Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
กัปเปลลาปาลาตีนา

ไฟล์:Cappella Palatina (Palermo) 16 07 2019 82.jpg|thumb|เพดานมุก็อรนัศที่มีชื่อเสียงของโบสถ์
โบสถ์น้อยปาลาตีนา (Cappella Palatina) เป็นโบสถ์น้อยหลวงประจำพระราชวังนอร์มันในเมืองปาเลร์โม ซิซิลี อาคารสร้างขึ้นโดยผสมผสานสถาปัตยกรรมบีแซนทีน, นอร์มัน และ ฟาตีมิด ซึ่งเป็นการแสดงถึงสภาวะที่มีการอยูร่วมกันของสามวัฒนธรรมในซิซิลีในสมัยศตวรรษที่ 12 หลังโรเจร์ที่หนึ่ง และ โรเบิร์ต กุยสการ์ เข้ายึดครองเกาะซิซิลี
บางทีเรียกโบสถ์น้อยนี้ว่า โบสถ์วัง หรือ โบสถ์น้อยวังp=125 สร้างขึ้นโดยโรเจร์ที่สองแห่งซิซิลีในปี 1132 โดยสร้างครอบโบสถ์น้อยหลังเก่า ที่ซึ่งปัจจุบันคือห้องใต้ดินของโบสถ์ โบสถ์หลังเก่านี้สร้างขึ้นในราวปี 1080 โบสถ์หลังใหม่ใช้เวลาสร้างราวแปดปี และได้รับตราตั้งในปีเดียวกันกับที่สร้างเสร็จ ส่วนงานโมเสกนั้นสร้างเสร็จเพียงบางส่วนเท่านั้นในปี 1143p=125 โบสถ์น้อยหลังนี้สร้างอุทิศแด่นักบุญปีเตอร์ สร้างในลักษณะอย่างบาซิลิกามีโดม แปลนของโสถ์ประกอบด้วยมุกครึ่งวงกลมสามมุกตามแบบที่พบทั่วไปในสถาปัตยกรรมบีแซนทีน มีโค้งมุม (pointed arches) หกอันสร้างขึ้นบนเสาคลาสสิกเดิม เพดานของส่วนเนฟเป็นแบบมุก็อรนัส ซึ่งแสดงถึงอิทธิพลของสถาปัตยกรรมฟาติมิดในโบสถ์p=10 ส่วนเนฟนี้มีลักษณะคล้ายกับโถงต้อนรับในสถาปัตยกรรมอิสลามp=143 นอกจากนี้ยังเป็นไปได้ว่าเคยมีอักษรกูฟีย์ภายในโบสถ์ แต่ต่อมาก็ได้ถูกนำออกไป ประเด็นนี้ยังคงเป็นที่ถกเถียงในนักวิชาการถึงการมีอยู่ของอักษรวิจิตรนี้p=45–46 นอกจากนี้ในโบสถ์ยังมีการใช้แม่ลายเส้นตรง (rectilinear) ซึ่งเป็นอิทธิพลจากอิสลาม แม่ลายเช่นนี้ไม่พบแพร่หลายในสถาปัตยกรรมของยุโรปในเวลานั้นp=35

**อ้างอิง**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Agnello, Fabrizio. “The Painted Ceiling Of The Nave Of The Cappella Palatina In Palermo: An Essay On Its Geometric And Constructive Features.” Muqarnas Online, vol. 27, no. 1, 2011, pp. 407–447., doi:10.1163/22118993-90000170.- Booms, Dirk. “The Normans: The Conquest.” Sicily: Culture and Conquest: by Dirk Booms and Peter Higgs, New York, 2016, pp. 178–220.- Britt, Karen C. “Roger II of Sicily: Rex, Basileus, and Khalif? Identity, Politics and Propaganda in the Cappella Palatina.” Mediterranean Studies, vol. 16, 2007, pp. 21 – 45. JSTOR, - volume=41: 125 - Grube, Ernst J., and Jeremy Johns. The Painted Ceilings of the Cappella Palatina. Bruschettini Foundation for Islamic and Asian Art, 2005.- Johns, Jeremy. “Diversity by Design: The art of Norman Sicily is celebrated for its juxtaposition of Islamic, Byzantine, and Romanesque elements – a remarkable feat of cultural engineering that was a deliberate display of power by the island’s ruler.” Apollo Magazine Ltd., 2016, pp. 80 – 85.- Kitzinger, Ernst. “The Mosaics of the Cappella Palatina in Palermo: An Essay on the Choice and Arrangement of Subjects.” The Art Bulletin, vol. 31, no. 4, 1949, pp. 269–292. JSTOR, www.jstor.org/stable/3047256.- publisher=Princeton University Press - publisher=Dumbarton Oaks 

**ดูเพิ่ม**
 หมู่พระราชวังอาหรับ-นอร์มัน และโบสถ์ของอาสนวิหารแห่งเชฟาลูและมอรเรอาเล- ประวัติศาสตร์ของโดมยุโรปตะวันตกและอาหรับยุคกลาง
หมวดหมู่:โบสถ์น้อยในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:แคว้นซิซิลี
โรเบิร์ต เรนาน

โรเบิร์ต เรนาน อัลเวส บาร์โบซา (Robert Renan Alves Barbosa; เกิด 11 ตุลาคม ค.ศ. 2003) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวบราซิลที่เล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็คให้กับเซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์กในรัสเซียนพรีเมียร์ลีก

**ระดับสโมสร**
โรเบิร์ต เรนาน ประเดิมสนามในนามทีมชุดใหญ่เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 2022 ในการเสมอกับ Portuguesa da IIha 1–1 ใน Copa do Brasil เขาเปิดตัวในเซเรียอาเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2022 ในนัดที่เปิดบ้านเสมอกับซานโตส 0–0
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2023 โรเบิร์ต เรนานเซ็นสัญญาย้ายไปเซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์กในรัสเซียนพรีเมียร์ลีกด้วยสัญญา 5 ปี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวบราซิล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
ค่าเอฟ

พื้นที่รับแสงลดลงทีละครึ่งในขณะที่ค่าเอฟเพิ่มขึ้น 1.4 เท่า
ค่าเอฟ (f-number หรือ f-stop) คือค่าที่คำนวณจากการหารความยาวโฟกัสของเลนส์ด้วยขนาดรูรับแสงยังผล ใช้เป็นดัชนีเพื่อระบุความสว่างของเลนส์ โดยทั่วไปแล้วสามารถถือได้ว่ายิ่งค่าเอฟน้อย เลนส์ก็จะยิ่งสว่าง (= แสงผ่านเลนส์ได้มากขึ้น) และความเร็วชัตเตอร์ก็จะยิ่งเร็วขึ้น
f ของค่าเอฟมาจากคำว่า focus โดยทั่วไปอาจเขียนแสดงเป็น /N (มักใช้เอฟเล็กหางงอ) โดยที่ N ในที่นี้คือค่าเอฟ เช่น /1.4, /2, /2.8 เป็นต้น

**รูรับแสงยังผลและความสว่าง**
ขนาดรูรับแสงยังผลคือเส้นผ่านศูนย์กลางที่กลุ่มรังสีคู่ขนานฉายจากแหล่งกำเนิดแสงแบบจุดเข้าสู่เลนส์ โดยถือว่าแหล่งกำเนิดแสงแบบจุดนั้นอยู่ที่ระยะอนันต์บนแกนเชิงแสงของเลนส์ ความสัมพันธ์ระหว่างขนาดรูรับแสงยังผลกับค่าเอฟคือ
โดย- : ค่าเอฟ- : ความยาวโฟกัส- : ขนาดรูรับแสงยังผล
รูรับแสงใหญ่ขึ้นหมายถึงสามารถรวบรวมแสงได้มากขึ้น รูรับแสงยังผลจะเป็น  เมื่อพื้นที่สำหรับรวบรวมแสงลดลงครึ่งหนึ่ง ดังนั้น ถ้าค่าเอฟเป็น  เท่า ความสว่างจะลงครึ่งหนึ่ง

**ความหมายในการหารความยาวโฟกัส**
 ความสว่างของภาพจริงถูกกำหนดตาม ค่าเอฟ- เมื่อนำค่านี้ไปคูณด้วยเวลาเปิดรับแสงจะได้ค่าปริมาณแสง- ขนาดของภาพจริงจะแปรผันตามความยาวโฟกัส
พื้นที่ภาพที่เกิดจากเลนส์จะขยายตามสัดส่วนกำลังสองของความยาวโฟกัส ในทางกลับกัน ปริมาณแสงที่ตกกระทบบนเลนส์จะเป็นสัดส่วนกับพื้นที่ยังผลของเลนส์ พื้นที่ยังผลของเลนส์แปรตามกำลังสองของเส้นผ่านศูนย์กลางยังผล ดังนั้น ปริมาณแสง (ความสว่าง) ต่อพื้นที่ภาพจึงแปรผกผันกับกำลังสองของความยาวโฟกัส และแปรผันกับกำลังสองของเส้นผ่านศูนย์กลางยังผล นั่นคือ แปรตามกำลังสองของ (เส้นผ่านศูนย์กลางยังผล/ความยาวโฟกัส) ≡ 1/กำลังสองของเลขเอฟ

**ค่าที**
แม้ว่าค่าเอฟจะใช้กันอย่างแพร่หลายเป็นตัวบ่งชี้ความสว่างของเลนส์ แต่ก็ไม่สามารถพูดถึงการประมาณการเปิดรับแสงอย่างถูกต้องโดยใช้เพียงค่าเอฟเนื่องจากปัจจัยต่าง ๆ เช่น ความส่งผ่านของเลนส์
เมื่อความส่งผ่านของเลนส์กลายเป็นปัญหา ในกรณีของการสะท้อนแสงของพื้นผิวในสมัยที่ยังไม่มีเทคโนโลยีการเคลือบผิว เช่น หากการส่งผ่านของพื้นผิวหนึ่งเท่ากับ 95% เลนส์ที่ประกอบด้วย 6 ชิ้นใน 4 กลุ่มจะมี 4 กลุ่ม = 8 พื้นผิวถึงประมาณ 66% (0.95 ยกกำลัง 8 คือ 0.6634...) ของปริมาณแสงเท่านั้นที่ส่งผ่าน นี่เป็นปัญหาสำหรับระบบเชิงแสงที่พบได้ เช่นในระบบที่มีแผ่นกรองแสง เช่น เลนส์ STF ดัชนีที่ระบุความสว่างจริงที่คำนึงถึงการส่งผ่านของระบบเชิงแสงเรียกว่า ค่าที (t-stop) โดยความสัมพันธ์ระหว่างค่า t กับค่า f คือ
โดยในที่นี้  คือค่าความส่งผ่าน
เลนส์ถ่ายภาพยนตร์ระดับสูงบางรุ่นจะแสดงค่าทีบนแผ่นช่องรับแสง
อย่างไรก็ดี ด้วยความก้าวหน้าในเทคโนโลยีการเคลือบผิว การสะท้อนที่ผิวจึงลดลง และมาตรวัดค่าแสง TTL ซึ่งวัดปริมาณแสงหลังจากที่ผ่านเลนส์ไปแล้วก็กลายเป็นเรื่องธรรมดา ดังนั้นโดยทั่วไปแล้วความแตกต่างระหว่างค่าเอฟและค่าทีจึงอาจถือว่าไม่ใช่ปัญหา

**ตารางค่าเอฟมาตรฐาน**
ค่าเอฟที่พบได้บ่อยมักแสดงเป็นขั้น ๆ ดังที่จะแสดงในตารางต่อไปนี้ โดยเทียบกับค่า  (aperture value) ของ APEX โดยที่ 
  (หรือ )

**ขั้นละ 1**

**ขั้นละ 1/2**

**ขั้นละ 1/3**

**ขั้นละ 1/4**

**0≤Av≤5**

**5≤Av≤10**
หมวดหมู่:จำนวนไร้มิติ
หมวดหมู่:ทัศนศาสตร์เชิงเรขาคณิต
หมวดหมู่:หน่วยมาตราส่วนเชิงลอการิทึม
โคซากะ

โคซากะ (Kosaka-machi) เป็นเมืองในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 ประมาณ 4,501 คน มีความหนาแน่นของประชากร 22.3 คนต่อตารางกิโลเมตร โคซากะได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในหมู่บ้านที่สวยที่สุดในญี่ปุ่น

**ภูมิศาสตร์**
โคซากะตั้งอยู่ทางตอนเหนือของแอ่งคาซูโนะในเทือกเขาโออุ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดอากิตะ ทิศเหนือติดกับจังหวัดอาโอโมริ และทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับทะเลสาบโทวาดะ พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติโทวาดะ-ฮาจิมันไต พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองปกคลุมด้วยป่า ด้วยความที่ตั้งอยู่ห่างจากทะเล ลึกเข้าไปทางตอนในของแผ่นดิน ทำให้เมืองนี้ขึ้นชื่อว่ามีหิมะตกหนักในฤดูหนาว

**เทศบาลข้างเคียง**
 จังหวัดอากิตะ
** นครคาซูโนะ
** นครโอดาเตะ- จังหวัดอาโอโมริ
** นครฮิรากาวะ
** นครโทวาดะ

**ภูมิอากาศ**
โคซากะมีภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีป โดยมีฤดูร้อนที่มีระยะเวลาสั้นและเย็นสบาย และฤดูหนาวที่หนาวเย็นยาวนานร่วมกับมีหิมะตกหนัก (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Dfa) อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในโคซากะอยู่ที่ 8.4 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 1,466 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยจะอยู่ในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 22.2 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ -4.3 °C

**ประชากร**
ตามข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของโคซากะลดลงมากกว่าสองในสามตั้งแต่ ค.ศ. 1960

**ประวัติ**
ศาลาว่าการเมืองโคซากะ
หลังจากเริ่มต้นยุคเมจิ พื้นที่ที่เป็นโคซากะในปัจจุบัน เดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นริกูจูเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ ก่อนที่จะโอนไปขึ้นกับจังหวัดอากิตะใน ค.ศ. 1871 ต่อมาเมื่อ ค.ศ. 1878 พื้นที่แห่งนี้ถูกจัดให้อยู่ภายใต้การปกครองของอำเภอคาซูโนะ จังหวัดอากิตะ เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ก็ได้มีการจัดตั้งหมู่บ้านโคซากะขึ้น และได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1914

**เศรษฐกิจ**
สำนักงานเหมืองแร่โคซากะ
เมืองนี้เจริญรุ่งเรืองอย่างมากในฐานะศูนย์กลางการทำเหมืองทอง เงิน ทองแดง และสังกะสีในยุคเมจิ และมีการสร้างอาคารสมัยใหม่หลายแห่ง เช่น สำนักงานเหมืองแร่โคซากะ เมื่อหมดยุคสงครามโลกครั้งที่สอง ทรัพยากรแร่หมดลง ทำให้เศรษฐกิจเมืองถดถอยลง ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ทางเมืองได้หาวิธีฟื้นฟูเศรษฐกิจของเมืองโดยใช้สถาปัตยกรรมในยุคเมจิและทรัพยากรของทะเลสาบโทวาดะเป็นจุดดึงดูดในการท่องเที่ยว นอกจากนี้ ทางบริษัทโดวะโฮลดิงส์ ซึ่งเป็นเจ้าของเหมืองโคซากะ ยังคงดำเนินกิจการต่อในอุตสาหกรรมรีไซเคิลโลหะ นอกจากนี้ยังมีในด้านของอุตสาหกรรมเบา โดยเมืองโคซากะเป็นที่ตั้งของบริษัทโทวาดะออดิโอ ซึ่งเป็นผู้ผลิตชุดวิทยุคลื่นสั้น เครื่องรับสัญญาณโทรทัศน์ และอะแดปเตอร์ AC ในกลุ่มบริษัทโซนี่

**การขนส่ง**

**รถไฟ**
ในอดีตมีทางรถไฟสายโรงถลุงแร่โคซากะให้บริการขนส่งผู้โดยสารจนถึง ค.ศ. 1994 แต่ในปัจจุบันไม่มีเส้นทางรถไฟโดยสารใด ๆ ให้บริการ

**ทางหลวง**
 E4- dab1=A- 103- 282- 454

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 โคซากะ-  ja-  โรงเรียนสอนภาษาอากิตะอินากะ en
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดอากิตะ
อิบน์ ค็อลลิกาน

อะห์มัด อิบน์ มุฮัมมัด อิบน์ อิบรอฮีม อิบน์ อะบูบักร์ อิบน์ ค็อลลิกาน (أحمد بن محمد بن إبراهيم بن أبي بكر ابن خلكان; 22 กันยายน ค.ศ. 1211 – 30 ตุลาคม ค.ศ. 1282) รู้จักกันในชื่อ อิบน์ ค็อลลิกาน เป็นนักประวัติศาสตร์อิสลามที่มีชื่อเสียง ซึ่งเป็นผู้รวบรวมสารานุกรมชีวประวัติของนักวิชาการมุสลิม และบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์มุสลิมไว้ใน วะฟะยาตุลอะอ์ยานวะอันบาอ์อับนาอัซซะมาน จากความสำเร็จนี้ ทำให้เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นนักเขียนชีวประวัติที่มีชื่อเสียงที่สุดในประวัติศาสตร์อิสลาม     

**ประวัติ**
อิบน์ ค็อลลิกานเกิดที่อัรบีลในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1211 (11 เราะบีอุษษานี ฮ.ศ. 608) จากครอบครัวที่น่านับถือ ซึ่งอ้างว่าสืบเชื้อสายจากแบร์แมคียอน ตระกูลในกลุ่มชนอิหร่านที่มีต้นกำเนิดในภูมิภาคแบลค์ ส่วนข้อมูลอื่นระบุเขาเป็นชาวเคิร์ด 
การศึกษาขั้นต้นนำพาเขามาจากอัรบีล ไปยังอะเลปโป และไปยังดามัสกัส ก่อนที่เขาให้ความสนใจต่อนิติศาสตร์ที่โมซุล และค่อยตั้งถิ่นฐานที่ไคโร เขามีชื่อเสียงในฐานะนักกฎหมาย นักเทววิทยา และนักไวยากรณ์ นักเขียนชีวประวัติในยุคแรก ๆ อธิบายว่า เขาเป็น "ชายผู้เคร่งศาสนา มีคุณธรรม และเรียนรู้ มีอัธยาศัยดี พูดจาจริงจังและให้คำแนะนำ ภายนอกของเขาเป็นที่น่าพอใจ หน้าตาหล่อเหลา และกิริยามารยาทน่าชวนมอง"
เขาแต่งงานใน ค.ศ. 1252 และเป็นผู้ช่วยหัวหน้าผู้พิพากษาในอียิปต์จนกระทั่งเขารับตำแหน่งหัวหน้าผู้พิพากษาที่ดามัสกัสใน ค.ศ. 1261 เขาสูญเสียตำแหน่งใน ค.ศ. 1271 และกลับไปที่อียิปต์ จนกระทั่งได้รับแต่งตั้งเป็นผู้พิพากษาที่ดามัสกัสใน ค.ศ. 1278 เขาเกษียณใน ค.ศ. 1281 และเสียชีวิตที่ดามัสกัสในวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1282 (26 เราะญับ ฮ.ศ. 681)

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
หมวดหมู่:นักไวยากรณ์ภาษาอาหรับ
หมวดหมู่:นักวิชาการฮะดีษ
หมวดหมู่:นักประวัติศาสตร์ในยุคทองของอิสลาม
หมวดหมู่:บุคคลจากดามัสกัส
หมวดหมู่:บุคคลจากอัรบีล
หมวดหมู่:ชาฟิอี
แมดเม็กซ์ 3 โดมบันลือโลก

แมดเม็กซ์ 3 โดมบันลือโลก (Mad Max Beyond Thunderdome) เป็นภาพยนตร์ออสเตรเลียประเภทหลังพยากรณ์ ดิสโทเปีย และโลดโผน กำกับโดยจอร์จ มิลเนอร์และจอร์จ โอกิลวี เขียนบทโดยมิลเลอร์และเทอร์รี เฮย์ส นำแสดงโดยเมล กิบสัน และทีนา เทอร์เนอร์ มีเรื่องราวเกี่ยวกับนักรบพเนจรผู้มีความสันโดดที่ถูกเนรเทศมายังทะเลทรายแห่งหนึ่ง โดยเขาได้เผชิญหน้ากับเด็กลัทธิคาร์โกคนหนึ่ง มีเนื่อเรื่องสำคัญเกี่ยวกับการตกของโบอิง 747 และการเสียชีวิตของกัปตันเครื่องบิน
ภาคนี้เป็นภาคต่อของ แมดแม็กซ์ ในปี ค.ศ. 1979 และ แมดเม็กซ์ 2 ในปี 1981 ถือเป็นภาคที่สามของภาพยนตร์ชุด แมดเม็กซ์ และเป็นภาคสุดท้ายที่แสดงโดยเมล กิบสันซึ่งรับบทเป็นแมกซ์ ร็อกอะแทนสกี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2528
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยวอร์เนอร์บราเธอร์ส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ออสเตรเลีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แนวดิสโทเปีย
ไอน์โบ จิตวิญญาณแห่งอเมซอน

ไอน์โบ จิตวิญญาณแห่งอเมซอน (Ainbo: Spirit of the Amazon) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันผจญภัยที่ออกฉายใน ค.ศ. 2564 กำกับโดย โฮเซ เซลาดา และริชาร์ด เคลาส์ ผลิตโดย ทันช์ ฟิลมส์ และคูล บีนส์ และจัดจำหน่ายโดย ซินีมา แมเนจเมนต์ กรุป

**ตัวละครและเสียงพากย์**
 โลลา เรย์ รับบท ไอน์โบ (Ainbo)- เบร์นาโด เด พอลลา รับบท ฮูอารินกา (Huarinka)- เนโอมี เซร์ราโน รับบท ซูมิ (Zumi)- อเลฮานดรา กอลลาส รับบท (Chuni)- โจ เฮอร์นานเดซ รับบท วากา (Vaca)- ดิโน อันดราเด รับบท ดิลโล (Dillo)- ซูซานา บาเลสเตรอส รับบท โมเทโล มามา (Motelo Mama)- เรเน มูจิกา รับบท อาต๊อก (Atok)- เยนี อัลบาเรซ รับบท ลิเซนี่ (Lizeni)- รีโก โซล่า รับบท เปเลโจ (Pelejo)- เฆราร์โด ปรัต รับบท โคนิโบ (Conibo)- ทอม ฮอฟฟ์แมน รับบท คอร์เนล เดวิท (Cornell DeWitt)

**การตอบรับ**
รอตเทนโทเมโทส์รายงานว่าร้อยละ 56 ของผู้วิจารณ์ 9 คนได้ให้ความเห็นในเชิงบวก ขณะที่คะแนนเฉลี่ยของภาพยนตร์อยู่ที่ 5.30 เต็ม 10 คะแนน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  en- id=6570098- ainbo_spirit_of_the_amazon- id=11995814818- 642879- id=30254679- id=ainbospiritoftheamazon
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่เลื่อนการฉายเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับสัตว์
เมหรานครห์

ป้อมเมหรานครห์ (Mehrangarh Fort) เป็นป้อมขนาด 1,200 เอเคอร์ ตั้งอยู่ในโชธปุระ รัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่บนยอดเขา สูงราว 122 เมตรเหนือพื้น ป้อมสร้างขึ้นใน 1459 โดยผู้นำราชปุต ราว โชธ ส่วนสิ่งปลูกสร้างส่วนใหญ่ที่พบในปัจจุบัน มาจากศตวรรษที่ 17 ภายในขอบเขตของป้อมยังปรเกอบด้วยพระราชวังจำนวนมากที่เป็นที่รู้จักจากงานแกะสลักและลานกว้างภายใน บนผนังของประตูที่สองของป้อมยังสามารถพบร่องรอยลูกปืนใหญ่จากกองทัพของรัฐชัยปุระที่มาตีป้อมในอดีต ทางตะวันออกเฉียงเหนือของป้อมยังมี ฉัตรี ระลึกถึงกีรัต สิงห์ โสทะ (Kirat Singh Soda) ซึ่งเป็นทหารที่เสียชีวิตขณะพยายามป้องกันป้อมอยู่ตรงจุดนั้น
ป้อมประกอบด้วยเจ็ดประตู ซ่งรวมถึง ชัยโปล (ประตูชัยชนะ) สร้างขึ้นโดยมหาราชา มาน สิงห์ เพื่อฉลองชัยชนะเหนือกองทัพชัยปุระ และกองทัพพิกาเนร์ เมื่อปี 1806 ส่วนฟัตเตหโปล (Fattehpol; ประตูชัยชนะ เช่นกัน) สร้างขึ้นเพื่อฉลองชัยชนะของมหาราชาอาชีต สิงห์ เหนือจักรวรรดิโมกุล คำว่าเมหรานครห์ มาจากคำภาษสันสกฤต 'มิหิร' (Mihir) พระอาทิตย์ หรือเทพพระอาทิตย์ กับ 'ครห์' แปลว่าป้อม แปลรวมกันว่า "ป้อมพระอาทิตย์" ตามระบบการรวมคำและออกเสียงภาษาราชสถาน ซึ่งเป็นภาษาท้องถิ่น 'มิหิรครห์' กลายเป็น 'เมหรานครห์' เทพพระอาทิตย์นี้เป็นเทพประจำตระกูลของราฐูร ถึงแม้จะเริ่มสร้างป้อมในปี 1459 โดย ราว โชธ ปฐมราชาแห่งโชธปุระ แต่ส่วนใหญ่ของป้อมในปัจจุบันสร้างขึ้นในสมัยของมหาราชาชัสวันต์ สิงห์ (1638–78)

**ประวัติศาสตร์**
ราว โชธ ผู้นำแห่งราชวงศ์ราฐูร (Rathore clan) เป็นผู้ที่ถือกันว่าเป็นผู้ริเริ่มการตั้งนครโชธปุระ เขาสร้างเมืองโชธปุระขึ้นในปี 1459 เพื่อเป็นราชธานีของมาร์วาร์ (Marwar) ที่ซึ่งมานเทาร์เป็นราชธานีแห่งเดิม ราว โชธ เป็นหนึ่งในบุตร 24 คนของรันมัล ผู้นำคนที่สิบห้าของราฐูร หนึ่งปีหลังขึ้นปกครอง โชธตัดสินใจย้ายราชธานีไปยังโชธปุระที่ปลอดภัยขึ้น เนื่องจากป้อมของมานเทาร์อันเดิมนั้นอายุราวพันปี ไม่เพียงพอต่อการให้ความปลอดภัย
ป้อมโชธปุระเริ่มตั้งขึ้นโดยราว นารา (Rao Nara) บุตรของ ราว สามรา (Rao Samra) รากฐานของป้อมตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 1459 ในการก่อสร้างป้อม ยังได้ฝังมนุษย์ทั้งเป็นตรงจุดที่สร้างป้อมเนื่องจากเชื่อว่าเป็นมงคลแก่ป้อม ผู้ที่ถูกฝังคือชายวรรณะเมฆวาลนามว่า "ราช ราม เมฆวาล" (Raja Ram Meghwal) ซึ่งยินดีที่จะถูกฝังด้วยตนเอง และราชวงศ์ราฐูรก็ให้คำสัญญาว่าจะดูแลครอบครัวของเมฆวาลต่อ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ป้อมในรัฐราชสถาน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในโชธปุระ
สราหัน

ภีมากาลีมนเทียร
สราหัน (อักษรโรมัน: Sarahan) เป็นเมืองเล็ก ๆ ในรัฐหิมาจัลประเทศ ประเทศอินเดีย เป็นที่รู้จักจากภีมากาลีมนเทียร ซึ่งบูชาภีมากาลี เทวีองค์อุปถัมภ์แห่งอดีตรัฐพุศหัร มนเทียรนี้ตั้งอยู่ห่างไปราว 170 กิโลเมตรจากศิมลา และถือเป็นหนึ่งใน 51 ศากติปีฐ เมืองสราหันยังได้รับชื่อว่าเป็น "ประตูสู่กินเนาร์" เนื่องจากเมืองตั้งอยู่ใกล้กับถนนสายอินเดีย-ทิเบตเส้นเก่า ห่างไปเจ็ดกิโลเมตร (17 กิโลเมตรทางถนน) ด้านใต้ของเมืองคือสาตลุช สราหันปรากฏในชื่อ โศนิตปุระ (Shonitpur) ในปุราณะ
ภีมากาลีถือเป็นกุลเทวี (เทพเจ้าประจำราชวงศ์) ของรัฐพุศหัร ภายในมนเทียรมีทั้งเทวรูปและการตกแต่งแบบฮินดูและแบบพุทธสายวัชรยาน ซึ่งสะท้อนถึงที่ตั้งของมนเทียรนี้ซึ่งอยู่บนเส้นทางโบราณเชื่อมต่อระหว่างอินเดียกับทิเบต วิหารไม้ของมนเทียรนี้สร้างขึ้นด้วยรูปแบบ กัถ-กุนี (Kath-Kuni) งานศิลปะบนหินจำนวนหนึ่งมีอายุสมัยกุษาณ (ราวศตวรรษที่ 1-3)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในรัฐหิมาจัลประเทศ
หมวดหมู่:กัปตันมาร์เวล (ดีซีคอมิกส์)

หมวดหมู่:ดีซีคอมิกส์
หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโร่ในดีซีคอมิกส์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเดินทางข้ามเวลา
หมวดหมู่:กัปตันมาร์เวล (มาร์เวลคอมิกส์)

หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโร่ในมาร์เวลคอมิกส์
หมวดหมู่:ยอดมนุษย์หญิง
ซูซอนี (สิ่งทอ)

ซูซอนีจากบูฆอรอ อุซเบกิสถาน อายุราวต้นศตวรรษที่ 19 ขนาด 1.5x2.3 เมตร
ซูซอนี (อักษรโรมัน: Suzani) เป็นรูปแบบหนึ่งของสิ่งทอชนเผ่าที่เป็นงานเย็บปักถักร้อยและตกแต่ง พบได้ในทาจิกิสถาน, อุซเบกิสถาน, คาซักสถาน และประเทศอื่นในเอเชียกลาง ซูซอนีมาจากภาษาเปอร์เซีย سوزن (ซูซอน; Suzan) แปลว่าเส้นด้าย งานสิ่งทอแบบนี้ในอิหร่านเรียกว่า ซูซอนโดซี (Suzandozi; سوزن‌دوزی) ซึ่งแปลตรงตัวว่างานจากเข็มเย็บผ้า  ซูซอนีมีลักษณะวิจิตรและทำขึ้นอย่างละเอียด มีตัวอย่างหลงเหลือเพียงไม่กี่ชิ้นจากก่อนศตวรรษที่ 18 ถึง 19 ในต้นศตวรรษที่ 15 รูย กอนซาเลซ เด กลาวีโฌ ทูตแห่งกัสตีญาไปยังราชสำนักของจักรพรรดิตีมูร์ (ทาเมอร์เลน) ได้บรรยายอย่าละเอียดถึบงานเย็บปักถักร้อยที่ต่อมาน่าจะพัฒนามาเป็นซูซอนี
ตามธรรมเนียม เจ้าสาวในเชียกลางจะทำซูซอนีขึ้นเพื่อใช้เป็นสินสอดมอบแก่เจ้าบ่าวในวันแต่งงาน ลวดลายบนซูซอนีแต่ละชิ้นมักบอกเรื่องราวต่าง ๆ
ซูซอนีชนิดที่เป็นที่รู้จัก เช่น แบบบูฆอรอ, โฆดเจนด์, ลากาอี, นูราตา, ปิสเกนต์, ซามาร์กันด์, ชาฆรีซับซ์, ตอชกานต์ และ อูราตูเบ จาก อีสตารัฟชาน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:งานเย็บปักถักร้อย
หมวดหมู่:วัฒนธรรมอุซเบกิสถาน
หมวดหมู่:วัฒนธรรมทาจิกิสถาน
หมวดหมู่:วัฒนธรรมคาซักสถาน
หมวดหมู่:วัฒนธรรมอิหร่าน
แบนแดร์เดย์แลม

แบนแดร์เดย์แลม (بندر ديلم) เป็นนครท่าในอำเภอกลาง เทศมณฑลเดย์แลม จังหวัดบูเชฮร์ ประเทศอิหร่าน และเป็นเมืองหลักของเทศมณฑล
จากสำมะโน พ.ศ. 2549 นครนี้มีประชากร 19,829 คนใน 4,426 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน พ.ศ. 2554 นครนี้จึงมีจำนวน 22,393 คนใน 5,603 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน พ.ศ. 2559 นครนี้มีประชากร 25,730 คนใน 7,359 ครัวเรือน

**ภูมิอากาศ**

**อ้างอิง ==
ตำบลแอร์ซูอีเย

แอร์ซูอีเย (ارزوئيه) เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลแอร์ซูอีเย จังหวัดเคร์มอน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 103 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 13,656 คนใน 3,153 ครัวเรือน

**อ้างอิง ==
Flatida

Flatida เป็นสกุลของเพลี้ยกระโดดในวงศ์ Flatidae และเผ่า Promniini คำอธิบายส่วนใหญ่ของสกุลนี้ระบุชื่อ Promnia ซึ่งเพิ่งได้รับการยอมรับว่าเป็นชื่อพ้องรองของ Flatida ชนิดพันธุ์ในสกุลนี้พบได้ในเขตร้อนของทวีปแอฟริกาและเอเชีย

**ชนิดพันธุ์**
บางส่วนของชนิดพันธุ์ในสกุลนี้- Flatida aeruginosa (Schmidt, 1904)- Flatida angolensis (Distant, 1910)- Flatida bimaculata (Schmidt, 1912)- Flatida bombycoides (Guérin-Méneville, 1844)- Flatida cingulata Melichar, 1901- Flatida coccinea (Auber, 1955)- Flatida deltotensis (Kirby, 1891)- Flatida flammicoma (Auber, 1954)- Flatida floccosa (Guérin-Méneville, 1829)- Flatida flosculina (Auber, 1955)- Flatida hilaris (Gerstaecker, 1895)- Flatida inornata (Walker, 1851)- Flatida intacta (Walker, 1851)- Flatida intermedia (Melichar, 1901)- Flatida limbata (Fabricius, 1781)- Flatida malgacha (Guérin-Méneville, 1844)- Flatida marginata (Lallemand, 1942)- Flatida marginella (Olivier, 1791)- Flatida melichari (China, 1925)- Flatida montivaga (Distant, 1892)- Flatida neavei (Distant, 1910)- Flatida ochreata (Melichar, 1901)- Flatida pallida (Olivier, 1791)- Flatida rosea (Melichar, 1901)- Flatida rubescens (Stål, 1870)- Flatida rubicunda (Distant, 1883)- Flatida seriosa (Melichar, 1901)- Flatida subguttata (Stål, 1870)- Flatida superba (Melichar, 1901)- Flatida tricolor (White, 1846)- Flatida viridula (Atkinson, 1889)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Flatida
หมวดหมู่:Flatidae
หมวดหมู่:อันดับย่อย Auchenorrhyncha
หมวดหมู่:มวนที่พบในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:มวนที่พบในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:มวน

หมวดหมู่นี้เกี่ยวกับมวน หรืออันดับ Hemiptera (true bugs) ของชั้นแมลง ที่ประกอบด้วยกว่า 80,000 สายพันธุ์ แบ่งเป็นกลุ่มเช่น จักจั่น เพลี้ยอ่อน เพลี้ยกระโดด เพลี้ยจักจั่น มวนเพชฌฆาต เรือด และกะแท้ มีขนาดตั้งแต่ 1 มม. (0.04 นิ้ว) ถึงประมาณ 15 ซม. (6 นิ้ว) ลักษณะร่วมมีส่วนปากแบบเจาะดูด ชื่อ "true bugs" มักถูกจำกัดไว้เฉพาะอันดับย่อย Heteroptera นักกีฏวิทยาสงวนคำว่า bug ไว้สำหรับ Hemiptera หรือ Heteroptera ซึ่งไม่รวมถึงแมลงในอันดับอื่น ๆ เช่น มด ผึ้ง ด้วง หรือผีเสื้อ
หมวดหมู่:Condylognatha
หมวดหมู่:แมลง
โทมิโอกะ

โทมิโอกะ (Tomioka) สามารถหมายถึง- โทมิโอกะ (จังหวัดฟูกูชิมะ) เมืองในจังหวัดฟูกูชิมะ
** สถานีรถไฟโทมิโอกะ สถานีรถไฟ- โทมิโอกะ (จังหวัดกุมมะ) นครในจังหวัดกุมมะ
** โรงงานทอผ้าโทมิโอกะและสถานที่ที่เกี่ยวข้อง- ปราสาทโทมิโอกะ- เอซากุ โทมิโอกะ (Eisaku Tomioka) (born 1964) นักหมากรุกญี่ปุ่นอาชีพ- คิเฮ โทมิโอกะ (Kihei Tomioka) (1932–2007) นักปั่นจักรยาน- กิยู โทมิโอกะ (Giyū Tomioka) ตัวละครจากมังงะเรื่อง ดาบพิฆาตอสูร
หมวดหมู่:นามสกุลญี่ปุ่น
อำเภอกลาง (เทศมณฑลแอร์ซูอีเย)

อำเภอกลางของเทศมณฑลแอร์ซูอีเย (بخش مرکزی شهرستان ارزوئیه) เป็นอำเภอ (แบฆช์) ในเทศมณฑลแอร์ซูอีเย จังหวัดเคร์มอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 30,637 คนใน 7,028 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือแอร์ซูอีเย และตำบลเพียง 3 ตำบล ได้แก่: ตำบลแอร์ซูอีเย, ตำบลเดฮ์แซร์ด และตำบลแวคีลอบอด

**อ้างอิง ==
แบนแดร์แกนอเว

แบนแดร์แกนอเว (بندرگناوه) เป็นนครและเมืองหลักในอำเภอกลาง เทศมณฑลแกนอเว จังหวัดบูเชฮร์ ประเทศอิหร่าน และยังเป็นเมืองหลักของเทศมณฑลด้วย
จากสำมะโน พ.ศ. 2549 นครนี้มีประชากร 59,291 คนใน 12,548 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน พ.ศ. 2554 นครนี้มีจำนวนประชากร 64,110 คนใน 15,752 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน พ.ศ. 2559 นครนี้มีประชากร 73,472 คนใน 19,977 ครัวเรือน

**อ้างอิง ==
มีไฮผู้กล้าหาญ

มีไฮผู้กล้าหาญ (Mihai Bravu), มีไฮ วีเตอาซุล (Mihai Viteazul, pron; 1558 – 9 สิงหาคม 1601) หรือชื่อเมื่อเกิดว่า มีไฮ เปอตรัชกู (Mihai Pătrașcu) เป็นเจ้าชายแห่งวอลเลเกีย (ในนาม มีไฮที่ 2; 1593–1601), เจ้าชายแห่งมอลเดเวีย (1600) และผู้ปกครองโดยพฤตินัยของราชรัฐทรานซิลเวเนีย (1599–1600) ถือกันว่าเขาเป็นวีรบุรุษแห่งชาติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโรมาเนีย นับตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 มา มีไฮผู้กล้าหาญได้รับการยกย่องโดยบรรดาผู้สนับสนุนชาตินิยมโรมาเนียให้เป็นสัญลักษณ์ของความสามัคคีเป็นหนึ่งเดียวกันของโรมาเนีย การขึ้นครองตำแหน่งของมีไฮถือเป็นครั้งแรกที่บรรดาแคว้นที่มีชาวโรมาเนียอาศัยอยู่มีผู้ปกครองคนเดียวกันp=193
การนำของมีไฮต่อต้านการปกครองของจักรวรรดิออตโตมัน การสร้างความตึงเครียดในสายสัมพันธ์กับอำนาจอื่นในยุโรป และสถานะการเป็นผู้นำของสามรัฐ ทำให้มีไฮได้ถูกมองในยุคหลังว่าเป็นผู้ริเริ่มโรมาเนียยุคใหม่ แนวคิดนี้ถูกเสนอขึ้นอย่างเด่นชัดโดยนีกอลาเอ เบิลเชสกู แนวคิดนี้กลายมาเป็นจุดอ้างอิงให้กับผู้สนับสนุนชาตินิยมโรมาเนีย และเป็นตัวเร่งให้กองกำลังต่าง ๆ ของชาวโรมาเนียต้องการที่จะรวมรัฐโรมาเนียเป็นรัฐเดี่ยว สำหรับผู้นิยมชาตินิยมโรมาเนียแบบจินตนิยม มีไฮถือเป็นวีรบุรุษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งของโรมาเนีย มีไฮเริ่มเป็นที่รับรู้ในฐานะ "ผู้รวบรวม" ในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 เรื่อยมา การตีความมีไฮเช่นนี้ไม่ปรากฏมาก่อนในวาทกรรมประวัติศาสตร์จากพงศาวดารสมัยศตวรรษที่ 17 หรือแม้แต่ในสำนักทรานซิลเวเนียจากราวปี 1800
เครื่องราชมีไฮผู้กล้าหาญ ซึ่งปัจจุบันเป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ทางการทหารลำดับที่สูงสุดของโรมาเนีย ได้รับการตั้งชื่อตามมีไฮ

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
  oclc = 39225262 
*cite book|last=Djuvara|first=Neagu|author-link=Neagu Djuvara|year=2014|title=A Brief Illustrated History of Romanians |url=https://archive.org/details/briefillustrated0000unse|publisher=Humanitas|isbn=978-973-50-4334-6- language=ro- archive-date=23 March 2008- language=ro-  url-status = dead - cite book | last = Iorga | first = Nicolae | author-link=Nicolae Iorga|title = Istoria lui Mihai Viteazul | publisher = Editura Militară | location = Bucharest | year = 1968 | oclc = 1243864 |language=ro- cite book | last = Jarausch| first =Konrad Hugo | title = Conflicted Memories: Europeanizing Contemporary Histories | publisher = Berghahn Books | location = New York| year = 2007| oclc = 493876549- language=ro- language=ro- language=ro- language=ro- language=ro
*Szádeczky Kardoss, Lajos: Erdély és Mihály vajda története. History of Transylvania in the time of vovoide Mihail with added documents Temesvár 1893. Második, bővitett kiadás.  Erdély és Mihály vajda története, 1595-1601. oklevéltárral

**แหล่งข้อมูลอื่น**

หมวดหมู่:ชาวโรมาเนีย
หมวดหมู่:วอลเลเกีย
หมวดหมู่:ทรานซิลเวเนีย
หมวดหมู่:มอลเดเวีย
เจดีย์เจาะกาละ

เจดีย์เจาะกาละ (ကြောင့်ကမ်လာဘ်စေတီတော်; Kyauk Ka Lat Pagoda) เป็นวัดพุทธตั้งอยู่ในรัฐกะเหรี่ยง ประเทศพม่า สร้างขึ้นบนยอดของธรณีสัณฐานหินปูน โดยรอบล้อมรอบด้วยทะเลสาบที่มนุษย์สร้างขึ้น ปัจจุบันวัดยังเป็นที่จำพรรษาของพระสงฆ์จำนวนหนึ่ง และมีสถานะเป็นศาสนสถาน
เจาะกาละตั้งอยู่ห่างจากเมืองใกล้สุดอย่างพะอันไปหลายไมล์ และยังมีวัดอยู่อีกจำนวนมากในบริเวณแวดล้อม นอกจากวัดจะเปิดเป็นศาสนสถานแล้ว ยังเปิดรับนักท่องเที่ยวด้วย  
ในศตวรรษที่ 19 โปนจี (Pongyi; พระสงฆ์) จากวัดเจาะกาละได้มีส่วนร่วมในการปฏิวัติต่อต้านเจ้าอาณานิคมอังกฤษ ภายหลังสงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่สาม ตามะญะซะยาดอซึ่งภายหลังเป็นรู้จักในผู้สนับสนุนหลักธรรมเมตตา เคยเทศนาอยู่ที่เจาะกาละในทศวรรษ 1920

**อ้างอิง**
เจาะกาละ
หมวดหมู่:รัฐกะเหรี่ยง
ทางด่วนอากิตะ

ทางด่วนอากิตะ (Akita Jidōsha-dō) เป็นทางด่วนแห่งชาติในภูมิภาคโทโฮกุของประเทศญี่ปุ่น มีระยะทางทั้งสิ้น mi เริ่มต้นบนทางด่วนโทโฮกุที่ชุมทางต่างระดับคิตากามิ ในนครคิตากามิ จังหวัดอิวาเตะ มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ผ่านนครอากิตะ เมืองหลวงของจังหวัดอากิตะ จากนั้นจึงวิ่งไปทางตะวันออกเฉียงเหนือไปบรรจบกับทางด่วนโทโฮกุที่ชุมทางต่างระดับโคซากะในเมืองโคซากะ จังหวัดอากิตะ
ทางด่วนสายนี้เป็นเจ้าของและดำเนินการร่วมกันระหว่างบริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันออก และกระทรวงที่ดิน โครงสร้างพื้นฐาน การขนส่ง และการท่องเที่ยว (MLIT) ทางด่วนอากิตะได้รับการกำหนดหมายเลขเป็น E7 ในช่วงระหว่างชุมทางต่างระดับโคซากะกับชุมทางต่างระดับคิตากามิ และ E46 ในช่วงระหว่างชุมทางต่างระดับคิตากามิกับชุมทางต่างระดับคาวาเบะ ภายใต้ "ข้อเสนอการกำหนดหมายเลขทางด่วน ค.ศ. 2016" ของ MLIT

**ภาพ**
ไฟล์:Noshiro-Higashi IC 1.jpg|ทางด่วนอากิตะที่ทางแยกต่างระดับโนชิโระฮิงาชิ ในโนชิโระ จังหวัดอากิตะ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  บริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันออก ja
อากิตะ
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดอากิตะ
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดอิวาเตะ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2534
กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซเคิลเรซซิง ฤดูกาล 1949

กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิ่ง ปี ค.ศ.1949 / พ.ศ.2492 เป็นการแข่งขันฤดูกาลแรก ในหมวด F.I.M. Road Racing World Championship Grand Prix โดยประกอบไปด้วย 6 สนาม
ประเภทรถแข่ง มีทั้งหมด 5 รุ่น ได้แก่ 500 ซีซี, 350 ซีซี, 250 ซีซี, 125 ซีซี และ Sidecars 600 ซีซี
เริ่มการแข่งขันเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ที่สนาม Isle of Man TT และสิ้นสุดเมื่อวันที่ 4 กันยายน ที่สนาม National Automobile Racetrack of Monza

**รายชื่อสนามและผู้ชนะการแข่งขัน**

**คะแนนสะสม**

**ตารางคะแนนสะสมประเภทนักแข่ง**

**รุ่น 500 ซีซี (นักแข่ง)**

**รุ่น 500 ซีซี (ผู้ผลิต)**

**รุ่น 350 ซีซี (นักแข่ง)**

**รุ่น 250 ซีซี (นักแข่ง)**

**รุ่น 125 ซีซี (นักแข่ง)**

**รุ่น Sidecars 600 ซีซี (นักแข่ง)**

**อ้างอิง**
 Büla, Maurice & Schertenleib, Jean-Claude (2001). Continental Circus 1949–2000. Chronosports S.A. 2-940125-32-5- archive-url=https://web.archive.org/web/20120918192621/http://www.motogp.com/en/Results+Statistics/1949/NAT/500cc/World+Standing
เตีย วิญ

พลเรือเอก เตีย วิญ (ទៀ វិញ; เกิด 	7 มกราคม พ.ศ. 2495) เป็นผู้บัญชาการกองทัพเรือกัมพูชา รองผู้บัญชาการทหารสูงสุดประจำกองทัพกัมพูชา และเลขาธิการคณะกรรมเพื่อความมั่นคงแห่งชาติทางทะเล และเป็นน้องชายของเตีย บัญ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมกัมพูชา
รัฐบาลสหรัฐลงโทษเตีย วิญ เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ในข้อหาทุจริต เพราะสมรู้ร่วมคิดกับเจ้าหน้าที่กัมพูชาหลายคนในการแสวงหาผลประโยชน์ส่วนตัวจากเงินในโครงการก่อสร้างฐานทัพเรือเรียม

**ประวัติ**
เตีย วิญ เกิดเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2495 ที่เกาะกง ในครอบครัวชาวนาผู้มีรายได้น้อย เป็นบุตรคนสุดท้องจากทั้งหมดห้าคนของเตีย ตึก (มีชื่อไทยว่า เต็ก) เป็นชาวไทยเชื้อสายจีน กับนู เปงจันดา (ชื่อไทยว่า หนู เพ่งจินดา) หญิงชาวไทยเกาะกง เขามีพี่สี่คน ได้แก่ เตีย สวัสดิ์, เตีย สังเวียน, เตีย บัญ (สังวาลย์) และเตีย วน ครอบครัวของเขาสื่อสารกันด้วยภาษาไทยถิ่นตราด อันเป็นภาษาพื้นเมืองของจังหวัดเกาะกง และมีสำเนียงแปร่งเป็นเอกลักษณ์ ในวัยเยาว์ ครอบครัวของเขาดำรงชีพด้วยความยากลำบาก เพราะบิดาตายตั้งแต่เขายังเด็ก มารดาจึงกลายเป็นเสาหลักเดียวของบ้าน ที่ต้องทำนาเลี้ยงครอบครัวเพียงคนเดียว เดิมครอบครัวของเขาไม่มีนามสกุลใช้ กระทั่งมีการบัญญัติการใช้นามสกุล จึงนำชื่อของก๋ง (ปู่) คือเตีย มาตั้งเป็นนามสกุล บางแห่งว่าใช้แซ่ของก๋งมาตั้งเป็นนามสกุล
เตีย วิญ สมรสกับกัน จันเตรียะ มีบุตรสองคน คือ เตีย เลียะคะนา (ลักขณา) และเตีย ซกคา (สุขา)

**อ้างอิง**
 เชิงอรรถ
 บรรณานุกรม-  จำนวนหน้า = 208 978-974-05-7842-0.
หมวดหมู่:ชาวกัมพูชาเชื้อสายไทย
หมวดหมู่:ชาวกัมพูชาเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:นักการเมืองกัมพูชา
หมวดหมู่:ทหารชาวกัมพูชา
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเกาะกง
กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซเคิลเรซซิง ฤดูกาล 1950

กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิ่ง ปี ค.ศ.1950 / พ.ศ.2493 เป็นการแข่งขันฤดูกาลที่ 2 ในหมวด F.I.M. Road Racing World Championship Grand Prix โดยประกอบไปด้วย 6 สนาม
ประเภทรถแข่ง มีทั้งหมด 5 รุ่น ได้แก่ 500 ซีซี, 350 ซีซี, 250 ซีซี, 125 ซีซี และ Sidecars 600 ซีซี
เริ่มการแข่งขันเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ที่สนาม Isle of Man TT และสิ้นสุดเมื่อวันที่ 10 กันยายน ที่สนาม National Automobile Racetrack of MonzaUmberto Masetti เป็นแชมป์โลกในรุ่น 500 ซีซี เมื่อปี ค.ศ.1950/พ.ศ.2493

**รายชื่อสนามและผู้ชนะการแข่งขัน**

**คะแนนสะสม**

**ตารางคะแนนสะสมประเภทนักแข่ง**

**รุ่น 500 ซีซี (นักแข่ง)**

**รุ่น 500 ซีซี (ผู้ผลิต)**
} Bitza
–
–
–
–
Ret
–
0
–
DEU BMW
–
–
Ret
–
–
–
0
–
GBR BSA
Ret
–
–
–
–
–
0
–
ITA Moto Guzzi
Ret
7
Ret
13
–
14
0
–
GBR Rudge-Whitworth
20
–
–
–
–
–
0
–
GBR Vincent
12
–
–
–
12
–
0

**รุ่น 350 ซีซี (นักแข่ง)**

**รุ่น 250 ซีซี (นักแข่ง)**

**รุ่น 125 ซีซี (นักแข่ง)**
รุ่น Sidecars 600 ซีซี (นักแข่ง) เนื่องจากไม่พบข้อมูลระหว่างการค้นหา จึงไม่สามารถนำข้อมูลมาแสดงได้**

**อ้างอิง**
 Büla, Maurice & Schertenleib, Jean-Claude (2001). Continental Circus 1949–2000. Chronosports S.A. 2-940125-32-5- archive-url=https://web.archive.org/web/20211221123806/https://www.motogp.com/en/Results+Statistics/1950/NAT/500cc/World+Standing
คือเบรอเนอเกิซท์

ภาพประกอบตำนาน คือเบรอเนอเกิซท์ คริสต์ทศวรรษ 1920
คือเบรอเนอเกิซท์ (ክብረ ነገሥት) หรือ พระสิริรุ่งโรจน์แห่งบรรดากษัตริย์ (The Glory of the Kings) เป็นมหากาพย์ประจำชาติของประเทศเอธิโอเปีย เขียนขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 14p=352 ด้วยภาษากืออึซ โดย Nebure Id Ishaq แห่งอักซุม ถึงแม้ว่าเรื่องราวในมหากาพย์จะถือกันทั่วไปว่าเป็นตำนานปรัมปรา แต่ในคริสตจักรเอธิโอเปีย มีศาสนิกชนจำนวนมากที่เชื่อว่ามหากาพย์นี้เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงในประวัติศาสตร์และน่าเชื่อถือ2012 รวมถึงเชื่อว่ามีบันทึกที่ยืนยันวงศ์วานของจักรวรรดิโซโลมอน
เนื้อหาของมหากาพย์เล่าเรื่องที่มาว่าพระราชินีแห่งเชบา (ราชินีมาเคดา) พบกับกษัตริย์โซโลมอนได้เช่นไร การเดินทางของหีบพันธสัญญามายังเอธิโอเปียพร้อมกับเมนเยเลกที่หนึ่ง โอรสของโซโลมอนกับราชินีเชบา และยังเล่าถึงการเปลี่ยนให้ชาวเอธิโอเปียจากที่บูชาดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดวงดารา มาสู่การเข้ารีตเพื่อบูชา "พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่แห่งอิสราเอล" ("Lord God of Israel") นักวิทยาเอธิโอเปีย เอดเวิร์ด อูลเลินดอร์ฟ บรรยายไว้ในปาฐกถาชเวย์ ปี 1967 ว่า "คือเบรอเนอเกิซท์ ไม่ได้เป็นเพียงแค่งานวรรณกรรม แตยังเป็นที่ฝากฝังความรู้สึกทางศาสนาและความเป็นชาติของชาวเอธิโอเปีย"p=75

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 oclc=320050047  Ge'ez PDF date=2021-11-06 .- orig-year=1622- entry=m'kit- publisher=The Medici Society- publisher=Oxford University Press- archive-date=2016-11-30- url=https://books.google.com/books?id=8kJoAgAAQBAJ&dq=Kebra+Nagast+historical&pg=PA149- oclc=50630238- hdl=10023/544- title-link=New Catholic Encyclopedia- place=University of Queensland, St. Lucia, Brisbane, Australia- jstor=41223951- url-access=registration- doi=10.3406/ethio.2001.990- oclc=918462598- url-status=dead - url=https://archive.org/details/churchstateineth0000tadd/- isbn=978-1-139-05457-7- oclc=858861432- oclc=460553359

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 archive-date=11 May 2008.
หมวดหมู่:วรรณกรรมเอธิโอเปีย
หมวดหมู่:มหากาพย์
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เอธิโอเปีย
มาราปู

ไฟล์:House-skulls.jpg|thumb|right|280px|บ้านพื้นเมืองแบบซุมบา ยอดสูงอันโดดเด่นของหลังคาเชื่อว่าเป็นที่ประทับอยู่ของมาราปู
มาราปู (อักษรโรมัน: Marapu) หรือ มาราฟู (อักษรโรมน: Marafu) เป็นรูปแบบหนึ่งของศาสนาบรรพชน ผู้นับถือส่วนใหญ่อยู่ในเกาะซุมบา ประเทศอินโดนีเซีย ไปจนถึงในพื้นที่ที่ห่างไกลของโฟลเรซ ทั้งศาสนิกชนของศาสนาคริสต์และอิสลามบนเกาะซุมบาและโฟลเรซ ล้วนนำเอามาราปูมาผสมผสานกับความเชื่อในศาสนาของตน  มาราปู และศาสนาพื้นถิ่นอื่น ๆ เช่นกาฮารีญันของชาวดายัก ไม่ได้รับการรับรองเป็นศาสนาอย่างเป็นทางการในประเทศอินโดนีเซีย และเนื่องด้วยกฎหมายของอินโดนีเซียจะต้องระบุตนว่าเป็นศาสนิกชนของหนึ่งในศาสนาที่รัฐรับรอง ผู้นับถือมาราปูจึงต้องเลือกว่านับถือศาสคริสต์หรืออิสลามในเอกสารยืนยันตัวบุคคลของตน
ผู้แทนของชุมชนศาสนามาราปูร่วมกับชุมชนศาสนาพื้นเมืองอื่นอีกสามศาสนา ได้ยื่นคำร้องตีอศาลรัฐธรรมนูญอินโดนีเซีย โดยอ้างว่าสิทธิพลเมืองของผู้นับถือมาราปูถูกริดรอนเนื่องจากมาราปูไม่ได้รับการรับรองเป็นหนึ่งในหกศาสนาทางการของรัฐ (อิสลาม โปรเตสแตนต์ คาทอลิก ฮินดู พุทธ ขงจื๊อ) ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน 2017 ศาลมีมติเห็นด้วยกับคำร้องและประกาศให้การกระทำก่อนหน้านี้เป็นการกระทำเลือกปฏิบัติและฝ่าฝืนหลักการว่าด้วยความเท่าเทียม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ศาสนาในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:เกาะซุมบา
หมวดหมู่:ศาสนาพื้นถิ่น
ผจญภัยในโลกจินตนาการของมิกา

ผจญภัยในโลกจินตนาการของมิกา (O Diário de Mika) เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศบราซิล ผลิตโดย ซูเปอร์ตูนส์ สร้างโดย เอลิซาเบธ เมงจิส และโจเซฟ วิชีนา

**ตัวละคร**
 มิกา "มิกาเอลา" (Mika "Mikaela", เลวี ไอซาร์) ตัวเอกในเรื่อง เป็นเด็กหญิงผมแดงอายุ 4 ปี เธอเป็นสร้างสรรค์และชอบวาด- ลิลา (Lilá, คาโรไลเน รอชา) เป็นหมูหมอน เธอเป็นฉลาด, เจ้ากี้เจ้าการ, อารมณ์ฉุนเฉียวและบางครั้งก็จินตนิมิต- บรู (Bru, ยักโกะ ซิเดราทอส) เป็นตุ๊กตาเฮดจ์ฮอกสีม่วง เขาเป็นขี้ขลาดมากและไม่ปลอดภัย- บลาบลา (Blablá, คาโรไลเน รอชา) เป็นนกแก้วหุ่นมือสีเขียว เขาเป็นเสียงดังและมีจมูกยาว- โปเก้ (Puquê, การ์ลูส โพนี่) เป็นตุ๊กตาแมวสีน้ำเงินขี้สงสัยมาก- จาโว (Javô, ยักโกะ ซิเดราทอส) เป็นสลอธอาบแดดสีเทอร์ควอยส์ เขาเป็นขี้เกียจมากและไร้เดียงสามาก- อาเบลฮูดา (Abelhuda, การ์ลูส โพนี่) เป็นผึ้งแสง

**การออกอากาศ**
ในประเทศบราซิล ออกอากาศในช่องดิสนีย์แชนแนล, ดิสนีย์จูเนียร์, ซูมูคิดส์, ทีวี รา ทิม บูม, ทีวี เอสโคลา, ทีวี คัลทูร่า, บันด, ทีวี ฟูทูรา, ทีวี อะพาเรซิดา, ทีวี บราซิล, เรจีฟามิลิอา, เรจีมาอิสฟามิลิอา และเรจีบราซิลจีเตเลวิเซา และในแพลตฟอร์มสตรีมมิ่ง แอมะซอนไพรม์วิดีโอ, เพลย์คิดส์, ลูเก, แอซีเบเตวิดีโอส และฟันคิดส์
ในประเทศไทย ออกอากาศในช่องทรูสปาร์กเพลย์เมื่อปี พ.ศ. 2566

**รางวัล**
ในปี 2560, การ์ตูนได้รับการเสนอชื่อรางวัลเอมมี สาขา "Kids preschool"

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  pt-br- id=6263044- 398939
หมวดหมู่:การ์ตูนบราซิล
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาโปรตุเกส
หมวดหมู่:เทซูกะโปรดักชัน

หมวดหมู่:อนิเมะแบ่งตามสตูดิโอ
หมวดหมู่:สตูดิโอแอนิเมชันญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สตูดิโอแอนิเมชันในโตเกียว
ชาวซุมบา

ซุมบา (อักษรโรมัน: Sumba หรือ Sumbese) เป็นชนพื้นเมืองในเกาะซุมบา ประเทศอินโดนีเซีย ชาวซุมบาเรียกตนเองว่า ตาอูฮุมบา
ชาวซุมบากับชนพื้นเมืองของเกาะซาวูมีความสัมพันธ์ทางวงศ์วานกัน ตามตำนานว่าด้วยการกำเนิด ชนทั้งสองกลุ่มมีบรรพชนร่วมสองคนคือ ฮาวูเมฮา (Hawu Meha) กับ ฮุมวาเมฮา (Humba Meha) ฮาวูเมฮาให้กำเนิดชาวซาวู ซึ่งแรกเริ่มอาศัยบนเกาะซุมบา และต่อมาได้อพยพไปเกาะซาวู ลูกหลานของฮุมบาเมฮายังคงอยู่ในเกาะซุมบา
ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่าเกาะซุมบามีคนมาตั้งรกรากตั้งแต่เมื่อไร มีการตั้งทฤษฎีที่เสนอว่าผู้ตั้งรกรากกลุ่มแรกบนเกาะซุมบาเป็นชาวออสตราลอยด์ ที่ซึ่งต่อมารวมกับชาวออสโตรนีเซีย ทฤษฎีนี้อ้างข้อเท็จจริงว่าลักษณะปรากฏของชาวซุมบามีลักษณะแบบชาวออสตราลอยด์ อย่างไรก็ตาม ผลการศึกษาทางพันธุกรรมพบว่าชาวซุมบามีลักษณะบางประการที่แตกต่างจากชาวออสโตรนีเซีย และออสตราลอยด์อาจผสมผสานเข้ามาในบรรพชนขณะกำลังออกเดินทางมายังเกาะซุมบา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอินโดนีเซีย
บ้านพื้นถิ่นซุมบา

บ้านและหลุมศพในหมู่บ้านซุมบาแห่งหนึ่ง
บ้านพื้นถิ่นซุมบา (ซุมบา: uma mbatangu, "บ้านยอดสูง") หมายถึงบ้านพื้นถิ่นของชาวซุมบาจากเกาะซุมบาในหมู่เกาะซุนดาน้อย ประเทศอินโดนีเซีย บ้านแบบซุมบามีลักษณะโดดเด่นที่ยอดกลางสูง และความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับวิญญาณของมาราปูpp=49-50
เกาะซุมบามีกลุ่มวัฒนธรรมและภาษาจำนวนมาก แต่ทุกกลุ่มล้วนมีมรดกสถาปัตยกรรมร่วมกัน คติวิญญาณนิยมมีความแข็งแกร่งมากในสังคมชาวซุมบา ศาสนาพื้นถิ่นของซุมบาเชื่อใน มาราปู ซึ่งรวมถึงวิญญาณผู้วายชนม์ วิญญาณประจำสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ และวัตถุที่ใช้สื่อสารกับโลกวิญญาณp=90 แนวคิดนี้ส่งผลต่อการจัดวางพื้นที่ทางสถาปัตยกรรมภายในบ้านซุมบา ชาวซุมบามีบ้านอยู่สองแบบ แบบที่มีลักษณะโดดเด่นเป็นพิเศษคือบ้านยอดสูง uma mbatangu ซึ่งพบในซุมบาตะวันออก ซึ่งมีหลังคาตรงกลางยอดสูง หลังคานี้ทำมาจาก อาลัง-อาลัง ทอ คล้ายกันกับหลังคากลางยอดสูงของจกโลในชวา แต่สูงชะลูดกว่ามาก บ้านยอดสูงหลังใหญ่สุดจะเรียกว่า uma bungguru ซึ่งเป็นบ้านหลังสำคัญของแคว้นนั้น ๆ ที่ซึ่งพิธีกรรมสำคัญและงานรวมตัวของแคว้นจัด เช่น พิธีแต่งงาน งานศพ เป็นต้น โดยมีคนแก่สุดหรือสำคัญสุดของหมู่บ้านอาศัยอยู่pp=49-50 บ้านอีกแบบคือ uma kamadungu ("บ้านหัวโล้น") ซึ่งไม่มีหลังคายอดกลางสูง หรือเรียกอีกชื่อว่า uma maringu ("บ้านเย็น") เพราะถือว่าไม่ "เร่าร้อน" พอสำหรับพิธีกรรมต่าง ๆpp=42-3
บ้านซุมบาแบบพื้นฐานที่สุดมีแปลนรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส และมีขนาดเล็กสุด 5 x 5 เมตร และใหญ่สุดถึง 15 x 15 เมตร เสาหลักที่เสามีไว้สำหรับรองรับยอดสูงของบ้าน เสาเหล่านี้ยังประดับด้วยสัญลักษณ์ต่าง ๆ ที่สื่อถึงปรัมปราของซุมบา บ้านหลังหนึ่งสามารถมีครอบครัวเดี่ยวหรือครอบครัวขยายอาศัยอยู่ ทางเข้าออกสองทางของบ้านอยู่ทางซ้ายและขวาของบ้าน ในบ้านแบบซุมบาไม่มีหน้าต่าง อากาศจะถ่ายเทผ่านทางรูเปิดเล็ก ๆ ในผนัง ซึ่งทำมาจากกาบต้นปาล์ม, แผ่นอาเรกา หรือหนังควายโดยเฉพาะในบ้านที่ร่ำรวย นอกจากนี้ยังนิยมตกแต่งผนังบ้านด้วยเขาควายซึ่งเตือนใจถึงพิธีบูชายัญในอดีตpp=42-3

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
isbn=9789024761692- isbn = 9813018585
*isbn=9796871718
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:บ้าน
กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซเคิลเรซซิง ฤดูกาล 1951

กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิ่ง ปี ค.ศ.1951 / พ.ศ.2494 เป็นการแข่งขันฤดูกาลที่ 3 ในหมวด F.I.M. Road Racing World Championship Grand Prix โดยประกอบไปด้วย 8 สนาม
ประเภทรถแข่ง มีทั้งหมด 5 รุ่น ได้แก่ 500 ซีซี, 350 ซีซี, 250 ซีซี, 125 ซีซี และ Sidecars 500 ซีซี
เริ่มการแข่งขันเมื่อวันที่ 8 เมษายน ที่สนาม Gran Premio de España (Jerez) และสิ้นสุดเมื่อวันที่ 9 กันยายน ที่สนาม National Automobile Racetrack of Monza
Geoff Duke เป็นแชมป์โลกในรุ่น 350 ซีซี และ 500 ซีซี เมื่อปี ค.ศ.1951/พ.ศ.2494

**รายชื่อสนามและผู้ชนะการแข่งขัน**
† ในการแข่งรุ่น 125 ซีซี สนามที่ 7 มีผู้เข้าแข่งขันเพียงแค่ 4 คนเท่านั้น จึงไม่ถูกนับว่าเป็น World Championship

**คะแนนสะสม**

**ตารางคะแนนสะสมประเภทนักแข่ง**

**รุ่น 500 ซีซี (นักแข่ง)**

**รุ่น 500 ซีซี (ผู้ผลิต)**
} Bitza
0
–
GER BMW
0
–
GBR BSA
0
–
GBR Rudge-Whitworth
0
–
GBR Triumph
0
–
GBR Velocette
0
–
GBR Vincent
0

**รุ่น 350 ซีซี (นักแข่ง)**

**รุ่น 250 ซีซี (นักแข่ง)**

**รุ่น 125 ซีซี (นักแข่ง)**
รุ่น Sidecars 500 ซีซี (นักแข่ง) เนื่องจากไม่พบข้อมูลระหว่างการค้นหา จึงไม่สามารถนำข้อมูลมาแสดงได้**

**อ้างอิง**
 Büla, Maurice & Schertenleib, Jean-Claude (2001). Continental Circus 1949–2000. Chronosports S.A. 2-940125-32-5- archive-url=https://web.archive.org/web/20210620132416/https://www.motogp.com/en/Results+Statistics/1951/NAT/500cc/World+Standing
เตเลมุนโด

เตเลมุนโด (Telemundo) เป็นเครือข่ายโทรทัศน์ภาษาสเปนของสหรัฐ เจ้าของเครือข่ายคือเอ็นบีซียูนิเวอร์แซลซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของคอมคาสต์ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2527

**รายการที่ออกอากาศ**

**ละคร**
 เดซิซิโอเนส

**รายการเรียลลิตี**
 กาโซเซร์ราโด- ลากาซาเดโลสฟาโมโซส- อาซีเซไบลา- ปอร์อามอร์โอปอร์ดิเนโร

**ข่าว**
 โนติเซียสเตเลมุนโด- อัลโรโฮบิโบ- ออยดิอา

**กีฬา**
 เตเลมุนโดเดปอร์เตส

**โลโก้**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 telemundo.com 
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในสหรัฐ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2527
หมวดหมู่:เอ็นบีซียูนิเวอร์แซล
หมวดหมู่:บริษัทที่ตั้งอยู่ในไมอามี่
กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซเคิลเรซซิง ฤดูกาล 1952

กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิ่ง ปี ค.ศ.1952 / พ.ศ.2495 เป็นการแข่งขันฤดูกาลที่ 4 ในหมวด F.I.M. Road Racing World Championship Grand Prix โดยประกอบไปด้วย 8 สนาม
ประเภทรถแข่ง มีทั้งหมด 5 รุ่น ได้แก่ 500 ซีซี, 350 ซีซี, 250 ซีซี, 125 ซีซี และ Sidecars 500 ซีซี
เริ่มการแข่งขันเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ที่สนาม Großer Preis der Schweiz für Motorräder un Seitenwagen และสิ้นสุดเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ที่สนาม Montjuïc circuit (Jerez)
Umberto Masetti เป็นแชมป์โลกในรุ่น 500 ซีซี เมื่อปี ค.ศ.1952/พ.ศ.2495
Geoff Duke เป็นแชมป์โลกในรุ่น 350 ซีซี เมื่อปี ค.ศ.1952/พ.ศ.2495

**รายชื่อสนามและผู้ชนะการแข่งขัน**

**คะแนนสะสม**

**ตารางคะแนนสะสมประเภทนักแข่ง**

**รุ่น 500 ซีซี (นักแข่ง)**
} Tommy Wood
Norton
Ret
0
–
DEU Gerhard Pohlers
BMW
DNS
0

**รุ่น 350 ซีซี (นักแข่ง)**

**รุ่น 250 ซีซี (นักแข่ง)**

**รุ่น 125 ซีซี (นักแข่ง)**
รุ่น Sidecars 500 ซีซี (นักแข่ง) เนื่องจากไม่พบข้อมูลระหว่างการค้นหา จึงไม่สามารถนำข้อมูลมาแสดงได้**

**อ้างอิง**
 Büla, Maurice & Schertenleib, Jean-Claude (2001). Continental Circus 1949–2000. Chronosports S.A. 2-940125-32-5- archive-url=https://web.archive.org/web/20120302195109/http://www.motogp.com/en/Results+Statistics/1952/NAT/500cc/World+Standing
การาโกลเตเลบิซิออน

การาโกลเตเลบิซิออน (Caracol Televisión) หรือชื่อทางการค้า การาโกล (Caracol) ซึ่งเป็นตัวย่อของ กาเดนาราเดียลโกลอมเบียนา (Cadena Radial Colombiana) เป็นเครือข่ายโทรทัศน์ออกอากาศฟรีของโคลอมเบียที่กลุ่มบาโลเรมเป็นเจ้าของ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2512 ในฐานะบริษัทผลิตรายการโทรทัศน์และเปิดตัวอย่างเป็นทางการในฐานะช่องโทรทัศน์เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2541 เป็นหนึ่งในเครือข่ายโทรทัศน์เอกชนชั้นนำในโคลอมเบีย ร่วมกับกานัล เอเรเซเอเน และกานัลอูโน

**รายการที่ออกอากาศ**

**ข่าว**
 โนติเซียสการาโกล

**รายการเรียลลิตี**
 ลาโบซโกลอมเบีย- โยเมยาโม

**กีฬา**
 โกลการาโกล- การาโกลสปอร์ต

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 caracoltv.com 
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศโคลอมเบีย
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2512
จังหวัดบูเชฮร์

จังหวัดบูเชฮร์ (Ostān-e Būshehr) เป็นจังหวัดหนึ่งทางตอนใต้ของประเทศอิหร่าน ที่มีชายฝั่งยาวในอ่าวเปอร์เซีย โดยมีบูเชฮร์เป็นเมืองหลักของจังหวัด จากสำมะโน ค.ศ. 2006 จังหวัดนี้มีประชากร 886,490 คนใน 188,762 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน ค.ศ. 2011 จังหวัดนี้มีประชากร 1,032,949 คนใน 246,742 ครัวเรือน และในสำมะโน ค.ศ. 2016 จังหวัดนี้มีประชากร 1,163,400 คนใน 321,826 ครัวเรือน

**เขตบริหาร**
360px

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น==
เวลามาตรฐานอิหร่าน

เวลามาตรฐานอิหร่าน (Iran Standard Time, IRST) หรือ เวลาอิหร่าน (Iran Time, IT) เป็นเขตเวลาที่ใช้ในประเทศอิหร่าน ประเทศนี้ใช้ออฟเซตเวลาสากลเชิงพิกัดที่ UTC+03:30 เวลามาตรฐานอิหร่านอยู่ที่ 52.5 องศาเมริเดียนตะวันออก ซึ่งเป็นเมริเดียนเดียวกันใช้ระบุปฏิทินอิหร่าน และเป็นเมริเดียนทางการของประเทศอิหร่าน
ในช่วง ค.ศ. 2005 ถึง 2008 ประเทศอิหร่านไม่ได้สังเกตเวลาออมแสง (มีชื่อว่า เวลาออมแสงอิหร่าน (Iran Daylight Time, IRDT) ตามคำสั่งของประธานาธิบดีแมฮ์มูด แอฮ์แมดีเนฌอด ก่อนที่จะนำมาใช้อีกครั้งในวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 2008 ก่อนที่จะยกเลิกในวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 2022

**การเปลี่ยนไปยังเวลาออมแสง**
วันที่เปลี่ยนไปใช้เวลาออมแสงในประเทศอิหร่านอิงจากปฏิทินฮิจเราะห์สุริยคติ ปฏิทินทางการของประเทศอิหร่านที่ใช้วิษุวัตมีนาคม (โนว์รูซ) ตามที่กำหนดโดยการคำนวณทางดาราศาสตร์ที่เมริเดียนสำหรับเวลามาตรฐานอิหร่าน (52.5°E หรือ GMT+3.5h) นั่นทำให้เกิดสถานการณ์เฉพาะที่วันที่ของการเปลี่ยนไปยังเวลาออมแสงไม่ตรงกับวันเดียวกันในแต่ละปีเหมือนกับประเทศอื่น ๆ ส่วนใหญ่
เวลาออมแสงอิหร่านในอิหร่านเริ่มขึ้นในเวลา 24:00 น. ของวันที่ 1 แฟร์แวร์ดีน ซึ่งตรงกับวันที่ 20 หรือ 21 มีนาคมตามปฏิทินกริกอเรียน ขึ้นอยู่กับจังหวะที่แน่นอนของวิษุวัต (เทียบเท่าเวลา 00:00 น. ของวันที่ 2 แฟร์แวร์ดีน ตรงกับวันที่ 21 หรือ 22 มีนาคม) นาฬิกาจะขยับข้างหน้าไปยังเวลา 01:00 ของวันที่ 2 แฟร์แวร์ดีน (21 หรือ 22 มีนาคม) การเปลี่ยนแปลงในฤดูใบไม้ผลินี้เกิดขึ้นเมื่อวันโนว์รูซ ซึ่งเป็นวันขึ้นปีใหม่ของกลุ่มชนอิหร่าน สิ้นสุดลง
จากนั้น เวลาออมแสงในประเทศอิหร่านสิ้นสุดลงในเวลา 24:00 น. ของวันที่ 30 แชฮ์รีแวร์ ซึ่งตรงกับวันที่ 20 หรือ 21 กันยายน (เทียบเท่าเวลา 00:00 น. ของวันที่ 31 แชฮ์รีแวร์ ตรงกับวันที่ 21 หรือ 22 กันยายน) นาฬิกาจะขยับถอยหลังไปยัง 23:00 น. ของวันที่ 30 แชฮ์รีแวร์ (20 หรือ 21 กันยายน)

**ระยะเวลา**

**การเปลี่ยนเขตเวลา**

**อ้างอิง==
โมโตจีพี ฤดูกาล 2022

โมโตจีพี เวิร์ล แชมเปี้ยนชิพ ปี ค.ศ.2022 / พ.ศ.2565 เป็นการแข่งขันฤดูกาลที่ 74 ในหมวด F.I.M. Road Racing World Championship Grand Prix
Francesco Bagnaia เป็นแชมป์โลกในรุ่นโมโตจีพี เมื่อปี ค.ศ.2022/พ.ศ.2565

**รายชื่อทีมและนักแข่ง**
ทุกทีมใช้ยางยี่ห้อ Michelin
แถบสีเขียว คือ นักแข่ง Wildcard
แถบสีม่วง คือ นักแข่งสำรอง

**สนามแข่ง**
ในฤดูกาล ค.ศ.2022 / พ.ศ.2565 มีการแข่งขันทั้งหมด 20 สนาม ได้แก่

**ผลการแข่งขัน**

**ระบบคะแนน**

**คะแนนสะสม**

**ประเภทนักแข่ง**

**ประเภทผู้ผลิต**

**ประเภททีม**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิง
การสังหารหมู่ที่ช็องเดอมาร์ส

การสังหารหมู่ที่ช็องเดอมาร์ส เกิดขึ้นในวันที่ 17 กรกฏาคม ค.ศ. 1791 ในปารีส ณ ช็องเดอมาร์ส ต่อฝูงชนผู้ประท้วงฝ่ายสาธารณรัฐนิยมท่ามกลางการปฏิวัติฝรั่งเศส สองวันก่อน สภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งชาติได้ออกประกาศพระราชกฤษฎีกาว่า พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 จะยังคงครองราชบังลังก์ภายใต้ระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ มตินี้ทำให้พระเจ้าหลุย์และพระราชวงศ์ได้พยายามที่จะลี้ภัยออกจากฝรั่งเศสในการเสด็จสู่วาแรนซึ่งประสบความล้มเหลวเมื่อเดือนก่อน ภายหลังจากวันนั้น ผู้นำฝ่ายสาธารณรัฐนิยมในฝรั่งเศสได้รวบรวมฝูงชนออกมาชุมนุมเพื่อต่อต้านมตินี้
ฌัก ปีแยร์ บรีโซ เป็นบรรณาธิการและนักเขียนหลักของหนังสือพิมพ์ Le Patriote français และเป็นประธานแห่งคณะกรรมการวิจัยแห่งปารีส (Comité des Recherches of Paris) และเขาได้ยื่นฏีกาเรียกร้องให้ถอดถอนพระมหากษัตริย์ ฝูงชนจำนวน 50,000 คน ได้รวมตัวกันที่ช็องเดอมาร์ส เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม เพื่อลงนามในฎีกา และมีผู้ลงนามจำนวนประมาณ 6,000 คน อย่างไรก็ตาม มีผู้ต้องสงสัยสองคนถูกพบตัวในที่ซ่อนอยู่ที่ช็องเดอมาร์สเมื่อวันก่อน "มีความเป็นไปได้ว่าพวกเขามีความตั้งใจที่จะมองเห็นข้อเท้าของผู้หญิงได้ดีขึ้น" พวกเขาจึงถูกจับแขวนคอโดยผู้ที่พบเจอพวกเขา และนายกเทศมนตรีปารีส ฌ็อง ซีลแว็ง บายี ได้ใช้เหตุการณ์นี้ในการประกาศกฎอัยการศึก ลาฟาแย็ตและกองกำลังป้องกันชาติภายใต้คำสั่งบัญชาการของเขาได้เข้าสลายการชุมนุมของฝูงชนเหล่านั้น
ฌอร์ฌ ด็องตง และกามีย์ เดมูแล็ง เป็นผู้นำฝูงชนกลับมารวมตัวกันในจำนวนที่เพิ่มมากขึ้นในช่วงบ่ายวันนั้น ฝูงชนกลุ่มใหญ่มีความแน่วแน่กว่ากลุ่มแรก นายพลลาฟาแย็ตพยายามเรียกร้องให้ยุติการชุมนุม พวกเขาขว้างปาก้อนหินใส่กองกำลังป้องกันชาติ ลาฟาแย็ตสั่งให้ทหารยิงปืนเตือนแต่ไม่ได้ผล ระหว่างนั้น นายกเทศมนตรีบายีขี่ม้ามาถึงสถานที่ชุมนุม และโบกธงสั่งให้ยิงใส่ฝูงชน กองกำลังป้องกันชาติจึงเปิดฉากยิงใส่ฝูงชนโดยตรง จำนวนผู้เสียชีวิตและผู้บาดเจ็บไม่อาจทราบที่แน่นอน การประเมินนั้นมีตั้งแต่จำนวนสิบกว่าคนถึงห้าสิบคน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การสังหารหมู่ที่ก่อการโดยฝรั่งเศส
หมวดหมู่:การปฏิวัติฝรั่งเศส
ฮัน เย-รี

ฮัน เย-รี (한예리; เกิด 23 ธันวาคม ค.ศ. 1984) เป็นนักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้ มีผลงานการแสดงทั้งในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ เธอมีชื่อเสียงโด่งดังในระดับทวีปเอเชียจากการรับบท "ฮงแม" ในภาพยนตร์เรื่อง ปริศนาหมอกมรณะ (2014) ที่ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์เอเชีย, รางวัลแพ็กซัง และรางวัลภาพยนตร์บลูดรากอน สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ในปี 2015
ฮัน เย-รี เข้าสู่วงการบันเทิงของประเทศเกาหลีใต้จากการแสดงในภาพยนตร์สั้นและภาพยนตร์อิสระอยู่หลายปี ก่อนจะมีโอกาสเป็นนักแสดงสมทบในละครโทรทัศน์เรื่อง สงครามรัก ปรารถนามิอาจลืม (2010) ทางเอ็มบีซีทีวี และกลับไปแสดงภาพยนตร์สั้นอีกหลายเรื่อง จนกระทั่งเธอได้แสดงในภาพยนตร์กระแสหลักเป็นครั้งแรกใน ปฏิบัติการลับ กับเมียสุดเลิฟ (2013) ตามมาด้วย ล่าเดือด...สายลับเพชฌฆาต (2013), ศึกนักสู้กู้แผ่นดิน (2014) โดยเธอได้รับคำชื่นชมอย่างมากจากบทบาท "ฮงแม" ในภาพยนตร์เรื่อง ปริศนาหมอกมรณะ (2014) ที่ทำให้เธอโด่งดังในระดับทวีปเอเชียรวมทั้งได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์เอเชีย, รางวัลแพ็กซัง และรางวัลภาพยนตร์บลูดรากอน สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ในปี 2015 ต่อมาเธอแสดงในละครชุดทางเอสบีเอสทีวีเรื่อง 6 มังกรกำเนิดโชซอน (2015–2016)
เธอได้บทนักแสดงนำในละครเรื่อง สาวใส วัยว้าวุ่น (2016–2017) ทางช่องเจทีบีซี, สวิตช์ (2018) ทางเอสบีเอสทีวี รวมทั้งได้แสดงในละครชุดแนวย้อนยุคอิงประวัติศาสตร์เรื่อง ดอกไม้แห่งแดนดิน (2019), มายอันแฟมิไลเออร์แฟมิลี่ (2020) และ โฮมทาวน์ (2021)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2527
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลจากเชช็อน
พระราชมงคลวชิรานุกูล (เล็ก ธมฺมรโต)

พระราชมงคลวชิรานุกูล (เล็ก ธมฺมรโต) เป็นพระราชาคณะชั้นราช ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดเจริญธรรมบรรพต บ้านโนนผักเน่า ตำบลหินฮาว อำเภอหล่มเก่า จังหวัดเพชรบูรณ์

**ประวัติ**
พระราชมงคลวชิรานุกูล เดิมชื่อ เล็ก ภูมิเจริญ เกิดเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2471 เป็นบุตรของนายจักร และนางแหน ภูมิเจริญ ภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่ตำบลหมากแข้ง อำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี    
ต่อมาได้อุปสมบท เมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2520 ณ วัดมหาชัย ตำบลหนองบัว อำเภอหนองบัวลำภู จังหวัดอุดรธานี ปัจจุบันเปลี่ยนเป็นจังหวัดหนองบัวลำภู พระอุปัชฌาย์ คือพระพิศาลคณานุกิจ (เส็ง กนฺณวโร) และได้ย้ายมาจำพรรษาที่จังหวัดเพชรบูรณ์ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดเจริญธรรมบรรพต ตำบลหินฮาว อำเภอหล่มเก่า จังหวัดเพชรบูรณ์

**สมณศักดิ์**
5 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชมงคลวชิรานุกูล วิบูลศาสนกิจจาทร ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี    

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2471
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ภิกษุจากจังหวัดเพชรบูรณ์
หมวดหมู่:พระราชาคณะชั้นราช
หมวดหมู่:เจ้าอาวาส
หมวดหมู่:ภิกษุจากจังหวัดเพชรบูรณ์

เพชรบูรณ์
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเพชรบูรณ์
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธในจังหวัดเพชรบูรณ์