Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ยาโนะคุง โนะ ฟุตสึ โนะ ฮิบิ

เป็นมังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดยยูอิ ทามูระ เริ่มลงพิมพ์เป็นตอนในเว็บไซต์คอมมิค เดย์สของสำนักพิมพ์โคดันชะ ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2564 ภาพยนตร์ฉบับคนแสดงเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ญี่ปุ่นในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2567 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโออาจิอาโดแอนิเมชันเวิกส์ มีกำหนดออกอากาศในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2568

**ตัวละคร**
Yano Tsuyoshi
Voiced by|โคเฮ อามาซากิ
Portrayed by|ยูเซย์ ยากิ
Yoshida Kiyoko
Voiced by|ยูกะ นูกูอิ
Portrayed by|อันจิ อิเคฮาตะ
Hashiba Yūdai
Portrayed by|ไคโตะ นากามูระ
Izumi
Portrayed by|มิซูโฮะ ชิโรมิยะ
Mei
ริอะ นิอินุมะ
Tanaka
เคย์โกะ อิโต
Okamoto
Portrayed by|อายาเมะ สึสึอิ

**สื่อ**

**มังงะ**
ยาโนะคุง โนะ ฟุตสึ โนะ ฮิบิเขียนและวาดภาพประกอบโดยยูอิ ทามูระ ได้เริ่มเผยแพร่บนเว็บไซต์คอมมิค เดย์สของสำนักพิมพ์โคดันชะเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2564 ตอนต่างๆ เหล่านี้ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง)จำนวน 9 เล่ม ณ เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2567

**ภาพยนตร์ฉบับคนแสดง**
มีการประกาศการสร้างภาพยนตร์ฉบับคนแสดงในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 ภาพยนตร์เรื่องนี้ผลิตโดยโชจิกุ และกำกับโดยทาเคฮิโกะ ชินโจ เขียนบทโดยโนริอากิ ซูกิฮาระ, เค วาตานาเบะ และฮาจิเมะ อิบุกิ และแต่งเพลงประกอบโดยโนบุอากิ โนบุซาวะ ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ญี่ปุ่นในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเพลงประกอบชื่อว่า "Staying with You" ร้องโดยทราวิส เจแปน

**อนิเมะ**
ได้มีการประกาศสร้างเป็นอนิเมะในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 โดยจะผลิตโดยแฮปปี้เน็ต แอนิเมชันโดยอาจิอาโดแอนิเมชันเวิกส์ และกำกับโดยชินเป มิตสึโอะ เขียนบทโดยเดโกะ อากาโอะ ออกแบบตัวละครโดยโทชิฮาซะ คายะ และ木村秀彬เป็นผู้แต่งเพลงประกอบ มีกำหนดออกอากาศในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2568

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมังงะที่ คอมมิค เดย์ส ja
*เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของภาพยนตร์ฉบับคนแสดง ja
*เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของอนิเมะ ja
*29850
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวชีวิตโรงเรียน
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
หมวดหมู่:เว็บคอมิกญี่ปุ่น
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์โคดันชะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:เว็บคอมิกที่ได้รับการตีพิมพ์
ปลากระเบนธงซัมบัล

ซัมบัลปารี (Sambal pari) หรือ ปลากระเบนธงซัมบัล (stingray sambal) หรือ ปลากระเบนธงเผ็ดใบตอง (spicy banana leaf stingray) หรือ อีกันปารีบาการ์ (ikan pari bakar; ปลากระเบนธงปิ้ง) เป็นอาหารจานปลาจากมาเลเซียและสิงคโปร์ ทำมาจากปลากระเบนธงปิ้งราดหน้าด้วยน้ำพริกซัมบัล

**ประวัติศาสตร์**
อาหารจากนี้มีที่มาจากมาเลเซีย และในปัจจุบันยังเป็นที่นิยมในหมู่ชาวสิงคโปร์ ชื่อภาษามลายูว่า ikan bakar แปลตรงตัวว่า ปลาปิ้ง

**ส่วนประกอบ**
น้ำพริกซัมบัลทำมาจากพริก เครื่องเทศต่าง ๆ หอมแดง น้ำตาล คื่นช่าย ถั่ว ซัมบัลจะนำมาทาบนเหงือกของปลากระเบนธง สำหรับปลาที่เลือกใช้นิยมใช้ปลาตัวเมียมากกว่าตัวผู้ หากไม่มีปลากระเบนธงจะใช้ปลาเนื้อขาวแทน ปรุงรสด้วยเกลือและพริกไทยขาว บางสูตรอาจใส่บรั่นดีหรือน้ำมันมะกอกปริมาณเล็กน้อยไปด้วย และนิยมเสิร์ฟเคียงมะนาว

**การเตรียม**
ปลากระเบนธงนิยมนำไปห่อในใบตองและนำไปปรุงสุกนานสิบนาที โดยที่ก่อนทำจะนำเหงือกมาหั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ นอกจากนี้ยังสามารถห่อด้วยใบขิง หรือใช้ฟอยล์อะลูมิเนียม จากนั้นจึงนำปลากระเบนธงไปย่างถ่าน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารจานปลา
หมวดหมู่:อาหารสิงคโปร์
หมวดหมู่:อาหารจานเผ็ด
หมวดหมู่:อาหารมาเลเซีย
เดอะฟุลเลอร์ตันโฮเทล สิงคโปร์

โรงแรมเดอะฟุลเลอร์ตัน สิงคโปร์ (The Fullerton Hotel Singapore) เป็นโรงแรมหรูระดับห้าดาว ตั้งอยู่ใกล้กับปากแม่น้ำสิงคโปร์ในเขตดาวน์ทาวน์คอร์ เซนทรัลแอเรีย ประเทศสิงคโปร์ ชื่อเดิมคือ อาคารฟุลเลอร์ตัน (Fullerton Building) และ อาคารไปรษณีย์กลาง (General Post Office Building) ชื่ออาคารนั้นตั้งตาม รอเบิร์ต ฟุลเลอร์ตัน ผู้ว่าการนิคมช่องแคบคนที่หนึ่ง (1826–1829) อาคารสร้างขึ้นในปี 1924 ในฐานะส่วนหนึ่งของการเฉลิมฉลองหนึ่งร้อยปีของเจ้าอาณานิคมอังกฤษ โดยออกแบบสร้างเป็นอาคารสำนักงาน โดยเมเจอร์ พร.เอช. คีส์ จากคีส์ แอนด์ ดาวเดิสเวล บริษัทสถาปนิกจากเซี่ยงไฮ้ ซึ่งชนะการประกวดออกแบบอาคาร บริษัทเดียวกันนี้ยังเป็นผู้ออกแบบโรงละครแคปปิตอล, อาคารแคปปิตอล และโรงพยาบาลสิงคโปร์ ในปี 2015 อาคารได้รับการขึ้นทะเบียนอนุสรณ์แห่งชาติสิงคโปร์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โรงแรมในประเทศสิงคโปร์
หมวดหมู่:โรงแรมที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2471
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศสิงคโปร์ในปี พ.ศ. 2471
กลุ่มถ้ำตาโบน

กลุ่มถ้ำตาโบน (Mga Yungib ng Tabon, Kuwebang Tabon; Tabon Caves) เป็นกลุ่มถ้ำในลีปูอุนพ็อยนต์ เกซอน จังหวัดปาลาวัน ประเทศฟิลิปปินส์ ที่ได้สมญาว่าเป็น "อู่อารยธรรม" ของฟิลิปปินส์ หมู่ถ้ำตาโบนเป็นแหล่งโบราณคดีที่มีความสำคัญด้วยการค้นพบหลักฐานการฝังศพในไหและซากมนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์จำนวนมากซึ่งเริ่มมีการค้นพบในคริสต์ทศวรรษ 1960 อันรวมถึงมนุษย์ตาโบน กลุ่มถ้ำตาโบนเป็นส่วนหนึ่งของเขตอนุรักษ์ลีปูอุนพ็อยนต์ (Lipuun Point Reservation) โดยรัฐบาลฟิลิปปินส์ซึ่งอนุรักษ์พื้นที่ของถ้ำและโดยรอบจากการตัดไม้ทำลายป่า
ชื่อของถ้ำนี้ตั้งตามนกตาโบน และมีอาณาเขตรายล้อมด้วยตัวเมืองเกซอนทางใต้ และทะเลจีนใต้ทางตะวันออกและเหนือ ในกลุ่มถ้ำมีถ้ำรวม 215 ถ้ำ ในจำนวนนี้มีเพียง 29 ถ้ำที่ทำการสำรวจอย่างสมบูรณ์ และ 7 ถ้ำที่เปิดสำหรับสาธารณะเข้าชมได้ ในปี 2006 กลุ่มถ้ำตาโบนในชื่อ กลุ่มถ้ำตาโบนและลีปูอุนทั้งหมด (Tabon Cave Complex and all of Lipuun) ได้ชึ้นทะเบียนในรายชื่อเบื้องต้นสำหรับแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก
ปัจจุบัน กลุ่มถ้ำอยู่ภายใต้การบริหารจัดการโดยพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติฟิลิปปินส์ ซึ่งประกาศแหล่งให้เป็นสมบัติแห่งชาติในปี 2011

**การค้นพบทางโบราณคดี**
ไฟล์:Manunggul Jar.jpg|thumb|upright|ไหมานุงกุล หนึ่งในไหไว้ศพจำนวนมากที่พบในถ้ำ
ระหว่างปี 1962 ถึง 1966 รอเบิร์ต บี ฟอกซ์ และคณะจากพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติฟิลิปปินส์ ทำการสำรวจและศึกษาถ้ำ ซึ่งหนึ่งในสิ่งที่ค้นพบในถ้ำคือซากของมนุษย์ตาโบน อายุประมาณ 22,000 ถึง 24,000 ปี และไหมากกว่า 1,500 ใบที่ใช้งานเป็นไหไว้ศพ โดยชิ้นที่มีชื่อเสียงที่สุดชิ้นหนึ่งคือไหมานุงกุลซึ่งโดดเด่นที่สภาพซึ่งสมบูรณ์ นอกจากนี้ยังค้นพบเครื่องดินเผา, เครื่องประดับจากหยก, อัญมณี, เครื่องมือฟิน, กระดูกสัตว์ และซากโครงกระดูกมนุษย์ บางชิ้นอายุถึง 47,000 ปี ถือว่าเก่าแก่ที่สุดที่พบในฟิลิปปินส์
ถ้ำนี้ในอดีตน่าจะใช้งานเป็นที่อยู่อาศัยและโรงผลิตอุปกรณ์หิน การไว้ศพในไหน่าจะเริ่มต้นตั้งแต่ 3000 ปีมาแล้ว และปฏิบัติเรื่อยมาถึง 1500 ปีก่อน การค้นพบในถ้ำเป็นหลักฐานบ่งบอกว่าพื้นที่นี้ในอดีตเต็มไปด้วยคนในวัฒนธรรมซาฮหวิ่ญ ซึ่งประดับร่างศพด้วยเครื่องประดับจากอินเดียและเปอร์เซีย คนกลุ่มเดียวกันนี้ต่อมาตั้งถิ่นฐานในเวียดนามและเป็นที่ยอมรับกันว่าเป็นบรรพบุรุษของชาวจาม

**พิพิธภัณฑ์ถ้ำตาโบน**
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติฟิลิปปินส์เปิดตัวพิพิธภัณฑ์กลุ่มถ้ำตาโบน (Tabon Caves Museum) ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2024 โดยมีวิกโตรีโน เดนนิส โซคราเตส ผู้ว่าการจังหวัด, โฮเซ อัลวาเรซ สมาชิกรัฐสภาเขต 2 ปาลาวัน และอีกหลายบุคคลเข้าร่วมในพิธีเปิด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=Tabon Cave Story – วีดิทัศน์ของถ้ำ- df=dmy-all- title=Arts of the Philippines – บทความเกี่ยวกับไหมานุงกุล (Manunggul Jar)
หมวดหมู่:ถ้ำในประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:แหล่งโบราณคดีในประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:จังหวัดปาลาวัน
อะเชะ

ไฟล์:Burmese SPDC members greet Abhisit Vejjajiva.jpg|thumb|สมาชิกสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐของพม่า แต่งกายในชุดโลนจีอะเชะ
อะเชะ (အချိတ်; ) หรือ ลู่นตะยา อะเชะ (လွန်းတစ်ရာအချိတ်) เป็นชื่อของลวดลายผ้าพื้นเมืองพม่า มีลักษณะเป็นลายลอนคลื่นที่สลับซับซ้อนแถบแนวนอน ที่ประดับด้วยการออกแบบคล้ายลายอาหรับ ลู่นตะยา (လွန်းတစ်ရာ; ) ซึ่งแปลตรงตัวว่า "กระสวยร้อยอัน" สื่อถึงกระบวนการที่ต้องใช้เวลามาก มีราคาแพงและซับซ้อน ซึ่งต้องใช้กระสวย 50 ถึง 200 อัน แต่ละอันมีสีผ้าไหมที่ต่างกัน การทอผ้าต้องใช้แรงงานคนมาก โดยต้องใช้ช่างทออย่างน้อยสองคนจัดการกระสวยเพื่อให้ได้รูปแบบคล้ายเกลียวคลื่น
ชุด อะเชะ ทะเมียน สำหรับสตรี
อะเชะ มักใช้เป็นสิ่งทอสำหรับ ปาโซ ของผู้ชาย และ ทะเมียน ของผู้หญิง รูปแบบสีใน อะเชะ มักใช้สีที่ตัดกันเพื่อสร้างเอฟเฟกต์ ศิลปะเชิง 3 มิติ รูปแบบสำหรับผู้ชายมักเป็นลวดลายซิกแซก หรือลวดลายที่ประสานกันง่ายกว่า ในขณะที่สำหรับผู้หญิงจะผสมผสานลายเกลียวคลื่นเข้ากับการตกแต่งแบบอาหรับ เช่น ลวดลายดอกไม้หรือไม้เลื้อย

**การผลิต**
เมืองอมรปุระและวู่น-ดวี่น ยังคงเป็นศูนย์กลางการทอผ้า อะเชะ แบบดั้งเดิมในประเทศ แม้ว่าในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาจะมีการเลียนแบบจากโรงงานที่มีราคาถูกกว่าจากจีน และ อินเดีย ได้ส่งผลกระทบต่ออุตสาหกรรมสิ่งทอแบบดั้งเดิมของพม่าอย่างมาก

**ต้นกำเนิด**
การทอผ้า อะเชะ มีต้นกำเนิดที่อมรปุระ ใกล้กับเจดีย์ปะโท่ดอจี้ ชื่อ อะเชะ อาจมาจากชื่อของย่านที่ช่างทออาศัยอยู่ และเชะด้าน (လက်ချိတ်တန်း) คำนี้เคยถูกเรียกมาก่อน ไวก์ (ဝိုက်) ซึ่งหมายถึงลวดลายทอซิกแซก
แม้ว่าบางแหล่งอ้างว่ารูปแบบ อะเชะ ได้รับมาจากช่างทอผ้ามณีปุระช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 แต่ไม่มีสิ่งทอของมณีปุระที่เทียบเคียงลักษณะคล้ายกับ อะเชะ รูปแบบคล้ายคลื่นอาจได้รับแรงบันดาลใจจากลวดลายปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ (เช่น คลื่น เมฆ พืชและสัตว์พื้นเมือง) ลวดลาย อะเชะ พบได้ในเครื่องปั้นดินเผาที่มีอายุย้อนกลับไปถึงนครรัฐปยู เช่นเดียวกับภาพวาดฝาผนังของวัดที่มีอายุย้อนกลับไปถึงสมัยอาณาจักรพุกาม ของขวัญบรรณาการที่มอบให้กับราชสำนักพม่าอาจเป็นแหล่งบันดาลใจเพิ่มเติมด้วย สิ่งทอดังกล่าวได้รับความนิยมในสมัยราชวงศ์โก้นบอง ซึ่งมีกฎหมายป้องกันความฟุ่มเฟือย ควบคุมว่าใครสามารถสวมเสื้อผ้า อะเชะ ได้ รูปแบบ อะเชะ สวมใส่โดยราชวงศ์ เจ้าหน้าที่ และผู้ติดตามเท่านั้น

**ดูเพิ่ม**
 การแต่งกายของพม่า

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เครื่องแต่งกายพม่า
หมวดหมู่:วัฒนธรรมพม่า
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาพม่า
หมวดหมู่:บริษัทอาหารและเครื่องดื่มแบ่งตามปีที่ก่อตั้ง

หมวดหมู่:บริษัทอาหารและเครื่องดื่มแบ่งตามเวลา
หมวดหมู่:บริษัทแบ่งตามอุตสาหกรรมและปีที่ก่อตั้ง
หมวดหมู่:บริษัทอาหารและเครื่องดื่มที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 19

หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:บริษัทอาหารและเครื่องดื่มแบ่งตามคริสต์ศตวรรษที่ก่อตั้ง
หมวดหมู่:บริษัทอาหารและเครื่องดื่มที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 20

หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:บริษัทอาหารและเครื่องดื่มแบ่งตามคริสต์ศตวรรษที่ก่อตั้ง
คูปุน

คูปุน มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ชิว เปิ่น (p=Qiū Běn) เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนในศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) เป็นนายทหารของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก
คูปุนเป็นตัวละครสมมติในนวนิยายสามก๊ก ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ

**ในนิยายสามก๊ก**
คูปุนปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยายสามก๊กตอนที่ 117efn|ตรงกับสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ตอนที่ 86 ตามความในนวนิยายสามก๊ก คูปุนมีตำแหน่งเป็นผู้ควบคุมทัพ (監軍 เจียนจวิน) ภายใต้บังคับบัญชาของเตงงายขุนพลวุยก๊ก (ในบันทึกประวัติศาสตร์ระบุว่าผู้ควบคุมใต้บังคับบัญชาของเตงงายคืออุยก๋วน) ในระหว่างการศึกพิชิตจ๊กก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊ก ขณะที่ทัพเตงงายอยู่ที่อำเภอกิมก๊ก (綿竹 เหมียนจู๋) คูปุนแนะนำเตงงายให้เขียนจดหมายถึงจูกัดเจี๋ยมขุนพลของจ๊กก๊กเพื่อเกลี้ยกล่อมให้จูกัดเจี๋ยมยอมจำนน หลังจูกัดเจี๋ยมปฏิเสธการยอมจำนน คูปุนจึงเสนอกับเตงงายให้เปลี่ยนไปใช้วิธีการโจมตีแบบไม่ให้ทันตั้งตัวเพื่อเอาชนะ

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก- รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้), ตอนที่ 116.
หมวดหมู่:ตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก
หมวดหมู่:บริษัทเทคโนโลยีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2519

หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2519
หมวดหมู่:บริษัทเทคโนโลยีแบ่งตามปีที่ก่อตั้ง
หมวดหมู่:บริษัทซอฟต์แวร์ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2519

หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ในปี พ.ศ. 2519
หมวดหมู่:บริษัทคอมพิวเตอร์ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2519
หมวดหมู่:บริษัทซอฟต์แวร์แบ่งตามปีที่ก่อตั้ง
หมวดหมู่:บริษัทเทคโนโลยีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2519
ซุนฮี

ซุนฮี มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ซุน อี้ (p=Sūn Yì) เป็นขุนพลและเชื้อพระวงศ์ของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน 

**ประวัติ**
ซุนฮีเป็นบุตรชายของซุนเสียว (孫韶 ซุน เฉา) ขุนพลของง่อก๊ก ซุนฮีมีพี่ชายคือซุนเข (孫楷 ซุน ข่าย) และซุน เยฺว่ (孫越) มีน้องชายคือซุน อี้ (孫奕) และซุน ฮุย (孫恢) ซุนฮีดำรงตำแหน่งราชการสูงสุดเป็นขุนพลนำทัพ (領軍將軍 หลิ่งจฺวินเจียงจฺวิน)
ในปี ค.ศ. 241 ซุนเสียวบิดาของซุนฮีเสียชีวิต ซุน เยฺว่พี่ชายของซุนฮีได้สืบทอดบรรดาศักดิ์เจี้ยนเต๋อโหว (建德侯) ของบิดา
ในช่วงระหว่างวันที่ 18 พฤศจิกายนถึง 17 ธันวาคม ค.ศ. 263efn|name=Wu reinforcements|บทประวัติซุนฮิวในสามก๊กจี่บันทึกว่าจ๊กก๊กขอการหนุนช่วยจากง่อก๊กในเดือน 10 ของศักราชหย่งอาน (永安) ปีที่ 6 ในรัชสมัยของซุนฮิว เดือนนี้เทียบได้กับช่วงเวลาระหว่างวันที่ 18 พฤศจิกายนถึง 17 ธันวาคม ค.ศ. 263 ในปฏิทินกริกอเรียน บทประวัติซุนฮิวยังบันทึกอีกว่าซุนฮิวทรงมีรับสั่งให้เตงฮอง, หลิว ผิง, ติง เฟิง และซุนฮีนำทัพง่อก๊กไปโจมตีอาณาเขตของวุยก๊กในวันเจี่ยเชิน (甲申) หลังเดือน 10 ของศักราชหย่งอานปีที่ 6 วัน เจี่ยเชินหลังเดือน 10 ที่ใกล้ที่สุดคือวันที่ 22 ของเดือน 11 ซึ่งเทียบได้กับวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 264 ในปฏิทินกริกอเรียน รัฐวุยก๊กซึ่งเป็นรัฐอริของรัฐง่อก๊กยกทัพบุกรัฐจ๊กก๊กที่เป็นรัฐพันธมิตรของง่อก๊กในเดือน 10 ของศักราชหย่งอาน (永安) ปีที่ 6 (ค.ศ. 263) จ๊กก๊กจึงติดต่อกับง่อก๊กเพื่อขอให้ยกมาช่วยเหลือ ต่อมาในวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 264name=Wu reinforcements ซุนฮิวจักรพรรดิแห่งง่อก๊กจึงมีรับสั่งให้นายทหารห้านายนำกองกำลังสามกองแยกกันเข้าไปโจมตีอาณาเขตของวุยก๊ก โดยหวังจะเบี่ยงเบนความสนใจของวุยก๊กออกจากจ๊กก๊ก เตงฮองเข้าโจมตีฉิวฉุน (壽春 โช่วชุน; ปัจจุบันคืออำเภอโช่ว มณฑลอานฮุย) หลิว ผิง (留平) และชือ จี (施績) เข้าโจมตีลำกุ๋น (南郡 หนานจฺวิ้น; อยู่บริเวณนครจิงโจว มณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน) ติง เฟิง (丁封) และซุนฮีเข้าโจมตีอาณาเขตของวุยก๊กตลอดตอนกลางของแม่น้ำไกซุย (沔水 เหมียนฉุ่ย) หลังจากเล่าเสี้ยนจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊กยอมจำนนต่อทัพวุยก๊ก ทัพง่อก๊กจึงถอนทัพกลับ

**ดูเพิ่ม**
 พงศาวลีง่อก๊ก#ซุน เหอ (ปั๋วไห่)- รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
หมวดหมู่:ขุนพลของง่อก๊ก
แม่แบบ:รู้ไหมว่า/2025-06-10

*...กรณีการยกเลิกการเปิดใช้สถานีป่วงกกของเอ็มอาร์ที (สิงคโปร์) (ในภาพ) ได้ก่อให้เกิดการเรียกร้องโดยใช้กระดาษแข็งสีขาวรูปช้างมาตั้งหน้าสถานี ซึ่งต่อมาถูกตำรวจทำการสืบสวนและตักเตือนว่าผิดกฎหมาย 
*...ในบางส่วนของโลก ทวีปยูเรเชียได้รับการยอมรับว่าเป็นทวีปที่ใหญ่ที่สุดจากทวีปทั้ง 6, 5 หรือ 4 ทวีปบนโลก
*...แม้ว่าในการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศมาเลเซียช่วงแรก มุฮ์ยิดดิน ยัซซิน ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี จะได้รับคำชมจากองค์การอนามัยโลกและได้รับคะแนนนิยมจากประชาชนสูง แต่ภายหลัง (ค.ศ. 2021) สถานการณ์กลับแย่ลงจนท้ายที่สุดต้องลาออกหลังไม่ได้รับเสียงสนับสนุนส่วนใหญ่จากรัฐสภา
*...ณ เดือนพฤศจิกายน 2024 เวย์แบ็กแมชชีน คลังข้อมูลดิจิทัลของเวิลด์ไวด์เว็บ ได้เก็บหน้าเว็บไว้มากกว่า 916,000 ล้านหน้าและข้อมูลราว ๆ 100 เพตะไบต์ 
*...ในกรณีคนไข้ปวดหลังส่วนล่างส่วนมาก การสร้างภาพ เช่น เอกซเรย์หรือเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ ไม่มีประโยชน์หรือไม่แนะนำสำหรับอาการที่เป็นน้อยกว่า 6 สัปดาห์ (ที่ไม่มีสัญญาณเตือน) โดยยังมีความเสี่ยงเองอีกด้วย
*...แม้ว่าจะมีชื่อว่าวิกิอิสลาม แต่กลับมีข้อมูลน้อยมากที่นำเสนอชาวมุสลิมในทางบวกหรือเป็นกลาง
แม่แบบ:รู้ไหมว่า/2025-06-16

*...การค้นพบทางโบราณคดีมากมายในกลุ่มถ้ำตาโบน (ในภาพ) ทำให้ที่นี่ได้สมญาว่าเป็นอู่อารยธรรมของฟิลิปปินส์
*...เราะมะฎอน อิบน์ อะลาอุดดีนมีชื่อเสียงจากการเป็นมุสลิมจากเกาหลีคนแรกที่มีการเอ่ยนามไว้ แม้ว่าหลักฐานการมีอยู่ของเขาทราบเพียงจากคำจารึกบนหลุมศพในสุสานที่มัสยิดหฺวายเชิ่งที่กว่างโจวเท่านั้น
*....อัลแบร์ต บรุดแซฟสกี นักดาราศาสตร์ชาวโปแลนด์ เป็นคนแรกที่ระบุว่าดวงจันทร์โคจรเป็นรูปวงรี
*...การที่แอร์แดชีร์ที่ 3 เป็นพระราชโอรสในพระมหากษัตริย์เปอร์เซียกับเจ้าหญิงไบแซนไทน์ทำให้พระองค์ไม่เป็นที่นิยมในหมู่ชาวอิหร่านที่พึ่งเข้าสงครามอันยาวนาน
*...สิงหาแดง การสังหารหมู่ทางการเมืองของจีนในปักกิ่ง ถูกเปรียบเปรยกับคืนกระจกแตกของนาซีเยอรมนีและการสังหารหมู่ที่หนานจิงของญี่ปุ่น
*...อทาณีกรุ๊ปเป็นเครือบริษัทที่มีสินทรัพย์มากที่สุดของอินเดีย (ยิ่งไปกว่าเครือตาตา) แต่เคยเสียมูลค่าไปเกือบครึ่งหนึ่งใน ค.ศ. 2023 หลังถูกข้อกล่าวหาว่าฉ้อโกงและปั่นหุ้น
*...แม้ว่าโดร์เจ กามาลามา นักร้องหญิงข้ามเพศชาวอินโดนีเซีย จะประสงค์ให้ฝังศพของตนในฐานะสตรีมุสลิม แต่หลังเสียชีวิตครอบครัวของเธอและผู้นำทางศาสนาไม่ทำตาม
แม่แบบ:รู้ไหมว่า/2025-06-22

*...อุชา แวนซ์ (ในภาพ) เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายอินเดียคนแรก และเป็นชาวฮินดูคนแรก ที่เป็นคู่สมรสรองประธานาธิบดีสหรัฐ 
*...นีกอล พาชินยัน ผู้ก่อตั้งพรรคสัญญาพลเมือง ซึ่งเป็นพรรคที่ไม่มีอุดมการณ์ทางการเมืองอย่างชัดเจน ระบุเป้าหมายของพรรคคือการไปถึงเป้าหมายต่าง ๆ มากกว่าแค่ชื่อลัทธิต่าง ๆ ในยุคสมัยที่เส้นแบ่งอุดมการณ์ต่าง ๆ ได้จางหายไปแล้ว 
*...ในสมัยการปฏิวัติทางวัฒนธรรม คนในกลุ่มห้าจำพวกดำกลายมาเป็นกลุ่มชนชั้นล่างที่ตกเป็นเหยื่อและได้รับการปฏิบัติราวกับว่ายังเป็นกลุ่มที่มีอิทธิพลมีอำนาจอยู่
*...ตอนที่โน มู-ฮย็อนดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเกาหลีใต้ เขาไม่เป็นที่นิยมจนกลายเป็นประธานาธิบดีที่มีคะแนนนิยมเฉลี่ยต่ำสุดในประวัติศาสตร์ แต่จากการสำรวจความเห็นหลังเสียชีวิต (ค.ศ. 2019) โนได้รับการยกย่องให้เป็นประธานาธิบดีที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในประวัติศาสตร์เกาหลีใต้
*...ตอนแรกกิบลัตของชาวมุสลิมอยู่ที่เยรูซาเลม ก่อนที่ใน ฮ.ศ. 2 ศาสดามุฮัมมัดได้รับโองการให้หันหน้าไปทางมักกะฮ์
*...ผู้ที่เติบโตในไร่นาหรือมีพี่หลายคนมีความเสี่ยงในการเกิดเยื่อจมูกอักเสบจากภูมิแพ้ต่ำ
หมวดหมู่:การเสนอขายหุ้นครั้งแรกให้แก่สาธารณชนในคริสต์ทศวรรษ 1910

หมวดหมู่นี้มีไว้สำหรับบริษัทที่เสนอขายหุ้นครั้งแรกให้แก่สาธารณชนในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1910
หมวดหมู่:การเสนอขายหุ้นครั้งแรกให้แก่สาธารณชนแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ
หมวดหมู่:การเสนอขายหุ้นครั้งแรกให้แก่สาธารณชนในคริสต์ศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เศรษฐกิจในคริสต์ทศวรรษ 1910
วัดจินหลง

วัดจินหลง (p=Jīnlóng Sì) เป็นวัดพุทธในเมืองชาวไต ยี และลาหู่ เหมิงเจี่ยว อำเภอปกครองตนเองชาวว้า ชางหยวน มณฑลยูนนาน ประเทศจีน

**ประวัติศาสตร์**
วัดจินหลงสร้างขึ้นในปี 1380 ในสมัยราชวงศ์หมิง วัดหลังปัจจุบันสร้างขึ้นใหม่ในปี 1980 หลังถูกทำลายโยยุวชนแดงในสมัยการปฏิวัติทางวัฒนธรรม เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 1988 วัดเสียหายอย่างหนักจากแผ่นดินไหว อุโบสถสร้างขึ้นใหม่ในปี 2001 และประตูเขาสร้างขึ้นใหม่ในปี 2015

**สถาปัตยกรรม**
วัดมีขนาดพื้นที่รวม adj=on มีอาคารถาวรวัตถุรวม 6 อาคาร

**เจ้าอาวาส**
เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือภิกษุตี๋ก่าต๋าซือ (labels=no) ผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารพุทธสมาคมจีน และรองประธานพุทธสมาคมยูนนาน

**อ้างอิง==
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เศรษฐกิจในคริสต์ทศวรรษ 1910

หมวดหมู่:คริสต์ทศวรรษ 1910
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เศรษฐกิจในคริสต์ศตวรรษที่ 20
ยฺเหวียน ฝู

ยฺเหวียน ฝู (ประมาณปี 220–230) เป็นสมาชิกของตระกูลหยวน (袁) ในเขตเด็กยง หยวนฝูแต่งงานกับชายพื้นเมือง (王 วัง) ในเขตเด็กยงและมีบุตรชายสองคน หลังจากชายพื้นเมืองเสียชีวิต หยวนฝูดูแลลูกชายทั้งสองอย่างลึกซึ้ง เมื่อครอบครัวตกอยู่ในความยากจน หยวนฝูจึงจำเป็นต้องแต่งงานใหม่กับจางเฟิง (張奉) หยวนฝูต้องการฆ่าจางเฟิงในวันแรกที่เธอเป็นภรรยา แต่เพราะกลัวว่าจะนำอันตรายและความอับอายมาสู่ครอบครัว หยวนฝูจึงตัดสินใจกระทำการฆ่าตัวตายในสภาพที่เต็มไปด้วยความเสียใจ

**ประวัติ**
ยฺเหวียน ฝูเกิดที่อำเภอเต๊กหยง/ตกหยง (德陽縣 เต๋อหยางเซี่ยน) เมืองก๋งฮาน/เกงฮัน (廣漢郡 กว่างฮั่นจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันคือนครเต๋อหยาง มณฑลเสฉวน ยฺเหวียน ฝูเป็นภรรยาของอ๋อง (王 หวาง) แห่งชนเผ่าท้องถิ่นในอำเภอเต๊กหยงefn|ไท่ผิงยฺวี่หล่านอ้างจากอี้ปู้ฉีจิ้วจ๋าจี้ของตันซิ่ว ยฺเหวียน ฝูสมรสกับอ๋องชนเผ่าขณะมีอายุ 20 ปี (ตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออก) หลังพ่อแม่สามีเสียชีวิต ยฺเหวียน ฝูยังต้องสูญเสียสามีและโศกเศร้าไปตลอดชีวิตที่เหลือ ยฺเหวียน ฝูจึงละเว้นการสนทนาและการหัวเราะที่ไม่จำเป็น เลี้ยงดูบุตรชายทั้งสองด้วยความอุทิศตนอย่างบริสุทธิ์ เมื่ออาคนหนึ่งของยฺเหวียน ฝูยากจนลง ยฺเหวียน ฝูจึงถูกบังคับให้สมรสกับจาง เฟิ่งอย่างเป็นการลับ ในวันแรกที่ไปเป็นภรรยา ยฺเหวียน ฝูวางแผนจะสังหารจาง เฟิ่ง แต่กลัวว่าจะเป็นผลทำให้แม่ อา และบุตรที่กำพร้าบิดาของตนได้รับอันตราย นอกจากนี้ ความเกลียดชังนั้นอาจส่งผลกระทบต่อตระกูลของตนด้วย ยฺเหวียน ฝูจึงฆ่าตัวตายด้วยความรู้สึกเศร้าโศกเสียใจ ฉาง ฉฺวี (常璩) ผู้เขียนถึงชีวประวัติยฺเหวียน ฝูในพงศาวดารหฺวาหยาง (หฺวาหยางกั๋วจื้อ) คร่ำครวญที่ความชอบธรรมของยฺเหวียน ฝูไม่คงอยู่

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 ฉาง ฉฺวี (คริสต์ศตวรรษที่ 4). หฺวาหยางกั๋วจื้อ.
หมวดหมู่:บุคคลจากจ๊กก๊ก
หมวดหมู่:ผู้หญิงจีนในคริสต์ศตวรรษที่ 3
หมวดหมู่:การฆ่าตัวตายในจ๊กก๊ก
ทสร กลิ่นเนียม

ทสร กลิ่นเนียม (เกิด 25 เมษายน พ.ศ. 2541) ชื่อเล่น เอมี่ เป็นนักแสดงชาวไทยสังกัดจีเอ็มเอ็มทีวี ผลงานเด่นของเธอได้แก่ " Us รักของเรา“, "โรงเรียนผีมีอยู่ว่า", "ภาพนายไม่เคยลืม" และ "หัวใจไม่มีปลอม" "สายรหัสเทวดา (Perfect 10 Liners)"

**ประวัติ**
ทสร กลิ่นเนียม เกิดเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2541 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนนวมินทราชินูทิศ หอวัง นนทบุรี และระดับปริญญาตรีจากคณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยศิลปากร สูง 165 ซม. หนัก 48 กก.

**เข้าสู่วงการ**
ทสรได้รับความสนใจในช่วงที่เรียนมหาวิทยาลัย โดยได้รับรางวัล Miss ICT SU ต่อมาเธอเข้าสู่วงการด้วยการเป็นนางแบบ ถ่ายโฆษณา และถ่ายแบบ และในปี พ.ศ. 2563 ได้เป็นนักแสดงรับเชิญในละครเรื่อง “เพราะรักใช่เปล่า” นับเป็นผลงานการแสดงชิ้นแรกของเธอ 
ต่อมาทสรได้แสดงในละครโทรทัศน์อีกหลายเรื่อง เช่น "เด็กใหม่" ซีซั่น 2 และ "609 Bedtime Story" เธอยังได้รับบทนำเป็นครั้งแรกใน "โรงเรียนผีมีอยู่ว่า" ตอน สวย และค่อย ๆ เป็นที่รู้จักมากขึ้นเรื่อย ๆ
ทสรได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดจีเอ็มเอ็มทีวีในปี พ.ศ. 2566 โดยรับบทนำใน "หัวใจไม่มีปลอม" และ "วันดีวิทยา" นอกเหนือจากการแสดงแล้ว เธอยังแต่งเพลงประกอบละครโทรทัศน์หลายเรื่อง รวมทั้งเป็นพิธีกรรายการวาไรตี้โชว์อีกด้วย
เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2567 ในงาน "UP&ABOVE" PART2 เปิดตัวละครเรื่องใหม่ของจีเอ็มเอ็มทีวี ได้มีการประกาศว่าทสรจะประกบคู่กับภัทราภัสร์ โบรัชตะสุวรรณ์ ในละครโรแมนติกแนวยูริเรื่อง "รักของเรา" และรับบทสมทบในละครเรื่อง "สายรหัสเทวดา"

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักแสดงสังกัดจีเอ็มเอ็มทีวี
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนนวมินทราชินูทิศ หอวัง นนทบุรี
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยศิลปากร
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทยในศตวรรษที่ 21
เซี่ยโหวชื่อ

เซี่ยโหวชื่อ (p=Xiàhóu Shì; คริสต์ทศวรรษ 180 – หลัง ค.ศ. 219) หรือ เซี่ยโหวจี (p=Xiàhóu Jī) เป็นสตรีสูงศักดิ์ชาวจีนจากตระกูลแฮหัว (夏侯 เซี่ยโหว) ในวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน เซี่ยโหวชื่อเป็นหลานสาวของแฮหัวเอี๋ยนขุนพลที่มีชื่อเสียงของขุนศึกโจโฉ เซี่ยโหวชื่อสมรสกับเตียวหุยขุนพลของเล่าปี่ผู้ก่อตั้งรัฐจ๊กก๊ก เซี่ยโหวชื่อให้กำเนิดบุตรสาวคนหนึ่งที่ขึ้นเป็นจักรพรรดินีแห่งรัฐจ๊กก๊ก

**ประวัติ**
ในปี ค.ศ. 200 เมื่อเซี่ยโหวชื่อมีอายุ 13 หรือ 14 ปีตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออก ถูกเตียวหุยจับตัวไปขณะที่กำลังเก็บฟืนในพื้นที่ท้องถิ่นของเมืองเจากุ๋น (lang|zh|譙郡 เฉียวจฺวิ้น) เตียวหุยพบว่าเซี่ยโหวชื่อเป็นสตรีจากครอบครัวที่มีฐานะดีจึงสมรสกับเซี่ยโหวชื่อ 
ภูมิหลังและสถานการณ์ที่แน่ชัดเกี่ยวกับการลักพาตัว การสมรสของเซี่ยโหวชื่อ รวมถึงความรู้สึกของเซี่ยโหวชื่อเกี่ยวกับเรื่องนี้ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด เซี่ยโหวชื่อมาจากตระกูลแฮหัวที่เป็นหนึ่งในข้าราชบริพารหลักของรัฐวุยก๊กซึ่งเป็นรัฐอริของรัฐจ๊กก๊กที่จะก่อตั้งขึ้นในเวลาต่อมาและเตียวหุยได้เข้ารับราชการด้วย มีเกร็ดประวัติว่าแฮหัวเอี๋ยนละทิ้งบุตรชายเป็นเวลาหนึ่งปีเพื่อจะช่วยชีวิตบุตรสาวของพี่ชายหรือน้องชายผู้ล่วงลับ ไม่ทราบแน่ชัดบุคคลนั้นคือเซี่ยโหวชื่อหรือไม่
เซี่ยโหวชื่อให้กำเนิดบุตรสาวคนหนึ่งที่ขึ้นเป็นจักรพรรดินีแห่งจ๊กก๊ก
ในปี ค.ศ. 219 แฮหัวเอี๋ยนถูกสังหารในการรบระหว่างโจโฉกับเล่าปี่ในยุทธการที่ฮันต๋ง เมื่อเซี่ยโหวชื่อทราบเรื่องนี้ ก็ขอนำศพของแฮหัวเอี๋ยนไปฝังอย่างสมเกียรติ
ในปี ค.ศ. 249 หลังเกิดอุบัติการณ์สุสานโกเบงเหลงในวุยก๊ก แฮหัวป๋าลูกพี่ลูกน้องของเซี่ยโหวชื่อและบุตรชายของแฮหัวเอี๋ยนแปรพักตร์เข้าด้วยจ๊กก๊ก แฮหัวป๋าไม่พอใจต่อสถานการณ์ในวุยก๊กเมื่อสุมาอี้สั่งให้ประหารชีวิตโจซองและเนรเทศผู้ภักดีต่อตระกูลโจจำนวนมาก รวมถึงสมาชิกของตระกูลแฮหัวด้วย แฮหัวป๋าจึงเดินทางไปที่เซงโต๋ (成都 เฉิงตู) นครหลวงของจ๊กก๊ก และทูลเล่าเสี้ยนขอรับราชการกับจ๊กก๊ก แฮหัวป๋าได้รับการปฏิบัติเป็นพิเศษและได้รับการยอมรับเนื่องจากเป็นลูกพี่ลูกน้องของเซี่ยโหวชื่อและพระปิตุลาของจักรพรรดินีจาง

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**- 9: 諸夏侯曹傳, pages 270, 273
** 34: 二主妃子傳, page 907
หมวดหมู่:บุคคลจากจ๊กก๊ก
หมวดหมู่:ผู้หญิงจีนในคริสต์ศตวรรษที่ 3
หมวดหมู่:ชาวจีนในคริสต์ศตวรรษที่ 3
ตำบลหนองกระทุ่ม (อำเภอเดิมบางนางบวช)

หนองกระทุ่ม เป็นตำบลในอำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลหนองกระทุ่ม

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลหนองกระทุ่ม มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลเนินขาม และตำบลสุขเดือนห้า (อำเภอเนินขาม จังหวัดชัยนาท)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบ่อกรุ- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลหนองโพธิ์ และตำบลแจงงาม (อำเภอหนองหญ้าไซ)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลหนองมะค่าโมง และตำบลวังคัน (อำเภอด่านช้าง) และตำบลหนองจอก (อำเภอบ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี)

**ประวัติ**
หนองกระทุ่ม เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 4,8 ของตำบลบ่อกรุ อำเภอเดิมบางนางบวช ในปี พ.ศ. 2536 นายสมพงศ์ ศรียะพันธุ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยก 8 หมู่บ้านของตำบลบ่อกรุ ได้แก่ หมู่ 4,8 บ้านหนองกระทุ่ม, หมู่ 5 บ้านหนองกอก, หมู่ 9 บ้านหนองปลาดุก, หมู่ 10 บ้านหนองนา, หมู่ 12 บ้านหนองอิงพิง, หมู่ 14 บ้านหนองปอ และหมู่ 15 บ้านหนองหิน ออกมาตั้งเป็น ตำบลหนองกระทุ่ม 
โดยชื่อ หนองกระทุ่ม มาจากที่ชุมชนเดิมของหนองกระทุ่ม ตั้งอยู่ที่สาธารณะหนองเด่นใหญ่ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของหมู่บ้าน ซึ่งเดิมมีต้นกระทุ่มขึ้นมากมาย คนในสมัยนั้นจึงเรียกชื่อตามสภาพแวดล้อมว่า หนองกระทุ่ม

**การปกครองส่วนภูมิภาค**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลหนองกระทุ่มแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่colwidth=20em- หมู่ที่ 1 บ้านหนองกระทุ่ม- หมู่ที่ 2 บ้านหนองกระทุ่ม- หมู่ที่ 3 บ้านหนองปอ- หมู่ที่ 4 บ้านหนองปลาดุก- หมู่ที่ 5 บ้านหนองกอก- หมู่ที่ 6 บ้านหนองนา- หมู่ที่ 7 บ้านหนองอิงพิง- หมู่ที่ 8 บ้านหนองหิน- หมู่ที่ 9 บ้านโศกไฮ่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ตำบลหนองกระทุ่มเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลหนองกระทุ่มหลังจากจัดตั้งตำบลขึ้น ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลหนองกระทุ่มมี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 69.23 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,932 คน และ 1,324 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลหนองกระทุ่มอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหนองกระทุ่ม
ปี พ.ศ. 2550 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองกระทุ่มมี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 69.23 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,896 คน และ 1,481 ครัวเรือน มีรายได้จริงโดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ผ่านมาตั้งแต่ 12.1 ล้านบาทและได้รับความเห็นชอบจากราษฎร พ.ศ. 2552 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลหนองกระทุ่มอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลหนองกระทุ่ม

**อ้างอิง**
หนองกระทุ่ม
หนองกระทุ่ม
จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก มีนาคม พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2531 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต**

**เขตเลือกตั้งที่ 1**
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองพิษณุโลก, อำเภอบางระกำ, อำเภอบางกระทุ่ม และอำเภอพรหมพิราม

**เขตเลือกตั้งที่ 2**
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอนครไทย, อำเภอชาติตระการ, อำเภอวัดโบสถ์, อำเภอวังทอง และอำเภอเนินมะปราง

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531- จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535

**อ้างอิง**
พิษณุโลก
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดพิษณุโลก
เตียวจุ๋น

เตียวจุ๋น (เสียชีวิต  พฤศจิกายน ค.ศ. 263)name=death dates มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า จาง จุน (p=Zhāng Zūn) เป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน 

**ประวัติ**
เตียวจุ๋นเป็นบุตรชายของเตียวเปา และเป็นหลานปู่ของเตียวหุยขุนพลผู้รับใช้ขุนศึกเล่าปี่ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและเป็นขุนพลของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก เตียวจุ๋นยังเป็นหลานอาของเตียวเซียขุนนางจ๊กก๊กผู้เป็นน้องชายของเตียวเปา
ตัวเตียวจุ๋นถือเป็นพระญาติฝ่ายพระมเหสีของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊ก ได้รับราชการในราชสำนักจ๊กก๊กในตำแหน่งราชเลขาธิการ (尚書 ช่างชู)
ในปี ค.ศ. 263 เตงงายขุนพลจากวุยก๊กที่เป็นรัฐอริของจ๊กก๊กนำกำลังทหารโจมตีจ๊กก๊ก และปรากฏที่อำเภอโปยเสีย (涪縣 ฝูเซี่ยน; ในนครเหมียนหยาง มณฑลเสฉวนในปัจจุบัน) หลังจากใช้ทางลัดจากอิมเป๋ง (陰平 อินผิง; ปัจจุบันคืออำเภอเหวิน นครหล่งหนาน มณฑลกานซู่) จูกัดเจี๋ยมขุนพลจ๊กก๊กนำทัพจ๊กก๊กมาที่อำเภอโปยเสียเพื่อต้านข้าศึกแต่ล่าถอยมายังอำเภอกิมก๊ก (緜竹 เหมียนจู๋) หลังทราบข่าวว่าทัพหน้าของจ๊กก๊กถูกตีแตกพ่าย เวลานั้นเตียวจุ๋นได้ติดตามจูกัดเจี๋ยมมาที่กิมก๊กด้วย ในการรบที่ที่กิมก๊ก ทัพจ๊กก๊กถูกตีแตกพ่าย ทั้งจูกัดเจี๋ยมและเตียวจุ๋นถูกสังหารในที่รบ

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซันกั๋วจื้อ).
หมวดหมู่:ขุนนางของจ๊กก๊ก
หมวดหมู่:บุคคลในยุคสามก๊กที่ถูกสังหารในยุทธการ
หมวดหมู่:โรงแรมที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2471

หมวดหมู่:อาคารพาณิชย์ที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 
หมวดหมู่:อาคารที่อยู่อาศัยที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ.
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2466

หมวดหมู่นี้สำหรับท่าอากาศยานที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานทางด้านการขนส่งที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 
หมวดหมู่:การเดินอากาศในปี พ.ศ.
ตำบลทุ่งคลี

ทุ่งคลี เป็นตำบลในอำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลทุ่งคลี

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลทุ่งคลี มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลโคกช้าง- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลสระแจง (อำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี) และตำบลหนองกระทุ่ม (อำเภอค่ายบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี)- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลเขาดิน- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลยางนอน

**ประวัติ**
ทุ่งคลี เดิมเป็นพื้นที่ทุ่งกว้างในเขตตำบลเขาดินและตำบลโคกช้าง (ทุ่งนาและเป็นพื้นที่ป่าในบางส่วน) ต่อมาได้มีประชาชนได้อพยพย้ายถิ่นฐานเข้ามาอยู่และจับจองพื้นที่ในการทำมาหากิน ซึ่งคนในสมัยก่อนได้เปรียบเทียบพื้นที่สีเขียวเป็นเสมือนทุ่งที่ใช้สำหรับการตีคลี ตามวรรณคดีโบราณและได้เรียกทุ่งนี้ว่า ทุ่งคลี ปี พ.ศ. 2492 ขุนธรรมรัฐธุราทร (ธรรมรัฐ โรจนสุนทร) ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยกหมู่ 3–4 ของตำบลเขาดิน และหมู่ 3, 6–7 ของตำบลโคกช้าง มาตั้งเป็นตำบลทุ่งคลี รวมทั้งจัดตั้งสถานีตำรวจภูธรทุ่งคลีขึ้นปี พ.ศ. 2497
ปี พ.ศ. 2519 นายสอน สุทธิสาร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยก 5 หมู่บ้าน คือ หมู่ 3 บ้านคลองละออม ของตำบลทุ่งคลี กับหมู่ 8 บ้านยางนอน ของตำบลนางบวช กับหมู่ 2 บ้านห้วยปลาช่อน, หมู่ 7 บ้านท่ามะนาว, หมู่ 8 บ้านยางนอน ของตำบลเขาดิน ออกไปตั้งเป็นตำบลยางนอน 

**การปกครองส่วนภูมิภาค**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลทุ่งคลีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่colwidth=20em- หมู่ที่ 1 บ้านดอนฉนวน- หมู่ที่ 2 บ้านคูเมือง- หมู่ที่ 3 บ้านดอนตาลเสี้ยน- หมู่ที่ 4 บ้านขุยโพธิ์- หมู่ที่ 5 บ้านกุ่มโคก- หมู่ที่ 6 บ้านกร่างสามยอด- หมู่ที่ 7 บ้านก้นวุ้ง- หมู่ที่ 8 บ้านคลองยอ

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ตำบลทุ่งคลีเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลทุ่งคลี ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลทุ่งคลีมี 8 หมู่บ้าน พื้นที่ 39.15 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,704 คน และ 1,406 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลทุ่งคลีอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งคลี
ปี พ.ศ. 2551 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งคลีมี 8 หมู่บ้าน พื้นที่ 39.15 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,631 คน และ 1,680 ครัวเรือน มีรายได้จริงโดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ผ่านมาตั้งแต่ 12.1 ล้านบาทและได้รับความเห็นชอบจากราษฎร พ.ศ. 2553 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งคลีอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลทุ่งคลี

**อ้างอิง**
ทุ่งคลี
ทุ่งคลี
หมวดหมู่:เจ้าชายของจ๊กก๊ก

หมวดหมู่:ราชนิกูลในยุคสามก๊ก
หมวดหมู่:บุคคลจากจ๊กก๊ก
หมวดหมู่:เจ้าชายจีน
กระแสน้ำแปซิฟิกเหนือ

กระแสน้ำแปซิฟิกเหนือ
กระแสน้ำแปซิฟิกเหนือ (North Pacific Current) เป็นกระแสน้ำมหาสมุทรที่ไหลจากตะวันตกไปตะวันออกระหว่างละติจูด 30 ถึง 50 องศาเหนือ ในมหาสมุทรแปซิฟิก กระแสน้ำก่อตัวทางใต้ของวงวนใหญ่แปซิฟิกเหนือกึ่งขั้วโลก และส่วนทางเหนือของวงวนย่อยเขตร้อนแปซิฟิกเหนือ (Pacific Subpolar Gyre) กระแสน้ำแปซิฟิกเหนือเกิดจากการปะทะกันระหว่างกระแสน้ำคุโรชิโอะซึ่งไหลไปทางเหนือนอกชายฝั่งประเทศญี่ปุ่นและกระแสน้ำโอยาชิโอะ ซึ่งเป็นกระแสน้ำเย็นกึ่งอาร์กติกซึ่งไหลไปทางทิศใต้และหมุนเวียนทวนเข็มนาฬิกาไปตามมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือทางตะวันตก ในมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือทางตะวันออกนอกชายฝั่งทางใต้ของบริติชโคลัมเบีย กระแสน้ำได้แยกออกเป็นกระแสน้ำเย็นแคลิฟอร์เนีย ที่ไหลไปทางทิศใต้ และกระแสน้ำเย็นอะแลสกาที่ไหลไปทางทิศเหนือ
หมวดหมู่:กระแสน้ำมหาสมุทร
น้ำพุแห่งความมั่งคั่ง

น้ำพุความมั่งคั่ง
น้ำพุแห่งความมั่งคั่ง (Fountain of Wealth, Air Pancut Kekayaan, s=财富之泉) เป็นน้ำพุในประเทศสิงคโปร์ที่ได้รับการขึ้นชื่อเป็นน้ำพุที่ใหญ่ที่สุดในโลกโดย บันทึกสถิติโลกกินนิส ในปี 1998 ตั้งอยู่ในศูนย์การค้าซันเท็กซิตี
ระหว่างวันน้ำพุจะปิดเป็นบางช่วง และผู้มาเยือนสามารถเดินรอบน้ำพุเล็กที่ใจกลางของฐานน้ำพุได้ หากเดินครบสามรอบเชื่อว่าจะนำมาซึ่งความโชคดี ในตอนกลางคืน น้ำพุมีการเปิดเป็นการแสดงแสงเลเซอร์และดนตรีสดระหว่าง 20-21 นาฬิกา

**การออกแบบ**
น้ำพุสร้างขึ้นในปี 1995 พร้อมกับโครงการซันเท็กซิตีทั้งหมด ชื่อนี้ได้มาจากฮวงจุ้ยที่ว่าการไหลของน้ำเข้ามาเป็นสัญลักษณ์ของความมั่งคั่งและชีวิตที่จะไหลเข้ามา วงแวนทองสำฤทธิ์นั้นมีที่มาจากแนวคิดมณฑลในศาสนาฮินดู แทนคสามสามัคคีและความเท่าเทียม
น้ำพุนี้ทำมาจากทองสัมฤทธิ์ซิลิคอน มีวงแหวนขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 66 เมตร น้ำพุมีขนาดพื้นที่รวม 1683.07 ตารางเมตร สูง 13.8 เมตร
ด้วยลักษณะแปลนของซันเท็กซิตีโดยรวมออกแบบเป็นรูปคล้ายมือมนุษย์ อาคารห้าอาคารแทนแต่ละนิ้วมือที่ยื่นขึ้นจากพื้น ตัวน้ำพุนี้ออกแบบมาเป็นดั่งแทนแหวนทองคำที่วางอยู่บนกลางฝ่ามือ

**เหตุการณ์**
เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม 2024 เวลา 00:15 น. มีรถยนต์คันหนึ่งขับชนลงไปในน้ำพุ ไม่มีผู้เสียชีวิต คนขับรถถูกสอบสวนกรณีขับรถอย่างไม่ระมัดระวังและได้รับการรักษาในโรงพยาบาล น้ำพุปิดให้บริการเพื่อดำเนินการซ่อมแซมและเปิดให้บริการอีกครั้งในวันที่ 25 เดือนเดียวกัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Fountain of Wealth at Suntec City- SUNTEC Fountain of Wealth Live – Using Axis P3364 and NetRex CamStreamer
หมวดหมู่:บริษัทต่อเรือของไทย

หมวดหมู่:บริษัทผู้ผลิตของไทย
ไทย
หมวดหมู่:บริษัทวิศวกรรมของไทย
หมวดหมู่:การขนส่งทางน้ำในประเทศไทย
หมวดหมู่:บริษัทของไทยแบ่งตามอุตสาหกรรม
หมวดหมู่:การต่อเรือในประเทศไทย
ตำบลยางนอน

ยางนอน เป็นตำบลในอำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลยางนอน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลโคกช้าง- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลทุ่งคลี- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลเขาดิน และตำบลนางบวช- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลเขาพระ

**ประวัติ**
ยางนอน เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 8 ของตำบลนางบวชและตำบลเขาดิน ปี พ.ศ. 2519 นายสอน สุทธิสาร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยก 5 หมู่บ้าน คือ หมู่ 3 บ้านคลองละออม ของตำบลทุ่งคลี กับหมู่ 8 บ้านยางนอน ของตำบลนางบวช กับหมู่ 2 บ้านห้วยปลาช่อน, หมู่ 7 บ้านท่ามะนาว, หมู่ 8 บ้านยางนอน ของตำบลเขาดิน ออกมาตั้งเป็นตำบลยางนอน โดยอนุมัติจากนายคนึง ฦาไชย รองปลัดกระทรวงมหาดไทย

**การปกครองส่วนภูมิภาค**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลยางนอนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่- หมู่ที่ 1 บ้านคลองละออม- หมู่ที่ 2 บ้านยางนอน- หมู่ที่ 3 บ้านยางนอน- หมู่ที่ 4 บ้านห้วยปลาช่อน- หมู่ที่ 5 บ้านท่ามะนาว- หมู่ที่ 6 บ้านกร่างด้วน- หมู่ที่ 7 บ้านดงพิกุล

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ตำบลยางนอนเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลยางนอนหลังจากจัดตั้งตำบลขึ้น ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลยางนอนมี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 35.83 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,489 คน และ 1,095 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลยางนอนอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลยางนอน

**อ้างอิง**
ยางนอน
ยางนอน
วงวนใหญ่มหาสมุทร

แผนที่วงวนใหญ่ 5 วงวนที่สำคัญ
ในทางสมุทรศาสตร์ วงวนใหญ่ (gyre) คือระบบกระแสน้ำขนาดใหญ่บนพื้นผิวมหาสมุทรที่เคลื่อนที่เป็นวงกลมซึ่งขับเคลื่อนด้วยการเคลื่อนที่ของลม วงวนใหญ่เกิดจากแรงกอรียอลิส ซึ่งได้แก่ ความวนของดาวเคราะห์ แรงเสียดทานแนวนอน และแรงเสียดทานแนวตั้ง เป็นตัวกำหนดรูปแบบการไหลเวียนจาก เคิร์ลของลม (ทอร์ก)
วงวนใหญ่สามารถหมายถึง กระแสวนประเภทใดก็ได้ในบรรยากาศหรือในทะเล แม้กระทั่งกระแสน้ำวนที่มนุษย์สร้างขึ้น แต่ส่วนใหญ่มักใช้ในวิชาสมุทรศาสตร์ ภาคพื้นดินเพื่อกล่าวถึงระบบมหาสมุทรที่สำคัญ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พลศาสตร์ของไหล
หมวดหมู่:อากาศพลศาสตร์
หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์การประมง
เหล่าปาสัด

เหล่าปาสัด  (poj=lāu pa sat; Lau Pa Sat) หรือ ตลาดเตอลกอาเยร์ (Pasar Telok Ayer; 直落亚逸巴刹; Telok Ayer Market) เป็นอาคารเก่าแก่ในดาวน์ทาวน์คอร์ เขตกลาง ประเทศสิงคโปร์ อาคารสร้างขึ้นครั้งแรกในปี 1824 เป็นสะพานปลาริมน้ำในนิคมสิงคโปร์ยุคแรก ก่อนจะมีการสร้างใหม่ในปี 1838 ต่อมาได้ถูกรื้อย้ายมาประกอบสร้างใหม่ ณ จุดปัจจุบันในปี 1894 ปัจจุบันใช้งานเป็นสวนอาหาร
ตลาดนี้เป็นตัวอย่างของสถาปัตยกรรมวิกตอเรียที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และหนึ่งในโครงสร้างแรก ๆ ในเอเชียที่สร้างด้วยโลหะหล่อแบบพรีฟาบริเคต (pre-fabricated cast iron)

**ศัพทมูล**
ชื่อมลายู เตอลก อาเยร์(Telok Ayer) ตั้งตามชื่ออ่าวเตอลกอาเยร์ ก่อนการถมที่ดินในอ่าวดังกล่าวขึ้นมา คำนี้มีความหมายว่า "น้ำอ่าว"
เหล่าปาสัด (poj=lāu pa sat) แปลว่า "ตลาดเก่า" ในภาษาจีนฮกเกี้ยนที่ใช้ในสิงคโปร์ "'เลา'" แปลว่า เก่า และ "'ปาสัด'" มาจากคำเปอร์เซีย ปสาน ชื่อนี้นอกจากจะเป็นเพราะนี่เป็นตลาดที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในสิงคโปร์ แต่ยังด้วยเพราะต่อมามีการสร้างตลาดเอลเลนบะระ (Ellenborough Market) ซึ่งต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อตลาดใหม่ (Pasar Baru หรือ Sin Pa Sat) ส่วนเตอลกอาเยร์จึงได้ชื่อตลาดเก่า หรือ เหล่าปาสัด  นอกจากนี้ยังมีเรียกว่าตลาดเหล็กหรือ ปาซาร์ เบอซี (pasar besi) ด้วยโครงสร้างที่ทำมาจากเหล็ก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตลาดในประเทศสิงคโปร์
กระแสน้ำฮุมบ็อลท์

กระแสน้ำฮุมบ็อลท์
กระแสน้ำฮุมบ็อลท์ (Humboldt Current) หรือเรียกอีกอย่างว่า กระแสน้ำเปรู (Peru Current) เป็นกระแสน้ำเย็นในมหาสมุทรที่มีความเค็มต่ำ ไหลไปทางเหนือตามแนวชายฝั่งตะวันตกของทวีปอเมริกาใต้ เป็นกระแสน้ำใต้ทะเลลึกด้านตะวันออก ไหลไปในทิศทางเส้นศูนย์สูตร และทอดยาว abbr=on นอกชายฝั่ง กระแสน้ำฮุมบ็อลท์ได้ตั้งชื่อตามนักธรรมชาติวิทยาชาวเยอรมัน อเล็คซันเดอร์ ฟ็อน ฮุมบ็อลท์ ถึงแม้ว่ากระแสน้ำนี้จะค้นพบโดยโฆเซ เด อาโกสตา เมื่อ 250 ปี ก่อนฮุมบ็อลท์ค้นพบก็ตาม ในค.ศ. 1846 ฮุมบ็อลท์ได้รายงานการวัดกระแสน้ำเย็นในหนังสือของเขาที่ชื่อ Cosmos

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์การประมง
หมวดหมู่:กระแสน้ำมหาสมุทร
หมวดหมู่:บริษัทโทรคมนาคมที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2532

หมวดหมู่:บริษัทโทรคมนาคมที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:บริษัทเทคโนโลยีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2532
ภาวะเค็ม

ภาวะเค็ม (salinity) คือปริมาณเกลือที่ละลายอยู่ในน้ำ เรียกว่า น้ำเค็ม โดยปกติจะวัดเป็น กรัม/ลิตร หรือ กรัม/กิโลกรัม (กรัมของเกลือต่อลิตร/กิโลกรัมน้ำ ภายหลังไม่มีหน่วยวัดและเท่ากับ ‰)
ภาวะเค็มเป็นปัจจัยสำคัญในการกำหนดคุณสมบัติ ทางเคมีของน้ำในแหล่งธรรมชาติและกระบวนการทางชีววิทยาในน้ำ และเป็นตัวแปรสถานะอุณหพลวัต ที่ควบคุมลักษณะทางกายภาพ เช่น ความหนาแน่นและความร้อนจำเพาะของน้ำ ร่วมกับอุณหภูมิและความดัน
หมวดหมู่:เกลือ
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ชายฝั่ง
หมวดหมู่:สมุทรศาสตร์
หมวดหมู่:ระบบนิเวศในน้ำ
หมวดหมู่:สมุทรศาสตร์เคมี
ตำบลเขาดิน (อำเภอเดิมบางนางบวช)

เขาดิน เป็นตำบลในอำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลเขาดิน

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลเขาดิน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลยางนอน และตำบลทุ่งคลี- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลหนองกระทุ่ม (อำเภอค่ายบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี)- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลดอนปรู (อำเภอศรีประจันต์) และตำบลสีบัวทอง (อำเภอแสวงหา จังหวัดอ่างทอง)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลนางบวช และตำบลวังลึก (อำเภอสามชุก)

**ประวัติ**
เขาดิน เดิมมีพื้นที่ตำบลกว้างขวาง ปี พ.ศ. 2479 พระประชากรบริรักษ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดอ่างทอง กับพ.ท.พระเจนกระบวนหัก ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้รับรายงานว่าเขตตำบลดอนปรู อำเภอวิเศษชัยชาญ ได้แจ้งแก่ทางราชการว่าประชาชนติดต่อราชการกับอำเภอเดิมบางนางบวช และจังหวัดสุพรรณบุรีสะดวกกว่าไปติดต่อกับอำเภอโพธิ์ทอง ปี พ.ศ. 2480 จึงโอนพื้นที่หมู่ 1,11 (ในตอนนั้น) จากตำบลศาลาทุ่งแฝก อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง มาสมทบเข้ากับเขตปกครองของตำบลเขาดิน อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี 
ปี พ.ศ. 2492 ขุนธรรมรัฐธุราทร (ธรรมรัฐ โรจนสุนทร) ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยกหมู่ 3–4 ของตำบลเขาดิน และหมู่ 3, 6–7 ของตำบลโคกช้าง ออกไปตั้งเป็น ตำบลทุ่งคลี
ปี พ.ศ. 2519 นายสอน สุทธิสาร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยก 5 หมู่บ้าน คือ หมู่ 3 บ้านคลองละออม ของตำบลทุ่งคลี กับหมู่ 8 บ้านยางนอน ของตำบลนางบวช กับหมู่ 2 บ้านห้วยปลาช่อน, หมู่ 7 บ้านท่ามะนาว, หมู่ 8 บ้านยางนอน ของตำบลเขาดิน ออกไปตั้งเป็น ตำบลยางนอน 

**การปกครองส่วนภูมิภาค**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลเขาดินแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน ได้แก่colwidth=20em- หมู่ที่ 1 บ้านเขาดิน- หมู่ที่ 2 บ้านปากดงท่าศาล- หมู่ที่ 3 บ้านกร่างสามยอด- หมู่ที่ 4 บ้านขุหนองแขม- หมู่ที่ 5 บ้านดอนอุโลก- หมู่ที่ 6 บ้านกาบบัว- หมู่ที่ 7 บ้านห้วงมะระ- หมู่ที่ 8 บ้านสีบัวทอง- หมู่ที่ 9 บ้านรางแจง- หมู่ที่ 10 บ้านหนองแขม- หมู่ที่ 11 บ้านนิคมเกษตร- หมู่ที่ 12 บ้านทุ่งกระเต้น

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ตำบลเขาดินเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลเขาดิน ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลเขาดินมี 12 หมู่บ้าน พื้นที่ 31.78 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,797 คน และ 1,485 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลเขาดินอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเขาดิน
ปี พ.ศ. 2549 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลเขาดินมี 8 หมู่บ้าน พื้นที่ 31.78 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,631 คน และ 1,680 ครัวเรือน ดิน มีสภาพความเจริญอันเหมาะสม ประกอบกับมีสัดส่วนรายได้จริงไม่รวมเงินอุดหนุน 10.6 ล้านบาทเศษ ต่อรายได้ประจำ 3.70 ล้านบาทเศษ คิดเป็นร้อยละ 65:35 จึงมีรายได้เหลืออีกเกินกว่าร้อยละ 60 (9 ล้านบาทเศษ) และมีเงินสะสมอีก 3 ล้านบาทเศษ เพียงพอที่จะดำเนินการในการบริการสาธารณะให้แก่ประชาชนในท้องถิ่น และพอควรแก่การปฏิบัติหน้าที่ของเทศบาลตำบลที่ต้องทำตามที่กฎหมายกำหนดและได้รับความเห็นชอบจากราษฎร พ.ศ. 2550 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลเขาดินอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลเขาดิน

**อ้างอิง**
เขาดิน
เขาดิน
เล่าเอียว

เล่าเอียว มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หลิว เหยา (p=Liú Yáo) เป็นเจ้าชายของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นพระโอรสองค์รองของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิลำดับที่ 2 และลำดับสุดท้ายของจ๊กก๊ก เล่าเอียวเป็นพระอนุชาของเล่ายอยรัชทายาทแห่งจ๊กก๊ก

**พระประวัติ**
ในปี ค.ศ. 238 ฤดูใบไม้ผลิ เดือน 1 ของศักราชเหยียนซี (延熙; ค.ศ. 238-257) ปีที่ 1 เล่าเสี้ยนทรงแต่งตั้งบุตรสาวคนรองของเตียวหุยเป็นจักรพรรดินี โปรดให้นิรโทษกรรมทั่วแผ่นดิน ทรงแต่งตั้งให้เล่ายอยพระโอรสองค์โตเป็นรัชทายาท และทรงแต่งตั้งให้เล่าเอียวพระโอรสองค์รองเป็นอ๋องแห่งฮันเต๋ง (安定王 อานติ้งหวาง)
หลังการล่มสลายของจ๊กก๊กในปี ค.ศ. 263 เล่าเอียวพร้อมด้วยเล่าเสี้ยนรวมถึงพระโอรสและพระญาติองค์อื่น ๆ ของเล่าเสี้ยนย้ายไปประทับที่ลกเอี๋ยง (洛陽 ลั่วหยาง) นครหลวงของรัฐวุยก๊ก เนื่องจากเล่ายอยพระเชษฐาของเล่ายอยสิ้นพระชนม์ในเหตุการณ์กบฏจงโฮยเมื่อต้นปี ค.ศ. 264 เล่าเอียวที่เป็นพระโอรสองค์รองของเล่าเสี้ยนจึงควรเป็นทายาทของเล่าเสี้ยน แต่เล่าเสี้ยนโปรดเล่าสุนที่เป็นโอรสองค์ที่ 6 จึงทรงตั้งให้เล่าสุนเป็นทายาทโดยไม่ฟังคำทัดทานของเหวิน ลี่ (文立) เล่าสุนจึงได้สืบทอดบรรดาศักดิ์อ่านลกก๋ง (安樂公 อานเล่อกง) ของเล่าเสี้ยน
ลูกหลานของเล่าเอียวทั้งหมดเสียชีวิตในช่วงวิบัติหย่งเจียในปี ค.ศ. 311

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก- พงศาวลีจ๊กก๊ก

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซันกั๋วจื้อ).- เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
หมวดหมู่:เจ้าชายของจ๊กก๊ก
พรรคสาธารณรัฐอาร์มีเนีย

พรรคสาธารณรัฐอาร์มีเนีย (Republican Party of Armenia; RPA, Հայաստանի Հանրապետական Կուսակցություն, ՀՀԿ; Hayastani Hanrapetakan Kusaktsutyun, HHK) เป็นพรรคการเมืองในประเทศอาร์มีเนียที่มีจุดยืนอนุรักษนิยมระดับชาติ
พรรคนี้ถือเป็นพรรคการเมืองแรกในอาร์มีเนียหลังได้รับเอกราช ก่อตั้งในปี 1990 และขึ้นทะเบียนในปี 1991 ถือเป็นพรรคฝ่ายขวาที่ใหญ่ที่สุดของอาร์มีเนีย และอ้างว่ามีจำนวนสมาชิก 140,000 คนในช่วงที่เจริญสูงสุด พรรคเป็นผู้นำประเทศตั้งแต่ปี 1999 ถึง 2018 กระทั่งการเลือกตั้งปี 2021 ซึ่งกลายมาเป็นพรรคฝ่ายค้าน ส่วนหนึ่งของพันธมิตรข้าพเจ้ามีเกียรติ
ดิเอคอนอมิสต์ บรรยายถึงพรรคนี้ไว้ว่าเป็น "'พรรคขุมพลัง' สมัยหลังโซเวียตแบบที่พบทั่วไป สมาชิกส่วนใหญ่เป็นเจ้าหน้าที่รัฐระดับอาวุโส ข้าราชการ และคนมีเงินที่ต้องพึ่งพาคอนเน็กชั่นกับรัฐ" นักวิจารณ์การเมืองบรรยายลักษณะของพรรคว่าขาดอุดมการณ์

**อุดมการณ์**
อุดมการณ์อนุรักษนิยมระดับชาติของพรรคนั้นมีที่มาจากคติ เซฆาครอน ("ชาติ-ศาสนา") ลัทธิชาตินิยมอาร์มีเนียที่มีที่มาจากต้นศตวรรษที่ 20 ริเริ่มโดยกาเรกิน นัจเดฮ์ ซึ่งระบุว่าอัตลักษณ์ประจำชาติของอาร์มีเนียและของรัฐควรจะคงไว้ซึ่งความสำคัญของศาสนาสำหรับชาติพันธุ์อาร์มีเนียทั้งปวง วลีดังกล่าวมีความหมายว่า "คนแบกเผ่า" หรือ ผู้มีเผ่า (carrier of race) อันหมานถึงผู้เป็นตัวแทนและแบกรับแก่นแท้ทางชีวภาพและทางจิตวิญญาณของความเป็นอาร์มีเนียดั้งเดิม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พรรคการเมืองอาร์มีเนีย
ทะเลแลบราดอร์

ทะเลแลบราดอร์  (Labrador Sea; mer du Labrador; Labradorhavet) เป็นทะเลหนึ่งของมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ตั้งอยู่ระหว่าง คาบสมุทรแลบราดอร์และกรีนแลนด์ ทะเลมีไหล่ทวีปอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ ตะวันตกเฉียงเหนือ และตะวันออกเฉียงเหนือ เชื่อมต่อกับอ่าวแบฟฟินทางเหนือผ่านช่องแคบเดวิส เป็นทะเลชายขอบทวีปของมหาสมุทรแอตแลนติก
ทะเลเกิดจากการแยกตัวของแผ่นเปลือกโลกอเมริกาเหนือและแผ่นเปลือกโลกกรีนแลนด์ เมื่อประมาณ 60 ล้านปีก่อนและหยุดลงเมื่อประมาณ 40 ล้านปีก่อน ประกอบด้วยระบบช่องกระแสน้ำขุ่นขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก คือ ช่องน้ำกลางมหาสมุทรแอตแลนติกตะวันตกเฉียงเหนือ (NAMOC) ซึ่งทอดยาวหลายพันกิโลเมตรตามแนวก้นทะเลสู่มหาสมุทรแอตแลนติก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์อเมริกาเหนือ
หมวดหมู่:ทะเลในมหาสมุทรแอตแลนติก
หมวดหมู่:สมุทรศาสตร์
หมวดหมู่:ทะเลในประเทศแคนาดา
เล่าจ้อง

เล่าจ้อง (สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 262) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หลิว ฉง (p=Liú Cóng) เป็นเจ้าชายของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นพระโอรสองค์ที่ 3 ของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิลำดับที่ 2 และลำดับสุดท้ายของจ๊กก๊ก

**พระประวัติ**
ในปี ค.ศ. 252 เล่าจ้องได้รับการแต่งตั้งเป็นอ๋องแห่งซีเหอ (西河王 ซีเหอหวาง)
ในปี ค.ศ. 262 ฤดูใบไม้ผลิ เดือน 1 ของศักราชจิ่งเย่า (景耀; ค.ศ. 258-263) ปีที่ 5 เล่าจ้องสิ้นพระชนม์
หลังการล่มสลายของจ๊กก๊กในปี ค.ศ. 263 ลูกหลานของเล่าจ้องพร้อมด้วยเล่าเสี้ยนและพระญาติองค์อื่น ๆ ของเล่าเสี้ยนย้ายไปประทับที่ลกเอี๋ยง (洛陽 ลั่วหยาง) นครหลวงของรัฐวุยก๊ก ลูกหลานของเล่าจ้องทั้งหมดเสียชีวิตในช่วงวิบัติหย่งเจียในปี ค.ศ. 311

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก- พงศาวลีจ๊กก๊ก

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซันกั๋วจื้อ).- เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
หมวดหมู่:เจ้าชายของจ๊กก๊ก
เล่าจ้าน

เล่าจ้าน (ค.ศ. 252-262) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หลิว จ้าน (p=Liú Zàn) เป็นเจ้าชายของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นพระโอรสองค์ที่ 4 ของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิลำดับที่ 2 และลำดับสุดท้ายของจ๊กก๊ก

**พระประวัติ**
ในปี ค.ศ. 256 เล่าเสี้ยนทรงแต่งตั้งให้เล่าจ้านเป็นอ๋องแห่งซินผิง (新平王 ซินผิงหวาง) และโปรดให้นิรโทษกรรมทั่วแผ่นดิน
หลังการล่มสลายของจ๊กก๊กในปี ค.ศ. 263 เล่าจ้านพร้อมด้วยเล่าเสี้ยนรวมถึงพระโอรสและพระญาติองค์อื่น ๆ ของเล่าเสี้ยนย้ายไปประทับที่ลกเอี๋ยง (洛陽 ลั่วหยาง) นครหลวงของรัฐวุยก๊ก ลูกหลานของเล่าจ้านทั้งหมดเสียชีวิตในช่วงวิบัติหย่งเจียในปี ค.ศ. 311

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก- พงศาวลีจ๊กก๊ก

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซันกั๋วจื้อ).- เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
หมวดหมู่:เจ้าชายของจ๊กก๊ก
อ่าวแบฟฟิน

อ่าวแบฟฟิน (Baffin Bay) เป็นอ่าวที่ตั้งอยูระหว่างเกาะแบฟฟินและชายฝั่งตะวันตกของกรีนแลนด์ องค์การอุทกศาสตร์สากล (International Hydrographic Organization) ระบุให้เป็นทะเลชายขอบทวีปของมหาสมุทรอาร์กติก Art.23บางครั้งถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ เชื่อมต่อกับมหาสมุทรแอตแลนติกผ่านช่องแคบเดวิสและทะเลลาบราดอร์ ช่องแคบนาเรสที่แคบกว่าอ่าวแบฟฟินเป็นตัวกับมหาสมุทรอาร์กติก อ่าวนี้ไม่สามารถเดินเรือได้เกือบทั้งปี เนื่องจากมีน้ำแข็งปกคลุมและมีน้ำแข็งลอยและภูเขาน้ำแข็งหนาแน่นมากในพื้นที่เปิดโล่ง อย่างไรก็ตามโพลีเนียประมาณ 80,000 ตารางกิโลเมตร  ที่เรียกว่า นอร์ทวอเตอร์ เปิดในช่วงฤดูร้อนทางตอนเหนือใกล้กับสมิทซาวนด์ สิ่งมีชีวิตในน้ำในอ่าวส่วนใหญ่จะกระจุกตัวอยู่บริเวณใกล้บริเวณดังกล่าว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์อเมริกาเหนือ
หมวดหมู่:ทะเลในประเทศแคนาดา
หมวดหมู่:ทะเลในกรีนแลนด์
เล่าสุน

เล่าสุน มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หลิว สฺวิน (p=Liú Xún) เป็นเจ้าชายของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นพระโอรสองค์ที่ 6 ของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิลำดับที่ 2 และลำดับสุดท้ายของจ๊กก๊ก 

**พระประวัติ**
ในปี ค.ศ. 259 เดือน 6 ของศักราชจิ่งเย่า (景耀; ค.ศ. 258-263) ปีที่ 2 เล่าเสี้ยนทรงแต่งตั้งเล่าสุนเป็นอ๋องแห่งซินซิง (新興王 ซินซิงหวาง)
หลังการล่มสลายของจ๊กก๊กในปี ค.ศ. 263 เล่าสุนพร้อมด้วยเล่าเสี้ยนรวมถึงพระโอรสและพระญาติองค์อื่น ๆ ของเล่าเสี้ยนย้ายไปประทับที่ลกเอี๋ยง (洛陽 ลั่วหยาง) นครหลวงของรัฐวุยก๊ก เนื่องจากเล่ายอยพระเชษฐาของเล่ายอยสิ้นพระชนม์ในเหตุการณ์กบฏจงโฮยเมื่อต้นปี ค.ศ. 264 เล่าเอียวที่เป็นพระโอรสองค์รองของเล่าเสี้ยนจึงควรเป็นทายาทของเล่าเสี้ยน แต่เล่าเสี้ยนโปรดเล่าสุนจึงทรงตั้งให้เล่าสุนเป็นทายาทโดยไม่ฟังคำทัดทานของเหวิน ลี่ (文立) หลังเล่าเสี้ยนถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 271 เล่าสุนได้สืบทอดบรรดาศักดิ์อ่านลกก๋ง (安樂公 อานเล่อกง) ของเล่าเสี้ยน
ลูกหลานของเล่าสุนทั้งหมดเสียชีวิตในช่วงวิบัติหย่งเจียในปี ค.ศ. 311

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก- พงศาวลีจ๊กก๊ก

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซันกั๋วจื้อ).- เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
หมวดหมู่:เจ้าชายของจ๊กก๊ก
เล่ากี๋ (หลิว เฉียน)

เล่ากี๋ (ค.ศ. 252-262) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หลิว เฉียน (p=Liú Qián) หรือ หลิว ฉฺวี (p=Liú Qú) เป็นเจ้าชายของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นพระโอรสองค์ที่ 7 และองค์สุดท้องของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิลำดับที่ 2 และลำดับสุดท้ายของจ๊กก๊ก

**พระประวัติ**
ในปี ค.ศ. 259 เดือน 6 ของศักราชจิ่งเย่า (景耀; ค.ศ. 258-263) ปีที่ 2 เล่าเสี้ยนทรงแต่งตั้งเล่ากี๋เป็นอ๋องแห่งเสียงต๋ง (上黨王 ช่างต่างหวาง)
หลังการล่มสลายของจ๊กก๊กในปี ค.ศ. 263 เล่ากี๋พร้อมด้วยเล่าเสี้ยนรวมถึงพระโอรสและพระญาติองค์อื่น ๆ ของเล่าเสี้ยนย้ายไปประทับที่ลกเอี๋ยง (洛陽 ลั่วหยาง) นครหลวงของรัฐวุยก๊ก ลูกหลานของเล่ากี๋ทั้งหมดเสียชีวิตในช่วงวิบัติหย่งเจียในปี ค.ศ. 311

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก- พงศาวลีจ๊กก๊ก

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซันกั๋วจื้อ).- เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
หมวดหมู่:เจ้าชายของจ๊กก๊ก
นีกอล พาชินยัน

นีกอล วอยายี พาชินยัน (Նիկոլ Վովայի Փաշինյան, pron; เกิด 1 มิถุนายน 1975) เป็นนักการเมืองชาวอาร์มีเนีย ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอาร์มีเนียตั้งแต่ 8 พฤษภาคม 2018 เขามีอาชีพเป็นนักข่าว และก่อตั้งหนังสือพิมพ์เป็นของตนเองในปี 1998 แต่ถูกสั่งปิดในปีเดียวเนื่องจากข้อหาหมิ่นประมาท เขาเคยถูกตัดสินจำคุกหนึ่งปีจากข้อหาหมิ่นประมาทแซร์ฌ ซาร์เคิสยัน รัฐมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ เขาเป็นบรรณาธิการประจำนิตยสาร ฮัยกากันฌามานัก ระหว่างปี 1999 ถึง 2012 เขาเป็นผู้สนับสนุนเลวอน เตร์-เปตรอสยัน ประธานาธิบดีคนแรกของอาร์มีเนีย และเป็นผู้วิจารณ์รอเบร์ต คอชาร์ยัน ประธานาธิบดีคนที่สองและพวก รวมถึงวิพากษ์วิจารณ์ความสัมพันธ์ใกล้ชิดระหว่างอาร์มีเนียกับรัสเซีย และสนับสนุนความสัมพันธ์อันดีกับตุรกีแทน
พาชินยันก่อตั้งพรรคสัญญาพลเมืองขึ้น และร่วมกับอีกสองพรรคฝ่ายค้าน จัดตั้งเป็นพันธมิตรทางออก ซึ่งได้คะแนนเสียงรวมเกือบ 8% ในการเลือกตั้งรัฐสภาปี 2017 ต่อมาเขาเป็นผู้นำการปฏิวัติปี 2018 ซึ่งโค่นล้มรัฐบาลของแซร์ฌ ซาร์เคิสยัน และได้รับเลือกตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีในการเลือกตั้งปีเดียวกัน ซึ่งได้รับการเชิดชูจากผู้สังเกตการณ์ด้านการเมืองว่าเป็นชัยชนะของประชาธิปไตยในอาร์มีเนีย ในขณะเดียวกันเขาถูกวิจารณ์ว่าเป็นพวกประชานิยม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักการเมืองอาร์มีเนีย
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีอาร์มีเนีย