Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ประเทศโรมาเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศโรมาเนีย มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ของประเทศโรมาเนีย นับตั้งแต่การเข้าร่วมแข่งขันครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 (และเปิดตัวอย่างเป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน 1924) นักกีฬาชาวโรมาเนียเข้าร่วมแข่งขันทุกครั้ง ยกเว้น 2 ครั้ง ได้แก่ โอลิมปิกฤดูร้อน 1932 ที่ลอสแองเจลิสในช่วงที่เกิดภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ทั่วโลก และโอลิมปิกฤดูร้อน 1948 ที่ลอนดอน

**นักกีฬา**
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้
รายการลู่และถนน

**อ้างอิง**
โรมาเนีย
2024
วัดตลิ่งชัน (อำเภอศรีสัชนาลัย)

วัดตลิ่งชัน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีสัชนาลัย อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย
วัดตลิ่งชันตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1824 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 1830 สันนิษฐานว่าอุโบสถน่าจะสร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 1826 ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังที่น่าจะมีอายุประมาณร้อยกว่าปี และเขียนโดยช่างชาวบ้านโดยนำสีจากธรรมชาติมาเขียนเกี่ยวกับเรื่องราวพุทธประวัติ ทศชาติชาดก มีภาพธงชาติช้างเผือกของสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ภาพวาดเกี่ยวกับการค้าขายในสมัยอดีต การล่องเรือมาของพ่อค้าต่างชาติโดยเรือสำเภาและภาพวาดเกี่ยวกับการแสดงดนตรีมังคละ 
พระประธานในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปสัมฤทธิ์โบราณองค์ใหญ่ ซึ่งในจังหวัดสุโขทัยมีเพียง 3 องค์ อีกสององค์คือ หลวงพ่อโต วัดเชิงคีรี อำเภอศรีสัชนาลัยและพระพุทธเรืองฤทธิ์ วัดสว่างอารมณ์วรวิหาร พระประธานในอุโบสถวัดตลิ่งชัน มีขนาดหน้าตักกว้าง 3 ศอก องค์ใหญ่เป็นอันดับ 3 เดิมเข้าใจผิดคิดว่าเป็นปูนปั้น จึงยังไม่ได้มีการขึ้นทะเบียนโบราณวัตถุ แต่จากการตรวจสอบพบว่าพระประธานองค์นี้เคยปรากฏอยู่ในช่วงที่เป็นเมืองวิเศษไชยสัตย์ ซึ่งเป็นชื่อเมืองชื่อที่ 5 ของเมืองเชลียง ก่อนเปลี่ยนมาเป็นเมืองศรีสัชนาลัย เมืองเชียงชื่น เมืองสวรรคโลก และเมืองวิเศษไชยสัตย์ ตามลำดับ ภายหลังมีพระนามว่า พระศรีเมืองวิเศษไชยสัตย์

**อ้างอิง**
ตลิ่งชัน
ชาไต้หวัน

ไฟล์:COLLECTIE_TROPENMUSEUM_Het_Formosa_Tea_House_op_de_Koloniale_Tentoonstelling_in_Semarang_TMnr_60039524.jpg|right|thumb|250x250px| ร้านชาไต้หวันในเซอมารัง เกาะชวา ปี 1914
ไฟล์:1915_美國舊金山「巴拿馬太平洋國際博覽會」的福爾摩沙茶屋_Formosa_Tea_House_at_Panama_Pacific_International_Exposition,_San_Francisco,_U.S.A..jpg|right|thumb|250x250px| ร้านชาไต้หวันที่งาน Panama Pacific International Exposition ในซานฟรานซิสโก สหรัฐอเมริกา ในปี 1915
ไฟล์:Taiwan_2009_WuHe_County_Tea_Plantation_FRD_6216.jpg|thumb|ทุ่งชาในเทศมณฑลฮวาเหลียนของไต้หวัน
ชาไต้หวัน (台灣茶) หมายถึงเครื่องดื่มชาที่ผลิตในไต้หวัน ที่มีชื่อเสียงที่สุดเป็นประเภทชาอูหลงและชาเปาจ่ง เป็นหลัก แต่นอกจากนี้ก็ยังมีชาเขียวและชาแดง ประเภทต่าง ๆ ด้วย
ในการชงชาไต้หวันมักใช้ภาชนะจีนที่เรียกว่า ไก้หว่าน (蓋椀) แทนกาน้ำ

**ชนิด**
ชาไต้หวันมีความหลากหลายมาก ในจำนวนนั้นสิบชนิดที่มีชื่อเสียงที่สุดเป็นที่รู้จักกันว่าเป็น ชาที่มีชื่อเสียงสิบอันดับแรกของไต้หวัน (台灣十大名茶) ได้แก่- ชาต้งติ่ง (凍頂茶)- ชาเปาจ่งเหวินซาน (文山包種茶)- ชาตงฟางเหม่ย์เหริน (東方美人茶)- ชาซงปั๋วฉางชิง (松柏長青茶)- ชามู่จ้าเถี่ยกวานอิน (木柵鐵觀音)- ชาซานเสียหลงจิ่ง (三峽龍井茶)- ชาอาหลี่ซานจูลู่ (阿里山珠露茶)- ชาภูเขาสูง (高山茶)- ชาหลงเฉวียน (龍泉茶)- ชาทะเลสาบสุริยันจันทรา (日月潭紅茶)
นอกจากนี้แล้ว ชานมไข่มุก ซึ่งถูกคิดค้นขึ้นมาในไต้หวันในช่วงปี 1980 ก็ได้กลายเป็นที่นิยมในต่างประเทศในช่วงต้นศตวรรษที่ 21

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชา

หมวดหมู่:ชาแบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:หนังสือเศรษฐศาสตร์

หมวดหมู่:ผลงานเกี่ยวกับเศรษฐศาสตร์
เศรษฐศาสตร์
เศรษฐศาสตร์
เศรษฐศาสตร์
ซีเซียม-137

ซีเซียม-137 (Caesium-137) เป็นไอโซโทปกัมมันตรังสีของธาตุซีเซียม มีลักษณะเป็นโลหะอ่อน สีทองเงิน แผ่อนุภาคบีตาและรังสีแกมมา เมื่อสัมผัสจะทำลายหรือสร้างความเสียหายแก่ดีเอ็นเอของเซลล์ ส่งผลทำให้เกิดมะเร็งเม็ดเลือดขาวหรือไทรอยด์ตามมา ในธรรมชาติอาจใช้เวลาสลายตัวของซีเซียม-137 มากกว่า 100 ปี ครึ่งชีวิตของซีเซียมอยู่ที่ประมาณ 30 ปี เมื่อซีเซียมสลายตัว จะแผ่รังสีบีตาแล้วจะแปรสภาพกลายเป็นแบเรียม-137m (137mBa) 

**ประโยชน์**
การใช้งานของสารซีเซียม-137 มีไม่มากนัก ส่วนใหญ่ใช้เป็นสารต้นกำเนิดรังสีในการรักษามะเร็ง และใช้ในเครื่องมือวัดทางอุตสาหกรรม ถ้ามีปริมาณน้อยจะใช้สำหรับปรับเทียบเครื่องมือวัดรังสีหรือใช้เป็นต้นกำเนิดรังสีแกมมาที่นำมาใช้ในการวัดความหนาแน่นของเครื่องมือเจาะสำรวจน้ำมัน 

**อันตราย**
ในระยะสั้นหากได้รับหรือสัมผัสจะไม่ส่งผลอันตรายให้เห็นผลชัดเจน แต่สามารถเพิ่มความเสี่ยงในการเกิดโรคมะเร็งได้ ถ้าได้รับเข้าไปในร่างกายผ่านทางผิวหนังที่มีบาดแผล ผ่านการหายใจ หรือรับประทานเข้าไป ซีเซียม-137 จะเข้าไปสะสมอยู่ในเนื้อเยื่ออ่อนของอวัยวะต่าง ๆ และจะแผ่รังสีผ่านสู่อวัยวะเหล่านั้น เป็นผลให้เกิดความเสี่ยงในการเกิดโรคมะเร็งมากขึ้น 
หากได้รับปริมาณรังสีต่อเนื่องเป็นระยะเวลานาน จะทำให้ผิวหนังมีอาการแสบร้อนคล้ายโดนไฟไหม้หรือน้ำร้อนลวก และจะมีอาการคลื่นไส้ถ้าได้รับปริมาณรังสีสูงมากพอ 

**เหตุการณ์อุบัติเหตุในไทยเมื่อเดือนมีนาคม 2566**
เกิดการสูญหายของ ซีเซียม-137 จากโรงงานไฟฟ้าที่จังหวัดปราจีนบุรี ซึ่งต่อมาพบว่าถูกหลอมพร้อมกับเหล็ก  แต่เมื่อเทียบกับเหตุการณ์ภัยพิบัติเชียร์โนบีลแล้ว อุบัติเหตุครั้งนี้ถือว่าสร้างความเสียหายที่เล็กกว่ามาก แต่อย่างไรก็ตามบุคคลที่ใกล้ชิดหรือพักอาศัยใกล้กับพื้นที่ใกล้เคียงจุดเกิดเหตุก็ควรเฝ้าระวังเป็นอย่างมาก 
เมื่ออ้างอิงข้อมูลจากทบวงการพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศ (International Atomic Energy Agency) ค่ารังสีส่วนเกินจากธรรมชาติที่คนทั่วไปควรได้รับไม่ควรจะเกิน 1 มิลลิซีเวิร์ต/ปี  โดยในเหตุการณ์นี้ทำให้มีผู้ได้รับรังสีเกินกว่าที่คนทั่วไปควรได้รับ ซึ่งสามารถเปรียบเทียบใกล้เคียงการอยู่ในพื้นที่ที่มีรังสีต่อเนื่องเป็นเวลา 1 ปี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สารกัมมันตรังสี
หมวดหมู่:ซีเซียม
คูกิจะ

คูกิจะ
คูกิจะ (茎茶, แปลว่า "ชาลำต้น") เป็นชาเขียวของญี่ปุ่นประเภทหนึ่ง อาจเรียกอีกอย่างว่า โบวจะ (棒茶) แปลว่า "ชาแท่ง"
ทำมาจากส่วนผสมของยอดชา ก้านใบชา และยอดใหม่จากต้นชา ทำขึ้นมาจากส่วนที่ถูกเอาออกระหว่างกระบวนการทำเซ็นจะ เช่นเดียวกับเมจะ และ โคนาจะ
เนื่องจากความไม่สมดุลอย่างมากระหว่างอุปสงค์และอุปทาน ราคาจึงต่ำและถูกเรียกว่าเป็นสินค้าชั้น 2 แต่ส่วนประกอบรสหวาน อูมามิ และกลิ่นหอมนั้น กลับได้จากลำต้นมากกว่าจากใบ
คูกิจะที่ทำจากเกียวกูโระหรือใบชาเซ็นจะคุณภาพสูงมีชื่อเรียกเฉพาะว่า คาริงาเนะ (雁ヶ音) และ ชิราโอเระ (白折)
วิธีการชงและเวลาในการสกัดจะเหมือนกับที่ทำจากใบชา แม้ว่าจะสีของน้ำจะอ่อน แต่ก็มีรสชาติและกลิ่นที่สดชื่น และมีลักษณะเฉพาะคือรสอูมามิที่เข้มข้นเพราะมีกรดอะมิโนจำนวนมาก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชาเขียว
เมจะ

ใบชาเมจะ
เมจะ (mecha) เป็นชาญี่ปุ่น ชนิดหนึ่ง เป็นชาที่ได้จากการเก็บยอดใบชาและปลายใบที่เหลือจากการทำ เซ็นจะหรือเกียวกูโระ เป็นผลพลอยได้จากากรผลิตเซ็นจะ เช่นเดียวกับ คูกิจะ และ โคนาจะ  แม้ว่าจะถือเป็นผลพลอยได้และไม่ใช่ผลิตภัณฑ์ชั้นหนึ่ง แต่ก็มักจะขายในราคาที่สูงกว่าเซ็นจะเนื่องจากได้มาในปริมาณน้อยกว่า
ใบชาเมจะมีลักษณะที่เล็กและโค้งงอ ยิ่งใบโค้งมาก คุณภาพก็จะยิ่งสูงขึ้น เนื่องจากส่วนปลายของดอกตูมและใบมีความชื้นสูงและอ่อนนุ่ม จึงมักจะม้วนงอตามธรรมชาติ
เนื่องจากสารสกัดชามีความเข้มข้นในดอกตูมและใบ รสชาติจึงเข้มข้น ความฝาด ความขม และรสอูมามิก็เข้มข้น และสีน้ำเป็นสีเขียวเข้ม เนื่องจากมีปริมาณกาเฟอีน สูงจึงมีผลชูกำลังเช่นกัน นอกจากนี้ เนื่องจากใบชามีลักษณะโค้งงอ จึงสามารถเพลิดเพลินกับชากี่ครั้งก็ได้จนกว่าใบชาจะเปิดหมด ซึ่งแตกต่างจากคูกิจะ ซึ่งจำกัดการแช่แค่ 2 ครั้ง และเซ็นจะ ซึ่งจำกัดการแช่แค่ 3 หรือ 4 ครั้ง ในทางกลับกัน เนื่องจากรสชาติดั้งเดิมนั้นเข้มข้น ชาจะเข้มข้นเกินไปหากชงด้วยน้ำร้อนหรือหากชงนานเกินไป ดังนั้นจึงควรชงด้วยน้ำอุ่นจะดีกว่า

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชาเขียว
โคนาจะ

โคนาจะ
โคนาจะ (粉茶, แปลว่า "ชาผง") คือเศษผงที่ผลิตขึ้นระหว่างกระบวนการผลิตเซ็นจะ ได้มาพร้อมไปกับคูกิจะ และเมจะ เรียกได้ว่าเป็นผลพลอยได้ มีราคาถูกเพราะเหมือนเป็นของแถมจากเซ็นจะ แต่คุณภาพของใบชาไม่ได้ด้อยไปกว่าเซ็นจะ ดังนั้นคนจึงกล่าวกันว่ามีรสชาติดีเมื่อเทียบกับราคา
เนื่องจากอยู่ในรูปผง ส่วนประกอบของใบชาจึงละลายได้ง่าย ทำให้สามารถชงชาที่มีสีสดใสและรสชาติเข้มข้นได้ สามารถชงด้วยน้ำร้อนได้อย่างรวดเร็วด้วยเวลาสกัดสั้น ๆ และมีรสชาติเข้มข้น ดังนั้นจึงเป็นชามาตรฐานที่เสิร์ฟเป็นอางาริ ในร้านซูชิ เพื่อจุดประสงค์ในการขจัดรสชาติของซูชิ ที่ค้างอยู่ในคอและทำให้เพดานปากสดชื่น ในทางกลับกัน เนื่องจากส่วนผสมของใบชาถูกสกัดออกมาอย่างรวดเร็ว ชาจึงหมดเกลี้ยงในการชงครั้งแรก และไม่สามารถเพลิดเพลินกับการชงชาหลายครั้งเหมือนอย่างเซ็นจะ
นอกจากนี้ เนื่องจากโคนาจะเป็นเพียงใบชาที่ออกมาจากกระบวนการผลิตเซ็นจะ เปลือกใบชาจะยังคงอยู่หลังจากการต้ม และใบชาจะไม่ละลายหมด 
ในช่วงไม่นานมานี้ ฟุมมัตสึจะ (粉末茶) ซึ่งเป็นชาที่ทำโดยการบดใบชาเองและละลายในน้ำร้อนได้ถูกคิดค้นขึ้น แม้จะคล้ายกันชวนให้สับสนได้ง่าย แต่ก็เป็นคนละอย่างกับโคนาจะ และก็เป็นคนละอย่างกับมัจจะด้วย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชาเขียว
เกียวกูโระ

ใบชาเกียวกูโระ
เกียวกูโระ (gyokuro) เป็นชาญี่ปุ่น ชนิดหนึ่ง ตามมาตรฐานการติดฉลากชาเขียวของสมาคมกลางอุตสาหกรรมชาแห่งประเทศญี่ปุ่น ได้ให้คำจำกัดความไว้ว่าหมายถึง "ใบชาที่เก็บเกี่ยวมาจากสวนชาที่ถูกบังแสงอาทิตย์เกือบหมด เรียกว่า โออิชิตะเอ็ง (oishita-en) โดยถูกคลุมด้วยวัสดุปิดเช่นฟางและผ้าขาวม้าตั้งแต่ตูมแรกของต้นชาแรกงอกขึ้นเป็นเวลาประมาณ 20 วัน และผลิตด้วยกรรมวิธีเดียวกันกับเซ็นจะ"
โดยทั่วไปสารเทอานีน ซึ่งมีบทบาทในการให้รสอูมามิในชานั้นผลิตได้จากรากและเก็บไว้ในใบผ่านทางลำต้น เมื่อเทอานีนถูกแสงแดดจะเปลี่ยนเป็นคาเทชิน ซึ่งทำให้เกิดรสฝาด กล่าวอีกนัยหนึ่ง ใบชาซึ่งเป็นวัตถุดิบของเกียวกูโระนั้นถูกเคลือบด้วยสารเคลือบที่กันแสงแดดเป็นเวลาอย่างน้อยสองสัปดาห์ก่อนการเก็บเกี่ยว ทำให้มีผลในการเพิ่ม กรดอะมิโน เช่น เทอานีน และลด คาเทชิน (หรือ แทนนิน)

**ที่มา**
ชื่อ "เกียวกูโระ" (玉露) มาจากชื่อผลิตภัณฑ์ของยามาโมโตยามะ บริษัทผู้ผลิตชา
ในปี 1835 เมื่อคาเฮ ยามาโมโตะ (山本嘉兵衛) ประธานของยาโมโตยามะรุ่นที่ 6 ยังอายุ 18 ปี เขาไปที่โรงงานชาของคิจิเอง คิโนชิตะในหมู่บ้านอูจิในเกียวโต และลองกวนใบนึ่งด้วยตัวเอง เมื่อแห้งจะเกาะมือและจับตัวเป็นก้อนชา หลังจากลองสร้างขึ้นใหม่หลายครั้งจนได้รสชาติเหมือนน้ำหวานที่มีรสชาติที่หรูหราและสีที่สดใสจึงตั้งชื่อว่า "เกียวกูโระ" หลังจากกลับมาที่เอโดะ เขาได้นำเสนอสิ่งเหล่านี้ต่อขุนนางศักดินา, ฮาตาโมโตะ, นักชงชา และปัญญาชน เป็นผลให้ได้รับคำวิจารณ์อย่างล้นหลามและถูกนำไปทำเป็นผลิตภัณฑ์ชั้นสูงอย่างกว้างขวาง กลายเป็นหนึ่งในผลิตภัณฑ์พิเศษของเอโดะและแพร่หลายไปทั่ว ในเวลานั้นใบชาถูกคั่วเป็นก้อนกลมเหมือนน้ำค้าง หลังจากนั้นในช่วงต้นยุคเมจิ บริษัทสึจิริ ผู้ผลิตชาได้ปรับปรุงวิธีการคั่วที่ใช้ในปัจจุบัน
นอกจากนี้ ในบริเวณ ศาลเจ้าโองูระ ในเมืองอูจิ จังหวัดเกียวโตก็มี "อนุสาวรีย์ต้นกำเนิดของเกียวกูโระ (玉露製茶発祥の碑) ตั้งอยู่ด้วย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชาเขียว
คาบูเซจะ

ใบชาคาบูเซจะ
คาบูเซจะ
คาบูเซจะ (kabuse-cha) เป็นชาญี่ปุ่นประเภทหนึ่ง บางครั้งขายภายใต้ชื่อการค้าว่า คาบูเซเกียวกูโระ (かぶせ玉露) หรือ เน็ตโตเกียวกูโระ (熱湯玉露)

**การเพาะปลูก**
ชาชนิดนี้ถูกรวมอยู่ในความหมายอย่างกว้างของเซ็นจะ คือมีวิธีการผลิตโดยพื้นฐานเหมือนกันกับเซ็นจะและเกียวกูโระ แต่วิธีการเพาะปลูกนั้นแตกต่างกัน เช่นเดียวกันกับเกียวกูโระและเท็นจะ คาบูเซจะนั้นปลูกโดยการคลุมต้นชาด้วยม่านบังแดดที่ทำจากผ้าหรือฟาง แต่จะบังแดดไปจนถึงประมาณหนึ่งสัปดาห์ (โดยมากจะประมาณตั้งแต่ 3 ถึง 10 วัน) ก่อนเก็บเกี่ยว ต่างจากเกียวกูโระที่บังแดดประมาณ 20 วัน หรือเท็นจะ ซึ่งบังแดดประมาณ 30 วัน นอกจากนี้ ในขณะที่เกียวกูโระและเท็นจะใช้วิธีการแขวนม่านบังแดดขนาดใหญ่ทั่วทั้งสวนชา คาบูเซจะจะใช้ม่านบังแดดบังต้นชาโดยตรง วิธีการปลูกแบบคลุมต้นไม้โดยตรงด้วยม่านบังแดดนี้เป็นที่มาของชื่อ "คาบูเซจะ" (かぶせ茶) โดยคำว่า "คาบูเซ" (かぶせ) หมายถึง "คลุมใส่" โดยทั่วไปอาจกล่าวได้ว่าวิธีการเพาะปลูกนั้นอยู่ตรงกลางระหว่างเซ็นจะและเกียวกูโระ เนื่องจากชาปลูกในที่ร่มจากแสงแดดโดยตรง ชาจึงมีคาเทชิน ซึ่งเป็นแหล่งที่มาของความขมน้อยกว่า และมีเทอานีน ซึ่งเป็นแหล่งที่มาของอูมามิมากกว่าเซ็นจะทั่วไป นอกจากนี้ สีของใบชาจะสว่างกว่าของเซ็นจะ และถ้าคลุมใบไว้จะได้กลิ่นคล้ายเกียวกูโระ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชาเขียว
เอสบีเอสทีวี

เอสบีเอสทีวี เป็นช่องโทรทัศน์ภาคพื้นดินที่ออกอากาศฟรีในเชิงพาณิชย์ช่องแรกของเกาหลีใต้ ตั้งอยู่ในเขตเมืองหลวงโซล ดำเนินการโดยเอสบีเอส ช่องนี้เปิดตัวเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1991

**ประวัติ**
เอสบีเอสทีวีเป็นสถานีโทรทัศน์เชิงพาณิชย์แห่งแรกของเกาหลีใต้ที่ตั้งอยู่ในเขตเมืองหลวงโซล และก่อตั้งขึ้นในวันจันทร์ที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1991 ในวันนั้นเวลา 10.00 น. เอสบีเอสมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการของเอสบีเอสพร้อมกับงานฉลองครบรอบ 30 ปีของเอ็มบีซี และกำหนดให้เป็น "วันเกิดของเอสบีเอส" โดยได้มีการนำเสนอข่าวนี้ผ่านทางรายการ MBC Newsdesk ของช่องเอ็มบีซี ในวันเดียวกัน SBS Eight O' Clock News เปิดตัวในฐานะรายการข่าวรายการแรกของช่อง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:เอสบีเอส
หมวดหมู่:บริษัทด้านสื่อของประเทศเกาหลีใต้
ชาคมบุ

ไฟล์:Tsuitachi_Mochi02_1.jpg|thumb| โมจิ (ขวา) กินกับชาคมบุบ๊วย (ซ้าย)
ชาคมบุ หรือ คมบูจะ (konbu-cha) เป็นเครื่องดื่มที่ทำขึ้นโดยการเทน้ำร้อนลงบนสาหร่ายคมบุแห้งที่สับละเอียดหรือเป็นผงแล้ว บางชนิดอาจมีการเติมเกลือลงไปเล็กน้อย บางชนิดมีการใส่อาราเระ และบางชนิดมีการเติมเกียวกูโระลงไปด้วย

**ภาพรวม**
มีเอกสารบันทึกไว้ว่าชาคมบุเป็นเครื่องดื่มที่ดื่มเพื่อความเพลิดเพลินมาตั้งแต่โบราณเนื่องจากรสชาติอูมามิของคมบุและธรรมเนียมการดื่มชา และยังมีเอกสารที่ จักรพรรดิมูราคามิได้นำมาใช้เป็นยาในยุคเฮอังอีกด้วย โดยทั่วไปแล้วคาดว่าเป็นหนึ่งในชาปรุงแต่งซึ่งมีอยู่ตั้งแต่ในสมัยเอโดะ
มักพบคมบุในรูปแบบผงที่ประกอบด้วยน้ำตาล เกลือ และ สารชูรส เพื่อปรับรสชาติ แต่ก็มีที่ไม่ใส่สารชูรสอยู่เหมือนกัน

**ชาคมบุที่ใช้เป็นเครื่องปรุงรส**
ไม่เพียงแต่ใช้เป็นเครื่องดื่มเท่านั้น แต่ยังเป็น เครื่องปรุงรสแทนเกลือหรือโชยุ เพื่อลดปริมาณเกลือ กลูตาเมตซึ่งเป็นองค์ประกอบหลักของสารชูรส ถูกสร้างขึ้นจากผลการวิจัยเกี่ยวกับรสชาติอูมามิของคมบุ ดังนั้นชาคมบุจึงถูกนำมาใช้แทนสารชูรสด้วย

**เรื่องของชื่อเรียก**
ในยุโรปและอเมริกาจะใช้คำว่า kombucha เรียกเห็ดชาแดง ซึ่งเป็นเครื่องดื่มที่ได้รับความนิยมในประเทศรัสเซีย และประเทศอื่น ๆ ในช่วงต้น ศตวรรษที่ 20 ดังนั้นเมื่อพูดว่า kombucha ในภาษาอังกฤษ จึงไม่ได้หมายถึงชาคมบุ แต่หมายถึงเห็ดชาแดง ซึ่งเป็นคนละเรื่องกันกับชาคมบุในญี่ปุ่น
ในพจนานุกรม The American Heritage Dictionary of the English Language อธิบายว่าที่มาของชื่อเรียกที่สับสนนั้นน่าจะเกิดจากการที่ผู้พูดภาษาอังกฤษเข้าใจผิดว่าอาหารเลี้ยงเชื้อที่เป็นวุ้นนั้นเป็นสาหร่ายคมบุ เลยสับสนกับชาคมบุ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เครื่องปรุงรสญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เครื่องดื่มญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชาที่ไม่ใช่ชา
เห็ดชาแดง

เห็ดชาแดง
เห็ดชาแดง (p=hóng chá jūn; หงฉาจวิน) หรือ คอมบูชา (kombucha) หรือ ไชนืย กริบ (чайный гриб, เห็ดชา) เป็นเครื่องดื่มหมักที่มีต้นกำเนิดใน มองโกเลียตะวันออก และต่อมาได้รับความนิยมในไซบีเรีย ประเทศรัสเซีย ทำโดยการเติมน้ำตาลลงไปในชาแดงหรือชาเขียว แล้วแช่ดองมวลที่มีลักษณะเป็นเจลคล้ายเห็ดที่เพาะในอาหารเลี้ยงเชื้อ ทิ้งเอาไว้เป็นเวลา 12 ถึง 14 วันเพื่อหมัก
ในประเทศญี่ปุ่น เห็ดชาแดงถูกเรียกว่า โคจากิโนโกะ (紅茶キノコ) ได้รับความนิยมในฐานะอาหารเพื่อสุขภาพตั้งแต่ทศวรรษที่ 1970 เนื่องจากสามารถปลูกได้ที่บ้าน จึงแพร่กระจายแบบปากต่อปาก และได้รับความนิยมจากสื่อพิมพ์ "วิถีสุขภาพเห็ดชาแดง" (紅茶キノコ健康法)
ในยุโรปหรือออสเตรเลียถูกวางขายเป็นอาหารสุขภาพโดยเรียกว่า kombucha นอกจากนี้ยังมีรส มะม่วง สตรอว์เบอร์รี และ โรสฮิป ที่แปรรูปสำหรับตลาดตะวันตก และได้รับความนิยมขึ้นมาในญี่ปุ่นด้วย จากการนำเข้ามาในช่วงปี 2014 ถึง 2016 ในญี่ปุ่นจึงมีการใช้คำว่า "คมบูจะ" (コンブチャ) สำหรับเรียกเครื่องดื่มชนิดนี้ด้วย

**ชื่อ**
แม้จะถูกเรียกว่า kombucha แต่ก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับคมบูจะ ซึ่งเป็นเครื่องดื่มในญี่ปุ่นที่ทำจากสาหร่ายคมบุ และมีที่มาแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
คาดการณ์ว่าผู้พูดภาษาอังกฤษเข้าใจผิดว่าอาหารเลี้ยงเชื้อที่เป็นวุ้นนั้นเป็นสาหร่ายคมบุ เลยสับสนกับคมบูจะ จึงเรียกว่า kombucha ในภาษาอังกฤษ
มวลเห็ดชาแดง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร
หมวดหมู่:อาหารหมักดอง
ชาหมัก

ชาหมัก อาจหมายถึง- ชาดำ (黑茶) ในภาษาอังกฤษเรียกว่า fermented tea- ชาหมักคอมบูชา ทำขึ้นจากการนำชาแดงหรือชาเขียวมาหมัก
เก็มไมจะ

เก็มไมจะ
เก็มไมจะ (genmai-cha) หรือ ชาข้าวกล้อง เป็นชาที่ทำจากการผสมชาเขียวและข้าวคั่วในสัดส่วนที่เท่า ๆ กัน เป็นชาเขียวญี่ปุ่นชนิดหนึ่ง ใบชาถูกทำให้ร้อนด้วยไฟแรง ข้าวถูกนึ่งแล้วคั่วจนเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล หรืออาจแตกออกเป็นเหมือนข้าวโพดคั่ว

**ความเป็นมา**
มีหลายทฤษฎีเกี่ยวกับที่มาของเก็มไมจะ เช่นว่ามาจากการที่ช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 พ่อค้าชาในเกียวโตคิดว่าเศษโมจิที่ออกมาในพิธีคางามิบิรากิเป็นของเสีย ดังนั้นพวกเขาจึงนำไปคั่วและผสมกับใบชา หรือบ้างก็ว่าอาจมาจากการที่เอาเม็ดข้าวกรุบกรอบที่ติดมากับหม้อหลังหุงข้าวมาใส่ลงไปในชา บ้างก็ว่าเก็นไมจะถือกำเนิดขึ้นจากบริษัทชาหลายแห่งที่ก่อตั้งในเกียวโตโดยขายในชื่อ ฮานายานางิ (花やなぎ) และ โฮไรจะ (蓬莱茶) ในยุคไทโช

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชาเขียว
หมวดหมู่:เครื่องดื่มจากข้าว
ชาอัด

ไฟล์:110601_204646.jpg|right|thumb|250x250px| ชาผูเอ่อร์อัดในรูปแบบต่างๆ
ชาอัด หรือ จิ่นยาฉา (p=jǐn yā chá) หมายถึงชาก้อนที่ทำเป็นรูปร่างบางอย่างที่เกิดจากการกดอัดใบชาเข้าด้วยกัน หลังจากที่ได้นึ่งและให้ความร้อนเพื่อทำให้นิ่มลง ชาอัดสามารถเก็บรักษาไว้ได้นานโดยไม่เสีย และง่ายต่อการขนส่ง ส่วนใหญ่ผลิตใน หูหนาน เสฉวน หูเป่ย์ ยูนนาน และ กว่างซี ใน จีน ชาอัดสามารถแบ่งออกได้เป็นสี่ประเภท ได้แก่ ชาเขียวอัด ชาแดงอัด ชาอูหลงอัด และ ชาดำอัด ตามวัตถุดิบที่แตกต่างกัน
ชาอัดจำเป็นต้องต้มเป็นเวลานานเมื่อจะนำมาดื่ม น้ำชาจึงมี กรดแทนนิกสูง ซึ่งดีต่อการย่อยอาหาร แต่ก็ทำให้คนรู้สึกหิว ดังนั้นโดยทั่วไปจำเป็นต้องเติมสารที่มีคุณค่าทางโภชนาการเมื่อดื่ม
ชาวมองโกลนิยมนำชาอัดมาเติมนมวัว ทำเป็นซูเทย์ไช (ชานมมองโกล) และ ชาวทิเบตจะเติมเนยที่ทำจากนมของจามรี ทำเป็นชาเนย (ชาทิเบต)

**อ้างอิง ==
ตำราฟาร์มาโคเปียของประเทศญี่ปุ่น

ตำราฟาร์มาโคเปียของประเทศญี่ปุ่น
ตำราฟาร์มาโคเปียของประเทศญี่ปุ่น (Nihon Yakkyokuhō; Japanese Pharmacopoeia) เป็นตำรายาอย่างเป็นทางการของประเทศญี่ปุ่น ตีพิมพ์โดยNihongo4|สำนักเภสัชกรรมและเครื่องมือแพทย์|独立行政法人 医薬品医療機器総合機構|Dokuritsu-gyōsei hōjin iyakuhin-iryō-kiki-sōgō-kikō  ฉบับพิมพ์ครั้งแรกตีพิมพ์เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2429 โดยมีการปรับปรุงแก้ไขเป็นระยะ ๆ ฉบับตีพิมพ์ครั้งล่าสุดคือฉบับที่ 18 ซึ่งออกเผยแพร่ทางอิเล็กทรอนิกส์ในวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2564 การแปลเป็นภาษาอังกฤษอย่างเป็นทางการกำลังอยู่ในระหว่างการจัดทำ (สถานะเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2564)

**ดูเพิ่ม**
 ตำราอินเตอร์แนชนาลฟาร์มาโคเปีย

**อ้างอิง**
ญี่ปุ่น, ตำราฟาร์มาโคเปียของประเทศ
หมวดหมู่:เภสัชกรรมในญี่ปุ่น
บันจะ

ใบชาบันจะ
บันจะ (bancha) เป็นชาเขียว ชนิดหนึ่งที่ดื่มในญี่ปุ่น หมายถึงชาชั้นต่ำที่ไม่ได้มาตรฐานในผลิตภัณฑ์จำหน่ายตามท้องตลาด บันจะบางครั้งใช้เป็นคำทั่วไปสำหรับชาในชีวิตประจำวัน ชาที่ผลิตในท้องถิ่น และชาทำเองในครัวเรือน1999
วิธีการผลิตเกือบจะเหมือนกับเซ็นจะ แต่วัตถุดิบคือใบชาที่เก็บเกี่ยวหลังฤดูร้อน (ชาใบที่สามและสี่) ใบชาเมื่อแตกกิ่งเพื่อการเพาะปลูกครั้งต่อไป (บันจะในฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาว) และกระบวนการผลิตเซ็นจะ ใช้ใบไม้ขนาดใหญ่ที่ตัดแล้ว เนื่องจากบันจะใช้ใบแก่แทนใบอ่อนอย่างในเซ็นจะ จึงมี สารแทนนิน มากกว่าและกาเฟอีนน้อยกว่า รสชาติเบาและสดชื่น แต่ก็มีความฝาด ระยะเวลาการเก็บเกี่ยวและวิธีการผลิตของวัตถุดิบจะต่างไปขึ้นอยู่กับภูมิภาค อาจนำใบชาไปคั่วแห้งเพื่อดึงรสชาติที่หอมกรุ่น และดื่มเป็นโฮจิจะ
สีของเครื่องดื่มชาและวิธีการแปรรูปใบชาจะแตกต่างกันไปตามภูมิภาค ในจังหวัดชิซูโอกะและโตเกียวจะใช้เซ็นจะสีเหลืองเขียว ในขณะที่จังหวัดฮกไกโดและจังหวัดเกียวโต ซึ่งเรียกว่า เคียวบันจะ (京番茶) จะใช้โฮจิจะสีน้ำตาล
ในภูมิภาคโทโฮกุ คำว่า "บันจะ" มักหมายถึง ชาคั่วโดยทั่ว ๆ ไป ในจังหวัดอิชิกาวะ คำว่า "บันจะ" หมายถึงคูกิจะที่ทำจากก้านชาคั่ว คำว่า "เคียวบันจะ" ยังอาจหมายถึงโฮจิจะที่ผลิตด้วยวิธีการเฉพาะ โดยใบชาที่ใช้อาจไม่ได้จำกัดเฉพาะบันจะ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชาเขียว
ตำรายา

ตำรายาเอดินบะระ ค.ศ. 1699
ตำรายา หรือ ฟาร์มาโคเปีย  (pharmacopoeia, pharmacopeia หรือ pharmacopoea) เป็นหนังสือที่ประกอบด้วยขั้นตอนวิธีการในการพิสูจน์เอกลักษณ์ (identification) ของตำรับยา จัดพิมพ์โดยหน่วยงานของรัฐ หรือสมาคมการแพทย์หรือเภสัชกรรม
รายละเอียดของข้อกำหนดสำหรับแต่ละตำรับยาเรียกว่าโมโนกราฟ (monograph) กล่าวคือเป็นงานอ้างอิงสำหรับข้อกำหนดของยาทางเภสัชกรรม

**รายชื่อตำราระดับชาติและระดับนานาชาติ**

**ดูเพิ่ม**
 ตำราฟาร์มาโคเปียของประเทศญี่ปุ่น- ตำราฟาร์มาโคเปียของสหรัฐอเมริกา- ตำรายูโรเปียนฟาร์มาโคเปีย- ตำราอินเตอร์แนชนาลฟาร์มาโคเปีย- องค์การอนามัยโลก

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 year=2015

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Pharmacopoeial Discussion Group date=2019-10-23 -  Medicines Compendium (archived 3 July 2012)-  Pharma Knowledge Park date=2016-04-02 -  Michael Servetus Research Website with graphical study of the pharmacopoeia Dispensarium by Michael Servetus (archived 13 November 2012)-  ISHP Working Group History of Pharmacopieas
หมวดหมู่:คู่มือการแพทย์
มัตจะ

มัทฉะ (抹茶) คือผงชาเขียวที่ได้จากการบดใบชาเขียวให้ละเอียด ซึ่งมีการบริโภคกันโดยดั้งเดิมในประเทศญี่ปุ่นและประเทศต่าง ๆ ในภูมิภาคเอเชียตะวันออก ในประเทศญี่ปุ่น มัทฉะถูกนำมาใช้เป็นเครื่องดื่มในพิธีชงชา และยังนิยมใช้เป็นส่วนประกอบของขนมญี่ปุ่น ขนมตะวันตก และอาหารหลากหลายประเภทอีกด้วย

**ภาพรวม**

**ความหมายของมัตจะ**
คำจำกัดความของมัตจะโดยสมาคมอุตสาหกรรมชาญี่ปุ่น ได้ให้นิยามไว้ว่าเป็น "สิ่งที่ผลิตเป็นในรูปผงละเอียดโดยการใช้โม่บดชามาบดชาซึ่งเพาะขึ้นโดยถูกบังแสงแดดแล้วนำมาอบแห้งโดยไม่นวด" อย่างไรก็ตามจริง ๆ แล้วอาจไม่จำเป็นต้องบดด้วยโม่บดชาก็ได้ ขอแค่ทำให้เป็นผงละเอียด แม้จะทำให้เป็นผงด้วยวิธีอื่นก็ยังเรียกว่าเป็น "มัตจะ" ดังนั้น แม้ว่าจะถูกบดด้วยเครื่องบดแบบโรงงานอุตสาหกรรม ก็สามารถเรียกว่าเป็นมัตจะได้
ส่วนโคนาจะ คือผงละเอียดที่รวบรวมระหว่างการผลิตเซ็นจะ ใช้ต้มด้วยกาน้ำดื่ม เป็นคนละอย่างกับมัตจะ

**มัตจะในรูปผง**
ทำโดยนำใบของต้นชามานึ่งแล้วทำให้แห้งแล้วบดละเอียด เป็นที่นิยมนำมาใช้ดื่มจนถึงยุคเอโดะ แม้แต่ในปัจจุบัน ในซาโด ก็เสิร์ฟมัตจะที่ถูกบดละเอียดก่อนหนึ่งวัน มีการจำหน่ายเป็นผลิตภัณฑ์ที่ทำเป็นผงแล้วและปิดผนึกในถุงพลาสติก หรือใส่ในกระบอกโลหะสำหรับใช้ในบ้าน เพื่อหลีกเลี่ยงการเสื่อมสภาพ ให้เก็บในที่เย็นและมืดในภาชนะที่มีอากาศถ่ายเทหลังจากเปิด

**มัตจะสำหรับดื่ม**
ถ้วยชา ที่ตักชา และที่ตีชา
แบ่งเป็น 2 ประเภท ได้แก่ โคอิจะ (濃茶) คือชาแบบเข้ม มีสีเขียวเข้มเจือด้วยสีดำ และ อูซูจะ (薄茶) ซึ่งชาแบบอ่อน เป็นสีเขียวอมฟ้าสดใส ในพิธีชงชา ชาเข้มข้น 3 ถ้วยจะเสิร์ฟในช้อนตักชา และน้ำร้อนปริมาณเล็กน้อยจะถูกเทลงในมัตจะปริมาณพอเหมาะ จากนั้นนวดด้วยไม้ตีชา สำหรับ อูซูจะนั้นจะใช้ช้อนตักชา 1 ถ้วยครึ่งสำหรับ 1 คน และเติมน้ำร้อนครึ่งช้อนแล้วคนด้วยไม้ตีชา ในซาโด ปัจจุบันนี้ มักใช้โคอิจะเป็นหลักส่วนอูซูจะถือว่าใช้ รองแบบไม่เป็นทางการ การกวนด้วยไม้ตีชานั้นมีวิธีการแตกต่างกันไปตามสำนัก
สำหรับการใช้เป็นเครื่องดื่มทั่วไปนั้น แม้ว่าในปัจจุบันเซ็นจะจะเป็นที่ต้องการมากกว่า แต่ในบางพื้นที่ ประเพณีการดื่มมัตจะในช่วงพักระหว่างการทำงานในฟาร์มก็ยังคงมีอยู่
ไฟล์:Matcha_and_wagashi_by_MShades_at_Daigoji,_Kyoto.jpg|thumb| มัตจะที่โรงน้ำชาในวัดไดโงจิ

**มัตจะในส่วนประกอบในอาหาร**
เค้กมัตจะ
ดังที่กล่าวไว้ข้างต้น มัตจะนั้นแตกต่างจากชาชนิดอื่น ๆ คือตัวใบชาจะถูกรับประทานได้ด้วย ดังนั้นจึงมีการใช้มัตจะเป็นส่วนผสมในการปรุงอาหารอย่างแพร่หลาย และยังใช้ในขนมเพราะรสชาติเข้ากันได้ดีกับน้ำตาล ต่อไปนี้คือตัวอย่างทั่วไป- วางาชิ
** อุยโร
** โมมิจิมันจู
** อิมากาวะยากิ- ขนมอบ เช่น คัสเตลลา และคุกกี้- ของหวานแช่แข็ง เช่น น้ำแข็งไส ไอศกรีม และซอฟต์ครีม- ใช้ทำขนมฝรั่ง เช่น ช็อกโกแลต และลูกกวาด ให้เป็นรสชาติแบบญี่ปุ่น - ทำของหวาน เช่น พุดดิง และพาร์เฟ่ต์ ให้เป็นรสชาติแบบญี่ปุ่น - เท็มปุระ: อาจนำมัตจะมาผสมกับเกลือที่ใช้ทำ นอกจากนี้ยังมีเท็มปุระที่ชุบด้วยแป้งที่มีส่วนผสมของมัตจะ
นอกจากนี้ยังมีร้านอาหารและผู้ผลิตอาหารและเครื่องดื่มที่ใช้มันเป็นส่วนผสมและ เครื่องปรุงรส สำหรับอาหารญี่ปุ่น อาหารตะวันตก และอาหารจีน อย่างเช่นฟงดูว์ และเครื่องดื่มรวมถึงเบียร์ด้วย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชาเขียว
ทามาเรียวกูจะ

ทามาเรียวกูจะ
ทามาเรียวกูจะ (tamaryokucha) เป็นชาญี่ปุ่นประเภทหนึ่งที่ผลิตในคิวชู ตอนกลางและตอนเหนือ ใบชามีรูปร่างเหมือนมางาตามะ ต่างจากใบชาที่ใช้ทำเซ็นจะซึ่งจะยาวเหมือนเข็ม วิธีการผลิตอาจแบ่งออกเป็นการอบและการนึ่ง เมืองอุเรชิโนะในจังหวัดซางะ เป็นพื้นที่ผลิตหลัก

**ทามาเรียวกูจะอบ**
ในบรรดาชาเขียวของญี่ปุ่น ทามาเรียวกูจะเป็นชาเพียงชนิดเดียวที่ทำโดยใช้วิธีการอบด้วยกาต้มน้ำ วิธีการผลิตชาของจีนได้ถูกนำมาใช้ในคิวชู ที่เป็นที่รู้จักดีคือ ชาอุเรชิโนะ จากจังหวัดซางะและชาอาโอยานางิ (青柳茶) จากจังหวัดมิยาซากิและจังหวัดคุมาโมโตะ ใบชาจะถูกเติมลงไปในกาต้มน้ำเหล็กหล่อรูปครึ่งวงกลมที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1 เมตรแล้วถูกทำให้ร้อนโดยไม่ใช้น้ำ เพื่อขจัดการทำงานของเอนไซม์ ในอุเรชิโนะ เตาอบถูกสร้างขึ้นโดยเอียงทำมุม 45 ถึง 50 องศา ในขณะที่ชาอาโอยานางิจะใช้เตาอบที่วางในแนวนอน

**ทามาเรียวกูจะนึ่ง**
เป็นวิธีการผลิตชาโดยขจัดกิจกรรมของเอนไซม์ในใบชาด้วยการนึ่งแทนการอบในหม้อ แต่ทำให้เกิดเป็นรูปร่างมางาตามะ โดยไม่ต้องใช้กระบวนการรีดแบบละเอียดเหมือนอย่างการผลิตเซ็นจะทั่วไป ประมาณปลายยุคไทโช ได้เริ่มมีการผลิตเพื่อส่งออกไปยังประเทศอดีตสหภาพโซเวียต 
เนื่องจากสามารถผลิตได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่าการอบในหม้อ พื้นที่การผลิตหลายแห่งที่ทำแบบดั้งเดิมโดยการอบในหม้อจึงเปลี่ยนมาใช้การนึ่ง และการอบในหม้อจึงกลายเป็นส่วนน้อยไป

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชาเขียว
มางาตามะ

มางาตามะในราวศตวรรษที่ 8
ไฟล์:Magatamas.JPG|right|thumb| มางาตามะจากยุคโคฟุง (พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติโตเกียว)
ไฟล์:Magatamarm.jpg|thumb| สร้อยคอที่ทำจากมางาตามะ
ไฟล์:Baekje_gogok.jpg|thumb| มางาตามะที่ขุดขึ้นมาจากหลุมฝังศพของกษัตริย์มูรย็อง มีมางาตามะที่ทำจากลูกปัดแก้วและมางาตามะประดับด้วยทองคำ
มางาตามะ (magatama) เป็นหนึ่งในเครื่องประดับ ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ และยุคโบราณของญี่ปุ่น ว่ากันว่ามันถูกใช้เพื่อพิธีกรรมด้วย แต่ไม่ทราบรายละเอียด เชื่อกันว่าที่เรียกชื่อแบบนี้ก็มาจากการที่รูปร่างของมันเป็น "ลูกกลมที่โค้งงอ" (曲っている玉, มางัตเตอิรุ ทามะ) ชื่อเรียกนี้ปรากฏเป็นครั้งแรกในโคจิกิและนิฮงโชกิ นอกจากนี้ ใน กิชิวาจินเด็ง (魏志倭人伝) ยังมีการใช้ชื่อเรียกว่า คุชุ (句珠)
ส่วนใหญ่มีรูปร่างคล้ายลูกกลมที่มีหางงอกออกมาป็นรูปคล้ายตัว C มีการเจาะรูที่ปลายด้านที่ทรงกลมนูน แล้วร้อยเชือกผ่านเข้าไปเพื่อทำเป็นสร้อยคอ ปลายด้านที่มีรูเรียกว่าส่วนหัว ด้านในส่วนโค้งเรียกว่าส่วนท้อง ด้านนอกเรียกว่าส่วนหลัง ส่วนทำจาก หยก โมรา ควอตซ์ ทัลก์ อำพัน กระดองเต่า และบางส่วนทำจาก เครื่องดินเผา และอาจมีการใช้สัมฤทธิ์ หรือโลหะอื่น ๆ ด้วยเช่นกัน แต่มีจำนวนไม่มาก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ยุคยาโยอิ
หมวดหมู่:ยุคโจมง
หมวดหมู่:ศาสนวัตถุในศาสนาชินโต
ตำราฟาร์มาโคเปียของสหรัฐอเมริกา

ตำราฟาร์มาโคเปียของสหรัฐอเมริกา (United States Pharmacopeia; ชื่อย่อ: USP) เป็นตำรายา (หนังสือสรุปของข้อมูลยา) สำหรับประเทศสหรัฐอเมริกา จัดพิมพ์เป็นประจำทุกปีโดยคณะกรรมการตำราฟาร์มาโคเปียของสหรัฐอเมริกา (United States Pharmacopeial Convention มักเรียกโดยย่อว่า USP) ซึ่งเป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าและยังเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ในตัวตำรายา USP ตีพิมพ์ร่วมกับ National Formulary (ตำรับยาแห่งชาติ) ในเล่มเดียวกันในชื่อ USP-NF ยาที่อยู่ภายใต้มาตรฐาน USP มีทั้งยาสำหรับมนุษย์ (ยาจำหน่ายตามใบสั่งยา ยาจำหน่ายหน้าเคาน์เตอร์ หรือยาอื่น ๆ) และยาสำหรับสัตว์ มาตรฐาน USP-NF ยังมีบทบาทในรัฐบัญญัติของสหรัฐ ยาหรือส่วนผสมของยาที่มีชื่อใน USP-NF จะถือว่าเป็นยาปลอมหากไม่เป็นไปตามมาตรฐานเป็นที่ยอมรับทั้งในด้านความแรง คุณภาพ หรือความบริสุทธิ์ USP ยังกำหนดมาตรฐานสำหรับผลิตภัณฑ์เสริมอาหารและส่วนผสมอาหาร (ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ Food Chemicals Codex) USP ไม่มีบทบาทในการบังคับใช้มาตรฐานของตนเอง การบังคับใช้เป็นความรับผิดชอบขององค์การอาหารและยาสหรัฐ (Food and Drug Administration; FDA) และหน่วยงานรัฐอื่น ๆ ในสหรัฐ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Medicines Compendium (archived 3 July 2012)
สหรัฐอเมริกา, ตำราฟาร์มาโคเปียของ
ซูเทย์ไช

ไฟล์:Suutei_tsai_at_Inner_Mongolia_Jinjiang_International_Hotel_(20171007092308).jpg|thumb| ซูเทย์ไชระหว่างอาหารเช้า ที่โรงแรมในโฮฮอต
ข้าวผัด อาหารใส่นม ฯลฯ รับประทานพร้อมซูเทย์ไช
ซูเทย์ไช (сүүтэй цай, ᠰᠦᠨᠲᠡᠢ ᠴᠠᠢ) หรือ ชานมมองโกล (p=Ménggǔ nǎichá) เป็นชานมที่เป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรมชาวมองโกล ชาวมองโกลชอบดื่มชาชนิดนี้ในชีวิตประจำวัน เมื่อมีแขกมาเยี่ยม เจ้าภาพจะรินให้เพื่อเลี้ยงแขกเพื่อเป็นการต้อนรับ
เมื่อจะดื่มอาจเพิ่มอาหารอื่น ๆ ลงในชานมได้ เช่น เนื้อแกะต้ม เกี๊ยวทอด เต้าหู้นม เป็นต้น การเพิ่มอาหารนั้นเป็นเรื่องที่ทำกันเป็นปกติในมื้อเช้า

**ชื่อ**
คำว่า "ซูเทย์ไช" (сүүтэй цай) เป็นภาษามองโกล มาจากคำว่า ซู (сүү) แปลว่า "นม" กับคำว่า ไช (цай) แปลว่า "ชา" โดยในที่นี้คำนาม "ซู" (сүү) ถูกผันเป็นรูป "ซูเทย์" (сүүтэй) เพื่อทำให้เป็นคำขยายโดยแสดงความหมายว่ามีคำนามนั้นอยู่ ดังนั้น "ซูเทย์ไช" จึงแปลตรงตัวว่า "ชาที่มีนม" หรือก็คือ "ชานม" ในภาษามองโกล

**วิธีการทำ**
ซูเทย์ไชเป็นชานมรสเค็ม ส่วนใหญ่เป็นทำจากชาดำที่ทำเป็นชาอัด เอามาต้มในหม้อเหล็ก ขั้นแรกต้มน้ำ 2-3 กก. จนเดือด จากนั้นใส่ชาอัดลงไป 50-80 กรัม หลังจากเดือดประมาณ 5 นาทีแล้วก็เติมนม (ประมาณหนึ่งในห้า) คนเล็กน้อย แล้วเติมเกลือในปริมาณที่เหมาะสม (บางท้องถิ่นอาจมีการใส่น้ำตาลด้วย) รอจนชานมเค็มทั้งหม้อเดือดอีกครั้ง แล้วจึงใส่ในชามเพื่อดื่มได้ เมื่อจะดื่มอาจใส่ข้าวผัดเล็กน้อย ทำให้มีรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์
การชงซูเทย์ไชในครัวเรือนชาวมองโกเลีย มักใช้ถุงชาที่ทำจากผ้าโปร่ง และชาจะถูกใส่ลงในถุงชาก่อนนำไปต้ม ซึ่งช่วยประหยัดขั้นตอนการกรองใบชา ระดับไฟที่ใช้ปรุงนั้นมักจะกำหนดโดยการสังเกตสีของน้ำชา ซุปจะถูกยกขึ้นก่อนใส่นมและหลังใส่เกลือ

**ประวัติ**
ชาวมองโกลดื่มเหล้านมม้าเป็นเครื่องดื่มหลักแต่โบราณมา หลังจาก กุบไล ข่าน ได้ปกครองที่ราบลุ่มภาคกลางและสถาปนาราชวงศ์หยวนขึ้นมา คนเลี้ยงสัตว์จึงได้เริ่มสัมผัสกับชา จึงมีบางคนคิดค้นวิธีต้มนมสดและใบชาเข้าด้วยกัน และชงชากับนม จึงเป็นชาที่เป็นเอกลักษณ์ของชาวมองโกลแล้วกลายเป็นที่นิยมขึ้นมา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษามองโกเลีย
หมวดหมู่:ชา
หมวดหมู่:อาหารมองโกเลีย
หมวดหมู่:ชานม
แกรี สตีเวนส์ (นักฟุตบอล เกิด ค.ศ. 1962)

แกรี แอนดรูว์ สตีเวนส์ (Gary Andrew Stevens; เกิด 30 มีนาคม ค.ศ. 1962) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษที่เล่นในฟุตบอลลีกให้กับไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน, ทอตนัมฮอตสเปอร์และพอร์ตสมัท เขาติดทีมชาติอังกฤษ 7 นัด

**อาชีพนักฟุตบอล**
สตีเวนส์เกิดที่ฮิลลิงดัน, มิดเดิลเซกซ์ และเข้าเรียนที่ Thurston Upper School ในซัฟฟอล์ก เขาเข้าร่วมทีมไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียนในปี ค.ศ. 1977 สตีเวนส์ลงเล่นนัดแรกเมื่ออายุ 17 ปีเมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1979 ในศึกดิวิชัน 
1 เกมที่ไบรท์ตันเปิดบ้านชนะอิปสวิชทาวน์ 2–0 เขาเป็นกองหลังสารพัดประโยชน์ที่สามารถเล่นในตำแหน่งมิดฟิลด์ได้ด้วย เขาลงเล่น 26 นัดในฤดูกาลแรก ยิงได้ 1 ประตู และกลายเป็นกองหลังตัวจริง
ในปี ค.ศ. 1983 ไบรตันซึ่งตกชั้นสู่ดิวิชัน 2 แล้วได้เล่นในเอฟเอคัพรอบชิงชนะเลิศเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของพวกเขา พวกเขาแพ้แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 1-2 โดยเหลือเวลาปกติ 3 นาที สตีเวนส์ตีเสมอได้สำเร็จ แต่กอร์ดอน สมิธเพื่อนร่วมทีมพลาดโอกาสง่าย ๆ ที่จะชนะการแข่งขันเมื่อจบช่วงต่อเวลาพิเศษ ไบรตันแพ้รีเพลย์ 0-4 และสตีเวนส์ย้ายไปร่วมทีมทอตนัมฮอตสเปอร์ด้วยค่าตัวประมาณ 350,000 ปอนด์
สตีเวนส์เปิดตัวเกมแรกกับทอตนัมเมื่อเริ่มต้นฤดูกาล 1983-84 โดยพบกับอิปสวิชทาวน์อีกครั้ง แต่คราวนี้เป็นฝ่ายแพ้ เขาเป็นผู้เล่นตัวจริงของทีมชุดใหญ่ในฤดูกาลนั้น ลงเล่นในลีก 40 นัด และยิงได้ 4 ประตู และเป็น 1 ในสมาชิกชุดที่คว้าแชมป์ยูฟ่าคัพ ปี 1984 โดยเขายิงจุดโทษช่วงดวลจุดโทษในเกมที่พบกับอันเดอร์เลชท์ในรอบชิงชนะเลิศ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลพอร์ตสมัท
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ
Lacerna

Lacerna เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Lacernidae
สปีชีส์ในสกุลนี้พบในทวีปอเมริกา ทางใต้สุดของซีกโลกใต้
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
*Lacerna arachnoides (MacGillivray, 1883)
*Lacerna aviculifera Canu & Lecointre, 1928
*Lacerna baculifera (Canu & Bassler, 1929)
*Lacerna cavolini (Neviani, 1895)
*Lacerna convexa (MacGillivray, 1895)
*Lacerna eatoni (Busk, 1876)
*Lacerna fissa (Koschinsky, 1885)
*Lacerna fuchsii (Reuss, 1874)
*Lacerna furcensis Vigneaux, 1949
*Lacerna gabriellae Marcus, 1955
*Lacerna gibbosa Canu & Lecointre, 1928
*Lacerna hexagonalis Canu & Bassler, 1920
*Lacerna hosteensis Jullien, 1888
*Lacerna jacksonensis Canu & Bassler, 1920
*Lacerna nitens (MacGillivray, 1895)
*Lacerna nitidissima (Maplestone, 1902)
*Lacerna ordinaria Gordon & Taylor, 2015
*Lacerna ovalis (Maplestone, 1902)
*Lacerna planata (Manzoni, 1875)
*Lacerna problematica Gordon, 1984
*Lacerna styphelia (Gordon, 1989)
*Lacerna watersi Hayward & Thorpe, 1989

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไบรโอซัว
หมวดหมู่:สัตว์
Kinetoskias

Kinetoskias เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Bugulidae
สปีชีส์ในสกุลนี้พบในสกุลนี้พบว่ามีการกระจายทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
*Kinetoskias arborescens Danielssen, 1868
*Kinetoskias beringi Kluge, 1953
*Kinetoskias cyathus (Wyville Thomson, 1873)
*Kinetoskias elegans Menzies, 1963
*Kinetoskias elongata Harmer, 1926
*Kinetoskias mitsukurii Yanagi & Okada, 1918
*Kinetoskias oblongata Liu, 1982
*Kinetoskias pocillum Busk, 1881
*Kinetoskias sileni d'Hondt, 1975
*Kinetoskias smitti Danielssen, 1868
*Kinetoskias vegae Menzies, 1963

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไบรโอซัว
หมวดหมู่:สัตว์
Idmonea

Idmonea เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Idmoneidae
สกุลนี้พบว่ามีการกระจายเกือบทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
*Idmonea affinis De Raynevald, von Heck & Ponzi, 1854
*Idmonea aldingensis Waters, 1884
*Idmonea alfredi (Haime, 1854)
*Idmonea alipes Gregory, 1899
*Idmonea alternata Tenison-Woods, 1880
*Idmonea arborea Calvet, 1911
*Idmonea arcuata Canu & Bassler, 1920
*Idmonea bacillaris Seguenza, 1880
*Idmonea bairnsdalei MacGillivray, 1895
*Idmonea bialternata Gregory, 1893
*Idmonea bifrons Waters, 1884
*Idmonea brutia Neviani, 1900
*Idmonea californica Conrad, 1855
*Idmonea carinata Roemer, 1841
*Idmonea complanata d'Orbigny, 1850
*Idmonea compressa Brood, 1977
*Idmonea concinna Maplestone, 1908
*Idmonea conferta MacGillivray, 1895
*Idmonea conferta Seguenza, 1880
*Idmonea cristata (Meunier & Pergens, 1885)
*Idmonea delicatissima Maplestone, 1908
*Idmonea denticulata (Canu & Bassler, 1926)
*Idmonea diligens Mokrinskij, 1916
*Idmonea divergens MacGillivray, 1895
*Idmonea elongata Maplestone, 1908
*Idmonea erecta Calvet, 1902
*Idmonea expansa Ulrich & Bassler, 1904
*Idmonea falciformis Ortmann, 1890
*Idmonea fasciculata Maplestone, 1909
*Idmonea fenestrata Busk, 1859
*Idmonea flabellata Kirchenpauer, 1869
*Idmonea frondosa Meneghini, 1845
*Idmonea galeotti Nyst, 1843
*Idmonea geminata MacGillivray, 1895
*Idmonea gracilis (von Hagenow, 1846)
*Idmonea gracilis Meneghini, 1844
*Idmonea grandiora Canu & Bassler, 1920
*Idmonea granulata Milne Edwards, 1838
*Idmonea grateloupi d'Orbigny, 1853
*Idmonea hedenborgi Manzoni, 1877
*Idmonea horrida Calvet, 1906
*Idmonea insolita Jullien, 1882
*Idmonea lata MacGillivray, 1895
*Idmonea macgillivrayi Stach, 1936
*Idmonea magna Canu & Bassler, 1920
*Idmonea magnireversa Canu & Bassler, 1920
*Idmonea marionensis Busk, 1875
*Idmonea minor L.
*Idmonea minor L.u.Yang, 1981
*Idmonea morningtoniensis Maplestone, 1908
*Idmonea nana Calvet, 1902
*Idmonea obliqua (d'Orbigny, 1853)
*Idmonea parasitica (von Hagenow, 1839)
*Idmonea parvula Canu & Bassler, 1920
*Idmonea parvula Maplestone, 1908
*Idmonea pedata Norman, 1909
*Idmonea pseudodisticha von Hagenow, 1851
*Idmonea radiata (Hennig, 1894)
*Idmonea radiolitorum d'Orbigny, 1850
*Idmonea rostrigera Balavoine, 1960
*Idmonea rugica (Voigt, 1924)
*Idmonea schlumbergeri Locard, 1878
*Idmonea seguenzai Neviani, 1900
*Idmonea semispiralis MacGillivray, 1895
*Idmonea simplex (de Loriol, 1863)
*Idmonea sloani Canu & Bassler, 1920
*Idmonea snehi Wilson, Bosch & Taylor, 2015
*Idmonea spica Seguenza, 1880
*Idmonea subcarinata d'Orbigny, 1853
*Idmonea subdistica De Gregorio, 1890
*Idmonea tortuosa Kirkpatrick, 1888
*Idmonea translucens Voigt, 1924
*Idmonea triangularis (Hennig, 1894)
*Idmonea triquetra Lamouroux, 1821
*Idmonea tuberosa d'Orbigny, 1853
*Idmonea tubulipora Meneghini, 1847
*Idmonea tumida (Smitt, 1872)
*Idmonea uniseriata Maplestone, 1908
*Idmonea venusta MacGillivray, 1895

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไบรโอซัว
หมวดหมู่:สัตว์
Jullienula

Jullienula เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Cribrilinidae
สปีชีส์ในสกุลนี้พบในอเมริกาเหนือ
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
*Jullienula erinae Yang, Seo, Min, Grischenko & Gordon, 2018
*Jullienula hippocrepis (Hincks, 1882)
*Jullienula kaigarabashiensis Hayami, 1975

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไบรโอซัว
หมวดหมู่:สัตว์
Klugerella

Klugerella เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Cribrilinidae
สปีชีส์ในสกุลนี้พบในอเมริกา นิวซีแลนด์ มาเลเซีย ใกล้แอนตาร์กติกา
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
*Klugerella antarctica (Kluge, 1914)
*Klugerella aragoi (Audouin, 1826)
*Klugerella bifurca (Powell, 1967)
*Klugerella gordoni Moyano, 1991
*Klugerella magnifica (Thornely, 1912)
*Klugerella marcusi (Cook, 1967)
*Klugerella musica Gordon, 1993
*Klugerella olasoi López de la Cuadra & García-Gómez, 2000
*Klugerella petasus (Canu & Bassler, 1928)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไบรโอซัว
หมวดหมู่:สัตว์
Hemiseptella

Hemiseptella เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Calloporidae
สปีชีส์ในสกุลนี้พบในทวีปอเมริกาใต้
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
*Hemiseptella africana Canu & Bassler, 1930
*Hemiseptella filimargo Canu & Bassler, 1923
*Hemiseptella fistula (Ulrich & Bassler, 1904)
*Hemiseptella fragilis Duvergier, 1921
*Hemiseptella granulosa Canu & Bassler, 1923
*Hemiseptella labiata (Busk, 1884)
*Hemiseptella lacinia (Tuomey & Holmes, 1857)
*Hemiseptella lata Canu & Bassler, 1922
*Hemiseptella ogivaliformis Vigneaux, 1949
*Hemiseptella planulata Canu & Bassler, 1923
*Hemiseptella rectangulata Canu & Bassler, 1923
*Hemiseptella saucatsensis Vigneaux, 1949
*Hemiseptella tuberosa Canu & Bassler, 1923

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไบรโอซัว
หมวดหมู่:สัตว์
Hippothoa

Hippothoa เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Hippothoidae
สกุลนี้พบว่ามีการกระจายทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
*Hippothoa annularis
*Hippothoa balanophila Winston & Hakansson, 1986
*Hippothoa borealis d'Orbigny, 1852
*Hippothoa brasiliensis Morris, 1980
*Hippothoa calcicola Winston & Vieira, 2013
*Hippothoa calciophilia Gordon, 1984
*Hippothoa catophilia Gordon, 2020
*Hippothoa discreta
*Hippothoa distans MacGillivray, 1869
*Hippothoa divaricata Lamouroux, 1821
*Hippothoa divaricata Smitt, 1868
*Hippothoa eburnea (Canu & Bassler, 1928)
*Hippothoa expansa Dawson, 1859
*Hippothoa flagellum Manzoni, 1870
*Hippothoa fusiformis d'Orbigny, 1852
*Hippothoa holostoma
*Hippothoa imperforata Liu, 2001
*Hippothoa longicauda Fischer, 1870
*Hippothoa longicauda Souto, Berning & Ostrovsky, 2016
*Hippothoa mawatarii Dick & Ross, 1988
*Hippothoa meridionalis Morris, 1980
*Hippothoa minitumulosa Morris, 1980
*Hippothoa muricata
*Hippothoa muripinnata Souto, Reverter-Gil & Ostrovsky, 2014
*Hippothoa musivaria Hayward & Fordy, 1982
*Hippothoa naredensis Terawi & Srivastava, 1967
*Hippothoa parvipora Canu & Lecointre, 1928
*Hippothoa peristomata Gordon, 1984
*Hippothoa petrophila Dick & Grischenko, 2016
*Hippothoa planula Canu, 1926
*Hippothoa rudis Canu & Lecointre, 1928
*Hippothoa rugulosa
*Hippothoa santacruzana Pinter, 1973
*Hippothoa savignyana d'Orbigny, 1852
*Hippothoa temnichorda (Ulrich & Bassler, 1907)
*Hippothoa tuberculata
*Hippothoa watersi Morris, 1980

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไบรโอซัว
หมวดหมู่:สัตว์
Hippoporella

Hippoporella เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Hippoporidridae
สกุลนี้พบว่ามีการกระจายเกือบทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
*Hippoporella areolata Safori, 2000
*Hippoporella bicornis Canu & Lecointre, 1928
*Hippoporella castellana Winston & Vieira, 2013
*Hippoporella cornuta (Busk, 1859)
*Hippoporella costulata Canu & Bassler, 1923
*Hippoporella distans Vigneaux, 1949
*Hippoporella fabianii Cipolla, 1926
*Hippoporella fasigatoavicularis (Kluge, 1955)
*Hippoporella fastigatoavicularis Kluge, 1955
*Hippoporella filifera Canu & Lecointre, 1928
*Hippoporella gibbera Vigneaux, 1949
*Hippoporella gigantea Kataoka, 1961
*Hippoporella hippopus (Smitt, 1868)
*Hippoporella huziokai Hayami, 1975
*Hippoporella kurilensis (Gontar, 1979)
*Hippoporella labiata Hayward & Cook, 1983
*Hippoporella maderensis Souto, Reverter-Gil & Ostrovsky, 2014
*Hippoporella multiavicularia (Androsova, 1958)
*Hippoporella multilamellosa Canu & Bassler, 1920
*Hippoporella nitescens (Hincks, 1883)
*Hippoporella papulifera Canu & Bassler, 1923
*Hippoporella parva (Androsova, 1958)
*Hippoporella perforata Canu & Bassler, 1920
*Hippoporella pusilla (Smitt, 1873)
*Hippoporella rarepunctata (Canu, 1916)
*Hippoporella rimata Osburn, 1952
*Hippoporella sabulonis Winston & Vieira, 2013
*Hippoporella spinosa Canu & Bassler, 1923
*Hippoporella testu Canu & Bassler, 1935
*Hippoporella ulvlifera
*Hippoporella vincentae Canu & Bassler, 1929

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไบรโอซัว
หมวดหมู่:สัตว์
Hippopodina

Hippopodina เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Hippopodinidae
สกุลนี้พบว่ามีการกระจายเกือบทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
*Hippopodina adunca Tilbrook, 2006
*Hippopodina ambita (Hayward, 1974)
*Hippopodina bernardi Lagaaij, 1963
*Hippopodina bilamellata Gontar, 1993
*Hippopodina californica Osburn, 1952
*Hippopodina emerensis Abbas & El-Senoussi, 1979
*Hippopodina feegeensis (Busk, 1884)
*Hippopodina iberica Pouyet, 1976
*Hippopodina inaequalis Brown, 1952
*Hippopodina indicata Di Martino & Taylor, 2015
*Hippopodina inversa Winston & Jackson, 2021
*Hippopodina iririkiensis Tilbrook, 1999
*Hippopodina irregularis Osburn, 1940
*Hippopodina lappi David, 1965
*Hippopodina pectoralis Harmer, 1957
*Hippopodina pulcherrima (Canu & Bassler, 1928)
*Hippopodina stephensi Cheetham, 1962
*Hippopodina tahitiensis (Leca & d'Hondt, 1993)
*Hippopodina vibraculifera Canu & Bassler, 1917

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไบรโอซัว
หมวดหมู่:สัตว์
Hippomenella

Hippomenella เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Romancheinidae
สกุลนี้พบว่ามีการกระจายเกือบทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
*Hippomenella alifera Canu & Bassler, 1920
*Hippomenella amaralae Vieira, Gordon, Souza & Haddad, 2010
*Hippomenella angustaedes Canu & Bassler, 1920
*Hippomenella avicularis (Livingstone, 1926)
*Hippomenella axiculata Canu & Bassler, 1920
*Hippomenella bituberosa Brown, 1952
*Hippomenella bragai Zágoršek, 1994
*Hippomenella burdigalensis Li, 1990
*Hippomenella chepigae Gontar, 1993
*Hippomenella convexa (Canu, 1914)
*Hippomenella coronula (Ortmann, 1890)
*Hippomenella devatasae Di Martino & Taylor, 2015
*Hippomenella fiski McGuirt, 1941
*Hippomenella fissurata (Canu & Bassler, 1928)
*Hippomenella flava Osburn, 1952
*Hippomenella gigantica Powell, 1967
*Hippomenella grandirostris Canu & Lecointre, 1930
*Hippomenella infratelum Canu & Bassler, 1919
*Hippomenella konnoi Kataoka, 1961
*Hippomenella ligulata Canu & Bassler, 1920
*Hippomenella magna Canu & Bassler, 1935
*Hippomenella magnifica Furon & Balavoine, 1960
*Hippomenella mitzopoulosi Kühn, 1936
*Hippomenella moodysbranchensis McGuirt, 1941
*Hippomenella mortenseni Marcus, 1938
*Hippomenella mucronata (Canu, 1914)
*Hippomenella mucronelliformis (Waters, 1899)
*Hippomenella parviporosa Canu & Bassler, 1935
*Hippomenella punctata Canu & Bassler, 1920
*Hippomenella pungens Canu & Bassler, 1920
*Hippomenella ramula Hayward & Winston, 2011
*Hippomenella rarirostrata Canu & Bassler, 1935
*Hippomenella rudicula Tilbrook, 2006
*Hippomenella semilaevis (Reuss, 1869)
*Hippomenella transversata Canu & Bassler, 1920
*Hippomenella transversora Canu & Bassler, 1920
*Hippomenella tuberosa Canu & Bassler, 1920
*Hippomenella uniserialis Di Martino & Taylor, 2015
*Hippomenella vellicata (Hutton, 1873)
*Hippomenella vermicularis Canu & Bassler, 1935

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไบรโอซัว
หมวดหมู่:สัตว์
ฟุตบอลชายหาดเอเชียนคัพ 2023

การแข่งขัน ฟุตบอลชายหาดเอเชียนคัพ 2023 เป็นครั้งที่ 10 (ครั้งที่ 3 อย่างเป็นทางการ) ของฟุตบอลชายหาดเอเชียนคัพ (ที่ผ่านมา เอเอฟซี บีช ซอคเกอร์ แชมเปียนชิป ก่อนจะเปลี่ยนชื่อนับจากปี 2021), ทัวร์นาเมนต์เอกของ ฟุตบอลชายหาด ที่จัดการแข่งขันโดยทีมชายของทวีปเอเชีย จัดขึ้นโดย สมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (เอเอฟซี)
การแข่งขันจะจัดขึ้นที่ พัทยา ประเทศไทย การแข่งขันชิงแชมป์ยังทำหน้าที่เป็นทัวร์นาเมนต์รอบคัดเลือกสำหรับทีมจากทวีปเอเชียไปสู่ ฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลก 2023 ซึ่งจะจัดขึ้นใน สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ผู้เข้ารอบสุดท้ายจะได้สิทธิ์ไปลุยฟุตบอลโลก รวมถึง สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ที่ผ่านเข้ารอบโดยอัตโนมัติในฐานะเจ้าภาพ ซึ่งหากสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์เข้าถึงรอบชิงชนะเลิศ ทีมที่ได้อันดับสามก็จะได้ผ่านเข้ารอบแทน

**ทีม**
ทั้งหมด 16 ทีมเข้าสู่การแข่งขันครั้งนี้

**การจับสลาก**
การจับสลากสำหรับทัวร์นาเมนต์ได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 2023 ในกรุงกัวลาลัมเปอร์, ประเทศมาเลเซีย. 16 ทีมถูกจับสลากอยู่ในสี่กลุ่มที่มีสี่ทีม. แต่ละทีมจะเป็นทีมวางตามผลงานของพวกเขาใน ฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์เอเชีย 2019 รอบสุดท้าย, กับชาติเจ้าภาพ ประเทศไทย ได้เป็นทีมวางโดยอัตโนมัติและถูกจัดให้อยู่ในตำแหน่ง เอ1 ในการจับสลาก.

**รอบแบ่งกลุ่ม**

**กลุ่ม เอ**
----
----

**กลุ่ม บี**
----
----

**กลุ่ม ซี**
----
----

**กลุ่ม ดี**
----
----

**รอบแพ้คัดออก**

**สายการแข่งขัน**

**รอบก่อนรองชนะเลิศ**
----
----
----

**รอบรองชนะเลิศ**
----

**นัดชิงอันดับที่สาม**

**รอบชิงชนะเลิศ**

**ผู้ทำประตู**

**ทีมที่ผ่านเข้ารอบสำหรับฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลก**
ด้านล่างนี้คือทีมที่ผ่านเข้ารอบสำหรับชิงแชมป์โลก.
• ตัวหนา หมายถึงทีมแชมป์สำหรับปีนั้น.  •• ตัวเอียง หมายถึงเจ้าภาพสำหรับปีนั้น.

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
name=AFC Beach Soccer Asian Cup, the-AFC.com
2023
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดชลบุรี
ช
อี ชัง-อู

อี ชัง-อู (Lee Jang-woo; เกิด 1 มิถุนายน ค.ศ. 1986) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวเกาหลีใต้ เขามีชื่อเสียงจากบทบาทในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง กลอรีเจน, ไอ ดู, ไอ ดู, มายออนลีวัน และ โฮมเมดเลิฟสตอรี เขาเป็นที่นิยมหลังจากจับคู่กับ ฮัม อึน-จอง ในรายการ ซีซั่นที่ 3 ของรายการเรียลลิตี้เกี่ยวกับการแต่งงานชื่อ วีกอตแมริด

**ผลงานเพลง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  อี ชัง-อู ที่  Hunus Entertainment ko- อี ชัง-อู- 5398544
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2529
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักร้องป็อปเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยทงกุก
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
ฟุตบอลชายหาดโลก 2023

ฟุตบอลชายหาดโลก 2023 (2023 FIFA Beach Soccer World Cup) จะเป็นการแข่งขันฟุตบอลชายหาดโลกครั้งที่ 12 ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์ระดับนานาชาติที่แข่งขันโดยทีมชาติชายของสมาชิกฟีฟ่า โดยรวมแล้วครั้งนี้จะเป็นครั้งที่ 22 ของการชิงแชมป์โลกของฟุตบอลชายหาด นับตั้งแต่การก่อตั้ง ฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลก ซึ่งเริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995 ถึง 2004 แต่ไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมของฟีฟ่า โดยครั้งนี้จะเป็นการแข่งขันครั้งที่ 7 ที่จะจัดขึ้นแบบทุก 2 ปี; ซึ่งเดิมการแข่งขันชิงแชมป์โลกจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีจนถึงปี ค.ศ. 2009 ซึ่งจัดขึ้นที่ดูไบ
การแข่งขันเริ่มขึ้นครั้งแรกในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 ที่ฟีฟ่าบีชซอกเกอร์เวิร์กชอป (FIFA Beach Soccer Workshop) เมื่อมีการประกาศว่ารายการชิงแชมป์โลกจะยังคงจัดขึ้นทุก ๆ สองปีในช่วงปี ค.ศ. 2018–2024 ฟีฟ่าเปิดกระบวนการเสนอตัวเป็นเจ้าภาพในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2021 และได้เลือกสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์เป็นเจ้าภาพเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2022
รัสเซียเป็นทีมชนะเลิศที่จะป้องกันตำแหน่ง แต่ทีมชาติรัสเซียทั้งหมดถูกสั่งห้ามเข้าร่วมการแข่งขันของฟีฟ่า

**การคัดเลือก**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
, at FIFA.com- Beach Soccer Worldwide, official website
2023
หมวดหมู่:ฟีฟ่า
พุทธสถานลพบุรีศรีสุวรรณภูมิ

มูลนิธิพุทธสถานลพบุรีศรีสุวรรณภูมิ หรือที่รู้จักในชื่อ "พุทธสถานลพบุรีศรีสุวรรณภูมิ" เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมในจังหวัดลพบุรี มีความสำคัญคือ "สถานปฏิบัติธรรมและสังเวชนียสถาน พุทธสถานลพบุรีศรีสุวรรณภูมิ ตั้งอยู่เลขที่ 169 ถนนพหลโยธิน ตำบลห้วยโป่ง อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี บนพื้นที่กว่า 329 ไร่ เป็นสถานปฏิบัติธรรมและแหล่งเรียนรู้ด้านพระพุทธศาสนาของคนทั้งโลก" ที่จัดสร้างโดยเกิดจากแรงบันดาลใจของ พระราชวิสุทธิประชานาถ (อลงกต ติกฺขปญฺโญ) (หลวงพ่ออลงกต) เจ้าอาวาสวัดพระบาทน้ำพุ อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี

**ประวัติ**
โครงการก่อสร้างสถานปฏิบัติธรรมและสังเวชนียสถาน พุทธสถานลพบุรีศรีสุวรรณภูมิ จัดสร้างขึ้นตามดำริของ เจ้าพระคุณสมเด็จพระพุทธชินวงศ์ ( สมศักดิ์ อุปสมมหาเถร ) กรรมการมหาเถรสมาคม เจ้าคณะใหญ่หนกลาง เจ้าอาวาสวัดพิชยญาติการาม กรุงเทพ และรองอธิการบดี วิทยาเขตบาฬีศึกษาพุทธโฆส จังหวัดนครปฐม และมี พระราชวิสุทธิประชานาถ (อลงกต ติกฺขปญฺโญ) เจ้าอาวาสวัดพระบาทน้ำพุ เป็นประธานโครงการฯ โดยมอบหมายให้ ดร.วิชัย ไทยถาวร เป็นผู้อำนวยการโครงการ และนายประดุจบุญ ทองสว่าง เป็นผู้จัดการโครงการ โดยมีศิษยานุศิษย์ร่วมดำเนินการให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์ดังนี้- เพื่อจำลองสังเวชนียสถาน 4 ตำบล จำลองมาจากประเทศอินเดียและเนปาล เพื่อมาประดิษฐาน ณ จังหวัดลพบุรี- เพื่อเป็นสถานปฏิบัติธรรม วันเสาร์-อาทิตย์- เป็นที่ศึกษาเรียนรู้ทางพระพุทธศาสนา- เป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงพุทธ- เพื่อเป็นไปตามพุทธวจน
สถานปฏิบัติธรรมและสังเวชนียสถาน พุทธสถานลพบุรีศรีสุวรรณภูมิ ตั้งอยู่บนพื้นที่กว่า 329 ไร่ เป็นสถานปฏิบัติธรรมและแหล่งเรียนรู้ด้านพุทธศาสนาของคนทั้งโลก รูปแบบเจดีย์สถาปัตยกรรมไทย จัดสร้างพระพุทธรูป 89 ปาง จากแรงบันดาลใจของหลวงพ่ออลงกต ถือเป็นปรากฏการณ์ทางพระพุทธศาสนา เพื่อถวายพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในหลวงรัชกาลที่ 9 มีพระชนมายุ 89 พรรษา (ในขณะเริ่มสร้าง) เพื่ออัญเชิญเข้าประดิษฐานยังพุทธสถานลพบุรีศรีสุวรรณภูมิ

**กิจกรรมสำคัญภายในพุทธสถาน**
 กิจกรรมวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา และอื่น ๆ - กิจกรรมปฏิบัติธรรมประจำสัปดาห์ เสาร์-อาทิตย์ ตามแนวคิด "หลบความวุ่นวาย พักผ่อนให้สบาย ที่ พุทธสถาน"- โครงการเยาชนเพลินธรรมนำปัญญา พัฒนากายใจ (วันอังคาร/พุธ) (อยู่ระหว่างดำเนินการ)- กิจกรรมฟังธรรมเทศนา (วันศุกร์) (อยู่ระหว่างดำเนินการ)- โครงการสอนพิเศษ กิจกรรมสอนทักษะทางวิชาการสำหรับเยาวชน (วันเสาร์ เช้า) (อยู่ระหว่างดำเนินการ)

**ดูเพิ่ม**
 พระราชวิสุทธิประชานาถ (อลงกต ติกฺขปญฺโญ)- วัดพระบาทน้ำพุ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์พุทธสถานลพบุรีศรีสุวรรณภูมิ-  เพจพุทธสถานลพบุรีศรีสุวรรณภูมิ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พุทธศาสนสถานในประเทศไทย
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธในจังหวัดลพบุรี
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดลพบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอโคกสำโรง
คาร์ล มัลเดน

คาร์ล มัลเดน (Karl Malden; 22 มีนาคม ค.ศ. 1912 – 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2009) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง รถรางคันนั้นชื่อปรารถนา (1951) และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงอีกหนึ่งครั้งจากภาพยนตร์เรื่อง ออนเดอะวอเตอร์ฟรอนต์ (1954) มัลเดนยังแสดงในภาพยนตร์ฮอลลีวูดที่มีชื่อเสียงหลายเรื่องอย่างเช่น เบบีดอล (1956), เดอะแฮงกิงทรี (1959), ฮาวเดอะเวสต์วอสวอน (1962), ยิบซี (1962) และ นายพลกระดูกเหล็ก (1970)
ตั้งแต่ปี 1972 ถึง 1977 เขาแสดงเป็นร้อยโท ไมก์ สโตน ในละครดรามาอาชญากรรมเรื่อง เดอะสตรีตส์ออฟซานฟรานซิสโก เขายังเป็นประธานของสถาบันศิลปะและวิทยาการภาพยนตร์ ตั้งแต่ปี 1989 ถึง 1992 และมีดวงดาวอยู่บนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม สำหรับวงการภาพยนตร์ที่ 6231 ฮอลลีวูดบูเลวาร์ด

**ชีวิตช่วงแรก**
คาร์ล มัลเดน หรือชื่อเกิด มลาเด็น เชกูโลวิช (Младен Секуловић) เกิดในชิคาโก รัฐอิลลินอย เป็นบุตรคนโตจากจำนวนพี่น้องสามคน เขาเติบโตในบ้านเลขที่ 457 ถนนคอนเนทิคัต ในแกรี รัฐอินดีแอนา
บิดาของเขาเป็นชาวเซิร์บบอสเนียชื่อ เปตาร์ เชกูโลวิช (1886–1975) ทำงานในโรงงานถลุงเหล็กและเป็นคนส่งนม ส่วนมารดาเป็นชาวเช็กชื่อ มินนี (สกุลเดิม เซเบรา) เชกูโลวิช (22 มีนาคม 1892 – 15 กรกฎาคม 1995) ทำงานเป็นช่างเย็บผ้าและนักแสดง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 1500- 51153
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2455
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเช็ก
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเซอร์เบีย
หมวดหมู่:ผู้มีชื่อเสียงทางโทรทัศน์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์