Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ฮ่องกงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

เขตบริหารพิเศษฮ่องกง เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติฮ่องกงได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 37 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 9 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ฮ่องกงในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
2020
คาวานิชิแอร์คราฟท์คอมปะนี

ไฟล์:Kawanishi H8K2 (Emily) flying boat.jpg|thumb|Kawanishi H8K flying boat
บริษัทอากาศยาน คาวานิชิ แอร์คราฟท์ คอมปานี (Kawanichi Aircraft Company) (川西航空機) เป็นบริษัทผู้ผลิตเครื่องบินของญี่ปุ่น (Japanese Aircraft )ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อตั้งขึ้นโดยกลุ่มแรงงานวิศวกรรมคาวานิชิ (Kawanishi Engineering Works) ในปี 1920 ในจังหวัดเฮียวโงะ (Hyōgo) ซึ่งเป็นผลพลอยได้จากกลุ่มบริษัทKawanishi ที่ได้รับทุนจากบริษัท นากาจิม่า แอร์คราฟ( Nakajima Aircraft )คาวานิชิได้สร้างเครื่องบินลำแรกของตนคือเครื่องคือคาวานิชิ เค1 (Kawanishi K-1 Mail-carry Aircraft) ในปี 1921 และยังได้ก่อตั้งสายการบิน Nippon Koku K.K (Japan Aviation Co. Ltd) ในปี 1923 ออกแบบและสร้างเครื่องบินหลายลำสำหรับใช้งานในสายการบิน รัฐบาลญี่ปุ่นได้บังคับให้ปิดกิจการ Nippon Koku ในปี 1929 แต่สุดท้ายกิจการก็ถูกโอนไปยังสายการบิน Nippon Koku Yuso K.K ที่รัฐบาลเป็นเจ้าของ (บริษัท ขนส่งทางอากาศของญี่ปุ่น จำกัด ) จากนั้นคาวานิชิก็แยกตัวออกจากอดีต Kawanishi Engineering Works สร้าง Kawanishi Kokuki KK ในปี 1928 และยึดเอาสินทรัพย์ทั้งหมดของกลุ่มแรงงานวิศวกรรมคาวานิชิไป ในขณะที่ทางคาวานิชิก็เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในถานะผู้สร้างเครื่องบินให้กับกองทัพ เช่น คาวานิชิ เอช6เค (Kawanishi H6K) และ เอช8เค (H8K) เครื่องบินทะเล N1K-J มีพื้นฐานมาจากเครื่องบินขับไล่ติดทุ่นลอยน้ำรุ่นคาวานิชิ เอ็น1เค1 (Kawanishi N1K1 floatplane) ถือเป็นหนึ่งในเครื่องบินดีที่สุดในช่วงสงคราม หลังจากความพ่ายแพ้ของญี่ปุ่น บริษัทได้ก่อตั้งใหม่ในฐานะ Shin Meiwa Industries (ภายหลังคือ ShinMaywa) และยังคงมีการผลิตเครื่องบินทะเลเช่น  PS-1 และ US-2.

**การผลิต**
ไฟล์:Kawanishi N1K2-J George USAF.jpg|thumb|คาวานิชิ เอ็น1เค - เครื่องบินโจมตีพลีชีพ Kawanishi Baika - เครื่องบินติดทุ่นลอยน้ำ Kawanishi H3K - เครื่องติดทุ่นลอยน้ำ Kawanishi H6K - เครื่องบินติดทุ่นลอยน้ำ Kawanishi H8K - เครื่องบินสอดแนมติดทุ่นลอยน้ำ Kawanishi E7K - เครื่องบินสอดแนม,เครื่องบินติดทุ่นลอยน้ำลำเลียง Kawanishi E10K - เครื่องบินติดทุ่นลอยน้ำสอดแนม Kawanishi E11K - เครื่องบินติดทุ่นลอยน้ำสอดแนม Kawanishi E15K Shiun- เครื่องบินทะเลลำเลียง Kawanishi K-7 Transport Seaplane- เครื่องบินทะเลลำเลียง Kawanishi K-8 Transport Seaplane- เครื่องบินทำลายสถิติพิสัยไกล Kawanishi K-12 Sakura - เครื่องบินประจำเรือบรรทุกเครื่องบิน Kawanishi K-11 - เครื่องบินทะเลพิสัยไกล Kawanishi K-200 - เครื่องบินขับไล่ติดทุ่นลอยน้ำ Kawanishi N1K1 Kyofu  - เครื่องบินขับไล่ คาวานิชิ เอ็น1เค- เครื่องบินขับไล่ Kawanishi N1K2-J

**อ้างอิง**

**Notes**

**Bibliography**
 Francillon, Ph.D., René J. Japanese Aircraft of the Pacific War. London: Putnam & Company Ltd., 1979. 0-370-30251-6.- Green, William. War Planes of the Second World War: Volume Five, Flying Boats. London: Macdonald & Co.(Publishers) Ltd., 1962. 0-356-01449-5.- Green, William. War Planes of the Second World War: Volume Six, Floatplanes. London: Macdonald & Co.(Publishers) Ltd., 1962.- Mikesh, Robert C. and Shorzoe Abe. Japanese Aircraft, 1910–1941. London: Putnam & Company Ltd., 1990. 0-85177-840-2.- Richards, M.C. "Kawanishi 4-Motor Flying-Boats (H6K 'Mavis' and H8K 'Emily')". Aircraft in Profile Volume 11. Windsor, Berkshire, UK: Profile Publications Ltd., 1972.

หมวดหมู่:บริษัทของญี่ปุ่น
ไอลี

อี เย-จิน (이예진) หรือชื่อในวงการคือ ไอลี เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงเคป็อปชาวเกาหลีใต้

**ประวัติ**
เธอเกิดเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 ที่รัฐโคโลราโด ประเทศสหรัฐ และเติบโตที่รัฐนิวเจอร์ซีย์ จบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมสก็อตแพลนแฟนวูล์ด และศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก ก่อนเธอเข้าสู่วงการบันเทิง เธอเคยทำช่องยูทูบได้แก่ "mzamyx3" และ "aileemusic" และเธอได้แสดงความสามารถของเธอทำให้นี่เป็นจุดเริ่มต้นสำคัญในวงการบันเทิง ทั้งนี้ เธอยังเคยเป็นศิลปินสังกัดมูโซเอนเตอร์เทนเมนท์ของสหรัฐอีกด้วย

**วงการบันเทิง**
เธอย้ายเข้าประเทศเกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2553 เพื่อเข้าสู่วงการบันเทิงจากการชักชวนจากลุงของเธอ และเธอได้เป็นศิลปินสังกัดวายเอ็มซีเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เธอเริ่มออกผลงานเพลงแรกในวงการบันเทิงคือ "They Are Coming" โดยร่วมงานกับวีซัง เธอเริ่มมีชื่อเสียงในปี พ.ศ. 2555 จากเพลง "Heaven"

**ผลงาน**

**สตูดิโออัลบัม**
 Vivid (2558)- Butterfly (2562)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2532
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดวอร์เนอร์มิวสิกเจแปน
หมวดหมู่:ผู้ชนะมามาอะวอดส์
หมวดหมู่:ผู้ชนะเมลอนมิวสิกอะวอดส์
มานกิบัต

มานกิบัต (ฮินดี:मन की बात; พูดจากใจ) หรือ "รายการจากใจนายกรัฐมนตรี"  เป็นรายการวิทยุประจำเดือนซึ่งนายกรัฐมนตรีนเรนทระ โมที จะสื่อสารกับประชาชนเกี่ยวกับนโยบาย การพัฒนาประเทศ ตลอดจนประเด็นต่างๆ ของประเทศอินเดีย โดยรายการนี้ออกอากาศทุกวันอาทิตย์สุดท้ายของเดือน เวลา 11:00 น. ตามเวลามาตรฐานอินเดีย (หรือเวลา 12:30 น. ตามเวลาประเทศไทย) ทางสถานีวิทยุแห่งชาติอินเดีย (All India Radio) และแพร่ภาพคู่ขนานผ่านสถานีโทรทัศน์ในเครือของดอร์ดาร์ชาน ทั้ง ดีดี เนชั่นแนล (ช่องหลัก) และ ดีดี นิวส์ (ช่องข่าว) ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2557

**ความเป็นมา**

**ความนิยมของรายการ**
รายการได้รับความนิยมจากประชาชนที่ติตดามรับฟัง โดยจากการสำรวจในปี พ.ศ. 2557 ซึ่งเป็นปีแรกที่รายการเริ่มออกอากาศ พบว่า มีผู้ติตดามรับฟังจำนวนมากในเมืองใหญ่ โดยเฉพาะมุมไบ และ เจนไน  ซึ่งจากการสำรวจพบว่า 66.7% ติดตามรับฟังรายการนี้ และเห็นว่ารายการนี้ีมีเนื้อหาที่เป็นประโยชน์ต่อผู้ฟัง 
นอกจากนี้ยังถือเป็นแหล่งรายได้ของสถานีวิทยุแห่งชาติอินเดียด้วย เนื่องจากโดยปกติ อัตราค่าโฆษณาในรายการจะอยู่ที่  500-1500 รูปี (ประมาณ 200-600 บาท)  แต่อัตราค่าโฆษณาในช่วงเวลาของรายการมานกิบัต จะอยู่ที่ 2 แสนรูปี (ประมาณ 85,000 บาท) 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูล**
  รายการย้อนหลัง date=2020-03-31 
หมวดหมู่:รายการวิทยุอินเดีย
คือหัตถาครองพิภพ (ละครโทรทัศน์)

คือหัตถาครองพิภพ หรือ คือหัตถาครองพิภพจบสากล เป็นละครโทรทัศน์ไทยซึ่งดัดแปลงจากนิยายชื่อเดียวกัน บทประพันธ์ของ อิราวดี นวมานนท์ (น้ำอบ) หลังจากนิยายเรื่องนี้ตีพิมพ์ได้ไม่นาน สุรางค์ เปรมปรีดิ์ ผู้ถือลิขสิทธิ์นวนิยายเรื่องนี้ได้นำมาทำเป็นละครโทรทัศน์ ‪โดยมอบหมายให้ศัลยา สุขะนิวัตติ์ เขียนบทโทรทัศน์ กำกับการแสดงโดยสยาม สังวริบุตร และทีมผลิตดาราวิดีโอ ออกอากาศทุกวันศุกร์ เสาร์ และอาทิตย์ เวลา 20.30 น. - 22.30 น. ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ตั้งแต่วันที่ 17 มีนาคม ถึงวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2538
ต่อมาใน พ.ศ. 2556 สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ได้นำกลับมาสร้างใหม่อีกครั้ง โดยมีจรูญ ธรรมศิลป์ และนนทนันท์ ธัญญาสิริทรัพย์ ทำหน้าที่เป็นผู้กำกับ เขียนบทโทรทัศน์โดยวรพันธ์ รวี และผลิตโดยบริษัทดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น โดยเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2556 เวลา 9 นาฬิกา สยม สังวริบุตร ผู้บริหารบริษัทดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น ได้นำนักแสดงนำมาร่วมบวงสรวงละครที่วังวาริชเวสม์ และเริ่มเปิดกล้องถ่ายทำในวันนั้นทันที ซึ่งคราวนี้ได้นำนิยายภาคสอง (คือหัตถาครองพิภพจบสากล) มาสร้างรวมต่อเนื่องกันไปด้วย และออกอากาศทุกวันศุกร์ เสาร์ และอาทิตย์ เวลา 20.20 น. ตั้งแต่วันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ถึงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 จำนวน 27 ตอน

**รายชื่อนักแสดง**

**เพลงประกอบละคร**
 เพลง คือหัตถาครองพิภพ 
** คำร้อง ชนะ เสวิกุล 
*** เฉพาะบทกวีในท่อนสร้อย ประพันธ์โดย William Ross Wallace กวีชาวอเมริกัน และแปลเป็นภาษาไทยโดยพระราชธรรมนิเทศ (เพียร ราชธรรมนิเทศ)
** ทำนอง สมเจตตน์ โคลท์
** เรียบเรียง สมเจตน์ โคลท์ (พ.ศ. 2538), ชัญญ ชมภู (พ.ศ. 2556)
** ขับร้อง ศรัณย่า ส่งเสริมสวัสดิ์ (พ.ศ. 2538), วาทิยา รวยนิรัตน์ และ นันทิดา แก้วบัวสาย (พ.ศ. 2556)- เพลง ด้วยมือของเธอ 
** คำร้อง ธนา ชัยวรภัทร์
** ทำนอง กุลวัฒน์ พรหมสถิต
** เรียบเรียง กุลวัฒน์ พรหมสถิต (พ.ศ. 2538), พลกฤษณ์ อินทรสมบัติ (พ.ศ. 2556)
** ขับร้อง นัท มีเรีย (พ.ศ. 2538), มานิดา เรืองศรี (พ.ศ. 2556)

**รางวัล**

**ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2538**

**ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2556**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ไตเติ้ลละคร คือหัตถาครองพิภพ พ.ศ. 2538- ไตเติ้ลละคร คือหัตถาครองพิภพ พ.ศ. 2556-  ข้อมูลละคร "คือหัตถาครองพิภพ" จากช่อง 7- คือหัตถาครองพิภพ (2556)- คือหัตถาครองพิภพ พ.ศ. 2538 -  แฟนเพจอัปเดตละคร "คือหัตถาครองพิภพ"
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 7
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2538
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยดาราวิดีโอ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย สยาม สังวริบุตร
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยดีด้า
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย จรูญ ธรรมศิลป์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวชีวิตไทย
ตำบลบ้านบ่อ

บ้านบ่อ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร อยู่ห่างจากที่ตั้งอำเภอสมุทรสาครไปทางทิศตะวันตกประมาณ 11 กิโลเมตร 

**ประวัติ**
เดิมบ้านบ่อมีฐานะเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสมุทรสาคร เรียกว่า อำเภอบางโทรัด ซึ่งตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านบ่อ ต่อมาได้เปลี่ยนแปลงชื่ออำเภอบางโทรัด แขวงเมืองสมุทรสาคร เป็น อำเภอบ้านบ่อ ตามชื่อตำบลที่ตั้งที่ว่าการอำเภอ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2446 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 11 ตุลาคม ปีเดียวกัน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2468 อำเภอบ้านบ่อซึ่งตั้งอยู่บริเวณหมู่บ้านบ่อ เป็นตำบลลับ การไปมาค้าขายของราษฎรได้อยู่ที่คลองดำเนินสะดวก ตำบลบ้านแพ้ว ซึ่งเป็นตำบลสำคัญยิ่งกว่า และทั้งตำบลบ้านบ่อกับตำบลใกล้เคียงไปมากับอำเภอเมืองสมุทรสาครสะดวก สามารถไปกลับทางรถไฟในวันเดียว จึงย้ายอำเภอบ้านบ่อไปตั้งที่ตำบลบ้านแพ้ว และให้รวมท้องที่ตำบลดอนไผ่ ตำบลบ้านแพ้ว ตำบลเจ็ดริ้ว ตำบลคลองตันจากอำเภอสามพราน ตำบลอำแพงจากอำเภอเมืองสมุทรสาคร ตำบลดำเนินสะดวกจากอำเภอกระทุ่มแบน ตำบลโรงเข้และตำบลหลักสามจากอำเภอบ้านบ่อตั้งเป็นอำเภอใหม่ และตั้งที่ว่าการอำเภอที่ตำบลบ้านแพ้ว เรียกว่า "อำเภอบ้านแพ้ว" ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2468 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ส่วนอำเภอบ้านบ่อเก่าซึ่งตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านบ่อ ให้รวมท้องที่ตำบลบ้านบ่อ ตำบลบางกระเจ้า ตำบลบางโทรัด ตำบลกาหลง และตำบลนาโคก ตั้งเป็นกิ่งอำเภอ เรียกว่า กิ่งอำเภอบ้านบ่อ ขึ้นกับอำเภอเมืองสมุทรสาคร
ต่อมาเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2469 สมุหเทศาภิบาลสำเร็จราชการมณฑลนครไชยศรีได้ไปตรวจราชการ พบว่ากิ่งอำเภอบ้านบ่อแผนกงานมีน้อย จึงให้รวมแผนกมหาดไทยและแผนกอัยการเข้าด้วยกันกับอำเภอเมืองสมุทรสาคร ส่วนกิ่งอำเภอบ้านบ่อให้มีเจ้าพนักงานสรรพากร 2 คน ตั้งด่านเก็บภาษีเท่านั้น และในวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2470 ก็ให้ยุบรวมกิ่งอำเภอบ้านบ่อเข้ากับอำเภอเมืองสมุทรสาคร

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลบ้านบ่อมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลชัยมงคล- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบางกระเจ้า- ทิศใต้ ติดต่อกับจดอ่าวไทย- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบางโทรัด

**ประชากร**
ตำบลบ้านบ่อมีจำนวนประชากร 8,724 คน แบ่งเป็นชาย 4,219 คน หญิง 4,505 คน (ปี 2562)

**อ้างอิง**
บ้านบ่อ
บ้านบ่อ
หมวดหมู่:อำเภอเมืองสมุทรสาคร
ไฮเนอเกิน (บริษัท)

บริษัทไฮเนอเกินจำกัด (Heineken N.V.) เป็นบริษัทผลิตเบียร์สัญชาติดัตช์ ก่อตั้งขึ้นโดยเคราร์ด อาดรียาน ไฮเนอเกิน ชาวดัตช์ที่กรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์เมื่อปี ค.ศ. 1864 เป็นเจ้าของโรงเบียร์กว่า 165 แห่งใน 70 ประเทศทั่วโลกในปี ค.ศ. 2017 ผลิตเบียร์และจัดจำหน่ายเบียร์และไซเดอร์กว่า 250 ประเภท มีพนักงานราว 73,000 คน
ในปี ค.ศ. 2015 บริษัทผลิตเบียร์กว่า 18,830 ล้านลิตรทำรายได้ทั่วโลกราว 20,511 พันล้านยูโร ถือเป็นบริษัทผู้ผลิตเบียร์รายใหญ่ที่สุดของยุโรปและเป็นบริษัทเบียร์ยักษ์ใหญ่ของโลกในด้านปริมาณการผลิต โรงเบียร์ของไฮเนอเกินตั้งอยู่ที่เมืองซูเตอร์เวาเดอในจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์ เซร์โทเคนบอสในจังหวัดนอร์ทบราบรันต์ และไวล์เรอในจังหวัดลิมบูร์กของเนเธอร์แลนด์ ขณะที่โรงเบียร์ต้นกำเนิดในกรุงอัมสเตอร์ดัมนั้นปิดตัวลงไปในแล้วในปี ค.ศ. 1988 และเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ให้นักท่องเที่ยวได้เยี่ยมชม

**ประวัติ**

**เคราร์ด อาดรียาน ไฮเนอเกิน**
บริษัทไฮเนอเกิน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1864 เมื่อเคราร์ด อาดรียาน ไฮเนอเกิน วัย 22 ปีซื้อโรงเบียร์ที่มีชื่อว่า เดอ โฮยแบร์ก (แปลว่า กองหญ้าแห้ง) ในกรุงอัมสเตอร์ดัม ต่อมามีการใช้ยีสต์หมักนอนก้นมาใช้ในกระบวนการหมักเบียร์ในปี ค.ศ. 1869 และเปลี่ยนชื่อโรงเบียร์เป็น สมาคมโรงเบียร์ไฮเนอเกิน (Heineken's Bierbrouwerij Maatschappij หรือ HBM) เมือปี ค.ศ. 1873 แล้วเปิดโรงเบียร์แห่งที่สองที่รอตเตอร์ดามในปีถัดมา จากนั้นเมื่อปี ค.ศ. 1886 ดร.เอลิยง นักเรียนของหลุยส์ ปาสเตอร์ นักเคมีชาวฝรั่งเศสได้พัฒนายีสต์สายพันธุ์ใหม่ชื่อ ไฮเนเคิน A-ยีสต์ ขึ้นที่ห้องวิจัยไฮเนอเกิน ทำให้เบียร์มีลักษณะเฉพาะที่เป็นที่นิยม ยีสต์ชนิดนี้ยังถูกใช้เป็นส่วนผสมของเบียร์ไฮเนอเกินจนถึงปัจจุบัน

**เฮนรี ปิแอร์ ไฮเนอเกิน**
ต่อมา เฮนรี ปิแอร์ ไฮเนอเกิน บุตรชายของผู้ก่อตั้งเข้าบริหารบริษัทในช่วง ค.ศ. 1917 ถึง 1940 ในช่วงนี้ ไฮเนอเกินได้พัฒนาเทคนิคให้สามารถคงคุณภาพของเบียร์ไว้ได้แม้จะผลิตในปริมาณมาก
หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง บริษัทหันมาเน้นการผลิตเพื่อการส่งออกมากขึ้น ไฮเนอเกินเป็นบริษัทแรกที่ส่งออกเบียร์ไปสู่นิวยอร์กเพียงช่วงเวลาสามวันหลังการยกเลิกกฎหมายห้ามจำหน่ายเบียร์ในสหรัฐอเมริกา นับจากวันนั้น ไฮเนอเกินยังคงเป็นบริษัทเบียร์ต่างประเทศที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา

**อัลเฟรด เฮนรี ไฮเนอเกิน**
ต่อมา อัลเฟรด เฮนรี ไฮเนอเกิน บุตรชายของเฮนรี ปิแอร์ ไฮเนอเกิน เข้ารับช่วงบริหารต่อในปี ค.ศ. 1940 ถึง 1971ในตำแหน่งประธานของบอร์ดบริหาร อัลเฟรดเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการขยายกิจการของไฮเนอเกินไปสู่ตลาดโลก และยังคงทำงานกับบริษัทจนสิ้นวาระสุดท้ายของชีวิตในปี ค.ศ. 2002
ในยุคนี้ ไฮเนอเกินเข้าซื้อหุ้นจากบริษัทเบียร์คู่แข่งและทยอยปิดกิจการบริษัทเหล่านั้นไปโดยเฉพาะโรงเบียร์ขนาดเล็ก จากนั้นได้ควบรวมกิจการกับเบียร์อัมสเติล (Amstel) ในปี ค.ศ. 1975 และเปิดโรงเบียร์ใหม่ที่ซูเตอร์เวาเดอ โรงเบียร์ของอัมสเติลถูกปิดไปในปี ค.ศ. 1980 และย้ายฐานการผลิตไปที่ซูเตอร์เวาเดอและเซร์โทเคนบอส

**ปัจจุบัน**
ไฮเนอเกินยังคงเดินหน้าซื้อและควบรวมกิจการของบริษัทเบียร์ข้ามชาติในอีกหลายทวีป จนปัจจุบัน เป็นเจ้าของโรงเบียร์กว่า 165 แห่งใน 70 ประเทศ โดยในประเทศไทยนั้นมี บริษัทไทยเอเชียแปซิฟิกบริวเวอรี เป็นผู้ผลิตและจัดจำหน่าย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บริษัทของเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในยูโรเน็กซต์
หมวดหมู่:บริษัทดัตช์ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2407

**แหล่งข้อมูลอื่น**
สุมาหอง

สุมาหอง (司馬防/司馬芳; 692-762) หรือ ซือหม่า ฝาง ในภาษาจีนกลาง เป็นขุนนางที่อาศัยอยู่ในสมัย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ของจีน ซึ่งบุตรชายคนที่ 2 ของเขา, สุมาอี้ เป็นบรรพบุรุษของผู้ปกครองตระกูลสุมาแห่ง ราชวงศ์จิ้น ของจีน

**ชีวิต**
บ้านเกิดของสุมาหองอยู่ที่ อำเภอเวิน (溫縣) (ปัจจุบันคือ อำเภอเวิน มณฑลเหอหนาน) เขาเป็นบุตรชายของ Sima Jun (司馬儁) ซึ่งรับราชการเป็นเจ้าเมืองอิ๋งชวนระหว่างยุค ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก.
สุมาหองเริ่มต้นรับราชการในตำแหน่งขุนนางเล็ก ๆ ในบ้านเกิด. ภายหลังเขาไต่เต้าจนกลายเป็นเจ้าเมือง ลกเอี๋ยง และข้าหลวงแห่งอิ๋งเจ้าภายใต้ราชสำนักฮั่น. ในวัยชราของเขา เขากลับเข้ารับราชการในตำแหน่งผู้บัญชาการทหารม้า. เขามีความสุขกับการอ่านประวัติของขุนนางผู้มีชื่อเสียงในหนังสือ Book of Han และสามารถท่องได้ถึง 100,000 สกุลจากหนังสือเล่มนี้. เขาถึงแก่กรรมเมื่ออายุได้ 71 ปี ใน พ.ศ. 762.
ในฤดูใบไม้ผลิของ พ.ศ. 785 ระหว่าง ยุคสามก๊ก โจฮอง จักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่ง วุยก๊ก ได้ปูนบำเหน็จย้อนหลังให้กับสุมาหองโดยได้พระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "Marquis Cheng of Wuyang".

**ความสัมพันธ์กับโจโฉ**
ใน Cao Man Zhuan (曹瞞傳) ซึ่งเป็นชีวประวัติอย่างไม่เป็นทางการของ โจโฉ ได้อ้างถึงสุมาหองเมื่อครั้งรับราชการเป็นขุนนางที่ปรึกษาในกรมราชเลขาธิการว่าเป็นผู้เสนอชื่อโจโฉให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการเขตภาคเหนือใน ลกเอี๋ยง. ขณะเดียวกันในหนังสือ Sithisu Shixu (四體書勢序) กล่าวว่าโจโฉถูกเสนอชื่อโดย เหลียงหู.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ขุนนางจีน
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
สถานีรถไฟนิเซโกะ

สถานีรถไฟนิเซโกะ (Niseko Station; Niseko-eki) เป็นสถานีรถไฟในเส้นทางรถไฟสายหลักฮาโกดาเตะ ตั้งอยู่ที่เมืองนิเซโกะ จังหวัดฮกไกโด รหัสประจำสถานีคือ S25

**ชานชาลา**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในจังหวัดฮกไกโด
ซือหมา หล่าง

ซือหมา หล่างชื่อสกุลของซือหมา หล่างคือ "ซือหม่า" คำว่า "หม่า" (馬) เป็นเสียงสาม (ใกล้เคียงกับเสียงเอกในภาษาไทย) อยู่หน้าชื่อตัว "หล่าง" (朗) ซึ่งเป็นเสียงสามเช่นกัน เมื่อพยางค์ที่มีเสียงสามอยู่ติดกัน 2 พยางค์ พยางค์ที่มีเสียงสามพยางค์แรกให้ออกเสียงเป็นเสียงสอง (เทียบเท่ากับเสียงจัตวาในภาษาไทย) คำว่า "หม่า" จึงออกเสียงเป็น "หมา"  (司馬朗, 714-760) ชื่อรอง ปั๋วต๋า เป็นขุนนางซึ่งอาศัยอยู่ในปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ของจีน เป็นบุตรคนโตในบรรดาบุตรชายทั้งแปดของ สุมาหอง ขุนนางผู้ใหญ่ระหว่างรัชสมัยของ พระเจ้าเลนเต้ เขาถูกอธิบายว่าเป็นชายร่างสูงใหญ่ (ประมาณ 1.91 เมตร) ในปี ค.ศ. 189 เมื่อขุนศึก ตั๋งโต๊ะ เข้าควบคุมราชสำนักฮั่น ซือหมา หล่างหนีไปพร้อมกับครอบครัวและเดินทางกลับบ้านเกิด
ต่อมาในปี ค.ศ. 202 ซือหมา หล่างกลับเข้ารับราชการและเข้ารับราชการในราชสำนัก จากนั้นอยู่ภายใต้การควบคุมของขุนศึกโจโฉ

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).- เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).
หมวดหมู่:ขุนนางจีน
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
หมวดหมู่:ข้าราชการของโจโฉ
แซสคาทูน

แซสคาทูน (Saskatoon) เป็นเมืองใหญ่ที่สุดของรัฐซัสแคตเชวัน ประเทศแคนาดา เมืองมีแม่น้ำเซาท์ซัสแคตเชวันไหลผ่าน ตั้งอยู่ช่วงกลางของรัฐ เป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมและเศรษฐกิจตอนกลางของรัฐซัสแคตเชวันตั้งแต่ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1882
จากการสำรวจสำมะโนประชากรแคนาดาเมื่อปี ค.ศ. 2016 เมืองมีประชากร 246,376 คน ขณะที่เขตมหานครมีประชากร 295,095 คน เป็นเขตมหานครใหญ่เป็นอันดับ 17 ของประเทศ ข้อมูลประชากรเมื่อเดือนกรกฎาคม 2018 มีประชากร 278,500 คน ขณะที่ข้อมูลโดยประมาณของปี 2009 มีประชากร 330,674 คน
ชื่อเมือง แซสคาทูน ตั้งชื่อตาม แซสคาทูนเบอรรี เป็นพืชท้องถิ่น และเป็นชื่อจาก ภาษาครี ว่า misâskwatômina

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศแคนาดา
หมวดหมู่:รัฐซัสแคตเชวัน
เอริช เฮิพเนอร์

พลเอกอาวุโส เอริช เฮิพเนอร์ (Erich Hoepner) เป็นนายทหารบกและเป็นนายพลเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นบุคคลสำคัญต่อสาขาเครื่องกลทหารและสงครามยานเกราะในช่วงต้น 
เฮิพเนอร์เป็นผู้บัญชาการกองทัพน้อยที่ 16 ในการบุกครองโปแลนด์และยุทธการที่ฝรั่งเศส และต่อมาได้เป็นผู้บัญชาการกลุ่มยานเกราะที่ 4 ในปฏิบัติการบาร์บาร็อสซาเพื่อรุกรานสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1941 หน่วยทหารในบัญชาของเขาทำงานอย่างใกล้ชิดร่วมกับหน่วยไอน์ซัทซ์กรุพเพินเพื่อปฏิบัติคำสั่งคอมมิสซาร์ (Kommissarbefehl) ซึ่งสั่งการให้ทหารเยอรมันสามารถประหารผู้ตรวจการทางการเมืองของกองทัพแดงทันทีเมื่อจับกุมตัวได้ กลุ่มยานเกราะของเฮิพเนอร์พร้อมกลุ่มยานเกราะที่ 3 ได้เป็นหน่วยรุกนำไปยังกรุงมอสโกในปฏิบัติการไต้ฝุ่น แต่ก็ไม่สามารถยึดเมืองหลวงของโซเวียตได้
ค.ศ. 1942 หน่วยทหารของเฮิพเนอร์ประจำอยู่ในรัสเซียนานเกินไปแล้ว จึงได้ขออนุญาตถอนทัพจากผู้บัญชาการกลุ่มทัพกลางคนใหม่–จอมพลกึนเทอร์ ฟ็อน คลูเกอ จอมพลคลูเกอร์ขอนำเรื่องนี้ไปปรึกษากับฮิตเลอร์เสียก่อน อย่างไรก็ตาม เฮิพเนอร์รู้ว่าฮิตเลอร์คงไม่ยอมจึงชิงถอนทัพก่อนทราบผล ฮิตเลอร์โกรธเฮิพเนอร์มากจึงสั่งปลดเขาจากกองทัพ ริบเงินบำนาญ และสิทธิ์การประดับเครื่องยศและเหรียญตราทั้งหมดp=219 เฮิพเนอร์จึงฟ้องร้องเป็นคดีความต่อศาลและชนะคดีpp=837, 899 ต่อมาเฮิพเนอร์เข้าไปมีส่วนร่วมในแผนลับ 20 กรกฎาเพื่อล้มรัฐบาลฮิตเลอร์ และถูกพิพากษาประหารชีวิตในปี 1944

**อ้างอิง**
1944
หมวดหมู่:ทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:ทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:พลเอกอาวุโสแห่งกองทัพบกเยอรมัน (แวร์มัคท์)
หมวดหมู่:ทหารบกชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:ผู้ร่วมก่อการในแผนลับ 20 กรกฎาคม ที่ถูกประหารชีวิต
หมวดหมู่:บุคคลจากแฟรงก์เฟิร์ต
มาเก๊าในพาราลิมปิก

มาเก๊า เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกครั้งแรกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 1988 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมพาราลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา แต่ไม่เคยเข้าร่วมในกีฬาพาราลิมปิกฤดูหนาว คณะกรรมการพาราลิมปิกมาเก๊าก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2522 ทำหน้าที่ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ MAC
นับตั้งแต่มาเก๊าส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันพาราลิมปิกครั้งแรก นักกีฬามาเก๊าไม่เคยได้รับเหรียญรางวัล
มาเก๊าเป็นดินแดนที่เล็กที่สุดที่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิก 

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อผู้เชิญธงชาติมาเก๊าในพาราลิมปิก

มาเก๊า
หมวดหมู่:นักกีฬาพาราลิมปิกทีมชาติมาเก๊า
หมวดหมู่:Webarchive template webcite links

นี่คือหมวดหมู่ติดตามสำหรับแม่แบบ Webarchive
บทความประกอบด้วยลิงก์ไปยังเว็บไซต์ WebCite โดยใช้แม่แบบ webarchive
หมู่เกาะแฟโรในพาราลิมปิก

หมู่เกาะแฟโร เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกครั้งแรกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 1984 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมพาราลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา แต่ไม่เคยเข้าร่วมในกีฬาพาราลิมปิกฤดูหนาว 
หมู่เกาะแฟโรมีคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติและคณะกรรมการโอลิมลิมปิกแห่งชาติเป็นของตนเอง  ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2523 ทำหน้าที่ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ FRO แต่เป็นหนึ่งในสองดินแดน (กับมาเก๊า) ที่แข่งขันกีฬาพาราลิมปิก แต่ไม่ได้แข่งกีฬาโอลิมปิก นักกีฬาแฟโรจะแข่งขันกีฬาโอลิมปิกในฐานะตัวแทนของประเทศเดนมาร์ก

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อผู้เชิญธงชาติหมู่เกาะแฟโรในพาราลิมปิก

หมู่เกาะแฟโร
หมวดหมู่:นักกีฬาพาราลิมปิกทีมชาติหมู่เกาะแฟโร
ประเทศลักเซมเบิร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศลักเซมเบิร์ก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติลักเซมเบิร์กได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 10 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 5 ชนิดกีฬา และไม่ได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศลักเซมเบิร์กในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
ลักเซมเบิร์ก
ประเทศมาซิโดเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศมาซิโดเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมาซิโดเนียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 6 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศมาซิโดเนียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
มาซิโดเนีย
ประเทศมาดากัสการ์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศมาดากัสการ์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมาดากัสการ์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 6 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศมาดากัสการ์ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
มาดากัสการ์
ประเทศมาลาวีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศมาลาวี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมาลาวีได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 5 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศมาลาวีในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
มาลาวี
ประเทศมาเลเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศมาเลเซีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมาเลเซียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 32 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 10 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศมาเลเซียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
มาเลเซีย
ประเทศมัลดีฟส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศมัลดีฟส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมัลดีฟส์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 4 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศมัลดีฟส์ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
มัลดีฟส์
ประเทศมาลีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศมาลี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมาลีได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 6 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศมาลีในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
มาลี
ประเทศมอลตาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศมอลตา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมอลตาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 7 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศมอลตาในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
มอลตา
หมู่เกาะมาร์แชลล์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

หมู่เกาะมาร์แชลล์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติหมู่เกาะมาร์แชลล์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 5 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศหมู่เกาะมาร์แชลล์ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศมอริเตเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศมอริเตเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมอริเตเนียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศมอริเตเนียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
มอริเตเนีย
ประเทศมอริเชียสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศมอริเชียส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมอริเชียสได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 12 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 8 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศมอริเชียสในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
มอริเชียส
อาเธอร์ เทดเดอร์ บารอนเทดดอร์ที่ 1

จอมพลแห่งกองทัพอากาศ อาร์เธอร์ วิลเลียม เทดเดอร์, บารอน เทดดอร์ที่ 1 ผู้ซึ่งได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งบาธ ระดับไนท์ แกรนด์ คลอส (GCB) เป็นผู้บัญชาการกองทัพอากาศระดับชั้นผู้อาวุโส เขาเป็นนักบินและผู้บัญชาการฝูงเครื่องบินในกองบินหลวง (Royal Flying Corps) ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และเขายังดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าหน้าที่ระดับชั้นอาวุโสในกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร (Royal Air Force) ในช่วงสมัยระหว่างสงคราม เมื่อเขาได้ทำหน้าที่ในตุรกี บริเตนใหญ่ และตะวันออกไกล 
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในฐานะที่เป็นเจ้าหน้าที่ผู้ซึ่งบัญชาการกองทัพอากาศ กองบัญชาการตะวันออกกลางของกองทัพสหราชอาณาจักร (RAF Middle East Command) เทดเดอร์ได้ออกคำสั่งปฏิบัติการทางอากาศในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและแอฟริกาเหนือ รวมทั้งการอพยพที่เกาะครีตและปฏิบัติการครูเซเดอร์ในแอฟริกาเหนือ กลยุทธ์การทิ้งระเบิดของเขาได้กลายเป็นที่รู้จักกันคือ "การปูพรมเทดเดอร์" ต่อมาในสงคราม เทดเดอร์ได้รับบัญชาการในกองบัญชาการกองทัพอากาศเมดิเตอร์เรเนียนและในบทบาทที่มีส่วนเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดในการวางแผนของการบุกครองเกาะซิซิลีและอิตาลีของฝ่ายสัมพันธมิตร เมื่อปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด-การบุกครองฝรั่งเศส-ได้เข้ามาเพื่อวางแผน เทดเดอร์ได้รับการแต่งตั้งเป็นรองผู้บัญชาการทหารสูงสุดในกองบัญชาการสูงสุดกำลังรบนอกประเทศฝ่ายสัมพันธมิตร (SHAEF) รองลงจากนายพลไอเซนฮาวร์
ภายหลังสงคราม เทดเดอร์ได้ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าเสนาธิการกองทัพอากาศ ในบทบาทที่เขาสนับสนุนในการรับคนเพิ่มในการเผชิญหน้ากับนักบินจำนวนมากที่ละทิ้งหน้าที่ ได้ทำการเพิ่มขนาดกองบัญชาการเครื่องบินขับไล่ของกองทัพสหราชอาณาจักรและการจัดการที่ประสบความสำเร็จในการขนส่งทางอากาศที่เบอร์ลินในปี ค.ศ. 1948  นอกจากนี้เขายังได้ดำรงตำแหน่งระดับสูงในธุรกิจและสถาบันการศึกษา
1967
หมวดหมู่:จอมพลอากาศชาวสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:พลอากาศเอกชาวสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:พลอากาศโทในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ทหารชาวสหราชอาณาจักรในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:ทหารชาวสหราชอาณาจักรในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ผู้นำการทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:นักบินทหารบก
หมวดหมู่:นักบินทหารชาวสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:นักยุทธศาสตร์ทหาร
หมวดหมู่:บุคคลในปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด
หมวดหมู่:เซอร์
เอกอน

บริษัทเอกอนจำกัด (Aegon N.V.) เป็นบริษัทเนเธอร์แลนด์ที่ให้บริการด้านประกันชีวิต บำนาญ และการบริหารสินทรัพย์ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่นครเดอะเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ มีพนักงานประมาณ 26,000 คนทั่วโลก (ค.ศ. 2020) และให้บริการลูกค้ากว่าหนึ่งล้านคน เอกอนเป็นบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ยูโรเน็กซต์อัมสเตอร์ดัม

**ประวัติ**
เอกอน ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1983 เกิดจากควบรวมกิจการของบริษัท AGO Holding และบริษัท Ennia ต่อมา เอกอนเข้าซื้อกิจการของกองทุน Scottish Equitable เมื่อปี ค.ศ. 1994 ในสหราชอาณาจักร และอีก 4 ปีต่อมาก่อตั้งบริษัทประกันภัยสโตนบริดจ์อินเตอร์เนชันนอลเพื่อทำตลาดด้านประกันส่วนบุคคลคุ้มครองอุบัติเหตุ สุขภาพ และการว่างงาน
ในปี ค.ศ. 1999 เอกอนได้เข้าซื้อธุรกิจประกันของ Guardian Royal Exchange และทรานส์อเมริกา คอร์ปอเรชัน จากนั้นในปี ค.ศ. 2007 ได้ซื้อบริษัทประกันในเครือของเมอร์ริล ลินช์ สองบริษัทเป็นมูลค่ากว่า 1.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
เมื่อเกิดวิกฤตหนี้สาธารณะในยุโรปขึ้นในปี ค.ศ. 2008 รัฐบาลเนเธอร์แลนด์และธนาคารแห่งชาติเนเธอร์แลนด์ต้องอัดฉีดทุน 3 พันล้านยูโรเพื่อให้ผ่านพ้นวิกฤตไปได้ ก่อนที่บริษัทจะจ่ายเงินคืนให้กับรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ได้สำเร็จเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 พร้อมกับดอกเบี้ยอีก 1.1 พันล้านยูโร
วันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 2011 เอกอน สหรัฐอเมริกา ประกาศว่าธุรกิจต่าง ๆ จะถูกรวมให้อยู่ภายใต้ชื่อเดียวกันคือ ทรานส์อเมริกา โดยมีธุรกิจสำคัญได้แก่ ประกันชีวิต การลงทุน และการเกษียณอายุ

**กิจการ**
ธุรกิจหลักของเอกอนคือประกันชีวิต บำนาญ การออม การบริหารสินทรัพย์ และยังดำเนินกิจการด้านธนคารด้วยเล็กน้อย มีการดำเนินธุรกิจหลัก ๆ อยู่ที่สหรัฐอเมริกา เนเธอร์แลนด์ และสหราชอาณาจักร และยังมีสาขาในหลายประเทศ ทั้งแคนาดา บราซิล เม็กซิโก ฮังการี โปแลนด์ โรมาเนีย สโลวาเกีย เช็กเกีย ตุรกี สเปน จีน ญี่ปุ่น อินเดีย รวมถึงประเทศไทยด้วยโดยบริหารงานภายใต้บริษัท เอกอน อินไซท์ ประเทศไทย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บริษัทของเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในยูโรเน็กซต์
ไลอันเดลบาเซล

ไลอันเดลบาเซล (LyondellBasell Industries) เป็นบริษัทข้ามชาติด้านเคมีภัณฑ์ที่ผลิตพอลิเอทิลีนและพอลิโพรพิลีน มีฐานอยู่ที่สหรัฐ อังกฤษ และเนเธอร์แลนด์ สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ฮิวสตัน รัฐเท็กซัส สหรัฐ และมีศูนย์การดำเนินงานอยู่ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร นอกจากนี้ยังผลิตเอทิลีน โพรพีน และพอลิโอลิฟินด้วย
บริษัทก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2007 จากการควบรวมกิจการของบริษัทไลอันเดลเคมิคัล และบริษัทบาเซลโพลีโอลิฟินซ์ ด้วยมูลค่า 12.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก
หมวดหมู่:บริษัทผู้ผลิต
หมวดหมู่:บริษัทของเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:บริษัทของสหรัฐ
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:บริษัทข้ามชาติ
อำเภอเกอมามัน

อำเภอเกอมามัน (Daerah Kemaman) เป็นอำเภอในรัฐตรังกานู ประเทศมาเลเซีย มีชายแดนทางตอนเหนือติดกับอำเภอดูงุนและทางตอนใต้กับตะวันตกติดกับรัฐปะหัง เป็นประตูสู่รัฐตรังกานูทางตอนใต้

**เขตการปกครอง**
อำเภอนี้แบ่งออกเป็น 12 มูกิม ได้แก่:- บันดี- บังกุล- บินไจ- จูไก- ฮูลูจูไก- ฮูลูจาบูร์- เกอมาซิก- เกอร์เตะฮ์- กีจัล- ปาซีร์เซอมุต- เตอบัก- เตอลุกกาลง

**ดูเพิ่ม**
 อำเภอของมาเลเซีย

**อ้างอิง**
เกอมามัน
หมวดหมู่:เอลีก

หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:ลีกกีฬาในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:ฟุตบอลลีกสูงสุด
หมวดหมู่:สโมสรในเอลีก

หมวดหมู่นี้รวบรวมทีมทั้งหมด ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบันที่เคยร่วมเข้าแข่งขันในเอลีก
อ
หมวดหมู่:เอลีก
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในประเทศออสเตรเลีย
ประเทศเวเนซุเอลาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศเวเนซุเอลา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเวเนซุเอลาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 87 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 20 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 3 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศเวเนซุเอลาในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
เวเนซุเอลา
ประเทศจาเมกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศจาเมกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจาเมกาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 56 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 6 เหรียญทอง 3 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 11 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศจาเมกาในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
จาเมกา
ประเทศเคนยาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศเคนยา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเคนยาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 89 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 7 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 6 เหรียญทอง 6 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 13 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศเคนยาในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
เคนยา
ประเทศคิริบาสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศคิริบาส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติคิริบาสได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 3 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศคิริบาสในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
คิริบาส
ประเทศเยเมนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศเยเมน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเยเมนได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 3 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศเยเมนในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
เยเมน
พรรคสังคมประชาธิปไตย (พ.ศ. 2525)

พรรคสังคมประชาธิปไตย เป็นพรรคการเมืองที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2525 โดยมีพันเอก สมคิด ศรีสังคม เป็นหัวหน้าพรรค และแคล้ว นรปติ เป็นเลขาธิการพรรค และมีแกนนำพรรค อาทิ อินสอน บัวเขียว เป็นต้น

**ประวัติ**
พรรคสังคมประชาธิปไตย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2525 เป็นพรรคการเมืองที่จดทะเบียนลำดับที่ 13/2525 เป็นพรรคการเมืองที่จัดตั้งขึ้นโดยพันเอก สมคิด ศรีสังคม โดยมีแนวคิดสืบทอดต่อจากพรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทย ซึ่งถูกยุบไปตามประกาศคณะปฏิรูปการปกครอง เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519
ในระยะแรกพรรคสังคมประชาธิปไตย มีพันเอก สมคิด ศรีสังคม อดีต ส.ส.อุดรธานี พรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทย เป็นหัวหน้าพรรค และมีรองหัวหน้าพรรค จำนวน 4 คน คือ วิจิตร วงษานุทัศน์ อดีต ส.ส.ชัยภูมิ , สุธี ภูวพันธุ์ อดีต ส.ส.สุรินทร์ , อินสอน บัวเขียว อดีต ส.ส.เชียงใหม่, ชาญ แก้วชูใส
พรรคสังคมประชาธิปไตย ได้ส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 แต่ได้รับเลือกตั้งเพียง 2 คน คือ แคล้ว นรปติ จากจังหวัดขอนแก่น และสุธี ภูวพันธุ์ จากจังหวัดสุรินทร์
ต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2529 พันเอก สมคิด ศรีสังคม และสมาชิกย้ายไปสังกัดพรรคแรงงานประชาธิปไตย ของประเสริฐ ทรัพย์สุนทร ส่งผลให้พรรคสังคมประชาธิปไตยลดบทบาททางการเมืองลง และยุบพรรคในปลายปี พ.ศ. 2529

**อ้างอิง**
สังคมประชาธิปไตย (พ.ศ. 2525)
หมวดหมู่:พรรคการเมืองไทยที่ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2525
หมวดหมู่:สโมสรในไทยลีก

หมวดหมู่นี้รวบรวมทีมทั้งหมด ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบันที่เคยร่วมเข้าแข่งขันในไทยลีก
ท
หมวดหมู่:ไทยลีก
ไทยลีก
พรรคสังคมประชาธิปไตย

อาจหมายถึง- พรรคสังคมประชาธิปไตย (พ.ศ. 2498) นำโดย สุเทพ สัจจกุล- พรรคสังคมประชาธิปไตย (พ.ศ. 2514) นำโดย พันเอก สมคิด ศรีสังคม- พรรคสังคมประชาธิปไตย (พ.ศ. 2525) นำโดย พันเอก สมคิด ศรีสังคม- พรรคพลังสังคมประชาธิปไตย นำโดย ชัชวาลย์ ชมภูแดง- พรรคสังคมประชาธิปไตยไทย
ประเทศจอร์เจียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศจอร์เจีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจอร์เจียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 40 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 12 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 2 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 4 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 7 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศจอร์เจียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
จอร์เจีย
ประเทศตรินิแดดและโตเบโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศตรินิแดดและโตเบโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติตรินิแดดและโตเบโกได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 32 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 8 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 0 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศตรินิแดดและโตเบโกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
ตรินิแดดและโตเบโก
ปวยร์โตรีโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศปวยร์โตรีโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติปวยร์โตรีโกได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 40 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 15 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 1 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 1 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ปวยร์โตรีโกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศโรมาเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศโรมาเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโรมาเนียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 97 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 14 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 1 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 4 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศโรมาเนียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
โรมาเนีย
ประเทศไนจีเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศไนจีเรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติไนจีเรียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 77 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 10 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 1 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศไนจีเรียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
ไนจีเรีย
ธานี วีระเดชะ

พันตำรวจเอก ธานี วีระเดชะ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 1 สมัย สังกัดพรรคชาติไทย จากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2522 เป็นอดีตผู้กำกับการตำรวจภูธรจังหวัดเชียงใหม่

**ประวัติ**
พันตำรวจเอก ธานี วีระเดชะ เกิดเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2459 เป็นชาวกรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของ พันตำรวจเอก พระยากำจัดโสณฑทุจริต (บุญมี วีระเดชะ) อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดพิจิตร และคุณหญิงถนอม กำจัดโสณฑทุจริต  เป็นบุตรคนที่ 4 ในจำนวนพี่น้อง 8 คน ด้านครอบครัวสมรสกับนางจรุงศรี วีระเดชะ บุตรธิดา 3 คน ต่อมาสมรสกับนางสุวรรณี วีระเดชะ บุตรธิดา 3 คน
พันตำรวจเอก ธานี วีระเดชะ เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนวัดเบญจมพิตร ต่อมาสอบเข้าศึกษาที่โรงเรียนตำรวจนครบาลบางเขน และโรงเรียนนายร้อยตำรวจสามพราน
พันตำรวจเอก ธานี วีระเดชะ ถึงแก่กรรมด้วยโรคหัวใจ เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2532 ขณะมีอายุ 73 ปี โดยมีงานพระราชทานเพลิงศพ ณ ฌาปนสถานกรมตำรวจ วัดตรีทศเทพวรวิหาร กรุงเทพมหานคร เมื่อวันพุธที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2533

**การทำงาน**

**ราชการตำรวจ**
พันตำรวจเอก ธานี วีระเดชะ รับราชการตำรวจครั้งแรกเป็นพลตำรวจประจำสถานีตำรวจนครบาลบางรัก ต่อมาจึงสอบเข้าโรงเรียนนายร้อยฯ และจบออกมาเป็นนายตำรวจสัญญาบัตร ปฏิบัติหน้าที่ในจังหวัดเชียงใหม่ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2500 เคยเป็นผู้กำกับการหลายพื้นที่ อาทิ สภ.สารภี สภ.แม่ปิง (อำเภอเมืองเชียงใหม่) สภ.สันกำแพง สภ.ฝาง เป็นรองผู้กำกับการตำรวจภูธรจังหวัดเชียงใหม่ และตำแหน่งสูงสุด คือ ผู้กำกับการตำรวจภูธรจังหวัดเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2518 - พ.ศ. 2519 ในระหว่างปฏิบัติหน้าที่ พันตำรวจเอกธานี มีผลงานโดดเด่นหลายเรื่อง อาทิ การปราบปรามแก๊งอันธพาลในเมืองเชียงใหม่ การปราบปรามแก๊งวัยรุ่นที่ขว้างปาและทำร้ายผู้คนในเวลากลางคืนที่ถนนสายเชียงใหม่-สารภี การปราบปรามกลุ่มคนร้ายที่ดักขึงเส้นลวดปล้นชิงทรัพย์ผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ในเส้นทางเชียงใหม่-สันกำแพง การลดคดีฆ่าและคดีอุกฉกรรจ์ ที่ อ.ฝาง  การปราบปรามการทุจริตเรื่องเงินทะเบียนยานพาหนะขณะเป็นรองผู้กำกับการตำรวจภูธรจังหวัดเชียงใหม่

**งานการเมือง**
หลังเกษียณอายุราชการ พ.ต.อ.ธานี วีระเดชะ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.ในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 ในนามพรรคชาติไทย และได้รับเลือกตั้งด้วยคะแนน 71,769 คะแนน สูงที่สุดเป็นลำดับที่ 3 ของประเทศไทย และได้คะแนนสูงกว่าปรีดา พัฒนถาบุตร สุรพันธ์ ชินวัตร ส.ส.เก่าในพื้นที่ และเป็นตำรวจคนแรกของจังหวัดเชียงใหม่ที่ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. 
ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2526 พ.ต.อ.ธานี ลงสมัครรับเลือกตั้งในเขตเดิม แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง และ พ.ศ. 2529 พ.ต.อ.ธานี ย้ายไปลงสมัครในเขตเลือกตั้งที่ 2 ซึ่งเป็นพื้นที่อำเภอทางตอนเหนือของจังหวัดเชียงใหม่ อาทิ อำเภอฝาง อำเภอแม่อาย อำเภอแม่แตง แต่เนื่องจาก พ.ต.อ.ธานี เป็นที่รู้จักเฉพาะในเขตเมือง จึงทำให้ไม่ได้รับเลือก

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ตำรวจชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:พรรคชาติไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
ผู้ป่วยต้นปัญหา

ผู้ป่วยต้นปัญหา (index case) บ้างเรียก ผู้ป่วยหมายเลขศูนย์ (patient zero) เป็นผู้ป่วยโรคระบาดที่ลงบันทึกรายแรกในกลุ่มประชากร หรือผู้ป่วยที่ลงบันทึกรายแรกที่รวมอยู่ในการศึกษาด้านวิทยาการระบาด  นอกจากนี้ยังหมายความถึงผู้ป่วยโรคหรือกลุ่มอาการรายแรก (ไม่จำเป็นต้องเป็นโรคติดต่อ) ที่มีอธิบายในวรรณกรรมทางการแพทย์ ทั้งนี้ ไม่จำเป็นว่าผู้ป่วยรายนั้นต้องเป็นผู้ป่วยรายแรกจริง ๆ ผู้ป่วยต้นปัญหาอาจได้รับสถานภาพกรณีศึกษา "คลาสสิก" ในวรรณกรรม เช่น ฟีเนียส เคจ ซึ่งเป็นบุคคลคนแรกที่ทราบว่าแสดงอาการบุคลิกภาพเปลี่ยนแปลงแน่นอนอันเป็นผลจากการบาดเจ็บของสมอง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วิทยาการระบาด
อาโฮลด์

บริษัท รอยัล อาโฮลด์ (Koninklijke Ahold N.V.) เป็นอดีตบริษัทค้าปลีกสัญชาติดัตช์ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองซานดัม จังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์ ประเทศเนเธอร์แลนด์ ต่อมาเมื่อปี ค.ศ. 2016 ควบรวมกับบริษัทเดอแลซกรุ๊ปของเบลเยียม ก่อตั้งเป็นบริษัทอาโฮลด์ เดอแลซ

**ประวัติ**
บริษัทก่อตั้งขึ้นเมื่อ อัลเบิร์ต ฮายน์ เปิดร้านขายของชำในชื่ออัลเบิร์ต ฮายน์ขึ้นที่เมืองโอสต์ซาน ในจังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์เมื่อปี ค.ศ. 1887 กิจการขยายใหญ่โตในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 20 และจดทะเบียนเป็นบริษัทมหาชนเมื่อปี ค.ศ. 1948
จากนั้น อัลเบิร์ต และ แคร์ริต ยัน ฮายน์ ผู้บริหารรุ่นหลาน มีส่วนสำคัญในการขยายธุรกิจ นำเสนอวิธีการจับจ่ายซื้อสินค้าด้วยตัวเอง พัฒนาสินค้าในแบรนด์ของตัวเอง และยังส่งเสริมสินค้าประเภทอาหารกับท้องถิ่นอีกด้วยโดยการนำไวน์ เชอร์รี ผลไม้ต่างๆมาวางจำหน่ายในร้าน นอกจากนี้ยังเปลี่ยนวิถีชีวิตในด้านการบริโภคของลูกค้าด้วยการขายอาหารแบบแช่แข็ง อาหารสำเร็จรูป ทำให้ชาวดัตช์จำนวนมากหันมาซื้อตู้เย็นไว้ประจำบ้าน
เมื่อบริษัทขยายใหญ่ขึ้นจนกลายเป็นเครือข่ายร้านค้าปลีกที่ใหญ่ที่สุดในเนเธอร์แลนด์ ได้มีการขยายกิจการไปสู่ธุรกิจเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ สุขภาพ และความงาม และได้ตั้งบริษัทโฮลดิงเมื่อปี ค.ศ. 1973 ในชื่อ อาโฮลด์ (Ahold) อันเป็นตัวย่อของคำว่าอัลเบิร์ต ฮายด์ โฮลดิง (Albert Heijn Holding)
ราวกลางทศวรรษที่ 1970 บริษัทเริ่มนำกิจการออกสู่ต่างประเทศ เข้าซื้อกิจการร้านค้าปลีกในสเปนและสหรัฐอเมริกา มีการว่าจ้างผู้บริหารที่ไม่ได้มาจากตระกูลฮายน์ จนได้คำนำหน้าบริษัทว่า "รอยัล" จากสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์เมื่อปี ค.ศ. 1987 ในวาระครบรอบ 100 ปีของการก่อตั้งบริษัท
ช่วงต้นศตวรรษที่ 21 บริษัทอาโอลด์เผชิญกับวิกฤตความน่าเชื่อถือเมื่อมีการเปิดเผยว่าบริษัทลูกของอาโฮลด์มีการตกแต่งตัวเลขทางบัญชี โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกา กรณีความผิดปกติทางบัญชีทำให้บริษัทเสียค่าปรับมหาศาล จึงมีการจัดทำแผนฟื้นฟูกิจการ มีการประกาศขายธุรกิจในอเมริกาใต้และเอเชีย เหลือไว้เพียงธุรกิจที่ทำกำไรในยุโรปและสหรัฐอเมริกา ปรับปรุงสินค้าในแบรนด์ของตนเองและการบริการลูกค้า ได้มีการประกาศยุทธศาสตร์ความเข้มแข็ง 6 ด้าน ได้แก่ ให้ความสำคัญกับลุกค้าประจำ นำเสนอสินค้าที่หลากหลาย ขยายสาขาไปสู่ภูมิภาค เน้นความเรียบง่าย ค้าปลีกอย่างรับผิดชอบ และให้ความสำคัญกับบุคลากร
เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 2015 บริษัทควบรวมกิจการกลุ่มเดอแลซ บริษัทค้าปลีกยักษ์ใหญ่จากประเทศเบลเยียม ก่อตั้งเป็นบริษัทใหม่ในชื่อ อาโฮลด์ เดอแลซ โดยมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เนเธอร์แลนด์

**สินทรัพย์**

**ยุโรป**
 Ahold Coffee Company B.V. – เนเธอร์แลนด์- Ahold Czech Republic a.s. – สาธารณรัฐเช็ค- Albert Heijn B.V. – เนเธอร์แลนด์ เบลเยียม เยอรมนี- Etos B.V. – เนเธอร์แลนด์- Gall & Gall B.V. – เนเธอร์แลนด์- Bol.com – เนเธอร์แลนด์- Gestão de Empresas de Retalho, SGPS. S.A. (JMR) (โดยอ้อม 49%) – โปรตุเกส

**อเมริกา**
 Giant-Carlisle
** Martin's Food Markets
** Ukrops- Stop & Shop/Giant-Landover
** Stop & Shop
** Giant-Landover- Peapod

**ดูเพิ่ม**
อาโฮลด์ เดอแลซ
*โต๊ะกลมค้าปลีกยุโรป

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บริษัทของเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในยูโรเน็กซต์
ราโบบังก์

ราโบบังก์ หรือสหกรณ์ราโบบังก์ (Coöperatieve Rabobank U.A.) เป็นบริษัทข้ามชาติสัญชาติดัตช์ที่ให้บริการด้านการเงิน มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ยูเทรกต์ ประเทศเนเธอร์แลนด์ เป็นผู้นำในด้านธนาคารเพื่อการอาหารและการเกษตรประกอบไปด้วยกลุ่มธนาคารท้องถิ่น 129 ธนาคาร (ค.ศ. 2013) สำนักงานกลาง และสำนักงานต่างประเทศอีกหลายแห่ง กลุ่มราโบบังก์เน้นการให้บริการกับสถาบันอาหารและเกษตรกรรมโดยเฉพาะ เป็นธนาคารที่ใหญ่เป็นอันดับสองของเนเธอร์แลนด์เมื่อวัดจากสินทรัพย์รวม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บริษัทของเนเธอร์แลนด์
ก๊าซแทร์รา

ก๊าซแทร์รา (GasTerra B.V.) เป็นบริษัทข้ามชาติสัญชาติดัตช์ที่ดำเนินธุรกิจซื้อขายและจัดหาก๊าซธรรมชาติ มีสามหุ้นส่วนหลักคือ รอยัลดัตช์เชลล์ (ถือหุ้นร้อยละ 25) เอ็กซอนโมบิล (ถือหุ้นร้อยละ 25) และรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ (ถือหุ้นร้อยละ 50) ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2005 หลังจากอดีตบริษัทก๊าซยูนิแยกบริษัท
ก่อนปี ค.ศ. 2005 บริษัทก๊าซยูนิได้รับอนุญาตให้ขายและจนส่งก๊าซธรรมชาติที่ค้นพบเจอในเนเธอร์แลนด์ แต่หลังจากที่ตลาดก๊าซยุโรปเปิดเสรีการขนส่ง การค้า และจัดหาก๊าซจะต้องถูกแยกเป็นบริษัทย่อยที่บริหารงานอิสระต่อกัน ทำให้ก๊าซยูนิต้องแยกเป็นบริษัทขนส่งหนึ่งแห่งโดยใช้ชื่อเดิม และบริษัทก๊าซแทร์รา ดูแลกิจการในส่วนที่เหลือ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:บริษัทของเนเธอร์แลนด์
ทฤษฎีดาร์วินทางสังคม

ทฤษฎีดาร์วินทางสังคม (Social Darwinism) เป็นทฤษฎีหนึ่งเกี่ยวกับสังคมซึ่งมีต้นกำเนิดที่สหราชอาณาจักร ทวีปอเมริกาเหนือ และยุโรปตะวันตกในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1870 ซึ่งเป็นทฤษฎีที่นำแนวคิดเกี่ยวกับการคัดเลือกโดยธรรมชาติและการอยู่รอดของผู้เหมาะสมที่สุดมาประยุกต์ใช้ในด้านสังคมศาสตร์และการเมือง ผู้ที่นิยมทฤษฎีนี้มักเชื่อว่าผู้ที่แข็งแรงกว่าควรจะมีทรัพย์สมบัติและอำนาจมากขึ้น ส่วนผู้ที่อ่อนแอกว่าก็ควรจะมีทรัพย์สมบัติและอำนาจน้อยลง โดยกลุ่มผู้ที่นิยมทฤษฎีดาร์วินทางสังคมแต่ละกลุ่มจะมีมุมมองและความคิดเห็นที่แตกต่างกันเกี่ยวกับการพิจารณาว่าคนกลุ่มใดเป็นกลุ่มผู้ที่ "แข็งแรง" กว่า และคนกลุ่มใดเป็นกลุ่มผู้ที่ "อ่อนแอ" กว่า ทฤษฎีนี้มักถูกนำไปอ้างกันมากในหลายกลุ่มเพื่อสนับสนุนความเชื่อของกลุ่มตน เช่น ลัทธิอำนาจนิยม ลัทธิจักรวรรดินิยม ลัทธิฟาสซิสต์ ลัทธินาซี รวมถึงความขัดแย้งระหว่างกลุ่มชนชาติหรือชาติพันธุ์
อย่างไรก็ตาม ทฤษฎีนี้เริ่มเสื่อมความนิยมลงหลังจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่งสิ้นสุดลง และเสื่อมความนิยมลงมากในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง เนื่องจากเชื่อว่ามีความเกี่ยวข้องกับลัทธินาซีและไม่สมเหตุสมผลในทางวิทยาศาสตร์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ทฤษฎีสังคม