Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เฟียต บีอาร์.20

เฟียต บีอาร์.20 Cicogna(Fiat BR.20)อิตาลี: Stork"นกกระสา"เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดขนาดกลาง(Medium bomber)สองเครื่องยนต์ของอิตาลีในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง พัฒนาและผลิตโดยริษัทเฟียต และถือได้ว่าเป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดรุ่นแรกของอิตาลีที่ทำจากโลหะทั้งหมด ซึ่งในเวลานั้นบีอาร์.20 ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในเครื่องบินทิ้งระเบิดขนาดกลางที่ทันสมัยที่สุดในโลก
BR.20 มีต้นกำเนิดมาจากความต้องการของRegia Aeronautica (กองทัพอากาศอิตาลี) ในช่วงปี 1934 สำหรับเครื่องบินทิ้งระเบิดขนาดกลางรุ่นใหม่ที่มีความเร็วที่สูง ระยะบินไกลและอัตราการบรรทุกที่เยอะขึ้น ความน่าเชื่อถือและลักษณะการบินที่ดีขึ้น ในบรรดาบริษัทที่ได้รับเลือกในการผลิตคือ Fiat ซึ่งเสร็จสิ้นการออกแบบในปี 1935 ในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 1936 ต้นแบบลำแรก (หมายเลขเครื่อง M.M.274) ได้ทำการบินครั้งแรก การทดสอบการบินดำเนินไปอย่างรวดเร็ว ระหว่างกันยายน 1936 ก่อนจะส่งมอบให้แก่ Regia Aeronautica (กองทัพอากาศอิตาลี)

**คุณลักษณะ (เฟียต บีอาร์.20เอ็ม)**
บีอาร์.20- ผู้สร้าง: เฟียต (ประเทศอิตาลี)- ประเภท: เครื่องบินทิ้งระเบิด- เครื่องยนต์: 2 × Fiat A.80 R.C.41- กางปีก: 21.56 เมตร- ยาว: 16.68 เมตร- สูง: 4.75 เมตร- พื้นที่ปีก: 74 ตารางเมตร- น้ำหนักเปล่า: 6,500 กิโลกรัม- น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 10,100 กิโลกรัม- อัตราเร็วสูงสุด: 440 กิโลเมตร/ชั่วโมง- รัศมีทำการรบ: 2,750 กิโลเมตร- อาวุธ: ปืนกลป้องกัน Breda-SAFAT ขนาด 12.7 มม. 3 กระบอก
** ระเบิดขนาด 1,600 กก.
left

**ประจำการ**

Kingdom of Italy
Italian Social Republic
Empire of Japan
1938
Kingdom of Hungary (1920–46)
Independent State of Croatia
1930

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  A Spanish Civil War photo showing an early model BR.20-  BR.20 on Avions legendaires -  Comando Supremo on BR.20
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิด
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิดในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินอิตาลีในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินเฟียต
หมวดหมู่:อากาศยานที่บินครั้งแรกในปี พ.ศ. 2479
เฮนเรียตตาแห่งอังกฤษ

เฮนเรียตตา แอนน์แห่งอังกฤษ (ค.ศ. 1644 – 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1670)  เป็นพระราชธิดาพระองค์เล็กในพระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ กับอ็องเรียต มารีแห่งฝรั่งเศส
พระนางเสด็จลี้ภัยจากอังกฤษขณะมีพระชนม์ได้ 3 ปีไปยังราชสำนักฝรั่งเศสของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ลูกพี่ลูกน้องของพระนางทางฝ่ายพระมารดา พระนางรู้จักในนาม "มินแน็ต" หลังจากที่พระนางได้อภิเษกสมรสกับเจ้าชายฟีลิป ดยุกแห่งออร์เลอ็อง พระราชอนุชาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เฮนเรียตตาถูกส่งเป็นผู้แทนไปเจรจาลับในสนธิสัญญาโดเวอร์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชวงศ์สจวต
หมวดหมู่:เจ้าหญิงสกอตแลนด์
หมวดหมู่:เจ้าหญิงอังกฤษ
กล้วยบวชชี

กล้วยบวชชี เป็นขนมหวานไทยชนิดหนึ่ง ส่วนประกอบหลักของกล้วยบวชชีประกอบด้วย กล้วยน้ำว้า มะพร้าวหรือน้ำกะทิ  ในสมัยก่อนคนไทยนิยมใช้กะทิเป็นส่วนประกอบของอาหารจึงทำให้เกิดเมนูนี้ ปัจจุบันสามารถใช้กล้วยไข่แทนได้ ชาวอีสานสมัยก่อนนิยมทำกล้วยบวชชีเพื่อรับประทานกันภายในครอบครัวหลังจากทำงานการเกษตร ทำไร่อย่างเหน็ดเหนื่อยโดยใช้วัตถุดิบจากกล้วยภายในบ้านของตนเอง นอกจากนี้ยังนำกล้วยบวดชีไปทำบุญที่วัด ใช้รับแขกที่มาบ้าน งานขึ้นบ้านใหม่หรือตามประเพณีต่าง ๆ
สาเหตุที่ชื่อ กล้วยบวชชี เพราะสีจะค่อนข้างขาว  จึงเปรียบได้กับเครื่องแต่งกายของชี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ขนมไทย
หมวดหมู่:อาหารจากกล้วย
โซลคาลิเบอร์

โซลคาลิเบอร์ (Sōrukyaribā shirīzu) หรือที่รู้จักกันทั่วไปว่า โซลชีรีย์ (Sōru shirīzu) เป็นแฟรนไชส์วิดีโอเกมแนวต่อสู้ที่ใช้อาวุธเป็นหลักของบันไดนัมโกะเอนเตอร์เทนเมนต์ ชุดเกมมีภาคหลัก 7 ภาค และสื่อภาคแยกต่าง ๆ รวมถึงอัลบั้มเพลงและหนังสือการ์ตูนชุด เดิมที่แฟรนไชส์เปิดตัวเป็นเกมอาร์เคดชื่อ โซลเอดจ์ ใน ค.ศ. 1995 ก่อนที่ต่อมาจะถูกพอร์ดลงวิดีโอเกมคอนโซล ตัวเกมภาคล่าสุดอื่นได้มีการเปิดตัวเฉพาะคอนโซลเท่านั้นและมีการพัฒนาเพื่อรวมโหมดการเล่นออนไลน์
โปรเจกต์โซลเป็นกลุ่มพัฒนาภายในของนัมโกะที่รับผิดชอบในแฟรนไชส์ ​​โซลคาลิเบอร์ หลังจากการวางจำหน่าย โซลคาลิเบอร์ II ถึงแม้ว่าเกมจะให้เครดิตกับนัมโกะแต่เพียงอย่างเดียว แต่ทีมก็ตั้งชื่อเพื่อดึงดูดความสนใจของกลุ่มที่ประสบความสำเร็จ

**เกม**
ไฟล์:Soulcalibur VI demo at PAX West 2018.jpeg|thumb|โซลคาลิเบอร์ VI ที่งาน PAX West 2018
ชุดเกม ​​โซลคาลิเบอร์ มีภาคหลัก 7 ภาค ภาคแยก 4 ภาค และภาครีเมค 1 ภาคดังนี้:- โซลเอดจ์ (1995) : เกมตู้ และ เพลย์สเตชัน (เวอร์ชันพอร์ตลงเพลย์สเตชันวางจำหน่ายในชื่อ โซลเบลด ในอเมริกาเหนือ, ยุโรป และ ออสเตรเลีย)- โซลคาลิเบอร์ (1998) : เกมตู้, ดรีมแคสต์, และ เอกซ์บอกซ์ไลฟ์อาร์เคด (2008)- โซลคาลิเบอร์ II (2002) : เกมตู้, เกมคิวบ์, เพลย์สเตชัน 2 และ เอกซ์บอกซ์- โซลคาลิเบอร์ III (2005) : เกมตู้ และ เพลย์สเตชัน 2- โซลคาลิเบอร์เลเจนส์ (2007) : วี (เครื่องเล่นเกม) (ภาคแยก)- โซลคาลิเบอร์ IV (2008) : เพลย์สเตชัน 3 และ เอกซ์บอกซ์ 360- โซลคาลิเบอร์: โบร์เคนเดสตินี (2009) : เพลย์สเตชันพอร์เทเบิล (ภาคแยกจาก โซลคาลิเบอร์ IV)- โซลคาลิเบอร์ V (2012) : เพลย์สเตชัน 3 และ เอกซ์บอกซ์ 360- โซลคาลิเบอร์ II เฮชดีออนไลน์ (2013) : เอกซ์บอกซ์ไลฟ์อาร์เคด และ เพลย์สเตชัน เน็ตเวิร์ก- โซลคาลิเบอร์: ลอสซอร์ดส์ (2014) : เพลย์สเตชัน เน็ตเวิร์ก (เกมเล่นฟรีจาก โซลคาลิเบอร์ V)- โซลคาลิเบอร์: อันเบรเกเบิลโซล (2014) : ไอโอเอส- โซลคาลิเบอร์ VI (2018) : ไมโครซอฟท์ วินโดวส์, เพลย์สเตชัน 4, เอกซ์บอกซ์วัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**

หมวดหมู่:วิดีโอเกมต่อสู้
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแฟรนไชส์ที่เปิดตัวในปี พ.ศ. 2538
หมวดหมู่:เกมชุด
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเกี่ยวกับนินจา
ชูโด ทาเกชิ

ชูโด ทาเกชิ (Shudō Takeshi; 18 สิงหาคม พ.ศ. 2492 - 29 ตุลาคม พ.ศ. 2553) เป็นนักเขียนบท และ นักประพันธ์ ชาวญี่ปุ่น เป็นที่รู้จักในอนิเมะคือเรื่อง โปเกมอน (อนิเมะ) ช่วงปี พ.ศ. 2540 - พ.ศ. 2545 เขาเป็นสมาชิกของสมาคมนักเขียนแห่งประเทศญี่ปุ่น ชูโด ทาเกชิ เสียชีวิตลงเมื่อตอนเช้าวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เมืองนาระ จังหวัดนาระ ประเทศญี่ปุ่น สาเหตุเสียชีวิต เลือดออกใต้เยื่อหุ้มสมองชั้นกลาง

**ประวัติ**

**ผลงาน**

**อนิเมะ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
0795575- Takeshi Shudo's Anime Style articles (Japanese)- Takeshi Shudo's blog (Japanese)-  Obituary by Jonathan Clements
หมวดหมู่:นักเขียนบทภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากฟูกูโอกะ
นากาจิมะ คิ-49

นากาจิมะ คิ-49 ดนรีว (中島 キ-49 呑龍, Nakajima Ki-49 Donryu) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดสองเครื่องยนต์ของญี่ปุ่นในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ผลิตโดยนากาจิมะแอร์คราฟท์คอมปะนี ใช้โดยกองการบินทหารบกมหาจักรวรรดิญี่ปุ่น

**ประจำการ**

**ระหว่างสงคราม**
- กองทัพอากาศทหารบกจักรวรรดิญี่ปุ่น

**หลังสงคราม**

*กองทัพอากาศอินโดนีเซีย
- กองทัพอากาศไทย

**คุณลักษณะ (คิ-49-ไอไอเอ)**
คิ-49 ดนรีว
คิ-49 บินเหนือญี่ปุ่น ค.ศ. 1945- ผู้สร้าง: นากาจิมะแอร์คราฟท์คอมปะนี (ประเทศญี่ปุ่น)- ประเภท: เครื่องบินทิ้งระเบิด- เครื่องยนต์: 2 × Nakajima Ha-109- กางปีก: 20.424 เมตร- ยาว: 16.5 เมตร- สูง: 4.25 เมตร- พื้นที่ปีก: 69.05 ตารางเมตร- น้ำหนักเปล่า: 6,530 กิโลกรัม- น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 11,400 กิโลกรัม- อัตราเร็วสูงสุด: 492 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับความสูง 5,000 เมตร- รัศมีทำการรบ: 2,000 กิโลเมตร- พิสัยบินไกลสุด: 2,950 กิโลเมตร- อาวุธ: ปืนใหญ่อากาศป้องกัน Ho-1 ขนาด 20 มม. 1 กระบอก / ปืนกลป้องกัน Type 89 ขนาด 7.7 มม. 5 กระบอก
** ระเบิดขนาด 1,000 กก.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิด
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิดในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินนากาจิมะ
หมวดหมู่:อากาศยานที่บินครั้งแรกในปี พ.ศ. 2482
มิตซูบิชิ คิ-67

คิ-109
มิตซูบิชิ คิ-67 (Mitsubishi Ki-67) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดกลางสองเครื่องยนต์ของญี่ปุ่น ผลิตโดยมิตซูบิชิ ใช้โดยกองการบินทหารบกมหาจักรวรรดิญี่ปุ่นและกองการบินทหารเรือมหาจักรวรรดิญี่ปุ่นในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง

**คุณลักษณะ (คิ-67-ไอบี)**
 ผู้สร้าง: มิตซูบิชิ (ประเทศญี่ปุ่น)- ประเภท: เครื่องบินทิ้งระเบิด- เครื่องยนต์: 2 × Mitsubishi Ha104- กางปีก: 22.5 เมตร- ยาว: 18.7 เมตร- สูง: 7.7 เมตร- พื้นที่ปีก: 65.85 ตารางเมตร- น้ำหนักเปล่า: 8,649 กิโลกรัม- อัตราเร็วสูงสุด: 537 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับความสูง 6,090 เมตร- รัศมีทำการรบ: 2,800 กิโลเมตร- พิสัยบินไกลสุด: 3,800 กิโลเมตร- อาวุธ: ปืนใหญ่อากาศป้องกัน Ho-5 ขนาด 20 มม. 1 กระบอก / ปืนกลป้องกัน Ho-103 ขนาด 12.7 มม. 5 กระบอก
** ระเบิดขนาด 800 กก.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิด
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิดในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินมิตซูบิชิ
หมวดหมู่:อากาศยานที่บินครั้งแรกในปี พ.ศ. 2485
รูปปั้นโคมเตศวร

รูปปั้นโคมเตศวร (กันนาดา: ಗೊಮ್ಮಟೇಶ್ವರ) เป็นรูปปั้นโมโนลิธความสูง 17.37 เมตร ตั้งอยู่บนเขาวินธยคีรี ในศรวันเพลโคละ ในรัฐกรณาฏกะ เขาวินธยคีรีเป็นหนึ่งในสองเขาในเมืองศรวันเพลโคละ อีกแห่งคือเขาจันทรคีรี ซึ่งก็เป็นสถานที่ตั้งของศาสนสถานในศาสนาเชนอีกแห่งที่เก่าแก่กว่ารูปปั้นโคมเตศวรแห่งนี้ รูปปั้นโคมเตศวรนั้นสร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงเทพเจ้าเชนพระนามว่า พระพาหุพลี สร้างขึ้นราว ค.ศ. 983 และเป็นหนึ่งในรูปปั้นหินเดี่ยวที่สูงที่สุดในโลกp=212 การก่อสร้างนั้นริเริ่มในจักรวรรดิคงคาตะวันตก นำโดยขุนนางนามว่า จวุนทราย บริเวณโดยรอบนั้นรายล้อมด้วยเชนสถานที่เรียกว่า “พสาทิ” และรูปเคารพของตีรถังกรองค์ต่าง ๆ ส่วนจันทรคีรีซึ่งเป็นเขาอีกแห่งนั้นสร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงเทพเจ้าเชนอีกองค์หนึ่ง คือ พระเจ้าภรตจักรพรรดิ พี่น้องของพระพาหุพลี และเป็นบุตรของพระอาทินาถ ตีรถังกรองค์แรกเช่นกัน
เทศกาลมหามัสตกาภิเษก (Mahamastakabhisheka) เป็นเทศกาลสำคัญที่จัดขึ้นบนเขาวินธยคีรีนี้ จัดขึ้นทุก 12 ปี ในเทศกาลจะมีพิธีกรรมเจิมน้ำต่าง ๆ เช่นน้ำนม, หญ้าฝรั่น, ฆี (เนยใสอินเดีย), น้ำอ้อย เป็นต้น โดยการรินน้ำต่าง ๆ ลงมาจากยอดบนสุดของรูปปั้นโคมเตศวร ไฮน์ริค ซิมเมอร์ (Heinrich Zimmer) ระบุว่า พิธีนี้จัดขึ้นเพื่อให้รูปปั้นนี้คงความ “สด”p=212 พิธีอภิเษกครั้งต่อไปจะจัดขึ้นในปี ค.ศ. 2030
เมื่อปี ค.ศ. 2007 ไทมส์ออฟอินเดียได้ตั้งการลงคะแนนเสียงเพื่อคัดเลือกเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของอินเดีย รูปปั้นโคมเตศวรได้รับลงคะแนนเสียงให้เป็นเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของอินเดียแห่งแรกในเจ็ดแห่ง ผลลงคะแนนมากถึงร้อยละ 49

**ประติมานวิทยา**
ไฟล์:Shravanbelgola_Gomateshvara_head_and_torso.jpg|thumb|พิธีมหามัสตักภิเษก
รูปปั้นนี้สร้างขึ้นโดยแสดงการทำสมาธิที่ยาวนานของพระพาหุพลี ท่ายืนทำสมาธิที่เรียกว่า “กาโยตสรรค์” (ยืนนิ่ง) จนมีเถาวัลย์เจริญเติบโตและเกี่ยวพันรอบขาของพระองค์ ดวงตาของพระองค์นั้นเปิดขึ้นในลักษณะแสดงถึงการละทิ้งชีวิตทางโลก ริมฝีปากยิ้มขึ้นเล็กน้อยแสดงให้เห็นถึงความสงบจากภายใน 
รอบ ๆ เถาวัลย์ที่พันเกี่ยวนั้นมีงูและสัตว์เลื้อยไปตามดอกไม้ที่บานประปราย เถาวัลย์นั้นพันขึ้นไปถึงแขนท่อนบนของรูปปั้น ฐานของรูปปั้นเป็นทรงดอกบัวบาน

**มหามัสตกาภิเษก**
ในครั้งที่ผ่าน ๆ มา เทศกาลนี้มีผู้เข้าร่วมเป็นบุคคลสำคัญทางการเมือง เช่น กฤษณะ-ราเชนทระ โวเทยัร ในปี ค.ศ. 1910 และครั้งล่าสุดเมื่อปี ค.ศ. 2018 มีนเรนทระ โมที และ รามนาถ โกวินท์เข้าร่วม

**ตำนาน**
ตำนานกล่าวว่า หลังการก่อสร้างรูปปั้นโคมเตศวรเสร็จสิ้นแล้ว จวุนทรายได้ประกอบพิธีมหามัสตกาภิเษกโดยใช้น้ำ 5 ชนิด คือ น้ำนม, น้ำมะพร้าว, น้ำอ้อย, น้ำดอกไม้ และน้ำเปล่า เก็บอยู่ในหม้อจำนวนหลายร้อยหม้อ แต่เมื่อเทลงมาแล้วน้ำไม่สามารถไหลลงต่ำกว่าสะดือของรูปปั้นได้ แต่แล้วเทวีอัมพิกา แปลงกายเป็นสตรีชรายากไร้เดินผ่านมา เทนมในเปลือกของผลคุลลิกายี (Gullikayi) สีขาวครึ่งซีก และการอภิเษกก็สำเร็จ น้ำนมไหลจากยอดถึงปลายของรูปปั้น2018 Mahamastakabhisheka

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
year=1927- cite book |last=Zimmer |first=Heinrich |authorlink=Heinrich Zimmer |title=Philosophies Of India |date=1953 |orig-year=April 1952 |editor-first=Joseph |editor-last=Campbell |editorlink=Joseph Campbell |publisher=Routledge & Kegan Paul Ltd |location=London, E.C. 4 |url=https://archive.org/details/Philosophy.of.India.by.Heinrich.Zimmer |isbn=978-81-208-0739-6 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐกรณาฏกะ
หมวดหมู่:รูปปั้นขนาดมหึมาในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ศาสนาเชน
นากาจิมะ จี8เอ็น

นากาจิมะ จี8เอ็น (Nakajima G8N) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดสี่เครื่องยนต์พิสัยไกลของญี่ปุ่นในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ผลิตโดยนากาจิมะแอร์คราฟท์คอมปะนี ใช้โดยกองการบินทหารเรือมหาจักรวรรดิญี่ปุ่น

**ประจำการ**
- กองการบินทหารเรือมหาจักรวรรดิญี่ปุ่น

**คุณลักษณะ (จี8เอ็น1)**
400px
จี8เอ็น ที่ถูกยึด- ผู้สร้าง: นากาจิมะแอร์คราฟท์คอมปะนี (ประเทศญี่ปุ่น)- ประเภท: เครื่องบินทิ้งระเบิด- เครื่องยนต์: 4 × Nakajima NK9K-L Homare 24- กางปีก: 32.54 เมตร- ยาว: 22.935 เมตร- สูง: 7.2 เมตร- พื้นที่ปีก: 112 ตารางเมตร- น้ำหนักเปล่า: 17,400 กิโลกรัม- น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 32,150 กิโลกรัม- อัตราเร็วสูงสุด: 593 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับความสูง 8,000 เมตร- รัศมีทำการรบ: 3,945 กิโลเมตร- พิสัยบินไกลสุด: 7,464 กิโลเมตร- อาวุธ: ปืนใหญ่อากาศป้องกัน Type 99 ขนาด 20 มม. 6 กระบอก / ปืนกลป้องกัน Type 2 ขนาด 13 มม. 4 กระบอก
** ระเบิดขนาด 2,000 กก. 2 ลูก

**ดูเพิ่ม**
 โบอิง บี-29 ซูเปอร์ฟอร์เทรส

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิด
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิดในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินนากาจิมะ
หมวดหมู่:อากาศยานที่บินครั้งแรกในปี พ.ศ. 2487
พระเจ้าภรตจักรพรรดิ

ภรตจักรวรรติน หรือ ภรตะ เป็นพระเจ้าจักรพรรดิของอวสรรปิณี (ครึ่งวัฏจักรเวลาปัจจุบันตามจักรวาลวิทยาเชน) พระองค์เป็นบุตรคนโตของพระอาทินาถ ตีรถังกรองค์แรกของศาสนาเชน ตามที่ระบุไว้ในปุราณะของเชนและฮินดูบอกว่า ชื่อเก่าแก่ของดินแดนอินเดียทั้ง “ภารตวรศะ”, “ภารตะ” หรือ “ภารตภูมิ” ตั้งตามชื่อของพระภรตะ พระองค์มีบุตรสองคนกับพระนางสุนันทาคืออรกากีรติ และ มาริจี พระองค์ปกครองโลกทั้งหกส่วนและต่อสู้กับพระพาหุพลี น้องชายของพระองค์เองเพื่อปกครองเมืองที่เหลือเมืองสุดท้าย
งานเขียนของเชนระบุว่าพระเจ้าภรตจักรพรรดิเป็นผู้ริเริ่มตั้งวรรณะพราหมณ์ ในคัมภีร์ของนิกายทิคัมพรระบุว่าท้ายที่สุด พระภรตะได้ละทิ้งชีวิตทางโลก และออกบวชจนเข้าถึงเกวลญาณ (สัพพัญญู) แต่ในคัมภีร์ของเศวตามพรระบุว่าไม่ได้สละชีวิตทางโลก แต่เข้าถึงเกวลญาณหลังบิดาของพระองค์เสียชีวิต

**การออกผนวช**
คัมภีร์ของเชนระบุว่า วันหนึ่งภรตะพบผมหงอกของตนและเชื่อว่าเป็นสัญญาณถึงอายุที่มากขึ้นและความไม่เที่ยง ทันใดนั้นภรตะก็ตัดสินใจออกบวชเป็นสงฆ์ในศาสนาเชน ด้วยการค่อย ๆ ตัดกิเลสและละทิ้งทางโลก ในที่สุดพระภรตะก็สามารถกำจัดกรรมอันไม่เป็นมิตรของตนได้ภายใน “อันตรมุหูรตะ” (antaramuhūrta - น้อยกว่า 48 นาที) และเข้าถึงเกวลญาณp=xii

**ศาสนสถาน**
เชนสถานบางแห่งมีรูปเคารพของพระภรตจักรพรรดิในลักษณะบองนักบวชเชน เช่นที่ศรวัณเพลโคละ กูทัลมานิกยัมไชนมนเทียร (Koodalmanikyam Temple) ในรัฐเกรละนั้นดั้งเดิมเป็นเชนสถานที่มีพระภรตจักรพรรดิเป็นเทพเจ้าหลัก เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2017 รูปปั้นของพระภรตะที่สูงที่สุดได้สร้างขึ้นในมงคลคีรี (ศรีเกษตรภรตะ) ในเมืองสาคร รัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย มีความสูง 45 ฟุต (รวมฐานซึ่งสูง 12 ฟุต) น้ำหนักกว่า 59 ตัน ถึงแม้ว่าแรกเริ่มเดิมทีตั้งใจจะสร้างรูปปั้นที่สูงถึง 57 ฟุต รวมฐานซึ่งสูง 12 ฟุต น้ำหนักกว่า 100 ตัน แต่ชิ้นส่วนของรูปปั้ปนนั้นเสียหายก่อนจึงสร้างรูปปั้นที่ขนาดเล็กกว่าแทน

**งานเขียน**
# อาทิปุราณะ (ศตวรรษที่ 10) เป็นคัมภีร์เชนที่ระบุถึงชีวิต 10 ชาติของตีรถังกรองค์แรก พระฤษภนาถ และบุตรทั้งสองคือพระภรตะและพระพาหุพลี
# ภรเตศไวภวะ หรือ ภรเตศวร จาริเต เล่าเรื่องราวชีวิตของพระภรตะ เขีนขึ้นในศตวรรษที่ 16 โดยรัตนกรวรรณี

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 isbn=978-81-7154-839-2 - citation |last=Jaini |first=Padmanabh S. |authorlink=Padmanabh Jaini |title=Collected Papers on Jaina Studies |url=https://books.google.com/books?id=HPggiM7y1aYC |publisher=Motilal Banarsidass |date=2000 |isbn=81-208-1691-9 - citation |last=Glasenapp |first=Helmuth Von |authorlink=Helmuth von Glasenapp |title=Jainism: An Indian Religion of Salvation |date=1999 |location = Delhi |publisher=Motilal Banarsidass |url=https://books.google.com/books/about/Jainism.html?id=WzEzXDk0v6sC |isbn=81-208-1376-6 |trans-title=Der Jainismus: Eine Indische Erlosungsreligion - citation |last=Jaini |first=Padmanabh S. |authorlink=Padmanabh Jaini |title=The Jaina Path of Purification |url=https://books.google.com/books?id=wE6v6ahxHi8C |date=1998 |origyear=1979 |publisher=Motilal Banarsidass |location=Delhi |isbn=81-208-1578-5 - citation|last=Titze|first=Kurt|authorlink=|title=Jainism: A Pictorial Guide to the Religion of Non-Violence|publisher=Motilal Banarsidass|edition=2|date=1998|url=https://books.google.com/books/about/Jainism.html?id=loQkEIf8z5wC|isbn=978-81-208-1534-6 - isbn=978-81-7022-730-4 
หมวดหมู่:ราชวงศ์อิศวากุ
หมวดหมู่:พระเป็นเจ้าในศาสนาเชน
พิอาจิโอ พี.108

พิอาจิโอ พี.108 (Piaggio P.108) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดหนักสี่เครื่องยนต์ของอิตาลีในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ใช้โดยกองทัพอากาศราชอาณาจักรอิตาลี

**ประจำการ**
Kingdom of Italy : กองทัพอากาศราชอาณาจักรอิตาลี
Nazi Germany : ลุฟท์วัฟเฟอ

**คุณลักษณะ (พิอาจิโอ พี.108บี)**
250px- ผู้สร้าง: พิอาจิโอ (ประเทศอิตาลี)- ประเภท: เครื่องบินทิ้งระเบิด- เครื่องยนต์: 4 × Piaggio P.XII R.C.35- กางปีก: 32 เมตร- ยาว: 22.3 เมตร- สูง: 6 เมตร- พื้นที่ปีก: 135 ตารางเมตร- น้ำหนักเปล่า: 17,325 กิโลกรัม- น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 29,885 กิโลกรัม- อัตราเร็วสูงสุด: 430 กิโลเมตร/ชั่วโมง- รัศมีทำการรบ: 3,250 กิโลเมตร- อาวุธ: ปืนกลป้องกัน Breda-SAFAT ขนาด 12.7 มม. 6 กระบอก / ปืนกลป้องกัน Breda-SAFAT ขนาด 7.7 มม. 2 กระบอก
** ระเบิดขนาด 3,500 กก.

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 P108B.htm Piaggio P.108 SITE IS DOWN 15 October 2007- Piaggio P.108 (Russian language)- Comando Supremo P.108- Regia Marina site, with P.108 article- Special Hobby 72nd Scale Plastic Model Review
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิด
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิดในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินอิตาลีในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินพิอาจิโอ
หมวดหมู่:อากาศยานที่บินครั้งแรกในปี พ.ศ. 2482
เอฟโร แมนเชสเตอร์

เอฟโร แมนเชสเตอร์ (Avro Manchester) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดกลางสองเครื่องยนต์ของสหราชอาณาจักรในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ออกแบบและผลิตโดยเอฟโร ใช้โดยกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร

**ประจำการ**
Australia
1921


**คุณลักษณะ (แมนเชสเตอร์ เอ็มเค 1)**
มิติของแมนเชสเตอร์ เอ็มเค 1

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Royal Air Force Bomber Command 60th Anniversary – Avro Manchester-  History, Specifications and Pictures of the Avro Manchester-  The Lancaster & Manchester Bomber Archive-  1941 British Pathe news report on the newly introduced Avro Manchester-  "Avro Manchester" a 1942 Flight article
หมวดหมู่:เครื่องบินเอฟโร
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิด
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิดในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินสหราชอาณาจักรในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:อากาศยานที่บินครั้งแรกในปี พ.ศ. 2482
ซูบารุ เพลโอ

==รุ่นที่ 1 (RA1/RA2/RV1/RV2)**
ซูบารุเพลโอรุ่นแรกเริ่มทำตลาดในวันที่ 9 ตุลาคม 1998 เพิ่อมาทำตลาดแทนที่ ซูบารุ วิวิโอ้ ที่ยุติการทำตลาดไป ในปี 1998 รัฐบาลญี่ปุ่นได้ปรับแก้กฏหมายเกี่ยวกับขนาดตัวถังของรถยนต์ประเภท เคย์คาร์ จึงทำให้ผู้ผลิตต่างออกแบบรถยนต์รุ่นใหม่ของตนให้สอดคล้องกับกฏหมายใหม่นี้ด้วย จึงเกิดเป็นรถเคย์คาร์ประเภท "แวกอนทรงสูง" ขึ้นมา และ เพลโอ เองก็ได้รับอิทธิพลการออกแบบมาจากกฎหมายใหม่นี้ด้วยเช่นกัน เพลโอ มาพร้อมกับเครื่องยนต์รหัส EN07 ให้กำลัง 46 แรงม้า(PS) สำหรับรุ่นมาตรฐาน ส่วนในรุ่นสปอร์ตี้จะถูกติดตั้งระบบอัดอากาศแบบซุปเปอร์ชาร์จให้กำลังเพิ่มเป็น 64 แรงม้า(PS)
ซุบารุ เพลโอ รุ่นที่ 1 ยุติการทำตลาดเดือนตุลาคม 2009
ชื่อ เพลโอ ในภาษาลาตินแปลว่า เติมเต็ม
File:1st generation Subaru Pleo rear.jpg|มุมมองด้านท้ายรถ
File:Subaru Pleo Nesta 001.JPG|เพลโอ เนสต้า 
File:Subaru Pleo Nicot 001.JPG|เพลโอ นิโค่
File:Subaru PLEO RM (RA1) front.JPG|เพลโอ อาร์เอ็ม

**รุ่นที่ 2 - L275F/L285F/L275B/L285B (2010-2018)**
ซูบารุ เพลโอ รุ่นที่ 2 เริ่มจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่วันที่ 20 เมษายน 2010 เนื่องจากว่าโตโยต้าเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ในซูบารุ จึงทำให้ เพลโอ รุ่นที่ 2 ถูกผลิตโดยไดฮัทสุแทน ซึ่งก็ใช้วิธีการเดียวกันกับโตโยต้า คือ การนำ ไดฮัทสุ มีร่า มาเปลี่ยนโลโก้และชื่อรุ่นเป็น ซูบารุ เพลโอ และวางจำหน่าย ข้อมูลทางเท็คนิคของตัวรถต่างๆนั้น ไม่มีความแตกต่างจาก มีร่า เลย
File:2nd Subaru Pleo Van 2.jpg|มุมมองด้านท้ายรถ
ฮัตสึเนะ มิกุ: โปรเจกต์ดีวาอาร์เคด

ฮัตสึเนะ มิกุ: โปรเจกต์ดีวาอาร์เคด (初音ミク -Project DIVA Arcade-) เป็นเกมตู้แนวริธึมใน ค.ศ. 2010 ที่สร้างโดยเซก้า และ Crypton Future Media สำหรับตู้เกมอาร์เคด ตัวเกมเป็นเวอร์ชันพอร์ดของ ฮัตสึเนะ มิกุ: โปรเจกต์ดีวา วิดีโอเกมใน ค.ศ. 2009 ที่มาพร้อมกับภาพที่อัปเดตและวางจำหน่ายในเดือนมกราคม ค.ศ. 2010 ในประเทศญี่ปุ่นโดยมีการวางจำหน่ายอย่างจำกัดในต่างประเทศเช่นในประเทศสิงคโปร์เป็นต้น เช่นเดียวกับเกมต้นฉบับ ตัวเกมใช้ประโยชน์จากโวคาลอยด์ซึ่งเป็นซอฟต์แวร์ประยุกต์รูปแบบเครื่องดนตรีที่ทำให้เกิดและปรับประสมเสียง โดยที่ตัวเกมใช้เพลงที่สร้างขึ้นโดยใช้คำศัพท์เหล่านี้จากโวคาลอยด์ฮัตสึเนะ มิกุ นักร้องเสมือนจริงที่มีชื่อเสียง
ตัวเกมมีภาคต่อในชื่อ ฮัตสึเนะ มิกุ: โปรเจกต์ดีวาอาร์เคดฟิวเจอร์โทน (初音ミク -Project DIVA Arcade Future Tone-) ซึ่งได้วางจำหน่ายในวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 ซึ่งการเปลี่ยนแปลงที่โดดเด่นรวมถึงกราฟิกและฟิสิกส์ที่ได้รับการอัพเกรด, แผง Touch Slider สำหรับโน้ตรูปลูกศร และเพลงใหม่ รวมถึงการทำงานบนบอร์ดอาร์เคด Sega Nu ตัวเกมยังได้รับการพอร์ตลงเพลย์สเตชัน 4 ภายใต้ชื่อ ฮัตสึเนะ มิกุ: โปรเจกต์ดีวาอาร์เคดฟิวเจอร์โทน โดยตัวเกมได้วางจำหน่ายในรูปแบบดิจิทัลในสองเวอร์ชันในวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 2016 ในประเทศญี่ปุ่น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official Site 
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:วิดีโอเกมอาร์เคด
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:โวคาลอยด์
มะโรง มหาวงศ์

พระเจ้า มะโรง มหาวงศ์ (Merong Mahawangsa, مروڠ مهاوڠسا) เป็นนักรบและผู้ปกครองในตำนานซึ่งกล่าวว่าเป็นกษัตริย์องค์แรกของ อาณาจักรลังกาสุกะ หรือปัจจุบันคือ รัฐเกดะห์ ปัตตานีเรื่องเล่าของพระองค์ถูกกล่าวถึงใน ฮีกายัตมะโรงมหาวงศ์ ซึ่งได้กล่าวว่าพระองค์เป็นวีรบุรุษผู้สถาปนาเป็นกษัตริย์องค์แรกแห่งลังกาสุกะ

**ตำนานมะโรงมหาวงศ์**
ตำนานเกดะห์เล่าว่าพระองค์ทรงเป็นเชื้อสายของอเล็กซานเดอร์มหาราช
ตามตำนานเกดะห์ พระองค์เป็นนักสู้และเป็นผู้ปกครองอาณาจักรฮินดูแห่งหนึ่ง พระองค์ตระเวนประพาสอาณาจักรต่าง ๆ อยู่ตลอด แต่ส่วนใหญ่ทรงประทับอยู่ที่ โรม วันหนึ่ง พระองค์จากกรุงโรมมาเพื่อจะค้าขายกับจีน แต่เมื่อพระองค์ผ่านมาที่ทะเลอาระเบีย พระองค์กลับถูกโจมตีโดยครุฑยักษ์และได้ทำลายเรือพระที่นั่งของพระองค์ พระองค์ต้องลี้ไปยังดินแดนที่ใกล้ที่สุด ซึ่งพระองค์ได้ขึ้นมาที่หุบเขาบูจัง และสถาปนาอาณาจักรลังกาสุกะขึ้น
ทรงเป็นผู้ปกครองของลังกาสุกะ ก่อนที่จะให้มะโรง มหาโพธิสัตว์ ขึ้นครองราชย์ต่อ ก่อนเสด็จกลับกรุงโรม ชะตากรรมหลังจากนั้นไม่มีใครทราบ บ้างกล่าวว่าพระองค์สวรรคตขณะเสด็จไปยังกรุงโรม พระราชโอรสของพระองค์ปกครองลังกาสุกะต่อไปจนกระทั่งถึงพระองค์มหาวงศ์ ทรงเข้ารีตเป็นอิสลามและเปลี่ยนอาณาจักรลังกาสุกะเป็นรัฐสุลต่านเกดะห์ พระองค์ยังเปลี่ยนพระนามเป็นสุลต่าน มุดซาฟา ชาห์ อีกด้วย

**พระราชสันตติวงศ์**
 พระเจ้ามะโรงมหาโพธิสัตว์ (Merong Mahapudisat): ทรงปกครองอาณาจักรลังกาสุกะต่อจากพระราชบิดา ทรงเป็นพระราชโอรสองค์โตด้วย ตำนานกล่าวไว้ว่าทรงเป็นกษัตริย์องค์แรกของสยามด้วย- พระเจ้ากันจิล สารชุน (Ganjil Sarjuna): พระองค์ขึ้นครองราชย์หลังจากพระเชษฐาสวรรคต ทรงเป็นพระราชโอรสองค์รอง ทรงสถาปนาอาณาจักรกังกาอีกด้วย- พระนางราชาบุตรี (Raja Puteri): ทรงขึ้นครองราชย์หลังจากพระเชษฐาของพระองค์เสด็จสวรรคต ทรงเป็นพระราชธิดาสุดท้อง ทรงยังเป็นกษัตริย์องค์แรกของปัตตานีอีกด้วย- พระเจ้าศรีมหาวงศ์ (Seri Mahawangsa): ทรงเป็นกษัตริย์ต่อจากกันจิล สารชุน- พระเจ้าศรีมหาอินทรวงศ์ (Seri Maha Inderawangsa): ทรงเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าศรีมหาวงศ์ ทรงถูกเรียกว่า 'เจ้าอสูร' (Raja Bersiong) เพราะโปรดปรานการเสวยเลือดมนุษย์ ทำให้เสนาอำมาตย์ต่างขับไล่พระองค์ไปที่เขาจราย (Gunung Jerai) ซึ่งซ่อนพระองต์ไว้อย่างยาวนานและมีพระโอรสคือ เจ้าองค์มหาโพธิสัตว์ ซึ่งภายหลังได้กลับมาขึ้นครองราชย์หลังจากที่ได้รับรู้สายเลือดที่แท้จริงของพระองค์ - พระองค์มหาโพธิสัตว์ (Phra Ong Mahapudisat): ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเจ้าศรีมหาวงศ์- พระองค์มหาวงศ์ (Phra Ong Mahawangsa): ทรงเป็นพระราชโอรสของเจ้าพระองค์มหาโพธิสัตว์ เดิมทรงนับถือศาสนาฮินดู แต่ต่อมาได้เปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลาม และเปลี่ยนพระนามเป็นสุลต่านมุดซาฟา ชาห์

**ในวัฒนธรรมนิยม**
 กองทัพเรือมาเลเซียได้ตั้งชื่อเรือว่า KD Mahawangsa เพื่อเป็นเกียรติแก่พระองค์- "ตำนานมะโรงมหาวงศ์" (Hikayat Merong Mahawangsa) เป็นภาพยนตร์ที่ถูกฉายในปี พ.ศ. 2554 เพื่อเล่าเรื่องของพระองค์ นำแสดงโดย สตีเฟน ระห์มัน-ฮิวจ์ (Stephen Rahman-Hughes)- ในภาพยนตร์ "ปืนใหญ่จอมสลัด" ได้เล่าเรื่องที่อาณาจักรลังกาสุกะถูกรุกรานโดยกลุ่มกบฎร่วมกับโจรสลัด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเกอดะฮ์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์แห่งรัฐเกอดะฮ์
หมวดหมู่:ราชวงศ์เกอดะฮ์
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์มาเลเซีย
หมวดหมู่:ราชวงศ์มหาวังสา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ร.

ชั้นที่ 2 มหาโยธิน
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ย.ร.

ชั้นที่ 3 โยธิน
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ส.ร.

หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี
หมวดหมู่:อัศวินแห่งไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ อ.ร.

ชั้นที่ 4 อัศวิน
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี
นากาจิมะ คิ-27

นากาจิมะ คิ-27 (Nakajima Ki-27) ชื่อเล่น เนท เป็นเครื่องบินขับไล่ของญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง ผลิตโดยนากาจิมะแอร์คราฟท์คอมปะนี ใช้โดยกองทัพอากาศทหารบกจักรวรรดิญี่ปุ่น, กองทัพอากาศประเทศแมนจู และกองทัพอากาศไทย

**ประจำการ**

**สงครามโลกครั้งที่สอง**
คิ-27
Japan
*กองทัพอากาศทหารบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
Manchukuo
*กองทัพอากาศประเทศแมนจู
- กองทัพอากาศไทย เคยประจำการ 12 ลำ

**หลังสงคราม**
- กองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชน
:- กองทัพอากาศสาธารณรัฐจีน
Indonesia

**คุณลักษณะ (คิ-27บี)**
มิติของนากาจิมะ คิ-27- ผู้สร้าง: นากาจิมะแอร์คราฟท์คอมปะนี (ประเทศญี่ปุ่น)- ประเภท: เครื่องบินขับไล่- เครื่องยนต์: 1 × Nakajima Ha-1 Kotobuki Otsu- กางปีก: 11.31 เมตร- ยาว: 7.53 เมตร- สูง: 3.25 เมตร- พื้นที่ปีก: 18.56 ตารางเมตร- น้ำหนักเปล่า: 1,110 กิโลกรัม- อัตราเร็วสูงสุด: 470 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับความสูง 3,500 เมตร- รัศมีทำการรบ: 627 กิโลเมตร- พิสัยบินไกลสุด: 1,710 กิโลเมตร- อาวุธ: ปืนกล Ho-103 ขนาด 12.7 มม. 1 กระบอก / ปืนกล Type 89 ขนาด 7.7 มม. 1 กระบอก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เครื่องบินนากาจิมะ
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่ในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินไทยในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:อากาศยานที่บินครั้งแรกในปี พ.ศ. 2479
ไทรเกาหลี

ไทรเกาหลี (Ficus annulata) เป็นพืชในสกุลโพ มีถิ่นกำเนิดทางตอนใต้ของจีนจนถึงมาเลเซีย ลักษณะเป็นไม้ต้นถึงไม้พุ่มไม่ผลัดใบอายุหลายปี ทุกส่วนของต้นมีน้ำยางสีขาว เมื่อมีอายุมากจะมีรากอากาศห้อยลงมา ใบออกเป็นใบเดี่ยวรูปรีถึงขอบขนาน ปลายใบแหลม โคนใบมน แผ่นใบหนา ออกเวียนสลับรองกิ่ง ดอกออกตามซอกใบ เป็นช่อกระจุกบนฐานรองดอกเดียวกัน มีดอกย่อยจำนวนมาก ดอกเป็นแบบแยกเพศอยู่ร่วมต้น ดอกเพศผู้มีมากกว่าดอกเพศเมีย ดอกเพศเมียมีรังไข่อยู่เหนือวงกลีบ ผลพัฒนามาจากฐานรองดอก ภายในมีเมล็ดเล็ก ๆ จำนวนมาก
ไทรเกาหลีเป็นพืชที่ทนน้ำท่วมหรือชื้นแฉะได้ดี นิยมปลูกเป็นไม้ประดับเพื่อดักจับฝุ่นหรือทำเป็นรั้ว โดยปลูกในดินร่วน ต้องการน้ำน้อยถึงปานกลาง ต้องการแสงแดดตลอดวันถึงครึ่งวัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สกุลโพ
หมวดหมู่:ไม้ประดับ
เม็สเซอร์ชมิท เม 410

เม็สเซอร์ชมิท เม 410 (Messerschmitt Me 410) เป็นเครื่องบินขับไล่หนักของเยอรมัน ผลิตโดยเม็สเซอร์ชมิท และใช้โดยลุฟท์วัฟเฟอในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

**คุณลักษณะ (เม 410 เอ-1/ยู-2)**
เม 410- ผู้สร้าง: เม็สเซอร์ชมิท (ประเทศเยอรมนี)- ประเภท: เครื่องบินขับไล่- เครื่องยนต์: 2 × Daimler-Benz DB 603A- กางปีก: 16.3513 เมตร- ยาว: 12.484 เมตร- สูง: 4.280 เมตร- พื้นที่ปีก: 36.2031 ตารางเมตร- น้ำหนักเปล่า: 7,518 กิโลกรัม- อัตราเร็วสูงสุด: 624 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับความสูง 6,700 เมตร- รัศมีทำการรบ: 1,200 กิโลเมตร- พิสัยบินไกลสุด: 2,300 กิโลเมตร- อาวุธ: ปืนใหญ่อากาศ MG 151/20 ขนาด 20 มม. 2 กระบอก / ปืนกล MG 131 ขนาด 13 มม. 2 กระบอก / ปืนกล MG 17 ขนาด 7.92 มม. 2 กระบอก

**ดูเพิ่ม**
 เม็สเซอร์ชมิท เบเอ็ฟ 110

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Me 410 at the Royal Air Force Museum, Cosford-  US Intelligence Report on Me 410 at LoneSentry.com
หมวดหมู่:เครื่องบินเม็สเซอร์ชมิท
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิด
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่ในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:อากาศยานที่บินครั้งแรกในปี พ.ศ. 2485
เวอร์ชัวไฟเตอร์ (วิดีโอเกม)

เวอร์ชัวไฟเตอร์ (Bācha Faitā; Virtua Fighter) เป็นวิดีโอแนวต่อสู้ที่สร้างขึ้นสำหรับแพลตฟอร์มเกมตู้เซก้าโมเดล 1 โดย AM2 กลุ่มพัฒนาภายในของเซก้าที่นำโดยยู ซูซูกิ ตัวเกมวางจำหน่ายในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1993 ในญี่ปุ่น ยุโรป และสหราชอาณาจักร และวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993 ในอเมริกาเหนือ ตัวเกมเป็นเกมแรกในชุดเกม เวอร์ชัวไฟเตอร์ และเป็นเกมต่อสู้อาร์เคดเกมแรกที่มีกราฟิกรูปแบบโพลีกอน 3 มิติเต็มรูปแบบ ตัวเกมได้รับการพอร์ดไปยังหลายแพลตฟอร์มรวมถึง เซก้า แซทเทิร์น, 32X และ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เวอร์ชัวไฟเตอร์ กลายเป็นเกมที่ได้รับความนิยมอย่างมากและได้ปฏิวัติและมีอิทธิพลอย่างมากในวิวัฒนาการของประเภทและวิดีโอเกมโดยทั่วไป
ตัวเกมมีเวอร์ชันปรับปรุงในชื่อ เวอร์ชัวไฟเตอร์รีมิกซ์ พัฒนาโดย AM1 และได้วางจำหน่ายบนเซก้า แซทเทิร์น ใน ค.ศ. 1995 ก่อนที่จะถูกพอร์ตไปยังเกมตู้ในปีเดียวกัน ตัวเกมได้รับการรีเมคในชื่อ เวอร์ชัวไฟเตอร์เทนแอนนิเวอร์ซารี ได้วางจำหน่ายเฉพาะบนเพลย์สเตชัน 2 ใน ค.ศ. 2003 ในฐานะเกมแบบสแตนด์อะโลนในญี่ปุ่นและเป็นโบนัสในเกม เวอร์ชัวไฟเตอร์ 4: อีโวลูชัน สำหรับอเมริกาเหนือ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:วิดีโอเกมต่อสู้
หมวดหมู่:เกมต่อสู้สามมิติ
หมวดหมู่:เกมตู้
หมวดหมู่:เกมสำหรับเซกา แซตเทิร์น
หมวดหมู่:เกมสำหรับเซกา 32X
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:เกมสำหรับไอโอเอส
หมวดหมู่:เวอร์ชัวไฟเตอร์
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เกมตู้
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีปฏิปักษ์หญิง
.test

ชื่อ test เป็นโดเมนระดับบนสุด (top-level domain; TLD) ที่มีจุดประสงค์เพื่อใช้ในการทดสอบซอฟต์แวร์ ชื่อดังกล่าวถูกสงวนไว้โดยคณะทำงานเฉพาะกิจด้านวิศวกรรมอินเทอร์เน็ต (IETF) ใน RFC 2606 (มิ.ย. 1999) และไม่มีความตั้งใจเลยที่จะติดตั้งชื่อนี้ลงในระบบชื่อโดเมนสากลสำหรับอินเทอร์เน็ต เนื่องจากชื่อ test และโดเมนย่อยใดๆ ภายใต้มันจะไม่สามารถถูกจดทะเบียนได้ ดังนั้นมันจึงสามารถถูกใช้เพื่อการทดสอบ โดยไม่ต้องกลัวว่าจะเกิดความขัดแย้งกับชื่อโดเมนในปัจจุบันหรือในอนาคต

**อ้างอิง ==
สิรีธร ลีห์อร่ามวัฒน์

สิรีธร ลีห์อร่ามวัฒน์ ชื่อเล่น บิ๊นท์ (เกิด 4 ธันวาคม พ.ศ. 2536) เป็นเภสัชกร นักแสดง นางสาวไทย 2562 และมิสอินเตอร์เนชันแนล 2019

**ประวัติ == 
สิรีธร ลีห์อร่ามวัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2536 ที่กรุงเทพมหานคร สำเร็จ​การศึกษาระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) และสำเร็จ​การศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ปัจจุบันทำงานเป็นเภสัชกรการตลาด (Product Specialist ด้านยาคุ้มกันบำบัด)

**การประกวด**

**นางสาวไทย 2562**
สิรีธรได้เข้าร่วมการประกวด นางงามกรุงเทพมหานคร ปทุมธานี และนครนายก 2562 โดยได้หมายเลขประจำตัว คือ หมายเลข 11 ซึ่งเธอได้รับตำแหน่ง “นางงามกรุงเทพมหานคร 2562” ไปครอง พร้อมกับมนัสนันท์ ลิ้มจันทร์ประภาพ “นางงามปทุมธานี 2562” และณัฎฐ์ชนานันท์ จันทิม “นางงามนครนายก 2562” ได้มาคัดเลือกในรอบภาคกลางเพื่อคัดเลือกสาวงามจาก 10 คนในภาคกลางเข้าร่วมประกวดนางสาวไทย 2562 และเธอสามารถเข้ารอบ 10 คนสุดท้ายของการประกวด โดยเป็นตัวแทนจากกรุงเทพมหานครและตัวแทนจากภาคกลางเข้าร่วมประกวดนางสาวไทย 2562
สิรีธรได้เข้าร่วมประกวดนางสาวไทย 2562 และเธอสามารถคว้าตำแหน่งนางสาวไทย 2562 มาครองได้สำเร็จ

**มิสอินเตอร์เนชันแนล 2019**
สิรีธรเป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมประกวดมิสอินเตอร์เนชันแนล 2019 ที่ โตเกียว ญี่ปุ่นและเธอสามารถคว้าตำแหน่งชนะเลิศมาครอง พร้อมด้วยรางวัลพิเศษ “ราชินีทวีปเอเชีย 2019” (Miss International Asia 2019) การประกวดครั้งนี้ถือเป็นการสร้างประวัติศาสตร์ของประเทศไทยกับเวทีมิสอินเตอร์เนชันแนล โดยสิรีธรเป็นตัวแทนจากประเทศไทยคนแรกที่สามารถคว้าตำแหน่งชนะเลิศ ซึ่งถือว่าเป็นผลงานที่ดีที่สุดของประเทศไทยในเวทีมิสอินเตอร์เนชันแนลตั้งแต่เริ่มส่งตัวแทนประกวดในปี พ.ศ. 2511

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์​**
 ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่องวัน 31

**ซิทคอม**

**รางวัล**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 bintosireethorn- bintsireethorn- bintsireethorn- c=UCzPDespkZeblQRZty0jfWHA
หมวดหมู่:นางสาวไทย
หมวดหมู่:มิสอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์
หมวดหมู่:เภสัชกรชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี)
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
หมวดหมู่:นางงาม
หมวดหมู่:นางงามไทย
หมวดหมู่:ผู้ชนะการประกวดนางงามนานาชาติ
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2021 รอบคัดเลือก กลุ่ม 2

กลุ่ม 2 ของ การแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2021 รอบคัดเลือก ประกอบไปด้วยหกทีม: ฝรั่งเศส, สโลวาเกีย, สวิตเซอร์แลนด์, จอร์เจีย, อาเซอร์ไบจาน, และ ลิกเตนสไตน์. องค์ประกอบของเก้ากลุ่มใน รอบคัดเลือกรอบแบ่งกลุ่ม จะถูกตัดสินโดยการจับสลากในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2561, 09:00 CET (UTC+1), ที่สำนักงานใหญ่ยูฟ่าใน นียง, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์, กับทีมที่ถูดจัดวางสอดคล้องกับพวกเขา การจัดอันดับค่าสัมประสิทธิ์.
กลุ่มนี้คือลงเล่นในรูปแบบพบกันหมดเหย้าและเยือนระหว่างวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2562 และ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2563. ชนะเลิศของกลุ่มจะได้สิทธิ์เข้ารอบโดยตรงสำหรับ รอบสุดท้าย, ในขณะที่ทีมรองชนะเลิศของแต่ละกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่ รอบเพลย์ออฟ ถ้าพวกเขาเป็น หนึ่งในสี่ทีมรองชนะเลิศจากกลุ่มทั้งหมดเก้ากลุ่ม (ไม่ได้นับผลการแข่งขันในนัดที่พบกับทีมอันดับที่หก).
เมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2020, แมตช์ทั้งหมดจะถูกระงับเนื่องจาก การระบาดทั่วของโควิด-19. เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2020, ยูฟ่าได้ประกาศว่ารอบคัดเลือกรอบแบ่งกลุ่มจะขยายและสิ้นสุดลงในวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020, ในขณะที่รอบเพลย์ออฟ, กำหนดการแข่งขันเดิมที่จะลงเล่นในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2020, จะถูกยกเลิกไป. แทนที่, ผู้ชนะของกลุ่มและ ห้าทีมรองชนะเลิศที่ดีที่สุดจากทั้งเก้ากลุ่ม (ไม่นับผลการแข่งขันที่พบกับทีมอันดับที่หก) จะได้สิทธิ์สำหรับ รอบสุดท้าย.

**ตารางคะแนน**

**นัด**
เวลาคือ CET/CEST.refn|group="note"|name="Time zone"|CEST (UTC+2) สำหรับวันที่อยู่ระหว่างวันที่ 31 มีนาคม และ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2562 และระหว่างวันที่ 29 มีนาคม และ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2563, และ CET (UTC+1) สำหรับวันอื่นๆ ทั้งหมด.
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----

**อันดับดาวซัลโว**
การแข่งขันทั้งหมดมี 106 ประตูที่ทำได้ใน 30 นัด, สำหรับค่าเฉลี่ย  ประตูต่อนัด. (ณ วันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563).
11 ประตู
*FRA Odsonne Édouard
9 ประตู
*SUI Andi Zeqiri
4 ประตู
*FRA Jeff Reine-Adélaïde
*SVK Christián Herc
*SVK Ľubomír Tupta
*SUI Dan Ndoye
3 ประตู
*AZE Baris Ekincier
*FRA Amine Gouiri
*GEO Giorgi Arabidze
*SVK Dávid Strelec
2 ประตู
*FRA Houssem Aouar
*FRA Romain Faivre
*GEO Irakli Bugridze
*GEO Davit Samurkasovi
*GEO Nugzar Spanderashvili
*LIE Noah Frick
*SVK Ján Bernát
*SVK Miroslav Gono
*SUI Jérémy Guillemenot
*SUI Noah Okafor
*SUI Filip Stojilković
1 ประตู
*AZE Tural Bayramov
*AZE Mert Çelik
*AZE Ozan Kökçü
*FRA Colin Dagba
*FRA Jonathan Ikoné
*FRA Randal Kolo
*FRA Jules Koundé
*FRA Isaac Lihadji
*FRA Arnaud Nordin
*FRA Dan-Axel Zagadou
*GEO Vato Arveladze
*GEO Beka Kavtaradze
*GEO Giorgi Kokhreidze
*GEO Giorgi Kutsia
*GEO Khvicha Kvaratskhelia
*GEO Anzor Mekvabishvili
*LIE Menderes Caglar
*SVK Ladislav Almási
*SVK Martin Gamboš
*SVK Jakub Kadák
*SVK Peter Kolesár
*SVK Ivan Mesík
*SVK Kristián Vallo
*SUI Nedim Bajrami
*SUI Kastriot Imeri
*SUI Jordan Lotomba
*SUI Petar Pusic
*SUI Silvan Sidler
*SUI Bastien Toma
*SUI Ruben Vargas
1 การทำเข้าประตูตัวเอง
*GEO Ilia Beriashvili (ในนัดที่พบกับ ฝรั่งเศส)
*LIE Martin Marxer (ในนัดที่พบกับ ฝรั่งเศส)
*LIE Roman Spirig (ในนัดที่พบกับ ฝรั่งเศส)
*LIE Fabian Unterrainer (ในนัดที่พบกับ สโลวาเกีย)
*SVK Lukáš Fabiš (ในนัดที่พบกับ จอร์เจีย)

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Under-21 Matches: 2019–21 Qualifying, UEFA.com
กลุ่ม 2
เออร์เนสต์ คิง

เออร์เนสต์ โจเซฟ คิง(23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1878 – 25 มิถุนายน ค.ศ. 1956) เป็นผู้บัญชาการสูงสุดแห่งกองเรือสหรัฐ (United States Fleet (COMINCH)) และหัวหน้าปฏิบัติการทางทะเล (CNO) ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในขณะที่ดำรงตำแหน่งอยู่ในกองเรือสหรัฐ-หัวหน้าปฏิบัติการทะเล เขาได้ออกสั่งการปฏิบัติการของกองทัพเรือสหรัฐ วางแผน และบริหาร และเป็นสมาชิกของคณะเสนาธิการร่วม เขาเป็นเจ้าหน้าที่ระดับอาวุโสลำดับที่สองของกองทัพเรือสหรัฐในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง รองลงจากจอมพลเรือ วิลเลียม ดี เลฮี ที่ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าเสนาธิการทหารของผู้บัญชาการสูงสุด
เกิดใน Lorain, รัฐโอไฮโอ คิงได้เข้าประจำการในกองทัพในช่วงสงครามสเปน-อเมริกัน ในขณะที่ยังศึกษาอยู่ในสถานศึกษานายทหารเรือสหรัฐ (United States Naval Academy) เขาได้รับหน้าที่บัญชาการเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1944 ได้นำเรือพิฆาต ยูเอสเอส เทอรรี่ ในเขตยึดครองเบรากรุซ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาได้รับหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่เสนาธิการทหารภายใต้การนำโดยรองพลเรือเอก เฮนรี่ ที มาโย ผู้บัญชาการแห่งกองเรือสหรัฐแอตแลนติก ภายหลังสงคราม, คิงได้รับหน้าที่เป็นหัวหน้าของโรงเรียนนายทหารเรือระดับสูง บัญชาการแก่ฝูงเรือดำน้ำ และรับหน้าที่เป็นหัวหน้าสำนักงานวิชาการบิน ภายหลังช่วงเวลาหนึ่งในคณะกรรมการนายพลแห่งกองทัพเรือ คิงได้กลายเป็นผู้บัญชาการแห่งกองเรือแอตแลนติกในเดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1941
ไม่นานหลังจากญี่ปุ่นโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ทำให้สหรัฐอเมริกาเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่สอง คิงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการสูงสุดแห่งกองเรือสหรัฐ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1942 คิงได้สืบทอดตำแหน่งต่อจากฮาโรลด์ สตาร์ก ในตำแหน่งหัวหน้าปฏิบัติการทางทะเล ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1944 คิงได้กลายเป็นพลเรือเอกคนที่สองที่ได้รับการเลื่อนตำแหน่งยศเป็นจอมพลเรือ คิงได้ลาออกจากกองทัพเรือในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1945 และเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1956

**อ้างอิง**
1956
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายสกอตแลนด์
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐโอไฮโอ
หมวดหมู่:นายทหารห้าดาวชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:พลเรือเอกกองทัพเรือสหรัฐ
หมวดหมู่:ทหารเรือชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:พลเรือเอกชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:จอมพลเรือชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:พลเรือเอกในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ทหารชาวอเมริกันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:ทหารชาวอเมริกันในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ผู้นำการทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
ยอนโฮนัน โนปปี

ยอนโฮนัน "โนปปี" (Björnhonan "Noppi") เป็นหมีเพศเมียที่มีลูกดกมากที่สุดในประเทศสวีเดน (ภายในโครงการวิจัยหมีสแกนดิเนเวีย) หลังจากการให้กำเนิดลูก 24 ตัวในเก้าครอก
โนปปีได้รับการสำรวจหาครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2003 และถูกพบว่าตายหลังจากนั้น ซึ่งมันมีอายุได้ 22 ปี สาเหตุของการตายยังไม่ชัดเจน และซากส่วนที่เหลือส่วนมากถูกกินโดยหมีตัวอื่น จากการแย่งชิงอย่างรุนแรงในอาณาเขต เป็นไปได้ว่ามันอาจถูกโจมตีโดยหมีตัวอื่น โดยได้มีการสืบดีเอ็นเอในพื้นที่โดยรอบ และสันนิษฐานว่ามันถูกหมีอายุสี่ปีมากัดกิน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หมีที่มีชื่อเสียง
หมวดหมู่:สำนักงานสอบสวนกลาง

หมวดหมู่:การบังคับใช้กฎหมายของรัฐบาลกลางในสหรัฐ
หมวดหมู่:หน่วยสืบราชการลับ
หมวดหมู่:หน่วยสืบราชการลับสหรัฐ
รถถังขนาดกลางไทป์ 3 ชินุ

รถถังกลางไทป์ 3 ชินุ (三式中戦車 チヌ San-shiki chū-sensha Chi-nu) เป็นรถถังขนาดกลางของกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง มันได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อตอบโต้เอ็ม4 เชอร์แมนของสหรัฐ โดยมันติดปืนใหญ่ขนาด 75 มม. ซึ่งเป็นหนึ่งในปืนรถถังญี่ปุ่นที่ใหญ่ที่สุดในช่วงสงคราม

**รูปภาพ**

**อ้างอิง**
ไทป์ 3 ชินุ
ไทป์ 3 ชินุ
ไทป์ 3 ชินุ
ไทป์ 3 ชินุ
กาฬโรคต่อมน้ำเหลือง

กาฬโรคต่อมน้ำเหลือง (bubonic plague) เป็นชนิดย่อยชนิดหนึ่งของกาฬโรคซึ่งเกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย Yersinia pestis ผู้ป่วยจะเริ่มมีอาการคล้ายเป็นไข้หวัดใหญ่เมื่อเวลาผ่านไป 1-7 วันหลังได้รับเชื้อ โดยจะมีไข้ ปวดศีรษะ และอาเจียน ต่อมน้ำเหลืองในบริเวณใกล้เคียงกับจุดที่รับเชื้อโรคผ่านผิวหนังจะบวมโตและมีอาการเจ็บ บางครั้งต่อมน้ำเหลืองเหล่านี้อาจแตกออกเป็นแผลได้

**สาเหตุ**
กาฬโรคต่อมน้ำเหลืองเกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย Yersinia pestis โดยมีตัวหมัดหนูเมืองร้อน (Xenopsylla chopis) เป็นพาหะ เฉพาะกรณีที่ผู้ป่วยมีอาการลุกลามจนกลายเป็นกาฬโรคในกระแสเลือด (septicemic plague) เท่านั้น จึงจะสามารถติดต่อกันผ่านการสัมผัสเนื้อเยื่อที่ติดเชื้อหรือการไอได้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:โรคติดเชื้อแบคทีเรียจากสัตว์
หมวดหมู่:กาฬโรค
คาร์โร อาร์มาโต พี 40

คาร์โร อาร์มาโต พี 40 (Carro Armato P 40) เป็นรถถังหนักของงอิตาลีในสงครามโลกครั้งที่สอง โดยมันติดปืนใหญ่ขนาด 75 มม. และปืนกล ขนาด 8 มม. รวมถึงปืนกลต่อต้านอากาศยาน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รถถัง
หมวดหมู่:รถถังอิตาลีในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:รถถังขนาดกลางในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:รถถังหนักในสงครามโลกครั้งที่สอง
เจ้าชายยาซูฮิโกะ อาซากะ

พลเอก เจ้าชายยาซูฮิโกะ อาซากะโนะมิยะ (Asaka-no-miya Yasuhiko-ō, 20 ตุลาคม ค.ศ. 1887 – 12 เมษายน ค.ศ. 1981) หรือชื่อต่อมา ยาซูฮิโกะ อาซากะ (朝香鳩彦) เป็นเจ้านายชั้นอนุวงศ์ของราชวงศ์ญี่ปุ่น ทรงดำรงตำแหน่งเป็นนายทหารแห่งกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น ทั้งยังเป็นพระชามาดาของจักรพรรดิเมจิ และพระปิตุลาของจักรพรรดิโชวะจากการเสกสมรส
เจ้าชายยาซูฮิโกะเป็นผู้บัญชาการของกองทัพญี่ปุ่นในการจู่โจมครั้งสุดท้ายต่อหนานจิง เมืองหลวงของฝ่ายชาตินิยมจีนในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1937 ทรงเป็นผู้ก่อการกระทำการสังหารหมู่หนานจิงในปี ค.ศ. 1937 แต่ทรงไม่เคยถูกตั้งข้อหาว่าเป็นอาชญากรสงครามเลย หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ทรงถูกปลดเป็นสามัญชนโดยฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงที่ญี่ปุ่นถูกยึดครอง พระองค์ทรงใช้ชีวิตอย่างสงบจนกระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1981 มีพระชันษา 93 ปี

**อ้างอิง**
Ammenthorp, The Generals of World War II
*Chen, World War II Database
*Iris Chang, The Rape of Nanking, 1997, p. 40
*Akira Fujiwara, Nitchû Sensô ni Okeru Horyo Gyakusatsu, Kikan Sensô Sekinin Kenkyû 9, 1995, p. 22
*"Prince Asaka Becomes Catholic" New York Times 18 December 1951
*Royal Decree of 1925/-Mémorial du centenaire de l'Ordre de Léopold. 1832-1932. Bruxelles, J. Rozez, 1933.
1981
หมวดหมู่:เจ้าชายญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ทหารชาวญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:บุคคลจากเกียวโต
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์
ฮิซาโอะ ทานิ

ฮิซาโอะ ทานิ(谷 寿夫 Tani Hisao, 22 ธันวาคม ค.ศ. 1882 – 26 เมษายน ค.ศ. 1947) เป็นนายทหารระดับพลโทในกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นในสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง และมีส่วนเกี่ยวข้องในการสังหารหมู่นานกิง หลังสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้ถูกส่งตัวไปยังจีนในฐานะผู้ร้ายข้ามแดนเพื่อนำตัวขึ้นศาลด้วยข้อหาอาชญากรรมสงครามที่ก่อขึ้นในนานกิง ศาลได้ตัดสินว่าเขามีความผิดและลงโทษประหารชีวิตด้วยการยิงเป้าแบบชุดทีม เมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1948

**อ้างอิง**
Dorn, Frank (1974). The Sino-Japanese War, 1937–41: From Marco Polo Bridge to Pearl Harbor. MacMillan. ISBN 0-02-532200-1.
*Hsu Long-hsuen & Chang Ming-kai, History of The Sino-Japanese War (1937-1945), 2nd edition (1971); translated by Wen Ha-hsiung, Chung Wu Publishing (address #33 140th Lane, Tung-hwa Street, Taipei, Taiwan)
*Higashinakano, Shūdō. The Nanking Massacre: Fact Versus Fiction (2005), Sekai Shuppan, Inc.; ISBN 4-916079-12-4/ISBN 4-916079-13-2 (original Japanese edition: Nankin gyakusatsu no tettei kensho (1998), Tendensha, ISBN 4-88656-153-5; C0021)
*Yoshida Hiroshi Tennou no guntai to Nankin jiken, 1998, Aoki shoten; ISBN 4-250-98019-7.
1947
หมวดหมู่:ทหารชาวญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:บุคคลจากโอกายามะ
หมวดหมู่:อาชญากรสงครามชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิตด้วยอาวุธปืน
อัญษนา บุรานันท์

อัญษนา บุรานันท์ หรือ หมวย เป็นนักแสดง, นางแบบ ชาวไทย เป็นสาวชาวจังหวัดหนองคาย จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมปลายจากโรงเรียนปทุมเทพวิทยาคาร จากนั้นก็เข้ามาศึกษาต่อในกรุงเทพมหานคร ก่อนก้าวเข้ามามีชื่อเสียงในวงการนางแบบ และผันตัวเข้าสู่วงการบันเทิง ผลงานชิ้นแรกมาจากโฆษณาเหล้ายี่ห้อดัง ชีวาส รีกัล เป็นโฆษณาตัวแรกที่ออนแอร์ยาวที่สุดในประเทศไทย ออกอากาศทุกช่องในเวลาเดียวกัน และทุกคนก็คิดว่าเป็นสาวฮ่องกง ซึ่งเป็นโฆษณาที่ออนแอร์ในเอเชีย ถือเป็นโฆษณาทีวีชิ้นแรกที่ทำให้มีชื่อเสียง และโฆษณาที่ดังอีกหนึ่งตัวคือ "เนสกาแฟ" เล่นคู่กับ คุณโจเซฟ เฮนรี่ หลังจากนั้นก็เริ่มเป็นที่รู้จักและเริ่มมีงานเข้ามา และอีกหลายชิ้นทั้งในไทยและต่างประเทศ
อัญษนาเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงโดยการเป็นนางแบบตั้งแต่อายุ 18 ปี โดยถ่ายแบบนิตยสาร อิมเมจ ซึ่งได้ถ่ายแบบกับช่างภาพแถวหน้าของเมืองไทยอย่าง อมาตย์ นิมิตภาคย์  และเริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันอย่างดีในแวดวงนางแบบยุค 90 ด้วยรูปหน้าและรูปร่างที่โดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ และรูปร่างสูง 172 เซนติเมตร
ด้านการแสดง เริ่มต้นการแสดงตอนอายุ 25 ปี อัญษนารับบทนางเรื่องแรกคือเรื่อง ฝากใจให้ใครสักคน โดยแสดงคู่กับ ณัฐนันท์ คุณวัฒน์ ออนแอร์ก่อนข่าวทาง ช่อง5 เรื่องที่สองคือเรื่อง อย่าลืมฉัน (2540) ทาง ช่อง 3 แสดงคู่กับ ไมเคิล พูพาร์ต และเรื่องสุดท้ายคือเรื่อง เดชแม่ยาย (2541) ทาง ช่อง 5 แสดงคู่กับ อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร แล้วจึงหยุดไปมีครอบครัว หลังจากห่างหายไปจากวงการบันเทิงไปสักพัก จึงมีโอกาสได้กลับมาแสดงละครอีกครั้งกับทาง ช่อง7 หลาย ๆ เรื่อง เช่น ล่ารักสุดขอบฟ้า, เลื่อมสลับลาย, มรสุมสวาท และ ทะเลไฟ เป็นต้น

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**

**ภาพยนตร์**

**ละครเทิดพระเกียรติฯ**
  ใต้ร่มพระบารมี    เรื่อง เพลงแห่งแสงตะวัน (2559) รับบท นางพยาบาล

**หนังดังสุดสัปดาห์**
 ศึก 2 นางพญา (2555)  รับบท พิธีกรประกาศรางวัล

**โฆษณา**
 ชีวาส รีกัล (2535)- เนสกาแฟ-  ซันซิล - Land Rover Freelander 2

**มิวสิกวิดีโอ**
 ไว้ใจ - อำพล ลำพูน - รักเธอตลอดมา - อริสมันต์ พงศ์เรืองรอง- คนบ้า - โลโซ- คนฉลาด - นครินทร์ กิ่งศักดิ์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 muay_ansana
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดหนองคาย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:สกุลบุรานนท์
วิคทอร์ บรัค

วิคทอร์ แฮร์มัน บรัค(9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1904 – 2 มิถุนายน ค.ศ. 1948) เป็นชาวนาซีเยอรมันที่เป็นอาชญากรสงคราม ในฐานะที่เป็นผู้จัดโครงการการุณยฆาต อัคซีโยน เท4 ที่รัฐนาซีได้ทำการสังหารอย่างเป็นระบบต่อชาวเยอรมันและชาวออสเตรียที่เป็นคนพิการกว่า 700,000 คน หลังจากนั้น,บรัคได้เป็นหนึ่งในผู้รับผิดชอบสำหรับการรมแก๊สชาวยิวในค่ายมรณะ และเขาได้ปรึกษาหารือกับโอดีโล โกลบ็อกนิกเกี่ยวกับการปฏิบัติจริงให้เป็นผลสำเร็จของมาตราการสุดท้าย หลังสงคราม บรัคได้ถูกศาลตัดสินโทษประหารชีวิตในปี ค.ศ. 1947 และถูกประหารชีวิตด้วยการแขวนคอในปี ค.ศ. 1948
จากครอบครัวชนชั้นกลาง เขาได้กลายเป็นสมาชิกพรรคนาซีและหน่วยชุทซ์ชตัฟเฟิล(เอ็สเอ็ส) ตั้งแต่อายุ 25 ปี และได้ดำรงตำแหน่งหน้าที่รับผิดชอบที่เพิ่มมากขึ้นในทำเนียบรัฐบาลฮิตเลอร์ในเบอร์ลิน เขาได้เป็นนายทหารพันเอกระดับอาวุโสในหน่วยเอ็สเอ็ส อายุ 35 ปี
1948
หมวดหมู่:ผู้นำนาซี
หมวดหมู่:แพทย์ชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิตโดยการแขวนคอ
หมวดหมู่:อาชญากรสงครามชาวเยอรมัน
อุทกภัยในเวนิส พ.ศ. 2562

ไฟล์:November in Venice.jpg|thumb|right|เวนิส ในเดือน พฤศจิกายน 2562
อุทกภัยในเวนิส พ.ศ. 2562 เกิดในวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ที่เวนิส ประเทศอิตาลี ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 2 ราย ที่เกาะเปลเลสตรินา ระดับน้ำในเมืองสูงสุดในรอบ 50 ปี สถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่งของเมืองอยู่ในสภาพน้ำท่วมขัง นักท่องเที่ยวและชาวเมืองต้องเดินลุยน้ำหลังเกิดพายุที่ทำให้ฝนตกหนัก เรือโดยสาร 3 ลำ พลิกคว่ำ

**อ้างอิง**
https://www.bbc.com/thai/international-50402948
แม่แบบ:ไม่ใช่การโหวต/doc

== การใช้งาน**
 ไม่ใช่การโหวต จะแสดงข้อความ "ได้รับเชิญหรือได้รับการขอให้มาอภิปรายในหน้านี้ หรือได้มีการเชื้อเชิญในเว็บไซต์อื่นให้มาอภิปรายในหน้านี้"- เหตุผล จะแทนที่ข้อความข้างต้นด้วยคำว่า "เหตุผล" (หากต้องการใส่เหตุผลอื่น ๆ ให้แทนที่คำว่า "เหตุผล" ด้วยเหตุผลอื่น ๆ ตามที่ต้องการ)
แม่แบบนี้ควรใส่ไว้ใต้หัวข้อที่กำลังเป็นประเด็นพิจารณาเท่านั้น และควรใช้ต่อเมื่อมีเหตุอันควรสงสัยว่าผู้ใช้ที่ไม่มีประสบการณ์ (รวมถึงผู้ใช้ไม่ลงทะเบียน) ได้รับการเชื้อเชิญให้เข้าร่วมการสนทนา
แบกเตรีย

เมืองโบราณในแบกเตรีย
แบกเตรีย (Bactria) เป็นภูมิภาคในประวัติศาสตร์ ครอบคลุมพื้นที่ในเอเชียกลางตั้งแต่ทางใต้ของแม่น้ำอามูดาร์ยาจรดตอนเหนือของเทือกเขาฮินดูกูช1911 หรือบริเวณประเทศอัฟกานิสถาน ทาจิกิสถาน และอุซเบกิสถานในปัจจุบัน บางครั้งแบกเตรียในความหมายกว้าง ๆ คือพื้นที่ที่อยู่ทางเหนือของเทือกเขาฮินดูกูช ทางตะวันตกของเทือกเขาปามีร์ และทางใต้ของเทือกเขาเทียนชาน โดยมีแม่น้ำอามูดาร์ยาไหลผ่านตรงกลาง ชื่อแบกเตรียมาจากคำภาษากรีกโบราณ Βακτριανή (Baktriani)
แบกเตรียเป็นภูมิภาคหนึ่งที่มีผู้คนอาศัยอยู่อย่างยาวนานเนื่องจากอยู่ในเส้นทางการค้าและการทหาร จากการขุดสำรวจแหล่งโบราณคดีแบกเตรีย-มาร์เกียนาพบโบราณวัตถุที่บ่งชี้ถึงยุคสัมฤทธิ์ราว 2400–1600 ปีก่อนคริสตกาลและพบความเจริญทางอารยธรรมต่าง ๆ เช่น จารึก การชลประทาน การประดิษฐ์เกวียน และเครื่องโลหะที่ทำขึ้นอย่างวิจิตร แหล่งโบราณคดีดังกล่าวมักถูกเชื่อมโยงกับการย้ายถิ่นอินโด-อารยันที่ชนชาวอินโด-อารยันอพยพจากแถบทะเลแคสเปียนมาที่อินเดียตอนเหนือเมื่อราว 2000 ปีก่อนคริสตกาล ราวศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล พระเจ้าไซรัสมหาราชผนวกแบกเตรียเข้ากับจักรวรรดิอะคีเมนิดของพระองค์ ก่อนจะเสียให้แก่อเล็กซานเดอร์มหาราชในรัชสมัยพระเจ้าดาไรอัสที่ 3 หลังอเล็กซานเดอร์สวรรคตใน 323 ปีก่อนคริสตกาล แบกเตรียตกอยู่ใต้อำนาจของซิลูคัสที่ 1 ไนเคเตอร์แห่งจักรวรรดิซิลูซิด ราว 245 ปีก่อนคริสตกาล แบกเตรียเป็นอิสระจากจักรวรรดิซิลูซิดเมื่อไดโอโดตัสที่ 1 เซแทร็ปแห่งแบกเตรียประกาศเอกราชจากจักรวรรดิซิลูซิดและสถาปนาอาณาจักรกรีก-แบกเตรีย จากนั้นแบกเตรียถูกครอบครองโดยหลายอาณาจักร เช่น จักรวรรดิกุษาณะ จักรวรรดิแซสซานิด รัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์ จักรวรรดิมองโกล และราชวงศ์ตีมูร์ ก่อนจะเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิรัสเซียในคริสต์ศตวรรษที่ 18
ภาษาที่ใช้ในภูมิภาคแบกเตรียคือภาษาแบกเตรีย ซึ่งเป็นภาษาหนึ่งในตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน ใช้อักษรกรีกและอักษรมาณีกีในการเขียน ในอดีตภาษาแบกเตรียเคยใช้เป็นภาษาราชการของจักรวรรดิกุษาณะและเฮฟทาไลต์ ก่อนจะค่อย ๆ สูญหายเมื่อจักรวรรดิแซสซานิดยึดครองแบกเตรียและถูกแทนที่ด้วยภาษาเปอร์เซียกลางที่ใช้ในราชสำนักแซสซานิดpp=99–100

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 แบกเตรีย- website=Livius.org
หมวดหมู่:เอเชียกลาง
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์เอเชียกลาง
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เอเชียกลาง
หมวดหมู่:ภูมิภาคในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:ภูมิภาคในประวัติศาสตร์
จังหวัดนนทบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนนทบุรี พ.ศ. 2548 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 6 เขตเลือกตั้ง เพิ่มขึ้นจากเดิม 1 ที่นั่งจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2544 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ (รวมทั้งจังหวัดนนทบุรี)**

**ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ (รายเขตเลือกตั้ง)**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต (รวมทั้งจังหวัดนนทบุรี)**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต (รายเขตเลือกตั้ง)**

**ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ**
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดนนทบุรี
พรรค
คะแนนเสียง
ร้อยละ
ชาติไทย (1)
25,496
5.09
กิจสังคม (2)
223
0.05
พัฒนาชาติไทย (3)
500
0.10
ประชาธิปัตย์ (4)
143,438
28.66
ประชาชนไทย (5)
475
0.10
คนขอปลดหนี้ (6)
964
0.19
ธรรมชาติไทย (7)
687
0.14
แผ่นดินไทย (8)
508
0.10
ไทยรักไทย (9)
308,329
61.60
ความหวังใหม่ (10)
319
0.06
มหาชน (11)
13,690
2.74
ประชากรไทย (12)
628
0.13
ไทยช่วยไทย (13)
310
0.06
แรงงาน (14)
1,110
0.22
ชาติประชาธิปไตย (15)
1,208
0.24
กสิกรไทย (16)
130
0.03
ทางเลือกที่สาม (17)
215
0.04
รักษ์ถิ่นไทย (18)
202
0.04
พลังเกษตรกร (19)
1,907
0.38
พลังประชาชน (20)
201
0.04
บัตรดี
500,540
95.75
บัตรเสีย
11,106
2.12
ไม่ประสงค์ลงคะแนน
11,098
2.12
ผู้มาใช้สิทธิ์เลือกตั้ง
522,744
74.96
ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง
697,383
100.00

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต**

**เขตเลือกตั้งที่ 1**
ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองนนทบุรี (เฉพาะตำบลบางไผ่ ตำบลสวนใหญ่ ตำบลตลาดขวัญ และตำบลบางเขน)

**เขตเลือกตั้งที่ 2**
ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองนนทบุรี (เฉพาะตำบลท่าทราย ตำบลบางกระสอ และตำบลไทรม้า) และอำเภอปากเกร็ด (เฉพาะตำบลท่าอิฐ)

**เขตเลือกตั้งที่ 3**
ประกอบไปด้วยอำเภอบางใหญ่ และอำเภอบางกรวย

**เขตเลือกตั้งที่ 4**
ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองนนทบุรี (เฉพาะตำบลบางศรีเมือง ตำบลบางกร่าง และตำบลบางรักน้อย) และอำเภอบางบัวทอง (เฉพาะตำบลบางรักใหญ่ ตำบลบางรักพัฒนา ตำบลพิมลราช และตำบลโสนลอย)

**เขตเลือกตั้งที่ 5**
ประกอบไปด้วยอำเภอปากเกร็ด (เฉพาะตำบลปากเกร็ด ตำบลบางพูด ตำบลบ้านใหม่ ตำบลคลองเกลือ และตำบลบางตลาด)

**เขตเลือกตั้งที่ 6**
ประกอบไปด้วยอำเภอปากเกร็ด (เฉพาะตำบลเกาะเกร็ด ตำบลอ้อมเกร็ด ตำบลบางพลับ ตำบลคลองพระอุดม ตำบลบางตะไนย์ และตำบลคลองข่อย) อำเภอบางบัวทอง (เฉพาะตำบลลำโพ ตำบลละหาร ตำบลบางบัวทอง และตำบลบางคูรัด) และอำเภอไทรน้อย

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดนนทบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544- จังหวัดนนทบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550

**อ้างอิง**
นนทบุรี
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดนนทบุรี