Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ออลเฮลไลบีเรียเฮล!

ออลเฮลไลบีเรียเฮล! (All Hail, Liberia, Hail! - ชาวไลบีเรียทั้งปวงจงโห่ร้องอวยชัย! ) เป็นเพลงชาติของประเทศไลบีเรีย ประพันธ์เนื้อร้องโดย แดเนียล แบชีล วอร์เนอร์ ซึ่งต่อมากลายเป็นประธานาธิบดีคนที่สามของไลบีเรีย และทำนองโดย โอล์มสเตด ลูกา นักแต่งเพลงชาวไลบีเรีย ซึ่งต่อมาเพลงนี้ได้กลายเป็นเพลงชาติในปีเดียวกันกับที่ไลบีเรียได้รับเอกราช

**ประวัติ**

**ความต้องการที่จะเปลี่ยนเนื้อร้อง**
เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ.1974 สภานิติบัญญัติแห่งไลบีเรียได้มีมติให้อำนาจแก่ประธานาธิบดีในการเปลี่ยนแปลงสัญลักษณ์แห่งชาติทุกอย่าง รวมถึงเพลงชาติและธงชาติไลบีเรีย โดยประธานาธิบดีวิลเลียม โทลเบิร์ต ได้แต่งตั้งสมาชิก 51 คนให้เป็นคณะกรรมาธิการเอกภาพแห่งชาติ หรือเรียกอีกอย่างว่า "คณะกรรมาธิการเดชีลด์" นำโดย แมคคินลีย์ อัลเฟรด เดชีลด์ ซีเนียร์. (McKinley Alfred Deshield Sr.) โดยมีเป้าหมายคือตรวจสอบสัญลักษณ์แห่งชาติ และเปลี่ยนแปลงรายละเอียดต่าง ๆ ต่อมาในวันที่ 24 มกราคม 1978 ได้มีรายงานจากทางคณะกรรมการ ว่ามีการแนะนำให้เปลี่ยนคำว่า "benighted" ในเนื้อร้องเป็นคำว่า "undaunted" แทนแต่สุดท้ายการเปลี่ยนเนื้อร้องก็ไม่ได้เกิดขึ้นpages=107–109

**เนื้อร้อง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เพลงชาติไลบีเรียฉบับขับร้อง
หมวดหมู่:เพลงชาติ
หมวดหมู่:เพลง
หมวดหมู่:ดนตรี
หมวดหมู่:ไลบีเรีย
การปฏิวัติมองโกเลีย ค.ศ. 1921

การปฏิวัติมองโกเลีย ค.ศ. 1921 (การปฏิวัติมองโกเลียนอก ค.ศ. 1921 หรือ การปฏิวัติของประชาชน ค.ศ. 1921) เป็นเหตุการณ์ทางทหารและการเมืองที่เกิดขึ้นจากการขับไล่กองทัพขาวรัสเซียออกจากประเทศ ซึ่งนำโดยนักปฏิวัติชาวมองโกเลียที่ได้รับความช่วยเหลือจากกองทัพแดงโซเวียต และเป็นการอารัมภบทไปสู่การก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนมองโกเลียใน ค.ศ. 1924 ซึ่งประเทศได้รับเอกราชแต่ในนามในฐานะรัฐบริวารของสหภาพโซเวียต จนกระทั่งเกิดการปฏิวัติครั้งที่สามในเดือนมกราคม ค.ศ. 1990 นอกจากนี้ การปฏิวัติยังทำให้การยึดครองมองโกเลียของรัฐบาลเป่ย์หยางของจีนสิ้นสุดลงตามไปด้วยนับตั้งแต่ ค.ศ. 1919 โดยชื่อของการปฏิวัติอย่างเป็นทางการในภาษามองโกเลียเรียกว่า "การปฏิวัติของประชาชน ค.ศ. 1921" หรือแบบสั้นคือ "การปฏิวัติของประชาชน" (Ardyn khuvisgal)

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 volume=1- cite journal |last=Ewing |first=Thomas E. |title=Russia, China, and the Origins of the Mongolian People's Republic, 1911–1921: A Reappraisal |location=London |date=July 1980 |journal=Slavonic and East European Review |volume=58 |number=3 |pages=399–421 |jstor=4208079- date=1960
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์มองโกล
หมวดหมู่:การปฏิวัติคอมมิวนิสต์
นักเล่นคีย์บอร์ด

ภาพนักเปียโนเล่นเปียโน
นักเล่นคีย์บอร์ด หรือ ผู้เล่นคีย์บอร์ด (Keyboardist) คือ นักดนตรีที่เล่นเครื่องดนตรี ประเภทคีย์บอร์ด ต้นทศวรรษ 1960 นักดนตรีที่เล่นคีย์บอร์ดโดยทั่วไปถูกจัดประเภทว่าเป็นนักเปียโนหรือนักเล่นออร์แกนตั้งแต่กลางทศวรรษ 1960 เป็นต้นมา เครื่องดนตรีใหม่ ๆ มากมายที่มีคีย์บอร์ดได้ถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลาย เช่น นำซินธิไซเซอร์ และเปียโนดิจิตอล ซึ่งต้องใช้คำที่กว้างกว่าสำหรับผู้ที่เล่นเครื่องดนตรีเหล่านั้น ในช่วงปี 2010 นักคีย์บอร์ดมืออาชีพในเพลงยอดนิยมมักจะเล่นเครื่องดนตรีคีย์บอร์ดหลากหลายชนิด รวมถึงเปียโนโทนวีลออร์แกนซินธิไซเซอร์ และคลาวิเน็ต นักเล่นคีย์บอร์ดบางคนอาจเล่นเครื่องดนตรีที่เกี่ยวข้อง เช่น หีบเพลง เปียโน เมโลดิกา แป้นเหยียบ หรือแป้นเหยียบเบส ที่มีรูปแบบแป้นพิมพ์

**ดูเพิ่ม**
นักเปียโน
*ออแกนิก
*รายชื่อผู้เล่นออร์แกนแฮมมอนด์
*รายชื่อนักฮาร์ปซิคอร์
*นักเปียโนคลาสสิก (บันทึก)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Keyboard magazine (US)-  Keyboard Player magazine-  Harmony Central resource for keyboard/synth players date=2010-03-24 -  Vintage Synth Explorer
หมวดหมู่:ดนตรี
เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 12

พิธีมอบรางวัล เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 11 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2561 ที่ JOQR Media Plus Hall ในเขตมินาโตะ, โตเกียว โดยประกาศผลผู้ชนะรางวัล Merit Awards, Kei Tomiyama Award และ Kazue Takahashi Award เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ผู้ชนะที่เหลือจะได้รับการประกาศในวันพิธี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เขตมินาโตะ (โตเกียว)
ตฤณญา มอร์สัน

ตฤณญา มอร์สัน (เกิด 30 มีนาคม พ.ศ. 2540) ชื่อเล่น แคท เป็นนักแสดงหญิงลูกครึ่งไทย–อังกฤษ อดีตนักแสดงสังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เป็นที่รู้จักกับบทบาท "กรรัมภา" จากซีรีส์เรื่อง สื่อรักสัมผัสหัวใจ (2555–2556)

**ประวัติ**
แคทเธอรีน ณิชารัตน์ มอร์สัน หรือ ตฤณญา มอร์สัน ชื่อเล่น แคท เกิดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2540 เป็นนักแสดงลูกครึ่งไทย-อังกฤษ จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจาก โรงเรียนศรีวิกรม์ และระดับปริญญาตรีจาก คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เอกอังกฤษอเมริกันศึกษา

**การทำงานในวงการบันเทิง**
ตฤณญาเริ่มเข้าสู่วงการปี 2555 จากการเปิดรับสมัครคัดเลือกนางเอกหน้าใหม่เพื่อให้มาแสดงโปรเจกต์ The Sixth Sense สื่อรักสัมผัสหัวใจ ตฤณญามีผลงานที่ผ่านมาไม่ว่าจะเป็น เดินแบบ, ถ่ายนิตยสาร, ถ่ายโฆษณา และ แสดงละครเรื่อง The Sixth Sense สื่อรักสัมผัสหัวใจ (2555) รับบท กรรัมภา / แก้ม

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**
 ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

**เพลง**
 เพลงประกอบละคร The Sixth Sense สื่อรักสัมผัสหัวใจ
** เพลง ฉันรู้ว่ายังมีเธอ
** เพลง ฝันนำทาง
** เพลง พลังที่ซ่อนอยู่

**มิวสิกวิดีโอ**
 เพลง Where Do We Go (เราจะไปไหน) - ทาทา ยัง- เพลง แบกความเหงาให้เธอไม่ไหว - POI- เพลง Let’s โชว์พุง - Thaitanium

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนศรีวิกรม์
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:นักแสดงอิสระชาวไทย
เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 13

พิธีมอบรางวัล เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 13 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2562 ที่ JOQR Media Plus Hall ในเขตมินาโตะ, โตเกียว โดยประกาศผลผู้ชนะรางวัล Merit Awards, Kei Tomiyama Award, Kazue Takahashi Award และ Synergy Award เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 ผู้ชนะที่เหลือจะได้รับการประกาศในวันพิธี ในปีนี้ มีหมวดหมู่รางวัลใหม่ 4 ประเภท ซึ่งรวมถึงรางวัลภาพยนตร์/ซีรีส์ต่างประเทศ, รางวัลเกม, รางวัลผู้มีอิทธิพล และรางวัลนักพากย์ที่ทรงคุณค่าที่สุด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เขตมินาโตะ (โตเกียว)
การติดตาม (การลูกเสือ)

ภาพประกอบของรอยเท้าเม่น
การติดตาม (tracking) เป็นส่วนประกอบของการลูกเสือที่ครอบคลุมการสังเกต การสะกดรอยตาม และการติดตามเส้นทาง ต่างจากรูปแบบการติดตามที่ใช้ในการล่าสัตว์ การติดตามภายในขบวนการลูกเสือมีจะมุ่งเน้นไปที่การติดตามคนและสัตว์ รูปแบบการฝึกรูปแบบหนึ่งได้แก่ การวางเส้นทางหรือการเดินตามเส้นทางที่ผู้อื่นวางไว้ เส้นทางประกอบด้วยป้ายต่าง ๆ ซึ่งส่วนใหญ่ประกอบด้วยทิศทางซึ่งปรากฏอยู่บนพื้น

**ประวัติ**
การติดตามเป็นส่วนหนึ่งของการลูกเสือและเนตรนารีมาตั้งแต่ต้น มันเป็นเรื่องของการเล่านิทานในการชุมนุมรอบกองไฟ (Campfire yarn) ของเบเดน โพเอลล์ ในลำดับสิบเอ็ดเขาเขียนว่า "สิ่งที่สำคัญที่สุดอย่างหนึ่งที่ลูกเสือต้องเรียนรู้... คือการไม่ปล่อยให้สิ่งใดหลุดพ้นความสนใจของเขา"pp=103 เขาได้แนะนำวิธีการเรียนรู้ทักษะการสังเกตหลายวิธี เช่น เกมของคิม และเกมความจำอื่น ๆ ต่อจากนี้ ในนิทานรอบกองไฟลำดับที่สิบสอง เขาเขียนเกี่ยวกับรอยเท้า ซึ่งเกี่ยวกับการติดตามคนและสัตว์ ลูกเสือได้รับการสอนให้ระบุความแตกต่างระหว่างเส้นทางของสัตว์ชนิดต่าง ๆ ตลอดจนกำหนดอายุของเส้นทางและจังหวะการเคลื่อนไหว ในนิทานรอบกองไฟลำดับที่สิบสาม เบเดน โพเอลล์ได้แนะนำการติดตามตามสัญญาณ โดยที่ลูกเสือได้รับการสอนให้อนุมานตำแหน่งของบุคคลหรือสัตว์โดยทำตามป้ายบอกทาง วัตถุประสงค์ของการฝึกทักษะการติดตามของลูกเสือนั้นเพื่อส่งเสริมการสังเกตและเพื่อให้พวกเขาสามารถสะกดรอยตามสัตว์ต่าง ๆ เพื่อสังเกตหรือล่าสัตว์เป็นอาหารได้pp=103 - 127
สัญญาณการติดตามขั้นพื้นฐานที่เนตรนารีและลูกเสือทุกคนเรียนรู้ ได้แก่ "ทางนี้", "ห้ามเข้าหรืออันตราย", "เลี้ยวซ้าย", "เลี้ยวขวา", "น้ำข้างหน้า", "อุปสรรคข้างหน้า", "แยกกลุ่ม", ข้อความ _ ก้าว ทางนี้" และ "กลับบ้าน"

**การสังเกต**
การติดตามยังเกี่ยวข้องกับการตีความเสียงเรียกและการเคลื่อนไหวของสัตว์ เพื่อดูว่ามีคนอื่นอยู่ใกล้ ๆ หรือไม่

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 location=London- citation|title=Scouting For Boys|last=Baden-Powell|first=Robert|year=1908|edition=1954 revision
หมวดหมู่:วิชาลูกเสือ
หมวดหมู่:การติดตาม
เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 14

พิธีมอบรางวัล เซยูอะวอดส์ (声優アワード) ครั้งที่ 14 ได้รับการประกาศจัดเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2563 โดย Nippon Cultural Broadcasting. โดยจะประกาศผลผู้ชนะรางวัล Merit Awards, Kei Tomiyama Award, Kazue Takahashi Award และ Synergy Award เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 เดิมพิธีนี้มีกำหนดจะจัดขึ้นที่ Bunka Housou Media Plus Hall แต่ถูกยกเลิกเนื่องจากในระหว่างนั้นเกิดการระบาดทั่วของโควิด-19 จึงมีการประกาศผลในรายการวิทยุ Chou! A&G แทน

**Award winners**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผลกระทบของการระบาดทั่วของโควิด-19 ต่อโทรทัศน์
ฉากกำบัง (ยุทธวิธี)

ฉากกำบัง (screening) เป็นยุทธวิธีรักษาความปลอดภัยในการตั้งรับ ซึ่งใช้ฉากกำบัง (screening force) ประกอบด้วยทหารกองหน้าหรือกองรักษาด่านเพื่อซ่อนลักษณะและอัตราของกำลังทหาร พร้อมทั้งแจ้งเตือนล่วงหน้าเมื่อศัตรูเข้าใกล้ ขัดขวางและก่อกวนกองกำลังหลักของศัตรูด้วยการยิงเล็งจำลอง และรายงานกิจกรรมของกองกำลังหลักของศัตรู ในขณะที่ฉากกำบังยังคงปะทะกับศัตรู อาจจะทำการลาดตระเวน สร้างกองรักษาด่าน และช่วยทำลายหน่วยลาดตระเวนของศัตรู กองกำลังยังคงอิสระในการดำเนินกลยุทธ์และไม่เข้ารบแตกหักกับเป้าหมาย
ภารกิจฉากกำบังจะพยายามทำลายหรือขับไล่กองกำลังข้าศึกเมื่อเป็นไปได้ โดยจัดให้มีการเตือนล่วงหน้าในลักษณะการป้องกัน ทำลายหน่วยลาดตระเวนของข้าศึกที่สังเกตการณ์อย่างใกล้ชิดกับกำลังหลักของเรา ฉากกำบังที่มีประสิทธิภาพสามารถปกปิดตำแหน่งที่กองทัพตั้งแต่ช่วงต้นและท้ายสุดของรูปขบวน ทำให้ยากต่อการขนาบทางปีก ในการสงครามสมัยใหม่ ฉากกำบังจะปฏิบัติการโดยรถเกราะ, รถถังเบา และทหารม้าอากาศ

**ฉากกำบังในการลาดตระเวน**
ฉากกำบังมักจะใช้งานโดยหน่วยลาดตระเวน เช่น ทหารม้า ซึ่งปฏิบัติการภายในระยะของปืนใหญ่สนับสนุน ตรงกันข้ามกับกองกำลังรักษาการณ์ ฉากกำบังอาจประกอบด้วยหมวดลาดตระเวน มากกว่ากองกำลังเฉพาะกิจหรือกองพันทหารม้า และภารกิจมีเป้าหมายสูงสุดน้อยกว่า โดยมุ่งเน้นไปที่การเตือนล่วงหน้าไปยังกองกำลังหลักแทนที่จะป้องกันการสังเกตของศัตรูและการยิงโดยตรงไปยังกองกำลังหลัก นอกจากนี้ ฉากกำบังยังต่างจากกองกำลังรักษาการณ์ โดยฉากกำบังจะวางกำลังไปที่พื้นที่เปิด ไปยังด้านหลังและทางปีกของกองกำลังหลัก แทนที่จะเป็นด้านหน้า ซึ่งการวางกำลังบริเวณด้านหน้าของฉากกำบังด้านหน้าน้อยจะช่วยให้มีบริเวณหน้ากว้างได้ แนวฉากกำบังสามารถใช้เป็นแนวที่หน่วยป้องกันจะวางกำลังรักษาความปลอดภัยให้หน่วยหลักได้ ซึ่งการส่งกำลังบำรุงทางอากาศจะใช้ก็ต่อเมื่อการส่งกำลังบำรุงภาคพื้นดินไม่สามารถส่งให้กับกำลังหลักได้
โดยปกติฉากกำบังจะใช้การยิงเล็งตรงในการป้องกันตัวเองเท่านั้น และจะไม่พยายามเข้าปะทะกับกองกำลังศัตรูอย่างเด็ดขาด

**ดูเพิ่ม**
 ส่วนกำบัง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ยุทธวิธีป้องกันกำลังรบ
ตำรวจพิทักษ์ชายแดน

ตำรวจพิทักษ์ชายแดน (Border Guard Police: BGP; နယ်ခြားစောင့်ရဲတပ်ဖွဲ့) เป็นหน่วยงานหนึ่งของกองกำลังตำรวจพม่าที่เชี่ยวชาญด้านการควบคุมชายแดน การต่อต้านการก่อความไม่สงบ, การควบคุมฝูงชน และจุดตรวจรักษาความปลอดภัยในพื้นที่ชายแดนและพื้นที่ก่อความไม่สงบ รวบรวมข่าวกรองในพื้นที่เพื่อต่อต้านการก่อความไม่สงบและต่อต้านผู้กระทำผิดในพื้นที่ชายแดน, ความมั่นคงภายใน, การบังคับใช้กฎหมายในพื้นที่ชายแดน และพื้นที่ก่อความไม่สงบ และปกป้องทรัพย์สินของหน่วยงานในพื้นที่เสี่ยง ตำรวจพิทักษ์ชายแดนปฏิบัติการทางตอนเหนือของรัฐยะไข่ และปฏิบัติการเป็นพิเศษตามแนวชายแดนบังกลาเทศ–พม่า เนื่องจากการอพยพของชาวโรฮีนจาอย่างต่อเนื่องเพื่อหลบหนีความรุนแรงทางนิกายศาสนาในพม่า นอกเหนือจากการรักษาความมั่นคงบริเวณชายแดนแล้ว ตำรวจพิทักษ์ชายแดนยังรับผิดชอบในการดูแลจุดตรวจและบันทึกการเคลื่อนไหวของชาวโรฮีนจาภายในรัฐยะไข่อีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2560 กลุ่มผู้ก่อความไม่สงบของกองทัพปลดปล่อยโรฮีนจาแห่งอาระกัน (ARSA) ได้โจมตีฐานที่มั่นของตำรวจพิทักษ์ชายแดนตามแนวชายแดนบังกลาเทศ–พม่าหลายครั้ง เพื่อแก้แค้นที่ตำรวจพิทักษ์ชายแดนปฏิบัติอย่างโหดร้ายต่อชาวโรฮีนจา ในปี พ.ศ. 2567 ตำรวจพิทักษ์ชายแดน (BGP) อย่างน้อย 264 นายและทหารบกพม่าหลบหนีไปยังบังกลาเทศ ท่ามกลางรายงานการปะทะด้วยอาวุธปืนกันอย่างหนักระหว่างกองทหารของรัฐบาลและกองทัพยะไข่ในสงครามกลางเมืองพม่า

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:องค์การกึ่งทหารในประเทศพม่า
หมวดหมู่:การบังคับใช้กฎหมายในประเทศพม่า
หมวดหมู่:กองทัพพม่า
แม่แบบ:หน่วยยามฝั่ง

หมวดหมู่:แม่แบบการบังคับใช้กฎหมายแบ่งตามประเทศหรือภูมิภาค
หมวดหมู่:แม่แบบการทหารแบ่งตามประเทศ
รถไฟความเร็วสูงสายทาชเคนต์–บูฆอรอ

รถไฟความเร็วสูงสายทาชเคนต์-บูฆอรอ (Tashkent–Bukhara high-speed rail line) หรือชื่อการค้า อาโฟรซีโยบ (Afrosiyob) เป็นรถไฟความเร็วสูงระยะทาง adj=on ระหว่างทาชเคนต์ กับ บูฆอรอ ซึ่งเป็นสองเมืองสำคัญของประเทศอุซเบกิสถาน รถไฟเส้นทางนี้เดินทางผ่านหกเขต ได้แก่ทาชเคนต์, ซีร์ดาร์โย, จีซซอฆ, ซามาร์กันด์, นาโวยือ และ บูฆอรอ และวิ่งให้บริการทุกวัน เดิมทีรถไฟเส้นทางนี้สิ้นสุดที่ซามาร์กันด์ และต่อมาได้ขยายไปถึงบูฆอรอในปี 2016 ระยะทาง 4=0 ใช้เวลาเดินทางเพียง 3 ชั่วโมง จากเดิม 7 ชั่วโมง

**ประวัติศาสตร์**
รถไฟสายนี้เริ่มก่อสร้าวในวันที่ 11 มีนาคม 2011 วางแผนแล้วเสร็จภายในปีเดียวกันด้วยงบประมาณราว 70 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ เส้นทางรถไฟนี้มีทุ้งทางรถไฟเดิมและที่สร้างใหม่ ความเร็วสูงสุดของรถไฟคือ mph ด้วยเวลาเดินทางระหว่างทาชเคนต์กับบูฆอรอในไม่ถึงสี่ชั่วโมง และมีแผนแรกเริ่มจะเปิดให้บริการในปี 2011 กระนั้นการเปิดให้บริการได้เลื่อนออกไปอีก
ข้อมูลจากปี 2024 พบว่าตั๋วสำหรับรถไฟอาโฟรซีโยบหาซื้อยากมากเนื่องมาจากกรุ๊ปทัวร์จากต่างชาติตลอดจนคนท้องถิ่นที่ซื้อตั๋วล่วงหน้าเป็นเดือน ๆ เพื่อนำมาขายใหม่ในราคาที่สูงกว่า บ่อยครั้งตั๋วถูกขายจนหมดเป็นเดือนก่อนถึงเวลาเดินทางจริงตามตั๋ว

**เส้นทาง**
ข้อมูลจากปี 2019:
*ทาชเคนต์–ซามาร์กันด์–นาโวยือ–บูฆอรอ
*ทาชเคนต์–ซามาร์กันด์–คอร์ชี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Uzbekistan Railways
ทาชเคนต์
หมวดหมู่:การขนส่งระบบรางในประเทศอุซเบกิสถาน
วัดบูรพาราม (จังหวัดนครพนม)

วัดบูรพาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโพนทอง อำเภอเรณูนคร จังหวัดนครพนม ที่ดินทั้งวัดมีเนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน 39.1 ตารางวา มีที่ป้ายธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 30 ตารางวา

**ประวัติ**
วัดบูรพารามตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2420 ภายหลังการตั้งหมู่บ้าน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2425 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 6 เมตร ยาว 8 เมตร 

**อาคารเสนาสนะ**
อุโบสถหรือสิม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2469 โดยหลวงปู่จันทรา (เจ้าอาวาสในขณะนั้น) เป็นนายช่างและผู้นำในการสร้าง และยังปรากฏนามผู้ร่วมสร้างสิมด้วย โดยในการก่อสร้างนั้นขุนโพนทองธรรมราษฎร์กำนันตำบลโพนทองเป็นผู้อุปถัมภ์ดูแลและซื้อที่ดินสร้างวัด ภายหลังสร้างสิมพระและเณรได้ช่วยกันปั้นพระพุทธรูปปางมารวิชัยติดกับฐานชุกชีเพื่อเป็นพระประธานประดิษฐานในสิม 
สิมมีลักษณะเป็นสิมทึบ ก่ออิฐถือปูนหันหน้าไปทางทิศตะวันออก มีผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาด 3 ห้อง เชื่อมกับมุขด้านหน้าในแนวขวาง ผังพื้นเป็นรูปตัว T ต่างไปจากสิมหลังอื่นที่สร้างในสมัยเดียวกัน ฐานอาคารทั้งหมดก่อเป็นฐานบังลูกแก้วอกไก่ 1 ชุด ผนังสิมเฉพาะส่วนมุขทำเป็นช่องประตูทรงโค้งอยู่ทางด้านข้างเพื่อใช้เป็นทางเข้า (ด้านทิศเหนือ-ใต้) ส่วนทางด้านหน้า ทิศตะวันออกก่อเป็นช่องในกรอบทรงโค้ง 3 ช่อง แต่ละช่องคั่นด้วยเสาเก็จพร้อมก่อพนักระเบียงด้วยอิฐทำเป็นช่องโปร่งในลวดลายสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ส่วนของหลังคาทำเป็นจั่วชั้นเดียว เครื่องบนเป็นไม้มุงด้วยสังกะสี ประดับด้วยหางหงส์ และเชิงชาย โดยแต่เดิมหลังคามุขมุงด้วยกระเบื้องดิน
อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 21 เมดร เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้ 3 หลัง และครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดนครพนม
บูรพาราม
หมวดหมู่:อำเภอเรณูนคร
พระนางน้อยอ่อนสอ

พระนางน้อยอ่อนสอ (ลาว : ພະນາງນ້ອຍອ່ອນສໍ)เป็นพระธิดาในพระยาสามผยาเชื้อสายเชียงใหม่ เป็นพระอัครมเหสีในพระเจ้าสามแสนไทไตรภูวนาถ พระมหากษัตริย์ล้านช้างลำดับที่ 2 มีพระราชโอรสพระนามว่า พระเจ้าคำเต็มช้า (พญาจิกคำ) พระมหากษัตริย์ล้านช้างลำดับที่ 5

**ปรากฏพระนามในเอกสาร**
พระนามของพระองค์ปรากฏในเอกสารประวัติศาสตร์ฝ่ายล้านนาทั้งพื้นเมืองเชียงแสนและพื้นเมืองน่าน ตอนที่พระเจ้าฟ้างุ้มยกทัพไปตีที่อาณาจักรล้านนาและสิบสองพันนา ดังนี้ หลังสถาปนาเมืองสี่หมื่นทางน้ำและเมืองสี่หมื่นทางบกทรงเสด็จตรวจพลที่สบท่าได้พลลาว 400,000 ยาย (เย้า) และแกว 100,000 ช้าง 500 จึงเสด็จไปเอาเมืองหินและเมืองงาว (อำเภองาว จังหวัดลำปาง) ยกพลตั้งที่คอนมูล (ดอนมูน) ของล้านนา เจ้าเมืองล้านนาคือพระยาสามผยารวมพล 400,000 เอาเมืองเชียงแสนมาขึ้นล้านนาให้เสนาชื่อแสนเมืองถือพลสู้รบ พระเจ้าฟ้างุ้มทรงขี่ช้างนามเชียงทองว่ายข้ามน้ำกกเข้ารบ ขวากิมชนช้างชนะแสนเมืองจึงฆ่าตายกับคอช้าง พระยาสามผยาพ่ายหนีเข้าเวียงล้านนาเชียงฮาย (เชียงราย) ทรงไล่ตามถึงเมืองแพว เมืองเลม เมืองไฮ บ้านยู เมืองยอง หัวพวง หัวฝาย จนถึงเมืองลื้อ เมืองเขิน และเมืองเชียงแข็งในสิบสองพันนาและอาณาจักรมาวหลวง (รัฐฉาน เมียนมา) พระยาสามผยาเกรงเดชานุภาพยอมอ่อนน้อมแล้วโปรดฯ ให้หมื่นกุมกาม (เจ้าเวียงกุมกาม จังหวัดเชียงใหม่) หมื่นชูน หมื่นกางเมืองเชียงฮายขอส่งส่วยข้าวพันคานสัญญาว่า "...เมื่อใดลูกผู้ข้านางน้อยอ่อนสอยังใหญ่ได้ 16 ปีจักให้เมือปัดเสื่อปูหมอนแก่เจ้าฟ้าชะแด บัดนี้ยังน้อยขอแก่เจ้าฟ้าเอาแต่เวียงผาใดไปให้เป็นบ้านเมืองเจ้าฟ้าข้อยท่อน..." พระยาสามผยาถวายเขตแดนแก่ล้านช้างแล้วแต่งคำมาถวาย 20,000 เงิน 200,000 พร้อมแหวนนิลลูกหนึ่งชื่อยอดเชียงแสน แก้วพิฑูรย์ลูกหนึ่งชื่อยอดเชียงฮาย แหวนแดงลูกหนึ่งชื่อมณีฟ้าหลวง (ฟ้าล่วง) ถวายแก่พระเจ้าฟ้างุ้ม และแต่งเงินคำจำนวนมากให้แก่เสนาผู้ใหญ่ของพระองค์ทุกคน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชินีแห่งลาว
วัดภูมิประสิทธิ์

วัดภูมิประสิทธิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าข้าม  อำเภอปะเหลียน จังหวัดตรัง พื้นที่ตั้งวัดเป็นเนินสูง เนื้อที่ 8 ไร่ 2 งาน 3 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 17 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา
วัดภูมิประสิทธ์ เดิมชื่อ วัดท่าข้าม สร้างเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2480 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2497 โดยมีแม่เหนี่ยว คุณาธรรมและบุตรหลาน และคณะของแม่นุ่ม ท่าวัง เป็นผู้ริเริ่มดำเนินการสร้างวัด ด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2517
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2507 ภายในอุโบสถมีพระพุทธรูปทองเหลือง พระประทาน พระเพลากว้าง 40 นิ้ว และพระพุทธรูปหินอ่อนปางสมาธิ พระเพลากว้าง 30 นิ้ว ศาลาการเปรียญกว้าง 17 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 และวิหารมีรูปปั้น หลวงพ่อทอง (พระปลัดทอง ตานงฺกโร) เจ้าอาวาส รูปที่ 3

**อ้างอิง**
ภูมิประสิทธิ์
หมวดหมู่:อำเภอปะเหลียน
ประตูสู่ตะวันออก

ประตูสู่ตะวันออก (Gate to the East, Gate of the Orient) หรือ ตงฟางจือเหมิน (p=dōng fāng zhī mén) เป็นตึกระฟ้าที่สูงเป็นอันดับสองของนครซูโจว มณฑลเจียงซู ประเทศจีน ตั้งอยูาหลังซูโจวไอเอฟเอส อาคารนี้สร้างขึ้นเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของการต้อนรับสู่เมือง และยังเป็นสัญลักษณ์ถึงความสำคัญของเมืองในจีนสมัยใหม่ อาคารมีความสูง ft และตั้งอยู่ที่ใจกลางของเขตนิคมอุตสาหกรรมจีน–สิงคโปร์ ซูโจว (SIP) การก่อสร้างเริ่มต้นในปี 2004 และแล้วเสร็จในปี 2016 ด้วยงบประมาณเจ็ดร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐ ที่ตั้งของอาคารเป็นจุดตัดกันระหว่างเมืองเก่าซูโจวกับฝั่งของทะเลสาบจินจี
ลักษณะของอาคารออกแบบมาเพื่อให้สื่อถึงรูปของประตูหรือทางเข้าออก กระนั้นการออกแบบของอาคารถูกล้อเลียนโดยชาวเน็ตในจีนจำนวนมากไปจนถึงสื่อนอกจีนว่าหน้าตาเหมือนกับ "กางเกงขายาว" ซึ่งนำไปสู่การล้อเลียนบนอินเทอร์เน็ตมากมาย
อาคารนี้สามารถเข้าถึงได้ทางรถไฟฟ้าซูโจว สาย 1 และ 3 สถานีตงฟางจือเหมิน

**อ้างอิง==
โจวจวาง

โจวจวาง (p=Zhōuzhuāng; อู๋: Tseu-zaon) เป็นเมืองในมณฑลเจียงซู ประเทศจีน เป็นที่รู้จักในฐานะเมืองน้ำที่มีคลองหลายสาย เมืองนี้ตั้งอยู่ในเขตการปกครองของนครคุนชาน ห่างไป 30 กิโลเมตรจากใจกลางนครซูโจว
โจวจวางเป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวที่สำคัญ และได้รับการจัดระดับเป็นพื้นที่ทิวทัศน์ระดับห้าเอโดยการท่องเที่ยวแห่งประเทศจีน โจวจวางมีภูมิหลังทางวัฒนธรรมที่ลึกซึ้ง บ้านเรือนยุคโบราณที่ได้รับการอนุรักษ์อย่างดี และทิวทัศน์ริมน้ำที่งดงาม บทความฉบับหนึ่งจากปี 2017 ที่ตีพิมพ์ในนิตยสารสมิทโซเนียน บรรยายโจวจวางว่าเป็น "เมืองน้ำโบราณที่มีชื่อเสียงและมีธุรกิจมากที่สุดในประเทศจีน" และมีสถาปัตยกรรมที่ "อายุมากกว่า 900 ปี ซึ่งรวมถึงซุ้มโค้งทำจากอิฐของเดิมกว่า 60 แห่ง และสวนกลางบ้านแบบดั้งเดิมกว่า 100 แห่ง" และยังได้รับการขนานนามเป็น "เวนิสตะวันออก" เช่นกัน
ซีเอ็นเอ็นจัดอันดับให้โจวจวางเป็นเมืองน้ำที่งดงามที่สุดเป็นอันดับสามของประเทศจีนในปี 2017 และเป็นหนึ่งใน 13 เมืองที่งดงามที่สุดของเอเชียประจำปี 2019

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซูโจว
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA ในประเทศจีน
บาจุ๊ก

บาจุ๊ก (Ba Chúc) เป็นเมือง (thị trấn) ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอจีโตน จังหวัดอานซาง ในภูมิภาคสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงของประเทศเวียดนาม อยู่ห่างจากชายแดนประเทศกัมพูชาประมาณ 3 กิโลเมตร
ในช่วงสงครามเวียดนาม หมู่บ้านแห่งนี้เป็นที่สนใจของสาธารณชนชาวอเมริกัน เมื่อมีการเปิดเผยในเดอะนิวยอร์กไทมส์ว่าพลเรือนที่นั่นถูกเจ้าหน้าที่ของกองทัพแห่งสาธารณรัฐเวียดนาม (ARVN) และที่ปรึกษาชาวอเมริกันบังคับให้กำจัดทุ่นระเบิดที่ถูกวางไว้โดยหน่วยเวียดกงและกองทัพเวียดนามเหนือ
ใน ค.ศ. 1978 หมู่บ้านแห่งนี้เป็นสถานที่เกิดเหตุสังหารพลเรือนประมาณ 3,157 ราย โดยกองกำลังเขมรแดงจากกัมพูชาที่อยู่ใกล้เคียง เหตุการณ์ครั้งนี้เป็นที่รู้จักในนาม การสังหารหมู่ที่บาจุ๊ก
เดิมบาจุ๊กมีฐานะเป็นตำบลในอำเภอจีโตน จนวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 2003 ได้มีการประกาศจัดตั้งเมืองบาจุ๊กโดยแยกออกมาจากตำบลบาจุ๊ก ส่วนตำบลบาจุ๊กเดิมเปลี่ยนชื่อเป็นตำบลหวิญเฟื้อก (xã Vĩnh Phước)

**ภาพ**
Nhà mồ Ba Chúc.jpg|พิพิธภัณฑ์สงครามที่บาจุ๊ก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จังหวัดอานซาง
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:การทิ้งระเบิดดาร์วิน

หมวดหมู่:การทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์ในสงครามโลกครั้งที่สอง
ด
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2485
หมวดหมู่:สงครามแปซิฟิก
หมวดหมู่:การโจมตีทางอากาศ
หมวดหมู่:ปฏิบัติการและยุทธการทางอากาศในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ปฏิบัติการและยุทธการทางอากาศในสงครามโลกครั้งที่สองเกี่ยวข้องกับออสเตรเลีย
หมวดหมู่:ปฏิบัติการและยุทธการทางอากาศในสงครามโลกครั้งที่สองเกี่ยวข้องกับญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับการโจมตีทางอากาศที่ญี่ปุ่น

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับสงครามแปซิฟิก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์การบินในสงครามโลกครั้งที่ 2
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:การโจมตีทางอากาศที่ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การโจมตีทางอากาศที่ญี่ปุ่น

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์การทหารของญี่ปุ่นระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:สงครามแปซิฟิก
หมวดหมู่:การทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์ในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:การโจมตีทางอากาศในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับยุทธเวหาที่บริเตน

หมวดหมู่:ภาพยนตร์การบินสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ภาพยนตร์การบินในสงครามโลกครั้งที่ 2
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในปี พ.ศ. 2483
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในปี พ.ศ. 2484
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับแนวรบด้านตะวันตกในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:ยุทธเวหาที่บริเตน
การลอกเลียนแบบ (ศิลปะ)

การลอกเลียนแบบศิลปะ เป็นหลักคำสอนของความคิดสร้างสรรค์ทางศิลปะซึ่งกระบวนการสร้างสรรค์ควรอยู่บนพื้นฐานของการเลียนแบบผลงานชิ้นเอกของผู้แต่งคนก่อนอย่างใกล้ชิด แนวคิดนี้ได้รับการคิดค้นขึ้นเป็นครั้งแรกโดยไดโอนีซีอุสแห่งฮาลิคาร์นาสซัสในศตวรรษแรกก่อนคริสตศักราชโดยเป็นการเลียนแบบ และนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาก็ครอบงำ ประวัติศาสตร์ศิลปะ และลัทธิคลาสสิกของตะวันตกมาเกือบสองพันปีแล้ว เพลโตถือว่าการเลียนแบบเป็นหลักการทั่วไปของศิลปะ ในขณะที่เขามองว่าศิลปะเป็นการเลียนแบบชีวิต ทฤษฎีนี้ได้รับความนิยมและยอมรับกันดีในสมัยคลาสสิก ในช่วงยุคเรอเนซองส์ การเลียนแบบถือเป็นวิธีการหนึ่งในการได้รับสไตล์ส่วนตัว สิ่งนี้ถูกพาดพิงถึงโดยศิลปินในยุคนั้นเช่นเชนนิโน เชนนินี,เพทราร์ก และปิแอร์เปาโล แวร์เจริโอ ในศตวรรษที่ 18 ลัทธิยวนใจกลับตรงกันข้ามด้วยการสร้างสถาบบนความคิดริเริ่มที่โรแมนติก ในศตวรรษที่ 20 ขบวนการ สมัยใหม่และหลังสมัยใหม่กลับละทิ้งแนวคิดโรแมนติกเกี่ยวกับความคิดสร้างสรรค์ และเพิ่มการปฏิบัติการเลียนแบบ การลอกเลียนแบบ การเขียนใหม่ การจัดสรร และอื่นๆ ในฐานะเครื่องมือทางศิลปะ ที่สำคัญ

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
Shroder, Maurice Z. (1972) France / Roman - Romanesque - Romantique - Romantisme in Eichner, Hans (1972)  "Romantic" and Its Cognates: The European History of a Word
หมวดหมู่:สุนทรียศาสตร์
หมวดหมู่:โครงเรื่อง (เรื่องเล่า)
หมวดหมู่:กลวิธีเรื่องเล่า
หมวดหมู่:ภาพพจน์
จูเลีย (นักมวยปล้ำ)

เอมิ กลอเรีย มัตสึโดะ หรือที่รู้จักกันดีในชื่อสังเวียนของเธอ จูเลีย (ジュリア, จูเรีย, เกิดเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 1994) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอิตาลี-ญี่ปุ่นโดยกำเนิดในอังกฤษ เธอเป็นที่รู้จักเป็นอย่างดีจากช่วงเวลาของเธอใน World Wonder Ring Stardom ซึ่งเธอปล้ำตั้งแต่ปี 2019 ถึง 2024 และเป็นหนึ่งในดาราชั้นนำของการเลื่อนตำแหน่งระหว่างดำรงตำแหน่ง
มัตสึโดะเปิดตัวมวยปล้ำอาชีพครั้งแรกในปี 2017 ในการโปรโมต Ice Ribbon ซึ่งเธอได้จัดการแข่งขัน International Ribbon Tag Team Championship ร่วมกับ Tequila Saya เธอออกจาก Ice Ribbon ในเดือนตุลาคม 2019 และเปิดตัวครั้งแรกใน Stardom ซึ่งเธอได้กลายเป็นแชมป์ World of Stardom 1 สมัย, แชมป์ Wonder of Stardom 1 สมัย, Goddess of Stardom Champion 1 สมัย และเป็น Artist of Stardom Champion 2 สมัย เธอยังเป็นผู้ชนะการแข่งขัน Cinderella Tournament ปี 2020 และรางวัล 5 Star Grand Prix ปี 2022 และเป็นผู้ก่อตั้งและผู้นำของ Donna Del Mondo ในปี 2020 มัตสึโดะเป็นผู้รับรางวัล Tokyo Sports Women's Wrestling Grand Prize

**แชมป์และรางวัล**
ESPN
**Ranked No. 11 of the 30 best Pro Wrestlers Under 30 in 2023
*Ice Ribbon
**International Ribbon Tag Team Championship (1 time) – with Tequila Saya
**Ice Ribbon Year-End Awards
***Rookie Award (2018) tied with Tequila Saya
*New Japan Pro-Wrestling
**Strong Women's Championship (1 time)
*Pro Wrestling Illustrated
**Ranked No. 16 of the top 150 female singles wrestlers in the PWI Women's 150 in 2021
**Ranked No. 5 of the top 50 Tag Teams in the PWI Tag Team 50 in 2021 – with Syuri
** Ranked No. 2 of the top 250 women's wrestlers in the PWI Women's 250 in 2023
*Tokyo Sports
**Women's Wrestling Grand Prize (2020)
*Weekly Pro-Wrestling
**Women's Professional Wrestling Grand Prix (2020)
*World Wonder Ring Stardom
**Artist of Stardom Championship (2 times) – with Maika and Syuri (1), Mai Sakurai and Thekla (1)
**Goddesses of Stardom Championship (1 time) – with Syuri
**Wonder of Stardom Championship (1 time)
**World of Stardom Championship (1 time)
**Cinderella Tournament (2020)
**5★Star GP (2022)
**5★Star GP Awards
***Red Stars Best Match Award
****(2020) small|vs. Tam Nakano on 13 September
****(2021) small|vs. Mayu Iwatani on 1 August
**Stardom Year-End Awards (6 times)
***Best Match Award
****(2021) small|vs. Tam Nakano on 3 March
****(2022) small|vs. Syuri on 29 December
****(2023) small|vs. Megan Bayne on 29 December
***Best Unit Award (2020) small|as part of Donna Del Mondo
***MVP Award (2020)
***Shining Award (2020)
*WWE
** NXT Women's Championship (1 time)
** Women's Iron Survivor Challenge (2024)

**นัดที่มีเดิมพัน**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Giulia's date=2023-11-03  New Japan Pro Wrestling profile-  Giulia's date=2020-02-28  World Wonder Ring Stardom profile ja
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพหญิงชาวญี่ปุ่น
หน่วยยามฝั่งพม่า

หน่วยยามฝั่งพม่า (Myanmar Coast Guard; မြန်မာနိုင်ငံ ကမ်းခြေစောင့်တပ်ဖွဲ့) เป็นหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายทางทะเลที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อปกป้องเศรษฐกิจสีน้ำเงินในมหาสมุทรของพม่า รวมถึงการท่องเที่ยวทางทะเล การค้าทางทะเล บริการท่าเรือน้ำลึก การผลิตน้ำมันนอกชายฝั่งและแก๊สธรรมชาติ และการประมงทางทะเล เพื่อป้องกันการรุกล้ำอย่างผิดกฎหมายในทะเล และเพื่อรักษากฎหมายในทะเล หน่วยยามฝั่งพม่ามีบทบาทเป็นตำรวจในการปกป้องผลประโยชน์ทางทะเล ให้บริการค้นหาและช่วยเหลือผู้ประสบภัยในทะเล และทำงานเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมทางทะเล ติดตามกิจกรรมต่าง ๆ ใต้น้ำและเหนือน้ำในเขตน่านน้ำของพม่า

**ประวัติ**

**พื้นหลัง**
จนถึงคริสต์ทศวรรษ 2020 พม่าเป็นหนึ่งในไม่กี่ประเทศในเอเชียที่ไม่มีกองกำลังที่ทุ่มเทให้กับการลาดตระเวนนอกชายฝั่ง ความมั่นคงทางทะเลได้รับการรับรองโดยกองทัพเรือพม่าและตำรวจทางทะเลของกองกำลังตำรวจพม่า ในที่สุดข้อเรียกร้องด้านปฏิบัติการก็เกินความสามารถของพวกเขา และหน่วยงานสำหรับปฏิบัติการและการทูตที่เหนือกว่าหน่วยงานทางทหารก็ได้รับการยอมรับ
เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2562 รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมของเมียนมาร์ได้ยื่นข้อเสนอต่อสภาผู้แทนราษฎรพม่าเพื่อจัดตั้งหน่วยยามฝั่งแห่งชาติ รัฐบาลพลเรือนในขณะนั้นกำลังพยายาม "สร้างอารยธรรม" ให้กับกิจการความมั่นคงของชาติ จึงต้องการจัดตั้งหน่วยยามฝั่งภายใต้กระทรวงคมนาคมและการสื่อสารหรือสำนักงานประธานาธิบดี อย่างไรก็ตาม ตามรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2551 กองทัพพม่าทั้งหมดถูกควบคุมโดยผู้บัญชาการทหารสูงสุด

**การจัดตั้ง**
หน่วยยามฝั่งพม่าริเริ่มโดยรัฐบาลพรรคสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตยที่นำโดยอองซานซูจีในปี พ.ศ. 2561 และได้รับการจัดตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2564 ที่ท่าเรือติลาวา ในเมืองตาน-ลยีน โดยมี่นอองไลง์ ซึ่งเป็นรัฐบาลเผด็จการทหารของประเทศนับตั้งแต่รัฐประหารเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ดำเนินงานภายใต้กระทรวงกลาโหม โดยความร่วมมืออย่างใกล้ชิดกับกองทัพเรือพม่า กระทรวงปศุสัตว์ การประมง และการพัฒนาชนบท, กระทรวงการวางแผนและพัฒนาเศรษฐกิจแห่งชาติ และกองกำลังตำรวจพม่า กองกำลังใหม่ได้รับมอบหมายให้ปกป้องอาณาเขตชายฝั่งยาว 1,930 กิโลเมตรของพม่าและน่านน้ำอาณาเขตของพม่า ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ 23,070 ตารางกิโลเมตร และเกาะประมาณ 1,000 เกาะ

**เรือ**
หน่วยยามฝั่งพม่าเริ่มต้นด้วยอดีตเรือลาดตระเวนของกองทัพเรือสี่ลำ เรือเหล่านี้มีหมายเลขชายธง P 311, P 312, P 411 และ P 412

**เรือตรวจการณ์ไกลฝั่ง**

**เรือตรวจการณ์**

**เรือเร็วตรวจการณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:องค์การกึ่งทหารในประเทศพม่า
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศพม่าในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:หน่วยยามฝั่ง
หมวดหมู่:องค์การกู้ภัยทางทะเล
หมวดหมู่:หน่วยงานกลาโหมของประเทศพม่า
หมวดหมู่:การบังคับใช้กฎหมายในประเทศพม่า
หมวดหมู่:หน่วยและรูปขบวนทหารที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:องค์การกู้ภัยทางทะเล

หมวดหมู่:หน่วยงานกู้ภัย
หมวดหมู่:การกู้ภัยทางทะเล
หมวดหมู่:องค์กรทางทะเล
หมวดหมู่:องค์การความปลอดภัยด้านการขนส่ง
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคุณภาพ/แอลคะเฮสต์ (วิดีโอเกม)

=== แอลคะเฮสต์**
 เสนอชื่อโดย --B20180 (คุย) 01:47, 14 เมษายน 2567 (+07)

**รายการตรวจ**
ผู้ทบทวนหลัก: --Sry85 (คุย) 14:49, 11 มีนาคม 2568 (+07)

**เสนอแนะการปรับปรุง**
#
เดเอ็ฟเบ-โพคาล 2024 รอบชิงชนะเลิศ

การแข่งขัน เดเอ็ฟเบ-โพคาล 2024 รอบชิงชนะเลิศ เป็นการตัดสินหาผู้ชนะของ เดเอ็ฟเบ-โพคาล ฤดูกาล 2023–24, ฤดูกาลที่ 81 ของฟุตบอลถ้วยหลักของเยอรมนี. นัดนี้ลงเล่นไปเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 ที่สนาม โอลึมเพียชตาดิโยน ใน เบอร์ลิน.

**ทีม**
ในตารางด้านล่างนี้, คู่ชิงชนะเลิศนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1943 จะเป็นยุคทสชัมเมอร์โพคาล, ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1953 จะเป็นยุค เดเอ็ฟเบ-โพคาล.

**เส้นทางสู่รอบชิงชนะเลิศ**
เดเอ็ฟเบ-โพคาล เริ่มต้นกับ 64 ทีมในการแข่งขันรูปแบบถ้วยน็อคเอาต์ตกรอบเดียว. มีทั้งหมดห้ารอบนำหน้าก่อนถึงนัดชิงชนะเลิศ. แต่ละทีมถูกจับสลากพบกับทีมอื่น, และผู้ชนะหลังจบ 90 นาทีจะได้ผ่านเข้ารอบ. ถ้าเสมอกัน, 30 นาทีของ การต่อเวลาพิเศษ จะได้ลงเล่น. ถ้าผลการแข่งขันยังคงระดับอยู่, การดวลลูกโทษ จะเป็นวิธีที่นำมาใช้ในการตัดสินหาทีมชนะเลิศ.
หมายเหตุ: ผลการแข่งขันด้านล่างนี้, ผลของทีมที่เข้าชิงชนะเลิศจะขึ้นเป็นตัวเลขแรก (H: เหย้า; A: เยือน).

**แมตช์**

**รายละเอียด**
300px

**ดูเพิ่ม**
เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ 2024
*ฟุตบอลในเบอร์ลิน

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
2024
หมวดหมู่:ฟุตบอลถ้วยเยอรมันในฤดูกาล 2023–24
ฮานะ ฮิชิกาวะ

ฮานะ ฮิชิกาวะ (Hishikawa Hana, เกิด 19 พฤษภาคม 2003) เป็น นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว สังกัดแร็กคูนด็อก
ผลงานเด่นคือบท นาโงมิ ยุย ในเดลิเชียส ♡ พรีเคียวraccoondog
พ่อของเธอคือเซย์อิจิ ฮิชิกาวะ นักเขียนบทภาพยนตร์ ผู้กำกับภาพยนตร์ ช่างภาพ ผู้กำกับศิลป์ และศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยศิลปะมุซาชิโนะ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:บุคคลจากมหานครโตเกียว
หมวดหมู่:นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
อากาเนะ มิซากะ

อากาเนะ มิซากะ (Misaka Akane, 4 สิงหาคม 1996 เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว
เคยสังกัดค่ายโปรฟิต ปัจจุบันสังกัดค่ายครอโคไดล์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2539
หมวดหมู่:บุคคลจากมหานครโตเกียว
หมวดหมู่:นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
ไอ ฟูริฮาตะ

ไอ ฟูริฮาตะ (降幡 愛ふりはた あい, 19 กุมภาพันธ์ 1994) เป็นนักพากย์และนักร้องชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดนางาโนะ สังกัดค่าย Purple One Star
มีชื่อเล่นว่า ไอไอ หรือ ฟุริริง ส่วนสูง 149 ซม. เป็นสมาชิกของวงนักพากย์ Aqours จากเลิฟไลฟ์! ซันไชน์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2537
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดนางาโนะ
หมวดหมู่:นักร้องป็อปหญิงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
มายะ ซากาโมโตะ

มายะ ซากาโมโตะ (Sakamoto Maaya, 31 มีนาคม 1980 –) เป็นนักพากย์ นักแสดง นักร้อง นักจัดรายการวิทยุ และ นักแต่งเนื้อเพลง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่เขตอิตาบาชิ โตเกียว สังกัดฟอร์จูนเรสต์ ส่วนสูง 155 ซม. สามีของเธอคือเค็นอิจิ สึซึมุระ เป็นนักพากย์เช่นกัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2523
หมวดหมู่:บุคคลจากโตเกียว
หมวดหมู่:นักร้องเพลงประกอบอนิเมะ
หมวดหมู่:นักร้องป็อปหญิงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักแสดงเด็กชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
อากาเนะ มัตสึนางะ

อากาเนะ มัตสึนางะ (Matsunaga Akane, 14 ตุลาคม 2001 –) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดมิเอะ『アニメディア』2018年5月号 สังกัดโฮริโปรอินเทอร์เนชันนัล ส่วนสูง 160 ซม.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดมิเอะ
หมวดหมู่:นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
ดัชมิลล์

ดัชมิลล์ (Dutch Mill) เป็นหนึ่งในผู้ผลิตและจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์นมที่ใหญ่ที่สุดของประเทศไทย บริษัทมีผลิตภัณฑ์ต่างๆ เช่น โยเกิร์ตพร้อมดื่มดัชมิลล์ ยูเอชที นมสดดัชมิลล์ และโยเกิร์ตดัชชี่ บริษัทก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 2527 โดยใช้ชื่อบริษัท โปร ฟู้ด จำกัด และได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท ดัชมิลล์ จำกัด ในปี 2534 ดัชมิลล์มีพนักงานทั้งหมด 1,300 คน ตลาดหลักคือประเทศในอาเซียน
ดัชมิลล์ในฟิลิปปินส์ ปัจจุบันเจ้าของคือ Monde Nissin Corporation
ดัชมิลล์เป็นผู้สนับสนุนการประกวด ดัชชี่บอยแอนด์เกิร์ล ตั้งแต่ พ.ศ. 2539–2555

**เรื่องอื้อฉาวนมในจีน พ.ศ. 2551**
เมื่อวันที่ 30 กันยายน 2551 ประเทศไทยเริ่มบังคับใช้มาตรการจำกัดผลิตภัณฑ์นมของจีน หลังจากตรวจพบสารเมลามีนในนมผงนำเข้าจากจีน 2 ตัวอย่าง ไทยยึดนมผงนำเข้าจากจีนประมาณ 60 ตันที่นำเข้าโดยดัชมิลล์หลังจากการตรวจสอบ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2527
หมวดหมู่:ตราสินค้าไทย
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์นม
หมวดหมู่:บริษัทผลิตภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์ของไทยที่ปิดกิจการ

*บริษัทผลิตภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์ของไทยที่ปิดกิจการ
ผลิต
.ปิด
.ปิด
ไทย
ผลิต
วัดบ่อแก้ว (จังหวัดน่าน)

วัดบ่อแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ่อแก้ว อำเภอนาหมื่น จังหวัดน่าน ที่ดินที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 3 ไร่ 20 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง มีเนื้อที่รวม 2 งาน 46 ตารางวา
วัดบ่อแก้วตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2390 เดิมชื่อ วัดศรีมาราม ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อตามหมู่บ้านบ่อแก้ว เป็นวัดบ่อแก้ว และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร  ต่อมามีพระเถระรูปหนึ่งนำพระบรมสารีริกธาตุมาบรรจุไว้ ชาวบ้านจึงเรียกชื่อว่า พระธาตุบ่อแก้ว
อาคารเสนาสนะ ประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง 12 เมตร ยาว 24 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 อุโบสถหลังใหม่เป็นอาคารสีขาว มีลวดลายแกะสลักปูนปั้นประดับกระจกสีต่าง ๆ ศาลาการเปรียญ กว้าง 11 เมตร ยาว 21 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล กว้าง 8 เมตร ยาว 22 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 หอระฆัง 1 หลัง โรงครัว 1 หลัง เรือนรับรอง 1 หลัง ปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก กว้าง 60 นิ้ว สูง 90 นิ้ว พระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก กว้าง 50 นิ้ว สูง 70 นิ้ว และพระพุทธรูปแก้วโบราณ มีอายุมากกว่า 400 ปีมาแล้ว 

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระครูสิรินันทคุณ พ.ศ. 2507–2522 - พระสมุห์สมบูรณ์ ฉนฺทโก พ.ศ. 2523–2556- พระอธิการธีรเมธ ธีรปญฺโญ พ.ศ. 2557–2561- พระครูพิพิธนันทสาร พ.ศ. 2562–

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดน่าน
บ่อแก้ว
หมวดหมู่:อำเภอนาหมื่น
หนานจิงฟูจื่อเมี่ยว

หนานจิงฟูจื่อเมี่ยว (hp=Nánjīng fūzǐmiào) หรือ ฟูจื่อเมี่ยว (zh|s=夫子庙|hp=|l=วิหารขงจื๊อ|links=no) เป็นวิหารขงจื๊อและอดีตโถงสอบของหลวงตั้งอยู่ในตอนใต้ของนครหนานจิง ริมฝั่งทางเหนือของแม่น้ำฉินหฺวาย ปัจจุบันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของนครหนานจิง พื้นที่โดยรอบนี้ยังถือเป็นศูนย์กลางลัทธิขงจื๊อของหนานจิง ในปัจจุบันโดยรอบได้รับการปรับสภาพเป็นถนนการค้า ฟูจื่อเมี่ยวถือเป็นสถาบันอุดมศึกษาแรกในจีน และเป็นหนึ่งในสี่วิหารวรรณกรรมที่สำคัญของจีน ในจีนโบราณ ฟูจื่อเมี่ยวเป็นทั้งศูนย์กลางทางวัฒนธรรม วิทยาการ และประวัติศาสตร์ ที่มีความสำคัญทั้งในหนานจิงและในบรรดาแคว้นแถบตะวันออกเฉียงใต้
ในสมัยราชวงศ์จิ้น เมื่อ ค.ศ. 317 ได้มีการสถาปนามหาวิทยาลัยหลวงหนานจิงขึ้นบนฝั่งทางเหนือของแม่น้ำฉินหฺวาย และใน ค.ศ. 337 ได้มีการขยายวิทยาเขตไปถึงฝั่งใต้ของแม่น้ำ วิหารขงจื๊อนี้สร้างขึ้นภายในวิทยาเขตใน ค.ศ. 384 แต่ต่อมาถูกเพลิงไหม้ทำลายลงในสมัยราชวงศ์ซ่งใต้ และได้รับการสร้างขึ้นใหม่ที่จุดเดิมใน ค.ศ. 1034 ในสมัยราชวงศ์ซ่ง และได้รับสถานะกลับเป็นมหาวิทยาลัยหลวงอีกครั้งใน ค.ศ. 1365 สมัยราชวงศ์หมิงตอนต้น อาคารหลังปัจจุบันนี้สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 19 ในสมัยราชวงศ์ชิง หลังการปฏิวัติซินไฮ่เมื่อ ค.ศ. 1911 วิหารสิ้นสุดสถานะการสนับสนุนจากหลวง และนับตั้งแต่ปลายคริสต์ทศวรรษ 1920 ถึง ค.ศ. 1932 ถูกแปรสภาพมาเป็นคลังแสงให้กับก๊กมินตั๋ง และถูกทิ้งในสภาพทรุดโทรม บางอาคารถูกแปรสภาพเป็นหอศิลป์ การบูรณะเริ่มต้นใน ค.ศ. 1985 กลับสู่สภาพเดิม
ใน ค.ศ. 2010 ฟูจื่อเมี่ยวได้รับสถานะสถานที่ท่องเที่ยวระดับห้าเอของรัฐบาลจีน และมีนักท่องเที่ยวเยี่ยมชมตลอดทั้งปี โดยเฉพาะในฤดูร้อน ส่วนในฤดูหนาวมีการจัดเทศกาลโคมฉินหฺวาย
ฟูจื่อเมี่ยวสามารถเข้าถึงได้ทางรถไฟใต้ดินหนานจิง สาย 1 สถานีซานชานเจีย ทางออกที่ 3

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในหนานจิง
หมวดหมู่:วิหารขงจื๊อ
หมวดหมู่:การบุกครองพม่าของญี่ปุ่น

หมวดหมู่:การทัพพม่า
หมวดหมู่:ภาคพื้นเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:การบุกครองในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:การบุกครองโดยญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การบุกครองโดยไทย
หมวดหมู่:การบุกครองพม่า
หมวดหมู่:สงครามแปซิฟิก
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2484
หมวดหมู่:การยึดครองพม่าของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การยึดครองพม่าของไทยในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ทางการทหารญี่ปุ่น–พม่า
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ทางการทหารไทย–พม่า
หมวดหมู่:การทัพพม่า

หมวดหมู่:การทัพในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ภาคพื้นเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์การทหารของพม่าระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์การทหารของจีนระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์การทหารของอินเดียระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์การทหารของไทยระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สองเกี่ยวข้องกับญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สองเกี่ยวข้องกับไทย
หมวดหมู่:ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สองเกี่ยวข้องกับสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:หลุยส์ เมานต์แบ็ตเทน เอิร์ลเมานต์แบ็ตเทนที่ 1 แห่งพม่า
หมวดหมู่:หลุยส์ เมานต์แบ็ตเทน เอิร์ลเมานต์แบ็ตเทนที่ 1 แห่งพม่า

หมวดหมู่:ตระกูลบัทเทินแบร์ค
หมวดหมู่:ตระกูลเมานต์แบ็ตเทน
หมวดหมู่:จอมพลเรือชาวสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:พลเรือเอกชาวสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ทหารเรือชาวสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ผู้นำการทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:หมวดหมู่ตั้งตามชื่อผู้นำการทหาร
การลงทะเบียนที่อยู่หน่วยความจำ

การลงทะเบียนที่อยู่หน่วยความจำ (MAR) คือการลงทะเบียนCPUในคอมพิวเตอร์ที่จะจัดเก็บที่อยู่หน่วยความจำที่จะดึงข้อมูลไปยังการลงทะเบียน CPU หรือที่อยู่ซึ่งข้อมูลจะถูกส่งและจัดเก็บผ่านบัสระบบ
กล่าวอีกนัยหนึ่ง รีจิสเตอร์นี้ใช้เพื่อเข้าถึงข้อมูลและคำสั่งจากหน่วยความจำระหว่างขั้นตอนการดำเนินการของคำสั่ง MAR เก็บตำแหน่งหน่วยความจำของข้อมูลที่ต้องการเข้าถึง เมื่ออ่านจากหน่วยความจำ ข้อมูลที่ระบุโดย MAR จะถูกป้อนเข้าสู่MDR (การลงทะเบียนข้อมูลหน่วยความจำ) จากนั้น CPU จะใช้ เมื่อเขียนลงในหน่วยความจำ CPU จะเขียนข้อมูลจาก MDR ไปยังตำแหน่งหน่วยความจำซึ่งมีที่อยู่จัดเก็บไว้ใน MAR MAR ซึ่งอยู่ภายใน CPU จะไปที่ RAM ( หน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่ม ) หรือแคช
การลงทะเบียนที่อยู่หน่วยความจำ คือครึ่งหนึ่งของอินเทอร์เฟซขั้นต่ำระหว่างไมโครโปรแกรมและ ที่เก็บ ข้อมูลคอมพิวเตอร์อีกครึ่งหนึ่งเป็น MDR
โดยทั่วไป MAR คือรีจิสเตอร์โหลดแบบขนานที่มีที่อยู่หน่วยความจำถัดไปที่จะจัดการ เช่น ที่อยู่ถัดไปที่จะอ่านหรือเขียน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การลงทะเบียนดิจิตอล
หมวดหมู่:ต้นขั้วฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:วงจรดิจิทัล
หมวดหมู่:คอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:พม่าในสงครามโลกครั้งที่สอง

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์พม่า
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับพม่า
ล
พ
หมวดหมู่:จักรวรรดิบริติชในสงครามโลกครั้งที่สอง
พ
พ
โจนาธาน (เต่าบก)

โจนาธาน (Jonathan; ฟักไข่ ค.ศ. 1832) เป็นเต่ายักษ์เซเชลส์(Aldabrachelys gigantea hololissa) ชนิดย่อยของเต่าบกยักษ์อัลดาบรา (Aldabrachelys gigantea) โดยมีอายุประมาณ 192 - 193 ปีในปัจจุบัน ทำให้เป็นสัตว์บกที่แก่ที่สุดที่รู้จัก โจนาธานอาศัยอยู่บนเกาะเซนต์เฮเลนา ดินแดนโพ้นทะเลของบริเตนในมหาสมุทรแอตแลนติกตอนใต้

**ประวัติ**
โจนาธานถูกนำไปจากเซเชลส์ในมหาสมุทรอินเดียไปยังเซนต์เฮเลนาใน ค.ศ. 1882 ร่วมกับเต่าบกสามตัวตอนอายุประมาณ 50 ปี ผู้ว่าการเซนต์เฮเลนา เซอร์ สเปนเซอร์ เดวิส เป็นผู้ตั้งชื่อเต่าตัวนี้ในคริสต์ทศวรรษ 1930 และมีชีวิตผ่านผู้ว่าการถึง 31 สมัย มันยังคงอาศัยอยู่ที่ Plantation House ที่พำนักอย่างเป็นทางการของผู้ว่าการ รัฐบาลเซนต์เฮเลนาเป็นผู้ดูแลเต่าตัวนี้

**ดูเพิ่ม**
แฮร์เรียต (เต่าบก)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:Aldabrachelys
หมวดหมู่:เต่าบก
หมวดหมู่:มาสคอตสัตว์
หมวดหมู่:เซนต์เฮเลนา
หมวดหมู่:สัตว์ที่แก่ที่สุด
การประกาศสงครามต่ออิตาลีของสหรัฐ

ในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2484 สหรัฐประกาศสงครามต่ออิตาลี โดยประธานาธิบดีแฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์ เพื่อตอบโต้ต่อการประกาศสงครามของอิตาลีต่อสหรัฐ สี่วันหลังจากการโจมตีที่คาดไม่ถึงของญี่ปุ่นที่เพิร์ลฮาร์เบอร์ และสามวันหลังจากการที่สหรัฐได้ประกาศสงครามต่อจักรวรรดิญี่ปุ่น

**การประกาศของสหรัฐ**

**ดูเพิ่ม**
 การประกาศสงครามโดยสหรัฐ- การประกาศสงครามระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง- การประกาศสงครามต่อสหรัฐของอิตาลี- กติกาสัญญาเคลลอก–บริยอง- การประกาศสงครามต่อญี่ปุ่นของสหรัฐ- การประกาศสงครามตอบโต้เยอรมนีของสหรัฐ (ค.ศ. 1941)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์สหรัฐ
หมวดหมู่:แฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์
ส
หมวดหมู่:อิตาลีในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:สหรัฐในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:สหรัฐในปี พ.ศ. 2484
หมวดหมู่:ประเทศอิตาลีในปี พ.ศ. 2484
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2484
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ทางการทหารอิตาลี–สหรัฐ
หมวดหมู่:ฝ่ายสัมพันธมิตร (สงครามโลกครั้งที่สอง)
การประกาศสงครามต่อสหรัฐของอิตาลี

ในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ราชอาณาจักรอิตาลีประกาศสงครามต่อสหรัฐ โดยนายกรัฐมนตรีเบนิโต มุสโสลินี เพื่อตอบโต้ต่อการประกาศสงครามของสหรัฐต่อจักรวรรดิญี่ปุ่นหลังการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์เมื่อสี่วันก่อนหน้า ซึ่งเยอรมนีก็ประกาศสงครามต่อสหรัฐในวันเดียวกันด้วย สหรัฐจึงได้ตอบโต้ทันทีด้วยการประกาศสงครามต่อเยอรมนีและอิตาลี จึงทำให้สหรัฐต้องต่อสู้กับแนวรบหลักสองแนวทั่วมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรแอตแลนติกในสงครามโลกครั้งที่สอง

**ภูมิหลัง**

**การประกาศของอิตาลี**

**ดูเพิ่ม**
 การประกาศสงครามระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง- การประกาศสงครามต่ออิตาลีของสหรัฐ- กติกาสัญญาเคลลอก–บริยอง- การประกาศสงครามต่อสหรัฐและจักรวรรดิบริติชของญี่ปุ่น- การประกาศสงครามต่อต้านสหรัฐของเยอรมนี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อิตาลี
หมวดหมู่:เบนิโต มุสโสลินี
อ
หมวดหมู่:สหรัฐในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:อิตาลีในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ประเทศอิตาลีในปี พ.ศ. 2484
หมวดหมู่:สหรัฐในปี พ.ศ. 2484
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2484
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ทางการทหารอิตาลี–สหรัฐ
หมวดหมู่:ฝ่ายอักษะ
คาวาซากิ (จังหวัดมิยางิ)

คาวาซากิ (Kawasaki-machi) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอชิบาตะ จังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2024 เมืองนี้มีจำนวนประชากรประมาณ 7,818 คน มีความหนาแน่นของประชากร 28.9 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น sqmi

**ภูมิศาสตร์**
คาวาซากิตั้งอยู่ในจังหวัดมิยางิทางตะวันตกเฉียงใต้ ติดกับเทือกเขาโออุทางทิศตะวันตก มีภูเขาซาโอ (ความสูง 1840.8 เมตร) ซึ่งส่วนหนึ่งตั้งอยู่ภายในอาณาเขตเมืองคาวาซากิ พื้นที่ของเมืองประมาณร้อยละ 85 มีลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขา

**เทศบาลข้างเคียง**
 จังหวัดมิยางิ
** นครเซ็นได
** เมืองมูราตะ
** เมืองซาโอ- จังหวัดยามางาตะ
** นครยามางาตะ
** นครคามิโนยามะ

**ภูมิอากาศ**
คาวาซากิมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) มีลักษณะคือฤดูร้อนที่ไม่ร้อนจัดและฤดูหนาวที่หนาวเย็น อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในคาวาซากิอยู่ที่ 11.0 °C ปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1,318 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยอยู่ในเดือนสิงหาคม อยู่ที่ประมาณ 24.1 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคม อยู่ที่ประมาณ -0.9 °C

**ประชากร**
จากข้อมูลสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของคาวาซากิลดลงในช่วงตลอด 70 ปีที่ผ่านมา

**ประวัติศาสตร์**
พื้นที่คาวาซากิในปัจจุบัน เดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นมุตสึ และเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินาเซ็นไดภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในสมัยเอโดะ
เมื่อมีการจัดตั้งระบบเทศบาล หมู่บ้านคาวาซากิได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ต่อมาได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นเมืองเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1948 เมืองคาวาซากิได้ควบรวมกับเมืองโทมิโอกะและหมู่บ้านฮาเซกูระที่อยู่ใกล้เคียง เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1955

**การเมืองการปกครอง**
ศาลาว่าการเมืองคาวาซากิ
คาวาซากิมีการปกครองรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาเมืองซึ่งเป็นสภาเดี่ยว มีสมาชิก 13 คน ในการเมืองระดับจังหวัด เมืองคาวาซากิกับเทศบาลอื่น ๆ ในอำเภอชิบาตะ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดมิยางิจำนวน 2 ที่นั่ง ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งมิยางิที่ 3 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรในรัฐสภาญี่ปุ่น

**เศรษฐกิจ**
เศรษฐกิจของคาวาซากิส่วนใหญ่จะเป็นการเกษตรและการป่าไม้

**การศึกษา**
คาวาซากิมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 4 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 2 แห่ง โรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาประจำจังหวัดมิยางิ ได้แก่ โรงเรียนมัธยมปลาย 1 แห่ง

**การขนส่ง**

**รถไฟ**
คาวาซากิไม่มีรถไฟโดยสารให้บริการ

**ทางหลวง**
dab1=Y: ทางแยกต่างระดับมิยางิ-คาวาซากิ และทางแยกต่างระดับซาซายะ
*286
*457

**สถานที่ที่น่าสนใจ**
 เขื่อนคามาฟูซะ- แหล่งปราสาทคาวาซากิ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ja

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดมิยางิ
ฮอลิเดย์เช็กแอร์ไลน์

ฮอลิเดย์เช็กแอร์ไลน์ (Holidays Czech Airlines) เป็นอดีตสายการบินเช่าเหมาลำของประเทศเช็กเกีย โดยมีฐานการบินในท่าอากาศยานวาตสลัฟ ฮาแว็ลและมีสำนักงานใหญ่ในปราก สายการบินให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทางท่องเที่ยวในยุโรปและเอเชีย เช่น สเปน ตุรกี และกรีซ

**ประวัติ**
ฮอลิเดย์เช็กแอร์ไลน์ได้ก่อตั้งขึ้นในปี 1995 เป็นบริษัทลูกที่ให้บริการแพ็กเกจทองเที่ยวภายใต้เช็กแอร์ไลน์ ต่อมาในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2010 บริษัทได้แยกตัวออกมาเป็นสายการบินของตนเอง โดยจะดำเนินเที่ยวบินของตนเองด้วยเครื่องบินของตนเองที่บางส่วนจะโอนย้ายมาจากสายการบินแม่

**จุดหมายปลายทาง**
ฮอลิเดย์เช็กแอร์ไลน์เคยดำเนินเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทาง 14 แห่งในยุโรปและเอเชีย

**ฝูงบิน**
ฮอลิเดย์เช็กแอร์ไลน์เคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:
ไฟล์:Holidays Czech Airlines Airbus A320 Vanzura.jpg|แอร์บัส เอ320-200
ไฟล์:Boeing 737-436, Holidays Czech Airlines (CSA - Czech Airlines) AN1888528.jpg|โบอิง 737-400

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สายการบินเช่าเหมาลำ
หมวดหมู่:สายการบินสัญชาติเช็ก
หมวดหมู่:สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:บริษัทเช็กเกียที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2538
หมวดหมู่:การอภิปรายไม่ไว้วางใจ

หมวดหมู่:รัฐบาล
หมวดหมู่:ญัตติ
หมวดหมู่:ระบบเวสต์มินสเตอร์
หมวดหมู่:ภาระรับผิดชอบ
หมวดหมู่:การลงคะแนนเสียงของสภา
หมวดหมู่:การลงคะแนนเสียง

ลงคะแนนเสียง
หมวดหมู่:การเลือกตั้ง
ลงคะแนนเสียง
หมวดหมู่:การตัดสินใจโดยกลุ่ม
ลงคะแนนเสียง
หมวดหมู่:วิทยาการเลือกตั้ง
แฮร์เรียต (เต่าบก)

แฮร์เรียต (Harriet, เดิมชื่อ แฮร์รี (Harry); ค.ศ. 1830 – 23 มิถุนายน ค.ศ. 2006) เป็นเต่ายักษ์กาลาปาโกส (Chelonoidis niger, เฉพาะเจาะจงคือเต่าบกซันตากรุซตะวันตก C. n. porteri) ที่มีอายุตอนตายในประเทศออสเตรเลียที่ประมาณ 175 ปี แฮร์เรียตเป็นหนึ่งในเต่าบกที่มีชีวิตยืนที่สุด เป็นรองเพียงตูอี มะลิลาที่ตายใน ค.ศ. 1966 ด้วยอายุ 188 หรือ 189 ปี; โจนาธานที่ยังมีชีวิตด้วยอายุ 04 ปี และอาจรวม Adwaita ที่ตายใน ค.ศ. 2006 ด้วยอายุประมาณระหว่าง 250 ถึง 255 ปี เต่าตัวนี้อาศัยอยู่ที่สวนสัตว์ออสเตรเลียที่สตีฟและเทอร์รี เออร์วินเป็นเจ้าของตอนที่มันตาย
มีรายงานว่าแฮร์เรียตถูกนำเก็บเป็นชุดสะสมของชาลส์ ดาร์วินในช่วงเดินทางที่หมู่เกาะกาลาปาโกสในฐานะส่วนหนึ่งของการเดินทางสำรวจรอบโลกของเขาใน ค.ศ. 1835 นำไปส่งที่อังกฤษ และท้ายที่สุด จอห์น คลีเมนต์ส วิกคัม (John Clements Wickham) กัปตันที่เกษียณจากเรือบีเกิล นำมันไปที่ออสเตรเลีย อย่างไรก็ตาม มีผู้ตั้งข้อสงสัยถึงเรื่องราวนี้ว่าดาร์วินไม่เคยไปที่ซันตากรุซ ซึ่งเป็นเกาะที่แฮร์เรียตจากมา

**ในวัฒนธรรมร่วมสมัย**
เรื่องราวของแฮร์เรียตได้รับการเล่าขานในหนังสือ Darwin's Tortoise: The Amazing True Story of Harriet, the World's Oldest Living Creature ของรอเบิร์ต สจวต แฮร์เรียตปรากฏเป็นหนึ่งในตัวเอกจากชุด Curious Science Quest เกี่ยวกับการผจญภัยข้ามเวลาของเด็ก ๆ ที่ร่วมเขียนโดยจูเลีย โกลดิง ซึ่งสำรวจประวัติศาสตร์ของวิทยาศาสตร์ และในตอน "Emma Stone/Noah Kahan" (2023) ของแซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์รวมสกิตชื่อ "Question Quest" ที่แฮร์เรียตเป็นผู้ตอบคำถามที่ว่า "สิ่งที่ชาลส์ ดาร์วินกับสตีฟ เออร์วินมีเหมือนกันคืออะไร?" (What do Charles Darwin and Steve Irwin have in common?)

**ดูเพิ่ม**
ตูอี มะลิลา
*Adwaita
*โจนาธาน (เต่าบก)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Australia Zoo- Carettochelys.com: Author's Link of the original papers discussing Harriets history
ข้อผิดพลาดไม่ร้ายแรงแกนกลางลินุกซ์

เคอร์เนล Linux บน SPARC
เคอร์เนล Linux บน PA-RISC
ข้อผิดพลาดไม่ร้ายแรงแกนกลางลินุกซ์ ในคอมพิวเตอร์ Oops! เป็นข้อผิดพลาดร้ายแรงแต่ไม่ร้ายแรงถึงในแกนกลางกลางลินุกซ์ Oops! อาจนำหน้าหรือตามหลังเคอร์เนลแพนิกแต่ก็อาจทำให้การดำเนินการทำงานโดยมีความน่าเชื่อถือลดลงในระบบปฏิบัติการลินุกซ์ คือการแสดงข้อความเพื่อแจ้งเตือนเกี่ยวกับข้อผิดพลาดที่เกิดขึ้นในเคอร์เนลของลินุกซ์ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของระบบปฏิบัติการ ข้อผิดพลาดอาจเกิดจากปัญหาต่าง ๆ เช่น การเข้าถึงหน่วยความจำไม่ถูกต้อง การเข้าถึงอุปกรณ์ที่ผิดพลาด หรือข้อผิดพลาดในโค้ดของเคอร์เนล การแสดงข้อความ Oops! เป็นวิธีการเตือนผู้ดูแลระบบเกี่ยวกับปัญหานี้ เพื่อให้สามารถวิเคราะห์และแก้ไขได้ในทันทีบางกรณี ผู้ดูแลระบบอาจต้องทำการสำรวจข้อมูลเพิ่มเติมเพื่อหาวิธีการแก้ไขปัญหาในเคอร์เนล ของระบบปฏิบัติการลินุกซ์เพื่อให้ระบบทำงานได้อย่างเสถียรและปลอดภัย

**การทำงาน**
เมื่อเคอร์เนลตรวจพบปัญหา เคอร์เนลจะคิลกระบวนการที่ละเมิดและพิมพ์ซึ่งวิศวกรเคอร์เนล ลินุกซ์ สามารถใช้เพื่อแก้ไขข้อบกพร่องเงื่อนไขที่สร้างและแก้ไขข้อผิดพลาดในการเขียนโปรแกรมที่สำคัญหลังจากที่ระบบประสบปัญหา ทรัพยากรภายในบางส่วนอาจไม่สามารถใช้งานได้อีกต่อไป ดังนั้นแม้ว่าระบบจะทำงานได้อย่างถูกต้อง แต่ผลข้างเคียงที่ไม่พึงประสงค์อาจเป็นผลมาจากงานที่กำลังดำเนินอยู่ มักจะนำไปสู่ความตื่นตระหนกเคอร์เนลแพนิกเมื่อระบบพยายามใช้ทรัพยากรให้สูญหายไป เคอร์เนลแพนิกบางตัวได้รับการกำหนดค่าให้ตื่นตระหนกเมื่อมีการ Oops! หลายครั้งโดย 10,000 ครั้ง เป็นค่าเริ่มต้น ขีดจำกัดของ Oops! นี้เกิดขึ้นจากศักยภาพที่ผู้โจมตีจะกระตุ้นให้เกิด Oops! และทรัพยากรที่เกี่ยวข้องรั่วไหล ซ้ำ ๆ ซึ่งท้ายที่สุดแล้วก็จะล้นจำนวนเต็มและทำให้เกิดการแสวงหาประโยชน์เพิ่มเติมได้
เอกสารเคอร์เนลอย่างเป็นทางการของLinuxเกี่ยวกับข้อความ Oops! อยู่ในไฟล์: Documentation/admin-guide/bug-hunting.rst ซึ่งเป็นแหล่งเคอร์เนล การกำหนดค่าตัวบันทึกบางอย่างอาจส่งผลต่อความสามารถในการรวบรวมข้อความ ซอฟต์แวร์ kerneloops ซอฟต์แวร์สามารถรวบรวมและส่งเคอร์เนล Oopses! ไปยังพื้นที่เก็บข้อมูลเช่นเว็บไซต์ www.kerneloops.org ซึ่งจัดทำสถิติและการเข้าถึงรายงาน Oops! แบบสาธารณะสำหรับผู้ที่ไม่คุ้นเคยกับรายละเอียดทางเทคนิคของคอมพิวเตอร์และระบบปฏิบัติการข้อความขออภัยอาจดูน่าสับสน ไม่เหมือนกับระบบปฏิบัติการอื่น ๆ เช่น วินโดวส์หรือแมคโอเอสตรงที่ ลินุกซ์ เลือกที่จะนำเสนอรายละเอียดที่อธิบายความผิดพลาดของเคอร์เนล แทนที่จะแสดงข้อความที่เรียบง่ายและใช้งานง่าย เช่น BSoD บนวินโดวส์มีการเสนอหน้าจอขัดข้องแบบเรียบง่ายมาสองสามครั้งแล้ว แต่ขณะนี้ยังไม่มีการพัฒนาใด ๆ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ความผิดพลาดของคอมพิวเตอร์