Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เจ้าหญิงกาโรลีน มาทิลด์แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซอเนอร์ปอร์-ออกัสเทนเบิร์ก

เจ้าหญิงกาโรลีน มาทิลด์แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซินเนอร์บอร์-ออกัสเทนเบิร์ก (Princess Karoline Mathilde of Schleswig-Holstein-Sonderburg-Augustenburg) ประสูติเมื่อวันที่ 25 มกราคม 2403 เป็นพระธิดาใน เฟรเดอริก ดยุกที่ 8 แห่งแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ และ เจ้าหญิงอาเดลาอีดแห่งโฮเอินโลเออ-ลังเงินบวร์ค พระองค์เป็นพระมาตุลาใน เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม มกุฎราชกุมาร ด้วยเป็นพระขนิษฐาใน เอากุสเทอ วิคโทรีอา แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ 
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ ฟรีดริช เฟอร์ดินานด์ ดยุกแห่งแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์  เมื่อวันที่ 19 มีนาคม 2428 มีพระบุตรดังนี้
#เจ้าหญิงวิกตอเรีย อเดลไฮด์แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์
#เจ้าหญิงอเล็กซานดรา วิกตอเรียแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซินเนอร์บอร์-กลึคส์บวร์ค
#เจ้าหญิงเฮเลนา แอดิเลดแห่งเดนมาร์ก
#เจ้าหญิงแอดิเลดแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซินเนอร์บอร์-กลึคส์บวร์ค
#วิลเฮ็ล์ม ฟรีดริช ดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์
#เจ้าหญิงกาโรลีน มาทิลด์แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซินเนอร์บอร์-กลึคส์บวร์ค
*อนึ่ง พระองค์ทรงเป็นพระอัยยิกา (ยาย) ใน เจ้าหญิงซิบิลลาแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา และเป็นพระราชปัยยิกา (ยายทวด) ใน สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน โดยพระองค์สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2475 สิริพระชันษา 72 ปี

**อ้างอิง**
 Profile of Karoline Mathilde Prinzessin zu Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, thePeerage.com; accessed 15 August 2014
*"Princess Karoline Dies at 72 in Germany", The New York Times, 21 February 1932
2475
หมวดหมู่:เจ้าหญิงเยอรมัน
หมวดหมู่:ราชวงศ์กลึคส์บวร์ค
จฺวันซฺวี

จฺวันซฺวี (p=Zhuānxū) บ้างเรียก เกาหยาง (p=Gāoyáng) เป็นจักรพรรดิจีนโบราณตามประมวลเรื่องปรัมปราจีน
บันทึกทางประเพณีตามที่ซือหม่า เชียน (司馬遷) จัดทำขึ้นนั้น ระบุว่า จฺวันซฺวีเป็นหลานชายของจักรพรรดิหฺวัง (黃帝) ผู้นำตระกูลชื่อ (氏) ในการโยกย้านถิ่นฐานไปทางตะวันออกสู่พื้นที่ที่ปัจจุบันเป็นมณฑลชานตง (山东) ณ นั้นที่ พวกเขาสมรสกับตระกูลตงอี๋ (東夷) ทำให้อิทธิพลทวีขึ้นตามลำดับ สำหรับจฺวันซฺวีนั้น ครั้นอายุได้ 20 ปี ก็ได้ขึ้นเป็นผู้นำ และครองตำแหน่งเป็นเวลา 78 ปีจนถึงแก่ความตาย

**ครอบครัว**
จฺวันซฺวีเป็นบุตรชายของชางอี้ (昌意) โอรสของจักรพรรดิหฺวัง (黃帝) กับมเหสีนาม เหลย์จู่ (嫘祖) มารดาของจฺวันซฺวีชื่อ ชางผู (昌僕) ตามบันทึกของซือหม่า เชียน และชื่อ Niuqu ตามบันทึก จู๋ชูจี้เหนียน (竹書紀年)
ราชตระกูลหลายตระกูลในประวัติศาสตร์มักอ้างว่า จฺวันซฺวีเป็นบรรพบุรุษของตน ในจำนวนนี้รวมถึง ตระกูลหมี่ (羋) ของรัฐฉู่ (楚) กับรัฐเยฺว่ (越), ตระกูลหยิง (嬴) ของรัฐฉิน (秦), และตระกูลเฉาของรัฐเว่ย์ (魏)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประมวลเรื่องปรัมปราจีน
หมวดหมู่:ผู้ปกครองในตำนาน
หมวดหมู่:สามราชาห้าจักรพรรดิ
เช่าเฮ่า

สุสานเช่าเฮ่า วัดเช่าเฮ่า มณฑลชานตง
เช่าเฮ่า (p=Shàohào) บ้างเรียก จิน เทียน (金天) เป็นผู้ปกครองในตำนานจีน อยู่ในตำแหน่งเมื่อราว 2600 ปีก่อนคริสตกาล มักได้รับการระบุว่า เป็นโอรสของจักรพรรดิหฺวัง (黃帝) เอกสารทางประเพณีบางฉบับ เช่น ชูจิง (書經) ระบุว่า เป็นหนึ่งในจักรพรรดิทั้งห้า
ความเป็นจริงในทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับเช่าเฮ่านั้นยังเป็นที่ถกเถียง นักประวัติศาสตร์กลุ่มอี๋กู่พ่าย (疑古派) ซึ่งมีกู้ เจี๋ยกัง (顧頡剛) เป็นผู้แทนนั้น สันนิษฐานว่า ราชบัณฑิตหลิว ซิน (劉歆) เป็นผู้เพิ่มเช่าเฮ่าเข้าไปในลำดับการสืบราชสมบัติตามตำนาน ในช่วงการรณรงค์ทางการเมืองเพื่อตรวจชำระเอกสารโบราณเมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 1

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประมวลเรื่องปรัมปราจีน
หมวดหมู่:ผู้ปกครองในตำนาน
หมวดหมู่:สามราชาห้าจักรพรรดิ
แม่น้ำกาไบ

แม่น้ำกาไบ (Sungai Gabai) เป็นแม่น้ำสายรองในลุ่มแม่น้ำลางัต ไหลมาจากกูนุงเบอซาร์ฮันตู (Gunung Besar Hantu; ภูเขาผีใหญ่) ซึ่งมีความสูง 1,462 เมตร (4,797 ฟุต) ในรัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน ประเทศมาเลเซีย ไปถึงเขตป่าสงวนไม้วงศ์ยางนาในอำเภอฮูลูลางัต รัฐเซอลาโงร์

**น้ำตกกาไบ**
น้ำตกกาไบ
ในอำเภอฮูลูลางัต แม่น้ำไหลลงไปยังน้ำตกที่มีชื่อว่า น้ำตกกาไบ (Air Terjun Sungai Gabai) เป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมสำหรับคนในพื้นที่ แต่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักในหมู่นักท่องเที่ยว มีการตัดถนนซีเมนต์จากที่จอดรถไปยังน้ำตกส่วนล่าง โดยมีที่พักอยู่ข้างทาง ส่วนน้ำตกส่วนบนจะต้องเดินขึ้นไป

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:น้ำตกในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในรัฐเซอลาโงร์
กาไบ
เทศบาลตำบลดอนพุด

เทศบาลตำบลดอนพุด เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลดอนพุด ตำบลไผ่หลิ่ว และตำบลบ้านหลวง ในอำเภอดอนพุด จังหวัดสระบุรี อยู่ห่างจากตัวจังหวัดเป็นระยะทาง 40 กิโลเมตร ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 4,696 คน
เดิมเทศบาลตำบลดอนพุดมีฐานะเป็นสุขาภิบาลดอนพุดที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2521 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ต่อมาในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหลวงและองค์การบริหารส่วนตำบลไผ่หลิ่วแล้วรวมเข้ากับเทศบาลตำบลดอนพุด ทำให้ในปัจจุบันเทศบาลตำบลดอนพุดดูแลพื้นที่ทั้งหมด 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลดอนพุด ตำบลไผ่หลิ่ว และตำบลบ้านหลวง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์เทศบาลตำบลดอนพุด
ดอนพุด
ดอนพุด
หมวดหมู่:อำเภอดอนพุด
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนชาวออสเตรเลีย

หมวดหมู่:ชาวออสเตรเลียแบ่งตามศาสนา
หมวดหมู่:ศาสนาคริสต์ในออสเตรเลีย
ออสเตรเลีย
สุลิวง ดาลาวง

สุลิวง ดาลาวง (ສຸລິວົງ ດາລາວົງ; เกิดวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1949 ที่แขวงเซียงขวาง) เป็นนักการเมืองและนักเศรษฐศาสตร์ชาวลาว เขาเคยดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแผนการและการลงทุน เขาศึกษาในด้านวิศวกรรมศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยมอนทรีออลในประเทศแคนาดา ซึ่งจบการศึกษาใน ค.ศ. 1974.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาชนปฏิวัติลาว
หมวดหมู่:นักเศรษฐศาสตร์ชาวลาว
หมวดหมู่:รัฐมนตรีลาว
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยมอนทรีออล
หมวดหมู่:บุคคลจากแขวงเชียงขวาง
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกชาวออสเตรเลีย

ออสเตรเลีย
โรมันคาทอลิก
หมวดหมู่:คริสตจักรโรมันคาทอลิกในประเทศออสเตรเลีย
นัจญ์รีจญ์ (ประเทศอียิปต์)

นัจญ์รีจญ์ (نجريج) เป็นหมู่บ้านในเขตผู้ว่าการอัลฆ็อรบียะฮ์ ประเทศอียิปต์ ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองบัสยูน

**บุคคลสำคัญ**
 มุฮัมมัด เศาะลาห์ กองหน้าในสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูลกับทีมชาติอียิปต์

**อ้างอิง ==
ภูเขาน้ำแข็งเอ-76

ภาพจากดาวเทียมแสดงการแยกตัวออกมาจากหิ้งน้ำแข็ง พร้อมเปรียบเทียบขนาดกับเกาะมาจอร์กา
ภูเขาน้ำแข็ง เอ-76 เป็นภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่แตกออกมาจากหิ้งน้ำแข็งฟิวช์เนอร์–โรนในแอนตาร์กติกา ช่วงกลางเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2564 
ภูเขาน้ำแข็งนี้แยกตัวออกมาจากฝั่งตะวันตกของหิ้งน้ำแข็งฟิวช์เนอร์–โรน มีการอธิบายถึงลักษณะของมันในครั้งแรกว่า "มันมีรูปร่างคล้ายโต๊ะรีดผ้าขนาดใหญ่" มันมีความยาวประมาณ 170 กม. กว้าง 25 กม. คิดเป็นพื้นที่ขนาด 4,320 ตร.กม. ปัจจุบันมันลอยตัวอยู่ในทะเลเวดเดลล์
ภูเขาน้ำแข็งลูกใหม่ล่าสุดนี้ถูกพบโดย คีท เมคคินสัน และคณะสำรวจทวีปแอนตาร์ติกาของสหราชอาณาจักรในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2564
ในวันที่ 148 ของ พ.ศ.2564 ภูเขาน้ำแข็งเอ-76 แตกออกเป็ภูเขาน้ำแข็งสามลูกคือ เอ-76เอ, เอ-76บี และ เอ-76ซี

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อภูเขาน้ำแข็งที่บันทึกตามขนาดพื้นที่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์แอนตาร์กติกา
หมวดหมู่:ภูเขาน้ำแข็ง
วัดมณฑป (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

วัดมณฑป เป็นวัดราษฎร์ในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยตั้งอยู่ตรงข้ามพระราชวังจันทรเกษม
วัดมณฑปมีชื่ออยู่ในทำเนียบวัดหลวงของกรุงศรีอยุธยา สร้างเมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐาน โดยวัดมณฑปเริ่มปรากฏชื่อครั้งแรกใน พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพระจักรพรรดิพงศ์ (จาด) ฉบับที่ชำระใหม่ในช่วงกรุงรัตนโกสินทร์เมื่อคราว กบฏธรรมเถียร ในช่วงรัชสมัยของ สมเด็จพระเพทราชา ว่า ธรรมเถียร ผู้นำกบฏยืนช้างอยู่ที่วัดมณฑป ขุนหลวงสรศักดิ์ ที่กรมพระราชวังบวรสถานมงคลได้สั่งให้ยิงปืนใหญ่ใส่ช้างที่ธรรมเถียรขี่อยู่จนธรรมเถียรตกจากหลังช้างได้รับบาดเจ็บสาหัส
ในคราวเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2310 กองทัพพม่าได้ใช้วัดมณฑปแห่งนี้เป็นที่ตั้งทัพ หลังจากถูกทิ้งร้างวัดมณฑปก็ได้รับการฟื้นฟูและพัฒนามาจนถึงปัจจุบัน 

**โบราณวัตถุและเสนาสนะ**
โบราณวัตถุที่พบมีเศียรพระพุทธหินทรายและดินเผาและสำริด กระเบื้องมุงหลังคาชนิดกาบกล้วย กระเบื้องเชิงชาย พระพุทธรูปยืนทำด้วยไม้ขนาดใหญ่แต่ชำรุดมาก ฐานพระพุทธรูปดินเผา หัวตุ๊กตาดินเผา พระชัยสำริด โกศทองเหลือง
เสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถทรงไทย อาคารเรียนพระปริยัติธรรมทรงปั้นหยามุขหน้ามีสานปูนปั้นแบบยุโรป เจดีย์ราย 4 องค์ ข้างวิหารหลวงพ่อยิ้ม ศาลาท่าน้ำทรงปั้นหยาริมน้ำหน้าวัด 

**อ้างอิง**
มณฑป
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
อาคารการท่าเรือแอนต์เวิร์ป

อาคารการท่าเรือ (ดัตช์: Havenhuis, Port Authority Building) หรือ พอร์ทเฮาส์ (Port House) เป็นอาคารที่ทำการรัฐบาลในแอนต์เวิร์ป ประเทศเบลเยียม สร้างขึ้นระหว่างปี 2009 ถึง 2016 ตั้งอยู่ในท่าเรือแอนต์เวิร์ปและเป็นอาคารที่ทำการของการท่าเรือแอนต์เวิร์ป (Antwerp Port Authority) อาคารนี้เป็นผลงานออกแบบของสถาปนิกชาวอังกฤษ-อิรัก ซาฮา ฮาดิด และเปิดทำการในปี 2016 ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่เธอเสียชีวิต โดยอาคารเป็นการต่อเติมส่วนต่อเติมเข้าไปในอาคารสถานีดับเพลิงเดิม

**ระเบียงภาพ**
File:Antwerpen Havenhuis 17.jpg
File:Havenhuis vanop brug.jpg
File:Antwerp port house (34728336782).jpg
File:Antwerp port house (34851567976).jpg
File:Facade detail of the Antwerp port house (34851569196).jpg
File:Antwerp Port House 02.jpg

**ดูพิ่ม**
 ท่าเรือแอนต์เวิร์ป

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น ==
วัดมณฑป

วัดมณฑป อาจหมายถึง- วัดมณฑป กรุงเทพมหานคร- วัดมณฑป จังหวัดกำแพงเพชร- วัดมณฑป จังหวัดขอนแก่น- วัดมณฑป จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
แม่แบบ:กล่องข้อมูล เขตการปกครองในเยอรมนี/doc

แม่แบบกล่องข้อมูลนคร เมือง และเทศบาลของประเทศเยอรมนี แปลจากแม่แบบ :en:Template:Infobox German place

**พารามิเตอร์หลัก**


**หมวดหมู่ติดตาม**
 หน้าที่ใช้กล่องข้อมูลเขตการปกครองในเยอรมนีที่มีพารามิเตอร์ที่ไม่รู้จัก- หน้าที่ใช้กล่องข้อมูลเขตการปกครองในเยอรมนีที่มีระยะความสูง- Pages using Germany metadata Wikidata without references- บทความประเทศเยอรมนีที่ต้องการการดูแล
หมวดหมู่:แม่แบบเกี่ยวกับประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:แม่แบบที่เพิ่มหมวดหมู่ติดตาม
วัดมหาทลาย

วัดมหาทลาย โบราณสถานประเภทวัดร้างตั้งอยู่นอกเกาะเมืองอยุธยาทางด้านทิศตะวันออกบริเวณ สนามกีฬากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในปัจจุบันที่ ตำบลไผ่ลิง อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดนี้ไม่ปรากฏหลักฐานว่าสร้างสมัยไหนและใครเป็นผู้สร้างแต่จากการเข้ามาสำรวจของอาจารย์ น. ณ ปากน้ำ หรือ อาจารย์ประยูร อุลุชาฎะ ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (จิตรกรรม) ประจำปี พุทธศักราช 2535 เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2510 ท่านได้ค้นพบใบเสมาหินทรายแดง และอิฐก้อนโต ๆ ท่านจึงสันนิษฐานว่าน่าจะเป็นวัดที่สร้างสมัยอยุธยาตอนกลาง นอกจากนี้ชาวบ้านยังได้บอกท่านว่า พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เคยเสด็จมาที่วัดแห่งนี้
โดยวัดมหาทลายแห่งนี้ยังเคยเป็นที่ประทับของ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ขณะออกผนวชและจำพรรษาที่วัดนี้เป็นเวลา 1 พรรษา ปัจจุบันวัดมหาทลายเหลือเพียง ซากฐานและกำแพงพระวิหาร กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนวัดมหาทลายเป็นโบราณสถาน เมื่อ พ.ศ. 2546 

**โบราณสถาน**
วิหารก่อด้วยอิฐถือปูนมีแผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ขนาด 7.60 X 10 เมตร สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย ราวพุทธศตวรรษที่ 22-23 องค์การบริหารส่วนจังหวัดพระนครศรีอยุธยาและสำนักศิลปากรที่ 3 พระนครศรีอยุธยา ได้ทำการปรับภูมิทัศน์รอบพื้นที่โบราณสถานและบูรณปฏิสังขรณ์วิหารเพื่อเป็นสถานที่ท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
มหาทลาย
วัดพวงแก้ว

วัดพวงแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงบอน อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี มีที่ดิน 2 แปลงติดกันรวมเนื้อที่ 31 ไร่ 2 งาน 
วัดพวงแก้วสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2445 โดยมี คุณหญิงนุ่ม พลางกูร ถวายที่ดินแด่พระครู สังฆกิจ (หลวงพ่อบัว) เพื่อดำเนินการสร้างวัด และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา (อุโบสถหลังเก่า) เมื่อ พ.ศ. 2450 และผูกพัทธสีมาในปี พ.ศ. 2451 ต่อมาคุณพ่อสมร พ่อของคุณหมอเผดียง พลางกูร ได้ถวายที่ดินเพิ่ม จนในสมัยพระครูปทุมภัทรคุณ ภทฺทธมฺโม (เผือด ปล้องสอง) ได้ก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้นในปี พ.ศ. 2535 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2540 ผูกพัทธสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2554 ใช้ทำสังฆกรรมจนถึงปัจจุบัน
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ (หลังเก่า) กว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2425 กุฎิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง คอนกรีตเสริมเหล็ก ชั้นบนเป็นไม้ หอสวดมนต์คอนกรีตเสริมเหล็ก ชั้นบนเป็นไม้แดง สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2406 ศาลาการเปรียญ กว้าง 20 เมตร ยาว 60 เมตร คอนกรีตเสริมเหล็ก ชั้นบนเป็นไม้ ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูปหล่อทองสัมฤทธิ์ หลวงปู่บัว หน้าตักกว้าง 28 นิ้ว ปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2463 และพระสมัยโบลาน (จีวรลายดอกพิกุล) ปางนั่งสมาธิ และปางนั่งถือตาลปัตร 2 องค์

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระครูสังฆกิจ เจ้าคณะแขวง จังหวัดธัญบุรี (หลวงปู่บัว) พ.ศ. 2425–2467- พระอาจารย์รอด  พ.ศ. 2468–2474- พลวงพ่อเขียว  พ.ศ. 2475–2476- พระอธิการซึ้ง  พ.ศ. 2477–2479- พระอาจารย์อินทร์ พ.ศ. 2478–2481- พระอธิการนวม พ.ศ. 2482–2484- พระครูวิจิตรธัญญคุณ เจ้าคณะตำบลบึงบอน (หลวงพ่อช่วง) พ.ศ. 2490–2530- พระครูปทุมภัทรคุณ พ.ศ. 2531–2554- พระครูวิจิตรรัตนาธาร (อำนาจ ชุติมนฺโต) พ.ศ. 2555–ปัจจุบัน

**อ้างอิง**
พวงแก้ว
วัดสาธุชนาราม

วัดสาธุชนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางแค อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดสาธุชนารามสร้างเมื่อ พ.ศ. 2471 แต่เนื่องด้วยที่ตั้งของวัดเป็นธรณีสงฆ์ของวัดเสด็จ ในปี พ.ศ. 2479 จึงได้ย้ายมาตั้งในสถานที่แห่งใหม่ ซึ่งเดิมเป็นที่ตั้งของวัดโบราณชื่อว่า "วัดศาลาพวงมาลัย" อยู่ชายน้ำ ต่อมาจึงได้ย้ายจากสถานที่แห่งที่ 2 ลึกเข้าไปอีก คือ ที่ตั้งของวัดปัจจุบัน วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2485
อาคารเสนาสนะและสิ่งก่อสร้าง ได้แก่ อุโบสถประดิษฐานพระประธานในอุโบสถ ชื่อ หลวงพ่อโต สร้างเสร็จ เมื่อปี พ.ศ. 2546 ส่วนพระโบราณเก่าแก่องค์เล็ก แกะสลักจากศิลาแดง ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 45 นิ้ว สูง 61 นิ้ว ชื่อหลวงพ่อแดง ได้นำมาจากวัดหลวงญวนซึ่งร้างไปแล้ว (ปัจจุบันคือสถานที่ตั้งโรงเรียนท้ายหาด) หลวงพ่อแดงประดิษฐานอยู่ในอุโบสถเช่นเดียวกัน วิหารหลวงพ่อแดงผู้สร้างวัด มีกะโหลกหลวงพ่อสิน ซึ่งเผาไฟแล้วไม่ไหม้อยู่ในวิหารนี้ด้วย ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ โรงเรียนปริยัติธรรม และโรงเรียนประถมศึกษา

**อ้างอิง**
สาธุชนาราม
วัดพิรุณศาสตร์

วัดพิรุณศาสตร์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงทองหลาง อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 9 ไร่ 2 งาน 99 ตารางวา
วัดพิรุณศาสตร์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2443 ได้รับบริจาคที่ดินจากตาหรุ่น และนางสาด ไม่ทราบนามสกุล อุทิศที่ดิน จำนวน 58 ไร่ 70 ตารางวา และดำเนินการสร้างวัดนี้ขึ้น ขนานนามว่า วัดอรุณศาสตร์ เพื่อให้สอดคล้องกับนามผู้สร้างวัด ต่อมาชาวบ้านได้เรียกเพี้ยนไปเป็น "วัดพิรุณศาสตร์" และได้กลายเป็นนามวัดในปัจจุบัน ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2507 นอกจากนี้ยังให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลในเนื้อที่ของ วัดรับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2533
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 กุฏิสงฆ์ 7 หลัง หอสวดมนต์ และศาลาการเปรียญ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานในพระอุโบสถ นามว่า หลวงพอเพชร ปางมารวิชัย ประดิษฐานในวิหาร สร้างในสมัยพระครูธัญวุฒาจารย์ (หลวงปู่ธูปธมฺมปาโล) เป็นเจ้าอาวาส

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระอาจารย์คอน ติสฺสวํโส - พระครูธัญญวุฒาจารย์ (ธูป ธมฺมปาโล) - พระอธิการพยนต์ ภทฺทโก - พระครูวิรุฬห์สุตคุณ (อุดมศักดิ์ อุตฺตมสกฺโก ป.ธ.4)

**อ้างอิง**
พิรุณศาสตร์
วัดป้อมแก้ว (จังหวัดสมุทรสงคราม)

วัดป้อมแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่กลอง อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม ด้านหน้าวัด คือตลาดแม่กลอง ด้านขวาของวัด มีทางรถไฟ สายแม่กลอง–ท่าฉลอม (มหาชัย) ผ่าน ด้านซ้ายของวัดติดกับคลองบางแก้ว
วัดป้อมแก้วเป็นวัดโบราณในคลองบางแก้ว เดิมชื่อ วัดบางแก้ว ไม่ทราบว่าผู้ใดเป็นคนสร้าง ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2425 ได้ยุบวัดหลังป้อมซึ่งเป็นวัดร้าง แล้วใช้นามว่า "วัดป้อมแก้ว" ผู้สร้าง ผู้ทำการปฏิสังขรณ์จากวัดที่ชำรุดทรุดโทรมให้ดีขึ้น คือ อำแดงนิล ตั้งบ้านเรือนอยู่ในคลองบางแก้ว และอำแดงอูตั้งบ้านเรือนอยู่ในคลองแม่กลองกับพระอธิการเมฆบุตรของอำแดงนิล วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2513
วัดมี พระพุทธมงคลวิมลสิริประทานพร ซึ่งเดิมเป็นพระประธานในอุโบสถวัดหลังป้อม ต่อมาวัดป้อมแก้วมีความประสงค์จะสร้างวิหารและปฏิสังขรณ์พระพุทธมงคลวิมลสิริประทานพร ในโอกาสฉลองสมุทรสงคราม อายุครบ 500 ปี พระพุทธมงคลวิมลสิริประทานพรสันนิษฐานว่ามีอายุกว่า 400 ปี นอกจากนั้นยังมี หลวงพ่อแก่นจันทร์ ในอุโบสถ เป็นพระทรงเครื่องปางห้ามสมุทรเป็นของเก่าคู่มากับวัด

**อ้างอิง**
ป้อมแก้ว
บุญเรือง ชุ่มอินทรจักร

บุญเรือง ชุ่มอินทรจักร (5 มกราคม พ.ศ. 2470 – 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง 4 สมัย และอดีตนายกสมาคมผู้บ่มผู้เพาะปลูกและผู้ค้าใบยาสูบ จังหวัดลำปาง

**ประวัติ**
บุญเรือง ชุ่มอินทรจักร เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2470 ที่ตำบลสบตุ๋ย อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง เป็นบุตรของนายสุคำ กับนางชื่น ชุ่มอินทรจักร เขาสมรสกับนางกมลทิพย์ ชุ่มอินทรจักร มีบุตร 5 คน
บุญเรือง เข้ารับการศึกษาชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนเคนเน็ตแม็คเคนซี จังหวัดลำปาง ชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล กรุงเทพฯ จากนั้นกลับมาเรียนต่อที่โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง จึงได้ไปเรียนต่อที่โรงเรียนอัสสัมชัญ กรุงเทพฯ และไปศึกษาต่อปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยไมอามี รัฐฟลอริดา

**การทำงาน**
บุญเรือง ชุ่มอินทรจักร เข้าทำงานที่กระทรวงเศรษฐการ จนถึงปี 2497 จากนั้นจึงได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปางครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งปีเดียวกัน
หลังจากว่างเว้นการเลือกตั้งนานกว่าสิบปี ได้จัดให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 และบุญเรือง ชุ่มอินทรจักร ก็ได้ลงสมัครและได้รับเลือกตั้งอีกสมัย ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์เช่นเดิม หลังจากนั้นย้ายไปสังกัดพรรคกิจสังคม และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยที่ 4 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519
หลังจากนั้นนายบุญเรือง จึงหันมาทำงานการเมืองระดับท้องถิ่นและได้รับเลือกเป็นประธานสมาชิกสภาจังหวัดลำปาง (สจ.)
นอกจากนั้น เขาได้รับเลือกเป็นนายกสมาคมผู้บ่มผู้เพาะปลูกและผู้ค้าใบยาสูบ จังหวัดลำปาง และเขายังเป็นผู้บริจาคที่ดินเพื่อก่อสร้างสำนักงานขนส่งจังหวัดลำปาง และศาลากลางจังหวัดลำปาง รวมกว่า 37 ไร่

**ถึงแก่อนิจกรรม**
บุญเรือง ชุ่มอินทรจักร เข้ารับการรักษาอาการป่วยด้วยโรคถุงลมโป่งพอง และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ณ โรงพยาบาลเชียงใหม่ราม 1 จังหวัดเชียงใหม่

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองลำปาง
หมวดหมู่:นักธุรกิจจากจังหวัดลำปาง
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดลำปาง
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคกิจสังคม
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคชาติไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเคนเน็ตแม็คเคนซี
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ม.
ซีเรีย (มณฑลของโรมัน)

ซีเรีย หรือ ไซรีอา (Syria) เป็นมณฑลของจักรวรรดิโรมันในยุคแรก ที่ผนวกและเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐโรมัน เมื่อ 64 ปีก่อนคริสตกาล โดยปอมปีย์ ใน สงครามมิธริดาติกที่สาม หลังจากความพ่ายแพ้ของ พระเจ้าไทกราเนสมหาราช กษัตริย์แห่งอาร์เมเนีย
มณฑลซีเรีย (สีแดง)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:มณฑลของโรมัน
พระเจ้าจื้อ

ตี้จื้อ (p=Dì Zhì) หรือ จื้อ เป็นจักรพรรดิจีนโบราณในประมวลเรื่องปรัมปรา
คำว่า "ตี้" เป็นคำนำหน้านาม แปลว่า จักรพรรดิ ดังในชื่อตำแหน่ง "หยานตี้" (炎帝; "จักรพรรดิเปลวเพลิง") และ "หฺวังตี้" (黃帝; "จักรพรรดิเหลือง") ตี้จื้อผู้นี้เป็นบุตรของตี้คู่ (帝嚳) ขึ้นเป็นจักรพรรดิและดำรงตำแหน่ง 9 ปี (ราว 2366–2358 ปีก่อนคริสตกาล) จนเสียชีวิต และน้องชายร่วมบิดาหรือมารดา คือ ตี้เหยา (帝堯) สืบตำแหน่งต่อ เอกสาร ฉื่อจี้ (史記) ของซือหม่า เชียน (司馬遷) ระบุไว้ในส่วนพงศาวดารจักรพรรดิทั้งห้าว่า ตี้จื้อปกครองอย่างเลวร้ายจนวาระสุดท้ายของชีวิต และพี่ชายหรือน้องชายของตี้จื้อนาม Fang Xun ผู้ทรงคุณธรรม จึงปกครองต่อ เรียกขานกันว่า ตี้เหยา
ส่วน จู๋ชูจี้เหนียน (竹書紀年) ว่า เมื่อจักรพรรดิจฺวันซฺวี (顓頊) ตาย ผู้สืบเชื้อสายจากเฉินหนง (神農) นาม Shu Qi เป็นกบฏ แต่ถูกตี้คู่ เชื้อสายของหฺวังตี้ ปราบได้ ตี้คู่จึงขึ้นเป็นจักรพรรดิ เมื่อครองราชย์ได้ 45 ปี ตี้คู่ตั้งตี้เหยา บุตรชายของตัว ผู้ดำรงตำแหน่งเจ้าชายแห่งถัง (唐) ให้เป็นผู้สืบราชย์ต่อ แต่เมื่อตี้คู่ครองราชย์มาได้ 63 ปีแล้วตาย ตี้จื้อ บุตรชายหัวปีของตี้คู่ ก็ชิงราชสมบัติแล้วขึ้นเป็นจักรพรรดิแทน หลังปกครองมาได้ 9 ปี ตี้จื้อก็ถูกตี้เหยาถอดจากตำแหน่งแล้วขึ้นเป็นจักรพรรดิแทน
หมวดหมู่:ประมวลเรื่องปรัมปราจีน
หมวดหมู่:ผู้ปกครองในตำนาน
พระเจ้าคู่

พระเจ้าคู่
คู่ (, variant graph p=) หรือโดยทั่วไปเรียก ตี้คู่ (), หรือ เกาซิน หรือ เกาซินจื้อ () เป็นจักรพรรดิจีนโบราณตามประมวลเรื่องปรัมปราจีน คู่เป็นหนึ่งในห้าจักรพรรดิในยุคสามราชาห้าจักรพรรดิ โดยทรงสืบเชื้อสายมากจากหวงตี้ คู่ หรือ เกาซิน มีอีกพระนามที่เป็นที่รู้จักคือ "จักรพรรดิขาว"

** อ้างอิง**
url=https://archive.org/details/chineseheritage00wuku 
*isbn=978-0-19-533263-6 
หมวดหมู่:ประมวลเรื่องปรัมปราจีน
หมวดหมู่:ผู้ปกครองในตำนาน
หมวดหมู่:สามราชาห้าจักรพรรดิ
อเดลาแห่งไมเซิน

อเดลาแห่งไมเซิน (อเดเลด หรือ อเดล) (สิ้นพระชนม์ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1181) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก จากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าสเวนที่ 3 แห่งเดนมาร์ก พระนางเป็นธิดาในค็อนราท มาร์เกรฟแห่งไมเซินกับลุทการ์ทแห่งราเวนสไตน์
อเดลาประสูติในไมเซิน และได้อภิเษกสมรสกับกษัตริย์สเวนในปี ค.ศ. 1152 จึงได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีอเดลาไม่ทรงได้รับความนิยมจากสาธารณชน และทรงถูกวิพากษ์วิจารณ์ทรงมีอิทธิพลเหนือพระราชสวามี และให้พระองค์มีแนวคิดนิยมเยอรมัน
กษัตริย์สเวนสวรรคตในปี ค.ศ. 1157 ในสนามรบ พระนางได้อภิเษกสมรสใหม่กับอาดัลแบร์ทที่ 3 เคานท์แห่งบัลเลนสเต็ดท์

**พระโอรสธิดา**
พระโอรสธิดาที่ประสูติแต่กษัตริย์สเวนที่ 3- เจ้าชาย ไม่ปรากฏพระนาม สิ้นพระชนม์เมื่อทรงพระเยาว์- เจ้าหญิงลุทการ์ทแห่งเดนมาร์ก เสกสมรสกับเบอร์โธลด์ที่ 1 แห่งอิสเตรีย
พระโอรสธิดาที่ประสูติแต่อาดัลแบร์ทที่ 3- เกอร์ทรูดิสแห่งบัลเลนสเต็ดท์ สมรสกับวอลเทอร์แห่งอาร์นสไตน์

**อ้างอิง**
 Alf Henrikson: Dansk historia (Danish history) (1989) (Swedish)- Sven Rosborn (In Swedish): När hände vad i Nordens historia (When did what happen in the history of the Nordic countries) (1997)- Biography in Dansk Biografisk Leksikon 1. ed.
อ
หมวดหมู่:ราชวงศ์เว็ททีน
หมวดหมู่:หน้าโครงการที่ถูกกึ่งป้องกันวิกิพีเดีย

หมวดหมู่นี้และหมวดหมู่ย่อยประกอบด้วยหน้าโครงการที่ได้รับการ กึ่งป้องกัน โดยสอดคล้องกับนโยบายการป้องกัน ซึ่งจะป้องกันไม่ให้เพจถูกแก้ไขโดยผู้ใช้ที่ไม่ระบุชื่อและลงทะเบียนใหม่ สำหรับหน้าที่มีการ "ป้องกันสมบูรณ์" ซึ่งสามารถแก้ไขได้โดยผู้ดูแลระบบเท่านั้น โปรดดูที่ :หมวดหมู่:หน้าที่ถูกป้องกันวิกิพีเดีย
ใช้แม่แบบ pp-semi-protected เพื่อเพิ่มหน้าลงในหมวดหมู่นี้ ซึ่งควรกระทำต่อเมื่อหน้านั้นเป็นหน้ากึ่งป้องกันจริง
โปรดทราบว่าการเพิ่มแม่แบบ ไม่ได้ ป้องกันหน้าแต่อย่างใด ในทางกลับกันการป้องกันหน้าไม่ได้เพิ่มแม่แบบโดยอัตโนมัติ (หรือเชื่อมโยงหมวดหมู่ของหน้าที่ได้รับการป้องกันที่สังเกตได้) ซึ่งส่งผลให้บางหน้ามีแท็บ "ดูต้นฉบับ" แทนที่จะเป็น "แก้ไข" และยังไม่แสดง "กึ่งป้องกัน" ที่ด้านล่าง -- ซึ่งเป็นสถานการณ์ที่ผู้ใช้ใหม่อาจค่อนข้างสับสน ดังนั้นจึงเป็นการดีที่สุดที่จะเพิ่มแม่แบบโดย ทันที หลังจากการป้องกันหน้าแล้ว
โครงการ
กึ่ง
ไท่เฮ่า

ไท่เฮ่า (t=太昊) หรือ ต้าเฮ้า (t=大皞) ตามตำนานเขาเป็นบรรพบุรุษร่วมกันของชนเผ่าทั้งหมดในลุ่มแม่น้ำเหลืองสมัยโบราณ ไท่เฮ่ามีมังกรเป็นพาหนะ บางเอกสารเช่น อี้จิง (易經) เฉียนฟูลุ่น (潛夫論) ได้บันทึกว่า ไท่เฮ่า เป็นหนึ่งในห้าจักรพรรรดิของยุคสามราชาห้าจักรพรรดิ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประมวลเรื่องปรัมปราจีน
หมวดหมู่:ผู้ปกครองในตำนาน
มอดูล:Location map/data/Luzon

return {
	name = 'เกาะลูซอน',
	top = 21.05,
	bottom = 11.63,
	left = 117.03,
	right = 126.63,
	image = 'Philippines location map (Luzon).svg',
	image1 = 'Philippines relief location map (Luzon).svg'
}
พระเจ้าอีริคที่ 3 แห่งเดนมาร์ก

พระเจ้าอีริคที่ 3 แห่งเดนมาร์ก หรือ พระเจ้าอีริค ลูกแกะ (Erik III Lam; ราว ค.ศ. 1120 - 27 สิงหาคม ค.ศ. 1146) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กตั้งแต่ค.ศ. 1137 จนถึงค.ศ. 1146 พระองค์ทรงเป็นหลานตาในพระเจ้าอีริคที่ 1 แห่งเดนมาร์ก และทรงเป็นหลานลุงในพระเจ้าอีริคที่ 2 แห่งเดนมาร์ก ซึ่งพระองค์ทรงสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระมาตุลา กษัตริย์อีริคที่ 3 สละราชบัลลังก์ในปีค.ศ. 1146 ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกในเดนมาร์กที่สละราชบัลลังก์โดยสมัครใจ การสละบัลลังก์ของพระองค์ทำให้เกิดสงครามกลางเมืองระหว่างพระเจ้าสเวนที่ 3 แห่งเดนมาร์ก พระเจ้าคนุตที่ 5 แห่งเดนมาร์กและพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก

**พระราชประวัติ**
อีริค โฮกุนเซน ประสูติที่เกาะฟึน พระมารดาของพระองค์คือ เจ้าหญิงรัญฮิลด์แห่งเดนมาร์ก พระราชธิดาในพระเจ้าอีริคที่ 1 แห่งเดนมาร์ก และพระบิดาของพระองค์เป็นขุนนางชื่อว่า โฮกุน ซุนนีวาสสัน เป็นเหลนในพระเจ้ามักนุสที่ 1 แห่งนอร์เวย์และเดนมาร์ก อีริคยังทรงเป็นหลานลุงในพระเจ้าอีริคที่ 2 แห่งเดนมาร์ก และทรงร่วมต่อสู้กันในสมรภูมิฟอเตอวิคในปีค.ศ. 1134 และทรงสืบบัลลังก์ต่อจากกษัตริย์อีริคที่ 2 ซึ่งถูกลอบปลงพระชนม์ในปีค.ศ. 1137  มีเรื่องราวบันทึกถึงรัชกาลของกษัตริย์อีริคที่ 3 น้อยมาก  นักพงศาวดารร่วมสมัยไม่เห็นชอบอย่างมากเกี่ยวกับบุคลิกลักษณะของกษัตริย์พระองค์นี้ และพระองค์ทรงถูกบันทึกว่าเป็นคนเฉยชาและไม่ปรองดอง แต่ก็เป็นทะเยอทะยานและต่อสู้อย่างกล้าหาญ 
กษัตริย์อีริคทรงต่อสู้เพื่อชิงบัลลังก์กับโอลาฟ ฮารัลด์เซน ซึ่งสถาปนาพระองค์เป็น กษัตริย์โอลาฟที่ 2 โอลาฟสร้างฐานอำนาจในสคาเนียในปีค.ศ. 1139 และพยายามยึดครองบัลลังก์จากสคาเนีย แต่ในที่สุดกษัตริย์อีริคที่ 3 ก็ได้ชัยชนะและสังหารเขาเสียในปีค.ศ. 1141 ใกล้เมืองเฮลซิงบอรย์ ในช่วงสงครามกลางเมือง ชาวเวนด์เข้าปล้นสะดมชายฝั่งเดนมาร์กและไม่มีการต่อต้านจากชาวเดนมาร์กมากนัก กษัตริย์อีริคที่ 3 ทรงสนับสนุนพระเจ้ามักนุสที่ 4 แห่งนอร์เวย์และซิเกิร์ด สเลมเบในสมัยสงครามกลางเมืองในนอร์เวย์ พระองค์พยายามขยายอำนาจให้คริสตจักรโดยเฉพาะทรงสนับสนุนอารามนักบุญคนุตในโอเดนเซ และทรงมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับบิชอปเอสคิลแห่งรอสกิลด์
ในปีค.ศ. 1143 พระองค์อภิเษกสมรสกับลุยท์การ์ดแห่งซาลซ์เวเดล ธิดาในรูดอล์ฟที่ 1 มาร์เกรฟแห่งนอร์ดมาร์ก
ในปีค.ศ. 1146 กษัตริย์อีริคที่ 3 สละราชบัลลังก์ โดยทรงเป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์กเพียงพระองค์เดียวในประวัติศาสตร์ที่ทำเช่นนี้ จนกระทั่งสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก สละราชบัลลังก์ในปีค.ศ. 2023 การสละราชย์ของพระเจ้าอีริคที่ 3 เกิดด้วยเหตุผลใดไม่ปรากฏ พระองค์ทรงเข้าอารามนักบุญคนุต และสิ้นพระชนม์ในวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1146 และมีการฝังพระบรมศพที่บริเวณทางเดินโบสถ์ การสละราชบัลลังก์ของพระองค์ได้มีการอธิบายว่าอาจจะทรงตระหนักว่าพระองค์ไม่สามารถปกครองต่อไปได้ หรือทรงพระประชวรหนักซึ่งทำให้สิ้นพระชนม์ในไม่นานนัก

**พระราชมรดก== 
พระราชสมัญญานามของพระองค์คือ "ลูกแกะ" (Lam หรือ Lamb) ซึ่งมาจากการพรรณนาถึงลูกแกะของพระเจ้าด้วยทรงเป็นกษัตริย์ที่เคร่งศาสนามาก โดยอธิบายว่าพระองค์มีพระบุคลิกที่อ่อนโยนโดยธรรมชาติและพระทัยกว้าง หรือเป็นกษัตริย์ที่อ่อนแอและเปราะบาง พระองค์อภิเษกสมรสกับลุยท์การ์ดแห่งซาลซ์เวเดล ซึ่งทำให้เกิดอิทธิพลของชาวเยอรมันเพิ่มขึ้นในเดนมาร์ก พระองค์และพระราชินีลุยท์การ์ดไม่ทรงมีพระโอรสธิดาด้วยกัน แต่กษัตริย์อีริคที่ 3 ทรงมีพระโอรสนอกสมรสคือ มักนุส อีริคเซน หลังจากพระเจ้าอีริคที่ 3 สวรรคต พระพันปีหลวงลุยท์การ์ดได้เสกสมรสใหม่กับแฮร์มันที่ 2 เคานท์แห่งวินเซนบวร์ค

**อ้างอิง**
1146
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เดนมาร์ก
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ผู้ทรงสละราชสมบัติ
ศูนย์หัวใจฟิลิปปินส์

ศูนย์หัวใจฟิลิปปินส์ (Philippine Heart Center) เป็นโรงพยาบาลในเกซอนซิตี ประเทศฟิลิปปินส์ ที่เชี่ยวชาญด้านการรักษาโรคหัวใจ โดยได้รับการก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1975

**ภูมิหลัง**
ศูนย์หัวใจฟิลิปปินส์เป็นโรงพยาบาลที่เชี่ยวชาญด้านการรักษาโรคหัวใจ โดยมีห้องสำหรับผู้ป่วยที่ต้องเสียค่าใช้จ่ายและการกุศลเพื่อผู้ป่วย ตลอดจนรับผู้ป่วยมากกว่า 14,000 รายทุกปี รวมถึง 3,300 รายที่ได้รับการผ่าตัดหัวใจ โดยมีโครงการฝึกสำหรับผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์เป็นประจำ นับเป็นศูนย์ผ่าตัดหัวใจพิการแต่กำเนิดที่คึกคักที่สุดแห่งหนึ่งในเอเชีย ตามข้อมูลของเว็บไซต์ดังกล่าว ซึ่งปัจจุบันได้รับการนำโดยโยเอล เอเม. อาบานียา ผู้เชี่ยวชาญด้านโรคหัวใจ

**ประวัติ**
ศูนย์หัวใจฟิลิปปินส์ได้รับการก่อตั้งขึ้นตามกฤษฎีกาประธานาธิบดีฉบับที่ 673 ซึ่งออกโดยประธานาธิบดี เฟอร์ดินันด์ อี มากอส ใน ค.ศ. 1975 อาคารนี้ได้รับการระบุด้วยสิ่งที่เรียกว่า' "หมู่อาคารคฤหาสน์" ของมาร์กอส ซึ่งนิยามโดยสถาปนิก ฌาราร์ต ลิโก ว่าเป็น "ความหลงใหลและความบีบบังคับในการสร้างสิ่งปลูกสร้างเพื่อเป็นจุดเด่นของความยิ่งใหญ่" โรงพยาบาลแห่งนี้สร้างขึ้นโดยใช้งบประมาณสุขภาพแห่งชาติ 50 เปอร์เซ็นต์ ตามที่วุฒิสมาชิก โฮเซ อูเบโดเบล. ดิออกโน กล่าวว่า "ในขณะที่ทั่วประเทศชาวฟิลิปปินส์เสียชีวิตด้วยโรคที่รักษาได้ เช่น ทีบี วัณโรค, โรคไอกรน และโรคบิด"
ชื่อเดิมของศูนย์คือศูนย์หัวใจฟิลิปปินส์เพื่อเอเชีย และได้เปลี่ยนเป็นรูปแบบปัจจุบันใน ค.ศ. 1975 ส่วนผู้ป่วยรายแรกที่เข้ารับการรักษาในศูนย์หัวใจฟิลิปปินส์คืออีเมลดา ฟรันซิสโก เมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1975
ผู้เชี่ยวชาญระบบหัวใจหลอดเลือด ได้แก่ คริสเตียน บาร์นาร์ด, เดนตัน คูลีย์, โดนัลด์ เอฟเฟลอร์ และชาลส์ ไบลีย์ ฝึกที่นั่น ส่วนผู้อำนวยการคนแรกของศูนย์หัวใจฟิลิปปินส์คืออาเบนีโล เป. อาเบนตูรา (ค.ศ. 1974–1986) ซึ่งเป็นศัลยแพทย์ระบบหัวใจหลอดเลือดที่เป็นผู้บุกเบิกการผ่าตัดหลายครั้งในประเทศฟิลิปปินส์ รวมถึงการปลูกถ่ายไตที่ประสบความสำเร็จครั้งแรกใน ค.ศ. 1970, การผ่าตัดทำทางเบี่ยงหลอดเลือดหัวใจครั้งแรกใน ค.ศ. 1972 รวมถึงได้พัฒนาและปลูกฝังลิ้นหัวใจเทียมที่ทำจากเนื้อเยื่อครั้งแรกของอาเซียน นั่นคือลิ้นหัวใจหมูของศูนย์หัวใจฟิลิปปินส์เพื่อเอเชีย
ใน ค.ศ. 2014 ศูนย์หัวใจฟิลิปปินส์ได้รับการรับรองเหรียญทองคุณภาพระดับสากลของคิวเมนตัมในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2014 – 2017 สำหรับ "ความเป็นเลิศในการปฏิบัติในโรงพยาบาลและความปลอดภัย"

**สถาปัตยกรรมและการออกแบบ**
อาคารโรงพยาบาลได้รับการออกแบบโดยสถาปนิก ฮอร์เฮ ราโมส ซึ่งได้รับการอธิบายว่าเป็นรูปแบบบรูทัลลิสต์ โดยได้รับการสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1975 ด้วยราคาที่รายงานเกือบ 50 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งร่วมก่อตั้งโดย ดร. ลุดเฆริโอ เด. ตอร์เรส

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:องค์การโรคหัวใจ
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนนิกายแองกลิคันชาวออสเตรเลีย

ออสเตรเลีย
แองกลิคัน
หมวดหมู่:คริสตจักรแองกลิคันในประเทศออสเตรเลีย
สนามกีฬามาเปย์ – ชิตตะเดลตรีโกโลเร

สนามกีฬามาเปย์ – ชิตตะเดลตรีโกโลเร (MAPEI STADIUM – Città del Tricolore) เป็นสนามฟุตบอลในเมืองเรจโจเอมีเลีย ประเทศอิตาลี เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลซัสซูโอโลในเซเรียอา และอาเช เรจจานา ในเซเรียบี
สนามมีความจุ 21,584 ที่นั่ง ก่อสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1995 บนที่ตั้งเดิมของสนามกีฬามีราเบลโล สนามได้รับการตั้งชื่อว่า สนามกีฬาจิลโย (Stadio Giglio) ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น สนามกีฬาชิตตะเดลตรีโกโลเร (Stadio Città del Tricolore) เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2012 ก่อนที่ในวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 สนามกีฬาจะได้รับการตั้งชื่อดังปัจจุบัน หลังจากกลุ่มทุนมาเปย์เข้าซื้อสนาม
สนามแห่งนี้ยังใช้เป็นสนามเหย้าของอาตาลันตาในการแข่งขันฟุตบอลยุโรป และยังใช้เป็นสนามแข่งขันในยูฟ่าวิมินส์แชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2016 ระหว่างว็อลฟส์บวร์คกับโอลิมปิกลียงในวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 สนามยังได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา ฤดูกาล 2020 ระหว่างยูเวนตุสกับนาโปลีในวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 2021 และได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันโกปปาอีตาเลีย 2021 นัดชิงชนะเลิศ ระหว่างอาตาลันตากับยูเวนตุส

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ข้อมูลสนาม- การซื้อสนามของมาเปย์ date=2016-03-04 - บทความท่องเที่ยวสนาม date=2015-06-11 
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:สนามกีฬาในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2538
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลเซเรียอา
ชาวกริซตัง

กริซตัง (Kristang, เรียกว่า "ยูเรเชียเชื้อสายโปรตุเกส" หรือ "โปรตุเกสมะละกา") หรือ เซอรานี (Serani) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ลูกผสมระหว่างคนโปรตุเกสกับชนพื้นเมืองในมะละกา พวกเขาตั้งถิ่นฐานในประเทศมาเลเซียและสิงคโปร์ นอกจากโปรตุเกสแล้วพวกเขาได้รับอิทธิพลหรือมีเชื้อสายจากดัตช์ อังกฤษ ยิว มลายู จีน และอินเดีย ผ่านการแต่งงานข้ามชาติพันธุ์ ซึ่งเป็นเรื่องปรกติในหมู่ชาวกริซตัง หลังเกิดการล้างบางชาวยิวในโปรตุเกส ชาวยิวเหล่านี้ได้หลอมรวมกับกับชาวกริซตังในมะละกาในเวลาต่อมา วัฒนธรรมลูกผสมนี้ก่อตัวในคริสต์ศตวรรษที่ 16-17 ในช่วงที่เมืองมะละกาตกเป็นอาณานิคมของจักรวรรดิโปรตุเกส ลูกหลานกริซตังบางคนยังพูดภาษากริซตัง ซึ่งเป็นภาษาโปรตุเกสลูกผสม ภาษามลายูเองก็ยืมคำจากภาษากริซตังไปใช้จำนวนมาก
ชาวกริซตังเกิดจากการที่ชายชาวโปรตุเกส สมรสข้ามชาติพันธุ์กับชนพื้นเมืองในมะละกา เพราะช่วงแรกของการตั้งอาณานิคมนั้นไม่มีผู้หญิงโปรตุเกสอยู่เลย แต่ปัจจุบันชาวกริซตังมักจะสมรสกับชาวจีนและอินเดียมากกว่ามลายูเพราะกฎหมายศาสนา หากคนนอกศาสนาจะสมรสกับชาวมุสลิมก็ต้องเข้ารีตนับถือศาสนาอิสลามเสียก่อน ซึ่งชาวกริซตังนั้นค่อนข้างจะหวงแหนอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของตนและไม่ยอมเปลี่ยนศาสนา ซึ่งเมื่อศตวรรษก่อน คนกริซตังสามารถสมรสกับคนมลายูได้โดยไม่ต้องเปลี่ยนศาสนา
ชื่อ กริซตัง (Kristang) มาจากคำว่า กริชเตา (Cristão) ที่แปลว่า "คริสต์ศาสนิกชน" ในภาษาโปรตุเกส และมีคำเรียกเชิงเหยียดหยันว่า กราโก (Grago) หรือ กราโกะก์ (Gragok) มาจากคำว่า กามาเรา (camarão) ที่แปลว่า "กุ้ง" ในภาษาโปรตุเกส ที่สื่อถึงอาชีพดั้งเดิมคือชาวประมงตกกุ้งในมะละกา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาวโปรตุเกสพลัดถิ่น
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศสิงคโปร์
หมวดหมู่:ชาวมาเลเซียเชื้อสายโปรตุเกส
หมวดหมู่:ชาวมาเลเซียเชื้อสายอินเดีย
รี-เมน

รี-เมน (RE-MAIN) เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินัลของญี่ปุ่น สร้างโดยสตูดิโอ MAPPA กำกับโดยคิโยชิ มัตสึดะ และเขียนบทโดยมาซาฟูมิ นิชิดะซึ่งควบตำแหน่งหัวหน้าผู้กำกับ แบบตัวละครต้นแบบออกแบบโดยอาโอริ ฟูจิกะ ส่วนชิโฮะ ทานากะทำหน้าที่ปรับแบบตัวละครสำหรับทำแอนิเมชัน ดนตรีประกอบรับผิดชอบโดยคานะ อูตาตาเนะ ซีรีส์อนิเมะออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงตุลาคม พ.ศ. 2564 ทางผังรายการ NUMAnimation ของช่อง TV Asahi

**ตัวละคร**

**โรงเรียนมัธยมปลายยามานามิ**
Kiyomizu Minato
voiced by|ยูโตะ อุเอมุระ
Oka Eitarō
voiced by|โคตาโร นิชิยามะ
Jōjima Jō
voiced by|สึบารุ คิมุระ
Kawakubo Chinu
voiced by|Lynn
Amihama Shūgo

Ejiri Takekazu
voiced by|มาโกโตะ ฟุรุกาวะ
Inomata Babayaro Yutaka
voiced by|ทาสึกุ ฮาตานากะ
Ushimado Yoshiharu
voiced by|ไดสึเกะ ฮิโรเสะ

**โชกากูกัง**
Kakihana Keita
voiced by|ทากุ ยาชิโระ
Momozaki Riku
voiced by|อุจิดะ ยูมะ
Toguchi Kōki
voiced by|ชุง มิยาซาโตะ

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ -  อนิเมะ รี-เมน ที่อนิ-วัน ไทยแลนด์-   อนิเมะ รี-เมน ที่อ้ายฉีอี้-  อนิเมะ รี-เมน ที่ปีลีปีลี-   อนิเมะ รี-เมน ที่วีทีวี- 24104
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของทีวีอาซาฮี
หมวดหมู่:แมปปา
หมวดหมู่:เมเดียลิงก์
บุญศรี ปรีคำ

บุญศรี ปรีคำ (30 มีนาคม พ.ศ. 2462 – 6 ธันวาคม พ.ศ. 2532) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน 1 สมัย

**ประวัติ**
บุญศรี ปรีคำ เป็นชาวอำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน เกิดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม  พ.ศ. 2462 เป็นบุตรของนายปลวก กับนางแก้ว ปรีคำ มีพี่ชาย 1 คน เขาสมรสกับนางไฝ ปรีคำ มีบุตร 4 คน 
บุญศรี ปรีคำ ประกอบอาชีพค้าขายและทำธุรกิจย่านถนนประชาชื่น กรุงเทพมหานคร โดยมีกิจการค้าขายสินค้าจากเชียงใหม่ อาทิ ร่มบ่อสร้าง อีกทั้งยังมีกิจการทำสวนกระเทียม ทำไร่-นาที่จังหวัดลำพูน และกิจการที่เป็นธุรกิจหลักของนายบุญศรี คือการรับเหมาก่อสร้างเขื่อน ฝาย ซึ่งทำให้เขาเป็นที่รู้จักของชาวบ้าน ต่อมาเขาได้รับเลือกเป็นผู้ใหญ่บ้านเป็นระยะเวลาถึง 7 ปี และเป็นกำนันอีก 10 ปี
บุญศรี ปรีคำ จึงตัดสินใจลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก
บุญศรี ปรีคำ เสียชีวิตที่กรุงเทพมหานคร ในวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2532 รวมอายุ 70 ปี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอป่าซาง
หมวดหมู่:นักธุรกิจจากจังหวัดลำพูน
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดลำพูน
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน
เทียนหวง

เทียนหฺวัง
เทียนหวง (天皇, Tiānhuáng) เป็นกษัตริย์ในตำนานของจีนพระองค์แรก หลังจากยุคของผานกู่ ตามบันทึกอี้เหวินเล่ย์จฺวี่ (藝文類聚) พระองค์เป็นหนึ่งในสามราชาของยุคสามราชาห้าจักรพรรดิ บันทึกฉื่อจี้ ในส่วน"พงศาวดารสามราชา" กล่าวว่า พระองค์มีอายุถึง 18,000 ปี ต่อมาตี้หฺวัง ได้เป็นผู้ปกครองต่อจากพระองค์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เทพเจ้าจีน
หมวดหมู่:สามราชาห้าจักรพรรดิ
หมวดหมู่:ผู้ที่เป็นออทิซึมสเปกตรัม

หมวดหมู่:ออทิซึม
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามสภาวะทางการแพทย์และสภาวะทางจิต
หมวดหมู่:คนพิการ
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่เป็นออทิซึมสเปกตรัม

หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีสภาวะทางการแพทย์และสภาวะทางจิต
หมวดหมู่:ผู้ที่เป็นออทิซึมสเปกตรัม
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีสภาวะทางการแพทย์และสภาวะทางจิต

หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีแบ่งตามพฤติกรรม
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามสภาวะทางการแพทย์และสภาวะทางจิต
หมวดหมู่:ผู้ที่เป็นโรคอารมณ์สองขั้ว

หมวดหมู่:โรคอารมณ์สองขั้ว
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามสภาวะทางการแพทย์และสภาวะทางจิต
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่เป็นโรคอารมณ์สองขั้ว

หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีสภาวะทางการแพทย์และสภาวะทางจิต
หมวดหมู่:ผู้ที่เป็นโรคอารมณ์สองขั้ว
วัดขมิ้น (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

วัดขมิ้น โบราณสถานประเภทวัดร้างตั้งอยู่ริมคลองมหาไชย ด้านทิศตะวันออก ตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดขมิ้นไม่ปรากฏหลักฐานการสร้าง ในรัชสมัยของ สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช โปรดให้ชาวมอญซึ่งนำโดย พระยาเกียรติ พระยาราม ที่ตามเสด็จสมเด็จพระนเรศวรมหาราชมาจากเมืองแครง มาตั้งถิ่นฐาน ณ ตำบลบ้านขมิ้น ละแวกวัดขุนแสน สันนิษฐานว่าเป็นวัดเก่าแก่สร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนต้น
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการบูรณะโบราณสถานในบริเวณนี้และต่อมาได้พระราชทานให้เป็นพื้นที่คุมขังนักโทษในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวดังเช่นที่เห็นในปัจจุบัน

**โบราณสถาน**
ภายหลังจากดำเนินการขุดแต่งโบราณสถานภายในวัดพบเจดีย์ประธาน ฐานรากของวิหาร และฐานรากของเจดีย์ราย 2 องค์ รวมทั้งฐานรากแนวกำแพงวัดและซุ้มประตู
เจดีย์ประธาน มีสภาพสมบูรณ์ สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นใหม่ในสมัยรัชกาลที่ 4 เป็นเจดีย์ทรงระฆังบนฐาน 8 เหลี่ยม โดยชั้นล่างสุดเป็นฐานบัวลูกแก้วอกไก่ 4 เหลี่ยม ซึ่งเป็นอิทธิพลของลักษณะสถาปัตยกรรมสมัยอยุธยาตอนต้น ดังเช่น เจดีย์วัดหลังคาขาว วัดสุวรรณาวาส วัดจงกลม และวัดพระงาม ฯลฯ
วิหาร และเจดีย์ราย 2 องค์ ปัจจุบันเหลือเพียงฐานรากทำให้ไม่สามารถสันนิษฐานรูปทรงที่สมบูรณ์ได้

**อ้างอิง**
ขมิ้น
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา
วัดขมิ้น

วัดขมิ้น อาจหมายถึง- วัดขมิ้น จังหวัดพระนครศรีอยุธยา- วัดขมิ้น จังหวัดศรีสะเกษ- วัดขมิ้น จังหวัดสุรินทร์- วัดขมิ้น จังหวัดอุบลราชธานี
ขมิ้น
วัดเขาพลอยแหวน

วัดเขาพลอยแหวน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพลอยแหวน อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี บริเวณวัดแวดล้อมด้วยธรรมชาติ มีต้นไม้ครึ้ม ร่มรื่น บริเวณวัดด้านล่าง มีอุโบสถ และเมรุเผาศพ สำหรับประกอบพิธีทางศาสนา ชั้นต่อมามีซุ้มศาลา และบันไดทางขึ้นเขาอีก 600 กว่าขั้น เป็นรัตนคีรีเจดีย์ มณฑป และจุดชมวิว
วัดเขาพลอยแหวนสร้างขึ้นในปีจุลศักราช 1183 (พ.ศ. 2364) โดยพระยาจันทบุรี ที่ชื่อ พระนนทบุรี (สองเมือง) สร้างขึ้นในช่วงที่ย้ายตัวเมืองมาตั้งที่ค่ายเนินวงได้ราว 2 ปี ต่อมาได้มีการสร้างเจดีย์ และมณฑป เพิ่มเติมขึ้นบนบริเวณยอดเขา พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เคยเสด็จประพาส ปัจจุบันกรมศิลปากร กระทรวงศึกษาธิการ ได้ประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2530 มีพื้นที่โบราณสถานประมาณ 2 ไร่ 90 ตารางวา
พระบรมธาตุรัตนคีรีเจดีย์สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2379 เป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนทรงกลมลังกา มีขนาดกว้าง 5 วา สูง 6 วา 3 ศอก เดิมสร้างไว้โดยยังไม่มีชื่ออะไร ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์เคยเสด็จธุดงค์ขณะทรงผนวชเป็นพระภิกษุจึงทรงโปรดเกล้าฯ ให้พระยาพิชัยธิบดีศรีรณรงค์ฤๅชัย (โต บุญนาค) บรรจุพระบรมธาตุไว้ในเจดีย์ และให้เรียกว่า รัตนคีรีเจดีย์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2495 ได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์ ทำให้เจดีย์มีขนาดกว้างขึ้นและสูงขึ้น เป็นกว้าง 6 วา สูง 7 วา 3 ศอก มีมณฑปอยู่ข้างรัตนเจดีย์ แต่สร้างขึ้นภายหลัง เมื่อ พ.ศ. 2471 เป็นมณฑปจัตุรมุข ฐานกว้าง 4 วา 2 ศอก สูง 7 วา ภายในประดิษฐานพระพุทธบาทจำลอง เป็นทองเหลืองเพื่อแทนรอยพระพุทธบาทเดิมที่เป็นศิลาทราย สันนิษฐานว่าเป็นศิลาที่ย้ายมาจากเมืองเพนียดหน้าวัดทองทั่ว ปัจจุบันศิลาชิ้นนี้แตกหักจึงถูกเก็บรักษาไว้ในศาลาข้างรัตนคีรีเจดีย์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดจันทบุรี
เขาพลอยแหวน
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนนิกายลูเทอแรนชาวออสเตรเลีย

ออสเตรเลีย
ลูเทอแรน
หมวดหมู่:คริสตจักรลูเทอแรนในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวออสเตรเลีย

หมวดหมู่:ชาวออสเตรเลียแบ่งตามศาสนา
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธในออสเตรเลีย
ออสเตรเลีย
ตี้หฺวัง

ตี้หฺวัง
ตี้หฺวัง (地皇, Dìhuáng) เป็นกษัตริย์ในตำนานของจีนพระองค์ที่สอง หลังจากยุคของผานกู่ ตามบันทึกอี้เหวินเล่ย์จฺวี่ (藝文類聚) พระองค์เป็นราชาพระองค์ที่สองในสามราชาของยุคสามราชาห้าจักรพรรดิ
หลังจากที่ตี้หฺวังเกิดมาโลกก็เต็มไปด้วยความโกลาหล ในปีนั้นดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ที่เกิดจากดวงตาทั้งสองของผานกู่ และดวงดาวจากขนของผานกู่ ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างราบรื่นและถูกต้อง ซึ่งทำให้มีหลายวันไม่มีดวงอาทิตย์หรือมีหลายวันที่ดวงอาทิตย์ส่องแสงตลอดทั้งวัน หรือเกิดอันตรายขึ้นมากมายจากอุบัติเหตุจากดวงดาว ด้วยพลังของตี้หฺวังจึงได้แก้ไขข้อผิดพลาด พระองค์ทรงทำให้ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์เคลื่อนที่ได้อย่างถูกต้อง และก่อให้เกิดการกำหนดวันในแต่ละเดือนและเดือนในแต่ละปี
ตี้หฺวัง ปกครองเป็นเวลา 11000 ปี เหรินหฺวังจึงได้เป็นผู้ปกครองต่อมา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เทพเจ้าจีน
หมวดหมู่:สามราชาห้าจักรพรรดิ
หมวดหมู่:ผู้เล่นในปริเมราดิบิซิออนเดอาร์เฆนตินา

อ
หมวดหมู่:ปริเมราดิบิซิออนเดอาร์เฆนตินา
หมวดหมู่:นักฟุตบอลในประเทศอาร์เจนตินาแบ่งตามการแข่งขัน
เหรินหฺวัง

เหรินหฺวัง 
เหรินหฺวัง (人皇, Rénhuáng) เป็นกษัตริย์ในตำนานของจีนพระองค์ที่สาม หลังจากยุคของผานกู่ ตามบันทึกอี้เหวินเล่ย์จฺวี่ (藝文類聚) พระองค์เป็นราชาพระองค์ที่สามและพระองค์สุดท้ายในสามราชาของยุคสามราชาห้าจักรพรรดิ บันทึกฉื่อจี้ ในส่วน"พงศาวดารสามราชา" กล่าวว่า เหรินหฺวังมีพี่น้องเก้าคน เหรินหฺวังได้แบ่งพื้นที่เป็นเก้าภูมิภาคโดยให้พี่น้องของตนไปปกครอง ราชวงศ์ของพวกเขาปกครองผ่าน 150 ชั่วอายุคนซึ่งรวมเป็นเวลา 45,600 ปี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เทพเจ้าจีน
หมวดหมู่:สามราชาห้าจักรพรรดิ
พระที่นั่งสุทธาสวรรย์ (พระนารายณ์ราชนิเวศน์)

พระที่นั่งสุทธาสวรรย์
พระที่นั่งสุทธาสวรรย์ โบราณสถานประเภทพระที่นั่ง ตั้งอยู่ในเขตพระราชฐานชั้นในของพระนารายณ์ราชนิเวศน์ สร้างโดยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช เป็นพระที่นั่งขนาดเล็กทรงตึกแบบยุโรปเป็นที่ประทับส่วนพระองค์ของสมเด็จพระนารายณ์มหาราชซึ่งช่วงปลายรัชกาลได้ประทับที่พระที่นั่งแห่งนี้จนเสด็จสวรรคต ฐานด้านหน้าพระที่นั่งมีท่อน้ำดินเผาขนาดเล็กฝังอยู่ สำหรับระบายน้ำที่ขังอยู่ออกจากพื้นที่พระที่นั่ง ทางด้านทิศเหนือของพระที่นั่งมีภูเขาทำเป็นน้ำตกจำลองก่อด้วยอิฐฉาบปูนลักษณะเป็นฐานกว้างยอดแหลมสูงลดหลั่นกันลงมาใต้ฐานยังคงมีท่อประปาดินเผาฝังอยู่ สันนิษฐานว่าคงเป็นท่อส่งน้ำเพื่อทำเป็นน้ำตกไหลจากยอดมาสู่แอ่งน้ำด้านล่าง
ซึ่ง นีกอลา แฌร์แวซ (Nicolas Gervaise) ชาวฝรั่งเศสได้บรรยายถึงลักษณะของพระที่นั่งสุทธาสวรรย์ไว้ว่า 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดลพบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองลพบุรี
ชัยวัธน์ อินทะพันธ์

ชัยวัธน์ อินทะพันธ์ (13 เมษายน พ.ศ. 2452 – 29 เมษายน พ.ศ. 2542) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน 2 สมัย อดีตนายกเทศมนตรีเมืองลำพูน และอดีตประธานสภาจังหวัดลำพูน

**ประวัติ**
ชัยวัธน์ อินทะพันธ์ เดิมชื่อว่า "อัมพร อินทะพันธ์" เกิดเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2452 เป็นบุตรคนที่ 2 ของนายเมืองใจ กับนางตาเขียว อินทะพันธ์ เกิดที่บ้านฟ้าฮ่าม อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ แต่ต่อมาย้ายมาอาศัยอยู่ที่ตำบลบ้านแป้น อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน
ชัยวัธน์ อินทะพันธ์ จบชั้นมัธยมปีที่ 8 จากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย และปริญญาตรีธรรมศาสตรบัณฑิต ปี 2486 จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง
ชัยธวัธน์ สมรสกับนางฟองคำ อินทะพันธ์ มีบุตร 1 คน คือ ชัยพร อินทะพันธ์ ต่อมาบุตรชายของเขาได้ไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกาและใช้ชีวิต มีครอบครัวอยู่ที่นั่น นายชัยวัธน์จึงรับเอาน้องชายของภรรยามาเป็นบุตรบุญธรรม

**การทำงาน**
ชัยวัธน์ อินทะพันธ์ ได้เข้าทำงานเป็นครูสอนที่โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัยหลังจากบชั้น ม.8 ที่นั่น ต่อมาเขาก็ได้สมัครสอบหลักสูตรราชบุตร เมื่อสอบได้จึงได้รรจุเข้ารับราชการในสังกัดกระทรวงมหาดไทย ตำแหน่งปลัดอำเภอ ไปปฏิบัติหน้าที่ที่อำเภอปากบ่อง (อำเภอป่าซาง ในปัจจุบัน) ในระหว่างนั้นเขาได้เรียนวิชากฎหมายไปด้วย จนจบธรรมศาสตรบัณฑิต ในปี 2486 และได้เริ่มทำงานเป็นทนายความ
ชัยวัธน์ อินทะพันธ์ เข้าสู่งานการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาจังหวัด (สจ.) และได้รับเลือกเป็นประธานสภาจังหวัดหลายสมัย ต่อมาได้รับเลือกเป็นนายกเทศมนตรีเมืองลำพูน กระทั่งในปี 2491 ได้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2491 เขาได้ลงสมัครและได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.ลำพูน สมัยแรก และได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (จอมพล ป.พิบูลสงคราม) ในปี 2492 และได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2495 ในระหว่างทำงานในสภา เขามีบทบาทในการตั้งกระทู้ถามหลายครั้ง อาทิ การเปิดสอนชั้นมัธยมสามัญศึกษาขึ้นในโรงเรียนประชาบาล การประปาในเขตเทศบาลเมืองลำพูน การเรียกร้องของมหาวิทยาลัยในภาคเหนือ เป็นต้น
ชัยวัธน์ เป็นคนหนึ่งที่มีส่วนร่วมในการก่อตั้งโรงพยาบาลลำพูน

**ถึงแก่อนิจกรรม**
ชัยวัธน์ อินทะพันธ์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2542 อายุ 90 ปี 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ครูชาวไทย
หมวดหมู่:ทนายความชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน
หมวดหมู่:ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดลำพูน
หมวดหมู่:นายกเทศมนตรีเมืองลำพูน
หมวดหมู่:พรรคเสรีมนังคศิลา
หมวดหมู่:พรรคสหประชาไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
นีกอลา แฌร์แวซ

นีกอลา แฌร์แวซ (Nicolas Gervaise; 2206 - 20 พฤศจิกายน 2272) เป็น มิชชันนารี นิกาย เยซูอิต ชาวฝรั่งเศส

**ชีวประวัติ**
นีกอลา แฌร์แวซ เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2206 ที่ กรุงปารีส เขาใช้เวลาสี่ปีในสยาม (2224 - 2228) ก่อนจะเดินทางกลับฝรั่งเศสและได้เป็นบาทหลวงประจำเมืองวานส์
ในปี พ.ศ. 2231 เขาได้ตีพิมพ์หนังสือ 2 เล่มชื่อ ประวัติศาสตร์ของราชอาณาจักรมากัสซาร์ และ ประวัติศาสตร์ธรรมชาติและการเมืองของราชอาณาจักรสยาม (ในแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราช)
ในปี พ.ศ. 2265 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นบิชอปแห่งฮอร์เร็น ปฏิบัติภารกิจเผยแพร่ศาสนาใน กัวเดอลุป และ มาร์ตีนิก ก่อนจะถูกลอบสังหารที่ริม แม่น้ำโอริโนโก เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2272

**บรรณานุกรม**
 Antoine Francois Prevost d'Exile, Alexandre Deleyre, Anne-Gabriel Meusnier de Querlon, General History of Travel , 1757, p.113- Alban Butler, Jean François Godescard, Charles Butler, Lives of Fathers, Martyrs, and other major saints ', vol.17, 1832, p.12-13- François Angelier , Dictionary of Western Travelers and Explorers , Pygmalion, 2011, p.330

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาวต่างชาติในกรุงศรีอยุธยา
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคุณภาพ/ไฟนอลแฟนตาซี แทกติกส์: เดอะวอร์ออฟเดอะไลออนส์

=== ไฟนอลแฟนตาซี แทกติกส์: เดอะวอร์ออฟเดอะไลออนส์**
 เสนอชื่อโดย --B20180 (คุย) 08:22, 26 พฤษภาคม 2564 (+07)

**รายการตรวจ**
ผู้ทบทวนหลัก: Timekeepertmk (คุย)
สรุปผลการประเมิน:  ผ่านเกณฑ์บทความคุณภาพ --Timekeepertmk (คุย) 15:43, 19 มกราคม 2565 (+07)

**เสนอแนะการปรับปรุง**
# บทนำ
## เพื่อนที่ดีที่สุดของเขา ตกคำว่า lowborn ครับ --Timekeepertmk (คุย) 00:31, 18 พฤศจิกายน 2564 (+07)
: --B20180 (คุย) 05:43, 18 พฤศจิกายน 2564 (+07)
# เนื้อหาและรูปแบบการเล่น
##  relating the deeds of an extensive cast drawn from both sides of the conflict >> น่าจะหมายถึง เกี่ยวกับการกระทำของตัวละครจำนวนมากซึ่งมาจากความขัดแย้งทั้งสองฝ่าย หรือไม่ครับ
##:  --B20180 (คุย) 08:42, 22 พฤศจิกายน 2564 (+07)
## with updated localization น่าจะประมาณว่า ด้วยการปรับเทศวิวัตน์ (คือผมก็เลือกคำไม่ถูกประมาณว่า มีการปรับเนื้อเรื่อง ชื่อตัวละคร สถานที่ให้ตรงกันตามแบบฉบับภาษาอังกฤษนะครับ เช่น ในเกมโปเกมอนที่ฉบับภาษาญี่ปุ่นชื่อเมืองญี่ปุ่น แต่ฉบับภาษาอังกฤษชื่อเมืองเป็นแบบของภาษาอังกฤษน่ะครับ)
##: ไม่พบคำนี้โดยทั่วไปเหมือนกันครับ เจอแต่ชื่อตลาดเทศวิวัฒน์ ในใจเลยกะจะใช้ประโยค "ด้วยการปรับให้เข้ากับเวอร์ชันภาษาอังกฤษ" แต่จะใช้เทศวิวัฒน์ไปก็ได้ครับ --B20180 (คุย) 08:42, 22 พฤศจิกายน 2564 (+07)
## ตก Multiplayer is not included in the iOS version, however --Timekeepertmk (คุย) 01:26, 22 พฤศจิกายน 2564 (+07)
##: หมายถึงอะไรนะครับ? เพราะผมใช้ประโยค "อย่างไรก็ตาม โหมดหลายผู้เล่นไม่ได้รวมอยู่ในเวอร์ชันไอโอเอส" --B20180 (คุย) 08:42, 22 พฤศจิกายน 2564 (+07)
##:: สงสัยอ่านแล้วตาลายครับ ขออภัยด้วยครับ --Timekeepertmk (คุย) 09:36, 22 พฤศจิกายน 2564 (+07)
วัฒนา สิทธิวัง

วัฒนา สิทธิวัง (เกิด 25 ธันวาคม พ.ศ. 2500) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง พรรคพลังประชารัฐ ปัจจุบันสังกัดพรรครวมไทยสร้างชาติ

**ประวัติ**
วัฒนา สิทธิวัง เกิดเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2500 สำเร็จการศึกษา ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาศิลปศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง

**การทำงาน**
วัฒนา เคยรับราชการที่ สำนักงานเร่งรัดพัฒนาชนบท (รพช.) จังหวัดลำปาง ขณะเดียวกัน วัฒนาก็เคยผ่านการเรียนและฝึกปฏิบัติจากคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ทำหน้าที่ฝ่ายรักษาพยาบาลนานถึง 15 ปี ก่อนที่จะลาออกในเวลาต่อมา เพื่อที่จะมาทำงานในด้านการเมืองท้องถิ่น

**งานการเมือง**
วัฒนา เข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็นนายกองค์การบริหารส่วนตำบลใหม่พัฒนา 1 สมัย จากนั้นจึงได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำปาง 3 สมัย จนกระทั่ง พ.ศ. 2562 ได้รับตำแหน่งเป็นรองประธานสภาองค์การส่วนบริหารจังหวัดลำปาง ก่อนที่ต่อมาจะลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคพลังประชารัฐ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เมื่อแพ้ให้กับ นาย อิทธิรัตน์ จันทรสุรินทร์ จากพรรคเพื่อไทย
แต่ต่อมา อิทธิรัตน์ได้เสียชีวิตลง จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง เขต 4 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2563 โดยที่วัฒนา ยังคงลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคเดิม ซึ่งในการเลือกตั้งครั้งนี้ วัฒนาได้รับเลือกตั้งซ่อมในที่สุด ต่อมา กกต. มีมติให้ใบเหลือง และศาลฎีกามีคำสั่งให้หยุดปฏิบัติหน้าที่ ต่อมาศาลมีคำสั่งให้พ้นสภาพการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กระทั่งได้ลาออกจากพรรคเศรษฐกิจไทยมาสมัครเป็นสมาชิกพรรครวมไทยสร้างชาติ

**สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร**
วัฒนา สิทธิวัง ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง เขต 4 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2563 สังกัดพรรคพลังประชารัฐ → พรรคเศรษฐกิจไทย

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเกาะคา
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดลำปาง
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง
หมวดหมู่:นายกองค์การบริหารส่วนตำบลในประเทศไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคพลังประชารัฐ
หมวดหมู่:พรรครวมไทยสร้างชาติ
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคกล้าธรรม
วัดตะไกร

วัดตะไกร เป็นวัดร้างซึ่งตั้งอยู่ที่ตำบลลุมพลี อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดตะไกรไม่ปรากฏหลักฐานการสร้าง แต่ตามหลักฐานทางโบราณคดี สันนิษฐานว่าวัดตะไกรน่าจะสร้างขึ้นในช่วง พ.ศ. 2006–2170 ในแผ่นดินสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ขึ้นมาจนถึงรัชกาล สมเด็จพระเจ้าทรงธรรม ถูกทิ้งร้างเมื่อครั้งเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2310 
ชื่อของวัดได้ปรากฏอยู่ในวรรณคดี เรื่อง เสภาขุนช้างขุนแผน สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงสันนิษฐานโดยอาศัยพงศาวดารและคำให้การชาวกรุงเก่าว่า มีเค้ามาจากเรื่องจริงที่เกิดขึ้นในรัชกาลของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 ได้กล่าวถึงความสำคัญของวัดตะไกรไว้ว่า เป็นที่ฌาปนกิจศพและฝังศพของนางวันทองซึ่งถูกประหารชีวิต
นอกจากนี้ยังมีตำนานที่เล่าสืบต่อกันมาว่าสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ได้เสด็จมาทรงเครื่องใหญ่หรือตัดผมที่วัดแห่งนี้ เนื่องจากมีเรื่องเล่ากันว่าพระองค์มีวิชาอาคมอยู่ยงคงกระพันชาตรี

**โบราณสถาน**
จากการศึกษาทางด้านโบราณคดี แบ่งพัฒนาการของวัดตะไกรได้ดังนี้ สมัยแรกสร้างได้นำดินเหนียวปรับถมพื้นที่ทั้งวัด แล้ววางผังตามแกนทิศตะวันออก-ทิศตะวันตก โดยหันหน้าไปทางทิศตะวันออก เขตพุทธาวาส มีกำแพงแก้ว ถัดจากวิหารเป็นเจดีย์ประธานแปดเหลี่ยมซึ่งมีเจดีย์รายทางทิศใต้ นอกกำแพงทิศตะวันออกมีสระน้ำจำนวน 2 สระ สร้างด้วยการก่ออิฐเป็นกรอบ ยังพบโบราณวัตถุ ได้แก่ ส่วนประกอบทางสถาปัตยกรรม เครื่องมือ เครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น เตาเชิงกราน หม้อดินเผาแบบต่าง ๆ เศษภาชนะสีดำขัดมันคล้ายบาตรของพระภิกษุสงฆ์ เครื่องถ้วยลายครามจีน กำหนดอายุราวพุทธศตวรรษที่ 21–22 สมัยที่ 2 ได้ถมดินพื้นที่เขตพุทธาวาสสูงขึ้นอีก 50 เซนติเมตร พบโบราณวัตถุที่ใช้ในชีวิตประจำวันภายในวัด เช่น เตาเชิงกราน ตะคันดินเผา เบ้าหลอมโลหะ ภาชนะดินเผาจากแหล่งต่าง ๆ 
สันนิษฐานว่ามีพระสงฆ์จำพรรษาตั้งแต่สมัยแรกจนถึง พ.ศ. 2310 และสมัยรัตนโกสินทร์ระหว่างรัชกาลที่ 4 ถึงรัชกาลที่ 5 ได้มีผู้คนเข้ามาใช้พื้นที่ของวัดอีกครั้งหนึ่ง
สำหรับส่วนของสิ่งก่อสร้างที่ยังหลงเหลืออยู่ในปัจจุบันได้แก่ สระน้ำโบราณ กำแพงแก้ว พระวิหาร วิหารราย พระอุโบสถ พระเจดีย์ประธาน เจดีย์ราย (มีทั้งสิ้น 16 องค์รอบพระวิหาร)

**อ้างอิง**
ตะไกร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา