Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ฟีซะบีลิลมัจญด์

"ฟีซะบีลิลมัจญด์" (lit=ในการแสวงหาความรุ่งโรจน์) เป็นเพลงสรรเสริญที่ใช้เป็นเพลงชาติชั่วคราวของประเทศซีเรียหลังการล่มสลายของระบอบอัลอะซัดแทนที่ฮุมาตัดดิยาร เนื้อร้องประพันธ์โดยอุมัร อะบู รีชะฮ์ กวีชาวซีเรียที่มีชื่อเสียง

**ประวัติ**
หลังการล่มสลายของระบอบอัลอะซัดใน ค.ศ. 2024 ฟีซะบีลิลมัจญด์ได้รับกระแสความนิยมอย่างคึกคักอีกครั้ง ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2025 สมาคมฟุตบอลซีเรียแจ้งต่อฟีฟ่าอย่างเป็นทางการถึงการตัดสินใจเปลี่ยนแปลงภาพลักษณ์การลงเล่นของทีมชาติในการแข่งขันระดับนานาชาติ โดยหนึ่งในการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวได้แก่ การนำเพลงฟีซะบีลิลมัจญด์มาใช้เป็นเพลงชาติชั่วคราวจนกว่าจะมีมติอนุมัติให้ใช้เพลงชาติอย่างเป็นทางการอย่างถาวร

**เนื้อร้อง**
เพลงนี้สื่อถึงเรื่องการเสียสละ ความรักชาติ และการต่อต้านการกดขี่:

**แปลภาษาไทย**
ในการแสวงหาความรุ่งโรจน์และบ้านเกิดเมืองนอน เราทั้งจงอยู่อย่างเป็นตาย
เราทุกคนล้วนมีความมุ่งมั่นสูงส่ง ด้วยแข็งแกร่งและเด็ดเดี่ยว
เจ้านายที่เป็นอิสระไม่อาจยอมถูกขังจากโซ่ตรวนเหล็กได้
𝄆 เพราะความเป็นชีวิตที่อัปยศอดสูและอ่อนล้าสมควรแก่ทาสเพียงนั้น 𝄇
เราทั้งหลายจงไม่เกรงกลัวกาลเวลา หากมันกล้าลองดีใส่พวกเรา
เพื่อประโยชน์แห่งบ้านเกิดเมืองนอน มีผู้พลีชีพกี่คนที่ต้องสละสิ้นเอ๋ย?
นี่คือบ้านเกิดเของเรา ซึ่งเป็นถิ่นที่กำเนิดของบรรพบุรุษโบราณ
ฟากฟ้าเป็นแหล่งกำเนิดแด่แรงบันดาลใจและการเปิดเผยที่แท้จริง
เนินเขาเป็นสวรรค์อันน่าหลงใหลที่ทุกคนเหินมองขึ้นไป
𝄆 ทุกๆช่วงของผืนถิ่นมีค่าเท่ากับเส้นชีวาในเส้นเลือดของเรา 𝄇
เราทั้งหลายจงไม่เกรงกลัวกาลเวลา หากมันกล้าลองดีใส่พวกเรา
เพื่อประโยชน์แห่งบ้านเกิดเมืองนอน มีผู้พลีชีพกี่คนที่ต้องสละสิ้นเอ๋ย?
เราจักอดทน แต่ความอดทนมิสามารถนำทางเราได้อีกกาลนาน
เราจักใฝ่ฝัน แต่ความใฝ่ฝันกลับทำให้เกิดล่มจมไปได้
ดังนั้นบัดนี้ เราจงลุกขึ้นยืนหยัดได้ดั่งภูผาต่อหน้าปัจจามิตรของเรา
𝄆 เราขอต่อต้านการกดขี่และสร้างอนุสรณ์สถานแห่งเกียรติยศอันรุ่งเรืองเถิด 𝄇
เราทั้งหลายจงไม่เกรงกลัวกาลเวลา หากมันกล้าลองดีใส่พวกเรา
เพื่อประโยชน์แห่งบ้านเกิดเมืองนอน มีผู้พลีชีพกี่คนที่ต้องสละสิ้นเอ๋ย?

**ดูเพิ่ม**
 ฮุมาตัดดิยาร – เพลงชาติอย่างเป็นทางการในปัจจุบันของซีเรีย- วัลลอฮ์ซะมานยาซิลาฮี – เพลงชาติสหสาธารณรัฐอาหรับ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Fī Sabīli al-Majd on YouTube
สำเนียงอาซันเต

อาซันเต มีอีกชื่อว่า อาชันตี, อาชันเต หรือ จวิอาซันเต เป็นหนึ่งในภาษาย่อยหลักในภาษาอากัน ถือเป็นหนึ่งในสามภาษาวรรณกรรมของชาวอากัน ส่วนอีกสองภาษาคือ Akuapem และ Fante มีผู้พูดภาษาย่อยอาซันเตกว่า 3.8 ล้านคน ส่วนใหญ่กระจุกอยู่ที่กานาและโกตดิวัวร์ตะวันออกเฉียงใต้ และโดยเฉพาะในและรอบภูมิภาคอาชันตีของประเทศกานา
center

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาวอาชันตี
หมวดหมู่:อากัน
หมวดหมู่:ภาษาอากัน
เอร์วิน การาบาโย

เอร์วิน โฮเซ การาบาโย กาเบรรา (Erwin José Caraballo Cabrera; เกิดวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1981) เป็นนักมวยปล้ำมือสมัครเล่นชาวเวเนซุเอลา โดยเข้าแข่งขันในประเภทเฮฟวีเวตชาย เขาได้เหรียญทองแดงสองเหรียญในกลุ่ม 96 กก. ในแพนอเมริกันเกมส์ 2007 และ 2011 การาบาโยเป็นสมาชิกทีมมวยปล้ำ La Puente Sporting Club และได้รับการฝึกสอนและฝึกซ้อมกับ Milcho Radulovski

การาบาโยเป็นตัวแทนเวเนซุเอลาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน โดยเข้าแข่งประเภทชาย 96 กก. เขาแพ้ในรอบคัดเลือกต่ออาร์โด อารูซาร์จากเอสโตเนียที่ทำคะแนนได้ 5 แต้มในสองรอบ ทำให้การาบาโยไม่มีแม้แต่แต้มเดียว


**อ้างอิง**


**แหล่งข้อมูลอื่น**
  NBC Olympics Profile


หมวดหมู่:นักมวยปล้ำโอลิมปิกจากเวเนซุเอลา
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำในแพนอเมริกันเกมส์ 2007
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำในแพนอเมริกันเกมส์ 2011
หมวดหมู่:นักกีฬาจากกูมานา
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำชาวเวเนซุเอลา
รายชื่อองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดเชียงราย

ต่อไปนี้จะเป็นรายชื่อองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดเชียงราย ซึ่งประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับจังหวัด คือ องค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงราย และองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับพื้นฐาน 143 แห่ง ประกอบด้วย เทศบาล 73 แห่ง เป็นเทศบาลนคร 1 แห่ง และเทศบาลตำบล 72 แห่ง ที่เหลือเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลจำนวน 70 แห่ง ทั้งนี้มีอำเภอที่ไม่มีเทศบาลอยู่ 2 อำเภอ คือ อำเภอแม่ฟ้าหลวง และอำเภอดอยหลวง และมี 1 อำเภอที่ไม่มีองค์การบริหารส่วนตำบล คือ อำเภอป่าแดด

**รายชื่อองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับพื้นฐาน**

**จำนวนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับพื้นฐาน**
ต่อไปนี้เป็นตารางสรุปจำนวนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับพื้นฐานในจังหวัดเชียงราย แบ่งตามอำเภอ

**อ้างอิง==
อาร์ชดัชเชสมารีอา ลุยซาแห่งออสเตรีย (พ.ศ. 2341 - พ.ศ. 2400)

อาร์ชดัชเชสมารีอา ลุยซาแห่งออสเตรีย (พ.ศ. 2341 - พ.ศ. 2400) (พระนามเต็ม: มารีอา ลุยซา จูเซปปา คริสตินา โรซา; 30 สิงหาคม พ.ศ. 2341 - 15 มิถุนายน พ.ศ. 2400) (Archduchess Maria Luisa of Austria (1798–1857)) เป็นพระธิดาพระองค์รองใน แกรนด์ดยุกแฟร์ดีนันที่ 3 แห่งตอสคานา กับ เจ้าหญิงลุยซาแห่งนาโปลีและซิซิเลีย เป็นพระพี่นางเธอใน มารีอา เทรีซาแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งซาร์ดิเนีย พระมาตุจฉา (ป้าฝ่ายแม่) ในพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 แห่งอิตาลี

**พระประวัติ**
อาร์ชดัชเชสมารีอา ลุยซา ประสูติเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2341 ในเมืองฟลอเรนซ์ พระมารดาของพระองค์เป็นญาติสืบสายพระโลหิตของ มารี อ็องตัวแน็ต พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศ อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย และ เจ้าหญิงแห่งโบฮีเมีย ฮังการี และตอสคานา
ตั้งแต่แรกประสูติ พระองคทรงมีความบกพร่องทางพระวรกาย ซึ่งอาจเกี่ยวข้องกับการเสกสมรสสายเลือดเดียวกันในครอบครัวเดียวกัน และด้วยเหคุที่ พระบิดาและพระมารดาเป็นพระญาติกัน พระองค์จึงได้รับความบกพร่องนี้มา ทรงเป็นที่ล้อในหมู่พระญาติอย่างเอ็นดูว่า เจ้าหญิงหลังค่อมตัวน้อย พระองค์เสด็จเยือนปิซา เป็นประจำตั้งแต่ปี พ.ศ. 2357 พระองค์มิเคยเสกสมรส และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2400 สิริพระชันษา 58 ปี

**อ้างอิง**
"ÖNB-ALEX – Staatshandbuch". alex.onb.ac.at.
*"Großherzoglich Würzburgischer Hof- und Staats-Kalender: für das Jahr ... 1812". Intelligenz-Comptoir. 6 June 2019 – via Google Books.
*Gazzetta di Firenze (in Italian). 1825.
*"Capitolo VI – FIRENZE VECCHIA – Giuseppe Conti". bepi1949.altervista.org.
*"Capitolo VIII – FIRENZE VECCHIA – Giuseppe Conti". bepi1949.altervista.org.
2400
หมวดหมู่:ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค-ลอแรน
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นตอสคานา
หมวดหมู่:เจ้าหญิงออสเตรีย
หมวดหมู่:ราชวงศ์ออสเตรีย
หมวดหมู่:อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย
หมวดหมู่:เจ้าหญิงตอสคานา
เจ้าชายออดโดเนอ ดยุกแห่งมอนแฟร์ราโต

เจ้าชายออดโดเนอ ดยุกแห่งมอนแฟร์ราโต (พระนามเต็ม: อดโดเนอ ยูจีโน มารีอา ดิ ซาวอย; 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2389 - 22 มกราคม พ.ศ. 2409) (Prince Oddone, Duke of Montferrat) เป้นพระราชโอรสใน พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 แห่งอิตาลี กับ พระนางอาเดิลไฮท์แห่งออสเตรีย

**พระประวัติ**
ไฟล์:Oddone with his brother Amadeo.png|175px|thumb|left|พระบรมฉายาลักษณ์พระเจ้าอามาเดโอที่ 1 แห่งสเปน พร้อมด้วยเจ้าชายออดโดเนอ พระโสทรานุชา ฉายในปี พ.ศ. 2393
เจ้าชายออดโดเนอ ประสูติเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2389 พระราชบิดาคือ พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 แห่งอิตาลี กับ พระนางอาเดิลไฮทฺ์แห่งออสเตรีย เป็นพระโสทรานุชาใน พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 1 แห่งอิตาลี กับ พระเจ้าอามาเดโอที่ 1 แห่งสเปน พระเชษฐาใน มารีอา ปีอา สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส เป็นพระราชปิตุลา (อาชาย) ในพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี เป็นพระราชมาตุลา (ลุงฝ่ายแม่) ในพระเจ้าการ์ลุชที่ 1 แห่งโปรตุเกส
พระองค์มีพระโรคประจำพระองค์เป็นโรคทางพันธุกรรมที่ร้ายแรง ตั้งแต่พระชันษา 2 ปี โดยพระอาการคือทรงรูปร่างเล็กกว่าเกณฑ์ (แคระแกร็นและพัฒนาการผิดปกติ) ​​สมเด็จพระบรมชนกนาถทรงมีพระราชกระแสรับสั่งให้ พระองค์ประทับในรั้วเขตพระราชวังหลวงเท่านั้น กระนั้น พระองค์กลับมีความเฉลียวฉลาด มีไหวพริบ และมีพระสติปัญญาเลิศล้ำ ทรงอุทิศเวลาส่วยพระองค์ให้กับวิทยาศาตร์และศิลปะตลอดพระชนม์ชีพ พระองค์ทรงศึกษาศิลปะและทรงจัดหาโบราณวัตถุจากกรีกและโรม ซึ่งเป็นสถานที่โบราณสำหรับเมืองเจนัว ซึ่งยังคงจัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์โบราณคดีลิกูเรียน (Museo di Archeologia Ligure) ผลงานอื่นๆ ที่พระองค์ทีงรวบรวมและทรงบริจาคไว้ ถูกจัดแสดงอยู่ที่หอศิลป์ศิลปะสมัยใหม่ของเมืองเจนัว ซึ่งได้รับพระกรุณาธิคุณจากพระองค์พระราชทานนามตั้งเป็นบางส่วน 
พระองค์ทรงดำรงพระชนม์ชีพช่วง 4 ปีสุดท้ายในเจนัว เจ้าชายทรงเลือกเมืองเจนัวเป็นที่ประทับเนื่องจากสภาพอากาศอบอุ่นซึ่งเอื้อประโยชน์ต่อสภาพพระวรกายที่ป่วยของพระองค์

**สิ้นพระชนม์**
ก่อนที่พระองค์จะสิ้นพระชนม์ ในฐานะนักวิชาการ เจ้าชายทรงมีโอกาสพบปะพูดคุยกับบุคคลสำคัญทางวัฒนธรรม เช่น ประติมากรซานโต วาร์นี ซึ่งทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาและเพื่อนของพระองค์ ทัมมาร์ ลักโซโร และปาสกวาเล โดเมนิโก กัมเบียโซ พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อพระชันษา 19 ปี ที่พระราชวังเจนัวไม่นานก่อนรุ่งสางของวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2409

**บรรณานุกรม**
 "Odone of Savoy 1846-1866. Collections of a prince for Genoa", Mazzotta, Milan, 1996.
2409
หมวดหมู่:เจ้าชายอิตาลี
หมวดหมู่:ราชวงศ์อิตาลี
หมวดหมู่:ราชวงศ์ซาวอย
หมวดหมู่:พระราชโอรสในพระมหากษัตริย์
หมวดหมู่:ดยุกอิตาลี
เฮียกูเอมุ

เฮียกูเอมุ () เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดย魚豊 เผยแพร่ออนไลน์ทางเว็บไซต์และแอพพลิเคชันแม็กกาซีนพ็อกเก็ตของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ถึงสิงหาคม พ.ศ. 2562 และได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 5 เล่ม ภาพยนตร์อนิเมะดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอร็อกเอ็นโรลเมาต์เทนมีกำหดฉายในประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2568

**รูปแบบต่าง ๆ**

**มังงะ**
เฮียกูเอมุแต่งเรื่องและวาดภาพโดย魚豊 เผยแพร่ออนไลน์ทางเว็บไซต์และแอพพลิเคชันแม็กกาซีนพ็อกเก็ตของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่วันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ถึง 6 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 5 เล่มตั้งแต่วันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2562 ถึง 9 ตุลาคม พ.ศ. 2562

**ภาพยนตร์**
มีการประกาศสร้างภาพยนตร์อนิเมะดัดแปลงในเทศกาลภาพยนตร์แอนิเมชันนานาชาติอานซีเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 ภาพยนตร์สร้างโดยสตูดิโอร็อกเอ็นโรลเมาต์เทน อำนวยการผลิตโดยบริษัทโพนีแคนยอน, ทีบีเอสทีวี และแอสมิกเอช ภาพยนตร์กำกับโดยเค็นจิ อิวาอิซาวะ ออกแบบตัวละครโดยเคซูเกะ โคจิมะ มีกำหนดฉายในประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2568

**ดูเพิ่ม**
สุริยะปราชญ์ -ทฤษฎีสีเลือด- อีกหนึ่งซีรีส์มังงะโดยผู้เขียนเดียวกัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
เว็บไซต์ทางการของมังงะที่แม็กกาซีนพ็อกเก็ต ja
*32759
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะเกี่ยวกับกรีฑา
หมวดหมู่:เว็บคอมิกญี่ปุ่น
หมวดหมู่:มังงะที่ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์โคดันชะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:เว็บคอมิกที่ได้รับการตีพิมพ์
นางร้ายมือใหม่ เป็นกำลังใจให้ด้วยนะเจ้าคะ

เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่นที่เขียนโดยซัทสึกิ นากามูระ ซีรีส์นี้เริ่มต้นเผยแพร่ที่เว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2563 ก่อนที่จะได้รับการตีพิมพ์พร้อมภาพประกอบที่วาดโดยยูกิคานะโดยอิจิจินชะ เริ่มในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2563 การดัดแปลงเป็นมังงะที่วาดภาพประกอบโดยเอย์ โอฮิสึจิ เริ่มลงพิมพ์เป็นตอนลงในนิตยสารคอมิกส์ ซีโร่ ซัม รายเดือนในเดือนเดียวกัน ได้รับการประกาศซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอโดงาโกโบ

**สื่อ**

**ไลต์โนเวล**
ซีรีส์นี้เขียนโดยซัทสึกิ นากามูระ และเริ่มเผยแพร่บนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 ต่อมาซีรีส์นี้ถูกนำมาตีพิมพ์โดยอิจิจินชะ ซึ่งได้เริ่มเผยแพร่ซีรีส์นี้ในรูปแบบการพิมพ์พร้อมภาพประกอบที่วาดโดยยูกิคานะ เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2567 ได้มีการวางจำหน่ายไปแล้วจำนวน 9 เล่ม

**จำนวนเล่ม**

**มังงะ**
การดัดแปลงเป็นมังงะที่วาดโดยเอย์ โอฮิสึจิ เริ่มตีพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารคอมิกส์ ซีโร่ ซัม รายเดือนของอิจิจินชะ เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ณ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 ตอนต่าง ๆ ในซีรีส์ได้ถูกรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม (ทังโกบง) จำนวน 8 เล่ม สำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ในฉบับภาษาไทยเมื่อ 19 มีนาคม พ.ศ. 2567

**จำนวนเล่ม**

**อนิเมะ**
มีการประกาศสร้างอนิเมะซีรีส์ทางโทรทัศน์เมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2568 โดยซีรีส์ดังกล่าวจะผลิตโดยสตูดิโอโดงาโกโบ และกำกับโดย Mitsue Yamazaki โดยมี Yoshiko Nakamura รับหน้าที่เขียนบท และ Ai Kikuchi ออกแบบตัวละคร

**ผลตอบรับ**
นอกจากชินยะ เอเกียว คุจิราเท: โกเซ็น 0-จิ โนะ นโปลิตันของจิน คิซึกิแล้ว ซีรีส์นี้ยังชนะรางวัลใหญ่ในประเภทไลต์โนเวลในงาน "Minna ga Erabu
Denshi Comic Taishō 2023" ของNTTソルマーレ ในปี พ.ศ. 2566 อีกด้วย ซีรีส์นี้มียอดจำหน่ายไปแล้ว 3 ล้านชุด
ในรางวัล Next Manga Award ประจำปี พ.ศ. 2565 มังงะเรื่องนี้ติดอันดับที่ 7 ในประเภทสิ่งพิมพ์ ในคู่มือโคโนะ มังงะ งะ ซูโงอิ! ฉบับปี พ.ศ. 2566 ซีรีส์นี้ได้ติดอันดับที่ 17 ในรายชื่อมังงะยอดนิยมสำหรับผู้อ่านหญิง

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการที่โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ja- เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมังงะที่ Phoenix Next th- 25905
หมวดหมู่:นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะที่สร้างจากไลต์โนเวล
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวนาฏกรรม
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์อิจิจินชะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโจเซ
หมวดหมู่:ไลต์โนเวล
หมวดหมู่:ไลต์โนเวลที่เผยแพร่ครั้งแรกทางออนไลน์
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนววีรคติ
หมวดหมู่:โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร
หมวดหมู่:ฟีนิกซ์ (สำนักพิมพ์)
ภาษารูตุล

รูตุล หรือ รูตูเลียน เป็นภาษาที่พูดโดยชาวรูตุล กลุ่มชาติพันธุ์ในสาธารณรัฐดาเกสถาน (ประเทศรัสเซีย) และพื้นที่บางส่วนของอาเซอร์ไบจาน มีผู้พูดในดาเกสถาน 30,000 คน (สำมะโน ค.ศ. 2010) และ 17,000 คน (ไม่ทราบวันที่) ในอาเซอร์ไบจาน คำว่า รูตุล มาจากชื่อหมู่บ้านดาเกสถานที่มีผู้พูดภาษานี้เป็นภาษาส่วนใหญ่date=January 2010
รูตุลเป็นภาษาใกล้สูญในประเทศรัสเซีย และแผนที่ชุดภาษาใกล้สูญของโลก (2010) ของยูเนสโกจัดให้ภาษารูตุลเป็น"ภาษาที่ใกล้สูญอย่างแน่นอน" 

**การจัดอันดับ**
รูตุลจัดให้อยู่ในกลุ่มเลซกิกในตระกูลภาษาคอเคซัสตะวันออกเฉียงเหนือ ชาวรูตุลเรียกภาษาตนเองว่า label=none

**ภาษาใกล้ชิด**
ในบรรดาภาษาที่อยู่ในกลุ่มเลซกิก ภาษาที่ใกล้ชิดกับภาษารูตุลที่สุดคือ Tsakhur นอกจากสองภาษานี้ ยังมีอีก 7 ภาษาที่อยู่ในกลุ่มภาษาเดียวกัน ได้แก่: Lezgian, Tabasaran, Aghul, Budukh, Kryts, Udi และ Archi

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Rutul dictionary online (select simple or advanced browsing)
*Appendix:Cyrillic script- Folk Songs and Dances of the Rutuls of Azerbaijan- Rutul basic lexicon at the Global Lexicostatistical Database (3 Rutul dialects: Mukhad, Ixrek, Luchek)
จังหวัดกาฬสินธุ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาฬสินธุ์ ธันวาคม พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้ง**

**การเลือกตั้งเพิ่มเติม 30 มีนาคม พ.ศ. 2501**
หลังจากการเลือกตั้งทั่วไปในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2500 ก็ได้มีพระราชกฤษฎีกาให้เลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ 1 เพิ่มขึ้นเท่าจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ 2 พ.ศ. 2501 ใน 5 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดพระนคร, จังหวัดธนบุรี, จังหวัดกาฬสินธุ์, จังหวัดร้อยเอ็ด และ จังหวัดอุบลราชธานี กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2501 โดยจังหวัดกาฬสินธุ์ แบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเพิ่มอีก 3 คน แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้ง**

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดกาฬสินธุ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500- จังหวัดกาฬสินธุ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512

**อ้างอิง**
กาฬสินธุ์
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดกาฬสินธุ์
สภากรุงโตเกียว

สภากรุงโตเกียว (โทเกียวโตะกิไก) เป็นสภาท้องถิ่นระดับจังหวัดของกรุงโตเกียว
สมาชิกสภากรุงโตเกียวมีทั้งหมด 127 คน มาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน มีวาระการดำรงตำแหนง่ 4 ปี เขตเลือกตั้งประกอบด้วย 42 เขต เป็นการลงคะแนนแบบเสียงเดียวโอนไม่ได้ โดยเขตเลือกตั้งจะประกอบด้วย 23 เขตที่มีพื้นที่ตรงกับเขตพิเศษของโตเกียว, 18 เขตที่เป็นพื้นที่ของเทศบาลต่าง ๆ ทางฝั่งตะวันตกของโตเกียว และอีก 1 เขต เป็นพื้นที่ของหมู่เกาะรอบนอก (หมู่เกาะโองาซาวาระและหมู่เกาะอิซุ)
สภากรุงโตเกียวมีหน้าที่ในการตราและแก้ไขข้อบังคับ อนุมัติงบประมาณ (5.7 พันล้านเยนในปีงบประมาณ 2007) และลงคะแนนเสียงในการอนุมัติการแต่งตั้งผู้บริหารที่สำคัญที่เสนอโดยผู้ว่าราชการ เช่น รองผู้ว่าราชการ
เนื่องด้วยลักษณะพิเศษของกรุงโตเกียวเมื่อเทียบกับจังหวัดอื่น สภากรุงโตเกียวจึงมีอำนาจบางประการที่โดยปกติแล้วจะตกอยู่ภายใต้ความรับผิดชอบของสภาเทศบาล ทั้งนี้เพื่อให้มีการบริหารจัดการเมืองที่มีประสิทธิภาพและเป็นเอกภาพของเขตพิเศษ 23 แห่งที่เคยเป็นพื้นที่ของนครโตเกียวเดิม ซึ่งเป็นศูนย์กลางของโตเกียว

**องค์ประกอบปัจจุบัน**
ห้องประชุมสภากรุงโตเกียว
การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงโตเกียว ค.ศ. 2024 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 โดยเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 สภากรุงโตเกียวประกอบด้วยสมาชิกดังต่อไปนี้

**เขตเลือกตั้ง**
เขตเลือกตั้งส่วนใหญ่สอดคล้องกับเขตเทศบาลในปัจจุบัน แต่มีหลายเขตที่สอดคล้องกับเขตอำเภอในอดีต (อำเภอถูกยุบเลิกในฐานะหน่วยการบริหารไปแล้วเมื่อ ค.ศ. 1921 เดิมทีตามนิยามแล้วอำเภอทำหน้าที่เป็นเขตเลือกตั้งของสภาระดับจังหวัดในจักรวรรดิ) ได้แก่ อำเภอทามะตะวันตก (นิชิตามะ), อำเภอทามะเหนือ (คิตาตามะ) และอำเภอทามะใต้ (มินามิตามะ) ส่วนเทศบาลที่อยู่บนหมู่เกาะรอบนอกจะไม่ขึ้นตรงต่ออำเภอ แต่จะขึ้นตรงต่อ 4 กิ่งจังหวัด ซึ่งทั้งหมดรวมกันเป็นเขตเลือกตั้งเดียวเรียกว่าเขตหมู่เกาะ

**ดูเพิ่ม**
 องค์การปกครองกรุงโตเกียว

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สภากรุงโตเกียว date=2017-04-03  ja-  คณะกรรมการการเลือกตั้งขององค์การปกครองกรุงโตเกียว ja
หมวดหมู่:โตเกียว
หมวดหมู่:การเมืองญี่ปุ่น
ฉบับร่าง:พระเทพมงคลนายก (สิงห์ อินทปัญโญ)

พระเทพมงคลนายก (สิงห์ อินทปญโญ) เดิมชื่อ สิงห์ ลาโพธิ์ เกิดวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ.2481 เป็นอดีตเจ้าคณะจังหวัดอุดรธานี อดีตเจ้าอาวาสวัดโพธิสมภรณ์ อดีตที่ปรึกษามหาเถรสมาคม

**ประวัติ**
พระเทพมงคลนายก (สิงห์ อินทปญโญ ) เดิมชื่อ สิงห์ ลาโพธิ์ เกิดวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ.2481 บิดาชื่อ นายเป ลาโพธิ์ มารดาชื่อ นางสอน ลาโพธิ์ เป็นชาวบ้านโพธิ์หมากแข้ง ตำบลโพธิ์หมากแข้ง อำเภอบึงกาฬ จังหวัดหนองคาย 

**บรรพชาและอุปสมบท**
พระเทพมงคลนายก บรรพชาวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ.2499 วัดโพธิ์ชัย ตำบลสามผง อำเภอ ศรีสงคราม จังหวัดนครพนม และอุปสมบท วันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ.2500 ณ วัดเดียวกันโดยมี พระอาจารย์เกิ่ง อธิมุตต โก เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์ทัด กุสลจิต โต เป็นพระกรรมวาจารย์

**การศึกษา**
พ.ศ. 2495 สำเร็จการศึกษาชั้น ประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนประชาบาลบ้านโพธิ์หมากแข้ง
พ.ศ. 2502 สอบได้ นักธรรมชั้นเอก สำนักเรียนวัดศรีวิชัย
พ.ศ. 2515 สอบได้ เปรียญธรรม 6 ประโยค สำนักเรียนวัดโพธิ์สมภรณ์ อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี

**ตำแหน่งทางพระพุทธศาสนา**
ฝ่ายการปกครอง
พ.ศ. 2521	 เป็น ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดโพธิสมภรณ์ พระอารามหลวง
พ.ศ. 2541	 เป็น ผู้รักษาการแทนเจ้าคณะจังหวัดอุดรธานี (ธ)
พ.ศ. 2542	 เป็น เจ้าคณะจังหวัดอุดรธานี (ธ)
ฝ่ายการศึกษา
พ.ศ. 2508	 เป็น ครูสอนพระปริยัติธธรรรม (บาลี) สำนักศาสนศึกษาวัดโพธิสมภรณ์
พ.ศ. 2522	 เป็น กรรมการตรวจข้อสอบสอบธรรม และบาลี สนามหลวง
พ.ศ. 2541	 เป็น หัวหน้ากองเขลานุการตรวจธรรมสนามหลวง คณะธรรมยุตภาค 8-11

**มรณภาพ**
เมื่อวันที่ 13 พ.ย. เวลา 17.49 นาที ที่กุฏิตำหนักตรงข้ามพระนาคปรก วัดโพธิสมภรณ์พระอารามหลวง (ธ) ทน.อุดรธานี พระเทพมงคลนายก (สิงห์ อินทปัญโญ) ที่พักรักษาอาการอาพาธด้วยโรคชรา ได้ละสังขารไปด้วยอาการสงบ ด้วยอายุเต็ม 79 ปี 60 พรรษา
ทั้งนี้ ก่อนหน้าเมื่อช่วงเช้าวันที่ 13 พ.ย. นายวัฒนา พุฒิชาติ ผู้ว่าราชการจังหวัดอุดรธานี (ในขณะนั้น) พร้อมด้วยนายสมหวัง พ่วงบางโพ รองผู้ว่าราชการจังหวัดอุดรธานี (ในขณะนั้น) คณะสงฆ์และคณะศิษย์ ร่วมแสดงมุทิตาสักการะ พระเทพมงคลนายก เนื่องในงานทำบุญอายุวัฒนมงคลครบ 79 ปี 60 พรรษา โดยจัดประกอบ พิธีทางพระพุทธศาสนา ประกอบพิธีทักษิณานุปทาน อาราธนาพระปริตร และพิธีถวายมุทิตาสักการะ
แต่แล้วในช่วงเย็นวันเดียวกัน ท่านได้สิ้นลมอย่างสงบ...

**อ้างอิง==
จังหวัดกาฬสินธุ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาฬสินธุ์ กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2495 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้ง**

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดกาฬสินธุ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500

**อ้างอิง**
กาฬสินธุ์
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดกาฬสินธุ์
ฟรีดอม (เพลงมารีอัม เชงเกลีอา)

"ฟรีดอม" (Freedom) เป็นเพลงโดยมารีอัม เชงเกลีอา นักร้องชาวจอร์เจีย ซึ่งประพันธ์ขึ้นโดยบูกา การ์โตเซียและเคติ กาบิเซียนี เพลงนี้วางจำหน่ายเมื่อ 14 มีนาคม ค.ศ. 2025 และจะเป็นตัวแทนของy=ปี 2025ในปีการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025

**การพัฒนา**
สำหรับ "ฟรีดอม" เคติ กาบิเซียนีเป็นผู้ประพันธ์ดนตรีและบูกา การ์โตเซียเป็นผู้ประพันธ์เนื้อร้อง เนื้อเพลงสื่อถึงความหวังและความมุ่งมั่น มอบความศรัทธาในเส้นทางข้างหน้า ภาพของท้องฟ้าสีฟ้าไร้เมฆ และท้องทะเลที่สงบแต่มีพายุยิ่งทำให้ความรู้สึกซาบซึ้งยิ่งขึ้น เนื้อเพลงเน้นย้ำถึงความรักที่บริสุทธิ์และไม่สั่นคลอนต่ออิสรภาพและบ้านเกิดเมืองนอน

**มิวสิกวิดีโอ**
มิวสิควิดีโอเพลงนี้กำกับโดยคาคา บุคราชวิลี พร้อมด้วยการกำกับศิลป์โดยชาโก โปเปียชวิลี และนิโน ซูไลอา และได้เปิดตัวพร้อมกับการประกาศผลผู้เข้าประกวดผ่านทางช่องยูทูบของการประกวดเพลงยูโรวิชัน

**การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025**

**การคัดเลือกภายใน**
เมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2025 จีพีบีประกาศว่าเพลง "ฟรีดอม" มารีอัม เชงเกลีอาจะเป็นตัวแทนของประเทศในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 ก่อนหน้านี้เชงเกลีอาเคยพยายามเป็นตัวแทนของt=จอร์เจียในการประกวดปี 2020 โดยได้อันดับที่หกในรายการแข่งขันร้องเพลงเรียลลิตีทีวีและการคัดเลือกศิลปิน จอร์เจียนไอดอล ฤดูกาลที่ 9 เพลงนี้ได้รับการคัดเลือกจากผลงาน 18 เพลงที่จีพีบีรับสมัครเข้ามา โดยยังมีอีก 20 เพลงที่ส่งมาโดยผู้ประพันธ์เพลงชาวต่างชาติด้วย

**ในยูโรวิชัน**
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 จะจัดขึ้นที่ซังคท์ยาค็อพซ์ฮัลเลอในบาเซิล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และจะประกอบด้วยรอบรองชนะเลิศสองรอบในวันที่ 13 และ 16 พฤษภาคมตามลำดับ และรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 ในระหว่างการจับฉลากการจัดสรรที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 2025 จอร์เจียได้รับการจับฉลากให้เข้าแข่งขันในรอบรองชนะเลิศที่สอง โดยทำการแสดงในช่วงครึ่งหลังของการแสดง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงจากประเทศจอร์เจีย
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ประเทศจอร์เจียในการประกวดเพลงยูโรวิชัน
หมวดหมู่:เพลงที่ร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชัน
ลวน (นักร้อง)

อันเนอ แอดวีฌ มารีอา แปเชร์ต (Anne Edwige Maria Peichert; เกิด 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1996) หรือชื่อในวงการ ลวน เอเมรา (Louane Emera) หรือ ลวน เป็นนักร้องและนักแสดงชาวฝรั่งเศส ในฝรั่งเศส เธอเป็นที่รู้จักจากการเป็นผู้เข้ารอบรองชนะเลิศในรายการ เดอะวอยซ์: ลาปลุสแบลวัว ฤดูกาลที่สองและเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติจากบทบาทของเธอในภาพยนตร์เรื่อง ลาฟามีย์เบลีแยร์ ในปี 2014 ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลเซซาร์อะวอร์ดสาขานักแสดงหญิงที่มีมีแนวโน้มดีที่สุดเธอจะเป็นตัวแทนของy=ปี 2025ในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 ด้วยเพลง "มาม็อง"

**ชีวิตช่วงต้น**
อันเนอ แปเชร์ตเกิดเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1996 ที่แซ็งต์-กาทรีน เธอเติบโตในจังหวัดปาดกาแลของฝรั่งเศส โดยมีพี่สาวสี่คนและพี่ชายคนเดียว พ่อของเธอชื่อ ฌ็อง-ปิแอร์ เปชเชิร์ต ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายโปแลนด์-เยอรมัน ส่วนแม่ของเธอคือ อิซาเบล ปินโต ดอส ซานโตส เป็นลูกครึ่งบราซิล-โปรตุเกส
ในปี 2008 เธอได้เข้าร่วมในรายการแข่งขันดนตรีของฝรั่งเศส เอกอลเดสตาร์ส ซึ่งออกอากาศทางช่องไดเรก 8
ลูอาน ซึ่งได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคสมาธิสั้น เมื่ออายุได้ 8 ขวบ ได้เล่าว่าพ่อแม่ของเธอได้ลงโทษเธออยู่บ่อยครั้งจากอาการสมาธิสั้นของเธอ แต่เธอก็ได้เรียนรู้อะไรมากมายเกี่ยวกับการฝึกวินัยจากพวกเขา และพวกเขาก็ปฏิบัติกับเธอด้วยความรักเสมอ 
ลวนสูญเสียพ่อและแม่ของเธอทั้งคู่ในช่วงวัยรุ่น เธอขับร้องเพลง "อิแมจิน" อุทิศให้กับพ่อของเธอซึ่งเสียชีวิตไปเพียงสามเดือนก่อนที่เธอจะปรากฏตัวในรายการ เดอะวอยซ์ และแม่ของเธอเสียชีวิตในปี 2014 หลังจากป่วยเป็นเวลานาน

**ชีวิตส่วนตัว**
ลวนมีความสัมพันธ์กับFlorian Rossi ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2020 เธอให้กำเนิดลูกสาวชื่อ "เอสเม"

**ผลงานเพลง**
ชามเบรดูเซอ (ค.ศ. 2015)
*ลวน (ค.ศ. 2017)
*ฌออีเดวีวร์ (ค.ศ. 2020)
*เซนติเมนต์ (ค.ศ. 2022)
*โซโล (ค.ศ. 2024)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ศิลปินชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2539
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ผู้เข้าประกวดการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025
หมวดหมู่:สมาชิกคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ

หมวดหมู่:คณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ
หมวดหมู่:สมาชิกสภาประชาชนแห่งชาติ
เลื่อย

เลื่อยต่าง ๆ
เลื่อย เป็นเครื่องมือชนิดหนึ่งที่ประกอบด้วยใบเลื่อย ลวด หรือโซ่ ใช้สำหรับตัดวัสดุ 
มนุษย์เริ่มใช้เลื่อยจากวัสดุที่มีลักษณะหยัก และเมื่อมนุษย์เรียนรู้วิธีใช้เหล็ก ก็กลายมาเป็นวัสดุที่นิยมใช้ทำใบเลื่อยทุกประเภท มีเลื่อยมือและเลื่อยไฟฟ้าหลายประเภท รวมถึงใบเลื่อยหลายประเภท
เลื่อยใช้ในการตัดวัสดุ โดยเฉพาะไม้ แต่บางครั้งก็เป็นโลหะหรือหิน
หมวดหมู่:เลื่อย
เลื่อยโซ่

เลื่อยโซ่ตัดแผ่นไม้เล็ก ๆ
เลื่อยโซ่  (chainsaw หรือ chain saw) คือ เลื่อยที่ใช้พลังงานขับเคลื่อนสามารถพกพาไปไหนได้ มีที่ตัดเป็นชุดฟันเลื่อยที่ติดอยู่กับโซ่หมุนที่ขับเคลื่อนไปตามแถบนำทาง
เลื่อยโซ่สมัยใหม่มักใช้พลังงานจากน้ำมันเบนซินหรือไฟฟ้า และใช้ในกิจกรรมต่าง ๆ เช่น การโค่นต้นไม้ ตัดแต่งกิ่ง ตัดแต่งกิ่ง ตัดแนวกันไฟในการดับเพลิงป่า ตัดฟืน ยังมีเลื่อยสำหรับตัดคอนกรีตและตัดน้ำแข็ง เลื่อยโซ่สมัยใหม่นำมาใช้ครั้งแรกในการผ่าตัด โดยมีการจดสิทธิบัตรเลื่อยโซ่สำหรับไม้ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของสกอตแลนด์
หมวดหมู่:เลื่อย
หมวดหมู่:การทำไม้
พระราชวังเสียนหยาง

แบบจำลองของพระราชวังเสียนหยางที่ 1
แบบจำลองซากทางโบราณคดีของพระราชวังเสียนหยางที่ 1
พระราชวังเสียนหยาง (咸陽宮) ตั้งอยู่ใน (รัฐฉิน) เมืองเสียนหยาง (咸陽) ปัจจุบันอยู่ห่างจากเสียนหยาง มณฑลส่านซี ไปทางทิศตะวันออก 15 กิโลเมตร (9 ไมล์) เป็นพระราชวังของรัฐฉินก่อนการรวมประเทศจีน และกลายเป็นพระราชวังของจักรพรรดิฉินที่ 1 เมื่อจีนรวมเป็นหนึ่งเดียว
พระราชวังแห่งนี้เป็นอาคารแบบขั้นบันไดที่ซับซ้อนและมีภาพจิตรกรรมฝาผนังที่ประณีตอยู่ภายใน มีการค้นพบสามแห่ง ได้แก่ พระราชวังเสียนหยางที่ 1 พระราชวังเสียนหยางที่ 2 และพระราชวังเสียนหยางที่ 3
พระราชวังถูกเผาทำลายโดย เซี่ยงอวี่ หลังการล่มสลายของราชวงศ์ฉิน 
จักรพรรดิฉินที่ 1 ได้เริ่มก่อสร้างพระราชวังแห่งที่สองเพื่อทดแทนพระราชวังเสียนหยาง คือ พระราชวังเออผาง (阿房宮 - มีความหมายว่า "พระราชวังบนเนินเขา") ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศใต้ของ (รัฐฉิน) เมืองเสียนหยาง 20 กิโลเมตร (12 ไมล์) หรือปัจจุบันอยู่ห่างจากซีอาน (西安) ไปทางตะวันตก 15 กิโลเมตร (9 ไมล์) คาดว่าพระราชวังอาจยังสร้างไม่เสร็จสมบูรณ์ก่อนการล่มสลายของราชวงศ์ฉิน 
File:Bronze Jian, Qin Palace (9910521346).jpg|ดาบสำริด (เจี้ยน) พระราชวังฉิน
File:A Hollow Brick with Geometric Design Excavated from the Site of Xianyang Palace I 01 2012-09.JPG|อิฐกลวงลวดลายเรขาคณิต ขุดค้นจากซากพระราชวังเสียนหยางที่ 1
File:Bronze Door Knocker, Qin Palace, Xianyang (detail).jpg|ลูกบิดประตูสำริด พระราชวังเสียนหยางที่ 1
File:An Eaves Tile with Cicada Design Excavated from the Site of Xianyang Palace I (cropped).jpg|กระเบื้องชายคาลายจั๊กจั่น ขุดค้นจากซากพระราชวังเสียนหยางที่ 1
File:A Square Brick with Rhomboid Design Excavated from the Site of Xianyang Palace I 2012-09.JPG|อิฐสี่เหลี่ยมลายข้าวหลามตัด ขุดค้นจากซากพระราชวังเสียนหยางที่ 1
File:A Hollow Brick with Dragon Design Excavated from the Site of Xianyang Palace I 01 2012-09.JPG|อิฐกลวงลายมังกร ขุดค้นจากซากพระราชวังเสียนหยางที่ 1
File:1962-05 1962年 陕西挖掘咸阳秦朝遗址.jpg|ท่อระบายน้ำจากแหล่งขุดค้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชวงศ์ฉิน
หมวดหมู่:พระราชวังในประเทศจีน
งาช้าง

ไฟล์:Horn_Louvre_OA4069.jpg|thumb| งาช้างแกะสลักจากอิตาลีสมัยศตวรรษที่ 11 ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์
งา (ivory) เป็นวัสดุสีขาที่แข็งที่ได้มาจากอวัยวะสัตว์ที่เรียกว่า งา (โดยทั่วไปคือช้าง จึงเรียก งาช้าง) รวมถึงฟันของสัตว์ซึ่งประกอบด้วยเนื้อฟันเป็นหลัก ซึ่งเป็นโครงสร้างทางกายภาพอย่างหนึ่งของฟันและงา โครงสร้างทางเคมีของฟันและงาของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมนั้นเหมือนกันไม่ว่าจะมีต้นกำเนิดมาจากสายพันธุ์ใดก็ตาม แต่งาช้างมีโครงสร้างที่เป็นคอลลาเจนที่มีแร่ธาตุ การค้าฟันและงาบางชนิดนอกเหนือจากช้างนั้นได้รับการยอมรับและแพร่หลาย ดังนั้นคำว่า "งา" (ivory) จึงสามารถใช้เรียกได้ทั้งฟันหรืองาของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม และเพื่อการค้า มีขนาดใหญ่พอที่จะแกะสลักหรือ เจียรได้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:งาช้าง
พระราชวังเออผาง

พระราชวังเออผาง เป็นพระราชวังแห่งหนึ่งของจีนที่สร้างขึ้นในรัชสมัยของจิ๋นซีฮ่องเต้ จักรพรรดิพระองค์แรกของจีนและผู้ก่อตั้งราชวงศ์ฉิน พระราชวังแห่งนี้ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของซีอาน มณฑลส่านซี นักโบราณคดีเชื่อว่าเพียงโถงด้านหน้าของพระราชวังเท่านั้นที่สร้างเสร็จก่อนที่เมืองหลวงจะถูกเผาทำลายในปี 206 ก่อนคริสตศักราช

**โบราณคดี**
ที่ตั้งที่แน่ชัดของพระราชวังเออผางไม่ได้รับการบันทึกไว้ในฉื่อจี้ของซือหม่าเชียน อย่างไรก็ตาม มีข้อสันนิษฐานหลายประการปรากฏในตำราต่าง ๆ แหล่งโบราณคดีของพระราชวังถูกค้นพบครั้งแรกในปี ค.ศ. 1923 จากรายงานในท้องถิ่น แต่การศึกษาต้องหยุดชะงักลงเนื่องจากสงครามโลกครั้งที่สอง และสงครามกลางเมืองจีน ต่อมา ซู ปิงฉี และ เหอ ฉือซิง สามารถยืนยันตำแหน่งของแหล่งโบราณคดีได้ หลังจากการขุดค้นเป็นเวลาหลายทศวรรษ นักโบราณคดีพบว่ามีความเป็นไปได้ว่าสร้างเสร็จเพียงหอด้านหน้าเท่านั้น ซึ่งขัดแย้งกับบันทึกทางวรรณกรรมที่กล่าวถึงความหรูหราของพระราชวัง นอกจากนี้ยังมีข้อสันนิษฐานว่าในช่วงแรกอาจมีเพียงกำแพงบางส่วนที่สร้างขึ้นบนฐานดินอัดแน่น163
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1961 แหล่งโบราณคดีแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งโบราณสถานและวัฒนธรรมสำคัญระดับประเทศของจีน (1-151)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Epang Palace Site (engl.)fix-attempted=yes -  Zerstörte Legende vom Epang- Palast (engl.)-  Der Aufstand von Chen Sheng und Wu Guang date=2012-04-17 -  Protected Sites:Epang Palace Site

หมวดหมู่:ราชวงศ์ฉิน
หมวดหมู่:พระราชวังในประเทศจีน
พระราชวังเว่ยหยาง

พระราชวังเว่ยหยาง (t=未央宮) เป็นพระราชวังหลักของราชวงศ์ฮั่นและราชวงศ์จีนหลายยุค ตั้งอยู่ในนครฉางอาน (ปัจจุบันคือซีอาน) พระราชวังแห่งนี้สร้างขึ้นเมื่อ 200 ปีก่อนคริสตกาล ตามพระราชดำริของจักรพรรดิฮั่นเกาจู่ โดยมีเซียวเหอ อัครมหาเสนาบดีเป็นผู้ดูแลการก่อสร้าง พระราชวังนี้ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการปกครองและที่ประทับของราชวงศ์ฮั่นตะวันตก, ราชวงศ์ซิน, ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (ในรัชสมัยของพระเจ้าเหี้ยนเต้), ราชวงศ์จิ้นตะวันตก (ในรัชสมัยของจักรพรรดิจิ้นหมิ่น), ราชวงศ์ฮั่น-จ้าว, เฉียนฉิน, เย่าฉิน, ราชวงศ์เว่ยตะวันตก, ราชวงศ์โจวเหนือ และช่วงต้นราชวงศ์สุย 
พระราชวังแห่งนี้ดำรงอยู่จนถึงราชวงศ์ถัง ก่อนที่จะถูกเผาทำลายโดยผู้รุกรานระหว่างทางไปยังนครหลวงฉางอาน พระราชวังเว่ยหยางเป็นพระราชวังที่ใหญ่ที่สุดที่เคยสร้างขึ้นบนโลก โดยมีพื้นที่ 4.8 ตารางกิโลเมตร (1,200 เอเคอร์) ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าพระราชวังต้องห้ามในปัจจุบันถึง 6.7 เท่า หรือใหญ่กว่านครรัฐวาติกันถึง 11 เท่า ปัจจุบันมีสิ่งก่อสร้างหลงเหลืออยู่เพียงเล็กน้อย แหล่งโบราณคดีของพระราชวังแห่งนี้ พร้อมกับแหล่งโบราณคดีอื่น ๆ ตลอดแนวเส้นทางสายไหมฝั่งตะวันออก ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกในปี ค.ศ. 2014

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:พระราชวังในประเทศจีน
อาร์ค (บอยแบนด์เกาหลีใต้)

อาร์ค (rr=Akeu; ย่อมาจาก Always Remember the real Connection) เป็นบอยแบนด์สัญชาติเกาหลีใต้ ก่อตั้งและบริหารโดยมิสติคสตอรี ประกอบด้วยสมาชิก 7 คน ได้แก่ ฮย็อนมิน, เคียน, ชเวฮัน, แอนดี้, ริโอโตะ, โดฮา และจีบิน อดีตสมาชิก ซีอู ออกจากวงในเดือนมกราคม ค.ศ. 2025 พวกเขาเดบิวต์เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 2024 พร้อมกับอีพีชื่อ Ar^c

**ผลงานเพลง**

**อีพี**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ko- ARrC at Mystic Story ko
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเคป็อป
หมวดหมู่:เคป็อป
หมวดหมู่:นักร้องเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บอยแบนด์เกาหลีใต้
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติเกาหลีใต้
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติเกาหลี
เกาะคอร์ฟู

เกาะคอร์ฟู (Corfu) หรือ เคอร์คีรา (Kerkyra; (Kérkyra) เป็นเกาะในประเทศกรีซในทะเลไอโอเนียน หมู่เกาะไอโอเนียน มีเมืองสำคัญชื่อ คอร์ฟู ซึ่งมีประชากร 32,095 คน  บนเกาะมีมหาวิทยาลัยไอโอเนียน
เกาะแห่งนี้มีความผูกพันกับประวัติศาสตร์กรีซ ตั้งแต่จุดเริ่มต้นของตำนานเทพเจ้ากรีก และเต็มไปด้วยเหตุการณ์การสู้รบและการพิชิตต่าง ๆ มากมาย เมืองคอร์คีราโบราณเป็นยุทธภูมิของยุทธการไซโบตาซึ่งเป็นตัวเร่งให้กับสงครามเพโลพอนนีเซียน 

**อ้างอิง**
คอร์ฟู
ประเทศกัมพูชาในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025

ประเทศกัมพูชา เข้าร่วมแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025 ที่ ฮาร์บิน ประเทศจีน ระหว่างวันที่ 7 ถึง 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 กัมพูชาเป็นประเทศในเขตร้อนที่เปิดตัวในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาวครั้งนี้เป็นครั้งแรก นักกีฬาสโนว์บอร์ด พานาสิท พิเสย์ เป็นผู้ถือธงในพิธีเปิด

**นักกีฬา**
ตารางต่อไปนี้แสดงรายชื่อนักกีฬากัมพูชาที่เข้าร่วมแข่งขันในแต่ละประเภทกีฬาและเพศ

**สโนว์บอร์ด**
กัมพูชาส่งนักกีฬาสโนว์บอร์ดชาย 4 คนเข้าร่วมการแข่งขัน นักกีฬาทั้ง 4 คนฝึกซ้อมที่ประเทศเกาหลีใต้เพียงสองสัปดาห์ก่อนการแข่งขัน
ชาย

**อ้างอิง**
ก
หมวดหมู่:หนังสือการ์ตูนที่มีฉากในประเทศโปแลนด์

โปแลนด์
โปแลนด์
หมวดหมู่:ประเทศโปแลนด์ในบันเทิงคดี
หมวดหมู่:ผลงานที่มีฉากในประเทศโปแลนด์
ประเทศกาตาร์ในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025

ประเทศกาตาร์ เข้าร่วมการแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025 ที่ ฮาร์บิน, ประเทศจีน ตั้งแต่วันที่ 7 ถึง 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 ทีมกาตาร์ประกอบด้วยนักกีฬาจำนวน 15 คนที่แข่งขันใน 4 ประเภทกีฬา นักกีฬาสโนว์บอร์ด โมฮัมเหม็ด อัลนายมี และ ซาร่า อัล-เคท เป็นผู้ถือธงในพิธีเปิดการแข่งขัน

**นักกีฬา**
ตารางต่อไปนี้แสดงรายชื่อนักกีฬาของกาตาร์ตามประเภทกีฬาและเพศ

**สกีปีนเขา**
กาตาร์ส่งนักสกีปีนเขาชาย 1 คนเข้าร่วมการแข่งขัน
ชาย

**สโนว์บอร์ด**
กาตาร์ส่งนักสโนว์บอร์ดชาย 1 คนเข้าร่วมการแข่งขัน
ชาย

**อ้างอิง**
ก
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ที่มีฉากในประเทศโปแลนด์

หมวดหมู่:ประเทศโปแลนด์ในบันเทิงคดี
ฉาก
โปแลนด์
โปแลนด์
หมวดหมู่:ผลงานที่มีฉากในประเทศโปแลนด์
ประเทศเนปาลในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025

ประเทศเนปาล เข้าร่วมการแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025 ที่ ฮาร์บิน ประเทศจีน ระหว่างวันที่ 7 ถึง 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 การแข่งขันครั้งนี้มีนักกีฬาเนปาลทั้งหมด 4 คน ซึ่งเป็นนักสกีลงเขา (ชาย 2 คน และหญิง 2 คน) นักสกีลงเขา ซาพาล ราม เชรสธา และ แลกษมี ราย เป็นผู้ถือธงประจำประเทศเนปาลในพิธีเปิด

**นักกีฬา**
ตารางต่อไปนี้แสดงรายชื่อนักกีฬาเนปาลตามประเภทกีฬาและเพศ..

**กีฬาสกีลงเขา**
เนปาลส่งนักสกีลงเขาจำนวนสี่คน (สองคนจากแต่ละเพศ) เข้าร่วมการแข่งขันในครั้งนี้

**อ้างอิง**
น
มาเก๊าในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025

มาเก๊า เข้าร่วมการแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025 ที่ฮาร์บิน ประเทศจีน ตั้งแต่วันที่ 7 ถึง 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 ทีมจากมาเก๊าประกอบด้วยนักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งชายจำนวน 21 คน นักกีฬา เลออง โชน กง และเจ้าหน้าที่ทีม เฉิง ฮิโอ ลาม เป็นผู้ถือธงในพิธีเปิดการแข่งขัน

**นักกีฬา**
ตารางด้านล่างนี้แสดงรายชื่อนักกีฬาของมาเก๊าตามกีฬาและเพศ

**ฮอกกี้น้ำแข็ง**

**ทีมชาย**
ทีมฮอกกี้น้ำแข็งชายจากมาเก๊าได้รับสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันหลังจากได้รับคำเชิญหลังจากการประกาศครั้งแรกของทีมที่ผ่านเข้ารอบ 12 ทีมแรก ทีมมาเก๊าจบการแข่งขันในอันดับที่ 13 จาก 14 ทีม การชนะบาห์เรนเป็นชัยชนะแรกของมาเก๊านับตั้งแต่ปี 2019 และเป็นชัยชนะครั้งแรกในเหตุการณ์กีฬาระดับใหญ่
มาเก๊าได้รับการแทนที่โดยนักกีฬา 21 คนดังต่อไปนี้:
*เฉิง เซา (G)
*ชอน กา เมียว (D)
*กวน เฉินเทา (F)
*โฮ โฮ่ว (G)
*ฮอง อาร์กัส (F)
*หู จ้าวติ้ง (D)
*เลออง เว็ง เฮย์ (F)
*กง ชอง มาน (D)
*กู ฮิโอ ทง (D)
*เลา ชีชง (F)
*เลา ชอน โฮ (D)
*เหล่ย ปัก (F)
*เลออง ชอน กง (D)
*เลียง ม่านหลง (G)
*หลี่ ชอน เฮย์ (F)
*หลิน จื้อ หาง (F)
*ชิโนดะ คัตซุโยชิ (F)
*ซู เอ็ดดิสัน (F)
*อุน คินไฟ (F)
*หว่อง กิ๊ตเช็ง (D)
*เยือง โฮ ยิน (F)
คำอธิบาย: G = ผู้รักษาประตู, D = กองหลัง, F = กองหน้า

**อ้างอิง**
ม
ประเทศเลบานอนในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025

ประเทศเลบานอน เข้าร่วมการแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025 ที่ ฮาร์บิน ประเทศจีน ระหว่างวันที่ 7 ถึง 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 ทีมเลบานอนประกอบด้วยนักกีฬา 17 คนที่เข้าร่วมการแข่งขันใน 5 กีฬา ทีม 17 คนของเลบานอนเป็นทีมที่ใหญ่ที่สุดที่ประเทศได้ส่งเข้าร่วมการแข่งขันในกีฬาเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว เดิมที นักสกีข้ามทุ่ง ซาเมอร์ ทอว์ก และนักสกีลงเขา เซเรนา จัลลัด มีกำหนดจะเป็นผู้ถือธงของประเทศในพิธีเปิด อย่างไรก็ตาม ผู้ถือธงในพิธีเปิดคือเจ้าหน้าที่สองคน (มอริซิโอ ซอตติล และ โจแอนน์ ดิวาน) เท่านั้น

**นักกีฬา**
ตารางด้านล่างแสดงรายชื่อนักกีฬาเลบานอนตามกีฬาและเพศ.

**สกีลงเขา**
เลบานอนส่งนักสกีลงเขา 4 คน (ชายสองคนและหญิงสองคน)

**ทวิกีฬาฤดูหนาว**
เลบานอนส่งนักทวิกีฬาฤดูหนาว 4 คน (สองชายและสองหญิง)

**อ้างอิง**
ล
ประเทศจอร์แดนในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025

ประเทศจอร์แดน เข้าร่วมการแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025 ที่ ฮาร์บิน ประเทศจีน ตั้งแต่วันที่ 7 ถึง 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 ทีมจอร์แดนประกอบด้วยนักสกีลงเขาชาย 1 คน คือ ชารีฟ ซาไวเดห์ และเป็นคนถือธงชาตินำในพิธีเปิดการแข่งขัน

**นักกีฬา**
ตารางด้านล่างแสดงรายชื่อนักกีฬาจอร์แดนตามกีฬาและเพศ.

**สกีลงเขา**
จอร์แดนส่งนักกีฬาสกีชาย 1 คนเข้าร่วมการแข่งขัน ชารีฟ ซาไวเดห์ เป็นนักกีฬาสกีที่เกิดในสหรัฐอเมริกาและจะเป็นตัวแทนของประเทศในการแข่งขันสลาลอม Al-Zawaideh จบการแข่งขันสลาลอมในอันดับที่ 30

**อ้างอิง**
บ
ฮัสลัคอิมคินท์ซิชทาล

ฮัสลัค หรือชื่อเต็มคือ ฮัสลัคอิมคินท์ซิชทาล (Haslach im Kinzigtal) เป็นเมืองซึ่งตั้งอยู่ในหุบเขาคินท์ซิช ในพื้นที่ป่าดำ รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี
ฮัสลัคเคยเป็นศูนย์กลางการค้าและเหมืองแร่ที่สำคัญในอดีต มีสถาปัตยกรรมอาคารครึ่งไม้ที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดี นักท่องเที่ยวสามารถเดินเล่นในย่านเมืองเก่าเพื่อชมบ้านเรือนเก่าแก่ ถนนที่ปูด้วยหิน และเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์เครื่องแต่งกายป่าดำ (Schwarzwälder Trachtenmuseum) ซึ่งจัดแสดงชุดประจำถิ่นและวัฒนธรรมของชาวป่าดำ นอกจากนี้ เมืองยังเป็นจุดเริ่มต้นของเส้นทางเดินป่าและจักรยานที่ทอดยาวผ่านภูมิประเทศอันเขียวขจีของป่าดำ 

**อ้างอิง==
ฉบับร่าง:ละอองเทศ

ละอองเทศ เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวชีวิต ตลก ครอบครัว ปี 2568 ผลิตโดย บริษัท มงคลดี โปรดักชั่น จำกัด ละครเรื่องนี้สร้างจากบทประพันธ์โดย สุภาว์ เทวกุลฯ จากการกำกับของภูดิท พฤกษะวัน นำแสดงโดยชวิศการ วรโรจน์โยธิน และพัชญา เพียรเสมอ ออกอากาศทางช่อง 7 HD ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 19.00 น. เริ่มตอนแรกวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2568

**นักแสดง ==
ฉบับร่าง:การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ.ศ. 2549

----
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ.ศ. 2549 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2549 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2549

**ผู้สมัคร**

**หมายเลข 1 : สุรสิทธิ์ ตรีทอง**
อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน

**หมายเลข 2 : อัครเดช วันไชยธนวงศ์**
อดีตผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแม่ฮ่องสอน พรรคชาติไทย

**หมายเลข 3 : สมศักดิ์ สรวงสวรรค์**
ผู้สมัครอิสระ

**ผลการเลือกตั้ง**

**อ้างอิง**
แม่ฮ่องสอน
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
ฉบับร่าง:การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ.ศ. 2554

การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ.ศ. 2554 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2554 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2554

**ผู้สมัคร**

**หมายเลข 1 : ชัยเพชร กิ่งแก้วเพชร**
อดีตผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแม่ฮ่องสอน พรรคประชาราช

**หมายเลข 2 : อัครเดช วันไชยธนวงศ์**
อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน
บุตรชายนายสมบูรณ์ วันไชยธนวงศ์ สมาชิกพรรคเพื่อไทย

**หมายเลข 3 : ทวีวิทย์ ดีบือแอ**
ผู้สมัครอิสระ

**ผลการเลือกตั้ง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
แม่ฮ่องสอน
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
ฉบับร่าง:นันเกอร์ (สกุล)

นันเกอร์ (Nanger) เป็นสกุลหนึ่งของแอนทิโลป เรียกกันทั่วไปว่า กาเซลล์ เดิมทีนันเกอร์ได้รับการพิจารณาให้เป็นสกุลย่อยของสกุลกาเซลลาแต่ได้รับการยกระดับเป็นสกุลในปัจจุบัน ชนิดพันธุ์ที่ยังมีชีวิตอยู่สามชนิดภายในสกุลนันเกอร์ได้แก่- Nanger vanhoepeni† †date=May 2024

**อ้างอิง ==
มาโยนากะ ฮาโตะ ชุน

เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดยมาซาคุนิ อิการาชิ เริ่มตีพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารโชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์โคดันชะ เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2566 และได้รับการรวมเล่มเป็นเล่ม (ทังโกบง) จำนวน 8 เล่มเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2568 ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอเก็กโก มีกำหนดออกอากาศในปี พ.ศ. 2569

**เรื่องย่อ**
อาริสึ ยามาบุกิ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายปีที่ 2 ออกตามหา "อพอลโล" นักจัดรายการทางวิทยุที่เขาไม่รู้จักหน้าตาและชื่อจริงของเธอ วันหนึ่งอาริซึพบเบาะแสเกี่ยวกับอพอลโลในชมรมกระจายเสียงของโรงเรียนมัธยมศึกษาที่เขาเข้าเรียนอยู่ ที่นั่น เขาได้พบกับหญิงสาวสวยสี่คนที่ใฝ่ฝันที่จะ "ได้งานที่เกี่ยวข้องกับเสียง" อาริซึสาบานว่าจะเติมเต็มความฝันของหญิงสาวทั้งสี่คนเพื่อค้นหาตัวตนที่แท้จริงของอพอลโล

**ตัวละคร**
Yamabuki Arisu
ตัวเอกของเรื่องเป็นนักเรียนมัธยมปลายชั้นปีที่ 2 เขาเคยฟังนักจัดรายการทางวิทยุที่รู้จักเพียงนามแฝงว่าอพอลโลในช่วงมัธยมต้น และตั้งใจที่จะค้นหาตัวตนที่แท้จริงของเธอให้ได้ 
Uzuki Shinobu
voiced by|อายาเนะ ซากูระ (PV), มิกุ อิโต (อนิเมะ)
นักเรียนมัธยมปลายและสมาชิกชมรมกระจายเสียง เธอตั้งเป้าหมายที่จะเป็นผู้ประกาศข่าว
Himekawa Nene
voiced by|อายาเนะ ซากูระ (PV), รูมิ โอกูโบะ (อนิเมะ)
นักเรียนมัธยมปลายและสมาชิกชมรมกระจายเสียง เธอตั้งเป้าหมายที่จะเป็นนักพากย์เสียง
Kirino Iko
voiced by|อายาเนะ ซากูระ (PV), ซายูมิ ซูซูชิโระ (อนิเมะ)
นักเรียนมัธยมปลายและสมาชิกชมรมกระจายเสียง เธอตั้งเป้าหมายที่จะเป็นวีทูเบอร์
Inohara Rikka

นักเรียนมัธยมปลายและสมาชิกชมรมกระจายเสียง เธอตั้งเป้าหมายที่จะเป็นนักร้อง

**สื่อ**

**มังงะ**
มาโยนากะ ฮาโตะ ชุนเขียนและวาดภาพประกอบโดยมาซาคุนิ อิการาชิ เริ่มลงพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารโชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์ ของสำนักพิมพ์โคดันชะ เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2565 เล่มแรกได้วางจำหน่ายในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2566 เพื่อโปรโมตการเปิดตัว จึงมีการเผยแพร่บทความที่ประกอบด้วยการสัมภาษณ์และการร่วมงานกับวีทูเบอร์しぐれうい พร้อมด้วยความคิดเห็นของนักพากย์เสียงคานะ ฮานาซาวะ เล่มที่ 2 ได้วางจำหน่ายในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 เพื่อโปรโมตการวางจำหน่าย จึงมีการเผยแพร่คลิปวิดีโอที่อายาเนะ ซากูระให้เสียงตัวละครหญิง

**จำนวนเล่ม**

**อนิเมะ**
มีการประกาศสร้างเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2568 เรื่องนี้ผลิตโดยสตูดิโอเก็กโกและกำกับโดยมาซายูกิ ทาคาฮาชิ เขียนบทโดยยูกิเอะ ซูกาวาระ และออกแบบตัวละครโดยโทโมยูกิ ชิตายะ และมีกำหนดออกอากาศในปี พ.ศ. 2569

**ผลตอบรับ**
ซีรีส์นี้ได้ติดอันดับที่ 14 ในประเภทสิ่งพิมพ์ในงาน Next Manga Awards ครั้งที่ 10 เมื่อปี พ.ศ. 2567

**ดูเพิ่ม**
 มัตตาคุ ไซคิน โนะ ทันเท โทกิทาระ มังงะอีกเรื่องจากผู้เขียนคนเดียวกัน- เซ็นริว โชโจ มังงะอีกเรื่องจากผู้เขียนคนเดียวกัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมังงะที่ Pocket Shōnen Magazine ja- เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของอนิเมะ ja- 29962
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2569
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์โคดันชะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่กำลังจะมา
ผลงานการแสดงของคิม ซู-ฮย็อน

คิม ซู-ฮย็อน (金秀賢; เกิดวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้

**ภาพยนตร์**

**รายการโทรทัศน์**

**พิธีกร**

**มิวสิกวิดีโอ**

**การบรรยาย**

**อ้างอิง==
มัสยิดอิบรอฮีม

มัสยิดอิบรอฮีม (p=Yìbolāxīn Qīngzhēnsì) เป็นมัสยิดในหม่องก็อก ฮ่องกง ถือเป็นมัสยิดลำดับที่ 6 และมัสยิดล่าสุดที่สร้างขึ้นในฮ่องกง ตัวมัสยิดได้รับการก่อสร้างและบริหารจัดการโดย  United Welfare Union Hong Kong Limited

**ประวัติ**
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2011 กลุ่มมุสลิมเข้าหารือกับรัฐบาลเพื่อขอที่ดินสร้างมัสยิด รัฐบาลเสนอที่ดินผืนหนึ่งให้เป็นเวลา 1 ปี แต่ข้อเสนอนั้นถูกปฏิเสธ รัฐบาลจึงเลือกแปลงที่ดินตรงถนน Hoi Wan ที่เหมาะสมกว่าแทน เมื่อวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 2012 กรมที่ดินอนุมัติคำร้องดังกล่าว และที่ดินดังกล่าวได้ถูกส่งมอบให้กับสหภาพสวัสดิการฮ่องกงเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013
การก่อสร้างมัสยิดเริ่มขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 จากนั้นจึงแล้วเสร็จและเปิดพิธีในวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013
ต่อมาสัญญาเช่าหมดอายุ และรัฐบาลได้ยึดที่ดินคืนเมื่อปลาย ค.ศ. 2019 อย่างไรก็ตาม รัฐบาลได้เสนอพื้นที่อื่นซึ่งได้รับการอนุมัติใน ค.ศ. 2019 การก่อสร้างบนพื้นที่ใหม่เริ่มขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2020 เมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2020 การก่อสร้างมัสยิดได้แล้วเสร็จบางส่วน มัสยิดเดิมถูกรื้อทำลาย และมัสยิดอิบรอฮีมย้ายไปยังพื้นที่ใหม่ในเขตหม่องก็อกอย่างเป็นทางการ

**สถาปัตยกรรม**
มัสยิดมีสิ่งอำนวยความสะดวกมากมาย เช่น ห้องอาบน้ำละหมาด ห้องเก็บอาหาร ห้องเรียน ห้องประชุม และห้องทำงานสำหรับอิหม่าม โดยแบ่งออกเป็นเขตสำหรับผู้ชายและผู้หญิงตามหลักศาสนาและวัฒนธรรม

**การเดินทาง**
มัสยิดสามารถเข้าถึงได้ผ่านการเดินเท้าจากทางออก อี1 ที่สถานีหม่องก็อกของ MTR

**ดูเพิ่ม**
 ศาสนาอิสลามในฮ่องกง

**อ้างอิง==
ร่างพระราชบัญญัติการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ

ร่างพระราชบัญญัติการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ เป็นร่างพระราชบัญญัติที่เสนอเพื่อดำเนินการตามเป้าหมายความเป็นกลางทางคาร์บอนและเป้าหมายสุทธิเป็นศูนย์

**เบื้องหลัง**
ในปี พ.ศ. 2564 พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ได้ประกาศนโยบายลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกของประเทศไทยในการประชุมว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของสหประชาชาติที่เมืองกลาสโกว์ (COP26) แผนดังกล่าวรวมถึงการบรรลุภาวะความเป็นกลางทางคาร์บอนภายในปี พ.ศ. 2593 และคาร์บอนเป็นศูนย์ภายในปี พ.ศ. 2608

**การพิจารณา**
ร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวได้รับการร่างขึ้นตามความตกลงปารีสเมื่อปี พ.ศ. 2559 ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2567 ร่างพระราชบัญญัติร่างแรกเสร็จสมบูรณ์ และคาดว่าจะนำเสนอต่อคณะรัฐมนตรีให้พิจารณาภายในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2567
เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 กรมการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อมสังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เปิดรับฟังความคิดเห็นต่อร่างพระราชบัญญัติการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศฉบับแก้ไขเป็นครั้งที่ 2
คาดว่าร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวจะถูกส่งไปยังคณะรัฐมนตรีภายในเดือนมกราคม พ.ศ. 2568

**ข้อสังเกต**
ร่างพระราชบัญญัตินี้จะกำหนดให้ภาคธุรกิจรวบรวมและรายงานข้อมูลการปล่อยก๊าซเรือนกระจกไปยังสำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวยังเสนอให้เพิ่มการสนับสนุนทางการเงินรวมทั้งสินเชื่อดอกเบี้ยต่ำจากกองทุนสิ่งแวดล้อมและธนาคารเพื่อสนับสนุนการลงทุนในเทคโนโลยีสีเขียว

**ดูเพิ่ม**
 ร่างพระราชบัญญัติอากาศสะอาด

**อ้างอิง**
การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
หมวดหมู่:สิ่งแวดล้อมของประเทศไทย
เต่าพราหมณ์

เต่าพราหมณ์ (brahminy river turtle, crowned river turtle; ชื่อวิทยาศาสตร์: Hardella thurjii) เป็นชนิดของเต่าในวงศ์ Geoemydidae ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นในเอเชียใต้

**อนุกรมวิธาน**
สกุล Hardella ซึ่งมี Hardella thurjii อยู่ จัดเป็นสกุลที่มีสมาชิกเพียงชนิดเดียว

**ที่อยู่ทางภูมิศาสตร์**
Hardella thurjii พบได้ในภาคเหนือของประเทศอินเดีย ประเทศปากีสถาน และประเทศบังกลาเทศ ในที่ราบลุ่มแม่น้ำของแม่น้ำคงคา แม่น้ำพรหมบุตร และแม่น้ำสินธุ

**ลักษณะ**
Hardella thurjii มีกระดองที่ค่อนข้างแบนขนาดใหญ่ สีน้ำตาลเข้มหรือสีดำ กระดองหลัง (บริเวณด้านหลัง) และแผ่นกระดอง (ด้านท้อง) สีเหลืองหรือสีดำ กระดองมีขนาดยาวถึง in ในเพศเมียและสั้นกว่าในเพศผู้ ขากรรไกรล่างมีรอยยุบมาก

**ความแตกต่างทางเพศ**
Hardella thurjii มีความแตกต่างทางเพศ ซึ่งตัวเมียที่โตเต็มวัยจะมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ที่โตเต็มวัยถึง 3 เท่า ตามข้อมูลของ Das ความยาวกระดองตรงสูงสุดในตัวเมียคือ 61 เซนติเมตร (24 นิ้ว) แต่ในตัวผู้ความยาวกระดองตรงสูงสุดอยู่ที่ 18 เซนติเมตร (7.1 นิ้ว) เท่านั้น

**การสืบพันธุ์**
พฤติกรรมการสืบพันธุ์ของ H. thurjii ถือว่ามีเอกลักษณ์ในบรรดาสัตว์เลื้อยคลาน โดยตัวเมียจะวางไข่ใต้น้ำ ไม่ใช่บนบก วงจรการสืบพันธุ์จะเกิดขึ้นตามการเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาลของระดับน้ำในแม่น้ำที่อาศัยอยู่ โดยในฤดูใบไม้ร่วง ตัวเมียจะวางไข่ไว้ใต้น้ำ ซึ่งระดับน้ำที่สูงจะทำให้ไข่จมอยู่ใต้น้ำเป็นเวลา 40 ถึง 45 วัน ในฤดูหนาวระดับน้ำที่ต่ำกว่าจะทำให้ไข่อยู่ได้ประมาณห้าเดือน ระดับน้ำที่เพิ่มขึ้นในฤดูใบไม้ผลิทำให้ไข่ที่เกือบจะโตเต็มที่จมอยู่ใต้น้ำอีกครั้ง และเต่าก็จะฟักไข่ในแม่น้ำ
นักสัตววิทยาชาวอินเดีย Dhruvajyoti Basu ได้บันทึกพฤติกรรมการสืบพันธุ์อันเป็นเอกลักษณ์ของเต่าพราหมณ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2011 และสวนสัตว์ปรากได้ฟักไข่เต่าพราหมณ์ตัวแรกที่เกิดในที่เลี้ยงเมื่อปี ค.ศ. 2012

**เชิงอรรถและอ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 species=thurjii

**อ่านเพิ่มเติม**
 Das I (1984). "Record length of the Brahminy River Turtle Hardella thurjii ". Hamadryad 9 (3): 18.- Das I (2002). A Photographic Guide to Snakes and other Reptiles of India. Sanibel Island, Florida: Ralph Curtis Books. 144 pp. 0-88359-056-5. (Hardella thurjii, p. 126).- Gray JE (1831). Synopsis Reptilium; or Short Descriptions of the Species of Reptiles. Part I.—Cataphracta. Tortoises, Crocodiles, and Enaliosaurians. London: Treuttel, Wurtz, and Co. viii + 85 pp. (Diggens and Jones, printers). (Emys thurjii, new species, p. 22). (in English and Latin).- Smith MA (1931). The Fauna of British India, Including Ceylon and Burma. Reptilia and Amphibia. Vol. I.—Loricata, Testudines. London: Secretary of State for India in Council. (Taylor and Francis, printers). xxviii + 128 pp. + Plates I-II. (Hardella thurgi, pp. 122–124 + Figure 4 facing p. 50).
หมวดหมู่:ชนิดใกล้สูญพันธุ์ตามบัญชีแดงไอยูซีเอ็น
หมวดหมู่:เต่านา
หมวดหมู่:สัตว์เลื้อยคลานในประเทศอินเดีย
กระทรวงกลาโหม (จีน)

กระทรวงกลาโหมสาธารณรัฐประชาชนจีน (s=中华人民共和国国防部) เป็นหน่วยงานองค์ประกอบลำดับที่สองภายใต้คณะมนตรีรัฐกิจ มีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมเป็นหัวหน้า
ต่างจากประเทศอื่น กระทรวงกลาโหมไม่ได้มีอำนาจสั่งการปฏิบัติการเหนือกองทัพจีนรวมถึงกองทัพปลดปล่อยประชาชน (PLA) ซึ่งอยู่ภายใต้การบัญชาการของคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง (CMC) แทน งานของกระทรวงและรัฐมนตรีนั้นมีลักษณะทางการทูตเป็นหลัก โดยทั่วไปจะทำหน้าที่เป็นผู้ประสานงานแทนคณะกรรมการการทหารส่วนกลางและกองทัพปลดปล่อยประชาชนเมื่อต้องติดต่อกับกองทัพต่างชาติ

**ภาพรวม**
กระทรวงกลาโหมก่อตั้งขึ้นตามมติที่รับรองโดยการประชุมครั้งที่ 1 ของสภาประชาชนแห่งชาติชุดที่ 1 เมื่อ ค.ศ. 1954 ต่างจากแนวปฏิบัติในประเทศอื่น ๆ กระทรวงกลาโหมไม่ได้ใช้อำนาจบังคับบัญชาเหนือกองทัพรวมถึงกองทัพปลดปล่อยประชาชน (PLA) ซึ่งอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง (CMC) แทน กระทรวงฯ ทำหน้าที่เป็นผู้ประสานงานแทนคณะกรรมการฯ และกองทัพฯ เมื่อต้องติดต่อกับกองทัพต่างชาติในการแลกเปลี่ยนและความร่วมมือทางทหาร มีหน้าที่หลักรับผิดชอบสำหรับผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารของจีนและเป็นจุดติดต่อเชิงสถาบันสำหรับผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารต่างชาติที่ได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติหน้าที่ในประเทศจีนpage=220 นอกจากนี้ยังรับผิดชอบการเผยแพร่ข่าวเกี่ยวกับกิจการทางทหารด้วย

**โครงสร้าง**
กระทรวงมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมเป็นหัวหน้า ต่างจากประเทศอื่น ๆ รัฐมนตรีไม่มีอำนาจสั่งการกองทัพ โดยทั่วไปแล้วจะปฏิบัติหน้าที่ทางการทูต อย่างไรก็ตาม จนถึงเดือนธันวาคม ค.ศ. 2023 ตำแหน่งนี้ถูกดำรงโดยสมาชิกของคณะกรรมการการทหารส่วนกลางมาโดยตลอด  เมื่อหลี่ ช่างฝูถูกปลดจากตำแหน่งในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2023 กระทรวงฯ ก็ไม่ได้มีที่นั่งในคณะกรรมการฯ อีกต่อไป ขณะที่สิ่งนี้อาจเปลี่ยนแปลงได้ ต่ง จฺวิน ไม่ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกคณะกรรมการฯ ระหว่างการประชุมเต็มคณะครั้งที่สามในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2024
ตามกฎกระทรวงที่เกี่ยวข้อง กระทรวงกลาโหมได้จัดตั้งหน่วยงานดังต่อไปนี้:

**หน่วยงานภายใน**
 สำนักสารสนเทศ กระทรวงกลาโหม ตั้งอยู่ในสำนักงานความร่วมมือทางทหารระหว่างประเทศของคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง- สำนักงานความร่วมมือทางทหารระหว่างประเทศ กระทรวงกลาโหม เป็นหน่วยงานเดียวกันกับสำนักงานความร่วมมือทางทหารระหว่างประเทศของคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง- สำนักการสื่อสารระหว่างประเทศ กระทรวงกลาโหม เป็นหน่วยงานเดียวกันกับสำนักโฆษณาชวนเชื่อของกรมงานการเมืองของคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง- สำนักงานสรรพกำลัง กระทรวงกลาโหม อยู่ในกรมการสรรพกำลังกลาโหมของคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง- สำนักงานกิจการรักษาสันติภาพกระทรวงกลาโหม ตั้งอยู่ในสำนักข่าวกรองกรมเสนาธิการร่วมของคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง

**หน่วยงานในกำกับโดยตรง**
 ศูนย์กิจการรักษาสันติภาพ กระทรวงกลาโหม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:กองทัพสาธารณรัฐประชาชนจีน
กลาโหม
จีน
หมวดหมู่:กระทรวงที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2497