Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
จอมเวทย์มหากาฬ ในมัลติเวิร์สมหาภัย

จอมเวทย์มหากาฬ ในมัลติเวิร์สมหาภัย (italic=yes) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวซูเปอร์ฮีโร ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2022 สร้างจากตัวละคร ดอกเตอร์สเตรนจ์ ของ มาร์เวลคอมิกส์ ภาพยนตร์สร้างโดย มาร์เวลสตูดิโอส์ และจัดจำหน่ายโดย วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเชอส์ เป็นภาพยนตร์ภาคต่อของ จอมเวทย์มหากาฬ (2016) และ วันด้าวิสชั่น (2021) และเป็นภาพยนตร์เรื่องที่ 28 ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล (MCU) ภาพยนตร์กำกับโดย แซม ไรมี จากบทที่เขียนโดย เจด เฮลลีย์ บาร์ตเล็ตต์ และ ไมเคิล วาลดรอน แสดงนำโดย เบเนดิกต์ คัมเบอร์แบตช์ เป็น สตีเฟน สเตรนจ์ ร่วมกับ อลิซาเบธ โอลเซน, ชูวิเท็ล เอจีโอฟอร์, เบเนดิกต์ หว่อง, โซชิตล์ โกเมซ, ไมเคิล สตูลบาร์ก และ ราเชล แม็กอดัมส์ 
สก็อตต์ เดอร์ริกสัน ผู้กำกับและผู้เขียนบทร่วมของ จอมเวทย์มหากาฬ ได้วางแผนภาพยนตร์ภาคต่อเอาไว้เมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 2016 เขาเซ็นสัญญาเพื่อกลับมาเป็นผู้กำกับในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2018 เมื่อคัมเบอร์แบตช์ยืนยันว่าจะกลับมารับบทเดิม ชื่อเรื่องของภาพยนตร์ประกาศเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2019 พร้อมกับการมีส่วนร่วมของโอลเซน ขณะที่บาร์ตเล็ตต์ได้รับการว่าจ้างให้เขียนบทภาพยนตร์ในเดือนตุลาคม เดอร์ริกสันถอนตัวจากการเป็นผู้กำกับในเดือนมกราคม ค.ศ. 2020 อ้างว่าความคิดสร้างสรรค์แตกต่างกัน วาลดรอนเข้าร่วมโครงการในเดือนต่อมาและไรมีเข้ามาเป็นผู้กำกับแทนในเดือนเมษายน ค.ศ. 2020 การถ่ายทำเริ่มต้นในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2020 ที่ลอนดอน แต่ถูกระงับไว้ชั่วคราวในเดือนมกราคม ค.ศ. 2021 เนื่องจากเกิดการระบาดทั่วของโควิด-19 ภาพยนตร์กลับมาถ่ายทำต่อในเดือนมีนาคมและสิ้นสุดในกลางเดือนเมษายนที่ซัมเมอร์เซต มีการถ่ายทำที่เซอร์รีย์และลอสแอนเจลิส
จอมเวทย์มหากาฬ ในมัลติเวิร์สมหาภัย ฉายรอบปฐมทัศน์ที่โรงละครดอลบีในฮอลลีวูด เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 ฉายในไทยเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 และฉายในสหรัฐเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 และเป็นส่วนหนึ่งของระยะสี่ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล จอมเวทย์มหากาฬ ในมัลติเวิร์สมหาภัย ทำเงิน 955 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก จากทุนสร้าง 200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดอันดับที่สามในปี ค.ศ. 2022 ภาพยนตร์ได้รับการตอบรับจากนักวิจารณ์ในแง่บวก โดยชมเรื่องการกำกับของไรมี, การกำกับภาพ, เทคนิคพิเศษ, ดนตรีประกอบ, ฉากโลดโผน, น้ำหนักของอารมณ์และการแสดงของนักแสดง (โดยเฉพาะคัมเบอร์แบตช์, โอลเซนและโกเมซ) ถึงแม้ว่าจะได้รับการติในเรื่องของบทภาพยนตร์และจังหวะการดำเนินเรื่อง

**เรื่องย่อ**
หลายเดือนหลังเหตุการณ์ใน สไปเดอร์แมน: โน เวย์ โฮม (2021) ดร. สตีเฟน สเตรนจ์ 
เดินทางเข้าไปในพหุจักรวาลเพื่อปกป้อง อเมริกา ชาเวซ (โกเมซ) เด็กวัยรุ่นที่สามารถเดินทางระหว่างจักรวาลได้ จาก วันด้า แม็กซิมอฟฟ์ (โอลเซน)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ดอกเตอร์สเตรนจ์
หมวดหมู่:จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในลอนดอน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในนครนิวยอร์ก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในลอสแอนเจลิส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่อ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ข้ามฝั่ง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไอแมกซ์
หมวดหมู่:ดิสนีย์กับกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่เลื่อนการฉายเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย แซม ไรมี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผจญภัยโลดโผนอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับจักรวาลคู่ขนาน
วัดโบสถ์อินทรสารเพชร

วัดโบสถ์อินทรสารเพชร โบด-อิน-ทะ-ระ-สาน-เพด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคูหาสวรรค์ เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันมีพระครูธรรมธร ธีรพัฒน์ สุวินโย เป็นเจ้าอาวาส

**ประวัติ**
สันนิษฐานว่าวัดโบสถ์อินทรสารเพชรน่าจะสร้างขึ้นในปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา พ.ศ. 2310 จากรูปแบบสถาปัตยกรรม คือ เป็นรูปเรือ และมีพระประธานองค์ใหญ่หล่อด้วยสัมฤทธิ์รมดำทั้งองค์ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นช่างฝีมือจากลาว คือมีพระพักตร์เล็ก พระวรกายใหญ่ เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ ทางเข้าอุโบสถเล็กซึ่งเป็นที่นิยมในสมัยอยุธยาที่จะสร้างพระประธานองค์ใหญ่และสร้างโบสถ์คลุมองค์พระประธาน 
พระประธานในอุโบสถ
มีการจดบันทึกว่าได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2400 สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) ได้ล่องเรือธุดงค์มาในเส้นทางคลองบางหลวง พบวัดร้างมีเพียงพระประธาน จึงมีดำริให้บูรณะวัดนี้ รวมถึงชาวบ้านได้ช่วยกันบูรณะ ได้ตั้งชื่อวัดตามสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) ว่า วัดโบสถ์ ส่วนคำว่า "อินทรสารเพชร" น่าจะมาจากสถาปัตยกรรมและศิลปกรรมต่าง ๆ ที่ตกแต่ง ความหมายของชื่อวัดคือ "ข้อความอันประเสริฐจากพระอินทร์สู่โบสถ์วัด"
ตามหลักฐานรอยเขียนที่เพดานโบสถ์ ระบุว่าได้มีการบูรณะซ่อมแซมโบสถ์ในปี พ.ศ. 2496 โดยได้ขยายยืดออกเป็น 8 หน้าต่าง และเพิ่มประตูหลัง

**อ้างอิง**
โบสถ์อินทรสารเพชร
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตภาษีเจริญ
วัดราษฎร์บำรุง (เขตบางแค)

วัดราษฎร์บำรุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในแขวงหลักสอง เขตบางแค กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 20 ไร่เศษ ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือ พระเทพญาณโสภณ (วิชิน ปญฺญาวิชิโน)

**ประวัติ**
เดิมเป็นที่ราบลุ่ม ทุ่งนา สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2425 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง เดิมเป็นวัดมอญ ได้เปลี่ยนแปลงขึ้นกับคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกายเมื่อประมาณ พ.ศ. 2500 นายพลกฤษณ์และนางเฉลียว ประโมทะกะ ได้ซื้อที่ดินถวาย 2 ไร่ 3 งาน และทางวัดได้จัดซื้อเองโดยประชาชนร่วมกันบริจาคเงิน วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2449 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 8 วา ยาว 12 วา ทางวัดจัดให้มีการสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2496 นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนระดับประถมศึกษาที่ตั้งอยู่ในบริเวณวัด

**อาคารเสนาสนะ**
อาคารเสนาสนะในวัดได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 วา ยาว 12 วา สร้าง พ.ศ. 2493 เป็นอุโบสถทรงจีน ภายในประดิษฐานพระประธานหน้าตัก 3 ศอกคืบ ปางมารวิชัยพร้อมด้วยพระอัครสาวก กุฏิสงฆ์จำนวน 13 หลัง หอสวดมนต์กว้าง 8.65 เมตร ยาว 30.90 เมตร สร้าง พ.ศ. 2466 ศาลาการเปรียญกว้าง 18 เมตร ยาว 30 เมตร พ.ศ. 2453 ศาลาบำเพ็ญกุศล 6 หลัง ฌาปนสถาน

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระอธิการโต  - พระมหากลม- พระอาจารย์พลัด- พระอธิการสมัย- พระครูโสตถิธรรมธาดา- พระราชวิสุทธิมุนี- พระเทพญาณโสภณ (วิชิน ปญฺญาวิชิโน) (พ.ศ. 2557–ปัจจุบัน)

**อ้างอิง**
ราษฎร์บำรุง
ราษฎร์บำรุง
หมวดหมู่:โบราณสถานในกรุงเทพมหานคร
วัดคลองขวาง

วัดคลองขวาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านคลองขวาง ตำบลคลองขวาง อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี

**ประวัติ**
วัดคลองขวางสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2434 เดิมชื่อ วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม พื้นที่เดิมของวัดเป็นผืนป่า ต่อมามีพระธุดงค์มาพักอาศัย ชาวบ้านจึงสร้างที่พักถวายในปี พ.ศ. 2430 และนายแดง แซ่เล้า ได้บริจาคที่ดินสร้างวัด ในสมัยพระชอบ กลฺยาโณ เป็นเจ้าอาวาสใน พ.ศ. 2465 ได้ก่อสร้างศาลาการเปรียญและอุโบสถแต่ยังไม่เสร็จ ต่อมาวัดเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดคลองขวาง" เมื่อ พ.ศ. 2515 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2540

**อุโบสถ**
พระอุโบสถ
พระอุโบสถมีความกว้างโดยรอบ 13 เมตร ยกฐานสูงเทคอนกรีตตลอดแนวตัวอุโบสถ ลักษณะทรงไทยมีเสาหาม สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กหลังคามุงกระเบื้องเคลือบกาบกล้วย หน้าบันช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ คันทวย ภายนอกตกแต่งด้วยลายปูนปั้นลายไทย เป็นศิลปะปูนปั้นด้วยมือแห่งเดียวในประเทศไทย ผู้ปั้นคือนายชยธร ภานุมาศ ภายในมีจิตรกรรมฝาผนังเป็นเรื่องราวพุทธประวัติที่สวยงามมาก พื้นอุโบสถปูด้วยหินแกรนิต บานประตูหน้าต่างแกะสลักเป็นลวดลายก้านขด ฐานพระตกแต่งด้วยปูนปั้นลายไทย ประดับด้วยเบญจรงค์ทั้งหมด

**อ้างอิง**
คลองขวาง
องค์ประกอบของจักรวาล (มาร์เวลคอมิกส์)

องค์ประกอบของจักรวาล (Cosmic entity) เป็นหน่วยของจักรวาลหรือที่เรียกว่าสิ่งมีชีวิตในจักรวาล (cosmic beings) เป็นตัวละครประเภทหนึ่งที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูนอเมริกันที่ตีพิมพ์โดยมาร์เวลคอมิกส์ พวกเขามีพลังในระดับ universal, multiversal หรือแม้กระทั่ง omniversal ซึ่งไกลเกินกว่ามนุษย์หรือฮีโร่ทั่วไป และมักทำหน้าที่ตามธรรมชาติบางอย่างในจักรวาล พวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของ Marvel's cosmic setting .

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:มาร์เวลสตูดิโอส์
หมวดหมู่:จักรวาลสมมติ
เจฟฟรีย์ ไศลมานกุล

พันตำรวจเอก​ เจฟฟรีย์ ไศลมานกุล (ชื่อเล่น: เจฟ) เป็นผู้กำกับการสถานีตำรวจภูธรสุไหงโกลก​ จังหวัดนราธิวาส​ อดีตผู้กำกับการสถานีตำรวจภูธรแว้ง จังหวัดนราธิวาส ซึ่งมีบทบาทในการสืบสวนสอบสวนความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย ทั้งคดีฆาตกรรม, อาวุธสงคราม และคดียาเสพติด
ในปี พ.ศ. 2556 เขาและกรมทหารพรานที่ 45 ได้ร่วมสนธิกำลังจำนวน 3 ชุดปฏิบัติการ ใช้กฎอัยการศึกบุกตรวจค้นที่แฝงตัวของแนวร่วมกองกำลังติดอาวุธอาร์เคเค ในคดีสังหารจูหลิง ปงกันมูล

**ประวัติ**
เจฟฟรีย์ ไศลมานกุล เข้ารับการฝึกอบรมหลักสูตรผู้กำกับการที่วิทยาลัยการตำรวจในปี พ.ศ. 2555
เจฟฟรีย์เคยดำรงตำแหน่งรองผู้กำกับการสืบสวนสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอระแงะ จังหวัดนราธิวาส เดือนมีนาคม พ.ศ. 2556 เขาและรองผู้บังคับการกรมทหารพรานที่ 45 ได้ร่วมสนธิกำลังจำนวน 3 ชุดปฏิบัติการ เพื่อล้อมจับแกนนำกองกำลังติดอาวุธอาร์เคเคที่สังหารจูหลิง ปงกันมูล แต่ผู้ต้องหาได้หลบหนีไป
เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2557 เจฟฟรีย์ได้ร่วมใช้กฎอัยการศึกจับกุมผู้วางระเบิด 2 ราย ที่อำเภอระแงะ จังหวัดนราธิวาส และเดือนสิงหาคม ของปีเดียวกัน เขาได้นำกำลังตำรวจสนธิกำลังกับกรมทหารพรานที่ 45 เข้าปิดล้อมจับกุม 2 ผู้ต้องหาขนยาบ้าจำนวนเกือบ 300,000 เม็ด ส่วนเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2560 เขามีส่วนร่วมในการตามจับผู้ก่อคดีสังหารแม่และลูก โดยได้รับการชื่นชมที่สามารถจับกุมได้ภายในระยะเวลา 3 วัน (ส่วนสื่อไทยรัฐระบุ 4 วัน)
เดือนมกราคม พ.ศ. 2561 เขาได้นำเจ้าหน้าที่ทหารและตำรวจ เพื่อจับกุมแนวร่วมก่อเหตุร้าย 2 ราย พร้อมอาวุธปืนเอ็ม 16 ที่เตรียมก่อเหตุ ครั้นเดือนมีนาคม ของปีเดียวกัน เขาได้รับตำแหน่งใหม่เป็นรองผู้กำกับการสืบสวน สถานีตำรวจภูธรอำเภอเบตง จังหวัดยะลา และเดือนกรกฎาคม เขาได้ร่วมจับกุมผู้ลักลอบจำหน่ายยาบ้าและกระท่อม ในอำเภอเบตง
ส่วนเดือนตุลาคม พ.ศ. 2562 เจฟฟรีย์ได้ตรวจยึดยาไอซ์และอาวุธปืนเอ็ม 16 จากร้านขายผ้ามือสองแห่งหนึ่ง และเดือนพฤศจิกายน ของปีดังกล่าว เขาได้ทำการเรียกประชุมหารือสอบสวนคดีฆาตกรรมอดีตทหารพราน กรมทหารพรานที่ 47
และวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2563 เจฟฟรีย์และเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครอง เข้าตรวจจุดเกิดเหตุคนร้ายใช้อาวุธปืนเอ็ม 16 ยิงถล่มฐานปฏิบัติการชุดคุ้มครองตำบล รวมถึงเหตุคนร้ายลอบวางระเบิดเจ้าหน้าที่ทหารชุดลาดตระเวน โดยอยู่ห่างจากจุดเกิดเหตุแรกประมาณ 2 กิโลเมตร

**กิจกรรมเพื่อสังคม**
เจฟฟรีย์ ไศลมานกุล มีส่วนร่วมในการความสัมพันธ์อันดีระหว่างตำรวจไทย และตำรวจมาเลเซีย รวมถึงแลกเปลี่ยนข้อมูลเกี่ยวกับแก๊งค้ายาเสพติดข้ามชาติรายสำคัญ
เดือนตุลาคม พ.ศ. 2561 เจฟฟรีย์ ไศลมานกุล ได้มอบหมายให้ตำรวจชุมชนสัมพันธ์ เข้าเยี่ยมส่วนราชการสถานีตำรวจเปิงกาลันฮูลู รัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย เพื่อแลกเปลี่ยนข่าวสารเกี่ยวกับสถานการณ์ยาเสพติด รวมถึงส่งเสริมความสัมพันธ์และความร่วมมือระหว่างเจ้าหน้าที่ปราบปรามยาเสพติด ให้มีความใกล้ชิดยิ่งขึ้น และเดือนพฤศจิกายนของปีดังกล่าว เขาได้ให้การต้อนรับหัวหน้าสถานีตำรวจเปิงกาลันฮูลู พร้อมคณะ ที่มาเยี่ยมเยียนสถานีตำรวจภูธรเบตง จังหวัดยะลา
ส่วนเดือนกันยายน พ.ศ. 2562 เขาได้นำตำรวจภูธรเบตง เข้าแข่งขันฟุตบอลประชับมิตรกับตำรวจภูธรเปิงกาลันฮูลู ประเทศมาเลเซีย เนื่องในวันชาติมาเลเซีย และเดือนธันวาคม ของปีเดียวกัน เขาและข้าราชการตำรวจได้ให้การต้อนรับผู้บังคับการรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย พร้อมคณะ ในการแลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสารในการป้องกันอาชญากรรมข้ามชาติ
และเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2563 เจฟฟรีย์ได้นำเจ้าหน้าที่ตำรวจ มอบข้าวสาร, อาหารแห้ง และอินทผลัม ให้แก่คนพิการ, ผู้ยากไร้ และผู้สูงอายุ ที่ได้รับผลกระทบจากการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนาในประเทศไทย พ.ศ. 2563 ในช่วงเราะมะฎอน

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตำรวจชาวไทย
รายชื่อละครชุดทางโทรทัศน์ที่สร้างจากสิ่งพิมพ์ของมาร์เวลคอมิกส์

ด้านล่างคือ รายชื่อละครชุดทางโทรทัศน์ที่สร้างจากสิ่งพิมพ์ของมาร์เวลคอมิกส์ รายชื่อนี้ประกอบด้วยละครชุดคนแสดง และแอนิเมชันชุด

**คนแสดง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์มาร์เวลสตูดิโอส์
หมวดหมู่:มาร์เวลคอมิกส์
รายชื่อเฟิร์สสเตจบูสเตอร์ของจรวดฟัลคอน 9

ไฟล์:Falcon9 rocket family.svg|thumb|right|upright=1.75|จากซ้สยไปขวา: Falcon 9 v1.0, v1.1, v1.2 "Full Thrust", Falcon 9 Block 5, Falcon Heavy, และ Falcon Heavy Block 5.
รายชื่อเฟิร์สสเตจบูสเตอร์ของจรวดฟัลคอน 9 (List of Falcon 9 first-stage boosters) เป็นรายชื่อที่รวบรวมเฟิร์สสเตจบูสเตอร์ ซึ่งเป็นตัวเร่งจรวดแบบใช้ซ้ำได้ที่ใช้กับจรวดวงโคจร Falcon 9 และ Falcon Heavy ที่ผลิตโดย SpaceX การผลิตบูสเตอร์ขั้นแรกคิดเป็นประมาณ 60% ของราคาปล่อยตัวของ Falcon 9 ตัวเดียว (และ 3 ตัวนั้นมากกว่า 80% ของราคาปล่อยตัวของ Falcon Heavy) ซึ่งทำให้ SpaceX พัฒนาโปรแกรมเฉพาะสำหรับการกู้คืนและนำกลับมาใช้ใหม่ของบูสเตอร์เหล่านี้ เพื่อลดต้นทุนการปล่อยตัวได้อย่างมาก หลังจากความพยายามหลายครั้งในช่วงต้นปี ค.ศ. 2010 ในการควบคุมการย้อนกลับของเฟิร์สสเตจหลังจากแยกจากเซคอนสเตจ การลงจอดที่ควบคุมได้สำเร็จครั้งแรกของเฟิร์สสเตจเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2558 ในเที่ยวบินแรกของเวอร์ชัน Full Thrust ตั้งแต่นั้นมาเฟิร์สสเตจบูสเตอร์ของ Falcon 9 ได้รับการลงจอดและกู้คืน 67 ครั้งจาก 77 ครั้ง รวมถึงการกู้คืนแบบซิงโครไนซ์ของเครื่องกระตุ้นด้านข้างของการบินทดสอบ Falcon Heavy, Arabsat-6A และภารกิจ STP-2 หนึ่งในสามของบูสเตอร์ตัวกลางของ Falcon Heavy ร่อนลงอย่างนุ่มนวล แต่ได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงระหว่างการขนส่ง
มีการปรับปรุงบูสเตอร์ที่กู้คืนได้ทั้งหมด 25 ตัวและบินเป็นครั้งที่สองรวมถึงบูสเตอร์หลายตัวที่มีภารกิจสามหรือสี่ภารกิจ, หนึ่งกับห้าภารกิจ และสองกับหกภารกิจ SpaceX ตั้งใจจำกัดบูสเตอร์บล็อก 3 และบล็อก 4 ให้บินได้เพียงสองภารกิจต่ออัน  แต่บริษัทคาดว่ารุ่น Block 5 จะบรรลุ 10 เที่ยวบินต่ออันโดยไม่ต้องปรับปรุงใหม่ 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สเปซเอ็กซ์
คิโยกาวะ

คิโยกาวะ (Kiyokawa-mura) เป็นหมู่บ้านที่ตั้งอยู่ในจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ณ เดือนมิถุนายน 2012 หมู่บ้านนี้มีประชากรประมาณ 3,359 คน ความหนาแน่น 47.1 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 71.29 ตารางกิโลเมตร

**ภูมิศาสตร์**
คิโยกาวะตั้งอยู่บนเชิงเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดคานางาวะ พื้นที่ส่วนใหญ่ของหมู่บ้านอยู่บนเทือกเขาทันซาวะ

**เทศบาลข้างเคียง**
 ซางามิฮาระ- อัตสึงิ- ฮาดาโนะ- ไอกาวะ- ยามากิตะ

**ประวัติศาสตร์**
หมู่บ้านคิโยกาวะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 30 กันยายน 1956 โดยการรวมกันของหมู่บ้านซูซูงายะและหมู่บ้านมิยางาเซะ การก่อสร้างเขื่อนมิยางาเซะเสร็จสมบูรณ์ในปี 1965 ทำให้หมู่บ้านมิยางาเซะเดิมจมอยู่ใต้น้ำ ส่งผลให้มีการย้ายถิ่นฐานของผู้อยู่อาศัยไปยังสถานที่อื่นภายในหมู่บ้านคิโยกาวะ และเมืองไอกาวะที่อยู่ใกล้เคียง

**การขนส่ง**
คิโยกาวะไม่มีการเชื่อมต่อกับทั้งทางหลวงแห่งชาติและทางรถไฟ มีเพียงทางหลวงจังหวัดคานางาวะหมายเลข 60, 64, 70 และ 514

**บุคคลที่มีชื่อเสียง**
 ฮิโตชิ ทามูระ - นักเบสบอลอาชีพ

**ภาพ**
Kiyokawa-tanzawa.JPG|พื้นที่ส่วนใหญ่ของหมู่บ้านอยู่บนเทือกเขาทันซาวะ
Lake Miyagase 02.jpg|ทะเลสาบมิยากาเซะที่เกิดจากการสร้างเขื่อนมิยากาเซะ
Otanasawa Bridge 06.jpg|สะพานโอตานาซาวะบนทางหลวงจังหวัดคานางาวะหมายเลข 64
Miyagase tree.JPG|ต้นคริสต์มาสทะเลสาบมิยากาเซะ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 คิโยกาวะ-  เว็บไซต์ทางการ 
หมวดหมู่:หมู่บ้านในจังหวัดคานางาวะ
ยูนิเวอร์เซล แคริเออร์

ยูนิเวอร์เซล แคริเออร์ ยังเป็นที่รู้จักกันคือ เบรน กัน แคริเออร์ และบางครั้งเรียกง่าย ๆ ว่า เบรน แคริเออร์ จากอาวุธปืนที่ถูกติดตั้งด้วยปืนกลเบาp= 5 เป็นชื่อสามัญที่ได้อธิบายถึงตระกูลยานพาหนะหุ้มเกราะแบบสายพานที่ถูกสร้างขึ้นโดยวิคเกอรส์-อาร์มสตรองและบริษัทอื่น ๆ
แคริเออร์แบบแรก - เบรนแคริเอร์และสเกาต์ แคริเออร์(ยานพาหนะลาดตระเวน)ด้วยบทบาทที่เฉพาะกิจ - ถูกเข้าประจำการก่อนสงคราม แต่มีการปรับปรุงในการออกแบบได้เพียงแค่ครั้งเดียวที่สามารถทดแทนสิ่งเหล่านี้ได้คือ ยูนิเวอร์เซล  ได้ถูกนำเสนอในปี ค.ศ. 1940
ยานพาหนะนี้ถูกใช้งานอย่างกว้างขวางโดยกองทัพเครือจักรภพบริติชในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ยูนิเวอร์เซล แคริเออร์มักจะถูกใช้ในการขนส่งทหารและยุทโธปกรณ์ ส่วนใหญ่จะเป็นอาวุธปืนสำหรับการสนับสนุน หรือแท่นปืนกล ด้วยบางจำนวน 113,000 คันที่ถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1960 ในสหราชอาณาจักรและต่างประเทศ มันเป็นพาหนะรบหุ้มเกราะที่ผลิตมากที่สุดในประวัติศาสตร์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รถลำเลียงพลหุ้มเกราะ
หมวดหมู่:ยานรบหุ้มเกราะสายพาน
การท่องเที่ยวในประเทศอาร์มีเนีย

ไฟล์:Khor Virap Monastery3.jpg|thumb|280px|right|คอร์วิราพและภูเขาอารารัต
การท่องเที่ยวในประเทศอาร์มีเนีย เป็นส่วนสำคัญของเศรษฐกิจอาร์มีเนียตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 เมื่อมีนักท่องเที่ยวมาเยือนประเทศนี้เกินครึ่งล้านคนในทุกปี (ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ชาวอาร์มีเนียจากการพลัดถิ่น) กระทรวงเศรษฐกิจอาร์เมเนียรายงานว่านักท่องเที่ยวต่างชาติส่วนใหญ่มาจากประเทศรัสเซีย, ประเทศในสหภาพยุโรป, สหรัฐ และอิหร่าน แม้ว่าประเทศอาร์เมเนียจะมีขนาดค่อนข้างเล็ก แต่ประเทศอาร์เมเนียก็มีแหล่งมรดกโลกขององค์การยูเนสโกถึงสี่แห่ง
รายรับจากการท่องเที่ยวระหว่างประเทศที่เข้ามาในอาร์เมเนียในปี 2003–2015 ในดอลลาร์สหรัฐปัจจุบัน ข้อมูลจากธนาคารโลก
แม้จะมีปัญหาภายในและภายนอก แต่จำนวนนักท่องเที่ยวที่เข้ามาก็เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี ค.ศ. 2007 เป็นต้นมา ส่วนปี ค.ศ. 2019 ได้มีนักท่องเที่ยวขาเข้าสูงเป็นประวัติการณ์กว่า 1.9 ล้านคน นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มุ่งเน้นการเดินทางของพวกเขาในเยเรวานซึ่งเป็นเมืองหลว งซึ่งเป็นที่ตั้งของบริษัทตัวแทนการท่องเที่ยว, สถานที่ท่องเที่ยว และโรงแรมส่วนใหญ่
กิจกรรมกลางแจ้ง, การเที่ยวชมสถานที่ และการท่องเที่ยวทางธรรมชาติดูเหมือนจะเป็นสถานที่ท่องเที่ยวหลัก ส่วนซากาดซอร์, เจอร์มุก, ดิลิยัน เป็นที่รู้จักกันในฐานะรีสอร์ตบนภูเขา ซึ่งอยู่นอกเมืองหลวง โดยนักท่องเที่ยวพักที่โรงแรมในเมืองเหล่านั้นเพื่อที่จะมีส่วนร่วมในการเดินทางท่องเที่ยวในประเทศอาร์มีเนียทั้งหมดโดยไม่ต้องกลับไปเยเรวานทุกวัน การเดินทางท่องเที่ยวแบบคลาสสิกไปยังประเทศอาร์เมเนียไม่เพียงแต่เป็นที่นิยมในหมู่นักท่องเที่ยวเท่านั้น แต่ยังรวมถึงประชากรในประเทศด้วย นอกจากนี้ ยังมีการปีนเขา, การตั้งแคมป์, การเดินเที่ยวระยะไกล และกิจกรรมกลางแจ้งประเภทอื่น ๆ

**ประวัติ**

**ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2015**
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 องค์การการท่องเที่ยวโลกของสหประชาชาติรายงานว่าอาร์เมเนียเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่เติบโตเร็วที่สุดในโลกตามสถิติล่าสุด ตามข้อมูลที่รวบรวม ประเทศอาร์เมเนียอยู่ในอันดับที่ 12 ด้วยการเติบโต 14.4 เปอร์เซ็นต์ในรายชื่อ 20 ประเทศที่เติบโตเร็วที่สุดสำหรับการท่องเที่ยว
เลอกูตีดียงซึ่งเป็นนิตยสารภาษาฝรั่งเศสได้กล่าวถึงประเทศอาร์เมเนียว่าเป็นจุดหมายปลายทางที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในปี ค.ศ. 2020
ส่วนเยเรวานได้รับการรวมอยู่ใน 10 จุดหมายปลายทางยอดนิยมของ Booking.com ในปี ค.ศ. 2020

**สถิติ**
ใน ค.ศ. 2019 จำนวนนักท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นร้อยละ 15 จากเดิม 1.93 ล้านคน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The official tourism website of Armenia-  Armenian properties inscribed on the World Heritage List
ทีปศิขา นาคปาล

ทีปศิขา นาคปาล (दीपशिखा नागपाल; เกิดวันที่ 20 สิงหาคม 1977) เป็นนักแสดงหญิง และ ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอินเดีย เธอได้รับเสียงชื่นชมในอุตสาหกรรมภาพยนตร์ภาษาฮินดีหลังจากภาพยนตร์เรื่อง Koyla ออกฉาย เธอยังเคยร่วมแสดงในภาพยนตร์บอลลีวูดเรื่อง Dhoom Dhadaka คู่กับ Satish Kaushik เธอยังเคยแสดงในภาพยนตร์ภาษาทมิฬและละครทางทีวีอีกหลายเรื่อง

**ประวัติ**
เธอแต่งงานกับ Jeet Upendra และมีลูกด้วยกัน 2 คน แต่หลังจากนั้นอีก 10 ปี เธอก็หย่าร้างไป ในเดือนมกราคม ปี 2012 เธอได้แต่งงานกับ Keshav Arora ที่เมืองอินเทาร์ นักแสดงชายที่ร่วมแสดในภาพยนตร์ที่เธอกำกับเรื่อง Yeh Dooriyan.

**ผลงานด้านการแสดงภาพยนตร์**
 2018: Teri Bhabhi Hai Pagle- 2017: Raktdhar เป็น- 2015: Second Hand Husband เป็น Kaajal- 2011: Yeh Dooriyan เป็น Simi (also credited as producer, director, writer, dialogue and screenplay)- 2011: Gandhi to Hitler- 2008: Dhoom Dadaka as Rambha J. English- 2008: Pranali: The Tradition as Chanda- 2008: Bhram: An Illusion as Sunita Sharma- 2008: Mate Ani Dela Lakhye Faguna as Shikha- 2007: Partner as Pammi- 2007: Red Swastik as Sarika- 2006: Corporate- 2006: Maut ka Saudagar as Lavanya Dinega- 2005: Pyaar Mein Twist as Parul Arya- 2004: Dukaan: Pila House as Shyama (bride)- 2002: Rishtey as The Seductress- 2000: Agniputra- 2000: Dard Pardesaan De as Kamal / Dolly- 1999: Dillagi- 1999: Baadshah as Rani- 1999: Jaanam Samjha Karo as Girl in Temple- 1999: Kahani Kismat Ki- 1999: Monisha En Monalisa- 1998: Barsaat Ki Raat- 1997: Koyla as Bindya- 1997: Police Station- 1995: Dance Party Poison- 1995: Rani Hindustani as Ganga / Mohini- 1994: Gangster (film series)- 1994: Betaaj Badshah as Girl saved by Arjun

**ผลงานด้านการแสดงละครโทรทัศน์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 0214358
หมวดหมู่:ภีมราว รามชี อามเพฑกร

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2434
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2499
หมวดหมู่:นักการเมืองอินเดีย
หมวดหมู่:บุคคลจากศาสนาฮินดูที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวอินเดีย
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐมหาราษฏระ
หมวดหมู่:นักเคลื่อนไหวเพื่อเอกราชของอินเดีย
ชูดไอสเตย์

"ชูดไอสเตย์" (Should I Stay) คือเพลงของ แกเบรียล นักร้องหญิงชาวอังกฤษ ถูกปล่อยออกมาเป็นซิงเกิลในปี พ.ศ. 2543 และเป็นซิงเกิลที่สี่และสุดท้ายที่ปล่อยออกมาจากอัลบั้ม ไรส์ เพลงนี้ติดอันดับที่ 13 ในชาร์ตซิงเกิลของสหราชอาณาจักร ซึ่งเป็นเพลงที่สี่จากอัลบั้มที่ติดท็อป 15 มิวสิกวิดีโอสำหรับซิงเกิลนี้มีโทนภาพที่สื่ออารมณ์และบรรยากาศของเพลงได้ดีกว่าการเล่าเรื่องตรงๆ มีบางส่วนของเพลงที่ใช้เสียงแซมเพิ่ลเสียงจากเพลงประกอบรายการข่าว BBC News และในปี พ.ศ. 2547 เพลงนี้ถูกใช้เป็นเพลงประกอบละครเพลงของช่อง BBC เรื่อง Blackpool

**รายชื่อเพลง**

**ชาร์ต**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2543
การข่มเหงรังแก

สัดส่วนของเด็กที่มีรายงานว่าถูกข่มเหงรังแกแบ่งตามประเทศ (2015)
การข่มเหงรังแก หรือ การกลั่นแกล้ง (Bullying) คือ การใช้กำลัง (force), การข่มขู่ (coercion), การล้อเลียนให้เจ็บปวด (hurtful teasing), หรือการคุกคาม (threat) โดยผู้กระทำมีเป้าหมายเพื่อ กระทำทารุณ, ครอบงำ, หรือขู่ผู้ถูกกระทำให้ยอมจำนน พฤติกรรมเช่นนี้มักเกิดขึ้นซ้ำๆ เป็นกิจวัตร การข่มเหงรังแกกับความขัดแย้งอื่นๆ มีความแตกต่างสำคัญอยู่ที่การที่ฝ่ายหนึ่งมีอำนาจเหนือกว่าอีกฝ่ายหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นอำนาจทางกายภาพหรืออำนาจทางสังคม และไม่ว่าจะเป็นอำนาจที่มีอยู่จริงหรือเป็นอำนาจที่มีเฉพาะในความรับรู้ของผู้กระทำและคนอื่นๆ ก็ตาม กล่าวอีกอย่างคือ การข่มเหงรังแกเป็นพฤติกรรมก้าวร้าวชนิดหนึ่ง มีลักษณะเฉพาะคือต้องมีองค์ประกอบ 3 ข้อ ได้แก่ (1) มีเจตนาก้าวร้าว, (2) เกิดขึ้นระหว่างคู่ขัดแย้งที่ฝ่ายกระทำมีอำนาจเหนือกว่า, และ (3) มีการทำซ้ำๆ ต่อเนื่องเป็นระยะเวลาหนึ่ง
การข่มเหงรังแกในโรงเรียนและที่ทำงานสามารถแแเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "peer abuse" วัฒนธรรมการข่มเหงรังแกสามารถปรากฏได้ในบริบทที่ซึ่งมนุษย์มีปฏิสัมพันธ์กัน เช่น ในโรงเรียน, ครอบครัว, ที่ทำงาน, บ้าน และ ชุมชน สื่อกลางหลักในการข่มเหงรังแกในวัฒนธรรมร่วมสมัยคือผ่านทางสื่อสังคมและเว็บไซต์ 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Society/Issues/Violence_and_Abuse/Youth/Bullying/-  Citizens Advice in the UK date=2020-11-29 -  Bullying. No Way! (Australian Education Authorities)fix-attempted=yes -  Bullying in schools (UK – schools)-  PBSKids.org "Great Books About Bullies"-  Be Brave Against Bullying, a UFT project -  U.S. Department of Education's Education Resources Information Center (ERIC)-  Bully Online date=2019-08-26
การแสดงเสมือนเป็นเหยื่อ

การแสดงเสมือนเป็นเหยื่อ (Victim playing หรือ playing the victim) หรือ การ์ดเหยื่อ (victim card) หรือ การทำตนเองให้กลายเป็นเหยื่อ (self-victimization) เป็นการสร้างเรื่องของความถูกตกเป็นเหยื่อ (fabrication of victimhood) เพื่อสนองเหตุผลต่าง ๆ เช่น เพื่อเป็นเหตุผลแสดงการมุ่งร้ายของผู้กอื่น ไปจนถึงการยักย้ายความคิดของผู้อื่น, เป็นยุทธวิธีรับมือ หรือ การเรียกร้องความสนใจ

**สำหรับการกระทำในทางที่ไม่ถูกต้อง**
การแสดงเป็นเหยื่อของผู้ที่กระทำในทางที่ไม่ถูกต้อง (abusers) นั้นเพื่อ:- ลดทอนความเป็นมุนษย์, เบี่ยงเบนความสนใจไปจากการกระทำที่ไปในทางที่ไม่ถูกต้องผ่านการอ้างว่าการกระทำที่ไม่ถูกต้องนี้ยอมรับได้เพราะพฤติกรรมเลวร้ายของอีกบุคคลหนึ่ง (โดยทั่วไปคือเหนื่อ)- เงื่อนไขกำหนดสำหรับการใช้อำนาจในทางที่ผิดโดยการเรียกร้องความสงสารจากผู้อื่นเพื่อได้รับความช่วยเหลือหรือสนับสนุนการใช้อำนาจในทางที่ผิดต่อผู้อื่น (เรียกว่าพร็อกซีอะบิวส์: proxy abuse)

**อ้างอิง**
Anthony C. Mersino, Emotional Intelligence for Project Managers; The People Skills You Need to Succeed (2012) p. 60 and p. 43

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Booknotes interview with Charles Sykes on A Nation of Victims: The Decay of the American Character, November 29, 1992
หมวดหมู่:จิตวิทยา
หมวดหมู่:จิต
หมวดหมู่:การเสแสร้ง
หมวดหมู่:พฤติกรรมมนุษย์
หมวดหมู่:การกดขี่ข่มเหง
หมวดหมู่:จิตวิทยาสังคม
หมวดหมู่:พฤติกรรมที่เป็นปัญหา
ไอกาวะ

ไอกาวะ (Aikawa-machi) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 มิถุนายน 2012 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 41,576 คน ความหนาแน่น 1,210 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 34.29 ตารางกิโลเมตร

**ภูมิศาสตร์**
ไอกาวะตั้งอยู่บริเวณเชิงเขาทางตอนเหนือของจังหวัดคานางาวะ มีแม่น้ำนากัตสึซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำซางามิไหลผ่าน และมีเขื่อนมิยางาเซะตั้งอยู่บนแม่น้ำนากัตสึ ซึ่งเป็นแหล่งผลิตไฟฟ้าพลังน้ำที่สำคัญ ส่วนหนึ่งของเทือกเขาทันซาวะกินพื้นที่ทางตะวันตกของเมือง ภูเขาที่สูงที่สุดในไอกาวะคือภูเขาทากาโตริ

**เทศบาลข้างเคียง**
 ซางามิฮาระ- อัตสึงิ- คิโยกาวะ

**ประวัติศาสตร์**
ในยุคเซ็งโงกุ ยุทธการที่มิมาเซโตเงะ ระหว่างกองกำลังของทาเกดะ ชิงเง็ง กับตระกูลโฮโจยุคหลัง ได้เกิดขึ้นในบริเวณที่ซึ่งเป็นเมืองไอกาวะในปัจจุบัน ในยุคเอโดะ พื้นที่นี้เป็นดินแดนเท็นเรียว ซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมโดยตรงของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ หลังจากการฟื้นฟูเมจิ ได้มีการจัดระเบียบที่ดินในปี 1889 หมู่บ้านไอกาวะก็ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 เมษายน 1889 ได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1940 ต่อมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม 1955 และวันที่ 30 กันยายน 1956 หมู่บ้านที่อยู่ใกล้เคียงอันได้แก่ หมู่บ้านทากามิเนะ และหมู่บ้านนากัตสึ ได้รวมเข้ากับเมืองไอกาวะตามลำดับ และเริ่มมีการพัฒนาอุตสาหกรรมในปี 1966

**เศรษฐกิจ**
ไอกาวะมีเศรษฐกิจแบบผสม โดยได้รับการสนับสนุนจากเกษตรกรรมและอุตสาหกรรมเบา บริษัทที่มีโรงงานในไอกาวะ ได้แก่ บริษัทเครื่องมิลลิงมากิโนะ, อาซาฮิกลาส, เอ็นเอชเคสปริง, เมอร์ค และมิตซูบิชิ มอเตอร์ส และเมืองนี้ยังเป็นที่อยู่อาศัยของผู้ทำงานที่ไปกลับเป็นประจำทั้งในนครซางามิฮาระและอัตสึงิ

**การขนส่ง**
ไอกาวะมีทางหลวงญี่ปุ่นหมายเลข 412 ผ่าน แต่ไม่มีการเชื่อมต่อทางรถไฟ

**บุคคลที่มีชื่อเสียง**
 ทากาโนริ โกมิ – นักศิลปะการต่อสู้- ไดซูเกะ วาตานาเบะ – นักแสดงชาย- ฮิโรยะ – นักกีฬาคิกบ็อกซิงอาชีพ- เมอร์รีย์ เซล – นักข่าว

**ภาพ**
Aikawa town hall.jpg|ศาลาว่าการเมืองไอกาวะ
Aikawa park center.jpg|อุทยานไอกาวะ
Miyagasedam from osawabashi 06-Oct.JPG|เขื่อนมิยางาเซะ
Bukka from Aikawa 06-Apr.JPG|ถนนเลียบแม่น้ำนากัตสึ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์ทางการ 
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดคานางาวะ
อินคลูชัน (เซลล์)

อินคลูชัน (inclusion) เป็นสสารไร้ชีวิตที่อยู่ภายในเซลล์ ซึ่งไม่ถูกล้อมรอบด้วยเยื่อหุ้ม อินคลูชันเป็นได้ทั้งสารอาหารสะสม, สารสำหรับหลั่งออกนอกเซลล์, หรือเม็ดรงควัตถุ ตัวอย่างของอินคลูชันเช่น เม็ดไกลโคเจนในเซลล์ตับและเซลล์กล้ามเนื้อ, หยดลิพิดในเซลล์ไขมัน, เม็ดรงควัตถุในเซลล์ผิวหนังและเส้นขนบางเซลล์, และผลึกอื่น ๆ ซึ่งมีอยู่หลายชนิด อินคลูชันในเซลล์ถือเป็นตัวอย่างหนึ่งของสารควบแน่นชีวโมเลกุล (biomolecular condensate) ที่เกิดจากการแยกเฟสของเหลว-ของแข็ง, ของเหลว-เจล, หรือของเหลว-ของเหลว โครงสร้างนี้ถูกสังเกตเป็นครั้งแรกโดย O. F. Müller ในปี ค.ศ. 1786 

**ตัวอย่าง**
เม็ดไกลโคเจนที่พบในกระบวนการสร้างสเปิร์มของหนอนตัวแบนในวงศ์ Pleurogenidae (คลาส Digenea)
ไกลโคเจน: ไกลโคเจนเป็นรูปแบบของกลูโคสที่พบได้มากที่สุดในสัตว์ ซึ่งมีอยู่มากเป็นพิเศษในเซลล์กล้ามเนื้อและเซลล์ตับ โดยปรากฏในภาพถ่ายจากกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนเป็นก้อน หรือกลุ่มก้อนของอนุภาคบีตาที่มีลักษณะคล้ายไรโบโซมefn|อนุภาคบีตาในที่นี้เป็นการบอกถึงระดับการรวมโครงสร้างเท่านั้น ไม่มีความเกี่ยวข้องกับอนุภาคบีตาที่เป้นกลุ่มก้อนอิเล็กตรอนแต่อย่างใด อยู่ใกล้กับร่างแหเอนโดพลาซึมชนิดเรียบ ไกลโคเจนเป็นแหล่งพลังงานสำคัญแหล่งหนึ่งของเซลล์ เมื่อจำเป็นต้องใช้พลังงานจึงจะมีการสลายไกลโคเจน (glycogenolysis) เอนไซม์มีส่วนสำคัญในการสลายไกลโคเจนให้เป็นกลูโคสที่แต่ละอวัยวะในร่างกายสามารถใช้ประโยชน์ได้
ลิพิด: ลิพิดที่เป็นไตรกลีเซอไรด์ในรูปของสารอาหารสะสมเป็นอินคลูชันที่พบได้บ่อยที่สุด ซึ่งไม่เพียงถูกสะสมไว้ในเซลล์ที่ถูกพัฒนามาทำหน้าที่นี้โดยเฉพาะ (เซลล์ไขมัน) แต่ยังพบว่าถูกจัดเก็บเป็นหยดน้ำมันหยดเล็ก ๆ หลายหยดในเซลล์หลายชนิด โดยเฉพาะเซลล์ตับ ลิพิดมีสภาพเป็นของเหลวที่อุณหภูมิร่างกายและปรากฏในเซลล์ที่มีชีวิตในรูปของหยดน้ำมันทรงกลมมันวาว ลิพิดสะสมพลังงาน (แคลอรี) ต่อกรัมมากกว่าคาร์โบไฮเดรต เมื่อต้องการใช้งาน ลิพิดจะทำหน้าที่เป็นแหล่งสะสมพลังงานของเซลล์ และเป็นแหล่งวัตถุดิบของโซ่คาร์บอนสายสั้นซึ่งจะถูกเซลล์นำไปใช้สำหรับการสร้างเยื่อหุ้มและโครงสร้างอื่น ๆ ที่มีลิพิดเป็นองค์ประกอบ หรือถูกสังเคราะห์เป็นสารสำหรับหลั่งออกนอกเซลล์
ผลึก: อินคลูชันในรูปผลึกเป็นที่ทราบกันอย่างยาวนานว่าเป็นส่วนประกอบของเซลล์บางชนิดเช่น เซลล์เซอโทลิ (Sertoli cell) และเซลล์เลย์ดิก (Leydig cell) ในอัณฑะของมนุษย์ และอาจพบได้บางครั้งในเซลล์แมโครฟาจ เชื่อกันว่าโครงสร้างนี้เป็นรูปแบบผลึกของโปรตีนบางชนิด ซึ่งมีอยู่ทุกที่ในเซลล์ ไม่ว่าจะเป็นนิวเคลียส, ไมโทคอนเดรีย, ร่างแหเอนโดพลาซึม, กอลไจแอปพาราตัส, หรืออยู่อย่างอิสระในไซโทพลาซึม 
รงควัตถุ: นอกเหนือจากฮีโมโกลบินในเม็ดเลือดแดง รงควัตถุที่มีมากที่สุดในร่างกายคือเมลานิน ซึ่งสร้างมาจากเมลาโนไซต์ในเส้นขนและผิวหนัง, เซลล์รงควัตถุในเรตินาและเซลล์ประสาทพิเศษในส่วน substantia nigra ของสมอง รงควัตถุเหล่านี้มีส่วนช่วยปกป้องผิวหนังและช่วยในด้านประสาทการมองเห็นของเรตินา สำหรับหน้าที่ของพวกมันในเซลล์ประสาทยังไม่เป็นที่ทราบกันอย่างกระจ่างนัก นอกจากนี้ เนื้อเยื่อหัวใจและเซลล์ประสาทในระบบประสาทส่วนกลางยังมีสีเหลืองไปจนถึงสีน้ำตาลอันเกิดจากสารสีที่เรียกว่าลิโพฟุสซิน (lipofuscin) เชื่อกันว่ารงควัตถุนี้มีการทำหน้าที่คล้ายไลโซโซม

**เชิงอรรถ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชีวเคมี
ยูงาวาระ

ตัวเมือง
ศาลาว่าการเมืองยูงาวาระ
ถนนใจกลางเมือง
ยูงาวาระ (Yugawara-machi) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 มิถุนายน 2012 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 26,474 คน ความหนาแน่น 646 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 40.99 ตารางกิโลเมตร

**ภูมิศาสตร์**
ยูงาวาระตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้สุดของจังหวัด ติดกับอ่าวซางามิ มหาสมุทรแปซิฟิก

**เทศบาลข้างเคียง**
จังหวัดคานางาวะ- โอดาวาระ- มานาซูรุ- ฮาโกเนะ
จังหวัดชิซูโอกะ- อาตามิ- คันนามิ

**ประวัติศาสตร์**
ในยุคคามากูระ พื้นที่บริเวณยูงาวาระถูกเรียกว่า "อำเภอโดอิ" ในแคว้นซางามิ ในยุคเซ็งโงกุ พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การควบคุมของตระกูลโฮโจยุคหลัง และเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินาโอดาวาระในยุคเอโดะ หลังจากการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่นี้ได้ถูกแบ่งออกเป็นหกหมู่บ้าน โดยเริ่มแรกได้เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดอาชิงาระในช่วงเวลาสั้น ๆ ก่อนที่จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภออาชิงาราชิโมะของจังหวัดคานางาวะ ต่อมาในเดือนเมษายน 1889 หมู่บ้านสี่แห่งจากทั้งหมดหกแห่งรวมกันเป็นหมู่บ้านโดอิ ส่วนอีกสองหมู่บ้านที่เหลือรวมกันเป็นหมู่บ้านโยชิฮามะ วันที่ 1 กรกฎาคม 1926 หมู่บ้านโดอิได้รับการยกฐานะเป็นเมืองโดยใช้ชื่อใหม่ว่ายูงาวาระ ส่วนหมู่บ้านโยชิฮามะได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1940 และรวมเข้ากับเมืองยูงาวาระเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1955 แผนในการควบรวมเมืองยูงาวาระเข้ากับนครโอดาวาระในปี 2005 ได้รับการปฏิเสธจากการลงประชามติเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2004

**เศรษฐกิจ**
ยูงาวาระมีรีสอร์ทบ่อน้ำร้อนออนเซ็นหลายแห่ง เศรษฐกิจที่มีบทบาทมากที่สุดในท้องถิ่นคือการท่องเที่ยว รองลงมาคือการเกษตรและการประมงเชิงพาณิชย์
นอกจากนี้ ยังมีภูเขามากูยามะ (幕山) ซึ่งมีเส้นทางปีนเขาสำหรับเล่นกีฬายอดนิยมอยู่มากมายและอยู่ไม่ไกลจากโตเกียว

**ประชากรศาสตร์**
ประชากรในท้องถิ่นส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ ยูงาวาระจึงมีชื่อเสียงในเรื่องรีสอร์ทที่รองรับผู้สูงอายุโดยเฉพาะ เมืองนี้มีโรงเรียนประถมของรัฐ 3 แห่ง และโรงเรียนมัธยมของรัฐ 1 แห่ง โรงเรียนมัธยมประจำจังหวัดแห่งหนึ่งปิดตัวลงในปี 2008 ปัจจุบันนักเรียนมัธยมปลายจึงต้องเดินทางไปศึกษาในนครโอดาวาระที่อยู่ใกล้เคียง ยูงาวาระมีสถานบันเทิงยามค่ำคืนเล็กน้อย เช่น ลานโบว์ลิ่ง ซูเปอร์มาร์เก็ต ร้านอาหาร และผับ บริเวณชานเมืองของยูงาวาระมีโรงแรมและอพาร์ทเมนท์สำหรับนักท่องเที่ยวที่ต้องการแช่น้ำพุร้อน ทั้งในช่วงวันหยุดพักผ่อนและวันหยุดสุดสัปดาห์

**การขนส่ง**

**ทางรถไฟ**
 บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก - สายหลักโทไกโด
**ยูงาวาระ

**ทาหลวง**
 ทางหลวงญี่ปุ่นหมายเลข 135

**เมืองพี่น้อง**
South Korea - ชุงจู จังหวัดชุงช็องเหนือ สาธารณรัฐเกาหลี
*Japan - มิฮาระ จังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น
*Australia - พอร์ตสตีเฟนส์ รัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย

**บุคคลที่มีชื่อเสียง**
 ทาอิจิ ยามาดะ (Yamada Taichi) - ผู้เขียนบทภาพยนตร์- จุงโงะ โคโนะ (Kono Jungo) - นักฟุตบอลอาชีพ- ยูกิยะ อามาโนะ (Amano Yukiya) - นักการทูต, ผู้อำนวยการ IAEA- มารูเท สึรูเน็ง (Tsurunen Marutei) - อดีตสมาชิกสภาสูงชาวตะวันตกคนแรกที่ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในญี่ปุ่น

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ -  yugawara-resort
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดคานางาวะ
วัดถ้ำกระบอก

วัดถ้ำกระบอก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ตำบลขุนโขลน อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี เป็นสถานที่รักษาคนไข้ติดยาเสพติดที่มีชื่อเสียง

**ประวัติ**
วัดถ้ำกระบอกก่อตั้งในชื่อ สำนักสงฆ์ถ้ำกระบอก เมื่อ พ.ศ. 2500 โดยหลวงพ่อใหญ่ (แม่ชีเมี้ยน ปานจันทร์) พระอาจารย์จำรูญ ปานจันทร์ และพระอาจารย์เจริญ ปานจันทร์ พร้อมด้วยคณะสงฆ์กลุ่มหนึ่งที่จำพรรษาอยู่ที่วัดคลองเม่าธรรมโกศล จังหวัดลพบุรี ได้เดินธุดงค์มา ซึ่งเป็นกิจวัตรที่ปฏิบัติกันมาโดยตลอดทุกปี ได้พิจารณาว่าที่ถ้ำกระบอก สงบเงียบเหมาะเป็นที่ปฏิบัติกิจของสงฆ์ จึงได้ตั้งสำนักสงฆ์ที่นี่
ต่อมาใน พ.ศ. 2513 พระอาจารย์จำรูญ ปานจันทร์ เป็นผู้นำคณะสงฆ์ถ้ำกระบอกและได้บริหารงานการบำบัดรักษาผู้ติดยาเสพติด จนกระทั่งใน พ.ศ. 2518 ได้รับรางวัลแมกไซไซ สาขาบริการสาธารณะ ใน พ.ศ. 2524 พระอาจารย์เจริญ ปานจันทร์ ได้กลับมาพำนักที่สำนักสงฆ์ถ้ำกระบอกอีกครั้งหนึ่ง และได้ช่วยพระอาจารย์จำรูญ ปานจันทร์บริหารงาน ได้สร้างถาวรวัตถุ เช่น กุฏิสงฆ์ สร้างโบสถ์ วิหาร และด้านสาธารณูปโภค ส่วนในด้านการบำบัดรักษาผู้ติดยาเสพติดยังอยู่ในความรับผิดชอบของพระอาจารย์ จำรูญ ปานจันทร์ จนพระอาจารย์จำรูญได้ลาสังขาร พระอาจารย์เจริญจึงได้ เป็นผู้นำคณะสงฆ์ถ้ำกระบอก
สำนักสงฆ์ถ้ำกระบอกได้รับประกาศตั้งเป็นวัดถ้ำกระบอกใน พ.ศ. 2555 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาใน พ.ศ. 2558 โดยมีพระอธิการ วิเชียร กิตฺติวณฺโณ เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก

**การบำบัดผู้ติดยาเสพติด**
โปรแกรมรักษาใช้เวลา 15 วัน โดยผู้ติดยาจะมาได้เพียงแค่ครั้งเดียวในชีวิต ใน 5 วันแรก คนไข้จะได้รับการบำบัดด้วยการดื่มยาสมุนไพร แล้วดื่มน้ำตามเยอะ ๆ จนอาเจียนออกมา จากนั้นไปอบตัวด้วยสมุนไพร เพื่อลดความตรึงเครียด และขับพิษออกจากร่างกาย จากนั้นอีก 10 วัน จะเป็นการพักฟื้น ปรับสภาพกายและจิตใจ ด้วยการฟังธรรม ทำกิจกรรมสันทนาการ ฝึกอาชีพ เป็นต้น อีสเวสต์ดีทอกซ์ (East-West Detox) ของอังกฤษ เคยรายงานว่า ทำให้ผู้ติดยาเสพติดหายขาดได้ถึง 90 เปอร์เซ็นต์ บีบีซีนิวส์ระบุว่าผู้ติดยาเสพติดที่เข้ามาบำบัดกับวัดถ้ำกระบอก สามารถหายและไม่หวนกลับไปใช้ยาอีกภายในระยะเวลา 1 ปี โดยอ้างอิงจากผลสำรวจของมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ดและมหาวิทยาลัยควีนส์ ประเทศอังกฤษ
ในช่วง 10 ปีแรก สำนักสงฆ์ถ้ำกระบอกรับบำบัดผู้ติดยาเสพติดราว 27,000 คน ปัจจุบันวัดถ้ำกระบอกรับรักษาผู้ติดยาเสพติดทุกประเภท และเปิดรับคนทุกเชื้อชาติและศาสนา จนถึง พ.ศ. 2563 รับผู้ป่วยมาแล้วกว่า 1 แสนคน แต่ละปีมีผู้ป่วยมารับการรักษาเฉลี่ยปีละกว่า 1 พันคน โดยมีผู้ป่วยชาวต่างประเทศราวร้อยละ 10–15 ซึ่งโดยมากเป็นชาวยุโรป ผู้ป่วยที่มาที่วัดเสพติดยาบ้ามากเป็นอันดับ 1

**อ้างอิง**
ถ้ำกระบอก
วัดตลิ่งชัน

วัดตลิ่งชัน อาจหมายถึง
*วัดตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร
*วัดตลิ่งชัน จังหวัดนครราชสีมา
*วัดตลิ่งชัน จังหวัดพิจิตร
*วัดตลิ่งชัน จังหวัดสระบุรี
*วัดตลิ่งชัน อำเภอบ้านด่านลานหอย จังหวัดสุโขทัย
*วัดตลิ่งชัน อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย
*วัดตลิ่งชัน จังหวัดพิษณุโลก
ต
ไคเซ

ไคเซ (Kaisei-machi) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 มิถุนายน 2012 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 16,567 คน ความหนาแน่น 2,530 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 6.56 ตารางกิโลเมตร เป็นเมืองที่มีพื้นที่เล็กที่สุดในจังหวัดคานางาวะ

**ภูมิศาสตร์**

**เทศบาลข้างเคียง**
 โอดาวาระ- มินามิอาชิงาระ- ยามากิตะ, มัตสึดะ, โออิ

**ประวัติศาสตร์**
พื้นที่ของไคเซในปัจจุบันนี้ ในยุคเอโดะเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินาโอดาวาระในแคว้นซางามิ ต่อมาหลังจากการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่ดังกล่าวได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภออาชิงารากามิในจังหวัดคานางาวะ และได้ถูกแบ่งออกเป็นหลายหมู่บ้าน เมืองไคเซก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 1955 โดยการรวมหมู่บ้านซากาตะและหมู่บ้านโยชิดาจิมะเข้าด้วยกัน และมีรถไฟเชื่อมต่อกับเมืองเมื่อวันที่ 14 มีนาคม 1985

**เศรษฐกิจ**
เศรษฐกิจของเมืองไคเซมีพื้นฐานมาจากการเกษตรและป่าไม้เป็นหลัก อุตสาหกรรมหลักคือโรงงานของฟูจิฟิล์ม

**การขนส่ง**

**ทางรถไฟ**
 รถไฟฟ้าโอดะกีวสายโอดาวาระ
** ไคเซ

**ทางหลวง**
 ทางหลวงจังหวัดคานางาวะหมายเลข 78, 712, 720

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์ทางการ 
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดคานางาวะ
ดูม: เดอะบอร์ดเกม

ปกดูม: เดอะบอร์ดเกม
เกมที่กำลังดำเนินอยู่
ปกดูม: เดอะบอร์ดเกมเอกซ์แพนเชินเซต
ดูม: เดอะบอร์ดเกม (italic=yes) เป็นเกมกระดานผจญภัยสำหรับผู้เล่นสองถึงสี่คน (สองถึงห้าคนในฉบับปี ค.ศ. 2016) ที่ได้รับการออกแบบโดยเควิน วิลสัน และเผยแพร่โดยแฟนตาซีไฟลต์เกมส์ในปี ค.ศ. 2004 เกมดังกล่าวมีพื้นฐานมาจากเกมคอมพิวเตอร์เกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งในซีรีส์ดูม แม้ว่าจะมีลักษณะคล้ายกับดูม 3 มากกว่าวิดีโอเกมดูมสองภาคแรกก็ตาม
ส่วนภาคเสริมได้รับการเผยแพร่สำหรับเกมในปี ค.ศ. 2005 โดยมีชื่อว่าดูม: เดอะบอร์ดเกมเอกซ์แพนเชินเซต ซึ่งจะเพิ่มระดับความยากให้กับเกม, ตัวหมากเกมใหม่ และการอัปเดตกติกาดั้งเดิมบางส่วน รวมถึงกติกาสำหรับการเล่นเดธแมตช์และการยึดธง
ในปี ค.ศ. 2005 แฟนตาซีไฟลต์ได้เปิดตัวดิเซนต์: เจอร์นีส์อินเดอะดาร์ก ซึ่งมีพื้นฐานมาจากเกมดูม หลังจากนั้นไม่นาน บริษัทก็หยุดการผลิตดูม
เวอร์ชันอัปเดตได้รับการเผยแพร่โดยแฟนตาซีไฟลต์ในปี ค.ศ. 2016 นั้นคล้ายกับดูมที่เพิ่งเปิดตัว

**รูปแบบการเล่น**
ผู้เล่นในดูม: เดอะบอร์ดเกม อยู่ในหนึ่งในสองทีม ได้แก่ ผู้บุกรุกและนาวิกโยธิน ตัวหมากผู้บุกรุกทั้งหมดถูกควบคุมโดยผู้เล่นคนเดียว และผู้เล่นที่เหลือแต่ละคนควบคุมตัวหมากนาวิกโยธินหนึ่งตัว ก่อนที่แต่ละเกมจะเริ่มขึ้น ผู้เล่นจะต้องเลือกสถานการณ์ที่จะเล่น การทัพที่ประกอบด้วยห้าสถานการณ์จะรวมอยู่ในเกม และอื่น ๆ อีกมากถูกสร้างขึ้นโดยใช้โปรแกรมแก้ไขสถานการณ์ฟรีแวร์ ผู้เล่นที่ควบคุมผู้บุกรุกจะต้องได้รับแฟรกหกชิ้นจึงจะชนะ และนาวิกโยธินต้องไปให้ถึงทางออกจึงจะชนะ ซึ่ง "แฟรก" จะมอบให้กับผู้รุกรานหากนาวิกโยธินตาย เมื่อนาวิกโยธินตายจะต้องเกิดใหม่ห่างจากที่ที่มันถูกฆ่าอย่างน้อยแปดช่อง แต่ไม่เกินสิบหกช่องว่าง ซึ่งจากความเห็นทั่วไปคือเกมมีความลำเอียงเข้าข้างผู้บุกรุก - โดยเฉพาะกับผู้เล่นสี่คน ส่วนเควิน วิลสัน ผู้ออกแบบเกม  อ้างว่าเขาสามารถชนะได้ดีพอ ๆ กันไม่ว่าเขาจะเล่นกับทีมใด เช่นเดียวกับเกมกระดานหลาย ๆ เกม เป็นเรื่องปกติที่จะต้องพัฒนากติกาตามบ้าน (เรียกว่า "ม็อด" เพื่อให้เข้ากับธีมวิดีโอเกม) เพื่อสร้างความสมดุลให้กับเกมตามความต้องการของผู้เล่น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  FFG's archive, with a Doom: The Board Game section- Doom: The Board Game Expansion Set
หมวดหมู่:เกมกระดานผจญภัย
หมวดหมู่:เกมกระดานแบบร่วมมือกัน
หมวดหมู่:ดูม (แฟรนไชส์)
หมวดหมู่:เกมกระดานบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
เซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย

เซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย (Southern California) เป็นภูมิภาคทางภูมิศาสตร์และวัฒนธรรม โดยทั่วไปประกอบด้วยรัฐแคลิฟอร์เนียทางตอนใต้ ซึ่งรวมถึงมหานครลอสแอนเจลิสซึ่งเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับสองในสหรัฐ ภูมิภาคนี้ประกอบด้วย 10 เทศมณฑลจาก 53 แห่งของแคลิฟอร์เนีย ได้แก่ อิมพีเรียล, เคิร์น, ลอสแอนเจลิส, ออเรนจ์, ริเวอร์ไซด์, ซานเบอร์นาดิโน, ซานดิเอโก, ซานตาบาร์บารา, ซานหลุยส์โอบิสโป และเวนทูรา ทะเลทรายโคโลราโด และแม่น้ำโคโลราโดตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนียกับแอริโซนา และซานเบอร์นาดิโนเคาน์ตีมีพรมแดนติดกับเนวาดาทางตะวันออกเฉียงเหนือ ส่วนชายแดนทางใต้ของเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนียกับบาฮาแคลิฟอร์เนียเป็นส่วนหนึ่งของชายแดนเม็กซิโก–สหรัฐ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  California Historical Society Collection, 1860–1960 date=2021-05-15  – USC Libraries Digital Collections-  Historical Society of Southern California date=2021-02-24 
หมวดหมู่:เซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอาหรับ

หมวดหมู่:ตัวละครแบ่งตามกลุ่มชาติพันธุ์
หมวดหมู่:ตัวละครชาวตะวันออกกลาง
หมวดหมู่:ชาวอาหรับ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวกรีก

หมวดหมู่:ตัวละครแบ่งตามสัญชาติ
หมวดหมู่:ตัวละครแบ่งตามกลุ่มชาติพันธุ์
หมวดหมู่:ชาวกรีก
หมวดหมู่:ตัวละครชาวไต้หวัน

หมวดหมู่:ตัวละครแบ่งตามสัญชาติ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวจีน
หมวดหมู่:ตัวละครชาวจีนแบ่งตามเชื้อสาย
หมวดหมู่:ชาวไต้หวัน
ทิวเขาฮิญาซ

ทิวเขาฮิญาซ หรือ เทือกเขาฮิญาซ (ญิบาลุลฮิญาซ) เป็นทิวเขาที่ตั้งอยู่ในแคว้นฮิญาซทางภาคตะวันตกของประเทศซาอุดีอาระเบีย มีความยาวตั้งแต่ทิศเหนือลงใต้บนฝั่งตะวันออกของทะเลแดง และทำให้เป็นส่วนหนึ่งของทิวเขามิเดียน กับทิวเขาซะเราะวาต

**สัตว์ป่า**
ลิงบาบูนแฮมาไดร์อัสใกล้อัลฮะดาในแคว้นมักกะฮ์
บริเวณนี้มีเสือดาวอาระเบีย ในสมัยโบราณ มีรายงานว่า มูซา อัลกาซิม ลูกหลานของมุฮัมมัด ได้เผชิญหน้ากับสิงโตในถิ่นทุรกันดารทางตอนเหนือของมะดีนะฮ์ และสามารถพบเห็นลิงบาบูนแฮมาไดร์อัสใกล้กับที่อยู่อาศัย เช่นที่อัลฮะดากับอัชชะฟาใกล้อัฏฏออิฟ

**ภาพ**
File:ذو عين 2.jpg|ซูลอัยน์ในบริเวณอัลบาฮะฮ์
File:Baharoad.jpgถนนบนภูเขาระหว่างอัลบาฮะฮ์กับอัลมิควะฮ์
File:Hajj 1965 09.jpg|เขาอะเราะฟะฮ์ในช่วงพิธี ฮัจญ์
File:HAC 2010 MEKKE NUR DAGINA BAKIS - panoramio (1).jpg|ญะบะลุนนูร ("ภูเขาแห่งแสง") ใกล้มักกะฮ์ มีส่วนเกี่ยวข้องกับมุฮัมมัด
File:جبل أحد.jpg|เขาอุฮุดในมะดีนะฮ์
File:Al-Hijr Archaeological Site (Madâin Sâlih)-114607.jpg|สิ่งก่อสร้างที่ มะดาอินศอเลียะห์ ("เมืองของศอเลียะห์") ใกล้อัลอุลา 
File:Jabal-e-Rehmat (Mount Arafat).jpg|ผู้แสวงบุญกำลังขอดุอาอ์ในช่วงพิธีฮัจญ์ที่เขาอะเราะฟะฮ์

**ดูเพิ่ม**
 ฮัรเราะตุชชาม- ภูเขาซีนาย (พระคัมภีร์)- ธรณีวิทยาของประเทศซาอุดิอาระเบีย- รายชื่อภูเขาในประเทศซาอุดีอาระเบีย

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
  A Journey Through the Tihama, the 'Asir, and the Hijaz Mountains, by Wilfred Thesiger

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Hijaz Mountains (ยูทูบ)-  Lightning Clouds on Makkah-Madinah Al Hijaz Mountains Highway.10.04.2012-  Hijaz mountains – Climbing, Hiking & Mountaineering
หมวดหมู่:เทือกเขาในประเทศซาอุดีอาระเบีย
หมวดหมู่:ฮิญาซ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักฮอกกี้น้ำแข็ง

ตัวละครที่เป็นนักฮอกกี้น้ำแข็ง
ฮอกกี้น้ำแข็ง
หมวดหมู่:นักฮอกกี้น้ำแข็ง
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นโยคี

โยคี
หมวดหมู่:โยคี
หมวดหมู่:ตัวละครที่นับถือศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นพุทธศาสนิกชน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นพุทธศาสนิกชนชาวอินเดีย
หมวดหมู่:ตัวละครชาวเวียดนาม

หมวดหมู่:ตัวละครแบ่งตามสัญชาติ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
หมวดหมู่:ชาวเวียดนาม
หมวดหมู่:ตัวละครชาวคิวบา

หมวดหมู่:ตัวละครแบ่งตามสัญชาติ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวแคริบเบียน
หมวดหมู่:ตัวละครชาวลาตินอเมริกา
หมวดหมู่:ชาวคิวบา
หมวดหมู่:ตัวละครชาวฟิลิปปินส์

หมวดหมู่:ตัวละครแบ่งตามสัญชาติ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
หมวดหมู่:ชาวฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:ตัวละครชาวนิวซีแลนด์

หมวดหมู่:ตัวละครแบ่งตามสัญชาติ
หมวดหมู่:ชาวนิวซีแลนด์
หมวดหมู่:ตัวละครชาวโอเชียเนีย
ไดนาไมต์ (เพลงของบีทีเอส)

"ไดนาไมต์" (Dynamite) เป็นเพลงที่บันทึกโดยวงบอยแบนด์เกาหลีใต้ บีทีเอส ที่เผยแพร่ในวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 2020 ผ่านบิกฮิตเอนเตอร์เทนเมนต์และโซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เป็นเพลงแรกของวงที่ร้องภาษาอังกฤษทั้งเพลง เดวิด สจวต กับเจสสิกา อะกอมบาร์ เป็นผู้เขียนเพลงนี้และผลิตโดยสจวต
ต่อมา ได้มีการรวม "ไดนาไมต์" อยู่ในอัลบั้มที่ 5 ของบีทีเอสที่มีชื่อว่า บี (2020) ซึ่งเผยแพร่ในวันที่ 20 พฤศจิกายน

**ชาร์ต**

**ชาร์ตรายสัปดาห์**

**ชาร์ตรายเดือน**

**รางวัล**

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่ออันดับหนึ่งในจูกซ์ไทยแลนด์ท็อป 100 ใน ค.ศ. 2020- รายชื่อวิดีโอที่มียอดผู้ชมชอบสูงสุดในยูทูบ- รายชื่อวิดีโอออนไลน์ที่มียอดผู้ชมมากที่สุดใน 24 ชั่วโมงแรก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์
หมวดหมู่:เพลงเกาหลีใต้
การตัดคะแนนพฤติกรรม

การตัดคะแนนพฤติกรรม หรือ การหักคะแนนพฤติกรรม (demerit) เป็นคะแนนของนักเรียนที่ให้หรือตัดออกเพื่อลงโทษจากพฤติกรรมอันไม่พึงประสงค์ โดยทั่วไปแล้ว นักเรียนจะมีคะแนนพฤติกรรมตั้งต้นในช่วงเริ่มต้นภาคการศึกษา จากนั้นคะแนนส่วนนี้จะลดลงหากมีการกระทำที่ฝ่าฝืนกฎเกิดขึ้น
โรงเรียนใช้บันทึกพฤติกรรมด้วยระบบคะแนนในการลงโทษนักเรียนจากพฤติกรรมอันไม่พึงประสงค์ หลังจากที่คะแนนพฤติกรรมลดลงจนถึงจุดหนึ่ง นักเรียนอาจถูกกักบริเวณ สูญเสียสิทธิพิเศษ (เช่น ถูกปฏิเสธการเข้าร่วมกิจกรรมทัศนศึกษาหรือกิจกรรมอื่นของโรงเรียน) หรืออาจใช้การลงโทษรูปแบบอื่น โดยยึดจากความร้ายแรงและความถี่ของพฤติกรรมละเมิดนั้น บางโรงเรียนมีระบบที่อนุญาตให้มีการชดเชยคะแนนพฤติกรรมไม่ดีด้วยพฤติกรรมที่ดีได้
ระบบการตัดคะแนนพฤติกรรมได้รับการวิจารณ์อยู่ประเด็นหนึ่งว่าระบบนี้อาจก่อให้เกิดปัญหาการทำบัญชี และนำไปสู่การที่นักเรียนอาจได้รับโทษหนักจากการการละเมิดเพียงเล็กน้อย นอกจากนี้ยังได้รับการวิจารณ์ว่ากลุ่มวัยรุ่นที่มีอายุพอสมควรจะเรียนรู้วิธีการจัดการกับระบบการตัดคะแนนพฤติกรรม นักวิจารณ์บางคนยังอ้างถึงการที่ระบบการตัดคะแนนพฤติกรรมสร้างความอ่อนล้าให้กับพ่อแม่ จากการที่มีการประชุมตลอดเวลา และทำให้นักเรียนถูกทิ้งไว้ข้างหลังจากการที่พลาดเวลาของการเรียนการสอนอันเนื่องมาจากถูกลงโทษด้วยการกักบริเวณและพักการเรียน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การศึกษา
หมวดหมู่:การลงโทษ
คีตาญชลี ราว (นักวิทยาศาสตร์)

คีตาญชลี ราว (Gitanjali Rao; เกิด 19 พฤศจิกายน 2005) เป็นนักประดิษฐ์, นักเขียน, นักวิทยาศาสตร์ และผู้สนับสนุนการศึกษาระบบสะเต็มชาวอเมริกัน เธอชนะการแข่งขันนักวิทยาศาสตร์เยาวชนดิสคัฟเวอรีเอดูเคชั่น 3 เอ็มเมื่อปี 2017 เธอมีรายชื่อปราฏในฟอบส์ 30 ที่อายุต่ำกว่า 30 ปี (Forbes 30 Under 30) จากผลงานประดิษฐ์ของเธอ เธอเป็นนักประดิษฐ์เยาว์อันดับต้นของไทม์ (TIME Top young innovator) ในปี 2020 จากผลงานพัฒนาและ "การเวิร์กช็อปการพัฒนา" ของเธอที่จัดขึ้นทั่วโลก ในวันที่ 4 ธันวาคม 2020 เธอได้รับเกียรติปรากฏบนปกของ ไทม์ ในฐานะ "เด็กแห่งปี" (Kid of the Year)

**ชีวิตช่วงต้น**
คีตาญชลีมาจากโลนทรี คอลอราโด เธอเข้าโรงเรียนสะเต็มไฮแลนส์แรนช์ เธอมีความฝันจะศึกษาต่อในด้านพันธุศาสตร์และวิทยาการระบาดที่สถาบันเอ็มไอที

**การงาน**
คีตาญชลีได้รู้ถึงกรณีวิกฤตน้ำที่ฟลินท์จากการชมข่าว เธอจึงเริ่มมีความสนใจเกี่ยวกับวิธีในการตรวจวัดระดับตะกั่วในน้ำ เธอได้พัฒนาอุปกรณ์ซึ่งใช้คาร์บอนนาโนทูบที่สามารถส่งข้อมูลด้วยระบบบลูทูธ คีตาญชลีมีโอกาสได้ร่สมงานกับนักวิทยาศาสตร์วิจัยที่ 3M ในปี 2017 เธอชนะการแข่งขันนักวิทยาศาสตร์เยาวชนดิสคัฟเวอรีเอดูเคชั่น 3 เอ็ม และได้รับเงินรางวัล $25,000 จากผลงานสิ่งประดิษฐ์ของเธอ เทธิส (Tethys) เทธิส ประกอบด้วยแบตเตอรีขนาด 9 โวลต์, หน่อยตรวจจับตะกั่ว, ส่วนต่อขยายบลูทูธ และโปรเซสเซอร์ สิ่งประดิษฐ์นี้ใช้คาร์บอนนาโนทูบ (carbon nanotubes) ซึ่งค่าความต่างศักย์จะเปลี่ยนเมื่อถูกตะกั่ว เธอเรียนรู้เรื่องคาร์บอนนาโนทูบจากเว็บไซต์ของสถาบันเอ็มไอที

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐโคโลราโด
หมวดหมู่:นักประดิษฐ์
หมวดหมู่:นักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกัน
สมาพันธ์นิสิตนักศึกษาแพทย์นานาชาติ

สมาพันธ์นิสิตนักศึกษาแพทย์นานาชาติ (International Federation of Medical Students' Associations; IFMSA) เป็นองค์การนอกภาครัฐที่เป็นตัวแทนสมาคมของนักเรียนแพทย์ในระดับระหว่างประเทศ สมาพันธ์ก่อตั้งขึ้นในปี 1951 ปัจจุบันประกอบด้วยองค์กรสมาชิก 140 องค์กรจาก 129 ประเทศ สำหรับประเทศไทยมีองค์กรที่เป็นสมาชิกคือสมาพันธ์นิสิตนักศึกษาแพทย์นานาชาติ ประเทศไทย (IFMSA-Thailand)

**ดูเพิ่ม**
 สหพันธ์นิสิตนักศึกษาแพทย์แห่งประเทศไทย (สพท)- สมาคมนักเรียนแพทย์อเมริกัน (AMSA-USA)- สมาคมนักเรียนแพทย์ออสเตรเลีย (AMSA-AUS)- สมาคมนักเรียนทันตแพทย์นานาชาติ (IADS)- สหพันธ์นักเรียนเภสัชศาสตร์นานาชาตื (IPSF)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 www.ifmsa.org
หมวดหมู่:องค์การนักเรียนนักศึกษา
การเพิ่มความเป็นขั้วของกลุ่ม

ในจิตวิทยาสังคม การเพิ่มความเป็นขั้วของกลุ่ม (group polarization) หมายถึงความโน้มเอียงที่กลุ่มจะตัดสินใจไปในทางที่สุดขั้วมากกว่าแนวโน้มของสมาชิกในฐานะปัจเจก โดยผลการตัดสินใจไปในทางที่สุดขั้วขึ้นเหล่านี้จะเข้าใกล้ความเสี่ยงมากขึ้นหากความโน้มเอียงของสมาชิกปัจเจกบุคคลไปทางความเสี่ยง และเข้าใกล้ความระมัดระวังมากขึ้นหากความโน้มเอียงของสมาชิกปัจเจกบุคคลไปทางความระมัดระวัง ปรากฏการณ์นี้ยังก่อให้เกิดเจตคติต่อสถานการณ์ที่เปลี่ยนไปในแง่ที่เจตคติของสมาชิกมั่นคงขึ้นและหนักขึ้นภายหลังการพูดคุยในกลุ่ม ปรากฏการณ์เช่นนี้เรียกว่า การเพิ่มความเป็นขั้วของเจตคติ (attitude polarization)

**ภาพรวม**
การเพิ่มความเป็นขั้วของกลุ่มเป็นปรากฏการณ์สำคัญในจิตวิทยาสังคมและสามารถสังเกตได้ในหลายบริบททางสังคม เช่น กลุ่มของสตรีที่มีมุมมองสตรีนิยมปานกลางมีแนวโน้มที่จะแสดงความเชื่อนิยมสตรีมากยิ่งขึ้นภายหลังมีการพูดคุยในกลุ่ม เช่นเดียวกัน ในผลการศึกษาอื่น ๆ ยังพบว่าภายหลังการไตร่ตรองร่วมกัน คณะลูกขุนสมมติมักตัดสินขนาดของค่าชดเชยในการลงโทษที่ไม่มากขึ้นก็น้อยลงจากที่สมาชิกคณะลูกขุนแต่ละคนสนับสนุนก่อนการหารือร่วมกันเป็นกลุ่ม ผลการศึกษาเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าเมื่อลูกขุนสนับสนุนค่าชดเชยที่ค่อนข้างตำ่ การพูดคุยในกลุ่มจะยิ่งนำไปสู่การจ่ายค่าชดเชยที่ต่ำกว่าเดิมอีก ในขณะที่ลูกขุนที่มีแนวโน้มไปทางการจ่ายค่าชดเชยสูง ๆ เมื่อรวมกลุ่มกันหารือแล้วจะได้ผลออกมาที่เป็นค่าชดเชยที่สูงมากขึ้นอย่างโหดร้าย นอกจากนี้ ภายหลังการเข้ามามีบทบาทของสื่อสังคมออนไลน์ได้แสดงให้เห็นโอกาสมากขึ้นที่จะสังเกตการเพิ่มความเป็นขั้วของกลุ่มในสื่อเหล่านั้น นักจิตวิทยาพบว่าสื่อสังคมเช่น เฟสบุค และ ทวิตเตอร์ แสดงให้เห็นว่าการเพิ่มความเป็นขั้วของกลุ่มสามารถปรากฏได้แม้ว่ากลุ่มนั้นจะไม่ได้พบเจอกันซึ่งหน้า ตราบใดก็ตามที่กลุ่มใหญ่ของปัจเจกบุคคลเริ่มต้นด้วยความคิดเห็นในระดับพื้นฐานที่ตรงกันต่อประเด็นหนึ่ง และการสนทนาดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง การเพิ่มความเป็นขั้วของกลุ่มจะยังคงเกิดขึ้นได้

**ดูเพิ่ม**
 กระบวนการแอดเวอร์ซาเรียล- อคติการยืนยัน- การสลายความเป็นปัจเจก- อคติตอบรับกลุ่ม- การคิดเป็นกลุ่ม- พฤติกรรมหมู่ และ จิตวิทยาหมู่- รัฐศาสตร์อัตลักษณ์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กระบวนการกลุ่ม
หมวดหมู่:จิตวิทยาสังคม
หมวดหมู่:การโน้มน้าว
ภคินีนิเวทิตา

ภคินีนิเวทิตา (bhagini nibedita listen; Sister Nivedita; ชื่อเมื่อเกิด มากาเรต เอลิซาเบธ นอเบิล; Margaret Elizabeth Noble; เกิด 28 ตุลาคม 1867 – 13 ตุลาคม 1911) เป็นคุณครู, นักเขียน, นักกิจกรรมสังคม, ผู้ก่อตั้งโรงเรียนชาวไอร์แลนด์ ศิษย์ของสวามี วิเวกานันท์
เธอได้พบกับสวามี วิเวกานันท์ในปี 1895 ที่ลอนดอน ก่อนจะเดินทางไปกัลกัตตา (ปัจจุบันคือ โกลกาตา ประเทศอินเดีย) ในปี 1898 สวามี วิเวกานันท์ได้ตั้งชื่อให้กับเธอใหม่ว่า นิเวทิตา (แปลว่า "ผู้ซึ่งอุทิศตนแด่พระเจ้า") ขณะที่เขาพาเธอเข้าสู่การสาบานตนเป็น พรหมจรรยะ ในวันที่ 25 มีนาคม 1898 ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน 1898 เธอได้ก่อตั้งโรวเรียนสตรีขึ้นในย่านบาฆบะซาร์ของกัลกัตตา เธอประสงค์ที่จะสร้างการศึกษาให้กับเด็กหญิงที่ขาดแม้หระทั่งการศึกษาขั้นพื้นฐาน ระหว่างการแพร่ระบาดของอหิวาห์ในกัลกัตตาเมื่อปี 1899 นิเวทิตาได้อาสาสมัครเป็นพยาบาลและดูแลผู้ป่วยยากไร้ นิเวทิตามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับคณะศาสนทูตรามกฤษณะที่พึ่งตั้งใหม่ นิเวทิตาสร้างคุณูปการมากมายต่อวงการชาตินิยมอินเดียจนทำให้เธอต้องถอนตัวออกจากคณะศาสนทูตรามกฤษณะภายใต้สวามี พรหมานันทะ ผู้เป็นประธานในขณะนั้น นิเวทิตาเสียชีวิตในวันที่ 13 ตุลาคม 1911 ในเมืองดาร์จีลิง จารึกหลุมศพของเธอจารึกไว้ว่า "ภายใต้นี้คือร่างของภคินีนิเวทิตา ผู้ซึ่งมอบทุกอย่างของเธอแก่อินเดีย" (Here lies Sister Nivedita who gave her all to India)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=Sister Nivedita and Vivekananda -  The Complete Works of Sister Nivedita – 5 Volumes (Free Download Pdf & Djvu) at Archive.org- A Small Paragraph about Sister Nivedita date=2021-01-21  - (100 words)
หมวดหมู่:ชาวไอร์แลนด์เหนือ
หมวดหมู่:บุคคลเชื้อสายสกอต
หมวดหมู่:บุคคลที่นับถือศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:บุคคลที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:นักเขียนชาวไอร์แลนด์
หมวดหมู่:นักเขียนชาวอินเดีย
หมวดหมู่:รหัสยิก
หมวดหมู่:นักการศึกษา
หมวดหมู่:บุคคลจากโกลกาตา
หมวดหมู่:นักเขียนชาวไอริช
หมวดหมู่:บุคคลที่เคยนับถือศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:บุคคลที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลทิโรน
เอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์ 2020

เอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์ 2020 เป็นงานประกาศผลรางวัลครั้งที่ 22 ที่จัดขึ้นโดยซีเจ อีแอนด์เอ็มผ่านทางสถานีโทรทัศน์เอ็มเน็ต จัดขึ้นเมื่อวันที่ 6 ธันวาคมที่เกาหลีใต้ ด้วยธีม "NEW-TOPIA" และพิธีนี้จะจัดขึ้นโดยไม่มีผู้เข้าชม เนื่องจากการแพร่ระบาดของโควิด-19 อย่างต่อเนื่อง

**เกณฑ์**

**หมวดหมู่เคป็อป**
เพลงทั้งหมดที่มีสิทธิ์ได้รับการเสนอชื่อเป็นเพลงที่ปล่อยตั้งแต่วันที่ 24 ตุลาคม 2019 ถึง 28 ตุลาคม 2020

**ผู้ชนะและผู้ได้รับการเสนอชื่อ**
ผู้ชนะจะแสดงเป็นอันดับแรกและไฮไลต์ด้วยตัวหนา เปิดโหวตออนไลน์บนเว็บไซต์ MAMA อย่างเป็นทางการและทวิตเตอร์ หลังจากประกาศรายชื่อผู้เข้าชิงในวันที่ 29 ตุลาคม 2020 1 ชั่วโมง และการโหวตสิ้นสุดในวันที่ 5 ธันวาคม 2020

**รางวัลหลัก**

**ศิลปินที่ชื่นชอบ**

**รางวัลพิเศษ**

**หลายรางวัล**
ศิลปินต่อไปนี้ได้รับสามรางวัลขึ้นไป:

**ออกอากาศ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 www.mwave.me/en/mama
หมวดหมู่:รางวัลดนตรีเกาหลีใต้
หมวดหมู่:รางวัลดนตรีในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:ตัวละครชาวลาตินอเมริกา

หมวดหมู่:ตัวละครแบ่งตามสัญชาติ
หมวดหมู่:ตัวละครแบ่งตามกลุ่มชาติพันธุ์
หมวดหมู่:ชาวลาตินอเมริกา
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอเมริกาใต้
หมวดหมู่:ตัวละครชาวเม็กซิโก

หมวดหมู่:ตัวละครแบ่งตามสัญชาติ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวลาตินอเมริกา
หมวดหมู่:ชาวเม็กซิโก
หมวดหมู่:ตัวละครชาวมาเลเซีย

หมวดหมู่:ตัวละครแบ่งตามสัญชาติ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
หมวดหมู่:ชาวมาเลเซีย
หมวดหมู่:ตัวละครชาวกัมพูชา

หมวดหมู่:ตัวละครแบ่งตามสัญชาติ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
หมวดหมู่:ชาวกัมพูชา
หมวดหมู่:ตัวละครชาวเนปาล

หมวดหมู่:ตัวละครแบ่งตามสัญชาติ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอินโด-อารยัน
หมวดหมู่:ชาวเนปาล
หมวดหมู่:ตัวละครชาวซาอุดีอาระเบีย

หมวดหมู่:ตัวละครแบ่งตามสัญชาติ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอาหรับ
หมวดหมู่:ชาวซาอุดีอาระเบีย
หมวดหมู่:ตัวละครชาวดัตช์

หมวดหมู่:ตัวละครแบ่งตามสัญชาติ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวเจอร์แมนิก
หมวดหมู่:ชาวดัตช์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสถาปนิก

หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักออกแบบ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นวิศวกร
หมวดหมู่:สถาปนิก