วัดจรรย์

วัดจรรย์ ตั้งอยู่เลขที่ 308 หมู่ที่ 3 ตำบลศรีประจันต์ อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นวัดราษฎร์ คณะสงฆ์มหานิกาย เขตปกครองคณะสงฆ์ตำบลศรีประจันต์ อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี คณะสงฆ์ ภาค14

**ประวัติ**
วัดสร้างเมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐานชัดเจน จากประวัติคำบอกเล่าสืบต่อมาว่ามีอายุราวสมัยอยุธยา ต่อมามีสภาพเป็นวัดร้าง กระทั่งได้รับการบูรณะโดยชาวบ้านซึ่งอพยพมาจากที่อื่นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น โดยตั้งชื่อตามลักษณะภูมิประเทศซึ่งมีต้นจันทร์ขึ้นอยู่เป็นจำนวนมากว่า วัดจันทร์
ต่อมาเกิดปัญหาในการส่งเอกสารทางราชการและคณะสงฆ์ ด้วยปรากฏชื่อตรงกับวัดจันทร์ อำเภอท่าพี่เลี้ยง (อำเภอเมืองสุพรรณบุรีในปัจจุบัน) จังหวัดเดียวกัน เป็นเหตุให้ส่งหนังสือผิดพลาดไขว้เขวกันเนืองๆ สมเด็จพระวันรัต (เผื่อน ติสฺสทตฺโต) วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร ขณะมีสมณศักดิ์ที่ พระธรรมปิฎก เจ้าคณะมณฑลราชบุรี (สมัยนั้นคณะสงฆ์จังหวัดสุพรรณบุรีขึ้นอยู่กับมณฑลราชบุรี) จึงให้เปลี่ยนชื่อวัดจันทร์ อำเภอท่าพี่เลี้ยง เป็น วัดวรจันทร์ และเปลี่ยนชื่อ วัดจันทร์ อำเภอศรีประจันต์ เป็น วัดจรรย์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2476 เป็นต้นมา
ที่ดินตั้งวัดมีพื้นที่จำนวน 20 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2455 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2455 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 16 เมตร ยาว 26 เมตร
เป็นวัดซึ่งมีอดีตเจ้าอาวาส คือ หลวงปู่กาบ พฺรหฺมสโร เป็นพระเถราจารย์ที่มีชื่อเสียง เป็นที่เคารพนับถือของประชาชน วัตถุมงคลของท่านได้รับความนิยม

**ลำดับเจ้าอาวาส**
ลำดับเจ้าอาวาส และผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดจรรย์ เท่าที่พบข้อมูล

**อาคาร เสนาสนะ**
อาคาร เสนาสนะ อาทิ- วิหาร สร้างเมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐานชัดเจน สันนิษฐานจากรูปแบบสถาปัตยกรรม มีส่วนฐานคล้ายรูปทรงท้องสำเภา ซึ่งนิยมในสมัยอยุธยาตอนปลายถึงสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ลักษณะอาคารทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ขนาดกว้าง 6.50 เมตร ยาว 12.50 เมตร มีพาไลต่อยื่นมาด้านหน้า มีประตูทางเข้าเฉพาะด้านหน้า 1 ประตู และมีหน้าต่างอยู่ที่ผนังข้าง ด้านละ 3 ช่อง หลังคาด้านบนซ้อนลด 2 ชั้น ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้นจำนวน 10 องค์- อุโบสถ ขนาดกว้าง 7 เมตร ยาว 13 เมตร สร้างราว พ.ศ. 2455 - 2460 และมีงานผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2460 เป็นเวลา 3 วัน 3 คืน - เจดีย์ ศิลปะสมัยรัตนโกสินทร์ จำนวน 9 องค์- ศาลาการเปรียญ ลักษณะอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ขนาดกว้าง 15 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2473- หอสวดมนต์ ลักษณะอาคารไม้ ขนาดกว้าง 10 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 - กุฏิสงฆ์ ลักษณะอาคารไม้ จำนวน 9 หลัง - มณฑปบูรพาจารย์ จำนวน 2 หลัง ประดิษฐานรูปเหมือนอดีตเจ้าอาวาส

**ปูชนียวัตถุ และสิ่งน่าสนใจ**
ปูชนียวัตถุ และสิ่งน่าสนใจ อาทิ- หลวงพ่อเพชร พระพุทธรูปปางห้ามญาติ ขนาดสูง 1.85 เมตร เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ประจำวัด- หลวงพ่อดำ และพระพุทธรูปภายในวิหาร ปางมารวิชัย เนื้อปูนปั้น  ศิลปะช่างพื้นบ้าน สันนิษฐานว่าสร้างพร้อมกับวิหาร- พระประธาน ประจำอุโบสถ สันนิษฐานว่าสร้างพร้อมอุโบสถ ซึ่งสร้างราว พ.ศ. 2455 - 2460 และมีงานผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2460- รูปเหมือนหลวงปู่กาบ (อดีตเจ้าอาวาส) สร้างเมื่อ พ.ศ. 2476 ปัจจุบันประดิษฐานที่มณฑปบูรพาจารย์- รูปเหมือนหลวงพ่อแนบ (อดีตเจ้าอาวาส) สร้างภายหลังท่านมรณภาพ ปัจจุบันประดิษฐานที่มณฑปบูรพาจารย์- จิตรกรรมฝาผนัง ภายในวิหารมีภาพจิตรกรรมฝาผนังสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น เขียนด้วยสีฝุ่นผสมกาวรองพื้น ฝีมือช่างพื้นบ้านที่ได้รับอิทธิพลจากช่างหลวง เป็นภาพอดีตพุทธและพุทธประวัติตั้งแต่ประสูติถึงปรินิพพาน สอดแทรกวิถีชีวิตของชาวไทย จีน ลาว และตะวันตก มีการเขียนซ่อมเพิ่มเติมในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว- แพปลา เขตพื้นที่อภัยทานริมแม่น้ำสุพรรณบุรี (ท่าจีน) บริเวณหลังวัด เป็นที่อยู่อาศัยของปลาน้ำจืดนานาชนิด มีแพสามารถลงไปให้อาหารปลาได้

**การศึกษา**
 สำนักศาสนศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกธรรม เริ่มเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2500

**เทศกาล และงานประจำปี**
 วันบูรพาจารย์ วันที่ 31 ธันวาคม ของทุกปี

**อ้างอิง**
จรรย์
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดสุพรรณบุรี