Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
วัดมเหยงคณ์ (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

วัดมเหยงคณ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ตั้งอยู่ในตำบลหันตรา อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดมเหยงคณ์ หรือ วัดมหิยงคณ์ มีความหมายถึง ภูเขา หรือ เนินดิน คำว่า มเหยงคน์เป็นชื่อของพระธาตุที่มีความสำคัญของศรีลังกา เรียกว่า มหิยังคณ์เจดีย์ เดิมเป็นพระอารามหลวงฝ่ายวิปัสสนาธุระ

**ประวัติ**
ตามพงศาวดารเหนือ มเหสีของพระเจ้าธรรมราชา กษัตริย์องค์ที่ 8 ของ เมืองอโยธยา ทรงเป็นผู้สร้างวัดมเหยงคณ์  แต่กระนั้นตามพระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐ กล่าวว่า ปีศักราชที่ 800 มะเมียศก หรือ ปี พ.ศ. 1981 สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 ทรงสร้างวัดมเหยงคณ์ วัดมีความเจริญรุ่งเรืองสืบมานานหลายร้อยปี กระทั่งมารกร้างและต้องทำการปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ ในสมัยพระเจ้าท้ายสระ และรุ่งเรืองสืบมาจนถึงวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2310 ได้ถูกทำลายและทิ้งร้างอีกครั้ง จนเมื่อ พ.ศ. 2527 พระภาวนาเขมคุณ (หลวงพ่อสุรศักดิ์ เขมรังสี) เจ้าอาวาสวัดมเหยงคณ์ ได้จัดตั้งสำนักกรรมฐานขึ้นที่วัดมเหยงคณ์ เพื่ออบรมวิปัสสนาให้กับบุคคลทั่วไป ปัจจุบันกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนวัดมเหยงคณ์เป็นโบราณสถานของชาติ ตั้งแต่วันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2484 กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2544

**เสนาสนะ**
ส่วนอุโบสถที่เป็นโบราณสถาน ตั้งอยู่บนฐานสูง 2 ชั้น ความกว้าง 18 เมตร ความยาว 36 เมตร มีประตูทางเข้าด้านตะวันออก 3 ช่อง ด้านตะวันตก 2 ช่อง มีเจดีย์ฐานช้างล้อม อยู่ด้านหลังอุโบสถทางทิศตะวันตก พ้นเขตกำแพงแก้ว ลักษณะขององค์เจดีย์เป็นรูปแบบของลังกาเหนือ เหมือนเจดีย์ช้างล้อมที่สุโขทัย ภายในอุโบสถมี หลวงพ่อหินทรายศักดิ์สิทธิ พระประธานในอุโบสถ ที่ยังคงปรากฏให้เห็นคือ หักล้มลงเป็นท่อน ลานดินรูปเกือบจะสี่เหลี่ยมจัตุรัส ที่เรียกว่า โคกโพธิ์ ด้านทิศตะวันออก ของเขตพุทธาวาส กว้าง 50 เมตร ยาว 58 เมตร สันนิษฐานว่า เคยเป็นพลับพลาที่ประทับของพระเจ้าหงสาวดี พระเจ้าตะเบ็งชเวตี้

**ระเบียงภาพ**
วัดมเหยงคณ์ อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา.jpg|ฉนวนทางเดิน
วัดมเหยงคณ์ อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา (4).jpg|อุโบสถ
วัดมเหยงคณ์ อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา (6).jpg|ภายในอุโบสถ
วัดมเหยงคณ์ อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา (8).jpg|หลวงพ่อหินทรายศักดิ์สิทธิ์ พระประธานในอุโบสถ
วัดมเหยงคณ์ อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา (12).jpg|เจดีย์ช้างล้อม
วัดมเหยงคณ์ อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา (10).jpg|ใบเสมา
วัดมเหยงคณ์ อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา (28).jpg|ซุ้มประตูเข้าฉนวนทางเดิน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
มเหยงคณ์
หมวดหมู่:ไรช์เยอรมัน

ไรช์เยอรมัน
ไรช์เยอรมัน
หมวดหมู่:ไรช์
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เยอรมนี
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาเยอรมัน
วัดมเหยงคณ์

วัดมเหยงคณ์ อาจหมายถึง- วัดมเหยงคณ์ จังหวัดนครศรีธรรมราช- วัดมเหยงคณ์ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา- วัดมเหยงคณ์ จังหวัดสุพรรณบุรี
เหตุโจมตีทางไซเบอร์โคโลเนียลไปป์ไลน์

เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 โคโลเนียลไปป์ไลน์ บริษัทระบบท่อขนส่งน้ำมันสัญชาติอเมริกันที่มีจุดกำเนิดในเมืองฮิวสตัน, รัฐเท็กซัส และขนส่งน้ำมันเชื้อเพลิงส่วนใหญ่ไปยังทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐ ได้ประสบเหตุถูกโจมตีทางไซเบอร์โดยแรนซัมแวร์อันส่งผลกระทบต่ออุปกรณ์คอมพิวเตอร์ที่ควบคุมท่อขนส่ง ในส่วนปฏิกิริยาของบริษัทโคโลเนียลไปป์ไลน์ได้ดำเนินการหยุดท่อขนส่งทั้งหมดเพื่อป้องกันการโจมตี
ประธานาธิบดี โจ ไบเดิน ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม นับเป็นการโจมตีทางไซเบอร์ที่มีเป้าหมายต่อโครงสร้างพื้นฐานด้านน้ำมันครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของสหรัฐ สำนักงานสอบสวนกลางสหรัฐ (FBI) และแหล่งข่าวต่าง ๆ ได้ระบุว่า กลุ่มอาชญากรรมที่เจาะระบบข้อมูล คือ ดาร์กไซต์ เป็นผู้ก่อเหตุ โดยเชื่อกันว่ากลุ่มนี้ได้ขโมยข้อมูลกว่า 100 จิกะไบต์จากเซิร์ฟเวอร์ของบริษัทในวันก่อนมัลแวร์โจมตี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาชญากรรมไซเบอร์
หมวดหมู่:การเจาะระบบข้อมูลใน พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:การละเมิดข้อมูลส่วนบุคคลในสหรัฐ
หมวดหมู่:การโจมตีทางไซเบอร์
สนธิสัญญากรุงเฮก (ค.ศ. 1795)

การประชุมสรุปในการก่อตั้งพันธมิตรระหว่างฝรั่งเศส และสาธารณรัฐบาตาเวีย ค.ศ. 1795
สนธิสัญญากรุงเฮก (The Treaty of Den Haag หรือ Treaty of The Hague) ลงนามเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1795 ระหว่างผู้แทนแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส และสาธารณรัฐบาตาเวีย โดยจากรายละเอียดของสนธิสัญญาสาธารณรัฐบาตาเวีย จะต้องเสียดินแดนบริเวณมาสทริชท์ เวนโล และเซลันดิก ฟลานเดอร์ให้กับฝรั่งเศส นอกจากนี้ยังรวมถึงความร่วมมือและพันธมิตรทางการทหารระหว่างสองประเทศ ซึ่งผูกพันทำให้เนเธอร์แลนด์ต้องทำสงครามต่อบริเตนใหญ่ และออสเตรียในเวลาต่อมา
นอกจากนี้สาธารณรัฐบาตาเวียยังตกลงจ่ายเงินจำนวน 100 ล้านกิลเดอร์ ซึ่งเป็นค่าปฏิกรรมสงครามในสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่หนึ่ง และยังให้เงินกู้ดอกเบี้ยต่ำจำนวนมากต่อรัฐบาลฝรั่งเศส ป้อมปราการตามสนธิสัญญาป้องกันพรมแดน (Berrier Treaty)ที่ใช้ในอดีตสมัยเนเธอร์แลนด์ของออสเตรียได้ถูกรื้อถอนออก บริเวณท่าเรือของเมืองฟลิสซิงเงินจะต้องร่วมกันปกครอง และส่วนสุดท้ายซึ่งเป็นส่วนที่ลับมาก คือรัฐบาลบาตาเวียจะต้องยอมจ่ายค่าดูแลกองทัพฝรั่งเศส (ซึ่งมีกำลังพลกว่า 25,000 นาย) โดยนับตั้งแต่สงครามสิ้นสุดลง

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
Schama, S. (1977), Patriots and Liberators. Revolution in the Netherlands 1780-1813, New York, Vintage books, 0-679-72949-6
*Palmer, R. R. "Much in Little: The Dutch Revolution of 1795." The Journal of Modern History, Vol. 26, No. 1  (March 1954), pp. 15–35.
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1
เนกซ์อัปฮีโร

เนกซ์อัปฮีโร (italic=yes) เป็นวิดีโอเกมตะลุยดันเจียนแนวแอ็กชันที่พัฒนาโดยดิจิทัลคันทินิวซึ่งเป็นสตูดิโออินดีของรัฐนิวยอร์ก และเผยแพร่โดยบริษัทแอสปายร์ ซึ่งเปิดตัวสำหรับสตีมการเข้าถึงก่อนเปิดตัวในวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 2018 และวางจำหน่ายเต็มรูปแบบในวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2018 พร้อมกับเวอร์ชันเพลย์สเตชัน 4 และเอกซ์บอกซ์วัน รวมถึงได้เปิดตัวสำหรับนินเท็นโด สวิตช์ ในวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 2018

**รูปแบบการเล่น**
เนกซ์อัปฮีโรเป็นวิดีโอเกมตะลุยดันเจียนแนวแอ็กชัน ซึ่งนำเสนอการเลือกฮีโรที่มีความสามารถพิเศษ โดยจะผลัดกันพยายามพิชิตมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่ง ความตายส่งผลให้ฮีโรคนต่อไปสามารถคืนชีพพี่น้องซึ่งตายในสนามรบของพวกเขาในฐานะเพื่อนร่วมทางปัญญาประดิษฐ์ที่เรียกว่า "เอคโค" เพื่อทำศึกเคียงข้างกับพวกเขา

**การพัฒนา**
เกมดังกล่าวได้รับการพัฒนาในยูนิตี ซึ่งดิจิทัลคันทินิวได้รับการก่อตั้งโดยศิษย์เก่าบริษัทฟิฟธ์เซลที่ชื่อโจ ตรินกาลี และอธิบายถึงเนกซ์อัปฮีโรว่าเป็น "การฉายภาพออร์โธกราฟิกแบบร่วมมือกันที่ไม่ประสานเวลา ในรูปแบบ 2 มิติ/3 มิติ ตามเกมอาร์เคดแบบก้านคู่ภาพวาดสามมิติ ที่เล่นในเซิร์ฟเวอร์ที่โฮสต์"
เนกซ์อัปฮีโรได้รับการประกาศในงานอาร์ทีเอกซ์ในออสติน รัฐเท็กซัส เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2017
การทดสอบแบบปิดมีให้บริการจนถึงวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 2018 ในสตีมสำหรับวินโดวส์ และเกมดังกล่าวได้รับการเปิดตัวในการเข้าถึงก่อนเปิดตัวจริงเมื่อวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 2018 ในสตีมสำหรับวินโดวส์

**การตอบรับ**
เนกซ์อัปฮีโรได้รับคำวิจารณ์ที่หลากหลายจากนักวิจารณ์
เว็บไซต์นินเท็นโดไลฟ์ให้คะแนน 5 ดาวเต็ม 10 ในทำนองเดียวกัน โดยกล่าวว่า "การเปลี่ยนความตายให้เป็นกลไกการร่วมมือของปัญญาประดิษฐ์เป็นการหมุนเวียนอย่างเหมาะเจาะในเกมที่มีการตายสูง และรูปแบบศิลปะการ์ตูนช่วยเติมเต็มสถานที่ที่เก็บมอนสเตอร์ขนาดใหญ่ที่น่าประทับใจสำหรับการฆ่า น่าเสียดาย ที่มีปัญหาโดยธรรมชาติเกี่ยวกับการทรงตัวและปัญหาทางเทคนิคบางอย่างที่ร้ายแรง" ส่วนเว็บไซต์พุชสแควร์ให้คะแนนเกมนี้ที่ 6 ดาวเต็ม 10 โดยเขียนว่า"การเล่นแบบออนไลน์เท่านั้นทำให้เนกซ์อัปฮีโรเสียโฉมและทำให้ผู้เล่นที่มีศักยภาพลดลงอย่างเห็นได้ชัด แต่โลกที่สดใสและมีสีสันนี้สามารถเพลิดเพลินได้ในบางครั้ง การเล่นเกมซ้ำ ๆ ทำให้เกมไม่กลายเป็นเกมอินดีที่โดดเด่น แต่เกมดังกล่าวอาจมีเสน่ห์มากพอที่จะล่อลวงบรรดาฮีโรผู้ทะเยอทะยานสองสามชั่วโมงเป็นอย่างน้อย"

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแอ็กชัน
หมวดหมู่:วิดีโอเกมตะลุยดันเจียน
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:เกมสำหรับแมคโอเอส
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4
หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์วัน
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดสวิตช์
หมวดหมู่:วิดีโอเกมหลายผู้เล่น
หมวดหมู่:วิดีโอเกมผู้เล่นเดี่ยว
ราชวงศ์นัสเซา

ราชวงศนัสเซา (House of Nassau) เป็นตระกูลสำคัญที่ได้กลายมาเป็นราชวงศ์สำคัญของยุโรปที่แตกสาขามากมาย โดยชื่อเรียกนำมาจากปราสาทนัสเซา ซึ่งในปัจจุบันตั้งอยู่ที่เมืองนัสเซา รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ ประเทศเยอรมนี ผู้ปกครองนัสเซาในสมัยแรกใช้บรรดาศักดิ์เป็น "เคานต์แห่งนัสเซา" ซึ่งต่อมาถูกยกฐานะขึ้นเป็นเจ้าชาย (Princely Count) ในยุคแรกได้แตกออกเป็นสองสาขา สาขาหลัก (วัลราเมียน) ซึ่งเป็นสาขาของอดอล์ฟ กษัตริย์แห่งชาวโรมัน และสาขารอง (ออตโตเนียน) ซึ่งภายหลังแตกออกเป็นบรรดาศักดิ์เจ้าชายแห่งออเรนจ์ และต่อมาพระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์
ในช่วงปลายของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และสงครามนโปเลียนนั้น สาขาวัลราเมียน ได้รับสืบทอดและครอบครองเหล่าที่ดินของบรรพบุรุษ และได้แต่งตั้งตัวเองขึ้นเป็น "ดยุกแห่งนัสเซา" ซึ่งได้รับการรับรองในการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา โดยปกครองดินแดนเอกราช เรียกว่า "ดัชชีนัสเซา" โดยเมืองหลวงตั้งอยู่ที่วีสบาเดิน ในปัจจุบันดินแดนนี้ตั้งอยู่ในเขตของรัฐเฮ็สเซิน และบางส่วนในรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ ต่อมาดัชชีนัสเซาได้ถูกผนวกเข้ากับปรัสเซียภายหลังจากการพ่ายแพ้ในสงครามออสเตรีย-ปรัสเซียในฐานะพันธมิตรกับออสเตรีย โดยได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเฮ็สเซิน-นัสเซาในราชอาณาจักรปรัสเซีย
ในปัจจุบัน "นัสเซา" ในเยอรมนีมีความหมายถึงดินแดนทางภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมเท่านั้น โดยนัยยะทางการเมืองได้สูญหายไปจนสิ้น ตั้งแต่ปีค.ศ. 1815 พระมหากษัตริย์ปกครองเนเธอร์แลนด์ และลักเซมเบิร์กได้ล้วนถือเป็นสมาชิกจากราชวงศ์นัสเซาสายหลัก แต่ในปีค.ศ. 1890 ในเนเธอร์แลนด์ และปีค.ศ. 1912 ในลักเซมเบิร์กนั้น ทายาทสืบตระกูลฝั่งชายของทั้งสองสายได้สิ้นสุดลง โดยต่อจากนั้นได้ถือว่ามีการสืบตระกูลโดยทายาทที่มาจากสายสตรีเป็นต้นมา
ตามธรรมเนียมของเยอรมันในการสืบตระกูลนั้น ทายาทชายเท่านั้นจึงจะสามารถสืบตระกูลได้ ดังนั้นตามหลักประเพณีเดิมนั้นจะถือว่าราชวงศ์นี้สิ้นสุดในปีค.ศ. 1985 อย่างไรก็ตาม สถาบันกษัตริย์ของเนเธอร์แลนด์และลักเซมเบิร์ก กฎการสืบราชบัลลังก์นั้นย่อมแตกต่างจากธรรมเนียมเก่าของเยอรมัน โดยในสองประเทศนั้นยังไม่ถือว่าราชวงศ์เป็นอันสิ้นสุดลง แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์กใช้บรรดาศักดิ์ "ดยุกแห่งนัสเซา" เป็นแค่เพียงบรรดาศักดิ์รอง และเป็นเพียงบรรดาศักดิ์ที่รับสมมติตามเกียรติและฐานะในสมาชิกอาวุโสสูงสุดแห่งราชวงศ์นัสเซา (เนื่องจากทรงเป็นผู้อาวุโสสูงสุดในสายที่มีอาวุโสสูงสุดของราชวงศ์) แต่มิได้เพื่ออ้างสิทธิ์ใดในดินแดนของดัชชีนัสเซาในอดีตซึ่งในปัจจุบันตกเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชวงศ์นัสเซา
ตำบลท่าโพ

ท่าโพ เป็นตำบลในอำเภอหนองขาหย่าง จังหวัดอุทัยธานี

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลท่าโพมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลหนองพังค่า ตำบลหนองแก และตำบลดอนขวาง (อำเภอเมืองอุทัยธานี)- ทิศตะวันออก ติดต่อตำบลน้ำซึม (อำเภอเมืองอุทัยธานี)- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลหมกแถว- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลหนองขาหย่าง

**ประวัติ**
ท่าโพเป็นตำบลในอำเภอหนองพลวง จังหวัดอุทัยธานี ตั้งเป็นตำบลตั้งแต่ พ.ศ. 2443 มีหมู่บ้านมากถึง 7 หมู่บ้าน ต่อมาปี พ.ศ. 2485 เกิดสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 กระทรวงมหาดไทยจึงยุบตำบลห้วยรอบเพื่อเป็นการประหยัดงบประมาณ ได้โอน 3 หมู่บ้านของตำบลหมกแถวมาขึ้นกับตำบลท่าโพ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2490 ได้แยกหมู่ 5 บ้านหมกแถว หมู่ 6 บ้านหนองเขาขัน และหมู่ 7 บ้านทุ่งใหญ่ ไปตั้งเป็น ตำบลหมกแถว ทำให้ตำบลท่าโพเหลือพื้นที่ 4 หมู่บ้านจนถึงปัจจุบัน
บ้านท่าโพเป็นหมู่บ้านคนไทยที่เก่าแก่ราว พ.ศ. 2304 สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย เดิมเป็นพื้นที่ป่าดงดิบ มีสัตว์ป่าอาศัยอยู่ชุกชุมและมีหนองน้ำให้สัตว์อาศัยอยู่กินโดยเฉพาะวัวแดง จึงเรียกหนองน้ำนี้ว่า หนองวัวแดง ปัจจุบันนี้คือหนองประแดง ต่อมาได้มีผู้คนเข้ามาอาศัยเรียกบ้านนี้ว่า "ท่าโค" (ท่าวัวแดงลงกินน้ำ) ภายหลังได้เรียกเป็น บ้านท่าโพ หรืออีกนัยหนึ่ง เนื่องจากบริเวณกลางหมู่บ้านมีต้นโพใหญ่มีสายพันธุ์ของพระศรีมหาโพธิ์พุทธคยา "โพธิ์พันธุ์ศรี" และบริเวณนี้เดิมเป็นด่านชุมทางข้ามระหว่างอยุธยากับเชียงใหม่ จึงได้ชื่อบ้านนี้ว่า "บ้านท่าโพธิ์พันธุ์ศรี" ต่อมาเรียกกร่อนว่า บ้านท่าโพ จนถึงปัจจุบัน

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
พื้นที่ตำบลท่าโพประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 4 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 2,261 คน แบ่งเป็นชาย 1,035 คน หญิง 1,226 คน (เดือนธันวาคม 2566) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดอันดับ 4 จาก 9 ตำบลในอำเภอหนองขาหย่าง
 border=1px solid #AAAAAA
 border=1px solid #AAAAAA
 border=1px solid #AAAAAA
ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ปัจจุบันตำบลท่าโพทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโพ ซึ่งเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลท่าโพ ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2541 สภาตำบลท่าโพมี 4 หมู่บ้าน พื้นที่ 14.53 ตารางกิโลเมตร ประชากร 2,174 คน และ 583 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2542 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลท่าโพอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโพ

**อ้างอิง**
ท่าโพ
เจ้าผู้ครองลักเซมเบิร์ก

เจ้าผู้ครองลักเซมเบิร์ก หรือ แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก (Grand Duke of Luxembourg, Groussherzog vu Lëtzebuerg, Grand-duc de Luxembourg, Großherzog von Luxemburg) เป็นประมุขแห่งรัฐของประเทศลักเซมเบิร์ก เริ่มต้นจากการปรับฐานะของลักเซมเบิร์กเป็นแกรนด์ดัชชี เมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1815 ในบริเวณของดัชชีลักเซมเบิร์กในอดีต โดยตอนแรกใช้ประมุขแห่งรัฐเป็นแบบรัฐร่วมประมุขกับสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์จนถึงปี 1890 ซึ่งปกครองโดยราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา ลักเซมเบิร์กในปัจจุบันเป็นประเทศเดียวในโลกที่มีสถานะเป็นแกรนด์ดัชชี และตั้งแต่ปี 1815 มีประมุขปกครองรวมทั้งสิ้นเก้าพระองค์ โดยมีแกรนด์ดยุกอ็องรีเป็นองค์ปัจจุบัน

**บทบาทตามรัฐธรรมนูญ**
รัฐธรรมนูญแห่งลักเซมเบิร์กได้ระบุถึงบทบาทของแกรนด์ดยุกไว้ดังนี้:
แกรนด์ดยุกเป็นประมุขแห่งรัฐ สัญลักษณ์แห่งความเป็นหนึ่งเดียวกัน และผู้รับรองความเป็นเอกราชของประเทศ แกรนด์ดยุกพึงใช้อำนาจบริหารตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญและตามกฎหมายของลักเซมเบิร์ก
หลังจากการแก้ไขรัฐธรรมนูญ (มาตรา 34) เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. ​2008 มีเหตุสืบเนื่องจากกรณีที่ทรงไม่รับรองพระราชบัญญัติการการุณยฆาต ทำให้ร่างพระราชบัญญัติมิจำเป็นจะต้องได้รับการเห็นชอบจากประมุขแห่งรัฐ (พระราชานุมัติ) แต่อย่างไรก็ตามจะต้องมีการลงพระนามาภิไธยอย่างเป็นทางการถึงจะตราเป็นกฎหมายได้ 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก
โจงกระเบน

โจงกระเบน เป็นเครื่องแต่งกายที่พันรอบร่างกายส่วนล่างในประเทศไทย, ลาว และกัมพูชา ถือเป็นเครื่องแต่งกายในชีวิตประจำวันของชนชั้นสูงและกลาง ซึ่งมีรูปร่างคล้ายกางเกงมากกว่ากระโปรง มีความแตกต่างจากผ้านุ่ง 
เอกสุดา สิงห์ลำพอง นักประวัติศาสตร์ศิลป์ กล่าวถึงโจงกระเบนไว้ว่า 

**ศัพทมูลวิทยา**
โจงกระเบน หรือ ถกเขมร (ចងក្បិន (จง กฺบิน)) ในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 ได้ระบุไว้ว่าเป็นนุ่งผ้าโจงกระเบน ดึงชายให้สูงร่นขึ้นไปเหนือเข่า, ขัดเขมร ก็ว่า

**ดูเพิ่ม**
ผ้านุ่ง
*ผ้าโสร่ง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เครื่องแต่งกายกัมพูชา
หมวดหมู่:กระโปรง
หมวดหมู่:กางเกง
หมวดหมู่:เครื่องแต่งกายพื้นเมือง
หมวดหมู่:เครื่องแต่งกายไทย
การสืบตระกูลฝั่งบิดา

การสืบตระกูลฝั่งบิดา (patrilineality, agnatic kinship) หรือ การสืบตระกูลสายบุรุษ (male line) เป็นหนึ่งในระบบความเป็นเครือญาติของแต่ละบุคคลในครอบครัวหรือตระกูลผ่านทางสายบิดา โดยส่วนมากจะเกี่ยวข้องกับการสืบทอดสมบัติ สิทธิ ชื่อ หรือบรรดาศักดิ์ของบุคคลผ่านจากความเป็นบุตรชายและบิดา โดยการนับวิธีนี้จะนับผ่านทางบุรุษเท่านั้น

**การสืบสันตติวงศ์ฝั่งบิดา**
การสืบสันตติวงศ์แบบสิทธิของบุตรหัวปีตามฝั่งบิดา (สีเทา คือ ผู้ดำรงตำแหน่ง) - บุตรเป็นอันดับแรก
การสืบสันตติวงศ์แบบสิทธิของบุตรหัวปีแบบบุรุษมาก่อน - บุตรมาเป็นอันดับแรก ธิดาเป็นอันดับหลัง
การสืบสันตติวงศ์แบบสิทธิตามอาวุโสของฝั่งบิดา (น้องชายของผู้ดำรงตำแหน่งสืบตระกูลเป็นลำดับแรกตามอาวุโส)
การสืบตระกูล/สันตติวงศ์แบบฝั่งบิดา (Agnatic succession) จะสงวนหรือจำกัดการรับสืบราชบัลลังก์ หรือบรรดาศักดิ์ ให้แก่รัชทายาทบุรุษหรือสตรีที่สืบตระกูลมาจากฝั่งบุรุษเท่านั้น ตามประเพณีแล้วราชวงศ์ในยุโรปต่างใช้การสืบสันตติวงศ์แบบนี้ทั้งสิ้น การสืบสันตติวงศ์ในยุโรป เอเชีย และแอฟริกาบางประเทศนั้น ใช้หลักสิทธิของบุตรหัวปีแบบบุรุษมาก่อน (male-preference primogeniture), สิทธิของบุตรหัวปีตามฝั่งบิดา (Agnatic primogeniture) หรือสิทธิตามอาวุโสของฝั่งบิดา (Agnatic seniority) จนถึงช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 21 ราชวงศ์ยุโรปเกือบทั้งหมดได้เปลี่ยนกฎการสืบสันตติวงศ์เป็นแบบสิทธิของบุตรหัวปี (Absolute primogeniture) ซึ่งหมายความบุตรหรือธิดาพระองค์แรกที่ประสูติในพระมหากษัตริย์จะได้สืบสันตติวงศ์ (ไม่แบ่งแยกตามเพศ) 
การสืบสันตติวงศ์แบบสิทธิของบุตรหัวปี (สีเทา คือ ผู้ดำรงตำแหน่ง) วงกลมคือสตรีซึ่งมาเป็นอันดับแรกตามลำดับการเกิด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ความเป็นญาติและการสืบเชื้อสาย
ผู้ทรงอิทธิพลในเกาหลีของฟอร์บ

right
ผู้ทรงอิทธิพลในเกาหลีของฟอร์บ (Forbes Korea Power Celebrity) เป็นการจัดอันดับประจำปีที่ตีพิมพ์โดยนิตยสารฟอร์บ (เกาหลี) ตั้งแต่ปี 2553 โดยคัดเลือกของคนมีชื่อเสียงที่มีอิทธิพลมากที่สุด 40 อันดับแรกในเกาหลีใต้ ซึ่งมีการจัดอันดับบุคคลจากกีฬา, ดนตรี, ศิลปะ, ภาพยนตร์ และโทรทัศน์ตามความสำเร็จในอาชีพของพวกเขา, อิทธิพล, ความนิยม และรายได้ จากปีที่ผ่านมา

**10 อันดับแรกแยกตามปี**

**2021**
รายชื่อบุคคลทั้งหมดในปี 2021

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น ==
ไซสมพอน พมวิหาน

ไซสมพอน พมวิหาน (ໄຊ​ສົມ​ພອນ ພົມວິຫານ; เกิดวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1954 ที่แขวงหัวพัน) เป็นนักการเมืองและสมาชิกพรรคประชาชนปฏิวัติลาวชาวลาว เขาเป็นลูกชายของไกสอน พมวิหาน อดีตเลขาธิการพรรค กับทองวิน พมวิหานp=385 ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นประธานคณะกรรมการกลางแนวลาวส้างซาดและประธานสภาแห่งชาติ
เขาได้รับการเลือกตั้งเป็นคณะกรรมการกลางพรรคประชาชนปฏิวัติลาวในสภาแห่วชาติครั้งที่ 5p=385 และโปลิตบูโรพรรคประชาชนปฏิวัติลาวในสภาแห่งชาติครั้งที่ 10

**อ้างอิง**

**เฉพาะ**

**บรรณานุกรม**
หนังสือ:- cite book | author = Stuart-Fox, Martin | year = 2008 | title = Historical Dictionary of Laos | publisher = Scarecrow Press | isbn = 978-0-81086-411-5 | ref = CITEREFStuart-Fox2008 
1954
หมวดหมู่:รัฐมนตรีของรัฐบาลลาว
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาชนปฏิวัติลาว
หมวดหมู่:บุคคลจากแขวงหัวพัน
หมวดหมู่:บุตรของประธานาธิบดีลาว
หมวดหมู่:บุตรของนายกรัฐมนตรีลาว
อิไอโด

อิไอโด (Iaidō, ย่อเป็น อิไอ (iai)) เป็นศิลปะการต่อสู้ของญี่ปุ่นที่เน้นไปในด้านการตื่นตัวและสามารถชักดาบและตอบสนองต่อการโจมตีอย่างกะทันหันได้อย่างรวดเร็ว
ส่วนประกอบหลักของอิไอโดมี 4 อย่าง: ช่วงราบรื่น ควบคุมการเคลื่อนไหวในการชักดาบออกจากฝักดาบ (หรือซายะ) โจมตีหรือตัดฝ่ายตรงข้าม แล้วเช็ดเลือดออกจากใบมีด และเปลี่ยนดาบในฝัก ส่วนผู้ฝึกฝนอิไอโดมือใหม่ จะเริ่มด้วยดาบไม้ (บกเก็น) ซึ่งขึ้นอยู่กับผู้ฝึกสอน ผู้ฝึกส่วนใหญ่ใช้ดาบปลายทื่อ เรียกว่า อิไอโต ในขณะที่ส่วนน้อยที่มีประสบการณ์มากกว่าจะใช้ดาบปลายแหลม (ชินเค็น)
ผู้ฝึกอิไอโดมักเรียกเป็น อิไอโดกะ

**ดูเพิ่ม**
บัตโตจุตสึ
*อิไอจุตสึ
*เค็นโด
*เค็นจุตสึ
*ซามูไร
*เซ็นนิปปงเค็นโดเร็นเมอิไอโด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
องค์กรต่อไปนี้คือสมาพันธ์อิไอโดแห่งชาติในประเทศญี่ปุ่น:- All Japan Kendo Federation (ZNKR/AJKF), a national organization for Kendo, Iaido and Jodo practitioners, member of FIK. ja- Dai Nippon Butoku Kai (DNBK) in Kyoto, a national - and international organisation for iaido in Japan. - International Martial Arts Federation (IMAF) in Kyoto, a national - and international organisation for iaido in Japan. 
(Wayback Machine copy)- All Japan Iaido Federation (Specialized information site ZNIR). ja- Japan Iaido Federation (Nippon Iaido Renmei/NIR)
(Wayback Machine copy)
Iaido in the United States is under the auspices of the  All-US Kendo Federation date=2020-02-17  (AUSKF) and the various regional Kendo federations that are members of the AUSKF.

หมวดหมู่:ศิลปะการต่อสู้ของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:โด
หมวดหมู่:ศิลปะการใช้ดาบของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:กีฬาที่มีต้นกำเนิดจากประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ศิลปะการใช้ดาบ
มหาวิทยาลัยซ็องกยุงกวัน

มหาวิทยาลัยซ็องกยุงกวัน (SKKU หรือเรียกว่า Seongdae, Sungkyunkwan University) เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยเอกชนแบบครบวงจรในเกาหลีใต้ มีที่มาจากสถาบันซ็องกยุงกวันอันเก่าแก่ ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1398 และตั้งอยู่ในใจกลางกรุงโซล ในสมัยราชวงศ์โชซ็อน มหาวิทยาลัยได้รับราชานุมัติให้บริหารงานตามประมวลกฎหมายการบริหารราชกิจ (code of the state administration) ในฐานะที่เป็นสถาบันการศึกษาชั้นนำของราชวงศ์ ต่อมาในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 มหาวิทยาลัยได้รับการปรับโครงสร้างให้ครบวงจร และตั้งแต่นั้นมาได้ขยายหลักสูตรอย่างมาก ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยเอกชนที่มีชื่อเสียงที่สุดในเกาหลีใต้ เป็นที่รู้จักว่ามีศิษย์เก่ามากมายที่ทรงอิทธิพล มีผลงานวิจัยที่แข็งแกร่ง และมีความร่วมมืออย่างใกล้ชิดกับซัมซุง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ- มหาวิทยาลัยซ็องกยุงกวัน
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น
โอซัน คาบัค

โอซัน มูฮัมมัด คาบัค (เกิดวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2000) เป็นนักฟุตบอลชาวตุรกี ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก ให้แก่นอริชซิตี ในพรีเมียร์ลีก โดยยืมตัวจากชัลเคอ 04 และทีมชาติตุรกี

**สโมสรอาชีพ**

**กาลาทาซาไร**
โอซันเล่นให้กับทีมเยาวชนของกาลาทาซาไรมาตั้งแต่ ค.ศ. 2011 และได้เซ็นสัญญาอาชีพฉบับแรกกับสโมสรเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 เขาลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสรในนัดที่เอาชนะ Yeni Malatyaspor 2–0 ในซือเปร์ลีกเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 ต่อมาวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 2018 เขาได้ลงเล่นนัดแรกในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกในนัดที่เปิดบ้านเสมอกับชัลเคอ 04 0–0 ในฤดูกาล 2018–19

**เฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท**
วันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 2019 คาบัคย้ายไปเฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ทในบุนเดิสลีกา ซึ่งเขาเซ็นสัญญาจนถึง ค.ศ. 2024 ต่อมาในวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 2017 เขาทำสองประตูช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะฮันโนเฟอร์ 96 5–1 โดยประตูนี้เป็นประตูแรกในอาชีพของเขา นั่นทำให้เขากลายเป็นเซ็นเตอร์แบ็กชาวตุรกีอายุน้อยและผู้เล่นชตุทการ์ทที่อายุน้อยที่สุดอันดับที่ 3 ที่สามารถทำคนเดียวสองประตูในหนึ่งนัดในบุนเดิสลีกา

**ชัลเคอ 04**
วันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2019 คาบัคย้ายไปชัลเคอ 04 โดยเซ็นสัญญา 5 ปี ค่าตัว 15 ล้านยูโร พร้อมค่าฉีกสัญญาเมื่อเขาจะย้ายออกจากสโมสร เขาเป็นผู้เล่นตัวจริงในฤดูกาลแรกของเขากับสโมสร โดยได้ลงเล่น 28 นัด ทำได้ 3 ประตู ต่อมาในเดือนกันยายน ค.ศ. 2020 เขาถูกแบนจากการลงเล่นห้านัดและเสียค่าปรับ 15,000 ยูโร จากการที่เขาไปถ่มน้ำลายใส่ลุดวิก เอากุสตินซอน ผู้เล่นของแวร์เดอร์เบรเมิน จนทำให้เขาได้รับใบแดงไล่ออกจากสนาม อย่างไรก็ตาม เขาได้ขอโทษเอากุสตินซอนผ่านทางทวิตเตอร์แล้ว

**ลิเวอร์พูล**
วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 คาบัคถูกปล่อยยืมตัวให้กับลิเวอร์พูลในช่วงที่เหลือของฤดูกาล 2020–21 ค่าตัวในการยืมตัวอยู่ประมาณ 1 ล้านปอนด์ พร้อมส่วนขยายอีก 500,000 ปอนด์ ขึ้นกับจำนวนนัดที่ลงเล่นและผลงานของสโมสรในแชมเปียนส์ลีก ทั้งนี้ยังมีค่าตัวในการซื้อขาดอีก 18 ล้านปอนด์และอาจเพิ่มขึ้นเป็น 26.5 ล้านปอนด์ได้ วันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 เขาลงเล่นนัดแรกให้กับลิเวอร์พูลในพรีเมียร์ลีกนัดที่บุกไปแพ้เลสเตอร์ซิตี 1–3 ต่อมาวันที่ 16 กุมภาพันธ์ เขาลงเล่นในนัดที่บุกไปเอาชนะแอร์เบ ไลพ์ซิช 2–0 ในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2020–21 ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นชาวตุรกีคนแรกที่ลงเล่นให้กับสโมสรอังกฤษในรายการนี้

**ทีมชาติ**
โอซันเคยเล่นให้กับทีมชาติตุรกีชุดเยาวชน โดยเป็นกัปตันของทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปีในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2017 และยูฟ่าก็จัดให้เขาเป็น 1 ใน 10 ผู้เล่นที่น่าจับตามอง วันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 คาบัคลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชาติชุดใหญ่ในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก นัดที่พบกับอันดอร์รา โดยนัดนั้น เขาลงเล่นเต็มเวลา ช่วยให้ตุรกีเอาชนะไปได้ 2–0

**เกียรติประวัติ**

**สโมสร**
กาลาซาทาไร- ซือเปร์ลีก: 2017–18

**รางวัลส่วนตัว**
 ผู้เล่นหน้าใหม่แห่งฤดูกาลของบุนเดิสลีกา: 2018–19

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ozan-muhammed-kabak/461755- 250103777

หมวดหมู่:บุคคลจากอังการา
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวตุรกี
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติตุรกี
หมวดหมู่:นักฟุตบอลกาลาทาซาไรสปอร์คูลือบือ
หมวดหมู่:ผู้เล่นเฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลชัลเคอ 04
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนอริชซิตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในซือเปร์ลีก
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
อัลกุรอานแอลจีเรีย

อัลกุรอานแอลจีเรีย (Algeria Quran) เป็นอัลกุรอานที่เขียนด้วยมือ (มุศฮัฟ) ในประเทศแอลจีเรียซึ่งเขียนด้วยอักษรกูฟิก โดยเขียนตามการอ่านแบบวัรช์ใน ค.ศ. 1977 โดยمحمد بن سعيد الشريفي
จนถึงปัจจุบัน ฉบับพิมพ์มีแค่สามรุ่น รุ่นแรกตีพิมพ์โดย SNED (อดีตมีชื่อว่า Hachette Algeria ใน ค.ศ. in 1979 รุ่นที่สอง (1984) ตีพิมพ์โดย ENAG   และรุ่นที่สามโดย EPA  ใน ค.ศ. 2010

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ศาสนาในประเทศแอลจีเนีย
หมวดหมู่:อัลกุรอานที่เขียนด้วยมือ
อาสนวิหารตรีเอกภาพอันศักดิ์สิทธิ์ (อาดดิสอาบาบา)

อาสนวิหารตรีเอกภาพอันศักดิ์สิทธิ์ (Holy Trinity Cathedral; መንበረ ጸባኦት ቅድስት ሥላሴ) เป็นอาสนวิหารระดับบนสุดของคริสตจักรออร์ทอดอกซ์เทวาเฮโดเอธิโอเปีย ตั้งอยู่ในเมืองอาดดิสอาบาบา เมืองหลวงของประเทศเอธิโอเปีย ในปัจจุบันอาสนวิหารนี้มีสถานะเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในเอธิโอเปียเป็นอันดับสองรองจากโบสถ์แม่พระแห่งไซออนในเมืองอักซุม

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Holy Trinity Cathedral at www.sacred-destinations.com
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอาดดิสอาบาบา
หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในประเทศเอธิโอเปีย
หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในประเทศเอธิโอเปีย

หมวดหมู่:ศาสนสถานในประเทศเอธิโอเปีย
หมวดหมู่:ศาสนาคริสต์ในประเทศเอธิโอเปีย
หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในทวีแอฟริกา
หมวดหมู่:ศาสนสถานในประเทศเอธิโอเปีย

หมวดหมู่:ศาสนาในประเทศเอธิโอเปีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศเอธิโอเปีย
อธอปย
อาสนวิหารนักบุญจอร์จ (อาดดิสอาบาบา)

อาสนวิหารนักบุญจอร์จ (Saint George's Cathedral; የቅዱስ ጊዮርጊስ ካቴድራል, yek’idusi gīyorigīsi katēdirali) เป็นโบสถ์ในคริสตจักรออร์ทอดอกซ์เอธิโอเปีย ตั้งอยู่ที่อาดดิสอาบาบา เมืองหลวงของเอธิโอเปีย อาสนวิหารหลังนี้เป็นที่รู้จักจากโครงสร้างรูปแบบรูปแปดเหลี่ยม และตั้งชื่อตามนักบุญจอร์จ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอาดดิสอาบาบา
จอร์จ
หมวดหมู่:ราสตาฟารี
จัตุรัส 27 เมยาซียา

จัตุรัส 27 เมยาซียา (ሜያአዚያ 27 አደባባይ; Meyazia 27 Square; 27 Miyazya Square) หรือจัตุรัส 5 พฤษภาคม (5 May Square) หรือเรียกกันทั่วไปว่า อาราตกีโล (Arat Kilo) เป็นทางแยกและย่านโดยรอบที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ตั้งอยู่ในอาดดิสอาบาบา ประเทศเอธิโอเปีย เป็นจุดตัดระหว่างถนน 4 สาย คือ ถนนอาดวา (Adwa St), ถนนกษัตริย์จอร์จที่หก (King George VI St), ถนนพระราชินีเอลิซาเบธที่สอง (Queen Elizabeth II St) และ ถนนพัฒนาผ่านความร่วมมือ (Development Through Cooperation Ave) ชื่อของจัตุรัสหมายถึงวันที่ 27 พฤษภาคม (Miyazya) วันที่ซึ่งอาดดิสอาบาบาตกอยู่ภายใต้การยึดครองของอิตาลีในปี 1936 และ 5 พฤษภาคม ซึ่งคือวันที่ได้รับการปลดปล่อยเมื่อปี 1941 รอบ ๆ จัตุรัสเป็นที่ตั้งของอาคารที่ทำการรัฐบาลและมหาวิทยาลัยอาดดิสอาบาบา 
เสาโอเบลิสก์ตรงกลางจัตุรัสสร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงการขึ้นครองราชย์ของ Atse Haile Selassie ในปี 1930 แต่ต่อมาได้ถูกรื้อถอนไปในปี 1936 ภายหลังตกอยู่ภายใต้การปกครองของอิตาลีฟาสซิสต์ และสร้างขึ้นใหม่หลังได้รับการปลดปล่อย ภายหลังเกิดการปฏิวัติเอธิโอเปีย เดร์ก ได้ทำการรื้อถอนภาพที่สื่อถึงจักรพรรดิ Haile Selassie ออกจากอนุสาวรีย์ และภายหลังสวครามกลางเมืองสิ้นสุดก็ได้ทำนุบำรุงอนุสรณ์นี้ขึ้นใหม่อีกครั้ง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอาดดิสอาบาบา
หมวดหมู่:อาดดิสอาบาบา
อนุสาวรีย์ทิกลาชิน

อนุสาวรีย์ทิกลาชิน (Tiglachin Monument; ትግላችን แปลว่า "การต่อสู้ดิ้นรนของผองเรา") หรือบางครั้งเรียกว่า อนุสาวรีย์เดร์ก (Derg Monument; ደርግ หมายถึง "คณะเดร์ก") เป็นอนุสรณ์สถานระลึกถึงทหารชาวเอธิโอเปียและชาวคิวบาที่ต่อสู้ในสงครามโอกาเดน ตั้งอยู่ที่อาดดิสอาบาบา ประเทศเอธิโอเปีย สร้างขึ้นภายใต้ประธานาธิบดี Mengistu Haile Mariam ประกอบด้วยเสาสูง 50 เมตร ประติมากรรมนูนต่ำสองฝั่ง และที่แสดงภาพถ่ายของทหารชาวคิวบาที่เป็นที่ระลึกถึงของอนุสรณ์ งานประติมากรรมที่พบในอนุสาวรีย์นี้บริจาคให้แก่เอธิโอเปียโดยโครงการมันซูแดของรัฐบาลเกาหลีเหนือเมื่อปี 1984 และเป็นหนึ่งในงานชิ้นแรก ๆ ของโครงการที่บริจาคมายังทวีปแอฟริกา
อนุสาวรีย์ทำพิธีเปิดเมื่อ 12 กันยายน 1984 วันครบรอบสิบปีที่โค่นล้มจักรพรรดิ Haile Selassie และระบบกษัตริย์ในเอธิโอเปีย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอาดดิสอาบาบา
มอดูล:Location map/data/France Pas-de-Calais

return {
	name = 'ปาดกาแล',
	top = 51.05,
	bottom = 49.95,
	left = 1.475,
	right = 3.275,
	image = 'Pas-de-Calais department location map.svg',
	image1 = 'Pas-de-Calais department relief location map.jpg'
}
เผด็จการผู้ทรงคุณ

เผด็จการผู้ทรงคุณ (benevolent dictatorship) เป็นรัฐบาลที่ผู้นำอำนาจนิยมใช้อำนาจทางการเมืองอย่างสมบูรณ์ภายในรัฐ แต่ถูกรับรู้ว่าเป็นการทำไปเพื่อประโยชน์ของประชาชนโดยรวม ซึ่งตรงกันข้ามกับแบบแผนที่มุ่งร้ายของเผด็จการที่ให้ความสำคัญกับผู้สนับสนุนและผลประโยชน์ของตัวเอง เผด็จการผู้ทรงคุณมักอนุญาตให้มีเสรีภาพพลเมืองบางประการหรือมีการตัดสินใจแบบประชาธิปไตย เช่น ประชามติหรือการเลือกตั้งผู้แทนที่มีอำนาจอย่างจำกัด และมักมีการเตรียมการสำหรับการเปลี่ยนผ่านสู่ประชาธิปไตยในขณะที่ผู้นั้นดำรงตำแหน่งหรือหลังจากนั้น รูปแบบนี้อาจถูกมองได้ว่าเป็นรูปแบบสาธารณรัฐของสมบูรณาญาสิทธิราชย์อันทรงภูมิธรรม

**ดูเพิ่ม**
 สมบูรณาญาสิทธิราชย์- สมบูรณาญาสิทธิราชย์อันทรงภูมิธรรม- คุณธรรมนิยม- การแยกใช้อำนาจ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ระบบการเมือง
เดร์ก

เดร์ก (Derg หรือ Dergue; จากደርግ, "คณะกรรมการ" หรือ "สภา"; Dergii) หรือชื่อทางการ รัฐบาลทหารชั่วคราวแห่งเอธิโอเปีย (Provisional Military Government of Ethiopia) เป็นคณะรัฐประหารและรัฐบาลทหารผู้ปกครองประเทศเอธิโอเปียจากปี ค.ศ. 1974 ถึง 1987 ที่ซึ่งเริ่มมีการเปลี่ยนผ่านสู่รัฐบาลพลเมือง แต่กองทัพยังคงมีตำแหน่งอยู่จนถึงปี ค.ศ. 1991
เดร์กจัดตั้งขึ้นในเดือนมิถุนายนปี ค.ศ. 1974 ภายใต้ชื่อ คณะกรรมการร่วมกองทัพ, ตำรวจ และกองกำลังรักษาดินแดน (Coordinating Committee of the Armed Forces, Police and Territorial Army) โดยประกอบขึ้นด้วยเจ้าหน้าที่จากกองทัพเอธิโอเปียและตำรวจภายใต้การนำในระยะแรกของ อามาน อันโดม ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อคณะใหม่เป็นทางการว่า คณะกรรมการบริหารโดยกองทัพชั่วคราว (Provisional Military Administrative Council) เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1974 และล้มล้างการปกครองของจักรวรรดิเอธิโอเปียรวมถึงจักรพรรดิฮายิเล เซลาสซีขณะเกิดการประท้วงใหญ่ เดร์กได้ทำการยกเลิกสถาบันพระมหากษัตริย์ในเอธิโอเปียและก่อตั้งรัฐมากซิสต์-เลนนินนิสต์แบบหนึ่งพรรคการเมือง โดยมีคณะล้มล้างการปกครองเป็นพรรคแนวหน้าภายใต้รัฐบาลชั่วคราว การล้มล้างระบอบฟิวดัล, เพิ่มอัตราการรู้หนังสือ, โอนย้ายกิจการต่าง ๆ มาเป็นของรัฐ และการปฏิรูปที่ดินครั้งใหญ่ ซึ่งรวมถึงการจัดสรรนิคมใหม่และการทำเป็นหมู่บ้านจากที่สูงเอธิโอเปียเป็นประเด็นสำคัญของรัฐบาล ต่อมาในปี ค.ศ. 1977 เมินกึสทู ฮัยเลอ มารียัม ขึ้นดำรงตำแหน่งประธานและเริ่มแคมเปญการกดขี่ทางการเมือง เรดแทเรอร์ (Qey Shibir) เพื่อกำจัดคู่ตรงข้ามทางการเมือง ส่งผลให้มีผู้ถูกจองจำและประหารชีวิตโดยไม่ผ่านการตัดสินคดีทางกฎหมายหลายหมื่นราย
กระทั่งช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 ซึ่งเอธิโอเปียเผชิญปัญหาหลายประการ ทั้งการฟื้นตัวจากความพยายามบุกรุกดินแดนจากโซมาเลีย, ฤดูแล้ง, การเสื่อมถอยทางเศรษฐกิจ และ ทุพิกขภัยใหญ่ปี 1983–1985 ซึ่งมีผู้เสียชีวิตมากกว่าหลายล้านคน นำไปสู่การพึ่งพาความช่วยเหลือจากต่างชาติอย่างหนักและการปะทุขึ้นใหม่ของความขัดแย้งในประเทศ โดยเฉพาะการต่อสู้เรียกร้องเอกราชของเอริเทรีย และสงครามกลางเมืองระหว่างกองทัพซึ่งเป็นรัฐบาลเอง กลุ่มกบฏ และกองกำลังตามชายแดน ในปี ค.ศ. 1987 เมนกิสทูยุบเลิกเดร์กและก่อตั้งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเอธิโอเปีย ภายใต้การนำของพรรคแรงงาน และรัฐบาลพลเรือนใหม่แต่ยังคงเต็มไปด้วยสมาชิกจากเดร์ก ทั้งฮายิเล เซลาสซี และเดร์ก ได้ย้ายชาวอามาราไปทางใต้ของประเทศเพื่อจัดการและตั้งศูนย์กลางที่นั่น ในระหว่างนั้นก็ได้ทำการกำจัดวัฒนธรรมและภาษาโอโรโมในท้องถิ่น และแทนที่ด้วยอามารา

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Bahru Zewde. 2001. A History of Modern Ethiopia (second edition). London: James Currey.- Henze, Paul. 2000. Layers of Time: A History of Ethiopia. New York: Palgrave. 0-312-22719-1- Ottway, Marina & David. 1978. Ethiopia: Empire in Revolution. New York: Africana- url=https://archive.org/details/bub_gb_RcVFXUwraxsC- url=https://books.google.com/books?id=IwZ1Xb-w45oC

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ETHIOPIA – A Country Study (at the Library of Congress)- The Ethiopian Revolution, The Dergue, Civil War and Famine, Ethiopian Treasures-  "Mengistu found guilty of genocide", BBC News- The Economic Policies of Socialist Ethiopia
หมวดหมู่:ลัทธิคอมมิวนิสต์
หมวดหมู่:รัฐบาลเอธิโอเปีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เอธิโอเปีย
หมวดหมู่:เผด็จการทหาร
หมวดหมู่:รัฐคอมมิวนิสต์
หมวดหมู่:สงครามเย็น
หมวดหมู่:รัฐเผด็จการเบ็ดเสร็จ
หมวดหมู่:อดีตรัฐสังคมนิยม
แม่แบบ:การระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา 2019/ประเทศแทนซาเนีย

การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศแทนซาเนีย
หมวดหมู่:แม่แบบโรคติดเชื้อ
ลาลีเบอลา

ลาลีเบอลา (ላሊበላ) เป็นเมืองในอำเภอลาสทาในโวลโลโซเนเหนือ รัฐอามารา ของประเทศเอธิโอเปีย เป็นที่รู้จักจากโบสถ์โมโนลิธเจาะหิน ซึ่งเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกภายใต้ชื่อหมู่โบสถ์คริสต์ที่สลักเข้าไปในหินแห่งลาลีเบอลา ลาลีเบอลาเป็นศูนย์กลางที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ตั้งแต่ยุคโบราณของเอธิโอเปีย และสำหรับชาวคริสต์ ลาลีเบอลาเป็นเมืองที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดรองจากอักซุม

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 David W. Phillipson, Ancient Churches of Ethiopia (New Haven: Yale University Press, 2009). Chapter 5, "Lalibela: Eastern Complex and Beta Giyorgis"; Chapter 6, "Lalibela: Northern Complex and Conclusions"- Sylvia Pankhurst, "Ethiopia: a cultural history" (Lalibela House, Essex, 1955). Chapter 9, "The monolithic churches of Lalibela"- Paul B. Henze, "Layers of time: a history of Ethiopia" (Shama Books, Addis Ababa, 2004). Chapter 3: "Medieval Ethiopia: isolation and expansion"- Hancock, Graham, Carol Beckwith & Angela Fisher, African Ark – Peoples of the Horn, Chapter I: Prayers of Stone/The Christian Highlands: Lalibela and Axum. Harvill, An Imprint of HarperCollinsPublishers, 0-00-272780-3

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  UNESCO World Heritage Site
หมวดหมู่:นครศักดิ์สิทธิ์
โบสถ์นักบุญจอร์จ (ลาลีเบลา)

โบสถ์นักบุญจอร์จ (Bete Giyorgis; Church of Saint George) เป็นหนึ่งในสิบเอ็ดโบสถ์โมโนลิธที่เจาะเข้าไปในหินในเมืองลาลีเบลา ภูมิภาคอามฮารา ประเทศเอธิโอเปีย
โบสถ์เกิดขึ้นจากการแกะสลักลงล่างเข้าไปในทัฟฟ์ภูเขาไฟ ระบุอายุการก่อสร้างอยู่ที่ราวศตวรรษที่ 12 หรือต้นศตวรรษที่ 13 เชื่อกันว่าสร้างขึ้นในรัชสมัยของจักรพรรดิลาลีเบลา โบสถ์มักได้รับการเรียกขานให้เป็น "สิ่งมหัสจรรย์ของโลกลำดับที่แปด" จักรพรรดิลาลีเบลามีพระราชประสงค์จะสร้างเยรูซาเลมขึ้นมาใหม่ซึ่งแสดงออกผ่านทางการออกแบบสร้างของบรรดาโบสถ์เจาะหินในเมืองลาลีเบลาโดยมีโบสถ์สร้างอยู่เป็นสองกระจุก สู่ถึงเยรูซาเลมบนโลกและเยรูซาเลมในสวรรค์ ตรงกลางมีร่องที่ขุดไว้เป็นทางเพื่อแทนแม่น้ำจอร์แดน โบสถ์นักบุญจอร์จมีขนาด 25 เมตร ต่อ 25 เมตร ต่อ 30 เมตร 
ในประวัติศาสตร์เชิงวัฒนธรรมของเอธิโอเปียระบุว่าโบสถ์นี้สร้างขึ้นหลังจักรพรรดิลาลีเบลาแห่งซากเวทรงมีนิมิตให้สร้างโบสถ์ขึ้นจากนักบุญจอร์จ และพระเป็นเจ้า ซึ่งทั้งสองพระองค์ได้มอบวิธีการสร้างโบสถ์ให้แก่จักรพรรดิลาลีเบลา
ลาลีเบลาเป็นจุดหมายปลายทางสำหรับผู้แสวงบุญชาวเอธิโอเปียนออร์ทอดอกซ์ ส่วนโบสถ์นักบุญจอร์จและโบสถ์เจาะหินในลาลีเบลาได้รับสถานะแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกภายใต้ชื่อ "หมู่โบสถ์คริสต์ที่สลักเข้าไปในหินที่ลาลีเบลา"

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Fine Art Photos from the Church-  Gallery of photos of the church's interior and exterior-  Info on the church of Lalibela-  3D model of Bete Giyorgis
นโรดม เจนณา

นโรดม เจนณา (នរោត្តម ជេនណា; เกิด 11 มีนาคม พ.ศ. 2554) เป็นนักแสดง นักร้อง นางแบบ นักเต้น และทูตตราสินค้าชาวเขมร เป็นพระธิดาในพระองค์เจ้านโรดม บุบผารี และเป็นพระราชปนัดดาในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ

**ประวัติ**
นโรดม เจนณา เกิดเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554 ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระธิดาคนที่สองของพระองค์เจ้านโรดม บุบผารี เกิดแต่บิดาชาวฝรั่งเศสไม่ปรากฏนาม เธอเป็นพระนัดดาในสมเด็จพระมหิสสรานโรดม จักรพงศ์ และเป็นพระราชปนัดดาในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ เธอไม่มีมีฐานันดรศักดิ์ในราชสำนักแม้มีมารดาเป็นเจ้านายกัมพูชา แต่เจนณาเป็นที่รู้จักในสมัญญา "เจ้าหญิงน้อย" (ព្រះនាងតូច)
พ.ศ. 2558 ขณะอายุ 3 ปี ครอบครัวของเธอย้ายกลับประเทศกัมพูชา นโรดม เจนณา สามารถพูดได้ห้าภาษา คือ ภาษาเขมร อังกฤษ ฝรั่งเศส จีน และไทย รวมทั้งมีความสามารถด้านการขับร้องที่ผ่านการฝึกฝนมาตั้งแต่ยังเยาว์วัยได้ห้าภาษา
นโรดม เจนณาเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงใน พ.ศ. 2561 มีผลงานแสดงเรื่อง เทพธิดาผกาทกลเมียะฮ์ (Teptida Phkar Thkol Meas) ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ในท้องถิ่น
นโรดม เจนณาได้รับการจัดการและบริหารโดยสเปซครีเอทีฟมาร์เกติง (Space Creative Marketing)

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**

**มิวสิกวิดีโอ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
JennaNorodomkh- jnnanrdm           

หมวดหมู่:ราชสกุลนโรดม
หมวดหมู่:นักแสดงชาวกัมพูชา
หมวดหมู่:นักร้องชาวกัมพูชา
หมวดหมู่:บุคคลจากปารีส
หมวดหมู่:ชาวกัมพูชาเชื้อสายฝรั่งเศส
หมวดหมู่:พระราชวงศ์ที่ทรงพระเยาว์
วัดสีเมือง

วัดสีเมือง หรือ วัดศรีเมือง ( ວັດສີເມືອງ) เป็นพระอารามหลวง ตั้งอยู่บนถนนเชษฐาธิราช  ในนครหลวงเวียงจันทน์ ถือเป็น 1 ใน ศรี 5 ประกอบด้วย ศรีเมือง ศรีพูล ศรีฐาน ศรีบัวบาน ศรีหอม ในสมัยโบราณ เกี่ยวข้องกับการทำพิธีสำคัญของกษัตริย์โบราณ เช่น การราชาภิเษกขึ้นครองราชย์ จะต้องนำน้ำพุทธมนต์จาก วัด 5 ศรี ทั้งหมดมาประกอบพิธีพุทธาภิเษก
วัดสีเมืองสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2106 ในสมัยของพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช วัดนี้เป็นที่ตั้งของเสาหลักเมือง มีคำบอกเล่าเก่าแก่ว่าเกี่ยวข้องกับสาวชื่อ ศรี เป็นหญิงท้องแก่ ยอมสละชีวิตพร้อมลูกในท้องพร้อมกับม้าอีกหนึ่งตัว เป็นผีอารักษ์เสาหลักเมืองเวียงจันทน์ จึงนำเอาชื่อสาวสีมาตั้งเป็นชื่อวัดว่า "วัดศรีเมือง" ชาวเวียงจันทน์ได้เรียกสาวศรีว่า ย่าแม่ศรีเมือง ทุกปีก่อนจะมีบุญนมัสการที่พระธาตุหลวงจะต้องมีการจัดพิธีกรรมทำบุญอยู่ที่วัดสีเมืองก่อน
ธาตุวัดสีเมือง เป็นธาตุที่สร้างด้วยศิลาแลงซึ่งแตกต่างไปจากธาตุที่สร้างด้วยอิฐในระยะร่วมสมัย เท่าที่เหลืออยู่ปรากฏเป็นฐานบัวที่มีบัวคว่ำและท้องไม้ขนาดใหญ่ที่คาดด้วยลูกแก้วอกไก่ ภายในวัดมีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่เป็นจำนวนมาก แต่มีพระพุทธรูปอยู่องค์หนึ่งที่ชำรุดไปแล้วบางส่วนตั้งประดิษฐานอยู่ ซึ่งพระพุทธรูปองค์นี้เป็นที่เชื่อกันว่ามีความศักดิ์สิทธิ์เป็นอย่างมากไม่ว่าใครมาขอพรก็จะสมดังใจ

**อ้างอิง**
สีเมือง
หมวดหมู่:นครหลวงเวียงจันทน์
วัดสุราษฎร์รังสรรค์

วัดสุราษฎร์รังสรรค์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลคลองควาย อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินที่ตั้งวัดเนื้อที่ 7 ไร่ 14 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 319 ที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 1 ไร่ 1 งาน 40 ตารางวา โฉนดเลขที่ 320
วัดสุราษฎร์รังสรรค์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2375 ไม่ปรากฏหลักฐานว่าเป็นใครเป็นผู้สร้าง ต่อมามีนางเต่า ผลมะขาม นายไข่ อุ้มญาติ นางโหมด ทองอ่อน ได้สร้างหอสวดมนต์ถวาย ต่อมานางแจ๋ว ภู่ห้อง ได้ถวายเรือนไม้สักทรงไทย คนละ 9 หลัง กับนายไข่ อุ้มญาติ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493 ได้ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2482
เสนาสนะภายในวัด ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ ศาลาบำเพ็ญกุศล ศาลาท่าน้ำ กุฏิเสร็จแล้ว 10 หลัง หอระฆัง หลัง ห้องน้ำ 9 ห้อง ห้องสุขา 32 ห้อง และฌาปนสถาน 1 หลัง

**อ้างอิง**
สุราษฎร์รังสรรค์
วัดกลางเหนือ

วัดกลางเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกุ้ง อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดกลางเหนือตั้งเป็นวัดเมือ พ.ศ. 2303 ในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลายไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง ที่เชื่อได้ว่าเดิมกุฎิสงฆ์ปลูกไว้รอยพระอุโบสถโดยปลูกไว้ในสระเป็นหลัง ๆ ปัจจุบันกุฎิได้ย้ายมาที่ตั้งในปัจจุบัน มีหลักฐานในพระราชพงศาวดารพระเจ้ากรุงธนบุรี กล่าวว่า "หลวงยกกระบัตร (พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก) ได้ล่องเรือจากราชบุรีมาตามลำน้ำแม่กลองผ่านวัดกลาง..." ยังมีวัดกลางใต้ซึ่งอยู่ถัดลงไปนั้น ปัจจุบันได้ร้างไปแล้วและเป็นธรณีสงฆ์ของวัดกลางเหนือ 
วัดนี้เป็นแหล่งศึกษามาแต่โบราณ มีพระเป็นครูสอน ทำการสอนทั้งหนังสือ และวิชาการอย่างอื่น เรียนกันตัวต่อตัว ต่อมาได้สร้างโรงเรียนปริยัติธรรมขึ้น และสร้างโรงเรียนวิชาภาษาไทยขึ้นในสมัยพระครูสกลวิสุทธิ (เหมือน รตฺนสุวณฺโณ) เป็นเจ้าอาวาส ได้จัดตั้งโรงเรียนภาษาไทยขึ้นเป็นแห่งแรกในอำเภอบางคนที เมื่อ พ.ศ. 2456 โดยสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส และทรงประทานชื่อให้ว่า "โรงเรียนตัวอย่างวัดกลางเหนือ อำเภอบางคนที" ในปี พ.ศ. 2458 ทางราชการรับเป็นโรงเรียนของรัฐขยายการศึกษาเปิดสอนตั้งแต่ประถมปีที่ 1–4 และมัธยมศึกษาปีที่ 1– 3 ต่อมา พ.ศ. 2481 ทางราชการได้ตัดชั้นประถมศึกษาออกทั้งหมด คงไว้แต่มัธยมศึกษาและขยายออกไปจนถึงมัธยมบริบูรณ์ ปัจจุบันโรงเรียนสกลวิสุทธิ์เปิดสอนแผนกอาชีวศึกษาด้วย
วัดกลางเหนือได้มีการปฏิสังขรณ์ซ่อมแซม และสร้างใหม่ตลอดมาโดยตลอด พุทธศาสนิกชนให้ความร่วมมือ บริจาคสินทรัพย์เป็นจำนวนมากทำให้วัดกลางเหนือมีศาสนสถานและศาสนวัตถุที่มั่นคงถาวร ตั้งแต่อุโบสถ ศาลาการเปรียญทรงไทย กุฏิสงฆ์ทรงไทย และสมัยใหม่ ศาลาท่าน้ำ หอฉัน ตลอดจนอาคารเรียน ฯลฯ อุโบสถสร้างใหม่ ก่ออิฐถือปูน งดงามมาก ผนังอุโบสถเป็นรูปเทพนม เรื่องรามเกียรติ์ เหนือผนังอุโบสถสร้างเป็นวิมาน  พระประธานในอุโบสถสร้างด้วยศิลาแดง ปางมารวิชัยแบบสุโขทัยคู่มากับวัด และเจดีย์ใหญ่หน้าบรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ยอดเจดีย์
ปัจจุบัน พระสมุทรธรรมคณี (จำลอง อาสโภ) น.ธ.เอก, ป.ธ.๕ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสรูปปัจจุบันและดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาเจ้าหน้าจังหวัดสมุทรสงครามอีกด้วย

**อ้างอิง**
กลางเหนือ
วัดบึงบาประภาสะวัต

วัดบึงบาประภาสะวัต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงบา อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระครูสุจิตรัตนากร ดร. เจ้าคณะอำเภอหนองเสือ  
วัดบึงบาประภาสะวัต สร้างเมื่อ พ.ศ. 2464 โดยมี ขุนนรพัฒนพิศาล (พริ้ง ประภาสะวัต) นายอำเภอหนองเสือ ร่วมกับประชาชนชาวหนองเสือ เป็นผู้ถวายที่ดิน และดำเนินการสร้างวัดและได้ขนานนามว่า "วัดบึงบาประภาสะวัต" หรือ วัดบึงบา

**ประวัติ**
คำว่า "บึงบา" เป็นชื่อของตำบลที่ตั้ง
และคำว่า "ประภาสะวัต" 
เป็นนามสกุลพระราชทานของขุนนรพัฒนพิศาล (พริ้ง ประภาสะวัต) จึงได้นำมารวมกันตั้งเป็นชื่อวัดดังกล่าว 
วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร เมื่อปี พ.ศ. 2537 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาใหม่อีกครั้งหนึ่ง เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2531 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2471 และก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่เมื่อปี พ.ศ. 2531 มีพระประธานในอุโบสถนามว่า หลวงพ่อเพชร เป็นหลวงพ่อพุทธโสธรจำลอง หลวงพ่อเมตตาประชานิมิต ในอุโบสถหลังใหม่ มีหอระฆัง หอฉัน ศาลาการเปรียญหลังใหม่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530  วิหารมีลักษณะเป็นทรงไทยแบบจัตุรมุข ใช้เป็นที่ประดิษฐานรูปหล่อจำลองพระพุทธปฏิมากรพระพุทธชินราช และหลวงพ่อโสธร ในบริเวณวัดมีโรงเรียนมัธยมศึกษา 60 ไร่

**รายนามเจ้าอาวาส== - พระอธิการเทียบ พ.ศ. 2479 - พ.ศ. 2482 - พระครูวิบูลย์ธัญญสาร พ.ศ. 2483 - พ.ศ. 2489 - พระอาจารย์ให้ - พระอาจารย์เชย - พระเมตตาวิหารี (ทองคำ เมตตาวิหาโร) 
พ.ศ. 2490 - 2564
พระครูสุจิตรัตนากร ดร. พ.ศ.2564 - ปัจจุบัน

**อ้างอิง**
บึงบาประภาสะวัต
(รายนามเจ้าอาวาส อ้างใน https://www.sangkhatikan.com/wat_view.php?ID=%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%9A%E0%B8%B6%E0%B8%87%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%B0%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%95%20(%E0%B8%9B%E0%B8%97.) )
เขตอัครบิดรสากล

เขตอัครบิดรสากล (Οικουμενικό Πατριαρχείο; Ecumenical Patriarchate) เป็นเขตปกครองของอัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิลและเป็นศูนย์กลางคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ทั่วโลก
เขตอัครบิดรสากลมีหน้าที่อภิบาลและเผยแผ่ความเชื่อดั้งเดิมของคริสตจักรโดยไม่จำกัดชาติและภูมิภาค เชื้อชาติและภาษา คริสตชนออร์ทอดอกซ์ที่ไม่ได้สังกัดคริสตจักรย่อมถือว่าอยู่ในสังกัดเขตอัครบิดรสากล

**ประวัติ**
คริสตชนออร์ทอดอกซ์เชื่อว่านักบุญอันดรูว์เป็นผู้ก่อตั้งคริสตจักรขึ้นในเมืองนี้ ต่อมาจักรพรรดิคอนสแตนตินมหาราชสถาปนาบริเวณนี้ขึ้นเป็นนครคอนสแตนติโนเปิล ให้เป็นราชธานีแห่งใหม่ของจักรวรรดิโรมันแทนกรุงโรม ทำให้บิชอปแห่งคอนสแตนติโนเปิลเป็นตำแหน่งที่มีความสำคัญมากขึ้นและยกสถานะเป็นอาร์ชบิชอป ในปี ค.ศ. 381 สภาสังคายนาคอนสแตนติโนเปิลครั้งที่หนึ่งกำหนดให้บิชอปแห่งคอนสแตนติโนเปิลมีศักดิ์รองจากบิชอปแห่งโรม ต่อมาในปี ค.ศ. 451 สภาสังคายนาแคลซีดันจึงกำหนดให้บิชอปแห่งโรมและบิชอปแห่งคอนสแตนติโนเปิลมีศักดิ์เสมอกัน จนกระทั่งราวปี ค.ศ. 587-8 จักรพรรดิเมาริกิอุสจึงพระราชทานสมัญญา "อัครบิดรสากล" แก่อาร์ชบิชอปยอห์นที่ 4 แห่งคอนสแตนติโนเปิลเป็นองค์แรก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เขตอัครบิดรสากล
วัดราษฎร์บูรณะ (จังหวัดสมุทรสงคราม)

วัดราษฎร์บูรณะ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองแควอ้อม ในตำบลเหมืองใหม่ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดราษฎร์บูรณะสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2300 ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง ต่อมานายสุข และนางเงิน พร้อมด้วยน้องสาว ได้บริจาคทรัพย์ที่ดินให้สร้างวัดขึ้นใหม่ พร้อมด้วยสังฆารามต่าง ๆ จึงได้เรียกชื่อวัดว่า วัดใหม่ยายเงิน ตามนามของผู้บริจาค อุโบสถเดิมของวัดเป็นไม้สักทรงผ่ากระดาน ศาลาการเปรียญ ตลอดจนกุฏิสงฆ์ เป็นเรือนไม้สักทรงไทยทั้งสิ้น ต่อมาได้ชำรุดทรุดโทรมไปตามกาลเวลา จนในสมัยของหลวงพ่อสุข เป็นเจ้าอาวาสได้ทำการสร้างอุโบสถใหม่เป็นอุโบสถคอนกรีตก่ออิฐถือปูน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อปี พ.ศ. 2499 พร้อมทั้งเปลี่ยนชื่อวัดใหม่ว่า "วัดราษฎร์บูรณะ" 
สิ่งสำคัญของวัด ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ และหน้าบันของอุโบสถ เป็นรูปหน้ากาล ซึ่งแปลกกว่าวัดอื่น ๆ กุฏิ หอฉัน หอสวดมนต์ ทรงไทยโบราณทั้งสิ้น ต้นตะเคียนใหญ่ และต้นพิกุล อายุ 300 ปี
หลวงพ่อสุขท่านได้ออกวัตถุมงคล เช่น ตะกรุดโทนเนื้อฝาบาตร เชือกคาดเอว และพิรอดแขน โดยท่านทำแจกลูกศิษย์มาเรื่อย ๆ พุทธคุณ กันเขี้ยวงาสารพัด เป็นที่เลื่องลือ

**อ้างอิง**
ราษฎร์บูรณะ
มหาวิทยาลัยมหิดล วิทยาเขตนครสวรรค์

มหาวิทยาลัยมหิดล วิทยาเขตนครสวรรค์ (Mahidol University, Nakhonsawan Campus; ชื่อย่อ: ม.มหิดล นครสวรรค์ / MUNA)  เป็นโครงการจัดตั้งวิทยาเขตในสังกัดมหาวิทยาลัยมหิดล  ตั้งอยู่ที่ตำบลเขาทอง อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์

**หลักสูตร**
สถานที่จัดการเรียนการสอนระดับปริญญาตรี
**ชั้นปีที่ 1 ณ มหาวิทยาลัยมหิดล ศาลายา
**ชั้นปีที่ 2-4 ณ มหาวิทยาลัยมหิดล โครงการจัดตั้งวิทยาเขตนครสวรรค์

** แหล่งข้อมูลอื่น**
   เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยมหิดล-  เว็บไซต์มหาวิทยาลัยมหิดล วิทยาเขตนครสวรรค์

**อ้างอิง**
วิทยาเขตนครสวรรค์
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดนครสวรรค์
หมวดหมู่:สถานศึกษาในอำเภอพยุหะคีรี
หมู่โบสถ์คริสต์ที่สลักเข้าไปในหินแห่งลาลีเบลา

แผนที่โบสถ์และสิ่งก่อสร้างในหมู่โบราณสถาน
หมู่โบสถ์คริสต์ที่สลักเข้าไปในหินแห่งลาลีเบลา (The Rock-hewn Churches of Lalibela) เป็นกลุ่มโบสถ์คริสต์มอนอลิธิกในที่สูงทางตะวันตกของเอธิโอเปีย บริเวณเมืองลาลีเบลา เมืองซึ่งตั้งชื่อตามจักรพรรดิผู้ครองราชย์ระหว่างปลายศตวรรษที่ 12 ถึงต้นศตวรรษที่ 13 จักรพรรดิลาลีเบลาแห่งจักรวรรดิซากเว ผู้มีพระราชดำริให้ก่อสร้างโบสถ์ที่สลักเข้าไปในหินจำนวน 11 แห่ง เพื่อสร้างนครศักดิ์สิทธิ์ เยรูซาเลม ขึ้นมาในอาณาจักรของตน ปัจจุบันหมู่โบสถ์เหล่านี้ยังคงใช้งานโดยคริสตจักรออร์ทอดอกซ์เอธิโอเปียเรื่อยมาตั้งแต่อดีตและคงความสำคัญอย่างมากต่อศาสนิกชนในเอธิโอเปีย
หมู่โบราณสถานประกอบด้วย 3 ส่วน: หมู่โบสถ์ทางตะวันตกเฉียงเหนือ, หมู่โบสถ์ทางตะวันตกเฉียงใต้ และ โบสถ์จอร์จิส

**อ้างอิง ==
เวนิสตะวันออก

นี่คือรายชื่อที่ไม่สมบูรณ์ของสถานที่ที่ได้รับสมญานามว่าเป็น เวนิสตะวันออก

**รายชื่อ**

**ดูเพิ่ม**
 เวเนซุเอลา ชื่อประเทศแปลว่า "เวนิสน้อย"- เวนิสเหนือ- ลิตเติลเวนิส- ปารีสตะวันออก- ปารีสตะวันตก- ลิตเติลปารีส

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รายชื่อเมืองในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:รายชื่อเมืองตามสมญานาม
หมวดหมู่:การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศพม่า

พม่า
หมวดหมู่:สาธารณสุขในประเทศพม่า
หมวดหมู่:ประเทศพม่าในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:ประเทศพม่าในปี พ.ศ. 2564
อักซุม

อักซุม (Axum หรือ Aksum; m; ኣኽሱም; አኵስም Ak̠ʷsəm; አክሱም Ak̠sum) เป็นเมืองในภูมิภาคติกรายของเอธิโอเปีย มีประชากรราว 66,800 คนในปี 2015 อักซุมเป็นจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยวจนกระทั่งเกิดสงครามติกรายในปี 2020
อักซุมเป็นที่ตั้งของราชธานีในอดีต ของจักรวรรดิอักซุม ซึ่งร่ำรวยและเรืองอำนาจจากการควบคุมการค้าทางทะเล และมีอำนาจในภูมิภาคระหว่าง 400 ปีก่อนคริสต์กาลจนถึงศตวรรษที่ 10 ยูเนสโกประกาศให้แหล่งโบราณสถานต่าง ๆ แห่งอักซุมเป็นแหล่งมรดกโลกในปี 1980 ด้วยคุณค่าทางวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 Francis Anfray. Les anciens ethiopiens. Paris: Armand Colin, 1991.- Yuri M. Kobishchanov. Axum (Joseph W. Michels, editor; Lorraine T. Kapitanoff, translator). University Park, Pennsylvania: University of Pennsylvania, 1979. 0-271-00531-9- David W. Phillipson. Ancient Ethiopia. Aksum: Its antecedents and successors. London: The British Brisith Museum, 1998.- David W. Phillipson. Archaeology at Aksum, Ethiopia, 1993–7. London: British Institute in Eastern Africa, 2000. 1-872566-13-8- Stuart Munro-Hay. Aksum: An African Civilization of Late Antiquity. Edinburgh: University Press. 1991. 0-7486-0106-6  online edition- Stuart Munro-Hay. Excavations at Aksum: An account of research at the ancient Ethiopian capital directed in 1972-74 by the late Dr Nevill Chittick London: British Institute in Eastern Africa, 1989 0-500-97008-4- Sergew Hable Sellassie. Ancient and Medieval Ethiopian History to 1270  Addis Ababa:  United Printers, 1972.- African Zion, the Sacred Art of Ethiopia. New Haven:  Yale University Press, 1993.- J. Theodore Bent. The Sacred City of the Ethiopians: Being a Record of Travel and Research in Abyssinia in 1893. London: Longmans, Green and Co, 1894.  online edition

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Ethiopian Treasures — Queen of Sheba, Aksumite Kingdom — Aksum- Kingdom of Aksum article from "About Archaeology"- UNESCO – World Heritage Sites — Aksum-  The Metropolitan Museum of Art — "Foundations of Aksumite Civilization and Its Christian Legacy (1st–7th century)"- On Axum date=2010-01-15 - More on Axum- Axum from Catholic Encyclopedia-   Final obelisk section in Ethiopia, BBC, 25 April 2005-  Axum Heritage Site on Aluka digital library- Aksum World Heritage Site in panographies – 360 degree interactive imaging
หมวดหมู่:นครศักดิ์สิทธิ์
อาบูนาเยมาทากูห์

อาบูนา เยมาทา กูห์ (ኣቡና የማታ ጉሕ; Abuna Yemata Guh}}) เป็นโบสถ์มอนอลิธิก ตั้งอยู่ในเมืองฮาวเซน อำเภอโวเรดา ในภูมิภาคทีกราย ประเทศเอธิโอเปีย โบสถ์น้อยนี้ตั้งอยู่ที่ความสูง m และสามารถเข้าถึงได้ผ่านการปีนบันไดทางเท้าเท่านั้น โบสถ์นี้เป็นที่รู้จักจากภาพเขียนและโบราณวัตถุที่มีอายุย้อนกลับไปถึงศตวรรษที่ 5 และสถาปัตยกรรมอันแปลกตา โบสถ์นี้สร้างขึ้นจากการแกะสลักเข้าไปในหินใหญ่ในทะเลทรายที่เกิดจากการกัดกร่อนและก่อตัวของหินทรายจนมีลักษณะคล้ายหอคอยโดยธรรมชาติ
โบสถ์เป็นหนึ่งในหมู่ 35 โบสถ์สลักเข้าไปในหินของเอธิโอเปีย การเข้าถึงตัวโบสถ์ต้องผ่านบันไดและร่องสำหรับปีนป่ายซึ่งสร้างเข้าไปในหินและมีความอันตรายและความชันสูง รวมถึงสะพานไม้แคบ ๆ 

**ระเบียงภาพ**
File:AbunaYemataClimb.jpg|ทางปีนป่ายเข้าโบสถ์
File:Abuna_Yemata_Guh_entryway_climb.jpg|ทางปีนป่ายเข้าโบสถ์
File:AbumaYemata_Entrance.jpg|ทางเข้าโบสถ์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในประเทศเอธิโอเปีย
หมวดหมู่:ภูมิภาคตึกรัย
แม่แบบ:พงศาวลีมาลีเอโตอา

แม่แบบนี้ใช้ในบทความมาลีเอโตอา ราชวงศ์ของรัฐและตำแหน่งหัวหน้าในประเทศซามัว ยังไม่สมบูรณ์
}}|collapsed|mw-collapsed|{mw-collapsed}}}" style="width: {100%}; "
พงศาวลีมาลีเอโตอา 
อ้างอิง:
*url=https://books.google.com/books?id=uzuEU21y9zsC
แม่แบบ:PMID/doc

แม่แบบนี้ให้ลิงก์เชื่อมโยงแหล่งข้อมูลอื่นไปยังบทคัดย่อของวารสารชีวการแพทย์ PubMed
มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้ในกรณีลิงก์การอ้างอิงสั้น ๆ ในข้อความ ซึ่งเพียงพอที่จะเข้าใจประเด็น และในกรณีที่การรวมการอ้างอิงแบบเต็มอาจจะมีขนาดมากเกินไป (เช่นในหน้าพูดคุย)

**การใช้งาน**
แม่แบบต้องการหมายเลขของบทคัดย่อ PMID ซึ่งให้ผลลัพธ์เป็น:


สำหรับการค้นหาหมายเลขบทคัดย่อ PMID หรือค้นหาบทความดูที่ https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed
แม่แบบนี้รองรับหมายเลข PMID มากที่สุด 9 หมายเลข ซึ่งจะช่วยอำนวยความสะดวกในการจัดรูปแบบของรายการหมายเลข PMID (ตัวอย่างเช่น ในตาราง):


สำหรับเครื่องหมายวรรคตอนสุดท้ายซึ่งปรกติคือ "," ถ้าต้องการให้เป็นอย่างอื่นสามารถกำหนดได้โดยใช้ตัวแปรเสริม leadout:


แม่แบบนี้ยังสามารถแสดงลิงก์เปล่าโดยใช้ตัวแปรเสริม plainlink:





**การอ้างอิงแบบเต็ม**
เพื่อสร้างการจัดรูปแบบแบบเต็มของ แม่แบบ:Cite journal จากหมายเลขบทคัดย่อของ PubMed , สามารถใช้เครื่องมือ Diberri's  Wikipedia template filling โดยจากตัวอย่างด้านบนจะให้ผลลัพธ์ในรูปแบบนี้:
cite journal |author-last=Rubinstein |author-first=M. H. |title=A new granulation method for compressed tablets proceedings |journal=Journal of Pharmacy and Pharmacology |volume=28 Supplement |pages=67P |year=1976 |pmid=12345

**ดูเพิ่ม**
 PubMed- วิกิพีเดีย:PMID- ISBN- IETF RFC- Catalog lookup link