ฮีโน่ โปรเฟีย

ฮีโน่ โปรเฟีย (日野プロフィア; Hino Profia) เป็นรถบรรทุกขนาดใหญ่ที่ผลิตและพัฒนาโดยฮีโน่มอเตอร์ ซึ่งเป็นบริษัทในเครือโตโยต้า มอเตอร์ คอร์ปอเรชัน เปิดตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2524 ในตลาดส่งออกส่วนใหญ่เป็นที่รู้จักกันในชื่อ ฮีโน่ ซีรีส์ 700 ส่วนในประเทศญี่ปุ่นชื่อทางการของรุ่นนี้คือ โปรเฟีย ซึ่งก่อนหน้านี้เคยใช้ชื่อว่าซูเปอร์ดอลฟิน โปรเฟีย คู่แข่งสำคัญในตลาดรถบรรทุกของรถรุ่นนี้ในญี่ปุ่น ได้แก่ อีซูซุ จีก้า, มิตซูบิชิ ฟูโซ่ ซูเปอร์เกรต และยูดี ควอน

**รุ่นที่ 1 (พ.ศ. 2524 – 2546)**

**ซูเปอร์ดอลฟิน (พ.ศ. 2524–2535)**
ฮีโน่ ซูเปอร์ดอลฟิน GN ในไต้หวัน
ฮีโน่ ซูเปอร์ดอลฟิน FW 8×4 ในฟิลิปินส์ (รุ่นส่งออก)
เปิดตัวในปี พ.ศ. 2524 รถบรรทุกซูเปอร์ดอลฟินนับเป็นการก้าวเข้าสู่ตลาดรถบรรทุกขนาดใหญ่ในประเทศญี่ปุ่นของฮีโน่ และยังส่งออกไปยังต่างประเทศอีกด้วย มีการปรับโฉม 7 ครั้งตลอดช่วงทศวรรษที่ 1980 จนถึงรุ่นสุดท้ายในปี พ.ศ. 2533

**ซูเปอร์ดอลฟินโปรเฟีย (พ.ศ. 2535–2546)**
ฮีโน่ ซูเปอร์ดอลฟินโปรเฟีย รุ่นแรก
เปิดตัวในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2535 ในฐานะรุ่นเปลี่ยนโฉมของซูเปอร์ดอลฟิน จึงเปรียบได้ว่าเป็นซูเปอร์ดอลฟินรุ่นที่สอง รูปลักษณ์ภายนอกได้รับการออกแบบใหม่ให้สอดคล้องกับแนวทางการออกแบบของฮีโน่ ครูซิงเรนเจอร์ ไฟหน้า, กระจกประตู และไฟเลี้ยวที่ติดตั้งบริเวณด้านหน้าและข้างประตูห้องโดยสารมีลักษณะเดียวกับรุ่นเรนเจอร์เปิดตัวไปก่อนหน้านี้
รุ่นนี้มาพร้อมกับระบบสตาร์ตด้วยกุญแจดอกเดียวเป็นอุปกรณ์พื้นฐาน เครื่องยนต์ V8 ติดตั้งเครื่องยนต์รหัส F20C, F21C หรือ F17D ให้กำลังสูงสุด 330–560 แรงม้า ส่วนเครื่องยนต์ 6 สูบเรียงติดตั้งเครื่องยนต์รหัส P11C ให้กำลังสูงสุด 230–360 แรงม้า และ K13C ให้กำลังสูงสุด 290–560 แรงม้า หรือ K13D ให้กำลังสูงสุด 270 หรือ 380 แรงม้า
กระจังหน้ามีช่องระบายอากาศสามช่องเรียงกันระหว่างไฟหน้าคล้ายกับรุ่น ZM เป็นลักษณะเด่นของโฉมแรก ตราปีกมีขนาดเล็กลงเล็กน้อยและถูกจัดวางไว้อย่างกลมกลืนบนกระจังหน้า และยังมีโลโก้ใหม่ของฮีโน่ติดตั้งมาด้วย รุ่นนี้ติดตั้งระบบกระจกไฟฟ้าซึ่งเป็นสิ่งที่หาได้ยากในยานยนต์ทั่วไป มีการออกแบบให้กระจกไฟฟ้าทั้งสองข้างมีลักษณะการเลื่อนแตกต่างกัน โดยฝั่งคนขับเป็นแบบยกขึ้นลง ส่วนฝั่งผู้โดยสารเป็นแบบเลื่อนไปมา
รุ่นนี้มีวลีเด็ดคือ "เปลี่ยนโฉมการขนส่งอย่างสมบูรณ์" และ "สู่ศตวรรษที่ 21 ของโลจิสติกส์" โดยมีโคจิ ยาคุโช นักแสดงชื่อดังเป็นพรีเซ็นเตอร์
ฮีโน่ ซูเปอร์ดอลฟินโปรเฟีย ปรับโฉมครั้งแรก
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2535 มีการเพิ่มรุ่นหัวลากเข้าสู่สายการผลิต โดยรุ่นหัวลากนี้มีการติดตั้งกระจังหน้าขนาดใหญ่ที่เรียกว่า trailer grill บนฝากระโปรงหน้า ซึ่งเป็นลักษณะเด่นเช่นเดียวกับรุ่นซูเปอร์ดอลฟิน
การปรับโฉมครั้งแรกในปี พ.ศ. 2537 ได้เพิ่มรุ่น L ซีรีส์ ซึ่งมีน้ำหนักบรรทุกโดยรวม 22 และ 25 ตัน และได้ปรับปรุงให้สอดคล้องกับข้อบังคับการปล่อยมลพิษ พ.ศ. 2537 นอกจากนี้ยังได้มีการปรับเปลี่ยนรูปลักษณ์ภายนอกโดยการเลิกใช้ตราปีก และติดตั้งโลโก้ฮีโน่และสัญลักษณ์ H แทน รวมถึงปรับเปลี่ยนกระจังหน้า มีการเปลี่ยนแปลงข้อความที่ระบุข้างประตูรถจากชื่อรุ่นย่อยเป็นชื่อรุ่น เนื่องจากข้อบังคับการปล่อยมลพิษของเกาหลี รถรุ่นที่ติดตั้งเครื่องยนต์ดีเซล V จึงมีการปรับเปลี่ยนดังนี้- เครื่องยนต์รหัส F17E ที่มีกำลัง 300 แรงม้า (320 แรงม้า, 350 แรงม้า) ได้เปลี่ยนเป็นรุ่น F20C ที่มีกำลัง 330 แรงม้า (360 แรงม้า)- เครื่องยนต์รหัส F20C ที่มีกำลัง 315 แรงม้า ได้เปลี่ยนเป็นรุ่น F21C ที่มีกำลัง 360 แรงม้า (390 แรงม้า, 430 แรงม้า)- เครื่องยนต์รหัส V22D ที่มีกำลัง 400 แรงม้า ได้เปลี่ยนเป็นรุ่น V20C ที่มีกำลัง 380 แรงม้า- เครื่องยนต์รหัส V25C ที่มีกำลัง 480 แรงม้า ได้เปลี่ยนเป็นรุ่น V26C ที่มีกำลัง 520 แรงม้า
ด้านหลังของไฟหน้าจากจุดกึ่งกลางมีความโค้งมนกว่ารุ่นก่อนหน้า การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวปรากฏให้เห็นได้ชัดขึ้นเมื่อฮีโน่ ครูซิงเรนเจอร์ มีการปรับโฉมเล็กกลายเป็นไรซิงเรนเจอร์ นอกจากนี้ตั้งแต่รุ่นนี้เป็นต้นไป ไฟท้ายได้เปลี่ยนจากยี่ห้ออิชิโกะเป็นโคอิโตะ ซึ่งเป็นไปตามมาตรฐานเดียวกับรถบรรทุกของบริษัทอื่น ๆ อีกสามรายในประเทศญี่ปุ่น
ฮีโน่ ซูเปอร์ดอลฟินโปรเฟีย ปรับโฉมครั้งที่สอง
การปรับโฉมครั้งที่สองในปี พ.ศ. 2541 ติดตั้งกระจังหน้าแบบพิเศษที่ฝากระโปรงหน้า ส่วนที่ติดตราสัญลักษณ์ H นั้นถูกทำให้เป็นสีดำ และมีการติดตั้งตราสัญลักษณ์ ABS ทุกรุ่นย่อยมาพร้อมกับอุปกรณ์มาตรฐานได้แก่ ระบบไฟหน้าแบบดิสชาร์จ ถุงลมนิรภัยสำหรับผู้ขับขี่ และระบบเบรกป้องกันล้อล็อก (ABS) โลโก้ด้านหน้ามีเพียงตัวอักษร H เท่านั้น นอกจากนี้รุ่นนี้ยังโดดเด่นด้วยกันชนที่ติดตั้งไฟตัดหมอกจากโรงงาน
การออกแบบรุ่นหัวลากยังคงเดิมในช่วงเวลานี้ และมีการผลิตที่แทบจะเหมือนกับโฉมกลางรุ่น เพียงแต่เพิ่มตราสัญลักษณ์ ABS และไฟตัดหมอกเข้าไป ชื่อย่อย "เทราวี" ถูกตั้งให้กับรุ่นที่มีขนาด 22  และ 25 ตัน โดยมีสโลแกนว่า "เมื่อเกิน 20 ตัน เลือกเทราวี" ระบบฉีดเชื้อเพลิงแบบคอมมอนเรลถูกนำมาใช้กับเครื่องยนต์รหัส K13C นอกจากนี้รุ่น FW ซึ่งเป็นแบบพื้นต่ำ 4 เพลาได้มีการปรับปรุงให้ล้อทุกเส้นตั้งแต่เพลาที่ 2 มีขนาด 19.5 นิ้วเท่ากัน และได้ย้ายตำแหน่งเพลาหน้าอันแรกไปอยู่ในตำแหน่งเดียวกับรุ่นพื้นสูง
ฮีโน่ ซูเปอร์ดอลฟินโปรเฟีย GN ในญี่ปุ่น
การปรับโฉมครั้งที่สามในปี พ.ศ. 2543 มีชื่อเรียกใหม่ว่า "เทราวี" กระจังหน้ามีการเปลี่ยนเป็นแบบสองชั้น และกันชนหน้าพร้อมแอร์แดมได้รับการออกแบบใหม่ทั้งหมด การออกแบบด้านหน้ามีความสอดคล้องกันทั้งในกลุ่มรุ่นบรรทุกสินค้า รุ่นกิจการพิเศษ และรุ่นหัวลาก ไฟเลี้ยวและไฟตัดหมอกที่บริเวณกันชนหน้าได้รับการออกแบบให้เข้ากันกับไฟเลี้ยวหน้าของอิซูซุ จีก้า และมีการเพิ่มไฟตัดหมอกเข้าไปเสริม ดังนั้นรูปร่างภายนอกจึงเหมือนกัน เพื่อให้เป็นไปตามกับข้อบังคับการปล่อยมลพิษ พ.ศ. 2542 จึงได้มีการเปลี่ยนวัสดุมือจับประตูจากโลหะเป็นเรซิน และทำการตั้งค่าระบบเกียร์อัตโนมัติเชิงกลแบบ Pro Shift กันชนหน้าขนาดเล็กที่ไม่มีแอร์แดมมักพบในรถดัมป์และรถผสมคอนกรีตรุ่นปี พ.ศ. 2541–43 ซึ่งมาพร้อมกับไฟตัดหมอกแบบติดตั้งจากโรงงาน นอกจากนี้อุปกรณ์เสริมของตัวถังของรุ่นหัวลากยังมีการเปลี่ยนแปลง โดยมีหม้อพักท้ายทรงสี่เหลี่ยมและถังลมสามถัง ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป รุ่นหัวลากจะมาพร้อมกับหลังคาสูงเป็นมาตรฐาน (หลังคาเตี้ยเปลี่ยนเป็นอุปกรณ์เสริม)
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2543 ได้จัดแสดงรถต้นแบบ ASV-2 ในงาน Tokyo Motor Show ครั้งที่ 34
ในปี พ.ศ. 2545 ได้มีการปรับปรุงบางส่วน และได้ยกเลิกเครื่องยนต์ V ยกเว้นรุ่นหัวลาก เพื่อให้สอดคล้องกับกฎระเบียบควบคุมระดับเสียงในปีเดียวกัน นอกจากนี้ยังได้ยกเลิกมาตรวัดความเร็วอีกด้วย
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2545 ได้จัดแสดงรถบรรทุกหัวลากโปรเฟีย ASV ในงาน Tokyo Motor Show ครั้งที่ 36

**รุ่นที่ 2 (พ.ศ. 2546 – 2560)**
ฮีโน่ โปรเฟีย FS Mixer (ญี่ปุ่น)
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2546 หลังการเปลี่ยนโฉมเป็นครั้งแรกในรอบ 11 ปีครึ่ง ชื่อรุ่นที่เคยใช้มาก่อนหน้านี้ก็ได้เปลี่ยนเป็น โปรเฟีย เพียงอย่างเดียว เครื่องยนต์ในรุ่นนี้เป็นไปตามมาตรฐานการปล่อยมลพิษระยะสั้นฉบับใหม่ และรถทุกรุ่นรวมถึงหัวลากต่างใช้เทอร์โบชาร์จเจอร์พร้อมอินเตอร์คูลเลอร์ รถที่ติดตั้งระบบกรองอนุภาคดีเซล (DPR) มาจากโรงงานได้รับการรับรองมาตรฐานยูโร 4 ซึ่งเป็นมาตรฐานยานยนต์ดีเซลที่มีการปล่อยอนุภาคฝุ่นละอองต่ำมาก โดยสามารถลดการปล่อยอนุภาคได้ถึง 85% เมื่อเทียบกับมาตรฐานเดิม คันเร่ง/คันเบรกเปลี่ยนจากแบบเดิมที่ติดตั้งกับพื้นมาเป็นแบบแขวน ซึ่งเป็นแบบที่พบเห็นได้ทั่วไปในรถยนต์นั่ง นอกจากนี้ การจัดเรียงไฟท้ายยังมีการเปลี่ยนแปลง โดยไฟท้ายแบบสามดวงได้เปลี่ยนลำดับสีจากเดิมที่เป็นแดง ส้ม แดง เป็นส้ม แดง แดง ส่วนรถที่มีไฟท้ายแบบสองดวง เช่น หัวลาก ยังคงใช้รูปแบบเดิมคือ แดง ส้ม โดยทั่วไป รถทุกคันติดตั้งห้องโดยสารแบบยกสูง และการออกแบบก็อิงตามนั้น อย่างไรก็ตาม สำหรับรถบรรทุกของเหลว รถดับเพลิง และรถบรรทุกรถยนต์ ซึ่งต้องการความสูงของห้องที่ต่ำ โครงสร้างสามารถปรับเปลี่ยนให้เป็นห้องโดยสารแบบต่ำได้ โดยการถอดส่วนยื่นที่กันชนและบังโคลนใต้ประตูออก
เบาะนั่งคนขับมีอยู่ 3 ประเภทขึ้นอยู่กับประเภทของรถ สามารถเลือกใช้เบาะนั่งมาตรฐาน เบาะนั่งปรับระดับด้วยลม (แอร์ซัสเพนชัน) และเบาะนั่งสมรรถนะสูงจากบริษัท ISRING HAUSEN ประเทศเยอรมนี (ซึ่งได้รับอนุญาตจากบริษัท Tachi-S) ได้
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2547 ได้จัดแสดงรถหัวลาก ASV ในงาน Tokyo Motor Show ครั้งที่ 38
เปิดตัวในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2548 โดยสอดคล้องกับข้อบังคับการปล่อยมลพิษ พ.ศ. 2548 (ข้อบังคับการปล่อยมลพิษระยะยาวฉบับใหม่) (สำหรับรถที่ใช้เครื่องยนต์ E13C)
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2549 ระบบเบรกเพื่อลดความเสียหายจากการชนท้ายสำหรับรถบรรทุกขนาดใหญ่รุ่นแรกของโลกได้ถูกติดตั้งในบางรุ่น
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2549 มีการเปิดตัวรถบางประเภทที่สามารถบรรลุมาตรฐานการประหยัดน้ำมันสำหรับรถบรรทุกขนาดใหญ่ พ.ศ. 2558
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2550 เครื่องยนต์ของรถที่ติดตั้งเครื่องยนต์รหัส P11C ได้เปลี่ยนเป็นเครื่องยนต์รหัส A09C ที่พัฒนาขึ้นใหม่เพื่อให้สอดคล้องกับข้อบังคับการปล่อยมลพิษ พ.ศ. 2548 อย่างครบถ้วน ระบบควบคุมเสถียรภาพรถยนต์ (Vehicle Stability Control หรือ VSC) มีให้เลือกเป็นอุปกรณ์เสริมจากโรงงานสำหรับรุ่นหัวลาก
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2550 มีการจัดแสดงรถหัวลาก ASV ในงาน Tokyo Motor Show ครั้งที่ 40
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2557 ด้วยการปรับปรุงระบบควบคุมเครื่องยนต์และการเพิ่มฟังก์ชันการขับเคลื่อนด้วยแรงเฉื่อย E-COAST สำหรับรถที่ติดตั้งเกียร์ Proshift 12 ทำให้รถสามารถประหยัดน้ำมันได้มากกว่ามาตรฐานการประหยัดน้ำมันปี พ.ศ. 2558 ถึง 5% นอกจากนี้ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของระบบความปลอดภัย ยังมีการเพิ่มระบบช่วยเลี่ยงการชนท้ายเพื่อความปลอดภัยก่อนเกิดอุบัติเหตุ ความแม่นยำของ ระบบเตือนเมื่อออกนอกเลนได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้น (เป็นอุปกรณ์มาตรฐาน) และมีการติดตั้งระบบตรวจสอบสภาพผู้ขับขี่ ซึ่งจะส่งสัญญาณเตือนเมื่อตรวจพบว่าผู้ขับขี่หลับตาหรือหันหน้าออกจากท้องถนน การปรับปรุงต่าง ๆ เช่น การเพิ่มความแม่นยำของอุปกรณ์มาตรฐาน การติดตั้งตัวตรวจสอบสมดุลซ้าย-ขวาเพื่อวัดความเอียงของรถพ่วง และการปรับปรุงฟังก์ชันลดเกียร์อัตโนมัติของ Proshift 12
มันถูกจัดแสดงในงาน Tokyo Auto Salon ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2558 และในเดือนกุมภาพันธ์ จะถูกจัดแสดงในงาน Osaka Auto Messe ร่วมกับรถรุ่น Dutro X (ทั้งสองรุ่นนี้ถูกจัดแสดงในงานทั้งสองนี้ซ้ำอีกในปี 2559 และ 2560)
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2558 ได้จัดแสดงโปรเฟีย ไฮบริด ในงาน Tokyo Motor Show ครั้งที่ 44

**รุ่นที่ 3 (พ.ศ. 2560 – ปัจจุบัน)**

**รุ่นรถ**
FH 4×2
*XH 4×4
*FR 6×2
*GN 6×2/2
*FN 6×2/4
*FR-B 6×2*4
*FS 6×4
*FS-B 6×4*4
*XS 6×6
*FP 8×2
*FP-B 8×2*6
*FP-N 8×2/4
*FP-T 8×2/6
*FW 8×4
*FW-N 8×4/4
*FW-B 8×4*4
*FW-B 8×6
*XW 8×8
*FX 10×4/6
*FX-B 10×4*6
*FB 10×6
*FB-Z 10×8
*XB 10×10
*FQ 12×4/8

**เครื่องยนต์**
"รหัส" เป็นสัญลักษณ์ที่ติดอยู่กับเครื่องยนต์แต่ละตัว ช่วยให้สามารถระบุรุ่นเครื่องยนต์ที่ติดตั้งในรถรุ่นนั้น ๆ ได้ ตัวอย่างเช่น KC-SH4FDCA "4F" คือรถที่ติดตั้งเครื่องยนต์ F21C

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ja  ฮีโย่ โปรเฟีย
โปรเฟีย
หมวดหมู่:ยานพาหนะพื้นเรียบ
หมวดหมู่:ยานพาหนะที่เปิดตัวในปี พ.ศ. 2524