Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
หมวดหมู่:รายการมวยไทยทางโทรทัศน์

รายการโทรทัศน์ที่นำเสนอการแข่งขันมวยไทย ซึ่งเป็นกีฬาต่อสู้ที่ได้รับความนิยมของประเทศไทย
หมวดหมู่:วัฒนธรรมมวยไทย
หมวดหมู่:มวยไทยทางโทรทัศน์
มวยไทย
มวยไทย
หมวดหมู่:หนังสือการ์ตูนที่มีฉากในเมืองพัทยา

หมวดหมู่:หนังสือการ์ตูนที่มีฉากในประเทศไทย
หมวดหมู่:หนังสือการ์ตูนแบ่งตามเมืองฉากหลัง
หมวดหมู่:เมืองพัทยาในบันเทิงคดี
หมวดหมู่:หนังสือการ์ตูนที่มีฉากในโตเกียว

หมวดหมู่:หนังสือการ์ตูนที่มีฉากในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:หนังสือการ์ตูนแบ่งตามเมืองฉากหลัง
หมวดหมู่:โตเกียวในบันเทิงคดี
หมวดหมู่:หนังสือการ์ตูนที่มีฉากบนเกาะ

หมวดหมู่:หนังสือการ์ตูนแบ่งตามฉากหลัง
หมวดหมู่:เกาะในบันเทิงคดี
หมวดหมู่:ผลงานที่มีฉากบนเกาะ
พิศาล มาณวพัฒน์

พิศาล มาณวพัฒน์ เป็นนักการเมืองและนักการทูต เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา (พ.ศ. 2562 - 2567) เอกอัครราชทูตไทยประจำเบลเยียม ลักเซมเบิร์ก และประชาคมยุโรป (พ.ศ. 2550 - 2554)  เอกอัครราชทูตไทยประจำอินเดีย (พ.ศ. 2554 - 2556) เอกอัครราชทูตไทยประจำแคนาดา (พ.ศ. 2556 - 2558) และเอกอัครราชทูตไทยประจำสหรัฐอเมริกา (พ.ศ. 2558 - 2560)    
ในช่วง พ.ศ. 2534 - 2535 ดำรงตำแหน่งเจ้าหน้าที่การทูต 7 ประจำสำนักงานเลขานุการรัฐมนตรี เป็นผู้จดและรวบรวมบันทึกการประชุม Morning Prayer ซึ่งเป็นการหารือเชิงนโยบายด้านการต่างประเทศของนายอาสา สารสิน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ เพื่อขับเคลื่อนการทูตภาคปฏิบัติของรัฐบาลอานันท์ ปันยารชุนทั้งสองสมัย
พิศาล มาณวพัฒน์ เป็นกรรมการของมูลนิธิคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และสถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (TDRI) นอกจากนี้ ยังได้รับเชิญร่วมสนทนาด้านการต่างประเทศในรายการของสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอสเป็นประจำ

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
พิศาล มาณวพัฒน์ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย**

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ**
 ญี่ปุ่น :
** พ.ศ. 2545 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงคลรัตน์ ชั้นที่ 2- เบลเยียม :
** พ.ศ. 2554 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎเบลเยียม ชั้นที่ 1

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน
หมวดหมู่:นักการทูตชาวไทย
หมวดหมู่:เอกอัครราชทูตไทยประจำสหรัฐอเมริกา
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:เอกอัครราชทูตไทยประจำแคนาดา
ตำบลถนน

ถนน เป็นตำบลของอำเภอมายอ จังหวัดปัตตานี มีพื้นที่ 15.24 ตารางกิโลเมตร (คิดเป็น 9,525.1 ไร่) และมีเขตการปกครองทั้งหมด 4 หมู่บ้าน  

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลถนนมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลกระหวะ- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลกระหวะและตำบลสะกำ- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลพิเทน (อำเภอทุ่งยางแดง) และตำบลมายอ- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลปุลากง (อำเภอยะหริ่ง) และตำบลกระเสาะ

**ประวัติ**
สมัยโบราณชาวบ้านในแถบนี้มีอาชีพทอผ้าซึ่งถ้าพูดเป็นภาษาพื้นบ้านว่า ตือนุง เป็นเหตุให้ต่อมาชาวบ้านจะเรียกหมู่บ้านนี้ว่ากำปงตือนุง แปลว่า "บ้านที่มีอาชีพการทอผ้า" และต่อมาได้พูดกร่อนมากลายเป็นคำว่า ถนน ในปัจจุบัน เคยเป็นหมู่บ้านในการปกครองของเมืองยะหริ่ง

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองท้องที่**
ตำบลถนนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่ตำบลถนน มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลถนน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลถนนทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลถนน ที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2517
ใน พ.ศ. 2538 สภาตำบลถนนมี 4 หมู่บ้าน พื้นที่ 15.24 ตารางกิโลเมตร ประชากร 3,466 คน และ 544 ครัวเรือน พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลถนนอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลถนนใน พ.ศ. 2540

**ประชากร**
พื้นที่ตำบลถนนประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 4 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 4,053 คน แบ่งเป็นชาย 2,003 คน หญิง 2,050 คน (เดือนธันวาคม 2566) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นลำดับที่ 7 ในอำเภอมายอ
 border=1px solid #AAAAAA
 border=1px solid #AAAAAA
 border=1px solid #AAAAAA
พ.ศ. 2563 สำนักบริหารการทะเบียนนำประชากรของหมู่ที่ 1 บ้านถนน ตำบลถนน ออกจากทะเบียนบ้านกลาง ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวลดลงเป็นจำนวนมาก

**อ้างอิง**
ถนน
ถนน
หมวดหมู่:อำเภอมายอ
ฉบับร่าง:เสฏฐนันท์ ทองสมบุญ

เสฏฐนันท์ ทองสมบุญ ชื่อเล่น มิ้นชิ (เกิด 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547) เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากเวทีประกวด 7HD NEW STARS 2022 และเข้ารอบ 14 คนสุดท้าย ปัจจุบันเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 เอชดี

**ประวัติ**
เสฏฐนันท์ ทองสมบุญ ชื่อเล่น มิ้นชิ เกิดเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 เกิดที่จังหวัดชลบุรี ปัจจุบันกำลังศึกษาที่คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
เสฏฐนันท์เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการประกวดเวที 7HD NEW STARS 2022 และเข้ารอบ 14 คนสุดท้ายจึงได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 เอชดี มีผลงานละครเรื่องแรก คือ รักซ่อนรส รับบท "ฟ้าใส" แสดงคู่กับ ชนะพล สัตยา รวมทั้งละคร แม่จอมขวัญ รับบท "จอมขวัญ" แสดงคู่กับณทรรศชัย จรัสมาส

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**
 ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี

**ละครสั้น**
 ละครสั้นทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี

**มิวสิกวิดีโอ**
 เพลงเก็บอาการไม่ไหว (Hidden Love) - Tae Thanavit- เพลงตํ่าตม - คณะขวัญใจ- เพลงส่งเธอได้เท่านี้ (GOODBYE) - LOMOSONIC

**อ้างอิง**
#  เสฏฐนันท์ ทองสมบุญ 7HD NEW STARS ค้นหานักแสดงหน้าใหม่

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 mintshii_
ตำบลตรัง

ตรัง เป็นตำบลของอำเภอมายอ จังหวัดปัตตานี มีพื้นที่ 15.64 ตารางกิโลเมตร (คิดเป็น 9,775.1 ไร่) และมีเขตการปกครองทั้งหมด 4 หมู่บ้าน  

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลตรังมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลสาคอบนและตำบลเกาะจัน- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลมายอและตำบลลุโบะยิไร- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลปะโด- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลปานัน

**ประวัติ**
สมัยก่อนพระยายามูซึ่งเป็นผู้ปกครองหมู่บ้าน ให้ราษฎรซึ่งมีอาชีพทำนา นำฟางข้าวหรือที่ชาวบ้านเรียกว่า ซัง ที่เหลือจากการเก็บเกี่ยวมากองไว้กลางหมู่บ้าน เรียกว่า "กองซัง" และใช้กองซังนี้เป็นจุดนัดพบชาวบ้าน จึงเรียกชื่อหมู่บ้านว่า "บ้านกองซัง" ต่อมาได้เปลี่ยนมาเป็น "บ้านตรัง" จนถึงปัจจุบัน
พ.ศ. 2490 ทางราชการได้แยกพื้นที่หมู่บ้านด้านทิศใต้ของตำบลตรัง ได้แก่ หมู่ 4 บ้านบูดน และหมู่ 5 บ้านมะหุด รวม 2 หมู่บ้าน ตั้งขึ้นเป็น ตำบลปะโด โดยตั้งเป็นหมู่ที่ 1–2 ตำบลปะโด ตามลำดับ

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองท้องที่**
ตำบลตรังแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่ตำบลตรัง มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลตรัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตรังทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลตรัง ที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2517
ใน พ.ศ. 2538 สภาตำบลตรังมี 4 หมู่บ้าน พื้นที่ 15.64 ตารางกิโลเมตร ประชากร 2,872 คน และ 576 ครัวเรือน พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลตรังอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลตรังใน พ.ศ. 2540

**ประชากร**
พื้นที่ตำบลตรังประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 4 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 3,342 คน แบ่งเป็นชาย 1,700 คน หญิง 1,642 คน (เดือนธันวาคม 2566) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นลำดับที่ 11 ในอำเภอมายอ
 border=1px solid #AAAAAA
 border=1px solid #AAAAAA
 border=1px solid #AAAAAA
พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
ประชากรในตำบลตรังส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม ร้อยละ 75 พบศาสนิกชนอยู่มากที่หมู่ 1, 3 และ 4 และมีประชากรนับถือศาสนาพุทธ ร้อยละ 25 อาศัยอยู่ที่หมู่ 2 โดยมีมัสยิดทั้งหมด 5 แห่ง บาลาเซาะห์ 5 แห่ง และวัดพุทธหนึ่งแห่ง คือ วัดประเวศน์ภูผา ตั้งอยู่หมู่ 2

**อ้างอิง**
ตรัง
ตรัง
หมวดหมู่:อำเภอมายอ
โถแห่งจักรพรรดิเซิร์กซีสที่ 1

โถแห่งจักรพรรดิเซิร์กซีสที่ 1 เป็นขวดโถที่บรรจุแคลไซต์หรืออะลาบาสเทอร์, หรือในนามว่า เศวตศิลา (อะลาบาสตรอน) อันจารึกพระนามของจักรพรรดิเซิร์กซีสที่ 1 กษัตริย์ผู้ครองนครจักรวรรดิอะคีเมนิด (ครองนครช่วงก่อนคริสตกาลที่ 486–465), ซึ่งค้นพบที่สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส, ในเมืองคาเรีย, ปัจจุบันตั้งอยู่ในประเทศตุรกี, บริเวณเชิงบันไดทางทิศตะวันตกของสุสาน ปัจจุบันโถเก็บรักษาอยู่ที่พิพิธภัณฑ์บริติช, โดยมิได้มีการจัดแสดงโถดังกล่าว

**เนื้อหาทางจารึก**
โถจารึกข้อความสั้นเป็นสำคัญในภาษาเปอร์เซียโบราณ, ภาษาอียิปต์, ภาษาบาบิโลน, และภาษาเอลาไมต์:
วัตถุประสงค์ของโถใบนี้มิสามารถทราบได้ อาจมีการบรรจุน้ำจากแม่น้ำไนล์บางส่วนซึ่งรับมอบเพื่อเป็นเครื่องหมายของการสวามิภักดิ์ ตัวอย่างโถคล้ายกันที่รู้จักแพร่หลายในอาณาเขตของจักรวรรดิอะคีเมนิด อย่างโถแห่งดาไรอัสมหาราช โถนี้อาจเป็นของสะสมของเซแทร็ปแห่งคาเรียน, และเป็นหลักฐานถึงความเกี่ยวพันทางญาติระหว่างนครคาเรียนและนครอะคีเมนิด 
โถขวดนี้มีต้นกำเนิดจากอียิปต์ถือเป็นของที่มีค่าสำหรับจักรวรรดิอะคีเมนิด, และด้วยโถขวดนี้มีคุณค่ามาก จักรพรรดิเซิร์กซีสที่ 1 อาจมอบให้กับผู้ปกครองนครคาเรียนก็ได้, และเก็บเป็นสิ่งสำคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง, โถใบนี้ จักรพรรดิเซิร์กซีสที่ 1 อาจมอบให้กับพระนางอาร์เทมิเซียที่ 1 แห่งคาเรียน, ผู้สนองงานอย่างสมศักดิ์ศรีในฐานะแม่ทัพราชนาวีหญิงพระองค์เดียวของพระองค์ในรหว่างการรุกรานกรีซของเปอร์เซียครั้งที่สอง, และโดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุทธการที่ซาลามิส
โถใบนี้เก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์บริติช ความสูงของโถ 28.8 เซนติเมตร, มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 12.8 เซนติเมตรวัดจากปากขอบ ค้นพบโดยชาร์ล ทอมัส นิวตัน ในปี พ.ศ. 2400

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จารึกอะคีเมนิด
ตำบลบ้านกลาง (อำเภอปะนาเระ)

บ้านกลาง เป็นตำบลของอำเภอปะนาเระ จังหวัดปัตตานี มีพื้นที่ 21.02 ตารางกิโลเมตร (คิดเป็น 13,137.5 ไร่) และมีเขตการปกครองทั้งหมด 9 หมู่บ้าน 

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลบ้านกลางมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอ่าวไทย- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบ้านน้ำบ่อ- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลพ่อมิ่ง ตำบลคอกกระบือและตำบลบ้านนอก- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลท่าข้ามและตำบลปะนาเระ

**ประวัติ**
บ้านกลาง เป็นหมู่บ้านของคนไทยที่นับถือศาสนาพุทธอาศัยอยู่เป็นส่วนใหญ่ โดยมีชุมชนวัดเทพนิมิตรหรือวัดบ้านกลางสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา โดยดูจากสถาปัตยกรรมและลวดลายศิลปะ บ้างก็ว่าเป็นวัดที่สร้างขึ้นในช่วงต้นของกรุงรัตนโกสินทร์ราว พ.ศ. 2406 เป็นวัดเก่าที่มีมาเมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐานชัดเจน แต่มีชื่อปรากฏในประวัติวัดศรีสุดาจันทร์ว่า "วัดเทพนิมิต" หรือ "วัดบ้านกลาง" นั้นตั้งอยู่ไม่ไกลกัน มีชาวไทยมุสลิมตั้งบ้านเรือนอยู่โดยรอบวัดพระสงฆ์ที่จำพรรษาอยู่ที่วัดเทพนิมิตไม่สะดวกในการดำรงชีพ จึงได้ออกมาสร้างวัดศรีสุดาจันทร์ขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2442 และมีคนไทยที่นับถือศาสนาอิสลามสร้างบ้านเรือนอยู่โดยรอบ จึงเรียกว่า บ้านกลาง
พ.ศ. 2490 ทางราชการได้แยกพื้นที่หมู่บ้านด้านทิศใต้ของตำบลบ้านกลาง ได้แก่ หมู่ 8 บ้านใหญ่, หมู่ 9 บ้านหัวนอน, หมู่ 7 บ้านปากช่อง และหมู่ 6 บ้านมะรวด รวม 4 หมู่บ้าน ตั้งขึ้นเป็น ตำบลคอกกระบือ โดยตั้งเป็นหมู่ที่ 1–4 ตำบลคอกกระบือ ตามลำดับ 

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองท้องที่**
ตำบลบ้านกลางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่ตำบลบ้านกลางมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกลาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านกลางทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลบ้านกลาง ที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2517 
ใน พ.ศ. 2538 สภาตำบลบ้านกลางมี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 21.02 ตารางกิโลเมตร ประชากร 6,432 คน และ 1,042 ครัวเรือน พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลบ้านกลางอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกลางใน พ.ศ. 2540

**ประชากร**
พื้นที่ตำบลบ้านกลางประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 9 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 8,335 คน แบ่งเป็นชาย 4,142 คน หญิง 4,193 คน (เดือนธันวาคม 2566) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นลำดับที่ 2 ในอำเภอปะนาเระ
border=1px solid #AAAAAA
 border=1px solid #AAAAAA
 border=1px solid #AAAAAA
พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก

**อ้างอิง**
บ้านกลาง
บ้านกลาง
หมวดหมู่:อำเภอปะนาเระ
แม่แบบ:ปีและสัญชาติในหมวดหมู่ละครโทรทัศน์/core

ละครโทรทัศน์ ที่มีต้นกำเนิดในและออกอากาศในปี พ.ศ. ควรลบหน้าออกจากหมวดหมู่นี้ หากมีต้นกำเนิดในประเทศอื่นและออกอากาศในภายหลังเท่านั้น skip-gaps=yes
หมวดหมู่:โทรทัศน์ในปี พ.ศ. 
__NOGALLERY__
จิตติ นาวีเสถียร

พลเอก จิตติ นาวีเสถียร (19 มีนาคม พ.ศ. 2456 – 3 กันยายน พ.ศ. 2525) เป็นนายทหารและนักการเมืองชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารสูงสุด, รัฐมนตรีช่วยว่าการหลายกระทรวง และราชองครักษ์เวร

**ประวัติ**

**ชีวิตส่วนตัว**
พลเอก จิตติ นาวีเสถียร เกิดวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2455 (นับแบบปัจจุบันคือปี พ.ศ. 2456) เป็นบุตรของเสวกโท พระยานาวีวราสา (ยืน นาวีเสถียร) และคุณหญิงแดง นาวีวราสา
จิตติ นาวีเสถียร สมรสกับคุณหญิงจันทร์เพ็ญ นาวีเสถียร (สกุลเดิม คือ วงศ์ลือเกียรติ) และบุตรทั้งหมด 4 คน คือ
# พลเอก จิระ นาวีเสถียร
# จวนจันทร์ ศิริถาพร
# พลเอก พัฒนชัย นาวีเสถียร
# พลตรี วีระพัฒน์ นาวีเสถียร

**การศึกษา**
พลเอก จิตติเป็นนักเรียนนายร้อย เลขประจำตัว 3923 เมื่อปี พ.ศ. 2472 และศึกษาวิชาทหาร ดังนี้- พ.ศ. 2484 : โรงเรียนเสนาธิการทหารบก ฝ่ายเสนาธิการ ชุดที่ 25- พ.ศ. 2501 – พ.ศ. 2502 : วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร กรมเสนาธิการกลาโหม ชุดที่ 1
ในปี พ.ศ. 2513 พลเอก จิตติ ได้รับพระราชทานปริญญาบัตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขากสิกรรมสัตวบาล จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

**การทำงาน**

**ราชการทหาร**
 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2491 – เสนาธิการ กองพลที่ 1- 1 ธันวาคม พ.ศ. 2494 – เสนาธิการ กองทัพภาคที่ 1- 6 ธันวาคม พ.ศ. 2497 – เจ้ากรมส่งกำลังบำรุงทหารบก- 1 มกราคม พ.ศ. 2503 – เสนาธิการทหารบก- 11 ตุลาคม พ.ศ. 2506 – รองผู้บัญชาการทหารบก- 11 ธันวาคม พ.ศ. 2506 – ผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารสูงสุด

**ราชการพิเศษ**
16 มีนาคม พ.ศ. 2503 – นายทหารพิเศษ ประจำกรมทหารราบที่ 11 รักษาพระองค์- 13 มีนาคม พ.ศ. 2505 – นายทหารพิเศษ ประจำกรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์
*ประธานกรรมการบางกอกสหประกันภัย
*ประธานกรรมการองค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์
*ประธานกรรมการธนาคารมหานคร
*กรรมการองค์การผลิตอาหารสำเร็จรูป
*กรรมการธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน)
*กรรมการธนาคารนครหลวงไทย
*กรรมการธนาคารทหารไทย
*กรรมการการท่าเรือแห่งประเทศไทย
*กรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
*กรรมการสำนักงานสลากกินแบ่งรัฐบาล
*กรรมการวิทยุการบินแห่งประเทศไทย
*กรรมการการสื่อสารแห่งประเทศไทย

**ถึงแก่อนิจกรรม**
พลเอก จิตติ นาวีเสถียร ถึงแก่อนิจกรรมดวยโรคตับวายเฉียบพลัน ณ โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2525 เวลา 21:00 น. สิริอายุ 3 มีพิธีพระราชทานเพลิงศพที่เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิสริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
พลเอก จิตติ นาวีเสถียร ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย**

**ต่างประเทศ**
 ราชอาณาจักรลาว :
** พ.ศ. 2499 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์ล้านช้างร่มขาว ชั้นที่ 2- ไต้หวัน :
** พ.ศ. 2505 – 80px เครื่องอิสริยาภรณ์ยุนฮุย ชั้นที่ 1- USA :
** พ.ศ. 2505 – 80x80px ลีเจียนออฟเมอริต ชั้นผู้บังคับบัญชา
** พ.ศ. 2507 – 80x80px ลีเจียนออฟเมอริต ชั้นผู้บังคับบัญชา (ดวงที่ 2)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2456
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2525
หมวดหมู่:ทหารบกชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย
หมู่วิหารสกอร์บา

หมู่วิหารสกอร์บา (It-Tempji ta' Skorba) เป็นซากปรักหักพังหินใหญ่ที่ขอบด้านเหนือของย่านอิซเซ็บบีห์ในหมู่บ้านลิมจาร์ ประเทศมอลตา ซึ่งให้ข้อมูลที่ละเอียดเกี่ยวกับยุคแรกเริ่มสุดของวัฒนธรรมยุคหินใหม่ในมอลตา เพิ่งมีการขุดค้นทางโบราณคดีที่นี่ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1960 เท่านั้น ถือว่าค่อนข้างช้าเมื่อเทียบกับแหล่งหินใหญ่อื่น ๆ ซึ่งบางแห่งมีการขุดค้นมาตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ความสำคัญของหมู่วิหารสกอร์บานำไปสู่การขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกยูเนสโกร่วมกับหมู่วิหารหินใหญ่อีก 5 แห่งในมอลตาระหว่าง ค.ศ. 1980–2015
การขุดค้นหมู่วิหารสกอร์บาในสมัยหลังทำให้สามารถใช้วิธีการตรวจหาอายุและการวิเคราะห์แบบสมัยใหม่ได้ ตัววิหารไม่อยู่ในสภาพที่ดีนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเทียบกับหมู่วิหารฮาจาร์อีมและฮัลตาร์ชีนที่สมบูรณ์กว่า อย่างไรก็ตาม ความสำคัญของแหล่งโบราณคดีแห่งนี้ไม่ได้อยู่ที่ซากปรักหักพัง แต่อยู่ที่โบราณวัตถุที่รวบรวมได้จากการขุดค้นมากกว่า

**ภาพรวม**
ดูเหมือนว่าพื้นที่ย่านอิซเซ็บบีห์รอบ ๆ หมู่วิหารสกอร์บาจะมีผู้คนอาศัยอยู่ตั้งแต่ยุคหินใหม่ตอนต้น ระหว่างที่ทิมิสโตคลีส แซมมิต นักประวัติศาสตร์ชาวมอลตา กำลังขุดค้นหมู่วิหารตาฮัจรัตใกล้ ๆ กันนั้น มีเพียงแผ่นหินตั้งเพียงแผ่นเดียวที่โผล่ยื่นออกมาจากเนินซากปรักหักพังเล็ก ๆ บนพื้นที่หมู่วิหารสกอร์บา แม้ว่าเนินแห่งนี้จะมีชื่ออยู่ในรายการโบราณวัตถุสถานมอลตา ค.ศ. 1925 แต่ก็ไม่ได้รับความสนใจจากนักโบราณคดีจนกระทั่งเดวิด เอช. ทรัมป์ เข้ามาขุดค้นระหว่าง ค.ศ. 1960–1963
ซากที่หลงเหลืออยู่บนแหล่งนี้ ได้แก่ กลุ่มหินตั้งขนาดใหญ่ (หนึ่งในนั้นสูง 3.4 เมตร) ฐานส่วนล่างสุดของหมู่วิหาร แผ่นหินปูพื้นที่มีรูสำหรับเทของเหลวในพิธีกรรมบวงสรวงตรงทางเข้า และส่วนพื้นของวิหารหลังหนึ่งซึ่งเป็นวิหารใต้ ประกอบด้วยมุขโค้ง 3 มุข ผังที่มีมุขโค้ง 3 มุขนี้เป็นแบบฉบับของสิ่งก่อสร้างหินใหญ่ในระยะจกันตียา เป็นที่น่าเสียดายที่ส่วนใหญ่ของมุขโค้ง 2 มุขแรกและส่วนหน้าอาคารทั้งหมดได้ทลายลงจนราบ
ผนังด้านทิศเหนือของวิหารใต้อยู่ในสภาพที่ดีกว่าผนังด้านอื่น เดิมทีทางเข้าวิหารพาไปสู่ลานกว้างภายใน แต่ต่อมาในระยะฮัลตาร์ชีน ช่องประตูกลางวิหารถูกปิดโดยมีการตั้งแท่นบูชาไว้ตรงมุมที่เกิดจากการปิด ทางทิศตะวันออกของวิหารใต้มีการสร้างวิหารขึ้นอีกหลังในระยะฮัลตาร์ชีน โดยมีมุขโค้ง 4 มุขและช่องเว้าตรงกลาง 1 ช่อง
ก่อนจะมีการสร้างหมู่วิหารสกอร์บา บนพื้นที่เดียวกันนี้เคยมีหมู่บ้านตั้งอยู่มาเป็นเวลานานประมาณ 12 ศตวรรษ โครงสร้างที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลืออยู่ของหมู่บ้านดังกล่าวคือกำแพงยาว 11 เมตรทางทิศตะวันตกของทางเข้าวิหารแรก ที่บริเวณฐานของกำแพงนี้มีการค้นพบโบราณวัตถุจากระยะอาร์ดาลัมซึ่งเป็นสมัยที่มนุษย์เข้าครอบครองพื้นที่บนเกาะมอลตาเป็นครั้งแรกเท่าที่ทราบ มีการค้นพบถ่านซึ่งจากการวิเคราะห์ด้วยคาร์บอนพบว่ามีอายุย้อนไปถึง 4,850 ปีก่อนคริสต์ศักราช

**เครื่องปั้นดินเผา**
เครื่องปั้นดินเผาที่พบในแหล่งโบราณคดีนี้แบ่งออกเป็นสองรูปแบบ ได้แก่ "สกอร์บาเทา" ซึ่งมีลักษณะเด่นตรงที่เป็นเครื่องปั้นดินเผาสีเทาที่ไม่มีลวดลาย และ "สกอร์บาแดง" ซึ่งมีลักษณะเหมือนกับแบบสกอร์บาเทาทุกประการแต่ลงสีโดยใช้รงควัตถุโอเคอร์สีแดง

**ระเบียงภาพ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วิหารหินใหญ่แห่งมอลตา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศมอลตา
หมวดหมู่:แหล่งโบราณคดีในประเทศมอลตา
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศมอลตา
หมวดหมู่:แหล่งยุคหินใหม่ในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:ลิมจาร์
เอเชียนคัพ รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 2024 รอบชิงชนะเลิศ

เอเชียนคัพ รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 2024 รอบชิงชนะเลิศ กำหนดแข่งขันในวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 ที่สนามกีฬาจัสซิมบินฮาหมัด ในอัรร็อยยาน ประเทศกาตาร์ เพื่อตัดสินหาทีมชนะเลิศของการแข่งขันเอเชียนคัพ รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 2024. แมตช์นี้เป็นการตัดสินโดย ญี่ปุ่น และ อุซเบกิสถาน.
ญี่ปุ่นชนะรอบชิงชนะเลิศไปได้ 1–0 เป็นชัยชนะเป็นครั้งที่สองในประวัติศาสตร์การเข้าร่วมของพวกเขา.

**เส้นทางสู่รอบชิงชนะเลิศ**

**การแข่งขัน**

**รายละเอียด**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
เอเชียนคัพ รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 2024
หมวดหมู่:เอเชียนคัพ รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 2024
หมวดหมู่:เอเชียนคัพ รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี  รอบชิงชนะเลิศ
หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลในประเทศกาตาร์
ฉบับร่าง:รายชื่อตอนในร้องข้ามกำแพง

บทความนี้รวบรวมรายชื่อตอนในร้องข้ามกำแพง รายการเกมโชว์ที่ออกอากาศทางช่องเวิร์คพอยท์ ทุกวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 - 21.45 น. ตั้งแต่วันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2563

**พ.ศ. 2563**
 #bbffbb – นักร้องหน้ากำแพงทายถูก (Win)
 #ffbbbb – นักร้องหน้ากำแพงทายผิด (Fail)

**พ.ศ.2564**

**อ้างอิง ==
อารามนักบุญแคเธอริน

อารามนักบุญแคเธอริน (دير القدّيسة كاترين Dayr al-Qiddīsa Katrīn; Μονὴ τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης, Saint Catherine's Monastery) หรือชื่อทางการ อารามหลวงอิสระนักบุญแคเธอรินอันเป็นที่สักการะแห่งเขาซีนายอันศักดิ์สิทธิ์ที่ซึ่งพระเป็นเจ้าเคยเสด็จผ่าน (Sacred Autonomous Royal Monastery of Saint Catherine of the Holy and God-Trodden Mount Sinai) เป็นอารามในศาสนาคริสต์ ที่ตั้งอยู่บนคาบสมุทรซีนาย ประเทศอียิปต์ โดยตั้งอยู่ที่เชิงเขาซีนาย และสร้างขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 548 ถึง 565 ถือเป็นอารามคริสต์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่มีการอาศัยอยู่อย่างต่อเนื่อง 
อารามนี้สร้างขึ้นตามดำริของจักรพรรดิบีแซนทีน ยุสตีเนียนที่หนึ่ง โดยสร้างขึ้นล้อมรอบจุดที่เชื่อกันว่าเป็นพุ่มไม้ที่ลุกเป็นไฟที่โมเสสเห็นตามในพระคัมภีร์ หลายศตวรรษถัดมา ร่างของนักบุญแคเธอรินแห่งอะเล็กซานเดรียซึ่งว่ากันว่าถูกฝังไว้ในพื้นที่แถชนี้ได้รับการเคลื่อนย้ายมายังอารามนี้ เรลิกของนักบุญแคเธอรินได้ทำให้อารามนี้กลายมาเป็นแหล่งแสวงบุญสำคัญในเวลาต่อมา
อารามนี้อยู่ภายใต้การควบคุมของคริสต์จักรซีนายซึ่งเป็นคริสต์จักรอิสระ (autonomous) และเป็นส่วนหนึ่งของคริสต์จักรกรีกออร์ทอดอกซ์ ในปี 2002 ยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนให้อารามนี้เป็นแหล่งมรดกโลกเนื่องด้วยความสำคัญต่อทั้งศาสนาคริสต์, อิสลาม และ ยูดาย 
ภายในอารามยังมีหอสมุดที่ถือว่าเป็นหอสมุดที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่เปิดให้บริการโดยต่อเนื่องถึงปัจจุบัน ภายในเก็บรักษาชิ้นงานสำคัญมากมาย เช่น โคเด็กซ์ซีนายตีกุส และ ซีนายตีกุสซีเรีย นอกจากงานเขียนแล้วยังมีรูปเคารพในศาสนาคริสต์ยุคแรกซึ่งรวมถึงรูปพระเยซูที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ซึ่งคือรูปพระคริสต์ผู้ทรงสรรพานุภาพ
อารามล้อมรอบด้วยเขาสามลูกที่อยู่ใกล้กัน ได้แก่ เขาต้นหลิว (เป็นไปได้ว่าคือเขาโฮเรบในพระคัมภีร์), เขาเยเบลอัรเรนซีเยบ และเขาซีนาย ซึ่งเชื่อว่าคือเขาซีนายเดียวกับที่ปรากฏในพระคัมภีร์

**ประวัติศาสตร์**
บันทึกเก่าแก่ที่สุดเกี่ยวกับชีวิตอารามวาสีในเขาซีนายมาจากบันทึกการเดินทางภาษาละตินของสตรีผู้แสวงบุญ นามว่าเอเกริยา (หรือ เอเธริยา, Etheria; นักบุญซิลเวียแห่งอะกีเตน) ราวปี 381/2–386
อารามสร้างขึ้นโดยดำริของจักรพรรดิยุสตีเนียนที่หนึ่ง (ครองราชย์ 527–565) โดยสร้างขึ้นล้อมรอบโบสถ์น้อยแห่งพุ่มไม้ที่ลุกเป็นไฟ (Chapel of the Burning Bush) (หรือ โบสถ์น้อยนักบุญเฮเลน "Saint Helen's Chapel") ซึ่งสร้างตามดำริของจักรพรรดินีเฮเลนา พระวรชายา ผู้เป็นมารดาของจักรพรรดิคอนซตันตินมหาราช ตรงจุดที่เชื่อว่าโมเสสพบพุ่มไม้ลุกเป็นไฟตามพระคัมภีร์ โครงสร้างเสาค้ำหลังคา (truss) แบบคิงโปสต์ของอารามถือเป็นเสาค้ำหลังคาที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่ยังคงหลงเหลือถึงปัจจุบัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อารามคริสต์ในประเทศอียิปต์
หมวดหมู่:คาบสมุทรซีนาย
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศอียิปต์
มอดูล:Location map/data/Egypt Sinai

return {
	name = 'คาบสมุทรไซนาย',
	top = 31.7,
	bottom = 27.4,
	left = 32.1,
	right = 35.2,
	image = 'Egypt Sinai location map.svg',
	image1 = 'Sinai relief location map.svg'
}
ลินคอล์น มอเตอร์ คอมพะนี

ลินคอล์น (Lincoln)
เป็นผลิตภัณฑ์ผลิตรถยนต์และเครื่องยนต์สัญชาติ
อเมริกัน ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนสิงหาคม 2460 มีสำนักงานใหญ่ที่เมือง
เดียร์บอร์น รัฐมิชิแกน ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยชื่อเดิมคือ ลินคอล์น เมอคิวรี่
และ ลินคอล์น มอเตอร์ คอมพะนี และมีบริษัท
ฟอร์ด มอเตอร์ เป็น บริษัทแม่
หมวดหมู่:บริษัทรถยนต์

**รุ่นที่ผลิต**

**อ้างอิง ==
ฉบับร่าง:สายโลหิต (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2538)

----
สายโลหิต เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวดราม่า โลดโผน โรแมนติก โศกนาฏกรรม ปี 2538 สร้างจากนวนิยายชื่อเดียวกัน ของโสภาค สุวรรณ จากการกำกับของ สยาม สังวริบุตร นำแสดงโดย ศรราม เทพพิทักษ์ และสุวนันท์ คงยิ่ง ออกอากาศทางช่อง 7 ทุกวันศุกร์–อาทิตย์ เวลา 20.30–22.15 น. ระหว่างวันที่ 10 พฤศจิกายน 2538 ถึง 21 มกราคม 2539 สายโลหิต ในฉบับนี้ได้นำมาออกอากาศซ้ำอีก 3 ครั้งโดยเฉพาะครั้งที่ 3 ในปี 2559 ได้รับกระแสชื่นชมจากผู้ชม

**นักแสดง**

**อ้างอิง ==
นายท้ายเรือ

นายท้ายเรือ (able seaman: AB) คือกะลาสีและสมาชิกของฝ่ายเดินเรือของเรือพาณิชย์ที่มีประสบการณ์ในทะเลมากกว่าสองปีและถือว่า "คุ้นเคยกับหน้าที่ของตนเป็นอย่างดี" นายท้ายเรืออาจทำงานเป็นผู้ดูแลพนักงานรายวัน หรือหลายบทบาทรวมกัน เมื่อออกทะเลมากพอแล้ว นายท้ายเรือจะสามารถสมัครเข้าหลักสูตร/การสอบหลายชุดเพื่อได้รับการรับรองเป็นนายเรือ

**การเฝ้าเวรยามเรือ**
ในทะเล หน้าที่การเฝ้าเวรยามเรือของนายท้ายเรือรวมถึงการเข้ายามเรือในฐานะผู้ถือหางเสือเรือและการเข้ายาม ผู้ถือหางเสือเรือจำเป็นต้องรักษาเส้นทางที่มั่นคง ปฏิบัติตามคำสั่งหางเสืออย่างถูกต้อง และสื่อสารโดยใช้เงื่อนไขการนำทางที่เกี่ยวข้องกับทิศทางและการบังคับเลี้ยว ผู้เฝ้ายามอาจถูกเรียกให้ยืนเฝ้ายามที่เกี่ยวข้องกับการรักษาความปลอดภัย เช่น เฝ้าทางเดินหรือเฝ้าการทอดสมอในขณะที่เรือไม่ได้เดินทาง

**พนักงานรายวัน**
นายท้ายเรือรายวันกำลังเตรียมเสากระโดงสำหรับการทาสีการรับรู้วิธีการทำงานบนที่สูงอย่างปลอดภัยเพื่อรักษาอุปกรณ์บรรทุกสินค้าเป็นทักษะที่จำเป็นสำหรับนายท้ายเรือนายท้ายเรือรายวันจะปฏิบัติงานบำรุงรักษาทั่วไป ซ่อมแซม สุขาภิบาล และบำรุงรักษาวัสดุ อุปกรณ์ และพื้นที่ในฝ่ายเดินเรือ ซึ่งอาจรวมถึงการบำรุงรักษาโครงสร้างโลหะของเรือ เช่น การบิ่น การขูด การทำความสะอาด การรองพื้น และการทาสี พื้นที่ที่ต้องการการบำรุงรักษาบ่อยครั้ง ได้แก่ ตัวเรือ ดาดฟ้า โครงสร้างส่วนบน อุปกรณ์บรรทุกสินค้า และปล่องควัน คนงานรายวันยังทำการบำรุงรักษาเรือชูชีพ เรือกู้ภัย และแพชูชีพ และอุปกรณ์ควบคุมเหตุฉุกเฉินและความเสียหายบ่อยครั้ง ในเรือหลายลำ การเป็นพนักงานรายวันถือเป็นตำแหน่งที่มอบให้กับผู้บังคับบัญชาอาวุโส เนื่องจากโดยทั่วไปแล้วจะทำให้มีเวลาพักผ่อนและผ่อนคลายมากขึ้น

**หน้าที่ทั่วไป**
นายท้ายเรืออาจถูกเรียกให้ใช้งานอุปกรณ์ฉุกเฉิน การช่วยชีวิต การควบคุมความเสียหาย และอุปกรณ์ความปลอดภัย นายท้ายเรือที่มีความสามารถจะดำเนินการทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับการใช้งานอุปกรณ์ช่วยชีวิต นายท้ายเรือมักถูกมอบหมายให้ใช้งานเครื่องจักรบนดาดฟ้าเรือพาณิชย์ได้ เช่น เครื่องกว้านหรือรอก ขณะผูกเรือหรือปลดเชือกเรือเรือ และใช้งานอุปกรณ์บรรทุกสินค้าได้
นายท้ายเรือที่มีความสามารถจำเป็นต้องได้รับการฝึกอบรมขั้นสูง รวมถึงใบประกาศนียบัตรเรือชูชีพด้วย (lifeboatman certification)
สรั่งเรือ (ถ้ามี) โดยทั่วไปจะเป็นนายท้ายเรืออาวุโส สรั่งเรือมีหน้าที่ดูแลนายท้ายเรือและกะลาสีซึ่งประกอบด้วยลูกเรือบนดาดฟ้าที่ไม่มีใบอนุญาต และรายงานตรงต่อต้นเรือ

**นายท้ายเรือที่มีชื่อเสียง**
นายท้ายเรือที่มีชื่อเสียงบางคนจากเรือพาณิชย์ ได้แก่ :- ฌอน คอนเนอรี, นักแสดงชาวสกอต- โจเซฟ คอนราด, นักเขียนชาวบริติช-โปแลนด์

**ความหมายตัวย่ออย่างอื่น**
เอกสารอ้างอิงสมัยใหม่บางฉบับอ้างว่านายท้ายเรือ (AB) ย่อมาจาก able-bodied seaman เช่นเดียวกับหรือแทนที่จะเป็น able seaman เดิมที able seaman ใช้งานโดยใช้ตัวย่อ AB แทนที่จะเป็น AS ที่ชัดเจนกว่าในหนังสือหรือบทความรวบรวมข้อมูลเรือ การเข้ามาดังกล่าวน่าจะหลีกเลี่ยงความสับสนกับกะลาสี (ordinary seaman: OS) ต่อมาตัวย่อเริ่มเขียนว่า A.B. ซึ่งนำไปสู่การใช้ในความหมายว่า able-bodied seaman คำที่ "ถูกต้อง" คือ able seaman โดยยังคงใช้ในเอกสารทางกฎหมาย ในเอกสารของกะลาสี และบนเรือ

**ดูเพิ่ม**
 สรั่งเรือ- ฝ่ายเดินเรือ- กะลาสี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Northwest Maritime Academy Able Seaman Courses-  url-status=live
หมวดหมู่:อาชีพทางทะเล
ถูดึ๊ก

ถูดึ๊ก (Thủ Đức) เป็นนครที่อยู่ภายใต้การปกครองของนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม จัดตั้งขึ้นโดยคณะกรรมาธิการสามัญของสมัชชาแห่งชาติเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2020 โดยผนวกรวมเขต 2, เขต 9, และเขตถูดึ๊กของนครโฮจิมินห์เข้าด้วยกัน มีขนาดพื้นที่ 211.56 ตารางกิโลเมตร มีประชากรใน ค.ศ. 2022 จำนวน 1,207,795 คน การก่อตั้งนครถูดึ๊กจะมีส่วนสนับสนุนการเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศมากขึ้น และส่งเสริมการพัฒนาในเขตเศรษฐกิจสำคัญทางตอนใต้ของเวียดนาม (Southern Key Economic Zone, SKEZ)
โมเดลเมืองภายในเมือง (city-within-city model) ถูกใช้ในสถานที่ต่าง ๆ ทั่วโลก เช่น คานารีวอร์ฟ (Canary Wharf) ศูนย์กลางทางการเงินในลอนดอน, ซิลิคอนแวลลีย์ในสหรัฐ, คังนัมในโซล หรือผู่ตงในเซี่ยงไฮ้ เป็นต้น มีการเสนอว่าถูดึ๊ก ควรได้รับอิสระในการตัดสินใจและสร้างแรงจูงใจเชิงนโยบายเพื่อพัฒนาขีดความสามารถด้านนวัตกรรมและความสามารถในการแข่งขัน เช่นเดียวกับที่จีนทำกับเชินเจิ้น ซึ่งขณะนี้มีขนาดเศรษฐกิจใหญ่กว่าฮ่องกง

**เขตการปกครอง**
นครถูดึ๊กเป็นนครชั้น 1 อยู่ภายในนครโฮจิมินห์ เป็นนครแห่งแรกในประเทศเวียดนามที่ใช้โมเดลเมืองภายในเมือง นครถูดึ๊กแบ่งออกเป็น 34 แขวง
หลังจากจัดตั้งนครถูดึ๊ก ทำให้นครโฮจิมินห์เหลือเขตการปกครองระดับอำเภอ 22 แห่ง ได้แก่ 1 นคร, 16 เขต, และ 5 อำเภอ และประกอบด้วยเขตการปกครองระดับตำบล 312 แห่ง ได้แก่ 249 แขวง, 58 ตำบล, และ 5 เมืองระดับตำบล

**เศรษฐกิจ**
นครถูดึ๊กมีผลิตภัณฑ์มวลรวมคิดเป็นหนึ่งในสามของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศระดับภูมิภาค (GRDP) ของนครโฮจิมินห์ และคิดเป็นร้อยละ 7 ของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ซึ่งตามหลังขนาด GRDP ของฮานอยเพียงเท่านั้น แต่สูงกว่าของจังหวัดบิ่ญเซืองและจังหวัดด่งนาย ในนครถูดึ๊กเป็นที่ตั้งของศูนย์นวัตกรรมหลายแห่ง

**การขนส่ง**

**ทางหลวงและทางด่วน**
 ทางหลวงฮานอย- ทางด่วนนครโฮจิมินห์–ล็องถั่ญ–เสิ่วเซ็ย- ถนนวงแหวนรอบ 2- ถนนวงแหวนรอบ 3

**บริการขนส่งสาธารณะ**
 สถานีขนส่งสายตะวันออกใหม่ (Bến xe Miền Đông mới)- รถไฟฟ้านครโฮจิมินห์ (สาย 1, สาย 3B)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  มติที่ 1111/NQ-UBTVQH14 ของคณะกรรมาธิการว่าด้วยการจัดหน่วยบริหารระดับอำเภอและระดับตำบล และการจัดตั้งนครถูดึ๊ก ภายใต้นครโฮจิมินห์ vi โดยคณะกรรมาธิการสามัญ ชุดที่ 14 ของสมัชชาแห่งชาติเวียดนาม
หมวดหมู่:เขตและอำเภอในนครโฮจิมินห์
หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
พลอาสาสมัครและทหารเกณฑ์

พลอาสาสมัครและทหารเกณฑ์ (enlisted rank, enlisted grade หรือ enlisted rate) ในบางกองทัพ ยศนี้ต่ำกว่ายศนายทหารชั้นสัญญาบัตร คำนี้อาจจะใช้หมายรวมถึงนายทหารชั้นประทวนหรือนายดาบ ยกเว้นในการใช้งานของกองทัพสหรัฐซึ่งนายดาบและพันดาบจะถูกแยกเป็นอีกหมวดหมู่หนึ่งที่สูงกว่าพลอาสาสมัครและทหารเกณฑ์ แต่ต่ำกว่านายทหารชั้นสัญญาบัตร ส่วนใหญ่แล้วพลอาสาสมัครและทหารเกณฑ์จะปฏิบัติงานในเฉพาะทาง ตรงกันข้ามกับนายทหารชั้นสัญญาบัตรที่มีความรับผิดชอบในการบังคับบัญชาในภาพรวม
คำว่า "การเกณฑ์ทหาร" หมายถึงข้อผูกพันทางทหารเท่านั้น (ไม่ว่าจะเป็นนายทหารที่หรือพลอาสาสมัครและทหารเกณฑ์) ในขณะที่คำว่า "เพิ่มอัตรา" และ "ลดอัตรา" หมายถึงสมาชิกบริการที่กำลังประจำการอยู่ในรายชื่อหน่วยที่กำหนด

**กองทัพแคนาดา**
ในกองทัพแคนาดา มีการใช้คำว่าสมาชิกชั้นประทวน (non-commissioned member: NCM)

**องค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือ**
สำหรับยศที่ใช้โดยองค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือ ยศนายทหารชั้นประทวนจะใช้รหัส OR1–OR9 (จากล่างขึ้นบน) หรือเป็นตัวย่อของยศอื่น ๆ

**สหราชอาณาจักร**

**กองทัพสหรัฐ**
เหล่าทั้งห้าของกองทัพสหรัฐ ทั้งหมดใช้การกำหนด "E-" เหมือนกันสำหรับระดับการจ่ายเงินพลอาสาสมัครและทหารเกณฑ์ โดยมีชื่อเฉพาะเหล่าสำหรับแต่ละรายการ (เช่น พันจ่า, พันจ่าเอก, สิบตรี) แต่ละเหล่ารวมไว้เป็นส่วนหนึ่งของการกำหนดงานเฉพาะทางของสมาชิกบริการ ในกองทัพอากาศสหรัฐ ผู้ที่กำหนดลักษณะเฉพาะงานนี้เรียกว่า รหัสพิเศษกองทัพอากาศ ในกองทัพบกสหรัฐและนาวิกโยธินสหรัฐ หน่วยเชี่ยวชาญเฉพาะทางทางทหาร และในกองทัพเรือสหรัฐและหน่วยยามฝั่งสหรัฐ

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อเปรียบเทียบเครื่องหมายยศทหาร

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ยศทหาร
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่อง 4 บางขุนพรหม

หมวดหมู่นี้รวบรวมรายการโทรทัศน์ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4 บางขุนพรหม ในช่วงปี พ.ศ. 2498 – 2517
4
หมวดหมู่:อนิเมะโอเอ็นเอในปี พ.ศ. 2563

หมวดหมู่นี้สำหรับภาพยนตร์และซีรีส์อนิเมะออริจินัลเน็ตแอนิเมชัน (โอเอ็นเอ) ที่ฉายในปี พ.ศ. 2563
2563
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:อนิเมะโอเอ็นเอในปี พ.ศ. 2564

หมวดหมู่นี้สำหรับภาพยนตร์และซีรีส์อนิเมะออริจินัลเน็ตแอนิเมชัน (โอเอ็นเอ) ที่ฉายในปี พ.ศ. 2564
2564
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
แม่แบบ:มันฮวาแบ่งตามปีที่ตีพิมพ์

มันฮวาที่ตีพิมพ์ตอนแรกในปี พ.ศ.   (ค.ศ. ) 
หมวดหมู่:มันฮวาแบ่งตามปีที่ตีพิมพ์|!{0}{0}{00}
หมวดหมู่:แม่แบบวิกิพีเดียการแบ่งตามปี
พระคริสต์ผู้ทรงสรรพานุภาพ (ไซนาย)

อารามนักบุญแคเธอริน ไซนาย
รูปเคารพ พระคริสต์ผู้ทรงสรรพานุภาพ (Christ Pantocrator) ที่อารามนักบุญแคเธอรินบนคาบสมุทรไซนาย เป็นรูปเคารพสมัยบีแซนทีน สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 6 และถือเป็นภาพของพระเยซูคริสต์ที่เก่าแก่ที่สุดในฐานะพระผู้ทรงสรรพานุภาพ นักประวัติศาสตร์และนักวิชาการขำนวนมากถือว่ารูปเคารพภาพนี้เป็นชิ้นงานที่สำคัญและเป็นที่จดจำมากที่สุดในศาสตร์ของศิลปะบีแซนทีน และในศาสนาคริสต์อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์และคาทอลิกตะวันออก
เดิมทีเป็นที่เข้าใจกันว่าภาพนี้สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 13 เนื่องมาจากการวาดทับเกือบทั้งภาพในเวลานั้น กระทั่งในปี 1962 จึงเป็นที่ยอมรับกันใหม่ว่าภาพนี้สร้างขึ้นในกลางศตวรรษที่ 6 กระนั้นไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดถึงวันที่สร้างสรรค์ภาพนี้ขึ้นมา เมื่ออารามนักบุญแคเธอรินถูกสถาปนาขึ้นโดยดำริของจักรพรรดิยุสตีเนียนที่หนึ่งระหว่างปี 548 ถึง 565 อารามได้รับการอุปถัมภ์โดยราชสำนักและจากตัวจักรพรรดิเอง ภาพเขียนนี้เป็นที่เชื่อว่าเป็นหนึ่งในของขวัญจากราชสำนักที่มอบให้แก่อาราม ด้วยเหตุนี้ จึงเป็นที่ยอมรับกันทั่วไปว่าภาพเขียนนี้สร้างขึ้นในนครคอนซแตนตีโนเปิล ราชธานีของจักรวรรดิบีแซนทีน
เป็นที่ยอมรับกันเป็นส่วนใหญ่ว่ารูปเคารพภาพนี้แสดงภาพแทนภาวะทวิธรรมชาติของพระเยซูคริสต์ กล่าวคือแสดงรูปพระองค์ในฐานะปุถุชนและในฐานะพระเป็นเจ้า ซึ่งน่าจะได้รับอิทธิพลมาจากภายหลังการประชุมสภาสากลในศตวรรษก่อนหน้า ทั้งครั้งแรกที่เอเฟซุส และที่ชัลเซโดน ลักษณะทางขวาของพระเยซูในภาพ (ซ้ายมือของภาพ) แสดงถึงคุณลักษณะของพระองค์ในธรรมชาติที่เป็นปุถุชนหรือมนุษย์ ส่วนอีกฝั่งหนึ่งแสดงถึงคุณลักษณะธรรมชาติอันทรงสรรพานุภาพหรือเป็นพระเจ้า มือขวาเปิดออกในลักษณะให้พร ส่วนมือและแขนซ้ายกอดหนังสือวิวรณ์เล่มหนา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รูปเคารพ
หมวดหมู่:พระเยซู
หมวดหมู่:จิตรกรรมคริสเตียนเริ่มแรก
ตำบลแหลมโพธิ์

แหลมโพธิ์ เป็นตำบลของอำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี เป็นที่ตั้งของแหลมตาชี เป็นการก่อตัวของสันทรายที่ยื่นออกไปในทะเลในลักษณะสันดอนจะงอย (Sand Spit) เป็นพื้นที่กันลมมรสุมและคลื่นลมให้กับอ่าวปัตตานี 

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลแหลมโพธิ์มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอ่าวไทย- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอ่าวไทยและตำบลตะโละกาโปร์- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลตะโละกาโปร์และตำบลบางปู- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอ่าวไทย

**ประวัติ**
แหลมโพธิ์ เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลตะโละกาโปร์ อำเภอยะหริ่ง ต่อมาในวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2526 นายจำรูญ ปิยัมปุตระ รองปลัดกระทรวงมหาดไทย และนายปรีดา มุตตาหารัช ผู้ว่าราชการจังหวัดปัตตานี ได้ประกาศแยกพื้นที่ตำบลตะโละกาโปร์ 4 หมู่บ้านบริเวณจะงอยแหลมตาชี ได้แก่ หมู่ 1 บ้านกำปง, หมู่ 7 บ้านตะโละสะมีแล, หมู่ 8 บ้านปาตาบูดี และหมู่ 2 บ้านดาโต๊ะ ออกมาตั้งเป็น "ตำบลแหลมโพธิ์" เป็นตำบลลำดับที่ 18 ของทางอำเภอยะหริ่ง
สมัยโบราณพื้นที่แห่งนี้ชื่อว่า กำปงบูดี ซึ่งเป็นภาษามลายูท้องถิ่น หมายถึง "หมู่บ้านต้นโพทะเล" ซึ่งขึ้นอยู่หนาแน่นในหมู่บ้านฝั่งอ่าวปัตตานี ซึ่งมีสภาพภูมิประเทศเป็นแหลมยื่นออกไปในทะเลฝั่งอ่าวไทย ประชากรที่อาศัยอยู่แหลมโพธิ์เดิมอยู่ที่กรือแซะอาชีพหลักคือ ประมง เมื่อล่องเรือมาหาปลาแถวนี้แล้วเกิดพายุกลับบ้านไม่ได้ ได้มีสร้างกระท่อมหลังเล็กเพื่อพักรอคลื่นลมสงบ ต่อมาชาวบ้านจากหมู่บ้านอื่นก็มาสร้างที่พักเพิ่มมากขึ้น การเดินทางสมัยก่อนค่อนข้างลำบาก ไม่มีถนนและไฟ ต้องใช้เรือเป็นหลัก 

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองท้องที่**
ตำบลแหลมโพธิ์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่ตำบลแหลมโพธิ์มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมโพธิ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแหลมโพธิ์ทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลแหลมโพธิ์ ที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2517 
ใน พ.ศ. 2538 สภาตำบลแหลมโพธิ์มี 4 หมู่บ้าน (ในขณะนั้น) พื้นที่ 15.45 ตารางกิโลเมตร ประชากร 6,571 คน และ 1,015 ครัวเรือน พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลแหลมโพธิ์อยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมโพธิ์ใน พ.ศ. 2540

**ประชากร**
พื้นที่ตำบลแหลมโพธิ์ประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 4 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 10,655 คน แบ่งเป็นชาย 5,285 คน หญิง 5,370 คน (เดือนธันวาคม 2566) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดในอำเภอยะหริ่ง
border=1px solid #AAAAAA
 border=1px solid #AAAAAA
 border=1px solid #AAAAAA
พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก

**อ้างอิง**
แหลมโพธิ์
แหลมโพธิ์
หมวดหมู่:อำเภอยะหริ่ง
แม่แบบ:ส่วนหัวหมวดหมู่เหตุการณ์ในปี พ.ศ. ปปปป/doc

จะสร้างหมวดหมู่ในรูปแบบ "เหตุการณ์ในปี พ.ศ. ปปปป" โดยที่ "เหตุการณ์" เป็นคำนาม และ ปปปป เป็นปีพุทธศักราชที่มีตัวเลข 4 หลัก
เช่น :หมวดหมู่:อุทกภัยในปี พ.ศ. 2554 และ :หมวดหมู่:การประชุมในปี พ.ศ. 2565

**การใช้งาน**
สามารถใช้พารามิเตอร์ทางเลือกสำหรับหมวดหมู่หลักได้
เช่น.

**ดูเพิ่ม**
 :แม่แบบ:ส่วนหัวหมวดหมู่เหตุการณ์ในคริสต์ทศวรรษ ปปป0
การเลือกตั้งทั่วไปในอินเดีย พ.ศ. 2562

การเลือกตั้งทั่วไปในอินเดีย พ.ศ. 2562 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 11 เมษายน ถึง 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 เป็นการเลือกตั้งสมาชิกโลกสภาครั้งที่ 17 ในการเลือกตั้งครั้งนี้พรรคภารตียชนตา ได้รับคะแนนเสียง 37.36% สูงสุดนับตั้งแต่การเลือกตั้ง พ.ศ. 2532 และได้รับที่นั่งเพิ่มขึ้นเป็น 303 ที่นั่ง ซึ่งมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนที่นั่งในโลกสภา ทำให้สามารถจะจัดตั้งรัฐบาลผสมเสียงข้างมากได้อีกครั้ง และเมื่อรวมกับพรรคอื่นๆในพันธมิตรประชาธิปไตยแห่งชาติ ได้รับที่นั่งรวม 353 ที่นั่ง  ส่วนพรรคคองเกรสแห่งชาติอินเดียที่ได้รับที่นั่งเพิ่มขึ้นเป็น 52 ที่นั่ง ซึ่งพรรคมีที่นั่งในโลกสภาไม่ถึง 10% ทำให้ยังไม่มีตำแหน่งผู้นำฝ่ายค้านในโลกสภาอีกครั้ง  และเมื่อรวมกับพรรคอื่นๆในพันธมิตรสหภาพก้าวหน้า ได้รับที่นั่งรวม 91 ที่นั่ง ส่วนพรรคอื่นๆที่เหลือ ได้รับที่นั่ง 98 ที่นั่ง 

**อ้างอิง**
  "Partywise Seat Won Valid Votes Polled in Each State" - คณะกรรมการเลือกตั้งอินเดีย -  "Constituency wise detailed result" - คณะกรรมการเลือกตั้งอินเดีย
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:การเลือกตั้งใน พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:ประเทศอินเดียในปี พ.ศ. 2562
การเลือกตั้งทั่วไปในอินเดีย พ.ศ. 2567

การเลือกตั้งทั่วไปในอินเดีย พ.ศ. 2567 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 19 เมษายน ถึง 1 มิถุนายน พ.ศ. 2567 เป็นการเลือกตั้งสมาชิกโลกสภาครั้งที่ 18 โดยการนับคะแนนเสียงทั้งหมดและผลการเลือกตั้งจะทราบในวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2567 

**อ้างอิง**
  "Schedule of Elections" - คณะกรรมการเลือกตั้งอินเดีย
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:การเลือกตั้งใน พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ประเทศอินเดียในปี พ.ศ. 2567
ติรุปติ

ติรุปติ (เตลูกู: తిరుపతి; Tirupati, ɪ) เป็นนครในรัฐอานธรประเทศ ประเทศอินเดีย ศูนย์กลางการปกครองของอำเภอติรุปติ ที่ตั้งของติรุมาลาเวงกเฏศวรเทวาลัยซึ่งเป็นศาสนสถานสำคัญในศาสนาฮินดู ติรุปติเป็นหนึ่งในแปด สวยัมวยักตะเกษตร ซึ่งบูชาพระวิษณุ ติรุปติเป็นศูนย์กลางการปกครองของมณฑลปกครองต่าง ๆ คือมณฑลติรุปติเขตนคร, มณฑลติรุปติเขตชนบท และเขตภาษีติรุปติ
ติรุปติเป็นกระจุกนครที่มีประชากรมากเป็นอันดับเจ็ดของรัฐด้วยประชากร  คนในปี 2011 ในแง่ของเขตนครอย่างเดียว ตามสำมะโนปี 2011 ประชากรของติรุปติอยู่ที่ 287,035 คน ถือเป็นนครที่มีประชากรมากสุดอันดับเก้าของรัฐ และอันดับสองของพื้นที่รายาลสีมา เป็นรองเพียงนครกุรนูล ในปี 2012–2013 กระทรวงการท่องเที่ยวของอินเดียประกาศให้ติรุปติเป็น "นครมรดกที่ดีที่สุด" และยังเป็นหนึ่งในนครที่รัฐบาลอินเดียเลือกพัฒนาภายใต้โครงการสมาร์ตซิตี
ชื่อของนครติรุปติประกอบด้วยคำภาษาทราวิฑ คือ ติรุ แปลว่า เป็นที่สักการะหรือทรงเกียรติ และ ปติ แปลว่าที่ประทับ ในอดีต ติรุปติเคยถูกเรียกว่า ปุษปมณฑป (Pushpa-mandapa) ดังที่ปรากฏในอาจารยหฤทยัม (Acharya-Hridayam, ศตวรรษที่ 13)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในรัฐอานธรประเทศ
จูนทีนธ์

จูนทีนธ์ (Juneteenth) หรือชื่อทางการ วันเอกราชแห่งชาติจูนทีนธ์ (Juneteenth National Independence Day) เป็นวันหยุดแห่งชาติของสหรัฐ เฉลิมฉลองทุกปีในวันที่ 19 มิถุนายน เพื่อระลึกถึงการเลิกทาสในสหรัฐ ชื่อจูนทีนธ์เป็นคำควบของคำว่า "June" (จูน; มิถุนายน) กับ "nineteenth" (ไนนทีนธ์; วันที่สิบเก้า) ซึ่งมีที่มาจากวันที่ 19 มิถุนายน 1865 เมื่อนายพลกอร์ดอน แกรงเกอร์ มีคำสั่งให้บังคับใช้การประกาศเลิกทาสในรัฐเท็กซัสเมื่อครั้นสิ้นสุดสงครามกลางเมืองสหรัฐ การฉลองจูนทีนธ์เริ่มมีขึ้นในเมืองแกลเวสตัน รัฐเท็กซัส และต่อมาจึงแพร่ขยายไปทั่วสหรัฐ โดยทั่วไปยังเป็นการฉลองรวม ๆ ถึงวัฒนธรรมชาวแอฟริกัน-อเมริกันร่วมด้วย
จูนทีนธ์ยังเป็นที่เฉลิมฉลองโดยชาวแมสโคกอส ซึ่งเป็นลูกหลานของชาวเซมีโนลิสดำที่หลบหนีการเป็นทาสในปี 1852 ออกมาตั้งรกรากในโกอาฮีลา ประเทศเม็กซิโก
ในปี 2021 จูนทีนธ์ได้รับการประกาศให้เป็นวันหยุดแห่งชาติ (federal holiday) โดยประธานาธิบดี โจ ไบเดิน ซึ่งถือเป็นวันหยุดประจำชาติที่มีการประกาศล่าสุดในสหรัฐนับตั้งแต่วันมาร์ติน ลูเทอร์ คิง จูเนียร์ ซึ่งประกาศในปี 1983

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Cite book |last1=Barr |first1=Alwyn |title=Black Texans: A History of African Americans in Texas, 1528–1995 |date=1996 |publisher=University of Oklahoma Press |isbn=978-0806128788- Blanck, Emily. "Galveston on San Francisco Bay: Juneteenth in the Fillmore District, 1945–2016." Western Historical Quarterly 50.2 (2019): 85–112.  Galveston on San Francisco Bay: Juneteenth in the Fillmore District, 1945–2016- Cromartie, J. Vern. "Freedom Came at Different Times: A Comparative Analysis of Emancipation Day and Juneteenth Celebrations." NAAAS Conference Proceedings. National Association of African American Studies, (2014)  online.- Donovan, Anne, and Karen De Bres. "Foods of freedom: Juneteenth as a culinary tourist attraction." Tourism Review International 9.4 (2006): 379–389.  link- Gordon-Reed, Annette (2021). On Juneteenth, New York: Liveright Publishing Corporation. 978-1631498831. 1196176524- isbn=- s2cid=142605823- volume=1- isbn=- isbn=- isbn=978-0940880689- Turner, E. H. "Juneteenth: The Evolution of an Emancipation Celebration." European Contributions to American Studies. 65 (2006): 69–81.- Wiggins Jr, William H. "They Closed the Town Up, Man! Reflections on the Civic and Political Dimensions of Juneteenth." in Celebration: Studies in Festivity and Ritual, ed. Victor Turner (1982): 284–295.- Cite book |url=http://www.jstor.org/stable/10.5149/9781469616704_wilson |title=The New Encyclopedia of Southern Culture: Volume 4: Myth, Manners, and Memory |date=2006 |publisher=University of North Carolina Press |isbn=978-0807830291 |last=Wilson |first=Charles R.|jstor=10.5149/9781469616704_wilson - isbn=
หมวดหมู่:วันหยุดราชการในสหรัฐ
หมวดหมู่:มิถุนายน
หมวดหมู่:วัฒนธรรมชาวแอฟริกัน-อเมริกัน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ชาวแอฟริกัน-อเมริกัน
หมวดหมู่:เทลอาวีฟ

เทลอาวีฟ
หมวดหมู่:เขตเทลอาวีฟ
หมวดหมู่:ชุมชนเมืองใหม่ในประเทศอิสราเอล
หมวดหมู่:สถานที่ที่มีประชากรที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2452
หมวดหมู่:เมืองท่าชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
ตำบลพ่อมิ่ง

พ่อมิ่ง เป็นตำบลของอำเภอปะนาเระ จังหวัดปัตตานี มีพื้นที่ 19.40 ตารางกิโลเมตร (คิดเป็น 12,125.1 ไร่) และมีเขตการปกครองทั้งหมด 5 หมู่บ้าน

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลพ่อมิ่ง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลบ้านน้ำบ่อ- ทิศตะวันออก ติดต่อตำบลบ้านน้ำบ่อ- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบางเก่าและตำบลแป้น (อำเภอสายบุรี)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลท่าน้ำ ตำบลคอกกระบือและตำบลบ้านกลาง

**ประวัติ**
ตำบลพ่อมิ่ง ตามที่เล่าต่อกันมาว่ามีประชาชนจากพื้นที่ใดไม่ทราบแน่ชัด ได้อพยพหาที่ทำกินที่อยู่อาศัย ในจำนวนนั้นมีผู้มีความรู้ด้านช่างก่อสร้างได้มาบุกเบิกสร้างวัดและบ้านเรือนอยู่อาศัย เมื่อมาอยู่นานบ้านเรือนจำนวนคนก็เพิ่มขึ้นตามลำดับ และขยายพื้นที่กว้างออกไป ประกอบกับพื้นที่ใกล้เคียงมีราษฎรนับถือศาสนาอิสลาม ผู้นำที่เดินทางมาชื่อว่า มิ่ง ชาวบ้านให้ความนับถือเพิ่มคำว่าพ่อข้างหน้าเป็น พ่อมิ่ง และชื่อถูกเรียกมาจนทุกวันนี้  
วันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2505 หลวงชาติตระการโกศล (เจียม ลิมปิชาติ) ปลัดกระทรวงมหาดไทย และนายเกษม สุขุม ผู้ว่าราชการจังหวัดปัตตานี ได้ประกาศแยกพื้นที่ตำบลพ่อมิ่ง 3 หมู่บ้านบริเวณฝั่งอ่าวไทย ได้แก่ หมู่ 1 บ้านบางหมู, หมู่ 2 บ้านน้ำบ่อ และหมู่ 7 บ้านท่าสู ออกไปตั้งเป็น "ตำบลบ้านน้ำบ่อ" ทำให้ตำบลพ่อมิ่งเหลือพื้นที่ 4 หมู่บ้าน 
บ้านพ่อมิ่ง หมู่ที่ 3 มีประชากร 1,982 คน และ 447 ครัวเรือน ในวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2562 นายไกรศร วิศิษฎ์วงศ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดปัตตานี ได้ประกาศแยกพื้นที่หมู่ 3 บ้านพ่อมิ่ง บางส่วน ออกมาจัดตั้งเป็น 1 หมู่บ้านและตั้งเป็นหมู่ที่ 5 ของตำบลพ่อมิ่ง ชื่อ "บ้านโต๊ะแมว"

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลพ่อมิ่งแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่ตำบลพ่อมิ่งมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลพ่อมิ่ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพ่อมิ่งทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลพ่อมิ่ง ที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2517
ใน พ.ศ. 2538 สภาตำบลพ่อมิ่งมี 5 หมู่บ้าน พื้นที่ 19.40 ตารางกิโลเมตร ประชากร 2,465 คน และ 409 ครัวเรือน พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลพ่อมิ่งอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลพ่อมิ่งใน พ.ศ. 2540
ใน พ.ศ. 2554 องค์การบริหารส่วนตำบลพ่อมิ่งมี 5 หมู่บ้าน พื้นที่ 19.40 ตารางกิโลเมตร ประชากร 2,971 คน และ 623 ครัวเรือน พ.ศ. 2555 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลพ่อมิ่งอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลพ่อมิ่งใน พ.ศ. 2555

**ประชากร**
พื้นที่ตำบลพ่อมิ่งประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 5 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 3,454 คน แบ่งเป็นชาย 1,645 คน หญิง 1,809 คน (เดือนธันวาคม 2566) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดในอำเภอปะนาเระ
 border=1px solid #AAAAAA
 border=1px solid #AAAAAA
 border=1px solid #AAAAAA
พ.ศ. 2562 สำนักบริหารการทะเบียนนำประชากรของหมู่ที่ 3 บ้านพ่อมิ่ง ตำบลพ่อมิ่ง ออกจากทะเบียน เนื่องจากตั้งหมู่บ้านใหม่เป็นพื้นที่หมู่ 5 บ้านโต๊ะแมว ตำบลพ่อมิ่ง
ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวไทยเชื้อสายมลายู ส่วนน้อยเป็นชาวไทตากใบ ใช้ภาษามลายูปัตตานีเป็นหลัก และใช้ภาษาไทยมาตรฐานเป็นภาษารอง จากการสำรวจเมื่อ พ.ศ. 2562 พบว่าประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม ร้อยละ 95.11 และนับถือศาสนาพุทธ ร้อยละ 4.89

**อ้างอิง**
พ่อมิ่ง
พ่อมิ่ง
หมวดหมู่:อำเภอปะนาเระ
เรียวซูเกะ ฮิงะ

เรียวซูเกะ ฮิงะ (Higa Ryōsuke, เกิด 8 พฤศจิกายน 1995ザテレビジョン) เป็นนักพากย์ ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว สังกัดอะตอมมิกมังกีザテレビジョン

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2538
หมวดหมู่:บุคคลจากมหานครโตเกียว
หมวดหมู่:นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
ซาโตชิ มิกามิ

ซาโตชิ มิกามิ (Mikami Satoshi, เกิด 8 มิถุนายน 1968) เป็นนักแสดงและนักพากย์ชาวญี่ปุ่นM01-0439 เกิดที่โตเกียว สังกัดเน็กซีดnexeedprof

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2511
หมวดหมู่:บุคคลจากมหานครโตเกียว
หมวดหมู่:นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การประชุมทางการทูต

หมวดหมู่สำหรับ:- การประชุมระหว่างเจ้าหน้าที่ สมาชิก หรือผู้แทนของรัฐบาลของประเทศต่างๆ- การรวมกลุ่มของรัฐบาลระหว่างประเทศใด ๆ ที่มีอยู่ผ่านการประชุมเป็นหลัก แทนที่จะผ่านโครงสร้างหรือองค์กรใด ๆ ที่เป็นทางการ- สนธิสัญญาหรือเอกสารทางการทูตอื่น ๆ หากการประชุมที่จัดทำสนธิสัญญาหรือเอกสารเหล่านั้นมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์- การประชุมใด ๆ ระหว่างตัวแทนของรัฐบาลจ่กประเทศที่แตกต่างกัน ไม่ว่าจะเป็นระหว่างนักการทูต ผู้แทน หรือประมุขแห่งรัฐ หรือเจ้าหน้าที่อื่น ๆ หรือข้าราชการของรัฐบาลที่แตกต่างกัน และไม่ว่าจะเป็นทางการหรือไม่เป็นทางการ และไม่ว่าจะเป็นการประชุม การอภิปราย การเจรจา การประชุมสุดยอด การไกล่เกลี่ย หรือการเยือนของรัฐ
หมายเหตุ: สิ่งนี้แตกต่างจาก :หมวดหมู่:การประชุมระหว่างประเทศ เนื่องจากมีไว้สำหรับการประชุมของเจ้าหน้าที่ ผู้แทน หรือนักการทูตจากรัฐบาลเท่านั้น ไม่ใช่ระหว่างองค์กรธุรกิจระหว่างประเทศ หรือสมาคมอื่น ๆ
ประชุม
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
ประชุม
*
จังหวัดสิงห์บุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสิงห์บุรี พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 1 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต**

**เขตเลือกตั้งที่ 1**
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดสิงห์บุรีทั้งจังหวัด

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดสิงห์บุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538- จังหวัดสิงห์บุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544

**อ้างอิง**
สิงห์บุรี
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดสิงห์บุรี
ฟอร์โมซาของสเปน

ฟอร์โมซาของสเปน (Formosa española, Hermosa española) เป็นอาณานิคมขนาดเล็กของจักรวรรดิสเปนที่ก่อตั้งขึ้นทางตอนเหนือสุดของเกาะไต้หวัน หรือที่ชาวยุโรปในเวลานั้นรู้จักกันในชื่อ "ฟอร์โมซา" หรือในภาษาสเปนคือ "อิสลาเอร์โมซา" (Isla Hermosa) ตั้งแต่ ค.ศ. 1626 จนกระทั่งยกให้กับสาธารณรัฐดัตช์เมื่อ ค.ศ. 1642 ในช่วงสงครามแปดสิบปี
โปรตุเกสเป็นยุโรปชาติแรกที่ไปถึงเกาะนี้จากชายฝั่งทางตอนใต้ของจีนใน ค.ศ. 1544 และตั้งชื่อให้กับเกาะนี้ว่า ฟอร์โมซา (ซึ่งแปลว่า "สวยงาม" ในภาษาโปรตุเกส) เนื่องด้วยภูมิทัศน์ที่สวยงามเมื่อมองจากทะเล ต่อมาชาวสเปนได้แปลชื่อเป็นภาษาสเปนว่า เอร์โมซา และใช้ชื่อนี้เรื่อยมาในแผนที่และเอกสารที่เกี่ยวข้องกับอาณานิคมของของสเปน
สเปนได้ก่อตั้งอาณานิคมทางตอนเหนือของเกาะใน ค.ศ. 1626 โดยเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของสเปนที่อยู่ในมะนิลา ซึ่งอยู่ภายใต้อาณานิคมนิวสเปน (เม็กซิโก) ในฐานะอาณานิคมของสเปน ฟอร์โมซาเป็นจุดยุทธศาสตร์สำหรับการป้องกันการค้าระดับภูมิภาคของอาณานิคมสเปนในฟิลิปปินส์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการป้องกันเรือสำเภาจากจีนและญี่ปุ่นที่มุ่งหน้ามายังมะนิลาจากการแทรกแซงของบริษัทดัตช์ในฟอร์โมซาของเนเธอร์แลนด์ที่อยู่ทางใต้ของเกาะ อย่างไรก็ตาม อาณานิคมนี้ดำรงอยู่เป็นเวลาสั้น ๆ เนื่องจากสูญเสียความสำคัญเชิงยุทธศาสตร์ ประกอบกับรัฐบาลสเปนในมะนิลาก็ไม่ได้เต็มใจที่จะทุ่มทรัพยากรให้กับการป้องกันมากนัก ภายหลังสงครามสิบเจ็ดปี กองกำลังดัตช์เข้าปิดล้อมป้อมปราการสุดท้ายของสเปนได้สำเร็จ เป็นผลให้เกาะส่วนใหญ่อยู่ในการควบคุมของเนเธอร์แลนด์

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
oclc=1887893 
หมวดหมู่:หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของสเปน
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของสเปน
หมวดหมู่:นิวสเปน
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในเอเชียตะวันออก
ทีปวงศ์

ทีปวงศ์ (दीपवंस, "วงศ์ชาวเกาะ") เป็นบันทึกทางประวัติศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดของศรีลังกา เชื่อว่าน่าจะรวบรวมจากอรรถกถาและแหล่งข้อมูลอื่นราวศตวรรษที่ 3 ถึง 4 ก่อนคริสต์ศักราช ทั้งมหาวงศ์และทีปวงศ์ถือเป็นแหล่งข้อมูลการบันทึกประวัติศาสตร์ของศรีลังกาและอินเดียโบราณ นอกจากมีความสำคัญในจากการเป็นแหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์และตำนาน ยังเป็นงานวรรณกรรมสำคัญทางพุทธศาสนาและวรรณกรรมบาลีในยุคแรก
ไม่ระบุชื่อผู้แต่ง แต่ผู้แต่งน่าจะมีหลายคน บ้างสันนิษฐานว่าน่าจะเป็นภิกษุหรือภิกษุณีจากสำนักอนุราธปุระมหาวิหารแต่งในคริสต์ศตวรรษที่ 3–4 ฮิว เนเวล (Hugh Nevel) ชาวอังกฤษ สันนิษฐานว่าผู้แต่งทีปวงศ์เป็นภิกษุณี โดยพระราชธิดามหิลาได้เรียบเรียงตำนานลังกาว่าด้วยครอบครัวของตนเองพร้อมกับบันทึกเหตุการณ์อื่น ซึ่งได้รับมอบสืบต่อมาจากพระนางสังฆมิตตาเถรีและคณะ ฉัตรสุมาลย์ กบิลสิงห์ มีความเห็นว่า ผู้แต่งทีปวงศ์เป็นภิกษุณี เพราะเนื้อหาในทีปวงศ์ให้รายละเอียดและความสำคัญภิกษุณี
เนื้อหาในทีปวงศ์กล่าวถึงเรื่องพระพุทธเจ้าทรงชนะมาร การทำสังคายนา ทรงประกาศพระศาสนา เสด็จดับขันธปรินิพพาน พระมหินทเถระไปประดิษฐานพระพุทธศาสนาในลังกาทวีปและได้อัญเชิญพระบรมธาตุและไม้ศรีมหาโพธิ์จากชมพูทวีปมายังลังกาทวีป เหตุการณ์ในทีปวงศ์สิ้นสุดในสมัยพระเจ้ามหาเสนครองราชย์อยู่ ณ เมืองอนุราธบุรี (พ.ศ. 819–846) จึงเชื่อว่าทีปวงศ์แต่งขึ้นระหว่างหลังรัชสมัยพระเจ้ามหาเสนสมัยพระเจ้าธาตุเสน ประมาณกลางพุทธศตวรรษที่ 9 – ปลายพุทธศตวรรษที่ 10
เฮอร์มานน์ โอลเดนเบิร์ก (Hermann Oldenberg) ชาวเยอรมัน ได้ชำระคัมภีร์ทีปวงศ์จากอักษรสิงหลและอักษรพม่าภาษาบาลีถ่ายถอดเป็นอักษรโรมันภาษาบาลี พร้อมทั้งแปลเป็นภาษาอังกฤษ ในประเทศไทยพบคัมภีร์ทีปวงศ์อักษรขอมภาษาบาลี
ฉบับรองทรง ไม่พบหลักฐานว่าปริวรรตอักษรสิงหลเป็นอักษรขอมเมื่อใด อายุอยู่ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช มีการแปลเป็น 2 สำนวนคือ สำนวนของนายปุ้ย แสงฉาย และคณะ พิมพ์เผยแพร่โดยกรมศิลปากร และ สำนวนของภิกษุณีธัมมนันทา (รองศาสตราจารย์ ดร. ฉัตรสุมาลย์ กบิลสิงห์) แปลจากภาษาอังกฤษของ เฮอร์มานน์ โอลเดนเบิร์ก (Hermann Oldenberg)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คัมภีร์ของศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธในประเทศศรีลังกา