Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
อัสตานาอารีนา

อัสตานาอารีนา (Астана Арена / Astana Arena) เป็นสนามฟุตบอลที่ตั้งอยู่ที่อัสตานาในประเทศคาซัคสถาน จุคนได้ 30,000 ที่นั่ง และมีหลังคาที่เปิด-ปิดได้ สนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้าของฟุตบอลทีมชาติคาซัคสถาน และเป็นสนามกีฬาที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองของประเทศ ก่อสร้างตั้งแต่ ค.ศ. 2006–2009 ด้วยงบประมาณ 185 ล้านดอลลาร์ และเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 นอกจากทีมชาติแล้ว สนามแห่งนี้ยังเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลอัสตานาในคาซัคสถานพรีเมียร์ลีก และสโมสรฟุตบอลเบย์เตเรกในเฟิสต์ดิวิชัน สนามแห่งนี้เคยใช้จัดพิธีเปิดเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว เมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2011 อัสตานาอารีนาเป็นหนึ่งในสนามที่ถูกเสนอชื่อเพื่อใช้จัดการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 สนามมีลักษณะเป็นวงรี สร้างบนพื้นที่สี่เหลี่ยม 232,485 ตารางเมตร (330 x 704.5)

**ประวัติ**
ไฟล์:FC Astana vs. Celtic FC UCL 2017.jpg|thumb|left|อัสตานาอารีนา ก่อนยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบเพลย์ออฟ ระหว่างอัสตานากับเซลติก
อัสตานาอารีนา ออกแบบโดยบริษัทสถาปนิกป็อปปูลัสและตาบันลีโอกลู และเริ่มก่อสร้างใน ค.ศ. 2006 บริษัทรับเหมาหลักคือเซมบอล สนามเปิดใช้งานในนัดที่โลโคโมติฟอัสตานาพบกับทีมชาติคาซัคสถานรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี ในวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2009
ในวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 อัสตานาอารีนา เป็นสนามในพิธีเปิดเอเชียนเกมส์ฤดูหนาวครั้งที่ 7

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศคาซัคสถาน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอัสตานา
หมวดหมู่:กีฬาในอัสตานา
ฟุตบอลในประเทศคาซัคสถาน

ฟุตบอลในประเทศคาซัคสถาน บริหารโดยสหพันธ์ฟุตบอลคาซัคสถานซึ่งทำหน้าที่ควบคุมฟุตบอลทีมชาติทั้งทีมชาย ทีมหญิง และทีมฟุตซอล ฟุตบอลเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในประเทศ รองลงมาคือ ฮอกกี้น้ำแข็ง

**การแข่งขันในประเทศ**
การแข่งขันลีกหลักของประเทศคือ คาซัคสถานพรีเมียร์ลีก ซึ่งจัดการแข่งขันครั้งแรกใน ค.ศ. 1992 เดิมเคยเป็นโซน 8 ของลีกฟุตบอลระดับสามของโซเวียต ใน ค.ศ. 1994 ได้ก่อตั้งเฟิสต์ดิวิชันและเซคันด์ดิวิชัน ซึ่งเป็นการแข่งขันลีกภูมิภาค คาซัคสถานคัพก็ถือเป็นการแข่งขันที่สำคัญ เนื่องจากทีมชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีก

**ระบบลีก**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสหพันธ์ฟุตบอลคาซัคสถาน date=2010-04-06
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศปาปัวนิวกินี

การระบาดทั่วของไวรัสโคโรนาในประเทศปาปัวนิวกินี เป็นส่วนหนึ่งของการระบาดทั่วไปของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) มีสาเหตุจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2) มีการยืนยันว่าไวรัสมาถึงปาปัวนิวกินีในวันที่ 20 มีนาคม 2563 ปาปัวนิวกินีได้ประกาศเป็นประเทศปลอดการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนาในวันที่ 4 พฤษภาคม แต่ในวันที่ 20 มิถุนายน รัฐบาลได้ยืนยันว่ามีผู้ติดเชื้อกรณีใหม่ขึ้น เท่ากับว่าโรคระบาดยังคงอยู่ในประเทศ
ณ วันที่ 28 สิงหาคม ปาปัวนิวกินีมีจำนวนผู้ป่วยรวม 453 ราย โดยเสียชีวิต 5 รายและรักษาหาย 232 ราย

**อ้างอิง**
ปาปัวนิวกินี
หมวดหมู่:ประเทศปาปัวนิวกินีในปี พ.ศ. 2563
วัชรินทร์ เนื่องพระแก้ว

วัชรินทร์ เนื่องพระแก้ว (ชื่อเล่น: โตโต้; 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 – ) เป็นนักฟุตบอลระดับอาชีพชาวไทย ผู้ทำหน้าที่เซ็นเตอร์แบ็กให้แก่นครราชสีมา มาสด้า ในไทยลีก

**อาชีพระหว่างประเทศ**
เมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2560 วัชรินทร์ได้รับเรียกให้เข้าร่วมทีมไทย ยู-23 ปี เป็นครั้งแรกสำหรับการแข่งขันกระชับมิตรกับพีทีที ระยอง และโปลิศ เทโร

**เกียรติประวัติ**

**สโมสร**
 เชียงราย ยูไนเต็ด- ไทยเอฟเอคัพ (1 สมัย): ฤดูกาล 2560

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Watcharin Nuengprakaew at Soccerway
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลไทยฮอนด้า
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเชียงราย ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลศรีสะเกษ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเชียงใหม่ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเชียงใหม่
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลระยอง
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสุโขทัย
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนครศรีฯ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา มาสด้า
ประตูซากูราดะ

ประตูซากูราดะ (桜田門) เป็นประตูหนึ่งของพระราชวังหลวงโตเกียว อุบัติการณ์ซากูราดะ (ค.ศ. 1860) ได้เกิดขึ้นที่นี่
ตรงข้ามกับประตูซากูราดะเป็นที่ตั้งของกรมตำรวจนครบาลโตเกียว บางครั้งจึงมีการเรียกหน่วยงานนี้ว่า "ประตูซากูราดะ" เช่นกัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:พระราชวังหลวงโตเกียว
วัดประเสริฐสุทธาวาส

วัดประเสริฐสุทธาวาส เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางปะกอก เขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร 

**ประวัติ**
วัดสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา พระอุโบสถเป็นรูปเก๋งจีน คาดว่าสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนกลาง เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดกลาง เหตุเพราะวัดตั้งอยู่กึ่งกลางของลำคลอง (อีกวัดเรียก วัดนอก หรือ วัดราษฎร์บูรณะ เพราะตั้งอยู่ตรงปากคลอง
ได้รับการบูรณะในสมัยรัชกาลที่ 3 มีเรื่องเล่าว่า มีชายชาวจีนซึ่งเลี้ยงหมูในแถบนั้น เมื่อพายเรือมาเก็บผักบุ้งมาเลี้ยงหมูได้ไปพบเงินเข้า 3 ตุ่ม จึงอธิษฐานว่า ถ้าได้เงินนี้แล้วไปประกอบอาชีพแล้วร่ำรวยจะกลับมาบูรณะวัด ต่อมาชายชาวจีนคนนั้นร่ำรวย จึงกลับมาบูรณะวัด และได้ทูลเกล้าถวายพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปี พ.ศ. 2381 ถือเป็นการบูรณะวัดครั้งแรก สันนิษฐานว่าชายชาวจีนคนนั้นคือ พระประเสริฐวานิช (เจ้าสัวเส็ง เศรษฐบุตร) ต้นสกุลเศรษฐบุตร ซึ่งต่อมาแตกสาแหรกวงศ์ตระกูล เป็น 5 ตระกูล คือ ตระกูลเศรษฐบุตร ตระกูลเสถบุตร ตระกูลภิรมย์ภักดี ตระกูลโปษยะจินดา และตระกูลประนิช วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2382
กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อปี พ.ศ. 2537

**อาคารเสนาสนะ**
ไฟล์:วัดประเสริฐสุทธาวาส เขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร (13).JPG|thumb|ภาพจิตรกรรมฝาผนังสามก๊ก
อุโบสถคล้ายกับเก๋งจีน แถมหน้าบันยังมีรูปพระอ้วนคล้ายพระปู้ไต้โดยหน้าบันชั้นลด ไม่มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ โครงสร้างอุโบสถครื่องไม้ มีภาพจิตรกรรมฝาผนัง มีเรื่องราวสามก๊ก เขียนด้วยหมึกจีนสีดำ สันนิษฐานว่าเป็นช่างที่วาดฝีมือเดียวกับวัดราชโอรส พระประธานคือ หลวงพ่อสร้อยสุวรรณรัตน์ พระพุทธรูปปางมารวิชัย ที่ด้านหลังองค์พระ ปรากฏแผ่นศิลาจารึกของพระประเสริฐวานิช ข้อความจารึกด้วยอักษรจีนตามแนวตั้งจำนวน 1 บรรทัด และอักษรไทยสมัยรัตนโกสินทร์ 21 บรรทัด รอบอุโบสถมีเสมาเดี่ยวทำจากหินทรายแดง
วิหารของด้านข้างอุโบสถมีพระพุทธรูปประทับ 9 องค์ พระประธานชื่อ หลวงพ่อท้าวสุวรรณ สร้างจากศิลาทรายสีแดงสมัยอู่ทอง พระพักตร์สี่เหลี่ยมพระหนุเป็นลอน เส้นพระศกเม็ดละเอียดและเปลวรัศมี เป็นเปลวแบบสุโขทัยปางสมาธิ วิหารเป็นทรงโบราณแต่ปฏิสังขรณ์ใหม่ หน้าบัน เป็นลวดลายปูนปั้นประดับกระเบื้อง
ภายในวัดประเสริฐสุทธาวาสยังมีพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นเขตราษฎร์บูรณะ

**อ้างอิง**
ประเสริฐสุทธาวาส
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตราษฎร์บูรณะ
พิพัฒนาการนิยมทางการศึกษา

ไฟล์:John Dewey cph.3a51565.jpg|200px|thumb|จอห์น ดูอี ผู้สนับสนุนปรัชญาการศึกษาพิพัฒนาการนิยม
พิพัฒนาการนิยมทางการศึกษา หรือ ปรัชญาการศึกษาพิพัฒนาการนิยม (Progressive education)  เป็นขบวนการเคลื่อนไหวทางศึกษาศาสตร์ในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 คำว่า พิพัฒนาการนิยมเป็นคำที่ใช้เพื่อแสดงความแตกต่างจากหลักสูตรแบบยุโรป–อเมริกาดั้งเดิม พิพัฒนาการนิยมทางการศึกษาให้ความสำคัญกับประสบการณ์ปัจจุบัน โดยหลักสูตรที่ได้รับอิทธิพลจากปรัชญาการศึกษาพิพัฒนาการนิยมจะเชื่อว่าความรู้เป็นเครื่องมือในการหาประสบการณ์และการจัดการศึกษาต้องเน้นถึงความถนัดและความสนใจของผู้เรียน นอกจากนี้ยังเน้นให้เกิดวิธีการเรียนแบบแก้ปัญหาหรือเรียนด้วยการปฏิบัติ และมีความเชื่อว่าการศึกษาคือชีวิต หลักสูตรที่ได้รับอิทธิพลจากปรัชญานี้จะพัฒนาขึ้นโดยคำนึงถึงพื้นฐานความสนใจของผู้เรียนเป็นหลัก รวมไปถึงมีการนำวิธีการทางวิทยาศาสตร์เข้ามาสอดแทรกในการเรียนรู้และจะเปิดโอกาสให้ลงมือทำจริง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พิพัฒนาการนิยมทางการศึกษา
หมวดหมู่:ทฤษฎีการศึกษา
หมวดหมู่:การศึกษาทางเลือก
หมวดหมู่:ศึกษาศาสตร์
หมวดหมู่:ปรัชญาการศึกษา
หมวดหมู่:พิพัฒนาการนิยม
บลูออริจิน

จรวดบูสเตอร์ของนิวเชพเพิร์ด
บลูออริจินเอนเตอร์ไพรส์ (Blue Origin Enterprises, L.P.) เป็นบริษัทเอกชนผู้ผลิตเทคโนโลยีอวกาศและบริการการท่องเที่ยวอวกาศระดับต่ำกว่าวงโคจร มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในเมืองเคนต์ รัฐวอชิงตัน ประเทศสหรัฐอเมริกา  บริษัทมีการให้บริการเที่ยวบินอวกาศด้วยจรวดนิวเชพเพิร์ด และจรวดขนส่งหนัก นิวเกล็นน์ นอกจากนั้นยังมีการผลิตเครื่องยนต์จรวดที่ใช้งานในจรวดเช่น วัลแคน เซนทอร์ ของยูไนเต็ดลันช์อัลไลแอนซ์ ทั้งยังมีบทบาทในโครงการอาร์ทิมิส ในการพัฒนายานลงจอดดวงจันทร์บลูมูน ยานอวกาศบลูริง และสถานีอวกาศออร์บิทัลรีฟ
เจฟฟ์ เบโซส ผู้ก่อตั้งแอมะซอน ได้ก่อตั้งบริษัทขึ้นในปี 2000 เพื่อพัฒนาเทคโนโลยีที่ทำให้มนุษย์สามารถเดินทางไปอวกาศแบบเอกชนได้ โดยในปี 2015 ได้ประสบความสำเร็จในการนำส่งและลงจอดแบบไร้มนุษย์ครั้งแรกของจรวดนิวเชพเพิร์ด ในปี 2021 นิวเชพเพิร์ดได้นำส่งแบบมีมนุษย์ครั้งแรก ไปที่ระดับความสูงประมาณ 106 กิโลเมตรเหนือระดับน้ำทะเลขึ้นพ้นเส้นคาร์มาน
16 มกราคม 2025 บลูออริจินสามารถนำส่งขึ้นสู่วงโคจร ด้วยจรวดนิวเกล็นน์ได้สำเร็จในเที่ยวบินแรก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การท่องเที่ยวอวกาศ
หมวดหมู่:บริษัทอวกาศ
หมวดหมู่:บริษัทเทคโนโลยี
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในคริสต์ทศวรรษ 2000
หมวดหมู่:บริษัทของสหรัฐ
ประเทศจีนในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศจีน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจีนเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 123 คน ใน 28 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศจีนได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 38 เหรียญทอง 13 เหรียญเงิน และ 14 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 65 เหรียญ

**นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศจีนในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติจีนในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬาจีนที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

จีน
บันเทิงคดีกอทิก

The Castle of Otranto (1764) ถือเป็นนิยายกอทิกเรื่องแรก สุนทรียภาพของนิยายเรื่องนี้ส่งผลต่อบันเทิงคดีกอทิกในยุคต่อมา
บันเทิงคดีกอทิก (Gothic fiction) เป็นประเภทย่อยของวรรณกรรมจินตนิยม ซึ่งมีการผสานความสยองขวัญเข้ากับองค์ประกอบต่าง ๆ ของศิลปะจินตนิยม บันเทิงคดีกอทิกมักมีฉากในสถานที่เก่าแก่ (เช่น คฤหาสน์ ปราสาท หรืออาราม) เกี่ยวข้องกับสิ่งลี้ลับ บรรยากาศของเรื่องที่น่ากลัว แก่นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับความตาย และการบีบคั้นทางอารมณ์ ชื่อกอทิกมาจากสถาปัตยกรรมกอทิก ซึ่งมักถูกใช้เป็นฉากในเรื่อง
ที่มาของบันเทิงคดีกอทิกมาจากนิยาย The Castle of Otranto (ปราสาทโอทรันโท) ของฮอเรซ วอลโพล นักเขียนชาวอังกฤษในปี ค.ศ. 1764 นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับคำพยากรณ์ถึงชะตาเจ้าของปราสาท สิ่งเหนือธรรมชาติ และโศกนาฏกรรมความรัก วอลโพลระบุในการตีพิมพ์ครั้งแรกว่าเขาแปลมาจากต้นฉบับที่ตีพิมพ์ที่เมืองนาโปลีในปี ค.ศ. 1529 แต่กล่าวกันว่าเรื่องนี้อาจย้อนไปไกลได้ถึงสมัยสงครามครูเสด แต่ในการตีพิมพ์ครั้งหลัง ๆ เขาเปิดเผยว่าตนเป็นคนแต่งเรื่องขึ้นเองโดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากประวัติศาสตร์ยุคกลาง และคฤหาสน์สตรอว์เบอร์รีฮิลที่สร้างตามสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิกในทวิกเคนแฮมที่วอลโพลเป็นเจ้าของ หลังจากนั้นบันเทิงคดีนี้ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายจนถึงสมัยวิกตอเรีย ตัวอย่างนักเขียนที่มีผลงานแนวบันเทิงคดีกอทิก ได้แก่ แมรี เชลลีย์, เอดการ์ แอลลัน โพ, ชาลส์ ดิกคินส์, แซมมวล เทย์เลอร์ คอเลริดจ์, ลอร์ด ไบรอน และแบรม สโตกเกอร์
นอกจากนี้บันเทิงคดีกอทิกยังถูกพัฒนาโดยนักเขียนยุโรปภาคพื้นทวีปช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ในเยอรมนีมีนิยายแนว Schauerroman (นิยายกระตุกขวัญ) ที่มีลักษณะหลายอย่างคล้ายนิยายกอทิกของอังกฤษแต่มีเนื้อหาที่มืดมนกว่า ขณะที่รัสเซียมีการผสานบันเทิงคดีกอทิกเข้ากับตำนานพื้นบ้าน และเสริมเรื่องศาสนาและวัฒนธรรมเข้าไปในบันเทิงคดีนี้เมื่อมีการเปลี่ยนผ่านจากยุคจินตนิยมเข้าสู่ยุคสัจนิยม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประเภทวรรณกรรม
หมวดหมู่:ประเภทของภาพยนตร์
ประเทศรัสเซียในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศรัสเซีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติรัสเซียเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 84 คน ใน 18 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศรัสเซียได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 27 เหรียญทอง 19 เหรียญเงิน และ 11 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 57 เหรียญ

**นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ชาย**
ประเภทลู่และถนน
ประเภทลาน

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศรัสเซียในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติรัสเซียในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬารัสเซียที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

รัสเซีย
สหรัฐในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศสหรัฐ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสหรัฐเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 92 คน ใน 19 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศสหรัฐได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 10 เหรียญทอง 5 เหรียญเงิน และ 7 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 22 เหรียญ

**นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 สหรัฐในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติสหรัฐในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬาสหรัฐที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศฝรั่งเศสในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศฝรั่งเศส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติฝรั่งเศสเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 82 คน ใน 22 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศฝรั่งเศสได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 8 เหรียญทอง 3 เหรียญเงิน และ 9 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 20 เหรียญ

**นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศฝรั่งเศสในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติฝรั่งเศสในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬาฝรั่งเศสที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

ฝรั่งเศส
ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศญี่ปุ่น เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่นเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 78 คน ใน 21 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศญี่ปุ่นได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 7 เหรียญทอง 3 เหรียญเงิน และ 5 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 21 เหรียญ

**นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติญี่ปุ่นในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬาญี่ปุ่นที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

ญี่ปุ่น
ประเทศยูเครนในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศยูเครน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติยูเครนเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 58 คน ใน 20 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศยูเครนได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 7 เหรียญทอง 8 เหรียญเงิน และ 8 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 23 เหรียญ

**นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศยูเครนในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติยูเครนในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬายูเครนที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

ยูเครน
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศอิตาลี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอิตาลีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 68 คน ใน 20 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอิตาลีได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 7 เหรียญทอง 8 เหรียญเงิน และ 6 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 21 เหรียญ

**นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศอิตาลีในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติอิตาลีในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬาอิตาลีที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

อิตาลี
หมวดหมู่:นักกีฬาโอลิมปิกเยาวชนทีมชาติอิตาลี
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศฮังการี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติฮังการีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 57 คน ใน 16 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศฮังการีได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 6 เหรียญทอง 6 เหรียญเงิน และ 11 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 23 เหรียญ

**นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศฮังการีในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติฮังการีในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬาฮังการีที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

ฮังการี
ประเทศบราซิลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศบราซิล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบราซิลเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 97 คน ใน 21 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบราซิลได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 6 เหรียญทอง 6 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 13 เหรียญ

**นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศบราซิลในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติบราซิลในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬาบราซิลที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

บราซิล
ประเทศอาเซอร์ไบจานในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศอาเซอร์ไบจาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอาเซอร์ไบจานเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 21 คน ใน 9 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอาเซอร์ไบจานได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 5 เหรียญทอง 6 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 12 เหรียญ

**นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศอาเซอร์ไบจานในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติอาเซอร์ไบจานในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬาอาเซอร์ไบจานที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

อาเซอร์ไบจาน
วัลเทอร์ แน็นสท์

วัลเทอร์ แฮร์มัน แน็นสท์ (Walther Hermann Nernst, 25 มิถุนายน ค.ศ. 1864 – 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1941) เป็นนักเคมีชาวเยอรมันที่รู้จักกันจากผลงานในสาขาอุณหพลศาสตร์ เคมีเชิงฟิสิกส์ เคมีไฟฟ้า และฟิสิกส์สถานะของแข็ง การกำหนดทฤษฎีบทความร้อนของแน็นสท์ช่วยปูทางสำหรับกฎข้อที่สามของอุณหพลศาสตร์ ทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมี ค.ศ. 1920 นอกจากนี้เขายังเป็นที่รู้จักกันในการพัฒนาสมการแน็นสท์ใน ค.ศ. 1887

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดกูยาวือ-ปอมอแช
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมี
หมวดหมู่:ชาวเยอรมันผู้ได้รับรางวัลโนเบล
หมวดหมู่:นักเคมีชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยซือริช
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยกราทซ์
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเวือทซ์บวร์ค
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยไลพ์ซิช
อุบัติการณ์อ่าวตังเกี๋ย

อุบัติการณ์อ่าวตังเกี๋ย (Gulf of Tonkin incident; Sự kiện Vịnh Bắc Bộ) หรือเรียกอุบัติการณ์ยูเอสเอส แม็ดด็อกซ์ เป็นการเผชิญหน้าระหว่างประเทศซึ่งนำไปสู่การเข้ามีส่วนโดยตรงมากขึ้นของสหรัฐในสงครามเวียดนาม เป็นการเผชิญหน้ายืนยันครั้งหนึ่ง และที่เป็นไปได้อีกครั้งหนึ่งระหว่างเรือรบของเวียดนามเหนือและสหรัฐในน่านน้ำอ่าวตังเกี๋ย รายงานเดิมของอเมริกันกล่าวโทษเวียดนามเหนือจากอุบัติการณ์ทั้งสองครั้ง แต่ตามเอกสารเพนตากอน บันทึกความทรงจำของโรเบิร์ต แม็กนามารา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมสหรัฐ และสิ่งพิมพ์เผยแพร่ของสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติหลังปี 2005 พิสูจน์ว่ารัฐบาลสหรัฐโกหกเพื่ออ้างเหตุก่อสงครามกับเวียดนาม
วันที่ 2 สิงหาคม 1964 เรือพิฆาตสหรัฐ ยูเอสเอส แม็ดด็อกซ์ (USS Maddox) ขณะกำลังปฏิบัติภารกิจลาดตระเวนข่าวกรองสัญญาณ ถูกเรือตอร์ปิโดจากกองเรือตอร์ปิโดที่ 135 ของกองทัพเรือเวียดนามเหนือสามลำเข้าหา แม็ดด็อกซ์ ยิงเตือนสามนัด และเรือรบเวียดนามเหนือโจมตีใส่ด้วยตอร์ปิโดและปืนกล แม็ดด็อกซ์ ยิงกระสุนขนาด 76 มม. และ 130 มม. รวมกว่า 280 นัดในการยุทธ์ครั้งนั้น อากาศยานสหรัฐได้รับความเสียหาย 1 ลำ เรือยิงตอร์ปิโดสามลำของเวียดนามเหนือได้รับความเสียหาย ลูกเรือเวียดนามเหนือเสียชีวิต 4 นาย และได้รับบาดเจ็บอีก 6 นาย ฝ่ายสหรัฐไม่มีกำลังพลสูญเสีย ส่วนเรือ แม็ดด็อกซ์ "ไร้รอยขีดข่วน ยกเว้นรูกระสุนรูเดียวจากปืนกลเวียดนามเหนือ"

สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติทีแรกอ้างว่าอุบัติการณ์อ่าวตังเกี๋ยครั้งที่สองเกิดขึ้นในวันที่ 4 สิงหาคม 1964 ว่าเป็นการยุทธ์ทางทะเลอีกหน แต่หลักฐานที่พบเป็น "ผีตังเกี๋ย" (ภาพเรดาร์เท็จ) ไม่ใช่เรือยิงตอร์ปิโดเวียดนามเหนือ ผลลัพธ์ทำให้รัฐสภาสหรัฐผ่านมติอ่าวตังเกี๋ย ให้อำนาจแก่ประธานาธิบดีสหรัฐ ลินดอน บี. จอห์นสัน ให้อำนาจในการสนับสนุนประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ถูกคุกคามจาก "การรุกรานคอมมิวนิสต์" จอห์นสันใช้มติดังกล่าวเป็นการอ้างเหตุผลทางกฎหมายในการวางกำลังตามแบบของสหรัฐและประกาศสงครามโดยเปิดเผยกับเวียดนามเหนือ

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 url=https://archive.org/details/passingtorch00doyl - url=https://archive.org/details/secretsmemoirofv02ells - archive-date=December 1, 2001 - issn=0362-4331, 
*Starry, Donn A., General. Mounted Combat in Vietnam.  Department of the Army, Washington, D.C. (1978)- access-date=December 17, 2018  - url=https://archive.org/details/isbn_9780807823002 - isbn=978-1-68247-424-2 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:พ.ศ. 2507
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในน่านน้ำสากล
หมวดหมู่:ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามเวียดนาม
หมวดหมู่:สงครามเวียดนาม
หมวดหมู่:ยุทธนาวีในสงครามเวียดนาม
หมวดหมู่:อ่าวตังเกี๋ย
หมวดหมู่:สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติ
หมวดหมู่:กองทัพเรือประชาชนเวียดนาม
หมวดหมู่:สงครามในดาร์ฟูร์

สำหรับบทความหลักในหมวดหมู่นี้ ดูที่ สงครามในดาร์ฟูร์
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:ประเทศซูดาน
หมวดหมู่:การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์
หมวดหมู่:สงครามตัวแทน
เหตุภาวะพิษแอลกอฮอล์ในรัฐปัญจาบ พ.ศ. 2563

ในช่วงปลายเดือนกรกฎาคมถึงต้นเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2563 ได้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 100 รายจากการดื่มสุราต้มเองที่ก่อให้เกิดภาวะพิษจากแอลกอฮล์ในพื้นที่ของรัฐปัญจาบ ประเทศอินเดีย ได้มีการบุกค้นบ้านเรือนต่าง ๆ โดยตำรวจในพื้นที่สามอำเภอที่ได้รับผลกระทบ คืออมฤตสระ, คุรทาสปุระ และ ตาร์น ตารัน รวมถึงพื้นที่บริเวณราชปุระและพรมแดนศามบู (Shambhu) มีผู้ถูกจับกุมรวมกว่าสี่สิบราย เจ้าหน้าที่สรรพสามิตเจ็ดนาย, เจ้าหน้าที่ตำรวจหกนาย ถูกพักงานเนื่องจากเหตุดังกล่าว

**ภาวะพิษ**
ได้มีการรายงานผู้เสียชีวิตราว 80 ราย ในพื้นที่อำเภอตาร์นตารัน, 12 รายในพื้นที่อมฤตสระ และ 11 รายในพื้นที่บาตาลาของคุรทาสปุระ ในรัฐปัญจาบ ประเทศอินเดีย อันเป็นผลมาจากภาวะพิษจากเมทานอล ผู้เสียชีวิตรายแรกมีรายงานจากพื้นที่หมู่บ้านมุจัล (Muchal) อำเภออมฤตสระ ในคืนของวันที่ 29 กรกฎาคม 2020 By 31 July 2020, the Punjab state had reported 39 deaths. ในวันที่ 3 สิงหาคม 2020 ยอดผู้เสียชีวิตสูงขึ้นถึง 105 ราย

**การตรวจสอบ**
การตรวจสอบเบื้อบต้นพบว่าสุรานั้นมีส่วนประกอบของเมทานอล ร้านค้าสีแห่งหนึ่งในลุธิยาณาเป็นผู้ต้องหาสำหรับการจัดขายเมทานอลที่ถูกนำมาผสมเป็นสุราที่ผิดกฎหมายและมีองค์ประกอบของเมทานอลเหล่านี้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รัฐปัญจาบ
หมวดหมู่:ประเทศอินเดียในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:ภัยพิบัติในประเทศอินเดีย
การระบาดของสมองอักเสบในรัฐพิหาร พ.ศ. 2562

ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2562 ได้มีการระบาดของภาวะสมองอักเสบเฉียบพลัน (AES) ในพื้นที่อำเภอมุซัฟฟัรปุระและอำเภอข้างเคียงในรัฐพิหาร ประเทศอินเดีย เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิตเป็นเด็กมากกว่า 150 ราย ส่วนมากเป็นผลมาจากภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ และยังมีรายงานกรณีตามมาอีกในเดือนถัด ๆ มา ที่มาของการระบาดนั้นไม่สามารถระบุชัดเจนได้ ปัจจัยสำคัญที่พิจารณาว่าส่งผลให้เกิดการระบาดนี้ได้แก่ภาวะขาดสารอาหาร, สภาภูมิอากาศ, ความสะอาด, โครงสร้างสาธารณสุขที่ไม่เพียงพอ และการชาดการระมัดระวัง มีการอ้างว่าอาจเป็นผลมาจากพิษในผลไม้ ลิ้นจี่

**ประวัติศาสตร์**
การระบาดของภาวะสมองเฉียบอักเสบพลัน (AES) เคยเกิดขึ้นมาก่อนในพื้นที่ตอนเหนือของรัฐพิหาร และพื้นที่ทางตะวันออกของรัฐอุตตรประเทศ ของประเทศอินเดีย ผู้ป่วยรายแรกด้วยโรค AES ในอำเภอมุซัฟฟัรปุระ (Muzaffarpur district) มีบันทึกไว้ในปี 1995 ในปี 2013 ได้มีผู้เสียชีวิต 143 ราย, 355 รายในปี 2014, 11 รายในปี 2015, สี่รายในปี 2016, 11 รายในปี 2017 และ 7 รายในปี 2018 ในไม่กี่ปีที่ผ่านมานั้น ยอดผู้เสียชีวิตอยู่ที่ต่ำกว่า 20 รายต่อปีมาตลอด

**การระบาด**
ในเดือนมิถุนายน 2019 ได้มีการระบาดของโรค AES ในพื้นที่ 222 บล็อกในอำเภอมุซัฟฟัรปุระ และอำเภอข้างเคียงในรัฐพิหาร
มีเด็กเสียชีวิตรวม 154 รายภายในสามสัปดาห์แรกของเดือนมิถุนายน 2019 และมี 440 รายที่ถูกนำส่งเข้าโรงพยาบาลในสามสัปดาห์เดียวกัน มีเด็กอย่างน้อย 85 รายที่เสียชีวิตที่วิทยาลัยแพทยศาสตร์และโรงพยาบาลศรีกฤษณะ (Sri Krishna Medical College and Hospital: SKMCH) โรงพยาบาลรัฐที่ใหญ่ที่สุดในรัฐพิหาร Most of them were aged between 1 and 10 years.
นับตั้งแต่ 1 มิถุนายน ถึง 20 กันยายน 2019 มีผู้ป่วยรวม 647 ราย และเสียชีวิตรวม 161 ราย

**สาเหตุ**
สาเหตุของการระบาดนี้เป็นที่ไม่แน่ชัด

**ดูเพิ่ม**
 การเสียชีวิตที่โรงพยาบาลในโครัขปุระ พ.ศ. 2560

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภัยพิบัติทางการแพทย์
หมวดหมู่:ประเทศอินเดียในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:สมองอักเสบ
หมวดหมู่:รัฐพิหาร
หมวดหมู่:การระบาดของโรคในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ภัยพิบัติในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:การระบาดของโรคในประเทศอินเดีย

หมวดหมู่:ภัยพิบัติทางการแพทย์
หมวดหมู่:สาธารณสุขในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ภัยพิบัติในประเทศอินเดีย
ท่าเรือเบรุต

ท่าเรือเบรุต (مرفأ بيروت; Port de Beyrouth) เป็นท่าเรือหลักของประเทศเลบานอน ตั้งอยู่ทางตะวันออกของอ่าวเซนต์จอร์จบนชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตอนเหนือของกรุงเบรุต และอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเบรุต ที่นี่เป็นหนึ่งในท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดและมีการใช้งานมากที่สุดในเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออก ท่าเรือเบรุตและสนามบินเบรุต–เราะฟีก อัลฮะรีรี ถือเป็นทางเข้าหลักของเลบานอน 
ในวันที่ 4 สิงหาคม 2563 ได้เกิดการระเบิดครั้งใหญ่ที่ท่าเรือเบรุตนี้ ซึ่งมีสาเหตุจากการจัดเก็บแอมโมเนียมไนเตรตที่ไม่เหมาะสม ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 221 คน บาดเจ็บมากกว่า 6,000 คน และไร้ที่อยู่อาศัย 300,000 คน พื้นที่ส่วนใหญ่ของท่าเรือและสิ่งก่อสร้างถูกทำลาย รวมถึงที่เก็บเมล็ดพืชสำรองส่วนใหญ่ของเบรุต และความเสียหายทั่วเมืองหลายพันล้านดอลลาร์สหรัฐ ท่าเรือเบรุตจึงต้องปิดตัวลงเนื่องจากความเสียหายจากระเบิด โดยโกดังสินค้าจะถูกส่งไปยังท่าที่เล็กกว่าอย่างตริโปลีและไทร์ ก่อนเหตุระเบิด S&P Global ประมาณการว่าประมาณร้อยละ 60 ของการนำเข้าของเลบานอนมาจากท่าเรือนี้

**ข้อมูล**
ท่าเรือนี้ดำเนินการและจัดการโดย Gestion et exploitation du port de Beyrouth (GEPB) (ภาษาฝรั่งเศส แปลว่า "การท่าเรือแห่งเบรุต") ส่วนการขนส่งตู้คอนเทนเนอร์นั้นเป็นการบริหารและดำเนินการโดย Beirut Private Terminal Consortium (BCTC) 
นับตั้งแต่สิ้นสุดสงครามกลางเมืองเลบานอนในปี 2533 ท่าเรือได้ผ่านโครงการปรับปรุงและขยายที่สำคัญด้วยการฟื้นฟูสถานที่ท่าเรือที่มีอยู่การก่อสร้างอาคารบริหารใหม่และการก่อสร้างท่าสำหรับรับ-ส่งตู้คอนเทนเนอร์ขึ้นใหม่ 
ที่นี่ถือเป็นประตูสำคัญสำหรับการขนส่งสินค้าไปยังซีเรีย จอร์แดน อิรัก และรัฐอ่าวเปอร์เซียอื่น ๆ   
ท่าเรือเบรุตได้รับเลือกให้เป็นศูนย์กลางการขนส่งของบริษัทขนส่งคอนเทนเนอร์รายใหญ่อันดับสองและสามของโลก บริษัทขนส่งเมดิเตอร์เรเนียน (MSC) ของสวิตเซอร์แลนด์และ Compagnie Maritime d'Affrètement - Compagnie Générale Maritime (CMA-CGM) ที่ซึ่งสร้างอาคารสำนักงานใหญ่ระดับภูมิภาคมูลค่า 12 ล้านเหรียญตั้งอยู่ใกล้กับท่าเรือ 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการท่าเรือเบรุต date=2021-09-20 -  กลุ่มอาคารคอนเทนเนอร์เบรุต date=2021-11-14 
หมวดหมู่:เบรุต
หมวดหมู่:ประเทศเลบานอน
หมวดหมู่:ท่าเรือ
หมวดหมู่:ทะเลอาหรับ
หมวดหมู่:ธรณีกาลวิทยา

ศาสตร์ของการกำหนดอายุของวัสดุธรณี
หมวดหมู่:วิทยาการลำดับเวลา
หมวดหมู่:ธรณีประวัติ
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์กายภาพ
หมวดหมู่:การหาอายุจากธาตุกัมมันตรังสี
หมวดหมู่:สาขาของธรณีวิทยา
หมวดหมู่:พิพัฒนาการนิยม

หมวดหมู่:สังคมนิยมเสรี
หมวดหมู่:อุดมการณ์ทางการเมือง
หมวดหมู่:ปรัชญาการเมือง
หมวดหมู่:การเมืองฝ่ายซ้าย
วัดบางอ้อยช้าง

วัดบางอ้อยช้าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ในหมู่ที่ 2 บ้านวัดบางอ้อยช้าง ตำบลบางสีทอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี ในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์วัดบางอ้อยช้าง รวบรวมของเก่าแก่ของสำคัญในชุมชน

**ประวัติ**
สันนิษฐานว่าวัดสร้างขึ้นมาตั้งแต่สมัยกรุงสุโขทัยหรือก่อนหน้านั้น เดิมที่ตั้งหมู่บ้านที่ปลูกต้น อ้อยช้าง สำหรับเลี้ยงช้าง และยังได้ส่งส่วยอ้อยไปเลี้ยงช้างหลวงที่กรุงศรีอยุธยา จึงเรียกหมู่บ้านว่า บ้านส่วยอ้อย ต่อมาเมื่อมีการสร้างวัดบางอ้อยช้างขึ้นมา จึงได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็น บ้านวัดบางอ้อยช้าง ตามชื่อวัด จากอีกแหล่งข้อมูลระบุว่าชาวบ้านก็ได้ร่วมใจกันสร้างวัดขึ้นในบริเวณชุมชน ราว พ.ศ. 2304 เป็นหนึ่งในสามชุมชนที่รวบรวมเสบียงเวลาเกิดศึกสงครามร่วมกับทัพหลวง รวมถึงส่งชายฉกรรจ์ในพื้นที่ไปร่วมรับใช้ชาติร่วมกับกองทัพของสมเด็จพระเจ้าตากสินในการกู้แผ่นดิน ทำให้วัดมีการสร้างอนุสาวรีย์พระเจ้าตากสิน ในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์วัดบางอ้อยช้าง รวบรวมของเก่าแก่ของสำคัญในชุมชน

**อาคารเสนาสนะ**
อุโบสถประดิษฐานพระประธาน พระพุทธรูปสลักด้วยศิลาแลงสมัยสุโขทัย และถอดได้เป็นท่อน ๆ อายุประมาณ 600 ปี สันนิษฐานว่าเอาแบบมาจากลังกา เดิมพระพุทธรูปองค์นี้ประดิษฐานในอุโบสถหลังเก่าที่มีลักษณะเป็นแบบมหาอุตย์จนถึง พ.ศ. 2495 จึงได้อันเชิญมายังอุโบสถหลังใหม่ ภายในพระอุโบสถหลังใหม่ยังมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง เขียนขึ้นมาใหม่ในปี พ.ศ. 2549 ด้วยสีอะครีลิก ลักษณะของภาพแบ่งเป็น 4 ผนังคือ ผนังด้านที่ 1 ตอนมหาสุบินนิมิต ตอนประสูติ ตอนมหาภิเนษกรมณ์ ตอนตรัสรู้ ผนังด้านที่ 2 ตอนเสด็จโปรดปัญจวคีย์ ตอนแสดงปาฏิหาริย์ ตอนเสด็จลงจากดาวดึงส์ ตอนปรินิพพาน ผนังด้านที่ 3 (ผนังหุ้มกลองหลังพระประธาน) วาดเรื่องไตรภูมิ และผนังด้านสุดท้าย (ผนังหุ้มกลองด้านหน้าพระประธาน) วาดเป็นตอนมารผจญ นอกจากเนื้อหาพุทธประวัติยังสอดแทรกประวัติศาสตร์ของวัดบางอ้อยช้าง เช่น ภาพวาดตอนรัชกาลที่ 5 เสด็จมาบำเพ็ญพระราชกุศลทางชลมารค เป็นต้น
รอยพระพุทธบาทเบื้องซ้าย ประดิษฐานอยู่ภายในมณฑปที่สร้างปี พ.ศ. 2535 รอยพระพุทธบาท หล่อด้วยทองสำริดขนาด 54 นิ้ว กว้าง 19.5 นิ้ว หนัก 190 กิโลกรัม คาดว่ารอยพระพุทธบาทพบโดยท่านพระอธิการทองอยู่ เจ้าอาวาสวัดองค์แรก ที่ได้ธุดงด์ไปทางเหนือ เมื่อ พ.ศ. 2339
ศาลาการเปรียญ มีภาพจิตรกรรมลวดลายทองรอยพระพุทธบาทเบื้องขวาบนฝ้าเพดานไม้เหนือศีรษะ สันนิษฐานว่าน่าจะมีมานานแล้ว ภายในมีธรรมาสน์บุษบกยอดมหากฐินที่เป็นศิลปะสมัยอยุธยา

**พิพิธภัณฑ์วัดบางอ้อยช้าง**
พิพิธภัณฑ์วัดบางอ้อยช้างโดยเปิดอย่างเป็นทางการ พ.ศ. 2541–2542 เป็นอาคาร 3 ชั้น รวบรวมของเก่า เช่น ตาลปัตรของรัชกาลที่ 5 ที่มีสัญลักษณ์นารายณ์ทรงครุฑตามศิลปะของรัชกาลที่ 5 ชุดของหลวงปู่ที่เย็บด้วยมือทั้งหมดหนังสือพระไตรปิฎก ตู้ไม้สักลายรดน้ำที่ยังไม่ปิดทองหีบทองที่ใช้บรรจุศพลายเทพพนมพิกุลและลายบัว ตะลุ่มหรือพานแว่นฟ้า ยังมีเครื่องถ้วยชามของจีนในสมัยราชวงศ์ชิง สมุดข่อยโบราณและชุดแสดงข้าวของเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันของชาวสวนเมืองนนท์ เช่น หม้อไว้เพาะทุเรียน หม้อหุงข้าว ไห โอ่งทำมือยุคแรกของจีนที่มีสีเขียวหยก

**อ้างอิง**
บางอ้อยช้าง
วัดชมภูเวก

วัดชมภูเวก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกายในตำบลท่าทราย อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี

**ประวัติ**
พระมุเตา
สันนิษฐานชาวมอญ ที่ลี้ภัยจากพม่าในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลายประมาณ พ.ศ. 2300 โบราณสถานแห่งแรกคือ พระมุเตา (เจดีย์แบบมอญ) สร้างราว พ.ศ. 2225 ถัดมาใน พ.ศ. 2460 ได้ทำการบูรณะสร้างพระมุเตาให้สูงใหญ่กว่าเดิมและสร้างเจดีย์รายที่มุมพระมุเตาทั้งสี่ของฐาน ต่อมาได้มีการสร้างวัดขึ้นในชื่อ วัดชมภูเวก อันหมายถึง ขอสรรเสริญเนินสูงที่มีความวิเวก (เงียบสงบ) วัดแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของชาติเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2517

**อาคารเสนาสนะ**
ไฟล์:Buddhist Temple Wat Chomphu Wek (Dec 2022) วัดชมภูเวก จังหวัดนนทบุรี - mural of Thorani Goddess (พระแม่ธรณี) - IMG 06.jpg|thumb|จิตรกรรมฝาผนังพระแม่ธรณีบีบมวยผม
อุโบสถหลังเดิมทรงมหาอุด จัดเป็นรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบวิลันดา อยู่หลังเจดีย์ที่มีรูปแบบเดียวกับเจดีย์ที่เมืองหงสาวดี ปลายผนังสอบเข้าเพื่อรับน้ำหนักแทนเสา ด้านหน้ามีพาไลหน้าบันประดับปูนปั้นลายดอกพุดตานกลางดอก เป็นเครื่องถ้วยลายครามและเบญจรงค์ ซุ้มประตูและหน้าต่างเป็นปูนปั้นลายพฤกษาบนผนังทั้งสี่ด้านมีภาพจิตรกรรมสีฝุ่นผสมกาวตามแบบอยุธยาตอนกลาง ฝีมือช่างสกุลนนทบุรีในยุคนั้นแสดงเรื่องราวทศชาติชาดกและพุทธประวัติโดยมีรูปพระแม่ธรณีบีบมวยผมในท่วงท่าที่อ่อนช้อยงดงามอยู่ในซุ้มเรือนแก้วยอดแหลม กรมศิลปากรยกย่องและรับรองว่าเป็นแบบอย่าง ภาพเขียนแม่พระธรณีที่งดงามที่สุดในโลก
อุโบสถหลังใหม่ ลักษณะเป็นทรงไทย สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2520 เป็นลักษณะทรงไทยใต้ถุนสูง 2 ชั้น หลังคาลดหลั่น 3 ชั้น มีช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์ หน้าบัน ซุ้มหน้าต่าง และประตูประดับด้วยกระจก จิตรกรรมฝาผนังภายในอุโบสถหลังใหม่นี้ เป็นภาพเขียนเกี่ยวกับเรื่องราวพุทธประวัติ ตามบานประตูหน้าต่างเขียนลายเทพพนม เป็นที่ประดิษฐานพระประธานศิลปะสุโขทัยและพระพุทธรูปยืนอีก 2 องค์
พระมุเตา หรือ เจดีย์ทรงมอญ มีเจดีย์รายที่มุมพระมุเตาทั้งสี่ของฐาน นอกจากนั้นได้สร้างเจดีย์อีกสององค์ด้านหลังพระมุเตาเพื่อบรรจุอัฐธาตุอดีตเจ้าอาวาส ส่วนพระมุเตาสันนิษฐานว่าสร้างเพื่อบรรจุพระบรมธาตุ
วิหาร ตั้งอยู่หลังอุโบสถเก่า มีลักษณะคล้ายอุโบสถหลังเก่ามีขนาดไล่เลี่ยกัน แต่ผนังวิหารเป็นแนวตั้งตรง หลังคาไม่มีกันสาด ไม่มีพาไล มีประตูทางด้านหน้าและหลัง หน้าบันและซุ้มประตูหน้าต่างประดับด้วยลวดลายปูนปั้นพันธ์พฤกษาแบบลายฝรั่ง ลายดอกพุดตานหรือดอกโบตั๋น
วัดมีเสาหงส์อันเป็นเอกลักษณ์ของวัดมอญ

**อ้างอิง**
ชมภูเวก
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดนนทบุรี
ชมภูเวก
วัดวิมุตยาราม

วัดวิมุตยาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางอ้อ เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร ติดแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งธนบุรี
ไม่มีหลักฐานการสร้างวัดว่า สร้างสมัยใด ใครเป็นผู้สร้าง แต่จากหลักฐานการสร้างพระประธานในอุโบสถ ที่จารึกไว้ว่า ยายมา กับ ท่านตาสน ชักชวนสัปบุรุษสร้างพระพุทธรูปองค์นี้ เมื่อวันอังคาร ขึ้น 3 ค่ำ เดือน 4 พุทธศักราช 2356 จึงสันนิษฐานว่าน่าจะสร้างวัดขึ้นในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดละมุดสีดา เพราะมีต้นละมุดสีดาใหญ่อยู่ในวัด หรือเรียกว่า วัดละมุดล่าง เพราะมีวัดทางทิศหนืออีกวัดคือ วัดละมุดไทย อาจเพราะมีชาวมอญสร้างวัดอยู่ข้าง ๆ พระอุปัชฌาย์เขียน พุทธรักขิโต เจ้าอาวาสในสมัยนั้น คงเห็นว่า คำว่า ละมุด ในชื่อของวัดนั้นมีเสียงคล้ายคำว่า วิมุติ ซึ่งแปลว่า "หลุดพ้น" ในภาษาบาลี อีกทั้งวัดละมุดในขณะนั้นรอดพ้นจากการถูกระเบิดในสงครามอย่างน่าอัศจรรย์ จึงได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดวิมุตยาราม"
ภายในวัดมีพระอุโบสถ สามารถมองเห็นได้ไกลจากอีกฝั่งของแม่น้ำเจ้าพระยา ส่วนภายในพระอุโบสถประดิษฐานพระประธานองค์ใหญ่ มีการเขียนภาพจิตรกรรมฝาผนังที่งดงาม

**อ้างอิง**
วิมุตยาราม
วิมุตยาราม
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตบางพลัด
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างริมแม่น้ำเจ้าพระยา
วัดอาวุธวิกสิตาราม

วัดอาวุธวิกสิตาราม อา-วุด-วิ-กะ-สิ-ตา-ราม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางพลัด เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร ใน พ.ศ. 2532 กองทัพบกได้อนุญาตใช้สถานที่วัดเป็นฌาปนสถานกองทัพบกเพื่อบริการสมาชิกฌาปนสถานกิจสงเคราะห์กองทัพบกหรือข้าราชการทหารที่ตั้งอยู่ฝั่งธนบุรี วัดอาวุธวิกสิตารามเป็นสำนักเรียนโดยการจัดการการศึกษาพระปริยัติธรรมแก่พระภิกษุสามเณร ทั้งแผนกธรรมและบาลีมาตั้งแต่ พ.ศ. 2530

**ประวัติ**
เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดปากคลองบางพลัด หรือ วัดบางพลัดนอก มีเรื่องเล่าว่า มีพระและชาวบ้านจำนวนหนึ่งอพยพมาจากกรุงศรีอยุธยาเมื่อครั้งเสียกรุง พ.ศ. 2310 เข้ามาตั้งรกราก ต่อมา พ.ศ. 2422 จึงได้ตั้งเป็นวัดขึ้น พันเอก พระยาอาวุธภัณฑ์เผด็จ (ท้วม) เจ้ากรมคลังแสงในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้อุปถัมภ์วัดและบูรณปฏิสังขรณ์เสนาสนะสงฆ์แล้วขอพระราชทานนามวัดใหม่ พระองค์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามวัดว่า "วัดอาวุธวิกสิตาราม" ใน พ.ศ. 2442 มีความหมายว่า "วัดพระยาอาวุธฯ และคุณหญิงแย้มฯ" ซึ่งเป็นผู้บูรณปฏิสังขรณ์
วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งที่ 1 เมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2441 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2511 วัดยกฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2539 ปัจจุบันเป็นที่ตั้งโรงเรียนวัดอาวุธวิกสิตาราม สังกัดกรุงเทพมหานคร และได้รับคัดเลือกจากกรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างประจ้าปี พ.ศ. 2539

**อาคารเสนาสนะ**
พระอุโบสถเป็นทรงไทย หลังคาลดสามชั้นประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าบันเจาะเป็นช่องเพื่อประดิษฐานพระพุทธรูปปางลีลาประกอบลายปูนปั้นกนกเปลวและกระจกสี บานหน้าต่างด้านนอกเป็นไม้แกะสลักรูปเทพนมประดับกระจก ส่วนบานประตูเป็นไม้แกะสลักรูปกินรียืนประนมมือและรูปดอกไม้ต่าง ๆ ประดับกระจก พระประธานคือ พระพุทธชินราชจำลอง และบนฐานชุกชีเดียวกันนั้นยังเป็นที่ประดิษฐานพระอัครสาวก 4 องค์ยืนประนมหัตถ์และพระพุทธรูปปางต่าง ๆ ภายนอกพระอุโบสถมีพระสยามเทวาธิราช เสาหินพระเจ้าอโศก และธรรมจักร 

**อ้างอิง**
อาวุธวิกสิตาราม
อาวุธวิกสิตาราม
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตบางพลัด
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างริมแม่น้ำเจ้าพระยา
วัดบางกระสอบ

วัดบางกระสอบ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 10 บ้านบางกระสอบ ตำบลบางกระสอบ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ
วัดสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2387 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว นายดวงและนางทรัพย์ สองสามีภรรยา ได้บริจาคทรัพย์สินสร้างวัดขึ้น วันหนึ่งได้ไปขุดค้นที่สะพานท้ายวัด จอบได้ฟันกระทบปากโอ่ง และขุดลงไปก็พบเงินพดด้วงจำนวนมาก ประมาณ 40–50 ปีบ โอ่งนี้มีอายุกว่า 700 ปี เมื่อสร้างเสร็จจึงได้ตั้งชื่อวัดว่า วัดใหม่ตาดวงยายทรัพย์ และต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นทางการว่า "วัดบางกระสอบ" ตามชื่อของตำบล
โบราณวัตถุอื่น คือ พระพุทธรูปประธานปางมารวิชัยในวิหาร (พระรัตนโภคะ) เป็นปูนปั้นติดที่เคลื่อนย้ายไม่ได้ อายุราว พ.ศ. 2000 ร่วมสมัยโคลงกำสรวลสมุทร ในอดีตวัดบางกระสอบเป็นชุมทางคมนาคมยุคต้นอยุธยา อยู่ฝั่งตรงข้าม เยื้องคลองสำโรง (เส้นทางหลักไปบางปะกง)
วัดบางกระสอบนี้เป็นสถานที่ให้กำเนิดพระปิดตาที่วงการพระเครื่องนิยมเล่นหากัน

**รายนามเจ้าอาวาส**
 หลวงพ่อปาน- พระอธิการเชย ติสสโร- พระอธิการคำ- พระอธิการเชย อินทโชโต (หลวงพ่อเชย 2)- พระอธิการจำรูญ นันทิโย

**อ้างอิง**
บางกระสอบ
ความสัมพันธ์แคนาดา–ไทย

ประเทศแคนาดาได้สถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตกับราชอาณาจักรไทยในปี พ.ศ. 2504 ประเทศแคนาดามีสถานเอกอัครราชทูตในกรุงเทพมหานคร และประเทศไทยมีสถานเอกอัครราชทูตในออตตาวา เช่นเดียวกับสถานกงสุลใหญ่ในโทรอนโต, เอ็ดมันตัน, แวนคูเวอร์ และมอนทรีออล ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองประเทศได้เป็นมิตรกันตลอดมา ทั้งสองประเทศเป็นสมาชิกของความร่วมมือทางเศรษฐกิจเอเชีย-แปซิฟิก และแคนาดาอยู่ในการประชุมอาเซียนว่าด้วยความร่วมมือด้านการเมืองและความมั่นคงในภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิก

**ความสัมพันธ์ทางการทูตและการเยี่ยมเยือนทั้งสองฝ่าย**
ความสัมพันธ์ทางการทูตได้รับการสถาปนาขึ้นในปี พ.ศ. 2504 โดยในปี พ.ศ. 2510 พระมหากษัตริย์และพระราชินีแห่งประเทศไทยได้เสด็จพระราชดำเนินเยือนแคนาดา ส่วนนายกรัฐมนตรี เปรม ติณสูลานนท์ ได้เดินทางเยือนประเทศแคนาดาในปี พ.ศ. 2527 และนายกรัฐมนตรี ชวน หลีกภัย ได้เดินทางเยือนประเทศดังกล่าวในปี พ.ศ. 2537 สำหรับนายกรัฐมนตรีแคนาดา ฌ็อง เครเตียง และพีเอร์ ทรูโด ได้เดินทางเยือนไทยในปี พ.ศ. 2526 และ 2540 ส่วนนายกรัฐมนตรี สตีเฟน ฮาร์เปอร์ ได้เดินทางเยือนไทยในปี พ.ศ. 2555 ด้วยเช่นกัน ในระหว่างการเยือน ความเป็นไปได้ของข้อตกลงการค้าเสรีระหว่างทั้งสองประเทศได้มีการหารือกัน
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงของแคนาดา ดีพัก ออบห์ไร เยือนไทยในปี พ.ศ. 2552 ส่วนในปี พ.ศ. 2556 แคนาดาแสดงความกังวลต่อเหตุการณ์ความไม่สงบในประเทศไทย
ในวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2564 แอร์แคนาดาเที่ยวบิน AC7266 ทำการบินท่าอากาศยานสุวรรณภูมิแวะโซล–อินช็อน ปลายทางแฮลิแฟกซ์ (รัฐโนวาสโกเชีย)ต่อมาในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2565 สายการบินแอร์แคนาดาได้ทำการเปิดเที่ยวบินตรงระหว่างท่าอากาศยานนานาชาติแวนคูเวอร์แวนคูเวอร์มายังท่าอากาศยานสุวรรณภูมิโดยเดินทางออกจากท่าอากาศยานนานาชาติแวนคูเวอร์ในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2565 ตามเวลาประเทศแคนาดา ในเที่ยวบิน AC65 และ AC66

**การย้ายถิ่นเข้าประเทศ**
การย้ายถิ่นฐานของไทยไปแคนาดาเริ่มต้นในปี พ.ศ. 2493 ส่วนในปี พ.ศ. 2559 มีรายงานว่าชาวแคนาดาประมาณ 19,005 คนมีรากฐานจากไทย ชาวแคนาดาเชื้อสายไทยส่วนใหญ่อาศัยอยู่ที่โทรอนโต, แวนคูเวอร์ และมอนทรีออล

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ความสัมพันธ์แคนาดา–ไทย

ไทย
แคนาดา
วัดบางน้ำผึ้งใน

วัดบางน้ำผึ้งใน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย เป็นวัดบนเกาะบางกะเจ้า ในหมู่ที่ 10 บ้านคลองบางน้ำผึ้ง ตำบลบางน้ำผึ้ง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ วัดอยู่ข้างตลาดน้ำบางน้ำผึ้ง ประชาชนมักมาสักการะพระบรมสารีริกธาตุ
เดิมชื่อ วัดดุสิฎาราม ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้าง สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2450 ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดบางน้ำผึ้งใน" เมื่อ พ.ศ. 2460 ในสมัยพระครูวิบูลย์ธรรมคุต (ต่วน) และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2553 
อาคารเสนาสนะของวัดมีอุโบสถสร้างแบบก่ออิฐถือปูน ประดิษฐาน หลวงพ่อใหญ่ ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารไม้ กุฎีสงฆ์ 11 หลัง เป็นกุฎีไม้ 8 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง และตึกอีก 1 หลัง หอระฆัง หอสวดมนต์ ห้องสมุด ศาลาหน้าอุโบสถ ศาลาท่าน้ำ 2 หลัง ฌาปนสถาน และสุสาน พระมณฑปเจดีย์และพระธาตุเจดีย์มีพระพุทธรูปปางพุทธลีลา พระนามว่า พระพุทธชัยมงคล มหาชนอภิปูชนีย์ สมเด็จพระพุฒาจารย์ วัดสระเกศ เป็นผู้พระราชทานนาม

**อ้างอิง**
บางน้ำผึ้งใน
วัดบางน้ำผึ้งนอก

วัดบางน้ำผึ้งนอก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย เป็นวัดบนเกาะบางกะเจ้า ในหมู่ที่ 1 บ้านวัดบางน้ำผึ้งนอก ตำบลบางน้ำผึ้ง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ วัดมีเนื้อที่ 37 ไร่ ที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 3 แปลง 10 ไร่ 1 งาน 78 ตารางวา

**ประวัติ**
ไม่ปรากฏผู้สร้างและประวัติการสร้าง แต่สันนิษฐานว่าสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2210 ในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย จากหลักฐานศิลาจารึกว่า มีเจ้าพระยาท่านหนึ่ง ชื่อ ธรรมธิกรณ์มั่ง ทำการบูรณะปฏิสังขรณ์และมีพระรูปหนึ่ง ชื่อ พระวิชัย มาสร้างศาลาการเปรียญเมื่อ พ.ศ. 2330 เพื่อแทนศาลาหลังเก่า วัดบางน้ำผึ้งนอกได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2509 (อุโบสถหลังใหม่) สร้างแทนหลังเก่า โดยมีสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ทรงเป็นผู้ตัดหวายลูกนิมิต

**อาคารเสนาสนะและจิตรกรรมฝาผนัง**
ภาพจิตรกรรมที่บานประตู
โบสถ์และวิหารหลังเก่า เดิมถูกปล่อยทิ้งร้าง จนกระทั่งใน พ.ศ. 2560 อยู่ในช่วงบูรณปฏิสังขรณ์ใหม่ วิหารเป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ไม่มีการลดหลั่นของหลังคา ไม่มีช่อฟ้าใบระกา หางหงส์ มีลวดลายปูนปั้นประดับหน้าบันรูปพระนารายณ์สองกรทรงยักษ์ ไม่มีเสาร่วมด้านใน ภายในวิหาร ประดิษฐานพระประธานสององค์ องค์ที่อยู่ด้านหน้าเป็นปางประทานพร องค์หลังเป็นปางมารวิชัย ผนังเหนือประตูหน้าต่างเดิมยังคงปรากฏภาพจิตรกรรมฝาผนังโดยรอบ มีสภาพเลือนมาก ผนังฝั่งตรงข้ามพระประธานแสดงภาพมารผจญ กลางภาพเป็นรูปพระพุทธเจ้าประทับบนบัลลังก์ดอกบัว และพระแม่ธรณีบีบมวยผม ผนังทั้งสองข้างส่วนที่เหนือบานประตูหน้าต่างเป็นภาพเทพชุมนุม บานหน้าต่างวิหารเป็นภาพกุมภัณฑ์แบกเทวดาถือพระขรรค์
โบสถ์เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน หลังคาซ้อน 2 ชั้น มีร่องรอยประดับช่อฟ้า แต่ปัจจุบันชำรุดเสียหาย หน้าบันไม่มีลวดลาย ไม่มีเสาพาไลด้านข้าง ไม่มีเสาร่วมด้านใน โบสถ์ประดิษฐานพระประธานเก่าแก่ คือ หลวงพ่อใหญ่ เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ ด้านซ้ายและขวาของพระประธานมีพระอัครสาวกอยู่ทั้ง 2 ข้าง บานประตูหน้าต่างมีภาพวาดศิลปกรรมของช่างศิลป์ในยุคต้นรัตนโกสินทร์ (สมัยรัชกาลที่ 3–4) เช่น ภาพหนุ่มสาวไทย ภาพการตั้งเครื่องบูชาแบบจีน (มีแจกัน ผลไม้ ดอกไม้) ภาพเทวดาทวารบาลถือดอกบัว และภาพสาวมอญนุ่งผ้าแหวก แต่ภาพเลือนลางมาก
หน้าวัดบริเวณริมแม่น้ำเจ้าพระยา มีพระมงคลสมุทรพุทธมณีและมีพระสังกัจจายน์ประดิษฐานอยู่

**รูปภาพ**

**เรือข้ามฟาก**
 วัดบางน้ำผึ้งนอก-วัดบางนานอก

**อ้างอิง**
บางน้ำผึ้งนอก
บางน้ำผึ้งนอก
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดสมุทรปราการ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างริมแม่น้ำเจ้าพระยา
ท่าอากาศยานนานาชาติกาดทรายสิบสองปันนา

ท่าอากาศยานนานาชาติกาดทรายสิบสองปันนา (IATA: JHG, ICAO: ZPJH) เป็นท่าอากาศยานที่ให้บริการในเชียงรุ่ง เขตปกครองตนเองสิบสองปันนา มณฑลยูนนาน ประเทศจีน ท่าอากาศยานได้ชื่อมาจากเมืองกาดทรายที่ตั้งอยู่ในเขตปกครองของเมืองเชียงรุ่ง และยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อท่าอากาศยานจิ่งหง (เชียงรุ่ง) (จีนตัวย่อ: 景洪机场; พินอิน: Jǐng hóng jīchǎng)

**สายการบินและจุดหมายปลายทาง**
ด้านหน้าอาคารท่าอากาศยานกาดทรายสิบสองปันนา

**อ้างอิง**
กาดทราย
หมวดหมู่:เชียงรุ่ง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในมณฑลยูนนาน
สัจนิยมมหัศจรรย์

ไฟล์:Cien años de soledad.png|200px|thumb|หนึ่งร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยว (1967) โดยกาบริเอล การ์ซิอา มาร์เกซ เป็นหนึ่งในงานเขียนแนวสัจนิยมมหัศจรรย์ที่เป็นที่รู้จัก
สัจนิยมมหัศจรรย์ (magical realism) เป็นประเภทของบันเทิงคดีที่แสดงภาพโลกแห่งความเป็นจริงแต่มีองค์ประกอบของสิ่งวิเศษอยู่ในเรื่อง หรือในความหมายทั่วไปคืองานวรรณศิลป์ที่มีเวทมนตร์หรือสิ่งเหนือธรรมชาติปรากฏอยู่ในโลกสมจริงที่ดำเนินไปตามระบบเหตุผล ถึงแม้จะมีองค์ประกอบของสิ่งวิเศษ แต่สัจนิยมมหัศจรรย์แตกต่างจากจินตนิมิตตรงที่สิ่งวิเศษในงานเขียนสัจนิยมมหัศจรรย์มักไม่มีคำอธิบายแน่ชัดและกลมกลืนไปกับโลกจริง ขณะที่จินตนิมิตมักมีสิ่งวิเศษปรากฏในโลกที่ถูกสร้างขึ้นมาต่างหาก
คำว่าสัจนิยมมหัศจรรย์ถูกใช้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1925 โดยฟรันทซ์ โร นักวิจารณ์ศิลปะชาวเยอรมันเพื่อใช้บรรยายภาพวาดแนวคติรูปธรรมแนวใหม่ (New Objectivity) ซึ่งเป็นขบวนการศิลปะเยอรมันที่ได้รับอิทธิพลจากศิลปะสัจนิยมแต่เพิ่มความเหนือจริงเข้าไป โรใช้คำนี้เพื่อแยกกับลัทธิเหนือจริงที่มีความเป็นนามธรรม ไม่ได้ตั้งอยู่บนความเป็นจริง และมาจากจิตใต้สำนึกมากกว่า ซึ่งภาพวาดแนวนี้บันดาลใจให้มัสซีโม บอนเตมเปลลี นักเขียนชาวอิตาลีนำมาปรับใช้ในงานเขียนตัวเอง ทั้งโรและบอนเตมเปลลี รวมถึงลัทธิเหนือจริงต่างมีอิทธิพลต่อนักเขียนชาวอเมริกาใต้หลายคนในเวลาต่อมา เช่น อาร์ตูโร อุสลาร์ ปีเอตรี, อาเลโฮ การ์เปนติเอ, ฆอร์เฆ ลุยส์ บอร์เฆส และกาบริเอล การ์ซิอา มาร์เกซ นอกเหนือจากอเมริกาใต้แล้ว งานเขียนแนวสัจนิยมมหัศจรรย์ยังพบได้ในนักเขียนภาษาอื่น ๆ เช่น ซัลมัน รัชดี (อังกฤษ), ฮารูกิ มูรากามิ (ญี่ปุ่น) และออลกา ตอการ์ตชุก (โปแลนด์) เป็นต้น
นอกเหนือจากการมีสิ่งวิเศษในโลกที่สมจริงแล้ว สัจนิยมมหัศจรรย์ยังมีลักษณะอื่น ๆ ร่วมด้วย ได้แก่ authorial reticence หรือการที่ผู้เขียนจงใจปิดบังไม่อธิบายถึงการมีอยู่ของสิ่งวิเศษในเรื่อง หรือทำให้สิ่งวิเศษดูเหมือนเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นปกติ, ความเป็นอภิบันเทิงคดี (metafiction) หรือการที่ผู้เขียนย้ำเตือนว่าผู้อ่านกำลังอ่านเรื่องแต่งอยู่ และการวิพากษ์วิจารณ์การเมืองและชนชั้นสูง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประเภทวรรณกรรม
หมวดหมู่:ประเภทของภาพยนตร์
หมวดหมู่:ประเภทของศิลปะ
รัสเซียนคัพ (ฟุตบอล)

รัสเซียนคัพ (Кубок России) เป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยประจำปีของประเทศรัสเซีย อยู่ภายใต้การดูแลของสหภาพฟุตบอลรัสเซีย สโมสรที่มีสิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันได้แก่ สโมสรจากรัสเซียนพรีเมียร์ลีก เฟิสต์ดิวิชัน และเซคันด์ดิวิชัน รวมไปถึงสโมสรสมัครเล่น ทีมชนะเลิศของรายการนี้จะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีก รอบแบ่งกลุ่ม

**ผลงานแบ่งตามสโมสร**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Russian Cup on the website of the Russian Football Union date=2012-05-05 -  Russia – Cup Finals, RSSSF.com
หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศรัสเซีย
รัสเซีย
วัดใหญ่บ้านบ่อ

วัดใหญ่บ้านบ่อ เป็นวัดราษฎร์สังกัดมหานิกายในหมู่ที่ 3 บ้านคลองหลวง ตำบลบ้านบ่อ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร วัดมีเนื้อที่ 68 ไร่
วัดสร้างขึ้นในราว พ.ศ. 2264 บางท่านเล่าว่าก่อนกรุงธนบุรี 6 ปี สมัยก่อนเป็นวัดคู่ มีสมภารมา 12 รูป พระอุโบสถมีเสมาคู่เป็นศิลาแลง มีกำแพง มีเจดีย์อยู่ในกำแพงหลายองค์ มีหลวงพ่อป่าเลไลยก์อยู่หน้าอุโบสถ ข้างในมีหลวงพ่อพระประธานสวยงาม มีพระมหาโมคคัลลานะและพระปัญจวัคคีย์ 5 องค์ หน้าบันพระอุโบสถระบุว่าซ่อมเมื่อ พ.ศ. 2472 และมาซ่อมมุงกระเบื้องใหม่ ซุ้มประตูใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2512 และมีพ่อเล็ก แม่หมา โพธิ์บุญ พ่อบุญส่ง แม่ทองคำ ทองมาก มาสร้างพาไลด้านหน้าและด้านหลัง มุงพาไลใหม่และปูหินอ่อนใหญ่เป็นเงิน 550,000 บาท และมาซ่อมด้านในพระอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2542 และซ่อมปิดทองพระประธาน วิหารหรือว่าอุโบสถหลังเก่าน่าจะมีอายุมากกว่า 300 ปี สังเกตได้จากพระพุทธรูปเก่าที่ชำรุดก็พบว่าภายในนั้นมีเป็นแกนไม้ วิหาร ใช้เสาไม้ต้นใหญ่ กำแพงก็ยังเป็นอิฐมอญ เพดานก็เป็นไม้ มีสภาพทรุดโทรม

**อ้างอิง**
ใหญ่บ้านบ่อ
ใหญ่บ้านบ่อ
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดสมุทรสาคร
วัดตำหนักใต้

วัดตำหนักใต้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกายในตำบลท่าทราย อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
ก่อนที่จะสร้างวัด สถานที่ตั้งเคยเป็นที่สร้างพลับพลาที่ประทับชั่วคราวของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี และสันนิษฐานว่าวิหารและหอระฆังสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2367 (รัชกาลที่ 3) เดิมวัดนี้เรียกกันว่า วัดตำหนัก ต่อมาสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เสด็จตรวจราชการคณะสงฆ์เมื่อปี พ.ศ. 2464 ทรงเห็นว่ามีชื่อวัดซ้ำ จึงได้ต่อคำว่า ใต้ท้ายชื่อ จากทิศที่ตั้ง
พระอุโบสถหลังใหม่ สร้างขึ้นจากนำบานประตูหน้าต่าง เพดานของอุโบสถหลังเก่ามาใช้ ซึ่งหน้าบันนั้นเป็นไม้สักแกะสลักเป็นรูปนกประดับด้วยพุดตานเทศ มีรูปช้างทรงเครื่อง ยืนอยู่เหนือเมฆตรงกลางลายกระหนก พระประธานเป็นปางมารวิชัยสมัยสุโขทัย วิหารเก่าแก่ซึ่งมีหน้าบันเป็นไม้สักแกะสลักเป็นรูปกระหนกดอกจอก มีรูปม้าทรงเครื่องอยู่ภายในกระหนก ซุ้มบานประตู ซุ้มหน้าต่าง เป็นลายดอกไม้ปูนปั้นยังคงเหลืออยู่บ้าง บานประตูหน้าต่าง เขียนลายทองรดน้ำ หอระฆัง 2 ชั้นที่หลังคาทำเป็นรูปปรางค์ลึกเข้าไป  และมีต้นโพธิ์พุทธคยาจากอินเดียมาปลูกโดยอดีตเจ้าอาวาสวัดตำหนักใต้ เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2514
มีบันทึกว่า วัดตำหนักใต้เป็นจุดที่พระเจ้าตากสินเสด็จพระราชดำเนินมารับพระแก้วมรกตเข้าสู่พระนคร เพื่อประดิษฐานที่วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร

**อ้างอิง**
ตำหนักใต้
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดนนทบุรี
ตำหนักใต้
เคอร์บีส์ดรีมแลนด์

เคอร์บีส์ดรีมแลนด์ () เป็นวิดีโอเกมแอ็กชันแพลตฟอร์มแบบเลื่อนด้านข้างที่พัฒนาโดยฮาลแล็บบราโทรี (HAL Laboratory) และเผยแพร่สำหรับเกมบอยโดยนินเท็นโด ในปีค.ศ. 1992 เป็นวิดีโอเกมแรกของซีรีส์ เคอร์บี และตัวละคร แต่อย่างไรก็ตาม การคัดลอกคุณสมบัติของเคอร์บีไม่ได้ปรากฏตัวจนกระทั่งเผยแพร่ในเกม เคอร์บีส์แอดเวนเจอร์

**การพัฒนา**
เคอร์บีส์ดรีมแลนด์ ถูกพัฒนาโดยมาซาฮิโระ ซากุไรจากฮาลแล็บบราโทรี ในตอนนั้น เขาตั้งชื่อมันว่าโปโปโปะ (Popopo) และ เคอร์บีส์ดรีมแลนด์ เคยมีชื่อเป็น ทวินเกิลโปโปะ (ทิงกูรุ โปโปะ) อย่างไรก็ตาม มันถูกตั้งชื่อใหม่เป็นเคอร์บี และตัวเกมถูกเปลี่ยนเป็น โฮชิ โนะ คาบี; เคอร์บีออฟเดอะสตาร์ส (Kirby of the Stars) ซึ่งกลายเป็นชื่ออนิเมะรุ่นญี่ปุ่น ในระหว่างการพัฒนา มาซาฮิโระ ซากุไรอยากให้เคอร์บีมีสีชมพู ในขณะที่ชิเงรุ มิยาโมโตะอยากให้มันมีสีเหลือง ท้ายที่สุด ทางนินเท็นโดตัดสินให้เคอร์บีมีสีชมพู ถึงแม้ว่าสีชมพูเป็นสีหลักของเคอร์บี ในเกมหลัง ๆ มีการใช้ผู้เล่นที่สองเป็นเคอร์บีสีเหลือง แต่ทางนินเท็นโดอเมริกาได้ออกแบบภาพกล่องและโฆษณาเป็นเคอร์บีสีขาวตามภาพจากตัวเกม
เสียงดนตรีถูกแต่งโดย จุง อิชิกาวะ โดยเป็นผู้แต่งเพลงในซีรีส์ เคอร์บี เพลงบางอันถูกนำมาใช้ใหม่ในซีรีส์ของ ซูเปอร์สแมชบราเธอส์ ในฐานะเพลงฉากหลังของด่านดรีมแลนด์ใน ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส และด่านกรีนกรีนส์ใน ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส เมลี

**การตอบรับ**
เคอร์บีส์ดรีมแลนด์ ได้รับเสียงวิจารณ์ทั่วไปในแง่บวก โดยได้คะแนนบนเกมแรงกิงส์ไป 62.22% กับความคิดเห็น 9 อัน ทำให้ตัวเกมอยู่ในอันดับ 17 ในเกมสำหรับเกมบอยที่ดีที่สุด ในวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1994 เคอร์บีส์ดรีมแลนด์ ถูกขายไป 1.3 ล้านอัน จนถึงตอนนี้ มีการขายไปถึง 5 ล้านอันทั่วโลก; Gamasutra ยกความสำเร็จของเกมมาจากวิธีเล่นแบบใหม่ ในตอนนั้น มันเป็นเกมที่ประสบความสำเร็จที่สุดของฮาลแล็บบราโทรี Ben Reeves จาก Game Informer ยกให้เป็นเกมสำหรับเกมบอยที่ดีที่สุดในอันดับที่ 14 และรู้สึกว่าเป็นเกมที่ผ่อนคลายดี Jonathan Wahlgren จาก Humongous Life กล่าวว่าเป็นเกมที่แข็งแกร่ง แต่รู้สึกว่าดู "พื้นฐานเกิน" Brett Elston จากGamesRadar เขียนบทความเกี่ยวกับดนตรี และยกย่องเพลงบอสสุดท้าย โดยกล่าวว่า "เป็นเพงเดียวในเคอร์บีที่ทำให้รู้สึกท้าทายหรือขัดแย้ง แทนที่จะเดินผ่านทุ่งของเค้กลอย" Nadia Oxford จาก 1UP.com ยกย่องระบบกลศาสตร์แพลต์ฟอร์มเฉพาะ โดยกล่าวถึงมันว่าเป็นจุดเริ่มต้นของ "ตำนานจอมตะกละ" 

**สิ่งสืบทอด**
เคอร์บีส์ดรีมแลนด์ มีภาคต่อในคอนโซลอื่นเป็นจำนวนมาก โดยภาคต่อแรกคือ เคอร์บีส์แอดเวนเจอร์ ที่เผยแพร่บนแฟมิคอม ได้แนะนำการขโมยพลังจากศัตรู ซึ่งกลายเป็นแก่นหลักในภาคต่อ ๆ มา ตัวซีรีส์ได้มีเกมภาคแยกที่มีประเภทเกมต่างกัน เช่น เคอร์บีแอร์ไรต์ เป็นเกมแข่งรถ, เคอร์บีส์พินบอลแลนด์ เป็นเกมพินบอล และเคอร์บีส์ดรีมคอร์ส เป็นเกมผสมระหว่างแอ็กชันกับกอล์ฟ เคอร์บีส์ดรีมแลนด์ ได้ภาคต่อบนเกมบอยใน ค.ศ. 1994 ที่มีชื่อว่า เคอร์บีส์ดรีมแลนด์ 2 ซึ่งไม่มีคุณสมบัติการคัดลอกจาก เคอร์บีส์แอดเวนเจอร์
เคอร์บีกับคิงเดเดเดปรากฏเป็นตัวละครเล่นได้ในซีรีส์เกมต่อสู้ ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส ส่วนด่าน "กรีนกรีนส์" ที่ปรากฏตัวครั้งแรกในเกม ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส เมลี มีฐานจากด่านแรกของเกม

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
name=Kirby's Dream Land
หมวดหมู่:วิดีโอเกมใน ค.ศ. 1992
หมวดหมู่:เกมสำหรับเกมบอย
หมวดหมู่:เกมของฮาลแล็บบราโทรี
หมวดหมู่:เกมแพลตฟอร์มเลี่อนข้าง
หมวดหมู่:เกมของนินเท็นโด
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เกมวอร์ชวลคอนโซล
หมวดหมู่:เกมวอร์ชวลคอนโซลสำหรับนินเท็นโด 3DS