ศูนย์หลอกลวง

ไฟล์:Shwe Kokko Scam City, Myawaddy, Myanmar.jpg|thumb|ศูนย์หลอกลวงในชเวโกะโก ประเทศพม่า
ศูนย์หลอกลวงทางอินเทอร์เน็ต (scam center, fraud factory, fraud park หรือ scam compound) หรือ ศูนย์สแกมเมอร์, ศูนย์หลอกลวง, โรงงานต้มตุ๋น, สวนต้มตุ๋น หรือ แหล่งหลอกลวง เป็นกลุ่มองค์กรกลฉ้อฉลขนาดใหญ่ที่มักเกี่ยวข้องกับการค้ามนุษย์ โดยทั่วไปพบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และมักดำเนินการโดยกลุ่มอาชญากร ผู้ประกอบการศูนย์หลอกลวงจะล่อลวงชาวต่างชาติไปยังศูนย์กลางหลอกลวง ซึ่งพวกเขาจะถูกบังคับให้เป็นทาสสมัยใหม่ เพื่อหลอกลวงผู้ใช้อินเทอร์เน็ตทั่วโลกให้ซื้อคริปโทเคอร์เรนซีหรือถอนเงินสดผ่านสื่อสังคมและแอปหาคู่ทางออนไลน์ การหลอกลวงทั่วไปเรียกว่า "การหลอกหมูขึ้นเขียง" (Pig butchering) หนังสือเดินทางของเหยื่อในการค้ามนุษย์จะถูกยึด และเหยื่อจะถูกคุกคามด้วยการเก็บเกี่ยวอวัยวะและการบังคับค้าประเวณีหากไม่สามารถหลอกลวงได้สำเร็จ ศูนย์หลอกลวงมีการแพร่กระจายไปในประเทศกัมพูชา พม่า ลาว และประเทศอื่น ๆ ในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 และได้รับความช่วยเหลือเพิ่มเติมจากสงครามกลางเมืองในพม่า

**การตั้งชื่อ**
คำว่า fraud factory หรือ โรงงานต้มตุ๋น ปรากฏครั้งแรกในบทความของ หนังสือพิมพ์ซิดนีย์มอร์นิงเฮรัลด์ ในปี พ.ศ. 2565 เกี่ยวกับการหลอกลวงและอุตสาหกรรมการค้ามนุษย์ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และได้รับการบัญญัติขึ้นโดย Jan Santiago จากองค์การต่อต้านการหลอกลวงระดับโลก (Global Anti-Scam Organization, GASO) ซึ่งเป็นกลุ่มที่สนับสนุนเหยื่อ เพื่ออธิบายถึงการดำเนินการหลอกลวงในภูมิภาคนี้
กระทรวงการต่างประเทศของเคนยาใช้คำนี้กับกิจกรรมการค้ามนุษย์กับผู้ที่ตกเป็นเหยื่อในเอเชีย โดยที่พวกเขาใช้สื่อดิจิทัลเพื่อพบปะชาวตะวันตกและขายคริปโทเคอร์เรนซีให้พวกเขา 

**องค์กรและความเป็นเจ้าของ**
โรงงานต้มตุ๋นมักดำเนินการโดยกลุ่มอาชญากรชาวจีนที่มีฐานอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แหล่งรายได้ดั้งเดิมของกลุ่มจากการพนันลดลงในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 ทำให้กิจกรรมของกลุ่มจึงมุ่งเน้นไปที่โรงงานต้มตุ๋นมากขึ้นเพื่อเรียกรายได้ที่สูญเสียไปกลับคืนมา

**เหยื่อจากขบวนการค้ามนุษย์**
ไฟล์:KKPark.jpg|thumb|เคเคพาร์ค ศูนย์หลอกลวงในเมียวดี ประเทศพม่า
ระหว่างเดือนสิงหาคมถึงปลายเดือนกันยายน พ.ศ. 2565 สถานทูตเคนยาในประเทศไทยได้ช่วยเหลือเหยื่อการค้ามนุษย์ 76 ราย เหยื่อส่วนใหญ่เป็นชาวเคนยา รวมถึงชาวอูกันดาและชาวบุรุนดี กลุ่มอาชญากรที่ดำเนินการโรงงานต้มตุ๋นได้เล็งเป้าหมายไปที่ชาวแอฟริกันที่อายุน้อยและมีการศึกษา ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2565 ชาวเคนยาคนหนึ่งเสียชีวิตหลังจากถูกเก็บเกี่ยวอวัยวะที่ล้มเหลวซึ่งเกี่ยวข้องกับโรงงานต้มตุ๋นในพม่า
ประเทศพม่ายังเป็นจุดหมายปลายทางใหม่สำหรับการค้าแรงงานระหว่างประเทศ โดยเฉพาะตามพื้นที่ชายแดน เหยื่อในพม่าได้แก่พลเมืองจากประเทศต่าง ๆ ทั่วเอเชีย รวมทั้งประเทศจีน ฮ่องกง อินเดีย อินโดนีเซีย มาเลเซีย เนปาล ฟิลิปปินส์ ไต้หวัน และไทย เหยื่อถูกหลอกล่อด้วยคำมั่นสัญญาอันเป็นเท็จเกี่ยวกับงานที่มีรายได้สูง และถูกค้ามนุษย์ผ่านเมืองใหญ่ ๆ เช่น ย่างกุ้งและกรุงเทพฯ และจุดผ่านแดน เช่น แม่สอดและเชียงราย จากนั้นพวกเขาจึงถูกบังคับให้ทำงานใน "เขตเศรษฐกิจพิเศษ" ตามแนวชายแดนของประเทศพม่า เช่น ชเวโกะโก
ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2566 สำนักงานข้าหลวงใหญ่สิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติประเมินว่ามีผู้คนอย่างน้อย 120,000 รายในพม่าที่ถูกค้ามนุษย์และถูกควบคุมตัวในสถานที่หลอกลวงออนไลน์ มีผู้ถูกควบคุมตัวในสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกันอย่างน้อย 100,000 รายในกัมพูชา นอกจากนี้ ยังมีการดำเนินการอื่น ๆ ในลาว ฟิลิปปินส์ และไทยอีกด้วย
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2566 คณะกรรมการว่าด้วยสตรี เด็ก ความสัมพันธ์ในครอบครัว และความเท่าเทียมทางเพศของวุฒิสภาฟิลิปปินส์ได้ดำเนินการสอบสวนเกี่ยวกับการแพร่กระจายของกิจกรรมผิดกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับชาวต่างชาติ รวมถึงการค้ามนุษย์และการกรรโชกทรัพย์ ภายในศูนย์กลางการหลอกลวงทางอินเทอร์เน็ตในจุดต่าง ๆ ของหมู่เกาะ วุฒิสมาชิก ริซา ฮอนติเวโรส ได้นำเสนอวิดีโอและรายงานการบุกค้นล่าสุดที่ดำเนินการโดยหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายของฟิลิปปินส์ในพื้นที่ทรัพย์สินทางการค้าและที่อยู่อาศัยหลายแห่งใน คลาร์ก ปัมปังกา ซึ่งส่งผลให้สามารถช่วยเหลือเหยื่อได้ 1,300 ราย และยึดเงินสดได้กว่า 180 ล้านเปโซ ในเดือนสิงหาคม คณะกรรมาธิการได้ค้นพบว่าศูนย์กลางการหลอกลวงเหล่านี้หลายแห่ง "จ้าง" คนในพื้นที่มากกว่าชาวต่างชาติ
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2567 ชาวฟิลิปปินส์และชาวต่างชาติมากกว่า 800 คน ได้รับการช่วยเหลือจากศูนย์กลางการหลอกลวงขนาดใหญ่ใน บัมบัน, ตาร์ลัก หลังจากถูกบุกเข้าตรวจค้นในข้อกล่าวหาว่ากระทำกิจกรรมผิดกฎหมายซึ่งรวมถึงการหลอกลวงทางสกุลเงินดิจิทัลและการแสกมหลอกให้รัก ซึ่งศูนย์กลางดังกล่าวได้รับการจดทะเบียนอย่างถูกต้องตามกฎหมายในฐานะบริษัท ผู้ประกอบการเกมนอกชายฝั่งฟิลิปปินส์ (Philippine Offshore Gaming Operator, POGO) ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2567 ชาวต่างชาติอีก 162 คนได้รับการช่วยเหลือจากศูนย์กลางการหลอกลวงในจังหวัดเซบูที่ดำเนินการอย่างผิดกฎหมายในฐานะ POGO

**การปฏิบัติการ**
ไฟล์:Golden Triangle Special Economic Zone 10.jpg|thumb|เขตเศรษฐกิจพิเศษสามเหลี่ยมทองคำริมฝั่งแม่น้ำโขง
ในปี พ.ศ. 2565 บีบีซีรายงานว่าสถานที่ตั้งโรงงานต้มตุ๋นอยู่ที่ลาวและพม่า โดยเฉพาะในรัฐกะชีนซึ่งเกิดความขัดแย้งในรัฐกะชีน ซึ่งเป็นปัจจัยที่ทำให้การช่วยเหลือทำได้ยาก ในปี พ.ศ. 2565 เดอะเจแปนไทมส์ รายงานว่าโรงงานที่เริ่มดำเนินการในกัมพูชาในตอนแรกได้ย้ายสถานที่มาที่ลาวในภายหลัง และเหยื่อถูกกักขังในเขตเศรษฐกิจพิเศษในลาวและพม่า โดยเฉพาะในเมียวดี รวมถึงกาสิโนในกัมพูชา โดยเฉพาะในพระสีหนุ เหยื่อการค้ามนุษย์ถูกล่อลวงด้วยข้อเสนอเพื่อการจ้างงาน โดยบีบีซีรายงานว่าเหยื่อรายหนึ่งเดินทางไปประเทศไทยเพื่อทำงานก่อนจะถูกส่งไปที่ลาว
แรงงานในศูนย์หลอกลวงได้รับการสอนให้สร้างสื่อสังคมออนไลน์และตัวตนในการหาคู่ ซึ่งพวกเขาใช้ในการสร้างความไว้วางใจกับชาวตะวันตกและมีส่วนร่วมในกลลวงความรักปลอม ๆ โดยมีเป้าหมายเพื่อกระตุ้นให้ชาวตะวันตกซื้อสกุลเงินดิจิทัล เป้าหมายของการก่ออาชญากรรมทางไซเบอร์แบบล่อลวงและสับเปลี่ยนส่วนใหญ่มักจะเป็นพลเมืองสหรัฐฯ กระบวนการสร้างความไว้วางใจกับเหยื่อทางออนไลน์ด้วยการฉ้อโกงเพื่อขายสกุลเงินดิจิทัลให้กับพวกเขาเรียกว่า "การหลอกหมูขึ้นเขียง" 
ชาวเคนยาที่ถูกค้ามนุษย์ถูกห้ามไม่ให้ออกจากประเทศที่ถูกหลอกมาเว้นแต่ว่าพวกเขาจะจ่ายเงิน 1.2 ล้านชิลลิงเคนยา และถูกคุกคามด้วยการบังคับค้าประเวณีและการเก็บเกี่ยวอวัยวะหากพวกเขาไม่บรรลุเป้าหมายในการหลอกลวงเหยื่อ เหยื่อ 2 รายที่พูดคุยกับบีบีซีได้รับการช่วยเหลือโดยหน่วยงานรณรงค์สร้างความตระหนักรู้ต่อการค้ามนุษย์ (Awareness Against Human Trafficking, HAART)
ขบวนการค้ามนุษย์จะยึดหนังสือเดินทางของเหยื่อ เหยื่อการค้ามนุษย์บางรายเดินทางกลับเคนยาด้วยร่างกายที่กระดูกหัก เนื่องจากถูกขบวนการค้ามนุษย์ทำร้าย องค์กรการกุศลบลูดรากอนของเวียดนามรายงานว่าเหยื่อการค้ามนุษย์ที่ถูกบังคับให้ทำงานในธุรกิจหลอกลวงในพม่า ถูกบังคับให้ขายอวัยวะของตนเองหากไม่สามารถทำยอดตามโควตาได้ 
ในช่วงสงครามกลางเมืองพม่า พันธมิตรสามภราดรภาพได้เปิดปฏิบัติการ 1027 เพื่อต่อต้านระบอบการปกครองทหารพม่าในวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2566 โดยมีเป้าหมายอย่างหนึ่งคือเพื่อกำจัดศูนย์หลอกลวงในพื้นที่ปกครองตนเองโกก้างตามแนวชายแดนทางตะวันออกเฉียงเหนือที่ติดกับจีน ซึ่งพวกเขารู้สึกหงุดหงิดกับการที่รัฐบาลพม่าไม่ตอบสนองต่อโรงงานต้มตุ๋นเหล่านี้ที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ ในวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2567 พันธมิตรได้ยึดเมืองเล่าไก่ในโกก้างจากกองทัพพม่าได้ทั้งหมด และไม่นาน ผู้คนมากกว่า 40,000 คนที่เกี่ยวข้องกับโรงงานต้มตุ๋นในโกก้างได้ถูกส่งตัวกลับไปยังประเทศจีน โดย เจสัน ทาวเวอร์ นักวิเคราะห์ เรียกปฏิบัติการของพวกเขาว่า "ประสบความสำเร็จอย่างยิ่ง" ในการกำจัดศูนย์หลอกลวงทางอินเทอร์เน็ตจากโกก้าง แม้ว่าขบวนการบางส่วนจะสามารถย้ายการปฏิบัติการของพวกเขาไปยังประเทศกัมพูชา ลาว และรัฐกะเหรี่ยงของพม่า ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2567 พลจัตวา ซอ มิน อดีตหัวหน้าหน่วยบัญชาการยุทธการภูมิภาค (ROC) ของเล่าไก่ ถูกรัฐบาลทหารของพม่าจำคุกเนื่องจากมีส่วนเกี่ยวข้องกับปฏิบัติการหลอกลวงทางออนไลน์ และต่อมาถูกตัดสินประหารชีวิตในเดือนกรกฎาคม
ในปี พ.ษ. 2567 แร็ปเปลอร์ รายงานว่าหลายคนในสื่อฟิลิปปินส์ รวมไปถึงรัฐบาลไม่ทราบว่ามีศูนย์กลางการหลอกลวงจำนวนมากในฟิลิปปินส์ที่ดำเนินการอยู่ในประเทศภายใต้กฎหมายที่เรียกว่า ใบอนุญาตผู้ประกอบการเกมนอกชายฝั่งฟิลิปปินส์ (POGO) ที่ออกโดยบริษัทความบันเทิงและการเล่นเกมของฟิลิปปินส์ (Philippine Amusement and Gaming Corporation) แม้ว่าใบอนุญาต POGO จะออกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2546 แต่ใบอนุญาตเหล่านี้ก็เฟื้องฟูรุ่งเรืองในช่วงที่ โรดรีโก ดูแตร์เต ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี การสอบสวนของรัฐสภาในปี พ.ศ. 2567 เกี่ยวกับการหลอกลวงและการค้ามนุษย์โดยศูนย์กลาง POGO ในตาร์ลัก ส่งผลให้สามารถจับกุมนายกเทศมนตรีเมืองบัมบัน อลิส กัว พร้อมด้วยน้องสาวและพี่สะใภ้ของเธอ ชีลา กัว และ แคสแซนดรา ออง รวมถึงการตามล่าแฮรี โรก อดีตโฆษกของดูแตร์เต ซึ่งหลบหนีหลังจากถูกตั้งคำถามเกี่ยวกับความมั่งคั่งอย่างกะทันหันของเขา ทำให้เกิดคำถามเกี่ยวกับบทบาทของเขาในศูนย์กลาง POGO ในปัมปังกา ซึ่งระบุว่าคือ ลักกี้สล็อต 99 (Lucky South 99) ซึ่งได้รับการบริหารจัดการโดย แคสแซนดรา ออง เช่นกัน
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2567 หัวหน้าอินเตอร์โปลประเมินว่ารายได้รวมของเครือข่ายอาชญากรในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้อยู่ที่ 2 ถึง 3 ล้านล้านดอลลาร์ต่อปี โดยองค์กรอาชญากรทั่วไปทำรายได้ 5 หมื่นล้านดอลลาร์ต่อปี

**การดำเนินการทางอาญาเชิงป้องกัน**
แหล่งหลอกลวงสามารถดำเนินการต่อได้แม้ว่าเราจะทราบสถานที่ตั้งก็ตาม โดยการติดสินบนเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายในพื้นที่และนักการเมือง ณ ปี พ.ศ. 2567 องค์การถูกกล่าวหาว่าคุกคามนักวิจัยอย่างน้อยหนึ่งคนโดยใช้การสร้างสื่อลวงลึกเพื่อปลอมตัวเป็นพ่อของเขาทางโทรศัพท์และวิดีโอแชท หลังจากขโมยหมายเลขโทรศัพท์ของเขาไป

**จุดหมายปลายทาง**
ไฟล์:Panorama View of Sihanoukville from Otres Beach (cropped).jpg|thumb|พระสีหนุ ประเทศกัมพูชา
ประเทศกัมพูชา ลาว และพม่า ซึ่งอยู่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นจุดหมายปลายทางของแหล่งหลอกลวงที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด ประเทศเหล่านี้มีความเสี่ยงเป็นพิเศษเนื่องจากตำแหน่งที่ตั้งเชิงยุทธศาสตร์ที่อยู่ติดกับจีนและการบังคับใช้กฎหมายที่อ่อนแอ ด้านล่างนี้คือจุดเสี่ยงของการหลอกลวงทางไซเบอร์ที่เป็นที่รู้จัก:- Cambodia:
** พระสีหนุ
** ปอยเปต
** บาเวต- Laos:
** เขตเศรษฐกิจพิเศษสามเหลี่ยมทองคำ- Myanmar:
** เล่าไก่ (ที่ชายแดนติดกับประเทศจีน)
** เมียวดี (ที่ชายแดนติดกับประเทศไทย) และบริเวณใกล้เคียง:
*** เคเคพาร์ค
*** ชเวโกะโก
** เมืองล้า (ที่ชายแดนติดกับประเทศจีน)

**ปฏิกิริยาจากนานาชาติ**
ไฟล์:United States Institute of Peace - 5 13 2024 Transnational Organized Crime in Southeast Asia (53720888903).jpg|thumb|สถาบันสันติภาพแห่งสหรัฐอเมริกาจะหารือเกี่ยวกับแหล่งหลอกลวงระดับอุตสาหกรรมในปี พ.ศ. 2567ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2566 จีนได้ออกหมายจับ หมิง เสวียชาง ผู้ซึ่งสนับสนุนรัฐบาลทหารพม่า และสมาชิกครอบครัวหมิงอีกสามคนในข้อหาเกี่ยวข้องกับปฏิบัติการหลอกลวงทางออนไลน์ ต่อมาหมิงฆ่าตัวตาย สมาชิกอีกสามคนถูกทางการพม่าจับกุมและส่งตัวให้จีน
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2567 เลขาธิการกรมแรงงานต่างด้าวของฟิลิปปินส์กล่าวว่าทางการฟิลิปปินส์จะ "ได้รับคำให้การจากเหยื่อ ชาวฟิลิปปินส์ จากโรงงานต้มตุ๋นในลาว เพื่อระบุว่าใครเป็นคนจัดหาพวกเขา ... ในฟิลิปปินส์ และยื่นฟ้องตามข้อกล่าวหาที่จำเป็น”

**ดูเพิ่ม**
 No More Bets, ภาพยนตร์ระทึกขวัญอาชญากรรมจีนปี พ.ศ. 2566 เกี่ยวกับผู้คนที่ถูกค้ามนุษย์และส่งเข้าสู่ศูนย์หลอกลวง- ทาสในคริสต์ศตวรรษที่ 21- คริปโทเคอร์เรนซีและความปลอดภัย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ความเป็นทาสร่วมสมัยในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:อาชญากรรมไซเบอร์
หมวดหมู่:องค์กรอาชญากรรมข้ามชาติ
หมวดหมู่:ทาสในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:การค้ามนุษย์ในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:กลุ่มองค์กรอาชญากรรมในประเทศจีน
หมวดหมู่:ประเทศพม่าในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ประเทศลาวในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ประเทศกัมพูชาในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:อาชญากรรมในประเทศพม่า
หมวดหมู่:อาชญากรรมในประเทศลาว
หมวดหมู่:อาชญากรรมในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:การค้ามนุษย์ในประเทศพม่า
หมวดหมู่:การค้ามนุษย์ในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:กลฉ้อฉลทางอินเทอร์เน็ต
หมวดหมู่:ผลกระทบของการระบาดทั่วของโควิด-19
หมวดหมู่:เศรษฐกิจของประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:เศรษฐกิจของประเทศพม่า
หมวดหมู่:เศรษฐกิจของประเทศลาว
หมวดหมู่:การค้ามนุษย์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:การหลอกลวงคริปโทเคอร์เรนซี
หมวดหมู่:สงครามกลางเมืองพม่า (พ.ศ. 2564–ปัจจุบัน)
หมวดหมู่:อาชญากรรมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้