Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศนิวซีแลนด์

การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศนิวซีแลนด์ เป็นส่วนหนึ่งของการแพร่ระบาดอย่างต่อเนื่อง ของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) ที่เกิดจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง 2 (SARS-CoV-2) โดยพบผู้ป่วยรายแรกในประเทศนิวซีแลนด์เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ประเทศนี้มีผู้ป่วยรวม 1,039 ราย (872 รายได้รับการยืนยันและ 167 รายที่เป็นไปได้; กรณีที่เป็นไปได้คือเมื่อผู้ป่วยมีผลทดสอบเป็นลบสำหรับโควิด-19 แต่ยังคงมีอาการของไวรัส) ตั้งแต่ 4 เมษายน พ.ศ. 2563 มีหนึ่งคนเสียชีวิตจากไวรัส และมีเคสเกิดขึ้นในพื้นที่คณะกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับเขตทั้งหมด 20 แห่งของประเทศ
วันที่ 21 มีนาคม มีการริเริ่มระบบเตือนภัยสี่ระดับในวันที่ 21 มีนาคมเพื่อจัดการการระบาดในประเทศ ทีแรกตั้งไว้ที่ระดับ 2 ที่ปรับขึ้นเป็นระดับ 3 และเป็นระดับ 4 เมื่อวันที่ 25 มีนาคมซึ่งทำให้รัฐบาลสั่งล็อกดาวน์ทั่วประเทศ ก่อนค่อย ๆ ปรับลดลงมาเป็นระดับ 3 เมื่อวันที่ 27 เมษายน ซึ่งทำให้ผ่อนปรนมาตรการล็อกดาวน์บางส่วน และเหลือระดับ 2 ในวันที่ 13 พฤษภาคม คงเหลือเพียงการเว้นระยะห่างทางสังคมและจำกัดการชุมนุมเท่านั้น ประเทศลดระดับการเตือนภัยเหลือระดับ 1 ในัวนที่ 8 มิถุนายน ซึ่งยกเลิกการจำกัดทุกอย่างยกเว้นการควบคุมชายแดน

**เส้นเวลา**
ข้อมูลเกี่ยวกับวันก่อนหน้าได้รับการเปิดเผยในระหว่างการแถลงข่าวของกระทรวงสาธารณสุขซึ่งมักจะเกิดขึ้นเวลา 13.00 น. ของทุกวัน
วันที่และเวลาทั้งหมดต่อไปนี้เป็นเวลานิวซีแลนด์: เวลาออมแสงนิวซีแลนด์ (เวลาสากลเชิงพิกัด+13:00) จนถึง 5 เมษายน และเวลามาตรฐานนิวซีแลนด์ (เวลาสากลเชิงพิกัด+12:00) หลังจากนั้น

**มกราคม พ.ศ. 2563**
เมื่อวันที่ 28 มกราคม กระทรวงสาธารณสุขได้จัดตั้งศูนย์ประสานงานสุขภาพแห่งชาติ (NHCC) ขึ้น เพื่อตอบสนองต่อการระบาดของโรค คำสั่งโรคติดเชื้อที่ต้องแจ้งการระบาดต่อทางการจะมีผลตั้งแต่วันที่ 30 มกราคม ซึ่งกำหนดให้ผู้ปฏิบัติงานด้านสุขภาพต้องรายงานกรณีที่น่าสงสัยตามพระราชบัญญัติสุขภาพ ค.ศ. 1956

**มิถุนายน**
สัปดาห์ที่ 8 มิถุนายน ไม่มีรายงานผู้ป่วยหรือผู้เสียชีวิตรายใหม่ และผู้ป่วยรายสุดท้ายที่กำลังรักษาได้รับการประกาศว่าหายแล้วในวันที่ 8 มิถุนายน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศนิวซีแลนด์-  covid19.govt.nz, Main New Zealand Government website-  COVID-19 (novel coronavirus), New Zealand Ministry of Health-  Coronavirus disease (COVID-19) situation reports by the World Health Organization (official numbers of confirmed cases by country)-  Coronavirus COVID-19 Global Cases and  historical data by Johns Hopkins University
นิวซีแลนด์
หมวดหมู่:ประเทศนิวซีแลนด์ในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:ประเทศนิวซีแลนด์ในปี พ.ศ. 2564
เซนทรัล (ฮ่องกง)

เซนทรัล (Central) เป็นย่านธุรกิจกลางของฮ่องกง ตั้งอยู่ในเขตเซนทรัลแอนด์เวสเทิร์นบนชายฝั่งทางเหนือของเกาะฮ่องกง ตรงข้ามท่าเรือวิคตอเรียจากจิ๊มซ้าโจ๋ย ซึ่งเป็นจุดใต้สุดของคาบสมุทรเกาลูน 
ในฐานะย่านธุรกิจกลางของฮ่องกงเป็นพื้นที่ที่บริษัทให้บริการทางการเงินข้ามชาติจำนวนหลายบริษัทมีสำนักงานใหญ่อยู่ สถานกงสุลใหญ่และสถานกงสุลของอีกหลาย ๆ ประเทศก็ตั้งอยู่ในบริเวณนี้เช่นเดียวกัน เนินเขารัฐบาลซึ่งเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของรัฐบาลก็ตั้งอยู่ด้วยเช่นกัน พื้นที่ซึ่งอยู่ใกล้กับท่าเรือวิคตอเรียทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการค้าและกิจกรรมทางการเงินตั้งแต่วันแรกของยุคอาณานิคมอังกฤษในปี 1841 และยังคงทำหน้าที่เป็นสถานที่ของการบริหารหลังจากการโอนอำนาจอธิปไตยไปยังประเทศจีน ในปี 1997
หมวดหมู่:เศรษฐกิจของฮ่องกง
หมวดหมู่:ย่านศูนย์กลางธุรกิจ
พระยาจินดารักษ์ (จำลอง สวัสดิ์-ชูโต)

อำมาตย์เอก พระยาจินดารักษ์ (จำลอง สวัสดิ์-ชูโต) (1 พฤษภาคม พ.ศ. 2434 – 30 มิถุนายน พ.ศ. 2509) เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลจอมพลแปลก พิบูลสงคราม เมื่อปี พ.ศ. 2491 และเป็นอดีตประธานคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย ซึ่งนำนักกีฬาของประเทศไทยเข้าร่วมการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 ครั้งที่ 15 ณ เมืองเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ นับเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันครั้งแรกของประเทศไทย อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา อดีตอธิบดีกรมพลศึกษา อดีตสมาชิกวุฒิสภา และอดีตเลขาธิการสภาวัฒนธรรมแห่งชาติ

**ประวัติ**
พระยาจินดารักษ์เป็นบุตรคนสุดท้องของพระยาสุรนารถเสนี (เป๋า สวัสดิ์-ชูโต) และคุณหญิงนวล สุรนารถเสนี เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2434 ที่อำเภอพระนคร จังหวัดพระนคร มีพี่น้องรวม 6 คน พระยาจินดารักษ์สมรสกับคุณหญิงจินดารักษ์ (เสมอใจ อมาตยกุล) มีบุตร 4 คน หนึ่งในนั้นคือ จำแลง สวัสดิ์-ชูโต ซึ่งเป็นคุณตาของ ก้อง–สหรัถ สังคปรีชา นักร้อง นักแสดงชื่อดัง
พระยาจินดารักษ์ ถึงแก่อนิจกรรมในวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2509 และมีงานพระราชทานเพลิงศพ พระยาจินดารักษ์ (จำลอง สวัสดิ์-ชูโต) ณ เมรุหน้าพลับพลาอิสริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2509

**งานราชการ**
จำลอง เข้ารับราชการเป็นมหาดเล็กวิเศษในกองราชเลขานุการในรัชกาลที่ 6 ต่อมาในวันที่ 25 พฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2474 ได้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ซึ่งในตอนนั้นเรียกว่า ผู้รักษาพระนครศรีอยุธยา แต่ก็ถูกไล่ออกจากราชการเมื่อวันที่ 17 มกราคม ปี พ.ศ. 2476 ต่อมาพระยาจินดารักษ์ ได้กลับเข้ารับราชการกรมพลศึกษา ในปี พ.ศ. 2479 และได้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมพลศึกษา ในปี พ.ศ. 2485
นอกจากนั้นพระยาจินดารักษ์ ยังเป็นผู้ร่วมก่อตั้งธนาคารสิงขร (หรือธนาคารศรีนคร ในเวลาต่อมา) เมื่อปี พ.ศ. 2493

**ตำแหน่ง ยศ บรรดาศักดิ์**
 - ผู้ว่าราชการจังหวัดเพชรบุรี- 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2474 - ผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา

**การเมือง**
พระยาจินดารักษ์ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในปี พ.ศ. 2490 และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลจอมพลแปลก พิบูลสงคราม เมื่อปี พ.ศ. 2491 โดยมีจอมพลแปลก เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงฯ

**การกีฬา**
ในปี พ.ศ. 2493 พระยาจินดารักษ์ได้รับเชิญให้ดำรงตำแหน่งนายกสมาคมแบดมินตันแห่งประเทศไทยเป็นคนแรก
ในปี พ.ศ. 2495 ขณะที่พระยาจินดารักษ์ ดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย เป็นครั้งแรกของประเทศไทยในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 ครั้งที่ 15 ณ เมืองเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ ซึ่งมีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันจำนวน 11 คน ในประเภทกรีฑา (ชาย) แต่ไม่ได้รับเหรียญแต่อย่างใด

**สถานที่เกี่ยวเนื่อง**
 สนามจินดารักษ์

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
พระยาจินดารักษ์ (จำลอง สวัสดิ์-ชูโต) ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย**

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ**
 จักรวรรดิรัสเซีย :
** พ.ศ. 2453 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญสตานิสลาส ชั้นที่ 3- ฟินแลนด์ :
** พ.ศ. 2496 – 80px เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณโอลิมปิกฟินแลนด์ ชั้นที่ 1

**อ้างอิง**
จินดารักษ์
หมวดหมู่:สกุลสวัสดิ์-ชูโต
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:บุคคลในวงการพลศึกษา
หมวดหมู่:อธิบดีกรมพลศึกษา
หมวดหมู่:คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.จ.ว.
หมวดหมู่:สมาชิกกองเสือป่า
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตพระนคร
เรเวียร์ดาร์บี

เรเวียร์ดาร์บี (Revierderby) เป็นชื่อเรียกการแข่งขันฟุตบอลระหว่างโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์กับสโมสรฟุตบอลชัลเคอ 04 โดยแข่งขันปีละ 2 ครั้งในบุนเดิสลีกา

**ประวัติ**

**การแข่งขัน**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Dortmund vs. Schalke page on footballderbies.com
หมวดหมู่:โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลชัลเคอ 04
หมวดหมู่:คู่แข่งฟุตบอล
หมวดหมู่:เฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค

หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:สโมสรในบุนเดิสลีกา
เขตอัฟฟ็อลเทิร์น

อัฟฟ็อลเทิร์น (Affoltern) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตของรัฐซือริช สวิตเซอร์แลนด์ มีเมืองหลักคืออัฟฟ็อลเทิร์นอัมอัลบิส

**เทศบาล**
เขตอัฟฟ็อลเทิร์นประกอบด้วย 14 เทศบาล:

**อ้างอิง**
อัฟฟ็อลเทิร์น
มิลาน พาฟคอฟ

มิลาน พาฟคอฟ (Милан Павков; เกิดวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994) เป็นนักฟุตบอลชาวเซอร์เบีย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับ เรดสตาร์ เบลเกรด ในเซอร์เบียนซูเปอร์ลีกา

**ทีมชาติ**
พาฟคอฟมีชื่อติดทีมชาติเซอร์เบียในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2019 โดยแทนที่ อาเล็กซันเดอร์ พริยอวิช ซึ่งถอดตัวเนื่องจากอาการบาดเจ็บ เขาได้ลงเล่นทีมชาตินัดแรกเมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2019 ในฐานะตัวสำรอง ลงมาแทน ลูคา ยอวิช ในนัดที่พบกับเยอรมนี เขาได้รับใบแดงในนาทีที่ 90 จากการไปทำฟาล์วหนักใส่ เลรอย ซาเน

**เกียรติประวัติ**
ČSK Čelarevo- Serbian League Vojvodina: 2014–15
เรดสตาร์ เบลเกรด- เซอร์เบียนซูเปอร์ลีกา: 2018–19

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Milan Pavkov stats at utakmica.rs sr- 86996- 250077264- 73861
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวเซอร์เบีย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติเซอร์เบีย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลเรดสตาร์เบลเกรด
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซอร์เบียนซูเปอร์ลีกา
เขตอันเดิลฟิงเงิน

อันเดิลฟิงเงิน (Andelfingen) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตของรัฐซือริช สวิตเซอร์แลนด์ มีเมืองหลักคืออันเดิลฟิงเงิน

**เทศบาล**
เขตอันเดิลฟิงเงินประกอบด้วย 14 เทศบาล:

**อ้างอิง**
อันเดิลฟิงเงิน
เขตบือลัค

บือลัค (Bülach) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตของรัฐซือริช สวิตเซอร์แลนด์ มีเมืองหลักคือบือลัค

**เทศบาล**
เขตบือลัคประกอบด้วย 22 เทศบาล:

**อ้างอิง**
บือลัค
เขตดีลส์ดอร์ฟ

ดีลส์ดอร์ฟ (Dielsdorf) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตของรัฐซือริช สวิตเซอร์แลนด์ มีเมืองหลักคือดีลส์ดอร์ฟ

**เทศบาล**
เขตดีลส์ดอร์ฟประกอบด้วย 22 เทศบาล:

**อ้างอิง**
ดีลส์ดอร์ฟ
เขตดีทีโคน

ดีทีโคน (Dietikon) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตของรัฐซือริช สวิตเซอร์แลนด์ มีเมืองหลักคือดีทีโคน

**เทศบาล**
เขตดีทีโคนประกอบด้วย 11 เทศบาล:

**อ้างอิง**
ดีทีโคน
เขตฮินวีล

ฮินวีล (Hinwil) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตของรัฐซือริช สวิตเซอร์แลนด์ มีเมืองหลักคือฮินวีล

**เทศบาล**
เขตฮินวีลประกอบด้วย 11 เทศบาล:

**อ้างอิง**
ฮินวีล
เขตฮอร์เกิน

ฮอร์เกิน (Horgen) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตของรัฐซือริช สวิตเซอร์แลนด์ มีเมืองหลักคือฮอร์เกิน

**เทศบาล**
เขตฮอร์เกินประกอบด้วย 9 เทศบาล:
 a ทั้ง Sihlbrugg Dorf และ Samstagern เป็นหมู่บ้านที่สำคัญที่ไม่ได้เป็นเทศบาลอิสระ

**อ้างอิง**
ฮอร์เกิน
เขตไมเลิน

ไมเลิน (Meilen) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตของรัฐซือริช สวิตเซอร์แลนด์ มีเมืองหลักคือไมเลิน

**เทศบาล**
เขตไมเลินประกอบด้วย 11 เทศบาล:

**อ้างอิง**
ไมเลิน
เขตเฟ็ฟฟีโคน

เฟ็ฟฟีโคน (Pfäffikon) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตของรัฐซือริช สวิตเซอร์แลนด์ มีเมืองหลักคือเฟ็ฟฟีโคน

**เทศบาล**
เขตเฟ็ฟฟีโคนประกอบด้วย 10 เทศบาล:

**อ้างอิง**
เฟ็ฟฟีโคน
เขตอุสเทอร์

อุสเทอร์ (Uster) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตของรัฐซือริช สวิตเซอร์แลนด์ มีเมืองหลักคืออุสเทอร์

**เทศบาล**
เขตอุสเทอร์ประกอบด้วย 10 เทศบาล:

**อ้างอิง**
อุสเทอร์
เขตวินเทอร์ทัวร์

วินเทอร์ทัวร์ (Winterthur) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตของรัฐซือริช สวิตเซอร์แลนด์ มีเมืองหลักคือวินเทอร์ทัวร์

**เทศบาล**
เขตวินเทอร์ทัวร์ประกอบด้วย 19 เทศบาล:

**อ้างอิง**
วินเทอร์ทัวร์
มานูแวล ฟือร์นังดึช (นักฟุตบอลเกิด พ.ศ. 2529)

มานูแวล เอ็งรีกึ ตาวารึช ฟือร์นังดึช (Manuel Henrique Tavares Fernandes; เกิดวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1986) เป็นนักฟุตบอลชาวโปรตุเกส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับสโมสรรัสเซีย ครัสโนดาร์
ฟือร์นังดึชเริ่มต้นอาชีพกับไบฟีกาในวัย 18 ปี ก่อนที่จะไปเล่นให้กับหลายสโมสร รวมถึงเอฟเวอร์ตัน และบาเลนเซีย ต่อมาในเดือนมกราคม ค.ศ. 2011 เขาเซ็นสัญญากับเบชิกทัช ด้วยสัญญา 3 ปีครึ่ง ก่อนที่จะย้ายมาเล่นให้กับโลโคโมติฟมอสโกและครัสโนดาร์
ฟือร์นังดึชเป็นตัวแทนของทีมชาติโปรตุเกสรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี ในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปสองครั้ง เขาได้ลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกใน ค.ศ. 2005 และเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018

**สถิติอาชีพ**

**ทีมชาติ**

**ประตูในนามทีมชาติ**

**เกียรติประวัติ**
ไบฟีกา- ปรีไมราลีกา: 2004–05- ตาซาดึปูร์ตูกัล: 2003–04- ซูแปร์ตาซากังดีดูดึออลีไวรา: 2005
บาเลนเซีย- โกปาเดลเรย์: 2007–08
เบชิกทัช- เตอร์กิชคัพ: 2010–11
โลโคโมติฟมอสโก- รัสเซียนพรีเมียร์ลีก: 2017–18- รัสเซียนคัพ: 2014–15, 2016–17, 2018–19

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 id=40769- id=4156-  National team data- id=9986- id=201099- id=70109
หมวดหมู่:บุคคลจากลิสบอน
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวโปรตุเกส
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในปรีไมราลีกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นสปอร์ลิชบัวอีไบฟีกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลพอร์ตสมัท
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาเลนเซีย
หมวดหมู่:ผู้เล่นในรัสเซียนพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติโปรตุเกส
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
ทึนแบร์

ทึนแบร์ (Tønsberg) เป็นนครและเทศบาลในเทศมณฑลเว็สต์ฟ็อลและเทเลอมาร์ก  ประเทศนอร์เวย์ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของกรุงออสโลราว 102 กิโลเมตร บนชายฝั่งทิศตะวันตกของออสโลฟยอร์ดใกล้กับช่องแคบสแกเกอร์แรก เทศบาลมีประชากร 41,239 คน มีพื้นที่ 107 ตารางกิโลเมตร
ทึนแบร์ถือเป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดของนอร์เวย์ ก่อตั้งโดยชาวไวกิงในศตวรรษที่ 9 ทึนแบร์ก่อตั้งเป็นเทศบาลเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1838

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศนอร์เวย์
เขตซือริช

ซือริช (Zürich) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตของรัฐซือริช สวิตเซอร์แลนด์ มีเมืองหลักคือซือริช

**เทศบาล**

**การรวมและการแยกออกไป**
 1871: Schwamendingen ออกไปรวมกับ Oerlikon- 1893: รวม Aussersihl, Enge, Fluntern, Hirslanden, Hottingen, Oberstrass, Riesbach, Unterstrass, Wiedikon, Wipkingen, Wollishofen และ Altstadt เป็นนครซือริช- 1931: รวม Niederurdorf และ Oberurdorf เป็น Urdorf- 1934: รวม Affoltern, Albisrieden, Altstetten, Höngg, Oerlikon, Schwamendingen, Seebach, Witikon และซือริชไปเป็นนครซือริช- 1986: Zollikon แยกออกไปอยู่ในเขตไมเลิน- 1989:  เทศบาลที่เหลือ (เขต 13) และนอกเหนือจากนครซือริช แยกออกไปตั้งเป็นเขตดีทีโคน

**อ้างอิง**
ซือริช
แมรี่ ราชินีแห่งสกอตส์

แมรี่ ราชินีแห่งสกอตส์ (Mary Queen of Scots) เป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 2018 แนวชีวิตอิงประศาสตร์ กำกับโดยโจซี รูร์ก เขียนบทโดยโบ วิลลิมอน โดยอิงจากหนังสือชีวประวัติที่เขียนโดยจอห์น กาย เรื่อง Queen of Scots: The True Life of Mary Stuart ภาพยนตร์นำแสดงโดย เซอร์ชา โรนัน รับบทสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ และมาร์โก ร็อบบีรับบทสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ เล่าเรื่องราวความขัดแย้งระหว่างสองประเทศ และมีนักแสดงสมทบได้แก่ แจ็ก โลว์เดน, โจ อัลวิน, เดวิด เทนแนนต์ และกาย เพียร์ซ
แมรี่ ราชินีแห่งสกอตส์ ออกฉายรอบปฐมทัศน์ในคืนวันปิดงานเอเอฟไอเฟสต์ วันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 และฉายในสหรัฐเมื่อวันที่  7 ธันวาคม ค.ศ. 2018 และฉายในสหราชอาณาจักรวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 2019 ภาพยนตร์ได้รับเสียงตอบรับทั้งบวกและลบ โดยชื่นชมมการแสดง (โดยเฉพาะโรนันและร็อบบี) และชุดแต่งกาย แต่ติเรื่องบทภาพยนตร์และความไม่ถูกต้องด้านประวัติศาสตร์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชีวประวัติ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในกลอสเตอร์เชอร์
ฟาเบิล II

ฟาเบิล II (Fable II) เป็นวิดีโอเกมแนวแอ็กชันเล่นตามบทบาทในชุดวิดีโอเกม ฟาเบิล พัฒนาโดยไลอ้อนเฮตสตูดิโอส์ และจัดจำหน่ายโดยไมโครซอฟท์เกมสตูดิโอส์ ตัวเกมเป็นภาคต่อของเกม ฟาเบิล และ ฟาเบิล: เดอะลอสต์แชปเตอร์ ตัวเกมประกาศเปิดตัวครั้งแรกในปี 2006 และวางจำหน่ายในเดือนตุลาคม 2008 แพ็คเกจรวมตัวเกมหลักและชุดเนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้สองชุดมีชื่อว่า "Game of the Year Edition" ได้วางจำหน่ายในวันที่ 24 ตุลาคม 2009

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official Lionhead Fable II site
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเล่นตามบทบาท
หมวดหมู่:เกมชุดฟาเบิล
หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์ 360
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแบบร่วมมือกัน
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในสหราชอาณาจักร
แอซีเบเต

ซิสเตมาบราซีเลย์รูจีเตเลวีเซา (Sistema Brasileiro de Televisão) หรือ แอซีเบเต (SBT) เป็นสถานีโทรทัศน์แห่งบราซิล ก่อตั้งและเริ่มออกอากาศวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2524 โดยซิลวียู ซังตุส

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 www.sbt.com.br 
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศบราซิล
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศในปี พ.ศ. 2524
อึกก์ดราซิลล์

ไฟล์:Yggdrasil.jpg|300px|thumb|จักรวาลนอร์สอันมีต้นพิภพอึกก์ดราซิลล์เป็นแกนกลางด้านบนคืออาสการ์เดอร์และแดนมนุษย์ด้านล่างสุดคือตาน้ำร้อนคเวร์เก็ลมีร์
ตามเทวตำนานนอร์ส อึกก์ดราซิลล์ (Yggdrasill) หรือ ต้นพิภพ (World Tree) เป็นแกนกลางของจักรวาลนอร์สและเชื่อมต่อโลกทั้งเก้า อึกก์ดราซิลล์ได้รับการกล่าวถึงในประมวลบทกวีชุด Poetic Edda ซึ่งเรียบเรียงขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 13 จากบรรดาเอกสารก่อนหน้าระบุว่า อึกก์ดราซิลล์เป็นต้นไม้สีเทาซีดขนาดมหึมาซึ่งเขียวชอุ่มอยู่ตลอด ตั้งอยู่ที่แกนกลางของจักรวาลและมีความศักดิ์สิทธิ์มาก กิ่งก้านของอึกก์ดราซิลล์แผ่ขยายจนไปถึงสวรรค์ อึกก์ดราซิลล์ถูกค้ำจุนไว้โดยรากแก้วสามแขนงซึ่งแผ่ไปยังสามสถานที่ได้แก่ บ่อน้ำอูร์ดาร์บรุนเนอร์ (Urðarbrunnr), ตาน้ำคเวร์เก็ลมีร์ (Hvergelmir) และบ่อน้ำมีมิสบรุนเนอร์ (Mímisbrunnr)p=17 ใต้รากอึกก์ดราซิลล์เป็นที่อยู่ของมังกรนีดฮ็อกเกอร์ ด้านบนกิ่งก้านมีอินทรีนิรนามเกาะอยู่
ข้างใต้อูร์ดาร์บรุนเนอร์เป็นที่จัดประชุมสภาเทพ ทุกวันเหล่าทวยเทพเดินทางจากอาสการ์เดอร์มายังที่นี่ผ่านสะพานบิฟร็อสต์ ตาน้ำร้อนคเวร์เก็ลมีร์ในดินแดนนิเวิลเฮย์เมอร์เป็นที่อยู่ของมังกรนีดฮ็อกเกอร์และนาคา น้ำจากคเวร์เก็ลมีร์จะไหลเป็นแม่น้ำไปจนถึงประตูนรก บ่อน้ำมิสบรูนร์ตั้งใต้รากซึ่งเชื่อมไปยอตุนเฮย์เมอร์ น้ำบ่อนี้อุดมด้วยปัญญาและความรอบรู้ถึงขนาดที่โอดินน์ยอมสละเนตรข้างหนึ่งแลกกับการได้ดื่มน้ำ
อึกก์ดราซิลล์เป็นภาษานอร์สโบราณที่ถูกตีความว่าหมายถึง "อาชาแห่งโอดินน์" มาจากการตีความคำว่า drasill ที่แปลว่าม้า กับคำว่า Ygg(r) ซึ่งเป็นหนึ่งในหลายนามแฝงของเทพโอดินน์ ในบทกวี  Hávamál ระบุว่าโอดินน์ต้องการทราบความลับสูงสุดของจักรวาล (การกำเนิดจักรวาล, ชีวิตหลังความตาย และอนาคตของจักรวาล) จึงทรงทรมานองค์เองโดยผูกเท้าข้างหนึ่งกับต้นอึกก์ดราซิลล์ แทงหอกที่สีข้าง ทุกข์ทรมานอยู่ถึงเก้าวันจนสิ้นพระชนม์ แล้วก็ทรงฟื้นคืนขึ้นมาใหม่โดยไม่เจ็บปวดและเต็มเปี่ยมไปด้วยปรีชาญาณ ต้นอึกก์ดราซิลล์จึงได้ถูกเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า คานประหารโอดินน์p=375

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ต้นไม้ในปรัมปราวิทยา
หมวดหมู่:ประมวลเรื่องปรัมปรานอร์ส
บุณย์ เจริญไชย

บุณย์  เจริญไชย เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ และรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร เป็นนักการทูตประจำประเทศฝรั่งเศส มีบุตรชาย นายจักร เจริญไชย

**ประวัติ**
บุณย์ เจริญไชย เป็นบุตรของขุนอนุการสกลรัฐ (กาทอน เจริญไชย) กับนางกาไวย อนุการสกลรัฐ เป็นชาวอำเภอเลิงนกทา จังหวัดยโสธร เป็นนักเรียนโรงเรียนเทพศิรินทร์ที่สอบได้ที่ 1 ของทุนไปเรียนต่างประเทศถึง 3 ทุน แต่เขาเลือกไปเรียนกฎหมายที่ฝรั่งเศส หลังจบการศึกษานายบุณย์ เข้ารับราชการในกระทรวงการต่างประเทศ เป็นเอกอัคราชทูตหลายประเทศ อาทิ กรุงปารีส ฝรั่งเศส อินเดีย
บุณย์ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เมื่อ พ.ศ. 2502 และดำรงตำแหน่งต่อเนื่องมาในรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร ใน พ.ศ. 2506 ภายหลังการถึงแก่อสัญกรรมของจอมพลสฤษดิ์ จนกระทั่งเขาลาออกจากตำแหน่ง ใน พ.ศ. 2507
บุณย์ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติใน พ.ศ. 2516 หลังเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ซึ่งเป็นการยึดอำนาจและขับไล่รัฐบาลชุดที่มีจอมพล ถนอม กิตติขจร เป็นนายกรัฐมนตรี

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเลิงนกทา
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมไทย
หมวดหมู่:นักการทูตชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
อู๋ย่ง

ไฟล์:Utagawa Kuniyoshi, Portrait of Chicasei Goyô (Wu Yong) (1827–1830).jpg|thumb|324x324px|อู๋ย่ง วาดโดย อุตะงาวะ คุนิโยชิ
อู๋ย่ง (จีนตัวเต็ม : 呉用 / อังกฤษ : Wu Yong) สำเนียงแต้จิ๋วคือ โงวหยง เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง เป็นผู้กล้าอันดับที่ 3 ของเขาเหลียงซาน เนื่องจากมีสติปัญญาอันหลักแหลมและมีไหวพริบดี ทำให้เขาไปถูกเปรียบเทียบว่าฉลาดเทียบเท่าตันแผงกับขงเบ้ง และได้รับฉายาว่า ดาวปัญญา (จีน : 智多星 / อังกฤษ : Resourceful Star) ต่อมาได้เข้าร่วมกับเฉาไก้ ร่วมกันปล้นของขวัญของราชครูไช่จิง และได้ขึ้นเขาเหลียงซาน หลังจากเฉาไก้ตาย อู๋ย่งก็ได้เป็นกุนซือให้กับซ่งเจียงและคอยช่วยวางแผนให้ซ่งเจียงได้ชัยชนะในหลาย ๆ สมรภูมิ ครั้นเสร็จศึกการปราบฟางล่า อู๋ย่งก็ได้รับการแต่งตั้งจากฮ่องเต้ ให้เป็นขุนนางใหญ่ที่เมืองหลวง ต่อมาอู๋ย่งได้ฝันถึงซ่งเจียงและก็ได้รู้ว่าซ่งเจียงถูกวางยา ก็เลยชวนฮัวหยงไปที่เมืองชูโจว (楚州 ท.ฌ้อจิว ; ปัจจุบันคือหวยอัน มณฑลเจียงซู) แล้วไปผูกคอตายข้างสุสานของซ่งเจียงและหลี่ขุย

**อ้างอิง**
 Keffer, David.  "Outlaws of the Marsh: A Somewhat Less Than Critical Commentary". Poison Pie Publishing House. Retrieved 19 December 2016.- Miyamoto, Yoko (2011).  "Water Margin: Chinese Robin Hood and His Bandits" date=2020-11-28 . Demystifying Confucianism. Retrieved 19 December 2016.
หมวดหมู่:ตัวละครในซ้องกั๋ง
วัลฮ็อลล์

ไฟล์:Walhalla (1896) by Max Brückner.jpg|300px|thumb|ภาพจิตรกรรมอาคารวัลฮ็อลล์ที่จุดยอดของอาสการ์เดอร์ เบื้องหลังคือต้นพิภพอึกก์ดราซิลล์
ภาพวาดโถงวัลฮ็อลล์ (ค.ศ. 1905)
วัลฮ็อลล์ (Valhǫll) หรือ วัลฮัลลา (Walhalla, Valhalla) เป็นห้องโถงตระการใหญ่มหึมาในอาสการ์เดอร์ซึ่งปกครองโดยจอมเทพโอดินน์ โอดินน์จะเลือกผู้ตายในสนามรบครึ่งหนึ่งเพื่อเดินทางไปยังวัลฮ็อลล์หลังความตาย ผู้ตายเหล่านี้จะถูกนำทางโดยเหล่าวัลกือริยา ส่วนผู้ตายอีกครึ่งหนึ่งจะได้เดินทางไปยังลานโฟลกวังเกอร์ของเทพีเฟร็วยา
ในโถงวัลฮ็อลล์ นักรบผู้สิ้นชีพจะได้พบกับเหล่านักรบมากมายที่ตายก่อนหน้าซึ่งเรียกว่าเอย์นเฮริยาร์ ตลอดจนเหล่ากษัตริย์และวีรชนในตำนานเยอรมันมากมาย พวกเขามารวมตัวกันเพื่อรอช่วยเหลือโอดินน์ในเหตุการณ์รักนาร็อก กลางโถงวัลฮ็อลล์มีต้นไม้ทองที่ชื่อกลาซีร์ (Glasir) เพดานโถงทั้งหมดถูกบุด้วยแผ่นทองคำ ที่จุดสูงสุดของวัลฮ็อลล์มีกวางเอย์กซือร์นีร์ (Eikþyrnir) และแกะเฮย์ดรูน (Heiðrún) ยืนกินใบไม้จากต้นแลราเดอร์ (Læraðr)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประมวลเรื่องปรัมปรานอร์ส
เอย์นเฮริยาร์

ภาพวาดโถงวัลฮ็อลล์ที่เต็มไปด้วยเหล่าเอย์นเฮริยาร์
ในตำนานนอร์ส เอย์นเฮริยาร์ (Einherjar) มีความหมายว่า "กองทัพหนึ่งบุรุษ" คือเหล่านักรบที่สิ้นชีพในสงครามและถูกนำพามาที่วัลฮ็อลล์โดยเหล่าวัลกือริยา ในโถงวัลฮ็อลล์ เหล่าเอย์นเฮริยาร์จะรับประทานเนื้อของสัตว์อสูรแซรีมนีร์ (Sæhrímnir) ซึ่งจะฟื้นคืนชีพในทุก ๆ คืน เนื้อนี้ปรุงโดยเอย์นเฮริยาร์ที่เป็นพ่อครัวนามว่าอันดรีมนีร์ (Andhrímnir) ขณะที่เหล่าวัลกือริยาเป็นผู้เตรียมเหล้าน้ำผึ้ง (ที่ได้มาจากเต้าของแพะเฮย์ดรูน) เหล่าเอย์นเฮริยาร์ถูกเลือกโดยโอดินน์ให้มารวมตัวกันที่วัลฮ็อลล์เพื่อรอสู้ในศึกรักนาร็อกซึ่งจะเกิดขึ้นที่สนามวีกรีเดอร์ (Vígríðr) 
บทกลอน Poetic Edda ซึ่งเรียบเรียงในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ระบุว่า โอดินน์ได้ประลองเชาวน์กับยักษ์ฉลาดนามวัฟซรูดนีร์ (Vafþrúðnir) โอดินน์ถามว่า "คนพวกไหนที่สู้กันในวิหารทุกวัน" ยักษ์ฉลาดตอบว่า "ปวงเอย์นเฮริยาร์ที่สู้ในวิหารโอดินน์ ทุกวันฆ่าฟันแล้วจบประจัญ แล้วจึงนั่งสงบพร้อมหน้า"

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประมวลเรื่องปรัมปรานอร์ส
สัพแหยก

สัพแหยก สับ-พะ-แหฺยก หรือ สัพแหยะ เป็นอาหารไทยชนิดหนึ่งซึ่งได้รับอิทธิพลจากโปรตุเกส พบได้ที่ชุมชนกุฎีจีน กรุงเทพมหานคร เป็นอาหารคาว ทำจากเนื้อสัตว์สับละเอียด ผัดกับเครื่องเทศ ปรุงรสด้วยน้ำส้มสายชู น้ำตาล และน้ำปลา รสชาติคล้ายไส้กะหรี่ปั๊บ สามารถรับประทานเป็นอาหารหลักคู่กับข้าวสวย หรือรับประทานเป็นของว่างคู่กับขนมปังก็ได้

**ประวัติ**
ชุมชนกุฎีจีนเป็นชุมชนของชาวไทยเชื้อสายโปรตุเกสที่อพยพจากกรุงศรีอยุธยาหลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีได้พระราชทานที่ดินแก่ลูกหลานชาวโปรตุเกสกลุ่มดังกล่าว มีศูนย์กลางที่โบสถ์ซางตาครู้ส ซึ่งได้ตกทอดสำรับอาหารไทย-โปรตุเกสมาจนถึงปัจจุบัน หนึ่งในนั้นคือสัพแหยก นาวินี พงศ์ไทย (สกุลเดิม ทรรทรานนท์) ซึ่งเป็นชาวชุมชนกุฎีจีน สันนิษฐานว่าอาจเป็นอาหารที่ได้รับอิทธิพลจากเมืองกัว ประเทศอินเดีย ซึ่งอดีตเคยเป็นเมืองท่าของจักรวรรดิโปรตุเกสมาก่อน
ชื่อ "สัพแหยก" บ้างว่ามาจากคำว่า subject ในภาษาอังกฤษแปลว่า "คนในบังคับ" บ้างว่าเป็นคำโปรตุเกสว่า สับเช่ ที่แปลว่าการสับ
สัพแหยกทำจากเนื้อวัวสับละเอียด (ปัจจุบันอาจใช้เป็นเนื้อหมูหรือเนื้อไก่แทน) ผัดกับพริกแกงที่ทำจากพริกชี้ฟ้าแดง เกลือสมุทร กระเทียมจีน หอมแดง ยี่หร่า ลูกผักชี และผงขมิ้น ผัดด้วยไฟกลาง ปรุงรสด้วยน้ำส้มสายชู น้ำปลา และน้ำตาลทราย ให้ได้รสเปรี้ยวนำ เค็มและหวานตาม หลังจากนั้นจึงใส่มันฝรั่งต้มสุกหั่นเต๋าผัดเข้าด้วยกัน ผัดจนงวดไม่แฉะมากเป็นอันเสร็จ

**ดูเพิ่ม**
 หมินจี่ – อาหารแบบเดียวกันในอาหารมาเก๊า

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อวัว
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อหมู
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อไก่
หมวดหมู่:อาหารไทยภาคกลาง
โกชิ โอกูโบะ

โกชิ โอกูโบะ (大久保剛志; 14 มิถุนายน ค.ศ. 1986 – ) เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งกองหน้า 
โอกูโบะเคยเล่นให้หลายสโมสรในเมืองไทย เช่น ระยอง, ราชนาวี รวมถึงบางกอกกล๊าส  และมีประสบการณ์ในการแข่งระดับอาชีพร่วมกับสโมสรฟุตบอลในประเทศญี่ปุ่นบ้านเกิดหลายทีม ทั้งเวกัลตะ เซ็นได, โซนี่ เซ็นได, มอนเตดีโอ ยามางาตะ และเกียวโต ซังงะ

**สถิติสโมสร**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 7148
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเจ1 ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเจ2 ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบีจี ปทุม ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลราชนาวี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบางกอก
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:ชาวญี่ปุ่นในประเทศไทย
วัดโพธิ์ชัย

วัดโพธิ์ชัย อาจหมายถึง
วัดที่อยู่ในเขตการปกครองคณะสงฆ์ภาค 9- วัดโพธิ์ชัย พระอารามหลวง อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย- วัดโพธิ์ชัย อำเภอนาแก จังหวัดนครพนม- วัดโพธิ์ชัย (อำเภอเมืองสิงห์บุรี) จังหวัดสิงห์บุรี
ฯลฯ
มิกิเฮาส์

มิกิเฮาส์ (Miki House, ミキハウス) เป็นบริษัทผลิตและจัดจำหน่ายเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายและเครื่องประดับสำหรับเด็กจากประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งโดยคิมูระ โคอิจิ เมื่อ ค.ศ. 1974 ในฐานะผู้ผลิตและผู้ค้าส่งเสื้อผ้าเด็กและทารกในโอซากะ ซึ่งในขณะนั้นใช้ชื่อว่า Miki Sangyo ก่อนที่ในปี ค.ศ. 1978 จะปรับเปลี่ยนโครงสร้างบริษัทและเปลี่ยนชื่อเป็น Miki House ดังปัจจุบัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บริษัทของญี่ปุ่น
อเมริกันซามัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ดินแดนอเมริกันซามัว เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอเมริกันซามัวได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 4 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา และไม่ได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**

นักกีฬากรีฑาจากประเทศดินแดนอเมริกันซามัวที่ได้รับโควตามีดังนี้

**ยูโด**

นักกีฬาว่ายน้ำจากประเทศดินแดนอเมริกันซามัวที่ได้รับโควตามีดังนี้

**ยกน้ำหนัก**

นักกีฬายกน้ำหนักจากประเทศดินแดนอเมริกันซามัวที่ได้รับโควตามีดังนี้

**อ้างอิง**
ดินแดนอเมริกันซามัว
ประเทศอันดอร์ราในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศอันดอร์รา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอันดอร์ราได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 5 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และไม่ได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**

นักกีฬากรีฑาจากประเทศอันดอร์ราที่ได้รับโควตามีดังนี้

**ยูโด**

นักกีฬาว่ายน้ำจากประเทศอันดอร์ราที่ได้รับโควตามีดังนี้

**ยิงปืน**

นักกีฬาว่ายน้ำจากประเทศอันดอร์ราที่ได้รับโควตามีดังนี้
Qualification Legend: Q = Qualify for the next round; q = Qualify for the bronze medal (shotgun)

**ว่ายน้ำ**

นักกีฬาว่ายน้ำจากประเทศอันดอร์ราที่ได้รับโควตามีดังนี้

**อ้างอิง**
อันดอร์รา
ประเทศอาร์มีเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศอาร์มีเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอาร์มีเนียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 4 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 2 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 4 เหรียญ

**นักกีฬาที่ได้รับเหรียญ**

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**มวยสากลสมัครเล่น**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ยิมนาสติก**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ยูโด**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ว่ายน้ำ**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ยกน้ำหนัก**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**มวยปล้ำ**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศอาร์มีเนียในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติอาร์มีเนียในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาอาร์มีเนียที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

อาร์มีเนีย
ประเทศไทยในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010

ประเทศไทย ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ณ ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2533 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทยได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 15 ชนิดกีฬา รวมทั้งหมด 34 คน ประกอบด้วยชาย 15 คน และหญิง 19 คน และคว้าเหรียญรางวัลได้ 7 เหรียญ โดยเป็นเหรียญทอง 4 เหรียญ และเหรียญเงิน 3 เหรียญ

**นักกีฬาที่ได้รับเหรียญ**

**จำนวนผู้เข้าแข่งขัน**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประเทศไทยในโอลิมปิกเยาวชน
ไทย
แฟรงก์ ดาราบอนต์

แฟรงก์ ดาราบอนต์ (Frank Darabont) เกิดวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1959 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบทและผู้อำนวยการสร้างชาวอเมริกันเชื้อสายฮังการี ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงสามรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำ ในอาชีพแรกของเขา เขาเป็นนักเขียนบทภาพยนตร์สยองขวัญเรื่อง นิ้วเขมือบ 3, เหนอะเคี้ยวโลก และ ไอ้แมลงวันสยองพันธุ์ผสม 2 ในฐานะผู้กำกับเขาเป็นที่รู้จักในเรื่องการดัดแปลงภาพยนตร์ของ สตีเวน คิง โนเวลลาและนวนิยายต่างๆ เช่น ชอว์แชงค์ มิตรภาพ ความหวัง ความรุนแรง, เดอะ กรีน ไมล์: ปาฏิหาริย์แดนประหาร และ เดอะ มิสท์: มฤตยูหมอกกินมนุษย์

**ผลงาน**

**ภาพยนตร์**

**โทรทัศน์**

**ผลตอบรับ**
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 4 เรื่องของ แฟรงก์ ดาราบอนต์
16px 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 16px 60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 16px 75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก  
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก  
$ ดอลลาร์สหรัฐ 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 1104
หมวดหมู่:นักเขียนบทชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากมงเบลียาร์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายฮังการี
ประเทศไทยในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศไทย ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ณ เมืองหนานจิงประเทศจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทยได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 37 คน แบ่งเป็นเป็นชาย 15 คนและหญิง 19 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 13 ชนิดกีฬา โดยได้รับเหรียงรางัลได้แก่ 3 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน และ 3 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 8 เหรียญ

**นักกีฬาที่ได้รับเหรียญ**

**จำนวนผู้เข้าแข่งขัน**

**ยกน้ำหนัก**
ไทยได้รับโควต้านักกีฬาชาย 1 คน หญิง 2 คน จากการจัดอันดับหลังการแข่งขันยกน้ำหนักเยาวชนชิงแชมป์โลก 2013 
ชาย
หญฺง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประเทศไทยในโอลิมปิกเยาวชน
ไทย
แบลซ มาตุยดี

แบลซ มาตุยดี  (Blaise Matuidi; เกิดวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1987) เป็นนักฟุตบอล​ชาวฝรั่งเศส​เชื้อสายแองโกลา​-คองโก​ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับสโมสรฟุตบอลอินเตอร์ไมแอมีในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์และทีมชาติฝรั่งเศส
มาตุยดีเริ่มต้นเล่นฟุตบอลสมัครเล่นให้กับสโมสรในแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ ได้แก่ อูว์แอ็ส ฟงต์แน-ซู-บัว และเซโอ แว็งแซนัว ต่อมาใน ค.ศ. 1999 เขาได้เข้าร่วมทีมเยาวชนของสโมสรแกลร์ฟงแตน ก่อนที่จะย้ายไปเล่นให้กับสโมสรกึ่งอาชีพอย่างเครเตยซึ่งเขาได้เล่นให้ทีมเยาวชนของสโมสรนั้นอยู่สามปี ต่อมาใน ค.ศ. 2004 เขาเซ็นสัญญาอาชีพครั้งแรกกับสโมสรทรัว และได้ลงเล่นฟุตบอลอาชีพครั้งแรกในฤดูกาล 2004–05 หลังจากสามฤดูกาลกับทรัวส์ มาตุยดีก็ได้ย้ายไปเล่นให้กับแซ็งเตเตียน ทำให้เขาได้ลงเล่นในการแข่งขันระดับทวีปครั้งแรกในฤดูกาล 2008–09 ในรายการยูฟ่าคัพ ต่อมาในฤดูกาล 2009–10 เขากลายเป็นกัปตันทีมภายใต้การคุมทีมของผู้จัดการอย่างอาแล็ง แปแร็ง และในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011 มาตุยดีได้ย้ายไปปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง ด้วยสัญญาสามปี
มาตุยดีเคยเล่นให้กับทีมชาติฝรั่งเศสชุดเยาวชน รุ่นอายุไม่เกิน 19 และ 21 ปี ต่อมาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010 เขามีชื่อติดทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกภายใต้การคุมทีมของโลร็อง บล็อง เขาได้ลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกในเดือนกันยายน ค.ศ. 2010 ในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 รอบคัดเลือก นัดที่พบกับบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา มาตุยดีได้ลงเล่นให้กับทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปสองครั้ง และฟุตบอลโลกอีกสองครั้ง โดยเขาพาทีมชาติฝรั่งเศสคว้าอันดับที่สองในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 และคว้ารางวัลชนะเลิศในฟุตบอลโลก 2018

**สถิติอาชีพ**

**ทีมชาติ**
ไฟล์:France midfielder Blaise Matuidi and England midfielder Dele Alli (23125466531).jpg|thumb|right|มาตุยดี (เสื้อน้ำเงิน) กับอัลลี (เสื้อขาว) ของทีมชาติอังกฤษ ใน ค.ศ. 2015

**ประตูในนามทีมชาติ**

**เกียรติประวัติ**
ไฟล์:Paris Saint-Germain, vainqueur Coupe de la Ligue 2014.JPG|thumb|มาตุยดี (กลาง) ชนะเลิศกุปเดอลาลีก ใน ค.ศ. 2014
ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง- ลีกเอิง: 2012–13, 2013–14, 2014–15, 2015–16- กุปเดอฟร็องส์: 2014–15, 2015–16, 2016–17- กุปเดอลาลีก: 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2016–17- ทรอเฟเดช็องปียง: 2013, 2014, 2015, 2016, 2017
ยุเวนตุส- เซเรียอา: 2017–18, 2018–19- โกปปาอีตาเลีย: 2017–18- ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา: 2018
ฝรั่งเศส- ฟุตบอลโลก: 2018
รางวัลส่วนตัว- ทีมแห่งปีของลีกเอิง: 2012–13, 2015–16- ผู้เล่นชาวฝรั่งเศสแห่งปี: 2015- Globe Soccer Awards Player Career Award: 2018
เครื่องราชอิสริยาภรณ์- เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์: 2018

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นอาแอ็ส แซ็งเตเตียน
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลยูเวนตุส
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอินเตอร์ไมแอมี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลีกเอิง
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซเรียอา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2014
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์
หมวดหมู่:นักกีฬาจากตูลูซ
ประเทศไทยในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

ประเทศไทย ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ณ เมืองบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย ได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 21 ชนิดกีฬา รวมทั้งหมด 57 คน ประกอบด้วยชาย 25 คน และหญิง 32 คน และคว้าเหรียญรางวัลได้ 11 เหรียญ โดยเป็นเหรียญทอง 4 เหรียญ เหรียญเงิน 5 เหรียญ และเหรียญทองแดง 2 เหรียญ

**สรุปเหรียญรางวัล**

**เหรียญตามชนิดกีฬา**

**เหรียญตามวัน**

**นักกีฬาที่ได้รับเหรียญ**
Supatchanin Khamhaeng ถูกตัดสิทธิ์หลังจากตรวจพบสารต้องห้าม และถูกริบเหรียญทอง

**จำนวนผู้เข้าแข่งขัน**

**ยกน้ำหนัก**
ไทยได้รับโควต้านักกีฬาชาย 1 คน หญิง 2 คน จากการจัดอันดับหลังการแข่งขันยกน้ำหนักเยาวชนชิงแชมป์โลก 2013 
ชาย
หญิง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประเทศไทยในโอลิมปิกเยาวชน
หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
สถานีย่อย:การบินอวกาศ/ภารกิจ

พัฒนาองค์ความรู้ด้านการบินอวกาศ  ให้เข้าถึงได้อย่างเสรี, และครอบคลุม 
ภารกิจ 
----
สถานีย่อยการบินอวกาศ มีเป้าหมายเพื่อเสริมสร้างแหล่งความรู้เกี่ยวกับการบินอวกาศ ให้ถูกต้อง ครอบคลุม แม่นยำ และเข้าถึงได้ง่ายและเสรี เพื่อให้สังคมมีแหล่งข้อมูลในการใช้เป็นต้นทางในการวิจัย และวิเคราะห์ข้อมูล เพื่อพัฒนาองค์ความรู้องค์รวม ให้กับประชาชนทั่วไปในด้านการบินอวกาศ และทำให้ความรู้ด้านการบินอวกาศเข้าถึงได้ง่าย โดยไม่มีการกีดกั้นทางภาษา เปิดโอกาสให้คนรุ่นหน้าเป็นประชากรที่มีความเข้าใจในการบินอวกาศต่อไป
ดังที่คอนสตันติน ซีออลคอฟสกีได้กล่าวไว้ มนุษย์ชาติจะต้องก้าวผ่านเหนือชั้นบรรยากาศและสำรวจออกไปสู่อวกาศ ดังนั้นศาสตร์แห่งการบินอวกาศจะเป็นอนาคต และหากผู้ใดจะตามทันโลกในอนาคต จะต้องเป็นผู้ที่มีความรู้และความเข้าใจในการบินอวกาศ สถานีย่อยการบินอวกาศ จึงมุ่งหวังที่จะสร้างฐานข้อมูลที่เข้าถึงได้ง่าย และเสรี ให้กับสาธารณะมีสถานที่ ที่จะหาข้อมูล ทั้งสำหรับความสนใจส่วนตัว และการพัฒนาประชากรสำหรับอนาคต อันเป็นการพัฒนาสังคมอย่างยั่งยืนในวันนี้ สถานีย่อยการบินอวกาศ ขอเชิญชวนท่านทุกคน มาร่วมกันมีส่วนร่วมในการพัฒนาฐานข้อมูลนี้ เพื่อให้เราสามารถที่จะทันซึ่งโลก และพัฒนาประชากรในอนาคตให้มีคุณภาพ ทั้งในด้านความรู้ ความเข้าใจ และความสามารถในการวิเคราะห์และสังเคราะห์ข้อมูล องค์ความรู้ด้านการบินอวกาศที่เข้าถึงได้อย่างเสรี, และครอบคลุม
----
ท่านสามารถเริ่มมีส่วนร่วมได้โดยการกดปุ่มนี้   มีส่วนร่วม
----
อารูบาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

อารูบา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอารูบาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 7 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**ยูโด**
ผลการแข่งขัน

**เรือใบ**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ว่ายน้ำ**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**เทควันโด**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศอารูบาในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติอารูบาในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาอารูบาที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก- ประเทศอารูบาในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

อารูบา
ประเทศอาเซอร์ไบจานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศอาเซอร์ไบจาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอาเซอร์ไบจานได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 56 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 18 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 1 เหรียญทอง 7 เหรียญเงิน และ 10 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 18 เหรียญ

**สรุปเหรียญรางวัล**

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศอาเซอร์ไบจานในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
อาเซอร์ไบจาน
ประเทศบาฮามาสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศบาฮามาส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบาฮามาสได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 28 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 1 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 2 เหรียญ

**สรุปเหรียญรางวัล**

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**ว่ายน้ำ**
ผลการแข่งขัน

**อ้างอิง**
บาฮามาส
สถานีย่อย:การบินอวกาศ/ชีวประวัติคัดสรร/1

ยังไม่มีชีวประวัติในภาษาไทยที่ได้ตามเกณฑ์คัดสรรในขณะนี้
(กรุณาอย่าลบหัวข้อบทความคัดสรร มีไว้เพื่อแสดงเมื่อมีชีวประวัติตามเกณฑ์)
ประเทศบาห์เรนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศบาห์เรน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบาห์เรนได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 35 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 1 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 2 เหรียญ

**สรุปเหรียญรางวัล**

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**ว่ายน้ำ**
ผลการแข่งขัน

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศบาห์เรนในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
บาห์เรน
ประเทศบังกลาเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศบังกลาเทศ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบังกลาเทศได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 7 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 5 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**ว่ายน้ำ**
ผลการแข่งขัน

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศบังกลาเทศในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
บังกลาเทศ
เสียวหมี่

บริษัทเสียวหมี่ (p=Xiǎomǐ Jítuán; Xiaomi Corporation) หรือ เสียวหมี่ เป็นบริษัทจีน ก่อตั้งในเดือนเมษายน พ.ศ. 2553 มีสำนักงานใหญ่ในปักกิ่ง ประเทศจีน ผลิตและลงทุนเกี่ยวกับสินค้าอิเล็กทรอนิกส์ เช่น สมาร์ตโฟน โมบายล์แอป แล็ปท็อป เอียร์โฟน ฯลฯ ตลอดจนสินค้าอื่น ๆ เช่น กระเป๋า รองเท้า ฯลฯ
เสียวหมี่ออกผลิตภัณฑ์สมาร์ตโฟนของตนเองในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 และได้ส่วนแบ่งในตลาดจีนอย่างรวดเร็ว จนกลายเป็นบริษัทสมาร์ตโฟนรายใหญ่ที่สุดของประเทศจีนใน พ.ศ. 2557 และกลายเป็นบริษัทผลิตสมาร์ตโฟนรายใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 4 ของโลกเมื่อเริ่มครึ่งหลังของปี พ.ศ. 2561 มีตลาดใหญ่ที่สุดอยู่ในประเทศจีน และตลาดใหญ่เป็นอันดับ 2 อยู่ในประเทศอินเดีย

**ดูเพิ่ม**
เรดหมี่
*โพโค่

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บริษัทของจีน
หมวดหมู่:การเสนอขายหุ้นครั้งแรกให้แก่สาธารณชนในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:นายกเทศมนตรีนครกรุงเทพฯ

เป็นตำแหน่งผู้บริหารของเทศบาลนครกรุงเทพฯ (ก่อนจะเป็นตำแหน่งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ในปี พ.ศ. 2516)
หมวดหมู่:ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
กรุงเทพฯ
หยวนเสี่ยวชี

ไฟล์:Utagawa Kuniyoshi - 水滸傳 - 阮小七 2.jpg|thumb|364x364px|หยวนเสี่ยวชี วาดโดย อุตะงาวะ คุนิโยชิ
หยวนเสี่ยวชี (จีนตัวเต็ม : 阮小七 / อังกฤษ : Ruan Xiaoqi) สำเนียงแต้จิ๋วคือ อวนเซียวชิด เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง และเป็นผู้กล้าอันดับที่ 31 ของเหลียงซาน มีฉายาคือ พญายม (จีน : 活閻羅 / อังกฤษ : Living King Yama)
เขาเป็นน้องชายของหยวนเสี่ยวเอ้อกับหยวนเสี่ยวอู่ เขากับพี่ชายอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านสื่อเจี๋ย (石碣村 ท.เจียกัด ; ปัจจุบันคือเขตเหลียงซาน มณฑลซานตง) และทำอาชีพเป็นชาวประมง ต่อมาได้ร่วมมือกับเฉาไก้ ไปปล้นของขวัญวันเกิดราชครูไช่จิง และได้ขึ้นเขาเหลียงซาน ต่อมาเขาได้รับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการกองเรือรบพร้อมกับพี่ชาย มีช่วงหนึ่งที่เขากับจางเหิงเสียทีให้กับกลยุทธ์ของกวนเซิ่งจนถูกจับ แต่ก็ได้เป็นอิสระ หลังจากที่กวนเซิ่งขอยอมแพ้และเข้าร่วมกับเหลียงซาน
เขาเป็นหนึ่งในผู้กล้าที่รอดตายในช่วงศึกฟางล่า แต่ไม่ได้รับการแต่งตั้งจากทางการ เนื่องจากมีกรณีที่เขาไปใส่ชุดของฟางล่า เขาจึงตัดสินใจกลับไปใช้ชีวิตอย่างสงบสุขที่บ้านเกิด

**อ้างอิง**
 Keffer, David.  "Outlaws of the Marsh: A Somewhat Less Than Critical Commentary". Poison Pie Publishing House. Retrieved 19 December 2016.- Miyamoto, Yoko (2011).  "Water Margin: Chinese Robin Hood and His Bandits" date=2020-11-28 . Demystifying Confucianism. Retrieved 19 December 2016.
หมวดหมู่:ตัวละครในซ้องกั๋ง
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักตกปลา
ดินแดนอัลไต

ดินแดนอัลไต (p=ɐlˈtajskʲɪj kraj; Altai Krai) เป็นหนึ่งหน่วยองค์ประกอบของประเทศรัสเซีย (ดินแดน) มีเขตแดนติดกับ (หมุนตามเข็มนาฬิกาจากทางทิศตะวันตก) ประเทศคาซัคสถาน (จังหวัดอีสต์คาซัคสถานและจังหวัดปัฟโลดาร์), แคว้นโนโวซีบีสค์และแคว้นเคเมโรโว และสาธารณรัฐอัลไต เมืองหลวงของดินแดน คือ บาร์นาอุล จากข้อมูลสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 ดินแดนมีประชากร 2,419,755 คน

**อ้างอิง**
อัลไต
หมวดหมู่:ดินแดนอัลไต
สุรจิต จารุเศรนี

พลเอก สุรจิต จารุเศรนี (1 กรกฎาคม พ.ศ. 2449 – 2 ตุลาคม พ.ศ. 2511) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ในรัฐบาลจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ และรัฐบาลจอมพล ถนอม กิตติขจร เป็นรัฐมนตรีที่ถูกศาลตัดสินจำคุกในคดีรับสินบนสัมปทานป่าไม้ ในขณะดำรงตำแหน่ง

**ประวัติ**
พลเอก สุรจิต รับราชการทหารในสังกัดกองทัพบก เคยโอนไปเป็นอธิบดีกรมโฆษณาการ (ชื่อในขณะนั้น) ในปี พ.ศ. 2493 และกลับมาดำรงตำแหน่งเจ้ากรมส่งกำลังบำรุงทหารบก ในปี พ.ศ. 2495 - 2497 จากนั้นกลับไปเป็นอธิบดีกรมประชาสัมพันธ์ ในปี พ.ศ. 2500-2506
พลเอก สุรจิต ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ในรัฐบาลจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ในปี พ.ศ. 2502 แทนนายสวัสดิ์ มหาผล ซึ่งถึงแก่อนิจกรรม และได้รับแต่งตั้งต่อเนื่องอีกวาระหนึ่ง ในรัฐบาลจอมพล ถนอม กิตติขจร ซึ่งเข้ามาทำหน้าที่หลังการถึงแก่อสัญกรรมของจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ในปี พ.ศ. 2506 แต่เขาก็ได้ลาออกจากตำแหน่งในเวลาต่อมา

**คดีความ**
ต่อมาเขาถูกตัดสินจำคุกในคดีเกี่ยวกับการรับสินบนการสัมปทานป่าไม้ โดยถูกนายสมฤกษ์ กิตติสุวรรณ พ่อค้าเพชรย่านสะพานหัน ฟ้องร้องว่า "เรียกสินบน" เพื่อแลกกับการได้รับอนุญาตให้เช่าที่ดินป่าสงวนแห่งชาติในจังหวัดยะลากว่า 100,000 ไร่ โดยเรียกรับผลประโยชน์ตอบแทนไร่ละ 25 บาทให้แก่ พล.อ.สุรจิต และค่าตอบแทนไร่ละ 15 บาท ให้แก่นางจำรูญ ศศิประภา แต่นายสมฤกษ์กลับไม่ได้รับอนุญาต จนทำให้พลเอก สุรจิต ต้องลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรี ศาลฎีกาพิพากษาให้พลเอกสุรจิต จำคุก 15 ปี จนกระทั่งเสียชีวิตในเรือนจำกลางคลองเปรมเนื่องจากหัวใจวาย และจำคุกภรรยาของเขาคือ คุณหญิงน้อมจิตร จารุเศรนี และเพื่อนภรรยาคือ นางจำรูญ ศศิประภา จำนวน 10 ปี

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
พลเอก  ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่างๆ ดังนี้

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย**

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ**
 เกาหลีใต้ :
** พ.ศ. 2503 – 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณฝ่ายทหาร ชั้นที่ 2 ประดับดาวทอง- เดนมาร์ก: 
** พ.ศ. 2505 – 80x80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นที่ 1- เบลเยียม: 
** พ.ศ. 2505 – 80x80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์เลออปอล ชั้นที่ 1

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ทหารบกชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ไทย
หมวดหมู่:นักโทษของประเทศไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
หมวดหมู่:อธิบดีกรมประชาสัมพันธ์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายหน้า)
ซ่งชิง

ซ่งชิง (จีนตัวเต็ม : 宋清 / อังกฤษ : Song Qing) สำเนียงแต้จิ๋วคือ ซ้องเช็ง เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง เป็นผู้กล้าลำดับที่ 76 ของเขาเหลียงซาน และเป็นคนที่ 40 ในตำแหน่ง 72 สหายดิน มีฉายาว่า พัดเหล็ก (จีน : 鐵扇子 / อังกฤษ : Iron Fan)
เขาเป็นน้องชายของซ่งเจียง ถูกบรรยายว่าเป็นคนเก็บตัวและเป็นคนเรียบง่าย ในช่วงที่ซ่งเจียงกำลังหนีคดีฆาตกรรมนางเหยียนผอซี ไปอยู่กับเยี่ยนชุนและฮัวหยงที่เขาชิงฟงนั้น ซ่งชิงได้เขียนจดหมายไปถึงพี่ชายว่าบิดานั้นตายเสียแล้ว อยากให้กลับมาสวดกงเต๊กที่บ้าน ครั้นซ่งเจียงกลับมาถึงบ้าน ก็ยังพบว่าซ่งไท่กง ผู้เป็นบิดานั้น ยังสบายดี แต่ที่ทำเช่นนั้น เพียงเพราะอยากให้มามอบตัวกับทางการ
ซ่งชิงเข้าร่วมกับเขาเหลียงซาน หลังจากที่ซ่งเจียงได้พบกับเจ้าแม่เฮียนหนึง และได้ตำแหน่งเป็นผู้จัดงานเลี้ยง เขาเป็นหนึ่งในผู้กล้าที่รอดตายจากศึกฟางล่า หลังจากที่ซ่งเจียงเสียชีวิต เขาก็ไปใช้ชีวิตอย่างสงบที่อำเภอยิ้นเฉิงซึ่งเป็นบ้านเกิด

**อ้างอิง**
 Keffer, David.  "Outlaws of the Marsh: A Somewhat Less Than Critical Commentary". Poison Pie Publishing House. Retrieved 19 December 2016.- Miyamoto, Yoko (2011).  "Water Margin: Chinese Robin Hood and His Bandits" date=2020-11-28 . Demystifying Confucianism. Retrieved 19 December 2016.
หมวดหมู่:ตัวละครในซ้องกั๋ง
หยวนเสี่ยวเอ้อ

ไฟล์:Utagawa Kuniyoshi - 水滸傳 - 阮小二.jpg|thumb|377x377px|หยวนเสี่ยวเอ้อ วาดโดย อุตะงาวะ คุนิโยชิ
หยวนเสี่ยวเอ้อ (จีนตัวเต็ม : 阮小二 / อังกฤษ : Ruan Xiao'er) สำเนียงแต้จิ๋วคือ อวนเซียวยี่ เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง และเป็นผู้กล้าลำดับที่ 27 แห่งเขาเหลียงซาน มีฉายาว่า ยักษ์เฝ้าศาล (จีน : 立地太歲 / อังกฤษ : Tai Sui Who Stands His Ground) เขาเป็นพี่ชายของหยวนเสี่ยวอู่กับหยวนเสี่ยวชี อาศัยอยู่ที่หมู่บ้านสื่อเจี๋ย (石碣村 ท.เจียกัด ; ปัจจุบันคือเขตเหลียงซาน มณฑลซานตง)
ต่อมา เขาและน้องชาย ได้เข้าร่วมกับเฉาไก้ ไปปล้นของขวัญวันเกิดราชครูไช่จิง และได้ขึ้นเขาเหลียงซาน ต่อมาเขาได้รับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการกองเรือรบ ในช่วงการศึกกับฟางล่า เขาได้รับคำสั่งจากซ่งเจียง ให้ไปรบกับกองเรือรบของฝ่ายศัตรูที่ริมน้ำใกล้เนินเขามังกรดำ (烏龍嶺 ท.โอวเล่งเนีย ; ปัจจุบันอยู่ในแถวเจ้อเจียง) โดยมี ถงเวย ถงเหมิ่ง และ เมิ่งคัง เป็นผู้ช่วย แต่เสียทีให้กับฝ่ายศัตรู และเขาก็ตายในการรบพร้อมกับเมิ่งคัง

**อ้างอิง**
 Keffer, David.  "Outlaws of the Marsh: A Somewhat Less Than Critical Commentary". Poison Pie Publishing House. Retrieved 19 December 2016.- Miyamoto, Yoko (2011).  "Water Margin: Chinese Robin Hood and His Bandits" date=2020-11-28 . Demystifying Confucianism. Retrieved 19 December 2016.
หมวดหมู่:ตัวละครในซ้องกั๋ง
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักตกปลา
หยวนเสี่ยวอู่

ไฟล์:Utagawa Kuniyoshi - 水滸傳 - 阮小五 2.jpg|thumb|367x367px|หยวนเสี่ยวอู่ วาดโดย อุตะงาวะ คุนิโยชิ
หยวนเสี่ยวอู่ (จีนตัวเต็ม : 阮小五 / อังกฤษ : Ruan Xiaowu) สำเนียงแต้จิ๋วคือ อวนเซียวเหงา เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง และเป็นผู้กล้าอันดับที่ 29 ของเหลียงซาน มีฉายาคือ ผู้เสี่ยงชีวิต (จีน : 短命二郎 / อังกฤษ : Short-lived Second Brother / บางครั้งก็แปลเป็น น้องสองผู้อายุสั้น กับ เพชรฆาตไร้น้ำใจ) เขาเป็นน้องชายของหยวนเสี่ยวเอ้อและเป็นพี่ชายของหยวนเสี่ยวชี อาศัยอยู่ที่หมู่บ้านสื่อเจี๋ย (石碣村 ท.เจียกัด ; ปัจจุบันคือเขตเหลียงซาน มณฑลซานตง)
ต่อมาได้ร่วมมือกับเฉาไก้ ไปปล้นของขวัญวันเกิดราชครูไช่จิง และได้ขึ้นเขาเหลียงซาน ต่อมาได้รับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการกองเรือรบ ในช่วงศึกฟางล่า เขาได้เป็นสายลับเพื่อคอยดูความเคลื่อนไหวของศัตรูที่เมืองกังหนำ โดยมี หยวนเสี่ยวชี หลี่จุ้น ถงเวย ถงเหมิ่ง เป็นผู้ช่วย ครั้นเมืองกังหนำถูกซ่งเจียงกับหลูจุ้นอี้เข้าตีแตก หยวนเสี่ยวอู่และอีก 4 คน ก็พยายามที่จะออกจากเมืองเพื่อไปพบกับทัพหลักของซ่งเจียง แต่หยวนเสี่ยวอู่หนีไม่ทัน ถูกโหลวหมิ่นจง (婁敏中 ท.ลูเมี้ยนตง) ฆ่าตาย

**อ้างอิง**
 Keffer, David.  "Outlaws of the Marsh: A Somewhat Less Than Critical Commentary". Poison Pie Publishing House. Retrieved 19 December 2016.- Miyamoto, Yoko (2011).  "Water Margin: Chinese Robin Hood and His Bandits" date=2020-11-28 . Demystifying Confucianism. Retrieved 19 December 2016.
หมวดหมู่:ตัวละครในซ้องกั๋ง
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักตกปลา
เหริน เจียหลุน

เหริน เจียหลุน (p=; Ren Jialun, เกิด 11 เมษายน ค.ศ. 1989), หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ อัลเลน เหริน เป็นนักแสดง นักร้องชาวจีน  เขามีชื่อเสียงจากละครอิงประวัติศาสตร์เรื่อง ศึกชิงบัลลังก์ราชวงศ์ถัง (2017) และประสบความสำเร็จอย่างมากกับบท สวี่เซวียน ใน ลิขิตรักนางพญางูขาว (2018) และบท ลู่อี้ ใน องครักษ์เสื้อแพร (2019) ทุกชาติภพกระดูกงาม ภาคอดีต , ภาคปัจจุบัน (2021) ทาสรักปีศาจ (2022)

**ประวัติก่อนเข้าวงการ**
เหรินเจียหลุนเคยเป็นนักกีฬาปิงปองอาชีพ ที่เทรนมาพร้อมกับนักกีฬาปิงปองชื่อดัง โจว หยู และ จ้างจี้เคอ เขาเข้าทีมนักกีฬาปิงปองจังหวัดชานตงเมื่ออายุ 9 ปี และฝึกฝนอย่างหนักมาตลอด จนกระทั่งเมื่ออายุ 16 ปี เขาต้องเลิกเล่นกีฬาไปเพราะอาการบาดเจ็บ
ตั้งแต่ปี 2009 เขาเข้าร่วมรายการประกวดสตาร์หลายรายการ รวมถึงรายการ Super Boy และ Korean Star ทางช่องหูหนาน  แต่เดิมเขามีแผนจะเดบิวเป็นบอยแบนด์จีน-เกาหลี แต่ล้มเลิกในปี 2014 ด้วยสาเหตุที่ไม่เปิดเผย

**ชีวิตการทำงาน**
ในปี 2014 เหรินเจียหลุนถ่ายทำละครโทรทัศน์เรื่องแรก Detective Dee โดยรับบทนำ  ละครออกอากาศล่าช้าโดยไปออกอากาศในปี 2017  ในปี 2016 เขารับบทในละครแอคชั่นแฟนตาซี Noble Aspirations และละครอาชญากรรมเรื่อง Memory Lost
เหรินเจียหลุนเริ่มมีชื่อเสียงโด่งดังในปี 2017 หลังจากเขารับบทในละครย้อนยุค ศึกชิงบัลลังก์ราชวงศ์ถัง  การถ่ายทอดบท หลี่ชู ของเขาสร้างความประทับใจให้ผู้ชมเป็นอันมากและการแสดงของเขาได้รับคำวิจารณ์ที่ดีมาก เขาได้รับรางวัลนักแสดงยอดเยี่ยมจาก the 4th Hengdian Film and TV Festival of China
ในปี 2018 เหรินเจียหลุนนำแสดงในละครโรแมนติกแฟนตาซีเรื่อง ลิขิตรักนางพญางูขาว สร้างจาก ตำนานนางพญางูขาว รับบทเป็น สวี่เซวียน 
ในปี 2019 เขารับบทในละครกำลังภายใน องครักษ์เสื้อแพร การรับบทคู่ ถานซงยวิ้น ได้รับชื่นชมเรื่องเคมีที่ลงตัวและการแสดงทางสายตาของเหรินเจียหลุน ทำให้เป็นที่กล่าวขวัญถึงและทำให้ละครประสบความสำเร็จเป็นอันมาก

**ผลงานแสดง**

**ละครโทรทัศน์**

**ผลงานเพลง**

**ซิงเกิ้ล**

**รางวัลและการได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล**

**ชีวิตส่วนตัว**
เหรินเจียหลุน เผยแพร่ภาพเขากับแฟนสาวทางเว่ยป๋อทางการเมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2017  และประกาศทางเว่ยป๋อว่าเขาได้เป็นคุณพ่อแล้วโดยโพสต์ภาพทารกเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ 2018

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องเพลงภาษาจีนกลาง
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชาวจีน
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวจีน
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชาวจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากชิงเต่า
กาลีญาอาปูร์ตูเกซา

กาลีญาอาปูร์ตูเกซา (galinha à portuguesa, "ไก่แบบโปรตุเกส", s=葡国鸡) เป็นอาหารมาเก๊าชนิดหนึ่ง แม้จะชื่อไก่แบบโปรตุเกสแต่ไม่ได้มีที่มาจากประเทศโปรตุเกส แต่เป็นอาหารจากอาณานิคมมาเก๊า และไม่พบในอาหารโปรตุเกส
อาหารชนิดนี้ประกอบด้วยเนื้อไก่ราดด้วยซอสโมญูปูร์ตูเกช (Molho português, 葡汁) ลักษณะคล้ายแกงกะหรี่ข้นใส่นม ซึ่งพบได้ในอาหารมาเก๊าเท่านั้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารมาเก๊า
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อไก่