คณะรัฐมนตรีเกาหลีเหนือ

คณะรัฐมนตรีสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี (hanja=朝鮮民主主義人民共和國 內閣) เป็นองค์กรบริหารสูงสุดของประเทศเกาหลีเหนือ หนังสือพิมพ์อย่างเป็นทางการของคณะรัฐมนตรีคือมินจูโชซ็อน

**ประวัติศาสตร์**
คณะรัฐมนตรี นำโดยคิม อิล-ซ็อง เยือนมอสโกใน ค.ศ. 1949
ในรัฐธรรมนูญฉบับแรกของเกาหลีเหนือ รับรองใน ค.ศ. 1948 อำนาจบริหารได้มอบให้แก่คณะรัฐมนตรี โดยมีคิม อิล-ซ็องเป็นประธานด้วยตนเอง
รัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1972 สถาปนาตำแหน่งประธานาธิบดีเกาหลีเหนือซึ่งนำฝ่ายบริหาร และคณะรัฐมนตรีถูกแบ่งออกเป็นสององค์กร ได้แก่ คณะกรรมาธิการประชาชนกลาง (중앙인민위원회) และสภาบริหารรัฐกิจ (정무원) คณะกรรมาธิการประชาชนกลางเป็นจุดเชื่อมโยงเชิงสถาบันที่มองเห็นได้ชัดเจนที่สุดระหว่างพรรคและรัฐบาลและทำหน้าที่เสมือนคณะรัฐมนตรีชุดใหญ่โดยพฤตินัย ตามรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1972 คณะกรรมาธิการประชาชนกลาง ซึ่งมีประธานาธิบดีเกาหลีเหนือเป็นประธาน มีอำนาจอย่างกว้างขวาง เช่น การกำหนดนโยบายภายในและนอกรัฐ การกำกับดูแลการทำงานของสภาบริหารรัฐกิจและคณะกรรมาธิการประชาชนจังหวัด การกำกับดูแลการบังคับใช้รัฐธรรมนูญ กฎหมายและกฤษฎีกาของสมัชชาประชาชนสูงสุด การจัดตั้งหรือยุบเลิกกระทรวง ทบวง กรมของสภาบริหารรัฐกิจและการแต่งตั้งหรือถอดถอนรองนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีและสมาชิกอื่น ๆ ของสภาบริหารรัฐกิจ รวมถึงการประกาศภาวะสงครามและบัญญัติคำสั่งระดมพลในกรณีฉุกเฉิน มาตรา 104 ให้อำนาจแก่คณะกรรมาธิการประชาชนกลางในการรับรองกฤษฎีกาและมติ และออกคำสั่ง คณะกรรมการป้องกันประเทศในขณะนั้นเป็นหนึ่งในคณะอนุกรรมาธิการขององค์กรนี้
สภาบริหารรัฐกิจได้รับการชี้นำโดยคณะกรรมาธิการประชาชนกลางและนำโดยนายกรัฐมนตรี (ชง-รี) รวมถึงรองนายกรัฐมนตรี (บูชง-รี) รัฐมนตรี (บูชัง) ประธานคณะกรรมาธิการ และสมาชิกระดับคณะรัฐมนตรีของหน่วยงานกลางอื่น ๆ มีหน้าที่รับผิดชอบการกำหนดแผนพัฒนาเศรษฐกิจของรัฐและมาตรการสำหรับการดำเนินการ การจัดทำงบประมาณของรัฐ และการจัดการเรื่องการเงินและการคลังอื่น ๆ
ใน ค.ศ. 1982 กระทรวงกองทัพประชาชนและกระทรวงความมั่นคงสาธารณะถูกมอบหมายให้ขึ้นตรงต่อประธานาธิบดีพร้อมด้วยคณะกรรมการตรวจสอบแห่งรัฐ
ใน ค.ศ. 1990 ตามมติของคณะกรรมาธิการประชาชนกลาง คณะกรรมการป้องกันประเทศแยกตัวเป็นอิสระอย่างสมบูรณ์ในฐานะสถาบันแยกต่างหาก และการแก้ไขรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1992 กำหนดให้ขึ้นตรงต่อสมัชชาประชาชนสูงสุด ในการแก้ไขรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1998 คณะกรรมาธิการประชาชนกลางและสภาบริหารรัฐกิจถูกยุบ และมีการจัดตั้งคณะรัฐมนตรีขึ้นใหม่ ดังนั้น คณะรัฐมนตรีจึงไม่เพียงแต่เป็นองค์กรบริหารและปกครองสูงสุดเท่านั้น หากแต่ยังขยายขอบเขตให้กลายเป็นองค์กรบริหารทั่วไปของรัฐอีกด้วย
โดยเน้นย้ำถึงบทบาทที่ขยายขึ้น ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1999 คิม จ็อง-อิล กล่าวว่า:

**การเลือก**
คณะรัฐมนตรีได้รับการแต่งตั้งและมีความรับผิดชอบต่อสมัชชาประชาชนสูงสุด รัฐสภาเดียวของเกาหลีเหนือ สมัชชาประชาชนสูงสุดเลือกนายกรัฐมนตรีเกาหลีเหนือซึ่งเป็นผู้แต่งตั้งรองนายกรัฐมนตรีสามคนและรัฐมนตรีของคณะรัฐมนตรี สมาชิกทุกคนของคณะรัฐมนตรีเป็นสมาชิกของพรรคแรงงานเกาหลี ซึ่งปกครองประเทศมาตั้งแต่ก่อตั้งใน ค.ศ. 1948 ขณะที่สมัชชาประชาชนสูงสุดไม่ได้อยู่ในสมัยประชุม คณะรัฐมนตรีจะมีความรับผิดชอบต่อคณะผู้บริหารสูงสุดสมัชชาประชาชนสูงสุด
มีบุคคลประมาณ 260 คนที่ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีในคณะรัฐมนตรี หกคนในจำนวนนั้นเป็นผู้หญิง ได้แก่: โฮ จ็อง-ซุก (รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม, ยุติธรรม), พัก ชง-แอ (เกษตร), อี ยัง-ซุก (พาณิชย์, อุตสาหกรรมสิ่งทอและกระดาษ), พัก ย็อง-ชิน (วัฒนธรรม), อี โฮ-ฮย็อก (อุตสาหกรรมอาหารและสิ่งของจำเป็นในชีวิตประจำวัน) และยุน กี-จ็อง (การคลัง)

**อำนาจและความรับผิดชอบ**
คณะรัฐมนตรี ในฐานะที่เป็นฝ่ายบริหารของรัฐเกาหลีเหนือ มีหน้าที่รับผิดชอบการดำเนินนโยบายทางเศรษฐกิจของรัฐ โดยได้รับการชี้นำจากพรรคแรงงาน คณะรัฐมนตรีไม่ได้มีหน้าที่รับผิดชอบด้านการป้องกันประเทศและความมั่นคง เนื่องจากประเด็นเหล่านั้นอยู่ภายใต้การดูแลของคณะกรรมการกิจการแห่งรัฐ ดังนั้น องค์กรด้านความมั่นคง เช่น กองทัพประชาชนเกาหลี กระทรวงประกันสังคมและกระทรวงความมั่นคงแห่งรัฐจึงรายงานและอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาโดยตรงของคณะกรรมการกิจการแห่งรัฐ ซึ่งประธานของคณะกรรมการฯ มีอำนาจเต็มในฐานะผู้นำสูงสุดของสาธารณรัฐและพรรคฯ และผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองกำลังติดอาวุธทั้งหมด คณะรัฐมนตรีมีการประชุมเต็มคณะและการประชุมคณะกรรมการบริหาร การประชุมเต็มคณะประกอบด้วยสมาชิกคณะรัฐมนตรีทั้งหมด ขณะที่การประชุมคณะกรรมการบริหารเป็นเสมือนคณะผู้บริหารสูงสุด และประกอบด้วยบุคคลจำนวนน้อยกว่า รวมถึงนายกรัฐมนตรี รองนายกรัฐมนตรี และสมาชิกคณะรัฐมนตรีอื่น ๆ ที่ได้รับการเสนอชื่อโดยนายกรัฐมนตรี คณะรัฐมนตรีจะออกรัฐบัญญัติในรูปแบบของมติและคำสั่ง ในการปฏิบัติหน้าที่ตามอำนาจที่ได้รับ รัฐธรรมนูญให้อำนาจแก่คณะรัฐมนตรีในการ:
*การออกมาตรการเพื่อดำเนินการตามนโยบายของรัฐ
*การตรา แก้ไข และเพิ่มเติมข้อบังคับเกี่ยวกับการบริหารของรัฐโดยอิงตามรัฐธรรมนูญและกฎหมายระดับกระทรวง
*การชี้นำการดำเนินงานของคณะกรรมการต่าง ๆ ของคณะรัฐมนตรี กระทรวง ทบวงที่ขึ้นตรงต่อคณะรัฐมนตรีและหน่วยงานใต้สังกัดคณะรัฐมนตรี รวมถึงคณะกรรมาธิการประชาชนท้องถิ่น
*การจัดตั้งและยุบเลิกทบวงและหน่วยงานที่ขึ้นตรงต่อคณะรัฐมนตรี องค์กรทางเศรษฐกิจและการบริหารหลัก และรัฐวิสาหกิจ รวมถึงการออกมาตรการเพื่อปรับปรุงโครงสร้างการบริหารของรัฐ
*การร่างแผนพัฒนาเศรษฐกิจแห่งชาติของรัฐและการออกมาตรการเพื่อนำแผนดังกล่าวไปปฏิบัติ
*การจัดทำงบประมาณของรัฐและการออกมาตรการเพื่อดำเนินการตามงบประมาณนั้น
*การจัดการและดำเนินงานในสาขาอุตสาหกรรม เกษตรกรรม การก่อสร้าง การขนส่ง การโทรคมนาคม การพาณิชย์ การค้า การจัดการที่ดิน การจัดการเมือง การศึกษา วิทยาศาสตร์ วัฒนธรรม สุขภาพ การพลศึกษา การบริหารแรงงาน การคุ้มครองสิ่งแวดล้อม การท่องเที่ยวและอื่น ๆ
*การออกมาตรการเพื่อเสริมสร้างระบบการเงินและการธนาคาร
*การตรวจสอบและควบคุมเพื่อให้เกิดระเบียบในการบริหารของรัฐ
*การออกมาตรการเพื่อรักษาระเบียบทางสังคม คุ้มครองทรัพย์สินและผลประโยชน์ของรัฐและองค์กรความร่วมมือทางสังคม และประกันสิทธิของพลเมือง
*การทำสนธิสัญญากับต่างประเทศ และการดำเนินกิจกรรมภายนอกประเทศ
*การยกเลิกการมติและคำสั่งของหน่วยงานบริหารเศรษฐกิจ ซึ่งขัดต่อการตัดสินใจหรือคำสั่งของคณะรัฐมนตรี
กระทรวงต่าง ๆ ในคณะรัฐมนตรีที่ดูแลภาคเศรษฐกิจยังควบคุมกลุ่มอุตสาหกรรมที่เรียกว่า "คอมเพล็กซ์" อีกด้วย คอมเพล็กซ์เหล่านี้ประกอบด้วยโรงงานอุตสาหกรรม เหมือง หรือไร่นา ที่รัฐเป็นเจ้าของทั้งหมดหรือบางส่วน ขึ้นอยู่กับภาคส่วนนั้น ๆ ในระดับท้องถิ่น คณะรัฐมนตรีจะกำกับดูแลคณะกรรมาธิการประชาชนท้องถิ่น

**โครงสร้าง**
คณะรัฐมนตรีประกอบด้วย:

**ดูเพิ่ม**
การเมืองเกาหลีเหนือ
*สภาแห่งรัฐเกาหลีใต้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 name=Minju Choson, the official newspaper of the Cabinet ko