Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
วัดไชยพฤฒาราม

วัดไชยพฤฒาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ในการสร้างวัด จำนวน 10 ไร่
วัดไชยพฤฒาราม หรือชาวบ้านโดยทั่วไปเรียกว่า วัดสัมปทวนใน ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2260 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 36 เมตร มีประวัติว่าสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช สมัยที่เป็นพระยาตาก ได้ยกทัพไปตีเมืองจันทบุรีได้ผ่านมาทางวัดนี้ จึงได้ทำการบูรณะ ซ่อมแซมวัด ก่อนที่เดินทัพต่อไปเมืองจันทบุรี 
แต่ก็มีอีกเรื่องเล่าว่าหลังกรุงแตกราว พ.ศ. 2313 นายอยู่กับนายอินชักชวนชาวบ้านร่วมสร้างวัดขึ้นในหมู่บ้านสวนพริก ใช้เวลาสร้างประมาน 3 ปี สำเร็จราว พ.ศ. 2315 พระภิกษุอินได้แยกออกมาสร้างวัดสวนพริก (นอก) หรือวัดสัมปทวน (นอก) ริมฝั่งขวาของแม่น้ำบางปะกง

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระอธิการเป้า- พระอธิการเจริญ- พระมหาเทวิน- พระอธิการนุช- พระอธิการบุญธรรม ขนฺติธโร- พระอธิการเทียนชัย โฆสธมฺโม- พระอธิการกัณหา อภิวณฺโญ- พระอธิการบุญนำ- พระอธิการสมัย ธมฺมธโร
*พระอธิการสมชาติ ขนฺติโก

**อ้างอิง**
ไชยพฤฒาราม
วัดท่าไทร (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)

วัดท่าไทร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าทองใหม่ อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีเนื้อที่ประมาณ 35 ไร่
วัดท่าไทรตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2200 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2511 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 22 เมตร ยาว 32 เมตร ได้รับคัดเลือกและประกาศให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างประจำปี 2533 จากกรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2533 และ ได้รับการคัดเลือกและประกาศให้เป็นอุทยานการศึกษาของจังหวัดสุราษฎร์ธานี เมื่อ พ.ศ. 2536 ได้รับพระะราชวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2546 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 40 เมตร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถมีหลังคาเป็นแบบทรงไทย 3 ชั้น มุงด้วยกระเบื้องเคลือบเงาสีเขียว ฉาบปูนทั้งด้านนอกและด้านใน รอบอุโบสถได้สร้างวิหารคด กว้าง 4 เมตร สูง 3 เมตร ก่อกำแพงด้วยอิฐ ฉาบปูนทั้งด้านนอกและด้านในรอบวิหารคตทั้ง 4 ด้าน รอบระเบียงวิหารคด เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปปางต่าง ๆ ขนาดหน้าตักกว้าง 32 นิ้ว จำนวน 36 องค์ อุโบสถ มีหน้าต่างข้างละ 5 ช่อง แกะสลักประดับด้วยมุข ทุกบาน ประตูด้านหน้า 2 ช่อง แกะสลักประดับมุข ประตูด้านหลัง 2 ช่อง แกะสลักประดับมุข พระประธานในอุโบสถ ทำจากทองเหลืองลงรักปิดทองหน้าตักกว้าง 58 นิ้ว สูง 79 นิ้ว มีพระพุทธรูปซึ่งแต่เดิมคือพระประธานประดิษฐานอยู่ด้านหน้าขององค์ปัจจุบัน เป็นพระพุทธรูปซึ่งสร้างด้วยศิลาแลง ลงรัก ปิดทอง กว้าง 48 นิ้ว สูง 68 นิ้ว 
วัดมีเกจิอาจารย์คือ พระครูดิตถารามคณาศัย หรือ หลวงพ่อชม คุณาราโม มีรูปเหมือนเท่าขนาดองค์จริงของท่าน ประดิษฐานในมณฑปวัด

**อ้างอิง**
ท่าไทร
วัดพันท้ายนรสิงห์

วัดพันท้ายนรสิงห์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 5 ในตำบลพันท้ายนรสิงห์ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดจำนวน 18 ไร่ 2 งาน 13 ตารางวา
วันพันท้ายนรสิงห์ตั้งวัดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2525 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 ตามคำบอกเล่าของชาวบ้านต่อ ๆ กันมา เดิมเป็นพื้นที่ป่าไม่มีถนนสัญจรไปมาตามหลักฐานในสมัยนั้น โดยมีพระครูปลัดผล อินทสโร หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่า หลวงปู่ผล เป็นเกจิอาจารย์ด้านเมตตา ได้สร้างอุโบสถมหาอุตด้านหน้าหันไปทิศตะวันตกทางเข้าออกทางเดียวกัน มีวิหารของหลวงปู่ผลและท่านพ่อพันท้ายนรสิงห์แม่สีนวล ต่อมาชาวบ้านได้หารือสร้างวิหารโดยเห็นว่าประชาชนนักเรียนนักศึกษาจะเดินทางไปศึกษาหาข้อมูลประวัติพันท้ายนรสิงห์และพระเจ้าเสือ ยากแก่การเดินทางจึงทำแผ่นจารึกติดไว้ ณ ผนังวิหารโดยสังเขปเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2527 โดยมี พลเอกอาทิตย์ กำลังเอก เป็นประธานพิธี
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 ศาลาการเปรียญ โรงเรียนพระปริยัติธรรม วิหารท่านพ่อพันท้ายนรสิงห์ที่เป็นที่ตั้งของรูปปั้นพ่อพันท้ายนรสิงห์และแม่ศรีนวล ซึ่งหล่อด้วยโลหะตั้งประดิษฐานไว้บนศาลาจัตุรมุข และวิหารหลวงปู่ผล (อดีตเจ้าอาวาส) 

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระครูปลัดผล อินทสโร พ.ศ. 2524–2533- พระอธิการกุ่น จิรกุโร พ.ศ. 2533–2539- พระครูสาครพัฒนานุรักษ์ (ชาญศักดิ์ อุตตโม) พ.ศ. 2541–ปัจจุบัน

**อ้างอิง**
พันท้ายนรสิงห์
วัดใหม่คลองตันประชาสรรค์

วัดใหม่คลองตันประชาสรรค์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองตัน อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 25 ไร่ 3 งาน มีพระสมุห์สุทิตย์ กตปุญฺโญ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
ประชาชนชาวบ้านในตำบลคลองตันได้มีจิตศรัทธาได้ร่วมกันบริจาคทรัพย์เป็นจำนวนเงิน 5 ล้านบาท เพื่อจัดซื้อสำหรับดำเนินการสร้างวัด เมื่อ พ.ศ. 2556 ในการดำเนินการขอสร้างวัด พระมงคลพัฒนาภรณ์ เจ้าคณะอำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร และเจ้าอาวาสวัดหลักสี่ราษฎร์สโมสร ผู้ขอสร้างวัดคือ  พระครูสาครพิพัฒนาภรณ์ ดำเนินการขอสร้างวัด เมื่อ พ.ศ. 2559 สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ประกาศให้เป็นวัดที่ 98 ของ จังหวัดสมุทรสาคร ประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 ใช้ชื่อว่า "วัดใหม่คลองตันประชาสรรค์" ซึ่งสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ (ช่วง วรปุญฺโญ) วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร ผู้ปฏิบัติหน้าที่แทนสมเด็จพระสังฆราช (ในขณะนั้น) ประทานชื่อ
ภายในวัดใหม่คลองตันประชาสรรค์มีความสงบร่มรื่น ประกอบด้วยต้นไม้หลากหลายชนิด ศาลาปฏิบัติธรรมและอาคารสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ มีวังมัจฉา ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ หลวงพ่อเงินเป็นพระพุทธรูปหินทราย อายุมากกว่า 200 ปี ขนาดหน้าตักกว้าง 19 นิ้ว ประดิษฐาน ณ ศาลาปฏิบัติธรรม หลวงพ่อเศรษฐีทันใจเป็นพระพุทธรูปเนื้อทองเหลือง ขนาดหน้าตักกว้าง 100 นิ้ว สูง 160 นิ้ว เป็นพระประธานในศาลาปฏิบัติธรรม และหลวงพ่อทองเป็นพระพุทธรูปหินทราย อายุมากกว่า 200 ปี ขนาดหน้าตักกว้าง 19 นิ้ว ประดิษฐาน ณ ศาลาปฏิบัติธรรม 

**อ้างอิง**
ใหม่คลองตันประชาสรรค์
วัดไร่ไทรทอง (จังหวัดสมุทรสาคร)

วัดไร่ไทรทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 1 ในตำบลนาโคก อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ 3 งาน ทิศเหนือ ติดกับสะพานข้ามคลองสุนัขหอน ทิศตะวันออก ติดคลองรำราง ทิศตะวันตก ติดถนนเข้าหมู่บ้าน ทิศใต้ ติดบ่อปลาเอกชน
วัดไร่ไทรทอง แต่เดิมเป็นที่พักสงฆ์ก่อสร้างเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2556 การก่อสร้างเดิม มีกุฏิมุงจากหลังเดียว ต่อมาได้สร้างกุฏิขึ้นมาใหม่ สร้างโรงครัว และวิหาร ต่อมาได้ยกขึ้นเป็นวัด เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2557 ผู้ขออนุญาตให้สร้างวัดคือ พระอมร สิริธโร และแต่งตั้งพระครูสาครพิพัฒนโสภณ วุดนาโคก มารักษาการเจ้าอาวาส และต่อมาได้แต่งตั้งพระปลัดรงคพันธ์ ธมฺมธีโร มาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสจนถึงปัจจุบัน ปูชนียวัตถุที่สำคัญของวัด คือ หลวงพ่อใหญ่

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระครูสาครพิพัฒนโสภณ วุดนาโคก รักษาการเจ้าอาวาส- พระปลัดรงคพันธ์ ธมฺมธีโร

**อ้างอิง**
ไร่ไทรทอง
หมวดหมู่:การอนุรักษ์นก

นก
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:ปักษีวิทยา
หมวดหมู่:นก
หมวดหมู่:Commons category link is on Wikidata
วัดหัวถนน (จังหวัดนครปฐม)

วัดหัวถนน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนพุทรา อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม พื้นที่วัดมีเนื้อที่ 12 ไร่ 1 งาน 64 ตารางวา
แต่เดิมนั้นชาวบ้านในละแวกนี้หากต้องทำบุญต้องไปทำบุญกันที่วัดทุ่งผักกูดและวัดดอนพุทรา ซึ่งเป็นไปด้วยความยากลำบาก และมีระยะทางไกล จนเมื่อหลวงตาหมูซึ่งเป็นพระธุดงค์มาจาก จังหวัดนครสวรรค์ ร่วมกับชาวบ้านหัวถนนและชาวบ้านดอนแกะแระ ได้สร้างที่พักสงฆ์ขึ้นมาในบริเวณที่สาธารณะ ช่วยกันขุดตอไม้สร้างเป็นที่พักสงฆ์ จนสำเร็จในวันเสาร์ที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2514 ต่อมาชาวบ้านได้นิมนต์ พระปลัดปลิว มาดูแลรักษาสำนักสงฆ์ จนได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาส และได้ซื้อที่ดินของนายขัน กำมา นายเอก เตี๊ยตาช้าง และนายลัพ ศรีคช ต่อมา พ.ศ. 2522 นายพล อ่ำเงิน ได้ขออนุญาตสร้างวัดต่อคณะสงฆ์ตามลำดับชั้น 
วัดหัวถนนตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2522
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถเริ่มวางศิลาฤกษ์ก่อสร้างอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2532 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา กำหนดเขตกว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2532 และแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2550 ศาลา กุฏิสงฆ์ ห้องสุขา โรงครัว

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระปลัดปลิว  ปภสฺสโร พ.ศ. 2529- พระคอน กิตฺติธมฺโม (หลวงตาคอน) รักษาการเจ้าอาวาส พ.ศ. 2529–2531- พระอธิการวร วรธมฺโม (อาจารย์ชิน) พ.ศ. 2531–2537 (ลาออกจากตำแหน่ง)- พระครูวิถีธรรมประวรรต พ.ศ. 2537–

**อ้างอิง**
หัวถนน
วัดผาสุการาม (จังหวัดนครปฐม)

วัดผาสุการาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน เลขที่ 102 หมู่ที่ 2 ในตำบลบางไทรป่า อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีพื้นที่ตั้งวัดเนื้อที่ 30 ไร่ 1 งาน 86 ตารางวา
วัดผาสุการามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2489 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2490 ชาวบ้านเรียกว่า วัดใหม่ คู่กับวัดเก่า หรือวัดชุมนุมศรัทธาซึ่งตั้งอยู่ใกล้กัน มีเจ้าอาวาสรูปแรกคือ พระครูสังฆรักษ์ สังวาลย์ ส่วนเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระครูผาสุกกิจจาภรณ์ (สัมพันธ์ ผลธมฺโม)
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ วิหารหลวงพ่อสด และปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระบรมสารีริกธาตุ

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระครูสังฆรักษ์ สังวาลย์ พ.ศ. 2490–2509 - พระอาจารย์สมหวัง- พระอาจารย์สืบ- พระอาจารย์สิน- พระครูผาสุกกิจจาภรณ์ (สัมพันธ์ ผลธมฺโม) พ.ศ. 2534–

**อ้างอิง**
ผาสุการาม
LUSS

ลัส (LUSS) คือวงดนตรีดูโอของ หนุ่ม-สาว เบน ศิรสิทธิ์ ตั้งบุญดวงจิตต์ และ ปั้น นลพรรณ อัมพุช อดีตนักร้องนำวง JELLY ROCKET วงดนตรีแนว electronic POP R&B HIPHOP และ Lo-fi ที่โดดเด่นทั้งในซาวด์ดนตรีและเนื้อเพลงที่ผสมผสานภาษาอังกฤษและไทยอย่างลงตัว ภายใต้สังกัด เวย์เฟอร์ เรคคอร์ด โดยมีเพลงดังอย่าง
โต๊ะเดิม,247,หยอกหยอก,Kung fu และ LOCKER

**ผลงาน**

**สตูดิโออัลบั้ม**

**ซิงเกิล**
 Trippin'- Ride or die- โต๊ะเดิม- FOOL- กักใจ(lockdown edition)- ยังคิดถึงอยู่(can't quit you)- 247- หยอกหยอก- KUNG FU- Locker- อิ๊บอยู่(Fingers Crossed)- ขี้แง (Loser)

**อ้างอิง**
https://music.trueid.net/th-th/detail/lXwGa2agkVoX
https://adaymagazine.com/luss
https://www.sanook.com/music/album/xPB3AMRuxK9P5ZAf3FW4KA==/
อี ซอ-จิน

อี ซอ-จิน (이서진; เกิด 30 มกราคม ค.ศ. 1971) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากรายการเรียลลิตี้โชว์ Three Meals a Days และ Grandpa Over Flowers  ในฐานะนักแสดง เขาได้แสดงนำในละครโทรทัศน์เรื่อง Damo (2003), Phoenix (2004), Lovers (2006), ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน (2007) และ สัญญาวิวาห์ลวง (2016)

**อาชีพ**
อี ซอ-จิน เปิดตัวทางการแสดงของเขาในปี ค.ศ. 1999 ในละครโทรทัศน์เรื่อง House Above the Waves หลังจากรับบทบาทสมทบในละครโทรทัศน์หลายเรื่อง เขาก็มีชื่อเสียงในละครฮิตเรื่อง Damo เมื่อปี ค.ศ. 2003 ตามด้วยละครร่วมสมัยเรื่องฟีนิกซ์ที่ได้รับความนิยมในปี ค.ศ. 2004 อีได้รับบทนำในจอใหญ่เรื่องแรกในภาพยนตร์แอกชันเรื่อง Shadowless Sword ในปี ค.ศ. 2005
อีเล่นเป็นแวมไพร์ในซีรีส์ทางเคเบิลทีวีเรื่อง Freeze (2006), นักเลงใน Lovers (2006), และนักวิเคราะห์พฤติกรรมอาชญากรใน สิงร่างวิญญาณหลอน (2009) แต่เขากลายเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดจากการแสดงเป็นบุคคลทางประวัติศาสตร์ของเกาหลี พระเจ้าช็องโจแห่งโชซ็อน ใน ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน (2007) และขุนพลคเยแบ็ก ของแพ็กเจ ใน ยอดขุนพลกู้บัลลังก์ (2011)

**กิจกรรมอื่น**
อีมาจากครอบครัวที่มีความสัมพันธ์แน่นแฟ้นในภาคการเงิน และเชื่อว่าเกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมการธนาคาร การคมนาคมขนส่ง และการท่องเที่ยว และอื่น ๆ เขาสำเร็จการศึกษาด้านการจัดการธุรกิจจาก New York University Stern School of Business ในปี ค.ศ. 2011 อีได้ร่วมงานกับบริษัท Ask Veritas Assets Management ซึ่งเชี่ยวชาญด้านทรัพย์สินทางปัญญาและการลงทุนด้านอสังหาริมทรัพย์ เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นกรรมการผู้จัดการ
เป็นอาสาสมัครประจำขององค์การที่อยู่อาศัยเพื่อมนุษยชาติสากล ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2006 เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นทูตสันถวไมตรีของเกาหลีในปี ค.ศ. 2008 ร่วมกับมูลนิธินิปปอน และเจเนซิส แฟรนไชส์อาหารของเกาหลีใต้ อีได้ก่อตั้ง "กองทุน Let's Tree Fund" ในปี ค.ศ. 2010 เพื่อดำเนินการกิจกรรมปลูกป่า ในปี ค.ศ. 2011 อีได้ร่วมบรรเทาทุกข์แก่ผู้ประสบภัยแผ่นดินไหวและสึนามิที่ญี่ปุ่น เช่นเดียวกับคนดังหลาย ๆ คน อีประท้วงต่อสาธารณชนเรื่องการบังคับส่งตัวผู้แปรพักตร์ชาวเกาหลีเหนือกลับประเทศ

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวเกาหลีใต้
ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2021–22 รอบแพ้คัดออก

ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2021–22 รอบแพ้คัดออก จะเริ่มต้นในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ กับเพลย์ออฟ รอบแพ้คัดออก และจะสิ้นสุดในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 กับ นัดชิงชนะเลิศ ที่ อาเรนากอมเบอตาเร ใน ติรานา, ประเทศแอลเบเนีย, ที่จะตัดสินหาทีมแชมเปียนส์ของ ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2021–22. ทั้งหมด 24 ทีมจะเข้าร่วมในรอบแพ้คัดออก.
เวลาต่างๆ คือ CET/CEST,refn|group=note|CET (UTC+1) สำหรับวันที่ตั้งแต่วันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2021 (รอบ 16 ทีมสุดท้าย), และ CEST (UTC+2) สำหรับวันที่หลังจากนั้น (รอบก่อนรองชนะเลิศ, รอบรองชนะเลิศและรอบชิงชนะเลิศ). เป็นไปตามที่ระบุไว้โดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, ถ้าแตกต่าง, อยู่ในวงเล็บ).

**ทีมที่ผ่านเข้ารอบ**
รอบแพ้คัดออกประกอบไปด้วย 24 ทีม: 16 ทีมที่เข้ารอบในฐานะทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศของแต่ละทีมจาก 8 กลุ่มใน รอบแบ่งกลุ่ม, และแปดทีมอันดับที่สามจาก ยูโรปาลีก รอบแบ่งกลุ่ม.

**ยูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม ชนะเลิศและรองชนะเลิศ**

**ยูโรปาลีก รอบแบ่งกลุ่ม ทีมอันดับสาม**

**ตารางการแข่งขัน**
ตารางการแข่งขันเป็นไปดังนี้ (การจับสลากทั้งหมดจัดขึ้นที่สำนักงานใหญ่ยูฟ่าใน นียง, สวิตเซอร์แลนด์).

**สายการแข่งขัน**

**รอบแพ้คัดออก เพลย์ออฟ**
การจับสลากสำหรับรอบแพ้คัดออก เพลย์ออฟ ได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 2021, 14:00 CET.

**สรุปผลการแข่งขัน**
เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 17 กุมภาพันธ์, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022.

**แมตช์**
รวมผลสองนัด มาร์แซย์ ชนะ 6–1.
----
รวมผลสองนัด เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน ชนะ 2–1.
----
รวมผลสองนัด สลาเวียปราก ชนะ 6–4.
----
รวมผลสองนัด เสมอ 2–2. ปาโอก ชนะลูกโทษ 5–3.
----
รวมผลสองนัด เลสเตอร์ซิตี ชนะ 7–2.
----
รวมผลสองนัด โบโด/กลิมต์ ชนะ 5–1.
----
รวมผลสองนัด ปาร์ติซาน ชนะ 3–1.
----
รวมผลสองนัด ฟีเตสเซอ ชนะ 3–2.

**รอบ 16 ทีมสุดท้าย**
การจับสลากสำหรับรอบ 16 ทีมสุดท้าย  ได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022, 13:00 CET.

**สรุปผลการแข่งขัน**
เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 10 มีนาคม, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2022.

**แมตช์**
รวมผลสองนัด มาร์แซย์ ชนะ 4–2.
----
รวมผลสองนัด เลสเตอร์ซิตี ชนะ 3–2.
----
รวมผลสองนัด ปาโอก ชนะ 3–1.
----
รวมผลสองนัด โรมา ชนะ 2–1.
----
รวมผลสองนัด เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน ชนะ 8–4.
----
รวมผลสองนัด สลาเวียปราฮา ชนะ 7–5.
----
รวมผลสองนัด โบโด/กลิมต์ ชนะ 4–3.
----
รวมผลสองนัด ไฟเยอโนร์ด ชนะ 8–3.

**รอบก่อนรองชนะเลิศ**
การจับสลากสำหรับรอบก่อนรองชนะเลิศจะจัดขึ้นในวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2022, 15:00 CET.

**สรุปผลการแข่งขัน**
เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 7 เมษายน, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 2022.

**แมตช์**
รวมผลสองนัด โรมา ชนะ 5–2.
----
รวมผลสองนัด ไฟเยอโนร์ด ชนะ 6–4.
----
รวมผลสองนัด มาร์แซย์ ชนะ 3–1.
----
รวมผลสองนัด เลสเตอร์ซิตี ชนะ 2–1.

**รอบรองชนะเลิศ**
การจับสลากสำหรับรอบรองชนะเลิศได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2022, 15:00 CET, หลังจากการจับสลากรอบก่อนรองชนะเลิศ.

**สรุปผลการแข่งขัน**
เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 28 เมษายน, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2022.

**แมตช์**
รวมผลสองนัด โรมา ชนะ 2–1.
----
รวมผลสองนัด ไฟเยอโนร์ด ชนะ 3–2.

**รอบชิงชนะเลิศ**
นัดชิงชนะเลิศจะลงเล่นในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 ที่ อาเรนากอมเบอตาเร ใน ติรานา ประเทศแอลเบเนีย. การจับสลากได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2022, หลังการจับสลากรอบก่อนรองชนะเลิศและรอบรองชนะเลิศ, เพื่อกำหนดหาทีม "เจ้าบ้าน" เพื่อวัตถุประสงค์ในการบริหาร.

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
3
หมวดหมู่:นักวิทยาศาสตร์ชาวสกอตแลนด์

หมวดหมู่:ชาวสกอตแลนด์แบ่งตามอาชีพ
หมวดหมู่:นักวิทยาศาสตร์ชาวสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:นักประดิษฐ์ชาวสกอตแลนด์

หมวดหมู่:ชาวสกอตแลนด์แบ่งตามอาชีพ
หมวดหมู่:นักประดิษฐ์ชาวสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:นักกีฬาชาวไอร์แลนด์เหนือ

ไอร์แลนด์เหนือ
ไอร์แลนด์เหนือ
หมวดหมู่:ชาวไอร์แลนด์เหนือแบ่งตามอาชีพ
หมวดหมู่:ชาวไอร์แลนด์เหนือแบ่งตามอาชีพ

หมวดหมู่:ชาวไอร์แลนด์เหนือ
หมวดหมู่:ชาวสหราชอาณาจักรแบ่งตามอาชีพ
หมวดหมู่:นักแสดงไอร์แลนด์เหนือ

หมวดหมู่:นักแสดงไอริช
ไอร์แลนด์เหนือ
หมวดหมู่:ชาวไอร์แลนด์เหนือแบ่งตามอาชีพ
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไอร์แลนด์เหนือ

หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไอริช
หมวดหมู่:ชาวไอร์แลนด์เหนือแบ่งตามอาชีพ
คันระ

คันระ (Kanra-machi) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอคันระ จังหวัดกุมมะ ประเทศญี่ปุ่น 31 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 21,749 คน 8,311 ครัวเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 220 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด sqmi

**ภูมิศาสตร์**
คันระตั้งอยู่ในพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดกุมมะ บนฝั่งใต้ของแม่น้ำคาบูระ

**เทศบาลข้างเคียง**
 จังหวัดกุมมะ
** ฟูจิโอกะ
** ทากาซากิ
** โทมิโอกะ
** ชิโมนิตะ

**ภูมิอากาศ**
คันระมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) มีลักษณะคือ มีฤดูร้อนที่อบอุ่น และฤดูหนาวที่หนาวเย็นและมีหิมะตกหนัก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในคันระอยู่ที่ 12.8 °C มีปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ยรายปีอยู่ที่ 1,166 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 25.4 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 1.1 °C

**สถิติประชากร**
จากข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของคันระค่อนข้างคงที่ตลอด 40 ปีที่ผ่านมา

**ประวัติศาสตร์**
เมืองเก่าโอบาตะในคันระ
ในสมัยเอโดะ ศูนย์กลางของคันระในทุกวันนี้เดิมเป็นโจกามาจิ (เมืองรอบปราสาท) ของแคว้นศักดินาโอบาตะ ซึ่งเป็นแคว้นศักดินาภายใต้การปกครองของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในแคว้นโคสึเกะ
ในช่วงของการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่หลังการฟื้นฟูเมจิ ได้มีการก่อตั้งหมู่บ้านโอบาตะ หมู่บ้านอากิฮาตะ เมืองฟูกูชิมะ และหมู่บ้านนียะเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 โดยขึ้นกับอำเภอคิตะคันระ จังหวัดกุมมะ หมู่บ้านโอบาตะได้รับการยกฐานะเป็นเมืองโอบาตะในปี 1925 อำเภอคิตะคันระได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอคันระในปี 1950 หมู่บ้านอากิฮาตะได้ถูกผนวกเข้ากับเมืองโอบาตะในปี 1955 และในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 1959 เมืองฟูกูชิมะ และหมู่บ้านนียะ ได้ถูกผนวกเข้ากับเมืองโอบาตะ เพื่อตั้งขึ้นเป็นเมืองคันระ

**การเมืองการปกครอง**
คันระมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาเมือง ซึ่งเป็นสภาเดี่ยวและประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 12 คน เมืองคันระกับเทศบาลอื่น ๆ ในอำเภอคันระ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดกุมมะจำนวน 2 ที่นั่ง ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองคันระเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 5 ของจังหวัดกุมมะ ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น

**เศรษฐกิจ**
เศรษฐกิจของคันระส่วนมากขึ้นอยู่กับการเกษตร

**การศึกษา**
คันระมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 3 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 3 แห่ง และเมืองนี้ไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย

**การขนส่ง**

**รถไฟ**
20px โจชิงเด็นเต็ตสึ - สายโจชิง
*โจชู-นียะ - โจชู-ฟูกูชิมะ

**ทางหลวง**
 dab1=K – จุดพักรถคันระ- 254

**เมืองพี่น้อง**
 20px - แชร์ตัลโด แคว้นตอสคานา ประเทศอิตาลี ในฐานะเมืองมิตรภาพ ตั้งแต่ 1984

**สถานที่ท่องเที่ยว**
รากูเซ็ง-เอ็ง- สวน楽山園 (楽山園)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ ja
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดกุมมะ
หมวดหมู่:ภาษาที่ไม่มีรหัสสีตระกูล

หมวดหมู่นี้ประกอบด้วยบทความที่ใช้กล่องข้อมูลภาษาที่ไม่มีรหัสสีประจำตระกูลหรือไม่รู้จัก
หน้าในหมวดหมู่นี้ถูกเพิ่มโดยแม่แบบ กล่องข้อมูล ภาษา, Infobox language/genetic และ Infobox language family
รหัส
หมวดหมู่:ชาวเวลส์แบ่งตามเชื้อสาย

หมวดหมู่:ชาวเวลส์
หมวดหมู่:ชาวสหราชอาณาจักรแบ่งตามกลุ่มชาติพันธุ์หรือถิ่นกำเนิด
หมวดหมู่:User en-GB

หมวดหมู่ของชาววิกิพีเดียที่สามารถพูดภาษาอังกฤษแบบบริติช การเพิ่มตัวคุณในหมวดหมู่นี้ คุณสามารถเพิ่มกล่องผู้ใช้โดยเพิ่ม User en-GB หรือ User British English ในหน้าผู้ใช้ของคุณ
GB
หมวดหมู่:User en-GB-2

ผู้ใช้ในหมวดหมู่นี้ มีทักษะในการใช้ภาษาอังกฤษ - สหราชอาณาจักร ในระดับที่ 2
หมวดหมู่:User en-GB
หมวดหมู่:User en-2
กีฬาสถานชาติมรดกเตโช

กีฬาสถานชาติมรดกเตโช (កីឡដ្ឋានជាតិមរតកតេជោ กีฬฎฺฐานชาติมรตกเตโช) เป็นสนามกีฬาสำหรับแข่งฟุตบอลและกรีฑาในกรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา เป็นส่วนหนึ่งของพหุกีฬาสถานชาติมรดกเตโช

**การก่อสร้าง**
พหุกีฬาสถานชาติมรดกเตโช ซึ่งรวมถึงกีฬาสถานชาติมรดกเตโชแห่งนี้ สร้างขึ้นเพื่อการเป็นเจ้าภาพซีเกมส์ 2023 ของประเทศกัมพูชา การก่อสร้างพหุกีฬาสถานเริ่มขึ้นในเดือนเมษายน พ.ศ. 2556 ส่วนการก่อสร้างกีฬาสถานแห่งนี้เริ่มขึ้นในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2560 และวางศิลาฤกษ์ไปก่อนหน้านี้แล้วเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2560 รัฐบาลจีนมอบเงินช่วยเหลือ 1.1 พันล้านหยวน (ประมาณ 160 ล้านดอลลาร์) เพื่อก่อสร้างสนามกีฬา โดยมีผู้พัฒนา คือ ไชน่าสเตทคอนสตรัคชั่นเอนยิเนียริ่ง (中国建筑集团有限公司, CSCEC) ประกอบด้วยวิศวกรชาวจีนประมาณ 340 คน และคนงานชาวกัมพูชาราว 240 คน ติดตั้งที่นั่งเสร็จสมบูรณ์ในเดือนมกราคม 2562

**สถาปัตยกรรมและการออกแบบ**
โครงสร้างของกีฬาสถานแห่งนี้ได้รับการออกแบบให้คล้ายกับเรือใบเพื่อรำลึกถึงความสัมพันธ์ระหว่างกัมพูชากับจีน เนื่องจากชาวจีนเคยเดินทางไปยังกัมพูชาโดยการเดินเรือในสมัยโบราณ กีฬาสถานแห่งนี้ออกแบบให้สูง ft และมีโครงสร้าง "หัวเรือ" สองโครงสร้างที่สูง ft ซึ่งออกแบบให้คล้ายท่าทางการทักทายของเขมรที่คล้ายกับการไหว้ กีฬาสถานแห่งนี้ล้อมรอบด้วยคูน้ำเช่นเดียวกับเมืองพระนคร และประดับประดาด้วยลวดลายดอกลำดวนซึ่งเป็นดอกไม้ประจำชาติของกัมพูชา กีฬาสถานแห่งนี้มีความจุ 60,000 ที่นั่ง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:สนามกีฬาในพนมเปญ
หมวดหมู่:ฮุน เซน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:ฟุตบอลทีมชาติกัมพูชา
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าแบ่งตามสถาบันอุดมศึกษาในประเทศเนเธอร์แลนด์

เนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามสถาบันอุดมศึกษาในประเทศเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามสถาบันอุดมศึกษาในประเทศเนเธอร์แลนด์

เนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในประเทศเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามเมืองในเทศมณฑลกลอสเตอร์เชอร์

หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลกลอสเตอร์เชอร์
กลอสเตอร์เชอร์
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามเมืองในเทศมณฑลเคมบริดจ์เชอร์

หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลเคมบริดจ์เชอร์
เคมบริดจ์เชอร์
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามเมืองในเทศมณฑลเซาท์ยอร์กเชอร์

หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลเซาท์ยอร์กเชอร์
เซาท์ยอร์กเชอร์
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามเมืองในเกรเทอร์แมนเชสเตอร์

หมวดหมู่:บุคคลจากเกรเทอร์แมนเชสเตอร์
เกรเทอร์แมนเชสเตอร์
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามเมืองในเทศมณฑลฮาร์ตฟอร์ดเชอร์

หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลฮาร์ตฟอร์ดเชอร์
ฮาร์ตฟอร์ดเชอร์
หมู่เกาะเกโยะ

หมู่เกาะเกโยะ (Geiyo Shotō) เป็นกลุ่มเกาะในทะเลในเซโตะพื้นที่บางส่วนอยู่ภายใต้การบริหารของจังหวัดฮิโรชิมะและจังหวัดเอฮิเมะ เกาะใหญ่บางเกาะเชื่อมต่อกันด้วยระบบสะพานทางด่วนนิชิเซโตะ ซึ่งเป็นทางด่วนที่เชื่อมต่อระหว่างเกาะฮนชูและเกาะชิโกกุ
คำจำกัดความคร่าว ๆ ของหมู่เกาะเกโยะ คือ เป็นเกาะที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของทะเลในเซโตะ ตั้งแต่ฮิอูจิ-นาดะ (燧灘) ไปจนถึงอากิ-นาดะ (安芸灘) แต่ก็มีคำจำกัดความที่แคบกว่า คือ ครอบคลุมเฉพาะเกาะที่อยู่ระหว่างแคว้น 2 แคว้นในอดีต คือ แคว้นอิโยะ และแคว้นบิเซ็ง เท่านั้น ดังนั้น หมู่เกาะในอ่าวฮิโรชิมะ โดยเฉพาะเกาะเอตาจิมะและคูราฮาชิจิมะ จึงไม่รวมอยู่ในคำจำกัดความอันหลัง

**เศรษฐกิจ**
เนื่องจากทะเลในเซโตะมีคลื่นลมที่สงบแต่มีความลึก หมู่เกาะเกโยะจึงเป็นหนึ่งในศูนย์กลางหลักของการต่อเรือ การประมง และการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในญี่ปุ่น

**รายชื่อเกาะ**
เกาะที่มีพื้นที่ใหญ่กว่า 20 ตารางกิโลเมตร ได้แก่- ฮากาตะ- อิกูจิจิมะ- อินโนชิมะ- มูไกชิมะ- โอมิชิมะ- โอซากิกามิจิมะ- โอชิมะ
เกาะเด่นอื่น ๆ ได้แก่- นิอิโอชิมะ- โอกามูระ- โอกูโนชิมะ- สึชิมะ- อูโอชิมะ

**ระเบียงภาพ**

**อ้างอิง**
เกโยะ
เกโยะ
หมวดหมู่:จังหวัดเอฮิเมะ
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์จังหวัดฮิโรชิมะ
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามเมืองในเทศมณฑลนอตทิงแฮมเชอร์

หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลนอตทิงแฮมเชอร์
นอตทิงแฮมเชอร์
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามเมืองในเทศมณฑลนอร์แทมป์ตันเชอร์

หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลนอร์แทมป์ตันเชอร์
นอร์แทมป์ตันเชอร์
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามเมืองในเทศมณฑลเมอร์ซีย์ไซด์

หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลเมอร์ซีย์ไซด์
เมอร์ซีย์ไซด์
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามเมืองในเทศมณฑลเวสต์ยอร์กเชอร์

หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลเวสต์ยอร์กเชอร์
เวสต์ยอร์กเชอร์
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามเมืองในเทศมณฑลอีสต์ซัสเซกซ์

หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลอีสต์ซัสเซกซ์
อีสต์ซัสเซกซ์
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามเมืองในเทศมณฑลนอร์ทยอร์กเชอร์

หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลนอร์ทยอร์กเชอร์
นอร์ทยอร์กเชอร์
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามเมืองในเทศมณฑลบักกิงแฮมเชอร์

หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลบักกิงแฮมเชอร์
บักกิงแฮมเชอร์
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามเมืองในเทศมณฑลสแตฟฟอร์ดเชอร์

หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลสแตฟฟอร์ดเชอร์
สแตฟฟอร์ดเชอร์
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามเมืองในเทศมณฑลเบดฟอร์ดเชอร์

หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลเบดฟอร์ดเชอร์
เบดฟอร์ดเชอร์
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามเมืองในเทศมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์

หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์
ออกซฟอร์ด
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามเมืองในเทศมณฑลนอร์ทัมเบอร์แลนด์

หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลนอร์ทัมเบอร์แลนด์
นอร์ทัมเบอร์แลนด์
มัสยิดวะซีร์ ข่าน

มัสยิดวะซีร์ ข่าน (ปัญจาบ และ ; ; Masjid Wazīr Khān) เป็นมัสยิดสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 17 ตั้งอยู่ในนครลาฮอร์ แคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน สร้างขึ้นภายใต้ดำริของจักรพรรดิโมกุล ชาห์จะฮาน เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของหมู่สิ่งก่อสร้างที่รวมถึงชาฮีฮัมมัน มัสยิดเริ่มก่อสร้างในปี 1634 แล้วเสร็จในปี 1641 ปัจจุบันได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นรายชื่อแหล่งมรดกโลกเบื้องต้น
มัสยิดนี้ถือเป็นหนึ่งในมัสยิดยุคโมกุลที่มีการประดับประดาตระการตามากที่สุด และเป็นที่รู้จักจากงานกระเบื้องเคลือบดีบุก ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อ kashi-kari และพื้นผิวภายในที่ทั้งหมดแทบจะประดับไปด้วยงานเขียนเฟรสโกยุคโมกุล นับตั้งแต่ปี 2009 ได้เริ่มมีการบูรณะมัสยิดครั้งใหญ่ภายใต้การดูแลของทรัสต์อากา ข่านและรัฐบาลแคว้นปัญจาบ รวมถึงการสนับสนุนโดยรัฐบาลของเยอรมนี, นอร์เวย์ และสหรัฐ

**ระเบียงภาพ**

**ดูเพิ่ม**
 มัสยิดบาดชาฮี- มัสยิดชาห์จะฮาน- มัสยิดในลาฮอร์- นครในกำแพงเมืองลาฮอร์

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
cite book|title=Architecture of Mughal India|first=Catherine Blanshard|last=Asher|date=24 September 1992|url=https://books.google.com/books?id=3ctLNvx68hIC&q=wazir+khan+mosque|publisher=Cambridge University Press|isbn=9780521267281
*isbn=9781317548225
*isbn=9780884022350
*publisher=CUP Archive

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Lahore Photos and History date=2016-05-27 -  Reading Masjid Wazir Khan date=2016-06-22 , by Kamil Khan Mumtaz
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในลาฮอร์
หมวดหมู่:มัสยิดในประเทศปากีสถาน
หมวดหมู่:ตระกูลภาษาที่ไม่พบรหัสกลอตโตลอก

บทความจะถูกเพิ่มในหมวดหมู่นี้เมื่อไม่พบค่าของตัวแปรเสริม glotto(2–5) ในการรวมผ่านของแม่แบบ Infobox language family
รหัส
หอสมุดแห่งชาติคอซอวอ

หอสมุดแห่งชาติคอซอวอ (Biblioteka Kombëtare e Kosovës; Narodna biblioteka Kosova; National Library of Kosovo) เป็นสถาบันด้านหอสมุดระดับสูงสุดของประเทศคอซอวอname=status ตั้งอยู่ในนครพริสตีนา หอสมุดมีการเปลี่ยนชื่อของหอสมุดมาตลอดนับตั้งแต่การก่อตั้ง ขึ้นอยู่กับสภาวะทางการเมืองของคอซอวอในเวลานั้น โดยชื่อแรกที่ตั้งคือหอสมุดภูมิภาคจังหวัดปกครองตนเองอคอซอวอ (Regional Library of Autonomous Province of Kosovo) ส่วนชื่อที่ใช้ในปัจจุบันนั้นเริ่มใช้มาตั้งแต่ปี 2014
อาคารหลังปัจจุบันของหอสมุดเริ่มก่อสร้างในวันที่ 25 พฤศจิกายน 1982 ผลงานออกแบบของอันดริยา มุตญากอวิช (Andrija Mutnjaković) สถาปนิกชาวโครแอต มีพื้นที่ 16,500 ตารางเมตร ประดับด้วยหน้าต่างเซนิธ (zenith windows) มีโดมจำนวน 99 โดมที่มีขนาดต่างกัน ภายนอกคลุมด้วยโครงสร้างโลหะรูปตาข่ายจับปลา แต่ละส่วนของการตกแต่งหอสมุดล้วนมีความหมายเชิงสัญรูปในตัว อาคารหอสมุดประกอบด้วยห้องอ่านหนังสือสองห้อง ความจุ 300 และ 100 ที่นั่ง, ห้องอัฒจันทร์ขนาด 150 ที่นั่ง และหอประชุมขนาด 75 ที่นั่ง นอกจากนี้ยังมีชั้นใต้ดินสองชั้นที่เป็นที่เก็บรักษาหนังสือและของสะสมของหอสมุดบางส่วน ซึ่งไม่เปิดให้บุคคลภายนอกเข้าชม

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Biblioteka Kombëtare e Kosovës "Pjetër Bogdani"- Biblioteka "HIVZI SULEJMANI"- Akademia e Shkancave dhe Arteve te Kosoves-  The International Federation of Library Associations and Institutions 
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในพริสตีนา
หมวดหมู่:มรดกทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:หอสมุดวิจัย
ดินที่อิ่มตัวด้วยน้ำ

ดินน้ำท่วมขัง, ดินไฮดริก หรือ ดินที่อิ่มตัวด้วยน้ำ (hydric soil หรือ saturated soil) เป็นดินที่มีน้ำอิ่มตัวอย่างถาวรหรือตามฤดูกาล ทำให้เกิดสภาวะไร้อากาศ (แอนาโรบิก) พบได้ทั่วไปในพื้นที่ชุ่มน้ำ


**ภาพรวม**
ดินส่วนใหญ่เป็นดินที่มีอากาศถ่ายเท (ดินแอโรบิก) ซึ่งเป็นส่วนสำคัญต่อรากพืชในการหายใจ (รากพืชดูดออกซิเจนและคาร์โบไฮเดรตในขณะที่ปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์) และต้องมีอากาศที่เพียงพอโดยเฉพาะอย่างยิ่งออกซิเจนในดินเพื่อรองรับชีวิตในดินส่วนใหญ่ โดยปกติอากาศจะเคลื่อนที่ผ่านรูพรุนที่เชื่อมต่อถึงกันโดยแรงต่าง ๆ เช่น การเปลี่ยนแปลงของความดันบรรยากาศ การชะล้างของน้ำฝน และการแพร่กระจายอย่างง่าย

นอกจากรากพืชแล้ว จุลินทรีย์ในดินส่วนใหญ่ต้องการออกซิเจนเพื่อความอยู่รอด และรวมทั้งสัตว์ในดิน เช่น มด ไส้เดือน และตุ่น แต่ดินมักจะอิ่มตัวด้วยน้ำเนื่องจากฝนตกและน้ำท่วม ทำให้ไม่มีช่องว่างให้อากาศผ่านเข้าไป เนื้อดินมีน้ำอยู่เต็มและการแพร่กระจายของก๊าซในดินจะช้าลง (ประมาณ 10,000 เท่า) เมื่อระดับออกซิเจนจำกัดการแข่งขันที่รุนแรงในการแย่งอากาศที่เหลืออยู่ของสิ่งมีชีวิตในดิน เมื่อสภาพแวดล้อมแบบไม่ใช้ออกซิเจน (ไร้อากาศ) นี้ยังคงดำเนินต่อเนื่องเป็นเวลานานในช่วงฤดูการเติบโต ปฏิกิริยาทางชีวภาพและเคมีที่แตกออกไปจะเริ่มมีอิทธิพลแทนสภาวะเดิม (เมื่อดินมีอากาศถ่ายเท) ในดินที่อิ่มตัวด้วยน้ำเป็นเวลานานและเกิดขึ้นซ้ำ ๆ เป็นเวลาหลายปี คุณสมบัติของดินที่มีลักษณะเฉพาะมักจะพัฒนาขึ้นซึ่งสามารถแยกออกได้โดยง่าย ดินที่มีคุณสมบัติพิเศษเหล่านี้เรียกว่าดินไฮดริก และแม้อาจพบดินนี้ในพื้นที่ทางภูมิประเทศที่ไม่มากนัก แต่ก็รักษาหน้าที่ของดินที่สำคัญ (soil functions) ในสิ่งแวดล้อมไว้ได้

พืชที่พบในดินไฮดริกมักมีเนื้อเยื่อแอเรงคิมา (aerenchyma) ซึ่งเป็นช่องว่างภายในของลำต้นและเหง้า ซึ่งช่วยให้ออกซิเจนในบรรยากาศถูกส่งไปยังบริเวณระบบราก (เขตราก) ดังนั้นพื้นที่ชุ่มน้ำหลายแห่งจึงถูกปกคลุมด้วยพืชที่มีแอเรนไคมา ได้แก่ ธูปฤาษี กก และบัว


**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ปฐพีวิทยา
หมวดหมู่:ชนิดของดิน
หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์ทางดิน
หมวดหมู่:พื้นที่ชุ่มน้ำ
ออกซานา โวเยโวดีนา

ออกซานา อันเดรเยฟนา โวเยโวดีนา (Oxana Andreevna Voevodina; เกิด 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1992) หรือ รีฮานา เปตรา (Rihana Petra) เป็นอดีตบาทบริจาริกาในสุลต่านมูฮัมมัดที่ 5 แห่งกลันตัน มีชื่อเสียงจากการเป็นนางแบบ และชนะเลิศในการประกวดมิสมอสโก 2015

**ประวัติ**
โวเยโวดีนาเกิดเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1992 ณ เมืองอัสตราฮัน แคว้นอัสตราฮัน ประเทศรัสเซีย แต่เติบโตและเข้ารับการศึกษาที่เมืองตากันร็อก แคว้นรอสตอฟ บิดาชื่ออันเดรย์ อีวาโนวิช โกร์บาเตนโก เป็นนักศัลยแพทย์ออร์โทพีดิกส์ชาวรอสตอฟ-นา-โดนู เขาเปิดคลินิกส่วนตัวที่เมืองรอสตอฟ-นา-โดนู และตากันร็อก ส่วนมารดาชื่อลุดมีลา โวเยโวดีนา เป็นนักเปียโนคอนเสิร์ตในโรงละครบอลชอย
โวเยโวดีนาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาเศรษฐศาสตร์ และปริญญาโทสาขาการจัดการ จากมหาวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์รัสเซีย เปลฮาโนวา เธอเคยเข้าประกวดมิสมอสโก 2015 ได้รางวัลชนะเลิศประจำปีนั้น

**ชีวิตส่วนตัว**
โวเยโวดีนาเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสตามธรรมเนียมมลายูกับสุลต่านมูฮัมมัดที่ 5 แห่งกลันตัน ผู้ดำรงพระอิสริยยศเป็นกษัตริย์มาเลเซียพระองค์ที่ 14 เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2018 และจัดพระราชพิธีอภิเษกสมรสตามธรรมเนียมรัสเซีย เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 ที่มอสโก ประเทศรัสเซีย ซึ่งโวเยโวดีนาเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลามตั้งแต่เดือนเมษายนปีนั้น รวมทั้งเปลี่ยนชื่อเป็น รีฮานา เปตรา ตามพระปรมาภิไธยเดิมของสามี ข่าวเรื่องการอภิเษกสมรสถูกกล่าวถึงกันอย่างกว้างขวางในสื่อสังคมออนไลน์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 แต่สำนักพระราชวังกลันตันกลับไม่มีแถลงการณ์เพื่อออกมายอมรับหรือปฏิเสธอย่างเป็นทางการ
สื่อมวลชนออกมารายงานว่าโวเยโวดีนาให้กำเนิดบุตร นามว่า เติงกู อิสมาอิล เลอน เปตรา บิน เติงกู มูฮัมมัดลีมา ฟาริซ เปตรา (Tengku Ismail Leon Petra bin Tengku Muhammad V Faris Petra) เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 ที่กรุงมอสโก ครั้นวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2019 หรือราวหนึ่งเดือนหลังให้กำเนิดพระโอรส สุลต่านมูฮัมมัดที่ 5 ทรงหย่ากับโวเยโวดีนาที่ประเทศสิงคโปร์ ด้วยการกล่าวเฏาะลากสามครั้ง (talak tiga) อันเป็นการหย่ารูปแบบหนึ่งในศาสนาอิสลาม
หลังการหย่า โวเยโวดีนาได้ออกมาให้สัมภาษณ์กับคเซนยา ซอบชัก (Ксения Собчак) นักข่าวและนักการเมืองหญิงชาวรัสเซีย ว่า บาทบริจาริกาอีกนางหนึ่งของสุลต่านมูฮัมมัดที่ 5 คือ ยานา ยาคุบโควา (Yana Jakoubka) ซึ่งเป็นชาวเช็กเกีย พยายามหาทางติดต่อเธอกับพ่อ รวมทั้งเคยกล่าววาจาข่มขู่ลูกชายของเธอเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2019 เรื่องนี้ถูกสื่อของสหราชอาณาจักรและรัสเซียพูดถึงกันอย่างกว้างขวาง
โวเยโวดีนาโพสต์ภาพระหว่างใช้ชีวิตคู่กับสุลต่านผ่านอินตราแกรมส่วนตัว ในที่สุดสำนักพระราชวังกลันตัน ออกมาแถลงการณ์เมื่อวันที่ 6 กันยาย ค.ศ. 2019 โดยได้ตำหนิการกระทำของโวเยโวดีนาในกรณีที่โพสต์ภาพชีวิตส่วนพระองค์ของสุลต่านบนสื่อโซเชียลมีเดียว่าไม่เหมาะสมและหมิ่นประมาท ขณะที่สุลต่านมูฮัมมัดที่ 5 ทรงแสดงความเสียพระทัยเรื่องการเลือกใช้ชีวิตส่วนพระองค์ แม้จะไม่ได้ออกชื่อว่าหมายถึงใคร แต่ประชาชนมองว่า การกล่าวเช่นนี้ถือเป็นการยอมรับกลาย ๆ ว่าการอภิเษกสมรสนั้นเคยเกิดขึ้นจริง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 rihanapetra
หมวดหมู่:นางแบบรัสเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากอัสตราฮัน
หมวดหมู่:ชาวรัสเซียในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:ชาวรัสเซียเชื้อสายโปแลนด์
หมวดหมู่:ชาวรัสเซียเชื้อสายยูเครน
หมวดหมู่:ชาวมาเลเซียเชื้อสายรัสเซีย
หมวดหมู่:ชาวมาเลเซียเชื้อสายโปแลนด์
หมวดหมู่:ชาวมาเลเซียเชื้อสายยูเครน
หมวดหมู่:มุสลิมชาวรัสเซีย
หมวดหมู่:มุสลิมชาวมาเลเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากศาสนาคริสต์ที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม
หมวดหมู่:บาทบริจาริกา
อี บย็อง ฮุน

อี บย็อง-ฮุน (이병훈; เกิด 14 ตุลาคม 1944) เป็นผู้กำกับและโปรดิวเซอร์รายการโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากการกำกับละครย้อนยุค โดยเฉพาะอย่างยิ่ง 500 Years of Joseon (1983-1990), คนดีที่โลกรอ หมอโฮจุน (1999) และ แดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง (2003)

**อาชีพ**
อี บย็อง-ฮุน เริ่มต้นทำงานกับสถานีโทรทัศน์เอ็มบีซี ในปี ค.ศ. 1970 และเปิดตัวงานกำกับเดี่ยวของเขา ในปี ค.ศ. 1974
ในปี ค.ศ. 1983 เขาและนักเขียน ชิน บ็อง-ซึง ได้สร้างซีรีส์ความยาวแปดปีที่มีชื่อเสียงเรื่อง 500 Years of Joseon ผลงานเรื่องต่อมาของเขาคือละครร่วมสมัยเรื่อง My Mother's Sea (1993) ที่ คิม จง-ซู เขียนขึ้นก็ได้รับความนิยมเช่นกันโดยมีเรตติ้งผู้ชมสูงสุด 51.6% และในปี ค.ศ. 1999 เขาได้ปฏิวัติแนวละครซากึกในละครเรื่อง คนดีที่โลกรอ หมอโฮจุน ซึ่งเป็นละครย้อนยุคเรื่องแรกของเกาหลีที่เน้นไปที่บุคคลในประวัติศาสตร์ที่เป็น "สามัญชน" แทนที่จะเป็นราชวงศ์หรือขุนนางผู้มีอำนาจ คนดีที่โลกรอ หมอโฮจุน มีเรตติ้งผู้ชมทำลายสถิติถึง 64% (ละครเกาหลีที่มีเรตติ้งสูงสุดตลอดกาลอันดับที่ 4) 
ตามด้วย อิมซังอ๊ก ยอดพ่อค้าหัวใจทระนง ในปี ค.ศ. 2001 ซึ่งดัดแปลงจากนวนิยายของ ชเว อิน-โฮ เกี่ยวกับพ่อค้าในตำนาน อิม ซัง-อ๊ก นักข่าวได้บัญญัติศัพท์คำว่า "ฟิวชันซากึก" สำหรับความพยายามของอีในการฟื้นความนิยมแนวละครซากึกโดยเปลี่ยนการเข้าถึงและการเล่าเรื่องในอดีตของละครย้อนยุคให้น่าสนใจยิ่งขึ้นสำหรับกลุ่มผู้ชมที่อายุน้อย
ละครแนวซากึกมีชื่อเสียงมากขึ้นในปี ค.ศ. 2003 เมื่อละครเรื่อง แดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง (หรือที่รู้จักในชื่อ Jewel in the Palace) ซึ่งตัวเอกจังกึมฝึกฝนการทำอาหารในราชสำนักของเกาหลีก่อนจะเป็นแพทย์หลวงหญิงคนแรกของโชซ็อน ละครเรื่องแดจังกึมได้รับความนิยมอย่างมากโดยมีเรตติ้งผู้ชมสูงสุด 57.8% (ละครเกาหลีที่มีเรทติ้งสูงสุดตลอดกาลอันดับที่ 10) ใช้ทุนสร้าง 15 ล้าน ต่อมาได้ส่งออกไปยัง 91 ประเทศโดยมีรายได้ 103.4 ล้านเหรียญสหรัฐทั่วโลก ทำให้นักแสดงสาวอี ย็อง-แอ กลายเป็นซุปเปอร์สตาร์ในประเทศจีน และเป็นไอคอนของวัฒนธรรมเกาหลี
ในปี ค.ศ. 2016 อีได้ร่วมงานกับนักเขียนบท ชเว วัน-คยู เป็นครั้งที่ 3 กับละครครบรอบ 55 ปีการก่อตั้งเอ็มบีซี เรื่อง อ๊กยอ ผู้พิทักษ์แห่งโชซอน ละครเรื่องนี้เกี่ยวกับเด็กผู้หญิงที่เกิดในคุกและต่อมาได้กลายเป็นทนายความให้กับคนยากจนและผู้ถูกกล่าวหาอย่างไม่เป็นธรรม

**ผลงาน**

**ฐานะผู้กำกับ**
 อ๊กยอ ผู้พิทักษ์แห่งโชซอน (เอ็มบีซี, 2016)- ควังยอน หมอม้าแห่งโชซอน (เอ็มบีซี, 2012-2013)- ทงอี จอมนางคู่บัลลังก์ (เอ็มบีซี, 2010)- ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน (เอ็มบีซี, 2007-2008)- ซอดองโย สายใยรักสองแผ่นดิน (เอสบีเอส, 2005-2006)- แดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง (เอ็มบีซี, 2003-2004)- อิมซังอ๊ก ยอดพ่อค้าหัวใจทระนง (เอ็มบีซี, 2001-2002)- คนดีที่โลกรอ หมอโฮจุน (เอ็มบีซี, 1999-2000)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 1636695
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวเกาหลี
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศญี่ปุ่น

ดูบทความที่ประเทศญี่ปุ่นและดูบทความ อาณาจักร และ ตำแหน่งสังฆราช ในการช่วยระบุประเภทหรือฐานะของอาณาจักร หรือ รัฐ
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในเอเชียตะวันออก
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:ประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น
วัดท่าคก

วัดท่าคก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชียงคาน อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 2 ไร่ 3 งาน และเป็นที่ธรณีสงฆ์ เนื้อที่ 2 งาน ตั้งอยู่ด้านทิศเหนือของวัด ที่ธรณีสงฆ์ทิศเหนือติดแม่น้ำโขง ทิศใต้ติดถนนชายโขง หรือเรียกขานในนามแหล่งท่องเที่ยวว่า "ถนนคนเดิน" เป็นที่โล่งไว้จัดกิจกรรมของส่วนรวมเป็นครั้งคราวและให้นักท่องเที่ยวได้ใช้เป็นสถานที่พักผ่อนชมวิวริมน้ำโขงได้สวยงาม โดยไม่ให้มีผู้ค้าจำหน่ายสินค้า ทั้งนี้แต่เดิมที่ตั้งวัดและที่ธรณีสงฆ์เป็นพื้นที่ติดต่อเป็นผืนเดียวกัน ซึ่งเมื่อ พ.ศ. 2484 มีการย้ายที่ตั้งที่ว่าการอำเภอเชียงคานขึ้นใหม่ที่เห็นอยู่ในปัจจุบัน จึงมีการตัดถนนชายโขงผ่านที่ดินวัด ทำให้ที่ดินวัดถูกแบ่งออกเป็น 2 แปลงดังกล่าว
วัดท่าคกตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2395 เดิมตั้งอยู่ริมแม่น้ำโขง ซึ่งเป็นคุ้มวังน้ำวน ภาษาท้องถิ่นเรียกว่า "คก" จึงตั้งชื่อวัดว่า "วัดท่าคก" เล่ากันว่าบิดาของพระยาศรีอัคฮาด และชาวบ้านช่วยกันสร้างวัดขึ้น ด้วยป้องกันกลอุบายของฝรั่งเศสที่คิดจะมาเช่าผืนแผ่นดินสยามไว้เก็บสินค้าเพื่อไม่ให้รุกล้ำพื้นที่เข้ามา จึงได้สร้างวัดท่าคกกันพื้นที่เอาไว้ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2410 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 7 เมตร ยาว 13.60 เมตร ในสมัยพระศรีอัคฮาด (สีทา) ซึ่งเป็นเจ้าเมืองเชียงคานในสมัยนั้น พร้อมทั้งผูกพัทธสีมา
อุโบสถ (สิม) ยังคงมีสภาพดีและยังมีการใช้งานอยู่ เนื่องจากได้รับการดูแลรักษามาโดยตลอด ปัจจุบันได้มีการก่อแท่นปูนปูกระเบื้องสูงประมาณ 15 เซนติเมตร อยู่บริเวณด้านหน้าพระประธานในห้องโถงกลางของอาคารสิม เพื่อให้เป็นพื้นที่เฉพาะของพระภิกษุสงฆ์และป้องกันไม่ให้ฆราวาสขึ้นไปบนนั้นโดยเฉพาะผู้หญิง เนื่องจากชาวบ้านเชื่อว่าหากผู้หญิงเข้าไปในพื้นที่บริเวณบือสิม อาจจะไม่เป็นมงคลและเกิดสิ่งไม่ดีขึ้นได้ ส่วนด้านนอกอาคารสิมได้มีการติดตั้งระฆังแขวนไว้โดยรอบ 
เมื่อ พ.ศ. 2563 พบว่าอุโบสถทาสีใหม่ โดยใช้สีหลักเป็นสีเหลือง ทอง เขียว แดง และสีน้ำเงิน บริเวณด้านขวามือของประตูทางเข้าสิมติดป้ายประวัติวัดท่าคก ภายในอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระประธาน ปางมารวิชัย ศิลปะปูนปั้นล้านช้าง บนเพดานของอุโบสถทำเป็นรูปพานรัฐธรรมนูญสีเหลืองบนพื้นสีฟ้า ล้อมรอบด้วยลายกระหนกและดอกไม้กลม โดยอยู่คู่กับเพดานรูปธรรมจักร
เมื่อ พ.ศ. 2565 มีการบูรณะอุโบสถในส่วนที่ชำรุดสำคัญ ได้แก่ เปลี่ยนกระเบื้องมุงหลังคา เครื่องลำยองหลังคา ซ่อมแซมผนัง พื้น และปรับปรุงระบบไฟฟ้า โดยการควบคุมดูแลของกรมศิลปากร สำนักงานศิลปากรที่ 8 ขอนแก่น และใช้งบประมาณของวัดท่าคกทั้งจำนวน 3,190,000 บาท ผู้รับจ้างบูรณะคือ บริษัท อาร์ต แอ็นทีค คอนสตรัคชั่น จำกัด เริ่มงานตามสัญญาจ้างตั้งแต่วันที่ 3 กรกฎาคม 2565 - 14 มีนาคม 2566

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระอาจารย์พา- พระอาจารย์ดี- พระอาจารย์สาย- พรไหล- พระบุญมี- พระศรีจันทร์ วิลาโภ- พระสายใจ อคฺคปุญฺโญ- พระคำมี คมฺภีโร- พระมหาเมฆ ญาณพุทฺโธ พ.ศ. 2515–2527- พระเสถียร สุธีโร พ.ศ. 2528–2533- พระบุญมี พ.ศ.2534-2535- พระธีรพันธ์ สนฺติธมฺโม พ.ศ. 2536-2545- พระสมยศ ธมฺมสรโณ (พระน้อย) พ.ศ.2546-ปัจจุบัน

**อ้างอิง**
ท่าคก
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดเลย
วัดท่าแค (จังหวัดลพบุรี)

วัดท่าแค เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าแค อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
วัดท่าแคสร้างเมื่อ พ.ศ. 2357 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2515 ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 ได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 16 กรกฏาคม พ.ศ. 2535 โบราณสถานได้รับการบูรณะแล้วเมื่อปีงบประมาณ 2562
วัดมีโบราณสถานที่สำคัญ คือ หอไตรสมัยรัตนโกสินทร์ใต้ถุนยกสูงโล่ง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2466 เป็นอาคารไม้ทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัสชั้นเดียว ใต้ถุนยกสูงโล่ง หลังคาทำเป็นจัตุรมุขซ้อนลดหลั่นกัน 3 ชั้น หน้าจั่วประดับไม้ฉลุรองรับหลังคา มุงด้วยกระเบื้องว่าว ปูนปั้นทับสันเป็นบางส่วน และหลังคาปีกนกเทลาดต่อเนื่องกันโดยตลอดประดับหลังคา มีปั้นลมและเชิงชายด้วยเสาไม้กลึง และลายฉลุเครือเถา พื้นอาคารชั้นบนปูไม้กระดานตีชนตลอดแนว ประตูบานเฟี้ยมบริเวณฝาผนังห้องเก็บพระไตรปิฎก ส่วนล่างของบานประตูเป็นไม้แกะสลักภาพต้นไม้ กระถางแจกันดอกไม้และรูปสัตว์ ส่วนบนของบานประตูกรุด้วยกระจก ช่องลมทำฉลุไม้โดยรอบ รอบอาคารบริเวณระเบียงทำเป็นเสากลมมีราวระเบียงและลูกกรงไม้ เสาระหว่างระเบียงประดับด้วยลวดลายไม้ฉลุ
ศาลาการเปรียญไม้ขนาดใหญ่ที่อยู่ใกล้หอไตร ซึ่งสร้างขึ้นโดยมีลวดลายคล้ายกันเพียงแต่มีรายละเอียดน้อยกว่า ศาลาการเปรียญหลังนั้นได้ระบุศักราชที่สร้างไว้เมื่อ พ.ศ. 2475

**อ้างอิง**
ท่าแค
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดลพบุรี
คาบสมุทรโองะ

คาบสมุทรโองะ
คาบสมุทรโองะ (Oga-hantō) เป็นคาบสมุทรที่ตั้งอยู่ในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นที่ตั้งของเมืองโองะ เป็นภูมิประเทศที่มีภูเขาเป็นส่วนใหญ่ คาบสมุทรโองะดั้งอยู่ใกล้กับทะเลสาบฮาจิโรงาตะซึ่งเป็นทะเลสาบที่เคยใหญ่เป็นอันดับสองในญี่ปุ่น (ในปัจจุบันใหญ่เป็นอันดับ 18) คาบสมุทรโองะมีชื่อเสียงในด้านเทศกาลนามาฮาเกะ

**ระเบียงภาพ**
File:Location OgaPeninsulaJp.jpg|ที่ตั้ง
File:Oga Peninsula Relief Map, SRTM-1.jpg|แผนที่ของคาบสมุทร
File:Oga peninsula z.JPG|ท่าเรือคาโมะ
File:Godzilla-iwa in Oga,Akita.jpg|ก็อตซิลลาร็อค 
File:Oga Aquarium 20200118b.jpg|พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำโองะ
File:Straw namahage.1.jpg|พิพิธภัณฑ์นามาฮาเกะ

**อ้างอิง**
โองะ
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์จังหวัดอากิตะ
วัดท่าคกเรือ

วัดท่าคกเรือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าบ่อ อำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย มีเนื้อที่ 5 ไร่ 81 ตารางวา
วัดท่าคกเรือสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2120 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2310 ครั้งที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2534 บริเวณที่ตั้งวัดเป็นคุ้งแม่น้ำโขง น้ำนิ่ง สามารถจอดเรือได้สะดวก เรือสินค้าจากหลวงพระบาง เวียงจันทน์ นครพนม มักมาจอดแวะพักะพักซื้อขายสินค้ากันบริเวณนี้ พ.ศ. 2438 บ้านท่าบ่อได้ยกฐานะขึ้นเป็นเมืองท่าบ่อ มีพระกุประดิษฐ์บดี (ชาลี) ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการเมืองท่าบ่อ ท่านได้สร้างบ้านแปงเมือง ทั้งยังปฏิสังขรณ์บูรณะซ่อมแซมวัดท่าคกเรือ สันนิษฐานว่าหลวงพ่อพระเจ้าทองแสน ท่านได้อัญเชิญมาจากอาณาจักรล้านช้าง ซึ่งได้ประดิษฐานอยู่ที่วัดท่าคกเรือสืบต่อมา
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระเจ้าทองแสน ซึ่งกรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณวัตถุ พระพุทธรูปสร้างด้วยสำริด ศิลปะล้านช้าง อายุราวพุทธศตวรรษที่ 23–24 หน้าตักกว้าง 87 เซนติเมตร (34 นิ้ว) สูง 213 เซนติเมตร องค์พระสูง 130 เซนติเมตร (51 นิ้ว) และฐานองค์พระกว้าง 89.4 เซนติเมตร ที่ฐานมีจารึกอักษรธรรมอีสาน 2 บรรทัด องค์พระสามารถถอดแยกออกจากฐานพระแท่นได้ เช่นเดียวพระรัศมีที่ทำเป็นดอกบัวตูมประดับแก้ว เพชร พลอย ก็สามารถถอดออกได้ ประดิษฐานอยู่ในอุโบสถ นอกจากนี้ภายในวัดยังเป็นสถานที่บรรจุอัฐิอดีตเจ้าเมืองท่าบ่อ 

**อ้างอิง**
ท่าคกเรือ
วัดพิจิตรสังฆาราม

วัดพิจิตรสังฆาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโนนยาง อำเภอหนองสูง จังหวัดมุกดาหาร
วัดพิจิตรสังฆารามสร้างเมื่อ พ.ศ. 2464 โดยพระเหรีญญู เจ้าไชยมาส เจ้าราชรินทร นายติว พร้อมด้วยชาวบ้านร่วมกันสร้าง ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2483 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2538 โรงธรรมหรือหอแจกหลังแรกสร้างเมื่อ พ.ศ. 2469 หลังปัจจุบันบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2500 กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนและกำหนดเขตที่ดิน โบราณสถาน วัดพิจิตรสังฆาราม มีพื้นที่โบราณสถาน 2 งาน 44 ตารางวา ประกาศ ณ วันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564
วัดพิจิตรสังฆารามมี ธรรมาสน์เสาเดียว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2473 ประดิษฐานอยู่ในหอแจก เป็นธรรมาสน์ที่สร้างขึ้นให้ตั้งอยู่บนเสาไม้หนึ่งต้น คันทวยแกะสลักเป็นรูปพญานาคสี่ตัว วางไว้สี่ทิศ ชั้นธรรมาสน์ห้องสี่หลี่ยมจัตุรัส มีหน้าต่างสามบาน บานประตูหนึ่งบานมีลักษณะคล้ายหน้าต่าง หลังคาธรรมาสน์ สร้างเป็นเก๋งห้าชั้น ลดหลั่นขึ้นไปถึงยอดสูงสุด

**อ้างอิง**
พิจิตรสังฆาราม
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดมุกดาหาร
หมวดหมู่:อำเภอหนองสูง
หมวดหมู่:การขนส่งรถโดยสารประจำทางแบ่งตามประเทศ

หมวดหมู่:การขนส่งรถโดยสารประจำทาง
หมวดหมู่:การขนส่งสาธารณะแบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:การขนส่งทางถนนแบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:บทความภาษาไม่มีเขตข้อมูลอ้างอิง

บทความเหล่านี้มีกล่องข้อมูลพร้อมข้อมูลผู้ใช้ภาษาแต่ในเขตข้อมูล ref ว่างเปล่า; บทความจะไม่บรรจุในหมวดหมู่นี้เมื่อกำหนดค่าตัวแปรเสริม "speakers" ในแม่แบบให้เป็น "?" หรือ "none" (ให้กำหนดเป็น "unknown" หรือ "None"") หรือเมื่อใช้ตัวแปรเสริม "extinct" หรือ "era" แทนที่จะเป็น "speakers"; แม่แบบ ต้องการอ้างอิงเฉพาะส่วน หรือรหัส &nbsp; อาจถูกเพิ่มลงในเขตข้อมูลอ้างอิง 
สำหรับภาษาที่มีรหัส ISO ที่มีแม่แบบ ต้องการอ้างอิงเฉพาะส่วน ในเขตข้อมูลอ้างอิง โปรดดูที่ :หมวดหมู่:Articles with citation needed in ref field; สำหรับบทความที่มีรหัส &nbsp; โปรดดูที่ :หมวดหมู่:Articles opting out of population reference
อ้างอิง
กือยิวนาอุกฟิล์ม

กือยิวนาอุกฟิล์ม (Київнаукфільм) เป็นสตูดิโอภาพยนตร์ในอดีตสหภาพโซเวียต ซึ่งตั้งอยู่ในกรุงเคียฟ สาธารณรัฐยูเครน ก่อตั้งขึ้นในปี 1941 แม้ว่าสตูดิโอแห่งนี้จะสร้างขึ้นเพื่อผลิตภาพยนตร์วิทยาศาสตร์ แต่ในที่สุดกือยิวนาอุกฟิล์มก็กลายเป็นที่รู้จักเป็นอย่างดีจากภาพยนตร์แอนิเมชัน

**ประวัติ**
กือยิวนาอุกฟิล์มเป็นคำเรียกย่อของ "สตูดิโอภาพยนตร์วิทยาศาสตร์เคียฟ" สร้างขึ้นเพื่อเป็นสตูดิโอสำหรับภาพยนตร์สารคดี งานหลักของสตูดิโอคือการผลิตภาพยนตร์วิทยาศาสตร์และสารคดียอดนิยมที่ครอบคลุมหัวข้อต่าง ๆ นอกจากนี้ สตูดิโอยังได้ปล่อยภาพยนตร์แอนิเมชันจำนวน 342 เรื่อง ซึ่งส่วนใหญ่ยังคงได้รับความนิยมในปัจจุบัน เช่น ซีรีส์เกี่ยวกับ คอสแซ็กซาปอริฌเฌีย (กำกับโดยวอลอดือมือร์ ดัคนอ), ซีรีส์ Adventures of Captain Wrongel, Doctor Aybolit  และ Treasure Island เวอร์ชันสตูดิโอนี้ (ทั้งสามเรื่อง กำกับโดยดาวึด แชร์กัสกึย) ภาพยนตร์ของสตูดิโอได้รับรางวัลมากมายจากเทศกาลภาพยนตร์ระดับนานาชาติและระดับชาติ
แฟลิกส์ ซอบอเลียว ผู้กำกับภาพยนตร์ (Animals' Tongue, I and Others, Can Animal Think?) และแยวแฮนีย์ ซาห์ดันสกึย บรรณาธิการบริหารของสตูดิโอได้รับการพิจารณาให้เป็นผู้บุกเบิกและบุคคลสำคัญในวงการสารคดีในอดีตสหภาพโซเวียต ทุกปีสตูดิโอออกฉายภาพยนตร์มากกว่า 400 เรื่อง
หลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียต กือยิวนาอุกฟิล์มอยู่ในจุดตกต่ำและได้เปลี่ยนชื่อเป็นภาพยนตรสถานแห่งชาติยูเครน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  National Cinemateque of Ukraine website uk-  Full list of animated films at animator.ru
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ในประเทศยูเครน
หมวดหมู่:บริษัทภาพยนตร์ในสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:การ์ตูนโซเวียต
หมวดหมู่:การ์ตูนยูเครน
เทือกเขาโออุ

เทือกเขาโออุ (Ōu-sanmyaku) เป็นเทือกเขาในภูมิภาคโทโฮกุ ประเทศญี่ปุ่น เป็นเทือกเขาที่ยาวที่สุดในญี่ปุ่น ยาว 500 กิโลเมตร (311 ไมล์) จากทางใต้ของคาบสมุทรนัตสึโดมาริ จังหวัดอาโอโมริ ไปจนถึงภูเขานาสุทางตอนเหนือของภาคคันโต ถึงแม้จะมีความยาวมากแต่มีความกว้างเพียง 35 กิโลเมตร (22 ไมล์) จุดที่สูงที่สุดคือภูเขาอิวาเตะ 2,038 เมตร (6,686 ฟุต)
เทือกเขานี้ประกอบด้วยภูเขาที่เป็นที่รู้จักกว้างขวางหลายลูก ได้แก่ ภูเขาฮักโกดะ ภูเขาอิวาเตะ ภูเขาซาโอ ภูเขาอาซูมะ ภูเขายาเกชิ และภูเขาอาดาตาระ

**การตั้งชื่อ**
ภูเขาถูกตั้งชื่อตามแคว้นมุตสึ และแคว้นเดวะ ใช้คันจิหนึ่งตัวของทั้งสองจังหวัดรวมกันนั้น คือ 奥 และ 羽 ตามลําดับ

**ธรณีวิทยา**
เทือกเขาโออุเริ่มก่อตัวขึ้นในสมัยไพลโอซีนอยู่ตรงกลางของส่วนโค้งญี่ปุ่นตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นผลของการจากการมุดตัวของแผ่นโอค็อตสค์และแผ่นแปซิฟิก ทำให้ก่อตัวเป็นแนวภูเขาไฟในยุคควอเทอร์นารี 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์จังหวัดอิวาเตะ
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์จังหวัดอาโอโมริ
หมวดหมู่:ภูเขาในจังหวัดอากิตะ
หมวดหมู่:อากิฮาบาระ

หมวดหมู่:ย่านในโตเกียว
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในโตเกียว
หมวดหมู่:เขตชิโยดะ
หมวดหมู่:เขตไทโต
ปอร์โตมาโซ

ปอร์โตมาโซบิสซิเนสทาวเวอร์ (Portomaso Business Tower; It-torri ta' Portomaso; มักเรียกสั้น ๆ ว่า ปอร์โตมาโซ หรือ Big Blue) เป็นอาคารระฟ้าแห่งแรกและแห่งเดียวในประเทศมอลตา โดยเป็นอาคารสำนักงานซึ่งตั้งอยู่ในย่านปอร์โตมาโซของเมืองเซนต์จูเลียน (San Ġiljan, ซานจีลยาน) ซึ่งเป็นเมืองทางทิศเหนือของวัลเลตตาเมืองหลวงของมอลตา เปิดดำเนินการในปี พ.ศ. 2544 อาคารมีความสูง 97.54 เมตร (320.0 ฟุต) มี 23 ชั้น ซึ่งเป็นพื้นที่สำนักงานเชิงพาณิชย์แบบผสมผสาน เป็นอาคารที่สูงที่สุดของมอลตาเมื่อสร้างเสร็จจนถึงปี พ.ศ. 2563 เมื่ออาคารเมอร์คิวรีเฮาส์ทาวเวอร์ (Mercury House Tower) ซึ่งอยู่ในเขตเซนต์จูเลียนเช่นกันและยังอยู่ระหว่างการก่อสร้างมีความสูงมากกว่า

**รูปแบบการใช้งาน**
ภาพ:Portomaso_as_seem_from_San_Gwann.png|thumb|left|อาคารปอร์โตมาโซ มุมมองจากเมืองซานจวานน์ (San Ġwann)
หกชั้นแรกของอาคารมีพื้นที่ชั้นละ 465 ตารางเมตร (5,010 ตารางฟุต) ในขณะที่ชั้นที่เหลือมีพื้นที่แต่ละชั้น 295 ตารางเมตร (3,180 ตารางฟุต) รวมพื้นที่ทั้งโครงการ 128,000 ตารางเมตร ชั้นแรกเป็นพื้นที่ของศูนย์การค้าอาร์คาเดีย (Arkadia) ในขณะที่ชั้นบนสุดของอาคารเป็นไนท์คลับที่มีระเบียงที่สามารถมองเห็นทิวทัศน์ของประเทศได้
อาคารตั้งอยู่ใกล้ย่านธุรกิจกลางคืนเพซวิลล์ (Paceville) และมองเห็นท่าเรือปอร์โตมาโซมารีนา (Portomaso Marina) บริเวณโดยรอบมีโรงแรม, อพาร์ตเมนต์, บาร์และร้านอาหาร, ร้านค้า และทางเดินริมอ่าวสปีโนลาที่เรียงรายด้วยต้นไม้
กาสิโนปอร์โตมาโซตั้งอยู่ในอาคาร เคยเป็นสถานที่สำหรับการแข่งขันโป๊กเกอร์ Battle of Malta ในปี พ.ศ. 2555 และ 2556
ผนังกระจกของอาคารทำจากกระจกตัดแสง ทำให้แทบไม่สังเกตเห็นแสงจากอาคารในตอนกลางคืน จะมีเฉพาะแสงประดับบนหลังคาและเสาอากาศเท่านั้นที่จะส่องสว่างเป็นสีแดงและสีน้ำเงิน
การก่อสร้างอาคารปอร์โตมาโซ เป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ตั้งแต่ต้น จากความสูงของอาคาร และประเด็นของสถาปัตยกรรมที่ไม่สอดคล้องกับอาคารดั้งเดิมของมอลตาอื่น ๆ ที่อยู่รายรอบ

**อาคารปอร์โตมาโซทาวเวอร์ 2**
อาคารปอร์โตมาโซทาวเวอร์ 2 (ซ้าย) และปอร์โตมาโซบิสซิเนสทาวเวอร์ (ขวา)
ปอร์โตมาโซทาวเวอร์ 2 (The second Portomaso tower หรือ Crystal Ship) เป็นโครงการต่อเนื่อง อาคารสูงโครงสร้างเหล็ก ตั้งอยู่ติดกับอาคารปอร์โตมาโซบิสซิเนสทาวเวอร์ อาคารมีรูปทรงใบเรือสูง 11 ชั้น ประกอบด้วยพื้นที่สำนักงานรวมกว่า 5,000 ตารางเมตร และพื้นที่ระเบียงอาคาร 1,500 ตารางเมตร ออกแบบสถาปัตยกรรมโดยสถาปนิก Ray DeMicoli จาก Demicoli+Ass เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2560 แล้วเสร็จเปิดดำเนินการในปี พ.ศ. 2562

**ระเบียงภาพ**

**ดูเพิ่ม**
 en

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Portomaso Business Tower ที่ Emporis-  Portomaso Business Tower ทาง www.maltaoffices.com
หมวดหมู่:อาคารสำนักงาน
หมวดหมู่:ตึกระฟ้าในประเทศมอลตา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมสมัยใหม่
คูนิ โนะ โทโกตาจิ

thumb
ในความเชื่อของลัทธิชินโต คูนิ-โนะ-โตโกตาจิ (ญี่ปุ่น|国之常立神|Kuninotokotachi-no-Kami
ใน โคจิกิ|) (ญี่ปุ่น|国常立尊|Kuninotokotachi-no-Mikoto
ใน นิฮนโชกิ|) เป็นเทพองค์หนึ่งในสององค์ที่ถือกำเนิดจาก "สิ่งที่คล้ายต้นอ้อต้นกกที่ผุดขึ้นจากดิน" เมื่อครั้งที่โลกยังอยู่ในสภาวะไม่เป็นระเบียบ ในนิฮนโชกิ คูนิ-โนะ-โตโกตาจิเป็นเทพองค์แรกในกลุ่มเทพสามองค์แรกสุดที่ถือกำเนิดหลังสวรรค์และแผ่นดินแยกออกจากกันจากสภาวะไม่เป็นระเบียบ และถือกำเนิดจากสิ่งที่ดูคล้ายต้นอ้อต้นกกที่งอกขึ้นระหว่างสวรรค์และแผ่นดิน เป็นที่รู้กันว่าพระองค์ประทับอยู่บนยอดของภูเขาฟูจิ (富士山)
คูนิ-โนะ-โตโกตาจิได้รับการระบุว่าเป็นฮิโตริกามิ (เทพที่ถือกำเนิดจากความว่างเปล่า) และไร้เพศในโคจิกิ แต่ได้รับการระบุว่าเป็นเทพเพศชายในนิฮนโชกิ.
โยชิด คาเนโตโมะ ผู้ก่อตั้งนิกายโยชิดะชินโต จัดประเภทของเทพคูนิ-โนะ-โตโกตาจิในกลุมอาเมโนะมินากานูชิ และถือว่าเป็นบรรพเทพของเอกภพ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Encyclopedia of Shinto - http://eos.kokugakuin.ac.jp
*Kunitokotachi on the  Japanese History Database.
หมวดหมู่:เทพเจ้าชินโต
หมวดหมู่:เทพเจ้าญี่ปุ่น
รักมั้ยนะ เลขาคิม?

รักมั้ยนะ เลขาคิม? (김비서가 왜 그럴까) เป็นละครโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ ในปี ค.ศ. 2018 ที่นำแสดงโดย พัก ซอ-จุน และ พัก มิน-ย็อง อิงจากนวนิยายชื่อเดียวกันโดย Jung Kyung-yoon ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2013 ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นการ์ตูนเว็บตูนโดย KakaoPage ในปี ค.ศ. 2015 ซีรีส์นี้ออกอากาศทางช่อง ทีวีเอ็น ตั้งแต่วันที่ 6 มิถุนายน ถึง 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 ในวันพุธและวันพฤหัสบดี จำนวน 16 ตอน

**เรื่องย่อ**
อี ย็อง-จุน (พัก ซอ-จุน) เป็นรองประธานบริษัทขนาดใหญ่ โลกของเขาสั่นสะเทือนเมื่อวันหนึ่ง คิม มี-โซ (พัก มิน-ย็อง) เลขานุการที่มีความสามารถสูงของเขาประกาศว่าเธอจะลาออกจากตำแหน่งหลังจากทำงานให้กับ อี ย็อง-จุน เป็นเวลาเก้าปี ย็อง-จุนจึงตัดสินใจทำทุกอย่างที่ทำได้หลังจากพูดคุยกับเพื่อนสนิทของเขา ซึ่งเป็นกรรมการบริษัทในบริษัทของเขา เพื่อให้แน่ใจว่า มี-โซ จะอยู่เคียงข้างเขา

**นักแสดง**

**นักแสดงหลัก**
 พัก ซอ-จุน รับบทเป็น อี ย็อง-จุน/อี ซ็อง-ฮยุน
** มูน วู-จิน รับบทเป็น อี ซ็อง-ฮยุน วัย 9 ขวบเมื่ออี ซ็อง-ฮยุน อายุ 9 ขวบ ตอนที่เขาถูกลักพาตัว ชื่อของเขาคืออี ย็อง-จุน มันถูกเปลี่ยนแปลงไม่นานหลังจากเหตุการณ์ลักพาตัว
รองประธาน Yumyung Group เขาเป็นคนที่หล่อเหลาและมีความสามารถ แต่มีความหลงตัวเองทำให้ มี-โซ ทำงานกับเขาได้ยาก เขาตระหนักถึงความรู้สึกที่มีต่อ มี-โซ หลังจากตระหนักว่าเขาอาจสูญเสียเธอไป เขาอิจฉาเมื่อ มี-โซ เมื่อเธออยู่กับพี่ชายของเขาหรือกับคนอื่นที่ไม่ใช่เขา จนถึงจุดหนึ่งในชีวิตของเขา เขาต้องทนทุกข์กับโรค PTSD- พัก มิน-ย็อง รับบทเป็น คิม มี-โซ
** คิม จี-ยู รับบทเป็น คิม มี-โซ วัย 5 ขวบ
เลขาผู้มากความสามารถที่ทำงานกับ ย็อง-จุน มาเป็นเวลาเก้าปี ในไม่ช้าเธอก็ตอบสนองความรู้สึกของ ย็อง-จุน หลังจากรู้ว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของวัยเด็กของเธอ

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
id=tt8242904
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องทีวีเอ็น‎
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยสตูดิโอดรากอน
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาเกาหลี