Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ร็อกเวลล์ (ไทป์เฟซ)

ร็อกเวลล์ (Rockwell) เป็นไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากที่ออกแบบโดยโมโนไทป์ คอร์ปอเรชั่น และวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2477 โครงการนี้ได้รับการดูแลโดยแฟรงก์ ฮินแมน เพียร์พอนต์ (|Frank Hinman Pierpont) ผู้จัดการฝ่ายวิศวกรรมของโมโนไทป์ ไทป์เฟซนี้โดดเด่นด้วยเชิงที่ปลายสุดของตัวพิมพ์ใหญ่ A ในขณะที่ตัวพิมพ์เล็ก a มีสองชั้น เนื่องจากน้ำหนักของลายเส้นคงที่ (นั่นคือ แทบไม่เห็นความแตกต่างของความหนา/บางในลายเส้น ดังนั้นรูปลักษณ์ตัวอักษรจึงมีความหนาเท่ากันทั้งหมด) ผู้คนเน้นใช้ร็อกเวลล์ใช้สำหรับการแสดงผล แทนที่จะเป็นข้อความเนื้อหา
ร็อกเวลล์เป็นไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากเรขาคณิตที่มีโครงสร้างแบบโมโนไลน์ โดยลายเส้นทั้งหมดจะมีความหนาพอๆ กัน และตัวพิมพ์ใหญ่ O ดูละม้ายคล้ายวงกลม จึงให้ความรู้สึกคล้ายกับไทป์เฟซแบบไม่มีเชิงทั่วไปในยุคนั้น เช่น Akzidenz Grotesk, Franklin Gothic หรือ Futura ร็อกเวลล์ได้รับอิทธิพลจากสไตล์ของเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากเรขาคณิตที่ได้รับความนิยมในช่วงเวลานั้น รวมถึง Memphis และ Beton ที่มีมาก่อนหน้า และ Stymie และ City ที่คล้ายคลึงกันน้อยกว่า
Bitstream เผยแพร่ไทป์เฟซชื่อ Geometric Slabserif 712 ที่มีลักษณะเหมือนกับร็อกเวลล์
Vernon Adams ออกแบบไทป์เฟซ Rokkitt อันเป็นฟอนต์ที่เสรีและโอเพนซอร์ส โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากร็อกเวลล์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉาก
แซมีลอเนบอลอ

แซมีลอเนบอลอ (سميلان بالا) เป็นหมู่บ้านในตำบลรูดฆอเน อำเภอรูดฆอเน เทศมณฑลรูดอน จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน
จากสำมะโนแห่งชาติ ค.ศ. 2006 หมู่บ้านนี้มีประชากร 188 คนใน 40 ครัวเรือน จากนั้นในสำมธดน ค.ศ. 2011 มีประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 427 คนใน 109 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน ค.ศ. 2016 มีประชากร 506 คนใน 142 ครัวเรือน

**อ้างอิง ==
อำเภอรูดฆอเน

รูดฆอเน (رودخانه) เป็นอำเภอในเทศมณฑลรูดอน จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน โดยมีนครซียอแรเทแอลีเป็นเมืองหลัก
จากสำมะโนแห่งชาติ ค.ศ. 2006 อำเภอนี้มีประชากร 17,620 คนใน 3,616 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน ค.ศ. 2011 มีประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 19,029 คนใน 4,745 ครัวเรือนและสำมะโนล่าสุดใน ค.ศ. 2016 อำเภอนี้มีประชากร 21,606 คนใน 6,216 ครัวเรือน

**อ้างอิง ==
ซียอแรเทแอลี

ซียอแรเทแอลี (زيارتعلي) เป็นนครและเมืองหลักในอำเภอรูดฆอเน เทศมณฑลรูดอน จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน นครนี้เป็นเมืองหลักของตำบลรูดฆอเนด้วย
จากสำมะโน ค.ศ. 2006 นครนี้มีประชากร 2,506 คนใน 523 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน ค.ศ. 2011 มีประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 3,075 คนใน 669 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน ค.ศ. 2016 มีประชากร 2,679 คนใน 713 ครัวเรือน

**อ้างอิง ==
หมวดหมู่:ประเทศที่ชนะเลิศยูฟ่าเนชันส์ลีก

หมวดหมู่:ผู้ชนะเลิศในยูฟ่าเนชันส์ลีก
หมวดหมู่:ฟุตบอลทีมชาติ
ตำบลรูดฆอเนแบร์

รูดฆอเนแบร์ (رودخانه بر) เป็นตำบลในอำเภอรูดฆอเน เทศมณฑลรูดอน จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน โดยมีหมู่บ้านฟอร์ยอบเป็นเมืองหลัก
จากสำมะโนแห่งชาติ ค.ศ. 2006 ตำบลนี้มีประชากร 7,431 คนใน 1,636 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน ค.ศ. 2011 มีประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 8,242 คนใน 2,090 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน ค.ศ. 2016 ตำบลนี้มีประชากร 8,862 คนใน 2,506 ครัวเรือน หมู่บ้านที่มีประชากรมากที่สุดในบรรดา 36 หมู่บ้านคือโคร์ดีชีรอซีที่มีประชากร 2,288 คน

**อ้างอิง ==
ตำบลโมซอเฟรอบอด

โมซอเฟรอบอด (مسافرآباد) เป็นตำบลในอำเภอรูดฆอเน เทศมณฑลรูดอน จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน โดยมีหมู่บ้านนูรอบอดเป็นเมืิองหลัก
จากสำมะโนแห่งชาติ ค.ศ. 2006 ตำบลนี้มีประชากร 5,111 คนใน 1,109 ครัวเรือน ต่อมาในสำมะโน ค.ศ. 2011 มีประชากรลดลงเหลือ 5,069 คนใน 1,322 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน ค.ศ. 2016 มีประชากร 6,727 คนใน 2,002 ครัวเรือน กมู่บ้านที่มีประชากรมากที่สุดในบรรดา 52 หมู่บ้านคือโมแฮมแมดอบอดที่มีประชากร 535 คน

**อ้างอิง ==
นูรอบอด (เทศมณฑลรูดอน)

นูรอบอด (نوراباد) เป็นหมู่บ้านและเมืองหลักของตำบลโมซอเฟรอบอด อำเภอรูดฆอเน เทศมณฑลรูดอน จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน
จากสำมะโนแห่งชาติ ค.ศ. 2006 หมู่บ้านนี้มีประชากร 106 คนใน 25 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน ค.ศ. 2011 มีประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 191 คนใน 25 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน ค.ศ. 2016 มีประชากร 171 คนใน 57 ครัวเรือน

**อ้างอิง ==
โมซอเฟรอบอด

โมซอเฟรอบอด (مسافراباد) เป็นหมู่บ้านในตำบลโมซอเฟรอบอด อำเภอรูดฆอเน เทศมณฑลรูดอน จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน ค.ศ. 2006 หมู่บ้านนี้มีประชากร 117 คนใน 29 ครัวเรือน

**หมู่บ้านใกล้เคียง == 

**อ้างอิง ==
เวลาในประเทศปากีสถาน

เขตเวลาในเอเชียใต้ (จำนวนชั่วโมงที่เร็วกว่าเวลาสากลเชิงพิกัด)
ประเทศปากีสถานใช้เขตเวลาเพียงเขตเดียวคือเวลามาตรฐานปากีสถาน (PKT) ซึ่งอยู่ในช่วง UTC+05:00 (เร็วกว่าเวลาสากลเชิงพิกัด 5 ชั่วโมง)

**ประวัติ**

**ตัวระบุเวลา**
df=dmy12

**เวลาออมแสง**
ปากีสถานเคยทดลองใช้งานเวลาออมแสงตั้งแต่ ค.ศ. 2002 โดยเลื่อนเวลาท้องถิ่นจาก UTC+05:00 ไปยัง UTC+06:00 ในช่วงฤดูร้อน
ปัจจุบันไม่ได้สังเกตเวลาออมแสงในประเทศปากีสถานตั้งแต่ ค.ศ. 2009

**ฐานข้อมูลเขตเวลา IANA**
ฐานข้อมูลเขตเวลาองค์การกำหนดหมายเลขอินเทอร์เน็ตมีเขตสำหรับปากีสถานในไฟล์ zone.tab เพียงอันเดียวที่มีชื่อว่า เอเชีย/การาจี

**อ้างอิง==
เวลามาตรฐานปากีสถาน

เวลามาตรฐานปากีสถาน (; Pakistan Standard Time, ย่อเป็น PKT) ตั้งล่วงหน้าเวลาสากลเชิงพิกัดถึง UTC+05:00 ชั่วโมง เขตเวลานี้ใช้เป็นเวลามาตรฐานในทวีปเอเชีย

**ประวัติ**
UTC+05:00 ใน ค.ศ. 2010: น้ำเงิน (ธันวาคม), ส้ม (มิถุนายน), เหลือง (ทั้งปี), ฟ้า - พื้นที่ทะเล
ปากีสถานเคยใช้เขตเวลา UTC+05:30 ตั้งแต่ ค.ศ. 1907 (นับตั้งแต่สมัยบริติชราช) และยังคงใช้งานหลังเป็นเอกราชใน ค.ศ. 1947 ต่อมา ณ วันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1951 หลังการค้นพบของ Mahmood Anwar นักคณิตศาสตร์ มีการใช้งานเขตเวลา 2 แบบ คือ เวลาการาจี (Karachi Time, KART) ใช้ในปากีสถานตะวันตกผ่านการปรับ 30 นาทีจาก UTC+05:30 ไปยัง UTC+05:00 และ เวลาธากา (Dacca Time, DACT) ใช้ในปากีสถานตะวันออกผ่านการปรับ 30 นาทีจาก UTC+06:30 ไปยัง UTC+06:00 การเปลี่ยนครั้งนี้มีผลในวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1951 ใน ค.ศ. 1971 เวลาการาจีได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นเวลามาตรฐานปากีสถาน

**เวลาออมแสง**
ปัจจุบันปากีสถานไม่ใช้เวลาออมแสงอีกต่อไป แต่เคยใช้งานใน ค.ศ. 2002, 2008, 2009 

**ดูเพิ่ม**
UTC+05:00
*เวลาในประเทศปากีสถาน
*เวลาการาจี
*เวลาเยคาเตรินบุร์ก

**อ้างอิง==
โคร์ดีชีรอซี

โคร์ดีชีรอซี (کردی شیرازی) เป็นหมู่บ้านในตำบลรูดฆอเนแบร์ อำเภอรูดฆอเน เทศมณฑลรูดอน จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน
จากสำมะโนแห่งชาติ ค.ศ. 2006 หมู่บ้านนี้มีประชากร 2,178 คนใน 440 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน ค.ศ. 2011 มีประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 2,197 คนใน 547 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน ค.ศ. 2016 มีประชากรถึง 2,288 คนใน 606 ครัวเรือน

**อ้างอิง ==
จังหวัดชุมพรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชุมพร พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต**

**เขตเลือกตั้งที่ 1**
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดชุมพรทั้งจังหวัด

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดชุมพรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538- จังหวัดชุมพรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544

**อ้างอิง**
ชุมพร
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดชุมพร
จอมเวทมนุษย์ในกองทัพจอมมาร

เป็นไลต์โนเวลญี่ปุ่นที่เขียนโดยริวสุเกะ ฮาตะ และวาดภาพโดย Kuma เริ่มเผยแพร่ทางออนไลน์ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 บนเว็บไซต์เขียนนวนิยายที่ผู้ใช้สร้างขึ้น โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ต่อมาถูกนำมาตีพิมพ์โดยฟุตาบาชะซึ่งตีพิมพ์จำนวน 5 เล่มตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2559 ถึงเมษายน พ.ศ. 2561 ภายใต้สำนักพิมพ์มอนสเตอร์ บุงโกะ มังงะที่ดัดแปลงพร้อมงานศิลปะโดยอานาจิโระ ได้รับการตีพิมพ์ออนไลน์ผ่านทางเว็บไซต์เกาเกา มอนสเตอร์ของฟุตาบาชะ ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2562 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม (ทังโกบง) เป็นจำนวน 10 เล่ม ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่ดัดแปลงโดยสตูดิโอเอ-แคท ออกอากาศในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2567

**ตัวละคร**
Aiku
voiced by|จุง ฟูกูยามะ
Sati
voiced by|ฮินะ ทาจิบานะ
Sefīro
voiced by|ชิซูกะ อิโต
Dairokuten
voiced by|มานากะ อิวามิ
Ririsu
voiced by|อาซูมิ วากิ
Jiron
voiced by|เค็นตาโร โทเนะ
Arisutea
voiced by|มานัตสึ มูรากามิ
Fiorentīna
voiced by|ยูมิ อูจิยามะ
Ronberuku
voiced by|โช

**สื่อ**

**ไลต์โนเวล**
เขียนโดยเรียวสุเกะ ฮาตะ จอมเวทมนุษย์ในกองทัพจอมมาร เริ่มเผยแพร่แบบออนไลน์บนเว็บไซต์นวนิยายที่ผู้ใช้สร้างขึ้นโชเซ็ตสึกะ นิ นาโร เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ต่อมาถูกนำมาตีพิมพ์โดยฟุตาบาชะซึ่งตีพิมพ์เป็นจำนวน 5 เล่มพร้อมภาพประกอบโดย Kuma ตั้งแต่วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2559 ถึง 27 เมษายน พ.ศ. 2561 ภายใต้สำนักพิมพ์มอนสเตอร์ บุงโกะ

**มังงะ**
มังงะที่ดัดแปลงโดยอานาจิโระ เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์มังงะเกาเกา มอนสเตอร์ของฟุตาบาชะ เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 มังงะตอนต่าง ๆ ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง) จำนวน 10 เล่ม ณ เดือนมกราคม พ.ศ. 2567

**อนิเมะ**
ได้ประกาศดัดแปลงเป็นอนิเมะซีรีส์ทางโทรทัศน์เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2567 ซีรีส์นี้ผลิตโดยสตูดิโอเอ-แคทและกำกับโดยโนริฮิโกะ นากาฮามะ โดยมีโทโกะ มาชิดะเป็นผู้เขียนบทซีรีส์ มาซามิ ซูเอโอกะเป็นผู้ออกแบบตัวละคร และโคตะ ยามาโมโตะเป็นแต่งเพลง มีกำหนดออกอากาศในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และบีเอส อาซาฮี เพลงเปิดคือ "Ctrl C" ร้องโดยโคตะ ยามาโมโตะ ร้องร่วมกับชุน อิเคไก ในขณะที่เพลงปิดคือ "I Still" ร้องโดยโคตะ ยามาโมโตะนำเสนอมายะ อาเคจิ เมเดียลิงก์ได้รับลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และโอเชียเนีย (ยกเว้นออสเตรเลียและนิวซีแลนด์) สำหรับการสตรีมบนช่องยูทูบ Ani-One Asia

**รายชื่อตอน**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูล**
 เว็บโนเวล ที่โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ja- เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของไลต์โนเวลและมังงะ ja- เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ ja- 28653
หมวดหมู่:นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะที่สร้างจากไลต์โนเวล
หมวดหมู่:อนิเมะดาร์กแฟนตาชีและมังงะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวต่างโลก
หมวดหมู่:เว็บคอมิกญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ไลต์โนเวล
หมวดหมู่:ไลต์โนเวลที่เผยแพร่ครั้งแรกทางออนไลน์
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร
หมวดหมู่:เว็บคอมิกที่ได้รับการตีพิมพ์
หมวดหมู่:เมเดียลิงก์
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของโตเกียวเอ็มเอ็กซ์
สาธารณรัฐไซบีเรีย (ค.ศ. 1918)

สาธารณรัฐไซบีเรีย (Сибирская Республика) เป็นชื่ออย่างไม่เป็นทางการขององค์การทางการเมืองที่อยู่ภายใต้การบริหารสูงสุดของรัฐบาลชั่วคราวไซบีเรียและสภาดูมาประจำภูมิภาคไซบีเรีย2010 ดำรงอยู่ตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1918 ในระหว่างสงครามกลางเมืองรัสเซีย โดยมีอำนาจในพื้นที่ส่วนใหญ่ของอดีตจักรวรรดิรัสเซียจากเทือกเขายูรัลไปจนสุดมหาสมุทรแปซิฟิก ตลอดจนแถบทางรถไฟสายจีนตะวันออกและเมืองฮาร์บินในแมนจูเรีย
ประเด็นเกี่ยวกับความเป็นรัฐของสาธารณรัฐไซบีเรียเป็นข้อถกเถียงในหมู่นักวิชาการ โดยนักประวัติศาสตร์ อะเลคเซย์ วลาดีมีโรวิช ซุชโค ได้กล่าวว่าความเป็นรัฐไซบีเรียนั้นก่อตัวขึ้นในช่วงสงครามกลางเมือง2010 ส่วนโอเลก กอร์เดเยฟ พูดถึงไซบีเรียในช่วงสงครามกลางเมืองว่าเป็นอาณาเขตที่มิได้มีสถานะความเป็นรัฐโดยสมบูรณ์ แต่หากเป็นการบริหารขององค์การเสมือนรัฐชั่วคราว2003 ซึ่งองค์การเสมือนรัฐชั่วคราวเหล่านี้ ก็คือองค์การทางการเมืองในไซบีเรียที่มีสถานะคล้ายคลึงรัฐในช่วงสงครามกลางเมือง (ค.ศ. 1918–1920) และอยู่ในการปกครองโดยรัฐบาลต่อต้านบอลเชวิค2003 ซึ่งความเป็นรัฐของไซบีเรียยังได้รับการยอมรับจากนักวิชาการคนอื่น ๆ1997

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 date=2010 — § 4.1. Образование сибирской государственности и её ликвидация.- df=dmy-all — РГБ ОД, 71:04-7/61.- df=dmy-all- date=1997
หมวดหมู่:การปฏิวัติรัสเซีย
หมวดหมู่:การล่มสลายของจักรวรรดิรัสเซีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์รัสเซีย
หมวดหมู่:พ.ศ. 2461
หมวดหมู่:สงครามกลางเมืองรัสเซีย
มุกมังกร

มุกมังกรเป็นหนังสืออัตชีวประวัติที่เขียนโดยสิรินทร์ พัธโนทัย บุตรสาวของสังข์ พัธโนทัย คนสนิทของจอมพล ป.พิบูลสงคราม เล่าถึงประสบการณ์ของเธอที่เติบโตขึ้นมาในหมู่ผู้นำของจีน ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 และ 1960
หนังสือเล่มนี้บอกเล่าเรื่องราวว่าในปี พ.ศ. 2499 เมื่อความสัมพันธ์ กรุงเทพ - ปักกิ่งตึงเครียดในช่วงสงครามเย็นถึงจุดสูงสุด ประเทศไทยพยายามเอาตัวรอดจากการต่อสู้แย่งชิงอำนาจในเอเชียระหว่างจีนและสหรัฐอเมริกา รัฐบาลไทยชุดใหม่ต้องการเงินสนับสนุนจากอเมริกาอย่างมากสำหรับเศรษฐกิจที่ไม่มั่นคง แต่ก็ไม่สามารถเพิกเฉยต่อภัยคุกคามที่เกิดจากจีนซึ่งเพิ่งแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งในคาบสมุทรเกาหลี ในขณะที่รัฐบาลไทยให้การต้อนรับชาวอเมริกันอย่างเปิดเผยและประณามจีน นายกรัฐมนตรีของไทยก็แอบส่งบุตรสองคนของที่ปรึกษาหลักของเขาสังข์ พัธโนทัย ไปยังประเทศจีนเพื่อไปแสดงไมตรีจิต และให้นายกรัฐมนตรีโจว เอินไหล นำไปเลี้ยงดูที่นั่นซึ่งเป็นการฉายซ้ำการกระทำที่ใช้มนุษย์เป็นตัวประกันที่ปฏิบัติกันตลอดประวัติศาสตร์ในประเทศจีน
เด็ก ๆ อยู่ในความปกครองของนายกรัฐมนตรีโจวเอินไหล ขณะที่สิรินทร์อายุ 8 ปี และพี่ชายของเธออายุ 12 ปีหนังสือเล่มนี้เล่าถึงการที่เธอถูกจับผิดในการปฏิวัติทางวัฒนธรรมช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1960 เมื่อถูกกล่าวหาว่าก่ออาชญากรรมโดยได้รับการเลี้ยงดูในครอบครัวชนชั้นกระฎุมพีชาวไทย และโดยโจวผู้ฝักไฝ่ลัทธินายทุน เธอถูกบังคับให้ประณามครอบครัวของเธอในที่สาธารณะ จากนั้น ในเหตุการณ์ที่พลิกผันอย่างไม่คาดคิด สิรินทร์กลายเป็นวีรสตรีของพรรคคอมมิวนิสต์ด้วยการช่วยชีวิตเด็กสองคนในเหตุเพลิงไหม้ แต่เธอต้องประกาศว่าการกระทำของเธอได้รับแรงบันดาลใจจากคำสอนของประธานเหมา เจ๋อตง บันทึกความทรงจำของสิรินทร์ให้เรื่องราวอันทรงคุณค่าแก่ผู้ที่ร่วมในเหตุการณ์การปฏิวัติทางวัฒนธรรม

**การผลิตรายการโทรทัศน์**
หนังสือเล่มนี้ได้รับการแปลเป็นหลายภาษา มีการจัดทำละครชุดทางโทรทัศน์ซึ่งผลิตร่วมกันระหว่างไทยและจีน โดยออกอากาศทางโทรทัศน์จีน และ ออกอากาศในประเทศไทยทาง สถานีโทรทัศน์ช่อง 7 โดย เจ เอส แอล โกลบอล มีเดียเมื่อปี พ.ศ. 2541 ในชื่อมุกมังกร

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นวนิยายที่เกิดขึ้นในช่วงสงครามเย็น
หมวดหมู่:อัตชีวประวัติทางการเมือง
หมวดหมู่:บันเทิงคดีที่มีเหตุการณ์เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2499
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2537
หมวดหมู่:หนังสือเกี่ยวกับการปฏิวัติทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์จีน–ไทย
หมวดหมู่:นวนิยายที่เกิดขึ้นในช่วงสงครามเย็น

นวนิยายที่เกิดขึ้นในช่วงสงครามเย็น (ค.ศ. 1947–1991) 
หมวดหมู่:นวนิยายสงครามแบ่งตามสงคราม
หมวดหมู่:บันเทิงคดีสงครามเย็น
หมวดหมู่:หนังสือเกี่ยวกับสงครามเย็น
หมวดหมู่:นวนิยายที่เกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:บันเทิงคดีที่มีเหตุการณ์เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2499

2499
หมวดหมู่:บันเทิงคดีที่มีเหตุการณ์เกิดขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1950
หมวดหมู่:หนังสือเกี่ยวกับการปฏิวัติทางวัฒนธรรม

ปฏิวัติทางวัฒนธรรม
ปฏิวัติทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:ผลงานเกี่ยวกับการปฏิวัติวัฒนธรรม
ปฏิวัติทางวัฒนธรรม
จังหวัดนราธิวาสในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนราธิวาส พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต**

**เขตเลือกตั้งที่ 1**
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนราธิวาส, อำเภอยี่งอ, อำเภอบาเจาะ, อำเภอรือเสาะ, อำเภอศรีสาคร และอำเภอตากใบ

**เขตเลือกตั้งที่ 2**
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอสุไหงปาดี, อำเภอสุไหงโก-ลก, อำเภอแว้ง, อำเภอสุคิริน, อำเภอจะแนะ , อำเภอระแงะ และกิ่งอำเภอเจาะไอร้อง

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดนราธิวาสในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538- จังหวัดนราธิวาสในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544

**อ้างอิง**
นราธิวาส
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดนราธิวาส
สถานที่ทำงานที่ไม่เคยขาดรอยยิ้ม

) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดย คุซึชิโระ ตอนแรกตีพิมพ์ในรูปแบบวันช็อตตีพิมพ์ต่อเนื่องในนิตยสารมังงะโจเซของสำนักพิมพ์โคดันชะในนิตยสาร Kiss ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 ต่อมาเริ่มตีพิมพ์เป็นซีรีส์บนเว็บไซต์มังงะ Comic Days อนิเมะดัดแปลงโดยสตูดิโอ Voil มีกำหนดออกอากาศในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2568

**ตัวละคร**
Futami Nana
voiced by|ยูโกะ นัตสึโยชิ
Satō Kaede
voiced by|โซระ อามามิยะ
Hazama Mizuki
voiced by|มิกุ อิโต

**สื่อต่างๆ**

**มังงะ**
เขียนและวาดภาพโดย คุซึชิโระ ได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในรูปแบบวันช็อตในนิตยสารมังงะโจเซ ในนิตยสาร Kiss ของสำนักพิมพ์โคดันชะเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562  ต่อมาได้เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์มังงะ Comic Days ของสำนักพิมพ์โคดันชะ เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคมปีเดียวกัน มีการรวบรวมบทต่างๆ ออกเป็น 9 เล่มใน Tankōbon ณ เดือนมกราคม พ.ศ. 2568 สำนักพิมพ์เดกซ์เพรสได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ในวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2568>> |url=https://web.facebook.com/story.php?story_fbid=1269555805177501&id=100063692794227&rdid=TYsqmy7rG75WiiEz&share_url=https%3A%2F%2Fweb.facebook.com%2Fshare%2Fp%2F1ABB9Qo1dL%2F%3F_rdc%3D1%26_rdr |access-date=14 มีนาคม 2025 |website=Dexpress |via=Facebook

**อนิเมะ**
ซีรีส์โทรทัศน์อนิเมะดัดแปลง ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2567 ผลิตโดยสตูดิโอ Voil กำกับซีรีส์อนิเมะโดยคาโอรุ ซูซูกิ โดยมีมิโอะ อิโนอูเอะ รับหน้าที่เขียนบท ออกแบบตัวละครโดย คานะ มิยาอิ  และเพลงประกอบโดยเค ฮาเนโอกะ และฮิโรโนริ โดอิ  โดยมีกำหนดออกอากาศในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2568

**ดูเพิ่ม**
รักแก่นเซี้ยวของเหมียวกับโฮ่ง มังงะอีกเรื่องหนึ่งของผู้เขียนคนเดียวกัน
*คิมิโนะ ทาเมนาระ ชิเนรุ มังงะอีกเรื่องหนึ่งของผู้เขียนคนเดียวกัน
*เมื่อรักของฉันและเธอเริ่มผลิบาน มังงะอีกเรื่องหนึ่งของผู้เขียนคนเดียวกัน
*จันทร์เร้นในคืนฝนพรำ มังงะอีกเรื่องหนึ่งของผู้เขียนคนเดียวกัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Official manga website at Comic Days ja
*29485
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:เว็บคอมิกญี่ปุ่น
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์โคดันชะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรม
หมวดหมู่:เว็บคอมิกที่ได้รับการตีพิมพ์
หมวดหมู่:ความหลากหลายทางเพศในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:เดกซ์เพรส
จังหวัดโฮร์โมซกอน

ท่าอากาศยานนานาชาติแบนแดร์แอบบอส
ท่าอากาศยานนานาชาติคีช
โฮร์โมซกอน (هرمزگان) เป็นหนึ่งใน 31 จังหวัดของประเทศอิหร่านที่มีนครแบนแดร์แอบบอสเป็นเมืองหลัก จังหวัดนี้ตั้งอยู่ในภูมิภาค 2 ทางตอนใต้ของประเทศอิหร่าน มีช่องแคบฮอร์มุซคั่นระหว่างจังหวัดนี้กับโอมานและสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ มีพื้นที่ abbr=off จังหวัดนี้มีเกาะ 14 แห่งในอ่าวเปอร์เซีย และชายฝั่งยาว abbr=off
จากสำมะโนแห่งชาติ ค.ศ. 2006 จังหวัดนี้มีประชากร 1,365,377 คนใน 303,323 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน ค.ศ. 2011 มีประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 1,578,183 คนใน 396,927 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน ค.ศ. 2016 มีประชากรเพิ่มขึนถึง 1,776,415 คนใน 493,660 ครัวเรือน

**เขตบริหาร**
320px

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 Afshar Sistani, Iraj, Shenakht-e ostan-e Hormozgan, Tehran 2000- Barbera, Gerardo, "Hormozgan: Situação linguística e aspectos culturais", Âyiné. International Journal of Islamic Societies and Cultures, 1, 2013, pp. 130–147

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official website of Hormozgan Governorship date=2008-09-14 -  Hormozgan Cultural Heritage Organization-  Hara UNESCO Biosphere Reserve-  Geno UNESCO Biosphere Reserve
โฮร์โมซกอน

หมวดหมู่:อ่าวโอมาน
หมวดหมู่:อ่าวเปอร์เซีย
ภารหุต

ภารหุต (Bharhut) เป็นหมู่บ้านในอำเภอสัตนา รัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย เป็นที่รู้จักจากพระธาตุที่มีชื่อเสียงจากสถูปพุทธ สิ่งที่ทำให้แผ่นรูปภารหุตมีเอกลักษณ์เฉพาะคือแต่ละแผ่นมีป้ายกำกับบรรยายสิ่งที่อยู่ในแผ่นภาพด้วยอักษรพราหมีชัดเจน ผู้บริจาครายใหญ่สำหรับภารหุตสถูปคือพระเจ้า Dhanabhuti
ประติมากรรมภารหุตเป็นตัวแทนของตัวอย่างแรกสุดบางส่วนของศิลปะอินเดียและพุทธ ซึ่งสร้างขึ้นหลังศิลปะอนุสาวรีย์ของพระเจ้าอโศก (260 ปีก่อน ค.ศ.) และสร้างขึ้นหลังภาพนูนต่ำบนรั้วสถูปสาญจีหมายเลข 2 สมัยศุงคะตอนต้นเพียงเล็กน้อย (เริ่มสร้างประมาณ 115 ปีก่อน ค.ศ.) นักเขียนล่าสุดระบุอายุรั้วภารหุตไว้ที่ประมาณ 125–100 ปีก่อน ค.ศ. และสร้างขึ้นหลังสถูปสาญจีหมายเลข 2 เมื่อเทียบกับภารหุตที่มีประติมานวิทยาที่มีการพัฒนามากกว่า ประตูโตรณะสร้างขึ้นหลังรั้วไม่นาน และมีอายุถึง 100–75 ปีก่อน ค.ศ. Ajit Kumar นักประวัติศาสตร์ ระบุอายุหลังให้กับภารหุต คือ คริสต์ศตวรรษที่ 1 โดยอิงจากศิลปะของสถูปกับศิลปะมถุรา โดยเฉพาะประติมากรรมที่ระบุด้วยพระนามของ Sodasa ซากภารหุตหลายส่วนปัจจุบันตั้งอยู่ในพิพิธภัณฑ์อินเดียที่โกลกาตา ในขณะที่ส่วนอื่นอยู่ในพิพิธภัณฑ์ทั่วอินเดียและต่างประเทศ มีน้อยมากที่อยู่ในบริเวณเดิมในปัจจุบัน
ศาสนาพุทธยังคงดำรงอยู่ในภารหุตจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12 วัดพุทธขนาดเล็กได้รับการขยายประมาณ ค.ศ. 1100 และมีการประดิษฐานพระพุทธรูปองค์ใหม่ มีจารึกภาษาสันกฤตในยุคเดียวกันพบในพื้นที่นี้ แต่ดูเหมือนกันจารึกนั้นสูญหาย จารึกนั้นแตกต่างจากจารึก Lal Pahad ใน ค.ศ. 1158 ที่ระบุถึงกษัตริย์ Kalachiri
การประเมินใหม่บางส่วนเมื่อเร็ว ๆ นี้มีแนวโน้มที่จะแยกภารหุตออกจากสมัยศุงคะ และจัดให้สถูปนี้อยู่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 1 โดยอิงจากความคล้ายคลึงทางศิลปะกับศิลปะมถุราและตั้งคำถามถึงความเก่าแก่ของจารึกภารหุต (โดยเฉพาะในส่วนจารึก Dhanabhuti) ตามที่เสนอแนะในอักขรวิทยาดั้งเดิม

**สถูปภารหุต**

**ภาพ**

**ดูเพิ่ม**
 สถูปสาญจี- Deorkothar

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Bharhut sculpture images-  Birth of classic form, BENOY K. BEHL, Frontline, Volume 24 - Issue 17 :: Aug. 25-Sep. 07, 2007,  covering the art of the Bharhut Stupa-  Life of the Historical Buddha on the Bharhut Railing-  Medallions from Barhut-  Railing at Indian Museum
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐมัธยประเทศ
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมพุทธ
หมวดหมู่:สถานที่แสวงบุญของชาวพุทธในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์รัฐมัธยประเทศ
หมวดหมู่:สถูปในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในรัฐมัธยประเทศ
หมวดหมู่:อำเภอสัตนา
หมวดหมู่:แหล่งโบราณคดีในรัฐมัธยประเทศ
หมวดหมู่:สถานที่ทางศาสนาพุทธในรัฐมัธยประเทศ
หมวดหมู่:ประติมากรรมพุทธอินเดีย
จังหวัดสุราษฎร์ธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุราษฎร์ธานี พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน มีจำนวนที่นั่งเพิ่มเติมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต**

**เขตเลือกตั้งที่ 1**
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี, อำเภอบ้านนาสาร, อำเภอกาญจนดิษฐ์, อำเภอดอนสัก, อำเภอเกาะสมุย, อำเภอเกาะพะงัน และอำเภอบ้านนาเดิม

**เขตเลือกตั้งที่ 2**
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอพุนพิน, อำเภอเคียนซา, อำเภอคีรีรัฐนิคม, อำเภอไชยา, อำเภอพนม, อำเภอท่าฉาง, อำเภอท่าชนะ, อำเภอเวียงสระ, อำเภอพระแสง, อำเภอบ้านตาขุน, อำเภอชัยบุรี และกิ่งอำเภอวิภาวดี

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดสุราษฎร์ธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538- จังหวัดสุราษฎร์ธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544

**อ้างอิง**
สุราษฎร์ธานี
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดสุราษฎร์ธานี
เหวิน ซู่ฉิน

เหวิน ซู่ฉิน (p=Wén Sùqín; 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2410 – 5 ตุลาคม พ.ศ. 2462; ชื่อลำลอง ชีเม่ย์ หรือ ฉีเหม่ย์) เป็นมารดาของเหมา เจ๋อตง

**ประวัติ**
เหวิน ซู่ฉิน เกิดเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2410 (ถงจื้อปีที่ 6) ที่หมู่บ้านถังเจียถัว ในตำบลไท่ผิงอ้าว อำเภอเซียงเซียง จังหวัดเซียงถาน มณฑลหูหนาน (ปัจจุบันคือหมู่บ้านต้าผิง ตำบลต้าผิง) บิดาของเธอชื่อ เหวิน จืออี๋ เป็นช่างทำรองเท้าที่ยากจนและติดสุรา มารดาของเธอชื่อ เหวิน เฮ่อชื่อ เป็นภรรยาน้อยคนที่ 14 ของจืออี๋ เธอมีพี่ชาย 2 คนและน้องสาว 2 คน เธอเข้าเรียนที่วัดพุทธในท้องถิ่นจนถึงอายุ 10 ปี 
บิดามักจะทำร้ายมารดาของเธอ ดังนั้นนางจึงหนีไปที่อำเภอเฉาชาน ที่นั่น นางก็แต่งงานใหม่กับเจ้าของที่ดินวัย 60 ปี ซึ่งถือเป็นเรื่องแปลกประหลาดในจีนแผ่นดินใหญ่ในเวลานั้น ซู่ฉินเข้าเรียนที่โรงเรียนแบ๊บติสต์ที่นั่นและสอบได้เป็นอันดับต้น ๆ เมื่ออายุได้ 13 ปี พ่อเลี้ยงก็จัดการแต่งงานให้เธอกับเหมา อี๋ชาง วัย 10 ปี ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากชาวนาเป็นเวลายาวนาน เมื่ออายุ 26 ปี ซู่ฉินก็ได้ให้กำเนิดเหมา เจ๋อตง
หลังจากเหมา เจ๋อตง เกิด เธอและสามีก็ได้รับไก่ตัวผู้เป็นของขวัญตามธรรมเนียมท้องถิ่น เหวินรู้สึกเป็นห่วงสุขภาพของเหมา เนื่องจากเธอเคยมีลูกชายสองคนที่เสียชีวิตตั้งแต่ยังเป็นทารก เธอจึงพาเขาไปพบพระสงฆ์รูปหนึ่งที่อาศัยอยู่บนภูเขา และขอให้พระสงฆ์รูปนั้นช่วยดูแล แต่พระสงฆ์รูปนั้นปฏิเสธ เพราะเชื่อว่าเหมามีสุขภาพแข็งแรงดี จากนั้นเธอได้เดินทางไปยังบ้านของบิดาของเธอในเขตใกล้เคียง ระหว่างทางได้แวะที่วัดแห่งหนึ่งซึ่งอุทิศให้กับพระโพธิสัตว์กวนอิม โดยนางได้อธิษฐานขอให้องค์พระโพธิสัตว์นี้มาเป็นแม่บุญธรรมของเจ๋อตง
เธอเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งต่อมน้ำเหลืองเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2462

**อ้างอิง ==
ไวท์ฟอกซ์

, เป็นสตูดิโอแอนิเมชันญี่ปุ่น สตูดิโอก่อตั้งขึ้นในเดือนเมษายน พ.ศ. 2550 โดย กาคุ อิวาสะ ผลงานที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของสตูดิโอ ได้แก่ สไตนส์;เกท, Re:Zero - รีเซทชีวิต ฝ่าวิกฤตต่างโลก, และ อาคาเมะ สวยประหาร!

**ประวัติ**
สตูดิโอก่อตั้งขึ้นในเดือนเมษายน พ.ศ. 2550 โดย กาคุ อิวาสะ และอดีตทีมงานคนอื่นๆ ของทีม Iwasa ของโอแอลเอ็มซึ่งอิวาสะเป็นหัวหน้า การผลิตครั้งแรกของพวกเขาคือซีรีส์อนิเมะ เทียร์ส ทู เทียร่า ตั้งแต่นั้นมา ไวท์ฟอกซ์ก็มีการนำเสนอแอนิเมชัน เช่น สไตนส์;เกท, Re:Zero - รีเซทชีวิต ฝ่าวิกฤตต่างโลก และ อาคาเมะ สวยประหาร!

**ผลงาน**

**ซีรีส์โทรทัศน์**

**โอวีเอ/โอเอ็นเอ**

**ภาพยนตร์**

**วิดีโอเกม**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ja-  White Fox- 6989- White Fox Tokyo Studio- White Fox Izukōgen Studio

หมวดหมู่:เขตซูงินามิ
หมวดหมู่:สตูดิโอแอนิเมชันญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สตูดิโอแอนิเมชันในโตเกียว
ประเทศลาวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศลาว หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 การเข้าร่วมการแข่งขันของประเทศลาวในโอลิมปิกครั้งนี้ จะเป็นการแข่งขันครั้งที่ 11 ของประเทศ นับตั้งแต่ครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 และไม่ได้เข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เนื่องจากการคว่ำบาตร

**นักกีฬา**
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้

**ยิมนาสติก**

**ยิมนาสติกลีลา**
ผลการแข่งขันดังนี้

**กรีฑา**
ประเภทลู่และถนน

**ว่ายน้ำ**
ประเทศลาวส่งนักกีฬาว่ายน้ำ 2 คนเข้าร่วมการแข่งขัน

**อ้างอิง**
ลาว
2024
โฮชิฟูรุ โอโกกุ โนะ นินะ

เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดยริกาชิ ซีรีส์นี้เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร Be Love ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2562 ณ เดือนเมษายน พ.ศ. 2567 ซีรีส์นี้ได้ถูกรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง)จำนวน 13 เล่ม อนิเมะซีรีส์ทางโทรทัศน์ที่ดัดแปลงโดยสตูดิโอซิกแนล.เอ็มดี เริ่มออกอากาศในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2567
ในปี พ.ศ. 2565 โฮชิฟูรุ โอโกกุ โนะ นินะ ได้รับรางวัล Kodansha Manga Award ครั้งที่ 46 ในประเภทโชโจะ

**ตัวละคร**
Nina
Voiced by|มินามิ ทานากะ
Azūru
Voiced by|ยูอิจิโร อูเมฮาระ
Sett
Voiced by|โคกิ อูจิยามะ
Mufurumu
Voiced by|นาโอะ โทยามะ
Daitasu
Voiced by|ทัตสึยะ โทมิซาวะ
Yoru
Voiced by|เซอิจิโร ยามาชิตะ
Bidō
Voiced by|ไคโตะ อิชิกาวะ
Tōto
Voiced by|ชุง โฮริเอะ

**สื่อ**

**มังงะ**
เขียนและวาดภาพโดยริกาชิ ซีรีส์นี้เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารบี เลิร์ฟ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2562 ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2568 แต่ละตอนของซีรีส์นี้ได้ถูกรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง)จำนวน 16 เล่ม

**จำนวนเล่ม**

**อนิเมะ**
ได้รับการประกาศดัดแปลงเป็นอนิเมะซีรีส์ทางโทรทัศน์ เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 ผลิตโดยสตูดิโอซิกแนล.เอ็มดี และกำกับโดยเคนอิจิโระ โคมายะ เขียนบทโดยยูกะ ยามาดะ ออกแบบตัวละครโดยเคียวโกะ ทาเคทานิ และดนตรีแต่งโดยนัตสึมิ ทาบุจิ ซีรีส์นี้อากาศในวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2567 บนช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และบีเอส อาซาฮิ เพลงเปิดคือ "nina" ขับร้องโดยมายะ ซากาโมโตะ ในขณะที่เพลงปิดคือ "ข้อความจากดวงดาว" ขับร้องโดยนาโอะ โทยามะ ครันชีโรลเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้โดยได้สตรีมบนแอพ 3 วันก่อนการออกอากาศในญี่ปุ่น ซีรีส์นี้เป็นผลงานอนิเมะเรื่องสุดท้ายของสตูดิโอซิกแนล.เอ็มดี เนื่องจากสตูดิโอจะทำการควบรวมกิจการกับสตูดิโอโปรดักชัน ไอ.จีในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2568

**รายชื่อตอน**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์มังงะอย่างเป็นทางการ ja- เว็บไซต์อนิเมะอย่างเป็นทางการ ja- 22594
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
หมวดหมู่:อนิเมะของครันชีโรล
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโจเซ
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์โคดันชะ
เรือดำน้ำเยอรมัน อู-35 (ค.ศ. 1936)

เรือดำน้ำเยอรมัน อู-35 (German submarine U-35) เป็นเรืออูแบบ 7 เอ ของครีคส์มารีเนอ ใช้โดยนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในช่วงแรกอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของ คลอส เอแวร์ท

**ประวัติการบุกรุก**

**ดูเพิ่ม**
 เรือดำน้ำเยอรมัน อู-81 (ค.ศ. 1941)- เรือดำน้ำเยอรมัน อู-48 (ค.ศ. 1939)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Maritime Institute of Ireland
อู-35
อู-35
หมวดหมู่:เรือรบเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เรือดำน้ำ
หมวดหมู่:เรือดำน้ำเยอรมัน
หมวดหมู่:เรืออู
อู-35
อู-35
อู-35
หมวดหมู่:เรืออับปางในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เรืออับปางในทะเลเหนือระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เรือดำน้ำที่ถูกจมโดยเรือผิวน้ำ
หมวดหมู่:เรือในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโกรนิงเงิน

ผู้เล่นในปัจจุบันและในอดีตของสโมสรฟุตบอลโกรนิงเงิน
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลโกรนิงเงิน
โกรนิงเงิน
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ทวิภาคีของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา

บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามประกาศอิสรภาพเวเนซุเอลา

หมวดหมู่:สงครามประกาศอิสรภาพเวเนซุเอลา
เวเนซุเอลา
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:ชาวเวเนซุเอลา
จังหวัดนครศรีธรรมราชในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 4 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 10 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1 และ 2) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 3 และ 4)

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต**

**เขตเลือกตั้งที่ 1**
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช, อำเภอท่าศาลา, อำเภอสิชล, อำเภอขนอม และกิ่งอำเภอพระพรหม

**เขตเลือกตั้งที่ 2**
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอปากพนัง, อำเภอร่อนพิบูลย์, อำเภอหัวไทร, อำเภอเชียรใหญ่, อำเภอชะอวด และอำเภอจุฬาภรณ์

**เขตเลือกตั้งที่ 3**
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอทุ่งสง, อำเภอทุ่งใหญ่, อำเภอบางขัน และอำเภอถ้ำพรรณรา

**เขตเลือกตั้งที่ 4**
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอลานสกา, อำเภอพรหมคีรี, อำเภอฉวาง, อำเภอพิปูน, อำเภอนาบอน, กิ่งอำเภอนบพิตำ และกิ่งอำเภอช้างกลาง

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดนครศรีธรรมราชในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538- จังหวัดนครศรีธรรมราชในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544

**อ้างอิง**
นครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดนครศรีธรรมราช
จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต**

**เขตเลือกตั้งที่ 1**
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ทั้งจังหวัด

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538- จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544

**อ้างอิง**
ประจวบคีรีขันธ์
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
เพลงรักจุดประกายฝัน

เพลงรักจุดประกายฝัน (Coisa Mais Linda) เป็นละครโทรทัศน์ของประเทศบราซิล สร้างโดย เฮเทอร์ รอธ และ Giuliano Cedroni และแสดงนำโดย Maria Casadevall, Pathy Dejesus, Fernanda Vasconcellos และ Mel Lisboa วางจำหน่ายทั่วโลกเมื่อวันที่ 22 มีนาคม 2019 โดยเน็ตฟลิกซ์

**นักแสดง**
 Maria Casadevall รับบท Maria Luiza "Malu" Carone- Pathy Dejesus รับบท Adélia Araújo- Fernanda Vasconcellos รับบท Lígia Soares (ฤดูกาลที่ 1)- Mel Lisboa รับบท Thereza Soares- เลอังดรู ลีมา รับบท Francisco "Chico" Carvalho- Ícaro Silva รับบท Capitão- Alexandre Cioletti รับบท Nelson Soares- กุสตาวู วาซ รับบท Augusto Soares- กุสตาวู มาชาดู รับบท โรเบร์ตู (Roberto)- Larissa Nunes รับบท Ivone Araújo (ฤดูกาลที่ 2–ปัจจุบัน)

**ตอน**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 id=80208298- id=8001788
หมวดหมู่:ผลงานต้นฉบับของเน็ตฟลิกซ์
หมวดหมู่:ผลงานต้นฉบับภาษาโปรตุเกสของเน็ตฟลิกซ์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์บราซิล
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์เกี่ยวกับหญิงรักร่วมเพศ
แอโร่ซอฟต์

แอโร่ซอฟต์ (Aerosoft) เป็นตราสินค้าสำหรับรองเท้าเพื่อสุขภาพที่ผลิตโดย บริษัท ซัมมิทฟุตแวร์ จำกัด ซึ่งก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2522 โดยมีโกมล จึงรุ่งเรืองกิจ เป็นผู้ก่อตั้ง ผู้ถือหุ้นใหญ่ และประธานกรรมการบริษัท มีสำนักงานและโรงงานผลิตรองเท้าตั้งอยู่ที่เลขที่ 5/4 หมู่ 1 ถนนเทพรัตน กิโลเมตรที่ 16 ตำบลบางโฉลง อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ ด้านหน้าโรงงานของบริษัท ไทยซัมมิท โอโตพาร์ท อินดัสตรี จำกัด โดยพัฒนา จึงรุ่งเรืองกิจ พี่ชายของโกมล เป็นผู้จัดหาที่ดินให้
ซัมมิทฟุตแวร์มีความเชี่ยวชาญในการผลิตรองเท้าแตะ รองเท้าพยาบาล และรองเท้าสุขภาพด้วยพื้นวัสดุโพลียูรีเทน ด้วยระบบการผลิตแบบ Direct On Upper ต่อมาในปี พ.ศ. 2558 ได้แตกไลน์ออกมาผลิตรองเท้าผ้าใบลำลอง (Casual) ในชื่อ "แอโร่ซอฟต์ ฟลาย" เพื่อขยายกลุ่มเป้าหมายไปยังวัยรุ่นและนักศึกษา พร้อมกับส่งออกไปจำหน่ายในประเทศเวียดนาม ประเทศฟิลิปปินส์ และประเทศพม่า เป็นต้น

**เหตุการณ์สำคัญ**

**การซื้อลิขสิทธิ์ฟุตบอลยูโร**
แอโร่ซอฟต์เป็นที่รู้จักในวงกว้างจากการซื้อลิขสิทธิ์การถ่ายทอดสดการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป (ฟุตบอลยูโร) ทั้งปี 2020 จำนวน 310 ล้านบาท ในปี พ.ศ. 2564 และปี 2024 ในปี พ.ศ. 2567 โดยในคราวซื้อลิขสิทธิ์ยูโร 2020 มีการทำเพลงประชาสัมพันธ์ โดยณัฐภูมิ รัฐชยากร ผู้บริหารค่ายเพลง Kit Music เป็นผู้แต่งขึ้นอย่างเร่งด่วนก่อนการแข่งขันนัดแรกจะทำการแข่งขันเพียง 1 วัน และขับร้องโดยพลพล พลกองเส็ง จนได้รับความนิยม

**การระบาดทั่วของโควิด-19**
ในระหว่างการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย สาธารณสุขจังหวัดสมุทรปราการได้รับรายงานว่าเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2564 พบคลัสเตอร์ใหม่หลายแห่งในจังหวัดสมุทรปราการ โดยคลัสเตอร์ที่ใหญ่ที่สุดคือโรงงานผลิตรองเท้าแอโร่ซอฟต์ของซัมมิทฟุตแวร์ โดยพบผู้ติดเชื้อจำนวน 326 คน หรือเกือบทั้งโรงงาน ซัมมิทฟุตแวร์จึงประกาศปิดบริษัท และกักตัวพนักงานทั้งหมดไว้ภายในอาคารจอดรถภายในโรงงาน

**เหตุเพลิงไหม้โรงงาน**
เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 เวลา 17:20 น. เกิดเหตุเพลิงไหม้อาคาร 6 ชั้น ภายในโรงงานผลิตรองเท้าแอโร่ซอฟต์ของซัมมิทฟุตแวร์ มีผู้ได้รับบาดเจ็บ จำนวน 3 ราย และบาดเจ็บสาหัสอีก 1 ราย รวม 4 ราย ใช้เวลาประมาณ 4 ชั่วโมงจึงสามารถควบคุมเพลิงไว้ได้ โดยสาเหตุของเพลิงไหม้เกิดจากไฟฟ้าลัดวงจร และจุดที่เกิดเพลิงไหม้เป็นโชว์รูมสินค้า ไม่ได้ลุกลามไปยังส่วนการผลิต และไม่พบการเผาไหม้ของสารเคมีอันตราย หลังเกิดเหตุ อำเภอบางพลีได้ติดป้ายประกาศปิดอาคาร ห้ามผู้ใดเข้าออก เพื่อให้หน่วยพิสูจน์หลักฐาน และหน่วยงานฝ่ายโยธา เข้ามาพิสูจน์ความมั่นคงแข็งแรงของอาคาร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 aerosoftarchsupport.com- Aerosoft Arch Support- Aerosoft- Aerosoft
หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2522
หมวดหมู่:บริษัทรองเท้าของไทย
หมวดหมู่:ตราสินค้ารองเท้า
เอกภาพ (ประเทศกัมพูชา)

เอกภาพ (Aekakpheap) เป็นตำบล (ฆุม) ในอำเภอโอจุมทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา โดยแบ่งออกเป็น 4 หมู่บ้านและมีประชากร 1,752 คนใน ค.ศ. 1998 ในการเลือกตั้งกรมปรึกษาฆุมสังกัด ค.ศ. 2007 ที่นั่งทั้งหมด 5 ที่ตกเป็นของสมาชิกพรรคประชาชนกัมพูชา ประชาคมองค์กรพัฒนาเอกชนเกี่ยวกับกัมพูชารายงานใน ค.ศ. 2006 ว่าอัตราการจำหน่ายที่ดินในเอกภาพอยู่ในระดับรุนแรง

**หมู่บ้าน**

**อ้างอิง==
แซมีลอน

แซมีลอน (سميلان) เป็นหมู่บ้านในตำบลออบแนมอ อำเภอกลาง เทศมณฑลรูดอน จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน ค.ศ. 2006 หมู่บ้านนี้มีประชากร 133 คนใน 28 ครัวเรือน

**อ้างอิง ==
หมวดหมู่:เรือในสังกัดกองทัพเรือประเทศแมนจู

right
เรือในสังกัด กองทัพเรือแห่งประเทศแมนจู
แมนจู
หมวดหมู่:เรือนาวีของประเทศจีน
หมวดหมู่:กองทัพเรือประเทศแมนจู
แซฮีลอน

แซฮีลอน (سهيلان ยังเป็นรู้จักกันในชื่อ แซมีลอน (سميلان)) เป็นหมู่บ้านในตำบลรูดฆอเน รูดฆอเน เศมณฑลรูดอน จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน ค.ศ. 2006 หมู่บ้านนี้มีประชากร 50 คนใน 10 ครัวเรือน

**อ้างอิง ==
ตำบลท่าฉลอม

ที่จอดรถไฟท่าฉลอม
ท่าฉลอม เป็นตำบลในอำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร และยังเป็นชื่อของพื้นที่โดยรอบด้วย

**ประวัติ**
ท่าฉลอมมีประวัติสื่อถึงสมัยอยุธยาตอนกลางในรัชสมัยสมเด็จพระมหาจักรพรรดิที่พระองค์สถาปนา "บ้านท่าจีน" เป็นเมือง ท่าฉลอมและมหาชัยในเวลานั้นเป็นชุมชนชาวจีน โดยมีท่าเรือจีนหลายแห่งทั้งสองฝั่งแม่น้ำท่าจีน ทำให้แม่น้ำนี้มีชื่อเรียกว่า ท่าจีน
ท่าฉลอมเป็นสุขาภิบาลแห่งแรกของประเทศไทย ซึ่งสถาปนาโดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวใน พ.ศ. 2448 หลังทอดพระเนตรเห็นความสกปรกของนครเขื่อนขันธ์ (ปัจจุบันอยู่ในอำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ) และเทียบว่า "โสโครกเหมือนกับตลาดท่าจีน" ดังนั้น กรมพระยาดำรงราชานุภาพ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย จึงทำความสะอาดเมืองและสร้างถนนใหม่ให้แก่กษัตริย์ เมื่อมีการสร้างถนนหนึ่งเสร็จ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเป็นประธานในพิธีเปิดถนนอย่างเป็นทางการในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2448 และพระราชทานนามว่า "ถนนถวาย"
คำว่า "ฉลอม" ใน "ท่าฉลอม" หมายถึงเรือขายของประเภทหนึ่งที่คล้ายกับสำเภา
ท่าฉลอมในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นเมืองหลักของจังหวัดและเจริญกว่าฝั่งมหาชัย

**ภูมิศาสตร์**
ท่าฉลอมตั้งอยู่ในบริเวณตอนกลางฝั่งตะวันตกของอำเภอเมืองสมุทรสาคร ภูมิประเทศเป็นรูปกระเพาะหมูที่เกิดจากทางคดเคี้ยวในแม่น้ำท่าจีน ฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำคือใจกลางสมุทรสาคร หรือที่เรียกกันว่า มหาชัย
ท่าฉลอมติดกับพื้นที่ตำบลดังนี้ (ทิศเหนือตามเข็มนาฬิกา): มหาชัยกับบางหญ้าแพรก ท่าจีน อ่าวกรุงเทพ (ข้างบนอ่าวไทย) และโกรกกราก ตามลำดับ
แม่น้ำท่าจีนเป็นแม่น้ำสายหลักที่มีต้นน้ำอยู่ในจังหวัดชัยนาท ไหลผ่านพื้นที่นี้ลงไปยังอ่าวไทย

**เขตบริหาร**
ท่าฉลอมเป็นส่วนหนึ่งของเทศบาลนครสมุทรสาคร

**การเดินทาง**
เรือข้ามฟากท่าจีน
ปัจจุบัน พลเมืองท่าฉลอมยังคงรักษาวิถีชีวิตดั้งเดิม อาคารเก่าที่มีกราฟฟิตีเก๋ ๆ ยังคงพบเห็นได้ตามท้องถนน และมีสามล้อถีบบริการในพื้นที่
ท่าฉลองยังเป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟบ้านแหลม ซึ่งเป็นต้นกำเนิดทางรถไฟสายแม่กลอง (ส่วนที่สอง) ซึ่งเริ่มต้นจากวงเวียนใหญ่ในกรุงเทพและสิ้นสุดที่จังหวัดสมุทรสงคราม
การเดินทางระหว่างท่าฉลองกับมหาชัยโดยหลักพึ่งพาเรือข้ามฟากท่าจีน

**เศรษฐกิจ**
ชาวบ้านส่วนใหญ่ทำอาชีพประมง ผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นของพื้นที่ได้แก่เรือประมงจำลองขนาดเล็กและอาหารทะเลแห้ง

**วัฒนธรรมร่วมสมัย**
ท่าฉลอมเป็นฉากในเพลงลูกทุ่งไทยชื่อ 'ท่าฉลอม' ซึ่งขับร้องโดยชรินทร์ นันทนาครใน พ.ศ. 2504

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อดีตอำเภอในประเทศไทย
ท่าฉลอม
หมวดหมู่:อำเภอเมืองสมุทรสาคร
หอจดหมายเหตุภาพยนตร์แห่งประเทศจีน

หอจดหมายเหตุภาพยนตร์แห่งประเทศจีน (中国电影资料馆; China Film Archive (CFA)) เป็นหอจดหมายเหตุภาพยนตร์จีนตั้งอยู่ในกรุงปักกิ่ง อยู่ในการครอบครองและการดำเนินการโดยกรมโฆษณาการแห่งพรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) ก่อตั้งขึ้นเพื่อเก็บรักษาภาพยตร์จีนที่มีอยู่และฟื้นฟูภาพยนตร์ที่ 'สูญหาย' ในช่วงไม่ปีที่ผ่านมา หอจดหมายเหตุร่วมมือกับองค์กรภาพยนตร์นานาชาติเพื่อช่วยเหลือในการอนุรักษ์ภาพยนตร์ และจัดกิจกรรมจำนวนมากโดยเฉพาะเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปักกิ่ง

**เป้าหมาย**
เป้าหมายในการก่อตั้งหอจดหมายเหตุคือเพื่ออนุรักษ์ภาพยนตร์จีนและออกฉายในพื้นที่ชนบท ในปี ค.ศ. 2012 ภาพยนตร์ที่ผลิตในประเทศจีนระหว่างปี ค.ศ. 1905 ถึง ค.ศ. 1976 จำนวนประมาณ 2,400 เรื่องได้รับการเก็บรักษาในหอจดหมายเหตุ ภายหลังหอจดหมายเหตุได้ขยายขอบเขตการบริการไปถึงการเก็บรักษาภาพยนตร์ในรูปแบบดิจิทัลทั้งภาพยนตร์จีนและภาพยนตร์นานาชาติ นอกจากนี้ หอจดหมายเหตุยังดำเนินโครงการวิจัยที่มุ่งค้นหาภาพยนตร์ที่ 'สูญหาย' และแนวปฏิบัติในการสร้างภาพยนตร์ที่ถูกละทิ้ง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
จีน
ภาพยนตร์
อวี๋ ซาน

อวี๋ ซานในนิตยสาร China Pictorial จากปี 1952
อวี๋ ซาน (俞珊, ค.ศ. 1908-ค.
ศ. 1968) เป็นนักแสดงชาวจีนและเป็นหนึ่งในนักแสดงละครที่เก่าแก่ที่สุดในจีน

**ชีวิตส่วนตัว**
อวี๋ ซาน เกิดในปี ค.ศ. 1908 ที่เมืองชานยินมณฑลเจ้อเจียง (ปัจจุบันคือเช่าซิง มณฑลเจ้อเจียง) ในครอบครัว อวี๋ ที่มีชื่อเสียงในชานยิน บิดาของเธอ อวี๋ ต้าชุน เป็นข้าราชการในสาธารณรัฐจีน ปู่ของเธอ อวี๋ หมิงเจิ้น เป็นนักวิชาการฮั่นหลินในสมัยปลายราชวงศ์ชิง ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้ควบคุมสถาบันการเดินเรือเจียงหนาน ลูกพี่ลูกน้องรุ่นที่หนึ่งของพ่อเธอ (ลูกพี่ลูกน้องรุ่นที่หนึ่งของ ต้า ชุน) อวี๋ ต้าเหว่ย เป็นนักการเมืองในสาธารณรัฐจีน
เธอเริ่มการศึกษาที่โรงเรียนมัธยมหญิงหนานไค่ในเทียนจิน นอกจากนี้เธอยังศึกษาอยู่ที่วิทยาลัยดนตรีเซี่ยงไฮ้ และได้รับเชิญจากเถียน ฮั่น นักเขียนบทละครชาวจีน ให้เข้าร่วม South China Society ในปี ค.ศ. 1929 ซึ่งเธอได้มีชื่อเสียงโด่งดังจากการเล่นบทนำในละคร สะโลเม ของออสการ์ ไวลด์ ในปีถัดมา เธอแสดงนำในผลงานดัดแปลงของเถียน ฮั่นจากเรื่อง การ์เมน ของ ฌอร์ฌ บีแซ การแสดงของเธอในละคร สะโลเม ได้รับการตีพิมพ์อย่างกว้างขวางในนิตยสารชั้นนำรวมทั้งในนิตยสาร Southland Monthly ความมีเสน่ห์ทางกายที่สำคัญของเธอถูกบรรยายโดยนิตยสารว่าเป็น"ความงดงามที่ไม่มีเทียบ" เธอยังเป็นที่จดจำถึงความสัมพันธ์ของเธอกับบุคคลสำคัญทางวัฒนธรรมในประเทศจีน เช่น เถียน ฮั่น, จ้าว ไท่โหมว, สวี จิโม่, เหวิน อี้ตู้, และเหลียง ซือชิว
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1933 เธอแต่งงานกับนักการศึกษา จ้าว ไท่โหมว ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้สนับสนุนขบวนการละครแห่งชาติและเป็นสมาชิกของคณะกรรมการเตรียมการของมหาวิทยาลัยชิงเต่า อย่างไรก็ตามทั้งสองหย่ากันในเวลาต่อมาp=654
ในปี ค.ศ. 1948 อวี๋ ซานแปรพักตร์ไปยังพื้นที่ควบคุมของคอมมิวนิสต์ทางตอนเหนือของจีน หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน เธอทำงานให้กับคณะงิ้วปักกิ่งเจียงซูและสถาบันโอเปร่าศึกษาของจีนp=654
น้องสาวของเธอ อวี๋ จิน เป็นแพทย์ จากความนิยมของเธอ หวาง จิง (ค.ศ. 1912 – ค.ศ. 1958) หนึ่งในพี่ชายของเธอได้ทำงานให้กับองค์การการเมืองบางส่วนในวงการละครในเซี่ยงไฮ้ อวี๋เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1968 ระหว่างการปฏิวัติทางวัฒนธรรม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวจีนในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2451
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2511
สามศิลาจารึกแห่งโคซูเกะ

สามศิลาจารึกแห่งโคซูเกะ (Kōzuke Sanpi) เป็นศิลาจารึก (อนุสาวรีย์หินแกะสลัก) โบราณ 3 หลักในแคว้นโคซูเกะของประเทศญี่ปุ่นในอดีต ซึ่งปัจจุบันอยู่ในพื้นที่ของนครทากาซากิ จังหวัดกุมมะในภูมิภาคคันโต ศิลาจารึกทั้ง 3 หลักได้รับการขึ้นทะเบียนร่วมกันในทะเบียนความทรงจำแห่งโลกขององค์กรยูเนสโกในชื่อว่า "Three Cherished Stelae of Ancient Kozuke" ในปี ค.ศ. 2017
ศิลาจารึกทั้งสามหลักเป็นกลุ่มศิลาจารึกที่เก่าแก่ที่สุดจากศิลาจารึกญี่ปุ่นที่หลงเหลืออยู่ 18 หลัก ศิลาจารึกยามาโนอูเอะมาจากปี ค.ศ. 681 (ยุคอาซูกะ) ศิลาจารึกทาโงะมาจากปี ค.ศ. 711 (ยุคนาระ) และศิลาจารึกคานาอิซาวะมาจากปี ค.ศ. 726 (ยุคนาระ) ศิลาจารึกยามาโนอูเอะเป็นตัวอย่างที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลืออยู่ของตัวอักษรจีนที่ใช้ในไวยากรณ์ญี่ปุ่น

**คลังภาพ**
Yamanouehi.jpg|ศิลาจารึกยามาโนอูเอะ
Monument of Tago (Tagohi).jpg|ศิลาจารึกทาโงะ
Monument of Kanaizawa.jpg|ศิลาจารึกคานาอิซาวะ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จังหวัดกุมมะ
หมวดหมู่:ศิลาจารึกญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ยุคอาซูกะ
หมวดหมู่:ยุคนาระ
หมวดหมู่:ความทรงจำแห่งโลก
เคลฟฟี

เคลฟฟี () เป็นสายพันธุ์โปเกมอนในแฟรนไชส์โปเกมอนของนินเทนโดและเกมฟรีก

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:สายพันธุ์โปเกมอน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นภูตและเทพยดา
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความสามารถเกี่ยวกับโลหะ
ศิลาจารึกยามาโนอูเอะ

ศิลาจารึกยามาโนอูเอะ (Yamanoue hi) (เขียนได้อีกแบบว่า 山上碑) เป็นศิลาจารึกในยุคอาซูกะ ค้นพบในย่านยามานะของนครทากาซากิ จังหวัดกุมมะ ทางเหนือของภูมิภาคคันโตของประเทศญี่ปุ่น ศิลาจารึกได้รับการกำหนดให้เป็นโบราณสถานแห่งชาติของญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1921 และได้รับการยกสถานะเป็นโบราณสถานแห่งชาติพิเศษในปี ค.ศ. 1954 ศิลาจารึกมีความเกี่ยวข้องกับยามาโนอูเอะ โคฟุง (Yamanoue Kofun) ซึ่งเป็นเนินฝังศพโคฟุงที่อยู่ติดกันและได้รับการกำหนดให้เป็นโบราณสถานแห่งชาติพิเศษด้วย ศิลาจารึกยามาโนอูเอะเป็นหนึ่งใน "สามศิลาจารึกแห่งโคซูเกะ" ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนร่วมกันในทะเบียนความทรงจำแห่งโลกขององค์กรยูเนสโกในปี ค.ศ. 2017 ข้อความที่จารึกบนศิลาจารึกยามาโนอูเอะเป็นตัวอย่างที่เก่าแก่ที่สุดของการเขียนตัวอักษรจีนตามไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่น

**ดูเพิ่ม**
 สามศิลาจารึกแห่งโคซูเกะ- ศิลาจารึกทาโงะ- ศิลาจารึกคานาอิซาวะ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Takasaki City official site date=2023-10-07 - Tourist Guide of Gunma Prefecturefix-attempted=yes 
หมวดหมู่:จังหวัดกุมมะ
ยามาโนอูเอะ
หมวดหมู่:ยุคอาซูกะ
หมวดหมู่:ความทรงจำแห่งโลก
จ้าว ไท่โหมว

รูปปั้น จ้าว ไท่โหมว ที่มหาวิทยาลัยโอเชี่ยนแห่งประเทศจีน
จ้าว ไท่โหมว (p=Zhào Tàimóu; ค.ศ. 1889–ค.ศ. 1968) เป็นนักการศึกษาชาวจีน เป็นอดีตอธิการบดีของมหาวิทยาลัยซานตงตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1932 ถึงมิถุนายน ค.ศ. 1936 และอีกครั้งระหว่าง ค.ศ. 1946 ถึง ค.ศ. 1949

**ชีวิตส่วนตัว**
จ้างเกิดที่ชิงโจว มณฑลซานตงในปี ค.ศ. 1889
ในปี ค.ศ. 1914 เขาเข้าเรียนที่ภาควิชาภาษาอังกฤษของมหาวิทยาลัยปักกิ่ง ในปี ค.ศ. 1919 เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบียเพื่อศึกษาวรรณกรรมและศึกษาต่อในระดับบัณฑิตวิทยาลัยที่นั่นโดยเฉพาะด้านละคร ในช่วงขบวนการสามสิบเดือนพฤษภาคม ในปี ค.ศ. 1925 เขาเดินทางกลับประเทศจีนพร้อมกับเหวิน อี้ตู้, อวี๋ ชางหยวน และเหลียง ซือชิว
เขาเคยดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์และหัวหน้าภาควิชาละครที่วิทยาลัยศิลปะปักกิ่ง เขายังบรรยายหลักสูตรทฤษฎีละครที่มหาวิทยาลัยปักกิ่งด้วย เขาได้รับแต่งตั้งเป็นอธิการบดีคนแรกของมหาวิทยาลัยซานตง
หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี ค.ศ. 1949 เขาได้เป็นศาสตราจารย์ด้านภาษาต่างประเทศที่มหาวิทยาลัยซานตง เขายังเป็นสมาชิกของคณะกรรมการประจำคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำมณฑลซานตงด้วย
ในปี ค.ศ. 1958 เมื่อมหาวิทยาลัยซานตงย้ายจากชิงเต่ามายังจี่หนาน เขาอยู่ที่ชิงเต่าและกลายเป็นศาสตราจารย์ด้านภาษาต่างประเทศที่วิทยาลัยสมุทรศาสตร์ซานตง (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยโอเชี่ยนแห่งประเทศจีน)
ในปี ค.ศ. 1968 เขาฆ่าตัวตายด้วยการกระโดดลงทะเล

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2432
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2511
หมวดหมู่:อธิการบดีมหาวิทยาลัยซานตง
หมวดหมู่:ศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยแห่งชาติปักกิ่ง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างแบ่งตามปีที่สร้างเสร็จ

สิ่งก่อสร้างแบ่งตามปีที่สร้างเสร็จ
สำหรับภาพรวม ดูที่ เส้นเวลาของสถาปัตยกรรม
ปี
01
หมวดหมู่:วิศวกรรมโยธา
สิ่งก่อสร้าง
หมวดหมู่:ผลงานแบ่งตามชนิดและปี
สิ่งก่อสร้าง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างแบ่งตามวันที่
หมวดหมู่:ก่อตั้งแบ่งตามปี
หมวดหมู่:ก่อตั้งแบ่งตามชนิดและปี
หมวดหมู่:ก่อตั้งแบ่งตามชนิด
มือกีตาร์

ผู้เล่นกีตาร์ในใจกลางเมือง บัวโนสไอเรส
มือกีตาร์ หรือ ผู้เล่นกีตาร์ คือบุคคลที่เล่นกีตาร์ อาจเล่นเครื่องดนตรีตระกูลกีตาร์หลากหลายชนิด เช่น กีตาร์คลาสสิก กีตาร์อะคูสติก กีตาร์ไฟฟ้า และกีตาร์เบส บางคนจะเล่นกีตาร์พร้อมกับร้องเพลงหรือทั้งสองอย่าง

**เทคนิค**
มือกีตาร์อาจใช้วิธีการต่าง ๆ ในการทำให้กีตาร์มีเสียง เช่น การดีดด้วยนิ้ว ขึ้นอยู่กับประเภทของสายที่ใช้ (ไม่ว่าจะเป็นไนลอนหรือเหล็ก) รวมถึงการดีดด้วยนิ้วหรือปิ๊กกีตาร์ที่ทำจากกระดูก, เขาสัตว์, พลาสติก, โลหะ, ผ้าสักหลาด, หนัง หรือกระดาษ และการดีดสายแบบเมโลดิกและการดีดด้วยนิ้ว
มือกีตาร์ยังอาจใช้วิธีการต่าง ๆ ในการเลือกโน้ตและคอร์ด รวมถึงการใช้นิ้ว การใช้หัวแม่มือ การกดสาย (การใช้นิ้วกดขวางหลายสายหรือทั้งหมดที่เฟร็ตใดเฟร็ตหนึ่ง) และการใช้สไลด์กีตาร์ ซึ่งมักทำจากแก้วหรือโลหะ เทคนิคการใช้มือซ้ายและขวาเหล่านี้อาจผสมกันในการแสดง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Guitarists
หมวดหมู่:อาชีพด้านดนตรี
หมวดหมู่:นักกีตาร์
หมวดหมู่:กีต้าร์
หมวดหมู่:บริษัทรองเท้า

รองเท้า
หมวดหมู่:ธุรกิจรองเท้า
หมวดหมู่:ร้านค้าปลีกเสื้อผ้า
หมวดหมู่:ร้านค้าปลีกรองเท้า
เขาถ้ำเอราวัณ

เขาถ้ำเอราวัณ เป็นเขาในตำบลช่องสาริกา อำเภอพัฒนานิคม จังหวัดลพบุรี เป็นเขาหินปูนลูกโดดมีความสูง 266 เมตร มีถ้ำขนาดเล็กใหญ่รวมประมาณ 10–15 ถ้ำ มีการสำรวจถ้ำหลักจำนวน 5 ถ้ำได้แก่ ถ้ำเทวาพิทักษ์ ถ้ำโปร่ง ถ้ำเอราวัณ ถ้ำอริยะสัจ 4 และถ้ำที่ยังไม่มีชื่ออีก 1 ถ้ำ ภายในถ้ำมีความสวยงามตามธรรมชาติ มีหินงอก หินย้อย ม่านหินย้อย หลอดหินย้อย หินผุด หินน้ำไหล เสาหิน หินปูนฉาบ ฯลฯ โดยถ้ำเทวาพิทักษ์ เป็นถ้ำมีขนาดใหญ่ที่สุด และความยาวของถ้ำประมาณ 200 เมตร
สภาพโดยรอบมีความอุดมสมบูรณ์ของพรรณไม้และสัตว์ป่า มีการสำรวจพบมีนกจู๋เต้นเขาปูนซึ่งเป็นนกเฉพาะถิ่นซึ่งนับเป็นแหล่งที่ 2 ของโลกเพราะอาศัยอยู่เฉพาะในเขาหินปูน นอกจากนั้นยังพบค้างคาวมงกุฎเทาแดง ตุ๊กแกป่า ลิงกัง อีเห็น เม่น เต่าเหลือง ไก่ป่า และสัตว์ป่าหายากอีกหลายชนิด พันธุ์พืชเฉพาะถิ่นหายาก คือ โมกราชินี (Wrightia sirikitiae) ซึ่งเป็นพืชชนิดใหม่ของโลกค้นพบเมื่อ พ.ศ. 2544
พบฟอสซิสดึกดำบรรพ์ พบซากฟอสซิลหอยนอติลุส (หอยวงช้าง) คชข้าวสาร ปะการัง พลับพลึงทะเล และหอยกาบเดียวอีกหลายชนิด และทางด้านโบราณคดีพบภาชนะดินเผา บางถ้ำพบหลักฐานทางโบราณคดียุคก่อนประวัติศาสตร์ตอนปลายอายุกว่า 2,000 ปี เช่น ภาชนะทรงพานหรือภาชนะฐานสูง เศษภาชนะดินเผาลวดลายต่างๆ และท่อหล่อ
ปัจจุบันกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมได้ประกาศให้ท้องที่ เขาเอราวัณเป็นเขตห้ามล่าสัตว์ป่า ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550

**อ้างอิง**
ถ้ำเอราวัณ
หมวดหมู่:อำเภอพัฒนานิคม
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดลพบุรี
ถ้ำเอราวัณ

ถ้ำเอราวัณ
ถ้ำเอราวัณ เป็นถ้ำในตำบลวังทอง อำเภอนาวัง จังหวัดหนองบัวลำภู
หลักฐานทางโบราณคดีจากการสำรวจเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2541 พบโบราณวัตถุดังนี้ ชิ้นส่วนภาชนะดินเผา (Pottery sherds) ชนิดเนื้อเครื่องดิน (Earthenware) เนื้อหยาบ เมื่อสังเกตจากด้านตัดขวาง (Cross section) จะพบส่วนผสมของเม็ดทรายขนาดเล็กอย่างชัดเจน โดยชิ้นส่วนภาชนะดินเผาที่พบมีทั้งส่วนปาก (Rim) และส่วนลำตัว (Body) ของภาชนะ การตกแต่งผิวของชิ้นส่วนภาชนะที่พบมีทั้งที่ตกแต่ด้วยการใช้เชือกทาบ (Cord-marked) อย่างหยาบ ๆ และการขัดมัน (Burnished) ยังพบชิ้นส่วนกระดองเต่า อายุสมัยของถ้ำเอราวัณนั้นจัดอยู่ในช่วงยุคหิน (Stone age) (ตามแนวทางการจัดลำดับยุคสมัยทางโบราณคดีแบบจารีตนิยม (Traditional Archaeology)) ซึ่งยังไม่อาจระบุได้ชัดเจนว่าเป็นยุคหินกลาง (Mesolithic) หรือหินใหม่ (Neolithic) เพราะนอกจากชิ้นส่วนภาชนะดินเผาแล้ว ไม่พบหลักฐานแวดล้อมอื่น ๆ
บริเวณเชิงเขาขึ้นถ้ำเป็นที่ตั้งของวัดถ้ำเอราวัณ โดยตั้งชื่อวัดเพราะมีผู้มีจิตศรัทธาบริจาค ทรัพย์สร้าง รูปปั้นช้างเอราวัณ แล้วจึงเรียกชื่อถ้ำตามชื่อวัด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ถ้ำในประเทศไทย
หมวดหมู่:อำเภอนาวัง
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดหนองบัวลำภู
หมวดหมู่:เครื่องรองเท้า

*เครื่องรองเท้า — ชนิดและหัวข้อ
หมวดหมู่:เครื่องแต่งกายแบ่งตามชนิด
หมวดหมู่:เท้า
หมวดหมู่:การเดิน
หมวดหมู่:เครื่องอุปโภค
หมวดหมู่:แฟชั่น
หมวดหมู่:สินค้าอ่อนนุ่ม