ซัลวาโตเร สกิลลาชี

ซัลวาโตเร่ สกิลลาชี อักษรท้ายนาม|post-noms=OMRI (Salvatore Schillaci, 1 ธันวาคม 1964 – 18 กันยายน 2024), รู้จักกันทั่วไปในชื่อ โตโต้ สกิลลาชี, เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอิตาลี ซึ่งเล่นในตำแหน่งกองหน้า ในช่วงอาชีพของเขา เขาเคยเล่นให้กับเมสซีนา (1982–1989), ยูเวนตุส (1989–1992), อินเตอร์มิลาน (1992–1994) และจูบิโล อิวาตะ (1994–1997)
ในระดับทีมชาติ สกิลลาชีคือดาวเซอร์ไพรส์ใน ฟุตบอลโลก 1990 โดยเขาช่วยให้ทีมชาติอิตาลี จบอันดับที่ 3 ในบ้านเกิด สกิลลาชีลงเล่นเป็นตัวสำรองในเกมแรกของอิตาลี และยิงไป 6 ประตูตลอดการแข่งขันโดยคว้ารางวัลรองเท้าทองคำในฐานะผู้ทำประตูสูงสุด  และคว้ารางวัลลูกบอลทองคำ ในฐานะผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำทัวร์นาเมนต์ แซงหน้าโลทาร์ มัทเทอุส และดิเอโก มาราโดนา ซึ่งได้อันดับ 2 และ 3 ตามลำดับ ในปีนั้น เขายังได้อันดับที่สองในรางวัลบาลงดอร์ 1990 ตามหลังมัทเทอุส

**ระดับสโมสร**
สกิลลาชีเกิดเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 1964 ในเมืองปาแลร์โม ประเทศอิตาลี จากครอบครัวที่ยากจน สกิลลาชีเริ่มเล่นให้กับทีมสมัครเล่นในบ้านเกิดของเขาอย่าง อามัต ปาแลร์โม ซึ่งเป็นทีมฟุตบอลของบริษัทขนส่งในท้องถิ่นที่มีชื่อเดียวกัน จากนั้นเขาก็เซ็นสัญญากับสโมสรเมสซีนาในปี 1982 โดยเขาเล่นอยู่ที่นั่นจนถึงปี 1989 และได้แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการทำประตู โดยที่โดดเด่นที่สุดคือการคว้ารางวัลผู้ทำประตูสูงสุดของเซเรียบีในฤดูกาล 1988–89 ด้วยจำนวน 23 ประตูจากนั้นเขาก็ย้ายไปร่วมทีมยูเวนตุส และประเดิมสนามในเซเรียอาเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม 1989 ยูเวนตุส “หญิงชรา” ของวงการฟุตบอลอิตาลี กำลังประสบกับความแตกแยกหลังจากที่เคยครองวงการฟุตบอลอิตาลีในช่วงทศวรรษ 1980 ภายใต้การคุมทีมของโจวันนี ตราปัตโตนี การมาถึงของสกิลลาชีเกิดขึ้นในเวลาเดียวกับที่ทีมกำลังฟื้นตัวกลับมาสู่ฟอร์มที่ดีภายใต้การนำของดิโน ซอฟฟ์ อดีตผู้รักษาประตูในตำนานของยูเวนตุส เขาได้ลงเล่นอย่างโดดเด่นให้กับสโมสรจากตูรินในฤดูกาลนั้น โดยทำประตูในลีกได้ 15 ประตูและ 21 ประตูในทุกรายการในปีที่ยอดเยี่ยมซึ่งสิ้นสุดลงด้วยการที่ยูเวนตุสคว้าแชมป์ทั้งโกปปาอีตาเลียและยูฟ่าคัพ เนื่องจากสไตล์การรุกที่ชาญฉลาด สร้างสรรค์ และก้าวร้าวของเขา เขาจึงได้รับเลือกจาก Azeglio Vicini หัวหน้าโค้ชของอิตาลีให้ลงเล่นในฟุตบอลโลก 1990 ซึ่งอิตาลีเป็นเจ้าภาพเอง แม้ว่าเขาจะเป็นหน้าใหม่ในสนามแข่งขันระดับทีมชาติก็ตาม
หลังจากฟุตบอลโลก 1990 สิ้นสุดลง สกิลลาชีได้ลงเล่นให้กับยูเวนตุสอีก 2 ปี ร่วมกับโรแบร์โต บัจโจ เพื่อนร่วมทีมชาติอิตาลี ก่อนจะย้ายไปร่วมทีม อินเตอร์มิลาน ท้ายที่สุด สกิลลาชีก็ไม่สามารถตอบสนองความคาดหวังของแฟน ๆ อินเตอร์รวมไปถึงแฟนบอลยูเวนตุสได้ เนื่องจากอาการบาดเจ็บที่เขาได้รับหลังจากฤดูกาล 1990 ในปี 1994 เขาย้ายไปร่วมทีมจูบิโล อิวาตะของญี่ปุ่น กลายเป็นผู้เล่นชาวอิตาลีคนแรกที่ได้เล่นในเจลีก และคว้าแชมป์เจลีกร่วมกับสโมสรในปี 1997 เขาเลิกเล่นในปี 1999

**ระดับทีมชาติ**
สกิลลาชีลงเล่นให้กับทีมชาติอิตาลีรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 1990 และได้ลงเล่นให้กับทีมชาติอิตาลี ชุดใหญ่ครั้งแรกภายใต้การคุมทีมของอาเซกลิโอ วิชินี ในเกมกระชับมิตรที่เอาชนะสวิตเซอร์แลนด์ ไป 1–0 ที่เมืองบาเซิล ต่อมาเขาถูกเรียกตัวให้ติดทีมชาติอิตาลีไปแข่งขันฟุตบอลโลก 1990 ที่จัดขึ้นในประเทศบ้านเกิด
ในฟุตบอลโลก 1990 สกิลลาชีลงมาแทนที่อันเดรีย คาร์เนวาเล ในนัดแรกของอิตาลีที่พบกับ ออสเตรีย เขายิงประตูสำคัญช่วยให้อิตาลีชนะไปด้วยสกอร์ 1–0 ในเกมที่พบกับเชโกสโลวาเกียเขาประสานงานร่วมกับโรแบร์โต บัจโจ อิตาลีชนะ 2–0 โดยบัจโจและสกิลลาชียิงประตูได้ทั้งคู่ สกิลลาชีลงสนามเคียงข้างบัจโจในสองนัดถัดมาของอิตาลีในรอบ 16 ทีมสุดท้าย และยังเป็นผู้ทำประตูแรกในรอบ 16 ทีมสุดท้ายและรอบก่อนรองชนะเลิศเมื่อพบกับอุรุกวัย และสาธารณรัฐไอร์แลนด์ตามลำดับ และยังจ่ายบอลให้อัลโด เซเรน่าทำประตูใส่อุรุกวัย
สำหรับรอบรองชนะเลิศที่เจอกับแชมป์เก่าอย่างอาร์เจนตินา จันลูกา วีอัลลีได้ลงเล่นแทนบัจโจในตัวจริง ขณะที่สกิลลาชียังคงรักษาตำแหน่งของเขาในชุดตัวจริงไว้ได้ การแข่งขันจบลงด้วยผล 1–1 โดยสกิลลาชียิงประตูที่ 5 ของเขาในทัวร์นาเมนต์นี้แต่สุดท้ายอิตาลีก็ตกรอบด้วยการดวลจุดโทษ ซึ่งเขาปฏิเสธที่จะยิงจุดโทษโดยอ้างว่าได้รับบาดเจ็บ
หลังจากบัจโจยิงประตูขึ้นนำแล้ว สกิลลาชีก็ยิงประตูชัยให้อิตาลีชนะอังกฤษ 2–1 ในนัดชิงอันดับที่ 3 จากการดวลจุดโทษ และคว้ารางวัลรองเท้าทองคำ ด้วยจำนวน 6 ประตู รวมถึงรางวัลลูกบอลทองคำ สำหรับผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำทัวร์นาเมนต์ โดยรวมแล้ว เขาทำได้ 7 ประตูจากการลงเล่น 16 นัดให้กับทีมชาติอิตาลีระหว่างปี 1990 ถึง 1991 โดยยิงประตูได้เพียงประตูเดียวให้กับทีมชาติอิตาลีในเกมเยือนที่พ่าย 2–1 ให้กับนอร์เวย์ในปี 1991 ในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1992 รอบคัดเลือก

**รูปแบบการเล่น**
สกิลลาชีเป็นกองหน้าตัวเล็ก มีความเร็ว แข็งแกร่ง และคล่องตัว มีสายตาที่มุ่งมั่นและมีเทคนิคที่ยอดเยี่ยม สกิลลาชีเป็นผู้เล่นที่ทำประตูได้มากมาย เชื่อถือได้ และฉวยโอกาส เขาเป็นที่รู้จักโดยเฉพาะในเรื่องการคาดการณ์ ปฏิกิริยา และความรู้สึกในตำแหน่งที่ยอดเยี่ยม ซึ่งควบคู่ไปกับการเร่งความเร็วทำให้เขาสามารถวิ่งเข้าโจมตีเพื่อเอาชนะคู่ต่อสู้เพื่อแย่งบอลในพื้นที่ได้ ทำให้เขามีชื่อเสียงว่ามักจะ "อยู่ถูกที่ในเวลาที่เหมาะสม" เขามีความสามารถในการจบสกอร์ได้ดีทั้งในและนอกกรอบเขตโทษ ตลอดจนการวอลเลย์ด้วยลูกยิงที่ทรงพลัง และทำประตูได้ทั้งหัวและเท้าแม้ว่าจะไม่ได้โดดเด่นเป็นพิเศษในลูกกลางอากาศ นอกจากนี้ เขายังมีความแม่นยำในลูกตั้งเตะและการยิงจุดโทษอย่างมีประสิทธิภาพอีกด้วย แม้ว่าเขาจะเป็นที่รู้จักในเรื่องรูปแบบการเล่นที่เห็นแก่ตัวและตามสัญชาตญาณ แต่เขายังสามารถเล่นร่วมกับเพื่อนร่วมทีมได้ แม้ว่าจะไม่ได้เป็นคนจ่ายบอลที่โดดเด่นเป็นพิเศษก็ตาม เนื่องจากความสามารถในการทำประตูของเขา ฟรานเชสโก สโกลิโอ อดีตผู้จัดการทีมเมสซีนาได้บรรยายถึงเขาโดยกล่าวว่า "เขาไม่เคยเห็นผู้เล่นคนไหนที่อยากทำประตูได้มากเท่าเขามาก่อน"

**เลิกเล่น**
สกิลลาชีเลิกเล่นในปี 1999 เขาเดินทางกลับไปยังบ้านเกิดของเขาที่เมืองปาแลร์โม ซึ่งเขาเป็นเจ้าของสถาบันสอนฟุตบอลเยาวชน
เขาปรากฏตัวเป็นแขกรับเชิญในรายการ Craig Doyle Live ระหว่างการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 สตีเวน พีนาร์อดีตกัปตันทีมชาติแอฟริกาใต้ได้รับฉายาว่า ชิลโล ตามชื่อของสกิลลาชี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2507
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากปาแลร์โม
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวอิตาลี
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายทีมชาติอิตาลี