Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
มอดูล:Exponential search

-- This module provides a generic exponential search algorithm.
local checkType = require('libraryUtil').checkType
local floor = math.floor
local function midPoint(lower, upper)
	return floor(lower + (upper - lower) / 2)
end
local function search(testFunc, i, lower, upper)
	if testFunc(i) then
		if i + 1 == upper then
			return i
		end
		lower = i
		if upper then
			i = midPoint(lower, upper)
		else
			i = i * 2
		end
		return search(testFunc, i, lower, upper)
	else
		upper = i
		i = midPoint(lower, upper)
		return search(testFunc, i, lower, upper)
	end
end
return function (testFunc, init)
	checkType('Exponential search', 1, testFunc, 'function')
	checkType('Exponential search', 2, init, 'number', true)
	if init and (init < 1 or init ~= floor(init) or init == math.huge) then
		error(string.format(
			"invalid init value '%s' detected in argument #2 to " ..
			"'Exponential search' (init value must be a positive integer)",
			tostring(init)
		), 2)
	end
	init = init or 2
	if not testFunc(1) then
		return nil
	end
	return search(testFunc, init, 1, nil)
end
ศูนย์คมนาคมครบวงจรหงเฉียว

สถานีรถไฟซ่างไห่หงเฉียว ซึ่งเป็นส่วนประกอบหลักของศูนย์ 
ศูนย์คมนาคมครบวงจรหงเฉียว (p=Hóngqiáo Zònghé Jiāotōng Shūniǔ; Hongqiao Comprehensive Transportation Hub) เป็นศูนย์ระบบการขนส่งผู้โดยสารขนาดใหญ่ ที่ตั้งอยู่ในเขตชานเมืองทางตะวันตกในเขต ฉางหนิง และ หมิ่นหัง ของ เซี่ยงไฮ้ ศูนย์คมนาคมครบวงจรหงเฉียวประกอบด้วย ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่หงเฉียว สถานีรถไฟความเร็วสูงหงเฉียว รถไฟใต้ดิน รถโดยสารประจำทาง รถแท็กซี่ และสถานีแม็กเลฟที่วางแผนไว้สำหรับการใช้งานในอนาคต 
ศูนย์คมนาคมหงเฉียวเป็นศูนย์คมนาคมครบวงจรแห่งแรกในประเทศจีน และจะมีการสร้างลักษณะเดียวกันตามมาในเมืองอื่นอีก รวมทั้ง หางโจว  กว่างโจว  และ เซินเจิ้น  

**ประวัติศาสตร์**
ก่อนหน้าการสร้างศูนย์คมนาคมขนส่งแบบเชื่อมโยงต่างระบบลักษณะนี้ ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่หงเฉียวได้รับการต่อเติมและปรับปรุงใหม่ในปี พ.ศ.2507 ให้เป็นท่าอากาศหลักของเซี่ยงไฮ้ ต่อมาในปี พ.ศ.2548 ความคิดของการรวมศูนย์ระบบการขนส่งให้เป็นศูนย์คมนาคมครบวงจรหงเฉียวนี้ ถูกหยิบยกอย่างเป็นทางการโดยกระทรวงการรถไฟของจีนและเทศบาลนครเซี่ยงไฮ้  
บริษัทจัดการลงทุนซ่างไห่หงเฉียว (Shanghai Rainbow Investment Corp.) ก่อตั้งขึ้นในปี 2549 โดยรัฐบาลเซี่ยงไฮ้เพื่อเป็นนิติบุคคลที่ได้รับอนุญาตแต่เพียงผู้เดียวในการดูแลโครงการก่อสร้างและพัฒนาของศูนย์คมนาคมครบวงจรหงเฉียว และวางแผนให้ศูนย์แห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของแผนโครงสร้างพื้นฐานของงานเอ็กซ์โป 2010 ศูนย์นี้แล้วเสร็จสมบูรณ์ก่อนสิ้นปี 2552 (ปี ค.ศ. 2009) และนำไปใช้ในงานเอ็กซ์โป 2010 ในปี 2553 

**ประเภทการขนส่ง**

**ทางอากาศ**
ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่หงเฉียวให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศ และเที่ยวบินภูมิภาคสู่ญี่ปุ่นและเกาหลีใต้เป็นหลัก ในปี 2559 ท่าอากาศยานให้บริการผู้โดยสาร 40,460,135 คน ทำให้เป็นท่าอากาศยานที่พลุกพล่านอันดับ 7 ในประเทศจีน และเป็น อันดับที่ 45 ของโลก 

**รถไฟความเร็วสูง**
สถานีรถไฟเซี่ยงไฮ้หงเฉียวเป็นหนึ่งในสามสถานีรถไฟหลักของเซี่ยงไฮ้ และเป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย ให้บริการรถไฟความเร็วสูงระหว่างเมืองไปยังเมืองใหญ่ทั้งหมดของจีน เส้นทางรถไฟที่สำคัญและเป็นที่รู้จักมากที่สุดได้แก่ เส้นทางรถไฟความเร็วสูงระหว่างเมืองเซี่ยงไฮ้ - นานกิง, เส้นทางรถไฟความเร็วสูงเซี่ยงไฮ้ - หางโจว (ส่วนแรกของ เส้นทางรถไฟความเร็วสูงเซี่ยงไฮ้ - คุนหมิง ) และ เส้นทางรถไฟความเร็วสูงปักกิ่ง - เซี่ยงไฮ้ 

**ระบบรถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้**
ขณะนี้มีรถไฟใต้ดินสามสายที่ให้บริการในศูนย์แห่งนี้ คือ รถไฟใต้ดินสาย 2, สาย 10 และ สาย 17 
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้สาย 2  เป็นเส้นทางสายตะวันออก - ตะวันตกเชื่อมศูนย์คมนาคมหงเฉียวไปยังย่านเมืองเก่าหวงผู่ ย่านการเงินลู่จาจุ่ย (Lujiazui) สวนอุตสาหกรรมไฮเทคจางเจียง และ ท่าอากาศยานนานาชาติเซี่ยงไฮ้ผู่ตง 
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้สาย 10  เป็นเส้นทางสายตะวันตกเฉียงใต้ - ตะวันออกเฉียงเหนือที่เชื่อมต่อไปยังเขตที่อยู่อาศัยหนาแน่นของ หยางผู่ และ หงโข่ว ผ่านตัวเมืองเซี่ยงไฮ้ 
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้สาย 17 เชื่อมต่อปลายทางสาย 10 ไปทางทิศตะวันตกเพื่อให้บริการพื้นที่ชานเมืองเซี่ยงไฮ้ ในเขต ชิงผู่  

**พาหนะอื่น**
มีบริการรถประจำทางและบริการแท็กซี่ภายในอาคารผู้โดยสารของ สนามบิน และ สถานีรถไฟ 
ถนนยกระดับสร้างขึ้นเพื่อให้บริการเชื่อมต่อทางถนนไปยังสถานที่ต่างๆในเซี่ยงไฮ้ และเมืองใกล้เคียง 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การขนส่งในเซี่ยงไฮ้
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาจีนตัวย่อ
สาธารณรัฐแห่งจดหมาย

ปีแอร์ แบล อาจเป็นคนแรกที่แปลคำว่า "สาธารณรัฐแห่งจดหมาย" เป็นภาษาฝรั่งเศสจากภาษาละตินในวารสารของตน
สาธารณรัฐแห่งจดหมาย (Republic of Letters, จากRespublica literaria) หรือ สาธารณรัฐแห่งหนังสือ เป็นชื่อประชาคมทางปัญญาทางไกลในศตวรรษที่ 17 ตอนปลายและศตวรรษที่ 18 ในทวีปอเมริกาและยุโรป เป็นประชาคมที่ส่งเสริมการสื่อสารระหว่างนักคิดหรือนักวิชาการในยุคเรืองปัญญาหรือในฝรั่งเศสเรียกว่า ฟีโลซฟ (philosophe) ซึ่งแปลว่า "นักปราชญ์" ประชาคมนี้อุบัติขึ้นในศตวรรษที่ 17 โดยผู้จัดตั้งมีวัตถุประสงค์เพื่อให้เป็นประชาคมระหว่างชาติของนักวิชาการและนักวรรณคดีต่าง ๆ ในขณะที่ยังตระหนักถึงความแตกต่างระหว่างภาษาและวัฒนธรรมของแต่ละชาติ p = 7 ประชาคมระหว่างชาตินี้เป็นรากฐานของสาธารณรัฐแบบอภิปรัชญา อันเป็นสาธารณรัฐที่เป็นนามธรรม นอกจากนี้ เนื่องจากข้อจำกัดทางสังคมของสตรีเพศ สาธารณรัฐแห่งจดหมายส่วนใหญ่จึงมีแต่สมาชิกผู้ชาย นักวิชาการหลายคนจึงมักใช้คำว่า "สาธารณรัฐแห่งจดหมาย" และ "บุรุษแห่งอักขระ" (men of letters) สลับกันdate=October 2014
การติดต่อกันทางจดหมายที่เขียนด้วยมือมีความจำเป็นต่อบทบาทหน้าที่ของประชาคมเพราะการติดต่อกันแบบนี้ได้ช่วยเพิ่มความสะดวกในการสื่อสารระหว่างปัญญาชนหรือนักวิชาการที่อยู่ห่างไกลกันมาก สมาชิกของประชาคมทั้งหมด หรือเปรียบเทียบว่าเป็น "พลเมือง" ทั้งหมดของสาธารณรัฐจากศตรรษ 17 แห่งนี้ ได้ติดต่อกันทางจดหมาย และแลกเปลี่ยนเอกสารและจุลสารต่าง ๆ กัน นอกจากนี้ สมาชิกยังถือว่าตนมีหน้าที่ในการชวนผู้อื่นให้เข้ามาอยู่ร่วมกันในสาธารณรัฐของตนผ่านการขยายการติดต่อระหว่างกัน p = 17
การใช้คำว่า "สาธารณรัฐแห่งจดหมาย" ปรากฏขึ้นครั้งแรกในภาษาละติน คือ "Respublica literaria" ซึ่งปรากฏในจดหมายของฟรานเชสโก บาร์บาโร ซึ่งเขียนถึงโปกโจ บรักโชลีรี และลงวันที่เป็นวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1417 คำนี้มีการใช้เพิ่มขึ้นในศตวรรษที่ 16 และ 17 จึงทำให้ในช่วงหลังของศตวรรษที่ 17 มีวารสารชั้นนำหลายชื่อที่ได้ใช้คำนี้ในชื่อบทความต่าง ๆ  p = 2 ปัจจุบัน คนส่วนใหญ่เห็นพ้องกันว่า ปีแอร์ แบล เป็นคนแรกที่แปลคำนี้เป็นภาษาฝรั่งเศสในวารสารของตนใน ค.ศ. 1684 ที่มีชื่อว่า Nouvelles de la République des Lettres ซึ่งแปลตามตัวอักษรว่า "ข่าวคราวจากสาธารณรัฐแห่งจดหมาย" อย่างไรก็ตาม นักประวัติศาสตร์บางคนมีความเห็นไม่ลงรอยกัน โดยบางคนให้เหตุผลว่า คำนี้มีต้นกำเนิดตั้งแต่สมัย อุตมรัฐ ของเพลโต  p = 273 ซึ่งเป็นงานเขียนจากสมัยประมาณ 375 ปีก่อนคริสตกาล และมีชื่อในภาษาอังกฤษว่า Republic (สาธารณรัฐ หรือ กิจการสาธารณะ) ความยุ่งยากในการพิสูจน์จุดกำเนิดของคำนี้ ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะเป็นคำที่อยู่เฉพาะภายในความคิดของสมาชิก ซึ่งไม่เหมือนกับวงสังคมวรรณคดีหรือวิชาการ p = 2ซึ่งมีการตีพิมพ์เป็นส่วนประกอบหลัก
อนึ่ง นักประวัติศาสตร์ปัจจุบันยังอภิปรายกันอยู่เรื่องความสำคัญของสาธารณรัฐแห่งจดหมายในด้านความมีอิทธิพลของประชาคมนี้ต่อยุคเรืองปัญญา แต่นักประวัติศาสตร์ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษส่วนใหญ่ แม้ว่ามีความเห็นประเด็นอื่นไม่ตรงกันเพียงใด ก็ยังมีความเห็นเดียวกันเสมอว่า สาธารณรัฐแห่งจดหมายกับการเรืองปัญญาในยุคเรืองปัญญานั้น มีความแตกต่างกัน p = 8

**ดูเพิ่ม**
 ร้านกาแฟ, ซึ่งเป็นที่ที่สมาชิกใช้แลกเปลี่ยนความเห็นกันในสมัยนั้น- สารานุกรม หรือพจนานุกรมอันเป็นระบบว่าด้วยวิทยาศาสตร์ ศิลปกรรม และหัตถกรรม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ยุคเรืองปัญญา
หมวดหมู่:ยุคเรืองปัญญา

หมวดหมู่:คริสต์ศตวรรษที่ 18
หมวดหมู่:เสรีภาพในการแสดงออก
หมวดหมู่:ยุคสมัยในประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:ขบวนการทางปรัชญา
หมวดหมู่:โลกิยนิยม
หมวดหมู่:วัฒนธรรมตะวันตก
การฉ้อราษฎร์บังหลวงในประเทศมาเลเซีย

จากการสำรวจสาธารณะในประเทศมาเลเซียโดยองค์กรเพื่อความโปร่งใสนานาชาติใน ค.ศ. 2013 ครัวเรือนที่สำรวจส่วนใหญ่รับรู้ว่าพรรคการเมืองของมาเลเซียมีการฉ้อราษฎร์บังหลวง หนึ่งในสี่ของครัวเรือนที่ถูกสำรวจมองว่าความพยายามของรัฐบาลในการต่อสู้กับการทุจริตนั้นไม่มีประสิทธิภาพ การฉ้อราษฎร์บังหลวงในประเทศมาเลเซียโดยทั่วไปเกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ทางการเมืองที่ยังคงมีบทบาทสำคัญในผลลัพธ์ของการประกวดราคาสาธารณะ
บรรดาผู้บริหารธุรกิจที่ได้รับการสำรวจในรายงานระดับความสามารถในการแข่งขันของโลกของสภาเศรษฐกิจโลก ค.ศ. 2013–2014 เปิดเผยว่าพฤติกรรมที่ผิดจรรยาบรรณของบริษัทต่าง ๆ ก่อให้เกิดข้อเสียเปรียบในการดำเนินธุรกิจในประเทศมาเลเซีย โดยบางครั้ง จะมีการมอบสัญญากับรัฐบาลให้แก่บริษัทที่มีความสัมพันธ์กันดี และนโยบายในการมอบรางวัลโครงการโครงสร้างพื้นฐานขนาดใหญ่ให้แก่บริษัทภูมิบุตรที่ได้รับการคัดเลือกโดยไม่มีการประกวดราคาแบบเปิดยังคงมีอยู่
ส่วนในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 มาเลเซียได้ปรากฏในไทม์แมกกาซีนโดยมีความโดดเด่นอย่างน่าสงสัยในการเป็นหนึ่งในห้าประเทศที่ถูกเน้นเรื่องอื้อฉาวเกี่ยวกับการฉ้อราษฎร์บังหลวง นิตยสารดังกล่าวเน้นไปที่เรื่องอื้อฉาวเบอร์ฮัดการพัฒนา 1มาเลเซีย (1MDB) และกการฉ้อราษฎร์บังหลวงของนายกรัฐมนตรี นาจิบ ราซัก
เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 นาจิบถูกศาลสูงมาเลเซียตัดสินลงโทษในข้อหาการใช้อำนาจหน้าที่โดยมิชอบ, การฟอกเงิน และความผิดทางอาญาฐานละเมิดทรัสต์จำนวนเจ็ดกระทง ซึ่งเกี่ยวข้องกับเรื่องอื้อฉาวเบอร์ฮัดการพัฒนา 1มาเลเซีย โดยเขาถูกตัดสินจำคุก 12 ปี และปรับ 210 ล้านริงกิตมาเลเซีย

**ดูเพิ่ม**
 เรื่องอื้อฉาวเบอร์ฮัดการพัฒนา 1มาเลเซีย- วันต่อต้านการทุจริตสากล

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Malaysia Corruption Profile from the Business Anti-Corruption Portal-  Malaysia, One of the Most Corrupt Nations: Survey Shows

มาเลเซีย
หมวดหมู่:สมัยระหว่างสงคราม

หมวดหมู่:ยุคสมัยในประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์สมัยใหม่
หมวดหมู่:คริสต์ทศวรรษ 1920
หมวดหมู่:คริสต์ทศวรรษ 1930
หมวดหมู่:คริสต์ศตวรรษที่ 20
สหพันธ์ฟุตบอลจอร์เจีย

สหพันธ์ฟุตบอลจอร์เจีย (GFF) (საქართველოს ფეხბურთის ფედერაცია) ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1936 โดยเคยเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธ์ฟุตบอลสหภาพโซเวียตระหว่าง ค.ศ. 1936–1989 และได้กลายเป็นสหพันธ์ฟุตบอลจอร์เจียที่เป็นเอกราชในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 สหพันธ์เป็นองค์การที่บริหารฟุตบอลในประเทศจอร์เจีย โดยทำหน้าที่ควบคุมการแข่งขันฟุตบอลลีก, ฟุตบอลถ้วย และฟุตบอลทีมชาติ สำนักงานใหญ่ของสหพันธ์ตั้งอยู่ที่ทบิลีซี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Official website-  Georgia date=2018-09-27  at FIFA site-  Georgia at UEFA site
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2479
หมวดหมู่:สมาชิกยูฟ่า
หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศจอร์เจีย
ดีนามออาเรนา บอริส ปาอีจัดเซ

ดีนามออาเรนา บอริส ปาอีจัดเซ (ბორის პაიჭაძის სახელობის დინამო არენა) หรือชื่อเดิม สนามกีฬาแห่งชาติ บอริส ปาอีจัดเซ เป็นสนามกีฬาที่ตั้งอยู่ในกรุงทบิลีซี ประเทศจอร์เจีย และเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลดีนามอทบีลีซี, รักบี้ทีมชาติจอร์เจีย และฟุตบอลทีมชาติจอร์เจีย มีความจุ 54,549 ที่นั่ง จึงเป็นสนามกีฬาที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจอร์เจีย
สนามกีฬาออกแบบโดยกีอา คูร์ดีอานี สถาปนิกชาวจอร์เจีย และสร้างใน ค.ศ. 1976 แรกเริ่มเดิมทีสนามมีชื่อว่า สนามกีฬาดีนามอ วลาดีมีร์ อิลยิช เลนิน ซึ่งตั้งชื่อตามผู้นำคอมมนิวนิสต์ของรัสเซีย ต่อมาใน ค.ศ. 1995 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น สนามกีฬาแห่งชาติ บอริส ปาอีจัดเซ โดยตั้งชื่อตามบอริส ปาอีจัดเซ นักฟุตบอลชาวจอร์เจีย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Dinamo Arena official website-  Dinamo Arena at FCDinamo.ge
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศจอร์เจีย
หมวดหมู่:สนามกีฬาแห่งชาติ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในทบิลีซี
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศจอร์เจีย

หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศจอร์เจีย
จอร์เจีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศจอร์เจีย
ฟุตบอลในประเทศจอร์เจีย

ฟุตบอล เป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในประเทศจอร์เจีย อยู่ภายใต้การบริหารของสหพันธ์ฟุตบอลจอร์เจีย (GFF) ซึ่งทำหน้าที่ดูแลฟุตบอลทีมชาติทั้งทีมชาย, ทีมหญิง และฟุตซอล ฟุตบอลสมัยใหม่ถูกแนะนำในประเทศครั้งแรกโดยกลุ่มกะลาสีเรือชาวอังกฤษที่ได้มาเล่นฟุตบอลที่เมืองปอติในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษ 20

**การแข่งขันในประเทศ**
ลีกในประเทศดำเนินการโดยฟุตบอลลีกอาชีพจอร์เจีย ซึ่งทำหน้าที่ดูแลจอร์เจียนคัพและจอร์เจียนซูเปอร์คัพด้วย

**อ้างอิง ==
รัชนีศ

รัชนีศ (रजनीश) หรือที่รู้จักในนาม โอโช (和尚 oshō) เป็นคุรุชาวอินเดีย ผู้ก่อตั้งขบวนการรัชนีศ
ช่วงที่เขามีชีวิต ในคริสต์ทศวรรษ 1960 รัชนีศเดินทางทั่วอินเดีย แสดงปาฐกถาวิพากษ์แนวคิดสังคมนิยมว่าไม่เหมาะกับอินเดีย เพราะสังคมนิยม คอมมิวนิสต์ และอนาธิปไตย จะพัฒนาขึ้นได้ในสังคมที่ทุนนิยมเติบโตเต็มที่เท่านั้น นอกจากนี้เขายังวิพากษ์มหาตมา คานธีและศาสนากระแสหลักในสมัยนั้นด้วย เขาเน้นการฝึกสมาธิ สติ ความรัก การเฉลิมฉลอง ความกล้า ความคิดสร้างสรรค์ ความร่าเริง ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่ถูกความเชื่อ ศาสนา และสังคม กดทับไว้ให้แสดงออกได้ไม่เต็มที่ เขายังสนับสนุนการแสดงออกด้านเพศสภาพของมนุษย์ จนถูกวิจารณ์อย่างมากและได้รับฉายาว่า กามคุรุ
ปี ค.ศ. 1970 รัชนีศอาศัยที่มุมไบ เพื่อสอนสาวกซึ่งเขาเรียกว่านวสันนยาสิน ปีต่อมาเขาเริ่มใช้ชื่อว่า ภควาน ศรี รัชนีศ (भगवान श्री रजनीश) และเขียนวจนิพนธ์หลายเรื่องเกี่ยวกับศาสนา รหัสยิก และนักปรัชญาทั่วโลก ปี ค.ศ. 1974 เขาย้ายไปตั้งอาศรมที่ปูเน เพื่อให้การบำบัดแก่ชาวตะวันตกที่มาเข้าร่วมเพิ่มมากขึ้น แต่ในปลายทศววรรษนั้นรัฐบาลพรรคชนตาได้เข้าตรวจสอบสำนัก และเรียกเก็บภาษีย้อนหลังประมาณ 5 ล้านดอลลาร์
ปี ค.ศ. 1981 รัชนีศให้ย้ายสำนักไปตั้งที่รัฐออริกอน ตั้งชื่อว่า "รัชนีศปุรัม" แต่เกิดปัญหาขัดแย้งกับประชาชนและรัฐบาลท้องถิ่นอย่างรุนแรง จนนำไปสู่การวางยาลอบสังหารประชาชนและลอบสังหารอัยการประจำรัฐออริกอน สาวกของเขารับสารภาพว่าเป็นผู้ดำเนินการเองทั้งหมด ส่วนรัชนีศถูกเนรเทศจากสหรัฐ รัฐบาล 21 ประเทศปฏิเสธไม่รับเขาเข้าประเทศ เขาจึงต้องกลับไปอาศัยที่อาศรมในเมืองปูเน ในช่วงนี้เขาสนใจศึกษานิกายเซน เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 เขาจึงเปลี่ยนชื่อเป็น โอโช รัชนีศ จนถึงเดือนกันยายนจึงย่อเหลือเพียง โอโช และให้เปลี่ยนชื่อองค์กรทั้งหมดจากรัชนีศเป็นโอโช (OSHO) ต่อมาเขาสุขภาพอ่อนแอลง จนถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1990 

**อ้างอิง**
 เชิงอรรถ
 บรรณานุกรม- . (Includes studies by Susan J. Palmer, Lewis F. Carter, Roy Wallis, Carl Latkin, Ronald O. Clarke and others previously published in various academic journals.)- .
หมวดหมู่:นักปรัชญาชาวอินเดีย
หมวดหมู่:ศาสดา
แม่น้ำริมัก

แม่น้ำริมัก
แม่น้ำริมัก (Rímac) เป็นแม่น้ำทางทิศตะวันตกของประเทศเปรู เป็นแหล่งน้ำสายสำคัญที่สุดที่ใช้บริโภคในเขตมหานครลิมาและกายาโอ เป็นลุ่มแม่น้ำทางฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก มีความยาว 204 กิโลเมตร แม่น้ำเริ่มต้นจากที่ราบสูงในจังหวัดอัวโรชิริในแคว้นลิมา และมีปากแม่น้ำอยู่ที่เมืองกายาโอ ใกล้สนามบินนานาชาติฆอร์เฆชาเบซ
ชื่อของแม่น้ำ  Rímac มาจากภาษาเกชัว คำว่า rimaq ที่มีความหมายว่า "ผู้พูด กำลังพูด" จึงทำให้แม่น้ำมาฉายาว่า  El Río Hablador ("the talking river"; แม่น้ำพูด)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศเปรู
ไม้ชี้

ไฟล์:Robert McNamera pointing to a map of Vietnam at a press conference, 1965.JPG|thumb|โรเบิร์ต แม็กนามาราชี้ที่แผนที่เวียดนามด้วยไม้ชี้
ไม้ชี้ (Pointer (Rod)) เป็นวัสดุทางการศึกษาที่มีลักษณะที่ยาว บาง ทำจากวัสดุที่แข็ง แต่ยืดหยุ่น เพื่อใช้ชี้จุดใดจุดหนึ่ง เช่น บนแผนที่หรือกระดานดำ เป็นต้น โดยผลิตจากแท่งไม้หรือวัสดุเลียนแบบ  นอกจากนี้ยังสามารถใช้ประโยชน์จากไม้ชี้เสมือนแท่งไม้ทั่วไป เช่น การลงโทษด้วยการเฆี่ยน เป็นต้น ไม้ชี้บางประเภทสามารถหดสั้นยาวได้ ดังนั้นจึงสามารถพกติดตัวที่กระเป๋าเสื้อเหมือนกับปากกาได้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วัสดุทางการศึกษา
หมวดหมู่:อุปกรณ์สำนักงาน
หมวดหมู่:อุปกรณ์ตีก้น
ชาวชุกชี

ชายชาวชุกชี
ชาวชุกชี  (чукчи, sg. чукча; Chukchi, Chukchee) หรือ ชาวชูคอต เป็นคนพื้นเมืองอาศัยอยู่บริเวณคาบสมุทรชุกชี และริมชายฝั่งทะเลชุกชีและทะเลเบริง ภูมิภาคมหาสมุทรอาร์กติก ในสหพันธรัฐรัสเซีย จากการวิจัยรหัสพันธุกรรม ชาวชุกชีมีความสัมพันธ์อันใกล้ชิดมากที่สุดกับคนพื้นเมืองอเมริกาเชื้อสายเอเชีย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คนพื้นเมืองในอาร์กติก
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศรัสเซีย
ชาวเอสกิโม

เอสกิโม (Eskimo) เป็นคนพื้นเมืองแถบขั้วโลก ซึ่งปกติอาศัยอยู่บริเวณขั้วโลกเหนือ นับตั้งแต่ทางตะวันตกของไซบีเรีย (รัสเซีย) จนถึงอะแลสกา (สหรัฐอเมริกา) นอร์เทิร์นแคนาดา นูนาวิก และกรีนแลนด์ 
มีชนพื้นเมืองสองชนที่รู้จักในฐานะเอสกิโม คือ ชาวอินูอิต (รวมถึงชาวอิยูพิแอตในอะแลสกา และชาวอินูอิตกรีนแลนด์และชาวอินูอิตในแคนาดา) และชาวยูปิก (ทางตะวันออกของไซบีเรียและอะแลสกา) ส่วนกลุ่มคนที่สามทางเหนือ อย่างชาวอะลิวต์ มีความใกล้ชิดกับสองกลุ่มดังกล่าว มีบรรพบุรุษและกลุ่มภาษาใกล้ชิดกัน  (กลุ่มภาษาเอสกิโม–อะลิวต์)
ปัจจุบันมีชาวเอสกิโมอยู่ราว 183,000 คน 

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:คนพื้นเมืองในทวีปอเมริกาเหนือ
เกาะเซนต์ลอว์เรนซ์

เกาะเซนต์ลอว์เรนซ์ (St. Lawrence Island; Sivuqaq; Ostrov Svyatogo Lavrentiya) เป็นเกาะทางทิศตะวันตกนอกชายฝั่งอะแลสกาในทะเลเบริง ไม่ไกลจากช่องแคบเบริง หมู่บ้านแกมเบลล์ที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของแหลมบนเกาะ อยู่ห่างจากคาบสมุทรชุกชีในรัสเซียตะวันออกไกล เกาะเป็นส่วนหนึ่งของอะแลสกา แต่ใกล้กับรัสเซียมากกว่าแผ่นดินใหญ่อะแลสกา คาดว่าเกาะเซนต์ลอว์เรนซ์เคยเป็นหนึ่งในสะพานแผ่นดิน ที่ทวีปเอเชียกับอเมริกาเหนือเชื่อมติดกันในสมัยไพลสโตซีน เกาะในเป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 6 ของสหรัฐอเมริกา และเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับ 113 ของโลก ถือเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ภูเขาไฟทะเลแบริง (Bering Sea Volcanic Province) และหนูผีเซนต์ลอว์เรนซ์ (Sorex jacksoni) เป็นหนูผีชนิดที่พบได้เฉพาะบนเกาะนี้เท่านั้น

**อ้างอิง**
ข้อมูล 
*cite book |last1=Case|first1=David S. |last2=Voluck|first2=David A.  
publisher = University of Alaska Press| isbn=9781602231764  - Total pages: 520 
*cite web|last=Government of Alaska|author-link=Government of Alaska|date=2018|url=https://www.commerce.alaska.gov/dcra/DCRAExternal/Community/Details/e0838119-4fa1-4aa0-9082-698a8a5f9cfb|title=History|publisher=Government of Alaska|access-date=December 16, 2018|archive-date=2018-03-30|archive-url=https://web.archive.org/web/20180330022352/https://www.commerce.alaska.gov/dcra/DCRAExternal/community/Details/e0838119-4fa1-4aa0-9082-698a8a5f9cfb|url-status=dead

**แหล่งข้อมูลอื่น**
เซนต์ลอว์เรนซ์
เซนต์ลอว์เรนซ์
เซนต์ลอว์เรนซ์
เหล่าทัพ

ไฟล์:Fairfax July 4th QD3J0015 (28027705992).jpg|250px|thumb|ทหารชาวอเมริกัน จากเหล่าทัพบก, เหล่าทัพนาวิกโยธิน, เหล่าทัพเรือ, เหล่าทัพอากาศ และยามฝั่งเหล่าทัพ (military branch, service branch หรือ armed service) เป็นมาตรฐานทั่วไปในการแบ่งกองทัพของประเทศรัฐเอกราช

**ประเภทเหล่าทัพ**

**ดูเพิ่ม**
 หน่วยทางทหาร

หมวดหมู่:หน่วยทางทหาร
หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์การทหาร
วัดสาขลา

วัดสาขลา สา-ขฺลา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านสาขลา ตำบลนาเกลือ อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ ซึ่งเป็นชุมชนบ้านสาขลา เป็นหมู่บ้านตั้งอยู่ริมปากแม่น้ำเจ้าพระยา ที่ไหลลงสู่ทะเลอ่าวไทย เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูสุนทรพัฒนกิจวิธาน (สันทาน ธมฺมสนฺทโน สกุลเดิม:อยู่ไสว) วัดสาขลาแห่งนี้มีทางเข้าลอดโบสถ์เป็นซุ้มพระราหูดูน่าเกรงขาม พระราหูนั้นแสดงถึงการปัดเป่าและป้องกันสิ่งชั่วร้าย

**ประวัติ**
วัดสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2325 สันนิษฐานว่าชาวบ้านช่วยกันสร้างเมื่อคราวรบชนะพม่า แต่เดิมชุมชนบ้านสาขลา เป็นชุมชนเก่าแก่ตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น เมื่อเกิดสงคราม 9 ทัพ รัชกาลที่ 1 ให้ผู้ชายไปเป็นทหาร เหลือแต่ผู้หญิงและคนชรา เมื่อทหารพม่าเดินทัพผ่านมา ชาวบ้านที่เหลือร่วมมือกันสู้พม่าอย่างกล้าหาญจนชนะได้ หมู่บ้านแห่งนี้จึงมีชื่อเรียกว่า หมู่บ้านสาวกล้า ก่อนจะเพี้ยนมาเป็น หมู่บ้านสาขลา เช่นในปัจจุบัน วัดสาขลาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อประมาณ พ.ศ. 2375 

**อาคารเสนาสนะ**
วิหาร ประดิษฐานพระพุทธรูปเก่าแก่หลายองค์ โดยเฉพาะหลวงพ่อโตที่สร้างมาพร้อมกับวัด เป็นพระพุทธรูปศิลปะสมัยอู่ทอง ปางมารวิชัย ส่วนอุโบสถ โดยรอบจะมีลูกนิมิตโบราณ 8 ลูก วางอยู่บนแท่นพญานาค 7 เศียร มีการขุดพบพระพุทธรูปใต้วิหารซึ่งตรงกับฐานองค์หลวงพ่อโต เป็นพระพุทธรูปศิลา ด้านบนเศียรเป็นฐานของหลวงพ่อโต ซึ่งเป็นอิฐก้อนใหญ่ที่นิยมใช้ในอดีต อีกหนึ่งจุดเด่นคือ พระปรางค์เอียง ตั้งอยู่บริเวณหน้าวัด ริมคลองสาขลา ซึ่งเกิดจากดินทรุดเมื่อร้อยกว่าปีก่อน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดสมุทรปราการ
สาขลา
วัดดาวดึงษาราม

วัดดาวดึงษาราม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่ในแขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร 

**ประวัติ**
วัดสร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 1 โดยดำริของเจ้าจอมแว่น ในรัชกาลที่ 1 หรือคุณเสือที่ได้สร้างวัดไว้กลางสวนตำบลบางยี่ขัน ธนบุรี เดิมชื่อว่า วัดขรัวอิน คุณเสือได้สร้างพระอุโบสถก่ออิฐสูงพ้นดินประมาณ 2 ศอก เอาไม้แก่นทำเสาประธาน หลังคามุงกระเบื้องฝาผนังไม้สัก มีบานประตูหน้าต่างเข้าออก ในสมัยรัชกาลที่ 2 มีเจ้าลาวคนหนึ่งเป็นผู้หญิงชื่อ อิน ได้ทำการบูรณะปฏิสังขรณ์เสนาสนะสงฆ์ รื้อกุฏิเดิมซึ่งเป็นไม้ ก่อเป็นตึก ใช้ไม้แก่นเป็นเสาประธาน หลังคามุงกระเบื้อง ฝาไม้ไผ่ขัดแตะถือปูน ดูเหมือนฝาผนังตึกมีประตูหน้าต่าง รื้อฝาผนังและหลังคามุงกระเบื้อง มีช่อฟ้าใบระกา 
ต่อมารัชกาลที่ 3 ได้พระราชทานนามใหม่ว่า วัดดาวดึงษาราม ซึ่งหมายถึง วัดเป็นที่สถิตของพระอินทร์ ซึ่งยังมีการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่โดยพระยามหาเทพ (ปาน) ต้นตระกูลปาณิกบุตร ได้ก่อร้างพระอุโบสถ ศาลาการเปรียญ และถาวรวัตถุอีกมากมาย ในอุโบสถมีจิตรกรรมฝาผนัง เรื่องราวทศชาติชาดก เรื่องพระมหากัสสปะ เรื่องพระเจ้าทธิวาหนะ เรื่องพระนางสามาวดี เป็นต้น เชื่อกันว่า เป็นฝีมือของครูกงแป๊ะ (หลวงเสนีย์บริรักษ์) และครูทองอยู่ (หลวงวิจิตรเจษฎา) ช่างฝีมือเอกแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ในยุคนั้น

**อ้างอิง**
ดาวดึงษาราม
ดาวดึงษาราม
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตบางพลัด
เรื่องอื้อฉาวเบอร์ฮัดการพัฒนา 1มาเลเซีย

เรื่องอื้อฉาวเบอร์ฮัดการพัฒนา 1มาเลเซีย (1Malaysia Development Berhad scandal) หรือ เรื่องอื้อฉาว 1MDB เป็นเรื่องอื้อฉาวทางการเมืองที่ยังดำเนินอยู่ในประเทศมาเลเซีย ในปี พ.ศ. 2558 นายกรัฐมนตรีของประเทศมาเลเซียในขณะนั้น นาจิบ ราซักตกเป็นจำเลยในข้อหาส่งเงิน 2672000000 ริงกิตมาเลเซีย (≈ US$700000000) จากเบอร์ฮัดการพัฒนา 1มาเลเซีย (1MDB) บริษัทพัฒนาทางยุทธวิธีของรัฐบาล ไปยังบัญชีส่วนตัวของตนเอง เหตุการณ์นี้ทำให้เกิดข้อวิพากษ์วิจารณ์อย่างมากในหมู่ชาวมาเลเซีย ที่จำนวนมากได้เรียกร้องให้นาจิบ ราซัก ลาออกจากตำแหน่ง
หลังการเลือกตั้งทั่วไปในปี พ.ศ. 2561 นายกรัฐมนตรีที่ได้รับการเลือกตั้งขึ้นมาใหม่ มาฮาดีร์ บิน โมฮามัด ได้กล่าวว่ามีหลักฐานอยู่เพียงพอต่อการเริ่มต้นสืบสวนเรื่องอื้ฉาว 1MDB นี้ได้ หลายเดือนหลังการเลือกตั้ง เจ้าหน้าที่ทางการมาเลเซียได้สั่งห้ามไม่ให้นาจิบ ราซัก ออกจากประเทศ, ยึดเงินสดและของมีค่าจำนวนมากที่มีหลักฐานเชื่อมโยงมาถึงเขา และได้ตั้งข้อหาเขาภายใต้ข้อหา การทำผิดหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายในเชิงอาชญากรรม, ฟอกเงิน และใช้อำนาจในทางที่ผิด ในขณะที่ โจ่ โหลว (นักธุรกิจชาวมาเลเซีย ผู้ถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลังของเรื่องอื้อฉาวนี้) ถูกตั้งข้อหาฟอกเงิน นาจิบถูกพบว่ากระทำผิดจริงภายใต้เจ็ดข้อหา และถูกตัดสินจำคุก 12 ปี
ผู้ที่เปิดโปงคือนายธนาคารชาวสวิสและอดีตผู้บริหาร PetroSaudi ชื่อ Xavier Justo

**ดูเพิ่ม**
 การฉ้อราษฎร์บังหลวงในประเทศมาเลเซีย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประเทศมาเลเซีย
โจ่ โหลว

โหลว เติ๊ก โจ่ (Low Taek Jho; เกิด 4 พฤศจิกายน 1981) หรือรู้จักในชื่อ โจ่ โหลว หรือ โจ โลว์ (Jho Low) เป็นนักธุรกิจชาวมาเลเซียและผู้หลบหนีคดีนานาชาติที่ถูกตามหาโดยเจ้าหน้าที่ของมาเลเซีย สิงคโปร์ และสหรัฐ ในความผิดที่เกี่ยวเนื่องกับเรื่องอื้อฉาว 1MDB เขาถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลังของเรื่องอื้อฉาวนี้ 
เชื่อกันว่าโจ่ โหลว อยู่ในประเทศจีน ที่ซึ่งเขาเดินทางไปมาระหว่างเมืองใหญ่หลายเมือง เขาเดินทางไปมาอย่างเสรีถึงแม้ตำรวจมาเลเซียได้ยื่นคำเตือนระดับสีแดงของอินเตอร์โพล พร้อมระบุว่าการกระทำเหล่านี้มีการเมืองอยู่เบื้องหลัง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวมาเลเซีย
หมวดหมู่:ชาวมาเลเซียเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐปีนัง
วัดนาคกลางวรวิหาร

วัดนาคกลางวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงวัดอรุณ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร อยู่ไม่ไกลจากพระราชวังเดิม ปัจจุบันมีพระปริยัติวโรปการ (ดำเนิน จิตฺตโสภโณ ป.ธ.๖) เป็นเจ้าอาวาส

**ประวัติ**
วัดนาคกลางสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย แต่เดิมบริเวณนี้มี 3 วัด คือ วัดนาค (ปัจจุบันคือวัดพระยาทำวรวิหาร) วัดกลาง (ปัจจุบันคือวัดนาคกลางวรวิหาร) และวัดน้อย (ปัจจุบันคือที่ตั้งโรงเรียนทวีธาภิเศก และเคหสถานที่เช่าปลูกอาศัย) วัดทั้งสามได้รับสถาปนาขึ้นเป็นพระอารามหลวงตั้งแต่สมัยกรุงธนบุรี มีบันทึกไว้ว่า พระสนมในสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ได้มาสร้างพระวิหารหรือโบสถ์น้อย จนสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ จึงมีกรณีรวมชื่อวัด วัดนาค ให้ชื่อใหม่ว่า วัดพระยาทำ โดยเอาชื่อเดิมมารวมเข้ากับ วัดกลางและวัดน้อย ได้ชื่อใหม่ว่า วัดนาคกลาง เมื่อ พ.ศ. 2323 ในสมัยรัชกาลที่ 1 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2357

**อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ**
พระอุโบสถ เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ลักษณะทรงไทย หลังคาลด 3 ชั้น มุงกระเบื้อง ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ ได้รับปฏิสังขรณ์ เมื่อ พ.ศ. 2504 ภายในประดิษฐานพระประธาน คือ หลวงพ่อพระพุทธประสิทธิ์ พระพุทธรูปปูนปั้นปางสมาธิ  หน้าตักกว้าง 71 นิ้ว สูงจากฐานถึงพระเกศ 104 นิ้ว ลงรักปิดทอง พร้อมทั้ง พระพุทธรูปบูชาต่าง ๆ  และพระอัครสาวกเบื้องขวา เบื้องซ้าย
ในอุโบสถมีภาพวาดภาพจิตรกรรมฝาผนังเล่าประวัติของพระพุทธเจ้า นอกจากนั้นมีหลวงพ่อโคนสมอมหาลาภ ประดิษฐานที่มณฑปจัตุรมุขเป็นพระพุทธรูปปางหนึ่งที่มีความเก่าแก่มาก ซึ่งเรียกว่า ปางฉันสมอ หรือปางถือผลสมอ นัยว่าลอยน้ำมาจากทิศเหนือ ถูกอัญเชิญขึ้นประดิษฐาน ณ วัดนาคกลางวรวิหาร หลายร้อยปีแล้ว
พระปรางค์คู่ ตั้งอยู่ด้านหน้า 2 ข้าง พระอุโบสถ สร้างมาพร้อมอุโบสถ มีศาลาสุธรรมภาวนา (ศาลาพระเจ้าตาก)  ตั้งอยู่ทางซ้ายมือของพระอุโบสถ  ภายในศาลาสุธรรมภาวนา เป็นที่ ประดิษฐานพระพุทธนิมิตฯ หรือหลวงพ่อทอง และพระบรมรูปสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช และมีพระสีวลีมหาลาภ ปางออกจากนิโรธสมาบัติ ตั้งอยู่ทางเข้าวัดด้านซ้ายมือ

**อ้างอิง**
นาคกลางวรวิหาร
นาคกลางวรวิหาร
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตบางกอกใหญ่
ความเสมอภาคทางกฎหมาย

ความเสมอภาคทางกฎหมาย หรือชื่ออื่นเช่น ความเสมอภาคภายใต้กฎหมาย, ความเสมอภาคในสายตาของกฎหมาย หรือ สมภาคนิยมทางกฎหมาย เป็นหลักการว่าปัจเจกชนทุกคนต้องได้รับการปฏิบัติทางกฎหมายอย่างเท่าเทียมกัน และทั้งหมดอยู่ในบังคับของกฎหมายยุติธรรมเดียวกัน (วิถีทางที่ถูกต้องของกฎหมาย) ฉะนั้นกฎหมายต้องรับประกันว่าไม่มีปัจเจกหรือกลุ่มปัจเจกที่มีอภิสิทธิ์ หรือถูกรัฐบาลเลือกปฏิบัติ ความเสมอภาคทางกฎหมายเป็นหลักการพื้นฐานอย่างหนึ่งของเสรีนิยม หลักการนี้กำเนิดขึ้นจากปัญหาที่สำคัญและซับซ้อนเกี่ยวกับความเสมอภาค ความเป็นธรรมและความยุติธรรม ฉะนั้น หลักการความเสมอภาคทางกฎหมายจึงอยู่ร่วมกันไม่ได้และหมดไปในระบอบกฎหมาย เช่น กฎหมายทาส กฎหมายข้ารับใช้ เป็นต้น
ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ข้อ 7 ระบุว่า "ทุกคนเสมอภาคกันตามกฎหมายและมีสิทธิที่จะได้รับความคุ้มครองของกฎหมายเท่าเทียมกัน โดยปราศจากการเลือกปฏิบัติใด ทุกคนมีสิทธิที่จะได้รับความคุ้มครองเท่าเทียมกันจากการเลือกปฏิบัติใด" (ฉบับแปลกระทรวงการต่างประเทศ) ฉะนั้นจะต้องไม่มีการเลือกปฏิบัติทางกฎหมายด้วยเหตุเชื้อชาติ เพศ สีผิว ชาติพันธุ์ ศาสนา ทุพพลภาพ หรือลักษณะอื่น โดยไม่มีเอกสิทธิ์ การเลือกปฏิบัติหรือความลำเอียง การรับประกันความเสมอภาคทั่วไปนี้บรรจุในรัฐธรรมนูญของประเทศส่วนใหญ่ในโลก แต่การนำไปปฏิบัตินั้นยังมีความแตกต่างกันอยู่

**ดูเพิ่ม**
 สองมาตรฐาน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สมภาคนิยม
หมวดหมู่:ทฤษฎีการเมือง
หลอดเลือดขอดในหลอดอาหาร

หลอดเลือดขอดในหลอดอาหาร (Esophageal varices) เป็นหลอดเลือดดำที่อยู่ชั้นใต้ผิว (sub-mucosal) บริเวณตอนล่างของหนึ่งในสามของหลอดอาหาร ที่ขยายตัวขึ้นมาก มักเป็นผลมาจากความดันเลือดสูงในระบบหลอดเลือดดำของตับ ซึ่งพบบ่อยในโรคตับแข็ง ผู้ที่มีหลอดเลือดขอดในหลอดอาหารมีแนวโน้มที่จะเลือดออกรุนแรง ซึ่งถ้าไม่ได้รับการรักษาก็อาจเป็นอันตรายถึงชีวิต หลอดเลือดขอดในหลอดอาหารมักวินิจฉัยโดยการส่องตรวจด้วยกล้อง (esophagogastroduodenoscopy; EGD)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:โรคระบบทางเดินอาหาร
หมวดหมู่:โรคของหลอดเลือด
หมวดหมู่:ภาวะฉุกเฉินทางการแพทย์
แม่แบบ:Setlanguagelink/doc

แม่แบบนี้ใช้สำหรับการสลับภาษาในหน้าปลายทาง อ้างอิงจากสารเชิงเทคนิคฉบับ 2019/52 สามารถใช้  เพื่อตั้งภาษาอินเตอร์เฟซของหน้าปลายทางได้
ทั้งสองกรณีต่างก็มีประโยชน์และโทษต่างกัน โดยแนะนำให้ใช้เมื่อลิงก์ไปยังโครงการที่รองรับหลายภาษาเช่นมีเดียวิกิ เมทา หรือคอมมอนส์

**วิธีใช้งาน**
ใช้แทน  ได้เลย
นี่คือหน้าบนเมทา เป็น นี่คือหน้าบนเมทา
ได้: นี่คือหน้าบนเมทา เป็น นี่คือหน้าบนเมทา

**พารามิเตอร์**
1:ลิงก์ปลายทาง อาจเป็นลิงก์ข้ามภาษาหรือลิงก์ภายในก็ได้ รองรับโดย 
2:ข้อความแทนลิงก์
3:ภาษาสำหรับตั้งค่า ปกติคือ th (ไทย) ซึ่งจะเป็นค่าของ ?setlang=

**ข้อมูลแม่แบบ**
{ "description": "",
"params": { "1":
{ "label":       "",
"description": "",
"type":        "string",
"required":    false
},
"3":
{ "label":       "",
"description": "",
"type":        "string",
"required":    false
},
"2":
{ "label":       "",
"description": "",
"type":        "string",
"required":    false
}
}
}
วัดหนามแดง (จังหวัดสมุทรปราการ)

วัดหนามแดง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองสำโรง ในหมู่ที่ 3 บ้านวัดหนามแดง ตำบลบางแก้ว อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ เป็นวัดที่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2383 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2472 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2503 สถานที่ตั้งของวัดมีต้นไม้ที่ชาวบ้านเรียกว่า ต้นหนามแดง ต่อมานายหลำและอำแดงวัน ได้บริจาคที่ดินบริเวณแห่งนี้ให้สร้างวัด และตั้งชื่อว่า วัดหนามแดง
วัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ดังนี้  อุโบสถกว้าง 9 เมตร  ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ.  2460 กุฎีสงฆ์  จำนวน 19 หลัง หอสวดมนต์มี 4 หลัง  ศาลาการเปรียญ พระประธานในอุโบสถนามว่า หลวงพ่อบุญลือ พระพุทธรูปปางมารวิชัย
วัดยังได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2475 มีโรงเรียนประชาบาลสอนระดับประถมศึกษาและสถานีอนามัยชั้น 2 อยู่ในวัด เป็นที่ตั้งพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นตำบลหนามแดง 

**รายนามเจ้าอาวาส**
 หลวงพ่อแดง พ.ศ. 2383–2401- หลวงพ่อจาด พ.ศ. 2401–2415- หลวงพ่อแดง พ.ศ. 2415–2442- หลวงพ่อเพิ่ม พ.ศ. 2442–2474- หลวงพ่อปลั่ง พ.ศ. 2474–2489- พระครูวิบูลฐาปนกิจ พ.ศ. 2489–2530- พระครูสาทรวิหารกิจ   เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน  พ.ศ. 2530 - ปัจจุบัน

**อ้างอิง**
หนามแดง
โอโช

ในภาษาญี่ปุ่น โอโช (和尚, oshō) เป็นคำเรียกนักบวชระดับสูงในศาสนาพุทธนิกายเซนและนิกายโจโดะ

**ศัพทมูล**
คำว่า 和尚 ตรงกับภาษาจีนกลางว่า เหอซั่ง มาจากคำว่า "อุปาธฺยาย" (उपाध्याय) ซึ่งแปลว่า อุปัชฌาย์2007 ต่อมาในภาษาจีนความหมายเปลี่ยนไปเป็นภิกษุระดับสูง แต่ในปัจจุบันกลายเป็นภิกษุโดยทั่วไป 
ในภาษาญี่ปุ่นปัจจุบันคำว่า 和尚 ยังคงหมายถึงนักบวชระดับสูง เช่น เจ้าอาวาส อุปัชฌาย์ แต่แต่ละนิกายออกเสียงแตกต่างกัน โดยนิกายเซนและโจโดะอ่านว่า โอโช (oshō) นิกายเทนไดและเคงนอ่านว่า คาโช (kashō) ส่วนนิกายชินงน ฮสโซ ริตสึ และโจโดะชิน อ่านว่า วาโจ (wajō)1998

**อ้างอิง**
 เชิงอรรถ
 บรรณานุกรม-  publisher =Iwanami Shoten-  publisher =Gakushu Kenkyusha
หมวดหมู่:คำเรียกในศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาญี่ปุ่น
วัดใหม่อมตรส

วัดใหม่อมตรส ไหฺม่-อะ-มะ-ตะ-รด หรือ วัดบางขุนพรหม เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบ้านพานถม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ 7 ไร่ 3 งาน 4 ตารางวา
วัดสร้างขึ้นสมัยกรุงธนบุรี ประมาณ พ.ศ. 2321 ไม่ปรากฎนามผู้สร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแล้ว เมื่อปี พ.ศ. 2321 เดิมทีนั้นวัดมีชื่อว่า วัดวรามะตาราม แต่ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น วัดอำมาตยรส หรือ วัดอมฤตยรส ในปี พ.ศ. 2460 ในปี พ.ศ. 2411–2413 ได้ทำการก่อสร้างปฎิสังขรณ์วัดใหม่เริ่มดำเนินการโดยสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี)  ในสมัยรัชกาลที่ 5 โปรดให้สร้างถนนผ่านกลางวัด จึงกลายเป็น 2 วัด คือวัดบางขุนพรหมนอก (วัดใหม่อมตรส) และวัดบางขุนพรหมใน (วัดอินทรวิหาร) โดยใช้ชื่อว่าวัดใหม่อมตรสในปี พ.ศ. 2460 และได้ทำการผูกพันธสีมาใหม่ ระหว่างวันที่ 4–10 มกราคม พ.ศ. 2509
วัดใหม่อมตรสมีชื่อเสียงในด้านวัตถุมงคล คือ พระสมเด็จกรุบางขุนพรหม โดยสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) เจ้าอาวาสวัดระฆังโฆสิตาราม รับเป็นประธานในการจัดสร้าง พระพิมพ์สมเด็จ (พระเครื่อง) ที่สร้างจากผงอิทธิเจ ปถมัง ตรีนิสิงเห และมหาราช ตามที่เสมียนตราด้วง ต้นตระกูล ธนโกเศต ได้ขออนุญาตจัดสร้างขึ้น เพื่อบรรจุในองค์เจดีย์ เมื่อ พ.ศ. 2413–2415 เจ้าประคุณสมเด็จได้เมตตาโขลกตำผง ผสมผงวิเศษ และอธิษฐานจิตปลุกเสกด้วยตัวท่านเอง

**รายนามเจ้าอาวาส**
# พระอธิการอ่อน
# พระอธิการอยู่ 
# พระอธิการเทศ 
# พระอธิการแถม 
# พระครูอมรคณาจารย์ (เส็ง) พ.ศ. 2446 — 2512
# พระครูบริหารคุณวัตร (ชม สิรินฺธโร) พ.ศ. 2515 — 2551
# พระครูพิพัฒนานุกูล (เทียม นนฺทโก) พ.ศ. 2551 — 2562
# พระครูวิบูลอนุกิจ (จอย เขมาภิรโต) พ.ศ. 2563 — ปัจจุบัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วัดไทยในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
หมวดหมู่:วัดในเขตพระนคร
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตพระนคร
หมวดหมู่:บทความคตินิยมสิทธิสตรี

รายการในหน้านี้เป็น บทความ หมวดหมู่ หรือ แม่แบบ ที่เป็นส่วนหนึ่งของ โครงการวิกิคตินิยมสิทธิสตรี โดยการเพิ่มแม่แบบ บทความคตินิยมสิทธิสตรี ในหน้าพูดคุยของรายการนั้น
หมวดหมู่:โครงการวิกิคตินิยมสิทธิสตรี
คดีระหว่างโอเบอร์กะเฟลกับฮ็อดจิส

คดีระหว่างโอเบอร์กะเฟลกับฮ็อดจิส (italic=yes), 576 U.S. 644 (2015) เป็นคดีสิทธิพลเมืองหลักหมุด ซึ่งศาลสูงสุดแห่งสหรัฐวินิจฉัยว่าสิทธิมูลฐานในการสมรสได้รับประกันแก่คู่สมรสเพศเดียวกันทั้งวรรควิถีทางที่ถูกต้อง (Due Process Clause) และวรรคการคุ้มครองเท่าเทียม (Equal Protection Clause) ของการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐ ครั้งที่ 14 คำวินิจฉัยของศาลฯ กำหนดให้รัฐทั้งห้าสิบ เขตโคลัมเบีย และพื้นที่เกาะให้จัดการและรับรองการสมรสของคู่สมรสเพศเดียวกันด้วยกำหนดเวลาและเงื่อนไขเดียวกันกับการสมรสคู่สมรสต่างเพศ โดยมีสิทธิและหน้าที่ดุจกัน
ระหว่างเดือนมกราคม 2555 และกุมภาพันธ์ 2557 โจทก์ในรัฐมิชิแกน โอไฮโอ เคนตักกีและเทนเนสซียื่นคำฟ้องคดีในศาลภาคกลางซึ่งลงเอยด้วยคดีระหว่างโอเบอร์กะเฟลกับฮ็อดจิส หลังศาลภาควินิจฉัยให้โจทก์ชนะ มีการอุทธรณ์คำวินิจฉัยไปยังศาลภาค 6 ในเดือนพฤศจิกายน 2557 หลังคำวินิจฉัยศาลอุทธรณ์ที่ยืดเยื้อในปีนั้นทั้งในศาลภาค 4, ภาค 7, ภาค 9 และภาค 10 ว่าคำสั่งห้ามการสมรสเพศเดียวกันระดับรัฐขัดต่อรัฐธรรมนูญ ศาลภาค 6 วินิจฉัยว่าศาลถูกผูกมัดด้วยคดีระหว่างเบเกอร์กับเนลสัน (Baker v. Nelson) และวินิจฉัยว่าคำสั่งห้ามนั้นชอบด้วยรัฐธรรมนูญ ทำให้เกิดความเห็นต่างระหว่างศาลภาคและนำไปสู่การทบทวนของศาลสูงสุดอย่างเลี่ยงไม่ได้
ศาลฯ มีคำวินิจฉัยในวันที่ 26 มิถุนายน 2558 โอเบอร์กะเฟล ยกเลิก เบเกอร์ และกำหนดให้ทุกรัฐต้องออกทะเบียนสมรสแก่คู่สมรสเพศเดียวกัน และรับรองการสมรสเพศเดีวกันที่กระทำขึ้นในเขตอำนาจศาลอื่น  จึงทำให้การสมรสเพศเดียวกันชอบด้วยกฎหมายทั่วสหรัฐและทุกดินแดน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คดีในสหรัฐ
หมวดหมู่:ศาลสูงสุดสหรัฐ
หมวดหมู่:การสมรสเพศเดียวกันในสหรัฐ
หมวดหมู่:สิทธิของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
เคอร์บีส์ดรีมคอลเลกชัน

เคอร์บีส์ดรีมคอลเลกชัน () เป็นวิดีโอเกมที่เผยแพร่โดยนินเท็นโดสำหรับวีใน ค.ศ. 2012 เพื่อฉลองครบรอบ 20 ปีของตัวซีรีส์ ตัวเกมถูกเผยแพร่ในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 และอเมริกาเหนือในวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 2012

**รายละเอียด**
เคอร์บีส์ดรีมคอลเลกชัน มีหกเกมที่สามารถเล่นได้ ซึ่งเป็นเกมที่เคยเผยแพร่บนเกมบอย, แฟมิคอม, ซูเปอร์แฟมิคอม และนินเท็นโด 64 พร้อมกับ 13 ด่านท้าทายใหม่จากเกม เคอร์บีส์รีเทิร์นทูดรีมแลนด์ มีส่วนพิพิธภัณฑ์ที่แสดงวิดีโอเกมทุกอันของซีรีส์ เคอร์บี จนถึง ค.ศ. 2012 พร้อมกับสามตอนจากอนิเมะ เคอร์บี: ไรต์แบคแอตยา! ("Kirby Comes to Cappy Town", "Crusade for the Blade" และ "Waddle While You Work")

**การจำหน่ายและการตอบรับ**
ในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 2012, เคอร์บีส์ดรีมคอลเลกชัน ถูกขายในประเทศญี่ปุ่น 200,000 ฉบับ มีเสียงวิจารณ์ในอเมริกาเหนือไปในแง่บวก ตัวเกมได้คะแนนจากเกมแรงกิงส์ไป 81.29%  และบนเมทาคริติกไป 82/100 คะแนน

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดวี
โพเดียม

โพเดียมในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
วาทยากรยืนอยู่บนโพเดียม ซึ่งเป็นจุดที่เขาเห็นนักดนตรีและนักดนตรีก็เห็นเขา
โพเดียม (Podium, พหูพจน์: Podia หรือ Podiums) เป็นเวทีที่ใช้สำหรับยกพื้นจากพื้นที่โดยรอบ โดยคำว่า โพเดียม มีที่มาจากคำในภาษากรีกว่า πόδι (เท้า) ในทางสถาปัตยกรรม มีการก่อสร้างอาคารบนพื้นโพเดียมขนาดใหญ่ได้ นอกจากนี้ยังมีการใช้ประโยชน์จากโพเดียมด้วยการช่วยยกบุคคลให้สูงขึ้น เช่น วาทยากรในการแสดงออร์เคสตราหรือใช้ในการพูดในที่ชุมชน เป็นต้น ในภาษาอังกฤษแบบอเมริกาเหนือพบการใช้คำว่าโพเดียมเพื่ออธิบายถึงแท่นอ่านหนังสือ (lectern)
ในทางกีฬา มีการใช้โพเดียมเพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้ชนะ 3 อันดับแรกในชนิดกีฬาต่าง ๆ โดยมีการใช้โพเดียมสามระดับเป็นที่มอบรางวัลในการแข่งขันโอลิมปิกสมัยใหม่ ตามประเพณีแล้ว บริเวณตรงกลาง ซึ่งเป็นจุดสูงสุดของโพเดียมจะเป็นของผู้ได้รับรางวัลเหรียญทอง ถัดมาด้านขวาที่ระดับต่ำลงมาจะเป็นของผู้ได้รับรางวัลเหรียญเงิน และทางด้านซ้ายที่ระดับต่ำลงมาจากผู้ได้รับเหรียญทองเช่นกันจะเป็นตำแหน่งของผู้ได้รับเหรียญทองแดง ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016ที่นครรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล โพเดียมของผู้ได้รับรางวัลเหรียญเงินและเหรียญทองแดงอยู่ในระดับเท่ากัน ในกีฬาหลายประเภท มีการใช้คำว่าโพเดียมหรือโพเดียมฟีนิชเพื่อบอกถึงผู้ที่มีผลการแข่งขันดีที่สุด 3 อันดับแรก ในกีฬาประเภทบุคคลบางประเภท มีการใช้คำว่าโพเดียม เพื่อเป็นสถิติอย่างเป็นทางการในการบอกผลความสำเร็จของนักกีฬา 3 อันดับแรก ในการแข่งขันในฤดูกาลหรืออาชีพ 

**การใช้ครั้งแรกในกีฬาโอลิมปิก**
โพเดียมถูกใช้เป็นครั้งแรกในการแข่งขันกีฬาจักรวรรดิอังกฤษ 1930 (ชื่อปัจจุบัน กีฬาเครือจักรภพ) ที่แฮมิลตัน, ออนทาริโอ และมีการใช้ต่อมาในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1932 ที่ลอสแองเจลิสและโอลิมปิกฤดูหนาว 1932 ที่เลคพลาซิด

**ในงานสถาปัตยกรรม**
ในทางสถาปัตยกรรม โพเดียมประกอบด้วยส่วนฐานหรือแท่นที่ยกพื้นขึ้นมาจากระดับแผ่นดิน ซึ่งพบการใช้ประโยชน์ตั้งแต่สมัยโบราณ ดั้งเดิมแล้วอาจมีความสูงเพียงไม่กี่เมตรเท่านั้น เมื่อกาลเวลาผ่านไปโพเดียมการเป็นส่วนที่โดดเด่นของอาคาร ซึ่งเห็นได้จากภาพด้านล่างนี้
Image:Maison Carree in Nimes (16).jpg|Maison Carrée, วิหารโรมัน (4-7 AD)
Image:Royal Society 20040420.jpg|London terrace housing (คริสต์ศตวรรษที่ 18)
Image:Campus in Birmingham.jpg|Centre City Tower, Birmingham (1975)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง
กลุ่มอาชีวะช่วยชาติ

อาชีวะช่วยชาติ ณ.ราชดำเนิน 2556 หรือที่เรียกกันในนาม กลุ่มอาชีวะช่วยชาติ เป็นกลุ่มการเคลื่อนไหวทางการเมือง ซึ่งประกอบด้วยศิษย์และศิษย์เก่าจากสถาบันอาชีวศึกษา ที่มีจุดยืนในการพิทักษ์สถาบันพระมหากษัตริย์

**ประวัติ**
กลุ่มอาชีวะช่วยชาติทำการรวมตัวตั้งแต่ปี พ.ศ. 2556 ที่มีการจัดตั้งสมาชิกอาชีวะ 14 สถาบันในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ซึ่งเคยรวมตัวกันเพื่อสนับสนุนการชุมนุมของ กปปส. เพื่อขับไล่รัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เมื่อปี พ.ศ. 2556 โดยในปีดังกล่าว เคยมีการเสนอข่าวที่ทำให้เกิดความเข้าใจคลาดเคลื่อน ว่ามีการปะทะกันระหว่างกลุ่มคนเสื้อแดงกับกลุ่มอาชีวะช่วยชาติ หากแต่เกิดจากความไม่พอใจของผู้ค้าขายริมคลองหลอด ที่มีต่อการติดตั้งลำโพงของผู้ชุมนุม
กลุ่มอาชีวะช่วยชาติให้การสนับสนุนการทำงานของคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) รวมถึงในปี พ.ศ. 2558 ได้สนับสนุนให้มีการปฏิรูปประเทศก่อนที่จะมีการเลือกตั้ง โดยรวบรวมสมาชิก 14 สถาบัน พร้อมมวลชนผู้สนับสนุน เดินทางมายื่นหนังสือให้กำลังใจ และยืนยันว่าไม่มีกลุ่มการเมืองอยู่เบื้องหลัง
เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2563 กลุ่มอาชีวะช่วยชาติได้ออกแถลงการณ์ถึงกรณีกลุ่มนักเรียน นักศึกษา และมวลชน ที่จัดการประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563 ว่าได้ปรากฏหลักฐานในการต่อต้าน หรือล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์ ทั้งทางตรงและทางอ้อม โดยมีผู้อยู่เบื้องหลังในการใช้เยาวชนเป็นเครื่องมือ ทั้งนี้ กลุ่มอาชีวะช่วยชาติได้ชี้แจงว่าไม่ได้ต่อต้านการชุมนุมทางการเมืองจากเจตนารักษาประชาธิปไตย หากแต่ไม่ต้องการให้เผชิญหน้ากันด้วยความรุนแรงเหมือนที่เคยเกิดขึ้นในเหตุการณ์ 6 ตุลา ซึ่งต่อมา กลุ่มอาชีวะช่วยชาติได้มีแผนจัดชุมนุมเช่นกัน โดยทางรัฐบาลไม่ได้ห้ามปราม หากทำข้อตกลงกับเจ้าหน้าที่ว่าจะอยู่ในกรอบการใช้สิทธิตามกฎหมาย
ทั้งนี้ ได้มีการตรวจสอบพบว่าดนัย ทิพย์ยาน อดีตโฆษก เป็นผู้สมัคร ส.ส. พรรครวมพลังประชาชาติไทย

**กิจกรรมอาสา**
เดือนตุลาคม พ.ศ. 2559 กลุ่มอาชีวะช่วยชาติทำหน้าที่สกรีนเสื้อให้แก่ประชาชนโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย เพื่อแสดงความอาลัยแด่การสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 PKDANA
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศไทย
หมวดหมู่:การเมืองภาคประชาชน
แม่แบบ:ผู้สร้างสรรค์ที่วิกิซอร์ซ/doc

ใช้ลิงก์ไปยังหน้าผู้สร้างสรรค์ที่วิกิซอร์ซภาษาไทย

**วิธีใช้**
วางแม่แบบดังต่อไปนี้ในบทความของวิกิพีเดีย
ถ้าต้องการให้แสดงผลอย่างอื่น ให้เพิ่มช่องดังนี้
ผู้สร้างสรรค์วิกิซอร์ซ|1=ชื่อหน้าที่วิกิซอร์ซ|2=ชื่อที่ต้องการให้แสดง
หรือ
ผู้สร้างสรรค์วิกิซอร์ซ|ลิงก์=ชื่อหน้าที่วิกิซอร์ซ|ชื่อ=ชื่อที่ต้องการให้แสดง
ช่อง "1" หรือ "ลิงก์" ปกติจะกลายเป็นช่อง "2" หรือ "ชื่อ" ด้วย ดังนั้น ถ้าข้อมูลในช่องทั้งสองเป็นข้อมูลเดียวกัน จึงกรอกแค่ช่องแรกช่องเดียวก็พอ
หมวดหมู่:แม่แบบวิกิพีเดีย
หมวดหมู่:Interwiki category linking templates

หมวดหมู่:แม่แบบลิงก์ข้ามโครงการ
หมวดหมู่:แม่แบบเนมสเปซหมวดหมู่
หมวดหมู่:หมวดหมู่แม่แบบวิกิพีเดีย
ดาวเวียง บุตรนาโค

ดาวเวียง บุตรนาโค (ດາວວຽງ ບຸດນາໂຄ; 3 สิงหาคม พ.ศ. 2497 – 6 มีนาคม พ.ศ. 2562) เป็นนักเขียน กวี และนักแต่งเพลงลูกทุ่งลาวอันโด่งดัง และยังเป็นศิลปินแห่งชาติของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวอีกด้วย

**ประวัติ**
เขาเกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2497 ที่เมืองโขง แขวงจำปาศักดิ์ เป็นบุตรของนายเหงี่ยม แสงราตรี และนางคำปั้น ศรีอักษร มีพี่น้องร่วมกัน 11 คน

**การทำงาน**

**ก่อนเข้าสู่วงการดนตรี**
เขาเริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นนักข่าวของหนังสือพิมพ์ ศึกษาใหม่ และยังเป็นนักเขียนอีกด้วย โดยชีวิตการเป็นนักเขียนของเขาก็ไม่ราบรื่น จนเขาเริ่มเข้าสู่วงการดนตรีโดยการเป็นนักแต่งเพลงแนวลูกทุ่งและเพื่อชีวิต โดยเริ่มแต่งเพลงให้กับวงเดอะแซฟไฟร์ วงดนตรีร็อกสัญชาติลาว

**เข้าสู่วงการดนตรี**
จนกระทั่งวงดนตรีลูกทุ่งลาวหนุ่มโกสิน กำลังออกอัลบั้มชุดที่ 2 ดาวเวียงจึงเสนอตัวประพันธ์เพลงให้กับวงอีกด้วย หลังจากนั้นเป็นต้นมาเขาก็เริ่มประพันธ์เพลงลูกทุ่งนับแต่นั้นเป็นต้นมาและสร้างนักร้องลาวที่มีชื่อเสียงเป็นจำนวนมาก อาทิ กิ มรกต, บุญเกิด หนูห่วง, กิดาวเพชร หนูห่วง, แดง ดวงเดือน, ไชโย โคตะมี ฯลฯ โดยตัวอย่างผลงานการประพันธ์เพลงของเขาที่ทำให้ศิลปินเหล่านี้มีชื่อเสียงได้แก่ สาวดงโดก, สาวตะเกียวน้อย, สาวศรีเมือง, หญิงคนนั้นแม่นไผ, ผู้ชายปลายแถว,กำแพงเงิน, น้ำตาลูกผู้ชาย, โดยสารสายใต้ ฯลฯ บางครั้งดาวเวียงถูกเรียกว่าเป็น ครูสลาเมืองลาว

**อิทธิพลต่อประเทศไทย**
ในปี พ.ศ. 2542 จินตหรา พูนลาภได้ออกผลงานเพลง น้ำตาสาววาริน ประพันธ์เนื้อร้องโดยคมเพชร พรเจริญ ซึ่งทำนองนั้นเค้าโครงมาจากเพลง สาวศรีเมือง อันเป็นผลงานการประพันธ์ของเขา
ในปี พ.ศ. 2544 สลา คุณวุฒิได้นำผลงานเพลงที่มาจากการประพันธ์ของเขามาอยู่ในอัลบั้มพิเศษ รวมเพลงดังสองฝั่งโขง ขับร้องโดยไมค์ ภิรมย์พร
ในปี พ.ศ. 2545 เขาได้ประพันธ์เพลง แก้มแดงแรงใจ เพื่อให้อรทัย ดาบคำ นำไปขับร้องซึ่งเพลงดังกล่าวอยู่ในอัลบั้ม ดอกหญ้าในป่าปูน อันเป็นผลงานเพลงชุดแรกของอรทัย

**ยุติบทบาทนักแต่งเพลง**
ในช่วง พ.ศ. 2551 วงการเพลงลูกทุ่งลาวเริ่มมีการพัฒนาอย่างรวดเร็ว เริ่มมีดนตรีที่ทันสมัยและเพลงลูกทุ่งอีสานของฝั่งไทยเริ่มมาเป็นที่นิยมในลาวมากขึ้น ดาวเวียงจึงยุติบทบาทนักแต่งเพลงลูกทุ่งลาวไปในที่สุด แต่ยังคงเขียนเรื่องสั้นและกวีต่อไป

**ลาลับ**
เขาเสียชีวิตในวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2562 ด้วยโรคเบาหวาน และโรคความดันโลหิตสูง รวมอายุได้ 64 ปี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2497
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:นักเขียนชาวลาว
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงลูกทุ่ง
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวลาว
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคระบบหัวใจหลอดเลือด
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคเบาหวาน
หมวดหมู่:บุคคลจากแขวงจำปาศักดิ์
วัดน่วมกานนท์

วัดน่วมกานนท์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดมหานิกายในหมู่ที่ 5 บ้านเต่าดำ ตำบลชัยมงคล อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร
คาดว่าสร้างปี พ.ศ. 2460 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2510 เดิมชื่อ วัดท่าหิน เนื่องจากสมัยก่อนไม่มีถนน เวลาปลูกบ้านชาวบ้านจะบรรทุกหินทรายมาไว้ที่หน้าวัด แล้วจึงค่อยทยอยขนไป จึงเรียกว่าวัดท่าหิน ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดน่วมกานนท์" ตามชื่อและนามสกุลของผู้ถวายที่ดินให้วัด คือ นายตั๋ง (น่วม) กานนท์ เดิมเป็นวัดเล็ก หลังคามุงจาก ต่อมาได้รับการบูรณะและสร้างเสนาสนะใหม่ทั้งหมด
ปูชนียสถานวัตถุสำคัญ คือ หลวงพ่อหาย พระพุทธรูปยืนองค์หนึ่ง เป็นไม้แกะยืนเท่าคนจริง และพระพุทธชัยมงคลพระนอน องค์ใหญ่ที่สุดในจังหวัดสมุทรสาคร และใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของประเทศ มีขนาดความยาว 20 วา สูง 4 วา 2 ศอกหลวงพ่อหาย เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูสาครพัฒนวิธาน (ต่วน เตชธโร) 

**อ้างอิง**
น่วมกานนท์
น่วมกานนท์
วัดหลักสี่ราษฎร์สโมสร

วัดหลักสี่ราษฎร์สโมสร เป็นวัดราษฎร์สังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองดำเนินสะดวก ในหมู่ที่ 2 บ้านหลักสี่ ตำบลยกกระบัตร อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร สร้างขึ้นบนที่ดินของนางแจ่ม วาสุกรี ผู้มีจิตศรัทธายกที่ดินให้เป็นธรณีสงฆ์สำหรับสร้างวัด ในอดีตวัดมีเพียงกุฏิมุงด้วยจากหลังเดียว ต่อมาได้รับการถวายบ้านเก่าเป็นฝากระดาน ฝาขัดแตะ ทางวัดได้รื้อถอนมาปลูกเป็นกุฏิสงฆ์เพิ่มขึ้น ตั้งชื่อว่า วัดใหม่หลักสี่ ตามชื่อหลักแบ่งเขตคลอง ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดหลักสี่ราษฎร์สโมสร" จนถึงปัจจุบัน
ปัจจุบันวัดมีพระอุโบสถถาวร มีศาลาการเปรียญหลังใหญ่ที่สุดในคลองดำเนินสะดวกจุคนได้ไม่น้อยกว่า 1,000 คน มีศาลาท่าน้ำทรงไทย มีวิหารทรงไทยจัตุรมุข
สิ่งศักดิ์สิทธิ์ของวัด คือ หลวงพ่อโต พระพุทธรูปโบราณสมัยอู่ทองเนื้อหินทรายแดงฉาบปูน ปางมารวิชัย มีพระพักตร์เอิบอิ่ม ยิ้มละไม เป็นพระพุทธรูปที่พบที่วัดร้างแห่งหนึ่งบริเวณริมแม่น้ำแม่กลอง อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม ตอนแรกอัญเชิญมาประดิษฐานยังวัดดอนมะโนรา ต่อมาปี พ.ศ. 2470 หลวงพ่อแฟง เจ้าอาวาสขณะนั้นได้อัญเชิญพระพุทธรูปโบราณดังกล่าวมาประดิษฐานในวิหาร ประชาชนมากราบไหว้ขอพรและปิดทองจนองค์หลวงพ่อหนานุ่มเป็นสีทองเหลืองอร่ามไปทั้งองค์ โดยเฉพาะงานปิดทองประจำปีที่กำหนดจัดขึ้น แรม 3 ค่ำ เดือน 4 ของทุกปี ยังมีการจัดงานพิธีแห่หลวงพ่อโตอีกด้วย
นอกจากนั้น ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื่องด้วยในการทำพิธีพลีกรรมตักน้ำจากแหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ทั่วราชอาณาจักร จำนวน 108 แห่ง ตามโบราณราชประเพณี แหล่งน้ำจากในคลองดำเนินสะดวกบริเวณหน้าวัดหลักสี่ราษฎร์สโมสรแห่งนี้ก็เป็นหนึ่งในแหล่งน้ำ 108 แห่งที่ใช้ในพิธีด้วย

**อ้างอิง**
หลักสี่ราษฎร์สโมสร
ซานฆวน (ประเทศอาร์เจนตินา)

ซานฆวน (San Juan) เป็นเมืองหลวงของรัฐซานฆวนที่ในภูมิภาคกูโย ตั้งอยู่ในหุบเขาตูลุม ทางตะวันตกของแม่น้ำซานฆวน มีความสูง 650 เมตร (2,133 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเลปานกลาง มีประชากรอาศัยอยู่ราว 112,000 คน จากข้อมูลของสำมะโนประชากรในปี 2001 โดย สถาบันสถิติและสำมะโนแห่งชาติอาร์เจนตินา (มากกว่า 500,000 คนในเขตปริมณฑล)
เป็นเมืองทันสมัย มีถนนกว้างอย่างดี มีทางเท้ากว้างและมีการปลูกพันธุ์ไม้ที่แตกต่างกันและต้นไม้ต่างชนิดกัน มีคลองชลประทาน ทำให้ได้มาซึ่งชื่อ oasis town
มีโครงสร้างพื้นฐานและการขนส่งอำนวยความสะดวกที่สำคัญ ตึกที่ทันสมัยและสิ่งแวดล้อมรอบ ๆ อ่างเก็บน้ำและเขื่อนอูยุม สปา พิพิธพันธ์ ไร่องุ่นขนาดใหญ่ และการเพาะปลูกพืชชนิดต่าง ๆ ซึ่งมีการผลิตไวน์เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Página Oficial de la Provincia de San Juan (ภาษาสเปน)-  Municipality of San Juan date=2014-10-31  - เว็บไซต์ทางการ
หมวดหมู่:เมืองในประเทศอาร์เจนตินา
พระอัศวโฆษ

พระอัศวโฆษ (ราว ค.ศ. 80 – 150) เป็นภิกษุนิกายสรวาสติวาท นักปราชญ์ นักเขียนละคร นักกวี และนักโต้วาที จากอินเดีย เกิดที่เมืองสาเกตะ ทางตอนเหนือของอินเดีย เชื่อว่าพระอัศวโฆษเป็นนักเขียนละครภาษาสันสกฤตคนแรก และถือว่าเป็นกวีชาวอินเดียที่ยิ่งใหญ่ก่อนยุคของกาลิทาส พระอัศวโฆษถือเป็นหนึ่งในนักเขียนชาวพุทธที่โด่งดังที่สุด แต่บทละครได้เทียบเคียงกับรามายณะร่วมสมัย ซึ่งวรรณกรรมพุทธศาสนาก่อนหน้ายุคของพระอัศวโฆษแต่งด้วยภาษาบาลีและภาษาปรากฤต โดยท่านประพันธ์ด้วยภาษาสันสกฤต

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 80
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในคริสต์ทศวรรษ 150
หมวดหมู่:ภิกษุ
หมวดหมู่:บุคคลจากศาสนาฮินดูที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวอินเดีย
ลลิตวิสตรสูตร

ลลิตวิสตระสูตร เป็นพระสูตรมหายานภาษาสันสฤตที่เล่าเรื่องราวของพระโคตมพุทธเจ้าในพุทธสมัยของพระองค์ เริ่มตั้งแต่สวรรค์ชั้นดุสิตจนถึงการเทศนาครั้งแรกที่ป่าอิสิปตนมฤคทายวันใกล้เมืองพาราณสี  พระสูตรนี้มี แบ่ง‌ออก‌เป็น‌ ‌27‌ ‌บท‌ ‌เรียก‌ว่า‌ ‌ปริวรรต‌ ‌หรือ‌อัธยายp=iii-x ลลิตวิสตระสูตรได้การแปลเป็นภาษาจีนตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 7 แต่ฉบับนี้หายไป จนได้แปลครั้งที่สองในพุทธศตวรรษที่ 9 และฉบับภาษาธิเบตได้แปลในช่วงพุทธศตวรรษที่ 11 ลลิตวิสตระสูตรแต่งขึ้นหลังมีพระพุทธรูปแล้ว (ราวพุทธศตวรรษที่ 5–6) แต่ไม่น่าเกินพุทธศตวรรษที่ 7 เพราะพระอัศวโฆษได้เขียนเรื่องพุทธจริต โดยได้ดำเนินเรื่องจากลลิตวิสตระสูตร
ลลิตวิสตระสูตร แต่งในภาษาบาลีและภาษาสันสกฤต แต่บางศัพท์ไม่ใช่ทั้งสันสกฤตและบาลี ลักษณะการประพันธ์มีลักษณะเดียวกับคัมภีร์ปุราณะของพราหมณ์ จากลักษณะการใช้ภาษามีลีลาทางภาษาเดียวกันตลอดทั้งเรื่อง แต่ก็น่าจะไม่ใช่แต่งหรือรวบรวมเพียงคนเดียว 

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 archivedate=2016-09-24 
หมวดหมู่:พระสูตรในพระไตรปิฎกมหายาน
ลาริโอฆา (ประเทศอาร์เจนตินา)

ลาริโอฆา (La Rioja) เป็นเมืองหลวงของรัฐลาริโอฆาที่ตั้งอยู่ทางตอนตะวันออกของรัฐ
ลาริโอฆาตั้งอยู่ในตีนเขาเบลัสโก ซิเอร์รัส อยู่ห่างจากบัวโนสไอเรส 1,167 กิโลเมตร (725 ไมล์) และอยู่ห่างจากกอร์โดบา 430 กิโลเมตร (267 ไมล์)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official page (ภาษาสเปน)-  City Information (ภาษาอังกฤษ)-  Universidad Nacional de La Rioja (ภาษาสเปน)
หมวดหมู่:เมืองในประเทศอาร์เจนตินา
แม่น้ำเดซากัวเดโร

แม่น้ำเดซากัวเดโร
แม่น้ำเดซากัวเดโร (Río Desaguadero, ˈri.o ðesaɣwaˈðeɾo) เป็นแม่น้ำในประเทศอาร์เจนตินา มีต้นน้ำใกล้กับภูเขาไฟติปัสในรัฐลาริโอฆา ที่ระดับความสูง  abbr=on แม่น้ำเป็นที่รู้จักในช่วงต้นน้ำว่า Bermejo หรือ Vinchina ส่วนช่วงปลายน้ำรู้จักในชื่อ Salado แม่น้ำไหลรวมกับแม่น้ำโกโลราโดในรัฐลาปัมปาใกล้เมืองปิชิมาอุยดา แม่น้ำเดซากัวเดโรมีความยาว abbr=on และมีบริเวณลุ่มน้ำราว abbr=on
แม่น้ำนี้ถือเป็นแม่น้ำสายสำคัญที่ให้แหล่งน้ำบริเวณกูโย จากนั้นไหลไปทางตะวันออก เนื่องจากมีการใช้แหล่งน้ำในการบริโภค แล้วแม่น้ำก็มีขนาดเล็ก แม่น้ำจึงตื้นเขินเกือบทั้งปี ตลอดสาย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศอาร์เจนตินา
ทูร์กุท เออซัล

ฮาลิล ทูร์กุท เออซัล (Halil Turgut Özal) เป็นนักการเมืองตุรกีที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 8 แห่งตุรกีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1989 ถึง ค.ศ. 1993 ก่อนหน้านี้เขาเคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งตุรกีครั้งที่ 26 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1983 ถึง ค.ศ. 1989
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2470
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีตุรกี
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีตุรกี
แม่แบบ:FAR subtemplates

subtemplates:
*FAR/linktext: Auxiliary template that provides the text for FAR/link.
**FAR/preload1
***FAR/editintro1
***FAR/subst
**FAR/preload2
***FAR/editintro2
***FAR/header
****FAR/current
*****FAR/result: This template is only to be used for closing community featured article reassessments, and must be substituted. To use, replace FAR/current with subst:FAR/result|result=result
****FAR/reviewlink
*FAR/AH: See below.

**FAR/AH**
This purpose of this template is to help editors add Article history actions to record the outcome of featured article reassessment activities, that is, individual and community reassessments of articles aFAinst the featured article criteria. To close a reassessment, remove the FAR/link template and substitute this one into the Article history template. Please only do this if you are confident with using Article history, and check for the red error category afterwards.
For individual reassessments use:
subst:FAR/AH|action number|result=result|page=talk subpage number
For community reassessments use:
subst:FAR/AH|action number|result=result|FARpage=FAR discussion page number
If the FARpage is omitted, it is assumed to be 1.
แม่แบบ:FAR/preload1

==การประเมินซ้ำบทความคัดสรร**

**รายการตรวจ**
ผู้ทบทวนหลัก: (ลงชื่อผู้ทบทวนหลักที่นี่)
ผลการประเมิน: 

**เสนอแนะการปรับปรุง**
#
แม่แบบ:FAR/editintro1

right
วิธีเริ่มการประเมินซ้ำแบบปัจเจก
การประเมินซ้ำบทความคัดสรรแบบปัจเจกเก็บไว้ในหน้าย่อยของหน้าพูดคุยบทความ งานแรกของคุณในการเริ่มการประเมินซ้ำแบบปัจเจกคือการสร้างหน้าย่อยนั้น ซึ่งก็คือจุดมุ่งหมายของกล่องแก้ไขด้านล่าง
ให้กรอกการประเมินซ้ำในหน้านี้ โดยระบุเหตุผลของคุณที่นำมาซึ่งการประเมินซ้ำบทความคัดสรรในรายละเอียด แสดงรายการปัญหาที่คุณพบในบทความโดยเทียบกับเกณฑ์บทความคัดสรร หากคุณเชื่อว่าบทความควรลดระดับ ให้กล่าวด้วยว่าบทความไม่ผ่านเกณฑ์บทความคัดสรรข้อใด ลงชื่อแล้วบันทึกหน้านี้
ให้ย้อนกลับไปหน้าพูดคุยของบทความเพื่อ transclude หน้านี้ ให้ผู้อื่นเห็นได้มากขึ้น สร้างส่วนใหม่ชื่อ เสนอบทความคัดสรรที่ควรปรับปรุงใหม่ แล้ววางใน .
การประเมินซ้ำอาจดำเนินต่อไปได้โดยแก้ไขหน้านี้