Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ดารายอดอัจฉริยะ

__NOTOC__
ดารายอดอัจฉริยะ (Akutāju; Act-Age) เป็นมังงะชุดสัญชาติญี่ปุ่นที่เขียนเรื่องโดยทัตสึยะ มัตสึกิ และวาดภาพประกอบโดยชิโระ อุซาซากิ เริ่มตีพิมพ์ลงในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ตั้งแต่วันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2561 ตีพิมพ์และจัดจำหน่ายเป็นหนังสือรวมเล่มในวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 โดยปัจจุบันมีหนังสือรวมเล่มจำนวน 8 เล่ม ส่วนที่ประเทศไทยสยามอินเตอร์คอมิกส์ได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์อย่างเป็นทางการในวันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 เนื้อเรื่องจะติดตามหญิงสาวที่ชื่อโยนางิ เค  ผู้มีเป้าหมายที่จะเป็นนักแสดง

**เนื้อเรื่อง**
เนื้อเรื่องจะมุงเน้นไปที่เด็กนักเรียนมัธยมปลายที่ชื่อโยนางิ เค ผู้มีเป้าหมายที่จะเป็นนักแสดง หลังจากเธอถูกพ่อทิ้งและแม่ได้ตายจากไป ทำให้เธอต้องเลี้ยงดูน้องสาวและน้องชายตามสัญญาที่ให้ไว้กับแม่ โดยเธอมีพรสวรรค์อย่างมากในการแสดงแบบเข้าถึงตัวละครจนถึงขั้นที่ทำให้เธอสูญเสียความเป็นตัวเองในขณะที่แสดง วันหนึ่งเธอสมัครเข้าทดสอบการเป็นนักแสดงใน "งานคัดตัวเพื่อค้นหานักแสดง" ของสำนักงานจัดหานักแสดงชื่อดังที่ชื่อบริษัท สตาร์ และได้ผ่านเข้ารอบ 12 คนสุดท้าย แต่เธอกลับสอบตก เพราะเหตุผลที่ว่าการแสดงแบบเข้าถึงตัวละครของเธอนั้นมันอัตราย แต่ผู้กำกับภาพยนตร์ที่ชื่อสุมิจิ คุโรยามะมีความสนใจในตัวเธอโดยตั้งใจที่จะดึงศักยภาพของเธอออกมาได้อย่างเต็มที่และผลักดันเธอเข้าสู่เส้นทางการเป็นนักแสดง

**ตัวละคร**

เธอเป็นเด็กนักเรียนมัธยมปลายที่เลี้ยงดูรุยและเร หลังจากที่พ่อทิ้งพวกเขาไปและแม่ของพวกเขาได้ตายจากไป

เขาเป็นผู้กำกับภาพยนตร์และผู้ก่อตั้งสตูดิโอ ไดโคคุเท็น 

เธอเป็นผู้ช่วยผู้กำกับภาพยนตร์และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ที่สตูดิโอ ไดโคคุเท็น 

เธอเป็นนักแสดงดังในสังกัดของสตาร์

เธอเป็นประธานบริษัท สตาร์

เขาเป็นนักแสดงในสังกัดของสตาร์และเป็นลูกชายของโฮชิ อาริสะ

**สื่อ**

**มังงะ**
ดารายอดอัจฉริยะ เป็นเรื่องที่เขียนโดยทัตสึยะ มัตสึกิ และวาดภาพประกอบโดยชิโระ อุซาซากิ เริ่มตีพิมพ์ลงนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ตั้งแต่วันที่ 22 มกราคม 2561 แต่ละบทจะทำการรวบรวมและเผยแพร่โดยชูเอชะ และได้รับการจัดพิมพ์เป็นหนังสือรวมเล่มในปัจจุบันจำนวน 8 เล่ม ส่วนที่ประเทศไทยมีการเผยแพร่เป็นหนังสือรวมเล่มโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์

**การตอบรับ**
มังงะได้รับอันดับที่สามจากการจัดอันดับหนังสือน่าอ่านประจำปี พ.ศ. 2561 ของเว็บไซต์จำหน่ายหนังสือออนไลน์ที่ชื่อ Honya Club โดยรวบรวมผลสำรวจมาจากลูกจ้างของร้านหนังสือทั่วประเทศมากกว่า 1,100 คน ในเดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2562 มังงะได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Kodansha Manga Awards ครั้งที่ 43 สาขา มังงะสำหรับเด็กผู้ชายยอดเยี่ยม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ ที่โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์-  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ ที่ชูเอชะ-  ดารายอดอัจฉริยะ ที่สยามอินเตอร์คอมิกส์-  ดารายอดอัจฉริยะ ที่สตูดิโอ ไดโคคุเท็น-  ดารายอดอัจฉริยะ ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ-  ดารายอดอัจฉริยะ ที่วิเกีย
หมวดหมู่:โชเน็งมังงะ
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:มังงะ
หมวดหมู่:เอ็สเอ็ส-บรีกาเดอร์ฟือเรอร์

SS-Brigaderführer เป็นตำแหน่งเจ้าหน้าที่ชั้นนายพลของหน่วยชุทซ์ชทัฟเฟิล เทียบได้กับทหารบกยศพลตรี
หมวดหมู่:นายพลของเอ็สเอ็ส
หมวดหมู่:เกออร์ค เอ็ลเซอร์

หมวดหมู่:ผู้พยายามลอบสังหารอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
หมวดหมู่:หมวดหมู่ตั้งตามชื่อบุคคลในนาซีและฮอโลคอสต์
สถานีรถไฟอาเรา

สถานีรถไฟอาเรา (Arau railway station) เป็นสถานีรถไฟที่ตั้งอยู่ ณ อาเรา รัฐปะลิส ประเทศมาเลเซีย เป็นสถานีรถไฟชานเมือง
สถานีรถไฟอาเราเป็นสถานีที่ใกล้ที่สุดสำหรับการเชื่อมต่อไปยังท่าเรือกัวลาปะลิส (Kuala Peris) ที่มีเรือด่วนผ่านไปยังท่าเรือกูอะห์บนเกาะลังกาวี
หากคุณต้องการที่เดินทางจากประเทศไทยไปยังเกาะลังกาวีโดยรถไฟ สถานีอาเราเป็นสถานีรถไฟที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการเปลี่ยนใช้เส้นทางเรือด่วน โดยใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง 15 นาที

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
อาเรา
หมวดหมู่:เส้นทางรถไฟในประเทศมาเลเซีย
ผู้รักษาพระราชลัญจกรของญี่ปุ่น

ผู้รักษาพระราชลัญจกรของญี่ปุ่น หรือ สมุหพระราชลัญจกร (ไนไดจิง) เป็นตำแหน่งทางการบริหารที่ไม่อยู่ในตำแหน่งคณะรัฐมนตรีในรัฐบาลของ จักรวรรดิญี่ปุ่น รับผิดชอบในการรักษาพระราชลัญจกรและตราประทับของญี่ปุ่น ตำแหน่งสมัยใหม่ของผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้นเหมือนกันกับ ไนไดจิง แค่ในนามเท่านั้นและไม่ควรสับสน ตำแหน่งถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 1945 หลัง สงครามโลกครั้งที่สอง

**ประวัติ**

**ยุคเมจิ**
ตำแหน่งผู้รักษาพระราชลัญจกรในสมัยใหม่ ถูกสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1885 หลังจากที่รัฐบาลเมจิได้จัดตั้งคณะรัฐมนตรีญี่ปุ่น แต่อย่างไรก็ตาม ตำแหน่งผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้น ได้ถูกแยกออกจากการบริหารของคณะรัฐมนตรี และให้ไปปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ให้คำปรึกษาส่วนพระองค์ของพระจักรพรรดิแทน นอกจากนี้ผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้น ยังต้องรับผิดชอบในส่วนของเอกสารต่าง ๆ ของพระจักรพรรดิ เช่น พระราชหัตถเลขา พระบรมราชโองการ อีกทั้งฎีกาที่ส่งไปถวายพระจักรพรรดิและส่งไปยังศาล ก็ได้รับการรับผิดชอบจากผู้รักษาพระราชลัญจกร รวมทั้งการส่งพระราชหัตถเลขาและจดหมายตอบฎีกาที่ส่งไปถวายและไปยังศาลด้วยเช่นกัน
ไฟล์:Privy_Council_Meeting_%28Chikanobu%29.png|thumb|right|320px|พระจักรพรรดิเรียกประชุมสภาองคมนตรี ซึ่งถูกสถาปนาขึ้นใน 3 ปีให้หลัง โดยแยกต่างหากจากสำนักงานสมุหพระราชลัญจกร ภาพดังกล่าวเป็นภาพอูกิโยะที่วาดลงบนแผ่นไม้โดย โยชู จิกะโนบุ ในปี ค.ศ. 1888
เมื่อสภาองคมนตรีถูกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1888 ผู้รักษาพระราชลัญจกรก็ยังคงมีบทบาทในการให้คำปรึกษาส่วนพระองค์ โดยระหว่างองคมนตรีกับผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้น ผู้รักษาพระราชลัญจกรจะแตกต่างกันในด้านของความสัมพันธ์โดยตรงระหว่างพระจักรพรรดิ โดยจะได้รับความไว้วางใจเป็นพิเศษ
ในปี ค.ศ. 1907 ตำแหน่งผู้รักษาพระราชลัญจกรได้ถูกขยายขึ้นไปเป็น สำนักงานสมุหพระราชลัญจกร (ไนไดจิง-ฟุ) โดยมีหัวหน้าเลขานุการ 1 คน เลขานุการ 3 คน และผู้ช่วยเลขานุการ 6 คน เพื่อช่วยเหลือปริมาณงานเอกสารที่เพิ่มมากขึ้นโดยส่งผ่านไปยังตำแหน่ง เก็นโร

**ยุคโชวะ**
ภายหลังจากการเริ่มเข้าสู่รัชสมัยของ สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะในปี ค.ศ. 1925 สำนักงานและตำแหน่งของผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้น เริ่มกลายมาเป็นตำแหน่งที่มีความสำคัญมากขึ้นเรื่อย ๆ โดยมีค่าใช้จ่ายสำหรับการทำงานมาจากสำนักนายกรัฐมนตรี จากการแย่งชิงทางการเมืองภายในสภาไดเอ็ตของญี่ปุ่นนั้น ได้ช่วยส่งเสริมให้ตำแหน่งของผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้น มีอำนาจที่มากขึ้น
สำนักงานสมุหพระราชลัญจกรได้ถูกยกเลิกอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945 โดยตำแหน่งผู้รักษาพระราชลัญจกรได้ถูกยกเลิกไปโดยรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1946 ดังนั้น ฟุจิตะ ฮิซาโนริ จึงเป็นจางวางใหญ่คนสุดท้ายที่มีตำแหน่งเป็นผู้รักษาพระราชลัญจกร
ปัจจุบัน พระราชลัญจกรนั้นถูกเก็บรักษาไว้และอยู่ในการกำกับดูแลของ จางวางญี่ปุ่น

**รายพระนามและรายนามผู้รักษาพระราชลัญจกร**

**ดูเพิ่ม**
 พระราชลัญจกร

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การเมืองจักรวรรดิญี่ปุ่น
The Mask Line พราง

The Mask Line พราง เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทเกมโชว์และมิวสิกโชว์ตอนพิเศษของ The Mask Singer หน้ากากนักร้อง ของประเทศไทย ผลิตรายการโดยบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ดำเนินรายการโดย กันต์ กันตถาวร ออกอากาศ 2 ตอน คือวันที่ 14 และ 21 มีนาคม พ.ศ. 2562 ออกอากาศหลังฤดูกาล Line Thai
โดยตอนนี้จะไม่มีการแข่งขัน ซึ่งมีรูปแบบเดียวกันกับ The Mask Truce Day คือ ยังเป็นการทายว่าบุคคลภายใต้หน้ากากว่าเป็นใคร หลังจากถาม-ตอบและคณะกรรมการทายบุคคลภายใต้หน้ากากแล้วก็จะถอดหน้ากากทันที ครั้งละ 1 หน้ากาก

**คณะกรรมการ**
รายนามของคณะกรรมการแต่ละคน มีดังนี้

**ผู้เข้าร่วมรายการ**

**เรตติ้ง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 themasksingerth
หมวดหมู่:The Mask Singer หน้ากากนักร้อง
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องเวิร์คพอยท์ทีวี
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2562
แม่แบบ:ผู้ได้รับกางเขนอัศวินแห่งกางเขนเหล็กประดับด้วยใบโอ๊กและดาบประดับเพชร

หมวดหมู่:แม่แบบการทหารเยอรมนี
หมวดหมู่:กล่องนำทางการทหาร
ดิอินเตอร์เนชันแนล (โดตา 2)

ดิอินเตอร์เนชันแนล (The International; ตัวย่อ: TI) เป็นการแข่งขันโดตา 2 ประจำปี จัดโดยผู้พัฒนาเกม วาล์วคอร์ปอเรชัน การแข่งขันประกอบด้วยผู้เข้าแข่งขัน 18 ทีม และตามด้วยซีรีส์การแข่งขันระยะยาวที่รู้จักกันในชื่อ โดตาโปรเซอร์กิต เงินรางวัลรวมนั้นมาจากการระดมทุนโดยผู้เล่นเกมผ่านทาง "คอมเพนเดียม" ซึ่งเป็นระบบแบตเทิลพาสในเกมที่เปิดตัวเมื่อปี 2013 ผู้ชนะการแข่งขันจะได้รับเงินรางวัลมากที่สุดรวมถึงถ้วยรางวัล เอจิสออฟแชมเปียนส์ ด้านหลังของถ้วยรางวัลจารึกด้วยชื่อของผู้ชนะ และรางวัลในเกมจะแสดงชื่อผู้เล่นทุกคนที่อยู่ที่น้ำพุของแต่ละฐาน
เพื่อให้แน่ใจว่าผู้เล่น ดีเฟนส์ออฟดิแอนเชียนส์ (โดตา) เพียงพอที่จะเล่น โดตา 2 และเพื่อโปรโมตเกมให้กับผู้เล่นใหม่ วาล์วได้เชิญทีมอีสปอร์ตโดตาที่ประสบความสำเร็จจำนวน 16 ทีมเข้าร่วมการแข่งขันโดตา 2 ที่เกมส์คอมในเดือนสิงหาคม 2011 ซึ่งต่อมากลายเป็นดิอินเตอร์เนชันแนล

**ผู้ชนะเลิศ**
ถ้วยรางวัลเอจิสออฟแชมเปียนส์จะมอบให้กับผู้ชนะเลิศในแต่ละปี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:อีสปอร์ต
โรงเรียนหนองบัววิทยายน

โรงเรียนหนองบัววิทยายน (Nongbua Wittayayon School; อักษรย่อ: น.บ.ว.) เป็นโรงเรียนประถมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษประจำจังหวัดหนองบัวลำภูเปิดการเรียนการสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาล-ประถมศึกษา-ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น แบบสหศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองบัวลำภูเขต 1  สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ และเป็นโรงเรียนที่เก่าแก่ที่สุดในจังหวัดหนองบัวลำภู ปัจจุบันมีอายุกว่า 1 ปี

**ประวัติโรงเรียนหนองบัววิทยายน**
โรงเรียนหนองบัววิทยายน เป็นโรงเรียนประถมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษประจำจังหวัดหนองบัวลำภู ตั้งอยู่ถนนวิไสยอุดรกิจ ตำบลหนองบัว อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู  ได้รับการอนุมัติให้ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2456 โดยอาศัยพื้นที่วัดมหาชัยเป็นสถานที่ตั้งโรงเรียน โดยใช้ศาลาการเปรียญของวัดเป็นอาคารเรียนชั่วคราว มีพระล้วน ฐิติปัญโญ เป็นครูใหญ่ นายเจียน โกมุทธพงษ์ ครูผู้สอน นักเรียน จำนวน 50 คน จนกระทั่งปี พ.ศ. 2468 ขุนวิไสยอุดรกิจ นายอำเภอหนองบัวลำภูได้ร่วมกับนายจันทร์ คำคลี่ ซึ่งดำรงตำแหน่งครูใหญ่ของโรงเรียน ได้ย้ายโรงเรียนจากวัดมหาชัยชึ่งเป็นสถานที่เดิม มาสร้างใหม่ในที่ดินแปลงปัจจุบันโดยได้ขอรับบริจาคไม้และแรงงานจากราษฎร มาปลูกสร้างอาคารเรียนจนแล้วเสร็จ  ตั้งชื่อโรงเรียนว่า “โรงเรียนประจำอำเภอหนองบัวลำภู”
กระทั่งวันที่วันที่  2 ตุลาคม พ.ศ. 2473  เสนาบดีพระองค์เจ้าธานีนิวัตร ได้ประทานนามโรงเรียนใหม่ ตามใบบอกที่ 97/2472  ว่า  “ โรงเรียนหนองบัววิทยายน”   และโรงเรียนได้พัฒนาเจริญรุ่งเรืองเรื่อยมา ก่อนการจัดตั้งจังหวัดหนองบัวลำภู โรงเรียนมีฐานะเป็นโรงเรียนประถมศึกษาประจำอำเภอหนองบัวลำภู จังหวัดอุดรธานี เมื่อมีพระราชบัญญัติประกาศจัดตั้งจังหวัดหนองบัวลำภู ณ วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2536 โรงเรียนหนองบัววิทยายนจึงมีฐานะเป็นโรงเรียนประถมศึกษาประจำจังหวัดหนองบัวลำภู
ในปัจจุบันโรงเรียนหนองบัววิทยายนเปิดสอน ตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาล ประถมศึกษา และมัธยมศึกษาตอนต้น จำนวน 45 ห้องเรียน เป็นนักเรียนประมาณ 1,706 คน ข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา 90 คน ภายใต้การนำของท่านผู้อำนวยการ นายมงกุฎ  จำนงค์นิต

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์โรงเรียนหนองบัววิทยายน- เว็บไซต์สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาหนองบัวลำภูเขต 1 สพฐfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:โรงเรียนประจำจังหวัด
หมวดหมู่:โรงเรียนในอำเภอเมืองหนองบัวลำภู
หมวดหมู่:โรงเรียนมาตรฐานสากล
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2456
หมวดหมู่:โรงเรียนที่มีอายุเกิน 100 ปีในประเทศไทย
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา
โทโยโทมิ คูนิมัตสึ

โทโยโทมิ คูนิมัตสึ (豊臣 国松, 1608 - 19 มิถุนายน 1615) เป็นสมาชิกของ ตระกูลโทะโยะโทะมิ หลังจากยุคเอโดะใน ศตวรรษที่ 17 คูนิมัตสึมีชื่อเสียงจากการเป็นบุตรชายของ โทะโยะโทะมิ ฮิเดะโยะริ ซึ่งเป็นบุตรชายของ โทะโยะโทะมิ ฮิเดะโยะชิ แม่ของเขาคืออนุภรรยาของฮิเดโยริ อิชา (伊茶) ในปี ค.ศ. 1615 ในระหว่าง การล้อมโอซากะ ฮิเดโยริก็พ่ายแพ้และกระทำการฆ่าตัวตายโดย เซ็ปปุกุ ในขณะที่ปราสาทของเขาถูกยึดครองโดยกองกำลังของ โทะกุงะวะ ฮิเดะทะดะ และ โทกูงาวะ อิเอยาซุ ในเวลานั้น Kunimatsu ซึ่งอายุเจ็ดขวบถูกกองกำลังโทคุงาวะถูกจับและถูกประหารชีวิตในภายหลังโดย การตัดศีรษะ

**ทฤษฎีการดำรงอยู่**
ทฤษฏีและข่าวลือในญี่ปุ่นบอกว่าเขาสามารถหลบหนีผ่านอุโมงค์ลับได้แล้วโทกูงาวะก็ทำการประหารชีวิตเหยื่อล่อหรือตัวแทน (รู้จักกันในชื่ออากาเงะมูฉะ) เพื่อให้สายเลือดโทโยโทมิหมดไปอย่างเป็นทางการ. เขายังมีชีวิตอยู่ในฐานะ 木下延由 ผู้ก่อตั้งสาขาใหม่ของตระกูลคิโนชิตะ (ตระกูลเกิดของฮิเดโยชิ) ใน จังหวัดบุงโงะ หลังจาก ตระกูลชิมะสึ ย้ายไปอยู่ที่ แคว้นศักดินาซัตสึมะ.

**บันทึก**

**อ้างอิง**
A History of Japan
*Perkins, Dorothy (1998). Samurai of Japan: A Chronology From Their Origin in the Heian Era (794-1185) to the Modern Era. Upland, PA: DIANE Publishing Company.
โรงเรียนเมืองเลย

โรงเรียนเมืองเลย (Muang Loei School; อักษรย่อ: ม.ล) เป็นโรงเรียนประถมศึกษาขนาดใหญ่ประเภทสหศึกษา เปิดสอนในระดับชั้นประถมถมศึกษาปีที่ 1-6 เป็นโรงเรียนประจำจังหวัดเลย ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลยเขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ที่ ถนน มลิวรรณ ตำบลกุดป่อง อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย

**ประวัติโรงเรียนเมืองเลย**
โรงเรียนเมืองเลย เดิมคือโรงเรียนเทศบาล 2 "วัฒนาดรุณี" 1 ใน 4 ของโรงเรียนในเขตเทศบาลเมืองเลย ในช่วงปีพุทธศักราช 2487 อาคารของโรงเรียนถูกพายุพัด สร้างความเสียหายและพังทลายจนไม่สามารถใช้เป็นอาคารเรียนได้จึงต้องไปเรียนร่วมกับโรงเรียนเทศบาล 1 ศรีสะอาด จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ปีพุทธศักราช 2498 ได้รับงบประมาณสร้างอาคารเรียนใหม่ 5 ห้องเรียน จำนวน 1 หลัง บริเวณถนนพิพัฒน์มงคล อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลยและได้ทำการก่อสร้างใหม่จนแล้วเสร็จ ครูและนักเรียนจึงย้ายมาเรียนที่โรงเรียนใหม่โดยการนำของนายเลี้ยงอิ่ม เอิบครูใหญ่ และนางอุบลวรรณ ชัยยปะ พร้อมด้วยนักเรียนจำนวน 175 คนและได้ตั้งชื่อโรงเรียนใหม่แห่งนี้ว่า โรงเรียนถนนพิพัฒน์มงคล
ปีพุทธศักราช 2500 กรมสามัญศึกษาให้ขยายโรงเรียนมัธยมสามัญขึ้นทุกอำเภอ เปิดสอนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 3 ซึ่งในส่วนของอำเภอเมืองเลยนั้นได้มอบหมายให้โรงเรียนถนนพิพัฒน์มงคล เปิดรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 และเปิดรับนักเรียนทั่วไปในอำเภอเมืองเลยพร้อมกับเปลี่ยนชื่อโรงเรียนใหม่เป็น โรงเรียนเมืองเลย ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ปีพุทธศักราช 2503 มีการปรับเปลี่ยนระดับชั้นเรียนจากการสอนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-4 และชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 เป็นชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-7 ตามแผนการศึกษาแห่งชาติปีพุทธศักราช 2503
ปีพุทธศักราช 2515 มีการปรับเปลี่ยนที่ตั้งของโรงเรียนอีกครั้งเมื่อโรงเรียนสโมสรวิทยาลัยได้ยุบไปรวมกับโรงเรียนสตรีเลยและตั้งชื่อใหม่เป็นโรงเรียนเลยพิทยาคมโรงเรียนเมืองเลยจึงย้ายที่ตั้งมาอยู่แทนที่โรงเรียนสโมสรวิทยาลัย บนถนนมะลิวรรณ อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย ซึ่งเป็นที่ตั้งปัจจุบัน และมอบที่ตั้งเดิมบนถนนพิพัฒน์มงคลให้กับโรงเรียนอนุบาลเลย
ปีพุทธศักราช 2520 มีการปรับเปลี่ยนระดับชั้นเรียนอีกครั้งเมื่อกรมสามัญศึกษาให้งดรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 แล้วให้เปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 แทนจำนวน 2 ห้องเรียน
ปีพุทธศักราช 2523 ย้ายสังกัดจากกรมสามัญศึกษามาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ เปิดสอนชั้นอนุบาล 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ตามหลักสูตรประถมศึกษาพุทธศักราช 2521 แล้วโอนนักเรียนมัธยมศึกษาทั้งหมดให้ไปเรียนที่โรงเรียนเลยพิทยาคม
ปัจจุบันโรงเรียนเมืองเลยเป็นโรงเรียนประถมศึกษาขนาดใหญ่ประจำจังหวัดเลย เปิดสอนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ตั้งอยู่ที่ถนนมลิวรรณ อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลยเขต 1 ภายใต้การบริหารงานของผู้อำนวยการนายเดช ปาจรียานนท์ ตั้งแต่ปีพุทธศักราช2563 จนถึงปัจจุบัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์โรงเรียนเมืองเลย-  สพฐ. กระทรวงศึกษาธิการ date=2023-07-31 
หมวดหมู่:โรงเรียนมาตรฐานสากล
หมวดหมู่:โรงเรียนในอำเภอเมืองเลย
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2498
หญิงสาวแห่งอาวีญง

หญิงสาวแห่งอาวีญง (Les Demoiselles d'Avignon, The Young Ladies of Avignon) หรือชื่อเดิม ซ่องโสเภณีแห่งอาวีญง (The Brothel of Avignon) เป็นภาพวาดสีน้ำมันบนผ้าใบที่วาดโดยปาโบล ปิกาโซ ศิลปินชาวสเปนในปี ค.ศ. 1907 เป็นภาพหญิงโสเภณีเปลือยห้าคนในซ่องโสเภณีบนถนน Carrer d'Avinyó ในเมืองบาร์เซโลนา แต่ละคนอยู่ในท่าทางเก้อเขินและส่งสายตาท้าทาย ปิกัสโซไม่ได้วาดทั้งหมดตามลักษณะความเป็นหญิง แต่วาดเป็นเหลี่ยมมุม ใบหน้าหญิงสาวสามคนถูกวาดตามศิลปะแบบไอบีเรีย ในขณะที่ใบหน้าหญิงสาวสองคนด้านขวาถูกวาดให้คล้ายกับหน้ากากชาวแอฟริกา ซึ่งปิกัสโซได้รับอิทธิพลจากบรรพกาลนิยม และกล่าวว่าลักษณะดังกล่าว “ปลดปล่อยเขาจากกฎเกณฑ์ของศิลปะแบบเดิม” ภาพ หญิงสาวแห่งอาวีญง ได้รับการยอมรับให้เป็นหนึ่งในภาพแนวก่อนบาศกนิยม ซึ่งต่อมาปิกัสโซพัฒนาเป็นบาศกนิยม ขบวนการทางศิลปะที่ใช้รูปทรงเรขาคณิตในการสร้างสรรค์ผลงาน ปัจจุบันได้รับการจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ในนครนิวยอร์ก
ระหว่าง ค.ศ. 1901–1904 ปิกัสโซเริ่มมีชื่อเสียงจากผลงานยุคสีน้ำเงิน ซึ่งในขณะนั้นเขาประสบภาวะซึมเศร้า และเน้นใช้สีน้ำเงินเพื่อแสดงออกถึงความทุกข์ยากสิ้นหวัง ต่อมาในปี ค.ศ. 1904 ปิกัสโซซึ่งมีสภาพจิตใจที่ดีขึ้นเริ่มหันมาใช้โทนสีชมพูเพื่อแสดงความสดใสร่าเริง เกิดเป็นยุคสีชมพู (ค.ศ. 1904–1906) ในช่วงปลายยุคนี้ ปิกัสโซศึกษาและทดลองศิลปะแนวอื่น ๆ เช่น ประติมากรรมไอบีเรีย ศิลปะโอเชียเนียและแอฟริกา จนกระทั่งในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1907 หลังร่างภาพไว้หลายร้อยภาพ ปิกัสโซก็เริ่มวาด หญิงสาวแห่งอาวีญง  ในสตูดิโอที่ปารีส โดยได้รับแรงบันดาลใจจากงานของเอลเกรโก, ปอล เซซาน และปอล โกแก็ง 
ภาพ หญิงสาวแห่งอาวีญง ได้รับการจัดแสดงครั้งแรกที่ Salon d'Antin ในปี ค.ศ. 1916 ในชื่อ ซ่องโสเภณีแห่งอาวีญง แต่ภายหลังอ็องเดร แซลมอง เพื่อนของปิกัสโซเปลี่ยนชื่อเป็น หญิงสาวแห่งอาวีญง เพื่อลดความอื้อฉาว ช่วงแรกผู้ชมตอบรับภาพนี้ด้วยความไม่พอใจและมองว่าผิดศีลธรรม ในหมู่ศิลปินด้วยกันมีความเห็นที่หลากหลายต่อภาพนี้ เดิมฌอร์ฌ บรักไม่ชอบภาพนี้ก่อนจะเปลี่ยนมาศึกษาและร่วมกับปิกัสโซสร้างสรรค์ผลงานแนวบาศกนิยมในภายหลัง ในขณะที่แดเนียล-เฮนรี คาห์นไวเลอร์ชื่นชอบภาพนี้มากและกล่าวว่า หญิงสาวแห่งอาวีญง จะเป็นจุดเริ่มต้นของศิลปะบาศกนิยม อย่างไรก็ตาม หญิงสาวแห่งอาวีญง ไม่ได้รับความสำคัญจนกระทั่งคริสต์ทศวรรษที่ 1920 เมื่ออ็องเดร เบรตันเผยแพร่บทความ The Wild Men of Paris: Matisse, Picasso and Les Fauves ในปี ค.ศ. 2007 นิตยสารนิวส์วีกตีพิมพ์บทความเกี่ยวกับภาพนี้พร้อมกับกล่าวว่า หญิงสาวแห่งอาวีญง เป็นผลงานที่ “ทรงอิทธิพลที่สุดในรอบ 100 ปีที่ผ่านมา” ในขณะที่ฮอลแลนด์ คอตเตอร์ นักวิจารณ์ศิลปะกล่าวในปี ค.ศ. 2011 ว่า “ปิกัสโซเปลี่ยนประวัติศาสตร์ด้วยภาพนี้ เขาแทนที่ภาพเปลือยที่ดูอ่อนโยนด้วยสิ่งมีชีวิตที่เย้ายวนและอันตราย”

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2450
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:จิตรกรรมลัทธิบาศกนิยม
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1900
ระบบภูมิคุ้มกันแบบจำเพาะ

ไฟล์:SEM Lymphocyte.jpg|thumb|right|200px|A scanning electron microscope image of a single human lymphocyte
ระบบภูมิคุ้มกันแบบจำเพาะ (specific immune system) หรือ ระบบภูมิคุ้มแบบปรับตัว (adaptive), ระบบภูมิคุ้มกันแบบรับมา (acquired) เป็นระบบย่อยอย่างหนึ่งของระบบภูมิคุ้มกัน ประกอบด้วยเซลล์หลายชนิดที่ทำหน้าที่แตกต่างกัน และกระบวนการต่างๆ ที่ร่วมกันเพื่อกำจัดหรือยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อก่อโรค อีกระบบหนึ่งที่มีคู่กันคือระบบภูมิคุ้มกันโดยกำเนิด
ระบบภูมิคุ้มกันแบบจำเพาะมีความแตกต่างจากระบบภูมิคุ้มกันแบบดั้งเดิมหลายด้าน ด้านหนึ่งก็คือความจำเพาะ กล่าวคือระบบนี้จะสร้างภูมิคุ้มกันที่ทำงานอย่างจำเพาะเจาะจงกับเชื้อก่อโรคหรือแอนติเจนแต่ละชนิด นอกจากนี้ยังทำให้เกิดภูมิคุ้มกันที่ป้องกันได้เป็นเวลานานอีกด้วย เช่นคนที่เคยเป็นโรคติดเชื้อบางชนิด (เช่น โรคหัด) เมื่อหายแล้วจะมีภูมิคุ้มกันต่อโรคหัดไปเรื่อยๆ ภูมิคุ้มกันแบบนี้อาจคงอยู่ได้ตลอดชีวิตหรือไม่ก็ได้
แอนติบอดีซึ่งสร้างจากเซลล์บีจะล่องลอยอยู่ในกระแสเลือด และสามารถไปจับกับแอนติเจนแปลกปลอม ทำให้ยับยั้งการทำงานของแอนติเจนนั้นได้ เช่น ทำให้เชื้อก่อโรคซึ่งมีแอนติเจนนั้นๆ ไม่สามารถจับกับเซลล์ของร่างกายได้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ระบบภูมิคุ้มกัน
เลอัก

เลอัก (Léak Lįak) เป็นอันเดดชนิดหนึ่งในคติชนบาหลี มีรูปลักษณ์คล้ายผีกระสือในคติชนไทยคือมีศีรษะลอยได้พร้อมกับอวัยวะภายในคือหัวใจ ปอด และตับ กล่าวกันว่าเลอักมีสามตัวเป็นชายหนึ่งและหญิงสอง พวกมันจะลอยไปหาหญิงตั้งครรภ์เพื่อดูดเลือดจากทารก
เดิมเลอักคือมนุษย์ที่ฝึกวิชาไสยเวทย์ดำและบริโภคเนื้อมนุษย์ พวกเขาเป็นบริวารของหญิงม่ายชื่อรังดา (Rangda) ผู้ได้สมญาว่าราชินีแห่งเลอัก นางมีชื่อเสียงจากการประกอบพิธีกรรมไสยศาสตร์ หน้ากากของนางถูกเก็บไว้ในวิหารแห่งความตายของหมู่บ้าน เมื่อมีงานเทศกาล เธอก็จะออกมาร่วมขบวนด้วย กล่าวกันว่าเลอักคือลูกสมุนของนางรังดา
เลอักจะสิงสถิตอยู่ในป่าช้าเพื่อกินซากศพ พวกมันสามารถกลายร่างเป็นสิ่งมีชีวิตอื่นได้เช่นหมูป่าและสามารถบินไปมาได้ เลอักจะมีสภาพเป็นมนุษย์ในเวลากลางวัน หากเป็นกลางคืนพวกมันจะถอดศีรษะออกจากร่างกาย พวกมันมีเขี้ยวยาวแหลม และมีลิ้นที่ยาวกว่าปกติ ปัจจุบันชาวบาหลียังอ้างว่าการตายหรือการเจ็บป่วยบางประการเกิดขึ้นจากฝีมือของเลอัก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ปรัมปราวิทยาชาวบาหลี
หมวดหมู่:คติชนบาหลี
เมสัน เมานต์

เมสัน โทนี เมานต์ (Mason Tony Mount; เกิด 10 มกราคม ค.ศ. 1999) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันในตำแหน่งกองกลางตัวรุกและกองกลางตัวกลางให้แก่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติอังกฤษ
เมานต์ เริ่มต้นอาชีพค้าแข้งกับเชลซี และเข้าร่วมทีมฟีแต็สเซอและดาร์บีเคาน์ตีด้วยสัญญายืมตัวติดต่อกันระหว่างปี ค.ศ. 2017 ถึง 2019 ในปีต่อมา เขาได้ลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ของเชลซี และคว้าแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก, ยูฟ่าซูเปอร์คัพ, และฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2021 เขาได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของสโมสรฟุตบอลเชลซีในฤดูกาล 2020–21 และ 2021–22 เมานต์เซ็นสัญญากับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2023 ด้วยค่าตัวเริ่มต้น 55 ล้านปอนด์
เมานต์ ได้ชนะเลิศ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปีกับทีมชาติอังกฤษชุดอายุไม่เกิน 19 ปี ในปี ค.ศ. 2017 เขาลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2019 ด้วยวัย 20 ปี และเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติอังกฤษในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 และฟุตบอลโลก 2022 

**ชีวิตในช่วงแรก**
เมสัน โทนี เมานต์ เกิดเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1999 ที่พอร์ตสมัท, อังกฤษ เป็นบุตรชายของนางเด็บบี้ เมานต์ และนายโทนี่ เมานต์ เมานต์สืบสายเลือดการเป็นนักเตะมาจากคุณพ่อของเขาที่เคยเล่นในระดับนอกลีกซึ่งต่อมาได้เป็นผู้ฝึกสอนของสโมสรท้องถิ่นรวมถึงฮาแวนต์ทาวน์ สมัยที่ยังเป็นเด็กเขาเคยเล่นให้ บอร์ฮันท์ โรเวอร์ส กับ ยูไนเต็ด เซอร์วิส พอร์ทสมัธ ใน ค.ศ. 2003 ในวัยเพียง 4 ขวบเขาได้โอกาสซ้อมกับสถาบันของทั้งพอร์ทสมัธและเชลซี ที่ละ 1 วัน ก่อนที่สุดท้ายเขาจะเลือกเข้าสถาบันของเชลซีใน ค.ศ. 2005

**เกียรติประวัติ**

**สโมสร**
เชลซี (เยาวชน)- พรีเมียร์ลีก อายุไม่เกิน 18 ปี: 2016–17- เอฟเอยูธคัพ: 2015–16, 2016–17- ยูฟ่ายูธลีก: 2015–16
เชลซี- เอฟเอคัพ รองชนะเลิศ: 2019–20, 2020–21, 2021–22- อีเอฟแอลคัพ รองชนะเลิศ: 2021–22- ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2020–21- ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 2021- ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: 2021

**ทีมชาติ**
อังกฤษชุดอายุไม่เกิน 19 ปี- ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี: 2017
อังกฤษ- ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รองชนะเลิศ: 2020

**ส่วนตัว**
 นักเตะอคาเดมี่ยอดเยี่ยมประจำฤดูกาลของเชลซี: 2016–17- ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี ทีมยอดเยี่ยมประจำทัวร์นาเมนต์: 2017- ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำทัวร์นาเมนต์: 2017- ผู้เล่นแห่งเดือนของเอเรอดีวีซี: มกราคม 2018- นักเตะยอดเยี่ยมแห่งปีของฟีเตสเซอ: 2017–18- ทีมประจำปีของเอเรอดีวีซี: 2017–18- นักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของเชลซี: 2020–21, 2021–22- ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกทีมยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล: 2020–21- พรีเมียร์ลีกนักเตะยอดเยี่ยมจากอคาเดมี่แห่งปี: 2020–21

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Profile at the Chelsea F.C. website- Profile at the Football Association website* Profile at the Chelsea F.C. website- Profile at the Football Association website
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเชลซี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลดาร์บีเคาน์ตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเอเรอดีวีซี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2022
หมวดหมู่:บุคคลจากพอร์ตสมัท
บารง

บาโรงัน (Barongan) หรือ บารง (Barong) เป็นเจตะชนิดหนึ่งในคติชนบาหลี มีรูปลักษณ์คล้ายเสือ เป็นราชันแห่งวิญญาณและเป็นตัวแทนแห่งความดี บารงเป็นศัตรูกับนางรังดา ราชินีแห่งความชั่วและเป็นมารดาแห่งวิญญาณทั้งมวลตามคติชนบาหลี ด้วยคติดังกล่าวได้กลายเป็นการแสดงระบำบารง การร่ายรำนี้แสดงถึงการต่อสู้กันระหว่างบารงกับรังดา เป็นสัญลักษณ์ของการต่อสู้ชั่วนิรันดร์ระหว่างกับความดีและความชั่ว
คำว่า "บาโรงัน" มาจากคำว่า "บะฮ์รวง" (bahruang) ซึ่งตรงกับคำว่า "เบอรวง" (beruang) ในภาษาอินโดนีเซียปัจจุบัน แปลว่า "หมี" อันเป็นตัวแทนของวิญญาณดีในฐานะสัตว์พิทักษ์ป่า
คติการนับถือบารงมีมาแต่เมื่อไรนั้นไม่เป็นที่ทราบ เบื้องต้นเชื่อว่ามาจากการนับถือผีเพราะเชื่อในพลังเหนือธรรมชาติของสัตว์ ก่อนที่ศาสนาฮินดูจะเข้ามาแทนที่

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 บารง
หมวดหมู่:ปรัมปราวิทยาชาวบาหลี
หมวดหมู่:คติชนบาหลี
โชจิโร อีดะ

โชจิโร อีดะ (飯田 祥二郎; Shōjirō Iida; 8 สิงหาคม ค.ศ. 1888 – 23 มกราคม ค.ศ. 1980) เป็นนายพลกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง

**ประวัติ**
อีดะเป็นคนท้องถิ่นจังหวัดยามางูจิ และสำเร็จการศึกษารุ่นที่ 20 ของโรงเรียนกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1908 และรุ่นที่ 27 ของวิทยาลัยการทัพบกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1915 อีดะได้รับการเลื่อนยศเป็นร้อยเอกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1918 เขาเข้าร่วมในกองกำลังรบนอกประเทศญี่ปุ่นสำหรับการแทรกแซงไซบีเรียเพื่อต่อต้านกองกำลังบอลเชวิค โดยสนับสนุนกองกำลังรัสเซียขาวในประเทศรัสเซีย
หลังจากรับราชการในตำแหน่งผู้ปกครองที่หลากหลายภายในกองเสนาธิการกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น รวมถึงงานที่น่าเบื่อในฐานะอาจารย์ที่โรงเรียนทหารราบตั้งแต่ปี ค.ศ. 1932 ถึง 1934 อีดะได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการกรมทหารองครักษ์ที่ 4 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1934 ถึง ค.ศ. 1935 และเขาได้เป็นเสนาธิการทหารบกคนต่อมาของกรมทหารองครักษ์ที่ 4 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1935 ถึง ค.ศ. 1937
ด้วยการเริ่มต้นของสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง อีดะกลายเป็นเสนาธิการทหารบกของกองทัพญี่ปุ่นที่ 1 ในประเทศจีนเมื่อปี ค.ศ. 1938 และเขาได้รับการเลื่อนยศเป็นพลโทในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1939 เขาได้รับมอบหมายให้เป็นผู้บังคับบัญชากองทัพไต้หวันแห่งประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1938 ถึง 1939 เขากลับไปยังกองทหารองครักษ์จักรพรรดิในฐานะผู้บัญชาการ และดำรงตำแหน่งจนถึง ค.ศ. 1941
ด้วยการเริ่มต้นของสงครามแปซิฟิก อีดะถูกย้ายไปยังทางใต้เพื่อบัญชาการกองทัพญี่ปุ่นที่ 25 ในการยึดครองอินโดจีนของฝรั่งเศสโดยญี่ปุ่นเมื่อปี ค.ศ. 1941 เขาได้ก่อตั้งสำนักงานใหญ่ในไซ่ง่อนและเตรียมพร้อมสำหรับการบุกครองประเทศไทย ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1941 อีดะได้เข้าบัญชาการกองทัพญี่ปุ่นที่ 15 ที่เพิ่งจัดตั้งใหม่ ประกอบด้วยกองพลกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นที่ 33 และกองพลกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นที่ 55 เริ่มตั้งแต่วันที่ 8 ธันวาคม กองกำลังของเขาเอาชนะการต่อต้านไทยได้อย่างง่ายดาย และบังคับให้ไทยเข้าสู่สนธิสัญญาป้องกันร่วมกับญี่ปุ่น ส่วนวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1942 กองพลของอีดะได้เข้าสู่ประเทศพม่า ในระหว่างการเริ่มต้นของการทัพพม่าที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง
พลทหาร 35,000 คนของอีดะเอาชนะกองกำลังของอังกฤษได้อย่างรวดเร็วแม้จะมีภูมิประเทศที่ไม่เอื้ออำนวยและเสบียงจำกัด ในวันที่ 8 มีนาคม อีดะได้ยึดร่างกุ้ง ทำการตัดถนนพม่าและแยกจีนออก ภายในเดือนพฤษภาคม กองกำลังอังกฤษและจีนในพม่าถูกส่งกลับไปยังอินเดียและจีนด้วยการบาดเจ็บล้มตายราว 30,000 คน เทียบกับความสูญเสียของญี่ปุ่นที่มีตัวเลขเพียง 7,000 คน
เมื่อครั้งเรียกกลับสู่ประเทศญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1943 อีดะได้รับมอบหมายสู่หน่วยบัญชาการรักษาทั่วไป ส่วนในปี ค.ศ. 1944 เขาได้เป็นผู้บัญชาการทหารแห่งกองทัพเขตภาคกลาง แล้วออกจากราชการทหารในปีเดียวกัน
อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1945 อีดะได้รับการเรียกคืนกลับมารับราชการเพื่อบัญชาการกองทัพญี่ปุ่นที่ 30 ในประเทศแมนจูก่อนการรุกรานของสหภาพโซเวียต จากนั้น เขาถูกจับโดยกองทัพแดงและถูกจับเป็นเชลยศึกในสหภาพโซเวียตตั้งแต่ปี ค.ศ. 1945 ถึง 1950 ทั้งนี้ อีดะเสียชีวิตในโตเกียวเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1980

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**หนังสือ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  work = The Generals of World War II-  work = Pacific War Online Encyclopedia-  Myanmar - World Statesmen
หมวดหมู่:ทหารชาวญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:นายพลชาวญี่ปุ่น
เจ้าชายเกออร์คที่ 2 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์

เจ้าชายเกออร์คที่ 2 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ (George II, Prince of Waldeck and Pyrmont) ประสูติเมื่อวันที่ 20 กันยายน 2332 ณ รัฐบาเดิน เป็นพระโอรสใน เจ้าชายเกออร์คที่ 1 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ กับ เจ้าหญิงออกัสตา พระองค์ทรงกลายเป็น เจ้าชายพระประมุขแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ เมื่อวันที่ 9 กันยายน 2356 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์

**เสกสมรส**
เจ้าชายเกออร์คที่ 2 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงเอ็มมาแห่งอันฮัลท์-เบิร์นบวร์ค-ชัมบวร์ค-ฮอร์ม เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน 2366 มีพระบุตรดังนี้
#เจ้าหญิงออกัสตาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
#เจ้าชายโจเซฟแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
#เจ้าหญิงเฮอร์มินน์แห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
#เจ้าชายเกออร์ค วิคทอร์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
#เจ้าชายวอราดแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์

**อ้างอิง**
 Genealogics - Leo van de Pas - Georg, Fürst zu Waldeck und Pyrmont 1813-1845- thePeerage.com - Georg II Prinz zu Waldeck und Pyrmont- Georg Heinrich zu Waldeck und Pyrmont (German)
*Karl Theodor Menke: Pyrmont und seine Umgebung. Hameln, Pyrmont, 1840, S.65
*L. Curtze: Geschichte und Beschreibung des Fürstentums Waldeck. Arolsen, 1850, S.619f.
2377
หมวดหมู่:ราชวงศ์วัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
หมวดหมู่:เจ้าชายวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
หมวดหมู่:เจ้าชายเยอรมัน
เจ้าหญิงเอากุสทาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์

เจ้าหญิงเอากุสทาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ (Princess Augusta of Waldeck-Pyrmont) ประสูติเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 2367 เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายเกออร์คที่ 2 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ กับ เจ้าหญิงเอ็มมาแห่งอันฮัลท์-เบิร์นบวร์ค-ชัมบวร์ค-ฮอร์ม เป็นพระเชษฐภคินีใน เจ้าชายเกออร์ค วิคทอร์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ เป็นพระปิตุจฉา (ป้าฝ่ายพ่อ) ใน เอ็มมาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์

**เสกสมรส**
เจ้าหญิงเอากุสทาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ ทรงเสกสมรสกับ อัลเฟรด เจ้าชายแห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์ก เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2391 รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ เจ้าหญิงพระชายาแห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์ก มีพระบุตรดังนี้
#วล์ฟกัง เจ้าชายที่ 2 แห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์
#เจ้าชายเอเวอร์ฮาร์ดแห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์ก
#เจ้าชายอ็องรีแห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์ก
#เจ้าหญิงเอริกาแห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์ก
#เจ้าชายอัลเบร็ชท์แห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์ก
#เจ้าชายโวล์ฟวินแห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์ก
2436
หมวดหมู่:ราชวงศ์วัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
หมวดหมู่:เจ้าหญิงวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
หมวดหมู่:เจ้าหญิงเยอรมัน
หมวดหมู่:ริชชาร์ท ฟ็อน ไวทซ์เซ็คเคอร์

หมวดหมู่:ประธานาธิบดีเยอรมนี
หมวดหมู่:นายกเทศมนตรีกรุงเบอร์ลิน
ปาตริก ฟัน อานโฮลต์

ปาตริก โยน มีเคล ฟัน อานโฮลต์ (Patrick John Miguel van Aanholt; เกิดวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1990) เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายให้กับคริสตัลพาเลซในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติเนเธอร์แลนด์
เขาเริ่มต้นอาชีพกับเชลซี ซึ่งเขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับห้าสโมสร ต่อมาใน ค.ศ. 2014 เขาย้ายไปร่วมทีมซันเดอร์แลนด์ ด้วยค่าตัว 1.5 ล้านปอนด์ และในเดือนมกราคม ค.ศ. 2017 เขาย้ายไปคริสตัลพาเลซ ด้วยค่าตัว 14 ล้านปอนด์ ในวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ฟัน อานโฮลต์ทำประตูชัยช่วยให้คริสตัลพาเลซบุกชนะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดที่โอลด์แทรฟฟอร์ด 2–1 เขากลายเป็นผู้เล่นคนแรกที่ทำประตูชัยในนาทีสุดท้ายที่โอลด์แทรฟฟอร์ด
ฟัน อานโฮลต์ ได้เล่นให้กับทีมชาติเนเธอร์แลนด์ชุดเยาวชนในหลายอายุ ก่อนที่จะได้ขึ้นมาเล่นให้กับชุดใหญ่ใน ค.ศ. 2013

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 id=51881- Cite web |url=https://www.vi.nl/spelers/patrick-john-miguel-van-aanholt/profiel |title=P. van Aanholt |work=Voetbal International |language=nl- df=dmy-all - df=dmy-all - df=dmy-all 
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวดัตช์
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเอเรอดีวีซี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเชลซี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลคอเวนทรีซิตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลวีแกนแอทเลติก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลซันเดอร์แลนด์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลคริสตัลพาเลซ
หมวดหมู่:บุคคลจากเซร์โทเคนบอส
มหาวิทยาลัยย็อนเซ

มหาวิทยาลัยย็อนเซ (Yonsei University, YSU;  (Yeonsei Daehakgyo) เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยเอกชนในกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ เป็นหนึ่งในสามมหาวิทยาลัย SKY ของเกาหลีซึ่งเป็นกลุ่มมหาวิทยาลัยที่ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่ามีชื่อเสียงที่สุดในประเทศ มหาวิทยาลัยย็อนเซ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1885 และเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในเกาหลีใต้
นักศึกษาประกอบด้วยนักศึกษาระดับปริญญาตรี 26,731 คนนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา 11,994 คนอาจารย์ 4,518 คนพนักงาน 6,788 คนและศิษย์เก่า 257,931 คน Yonsei ดำเนินการวิทยาเขตหลักในกรุงโซลและเปิดสอนหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษาสูงกว่าปริญญาตรีและปริญญาเอกเป็นภาษาเกาหลีและภาษาอังกฤษ

**ประวัติ**
มหาวิทยาลัยก่อตั้งขึ้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 1957 ผ่านการรวมตัวกันของวิทยาลัยโยนิ (연희전문학교; 延禧專門學校) และวิทยาลัยการแพทย์พันธมิตรสหภาพ (세브란스의과대학; 세브란스醫科大學) นี่เป็นผลมาจากความร่วมมือทวิภาคีที่ยั่งยืนระหว่างวิทยาลัยที่เริ่มขึ้นในทศวรรษ ค.ศ. 1920 สถาบันเหล่านี้เป็นสถาบันใหม่ของเกาหลีในเวลาที่เริ่มก่อตั้ง Yonhi College เป็นหนึ่งในวิทยาลัยที่ทันสมัยแห่งแรกก่อตั้งขึ้นเมื่อ Chosun Christian College (in 기독교대학; 朝鮮基督教大學) ในเดือนมีนาคมปี ค.ศ. 1915 การแยกมีรากฐานในศูนย์การแพทย์สมัยใหม่แห่งแรกในเกาหลี Gwanghyewon (광혜원廣惠惠惠, House of Extended Grace) ก่อตั้งขึ้นในเดือนเมษายนปี ค.ศ. 1885 ในฐานะที่เป็นบรรณาการชื่อ 'Yonsei' นั้นได้มาจากพยางค์แรกของชื่อของสถาบันหลักสองแห่ง 'Yon; 연;延 'จาก Yonhi College และ' Sei; 세;世 'จาก Severance Union Medical College
ในสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยย็อนเซเป็นเกราะป้องกัน ในโล่ 'ㅇ' หมายถึงท้องฟ้า 'ㅡ' หมายถึงแผ่นดินและ 'ㅅ' หมายถึงมนุษย์ ที่ด้านซ้ายของ 'ㅇ' หนังสือเป็นความจริง ทางด้านขวาคบเพลิงเป็นอิสระ โล่ปกป้องความคิดทั้งสองนี้
สัตว์สัญลักษณ์คือนกอินทรี และสีของสัญลักษณ์คือ "สีน้ำเงิน"

**คณะ**
 วิทยาลัยมหาวิทยาลัย- วิทยาลัยศิลปศาสตร์- วิทยาลัยพาณิชยศาสตร์และเศรษฐศาสตร์- โรงเรียนธุรกิจ- วิทยาลัยวิทยาศาสตร์- วิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์- วิทยาลัยวิทยาศาสตร์ชีวภาพและเทคโนโลยีชีวภาพ- วิทยาลัยเทววิทยา- วิทยาลัยสังคมศาสตร์- วิทยาลัยกฎหมาย- วิทยาลัยดุริยางคศิลป์- วิทยาลัยนิเวศวิทยามนุษย์- วิทยาลัยวิทยาศาสตร์ในการศึกษา- วิทยาลัยนานาชาติอันเดอร์วู้ด- วิทยาลัยผู้นำระดับโลก- วิทยาลัยแพทยศาสตร์- วิทยาลัยทันตกรรม- วิทยาลัยพยาบาล- วิทยาลัยเภสัชศาสตร์

**อันดับมหาวิทยาลัย**
จากการจัดอันดับมหาวิทยาลัย QS ประจำปี 2024 มหาวิทยาลัยยอนเซอยู่ในอันดับที่ 76 ของโลกและอันดับที่ 6 ในเอเชีย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สมาคมมหาวิทยาลัยภาคพื้นแปซิฟิก
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในประเทศเกาหลีใต้
เจ้าหญิงแฮร์มีเนอแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์

เจ้าหญิงแฮร์มีเนอแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ (Princess Hermine of Waldeck-Pyrmont) ประสูติเมื่อวันที่ 29 กันยายน 2370 เป็นพระธิดาใน เจ้าชายเกออร์คที่ 2 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ กับ เจ้าหญิงเอ็มมาแห่งอันฮัลท์-เบิร์นบวร์ค-ชัมบวร์ค-ฮอร์ม เป็นพระเชษฐภคินีใน เจ้าชายเกออร์ค วิคทอร์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ เป็นพระปิตุจฉา (ป้าฝ่ายพ่อ) ใน เอ็มมาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์

**เสกสมรส**
เจ้าหญิงแฮร์มีเนอแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ ทรงเสกสมรสกับ อดอล์ฟที่ 1 เจ้าชายแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม 2387 รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงพระชายาแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ มีพระบุตรดังนี้
#เจ้าหญิงเฮอร์มินน์แห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพ
#เกออร์ค เจ้าชายแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ
#เจ้าชายเฮอร์มานน์แห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ
#เจ้าหญิงเอ็มมาแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ
#เจ้าหญิงไอดาแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ
#เจ้าชายออตโตแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ
#เจ้าชายอดอล์ฟแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ
#เจ้าหญิงเอ็มมาแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ
พระธิดาของพระองค์นั้น มีพระนามว่า เอ็มมา เหมือนกัน และสิ้นพระชนม์ขณะทรงพระเยาว์เหมือนกัน ทั้งนี้ เจ้าหญิงแฮร์มีเนอแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ ถือเป็นพระบุตรใน เจ้าชายเกออร์คที่ 2 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ ที่ทรงพระชนม์ชีพเป็นพระองค์สุดท้าย ก่อนจะสิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2453 สิริพระชันษา 82 ปี
2453
หมวดหมู่:ราชวงศ์วัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
หมวดหมู่:เจ้าหญิงวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
หมวดหมู่:เจ้าหญิงเยอรมัน
หมวดหมู่:ราชวงศ์ลิพเพอ
โดราเอมอนสตอรีออฟซีชัน

โดราเอมอนสตอรีออฟซีชัน () เป็นวิดีโอเกมแนวจำลองการบริหารฟาร์มปศุสัตว์และเล่นตามบทบาทสำหรับ นินเท็นโดสวิตช์ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และ เพลย์สเตชัน 4 ซึ่งเป็นการครอสโอเวอร์ของระหว่างชุดวิดีโอเกม สตอรีออฟซีชัน และแฟรนไชส์ โดราเอมอน ตัวเกมพัฒนาโดย Brownies และ Marvelous และจัดจำหน่ายโดยบันไดนัมโกะเอนเตอร์เทนเมนต์ การเปิดตัวของเกมนี้ถือเป็นการเปิดตัวเกม โดราเอมอน เกมแรกให้กับผู้เล่นฝั่งตะวันตก
ตัวเกมวางจำหน่ายในวันที่ 13 มิถุนายน 2019 ในญี่ปุ่น และวางจำหน่ายทั่วโลกในวันที่ 11 ตุลาคม 2019 ส่วนตัวเกมเวอร์ชันเพลย์สเตชัน 4 วางจำหน่ายในวันที่ 30 กรกฎาคม 2020 ในญี่ปุ่น และทั่วโลกในวันที่ 4 กันยายน 2020

**เนื้อเรื่อง**
โนบิตะได้พบเข้ากับเมล็ดพันธ์ประหลาดซึ่งไม่รู้ที่มาที่ไป หลังจากรดน้ำต้นไม้ครั้งแรกจนเป็นต้นอ่อนก็เริ่มเจริญเติบโตเร็วขึ้นกว่าเดิมอย่างผิดปกติจนแตกก้านสาขาออกกลายเป็นต้นไม้ที่สวยงามตระหง่าน ในขณะนั้นเองก็เกิดพายุฝนฟ้าคะนองขึ้น พายุนั้นได้พัดพาพวกเขาและต้นไม้เข้าไปในห้วงมิติ หลังจากพายุสงบลงทุกคนก็ได้ตื่นขึ้นมาในสถานที่แห่งหนึ่ง ซึ่งโดราเอมอนทำของวิเศษหายไปในพายุครั้งนั้นแล้วถูกพวกสัตว์ในป่าโขมยไป ทำให้โดราเอม่อนไม่เหลือของวิเศษที่จะพาพวกเขากลับบ้านได้ ในขณะที่เดินออกสำรวจกันก็ได้เดินไปจนพบกับเมืองที่มีชื่อว่า Natura พวกโนบิตะได้พบกับเด็กหนุ่มที่ชื่อว่าฮามอน ซึ่งในตอนแรกนั้นพวกเขาไม่สามารถสื่อสารกันได้เนื่องจากพูดคนละภาษา โดราเอมอนจึงได้ให้เขากินวุ้นแปลภาษาทำให้สื่อสารเข้าใจกัน หลังจากที่พวกโนบิตะจึงเล่าว่าพวกตนถูกพามาที่นี่ได้อย่างไรให้กับฮามอนและคุณยายของเขาที่ชื่อว่าราวี่ เธอจึงเล่าว่าที่นี่มักมีพายุที่พัดพาผู้คนออกไป และพัดเข้ามาอยู่บ่อยครั้ง เธอเสนอให้พวกโนบิตะพักกันที่บ้านของเธอก่อนในวันแรก ในวันถัดมานายกของเมืองที่ชื่อว่าไรอัม เข้ามาพบที่บ้านและประกาศขึ้นว่าทั้งเด็กและผู้ใหญ่ในเมืองนี้ต้องทำงานกันทุกคน หลังจากนั้นฮามอนจึงได้พาพวกโนบิตะเข้าไปในเมืองเพื่อทำความรู้จักกับชาวเมืองและหางานให้กับพวกโนบิตะ หลังจากที่เพื่อน ๆ ทั้ง 4 คนหางานกันได้แล้ว เหลือเพียงโนบิตะคนเดียวที่ยังไม่มีงานทำ โนบิตะจึงได้เสนอตัวขอช่วยเหลืองานฮามอนที่ฟาร์ม ฮามอนจึงได้แนะนำพื้นที่อีกไร่นึงของเขาให้กับโนบิตะและบอกว่าโนบิตะสามารถพักที่นี่ได้ ด้วยเหตุนี้โนบิตะจึงได้อาศัยอยู่ที่ฟาร์มแห่งนี้

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดสวิตช์
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4
หมวดหมู่:วิดีโอเกมโดราเอมอน
หมวดหมู่:เกมของบันไดนัมโค
สมาคมคณะชาติ

สมาคมคณะชาติ เป็นความพยายามในการจัดตั้งพรรคการเมืองฝ่ายตรงข้ามคณะราษฎร ภายหลังจากที่มีการตั้งสมาคมคณะราษฎร ภายหลังถูกพระยามโนปกรณนิติธาดา (ก้อน หุตะสิงห์) ประธานคณะกรรมการราษฎรในขณะนั้นปฏิเสธ โดยอ้างว่าสภาพบ้านเมืองยังไม่พร้อม
คณะชาติ ก่อตั้งขึ้นในพ.ศ. 2475 โดยมีผู้ยื่นขอจดทะเบียนคือ พระยาโทณวณิกมนตรี (วิสุทธิ์ โทณวณิก) พระยาศราภัยพิพัฒ (เลื่อน ศราภัยวานิช) หลุย คีรีวัต หลวงวิจิตรวาทการ (วิจิตร วิจิตรวาทการ) และเจ้านายเชื้อพระวงศ์อีกหลายองค์ เนื่องมาจากข้าราชการทหารและขุนนางชั้นสูงของระบอบเก่า มีความคิดเห็นว่าพรรคการเมืองที่มีพรรคเดียวคือคณะราษฎร ไม่ใช่ประชาธิปไตย เมื่อคณะราษฎรจัดตั้งสมาคมโดยมีลักษณะเป็นพรรคการเมือง ประกาศรับสมัครสมาชิกและมีผู้สมัครมากมาย หลวงวิจิตรวาทการจึงตั้งคณะชาติขึ้นเพื่อเป็นสมาคมทางการเมืองของกลุ่มผู้ไม่เห็นด้วยกับคณะราษฎร
รัฐบาลพระยามโนปกรณนิติธาดา นำความกราบบังคมทูลปรึกษาพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว กลับได้รับพระราชกระแสว่าไม่ควรอนุญาตเพราะจะทำให้เกิดความแตกแยกในกาลอันไม่เหมาะสม จึงแนะนำให้ยุบเลิกไปทั้งสองสมาคม รัฐบาลจึงปฏิเสธข้อเสนอตั้งพรรคการเมืองชื่อ "สมาคมคณะชาติ" ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2476

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศไทย
หมวดหมู่:พรรคการเมืองไทยในอดีต
หมวดหมู่:พรรคการเมืองไทยที่ไม่จดทะเบียน
วิกิพีเดีย:แจ้งตรวจสอบหุ่นเชิด/ส่วนหัว

หน้านี้มีไว้สำหรับแจ้งคำขอให้ดำเนินการตรวจสอบผู้ใช้ที่มีตั้งแต่สองบัญชีขึ้นไปเพื่อแก้ไขอันไม่พึงประสงค์หรือใช้หลายบัญชีในทางที่ผิดบนวิกิพีเดียภาษาไทย
ก่อนเริ่มแจ้งขอตรวจสอบผู้ใช้ คุณต้องมีเหตุผลที่ดีในการตั้งข้อสงสัยต่อหุ่นเชิด
#ต้องมีหลักฐาน เมื่อคุณเริ่มแจ้งคำขอ คุณต้องแสดงหลักฐานตั้งแต่แรกว่าบัญชีที่ต้องสงสัยมีความเกี่ยวข้องกัน หลักฐานจะต้องระบุผลต่างของการแก้ไขที่แสดงให้เห็นถึงความเกี่ยวข้องระหว่างบัญชี (เงื่อนไขนี้ไม่จำเป็นถ้าการแก้ไขที่เป็นปัญหาถูกลบ สำหรับกรณีนี้ให้แค่ชื่อหน้าที่บัญชีดังกล่าวแก้ไข)
#คุณต้องแสดงหลักฐานนี้อย่างชัดเจน การอธิบายด้วยคำพูดคลุมเครือจะถูกปฏิเสธในการสืบสวน คุณต้องแสดงข้อสงสัยของคุณว่าบัญชีเหล่านั้นมีความเกี่ยวข้องด้วยหลักเหตุผลตามจริง
ผู้ตรวจสอบผู้ใช้จะดำเนินการตรวจสอบโดยพิจารณาจากหลักฐานเชิงพฤติกรรมที่ได้จากผู้ใช้ที่แจ้งความและผู้ใช้คนอื่นที่แสดงหลักฐานเพิ่มเติม ผู้ตรวจสอบผู้ใช้สามารถดูตำแหน่งที่ตั้งทางกายภาพของบัญชี (และข้อมูลทางเทคนิคอื่น ๆ) เพื่อพิจารณาว่าแต่ละบัญชีมีความเกี่ยวข้องมากน้อยเพียงใดซึ่งถือเป็นหลักฐานเชิงเทคนิค
ตามนโยบายการตรวจสอบผู้ใช้ของวิกิพีเดีย ผู้ตรวจสอบผู้ใช้จะดำเนินการตรวจสอบทางเทคนิคเมื่อมีการแสดงหลักฐานเชิงพฤติกรรมของหุ่นเชิดที่ชัดเจน ถ้าคุณต้องการดูหลักฐานเชิงเทคนิคแต่ไม่ให้หลักฐานเชิงพฤติกรรม การตรวจสอบอาจไม่ได้รับอนุญาตให้ดำเนินการต่อ นอกจากนี้ผู้ตรวจสอบผู้ใช้จะไม่ตรวจสอบบัญชีสาธารณะที่ขึ้นอยู่กับเลขที่อยู่ไอพีตามนโยบายสิทธิส่วนบุคคลยกเว้นในกรณีที่จำเป็นอย่างยิ่งยวดเท่านั้น
ในกรณีที่เข้าข่ายหุ่นเชิดติดนิสัยหรือมีการเชิดหุ่นจำนวนมากเพื่อใช้สร้างความปั่นป่วนในวิกิพีเดียภาษาไทยอย่างต่อเนื่องหรือยาวนาน ให้รวบรวมผลการตรวจสอบหุ่นเชิดไว้ที่ วิกิพีเดีย:การก่อกวนต่อเนื่องยาวนาน ด้วย
ผู้ตรวจสอบผู้ใช้ที่ไม่ได้มีสิทธิผู้ดูแลระบบ สามารถแจ้งบล็อกผู้ใช้ที่เป็นหุ่นเชิดได้ที่หน้านี้
action=edit&section=new&preload=วิกิพีเดีย:แจ้งตรวจสอบหุ่นเชิด/แบบคำขอ แจ้งตรวจสอบหุ่นเชิด
หมวดหมู่:หุ่นเชิดในวิกิพีเดีย
ดานีเอล ฟาร์เคอ

ดานีเอล ฟาร์เคอ (เกิดวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1976) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเยอรมันในตำแหน่งกองหน้า ปัจจุบันผันตัวมาเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอน เขาเคยคุมทีมนอริชซิตีเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีกหลังจบอีเอฟแอลแชมเปียนชิป ฤดูกาล 2018–19 และยังเคยคุมนอริชเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีกอีกครั้งหลังจบฤดูกาล 2020–21

**เกียรติประวัติ**

**ผู้จัดการทีม**
ฟาร์เคอชูถ้วยรางวัลแชมเปียนชิปกับนอริชซีตีใน ค.ศ. 2019
SV Lippstadt 08- Westfalenliga Group 1: 2011–12- Oberliga Westfalen: 2012–13
นอริชซิตี- อีเอฟแอลแชมเปียนชิป: 2018–19, 2020–21
รางวัลส่วนตัว- EFL Championship Manager of the Month: พฤศจิกายน 2018

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ดานีเอล ฟาร์เคอ
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลนอริชซิตี
ดิอินเตอร์เนชันแนล 2019

ดิอินเตอร์เนชันแนล 2019 (The International 2019; ชื่อย่อ: TI9) เป็นการแข่งขันดิอินเตอร์เนชันแนลครั้งที่ 9 เริ่มการแข่งขันในเดือนสิงหาคม 2019 ด้วยรอบแบ่งกลุ่มและจะสรุปผลด้วยอีเวนต์หลักที่เมอร์เซเดส-เบนซ์อะรีนา ในเซี่ยงไฮ้ แต่ละทีมจะมาจากซีรีส์การแข่งขันระยะยาวที่รู้จักกันในชื่อ โดตาโปรเซอร์กิต พร้อมกับ 12 ทีมอันดับแรกที่ได้รับเชิญเข้าสู่การแข่งขันโดยตรง นอกจากนี้อีกหกทีมที่ได้รับคำเชิญจากการคัดเลือกในระดับภูมิภาคเมื่อเดือนกรกฎาคม 2019 รอบชิงชนะเลิศพบกันระหว่างทีมลิควิดและโอจีซึ่งเคยได้รับรางวัลดิอินเตอร์เนชันแนลทั้งปี 2017 และ 2018 ตามลำดับ ผลสุดท้ายกลายเป็นโอจีที่เอาชนะทีมลิควิดไปด้วยคะแนน 3-1 ในรอบ 5 เกมที่ดีที่สุด กลายเป็นแชมป์สมัยที่สองครั้งแรกของการแข่งขัน
เช่นเดียวกับทุกการแข่งขันตั้งปี 2013 เงินรางวัลรวมนั้นมาจากการระดมทุนโดยผู้เล่นเกมผ่านทาง "คอมเพนเดียม" ซึ่งเป็นระบบแบตเทิลพาสในเกม ในการแข่งขันปีนี้มีผู้ระดมทุนด้วยยอดรวมกว่า 34 ล้านดอลลาร์สหรัฐ กลายเป็นรายการแข่งขันอีสปอร์ตที่มีเงินรางวัลรวมมากที่สุดในประวัติศาสตร์ นอกจากนี้ยังมีกิจกรรมต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องในระหว่างการแข่งขัน เช่น เกมออลสตาร์, คอสเพลย์ และการส่งประกวดภาพยนตร์สั้น

**ผลการแข่งขัน**

**รอบแบ่งกลุ่ม**

**อีเวนต์หลัก**

**สายบน**

**สายล่าง**

**รอบชิงชนะเลิศ**

**ผู้ชนะ**
หมายเหตุ: เงินรางวัลสกุลดอลลาร์สหรัฐ และจะไม่สิ้นสุดจนกว่าหลังจากการแข่งขันจบลง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:อีสปอร์ต
เขตฟรีดริชส์ไฮน์-คร็อยทซ์แบร์ค

ฟรีดริชส์ไฮน์-คร็อยทซ์แบร์ค (Friedrichshain-Kreuzberg) เป็นเขตที่ 2 ของกรุงเบอร์ลิน จัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2001 จากการควบรวมเขตฟรีดริชส์ไฮน์ของอดีตกรุงเบอร์ลินตะวันออกเข้ากับเขตคร็อยทซ์แบร์คของอดีตกรุงเบอร์ลินตะวันตก ถือเป็นเขตที่มีความหนาแน่นประชากรสูงสุดในกรุงเบอร์ลิน

**แขวง**
เขตฟรีดริชส์ไฮน์-คร็อยทซ์แบร์คประกอบด้วยแขวง (Ortsteil) จำนวน 2 แขวง ได้แก่:- ฟรีดริชส์ไฮน์ (Friedrichshain)- คร็อยทซ์แบร์ค (Kreuzberg)
ฟรีดริช
หมวดหมู่:ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพแบ่งตามฤดูกาล

หมวดหมู่:ฤดูกาลการแข่งขันฟุตบอลในประเทศไทย
หมวดหมู่:ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ
หมวดหมู่:ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ

หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลถ้วยในประเทศไทย
หมวดหมู่:ฟุตบอลซูเปอร์คัพแห่งชาติ
หมวดหมู่:เขตในเบอร์ลิน

เขต (Bezirk) ทั้งสิบสองในกรุงเบอร์ลิน ภายหลังปฏิรูปส่วนการบริหารท้องที่ในปีค.ศ. 2001
หมวดหมู่:เบอร์ลิน
เขตมิทเทอ

มิทเทอ (Mitte) เป็นเขตที่ 1 และเขตศูนย์กลางของกรุงเบอร์ลิน เป็นหนึ่งในสองเขตเลือกตั้ง (นอกจากฟรีดริชส์ไฮน์-คร็อยซ์แบร์ค) ที่เกิดจากการควบรวมอดีตเขตการปกครองของกรุงเบอร์ลินตะวันออก-ตะวันตกเข้าด้วยกัน เขตมิทเทอเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญอย่างอาคารไรชส์ทาค, อาสนวิหารเบอร์ลิน, หอกระจายภาพเบอร์ลิน, ประตูบรันเดินบวร์ค, มูเซอุมส์อินเซิล และอเล็คซันเดอร์พลัทซ์ เป็นต้น

**แขวง**
เขตมิทเทอประกอบด้วยแขวง (Ortsteil) จำนวน 6 แขวง ได้แก่:
มิทเทอ
หมวดหมู่:ย่านศูนย์กลางธุรกิจ
เขตชาร์ล็อทเทินบวร์ค-วิลเมิร์สดอร์ฟ

ชาร์ล็อทเทินบวร์ค-วิลเมิร์สดอร์ฟ (Charlottenburg-Wilmersdorf) เป็นเขตที่ 4 ของกรุงเบอร์ลิน จัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2001 จากการควบรวมเขตชาร์ล็อทเทินบวร์คเข้ากับเขตวิลเมิร์สดอร์ฟ เป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญอย่างพระราชวังชาร์ล็อทเทินบวร์คและสนามกีฬาโอลิมปิก

**แขวง**
เขตชาร์ล็อทเทินบวร์ค-วิลเมิร์สดอร์ฟประกอบด้วยแขวง (Ortsteil) จำนวน 7 แขวง ได้แก่:- ชาร์ล็อทเทินบวร์ค (Charlottenburg)- วิลเมิร์สดอร์ฟ (Wilmersdorf)- ชมาร์เกินดอร์ฟ (Schmargendorf)- กรูเนอวัลท์ (Grunewald)- เว็สท์เอ็นท์ (Westend)- ชาร์ล็อทเทินบวร์ค-นอร์ท (Charlottenburg-Nord)- ฮาเลินเซ (Halensee)
ชาร์ล็อท
เขตพังโค

พังโค (Pankow) เป็นเขตที่ 3 ของกรุงเบอร์ลิน และเป็นเขตที่มีประชากรมากที่สุด จัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2001 จากการควบรวมเขตเพร็นทซ์เลาเข้ากับเขตไวเซินเซ เขตนี้ตั้งชื่อตามแม่น้ำพังเคอ

**แขวง**
เขตพังโคประกอบด้วยแขวง (Ortsteil) จำนวน 13 แขวง ได้แก่:- เพร็นทซ์เลาเออร์แบร์ค (Prenzlauer Berg)- ไวเซินเซ (Weissensee)- บลังเคินบวร์ค (Blankenburg)- ไฮเนิร์สดอร์ฟ (Heinersdorf)- คาโร (Karow)- ชตัทรันท์ซีดลุงมัลโช (Stadtrandsiedlung Malchow)- พังโค (Pankow)- บลังเคินเฟ็ลเดอ (Blankenfelde)- บูค (Buch)- ฟรันท์เซอซิชบูคฮ็อลทซ์ (Französisch Buchholz)- นีเดอร์เชินเฮาเซิน (Niederschönhausen)- โรเซินทาล (Rosenthal)- วิลเฮ็ลมส์รู (Wilhelmsruh)
พังโค
หมวดหมู่:เบอร์ลินตะวันออก
ฌอร์ฌึ เม็งดึช

ฌอร์ฌึ เปาลู อากุชตีญู เม็งดึช (Jorge Paulo Agostinho Mendes; เกิด 7 มกราคม พ.ศ. 2509) เป็นนายหน้าฟุตบอลชาวโปรตุเกส เขาจดทะเบียนกับสหพันธ์ฟุตบอลโปรตุเกส และเป็นเจ้าของบริษัทนายหน้าแฌชตีฟูตึ (GestiFute) ซึ่งก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2539 เม็งดึชเป็นหนึ่งในนายหน้าฟุตบอลที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก โดยมีลูกค้าชื่อดังอย่างคริสเตียโน โรนัลโด, โชเซ มูรีนโย, ดาบิด เด เฆอา, ดิเอโก โกสตา, ฮาเมส โรดริเกซ และฌูเวา แฟลิกส์ เป็นต้น บ่อยครั้งมีผู้เรียกเขาว่า "ซูเปอร์เอเจินต์"
เม็งดึชได้รับรางวัล นายหน้ายอดเยี่ยมแห่งปี จากโกลบซอกเกอร์อะวอดส์หกปีติดต่อกัน ตั้งแต่ พ.ศ. 2553 ถึง พ.ศ. 2558

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2509
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวโปรตุเกส
หมวดหมู่:บุคคลจากลิสบอน
หมวดหมู่:นายหน้าฟุตบอล
โอดะ ฮิเดโนบุ

โอดะ ฮิเดโนบุ (Oda Hidenobu; ค.ศ. 1580 – 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1605) เป็นลูกชายของโอดะ โนบูทาดะ และอาศัยอยู่ในช่วงยุคอาซูจิ–โมโมยามะในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 เขาหันมานับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก และมีอีกชื่อหนึ่งคือ ซัมโบชิ (三法師)

**ข้อพิพาทเรื่องการสืบทอดตำแหน่ง**
เมื่อโอดะ โนบูทาดะ และโอดะ โนบูนางะ พ่อและปู่ของฮิเดโนบุตามลำดับ ถูกฆ่าตายในช่วงเหตุการณ์การล้อมฮนโนจิใน ค.ศ. 1582 มีข้อพิพาทว่าใครจะเป็นผู้ปกครอง โอดะ โนบูทากะ และโอดะ โนบูคัตสึ บุตรชายคนที่สามและสองของโนบูนางะตามลำดับ
โทโยโทมิ ฮิเดโยชิตัดสินข้อพิพาทด้วยการสนับสนุนฮิเดโนบุแม้ว่าฮิเดโนบุจะเป็นเพียงเด็กทารก เขาก็ประกาศว่าให้เป็นทายาท

**ยุทธการที่เซกิงะฮะระ**
ฮิเดโนบุติดตามรับใช้ภายใต้อิชิดะ มิสึนะริ ระหว่างยุทธการที่เซกิงาฮาระใน ค.ศ. 1600 ก่อนการต่อสู้เขาได้ครอบครองปราสาทกิฟุ ซึ่งเป็นองค์ประกอบสำคัญในแผนโดยรวมของมิตสึนาริ แม้กระนั้นในที่สุดเขาก็สูญเสียปราสาทระหว่างยุทธการที่ปราสาทกิฟุกับอิเกดะ เทรูมาซะและฟูกูชิมะ มาซาโนริ หลังจากความพ่่ายแพ้ที่เซกิงะฮะระข้ารับใช้ของฮิเดโนบุกระทำเซ็ปปุกุในปราสาทกิฟุ พื้นกระดานเปื้อนเลือดในที่สุดก็กลายเป็นเพดานในวัดโซฟูกุในกิฟุ เพดานตอนนี้เรียกว่าเพดานเลือด ฮิเดโนบุเองก็เสียชีวิตไปแล้วห้าปีหลังจากความพ่ายแพ้ที่เซกิงาฮาระ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซามูไร
หมวดหมู่:ตระกูลโอะดะ
โอดะ

โอดะ อาจหมายถึง- ตระกูลโอดะ - หนึ่งในนามสกุลของคนญี่ปุ่น- โอดะ (จังหวัดชิมาเนะ) - นครในจังหวัดชิมาเนะ- โอดะ (จังหวัดยามางูจิ) - อดีตเมืองในจังหวัดยามางูจิ ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเมืองมิเนะ
แคว้นบุงโงะ

แผนที่แคว้นญี่ปุ่น (2411) เน้นแคว้นบุงโงะ
แคว้นบุงโงะ (豊後国) เป็นแคว้นของญี่ปุ่นทางทิศตะวันออกของ เกาะคีวชู ในพื้นที่ของ จังหวัดโออิตะ. บางครั้งเรียกว่าโฮชู (豊州) พร้อมด้วย แคว้นบูเซ็ง. แคว้นบุงโงะมีอาณาเขตติดต่อกับ แคว้นบูเซ็ง, แคว้นฮีวงะ, แคว้นฮิโงะ, แคว้นชิกูโกะ และ แคว้นชิกูเซ็ง

**ประวัติศาสตร์**
ในตอนท้ายของ คริสต์ศตวรรษที่ 7 จังหวัดโทโย ถูกแบ่งออกเป็นบูเซ็ง และบุงโงะ. จนกระทั่งถึงช่วง ยุคเฮอัง บุงโงะถูกอ่านเป็น โทโยกูนิ โนะ มิชิ โนะ ชิริ.
เป็นที่เชื่อกันว่าเมืองหลวงของบุงโงะตั้งอยู่ใน ฟูรูโงะ (古国府) ส่วนของเมืองโออิตะ แต่เมื่อปี 2559 ไม่พบหลักฐานทางโบราณคดี
ศาลเจ้าชินโตที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งบุงโงะ (豊前一宮, บูเซ็ง อิชิโนะมิยะ) มอบให้แก่ศาลเจ้าอูซะที่รู้จักในชื่อ ศาลเจ้าฮาชิมังแห่งอูซะ หรือ ศาลเจ้าชินโตแห่งอูซะ ในเขตอูซะ (อูซะ, จังหวัดโออิตะ ในปัจจุบัน) ศาลเจ้าอูซะไม่เพียงแต่มีอำนาจทางศาสนาเท่านั้น แต่ยังมีอิทธิพลทางการเมืองต่อการปกครองท้องถิ่น แต่อิทธิพลของพวกเขาก็ลดลงจนถึง ยุคเซ็งโงกุ
ในช่วง ยุคเซ็งโงกุ ในช่วงกลางของ ศตวรรษที่ 16 บุงโงะเป็นฐานที่มั่นของ ตระกูลโอโทโมะ. ตระกูลโออูชิ ในภาคตะวันตกของชูโงกุได้รับอิทธิพลทางการเมืองจากแคว้นบูเซ็ง ในช่วงกลางของสมัยทั้งสองตระกูลเริ่มเสื่อมอำนาจ. หลังจาก โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ ได้มอบอำนาจในคีวชู, 120,000 koku ของแคว้นบูเซ็งให้แก่ คูโรดะ โยชิตากะ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1587, ผู้สร้างโคกูระ, ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของ คิตะคีวชู, จังหวัดฟูกูโอกะ, และสร้างปราสาทบนที่ดินของเขา ส่วนอื่น ๆ ของจังหวัดแบ่งออกเป็นส่วน ๆ และมอบให้กับ ไดเมียว คนอื่น ๆ
ในปี ค.ศ. 1600 เรือของเนเธอร์แลนด์ซึ่งเดินเรือโดยชาวอังกฤษ วิลเลี่ยม อดัมส์ ได้อับปางบนชายฝั่งของบุงโงะ
บุงโงะ