Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
วังแห่งความสุข

วังแห่งความสุข (Səadət Sarayı) หรือที่ในปัจจุบันนิยมเรียกว่า วังแห่งการจดทะเบียนสมรส และที่ก่อนหน้านี้เคยเรียกว่า วังมุคตารอฟ เป็นอาคารประวัติศาสตร์ใจกลางกรุงบากู ประเทศอาเซอร์ไบจาน สร้างตามแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิกสมัยต้นศตวรรษที่ 20
250px

**ประวัติ**
อาคารหลังนี้สร้างตามคำสั่งของมูร์ตูซา มุคตารอฟ นักธุรกิจน้ำมันชาวอาเซอร์ไบจานเพื่อให้กับลีซา-ฮานุม ตูกานอวา ภรรยาของเขา ออกแบบโดยยูแซฟ ปวอชกอ สถาปนิกชาวโปแลนด์ผู้สร้างอาคารประวัติศาสตร์หลายแห่งในกรุงบากูตลอดช่วงต้นศตวรรษที่ 20
มุคตารอฟมักจะพาภรรยาของเขาซึ่งเป็นชาวรัสเซียเชื้อสายออสซีเชียและเป็นลูกสาวของนายพลชาวรัสเซียไปท่องเที่ยวยุโรปเป็นประจำ ครั้งหนึ่งขณะที่พวกเขาเดินทางไปยังประเทศฝรั่งเศส พวกเขาพบอาคารแบบกอทิกฝรั่งเศสหลังหนึ่ง ลีซาเอ่ยขึ้นมาด้วยความประทับใจว่าคนที่อยู่ในอาคารหลังนี้จะมีความสุขขนาดไหน มุคตารอฟไม่ตอบในทันที แต่เมื่อเขาเดินทางกลับถึงบากู เขาได้สั่งการให้คนของเขาเดินทางไปฝรั่งเศสเพื่อขอซื้อแบบพิมพ์เขียวของอาคารกลับมาที่บากู อาคารหลังนี้สร้างตามแบบพิมพ์เขียวแล้วเสร็จภายในเก้าเดือน เมื่ออาคารหลังนี้สร้างเสร็จใน ค.ศ. 1912 มุคตารอฟเซอร์ไพรส์ภรรยาของเขาด้วยการขับรถมาส่งที่อาคารหลังนี้พร้อมกล่าวว่าที่นี่จะเป็นที่พักแห่งใหม่ของเธอ รายละเอียดที่เด่นชัดที่สุดได้แก่รูปปั้นของซาวิชา ตชาร์นือ อัศวินจากโปแลนด์ยุคกลาง
ทั้งสองคนยังคงอาศัยอยู่ในวังแห่งนี้จนถึงวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1920 เมื่อกลุ่มบอลเชวิคเข้ายึดครองอาเซอร์ไบจาน มุคตารอฟยิงทหารรัสเซียสามนายที่บุกเข้ามาภายในวังก่อนจะฆ่าตัวตายในเวลาต่อมา ใน ค.ศ. 1922 รัฐบาลโซเวียตได้อนุญาตให้สโมสรแอลี ไบรามอฟซึ่งเป็นสมาคมสตรีแห่งแรกในอาเซอร์ไบจานเข้าใช้สถานที่ได้ สโมสรแอลี ไบรามอฟใช้วังนี้จัดกิจกรรมสำหรับสตรีเช่นการฝึกอาชีพควบคู่ไปกับกิจกรรมทางวัฒนธรรมและนันทนาการ หลังจากนั้นวังแห่งนี้ได้ใช้เป็นพิพิธภัณฑ์เจ้าผู้ครองแคว้นชีร์วาน วังแห่งนี้ยังใช้เป็นสถานที่สำหรับจดทะเบียนสมรสในสมัยสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจานด้วย ต่อมาหลังสหภาพโซเวียตล่มสลาย รัฐสภาของอาเซอร์ไบจานมีมติเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 2001 ให้วังแห่งความสุขนี้เป็นอาคารประวัติศาสตร์ที่มีความสำคัญระดับชาติและได้รับความคุ้มครองเป็นมรดกทางวัฒนธรรมของอาเซอร์ไบจาน ถนนทางด้านขวาของอาคารใช้ชื่อว่าถนนมูร์ตูซา มุคตารอฟตามชื่อของมุคตารอฟ วังแห่งนี้ได้ปิดปรับปรุงก่อนจะเปิดใหม่อีกครั้งเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 2012

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Azerbaijan International. Architecture of the Oil Baron Period. Wedding Palace
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในบากู
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิก
จังหวัดมอละมไยน์

จังหวัดมอละมไยน์ (မော်လမြိုင်ခရိုင်; ခရီုမတ်မလီု) เป็นจังหวัดหนึ่งของรัฐมอญ ประเทศพม่า เมืองหลักของจังหวัดคือ มอละมไยน์ จังหวัดนี้ครอบคลุมพื้นที่ 6,084 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 1,232,221 คน ในการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2557

**เขตการปกครอง**
จังหวัดมอละมไยน์ประกอบด้วยอำเภอดังต่อไปนี้- อำเภอมอละมไยน์- อำเภอไจมะรอ - อำเภอช่องโซน- อำเภอตาน-พยูซะยะ - อำเภอมุโดน 
ในปี พ.ศ. 2565 เขตอำเภอเย่ในจังหวัดมอละมไยน์ ได้รับการยกระดับแยกเป็นจังหวัดเย่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จังหวัดในรัฐมอญ
อำเภอมอละมไยน์

อำเภอมอละมไยน์ (မော်လမြိုင်မြို့နယ်) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดมอละมไยน์ รัฐมอญ ประเทศพม่า เมืองหลักคือ มอละมไยน์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อำเภอในรัฐมอญ
อำเภอไจมะรอ

อำเภอไจมะรอ (ကျိုက်မရောမြို့နယ်; ပွိုင်ဍုင်ကျာ်မြဟ်) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดมอละมไยน์ รัฐมอญ ประเทศพม่า ล้อมรอบด้วยอำเภอของรัฐกะเหรี่ยง คืออำเภอก่อกะเระทิศตะวันออก อำเภอจาอี้นเซะจี้ทิศใต้ และอำเภอพะอันทิศเหนือ และในรัฐมอญติดกับอำเภอมุโดน และอำเภอมอละมไยน์ ทางทิศตะวันตกและทิศเหนือตามลำดับ เมืองหลักคือ ไจมะรอ อำเภอนี้มีชาวมอญอาศัยอยู่เป็นส่วนใหญ่ และมีเศรษฐกิจที่เน้นการเกษตรเป็นหลัก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อำเภอในรัฐมอญ
เถ้ากระดังงา

เถ้ากระดังงา (The Secret of Hers) เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวสุขนาฏกรรมดราม่าปี 2567 จากการกำกับของ ปิยะพงศ์ คำภากุล นำแสดงโดย เขมนิจ จามิกรณ์, สุทธิรักษ์ ทรัพย์วิจิตร, นิธิดล ป้อมสุวรรณ, เดชา โคนาโล, นภัสรัญชน์ มิตรธีรโรจน์ และพีท ทองเจือ ออกอากาศทางช่องเวิร์คพอยท์ ทุกวันเสาร์และอาทิตย์ เวลา 20.05 น. (เวลามาตรฐานไทย) เริ่มตอนแรกวันที่ 9 พฤศจิกายน 2567 และยังสามารถรับชมย้อนหลังแบบสตรีมมิ่งได้ทางเน็ตฟลิกซ์เวลา 22.00 น. ละครเรื่องนี้ยังเป็นผลงานการแสดงเรื่องแรกของ เจ๋ง เดชา โคนาโล หรือ เจ๋ง บิ๊กแอส นักร้องชื่อดัง

**นักแสดง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องเวิร์คพอยท์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวรักชีวิตไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย ปิยะพงศ์ คำภากุล
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
อำเภอช่องโซน

อำเภอช่องโซน (ချောင်းဆုံမြို့နယ်) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดมอละมไยน์ รัฐมอญ ประเทศพม่า เมืองหลักคือ ช่องโซน 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อำเภอในรัฐมอญ
อำเภอตาน-พยูซะยะ

อำเภอตาน-พยูซะยะ (သံဖြူဇရပ်မြို့နယ်; ပွိုၚ်ဍုၚ်ဇြပ်ဗု, ออกเสียง) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดมอละมไยน์ รัฐมอญ ประเทศพม่า เมืองหลักคือ ตาน-พยูซะยะ 
เป็นที่ตั้งของสุสานทหารสัมพันธมิตรตาน-พยูซะยะและพิพิธภัณฑ์ทางรถไฟสายมรณะ ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงเชลยศึกและผู้ถูกกักขังที่เสียชีวิตระหว่างการสร้างทางรถไฟสายไทย–พม่า ช่วงญี่ปุ่นยึดครองในสงครามโลกครั้งที่สอง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อำเภอในรัฐมอญ
มอดูล:Country alias/doc

This module implements country alias and the flagIOC2 family of templates. Check there for usage documentation.

**การใช้งาน**

**แม่แบบ:Country alias**
โมดูลนี้ใช้โดย country alias เพื่อประมวลผลชื่อประเทศหรือธงของประเทศโดยอิงจากรหัสประเทศสามตัวอักษร (จำเป็น) การแข่งขันกีฬา (ทางเลือก) และปีที่แข่ง (ทางเลือก) 

**แม่แบบ:FlagIOC**
โมดูลนี้ใช้โดย flagIOC เพื่อประมวลผลธงชาติที่ได้รับการจัดรูปแบบ ชื่อประเทศ และจำนวนนักกีฬาที่เข้าร่วม (ทางเลือก) ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่กำหนด

**แม่แบบ:FlagIOC2 and variants**
โมดูลนี้ใช้โดย flagIOC2 ตระกูลแม่แบบ (ยกเว้น flagIOC ที่อธิบายไว้ข้างต้น) ที่จะส่งคืนการรวมรูปแบบต่างๆ ของธงประเทศ ชื่อประเทศ จำนวนนักกีฬาที่เข้าร่วม และ/หรือชื่อของนักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาที่กำหนด
อำเภอมุโดน

อำเภอมุโดน (မုဒုံမြို့နယ်) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดมอละมไยน์ รัฐมอญ ประเทศพม่า เมืองหลักคือ มุโดน 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อำเภอในรัฐมอญ
จังหวัดสะเทิม

จังหวัดสะเทิม (သထုံခရိုင်; ခရီုသဓီု) เป็นจังหวัดหนึ่งของรัฐมอญ ประเทศพม่า เมืองหลักของจังหวัดคือ สะเทิม จังหวัดนี้ครอบคลุมพื้นที่ 5,157 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 822,172 คน ในการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2557

**เขตการปกครอง**
จังหวัดสะเทิมประกอบด้วยอำเภอดังต่อไปนี้- อำเภอสะเทิม- อำเภอปอง 
ในปี พ.ศ. 2565 เขตอำเภอไจโทและอำเภอบี้ลี่นในจังหวัดสะเทิม ได้รับการยกระดับแยกเป็นจังหวัดไจโท

**อ้างอิง**
 จังหวัดสะเทิม
หมวดหมู่:จังหวัดในรัฐมอญ
อำเภอสะเทิม

อำเภอสะเทิม (သထုံမြို့နယ်) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสะเทิม รัฐมอญ ประเทศพม่า เมืองหลักคือ สะเทิม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อำเภอในรัฐมอญ
อำเภอปอง

อำเภอปอง (ပေါင်မြို့နယ်; ပွိုၚ်ဍုၚ်ပံၚ်) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสะเทิม รัฐมอญ ประเทศพม่า เมืองหลักคือ ปอง

**อ้างอิง**
 อำเภอปอง
หมวดหมู่:อำเภอในรัฐมอญ
จังหวัดไจโท

จังหวัดไจโท (ကျိုက်ထိုခရိုင်) เป็นจังหวัดหนึ่งของรัฐมอญ ประเทศพม่า เมืองหลักของจังหวัดคือ ไจโท

**เขตการปกครอง**
จังหวัดไจโทประกอบด้วยอำเภอดังต่อไปนี้- อำเภอไจโท- อำเภอบี้ลี่น 
อำเภอทั้งสองแยกออกมาจากจังหวัดสะเทิม แล้วรวมกันเป็นจังหวัดไจโท ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2565 หลังมีการปรับเขตใหม่ทั่วประเทศ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จังหวัดในรัฐมอญ
อำเภอไจโท

อำเภอไจโท (ကျိုက်ထိုမြို့နယ်) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดไจโท รัฐมอญ ประเทศพม่า เมืองหลักคือ ไจโท

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อำเภอในรัฐมอญ
อำเภอบี้ลี่น

อำเภอบี้ลี่น (ဘီးလင်းမြို့နယ်) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดไจโท รัฐมอญ ประเทศพม่า เมืองหลักคือ บี้ลี่น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อำเภอในรัฐมอญ
จังหวัดเย่

จังหวัดเย่ (ရေးခရိုင်; ခရိုင်ရေဝ်) เป็นจังหวัดหนึ่งของรัฐมอญ ประเทศพม่า เมืองหลักของจังหวัดคือ เย่

**เขตการปกครอง**
จังหวัดเย่ประกอบด้วยอำเภอและเมืองดังต่อไปนี้- อำเภอเย่
**เย่ 
**ละไม่ง์ 
**คอซา 
ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2565 หลังมีการปรับเขตใหม่ทั่วประเทศ อำเภอเย่จากจังหวัดมอละมไยน์ ถูกยกขึ้นเป็นจังหวัดใหม่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จังหวัดในรัฐมอญ
อำเภอเย่

อำเภอเย่ (ရေးမြို့နယ်; ပွိုၚ်ဍုၚ်ရေဝ်) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเย่ รัฐมอญ ประเทศพม่า เมืองหลักคือ เย่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อำเภอในรัฐมอญ
โรดีเชีย (ภูมิภาค)

ไฟล์:Rhodesia map EB1911.png|thumb|300px|"โรดีเชีย" ปรากฏในสารานุกรมบริแทนนิกาฉบับ ค.ศ. 1911 ซึ่งแสดงพื้นที่นอร์ทเวสเทิร์นโรดีเชีย และนอร์ทอีสเทิร์นโรดีเชีย ซึ่งต่อมาจะหลอมรวมกันเป็นนอร์เทิร์นโรดีเชีย (ประเทศแซมเบียตั้งแต่ ค.ศ. 1964) และเซาเทิร์นโรดีเชีย (ประเทศซิมบับเวตั้งแต่ ค.ศ. 1980)
โรดีเชีย (Rhodesia) หรือที่รู้จักกันในช่วงแรกว่า แซมบีเซีย (Zambesia) เป็นเขตทางประวัติศาสตร์ในภูมิภาคแอฟริกาใต้ ซึ่งมีพรมแดนอย่างเป็นทางการที่กำหนดขึ้นในระหว่าง ค.ศ. 1890 ถึง ค.ศ. 1980 โดยบริษัทแอฟริกาใต้ของบริเตนเป็นผู้กำหนดเขตแดนและตั้งชื่อตามเซซิล โรดส์ ผู้ก่อตั้งและกรรมการผู้จัดการของบริษัท ภูมิภาคอยู่ในการปกครองของบริษัทจนถึงช่วง ค.ศ. 1920 จึงอยู่ภายใต้การบริหารของหน่วยงานอื่น ๆ โรดีเชียมีแม่น้ำแซมบีซีเป็นพรมแดนธรรมชาติที่แยกภูมิภาคออกเป็นสองส่วน พื้นที่ทางตอนเหนือของแม่น้ำแซมบีซีได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการว่านอร์เทิร์นโรดีเชีย (Northern Rhodesia) ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็นประเทศแซมเบียตั้งแต่ ค.ศ. 1964 ส่วนทางตอนใต้ที่บริษัทเรียกว่าเซาเทิร์นโรดีเชีย (Southern Rhodesia) ได้เปลี่ยนชื่อเป็นประเทศซิมบับเวใน ค.ศ. 1980 นอร์เทิร์นโรดีเชียกับเซาเทิร์นโรดีเชียเรียกรวมกันอย่างไม่เป็นทางการว่า "โรดีเชีย"
อย่างไรก็ตาม การใช้คำว่าโรดีเชียเพื่ออ้างถึงภูมิภาคประวัติศาสตร์นี้ลดลง หลังจากที่นอร์เทิร์นโรดีเชียกลายเป็นประเทศแซมเบียใน ค.ศ. 1964 ตั้งแต่นั้นจนถึง ค.ศ. 1980 คำว่า "โรดีเชีย" จึงมักหมายถึงเซาเทิร์นโรดีเชียใต้เพียงอย่างเดียว และหลังจาก ค.ศ. 1980 คำนี้ก็ไม่ค่อยถูกใช้นอกจากในบริบททางประวัติศาสตร์

**อ้างอิง**
การอ้างอิงทั่วไปสําหรับชื่อและวันที่ของดินแดน-  Zambia Legal Information Institute: Constitutional Development in Northern Rhodesia 1890s–1964

**บรรณานุกรม**
หมวดหมู่:ภูมิภาคในทวีปแอฟริกา
ใครฆ่าผู้กล้า

ใครฆ่าผู้กล้า (Dare ga Yūsha o Koroshita ka) เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดย ดะเค็น และวาดภาพโดย toi8 เริ่มเผยแพร่ออนไลน์บนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ถึงกันยายน พ.ศ. 2566 และต่อมาได้ถูกซื้อไปตีพิมพ์โดย คาโดกาวะโชเต็ง ซึ่งเริ่มตีพิมพ์ภายใต้สำนักพิมพ์ คาโดกาวะสนีกเกอร์บุงโกะ ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2566 มังงะที่ดัดแปลงโดย Akira Ishida เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์มังงะ KadoComi ของคาโดกาวะโชเต็ง ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2567 โดยไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์

**สื่อ**

**ไลต์โนเวล**
เขียนโดย ดะเค็น ใครฆ่าผู้กล้า เริ่มเผยแพร่ครั้งแรกบนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ถึงวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2566 คาโดกาวะโชเต็ง ได้ซื้อซีรีส์นี้และเริ่มตีพิมพ์พร้อมภาพประกอบโดย toi8 ภายใต้สำนักพิมพ์ไลต์โนเวล คาโดกาวะสนีกเกอร์บุงโกะ เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2566 ณ เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2567 มีการตีพิมพ์หนังสือทั้งหมด 2 เล่ม
ไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ โดบประกาศลิขสิทธิ์เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2567

**มังงะ**
มังงะดัดแปลงที่วาดภาพประกอบโดยโดย Akira Ishida เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์มังงะ KadoComi ของ คาโดกาวะโชเต็ง เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2567

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บโนเวล ที่ โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ja- เว็บไซต์ทางการไลต์โนเวล ja- เว็บไซต์ทางการไลต์โนเวล th- เว็บไซต์ทางการมังงะ ที่ KadoComi ja
หมวดหมู่:โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวรหัสคดี
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวต่างโลก
หมวดหมู่:ไลต์โนเวลที่เผยแพร่ครั้งแรกทางออนไลน์
หมวดหมู่:ไลต์โนเวล
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็ง
หมวดหมู่:แฟรนไชส์ของคาโดกาวะโดวังโงะ
หมวดหมู่:เว็บคอมิกญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะที่สร้างจากไลต์โนเวล
หมวดหมู่:ฟีนิกซ์ (สำนักพิมพ์)
อทาณีกรุ๊ป

อทาณีกรุ๊ป (Adani Group) เป็นเครือบริษัทระหว่างประเทศ มีสำนักงานใหญ่อยูในอะห์มดาบาด รัฐคุชราต ประเทศอินเดีย ก่อตั้งขึ้นโดยเคาตมะ อทาณี ในปี 1988 แรกเริ่มเป็นบริษัทค้าขายสินค้า ในปัจจุบัน บริษัทในเครือมีธุรกิจทั้งในการท่าเรือและการท่าอากาศยาน, ผลิตไฟฟ้าและขนส่งไฟฟ้า, ขุดเจาะเหมือง, ก๊าซธรรมชาติ, แปรรูปอาหาร, ผลิตอาวุธยุทโธปกรณ์, และ สาธารณูปโภค รายรับมากกว่า 60% ของเครือมาจากธุรกิจที่เกี่ยวกับถ่านหิน
อทาณีกรุ๊ปมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดเป็นพิเศษกับพรรคภารตียชนตา พรรคหัวหน้ารัฐบาลอินเดีย และเป็นเครือบริษัทที่มีสินทรัพย์มากที่สุดในประเทศ ณ ปี 2022 ด้วยมูลค่าหลักทรัพย์ตามตลาด สองแสนหกพันล้านดอลลาร์สหรัฐ มากกว่าของเครือตาตา อย่างไรก็ตาม อทาณีกรุ๊ปสูญเสียมูลค่ากว่าหนึ่งแสนล้านดอลลาร์สหรัฐหลังถูกข้อกล่าวหาฉ้อโกงและปั่นหุ้นในปี 2023 จากฮินเดินบวร์ครีเสิร์ช ในเดือนพฤษภาคม 2024 มูลค่าหลักทรัพย์ของอทาณีกรุ๊ปกลุบมาอยู่ที่มากกว่า 2 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ หลังศาลสูงอินเดียมีคำสั่งให้คณะกรรมการความปลอดภัยและการแลกเปลี่ยนอินเดีย (SEBI) เร่งการสอบสวน
อทาณีกรุ๊ปถูกวิจารณ์และเป็นประเด็นอื้อฉาวในหลายครั้ง ซึ่งรวมถึง ข้อกล่าวหาปั่นหุ้น, ความผิดปหติทางบัญชี, การส่งออกอากาศยานไร้คนขับควบคุมระยะไกลเพื่อการทหารให้กับอิสราเอลใช้ในสงครามในกาซา, การฉ้อโกงทางการเมือง, การได้ประโยชน์จากระบบพรรคพวก, หลีกหนีภาษี, สร้างผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม, และ ฟ้องปิดปากนักข่าว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บริษัทของอินเดีย
อุปมาเรื่องต้นมะเดื่อที่ไม่มีผล

ภาพพิมพ์กัดกรดแสดงเรื่องราวของอุปมาโดย Jan Luyken จากคัมภีร์ไบเบิลบาวเยอร์
อุปมาเรื่องต้นมะเดื่อที่ไม่มีผล (Parable of the barren fig tree; ระวังสับสนกับอุปมาเรื่องต้นมะเดื่อแตกหน่อ) เป็นอุปมาของพระเยซูที่ปรากฏในลูกา 13:6–9 เกี่ยวกับต้นมะเดื่อที่ไม่ให้ผล

**เรื่องเล่า**
อุปมานี้มีความว่า:

**ดูเพิ่ม**
 มะเดื่อในคัมภีร์ไบเบิล- ชีวิตของพระเยซูในพันธสัญญาใหม่

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่มเติม**
cite book|chapter=The Barren Fig-Tree|title=Meditations For Every Day In The Year|year=1823|publisher=Benziger Brothers|first=Roger|last=Baxter|author-link=Roger Baxter|location=New York|pages=511–512
ต้นมะเดื่อที่ไม่มีผล
หมวดหมู่:สกุลโพ
หมวดหมู่:พระวรสารนักบุญลูกา
หมวดหมู่:ต้นไม้ในศาสนาคริสต์
อิษาระ นานายักการะ

อิษาระ จินตกะ นานายักการะ (ඉෂාර චින්තක නානායක්කාර; Ishara Chinthaka Nanayakkara) เป็นนักธุรกิจชาวศรีลังกา เขาเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในประเทศศรีลังกา ข้อมูล ณ เดือนธันวาคม 2019 ปัจจุบันเป๋นรอประธานคณะกรรมการบริหารของ แอลโอแอลซีโฮลดิงส์ บิาดของเขา ราชา นานายักการะ (Rajah Nanayakkara) เป็นนักธุรกิจคนสำคัญ เช่นกัน อิษาระ นานายักการะ มีทรัพย์สินมูลร่าสุทธิ 1.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ส่วนใหญ่อยู่ในรูปการลงทุนในแอลโอแอลซี

**ชีวประวัติ**
บิดาของเขา ราชา นานายักการะ (Rajah Nanayakkara) เป็นนักธุรกิจผู้ก่อตั้งธุรกิจในอุตสาหกรรมยานยนต์ในชื่อ อิษาระเทรดเดอส์ (Ishara Traders) ในปี 1973 ถือเป็นผู้นำธุรกิจการนำเข้ายานยนต์ที่ปรับสภาพจากญี่ปุ่นมายังศรีลังกา อิษาระจบการศึกษาจากรอยัลคอลเลจโคลอมโบ
นานายักการะประกอบอาชีพในด้านบริการทางการเงินและเริ่มลงทุนในบริษัทการเงิน เช่น LOLC นอกจากนี้ เขายังได้รับแต่งตั้งให้เป็นคณะกรรมการบริหารของ LOLC ในปี 2002 นอกจากนี้ เขายังดำรงตำแหน่งรองประธานของ Lanka Orix Finance ตั้งแต่ปี 2011 ถึง 2018 และได้รับการแต่งตั้งให้เป็นประธานของ Browns Investments ในปี 2013 ในปี 2018 เขสลาออกจากตำแหน่งคณะกรรมการบริหารของซีลันแบงก์
เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานของ LOLC ในปี 2018 หลังจากเคยดำรงตำแหน่งสมาชิกคณะกรรมการตั้งแต่ปี 2002 ถึง 2018 ภายใต้การนำของเขา LOLC ยังมีสินทรัพย์รวมมูลค่า 1.008 ล้านล้านดอลลาร์ ณ เดือนธันวาคม 2018 ในปี 2019 เขาเอาชนะธัมมิกะ เปเรระเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในศรีลังกา หลังจากธนาคารสัญชาติเกาหลีแห่งหนึ่งเสนอความสนใจและความตั้งใจที่จะซื้อบริษัทไมโครไฟแนนซ์ในกัมพูชาซึ่งเป็นบริษัทย่อยของ LOLC ด้วยมูลค่ามหาศาลถึง 603.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

**อ้างอิง ==
พระราชกิจของพระเยซู

การทรงเรียกอัครทูต (ค.ศ. 1481) โดยโดเมนีโก กีร์ลันดาโย
พระราชกิจของพระเยซู (ministry of Jesus) ในพระวรสารในสารบบ เริ่มต้นด้วยการทรงรับบัพติศมาของพระองค์ใกล้แม่น้ำจอร์แดนโดยยอห์นผู้ให้บัพติศมา และสิ้นสุดลงในนครเยรูซาเล็มในแคว้นยูเดีย หลังอาหารค่ำมื้อสุดท้ายกับเหล่าสาวกของพระองค์ พระวรสารนักบุญลูกา (23) ระบุว่าพระเยซู "มีพระชนมายุประมาณสามสิบพรรษา" เริ่มทรงเริ่มพระราชกิจ ลำดับเหตุการณ์ของพระเยซูโดยทั่วไปกำหนดวันที่เริ่มพระราชกิจเป็นในช่วงปี ค.ศ. 27–29 และสิ้นสุดในช่วงปี ค.ศ. 30–36
พระราชกิจช่วงต้นของพระเยซูเริ่มต้นหลังพระองค์ทรงรับบัพติศมา พระองค์เสด็จกลับไปกาลิลีหลังการทดลองพระองค์ในทะเลทรายยูเดีย ในช่วงต้นนี้ พระองค์ทรงเทศนาทั่วกาลิลีและทรงรับสาวกกลุ่มแรกที่เริ่มเดินทางติดตามพระองค์และในที่สุดเป็นกลุ่มบุคคลหลักของคริสตจักรในยุคแรก พระราชกิจหลักในกาลิลีเริ่มต้นในมัทธิว 8 รวมถึงการแต่งตั้งให้อัครสาวกสิบสองคน และครอบคลุมพระราชกิจส่วนใหญ่ของพระเยซูในกาลิลี พระราชกิจสุดท้ายในกาลิลีเริ่มต้นหลังเหตุการณ์การตัดศีรษะยอห์นผู้ให้บัพติศมา เมื่อพระเยซูทรงเตรียมจะเสด็จไปเยรูซาเล็ม
ในพระราชกิจในยูเดียในเวลาต่อมา พระเยซูทรงเริ่มการเดินทางครั้งสุดท้ายของพระองค์ไปยังเยรูซาเล็มผ่านยูเดีย ระหว่างที่พระเยซูเสด็จไปยังเยซูซาเล็ม ในพระราชกิจในเปเรอาซึ่งเกิดขึ้นในช่วงระยะทางหนึ่งในสามของเส้นทางจากทะเลกาลิลี (แท้จริงแล้วเป็นทะเลสาบน้ำจืด) ไปตามแม่น้ำจอร์แดน พระองค์ทรงกลับมาถึงพื้นที่ที่พระองค์ทรงรับบัพติศมา
พระราชกิจสุดท้ายในเยรูซาเล็มบางครั้งเรียกว่าสัปดาห์แห่งพระทรมาน เริ่มต้นด้วยการเสด็จเข้าเยรูซาเล็มอย่างผู้พิชิตของพระเยซู พระวรสารให้รายละเอียดเกี่ยวกับพระราชกิจสุดท้ายมากกว่าช่วงเวลาอื่น ๆ โดยอุทิศเนื้อหาถึงหนึ่งในสามให้กับสัปดาห์สุดท้ายในชีวิตของพระเยซูในเยรูซาเล็ม

**ดูเพิ่ม**
 ชีวิตของพระเยซู- การอัศจรรย์ของพระเยซู- อุปมาของพระเยซู

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชีวิตของพระเยซูในพันธสัญญาใหม่
รวิสรา เวชากร

รวิสรา เวชากร ซี เป็นนักกีฬาขี่ม้าทีมชาติไทย ในประเภทศิลปะบังคับม้า รวมถึงเป็นทายาทบริษัท ยูโรเปี้ยนฟู้ด จำกัด (มหาชน)

**ประวัติ**
รวิสราได้แรงบันดาลใจในการฝึกศิลปะบังคับม้าจากความประทับใจพระเอกที่ขี่ม้าในซีรีส์เกาหลีเรื่องเจ้าหญิงวุ่นวายกับเจ้าชายเย็นชา กระทั่งเริ่มเป็นนักกีฬาขี่ม้าทีมชาติไทยเมื่ออายุ 17 ปี ในกีฬาขี่ม้าในเอเชียนเกมส์ 2014 ที่อินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ โดยได้อันดับที่ 26 ของประเภทบุคคล ส่วนกีฬาขี่ม้าในซีเกมส์ 2015 ที่ประเทศสิงคโปร์ เธอได้อันดับที่ 5 ของประเภทบุคคล
และเมื่อ พ.ศ. 2561 รวิสราได้เป็นหนึ่งในสมาชิกทีมจากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่ชนะเลิศการแข่งจอห์น โมลสัน อันเดอร์แกรดูเอต เคส คอมพิทิชัน 2018 ณ มอนทรีออล ประเทศแคนาดา

**ชีวิตส่วนตัว**
รวิสราเป็นลูกสาวคนโต โดยมีน้องสาว 1 คน และน้องชาย 3 คน นอกจากนี้ เธอมีม้าแข่งตัวโปรด 3 ตัว ชื่อคาลอส, แจ๊ส และไมกี้ ซึ่งเป็นม้าเพศผู้สายพันธุ์เยอรมันและฮอลแลนด์

**ม้าสำคัญ**
 GER แจ๊ส - เป็นหนึ่งในม้าตัวโปรดของรวิสรา ซึ่งเลี้ยงไว้ที่ประเทศเยอรมนี- NED คาลอส (Sir Carlos) - เป็นหนึ่งในม้าตัวโปรดของรวิสรา- ไม่ทราบประเทศ ไมกี้ - เป็นหนึ่งในม้าตัวโปรดของรวิสรา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักกีฬาขี่ม้าหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาทีมชาติไทย
หมวดหมู่:ผู้บริหารธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
การอธิษฐานของพระเยซู

พระคริสต์บนเขามะกอกเทศ โดย Josef Untersberger
มีหลายครั้งในพระวรสารในสารบบที่กล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระเยซูทรงอธิษฐานต่อพระเจ้า
__NOTOC__

**การอธิษฐานที่มีการบันทึก**
พระวรสารบันทึกพระดำรัสที่พระเยซูตรัสในการอธิษฐาน:
*ทรงขอบคุณพระเจ้าสำหรับการทรงสำแดง (มัทธิว 11:25, ลูกา 10:21)
*ก่อนการเป็นขึ้นจากตายของลาซารัส (ยอห์น 11:41-42)
*"ข้าแต่พระบิดา ขอพระองค์ทรงให้พระนามของพระองค์รับพระเกียรติ" (ยอห์น 12:28)
*คำอธิษฐานในยอห์น 17
*การอธิษฐาน 3 ครั้งในสวนเกทเสมนี
*การอธิษฐานบนกางเขน 3 ครั้ง:
**"พระบิดาเจ้าข้า ขอทรงยกโทษพวกเขาเพราะเขาไม่รู้ว่ากำลังทำอะไร" (ลูกา 23:34)
**"พระเจ้าของข้าพระองค์ พระเจ้าของข้าพระองค์ ทำไมพระองค์ทรงทอดทิ้งข้าพระองค์เสีย?" (มัทธิว 27:46, มาระโก 15:34)
**"ข้าแต่พระบิดา ข้าพระองค์ขอฝากจิตวิญญาณของข้าพระองค์ไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์" (ลูกา 23:46)

**การอ้างอิงอื่นถึงการอธิษฐานของพระเยซู**
การอ้างอิงอื่นถึงการอธิษฐานของพระเยซูได้แก่:
*ในการทรงรับบัพติศมาของพระองค์ (ลูกา 3:21)
*เวลาปกติที่ทรงปลีกตัวจากมหาชน (ลูกา 5:16)
*หลังทรงรักษาคนในเวลาเย็น (มาระโก 1:35)
*ก่อนทรงดำเนินบนน้ำ (มัทธิว 14:23, มาระโก 6:46, ยอห์น 6:15)
*ก่อนการทรงเลือกสาวกสิบสองคน (ลูกา 6:12)
*ก่อนการยอมรับของเปโตร (ลูกา 9:18)
*ในการทรงจำแลงพระกาย (ลูกา 9:29)
*ก่อนการสอนคำอธิษฐานขององค์พระผู้เป็นเจ้าให้กับเหล่าสาวก (ลูกา 11:1)
*พระเยซูทรงตรัสว่าพระองค์ทรงอธิษฐานเพื่อความเชื่อของเปโตร (ลูกา 22:32)
นอกจากนี้พระเยซูยังทรงตรัสขอบพระคุณพระเจ้าก่อนการทรงเลี้ยงมหาชน, ในอาหารมื้อสุดท้าย และมื้ออาหารที่เอมมาอูส

**รูปแบบการอธิษฐานของพระเยซู**
เมื่อพระเยซูทรงอธิษฐานในสวนเกทเสมนี พระองค์ทรงอธิษฐานโดยการทรงซบพระพักตร์ลงถึงดิน (มัทธิว 26:39). ในทางกลับกัน ในยอห์น 11:41 และ 17:1 พระองค์ทรงแหงนพระพักตร์ขณะทรงอธิษฐาน
R. A. Torrey ยืนยันว่าพระเยซูทรงอธิษฐานตัั้งแต่เช้าตรู่และทรงอธิษฐานตลอดทั้งคืน พนะองค์ทรงอธิษฐานทั้งก่อนและหลังเหตุการณ์สำคัญในชีวิตของพระองค์ และพระองค์ทรงอธิษฐาน "เมื่อชีวิตยุ่งเหยิงอย่างผิดปกติ"

**ดูเพิ่ม**
การอธิษฐานในศาสนาคริสต์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชีวิตของพระเยซูในพันธสัญญาใหม่
หมวดหมู่:การอธิษฐานในศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:ลีกกีฬาในประเทศฟิลิปปินส์

หมวดหมู่:สันนิบาตกีฬาแบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:องค์การกีฬาในประเทศฟิลิปปินส์
อาหารนาโงยะ

ไฟล์:CodazziMisonikomiUdon2.jpg|right|thumb|250x250px| อูดงตุ๋นมิโสะ
อาหารนาโงยะ หรือ นาโงยะเมชิ (Nagoya meshi) เป็นคำที่ใช้เรียกอาหารอันมีเอกลักษณ์ของเมืองนาโงยะ จังหวัดไอจิ ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะแหล่งรวมของอร่อย อย่างไรก็ตามไม่ใช่ว่าทุกชนิดจะมีต้นกำเนิดจากเมืองนาโงยะ อาหารบางชนิดที่ไม่ได้มีต้นกำเนิดในเมืองนาโงยะหรือเขตมหานครชูเกียว แต่มีต้นกำเนิดจากภูมิภาคอื่น ๆ ก็ยังได้รับการจัดว่าเป็นอาหารนาโงยะด้วย

**ลักษณะเด่น**
ไฟล์:Misen-yaba.taiwanra-men.jpg|right|thumb|250x250px| ราเม็งไต้หวัน
ไฟล์:モーニング名古屋セットの小倉トースト_(8923375578).jpg|right|thumb|250x250px| โองุระโทสต์
อาหารนาโงยะโดดเด่นด้วยอาหารที่สร้างสรรค์เพิ่มเติมให้กับเมนูที่เป็นที่รู้จักในระดับประเทศ และลักษณะเฉพาะ อันได้แก่ เครื่องปรุงรสที่เข้มข้นและเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่เข้มข้น2015 รวมเมนูอาหารระดับ B2015 มักใช้ มิโสะถั่ว และ โชยุทามาริ
เมื่อจำแนกอย่างเป็นระบบสามารถสรุปได้คร่าว ๆ เป็น 5 ประเภท ดังนี้2015
# อาหารแบบดั้งเดิมที่ทำจากมิโสะ: อูดงตุ๋นมิโสะ, มิโซโอเด็ง ฯลฯ
# อาหารที่ทำจากเนื้อไก่: ราเม็งราดไข่, ปีกไก่ทอด ฯลฯ
# อาหารจำพวกพาสตา: เท็ปปังยากินาโปริตัง, สปาเกตตีอินเดีย ฯลฯ
# อาหารจำพวกบะหมี่แบบเอเชีย: ราเม็งไต้หวัน ฮิยาชิชูกะใส่มายองเนส ฯลฯ
# อาหารตามร้านกาแฟ: โองุระโทสต์, เซ็นจิ ฯลฯ

**รวมภาพ**
ไฟล์:AnkakeSpa1.jpg|link=ファイル:AnkakeSpa1.jpg|alt=あんかけスパゲッティ| อังกาเกะสปาเกตตี
ไฟล์:台湾まぜそば.jpg|link=ファイル:台湾まぜそば.jpg|alt=麺屋はなびの台湾まぜそば| มาเซโซบะไต้หวันของร้านเม็นยะฮานาบิ
ไฟล์:Yabaton's_misokatsu_（Nagoya_soul_food）.jpg|link=ファイル:Yabaton's_misokatsu_（Nagoya_soul_food）.jpg|alt=矢場とんの味噌カツ| มิโซกัตสึร้านยาบาตง
ไฟล์:Hitsumabushi1.jpg|link=ファイル:Hitsumabushi1.jpg|alt=あつた蓬莱軒のひつまぶし| ฮิตสึมาบุชิร้านอัตสึตะโฮไรเก็ง
ไฟล์:新京名古屋伏見店のベトコンラーメン(20210206).jpg|link=ファイル:新京名古屋伏見店のベトコンラーメン(20210206).jpg|alt=新京 名古屋伏見店のベトコンラーメン| ราเม็งเวียดกงร้านชิงเกียวนาโงยะฟุชิมิ
ไฟล์:Kishimen_in_Nagoya_station（名古屋駅のきしめん）.JPG|link=ファイル:Kishimen_in_Nagoya_station（名古屋駅のきしめん）.JPG|alt=きしめん| คิชิเม็ง
ไฟล์:Ten-Musu.JPG|link=ファイル:Ten-Musu.JPG|alt=千寿の天むす| เท็มมุสึร้านเซ็นจุ
ไฟล์:Italian_spaghetti,_at_Kissa_Yuki,_in_Nagoya,_Aichi_(2013.10.30)_1.jpg|link=ファイル:Italian_spaghetti,_at_Kissa_Yuki,_in_Nagoya,_Aichi_(2013.10.30)_1.jpg|alt=喫茶ユキのイタリアンスパゲッティ| สปาเกตตีอิตาลีของร้านคิสสะยุกิ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารญี่ปุ่น
สปาเกตตีอินเดีย

ไฟล์:Indian_spaghetti,_in_Atsuta-ku,_Nagoya,_Japan_(2013.11.30).jpg|thumb|230x230px| สปาเกตตีอินเดีย ในเขตอัตสึตะ เมืองนาโงยะ
สปาเกตตีอินเดีย (indian supagetti) เป็นอาหารนาโงยะชนิดหนึ่ง เป็นสปาเกตตีราดแกงกะหรี่ญี่ปุ่น中日 ในบางภูมิภาค อาหารที่คล้ายกันนี้ยังเรียกว่า สปาเกตตีแกงกะหรี่ (カレースパゲッティ) หรือ พาสตาแกงกะหรี่ (カレーパスタ)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารนาโงยะ
หมวดหมู่:อาหารจากเส้นของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:พาสตา
อูดงแกงกะหรี่นาโงยะ

อูดงแกงกะหรี่นาโงยะ (Nagoya karē udon) เป็นเมนูอาหารจากเส้น (อูดงแกงกะหรี่) ท้องถิ่นประเภทหนึ่งจาก เมืองนาโงยะ จังหวัดไอจิ

**ลักษณะเฉพาะ**
กล่าวกันว่าอาหารอูดงแกงกะหรี่มีต้นกำเนิดในปี 1908 ในช่วงปลายยุคเมจิ ที่ร้านมิโจอันในวาเซดะ เขตชินจุกุ โตเกียว เช่นเดียวกับ ข้าวราดแกงกะหรี่ ที่แพร่หลายเป็นอาหารประจำชาติ อูดงแกงกะหรี่ก็ได้กลายเป็นหนึ่งในอาหารประเภทเส้นยอดนิยมที่สามารถรับประทานได้ที่ร้านอูดงและโซบะทั่วประเทศญี่ปุ่น
อย่างไรก็ตาม อูดงแกงกะหรี่ทั่วไปนั้นทำโดยการละลายผงกะหรี่และทำให้ข้นด้วยแป้งมันฝรั่ง โดยใช้ ดาชิที่ใช้สำหรับอูดงทุกประเภท เช่น คัตสึโอบูชิ และโดยมากมีความคล้ายคลึงกับอังกาเกะอูดง รสแกงกะหรี่
ในทางกลับกัน อูดงแกงกะหรี่นาโงยะที่จะอธิบายในบทความนี้มักถูกมองว่าเป็น อาหารนาโงยะ เนื่องจากจะมีลักษณะที่แตกต่างจากของทั่วประเทศตามที่กล่าวมา .
ซุปอูดงแกงกะหรี่นาโงยะมีพื้นฐานมาจากซุปไก่ ที่ใช้ในการทำราเม็ง ฯลฯ ทำจากส่วนผสมที่มีเอกลักษณ์ของเครื่องเทศต่าง ๆ คล้ายกับ แกงกะหรี่อินเดีย และมีความเผ็ดร้อน แกงกะหรี่ทำโดยดึงกลิ่นหอมออกมา แล้วเติมน้ำซุปจากอาหารทะเลแบบญี่ปุ่น การปรุงส่วนผสมและใช้ดาชิที่แตกต่างกันไปช่วยสร้างรสชาติที่หลากหลายแตกต่างกันไปในแต่ละร้าน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารนาโงยะ
หมวดหมู่:อูดง
หมวดหมู่:แกงกะหรี่ญี่ปุ่น
อูดงแกงกะหรี่

อูดงแกงกะหรี่  (karē udon) เป็นอูดงราดด้วยแกงกะหรี่1996 เป็นหนึ่งในตัวอย่างอาหารผสมผสานระหว่างอาหารญี่ปุ่นและอาหารตะวันตกในยุคเมจิ197220002019 ว่ากันว่าเป็นจุดเริ่มต้นของการนำอาหารตะวันตกเข้ามารวมกับอูดงและโซบะ1990 แกงกะหรี่ทำโดยการเติมผงกะหรี่ลงในดาชิ1986 รูส์ที่ทาด้วยน้ำสต็อก2019 หรือทำให้ข้นด้วยแป้งมันฝรั่ง1986 ไม่มีส่วนผสมที่เฉพาะเจาะจง2022 อาจใช้ เนื้อสัตว์ เช่น เนื้อวัว เนื้อหมู เนื้อไก่ และ ผัก เช่น แคร์รอต หอมใหญ่ และ มันฝรั่ง2016
ถ้าใช้เส้นโซบะแทนเส้นอูดงก็จะเรียกว่า โซบะแกงกะหรี่ (カレーそば)20221986 หรือ นัมบังแกงกะหรี่ (カレー南蛮)2018

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อูดง
หมวดหมู่:แกงกะหรี่ญี่ปุ่น
ขนมปังปิ้งโองูระ

ขนมปังปิ้งโองูระ
ขนมปังปิ้งโองูระ หรือ โองูระโทสต์ (Ogura tōsuto) เป็นอาหารว่าง ประเภทหนึ่งที่พบได้ในร้านกาแฟ ในจังหวัดไอจิเป็นหลัก เป็นหนึ่งในอาหารนาโงยะ

**ภาพรวม**
หลังจากปิ้งขนมปังที่หั่นเป็นชิ้นหนาแล้ว ก็ทาด้วยเนยเทียม หรือ เนย แล้วราดด้วยถั่วแดงกวน มักจะเสิร์ฟพร้อมกับถั่วแดงกวนบนขนมปังขาว แต่ก็สามารถเสิร์ฟพร้อมกับถั่วบดที่ประกบระหว่างขนมปัง หรือจะแยกขนมปังกับถั่วแดงก็ได้ โดยลูกค้าสามารถใส่ถั่วบดได้มากเท่าที่ต้องการ ตามความชอบ นอกจากนี้ยังมีบางร้านที่นำถั่วบดมาประกบระหว่างขนมปังชิ้นแรกแล้วทอดในน้ำมัน บางครั้งเรียกง่าย ๆ ว่าเป็น อันโทสต์ (あんトースト)
กล่าวกันว่ามีต้นกำเนิดในร้านกาแฟชื่อ "มิตสึบะ" (満つ葉) ซึ่งอยู่ในย่านซากาเอะ เมืองนาโงยะ ประมาณปี 1921 มีการเพิ่มขนมปังปิ้งทาเนยลงในเมนูตามกระแสไฮการะในสมัยนั้น และลูกค้าที่เป็นนักเรียนก็ชอบจุ่มขนมปังปิ้งในเซ็นไซแล้วรับประทาน พอเจ้าของร้านเห็นแล้วก็เลยเกิดความคิดที่จะสร้างขนมปังปิ้งโองูระโดยให้ถั่วแดงกวนวางอยู่บนขนมปังปิ้งตั้งแต่แรก จากนั้นจึงได้แพร่หลายไปทั่วจังหวัดไอจิ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารนาโงยะ
หมวดหมู่:ขนมปังญี่ปุ่น
เอบิโอโรชิ

โซบะเอบิโอโรชิ
เอบิโอโรชิ (ebioroshi) เป็นอาหารนาโงยะชนิดหนึ่ง

**ภาพรวม**
ทำโดยการราดหัวไชเท้าขูด ลงบน โซบะ, คิชิเม็ง หรือ อูดง ที่ราดด้วยดาชิ แล้วราดหน้าด้วย เท็มปุระกุ้งฝอย อาจกินแบบร้อนหรือเย็นก็ได้ แต่โดยทั่วไปมักจะกินเป็นบะหมี่เย็น
มักเสิร์ฟในชามแบนที่มีก้นตื้น เพื่อจะได้วางกุ้งเทมปุระตัวใหญ่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารนาโงยะ
หมวดหมู่:อาหารทะเลของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:โซบะ
หมวดหมู่:อูดง
หมวดหมู่:อาหารจากเส้นเย็น
หมวดหมู่:ลีกกีฬาในประเทศนิวซีแลนด์

หมวดหมู่:สันนิบาตกีฬาแบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:องค์การกีฬาในประเทศนิวซีแลนด์
โรงพิมพ์หมอสมิธ

โรงพิมพ์หมอสมิธ เป็นโรงพิมพ์ในสยามตั้งโดยหมอสอนศาสนาที่ชื่อ แซมมวล เจ. สมิธ เมื่อ พ.ศ. 2413 โรงพิมพ์ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ตรงคุ้งน้ำบางคอแหลม ผู้คนรู้จักจนกลายเป็นชื่อถนน คือ ถนนหมอสมิท (ปัจจุบันคือซอยมไหสวรรย์ 6 หรือซอยมาตานุสรณ์ ย่านบางคอแหลม แถวถนนตก) 
โรงพิมพ์จัดพิมพ์นิราศ สุภาษิต เรื่องพงศาวดาร และนิทานจักร ๆ วงศ์ ๆ หนังสือนิทานกลอนในยุคแรกเช่น โคบุตร สิงหไกรภพ หรือพระอภัยมณีซึ่งเรื่องนี้ขายดีจนรายได้เรื่องเดียวก็สามารถสร้างตึกได้ ทั้งยังสั่งแท่นพิมพ์เข้ามาขายด้วย มีการพิมพ์หนังสือเกี่ยวกับศาสนาคริสต์เพียง 2 รายการ คือ พระคริษวงษตามมัดธายแลตามโยฮัน กับ บุดฉาแลวิสัชนาในสาสนาแท้จริง โรงพิมพ์ยังรับจ้างพิมพ์ประกาศต่าง ๆ ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับการเผยแผ่ศาสนา มีการพิมพ์หนังสือจำหน่าย โดยอาศัยต้นฉบับเรื่องราวที่อยู่ในสมุดข่อย สมุดไทย หรือใบลาน ที่หมอสมิธได้มาจากชาวบ้าน พระสงฆ์ หรือขุนนางชั้นสูง เช่น สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ ยังออกหนังสือพิมพ์รายวันและรายสัปดาห์อีกด้วย คือหนังสือพิมพ์รายวันชื่อ Siam Daily Advertiser  และหลังจากนั้นได้ออกเป็นหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ชื่อว่า The Siam Weekly Advertiser ออกหนังสือราย 3 เดือนชื่อ Siam Repository อีกฉบับหนึ่ง 
จนหมอสมิทถูกฟ้องร้อง จากการที่หนังสือเรื่อง ขุนช้างขุนแผนตอนเข้าห้อง ซึ่งมีบทสังวาสเป็นหลัก จนถูกห้ามไม่ให้พิมพ์หนังสือแนวประโลมโลก เพราะไม่เกี่ยวอะไรกับการเผยแผ่ศาสนา จึงยุติการพิมพ์หนังสือแนวประโลมโลก

**อ้างอิง**
หมอสมิธ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตบางคอแหลม
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2413
ฮากานะห์

ฮากานะห์ (הַהֲגָנָה ha-Haganah, การป้องกัน)บางครั้งสะกด Hagana เป็นองค์การกำลังกึ่งทหารไซออนิสต์หลักที่ปฏิบัติการในยีชูฟ (นิคมชาวยิว) ในปาเลสไตน์ในอาณัติ ฮากานะห์ก่อตั้งใน ค.ศ. 1920 เพื่อปกป้องยีชูฟก่อนจะสลายตัวใน ค.ศ. 1948 เมื่อรวมเข้ากับกองกำลังป้องกันอิสราเอล ไม่นานหลังอิสราเอลประกาศอิสรภาพ
ฮากานะห์เป็นกองกำลังที่พัฒนาจากกำลังกึ่งทหารชาวยิวที่มีอยู่ก่อนแล้วอย่างบาร์-กีโอรา (בר גיורא, Bar-Giora) และฮาโชเมอร์ (השומר, Hashomer) บาร์-กีโอราเป็นกำลังกึ่งทหารสมัยอาลียะห์ครั้งที่สอง ซึ่งเป็นการอพยพของชาวยิวจากยุโรปตะวันออกเข้าสู่ปาเลสไตน์ของจักรวรรดิออตโตมันระหว่าง ค.ศ. 1904–1914 บาร์-กีโอรากลืนเข้ากับฮาโชเมอร์ใน ค.ศ. 1909 ฮาโชเมอร์เป็นความพยายามในการสร้างกองกำลังคุ้มครองชุมชนชาวยิวทั้งหมดในปาเลสไตน์ เป้าหมายเดิมของฮากานะห์ คือ การปกป้องนิคมชาวยิวจากการโจมตีของชาวอาหรับ อาทิ การจลาจลนบีมูซา ค.ศ. 1920, การจลาจลยัฟโฟ ค.ศ. 1921, การจลาจลปาเลสไตน์ ค.ศ. 1929, การจลาจลยัฟโฟ ค.ศ. 1936 และการก่อการกำเริบของชาวอาหรับในปาเลสไตน์ ค.ศ. 1936–1939 ฮากานะห์อยู่ใต้อำนาจขององค์กรตัวแทนชาวยิวเพื่ออิสราเอล (הסוכנות היהודית לארץ ישראל, HaSochnut HaYehudit L'Eretz Yisra'el) ซึ่งเป็นหน่วยงานกำกับดูแลชุมชนชาวยิวในปาเลสไตน์สมัยที่ปกครองโดยบริเตน ฮากานะห์ปฏิบัติการปานกลางในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองตามยุทธศาสตร์ "ฮัฟลากะห์" (הַהַבְלָגָה, ha-Havlagah, "การอดกลั้น")p=250 ส่งผลให้กลุ่มหัวรุนแรงอย่างอีร์กุนและเลคีแยกตัวออกไป ฮากานะห์ได้รับการสนับสนุนทางการทหารจากโปแลนด์อย่างลับ ๆ และร่วมมือกับสหราชอาณาจักรในการสกัดกั้นการบุกครองปาเลสไตน์ผ่านแอฟริกาเหนือของฝ่ายอักษะ นำไปสู่การก่อตั้งหน่วยรบพิเศษปัลมัค (פלמ"ח‎, Palmach) ใน ค.ศ. 1941
ช่วงท้ายสงครามโลกครั้งที่สอง บริเตนปฏิเสธที่จะยกเลิกการจำกัดการอพยพของชาวยิวตามที่ระบุในสมุดปกขาว ค.ศ. 1939 ฮากานะห์จึงก่อการกำเริบต่อบริเตนในปาเลสไตน์โดยใช้วิธีระเบิดสะพาน ทางรถไฟและเรือที่ใช้เนรเทศผู้อพยพชาวยิวที่ผิดกฎหมาย รวมถึงลักลอบนำชาวยิวพลัดถิ่นเข้ามาในปาเลสไตน์เพื่อขัดขืนนโยบายของบริเตน เมื่อสหประชาชาติรับข้อมติแผนแบ่งปาเลสไตน์ของสหประชาชาติใน ค.ศ. 1947 ฮากานะห์เป็นกำลังรบสำคัญของฝ่ายชาวยิวและบดขยี้ฝ่ายอาหรับในสงครามกลางเมืองปาเลสไตน์ ฮากานะห์สิ้นสุดลงเมื่อรวมกับกำลังกึ่งทหารอื่น ๆ จนกลายเป็นกองทัพอิสราเอล ก่อนสงครามอาหรับ–อิสราเอล ค.ศ. 1948 อุบัติขึ้น

**เชิงอรรถ**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ขบวนการไซออนิสต์
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อิสราเอล
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาฮีบรู
หมวดหมู่:หน่วยและรูปขบวนทหารที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2464
คอซา

คอซา (ခေါဇာမြို့) เป็นเมืองในอำเภอไจโท จังหวัดไจโท รัฐมอญ ประเทศพม่า ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำคอซาห่างจากชายฝั่งทะเลอันดามันราว 1 มีเนินเขาสูง 0 ป้องกันภัยจากทะเล และภูเขาปอได 0 ที่สูงขึ้นไปทางทิศตะวันออก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในรัฐมอญ
วัดตงหลิน (เซี่ยงไฮ้)

วัดจงหลิน (l=วัดไม้ตะวันออก) เป็นวัดพุทธตั้งอยู่ในเขตจินชาน นครเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน 

**ประวัติศาสตร์**
วัดนี้สร้างขึ้นครั้งแรกในสมัยราชวงศ์หยวนในปี 1308 แต่ถูกทำลายหลายครั้ง ทั้งจากสงคราม ไฟ การถูกทิ้งร้าง และรื้อถอนเพื่อสร้างสิ่งปลูกสร้างอื่น อาคารเก่าแก่หลังเดียวที่ยังหลงเหลือในวัดได้รับการขึ้นทะเบียนโบราณสถานภายใต้การพิทักษ์ของนครในปี 1987 วัดหลังปัจจุบันเป็นผลงานสค้างและออกแบบใหม่ในระหว่างปี 2004-2007

**ลักษณะ**
ณ ปี 2010 วัดมีขนาด 20 เฮกตาร์ ทางเข้าของวัดเป็นสะพานคู่ขนานสามสะพาน
ใจกลางของวัดเป็นลาน ที่ซึ่งประดิษฐานรูปปั้นสูง 5.4 เมตรของสุธนะ หรือ บุตรแห่งทรัพย์สิน () ประดับด้วยคลอยโซนเนเอนาเมล รายล้อมด้วยปลาทองแดงเปิดปากแปดตัว
ด้านหลังของลานดังกล่าวเป็นโถงหลัก ซึ่งคือวิหารเจ้าแม่กวนอิม ลักษณะภายนอกของวิหารสร้างเลียนแบบหน้าผาธรรมชาติ ประตูทางเข้าอาคารมีความสูง 20 เมตร กว้าง 10 เมตร ทำมาจากทองสำริด ประดับด้วยรูปนูนต่ำรูปพระพุทธเจ้า 999 องค์ วิหารมีขนาดกว้าง 31 เมตร ลึก 42 เมตร และสูง 31 เมตร ภายในประดิษฐานเจ้าแม่กวนอิมพันมือประดับทอง สูง 27 เมตร บนฐานดอกบัวที่สูง 2 เมตร

**อ้างอิง ==
ช่องโซน

ช่องโซน (ချောင်းဆုံမြို့; ၜါသွာၚ်) เป็นเมืองบนเกาะบีลู่ รัฐมอญ ประเทศพม่า 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในรัฐมอญ
บี้ลี่น

บี้ลี่น (ဘီးလင်းမြို့; ၜဳကၠေၚ်) เป็นเมืองในอำเภอบี้ลี่น จังหวัดไจโท รัฐมอญ ประเทศพม่า เป็นทางผ่านของทางหลวงสายย่างกุ้ง-มอละมไยน์ ใกล้เคียงมีแม่น้ำบี้ลี่นซึ่งไหลลงสู่อ่าวเมาะตะมะ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Satellite map at Maplandia.com-  Map of Bilin, Myanmar, Asia - Collins Maps
หมวดหมู่:เมืองในรัฐมอญ
ปอง

ปอง (ပေါင်မြို့; ဍုၚ်ပံၚ်) เป็นเมืองในอำเภอปอง จังหวัดสะเทิม รัฐมอญ ประเทศพม่า

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Satellite map at Maplandia.com
หมวดหมู่:เมืองในรัฐมอญ
ตุวูนนะวดี

ตุวูนนะวดี (သုဝဏ္ဏဝတီမြို့) เป็นเมืองในอำเภอสะเทิม จังหวัดสะเทิม รัฐมอญ ประเทศพม่า เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นโดยการรวมหมู่บ้านสามแห่งที่อยู่ใกล้เคียง ได้แก่ ไจก่อ, เตนเซะ และ ตองจ้า

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในรัฐมอญ
ซุป'ตาร์กับหญ้าอ่อน

ซุป'ตาร์กับหญ้าอ่อน (Oops! Mr.Superstar Hit On Me) เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนว สุขนาฏกรรมจินตนิยม ปี 2565
นำแสดงโดย ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์ และ รมิดา จีรนรภัทร สร้างนิยายแนว โรแมนติก - คอมเมดี้ เรื่อง ซุป'ตาร์กับหญ้าอ่อน ของ โรส
กำกับการแสดงโดย ผิน เกรียงไกรสกุล อำนวยการผลิตโดย จีเอ็มเอ็มทีวี เปิดตัวครั้งแรกในงาน GMMTV 2022: BORDERLESS ในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2564
โดยจะเริ่มออกอากาศทุกวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 20:30 น. ทางช่อง จีเอ็มเอ็ม 25 สามารถดูย้อนหลังฟรีที่แรกได้ทาง วิว เวลา 22:30 น. และทางช่อง ยูทูบ ของ จีเอ็มเอ็มทีวี (ตามเวลาประเทศไทย)

**เรื่องย่อ**
เมื่อซุปตาร์ของเมืองไทยลมหายใจแห่งเอเชีย ต้น-นฤเบศร์ (ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์) เผลอสานสัมพันธ์ลึกซึ้งกับ เค้ก (รมิดา จีรนรภัทร) น้องนักศึกษาฝึกงานที่อายุห่างกันถึง 20 ปี เพราะเข้าใจผิดว่าเป็นสาวไซด์ไลน์ที่เพื่อนสนิทส่งมาให้ แต่แท้จริงแล้ว เค้ก แค่อยากขอลายเซ็นให้กับ กานดา (นิโคล เทริโอ) แม่ของเธอที่เป็นแฟนคลับของ ต้น เพียงเท่านั้น หลังจากคืนที่สานสัมพันธ์กับ เค้ก กับ ต้น พยายามหาทางติดต่อเพื่อรับผิดชอบ จึงขอให้หลานชายพ่วงด้วยตำแหน่งผู้จัดการส่วนตัว ณดล (ภูสิษฐ์ ดิษฐพิสิษฐ์) ช่วย แต่ ณดล กลับคิดว่า เค้ก เป็นเด็กใจแตกอยากเกาะดารากินจึงไม่ติดต่อไป
เรื่องวุ่นวายที่เริ่มต้นขึ้นเมื่อ นาว (พรรษา วอสเบียน) เพื่อนสนิทของ เค้ก โกรธแทน ที่ ต้น ทำให้ เค้ก ท้องแต่ไม่รับผิดชอบอะไรเลย จึงโพสต์ลงโซเซียลแฉดาราชื่อดัง ต.น.บ. จ้องกินเด็กนักศึกษาแถมทำท้องแล้วชิ่ง จนกลายเป็นข่าวฉาวไปทั้งวงการ ทำให้ ต้น รีบติดต่อเพื่อรับผิดชอบ และอยากเริ่มต้นกับ เค้ก ใหม่อีกครั้งในฐานะคู่ชีวิต

**นักแสดง**
 ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์ (ป้อง) รับบท นฤเบศร์ / ต้น- รมิดา จีรนรภัทร (เจน) รับบท จอมนรี / เค้ก- นิโคล เทริโอ (กี้) รับบท กานดา- ภูสิษฐ์ ดิษฐพิสิษฐ์ (ฟลุ๊ค) รับบท ณดล- กวิน แคสกี้ (ฟลุ๊ค) รับบท ดีเดย์- พรรษา วอสเบียน (มิล์ค) รับบท นาว- จุฑาพิชญ์ อินทร์จันทร์ (เจมี่) รับบท ตาล- ธราธร จันทรวรกาญจน์ (บูม) รับบท ซันนี่- พิมพ์ทอง วชิราคม (ดาว) รับบท แพท- ธนบูลย์ วัลลภศิรินันท์ (นะ) รับบท เฉาเฉา

**นักแสดงรับเชิญ**
 ณราวิชญ์ เลิศรัตน์โกสุมภ์ (ปอนด์) รับบท ทิม- ชาลิสา ชาว​บ์​ (โน๊ต)​

**เพลงประกอบ**
 พิสูจน์ (Prove It) - ซิสซี่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ละครชุดทางโทรทัศน์
หมวดหมู่:จีเอ็มเอ็มทีวี
หมวดหมู่:จีเอ็มเอ็ม 25
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย ผิน เกรียงไกรสกุล
ลั่วเฉิน

จิตรกรรมเทพธิดาแห่งแม่น้ำลั่ว, รังสรรค์โดย จิตรกร เหรินจง (1823–1857)
ลั่วเฉิน (l=เจ้าแม่แห่งแม่น้ำลั่ว) เป็นเทพนารีผู้พิทักษ์และรักษาแม่น้ำลั่ว ซึ่งมีชื่อเสียงในวรรณคดีและนิทานพื้นบ้านของจีน นางเป็นเทพีที่มีชื่อเสียงอย่างมากจากบทกวี "洛神赋" (Chinese: 洛神賦; pinyin: Luòshén fù, หมายถึง บทกวีแห่งเทพธิดาแม่น้ำลั่ว) ซึ่งประพันธ์โดยโจสิด กวีชื่อดังจากยุคสามก๊กของจีนโบราณ เทพปกรณัมเรื่องเทวสตรีแห่งแม่น้ำลั่วนี้ได้รับการดัดแปลงและเสริมจินตนาการในรูปแบบต่างๆต่างๆของศิลปะและวรรณกรรม ตามประวัติศาสตร์จีนเรื่อยมา และนางได้กลายเป็นสัญลักษณ์แห่งความงามและความรักที่ไม่อาจบรรลุได้สมประสงค์ในวัฒนธรรมจีน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:เทพแห่งน้ำ
หมวดหมู่:เทวีจีน
หมวดหมู่:วรรณคดีจีน
สะพานเวิลด์คัพ

สะพานเวิลด์คัพ (hangul=월드컵대교) เป็นสะพานข้ามแม่น้ำฮันในกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ เชื่อมต่อระหว่างเขตมาโพและเขตยองดึงโพ
การก่อสร้างสะพานเริ่มขึ้นในเดือนมีนาคม 2010 และเดิมมีกำหนดจะแล้วเสร็จภายในเดือนสิงหาคม 2015 แต่เนื่องจากมีการตัดลดงบประมาณทำให้การก่อสร้างล่าช้าลง ส่วนหลักของสะพานแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 1 กันยายน 2021 การก่อสร้างสะพานเสร็จสมบูรณ์ในวันที่ 29 ธันวาคม 2023 เมื่อทางลาดสองแห่งทางใต้ของสะพานได้เปิดใช้งานแล้ว 
สะพานเชื่อมทางด่วนซอบุกับเขตมาโพ
บีทีเอส วงเคป็อปชื่อดังร้องเพลง " Butter " บนสะพานในรายการ The Tonight Show Starring Jimmy Fallon ที่ออกอากาศเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 2021

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สะพานในโซล
ว
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศเกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2566
แม่แบบ:ส่วนหัวหมวดหมู่ห้องสมุดที่ก่อตั้งหรือปิดตัวในปี พ.ศ. ปปปป/แกน

}}}}}}\ห้องสมุด}}หมวดหมู่:องค์การทางการศึกษาที่ในปี พ.ศ. <!--
แม่แบบ:กล่องนำทาง ประเทศในการแข่งขันกีฬา/doc

แม่แบบนี้ได้รับการออกแบบมาเพื่อใช้ในการนำทางระหว่างปีที่ประเทศต่างๆ ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬา

**การใช้งาน**
แม่แบบนี้ต้องการพารามิเตอร์ที่ไม่ได้ตั้งชื่อสองตัว โดยมีพารามิเตอร์เสริมอื่น ๆ
1:ชื่อเต็มของประเทศ (เช่น ประเทศแคนาดา)
2:ชื่อการแข่งขันกีฬา (เช่น โอลิมปิกฤดูร้อน)
winter:(เลือกได้) หากตั้งค่าเป็น yes จะแสดงการปรากฏตัวของทีมทั้ง "ฤดูร้อน" และ "ฤดูหนาว" (เช่น โอลิมปิกเยาวชน) ไม่จำเป็นสำหรับ "โอลิมปิก"
state:(เลือกได้) ตั้งค่านี้เป็นcollapsedหรือuncollapsedเพื่อตั้งค่าการมองเห็น ค่าเริ่มต้นคือ collapsed
below:(เลือกได้) ใช้พารามิเตอร์นี้เพื่อใส่ข้อความที่ด้านล่างของกล่องนำทาง (ดูตัวอย่างประเทศมาเลเซียด้านล่าง) โปรดทราบว่ารายการบางรายการ (ดูประเทศแคนาดาด้านล่าง) มีข้อความเริ่มต้น แต่สามารถเขียนทับได้หากมีการส่งบางสิ่งบางอย่างสู่ไปbelow.

**ตัวอย่าง**
โปรดทราบว่าหากใช้ "โอลิมปิก" ทั่วไป ระบบจะแสดงทั้งกีฬาฤดูร้อนและฤดูหนาว
*แพนอเมริกันเกมส์
*โอลิมปิกฤดูร้อน
*โอลิมปิก
ออโมล

ออโมล (آمل ; Amol.ogg) เป็นนครในอำเภอกลาง เทศมณฑลออโมล จังหวัดมอแซนแดรอน ประเทศอิหร่าน ทำหน้าที่เป็นเมืองหลักของเทศมณฑลและอำเภอ
ออโมลตั้งอยู่ริมHaraz River ตั้งอยู่ทางใต้ของทะเลแคสเปียนน้อยกว่า mi และทางเหนือของเทือกเขาแอลโบร์ซน้อยกว่า mi นครนี้อยู่ห่างจากเตหะราน mi และอยู่ทางตะวันตกของซอรี เมืองหลักของจังหวัดที่  mi

**เมืองพี่น้อง**

**ดูเพิ่ม**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Tourismo Amol- chnpress.com- lovelyiran.com- itto.org- parrpirar.org- Yourwonder Amol- Amol Chto- Amol DataBase- english.irib.ir

หมวดหมู่:นครในจังหวัดมอแซนแดรอน
หมวดหมู่:อดีตเมืองหลวงของประเทศอิหร่าน
หมวดหมู่:แหล่งโบราณคดีในประเทศอิหร่าน
หมวดหมู่:สถานที่ในชอฮ์นอเม
หมวดหมู่:เมืองพาร์เธีย
หมวดหมู่:เมืองซาเซเนียน
หมวดหมู่:สถานที่ฝีงศพของราชวงศ์อะละวี
หมวดหมู่:แมร์แอชียอน
เมลอนมิวสิกอะวอดส์ 2024

เมลอนมิวสิกอะวอดส์ 2024 (2024 멜론 뮤직어워드) เป็นพิธีมอบรางวัลที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 2024 จัดโดยเมลอนและกาเกาเอ็นเตอร์เทนเมนต์ และออกอากาศผ่านเมลอนและ 1theK สำหรับผู้ชมทั่วโลก และ Unext ในญี่ปุ่น
เอสปา ไอยู และ ทูอัส คือศิลปินที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงมากที่สุดในงานประกาศรางวัลนี้ โดยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงถึง 7 สาขาด้วยกัน โดย 3 ใน 50 ศิลปินและ ไอเดิล ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในสาขาหลักๆ ทั้งหมด ได้แก่ อัลบั้มแห่งปี ศิลปินแห่งปี และเพลงแห่งปี

**เกณฑ์**
เพลงและอัลบั้มทั้งหมดที่มีสิทธิ์ได้รับการเสนอชื่อจะต้องวางจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 2 พฤศจิกายน 2023 ถึง 30 ตุลาคม 2024

**ผู้ชนะและผู้ได้รับการเสนอชื่อ**
ประกาศรายชื่อผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง Top 10 Artists เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2024 ผ่านทางเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เปิดให้โหวตตั้งแต่วันที่ 31 ตุลาคม ถึง 14 พฤศจิกายน 2024 หมวดหมู่ที่เหลือ ไม่รวมบันทึกแห่งปีและรางวัลฮอตเทรนด์ ประกาศเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน การโหวตเริ่มขึ้นในวันเดียวกันและสิ้นสุดในวันที่ 29 พฤศจิกายน
รายชื่อผู้ชนะและผู้ได้รับการเสนอชื่อจะเรียงตามลำดับตัวอักษรภาษาอังกฤษและตัวเลข โดยรายชื่อผู้ชนะจะอยู่ลำดับแรกและเน้นด้วยตัวหนา

**รางวัลหลัก**

**รางวัลความนิยม**

**รางวัลพิเศษ**

**หลายรางวัล**
รายชื่อศิลปินที่ได้รับรางวัลตั้งแต่สามรางวัลขึ้นไป:

**นักแสดง**
รายชื่อนักแสดงได้รับการประกาศตลอดเดือนพฤศจิกายน โดยรายชื่อสุดท้ายจะเปิดเผยในวันที่ 21 พฤศจิกายน

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมลอนมิวสิกอะวอดส์
เมลอน
เมลอน
อิลฮัมทาวเวอร์

อิลฮัมทาวเวอร์ (Ilham Tower) มีอีกชื่อว่า อิลฮัมบารูทาวเวอร์ (Ilham Baru Tower) และ ไอบีทาวเวอร์ (IB Tower) เป็นตึกระฟ้าสูง 274 เมตร มี 58 ชั้น ในกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ถือเป็นตึกที่สูงเป็นอันดับ 7 ของประเทศ อิลฮัมทาวเวอร์เป็นผลจากกระบวนการค้นหารูปทรงที่ละเอียดถี่ถ้วนและรอบคอบ โครงภายนอกแบบเฉียงประกอบด้วยกรอบคอนกรีตสามเหลี่ยมและโครงถักภายนอก ชดเชยกับกระจกอันสง่างามภายในเกราะโครงสร้างของอาคาร
สถาปัตยกรรมของตึกระฟ้าที่มีเส้นและรูปทรงอันโดดเด่นนั้นถูกกำหนดให้เป็นที่กล่าวขวัญของนคร ประกอบด้วยห้องชุดสำนักงาน 33 ชั้น และอพาร์ตเมนต์พร้อมบริการ 22 ชั้น รวมกับพื้นที่อาคารรวมที่ sqm อิลฮัมทาวเวอร์มีบริการที่จอดรถสำหรับพนักงานและผู้มาเยี่ยมเยียน

**การยึดโดยคณะกรรมการป้องกันการทุจริตแห่งมาเลเซีย (MACC)**

**การเข้าถึง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Facts of Ilham Baru Tower - The Skyscraper Center
หมวดหมู่:ตึกระฟ้าในกัวลาลัมเปอร์
หมวดหมู่:อาคารสำนักงานในประเทศมาเลเซีย
จังหวัดเชียงใหม่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ มีนาคม พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 9 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2531 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต**

**เขตเลือกตั้งที่ 1**
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเชียงใหม่, อำเภอสันกำแพง, อำเภอสารภี และอำเภอดอยสะเก็ด

**เขตเลือกตั้งที่ 2**
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอแม่ริม, อำเภอสันทราย, อำเภอแม่แตง, อำเภอเชียงดาว, อำเภอพร้าว, อำเภอฝาง, อำเภอแม่อาย, กิ่งอำเภอเวียงแหง และกิ่งอำเภอไชยปราการ

**เขตเลือกตั้งที่ 3**
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอสันป่าตอง, อำเภอจอมทอง, อำเภอฮอด, อำเภอแม่แจ่ม, อำเภอสะเมิง, อำเภอหางดง, อำเภออมก๋อย, อำเภอดอยเต่า และกิ่งอำเภอแม่วาง

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดเชียงใหม่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531- จังหวัดเชียงใหม่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535

**อ้างอิง**
เชียงใหม่
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:ความผิดปกติทางการพูด

หมวดหมู่:ความผิดปกติทางด้านพัฒนาการเฉพาะทาง
หมวดหมู่:ความผิดปกติในการสื่อสาร
หมวดหมู่:พยาธิวิทยาของการพูดและภาษา
หมวดหมู่:การพูด
ตำบลพนางตุง

พนางตุง เป็นตำบลในอำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลพนางตุง มีพื้นที่ทางน้ำอยู่ในเขตทะเลน้อย ทะเลสาบสงขลา และเป็นที่ตั้งของสะพานเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา (สะพานเอกชัย) เชื่อมกับอำเภอระโนด จังหวัดสงขลา

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลพนางตุง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลทะเลน้อย- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบ้านขาว และตำบลระโนด (อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา)- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลลำปำ และตำบลชัยบุรี (อำเภอเมืองพัทลุง)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลมะกอกเหนือ ตำบลปันแต และตำบลแหลมโตนด

**ประวัติ**
พนางตุง เดิมเป็นที่ตั้งของอำเภอควนขนุน โดยมีที่ตั้งอยู่ริมทะเลน้อย ระยะแรกชื่อว่า อำเภอทะเลน้อย ต่อมาปี พ.ศ. 2459 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอทะเลน้อย มาตั้งที่ควนพนางตุง ทางจังหวัดพัทลุงจึงเปลี่ยนแปลงชื่อให้ตรงกับพื้นที่เป็น อำเภอพนางตุง ปี พ.ศ. 2466 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภออีกครั้ง โดยย้ายกลับไปตั้งที่เดิมคือที่บ้านควนขนุน และเปลี่ยนชื่ออำเภอพนางตุง เป็น อำเภอควนขนุน
คําเรียกขานพื้นที่ว่า พนางตุง นั้น มาจากคําบอกเล่าของปราชญ์พื้นบ้านที่บอกว่าลักษณะภูมิประเทศของควน วางเป็นแนวยาวเหมือนกําแพงขวางกั้นจึงได้ชื่อว่า พนางตุง มาจากคําว่า พนัง ซึ่งแปลว่าที่กั้น ดังนั้น พนางตุง จึงหมายถึงควนที่กั้นระหว่างพื้นที่ด้านตะวันออกและทิศตะวันตกของตําบล และอีกที่มาของชื่อมาจากคำว่า พนาง แปลว่า พระนาง และ ตุง แปลว่า ล้ม รวมกันแล้วจึงมีความหมายว่า เนินนางล้ม
ปี พ.ศ. 2501 นายพันธุ์ สายตระกูล ผู้ว่าราชการจังหวัดพัทลุง ประกาศแยกพื้นที่ด้านเหนือของตำบลพนางตุง ได้แก่ หมู่ 2 บ้านปลายตอก, หมู่ 3 บ้านบน, หมู่ 5 บ้านบนออก, หมู่ 6 บ้านธรรมเสถียร และหมู่ 10,13 บ้านทะเลน้อย รวม 6 หมู่บ้าน แยกตั้งออกเป็น ตำบลทะเลน้อย ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2531 ทางจังหวัดพัทลุงได้เปลี่ยนแปลงเขตตำบลทะเลน้อยกับตำบลพนางตุง โดยโอนพื้นที่หมู่ 6 บ้านธรรมเสถียร,บ้านใสตอ ของตำบลทะเลน้อย มาตั้งเป็นหมู่ 10 บ้านธรรมเสถียร,บ้านใสตอ ของตำบลพนางตุง 

**การปกครองส่วนภูมิภาค**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลพนางตุงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้าน ได้แก่colwidth=20em- หมู่ที่ 1 บ้านทะเลน้อย- หมู่ที่ 2 บ้านทะเลน้อย- หมู่ที่ 3 บ้านควนพนางตุง- หมู่ที่ 4 บ้านชายคลอง- หมู่ที่ 5 บ้านท่าช้าง- หมู่ที่ 6 บ้านใสกลิ้ง- หมู่ที่ 7 บ้านค่าย- หมู่ที่ 8 บ้านหัวหรั่ง- หมู่ที่ 9 บ้านปากคลองเก่า- หมู่ที่ 10 บ้านธรรมเถียร- หมู่ที่ 11 บ้านไทรงาม- หมู่ที่ 12 บ้านปากห้วย- หมู่ที่ 13 บ้านทะเลน้อย

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ตำบลพนางตุงเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลพนางตุง ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลพนางตุงมี 13 หมู่บ้าน พื้นที่ 65.00 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,932 คน และ 1,324 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลพนางตุงอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลพนางตุง
ปี พ.ศ. 2550 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลพนางตุงมี 13 หมู่บ้าน พื้นที่ 65.00 ตารางกิโลเมตร ประชากร 9,763 คน และ 2,882 ครัวเรือน มีรายได้จริงโดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ผ่านมาตั้งแต่ 12.17 ล้านบาทรายจ่ายประจำ 6.61 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 62:38  เมื่อหักรายจ่ายประจำแล้วมีเงินเหลือประมาณ 7.58 ล้านบาท สมาชิกองค์การบริหารส่วนตำบลพนางตุงจะครบวาระในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 และประสงค์จัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลพนางตุงตั้งแต่วันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2551

**อ้างอิง**
พนางตุง
พนางตุง
เถิง ฟางหลาน

จักรพรรดินีเถิง ( ค.ศ. 258–284) พระนามส่วนพระองค์ เถิง ฟางหลาน เป๋นจักรพรรดินีแห่งรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน พระนางสมรสกับซุนโฮ จักรพรรดิองค์ที่ 4 และองค์สุดท้ายของจ๊กก๊ก

**พระประวัติ**
พระนางเถิงเป็นพระธิดาในเถิง มู่ (滕牧) พระนางยังเป็นพระญาติห่าง ๆ ของเตงอิ๋น ขุนพลลำดับสูงในง่อก๊ก เมื่อเตงอิ๋นถูกสังหารในความพยายามโค่นล้มผู้สำเร็จราชการซุนหลิมอย่างล้มเหลวใน ค.ศ. 256 เถิง มู่และครอบครัวถูกเนรเทศไปที่ชายแดน อย่างไรก็ตาม หลังซุนฮิวขึ้นครองราชย์ใน ค.ศ. 258 และกำจัดซุนหลอม พระองค์ทรงพระราชทานอภัยโทษแก่ผู้ที่ถูกซุนหลิมตัดสินโทษ ดังนั้น เถิง มู่และครอบครัวจึงได้รับอนุญาตให้กลับไปยังเมืองหลวงง่อก๊กเจี้ยนเย่ (建業; ปัจจุบันคือหนานจิง มณฑลเจียงซู) เถิง มู่กลายเป็น จงหลาง (中郎) ในอู่กวานเฉา (五官曹) เมื่อซุนโฮได้รับบรรดาศักดิ์ "อูเฉิงโหว" (烏程侯) พระองค์นำพระนางเถิงเป็นพระสนมและแต่งตั้งเป็นจักรพรรดินีหลังซุนโฮขึ้นครองราชย์ใน ค.ศ. 264 ซุนโฮพระราชทานบรรดาศักดิ์เถิง มู่เป็นเกามี่โหว (高密侯) แต่งตั้งเขาเป็นขุนพลพิทักษ์ (衞將軍) และอนุญาตให้เขามีอำนาจเหนือช่างชู (尚書)
ข้อมูลเกี่ยวกับจักรพรรดินีเถิงมีน้อยมาก เมื่อง่อก๊กถูกพิชิตโดยกองกำลังของราชวงศ์จิ้นใน ค.ศ. 280 พระนางร่วมเดินทางกับซุนโฮไปที่ลั่วหยาง เมืองหลวงราชวงศืจิ้น เมื่อซุนโฮสวรรคตใน ค.ศ. 284 เถิง ฟางหลานทรงเศร้าโศกมากจึงเขียนบทคร่ำครวญเพื่อเป็นเกียรติแก่พระราชสวามีของพระนาง ในที่สุดพระนางก็สิ้นพระชนม์ที่เมืองลั่วหยาง  
พระนางส่วนพระองค์ของจักรพรรดินีเถิงไม่ได้รับการบันทึกในพระราชประวัติของพระนางในสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ) แหล่งที่มาที่เชื่อถือได้ของประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก อย่างไรก็ตาม เจี้ยนคังฉือลู่ ระบุว่าพระนามส่วนพระองค์ของพระนางคือ "ฟางหลาน" ดังนั้น พระนางจึงมีอีกพระนามหนึ่งว่า "เถิง ฟางหลาน"

**ดูเพิ่ม**
 พงศาวลีง่อก๊ก#ซุนโฮ (ยฺเหวียนจง)- รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

**อ้างอิง**
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).- ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน เล่มที่ 78-79.- Xu, Song ( คริสต์ศตวรรษที่ 8). เจี้ยนคังฉือลู่ (建康實錄).
เจียวเอี๋ยน (เจี๋ยง เสี่ยน)

เจียวเอี๋ยน (เสียชีวิต ค.ศ. 264) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เจี๋ยง เสี่ยน (p=Jiǎng Xiǎn) เป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน 

**ประวัติ**
เจียวเอี๋ยนเป็นชาวอำเภอเซียงเซียง (湘鄉縣 เซียงเซียงเซี่ยน) เมืองเลงเหลง (零陵郡 หลิงหลิงจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันคือนครเซียงเซียง มณฑลหูหนาน เป็นบุตรชายคนรองของเจียวอ้วนผู้เป็นขุนพล ขุนนาง และผู้สำเร็จราชการของรัฐจ๊กก๊ก เจียวเอี๋ยนเป็นน้องชายของเจียวปินขุนพลของจ๊กก๊ก เจียวเอี๋ยนเป็นผู้มีความรู้ความสามารถมาก ได้รับราชการในตำแหน่งข้าราชบริพารของรัชทายาท (太子僕 ไท่จื่อผู) รับใช้เล่ายอยผู้เป็นรัชทายาทแห่งจ๊กก๊กในรัชสมัยของเล่าเสี้ยน
ในปี ค.ศ. 263 ภายหลังจากเล่าเสี้ยนจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊กยอมจำนนต่อเตงงายขุนพลของวุยก๊กที่เป็นรัฐอริของจ๊กก๊ก เจียวปินพี่ชายของเจียวเอี๋ยนซึ่งอยู่รักษาอำเภอฮั่นเสีย (漢城縣 ฮั่นเฉิงเซี่ยน; ปัจจุบันคืออำเภอเหมี่ยน มณฑลฉ่านซี) เดินทางไปยังอำเภอโปยเสีย (涪縣 ฝูเซี่ยน; ปัจจุบันคือนครเหมี่ยนหยาง มณฑลเสฉวน) เพื่อพบกับจงโฮยขุนพลวุยก๊กแล้วกลายเป็นมิตรกับจงโฮย เจียวเอี๋ยนก็ได้เป็นมิตรกับจงโฮยเช่นกัน ทั้งเจียวปินและเจียวเอี๋ยนสองพี่น้องถูกสังหารโดยทหารที่ก่อการกำเริบในเดือนมีนาคม ค.ศ. 264loc=vol. 78 เมื่อจงโฮยเริ่มก่อกบฏในเซงโต๋ต่อต้านสุมาเจียวผู้สำเร็จราชการแห่งวุยก๊ก

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).- ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
หมวดหมู่:ขุนนางของจ๊กก๊ก
เจียวเอี๋ยน (เจี่ยง เหยียน)

เจียวเอี๋ยน มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เจี่ยง เหยียน (p=Jiǎng Yán) เป็นขุนนางของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน มีตำแหน่งเป็นขุนนางที่ปรึกษารับใช้ (中散大夫 จงซ่านต้าฟู) 

**ประวัติ**
ในปี ค.ศ. 253 ภายหลังจูกัดเก๊กผู้สำเร็จราชการแห่งง่อก๊กเอาชนะวุยก๊กที่เป็นรัฐอริได้ในยุทธการที่ตังหิน จูกัดเก๊กต้องการโจมตีวุยก๊กกลับจึงส่งทูตไปพบเกียงอุยขุนพลของจ๊กก๊กที่เป็นรัฐพันธมิตรของง่อก๊กเพื่อร่วมกันเข้าโจมตีวุยก๊ก ขุนนางหลายคนทัดทานการโจมตีวุยก๊กเพราะเห็นว่าเป็นการลงแรงจนเกินไป แต่จูกัดเก๊กไม่ฟัง เจียวเอี๋ยนพยายามทัดทานอย่างหนักแน่นหลายครั้ง จูกัดเก๊กจึงสั่งปลดเจียวเอี๋ยนออกจากตำแหน่งลงเป็นสามัญชน

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
หมวดหมู่:ขุนนางของง่อก๊ก
เธมโป้

เธมโป้ (ThamePo Heart That Skips a Beat) เป็นละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2567  นำแสดงโดย จักรภัทร แก้วพันธุ์พงษ์ และ ศุภ สง่าวรวงศ์ กำกับโดย อาทิชา ตันธนวิกรัย โดยเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มไอดอลอันดับหนึ่งอย่างวง MARS  
เธมโป้ ได้เปิดตัวอย่างครั้งแรกในงาน GMM 2024: Up&About Me part 2 เมื่อวันที่ 23 เมษายน 2567 ออกอากาศครั้งแรกในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2567 ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 20:30 น. ทางช่อง GMM25 และรับชมย้อนหลังที่ Netflix เวลา 21:30 น. (เวลามาตรฐานไทย)

**นักแสดง**

**นักแสดงหลัก**
 จักรภัทร แก้วพันธุ์พงษ์ (วิลเลี่ยม) รับบท เธม (สมาชิกวง MARS)- ศุภ สง่าวรวงศ์ (เอส) รับบท โป้- รพีพงศ์ ศุภธินีกิตติ์เดชา (เลโก้) รับบท นาโน (สมาชิกวง MARS)- ธนัท ด่านเจษฎา (นัท) รับบท จุน (สมาชิกวง MARS)- พิเชฐพงศ์ จิรเดชสกุลวงศ์ (ฮง) รับบท ดีแลน (สมาชิกวง MARS)- ชยธร ไตรรัตนประดิษฐ์ (ตุ้ย) รับบท เปปเปอร์ (สมาชิกวง MARS)

**นักแสดงสมทบ**
 กุลณัฐ กุลปรียาวัฒน์ (น้ำฝน) รับบท เปมิกา- สัตบุตร แลดิกี (เดรก) รับบท เต้- ซาแมนท่า เมลานี่ โค้ทส์ (แซมมี่) รับบท หมิง- รัตท์ริชา ประภากิติ (ไซซี) รับบท ใบเฟิร์น- เลโอ โซสเซย์ (เลโอ) รับบท มิค- ยงวรี อนิลบล (ฟ้า) รับบท แก้ม- ภานุโรจน์ เฉลิมกิจพรทวี (เปปเปอร์) รับบท เอิร์น

**นักแสดงรับเชิญ**
 อาเชน ไอย์ดึน (จุง) รับบท ไอซ์- พลอยนิรา หิรัญทวีศิลป์ (กระปุก) รับบท พิธีกร Music Max- วีรยุทธ จันทร์สุข (อาร์ม) รับบท พิธีกร Pop Stage- ภัชธร ธนวัฒน์ (พลอยภัช) รับบท พิธีกร Pop Stage- รัฐนันท์ จรรยาจิรวงศ์ (เต๋อ) รับบท พิธีกร Wednesday Night Live- ณ​ภัทร​ พัชร​ชวลิต (อั๋น) รับบท อั๋น- พีระกานต์ เตียวสุวรรณ (อชิ) รับบท อชิ- สุวิจักขณ์ ปิยะนพโรจน์ (คีน) รับบท คีน- ธณวิน ธีรโพสุการ (หลุยส์) รับบท หลุยส์

**เพลงประกอบซีรีส์**

**คอนเสิร์ตและแฟนมีตติ้ง**

**รางวัล**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการของ GMMTV
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยจีเอ็มเอ็มทีวี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องจีเอ็มเอ็ม 25
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์วัยรุ่นไทย
หมวดหมู่:ละครชายรักชายไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวรักชีวิตไทย