เครื่องบินดำดิ่งทิ้งระเบิด

ไฟล์:Dauntless bomb drop.jpg|thumb|right|ดักลาส เอสบีดี ดอนท์เลสส์ กำลังทำการดำดิ่งทิ้งระเบิด
เครื่องบินดำดิ่งทิ้งระเบิด คืออากาศยานที่พุ่งตรงไปที่เป้าหมายเพื่อให้การทิ้งระเบิดแม่นยำยิ่งขึ้น การดำดิ่งไปยังเป้าหมายทำให้วิถีของระเบิดง่ายขึ้น และช่วยให้นักบินมองเห็นได้ตลอดการทิ้งระเบิด วิธีนี้ทำให้สามารถโจมตีเป้าหมายและเรือรบได้ ซึ่งยากต่อการโจมตีด้วยเครื่องบินทิ้งระเบิดทั่วไปที่รักษาระดับเพดานบิน
หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 การเพิ่มขึ้นของอาวุธนำวิถีที่แม่นยำและการป้องกันอากาศยานที่ปรับปรุงให้ดีขึ้น—ทั้งตำแหน่งปืนคงที่และการสกัดกั้นเครื่องบินขับไล่—นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงขั้นพื้นฐานในการทิ้งระเบิดดำดิ่ง โดยอาวุธชนิดใหม่ เช่น จรวดมีความแม่นยำมากขึ้นจากมุมกดที่เล็กกว่าและจากระยะไกลกว่า สามารถติดตั้งได้กับเครื่องบินเกือบทุกชนิดรวมทั้งเครื่องบินขับไล่ ทำให้ปฏิบัติการมีประสิทธิภาพมากขึ้นโดยไม่มีช่องโหว่เช่นการใช้เครื่องบินทิ้งระเบิดดำดิ่ง ซึ่งต้องการการครองอากาศที่เหนือกว่าเพื่อปฏิบัติการอย่างมีประสิทธิภาพ

**วิธีการ**
เครื่องบินทิ้งระเบิดชนิดนี้ดำดิ่งในมุมสูงชัน โดยปกติระหว่าง 45 ถึง 60 องศา หรือแม้กระทั่งถึง 80 องศาเกือบเป็นแนวดิ่งด้วยเครื่องบิน ยุงเคิร์ส ยู 87 ดังนั้นจึงจำเป็นต้องดึงเครื่องขึ้นอย่างกะทันหันหลังจากทิ้งระเบิด สิ่งนี้สร้างความเครียดให้กับทั้งนักบินและเครื่องบิน ดังนั้นจึงต้องการเครื่องบินที่มีโครงสร้างแข็งแรงที่มีการชะลอการดำดิ่งให้ช้าลง สิ่งนี้จำกัดรุ่นการออกแบบเหลือเพียงเครื่องบินทิ้งระเบิดเบาที่สามารถบรรทุกอาวุธในพิกัดประมาณ 1,000 ปอนด์ (450 กก.) แม้ว่าจะมีเครื่องบางรุ่นที่ใหญ่กว่า ตัวอย่างที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ ยุงเคิร์ส ยู 87 "ชตูคา" ซึ่งใช้กันอย่างแพร่หลายในช่วงเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง เครื่องบินทิ้งระเบิดไอจิ ดี3เอ "วาล" ซึ่งจมเรือรบของฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงสงครามมากกว่าเครื่องบินของฝ่ายอักษะอื่น ๆ และดักลาส เอสบีดี ดอนท์เลสส์ ซึ่งจมเรือของญี่ปุ่นมากกว่าเครื่องบินพันธมิตรประเภทอื่น ๆ เอสบีดี ดอนท์เลสส์ ช่วยให้ชนะในยุทธนาวีที่มิดเวย์ เป็นส่วนสำคัญในชัยชนะที่ยุทธนาวีที่ทะเลคอรัล และต่อสู้ในการรบของสหรัฐทุกครั้งที่เกี่ยวข้องกับเรือบรรทุกเครื่องบิน

**รายชื่อเครื่องบินดำดิ่งทิ้งระเบิด**
ไฟล์:Bundesarchiv Bild 101I-646-5188-17, Flugzeuge Junkers Ju 87.jpg|thumb|ยุงเคิร์ส ยู 87- ยุงเคิร์ส ยู 87- ดักลาส เอสบีดี ดอนท์เลสส์- ไอจิ ดี3เอ- เคอร์ทิสส์ เอสบี2ซี เฮลไดเวอร์- โยโกซูกะ ดี4วาย- แบล็กเบิร์น สคัว- เปตล์ยากอฟ พี-2- แฟร์รี่ย์ บาราคูด้า- ลัวร์-นีเออร์ปอร์ต แอลแอ็น.401- ไอจิ บี7เอ

**นักบินเครื่องบินดำดิ่งทิ้งระเบิดที่มีชื่อเสียง**
 ฮันส์-อุลริช รูเดิล- ริชาร์ด ฮอลซี เบสต์- คาคูอิจิ ทากาฮาชิ- นอร์แมน ไคลส์- คิโยโตะ ฟูรูตะ

**ดูเพิ่ม**
 เครื่องบินทิ้งระเบิด- เครื่องบินทิ้งระเบิดตอร์ปิโด

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Angelucci, Enzo and Paolo Matricardi. World Aircraft: World War II. Volume II (Sampson Low Guides). Maidenhead, UK: Sampson Low, 1978. 0-562-00096-8.- Brown, David. Warship Losses of World War II. Arms and Armour, London, Great Britain, 1990. 0-85368-802-8.- Brown, David. Carrier Fighters. MacDonald and Janes, London, Great Britain, 1975. 0-356-08095-1.- Casey, Louis. Naval Aircraft. Secaucus, New Jersey: Chartwell Books Inc. 1977. 0-7026-0025-3.-  url=https://archive.org/details/shatteredswordun0000pars  Uses recently translated Japanese sources.- Smith, Peter C. Dive Bomber!. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press, 1982. 978-0-87021-930-6.- Worth, Richard. Fleets of the World War II. New York: Da Capo Press, 2001. 978-0-306-81116-6.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  "Dive Bombing at Target Assures Accuracy" April 1933, Popular Mechanics – early article on dive bombing-   "Diving Artillery" , April 1942, Popular Science illustrated article on the basics of dive bombing-  Tail Brake on Do-217E Controls Its Diving Speed, November 1942, Popular Science- battle Dive bombers compared Flight article of 1940- "How to Dive Bomb in World War 2 Aircraft – 1943" 
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิด