Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
หลิวเฉิ่ง

หลิวเฉิ่ง จงซานจิงหวัง หรือ ตงสานเชงอ๋อง (s=刘胜) เป็นกษัตริย์และเจ้าชายแห่งจักรวรรดิฮั่นตะวันตกของประวัติศาสตร์จีน พระบิดาของพระองค์คือ จักรพรรดิฮั่นจิง และพระองค์เป็นพระเชษฐาของ จักรพรรดิฮั่นอู่ สุสานของพระองค์เป็นหนึ่งในแหล่งโบราณคดีที่สำคัญที่สุดของราชวงศ์ฮั่นตะวันตก

**พระประวัติ**
หลิว เฉิ่ง เป็นพระโอรสของ จักรพรรดิฮั่นจิง และพระสนมเจี่ย ซึ่งมีพระโอรสอีกองค์หนึ่งคือ หลิว เผิงซู่ จ้าวหวัง พระองค์ได้รับศักดินาเป็นดินแดนจงซานจากพระบิดาของพระองค์เมื่อ154 ปีก่อนคริสตกาล และด้วยเหตุนี้พระองค์จึงดำรงพระยศเป็นอ๋องในช่วงหลังกบฏเจ็ดรัฐ
ในปีที่สามของศักราช เจี้ยนยฺเหวียน ในรัชสมัยของจักรพรรดิฮั่นอู่ พระอนุชาของพระองค์ เจ้าชายหลิวเฉิ่ง และเจ้าศักดินาอีกหลายองค์ได้รับเชิญไปร่วมงานเลี้ยงที่ ฉางอาน ในงานเลี้ยง เจ้าชายหลิวเฉิ่ง เริ่มกรรแสง (ร้องไห้) และบ่นเกี่ยวกับการปฏิบัติต่อเจ้าศักดินาโดยข้าราชการที่ได้รับแต่งตั้งจากส่วนกลาง ซึ่งใช้บทบาทของพวกเขาเฝ้าติดตามตรวจสอบเจ้าศักดินาทั้งหลายอย่างต่อเนื่อง จักรพรรดิฮั่นอู่ ที่ประทับพระทัยกับคำร้องนี้ และรับสั่งอย่างชัดแจ้งว่า "การตรวจสอบที่ไม่เป็นธรรมต่อเจ้าศักดินาควรหยุดได้แล้ว" ต่อมาเจ้าชายหลิวเฉิ่ง กลายเป็นหนึ่งในเจ้าศักดินาที่มีชื่อเสียงที่สุด
เป็นที่ทราบกันดีว่าพระองค์ชอบเสวยน้ำจัณฑ์ (สุรา) และโปรดปรานอิสตรี และขึ้นชื่อว่ามีโอรสประมาณ 120 องค์

**ราชตระกูล**
 พระบิดา: จักรพรรดิฮั่นจิง- พระมารดา: พระสนมเจี่ย- พระชายา: โต้วหว่าน- พระบุตร:
** หลิว ชาง, จงซานอายหวัง (中山哀王)
** หลิว เจิ้น, หลู่เฉิงถิงโหว (涿鹿亭侯)- ทายาท
** เล่าปี่ (161-223)

**พระสุสาน**
พระสุสานของ เจ้าชายหลิวเฉิ่ง ถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1968 โดย Wang Zhongshu ที่ Mancheng ใน มณฑลเหอเป่ย์ ทางตะวันตกของปักกิ่ง พระองค์ถูกฝังพร้อมกับ โต้วหว่าน พระชายาของพระองค์ ทั้งสองถูกฝังอยู่ในถ้ำสองแห่งภายในภูเขา ถ้ำแต่ละแห่งประกอบด้วยห้องสองด้านสำหรับเก็บของ ห้องด้านหลังสำหรับเก็บโลงศพ หลุมฝังศพมีข้าวของเครื่องใช้มากกว่า 2,700 ชิ้น รวมวัตถุดังต่อไปนี้:- สิ่งของเครื่องใช้ที่ทำจากทองแดง 419 ชิ้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์จีน
โครโมโซมคู่เหมือน

The paternal (blue) chromosome and the maternal (pink) chromosome are homologous chromosomes. Following chromosomal DNA replication, the blue chromosome is composed of two identical sister chromatids and the pink chromosome is composed of two identical sister chromatids. In mitosis, the sister chromatids separate into the daughter cells, but are now referred to as chromosomes (rather than chromatids) much in the way that one child is not referred to as a single twin.
โครโมโซมคู่เหมือน (homologous chromosomes, homologs) คือคู่ของโครโมโซมที่เซลล์ได้รับมาจากฝั่งพ่อและฝั่งแม่และมาจับคู่กันในขั้นตอนการปฏิสนธิ มียีนเดียวกันในตำแหน่งเดียวกันของโครโมโซม ทำให้โครโมโซมคู่เหมือนนี้สามารถจับคู่กันได้พอดีก่อนที่จะแยกกันในกระบวนการแบ่งเซลล์แบบไมโอซิส
โครโมโซมคู่เหมือนมีตำแหน่งของยีนตรงกัน แต่ไม่ได้มีลำดับเบสเหมือนกันทุกประการ ถือเป็นผลผลิตจากการปฏิสนธิ และอาจถือเป็นภาวะปกติของเซลล์สิ่งมีชีวิต ต่างจากโครโมโซมคู่พี่น้องซึ่งเป็นการทำซ้ำโครโมโซมอันเดิม ด้วยกระบวนการการถ่ายแบบดีเอ็นเอเพื่อเตรียมแบ่งเซลล์แบบไมโทซิส ซึ่งมีลำดับเบสเหมือนกันทุกประการ

**อ้างอิง==
โครมาทิดพี่น้อง

ไฟล์:Chromosomes during mitosis.svg|300px|thumb|right|โครโมโซมที่ได้รับมาจากพ่อ (สีฟ้า) กับโครโมโซมที่ได้รับมาจากแม่ (สีชมพู) อยู่ด้วยกันในนิวเคลียสของเซลล์เดียวกัน มียีนเดียวกันอยู่ในตำแหน่งเดียวกันของโครโมโซม แต่ไม่ได้มีรหัสพันธุกรรมเหมือนกันทุกประการ เรียกว่า "โครโมโซมคู่เหมือน" (homologous chromosome)
เมื่อเกิดกระบวนการการถ่ายแบบดีเอ็นเอ (DNA replication) จะเกิดการเพิ่มจำนวนสารพันธุกรรมขึ้น ทำให้โครโมโซมที่ได้รับมาจากพ่อเพิ่มปริมาณสารพันธุกรรมเป็นสองเท่า กลายเป็น "โครมาทิดพี่น้อง" (sister chromatids) ที่มีรหัสพันธุกรรมเหมือนกันทุกประการ
เมื่อการแบ่งเซลล์ดำเนินต่อไปจนจบกระบวนการแบ่งเซลล์แบบไมโทซิส โครมาทิดพี่น้องที่ไดัรับมาจากพ่อจะถูกแยกออกจากกัน แล้วไปจับคู่กันกับโครโมโซมที่แยกออกมาจากโครมาทิดพี่น้องที่ได้รับมาจากแม่ กลายเป็นโครโมโซมคู่เหมือนชุดใหม่อยู่ในเซลล์แต่ละเซลล์ แต่ละคู่มีโครโมโซมที่ได้รับมาจากพ่อและแม่อย่างละหนึ่งอัน
โครมาทิดพี่น้อง (sister chromatids) หมายถึงลำนำที่เหมือนกันทุกประการของโครมาทิด (ข้างเดียวของโครโมโซม) ที่เกิดขึ้นในขณะที่โครโมโซมกำลังผ่านกระบวนการการถ่ายแบบดีเอ็นเอ (DNA replication) โดยมีจุดเชื่อมกันอยู่ที่เซนโทรเมียร์ อาจเรียกได้ว่าเป็น "ครึ่งหนึ่งของโครโมโซมที่ทำซ้ำตัวเองเป็นสองชุดแล้ว"
หมวดหมู่:อณูพันธุศาสตร์
หมวดหมู่:เซลล์พันธุศาสตร์
เหตุการณ์โจรกรรมสัญญาณแมกซ์ เฮดรูม

เหตุการณ์โจรกรรมสัญญาณแมกซ์ เฮดรูม (Max Headroom signal hijacking) เกิดขึ้นเมื่อคืนวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1987 เป็นเหตุการณ์สัญญาณออกอากาศของสถานีโทรทัศน์สองแห่งในชิคาโก รัฐอิลลินอย สหรัฐอเมริกา ถูกโจรกรรม โดยปรากฏภาพชายไม่ทราบชื่อสวมหน้ากากและชุดคล้ายตัวละคร แมกซ์ เฮดรูม (Max Headroom) พร้อมกับมีเสียงที่มีลักษณะผิดเพี้ยน และมีพื้นหลังเป็นแผงสังกะสีเอียงไปมาเป็นเส้น เพื่อเป็นการล้อเลียนเอฟเฟกต์พื้นหลังที่เป็นรูปทรงเรขาคณิตของแมกซ์ เฮดรูม
การโจรกรรมครั้งแรกเกิดขึ้นระหว่างการถ่ายทอดสดการรายงานข่าวกีฬาของสถานีโทรทัศน์ดับบลิวจีเอ็น-ทีวี (WGN-TV) ในช่วง 21.00 น. ซึ่งมีระยะเวลานาน 25 วินาที ระหว่างนั้นผู้โจรกรรมซึ่งสวมหน้ากากอยู่ได้ส่ายศีรษะไปมา พร้อมทั้งมีเสียงสัญญาณที่มีลักษณะแปลกประหลาด และต่อมาเกิดการโจรกรรมครั้งที่สองขึ้นระหว่างการออกอากาศภาพยนตร์ชุดเรื่องดอกเตอร์ฮู ทางสถานีโทรทัศน์ดับบลิวทีทีดับบลิว (WTTW) ซึ่งเป็นสถานีย่อยของพีบีเอส (PBS) ซึ่งในครั้งนี้มีระยะเวลานานถึง 90 วินาที โดยชายคนดังกล่าวได้พูดตลอดช่วงที่โจรกรรม และได้กล่าวถึงโฆษณาของโคคา-โคล่าที่มีแมกซ์ เฮดรูมเป็นพรีเซนเตอร์ ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์เรื่อง คลัตช์คาร์โก (Clutch Cargo) ชัก สเวิร์สกี (Chuck Swirsky) ผู้ประกาศข่าวของดับบลิวจีเอ็น
และกล่าวว่า "ผมเพิ่งผลิตสิ่งพิมพ์ที่เยี่ยมยอดที่สุดในโลกของหนังสือพิมพ์" และได้ล้อเลียนตัวย่อของสถานีโทรทัศน์ดับบลิวจีเอ็น ซึ่งย่อมาจาก World’s Greatest Newspaper และในตอนท้ายวิดีโอดังกล่าวได้ปรากฏภาพบั้นท้ายของผู้โจรกรรมถูกตีโดยหญิงคนหนึ่ง ก่อนจะกลับสู่รายการปกติ
จากเหตุการณ์ครั้งนี้ ถึงแม้ว่าคณะกรรมการกลางกำกับดูแลกิจการสื่อสารหรือเอฟซีซี (FCC) จะได้ทำการสืบสวนหาข้อเท็จจริงไปแล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถระบุตัวผู้โจรกรรมในครั้งนี้ได้

**ดูเพิ่ม**
 เหตุการณ์รบกวนสัญญาณออกอากาศเซาเทิร์นเทเลวิชัน- เหตุการณ์โจรกรรมสัญญาณออกอากาศกัปตัน มิดไนต์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาชญากรรม
เรย์

เรย์ (Rey / Ray) หรือ เร (Rei) สามารถหมายถึง

**บุคคล**
 เรย์ มิสเตริโอ (Rey Mysterio)- เรย์ แมคโดนัลด์ (Ray MacDonald)- เรย์ ริซโซ (Ray Rizzo)- เรย์ มิลแลนด์ (Ray Milland)- เรย์ ชาลส์ (Ray Charles)- เร ดัง (Rei Dan)- เร อิงะระชิ (Rei Igarashi)- เร ซากูมะ (Rei Sakuma)

**ตัวละครในบันเทิงคดี**
 เรย์ (สตาร์ วอร์ส) (Rey) - ตัวละครจากเรื่องสตาร์ วอร์ส- เรย์ (Ray) - ตัวละครจากเรื่องมหัศจรรย์มนต์รักเจ้าชายกบ- เรย์ (Ray) - ตัวละครจากเรื่องMSI นักสืบวิทย์ปิดคดีหลอน- เร (ลามู ทรามวัยจากต่างดาว) (Rei) - ตัวละครจากเรื่องลามู ทรามวัยจากต่างดาว- เรย์ (Rei / Lei) - ตัวละครจากเรื่องโปเกมอน- เรย์ (Rei / Leii) - ตัวละครจากเรื่องฟาร์มาเกีย- เรย์ ซา บาเรล (Rey Za Burrel) - ตัวละครจากเรื่องกันดั้มซี้ด- เรย์ แสตนส์ (Ray Stantz) - ตัวละครจากเรื่องโกสต์บัสเตอร์- อามุโร่ เรย์ (Amuro Ray) - ตัวละครจากเรื่องโมบิลสูท กันดั้ม- ฮิโนะ เร (Rei Hino) - ตัวละครจากเรื่องเซเลอร์มูน- ฟุรุยะ เรย์ (Rei Furuya) - ตัวละครจากเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน- คน เรย์ (Rei Kon) - ตัวละครจากเรื่องเบย์เบลด ศึกลูกข่างสะท้านฟ้า- ซาโอโตเมะ เรย์ (Rei Saotome) - ตัวละครจากเรื่องเกมกลคนอัจฉริยะ GX- ชินเกทสึ เรย์ (Ray Shadows / Rei Shingetsu) - ตัวละครจากเรื่องยูกิโอ ZEXAL- ซูซูยะ เรย์ (Rei Suzuya) - ตัวละครจากเรื่องโตเกียวกูล- โทโดโรกิ เรย์ (Rei Todoroki) - ตัวละครจากเรื่องมายฮีโร่ อคาเดเมีย- คาสึระ เรย์ (Rei Katsura) - ตัวละครจากเรื่องดิจิมอนยูนิเวิร์ส แอปพลิมอนสเตอร์ส- ริวงาซากิ เรย์ (Rei Ryugazaki) - ตัวละครจากเรื่องชมรมว่ายน้ำอิวาโทบิ- ซูซุมูระ เรย์ (Rei Suzumura) - ตัวละครจากเรื่องกาโร่ อัศวินหมาป่าทองคำ- อายานามิ เรย์ (Rei Ayanami) - ตัวละครจากเรื่องอีวานเกเลียน มหาสงครามวันพิพากษา

**ดูเพิ่ม**
 คาร์ล
หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
หมวดหมู่:ชื่อภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชื่อตัว
หมวดหมู่:นามสกุล
โกมักกีโอ

โกมักกีโอ (Comacchio, pron; langx|egl|label=ภาษาโกมัก|Cmâc', ) เป็นเมืองและเทศบาลในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา ประเทศอิตาลี เป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางที่สำคัญบนปากแม่น้ำโป
โกมักกีโอตั้งอยู่ในลากูนทางทิศเหนือของปากแม่น้ำเรโน สร้างขึ้นบนเกาะเล็ก ๆ 13 เกาะที่เชื่อมต่อเข้ากันด้วยสะพาน ทรัพยากรสำคัญจึงเป็นการเลี้ยงปลาและบ่อเกลือ ห่างออกไปทางทิศตะวันออก 7 กิโลเมตรเป็นที่ตั้งของท่าเรือปอร์โตการีบัลดี (Porto Garibaldi) ส่วนทางทิศใต้มี วัลลีดีโกมักกีโอ พื้นที่ชุ่มน้ำที่อยู่ภายใต้การคุ้มครองของรัฐบาลอิตาลี และอนุสัญญาแรมซาร์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 โกมักกีโอ
หมวดหมู่:เมืองในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา
ตำบลหนองเรือ

ตำบลหนองเรือ อาจหมายถึง- ตำบลหนองเรือ อำเภอหนองเรือ จังหวัดขอนแก่น- ตำบลหนองเรือ อำเภอโนนสัง จังหวัดหนองบัวลำภู- ตำบลหนองเรือ อำเภอนาเชือก จังหวัดมหาสารคาม- ตำบลหนองเรือ อำเภอชุมพลบุรี จังหวัดสุรินทร์- ตำบลหนองเรือ อำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร

**เทศบาลตำบล**
เทศบาลตำบลหนองเรือ สามารถหมายถึง- เทศบาลตำบลหนองเรือ อำเภอหนองเรือ จังหวัดขอนแก่น- เทศบาลตำบลหนองเรือ อำเภอโนนสัง จังหวัดหนองบัวลำภู
ผอบพระเจ้ากนิษกะ

ผอบพระเจ้ากนิษกะ (Kanishka casket หรือ Kanishka reliquary) เป็นผอบพุทธ ทองแดงเคลือบ สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 127 ปีแรกในรัชสมัยของพระเจ้ากนิษกะ จักรพรรดิแห่งกุษาณะ

**ประวัติศาสตร์**
ผอบนี้ขุดพบอยู่ในห้องลับใต้กณิษกสถูประหว่างการขุดค้นทางโบราณคดีในปี 1908-1909 ในเขตชนบทของเปศวาร์ เชื่อกันว่าภายในประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุสามองค์ของพระโคตมพุทธเจ้า ซึ่งต่อมาถูกนำออกมาและส่งไปประดิษฐานที่ประเทศพม่าโดยเจ้าอาณานิคมอังกฤษ ปัจจุบันพระบรมสารีริกธาตุยังคงประดิษฐานอยู่ที่มัณฑะเลย์

**จารึก**
ผอบปรากฏจารึกภาษาขโรษฐี เนื้อหาระบุว่า:
หากแปลจารึกเป็นภาษาไทย จะได้ความว่า "ในนครกณิษกปุระ กล่องเครื่องหอมนี้มาจากการบริจาคของมหาเสนาและสังฆรักษิตะ ผู้ควบคุมการก่อสร้างโถงไฟในวิหารของพระเจ้ากนิษกะ ขอสิ่งนี้เป็นผลบุญและนำความสุขแก่สัตว์ทั้งปวง ผอบนี้เป็นของบรรดาอาจารย์สรวาสติวาท"

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:งานสะสมของพิพิธภัณฑ์บริติช
หมวดหมู่:จักรวรรดิกุษาณะ
หมวดหมู่:หีบวัตถุมงคล
หมวดหมู่:เปศวาร์
สามีชั่วคืน

สามีชั่วคืน ได้ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติกดราม่าที่สร้างจากบทประพันธ์ของโสภี พรรณราย และบทโทรทัศน์โดยจินต์ณัชชา, ลาณีญาสร้างโดย บริษัท มงคลดี โปรดักชั่น จำกัด โดยผู้จัดละครโทรทัศน์ ตะวัน จารุจินดา, คูณพสิล จารุจินดา กำกับการแสดงโดย ตะวัน จารุจินดา ภูดิท พฤกษะวัน  นำแสดงโดย ยศวรรธน์ ทะวาปี, ปภาวดี ชาญสมอน, พงศกร โตสุวรรณ, เฌอมาวีร์ สุวรรณภาณุโชค, แทนตะวัน ทัดเดโอ ออกอากาศทางทุกวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.30 น. ต่อจากละครเรื่อง ทางเสือผ่าน รีรัน ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 มกราคม 2565 – 20 กุมภาพันธ์ 2565 ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี

**งานสร้าง**

**งานสร้างละครโทรทัศน์**
ผู้เขียนบทละครโทรทัศน์เรื่องนี้คือ จินต์ณัชชา, ลาณีญา ที่เคยทำงานให้กับละครเรื่อง ฟ้ามีตะวัน วิธีการทำงานเริ่มต้นตั้งแต่อ่านบทประพันธ์ให้จบ แล้วจึงค่อย ๆ เรียบเรียงตามเส้นเวลาของเรื่อง เสร็จแล้วจึงทำความรู้จักกับตัวละครอย่างทะลุปรุโปร่ง และทำความเข้าใจกับบริบทสังคม ตัดรายละเอียดเหตุการณ์ที่ไม่สำคัญออกหรือแก้ไข นำมายุบรวมกับอีกเหตุการณ์ หรือบางเหตุการณ์ไม่มีความแข็งแรงพอ ก็อาจเพิ่มเติม ขณะเดียวกันก็มีการตัดบางตัวละครในนิยายออกไป

**การวางตัวนักแสดง**
การคัดเลือกนักแสดงทางทีมงานบริษัท มงคลดีโปรโมชั่น จำกัดได้มีการวางตัวบทนักแสดงและเป็นการพบกันครั้งแรกของ ยศวรรธน์ ทะวาปี และ ปภาวดี ชาญสมอน เนื่องจากเดิมได้มีการวางตัวนักแสดงเป็นศุภศิษฏ์ จงชีวีวัฒน์  เนื่องจากคิวงานไม่ลงตัวจึงได้มีการถอนตัวและทางทีมงานได้มีวางตัวนักแสดงใหม่และคู่พระนางโดย พงศกร โตสุวรรณ, เฌอมาวีร์ สุวรรณภาณุโชค และนักแสดงพระเอกดาวรุ่งน้องใหม่ แทนตะวัน ทัดเดโอ จากเวทีSmart Boy ปี 2019 ได้รับโอกาสแสดงละครเป็นเรื่องแรก
ละครเริ่มถ่ายทำวันแรกเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ฉากถ่ายทำที่โรงแรมคาร์ลตัล สุขุมวิท, โรงเรียนปราโมชวิทยา รามอินทรา, พัทยา, สะพานนวลฉวี และมีหลายฉากถ่ายทำที่​จังหวัด​กรุงเทพมหานคร ละครใช้เวลาถ่ายทำนาน 1 ปี

**การตอบรับ**

**เรตติงละคร**
ละครออกฉายตอนแรกด้วยเรตติง 3.367 เมื่อออกฉายตอนที่ 18 (ตอนจบ) ทำเรตติงได้ 6.889 โดยทำเรตติงได้สูงสุดในวันนั้นในช่วงไพรม์ไทม์ เรตติงเฉลี่ยทุกตอน 
ตารางด้านล่างเป็นเรตติงเฉลี่ยทั่วประเทศของทุกตอน

**รายชื่อนักแสดง**

**นักแสดง**

**รางวัล**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
2082
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 7 เอชดี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย ตะวัน จารุจินดา
วัดสำโรงเกียรติ

วัดสำโรงเกียรติ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบักดอง อำเภอขุนหาญ จังหวัดศรีสะเกษ มีพื้นที่ 11 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา มีพระอธิการอุทัย มหาปุญฺโญ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดสำโรงเกียรติตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2457 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2525 โดยมีนายสกและนายเสาร์ เป็นผู้ริเริ่มสร้างวัดเพื่อเป็นที่ประดิษฐาน พระพุทธรูปพระตาตน เล่ากันว่า เมื่อสร้างวัดได้เริ่มสร้างเสนาสนะขึ้น เหตุที่เรียกวัดสำโรงเกียรติ เพราะมีต้นสำโรงใหญ่ต้นหนึ่งขึ้นอยู่ในหนองน้ำแห่งหนึ่งและมีผักตบชวา ตามชาวบ้านเรียกผักตบชวาภาษาเขมรว่า ตราวกิ๊ด จึงเรียกกันว่า "วัดสำโรงเกียรติ" และเรียกตามชื่อของหมู่บ้านด้วย 
เมื่อ พ.ศ. 2420 พระยาขุขันธ์ภักดีศรีนครลำดวน เจ้าเมืองขุขันธ์ ได้เดินทางมาอาราธนาพระตาตนจากวัดสำโรงเกียรติไปประดิษฐานไว้ ณ เมืองขุขันธ์ (อำเภอขุขันธ์) แต่ไม่สำเร็จ เนื่องจากปาฏิหาริย์ของหลวงพ่อพระตาตน จึงได้นำหลวงพ่อตาตนกลับไปประดิษฐานที่วัดสำโรงเกียรติจนถึงปัจจุบัน 
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 30 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 หอระฆัง สูง 4 ชั้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เมรุ กว้าง 5 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 ศาลาบำเพ็ญกุศล กว้าง 8 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 วิหารพระตาตน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 ปราสาท 5 ยอด สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2549 และศาลาพักใจ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2546 ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ 1 องค์ ศาลาการเปรียญ 3 องค์ พระพุทธรูปหลวงพ่อตาตน เป็นพระพุทธรูปแบบขอมปางสะดุ้งมาร ขนาดหน้าตักกว้าง 4 นิ้ว สูง 5 นิ้ว สร้างด้วยเกสรดอกไม้ผสมครั่งหรือยางชันปั้น พระตาตนจำลอง 2 องค์ แบบสีดำและแบบสีทอง

**อ้างอิง**
สำโรงเกียรติ
วัดนันทาราม (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)

วัดนันทาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าเคย อำเภอท่าฉาง จังหวัดสุราษฎร์ธานี
วัดนันทาราม เดิมมีชื่อเรียกว่า วัดใหม่ขี้ลม เพราะตั้งอยู่ในกลางทุ่งนา ทำเลโพ้เพ้ มีลมจัด ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2424 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2511 ในสมัยพระอธิการปาน อานันโท เป็นเจ้าอาวาส แต่ชรามาก จึงให้หลวงพ่อแต่ง เจ้าอาวาสวัดสองพี่น้อง ตำบลคลอง อำเภอพนม จังหวัดสุราษฎร์ธานี ให้ไปช่วยภาระการปกครองวัด พระอธิการปาน อานันโทมรณภาพ ท่านจึงได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาส หลวงพ่อแต่งได้ทำหนังสือถึงเจ้าคณะจังหวัด พระเทพรัตนกวี เพื่อเสนอขอเปลี่ยนชื่อวัด โดยใช้ฉายาของอดีตเจ้าอาวาส จึงได้รับอนุญาตเปลี่ยนนามวัดนับแต่บัดนั้น 
ในระยะแรกที่หลวงพ่อแต่งเป็นเจ้าอาวาส สภาพของวัดยังเป็นป่าอยู่มาก ท่านจึงได้เร่งรัดพัฒนา ทั้งการศึกษาพระธรรมวินัยของพระเณร การวางแผนผังและปรับปรุงสภาพวัด สร้างอุโบสถ ศาลาการเปรียญหลังเก่าและใหม่ กุฏิพระลูกวัด กุฏิเจ้าอาวาส หอฉัน การศึกษาประชาบาลของเยาวชนในท้องถิ่น 
หลวงพ่อพระสมุห์แต่ง นันทสโร เป็นพระภิกษุที่เรืองวิทยาคม มีความรู้ทางด้านไสยศาสตร์มากมาย สามารถสร้างเครื่องรางของขลังได้มากชนิด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การสร้างตะกรุด มีอานุภาพแต่ละชนิดก็แตกต่างกัน เช่น ตะกรุดประจำวัน คู่ชีพ มหาอุด พิชัยสงคราม ฯลฯ

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระครูมงคลนันทคุณ (พริ้ม คเวสโก) - พระสมุห์ แต่ง นนฺทสโร

**อ้างอิง**
นันทาราม
หมวดหมู่:อำเภอท่าฉาง
อุลตร้าแมน โครนิเคิล D

ออุลตร้าแมน โครนิเคิล D (Urutoraman Kuronikuru Dī) เป็นรายการโทรทัศน์โทคุซัทสึของซีรีส์อุลตร้าซีรีส์ ผลิตโดยสึบุรายะโปรดักชัน ออกอากาศครั้งแรกเมื่แวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2022UCD1 จนถึงวันที่ 26 มิถุนายน ปีเดียวกัน

**ประวัติ**
อุลตร้าแมน โครนิเคิล D เป็นรายการรวมชีวประวัติของอุลตร้าแมน โดยเป็นการนำเสนอเรื่องราวของของอุลตร้าแมนไดน่า ในช่วงครบรอบ 25 ปีและนำเสนอเรื่องราวของอุลตร้าแมนทริกเกอร์เข้ามาด้วย ดำเนินรายการโดย มนุษย์ดาวเมทรอน มารูลุ และ สัตว์ประหลาดมาสคอตจิ๋ว เดบันUCD1

**ตัวละคร**
นาวิเกเตอร์
;มนุษย์ดาวเมทรอน มาลูรุ (メトロン星人マルゥル)
พากย์เสียงโดย M・A・OUCD1
;สัตว์ประหลาดมาสคอตจิ๋ว เดบัน (マスコット小怪獣 デバン)
พากย์เสียงโดย มัตสึดะ ริซาเอะ (松田 利冴)UCD1
แขกรับเชิญ
;มานากะ เค็นโกะ (マナカ ケンゴ)
ปรากฏตัวในตอนที่ 8 และ 9
;มนุษย์ดาวเพกัสซ่า เปกะ (ペガッサ星人ペガ)
ปรากฏตัวในตอนที่ 10 - 16
;อาซาคุระ ริคุ (朝倉リク)
ปรากฏตัวในตอนที่ 14 - 16
;นัตสึคาวะ ฮารุกิ (ナツカワ ハルキ)
ปรากฏตัวในตอนที่ 17 และ 18

**รายชื่อตอน**

**เพลงประกอบ**
 "คิมิ ดาเคะ โวะ มาโมริไท" (Kimi Dake wo Mamoritai)UCD3
ร้องโดย Voyager

**อ้างอิง**

**ข้อมูลลิงก์**
  - เว็บไซต์ของทีวีโตเกียว- Ultraman Official
หมวดหมู่:อุลตร้าซีรีส์
เลเซตวลดีวรี

ไฟล์:Immeubles avenue Gosnat Ivry Seine 1.jpg|thumb|เลเซตวลดีวรีบนถนนฌอร์ฌ โกนา
เลเซตวลดีวรี (Les Étoiles d'Ivry) เป็นหมู่อาคารตั้งอยู่บนถนนฌอร์ฌ โกนา ซึ่งอยู่ในย่านกลางเมืองอีวรี-ซูร์-แซน ประเทศฝรั่งเศส ผลงานออกแบบของสถาปนิกเรอเน แกลุสแต และฌ็อง เรอโนดี เริ่มก่อสร้างในปี 1969 และก่อสร้างเสร็จในปี 1975 ชื่อของหมู่อาคารแปลว่า "ดวงดาวแห่งอีวรี" โดยคำว่า "ดวงดาว" นี้มาจากลักษณะมุมแหลมของอาคาร
เลเซตวลดีวรีสร้างขึ้นเพื่อเป็นโครงการที่อยู่อาศัยสาธารณะโดยรัฐบาลฝรั่งเศส

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ที่อยู่อาศัยในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดวาล-เดอ-มาร์น
เซวู

ส่วนหนึ่งของจันดีเซวูคอมเพล็กซ์
เซวู (Sèwu) เป็นหมู่จันดีพุทธมหายานอายุราวคริสต์ศตวรรษที่แปด ตั้งอยู่ราว 800 เมตรทางเหนือของปรัมบานันในจังหวัดชวากลาง ประเทศอินโดนีเซีย จันดีเซวูเป็นหมู่วิหารพุทธที่ใหญ่ที่สุดอันดับสองในอินโดนีเซีย รองลงมาจากบุโรพุทโธ หมู่วิหารประกอบด้วยวิหารย่อยรวม 249 อาคาร อย่างไรก็ตามชื่อของวิหารในภาษาชวาแปลว่า 'หนึ่งพันจันดี' ซึ่งมีที่มาจากตำนานพื้นถิ่นโลโรโจงรัง นักโบราณคดีเชื่อว่าชื่อเดิมของหมู่จันดีนี้คือ มัญชุศรีคฤห์ (อักษรโรมัน: Manjusrigrha) อันแปลว่าที่ประทับ (คฤห์) ของพระมัญชุศรี
จารึกเกอลูรัก (อายุราว ค.ศ. 782) และ จารึกมัญชุศรีคฤห์ (อายุราว ค.ศ. 792)89 ที่ค้นพบในปี 1960 ระบุว่าชื่อเดิมของหมู่จันดีน่าจะเป็น "มัญชุศรีคฤห์" ซึ่งอ้างถึงพระมัญชุศรี พระโพธิสัตว์ในนิกายมหายาน สัญลักษณ์ของ ปรัชญา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ปรัมบานัน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดชวากลาง
หมวดหมู่:วัดพุทธในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:แหล่งโบราณคดีในประเทศอินโดนีเซีย
มิมิซูกะ

มิมิซูกะ
มิมิซูกะ ("สุสานหู") หรือ ฮานะซูกะ (nihongo|鼻塚|Hanazuka|"สุสานจมูก" เป็นอนุสรณ์ในเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น สร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงจมูกที่ถูกตัดจากทหารกับพลเมืองเกาหลี  และทหารชาวจีนหมิง ถูกสังหาร และตัดเอาจมูกไปในฐานะรางวัลจากสงครามในระวห่างการรุกรานเกาหลีของญี่ปุ่นในปี 1592 ถึง 1598 ภายใต้เนินดินของมิมิซูกะเป็นที่ฝังจมูกจำนวน 38,000 ชิ้นของผู้ที่ถูกฆาตกรรมในสมัยการรุกรานของโทโยโทมิ ฮิเดโยชิแล้วถูกส่งมายังเกียวโต สุสานนี้ตั้งอยูทางตะวันตกของศาลเจ้าโทโยคูนิ ศาลเจ้าชินโตที่บูชาฮิเดโยชิ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เกียวโต
หมวดหมู่:จมูก
ยุทธการที่เตียงอั๋น

ยุทธการที่เตียงอั๋น เกิดขึ้นในเตียงอั๋นหรือเตียงฮัน (ฉางอาน) เมืองหลวงของราชวงศ์ฮั่นตะวันออกเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 192 ช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นโหมโรงเข้าสู่ยุคสามก๊ก

**เบื้องหลัง**
หลังจากการสังหารหมู่ขันที (กันยายน ค.ศ. 189) ตั๋งโต๊ะได้เข้าควบคุมราชสำนักในลกเอี๋ยง (ลั่วหยาง)บังคับให้ หองจูเปียนสละราชบัลลังก์ให้กับ พระเจ้าเหี้ยนเต้และกำหนดตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีให้ตัวเอง ปกครองด้วยกำปั้นเหล็ก เหล่าพันธมิตรขุนศึกเปิดตัวการทัพปราบตั๋งโต๊ะซึ่งมีผลให้ตั๋งโต๊ะเผาเมืองลกเอี๋ยงลักพาตัวจักรพรรดิและย้ายราชสำนักไปยังเมืองเตียงอั๋น กองทัพพันธมิตรไม่สามารถไล่ตามพวกเขาได้และแตกสลาย ขุนศึกหลายคนกลับบ้านเพื่อเริ่มภารกิจของตนเองเพื่อยึดครองอาณาจักร ซึ่งอำนาจส่วนกลางหายไปเกือบหมดแล้ว
ในปี ค.ศ. 192 งิวฮูขุนพลและลูกเขยผู้ภักดีของตั๋งโต๊ะ สั่งให้ลิฉุยและกุยกี โจมตีขุนพลจูฮีหลังจากนั้นพวกเขาก็บุกโจมตีเองฉวน (อิ่งชฺวัน) และตันลิว (เฉินหลิว) ในขณะเดียวกัน อ้องอุ้นได้ชักชวนขุนพลลิโป้ (บุตรบุญธรรมและองครักษ์ส่วนตัวของตั๋งโต๊ะ) และขุนพลลิซกให้เข้าร่วมแผนการลอบสังหารตั๋งโต๊ะซึ่งดำเนินการสำเร็จในวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 192 โดยลิโป้โจมตีอย่างรุนแรง จากนั้นอ้องอุ้นก็เข้าควบคุมราชสำนักในฐานะผู้สำเร็จราชการ และตั้งเป้าหมายที่จะกำจัดผู้ภักดีต่อตั๋งโต๊ะที่เหลืออยู่ทั้งหมด เมื่อลิซกล้มเหลวในการเอาชนะงิวฮู ลิโป้ได้ประหารชีวิตผู้สมรู้ร่วมคิดของพวกเขาอย่างลิซก

**การรบ**
เมื่อถึงเวลาที่ลิฉุย กุยกีและทหารของพวกเขากลับมาที่เตียงอั๋น งิวฮูก็ถูกสังหารโดยกองทหารของเขาเอง ลิฉุยและกุยกียอมจำนนต่ออ้องอุ้นแต่ร้องขอการนิรโทษกรรมสำหรับการกระทำในอดีตของพวกเขา เนื่องจากพวกเขากลัวการประหารชีวิตเพราะพวกเขามีส่วนร่วมในระบอบการปกครองของตั๋งโต๊ะ อย่างไรก็ตาม เมื่อผู้สำเร็จราชการคนใหม่ปฏิเสธ พวกเขาจึงทำตามคำแนะนำของกาเซี่ยงที่ปรึกษาของพวกเขาและตัดสินใจบุกเมืองหลวงเพื่อยึดอำนาจการควบคุมราชสำนักและช่วยตัวเองให้รอด ในยุทธการที่เตียงอั๋นเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 192 ลิฉุยและกุยกีขับไล่ลิโป้ให้หนีไป สังหารขุนนางและพลเรือน และจับตัวอ้องอุ้นไปประหารในอีกไม่กี่วันต่อมา

**อ้างอิง**
 isbn=9789004156050
หมวดหมู่:พ.ศ. 735
เตียงอั๋น
คอพีพาสตา

ก๊อปปี้พาสต้า  (copypasta) หรือเรียกว่า คอพีพาสตา เป็นกลุ่มข้อความที่ถูกบุคคลคัดลอกและวางทั่วอินเทอร์เน็ตผ่านทางเว็บไซต์ฟอรัมออนไลน์และบริการเครือข่ายสังคม กล่าวกันว่าคอพีพาสตามีความคล้ายกับการสแปม เพราะมักสร้างความรำคาญแก่ผู้ใช้อื่นและขัดขวางการสนทนาออนไลน์
ซึ่งมีตั้งแต่ไม่เกี่ยวกับเรื่องที่พูดถึงหรือการล้อเลียน จนถึงการสแปม

**ประวัติ**
มีการใช้ศัพท์ "copypasta" เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 2006 โดยกลุ่มผู้ใช้ในยูสเน็ต

**ศัพทมูลวิทยา**
ศัพท์ "copypasta" มีที่มาจากศัพท์ทางคอมพิวเตอร์ว่า "copy/paste" และสามารถสืบต้นตอไปถึงสายโยงใยของผู้ใช้นิรนามรายหนึ่งจากโฟร์แชนใน ค.ศ. 2006

**ตัวอย่างสำคัญ**

**เนวีซีล**
คอพีพาสตาเนวีซีลเป็นย่อหน้าขนาดยาวที่มีเนื้อหาโจมตี "ไอ้เด็กน้อย" อย่างก้าวร้าว แต่ในขณะเดียวกันก็มีน้ำเสียงขบขันตามแบบฉบับของ "ผู้ชายเข้มแข็ง" โดยเล่าถึงความสำเร็จแบบเพ้อเจ้อ เช่น "การฆ่าคนมากกว่า 300 ราย" และ "ผ่านการฝึกในสงครามกอริลลา" คอพีพาสตานี้มักถูกโพสต์ซ้ำหลายครั้งเพื่อตอบโต้ในเชิงขบขันต่อการดูหมิ่น และคาดกันว่ามีต้นกำเนิดจากกระดานข้อความในโฟร์แชนเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010
คอพีพาสตานี้ถูกใช้ในคำประกาศเจตนาของผู้ก่อเหตุเหตุกราดยิงมัสยิดในไครสต์เชิร์ช

**ผึ้งน้อยหัวใจบิ๊ก**
คอพีพาสตา ผึ้งน้อยหัวใจบิ๊ก กำเนิดขึ้นใน ค.ศ. 2013 โดยผู้ใช้จะโพสต์บทภาพยนตร์ทั้งหมดของ ผึ้งน้อยหัวใจบิ๊ก ลงในเว็บไซต์ต่าง ๆ เช่น เรดดิตหรือทัมเบลอร์ คอพีพาสตานี้กลายเป็นที่นิยมเมื่อมีผู้โพสต์คลิปที่นำมาจากภาพยนตร์นี้เป็นครั้งแรก และเป็นที่นิยมในยูทูบช่วงปลาย ค.ศ. 2016

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อินเทอร์เน็ตมีม
หมวดหมู่:วัฒนธรรมอินเทอร์เน็ต
ลุยส์ เอเชเบร์ริอา

ลุยส์ เอเชเบร์ริอา อัลบาเรซ (Luis Echeverría Álvarez; 17 มกราคม พ.ศ. 2465 – 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2565) เป็นนักกฎหมาย นักวิชาการ และนักการเมืองชาวเม็กซิโกซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของประเทศเม็กซิโก ระหว่าง พ.ศ. 2513 จนถึง พ.ศ. 2519 ก่อนหน้านี้เขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยระหว่าง พ.ศ. 2506 จนถึง พ.ศ. 2512 ปัจจุบันเขาเป็นอดีตประธานาธิบดีที่ยังมีชีวิตอยู่และมีอายุมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของประเทศ
เขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยในรัฐบาลของกุสตาโบ ดิอัซ ออร์ดัซ โดยขึ้นชื่อเรื่องการปราบปรามทางการเมืองในประเทศ นักข่าว นักการเมือง หรือนักเคลื่อนไหวที่มีแนวคิดตรงข้ามรัฐบาลถูกตรวจพิจารณา รวมถึงถูกจับกุมตามอำเภอใจ ถูกทรมาน และถูกวิสามัญฆาตกรรม พฤติการณ์เหล่านี้บานปลายไปสู่การสังหารหมู่ที่ตลาเตโลลโก พ.ศ. 2511 ดิอัซและเอเชเบร์ริอาถูกตั้งข้อสงสัยว่ามีส่วนในการก่อการสังหารหมู่ครั้งนี้ ดิอัซได้แต่งตั้งให้เขาเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งประธานาธิบดีเม็กซิโก เขาจึงขึ้นสู่อำนาจใน พ.ศ. 2513
เอเชเบร์ริอาถือเป็นประธานาธิบดีคนสำคัญคนหนึ่งในประวัติศาสตร์เม็กซิโก โดยรัฐบาลของเขาวางตัวเป็นกลางในสงครามเย็น  และได้รับผู้ลี้ภัยทางการเมืองจากรัฐบาลเผด็จการทหารของเอากุสโต ปิโนเช แห่งประเทศชิลี และสถาปนาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศเม็กซิโกกับสาธารณรัฐประชาชนจีนหลังจากการเยือนประเทศจีนและเข้าพบเหมา เจ๋อตุง ทั้งนี้ รัฐบาลของเขามีความสัมพันธ์ที่ไม่ราบรื่นกับประเทศอิสราเอลและกลุ่มชาวอเมริกันเชื้อสายยิว หลังจากสนับสนุนข้อมติของสหประชาชาติที่ถือว่าลัทธิไซออนนิสต์เป็นอคติทางเชื้อชาติ
ในสมัยที่เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี ประเทศเม็กซิโกมีการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างมีนัยยะสำคัญ และมีการสนับสนุนการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานของประเทศอย่างจริงจัง โดยเฉพาะการสร้างท่าเรือเพื่อการค้า อย่างไรก็ตาม เขาปกครองประเทศแบบเผด็จการ และเขามีส่วนเกี่ยวข้องและพัวพันในการสังหารหมู่ในเทศกาลสมโภชพระคริสตวรกาย พ.ศ. 2514 รวมถึงสงครามสกปรก ซึ่งทำให้เขาขัดแย้งกับกลุ่มผู้สนับสนุนฝ่ายซ้ายในประเทศ แม้ว่าเขาจะดำเนินนโยบายแบบประชานิยมฝ่ายซ้ายก็ตาม ทั้งนี้ มีการบันทึกว่าเที่ยวบินมรณะเกิดขึ้นครั้งแรกในเม็กซิโกสมัยที่เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี หลังจากหมดวาระตำแหน่งประธานาธิบดี เขาถูกฟ้องร้องในฐานะผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในการสังหารหมู่ที่ตลาเตโลลโกและการสังหารหมู่ในเทศกาลสมโภชพระคริสตวรกาย ซึ่งมีการฟ้องร้องใน พ.ศ. 2549 แต่ใน พ.ศ. 2552 ศาลได้ยกฟ้องข้อกล่าวหาดังกล่าวทั้งหมด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2465
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีเม็กซิโก
แอร์บัส เอ220

แอร์บัส เอ220 (Airbus A220) หรือชื่อเดิม บอมบาร์ดิเอร์ซีซีรีย์ เป็นเครื่องบินพาณิชย์แบบลำตัวแคบ ซึ่งแต่เดิมได้รับการออกแบบโดยบอมบาร์ดิเอร์แอโรสเปซ และให้บริการในชื่อบอมบาร์ดิเอร์ ซีซีรีส์ เป็นเวลาสองปี ก่อนแอร์บัสมารับช่วงต่อในโครงการ หลังจากเปิดตัวเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 เครื่องบินรุ่น เอ220-100  (เดิมคือ CS100) ทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 2013 ได้รับการรับรองประเภทเริ่มต้นเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2015 และเริ่มให้บริการเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 กับสวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์ และ เอ220-300  (เดิมคือ CS300) ทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 ได้รับการรับรองประเภทเริ่มต้นเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 และเข้าบริการกับแอร์บอลติก เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2016ภาพจำลองรุ่น -100 และ -300 โดยแสดงภาพด้านหน้า ด้านข้าง และด้านบนของอากาศยาน

**รุ่น**

**เอ220-100**
รุ่น-100 เป็นรุ่นที่มีขนาดเล็กที่สุดในตระกูล โดยรุ่น-100 นั้นได้เปิดตัวกับ สวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์ ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2016 โดยรุ่น-100 มีพิสัยการบิน 6,390 กิโลเมตร จุผู้โดยสารได้ประมาณ 100-125 คน โดยมีการจัดเรียงที่นั่งแบบ 3-2

**เอ220-300**
รุ่น-300 เป็นรุ่นที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในตระกูล โดยรุ่น-300 นั้นได้เปิดตัวกับ แอร์บอลติก ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2016 โดยรุ่น-300 มีพิสัยการบิน 6,667 กิโลเมตร จุผู้โดยสารได้ประมาณ 120-150 คน โดยมีการจัดเรียงที่นั่งแบบ 3-2 เช่นเดียวกับรุ่น -100

**เอซีเจ220**
รุ่น เอซีเจ220 เป็นรุ่นเจ็ตองค์กรของแอร์บัส เอ220 มีพิสัยการบิน 10,460 กม. และพื้นที่ห้องโดยสาร 73 ตร.ม. สำหรับผู้โดยสาร 18 คน คาดว่าจะมีการส่งมอบครั้งแรกในปี ค.ศ. 2023

**ผู้ให้บริการ**
ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 มีเครื่องบินตระกูล เอ220 จำนวน 326 ลำในการให้บริการเชิงพาณิชย์โดยมีผู้ให้บริการ 22 ราย ผู้ให้บริการรายใหญ่ที่สุด 5 ราย ได้แก่ เดลตาแอร์ไลน์ (69) แอร์บอลติก (47) แอร์แคนาดา (33) แอร์ฟรานซ์ (32) และสวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์ (30)ไฟล์:Swiss,_HB-JBI,_Airbus_A220-100_(49580114558).jpg|thumb|เอ220-100 ของสวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์|215x215px
ไฟล์:JetBlue_Airways_Airbus_A220-300_N3008J_(Rob_Dewar)_approaching_JFK_Airport.jpg|thumb|เอ220-300 ของเจ็ตบลูแอร์เวย์|215x215px

**ผู้ให้บริการปัจจุบัน**

**ผู้ให้บริการในอดีต**
 แอร์ไซไน โดยให้บริการรุ่น -300 สองลำของอียิปต์แอร์ระหว่างเดือนธันวาคม ค.ศ. 2019 - พฤษภาคม ค.ศ. 2021 จากนั้นจึงส่งมอบต่อให้สายการบินสัญชาติไนจีเรีย,ไอบอมแอร์, ในเวลาต่อมา- แอร์เซเนกัล- อียิปต์แอร์

**คำสั่งซื้อและการส่งมอบ**

**อุบัติเหตุและอุบัติการณ์สำคัญ**
ณ เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2023 แอร์บัส เอ220 ไม่เคยประสบอุบัติเหตุร้ายแรง

**อุบัติการณ์เครื่องยนต์ล้มเหลว**
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2018 แอร์บัส เอ220-300 ของสวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์ ที่ใช้เครื่องยนต์แพรต์แอนด์วิตนีย์ พีดับเบิลยู1500จี ได้ประสบเหตุการณ์เครื่องยนต์ล้มเหลวขณะทำการบิน และก็ได้เกิดเหตุการณ์ในลักษณะเดียวกันอีกสามครั้งในช่วงเวลาใกล้กัน หลังจากอุบัติการณ์ สวิสได้ระงับการบินของฝูงบินเอ220 ชั่วคราวเพื่อตรวจสอบเครื่องยนต์ ก่อนนำกลับมาให้บริการ โดยคาดว่าสาเหตุเกิดจากความผิดผลาดของซอฟท์แวร์การบิน ซึ่งได้รับการปรับปรุงในเวลาต่อมา

**ข้อมูลจำเพาะ**

**เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน**

**รุ่นที่ใกล้เคียงกัน**
 แอร์บัส เอ320นีโอ

**เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน**
 โบอิง 737 แมกซ์- โคแม็ก ซี919- ยาโกเลฟ เอ็มซี-21- เอ็มบราเออร์ อีเจ็ต / อีเจ็ต อี2- ซุคฮอย ซุเปอร์เจ็ต-100/300

**อ้างอิง**
แอร์บัส
แอร์บัส
หมวดหมู่:เครื่องบินบอมบาร์ดิเอร์
หมวดหมู่:อากาศยานแคนาดา
อำเภอแฆแลแจสถาน

อำเภอแฆแลแจสถาน (بخش خلجستان) เป็นอำเภอในเทศมณฑลออชทียอน จังหวัดแมร์แคซี ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2559 อำเภอนี้มีประชากร 7,207 คนใน 2,792 ครัวเรือน  

**อ้างอิง**
แฆแลแจสถาน
หมวดหมู่:เทศมณฑลออชทียอน
สุภาพร กำเนิดผล

สุภาพร กำเนิดผล (เกิด 17 มกราคม พ.ศ. 2525) น้ำหอม เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ อดีตรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสงขลา

**ประวัติ**
สุภาพร เกิดเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2525 เป็นบุตรนายวีระพนธ์ นางชนานาถ กำเนิดผล สมรสกับเดชอิศม์ ขาวทอง มีธิดา 2 คน
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี บริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา

**งานการเมือง**
สุภาพรเข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็นเลขานุการของอนุมัติ อาหมัด ขณะดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสงขลา จากนั้นเข้ารับตำแหน่งเป็นรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสงขลาในช่วงปลาย พ.ศ. 2563
ปลาย พ.ศ. 2564 เมื่อถาวร เสนเนียม ต้องพ้นจากตำแหน่งตามคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญ สุภาพรได้รับคัดเลือกจากพรรคประชาธิปัตย์ให้ลงสมัครรับเลือกตั้งซ่อมแทนถาวรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา เขต 6 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2565 และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในครั้งดังกล่าว ซึ่งสุภาพรเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสตรีคนแรกของจังหวัดสงขลา

**สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร**
สุภาพร กำเนิดผล ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา เขต 6 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2565 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตภาษีเจริญ
หมวดหมู่:นักการเมืองจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:นักการเมืองสตรีชาวไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
หน่อย นวรัตน์

หน่อย นวรัตน์ เป็นนักร้องลูกทุ่งหญิงชื่อดังจากค่ายโฟร์เอส ด้วยความที่เพลงของเธอส่วนใหญ่จะร้องแก้กับนักร้องลูกทุ่งชายชื่อดังหลายท่าน จึงมีฉายาว่า เจ้าแม่เพลงแก้ และเธอเคยร้องเพลงแก้ของนักร้องลูกทุ่งชายชื่อดังหลายท่าน เช่น ชาย เมืองสิงห์ , ยอดรัก สลักใจ , สายัณห์ สัญญา เป็นต้น

**ผลงาน**

**อัลบั้ม**
 อมตะหน่อย-ชาย ชุด มะนาวไม่มีน้ำ- หมั่นไส้- บัวตูมบัวบาน- แฟน ต.ช.ด.- เมรีขี้เมา- พ่อพวงมะนาว- เสียงตอบจากไก่- เมียน้อยคอยเกื้อ- ร้องแก้ หยิบผิด- กินรีเล่นน้ำ- ปลอบใจคนเศร้า- แจ่มจริงหรือจ๊ะ- ไหนว่าไม่ลืม- จดหมายไม่เป็นหมัน- เข็ดแล้วความรัก- คู่บุญคู่บวช 3- รำวงชาวบ้าน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องลูกทุ่งหญิงชาวไทย
เทศมณฑลออชทียอน

ออชทียอน (آشتیان) เป็นเทศมณฑลในจังหวัดแมร์แคซี ประเทศอิหร่าน โดยมีออชทียอนเป็นเมืองหลักاطلس گیتاشناسی استان‌های ایران จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เทศมณฑลนี้มีประชากร 19,011 คนใน 5,669 ครัวเรือน เทศมณฑลนี้มีอำเภอเพียงอำเภอเดียวคืออำเภอกลาง และมีเมืองเพียงเมืองเดียวคือออชทียอน

**อ้างอิง==
ออชทียอน

ออชทียอน (آشتيان) เป็นเมืองและเมืองหลักของเทศมณฑลออชทียอน จังหวัดแมร์แคซี ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 8,324 คน ใน 2,597 ครัวเรือน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  "Ashtian" in Encyclopedia Iranica by C.E. Bosworth-  "Ashtiyani, the dialect of Ashtiyan" in Encyclopedia Iranica by E. Yarshater
หมวดหมู่:เมืองในประเทศอิหร่าน
สีไพร ไทยแท้

สีไพร ไทยแท้ ชื่อจริงคือ ปัญฑารีย์ บัวด้วง มีชื่อเล่นว่า อ้อย เกิดเมื่อปี 2506 เป็นนักร้องเพลงแหล่ชื่อดังจากค่ายโฟร์เอส ที่มีผลงานเพลงดังมากมายอย่าง มัทรี , สีกษัตริย์เดินดง , รจนา , นางสิบสอง , สีกาสั่งนาค เป็นต้น รวมถึงเคยร่วมงานกับนักร้องทีมีชื่อเสียงอย่าง ทศพล หิมพานต์ และ ไวพจน์ เพชรสุพรรณ เป็นต้น

**ผลงานเพลง**

**อัลบั้มเดี่ยว**
 มัทรี (2538) (โฟร์เอส) (ชุดแรกในชีวิต)- นางสิบสอง (2538) (โฟร์เอส)- รจนา (2538) (โฟร์เอส)- ตำนานบวชนาค (2538) (โฟร์เอส)- ก่องข้าวน้อยฆ่าแม่ (2538) (โฟร์เอส)- โมรา (2538) (โฟร์เอส)- บวชนาคจิ๊กโก๋ (2538) (โฟร์เอส)- ละบาปอายบุญ (2539) (โฟร์เอส)- สาวเครือฟ้า (2539) (โฟร์เอส)- สี่กษัตริย์เดินดง (2539) (โฟร์เอส)- รักคนหัวล้าน (2539) (โฟร์เอส)- เป็นกะตั๊กๆ (2539) (โฟร์เอส)- สามีขี้เมา (2540) (โฟร์เอส)- แหล่พระคุณพ่อแม่ (2546) (โฟร์เอส)

**อัลบั้มที่ร่วมร้องกับศิลปินคนอื่นๆ**
 คู่บุญ คู่บวช 2 (ร่วมกับ ไวพจน์ เพชรสุพรรณ และ ทศพล หิมพานต์) (2549) (โฟร์เอส)- คู่ฮา คู่เฮง (ร่วมกับ ทศพล หิมพานต์) (2551) (โฟร์เอส)- คู่ฮา คู่เฮง 2 (ร่วมกับ ทศพล หิมพานต์) (2552) (โฟร์เอส)- ลำตัดโฟร์เอส (ร่วมกับ ขวัญจิต ศรีประจันต์,ทศพล หิมพานต์ และชาวคณะ) (2552) (โฟร์เอส)- คู่บุญ คู่บวช 4 (ร่วมกับ อ๊อด โฟร์เอส และ ทศพล หิมพานต์) (2553) (โฟร์เอส)- เทศกาลงานบุญ (ร่วมกับ ทศพล หิมพานต์) (2554) (โฟร์เอส)- คู่บุญ คู่บวช 5 (ร่วมกับ ไวพจน์ เพชรสุพรรณ และ ทศพล หิมพานต์) (2554) (โฟร์เอส)- นิทานอิงธรรม (ร่วมกับ ยายกวง ดวงดี) (2555) (โฟร์เอส)- คู่บุญ คู่บวช 6 (ร่วมกับ อ๊อด โฟร์เอส,ทศพล หิมพานต์,ยิปซี ศรีสาคร) (2555) (โฟร์เอส)- คู่บุญ คู่บวช 7 (ร่วมกับ ทศพล หิมพานต์ และ ยิปซี ศรีสาคร) (2556) (โฟร์เอส)- คู่บุญ คู่บวช 9 (ร่วมกับ ทศพล หิมพานต์ และ ยิปซี ศรีสาคร) (2559) (โฟร์เอส)

**Single**
 เสน่ห์หนุ่มสุโขทัย (2563) (โฟร์เอส)
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องลูกทุ่งหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:เขตของฮามามัตสึ

เขต ของนครฮามามัตสึ ในจังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น
ฮามามัตสึ
หมวดหมู่:ฮามามัตสึ
อำเภอกลาง (เทศมณฑลออชทียอน)

อำเภอกลางของเทศมณฑลออชทียอน (بخش مرکزی شهرستان آشتیان) เป็นอำเภอในเทศมณฑลออชทียอน จังหวัดแมร์แคซี ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 19,011 คนใน 5,669 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือออชทียอน และมีตำบล 3 ตำบล คือ ตำบลแกแรคอน, ตำบลแมซแรเอโนว์ และตำบลซียอแวชอน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เทศมณฑลออชทียอน
กลาง
วัดประเดิม (จังหวัดชุมพร)

วัดประเดิม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตากแดด อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร 

**ประวัติ**
เชื่อกันว่าตัวเมืองตั้งแต่เดิมของชุมพรอยู่แถบวัดประเดิม ฝั่งซ้ายของแม่น้ำชุมพรที่ตำบลตากแดด ต่อมาจึงได้ย้ายเมืองไปตั้งใหม่ที่ท่ายาง แล้วย้ายไปตั้งที่ตำบลตะเภา เชื่อว่าวัดประเดิมเป็นวัดประจำเมืองชุมพรเก่า และเป็นวัดแรกที่สร้างขึ้น อีกแหล่งข้อมูลระบุว่า เดิมมีวัดเก่า 2 วัด คู่กัน คือ วัดนอก กับ วัดใน ต่อมาจึงรวมมาเป็นวัดประเดิม สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่า ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2230 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2515
กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนสิ่งสำคัญในวัดประเดิม ได้แก่ พระปรางค์ สถานที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ กุฏิหลวงพ่อเวศน์ ภูริปญฺโญ เจดีย์ทรงระฆังก่ออิฐถือปูน อีกองค์หนึ่ง เป็นโบราณสถาน โดยประกาศลงในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2479

**เสนาสนะและโบราณวัตถุ**
พระปรางค์ก่อนบูรณะ ตั้งอยู่บนพื้นเรียบไม่ได้ยกพ้นสูงโดยรอบองค์พระปรางค์ไม่มีสิ่งก่อสร้างใด ๆ ที่เห็นอยู่ในปัจจุบันทุกอย่างของที่เพิ่งสร้างใหม่พระปรางค์ที่ปรากฏอยู่ทุกวันนี้ มีลักษณะรูปแบบศิลปกรรมเป็นปรางค์ฐานสี่เหลี่ยมจัตุรัสทำเป็นฐานบัวลดหลั่นกันขึ้นไปเป็นชั้น ๆ รูปทรงสูงชะลูด เรือนธาตุมีขนาดเล็กทรงสูงรับกับทุกส่วนขององค์ปรางค์ซึ่งมีลักษณะเป็นฐานซ้อนกันขึ้นไปรอบพระปรางค์ มีระเบียงคดล้อมรอบระหว่างระเบียงคดกับพระปรางค์เป็นลานทักษิณ
เจดีย์ราย ในบริเวณวัดมีเจดีย์รายขนาดเล็ก 1 องค์ ลักษณะเป็นเจดีย์ทรงกลมตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมสภาพทรุดโทรม มีผู้เล่าว่าเดิมเจดีย์รายรอบวัดมีหลายองค์แต่ปัจจุบันเหลืออยู่องค์เดียว อาคารโรงเรียนปริยัติธรรมเป็นอาคารสถาปัตยกรรมท้องถิ่น ก่อสร้างขึ้นในระหว่าง พ.ศ. 2473–2480 เป็นอาคารไม้แบบเรือนปั้นหยา ยอดจั่วชายคาตกแต่งด้วยไม้ฉลุและไม้กลึงลวดลายแบบพื้นเมือง โบราณวัตถุที่พบ อาทิ ใบเสมาหินทรายเศียรพระพุทธรูปหินทรายและเศียรพระพุทธรูปปูนปั้นเกือบ 20 เศียรเป็นฝีมือช่างสมัยอยุธยา

**อ้างอิง**
ประเดิม
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดชุมพร
ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2022 รอบแพ้คัดออก

รอบแพ้คัดออกของ ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2022 จะเริ่มต้นในวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2022 กับรอบก่อนรองชนะเลิศและจะสิ้นสุดในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 กับรอบชิงชนะเลิศใน นาวี มุมไบ, ประเทศอินเดีย.
เวลาที่ระบุไว้คือ เวลามาตรฐานอินเดีย (UTC+5:30).

**รูปแบบ**
ในรอบแพ้คัดออก, ถ้าหนึ่งแมตช์เป็นระดับที่จบ 90 นาทีของการลงเล่นเวลาปกติ, ต่อเวลาพิเศษ เป็นลงเล่น (สองครึ่ง ครึ่งละ 15 นาที), โดยที่แต่ละทีมได้รับอนุญาตให้ทำ การเปลี่ยนตัวผู้เล่น คนที่สี่. ถ้ายังคงเสมอกันหลังต่อเวลาพิเศษ, แมตช์นั้นจะตัดสินโดย การยิงลูกโทษ เพื่อตัดสินหาผู้ชนะ. จากการแข่งขันทัวร์นาเมนต์นี้, เป็นการไม่มี นัดชิงอันดับที่ 3.
เอเอฟซี ได้กำหนดตารางการแข่งขันสำหรับรอบก่อนรองชนะเลิศ:- แมตช์ 1: ชนะเลิศ กลุ่ม เอ พบ อันดับ 3 กลุ่ม บี/ซี- แมตช์ 2: ชนะเลิศ กลุ่ม บี พบ รองชนะเลิศ กลุ่ม ซี- แมตช์ 3: ชนะเลิศ กลุ่ม ซี พบ อันดับ 3 กลุ่ม เอ/บี- แมตช์ 4: รองชนะเลิศ กลุ่ม เอ พบ รองชนะเลิศ กลุ่ม บี

**ทีมที่ผ่านเข้ารอบ**
สองทีมอันดับที่ดีที่สุดของแต่ละทีมในสามกลุ่ม, พร้อมกับสองทีมอันดับสามที่ดีที่สุด, จะผ่านเข้ารอบแพ้คัดออก.

**สายการแข่งขัน**

**รอบก่อนรองชนะเลิศ**

**จีน พบ เวียดนาม**

**ออสเตรเลีย พบ เกาหลีใต้**

**ญี่ปุ่น พบ ไทย**

**จีนไทเป พบ ฟิลิปปินส์**

**รอบรองชนะเลิศ**

**จีน พบ ญี่ปุ่น**

**เกาหลีใต้ พบ ฟิลิปปินส์**

**รอบชิงชนะเลิศ**

**รอบเพลย์ออฟ**
รูปแบบรอบเพลย์ออฟขึ้นอยู่กับประสิทธิภาพของออสเตรเลีย, ผู้ที่ได้เข้ารอบอัตโนมัติในฐานะเจ้าภาพ. นับตั้งแต่ออสเตรเลียตกรอบในรอบก่อนรองชนะเลิศ, รูปแบบของรอบเพลย์ออฟจะเป็นทีมที่เหลือสามทีมที่แพ้ในรอบก่อนรองชนะเลิศจะต้องลงเล่นในรอบเพลย์ออฟรอบเดียว. โดยที่ผู้ชนะที่ดีที่สุดหลังสามนัด จะผ่านเข้ารอบสำหรับฟุตบอลโลก และอีกสองทีมที่เหลือจะเข้าสู่รอบเพลย์ออฟระหว่างสมาพันธ์.

**ไทย พบ เวียดนาม**

**จีนไทเป พบ ไทย**

**เวียดนาม พบ จีนไทเป**
>

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 name=AFC Women's Asian Cup, the-AFC.com

2022
หมวดหมู่:ฟุตบอลโลกหญิง 2023 รอบคัดเลือก
ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ
สึโตมุ ยามางูจิ

สึโตมุ ยามางูจิ (; 16 มีนาคม ค.ศ. 19164 มกราคม ค.ศ. 2010) เป็นวิศวกรทางทะเลชาวญี่ปุ่นและผู้รอดชีวิตจากการทิ้งระเบิดปรมาณูที่ฮิโรชิมะและนางาซากิในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ถึงแม้ว่ามีผู้ที่ได้รับผลกระทบจากระเบิดทั้งสองเท่าที่รู้จักอย่างน้อย 70 คน เขาเป็นบุคคลเดียวที่รัฐบาลญี่ปุ่นยอมรับอย่างเป็นทางการว่าเป็นผู้รอดชีวิตจากระเบิดทั้งสอง
เขาเป็นชาวเมืองนางาซากิ แต่ตอนที่มีการทิ้งระเบิดลูกแรกที่ฮิโรชิมะในเวลา 8:15 น. ของวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ยามางูจิกำลังทำงานเป็นลูกจ้างที่มิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์ แล้วกลับไปที่นางาซากิในวันต่อมา และถึงแม้ว่าบาดแผลของเขายังไม่หายก็ตาม เขาก็กลับไปทำงานต่อในวันที่ 9 สิงหาคม ซึ่งเป็นวันที่ระเบิดลูกที่สองตกลงมา โดยในเช้าวันนั้น เขาถูกผู้ดูแลด่าว่า "เป็นบ้า" หลังจากอธิบายว่าระเบิดลูกหนึ่งสามารถทำลายทั้งเมืองได้อย่างไร ใน ค.ศ. 1957 เขาได้รับสถานะเป็น ฮิบากูชะ ("บุคคลที่ได้รับผลกระทบจากระเบิด") จากการทิ้งระเบิดที่นางาซากิ เขาเสียชีวิตในวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 2010 ด้วยอายุ 93 ปี

**ชีวิตช่วงต้น**
ยามางูจิเกิดในวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1916 ที่นางาซากิ เขาเข้าทำงานในมิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์ในคริสต์ทศวรรษ 1930 และทำงานเป็นช่างเขียนแบบในงานออกแบบเรือบรรทุกน้ำมัน

**สงครามโลกครั้งที่สอง**
ยามางูจิกล่าวว่าเขา "ไม่คิดว่าญี่ปุ่นจะเป็นผู้เริ่มสงคราม" เขายังคงทำงานที่มิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์ แต่ภายหลังอุตสาหกรรมญี่ปุ่นเริ่มมีปัญหาเพราะทรัพยากรเริ่มขาดแคลนและเรือบรรทุกน้ำมันจำนวนมากจม

**การทิ้งระเบิดที่ฮิโรชิมะ**
ยามางูจิเติบโตและทำงานที่นางาซากิ แต่ในฤดูร้อน ค.ศ. 1945 เขาเดินทางเพื่อธุรกิจเป็นเวลา 3 เดือนที่ฮิโรชิมะ ในวันที่ 6 สิงหาคม เขากำลังเตรียมตัวออกจากเมืองพร้อมกับเพื่อนร่วมงานสองคน อากิระ อิวานางะ และคูนิโยชิ ซาโต และเดินทางไปที่สถานีรถไฟ ซึ่งรู้ตัวว่าตนลืมฮังโกะ (ตราประทับที่พบได้ทั่วไปที่ญี่ปุ่น) และกลับไปที่ทำงานเพื่อหามัน จากนั้น ในเวลา 8:15 น. ตอนที่เขากำลังเดินทางไปที่ท่าเรือ โบอิง บี-29 อีโนลาเกย์ ของสหรัฐได้ทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ลิตเติลบอย ลงห่างจากใจกลางเมืองเพียง km ยามางูจิหวนนึกว่าตนเห็นเครื่องบินทิ้งระเบิดและร่มชูชีพสองอันก่อนที่จะมี "แสงวาบบนท้องฟ้า และตัวผมก็ปลิวไป" การระเบิดนี้ทำให้แก้วหูแตก, ตาบอดชั่วคราว และทำให้เขาได้รับแผลไหม้จากรังสีอย่างรุนแรงในบริเวณท่อนซ้ายบนของร่างกาย หลังฟื้นคืนสติแล้ว เขาคลานไปที่หลบภัย และพักผ่อนก่อนออกไปค้นหาเพื่อนร่วมงาน ทั้งหมดรอดชีวิตและใช้เวลาทั้งคืนในที่หลบภัยทางอากาศก่อนกลับไปที่นางาซากิในวันถัดมา ที่นางาซากิ เขาได้รับการรักษาและไปทำงานต่อในวันที่ 9 สิงหาคม ถึงแม้ว่าจะเข้าเฝือกอยู่ก็ตาม

**การทิ้งระเบิดที่นางาซากิ**
ในเวลา 11:00 น. ของวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ในขณะที่เครื่องบินทิ้งระเบิดสหรัฐบ็อกสการ์ ได้ทิ้งระเบิดนิวเคลียร์แฟตแมนลงในเมือง เขากำลังอธิบายการระเบิดที่ฮิโรชิมะแก่หัวหน้างาน โดยอยู่ห่างจากกราวนด์ซีโร 3 กิโลเมตร แต่ครั้งนี้เขากลับไม่ได้รับบาดเจ็บจากแรงระเบิด ถึงกระนั้น เชาไม่สามารถหาเฝือกใหม่มาทดแทนและมีไข้สูงกับอาเจียนต่อเนื่องเป็นเวลามากกว่าหนึ่งสัปดาห์

**เสียชีวิต**
ใน ค.ศ. 2009 ยามางูจิรู้ว่าตนจะเสียชีวิตจากมะเร็งกระเพาะอาหาร เขาเสียชีวิตในวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 2010 ที่นางาซากิ ด้วยอายุ 93 ปี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 df=dmy-all- date=2007
หมวดหมู่:ผู้ประท้วงต่อต้านอาวุธนิวเคลียร์ชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากนางาซากิ
หมวดหมู่:ฮิบากูชะ
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตจากมะเร็งในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งกระเพาะอาหาร
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย แซนดีเอโก

แซนดีเอโก
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย แซนดีเอโก
ยุทธการที่เอเดรียโนเปิล

ยุทธการที่เอเดรียโนเปิล เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 378 บ้างรู้จักกันในชื่อ ยุทธการที่ฮาเดรียโนโปลิส เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของจักรวรรดิโรมันตะวันออก นำโดยจักรพรรดิวาเล็นส และชาวฮันที่นำโดยฟริตเกิร์น การสู้รบเกิดขึ้นในบริเวณใกล้เคียงกับเอเดรียโนเปิล ในจังหวัดเทรซของโรมัน (ปัจจุบันคือเมืองเอดีร์แนในประเทศตุรกี) ศึกครั้งนี้จบลงด้วยชัยชนะของชาวฮัน และจักรพรรดิวาเล็นสพระองค์ทรงสิ้นพระชนม์ในสมรภูมิครั้งนี้ และศึกนี้เป็นส่วนหนึ่งของสงครามกอทิก (ค.ศ. 376–ค.ศ. 382) การรบครั้งนี้เป็นสาเหตุหนึ่งของการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกในศตวรรษที่ 5

**เบื้องหลัง**
ในปีค.ศ. 376 ชาวกอทพลัดถิ่นและชาวฮันที่นำโดยฟริตเกิร์น เข้ามาตั้งถิ่นฐานบริเวณเหนือแม่น้ำดานูบและได้ขออนุญาตจักรวรรดิโรมันตะวันออกให้พวกเขาสามารถตั้งถิ่นฐานได้ ซึ่งจักรพรรดิวาเล็นสก็ได้ทรงอนุญาต และเป็นหนึ่งในพันธมิตรของตะวันออกได้ โดยชาวฮันต้องมาเป็นชาวนาและทหารให้กับทางจักรวรรดิ แต่เมื่อชาวฮันข้ามแม่น้ำดานูบเพื่อมาตั้งถิ่นฐาน ลูปิซินัสและแม็กซิมัส (ผู้ครองแคว้นบริเวณนั้น) ไม่พอใจที่ชาวฮันข้ามมาจึงก่อจลาจลต่อชาวฮันขึ้น
เมื่อจักรพรรดิวาเล็นสได้ทราบว่าลูปิซินัสและแม็กซิมัสก่อจลาจลต่อชาวฮัน จักรพรรดิวาเล็นสจึงติดต่อจักรพรรดิกราเชียนซึ่งเป็นจักรพรรดิของจักรวรรดิโรมันตะวันตก (เป็นพระราชนัดดาของพระองค์) ให้นำกำลังทหารมาเสริมกำลังที่ชายแดนทางตะวันออก จักรพรรดิกราเชียนจึงทรงส่งทหารพร้อมทั้งกำลังเสริมมาช่วยจักรพรรดิวาเล็นส ซึ่งใน ค.ศ. 378 สงครามจะอุบัติขึ้น

**จบสงคราม**
หลังจากที่มีกำลังเสริมจากทางตะวันตกแล้ว จักรพรรดิวาเล็นสทรงมั่นใจว่าพระองค์จะชนะในการรบครั้งนี้ แต่พระองค์กลับประมาท เพราะนี่เป็นสงครามแรกที่พระองค์ทำการบัญชาการรบ สุดท้ายจักรวรรดิโรมันตะวันออกก็พ่ายแพ้ต่อชาวฮัน ทำให้ชาวฮันสามารถยึดเอเดรียโนเปิลไว้เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ในยุทธการครั้งนี้จักรพรรดิวาเล็นสเสด็จสวรรคตในสนามรบ ต่อมาโรมันตะวันออกได้มีจักรพรรดิพระองค์ใหม่นามว่า จักรพรรดิเทออดอซิอุสที่ 1

**อ้างอิง**
# Delbrück, Hans, 1980 Renfroe translation, The Barbarian Invasions,  p. 276
# ^ Williams and Friell, p. 179
# ^ MacDowall, Simon, Adrianople AD 378, p. 59
# ^ Williams, S. Friell, G., Theodosius: The Empire at Bay. p. 177
# ^ Heather, Peter, 1999, The Goths,  p. 135
# ^ Williams and Friell, p. 18
# ^ Williams and Friell, p. 19
# ^ Jump up to:a b c Zosimus, Historia Nova, book 4.
# ^ Ammianus Marcellinus, Historiae, book 31, chapters 12–14.
# ^ Ammianus Marcellinus, Historiae, book 31, chapters 3–9.
# ^ Ammianus Marcellinus, Historiae, book 31, chapters 7–11.
# ^ Ammianus Marcellinus, Historiae, book 31, chapter 11.
# ^ Socrates Scholasticus, Church History, book 1, chapter 38.
# ^ Ammianus Marcellinus, Historiae, book 31, chapters 10–11.
# ^ Jump up to:a b c d Ammianus Marcellinus, Historiae, book 31, chapter 12.
# ^ Roman Empire – Adrianople Archived 29 March 2007 at the Wayback Machine roman-empire.net. Illustrated History of the Roman Empire. Retrieved 2 April 2007.
# ^ Jump up to:a b Eastern Notitia Dignitatum, parts 5, 6, & 8.
# ^ Ammianus Marcellinus, Historiae, book 31, chapters 7 & 11
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปยุโรป
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ยุโรป
หมวดหมู่:จักรวรรดิไบแซนไทน์
ยานไถ

ยานไถ หรือ เยียนไถ (p=Yāntái) เดิมชื่อ จือฝู เป็นนครระดับจังหวัดทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลชานตง สาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่บนคาบสมุทรชานตง และอยู่ทางฝั่งใต้ของช่องแคบปั๋วไห่ ยานไถมีอาณาเขตทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดกับชิงเต่า ทิศตะวันออกติดกับเวย์ไห่ มีทะเลเข้าถึงทั้งทะเลปั๋วไห่ (บริเวณอ่าวไหลโจวและช่องแคบปั๋วไห่) และทะเลเหลือง (ทั้งทางเหนือและทางใต้ของคาบสมุทรชานตง) ยานไถเป็นเมืองท่าเรือประมงที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลชานตง จากการสำรวจสำมะโนปี 2010 ยานไถมีประชากร 6,968,202 คน โดยอาศัยอยู่ในตัวเมือง 2,227,733 คน

**เขตการปกครอง**
นครระดับจังหวัดยานไถแบ่งออกเป็น 12 เขตการปกครองระดับอำเภอ ได้แก่ 5 เขต, 6 นครระดับอำเภอ, และ 1 เขตพัฒนา (开发区)- เขตจือฝู (芝罘区)- เขตฝูชาน (福山区)- เขตมู่ผิง (牟平区)- เขตไหลชาน (莱山区)- เขตเผิงไหล (蓬莱区)- นครไหลหยาง (莱阳市)- นครไหลโจว (莱州市)- นครเจายฺเหวี่ยน (招远市)- นครชีเสีย (栖霞市)- นครไห่หยาง (海阳市)- นครหลงโข่ว (龙口市)- เขตพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยียานไถ- เขตพัฒนาอุตสาหกรรมไฮเทคยานไถ
เขตการปกครองระดับอำเภอแบ่งย่อยเป็น 148 เขตการปกครองระดับตำบล ได้แก่ 94 เมือง, 6 ตำบล, และ 48 แขวง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูล**
 .- .

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์นครยานไถ date=2002-01-23 -  ภาพถ่ายเก่าของยานไถ (จือฝู) -  แผนที่ของยานไถในอดีต (1912)

หมวดหมู่:นครในมณฑลชานตง
หมวดหมู่:เขตการปกครองระดับจังหวัดของมณฑลชานตง
หมวดหมู่:เมืองท่าในประเทศจีน
เพื่อนซื่อ ชื่อ มาริ

เพื่อนซื่อ... ชื่อ มาริ (Mari to Koinu no Monogatari) เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นในปี 2007 กำกับโดย เรียวอิจิ อิโนมาตะ ออกฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 2007 ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเค้าโครงมาจากเรื่องจริงของเหตุการณ์แผ่นดินไหวในชูเอ็ตสึ พ.ศ. 2547

**เนื้อเรื่อง**
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกดัดแปลงมาจากหนังสือ "Yamakoshi-mura no Mari to Sanbiki no Koinu" ต่อจากนั้นก็ได้มีการทำนิยายภาพชื่อ " Mari and the Three Puppies of Yamakoshi" และถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในเวลาต่อมา
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกสร้างจากเค้าโครงเรื่องจริงของเหตุการณ์แผ่นดินไหวในชูเอ็ตสึ พ.ศ. 2547 กล่าวถึงการรอดชีวิตอย่างปาฏิหาริย์ของแม่สุนัขและลูกของมันเป็นเวลา 16 วันในหมู่บ้านที่ผู้คนอพยพออกไป แผ่นดินไหววัดความรุนแรงได้ถึงชินโดะระดับ7 เมืองยามาโกชิซึ่งมีชื่อเสียงอย่างมากในเรื่องการชนวัวได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงจากแผ่นดินไหว หลังจากเกิดแผ่นดินไหวผู้คนถูกอพยพออกไปเพื่อความปลอดภัย เหลือแต่เพียงมาริและลูกของมันอีก 3 ตัว

**นักแสดง**
 เออิจิโร่ ฟูนาโคชิ- อากิโกะ มัตสึโมโตะ- เรียวเฮ ฮิโรตะ- มาโอะ ซาซากิ- เคน อูซูอิ

**ดูเพิ่ม**
 แผ่นดินไหวในชูเอ็ตสึ พ.ศ. 2547

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
เตรชีเมดีลาวาเรโด

เตรชีเมดีลาวาเรโด (Tre Cime di Lavaredo, pron; สามยอดเขาแห่งลาวาเรโด) หรือ ไดรซินเนิน (Drei Zinnen, De-Drei Zinnen.ogg; lit|สามใบสอ) เป็นยอดเขาสามยอดในเทือกเขาเซกซ์เทนโดโลไมต์ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอิตาลี ยอดเขาทั้งสามได้แก่ "ยอดเล็ก" (Cima Piccola; Kleine Zinne), "ยอดใหญ่" (Cima Grande; Große Zinne) และ "ยอดตะวันตก" (Cima Ovest; Westliche Zinne)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Auronzo di Cadore-  CAI Auronzo -  The Great War in the Dolomites (Italian)-  360° Panorama view date=2019-01-11 -  Homepage of the Tourism Authority
หมวดหมู่:แคว้นเตรนตีโน-อัลโตอาดีเจ
หฺวายอาน

หฺวายอาน () เดิมเรียก หฺวายยิน (p=Huáiyīn) จนถึง ค.ศ. 2001 เป็นนครระดับจังหวัดทางตอนกลางของมณฑลเจียงซู ในภาคตะวันออกของประเทศจีน หฺวายอานตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเหลียนยฺหวินก่าง ทิศตะวันออกเฉียงใต้ของซู่เชียน ทิศตะวันตกเฉียงเหนือของหยานเฉิง ทิศเหนือของหยางโจวและหนานจิง และทิศตะวันออกเฉียงเหนือของฉูโจว (มณฑลอานฮุย)
หฺวายอานเป็นบ้านเกิดของหาน ซิ่น ขุนศึกที่มีส่วนสำคัญในการก่อตั้งราชวงศ์ฮั่น อู๋ เฉิงเอิน (1500–1582) นักกวีสมัยราชวงศ์หมิงที่เป็นผู้ประพันธ์ไซอิ๋ว และโจว เอินไหล (1898–1976) ผู้นำที่โดดเด่นของพรรคคอมมิวนิสต์จีน และนายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีนตั้งแต่ปี 1949 จนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมในปี 1976
จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2020 นครหฺวายอานมีประชากร 4,556,230 คน (4,801,662 คนในปี 2010) และจากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2010 มีประชากร 2,635,406 คนที่อาศัยอยู่ในตัวเมือง ซึ่งประกอบด้วยเขตเมือง 3 แห่ง (เขตทั้งหมดยกเว้นเขตหงเจ๋อ เนื่องจากตัวเมืองยังขยายไปไม่ถึง)

**เขตการปกครอง**
นครระดับจังหวัดหฺวายอานแบ่งออกเป็น 7 เขตการปกครองระดับอำเภอ ได้แก่ 4 เขต และ 3 อำเภอ
และยังแบ่งย่อยลงไปอีกเป็น 127 เขตการปกครองระดับตำบล ได้แก่ 84 เมือง, 33 ตำบล และ 10 แขวง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์นครหฺวายอาน (อักษรจีนตัวย่อ)- df=dmy-all-  Huai'an comprehensive guide with open directory, Jiangsu.net-  Huaiyin Institute of Technology, ec.js.edu.cn

หมวดหมู่:นครในมณฑลเจียงซู
หมวดหมู่:เขตการปกครองระดับจังหวัดของมณฑลเจียงซู
มอดูล:Redirect-distinguish

local mHatnote = require('Module:Hatnote')
local mHatlist = require('Module:Hatnote list')
local mArguments --initialize lazily
local mTableTools = require('Module:TableTools')
local p = {}
function p.redirectDistinguish (frame)
	mArguments = require('Module:Arguments')
	local args = mArguments.getArgs(frame)
	return p._redirectDistinguish(args)
end
function p._redirectDistinguish(args)
	if not args1 then
		return mHatnote.makeWikitextError(
			'ไม่มีการเปลี่ยนทาง',
			'แม่แบบ:Redirect-distinguish',
			args.category
		)
	end
	local redirectTitle = mw.title.new(args1)
	local currentTitle = currentTitle or mw.title.getCurrentTitle()
	if
		string.match(args1, 'REDIRECT%d+') or
		args1 == 'TERM' or
		currentTitle.namespace ~= 0
	then
		--do nothing
	elseif not redirectTitle or not redirectTitle.exists then
		args1 = args1 .. 'หมวดหมู่:หน้าเปลี่ยนทางไม่มีอยู่จริง'
	elseif not redirectTitle.isRedirect then
		if string.find(redirectTitle:getContent(), '#invoke:RfD') then
			args1 = args1 ..
				'หมวดหมู่:Articles with redirect hatnotes impacted by RfD'
		else
			args1 = args1 ..
				'หมวดหมู่:Articles with redirect hatnotes needing review'
		end
	end
	if not args2 then
		return mHatnote.makeWikitextError(
			'ไม่มีหน้าที่กำกวม',
			'แม่แบบ:Redirect-distinguish',
			args.category
		)
	end
	args = mTableTools.compressSparseArray(args)
	--Assignment by removal here makes for convenient concatenation later
	local redirect = table.remove(args, 1)
	local text = string.format(
		'"%s" เปลี่ยนทางที่นี่ เพื่อไม่ให้สับสนกับ %s',
		redirect,
		mHatlist.orList(args, true)
	)
	return mHatnote._hatnote(text)
end
return p
กระท่อมอันโตนีโอ โลกาเตลลี

กระท่อมอันโตนีโอ โลกาเตลลี (Antonio Locatelli Hut) หรือ ไดรซิเนนฮุตเทอ (Dreizinnenhütte) เป็นที่พักพิงในอุทยานธรรมชาติเตรชีเม ในแคว้นเตรนตีโน-อัลโตอาดีเจ ตั้งอยู่ที่ความสูงจากระดับน้ำทะเล 2,450 เมตร ชื่อของอาคารตั้งตาอันโตนีโอ โลกาเตลลี นักบินมากฝีมือที่ถูกสังหารระหว่างสงครามกับเอธิโอเปีย

**ประวัติ**
ในปี 1881 เจ้าของโปสต์โฮเต็ลใสเซกซ์เทน คาร์ล สเตมเบอร์เกอร์ (Karl Stemberger) มีแผนจะสร้างที่พักพิงให้กับสโมสรไต่เขาสัญชาติเยอรมัน-ออสเตรีย Deutscher und Österreichischer Alpenverein, ใกล้กับช่องเขาโตบลิน (Toblin pass) โครงการได้รับการอนุมัติก่อสร้างโดยสโมสรด้วยความตื่นตาตื่นใจที่ที่พักสามารถมองเห็นทิวทัศน์ของเตรชีเมและเขาโดยรอบ อาคารเปิดให้บริการในปี 1883 ก่อนจะถูกทำลายจากแรงระเบิดจากอิตาลีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ในปี 1922 สโมสรไต่เขาไทโรลใต้สร้างที่พักพิงใหม่ขนาดเล็กขึ้นที่จุดเดียวกัน และในปี 1923 ถูกเวนคืนไปโดย CAI สาขาปาดูวา ผู้ต่อมาได้ต่อเติมและก่อสร้างเพิ่มในปี 1935

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในแคว้นเตรนตีโน-อัลโตอาดีเจ
หมวดหมู่:นครระดับกิ่งมณฑลในประเทศจีน

:สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม ดูที่บทความ นครระดับกิ่งมณฑล
หมวดหมู่:เขตการปกครองระดับจังหวัดของประเทศจีน