Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
วัดเชิงเลน (จังหวัดนนทบุรี)

วัดเชิงเลน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 8 บ้านหัวเตย ตำบลท่าอิฐ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มีเนื้อที่ตั้งวัด 16 ไร่
สันนิษฐานว่าวัดเชิงเลนสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนกลาง พร้อมกับวัดท้ายอ่าวและวัดเชิงท่าทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำ แต่วัดท้ายอ่าวและวัดเชิงท่าไม่มีภิกษุจำพรรษาจึงกลายเป็นวัดร้างไป แต่เดิมนั้นบริเวณวัดเป็นที่สระหรือเชิงเลน จึงมีนามว่า "วัดเชิงเลน" ตามลักษณะภูมิประเทศที่ตั้งวัด ต่อมาใน พ.ศ. 2450 นายเอี่ยมและนางพร อำแดง ได้บริจาคที่ดินและปรับปรุงวัด ต่อมาได้เปลี่ยนแปลงปรับปรุงใหม่จากกุฏิทรงโบราณเป็นทรงปั้นหยา วัดได้รับการอุปภัมภ์จากตระกูลนุ่มไทย ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2456 ในสมัยพระครูนนทคุณพิพัฒน์ เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน ได้พัฒนาวัดโดยสร้างอาสนะต่าง ๆ รวมทั้งจัดการศึกษาและสาธารณูปโภค
อาคารเสนาสนะที่สำคัญได้แก่ อุโบสถ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้และเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2545 และศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก วัดมีปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ ธรรมาสน์แบบโบราณ 1 หลัง และตู้พระไตรปิฎก 1 หลัง นอกจากนั้นยังมีพระพุทธรูปอยู่ในศาลาการเปรียญอีก 1 องค์

**เชิงอรรถและอ้างอิง**
เชิงเลน
วัดเชิงเลน

วัดเชิงเลน อาจหมายถึง- วัดเชิงเลน จังหวัดนครปฐม- วัดเชิงเลน จังหวัดนนทบุรี- วัดเชิงเลน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
หรืออาจหมายถึง- วัดป่าเชิงเลน กรุงเทพมหานคร- วัดบพิตรพิมุขวรวิหาร (วัดเชิงเลน) กรุงเทพมหานคร
วัดเชิงเลน (จังหวัดนครปฐม)

วัดเชิงเลน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 10 บ้านบางม่วง ตำบลบางช้าง อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม
หนังสือ วัฒนธรรมสามพราน ระบุว่าวัดเชิงเลนสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2200 ในสมัยอยุธยา หลักฐานได้แก่ พระพุทธรูปปางมารวิชัยขนาดใหญ่กว่าคนจริงประมาณ 3 เท่า จำนวน 3 องค์ ปัจจุบันทางวัดได้สร้างศาลาครอบเอาไว้ นอกจากนี้ยังได้ขุดพบชายคากระเบื้องดินเผาสมัยอยุธยาอีกหลายชิ้น ต่อมาวัดได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2489 ภายในมีพระพุทธรูปสมัยอยุธยาเป็นพระประธาน ด้านหน้าอุโบสถหลังใหม่มีศาลาการเปรียญสร้างด้วยไม้สักทั้งหลัง หน้าจั่วตกแต่งด้วยรูปเทพ มังกร ไก่ฟ้า ปลา และมีลวดลายดอกพุดตานประกอบดูงดงามมาก
ในอดีตพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จประพาสอำเภอดำเนินสะดวก พระองค์ได้เสด็จแวะที่วัดนี้และทางวัดได้จัดพระกระยาหารถวายแด่พระองค์ วัดเชิงเลนยังมีชื่อเสียงจากการมีหมอยาที่มีชื่อเสียง ได้แก่ พระอธิการก้อง เจ้าอาวาสรูปที่ 3 และพระปลัดสุดใจ ธมฺมสโร เจ้าอาวาสรูปที่ 4 ได้มีการประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2425 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2514
วัดเชิงเลนได้สร้างวัตถุมงคลที่ในปัจจุบันเป็นที่นิยมของนักนิยมพระเครื่องอำเภอสามพรานและเริ่มเป็นที่รู้จักแพร่หลายในนักนิยมพระเครื่องส่วนกลางอยู่ 2 รุ่น คือ เหรียญพระปลัดใจ ธฺมมสโร สร้างใน พ.ศ. 2481 สร้างด้วยเนื้อทองแดงเพียงเนื้อเดียว เป็นเหรียญรูปทรงหยดน้ำ ด้านหลังมียันต์อุณาโลม ด้านล่างเป็นยันต์อะระหัง

**อ้างอิง**
เชิงเลน
หมวดหมู่:พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน)

พหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน)
พหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน)
พหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน)
หมวดหมู่:หมวดหมู่ตั้งตามชื่อนายกรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:พระยามโนปกรณนิติธาดา (ก้อน หุตะสิงห์)

มโนปกรณนิติธาดา
มโนปกรณนิติธาดา
หมวดหมู่:หมวดหมู่ตั้งตามชื่อนายกรัฐมนตรีไทย
เบสต์พาร์ต

"เบสต์พาร์ต" (Best Part) เป็นเพลงของนักร้องชาวอเมริกัน แดเนียล ซีซาร์ และเฮอร์ ออกจำหน่ายวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2017 เป็นส่วนหนึ่งของสตูดิโออัลบั้มชุดแรก ฟรอยด์เดียน และรวมอยู่ในอัลบั้มของเฮอร์ที่มีชื่อเดียวกับตนเองใน ค.ศ. 2017
เพลงชนะรางวัลโซลเทรนมิวสิกอะวอดส์ สาขาเพลงร่วมขับร้องยอดเยี่ยม และถูกเสนอชื่อเข้าชิงในสาขาบันทึกเสียงแห่งปี ในงานประกาศรางวัลแกรมมีครั้งที่ 61 เพลงชนะรางวัลแกรมมี สาขาการแสดงเพลงอาร์แอนด์บียอดเยี่ยม
"เบสต์พาร์ต" ถูกรวมอยู่ในรายการเพลงประจำฤดูร้อน ค.ศ. 2019 ของบารัก โอบามาด้วย

**ชาร์ต**

**ประจำสัปดาห์**

**ประจำปี**

**การรับรองและยอดขาย**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 มิวสิกวิดีโอ "เบสต์พาร์ต"- best-part
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:เพลงร้องคู่
การหลอมละลายนิวเคลียร์

ไฟล์:Fukushima I by Digital Globe.jpg|thumb|
เครื่องปฏิกรณ์สามเครื่องของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่งมีความร้อนเกินเนื่องจากระบบหล่อเย็นล้มเหลว อันเกิดจากโรงไฟฟ้าถูกคลื่นสึนามิเข้าท่วม การหลอมละลายของแกนร่วมกับการระเบิดของไฮโดรเจน ทำให้สารกัมมันตรังสีแพร่ออกสู่อากาศ
การหลอมละลายนิวเคลียร์ (nuclear meltdown) เป็นอุบัติภัยทางเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ที่ทำให้แกนปฏิกรณ์นิวเคลียร์เสียหายจากความร้อนที่มากเกิน คำว่า nuclear meltdown ไม่ใช่คำที่ถูกนิยามอย่างเป็นทางการโดยทบวงการพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศ (International Atomic Energy Agency) หรือคณะกรรมการกำกับกิจการนิวเคลียร์ของสหรัฐ (Nuclear Regulatory Commission) แต่ถูกนิยามขึ้นเพื่อหมายถึงการหลอมละลายโดยอุบัติเหตุของแกนเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ ทั้งการหลอมละลายของแกนทั้งหมดหรือบางส่วน การหลอมละลายนิวเคลียร์ยังเป็นที่รู้จักในชื่ออื่น เช่น การหลอมละลายแกน (core meltdown) อุบัติเหตุการหลอมละลายแกน (core melt accident) หรือการหลอมละลายแกนบางส่วน (partial core melt)
การหลอมละลายของแกนเกิดขึ้นเมื่อความร้อนที่ผลิตโดยเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์มากเกินกว่าความร้อนที่ถูกระบายโดยระบบหล่อเย็น จนถึงจุดที่อุณหภูมิของชิ้นส่วนเชื้อเพลิงนิวเคลียร์อย่างน้อยหนึ่งชิ้นสูงเกินกว่าจุดหลอมเหลวของตัวมันเอง การหลอมละลายนิวเคลียร์แตกต่างจากชิ้นส่วนเชื้อเพลิงล้มเหลวซึ่งไม่ได้เกิดจากอุณหภูมิสูง ทั้งนี้การหลอมละลายอาจเกิดได้จากการสูญเสียสารหล่อเย็น, การสูญเสียความดันสารหล่อเย็น, อัตราการไหลของสารหล่อเย็นต่ำ, หรือเป็นผลมาจากอุบัติเหตุภาวะวิกฤตซึ่งเครื่องปฏิกรณ์ทำงานเกินขีดจำกัดที่ออกแบบไว้ นอกจากนี้อัคคีภัยที่เกิดขึ้นภายนอกอาจทำความเสียหายต่อแกนจนนำไปสู่การหลอมละลายได้
เมื่อชิ้นส่วนเชื้อเพลิงในเครื่องปฏิกรณ์เริ่มหลอมละลายและปลอกหุ้มเชื้อเพลิงแตก จะทำให้เชื้อเพลิงนิวเคลียร์ (เช่น ยูเรเนียม พลูโตเนียม หรือทอเรียม) และผลผลิตจากฟิชชัน (เช่น ซีเซียม-137 คริปทอน-85 หรือไอโอดีน-131) ที่อยู่ภายในรั่วออกมาผสมกับสารหล่อเย็น และรั่วต่อไปยังชั้นอื่น ๆ ของโครงสร้างคลุมเครื่องปฏิกรณ์ ไอน้ำร้อนยวดยิ่งและโลหะร้อนภายในแกนนำไปสู่ปฏิกิริยาระหว่างเชื้อเพลิง–ไอน้ำ การระเบิดของไฮโดรเจน หรือค้อนไอน้ำซึ่งสามารถทำลายโครงสร้างคลุมเครื่องปฏิกรณ์ การหลอมละลายนิวเคลียร์ถือเป็นอุบัติภัยร้ายแรงเนื่องจากมีโอกาสที่นิวไคลด์กัมมันตรังสีจะแพร่ออกสู่สภาพแวดล้อมภายนอก ก่อให้เกิดการเปื้อนสารกัมมันตรังสี ฝุ่นรังสีนิวเคลียร์ และภาวะพิษจากรังสีในมนุษย์และสัตว์ที่อยู่ใกล้เคียง
ตัวอย่างอุบัติภัยทางเครื่องปฏิกรณ์ที่เกิดจากการหลอมละลายนิวเคลียร์ ได้แก่ อุบัติเหตุนิวเคลียร์เกาะทรีไมล์ในปี ค.ศ. 1979 ที่เกิดจากการล้มเหลวของระบบวาล์วความดันและความผิดพลาดของมนุษย์ จนนำไปสู่การหลอมละลายของแกนบางส่วนและการรั่วไหลของสารกัมมันตรังสี ภัยพิบัติเชียร์โนบีลในปี ค.ศ. 1986 ซึ่งเกิดจากความบกพร่องในการออกแบบและความประมาท ทำให้ระบบหล่อเย็นปิดตัวระหว่างทดสอบความปลอดภัย แกนจึงเกิดความร้อนสูงจนระเบิดปลดปล่อยสารกัมมันตรังสีออกสู่อากาศ และภัยพิบัตินิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่งในปี ค.ศ. 2011 เมื่อระบบหล่อเย็นไม่ทำงานเนื่องจากโรงไฟฟ้าถูกคลื่นสึนามิพัดเข้าท่วม ทำให้แกนของเครื่องปฏิกรณ์ 3 เครื่องร้อนจัดจนหลอมละลายบางส่วน นำไปสู่การระเบิดของไฮโดรเจนที่ทำให้สารกัมมันตรังสีรั่วไหลออกมา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ความปลอดภัยและความมั่นคงทางนิวเคลียร์
หมวดหมู่:อุบัติเหตุ
หมวดหมู่:เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์
ถนนสยาม (แก้ความกำกวม)

ถนนสยาม คือถนนของเมืองแบร็สต์ แคว้นเบรอตาญ ประเทศฝรั่งเศส
ถนนสยาม อาจหมายถึง- ถนนสยาม (ปารีส)- ถนนสยาม (แซงต์-มาแซล)- ถนนสยาม (ปีนัง)

**รูปภาพ**

**ดูเพิ่ม**
 ถนนแบร็สต์ (กรุงเทพมหานคร) (ซอยเจริญกรุง 36 เขตบางรัก)- ถนนฝรั่งเศส (ลพบุรี)- ไทยทาวน์ (แก้ความกำกวม)
ส
พระครูสังวรกิตติคุณ (เอีย กิตฺติโก)

พระครูสังวรกิตติคุณ หรือ หลวงพ่อเอีย นามเดิม เอีย ขยันคิด ฉายา กิตฺติโก เป็นเกจิอาจารย์ชาวจังหวัดฉะเชิงเทรา อดีตเจ้าอาวาสวัดบ้านด่าน จังหวัดปราจีนบุรี

**ประวัติ**
พระครูสังวรกิตติคุณ มีนามเดิมว่า เอีย ขยันคิด เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2448 เป็นบุตรของนายเธียว-นางมา ขยันคิด เข้าเรียนที่โรงเรียนประจำจังหวัดฉะเชิงเทราจนจบชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ต่อมาบรรพชาเป็นสามเณรเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 แล้วไปศึกษาวิทยาคมกับพระครูวิมลคุณากร (ศุข เกสโร) วัดปากคลองมะขามเฒ่า แล้วอุปสมบทเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2468 ที่วัดสัมพันธ์ ตำบลสัมพันธ์ อำเภอศรีมหาโพธิ จังหวัดปราจีนบุรี มีพระครูสังวรกิจ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอธิการอ้วน วัดชัยมงคล เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอธิการเคน วัดบ้านด่าน เป็นพระอนุสาวนาจารย์ และได้ศึกษาวิทยาคมกับพระอาจารย์โกลั่นฟ้า ชาวลาว 
ต่อมาปี พ.ศ. 2482 ท่านได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดบ้านด่าน ถึงปี พ.ศ. 2501 ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะตำบลเกาะลอย เป็นพระครูประทวนสมณศักดิ์ และสุดท้ายได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรที่ พระครูสังวรกิตติคุณ ในปี พ.ศ. 2511
พระครูสังวรกิตติคุณถึงมรณภาพเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 สิริอายุ 73 ปี พรรษา 52 มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525 ณ วัดบ้านด่าน ตำบลเกาะลอย อำเภอประจันตคาม จังหวัดปราจีนบุรี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภิกษุในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
หมวดหมู่:เกจิอาจารย์
หมวดหมู่:เจ้าอาวาส
หมวดหมู่:เจ้าคณะตำบล
หมวดหมู่:พระครูสัญญาบัตร
หมวดหมู่:ภิกษุจากจังหวัดฉะเชิงเทรา
หมวดหมู่:พระยาวิไชเยนทร์ (คอนสแตนติน ฟอลคอน)

วิไชเยนทร์
วิไชเยนทร์
หมวดหมู่:ขุนนางในสมัยราชวงศ์ปราสาททอง
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพ ครั้งที่ 28

การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนส์คัพ ครั้งที่ 28 ประจำปี พ.ศ. 2543 เป็นการจัดการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพครั้งที่ยี่สิบแปด โดยจัดแข่งขันระหว่างวันที่ 19 พฤศจิกายน – 1 ธันวาคม 2543 โดยทำการแข่งขันที่ สนามศุภชลาศัย, สนามเทพหัสดิน, และ สนามกีฬาธูปะเตมีย์

**สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน**

**ผลการแข่งขัน**

**สาย เอ**

**สาย บี**

**สาย ซี**

**สาย ดี**

**รอบน๊อกเอาท์**

**ผลการแข่งขัน**

**รอบก่อนรองชนะเลิศ**

**รอบรองชนะเลิศ**

**รอบชิงชนะเลิศ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศไทย
หมวดหมู่:ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพ
หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศไทยปี พ.ศ. 2543
วัณณ์ โมลีวัณณ์

วัณณ์ โมลีวัณณ์ (វណ្ណ ម៉ូលីវណ្ណ; Vann Molyvann; 23 พฤศจิกายน 1926 – 28 กันยายน 2017) เป็นสถาปนิกชาวกัมพูชา ในสมัยภายใต้การปกครองของสังคมราษฎรนิยม (1955–1970) เจ้าชายนโรดม สีหนุได้บัญญัตินโยบายการพัฒนาราขอาณาจักรด้วยการก่อสร้างเมือง สาธารณูปโภค และสถาปัตยกรรมใหม่ ๆ ขึ้น วัณณ์เป็นหนึ่งในสถาปนิกแนวหน้าที่มีบทบาทสูงในระหว่างการก่อสร้างและการพัฒนาอย่างรวดเร็วในครั้งนี้ที่นำไปสู่คำเรียกว่าเป็นสถาปัตยกรรมแบบเขมรใหม่

**ผลงาน**
ตั้งแต่ปี 1955 ถึง 1970 วัณณ์เป็นผู้ออกแบบสิ่งก่อสร้างมากกว่า 100 โครงการ รายชื่อต่อไปนี้เป็นผลงานชิ้นสำคัญของเขา

**พนมเปญ**
 ศูนย์การกีฬาแห่งชาติ- สภารัฐมนตรี (Council of Ministers)- วังแห่งรัฐ (State Palace)- ศูนย์การประชุมจักโตมุก- วิทยาลัยฝึกสอนครู (Teacher Training College)- อนุสาวรีย์เอกราช- โรงละครแห่งชาติ (National Theatre)- โครงการที่อยู่อาศัยฟรงดูว์บาซัก (Front du Bassac housing development)

**เมืองพระสีหนุ**
 ธนาคารแห่งชาติและที่อยู่อาศัยของพนักงาน (National Bank of Cambodia and staff housing)- โรงกลั่นเอสเคดีและที่อยู่อาศัยของพนักงาน (SKD Brewery and staff housing)

**รางวัล**
ในปี 2013 วัณณ์ได้รับรางวัลนิคเคอิเอเชียไพรซ์ 2013 ในสาขาวัฒนธรรม ผลงานชิ้นสำคัญของเขาทั้งสนามกีฬาโอลิมปิกและอนุสาวรีย์เอกราช ล้วนเป็นที่รู้จักกันทั่วไป

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูอื่น**
 Grant Ross Helen and Collins Darryl Leon: Building Cambodia: 'New Khmer Architecture' 1953-1970, Bangkok: The Key Publisher, 2006 974-93412-1-X Chapter 7 devoted entirely to Vann Molyvann-  Fcccambodia.com-  Khmer Architecture Tours Guided tours around Phnom Penh highlighting his buildings-  The Vann Molyvann Project is an organization dedicated to documenting the work of Vann Molyvann.
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวกัมพูชา
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดพระสีหนุ
สโมสรวอลเลย์บอลปริ้นซ์

สโมสรวอลเลย์บอลปริ้นซ์ เป็นสโมสรวอลเลย์บอลชายอาชีพในประเทศไทย สโมสรก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2562 ในชื่อ ปริ้นซ์ ไฟแนนซ์ ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในไทยแลนด์ลีก โดยสโมสรเริ่มต้นส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันโปรชาเลนจ์ และได้เลื่อนชั้นสู่ไทยแลนด์ลีก ฤดูกาล 2020

**ชื่อก่อนหน้า**
 พ.ศ. 2562 – พ.ศ. 2563 : ปริ้นซ์ ไฟแนนซ์- พ.ศ. 2563 – พ.ศ. 2564 : ปริ้นซ์- พ.ศ. 2564 – ปัจจุบัน : ไอแอม ปริ้นซ์ ศรีสะเกษ

**เกียรติประวัติและผลงาน**

**การแข่งขันในประเทศ**
วอลเลย์บอลโปรชาเลนจ์- ชนะเลิศ (2): 2019, 2020

**ผลการแข่งขันลีก**

**รายชื่อผู้เล่นชุดปัจจุบัน**

**รายชื่อผู้เล่นฤดูกาล 2021-22**
ข้อมูล ณ เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2564

**รายชื่อผู้เล่นฤดูกาลก่อนหน้า**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Prince Volleyball Club
หมวดหมู่:สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2562
ปริ้นซ์
หมวดหมู่:บาทบริจาริกาในราชสำนักอังกฤษ

หมวดหมู่:บาทบริจาริกา
หมวดหมู่:ราชวงศ์อังกฤษ
หมวดหมู่:ราชาธิปไตยอังกฤษ
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2564 มีนาคม 23

อุบัติเหตุ- เรือบรรทุกตู้คอนเทนเนอร์เอเวอร์กิฟเวน สัญชาติปานามา เกยตื้นในคลองสุเอซ ทำให้การเดินทางผ่านคลองถูกปิดกั้น  (BBC)
}
จัสท์วอทอิสอิทแดทเมคส์ทูเดส์โฮมส์โซดิเฟรินท์, โซอะพีลลิง?

จัสท์วอทอิสอิทแดทเมคส์ทูเดส์โฮมส์โซดิเฟรินท์, โซอะพีลลิง? (Just what is it that makes today's homes so different, so appealing?) เป็นภาพปะติดโดยศิลปินชาวอังกฤษริเชิร์ด ฮามิลทัน ภาพปะติดนี้มีขนาด abbr=off × abbr=off ปัจจุบันเป็นหนึ่งในงานสะสมของพิพิธภัณฑ์ Kunsthalle Tübingen ในเมืองทือบิงเงิน ประเทศเยอรมนี งานชิ้นนี้เป็นงานชิ้นแรกของศิลปะประชานิยมที่ได้รับสถานะเป็นสัญลักษณ์ (iconic)

**ประวัติศาสตร์**
Just what is it that makes today's homes so different, so appealing? สร้างสรรค์ขึ้นในปี 1956 เพื่อเป็นแค็ตตาล็อกสำหรับงานจัดแสดง ดิสอิสทูมอร์โรว ในลอนดอน ประเทศอังกฤษ ที่ซึ่งผลิตซ้ำในรูปขาวดำ และปรากฏในโปสเตอร์ของงานจัดแสดง ฮามิลทันและจอห์น แม็กเฮล กับ จอห์น โวล์กเคอร์ ยังร่วมกันสร้างวรรค์ผลงานในห้องที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดในนิทรรศการ

**ที่มา**
ข้อมูลจากบทความในปี 2007 โดยนักประวัติศาสตร์ศิลป์ จอห์น-พอล สตอเนิร์ด (John-Paul Stonard) ภาพปะติดนี้ประกอบด้วยภาพที่นำมาจากนิตยสารอเมริกันเป็นหลัก ภาพพื้นหลังหลักคือภาพห้องนั่งเล่นที่เป็นภาพโฆษณาใน เลดีส์โฮมเจอร์นอล ให้กับอาร์มสตรอง ฟลอส์ (Armstrong Floors) ชื่อของงานปะติดนี้ยังนำมาจากคำกอปปีของโฆษณาชิ้นนี้ที่ว่า "Just what is it that makes today's homes so different, so appealing? Open planning of course—and a bold use of color." นักเพาะกล้ามที่ปรากฏคือเออร์วิน "ซาโบ" โคซเซวสกี ผู้ชนะเลิศการประกวดมิสเตอร์แอลเอ (Mr. L.A.) ในปี 1954 และนำมาจากนิตยสาร Tomorrow's Man ฉบับเดือนกันยายน 1954 ศิลปิน โจ แบร์ ผู้ซึ่งในวัยเยาวชนเคยโพสท่าสำหรับการถ่ายภาพลงในนิตยสารวาบหวิว อ้างว่าเธอคือผู้หญิงบนโซฟา อย่างไรก็ตาม นิตยสารที่มาของภาพนี้ยังไม่ได้รับการระบุ บันไดนำมาจากภาพถ่ายผลิตภัณฑ์ชุดใหม่ของ ฮูเวอร์ โมเดล "คอนสเตลเลชัน" และนำมาจากนิตยสารฉบับเดียวกันกับอาร์มสตรองฟลอส์ คือ Ladies Home Journal เดือนมิถุนายน 1955 ภาพปกของศิลปิน แจ็ค เคอร์บีให้กับ "Young Romance" นำมาจากโฆษณาให้กับนิตยสารที่มีในฉบับร่วม Young Love (ฉบับที่ 15, ปี 1950). โทรทัศน์นั้นเป็นรุ่นสโตรมบวร์ก-คาร์ลสัน นำมาจากโฆษณาฉบับปี 1955 ฮามิลทันเองกล่าวว่าพรมนั้นนำมาจากภาพถ่ายแสดงฝูงชนบนชายหาดวิทลีย์เบย์ ภาพของโลกได้มาจากนิตยสาร Life Magazine (กันยายน 1955) ชายยุควิกตอเรียในภาพยังไม่ได้รับการระบุว่าเป็นใคร ส่วนวารสารบนเก้าอี้เป็นฉบับหนึ่งของ The Journal of Commerce ซึ่งก่อตั้งโดยผู้ริเริ่มก่อตั้งเดอะเทเลกราฟ แซมวล เอฟ. บี. มอร์ส เครื่องอัดเทปเป็นรุ่น Boosey & Hawkes "Reporter" ผลิตในประเทศอังกฤษ แต่ยังไม่สามารถระบุที่มาภาพได้ และวิวที่ปรากฏนอกหน้าต่างนั้นเป็นภาพถ่ายที่มีการผลิตซ้ำอย่างแพร่หลายของด้านนอกของโรงภาพยนตร์แห่งหนึ่งในปี 1927 และยังไม่พบที่มาของภาพ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2499
หมวดหมู่:ภาพปะติด
หมวดหมู่:ศิลปะอังกฤษ
หมวดหมู่:ป็อปอาร์ต
วัดธัญญารามราษฎร์บำรุง

วัดธัญญารามราษฎร์บำรุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอำแพง อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ประมาณ 13 ไร่
วัดธัญญารามราษฎร์บำรุงสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2477 โดยมีนายแช่มและนางหวาน สู่พิทักษ์ และคณะเป็นผู้ริเริ่มสร้างขึ้น โดยเริ่มสร้างกุฏิ 2 หลัง และมีพระภิกษุจำพรรษาอยู่ 3 รูป และได้ไปนิมนต์ พระภิกษุสุด สุขปาโล จากวัดราษฎร์ศรัทธากะยารามมาจำพรรษา และได้เป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัดธัญญารามราษฎร์บำรุงด้วย วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2495 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร 
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2493 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคามุงกระเบื้องเกล็ดเล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 11 เมตร ยาว 17 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2485 เป็นอาคารไม้หอสวดมนต์กว้าง 11 เมตร ยาว 17 เมตร เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระอธิการสุด สุขปาโล- พระอธิการงาม ผลปุญโญ- พระครูสาครวโรทัย  (สนิท)

**อ้างอิง**
ธัญญารามราษฎร์บำรุง
ธัญญารามราษฎร์บำรุง
วัดสุทธาวาส (จังหวัดปทุมธานี)

วัดสุทธาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านคลองบางสะแก ตำบลลาดหลุมแก้ว อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 29 ไร่ 2 งาน 68 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูสุทธาภิรมณ์ (พระอาจารย์สุนทร ฐานวโร) เป็นเจ้าอาวาส
วัดสุทธาวาสได้รับอนุญาตให้สร้างได้เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2485 โดยมีนายแฉ่ง นายทอง และนางสุดใจ ตระกูลเจริญสุข เป็นผู้ดำเนินการสร้างวัดบนที่ดินเนื้อที่ 16 ไร่ 3 งาน 7 ตารางวา ซึ่งนางสุด ไวว่อง ได้บริจาคให้สร้างวัด นายพุ่ม เจริญสุข บริจาคเรือน 2 หลังมาให้สร้างกุฏิสงฆ์ พระปทุมวรนายก เจ้าคณะจังหวัดสมัยนั้น ได้ขนานนามให้ว่า "วัดสุทธาวาส" ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดใหม่ยายสุด ตามนามผู้บริจาคเจ้าของที่ดิน
บริเวณที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มอยู่ปลายคลองบางสะแกฝั่งใต้ ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 5 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2508 กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 1 หลัง และอาคารไม้ 1 หลัง หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ ศาลาท่าน้ำ และศาลาบำเพ็ญกุศล

**อ้างอิง **
สุทธาวาส
อะบิกเกอร์สแปลช

อะบิกเกอร์สแปลช (italic=yes) เป็นภาพเขียนป็อปอาร์ตขนาดใหญ่ โดยศิลปินชาวอังกฤษ เดวิด ฮอคนีย์ มีขนาด in x in แสดงภาพของสระว่ายน้ำด้านหลังบ้านลักษณะโมเดิร์นหลังหนึ่ง มีการรบกวนด้วยน้ำกระจายขนาดใหญ่อยู่ด้านหน้า เกิดจากบุคคลที่ไม่ปรากฏในภาพที่กระโดดลงน้ำไปจากกระดานกระโดด ภาพนี้เขียนขึ้นในแคลิฟอร์เนียระหว่างเดือนเมษายนและมิถุนายน 1967 ที่ซึ่งฮอคนีย์กำลังสอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์คเลย์ 
ภาพยนตร์ปี 2015 โดย Luca Guadagnino เรื่อง A Bigger Splash ตั้งชื่อตามภาพเขียนนี้

**คำอธิบาย**
การจัดวางองค์ประกอบของภาพนี้นำมาจากภาพถ่ายของสระว่ายน้ำในหนังสือและภาพเขียนก่อน ๆ หน้าของสิ่งก่อสร้างในแคลิฟอร์เนียโดยฮอคนีย์ ภาพนี้เป็นการขยายใหญ่ของผลงานชิ้นก่อน ๆ ของเขา คือ A Little Splash (1966) และ The Splash (1966) (ทั้งคู่ปัจจุบันอยู่ในวานสะสมส่วนบุคคลโดยงานชิ้นหลังถูกขายไปด้วยมูลค่า £2.6 ล้าน ในปี 2006 และอีกครั้งด้วยมูลค่า £23.1 ล้าน ในปี 2020 ทั้งสองครั้งจัดขึ้นที่ซอเธบีส์ ลอนดอน)
ในเดือนมีนาคม 2009 ฮอคนีย์ได้ให้สัมภาษณ์กับเดอะเทต และตอบคำถามที่ว่า "ใครคือคนที่กระโดดลงไปในสระ?" ฮอคนีย์ระบุว่า "ผมไม่รู้จริง ๆ ผมวาดรูปนี้จากภาพถ่ายที่มีน้ำกระจาย ที่ผมเองก็ไม่ใช่คนถ่าย ..."

**องค์ประกอบ**
ภาพเขียนนี้ใช้สีอะคริลิกลิควิเท็กซ์บนผ้าใบคอตตอนดักโดยไม่มีภาพอันเดอร์ดรอว์ ฮอคนีย์ใช้สีที่จำกัด อันได้แก่ น้ำเงินโคบอลท์, น้ำเงินอัลทรามารีน, รอว์เซียนนา, เบิร์นท์เซียนนา, รอว์อัมเบอร์, เขียวฮุกเกอร์, เหลืองเนเปิลส์ และ ขาวไทเทเนียม ในภาพมีขอบที่เว้นว่างเป็นสีขาวไว้ไม่ระบาย ทำให้ภาพยี้เกิดความรู้สึกคล้ายภาพถ่ายโพลารอยด์ ภาพเขียนนี้ได้รับการยอมรับว่าเป็นจุดเชื่อมต่อสำคัญในความคิดลึก ๆ ของฮอคนีย์ ระหว่าง ภาพเขียนที่เน้นย้ำความนิ่ง ในยุคแรก ๆ เข้ากับภาพบุคคลที่ "ผู้เชื่อม" (joiners)

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Full catalogue entry from The Tate- A Bigger Splash, WebMuseum- Hockney, David: A Bigger Splash (1967) date=2011-10-19 , The Independent, 11 May 2007
หมวดหมู่:ป็อปอาร์ต
หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2510
หมวดหมู่:งานสะสมของหอศิลป์เทต
หมวดหมู่:รัฐแคลิฟอร์เนีย
หมวดหมู่:ภาพเขียนโดยเดวิด ฮอคนีย์
วัดบางจะเกร็ง

วัดบางจะเกร็ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางจะเกร็ง อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดบางจะเกร็ง เดิมมีชื่อว่า วัดอินทคงคา เป็นวัดโบราณ เล่าสืบต่อ ๆ กันมาว่ามีชาวกรุงศรีอยุธยาอพยพมาสมัยกรุงศรีอยุธยาแตกเมื่อ พ.ศ. 2310 โดยนายอิน นางบุญมา นายคง และนางบุญมี ได้มาตั้งถิ่นบานบ้านเรือน และร่วมกันสร้างวัดขึ้นวัดนี้ขึ้นมา ชุมชนแถวคลองบางจะเกร็งเป็นชุมชนคนไทยเชื้อสายมอญ ได้ช่วยกันทำนุบำรุงและปฏิสังขรณ์ ต่อ ๆ กันมาจนวัดเจริญรุ่งเรือง ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2373 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในปีเดียวกัน ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2458 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสได้เสด็จมายังวัดนี้ และได้รับสั่งให้เปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดบางจะเกร็ง" ตามชื่อตำบล
ปูชนียวัตถุของวัด ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ หล่อด้วยทองเหลืองปางมารวิชัย และอุโบสถทรงโบราณทำจากไม้สัก หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องสี ช่อฟ้าใบระกาไม้ประดับกระจก หน้าบันไม้แกะสลักเป็นลายใบไม้เทศ มณฑปประดิษฐานรอยพระพุทธบาทจำลองลักษณะเป็นอาคารไม้ทรงไทยชั้นเดียวยกพื้นเตี้ย ๆ หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง รอยพระพุทธบาทจำลองพระพุทธบาทจำลองหนึ่งรอย หล่อจากโลหะเป็นร่องลึกภายในมีสัญลักษณ์ รูปมงคลต่าง ๆ มณฑปเล็ก ตั้งอยู่ภายในมณฑปประดิษฐานรอยพระพุทธบาท ตู้ลายรดน้ำ ภาพเขียนแสดงประวิติของวัด และสภาพของท้องถิ่นบางจะเกร็ง ศาลาท่าน้ำอาคารไม้ขนาดเล็ก หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ด้านข้างทั้งสองข้างยกพื้นเป็นที่นั่ง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดสมุทรสงคราม
บางจะเกร็ง
บางจะเกร็ง
วัดแดงประชาราษฎร์

วัดแดงประชาราษฎร์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านวัดแดงประชาราษฎร์ ตำบลบางสีทอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
วัดแดงประชาราษฎร์สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2365 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2370 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง แต่เนื่องจากมีพระประธานศิลาแลงสีแดง จึงเรียกกันว่า วัดแดง อีกแหล่งข้อมูลระบุว่าเดิมชื่อว่า วัดแตงแดง เป็นวัดร้างอยู่ประมาณ 120 ปี ต่อมาได้ขอยกวัดร้างเป็นวัดที่มีพระภิกษุจำพรรษาใน พ.ศ. 2513 และได้ขอพระราชทานวิสุงคามสีมาในปีเดียวกันในชื่อ วัดแดงเปรมประชาราษฎร์ เมื่อ พ.ศ. 2530 เจ้าอาวาสรูปที่ 1 ถูกฆาตกรรม เจ้าอาวาสรูปใหม่จึงขอเปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดแดงประชาราษฎร์" ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2514
อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า หลวงพ่อแดง เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สร้างด้วยศิลาแลง หน้าตักกว้าง 1.90 เมตร วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล และกุฏิสงฆ์

**อ้างอิง**
แดงประชาราษฎร์
วัดโคนอนมหาสวัสดิ์

วัดโคนอนมหาสวัสดิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 7 บ้านบางราวนก ตำบลมหาสวัสดิ์ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
วัดโคนอนมหาสวัสดิ์เดิมเป็นวัดร้าง เรียกว่า วัดวัวนอน ที่ได้ชื่อเช่นนี้เป็นเพราะแต่เดิมวัดตั้งอยู่ท่ามกลางไร่นาของชาวบ้าน พื้นที่ทางทิศใต้ของวัดติดกับคลองโคนอนซึ่งเชื่อมต่อกับคลองมหาสวัสดิ์และคลองบางราวนกที่ชาวบ้านใช้เป็นเส้นทางสัญจรทางเรือ ในวัดมีต้นกร่างใหญ่ ชาวบ้านมักนำวัวมาพักที่โคนต้นกร่างดังกล่าว จึงเป็นที่มาของชื่อวัด เมื่อได้รับการยกเป็นวัดที่มีพระภิกษุจำพรรษาอีกครั้งจึงนำชื่อตำบลมาต่อท้ายชื่อดั้งเดิมเพื่อแยกให้ต่างกับวัดโคนอนอีกวัดหนึ่งในอำเภอเดียวกัน กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2529 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2535
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544 หอฉัน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 กุฏิสงฆ์ วิหาร และศาลาบำเพ็ญกุศล ปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ หลวงพ่อวัดโคนอน เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ปางสมาธิ ประดิษฐานอยู่ในวิหาร ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ใหม่ด้วยการลงรักปิดทองทั้งองค์ พระประธานประจำอุโบสถปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 และพระประธานประจำศาลาการเปรียญปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544

**อ้างอิง**
โคนอนมหาสวัสดิ์
วัดเขาตะแบก

วัดเขาตะแบก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองขาม อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ปัจจุบันมีพระครูญาณประยุต เป็นเจ้าอาวาส
วัดเขาตะแบก ได้ชื่อนี้เนื่องด้วยบนเขามีต้นตะแบกจำนวนมาก จึงมีชื่อเรียกว่า เขาตะแบก โดยนางประพันธ์ พ้นชั่ว ได้ถวายที่บริเวณเชิงเขาจำนวน 21 ไร่ 3 งาน เพื่อสร้างสำนักสงฆ์และต่อมาก็ได้เปลี่ยนมาเป็น "วัดเขาตะแบก" ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519
บริเวณที่ตั้งวัดเป็นเชิงเขา พื้นที่ส่วนใหญ่ติดกับเขา ล้อมรอบด้วยป่าและสวนยาง อาคารเสนาสนะ ได้แก่ ศาลาหลังใหญ่ สร้างเมื่อวันเสาร์ที่ 8  มิถุนายน พ.ศ. 2534 กุฏิทรงไทย 2 หลัง หอฉัน และอุโบสถซึ่งตั้งอยู่บนยอดเขา วัดยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ มีสะพานกระจก ที่จัดทำเป็นสะพานเชื่อมต่อระหว่างเขา 2 ลูก มีความสูงจากพื้นประมาณ 25 เมตร และมีความยาวกว่า 200 เมตร

**อ้างอิง**
เขาตะแบก
หมวดหมู่:สมเด็จพระเพทราชา

สมเด็จพระเพทราชา (พ.ศ. 2175 – 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2246) เป็นพระมหากษัตริย์ไทยรัชกาลที่ 28 แห่งอาณาจักรอยุธยา ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2231 – 2246
เพทราชา
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ไทยในคริสต์ศตวรรษที่ 18
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดสุพรรณบุรี
วัดสระกะเทียม

วัดสระกะเทียม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านต้นมะขาม ตำบลสระกะเทียม อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
ในอดีตนั้นหมู่บ้านสระกะเทียมไม่มีวัด ชาวบ้านที่ต้องการทำบุญ บวชลูกบวชหลาน และประกอบพิธีทางศาสนาต้องเดินทางไปยังวัดหนองเสือซึ่งอยู่ห่างไกลและไม่สะดวกในการเดินทางไปมา จนเมื่อ พ.ศ. 2439 พระอาจารย์มิ่ง ฐานจาโร แห่งวัดหนองเสือ ซึ่งมีพื้นเพเดิมอยู่ที่สระกะเทียมได้เดินทางมาเยี่ยมญาติโยมที่บ้าน เห็นว่าชาวบ้านทำบุญได้ยากลำบากเพราะถนนหนทางทุรกันดารและวัดหนองเสือก็อยู่ห่างจากหมู่บ้านมาก จึงเห็นว่าน่าจะสร้างวัดประจำหมู่บ้านขึ้น ชาวบ้านเห็นพ้องกับความคิดท่านจึงได้ชักชวนกันสร้างวัด โดยมีนายบัว นายสังข์ และนางเล็กเป็นหัวเรี่ยวหัวแรง
วัดได้สร้างเสร็จใน พ.ศ. 2440 ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2441 ให้ชื่อว่า "วัดสระกะเทียม" และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมารวมทั้งผูกพัทธสีมาฝังลูกนิมิตเมื่อ พ.ศ. 2442 ชาวบ้านได้นิมนต์พระอาจารย์มิ่งจากวัดหนองเสือมาเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัด ภายในโบสถ์มีจิตรกรรมฝาผนังที่งดงาม และยังมีวิหารพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรและพระพุทธรูปปางลีลา 

**อ้างอิง**
สระกะเทียม
เอสเคเอท สเกตบอร์ดล้างเมือง

เอสเคเอท สเกตบอร์ดล้างเมือง (Esu Kē Eito) เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินัลของญี่ปุ่น ผลิตโดยสูดิโอโบนส์ ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 10 มกราคม ถึง 4 เมษายน พ.ศ. 2564

**โครงเรื่อง**
บนเกาะโอกินาวะอันแสนห่างไกล นักสเกตบอร์ดสายโหดมักจะรวมตัวในการประลองลับที่เรียกว่า "S" ซึ่งจัดขึ้นในเวลาเที่ยงคืนภายในเหมืองแร่ร้างที่ถูกปรับปรุงใหม่ เด็กหนุ่มมัธยมห้านามว่าเรกิก็เป็นหนึ่งในนักสเกตบอร์ดเหล่านั้น วันหนึ่ง เขาได้พบกับล็องกา เด็กผู้ชายอายุเท่ากันซึ่งย้ายมาจากรัฐควิเบก ประเทศแคนาดา เขาชักชวนล็องกาไปทำงานพาร์ทไทม์ในร้านสเกตบอร์ดที่เขาทำงานอยู่ หลังจากนั้น ล็องกามีโอกาสได้ไปเข้าร่วม "S" โดยบังเอิญ ทั้งที่เขาพึ่งจะเล่นสเกตบอร์ดเป็นครั้งแรก แต่ล็องกากลับสามารถเอาชนะนักสเกตบอร์ดมือโปรได้ สร้างความตกตะลึงให้แก่ทุกคนในที่นั่น

**ตัวละครเอก**
 เรกิ เคียน (喜屋武 暦; Reli Kyan)
ให้เสียงโดย ทาซูกุ ฮาตานากะ
เด็กหนุ่มผมแดง นิสัยร่าเริง ชื่นชอบสเกตบอร์ดเป็นชีวิตจิตใจและเสพติดการแข่ง "S" เรกิทำงานพาร์ทไทม์ที่ร้านสเกตบอร์ดขนาดเล็ก ทำหน้าที่ปรับแต่งสเกตบอร์ดและสร้างสเกตบอร์ด เขาเป็นคนชักชวนล็องกาให้เล่นสเกตบอร์ด ทั้งสองกลายเป็นเพื่อนรักกันในเวลารวดเร็ว- ลันกะ ฮาเซงาวะ (馳河 ランガ; Langa Hasegawa)
 ให้เสียงโดย ชิอากิ โคบายาชิ
 ลูกครึ่งแคนาดา-ญี่ปุ่น ซึ่งย้ายสำมะโนครัวพร้อมกับคุณแม่จากแคนาดามายังโอกินาวะ เขาได้เรียนห้องเดียวกับเรกิ ล็องกาพยายามหางานพาร์ทไทม์เพื่อแบ่งเบาภาระคุณแม่ เรกิจึงชักชวนล็องกามาทำงานกับตัวเอง ท้ายที่สุด ล็องกาจับพลัดจับผลูได้ประลองสเกตบอร์ดในการแข่ง "S" เขาแสดงฝีมือสเกตบอร์ดระดับโปรทั้งที่ไม่เคยเล่นมาก่อน และได้รับสมญานามในวงการว่า สโนว์ ชื่อตัวของเขาเป็นภาษาฝรั่งเศสอ่านว่า "ล็องกา" ซึ่งเป็นภาษาที่ใช้ในรัฐควิเบก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ -  เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ -  เว็บไซต์ทางการของมังงะ - 23777
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:อนิเมะโอวีเอในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่กำลังจะมา
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:โบนส์
หมวดหมู่:มิวส์ คอมมิวนิเคชัน
หมวดหมู่:อะนิเพล็กซ์
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็ง
Metalimnus

Metalimnus เป็นสกุลของมวนซึ่งอยู่ในวงศ์ Cicadellidae
ชนิดของสกุลนี้พบในยุโรปและญี่ปุ่น
สปีชีส์:- Metalimnus formosus Boheman, 1845 - Metalimnus marmorata Flor, 1861 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Cicadellidae
หมวดหมู่:มวน
เดอะเชดแอทดัลลิทช์

เดอะเชดแอทดัลลิทช์ (The Shed at Dulwich; ตรงตัว: เพิงที่ดัลลิทช์) เป็นร้านอาหารที่ไม่มีอยู่จริง ตั้งอยู่ในเพิงสวนแห่งหนึ่งในย่านดัลลิทช์ ลอนดอน ร้านอาหารนี้สร้างขึ้นเป็นเรื่องหลอกลวงโดยนักข่าว อูบาห์ บัทเลอร์ ให้กับไวซ์ และกลายเป็นร้านอาหารอันดับหนึ่งบนทริปแอดไวเซอร์ก่อนที่จะถูกนำออกจากเว็บ ร้านอาหารเปิดให้บริการรวมหนึ่งครั้งในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 โดยมีแขกผู้เข้ามารับประทานรวมสิบคน ในจำนวนนี้มีทั้งคู่รักจากแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา และอีกส่วนเป็นเพื่อน ๆ ของบัทเลอร์เอง
ธีมของเมนูปลอมในร้านคือ "อารมณ์" (moods) โดยบัทเลอร์ถ่ายภาพจานอาหารที่สร้างขึ้นจากผลิตภัณฑ์ในบ้าน เช่น ครีมโกนหนวดและเม็ดฟู่ล้างจาน หนึ่งในเมนูคือจานที่ชื่อว่า "ความเห็นอกเห็นใจ: หอยกาบวีแกนในน้ำบรอธใส พาร์สนิพ แคร์รอท เซเลอรี และมันฝรั่ง เสิร์ฟคู่กับ ข้าวไรย์แผ่นทอดกรอบ" ("Empathetic: Vegan clams in a clear broth with parsnips, carrots, celery, and potatoes. Served with rye crisps.")
ตัวบัทเลอร์เองเคยทำงานโพสต์การรีวิวปลอมให้กับร้านอาหารอื่น ๆ ด้วยค่าจ้าง £10 ต่อหนึ่งการรีวิว เขาระบุว่า "ผมใช้วิธีการดูที่เมนูของร้าน เลือกอะไรขึ้นมาสักจาน และก็เริ่มโกหกเกี่ยวกับมัน" สำหรับร้านเดอะเชด เขาได้วานให้เพื่อน ๆ ของเขาช่วยโพสต์การรีวิวของร้านที่ไม่มีอยู่จริงนี้บนทริปแอดไวเซอร์ ในจำนวนที่มากพอที่ทำให้ร้านอาหารนี้กลายเป็นอันดับต้นของลอนดอนในบรรดาหลายพันร้านที่มีอยู่ในเว็บไซต์
ภายหลังเดอะเชดขึ้นเป็นร้านอาหารอันดับหนึ่งของลอนดอนบนทริปแอดไวเซอร์และได้รับการจองเข้ามาอย่างล้นหลาม บัทเลอร์ได้จัดฉากร้านขึ้นมาคืนหนึ่งโดยเสิร์ฟอาหารกึ่งสำเร็จรูปราคา £1 ที่นำมาตบแต่งใหม่ให้กับลูกค้ารวมสิบคน และมีลูกค้าบางส่วนที่แนะนำร้านอาหารนี้และประสงค์จะกลับมาทานอีก
การหลอกลวงเป็นไปได้เพราะร้านอาหารขนาดเล็กเป็นกระแสแฟชั่น เชฟทอม เคอร์ริดจ์ เริ่มดำเนินการร้านอาหารจริงชื่อ The Shed ตรงข้ามกับแกสโตรผับของเขาในเมืองมาร์โลว์ บักกิงแฮมเชอร์ ซึ่งเมื่อเปิดตัวในปี ค.ศ. 2017 ได้รับการอธิบายว่าเป็น "พื้นที่รับประทานอาหารส่วนตัวที่ใกล้ชิด"

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 df=dmy-all- url-status=dead- df=dmy-all
หมวดหมู่:พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:ร้านอาหารในลอนดอน
หมวดหมู่:เรื่องหลอกลวงในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เรื่องหลอกลวงทางการทำข่าว
หมวดหมู่:ทริปแอดไวเซอร์
หมวดหมู่:ภัตตาคาร
หมวดหมู่:ลอนดอนโบโรออฟซัทเทิร์ค
ข้ารู้ว่าข้าไม่รู้สิ่งใดเลย

"ข้ารู้ว่าข้าไม่รู้สิ่งใดเลย" (I know that I know nothing) เป็นคำพูดของโสกราตีสจากรายงานของเพลโต มีอีกชื่อว่า ปฏิทรรศน์ของโสกราตีส ซึ่งไม่มีใครบันทึกว่าโซกราตีสเคยพูดนอกจากเพลโต
ประโยคนี้ถูกเชื่อมหรือรวมในคำตอบจากคำถามที่โสกราตีส (รายงานจากซีโนโฟน) หรือเคราโฟน (รายงานจากเพลโต) ถามพีเธีย เทพยากรณ์แห่งเดลฟี ซึ่งเขาตอบในสิ่งที่มีคำตอบว่า "โสกราตีสคือผู้ที่ฉลาดที่สุด"

**ศัพทมูลวิทยา**
ประโยคดั้งเดิมมาจากภาษาละตินว่า ("ipse se nihil scire id unum sciat"), ซึ่งน่าจะเป็นการถอดความจากข้อความภาษากรีกโบราณ บางครั้งก็กล่าวเป็น "scio me nihil scire" หรือ "scio me nescire" ต่อมาประโยคนี้ถูกแปลย้อนกลับในภาษากรีกบริสุทธิ์ว่า "lang|grc|ἓν οἶδα ὅτι οὐδὲν οἶδα", hèn oîda hóti oudèn oîda

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
โสกราตีส
หมวดหมู่:ทฤษฎีในปรัชญากรีกโบราณ
หมวดหมู่:คำพูดจากปรัชญา
หมวดหมู่:คำและประโยคภาษากรีก
หมวดหมู่:โสกราตีส
หมวดหมู่:มโนทัศน์ทางญาณวิทยา
หมวดหมู่:ปฏิทรรศน์การอิงตนเอง
หมวดหมู่:ความโง่เขลา
หมวดหมู่:ความสงสัยทางวิชาการ
โอมอส

โทลูโลป "จอร์แดน" โอมอกเบฮิน (Tolulope "Jordan" Omogbehin) นักมวยปล้ำอาชีพชาวไนจีเรียและอดีตนักบาสเก็ตบอลของวิทยาลัยที่เซ็นสัญญากับ WWE ภายใต้ชื่อ โอมอส (Omos) เขาเล่นให้กับมหาวิทยาลัยเซาท์ฟลอริดาและมหาวิทยาลัยแห่งรัฐมอร์แกน อาชีพบาสเก็ตบอลของวิทยาลัยของเขาครอบคลุมตั้งแต่ปี 2012 ถึง 2015 ต่อมาได้รับการเซ็นสัญญากับ WWE ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2018

**ผลงานความสำเร็จ**
Pro Wrestling Illustrated
**Ranked No. 120 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2022
*Pro Wrestling Noah
**GHC Tag Team Championship (1 time) – with Jack Morris
*WWE
**WWE Raw Tag Team Championship (1 time) – with AJ Styles
**The Rock 25th Anniversary Battle Royal (2021)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Profile- Profile- UFS Bulls Team Profile- Morgan State Bears Team Profile
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวไนจีเรีย
ฮิโรชิ นางาอิ

ฮิโรชิ นางาอิ เมื่อปี 2020
ฮิโรชิ นางาอิ (Hiroshi Nagai; 22 ธันวาคม 1947 -) เป็นนักวาดภาพประกอบและนักออกแบบกราฟิกชาวญี่ปุ่น เขาเกิดที่เมืองโทกูชิมะ จังหวัดโทกูชิมะ เขาเป็นที่รู้จักจากการสร้างสรรค์ชิ้นงานแสดงภูมิทัศน์เขตร้อนที่ดูเรียบและสะอาดตา ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจเริ่มแรกจากภูมิทัศน์ของกวม

**ชีวประวัติ**
ฮิโรชิ นางาอิ เกิดที่เมืองโทกูชิมะ จังหวัดโทกูชิมะ และเริ่มทำงานออกแบบนับตั้งแต่ปี 1970 ในฤดูร้อนปี 1973 เขาได้เดินทางไปเที่ยวสหรัฐอเมริกาเป็นเวลา 40 วัน และประทับใจกับภูมิทัศน์ของกวมเป็นอย่างมากในปี 1974 ซึ่งเป็นที่มาของรูปแบบงานศิลปะของเขาในเวลาต่อมา นับตั้งแต่ทศวรรษ 1980s เขาได้เริ่มสร้างสรรค์ผลงานภาพภูมิทัศน์แบบเขตร้อนที่สะอาดตา (tropical and clear) ให้กับปกอัลบัมเพลงต่าง ๆ เช่น "A LONG VACATION" และ "NIAGARA SONG BOOK" ของเออิจิ โอทากิ โดยผลงานปกอัลบัมของ "A LONG VACATION" ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำในฐานะ "ปกอัลบัมยอดเยี่ยม" โดย CBS Sony
หลังผลงานของเขาที่สร้างให้กับโอทากิได้รับการยอมรับมากมาย เขาได้เป็นที่รู้จักจากผลงานในรูปแบบเฉพาะของเขา และได้ออกแบบปกอัลบัมให้กับศิลปินและสร้างสรรค์งานโฆษณาอีกจำนวนมาก นอกจากนี้เขายังได้จัดแสดงนิทรรศการศิลปะของตัวเองในหลายโอกาส 
เขาเคยร่วมงานกับศิลปิน ฮิเดกิ ไซโจ โดยเคยสร้างสรรค์ปกอัลบัม นิวยอร์กเกิร์ล และจัดนิทรรศการร่วมที่อูเมดะลอฟต์ โอซากะ ในเดือนกันยายน 2020

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากโทกูชิมะ
หมวดหมู่:นักวาดภาพประกอบชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักออกแบบชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ศิลปินชาวญี่ปุ่น
ทะเลสาบเรเซีย

เรสเกนซี (Reschensee; De-Reschensee.ogg) หรือ ทะเลสาบเรเซีย (Lago di Resia ) หรือ ทะเลสาบเรสเชน (Lake Reschen) เป็นทะเลสาบมนุษย์สร้างในภูมิภาคตีโรลใต้ ประเทศอิตาลี ราว abbr=on ทางใต้ของเรสเชนพาสส์ ที่ซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตแดนกับประเทศออสเตรีย และราว abbr=on ทางตะวันออกของเทือกเขาที่เป็นพรมแดนกับประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ทะเลสาบมีความจุ 120 ล้านลูกบาศก์เมตร (97,000 ac·ft) ขึงเป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัด และด้วยพื้นที่ผิวน้ำ abbr=on จึงเป็นทะเลสาบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่ตั้งอยู่สูงกว่า abbr=on ในเทือกเขาแอลป์ แม่น้ำหล่อเลี้ยงสายหลักคือแม่น้ำอะดีจ
ทะเลสาบนี้เป็นที่รู้จักจากหอระฆังจากศตวรรษที่ 14 ที่ถูกท่วมอยู่ในทะเลสาบนี้ มีตำนานเล่าขานกันว่ายังคงได้ยินเสียงระฆังจากหอระฆังนี้ในช่วงฤดูหนาว ถึงแม้ว่าในความเป็นจริง ระฆังของหอคอยนี้ถูกถอดออกตั้งแต่ปี 1950 ราวหนึ่งสัปดาห์ก่อนการรื้อถอนโบสถ์และการสร้างทะเลสาบ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ทะเลสาบในประเทศอิตาลี
มอดูล:Location map/data/Italy South Tyrol

return {
	name = 'South Tyrol',
	top = 47.15,
	bottom = 46.18,
	left = 10.3,
	right = 12.5,
	image = 'Italy Bolzano-Bozen location map.svg',
	image1 = 'Italy Bolzano-Bozen relief location map.jpg'
}
อีวัน วลาดิสลัฟแห่งบัลแกเรีย

ซาร์อีวัน วลาดิสลัฟ (Їѡаннъ Владиславъ Иван/Йоан Владислав) เป็นซาร์แห่งจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 ครองราชย์ระหว่างเดือนกันยายน 1015 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ 1018 ปีประสูติไม่ชัดแจ้ง โดยพระองค์น่าจะประสูติอย่างน้อยทศวรรษก่อนปี 987 แต่ไม่น่าจะนานไปมากกว่านั้น
แม้จะเคยได้รับความช่วยเหลือให้พ้นจากความตายโดยซาร์กาวริล ราดอมีร์ ซาร์รัชกาลก่อนหน้าในปี 976 ทว่าซาร์อีวัน วลาดิสลัฟได้ปลงพระชนม์พระญาติของพระองค์เองในเดือนตุลาคม 1015 และปราบดาภิเษกขึ้นเป็นซาร์แห่งบัลแกเรีย ด้วยสถานการณ์ที่ล่อแหลมของประเทศจากการทำสงครามเป็นเวลานานกว่าทศวรรษกับจักรวรรดิไบแซนไทน์ และความพยายามที่จะทำให้ตำแหน่งของพระองค์มั่นคงยิ่งขึ้น พระองค์ได้พยายามเจราจาเพื่อยุติสงครามกับจักรพรรดิบาซิลที่ 2 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ พระองค์ได้พยายามต่อต้าน แต่ไม่สามารถที่จะขับไล่กองทัพไบแซนไทน์ออกไปได้ ในรัชสมัยนี้ พระองค์ได้พยายามที่จะเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับกองทัพบัลแกเรีย บูรณะป้อมปราการเป็นจำนวนมาก รวมไปถึงการนำทัพเพื่อโต้กลับ แต่พระองค์สวรรคตในการรบเมื่อปี 1018 หลังจากการสวรรคตของพระองค์ ซารีนามารียา พระมเหสีของพระองค์, อัครบิดรและขุนนางแทบทั้งหมดยอมแพ้ต่อจักรพรรดิบาซิลที่ 2 ผู้ซึ่งนำกองทัพปราบปรามผู้ต่อต้านที่ยังเหลืออยู่ และถือเป็นจุดสิ้นสุดของจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1  
ซาร์อีวัน วลาดิสลัฟเป็นที่รู้จักในหลากหลายแง่มุม ทั้งในฐานะฆาตกรเหี้ยมโหดและวีรบุรุษผู้ปกป้องประเทศเท่าที่พระองค์จะสามารถทำได้ พระราชบุตรของพระองค์ต่อมาเข้ารับราชการในราชสำนักไบแซนไทน์ และขึ้นสู่จุดสูงสุดของชนชั้นทางสังคม สตรีจำนวนสองพระองค์จากตระกูลซาร์อีวัน วลาดิสลัฟได้ดำรงตำแหน่งเป็นจักรพรรดินีแห่งไบแซนไทน์ ส่วนบุคคลอื่นมีทั้งที่เป็นผู้นำทางการทหารหรือขุนนางระดับสูง และตัวพระองค์เองยังเป็นบรรพบุรุษของจักรพรรดิจอห์นที่ 2 โคมเนนอสอีกด้วย

**อ้างอิง**
 Settipani, Christian (2006), Continuité des élites à Byzance durant les siècles obscurs. Les princes caucasiens et l'Empire du VIe au IXe siècle, Paris: De Boccard.-  url = http://www.promacedonia.org/vz1b/index.html 
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์บัลแกเรีย
หมวดหมู่:ราชวงศ์กอมีตอปูลี
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่เสด็จสวรรคตในสงคราม
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพ ครั้งที่ 30

การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนส์คัพ ครั้งที่ 30 ประจำปี พ.ศ. 2546 เป็นการจัดการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพครั้งที่สามสิบ โดยจัดแข่งขันระหว่างวันที่ 18 ตุลาคม - 2 พฤศจิกายน 2546 โดยจะแบ่งสายตามจังหวัด และทำการแข่งขันในแต่ละสายที่ สนามกีฬาพระราชวังสนามจันทร์, สนามกีฬาสิรินธร, สนามกีฬาจังหวัดพระนครศรีอยุธยา, สนามกีฬาโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า, และแข่งขันรอบสุดท้ายที่ สนามกีฬาธูปะเตมีย์

**สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน**

**ผลการแข่งขัน**

**สาย เอ**
แข่งขันที่ สนามกีฬาพระราชวังสนามจันทร์ จ.นครปฐม

**สาย บี**
แข่งขันที่ สนามกีฬาสิรินธร จ.ชลบุรี

**สาย ซี**
แข่งขันที่ สนามกีฬาจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา

**สาย ดี**
แข่งขันที่ สนามกีฬาโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า จ.นครนายก

**รอบน๊อกเอาท์**

**ผลการแข่งขัน**

**รอบก่อนรองชนะเลิศ**

**รอบรองชนะเลิศ**

**รอบชิงชนะเลิศ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศไทย
หมวดหมู่:ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพ
หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศไทยปี พ.ศ. 2546
เกอเรจาอายัม

เกอเรจาอายัม (Gereja Ayam, Gréja Ayam) ซึ่งแปลว่า โบสถ์ไก่ (Chicken Church) เป็นโบสถ์รูปร่างประหลาดที่ก่อสร้างไม่เสร็จและถูกทิ้งร้าง ตั้งอยู่ในย่านมาเกอลัง จังหวัดชวากลาง ประเทศอินโดนีเซีย ชื่อเรียกขานว่าโบสถ์ไก่นั้นได้มาจากรูปร่างของโครงสร้างที่คล้ายไก่ อย่างไรก็ตาม จุดมุ่งหมายแท้จริงนั้นสร้างขึ้นเพื่อให้เป็นรูปนกพิราบ
อาคารเริ่มก่อสร้างขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1990 โดยดาเนียล อาลัมชะฮ์ (Daniel Alamsjah) ผู้กล่าวอ้างว่าได้รับแรงบันดาลใจจากพระเป็นเจ้าให้สร้างสักการสถานในฝันของเขาขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1989 อาลัมชะฮ์เป็นคริสตชน แต่มีเป้าหมายว่าจะให้เกอเรจานี้เป็นสถานที่ซึ่งต้อนรับศาสนิกชนจากทุกความเชื่อ
ภายหลังถูกต่อต้านจากชุมชนท้องถิ่นและความยากลำบากทางการเงิน การก่อสร้างจึงหยุดชะงักและถูกล้มเลิกกลางคัน การก่อสร้างหยุดลงอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 2000 และอาคารได้ถูกทิ้งร้างให้เสื่อมสลายไปตามกาลเวลา นับแต่นั้นได้มีนักท่องเที่ยวเข้าออกสถานที่แห่งนี้เพื่อถ่ายภาพอยู่เป็นครั้งคราว และในภายหลังโบสถ์นี้ปรากฏในภาพยนตร์หลายเรื่องจึงทำให้ที่นี่กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวขึ้นมากระทั่งถึงปัจจุบัน
ภาพยนตร์สารคดี อินทูดิอินเฟอร์โน (2016) มีส่วนหนึ่งที่กล่าวเกี่ยวกับโบสถ์นี้โดยเฉพาะ ในภาพยนตร์ได้อ้างว่าโบสถ์นี้สร้างขึ้นโดยจงใจให้ติดต่อกับภูเขาไฟท้องถิ่นลูกหนึ่ง จากที่ปรากฏว่าหัวของนกพิราบนั้นหันไปทางทิศของภูเขาไฟนั้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดชวากลาง
หมวดหมู่:ศาสนสถานในประเทศอินโดนีเซีย
พิศุทธ์เสียงสำเนียงสวรรค์

พิศุทธ์เสียงสำเนียงสวรรค์ (Mashiro no Oto) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยมาริโมะ รางาวะ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งแมกกาซีนรายเดือนของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2552 ได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโคบง) แล้ว 27 เล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอชินเอแอนิเมชัน ออกอากาศเมื่อวันที่ 3 เมษายนถึง 19 มิถุนายน พ.ศ. 2564 บนผังรายการ Animeism

**ตัวละคร**
Sawamura Setsu
voiced by|โนบุนางะ ชิมาซากิ
Sawamura Wakana
voiced by|โยชิมาสะ โฮโซยะ
Maeda Shuri
voiced by|ยูเมะ มิยาโมโตะ
Yamazato Yui
voiced by|เรนะ คนโด
Yaguchi Kaito
voiced by|โนบูฮิโกะ โอกาโมโตะ
Nagamori Rai
voiced by|ทัตสึฮิสะ ซูซูกิ
Sawamura Umeko
voiced by|ทากาโกะ ฮนดะ
Kamiki Seiryū
voiced by|ยูอิจิโร อูเมฮาระ
Tanuma Sōichi
voiced by|ทาซูกุ ฮาตานากะ
Tanuma Mai
voiced by|ชิโอริ มิกามิ
Tachiki Yuna
voiced by|ริกาโกะ ไอดะ
Arakawa Ushio
voiced by|ฟูกูชิ โอจิไอ
Kaji Takaomi
voiced by|ยูกิ คาจิ
Yamano Sakura
voiced by|ยูนะ ทานิงูจิ
Sawamura Matsugorō
voiced by|โทโมฮิสะ อาโซ
Koyabu Keiko
voiced by|โทโมโยะ ทากายานางิ
Ōtawara Hiroshi
voiced by|เคียวยะ คิมูระ
Taketo
voiced by|เท็ตสึยะ คากิฮาระ

**รูปแบบต่าง ๆ**

**มังงะ**
มังงะเขียนเรื่องและวาดภาพโดยมาริโมะ รางาวะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งแมกกาซีนรายเดือนของสำนักพิมพ์โคดันชะ ฉบับที่ 1 ประจำปี พ.ศ. 2553 ซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2552  สำนักพิมพ์โคดันชะได้รวมตอนมาตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโคบง) เล่มแรกจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ปัจจุบันวางจำหน่ายถึงเล่มที่ 26 เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563
ในประเทศไทย มังงะพิศุทธ์เสียงสำเนียงสวรรค์ถือครองลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ

**อนิเมะ**
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงได้มีการประกาศสร้างในนิตยสารโชเน็งแมกกาซีนรายเดือนฉบับเดือนกันยายน พ.ศ. 2563 ซึ่งวางจำหน่านเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2563 ผลิตโดยสตูดิโอ Shin-Ei Animation กำกับโดยฮิโรอากิ อากางิ เขียนบทโดยโยอิจิ คาโต ออกแบบตัวละครโดยจิโร มาชิมะ  พี่น้องโยชิดะเป็นผู้กำกับดนตรีสึงารุ-จามิเซนในอนิเมะ เพลงเปิด 2 เพลงคือเพลง "Blizzard" และ "กินเซไก" (โลกสีเงิน) จะร้องโดยวง Burnout Syndromes ส่วนเพลงปิดคือเพลง "โคโนะ ยูเมะ งะ ซาเมรุ มาเดะ" (กระทั่งตื่นจากฝัน) จะร้องและบรรเลงโดย มิลิยาห์ คาโต และพี่น้องโยชิดะ อนิเมะมีกำหนดออกอากาศในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2564 บนผังรายการ Animeism ทางช่อง MBS, TBS และ BS-TBS.

**รายชื่อตอน**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ - id=14305
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวนาฏกรรม
หมวดหมู่:วิบูลย์กิจ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวก้าวผ่านวัย
วัดทองธรรมิการาม

วัดทองธรรมิการาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าทราย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 11 ไร่ 2 งาน 41 ตารางวา
วัดทองธรรมิการามตั้งเมื่อ พ.ศ. 2521 เดิมวัดนี้ได้สร้างมานานแล้วมีชื่อว่า วัดโพธิสุรินทร์ ต่อมาวัดร้างมาหลายปี จนกระทั่งนายเนื่องและนางตลับ วัจนะรัตน์ ได้ขอซื้อที่ดินเพิ่มเติมประมาณ 8 ไร่เศษ และบูรณะสร้างวัดขึ้นใหม่และเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดทองธรรมิการาม" ได้อาราธนาพระทองบุญ จากจังหวัดเพชรบุรีมาจำพรรษาและได้พัฒนาวัดมาจนถึงปัจจุบัน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2521 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2523
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 12 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธาน ลักษณะคล้ายพระพุทธชินราชมีนามว่า พระพุทธโพธินิมิต เป็นพระเก่าอายุประมาณ 200 กว่าปี ศาลาการเปรียญกว้าง 24 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 10 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์กว้าง 4 เมตร ยาว 7 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 เป็นอาคารไม้ และศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
พระครูสาครธรรทัต อดีตเจ้าอาวาส ได้รับการยกย่องว่าเป็นพระเกจิอาจารย์สายวิปัสสนากรรมฐานที่มีลูกศิษย์ทั้งประเทศให้ความเคารพเลื่อมใส มีการจัดสร้างเหรียญเสมาหลวงพ่อทองบุญเป็นหนึ่งในวัตถุมงคลที่ได้รับการกล่าวถึงกันมาที่สุดของจังหวัดสมุทรสาคร

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระสุรินทร์- พระครูสาครธรรมทัต- พระมหาบุญล้อม ปุญฺญกาโม

**อ้างอิง**
ทองธรรมิการาม
ทองธรรมิการาม
วัดโกเมศรัตนาราม

วัดโกเมศรัตนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านศาลาพัน ตำบลเชียงรากน้อย อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี
ผู้ริเริ่มสร้างวัดคือนางตวงรัตน์ โกเมศ ได้กราบเรียนปรึกษากับสมเด็จพระวันรัต (จับ ฐิตธมฺโม) เจ้าอาวาสวัดโสมนัสราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ท่านได้มอบหมายให้พระธรรมเมธาจารย์ (อิ่ม อรินฺทโม) เป็นผู้ควบคุมดูแลการสร้างวัดฝ่ายสงฆ์ มีการตรวจดูสถานที่ที่จะสร้างวัดเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2527 ที่ดินมีเนื้อที่จำนวน 42 ไร่เศษ ทั้งหมดเป็นของนางตวงรัตน์ แต่ขณะนั้นที่ดินยังอยู่กลางทุ่งนา ไม่มีทางเข้าออก จึงได้ติดต่อกับเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นทั้งกำนันและผู้ใหญ่บ้านหมู่ที่ 4 และชาวบ้านในละแวกนั้น เพื่อขอที่ดินบางส่วนทำถนนเข้าวัด ได้สร้างถนนเลียบคลองเปรมประชากรเข้าไป ถนนกว้าง 8 เมตร ยาว 1,300 เมตร เมื่อ พ.ศ. 2528 ใช้เวลา 8 เดือน
พระธรรมเมธาจารย์ได้กำหนดการวางศิลาฤกษ์ในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2529 โดยมีสมเด็จพระวันรัต (จับ ฐิตธมฺมเถร) เป็นประธานในพิธี เพื่อสร้างวัดและโรงเรียนพระปริยัติธรรมสำหรับให้เป็นที่ศึกษาศิลปวิทยาการทั้งทางโลกและทางธรรมของพระภิกษุสามเณร
วันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2529 ได้เริ่มก่อสร้างหอสวดมนต์ โดยได้ตั้งชื่อว่า ศาลาสวาสดิ์โกเมศ เพื่อเป็นที่ระลึกแก่นางสวาสดิ์ โกเมศ มารดาของผู้สร้างวัด ศาลาสวาสดิ์โกเมศเป็นอาคาร 2 ชั้น มีกุฏิ 5 หลังทรงไทยคล้ายคุ้มขุนแผน ขนาดกว้าง 28 เมตร ยาว 29 เมตร ชั้นบนหอกลางใช้สำหรับสวดมนต์ไหว้พระและทำสังฆกรรม ชั้นล่างใช้เป็นห้องเรียนชั่วคราวของพระภิกษุสามเณรนักเรียน ต่อมาใน พ.ศ. 2553 ทางวัดได้เปิดการเรียนการสอนระดับอุดมศึกษา (ปริญญาตรี) สาขารัฐศาสตร์การปกครองขึ้น โดยรับทั้งภิกษุสามเณรและประชาชนทั่วไปเข้ามาศึกษา
จากข้อมูลของกรมการศาสนา วัดโกเมศรัตนารามตั้งวัดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538

**อ้างอิง**
โกเมศรัตนาราม
วัดเปรมประชา

วัดเปรมประชา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านคลองเปรมประชากร ตำบลบางพูน อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินที่ตั้งวัดเนื้อที่ 25 ไร่ โฉนดเลขที่ 55
วัดเปรมประชามีประวัติความเป็นมาอย่างไรนั้นไม่ปรากฏแน่ชัด สันนิษฐานว่าสร้างวัดขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่ข้อมูลจากกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2460 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ชาวบ้านเรียกว่า วัดใหม่ และในเวลาต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดเปรมประชา" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2461 และได้ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2462 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2520 
สันนิษฐานว่าอุโบสถสร้างก่อน พ.ศ. 2460 เล็กน้อย อุโบสถกว้าง 7.50 เมตร ยาว 23 เมตร เสนาสนะและสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ 2 หลัง กุฏิสงฆ์ 14 หลัง วิหาร 1 หลัง หอสวดมนต์ 1 หลัง ฌาปนสถาน (เมรุ) และศาลาบำเพ็ญกุศล ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือพระประธานในอุโบสถ และรูปหล่อ หลวงพ่อใหญ่มงคลศรีวิชัย ในวิหาร

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระอธิการปุ๋ย- พระอธิการชัย พุทฺธญาโณ (พ.ศ. 2468–2499)- พระอธิการเขียน เขมธมฺโม (พ.ศ. 2500–2504)- พระอธิการศรีมาลัย โชติวโร (พ.ศ. 2505–2517)- พระครูสถาพรวรคุณ (พวน โชติวโร) (พ.ศ. 2518–2540)- พระมหาสมชาย สนฺติกโร (พ.ศ. 2540–ปัจจุบัน)

**อ้างอิง**
เปรมประชา
วัดช้างเผือก (จังหวัดสมุทรสงคราม)

วัดช้างเผือก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางช้าง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม

**ประวัติ**
วัดช้างเผือกเป็นวัดโบราณไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง เริ่มประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2235 เรียกชื่อว่า "วัดช้างเผือก" มาแต่เดิม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 แต่เดิมบริเวณตำบลบางช้างเป็นป่าทึบเป็นที่อาศัยของโขลงช้างจำนวนมาก มีเรื่องเล่ากันว่า บริเวณที่ตั้งวัดนี้เป็นที่หลบซ่อนอาศัยของช้างเผือกและช้างธรรมดาในสมัยโบราณที่ทำสงครามต้องอาศัยช้างด้วย ปรากฏหลักฐาน คือ บริเวณที่ตั้งอุโบสถเดิม (ทรงไทยไม้สัก) มีเสาตะลุงช้างสำหรับผูกช้าง ปัจจุบันดินได้ทับถมจมอยู่แถวหน้าอุโบสถ มีคลองช้าง มีทางเดินช้างที่มาอาบน้ำและดื่มน้ำในลำแม่น้ำ มีความยาวประมาณ 600 เมตร (15 เส้น) ตั้งแต่หน้าอุโบสถเก่า ปัจจุบันได้ถูกถมไปหมดแล้ว เป็นบ้านเรือน ถนนปลายคลองช้างจรดคลองบางพรหม 

**อาคารเสนาสนะและวัตถุมงคล**
หอไตรกลางน้ำอาคารไม้ทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคาจัตุรมุขเครื่องไม้มุงกระเบื้องลดชั้น 2 ชั้น วิหารไม้สักเดิมคือพระอุโบสถหลังเก่า ลักษณะเป็นอาคารไม้รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง 
ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถของเก่าเป็นพระปูนปั้นปางมารวิชัยและพระพุทธรูปหล่อปางอุ้มบาตรหุ้มด้วยทองขาว (อุโบสถหลังเก่ายังอนุรักษ์ไว้) ตู้พระธรรมขาสิงห์ตู้พระธรรมไม้มีลายรดน้ำจำนวน 2 ใบ ใบแรกมีลายรดน้ำแสดงการอัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุโดยเรือสำเภา ใบที่สองเป็นภาพเรื่อง รามเกียรติ์ ศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้น ใบเสมาหินทรายแดง ลักษณะส่วนบนโค้งแหลมและเรียวเล็กลงด้านบนมีลายประจำยามด้านล่างเป็นลายประจำยามครึ่งดอก ธรรมาสน์ไม้ด้านล่างเป็นฐานสี่เหลี่ยมทึบ มีภาพจิตรกรรมรูปนักดนตรีและวิถีชีวิตชาวบ้าน เรือนธาตุสูงโปร่ง

**เกจิอาจารย์**
วัดช้างเผือกมีความเจริญรุ่งเรืองมากสมัยพระอธิการคุณ เป็นเจ้าอาวาส ท่านเป็นอาจารย์ที่เชี่ยวชาญในทางวิปัสสนากรรมฐาน อาจารย์ธุดงค์ และราชมูล เล่ากันว่าท่านรักษาเด็กเจ็บไข้ด้วยการเสกด้านผูกข้อมือเด็กและเสกข้าวปั้นให้หญิงมีครรภ์รับประทาน เพื่อคลอดง่ายเป็นที่เสื่อมใสและนิยม บรรดาสานุศิษย์ และผู้เคารพนับถือได้ปั้นรูปของท่านไว้เป็นอนุสรณ์ วัดยังมีวัตถุมงคลสร้างโดยหลวงพ่อรุณ ที่โด่งดัง คือ พระปิดตาสูญญัง

**อ้างอิง**
ช้างเผือก
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดสมุทรสงคราม
วัดบางแพรกเหนือ

วัดบางแพรกเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน 46 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 7 ไร่ 3 งาน 21 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูสุตวชิรวงศ์ (อุทิศ กวิวํโส) เป็นเจ้าอาวาส
วัดบางแพรกเหนือสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2267 ไม่ทราบว่าผู้ใดสร้าง เดิมเส้นทางคมนาคมไม่สะดวก ตั้งแต่ พ.ศ. 2478 เป็นต้นมาได้เริ่มดำเนินการบูรณะพัฒนาวัด ถนนหนทางการคมนาคมสะดวกสบาย ประชาชนมาทำบุญที่วัดนี้มากขึ้น วัดก็เจริญรุ่งเรืองมาตามลำดับตราบเท่าทุกวันนี้ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2490
อาคารเสนาสนะสำคัญของวัดได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2504 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีพระพุทธรูปสร้างด้วยศิลาแลงภายนอกพอกปูนเอาไว้ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นศิลปะสมัยอยุธยาตอนกลาง ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารไม้ชั้นเดียวใต้ถุนสูง ฝาไม้สักแบบลูกฟูก และหอสวดมนต์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้สองชั้น ฝาไม้สัก

**อ้างอิง**
บางแพรกเหนือ
วัดต้นเชือก

วัดต้นเชือก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านวัดต้นเชือก ตำบลบ้านใหม่ อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี
วัดต้นเชือกสร้างเมื่อ พ.ศ. 2324 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ในอดีตการพัฒนาบูรณะวัดเป็นไปอย่างช้า ๆ เนื่องจากประชาชนส่วนใหญ่มีฐานะไม่มั่นคงนัก พระสงฆ์ที่จะอยู่จำพรรษาก็หายาก บางปีแทบจะกลายเป็นวัดร้าง วัดเพิ่งจะมาเจริญรุ่งเรืองเมื่อประมาณ พ.ศ. 2490 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2493
อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2491 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กลักษณะทรงไทย ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2476 วิหารซึ่งภายในประดิษฐาน หลวงพ่อวิหาร และกุฏิสงฆ์ วัดยังมีพิพิธภัณฑ์ที่จัดแสดงกุฏิ 3 เจ้าอาวาส และภาพเก่าเล่าเรื่อง เนื้อหาส่วนใหญ่นำมาจากหนังสือหลายเล่มจากหอสมุดแห่งชาติ เช่น ชีวิตและงานของสุนทรภู่ เป็นต้น

**อ้างอิง**
ต้นเชือก