Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ดาวเหล็ก

ดาวเหล็ก (iron star) เป็นวัตถุท้องฟ้าในสมมุติฐานที่เชื่อว่าสามารถปรากฏขึ้นได้ในอนาคตอันไกลโพ้น เงื่อนไขเบื้องต้นสำหรับการที่ดาวแบบนี้จะเกิดขึ้นคือต้องไม่มีการสลายตัวของโปรตอน (ณ เดือนกุมภาพันธ์ 2020 ยังไม่ได้รับหลักฐานที่แน่ชัดเกี่ยวกับการสลายตัวของโปรตอน) แม้ว่าจะขัดต่อผลการคาดการณ์ทางทฤษฎี แต่เรายังไม่สามารถปฏิเสธความเป็นไปได้ว่าโปรตอนเป็นอนุภาคที่เสถียร
ตามข้อสันนิษฐานของทากาฮิโกะ มัตสึบาระ (松原隆彦) ศาสตราจารย์แห่งองค์การวิจัยเครื่องเร่งอนุภาคพลังงานสูง โปรตอนเป็นอนุภาคที่ไม่มีการสลายตัว และอะตอมทั้งหมดจะเปลี่ยนเป็นเหล็กอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ในที่สุด ธาตุที่มีเลขอะตอมต่ำกว่าเหล็กจะเกิดปฏิกิริยาฟิวชันเนื่องจากปรากฏการณ์ลอดอุโมงค์ แล้วในที่สุดก็เปลี่ยนเป็นธาตุเหล็ก-56 ที่เสถียรที่สุด ธาตุที่มีเลขอะตอมสูงกว่าธาตุเหล็กจะถูกเปลี่ยนเป็นธาตุเหล็กด้วยปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิชชัน หรือ การสลายให้อนุภาคอัลฟา ซึ่งในท้ายที่สุดจะก่อตัวเป็นก้อนเหล็กเย็นที่มีมวลเท่ากับดาวฤกษ์
ฟรีแมน ไดซอนได้คำนวณว่าดาวเหล็กจะปรากฏในอีก 101500 ปีข้างหน้า นอกจากนี้ไดซอนยังบอกว่าในอีก  ปี ดาวเหล็กจะเปลี่ยนเป็นดาวนิวตรอนหรือหลุมดำซึ่งมีความเสถียรมากกว่า

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประเภทของดาวฤกษ์
หมวดหมู่:เหล็ก
หมวดหมู่:การแบ่งแยกนิวเคลียส

หมวดหมู่:นิวเคลียร์เคมี
หมวดหมู่:ฟิสิกส์นิวเคลียร์
หมวดหมู่:พลังงานนิวเคลียร์
ดาวเคราะห์ฮีเลียม

ภาพวาดดาวเคราะห์ฮีเลียมในจินตนาการ
ดาวเคราะห์ฮีเลียม (helium planet) เป็น ดาวเคราะห์ในสมมุติฐานที่สามารถเกิดขึ้นได้โดยการที่ดาวแคระขาวมวลน้อยสูญเสียมวลไป
ปกติแล้วดาวเคราะห์ยักษ์โดยทั่วไป เช่น ดาวพฤหัสบดี และ ดาวเสาร์ ส่วนใหญ่ประกอบด้วยไฮโดรเจนเป็นหลัก และมีฮีเลียมมากเป็นอันดับ 2 แต่ในดาวเคราะห์ฮีเลียมนั้นไฮโดรเจนทั้งหมดได้ถูกเผาไหม้และเปลี่ยนเป็นฮีเลียมหรือธาตุที่หนักกว่านั้นไปจนหมดสิ้นแล้ว

**ต้นกำเนิด**
ดาว AM CVn เป็นดาวแคระขาวที่มี จานพอกพูนมวลฮีเลียมเข้าสู่แกนฮีเลียม และเชื่อกันว่าเป็นระบบดาวคู่ที่อยู่ร่วมกันโดยมีการขนถ่ายมวลจากดาวฤกษ์มวลเบากว่าไปหาดาวฤกษ์มวลหนักกว่า หลังจากสูญเสียมวลส่วนใหญ่ไปแล้ว ดาวแคระขาวดวงที่เบากว่าก็จะมีมวลเข้าใกล้มวลดาวเคราะห์

**ลักษณะของดาว**
ดาวเคราะห์ฮีเลียมมีรัศมีใกล้เคียงกับดาวเคราะห์ก๊าซทั่วไปที่มีมวลใกล้เคียงกัน ปกติแล้ววัตถุที่หนักกว่า 13 เท่าของมวลดาวพฤหัสบดีจะเกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันของดิวเทอเรียมขึ้นมาได้จึงจัดว่าเป็นดาวแคระน้ำตาล แต่ดาวเคราะห์ฮีเลียมไม่หลงเหลือดิวเทอเรียมอยู่แล้ว ต่อให้มวลมากกว่า 13 เท่าของดาวพฤหัสบดีก็ไม่อาจเกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันขึ้นมาได้ จึงถือว่าเป็นดาวเคราะห์แทนที่จะจัดเป็นดาวแคระน้ำตาล

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประเภทของดาวเคราะห์
เดชเรต

Hiero|เดชเรต, มงกุฎแดง(สัญลักษณ์รูปมงกุฎเป็นตัวกำหนด)|D46:N37:D21-X1-S3|align=left|era=egypt
เดชเรต (อียิปต์โบราณ: 𓂧𓈙𓂋𓏏𓋔, โรมัน: dašrat, แปลว่า 'สีแดง') เป็นมงกุฎแดงแห่งอียิปต์ล่าง เมื่อรวมกับมงกุฎเฮดเจต (มงกุฏขาว) ของอียิปต์บนก็จะกลายเป็นมงกุฎสเกนต์ (มงกุฎคู่) ซึ่งในภาษาอียิปต์โบราณเรียกว่า เซเคมติ
มงกุฎแดงในอักษรอียิปต์โบราณถูกใช้เป็นตัวอักษรแนวตั้ง "n" โดยอักษรอียิปต์โบราณ "n" ดั้งเดิมจากช่วงสมัยยุคก่อนราชวงศ์และสมัยราชอาณาจักรเก่าเป็นสัญลักษณ์ที่แสดงถึงระลอกคลื่นของน้ำ
คำว่า เดชเรต ยังหมายถึงทะเลทรายสีแดงที่ด้านใดด้านหนึ่งของเคเมต (ดินแดนสีดำ) ซึ่งเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำไนล์อันอุดมสมบูรณ์

**ความสำคัญ**
ในตำนานเทพเกบ ซึ่งเป็นเทพแห่งพื้นพิภพ โดยทรงเป็นผู้ปกครองดั้งเดิมของอียิปต์ที่ทรงให้เทพฮอรัสทรงปกครองอียิปต์ล่างฟาโรห์แห่งอียิปต์ซึ่งมองว่าพระองค์เองทรงเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของเทพฮอรัส และสวมมงกฎเดชเรตเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของพระราชอำนาจเหนืออียิปต์ล่าง เทพเจ้าพระองค์อื่น ๆ ก็สวมมงกุฎเดชเรตเช่นกันหรือถูกระบุว่าเป็นสัญลักษณ์ด้วย เช่น เทพีวาดเจต ซึ่งเป็นเทพีงูผู้ทรงคุ้มครองและเทพีผู้สร้างของเมืองซาอิสพระนามว่า นิอิธ ซึ่งมักจะทรงสวมมงกุฏแดง
ต่อมามงกุฎแดงจะถูกรวมเข้ากับมงกุฎขาวของอียิปต์บนเพื่อประกอบขึ้นเป็นมงกุฎคู่ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการปกครองทั่วทั้งดินแดนอียิปต์ "ดินแดนทั้งสอง" ตามที่ชาวอียิปต์แสดงไว้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:มงกุฎ
หมวดหมู่:อียิปต์ล่าง
มอดูล:Location map/data/Japan Hiroshima Prefecture

return {
	name='จังหวัดฮิโรชิมะ',
	top=35.152,
	bottom=33.984,
	left=131.983,
	right=133.517,
	image='Hiroshima géolocalisation.svg',
	image1 = 'Hiroshima géolocalisation relief.svg'
}
รายพระนามแห่งมะดีนะตุลฮาบู

อนุสรณ์วิหารแห่งราเมสเซสที่ 3 ที่มะดีนะตุลฮาบู ซึ่งปรากฏพระนามของฟาโรห์แห่งสมัยราชอาณาจักรใหม่ของอียิปต์เพียงไม่กี่พระองค์ คำจารึกดังกล่าวมีลักษณะใกล้เคียงกับบันทึกรายพระนามแห่งราเมสเซียม ซึ่งได้ใช้ฉากภาพสลักของฟาโรห์ราเมสเซสที่ 2 มาเป็นแม่แบบการสร้างภาพสลักภาพดังกล่าว
ภาพสลักดังกล่าวเป็นฉากที่ฟาโรห์ราเมสเซสที่ 3 ทรงเข้าร่วมในพิธีเทศกาลแห่งเทพมิน ซึ่งมีการอัญเชิญรูปสลักของบรรพกษัตริย์ในขบวนแห่อันงดงามเพื่อถวายแด่เทพมิน ประกอบด้วยภาพสลักจำนวน 16 ภาพที่ปรากฏพระนามของฟาโรห์จำนวนเก้าพระองค์ซึ่งแบ่งออกเป็นสองส่วน
โครงร่างคร่าวๆ ของฉากภาพสลักดังกล่าวจัดตีพิมพ์เผยแพร่โดยวีว็อง เดอนง ในปี ค.ศ. 1802 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการเดินทางของนโปเลียนไปยังอียิปต์ในปี ค.ศ. 1798 ถึง 1801 ซึ่งมีการตีพิมพ์ฉากภาพสลักที่มีรายละเอียดมากขึ้นเล็กน้อยในปี ค.ศ. 1809 ในอีกสามสิบปีต่อมา ฉากภาพสลักทั้งหมดรวมทั้งภาพแกะสลักของฟาโรห์ได้รับการตีพิมพ์ตีพิมพ์โดยจอห์น การ์ดเนอร์ วิลกินสันในปี ค.ศ. 1837 ตามมาด้วยฌ็อง-ฟร็องซัว ช็องปอลียง และเล็พซิอุส ภาพฉบับในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ทั้งหมดมีการละเว้นและมีข้อผิดพลาด แต่ในปี ค.ศ. 1940 การสำรวจเอพิกราฟิกได้เผยแพร่การแสดงฉากภาพสลักที่ชัดเจน (และสมบูรณ์)
บันทึกพระนามแห่งมะดีนะตุลฮาบู (การสำรวจเอพิกราฟิก)

**ฟาโรห์ที่ถูกกล่าวถึงในบันทึกพระนาม**
ภาพสลักได้แบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือฉากภาพด้านซ้ายปรากฏขบวนแห่รูปสลักบรรพกษัตริย์จำนวน 7 พระองค์ ส่วนฉากด้านขวาปรากฏขบวนแห่รูปสลักบรรพกษัตริย์จำนวน 9 พระองค์ 
ปัจจุบันฉากภาพสลักดังกล่าวยังคงอยู่ในพื้นที่เดิมบนเสาต้นที่สองทางทิศตะวันออกในลานที่สอง ซึ่งภาพสลักแนวนอนอยู่บนกำแพงด้านตะวันออก

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
Dominique Vivant Denon: Voyage dans la Basse et la Haute Égypte, pendant les campagnes du général Bonaparte, plate 134 (Paris: 1802)
Description de l'Égypte, ou, Recueil des observations et des recherches qui ont été faites en Égypte pendant l'expédition de l'armée française, Vol. II, Planches: Antiquités. Plate 11. (Paris: Imprimerie impériale, 1809)
John Gardner Wilkinson: Manners and customs of the ancient Egyptians, including their private life, government, laws, art, manufactures, religions, and early history, plate 76, (London: 1837)
Jean François Champollion:  Monuments de l'Égypte et de la Nubie, Vol. III, plates 213-214 (Paris: 1845)
Carl Richard Lepsius:  Denkmaeler aus Aegypten und Aethiopien, III, plates 212-213, (Berlin: 1849)
The Epigraphic Survey: Medinet Habu: Volume IV, Festival Scenes of Ramses III, Oriental Institute Press 51, Plates 203-207 (Chicago: 1940)
Kenneth A. Kitchen: Ramesside Inscriptions, Vol V, pp.nbsp;205:12-13; 209:11-12 (Oxford: 1983)
หมวดหมู่:การค้นพบทางโบราณคดี
แม่แบบ:บทความคัดสรร/กรกฎาคม 2566

การอนุญาโตตุลาการเวียนนาครั้งที่สอง เป็นการระงับข้อพิพาททางดินแดนระหว่างฮังการีและโรมาเนียในการแบ่งภูมิภาคทรานซิลเวเนีย ซึ่งฮังการีสูญเสียไปภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งตามสนธิสัญญาทรียานง โดยมีนาซีเยอรมนีและฟาสซิสต์อิตาลีเป็นประเทศผู้ไกล่เกลี่ย จากผลลัพธ์ของคำตัดสินนี้ บังคับให้โรมาเนียส่งคืนดินแดนทางตอนเหนือของทรานซิลเวเนียแก่ฮังการีในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1940 และทำให้ข้อพิพาททางดินแดนระหว่างสองประเทศดำเนินต่อไปตลอดช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ความพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ทำให้ฮังการีสูญเสียดินแดนส่วนใหญ่ในสมัยจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ซึ่งหนึ่งในนั้นคือทรานซิลเวเนียที่เสียไปให้กับโรมาเนีย ตามการสนับสนุนการแบ่งดินแดนของข้อตกลงในสนธิสัญญาแวร์ซาย การขยายอาณาเขตของโรมาเนียนำไปสู่ความกังวลในการรักษาบูรณภาพแห่งดินแดนในช่วงระหว่างสงครามและการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างโรมาเนียกับมหาอำนาจผู้ชนะสงครามโลก ซึ่งล้วนเป็นประเทศยุโรปที่สนับสนุนสนธิสัญญาแวร์ซายทั้งสิ้น ในทางกลับกัน ฮังการียังคงยืนหยัดในจุดยืนของการแก้ไขสนธิสัญญาอย่างเข้มข้น เพื่อฟื้นฟูทั้งหมดหรือบางส่วนของภูมิภาคที่สูญเสียไป (อ่านต่อ...)
บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: ระ-ทะ-ทู-อี่ พ่อครัวตัวจี๊ด หัวใจคับโลก – สไตล์ (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์) – สาธารณรัฐโซเวียตฮังการี ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
วัฒนธรรมญิรซะฮ์

วัฒนธรรมญิรซะฮ์ หรือที่เรียกว่า นะกอดะฮ์ที่ 2 หมายถึง ช่วงเวลาทางโบราณคดีที่ญิรซะฮ์ ซึ่งเป็นสุสานในช่วงสมัยอียิปต์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไนล์ สุสานแห่งนี้ตั้งชื่อตามญิรซะฮ์ ซึ่งเป็นเมืองร่วมสมัยที่อยู่ใกล้เคียงกันในอียิปต์ ญิรซะฮ์ตั้งอยู่ห่างจากโอเอซิสฟัยยูมไปทางตะวันออกเพียงไม่กี่ไมล์
นักโบราณคดีได้ระบุวัฒนธรรมญิรซะฮ์เป็นวัฒนธรรมทางวัตถุที่เป็นช่วงที่สองในสามของวัฒนธรรมนะกอดะฮ์ก่อนประวัติศาสตร์และเป็นที่รู้จักกันว่าช่วงนะกอดะฮ์ที่ 2 วัฒนธรรมญิรซะฮ์อยู่ถัดจากช่วงวัฒนธรรมอัลอัมเราะฮ์ ("นะกอดะฮ์ที่ 1") และตามด้วยช่วงสมัยนะกอดะฮ์ที่ 3 ("ช่วงก่อนสมัยราชวงศ์" หรือ "วัฒนธรรมเซไมเนียน")

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อียิปต์ก่อนยุคราชวงศ์
วัฒนธรรมอัลอัมเราะฮ์

วัฒนธรรมอัลอัมเราะฮ์ หรือที่เรียกว่า นะกอดะฮ์ที่ 1 เป็นวัฒนธรรมทางโบราณคดีในพื้นที่บริเวณอียิปต์บนในช่วงสมัยยุคก่อนประวัติศาสตร์ มีอายุประมาณตั้งแต่ 4,000 ถึง 3,500 ปีก่อนคริสต์ศักราช

**ภาพรวม**
วัฒนธรรมอัลอัมเราะฮ์ได้ตั้งชื่อตามแหล่งโบราณคดีอัลอัมเราะฮ์ ซึ่งอยู่ห่างจากอัลบะดารีในอียิปต์บนไปทางใต้ประมาณ 120 กิโลเมตร (75 ไมล์) อัลอัมเราะฮ์เป็นพื้นที่แรกที่พบค้นกลุ่มวัฒนธรรมนี้โดยไม่ปะปนกับวัฒนธรรมญิรซะฮ์ในช่วงเวลาภายหลัง (นะกอดะฮ์ที่ 2) อย่างไรก็ตาม ช่วงเวลาดังกล่าวมีปรากฏหลักฐานทางโบราณคดีดีกว่าที่เมืองนะกอดะฮ์ ดังนั้นจึงเรียกว่าวัฒนธรรมนะกอดะฮ์ที่ 1 เครื่องปั้นดินเผาเคลือบสีดำยังคงผลิตต่อไป แต่เครื่องปั้นดินเผาเส้นขวางสีขาวซึ่งเป็นประเภทที่ตกแต่งด้วยเส้นสีขาวขนานชิดกันโดยมีเส้นสีขาวขนานชิดอีกชุดหนึ่งตัดกัน ซึ่งเริ่มผลิตในช่วงเวลาดังกล่าว วัฒนธรรมอัลอัมเราะฮ์อยู่ระหว่าง S.D. 30 และ 39 ในระบบการหาคู่ลำดับของฟลินเดอส์ พีทรี
ชาวอัลอัมเราะฮ์มีการครอบครองทาสและสร้างเรือพายจากต้นกกที่มัดรวมกัน ซึ่งสามารถล่องเรือในแม่น้ำไนล์ได้การค้าระหว่างผู้ถือวัฒนธรรมอัลอัมเราะฮ์ในอียิปต์บนและประชากรในอียิปต์ล่างได้รับการยืนยันในช่วงเวลาดังกล่าวผ่านวัตถุที่ขุดพบใหม่ ซึ่งพบแจกันหินจากทางเหนือที่อัลอัมเราะฮ์ โดยวัฒนธรรมอัลบะดารี ซึ่งเป็นวัฒนธรรมก่อนหน้ายังได้ค้นพบว่าแร่มาลาไคต์สามารถให้ความร้อนจนกลายเป็นเม็ดทองแดงได้ ชาวอัลอัมเราะฮ์ขึ้นรูปโลหะดังกล่าวด้วยการบิ่น หินออบซิเดียนและทองคำจำนวนเล็กน้อยถูกนำเข้ามาจากนิวเบียในช่วงเวลาดังกล่าว มีแนวโน้มที่จะมีการค้ากับเครื่องเทศเช่นกัน ไม้ซีดาร์นำเข้ามาจากเมืองบิบลอส หินอ่อนจากแพรอส และแร่เอเมอรีจากนักซอส
นวัตกรรมใหม่ เช่น อาคารอิฐดิบ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในวัฒนธรรมญิรซะฮ์ ก็เริ่มปรากฏขึ้นในช่วงเวลาดังกล่าวเพื่อยืนยันความต่อเนื่องทางวัฒนธรรม อย่างไรก็ตาม ไม่ถึงขนาดเกือบแพร่หลายอย่างที่ทราบกันในช่วงเวลาต่อมา นอกจากนี้ จานสีเครื่องสำอางรีรูปสัตว์ดูเหมือนจะใช้ในช่วงเวลาดังกล่าว อย่างไรก็ตาม ฝีมือช่างยังเป็นแบบพื้นฐานอยู่มาก และงานศิลปะสลักที่พวกเขาทราบภายหลังนั้นยังไม่ปรากฏอยู่แล้วในปัจจุบัน
หมู่บ้านอัลอัมเราะฮ์แต่ละแห่งก็จะมีเทพเจ้าสัตว์ ซึ่งมนุษย์จะใช้เครื่องรางและสัตว์ต่าง ๆ รวมถึงนกและปลา อาหาร อาวุธ รูปปั้น ของประดับตกแต่ง มาลาไคต์ และบางครั้งสุนัขก็ถูกฝังไปพร้อมกับผู้เสียชีวิต
ไฟล์:Naqada_black_top.jpg|ภาชนะรูปไข่จากสมัยนะกอดะฮ์ที่ 1  (อัลอัมเราะฮ์) แจกันดินเผาส่วนบนสีดำ ราวประมาณ 3,800–3,500 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ไฟล์:El-Amra_cattle_british_museum.JPG|หุ่นดินโคสี่หัว ราว 3,500 ปีก่อนคริสต์ศักราช พบที่อัลอัมเราะฮ์
ไฟล์:Clay_figure_(RMO_Leiden,_Egypt_Naqada_I_period,_~4000bc_25cm)_(3802228234).jpg|หุ่นดินเหนียวจากสมัยนะกอดะฮ์ที่ 1 ของอียิปต์ ประมาณ 4,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช ที่พิพิธภัณฑ์อาร์เอ็มโอ ไลเดน
ไฟล์:Egyptian_disk_macehead_4000-3400_BCE.jpg|alt=Egyptian disk-shaped macehead, 4000–3400 BCE. At the end of the period, it was replaced by the superior Mesopotamian-style pear-shaped macehead, as seen on the Narmer Palette.|หัวคทารูปจานของอียิปต์เมื่อ 4,000–3,400 ปีก่อนคริสต์ศักราช ในตอนท้ายของช่วงเวลานั้น หัวคทารูปจานถูกแทนที่ด้วยคทาหัวลูกแพร์รูปแบบเมโสโปเตเมียที่เหนือกว่า ดังที่ปรากฏในแผ่นจานสีแห่งนาร์เมอร์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อียิปต์ก่อนยุคราชวงศ์
ซอลิดสเตต

ซอลิดสเตต (solid-state) อาจหมายถึง- สถานะของแข็ง- อิเล็กทรอนิกส์สถานะของแข็ง (solid-state electronics)- ฟิสิกส์สถานะของแข็ง (solid-state physics)- เคมีสถานะของแข็ง (solid-state chemistry)- โซลิดสเตตไดรฟ์ (solid-state drive)
หมวดหมู่:จานรอบดาวฤกษ์

หมวดหมู่ของดาวฤกษ์ที่ทราบว่ามีจานรอบดาวฤกษ์
หมวดหมู่:เนบิวลา
หมวดหมู่:ระบบดาวเคราะห์
บริษัทรถไฟคีวชู

บริษัทรถไฟคีวชู () หรือเรียกโดยย่อว่า JR คีวชู () เป็นหนึ่งในบริษัทของกลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่น  ให้บริการรถไฟระหว่างเมืองภายในเกาะคีวชู ประเทศญี่ปุ่น และให้บริการเรือเฟอร์รี่ข้ามช่องแคบสึชิมะ ระหว่างฟูกูโอกะและปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ นอกจากนี้ยังดำเนินการโรงแรม ร้านอาหาร และร้านขายยาทั่วภูมิภาค สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ เขตฮากาะตะ, นครฟูกูโอกะ

**ประวัติ**
บริษัทรถไฟคีวชู ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2530 หลังจากการยุบการรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่นเป็นบริษัทย่อยหลายบริษัทเพื่อแก้ไขปัญหาหนี้สินเดิม โดยรับผิดชอบในเส้นทางรถไฟเดิมของการรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่นในบริเวณพื้นที่เกาะคีวชู
หลังจากการปรับปรุงกิจการ บริษัทได้กระจายธุรกิจไปสู่กิจการใหม่ ๆ เช่น การเลี้ยงปลาและเห็ด และการขายรถยนต์ กิจการอื่น ๆ เช่น เรือข้ามฟากบีเทิล ที่เริ่มในปี พ.ศ. 2534 และเครือร้านเบเกอรี่ Train d'or ที่เริ่มในปี พ.ศ. 2535 นอกจากนี้ยังได้เปิดบริการรถไฟระดับพรีเมียมโดยการให้บริการรถไฟความเร็วสูง คีวชูชิงกันเซ็ง และรถไฟท่องเที่ยวแบบหรูหรา นานัตสึโบชิอินคีวชู
บริษัทได้เปิดตัว ซุโงะกะ ซึ่งเป็นระบบตั๋วสมาร์ตการ์ด ตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2552
จากการเปิดเผยของบริษัทรถไฟคีวชูในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2559 การดำเนินงานที่ไม่ใช่ทางรถไฟคิดเป็นสัดส่วนประมาณ 60% ของยอดขายของบริษัทและเป็นกำไรส่วนใหญ่ของบริษัท

**เส้นทางรถไฟ**

**ชิงกันเซ็ง**
 คีวชูชิงกันเซ็ง (สายคาโงชิมะ)- นิชิคีวชูชิงกันเซ็ง

**สายหลัก**
 สายหลักคาโงชิมะ- สายหลักนางาซากิ- สายหลักคีวได (สายยูฟุโคเง็ง)- สายหลักโฮฮิ (สายอาโซะโคเง็ง)- สายหลักนิปโป- สายหลักชิกูโฮ (แบ่งออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่ สายฮารูดะ สายฟูกูโฮกุ ยูตากะ และสายวากามัตสึ)

**สายอื่น ๆ**
 สายชิกูฮิ- สายฟูกูโฮกุ ยูตากะ (ชื่อเรียกสายที่เกิดจากบางส่วนของสายหลักคาโงชิมะ, สายหลักชิกูโฮ และทั้งสายของสายซาซากูริ)- สายโกโตจิ- สายฮิซัตสึ- สายฮิตาฮิโกซัง- สายอิบูสึกิ มากูราซากิ- สายคาชิอิ- สายคารัตสึ- สายคิตโตะ- สายมิซูมิ- สายมิยาซากิคูโก- สายนิจินัน- สายโอมูระ- สายซาซากูริ- สายซาเซโบะ

**ลิมิเต็ด เอ็กซเพรส และรถไฟท่องเที่ยว**
รถไฟนานัตสึโบชิอินคีวชู รุ่น DF200 หัวรถจักร DF200-7000 กันยายน พ.ศ. 2556- อาริอาเกะ (ฮากาตะ - คูมาโมโตะ)- อารุ เรชชะ (โออิตะ - ฮิตะ เมษายนถึงมิถุนายน) (ซาเซโบะ - นางาซากิ กรกฎาคมถึงกันยายน)- อาโซะ บอย (คูมาโมโตะ - มิยาจิ)- เอ-เทรน (คูมาโมโตะ - มิซูมิ)- ฮายาโตะโนะคาเซะ (คาโงชิมะชูโอ - โยชิมัตสึ)- เฮาส์เทนบอช (ฮากาตะ - เฮาส์เทนบอช)- อิบูซูกิ โนะ ทามาเตบาโกะ (คาโงชิมะชูโอ - อิบูซูกิ)- อิซาบูโระ & ชินเป (ฮิโตโยชิ - โยชิมัตสึ)- ไคโอ (ฮากาตะ - โนงาตะ)- คาซาซากิ (ฮากาตะ - ฮิเซ็นคาชิมะ)- คาวาเซมิ ยามาเซมิ (คูมาโมโตะ - ฮิโตโยชิ)- คิราเมกิ (โมจิโก - ฮากาตะ)- คิริชิมะ (มิยาซากิ - คาโงชิมะชูโอ)- คูมากาวะ (คูมาโมโตะ - ฮิโตโยชิ)- มิโดริ (ฮากาตะ - ซาเซโบะ)- นิชิริน/นิชิรินซีไกอา (โคกูระ - ท่าอากาศยานมิยาซากิ)- รีเลย์คาโมเมะ (ฮากาตะ - ทาเกโอะ-ออนเซ็น)- นานัตสึโบชิอินคีวชู (เส้นทางรอบเกาะคีวชู)- SL ฮิโตโยชิ (คูมาโมโตะ - ฮิโตโยชิ/คูมาโมโตะ - โทซุ)- โซนิก (ฮากาตะ - โออิตะ)- ทรานส์คีวชู ลิมิเต็ด เอ็กซเพรส (ฮิโตโยชิ - โออิตะ)- อูมิซาชิยามาซาชิ (มิยาซากิ - นังโงะ)- ยูฟุ/ยูฟุ DX/ยูฟูอินโนะโมริ (ฮากาตะ - โออิตะ)

**อ้างอิง**

**ข้อมูลเพิ่มเติม**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ภาษาอังกฤษ)
หมวดหมู่:การขนส่งระบบรางในประเทศญี่ปุ่น
บอยซ์ทาวน์

บอยซ์ทาวน์ (Boyztown) เป็นย่านโคมแดงของชายรักร่วมเพศในเมืองพัทยา, ประเทศไทย ตั้งอยู่ในพัทยาแลนด์ ซอย 3, ระหว่างซอย 13/4 และซอย 13/5
ย่านนี้ก่อตั้งขึ้นในทศวรรษที่ 1980 โดยเป็นสถานที่สำหรับชายรักร่วมเพศแห่งแรกในเมืองพัทยา ในไม่ช้าก็กลายเป็นสถานบันเทิงยามค่ำคืนยอดนิยมสำหรับนักเดินทางที่เป็นชายรักร่วมเพศและคนในท้องถิ่น โดยมีสถานที่อย่างโรงแรม ผับ ร้านอาหาร บาร์โชว์คาบาเรต์ และบาร์อะโกโก้
ในขณะที่พื้นที่นี้มักมีชายรักร่วมเพศมาท่องเที่ยวเป็นประจำตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990 จนถึงปี ค.ศ. 2009 ในปี ค.ศ. 2010 มีการจัดระเบียบพื้นที่ นักเยี่ยมเยือนโดยตรงจำนวนมากพบว่าทำเลใจกลางพัทยาใต้เป็นทำเลที่ดีสำหรับการพำนักของเมือง
ตลอดหลายทศวรรษของการดำรงอยู่ของบอยซ์ทาวน์โดยเจ้าของธุรกิจได้ทำงานการกุศลผ่านมูลนิธิเรียกว่า "เทศกาลเกย์พัทยา" และ "พัทยาไพรด์" ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010 มีการบริจาคเงินให้กับมูลนิธิการกุศลรวมถึงเรื่องเอชไอวีและเอดส์

**อ้างอิง**

**หนังสืออ่านเพิ่มเติม**
 title=Boyztown 1982-2008: My Life, and the History of Cockpit Bar, Le Bistro restaurant, and the Story of Boyztown, Pattaya, Thailand.
หมวดหมู่:ชุมชนเกย์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:ย่ามโคมแดงในประเทศไทย
หมวดหมู่:อุตสาหกรรมทางเพศในประเทศไทย
หมวดหมู่:อียิปต์ก่อนยุคราชวงศ์

หมวดหมู่:ยุคก่อนประวัติศาสตร์แบ่งตามภูมิภาค
หมวดหมู่:แอฟริกายุคก่อนประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:อียิปต์ยุคก่อนประวัติศาสตร์
ฮัง ลีโป

ฮัง ลีโป (Hang Li Po, p=Hàn Lìbǎo หรือ Wang Lìbǎo) ปรากฎอยู่ในพงศาวดารของมลายู ระบุว่าเป็นเจ้าหญิงจีนยุคราชวงศ์หมิงที่ถูกส่งมาเป็นพระมเหสีในสุลต่านมันซูร์ ชะฮ์ สุลต่านแห่งมะละกา เมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 15 แต่ก็มีข้อถกเถียงอย่างต่อเนื่องเกี่ยวกับการมีอยู่ของนาง เพราะไม่ปรากฏข้อมูลของฮัง ลีโป ในเอกสารของราชวงศ์หมิงเลย ในเอกสาร รายงานแห่งบูรพาทิศ จากทะเลแดงถึงจีน (Suma Oriental que trata do Mar Roxo até aos Chins) ของโตเม ปีรึช กล่าวถึงหญิงสามัญชนชาวจีนไม่ปรากฏนาม เข้าเป็นพระมเหสีในสุลต่านเมอกัต อิซกันดาร์ ชะฮ์ หรือเกิดขึ้นก่อนหน้าสุลต่านมันซูร์ ชะฮ์ ถึงสามรัชกาล
ไฟล์:Bukit-Cina-general-view-2318.jpg|thumb|บูกิตจีนา สถานที่ที่เกี่ยวข้องกับฮัง ลีโป
ฮัง ลีโป ถูกส่งมายังมะละกาพร้อมด้วยผู้ติดตามราว 500 คน สุลต่านมันซูร์ ชะฮ์ พระราชทานผืนดินบริเวณเนินเขาแก่ผู้ติดตามชาวจีนสำหรับตั้งถิ่นฐานเรียกว่าบูกิตจีนา (Bukit Cina; ภูเขาจีน) เพื่อเป็นของทูลพระขวัญแก่ฮัง ลีโป ปัจจุบันบูกิตจีนาได้กลายเป็นสุสานจีนที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศมาเลเซีย
เรื่องราวของฮัง ลีโป ถือเป็นเรื่องราวการสมรสข้ามชาติพันธุ์และข้ามวัฒนธรรมกรณีแรก ๆ ในหมู่เกาะมลายู มรดกทางวัฒนธรรมและลำดับวงศ์ตระกูลของนางโดดเด่นในกลุ่มวัฒนธรรมลูกผสมเปอรานากัน ซึ่งพบได้บนเกาะปีนังและเมืองมะละกา มีชื่อเสียงด้านการผสมผสานวัฒนธรรมระหว่างจีนโบราณกับวัฒนธรรมท้องถิ่นของภูมิภาคนูซันตาราอย่างมีเอกลักษณ์ แต่หลังจากการทำให้เป็นอิสลามแผ่ขยายขึ้นในแถบหมู่เกาะมลายูเมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 15 เป็นต้นมา ทำให้การสมรสข้ามชาติพันธุ์ระหว่างจีนกับมลายูในแถบนี้ลดลง
อย่างไรก็ตามฮัง ลีโป เป็นเรื่องราวที่ชาวมลายูมุสลิมทราบเป็นอย่างดี เพราะนางเป็นหญิงเชื้อสายจีนที่เข้ามาอยู่ในกลุ่มชาวมลายูมุสลิม ทั้งยังเป็นหนึ่งในสมาชิกราชวงศ์ที่ปรากฏอยู่ในประวัติศาสตร์ยุคต้นของประเทศมาเลเซีย ทำให้เกิดการยอมรับและการผสมกลมกลืนทางวัฒนธรรมกับกุลีจีนที่อพยพเข้าสู่คาบสมุทรมลายูในช่วงที่ตกเป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักรเมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 18 ถึง 19

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์มะละกา
หมวดหมู่:เจ้าหญิงราชวงศ์หมิง
หมวดหมู่:ชาวมาเลเซียเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากมะละกา
ฝุ่นจักรราศีนอกระบบ

ไฟล์:Artist’s impression of bright exozodiacal light.ogv|thumb|ภาพบนดาวเคราะห์โคจรล้อมรอบดาวฤกษ์ในจินตนาการโดยศิลปิน ซึ่งแสดงให้เห็นแสงจักรราศีบนท้องฟ้าซึ่งเกิดจากฝุ่นจักรราศีนอกระบบ
ฝุ่นจักรราศีนอกระบบ (exozodiacal dust) คือเม็ดฝุ่นคาร์บอนอสัณฐาน และ ซิลิเกต ที่มีขนาดตั้งแต่ 1 ถึง 100 ไมโครเมตรที่กระจายอยู่เต็มระนาบของระบบดาวเคราะห์นอกระบบ มันเป็นดาวเคราะห์นอกระบบที่คล้ายคลึงกับฝุ่นจักรราศีที่สังเกตพบในระบบสุริยะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแถบดาวเคราะห์น้อยหลักที่มีการสังเกตอนุภาคขนาดตั้งแต่ 1 ถึง 100 ไมครอน
เมื่อเทียบกับฝุ่นจักรราศีของระบบสุริยะแล้ว อนุภาคเหล่านี้อาจมาจากดาวหางที่มีการปล่อยก๊าซออกมา หรืออาจมาจากวัตถุขนาดใหญ่กว่า เช่น การชนกันระหว่างดาวเคราะห์น้อย เมฆฝุ่นจักรราศีนอกระบบประกอบไปด้วยจานเศษซากรอบดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลัก ซึ่งตรวจพบการแผ่รังสีอินฟราเรดมากเกิน
โดยปกติแล้ว ฝุ่นจักรราศีนอกระบบหมายถึงส่วนที่ร้อนที่สุดและอยู่ในสุดของเศษจานเหล่านี้ภายในระยะห่างไม่กี่ AU จากดาวฤกษ์ รูปร่างของฝุ่นจักรราศีนอกระบบเหล่านี้สามารถเปิดเผยอิทธิพลของดาวเคราะห์นอกระบบที่มีต่อการเปลี่ยนแปลง และชี้ให้เห็นถึงการดำรงอยู่ของดาวเคราะห์ 
เนื่องจากมักจะตั้งอยู่ใกล้กับเขตอาศัยได้ของดาวฤกษ์ ฝุ่นจักรราศีนอกระบบจึงเป็นแหล่งสัญญาณรบกวนที่สำคัญเมื่อพยายามถ่ายภาพดาวเคราะห์คล้ายโลก

**ตัวอย่างของดาวฤกษ์ที่มีฝุ่นจักรราศีนอกระบบ**
 51 คนแบกงู- โฟมัลฮอต- เทาวาฬ- ดาวเวกา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ระบบดาวเคราะห์
หมวดหมู่:จานรอบดาวฤกษ์
เวกา

เวกา หรือ เวก้า อาจหมายถึง- ดาวเวกา - ดาวในกลุ่มดาวพิณ- นกเวกา - นกชนิดหนึ่งที่พบในนิวซีแลนด์ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Gallirallus australis- เวกา (ซอฟต์แวร์) - ซอฟต์แวร์เสรีสำหรับพัฒนาโปรแกรม- เวก้า (สตรีทไฟท์เตอร์) - ตัวละครในเกมสตรีทไฟท์เตอร์- เรือใบเวก้า - เรือใบที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงใช้ที่อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี
ท็อดด์ โบห์ลี

ท็อดด์ โบห์ลี (Todd Boehly; เกิด 20 กันยายน ค.ศ. 1973) เป็นนักธุรกิจและนักลงทุนชาวอเมริกัน  เขาเป็นผู้ร่วมก่อตั้ง ประธาน ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร และสมาชิกผู้มีอำนาจควบคุมของ Eldridge Industries ซึ่งเป็นบริษัทโฮลดิ้งที่มีสำนักงานใหญ่ในเมืองกรีนิช รัฐคอนเนทิคัต เขายังเป็นรักษาการซีอีโอของ Hollywood Foreign Press Association เจ้าของร่วมและประธานสโมสรฟุตบอลเชลซี และ RC Strasbourg Alsace ในลีกเอิง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักลงทุนชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน
หมวดหมู่:ประธานและนักลงทุนสโมสรฟุตบอลเชลซี
กรกฎาคม พ.ศ. 2566

กรกฎาคม พุทธศักราช 2566 เป็นเดือนที่ 7 ของปี พ.ศ. 2566 วันแรกของเดือนเป็นวันเสาร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันจันทร์

**สถานีย่อย:เหตุการณ์ปัจจุบัน**
หมวดหมู่:กรกฎาคม
*2566-07
นพดล มงคลพันธ์

นพดล มงคลพันธ์ (ชื่อเล่น แดง) หรือรู้จักกันในชื่อ แดงซ่า เป็นอดีตนักแสดง,ผู้กำกับและผู้อำนวยการสร้างละครโทรทัศน์ชาวไทย

**ประวัติ**
นพดล หรือแดง อดีตนักแสดงและผู้กำกับละครชาวไทย มีชื่อสกุลจริงตั้งแต่แรกเกิดว่า นพดล ห้วยทิพย์ เกิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ.2497 เป็นชาวอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลาโดยกำเนิด มีพี่น้องทั้งหมด 5 คนแดงเป็นคนที่ 2 คนในครอบครัวมักจะเรียกว่า ม่วย เพราะตอนเด็กเป็นคนผิวขาวแก้มแดงคล้ายเด็กผู้หญิงและไม่ซน เริ่มเข้ารับการศึกษาที่ โรงเรียนดรุณศึกษา อำเภอหาดใหญ่จากนั้นย้ายไปศึกษาต่อที่ โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัยและจบมหาวิทยาลัยรามคำแหง
เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงโดยรับบทพระเอกร่วมกับ ต่อลาภ กำพุสิริ ในภาพยนตร์เรื่อง ทะเลฤๅอิ่ม พ.ศ.2519 เป็นภาพยนตร์ใน พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล ชื่อ แดงซ่า  มาจากภาพยนตร์เรื่อง ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น พ.ศ.2520 
ต่อมาทำเบื้องหลังและเป็นผู้กำกับละครในเครือบริษัท กันตนา และในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) รวมถึงเป็นผู้บริหารบริษัท เรด ดราม่า จำกัด อีกด้วย
นพดล เสียชีวิตเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ.2549 ที่โรงพยาบาลพระราม 9 จากโรคหอบหืด สิริอายุ 52 ปี และประกอบพิธีพระราชทานเพลิงศพ ณ วัดพระศรีมหาธาตุบางเขน มีดารานักแสดงมาร่วมงานมากมาย

**ผลงานละครโทรทัศน์**
 ซีอุย (ละครโทรทัศน์) 2527 ช่อง 5- ตี๋ใหญ่ 2528 ช่อง 5- สารวัตรเถื่อน 2530 ช่อง 7

**ผลงานภาพยนตร์**
 ทะเลฤๅอิ่ม 2519- ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น 2520- ล่า 2520- แสนแสบ 2521- สัญชาตญาณโหด 2522- ถ้าเธอยังมีรัก 2524- กตัญญูประกาศิต 2526 

**ผู้กำกับและผู้สร้าง**
 จ้าวพ่อกรรมกร 2532 ช่อง 7- สุสานคนเป็น 2534 ช่อง 7- หมาดำ 2535-2536 ช่อง 5- หักลิ้นช้าง 2539 ช่อง 7- นายขนมต้ม 2539 ช่อง 7- ชุมทางเขาชุมทอง 2540 ช่อง 5- ตี๋ใหญ่ 2542 ช่อง 3- พริกกับเกลือ 2543 ช่อง 3- ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น 2544 ช่อง 3- มนต์จันทรา 2544 ช่อง 3- พุทธานุภาพ 2546 ช่อง 3- โจรปล้นใจ 2546 ช่อง 7- คู่กรรม 2 2547 ช่อง 3- รักของนายดอกไม้ 2548 ช่อง 3- หักเหลี่ยมรัก 2548 ช่อง 7 (ผู้อำนวยการสร้าง)- พี่ชาย 2549 ช่อง 3- ดวงใจปาฏิหาริย์ 2549  ช่อง 7

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอหาดใหญ่
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงจากจังหวัดสงขลา
คิงส์ไนต์

(italic=yes) เป็นวิดีโอเกมแนวเกมยิงเลื่อนที่พัฒนาและเผยแพร่โดยบริษัทสแควร์สำหรับแฟมิคอมและเอ็มเอสเอกซ์ เกมดังกล่าววางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1986 และในทวีปอเมริกาเหนือเมื่อ ค.ศ. 1989 ต่อมา เกมนี้ได้รับการเผยแพร่อีกครั้งสำหรับกลุ่มเวอร์ชวลคอนโซลของเครื่องเล่นเกมวีในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 และในทวีปอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2008 ตามมาด้วยการเปิดตัวสู่เวอร์ชวลคอนโซลในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 สำหรับนินเท็นโด ทรีดีเอส และ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 สำหรับวียู
เกมดังกล่าวกลายเป็นเกมแรกในทวีปอเมริกาเหนือของบริษัทสแควร์ภายใต้บริษัทสแควร์ซอฟต์ซึ่งเป็นบริษัทสาขาเรดมันด์ โดยหน้าจอไตเติลของการเปิดตัวเมื่อ ค.ศ. 1986 ได้ให้เครดิตเวิกส์สำหรับการเขียนโปรแกรม คิงส์ไนต์ได้รับการเปิดตัวคร้ังที่สองใน ค.ศ. 1987 สำหรับเอ็นอีซี พีซี-8801เอ็มเคII เอสอาร์ และชาร์ป เอกซ์1 เกมเวอร์ชันนี้มีชื่อใหม่คือคิงส์ไนต์สเปเชียลและวางจำหน่ายเฉพาะในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น นับเป็นเกมแรกที่ออกแบบโดยฮิโรโนบุ ซากางูจิ สำหรับแฟมิคอม ส่วนโนบูโอะ อูเอมัตสึ เป็นผู้ประพันธ์ดนตรีประกอบให้แก่คิงส์ไนต์ นับเป็นผลงานดนตรีประกอบวิดีโอเกมชิ้นที่สามของอูเอมัตสึ

**โครงเรื่อง**
คิงส์ไนต์เดินตามโครงเรื่องพื้นฐานที่คล้ายกับวิดีโอเกมเล่นตามบทบาทหลายเกมในยุคแฟมิคอม ซึ่งเจ้าหญิงแคลร์แห่งโอลเธียถูกลักพาตัวไปในอาณาจักรไอแซนเดอร์ และผู้เล่นจะต้องเลือกหนึ่งในสี่ตัวละครเอก (ได้แก่ อัศวินนักรบที่ชื่อ "เรย์ แจ็ก", พ่อมดที่ชื่อ "คาลิวา", สัตว์ประหลาดมหึมาที่ชื่อ "บารูซา" และเด็กหัวขโมยที่ชื่อ "โทบี") เพื่อฝึกและออกเดินทางเพื่อโจมตีปราสาทการ์กาตัว โดยกำจัดมังกรร้ายที่ชื่อทอลฟิดา รวมถึงช่วยชีวิตเจ้าหญิง

**รูปแบบการเล่น**
ผู้เล่นต่อสู้กับศัตรูในด่านแรกโดยใช้เรย์ แจ็ก
คิงส์ไนต์เป็นเกมยิงเลื่อนแนวตั้งที่มีเป้าหมายหลักคือการหลบหรือทำลายศัตรู และสิ่งกีดขวางบนหน้าจอทั้งหมด อย่างไรก็ตาม ไอเทมต่าง ๆ ช่วยเพิ่มความลึกซึ้งให้แก่เกม ซึ่งในฐานะตัวละครใดก็ตาม ผู้เล่นสามารถรวบรวมเพาเวอร์-อัป ต่าง ๆ เพื่อเพิ่มเลเวลของตัวละคร (สูงสุดยี่สิบเลเวลต่อตัวละคร) ได้แก่: เพิ่มการกระโดดได้มากถึงเจ็ดเลเวล, เพิ่มความเร็วเจ็ดเลเวล, เพิ่มอาวุธสามเลเวล และเพิ่มโล่สามเลเวล นอกจากนี้ ยังมีไลฟ์อัป ซึ่งรวบรวมเพื่อเพิ่มมาตรชีวิตของตัวละคร และนอกจากนั้น ยังมีไลฟ์ดาวน์ที่ควรหลีกเลี่ยง ส่วนไอคอนบนหน้าจออื่น ๆ อาจส่งผลต่อด่านดังกล่าว เช่น ทางเข้า/ออกถ้ำที่ซ่อนอยู่ และ "ตัวเปิดเผยความลับ" ที่เผยให้เห็นหินที่ซ่อนอยู่ซึ่งขัดขวางการเดินไปข้างหน้า โดยในตอนท้าย มีชิ้นส่วนสี่ประเภทที่ต้องรวบรวมในแต่ละด่าน ซึ่งมีความสำคัญต่อการผ่านด่านสุดท้ายให้สำเร็จ ชิ้นส่วนเหล่านี้เป็นเพียงชิ้นส่วนเอ, บี, ซี และดี
แต่ละด่านจะมีเพาเวอร์-อัป, ธาตุแต่ละประเภท และถ้ำจำนวนมาก เนื่องจากถ้ำในแต่ละด่านจะมีธาตุอย่างน้อยหนึ่งประเภทอยู่เสมอ (ยังไม่รวมเพาเวอร์-อัป ต่าง ๆ) จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่ผู้เล่นจะต้องค้นหาธาตุเหล่านี้ให้พบ ซึ่งบรรดาถ้ำมักจะซ่อนอยู่และโดยทั่วไปจะอยู่กลางด่าน นอกจากนี้ ถ้ำยังมีรูปปั้นที่ยิงลูกไฟ และที่ปลายถ้ำแต่ละแห่งจะมีมังกรไว้ต่อสู้ เมื่อกำจัดมังกรได้แล้ว ผู้เล่นก็สามารถออกจากถ้ำและเล่นต่อในด่านต่อไปได้

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ja
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2529
หมวดหมู่:เกมสำหรับแฟมิคอม
หมวดหมู่:เกมยิงเลื่อนแนวตั้ง
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:วิดีโอเกมผู้เล่นเดี่ยว
วอลเลย์บอลหญิงแชลเลนเจอร์คัพ 2023

วอลเลย์บอลหญิงแชลเลนเจอร์คัพ 2023 (2023 FIVB Volleyball Women's Challenger Cup) เป็นการแข่งขันครั้งที่ 4 ของวอลเลย์บอลหญิงแชลเลนเจอร์คัพ และเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงระหว่างประเทศ จำนวน 8 ทีม ซึ่งการแข่งขันนี้จะทำหน้าที่เป็นการคัดเลือกทีมเข้าแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงเนชันส์ลีก การแข่งขันกำหนดจัดขึ้นที่ลาวาล ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 27–30 กรกฎาคม ค.ศ. 2023

**การคัดเลือก**
ด้านล่างนี่คือ 8 ทีมที่เข้าร่วมแข่งขันวอลเลย์บอลแชลเลนเจอร์คัพ 2023

**รูปแบบการแข่งขัน**
การแข่งขันในครั้งนี้จะแข่งขันรูปแบบแพ้คัดออก (รอบก่อนรองชนะเลิศ, รอบรองชนะเลิศ, รอบชิงชนะเลิศ) ซึ่งประเทศเจ้าภาพ (ฝรั่งเศส) จะพบกับทีมที่มีอันดับโลกต่ำสุดในรอบก่อนรองชนะเลิศ ส่วนที่เหลืออีกหกทีมจะอยู่ในอันดับที่สองถึงเจ็ดจากการจัดอันดับโลกเอฟไอวีบี ณ วันที่ 10 กรกฎาคม 2023 ตัวเลขในวงเล็บเป็นอันดับโลก ยกเว้นเจ้าภาพ

**สนามแข่งขัน**

**รอบแพ้คัดออก**
 เวลาการแข่งขันในท้องถิ่น (UTC+02:00)

**รอบก่อนรองชนะเลิศ**
32

**รอบรองชนะเลิศ**

**รอบชิงอันดับที่ 3**

**รอบชิงชนะเลิศ**

**อันดับการแข่งขัน**

**ดูเพิ่ม**
 วอลเลย์บอลหญิงเนชันส์ลีก 2024- วอลเลย์บอลชายแชลเลนเจอร์คัพ 2023

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 สหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ – เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
2023
แชลเลนเจอร์คัพ
บาตัง เกียโป

บาตัง เกียโป (Batang Quiapo) เป็นซีรีส์โทรทัศน์ของฟิลิปปินส์ที่ฉายทางช่องคาปามีลยาแชนแนล เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 นำแสดงโดย โคโค่ มาร์ติน และโลวี โพ

**นักแสดง**
 โคโค่ มาร์ติน รับบท เฮซุส นาซาเรโน "แทงกอล" ดิมากิบา / เฮซุส นาซาเรโน มอนเตเนโกร- โลวี โพ รับบท โมนิก้า "โมกัง / โมนิค" ไดมาคูลังกัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
tt24059730
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ตากาล็อกที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2566
ทาร์คัน

ประทับตราด้วยพระนามของฟาโรห์นาร์เมอร์จากทาร์คัน
ทาร์คัน เป็นพื้นที่สุสานอียิปต์โบราณ ตั้งอยู่ประมาณ 50 กิโลเมตร ทางใต้ของกรุงไคโรบนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไนล์ สุสานแห่งนี้ถูกขุดขึ้นในสองฤดูกาลโดยฟลินเดอรส์ พีทรี ซึ่งปรากฏว่าได้ค้นพบหลุมฝังศพของเกือบทุกยุคสมัย แต่ที่สำคัญที่สุด คือ ค้นพบสุสานจำนวนมากจากสมัยการก่อตั้งรัฐของอียิปต์ หรือสมัยราชวงศ์ตอนต้น ราวประมาณ 3100 ปีก่อนคริสตกาล โดยพีทรีได้ค้นพบหลุมฝังศพมากกว่า 2,000 หลุม ซึ่งส่วนใหญ่เป็นหลุมธรรมดาบนพื้นที่เป็นสุสานของสามัญชนทั่วไป อย่างไรก็ตาม ยังค้นพบมาสตาบาหลายหลังจากสมัยราชวงศ์ที่หนึ่ง ซึ่งประดับประดาด้วยกรอบหน้าพระราชวัง
การค้นพบที่สำคัญที่สุด ได้แก่ หลุมฝังศพที่ปรากฏตราประทับมากมายที่เป็นของฟาโรห์นาร์เมอร์และชุดทาร์คัน ซึ่งเป็นหนึ่งในชุดที่เก่าแก่ที่สุดที่พบในอียิปต์ สุสานในยุคต่อมาเรียกว่า คัฟร์ อัมมัร ถึงแม้ว่าจะอยู่เคียงข้างกับสุสานในยุคก่อนก็ตาม และพบภาพเหมือนของมัมมี่ฟัยยูมจากหลุมฝังศพสมัยโรมัน

**สุสานหมายเลข 1060**
สุสานหมายเลข 1060 เป็นมาสตาบาที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดในทาร์คัน ซึ่งถูกแบ่งออกเป็นหลายห้อง โดยส่วนใหญ่จะใช้สำหรับเก็บของที่ใช้ในฝังศพ แม้ว่าจะหลงเหลือมาเพียงเล็กน้อยก็ตาม ตรงกลางเป็นห้องฝังศพใต้ดินที่มีห้องเล็กๆ ด้านข้างสี่ห้อง ซึ่งไม่มีประตูเชื่อมถึงกัน แต่มีประตูเจาะบนผนังซึ่งทำหน้าที่เป็นห้องสัญลักษณ์ ซอกที่ทาด้วยสีแดงนั้น ซึ่งมีเพียงช่องเดียวที่มีพื้นไม้ไม่ทาสี ซึ่งอาจจะบ่งบอกถึงสถานที่ทางศาสนาสำหรับผู้เสียชีวิต รอบ ๆ มาสตาบามีกำแพง ซึ่งไม่ทราบชื่อเจ้าของ

**ระเบียงภาพ**
File:Contents of tomb 99. 1st century CE. From tomb 99 at Tarkhan (Kafr Ammar), Egypt. The Petrie Museum of Egyptian Archaeology, London.jpg|สิ่งของจากหลุมฝังศพหมายเลข 99 ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 1 จากหลุมฝังศพที่ 99 ที่ทาร์คัน (คัฟร์ อัมมัร) ประเทศประเทศอียิปต์ จัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์โบราณคดีอียิปต์พีทรี กรุงลอนดอน
File:Pottery jar, drab ware. The original loop slip is still present. Ptolemaic period. From Tarkhan (Kafr Ammar), Egypt. The Petrie Museum of Egyptian Archaeology, London.jpg|โถดินเผา ซึ่งเป็นภาชนะสีอ่อนและยังเชือกพันเดิมยังอยู่ จากสมัยทอเลมีในทาร์คัน (คัฟร์ อัมมัร) ประเทศอียิปต์ จัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์โบราณคดีอียิปต์พีทรี กรุงลอนดอน

**บรรณานุกรม**
 Wolfram Grajetzki: "The architecture and the signification of the Tarkhan mastabas" In: Archeo-Nil 18 (2008), p. 103-112- W. Grajetzki, Tarkhan, In: J. Picton, I. Pridden (editors): Unseen Images, Archive Photographs in the Petrie Museum, Volume I: Gurob, Sedment and Tarkhan, London 2008, p. 185-237 978-1-906137-04-5- W M. Flinders Petrie, G.A. Wainwright, B.A., A.H. Gardiner, D. Litt.: Tarkhan I and Memphis V, London 1913- W.M. Flinders Petrie: Tarkhan II, London 1914- W.M. Flinders Petrie: Heliopolis, Kafr Ammar and Shurafa, London 1915
หมวดหมู่:แหล่งโบราณคดีในประเทศอียิปต์
โบสถ์จง-คเนียะฮ์

โบสถ์นักบุญเปาโล จง-คเนียะฮ์ เป็นโบสถ์คริสต์นิกายโรมันคาทอลิกแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในหมู่บ้านจง-คเนียะฮ์ (ចុងឃ្នាស, จุงฆนาส) จังหวัดเสียมราฐ ประเทศกัมพูชา โบสถ์แห่งนี้มีลักษณะพิเศษด้วยสร้างเป็นเรือนแพขนาดใหญ่กว่าที่อยู่อาศัยทั่วไป เพื่อรองรับสัตบุรุษ เพราะหมู่บ้านจง-คเนียะฮ์ เป็นชุมชนเรือนแพหรือชุมชนลอยน้ำที่หนาแน่นกว่าร้อยครัวเรือน ตั้งอยู่กลางโตนเลสาบ ด้วยเหตุนี้ชุมชนดังกล่าวจึงประกอบไปด้วยบ้านลอยน้ำ ตลาดลอยน้ำ โรงเรียนลอยน้ำ วัดพุทธลอยน้ำ และโบสถ์คริสต์ลอยน้ำ โดยโบสถ์จง-คเนียะฮ์จะเคลื่อนย้ายตามการเคลื่อนที่ของชุมชนในแต่ละฤดูกาลด้วย แต่อย่างไรก็ตามโบสถ์จง-คเนียะฮ์ไม่ใช่โบสถ์คริสต์ลอยน้ำเพียงแห่งเดียวในชุมชน และทุกโบสถ์มักจะสร้างโรงเรียนไว้คู่กัน
สัตบุรุษและคนในชุมชนส่วนใหญ่ในจง-คเนียะฮ์เป็นชาวกัมพูชาเชื้อสายเวียดนามผู้สืบสันดานมาจากอดีตทหารเวียดนามคราวสงครามเมื่อหลายทศวรรษที่ผ่านมา แต่ไม่โยกย้ายกลับมาตุภูมิ และตั้งถิ่นฐานอยู่ในประเทศกัมพูชาแทน ปัจจุบันพวกเขายึดอาชีพเป็นชาวประมง และใช้ภาษาเวียดนามในการสื่อสารเป็นหลัก พวกเขาอาศัยร่วมชุมชนกับชาวเขมรที่นับถือศาสนาพุทธซึ่งเป็นชนกลุ่มใหญ่ และชาวจามที่นับถือศาสนาอิสลาม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 โบสถ์คาทอลิกจง-คเนียะฮ์
จง-คเนียะฮ์
จง-คเนียะฮ์
จง-คเนียะฮ์
บอฆอลีฆอโทฆ

บอฆอลีฆอโทฆ (باقالی قاتق) เป็นอาหารอิหร่านตอนเหนือที่ทำมาจากถั่วปากอ้า, ผักชีลาว และไข่ มักเสิร์ฟพร้อมกับคอเท (ข้าวเปอร์เซีย) ในจังหวัดตอนเหนืออย่างจังหวัดกีลอนและจังหวัดมอแซนแดรอน และอาจถือได้ว่าเป็นโคเรช (สตูเปอร์เซีย) อาหารนี้ปรุงด้วยขมิ้น, เกลือ, กระเทียม และบางครั้งอาจใช้พริกไทย 
ส่วนอาหารจากนี้นอกประเทศอิหร่านอาจทำมาจากถั่วลิมา ถั่วแดง หรือถั่วปากอ้า

**อ้างอิง == 
หมวดหมู่:อาหารอิหร่าน
หมวดหมู่:สตูอิหร่าน
หมวดหมู่:อาหารประเภทไข่
หมวดหมู่:อาหารประเภทถั่ว
แนร์เกซี (จังหวัดฟอร์ส)

แนร์เกซี (نرگسي) เป็นหมู่บ้านในตำบลแดชเทลอเล อำเภอแอซีร์ เทศมณฑลโมฮร์ จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 54 คนใน 7 ครัวเรือน

**อ้างอิง ==
แนร์เกซี (เทศมณฑลอีเซ)

แนร์เกซี (نرگسي) เป็นหมู่บ้านในตำบลพียอน อำเภอกลาง เทศมณฑลอีเซ จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 45 คนใน 7 ครัวเรือน

**อ้างอิง ==
โรงแรมแชงกรี-ลา กรุงเทพฯ

โรงแรมแชงกรี-ลา กรุงเทพฯ เป็นโรงแรมระดับห้าดาวริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในแขวงบางรัก เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร ภายใต้การดูแลของบริษัท แชงกรี-ลา โฮเต็ล จำกัด (มหาชน)

**ประวัติ**
ก่อนหน้านั้นรอเบิร์ต คอก (Robert Kuok) นักธุรกิจชาวมาเลเซีย ได้เปิดโรงแรมแชงกรี-ลา โรงแรมระดับ 5 ดาว เปิดให้บริการแห่งแรกในสิงคโปร์ เมื่อ พ.ศ. 2514 จากนั้นรอเบิร์ต คอก ร่วมมือกับสุรีย์ อัษฎาธร เจ้าของบริษัทน้ำตาลไทยรุ่งเรือง ร่วมกันก่อตั้งโรงแรมแชงกรี-ลา ขึ้นในกรุงเทพฯ บนพื้นที่ 12 ไร่ 2 งาน 63 ตารางวา ตั้งอยู่บนที่ดินซึ่งบริษัทเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ โรงแรมสูง 15 ชั้น และมีห้องพักทั้งหมด 682 ห้อง เริ่มเปิดให้บริการบางส่วนในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2529 และเปิดบริการเต็มโครงการเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2529 (เรียกส่วนแรกว่า แชงกรี-ลาวิง)
ต่อมา พ.ศ. 2531 บริษัทได้ซื้อที่ดินเพิ่มเติมเนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน 75 ตารางวา ซึ่งติดกับอาคารจอดรถของโรงแรม เพื่อสร้างโรงแรมหลังใหม่ ซึ่งเรียกว่า "กรุงเทพวิง" ประกอบด้วยอาคาร 3 หลัง คืออาคารโรงแรมสูง 16 ชั้น มีห้องพัก 174 ห้อง อาคารสำนักงานให้เช่าและศูนย์การค้าสูง 10 ชั้น และอาคารจอดรถสูง 10 ชั้น อาคารหลังใหม่นี้ดำเนินการเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2534
ในช่วง พ.ศ. 2544–2545 โรงแรมได้ใช้เงินจำนวน 17 ล้านเหรียญสหรัฐในการปรับปรุงโรงแรมในส่วนห้องพักแขก โถง ร้านอาหาร ทางเข้า และสปา ต่อมาในช่วงปลาย พ.ศ. 2550 ถึง 2553 โรงแรมปรับปรุงอีกครั้งด้วยงบประมาณ 60 ล้านเหรียญสหรัฐ

**อ้างอิง**
แชงกรี-ลา กรุงเทพฯ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างริมแม่น้ำเจ้าพระยา
แนร์เกซี (อาหาร)

แนร์เกซี (نرگسی) เป็นอาหารอิหร่านที่ทำมาจากไข่, หัวหอมทอด และปวยเล้ง ปรุงด้วยเกลือ, กระเทียม และพริกไทยดำ
แนร์เกซีเป็นไข่เจียวปวยเล้งชนิดหนึ่งที่นิยมรับประทานเป็นอาหารเช้า

**อ้างอิง == 
หมวดหมู่:อาหารอิหร่าน
หมวดหมู่:อาหารอินเดีย
หมวดหมู่:อาหารประเภทไข่
หมวดหมู่:ไข่เจียว
จานเศษซาก

ไฟล์:debris disk AU Mic HST.jpg|thumb|250px|จานเศษซากที่ล้อมรอบดาว AU กล้องจุลทรรศน์ถ่ายโดยกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล
ไฟล์:Fomalhaut with Disk Ring and extrasolar planet b.jpg|thumb|300px|จานเศษซากที่ล้อมรอบดาวโฟมัลฮอต ถ่ายโดยกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล ที่มุมขวาล่างแสดงดาวเคราะห์โฟมัลฮอต บี
จานเศษซาก (debris disk) เป็นจานรอบดาวฤกษ์ที่ประกอบไปด้วยฝุ่นและเศษหินรอบ ๆ ดาวฤกษ์ ถูกพบทั้งในดาวฤกษ์อายุน้อยและดาวฤกษ์ที่กำลังอยู่ระหว่างวิวัฒนาการ และยังมีการค้นพบดาวนิวตรอนที่มีจานเศษซากล้อมรอบอยู่แล้ว สามารถมองได้ว่าจานเศษซากนั้นเป็นระยะต่อจากจานดาวเคราะห์ก่อนเกิดในกระบวนการก่อตัวของระบบดาวเคราะห์ หรือเป็นไปได้ที่จะเป็นเศษวัตถุที่เกิดจากการชนกันของวัตถุท้องฟ้าขนาดเล็ก
มีการค้นพบดาวฤกษ์จำนวนมากที่เชื่อว่าน่าจะมีจานเศษซากล้อมรอบอยู่ ดาวฤกษ์เหล่านั้นโดยปกติแล้วมักมีความสว่างเป็นพิเศษเมื่อมองในช่วงคลื่นอินฟราเรด และดูเหมือนว่าจะปล่อยรังสีออกมามากเกินคาด รังสีอินฟราเรดส่วนเกินเหล่านี้ทั้งหมดเกิดจากการที่พลังงานที่ปล่อยออกมาจากดาวฤกษ์ถูกดูดกลืนโดยจานที่อยู่รอบแล้วจึงแผ่ออกมาในรูปของรังสีอินฟราเรด
ในระบบดาวคู่ เมื่อดาวปฐมภูมิถูกบดบัง อาจสามารถสังเกตการณ์เห็นภาพบางส่วนของจานเศษซากได้

**ประวัติศาสตร์การสังเกตการณ์**
ในปี 1984 ได้มีการค้นพบจานเศษซากเป็นครั้งแรกรอบ ๆ ดาวเวกาโดยดาวเทียม IRAS โดยในตอนแรกเชื่อว่าจานที่พบนั้นเป็นจานดาวเคราะห์ก่อนเกิด และเชื่อว่าผลการณ์สังเกตการณ์ที่ผิดปกติที่พบภายในแผ่นจานหลังจากนั้นบ่งชี้ได้มีดาวเคราะห์เกิดขึ้นแล้ว แต่เนื่องจากไม่มีก๊าซอยู่ภายในจาน ตอนนี้จึงเชื่อว่าน่าจะเป็นเพียงแค่จานเศษซากเท่านั้น นอกจากนี้ยังพบเศษจานที่คล้ายกันในดาวโฟมัลฮอต และดาวเบตาขาตั้งภาพอีกด้วย
ในปี 1998 มีการค้นพบเศษจานบนดาว 55 ปู ซึ่งอยู่ใกล้เคียง ซึ่งในปัจจุบันก็เป็นที่ทราบแล้วว่าเป็นดาวที่มีระบบดาวเคราะห์อยู่ การรบกวนของจานเศษซากที่ล้อมรอบดาวเอปซิลอนแม่น้ำบ่งชี้ว่ามีดาวเคราะห์ที่โคจรรอบดาวฤกษ์อยู่ และยังทำให้เราสามารถทราบมวลและสมบัติวงโคจรของดาวได้

**แหล่งกำเนิด**
อนุภาคขนาดเล็กในจานเศษซากโดยทั่วไปมีขนาดประมาณ 1–100 ไมโครเมตร การแผ่รังสีจากดาวฤกษ์ใจกลางที่ร้อนจะค่อย ๆ ดึงดูดเม็ดฝุ่นเหล่านี้เข้ามาด้านในในลักษณะที่เป็นเกลียว เนื่องจากปรากฏการณ์พอยน์ติง–รอเบิร์ตสัน ดังนั้นแล้ว อายุขัยของจานเศษซากจึงอยู่ที่ประมาณ 10 ล้านปี หรือน้อยกว่านั้น ดังนั้นเพื่อรักษาการมีอยู่ของจานจำเป็นต้องมีกระบวนการบางอย่างที่ต่อเนื่องเพื่อเติมเต็มวัสดุในจาน ตัวอย่างเช่น การชนกันของเม็ดขนาดใหญ่ในจาน การชนกันสามารถทำให้อนุภาคขนาดใหญ่มีขนาดเล็กลง และยิ่งชนกันอย่างต่อเนื่องยิ่งสามารถทำให้อนุภาคมีขนาดเล็กลงไปอีก
เพื่อให้เกิดการชนกันในจานเศษ ต้องมีวัตถุขนาดใหญ่พอที่จะสร้างการรบกวนด้วยแรงโน้มถ่วงอยู่ในจานเพื่อสร้างความเร็วการชนที่เพียงพอ การรบกวนนี้อาจเกิดขึ้นได้จากดาวเคราะห์ในการระบบดาวเคราะห์ หรือจากดาวฤกษ์ทุติยภูมิในระบบดาวคู่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จานรอบดาวฤกษ์
ประดิพัทธ์

ประดิพัทธ์ หรือ ปดิพัทธ์ อาจหมายถึง

**ชื่อบุคคล**
 พระยาประดิพัทธภูบาล (คอยู่เหล ณ ระนอง)- ปดิพัทธ์ สันติภาดา – นักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก

**ชื่อพันธุ์ไม้**
 สนประดิพัทธ์ – ไม้ยืนต้น ทรงพุ่มสูงปลายยอดแหลม ในวงศ์สนทะเล (Casuarinaceae) ตั้งตามชื่อของพระยาประดิพัทธภูบาล (คอยู่เหล ณ ระนอง) ผู้ที่นำเข้ามาในประเทศไทย

**สถานที่**
 ถนนประดิพัทธ์ – ถนนที่เชื่อมระหว่างเขตดุสิตกับเขตพญาไท กรุงเทพมหานคร ตั้งชื่อตามพระยาประดิพัทธภูบาล (คอยู่เหล ณ ระนอง)- ป้ายหยุดรถไฟประดิพัทธ์ – ป้ายหยุดรถย่านชานเมืองของการรถไฟแห่งประเทศไทย ตั้งอยู่ใกล้ทางแยกเทอดดำริ บริเวณถนนประดิพัทธ์ตัดกับถนนกำแพงเพชร 5- สวนสนประดิพัทธ์ – สถานพักตากอากาศในความรับผิดชอบของกองทัพบก ตั้งอยู่ที่อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์- สถานีสวนสนประดิพัทธ์ – สถานีรถไฟทางรถไฟสายใต้ของการรถไฟแห่งประเทศไทย ตั้งอยู่ในบริเวณสวนสนประดิพัทธ์
แนร์เกซี (จังหวัดอีลอม)

แนร์เกซี (نرگسي) เป็นหมู่บ้านในตำบลแนโบแวต อำเภอกลาง เทศมณฑลเอย์วอน จังหวัดอีลอม ประเทศอิหร่าน จากสำมะดน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 100 คนใน 19 ครัวเรือน ประชากรในหมู่บ้านนี้เป็นชาวเคิร์ด

**อ้างอิง ==
แนร์เกซี

แนร์เกซี (نرگسي) อาจหมายถึง:- แนร์เกซี (อาหาร)- แนร์เกซี (จังหวัดฟอร์ส)- แนร์เกซี (จังหวัดอีลอม)- แนร์เกซี (เทศมณฑลอีเซ) จังหวัดฆูเซสถาน
แม่แบบ:Navbar-collapsible/doc

== การใช้งาน**
เพียงวางโค้ดต่อไปนี้ในพื้นที่ส่วนหัวของตารางที่ยุบได้ (collapsible table) เพื่อเพิ่มลิงก์ "ดู/คุย/แก้" ที่ด้านซ้าย

**พารามิเตอร์**

**บังคับ**
 1 : (พารามิเตอร์ที่ไม่มีชื่อตัวแรก) ข้อความที่ปรากฏตรงกลางแถบหัวเรื่อง (แถบด้านบนสุด)
 2 : (พารามิเตอร์ที่ไม่มีชื่อตัวที่สอง) ชื่อของแม่แบบ ซึ่งจำเป็นในการทำให้ "mini=1" ลิงก์ไปยังหน้าแม่แบบได้อย่างถูกต้องบนทุกหน้าที่ใช้แม่แบบนั้น คุณสามารถใช้โค้ด  แทนได้เมื่อต้องการความรวดเร็วในการสร้างหรือแก้ไข

**ตัวเลือก**
 plain : หากตั้งค่า plain=1 ลิงก์จะเปลี่ยนรูปแบบจากอักษรย่อ mini=1 กลายเป็นคำ plain=1 
 fontcolor : ระบุสีข้อความหัวเรื่องและสีลิงก์ของ mini=1

**ดูเพิ่ม**
Navbar: แม่แบบนี้ทำการรวมข้ามจาก navbar ซึ่งเป็นแม่แบบที่สามารถปรับแต่งได้มากขึ้น 
Navbar-header: วางตำแหน่ง mini=1 ให้อยู่ริมขวาสุดของบรรทัด มักใช้ในส่วนหัวของกล่องนำทางที่ยุบไม่ได้ (non-collapsible navbox)
ใช้เมตาเทมเพลต (meta-template) เพื่อลดขนาดและความซับซ้อนของโค้ดและทำให้แก้ไขได้ง่ายขึ้น ดังนี้
ผู้ครองราชสมบัติร่วม

ผู้ครองราชสมบัติร่วม เป็นสถานการณ์ที่ตำแหน่งผู้ปกครอง (เช่น เจ้าชาย เจ้าหญิง กษัตริย์ พระราชินี จักรพรรดิ หรือจักรพรรดินี) ซึ่งโดยปกติจะมีเพียงบุคคลเดียว แต่กลับมีผู้ปกครองขึ้นมาบริหารสองคนหรือมากกว่านั้น ซึ่งจะแตกต่างจากระบบการปกครองทวิราชาธิปไตย (Diarchies หรือ Duumvirates) อย่างเช่น การปกครองของนครรัฐสปาร์ตาโบราณและจักรวรรดิโรมัน พร้อมกับผู้สำเร็จราชการที่ซึ่งในกรณีส่วนใหญ่ผู้ปกครองที่ยังเยาว์วัยกว่าที่จะปกครองด้วยตนเองได้หรือไร้ความสามารถ โดยเฉพาะจะมีผู้อาวุโสเหนือผู้ปกครองและไม่ใช้อำนาจใด ๆ นอกเหนือจากการดำรงตำแหน่งประมุขแห่งรัฐตามกฎหมาย

**ตัวอย่างทางประวัติศาสตร์**
การครองราชสมบัติร่วมนั้นเป็นเรื่องปกติที่เกิดขึ้นในช่วงสมัยเฮลเลนิสติก ตามที่นักวิชาการท่านหนึ่งได้กล่าวว่า "โดยปกติแล้วสามารถอธิบายได้ว่าการครองราชสมบัติร่วมเป็นวิธีการหลีกเลี่ยงวิกฤตการสืบราชสันตติวงศ์หรือความขัดแย้งภายใน และเป็นการเสริมสร้างเอกลักษณ์และอุดมการณ์ของราชวงศ์" ตัวอย่างอื่นๆ ได้แก่ การครองราชสมบัติร่วมของพระเจ้าเฟรดเดอริกที่ 1 แห่งออสเตรียและจักรพรรดิลูทวิชที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในราชอาณาจักรเยอรมนี นอกจากนี้ยังสามารถพบผู้ปกครองตามสิทธิ์ของพระมเหสี (Jure uxoris) ในราชอาณาจักรต่างๆ เช่น สเปนและโปรตุเกส (พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 และสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยา, พระเจ้าเฟลิเปที่ 1 และสมเด็จพระราชินีนาถฆัวนาแห่งกัสติยา, พระเจ้าเปดรูที่ 3 และสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 1 แห่งโปรตุเกส เป็นต้น) และในราชอาณาจักรนาวาร์ พระสวามีของสมเเด็จราชินีนาถผู้ทรงครองราชย์ทรงได้รับการขนานนามว่าเป็นผู้ปกครองร่วมdate=March 2022

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชาธิปไตย
หมวดหมู่:องค์การวิทยาศาสตร์แบ่งตามประเทศ

หมวดหมู่:สมาคมทางวิทยาศาสตร์
หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแบ่งตามประเทศ
วิทยาศาสตร์
อฮานีอิท

อฮานีอิท เป็นสตรีชาวอียิปต์โบราณที่มีชีวิตอยู่ในช่วงสมัยราชวงศ์ที่หนึ่งแห่งอียิปต์ ซึ่งได้รับการตั้งชื่อตามเทพีนีอิท
ฟาโรห์ดเจตจากราชวงศ์ที่หนึ่งทรงถูกฝังพระบรมศพอยู่ในสุสาน แซดในอุมมุลเกาะอาบ และมีจารึกที่ปรากฏชื่อของอฮานีอิทอยู่ในหลุมฝังพระบรมศพนั้น จารึกดังกล่าวมีชื่อว่า ยูซี 14268 และไม่ทราบโดยแน่ชัดว่าอฮานีอิทจะทรงเป็นพระมเหสีของกษัตริย์ ขุนนาง หรือพระญาติของกษัตริย์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลยุคราชวงศ์ที่หนึ่งแห่งอียิปต์
การสังหารหมู่ที่นังกาปัรบัต พ.ศ. 2556

การสังหารหมู่ที่นังกาปัรบัตในคืนวันที่ 22 มิถุนายน 2013 เป็นการก่อการร้ายในแคว้นกิลกิต-บัลติสถาน ประเทศปากีสถาน กองกำลังติดอาวุธจำนวน 16 คน แต่งกายด้วยเครื่องแบบของลูกเสือกิลกิต-บัลติสถาน เข้าโจมตีเบสแคมป์ของนักไต่เขา และสังหารเหยื่อ 11 คน ซึ่งประกอบด้วยนักไต่เขา 10 คน และผู้นำเที่ยวชาวท้องถิ่นหนึ่งคน กลุ่มนักไต่เขาที่ถูกสังหารมาจากหลายประเทศ ได้แก่ ยูเครน, จีน, สโลวาเกีย, ลิธัวเนีย และ เนปาล นักไต่เขาในเบสแคมป์ที่รอดชีวิตจากการสังหารหมู่ได้แก่พลเมืองชาวจีนซึ่งหลบหนีออกมาจากจุดเกิดเหตุขณะเกิดการโจมตี และพลเมืองของลัตเวียที่บังเอิญอยู่นอกเบสแคมป์ตอนเกิดเหตุพอดี จุดเกิดเหตุเป็นเบสแคมป์แห่งหนึ่งสำหรับไต่เขาไปยังยอดเขานังกาปัรบัต ซึ่งเป็นภูเขาที่สูงที่สุดอันดับเก้าของโลก เชานี้เป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมของนักไต่เขาและเดินทางไกล โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเดือนมิถุนายนถึงสิงหาคมซึ่งสภาพอากาศเป็นใจต่อการเดินทาง
ในเดือนพฤศจิกายน 2013 ผู้ก่อเหตุส่วนใหญ่ถูกจับกุมและตัดสินมีความผิดภายใต้กฎหมายต่อต้านการก่อการร้ายของปากีสถาน อย่างไรก็ตาม ส่วนใหญ่ถูกปล่อยตัวในไม่เกินปี 2014 และตัวตนของผู้ก่อเหตุไม่เคยได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการ คณะกรรมการการต่างประเทศของวุฒิสภาปากีสถานเชื่อว่าแรงจูงใจในการก่อเหตุแรกเริ่มไม่ใช่การสังหารนักท่องเที่ยวเหล่านี้ แต่จะเป็นการลักพาตัวไปเพื่อเรียกค่าไถ่มากกว่า
เหตุการณ์นี้ถือเป็นการโจมตีนักไต่เขาครั้งแรกในภูมิภาคกิลกิต-บัลติสถานของปากีสถาน ที่ซึ่งก่อนหน้านี้ถือว่าเป็นพื้นที่ปลอดกองกำลังติดอาวุธ ยกเว้นแต่เพียงการโจมตีชาวมุสลิมชีอะฮ์ซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อย เป็นครั้งคราเท่านั้น
ข้อมูลในภายหลังทราบว่าแผนการของกลุ่มก่อการร้ายคือการลักพาตัว เฉิน หงลู่ (Chen Honglu) พลเมืองสองสัญชาติที่ถือสัญชาติอเมริกันและจีน และนำตัวเขาไปแลกเปลี่ยนเอาตัวผู้บังคับบัญชาของตอลิบานคนหนึ่งในอัฟกานิสถาน อย่างไรก็ตาม ขณะก่อเหตุโจมตี เฉินพุ่งตัวออกมาจากเต็นต์และล้มผู้ก่อเหตุคนหนึ่งโดยใช้เทคนิกศิลปะการต่อสู้ ผู้ก่อเหตุที่ถูกเฉินโจมตีตกใจและยิงเฉิน ทำให้เป้าหมายหลักของการโจมตีในครั้งนี้เสียไป ทำให้ผู้นำการก่อการร้ายครั้งนี้โกรธมาก นักไต่เขาที่เหลือในเบสแคมป์จึงถูกจับตัวมักเข้ากับเสา และถูกยิงทิ้งจนหมด หลังจากนั้น ผู้ก่อเหตุจึงเดินเท้าราวห้าชั่วโมงไปยังหมู่บ้านห่างไกลแห่งหนึ่ง ถอดเครื่องแบบไปฝัง กินข้าวเช้า เดินเท้าต่อไปอีกหมู่บ้าน และแยกย้าย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประเทศปากีสถานในปี พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:พ.ศ. 2556
นังกาบรรพต
หมวดหมู่:แคว้นกิลกิต-บัลติสถาน
หมวดหมู่:การก่อการร้ายในประเทศปากีสถาน
ทีฟาล

ทีฟาล (Tefal) เป็นผู้ผลิตเครื่องครัวและเครื่องใช้ไฟฟ้าขนาดเล็กของฝรั่งเศส โดยมี Groupe SEB (กลุ่มผู้ผลิตเครื่องครัว) เป็นเจ้าของตั้งแต่ปี 1968 บริษัทนี้เป็นที่รู้จักในด้านการผลิตเครื่องครัว และอุปกรณ์ทอดแบบไม่ติดกระทะที่มีความต้องการไขมันหรือน้ำมันต่ำ
ในสหรัฐอเมริกา ทีฟาลจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในชื่อ T-Fal ซึ่งสอดคล้องกับคำคัดค้านของดูปองต์ ที่ว่าชื่อ "ทีฟาล" นั้นใกล้เคียงกับเครื่องหมายการค้า "เทฟลอน" ของดูปองต์มากเกินไป แบรนด์ T-Fal ยังใช้ในแคนาดา และญี่ปุ่นด้วย

**ทีฟาลในประเทศไทย**
สำหรับในประเทศไทย ทีฟาลได้เลือก ญาญ่า-อุรัสยา เสปอร์บันด์ เป็นพรีเซ็นเตอร์คนแรกของแบรนด์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บริษัทของฝรั่งเศส
วิทยาเห็บไร

ไฟล์:Acari,ダニ、壁蝨、蜱、蟎P7257804a.jpg|thumb|วิทยาเห็บไรศึกษาจัดจำแนกและระบุอนุกรมวิธานสัตว์ในชั้นแมงจำพวกเห็บไร
วิทยาเห็บไร (Acarology) (จากภาษาἄκαρι, akari ไรชนิดหนึ่ง, และ -λογία, -logia) คือวิชาที่ศึกษาเรื่องของไร และเห็บ ซึ่งเป็นสัตว์ใน อันดับอะคารินา (Acarina) เป็นสาขาวิชาย่อยของวิทยาสัตว์พวกแมงมุมซึ่งเป็นอนุสาขาวิชาของสัตววิทยา นักสัตววิทยาที่เชี่ยวชาญด้านวิทยาเห็บไรเรียกว่านักวิทยาเห็บไร (acarologist) นักวิทยาเห็บไรบางคนอาจเป็นนักปรสิตวิทยาด้วย เพราะสัตว์ในอันดับอะคารินาหลายชนิดเป็นปรสิต มีการศึกษาวิจัยวิทยาเห็บไรทั่วโลกทั้งโดยผู้ประกอบวิชาชีพและปัจเจกบุคคล

**องค์กรด้านวิทยาเห็บไร**
ตัวอย่างขององค์กรเฉพาะด้านวิทยาเห็บไร เช่น ห้องปฏิบัติการไรวิทยาทางการแพทย์ในสังกัดสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งสาธารณรัฐเช็ก, ห้องปฏิบัติการวิจัยเห็บของมหาวิทยาลัยโรดไอแลนด์, ห้องปฏิบัติการวิจัยเห็บของมหาวิทยาลัยเท็กซัสเอแอนด์เอ็ม เป็นต้น

**สมาคมวิทยาเห็บไร**
 สมาคมระหว่างประเทศ ได้แก่ International Congress of Acarology, Societe Internationale des Acarologues de Langue Francaise, Systematic and Applied Acarology Society- ระดับภูมิภาค เช่น สมาคมวิทยาเห็บไรแห่งอเมริกา, สมาคมวิทยาเห็บไรแห่งประเทศอิหร่าน, สมาคมวิทยาเห็บไรแห่งประเทศญี่ปุ่น, สมาคมวิทยาเห็บไรแอฟริกัน, สมาคมวิทยาเห็บไรแห่งประเทศอียิปต์, สมาคมนักวิทยาเห็บไรยุโรป

**วารสาร**
วารสารวิชาการที่ได้รับการยอมรับในสาขาวิชาวิทยาเห็บไร เช่น Acarologia, Experimental and Applied Acarology, International Journal of Acarology, Systematic & Applied Acarology เป็นต้น

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่มเติม**
 publisher=Springer- lccn=52000852- isbn=978-0-89672-620-8

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สาขาย่อยของวิทยาสัตว์ขาปล้อง
หมวดหมู่:วิทยาสัตว์พวกแมงมุม
อวนีนทรนาถ ฐากุร

อวนีนทรนาถ ฐากุร (อักษรโรมัน: Abanindranath Tagore, CIE (เบงกอล: অবনীন্দ্রনাথ ঠাকুর; 7 สิงหาคม 1871 – 5 ธันวาคม 1951) เป็นศิลปินคนสำคัญชาวเบงกอล ผู้ริเริ่มการนำเสนอคติสวเทศีในศิลปะอินเดียเป็นคนแรก ๆ และผู้ริเริ่มขบวนการศิลปะเบงกอล ที่มีอิทธิพลไปสู่การพัฒนาจิตรกรรมอินเดียยุคใหม่ นอกจากนี้ยังเป็นนักประพันธ์ที่มีผลงานโดดเด่นโดยเฉพาะในแวดวงวรรณกรรมเด็กภาษาเบงกอล ผลงานวรรณกรรมเด็กชิ้นสำคัญ เช่น ราชกาหินี พุโร อังคละ นาลัก (Rajkahini, Buro Angla, Nalak,) และ ขิเรร ปุตุล
ฐากุรพยายามที่จะสร้างความเป็นสมัยใหม่ (modernise) ให้กับศิลปะโมกุล และ ราชปุต เพื่อต้านทานกับอิทธิพลของวัฒนธรรมตะวันตกที่มีสอนในสถาบันการศึกษาภายใต้บริติชราช. ผลงานสร้างสรรค์ของฐากุรต่อมามีอิทธิพลอย่างมาก และได้รับการยอมรับในสถาบันศิลปะของบริติชราชให้เป็นรูปแบบตัวอย่างของงานศิลปะแบบอินเดีย

**ระเบียงภาพ**
File:Bharat Mata by Abanindranath Tagore.jpg|ภารตมาตา (c. 1905)
File:Abanindranath Tagore - The Passing of Shah Jahan, 1902.jpg|ชะห์ จะหัน สิ้นใจ (1902)
File:Abanindranath Tagore - My Mother - Google Art Project.jpg|มารดาของเรา (1912–13)
File:Fairyland_Illustration.jpg|ภาพเขียนแฟรีแลนด์ (1913)
File:Abanindranath Tagore - Journey's End - Google Art Project.jpg|สุดการเดินทาง (c. 1913)
File:Buddha and the gospel of Buddhism (1916) (14779469804).jpg|การปลดปล่อยครั้งสุดท้าย, จากหนังสือ "พระพุทธเจ้าและคำสอนของพุทธศาสนา" (1916) ของ อานันทะ จูมราสวามี 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ศิลปินชาวอินเดีย
หมวดหมู่:บุคคลจากโกลกาตา
มียอเวน

มียอเวน (Mioveni, pron) เป็นเมืองในเทศมณฑลอาร์เจช ประเทศโรมาเนีย ตั้งอยู่ห่างจากปีเตชต์ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือราว 15 กิโลเมตร ประชากรในปี 2011 อยู่ที่ 31,998 คน
มียอเวนพัฒนาขึ้นอย่างมากในคริสต์ทศวรรษ 1970 หลังการก่อสร้างโรงงานผลิตของยานยนต์ดาชียาในปี 1968 มียอเวนยังเป็นที่ตั้งของสถาบันวิจัยนิวเคลียร์และโรงงานซึ่งผลิตวัสดุอุปกรณ์ให้กับโรงไฟฟ้านิวเคลียร์เชร์นาวอเดอ และเรือนจำความปลอดภัยสูงหนึ่งแห่ง มียอเวนได้รับสถานะเมือง (town) อย่างเป็นทางการในปี 1989 หลังโครงการจัดระเบียบชนบทโรมาเนีย ก่อนหน้านี้ มียอเวนเป็นเพียงเทศบาลชื่อ "กอลีบัช" (Colibași) จากนั้นมีการนำชื่อมียอเวนซึ่งเป็นชื่อในประวัติศาสตร์กลับมาใช้อีกครั้งในปี 1996 เป็นต้นมา
ยานยนต์ดาชียา บริษัทผู้ผลิตรถยนต์รายใหญ่ของโรมาเนีย มีสำนักงานใหญ่และโรงงานผลิตแห่งเดียวของบริษัทอยู่ที่มียอเวน โรงงานที่มียอเวนนี้มีขีดการผลิตรถยนต์อยู่ที่ 350,000 คันต่อปี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศโรมาเนีย
ทรานส์ฟอร์เมชั่น ฟิล์ม

ทรานฟอร์เมชั่น ฟิล์ม เป็นบริษัทผลิตและจัดจำหน่ายภาพยนตร์ไทย ที่ก่อตั้งในปี 2557 โดยเปิดตัวภาพยนตร์เรื่องแรกอย่าง ตุ๊กแกรักแป้งมาก

**ผลงาน**

**ภาพยนตร์**
หมวดหมู่:บริษัทผู้สร้างภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2557
หมวดหมู่:ธุรกิจภาพยนตร์
หมวดหมู่:บริษัทผู้สร้างภาพยนตร์ไทย
แม่แบบ:DetailsLink/doc

แม่แบบนี้เป็นทางลัดของ ชื่อบทความ คลาส noprint จะระงับลิงก์นี้ไม่ให้ปรากฏในบทความรุ่นพร้อมพิมพ์

**การใช้งาน**
→ Biathlon at the 1960 Winter Olympics – Individual
→ text=รายชื่อ
→ text=รายชื่อ

**หมวดหมู่ติดตาม**
 หน้าที่ใช้ DetailsLink ที่มีพารามิเตอร์ที่ไม่รู้จัก

**ดูเพิ่ม**
 EventLink- Noprint- Noprint inline- Unprintworthy block- Unprintworthy inline
แม่แบบ:แม่แบบซับซ้อน/doc

แม่แบบนี้ใช้สำหรับประกาศในแม่แบบอื่นว่าเป็นแม่แบบที่มีความซับซ้อนยุ่งยากในการแก้ไข มิใช่หมายถึงตัวแม่แบบที่กำลังกล่าวถึงนี้

**การใช้งาน**
เมื่อวางแม่แบบนี้ในหน้า /doc ของแม่แบบใด ๆ กรุณาเพิ่มสิ่งนี้ภายในแท็ก o เพื่อให้มองเห็นได้เฉพาะในหน้าแม่แบบเท่านั้น โค้ดแบบเต็มที่ด้านบนสุดของหน้าย่อย /doc จะมีลักษณะดังนี้

**ดูเพิ่ม**
 high-use – สำหรับแม่แบบที่มีการใช้งานสูง
โรงพยาบาลรวมใจรักษ์

โรงพยาบาลรวมใจรักษ์ เป็นโรงพยาบาลเอกชนระดับตติยภูมิขนาด 144 เตียง ก่อตั้งขึ้นโดย ความร่วมมือของ 3 บริษัท คือ บริษัท ประกิต โฮลดิ้งส์ จำกัด (มหาชน), บริษัท สหยูเนี่ยน จำกัด (มหาชน) และบริษัท สหพัฒนพิบูล จำกัด (มหาชน) ดำเนินงานโดย บริษัท การแพทย์ สุขุมวิท 62 จำกัด มีนายแพทย์สุนทร ศรีทา อดีตผู้บริหารกลุ่มโรงพยาบาลพริ้นซ์ เป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาล
โรงพยาบาลรวมใจรักษ์ตั้งอยู่ในซอยสุขุมวิท 62 แขวงพระโขนงใต้ เขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร เป็นอาคารโรงพยาบาลสูง 12 ชั้น และชั้นใต้ดิน 1 ชั้น ขนาด 132 เตียง มีอาคารจอดรถ 8 ชั้น และชั้นใต้ดิน 1 ชั้น มี 22 ศูนย์รักษาโรคเฉพาะทาง เช่น แผนกสูตินรีเวชกรรม, แผนกอายุรกรรม, แผนกกุมารเวช,แผนกศัลยกรรม มี 4 ศูนย์การรักษาได้แก่ ศูนย์หัวใจครบวงจร, ศูนย์ตรวจสุขภาพ, ศูนย์ผ่าตัดผ่านกล้องแผลเล็ก และศูนย์ตรวจสุขภาพ
โรงพยาบาลมีการจัดพิธีวางศิลาฤกษ์ยกเสาเอกอาคารโรงพยาบาลเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ได้มีพิธีเปิดทำการไปเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2565

**อ้างอิง**
รวมใจรักษ์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตพระโขนง
หมวดหมู่:องค์การในเขตพระโขนง
หมวดหมู่:โรงพยาบาลที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:ก่อตั้งในกรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2565