Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ตำบลภูเงิน (อำเภอเสลภูมิ)

ภูเงิน เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด

**ประวัติ**
 วันที่ 27 ธันวาคม 2492 โอนพื้นที่หมู่ 17, 18, 19, 20, และ 21 (ในขณะนั้น) ของตำบลเมืองไพร ไปตั้งเป็นหมู่ 19, 20, 21, 22, และ 23 ของตำบลภูเงินตามลำดับ- วันที่ 3 พฤศจิกายน 2496 ตั้งตำบลโพธิ์ทอง แยกออกจากตำบลภูเงิน- วันที่ 19 กรกฎาคม 2526 ตั้งตำบลเหล่าน้อย แยกออกจากตำบลภูเงิน

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลขวาวมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลศรีวิลัย และตำบลโพธิ์ทอง- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลโพนงาม (อำเภอกุดชุม) ตำบลดู่ทุ่ง และตำบลดงมะไฟ (อำเภอทรายมูล)- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลเดิด- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลเหล่าน้อย ตำบลวังหลวง และตำบลบึงเกลือ

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลภูเงินแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 18 หมู่บ้าน- ข้อมูลปี 2565

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่ตำบลภูเงินทั้งหมดอยู่ในเขตการปกครองขององค์การบริหารส่วนตำบลภูเงิน

**อ้างอิง**
ภูเงิน
โปล (บ้าน)

ไฟล์:Close angle of pole house.JPG|thumb|โปลแห่งหนึ่งในนครเก่าอะห์เมดาบาด
โปล (પોળ; pol; help=no) ในประเทศอินเดีย หมายถึงกระจุกบ้านเรือนที่ประกอบไปด้วยหลายครอบครัวที่เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มหนึ่ง ๆ เช่น เกี่ยวเนื่องกันด้วยวรรณะ อาชีพ หรือศาสนา โปลในปัจจุบันสามารถพบได้ทั่วไปในย่านกลางนครต่าง ๆ ของรัฐคุชราต โดยเฉพาะในนครเก่าอะห์เมดาบาด
แรกเริ่มเดิมที โปลสร้างขึ้นเพื่อเป็นมาตรการป้องกันความปลอดภัยในสมัยที่มีจลาจลในชุมชนเกิดขึ้น เข้าใจว่าโปลเริ่มมีขึ้นในปี 1738 ในสมัยอะห์เมดาบาดภายใต้การปกครองของโมกุล-มราฐา (1738–1753) โปลโดยทั่วไปมักมีทางเข้าออกเพียงทางเดียวหรือสองทาง และมีทางเข้าออกลับที่เฉพาะผู้อยู่อาศัยจะรู้เท่านั้น โปลแต่ละแห่งจะมีซุ้มประตูที่ปิดในตอนกลางคืนเพื่อกันขโมย ภายในโปลจะมีถนนสายหลักหนึ่งเส้น และมีซอยย่อยกระจายไปตามทาง โปลประกอบไปด้วยบ้านเรือนจำนวนมากแตกต่างกันไป ตั้งแต่ห้าหกหลังไปจนถึงห้าสิบหกสิบหลัง หรือตัวอย่างเช่น มัณฑวีโปล (Mandvi pol) ในย่านชมัลปุระ (Jamalpur) ของอะห์เมดาบาดนั้นมีโปลขนาดเล็ก ๆ ย่อยอยู่ภายในโปลไปอีก โปลแห่งนี้กินพื้นที่กว่า 50 เอเคอร์และมีผู้อยู่อาศัยหลักพันคน ส่วนใหญ่ผูอ้อยู่อาศัยของโปลมักเป็นครอบครัวชาวฮินดูที่มีวรรณะเดียวกันpage=294-295 
นครเก่าอะห์เมดาบาดซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำสาพรมตีประกอบไปด้วยโปลราว 360 แห่ง ล้อมรอบด้วยป้อมปราการ โปลแห่งที่เก่าแก่ที่สุดที่ถูกผนวกเข้าคือ มหุรัตโปล (Mahurat Pol) ซึ่งสร้างขึ้นตรงข้ามกับมาเนกจาวก์

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 work=UNESCO World Heritage Centre- df=dmy-all- df=dmy-all
หมวดหมู่:บ้านในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:อะห์มดาบาด
สัปตปุรี

สัปตปุรี (Sanskrit सप्त-पुरी saptapurī, "นครทั้งเจ็ด") เป็นกลุ่มนครเจ็ดแห่งที่ในศาสนาฮินดูถือว่าเป็นแหล่งจาริกแสวงบุญที่สำคัญ (ตีรถะ) ในประเทศอินเดีย เชื่อกันว่าการได้จาริกแสวงบุญไปยังสถานที่ทั้งเจ็ดจะให้พรโมกษะแก่ผู้นั้นให้ได้หลุดพ้นการเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏ
นครต่าง ๆ ในสัปตปุรีล้วนมีความสำคัญทางศาสนา เช่น อโยธยาเป็นชนมภูมิ (ที่เกิด) ของพระราม ส่วนพาราณสีกับหฤทวารเป็น "นิตยตีรถะ" หรือสถานที่ที่เต็มไปด้วยพลังงานทางจิตวิญญาณอยู่ตามธรรมชาติ กาญจีปุรัมเป็นที่รู้จักดีจากกามากษีอัมมันเทวาลัยบูชาเทวมารดา ในมหาภารตะระบุว่าพระกฤษณะมีพระชนม์ชีพช่วงเยาว์อยู่ในมถุรา ก่อนจะประทับทวารกาเป็นเวลาหนึ่งร้อยปี และเสด็จกลับไปประทับยังวิมานเดิม หฤทวารยังเป็นจุดที่แม่น้ำคงคาอันศักดิ์สิทธิ์เริ่มต้นไหลออกจากเทือกเขาสู่ที่ราบ และพาราณสียังเป็นนครที่มีความเกี่ยวเนื่องอย่างมากกับพระศิวะ อุชไชนะเป็นที่ตั้งของหนึ่งใน 12 ชโยติรลึงค์ ที่มหากาเลศวรมนเทียร ทั้งหฤทวารและอุชไชนะเป็นสถานที่ประกอบพิธีกุมภเมลาซึ่งมีขึ้นทุก 12 ปี ส่วนที่กาญจีปุรีมมีพิธี กามากษี และกฤษณชนมาษฏมี เฉลิมฉลองเป็นพิเศษในทวารกาและมถุรา
โศลกจากครุฑปุราณะบรรยายถึงสัปตปุรีเจ็ดแห่งไว้ว่า อโยธฺยา มถุรา มายา กาศี กาญฺจี อวนฺติกา ฯ ปุรี ทฺวาราวตี ไจว สปฺไตเต โมกฺษทายกะห์ อันแปลว่า "อโยธยา, มถุรา, คยา, กาศี, กาญจี, กวันติกา, ทวาราวตี - นครทั้งเจ็ดนี้ จักเป็นที่ทราบในฐานะผู้ประทานโมกษะ" ชื่อของนครทั้งเจ็ดในปัจจุบัน ได้แก่ อโยธยา, มถุรา, หฤทวาร (มายา หรือ คยา), พาราณสี (กาศี), กาญจีปุรัม (กาญจี), อุชไชนะ (อวันติกา), ทวารกา (ทวารวดี)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นครศักดิ์สิทธิ์
หมู่ถ้ำสสโปล

หมู่ถ้ำสสโปล (Saspol Caves) หรือหมู่ถ้ำโกน-นีลา-พูก (Gon-Nila-Phuk Cave Temples) เป็นถ้ำอารามในหุบเขาในสสโปล ลาดัก ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ราว 76 กิโลเมตรจากนครเลห์ หมู่ถ้ำสสโปลจำนวนห้าถ้ำมีงานจิตรกรรมฝาผนังประดับ ในจำนวนนี้ สองถ้ำมีจิตรกรรมที่ได้รับความเสียหายอย่างหนัก และมีถ้ำหลักซึ่งทาสีหินปูนเคลือบไว้ ในถ้ำนี้มีจิตรกรรมแสดงภาพอนุตตรโยคตันตระ (หรือ โยคานิรุตตรตันตระ) ถือเป็นรูปแบบงานที่หายากในยุคนั้น ปัจจุบันถ้ำทั้งหมดอยู่ภายใต้การบริหารของอารามลิกีร
ในลาดักพบถ้ำอารามที่จิตรกรรมฝาผนังภายในเช่นนี้ได้น้อยมาก ส่วนงานจิตรกรรมในถ้ำเหล่านี้อายุราวศตวรรษที่ 14-15 หมู่ถ้ำทั้งหมดมีรายงานว่าอยู่ในภาวะอันตราย เสี่ยงต่อการถล่มได้ทุกเมื่อ และได้รับการขึ้นทะเบียนของ World Monuments Watch ในปี 2016
มีโครงการอนุรักษ์ทางศิลปะและสถาปัตยกรรมโดย INTACH ในลาดัก ในปี 2015 ถึง 2016 ภายใต้ความร่วมมือกับ ACS นอยดา ภายใต้เงินทุนสนับสนุนในปี 2015 โดยกองทุน Prince Claus Fund และในปี 2016 กับ 2018 โดยกองทุน World Monuments Fund

**ระเบียงภาพ**
File:Ushnishavijaya Saspol.jpg|อุศนิศวิชัย (Ushnishavijaya)
File:Manjushri and Maitreya.jpg|พระมัญชุศรีและพระศรีอาริย์
File:Amitabha Sukhavati.jpg|พระอมิตภะในสุขาวดี
File:Wall Painting in Saspol cave DSCN7057 5.jpg
File:Wall Painting in Saspol cave DSCN7083 1.jpg|เหวัชระ (Hevajra)
File:Wall paintings of Saspol cave 20180216 113556 08.jpg|พระอวโลกิเตศวร, พระมัญชุศรี และพระศรีอาริย์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Painted Caves of Saspol February 7, 2017, World Monuments Fund-  Saspol Caves C.P.R. Environmental Education Centre, Chennai, Ministry of Environment and Forests& Climate Change, Govt of India
เดอะไคโร

เดอะไคโร (The Cairo) ตั้งอยู่ที่เลขที่ 1615 ถนนคิว นอร์ตเวสต์ (Q Street NW) ในวอชิงตัน ดี.ซี. เป็นตึกสำคัญในย่านดูพอนต์เซอร์เคิล และเป็นตึกที่อยู่อาศัยที่สูงที่สุดในเขตโคลัมเบีย ผลงานออกแบบโดยสถาปนิก ทอมัส แฟรงคลิน ชไนเดอร์ สร้างเสร็จในปี 1894 และถือเป็น "ตึกระฟ้าสำหรับการอยู่อาศัยแห่งแรกของนคร" เดอะไคโรมีความสูง adj=on สร้างขึ้นจากอิฐ และมีส่วนผลักดันให้เกิดข้อบังคับและกฎหมายระดับประเทศที่กำหนดความสูงของสิ่งปลูกสร้างในเมือง กฎระเบียบเหล่านี้ยังคงมีอิทธิพลต่อทิวนครของวอชิงตันมาถึงปัจจุบัน
ในปัจจุบัน เดอะไคโรเป็นคอนโดมิเนียม มีห้องอะพาร์ตเมนต์ที่มีผู้อยู่อาศัยทั้งเช่าอยู่และซื้อขาด มีขนาดห้องเล็กไปจนถึงสูงหลายชั้นและมีมากถึงสามห้องนอน

**ประวัติศาสตร์**
เดอะไคโรมีความสูง 12 ชั้น ทำให้สูงเหนืออาคารโดยรอบทั้งหมด นับตั้งแต่เปิดให้บริการในปี 1894 ความสูงของตึกนี้ทำให้ชาวเมืองไม่พอใจอย่างมากจนเรียกตึกนี้ว่าเป็น "เรื่องโง่เง่าของไชนเดอร์" (Schneider's Folly) และทำการล็อบบี้ให้สภาคองเกรสทำการออกกฎจำกัดความสูงของตึกที่อยู่อาศัยในเขตโคลัมเบีย รัฐบัญญัติความสูงอาคาร ปี 1899 ยังคงมีบทชาทในการกำหนดความสูงของตึกสูงในวอชิงตันดีซีถึงปัจจุบัน
ในราวปี 1900 มีการเปลี่ยนชื่ออาคารเป็นไคโรโฮเท็ล ในยุคนั้น ไคโรโฮเท็ลกลายมาเป็นศูนย์กลางของชีวิตสังคมในดีซี ห้องเต้นรำ (ballroom) เป็นสถานที่พบปะทางสังคมและทางการเมืองอยู่บ่อยครั้ง ผู้อยู่อาศัยและแขกของไคโรในยุคนี้รวมถึงสก็อต ฟิตซ์เจอรอลด์, ทอมัส เอดิสัน และบุคคลที่ทรงอิทธิพลทางการเมืองอีกจำนวนมาก
ในวันที่ 15 มีนาคม 1897 ราชินีแห่งอาณาจักรฮาวายที่ถูกโค่นล้มบัลลังก์ Liliuokalani เสด็จมาพำนักที่เดอะไคโร ในระหว่างที่ทรงทำการล็อบบี้ให้ประธานาธิบดี กรัฟเวอร์ คลีฟแลนด์ จ่ายเงินชดเชยกรณีการล้มล้างราชาธิปไตยในฮาวายเมื่อมกราคม 1893 ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 1905 เดอะไคโรกลายเป็นเป้าของกลุ่มแรงงานหลังระหว่างการนัดประท้วงหยุดงานของแรงงาน คนงานทาสี เจ แฟรงก์ แอนบี (J. Frank Hanby) ร่วงลงมาเสียชีวิตเนื่องจากเชือกที่ผูกตัวขาด มีผู้ค้นพบว่าเชือกดังกล่าวเป็นไปได้ว่าถูกตัดโดยใช้กรด นำไปสู่การตรวจสอบหาสาเหตุการตายครั้งใหญ่ซึ่งมีรายงานอยู่ใน The Washington Post สมาชิกชนชั้นสูงในวอชิงตันนิยมจัดงานพบปะที่ไคโรโฮเท็ล ซึ่งรวมถึงที่สโมสรสตรีประชาธิปไตยแห่งชาติ (Woman's National Democratic League) พบปะกับผู้แทนรัฐจากรัฐนิวเม็กซิโกในปี 1913
ในปี 1906 สมาชิกรัฐสภา รูฟัส เอ เลสเตอร์ จากพรรคเดโมแครตในรัฐจอร์เจีย ร่วงผ่านสกายไลต์บนดาดฟ้าของเดอะไคโรลงมาถึงแก่ชีวิต ในเวลานั้นเลสเตอร์อาศัยอยู่ที่เดอะไคโร และปีนขึ้นไปบนดาดฟ้าเพื่อตามหาหลานสองคน ก่อนที่จะก้าวเท้าพลาดและร่วงลงมาจากความสูง 30 ฟุตผ่านสกายไลต์และกระแทกลงที่พื้นของชั้นสิบเอ็ดของตึก ผลการตรวจสอบพบว่าขาเขาหักทั้งสองข้างและอวัยวะภายในบาดเจ็บอย่างหนักจนถึงแก่ชีวิต

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในวอชิงตัน ดี.ซี.
มอดูล:Location map/data/USA Washington, D.C.

return {
	name = 'วอชิงตัน ดี.ซี.',
	top = 38.9375,
	bottom = 38.8591,
	left = -77.0886,
	right = -76.9902,
	image = 'Location map Washington DC Cleveland Park to Southwest Waterfront.png'
}
ย็อชกอ กวาร์ดิออล

ย็อชกอ กวาร์ดิออล (Joško Gvardiol; เกิด 23 มกราคม ค.ศ. 2002) เป็นนักฟุตบอลชาวโครเอเชีย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหลังให้แก่แมนเชสเตอร์ซิตี สโมสรในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติโครเอเชีย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวโครเอเชีย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติโครเอเชีย
หมวดหมู่:ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นดินามอซาเกร็บ
หมวดหมู่:ผู้เล่นแอร์เบ ไลพ์ซิช
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2022
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024
อาสนวิหารโอแซร์

อาสนวิหารโอแซร์ (Cathédrale d'Auxerre) หรือชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญสเทเฟนแห่งโอแซร์ (Cathédrale Saint-Étienne d'Auxerre) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิก และเป็นที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลซ็องส์และโอแซร์ ตั้งอยู่ในเขตเมืองโอแซร์ จังหวัดอียอน ในแคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญสเทเฟน 
สร้างขึ้นในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 13 ถึง 16 แทนที่อาสนวิหารแบบโรมาเนสก์ที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ซึ่งยังหลงเหลือให้เห็นในปัจจุบันบริเวณใต้ดินใต้อาสนวิหาร โดยอาสนวิหารนี้มีชื่อเสียงด้านจิตรกรรมฝาผนังเฟรสโกสมัยราชวงศ์การอแล็งเฌียงซึ่งพบในบริเวณห้องใต้ดิน และยังมีชื่อเสียงด้านกระจกสีขนาดใหญ่ โดยตั้งแต่ ค.ศ. 1823 ได้เป็นที่ตั้งของมุขมณฑลซ็องส์และโอแซร์

**อ้างอิง**
โอแซร์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 13
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอียอน
ศาลาเผิงไหล

ศาลาเผิงไหล หรือ เจดีย์เผิงไหล (p=Pénglái Gé) เป็นหอคอยที่มีชื่อเสียงในนครเผิงไหล มณฑลชานตง หนึ่งในหอคอยยิ่งใหญ่ทั้งสี่ของประเทศจีน เจดีย์เผิงไหลยังเป็นที่รู้จักในฐานะจุดขึ้นฝั่งของเทพเจ้าแปดเซียน และเป็นจุดที่สามารถเห็นเส้นแบ่งของทะเลเหลือง และ ทะเลป๋อไห่ พื้นที่การท่องเที่ยวในบริเวณนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนพื้นที่ทิวทัศน์สวยงามระดับห้าเอ โดยองค์การการท่องเที่ยวแห่งชาติจีน
ขุนศึก "นายพลเนื้อหมา" เคยนิพนธ์บทกวี "เยี่ยมเยียนศาลาเผิงไหล" ("Visiting Pengai Pavilion") ซึ่งชื่นชมความงามของศาลานี้ บทกวีดังกล่าวมีชื่อเสียงในแง่ของความหยาบคาย

**อ้างอิง==
มอดูล:Road data/strings/USA/HI

--**
To inspect the content of this data module, use Special:ExpandTemplates
and enter the following input text:
module=Module:
To inspect the content of this data module when editing, enter the following
into the Debug console:
local util = require("Module:Road data/util")
print(util.arrayToString(p))
To inspect a particular route type, change `p` above to include the route type,
e.g., `p.I` and `p"US-Hist"`.

**
-- Hawaii
local HI = {}
local util = require("Module:Road data/util")
util.addAll(HI, require("Module:Road data/strings/USA"))
HI.I.shield = "I-H%route%.svg"
HI.I.name = "อินเตอร์สเตตเอช %route%"
HI.I.link = "อินเตอร์สเตตเอช %route%"
HI.I.abbr = "H-%route%"
for k, v in pairs(HI) do if k:find ("^I%-") then 
	v.shield = HI.I.shield
	v.name = HI.I.name
	v.link = HI.I.link
	v.abbr = HI.I.abbr
	end
end
HI.H = HI.I
--Do not add US Highways or USH special routes
HI.HI = {	
	shield = "HI-%route%.svg",
	name = "Hawaii Route %route%",
	link = "Hawaii Route %route%",
	abbr = "Route %route%"
}
HI.Route = HI.HI
-- add new types above this line if you want it to have the state highway browse and maint
for k, v in pairs(HI) do if k:find ("^%a") then
	v.maint = "HDOT"
	v.browse = "Routes in Hawaii"
	end
end
return HI
มอดูล:Road data/banners/USA

local USA = {}
USA.to = {
	shield = {
		arg = "type",
		"US 1926" = "",
		"US 1948" = "",
		"SR 1927" = "",
		"SR 1934 S" = "",
		"NM 1926" = "",
		"NM 1932" = "",
		"ON" = "",
		default = "To plate"
	},
	shieldsize = "20"
}
USA.dir = {
	shield = {
		arg = "type",
		"SR 1927" = "",
		"SR 1934 S" = "",
		"NM 1926" = "",
		"NM 1932" = "",
		default = {
			arg = "dir",
			east = "East plate",
			north = "North plate",
			south = "South plate",
			west = "West plate",
			East = "East plate",
			North = "North plate",
			South = "South plate",
			West = "West plate",
			begins = "Begin plate",
			ends = "End plate"
		}
	},
	shieldsize = "20"
}
USA.suffix = {
	shield = {
		arg = "type",
		I = "blue",
		"I-Toll" = "blue",
		"I 1957" = "blue",
		BL = "green",
		BS = "green",
		"BL 1957" = "green",
		"BS 1957" = "green",
		CR = {
			hook = "match",
			entry = "shield",
			actions = {
				-- %S+ represents a nonempty sequence of characters containing no spaces.
				-- Also need to escape dot with %.
				"CR %S+ jct%.svg" = "county",
				"CR %S+ jct wide%.svg" = "county",
				"County %S+ square%.svg" = ""
			}
		},
		GRR = "Vermont",
		"IA 1926" = "1926",
		"M 1948" = "1961",
		"M 1948-Bus" = "1961",
		"M 1948-Byp" = "1961",
		"M 1948-Conn" = "1961",
		"M 1948-Spur" = "1961",
		"M 1948-Truck" = "1961",
		"MN 1920" = "1926",
		"US-Hist" = "brown",
		"US 1926" = "1926",
		"US 1948" = "1948",
		"US 1961" = "1961",
		"US 1956 E" = "brown",
		"US 1956 W" = "blue",
		"US 1956 N" = "orange",
		"US 1956 S" = "green",
		PR = {
			arg = "state",
			PR = "blue (es)"
		},
		Urban = "(es)",
		Sec = {
			arg = "state",
			PR = "county (es)"
		},
		Ter = "(es)",
		default = {
			hook = "beginswith",
			base = "type",
			actions = {
				CA = "green",
				MN = "blue",
				SC = "South Carolina",
				SD = "South Dakota",
				VT = "Vermont",
				WY = "Wyoming",
				CR = "county"
			}
		}
	}
}
return USA
หอคอยกระเรียนเหลือง

หอคอยกระเรียนเหลือง
หอคอยกระเรียนเหลือง (Yellow Crane Tower) หรือ หอคอยหวงเฮ่อ (p=Huánghè Lóu) เป็นหอคอยแบบธรรมเนียมจีนตั้งอยู่ในนครอู่ฮั่น หอคอยหลังปัจจุบันสร้างขึ้นในระหว่างปี 1981-1985 แต่หอคอยนี้เคยมีอยู่มาก่อนในหลายรูปนับตั้งแต่ปี 223 หอคอยปัจจุบันมีความสูง m บนพื้นที่ m2 ตั้งอยู่บนเขางู (蛇山) หนึ่งกิโลเมตรจากที่เคยตั้งหอคอยหลังเดิม ริมแม่น้ำแยงซี หอคอยนี้ยังเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ในลัทธิเต๋า ว่ากันว่า หลี่ว์ ต้งปิน ได้เดินทางสู่สวรรค์จากที่นี่

**ประวัติศาสตร์**
แผนที่และบันทึกว่าด้วยจังหวัดและมณฑลของหยวนเหอ เขียนขึ้นราว 600 ปี หลังการก่อสร้างหอคอย ระบุว่านับตั้งแต่ซุน กวน ปฐมกษัตริย์แห่งอู่ตะวันออก สร้างป้อม Xiakou ขึ้นในปี 223 และสร้างหอคอยขึ้นตรงจุดที่เป็นเขื่อนกระเรียนเหลือง ซึ่งกลายมาเป็นที่มาของชื่อหอคอย
หอคอยถูกทำลายไปรวม 12 ครั้ง ทั้งจากเพลิงไหม้และจากสงคราม ในสมัยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง และได้รับการซ่อมแซมรวม 10 วาระ หอคอยหลังสุดท้ายที่จุดที่ตั้งหอคอยหลังเดิมสร้างขึ้นในปี 1868 และทำลายลงไปในปี 1884 ต่อมาในปี 1907 ได้มีการสร้างหอคอยหลังใหม่ขึ้นใกล้กับจุดที่ตั้งหอคอยหลังเดิม จาง จื้อตง เสนอชื่อ '奧略樓' (หอคอยเอ้าลี่ว์) สำหรับหอคอยหลังใหม่นี้ รวมถึงยังได้เขียนโคลงคู่ถึง ในปี 1957  สะพานอู่ฮั่นแยงซีได้สร้างขึ้นโดยที่โครงรับน้ำหนักข้างหนึ่งของสะพานสร้างอยู่บนจุดที่จะเป็นหอคอยกระเรียนเหลือง ในปี 1981 รัฐบาลนครอู่ฮั่นได้เริ่มก่อสร้างหอคอยขึ้นใหม่อีกครั้งที่จุดใหม่ ห่างไปราว km จากจุดเดิม หอคอยหลังใหม่นี้สร้างเสร็จในปี 1985

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หอคอยในประเทศจีน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอู่ฮั่น
ศาลาเจ้าชายเถิง

ศาลาเจ้าชายเถิง
ศาลาเจ้าชายเถิง (Pavilion of Prince Teng) หรือ ศาลาเถิงหวัง (first=t) เป็นสิ่งปลูกสร้างทางตอนเหนือของนครหนานชาง มณฑลเจียงซี ประเทศจีน บนชายฝั่งตะวันออกของแม่น้ำกั้น และเป็นหนึ่งในสี่หอคอยอันยิ่งใหญ่ของประเทศจีน ศาลานี้ถูกทำลายและสร้างขึ้นใหม่หลายครั้งตลอดในประวัติศาสตร์ อาคารหลังปัจจุบันสร้างขึ้นในปี 1989 บนจุดที่ตั้งเดิม ภายใต้การดูแลของสถาปนิก เหลียง ซือเฉิง ศาลามีความสูงเก้าชั้น สถาปัตยกรรมไม้แบบราชวงศ์ซ่ง
ศาลาเถิงหวังสร้างขึ้นครั้งแรกในปี 653 โดย ลี่ หยวนยิง (ได้รับบรรดาศักดิ์เป็น เจ้าชายเถิง ในปี 639) น้องชายของจักรพรรดิไท่ซงแห่งราชวงศ์ถัง และลุงของจักรพรรดิเกาจงแห่งราชวงศ์ถัง นับตั้งแต่การก่อสร้างเสร็จ หอคอยถูกทำลายรวม 29 ครั้ง มีการเปลี่ยนรูปทรงและการใช้สอยของอาคารหลายครั้งมาตลอดประวัติศาสตร์ อาคารหลังก่อนปัจจุบันสร้างขึ้นในรัชสมัยของจักรพรรดิถงจื้อแห่งราชวงศ์ชิง อาคารหลังนี้ถูกทำลายลงในเดือนตุลาคม 1926 ในยุคสมัยขุนศึก
ศาลาหลังปัจจุบันสร้างขึ้นตามการออกแบบของสถาปนิก เหลียง ขือเฉิง สร้างแล้วเสร็จเมื่อปี 1989 สร้างขึ้นจากคอนกรีตเสริมเหล็ก ตกแต่งอย่างราชวงศ์ซ่ง หอคอยมีความสูง ft เก้าชั้น พื้นที่ใช้สอยรวม m2

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
Wang, Qiaolin (p=Wáng Qiǎolín) et al. 1996. Jiangnan Famous Site: The Pavilion of Prince Teng (p=Jiāngnán Míngshèng Téngwáng Gé). Baihuazhou Literary Press (p=Báihuāzhōu Wényì Chūbǎnshè). 247 pages. 7-80579-797-8.
หอคอยเยฺว่หยาง

หอคอยเยฺว่หยาง (p=Yuèyáng Lóu) เป็นหอคอยแบบจีนโบราณ ตั้งอยู่ในเย่วหยาง มณฑลหูหนาน ริมฝั่งทะเลสาบต้งถิง หอคอยเยฺว่หยาง, หอคอยเจ้าชายเถิง และ หอคอยกระเรียนเหลือง เป็นสามหอคอยอันยิ่งใหญ่ของแคว้นเจียงหนาน หอคอยเยฺว่หยางเป็นที่รู้จักมาจากบทนิพนธ์ ระลึกถึงหอคอยเยฺว่หยาง (labels=no) นิพนธ์โดยซีเหวิน ขุนนางคนสำคัญของราชวงศ์ซ่งเหนือ (960–1127) ของจีนp=43 หอคอยตั้งอยู่บนกำแพงเมืองนครโบราณเยฺว่หยาง มณฑลหูหนาน โดยหันหน้าออกสู่เกาะจุนชาน เหนือทะเลสาบต้งถิง
หลังคาของหอคอยประดับด้วยกระเบื้องเคลือบสีเหลือง (labels=no) สีตัดกันกับป่าไม้สีเขียวโดยรอบ หลังคายอดสดของหอคอยเป็นทรงโค้งเรียบลักษณะคล้ายกับหมวกขุนพลในจีนโบราณ หอคอยเยฺว่หยางถือเป็นสิ่งปลูกสร้างในจีนโบราณแห่งเดียวที่มีลักษณะหลังคาทรงหมวกขุนพลเช่นนี้p=43

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หอคอยในประเทศจีน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในมณฑลหูหนาน
โรงเรียนสตรีราชกุมารีรัตนาวตี

โรงเรียนสตรีราชกุมารีรัตนาวดี (Rajkumari Ratnavati Girls School) เป็นโรงเรียนสตรีในชนบทของทะเลทรายทาร์ในไชสัลเมร์ ประเทศอินเดีย โรงเรียนนี้โดดเด่นที่การออกแบบโดยสถาปนิกให้มีลักษณะเป็นรูปวงรีที่สามารถต้านทานอุณหภูมิกลางทะเลทรายที่สูงได้ถึง 50 องศาเซลเซียส โรงเรียนมีขนาด 400 คน เปิดสอนระดับอนุบาลถึงระดับสิบ (เทียบเท่ามัธยมสี่) เป้าหมายการศึกษาของโรงเรียนคือการเรียนการสอนและฝึกวิชาซึ่งรวมถึงทักษะงานศิลปหัตถกรรมแบบพื้นถิ่น เช่น การทอผ้า เย็บปักถักร้อย อาคารโรงเรียนนี้เป็นผลงานการออกแบบโดยบริษัทสถาปนิกจากนิวยอร์ก ไดแอนา เคลลอก อาร์คีเท็กส์ (Diana Kellogg Architects) ส่วนเครื่องแบบนักเรียนของโรงเรียนเป็นผลงานออกแบบโดยสพยสาจี มุขรจี โดยใช้อาร์จัก ซึ่งเป็นภาพพิมพ์ไม้อัดแบบท้องถิ่น
ชื่อของโรงเรียนตั้งตามเจ้าหญิง (ราชกุมารี) นามว่า รัตนาวตี (หรือ รัตนาวดี) ธิดาในมหาราวัลรตัน สิงห์ (Maharawal Ratan Singh)

**สถาปัตยกรรม**
โรงเรียนตั้งอยู่ในภูมิภาคห่างไกลโดยรอบนครไชสัลเมร์ ใกล้กับหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ชื่อ กาโนอี (Kanoi) สถาปัตยกรรมของโรงเรียนเป็นรูปวงรี โดดเด่นท่ามกลางทะเลทราย การออกแบบอาคารของโรงเรียนนั้นออกแบบเพื่อให้อากาศเย็นไหลเวียน และยังเป็นสัญลักษณ์แทนความเป็นสตรี อันเป็นเอธอส (ethos) ของโครงการ ช่างหินจากไชสัลเมร์สร้างอาคารขึ้นจากหินทรายสีเหลืองทองพรีคัต เคลล็อก ผู้ออกแบบสร้างโรงเรียนเรียกผลงานชิ้นนี้ของเธอว่าเป็น "อ้อมกอดใหญ่และเป็นกอดที่แน่น" ("a big, tight hug")
เพื่อให้ภายในอาคารของโรงเรียนมีอากาศเย็นสบาย เคลล็อกได้นำเอาวิธีแบบท้องถิ่นมาใช้ เช่น การฉาบผนังด้านในด้วยปูนขาว (lime plaster) ปูนขาวนี้มีฤทธิ์ในการคงความเย็นแก่อาคาร นอกจากนี้ เธอยังนำเอาหน้าต่างแบบจาฬีมาใช้ ซึ่งสร้างปรากฏการณ์เวนตูรี ทำให้ลมที่พัดผ่านเข้ามามีความเย็นขึ้น ความเย็นภายในอาคารเพียงพอที่จะไม่ต้องติดตั้งเครื่องปรับอากาศ
พระบรมวงศานุวงศ์ของมหาราชาแห่งไชสัลเมร์ และ มเวนทระ สิงห์ เศขวาต (Manvendra Singh Shekhawat) เป็นผู้บริจาคที่ดินสร้างโรงเรียนนี้

**อ้างอิง ==
ปฏิบัติการเทอร์มินอล

ปฏิบัติการเทอร์มินอล เป็นหนึ่งในปฏิบัติการของฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ส่วนหนึ่งของปฏิบัติการคบเพลิง(ฝ่ายสัมพันธมิตรบุกครองฝรั่งเศสแอฟริกาเหนือ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942) มันเกี่ยวข้องกับการขึ้นบกโดยตรงของทหารราบเข้าสู่ท่าเรือแอลเจียร์ของวิชีฝรั่งเศสด้วยจุดมุ่งหมายในการเข้ายึดท่าเรือโดยสะดวกก่อนที่พวกเขาอาจจะถูกสังหารได้

**เบื้องหลัง**
กองกำลังที่เข้าโจมตีคือเรือพิฆาตสองลำของราชนาวี ได้แก่ เรือหลวงมัลคอล์ม และเรือหลวงโบรค (บัญชาการโดย เฮนรี่ แฟนคอร์ท) ซึ่งบรรจุทหารจำนวน 600 นายของกองพันที่ 3 ทหารราบที่ 135  (บัญชาการโดยพันเอก เอ็ดวิน สเวนสัน) ส่วนหนึ่งของกองพลทหารราบสหรัฐที่ 34 แผนการดังกล่าวคือกองทหารจะทำการขึ้นบกโดยตรงเข้าสู่ท่าเรือ มันเป็นการคาดหวังว่าไม่ว่าจะเข้าจู่โจมโดยไม่ทันได้ตั้งตัวอย่างสมบูรณ์อาจจะได้รับประสบผลสำเร็จหรือว่าฝ่ายป้องกันอาจจะให้การสนับสนุนการบุกครองดังกล่าวในขนาดที่อย่างน้อยก็ปฏิเสธที่จะยิงใส่ฝ่ายโจมตี อย่างไรก็ตาม กองกำลังวิชีได้เปิดฉากยิงใส่เรือ สร้างความเสียหายแก่พวกเขาอย่างหนัก

**ปฏิบัติการ**
เวลา 4 นาฬิกา ช่วงเช้าของวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942 เรือมัลคอล์มและเรือโบรคได้แล่นเรือเข้าใกล้ท่าเรือแอลเจียร์ พวกเขาถูกมองว่าเป็นศัตรูโดยกองทหารวิชีที่คอยป้องกันอยู่ ได้เปิดฉากยิงในเวลา 4 นาฬิกา 6 นาที เรือมัลคอล์มได้พยายามแล่นเรือฝ่าดงระเบิดแต่ถูกยิงและได้รับความเสียหายอย่างหนักโดยกระสุนปืนใหญ่ที่ยิงมาจากชายฝั่ง ลูกเรือบนเรือสิบนายเสียชีวิต อีกหลายคนได้รับบาดเจ็บ และหม้อไอน้ำสามในสี่ของเรือได้ดับไป ตัดความเร็วของเรือที่ 4 น็อต เรือถูกบังคับให้ล่าถอยและไม่ได้มีส่วนร่วมในปฏิบัติการอีกต่อไป ในช่วงแรก เรือโบรคนั้นโชคดีกว่า ในความพยายามครั้งที่สามของเรือ เรือได้แล่นฝ่าดงระเบิดและได้ส่งกองทหารของเรือภายใต้การยิงไว้ที่ Quai de Fécamp และจากนั้นก็ล่าถอย นี่คือสี่ชั่วโมงหลังปฏิบัติการได้เริ่มขึ้น ความโชคดีของเรือโบรคได้หมดลง เรือถูกยิงโดยปืนใหญ่ชายฝั่งซึ่งประกอบกับความเสียหายก่อนหน้าและหลังจากถูกลากจูง เรือได้จมลงในวันที่ 10 พฤศจิกายน
ทหารราบที่ขึ้นบกถูกล้อมและถูกบีบบังคับให้ยอมจำนนในเจ็ดชั่วโมงต่อมา อย่างไรก็ตาม พวกเขาประสบความสำเร็จในการขัดขวางการทำลายท่าเรือก่อนที่ฝ่ายป้องกันได้ยอมจำนนต่อกองกำลังบุกรุกที่ใหญ่กว่า

**ผลพวง**
ปฏิบัติการที่คล้ายกันได้ถูกดำเนินที่ออราน (ปฏิบัติการรีเซอร์วิสท์) แต่ด้วยความสำเร็จที่ค่อนข้างน้อย อย่างไรก็ตาม การขึ้นบกของคบเพลิงได้ประสบความสำเร็จโดยรวม ส่วนปฏิบัติการเทอร์มินอลและรีเซอร์วิสท์เป็นเพียงความล้มเหลวในปฏิบัติการทั้งหมด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การทัพแอฟริกาเหนือ
คอสมิกเกอริลลา

คอสมิกเกอริลลา (italic=yes) เป็นวิดีโอเกมอาร์เคดเกมยิงที่ตายตัวที่พัฒนาโดยบริษัทยูนิเวอร์แซลและวางจำหน่ายใน ค.ศ. 1979 ส่วนพอร์ตแซดเอกซ์ สเปกตรัม เผยแพร่โดยบริษัทคริสตัลคอมพิวติงใน ค.ศ. 1983

**รูปแบบการเล่น**
บรรดาเอเลียนฉกชิงฝายกำบังที่ปกป้องจำนวนชีวิตของผู้เล่น
คอสมิกเกอริลลาเป็นเกมยิงที่ตายตัวสองมิติ โดยผู้เล่นควบคุมปืนใหญ่เลเซอร์ที่ด้านล่างของหน้าจอ ซึ่งการเคลื่อนไหวจะจำกัดไปทางซ้ายกับขวา และต้องยิงใส่เอเลียนด้านบน เกมนี้ตรงกันข้ามกับสเปซอินเวเดอส์ ซึ่งบรรดาเอเลียนจะถูกจัดเรียงเป็นเส้นแนวตั้งเดียวในแต่ละด้านของหน้าจอ โดยมีการเคลื่อนไหวไปที่ตรงกลางทีละหนึ่งตัวหรือมากกว่า เพื่อพยายามจับกุมและโยกย้ายฝ่ายกำบังของผู้เล่นออก ทั้งนี้ เหล่าเอเลียนไม่สามารถโดนกระสุนของผู้เล่นได้จนกว่าพวกมันจะเริ่มเคลื่อนไหว และผู้เล่นสามารถยิงโพรเจกไทล์ได้ครั้งละหนึ่งนัดเท่านั้น เมื่อฝ่ายกำบังแถวหนึ่งถูกโยกย้ายออก หนึ่งใน "ชีวิต" ของผู้เล่นจะถูกเปิดเผยและสามารถถูกจับกุมได้ ในบางครั้ง "ยานแม่" ที่รวดเร็วมากจะปรากฏขึ้น และเคลื่อนผ่านหน้าจอเหนือผู้เล่นโดยมีการทิ้งระเบิด
เกมนี้มีความยากหกระดับ พร้อมกับโหมดเกมสี่โหมด ที่ผสมระหว่างเกมปกติ, โบนัสศัตรู และเอเลียนที่เร็วกว่า นอกจากนี้ ยังมีโหมดผู้เล่นสองคนที่ผู้เล่นผลัดกันเล่น

**การตอบรับ**
คอสมิกเกอริลลาได้รับการเปรียบเทียบกับสเปซอินเวเดอส์อย่างสม่ำเสมอ แม้ว่านิตยสารซินแคลร์ยูสเซอร์จะอธิบายว่าเกมนี้เป็น "ขั้นต่อไป" ด้วยสถานการณ์และการจัดเรียงวัตถุที่แตกต่างกัน ทั้งนี้ นิตยสารโฮมคอมพิวติงวีกลี, ซินแคลร์ยูสเซอร์ และแซดเอกซ์ คอมพิวติงต่างชื่นชมกราฟิกที่ลื่นไหลของเกม แม้ว่าโฮมคอมพิวติงวีกลีจะรู้สึกว่าเสียงน่าจะใช้งานได้ดีกว่า เกมนี้ได้รับการตอบรับที่ดีโดยทั่วไป ตลอดจนได้รับการอธิบายไปต่าง ๆ นานา ว่า "น่าเล่นอย่างไม่น่าเชื่อ" และ "น่าเล่นมาก" รวมถึง "แนะนำเป็นอย่างยิ่ง"

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 id=7402- id=0001082
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2522
หมวดหมู่:การบุกครองของเอเลียนในวิดีโอเกม
หมวดหมู่:วิดีโอเกมอาร์เคด
หมวดหมู่:เกมยิงที่ตายตัว
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
ผลงานเพลงของนิวจีนส์

เกิร์ลกรุปเกาหลีใต้นิวจีนส์ ได้วางจำหน่ายมาแล้ว 2 อีพี 3 ซิงเกิลอัลบั้ม 10 ซิงเกิล และ 5 ซิงเกิลโปรโมต กลุ่มเปิดตัวด้วยอีพีแรกในชื่อเดียวกัน ในปี ค.ศ. 2022 ในเกาหลีใต้อีพีนี้ติดอันดับเซอร์เคิลอัลบั้มชาร์ตกลายเป็นอัลบั้มเปิดตัวที่ขายดีที่สุดโดยศิลปินหญิงเคป็อปด้วยยอดขายมากกว่าหนึ่งล้านชุด รวมถึงสามซิงเกิล: "อัตเทนชัน", "ไฮป์บอย", และ "คุกกี้" ทั้ง "อัตเทนชัน" และ "ไฮป์บอย" ได้รับการรับรองระดับแพลตตินัมสำหรับการสตรีมในเกาหลีใต้ และ การรับรองระดับโกลด์สำหรับการสตรีมในญี่ปุ่น และติดชาร์ตเซอร์เคิลดิจิทัลชาร์ตของเกาหลีใต้ และมีเพลงที่ติดชาร์ตนานที่สุดในชาร์ต บิลบอร์ด โกลบอล 200 นานที่สุดจากศิลปินหญิงเคป็อป
ซิงเกิลอัลบั้มชุดแรกของนิวจีนส์ โอเอ็มจี (2023) ขึ้นอันดับหนึ่งและอันดับสองใน Circle Album Chart และขึ้นถึง 10 อันดับแรกในชาร์ตในญี่ปุ่นและโปรตุเกส ขายได้มากกว่าหนึ่งล้านชุดในเกาหลีใต้ และสองซิงเกิลที่ได้รับการรับรองระดับแพลตตินัมสำหรับการสตรีมในญี่ปุ่น: "ดิตโต" และเพลง "โอเอ็มจี" ได้รับการรับรองระดับแพลตตินัมสำหรับการสตรีมในเกาหลีใต้ กลายเป็นเพลงที่ติดอันดับหนึ่งที่นานที่สุดใน Circle Digital Chart และเป็นเพลงแรกของวงในชาร์ตต่างประเทศหลายแห่งรวมถึง แคนนาดา ฮอต 100  ชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร และบิลบอร์ด ฮอต 100
อีพีที่สองของนิวจีนส์ เก็ตอัป ขายได้มากกว่าหนึ่งล้านชุดขึ้นถึง 10 อันดับแรกในชาร์ตในเกาหลีใต้ ออสเตรีย แคนาดา ฝรั่งเศส เยอรมนี ญี่ปุ่น นิวซีแลนด์ และสวิตเซอร์แลนด์ และอื่นๆ ในสหรัฐอเมริกา อีพีนี้ทำให้นิวจีนส์มีผลงานแรกและเป็นอันดับหนึ่งในบิลบอร์ด 200 เก็ตอัปมีเพลงทั้งหมดสามเพลง: "ซูเปอร์ชาย", คูลวิธยู", และ "อีทีเอ" "ซูเปอร์ชาย"ทำให้นิวจีนส์ขึ้นเป็นอันดับหนึ่งและอับดับที่สามใน Circle Digital Chart และกลายเป็นเพลงที่มีผลงานดีที่สุดในชาร์ตต่างประเทศ

**อีพี**

**ซิงเกิลอัลบั้ม**

**รีมิกซ์อัลบั้ม**

**ซิงเกิล**

**ซิงเกิลภาษาเกาหลี**

**ซิงเกิลภาษาญีุ่่น**

**ซิงเกิลโปรโมต**

**ชาร์ตเพลงอื่น**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
ผลงานเพลง
หมวดหมู่:ผลงานของศิลปินเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ผลงานเพลงกลุ่มดนตรีเคป็อป
แซตเทิร์นสวาปามบุตรของตน

แซตเทิร์นสวาปามบุตรของตน (Saturn Devouring His Son; Saturno devorando a su hijo) เป็นจิตรกรรมโดยศิลปินชาวสเปน ฟรังซิสโก โกยา ตามธรรมเนียมแล้ว ภาพนี้ถูกตีความว่าเป็นภาพของปรัมปรากรีกแสดงตอนที่ยักษ์โครนุส (หรือในปรัมปราโรมันเรียก แซตเทิร์น) กำลังกินลูกของตัวเองคนหนึ่ง ตามปรัมปราในตอนนี้เล่าว่า หลังแซตเทิร์นรับทราบคำพยากรณ์ของเกอาว่าตนจะถูกโค่นล้มโดยลูกคนหนึ่งของตนเอง แซตเทิร์นจึงกินลูกแต่ละคนตั้งแต่แรกเกิด ภาพเขียนนี้เป็นหนึ่งสิบสี่ ภาพดำ ที่โกยาเขียนขึ้นบนผนังของบ้านตนเองโดยตรงในปี 1820-1823 ต่อมาภาพเขียนนี้ได้ถูกเคลื่อนย้ายออกมาไว้บนผ้าใบหลังโกยาเสียชีวิต ปัจจุบันเป็นสมบัติของพิพิธภัณฑ์ปราโดในมาดริด
ภาพเขียนนี้เป็นหนึ่งในหกชิ้นงานที่โกยาสร้างขึ้นในห้องอาหาร กระนั้น โกยาไม่เคยตั้งชื่อชิ้นงานที่เขาวาดไว้ในบ้านตนเอง ชื่อชิ้นงานนี้ถูกตั้งขึ้นให้หลังโกยาเสียชีวิต การตีความภาพนี้เป็นการคาดเดาจากภาพเขียนเท่านั้น นักวิชาการที่ศึกษาเรื่องราวของโกยา เฟร็ด ลิตช์ (Fred Licht) ได้แสดงความไม่วางใจในชื่อของชิ้นงานที่ถูกตั้งให้หลังโกยาเสียชีวิต โดยระบุว่าชื่อนี้อาจ "ชักนำไปในทางที่ผิดอย่างมาก" เขาชี้ให้เห็นว่าประติมานวิทยาโดยธรรมเนียมที่เกี่ยวข้องกับแซตเทิร์น (เช่น เคียวยาว หรือ นาฬิกาทราย) ไม่มีปรากฏในภาพ และร่างของมนุษย์ตัวเล็กดูแล้วไม่ได้คล้ายกันกับเด็กทารก หรือไม่แม้แต่เหมือนกายวิภาคของมนุษย์ด้วยซ้ำ เขาระบุว่า "ต้องเข้าใจชื่อเหล่านี้เป็นแค่ส่วนเล็ก ๆ ของชิ้นงานเท่านั้น" เช่นเดียวกับชิ้นงานภาพเขียนดำอื่น ๆ ของโกยา คำอธิบายแทนที่ของลิตช์เสนอว่าภาพเขียนนี้เป็นการตีกลับกระแสการต่อต้านยิวที่แสดงภาพชาวยิวกินเด็ก (ซึ่งเป็นการอ้างถึงเหตุการณ์บลัดไลเบิล) เมื่อตีความเช่นนี้แล้ว มนุษย์ตัวใหญ่กว่าในภาพกลับเป็นตัวแทนของความหวาดกลัวต่อชาวยิวแสดงออกมาในรูปของความรุนแรงแท้จริงต่อพวกต้านยิว ดังที่ว่า "ความกระหายแบบสัตว์ป่าแท้จริงเกิดขึ้นมาจากความกระหายแบบสัตว์ป่าที่จินตนาการขึ้น" ("bestiality is born of imagined bestiality") กระนั้น เขายังเสริมต่อว่าการตีความนี้เป็นไปไม่ได้ที่จะยืนยัน และเช่นเดียวกันกับการตีความว่าเป็นแซตเทิร์น แสดงให้เห็นถึงความตั้งใจอันหลากหลายของโกยาในการจัดวางองค์ประกอบของภาพ 

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
url=https://archive.org/details/franciscogoya00conn/page/256
*isbn=0-06-430123-0
*isbn=1-84403-563-8
*access-date=February 27, 2007
*access-date=February 27, 2007
*archive-date = December 13, 2006
*access-date=February 27, 2007
*access-date=February 27, 2007
*access-date=August 25, 2013

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:จิตรกรรมสเปน
หมวดหมู่:จิตรกรรมศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:ภาพยนตร์กังฟูแพนด้า

หมวดหมู่:กังฟูแพนด้า
หมวดหมู่:ภาพยนตร์กังฟู
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับแพนด้า
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับนกกระเรียน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันเกี่ยวกับเสือโคร่ง
หมวดหมู่:แอนิเมชันตะวันตกที่ได้รับอิทธิพลจากสื่ออนิเมะ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศจีน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันเกี่ยวกับเสือโคร่ง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันเกี่ยวกับแมว
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นเสือโคร่ง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับเสือโคร่ง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันเกี่ยวกับแมว

หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันเกี่ยวกับสัตว์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นแมว
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับแมว
ไดสุเกะ สุกี้คาวา

ไดสุเกะ สุกี้คาวา (Daisuke Sukikawa) (ชื่อเล่น:ได) (เกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2530)เป็นนักแสดงอิสระชาวไทย เริ่มเข้าสู่ในวงการบันเทิงจากการเดินแบบและถ่ายโฆษณาแสดงมิวสิกวิดิโอต่างๆและผลงานภาพยนตร์เป็นที่รู้จักในบาท "โทรู" 
จากละครเรื่อง คนละโลก เป็นต้น

**ประวัติ**
ไดสุเกะ เกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ 2530) จบการศึกษาปริญญาตรีจากประเทศญี่ปุ่น
ไดสุเกะเป็น(ลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น) มีบิดาเป็นชาวประเทศญี่ปุ่นและมารดาเป็นชาวไทยปัจจุบันพักอาศัยอยู่กับมารดาที่กรุงเทพมหานคร 

**วงการบันเทิง**
ไดสุเกะเริ่มเข้าสู่ในวงการบันเทิงจากการเดินแบบและถ่ายโฆษณาแสดงมิวสิกวิดิโอต่างๆและผลงานภาพยนตร์เป็นที่รู้จักในบาท "โทรู" จากละครเรื่อง คนละโลกและ แฝดล่องหน
ในปัจจุบันไดสุเกะได้สิ้นสุดในการเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 เอชดี ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระสามารถรับงานละครอื่นๆทางทุกสถานี

**ผลงานละครโทรทัศน์**

**ละครโทรทัศน์**

**ผลงานมิวสิกวิดีโอ**
(2558) เพลงคู่ชีวิต ศิลปิน Cocktail

**ภาพยนตร์**
2557
เพื่อนเฮี้ยน..โรงเรียนหลอน
อาจารย์ธาดา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันเกี่ยวกับสุนัข

หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันเกี่ยวกับสัตว์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสุนัข
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับสุนัข
สำนักงานใหญ่จอห์นสันแว็กซ์

สำนักงานใหญ่จอห์นสันแว็กซ์ (Johnson Wax Headquarters) เป็นสำนักงานใหญ่นานาชาติและอาคารบริหารของบริษัทเอส. ซี. จอห์นสัน แอนด์ ซัน ในราซีน รัฐวิสคอนซิน ผลงานออกแบบโดยสถาปนิกชาวอเมริกัน แฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ ให้กับประธานบริษัท แฮร์เบิร์ต เอฟ. "ฮิบ" จอห์นสัน (Herbert F. "Hib" Johnson) สร้างขึ้นในระหว่างปี 1936 ถึง 1939 เสาทรง "ใบบัว" ที่โดดเด่น และนวัตกรรมอื่น ๆ ที่ไรต์ออกแบบให้กับอาคารนี้ได้ช่วยฟื้นหน้าที่การงานของไรต์ขึ้นมาอีกครั้งจากช่วงที่เขากำลังเริ่มสูญเสียอิทธิพล ตัวอาคารสำนักงานและอีกอาคารที่อยู่ติดกัน คือหอค้นคว้าวิจัยความสูง 14 ชั้น (Johnson Wax Research Tower) สร้างขึ้นปี 1944–1950 ได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นแนชั่นนอลฮิสตอริกแลนด์มาร์กในปี 1976

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สำนักงานในสหรัฐ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐวิสคอนซิน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างโดยแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์
3 นักสู้ผู้ยิ่งใหญ่

3 นักสู้ผู้ยิ่งใหญ่ เป็นภาพยนตร์ไทยแนว โลดโผน, ตลก และอาชญากรรม โดยเป็นผลงานลำดับแรกของค่ายไทรทองภาพยนตร์ และจัดจำหน่ายโดยนิวไฟว์สตาร์ (ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น ในปัจจุบัน ต่อมาเมื่อค่ายไทรทองภาพยนตร์ปิดกิจการลงไปลิขสิทธิ์จึงตกมาอยู่กับไฟว์สตาร์โปรดักชั่น) จากการกำกับของผู้ที่ใช้นามแฝงว่า ทับทิมสยาม ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2519 นำแสดงโดย สรพงศ์ ชาตรี, อุเทน บุญยงค์, ไพโรจน์ ใจสิงห์, ภาวนา ชนะจิต, บู๊ วิบูลย์นันท์, แพน บอระเพ็ด, พิภพ ภู่ภิญโญ, ไกร ครรชิต, สุคนธ์ คิ้วเหลี่ยม และดวงใจ หทัยกาญจน์

**นักแสดง**
 สรพงศ์ ชาตรี รับบท จอม- อุเทน บุญยงค์ รับบท เฉียบ ชัยภูมิ- ไพโรจน์ ใจสิงห์ รับบท โรจน์- ภาวนา ชนะจิต รับบท ทับทิม- บู๊ วิบูลย์นันท์ รับบท เสี่ยเคี้ยง แซ่โค้ว- ไกร ครรชิต รับบท ไกร- แพน บอระเพ็ด รับบท โดม- พิภพ ภู่ภิญโญ รับบท สามภพ- สุคนธ์ คิ้วเหลี่ยม รับบท ตาเปา- ดวงใจ หทัยกาญจน์ รับบท เปรม- เมือง อพอลโล รับบท เมือง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผนไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2519
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 1970
สถานีรถไฟปอยเปต

สถานีรถไฟปอยเปต เดิมใช้ชื่อว่า สถานีรถไฟเสรีเริงฤทธิ์ คือสถานีรถไฟแห่งหนึ่งในปอยเปต จังหวัดบันทายมีชัย ประเทศกัมพูชา ห่างจากชายแดนไทย 850 เมตร เป็นจุดสิ้นสุดของทางรถไฟสายพนมเปญ–ปอยเปต และเชื่อมต่อกับทางรถไฟสายตะวันออกของการรถไฟแห่งประเทศไทย

**ประวัติ**
สถานีรถไฟปอยเปตถูกสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2473 ในช่วงที่กัมพูชาเป็นส่วนหนึ่งของอินโดจีนของฝรั่งเศส หลังการรับมอบดินแดนเขมรส่วนในจากจักรวรรดิญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อ พ.ศ. 2484 ในราชกิจจานุเบกษา ระบุถึงการเวนคืนที่ดินเพื่อสร้างทางรถไฟสายอรัญญประเทศ–มงคลบุรี เมื่อ พ.ศ. 2485-2487 ไทยได้ทำการสร้างรางรถไฟเชื่อมต่อกับทางรถไฟเดิมไปจนถึงสถานีรถไฟพระตะบองจนถึงสถานีรถไฟสวายโดนแก้ว ที่แม่น้ำเป็นพรมแดนกั้นไทยกับฝรั่งเศสในขณะนั้น เป็นระยะทาง 17 กิโลเมตร โดยในราชกิจจานุเบกษาได้กำหนดชื่อสถานีรถไฟที่ปอยเปตว่า สถานีรถไฟเสรีเริงฤทธิ์ กระทั่งสงครามโลกครั้งที่สองยุติลง ฝ่ายไทยได้ส่งมอบดินแดนเขมรส่วนในพร้อมกับทางรถไฟสายตะวันออกนี้คืนแก่ฝรั่งเศสเมื่อ พ.ศ. 2489
แต่การเดินรถไฟระหว่างประเทศ มักหยุดเดินรถและรื้อเส้นทางออกหลายครั้งด้วยเหตุผลทางการเมืองของประเทศกัมพูชา และไม่มีการเดินรถระหว่างกันนานกว่า 40 ปี กระทั่งรัฐบาลกัมพูชาบูรณะเส้นทางรถไฟขึ้นใหม่เพื่อผลประโยชน์ด้านการค้า โดยมีการสร้างทางรถไฟเชื่อมกับสถานีรถไฟด่านพรมแดนบ้านคลองลึกของประเทศไทยขึ้นใหม่เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2562 ทว่าการเดินรถระหว่างประเทศหยุกชะงักอีกครั้งช่วงเดือนเมษายน พ.ศ. 2563 จากการระบาดทั่วของโควิด-19

**อ้างอิง**
ปอยเปต
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดบันทายมีชัย
หมวดหมู่:เขตแดนกัมพูชา–ไทย
หมวดหมู่:จุดผ่านแดนกัมพูชา–ไทย
โรงเรียนนาทวีวิทยาคม

โรงเรียนนาทวีวิทยาคม  (Nathawee Wittayakom School) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 16 กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่เลขที่ 100 หมู่ที่ 2 ถนนเพชรเกษม ตำบลคลองทราย อำเภอนาทวี จังหวัดสงขลา รหัสไปรษณีย์ 90160 มีพื้นที่ 80 ไร่  

**ประวัติ**
   โรงเรียนนาทวีวิทยาคม ได้รับอนุญาตจากกระทรวงศึกษาธิการ ให้เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น เมื่อปี พ.ศ. 2516 โดยอาศัยที่เรียนอาคารชั่วคราวภายในโรงเรียนบ้านนาทวีในการจัดการเรียนการสอน มีนายสมคิด สุวรรณยุหะ เป็นครูใหญ่ และรับนักเรียนสหศึกษา 1 ห้อง มีจำนวนนักเรียน 51 คน ครู 2 คน ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 โรงเรียนได้รับบริจาคที่ดินจาก นายเมล์ รัตนเสถียร เนื้อที่ 30 ไร่ และขอใช้ที่ดินกรมธนารักษ์อีก 50 ไร่ เพื่อเป็นที่ตั้งของโรงเรียน

**อ้างอิง**

**เเหล่งข้อมูล**
  เว็บไซต์โรงเรียนนาทวีวิทยาคม
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสงขลา สตูล
หมวดหมู่:โรงเรียนในจังหวัดสงขลา
หมวดหมู่:สถานศึกษาในอำเภอนาทวี
มอดูล:Adjacent stations/Royal Railway

local p = {
	"system title" = "รถไฟหลวงกัมพูชา",
	"system icon" = "",
	"station format" = {
		"สถานีรถไฟ%1",
		"" = "",
	},
	"lines" = {
		"Phnom Penh–Poipet" = {
			"title" = "พนมเปญ–ปอยเปต",
			"color" = "0000FF",
			"left terminus" = "ปอยเปต",
			"right terminus" = "พนมเปญ",
		},
	},
}
return p
ชู้รักของเลดี

"ชู้รักของเลดี" (The Adventure of the Abbey Grange) เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนกันยายน ค.ศ. 1904 และตีพิมพ์ในนิตยสารคอลเลียร์ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1904 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 12 จากทั้งหมด 13 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ ในปี ค.ศ. 1905

**ประวัติการตีพิมพ์**
"ชู้รักของเลดี" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1904 และตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารคอลเลียร์เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1904  ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 8 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต ในนิตยสารคอลเลียร์มีภาพวาดประกอบ 6 ภาพวาดโดยเฟรดเดอริก ดอร์ สตีล เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ ซึ่งตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1905 และในสหราชอาณาจักรในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1905

**อ้างอิงและบรรณานุกรม**
อ้างอิง
บรรณานุกรม- isbn=978-0762444083- isbn=978-1629335087- isbn=978-1-78131-404-3

**แหล่งข้อมูลอื่น**
single=true
*ชู้รักของเลดี-  author=Sir Arthur Conan Doyle
หมวดหมู่:เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์
มอดูล:Adjacent stations/KTM ETS

local p = {
	"system title" = "การรถไฟมาลายา (อีทีเอส)",
	"system icon" = "link=เคทีเอ็ม อีทีเอส",
	"station format" = {
		"สถานีรถไฟ%1",
		"" = "",
	},
	"lines" = {
		"_default" = {
			"title" = "อีทีเอส",
			"short name" = "อีทีเอส",
			"color" = "ffd700",
			"left terminus" = "ปาดังเบซาร์",
			"right terminus" = "โจโฮร์บะฮ์รูเซ็นตรัล",
		},
"ETS Gold" = {
			"title" = "อีทีเอส โกลด์",
			"short name" = "อีทีเอส โกลด์",
			"color" = "ffd700",
			"left terminus" = "",
			"right terminus" = "",
		},
"ETS Silver" = {
			"title" = "อีทีเอส ซิลเวอร์",
			"short name" = "อีทีเอส ซิลเวอร์",
			"color" = "c0c0c0",
			"left terminus" = "",
			"right terminus" = "",
		},
"ETS Platinum" = {
			"title" = "อีทีเอส แพลทินัม",
			"short name" = "อีทีเอส แพลทินัม",
			"color" = "e5e4e2",
			"left terminus" = "",
			"right terminus" = "",
		},
"KL Sentral–Ipoh (Gold)" = {
			"title" = "เซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์–อีโปะฮ์ (โกลด์)",
			"short name" = "เซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์–อีโปะฮ์ (โกลด์)",
			"color" = "ffd700",
			"left terminus" = "อีโปะฮ์",
			"right terminus" = "เซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์",
		},
"KL Sentral–Ipoh (Silver)" = {
			"title" = "เคทีเอ็ม อีทีเอสเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์–อีโปะฮ์ (ซิลเวอร์)",
			"short name" = "เคทีเอ็ม อีทีเอสเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์–อีโปะฮ์ (ซิลเวอร์)",
			"color" = "c0c0c0",
			"left terminus" = "อีโปะฮ์",
			"right terminus" = "เซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์",
		},
"KL Sentral–Padang Besar" = {
			"title" = "เซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์–ปาดังเบซาร์ (แพลทินัม)",
			"short name" = "เซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์–ปาดังเบซาร์ (แพลทินัม)",
			"color" = "e5e4e2",
			"left terminus" = "ปาดังเบซาร์",
			"right terminus" = "เซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์",
		},
"KL Sentral–Butterworth" = {
			"title" = "เคทีเอ็ม อีทีเอสเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์–บัตเตอร์เวิร์ท (แพลทินัม)",
			"short name" = "เคทีเอ็ม อีทีเอสเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์–บัตเตอร์เวิร์ท (แพลทินัม)",
			"color" = "e5e4e2",
			"left terminus" = "บัตเตอร์เวิร์ท",
			"right terminus" = "เซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์",
		},
"Padang Besar–Gemas" = {
			"title" = "ปาดังเบซาร์–เกอมัส (โกลด์)",
			"short name" = "ปาดังเบซาร์–เกอมัส (โกลด์)",
			"color" = "ffd700",
			"left terminus" = "ปาดังเบซาร์",
			"right terminus" = "เกอมัส",
		},
"Butterworth–Gemas" = {
			"title" = "บัตเตอร์เวิร์ท–เกอมัส (โกลด์)",
			"short name" = "บัตเตอร์เวิร์ท–เกอมัส (โกลด์)",
			"color" = "ffd700",
			"left terminus" = "บัตเตอร์เวิร์ท",
			"right terminus" = "เกอมัส",
		},
	},
}
return p
รอยเปื้อนที่สอง

"รอยเปื้อนที่สอง" (The Adventure of the Second Stain) เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1904 และตีพิมพ์ในนิตยสารคอลเลียร์ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1905 เป็นเรื่องสั้นลำดับสุดท้ายจากทั้งหมด 13 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ ในปี ค.ศ. 1905 ดอยล์จัดอันดับให้ "รอยเปื้อนที่สอง" เป็นอันดับที่ 8 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 12 เรื่องที่ชื่นชอบ

**ประวัติการตีพิมพ์**
"รอยเปื้อนที่สอง" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1904 และตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารคอลเลียร์เมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1905  ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 8 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต ในนิตยสารคอลเลียร์มีภาพวาดประกอบ 6 ภาพวาดโดยเฟรดเดอริก ดอร์ สตีล เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ ซึ่งตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1905 และในสหราชอาณาจักรในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1905
ในนิตยสารคอลเลียร์นำเสนอเรื่องสั้นเรื่องนี้ในฐานะ "เรื่องราวสุดท้ายของเชอร์ล็อก โฮมส์ที่เขียนโดย เอ. โคนัน ดอยล์" ซึ่งเป็นความที่ผิด เพราะภายหลังเรื่องราวยังดำเนินต่อไปซึ่งรวมอยู่ในหนังสือรวมเรื่องสั้นชุด ลาโรง และ บันทึกคดี

**อ้างอิงและบรรณานุกรม**
อ้างอิง
บรรณานุกรม- isbn=978-0762444083- isbn=978-1629335087- isbn=978-1-78131-404-3

**แหล่งข้อมูลอื่น**
single=true
*รอยเปื้อนที่สอง-  author=Sir Arthur Conan Doyle
หมวดหมู่:เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์
มอดูล:Adjacent stations/KTM Komuter

local s = "สถานี%1"
local p = {
	"system title" = "การรถไฟมาลายา(รถไฟชานเมือง)",
	"system icon" = "link=รถไฟชานเมืองเคทีเอ็ม",
	"station format" = {
		"สถานีรถไฟ%1",
		"Subang Jaya" = s,
		"Abdullah Hukum" = s,
"Sungai Buloh" = s,
"Bandar Tasik Selatan" = s,
"Kajang" = s,
	},
	"lines" = {
		"_default" = {
			"title" = "รถไฟชานเมืองเคทีเอ็ม",
			"color" = "1964b7",
			"left terminus" = "",
			"right terminus" = "",
		},
		"Seremban" = {
			"title" = "สายบาตูเคฟส์–ปูเลาเซอบัง",
			"short name" = "สายบาตูเคฟส์–ปูเลาเซอบัง",
			"color" = "3C5A9F",
"icon" = "link=สายบาตูเคฟส์–ปูเลาเซอบัง",
			"left terminus" = "บาตูเคฟส์",
			"right terminus" = "ปูเลาเซอบัง/ตัมปิน",
		},
	        "Port Klang" = {
			"title" = "สายตันจุงมาลิม–พอร์ตกลัง",
			"short name" = "สายตันจุงมาลิม–พอร์ตกลัง",
			"color" = "DC2420",
"icon" = "link=สายตันจุงมาลิม–พอร์ตกลัง",
			"left terminus" = "ตันจุงมาลิม",
			"right terminus" = "พอร์ตกลัง"
		},
	        "Skypark" = {
			"title" = "สายเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์–เทอมินัล สกายพาร์ก",
			"short name" = "สายเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์–เทอมินัล สกายพาร์ก",
			"color" = "6b6b21",
"icon" = "link=Skypark Link",
			"left terminus" = "เซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์",
			"right terminus" = "เทอร์มินัลสกายพาร์ก"
		},
	        "Ipoh-Butterworth" = {
			"title" = "สายอีโปะฮ์–บัตเตอร์เวิร์ท",
			"short name" = "สายอีโปะฮ์–บัตเตอร์เวิร์ท",
			"color" = "1964B7",
			"right terminus" = "บัตเตอร์เวิร์ท",
			"right terminus" = "อีโปะฮ์",
		},
	        "Padang Besar-Butterworth" = {
			"title" = "สายปาดังเบซาร์–บัตเตอร์เวิร์ท",
			"short name" = "สายปาดังเบซาร์–บัตเตอร์เวิร์ท",
			"color" = "018000",
			"left terminus" = "ปาดังเบซาร์",
			"right terminus" = "บัตเตอร์เวิร์ท",
		},
	},
}
return p
สุกฤษฎิ์ สงแก้ว

สุกฤษฎิ์ สงแก้ว บีช (เกิดเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2544) เป็นนักแสดงชาวไทยในสังกัดช่อง 7 เอชดีเริ่มเข้าสู่ในวงการบันเทิงจากเวทีการประกวดเดินแบบในรายการ "ซุปตาร์ไทยแลนด์" ในการประกวดครั้งนั้นได้รับตำแหน่งชนะเลิศอันดับ 1 มีผลงานละครพื้นบ้านเรื่อง สังข์ทอง, นางสิบสอง, และ พระสุธน มโนราห์ เป็นต้น ปัจจุบันเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 เอชดีมีผลงานละครเรื่อง พยัคฆ์ร้ายนายกุหลาบ แสดงคู่กับ ศศินา  พนมธรนิจกุล

**ประวัติ**
บีช สุกฤษฎิ์ เกิดเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2544 (ชื่อเล่น:บีช) เป็นนักแสดงชาวไทยเกิดที่จังหวัดพัทลุงปัจจุบันเป็นนักแสดงในสังกัดสามเศียรและช่อง 7 เอชดีกำลังศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ สาขาวิทยุและโทรทัศน์ มหาวิทยาลัยรังสิต 

**วงการบันเทิง**
บีช สุกฤษฎิ์ เริ่มเข้าสู่ในวงการบันเทิงจากเวทีการประกวดเดินแบบในรายการ "ซุปตาร์ไทยแลนด์" ในการประกวดครั้งนั้นได้รับตำแหน่งชนะเลิศอันดับ 1 มีผลงานละครพื้นบ้านเรื่อง สังข์ทอง, นางสิบสอง, และ พระสุธน มโนราห์ และเป็นที่รู้จักในบทบาท "วีระพล" จากละครเรื่อง ก่อนตะวันแลง
เป็นต้น ปัจจุบันเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 เอชดีมีผลงานละครเรื่อง พยัคฆ์ร้ายนายกุหลาบ แสดงคู่กับ ศศินา พนมธรนิจกุล
ปัจจุบันในปี พ.ศ. 2565 บีช สุกฤษฎิ์ มีผลงานละครพื้นบ้านเรื่อง ลูกผู้ชายชื่อไกรทอง รับบทเป็น "ไพรวัลย์" และผลงานละครที่กำลังออกอากาศในปี พ.ศ. 2566 ละครเรื่อง เพลิงไพร และ มาเฟียลำซิ่ง แสดงคู่กับ ศรันย์ฉัตร์ มิตรชัยออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**
 ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี
2561
สังข์ทอง
อสูรพยนตรา
2562
นางสิบสอง
เจ้าชายสุรกาศ
2563
พระรถเมรี
พระสุธน มโนราห์
วัลลภ
ก่อนตะวันแลง
วีระพล (วี)
2565
ลูกผู้ชายชื่อไกรทอง
ไพรวัลย์
พยัคฆ์ร้ายนายกุหลาบ
วทัญญู (วิน)
2566
เพลิงไพร
เทิดไท เดชบารมี (ไท)
มาเฟียลำซิ่ง
ชาญ
2567
ภูเขาเงาพยัคฆ์
สันติ
ร้ายเดียงสา
ดนุชา

**ผลงานละครสั้น**
ฟ้ามีตา ตอน ตลาดล่าง
*ฟ้ามีตา ตอน กาหลงซาก
*ฟ้ามีตา ตอน หัวเราะทีหลังดังกว่า
*ฟ้ามีตา ตอน นักเลง-อันธพาล
*ฟ้ามีตา ตอน พี่สาวครับ
*ฟ้ามีตา ตอน ทำไมไม่โทษผู้ชาย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
beach_sukrit
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงสังกัดช่อง 7 เอชดี
วัดพระธาตุจอมศีล

วัดพระธาตุจอมศีล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านถ้ำ อำเภอดอกคำใต้ จังหวัดพะเยา
วัดพระธาตุจอมศีลมีตำนานเล่าว่ามียักษ์ 2 ตน เป็นสามีภรรยากัน ซึ่งรักษาบริเวณภูเขามาช้านาน อาหารของยักษ์ก็คือสัตว์ต่าง ๆ จากนั้นได้มีพระพุทธเจ้าเสด็จมาบริเวณน้ำออกฮู (รู) ในปัจจุบันนี้ ยักษ์ได้พบพระพุทธเจ้าที่ได้เสด็จมาบริเวณนั้น จากนั้นยักษ์ คิดว่า มีอาหารแล้วและจะจับพระพุทธเจ้ากินเป็นอาหาร แต่พระพุทธเจ้าก็แสดงอิทธิฤทธิ์ โดยยักษ์ก็จะร้อนเป็นไฟจนยักษ์บอกว่าพอแล้วข้ายอมแล้ว พอยักษ์หยุดคิดที่จะกินพระพุทธเจ้าแล้ว จากนั้นจึงยอมทุกอย่างที่พระพุทธเจ้าได้สั่งสอนไว้และได้และได้จำศีลอยู่ที่ภูเขา ต่อมาชาวบ้านได้สร้างวัดพระธาตุจอมศีล วัดพระธาตุจอมศีลตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2470 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2558
ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปทรงเครื่อง นามว่า หลวงพ่อพุกกะยาภรณ์มณีศรีปทุม กล่าวกันว่าเป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีความสูง 7 เมตร หน้าตักกว้าง 5.5 เมตร สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2545 องค์พระสร้างด้วย ปูนปั้นปิดทอง เซรามิก เพชรนิลจินดาที่ได้มาจาก จังหวัดจันทบุรีและประเทศพม่า

**อ้างอิง**
พระธาตุจอมศีล
หมวดหมู่:อำเภอดอกคำใต้
รัชนก สุวรรณเกตุ

รัชนก สุวรรณเกตุ (เกิด 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2538) เจนนี่ หรือที่รู้จักในชื่อ เจนนี่ ได้หมดถ้าสดชื่น เป็นนักร้อง นักแสดง และยูทูบเบอร์หญิงชาวไทย

**ประวัติ**
เจนนี่เกิดเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 เจนนี่จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย วิทยาเขตนครศรีธรรมราช ไสใหญ่ ในสาขาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสากล ภูมิลำเนาเดิมเจนนี่พื้นเพเป็นชาวอำเภอรัษฎา จังหวัดตรัง ต่อมาครอบครัวได้ย้ายไปอยู่ที่อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช ส่วนตัวเธอนั้นยังเป็นพี่สาวต่างพ่อของ นารีนาท เชื้อแหลม หรือ ลิลลี่ ได้หมดถ้าสดชื่น เจ้าของบทเพลง เลิกคุยทั้งอำเภอเพื่อเธอคนเดียว
และต่อมา ในปี พ.ศ. 2559 เจนนี่เริ่มมีชื่อเสียงจากการแต่งเพลงประชดแฟนในชื่อเพลง “ไม่สดชื่น” ถือว่าเป็นเพลงแจ้งเกิดในวงการเพลงของเจนนี่ จากนั้นผ่านไป 2 ปี ในปี พ.ศ. 2561 เจนนี่เริ่มมีผลงานเพลงมากขึ้นไม่ว่าจะเป็น เพลง โสดแล้วนะ, สาวนุ้ยสายเปย์, เลิกกับพี่ได้ดีทุกคน และ คิดถึงคนไกล
เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566 เจนนี่ได้มีโอกาสรับหน้าที่เป็นผู้ประกาศข่าว ทางช่องอมรินทร์ทีวี

**ชีวิตส่วนตัว**

**ครอบครัว**
เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2564 เจนนี่ เเละ ยิว ได้เข้าพิธีมงคลสมรสตามแบบประเพณีไทย เเละได้มีลูกสาวด้วยกัน 1 คน ชื่อว่า
# ด.ญ. ฉัตรชนก สมแก้ว ยูจิน เกิดเมื่อวันที่ 22

**ผลงานเพลง**

**ซิงเกิล**

**ผลงานการแสดง**

**ละคร/ซิทคอม**

**ภาพยนตร์**

**ผู้ประกาศข่าว**
ทุบโต๊ะข่าว ช่อง อมรินทร์ทีวี พ.ศ. 2566–ปัจจุบัน

**อ้างอิง**

**เเหล่งข้อมูลอื่น**
 janey.dance- janey_suwannaket
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอทุ่งสง
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องจากจังหวัดตรัง
หมวดหมู่:นักร้องจากจังหวัดนครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงจากจังหวัดตรัง
หมวดหมู่:นักแสดงจากจังหวัดนครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย
หมวดหมู่:ยูทูบเบอร์ชาวไทย
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
สงครามเงิน

สงครามเงิน เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนว ดราม่า สร้างจากบทประพันธ์ของ ว.วินิจฉัยกุล ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์แล้ว 2 ครั้ง

**การนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ ==    
ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2532 ผลิตโดย บริษัท กันตนา จำกัด บทโทรทัศน์โดย วิลาสินี กำกับการแสดงโดย นพดล มงคลพันธ์ ออกอากาศทางช่อง 7 นำแสดงโดย ปรียานุช ปานประดับ, ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี, มยุรา เศวตศิลา, วิวัฒน์ ผสมทรัพย์, รัชนี จันทรังษี ทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 21.00-22.15 น. เริ่มวันที่ 31 พฤษภาคม 2532-9 สิงหาคม 2532 ต่อจากละคร จ้าวพ่อกรรมกร 
ครั้งที่สองเมื่อปี พ.ศ. 2566 ผลิตโดย บริษัท เช้นจ์ 2561 จำกัด บทโทรทัศน์โดย กำกับการแสดงโดย ออกอากาศทางช่องอมรินทร์ทีวี นำแสดงโดย เขมนิจ จามิกรณ์, ปิยธิดา มิตรธีรโรจน์, อาทิตย์ ตั้งวิบูลย์พาณิชย์, ณัฐริกา ธรรมปรีดานันท์ , ดวงดาว จารุจินดา ทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 21.45-22.45 น. (เวลามาตรฐานไทย) เริ่มวันที่ 30 กรกฎาคม 2566 ต่อจากละคร วงศาคณาญาติ

**งานสร้าง**
ละครเรื่องสงครามเงินได้ทำการลองเสื้อผ้านักแสดงเมื่อช่วงเดือนมีนาคม 2566 จากนั้นจึงได้มีการจัดงานพิธีบวงสรวงละครเมื่อวันอังคารที่ 18 กรกฎาคม 2566

**นักแสดง**

**เพลงประกอบละคร**

**ปี 2532**

**ปี 2566**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น == - สงครามเงิน (2023) -  เรื่องย่อละคร สงครามเงิน (2023) : mgronline date=2023-08-06 -  เรื่องย่อละคร สงครามเงิน (2023) : online-idol date=2023-08-13 -  เรื่องย่อละคร สงครามเงิน (2023) : thairath-  เรื่องย่อละคร สงครามเงิน (2023) : khaosod-  เรื่องย่อละคร สงครามเงิน (2023) : daradaily-  เรื่องย่อละคร สงครามเงิน (2023) : entertainment.trueid-  เรื่องย่อละคร สงครามเงิน (2023) : newsplus-  Songkram Ngern (1989) : mydramalist-  Treasure War (2023) : mydramalist-  Songkhram Ngoen (2023) : imdb-  Songkhram Ngoen (2023) : myasiantv
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 7
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องอมรินทร์ทีวี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2532
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2566