Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ฟู้ดแลนด์

ฟู้ดแลนด์ เป็นซูเปอร์มาร์เก็ตในประเทศไทยที่เปิดตลอด 24 ชั่วโมงแห่งแรกของไทยและเอเชีย ก่อตั้งโดยสมศักดิ์ ตีระพัฒนกุล ภายใต้การดูแลของบริษัท ฟู้ดแลนด์ ซุปเปอร์มาร์เก็ต จำกัด

**ประวัติ**
ฟู้ดแลนด์ สาขาจรัญสนิทวงศ์
พ.ศ. 2515 สมศักดิ์ ตีระพัฒนกุล เห็นว่าธุรกิจซูเปอร์มาร์เก็ตเป็นธุรกิจที่ใหม่และในประเทศไทยในขณะนั้นมีซูเปอร์มาร์เก็ตเพียงแห่งเดียวคือ เดลี เลน ที่เปิดให้บริการอยู่ที่ย่านชิดลม จึงได้ตัดสินใจหุ้นกับเพื่อน 7 คน เปิดซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งแรกที่เพลินจิต เมื่อ พ.ศ. 2515 และตั้งชื่อว่า เพลินจิต ซูเปอร์มาร์เก็ต มีจุดเด่นเป็นห้องกระจก มีเครื่องปรับอากาศและเปิดให้บริการตลอด 24 ชั่วโมง ถือเป็นซูเปอร์มาร์เก็ตที่แรกในเอเชียที่เปิดให้บริการตลอด 24 ชั่วโมง จากนั้นอีก 6 เดือน ได้ร่วมหุ้นกับเพื่อนอีกกลุ่มเพื่อเปิดซูเปอร์มาร์เก็ต บริการตลอด 24 ชั่วโมง ที่ชื่อว่า พัฒน์พงศ์ ซูเปอร์มาร์เก็ต อยู่ในซอยพัฒน์พงศ์ แต่เนื่องจากสมศักดิ์ไม่มีความเชี่ยวชาญในการบริการธุรกิจรีเทลในรูปแบบซูเปอร์มาร์เก็ต เมื่อ พ.ศ. 2517 จึงได้จ้างชาวฮ่องกมาเป็นกรรมการผู้จัดการบริการบริษัทช่วยบริการและจัดการธุรกิจให้อยู่รอดและเติบโต
จนสาขาที่ 3 ได้เข้าซื้อกิจการของซูเปอร์มาร์เก็ตเดลี เลน และใช้ชื่อว่า ฟู้ดแลนด์ ภายหลังจึงได้เปลี่ยนชื่อสาขาที่เพลินจิตและพัฒน์พงศ์มาใช้ชื่อฟู้ดแลนด์ด้วยเช่นกัน
ปัจจุบัน ฟู้ดแลนด์มีสาขาได้แก่ ปิ่นเกล้า (อาคารธนาลงกรณ์), ลาดพร้าว, ทองหล่อ (อาคารเอท ทองหล่อ), สุขุมวิทซอย 5 (อาคารนายเลิศ), สุขุมวิทซอย 16 (คอลัมน์ทาวเวอร์), ศรีนครินทร์, รามอินทรา, พุทธมณฑลสาย 4 (เดอะบริโอ้), เพชรเกษม (วิกตอเรียการ์เดนส์), ถนนเพชรบุรี, พัฒนพงษ์, จรัญสนิทวงศ์, หลักสี่, หัวหมาก, เดอะไบรท์พระราม 2, พอร์ชิโน่พระราม 2, นวมินทร์, เดอะสตรีท รัชดา, พระราม 3 (อินท์ อินเตอร์เซค), อาคารพาร์ค สีลม และไอคอน 56 สายไหม สาขาต่างจังหวัดมีที่รอยัลการ์เดนพลาซ่าพัทยา เทอร์มินอล 21 โคราช พัทยากลาง และเทอร์มินัล 21 พัทยา นอกจากนี้ยังมีสาขาขนาดเล็ก "ฟู้ดแลนด์ โกรเชอรองต์" ที่คอนโดมิเนียมเรเฟอเรนซ์ สาทร–วงเวียนใหญ่ และโค้บ รัชดา–พระราม 9 โดยทั้งสองสาขาดังกล่าวกำหนดเปิดให้บริการในปี พ.ศ. 2567
สาขาเทอร์มินอล 21 โคราช เคยได้รับความเสียหายจากเหตุกราดยิงที่จังหวัดนครราชสีมา พ.ศ. 2563

**การดำเนินงาน**
นอกจากเป็นซูเปอร์มาร์เก็ตให้บริการ 24 ชั่วโมงแล้ว ยังมีบริการอื่น ๆ ที่เปิด 24 ชั่วโมงด้วย เช่นร้านขายยา ร้านหนังสือ ร้านกาแฟและร้านอาหารถูกและดี โดยร้านอาหารถูกและดีอยู่ภายใต้ 3 บริษัทคือ บริษัท ถูกและดีจำกัด บริษัทถูกและดีหัวหมาก จำกัด บริษัทถูกและดี รามอินทรา จำกัด และบริษัท ถูกและดีพัทยา จำกัด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2515
หมวดหมู่:ธุรกิจพาณิชย์
หมวดหมู่:บริษัทค้าปลีกของไทย
หมวดหมู่:ซูเปอร์มาร์เก็ตของประเทศไทย
กีฬาสนุกเกอร์ในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47

กีฬาสนุกเกอร์ในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 เป็นการแข่งขันกีฬาสนุกเกอร์ที่จัดขึ้นในจังหวัดศรีสะเกษ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 16–23 มีนาคม พ.ศ. 2565 โดยได้จัดขึ้นที่หอประชุมกิจเจริญไทย โรงเรียนศรีสะเกษวิทยาลัย ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 5 รายการ ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 20 เหรียญ

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ผู้ได้รับเหรียญรางวัล**

**ผลการแข่งขัน**

**6 แดง ประเภทเดี่ยว**

**6 แดง ประเภททีม**

**15 แดง ประเภทเดี่ยว**

**15 แดง ประเภทคู่**

**15 แดง ประเภททีม **

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ตารางการแข่งขันและผลการแข่งขันfix-attempted=yes 
สนุกเกอร์
กีฬาเทนนิสในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47

กีฬาเทนนิสในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 เป็นการแข่งขันกีฬาเทนนิสที่จัดขึ้นในจังหวัดศรีสะเกษ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 12–21 มีนาคม พ.ศ. 2565 โดยได้จัดขึ้นที่สนามเทนนิส มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตศรีสะเกษ ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 7 รายการ ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 28 เหรียญ

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ผู้ได้รับเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ตารางการแข่งขันและผลการแข่งขันfix-attempted=yes 
เทนนิส
กีฬาเทเบิลเทนนิสในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47

กีฬาเทเบิลเทนนิสในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 เป็นการแข่งขันกีฬาเทเบิลเทนนิสที่จัดขึ้นในจังหวัดศรีสะเกษ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 18–25 มีนาคม พ.ศ. 2565 โดยได้จัดขึ้นที่อาคารดุสิตฮอลล์ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตศรีสะเกษ ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 7 รายการ ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 28 เหรียญ

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ผู้ได้รับเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ตารางการแข่งขันและผลการแข่งขัน date=2022-07-19 
เทเบิลเทนนิส
วัดลัฎฐิกวัน

วัดลัฎฐิกวัน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งขวาแม่น้ำโขง ในตำบลชะโนด อำเภอหว้านใหญ่ จังหวัดมุกดาหาร
วัดลัฎฐิกวัน ชาวบ้านเรียกว่า วัดป่า เดิมเป็นวัดร้าง ต่อมาเมื่อวันพฤหัสบดี ขึ้น 4 ค่ำ เดือน 8 ปีเถาะ ตรงกับวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2458 พระนันทวิโร (บุ) ได้สร้างวัดขึ้น ณ บริเวณป่าโนนรังซึ่งเดิมเป็นป่ามีซากปูนปรักหักพัง มีอุโบสถน้ำเก่าแก่ไม่ทราบประวัติว่าสร้างขึ้นในสมัยใดด้วยไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัด มีเพียงพระพุทธรูปที่ชำรุดแเละป่าขึ้นปกคลุมอยู่ทั่วไป เป็นสถานที่บำเพ็ญสมณธรรมของท่านหอ (อัญญาท่านหอ) อยู่ก่อนแล้ว ชื่อของวัดลัฏฐิกวันแปลว่า "สวนตาลหนุ่ม" และยังหมายถึง สวนตาลที่พระเจ้าพิมพิสารถวายแด่พระพุทธเจ้าอีกด้วย แต่ชาวบ้านก็ยังเรียกชื่อวัดนี้ว่า วัดป่าตาล วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2468
ในช่วงที่พระครูบุเป็นเจ้าอาวาสมีการสร้างถาวรวัตถุมากมาย มีสิม พระเจดีย์ กุฏิรูปจัตุรมุข ศาลาการเปรียญ รอยพระพุทธบาทจำลอง สระโบกขรณีจำลอง และสังเวชนียสถานจำลอง สิมเก่าเป็นอาคารขนาดเล็ก ฐานเตี้ย ก่ออิฐถือปูน มีผนังด้านหลัง พระประธานเพียงด้านเดียว อีก 3 ด้านเปิดโล่ง หลังคาจั่วลดชั้น มุงด้วยกระเบื้องดินเผา ผนังด้านนอกหลังพระประธานมีประติมากรรมนูนต่ำ ภาพพระนารายณ์ ทรงครุฑอยู่ตรงกลางมีรูปปั้นยักษ์และเทวดาอยู่ 2 ข้าง พระประธานภายในสิมเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีพระสาวก 5 องค์ ผนังด้านในวาดจิตรกรรมฝาผนัง ฝีมือช่างท้องถิ่น เล่าเรื่องทศชาติชาดก

**อ้างอิง**
ลัฎฐิกวัน
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดมุกดาหาร
วัดอุทยานนที

วัดอุทยานนที เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ใน ตำบลมะขามหย่ง อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี ปัจจุบันเจ้าอาวาส พระครูสิริธรรมวิธาน หรือ พระมหาชาญวิทย์ จันทปัญโญ
วัดอุทยานนที ชาวบ้านเรียก วัดอุทยาน หรือ วัดสมถะ ตั้งวัดราว ๆ รัชกาลที่ 2 แห่งรัตนโกสินทร์ เมื่อ พ.ศ. 2360 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2528 หอระฆังที่มีความสูงกว่า 20 เมตร ประชาชนได้นำพระบรมฉายาลักษณ์ของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร มาประดิษฐานบนหอระฆังนี้
วัดมีเกจิอาจารย์คือหลวงพ่อครีพ  พระปิดตาหลวงพ่อครีพเป็นที่นิยมมาแต่โบราณเป็นพระยอดนิยมของชาวจังหวัดชลบุรี เรียกกันว่า พระยอดขุนพลแห่งพระปิดตาของเมืองชลบุรี อีกรูปคือหลวงพ่อมาท่านไม่นิยมสร้างพระปิดตา วัตถุมงคลของท่านส่วนใหญ่จะเป็นเหรียญรูปเหมือนของท่าน

**อ้างอิง**
อุทยานนที
ฟรีดริชแห่งเยอรมนี

ฟรีดริชแห่งเยอรมนี (Friedrich von Deutschland) อาจหมายถึง- จักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1122–1190)- จักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1194–1250)- ฟรีดริชเดอะแฟร์ (ค.ศ. 1289–1330)- จักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1415–1493)- จักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 แห่งเยอรมนี (ค.ศ. 1831–1888)- จักรพรรดิฟรีดริชที่ 4 แห่งเยอรมนี (อ้างสิทธิ; ค.ศ. 1976–ปัจจุบัน)

**ดูเพิ่ม**
 พระราชาธิบดีเฟรเดอริก- เคอนิชฟรีดริช- จักรพรรดิฟรีดริช- ฟรีดริชแห่งปรัสเซีย- วิลเฮ็ล์มแห่งเยอรมนี
หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อบุคคล
เรดบูล

เรดบูล (Red Bull) เป็นตราสินค้าเครื่องดื่มชูกำลังจัดจำหน่ายโดยบริษัทสัญชาติออสเตรียชื่อเดียวกัน (Red Bull GmbH) มีส่วนแบ่งการตลาด 38% ของตลาดนี้ ถือเป็นตราสินค้าเครื่องดื่มชูกำลังที่ได้รับความนิยมสูงสุดจากข้อมูลเมื่อ ค.ศ. 2019 หลังออกจำหน่ายเมื่อ ค.ศ. 1987 สามารถขายได้มากกว่า 1 แสนล้านกระป๋องทั่วโลก รวมถึงขายได้ 9.8 พันล้านกระป๋องในปี 2021
ต้นกำเนิดของเครื่องดื่มเรดบูลมาจากเครื่องดื่มกระทิงแดงซึ่งถือกำเนิดเมื่อ ค.ศ. 1976 ที่ประเทศไทย มีเจ้าของคือเฉลียว อยู่วิทยาซึ่งทำการตลาดกับผู้ใช้แรงงานและนักศึกษา ตราสินค้ากระทิงแดงมีการประชาสัมพันธ์ผ่านกีฬาต่าง ๆ ของไทยอย่างมวยไทยจนตราสินค้ามีชื่อเสียง จนกระทั่งดีทริช เมเทสซิทซ์ (Dietrich Mateschitz) ได้ซื้อกระทิงแดงกระป๋องมาดื่มเพราะเห็นว่าสามารถช่วยอาการเมาเวลาเหตุการบินได้ (jet lag) เมเทสซิทซ์จึงพยายามหาช่องทางการร่วมมือกับเฉลียว อยู่วิทยา โดยได้คิดผลิตภัณฑ์ใหม่ให้เหมาะสมกับรสชาติคนตะวันตก เช่นเติมคาร์บอนไดออกไซด์เข้าไป จนเมื่อ ค.ศ. 1984 ทั้งคู่ได้ตั้งบริษัทเรดบูลจีเอ็มบีเอชที่ออสเตรีย ในปี ค.ศ. 1987 บริษัทได้ออกผลิตภัณฑ์เรดบูลบรรจุกระป๋องครั้งแรกในยุโรป ค.ศ. 1996 เริ่มขายในสหรัฐและตลาดมีการเติบโตอย่างแข็งแกร่งมานับจากนั้น ตราสัญลักษณ์ของทั้งเรดบูลและกระทิงแดงนั้นเป็นรูปกระทิงสีแดงมีฉากหลังเป็นพระอาทิตย์สีเหลือง แต่ทำการตลาดแยกจากกัน กระทิงแดงทำการตลาดในไทย ขณะที่เรดบูลทำการตลาดสำหรับผู้บริโภคชาวตะวันตก ปัจจุบันบริษัทเรดบูลจีเอ็มบีเอชยังคงมีเจ้าของและควบคุมโดยทายาทตระกูลอยู่วิทยาและเมเทสซิทซ์

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:กระทิงแดง
หมวดหมู่:เครื่องดื่มชูกำลัง
หมวดหมู่:ตราสินค้าผลิตภัณฑ์เครื่องดื่ม
หมวดหมู่:น้ำอัดลม
หมวดหมู่:ธุรกิจเครื่องดื่ม
หมวดหมู่:เครื่องดื่มไทย
หมวดหมู่:เครื่องดื่มออสเตรีย
หมวดหมู่:ตราสินค้าไทย
หมวดหมู่:ตราสินค้าออสเตรีย
เขาจิมบะ

Mount Jinba
เขาจิมบะ (Jinba-san) เป็นภูเขาตั้งอยู่ระหว่างนครฮาจิโอจิและเมืองฟูจิโนะ จังหวัดคานางาวะ  มีจุดสูงสุดที่ 857 เมตร เหนือระดับน้ำทะเล

**อ้างอิง**
จิมบะ
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์จังหวัดคานางาวะ
หมวดหมู่:โตเกียวตะวันตก
สถานีรถไฟคูริฮามะ

สถานีรถไฟคูริฮามะ (Kurihama-eki) เป็นสถานีรถไฟตั้งอยู่ในเมืองโยโกซูกะ จังหวัดคานางาวะ บริหารโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก (เจอาร์ ตะวันออก) เป็นสถานีปลายทางด้านทิศใต้ ของเส้นทางรถไฟสายโยโกซูกะ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลสถานีรถไฟคูริฮามะ (JR East) ja
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในจังหวัดคานางาวะ
ไชสัลเมร์

ไชสัลเมร์ (อักษรโรมัน: Jaisalmer, pronunciation) เป็นนครในรัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ 0 ทางตะวันตกของชัยปุระ เมืองหลวงของรัฐ เมืองเป็นที่รู้จักจากป้อมไชสัลเมร์ ซึ่งประกอบด้วยหมู่วังและไชนมนเทียร ป้อมปราการ หเวลี และสิ่งปลูกสร้างโบราณในเมืองสร้างขึ้นจากหินทราย ทำให้เมืองมีสีราวกับทองคำจนเป็นที่มาของสมญานามว่า "หรินครี" หรือนครทองคำ ไชสัลเมร์ตั้งอยู่ใจกลางทะเลทรายธาร์ มีประชากรราว 78,000 คน ปัจจุบันไชสัลเมร์เป็นศูนย์กลางการปกครองของอำเภอไชสัลเมร์ และในอดีตเคยเป็นราชธานีของรัฐไชสัลเมร์
ไชสัลเมร์ก่อตั้งขึ้นโดยราวัล ไชสัล ในปี ค.ศ. 1156 โดยชื่อ "ไชสัลเมร์" แปลว่า "ป้อมปราการเนินของไชสัล" 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในรัฐราชสถาน
หมวดหมู่:ตัวละครในเอาชีวิตรอดซีรีส์จีโอ

หมวดหมู่:เอาชีวิตรอดซีรีส์
เอาชีวิตรอดซีรีส์จีโอ
เอาชีวิตรอดซีรีส์จีโอ
หมวดหมู่:ตัวละครมนุษย์เคลื่อนไหว
กีฬาบริดจ์ในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47

กีฬาบริดจ์ในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 เป็นการแข่งขันกีฬาบริดจ์ที่จัดขึ้นในจังหวัดศรีสะเกษ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 17–23 มีนาคม พ.ศ. 2565 โดยได้จัดขึ้นที่อาคารคณะบริหารธุรกิจและการบัญชี มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 6 รายการ ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 21 เหรียญ

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ผู้ได้รับเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ตารางการแข่งขันและผลการแข่งขัน date=2022-07-20 
บริดจ์
ครั้งที่47
ไท้เอี้ยงแชกุน

ไฟล์:新庄子太陽宮太陽星君神像、令牌和五營旗.jpg|thumb|เทวรูปพระสุริยเทพ ณ ศาลเจ้าซินจวงจื้อไท้เอี้ยงกง เขตจวออิง นครเกาสฺยง ประเทศไต้หวัน
ไท้เอี้ยงแชกุน  (p=Tàiyáng xīng jūn) ตามสำเนียงแต้จิ๋ว หรือ ไท้หยางเซียนจุน ตามสำเนียงภาษาจีนกลาง คือเทพเจ้าบุรุษผู้รักษาดวงอาทิตย์ และเป็นเทพเจ้าแห่งดวงอาทิตย์ในลัทธิเต๋าและศาสนาชาวบ้านจีน
ในวรรณกรรมจีนเรื่องห้องสิน พระองค์คือ แม่ทัพซูไคว้ (p=Xú gài)  หลังจากเสร็จศึกในเรื่องห้องสินแล้ว เจียง จื่อหยาได้รับโองการสวรรค์จากหยวนสื่อเทียนจุน (元始天尊) สถาปนาได้เป็น ไท้เอี้ยงแชกุน หรือ ราชาพระอาทิตย์มีหน้าที่รักษาดวงอาทิตย์ โดยได้รับการสักการะบูชาต่อมาในลัทธิเต๋า ศาสนาพื้นบ้านจีน ลัทธิขงจื๊อ และเป็นเทพเจ้าหลักในพระราชพิธีบวงสรวงพระอาทิตย์ประจำปี ณ วิหารแห่งพระอาทิตย์ (เก้าวัดแปดแท่นบูชา) ของจักรพรรดิจีนโบราณ
นอกจากนี้คติการบูชาพระองค์ยังใช้เป็นข้ออ้างในการระลึกถึงสิ่งเกี่ยวข้องกับราชสำนักราชวงศ์หมิงในสมัยราชวงศ์ชิงโดยใช้พระนามของพระองค์ทดแทน
ในยุคสมัยต้นราชวงศ์ฮั่น เทพไท้เอี้ยงแชกุนได้รับบัญชามาจากเง็กเซียนฮ่องเต้ให้ทำการสถาปนา เล่าฮั้วกง (ผู้เป็นแม่ทัพทะเลใต้ในยุคจิ๋นซีฮ่องเต้ ได้ปลีกตัวบำเพ็ญบารมีที่เกาะไหหลำ) ให้เป็นแม่ทัพทะเลใต้ รอการมาของเทพธิดาจุ้ยบ้อเหนียว(เจ้าแม่ทัพทิม)

**ดูเพิ่ม**
 รายพระนามเทวดาจีน- รายพระนามเทวดาที่ได้รับการสถาปนาในห้องสิน- เทพเจ้าในห้องสิน- ไท้อิมแชกุน- นฺหวี่วา- พระเจ้าชางโจ้ว- เตียนบ๊อ- เจ้าแม่จูแซเนี้ย- เทพเจ้าและผู้เศษของจีน- เทศกาลไหว้พระจันทร์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สุริยเทพ
หมวดหมู่:วรรณกรรมจีน
หมวดหมู่:เทพเจ้าจีน
หมวดหมู่:เทวดา
หมวดหมู่:เทพเจ้าจีน
หมวดหมู่:ลัทธิเต๋า
หมวดหมู่:เทวดาจีน
หมวดหมู่:เทพปกรณัมจีน
หมวดหมู่:ตัวละครในห้องสิน
หมวดหมู่:ราชวงศ์ซาง
หมวดหมู่:พหุเทวนิยม
หมวดหมู่:ดวงอาทิตย์
หมวดหมู่:ศาสนาชาวบ้านจีน
หมวดหมู่:เซียน
หมวดหมู่:ผู้ชาย
หมวดหมู่:วัฒนธรรมจีน
หมวดหมู่:เทศกาลจีน
หมวดหมู่:ประเทศจีน
หมวดหมู่:ไต้หวัน
หมวดหมู่:ชาวจีน
แม่แบบ:AFI film/doc

แสดงลิงก์เชื่อมโยงภายนอกไปยังหน้าบทความของภาพยนตร์ที่ AFI Catalog ซึ่งเผยแพร่โดยสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน เป้าหมายสำหรับใช้ในส่วนแหล่งข้อมูลอื่นของบทความ

**การใช้งาน**
 ตัวแปรเสริมไม่ระบุชื่อ
 
 

**คำแนะนำ**
# ค้นหา  AFI Catalog สำหรับชื่อภาพยนตร์ที่ต้องการ แล้วคลิกเลือกลิงก์ที่ถูกต้องเพื่อไปยังหน้าบทความภาพยนตร์
# URL ของหน้าควรมีลักษณะดังนี้:
#: #####
#: หรือ #####
#: หรือ #####-NAME
#: โดย "#####" ระบุตัวเลข
# คัดลอกเฉพาะตัวเลข แล้วเพิ่มข้อความต่อไปนี้ในส่วน แหล่งข้อมูลอื่น:
#: 
 ผลลัพธ์

 รูปแบบ URL ปัจจุบัน
  https://catalog.afi.com/Catalog/moviedetails/64729
 รูปแบบ URL ในอดีต
 64729 ( archive)
 64729-QUANTUM-OFSOLACE ( archive)

**ตัวแปรเสริมระบุชื่อ**
 การใช้งาน
 
 ผลลัพธ์

 รูปแบบ URL ปัจจุบัน
  https://catalog.afi.com/Catalog/moviedetails/52231
 รูปแบบ URL ในอดีต
 52231 ( archive)
 52231-THE-INCREDIBLE-SHRINKING-MAN ( archive)

**ไม่มี ID ในแม่แบบหรือวิกิสนเทศ**
 การใช้งาน
 
 ผลลัพธ์
 

**ข้อมูลแม่แบบ**
{
"description": "แม่แบบนี้แสดงลิงก์ภายนอกไปยังหน้าเว็บที่ AFI Catalog of Feature Films ซึ่งเผยแพร่โดยสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน สำหรับใช้ในส่วนแหล่งข้อมูลอื่นของบทความ",
"params": {
"id": {
"aliases" :  "1" ,
"label": "ID",
"description": "ตัวแปรเสริม \"id\" (หรือตัวแปรเสริมไม่ระบุชื่อ \"1\") ควรมีส่วน ID ของ URL ตัวอย่าง: 64729 คือ ID ใน https://catalog.afi.com/Catalog/moviedetails/64729 หรือ http://www.afi.com/members/catalog/DetailView.aspx?s=&Movie=64729 หรือ https:/ /catalog.afi.com/Film/64729-QUANTUM-OFSOLACE ตัวแปรเสริมนี้เป็นทางเลือกในกรณีมีคุณลักษณะ P3593 ในวิกิสนเทศ แต่เป็นตัวแปรที่จำเป็นหากไม่มี",
"type": "number",
			"default": "คุณลักษณะ P3593 ในวิกิสนเทศ",
"required": false
},
"title": {
"aliases" :  "2" ,
"label": "Title",
"description": "ตัวแปรเสริม \"title\" (หรือตัวแปรเสริมไม่ระบุชื่อ \"2\") อาจใช้เพื่อระบุชื่อภาพยนตร์ ซึ่งจะแสดงเป็นตัวเอียงในข้อความลิงก์ ตัวแปรเสริมนี้เป็นทางเลือก โดยมีค่าเริ่มต้นเป็นชื่อบทความวิกิพีเดีย โดยไม่มีวงเล็บแยกความกำกวมใด ๆ เช่น \"(ภาพยนตร์)\"",
"type": "string",
"default": "",
"required": false
}
	},
	"paramOrder": 
		"id",
		"title"
	
}

**ดูเพิ่ม**
แม่แบบ AFI อื่น:- AFI person
แม่แบบ "ชื่อภาพยนตร์" อื่น:- IMDb title- AllMovie title- TCMDb title- BFI - Rotten Tomatoes- Metacritic film- Mojo title
กีฬาเนตบอลในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47

กีฬาเนตบอลในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 เป็นการแข่งขันกีฬาเนตบอลที่จัดขึ้นในจังหวัดศรีสะเกษ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 13–20 มีนาคม พ.ศ. 2565 โดยได้จัดขึ้นที่โดม โรงเรียนมารีวิทยา ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 1 รายการ คือ ประเภททีมหญิง ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 4 เหรียญ

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ผู้ได้รับเหรียญรางวัล**

**ผลการแข่งขัน**

**รอบแรก**

**สายเอ**

**สายบี**

**รอบสุดท้าย**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ตารางการแข่งขันและผลการแข่งขันfix-attempted=yes 
เนตบอล
กีฬาบาสเกตบอลในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47

กีฬาบาสเกตบอลในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 เป็นการแข่งขันกีฬาบาสเกตบอลที่จัดขึ้นในจังหวัดศรีสะเกษ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 12–21 มีนาคม พ.ศ. 2565 โดยได้จัดขึ้นที่อาคารศูนย์กีฬาเฉลิมพระเกียรติ โรงเรียนสตรีสิริเกศ ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 4 รายการ คือ บาสเกตบอล 5 คน และ บาสเกตบอล 3x3 ทั้งประเภททีมชายและหญิง ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 16 เหรียญ

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ผู้ได้รับเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ตารางการแข่งขันและผลการแข่งขัน date=2022-07-20 
บาสเกตบอล
กีฬาแบดมินตันในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47

กีฬาแบดมินตันในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 เป็นการแข่งขันกีฬาแบดมินตันที่จัดขึ้นในจังหวัดศรีสะเกษ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 12–20 มีนาคม พ.ศ. 2565 โดยได้จัดขึ้นที่โรงยิมส์แบดมินตัน องค์การบริหารส่วนจังหวัดศรีสะเกษ ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 7 รายการ คือ ประเภทชาย-หญิงเดี่ยว, ชาย-หญิงคู่ ทีมชาย-ทีมหญิง และคู่ผสม ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 28 เหรียญ

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ผู้ได้รับเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ตารางการแข่งขันและผลการแข่งขัน date=2022-07-20 
แบดมินตัน
กีฬาเปตองในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47

กีฬาเปตองในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 เป็นการแข่งขันกีฬาเปตองที่จัดขึ้นในจังหวัดศรีสะเกษ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 19–25 มีนาคม พ.ศ. 2565 โดยได้จัดขึ้นที่สนามเปตอง มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 9 รายการ ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 36 เหรียญ

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ผู้ได้รับเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ตารางการแข่งขันและผลการแข่งขัน date=2022-07-20 
เปตอง
ทจาฮาปิมู

ทจาฮาปิมู หรือ ทจาเฮปิมู (ราว 360 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นเจ้าชายแห่งอียิปต์โบราณ แม่ทัพ และผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในช่วงสมัยราชวงศ์ที่สามสิบแห่งอียิปต์

**พระประวัติ**
ทจาฮาปิมูอาจจะเป็นพระราชโอรสในฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 1 และเป็นพระอนุชาของฟาโรห์ทีออส แม้ว่าบางครั้งพระองค์จะถูกระบุว่าเป็น "พระอนุชา" ของฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 1 และ "พระปิตุลา" ของฟาโรห์ทีออส เมื่อคราวฟาโรห์ทีออสเสด็จไปยังดินแดนบริเวณตะวันออกใกล้เพื่อนำการเดินทางทางการทหารเพื่อรุกรานจักรวรรดิอะคีเมนิด พระองค์จึงได้แต่งตั้งให้เจ้าชายทจาฮาปิมูขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
แต่อย่างไรก็ตาม เจ้าทจาฮาปิมูทรงใช้ประโยชน์จากความไม่เป็นที่พึงใจของฟาโรห์ทีออสภายในพระราชอาณาจักร ซึ่งเป็นผลมาจากการเก็บภาษีที่เข้มงวดที่ฟาโรห์ทีออสทรงกำหนดเพื่อใช้เป็นเงินทุนในการดำเนินการทางทหารของพระองค์  โดยที่เจ้าชายทจาฮาปิมูทรงโน้มน้าวให้เจ้าชายนัคต์ฮอร์เฮบ ผู้เป็นพระโอรสของพระองค์ ซึ่งทรงรับราชการภายใต้รัชสมัยของฟาโรห์ทีออสในตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพทหารชั้นเลว ให้ทรงทำการกบฏต่อฟาโรห์ทีออสและปราบดาภิเษกให้พระองค์เองขึ้นเป็นฟาโรห์แทน และแผนการโค่นล้มพระราชบัลลังก์ของเจ้าชายทจาฮาปิมูก็ได้ประสบความสำเร็จ โดยเจ้าชายนัคต์ฮอร์เฮบทรงได้ขึ้นครองราชสมบัติในพระนามฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 2 และฟาโรห์ทีออสได้ทรงลี้ภัยไปยังพระนครซูซา ซึ่งเป็นที่ตั้งของราชสำนักของกษัตริย์อะคีเมนิด

**หลักฐานยืนยัน**
ค้นพบรูปสลักหินทรายชนิดหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับเจ้าชายทจาฮาปิมูที่พบในเมืองเมมฟิส และปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิแทน มหานครนิวยอร์ก บนรูปสลักได้มีการสลักพระอิสริยยศของพระองค์ไว้ว่า "พระอนุชาแห่งกษัตริย์" และ "พระราชบิดาแห่งกษัตริย์"

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชวงศ์ที่สามสิบแห่งอียิปต์
หมวดหมู่:ตัวละครวัยทีนในโทรทัศน์

หมวดหมู่:ตัวละครเด็กในโทรทัศน์
หมวดหมู่:ตัวละครโทรทัศน์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นวัยรุ่น
หมวดหมู่:ตัวละครทีวีแอนิเมชัน

หมวดหมู่:ตัวละครแอนิเมชัน
หมวดหมู่:ตัวละครโทรทัศน์
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชัน
ดอยสุเทพ

ดอยสุเทพ (65px) เป็นภูเขาสำคัญตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของตัวเมืองเชียงใหม่ อยู่ในพื้นที่อุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย และยังเป็นที่ตั้งของวัดพระธาตุดอยสุเทพราชวรวิหาร ภายในวัดมีพระธาตุดอยสุเทพเป็นพระเจดีย์สีทอง ด้านในพระเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระโคตมพุทธเจ้า ดอยสุเทพเป็นส่วนหนึ่งของทิวเขาถนนธงชัยด้านใต้สุด มีความสูงจากระดับน้ำทะเล 1,676 เมตร
ดอยสุเทพมีชื่ออื่นในตำนานเช่น อุจฉุคิรี ดอยอ้อยช้าง หรือ ดอยกาละ ชื่อในปัจจุบันมีที่มาจากฤๅษีวาสุเทพซึ่งเคยบำเพ็ญตบะอยู่ที่เขาลูกนี้เมื่อพันกว่าปีมาแล้ว แต่เดิมก่อนที่ป่าดอยสุเทพจะถูกประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติ มีพระราชกฤษฎีกากำหนดให้เป็นป่าหวงห้ามเมื่อ พ.ศ. 2492 ต่อมาได้รับการประกาศให้เป็นป่าสงวนแห่งชาติเมื่อพ.ศ. 2507  และได้มีมติคณะรัฐมนตรีประกาศให้เป็นป่าสงวนแห่งชาติพิเศษเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2510 กองบำรุง กรมป่าไม้ ได้จัดตั้งสถานีวนกรรมภาคเหนือขึ้นในพื้นที่บริเวณดอยสุเทพ
ทางด้านประวัติศาสตร์ดอยสุเทพเคยเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของชาวลัวะ กลุ่มคนพื้นเมืองเดิมที่เคยปกครองพื้นที่ในบริเวณนี้มาก่อนการสร้างเมืองเชียงใหม่ บริเวณเชิงดอยสุเทพมีกลุ่มวัดป่าที่มีมาตั้งแต่ช่วงต้นศตวรรษที่ 20 เป็นกลุ่มวัดฝ่ายอรัญวาสีของล้านนา จนกลายเป็นศูนย์กลางทางพุทธศาสนานิกายป่าแดงในช่วงศตวรรษที่ 21

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภูเขาในจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:ตัวละครอนิเมะและมังงะ

หมวดหมู่:อนิเมะ
หมวดหมู่:มังงะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ตัวละครแอนิเมชัน
หมวดหมู่:ตัวละครการ์ตูน
*
ปู่แสะย่าแสะ

ปู่แสะย่าแสะ เป็นตำนานพื้นบ้านที่กล่าวถึงยักษ์สองผัวเมียซึ่งเชื่อกันว่าเป็นต้นเค้าบรรพบุรุษของชาวลัวะที่ได้กลายมาเป็นผู้พิทักษ์รักษาเมืองเชียงใหม่ 
ตำนานปู่แสะย่าแสะมีปรากฏทั้งในเอกสารโบราณ เช่น ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ ตำนานเชียงใหม่ปางเดิม ธรรมตำนานวัดนันทาราม รวมถึงเอกสารร่วมสมัย เช่น ตำนานพระธาตุดอยคำ นอกจากนี้ยังปรากฏเป็นมุขปาฐะสำนวนชาวบ้าน ซึ่งมักมีเนื้อหาพิสดารออกไป ทุกตำนานให้ความสำคัญกับปู่แสะย่าแสะในฐานะที่เป็น "เก๊าผี" หรือ ต้นตระกูลของผีที่สำคัญทั้งปวงของเมืองเชียงใหม่ เนื่องจากมีลูกมากถึง 32 ตน บรรดาลูก ๆ เช่น เจ้าหลวงคำแดง ผู้เป็นใหญ่ในผีทั้งปวงของล้านนา เจ้าสร้อยดูแลรักษาเมืองแม่แจ่ม (อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่) เจ้าบัวระพาดูแลรักษาเมืองแหง (อำเภอเวียงแหง จังหวัดเชียงใหม่) เจ้าสมภะมิตรดูแลรักษาดง แม่คะนิล (อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่) ฯลฯ
การที่ปู่แสะย่าแสะเคยเป็นยักษ์มาก่อนจึงขออนุญาตต่อพระพุทธเจ้าที่จะกินสัตว์ตามสัญชาติญาณยักษ์ความเชื่อดังกล่าวนำมาสู่การฆ่าควายเพื่อเซ่น
สังเวยปู่แสะย่าแสะ

**เนื้อหา**
เมืองระมิงค์นครหรือบุพพนครเป็นเมืองชนชาติลัวะตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำปิงและดอยอ้อยช้าง มียักษ์ 3 ตน พ่อแม่ลูก จับชาวเมืองไปกินทุก ๆ วัน จนชาวเมืองต้องหนีออกจากเมือง ต่อมาพระพุทธเจ้ารับรู้ถึงความเดือดร้อนของชาวลัวะในเมืองระมิงค์นคร จึงได้เสด็จมาโปรดและแสดงอภินิหารและแสดงธรรม ปรากฏว่ายักษ์สามตนนั้นเกิดความเลื่อมใส และให้ยักษ์ทั้งสามตนสมาทานศีลห้าสืบไป แต่ยักษ์ทั้งสามตนได้ทูลขอกับพระพุทธเจ้าว่า พวกตนเป็นยักษ์ต้องประทังชีวิตด้วยการกินเนื้อมนุษย์ หากมิได้ก็ขอกินเนื้อสัตว์จึงได้ขอพระพุทธเจ้ากินควายปีละ 1 ตัว แต่พระพุทธองค์ไม่ตอบอะไร ยักษ์ทั้งสามตนจึงได้ไปขอกับเจ้าเมืองลัวะ ซึ่งทางเจ้าเมืองก็ได้นำควายมาเซ่นสังเวยให้ปีละ 1 ตัว โดยตั้งข้อแม้ว่า ยักษ์ต้องรักษาพระพุทธศาสนาให้ครบ 5,000 ปี ตลอดจนปกปักรักษาชาวเมืองให้อยู่เย็นเป็นสุข
พระพุทธเจ้าได้มอบหมายให้ยักษ์สองผัวเมียดูแลรักษาดอยคำและดอยอ้อยช้าง ส่วนลูกยักษ์ได้บวชเป็นพระภิกษุ ต่อมาลาสิกขาออกมาถือเพศเป็นฤๅษี มีนามว่า สุเทพฤๅษี ส่วนดอยอ้อยช้าง (ดอยสุเทพ) สุเทพฤๅษีได้บำเพ็ญพรตอยู่ที่ถ้ำฤๅษีหลังดอยสุเทพ (ปัจจุบันปรากฏร่องรอยของบ่อน้ำ ชาวบ้านเรียกกันว่า บ่อฤๅษี) 
ภายหลังปู่แสะย่าแสะได้สิ้นอายุขัยแล้วแต่ชาวเมืองระมิงค์นครยังคงเกรงกลัวอิทธิฤทธิ์ และต้องการให้วิญญาณปู่แสะย่าแสะช่วยรักษาพระศาสนาและปกป้องคุ้มครองชาวเมือง จึงจัดให้มีพิธีเซ่นสรวงหรือประเพณีเลี้ยงผีดงเป็นประจำทุกปี ในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 9 เหนือ (เป็งเดือนเก้า) และชาวเชียงใหม่ โดยเฉพาะชาวบ้านแม่เหียะ ยังเชื่อว่ายักษ์ทั้งสองยังคงสถิตอยู่ในป่าทั้งสองดอย มีดอยคำ และดอยสุเทพ ให้ฝนตกตามฤดูกาลชาวบ้านทำเกษตรได้ผลดี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คติชนไทย
หมวดหมู่:มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของประเทศไทย
หมวดหมู่:วัฒนธรรมไทยภาคเหนือ
หมวดหมู่:บุคคลในตำนานไทย
หมวดหมู่:วัฒนธรรมล้านนา
ชายาพระพิฆเนศ

ไฟล์:Ganapati1.jpg|thumb|200px|จิตรกรรมพระพิฆเนศและพระชายา พระนางสิทธิ และ พระนางพุทธิ โดยราชา รวิ วรรมา
สถานภาพการสมรสของพระพิฆเนศแตกต่างกันอย่างมากในเรื่องราวในเทพปกรณัมและประเด็นนี้เป็นหัวข้อของการทบทวนทางวิชาการเป็นจำนวนมาก สามารถระบุรูปแบบการเชื่อมโยงหลายแบบกับคู่ครองที่แตกต่างกันได้ เทพปกรณัมส่วนน้อยระบุว่าพระพิฆเนศเป็นพรหมจรรย์ที่ยังไม่อภิเษกสมรสและไม่มีชายา ส่วนเทพปกณณัมแบบกระแสหลักโดยทั่วไปอธิบายว่าทรงมีชายาเป็นบุคลาธิษฐาน ได้แก่ พุทธิ (สติปัญญา) สิทธิ (ความสำเร็จ) และ ริทธิ (ความเจริญรุ่งเรือง) โดยคุณสมบัติทั้งหมดเหล่านี้มีรูปเป็นบุคลาธิษฐานว่าเป็นชายาของพระพิฆเนศ อีกเทพปกณณัมรูปแบบหนึ่งของพระพิฆเนศชายาของพระองค์เทพีแห่งวัฒนธรรมและศิลปะ คือ พระสุรัสวดี ในแคว้นเบงกอลบุคลาธิษฐานชายาของพระองค์ คือ ต้นกล้วยในรูปของ กาลาโบ (Kala Bo, Kola Bou)  โดยปกติแล้วมูรติชายาของพระพิฆเนศจะปรากฏพระองค์อยู่บนพระเพลาพระองค์ในฐานะของศักติคือพลังอำนาจและการสร้างสรรค์ของพระองค์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เทพเจ้าฮินดูท้องถิ่น
หมวดหมู่:เทวีในศาสนาฮินดู
ฮันซีเนมา

ฮันซีเนมา (HanCinema) เป็นฐานข้อมูลอิสระในรูปแบบออนไลน์ เกี่ยวกับภาพยนตร์ และละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ ซึ่งสร้างขึ้นโดย Cédric Collemine ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2003 ที่ประเทศเกาหลีใต้ ฮันซีเนมาให้ข้อมูลเกี่ยวกับ ภาพยนตร์เกาหลี, ละครโทรทัศน์เกาหลี, นักแสดง และข้อมูลอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง กลุ่มเป้าหมายของฮันซีเนมาคือ ผู้ชมที่ไม่ใช่ชาวเกาหลีใต้

**ดูเพิ่ม**
 อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส- โคเรียนมูวีเดตาเบส

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:เว็บไซต์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกาหลีใต้
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้
หมวดหมู่:ฐานข้อมูลออนไลน์
กีฬาเพาะกายในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47

กีฬาเพาะกายในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 เป็นการแข่งขันกีฬาเพาะกายที่จัดขึ้นในจังหวัดศรีสะเกษ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 16–20 มีนาคม พ.ศ. 2565 โดยได้จัดขึ้นที่ลานฮอล์ โซน C ห้างบิ๊กซี ซูเปอร์เซ็นเตอร์ ศรีสะเกษ ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 20 รายการ ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 60 เหรียญ

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ผู้ได้รับเหรียญรางวัล**

**ประเภทชาย**

**ประเภทหญิง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ตารางการแข่งขันและผลการแข่งขันfix-attempted=yes 
เพาะกาย
รนิล วิกรมสิงหะ

รนิล วิกรมสิงหะ (රනිල් වික්‍රමසිංහ; ரணில் விக்கிரமசிங்க; เกิด 24 มีนาคม ค.ศ. 1949) หรือ รนิล วิกรมสิงเห (Ranil Wickremesinghe) เป็นนักการเมืองชาวศรีลังกา ผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีศรีลังกาคนที่ 9 ระหว่างวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2022 ถึง 23 กันยายน ค.ศ. 2024 ในขณะเดียวกันยังเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและสมาชิกรัฐสภาจากสหพรรคแห่งชาติ (ยูเอ็นพี) ซึ่งเขาเป็นหัวหน้ามาตั้งแต่ปี 1994 เขาดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีศรีลังกา 5 วาระแยกกัน นำคณะรัฐมนตรีรวม 6 คณะ ดำรงตำแหน่งระหว่าง ค.ศ. 1993–1994, ค.ศ. 2001–2004, ค.ศ. 2015–2018, ค.ศ. 2018–2019 และ ค.ศ. 2022 และเคยดำรงตำแหน่งประธานฝ่ายค้าน ระหว่าง ค.ศ. 1994–2001 และ ค.ศ. 2004–2015

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักการเมืองศรีลังกา
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีศรีลังกา
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีศรีลังกา
หมวดหมู่:บุคคลจากโคลัมโบ
กีฬาปันจักสีลัตในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47

กีฬาปันจักสีลัตในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 เป็นการแข่งขันกีฬาปันจักสีลัตที่จัดขึ้นในจังหวัดศรีสะเกษ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 7–13 มีนาคม พ.ศ. 2565 โดยได้จัดขึ้นที่ลานฮอล์ โซน C ห้างบิ๊กซี ซูเปอร์เซ็นเตอร์ ศรีสะเกษ ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 17 รายการ ประกอบด้วย ประเภทต่อสู้ (Tanding) 15 รายการ และปันจักลีลา (Tunggal) 2 รายการ ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 62 เหรียญ

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ผู้ได้รับเหรียญรางวัล**

**ต่อสู้ (แทนดิง)**

**ชาย**

**หญิง**

**ปันจักลีลา (ทุงกัล)**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ตารางการแข่งขันและผลการแข่งขัน date=2022-07-21 
ปันจักสีลัต
โคฐาภยะ ราชปักษะ

พันโท นันทเสนะ โคฐาภยะ ราชปักษะ (නන්දසේන ගෝඨාභය රාජපක්ෂ; நந்தசேன கோட்டாபய ராஜபக்ஸ; Nandasena Gotabaya Rajapaksa; เกิด 20 มิถุนายน ค.ศ. 1949) เป็นอดีตนายทหารประจำกองทัพบกศรีลังกาและนักการเมืองชาวศรีลังกา ประธานาธิบดีศรีลังกาคนที่แปด ดำรงตำแหน่งเมื่อ ค.ศ. 2019 กระทั่งลาออกในวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2022 ราชปักษะลี้ภัยไปยังสิงคโปร์โดยต่อเครื่องที่มัลดีฟส์ในวันเดียวกัน ก่อนหน้า เขาเคยดำรงตำแหน่งเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาเมืองระหว่าง ค.ศ. 2005–2015 ภายใต้ประธานาธิบดีมหินทะ ราชปักษะ พี่ชายของเขา ในสมัยปลายสงครามกลางเมืองศรีลังกา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีศรีลังกา
หมวดหมู่:นักการเมืองศรีลังกา
เทราปที มุรมู

เทราปที มุรมู เทฺรา-ปะ-ที (द्रौपदी मुर्मू, Droupadi Murmu; เกิด 20 มิถุนายน ค.ศ. 1958) เป็นนักการเมืองชาวกลุ่มชาติพันธุ์สานตาล และประธานาธิบดีอินเดียคนที่ 15 เธอเป็นสมาชิกพรรคภารตียชนตา และเคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐฌารขัณฑ์ในปี ค.ศ. 2015–2021 ก่อนจะได้รับเลือกเป็นตัวแทนผู้สมัครเป็นประธานาธิบดีจากพันธมิตรประชาธิปไตยแห่งชาติในการเลือกตั้งประธานาธิบดีปี ค.ศ. 2022 มุรมูเป็นประธานาธิบดีคนแรกของอินเดียที่เป็นคนจากชนเผ่า และคนที่สองที่เป็นสตรี รวมถึงยังเป็นประธานาธิบดีที่อายุน้อยที่สุดของอินเดีย และเป็นประธานาธิบดีอินเดียคนแรกที่เกิดหลังอินเดียได้รับเอกราช

**ชีวิตส่วนตัว**
เทราปที มุรมู เกิดในครอบครัวชาวสานตาลเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน 1958 ในราอีรางปุระ อำเภอมยุรภันช์ รัฐโอริศา ทั้งพ่อและปู่ของเธอเป็นหัวหน้าสภาหมู่บ้าน มุรมูจบการศึกษาศิลปศาสตร์จากวิทยาลัยสตรีรามเทวี
เธอสมรสกับนายธนาคาร ศยาม จาราน มุรมู (Shyam Charan Murmu) ผู้ซึ่งเสียชีวิตในปี 2014 ทั้งคู่มีบุตรธิดารวมสามคน บุตรชายทั้งสองเสียชีวิต มีเพียงธิดาหนึ่งคน อติศรี มุรมู (Itishri Murmu) ในช่วงเวลา 7 ปี นับจาก 2009 ถึง 2015 มุรมูได้สูญเสียสามี, บุตรทั้งสอง, มารดา และพี่/น้องชายของตน  มุรมูเป็นชาวฮินดูนิกายพรหมกุมารี

**ประธานาธิบดีอินเดีย คนที่ 15**
มุรมูเป็นบุคคลแรกจากชนเผ่าของอินเดียที่ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีอินเดีย และเป็นประธานาธิบดีอินเดียที่อายุน้อยที่สุด โดยเป็นคนแรกในประวัติศาสตร์ที่เกิดหลังอินเดียได้รับเอกราชในปี 1947 เธอเป็นประธานาธิบดีสตรีคนที่สองของอินเดีย ถัดจากประติภา ปฏีล

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีอินเดีย
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีสตรี
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐโอฑิศา
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐฌารขัณฑ์
หมวดหมู่:นักการเมืองอินเดีย
กีฬาโรลเลอร์สกีในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47

กีฬาโรลเลอร์สกีในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 เป็นการแข่งขันกีฬาโรลเลอร์สกีที่จัดขึ้นในจังหวัดศรีสะเกษ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 7–10 มีนาคม พ.ศ. 2565 โดยได้จัดขึ้นที่ถนนเลี่ยงเมืองศรีสะเกษ ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 10 รายการ ประกอบด้วย Classic Sprint บุคคลชาย-หญิง, Freestyle Team Sprint ทีมชาย-หญิง, Classic Individual Start บุคคลชาย-หญิง, Freestyle Team Relay ทีมชาย-หญิง และประเภท Mass Start บุคคลชาย-หญิง ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 30 เหรียญ

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ผู้ได้รับเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ตารางการแข่งขันและผลการแข่งขัน date=2022-07-21 
โรลเลอร์สกี
ร้องจริง เสียงจริง

ร้องจริง เสียงจริง (Sing) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชั่น ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2016 กำกับและเขียนบทโดย การ์ธ เจนนิงส์ ภาพยนตร์แสดงนำโดย แมทธิว แม็คคอนาเฮย์, รีส วิเธอร์สปูน, เซท แมคฟาร์เลน, สการ์เลตต์ โจแฮนส์สัน, จอห์น ซี. ไรลีย์, โทรี เคลลี, ทารอน อีเกอร์ตัน และนิค โครล

**ตัวละครและเสียงพากย์**
 แมทธิว แม็คคอนาเฮย์ รับบท บัสเตอร์ มูน (Buster Moon) โคอาลาเพศผู้- รีส วิเธอร์สปูน รับบท โรสิตา (Rosita) หมูเพศเมีย- เซท แมคฟาร์เลน รับบท ไมค์ (Mike) หนูสีขาวเพศผู้- สการ์เลตต์ โจแฮนส์สัน รับบท แอช (Ash) เม่นเพศเมีย- จอห์น ซี. ไรลีย์ รับบท เอ็ดดี้ นู้ดเดิ้ลแมน (Eddie Noodleman) แกะเพศผู้- ทารอน อีเกอร์ตัน รับบท จอห์นนี่ (Johnny) กอริลลาเพศผู้- โทรี เคลลี รับบท มีนา (Meena) ช้างเพศเมีย- เจนนิเฟอร์ ซอนเดอร์ส รับบท นานา นู้ดเดิ้ลแมน (Nana Noodleman) แกะสีดำเพศเมีย- การ์ธ เจนนิงส์ รับบท มิส ครอว์ลี่ (Miss Crawly) อิกัวนาสีเขียวเพศเมีย- ปีเตอร์ เซราฟิโนวิซ รับบท บิ๊ก แดดดี้ (Big Daddy) กอริลลาเพศผู้- นิค โครล รับบท กันเตอร์ (Gunter) หมูเพศผู้- เบ็ค เบนเน็ตต์ รับบท แลนซ์ (Lance) เม่นเพศผู้- เจ ฟาโรห์ รับบท ปู่ของมีนา (Meena's grandfather) ช้างเพศผู้- นิค ออฟเฟอร์แมน รับบท นอร์มัน (Norman) หมูเพศผู้- เลสลี่ โจนส์ รับบท แม่ของมีนา (Meena's mother) ช้างเพศเมีย- รีอา เพิร์ลแมน รับบท จูดิธ (Judith) ยามาสีน้ำตาลเพศเมีย- ลาเรน นิวแมน รับบท ย่าของมีนา (Meena's grandmother) ช้างเพศเมีย- อดัม บักซ์ตัน รับบท สแตน (Stan) กอริลลาเพศผู้- บิล ฟาร์เมอร์ รับบท บ๊อบ (Bob) หมาเพศผู้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 3470600- illumination2016- sing- sing_2016- 593580- 151879- 990902- 2084422- id=26354572- 8425
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ 3 มิติในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน 3 มิติ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ตลกอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เพลง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์คอมพิวเตอร์แอนิเมชัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์คอมพิวเตอร์แอนิเมชันอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยอิลลูมิเนชันเอ็นเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชัน 3 มิติ
ชาวสานตาล

สานตาล (อักษรโรมัน: Santal หรือ Santhal) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์มุนดาในเอเชียใต้ ถือเป็นชนเผ่าที่ขนาดใหญ่ที่สุดในรัฐฌารขัณฑ์ของประเทศอินเดีย และมีประชากรอยู่ในรัฐอัสสัม รัฐตริปุระ รัฐพิหาร รัฐฉัตตีสครห์ รัฐโอฑิศา และรัฐเบงกอลตะวันตก และเป็นชนเผ่ากลุ่มน้อยที่สำคัญของภาคราชชาฮีและภาครังปุระของประเทศบังกลาเทศ นอกจากนี้ยังมีประชากรในประเทศเนปาลและประเทศภูฏาน ภาษาที่ใช้คือภาษาสานตาลซึ่งเป็นภาษาที่มีการใช้มากที่สุดในกลุ่มภาษามุนดา
คำว่าสานตาลเป็นไปได้ว่าเป็นคำที่เรียกโดยคนนอก (exonym) จากภาษาเบงกอล ซึ่งแปลว่าผู้อยู่อาศัยในพื้นที่ Saont (ปัจจุบันคือสิลดา มณมิทนาปุระซึ่งถือกันว่าเป็นมาตุภูมิของชาวสานตาล2018) ส่วนชื่อเรียกชาติพันธุ์ (ethnonym) คือ Hor Hopon ("บุตรของมนุษยชาติ")1979

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 oclc=1054397811- oclc=5668202- oclc=40418077- oclc=35742627- Bodding, P. O. Santal Folk Tales. Cambridge, Massachusetts: H. Aschehoug; Harvard University Press, 1925.- Bodding, P. O. Santal Riddles and Witchcraft among the Santals. Oslo: A. W. Brøggers, 1940.- Bodding, P. O. A Santal Dictionary (5 volumes), 1933–36 Oslo: J. Dybwad, 1929.- Bodding, P. O. Materials for a Santali Grammar I, Dumka 1922- Bodding, P. O. Studies in Santal Medicine and Connected Folklore (3 volumes), 1925–40- Bompas, Cecil Henry, and Bodding, P. O. Folklore of the Santal Parganas. London: D. Nutt, 1909.  Full text at Project Gutenberg.- Chakrabarti, Dr. Byomkes, A Comparative Study of Santali and Bengali, KP Bagchi, Calcutta, 1994- Culshaw, W. J. Tribal Heritage; a Study of the Santals. London: Lutterworth Press, 1949.- Edward Duyker Tribal Guerrillas: The Santals of West Bengal and the Naxalite Movement, Oxford University Press, New Delhi, 1987, pp. 201, SBN 19 561938 2.- Orans, Martin. "The Santal; a Tribe in Search of a Great Tradition." Based on thesis, University of Chicago., Wayne State University Press, 1965.- Prasad, Onkar. Santal Music: A Study in Pattern and Process of Cultural Persistence, Tribal Studies of India Series; T 115. New Delhi: Inter-India Publications, 1985.- Roy Chaudhury, Indu. Folk Tales of the Santals. 1st ed. Folk Tales of India Series, 13. New Delhi: Sterling Publishers, 1973.- Troisi, J. The Santals: A Classified and Annotated Bibliography. New Delhi: Manohar Book Service, 1976.- ———. Tribal Religion: Religious Beliefs and Practices among the Santals. New Delhi: Manohar, 2000.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Saontal Voice in Bangladesh-  Santal Rebellion-  Santal Dance-  Boro Baski: Santal worries-  Santal culture on Daricha Foundation website (Kolkata)
สโมสรฟุตบอลเชลซีในฤดูกาล 2022–23

ฤดูกาล 2022–23 เป็นฤดูกาลที่ 109 อย่างเป็นทางการของ เชลซี, ฤดูกาลที่ 34 ติดต่อกันในระดับสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ, ฤดูกาลที่ 31 ติดต่อกันใน พรีเมียร์ลีก, และปีที่ 117 ในการก่อตั้งสโมสรฟุตบอล. ฤดูกาลนี้ครอบคลุมช่วงเวลาตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2022 ถึง 30 มิถุนายน ค.ศ. 2023.
นี่เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของเชลซีนั้นพวกเขาอยู่ภายใต้ผู้จัดการทีมที่แตกต่างถึงสี่คนในฤดูกาลเดียว.

**ชุดแข่งขัน**

**ผู้เล่น**
ผู้เล่นและหมายเลขเสื้ออัปเดตล่าสุด ณ วันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2023. การลงสนามนับรวมทุกการแข่งขันทั้งหมด.
หมายเหตุ:- ผู้เล่น (HG) – ผู้เล่นที่ปฏิบัติของพรีเมียร์ลีก "ผู้เล่นเจ้าบ้าน" ตามเกณฑ์.- ผู้เล่น (U21) – ผู้เล่นที่ลงทะเบียนโดยเชลซีเป็นผู้เล่นที่มีอายุต่ำกว่า 21 ปีในรายชื่อทีมพรีเมียร์ลีกฤดูกาล 2022–23.- ผู้เล่น (ListB) – ผู้เล่นที่ลงทะเบียนโดยเชลซีในรายชื่อยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2022–23 ลิสต์ บี.

**การซื้อ-ขายผู้เล่น**

**ผู้เล่นเข้า**

**ผู้เล่นออก**


**ยืมตัว เข้า**

**ยืมตัว ออก**

**ฤดูร้อน**

**ภาพรวมการซื้อ-ขายนักเตะ**

**เงินที่จ่าย**
ฤดูร้อน:  £ 80,500,000
รวม:  £ 80,500,000

**เงินที่ได้รับ**
ฤดูร้อน:  £ 7,000,000
รวม:  £ 7,000,000

**รายรับ-รายจ่าย**
ฤดูร้อน:  £ 73,500,000
รวม:  £ 73,500,000

**ปรี-ซีซันและกระชับมิตร**
เชลซีประกาศว่าพวกเขาออกเดินทางสู่ สหรัฐอเมริกา ที่จะเป็นส่วนหนึ่งใน เอฟซี ซีรีส์ กับกระชับมิตรที่พบกับ อาร์เซนอล. หนึ่งเดือนต่อมาสโมสรได้ประกาศโปรแกรมการแข่งขันอีกสองนัดซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ เอฟซี ซีรีส์, พบกับ อาเมริกา และ ชาร์ลอตต์ เอฟซี. เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม, เชลซีได้ยืนยันว่าพวกเขาจะเล่น อูดีเนเซ ใน อิตาลี หลังจากอเมริกันทัวร์.
ระหว่างช่วงพักเบรกกลางฤดูกาลฤดูหนาว, สโมสรประกาศหนึ่งแมตช์กระชับมิตรกับ แอสตันวิลลา ใน อาบูดาบี.

**การแข่งขัน**

**บันทึกโดยรวม**

**พรีเมียร์ลีก**

**ตารางคะแนน**

**ผลงานโดยรวม**

**ผลงานในลีกในแต่ละนัด**

**แมตช์**
โปรแกรมการแข่งขันลีกได้ประกาศไปเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2022.

**เอฟเอคัพ**

**อีเอฟแอลคัพ**

**ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก**

**รอบแบ่งกลุ่ม**

**รอบแพ้คัดออก**

**=รอบ 16 ทีมสุดท้าย=**
การจับสลากรอบ 16 ทีมสุดท้ายได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022.
เชลซีถูกจับสลากพบกับทีมจากเยอรมัน โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ ในรอบ 16 ทีมสุดท้าย, กับเลกแรกออกไปเยือนจากนั้นกลับมาเล่นในบ้านในฐานะที่พวกเขาก้าวหน้าในฐานะแชมป์กลุ่ม.

**=รอบก่อนรองชนะเลิศ=**
การจับสลากรอบก่อนรองชนะเลิศจะจัดขึ้นในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2023.
เชลซีถูกจับสลากพบกับทีมจากสเปนและเป็นแชมป์เก่า เรอัลมาดริด, กับเลกแรกออกไปเยือนมาสู่เกมเหย้า.

**อ้างอิง**
2022–23
เชลซี
สาหร่ายพวงองุ่น

สาหร่ายพวงองุ่น (Caulerpa lentillifera) เป็นสาหร่ายสีเขียวในชั้น Ulvophyceae มีถิ่นกำเนิดตามชายฝั่งทะเลในแถบอินโดแปซิฟิก เป็นหนึ่งในสาหร่ายกินได้ในสกุล Caulerpa ที่ได้รับความนิยมมากที่สุด เนื่องจากมีเนื้อสัมผัสที่นุ่มและชุ่มฉ่ำ นิยมรับประทานในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โอเชียเนีย และเอเชียตะวันออก สาหร่ายพวงองุ่นถูกเพาะเลี้ยงในเชิงพาณิชย์ครั้งแรกในฟิลิปปินส์ในปี 1950 ตามมาด้วยญี่ปุ่นในปี 1986 ทั้งสองประเทศนี้ยังคงเป็นผู้บริโภคสาหร่ายพวงองุ่นอันดับต้น ๆ การเพาะเลี้ยงได้แพร่กระจายไปยังประเทศอื่น ๆ เช่น ญี่ปุ่น เวียดนาม ไต้หวัน และจีน

**การเพาะปลูกเชิงพาณิชย์**
ดั้งเดิมสาหร่ายพวงองุ่นถูกเก็บเกี่ยวโดยตรงจากทะเล การเพาะปลูกสาหร่ายพวงองุ่นในเชิงพาณิชย์ครั้งแรกเกิดขึ้นในปี 1950 ในเมืองเซบู ประเทศฟิลิปปินส์ หลังจากการนำสาหร่ายพวงองุ่นไปเลี้ยงในบ่อปลาโดยไม่ได้ตั้งใจ ปัจจุบันมีบ่อเลี้ยงสาหร่ายพวงองุ่นประมาณ 400 เฮกตาร์ในเซบู โดยผลิตสาหร่ายพวงองุ่น สดได้ประมาณ 12 ถึง 15 ตันต่อปี โดยปกติแล้วจะเก็บเกี่ยวหลังจากปลูกครั้งแรก 2 เดือน และเก็บเกี่ยวหลังจากนั้นทุก 2 สัปดาห์ขึ้นอยู่กับอัตราการเติบโต
การเพาะปลูกเชิงพาณิชย์ในประเทศญี่ปุ่นเริ่มต้นในปี 1986 โดยปลูกในบ่อน้ำในน้ำอุ่นของโอกินาวะ การเพาะปลูกเชิงพาณิชย์ได้แพร่กระจายไปยังประเทศอื่น ๆ รวมทั้งเวียดนาม ไต้หวัน และจีน (ในฝูเจี้ยนและไหหลำ) ส่วนใหญ่ใช้สำหรับบริโภคภายในประเทศ แต่ยังมีสำหรับส่งออกไปยังประเทศญี่ปุ่นด้วย

**การใช้ในการทำอาหาร**
Caulerpa lentillifera เช่นเดียวกันกับ C. racemosa เป็นอาหารดั้งเดิมของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โอเชียเนีย และเอเชียตะวันออก มักจะกินทั้งอย่างนั้นหรือกินในสลัด คนที่ทานมักระบุว่าสาหร่ายพวงองุ่นมีรสชาติ "เหมือนมหาสมุทร" นอกจากนั้นยังอุดมไปด้วยไอโอดีน
ในฟิลิปปินส์ สาหร่ายพวงองุ่นมักรู้จักกันในชื่อ latô หรือ arosep มักจะรับประทานดิบโดยทำเป็นสลัด (ensaladang lato) หลังจากชะล้างสาหร่ายพวงองุ่นด้วยน้ำสะอาดผสมกับหอมแดงสับและมะเขือเทศสด ปรุงรสด้วยน้ำปลาหรือบาโกอองและน้ำส้มสายชู ความนิยมได้แพร่กระจายไปยังรัฐซาบะฮ์ของมาเลเซียด้วย (ซึ่งสะกดว่า latok) เนื่องจากการอพยพของชาวบาเจา
ในโอกินาว่าประเทศญี่ปุ่น สาหร่ายพวงองุ่นมีชื่อเรียกกันว่า อุมิบุโด (umi-budō) ซึ่งแปลว่า "องุ่นทะเล" รับประทานโดยการจุ่มพนซุ ทำเป็นซูชิ ใส่สลัด หรือทานทั้งอย่างนั้น
สาหร่ายพวงองุ่นยังมีรับประทานกันในเวียดนามซึ่งเรียกว่า rong nho หรือ rong nho biển ซึ่งหมายถึง "สาหร่ายองุ่น" ในประเทศเกาหลีเรียกกันว่า bada podo (바다포도) ซึ่งหมายถึง "องุ่นทะเล"; และในประเทศอินโดนีเซีย (โดยเฉพาะบาหลี) ซึ่งเรียกว่า bulung

**ประโยชน์ต่อสุขภาพ**
มีรายงานเกี่ยวกับประโยชน์ต่อสุขภาพของสาหร่ายพวงองุ่นหลายประการซึ่งรวมถึงคุณสมบัติในการลดไขมันและเบาหวาน

**ระเบียนภาพ**
File:Ensaladang Lato (Seaweed Salad) - Philippines 1.jpg|Ensaladang latô จากฟิลิปปินส์ ปรุงด้วยน้ำส้มสายชู น้ำปลา หอมแดง และมะเขือเทศ
File:OceanGrapes.jpg|Umi-budō ในรูปแบบโอกินาวะ
File:USAID Measuring Impact Conservation Enterprise Retrospective (Philippines; Nagkakaisang Tribu ng Palawan) (26420465388).jpg|latô สดขายที่ตลาดปลาในฟิลิปปินส์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Lato, the strange sea salad The trade of the Caulerpa lentillifera in Coron, Philippines- Guiry, M.D. & Guiry, G.M. 2013.  Caulerpa lentillifera J.Agardh, AlgaeBase.  National University of Ireland, Galway., เข้าถึงเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2013-  Caulerpa lentillifera, Seaweed Industry Association
lentillifera
หมวดหมู่:สาหร่ายที่รับประทานได้
หมวดหมู่:อาหารฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:อาหารโอกินาวะ
โนริ

โนริ (nori) เป็นสาหร่ายที่รับประทานได้แห้งที่ใช้ในอาหารญี่ปุ่น ทำมาจากสาหร่ายสีแดงในสกุล Pyropia ได้แก่ P. yezoensis และ P. tenera มีรสชาติที่เข้มข้นและโดดเด่น และมักใช้ห่อซูชิหรือโอนิงิริ (ข้าวปั้น)
กระบวนการทำแผ่นโนริชเริ่มต้นด้วยการหั่นย่อยและตากไว้บนชั้น กระบวนการนี้คล้ายกับการทำกระดาษ หลังทำเสร็จแล้วจะนำไปขายเป็นแพ็คในร้านขายของชำสำหรับใช้ในการทำอาหาร เนื่องจากแผ่นโนริดูดซับน้ำจากอากาศและย่อยสลายได้ง่าย จึงจำเป็นต้องใช้สารดูดความชื้นเมื่อต้องการเก็บโนริเป็นเวลานาน

**การใช้ในการทำอาหาร**
โดยทั่วไปจะใช้โนริจะใช้ห่อซูชิและโอนิงิริ นอกจากนี้ยังเป็นเครื่องปรุงในการเตรียมเส้นก๋วยเตี๋ยวและซุป โดยทั่วไปแล้วโนริจะถูกนำไปย่างก่อนบริโภค (yaki-nori) ผลิตภัณฑ์รองที่พบได้ทั่วไปคือโนริปิ้งและปรุงรส (ajitsuke-nori) ซึ่งมาจากการใส่เครื่องปรุง (ไม่แน่นอน แต่โดยทั่วไปแล้วคือ ซอสถั่วเหลือง น้ำตาล สาเก มิริง และเครื่องปรุงรสอื่น ๆ) ระหว่างกระบวนการย่าง โนริบางครั้งยังใช้สำหรับตกแต่งอาหาร
นอกจากนี้ผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องซึ่งเตรียมจากสาหร่ายสีเขียว Monostroma และ Enteromorpha แทนสาหร่ายสีแดงที่ใช้ในโนริ เรียกว่าอาโอโนริ (aonori) ใช้เป็นสมุนไพรในอาหารประจำวัน เช่น โอโกโนมิยากิและยากิโซบะ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Bangiophyceae
หมวดหมู่:สาหร่ายที่รับประทานได้
หมวดหมู่:อาหารญี่ปุ่น
หมวดหมู่:คำศัพท์เกี่ยวกับอาหารญี่ปุ่น
เห็ดที่รับประทานได้

เห็ดแชมปิญอง หนึ่งในเห็ดหลาย ๆ ชนิดที่ปลูกและรับประทานได้
เห็ดป่าที่รับประทานได้รวมในตะกร้า
เห็ดที่รับประทานได้เป็นส่วนเนื้อที่กินได้ของเห็ดหลายสปีชีส์ ซึ่งเป็นเห็ดราชนิดหนึ่ง สามารถพบได้ทั้งใต้พื้นดิน (hypogeous) หรือเหนือพื้นดิน (epigeous) ซึ่งเป็นสถานที่มือสามารถหยิบได้ ความสามารถในการบริโภคอาจกำหนดโดยเกณฑ์อย่างการไม่เป็นพิษต่อมนุษย์และมีรสชาติและกลิ่นที่พึงประสงค์ เห็ดที่รับประทานได้นั้นถูกบริโภคเพื่อคุณค่าทางโภชนาการและคุณค่าทางอาหาร เห็ดอย่างเห็ดหอมแห้งเป็นแหล่งของรสอูมามิ11, 52, 110 
เห็ดที่รับประทานได้มีอยู่หลายชนิดซึ่งรวมทั้งที่เก็บเกี่ยวได้ในป่าและที่ปลูกได้ เห็ดป่าหาง่ายและเห็ดที่เพาะปลูกได้ง่ายพบได้ทั่วไปในท้องตลาด ในขณะที่เห็ดที่หาได้ยาก (เช่น เห็ดทรัฟเฟิล เห็ดมัตสึทาเกะ และมอเรล) อาจเก็บเกี่ยวในจำนวนน้อยกว่าโดยนักเก็บเกี่ยวเฉพาะตัว การเตรียมอาหารบางอย่างอาจสามารถเปลี่ยนจากเห็ดมีพิษบางชนิดเป็นเห็ดเหมาะสมสำหรับการบริโภคได้
ก่อนที่จะสันนิษฐานว่าเห็ดป่าชนิดใดที่กินได้ เห็ดนั้นควรมีการระบุที่แม่นยำก่อน การระบุอย่างแม่นยำและการระบุชนิดพันธุ์อย่างถูกต้องเป็นวิธีเดียวในการรับประกันความปลอดภัยในการรับประทาน และเป็นหนทางเดียวในการป้องกันอุบัติเหตุที่สามารถเกิดขึ้นได้ เห็ดบางชนิดที่กินได้สำหรับคนส่วนใหญ่สามารถทำให้เกิดอาการแพ้ในบางคน และเห็ดที่เก่าหรือเก็บไว้อย่างไม่เหมาะสมอาจทำให้เป็นพิษได้ ดังนั้นจึงควรให้ความระมัดระวังเป็นอย่างยิ่งเมื่อรับประทานเห็ดใดเป็นครั้งแรก และควรบริโภคในปริมาณเล็กน้อยเท่านั้นในกรณีที่เกิดอาการแพ้ เห็ดมีพิษร้ายแรงที่มักถูกสับสนกับเห็ดที่รับประทานได้ และมีส่วนทำให้เกิดพิษร้ายแรงหลายอย่าง ได้แก่ เห็ดหลายชนิดในสกุล Amanita โดยเฉพาะ Amanita phalloides หรือเห็ดระโงกหิน แม้แต่เห็ดที่รับประทานได้ตามปกติก็อาจเป็นอันตรายได้ เนื่องจากเติบโตในบริเวณที่มีมลพิษ เช่น โลหะหนัก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เห็ดที่รับประทานได้
หมวดหมู่:อาหารทดแทนเนื้อสัตว์
มันฝรั่งแผ่น

มันฝรั่งแผ่น (potato chip) เป็นมันฝรั่งแผ่นบาง ๆ ที่นำมาอบหรือทอดจนกรอบ นิยมรับประทานเป็นอาหารว่าง เครื่องเคียง หรืออาหารเรียกน้ำย่อย มันฝรั่งแผ่นพื้นฐานจะใส่เกลือหลังทำเสร็จ แบบอื่น ๆ จะใส่เครื่องปรุงและส่วนผสมต่าง ๆ เช่นสมุนไพร เครื่องเทศ ชีส รสเทียม และสารเติมแต่ง
มันฝรั่งแผ่นกรอบเป็นส่วนสำคัญของตลาดขนมขบเคี้ยวและอาหารสะดวกซื้อในประเทศตะวันตก ตลาดมันฝรั่งแผ่นทั่วโลกสร้างรายได้รวมกว่า 16.49 พันล้านดอลลาร์ในปี 2005 ซึ่งคิดเป็น 35.5% ของตลาดขนมขบเคี้ยวทั้งหมดในปีนั้น (46.1 พันล้านดอลลาร์)

**ประวัติ**
สูตรอาหารที่เก่าที่สุดเท่าที่ทราบของสิ่งที่คล้ายกับมันฝรั่งแผ่นในปัจจุบันคือในหนังสือ The Cook's Oracle ของ  William Kitchiner ตีพิมพ์ในปี 1817 เป็นหนังสือขายดีในสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา สูตรอาหารในปี 1822 ระบุชื่อไว้ว่า "แผ่นมันฝรั่งแผ่น" และระบุสูตรอาหารไว้ประมาณว่า "ปอกมันฝรั่งลูกใหญ่หั่นคล้ายกับปอกมะนาว เช็ดให้แห้งด้วยผ้าสะอาด แล้วนำไปทอดในมัน" หนังสือเกี่ยวกับการทำอาหารฝรั่งเศสของอังกฤษในปี 1825 เรียกสิ่งที่คล้ายกับมันฝรั่งแผ่นว่า "Pommes de Terre frites" (สูตรที่สอง) และระบุว่าเป็นมันฝรั่งหั่นบาง ๆ ทอดใน "เนยใสหรือมันห่าน" สะเด็ดน้ำแล้วโรยด้วยเกลือ สูตรอาหารแรก ๆ ของมันฝรั่งแผ่นที่พบในสหรัฐอเมริกาสามารถพบได้ในหนังสือ Virginia House-Wife (1824) ของ Mary Randolph และใน Cook's Own Book (1832) ของ N.K.M. Lee ซึ่งทั้งสองเล่มอ้างอิงถึงหนังสือของ Kitchiner อย่างชัดเจน
มีตำนานเล่าว่ามันฝรั่งแผ่นกรอบมีต้นกำเนิดที่ Saratoga Springs ในนิวยอร์ก ซึ่งมาหลังสูตรแรกพบหลายสิบปีตัวหนา ในช่วงปลายศตวรรษที่สิบเก้า เรื่องที่ได้รับความนิยมเป็นเรื่องเกี่ยวกับพ่อครัว George Crum  ที่ Moon's Lake House ในวันที่ 24 สิงหาคม 1853 ซึ่งพยายามเอาใจลูกค้า ลูกค้าส่งกลับเฟรนช์ฟรายส์ที่เขาทำ โดยบ่นว่าหนาเกินไป "แฉะ"เกินไป หรือไม่เค็มพอ ด้วยความท้อแท้ Crum จึงหั่นมันฝรั่งแบบบาง ๆ หลายชิ้น ทอดให้กรอบ และปรุงรสด้วยเกลือพิเศษ ท้ายสุดลูกค้าชอบสิ่งที่เขาทำ ในไม่ช้าอาหารก็ถูกเรียกว่า "Saratoga Chips" ซึ่งเป็นชื่อที่คงอยู่จนถึงกลางศตวรรษที่ยี่สิบ เรื่องนี้ได้รับความนิยมในแคมเปญโฆษณาระดับชาติปี 1973 โดย St. Regis Paper Company ซึ่งผลิตบรรจุภัณฑ์สำหรับมันฝรั่งแผ่น โดยอ้างว่าลูกค้าของ Crum คือ Cornelius Vanderbilt ในเวลานั้น Crum มีฐานะพ่อครัวและเป็นเจ้าของร้านอาหารริมทะเลสาบในปี 1860 ซึ่งเขาเรียกว่า Crum's House ชื่อแบรนด์ "Saratoga Chips" ยังคงมีอยู่ในปัจจุบัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารจากมันฝรั่ง
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:อาหารสะดวกซื้อ
ปาปริกา

ปาปริกา (Paprika) เป็นเครื่องเทศที่ทำจากพริกแดงแห้งและบด โดยปรกติจะทำจากพริกในชนิดพันธุ์ Capsicum annuum พริกที่ใช้ทำปาปริกามักจะรสเบากว่าและมีเนื้อบางกว่าพริกที่รับประทานกันทั่วไป
พริกพันธุ์ต่าง ๆ สามารถสืบเชื้อสายได้ถึงบรรพบุรุษในอเมริกาเหนือ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเม็กซิโกกลาง ซึ่งมีการปลูกพริกมานานหลายศตวรรษ ต่อมาพริกได้ถูกนำมาสู่โลกเก่า โดยสเปนในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 เครื่องปรุงรสนี้ใช้เพื่อเพิ่มสีสันและรสชาติให้กับอาหารหลายประเภทในที่ต่าง ๆ ทั่วโลก
การค้าขายปาปริกาขยายจากคาบสมุทรไอบีเรียไปยังแอฟริกาและเอเชีย8 และในที่สุดก็ไปถึงยุโรปกลางผ่านคาบสมุทรบอลข่าน ซึ่งในขณะนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของออตโตมัน ซึ่งสามารถอธิบายเหตุผลที่ว่าทำไมคำว่าปาปริกามีที่มาจากภาษาฮังการี ในภาษาสเปนปาปริการู้จักกันในชื่อ pimentón ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 พริกนี้กลายเป็นส่วนผสมทั่วไปในอาหารของแคว้นเอซเตรมาดูราตะวันตก5, 73 แม้จะปรากฏในยุโรปกลางตั้งแต่ช่วงเริ่มต้นของการยึดโดยออตโตมัน แต่ปาปริกาก็ไม่ได้รับความนิยมในฮังการีจนถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19
ปาปริกามีความเผ็ดตั้งแต่เผ็ดน้อยถึงเผ็ดมาก รสชาติแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ แต่พืชที่ปลูกเกือบทั้งหมดมักจะมีความหวาน ปาปริกาหวานส่วนใหญ่ประกอบด้วยเปลือกพริกโดยเอาเมล็ดออกมากกว่าครึ่งหนึ่ง ในขณะที่ปาปริกาเผ็ดประกอบด้วยเมล็ด ก้าน ออวุล และกลีบเลี้ยง การที่ปาปริกามีสีแดง ส้ม หรือเหลือง เป็นเพราะสารแคโรทีนอยด์

**ประวัติและศัพทมูลวิทยา**
พริกเป็นวัตถุดิบในการผลิตพริกปาปริกา มีต้นกำเนิดมาจากอเมริกาเหนือ ซึ่งปลูกในป่าในเม็กซิโกกลาง และได้รับการเพาะปลูกมาเป็นเวลาหลายศตวรรษโดยชาวเม็กซิโก ต่อมาได้แนะนำมาสู่โลกเก่าที่สเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 16 โดยเป็นส่วนหนึ่งของการแลกเปลี่ยนโคลัมเบีย
พริกที่ใช้ทำปาปริการูปแบบฮังการีปลูกในปี ค.ศ. 1569 โดยชาวตุรกีที่บูดอ (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของบูดาเปสต์ เมืองหลวงของฮังการี) ปาปริกาในยุโรปกลางมีรสชาติเผ็ดจนถึงคริสต์ทศวรรษที่ 1920 เมื่อเกษตรกรที่เซเกดพบพริกที่มีรสหวานจึงได้ทำการทาบกิ่งเข้ากับต้นอื่น ๆ
คำว่า ปาปริกา ในภาษาไทยเป็นการทับศัพท์มาจากคำว่า paprika ในภาษาอังกฤษ พบการใช้คำว่า paprika ในภาษาอังกฤษครั้งแรกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1896 แม้ว่าจะมีการอ้างอิงถึงปาปริกาของตุรกีก่อนหน้านี้ในปี ค.ศ. 1831 คำนี้มาจากคำว่า paprika ในภาษาฮังการี ซึ่งเป็นคำที่มาจาก piper ในภาษาละติน หรือ πιπέρι (piperi) ในภาษากรีกสมัยใหม่ ซึ่งสืบทอดมาจากคำว่า पिप्पलि (pippali) ในภาษาสันสกฤต

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Paprika.fruits.three.j.jpg|รูปทรงและสีต่าง ๆ ของพริกที่ใช้ทำปาปริกา
ไฟล์:Paprika pepper farmer in Tanzania (5761933485).jpg|ชาวสวนปาปริกาในแทนซาเนีย
ไฟล์:Cachi 02.jpg|พริกแดงที่ผึ่งอากาศให้แห้งก่อนแปรรูปเป็นผง
ไฟล์:Dried paprika sale.jpg|ปาปริกาทั้งแบบบดแล้วและทั้งพริกขายที่ตลาดใน เบลเกรด เซอร์เบีย
ไฟล์:Pimenton-ahumado-candeleda.jpg|ปาปริการมควัน ซึ่งเรียกว่า pimentón ในภาษาสเปน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ผงปาปริกา-  Magyar Fűszerpaprika Múzeum (Kalocsa) – พิพิธภัณฑ์ในประเทศฮังการี
หมวดหมู่:พริก
หมวดหมู่:อาหารฮังการี
หมวดหมู่:อาหารตุรกี
หมวดหมู่:อาหารโรมานี
หมวดหมู่:ผง
ซาลามี

ซาลามี (salami) เป็นไส้กรอกที่ประกอบด้วยเนื้อสัตว์ โดยทั่วไปคือเนื้อหมู ที่ถูกหมักและตากลม ในอดีตซาลามีเป็นที่นิยมในหมู่ชาวไร่ชาวนาของยุโรปใต้ ตะวันออก และกลาง เพราะสามารถเก็บไว้ที่อุณหภูมิห้องได้นานถึง 40 วันเมื่อหั่นแล้ว ซึ่งเป็นอาหารเพิ่มเติมกับเนื้อสดที่อาจมีน้อยหรือมีอย่างไม่สม่ำเสมอ ประเทศและภูมิภาคต่าง ๆ ทั่วยุโรปทำซาลามีแบบดั้งเดิมแตกต่างกัน

**วัตถุดิบ**
ซาลามีแบบดั้งเดิมมีลวดลายเหมือนหินอ่อนและทำจากเนื้อวัวหรือเนื้อหมู โดยปกติแล้วเนื้อวัวจะใช้สำหรับซาลามีฮาลาลและโคเชอร์ ซึ่งไม่ใช้เนื้อหมูด้วยเหตุผลทางศาสนา ผู้ผลิตยังสามารถใช้เนื้อสัตว์อื่น ๆ ซึ่งรวมทั้งเนื้อกวางและเนื้อสัตว์ปีก (ส่วนใหญ่ใช้เนื้อไก่งวง) ซาลามีจากเนื้อห่านยังเป็นอาหารพื้นเมืองของภาคเหนือของอิตาลี นอกจากนี้ซาลามียังสามารถทำได้จากเนื้อม้า ในภูมิภาคพรอว็องส์ของฝรั่งเศส เนื้อลาถูกนำมาใช้เป็นไส้กรอกซาลามิ นอกจากเนื้อส่วนผสมเพิ่มเติมโดยทั่วไปได้แก่:- กระเทียม- ไขมันสับ- เกลือ- เครื่องเทศ ทั่วไปมักจะเป็นพริกไทยขาว- สมุนไพรต่างๆ- น้ำส้มสายชู- ไวน์
ผู้ผลิตซาลามีมักจะหมักส่วนผสมของเนื้อดิบเป็นเวลาหนึ่งวัน จากนั้นจึงบรรจุลงในปลอกเซลลูโลสธรรมชาติที่อาจรับประทานได้หรือรับประทานไม่ได้ แล้วแขวนไว้เพื่อถนอมอาหาร บางสูตรใช้ความร้อนประมาณ 40 °C (104 °F) เพื่อเร่งการหมักและการแห้ง อุณหภูมิสูงกว่านี้ (ประมาณ 60 °C (140 °F)) จะหยุดการหมักเมื่อซาลามีถึงค่าพีเอชที่ต้องการ แต่ซาลามีจะยังไม่สุกเต็มที่ซึ่งการสุกต้องการ 75 °C (167 °F) หรือสูงกว่า ผู้ผลิตมักจะจัดการกับปลอกหุ้มด้วยราที่รับประทานได้ (Penicillium) เชื้อรานี้จะให้รสชาติ ช่วยในกระบวนการทำให้แห้ง และช่วยป้องกันการเน่าเสียระหว่างถนอมอาหาร

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไส้กรอก
หมวดหมู่:เนื้อแห้ง
หมวดหมู่:อาหารหมักดอง
หมวดหมู่:อาหารยุโรป