Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เป๊งจิ๋ว

เป๊งจิ๋ว ในภาษาจีนกลางเรียกว่า ปิงโจว  (c=并州) เป็นหนึ่งในเก้ามณฑลของจีนโบราณ ตามตำนาน เมื่อต้ายฺหวี่ (2200-2100 ปีก่อนคริสตกาล) แก้ปัญหาน้ำท่วม พระองค์ได้แบ่งดินแดนจีนออกเป็นเก้ามณฑล บันทึกประวัติศาสตร์เช่นโจวหลี่และฮั่นชูหมวด "ศาสตรนิพนธ์ภูมิศาสตร์" (เล่มที่ 28) บันทึกว่าเป๊งจิ๋วเป็นหนึ่งในเก้ามณฑล มณฑลเป๊งจิ๋วมีพื้นที่ครอบคลุมนครเป่าติ้ง มณฑลเหอหนาน และนครไท่หยวนกับต้าถงในมณฑลชานซีในปัจจุบัน

**ประวัติศาสตร์**

**ราชวงศ์ฮั่นและก่อนหน้า**
แผนที่แสดงมณฑลช่วงก่อนยุคสามก๊ก(ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่น ค.ศ. 189)

**ยุคสามก๊ก**

**ยุคสิบหกรัฐ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:มณฑลของจีนโบราณ
หมวดหมู่:มณฑลของราชวงศ์ฮั่น
เดสตินี อูดอกี

อิเนโยมา เดสตินี อูดอกี (Ineyoma Destiny Udogie; เกิด 28 พฤศจิกายน 2002) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอิตาลี ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายให้กับทอตนัมฮอตสเปอร์ และทีมชาติอิตาลี

**ระดับสโมสร**

**เฮลแลสเวโรนา**
อูโดกีได้รับการพัฒนาฝีเท้าจากระบบเยาวชนของเฮลแลสเวโรนา และเปิดตัวในเซเรียอาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน 2020 ในเกมเสมอ 2–2 กับเอซีมิลาน โดยลงเล่นไปทั้งสิ้น 6 นัด

**อูดีเนเซ**
เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2021 อูโดกีย้ายไปร่วมทีมอูดีเนเซด้วยสัญญายืมตัวตลอดฤดูกาลพร้อมออปชันซื้อขาด เขาลงเล่นให้สโมสร 37 นัด โดยส่วนใหญ่เป็นวิงแบ็กซ้าย และยิงได้ 5 ประตู

**ทอตนัมฮอตสเปอร์**
เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม 2022 ทอตนัมฮอตสเปอร์ยืนยันว่าพวกเขาได้เซ็นสัญญากับอูโดกีแบบถาวรด้วยสัญญา 5 ปีจนถึงปี 2027 โดยที่อูโดกีถูกส่งตัวกลับไปให้อูดิเนเซยืมตัวทันทีสำหรับฤดูกาล 2022–23 อูโดกีประเดิมสนามให้กับทอตนัมเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม 2023 ระหว่างนัดแรกของพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2023–24 โดยเป็นตัวจริงในเกมเยือนเบรนต์ฟอร์ด

**ระดับทีมชาติ**
อูโดกีเกิดในอิตาลี มีเชื้อสายไนจีเรีย เขาเป็นนักฟุตบอลเยาวชนทีมชาติของอิตาลี
เมื่อวันที่ 3 กันยายน 2021 เขาเปิดตัวกับทีมชาติอิตาลีรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี โดยเป็นตัวจริงในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2023 รอบคัดเลือกกับลักเซมเบิร์ก ซึ่งจบลงด้วยชัยชนะ 3–0

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากเวโรนา
หมวดหมู่:ชาวอิตาลีเชื้อสายไนจีเรีย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติอิตาลี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซเรียอา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเฮลแลสเวโรนา
หมวดหมู่:ผู้เล่นอูดีเนเซกัลโช
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก
มิจิโนกุ

มิจิโนกุ (みちのく) อาจหมายถึง- แคว้นมุตสึ - บางครั้งก็ถูกเรียกว่า "แคว้นมิจิโนกุ"- ภูมิภาคโทโฮกุ - ภูมิภาคที่รวมแคว้นมุตสึและแคว้นเดวะในอดีต- มิจิโนกุ (รถไฟ) - ชื่อเล่นหนึ่งของรถไฟชั้นหนึ่งของบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก- ธนาคารมิจิโนกุ - สถาบันการเงินที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคโทโฮคุ- ทากะ มิจิโนกุ - นักมวยปล้ำอาชีพชายชาวญี่ปุ่น- สวนมิจิโนกุ - สวนสาธารณะในเมืองคาวาซากิ จังหวัดมิยางิ
หมวดหมู่:ภาคโทโฮกุ
หอศิลปมหาวิทยาลัยกรุงเทพ

หอศิลปมหาวิทยาลัยกรุงเทพ หรือ BUG (Bangkok University Gallery) เป็นหอศิลป์และพิพิธภัณฑ์ในในกรุงเทพมหานคร 
หอศิลปมหาวิทยาลัยกรุงเทพเป็นหอศิลป์เอกชน 2 ชั้น ในวิทยาเขตกล้วยน้ำไทของมหาวิทยาลัยกรุงเทพ Bangkok Art Map ระบุว่าหอศิลปมหาวิทยาลัยกรุงเทพเป็นหอศิลป์ที่ "ใหญ่ที่สุดและดีที่สุดแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร"

**ดูเพิ่ม**
 มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัยในประเทศไทย
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตคลองเตย
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
ฮิโรกิ นานามิ

ฮิโรกิ นานามิ (Nanami Hiroki, เกิด 16 มกราคม) เป็นนักแสดง นักพากย์ และ นักร้องหญิง ชาวญี่ปุ่น อดีตนักแสดงบทผู้ชายของคณะละครทาการาซึกะ
เกิดที่เมืองมิโตะ จังหวัดอิบารากิ ส่วนสูง 173.5ซม. หมู่เลือดโอ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดอิบารากิ
หมวดหมู่:นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักร้องหญิงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น
ฟาเบียนา โกเมซ

ฟาเบียนา โกเมซ (Fabiana Gómez; เกิดวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1986 ในมอนเตวิเดโอ) เป็นนักวอลเลย์บอลชายหาดและอดีตนักเทนนิสชาวอุรุกวัย
เธอเป็นชาวอุรุกวัยคนแรกร่วมกับมาริอา เอวเฆเนีย นิเอโต ที่แข่งวอลเลย์บอลชายหาดชิงแชมป์โลก

**ผลงาน**
แพนอเมริกันเกมส์- ค.ศ. 2011: อันดับ 6- ค.ศ. 2015: จะกำหนดภายหลัง
วอลเลย์บอลชายหาดชิงแชมป์โลก- ค.ศ. 2015: อันดับ 37

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Profile at FIVB-  Profile at Toronto 2015
หมวดหมู่:นักวอลเลย์บอลชายหาดชาวอุรุกวัย
หมวดหมู่:นักเทนนิสหญิงชาวอุรุกวัย
เตียวเภา

เตียวเภา มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า จาง ผู่ (p=Zhāng Pǔ) เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนในศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก เป็นขุนพลของรัฐวุยก๊กใต้บังคับบัญชาของโจฮิวระหว่างยุทธการที่เซ็กเต๋ง
เตียวเภาเป็นตัวละครสมมติในนวนิยายสามก๊ก ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ

**ในนิยายสามก๊ก**
เตียวเภาปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยายสามก๊กตอนที่ 96efn|ตรงกับสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ตอนที่ 74 เตียวเภาเป็นกองหน้าที่ทัพโจฮิว ได้รับมอบหมายให้นำทหารหลายพันนายไปต่อสู้กับทหารง่อก๊ก เตียวเภาขี่ม้าออกไปแล้วพูดว่า "พวกโจรจงรีบยอมจำนนเสีย!" ชีเซ่งขี่ม้าออกไปรบกับเตียวเภา เตียวเภาสู้ไม่ได้ก็ล่าถอยกลับมาหาโจฮิว โจฮิวจึงคิดจะใช้กลพิศดารในการพิชิตทัพง่อก๊ก จึงให้เตียวเภากำลังทหาร 20,000 นายไปซุ่มโจมตีทางใต้ของเซ็กเต๋ง (石亭 ฉือถิง) ด้านลกซุนแม่ทัพใหญ่ทัพง่อก๊กมอบหมายให้จูหวนและจวนจ๋องนำทหารคนละ 30,000 นายยกไปตามทางเซ็กเต๋งไปยังหลังค่ายของโจฮิวและจุดไฟเผา ระหว่างที่จูหวนยกกำลังไปหลังค่ายโจฮิว ก็พบเตียวเภากำลังซุ่มทหารอยู่ เตียวเภาไม่รู้ว่ากองกำลังที่ยกมาเป็นทหารง่อก๊ก จึงถูกจูหวนใช้ดาบสังหาร

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก- รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้), ตอนที่ 92.
หมวดหมู่:ตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก
หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก 1982

หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก
หมวดหมู่:ฟุตบอลโลก 1982
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศสเปน
หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก 2030

หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก
หมวดหมู่:ฟุตบอลโลก 2030
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศอาร์เจนตินา
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศปารากวัย
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศอุรุกวัย
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศสเปน
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศโปรตุเกส
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศโมร็อกโก
หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก 2026

หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก
หมวดหมู่:ฟุตบอลโลก 2026
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศแคนาดา
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในสหรัฐ
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศเม็กซิโก
หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก 1970

หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก
หมวดหมู่:ฟุตบอลโลก 1970
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศเม็กซิโก
หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก 1986

หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก
หมวดหมู่:ฟุตบอลโลก 1986
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศเม็กซิโก
เสื่อ (หน่วยวัด)

เสื่อ หรือ โจ (畳 หรือ 帖) เป็นหน่วยวัดขนาดพื้นที่ของห้องซึ่งใช้ในญี่ปุ่น มีที่มาจากเสื่อทาตามิ โดยเสื่อทาตามิอาจมีขนาดแตกต่างกันไป แต่ขนาดเสื่อที่ใช้เป็นหน่วยนี้ได้ถูกกำหนดไว้อย่างชัดเจนว่าเท่ากับ 1.62 ตารางเมตร 

**ภาพรวม**
ที่ญี่ปุ่นนั้นแต่เดิมพื้นที่ของพื้นห้อง โดยเฉพาะห้องญี่ปุ่น จะแสดงด้วยจำนวนเสื่อทาตามิที่ปูภายในห้อง และต่อมาแม้แต่ในห้องที่ไม่ได้ปูเสื่อทาตามิก็ยังมีการนำหน่วยนี้มาใช้เพื่อแสดงพื้นที่ด้วย เพื่อความสะดวก ในยุคปัจจุบันนี้ก็ยังถูกใช้ทั่วไปเนื่องจากเป็นหน่วยที่บอกแล้วเห็นภาพชัด
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเสื่อทาตามิมีหลายขนาด พื้นที่จึงแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับขนาดเสื่อทาตามิที่ใช้เป็นมาตรฐาน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ห้อง
หมวดหมู่:หน่วยพื้นที่
หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก 2014

หมวดหมู่:ฟุตบอลโลก 2014
หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศบราซิล
หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก 2010

หมวดหมู่:ฟุตบอลโลก 2010
หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศแอฟริกาใต้
หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก 1990

หมวดหมู่:ฟุตบอลโลก 1990
หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศอิตาลี
สึโบะ

สึโบะ (tsubo) หรือ พย็อง (평) เป็นหน่วยวัดพื้นที่ตามมาตราชั่งตวงวัดของญี่ปุ่น ในกฎการชั่งน้ำหนักและการวัดในยุคเมจิได้นิยามไว้ให้สึโบะเท่ากับพื้นที่ 400/121 ตารางเมตร คือประมาณ ul=m2 ซึ่งเท่ากับพื้นที่ของสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่มีด้านยาว 6 ชากุ
1 สึโบะ = 2 เสื่อ (ทาตามิ)
ในญี่ปุ่น ตามกฎบัญญัติการวัดตั้งแต่ปี 1966 ได้ห้ามใช้สึโบะในการทำธุรกรรมหรือการรับรอง โดยกำหนดให้ใช้ ตารางเซนติเมตร ตารางเมตร เฮกตาร์ ตารางกิโลเมตร ฯลฯ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หน่วยพื้นที่
หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก 1974

หมวดหมู่:ฟุตบอลโลก 1974
หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก 1978

หมวดหมู่:ฟุตบอลโลก 1978
หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศอาร์เจนตินา
ท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ–อังกอร์

ท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ–อังกอร์ (អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិសៀមរាបអង្គរ; อากาสยานฐานอนฺตรชาติเสียมราบองฺคร; Siem Reap–Angkor International Airport, Aéroport International de Siem Reap-Angkor) ตั้งอยู่ที่อำเภอสูทรนิคม จังหวัดเสียมราฐ ประเทศกัมพูชา เป็นท่าอากาศยานแห่งใหม่ของเมืองเสียมราฐ อยู่ห่างจากด็อมแด็กทางตะวันออกเฉียงเหนือ 18 กิโลเมตร อยู่ห่างจากนครวัดทางตะวันออก 40 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากตัวเมืองเสียมราฐทางตะวันออก 50 กิโลเมตร โดยสร้างขึ้นเพื่อทดแทนท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐเดิมที่มีขนาดคับแคบไม่เพียงพอต่อจำนวนผู้โดยสารที่เพิ่มขึ้น การเปิดให้บริการท่าอากาศยานนั้น ทำให้ท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ–อังกอร์เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดในประเทศกัมพูชา

**ประวัติ**
จากจำนวนผู้โดยสารที่เพิ่มตัวขึ้น ท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐที่มีอยู่เดิมจะไม่สามารถรับมือกับผู้โดยสารที่มากขึ้นได้ เนื่องจากอาคารผู้โดยสารที่มีอยู่มีขนาดเล็ก โดยสามารถรองรับผู้โดยสารได้มากกว่า 10 ล้านคนต่อปีเท่านั้น รัฐบาลกัมพูชาจึงตัดสินใจสร้างท่าอากาศยานแห่งใหม่ทดแทนท่าอากาศยานเดิมในเสียมราฐ โครงการนี้เปิดตัวครั้งแรกในปี 2010 และได้เลือกบริษัท Yunnan Investment Holdings Limited สัญชาติจีนในการก่อสร้างท่าอากาศยานในเดือนธันวาคม 2016 ท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ–อังกอร์มีการก่อสร้างภายใต้ข้อตกลงการสร้าง-ปฏิบัติการ-โอน 55 ปี

**รายละเอียดท่าอากาศยาน**
การก่อสร้างท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ–อังกอร์จะแบ่งเป็นสามระยะ มูลค่า 1.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ บนพื้นที่ 700 เฮกตาร์ ท่าอากาศยานมีอาคารผู้โดยสารพร้อมสะพานเทียบเครื่องบิน 15 แห่ง อาคารขนส่งสินค้า หอควบคุมการจราจรทางอากาศ ทางวิ่งยาว 3,605 เมตรพร้อมทางขับคู่ขนาน ในระยะแรกอาคารผู้โดยสารสามารถรองรับผู้โดยสารได้ 7 ล้านคนต่อปี
ในระยะแรก ท่าอากาศยานจะมีทางวิ่งที่รองรับอากาศยานลำตัวแคบเช่น โบอิง 737 และแอร์บัส เอ320 โดยจะขยายเพิ่มเติมเพื่อรองรับอากาศยานลำตัวกว้าง เช่นโบอิง 747, โบอิง 777, โบอิง 787, แอร์บัส เอ330 และแอร์บัส เอ350 และจะเพิ่มความจุของท่าอากาศยานเป็น 12 ล้านคนต่อปีภายในปี 2030 ระยะที่ 3 ซึ่งมีกำหนดแล้วเสร็จภายในปี 2050 จะเพิ่มความจุผู้โดยสารรวมเป็นกว่า 20 ล้านคนต่อปี สนามบินมีแผนจะเชื่อมต่อกับทางด่วนท่าอากาศยานโดยตรงจากตัวเมือง   สามารถรองรับการขนส่งสินค้าทางอากาศได้ 10,000 ตันต่อปีตั้งแต่ปี 2566 และ 26,000 ตันต่อปีตั้งแต่ปี 2583

**รายชื่อสายการบิน**
ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2024 ท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ–อังกอร์มีสายการบินที่ให้บริการเส้นทางดังนี้:

**ดูเพิ่ม**
 ท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ- รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศกัมพูชา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดเสียมราฐ
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2566
เรือรบสหรัฐ (ยูเอสเอส)

ไฟล์:US_Navy_060618-N-8492C-221_The_Kitty_Hawk,_Ronald_Reagan_and_Abraham_Lincoln_Carrier_Strike_groups_sail_in_formation.jpg|alt=|thumb|350x350px|เรือยูเอสเอส คิตตีฮอว์ค, ยูเอสเอส โรนัลด์เรแกน และยูเอสเอส อับราฮัมลินคอล์น ในรูปขบวนกองเรือบรรทุกเครื่องบินโจมตีในทะเลฟิลิปปินส์
เรือรบสหรัฐ (United States Ship) หรือใช้คำย่อในคำนำหน้าชื่อเรือว่า ยูเอสเอส (USS หรือ U.S.S.) ใช้ในการระบุถึงเรือในประจำการของกองทัพเรือสหรัฐและใช้งานกับเฉพาะเรือที่ได้เข้าประจำการแล้วเท่านั้น ซึ่งก่อนเข้าประจำการ เรืออาจจะถูกเรียกว่า หน่วยเรือก่อนเข้าประจำการ (pre-commissioning unit: PCU) ซึ่งชื่อเรืออย่างเป็นทางการจะถูกเรียกโดยไม่มีคำนำหน้าชื่อเรือ
หลังจากเรือถูกปลดประจำการ เรือจะถูกเรียกโดยไม่มีคำนำหน้าชื่อเรือ แม้ว่าผู้คนทั่วไปจะเรียกเรือที่ปลดประจำการเหล่านั้นด้วยคำนำหน้าว่า "ex-" ในรูปแบบของ ex-ชื่อเรือ แม้เรือนั้นยังใช้การในราชการกองทัพเรืออยู่แต่ไม่ได้เข้าประจำการในการรบ จะใช้คำนำหน้าเรือว่า USNS ซึ่งย่อมาจาก United States Naval Ship
ในช่วงเริ่มต้นกองทัพเรือสหรัฐ ไม่มีวิธีมาตรฐานในการกำหนดรูปแบบเรือของกองทัพเรือสหรัฐ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2450 เมื่อประธานาธิบดีทีโอดอร์ โรเซอเวลต์ ออกคำสั่งฝ่ายบริหารที่ 549 ในวันที่ 8 มกราคม โดยกำหนดให้เรือของกองทัพเรือสหรัฐทุกลำจะมีการกำหนด "ชื่อของเรือดังกล่าว จะนำหน้าด้วยคำว่า เรือรบสหรัฐ (United States Ship) หรือตัวอักษร U.S.S. และไม่มีคำหรืออักษรอื่นใด"
ข้อบังคับของกองทัพเรือในปัจจุบัน กำหนดให้มีการจำแนกประเภทและสถานะของเรือรบและยานรบ ดังนี้
# ผู้บัญชาการยุทธนาวีสหรัฐจะต้องรับผิดชอบใน ... การกำหนดประเภท เพื่อวัตถุประสงค์ในการบริหารการเดินเรือในทะเลและการกำหนดสถานะของเรือแต่ละลำรวมถึงเรือบริการสนับสนุนต่าง ๆ
# เรือและยานที่เข้าประจำการให้เรียกว่า "เรือรบสหรัฐ" (United States Ship) หรือ "U.S.S."
# เรือที่มีลูกเรือเป็นพลเรือนของกองบัญชาการการลำเลียงทางทหารของกองทัพเรือสหรัฐหรือกองบัญชาการอื่น ๆ ที่ถูกกำหนดสถานะเรือเป็น "สถานะใช้งาน" "พร้อมให้บริการ" จะถูกเรียกว่า "เรือเดินสมุทรสหรัฐ" (United States Naval Ship) หรือ "U.S.N.S."
# เรือและเรือบริการที่ถูกกำหนด "สถานะใช้งาน, พร้อมให้บริการ" ยกเว้นตามที่ได้อธิบายไว้ในข้อ 3 ของบทความนี้ จะต้องอิงตามชื่อของการจัดประเภทที่ถูกกำหนด และหมายเลขตัวเรือ (เช่น "HIGH POINT PCH-1" หรือ " YOGN-8")
:—  ข้อบังคับกองทัพเรือสหรัฐฯ, 1990, มาตรา 0406

**ดูเพิ่ม**
 เรือหลวง- หมายเลขตัวเรือ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กองทัพเรือสหรัฐ
หมวดหมู่:คำนำหน้าชื่อเรือ
ประมวลกฎหมายยาเสพติด

ประมวลกฎหมายยาเสพติด เป็นประมวลกฎหมายลำดับที่ 8 ของไทยที่ได้บังคับใช้เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2564 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่อเป็นการยกเครื่องแนวทางการแก้ปัญหายาเสพติด โดยเป็นการรวบรวมกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับยาเสพติดหลายฉบับที่กระจายอยู่ตามที่ต่าง ๆ ให้มาอยู่ในกฎหมายฉบับเดียว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประมวลกฎหมายไทย
หมวดหมู่:กฎหมายไทยในปี พ.ศ. 2564
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ขอนแก่น

พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ขอนแก่น เริ่มก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2510 เพื่อจัดรวบรวม รักษาและจัดแสดงโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ สร้างเสร็จและเปิดโดยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรเมื่อ พ.ศ. 2515 มีการจัดแสดงทั้งแบบถาวรและชั่วคราว 

**นิทรรศการ == 

**ยุคก่อนประวัติศาสตร์**
จัดแสดงเรื่องราวในอดีตของขอนแก่นซึ่งเป็นแหล่งอารยธรรมสำคัญของภาคอีสาน จากหลายหลักฐานที่พบทางโบราณคดีจึงสามารถสรุปได้ว่า มีชุมชนโบราณตั้งถิ่นฐานอยู่ในเขตจังหวัดเป็นจำนวนมาก- การตั้งถิ่นฐาน เครื่องใช้ พิธีกรรมการฝังศพ และการค้นพบทางโบราณคดีที่สำคัญ - เมืองและชุมชนโบราณ- อารยธรรมทวารวดี- ใบเสมา ศาสนาและความเชื่อ เครื่องแต่งกาย อักษร สถาปัตยกรรม วัตถุทางโบราณคดีที่นำมาจากฟ้าแดดสงยาง อำเภอกมลาไสย จังหวัดกาฬสินธุ์ - วัฒนธรรมเขมรและอารยธรรมลพบุรี-  เครื่องเซรามิก วัฒนธรรมไทย - ลาว- วิวัฒนาการของศิลปะในประเทศไทย- ร่องรอยอดีต ประวัติศาสตร์เมือง วิถีชีวิต และวัฒนธรรมพื้นบ้าน
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ขอนแก่นได้รวบรวมโบราณสถานทางภาคเหนือและภาคตะวันออกของประเทศไทย โดยเฉพาะที่พบในบ้านเชียง จังหวัดอุดรธานี ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมขององค์การยูเนสโก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองขอนแก่น
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในจังหวัดขอนแก่น
ขอนแก่น
วัดแค (อำเภอท่าเรือ)

วัดแค หรือ วัดแคอรัญญิก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำป่าสัก ในตำบลปากท่า อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เนื่อที่ 12 ไร่ 1 งาน 26 ตารางวา ปัจจุบันมีเจ้าอาวาสคือ พระครูพิทักษ์อรัญกิจ (วิชัย ฐิติคุโณ)
วัดแคตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2295 ไม่ปรากฏนามผู้สร้าง ผู้บริจาคที่ดินได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม  พ.ศ. 2535 โบราณสถานสำคัญคือ เจดีย์โบราณ 3 องค์ ด้านหลังอุโบสถ ภายในวัดได้ให้ทางราชการใช้ที่ดินตั้งโรงเรียนคือ โรงเรียนวัดแค จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2465 เริ่มแรกได้ใช้ศาลาการเปรียญในการทำการเรียนการสอน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
แค
แอร์เอเชียแคมโบเดีย

แอร์เอเชียแคมโบเดีย (អ៊ែរ អេស៊ា ខេមបូឌា) เป็นสายการบินราคาประหยัดสัญชาติกัมพูชา ที่มีฐานการบินที่ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ สายการบินก่อตั้งขึ้นผ่านการทำกิจการร่วมค้าระหว่างแอร์เอเชียและกลุ่มนักลงทุนศิวิไลซ์เอเชียในวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2022 โดยได้เริ่มดำเนินงานในวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2024

**ประวัติ**
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2017 แอร์เอเชียวางแผนที่จะเปิดสายการบินในเครือในประเทศกัมพูชาเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวที่เพิ่มขึ้นจากมาเลเซียที่มาเยือนเมืองต่างๆ ของกัมพูชา ทั้งพนมเปญ เสียมราฐ และพระสีหนุ แผนการำจัดตั้งทั้งหมดหยุดชะงักจนแอร์เอเชียกลับมาดำเนินการต่อในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2019 ซึ่งจะได้รับการสนับสนุนจากสำนักงานเลขาธิการการบินพลเรือนแห่งรัฐในเดือนมกราคม ค.ศ. 2020
เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2022 แอร์เอเชียและศิวิไลซ์เอเชีย ลงนามในข้อตกลงร่วมทุนเพื่อก่อตั้งแอร์เอเชียแคมโบเดีย โดยกลุ่มแคปิตอล เอ เบอร์ฮาดจะถือหุ้นส่วน 51% ในขณะที่กลุ่มศิวิไลซ์เอเชียจะถือหุ้น 49% ที่เหลือ สายการบินคาการณ์ว่าจะได้รับการอนุมัติในวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2024 และคาดการณ์ว่าจะเริ่มดำเนินงานในวันที่ 2 พฤษภาคมของปีเดียวกัน

**จุดหมายปลายทาง**
แอร์เอเชียแคมโบเดียจะให้บริการเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทางในระยะสี่ชั่วโมงจากฐานการบิน โดยจะให้บริการสู่จุดหมายปลายทางในอาเซียนเป็นหลัก และมีการคาดการณ์ว่าจะทำการบินในเส้นทางสู่อินเดีย จีน และประเทศในเอเชียเหนือ

**ฝูงบิน**
ไฟล์:XU-819 - Airbus A320-214 - AirAsia Cambodia SIN 220325.jpg|thumb|แอร์บัส เอ320-200 ของแอร์เอเชียแคมโบเดีย
ณ เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2025 แอร์เอเชียแคมโบเดียมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
แอร์เอเชียแคมโบเดียมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 13.4 ปี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สายการบินต้นทุนต่ำ
หมวดหมู่:แอร์เอเชีย
หมวดหมู่:สายการบินสัญชาติกัมพูชา
หมวดหมู่:สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:บริษัทกัมพูชาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2565
สาธารณรัฐอิรัก (ค.ศ. 1958–1968)

สาธารณรัฐอิรัก (translit=al-Jumhūriyyah al-'Irāqiyyah) หรือเรียกขานอีกนามหนึ่งว่า สาธารณรัฐอิรักที่หนึ่ง เช่นเดียวกันกับ  อิรักสมัยกอซิม (1958–1963) และ อิรักสมัยนาศิร (1963–1968) เป็นรัฐที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1958 ภายใต้การปกครองของประธานาธิบดี มุฮัมมัด นะญีบ อัรรุบาอี และนายกรัฐมนตรี อับดุลกะรีม กอซิม ขึ้นสู่อำนาจครั้งแรกผ่านการปฏิวัติ 14 กรกฎาคม ซึ่งราชวงศ์ฮัชไมต์ของราชอาณาจักรอิรักถูกโค่นล้ม ส่งผลให้ราชอาณาจักรและสหพันธรัฐอาหรับล่มสลายและก่อตั้งสาธารณรัฐอิรักขึ้น ต่อมากลุ่มชาตินิยมอาหรับเข้ายึดอำนาจและโค่นล้มกอซิมในการปฏิวัติรอมฎอนในเดือนกุมภาพันธ์ 1963 จากนั้นกลุ่มนัสเซอริสต์ก็รวมอำนาจของตนหลังจากการรัฐประหารอีกครั้งในเดือนพฤศจิกายน 1963 ยุคนั้นสิ้นสุดลงด้วยการที่พรรคบะอัธขึ้นสู่อำนาจในการทำรัฐประหารในเดือนกรกฎาคม 1968

**การเปลี่ยนแปลงอาณาเขต**
อิรักได้ควบคุมดินแดนของอดีตราชอาณาจักรอิรักทั้งหมด และจอร์แดนก็กลายเป็นรัฐเอกราชอีกครั้ง

**จุดมุ่งหมายในอาณาเขต**
กอซิมระบุเฉพาะถึงขอบเขตจำกัดทางเหนือ–ใต้จากจุดเหนือสุดถึงจุดใต้สุด ตามสโลแกนที่มีชื่อเสียงของระบอบว่า "จากซาโคทางเหนือถึงคูเวตทางใต้" ซาโคคือชายแดนระหว่างอิรักกับตุรกี รัฐบาลกอซิมในอิรักและผู้สนับสนุนสนับสนุนลัทธิไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดของชาวเคิร์ดต่อสิ่งที่พวกเขาเรียกว่า "เคอร์ดิสถานที่ผนวกเข้ากับอิหร่าน" ซึ่งหมายความว่าอิรักสนับสนุนการรวมรัฐเคอร์ดิสถานของอิหร่านเข้ากับเคอร์ดิสถานของอิรัก รัฐบาลกอซิมยื่นข้อเรียกร้องที่ไม่เปิดเผยต่อฆูเซสถาน โดยอ้างสิทธิเหนือคูเวตอย่างไม่เปิดเผย ซึ่งในขณะนั้นถูกอังกฤษควบคุมจนกระทั่งได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1961

**เศรษฐกิจ**
ภายใต้ระบอบการปกครองของกอซิม รัฐบาลอิรักดำเนินการและวางแผนเกี่ยวกับเศรษฐกิจได้ส่งเสริมหลักการทางเศรษฐกิจเก้าประการ: (1) การวางแผนเศรษฐกิจทั่วทั้งเศรษฐกิจ; (2) รื้อการผูกขาดและเสริมสร้างความเข้มแข็งให้กับชนชั้นกลาง (3) ปลดปล่อยเศรษฐกิจจากจักรวรรดินิยม (4) การยกเลิกระบบการถือครองที่ดิน (5) สร้างการค้ากับทุกประเทศ (6) ความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจที่ใกล้ชิดกับประเทศอาหรับ (7) การขยายภาครัฐ (8) การให้กำลังใจภาคเอกชน และ (9) สร้างอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจที่สูงขึ้น

**ธงชาติและตราแผ่นดิน**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อิรัก
หมวดหมู่:ประเทศอิรัก
อ
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2501
วัดยาย

วัดยาย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลม่วงยาย อำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 4 ไร่
วัดยาย หรือ วัดหลวงพ่อทิพย์ เริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2259 โดยตั้งเป็นสำนักสงฆ์ ไม่มีพระสงฆ์จำพรรษา ต่อมีพระครูบาอาทิตย์ได้เดินธุดงค์มาปักกลดใต้ต้นศรีดอนหัวนา ชาวบ้านจึงได้นิมนต์มาพักที่สำนักสงฆ์ และท่านได้อัญเชิญพระพุทธรูปมาประดิษฐานด้วย 1 องค์ เป็นพระพุทธรูปทองสำริดรมดำ ขนาดหน้าตักกว้าง 90 เซนติเมตร สูงจากฐาน 117 เซนติเมตร เป็นพระสิงห์ 3 ปางมารวิชัย ต่อมามีการสร้างวิหารแต่ไม่เสร็จ ครูบาอาทิตย์ร่วมกับชาวบ้านจึงย้ายไปตั้งวัดยังสถานที่ใหม่เมื่อ พ.ศ. 2263 
เมื่อ พ.ศ. 2465 ได้สร้างวิหาร แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2471 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2488 และเมื่อ พ.ศ. 2538 ได้เริ่มบูรณะสร้างวิหารหลังปัจจุบันจนถึง พ.ศ. 2542 จึงแล้วเสร็จ

วัดมีพระพุทธรูปสำคัญคือ พระเจ้าตองติ๊บ (พระเจ้าทองทิพย์) เป็นพระพุทธรูปโลหะสำริด ขนาดหน้าตัก 2 ศอก ได้มาจากวัดร้างแห่งหนึ่งริมฝั่งแม่น้ำงาว นอกจากนั้นยังมีพระธาตุรัตนมณีศรีบุญอนันต์ สร้างขึ้นเพื่อเป็นที่ระลึกพุทธชยันตี 2600 ปี แห่งการตรัสรู้ของพระพุทธเจ้าในวันวิสาขบูชา พ.ศ. 2555

**อ้างอิง**
ยาย
หมวดหมู่:อำเภอเวียงแก่น
พิพิธภัณฑ์เด็ก

พิพิธภัณฑ์เด็กบูเอลล์ ในเมืองพิวโบล รัฐโคโลราโด ได้รับการจัดอันดับเป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะเด็กอันดับ 2 ในสหรัฐอเมริกาโดย Child Magazine
พิพิธภัณฑ์เด็ก เป็นสถาบันที่จัดเตรียมนิทรรศการและรายการเพื่อส่งเสริมประสบการณ์การเรียนรู้ตามอัธยาศัยสำหรับเด็ก พิพิธภัณฑ์เด็กแตกต่างกับพิพิธภัณฑ์แบบดั้งเดิมที่โดยทั่วไปมีนโยบายห้ามแตะต้องสิ่งจัดแสดง พิพิธภัณฑ์เด็กมีสิ่งจัดแสดงเชิงตอบโต้ที่ออกแบบมาเพื่อให้เด็กจับต้องได้ ทฤษฎีที่อยู่เบื้องหลังการจัดแสดงเช่นนี้คือกิจกรรมที่สามารถเป็นสื่อการสอน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวัยเด็กเล็ก พิพิธภัณฑ์เด็กส่วนใหญ่เป็นองค์กรไม่แสวงผลกำไร และหลายแห่งดำเนินการโดยอาสาสมัคร หรือเจ้าหน้าที่มืออาชีพจำนวนไม่มาก
องค์กรวิชาชีพระดับนานาชาติของพิพิธภัณฑ์เด็ก ได้แก่ สมาคมพิพิธภัณฑ์เด็ก (The Association of Children's Museums; ACM) ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2505 ในชื่อสมาคมพิพิธภัณฑ์เยาวชนอเมริกัน (The American Association of Youth Museums; AAYM) ในปี พ.ศ. 2550 มีสถาบันที่เป็นสมาชิกของสมาคมทั้งหมด 341 แห่งใน 23 ประเทศ และสมาคมพิพิธภัณฑ์เด็กแห่งยุโรปแฮนส์ออน! (The Hands On! Europe Association of Children's Museum; HO!E) ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2537 โดยมีสถาบันที่เป็นสมาชิกใน 34 ประเทศเมื่อปี พ.ศ. 2550 พิพิธภัณฑ์หลายแห่งที่เป็นสมาชิกของสมาคมพิพิธภัณฑ์เด็ก (ACM) เสนอการเป็นสมาชิกภาพร่วมกัน โดยอนุญาตให้สมาชิกของพิพิธภัณฑ์หนึ่งสามารถเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์อื่น ๆ ทั้งหมดได้ฟรีหรือลดราคา

**อ้างอิง**
เด็ก
สนามฮอกกี้น้ำแข็ง

ไฟล์:General_Motors_Place.jpg|thumb|300x300px| โรเจอร์สอะรีนา ในแวนคูเวอร์ จะเห็นทีม แวนคูเวอร์คานัคส์ (สีน้ำเงิน) และ นิวยอร์ก เรนเจอร์ส (สีขาว) อุ่นเครื่องก่อนเกม
สนามฮอกกี้น้ำแข็ง หรือ สนามกีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง (Ice hockey arena, Ice hockey venue หรือ Ice hockey stadium) เป็นสถานที่จัดกีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง หรือกีฬาอื่น ๆ เช่น บรูมบอล ริงเงตต์ และ ลานแบนดี

**สนามกีฬาในร่มอเนกประสงค์**
สนามฮอกกี้น้ำแข็งจำนวนหนึ่งได้รับการออกแบบเพื่อใช้ในกีฬาหลายประเภท เช่น บาสเก็ตบอล ในสนามกีฬาในร่มอเนกประสงค์หลายแห่ง เช่น ยูไนเต็ดเซ็นเตอร์ ในชิคาโก และ คริปโต.คอม อารีนา ในลอสแอนเจลิส พื้นไม้อัดหุ้มฉนวนจะถูกวางทีละชิ้น บนพื้นผิวน้ำแข็ง จากนั้นจึงวางแผงสนามบาสเก็ตบอล ถูกวางไว้เหนือสิ่งนั้น

**ประเทศไทย**

**ดูเพิ่ม**
 ลานฮอกกี้น้ำแข็ง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สนามฮอกกี้น้ำแข็ง-  Hockeyarenas.net ข้อมูลเกี่ยวกับสนามฮอกกี้น้ำแข็งจากทั่วโลก-  rinktime.com ไดเรกทอรีของสนามฮอกกี้น้ำแข็งทั่วอเมริกาเหนือ ก่อตั้งเมื่อปี 1997
อำนาจชั่วคราวของแนวร่วมในอิรัก

อำนาจชั่วคราวของแนวร่วมในอิรัก (CPA; سلطة الائتلاف المؤقتة, هاوپەيمانى دەسەڵاتى كاتى) เป็นรัฐบาลเฉพาะกาลของอิรักที่ก่อตั้งขึ้นหลังจากการบุกครองประเทศเมื่อวันที่ 19 มีนาคม 2003 โดยกองกำลังข้ามชาติที่นำโดยสหรัฐ (หรือ 'แนวร่วม') และการล่มสลายของอิรักบะอษ์
การก่อตั้งนั้นอ้างถึงข้อมติของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่ 1483 (2003) และกฎแห่งสงครามของแนวร่วมก่อตั้งขึ้นในเดือนพฤษภาคม 2003 และมอบอำนาจให้ฝ่ายบริหาร นิติบัญญัติ และตุลาการเหนือรัฐบาลอิรักตั้งแต่ช่วงก่อตั้ง CPA เมื่อวันที่ 21 เมษายน 2003 จนถึงยุติกิจการเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2004 (14 เดือน 1 สัปดาห์)
แนวร่วมถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงถึงการจัดการกองทุนที่จัดสรรไว้สำหรับการฟื้นฟูอิรักอย่างไม่ถูกต้อง โดยที่เงินจำนวนมากกว่า 8 พันล้านดอลลาร์เหล่านี้ไม่ได้รับการตรวจสอบ รวมถึงเงินสดกว่า 1.6 พันล้านดอลลาร์ที่เกิดขึ้นในห้องใต้ดินในเลบานอน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประเทศอิรัก
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อิรัก
หมวดหมู่:สงครามอิรัก
หมวดหมู่:การยึดครองอิรัก
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2547
วัดห้วยลึก (จังหวัดเชียงราย)

วัดห้วยลึก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลม่วงยาย อำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 4 ไร่
วัดห้วยลึกตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2478 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2564
วัดมีรูปแบบศิลปะลาว วิหารหลักปัจจุบันสร้างแทนหลังเก่าที่มีสภาพทรุดโทรมก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2541 ทางวัดห้วยลึกได้สร้างพระธาตุหลวงเวียงจันทน์จำลอง
โบราณวัตถุในวัดมีพระพุทธรูปไม้มงคลแกะสลักทำมาจากไม้ค้ำ ไม้ยอ ไม้คูณ หรือไม้กฤษณา มีจำนวนทั้งหมด 35 องค์ มีอายุราว 200–300 ปี เป็นพระพุทธรูปไม้ที่บรรพบุรุษได้นำติดตัวเข้ามาครั้งอพยพจาก สปป.ลาว สมัยสงครามอินโดจีน วัดยังมีเรือขุดโบราณไม้ตะเคียนที่ชาวบ้านพบเจอและนำขึ้นมาจากสันดอนทรายกลางแม่น้ำโขงบริเวณใกล้หมู่บ้าน เมื่อ พ.ศ. 2553 ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูปปูนปั้น พระพุทธรูปทองเหลือง และรอยพระพุทธบาทจำลอง

**อ้างอิง**
ห้วยลึก
หมวดหมู่:อำเภอเวียงแก่น
พิพิธภัณฑ์ไร่นา

ไฟล์:Mihkli_Talumuuseum_2009_-_004.JPG|thumb| พิพิธภัณฑ์ไร่นา Mihkli ใน เมือง Viki ประเทศเอสโตเนีย
พิพิธภัณฑ์ไร่นา เป็นพิพิธภัณฑ์ที่สร้างจากไร่นาเก่าแก่และอาคารของไร่นา โดยใช้นำเสนอประวัติศาสตร์การเกษตร บ่อยครั้งที่ไร่นาอันเป็นที่ตั้งพิพิธภัณฑ์เป็นไร่นาที่ยังคงใช้งานอยู่ เพื่อวัตถุประสงค์ในการสาธิตและให้ความรู้ นอกจากนี้ พิพิธภัณฑ์ไร่นาบางแห่งยังได้รับการร้องขอให้ย้ายที่ หมายถึงว่าพิพิธภัณฑ์ที่เน้นด้านการเกษตร ประวัติศาสตร์การทำไร่นา หรือชีวิตในชนบท จะถูกย้ายจากที่ตั้งเดิมไปยังที่ตั้งใหม่ การย้ายที่นี้อาจเกิดขึ้นได้จากหลายสาเหตุ เช่น ความพยายามในการอนุรักษ์ การพัฒนาเมือง การขยายตัว หรือการปรับปรุงการเข้าถึงสำหรับผู้มาเยือน

**ดูเพิ่ม**
 พิพิธภัณฑ์มีชีวิต

**อ้างอิง**
ไร่นา
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ไร่นา
หมวดหมู่:เรือนาวี

หมวดหมู่นี้พูดถึง เรือนาวี (Naval Ship) ซึ่งหมายความรวมไปถึงเรือของหน่วยยามฝั่ง (coast guard) หรือกองกำลังติดอาวุธทางน้ำอื่น ๆ ที่เป็นกำลังทางการทหาร และเรือรบ (Warship) ของกองทัพเรือ
หมวดหมู่:ยุทโธปกรณ์แบ่งตามประเภท
หมวดหมู่:กองทัพเรือ
เรือ
หมวดหมู่:เรือ
หมวดหมู่:เรือแบ่งตามประเภท
หมวดหมู่:การขนส่งทางน้ำทางทหาร
วัดโป่งสลี

วัดโป่งสลี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสันทราย อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย อยู่ติดกับสวนรุกขชาติ
วัดโป่งสลีตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2453 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2508
ภาพวาดภายในอุโบสถ ซึ่งวาดโดยศิลปินที่มีชื่อและเป็นภาพวาดที่แตกต่างจากที่อื่น ๆ โดยจะเป็นภาพวาดที่ออกในแนววิถีชีวิตและวัฒนธรรมของชุมชนในช่วงเทศกาลต่าง ๆ ซึ่งกลุ่มศิลปิน จิตรกรรมเช่น ผ้าทอสันทราย

**อ้างอิง**
โป่งสลี
หมวดหมู่:เรือนาวีของสหรัฐ

หมวดหมู่นี้สำหรับ เรือนาวี (เรือรบ, เรือตรวจการณ์, เรือยามฝั่ง เป็นต้น) ที่ออกแบบ สร้าง หรือปฏิบัติงานในสหรัฐ
สหรัฐ
เรือนาวี
นาวี
หมวดหมู่:เรือฟริเกตของไทย

หมวดหมู่นี้สำหรับเรือฟริเกตที่ออกแบบ สร้าง หรือดำเนินงานโดยประเทศไทย
ฟริเกต
หมวดหมู่:เรือฟริเกตแบ่งตามประเทศ
นายวรกิจบรรหาร (ประยงค์ ภมรมนตรี)

นายวรกิจบรรหาร (ประยงค์ ภมรมนตรี) เป็นข้าราชสำนักชาวไทย เป็นพี่ชายฝาแฝดของพลโทประยูร ภมรมนตรี หนึ่งในผู้ก่อตั้งคณะราษฎร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และอดีตรัฐมนตรี และเป็นลุงของ แซม-ยุรนันท์ ภมรมนตรี นักร้อง นักแสดง พิธีกร และนักการเมืองชื่อดัง

**ประวัติ**
ประยงค์ ภมรมนตรี เกิดเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2440 ที่กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี เป็นบุตรชายของพระชำนาญคุรุวิทย์ (แย้ม ภมรมนตรี) ผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารประจำกรุงเบอร์ลิน และแพทย์หญิงแอนเนลี ไฟร์ จบการศึกษาจากโรงเรียนมหาดเล็กหลวง 

**รับราชการ**
เข้ารับราชการในกรมมหาดเล็กตั้งเครื่อง รับพระราชทานยศมหาดเล็กวิเศษ และเงินเดือนมหาดเล็กสำรองชั้นที่ 3 ต่อมาได้เข้ารับพระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์เป็นนายรองพินัยราชกิจ และเหรียญรัตนาภรณ์รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 5

**ยศและบรรดาศักดิ์**
 26 พฤษภาคม 2460 – มหาดเล็กวิเศษ เงินเดือนมหาดเล็กสำรองชั้นที่ 3- 13 มีนาคม 2460 – นายหมู่โท- – นายหมู่เอก- 17 กรกฎาคม 2462 – นายรองพินัยราชกิจ ถือศักดินา 300- 20 กุมภาพันธ์ 2462 – นายหมู่ใหญ่

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์และเหรียญ**
 2462

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ว.ป.ร.5
หมวดหมู่:สกุลภมรมนตรี
หมวดหมู่:สมาชิกกองเสือป่า
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2440
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์ชั้นนาย
เทราอูรา

เทราอูรา อาจรู้จักในนาม ซูเซิน หรือ ซูซานนาห์ ยัง (ราว ค.ศ. 1775 – กรกฎาคม ค.ศ. 1850) เป็นหญิงชาวตาฮีตีที่อาศัยอยู่บนเกาะพิตแคร์นร่วมกับกลุ่มกบฏบนเรือเบาน์ตี เธอร่วมกับเน็ด ยัง สังหารเตตาฮีตีและชายชาวพอลินีเชียคนอื่น ๆ บนเรือดังกล่าว เธอเป็นช่างทำทาปาที่มีชื่อ ผลงานทาปาของเธอจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์บริติช และสวนพฤกษศาสตร์หลวงเมืองคิว

**ประวัติ**
ชีวิตในวัยเยาว์ของเทราอูราไม่เป็นที่รู้จักมากนัก ทราบแต่เพียงว่าเธอเกิดที่โมโอเรอา เกาะแห่งหนึ่งในเฟรนช์พอลินีเชีย มุขปาฐะของเกาะพิตแคร์นระบุว่าเธอมาจากครอบครัวใหญ่ คาดว่าเธอเกิดใน ค.ศ. 1775 เพราะมีหลักฐานว่าขณะเทราอูรามีอายุ 15 ปี เมื่อ ค.ศ. 1789 ในปีนั้นเธอออกจากตาฮีตีเพื่อไปเป็นลูกเรือของเฟลตเชอร์ คริสเตียน ไม่มีหลักฐานบ่งว่าเธอไปเป็นลูกเรือของเขาด้วยความเต็มใจหรือถูกลักพาตัวมา อย่างไรก็ตามพอลีน เรย์โนลด์ นักประวัติศาสตร์ กล่าวว่าเทราอูราและหญิงพอลินีเชียที่เข้าร่วมเรือ เอ็ชเอ็มเอส เบาน์ตี ดังกล่าว "อาจเป็นหญิงชาวพอลินีเชียที่เดินทางบ่อยที่สุดแห่งยุคสมัยของพวกเขา" การเดินทางดำเนินอยู่นานหลายสัปดาห์จนถึงเกาะทันนา ระหว่างนั้นเทราอูราเป็นคู่นอนของเอ็ดเวิร์ด "เน็ด" ยัง และดำรงความสัมพันธ์ดังกล่าวจนกระทั่งทั้งหมดขึ้นเกาะพิตแคร์นเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1790 หลังจากนั้นเทราอูราไปมีความสัมพันธ์ทางเพศกับแมททิว ควินทัล ซึ่งเป็นสมาชิกกบฏอีกคน ทั้งสองมีบุตรชายด้วยกันคนหนึ่ง ชื่อ เอ็ดเวิร์ด ควินทัล เป็นแมยิสเตร็ดคนแรกของเกาะพิตแคร์น
เกิดความขัดแย้งทางเชื้อชาติระหว่างชาวยุโรปกับชาวพอลินีเชียปะทุขึ้นใน ค.ศ. 1793 อันนำไปสู่การลอบสังหารผู้คนบนเกาะ ชาวพอลินีเชียสี่คนฆ่าชาวยุโรปผู้ก่อการกบฏ ได้แก่ ไอแซก มาร์ติน และจอห์น มิลส์ ถูกตัดศีรษะ จอห์น วิลเลียม และวิลเลียม บราวน์ ถูกยิงเสียชีวิต ส่วนเฟลตเชอร์ คริสเตียน ได้รับบาดเจ็บสาหัสระหว่างการสู้รบ เทราอูราปฏิบัติตามคำสั่งเน็ด ยัง อดีตคู่นอนของเธอ ด้วยการฆ่าตัดศีรษะชายเตปาฮีตี ชาวพอลินีเชีย ในบันทึกของเอ็ดเวิร์ด เจนนีส์ แฟนชอว์ ซึ่งเขียนใน ค.ศ. 1849 ระบุว่าเตตาฮีตี ถูกผู้หญิงตาฮีตีคนหนึ่งล่อลวง เพื่อให้เทราอูราลอบสังหาร ขณะเดียวกันเธอยังตะโกนบอกให้เน็ด ยัง  สังหารชายชาวพอลินีเชียอีกคนหนึ่งได้สำเร็จ
หลังเน็ด ยัง เสียชีวิตใน ค.ศ. 1800 เทราอูราได้สมรสใหม่กับทิวส์เดย์ ออกโทเบอร์ คริสเตียนที่ 1 บุตรชายของเฟลตเชอร์ คริสเตียน ซึ่งเทราอูรามีอายุมากกว่าเจ้าบ่าวราว 15 ปี เมื่อสมรสกัน ทั้งสองมีบุตรด้วยกันหกคน และผู้สืบสันดานของทั้งสองยังคงอาศัยอยู่บนเกาะพิตแคร์นมาจนถึงปัจจุบันนี้ กระทั่ง ค.ศ. 1831 ทิวส์เดย์และเทราอูราย้ายไปตั้งถิ่นฐานที่ตาฮีตี ทว่าทิวส์เดย์และบุตรอีกสามคนเสียชีวิตจากโรคติดเชื้อบนเกาะนั้น เทราอูราและบุตรที่ยังมีชีวิตอยู่จึงย้ายกลับมาใช้ชีวิตบนเกาะพิตแคร์นอีกครั้ง
เทราอูราประกอบกิจเป็นช่างทำทาปา หรือผ้าเปลือกไม้แบบท้องถิ่น มีบันทึกว่าเธอได้มอบทาปาแก่กะลาสีคนหนึ่งใน ค.ศ. 1833 ผ้าผืนดังกล่าวถูกย้อมด้วยถั่วเทียนให้สีออกน้ำตาลแดง และทาปาฝีมือของเทราอูราบางส่วนถูกจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์บริติช และสวนพฤกษศาสตร์หลวงเมืองคิว
เอ็ดเวิร์ด แฟนชอว์ ได้เดินทางไปยังเกาะพิตแคร์นเมื่อ ค.ศ. 1849 เขาได้วาดภาพร่างของเทราอูรามีผ้าปิดตาอยู่ข้างหนึ่ง ปัจจุบันภาพดังกล่าวจัดแสดงอยู่พิพิธภัณฑ์สมุทรศาสตร์แห่งชาติ เทราอูราเสียชีวิตในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1850 ถือเป็นผู้ตั้งถิ่นฐานเกาะพิตแคร์นดั้งเดิมคนสุดท้ายที่มีชีวิตอยู่

**ระเบียงภาพ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1770
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2393
หมวดหมู่:ชาวพิตแคร์นเชื้อสายพอลินีเชีย
หมวดหมู่:ผู้หญิงตาฮีตี
พิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัย

โครงกระดูกช้างที่พิพิธภัณฑ์สัตววิทยาโคลซึ่งตั้งอยู่ในวิทยาเขตไวต์ไนส์ของมหาวิทยาลัยรีดดิง
พิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัย เป็นสถานที่จัดเก็บสิ่งสะสมที่ดำเนินการโดยมหาวิทยาลัย โดยทั่วไปก่อตั้งขึ้นเพื่อช่วยในการสอนและการวิจัยภายในสถาบันการศึกษาระดับสูง พิพิธภัณฑ์แอชโมเลียนแห่งมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดในประเทศอังกฤษเป็นตัวอย่างแรก ๆ ของพิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัย เดิมตั้งอยู่ในอาคารซึ่งปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์วิทยาศาสตร์ ตัวอย่างล่าสุดของพิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัยคือพิพิธภัณฑ์ศิลปะโฮลเบิร์นในเมืองบาธ ซึ่งเดิมสร้างเป็นโรงแรมในปี ค.ศ. 1796 ปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยบาธ

**องค์กรที่เกี่ยวข้อง**
 University Museums and Collections (UMAC) - สมาคมพิพิธภัณฑ์และสิ่งสะสมของมหาวิทยาลัยระดับนานาชาติ- UNIMUSEUM - สมาคมพิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัยนานาชาติ- UNIVERSEUM - เครือข่ายมรดกทางวิชาการแห่งยุโรป- Association of Academic Museums and Galleries (AAMG) - องค์กรในสหรัฐอเมริกา

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่มเติม**
 Danilov, V. J. (1996). University and college museums, galleries, and related facilities: A descriptive directory. Westport, Conn: Greenwood Press. - Marta C. Lourenço.  Between two worlds: The distinct nature and contemporary significance of university museums and collections in Europe. PhD dissertation, Conservatoire National des Arts et Métiers, Paris, October, 2005.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  UMAC Worldwide Database of University Museums & Collections date=2016-03-23 -  The Best University Art Museums in America, Architectural Digest, August 31, 2015
มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:วิชาการ
พิพิธภัณฑ์สุนทรภู่

พิพิธภัณฑ์สุนทรภู่ เป็นพิพิธภัณฑ์ที่สร้างอุทิศให้กับพระสุนทรโวหาร (ภู่) หรือสุนทรภู่ อาลักษณ์ต้นยุครัตนโกสินทร์ ตั้งอยู่ด้านเหนือของวัดเทพธิดาราม ริมถนนมหาไชย แขวงสำราญราษฎร์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เดิมเป็นกุฏิในวัดเทพธิดารามซึ่งเชื่อว่าเป็นกุฏิที่สุนทรภู่เคยพำนักขณะบวชเป็นพระภิกษุและมาจำพรรษาที่วัดเทพธิดารามระหว่าง พ.ศ. 2382-2385 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว

**พิพิธภัณฑ์**
พิพิธภัณฑ์สุนทรภู่เป็นหมู่กุฏิ 3 หลังในหมู่กุฏิคณะ 7 วัดเทพธิดาราม แบ่งการจัดแสดงเป็น 3 ห้อง ได้แก่:- ห้องแรงบันดาลใจไม่รู้จบ: จัดแสดงชีวประวัติและผลงานของสุนทรภู่ ภายในห้องมีรูปหล่อครั้งตัวของสุนทรภู่ซึ่งวัดเทพธิดารามสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2512- ห้องมณีแห่งปัญญา: จัดแสดงเกี่ยวกับการสะท้อนสภาพสังคมผ่านผลงานของสุนทรภู่ มีส่วนกิจกรรมให้ทดลองเรียงบทกวีจากผลงานของสุนทรภู่- ห้องใต้ร่มกาสาวพักตร์: จัดแสดงในกุฎิซึ่งเชื่อว่าสุนทรภู่เคยพำนัก มีการจัดแสดงเครื่องอัฐบริขารและของใช้ต่าง ๆ
บางจุดจัดแสดงมีการใช้เทคโนโลยีความเป็นจริงเสริม (AR: Augmented Reality) ในการถ่ายภาพและวิดิโอให้ผู้เข้าชมเสมือนอยู่ในฉากเดียวกับสุนทรภู่ขณะเป็นภิกษุ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  พิพิธภัณฑ์สุนทรภู่ วัดเทพธิดาราม ที่เว็บไซต์มิวเซียมไทยแลนด์-  พิพิธภัณฑ์สุนทรภู่ ที่เว็บไซต์ฐานข้อมูลพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร 
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในเขตพระนคร
หมวดหมู่:สุนทรภู่
หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก 1966

หมวดหมู่:ฟุตบอลโลก 1966
หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศอังกฤษ
ภาษามือบ้านค้อ

ภาษามือบ้านค้อ (Ban Khor Sign Language, BKSL) เป็นภาษามือหมู่บ้านที่มีผู้ใช้งานอย่างน้อย 400 คนในชุมชนทำนาข้าวในหมู่บ้านบ้านค้อ อำเภอโพนสวรรค์ จังหวัดนครพนม บริเวณภาคอีสาน (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย) ภาษานี้พัฒนาขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1930 เนื่องจากมีบุคคลที่มีปัญหาทางด้านการได้ยินจำนวนมาก โดยจำนวนประมาณใน พ.ศ. 2552 ระบุว่าในจำนวนชาวบ้าน 2,741 คน มีคนหูหนวก 16 คน และได้ยินประมาณ 400 คน ภาษานี้ถือเป็นภาษาโดดเดี่ยวที่แยกจากภาษามืออื่น ๆ ในประเทศไทยอย่างภาษามือกรุงเทพเก่าและภาษามือไทย

**ภาษามือท้องถิ่นอื่น ๆ**
ภาษามือหมู่บ้านอื่น ๆ ที่มีรายงานว่ามาจากหมู่บ้านในท้องที่ตำบลกุตาไก้ อำเภอปลาปาก บ้านห้วยไห ตำบลบ้านค้อ อำเภอโพนสวรรค์ และตำบลนาทราย อำเภอเมืองนครพนม ซึ่งล้วนตั้งอยู่บริเวณใกล้เคียงบ้านค้อ ภาษาเหล่านี้ยังไม่ได้รับการบันทึก ทำให้ไม่ทราบภาษาเหล่านี้เป็นภาษาย่อยของภาษามือบ้านค้อหรือเป็นภาษาที่แตกต่างกัน

**อ้างอิง==
ประถมมาลา

ประถมมาลา เป็นหนังสือแบบเรียนที่สำคัญในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ แต่งโดยพระเทพโมฬี (ผึ้ง) วัดราชบูรณะ แต่งขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื้อหาเป็นการขยายความจากกลอักษรในหนังสือ จินดามณี ประถมมาลา  ถือเป็นแบบเรียนสำคัญเล่มหนึ่งคู่กับ ประถม ก กา และ จินดามณี
ปฐมมาลานั้นแต่งเป็นกาพย์ด้วยฉันทลักษณ์ กาพย์ยานี อินทรวิเชียรฉันท์ และโคลงสี่สุภาพ เริ่มด้วยบทไหว้ครูโดยใช้คำใน แม่ ก กา  แต่งด้วยกาพย์ยานี เนื้อความตอนต่อไปเป็นการสอนเด็ก เช่นให้เชื่อฟังผู้ใหญ่ ไม่พูดเท็จ มีสัมมาคารวะ ไปลามาไหว้ จากนั้นกล่าวถึงแม่กน  โดยสรุปพยัญชนะที่สะกดในแม่กน  ความหมายของคำพ้องเสียง การอ่านเครื่องหมายต่าง ๆ  บทอ่านในชุดแม่กง  ผู้แต่งเพิ่มเติมเรื่องการแบ่งอักษรสามหมู่หรือไตรยางศ์รวมทั้งการผันตัวอักษร ในมาตรากก  กด  และกบ  มีการรวบรวมตัวสะกดไม่ตรงมาตรามาไว้ทั้งหมด
มีการตีพิมพ์ ปฐมมาลา แจกเป็นหนังสืองานศพ นายตัว พงษ์เวช ณ วัดทรงธรรม อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ วันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2485 (กรมศิลปากรอนุญาตให้พิมพ์) โดยพิมพ์ตามฉบับสมุดไทยขาว อักษรเส้นหมึก หมายเลข 7/ฑ ซึ่งหลวงพินิจราชาวาศ (ท้วม) เจ้ากรมวัดราชบพิธ ให้ไว้เมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2460

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หนังสือเรียนภาษาไทย
ทูเดย์สเว็บตูน

ทูเดย์สเว็บตูน (hangul=오늘의 웹툰) เป็น ละครโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ ที่นำแสดงโดย คิม เซ-จ็อง, ชเว แดเนียล และ นัมยุนซู เป็นการรีเมคจากละครญี่ปุ่นที่สร้างจากมังงะเรื่อง เล่มนี้ต้องพิมพ์ซ้ำ! ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 29 กรกฎาคม ถึง 17 กันยายน 2022 ทางช่องเอสบีเอสทีวี วันศุกร์และวันเสาร์ เวลา 22:00 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) จำนวน 16 ตอน นอกจากนี้ยังสามารถสตรีมมิ่งบนวิว ในบางภูมิภาคได้อีกด้วย

**เรื่องย่อ**
บอกเล่าเรื่องราวของอนมาอึม (คิม เซ-จ็อง) อดีตนักกีฬายูโดที่ต้องดิ้นรนเพื่อปรับตัวเข้ากับงานใหม่ของเธอในตำแหน่งบรรณาธิการเว็บตูนหลังจากเกษียณจากการเป็นนักกีฬาเนื่องจากอาการบาดเจ็บ

**นักแสดง**
คิมเซจอง รับบทเป็น อนมาอึม
อดีตนักยูโดสาวที่ต้องลาจากวงการเนื่องจากอาการบาดเจ็บที่ข้อเท้า โดยเธอได้เริ่มมีความฝันครั้งใหม่หลังจากที่ได้บังเอิญเข้าไปส่งอาหารในแผนกบรรณาธิการเว็บตูน ทำให้ภายหลังเธอได้เข้ามาเป็นพนักงานหน้าใหม่ในฝ่ายดังกล่าว และเธอยังเป็นคนมองโลกในแง่บวก แม้ว่าจะต้องเผชิญกับความลำบากมากมาย
*ชเวแดเนียล รับบทเป็น ซอกจีฮยอง
รองบรรณาธิการและเจ้าของบริษัทผลิตเว็บตูนที่ อนมาอึม ทำงานอยู่ เขามักจะเล่นมุกตลกโดยไม่แสดงความรู้สึกใด ๆ และเป็นที่ปรึกษาที่เชื่อถือได้ ซึ่งเขาจะคอยสนับสนุน อนมาอึม อยู่ห่าง ๆ เสมอ
*นัมยุนซู รับบท กูจุนยอง
*โกชางซอก รับบท อนกีบง
*จางซองยุน รับบท อีอูจิน
*คิมกับซู รับบท แพคออจิน
*ซนดงอุน รับบท โอยุน
*นัมโบรา รับบท จางฮเยมี
*พัคโฮซาน รับบท จางมันชอล
*อิมชุลซู รับบท นากังนัม
*ยุนซออา รับบท อนนูริ
*ฮายุลริ รับบท บบอม
*ฮาโดกวอน รับบท ฮอกวันยอง
*แพคซุกกวัง รับบท อิมดงฮี
*ฮวังยองฮี รับบท ฮวังมีอ๊ก

**ผู้ชม**

**รางวัลและการเข้าชิง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยสตูดิโอดรากอน
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:CS1 แหล่งที่มาภาษาเกาหลี (ko)
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยสตูดิโอเอ็น (เนเวอร์)
หมวดหมู่:รถถังหลัก

รถถังหลัก เป็นรถถังอเนกประสงค์ที่ใช้เป็นรถถังหลักของกองกำลังติดอาวุธสมัยใหม่
หมวดหมู่:รถถังแบ่งตามประเภท
สุภาษิตศรีสวัสดิ์

สุภาษิตศรีสวัสดิ์ หรือ ศรีสวัสดิ์วัด เป็นวรรณกรรมคำสอนที่แต่งโดยหมื่นพรหมสมพัตสร (มี) ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับข้อควรปฏิบัติของสามเณร ศิษย์วัด และบุคคลทั่วไป ในเรื่องของการตระหนักถึงความสำคัญของการศึกษาเล่าเรียน 
หลักในการปฏิบัติตนของสามเณร ศิษย์วัด ต่อพระสงฆ์ขณะปฏิบัติกิจของสงฆ์ และหลักในการดำเนินชีวิตของสามเณร ศิษย์วัด และบุคคลทั่วไป
วรรณกรรมมีลักษณะคำประพันธ์แบบกลอนสวด คำประพันธ์มี 452 บท แต่งด้วยกาพย์ยานี 11 กาพย์สุรางคนางค์ 28 และกาพย์ฉบัง 16 สลับกันไป เริ่มต้นด้วยบทประณามพจน์หรือบทไหว้ครู และบอกจุดประสงค์ของการแต่ง คือ เพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนาและเพื่อเป็นคำสอนให้ปฏิบัติตาม จากนั้นจึงกล่าวถึงคำสอนในเรื่องต่าง ๆ และจบด้วยการบอกชื่อผู้แต่ง กล่าววิพากษ์วิจารณ์ตนเอง และสุดท้าย คือ อธิษฐานให้ตนเองได้ถึงนิพพานและมีสติปัญญาเฉลียวฉลาด ตามขนบของวรรณกรรม
ต้นฉบับมีทั้งเอกสารสมุดไทยและสมุดฝรั่ง เก็บรักษาไว้ที่กลุ่มหนังสือตัวเขียนและจารึก สำนักหอสมุดแห่งชาติ ทั้งหมด 5 เล่ม มีฉบับหนึ่งระบุว่าขุนสารานิกร (โพล้ง) คัดลอกและสอบทานเมื่อ พ.ศ. 2401 จึงสันนิษฐานว่าน่าจะแต่งก่อนปีคัดลอก คือน่าจะแต่งสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
สุภาษิตศรีสวัสดิ์ ถือเป็นตำราเรียนในระบบการศึกษาไทยโบราณ เดิมมีผู้สันนิษฐานว่าเป็นวรรณกรรมท้องถิ่นอีสาน แต่เมื่อสอบทานพบว่าเป็นวรรณกรรมภาคกลางซึ่งแต่งโดยนายมี ดังมีหลักฐานแสดงในคำประพันธ์ท้ายเรื่องด้วย ดังนั้นจึงเป็นวรรณกรรมภาคกลาง  ก่อนที่จะแพร่กระจายไปยังท้องถิ่นต่าง ๆ บรรจุอยู่ในแบบเรียนประถมศึกษาสมัยหนึ่ง ใช้เป็นบทอาขยาน คือบทที่ว่า "วิชาเหมือนสินค้า อันมีค่าอยู่เมืองไกล" เช่นปรากฏใน ดรุณศึกษา แต่งโดย ฟ. ฮีแลร์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หนังสือเรียนภาษาไทย
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธในประเทศไทย
หมวดหมู่:การขนส่งทางทหาร

การขนส่งทางทหาร ประกอบด้วย หมวดหมู่ย่อยและบทความเกี่ยวกับบทบาท เทคนิค และเทคโนโลยีในการเคลื่อนย้ายกองกำลังทหา รและทรัพยากรในเชิงกลยุทธ์ ปฏิบัติการ และยุทธวิธี
การขนส่ง
ทางทหาร
หมวดหมู่:บริการอากาศยานพยาบาล

หมวดหมู่:การลำเลียงทางอากาศ
หมวดหมู่:บริการรถพยาบาล
หมวดหมู่:การบินทั่วไป
หมวดหมู่:การบินกู้ภัย
หมวดหมู่:การลำเลียงทางอากาศ

หมวดหมู่นี้มีไว้สำหรับการลำเลียงทางอากาศ (airlift) รวมถึงการทิ้งลงจากอากาศ (airdrop) ด้วย
หมวดหมู่:การขนส่งสินค้าทางอากาศ
หมวดหมู่:ปฏิบัติการและยุทธการทางอากาศ
หมวดหมู่:ปฏิบัติการทางทหารที่ไม่ใช่การรบ
หมวดหมู่:การขนส่งทางอากาศทางทหาร
พระกัตตวรายัน

พระกัตตวรายัน (காத்தவராய சாமி; Kātaātavarāya cāmi) เป็นเทพารักษ์ท้องถิ่นประจำเขตตัญจาวูร(Thanjavur) รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย มีที่มาจากการบูชาบรรพชนและพัฒนามาสู่การเป็นเทพเจ้าในคติของศาสนาฮินดู พระองค์ทรงปรากฏพระองค์พร้อมด้วยเทพชายาสององค์ คือ อริยมาลา(ஆரியமாலா)และ โอนตายิ (ஓந்தாயி) พร้อมด้วยเทพบุรุษบริวารหนึ่งองค์คือ เปริยานนา(பெரியண்ண)ในประเทศไทยมีเทวรูปของพระองค์ประดิษฐานอยู่ในวัดพระศรีมหาอุมาเทวีในฐานะเสื้อวัดผู้พิทักษ์รักษาเทวสถานโดยพระองค์ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งเทพสำคัญหนึ่งในขบวนราชรถในงานแห่ประเพณีประจำปีของทางเทวสถานแห่งนี้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เทพเจ้าฮินดูท้องถิ่น
หมวดหมู่:รัฐทมิฬนาฑู
เกาะกะละโกะ

เกาะกะละโกะ (ကလဂုတ်ကျွန်း) เป็นเกาะในเขตจังหวัดเย่ รัฐมอญ ประเทศพม่า ตั้งอยู่ในทะเลอันดามัน ห่างจากชายฝั่งรัฐมอญ km

**ภูมิศาสตร์**
เกาะนี้มีรูปร่างยาว โดยมีความยาวมากกว่า 10 กิโลเมตร (6 ไมล์) มีพื้นที่กว้างที่สุด 1.6 กิโลเมตร (1.0 ไมล์) ทางตอนเหนือมียอดเขาสูง ft เกาะอยู่ห่างจากปากแม่น้ำเย่ mi

**เกาะใกล้เคียง**
เกาะคาเวนดิช ขนาดเล็ก อยู่ห่างจากใต้เกาะกะละโกะ 1 เป็นเกาะเล็ก ๆ รูปทรงถั่ว มีความยาวเพียง 1 แต่มียอดเขาสูง ft

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รัฐมอญ
หมวดหมู่:เกาะในประเทศพม่า
เกาะบีลู่

เกาะบีลู่ (ဘီလူးကျွန်း; တေကာ့ခမိုင်း; เกาะยักษ์) เป็นเกาะปากแม่น้ำสาละวิน ในอำเภอช่องโซน รัฐมอญ ทางทิศตะวันตกของมอละมไยน์ เกาะนี้มีขนาดประมาณประเทศสิงคโปร์และมีประชากรอาศัยอยู่ 200,000 คน
เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 รัฐบาลรัฐมอญได้เริ่มโครงการก่อสร้างสะพานโบโชะอองซาน ยาว ft เพื่อเชื่อมต่อท่าเทียบเรือมูปุนของมอละมไยน์กับหมู่บ้านกะยอของเกาะบีลู่ ซึ่งเป็นสะพานแห่งแรกที่ได้รับการสร้างขึ้น โครงการนี้ซึ่งคาดว่ามีมูลค่า 60 ล้านดอลลาร์สหรัฐจะได้รับการสร้างขึ้นโดยบริษัทร่วมทุนระหว่างญี่ปุ่นกับพม่า ผู้คนบนเกาะแห่งนี้พึ่งพาอุตสาหกรรมในครัวเรือนที่น่าสนใจ เช่น  กระดานดำสำหรับโรงเรียน, หนังยาง, ผลิตภัณฑ์จากอ้อย, ไปป์ไม้, ดินสอ, ปากกาและยาสูบ ปัจจุบันเกาะบีลู่เชื่อมต่อกับโครงข่ายไฟฟ้าแห่งชาติแล้ว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รัฐมอญ
หมวดหมู่:เกาะในประเทศพม่า
พิพิธภัณฑ์การยึดครองและการต่อสู้เพื่อเสรีภาพ

พิพิธภัณฑ์การยึดครองและการต่อสู้เพื่อเสรีภาพ (Okupacijų ir laisvės kovų muziejus) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ในกรุงวิลนีอัส ประเทศลิทัวเนีย พิพิธภัณฑ์จัดแสดงสิ่งของและบันทึกจากในช่วง 50 ปีของการยึดครองลิทัวเนียโดยสหภาพโซเวียต

**คำอธิบาย**
พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2535 ตามคำสั่งของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมและการศึกษา และประธานสหภาพนักโทษการเมืองและผู้ถูกเนรเทศแห่งลิทัวเนีย ใน พ.ศ. 2540 พิพิธภัณฑ์ถูกย้ายไปยังศูนย์วิจัยการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์และการต่อต้านลิทัวเนีย พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ตั้งอยู่ในอาคารที่ทำการเดิมของเคจีบี ตรงข้ามกับจัตุรัส Lukiškės และเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่าพิพิธภัณฑ์เคจีบี
พิพิธภัณฑ์นี้รวบรวมและจัดแสดงเอกสารที่เกี่ยวกับการยึดครองลิทัวเนียเป็นเวลา 50 ปีโดยสหภาพโซเวียต พลพรรคลิทัวเนียที่ต่อต้านโซเวียต และเหยื่อของการจับกุม การเนรเทศ และการประหารชีวิตที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานี้ ก่อน พ.ศ. 2561 พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นที่รู้จักในนามพิพิธภัณฑ์เหยื่อการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ซึ่งสะท้อนถึงคำจำกัดความที่กว้างขึ้นของการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ที่ใช้โดยศูนย์วิจัยการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์และการต่อต้าน แม้ว่าเหตุการณ์เหล่านี้จะถือเป็นการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์โดยนักประวัติศาสตร์เพียงไม่กี่คน แต่เพียงส่วนเล็ก ๆ ของพื้นที่นี้อุทิศให้กับฮอโลคอสต์ในลิทัวเนีย ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่คนทั่วโลกถือว่าเป็นการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ใน พ.ศ. 2561 พิพิธภัณฑ์ได้เปลี่ยนชื่อเป็นพิพิธภัณฑ์การยึดครองและการต่อสู้เพื่อเสรีภาพ

**คอลเลคชันที่จัดแสดง**
แง่มุมที่ไม่ใช้ความรุนแรงของการต่อต้านมีการนำเสนอผ่านหนังสือ สิ่งพิมพ์ใต้ดิน เอกสาร และรูปถ่ายต่าง ๆ คอลเลกชันที่เกี่ยวข้องกับการต่อต้านด้วยอาวุธของภราดรชาวป่า ประกอบด้วยเอกสารและรูปถ่ายของพลพรรค ส่วนที่อุทิศให้กับเหยื่อของการเนรเทศ การจับกุม และการประหารชีวิต ถือเป็นที่เก็บภาพถ่าย เอกสาร และข้าวของส่วนตัว คอลเลคชันนี้ได้รับการขยายอย่างต่อเนื่องโดยการบริจาคจากสาธารณชน โดยมองว่าพิพิธภัณฑ์เป็นวิธีที่ดีที่สุดในการอนุรักษ์วัสดุเหล่านี้

**ข้อถกเถียง**
ไม่มีนิทรรศการเกี่ยวกับฮอโลคอสต์ในลิทัวเนียในพิพิธภัณฑ์เหยื่อการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์จนถึง พ.ศ. 2554 แม้ว่าชาวยิวจะถูกสังหารในลิทัวเนียมากกว่าในเยอรมนี ทั้งในแง่จำนวนและจำนวนสัมบูรณ์ และนักประวัติศาสตร์เพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่เชื่อว่าการปราบปรามของสหภาพโซเวียตต่อชาวลิทัวเนียถือเป็นการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ เพื่อจัดการกับเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากนานาประเทศ จึงมีการเพิ่มคำอธิบายเล็ก ๆ ที่บรรยายถึงการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ในลิทัวเนียใน พ.ศ. 2554  
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2561 หลังจากที่ร็อด นอร์ดแลนด์เขียนบทความในหนังสือพิมพ์ เดอะนิวยอร์กไทมส์ โดยอ้างโดวิด แคทซ์ว่าพิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็น "การปฏิเสธการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เวอร์ชันศตวรรษที่ 21" พิพิธภัณฑ์ได้เปลี่ยนชื่อเป็นพิพิธภัณฑ์การยึดครองและการต่อสู้เพื่อเสรีภาพ ตามรายงานของนิตยสาร ไทม์ ใน พ.ศ. 2563 พิพิธภัณฑ์ "มุ่งเน้นไปที่การสังหารประชากรชาวลิทัวเนียที่ไม่ใช่ชาวยิวเกือบทั้งหมด ในขณะที่ผู้กระทำความผิดในการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ได้รับการยกย่องว่าเป็นเหยื่อในประเทศของตนที่ต่อสู้กับการยึดครองของโซเวียต"

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official website-  Museum of Occupations and Freedom Fights at govilnius.lt-  Official website - History of the building-  Official website - The former execution camera-  Official website - Collections
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศลิทัวเนีย
หมวดหมู่:เคจีบี
ไลรา วัลคีเรีย

อีฟ คูแซก (Aoife Cusack; 23 ตุลาคม 1996) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวไอริสที่เซ็นสัญญากับ WWE ภายใต้ชื่อ ไลรา วัลคีเรีย (Lyra Valkyria) เป็นแชมป์หญิงอินเตอร์คอนติเนนทัลคนแรกในประวัติศาสตร์ WWE

**แชมป์และรางวัล**
ไฟล์:Lyra Valkyria RR25 (cropped).jpg|thumb|แชมป์หญิงอินเตอร์คอนติเนนทัล- Fight Factory Pro Wrestling
** Irish Junior Heavyweight Championship (1 time)- Over the Top Wrestling
** OTT Women's Championship (1 time)- Pro-Wrestling: EVE
** Pro-Wrestling: EVE Tag Team Championship (1 time) – with Debbie Keitel
** Pro-Wrestling: EVE Tag Team Championship Tournament (2019) – with Debbie Keitel- Pro Wrestling Illustrated
** Ranked No. 73 of the top 150 women's wrestlers in the PWI Women's 150 in 2021- Pro Wrestling Ulster
** PWU Women's Championship (1 time)- WWE
** NXT Women's Championship (1 time)
** WWE Women’s Intercontinental Championship (1 time, inaugural)
** WWE Women's Tag Team Championship (1 time) – with Becky Lynch

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 aoife-valkyrie
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวไอริส
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวต่างชาติ
ชากุ

ชากุ (shaku) หรือ ฟุตญี่ปุ่น  เป็นหน่วยวัดความยาว ในมาตราชั่งตวงวัดของญี่ปุ่น ใช้กันอย่างแพร่หลายในเอเชียตะวันออก อย่างไรก็ตามความยาวจะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับยุคสมัยและภูมิภาค
รัฐบาลญี่ปุ่นในยุคเมจิได้มีการนิยามอย่างเป็นทางการให้ 1 ชากุเท่ากับ 10/33 มตร หรือเท่ากับประมาณ 0.3030 เมตร
เก็นตากุ โอตสึกิ ได้เขียนตีความเรื่องขนาดของชากุเอาไว้ในไคไตชินโชะฉบับแก้ไขของเขา โดยอ้างอิงจากหน่วยวัดร่างกายของจีนโบราณ และจากการที่กระดูกอัลนาในปลายแขนของร่างกายมนุษย์เคยถูกใช้เป็นหน่วยวัดขนาดร่างกาย (ศอก) ตั้งแต่ในสมัยกรุงโรมโบราณ
นอกจากนี้ในภาษาญี่ปุ่นคำว่า "ชากุ" ยังถูกใช้ในความหมายว่า "ความยาวของวัตถุ" และยังหมายถึงไม้บรรทัดได้ด้วย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หน่วยความยาว
พิพิธภัณฑ์การเกษตร

Museo Castillo Serralles เป็นพิพิธภัณฑ์การเกษตรในเมือง Ponce เครือรัฐปวยร์โตรีโก ซึ่งจัดแสดงอ้อยและอุตสาหกรรมสุรารัมที่ทำจากอ้อย
Sarka เป็นพิพิธภัณฑ์การเกษตรในเมือง Loimaa ประเทศฟินแลนด์ จัดแสดงการเกษตรกรรมของฟินแลนด์ตลอด 3,000 ปี
พิพิธภัณฑ์การเกษตร เป็นพิพิธภัณฑ์ที่อุทิศให้กับการอนุรักษ์ประวัติศาสตร์และมรดกทางการเกษตร มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ความรู้แก่ประชาชนเกี่ยวกับ ประวัติศาสตร์เกษตรกรรม มรดก และผลกระทบต่อสังคม เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์นี้ พิพิธภัณฑ์การเกษตรจึงเชี่ยวชาญด้านการจัดแสดงและการตีความสิ่งประดิษฐ์ที่เกี่ยวข้องกับการเกษตร ซึ่งมักเป็นของช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งหรือในภูมิภาคใดภูมิภาคหนึ่งโดยเฉพาะ นอกจากนี้ยังอาจจัดแสดงของที่ระลึกเกี่ยวกับเกษตรกรหรือนักธุรกิจที่มีอิทธิพลต่อสังคมผ่านการเกษตร (เช่น ขนาดของพื้นที่เพาะปลูกเมื่อเทียบกับเกษตรกรรายอื่น) หรือความก้าวหน้าทางการเกษตร (เช่น การนำเทคโนโลยีไปใช้)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Association for Living History, Farm and Agricultural Museums 

**อ้างอิง**
เกษตร
พิพิธภัณฑ์โบราณคดี

พิพิธภัณฑ์โบราณคดีที่ศูนย์พิธีการชนพื้นเมืองติเบส ในเมืองปอนเซ เครือรัฐปวยร์โตรีโก จัดแสดงวัตถุทางโบราณคดีที่มีอายุมากกว่าสองพันปี
พิพิธภัณฑ์โบราณคดี เป็นพิพิธภัณฑ์ที่เชี่ยวชาญด้านการจัดแสดงวัตถุทางโบราณคดี

**ประเภท**
พิพิธภัณฑ์โบราณคดีหลายแห่งตั้งอยู่ในพื้นที่เปิดโล่ง เช่น ตลาดโบราณแห่งเอเธนส์ และจัตุรัสโรมัน พิพิธภัณฑ์แห่งอื่น ๆ จัดแสดงวัตถุภายในอาคาร เช่น พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติเบรุต และพิพิธภัณฑ์อียิปต์ในกรุงไคโร ยังมีพิพิธภัณฑ์บางแห่งที่จัดแสดงวัตถุทั้งภายนอกและภายใน เช่น ศูนย์พิธีการชนพื้นเมืองติเบส พิพิธภัณฑ์โบราณคดีบางแห่ง เช่น พิพิธภัณฑ์เวสเทิร์นออสเตรเลีย อาจจัดแสดงวัตถุทางโบราณคดีทางทะเลด้วย

**ดูเพิ่ม**
 พิพิธภัณฑ์มีชีวิต- วันพิพิธภัณฑ์สากล (18 พฤษภาคม)

**อ้างอิง**
โบราณคดี