (อาชาย) ในคาร์ล ฟรีดริช ฟ็อน โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น พระองค์ปัจจุบัน ทั้งยังทรงเป็นพระราชนัดดา (หลานตา) ในพระเจ้าฟรีดริช เอากุสท์ที่ 3 แห่งซัคเซิน พระองค์ทรงมีสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 เป็นพระบิดาทูลหัว

**อาชีพส่วนพระองค์**
พระองค์ทรงเป็นที่รู้จักในฐานะนักแข่งรถที่มีชื่อเสียงพระองค์หนึ่งของเยอรมัน ในปี พ.ศ. 2514 ทรงคว้าชัยชนะในการแข่งขัน 24 ชั่วโมงครั้งที่ 2 ที่เนือร์บวร์คริง ในประเทศเยอรมนีด้วยรถ บีเอ็มดับเบิลยู นิวคลาส หลังจากที่ทรงห่างหายจากการแข่งขันไปนานถึง 36 ปี ทรงกลับมาแข่งขันอีกครั้งให้กับทีมแข่งรถเอกชน Racing Strip.com live ในปี พ.ศ. 2550โดยใช้รถบีเอ็มดีบเบิลยู อีกครั้ง
ตั้งแต่วันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 รายการเรียลลิตีโชว์ Tatjana & Foffi – Aschenputtel wird Prinzessin ("ซินเดอเรลล่ากลายเป็นเจ้าหญิง") ออกอากาศทางโทรทัศน์ โดยเน้นที่ความสัมพันธ์ระหว่างพระองค์กับดาราดังทางโทรทัศน์ ทัตจานา เกเซลล์ ทรงปรากฏพระองค์ในรายการ Royal Dinner ของสถานีโทรทัศน์ TV Gusto โดยทรงเป็นพิธีกรร่วมกับเบิร์ต คาราลุส

**เสกสมรส**
ทรงเสกสมรสครั้งแรกในวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2511 คือกับแองเจลา ฟ็อน มอร์เกน (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2485 - 11 มกราคม พ.ศ. 2562 (76 ปี)) โดยทั้งคู่หย่าร้างกันในปี พ.ศ. 2516 มีพระธิดา 2 ท่าน คือ- วาเลรี-อเล็กซานดรา (10)- ชเต็ฟฟานี มิคาเอลลา (8)
ต่อมา ทรงเสกสมรสครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2520 กับ เอเลียน เอคเตอร์ (เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 (77 ปี)) และทั้งคู่หย่าร้างกันในปี พ.ศ. 2530 โดยมีพระโอรส - ธิดา 2 ท่าน คือ- อ็องเรียตตา อันนาเบลล์ (26)
*โมริทซ์ โจฮันเนส (5)
การเสกสมรสครั้งที่ 3 เกิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2542 กับ มายา ซินเคอร์ ไมเนิร์ส (8) และหย่าร้างกันในต้นเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 ไม่มีพระบุตร

**อ้างอิง**
Ferfried of Hohenzollern- Official site of the princely House of Hohenzollern-Sigmaringen (German)
2565
หมวดหมู่:ราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน
หมวดหมู่:ราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
หมวดหมู่:เจ้าชายโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
หมวดหมู่:เจ้าชายโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน
หมวดหมู่:ราชวงศ์โรมาเนีย
หมวดหมู่:เจ้าชายโรมาเนีย
หมวดหมู่:นักแข่งรถชาวเยอรมัน
เขตรย็อกโพ

เขตรย็อกโพ (hangul=력포구역) เป็นหนึ่งใน 19 เขต (กูย็อก) ของเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ ที่นี่เป็นที่ตั้งของหมู่สุสานโคกูรยอส่วนหนึ่งในเปียงยาง

**นิรุกติศาสตร์ **
ชื่อเขตมาจากหมู่บ้านที่ชื่อว่ารย็อกโพดง มีหลายทฤษฎีเกี่ยวกับที่มาของชื่อรย็อกโพ ทฤษฎีหนึ่งเสนอว่าชื่อนี้มาจากการอ่านผิดชื่อภาษาจีนเดิมคือคมโพ (劍浦) โดยอ่านอักษรคม (劍) เป็นรย็อก (力) ชื่อคมโพกล่าวกันว่าตั้งขึ้นเพราะเป็นจุดที่แม่ทัพแห่งอาณาจักรโคกูรยอใช้ทำความสะอาดดาบในลำธาร อีกทฤษฎีหนึ่งเสนอว่าชื่อรย็อกโพมีที่มาจากเหตุการณ์จริงในสมัยราชวงศ์โชซ็อนซึ่งผู้คนใช้กำลังคนล้วน ๆ ในการกั้นน้ำที่ไหลเข้ามาในช่วงน้ำขึ้น

**ประวัติศาสตร์**
เขตสมัยใหม่สถาปนาขึ้นในเมื่อ ค.ศ. 1960 จากเขตนังนังและเขตซึงโฮ (ปัจจุบันคือเทศมณฑลซึงโฮ) และได้รวมพื้นที่บางส่วนจากเทศมณฑลชุงฮวาใน ค.ศ. 1965

**การแบ่งเขตการปกครอง**
เขตรย็อกโพแบ่งออกเป็น 6 ทง (ย่าน) และ 6 รี (หมู่บ้าน):- ย่านชังจิน 1 장진 1동 (將進 1洞): มีชื่อเช่นนี้เนื่องจากเชื่อกันว่าเป็นสถานที่ที่แม่ทัพเกาหลีติดตามผู้รุกรานชาวญี่ปุ่นเพื่อโจมตีพวกเขาในช่วงสงครามอิมจิน เดิมเรียกว่าย่านชังจินใน ค.ศ. 1896 แต่เปลี่ยนชื่อเป็นหมู่บ้านชังจินและหมู่บ้านชังจงจนถึงทศวรรษ 1960- ย่านชังจิน 2 장진 2동 (將進 2洞): เหมือนกับที่อธิบายเกี่ยวกับย่านชังจิน- ย่านนึงกึม 능금동(능금洞): ตั้งชื่อตามต้นนึงกึม (ต้นแอปเปิลป่าจีน) สถาปนาขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1967 จากหมู่บ้านทังจง (堂井里) และรย็อกโพดง- หมู่บ้านเซอูมุล 세우물리: ตั้งชื่อตามบ่อน้ำสามแห่งที่มีอยู่ในสมัยราชวงศ์โชซ็อน สถาปนาเมื่อ ค.ศ. 1967- ย่านแทฮย็อน 대현동 (大峴洞)- ย่านรย็อกโพ 력포동 (力浦洞)- ย่านโซชิน 소신동 (小新洞)- หมู่บ้านชูดัง 추당리 (楸唐里): สถาปนาเมื่อ ค.ศ. 1952 จากหมู่บ้านชูบิน (秋斌里) และนัมดัง (藍溏里) เคยเป็นส่วนหนึ่งของเขตซึงโฮในช่วงสั้น ๆ ใน ค.ศ. 1959- หมู่บ้านรยงซัล 룡산리 (龍山里)- หมู่บ้านรยูฮย็อล 류현리 (柳絃里)- หมู่บ้านโซซัมจ็อง 소삼정리 (小三亭里)- หมู่บ้านยังอึม 양음리 (陽陰里)

**อ้างอิง**
รย็อกโพ
ประธานาธิบดีกาบูเวร์ดี

ประธานาธิบดีกาบูเวร์ดี (Presidente de Cabo Verde) เป็นประมุขแห่งรัฐของประเทศกาบูเวร์ดี ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน คือ ฌูแซ มารีอา แนวึช ตั้งแต่วันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021

**การดำรงตำแหน่ง**
ในปี 2021 รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐกาบูเวร์ดีกำหนดให้ประธานาธิบดีดำรงตำแหน่งได้ไม่เกิน 2 วาระ

**อ้างอิง ==
พีจีซี 41051

พีจีซี 41051 หรือรู้จักกันในชื่ออื่นคือ ยูจีซี 7604  เป็นดาราจักรชนิดก้นหอยที่ตั้งอยู่ในกลุ่มดาวหมาล่าเนื้อ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 UGC 7604 (Galaxy) - In-The-Sky.org: https://in-the-sky.org/data/object.php?id=UGC_7604- The Principal Galaxies Catalogue in Canes Venatici - In-The-Sky.org: https://in-the-sky.org/data/catalogue.php?cat=PGC&const=14- Deep⋆Sky Corner - Canes Venatici / Principal Galaxies Catalogue (PGC): https://www.deepskycorner.ch/catalogs.en.php?const=CVn&cat=PGC
หมวดหมู่:วัตถุท้องฟ้าของยูจีซี
หมวดหมู่:วัตถุท้องฟ้าของพีจีซี
รายชื่อประธานาธิบดีกาบูเวร์ดี

นี่คือ รายชื่อประธานาธิบดีกาบูเวร์ดี ตั้งแต่จัดตั้งขึ้นเมื่อปี 1975 มีประธานาธิบดีทั้งหมด 5 คน ผู้ดำรงตำแหน่งคนแรก คือ Aristides Pereira ตั้งแต่ปี 1975 ถึง 1991 และผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน คือ ฌูแซ มารีอา แนวึช ตั้งแต่ปี 2021

**รายชื่อ**

**เส้นเวลา**

**อ้างอิง**
ก
เขตนังนัง

เขตนังนัง (hangul=락랑구역) เป็นหนึ่งใน 19 เขต (กูย็อก) ของเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของแม่น้ำแทดง มีอาณาเขตติดต่อทางทิศเหนือกับเขตซ็องโย ทิศตะวันออกกับเขตรย็อกโพ และทิศใต้กับเทศมณฑลชุงฮวาและคังนัม

**ประวัติศาสตร์**
ตามบันทึกของราชวงศ์ฮั่น เขตบัญชาการนังนังประกอบด้วย 27 เขตและมีประชากรกว่า 406,748 คน ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแทดง ในบริเวณที่ตั้งโดยประมาณของเปียงยางในปัจจุบัน หลักฐานทางโบราณคดีบ่งชี้ว่าที่ตั้งของเขตบัญชาการได้ย้ายมายังเขตนี้หลังจากที่วังก็อมซอง เมืองหลวงเก่าของโคกูรยอที่เปียงยางถูกทำลายและมีการกล่าวอ้างว่าเป็นที่ตั้งเดิมของเขตบัญชาการนังนัง
ในสมัยอาณานิคมญี่ปุ่น พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของเทศมณฑลแทดง เมื่อเปียงยางเติบโตและผนวกพื้นที่เดิมจำนวนมากของเทศมณฑลแทดง พื้นที่นี้จึงถูกแบ่งออกเป็นเขตดง เทศมณฑลคังนัม และเทศมณฑลชุงฮวาของเปียงยาง เขตนังนังได้รับการสถาปนาอย่างเป็นทางการในฐานะเขตแยกต่างหากใน ค.ศ. 1959
เขตนี้มีชื่อเสียงจากสุสานจำนวนมากของสมัยฮั่นและโคกูรยอซึ่งกระจัดกระจายอยู่ทั่วพื้นที่ หลายแห่งถูกค้นพบครั้งแรกโดยชาวญี่ปุ่นในช่วงต้นทศวรรษ 1910 (ดูสุสานนักรัง) นักโบราณคดีชาวญี่ปุ่น โทริอิ ริวโซ และอิมานิชิ ริว มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการขุดค้นสุสานและการระบุปราสาทดินนักรังในหมู่บ้านโพซ็องว่าเป็นที่ตั้งของเขตบัญชาการ มีการค้นพบสุสานทั้งหมดกว่า 1,500 แห่ง โดยมีเพียง 63 แห่งเท่านั้นที่อยู่ในย่านเดียว (ช็องเบ็ก) อย่างไรก็ตาม เกาหลีเหนืออ้างว่าสุสานทั้งหมดเป็นของสมัยโคกูรยอ ปฏิเสธการมีอยู่ของการตั้งถิ่นฐานของชาวจีนในนังนังโดยอ้างว่าเป็นรัฐนครของโคกูรยอ และโบราณวัตถุจีนนับพันชิ้นเป็นเพียงตัวแทนของการค้าที่เฟื่องฟูระหว่างรัฐนักรังกับราชวงศ์ฮั่น

**การแบ่งเขตการปกครอง**
เขตนังนังแบ่งออกเป็น 9 ย่าน ("ทง") และ 9 หมู่บ้าน ("รี") ย่านขนาดใหญ่ห้าแห่ง (ช็องเบ็ก, ช็องโอ, ควันมุน, นักรัง และทงอิล) แบ่งออกเป็นสองส่วนเพื่อวัตถุประสงค์ทางการปกครอง ขณะที่ย่านชุงซ็องแบ่งออกเป็นสามส่วน

**อ้างอิง**
นังนัง
เขตซูนัน

เขตซูนัน (hangul=순안구역) เป็นหนึ่งใน 19 เขต (กูย็อก) ของเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ ท่าอากาศยานนานาชาติเปียงยางซูนันและสำนักงานใหญ่ของแอร์โครยอตั้งอยู่ในเขตนี้

**การแบ่งเขตการปกครอง**
เขตซูนันแบ่งออกเป็น 5 ทง (ย่าน) และ 9 รี (หมู่บ้าน):- ย่านนัมซัน 남산동 (南山洞)- ย่านชินซ็อง 신성동 (新成洞)- ย่านซ็อกปัก 석박동 (石博洞)- ย่านแทยัง 대양동 (大陽洞)- ย่านย็อกช็อน 역전동 (驛前洞)- หมู่บ้านอันฮึง 안흥리 (安興里)- หมู่บานแชกย็อง 재경리 (在京里)- หมู่บ้านช็อนดง 천동리 (川東里)- หมู่บ้านคูซอ 구서리 (九瑞里)- หมู่บ้านโอซัน 오산리 (梧山里)- หมู่บ้านรยงบก 룡복리 (龍伏里)- หมู่บ้านซันยัง 산양리 (山陽里)- หมู่บ้านทงซัล 동산리 (東山里)- หมู่บ้านแท็กอัม 택암리 (宅庵里)

**อ้างอิง**
ซูนัน
จังหวัดปัตตานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี พ.ศ. 2548 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 4 เขตเลือกตั้ง เท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2544 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ (รวมทั้งจังหวัดปัตตานี)**

**ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ (รายเขตเลือกตั้ง)**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต (รวมทั้งจังหวัดปัตตานี)**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต (รายเขตเลือกตั้ง)**

**ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ**
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดปัตตานี
พรรค
คะแนนเสียง
ร้อยละ
ชาติไทย (1)
12,869
4.74
กิจสังคม (2)
1,239
0.46
พัฒนาชาติไทย (3)
1,736
0.64
ประชาธิปัตย์ (4)
146,703
54.00
ประชาชนไทย (5)
1,098
0.40
คนขอปลดหนี้ (6)
2,066
0.76
ธรรมชาติไทย (7)
610
0.22
แผ่นดินไทย (8)
694
0.26
ไทยรักไทย (9)
51,273
18.87
ความหวังใหม่ (10)
2,142
0.79
มหาชน (11)
41,058
15.11
ประชากรไทย (12)
444
0.16
ไทยช่วยไทย (13)
644
0.24
แรงงาน (14)
4,151
1.53
ชาติประชาธิปไตย (15)
1,925
0.71
กสิกรไทย (16)
173
0.06
ทางเลือกที่สาม (17)
683
0.25
รักษ์ถิ่นไทย (18)
201
0.07
พลังเกษตรกร (19)
1,339
0.49
พลังประชาชน (20)
647
0.24
บัตรดี
271,695
92.18
บัตรเสีย
15,549
5.28
ไม่ประสงค์ลงคะแนน
7,505
2.55
ผู้มาใช้สิทธิ์เลือกตั้ง
294,749
72.96
ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง
403,976
100.00

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต**

**เขตเลือกตั้งที่ 1**
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองปัตตานี (ยกเว้นตำบลปะกาฮะรังและตำบลปูยุด) และอำเภอยะหริ่ง (ยกเว้นตำบลจะรัง ตำบลสาบัน ตำบลตอหลัง ตำบลตันหยงจึงงา ตำบลบาโลย ตำบลตันหยงดาลอ ตำบลมะนังยง และตำบลหนองแรต)

**เขตเลือกตั้งที่ 2**
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอแม่ลาน, อำเภอโคกโพธิ์, อำเภอหนองจิก และอำเภอเมืองปัตตานี (เฉพาะตำบลปะกาฮะรังและตำบลปูยุด)

**เขตเลือกตั้งที่ 3**
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอกะพ้อ, อำเภอไม้แก่น, อำเภอสายบุรี, อำเภอปะนาเระ และอำเภอยะหริ่ง (ยกเว้นตำบลจะรัง ตำบลสาบัน ตำบลตอหลัง ตำบลตันหยงจึงงา ตำบลบาโลย ตำบลตันหยงดาลอ ตำบลมะนังยง และตำบลหนองแรต)

**เขตเลือกตั้งที่ 4**
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอมายอ, อำเภอทุ่งยางแดงและ อำเภอยะรัง

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดปัตตานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544- จังหวัดปัตตานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550

**อ้างอิง**
ปัตตานี
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดปัตตานี
เขตอึนจ็อง

เขตอึนจ็อง (hangul=은정구역) เป็นหนึ่งใน 19 เขตของเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ เป็นที่รู้จักในด้านสิ่งอำนวยความสะดวกทางวิทยาศาสตร์ เขตนี้ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ "ความรักอันเมตตา (คำภาษาเกาหลีคืออึนจ็อง)" และความรักของตระกูลคิมที่มีต่อนักวิทยาศาสตร์ของประเทศ

**ประวัติศาสตร์**
ในสมัยราชวงศ์โชซ็อน พื้นที่ที่ประกอบกันเป็นเขตสมัยใหม่นี้เป็นส่วนหนึ่งของรยงอักบัง (룡악방, 龍岳坊) ของเปียงยางและเทศมณฑลซุนช็อน ใน ค.ศ. 1896 พื้นที่นี้กลายเป็น มย็อน (ตำบล) ของสองเขตการปกครองที่แตกต่างกัน คือ เปียงยางและซุนช็อน เขตนี้ได้รับการสถาปนาขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1995 โดยแยกออกมาจากบางส่วนของภูมิภาคของเมืองพย็องซ็อง (ซึ่งได้แก่ ย่านด็อกซัน, แพซัน, ซงรย็อง และจีคย็อง)

**การแบ่งเขตการปกครอง**
ตั้งแต่ ค.ศ. 2002 เป็นต้นมา เขตอึนจ็องแบ่งออกเป็น 4 ทง (ย่าน):- ย่านควาฮัก 1 과학1동 (หมายถึงวิทยาศาสตร์): มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์ตั้งอยู่ที่นี่- ย่านควาฮัก 2 과학2동- ย่านแพซัน 배산동 (ตั้งชื่อตามภูเขาแพซัน)- ย่านควังมย็อง 광명동 (หมายถึงแสงสว่าง สื่อถึงอนาคตที่สดใสที่นักวิทยาศาสตร์นำมา)
ใน ค.ศ. 2014 ดูเหมือนว่าเขตการปกครองเหล่านี้จะมีการเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้นก่อนหน้านั้น เนื่องจากเกาหลีเหนือได้กล่าวถึงย่านอึลมิล (乙密洞, 을밀동, ตั้งชื่อตามศาลาอึลมิล) และย่านวีซองดง (衛星洞, 위성동 ตั้งชื่อตามคำภาษาเกาหลีที่แปลว่าดาวเทียม) ว่าเป็นย่านของเขตในการรายงานข่าวเกี่ยวกับการกำหนดให้ภูมิภาคนี้เป็นเขตเทคโนโลยีขั้นสูงขณะที่ไม่ได้กล่าวถึงย่านควังมย็อง (ซึ่งอาจหมายความว่าย่านควังมย็องถูกแบ่งออกเป็นย่านอึลมิลและวีซ็อง)

**อ้างอิง**
อึนจ็อง
เครื่องยนต์นิสสัน ZD

ตระกูลเครื่องยนต์นิสสัน ZD30 เป็นเครื่องยนต์ดีเซลสี่สูบเรียงขนาด 3.0 ลิตร (2,953 ซีซี) มีขนาดกระบอกสูบ 96 มม. × ช่วงชัก 102 มม. (3.78 นิ้ว × 4.02 นิ้ว) ซึ่งเข้ามาแทนที่เครื่องยนต์นิสสัน QD, BD และ TD นอกจากนี้ ที่เรอโน เครื่องยนต์นี้ยังเข้ามาแทนที่เครื่องยนต์โซฟิม 8140 และเป็นเครื่องยนต์ดีเซลสำหรับรถบรรทุกเพียงรุ่นเดียวที่ยังคงอยู่กับนิสสันมอเตอร์เมื่อพวกเขาขายนิสสันดีเซลให้กับวอลโว่ทรัคส์ใน ค.ศ. 2007

**การออกแบบ**
เสื้อเพลาข้อเหวี่ยงทำจากเหล็กหล่อ แบ่งตามแนวนอนในระนาบเพลาข้อเหวี่ยงออกเป็นส่วนล่างและส่วนบน ชุดเพลาสมดุลที่ขับเคลื่อนด้วยเฟืองวางตัวอยู่สูงกว่าเพลาข้อเหวี่ยงเล็กน้อย ปั๊มสุญญากาศติดตั้งอยู่บนฝาครอบเฟืองและขับเคลื่อนโดยเพลาสมดุลด้านขวา (ฝั่งไอดี) ปั๊มน้ำมันแบบเกโรเตอร์ก็ติดตั้งอยู่ที่ด้านหน้าของเพลาข้อเหวี่ยงเช่นกัน สายพานหน้าเครื่องพร้อมตัวปรับความตึงแบบไฮดรอลิกขับคอมเพรสเซอร์แอร์ ปั๊มน้ำ และ (ผ่านรอกหมุนอิสระเพื่อลดเสียงดังเอี๊ยดเมื่อเครื่องยนต์ลดความเร็ว) อัลเทอร์เนเตอร์ อาจมีการใช้ล้อช่วยแรงคู่สำหรับเกียร์ธรรมดา
ฝาสูบแบบครอสโฟลว์ทำจากอะลูมิเนียมอัลลอยด์ติดตั้งเพลาลูกเบี้ยวคู่ (DOHC) ขับเคลื่อนด้วยระบบผสมระหว่างเฟืองและโซ่ ทำหน้าที่ควบคุมวาล์ว 4 ตัวต่อสูบ (รวม 16 ตัว) ด้วยกระเดื่องวาล์วแบบถ้วย ไอเสียถูกระบายออกทางด้านซ้าย ทำให้เกิดการจัดวางแบบ "ไอเสียไปข้างหน้า" เมื่อติดตั้งเครื่องยนต์ตามขวาง แม้แต่เครื่องยนต์รุ่นแรกที่เป็นแบบ "กลไก" ก็ยังมี ECU พร้อมระบบควบคุมปีกผีเสื้ออิเล็กทรอนิกส์ (Drive by wire), เซ็นเซอร์ MAF (ยกเว้นเครื่องยนต์ที่มีกำลัง 96 กิโลวัตต์และต่ำกว่า) ระบบตรวจสอบน้ำมันหล่อลื่นขั้นสูง และอื่น ๆ เครื่องยนต์ที่ติดตั้งเทอร์โบชาร์จเจอร์และอินเตอร์คูลเลอร์มีแผ่นปรับอากาศหมุนวน (Swirl flaps) ติดตั้งอยู่ในท่อไอดีเพื่อปรับปรุงการเผาไหม้ที่รอบต่ำ เครื่องยนต์เหล่านี้ยังมีเทคโนโลยียกวาล์วแปรผันของนิสสัน
รุ่นแรกสุดของเครื่องยนต์ตระกูลนี้ถูกเปิดตัวใน ค.ศ. 1999 โดยใช้ปั๊มหัวฉีด VP44 และแสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนผ่านจากเครื่องยนต์ลิ้นเหนือสูบ (OHV) แบบกลไกทั้งหมดที่ดูดอากาศตามธรรมชาติพร้อมห้องเผาไหม้แบบหมุนวน (ยกเว้นเครื่องยนต์ BD30 ในรถบรรทุกซึ่งเป็นแบบฉีดตรง) ไปสู่เครื่องยนต์รุ่นที่ 2 ที่เป็นแบบเพลาลูกเบี้ยวคู่เหนือสูบ (DOHC) พร้อมระบบคอมมอนเรลในภายหลัง ฟังก์ชันการทำงานของ ECU ได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้นตลอดอายุการใช้งานของเครื่องยนต์รุ่นแรกนี้และเมื่อมีการนำเครื่องยนต์คอมมอนเรลรุ่นใหม่กว่ามาใช้

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อเครื่องยนต์นิสสัน

**อ้างอิง**
ZD
หมวดหมู่:เครื่องยนต์สี่สูบเรียง
หมวดหมู่:เครื่องยนต์ดีเซลตามรุ่น
กัมปุงดาตุกเกอรามัต

ถนนเกอรามัตดาลัมในกัมปุงดาตุกเกอรามัต เมื่อ ค.ศ. 2023
กัมปุงดาตุกเกอรามัต (Kampung Datuk Keramat) หรือคนท้องถิ่นเรียกเป็น เกอรามัต (ชื่อเก่า: ตังกาจีนา (Tangga Cina)) เป็นพื้นที่ขนาดใหญ่ในเขตเลือกตั้งตีตีวังซา อยู่ในเขตดินแดนสหพันธ์กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของใจกลางนครกัวลาลัมเปอร์และติดกับอำเภออัมปังในรัฐเซอลาโงร์ แม่น้ำกลังไหลทางตะวันออกเฉียงเหนือไปทางตะวันตก และทำหน้าที่เป็นเขตแดนทางธรรมชาติระหว่างเกอรามัตกับอัมปัง

**ชื่อ**
ครั้งหนึ่งกัมปุงดาตุกเกอรามัตเคยเป็นที่ตั้งของสุสานที่ได้รับการเคารพสองแห่ง สุสานหนึ่งเป็นของฮาจี อาลี ผู้อพยพชาวบูกิซ หลุมศพของฮาจี อาลีกลายเป็นที่เลื่องลือในฐานะดาตุกเกอรามัต จนกระทั่งเลิกนับถือไปในคริสต์ทศวรรษ 1990 สุสานอีกแห่งเป็นของผู้อพยพชาวสุมาตราที่เคร่งศาสนาชื่อ ชัยค์ ไตฮ์ หรือ โต๊ะ จังกุต (Sheikh Taih; To' Janggut)

**ภาพ**

**อ้างอิง==
นายกรัฐมนตรีกาบูเวร์ดี

นายกรัฐมนตรีกาบูเวร์ดี (Primeiro-Ministro de Cabo Verde) เป็นหัวหน้ารัฐบาลของประเทศกาบูเวร์ดี ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน คือ อูลีซึช กูไรยา อี ซิลวา ตั้งแต่วันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 2016

**ประวัติ**
นายกรัฐมนตรีกาบูเวร์ดีมีบทบาทสำคัญในการบริหารประเทศ โดยตำแหน่งนี้ถูกจัดตั้งขึ้นหลังจากประเทศได้รับเอกราชจากโปรตุเกสในปี 1975 ในช่วงก่อนที่กาบูเวร์ดีจะได้รับเอกราชจากโปรตุเกสในปี 1975 กาบูเวร์ดีเป็นอาณานิคมของโปรตุเกส และไม่มีตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในรูปแบบที่มีในปัจจุบัน การปกครองเป็นไปตามการควบคุมของผู้แทนจากโปรตุเกส เมื่อกาบูเวร์ดีได้รับเอกราชจากโปรตุเกสในปี 1975 การปกครองเริ่มต้นภายใต้การนำของ Aristides Pereira ประธานาธิบดีคนแรกของประเทศ และ Pedro Pires นายกรัฐมนตรี ในช่วงแรกการจัดตั้งรัฐบาลเริ่มมีการกำหนดบทบาทของนายกรัฐมนตรีในการบริหารประเทศ ในช่วงนี้ กาบูเวร์ดีมีการปกครองในระบอบสังคมนิยมตามแนวทางของพรรคเดียว
ในปี 1991 กาบูเวร์ดีได้เปิดระบบการเมืองสู่ระบอบประชาธิปไตย การเลือกตั้งอย่างเสรีเริ่มเกิดขึ้น โดยมีการจัดตั้งระบบพรรคการเมืองหลายพรรค ฌูแซ มารีอา แนวึชได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรี และเป็นผู้นำในระยะยาว เขาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีตั้งแต่ปี 2001 ถึง 2016 ภายใต้การปกครองของพรรค PAICV (Partido Africano da Independência de Cabo Verde) ในช่วงที่ฌูแซ มารีอา แนวึชดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี กาบูเวร์ดีได้พัฒนาในหลาย ๆ ด้าน ทั้งเศรษฐกิจและการเมือง ภายใต้การนำของ Neves ประเทศเริ่มมีการพัฒนาในด้านการศึกษาและสุขภาพ รวมถึงการส่งเสริมเสถียรภาพทางการเมืองและการค้าระหว่างประเทศ
หลังจากฌูแซ มารีอา แนวึชพ้นจากตำแหน่ง ในการเลือกตั้งปี 2016 อูลีซึช กูไรยา อี ซิลวา จากพรรค MPD (Movimento para a Democracia) ได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรีและดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี 2016 เป็นต้นมา ภายใต้การบริหารของเขา กาบูเวร์ดีได้พยายามส่งเสริมเศรษฐกิจที่ยั่งยืนและการลงทุนจากต่างประเทศ การปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานของประเทศให้ทันสมัย ดำเนินนโยบายที่มุ่งเน้นการส่งเสริมการศึกษาที่ยั่งยืน และการปรับปรุงภาคการท่องเที่ยว นอกจากนี้เขายังมุ่งเน้นการเสริมสร้างความสัมพันธ์ระหว่างประเทศและพัฒนาความร่วมมือในระดับสากล

**อ้างอิง ==
หมวดหมู่:ข้าราชการส่วนกลางในราชวงศ์ชิง

หมวดหมู่:ระบบรัฐบาลส่วนกลางในราชวงศ์ชิง
หมวดหมู่:ข้าราชการในราชวงศ์ชิง
ชิง
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในจักรพรรดิถงจื้อ

คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในจักรพรรดิถงจื้อ หรือ คณะผู้สำเร็จราชการในจักรพรรดิถงจื้อ หมายถึง รัฐมนตรีทั้ง 8 ท่าน ที่ได้รับการโปรดเกล้าฯ ขึ้นตามพระปัจฉิมบรมราชโองการในจักรพรรดิเสียนเฟิงก่อนเสด็จสวรรคต ณ พระราชวังตากอากาศเฉิงเต๋อ ให้ทำหน้าที่ช่วยบริหารราชการแผ่นดินในพระปรมาภิไธยจักรพรรดิชิงมู่จง
โดยคณะผู้สำเร็จราชการมาจากผู้ดำรงตำแหน่งสมุหราชมนตรี 3 ท่าน ได้แก่ อี๋ชินหวัง (怡亲王) หรือ เจ้าชายไจ้หยวน (載垣) , เจิ้งชินหวัง (郑亲王) หรือ เจ้าชายตวนฮว่า (端华), จิงโซ่ว (景寿) สมุหราชองครักษ์
และตำแหน่งองคมนตรี 5 ท่าน ได้แก่ เสนาบดีซู่ซุ่นเจ้ากระทรวงพระคลัง, มู่อิน (穆荫) เสนาบดีว่าการกระทรวงกลาโหม (兵部尚书) , ควงหยวน (匡源) เสนาบดีซ้ายช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (吏部左侍郎), ตู้ฮั่น (杜翰) เสนาบดีขวาช่วยว่าการกระทรวงธรรมการ (礼部右侍郎),เจียวโย่วอิ๋ง (焦祐瀛) รองอธิบดีเจ้ากรมอัศวราช (太仆寺少卿)
ทั้งแปดท่านนี้ถูกเรียกว่า ผู้ช่วยว่าราชการทั้งแปด (八大臣辅政) หรือ แปดรัฐมนตรีช่วยว่าราชการ (辅政八大臣) ซึ่งเรียกกันทั่วไปว่า แปดรัฐมนตรีรับอาณัติ (顾命八大臣) โดยมีเสนาบดีซู่ซุ่นเป็นประธาน
หลังจากนั้นไม่นาน ซูอันไทเฮา (25 พรรษา) และซูสีไทเฮา (26 พรรษา), และกงชินหวังหรือเจ้าชายอี้ซิน (28 พรรษา) ได้ร่วมกันก่อรัฐประหารซินโหย่ว (辛酉政变) หรือที่เรียกว่า "เหตุการณ์ฉีเสียง (祺祥之变)" เพื่อล้มอำนาจคณะผู้สำเร็จราชการทั้งแปด ซึ่งผลลัพธ์คือทั้งแปดท่านถูกประหารหรือลดตำแหน่ง 。

**อ้างอิง**
《清史稿》
*《清实录》

**แหล่งข้อมูล**
 错定了顾命大臣date=2016-03-04 人民网，好书连载
หมวดหมู่:บุคคลทางการเมืองในราชวงศ์ชิงที่ถูกกล่าวถึงร่วมกัน
หมวดหมู่:ข้าราชการส่วนกลางในราชวงศ์ชิง
หมวดหมู่:แปดบุคคลสำคัญของจีน
หมวดหมู่:ระบบราชการจีนโบราณ
รายชื่อนายกรัฐมนตรีกาบูเวร์ดี

นี่คือ รายชื่อนายกรัฐมนตรีกาบูเวร์ดี ตั้งแต่จัดตั้งขึ้นเมื่อปี 1975 มีนายกรัฐมนตรีทั้งหมด 5 คน ผู้ดำรงตำแหน่งคนแรก คือ Pedro Pires ตั้งแต่ปี 1975 ถึง 1991 และผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน คือ อูลีซึช กูไรยา อี ซิลวา ตั้งแต่ปี 2016

**รายชื่อ**

**เส้นเวลา**

**อ้างอิง**
ก