กิเยร์โม ลาร์ราซาบัล

กิเยร์โม ลาร์ราซาบัล อาร์ซูบิเด (Guillermo Larrazábal Arzubide; 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1907 – ค.ศ. 1983) เป็นศิลปินกระจกสีชาวสเปนที่อาศัยอยู่ในประเทศเอกวาดอร์ เขาถือเป็นศิลปินกระจกสีที่โด่งดังที่สุดคนหนึ่งในเอกวาดอร์

**ชีวประวัติ**

**ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา**
กิเยร์โม ลาร์ราซาบัล เกิดที่กรุงเม็กซิโกซิตีเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1907 ซึ่งเป็นเวลาเดียวกันที่มารดาของเขากำลังเดินทางไปที่นั่น บิดาของเขามีชื่อว่า ฆวน โดมิงโก ลาร์ราซาบัล บาซาร์ราเต (Juan Domingo Larrazábal Basarrate) ส่วนมารดาคือ ดานิเอลา อาร์ซูบิเด บิยา (Daniela Arzubide Villa) ทั้งสองมาจากเมืองบิลบาโอ ประเทศสเปน บิดาของเขาเป็นนักธุรกิจเกี่ยวกับโกโก้และกาแฟ ลาร์ราซาบัลอาศัยและเติบโตอยู่ที่บ้านพักขนาดใหญ่ในบิลบาโอ ซึ่งเขาเป็นบุตรคนสุดท้องของพี่น้องทั้ง 9 คน เมื่อเขาอายุได้ 5 ปี เขาติดเชื้อเยื่อหุ้มสมองอักเสบและป่วยหนัก และหลังจากที่ได้รับการรักษาจนหายดี เขาจึงกลายเป็นใบ้ไประยะหนึ่งแลัว ในช่วงประถม เขาขังตัวเองไว้ในห้องเพื่อฝึกพูดหน้ากระจก และท้ายที่สุดเขาก็สามารถเอาชนะความเป็นใบ้ได้สำเร็จหลังจากฝึกพูดอยู่หลายชั่วโมง (แม้ว่าเขาจะพูดติดอ่างเล็กน้อยในบางครั้ง) บิดาของลาร์ราซาบัลเสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 1916 ลาร์ราซาบัลมีช่วงวัยเด็กที่ยากลำบากและเป็นคนเคร่งศาสนาอย่างมาก
กิเยร์โม ลาร์ราซาบัล ย้ายโรงเรียนอยู่บ่อยครั้งในช่วงวัยเด็ก ศาสตราจารย์อาเดรียน มาร์ติเนซ (Adrián Martínez) ต้องการให้ลาร์ราซาบัลเรียนศิลปะเท่านั้น และแนะนำตัวเขาให้กับสถาบันศิลปะหลายแห่ง ต่อมาเมื่อ ค.ศ. 1932 ลาร์ราซาบัลเข้าร่วมกับห้องศิลปะของลุยส์ เลร์ชุนดิ (Luis Lerchundi) ศิลปินที่อาศัยอยู่ในบิลบาโอ ลาร์ราซาบัลทำงานอยู่กับจิตรกรเฟลิกซ์ กัญญาดา (Félix Cañada) ซึ่งเป็นจิตรกรที่มีชื่อเสียงจากผลงานนวศิลป์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Iruña kafetegia (Bilbo) ลาร์ราซาบัลก้าวหน้าในงานศิลปะอย่างรวดเร็ว และหลังจากนั้นไม่นาน เขาจึงเริ่มเรียนรู้เทคนิคของงานกระจกสี

**การงานในสเปน**
ในช่วงสงครามกลางเมืองสเปน กลุ่มนิยมสาธารณรัฐได้จับกุมเขาในข้อกล่าวหาเท็จและถูกนำตัวไปยังค่ายกักกัน มารดาของเขาจึงได้ร้องขอให้เพื่อนของเธอที่อยู่ภายในกลุ่มปล่อยตัวเขา ไม่กี่สัปดาห์ต่อมา เขาถูกจับกุมอีกครั้งโดยกลุ่มแห่งชาติ และก็ได้รับอิสรภาพจากการร้องขอของครอบครัวอีกเช่นเคย เขาพยายามหลบซ่อนหลังจากเหตุการณ์นี้ แต่สุดท้ายก็ถูกพบตัวและถูกเกณฑ์เข้าสู่กองทัพของนายพลฟรังโก เขาทำหน้าที่วาดตราไปรษณียากรและธงให้ฟรังโกจนถึง ค.ศ. 1939
เมื่อสงครามสิ้นสุดลงใน ค.ศ. 1939 ลาร์ราซาบัลจึงกลายเป็นคนหมดตัว เขาเข้าทำงานต่อที่ห้องศิลปะ Vitrieras de Arte ในซานเซบัสเตียน ในระหว่างการทำงาน ลาร์ราซาบัลได้สร้างสรรค์ผลงานที่เป็นมาตรฐาน และเกิดความรู้สึกว่าตนถูกกดขี่จากการผูกขาดทางความคิดสร้างสรรค์ ดังนั้นใน ค.ศ. 1951 หลังจากที่เขาได้ทำงานมาเป็นเวลา 12 ปีที่ห้องศิลปะแห่งนี้ เขาจึงลาออกจากงานและย้ายไปทำงานที่โรงงานเครื่องดินเผาในกรุงมาดริด และแต่งงานในปีเดียวกัน

**การงานในเอกวาดอร์**
ไฟล์:Stained glass windows in the New Cathedral of Cuenca (cropped).jpg|หน้าต่างกระจกสีที่สร้าง
โดยกิเยร์โม ลาร์ราซาบัล ณ อาสนวิหารใหม่แห่งกูเองกา|thumb
ใน ค.ศ. 1955 คริสตจักรคาทอลิกในเอกวาดอร์กำลังมองหาศิลปินจากสเปนสำหรับการก่อสร้างอาสนวิหารใหม่แห่งกูเองกา ทางคริสตจักรเลือกมานูเอล โมรา อิญญิโก (Manuel Mora Iñigo) ศิลปินเครื่องดินเผาชาวสเปน โดยอิญญิโกได้ติดต่อกัลลาร์ราซาบัลสำหรับการสร้างหน้าต่างกระจกสีของอาสนวิหาร ลาร์ราซาบัลจึงย้ายมาอยู่ที่กูเองกาใน ค.ศ. 1955 ซึ่งภรรยาของเขาก็ได้ติดตามมาด้วย แม้ว่าหลังจากนั้นไม่นานทั้งคู่จะแยกทางกัน
ลาร์ราซาบัลทำหน้าต่างกระจกสี 60 บานสําหรับอาสนวิหารกูเองกาจนเสร็จสิ้น ซึ่งนับเป็นผลงานที่ใหญ่ที่สุดสำหรับเขา ผลงานของเขาในอาสนวิหารนั้นทําให้เขามีชื่อเสียงไปทั่วประเทศ นำไปสู่การสร้างผลงานต่อมาที่อาสนวิหารกัวยากิลและอาสนวิหารอัมบาโต ตลอดจนเป็นผู้สร้างหน้าต่างกระจกสีของสถาบันทหารกีโต (Academia Militar de Quito) (ปิดตัวลงใน ค.ศ. 1991) สถาบันการศึกษาซานโฆเซลาซาเย (Unidad Educativa San José La Salle) รวมถึงบ้านของกิเยร์โม บัซเกซ (Guillermo Vázquez) นักธุรกิจในกูเองกาอีกด้วย
ในช่วงที่เหลือของอาชีพการงาน ลาร์ราซาบัลได้สร้างสรรค์ผลงานกระจกสี 87 ชิ้น ที่ตั้งอยู่ตามจังหวัดส่วนใหญ่ของเอกวาดอร์ เขาเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งปอดเมื่อปลายวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1983 หรืออาจเป็นในตอนเช้าตรู่ของวันถัดไป โดยสาเหตุการเสียชีวิตนั้น คาดว่าเกิดจากการสัมผัสกับสารเคมีที่ใช้ในการทํากระจกสี ซึ่งอาจก่อให้เกิดโรคตามมาได้ เนื่องจากเขาไม่เคยสูบบุหรี่

**ชีวิตส่วนตัว**
ในเอกวาดอร์ ลาร์ราซาบัลตกหลุมรักเอวดอกเซีย เอสเตรยา (Eudoxia Estrella) จิตรกรสาว พวกเขาเริ่มอยู่กินด้วยกันตั้งแต่ ค.ศ. 1960 แม้ว่าลาร์ราซาบัลจะยังคงสถานะสมรสกับภรรยาของเขาที่สเปน เนื่องจากภรรยาของเขาปฏิเสธที่จะหย่าร้าง เอสเตรยายังคงเป็นคู่อาศัยของลาร์ราซาบัลจนกระทั่งเขาเสียชีวิต

**ผลงาน**
ลุยส์ อัลเบร์โต ลูนา โตบาร์ กล่าวว่าลาร์ราซาบัลเป็น "นักเทววิทยาที่ครุ่นคิดอยู่กับแสงและสีบนกระจกสีในการค้นหาพระพักตร์ของพระเจ้า" พรสวรรค์ทางศิลปะของลาร์ราซาบัลมิได้จํากัดอยู่เพียงงานกระจกสีเท่านั้น เขายังเป็นจิตรกร ประติมากร ช่างเครื่องเคลือบ และช่างภาพที่มีความสามารถอีกด้วย โดยในปีต่อ ๆ มา เขาได้อุทิศเวลาส่วนหนึ่งให้กับการถ่ายภาพ

**สิ่งสืบเนื่อง**
หอศิลป์ลาร์ราซาบัล (Galería Larrazábal) ในกูเองกาได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา ซึ่งตั้งอยู่ที่ตั้งเดิมของห้องศิลปะของเขา นิทรรศการแรกของผลงานลาร์ราซาบัลได้รับการจัดขึ้นที่กูเองกาเมื่อ ค.ศ. 2012 และต่อมาจึงได้เดินทางไปจัดยังเมืองต่าง ๆ ในเอกวาดอร์ โดยนิทรรศการครั้งที่สองจัดขึ้นในมหาวิทยาลัยสันตะปาปาคาทอลิกเอกวาดอร์ (Pontificia Universidad Católica del Ecuador) ณ กรุงกีโต เมื่อ ค.ศ. 2013

**อ้างอิง**

**หนังสืออ่านเพิ่ม**
language=สเปน
*language=สเปน
*oclc=20296847
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2450
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2526
หมวดหมู่:ศิลปินชาวสเปน
หมวดหมู่:ศิลปินชาวเอกวาดอร์