ว่าด้วยศิลป์แห่งภาพยนตร์

ว่าด้วยศิลป์แห่งภาพยนตร์  (lit=ทฤษฎีศิลปะภาพยนตร์2013) เป็นศาสตรนิพนธ์ ค.ศ. 1973 โดยคิม จ็อง-อิล ผู้นำเกาหลีเหนือ ถือเป็นผลงานที่มีอำนาจมากที่สุดเกี่ยวกับงานสร้างภาพยนตร์ของเกาหลีเหนือ
หนังสือนำเสนอทฤษฎีดั้งเดิมหลายประการ ซึ่งสามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้กับการปฏิบัติงานในด้านภาพยนตร์ ศิลปะ และอื่น ๆ ในบรรดาทฤษฎีเหล่านี้ ทฤษฎีวรรณกรรมในฐานะ "มานุษยวิทยา" (humanics) และ "ทฤษฎีเมล็ดพันธุ์" (seed theory) คือทฤษฎีสำคัญที่สุด มานุษยวิทยามุ่งเน้นไปที่คำถามเกี่ยวกับชีวิตที่ดีและมีคุณค่า ในงานศิลปะ ทฤษฎีนี้เน้นย้ำถึงปัจเจกที่มีความเป็นอิสระอย่างแท้จริงผู้ซึ่งมีความสามารถในการเปลี่ยนแปลงสังคม ทฤษฎีเมล็ดพันธุ์ได้กลายเป็นสิ่งจำเป็นต่อทฤษฎีภาพยนตร์ของเกาหลีเหนือ มันพยายามจะชี้นำการสร้างสรรค์งานศิลปะทั้งหมดให้ผ่านรากฐานทางอุดมการณ์เพียงหนึ่งเดียว หรือที่เรียกว่า "เมล็ดพันธุ์" ในงานแต่ละชิ้น เมล็ดพันธุ์คือการสังเคราะห์ระหว่างเนื้อหาหลักและแนวคิดรวมถึงเป็นพื้นฐานของสารโฆษณาชวนเชื่อนั้น ๆ แนวคิดเหล่านี้เติมเต็มแก่นเรื่องของรูปแบบชาตินิยมและเนื้อหาสังคมนิยมในภาพยนตร์ แนวคิดหลายอย่างที่นำเสนอในหนังสือเป็นการให้เหตุผลเพื่อการสร้างสรรค์งานโฆษณาชวนเชื่อที่สนับสนุนนโยบายของพรรคแรงงานเกาหลี
ว่าด้วยศิลป์แห่งภาพยนตร์ มีนัยสำคัญทางการเมืองอย่างมากต่อการสืบทอดอำนาจของคิม จ็อง-อิลจากคิม อิล-ซ็อง  โดยคิม จ็อง-อิลได้รับอิทธิพลทางการเมืองและวัฒนธรรมในสังคมและรัฐบาลเกาหลีเหนือจากการประพันธ์หนังสือเล่มนี้
ผลกระทบของ ว่าด้วยศิลป์แห่งภาพยนตร์ ต่อการสร้างภาพยนตร์ของเกาหลีเหนือนั้นยังเป็นที่ถกเถียง ภาพยนตร์ทั้งก่อนและหลังการตีพิมพ์ศาสตรนิพนธ์มีรูปแบบคล้ายคลึงกันและภาพยนตร์ร่วมสมัยหลายเรื่องก็ยังละเมิดกฎเกณฑ์ต่าง ๆ ที่ระบุไว้ในศาสตรนิพนธ์

**ภูมิหลัง**
รูปปั้นของคิม อิล-ซ็อง ณ alt=A Bronze statue of Kim Il-sung and six other people with a camera, a flower basket and a notebook.
หลังสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยคิม อิล-ซ็องใน ค.ศ. 1964 คิม จ็อง-อิลทุ่มเทให้กับการทำงานด้านวัฒนธรรม อุดมการณ์ และโฆษณาชวนเชื่อในกรมองค์การและชี้นำของคณะกรรมาธิการกลางพรรคp=13 แม้คิมจะขึ้นชื่อว่ามีความสนใจส่วนตัวในภาพยนตร์ฮอลลีวูด แต่เขาก็สั่งห้ามการอภิปรายเกี่ยวกับแนวคิดภาพยนตร์ต่างประเทศในการประชุมทบทวนสุนทรียภาพ การประชุมภาพยนตร์ประจำปีที่สำคัญ หลังเขาได้สั่งให้ทำลายเอกสารการประชุมทั้งหมด คิมก็กระตุ้นให้ผู้เข้าร่วมประชุมมุ่งเน้นเฉพาะคำสอนของคิม อิล-ซ็องและพรรคในการทำงานสร้างสรรค์p=13 ตั้งแต่นั้นมา อิทธิพลของคิม จ็อง-อิลในการบริหารภาพยนตร์และวรรณกรรมก็เพิ่มขึ้น และเขาต่อต้านอิทธิพลทางศิลปะเสรีนิยมจากการล้มล้างอิทธิพลสตาลินของสหภาพโซเวียตp=13 ตั้งแต่ ค.ศ. 1968 คิมเริ่มทำงานดัดแปลงภาพยนตร์จากบทละครของกองโจรที่มีมาตั้งแต่ทศวรรษ 1930p=14 คิมได้ชี้นำการผลิตภาพยนตร์ด้วยตนเอง เช่น Sea of Blood (ภาคหนึ่งและสอง, 1969)p=14 The Fate of a Self-Defence Corps Man (context=north,p=14 1970) และ The Flower Girl (1972)p=237 หลังจากนั้น คิม จ็อง-อิลก็เริ่มผลิตอุปรากรปฏิวัติ ภายในเวลานี้คิมได้ทำงานในฝ่ายบริหารศิลปะของรัฐบาลมาเกือบสิบปีแล้วp=14 จากนั้นเขาเขียนเรียงความชุดหนึ่งโดยอ้างอิงจากสุนทรพจน์ที่เขาเคยกล่าวกับผู้กำกับและนักเขียนบทภาพยนตร์ในช่วงห้าปีที่ผ่านมาp=72 และตีพิมพ์เป็น ว่าด้วยศิลป์แห่งภาพยนตร์ ในวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1973p=14 ซึ่งเป็นผลงานสำคัญชิ้นแรกของเขา ตลอดช่วงทศวรรษ 1970 คิมยังคงดูแลกิจกรรมทางวัฒนธรรมต่อไปp=14

**แนวคิด**
ในศาสตรน์พนธ์ คิม จ็อง-อิลพยายามประยุกต์ใช้หลักการของอุดมการณ์ชูเชของเกาหลีเหนือเข้ากับประเด็นของภาพยนตร์ วรรณกรรม และศิลปะp=15 ตามที่คิมกล่าวไว้ "การปฏิวัติ" ภาพยนตร์เป็นหนทางหนึ่งในการปฏิวัติงานศิลปะและวรรณกรรมทั้งหมดและเป็นการเผยแพร่ "อุดมการณ์เอกานุภาพ" ของพรรคแรงงาน และแนวคิดชูเชสู่สังคมp=235 คิม จ็อง-อิลสร้างสรรค์สิ่งที่ถูกเรียกว่า "สัจนิยมชูเช"p=16 โดยต่อยอดจากทฤษฎีวรรณกรรมสัจนิยมสังคมนิยมและความคิดของคิม อิล-ซ็องp=3 เป้าหมายสำคัญของคิมคือการใช้ภาพยนตร์แนววีรบุรุษเพื่อเปลี่ยนมนุษย์ให้เป็นมนุษย์สังคมนิยม หรือ "มนุษย์แบบชูเช"p=232
หนังสือครอบคลุมอย่างครอบคลุมในแง่มุมต่าง ๆ ของภาพยนตร์ รวมถึงทฤษฎีภาพยนตร์และวรรณกรรม การแสดง การแสดงบนเวที ดนตรีประกอบ ฉากp=234 การถ่ายภาพ เครื่องแต่งกาย การแต่งหน้า และอุปกรณ์ประกอบฉากp=16 โดยเฉพาะประเด็นเกี่ยวกับการกำกับและอำนวยการสร้างเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งเนื่องจากเป็นแรงขับเคลื่อนของการผลิตภาพยนตร์p=235 แนวคิดในหนังสือได้รับการอธิบายโดยยกตัวอย่างจากภาพยนตร์เกาหลีเหนือ ซึ่ง Sea of Blood เป็นภาพยนตร์ที่ถูกอ้างถึงมากที่สุด ว่าด้วยศิลป์แห่งภาพยนตร์ นำเสนอทฤษฎีหลักสองทฤษฎี: ทฤษฎีวรรณกรรมในฐานะ "มานุษยวิทยา" และ "ทฤษฎีเมล็ดพันธุ์" ทั้งสองทฤษฎีถือเป็นการให้เหตุผลสำหรับการควบคุมการสร้างสรรค์ทางศิลปะของพรรคp=17 แนวคิดอื่น ๆ ที่พัฒนาโดยศาสตรนิพนธ์ ได้แก่ "ทฤษฎีการสร้างแบบจำลอง" และ "การรณรงค์เร่งความเร็ว" การปฏิบัติตามหลักการเหล่านี้จะทำให้ผลงานศิลปะได้รับยกย่องว่าเป็น "ผลงานรวมหมู่"
ภาพยนตร์ควรมีความสมจริง ซึ่งจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อ ผู้สร้างภาพยนตร์ได้ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับประชาชนส่วนใหญ่p=54 คล้ายกับอุดมคติของนักปฏิวัติในการต่อต้านเกาหลีp=236 อย่างไรก็ตาม "ความสมจริง" นี้หมายถึงการเทิดทูนบูชาผู้นำและชูเชอย่างบริสุทธิ์ใจ ทำให้มัน ไม่สามารถเทียบเคียงได้กับประเภทของความสมจริงในภาพยนตร์ดั้งเดิม เช่น สัจนิยมใหม่อิตาลีp=54 คิมสร้างแนวคิดบนพื้นฐานที่ว่าเกาหลีเหนือในปัจจุบันได้ก้าวข้ามความแตกแยกทางชนชั้นไปแล้วและไม่มีความขัดแย้งที่แท้จริงให้ต้องนำเสนอในภาพยนตร์ นอกเหนือจากความขัดแย้งทางประวัติศาสตร์และภายนอก สิ่งนี้อาจมองได้ว่าเป็นการ ยืนยันหลักคำสอนซดานอฟของสตาลินอีกครั้ง โดย "บุคคลเชิงลบ" ที่ไม่เห็นด้วยกับนโยบายของพรรคไม่สามารถมีอยู่ได้p=21 การพรรณนาถึงความขัดแย้งภายในสังคมเกาหลีเหนือในภาพยนตร์อาจถูกมองว่าเป็นการวิจารณ์ระบอบ เมื่อมีการนำเสนอประเด็นทางประวัติศาสตร์ ประเพณีควรได้รับการพรรณนาอย่างคัดเลือกเพื่อสนับสนุนความต้องการทางอุดมการณ์ในปัจจุบัน โดยต้องกำจัด "อุดมการณ์ศักดินา" ออกไปจากนิทานและตำนานดั้งเดิมp=54

**วรรณกรรมในฐานะมานุษยวิทยา**
ทฤษฎีวรรณกรรมในฐานะ "มานุษยวิทยา"  (MR: inganhak) ที่พัฒนาโดยคิม จ็อง-อิลกำหนดว่าวรรณกรรมดำรงอยู่ภายในขอบเขตของความเป็นมนุษย์ แก่นหลักของมานุษยวิทยาคือคำถามเกี่ยวกับชีวิตที่ดีและมีคุณค่า เอื้อให้เกิดศิลปะแบบโฆษณาชวนเชื่อและมีศีลธรรม แนวคิดเรื่องชาชูซ็อง (Chajusŏng) (ภาษาเกาหลีแปลว่า 'จิตวิญญาณเอกราช') ก็มีความโดดเด่นในทฤษฎีมานุษยวิทยาเช่นกัน ชาชูซ็องคือแก่นแท้ทางอภิปรัชญาของมนุษย์ที่ต่อสู้กับการกดขี่ ในเชิงปรัชญา ชาชูซ็องขึ้นอยู่กับมุมมองแบบไม่กำหนดนิยมต่อเจตจำนงเสรีในชูเช โดยเฉพาะอย่างยิ่ง วีรบุรุษของเรื่องราวเป็นผู้ที่รวบรวมเอาชาชูซ็องไว้ในตนเอง ตามคำกล่าวของคิม "วรรณกรรมมานุษยวิทยา" ให้ความสำคัญกับการพัฒนาบุคคลที่มีความเป็นอิสระอย่างแท้จริงตามที่สมัยชูเชเรียกร้อง นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงของสังคมโดยรวม ในวรรณกรรมเกาหลีเหนือ ชาชูซ็องถูกใช้เป็นเหตุผลในการควบคุมการสร้างสรรค์วรรณกรรมโดยรัฐp=17 และเป็นนโยบายชาตินิยมของสังคมนิยมในประเทศเดียวp=18

**ทฤษฎีเมล็ดพันธุ์**
"ทฤษฎีเมล็ดพันธุ์" () ถือเป็นหัวใจสำคัญของ ว่าด้วยศิลป์แห่งภาพยนตร์ และด้วยเหตุนี้ จึงเป็นแก่นของทฤษฎีภาพยนตร์เกาหลีเหนือโดยรวมp=242
ถูกวิจารณ์ว่าเป็น "แนวคิดแปลกประหลาด" วิธีการที่ใช้ในการบีบบังคับศิลปินให้ปฏิบัติตามแนวทางของพรรค และยังเป็นการกำจัดความคิดสร้างสรรค์ส่วนบุคคล ออกไปp=18 คิม จ็อง-อิลเปรียบภาพยนตร์กับสิ่งมีชีวิต และระบุว่าในภาพเปรียบเทียบนี้เมล็ดพันธุ์คือแก่นกลางของสิ่งมีชีวิตนั้น แนวคิดนี้คือ การที่การตีความทางศิลปะทั้งหมดกระทำผ่านพื้นฐานทางอุดมการณ์เพียงหนึ่งเดียว หรือ "เมล็ดพันธุ์" เดียวกัน ส่งผลให้ภาพยนตร์ที่สร้างขึ้นมีความสมบูรณ์เป็นองค์รวม การกำหนดให้มี "เมล็ดพันธุ์" เดียวนี้ ทำให้สมาชิกทุกคนในคณะสร้างสรรค์ผลงานทำงานเพื่อเป้าหมายเดียวกัน แม้แต่ละคนจะมีบุคลิกหรือจุดเน้นแตกต่างกันไปก็ตาม หน้าที่ของผู้กำกับคือการป้องกันไม่ให้สิ่งใดก็ตามที่ "แปลกปลอม" หรือไม่สอดคล้องกับ "เมล็ดพันธุ์" นั้นเข้ามาในภาพยนตร์ ด้วยเหตุนี้ "เมล็ดพันธุ์" จึงเป็นจิตสำนึกพื้นฐานที่อยู่เบื้องหลังการสร้างสรรค์ทางศิลปะp=242
กล่าวให้เป็นรูปธรรมมากขึ้น เมล็ดพันธุ์คือพื้นฐานของข้อความโฆษณาชวนเชื่อของภาพยนตร์: "แนวคิดที่แข็งแกร่ง น่าเชื่อถือว่าจะบอกอะไร"p=55 เมล็ดพันธุ์จะสังเคราะห์เรื่องราวและแนวคิดของงานเข้าด้วยกัน จึงให้ทั้งรูปแบบและเนื้อหา ในความสามารถนี้ มันจะรวมแนวคิดทางทฤษฎีวรรณกรรมของลัทธิมากซ์–เลนินที่ประกอบด้วย "เนื้อหา" "แก่นเรื่อง" และ "ความคิด" เข้าไว้ด้วยกัน ภาพยนตร์ควรมีส่วนช่วยอุดมการณ์ที่ปกครองp=242 และใช้สุนทรียศาสตร์และการเล่าเรื่องที่สนับสนุนสารโฆษณาชวนเชื่อp=55 ตัวอย่างเช่น เมล็ดพันธุ์ของภาพยนตร์เรื่อง The Fate of a Self-Defence Corps Man เกี่ยวข้องกับการตัดสินใจที่ตัวละครหลักอย่าง Gap Ryong เผชิญ: จะพินาศภายใต้การกดขี่หรือเสียสละตนเองเพื่อการปฏิวัติ เมล็ดพันธุ์ของมันสามารถสรุปได้ว่า "ไม่ว่า Gap Ryong จะเข้าร่วมขบวนการปฏิวัติหรือไม่ เขาก็ต้องตาย"p=240, 242 คิมโต้แย้งว่า มูลค่าส่วนเกินคือเมล็ดพันธุ์ของหนังสือ ทุน ของมาคส์
ทฤษฎีเมล็ดพันธุ์กลายเป็นที่ทรงอิทธิพลในแวดวงวรรณกรรมของเกาหลีเหนือและนักเขียนต่างพยายามย้อนรอยหาเมล็ดพันธุ์ในวรรณกรรมคลาสสิกที่เขียนมาก่อนหน้าศาสตรนิพนธ์ของคิม นอกเหนือจากประเด็นทางศิลปะแล้ว ทฤษฎีเมล็ดพันธุ์ยังถูกนำไปประยุกต์ใช้กับกิจกรรมทางอุตสาหกรรมและเศรษฐกิจในวงกว้างขึ้นอีกด้วย

**ทฤษฎีการสร้างแบบจำลองและการรณรงค์เร่งความเร็ว**
ตาม "ทฤษฎีการสร้างแบบจำลอง" การต่อสู้เพื่อการปลดปล่อยควรถูกนำเสนอให้เป็นการรวมกันของการต่อสู้ระดับชาติและระดับชนชั้น ซึ่งทำได้โดยการนำเสนอภาพในลักษณะเชิดชูบูชาประชาชนเกาหลีเหนือ และโดยการสร้างแบบอย่างที่ดีp=84
"การรณรงค์เร่งความเร็ว" (MR: sokto-jonp=294) เป็นแนวคิดที่เรียกร้องให้มีการผลิตผลงานอย่างรวดเร็วโดยเฉพาะในด้านภาพยนตร์ คิม จ็อง-อิลเชื่อว่าการผลิตภาพยนตร์ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้จะช่วยเร่งกระบวนการปฏิวัติโดยรวม จุดเริ่มต้นของการรณรงค์เร่งความเร็วนี้มาจากการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง The Fate of a Self-Defence Corps Man ซึ่งใช้เวลาเพียง 40 วันทั้งที่คาดว่าจะใช้เวลาถึงหนึ่งปีp=294 แนวปฏิบัตินี้ยังคงถูกนำมาใช้แม้หลังจาก ว่าด้วยศิลป์แห่งภาพยนตร์ ได้รับการตีพิมพ์แล้ว ตัวอย่างเช่น ภาพยนตร์ชุดแปดภาคเรื่อง Unsung Heroes (1979–1981)  ก็ถูกผลิตขึ้นตามหลักการรณรงค์เร่งความเร็วนี้ แต่ละภาคใช้เวลาสร้างเพียง 45 วันเท่านั้นp=65 ต่อมา การรณรงค์เร่งความเร็วไม่ได้ถูกนำมาใช้แค่ในวงการศิลปะเท่านั้น แต่ยังขยายไปถึงเรื่องเศรษฐกิจp=294 แนวคิดนี้ถูกมองว่ามีความสำคัญเทียบเท่ากับขบวนการช็อลลีมาของคิม อิล-ซ็อง และยังคงเป็นแนวคิดที่มีอิทธิพลที่เกี่ยวข้องกับความเป็นผู้นำของคิม จ็อง-อิลมาจนถึงปัจจุบันsfn|Clippinger|1981|pp=294–295|ps=: "Its roots go back to 1971 when Kim Chong-il ... was guiding the filming of 'Destiny of a Self Defense Force Member.' ... Under young Kim's guidance the entire filming, which normally would have taken a whole year, was completed in only 40 days. ... The speed battle concept was introduced into the economic sector in late 1973 and early 1974. ... As one of Kim Chong-il's major innovations, the speed battle symbol is intimately associated with him and has lost none of its vitality since its introduction in late 1973. In mid-1979 speed battle was given virtually coequal status with the Kim Il-song-inspired Ch'ollima Movement."

**การตอบรับและอิทธิพล**
alt=A detail of a mural wherein a filmmaker holds a copy of On the Art of the Cinema and gestures to the distance.
ขณะที่ชีวประวัติทางการของคิม จ็อง-อิลบรรยายว่า ว่าด้วยศิลป์แห่งภาพยนตร์ นั้นครอบคลุมทุกด้าน มีความเป็นต้นฉบับและ "ได้รับการสนับสนุนด้วยตรรกะที่ไร้ที่ติ"p=254 แต่วิตนีย์ แมลเล็ตต์กลับมองว่ามันน่าเบื่อและซ้ำซาก แอนนา บรอยโนว์สกีเรียก ว่าด้วยศิลป์แห่งภาพยนตร์ ว่า "โอ้อวด เพ้อเจ้อ และเก้งก้าง" อย่างไรก็ตาม เดวิต เวสต์ชี้ให้เห็นว่าผลงานชิ้นนี้แสดงให้เห็นถึง "ความเข้าใจในองค์ประกอบเชิงสร้างสรรค์ของงานวรรณกรรมอยู่บ้าง"p=16
ผลงานชิ้นนี้ถือเป็นคู่มือที่เชื่อถือได้มากที่สุดเกี่ยวกับการผลิตภาพยนตร์ในเกาหลีเหนือp=234 อย่างไรก็ตาม ระดับอิทธิพลที่แท้จริงของมันยังเป็นที่น่าสงสัย ตามที่โยฮันเนส เชินแฮร์กล่าวไว้ ผลงานนี้เสนอสิ่งใหม่เพียงเล็กน้อยให้กับวงการภาพยนตร์เกาหลีเหนือp=54 และแนวคิดหลายอย่างที่นำเสนอก็ไม่เป็นต้นฉบับหรือเป็นสิ่งที่ชัดเจนอยู่แล้ว โดยเฉพาะสำหรับกลุ่มผู้เชี่ยวชาญด้านภาพยนตร์ที่คิมเขียนถึง ภาพยนตร์ก่อนและหลังการตีพิมพ์ศาสตรนิพนธ์มีความคล้ายกันอย่างน่าทึ่ง ชี้ให้เห็นว่าศาสตรนิพนธ์มีผลกระทบเพียงเล็กน้อยต่ออุตสาหกรรมภาพยนตร์เกาหลีเหนือในทางปฏิบัติp=55 ลักษณะหลายอย่างของภาพยนตร์เกาหลีเหนือร่วมสมัย เช่น การทำซ้ำ รูปแบบการตัดต่อที่ช้า และการแสดงแบบละครเวทีแบบเก่า ล้วนขัดแย้งกับคำสอนของ ว่าด้วยศิลป์แห่งภาพยนตร์ การเปลี่ยนแปลงใด ๆ ที่เกิดขึ้นในวงการภาพยนตร์เกาหลีเหนือนั้น อาจเป็นผลมาจากแรงกดดันทางการเมืองและเศรษฐกิจp=56 แทนที่จะนำเสนอสิ่งใหม่ ๆ ผลงานชิ้นนี้เป็นการปรับปรุงแนวคิดของคิม อิล-ซ็องเกี่ยวกับความสำคัญของภาพยนตร์ต่อศิลปะและในฐานะเครื่องมือโฆษณาชวนเชื่อ แทนที่จะเป็นความก้าวหน้าทางทฤษฎีตามที่ถูกสอน ผลงานชิ้นนี้เป็นบันทึกประสบการณ์ส่วนตัวของคิม จ็อง-อิลในอุตสาหกรรมภาพยนตร์และเป็นความพยายามที่จะขัดขวาง "ความหละหลวมและไม่รอบคอบ" ที่เขาเคยประสบพบเจอp=54
คิมเองมองว่าศาสตรนิพนธ์ของเขาเป็นความล้มเหลว ภาพยนตร์ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากศาสตรนิพนธ์นี้เป็นที่ชื่นชอบภายในประเทศ แต่กลับถูกเยาะเย้ยในต่างประเทศ ภาพยนตร์เกาหลีเหนือไม่สามารถแข่งขันกับคุณภาพของภาพยนตร์ต่างชาติ โดยเฉพาะภาพยนตร์เกาหลีใต้p=79 สิ่งนี้กระตุ้นให้เขาลักพาตัวชิน ซัง-อก ผู้กำกับภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงที่สุดของเกาหลีใต้ใน ค.ศ. 1978 ชินและชเว อึน-ฮี ภรรยาของเขาซึ่งเป็นนักแสดง ถูกกักตัวอยู่ในเกาหลีเหนือเป็นเวลาแปดปีภายใต้สภาพที่โหดร้าย อย่างไรก็ตาม ชินศึกษา ว่าด้วยศิลป์แห่งภาพยนตร์ เพื่อเอาใจคิมด้วยภาพยนตร์สัตว์ประหลาด (ไคจู) เรื่อง พุลกาซารี (Pulgasari) ซึ่งระบุว่าคิมเป็นผู้อำนวยการสร้าง คิมยินดีกับภาพยนตร์เรื่องนี้มากและอนุญาตให้ชินและชเวเดินทางไปเวียนนา ที่ซึ่งพวกเขาควรจะเจรจาข้อตกลงสำหรับภาคต่อ ทั้งคู่ใช้โอกาสนี้หลบหนีและไปถึงอเมริกาในที่สุด
ทางการเมือง ศาสตรนิพนธ์ประสบความสำเร็จ ในช่วงเวลาที่เขียน ว่าด้วยศิลป์แห่งภาพยนตร์ นั้น คิม อิล-ซ็อง บิดาของคิม จ็อง-อิลกำลังรวบรวมการสนับสนุนอย่างเป็นระบบให้แก่คิมผู้ลูกเพื่อเตรียมการสืบทอดอำนาจp=14 ด้วยการประพันธ์ผลงานชิ้นนี้ คิม จ็อง-อิลได้รับอำนาจทางสังคมและการเมืองp=242 เขาสร้างความมั่นใจให้กับบิดา ซึ่งทำให้การสืบทอดอำนาจเป็นไปได้p=235 คิม จ็อง-อิลยังคงเขียนเกี่ยวกับศิลปะต่อไปจนถึงทศวรรษ 1990 และได้ตีพิมพ์ศาสตรนิพนธ์ ว่าด้วยศิลป์แห่งอุปรากร (1974), ว่าด้วยศิลป์แห่งนาฏกรรม (1988), ว่าด้วยศิลป์แห่งนาฏศิลป์ (1990), ว่าด้วยศิลป์แห่งดนตรี (1991), ว่าด้วยวิจิตรศิลป์ (1991), ว่าด้วยสถาปัตยกรรม (1991), ว่าด้วยวรรณกรรมชูเช (1992), และ ทฤษฎีละครสัตว์ (1993)
ว่าด้วยศิลป์แห่งภาพยนตร์ ถือเป็นหนังสือที่นักศึกษาวรรณคดีชาวเกาหลีเหนือทุกคนต้องอ่านp=237 ผู้ผลิตภาพยนตร์ชาวเกาหลีเหนือก็ต้องศึกษา หรือแม้กระทั่งท่องจำเนื้อหาในหนังสือเล่มนี้ อิทธิพลของ ว่าด้วยศิลป์แห่งภาพยนตร์ ไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในเกาหลีเหนือเท่านั้น แต่ยังส่งผลต่อขบวนการ "ภาพยนตร์ประชาชน" (MR: minjung yŏnghwa) ที่เน้นแนวคิดประชาธิปไตยในเกาหลีใต้ ซึ่งเกิดขึ้นจากขบวนการเรียกร้องประชาธิปไตยที่กวังจู อิทธิพลของผลงานชิ้นนี้ยังขยายไปไกลกว่าคาบสมุทรเกาหลี แอนนา บรอยโนว์สกี ผู้กำกับชาวออสเตรเลีย สร้างภาพยนตร์เรื่อง Aim High in Creation! ภาพยนตร์เกี่ยวกับการสร้างภาพยนตร์โฆษณาชวนเชื่อที่ปฏิบัติตามคำแนะนำของคิม ส่วนแมดส์ บรืกเกอร์ ผู้กำกับสารคดีชาวเดนมาร์ก ก็ปรากฏในภาพยนตร์เรื่อง The Red Chapel ว่าเขาคอยปรึกษาศาสตรนิพนธ์นี้เพื่อเป็นแนวทางในการสร้างสรรค์ผลงานอย่างต่อเนื่อง

**รายละเอียดการตีพิมพ์**
พิมพ์ซ้ำโดยสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยแปซิฟิก
ผลงานชิ้นนี้รวมอยู่ใน "สรรนิพนธ์ของคิม จ็อง-อิล เล่มที่ 5" (ฉบับแก้ไข) สามบทแรกของ ว่าด้วยศิลป์แห่งภาพยนตร์ ยังตีพิมพ์ในชื่อ ชีวิตและวรรณกรรม (Life and Literature) ภาพยนตร์และการกำกับ (The Cinema and Directing) และตัวละครและนักแสดง (The Character and the Actor) ตามลำดับ สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยแปซิฟิกจัดพิมพ์ซ้ำฉบับภาษาอังกฤษของ ว่าด้วยศิลป์แห่งภาพยนตร์ สุนทรพจน์สามเรื่องที่ไม่ได้รวมอยู่ในฉบับภาษาอังกฤษ ได้แก่ "ปัญหาบางอย่างที่เกิดขึ้นในการสร้างสรรค์ผลงานชิ้นเอก" (1968), "ขอเราสร้างภาพยนตร์ปฏิวัติให้มากขึ้นบนพื้นฐานชีวิตสังคมนิยม" (1970) และ "ว่าด้วยลักษณะทางอุดมการณ์และศิลปะของผลงานชิ้นเอก The Fate of a Self-Defence Corps Man" (1970) – ถูกรวมอยู่ในฉบับภาษาเกาหลีตั้งแต่ ค.ศ. 1977p=15
งานแปลของ ว่าด้วยศิลป์แห่งภาพยนตร์ มีทั้งภาษาอาหรับ จีน อังกฤษ ฝรั่งเศส เยอรมัน รัสเซียและสเปน

**ดูเพิ่ม**
 การลักพาตัวชิน ซัง-อกและชเว อึน-ฮี- บรรณานุกรมของคิม จ็อง-อิล- ว่าด้วยแนวคิดชูเช- ภาพยนตร์เกาหลีเหนือ

**หมายเหตุและอ้างอิง**

**หนังสืออ่านเพิ่ม**
oclc=272459555
*cite book |author=คิม จ็อง-อิล |title=ว่าด้วยศิลป์แห่งอุปรากร: การสนทนากับผู้สร้างสรรค์ในสาขาศิลปะและวรรณกรรม, 4-6 กันยายน 1974 |url=http://www.korean-books.com.kp/KBMbooks/en/work/leader2/00000305.pdf |year=1974 |publisher=สำนักพิมพ์ภาษาต่างประเทศ |location=เปียงยาง |oclc=869091334- cite book |author=คิม จ็อง-อิล |first= |title=ว่าด้วยศิลป์แห่งการละคร: การสนทนากับเจ้าหน้าที่ในสาขาศิลปะและวรรณกรรม, 20 เมษายน 1988 |url=http://www.korean-books.com.kp/KBMbooks/en/work/leader2/3017.pdf |year=1988 |publisher=สำนักพิมพ์ภาษาต่างประเทศ |location=เปียงยาง |author-mask=1- cite book |author=คิม จ็อง-อิล |title=ว่าด้วยสถาปัตยกรรม, 21 พฤษภาคม 1991 |url=http://www.korean-books.com.kp/KBMbooks/en/work/leader2/00000309.pdf |year=1991 |publisher=สำนักพิมพ์ภาษาต่างประเทศ |location=เปียงยาง |author-mask=1- cite book |author=คิม จ็อง-อิล |title=ว่าด้วยศิลป์แห่งดนตรี, 17 กรกฎาคม 1991 |url=http://www.korean-books.com.kp/KBMbooks/en/work/leader2/00000453.pdf |year=1991 |publisher=สำนักพิมพ์ภาษาต่างประเทศ |location=เปียงยาง |author-mask=1- cite book |author=คิม จ็อง-อิล |title=ว่าด้วยวิจิตรศิลป์, 16 ตุลาคม 1991 |url=http://www.korean-books.com.kp/KBMbooks/en/work/leader2/3036.pdf |year=1991 |publisher=สำนักพิมพ์ภาษาต่างประเทศ |location=เปียงยาง |author-mask=1- cite book |author=คิม จ็อง-อิล |title=ว่าด้วยวรรณกรรมชูเช |url=http://www.korean-books.com.kp/KBMbooks/en/work/leader2/3035.pdf |year=1992 |publisher=สำนักพิมพ์ภาษาต่างประเทศ |location=เปียงยาง |author-mask=1- cite book |author=คิม จ็อง-อิล |title=สรรนิพนธ์: 1964–1969 |chapter-url=http://www.korean-books.com.kp/KBMbooks/en/work/leader2/00000479.pdf#page=342 |year=1992 |publisher=สำนักพิมพ์ภาษาต่างประเทศ |location=เปียงยาง |oclc=152423072 |pages=331–363 |chapter=ปัญหาบางอย่างที่เกิดขึ้นในการสร้างสรรค์ผลงานชิ้นเอก: การสนทนากับผู้สร้างภาพยนตร์เรื่อง Brothers, 6 เมษายน 1968 |orig-date=1968 |volume=1 |author-mask=1- cite book |author=คิม จ็อง-อิล |title=สรรนิพนธ์: 1970–1972 |chapter-url=http://www.korean-books.com.kp/KBMbooks/en/work/leader2/00000479.pdf#page=76 |year=1995 |publisher=สำนักพิมพ์ภาษาต่างประเทศ |location=เปียงยาง |oclc=221977168 |pages=69–99 |chapter=ขอเราสร้างภาพยนตร์ปฏิวัติให้มากขึ้นบนพื้นฐานชีวิตสังคมนิยม: การสนทนากับนักเขียนและผู้กำกับ, 18 มิถุนายน 1970 |orig-date=1970 |volume=2 |author-mask=1- cite book |author=คิม จ็อง-อิล |title=สรรนิพนธ์: 1970–1972 |chapter-url=http://www.korean-books.com.kp/KBMbooks/en/work/leader2/00000479.pdf#page=17 |year=1995 |publisher=สำนักพิมพ์ภาษาต่างประเทศ |location=เปียงยาง |oclc=221977168 |pages=10–39 |chapter=ว่าด้วยลักษณะทางอุดมการณ์และศิลปะของผลงานอมตะ The Fate of A Self-Defence Corps Man: คำตอบต่อคำถามที่นักแสดงและศิลปินผู้สร้างภาพยนตร์จากผลงานอมตะ The Fate of A Self-Defence Corps Man ได้หยิบยกขึ้นมาถาม, 14 กุมภาพันธ์ 1970" |orig-date=1970 |volume=2 |author-mask=1- cite book |author=คิม จ็อง-อิล |title=สรรนิพนธ์: 1990 |chapter-url=http://www.korean-books.com.kp/KBMbooks/en/work/leader2/00000492.pdf#page=289 |year=1999 |publisher=สำนักพิมพ์ภาษาต่างประเทศ |location=เปียงยาง |oclc=867581995 |pages=283–402 |chapter=ว่าด้วยศิลป์แห่งนาฏศิลป์, 30 พฤศจิกายน 1990 |orig-date=1990 |volume=10 |author-mask=1

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ข้อความฉบับเต็มของ ว่าด้วยศิลป์แห่งภาพยนตร์- "ปัญหาบางอย่างที่เกิดขึ้นในการสร้างสรรค์ผลงานชิ้นเอก" date=February 25, 2021  ที่ห้องสมุดอิเล็กทรอนิกส์ สมาคมมิตรภาพเกาหลี- "ขอเราสร้างภาพยนตร์ปฏิวัติให้มากขึ้นบนพื้นฐานชีวิตสังคมนิยม" ที่ห้องสมุดอิเล็กทรอนิกส์ สมาคมมิตรภาพเกาหลี- "ว่าด้วยลักษณะทางอุดมการณ์และศิลปะของผลงานชิ้นเอกเรื่อง, The Fate of a Self-Defence Corps Man" ที่ห้องสมุดอิเล็กทรอนิกส์ สมาคมมิตรภาพเกาหลี
*title=ประสบการณ์ด้านภาพยนตร์ของคิม จ็อง-อิล — ตอนที่ 3: แถลงการณ์ ภาพยนตร์และการกำกับ
หมวดหมู่:หนังสือสารคดีปี พ.ศ. 2516
หมวดหมู่:หนังสือทฤษฎีภาพยนตร์
หมวดหมู่:หนังสือสารคดีเกาหลี
หมวดหมู่:หนังสือสารคดีภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:หนังสือเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:ผลงานโดยคิม จ็อง-อิล