การสังหารหมู่ที่ดัยร์ยาซีน

-->
}}
การสังหารหมู่ที่ดัยร์ยาซีน (Deir Yassin massacre) เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 9 เมษายน 1948 เมื่อกลุ่มนักสู้ชาวยิวราว 130 คนจากกองกำลังกึ่งกอทัพยิว อีร์กูน และ เลฮี ฆาตกรรมชาวบ้านอย่างน้อย 107 ราย เหยื่อทั้งหมดเป็นชาวอาหรับปาเลสไตน์ รวมถึงเด็กและสตรี ในหมู่บ้านดัยร์ยาซีน ซึ่งมีขนาดประชากรราว 600 ใกล้กับนครเยรูซาเลม แม้ว่าหมู่บ้านจะบรรลุข้อตกลงในการอยู่โดยสันติก็ตาม การโจมตีนี้เกิดขึ้นขณะกองกำลังชาวยิวพยายามจะหาทางผ่อนปรนการล้อมนครเยรูซาเลมในระหว่างสงครามกลางเมืองปาเลสไตน์ในอาณัติที่เกิดขึ้นก่อนสิ้นสุดการปกครองในภูมิภาคปาเลสไตน์ของเจ้าอาณานิคมอังกฤษ 
ชาวบ้านในดัยร์ยาซีนมีความพยายามต้านทานกองกำลังยิวมากกว่าที่คาดการณ์ไว้และกองกำลังยิวเองก็มีรายงานผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บเช่นกัน ท้ายที่สุด ดัยร์ยาซีนก็ถูกยึดได้หลังการต่อสู้รายบ้านสิ้นสุด ชาวอาหรับปาเลสไตน์บางส่วนเสียชีวิตระหว่างการโจมตี ในขณะที่บางส่วนถูกสังหารชณะพยายามหลบหนีหรือแสดงการยอมจำนนแล้วก็ตาม มีนักโทษจำนวนหนึ่งถูกสังหาร บางส่วนหลังถูกนำไปขึ้นขบวนแห่ในเยรูซาเลมตะวันตกเพื่อถูกประชาชนถ่มถุย ขว้างปาหินใส่ ก่อนที่จะถูกสังหาร นอกจากการฆาตกรรมแล้ว อาชญากรรมอื่น ๆ ที่ก่อในระหว่างการสังหารหมู่ยังมีการปล้นสะดมของมีค่า และมีความเป็นไปได้ว่าเกิดการข่มขืนและทำร้ายร่างกายจนถึงแก่ความพิการp=113 แม้ตอนแรก กองกำลังยิวจะประกาศชัยชนะและรุบว่าได้สังหารเหยื่อไปรวม 254 ราย แต่นักวิชาการในปัจจุบันระบุยอดเสียชีวิตอยู่ที่ต่ำกว่านั้น นักประวัติศาสตร์ชาวปาเลสไตน์ อาเรฟ อัลอาเรฟ นับเหยื่อได้รวม 117 ราย, เจ็ดรายในระหว่างการต่อสู้ และที่เหลือในบ้าน จำนวนผู้ได้รับบาดเจ็บมีประมาณอยู่ระหว่าง 12 ถึง 50 นอกจากนี้ ฝั่งผู้โจมตีมีรายงานเสียชีวิตห้าราย บาดเจ็บอีกนับสิบคน
การสังหารหมู่นี้ถูกประณามโดยผู้นำของฮากานะฮ์ซึ่งเป็นกองกำลังกึ่งกองทัพหลักของชุมชนชาวยิว และชาวยิวซึ่งรวมถึงหัวหน้าแรบไบประจำพื้นที่สองคน ไปจนถึงอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์, เยสซูรูน การ์โดโซ, ฮันนะฮ์ อาเรนดต์, ซิดนีย์ ฮุก เป็นต้น องค์การชาวยิวเพื่อปาเลสไตน์ยังได้ส่งจดหมายขอโทษอย่างเป็นทางการแด่กษัตริย์อับดุลละฮ์แห่งจอร์แดนแต่ถูกปัดตกไป และถือว่าคนยิวมีส่วนรับผิดชอบต่อเหตุการณ์นี้p=127 รวมถึงยังเตือนถึง "ผลสืบเนื่องอย่างร้ายแรง" หากเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ที่ใดอีก
เหตุสังหารหมู่นี้กลายมาเป็นเหตุการณ์จุดเปลี่ยนในความขัดแย้งระหว่างอิสราเอลกับโลกอาหรับ มีวาทกรรมเกิดขึ้นจากหลายฝ่ายเพื่อใช้โจมตีกันและกัน เช่น วาทกรรมจากชาวปาเลสไตน์พุ่งเป้าโจมตีอิสราเอล, โดยกลุ่มฮากานะฮ์เพื่อลดทอนบทบาทตัวเองในเหตุการณ์นี้ลง และโดยชาวอิสราเอลเพื่อกล่าวโทษกลุ่มอีร์กูนกับเลฮีว่าทำให้ชื่อของอิสราเอลต้องหม่นหมองผ่านการละเมิดซึ่งหลักการยิวว่าด้วยความเป็นบริสุทธิ์จากอาวุธ 
สี่วันถัดมา ในวันที่ 13 เมษายน มีการโจมตีเพื่อล้างแค้นในเยรูซาเลม โดยการโจมตีขบวนความช่วยเหลือทางการแพทย์ฮาดัสซะฮ์นี้เป็นผลให้มีชาวยิวถูกสังหาร 78 ราย ส่วนใหญ่เป็นบุคลากรทางการแพทย์ ส่วนแหล่งข้อมูลในหอจดหมายเหตุของกองทัพอิสราเอลที่บันทึกข้อมูลเกี่ยวกับการสังหารหมู่ที่ดัยร์ยาซีนยังคงมีสถานะเป็นความลับ

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
publisher=Franklin Watts
*BBC and PBS (1998).  "The Arab Israeli Conflict – part 2 : Israeli massacres 1948", The Fifty Years War, accessed August 12, 2010.- Begin, Menachem (1977): The Revolt. Dell Publishing.- Collins, Larry and Lapierre, Dominique (1972): O Jerusalem!, Simon and Schuster.- publisher=Ministry for Foreign Affairs, Information Division, March 16, 1969
*Ellis, Marc H. (1999). O, Jerusalem!: the contested future of the Jewish covenant. Fortress Press. 0-8006-3159-5, 978-0-8006-3159-8
*Gelber, Yoav (2006). Palestine 1948.  "Propaganda as History: What Happened at Deir Yassin?" date=February 27, 2008 . Sussex Academic Press.
*Hirst, David (2003). The Gun and the Olive Branch. Faber and Faber (first published 1977).
*Holmes, Paul (1998) for Reuters, published in the Middle East Times, April 20, 1998, cited in Comay, Naomi.  Arabs speak frankly on the Arab-Israeli conflict. Printing Miracles Limited, 2005, p. 16.
*publisher=The World Publishing Co.
*Kananah, Sharif and Zaytuni, Nihad (1988). Deir Yassin القرى الفلسطينية المدمرة (Destroyed Palestinian Villages), Birzeit University Press.
*publisher=Institute for Palestine Studies
*publisher=St. Martin's Griffin
*Lapidot, Yehuda (1992).  Besieged, Jerusalem 1948: Memories of an Irgun Fighter. See part II, Jerusalem, for  the section on Deir Yassin.- language=he
*publisher=Schocken Books
*publisher=Easton Press
*publisher=Lantern Books
*publisher=Charles Scribner's Sons
*Meltzer, Julian Louis (1948).  "Jerusalem truce halts Israeli push to retake old city", The New York Times, July 18, 1948.
*McGowan, Daniel and Ellis, Marc. (eds.) (1998). Remembering Deir Yassin: The Future of Israel and Palestine. Interlink Publishing Group.- volume=4- translator=Ami Isseroff- publisher=The New American Library- language=en -  s2cid=159894369 
*publisher=Cambridge University Press
*publisher=Vintage Books
*isbn=9780521330282
*Pa'il, Meir and Isseroff, Ami (1998).  "Meir Pail's Eyewitness Account", October 1, 1998, accessed November 18, 2010.
*isbn=9781851684670
*publisher=Editions de la Baconnière, Neuchâtel
*Rodinson, Maxime (1968). Israel and the Arabs, Penguin Books
*Schmidt, Dana Adams (1948).  200 Arabs killed, stronghold taken, The New York Times, April 9, 1948.
*publisher=Holt Paperbacks
*language=he
*url=https://archive.org/details/beginbiography0000silv
*Silver, Eric (1998).  Arab witnesses admit exaggerating Deir Yassin massacre date=2012-11-02 , The Jerusalem Report, April 2, 1998, accessed June 11, 2009.
หมวดหมู่:การสังหารหมู่
หมวดหมู่:เยรูซาเลม
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ปาเลสไตน์
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อิสราเอล
หมวดหมู่:พ.ศ. 2491