Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ทักษะแห่งศตวรรษที่ 21

เค้าโครงการเรียนรู้ในคริสต์ศตวรรษที่ 21
ทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 (21st century skills) ประกอบด้วยทักษะ ความสามารถ และการจัดการเรียนรู้ซึ่งนักการศึกษา ผู้นำธุรกิจ นักวิชาการ และหน่วยงานรัฐบาลมองว่าจำเป็นต่อการประสบความสำเร็จในสังคมและการงานในคริสต์ศตวรรษที่ 21 ขบวนการนี้เน้นไปที่ทักษะที่ผู้เรียนควรทำได้เพื่อเตรียมพร้อมต่อการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วในสังคมแบบดิจิทัล ซึ่งในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 ต่อคริสต์ศตวรรษที่ 21 สังคมมีการเปลี่ยนแปลงอย่างมากทั้งในด้านของเศรษฐกิจและเทคโนโลยี สร้างผลกระทบให้กับการทำงาน และนั่นทำให้เกิดความต้องการระบบการศึกษาที่เตรียมผู้เรียนให้พร้อมกับการทำงานนั้น ในคริสต์ทศวรรษ 1980 รัฐบาล นักการศึกษา ผู้จ้างงานรายใหญ่ต่างออกรายงานระบุทักษะสำคัญและกลยุทธ์การดำเนินงานเพื่อเป็นลู่ทางให้ผู้เรียนและคนทำงานมุ่งสู่ความต้องการของสังคมและการทำงานที่เปลี่ยนไป ทักษะหลายอย่างเหล่านั้นเกี่ยวข้องกับการเรียนรู้เชิงลึก เพื่อให้ผู้เรียนมีทักษะการให้เหตุผล การแก้ปัญหาซับซ้อนและการทำงานเป็นกลุ่ม ทักษะเหล่านี้แตกต่างจากทักษะทางวิชาการแบบดั้งเดิมที่เน้นองค์ความรู้เป็นฐาน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วิธีการเรียน
หมวดหมู่:การสอน
หมวดหมู่:หลักสูตร
หมวดหมู่:การร่วมมือ
หมวดหมู่:ทักษะ
หมวดหมู่:การเรียนรู้
การสลับรหัส

มายา ดิยาบทำการสลับรหัสขณะพูดระหว่างภาษาอังกฤษกับภาษาอาหรับเลบานอน
ในทางภาษาศาสตร์ การสลับรหัส (code-switching) หรือ การสลับภาษา (language alternation) เกิดขึ้นเมื่อผู้พูดคนหนึ่งใช้ภาษามากกว่าหนึ่งภาษาหรือวิธภาษามากกว่าหนึ่งวิธภาษาสลับไปมาในระดับประโยค ผู้พูดหลายภาษาบางครั้งใช้ส่วนประกอบจากหลายภาษาเมื่อสนทนากัน ดังนั้น การสลับรหัสคือการใช้วิธภาษามากกว่าหนึ่งวิธภาษาในลักษณะที่สอดคล้องกับวากยสัมพันธ์และระบบเสียงของแต่ละวิธภาษา
ในคริสต์ทศวรรษ 1940 และ 1950 นักวิชาการหลายคนถือว่าการสลับรหัสเป็นการใช้ภาษาที่ต่ำกว่ามาตรฐาน  อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1980 เป็นต้นมา นักวิชาการส่วนใหญ่มองว่าเป็นผลโดยธรรมชาติของการใช้สองภาษาและหลายภาษา
ศัพท์ การสลับรหัส ยังมีการใช้นอกสาขาภาษาศาสตร์ นักวิชาการด้านวรรณกรรมบางคนใช้ศัพท์นี้เพื่ออธิบายลีลาวรรณกรรมที่มีส่วนประกอบจากภาษามากกว่าหนึ่งภาษา เช่นในนวนิยายของนักเขียนชาวอเมริกันเชื้อสายจีน อังกฤษเชื้อสายอินเดีย หรืออเมริกันเชื้อสายลาตินอเมริกา ในการใช้งานทั่วไป บางครั้งจะใช้ศัพท์ การสลับรหัส เพื่ออ้างถึงการผสมภาษาอย่างไม่เป็นทางการแต่ค่อนข้างเสถียร เช่น สแปงกลิช, ทากลิช หรือฮิงกลิช ทั้งในการใช้งานทั่วไปและในภาษาศาสตร์สังคม บางครั้งจะใช้ศัพท์ การสลับรหัส เพื่ออ้างถึงการสลับไปมาระหว่างภาษาย่อย วัจนลีลา หรือทำเนียบภาษา ผู้พูดภาษาอังกฤษแบบอเมริกันเชื้อสายแอฟริกาใช้การสลับเช่นนี้ในขณะที่พวกเขาย้ายจากสถานการณ์ที่เป็นทางการน้อยไปสู่สถานการณ์ที่เป็นทางการมากขึ้น หากบุคคลสาธารณะเช่นนักการเมืองเป็นผู้ใช้การสลับดังกล่าว บางครั้งจะถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นการส่งสัญญาณถึงความเสแสร้งหรือความไม่จริงใจ

**ดูเพิ่ม**
 การปนรหัส- ทวิภาษณ์

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ภาษาศาสตร์สังคม
หมวดหมู่:การรับภาษา
หมวดหมู่:การสัมผัสภาษา
ทวิภาษณ์

ป้ายสถานีของสถานีรถไฟชุมทางฮาปูร์ในอินเดียเหนือ ปรากฏรูปเขียนสองแบบระหว่างทำเนียบภาษาทางการ 2 ภาษากับภาษาถิ่นฮินดูสตานี ซึ่งเป็นตัวอย่างของ ไตรภาษณ์
ในทางภาษาศาสตร์ ทวิภาษณ์ (diglossia) คือสถานการณ์ที่มีการใช้ภาษาสองภาษาหรือวิธภาษาสองวิธภาษาในชุมชนภาษาหนึ่ง ๆ โดยแบ่งหน้าที่กันอย่างชัดเจนและสม่ำเสมอ นอกเหนือจากวิธภาษาท้องถิ่นหรือวิธภาษาที่ใช้ในชีวิตประจำวันของชุมชน (เรียกว่า "วิธภาษาต่ำ") แล้ว ยังมีการใช้วิธภาษาที่สองซึ่งผ่านการจัดประมวล (เรียกว่า "วิธภาษาสูง") ในบางสถานการณ์ เช่น งานวรรณกรรม การเรียนรู้แบบเป็นทางการ พิธีศักดิ์สิทธิ์ หรือสถานการณ์เฉพาะเจาะจงอื่น ๆ โดยไม่นำไปใช้อย่างปกติในการสนทนาทั่วไป ในกรณีส่วนใหญ่ วิธภาษาสูงไม่มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ แต่ผู้พูดมีระดับความคล่องแตกต่างกันไปในชุมชนที่วิธภาษาทั้งสองปรากฏอยู่ อนึ่ง คำว่า "สูง" และ "ต่ำ" ในที่นี้ไม่เกี่ยวข้องกับชั้นสังคมแต่อย่างใด
วิธภาษาสูงในภาวะทวิภาษณ์อาจเป็นรูปแบบที่เก่ากว่าของภาษาเดียวกัน (อย่างในยุโรปสมัยกลางที่ยังคงใช้ภาษาละตินในสถานการณ์ทางการ แม้ว่าภาษาพูดจะเริ่มแตกออกไปก็ตาม) อาจเป็นภาษาที่ไม่เกี่ยวข้องกันเลย หรืออาจเป็นภาษาย่อยที่ต่างออกไปแต่ก็มีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด เช่น ในโลกอาหรับมีการใช้ภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่ควบคู่ไปกับวิธภาษาอาหรับท้องถิ่น; ในประเทศกรีซ ภาษากรีกใหม่มีสองรูปแบบคือกาซาเรวูซาซึ่งได้รับอิทธิพลอย่างมากจากภาษากรีกโบราณและใช้ในภาษาเขียนเป็นหลัก และดีโมตีจีซึ่งเป็นภาษาพูดที่นิยมใช้กันทั่วไป; ในอเมริกากลาง วงศัพท์บางส่วนของภาษาการีฟูนามีภาวะทวิภาษณ์จากสถานะเพศ โดยชายและหญิงจะใช้คำที่แตกต่างกันสำหรับมโนทัศน์เดียวกัน
สถานการณ์ที่มีการใช้ภาษามากกว่าสองภาษาหรือวิธภาษามากกว่าสองภาษาวิธภาษาในชุมชนภาษาเดียวกันโดยมีการแบ่งหน้าที่ของภาษาหรือวิธภาษาเหล่านั้นอย่างชัดเจนเช่นเดียวกับทวิภาษณ์ เรียกว่า พหุภาษณ์ (polyglossia) ในกรณีที่มีสามภาษาหรือสามวิธภาษา อาจเรียกว่า ไตรภาษณ์ (triglossia) ตัวอย่างหนึ่งของสังคมไตรภาษณ์ ได้แก่ ประเทศลักเซมเบิร์ก มีวิธภาษาสูงสองวิธภาษาคือภาษาเยอรมันซึ่งใช้ในการศึกษาระดับประถม การศาสนา และวารสารสนเทศ และภาษาฝรั่งเศสซึ่งใช้ในการศึกษาระดับมัธยม ระบบราชการ และป้ายจราจร ส่วนวิธภาษาต่ำคือภาษาลักเซมเบิร์กซึ่งใช้ที่บ้านหรือที่ทำงานเป็นต้น

**ดูเพิ่ม**
 การสลับรหัส

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ภาษาศาสตร์สังคม
หมวดหมู่:วิทยาภาษาถิ่น
การปนรหัส

การปนรหัส (code-mixing) คือการใช้ภาษามากกว่าหนึ่งภาษาหรือวิธภาษามากกว่าหนึ่งวิธภาษาปนกันภายในประโยค เช่น การพูดภาษาไทยปนภาษาอังกฤษในประโยค "เขาไม่ serious เรื่อง plan เที่ยวเลย" เป็นต้น
นักวิชาการบางคนใช้ศัพท์ การปนรหัส และศัพท์ การสลับรหัส แทนกันโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการศึกษาวากยสัมพันธ์ วิทยาหน่วยคำ และลักษณะทางรูปอื่น ๆ ของภาษา นักวิชาการคนอื่น ๆ ตั้งสมมุติฐานว่าด้วยบทนิยามของ การปนรหัส ให้มีความเฉพาะเจาะจงยิ่งขึ้น แต่บทนิยามเฉพาะเหล่านี้อาจแตกต่างกันไปตามสาขาย่อยของภาษาศาสตร์ ทฤษฎีการศึกษา การสื่อสาร ฯลฯ
การปนรหัสมีลักษณะคล้ายกับการใช้หรือการเกิดภาษาผสมแก้ขัดหรือพิดจิน แต่ภาษาผสมแก้ขัดจะเกิดขึ้นในกลุ่มผู้พูดที่ไม่ได้พูดภาษาเดียวกัน ในขณะที่การปนรหัสอาจเกิดขึ้นภายในสภาพแวดล้อมหลายภาษาที่ซึ่งผู้พูดพูดภาษาเดียวกันมากกว่าหนึ่งภาษา

**ดูเพิ่ม**
 การสลับรหัส

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วากยสัมพันธ์
หมวดหมู่:วิทยาหน่วยคำ
หมวดหมู่:ภาษาศาสตร์สังคม
หมวดหมู่:ภาษาศาสตร์จิตวิทยา
หมวดหมู่:การรับภาษา
หมวดหมู่:การสื่อสารของมนุษย์
หมวดหมู่:ทฤษฎีการศึกษา
ต่อมไทรอยด์อักเสบฮาชิโมโตะ

ต่อมไทรอยด์อักเสบแบบฮาชิโมโตะ (Hashimoto's thyroiditis), ต่อมไทรอยด์อักเสบเรื้อรังแบบลิมโฟซัยต์, โรคฮาชิโมโตะ เป็นโรคภูมิต้านตนเองชนิดหนึ่งที่ทำให้ต่อมไทรอยด์ถูกทำลายลงไปเรื่อย ๆ ในระยะแรกผู้ป่วยอาจไม่มีอาการใดๆ เมื่อเวลาผ่านไปต่อมไทรอยด์อาจมีขนาดโตขึ้นเกิดเป็นคอพอกที่ไม่มีอาการเจ็บปวด ผู้ป่วยบางรายอาจเกิดภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานน้อยและมีอาการน้ำหนักเพิ่ม อ่อนเพลีย ท้องผูก ซึมเศร้า และปวดตามตัว เมื่อเวลาผ่านไปหลายปีต่อมไทรอยด์มักมีขนาดเล็กลง ภาวะแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้นได้คือมะเร็งต่อมน้ำเหลืองที่ไทรอยด์
เชื่อว่าโรคนี้เกิดจากหลายปัจจัยทั้งจากพันธุกรรมและสิ่งแวดล้อม ปัจจัยเสี่ยงได้แก่ ประวัติครอบครัวเป็นโรคนี้หรือโรคภูมิต้านตนเองโรคอื่น การวินิจฉัยทำได้โดยการตรวจเลือดดูระดับฮอร์โมน TSH, T4 และออโตแอนติบอดีต่อไทรอยด์ โรคอื่นที่อาจทำให้มีอาการคล้ายกันกับโรคนี้ในบางระยะ เช่น โรคเกรฟส์ และโรคคอพอกแบบไม่เป็นพิษ
การรักษาโดยมาตรฐานคือการใช้ฮอร์โมนไทรอยด์สังเคราะห์ทดแทน ในบางรายที่ไม่มีภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานน้อยอาจไม่จำเป็นต้องรับการรักษา บางรายอาจต้องรับการรักษาเพื่อลดขนาดของต่อมไทรอยด์ ผู้ป่วยไม่ควรกินอาหารที่มีปริมาณไอโอดีนมากเกินไป แต่ก็ต้องได้รับไอโอดีนให้เพียงพอต่อความต้องการของร่างกาย โดยเฉพาะในหญิงตั้งครรภ์ ผู้ป่วยส่วนใหญ่ไม่จำเป็นต้องรับการรักษาด้วยการผ่าตัด
ตลอดอายุขัยชนชาติเชื้อสายคอเคเซียนจะพบมีผู้ป่วยจากโรคต่อมไทรอยด์อักเสบแบบฮาชิโมโตประมาณ 5% ส่วนใหญ่เริ่มมีอาการที่อายุ 30-50 ปี และพบบ่อยในผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย ปัจจุบันพบว่ามีผู้ป่วยโรคนี้จำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ โรคนี้ได้รับการบรรยายไว้เป็นครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1912 โดยแพทย์ชาวญี่ปุ่น ชื่อ Hakaru Hashimoto ต่อมาเมื่อ ค.ศ. 1957 จึงค้นพบว่าโรคนี้เป็นโรคภูมิต้านตนเอง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:โรคภูมิต้านตนเอง
หมวดหมู่:โรคต่อมไร้ท่อ
หมวดหมู่:โรคไทรอยด์
คอพอก

คอพอก (goitre) คือภาวะที่ต่อมไทรอยด์มีขนาดใหญ่กว่าปกติ เห็นเป็นก้อนโตที่คอ อาจพบร่วมกับการทำงานผิดปกติของต่อมไทรอยด์ได้
90% ของผู้ป่วยคอพอกทั่วโลกเกิดจากการขาดไอโอดีน ส่วนใหญ่เป็นการโตแบบไม่เป็นมะเร็ง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:โรคไทรอยด์
หมวดหมู่:เลขาธิการองค์การระหว่างประเทศของกลุ่มประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส

หมวดหมู่:องค์การระหว่างประเทศของกลุ่มประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส
หมวดหมู่:เลขาธิการ
วัดหนองแขม (กรุงเทพมหานคร)

วัดหนองแขม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงหนองแขม เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร

**ประวัติ**
วัดหนองแขมสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2413 มูลเหตุการสร้างวัด คือ พระวินัยธร เจ้าอาวาสวัดเชิงเลน จังหวัดนครปฐม ได้ปรารภถึงเหตุที่พวกญาติของท่านได้อพยพจากหมู่บ้านหัวย่านมาอยู่แถบถิ่นหนองแขมหลายครัวเรือน ท่านจึงได้สร้างวัดขึ้นเพื่อเป็นอนุสาวรีย์ สำหรับบรรจุอัฐิธาตุของบุพการี เมื่อสร้างวัดเสร็จ ขนานนามวัดว่า "วัดหนองแขม" เนื่องจากมีหนองน้ำปกคลุมด้วยต้นแขมอยู่ใกล้วัด และต่อมากลายเป็นชื่อตำบลหนองแขม

**อาคารเสนาสนะ**
วัดหนองแขมมีสถาปัตยกรรมที่สวยงามเป็นศาลาจตุรมุข ตั้งอยู่กลางน้ำ ส่วนพระวิหารหลวงพ่อโตซึ่งเป็นพระอุโบสถหลังเก่า หน้าบันระบุศักราช พ.ศ. 2413 เป็นพระอุโบสถขนาดเล็กฝีมือแบบช่างพื้นบ้าน ภายในพระอุโบสถปรากฏภาพจิตรกรรมฝาผนัง สิ่งศักดิ์สิทธิ์ในวัด มีรอยพระพุทธบาทจําลองประดิษฐานในมณฑป โดยมีการจัดงานปิดทองรอยพระพุทธบาทจำลองนี้ในช่วงเดือนสามของทุกปี พระสังกัจจายน์หรือหลวงพ่อโต ยังมีรูปหล่อพระครูวิทยาวรคุณ (หลวงพ่อพร) ขนาดเท่าองค์จริง ซึ่งคณะศิษยานุศิษย์ได้ร่วมกันสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2468

**กิจกรรม**
กิจกรรมสำคัญที่ทางวัดจัดขึ้นทุกปี ได้แก่ ประเพณีวันอาสาฬหบูชาและวันเข้าพรรษา ในวันอาสาฬหบูชา มีกิจกรรมในวันนี้มีการทำบุญตักบาตรในช่วงเช้า ต่อด้วยการแสดงเทศนาธรรมที่เกี่ยวข้องกับความสำคัญของวันอาสาฬหบูชา มีการแสดงธรรมและให้โอวาทแก่พุทธศาสนิกชน และเวียนเทียนรอบบริเวณอุโบสถจำนวน 3 รอบ  วันเข้าพรรษาของทางวัด มีการตักบาตร ในเวลา 05.00 น. หลังจากนั้นมีการสวดมนต์และแสดงธรรมเทศนาที่เกี่ยวข้องกับวันเข้าพรรษา ด้วยการถวายหลอดไฟหรือเทียนเข้าพรรษา กระบุง กระจาด ต้นผ้าป่า และผ้าอาบน้ำฝน ทางวัดมีการจัดกิจกรรมประเพณีทำบุญตักบาตรเทโวในวันออกพรรษา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบราณสถานในกรุงเทพมหานคร
หนองแขม
วัดดอนเมือง

วัดดอนเมือง เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่ในแขวงดอนเมือง เขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร 

**ประวัติ**
พื้นที่เดิมของวัดดอนเมือง เป็นที่ราบสูง เดิมเรียกกันว่า ดอนอีเหยี่ยว เพราะมีฝูงเหยี่ยวบินมารวมตัวกัน ต่อมาเมื่อมีกองบินทหารบกมาตั้ง (กองทัพอากาศในปัจจุบัน) จึงเรียกพื้นที่นี้ว่า ดอนเมือง วัดเริ่มสร้างราว พ.ศ. 2438 สมัยนั้นยังไม่มีชื่อ ชาวบ้านเรียกว่า วัดดอนอีเหยี่ยว เป็นที่ดินของเศรษฐีซึ่งมีบรรดาศักดิ์เป็น หมื่นอาจหาญ ประชาชนเรียก เสมียนภู่ ท่านได้ยกที่ดินแปลงนี้ให้เป็นที่สร้างวัด โดยมีพระอาจารย์จ๊ะ ท่านเป็นชาวรามัญ และเป็นพระที่เดินทางมาด้วยเรือมาจอดพักอาศัยในคลองเปรมประชากร ชาวบ้านได้นำอาหารมาถวาย ต่อมาเมื่อมีจิตศรัทธาเลื่อมใส ได้ปลูกสร้างกุฏิให้เป็นที่อยู่ ได้สร้างเป็นวัดในเวลาต่อมา
หลังจากที่รัฐบาลได้สร้างทางรถไฟสายเหนือผ่านที่ดินซึ่งเป็นการแบ่งที่ดินออกเป็น 2 ส่วน ทำให้ลำบากแก่การที่จะข้ามทางรถไฟไปทำมาหากินจึงได้ยกที่ดินให้เป็นที่สร้างวัด เดิมที่ดินของวัดนี้มีมากกว่านี้ ปัจจุบันที่ดินของวัดมีจำนวน 33 ไร่ 3 งาน 52 ตารางวา

**อาคารเสนาสนะ**
พระอุโบสถ มีพระประธานเป็นพระพุทธสิหิงค์หน้าตักกว้าง 69 นิ้ว พระเจดีย์ ลักษณะระฆังคว่ำแปดเหลี่ยม สูง 29 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2541 เพื่อเป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุที่สมเด็จพระสังฆราชได้ประทานให้เมื่อปี พ.ศ. 2542 และพระวิหารหลวงปู่พร มีลักษณะแบบทรงไทย ขนาดกว้าง 7 เมตร ยาว 10 เมตร หลังคามุงกระเบื้องเคลือบกาบกล้วย ก่อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2527 ภายในประดิษฐานพระพุทธชินราชและพระพุทธรูปอีกหลายองค์ ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเล่าเรื่องราวพุทธประวัติ

**วัตถุมงคล**
วัตถุมงคลที่ขึ้นชื่อของวัดดอนเมือง คือ เหรียญหลวงพ่อพร พุทธสโร และที่นิยมแพร่หลายมากที่สุดก็คือ เหรียญปั๊มรูปเหมือนรุ่นแรก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2460–2465 มีพุทธคุณด้านแคล้วคลาดและเมตตามหานิยม ค้าขายร่ำรวย โชคลาภเป็นเยี่ยม ส่วนการจัดสร้างวัตถุมงคลในยุคปัจจุบันนั้น พระราชวิสุทธิมงคลหรือหลวงพ่อแคล้ว สุธัมโม เจ้าอาวาสวัดดอนเมือง ได้จัดสร้างวัตถุมงคลมาตั้งแต่ พ.ศ. 2515 จนถึงปัจจุบัน 

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระอาจารย์จ๊ะ (ไม่มีหลักฐานตราตั้งเจ้าอาวาส) พ.ศ. 2438 – 2445- พระอาจารย์โปร่ง (ไม่มีหลักฐานตราตั้งเจ้าอาวาส) พ.ศ. 2445 – 2447- พระอาจารย์อยู่ (ไม่มีหลักฐานตราตั้งเจ้าอาวาส) พ.ศ. 2447 – 2451- พระอาจารย์ยวง (ไม่มีหลักฐานตราตั้งเจ้าอาวาส) พ.ศ. 2451 – 2456- พระอาจารย์พร พุทฺธสาโร (เจริญดี) พ.ศ. 2456 – 2484  ได้รับตราตั้งเป็นเจ้าอาวาสเมื่อ 2460 และเป็นเจ้าอาวาสองค์แรกของวัดดอนเมือง- พระครูปลัดจรูญ โสวณฺณิโก (ดำ พิชิต) พ.ศ. 2484 – 2486- พระครูสมุห์เชื้อ สาสนมนฺโท (มอญกระโทก) พ.ศ. 2486 –2494- พระราชวิสุทธิมงคล (แคล้ว สุธมฺโม) พ.ศ. 2510 – 2560- พระปริยัติโศภณ (อิทธิยาวุธ ธีรวโร ป.ธ.๙) 2560 – ปัจจุบัน

**อ้างอิง**
ดอนเมือง
ดอนเมือง
ดอนเมือง
ลินด์เซย์ ฮอยล์

เซอร์ ลินด์เซย์ ฮาร์วีย์ ฮอยล์ (Sir Lindsay Harvey Hoyle; เกิด 10 มิถุนายน ค.ศ. 1957) เป็นนักการเมืองชาวอังกฤษที่ดำรงตำแหน่งประธานสภาสามัญชนตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2019

**อ้างอิง ==
วัดบางพึ่ง (จังหวัดสมุทรปราการ)

วัดบางพึ่ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 1 ตำบลบางพึ่ง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 1 งาน 40 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 9 ไร่ 1 งาน วัดอยู่ติดแม่น้ำเจ้าพระยา

**ประวัติ**
วัดบางพึ่งสร้างโดยชาวบ้านบางพึ่งเมื่อ พ.ศ. 2347 ประชาชนส่วนใหญ่ของบางพึ่งเป็นชาวไทยเชื้อสายจีน มีเรื่องเล่ากันว่า วัดบางพึ่งเป็นวัดที่สมเด็จพระเจ้าตากสินได้เคยนำทัพเรือเดินทางมาจากจันทบุรี มาพักที่บริเวณวัดเพื่อเข้าโจมตีพม่าที่ค่ายโพธิ์สามต้น ช่วงนั้นกรุงธนบุรีถูกพม่ายึดครองอยู่ นามของวัดจึงได้ชื่อว่า "วัดบางพึ่ง" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2378
วัดบางพึ่งเดิมไม่มีทางออกถนน แต่ปัจจุบันทางวัดได้ทำถนนเข้าวัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่เดิมมีบริเวณกว้างขวางมาก แต่เนื่องจากดินริมฝังแม่น้ำถูกน้ำกัดเซาะพังทลายจึงมีพื้นที่ลดลง โบราณวัตถุที่พอจะมีเหลืออยู่บ้างคือเศียรพระพุทธรูปที่พบในฐานเจดีย์เก่าซึ่งเป็นพักตร์แบบสุโขทัยและอยุธยา แกะสลักด้วยหินทรายแดง จึงสันนิษฐานว่าอาจสร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยาหรือก่อนหน้านั้น

**อาคารเสนาสนะ**
อุโบสถเป็นอาคารก่ออิฐถือปูน กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2347 รูปแบบแบบพระราชนิยมสมัยรัชกาลที่ 3 กล่าวคือ ไม่มีช่อฟ้าใบระกาหางหงส์ ตกแต่งหน้าบันด้วยลวดลายปูนปั้นประดับเครื่องถ้วยชามจีน เครื่องเบญจรงค์แบบสมัยรัชกาลที่ 3 มีพระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย สมัยทวารวดี ขนาดหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สูง 180 นิ้ว
หอระฆัง (หลังเก่า) เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน สองชั้น สภาพชำรุดมาก ชั้นบนโปร่ง เนื่องจากเจาะช่องวงโค้งทั้งสี่ด้าน กรมศิลปากรทำการบูรณะไปเมื่อปี พ.ศ. 2544 ศาลาการเปรียญ กว้าง 24 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย สองชั้น หอสวดมนต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 17 หลัง เป็นอาคารไม้ 4 หลัง ครั้งตึกครั้งไม้ 3 หลัง และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 10 หลัง
อาคารอเนกประสงค์ กว้าง 12 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และยังมีฌาปนสถาน หอกลอง โรงครัว เรือนเก็บพัสดุ เรือนรับรอง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดสมุทรปราการ
บางพึ่ง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างริมแม่น้ำเจ้าพระยา
หมวดหมู่:มหัศจรรย์ลูกชิ้นตกทะลุมิติ

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ซีรีส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยโซนี่พิคเจอร์สแอนิเมชั่น
หญ้าถอดปล้อง

หญ้าถอดปล้อง หญ้าถอดบ้อง หรือ หญ้าเงือก (Equisetum debile) เป็นพืชในวงศ์ Equisetaceae บางครั้งหญ้าถอดปล้องถูกจัดเป็นชนิดย่อยของ Equisetum ramosissimum ในชื่อ E. ramosissimum subsp. debile กระจายพันธุ์ในเขตอบอุ่นของทวีปเอเชีย ได้แก่ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตอนใต้ของจีน อินเดีย เนปาล และศรีลังกา
หญ้าถอดปล้องเป็นเฟิร์นที่มีท่อลำเลียง แต่ไม่มีดอกและเมล็ด สูงได้ถึง 1 เมตร ลำต้นกลมสีเขียว มีข้อปล้องเห็นชัดเจน ภายในลำต้นกลวง ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 4–7 มิลลิเมตร ใบลดรูปเป็นเกล็ดเล็ก ๆ รูปสามเหลี่ยม ยาวได้ถึง 8 มิลลิเมตร เรียงรอบลำต้นตามข้อ แต่ละข้อแตกกิ่งก้าน 2–5 กิ่ง มีส่วนสโตรบิลัสรูปกลมรีที่ปลายกิ่ง ขนาดประมาณ 1 เซนติเมตร ภายในมีอับสปอร์ เมื่อแก่จะมีสีน้ำตาล มีเหง้าใต้ดิน 
หญ้าถอดปล้องขยายพันธุ์ด้วยการแยกเหง้าหรือใช้สปอร์ ปลูกบนดินเหนียว ระดับน้ำ 5–10 เซนติเมตร ต้องการแสงแดดรำไร ต้นสดตำเป็นยาพอกบาดแผล แก้ปวดตามข้อ ต้มน้ำดื่มเป็นยาแก้ไข้ ขับปัสสาวะ บำรุงไต ในเนปาลใช้เป็นยารักษาโรคหิด ไข้มาลาเรีย และหนองในแท้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เฟิร์น
ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2020–21 รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ (เส้นทางแชมเปียนส์)

หน้านี้สรุป เส้นทางแชมเปียนส์ แต่ละนัดของ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2020–21 รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ.
แต่ละเวลาคือ CEST (UTC+2), ตามที่ระบุไว้โดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, ถ้าแตกต่าง, คืออยู่ในวงเล็บ).

**รอบคัดเลือกรอบสอง**

**สรุปผลการแข่งขัน**
+เส้นทางแชมเปียนส์

**แมตช์**
----
----
----
----
----
----
----
----
----

**รอบคัดเลือกรอบสาม**

**สรุปผลการแข่งขัน**
+เส้นทางแชมเปียนส์

**แมตช์**
----
----
----
----
----
----
----
----

**รอบเพลย์ออฟ**

**สรุปผลการแข่งขัน**
+เส้นทางแชมเปียนส์

**แมตช์**
----
----
----
----
----
----
----

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Fixtures and Results, 2020–21, UEFA.com
*1C
แม่แบบ:กล่องข้อมูล พระสงฆ์ไทย/doc

== การใช้แม่แบบ**

**ดูเพิ่ม**
 แม่แบบ:กล่องข้อมูล บุคคลในพระพุทธประวัติ- แม่แบบ:กล่องข้อมูล พุทธศาสนวัตถุ- แม่แบบ:กล่องข้อมูล พุทธศาสนสถาน- แม่แบบ:กล่องข้อมูล พระโพธิสัตว์
หมวดหมู่:กล่องข้อมูล
พระสงฆ์ไทย
แม่แบบ:กล่องข้อมูล เครื่องมือสำหรับห้องปฏิบัติการ/doc

== วิธีใช้งาน**
ให้นำกล่องนี้ใส่ไว้ส่วนบนของบทความเกี่ยวอุปกรณ์ในห้องปฏิบัติการ, อุปกรณ์การทดลอง

**คำอธิบายการใช้งาน**
เครื่องมือสำหรับห้องปฏิบัติการ
en:Template:Infobox Laboratory equipment
การวิจัยทางการศึกษา

การวิจัยทางการศึกษา (Educational research) เป็นการจัดเก็บและวิเคราะห์ข้อมูลอย่างเป็นระบบในสาขาการศึกษา การวิจัยอาจมีการใช้วิธีการและแง่มุมที่หลากหลายด้านการศึกษา เช่น การเรียนรู้ของผู้เรียน วิธีการสอน การฝึกหัดครูและพลวัตห้องเรียน
ผู้วิจัยทางการศึกษาโดยทั่วไปแล้วเห็นด้วยว่าการวิจัยจะต้องเคร่งครัดและเป็นระบบ อย่างไรก็ตามมีการเห็นร่วมน้อยในประเด็นมาตรฐาน เกณฑ์และกระบวนการวิจัยที่แน่นอน ผู้วิจัยทางการศึกษาอาจใช้ศาสตร์หลายสาขาเข้ามาเกี่ยวข้องกับการวิจัย เช่น จิตวิทยา สังคมวิทยา มานุษยวิทยาและปรัชญา และเลือกใช้วิธีการวิจัยตามศาสตร์นั้น ๆ ได้ บทสรุปจากการศึกษาวิจัยของแต่ละบุคคลอาจมีข้อจำกัดในด้านคุณลักษณะของกลุ่มที่ศึกษาและเงื่อนไขที่การศึกษานั้นดำเนินการ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การวิจัยทางการศึกษา
หมวดหมู่:จิตวิทยาการศึกษา
การเรียนรู้โดยการสอน

ผู้เรียนกำลังสอนคำศัพท์
ในทางศึกษาศาสตร์ การเรียนรู้โดยการสอน (Learning by teaching, Lernen durch Lehren) เป็นวิธีการสอนที่ให้ผู้เรียนเรียนรู้จากวัสดุการสอนและเตรียมบทเรียนเพื่อสอนผู้เรียนคนอื่น โดยผู้เรียนจะได้รับทักษะชีวิตร่วมกับความรู้ในวิชานั้น ๆ วิธีการสอนที่ให้ผู้เรียนสอนผู้เรียนด้วยกันเองมีมาแต่โบราณ ทว่าผู้ให้นิยามวิธีการสอนนี้คือ Jean-Pol Martin เมื่อเขาพัฒนามโนทัศน์อย่างเป็นระบบในต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 ที่ให้ผู้เรียนสอนผู้อื่นในระหว่างการเรียนภาษาฝรั่งเศสในฐานะภาษาต่างประเทศ โดยเขาได้เสนอภูมิหลังเชิงทฤษฎีในสื่อตีพิมพ์หลายฉบับ ในช่วงแรกวิธีการนี้ได้รับการต่อต้าน เนื่องจากระบบการศึกษาเยอรมนีในสมัยนั้นนิยมการเรียนรู้ด้วยการฝึกหัดและท่องจำ อย่างไรก็ตามในเวลาต่อมามีการใช้วิธีการสอนนี้อย่างกว้างขวางในประเทศเยอรมนี ทั้งในระดับมัธยมศึกษาและอุดมศึกษา และแพร่หลายไปทั่วโลกในที่สุด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จิตวิทยาการศึกษา
หมวดหมู่:การศึกษาทางเลือก
หมวดหมู่:พิพัฒนาการนิยม
หมวดหมู่:วิธีการเรียน
หมวดหมู่:ศึกษาศาสตร์
เทโลเมียร์

โครโมโซมมนุษย์ (สีเทา) ปิดด้วยเทโลเมียร์ (สีขาว)
เทโลเมียร์ หรือ ทีโลเมียร์ (telomere; ɹ หรือ ɹ) เป็นพื้นที่ที่มีลำดับนิวคลีโอไทด์ซ้ำตรงปลายของแต่ละโครโมโซม ซึ่งช่วยป้องกันไม่ให้ปลายของโครโมโซมชำรุดลงหรือไม่ให้ไปผสมเข้ากับโครโมโซมข้างเคียง เทโลเมียร์มาจากภาษากรีก เทลอส (telos; τέλος) "ปลาย" และ เมรอส (merοs; μέρος, รากศัพท์: μερ-) "ส่วน" ในสัตว์มีกระดูกสันหลังลำดับนิวคลีโอไทด์ในเทโลเมียร์คือ 5′-TTAGGG-3′ โดยมีสายดีเอ็นเอคู่เป็น 3′-AATCCC-5′ และ โอเวอร์แฮงก์ TTAGGG สำหรับในมนุษย์มีลำดับเบส TTAGGG นี้จะซ้ำประมาณ 2,500 ครั้ง ในมนุษย์มีความยาวของเทโลเมียร์ลดลงจากประมาณ 11 กิโลเบส ตั้งแต่เกิด เป็นน้อยกว่า 4 กิโลเบสในผู้สูงอายุ โดยมีอัตราการลดลงในผู้ชายสูงกว่าผู้หญิง
ระหว่างการเรพลิเคทดีเอ็นเอ เอนไซม์ที่ใช้คัดลอก (duplicate) ดีเอ็นเอไม่สามารถดำเนินการคัดลอกไปได้จนจบปลายโครโมโซม ดังนั้นในทุกการคัดลอกส่งผลให้ปลายของโครโมโซมสั้นลง (เนื่องด้วยการสังเคราะห์ชิ้นส่วนโอคะซะกิ จำเป็นต้องใช้อาร์เอ็นเอไพรเมอร์บนสายแล็ก; lagging strand) เทโลเมียร์เป็นตัวบัฟเฟอร์ที่ทิ้งได้ (disposable buffers) อยู่ที่ปลายของโครโมโซม ซึ่งจะกุดลงไปตามการแบ่งเซลล์ การมีอยู่ของมันจึงช่วยให้ยีนบนโครโมโซมได้รับการปกป้อง
ทุกครั้งที่มีการแบ่งเซลล์เกิดขึ้น ปลายของเทโลเมียร์จะสั้นลง เทโลเมียร์สามารถสร้างขึ้นใหม่ด้วยเทโลเมียร์รีเวอร์สทรานสคริปเตส

**ลำดับ**
ลำดับนิวคลีโอไทด์ของเทโลเมียร์มีการระบุไว้บนเว็บไซต์  Telomerase Database date=2020-02-20  และมีการอัปเดตตลอดเวลา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 โนเบลเลคเชอร์  Telomeres and Telomerase: The Means to the End โดย เอลิซาเบธ แบลกค์เบิร์น ซึ่งมีการระบุถึงผลกระทบของความเครียดและการมองโลกในแง่ลบ ความหมดอาลัยตายอยาก ต่อความยาวของเทโลเมียร์
*โนเบลเลคเชอร์  Telomerase and the Consequences of Telomere Dysfunction โดย Carol Greider
*โนเบลเลคเชอร์  DNA Ends: Just the Beginning โดย Jack Szostak
ท่าอากาศยานนานาชาติฟูนาฟูตี

ท่าอากาศยานนานาชาติฟูนาฟูตี NGFU เป็นท่าอากาศยานแห่งเดียวของประเทศ ตั้งอยู่ในฟูนาฟูตี เมืองหลวงของประเทศตูวาลู โดยมีฟีจีแอร์เวส์ (ในนามของฟีจีลิงก์) เป็นผู้ให้บริการเส้นทางระหว่างซูวากับฟูนาฟูตี ส่วนแอร์คิริบาสเป็นผู้ให้บริการเส้นทางระหว่างตาราวากับฟูนาฟูตีจำนวน 1 เที่ยวบินต่อสัปดาห์

**ประวัติ**
อาคารผู้โดยสารขาออก
ท่าอากาศยานนานาชาติฟูนาฟูตีสร้างโดยกองทัพสหรัฐใน ค.ศ. 1943 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 สนามบินทางทหารแห่งนี้ประกอบด้วยทางขึ้นลงของเครื่องบิน หอบังคับการและสิ่งอำนวยความสะดวกอื่น โดยมีการต่อสายเคเบิลเพื่อเชื่อมต่อระหว่างสนามบินกับสถานีวิทยุที่เตปูกา อาคารบัญชาการและบังเกอร์ปัจจุบันตั้งอยู่ที่บ้านของเตอาไง อาเปลู
ในช่วงกลาง ต.ศ. 1944 การสู้รบขยับไปทางพื้นที่ตอนเหนือมุ่งสู่ญี่ปุ่น ดังนั้นกองทัพสหรัฐเริ่มถอนตัว ในช่วงที่สงครามแปซิฟิกจบลงใน ค.ศ. 1945 กองกำลังและอุปกรณ์ได้ออกจากพื้นที่เกือบทั้งหมด หลังสงครามสนามบินทางการทหารจึงได้รับการพัฒนาให้เป็นสนามบินพาณิชย์

**สิ่งปลูกสร้าง**
ท่าอากาศยานตั้งอยู่ 0 เหนือระดับน้ำทะเลปานกลาง โดยมีรันเวย์จำนวน 1 ที่ ซึ่งมีความยาวเท่ากับ 0 เนื่องจากไม่มีแสงไฟที่รันเวย์ มีระบบวิทยุ VHF และอุปกรณ์นำทางทางอากาศในระดับต่ำ จึงทำให้การใช้งานจำกัดเพียงแค่ตอนกลางวันเท่านั้น
แต่เดิมรันเวย์สร้างด้วยหินปะการังบด กรวดปะการังและวางพื้นผิวด้วยยางมะตอย จากนั้นใน ค.ศ. 1992 จึงมีการถมพื้นผิวเพิ่มเติม เพื่อให้รองรับเครื่องบินที่บินลงหนัก 50 ตันได้ อย่างไรก็ตามสภาพพื้นผิวและฐานรันเวย์เสื่อมสภาพลงจากน้ำและการขาดการซ่อมบำรุง อย่างไรก็ตามมีการวางพื้นผิวใหม่อีกครั้งใน ค.ศ. 2015
การเสื่อมสภาพของรันเวย์เครื่องบินมีสาเหตุจากระดับความสูงที่ต่ำของอะทอลล์ และสภาพพื้นที่ที่เคยเป็นพื้นที่ชายเลนมาก่อน รวมไปถึงหินปะการังที่เป็นฐานมักถูกน้ำทะเลซึมผ่านได้ ซึ่งนั่นทำให้น้ำทะเลเข้าท่วมรันเวย์ในช่วงที่น้ำเกิดได้
ใน ค.ศ. 2011 ธนาคารโลกและรัฐบาลตูวาลูตกลงที่จะเริ่มโครงการลงทุนการบินตูวาลู (Tuvalu Aviation Investment Project, TvAIP) เพื่อพัฒนามาตรการความปลอดภัยและกำกับดูแลการขนส่งทางอากาศนานาชาติ รวมถึงโครงสร้างที่จำเป็นสำหรับท่าอากาศยานนานาชาติฟูนาฟูตี ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2013 ธนาคารโลกได้อนุมัติเงินจำนวน $6.06 ล้านสำหรับ TvAIP นอกจากนี้ธนาคารโลกยังจัดสรรเงินเพิ่มเติมให้ใน ค.ศ. 2017 อีกด้วย TvAIP เป็นโครงการที่มีเป้าหมายจะพัฒนารันเวย์ให้ผ่านเกณฑ์ขั้นต่ำ PCN (pavement classification number) 18 เพื่อให้สามารถรองรับเที่ยวบินฉุกเฉิน นอกจากนี้ TvAIP ยังมีส่วนเกี่ยวข้องในการพัฒนาเครื่องช่วยนำทางและการรักษาความปลอดภัยต่าง ๆ เพื่อให้ผ่านเกณฑ์ขององค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ
ท่าอาศยานนี้มีความแปลกกว่าที่อื่น ชาวตูวาลูจะใช้พื้นที่ท่าอากาศยานทำกิจกรรมทางกีฬาและสังคมเมื่อไม่มีเครื่องบินเข้า เนื่องด้วยพื้นที่บนเกาะมีอยู่จำกัด เมื่อมีเครื่องบินลงจอด จะมีเสียงไซเรนแจ้งเตือนเพื่อให้ประชาชนออกจากพื้นที่ ด้วยเหตุนี้จึงมีข้อเสนอให้ติดตั้งรั้วเพื่อเพิ่มความปลอดภัยให้กับท่าอากาศยาน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 NGFU- FUN
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานในประเทศตูวาลู
หมวดหมู่:ประเทศตูวาลู
ภาษาศาสตร์สังคม

ภาษาศาสตร์สังคม (sociolinguistics) คือการศึกษาเชิงพรรณนาเกี่ยวกับผลกระทบของแง่มุมใด ๆ ทั้งหมดของสังคม (รวมถึงบรรทัดฐาน ความคาดหวัง และบริบททางวัฒนธรรม) ต่อวิธีการใช้ภาษา และผลกระทบของสังคมต่อภาษา ภาษาศาสตร์สังคมแตกต่างจากสังคมวิทยาภาษาซึ่งมุ่งเน้นไปที่ผลกระทบของภาษาต่อสังคม ภาษาศาสตร์สังคมมีเนื้อหาซ้อนเหลื่อมกับวัจนปฏิบัติศาสตร์มาก และยังมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับมานุษยวิทยาภาษาศาสตร์ บางคนตั้งคำถามถึงความแตกต่างระหว่างสาขาทั้งสองโดยเน้นย้ำความสัมพันธ์ต่อกันและกันในอดีต
ภาษาศาสตร์สังคมยังศึกษาว่าวิธภาษาระหว่างกลุ่มบุคคลที่แยกจากกันโดยตัวแปรทางสังคมบางอย่าง (เช่น ชาติพันธุ์ ศาสนา สถานภาพ สถานะเพศ ระดับการศึกษา อายุ ฯลฯ) มีความแตกต่างกันอย่างไร และการสร้างและความยึดมั่นในเกณฑ์เหล่านี้ถูกใช้ในการจัดจำแนกบุคคลในชั้นสังคมหรือชั้นเศรษฐกิจและสังคมได้อย่างไร เนื่องจากการใช้ภาษานั้นแตกต่างกันไปในแต่ละสถานที่ การใช้ภาษาจึงแตกต่างกันไปตามชั้นสังคมด้วย และสังคมภาษณ์ (sociolect) เหล่านี้คือสิ่งที่ภาษาศาสตร์สังคมสนใจศึกษา
แง่มุมทางสังคมของภาษาได้รับการค้นคว้าตามแบบสมัยใหม่โดยนักภาษาศาสตร์ชาวอินเดียและชาวญี่ปุ่นในคริสต์ทศวรรษ 1930 และโดยหลุยส์ โกชา นักภาษาศาสตร์ชาวสวิส ในต้นคริสต์ทศวรรษ 1900 แต่ยังไม่ได้รับความสนใจมากนักในซีกโลกตะวันตกจนกระทั่งในเวลาต่อมา ในทางกลับกัน การศึกษาเหตุจูงใจทางสังคมของการเปลี่ยนแปลงภาษามีรากฐานมาจากแบบจำลองคลื่นของปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 การใช้ศัพท์ ภาษาศาสตร์สังคม เป็นครั้งแรก (ที่ได้รับการยืนยัน) ปรากฏในชื่อบทความ "Sociolinguistics in India" ของทอมัส คัลลัน ฮอดสัน ที่ตีพิมพ์ในวารสาร Man in India ใน ค.ศ. 1939 ภาษาศาสตร์สังคมปรากฏครั้งแรกในซีกโลกตะวันตกในคริสต์ทศวรรษ 1960 และได้รับการบุกเบิกโดยนักภาษาศาสตร์เช่นวิลเลียม ลาโบฟ ในสหรัฐ และบาซิล เบิร์นสไตน์ ในสหราชอาณาจักร ในคริสต์ทศวรรษ 1960 วิลเลียม อเล็กซานเดอร์ สจวร์ต และไฮนทซ์ โคลส ได้นำเสนอแนวคิดพื้นฐานสำหรับทฤษฎีภาษาศาสตร์สังคมของภาษาพหุศูนย์ ซึ่งอธิบายว่าวิธภาษามาตรฐานมีความแตกต่างกันอย่างไรในแต่ละชาติ (เช่น ภาษาอังกฤษแบบบริติช/อเมริกัน/แคนาดา/ออสเตรเลีย; ภาษาเยอรมันแบบเยอรมัน/ออสเตรีย/สวิส; ภาษาบอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบียแบบบอสเนีย/โครเอเชีย/มอนเตเนโกร/เซอร์เบีย เป็นต้น)

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:วิทยาภาษาถิ่น
ตำบลบึงคอไห

บึงคอไห เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี สภาพพื้นที่เป็นที่ราบลุ่ม มีคลองขุดชลประทานหลายสายไหลผ่าน ได้แก่ คลองสิบเอ็ด คลองสิบสอง คลองสิบสาม คลองสิบสี่ รวมทั้งคลองแอนหรือคลองกลางต่าง ๆ ที่คั่นระหว่างคลองทั้งสี่ ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ได้แก่ ทำนา ทำไร่หญ้า และทำสวน
ตําบลบึงคอไหทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบึงคอไหซึ่งได้รับการยกฐานะจากเดิมที่เป็นสภาตำบลบึงคอไหเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538

**ที่มาของชื่อ**
บริเวณตำบลบึงคอไหเดิมมีสภาพเป็นทุ่งกว้าง มีลำบึงใหญ่อยู่แห่งหนึ่ง ชาวบ้านอาศัยอยู่ไม่มากนัก สมัยก่อนชาวบ้านต้มเหล้ากันเองโดยจะเก็บไว้ในที่มืดและเย็น จึงนิยมนำเหล้าใส่ไหไปฝังไว้ที่ริมบึง ลักษณะการฝังจะฝังตัวไหไว้ในดิน เหลือไว้เพียงส่วนที่เป็นคอไห บริเวณริมบึงจึงมีคอไหโผล่ให้เห็นเป็นจำนวนมาก จนชาวบ้านต่างพากันเรียกว่า "บึงคอไห" เมื่อมีการจัดตั้งตำบลก็เรียกท้องที่อันเป็นที่ตั้งลำบึงแห่งนั้นว่า ตำบลบึงคอไห

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลบึงคอไหตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอลำลูกกา ห่างจากตัวอำเภอเป็นระยะทางประมาณ 20 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลบึงน้ำรักษ์ (อำเภอธัญบุรี)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบึงศาล (อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก)- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลพืชอุดมและตำบลลำไทร (อำเภอลำลูกกา)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบึงทองหลาง (อำเภอลำลูกกา)

**การแบ่งเขตการปกครอง**
ตำบลบึงคอไหแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน ได้แก่- หมู่ที่ 1 บ้านคลองสิบสี่- หมู่ที่ 2 บ้านคลองสิบสี่- หมู่ที่ 3 บ้านคลองสิบสี่- หมู่ที่ 4 บ้านคลองสิบสาม- หมู่ที่ 5 บ้านคลองสิบสาม- หมู่ที่ 6 บ้านคลองสิบสาม- หมู่ที่ 7 บ้านคลองสิบสอง- หมู่ที่ 8 บ้านคลองสิบสอง- หมู่ที่ 9 บ้านคลองสิบสอง- หมู่ที่ 10 บ้านคลองสิบสอง- หมู่ที่ 11 บ้านคลองสิบเอ็ด- หมู่ที่ 12 บ้านคลองสิบเอ็ด

**การคมนาคม**
เส้นทางสายสำคัญที่ใช้สัญจรภายในพื้นที่ตำบลบึงคอไหและเชื่อมต่อกับตำบลอื่น ๆ ได้แก่- ทางหลวงชนบท ปท.3011 สายแยกทางหลวงหมายเลข 305 (กม.ที่ 34+000) – บ้านคลองสิบสี่หกวา- ทางหลวงชนบท ปท.3012 สายแยกทางหลวงหมายเลข 305 (กม.ที่ 30+950) – บ้านหนองจอก- ทางหลวงชนบท ปท.3015 สายแยกทางหลวงหมายเลข 305 (กม.ที่ 29+200) – บ้านคลองสิบสองสายกลาง- ทางหลวงชนบท ปท.3035 สายแยกทางหลวงหมายเลข 305 (กม.ที่ 31+800) – คลองแสนแสบ- ทางหลวงท้องถิ่น ปท.ถ 49-005 สายเลียบคลองส่งน้ำที่ 12 ฝั่งตะวันตก- ถนนเลียบคลองส่งน้ำที่ 11 ฝั่งตะวันออก

**อ้างอิง**
บึงคอไห
บึงคอไห
ตำบลพืชอุดม

พืชอุดม เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี ตั้งอยู่บริเวณเขตแดนระหว่างจังหวัดปทุมธานีกับจังหวัดนครนายก จังหวัดฉะเชิงเทรา และกรุงเทพมหานคร สภาพพื้นที่เป็นที่ราบลุ่ม มีคลองขุดชลประทานหลายสายไหลผ่าน ได้แก่ คลองสิบสาม คลองสิบสี่ และคลองหกวาสายล่าง ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม (เช่น ทำนา ทำสวน ทำไร่อ้อยและไร่หญ้า) ประมง (เช่น เลี้ยงปลา เลี้ยงกุ้ง) ค้าขาย และทำงานในโรงงานอุตสาหกรรมหรือสถานประกอบการของเอกชน

**ประวัติ**
เดิมพื้นที่ตําบลพืชอุดมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลลำไทร จนกระทั่งในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 กระทรวงมหาดไทยได้ออกประกาศตั้งและกำหนดเขตตำบลในอำเภอลำลูกกา โดยแยกพื้นที่หมู่บ้าน 9 หมู่บ้านทางด้านตะวันออกของตำบลลำไทรออกมาจัดตั้งเป็น ตำบลพืชอุดม และให้มีผลตั้งแต่วันที่ 10 สิงหาคม ปีเดียวกัน ตำบลใหม่นี้ได้ชื่อมาจากชื่อวัดพืชอุดมซึ่งตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 เดิมวัดนี้มีชื่อว่า "วัดราษฎร์ศรัทธาราม" ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดพืชอุดม" เนื่องจากบริเวณวัดและพื้นที่ใกล้เคียงมีไม้ผล ไม้ดอก และพืชพรรณธัญญาหารต่าง ๆ ขึ้นอยู่อย่างอุดมสมบูรณ์
ตําบลพืชอุดมทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลพืชอุดมซึ่งได้รับการยกฐานะจากเดิมที่เป็นสภาตำบลพืชอุดมเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2539

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลพืชอุดมตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกสุดของอำเภอลำลูกกา ห่างจากตัวอำเภอเป็นระยะทางประมาณ 18 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลบึงคอไห (อำเภอลำลูกกา)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบึงศาล ตำบลชุมพล (อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก) และตำบลบึงน้ำรักษ์ (อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา)- ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงคลองสิบสอง (เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลลำไทร (อำเภอลำลูกกา)

**การแบ่งเขตการปกครอง**
ตำบลพืชอุดมแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่- หมู่ที่ 1 บ้านธนารัตน์หรือบ้านคลองสิบสี่- หมู่ที่ 2 บ้านอุดมสุขหรือบ้านคลองสิบสี่- หมู่ที่ 3 บ้านศิริพัฒนาหรือบ้านคลองสิบสี่- หมู่ที่ 4 บ้านอุดมพัฒนาหรือบ้านพืชอุดม- หมู่ที่ 5 บ้านคลองสิบสาม- หมู่ที่ 6 บ้านนิเทศพัฒนาหรือบ้านคลองสิบสาม- หมู่ที่ 7 บ้านคลองสิบสามพัฒนาหรือบ้านคลองสิบสาม- หมู่ที่ 8 บ้านสมบูรณ์พัฒนาหรือบ้านพืชอุดม- หมู่ที่ 9 บ้านพืชอุดม

**การคมนาคม**
เส้นทางสายสำคัญที่ใช้สัญจรภายในพื้นที่ตำบลพืชอุดมและเชื่อมต่อกับตำบลอื่น ๆ ได้แก่- ถนนลำลูกกา (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3312 สายสนามกีฬาธูปะเตมีย์–คลอง 16)- ทางหลวงชนบท ปท.3012 สายแยกทางหลวงหมายเลข 305 (กม.ที่ 30+950) – บ้านหนองจอก- ทางหลวงชนบท ปท.3035 สายแยกทางหลวงหมายเลข 305 (กม.ที่ 31+800) – คลองแสนแสบ- ทางหลวงชนบท ปท.3011 สายแยกทางหลวงหมายเลข 305 (กม.ที่ 34+000) – บ้านคลองสิบสี่หกวา- ทางหลวงท้องถิ่น ปท.ถ 55-001 สายแยกทางหลวงหมายเลข 3312 – บ้านคลองสิบสาม ตอนที่ 2- ทางหลวงท้องถิ่น ปท.ถ 55-002 สายแยกทางหลวงหมายเลข 3312 – บ้านคลองสิบสาม ตอนที่ 1- ทางหลวงท้องถิ่น ปท.ถ 55-003 สายแยกทางหลวงหมายเลข 3312 – หนองจอก

**อ้างอิง**
พืชอุดม
พืชอุดม
เฌอมาวีร์ สุวรรณภาณุโชค

เฌอมาวีร์ สุวรรณภาณุโชค (เกิด 15 ตุลาคม พ.ศ. 2535) ชื่อเล่น แพรว เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย มีชื่อเสียงจากการแสดงภาพยนตร์เรื่อง มนต์เลิฟสิบหมื่น แสดงคู่กับ นิว ชัยพล จูเลี่ยน พูพาร์ต และเป็นที่รู้จักกันในบทบาท ร.ต.ท.ดุจดาว จากละครเรื่อง เลือดตัดเลือด อดีตนักแสดงสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ปัจจุบันหมดสัญญากับทางต้นสังกัดแล้วผันตัวเป็นนักแสดงอิสระ

**ประวัติ**
เฌอมาวีร์ (ชื่อเดิม: แพรวพรรณ สุวรรณวุฒิพิจัย และ พิชญาภร สุวรรณวุฒิพิจัย) ตามลำดับ ชื่อเล่น แพรว เป็นนักแสดงชาวไทยเกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2535 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนศึกษานารี และปริญญาตรีจากคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เอกการตลาด เมื่อในปี พ.ศ. 2559

**การทำงาน**
เฌอมาวีร์เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงได้รับโอกาสแสดงภาพยนตร์ในฐานะนักแสดงสมทบเรื่อง แต๋วเตะตีนระเบิด โดยผู้จัดภาพยนตร์พจน์ อานนท์ต่อมาเธอได้มีผลงานการแสดงภาพยนตร์ กองพันครึกครื้น ท.ทหารคึกคัก และรวมถึงยังได้รับตำแหน่งดาวมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประจำปี 2554 ต่อมาเฌอมาวีร์ ได้มีโอกาสเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดโพลีพลัส และเป็นรู้จักกันในบทบาท หนูนา จากละครเรื่อง ชิงนาง และ เลือดตัดเลือด เป็นต้น ต่อมาเธอได้สิ้นสุดสัญญาในสังกัดโพลีพลัส เมื่อในปี 2559 ได้รับโอกาสร่วมแสดงเพลงมิวสิกวิดีโอเป็นต้น และเมื่อในปี 2560 เธอได้ลงนามสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 เอชดี ต่อมา ปี 2565 เฌอมาวีร์ที่หมดสัญญากับช่อง 7 เอชดี และสองปีต่อมา เฌอมาวีร์ได้รับบทเป็น ญาดา จากละครเรื่องสงครามสมรส (2567)

**ผลงานละครโทรทัศน์**
 ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่องวัน 31
2566 
เป็นต่อ ตอน ทองแย้ม อีจัน พี่ผากอง น้องยี่ 
ไอซ์ (รับเชิญ)
2567 
สงครามสมรส 
ญาดา อมรไกร (ดา) (นางร้ายกลับตัวเป็นคนดี)
มนต์รักแม่กลอง 
ดอกแก้ว- ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7- ละครสั้นโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทาง ช่อง 7HD
2563
ฟ้ามีตา ตอน พ่อแม่จำเป็น
มิ้นท์- ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 5
2557 
ศีล 5 คนกล้าท้าอธรรม ตอน ชีวิตสลับร่าง 
เพชร - ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางNetflix
2567 
ดอกเตอร์ไคลแมกซ์ ปุจฉาพาเสียว 
ตุ๊กตา- ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางMono
2568 
ทวง 
ลินิน- ละครซีรีส์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางเทนเซ็นต์ วิดีโอ

ซ่อนใจไว้ที่เธอ 
สายฝน

**ผลงานอื่น ๆ**

**ภาพยนตร์**
2552 
แต๋วเตะตีนระเบิด 
ครูฟ้าใส (วัยสาว) 
2553 
กองพันครึกครื้น ท.ทหารคึกคัก 
ยูริ
หลวงพี่เท่ง 3 
เก๋
2558 
มนต์เลิฟสิบหมื่น 
ทองกวาว
2568
ธี่หยด 3


**มิวสิควิดีโอ**
 ผีเสื้อที่หายไป - เคลียร์- ภูมิแพ้กรุงเทพ - นครินทร์ กิ่งศักดิ์ Feat. ตั๊กแตน ชลดา ร่วมกับ ชัยพล จูเลี่ยน พูพาร์ต- สมรภูมิรักติดล้อ - Nissan Juke Thailand- รอยยิ้ม - Scrubb- ที่พักของหัวใจ - Pianisimo Feat.Bianchi Bicycle Club- แพ้ทาง - ลาบานูน- รอยยิ้มของทุกวัน (made my day) - First Anuwat- ฝนตกในใจ (rain, pain, go away) - Sarah salola

**โฆษณา**
 DTAC- นมถั่วเหลืองไวตามิลล์- เครื่องสำอางGanier- เครื่องสำอาง Yver Rocher

**พิธีกร**
รายการ Oops! TV

**ผลงานเพลงร่วมช่อง 7 เอชดี**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
@praewcher
*เฌอมาวีร์ สุวรรณภาณุโชค
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนศึกษานารี
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
หมวดหมู่:นักแสดงอิสระชาวไทย
หมวดหมู่:CS1 maint: unrecognized language

นี่คือหมวดหมู่ติดตามสำหรับ CS1 citations ที่ใช้ language โดยมีเดียวิกิไม่รู้จักค่าที่กำหนด มีเดียวิกิยอมรับรหัสตัวอักษรสองตัว ISO 639-1 ทั้งหมดและรหัสตัวอักษรสามตัว ISO 639-2 บางส่วน รวมทั้งชื่อภาษาไทยที่เป็นทางการของภาษาที่สอดคล้องกับรหัสเหล่านั้น หน้าในหมวดหมู่นี้ควรเพิ่มด้วย Module:Citation/CS1 เท่านั้น
กาบรีแยล ดุส ซังตุส มากัลไยส์

กาบรีแยล ดุส ซังตุส มากัลไยส์ (Gabriel dos Santos Magalhães; เกิด 19 ธันวาคม ค.ศ. 1997) รู้จักกันในชื่อ กาบรีแยล เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับอาร์เซนอลและทีมชาติบราซิล

**สโมสรอาชีพ**

**อาวาอี**
กาบรีแยลเกิดที่เขตปีรีตูบา ของรัฐเซาเปาลู ตอนอายุ 13 ปี กาบรีแยลนั่งรถบัส 12 ชั่วโมงไปยังเมืองโฟลรียานอโปลิชเพื่อเริ่มต้นอาชีพที่อาวาอี แต่หลังจากนั้นหนึ่งสัปดาห์ เขาเดินทางกลับเซาเปาลูเนื่องจากคิดถึงบ้าน ต่อมา กาบรีแยลพิจารณาการตัดสินใจของเขาอีกครั้ง และเดินทางกลับไปที่อาวาอีหลังจากนั้นสองสัปดาห์ ในที่สุดก็จะได้รับสัญญาอาชีพครั้งแรกเมื่ออายุ 16 ปี เขายังคงเป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยให้ทีมได้เลื่อนชั้นสู่บราซีเลย์รูแซรียีอาในฤดูกาล 2017

**ลีล**
เมื่อ 31 มกราคม ค.ศ. 2017 กาบรีแยลเซ็นสัญญากับลีล สโมสรในลีกเอิง เป็นเวลาสี่ปีครึ่ง เมื่อเขามาถึงเขาก็เรียนภาษาฝรั่งเศสด้วยตนเอง และสัมภาษณ์โดยใช้ภาษาฝรั่งเศส ภายใต้การจัดการทีมของมาร์เซโล บิเอลซา หลังจากลงเล่นหลายนัดให้กับลีล เบ เขาถูกปล่อยยืมไปทรัว สโมสรในลีกลีกเอิง ก่อนที่จะเซ็นสัญญาผ่านการยืมกับดีนาโมซาเกร็บจากโครเอเชีย ซึ่งเขาลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่เพียงนัดเดียว กาบรีแยลกลับมาที่ลีลใน ค.ศ. 2018 เขาลงเล่นครั้งแรกเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 ในเกมที่เอาชนะแก็งก็อง ด้วยคะแนน 2–0 เขาลงสนามตลอดฤดูกาลไป 14 นัด และยิงประตูครั้งแรกให้กับลีลเมื่อ 14 เมษายน ค.ศ. 2019 ในเกมที่เอาชนะปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง ด้วยคะแนน 5–1 
ฤดูกาลต่อมา กาบรีแยลลงเล่นอย่างสม่ำเสมอมากขึ้น โดยเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กคู่กับฌูแซ ฟงตึ กาบรีแยลเป็นผู้เล่นตัวจริงให้กับลีลทั้งหกนัดในแชมเปียนส์ลีกรอบแบ่งกลุ่ม คริสต็อฟ กาลตีเย ผู้จัดการลีล กล่าวถึงกองหลังคนนี้ว่า "ผมเห็นว่าเขามีศักยภาพที่ดีและเขาสามารถคว้าโอกาสแรกที่ได้รับ เขามีความหิวกระหายที่จะลงเล่น เขาเป็นตัวอย่างที่ดีของเยาวชน ทุกวันนี้คุณเห็นผู้เล่นที่ไม่ตั้งใจซ้อมบ่อยแค่ไหนหากพวกเขาไม่ได้อยู่ในทีม?"

**อาร์เซนอล**
เมื่อ 1 กันยายน ค.ศ. 2020 อาร์เซนอลประกาศว่าพวกเขาเซ็นสัญญาระยะยาวกับกาบรีแยล

**ทีมชาติ**
กาบรีแยลเป็นตัวแทนของบราซิลรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปีในการแข่งขัน ฟุตบอลชิงแชมป์ทวีปอเมริกาใต้รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี 2017 กราบีแยลถูกกำหนดให้เป็นส่วนหนึ่งของบราซิลรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปีในการแข่งขัน โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 อย่างไรก็ตาม การแข่งขันดังกล่าวถูกเลื่อนออกไปเป็นปี 2021 เนื่องจากผลกระทบของการระบาดทั่วของโควิด-19

**สถิติอาชีพ**
 ณ วันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 2020

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวบราซิล
หมวดหมู่:ผู้เล่นล็อสก์ลีล
หมวดหมู่:ผู้เล่นดินามอซาเกร็บ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลีกเอิง
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:บุคคลจากเซาเปาลู
หมวดหมู่:เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอาหรับ

หมวดหมู่:วัฒนธรรมอาหรับ
หมวดหมู่:เมืองหลวงทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลก
หมวดหมู่:เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอเมริกา

หมวดหมู่:วัฒนธรรมของอเมริกา
หมวดหมู่:เมืองหลวงทางวัฒนธรรม

หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลก
ยุทธการที่สแตมฟอร์ดบริดจ์

ยุทธการที่สแตมฟอร์ดบริดจ์ (Gefeoht æt Stanfordbrycge) เกิดขึ้นที่หมู่บ้านสแตมฟอร์ดบริดจ์, อีสต์ไรดิ้งออฟยอร์กเชอร์ ในอังกฤษเมื่อวันที่ 25 กันยายน 1066 ระหว่างกองทัพอังกฤษภายใต้พระเจ้าฮาโรลด์ กอดวินสัน และกองกำลังรุกรานที่นำโดยพระเจ้าฮาโรลด์ที่ 3 แห่งนอร์เวย์ และทอสติก กอดวินสัน น้องชายของกษัตริย์อังกฤษ หลังจากการต่อสู้นองเลือด ทั้งฮาโรลด์และทอสติกพร้อมกับทหารชาวนอร์เวย์ส่วนใหญ่ถูกสังหาร แม้ว่าแฮโรลด์ กอดวินสันสามารถขับไล่ผู้รุกรานชาวนอร์เวย์ แต่กองทัพของเขาก็พ่ายแพ้ต่อชาวนอร์มันที่เฮสติงส์น้อยกว่าสามสัปดาห์ต่อมา ยุทธการครั้งนี้เป็นสัญลักษณ์ของการสิ้นสุดของยุคไวกิ้งตามธรรมเนียม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ความขัดแย้งในปี พ.ศ. 1609
หมวดหมู่:อังกฤษสมัยแองโกล-แซกซัน
พายุไต้ฝุ่นนีนา (พ.ศ. 2518)

พายุไต้ฝุ่นนีนา (Typhoon Nina) หรือที่รู้จักในฟิลิปปินส์ว่า พายุไต้ฝุ่นเบเบง (Typhoon Bebeng) พายุไต้ฝุ่นกินเวลาประมาณ 9 วันนับจากการก่อตัวในวันที่ 30 กรกฎาคม จนกระทั่งสลายตัวในวันที่ 8 สิงหาคม พายุไต้ฝุ่นนีนาทำให้เกิดฝนตกหนักในมณฑลเหอหนานและส่วนอื่น ๆ ของจีนซึ่งนำไปสู่การพังทลายของเขื่อนบ่านเฉียว ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 229,000 คน ทำให้พายุไต้ฝุ่นนีนาเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่ร้ายแรงอันดับสองในแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ รองจากพายุไต้ฝุ่นที่ไฮฟองในปี พ.ศ. 2424 และเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดเป็นอันดับ 4 เท่าที่ได้รับการยอมรับ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พายุหมุนเขตร้อนระดับ 4
หมวดหมู่:พายุหมุนเขตร้อน
หมวดหมู่:พายุไต้ฝุ่น
หมวดหมู่:ภัยธรรมชาติในปี พ.ศ. 2518
โมโตโรลา ไดนาแท็ค

โทรศัพท์มือถือรุ่นแรกของโลกที่วางจำหน่ายทั่วไปตั้งแต่ปี ค.ศ. 1983
ไดนาแท็ค (DynaTAC) เป็นโทรศัพท์มือถือที่ผลิตและจัดจำหน่ายโดยโมโตโรลา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1983 ถึง ค.ศ. 1994 โมโตโรลา ไดนาแท็ค รุ่น 8000X เป็นโทรศัพท์มือถือแบบพกพาเครื่องแรกของโลก ที่ได้รับการรับรองจากคณะกรรมการกลางกำกับดูแลกิจการสื่อสารของสหรัฐ (FCC) เมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1983 โดยทำงานในมาตรฐาน 1 จี คือใช้สำหรับโทรเข้า-ออก ใช้เวลาชาร์จแบตเตอรี่จนเต็มถึงประมาณ 10 ชั่วโมง มีเวลาสนทนา 30 นาที นอกจากนี้ยังมีจอแสดงผลแอลอีดีสำหรับโทรออกหรือวางสาย 1 ใน 30 หมายเลขโทรศัพท์ ราคาอยู่ที่ 3,995 ดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ. 1984 ซึ่งเป็นปีที่วางจำหน่ายเชิงพาณิชย์ เทียบเท่ากับ 9,831 ดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ. 2019US ไดนาแท็คย่อมาจาก "Dynamic Adaptive Total Area Coverage" แปลว่า "การปรับแบบไดนามิกให้ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด"
มีหลายรุ่นตามมาโดยเริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1985 กับยุค 8000X และดำเนินการต่อด้วยการอัปเดตความถี่ที่เพิ่มขึ้นเป็นระยะจนถึงคลาสสิกทู (Classic II) ในปี ค.ศ. 1993 บทบาทส่วนใหญ่ของไดนาแท็คถูกแทนที่ด้วย โมโตโรลา ไมโครแท็ค ที่มีขนาดเล็กกว่ามาก เมื่อเปิดตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 1989 และเมื่อถึงเวลาที่ โมโตโรลา สตาร์แท็ค เปิดตัวในปี ค.ศ. 1996 ไดนาแท็คก็ล้าสมัย

**คำอธิบาย**
มีการสร้างผลิตภัณฑ์ต้นแบบหลายชิ้นระหว่างปี ค.ศ. 1973 ถึง ค.ศ. 1983 แต่ผลิตภัณฑ์ที่ FCC ยอมรับมีน้ำหนัก 28 ออนซ์ (790 กรัม) และสูง 10 นิ้ว (25 เซนติเมตร) ไม่รวมสายอากาศยางชนิด "เป็ดยาง" ที่สามารถยืดหยุ่นได้ นอกเหนือจากปุ่มกดโทรศัพท์ 12 ปุ่มทั่วไปแล้วยังมีปุ่มพิเศษเพิ่มเติมอีก 9 ปุ่ม ดังนี้colwidth=22em- Rcl (recall วางสาย)- Clr (clear เคลียร์)- Snd (send ส่ง)- Sto (store ร้านค้า)- Fcn (function ฟังก์ชัน)- End (ปิด)- Pwr (power เปิด)- Lock (ล็อก)- Vol (volume ปรับเสียง)
โดยใช้เทคโนโลยีบางอย่างที่เคยใช้ในระบบอะโลฮาเน็ต ซึ่งรวมถึงตัวรับส่งสัญญาณโลหะ-ออกไซด์-เซมิคอนดักเตอร์ (MOS) และเทคโนโลยีโมเด็ม
ไดนาแท็ค 8 ซีรีส์, คลาสสิก, คลาสสิกทู, อัลตราคลาสสิก และอัลตราคลาสสิกทู มีจอแสดงผลแอลอีดี พร้อมไดโอดเปล่งแสงสีแดง ไดนาแท็คอินเตอร์เนชันแนลซีรีส์ มีไดโอดเปล่งแสงสีเขียว และไดนาแท็ค 6000XL ใช้จอแสดงผลเรืองแสงสูญญากาศ จอแสดงผลเหล่านี้ถูกจำกัดอย่างมากในข้อมูลที่สามารถแสดงได้ แบตเตอรี่อนุญาตให้โทรได้นานถึง 1 ชั่วโมง หลังจากนั้นจำเป็นต้องชาร์จโทรศัพท์นานถึง 10 ชั่วโมงในเครื่องชาร์จแบบหยด หรือ 1 ชั่วโมงในเครื่องชาร์จแบบเร็วซึ่งเป็นอุปกรณ์เสริมแยกต่างหาก ในขณะที่ยังคงรักษาชื่อไดนาแท็คไว้ แต่ 6000XL นั้นไม่เกี่ยวข้องกับไดนาแท็ค 8000 ซีรีส์โดยสิ้นเชิง เนื่องจากเป็นโทรศัพท์แบบพกพาที่มีไว้สำหรับติดตั้งในยานพาหนะ
ไดนาแท็คถูกแทนที่โดยไมโครแท็คในปี ค.ศ. 1989

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
  ระบบโทรศัพท์มือถือขั้นสูง
หมวดหมู่:โทรศัพท์มือถือโมโตโรลา
องค์การสนธิสัญญาความมั่นคงร่วมกัน

องค์การสนธิสัญญาความมั่นคงร่วมกัน (Collective Security Treaty Organization, ย่อ: CSTO) เป็นพันธมิตรทางทหารระหว่างรัฐบาล ก่อตั้งเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1992 ปัจจุบันมีสมาชิก 6 ประเทศ

**รัฐสมาชิก**
รัฐสมาชิกองค์การสนธิสัญญาความมั่นคงร่วมกัน:
รัฐสังเกตการณ์องค์การสนธิสัญญาความมั่นคงร่วมกัน:
อดีตรัฐสมาชิกองค์การสนธิสัญญาความมั่นคงร่วมกัน:

**ผู้นำประเทศในองค์การสนธิสัญญาความมั่นคงร่วมกัน**
การประชุมในองค์การสนธิสัญญาความมั่นคงร่วมกันในเดือนพฤศจิกายน 2561
ไฟล์:Vladimir Putin (2017-07-08) (cropped).jpg|RUS สหพันธรัฐรัสเซียวลาดีมีร์ ปูตินประธานาธิบดีรัสเซีย
ไฟล์:Президент Республики Беларусь Александр Лукашенко.jpg|BLR สาธารณรัฐเบลารุสอาเลียกซันดร์ ลูกาแชนกาประธานาธิบดีเบลารุส
ไฟล์:Kassym-Jomart Tokayev (2020-02-01).jpg|KAZ สาธารณรัฐคาซัคสถานฆาเซิม-โฌมาร์ต โตกาเยฟประธานาธิบดีคาซัคสถาน
ไฟล์:Sooronbay Jeenbekov (2017-11-30).jpg|KGZ สาธารณรัฐคีร์กีซโซโรนบัย เจนเบกัฟประธานาธิบดีคีร์กีซสถาน
ไฟล์:Emomali Rahmonov 2001Nov03.jpg|TJK สาธารณรัฐทาจิกิสถานเอมอมาลี ราห์มอนประธานาธิบดีทาจิกิสถาน
ไฟล์:Sarkissian armen profile.jpg|ARM สาธารณรัฐอาร์มีเนียอาร์แมน ซาร์กซียันประธานาธิบดีอาร์มีเนีย
ไฟล์:Mikhail Mishustin January 2020.jpg|RUS สหพันธรัฐรัสเซียมีฮาอิล มีชุสตินนายกรัฐมนตรีรัสเซีย
ไฟล์:Roman Golovchenko (2020-09-03)(portrait).jpg|BLR สาธารณรัฐเบลารุสRoman Golovchenkoนายกรัฐมนตรีเบลารุส
ไฟล์:Askar Mamin (2020-01-31).jpg|KAZ สาธารณรัฐคาซัคสถานอัสการ์ มามินนายกรัฐมนตรีคาซัคสถาน
ไฟล์:Kubatbek Boronov (2017-08-24).jpg|KGZ สาธารณรัฐคีร์กีซKubatbek Boronovนายกรัฐมนตรีคีร์กีซสถาน
ไฟล์:Kokhir Rasulzoda (2018-04-19).jpg|TJK สาธารณรัฐทาจิกิสถานคอฮีร์ ราซุลซอดานายกรัฐมนตรีทาจิกิสถาน
ไฟล์:Nikol Pashinyan (2018-05-14).jpg|ARM สาธารณรัฐอาร์มีเนียนีกอล พาชีนียันนายกรัฐมนตรีอาร์มีเนีย

**ดูเพิ่ม**
 กติกาสัญญาวอร์ซอ- เครือรัฐเอกราช (CIS)- องค์การความร่วมมือเซี่ยงไฮ้ (SCO)- เนโท (NATO)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  CSTO Official Site-  CSTO Official Site-  Official Site of the Parliamentary Assembly of the CSTO date=2018-02-22 -  The Charter of the CSTO

หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหาร
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2535
หมวดหมู่:มอสโก
หมอกปนควันครั้งใหญ่ของลอนดอน

หมอกปนควันครั้งใหญ่ของลอนดอน (Great Smog of London) เป็นเหตุการณ์มลพิษทางอากาศที่รุนแรงซึ่งส่งผลกระทบต่อเมืองหลวงลอนดอนของอังกฤษในช่วงต้นเดือนธันวาคม พ.ศ. 2495 ช่วงที่อากาศหนาวเย็นผิดปกติบวกกับสภาพอากาศที่มีแอนติไซโคลนและไม่มีลม ทำให้สารมลพิษในอากาศที่ส่วนใหญ่เกิดจากการใช้ถ่านหินเกิดชั้นหมอกปนควันบนชั้นบรรยากาศปกคลุมทั้งเมืองลอนดอน เกิดขึ้นตั้งแต่วันศุกร์ที่ 5 ธันวาคมถึงวันอังคารที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2495 จากนั้นก็จะกระจายไปอย่างรวดเร็วเมื่ออากาศเปลี่ยนแปลง
มันทำให้เกิดการหยุดชะงักครั้งใหญ่โดยการลดการมองเห็นและแม้แต่การเข้าไปในพื้นที่ในร่ม รุนแรงกว่าเหตุการณ์หมอกปนควันก่อนหน้านี้อย่างมาก อย่างไรก็ตามรายงานทางการแพทย์ของรัฐบาลในสัปดาห์ต่อไปจนถึงวันที่ 8 ธันวาคมคาดว่ามีผู้เสียชีวิต 4,000 คนจากผลกระทบโดยตรงของหมอกปนควัน และอีก 100,000 คนป่วยจากผลกระทบของหมอกปนควันต่อระบบทางเดินหายใจของมนุษย์ การวิจัยล่าสุดชี้ให้เห็นว่าจำนวนผู้เสียชีวิตทั้งหมดอาจมากกว่านี้มากโดยมีรายงานว่ามีผู้เสียชีวิตอีกราว 6,000 คนในเดือนต่อ ๆ ไปอันเป็นผลมาจากเหตุการณ์นี้
ลอนดอนได้รับความเดือดร้อนจากคุณภาพอากาศที่ไม่ดีตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 แล้ว ซึ่งเลวร้ายลงในคริสต์ทศวรรษ 1600 แต่หมอกปนควันครั้งใหญ่ครั้งนี้ถือเป็นเหตุการณ์มลพิษทางอากาศที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์ของสหราชอาณาจักร และที่สำคัญที่สุดในแง่ของผลกระทบต่อการวิจัยด้านสิ่งแวดล้อม กฎระเบียบของรัฐบาล และความตระหนักของสาธารณชนเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพอากาศและสุขภาพ นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงแนวทางปฏิบัติและกฎระเบียบหลายประการรวมถึงพระราชบัญญัติอากาศบริสุทธิ์ พ.ศ. 2499

**ภูมิหลัง**

**แหล่งมลพิษ**
โรงไฟฟ้าแบตเทอร์ซีใน ค.ศ. 1938
สภาพอากาศที่หนาวเย็นจนผิดสังเกตในช่วงก่อนและระหว่างหมอกควันครั้งใหญ่ทำให้ชาวลอนดอนเผาถ่านมากขึ้นกว่าเดิมเพื่อให้พวกเขารู้สึกอบอุ่นขึ้น ถ่านในประเทศช่วงก่อนสงครามมักเป็นถ่านคุณภาพต่ำ ส่วนถ่านคุณภาพสูงถูกส่งออกเพื่อชำระหนี้ในสงครามโลกครั้งที่สอง ถ่านเหล่านี้เพิ่มปริมาณควันซัลเฟอร์ไดออกไซด์ โรงไฟฟ้าที่ตั้งอยู่ในเกรเทอร์ลอนดอนมีหลายแห่ง ซึ่งรวมถึงโรงไฟฟ้าฟูลัม โรงไฟฟ้าแบตเทอร์ซี โรงไฟฟ้ากรีนิช โรงไฟฟ้าแบงก์ไซด์ และโรงไฟฟ้าคิงส์ตันอะพอนเทมส์ ซึ่งทั้งหมดนี้เพิ่มมลภาวะในอากาศ เม็ตออฟฟิศแจกแจงมลพิษที่ถูกปล่อยออกมาในแต่ละวันในช่วงภาวะหมอกควัน แบ่งเป็น อนุภาคควัน 1,000 ตัน กรดไฮโดรคลอริก 140 ตัน สารประกอบฟลูออรีน 14 ตัน และซัลเฟอร์ไดออกไซด์ 370 ตันซึ่งอาจถูกแปรสภาพเป็นกรดซัลฟิวริกถึง 800 ตัน งานวิจัยแสดงความเห็นว่า ระบบป้องกันมลพิษที่ใช้ในโรงไฟฟ้าแบตเทอร์ซีอาจทำให้คุณภาพอากาศย่ำแย่ลงเสียเอง การล้างก๊าซจากปล่องควันลดอุณหภูมิของตัวก๊าซจนทำให้ก๊าซไม่ยกตัวสูงขึ้นแต่กลับลดตัวลงสู่ระดับดิน สร้างความระคายเคืองต่อระบบทางเดินทางหายใจของคน
นอกจากนี้ ยังมีมลพิษและควันที่ถูกปล่อยออกจากยานพาหนะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากรถจักรไอน้ำและรถโดยสารที่ใช้น้ำมันดีเซล ซึ่งต่อมาถูกแทนที่โดยรถรางไฟฟ้า แหล่งอุตสาหกรรมและพาณิชยกรรมอื่น ๆ ก็ส่งผลต่อมลภาวะอากาศด้วยเช่นกัน

**สภาพอากาศ**
วันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1952 ลมแอนไทไซโคลนที่อยู่เหนือกรุงลอนดอนที่ไร้ลม ก่อให้เกิดการผกผันของอุณหภูมิ ที่อากาศเย็นจะเข้าไปแทนที่โดยอยู่ใต้ชั้นอากาศอุ่น หมอกที่ผสมกับอนุภาคควันที่ปล่อยออกจากครัวเรือน โรงงานอุตสาหกรรม ยานพาหนะ และมลพิษอื่น ก่อให้เกิดหมอกควันที่ปกคลุมเมืองหลวงในวันถัดมา อนุภาคเขม่าที่ค้างในอากาศก่อให้เกิดหมอกควันสีเหลือง-ดำ เป็นที่มาของฉายา "หมอกซุปถั่ว"

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สหราชอาณาจักรในปี พ.ศ. 2495
หมวดหมู่:ภัยพิบัติในลอนดอน
โทนีฮอกส์โปรสเกตเตอร์ 1 + 2

โทนีฮอกส์โปรสเกตเตอร์ 1 + 2 (Tony Hawk's Pro Skater) เป็นวิดีโอเกมแนวจำลองการเล่นสเกตบอร์ด พัฒนาโดย Vicarious Visions และจัดจำหน่ายโดยแอ็กทิวิชัน ตัวเกมเป็นการรีเมค สองเกมแรกในแฟรนไชส์ โทนี ฮอกส์ คือ โทนีฮอกส์โปรสเกตเตอร์ (ค.ศ. 1999) และเกม โทนีฮอกส์โปรสเกตเตอร์ 2 (ค.ศ. 2000) ซึ่งพัฒนาโดยเนเวอร์ซอฟต์ เป็นเกมหลักครั้งแรกในขุดเกมนับตั้งแต่เกม โทนีฮอกส์โปรสเกตเตอร์ 5 ที่วางจำหน่ายใน ค.ศ. 2015 ตัวเกมวางจำหน่ายทั่วโลกสำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 4, ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และ เอกซ์บอกซ์วัน ในวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 2020 เพลย์สเตชัน 5 และ เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอสในวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2021 และนินเท็นโด สวิตช์ในวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2021 
โทนีฮอกส์โปรสเกตเตอร์ 1 + 2 ได้รับการวิจารณ์เชิงบวกอย่างมากจากนักวิจารณ์โดยชื่นชมกราฟิก รายชื่อผู้เล่นที่หลากหลาย เพลงประกอบที่ชวนคิดถึง และรูปแบบการเล่น แม้ว่าบางคนจะวิพากษ์วิจารณ์โหมดผู้เล่นหลายคนและจำนวนเลเวลที่จำกัดก็ตาม ตัวเกมกลายเป็นเกมที่ขายเร็วที่สุดในแฟรนไชส์ ​​โดยขายได้หนึ่งล้านชุดภายในสองสัปดาห์แรก ภาคต่อที่พัฒนาโดย Iron Galaxy ที่รู้จักกันในชื่อ โทนีฮอกส์โปรสเกตเตอร์ 3 + 4 มีกำหนดวางจำหน่ายในวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2025

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4‎
หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์วัน
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 5‎
หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์‎
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดสวิตช์
แผ่นดินไหวในถังชาน พ.ศ. 2519

แผ่นดินไหวในถังชาน พ.ศ. 2519 (p=Tángshān dà dìzhèn) เป็นภัยธรรมชาติที่เกิดจากแผ่นดินไหวขนาด 7.6 ที่พัดถล่มพื้นที่รอบ ๆ ถังชาน มณฑลเหอเป่ย์ สาธารณรัฐประชาชนจีน เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 เวลา 03:42 น. ภายในไม่กี่นาที ร้อยละแปดสิบห้าของอาคารในถังชานพังทลายหรือไม่สามารถใช้งานได้ บริการทั้งหมดล้มเหลว และสะพานทางหลวงและทางรถไฟส่วนใหญ่พังทลาย หรือได้รับความเสียหายอย่างหนัก มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 242,000 คน ทำให้แผ่นดินไหวครั้งนี้เป็นแผ่นดินที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดเป็นอันดับที่สามในประวัติศาสตร์ที่บันทึกไว้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2519
หมวดหมู่:แผ่นดินไหวในประเทศจีน
หมวดหมู่:ถังชาน
มอดูล:Trim text

local p = {}
local function ipairsAtOffset(t, i)
	local f, s, i0 = ipairs(t)
	return f, s, i0+i
end
function p.matchFromPairs(s, ...)
	for _, v in ... do
		local l = mw.ustring.len(v)
		if mw.ustring.sub(s, 1, l) == v then return l end
	end
	return -1
end
function p.trimFromPairs(s, ...)
	--return mw.ustring.sub(1+p.matchFromPairs(s, ...))
	local l = p.matchFromPairs(s, ...)
	if l < 0 then return nil end
	return mw.ustring.sub(s, 1+l)
end
function p.match(frame)
	return p.matchFromPairs(frame.args1, ipairsAtOffset(frame.args, 1))
end
function p.trim(frame)
	return p.trimFromPairs(frame.args1, ipairsAtOffset(frame.args, 1))
end
return p