Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ข้อจำกัดวาระการดำรงตำแหน่ง

ข้อจำกัดวาระการดำรงตำแหน่ง เป็นข้อจำกัดทางกฎหมายที่จำกัดจำนวนวาระของบุคคลในการดำรงตำแหน่งบางตำแหน่ง โดยเฉพาะตำแหน่งที่มาจากการเลือกตั้ง โดยอาจเป็นการห้ามดำรงตำแหน่งเกินบางวาระติดต่อกัน หรือห้ามดำรงตำแหน่งซ้ำp=17
ข้อจำกัดเช่นนี้เป็นองค์ประกอบหนึ่งของแนวคิดแบบรัฐธรรมนูญนิยมที่มีไว้จำกัดผลลัพธ์ที่ไม่พึงประสงค์ของระบอบประชาธิปไตยp=3 เช่น เพื่อป้องกันความเป็นไปได้ที่จะเกิดการผูกขาดตำแหน่ง
ประธานาธิบดีหลายคนเคยพยายามอยู่เกินวาระที่จำกัดไว้โดยอาศัยหลายวิธี มีสถิติปรากฏว่า ในช่วง ค.ศ. 1960–2010 หนึ่งในสี่ของประธานาธิบดีที่มีวาระจำกัดได้ขยายหรือฝ่าฝืนวาระของตนเป็นผลสำเร็จ และการบังคับใช้ข้อจำกัดวาระเป็นหนึ่งในงานที่ท้าทายที่สุดในพัฒนาการทางประชาธิปไตย นอกจากนี้ ข้อจำกัดวาระยังเป็นกลไกทางประชาธิปไตยซึ่งเป็นที่รับรองทั้งระดับประเทศและระดับสากลมากกว่ากลไกอย่างอื่น และความพยายามฝ่าฝืนข้อจำกัดวาระมักพบกับการต่อต้านอย่างรุนแรงจากประชาชนในประเทศและจากเวทีโลกด้วยpp=1-4 การฝ่าฝืนข้อจำกัดวาระยังสัมพันธ์กับความเสื่อมถอยของประชาธิปไตยและสิทธิมนุษยชนpp=38-39
ถึงแม้ในประเทศที่เป็นประชาธิปไตยน้อยจะพบการฝ่าฝืนข้อจำกัดวาระได้บ่อยกว่าประเทศที่เป็นประชาธิปไตยแข็งแรง แต่ในประเทศที่ไม่เป็นประชาธิปไตยก็ยังสามารถบังคับใช้ข้อจำกัดวาระได้โดยผ่านฝ่ายค้าน รัฐบาลต่างประเทศ และบรรดาพลเมืองเองpp=76-79
ในทางประวัติศาสตร์ ข้อจำกัดวาระเช่นนี้สามารถย้อนหลังไปได้ถึงยุคกรีซโบราณ สาธารณรัฐโรมัน และสาธารณรัฐเวนิส ส่วนข้อจำกัดวาระที่ปรากฏในรัฐธรรมนูญแบบสมัยใหม่เป็นครั้งแรกนั้น คือ ข้อจำกัดที่เกิดขึ้นในรัฐธรรมนูญ ปี 3 (ค.ศ. 1795) สมัยสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 ซึ่งกำหนดว่า ดีแร็กตัวร์ (ผู้บริหารสูงสุดของประเทศ) อยู่ในตำแหน่งได้เพียง 5 ปี และห้ามดำรงตำแหน่งซ้ำp=23

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Cite book |last=Baturo |first=Alexander |title=Democracy, Dictatorship, and Term Limits |url=https://archive.org/details/democracydictato2833batu |publisher=University of Michigan Press |year=2014 |location=United States |language=en
หมวดหมู่:กฎหมายรัฐธรรมนูญ
หมวดหมู่:การเลือกตั้ง
ท้าวแสนปม

ท้าวแสนปม เป็นตำนานพื้นบ้านจังหวัดกำแพงเพชร และแพร่กระจายออกไปจนทั่วภาคกลางตอนบน ปรากฏในพงศาวดารต่าง ๆ เช่น พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับสมเด็จพระปรมานุชิตชิโนรส พงศาวดารโยนก สิงหนวัติกุมาร และจุลยุทธการวงศ์ เป็นต้น 
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์เรื่องท้าวแสนปมนี้เป็นบทละครรำไว้เมื่อ พ.ศ. 2456 ต่อมาใน พ.ศ. 2468 ซึ่งเป็นปีสุดท้ายในรัชกาล ก็ได้ทรงพระราชนิพนธ์ในรูปแบบของบทละครดึกดำบรรพ์ออกมาอีกครั้ง ในบทพระราชนิพนธ์ยังได้มีการเปลี่ยนแปลงเหตุการณ์ในตำนานที่ดำเนินไปตามอิทธิฤทธิ์ การดลบันดาลของเทพ เทวดา ให้มีความสอดคล้องกับความเป็นจริง เป็นไปตามพระราชวินิจฉัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวที่ทรงวิเคราะห์ประกอบกับการใช้ข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ ตำนานระบุว่าท้าวแสนปมเป็นพระราชบิดาของพระเจ้าอู่ทองผู้สร้างกรุงศรีอยุธยา

**เนื้อเรื่องทั่วไป**
เจ้าเมืองไตรตรึงษ์ มีพระธิดาผู้ทรงสิริโฉม ใกล้เมืองไตรตรึงษ์มีชายที่มีรูปร่างน่าเกลียดมีปุ่มปมขึ้นเต็มตัว ชาวบ้านจึงเรียกเขาว่า แสนปม มีอาชีพปลูกผัก วันหนึ่งเทวดาดลใจให้พระธิดานึกอยากเสวยมะเขือ นางข้าหลวงพบมะเขือในสวนของแสนปมจึงซื้อไปถวายพระราชธิดาแต่ไม่นานก็เกิดตั้งครรภ์ขึ้น ท้าวไตรตรึงษ์รู้สึกอับอายขายหน้าตรัสถามพระราชธิดาว่าใครเป็นพ่อของเด็กแต่พระราชธิดาก็ไม่ยอมบอก ครั้งพระกุมารเติบใหญ่พอรู้ความ ท้าวไตรตรึงษ์จึงประกาศให้ขุนนางและเหล่าราษฎรทั้งหลายนำของกินเข้ามาในวัง หากพระกุมารยอมกินของผู้ใดผู้นั้นจะได้เป็นเขยหลวง บรรดาชายหนุ่มก็พากันมาเสี่ยงทายแต่พระราชโอรสไม่คลานไปหาใคร เจ้าเมืองได้ให้เสนาตามแสนปมที่ไม่ได้เข้าเสี่ยงทาย โดยได้ถือก้อนข้าวเย็นมา 1 ก้อน เมื่อมาถึงจึงอธิษฐาน และยื่นก้อนข้าวเย็นให้ พระราชโอรสก็คลานเข้ามาหา ท้าวไตรตรึงษ์ทรงกริ้ว จึงขับไล่ทั้งคู่ออกจากวัง
แสนปมพาพระธิดากับพระกุมารเดินทางเข้าไปหาที่อยู่ใหม่ พระอินทร์ได้แปลงเป็นลิงนำกลองวิเศษมามอบให้ เป็นกลองสารพัดนึกว่าหากขออะไรจะได้ตามใจหวัง แสนปมอธิษฐานให้ปุ่มปมตามตัวหายไปแล้วตีกลองวิเศษ ร่างก็กลับเป็นชายรูปงาม จึงตีกลองขอบ้านเมืองขึ้นมาเมืองหนึ่ง ให้ชื่อว่าเมืองเทพนคร และสถาปนาตัวเองเป็นพระเจ้าแผ่นดิน ปกครองไพร่ฟ้าด้วยความสงบสุข ท้าวแสนปมใช้ทองคำมาทำเป็นอู่ (เปล) ให้พระโอรส และตั้งชื่อพระโอรสว่า อู่ทอง ในเวลาต่อมามาพระเจ้าอู่ทองได้มาสร้างกรุงศรีอยุธยา เรียกชื่อราชวงศ์อู่ทอง อีกชื่อว่าราชวงศ์เชียงราย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คติชนไทย
หมวดหมู่:บุคคลในตำนานไทย
วัดประศาสน์โสภณ

วัดประศาสน์โสภณ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำบางปะกง ในตำบลท่าพลับ อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม
วัดประศาสน์โสภณมีชื่อเดิมว่า วัดบางกรูดวิสุทธาราม แต่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดบางกรูด ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2304 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2555
อาคารเสนาสนะที่สำคัญได้แก่อุโบสถศิลปะอยุธยา ศาลาการเปรียญอาคารไม้สักยกพื้นสูง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2485 หอไตรอาคารไม้สัก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2472 และมีวิหารหลวงพ่อเกตอุดมซึ่งเป็นอาคารปูนแปดชั้นที่ได้สร้างไว้เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2533 ปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ พระพุทธรูปปางมารวิชัยซึ่งประดิษฐานอยู่ในอุโบสถ พระพุทธเกตอุดมปางสมาธิ ประดิษฐานในวิหารแปดชั้น พระพุทธไศยาสน์ ประดิษฐานในวิหารคด สร้างเมื่อ พ.ศ. 2478 พระพุทธรูปทุกกริยา ประดิษฐานในวิหารแปดชั้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2472 และมีพระไตรปิฎก จำนวน 24 เล่ม  วัดยังได้สร้างหลวงพ่อโสธรองค์ใหญ่ ขนาดหน้าตักกว้าง 16.33 เมตร สูง 25.80 เมตร

**อ้างอิง**
ประศาสน์โสภณ
หมวดหมู่:ดินแดนแทรกทางชาติพันธุ์ในประเทศออสเตรเลีย

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศออสเตรเลีย
ออสเตรเลีย
ออสเตรเลีย
หมวดหมู่:สถานที่ที่มีประชากรในประเทศออสเตรเลีย
วัดวังพระธาตุ

วัดวังพระธาตุ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่นอกเมืองไตรตรึงษ์ ริมฝั่งแม่น้ำปิง ในตำบลไตรตรึงษ์ อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร
วัดวังพระธาตุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1826 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2556  เหตุผลที่เรียกขานกันว่าวัดวังพระธาตุเพราะหน้าวัดเป็นห้วงน้ำใหญ่ เรียกกันโดยสามัญว่าวัง เมื่อมีพระธาตุตั้งอยู่จึงเรียกกันว่าวังพระธาตุ  แต่ก่อนวัดแห่งนี้ไม่มีพระจำพรรษาอยู่เลย จะเริ่มมีพระมาจำพรรษาอยู่ตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2493 
ในวัดมีพระมหาเจดีย์ทรงพุ่มข้าวบิณฑ์ขนาดใหญ่และสมบูรณ์ที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศไทย บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ บริเวณวังน้ำหน้าวัดใกล้กับศาลท้าวแสนปม เดิมมีวังน้ำขนาดใหญ่ มีอุโมงค์เข้าไปถึงองค์พระเจดีย์ เมื่อน้ำปิงขึ้นสูง น้ำจะไหลเข้ามาตามอุโมงค์ จนมาถึงฐานพระมหาเจดีย์ มีแผ่นหินใหญ่ปิดไว้ แต่ปัจจุบันไม่มีหลักฐานให้เห็นนอก
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พระมหาเจดีย์ทรงพุ่มข้าวบิณฑ์ ศิลปะสุโขทัย ขนาดใหญ่มากที่สุดที่พบในจังหวัดกำแพงเพชร ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์แล้วจากกรมศิลปากร วิหารมีสภาพชำรุดแต่เดิมเห็นแค่เนินดินเท่านั้น สร้างด้วยอิฐเป็นฐานเสาเป็นศิลาแลง คงสร้างในสมัยเดียวกับเจดีย์ เป็นวิหารยกพื้นมีบันไดห้าขั้น ทางทิศเหนือและทิศใต้ สภาพได้รับการบูรณะแล้วบางส่วน เศียรหลวงพ่อโต เดิมเป็นพระพุทธรูปปูนปั้นขนาดใหญ่ ตั้งอยู่บนวิหาร เป็นพระที่สร้างขึ้นมาใหม่ อุโบสถได้รับการต่อเติมจากใหม่จากชาวบ้าน ภายในมีพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ ชาวบ้านเรียกขานกันว่า หลวงพ่อเพชร ใต้ฐานอุโบสถ ได้ขุดลงไปทะลุไปทั้งสองด้าน

**อ้างอิง**
วังพระธาตุ
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดกำแพงเพชร
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2565 สิงหาคม 25

*การรุกรานยูเครนของรัสเซีย พ.ศ. 2565
** ยูเครนกล่าวว่าโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ซาปอริฌเฌียถูกตัดการเชื่อมต่อจากโครงข่ายไฟฟ้าอย่างสมบูรณ์ หลังจากที่กระสุนปืนใหญ่ใกล้กับโรงไฟฟ้าที่รัสเซียยึดครองทำให้เกิดไฟไหม้หลายครั้ง เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นระบุ ระบบรักษาความปลอดภัยที่โรงไฟฟ้าเปิดใช้งานได้ไม่นานหลังจากไฟฟ้าขัดข้อง  (เอ็นบีซีนิวส์)- การลอบสังหารชินโซ อาเบะ
** อิตารุ นากามูระ หัวหน้าสำนักงานตำรวจแห่งชาติญี่ปุ่น ประกาศลาออกเพื่อแสดงความรับผิดชอบต่อความล้มเหลวในการรักษาความปลอดภัยของชินโซ อาเบะ อดีตนายกรัฐมนตรีซึ่งส่งผลให้เขาถูกลอบสังหารในเมืองนาระเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม  (ซีบีซี)- กลุ่มตอลิบานกล่าวว่าพวกเขาได้ทำลายทุ่งดอกป๊อปปี้มากกว่า 5,000 เอเคอร์ (2,000 เฮกตาร์) หลังจากที่ฮิบะตุลลอฮ์ อะคูนซาดะฮ์ ผู้นำสูงสุดสั่งปราบปรามยาเสพติด  (ซินหัว)
}
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2565 สิงหาคม 26

* การรุกรานยูเครนของรัสเซีย พ.ศ. 2565
** แอแนร์ฮออาตอม บริษัทนิวเคลียร์ของยูเครน กล่าวว่าโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ซาปอริฌเฌียที่รัสเซียยึดครองได้กลับมาจ่ายกระแสไฟฟ้าให้กับโครงข่ายไฟฟ้าของยูเครนแล้ว หลังจากถูกตัดการเชื่อมต่อเมื่อวานนี้เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ (อัลญะซีเราะฮ์)  (รอยเตอร์ส)
** รองหัวหน้าตำรวจจราจรเสียชีวิตจากเหตุระเบิดในเมืองเบอร์เดียนสค์ แคว้นซาปอริฌเฌียที่รัสเซียเข้ายึดครอง ทางการรัสเซียกล่าวหาว่ากองทัพยูเครนเป็นฝ่ายรับผิดชอบ  (รอยเตอร์ส)- กองกำลังรักษาสันติภาพรัสเซียถอนกำลังจากเมืองลาชินและหมู่บ้านซาบุคและซูส และคืนฉนวนลาชินให้อาเซอร์ไบจาน  (อัลญะซีเราะฮ์)- ตำรวจจับกุมผู้ประท้วงหลายคนในข้อหาก่อกวนในระหว่างการประท้วงและการปิดล้อมของกลุ่มจัสสต็อปออยล์ในลอนดอน  (เดอะเดลีเทลิกราฟ)
}
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2565 สิงหาคม 27

* เกิดเหตุปะทะกันระหว่างสองกองกำลังติดอาวุธในกรุงตริโปลี ประเทศลิเบีย มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 23 รายและบาดเจ็บอีกกว่า 140 ราย  (เอพี)  (รอยเตอร์ส)- Péter Szijjártó รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศฮังการี ประกาศว่า รอสอะตอม บริษัทนิวเคลียร์ของของรัสเซีย จะเริ่มก่อสร้างเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ใหม่ 2 เครื่องเพื่อขยายโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ปากส์  (บีบีซีนิวส์)- Albin Kurti นายกรัฐมนตรีคอซอวอ และอาเล็กซานดาร์ วูชิช ประธานาธิบดีเซอร์เบีย เห็นด้วยกับข้อตกลงเสรีภาพในการเคลื่อนไหวระหว่างคอซอวอและเซอร์เบีย  (เดอะมะนิลาไทมส์)- มาร์ก ซักเคอร์เบิร์ก ซีอีโอของเฟซบุ๊ก เปิดเผยว่า เฟซบุ๊กจำกัดโพสต์ที่เกี่ยวกับข้อพิพาทแล็ปท็อปของฮันเตอร์ ไบเดน ระหว่างการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ใน พ.ศ. 2563 หลังจากได้รับคำเตือนเกี่ยวกับข้อมูลที่ผิดจากสำนักงานสอบสวนกลางแห่งสหรัฐ  (บีบีซีนิวส์)- พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2022–23
** สโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูลเอาชนะสโมสรฟุตบอลบอร์นมัท 9 ประตูต่อ 0 ที่แอนฟีลด์ ลิเวอร์พูล แมทช์นี้ยังเป็นชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของลิเวอร์พูลในลีก  (บีบีซีสปอร์ต)
}
หมวดหมู่:ไทยทาวน์ (ซิดนีย์)

ซิดนีย์
หมวดหมู่:ซิดนีย์
หมวดหมู่:ดินแดนแทรกทางชาติพันธุ์ในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ไทย–ออสเตรเลีย
หมวดหมู่:ดินแดนแทรกทางชาติพันธุ์ในประเทศสิงคโปร์

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศสิงคโปร์
สิงคโปร์
สิงคโปร์
หมวดหมู่:สถานที่ที่มีประชากรในประเทศสิงคโปร์
ตำบลลาดใหญ่ (อำเภอเมืองชัยภูมิ)

ตำบลลาดใหญ่ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลลาดใหญ่ และองค์การบริหารส่วนตำบลลาดใหญ่

**การปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
 หมู่ที่ 1 โนนคูณ- หมู่ที่ 2 ลาดน้อย- หมู่ที่ 3 ลาดใหญ่- หมู่ที่ 4 ดงบัง- หมู่ที่ 5 โนนหว้านไพล- หมู่ที่ 6 กุดเวียน- หมู่ที่ 7 ดงบังน้อย- หมู่ที่ 8 ลาดใหญ่- หมู่ที่ 9 โนนก้านตง- หมู่ที่ 10 ชัยเจริญ

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
พื้นที่ของตำบลลาดใหญ่ อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ- สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลลาดใหญ่ ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564

**สถานที่สำคัญ**
 การศึกษา- โรงเรียน
** โรงเรียนบ้านกุดเวียน
** โรงเรียนบ้านโนนคูณ
** โรงเรียนบ้านโนนหว้านไพล (คุรุราษฎร์สงเคราะห์)
** โรงเรียนบ้านลาดใหญ่- โรงเรียนเอกชน
** โรงเรียนอนุบาลเขียนปัญญา
 การศาสนา
วัด/สำนักสงฆ์- วัดชมพู - วัดโนนคูณ (อัมพวัน)- วัดโนนหว้านไพล- วัดบูรพา- วัดพูลทรัพย์ลาดใหญ่- วัดลาดน้อย- วัดสามัคคีธรรมาราม  

**อ้างอิง**
ลาดใหญ่
ตำบลกุดตุ้ม

ตำบลกุดตุ้ม เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลลาดใหญ่ และองค์การบริหารส่วนตำบลกุดตุ้ม

**การปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
 หมู่ที่ 1 ผือ	- หมู่ที่ 2 สระไข่น้ำ	- หมู่ที่ 3 หนองคูขาด- หมู่ที่ 4 กุดตุ้ม- หมู่ที่ 5 หนองคอนไทย- หมู่ที่ 6 หนองเขื่อง- หมู่ที่ 7 บะก่าม- หมู่ที่ 8 โนนโพธิ์- หมู่ที่ 9 หนองแวง (ทต. ลาดใหญ่)- หมู่ที่ 10 หนองไผ่ล้อม	- หมู่ที่ 11 หนองไผ่น้อย- หมู่ที่ 12 หนองคอนไทย- หมู่ที่ 13 กุดตุ้ม- หมู่ที่ 14 หนองคอนไทย- หมู่ที่ 15 ผือ- หมู่ที่ 16 หนองเขื่อง- หมู่ที่ 17 ผือ- หมู่ที่ 18 หนองคอนไทย- หมู่ที่ 19 หนองคอนไทย

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
พื้นที่ของตำบลกุดตุ้ม อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ- สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลกุดตุ้ม ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564

**สถานที่สำคัญ**
 การศึกษา- โรงเรียน
** โรงเรียนกุดตุ้มสามัคคีวิทยา	
** โรงเรียนโนนโพธิ์บะก่ามวิทยา
** โรงเรียนบ้านผือวิทยายน
** โรงเรียนบ้านหนองเขื่อง
** โรงเรียนบ้านหนองคอนไทย (คุรุประชาสรรค์)
** โรงเรียนบ้านหนองไผ่ล้อม
** โรงเรียนสระไข่น้ำขุนีวิทยา- โรงเรียนมัธยมศึกษา
** โรงเรียนกุดตุ้มวิทยา
 การศาสนา
วัด/สำนักสงฆ์- วัดแจ้งสว่าง- วัดบ้านผือ - วัดบ้านผือ - วัดโพธิ์ - วัดราชพฤกษ์ - วัดศรีสะอาด - วัดสุลาลัย - วัดแสงอุทัย - วัดหนองไผ่ล้อม - วัดอุดร  

**อ้างอิง**
กุดตุ้ม
ตำบลหนองไผ่ (อำเภอเมืองชัยภูมิ)

ตำบลหนองไผ่ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 15 กิโลเมตร ปัจจุบันพื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไผ่

**อาณาเขต**
 ทิศเหนือ ติดกับ  ตำบลบุ่งคล้าและตำบลกุดตุ้ม (อำเภอเมืองชัยภูมิ)- ทิศใต้ ติดกับ ตำบลโนนสำราญและตำบลบ้านค่าย (อำเภอเมืองชัยภูมิ)- ทิศตะวันออก ติดกับ อำเภอแก้งสนามนาง (จังหวัดนครราชสีมา)- ทิศตะวันตก ติดกับ ตำบลหนองนาแซง (อำเภอเมืองชัยภูมิ)

**การปกครอง**
ตำบลหนองไผ่ แบ่งการปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้าน คือ- หมู่ที่ 1 ศรีษะกระบือ- หมู่ที่ 2 หนองแหน- หมู่ที่ 3 กุดเชือก- หมู่ที่ 4 หนองไผ่- หมู่ที่ 5 ดอนกู่- หมู่ที่ 6 ดอนหัน- หมู่ที่ 7 โนนหญ้าคา- หมู่ที่ 8 หนองไข่นุ่น- หมู่ที่ 9 หนองกระทุ่ม- หมู่ที่ 10 หนองสระ- หมู่ที่ 11 โคกก่อง- หมู่ที่ 12 หนองแหน- หมู่ที่ 13 โนนสาทร- หมู่ที่ 14 หนองไผ่

**สถานที่สำคัญ**

**การศึกษา**
 โรงเรียน
** โรงเรียนไตรราษฎร์สามัคคีวิทยา
** โรงเรียนโนนหญ้าคาหนองสระพิทยาคม
** โรงเรียนบ้านดอนหัน
** โรงเรียนบ้านหนองไผ่พัฒนา
** โรงเรียนบ้านหนองแหนดอนกู่- โรงเรียนมัธยมศึกษา
** โรงเรียนหนองไผ่วิทยานุสรณ์

**การศาสนา**
 วัด 
** วัดชัยพิบูลย์ 
** วัดดอนกู่ 
** วัดดอนหัน 
** วัดโนนหญ้าคา 
** วัดปทุมทอง (บ้านหนองแหน) 
** วัดศีรษะกระบือ 
** วัดหนองกระทุ่ม 
** วัดหนองไผ่

**อ้างอิง**
หนองไผ่
หนองไผ่
หมวดหมู่:ดินแดนแทรกทางชาติพันธุ์ในประเทศเยอรมนี

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศเยอรมนี
เยอรมนี
เยอรมนี
หมวดหมู่:สถานที่ที่มีประชากรในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:ดินแดนแทรกทางชาติพันธุ์ในสหราชอาณาจักร

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:สถานที่ที่มีประชากรในสหราชอาณาจักร
สุวรรณเศียร

สุวรรณเศียร เป็นวรรณกรรมที่มีเนื้อเรื่องจากสุวรรณสิรสาชาดกในปัญญาสชาดกอันเป็นชาดกนอกนิบาตซึ่งแต่งโดยภิกษุชาวล้านนาภาคเหนือ
สุวรรณเศียรเป็นวรรณกรรมของทางภาคกลางของประเทศไทย ส่วนทางภาคเหนือเรียก อ้อมล้อมต่อมคำ ทางภาคอีสานรวมถึงในประเทศลาวเรียก ท้าวหัว หรือ ท้าวหัวข้อหล้อ ทั้งสามเรื่องมีโครงเรื่องเหมือนกันแต่มีรายละเอียดปลีกย่อย เช่น ตัวละคร ฉาก เหตุการณ์ ที่แตกต่างกันด้วยเหตุผลในด้านความน่าเชื่อถือให้สอดคล้องกับคำสอนและค่านิยมท้องถิ่น รวมถึงความสนุกสนาน สุวรรณเศียรแต่งในลักษณะคำประพันธ์ที่เรียกว่ากลอนอ่าน ส่วนอ้อมล้อมต่อมคำและท้าวหัวแต่งเลียนแบบชาดกในพระไตรปิฎก คือประกอบด้วยปัจจุบันวัตถุ อดีตวัตถุและสโมทาน โดยแต่งเป็นร้อยแก้วด้วยภาษาถิ่นสลับคาถาภาษาบาลี เนื้อเรื่องสุวรรณเศียรคล้ายกับสังข์ทองเพราะเนื้อหามาจากปัญญาสชาดกเช่นเดียวกัน สาระสำคัญคือแม้มีความบกพร่องทางร่างกายมีแต่ศีรษะ แต่ตัวเอกมีพฤติกรรมดีอยู่ในจริยธรรมอันดีงาม มีความกตัญญูต่อมารดา
ต้นฉบับเรื่องสุวรรณเศียรพบเป็นสมุดไทยขาวและไทยดำ เท่าที่มีข้อมูลต้นฉบับมี 4 ฉบับ เก็บไว้อยู่ที่หอสมุดแห่งชาติ ฉบับเก่าสุดมีอายุสมัยในรัชกาลที่ 3 ฉบับใหม่สุดในสมัยรัชกาลที่ 5 ทั้งหมดเขียนด้วยอักษรไทยสมัยรัตนโกสินทร์ ส่วนอ้อมล้อมต่อมคำ พบว่ามีการจารลงในใบลาน (หนังสือผูก) ด้วยอักษรธรรมล้านนา ปรากฏทั่วในภาคเหนือ สำหรับท้าวหัวแพร่หลายมากในภาคอีสาน พบเป็นหนังสือผูกจารด้วยอักษรธรรมอีสานในแทบทุกจังหวัด 

**โครงเรื่อง**
พระโพธิสัตว์ซึ่งเกิดมามีแต่ศีรษะ ยังคงกระทำความดี มีความกตัญญูต่อมารดา โดยแอบช่วยงานบ้านและเลี้ยงโค ต่อมาได้ออกเดินทางด้วยเรือสำเภาไปเกาะแห่งหนึ่ง เมื่อธิดาพญานาค 2 ตน ออกมาเล่นน้ำก็เกิดทำลายพืชพันธุ์ที่พระโพธิสัตว์ปลูกไว้จนเสียหาย จึงได้นำทรัพย์สินมาชดใช้ จากนั้นพระโพธิสัตว์เดินทางกลับไปหามารดาพร้อมกับขอให้นางไปสู่ขอกับพระธิดาองค์สุดท้องของพระยาพรหมทัตแต่พระองค์ไม่ยินยอม จะยอมยกธิดาให้หากสร้างสะพานเงินสะพานทองมาถึงพระราชวัง พระอินทร์ได้ช่วยเหลือจนได้อภิเษกสมรส
ต่อมามีผู้ยุยงให้พระยาพรหมทัตฆ่าพระโพธิสัตว์เนื่องจากมีรูปร่างไม่เหมือนมนุษย์ พระอินทร์ได้เข้ามาช่วยเหลืออีกครั้งโดยตั้งคำถามกับพระยาพรหมทัต 4 ข้อ หากตอบไม่ได้จะฆ่าให้ตาย พระองค์ไม่สามารถตอบคำถามได้แต่พระโพธิสัตว์ช่วยตอบคำถามได้หมด ทั้งยังแสดงรูปกายที่แท้จริงซึ่งงดงามยิ่งนัก พระยาพรหมทัตจึงได้ยกเมืองให้พระโพธิสัตว์สืบครองเมือง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คติชนไทย
หมวดหมู่:คติชนลาว
หมวดหมู่:บุคคลในตำนานไทย
กาเมนีตสวีเยต

กาเมนีตสวีเยต (Kameni cvijet) หรือ กาเมนีตสเวต (Камени цвет / Kameni cvet; ดอกไม้หิน) เป็นอนุสรณ์สถานยุคยูโกสลาฟที่ระลึกถึงเหยื่อชาวเซิร์บที่ถูกอุสตาเชฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองในยูโกสลาเวีย อนุสรณ์สถานนี้ตั้งอยู่ที่ยาเซนอวัตส์ ประเทศโครเอเชีย เป็นผลงานการออกแบบของบ็อกดาน บ็อกดานอวิช และสร้างเสร็จในปี 1966 และเป็นเหมือนเครื่องเตือนใจให้ระลึกถึงค่ายกักกันยาเซนอวัตส์

**อ้างอิง**
 Official Site of the Jasenovac Memorial – includes history and profile of architect- Official Site of the Jasenovac Memorial – Gallery- Spomenik Database - Jasenovac
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศโครเอเชีย
หมวดหมู่:อนุสรณ์สถานสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เทศมณฑลซีซัก-ม็อสลาวีนา
วเยาหาร รามมโนหร สิงหา

วเยาหาร รามมโนหร สิงหา (อักษรโรมัน: Beohar Rammanohar Sinha; 15 มิถุนายน 1929 – 25 ตุลาคม 2007) เป็นศิลปินชาวอินเดียที่เป็นที่รู้จักดีจากผลงานภาพประกอบในรัฐธรรมนูญอินเดียและส่วนคำปรารภแห่งรัฐธรรมนูญ ซึ่งได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในรัฐธรรมนูญที่งดงามที่สุดในโลก นอกจากนี้เขายังเป็นทูตวัฒนธรรมอินเดียที่เผยแพร่งานศิลปะแบบอินเดียไปยังตะวันออกไกลและยังนำเอาศิลปะแบบเอเชียตะวันออกกลับมายังอินเดียเช่นกัน ผลงานของเขาปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งในชองสะสมของทั้งหอศิลป์และของสะสมส่วนบุคคลระดับชั้นนำทั่วโลก อีกหนึ่งผลงานชิ้นสำคัญของเขาคือจิตรกรรมฝาผนังประดับชาฮีดสมารักในชพัลปุระ ซึ่งเขาสร้างสรรค์โดยใช้ศิลปะเบงกอลฟื้นฟู และสร้างสรรค์ในปี 1952–1953 แสดงภาพเหตุการณ์สำคัญการดิ้นรนเพื่อเอกราชของอินเดีย
รามมโนหรลงชื่อตนเองในงานศิลปะด้วยอักษรเทวนาครีแบบเคอร์ซีฟทั้งสั้น ๆ ว่า ราม หรือเต็ม ๆ ว่า รามมโนหร ในขณะที่งานเขียนในช่วงหลังของชีวิตเขามีลักษณะเด่นที่การะปรทับตาสีแดงเป็นคำว่า สิงหา ซึ่งคือนามสกุล ส่วนใหญ่ด้วยอักษรเทวนาครี แต่ก็มีบ้างที่ใช่อักษรพินอิน ควบคู่ไปกับลายมือ ราม ชื่อเป็นหมึก

**รัฐธรรมนูญอินเดีย**
ผลงานชิ้นสำคัญที่สุดของรามมโนหรคืองานวาดภาพประกอบบนหน้าอักษรวิจิตรของรัฐธรรมนูญอินเดีย และหน้าคำปรารภแห่งรัฐธรรมนูญ ซึ่งได้รับการรับรองในปี 1949 โดยนันทลาล โพส โดยไม่ได้มีคำขอให้แก้ไขใด ๆ เพิ่มเติม
งานศิลปะของเขาบนรัญธรรมนูญอินเดียแสดงงานศิลปะแบบอินเดีย ระหว่างนั้นเขาได้เดินทางไปยังถ้ำอชันตา, ถ้ำเอลโลรา, บาฆ (ธาร), พทามี, สาญจี, สารนาถ และมมัลปุรัม เพื่อศึกษารูปแบบศิลปะ ในที่สุดเขาได้สรุปภาพออกมาเป็นการแสดงรูปปัทมะ, นนทิ, ไอรวตา, วยาคฤห์, อัศวะ, หงส์ และ มยุระ เป็นสัญลักษณะของรัฐธรรมนูญอินเดีย
รามมโนหรปฏิเสธที่จะลงชื่อตัวเองในผลงาน แต่นันทลาล โพส ยืนยันอย่างหนักแน่นว่าจะให้รามมโนหรลงชื่อในอย่างน้อยก็บางหน้าของรัฐธรรมนูญอินเดียที่เขาวาดภาพประกอบเพื่อที่ "คนรุ่นหลังจะได้รับรู้ จดจำ และชื่นชมศิลปินผู้ซึ่งประดับตกแต่งรัฐธรรมนูญแห่งอินเดีย"

**รางวัล**
 KalaShri (กาลาศรี) นิวเดลี อินเดีย, 2001- Award of Honor, Lions International, 1997- Veteran Artist Award, AIFACS, นิวเดลี อินเดีย, 1993- Shikhar Samman โภปาล อินเดีย, 1991- Special Award, AIFACS, นิวเดลี อินเดีย, 1953- Special Award, บอมเบย์ บริติชอินเดีย, 1944

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ศิลปินชาวอินเดีย
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐมัธยประเทศ
รัฐธรรมนูญอินเดีย

รัฐธรรมนูญอินเดีย (IAST: ภารตียสังวิธาน) เป็นกฎหมายสูงสุดของอินเดีย ถือเป็นรัฐธรมนูญแห่งชาติที่เขียนมือที่ยาวที่สุดในโลก
รัฐธรรมนูญได้รับการรับรองโดยคณะร่างรัฐธรรมนูญเมื่อ 26 พฤศจิกายน 1949 และมีผลใช้ในวันที่ 26 มกราคม 1950 รัฐธรรมนูญนี้มาแทนรัฐบัญญัติรัฐบาลอินเดีย ปี 1935 เพื่อเป็นเอกสารพื้นฐานสำหรับแนวทางการดำเนินงานของรัฐบาลอินเดีย และเปลี่ยนผ่านให้เขตปกครองอินเดียของอังกฤษ เป็น สาธารณรัฐอินเดีย อินเดียเฉลิมฉลองรัฐธรรมนูญทุกวันที่ 26 มกราคม เนื่องในวันสาธารณรัฐ
รัฐธรรมนูญอินเดียประกาศให้อินเดียเป็นรัฐเอกราช, สังคมนิยม, รัฐฆราวาส และเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตย และยืนยันให้พลเมืองของอินเดียว่าจะได้รับความยุติธรรม, ความเท่าเทียม และ เสรีภาพ และสนับสนุนภราดรภาพ รัฐธรรมนูญดั้งเดิมจากปี 1950 ในปัจจุบันเก็บรักษาในกล่องบรรจุฮีเลียมภายในรัฐสภา ที่นิวเดลี ทั้งคำว่า "รัฐฆราวาส" และ "สังคมนิยม" เติมเข้ามาในรัฐธรรมนูญในภายหลัง ในการแปรญัติครั้งที่ 42 ในปี 1976 ท่ามกลางวิกฤตดิอีเมอร์เยนซี
รัฐธรรมนูญแรกร่างโดยคณะร่างรัฐธรรมนูญซึ่งเป็นผู้ได้รับเลือกตั้งมรจากสมาชิกของสภาจังหวัด คณะร่างรัฐธรรมนูญจำนวน 389 คน (ต่อมา เหลือ 299 คนจากการแบ่งอินเดีย) ใช้เวลาเกือบสามปี และการประชุม 11 ครั้ง ระยะเวลา 165 วันในการร่าง

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
  isbn = 978-01-9564-959-8 - isbn=978-01-9565-610-7-  isbn = 978-81-7629-996-1 - volume=1–2- author-mask=2- author-mask=2- author-mask=2-  year = 1968-  isbn=9788180382536-  year = 1966-  isbn = 81-7156-761-4-  isbn = 978-81-7012-108-4-  isbn = 978-81-7012-188-6-  isbn = 0-8364-1097-1 -  isbn = 81-219-0403-X - author-mask=2-  isbn= 978-0-19-568649-4- Cite book | last = Sharma | first = Dinesh |author2=Singh, Jaya |author3=Maganathan, R. | title = Indian Constitution at Work | publisher=NCERT | year = 2002| series=Political Science, Class XI|display-authors=etal

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Cite news|url=https://www.hindustantimes.com/india/the-constitution-of-india-66-yrs-of-change-and-progress/story-ngDCPtxWjXXO6LwDlUzBZL.html|title=Document for all ages: Why Constitution is our greatest achievement|last=Dhavan|first=Rajeev|date=26 November 2015|work=Hindustan Times|access-date=24 July 2018|oclc=231696742|archive-url=https://web.archive.org/web/20180724032210/https://www.hindustantimes.com/india/the-constitution-of-india-66-yrs-of-change-and-progress/story-ngDCPtxWjXXO6LwDlUzBZL.html|archive-date=24 July 2018|url-status=live-  The Constitution of India, as on 9th December 2020-  Original as published in the Gazette of India-  Original Unamended version of the Constitution of India-  Ministry of Law and Justice of India – The Constitution of India Page-  Constitution of India as of 29 July 2008-  Constitutional predilections- work=Commonwealth Legal Information Instituteonline copy-  Original text of the preamble
หมวดหมู่:กฎหมายอินเดีย
อินเดีย
การบูชาเทวรูป

ไฟล์:William Blake - Moses Indignant at the Golden Calf.jpg|thumb|right|ภาพวาด "โมเสสเกรี้ยวโกรธวัวทองคำ" โดยวิลเลียม เบลก (ค.ศ. 1799–1800)
การบูชาเทวรูป  (idolatry) เป็นการบูชารูปเสมือนพระเป็นเจ้า ศาสนาอับราฮัม (ศาสนายูดาห์ ศาสนาสะมาริตัน ศาสนาคริสต์ ศาสนาบาไฮและศาสนาอิสลาม) อธิบายการบูชาเทวรูปว่าเป็นการเคารพบางสิ่งในฐานะพระเป็นเจ้า นอกเหนือจากพระเป็นเจ้าสูงสุดในศาสนานั้น ศาสนาเอกเทวนิยมเหล่านี้ถือว่าการบูชาเทวรูปเป็น "การนับถือพระเทียมเท็จ" และถูกสั่งห้ามในคัมภีร์อย่างบัญญัติ 10 ประการ ศาสนาเอกเทวนิยมอื่น ๆ มีหลักปฏิบัติที่คล้ายกันนี้
ทั้งนี้พระเทียมเท็จเป็นคำเชิงตำหนิที่ศาสนาอับราฮัมใช้หมายถึงเทวรูปหรือเทพในลัทธินอกศาสนา รวมถึงวัตถุเคารพนอกศาสนาอับราฮัม ในทางกลับกัน วิญญาณนิยมและพหุเทวนิยมอาจถือว่าเทพของเอกเทวนิยมเป็นเทพเทียมเท็จเช่นกัน เนื่องจากผู้นับถือความเชื่อนี้ไม่เชื่อว่ามีเทพที่มีคุณสมบัติเป็นพระเป็นเจ้าสูงสุด ด้านอเทวนิยมเลี่ยงการใช้คำว่าเทพเทียมเท็จ แม้จะไม่เชื่อว่ามีพระเป็นเจ้าก็ตาม ดังนั้นคำว่าพระเทียมเท็จจึงมักจำกัดในหมู่เทวนิยมผู้เลือกนับถือเทพบางองค์
ศาสนาแบบอินเดีย (ศาสนาฮินดู ศาสนาพุทธและศาสนาเชน) มองว่าเทวรูปหรือมูรติเป็นสัญลักษณ์ของความสัมบูรณ์ ไม่ใช่สิ่งสัมบูรณ์ รูปเคารพทางจิตวิญญาณ หรือการแปลงรูปของพระเป็นเจ้า มูรติใช้เป็นสิ่งมุ่งเน้นถึงการแสวงหาและบูชาของศาสนิกชน (ภักติ)John Cort (2011), Jains in the World, Oxford University Press, 978-0-19-979664-9, pages 80–85 ขณะที่ศาสนาดั้งเดิมของอียิปต์โบราณ กรีซโบราณ โรมโบราณ แอฟริกา เอเชียและอเมริกามีการเคารพเทวรูปมาตั้งแต่สมัยโบราณ โดยเทวรูปจะมีความหมายและความสำคัญแตกต่างกันไป
แนวคิดตรงข้ามกับการบูชาเทวรูปคือ การงดบูชารูปเคารพ (aniconism) คตินี้สามารถพัฒนาเป็นลัทธิทำลายรูปเคารพ (iconoclasm) ซึ่งมักเกี่ยวข้องกับความรุนแรงทางศาสนาระหว่างผู้ที่มีมุมมองต่อรูปเคารพต่างกัน นิยามของการบูชาเทวรูปเป็นหัวข้อที่มีการถกเถียงในหมู่ศาสนาอับราฮัมด้วยกัน ตัวอย่างเช่นชาวมุสลิมและชาวคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ประณามการบูชารูปเคารพพระนางมารีย์พรหมจารีของชาวคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกและอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
การบูชาเทวรูปยังเกี่ยวข้องกับการยอมรับความต่างทางศาสนา เดวิด ฮูม นักปรัชญายุคเรืองปัญญาชาวสกอตบันทึกว่าการบูชาเทพหลายองค์ของลัทธินอกศาสนาเป็นสิ่งยืนยันความเป็นพหุนิยมทางศาสนาและการยอมรับความต่าง ขณะที่ศาสนาอับราฮัมไม่ยอมรับความต่าง และพยายามละเมิดเสรีภาพในการแสดงออกด้วยการบังคับเปลี่ยนศาสนา ขณะที่เรจินา ชวาตซ์ นักวิชาการด้านวรรณคดีอังกฤษและศาสนาแห่งมหาวิทยาลัยนอร์ทเวสเทิร์นกล่าวว่าการกล่าวหาว่ารูปเคารพเป็นพระเทียมเท็จ ตามด้วยการทำลายรูปเคารพไม่ต่างอะไรกับการไม่ทนความต่างทางศาสนา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 การบูชาเทวรูป- การบูชาเทวรูป- idolatry
หมวดหมู่:ความเชื่อ
หมวดหมู่:หัวข้อยิว–คริสต์
น้ำตกนางรอง

น้ำตกนางรอง เป็นน้ำตกที่ตั้งอยู่ที่ตำบลหินตั้ง อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก ในเขตอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ ได้รับขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งธรรมชาติอันควรอนุรักษ์ (มติ ครม. วันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532)
น้ำตกนางรองเป็นน้ำตกขนาดกลาง ที่ตั้งของน้ำตกอยู่กลางร่องเขาที่ระดับความสูงประมาณ 135 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง ไหลลงมาตามโขดหินขนาดใหญ่ ลดหลั่นกันเป็นชั้น ๆ เป็นทางยาวประมาณ 100 เมตร แต่ละชั้นมีอ่างน้ำขนาดใหญ่บ้างเล็กบ้างรองรับน้ำที่ไหลลงมาจากด้านบน หินในบริเวณนี้ประกอบด้วยหินแกรนิต พื้นที่โอบล้อมด้วยเทือกเขาสูงชันมาก ด้านข้างของน้ำตกเป็นลาดเขาจากสันปันน้ำที่มีความลาดชันสูง
ลักษณะพันธุ์ไม้เป็นป่าดิบแล้ง พันธุ์ไม้ที่พบ เช่น เคี่ยมคะนอง ตะแบก สมพง สองสลึง มะค่าโมง ปออีเก้ง ซาก คอแลน กะเบากลัก และกัดลิ้น เป็นต้น พืชชั้นล่างเป็น พวกขิง ข่า และเตย เป็นต้น สัตว์ป่าที่พบในพื้นที่ เช่น เม่น ชะนี พญากระรอก กระต่ายป่า และนกชนิดต่างๆ เช่น  นกโพระดก นกแซงแซว นกเขา และนกกระปูด เป็นต้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดนครนายก
นางรอง
หมวดหมู่:อำเภอเมืองนครนายก
หมวดหมู่:บุคคลจากไชนาทาวน์ (ซานฟรานซิสโก)

หมวดหมู่:ไชนาทาวน์ (ซานฟรานซิสโก)
หมวดหมู่:บุคคลจากซานฟรานซิสโก
หมวดหมู่:ไชนาทาวน์ (ซานฟรานซิสโก)

ซานฟรานซิสโก
ซานฟรานซิสโก
หมวดหมู่:ซานฟรานซิสโก (รัฐแคลิฟอร์เนีย)
หมวดหมู่:ย่านในสหรัฐ
หมวดหมู่:ไชนาทาวน์ในทวีปอเมริกาเหนือ

หมวดหมู่:ไชนาทาวน์
หมวดหมู่:ดินแดนแทรกทางชาติพันธุ์ในทวีปอเมริกาเหนือ
แบตเทิลโลดรันเนอร์

แบตเทิลโลดรันเนอร์ (italic=yes) เป็นเกมแพลตฟอร์มปริศนาที่สร้างจากเกมซีรีส์โลดรันเนอร์ ซึ่งเปิดตัวครั้งแรกสำหรับพีซี เอนจิน ของเอ็นอีซี โดยบริษัทฮัดสันซอฟต์ใน ค.ศ. 1993 เกมนี้ได้รับการวางจำหน่ายในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 และวางจำหน่ายในภูมิภาคอเมริกาเหนือและยุโรปเป็นครั้งแรกในเดือนเมษายนปีเดียวกันสำหรับเวอร์ชวลคอนโซลของวี นอกจากนี้ ยังเป็นเกมแรกที่เปิดตัวในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้นที่จะพร้อมใช้งานในเวอร์ชวลคอนโซลสำหรับภูมิภาคอื่น

**รูปแบบการเล่น**
รูปแบบการเล่นของแบตเทิลโลดรันเนอร์นั้นเกี่ยวกับการเดินทางผ่านด่านต่าง ๆ 50 ด่านใน 11 ช่วงเวลาที่แตกต่างกัน และรวบรวมทองคำโดยไม่ให้ถูกศัตรูจับ ตัวละครผู้เล่นสามารถไต่เชือกและบันได, เดินบนศัตรู, รวบรวมเพาเวอร์อัป และที่สำคัญที่สุดคือสามารถขุดหลุมทางขวาหรือซ้ายของตัวเองได้

**โหมดหลายผู้เล่น**
ผู้เล่นสามารถเล่นกับผู้เล่น 5 คนใน 3 หมวดหมู่ของการเล่น ได้แก่: เอาชีวิตรอด, หลบหนี และแท็กแมตช์ ซึ่งในโหมดเอาชีวิตรอดผู้เล่นคนสุดท้ายที่เหลืออยู่จะเป็นฝ่ายชนะ ส่วนในโหมดหลบหนี คนแรกที่รวบรวมทองคำลับ, ปลดล็อกบันได และหลบหนีจะเป็นผู้ชนะ และในโหมดแท็กแมตช์ ผู้เล่นจะสร้างทีมและพยายามดักจับสมาชิกของอีกทีมหนึ่ง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เกมสำหรับเทอร์โบกราฟซ์-16
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
เจ้าแม่พระธรณี

เจ้าแม่พระธรณี (Earth goddess, เทพมารดรแห่งแผ่นดินโลก) หรือ เทพมารดรแผ่นดินโลก หมายถึง เทพนารีแห่งพื้นดินและแผ่นดินโลกในศาสนาพหุเทวนิยมและเกี่ยวข้องกับสตรีและมารดาในแผ่นดินโลกและมีความเกี่ยวข้องกับโลกใต้พิภพหรือโลกบาดาล
เทพีแห่งแผ่นดินโลกในศาสนาต่าง ๆ ได้แก่:- ศาสนาชาวบ้านจีนและลัทธิเต๋า - เจ้าแม่ธรณีจีน และ ฮกเต็กแป๊ะม่า- ศาสนากรีกโบราณ - เจ้าแม่ไกอา, เทวีไซเบล (Cybele), พระเทพีดีมิเทอร์, เจ้าแม่เพอร์เซฟะนี, พระเทวีเรีย- ศาสนาโรมันโบราณ - พระนางเทอร์รา, พระแม่เซเรส, เจ้าแม่ออฟ (Ops), พระแม่พรอสเซอร์พินา (Proserpina)- ศาสนาพุทธแบบเถรวาทและศาสนาพื้นบ้านไทย - นางพระธรณีบีบมวยผม- ศาสนาพราหมณ์ - เจ้าแม่ปฤถวี- ศาสนาฮินดู - เจ้าแม่ภูมิเทพี- ศาสนาพุทธแบบมหายานและวัชรยาน - พระวสุธาราเทพี- ศาสนาพื้นบ้านไทย - นางพระภูมิไชยา (ชายาพระภูมิไชยมงคล)

**ดูเพิ่ม**
 แม่พระธรณี- เจ้าแม่ปฤถวี- พระวสุธารา- เจ้าแม่ธรณีจีน- เจ้าแม่ภูมิเทพี- เจ้าพ่อธรณี- รายพระนามเทพแห่งแผ่นดิน- เทวรูปจีน- ศาลเจ้าจีน- วัดจีน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:เทพเจ้าจีน
หมวดหมู่:เทวีจีน
หมวดหมู่:เทวี
หมวดหมู่:ศาสนาชาวบ้านจีน
หมวดหมู่:ลัทธิเต๋า
หมวดหมู่:เซียน
หมวดหมู่:ผู้หญิง
หมวดหมู่:พหุเทวนิยม
หินแห่งความหิวโหย

แยชีน ประเทศเช็กเกีย จารึกข้อความไว้ว่า "ไม่ต้องร้องหรอกเจ้าหนู ไม่ต้องคร่ำครวญ ถ้าน้ำมันแห้ง ก็รดน้ำในทุ่งเสียเถอะ" (Neplač holka, nenaříkej, když je sucho, pole stříkej)
หินแห่งความหิวโหย (Hungerstein) เป็นเครื่องหมายเด่นในน้ำประเภทหนึ่งที่พบได้ทั่วไปในยุโรปกลาง หินแห่งความหิวโหยทำหน้าที่เป็นอนุสรณ์และคำเตือนทุพภิกขภัย ทำขึ้นในเยอรมนีและบริเวณที่ตั้งถิ่นฐานของชาติพันธุ์เยอรมันทั่วยุโรปนับตั้งแต่ศตวรรษที่ 15 ถึง 19
หินเหล่านี้ถูกฝังไว้ตามลำน้ำในช่วงภัยแล้งเพื่อให้เป็นเครื่องหมายบอกระดับน้ำและเพื่อเตือนชนรุ่นหลังว่าจะต้องเผชิญกับความยากลำบากจากทุพภิกขภัยหากน้ำในลำน้ำลดลงถึงระดับนี้อีกครั้ง ตัวอย่างหินแห่งความหิวโหยที่มีชื่อเสียงอยู่ในแม่น้ำเอ็ลเบอที่เมืองแยชีน ประเทศเช็กเกีย ซึ่งจารึกข้อความว่า "ถ้าเจ้าเห็นเรา เจ้าจงร่ำไห้" (Wenn du mich siehst, dann weine) ไว้เป็นคำเตือน
หินเหล่านี้หลายก้อนสลักขึ้นหลังเกิดทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ปี 1816–1817 ซึ่งเกิดจากการปะทุของเขาตัมโบราในอินโดนีเซีย
ในปี 1918 หินแห่งความหิวโหยก้อนหนึ่งที่ท้องน้ำเอ็ลเบอใกล้กับเมืองแยชีนผุดขึ้นในช่วงน้ำลดซึ่งตรงกับช่วงทุพภิกขภัยใหญ่เนื่องจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง หินแห่งความหิวโหยที่คล้ายกันยังผุดให้เห็นอีกในช่วงภัยแล้งในปี 2018 และในปี 2022

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วัฒนธรรมเยอรมนี
หมวดหมู่:หิน
หมวดหมู่:ทุพภิกขภัย
ทีปชโยติสตมภ์

ทีปชโยติสตมภ์ หรือ ทีปสตมภ์ เป็นองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมที่พบได้ในโบสถ์พราหมณ์ ชื่อประกอบด้วยคำว่า ทีป หมายถึง “ประทีป” (“ตะเกียงน้ำมัน”), ชโยติ แปลว่า “แสงสว่าง,” และ สตมภ์ แปลว่า “เสา” มักพบได้ทั่วไปภายนอกของบริเวณโบสถ์เพื่อประดับด้วยประทีปน้ำมันในตามโอกาสพิศษต่าง ๆ ทีปสตมภ์ที่แปลกตาและมีชื่อเสียงในอินเดีย เช่นที่มหัลสมนเทียร (Mahalsa Temple) ในโปนทา, ศันตทุรคามนเทียร ในกัว, หรสิทธิมนเทียรในอุชไชนะ, เตกรีมนเทียร (Tekari Temple) ในเทวัส, เป็นต้น
File:Deep Jyoti Stambh, Ujjain.jpg|ที่หรสิทธิมนเทียร อุชไชนะ
File:Shantadurga goa.jpg|ที่ศันตทุรคามนเทียร กัว
File:Khandoba temple jejuri.jpg|ที่เชชูรี
File:Hinglajgarh Tirtham.jpg|ที่หิงคลัชครห์

**อ้างอิง==
เจ้าพ่อพระธรณี

เจ้าพ่อพระธรณี (Earth god, เทพบิดรแห่งแผ่นดินโลก) หรือ เทพบิดรแผ่นดินโลก หมายถึง เทพยดาแห่งพื้นดินและแผ่นดินโลกในศาสนาพหุเทวนิยมและเกี่ยวข้องกับเพศบุรุษและบิดรในแผ่นดินโลกและมีความเกี่ยวข้องกับโลกใต้พิภพหรือโลกบาดาล
เทพบุรุษแห่งแผ่นดินโลกในศาสนาต่าง ๆ ได้แก่:- ศาสนาอียิปต์โบราณ - เจ้าพ่อเกบ- ศาสนาชาวบ้านจีนและลัทธิเต๋า - เจ้าพ่อธรณีจีน (ตรีเทพซำกัวไต่เต่) และ ฮกเต็กแป๊ะกง และ ดาโต๊ะกงในกลุ่มมาเลเซียเชื้อสายจีน เปอรานากัน ชาวอินโดนีเซียเชื้อสายจีน สิงคโปร์เชื้อสายจีน- ศาสนากรีกโบราณ - เทพบดีโพไซดอน- ศาสนาโรมันโบราณ - เทพเนปจูน (Neptune)- ศาสนาพราหมณ์ - พระธราเทพ (Dharā - धरा ) หนึ่งในคณะเทพวสุ (Vasus - वसु)- ศาสนาพุทธแบบมหายานและวัชรยาน - พระกษิติครรภโพธิสัตว์- ศาสนาพื้นบ้านไทย - พระภูมิไชยมงคล 

**ดูเพิ่ม**
 แม่พระธรณี- เจ้าแม่ปฤถวี- พระวสุธารา- เจ้าแม่ธรณีจีน- เจ้าแม่ภูมิเทพี- เทพีแห่งแผ่นดินโลก- รายพระนามเทพแห่งแผ่นดิน- เทวรูปจีน- ศาลเจ้าจีน- วัดจีน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:เทพเจ้าจีน
หมวดหมู่:ศาสนา
หมวดหมู่:เทวดา
หมวดหมู่:ศาสนาชาวบ้านจีน
หมวดหมู่:ลัทธิเต๋า
หมวดหมู่:เซียน
หมวดหมู่:ผู้ชาย
หมวดหมู่:พหุเทวนิยม
เรย์น่า มูนเดียล เดล บานาโน

เรย์น่า มูนเดียล เดล บานาโน (Reina Mundial del Banano, World Queen of Bananas) คือ การประกวดความงามที่จัดขึ้นใน มาชาลา, เอกวาดอร์ ตั้งแต่ปี 1985 จำกัดเฉพาะประเทศที่ผลิตกล้วย. การประกวดออกอากาศในเอกวาดอร์โดย Canal Uno.

**ประวัติ**
การประกวดรุ่นแรกดำเนินการในปี 1964 ภายใต้ชื่อ Reina del Banano ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทศกาลเก็บเกี่ยวกล้วยใน มาชาลา, ประเทศเอกวาดอร์ และจนถึงปี 1985 มีเพียงผู้สมัครจากเมืองต่าง ๆ ของประเทศเข้าร่วมการประกวดมีเมือง มาชาลา เป็นสำนักงานใหญ่ถาวร, ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นเมืองหลวงกล้วยของโลกใน เอกวาดอร์, การแข่งขันไม่ได้จัดขึ้นในช่วงปี 2020 และ 2021 เนื่องจากการระบาดของ โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019.

**ผู้ชนะการประกวด**

**รองชนะเลิศ**

**ดูเพิ่ม**
 รายการประกวดความงาม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:การประกวดนางงาม
เรย์นาโด อินเตร์นาเซียวนัล เดล กาเฟ

เรย์นาโด อินเตร์นาเซียวนัล เดล กาเฟ (Reinado Internacional del Café, International Queen of Coffee) คือ การประกวดความงาม, เปิดตัวการประกวดครั้งแรกว่า เรย์นาโด คอนติเนนทอล เดล กาเฟ (Reinado Continental del Café, Continental Queen of Coffee) ในปี 1957, และเปลี่ยนชื่อเป็นชื่อปัจจุบันในปี พ.ศ. 1972 เพื่อให้ประเทศจากอเมริกาและทวีปอื่นมีส่วนร่วม การประกวดจัดขึ้นที่เมืองมานิซาเลส, โคลอมเบีย สม่ำเสมอในเดือนมกราคมระหว่างงาน มานิซาเลส แฟร์ (Feria de Manizales) และจัดโดย Instituto de Cultura y Turismo de Manizales ของทุกปี มีผู้เข้าแข่งขันมากกว่า 20 คนเข้าร่วมทุกปี ผู้ครองตำแหน่งปัจจุบันคือ Cristiane Stipp Schavetock จากประเทศบราซิล ซึ่งครองตำแหน่งในเดือนมกราคม 2025.

**ประวัติ**
การประกวดนี้เปิดตัวเป็นการประกวดทุกๆ 2 ปี จัดขึ้นในปี 1957, 1959, 1961 ปละ 1963. และไม่มีการจัดอีกครั้งจนกระทั่งปี 1972 เมื่อมีการเปิดตัว Reina Internacional del Café (ราชินีแห่งกาแฟนานาชาติ) ตามลำดับ เพื่อให้ประเทศที่บริโภคกาแฟจากทวีปอื่นมีส่วนร่วมการประกวด. การประกวดจัดขึ้นที่ เมืองมานิซาเลส, ประเทศโคลอมเบียเสมอมา

**ผู้ชนะการประกวด**
ไม่จัดในปี 2501, 1960, 1962, 1964–71, 1977–78, 1980, 1986 และ 2021

**ทำเนียบเรย์นาโด อินเตร์นาเซียวนัล เดล กาเฟ**
ไฟล์:Jessica_Jordan_Burton_headshot.jpg
เรย์นาโด อินเตร์นาเซียวนัล เดล กาเฟ 2008Jessica JordanBolivia
ไฟล์:Ivanna_Vale_2015.jpg|เรย์นาโด อินเตร์นาเซียวนัล เดล กาเฟ 2013Ivanna ValeVenezuela

**รองชนะเลิศ**

**ดูเพิ่ม**
 รายการประกวดความงาม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:การประกวดนางงาม
กรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย

กรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย (Archaeological Survey of India; ASI) เป็นหน่วยงานรัฐบาลของอินเดียที่มีภาระรับผิดชอบกิจการศึกษาวิจัยและอนุรักษ์ทางโบราณคดีในประเทศอินเดีย กรมตั้งขึ้นในปี 1861 โดยอะเล็กซานเดอร์ คันนิงแฮม ซึ่งต่อมาดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมคนแรก

**วง**
ASI แบ่งออกเป็นวง (circle) 34 วง โดยแต่ละวงนำโดยหัวหน้านักโบราณคดี (Superintending Archaeologist) วงของ ASI ได้แก่:
นอกจากนี้ ASI ยังดูแลวงย่อยโดยตรงอีกสามวง ได้แก่ เดลี, เลห์ และ หัมปี

**อ้างอิง ==
หมวดหมู่:นักเภสัชวิทยาชาวอเมริกัน

หมวดหมู่:นักชีวเคมีชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักวิจัยทางการแพทย์ชาวอเมริกัน
สหรัฐ
วอลเลย์บอลชายเอวีซีคัพ 2022

วอลเลย์บอลชายเอวีซีคัพ 2022 (2022 AVC Cup for Men) เป็นการแข่งขันครั้งที่ 7 ของวอลเลย์บอลชายเอวีซีคัพ จัดขึ้นโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย (เอวีซี) ร่วมกับสมาคมกีฬาวอลเลย์บอลแห่งประเทศไทย (ทีวีเอ) ซึ่งมีกำหนดจัดขึ้นที่ศูนย์กีฬาเทศบาลนครนครปฐม จังหวัดนครปฐม ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 7 ถึง 14 สิงหาคม ค.ศ. 2022

**การเลือกประเทศเจ้าภาพ**
เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 2021 สมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย (เอวีซี) ประกาศว่าการแข่งขันจะจัดขึ้นที่ประเทศไต้หวัน อย่างไรก็ตาม เนื่องด้วยมาตรการควบคุมโรคโควิด-19 ที่เข้มงวด ทำให้ไม่สามารถจัดการแข่งขันได้ การแข่งขันจึงได้จัดขึ้นที่จังหวัดนครปฐม ประเทศไทยแทน

**การคัดเลือก**
ในครั้งนี้ได้กำหนดให้มีทีมเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 12 ทีมสมาชิกของสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย โดยทีมชาติไทยได้สิทธิ์เข้าร่วมอัตโนมัติในฐานะเจ้าภาพ และอีก 11 ทีมได้สิทธิ์เข้าร่วมในฐานะทีมที่ดีที่สุดในวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2021และไวล์การ์ดจากโซน 5 โซน โดยสมาชิกเอวีซี 11 ทีมมาจาก 5 โซนสมาคม ได้แก่ เอเชียกลาง (3 ทีม), เอเชียตะวันออก (5 ทีม), โอเชียเนีย (1 ทีม), เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (1 ทีม) และเอเชียตะวันตก (1 ทีม)

**ทีมที่ผ่านการคัดเลือก**

**การแบ่งกลุ่ม**
การแบ่งกลุ่มได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2022- กาตาร์ได้ถอนตัวออกจากแข่งขันและจีนได้เข้าร่วมแข่งขันแทน
** คาซัคสถานได้ถอนตัวออกจากแข่งขัน

**สนามแข่งขัน**
THA ศูนย์กีฬาเทศบาลนครนครปฐม – ฮอลล์ 1
*THA อาคารศูนย์ปฏิบัติการกีฬาเฉลิมพระเกียรติ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ พื้นที่ศาลายา – ฮอลล์ 2

**รอบแรก**
 เวลาในตารางการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น (UTC+07:00)

**กลุ่มเอ**

**กลุ่มบี**

**กลุ่มซี**

**กลุ่มดี**

**รอบจัดอันดับ**
 เวลาในตารางการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น (UTC+07:00)- ผลการแข่งขันและคะแนนจากการแข่งขันกับทีมที่ผ่านเข้ามารอบจัดอันดับด้วยในรอบแรกจะถูกนำมารวมในการแข่งขันรอบจัดอันดับ

**กลุ่มอี**

**กลุ่มเอฟ**

**กลุ่มจี**

**รอบสุดท้าย**
 เวลาในตารางการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น (UTC+07:00)

**รอบจัดอันดับ 5–8**

**รอบจัดอันดับ 5–8**

**รอบชิงอันดับที่ 7**

**รอบชิงอันดับที่ 5**

**รอบ 4 ทีมสุดท้าย**

**รอบรองชนะเลิศ**

**รอบชิงอันดับที่ 3**

**รอบชิงชนะเลิศ**

**อันดับการแข่งขัน**

**รางวัล**
ผู้เล่นทรงคุณค่า: 
CHN จาง จิ่งอิ้น
*ตัวเซตยอดเยี่ยม:
JPN อากิฮิโระ ฟูกัตสึ
*ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม:
CHN จาง จิ่งอิ้น
BHR มุฮัมมัด อับดุลลอฮ์
*ตัวบล็อกกลางยอดเยี่ยม:
CHN จาง เจ๋อเจีย
CHN เผิง ซื่อคุน
*ตัวตบตรงข้ามยอดเยี่ยม:
JPN อิซเซะ โอตาเกะ
*ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม:
BHR ฮุซัยน์ ซุลตาน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Asian Volleyball Confederation – Official website
2022
เอเชียนคัพ
หมวดหมู่:การแข่งขันวอลเลย์บอลนานาชาติที่ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพ
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดนครปฐม
อีเอฟแอลคัพ ฤดูกาล 2022–23

อีเอฟแอลคัพ ฤดูกาล 2022–23 (2022–23 EFL Cup) จะเป็นการแข่งขันอีเอฟแอลคัพฤดูกาลที่ 63 หรือคาราบาวคัพตามชื่อผู้สนับสนุน ซึ่งการแข่งขันจะเปิดรับสโมสรทั้งหมดที่เข้าแข่งขันในพรีเมียร์ลีกและอิงกลิชฟุตบอลลีก.
ผู้ชนะของการแข่งขันจะได้สิทธิ์สำหรับรอบเพลย์ออฟของ ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2023–24.
ลิเวอร์พูล คือแชมป์เก่า, หลังจากเอาชนะ เชลซี ด้วยการดวลลูกโทษทำให้รักษาสถิติครองแชมป์เป็นสมัยที่ 9 ในฤดูกาลที่ผ่านมาของ รอบชิงชนะเลิศ.

**สโมสรที่เข้าแข่งขัน**
สโมสรที่เข้าแข่งขันมีจำนวน 92 สโมสรจากพรีเมียร์ลีกและอิงกลิชฟุตบอลลีก ซึ่งเป็นลีกระดับที่ 1 ถึง 4 ในระบบลีกฟุตบอลอังกฤษ.
ในรอบแรก, 22 ใน 24 สโมสรจาก แชมเปียนชิป, และสโมสรทั้งหมดจาก ลีกวัน และ ลีกทู จะเข้าร่วม.
รอบต่อไปนี้, สองสโมสรแชมเปียนชิปที่เหลืออยู่, ที่จบอันดับที่ 18 และ 19 ใน พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2021–22, และ พรีเมียร์ลีก สโมสรที่ไม่เกี่ยวข้องกับ แชมเปียนส์ลีก, ยูโรปาลีก, หรือ ยูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก จะเข้าร่วม.

**รอบแรก**
ทั้งหมด 70 สโมสรที่ลงเล่นในรอบแรก: 24 ทีมจาก ลีกทู (ระดับ 4), 24 ทีมจาก ลีกวัน (ระดับ 3), และ 22 ทีมจาก แชมเปียนชิป (ระดับ 2). การจับสลากแบ่งสายจะแบ่งสโมสรออกเป็นโซนภาคเหนือและภาคใต้ตามที่ตั้งทางภูมิศาสตร์. แต่ละทีมที่ถูกจับสลากจะพบกับหนึ่งทีมที่มาจากโซนเดียวกัน.

**โซนภาคเหนือ**

**โซนภาคใต้**

**รอบสอง**
ทั้งหมด 50 สโมสรลงเล่นในรอบสอง: 35 ผู้ชนะจากรอบแรก, 2 สโมสรจาก แชมเปียนชิป (ระดับ 2) ผู้ที่ไม่ได้ผ่านเข้าในรอบแรก, บวกกับ 13 สโมสร พรีเมียร์ลีก ผู้ที่ไม่ได้เข้าร่วมในการแข่งขันสโมสรยุโรป. การจับสลากสำหรับรอบนี้จะแบ่งสโมสรออกเป็นโซนภาคเหนือและภาคใต้ตามที่ตั้งทางภูมิศาสตร์. แต่ละทีมที่ถูกจับสลากจะพบกับหนึ่งทีมที่มาจากโซนเดียวกัน.

**โซนภาคเหนือ**

**โซนภาคใต้**

**รอบสาม**
ทั้งหมด 32 ทีมที่จะลงเล่นในรอบนี้. อาร์เซนอล, เชลซี, ลิเวอร์พูล, แมนเชสเตอร์ซิตี, แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด, ทอตนัมฮอตสเปอร์, และ เวสต์แฮมยูไนเต็ด จะเข้าสู่ในรอบนี้เนื่องจากการมีส่วนร่วมของพวกเขาใน ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2022–23, ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2022–23 และ ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2022–23 ตามลำดับ. การจับสลากได้จัดขึ้นในวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 2022. รอบที่สามประกอบด้วย 19 สโมสรจากพรีเมียร์ลีก, 3 สโมสรจากแชมเปี้ยนชิพ, 6 สโมสรจากลีกวันและ 4 สโมสรจากลีกทู. แต่ละคู่จะลงเล่นในช่วงสัปดาห์ของวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022.

**รอบสี่**
ทั้งหมด 16 ทีมที่ลงเล่นในรอบนี้. ฝั่งจากลีกทู จิลลิงงัม คือทีมที่มีอันดับต่ำกว่าที่เหลืออยู่ในการจับสลาก. จะจัดขึ้นในวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022.

**รอบก่อนรองชนะเลิศ**
ทั้งหมด 8 ทีมที่จะลงเล่นในรอบก่อนรองชนะเลิศ. ทีมจากลีกวัน ชาร์ลตันแอธเลติก เป็นทีมที่มีอันดับต่ำที่สุดในการจับสลาก, และเหลือทีมเดียวเท่านั้นที่ไม่ใช่พรีเมียร์ลีก.

**รอบรองชนะเลิศ**
ทั้งหมดสี่ทีม, ทั้งหมดคือมาจากพรีเมียร์ลีก, จะลงเล่นในรอบนี้.
รวมผลสองนัด แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ชนะ 5–0.
----------------------------
รวมผลสองนัด นิวคาสเซิลยูไนเต็ด ชนะ 3–1.

**รอบชิงชนะเลิศ**
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด จะลงเล่นกับ นิวคาสเซิลยูไนเต็ด ในนัดชิงชนะเลิศ, ซึ่งจะจัดขึ้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023.

**อันดับผู้ทำประตู**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฤดูกาลอีเอฟแอลคัพ
อีเอฟแอลคัพ
พระแม่คายตรี

คายตรี (Sanskrit: गायत्री, IAST:gāyatrī)เป็นเทวีในศาสนาฮินดูและเป็นบุคลาธิษฐานแห่งพระคาถาคายตรีของพระเวท อันเป็นมนตร์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดจากพระเวท นามคำไวพจน์ของเจ้าแม่อันเป็นที่นิยมอื่น ๆ คือ สาวิตรี และ เวทมารดร (มารดรแห่งพระเวท) พระนางมีความเกี่ยวข้องกับพระสาวิตรี, พระสุริยเทพในพระเวท และตามในคัมภึร์ สกันทะปุราณะ, คายตรี เป็นคำไวพจน์นามหนึ่งของพระสุรัสวดี หรือ เป็นเทพีภริยาอีกองค์หนึ่งของท้าวมหาพรหมธาดา แต่ในลัทธิไศวะ, พระนางคือ พระเทพีมหาคายตรี อันเป็นเทพีภริยาศักติของพระศิวะ, ในภาคพระสทาศิวะอันมีห้าพักตร์สิบกรตามเทวประติมานวิทยาในบางท้องถิ่นพระนางคือเทพีภริยาศักติของพระวิษณุกรรม

**เทพปกรณัม**
ในบางปุราณะ, คายตรีเป็นคำไวพจน์นามหนึ่งของพระสุรัสวดี, เทพีเอกภริยาของพระพรหม ตามคัมภีร์มัตยะปุราณะ, พลังของวรกายด้านซ้ายของพระพรหม คือ สตรี, ซึ่งคือพระสุรัสวดี, สาวิตรีและคายตรี ในคัมภีร์กูรมะปุราณะพระฤๅษีโคดมได้รับการประสิทธิ์ประสาทพรจากเทวีในศาสนาฮินดูคายตรีและสามารถขจัดอุปสรรคที่ท่านเผชิญในชีวิตได้ และตามคัมภีร์สกันทะปุราณะ กล่าวว่าพระนางคายตรีเป็นสตรีอันได้เสกสมรสกับพระพรหม, ซึ่งเป็นอนุภริยารองจากพระสุรัสวดี
คัมภีร์ปุราณะไม่กี่เล่มกล่าวว่าพระแม่คายตรีเป็นเทวีอีกองค์หนึ่งอันมิใช่องค์กับพระสุรัสวดีและเสกสมรสกับพระพรหม ตามคัมภีร์ปัทมะปุราณะ นางคยาตรีคือ สตรีสามัญชนอันเป็นมนุษย์ชนชาติอภิระ (Abhira tribe) อันได้ช่วยเหลือพระพรหมในพิธีกรรมยัญโหมกูณฑ์ ณ นครบุษปกรสมบูณ์สัมฤทธิผล
โดยเอกภรรยาองค์ของพระพรหมคือ สาวิตรีและ คายตรี คืออนุภรรยา เรื่องราวยังปรากฏต่อไปว่าพระแม่สาวิตรีทรงพิโรธและไม่พอพระทัยในการเสกสมรสของพระพรหมกับนางคายตรี และกล่าวคำสาปแด่เทพบุรุษและเทพีทั้งมวลที่มีส่วนร่วมในพิธีครั้งนี้
อย่างไรก็ตาม ปัทมะปุราณาได้กล่าวต่อไปว่า หลังจากที่พระเทพีสาวิตรีได้ทรงรับการขออภัยโทษจากพระพรหม พระวิษณุ และพระลักษมี ให้ทรงหายพิโรธแล้ว นางจึงยอมรับคยาตรี ซึ่งเป็นสตรีมุนษย์ชนชาติอภิระ โดยมีฐานะดังเช่นเป็นขนิษฐาของพระนางอย่างเกษมสันต์
เรื่องราวของพระแม่ได้รับการพัฒนาขนานนามต่อไปเป็นเทพีที่ทรงมีเทพลักษณะดุร้ายซึ่งสามารถสังหารปีศาจได้ ตามวราหะปุราณะ และ มหาภารตะ, พระแม่คายตรีได้ทรงปราบปรามปีศาจ เวตรสุระ (Vetrasura), บุตรชายของวฤตอสูร อันเกิดจากแม่น้ำเวตรวดี (Vetravati), อันตรงกับวันเทศกาลนวมี (Navami)

**ในคติลัทธิไศวะ**
ในลัทธิไศวะ มองว่า คายตรี เป็นมเหสีของ Parashiva ผู้สมบูรณ์ที่มีความสุขชั่วนิรันดร์ซึ่งปรากฏในรูปแบบของ พระสทาศิวะ  มโนมณีมเหสีของพระสทาศิวะไม่ใช่ใครอื่นนอกจากรูปแบบมนต์ของคยาตรี ซึ่งครอบครองพลังของสามีของเธอ ภรกา ซึ่งอยู่ภายในตัวเธอ  รูปแบบยอดนิยมของคายตรีที่มีห้าเศียรสิบกรพบครั้งแรกในภาพสัญลักษณ์ Saivite ของมโนมณีในอินเดียตอนเหนือเริ่มตั้งแต่ศตวรรษที่ 10   ทัศนะของชาวไศวะเกี่ยวกับคายตรีดูเหมือนจะมีการพัฒนาในภายหลังจากการผสมผสานระหว่างการปฏิบัติพระเวทเกี่ยวกับความเคารพนับถือของคายตรีและการรวมชาวไศวะเข้าด้วยกันเป็นการสำแดงของ ศักติ  นี่อาจเป็นที่มาของแง่มุมอันประเสริฐของ คายตรี      ที่อธิบายไว้ในปุราณะในเวลาต่อมาว่านักฆ่าปีศาจ Vetra ระบุตัวเธอกับอาทิปราศักติ

**ดูเพิ่ม**
 พระคาถาคายตรี- พระสุรัสวดี- พระเทพี- พระสุนทรีวาณี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เจ้าแม่คายตรี
หมวดหมู่:เทวีในศาสนาฮินดู
คายตรีมนตร์

ไฟล์:Gayatri Mantra.tif|thumb|คายตรีมนตร์ เขียนด้วยอักษรเทวนาครี
คายตรีมนตร์ (เทวนาครี: गायत्री मन्त्र; Gāyatrī Mantra) หรือ สาวิตรีมนตร์ (เทวนาครี: सावित्री मन्त्र; Sāvitri Mantra) เป็นมนตร์ที่ได้รับการเคารพสูง มีที่มาจากฤคเวท (มณฑล 3.62.10) ซึ่งอุทิศแด่เทวีพระเวท สาวิตร คายตรีเป็นนามของเทวีที่ประจำจังหวะพระเวทของกวีบทที่มีมนตร์นี้ การสวดมนตร์นี้ตามธรรมเนียมจะเริ่มต้นด้วยคำว่า โอม และคำกล่าวตามพิธี ภูรฺ ภุวะ สฺวะ (bhūr bhuvaḥ svaḥ) ซึ่งรู้จักในชื่อ มหาวฺยาหฤติ (mahāvyāhṛti) หรือ "เสียงเปล่งมนตร์อันยิ่งใหญ่" มีการกล่าวอ้างถึงคายตรีมนตร์อยู่อย่างแพร่หลายในเอกสารของศาสนาฮินดู เช่น รายชื่อมนตร์ในพิธีสวดเศราตะ และในเอกสารคลาสสิกของฮินดู เช่น ภควัทคีตา,p=300 หริวงศ์p=15–16 และ มนูสมฤติp=51 ทั้งมนตร์นี้และรูปจังหวะ (metric form) ที่เกี่ยวข้องยังปรากฏในศาสนาพุทธ มนตร์นี้เป็นส่วนสำคัญของพิธีอุปนยายนะ ขบวนการปฏิรูปศาสนาฮินดูยุคใหม่ได้เผยแพร่การปฏิบัติมนตร์นี้ไปสู่ทุกคน ปัจจุบันมนตร์นี้ถูกใช้อย่างแพร่หลายp=127

**เนื้อหา**
มนตร์หลักปรากฏอยู่ในเพลงสวด RV 3.62.10. ซึ่งขณะการสวด เพลงสวดนี้จะมีคำว่า โอม นำหน้า และมีคำกล่าวตามพิธีว่า ภูรฺ ภุวะ สฺวะ (bhūr bhuvaḥ svaḥ, भूर् भुवः स्वः) ในไตตติริยอรัญกะ (2.11.1-8) ระบุยืนยันว่ามนตร์นี้ควรนำโดยคำว่า โอม ตามด้วยบท วยหฤตี (Vyahrtis) และคายตรี
คยาตรีมนตร์และสวารัส รูปอักษรเทวนาครี คือ
 ॐ भूर्भुवः स्वः  तत्सवितुर्वरेण्यं  भर्गो देवस्य धीमहि। धियो यो नः प्रचोदयात्॥
หรือในรูป IAST ได้ว่า
 IAST|oṃ bhūr bhuvaḥ svaḥ
 tat savitur vareṇyaṃ
 bhargo devasya dhīmahi
 dhiyo yo naḥ pracodayāt
และในรูปอักษรไทยได้ว่า
โอํ ภูรฺ ภุวะ สฺวะ
ตตฺ สวิตุรฺ วเรณฺยํ 
ภรฺโค เทวสฺย ธีมหิ 
ธิโย โย นะ ปฺรโจทยาตฺ

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 isbn=9788120806542- isbn=978-1-4254-8964-9- isbn=978-0-415-05181-1- isbn=978-81-7223-087-6- isbn=978-81-261-2305-6- isbn=978-1-57607-905-8- isbn=978-1-58509-223-9

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 พระคาถาคายตรีมนตร์
หมวดหมู่:ศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:มนตร์ฮินดู
หมวดหมู่:เทพเจ้าฮินดูท้องถิ่น
หมวดหมู่:ศาสนพิธี
หมวดหมู่:เทวีในศาสนาฮินดู
พระพุทธรูปแห่งเปรัมปลูร

พระพุทธรูปแห่งเปรัมปลูร (பெரம்பலூர் புத்தர் சிலைகள்; เปรัมปลูร ปุตตรร จิไลกัฬ, Perambalur Buddhas) หรือ วัดพุทธติยากนูร (புத்தர் கோயில் தியாகனூர்; ปุตตรร โกยิล ติยากนูร, Thiyaganur Buddha temple) หมายถึงหมู่พระพุทธรูปที่พบในหมู่บ้านติยากนูร อำเภอสาเลม ทมิฬนาฑู
ในจำนวนนี้มีองค์สำคัญอยู่สององค์ เป็นพระพุทธรูปประทับนั่งขนาด 6 ฟุต องค์หนึ่งประดิษฐานในศาลขนาดย่อม และอีกองค์หนึ่งอยู่ในพื้นที่ไร่นาส่วนบุคคล ซึ่งต่อมาในปี 2013 ได้พัฒนาขึ้นเป็นศูนย์วิปัสสนาในชื่อ พุทธญาณมณฑป (Buddhist Dhyana Mandap) ด้วยเงินบริจาครวม 5 ล้านรูปีอินเดีย โดยสร้างถอดแบบมณฑปจากพุทธสถานแห่งหนึ่งในราชคีรี รัฐพิหาร 

**ประวัติศาสตร์**
ในราว 300 ปีก่อนคริสตกาล พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาที่ปฏิบัติทั่วไปในแถบที่ปัจจุบันคือทมิฬนาฑู ภายใต้การปกครองของพระเจ้าอโศกมหาราช พุทธศาสนาเจริญงอกงามเรื่อยมาจนถึงศตวรรษที่ 6-9 ที่ซึ่งเกิดแนวคิดภักติและการอุปถัมภ์พุทธศาสนาโดยเจ้าครองนครลดน้อยลง จักรพรรดิโจฬะ ราชาราชโจฬะเคยบริจาคเงินเพื่อสร้างวัดพุทธในนาคปัตตินัม ในราวศตวรรษที่ 11 พระพุทธรูปยุคไล่เลี่ยกันมาสามารถพบได้ในแถบนาคปัตตินัม และมีเอกสารทางศาสนาที่ยืนยันว่าในเวลานั้นมีการเจริญของพุทธศาสนาในช่วงเวลาเดียวกัน นักประวัติศาสตร์เชื่อว่าศาสนาพุทธยังคงแพร่หลายไปนอกเมืองใหญ่อย่างกาญจีปุรัม และ มทุราย แต่ในเมืองเล็กอย่างเปรัมปลูรก็ยังปรากฏหลักฐานการดำรงอยู่ของพุทธศาสนามาก่อนเช่นกัน พระพุทธรูปเหล่านี้ที่พบที่เปลัมูรอายุราวศตวรรษที่ 11

**วัฒนธรรม**
ชาวบ้านส่วนใหญ่ไม่รู้ถึงประวัติศาสตร์อันยาวนานของพระพุทธรูปเหล่านี้ และปฏิบัติต่อพระพุทธรูปเหล่านี้เช่นเดียวกับเทวรูปองค์อื่นในพื้นที่ ชื่อที่เรียกกันทั่วไปของพระพุทธรูปคือ พุทธสมี ซึ่งคือการเรียกในเชิงเป็นเทพเจ้าหรือเทวดา การปฏิบัติบูชาต่อพระพุทธรูปเป็นไปอย่างฮินดู ทั้งการประดับพระพุทธรูปด้วยผ้าและดอกไม้ ไปจนถึงการถวายตะเกียงและการใช้ผงเจิมที่พระนลาฏ (หน้าผาก) ของพระพุทธรูป พระพุทธรูปบางองค์มีการนำพวงมาลัยมาถวายประดับเป็นประจำ บางองค์ได้รับการถวายโปงคัล ในปี 2013 มีการสร้างศูนย์วิปัสสนาขึ้นด้วยแรงผลักดันจากพระพุทธรูปที่ปรากฏในพื้นที่นี้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รูปปั้นในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:วัดในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐทมิฬนาฑู
ผักชีล้อม

ผักชีล้อม (Oenanthe javanica) เป็นพืชในสกุล Oenanthe ที่มีต้นกำเนิดจากเอเชียตะวันออก สูงประมาณ 1 เมตร ใบแบนรีขอบจัก ดอกเป็นกระจุกสีขาว ผลกลมค่อนข้างยาว มักขึ้นในที่ชื้นแฉะ มีการกระจายพันธุ์ตามธรรมชาติอย่างแพร่หลายในเอเชียเขตร้อนและเขตกึ่งร้อน และยังเป็นพืชพื้นถิ่นของรัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย ในขณะเดียวกันก็ถือเป็นพืชต่างถิ่นที่รุกรานในรัฐหลายรัฐของสหรัฐ

**ระเบียงภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ผัก
หมวดหมู่:วงศ์ผักชี
หมวดหมู่:ผักเอเชีย
ฟาฏิมะ อัลบุเดรี

ฟาฏิมะ มุซา อัลบุเดรี (فاطمة موسى البديري; Fatima Musa Al-Budairi; ค.ศ. 1923 – มิถุนายน ค.ศ. 2009) เป็นผู้จัดรายการวิทยุและภัณฑารักษ์ชาวปาเลสไตน์ เธอเริ่มต้นอาชีพนักวิทยุที่สถานีวิทยุเยรูซาเลมคอลลิง ซึ่งออกอากาศและผลิตรายการ รวมถึงทำงานในฐานะผู้ช่วยรายการสตรี และการวิเคราะห์ความเกี่ยวพันทางวรรณกรรม ตลอดจนนักจัดรายการวิทยุ นอกจากนี้ อัลบุเดรียังทำงานในประเทศซีเรีย, จอร์แดน และปาเลสไตน์ เธอยังทำงานให้แก่สำนักงานบรรเทาทุกข์และจัดหางานของสหประชาชาติสำหรับผู้ลี้ภัยปาเลสไตน์ในตะวันออกใกล้ และที่หอสมุดมหาวิทยาลัยจอร์แดน ซึ่งอัลบุเดรีได้รับการยอมรับจากศูนย์นักข่าวสตรีอาหรับ

**ชีวิตในวัยเด็กและการศึกษา**
เธอเกิดที่เยรูซาเลมใน ค.ศ. 1923 เชื้อสายของอัลบุเดรีสืบย้อนไปถึงตระกูลโบราณที่มีรากฐานมาจากเยรูซาเลม เธอเป็นลูกสาวของผู้พิพากษาชะรีอะฮ์ เชค มูซา อัลบุเดรี ซึ่งทำงานในเยรูซาเลม และถ่ายทอดความรู้ให้แก่นักเรียนที่มัสยิดอัลอักศอ ทั้งนี้ อัลบุเดรีได้รับการศึกษาที่วิทยาลัยครู เยรูซาเลม ซึ่งเธอสำเร็จการศึกษาใน ค.ศ. 1941 เธอได้รับการศึกษาครั้งแรกในเบธเลเฮม จากนั้น ได้ไปสอนที่บ้านครูชนบทในรอมัลลอฮ์

**อาชีพ**
ในช่วงต้น ค.ศ. 1946 อัลบุเดรีได้ร่วมงานกับเจ้าหน้าที่สถานีวิทยุเยรูซาเลมคอลลิงในฐานะผู้ประกาศและโปรดิวเซอร์ โดยพ่อของเธอไม่ได้คัดค้านการเลือกอาชีพของเธอ อัลบุเดรีทำงานเป็นผู้ช่วยรายการสตรี และการวิเคราะห์ความเกี่ยวพันทางวรรณกรรม ตลอดจนการออกอากาศข่าว กระทั่งเธอออกจากการเป็นผู้ประกาศข่าวใน ค.ศ. 1947 ครั้นใน ค.ศ. 1949 อัลบุเดรีย้ายไปที่ดามัสกัสในลิแวนต์ และร่วมก่อตั้งเรดิโออัสซามกับสามีของเธอ แล้วเธอย้ายไปอยู่ที่รอมัลลอฮ์ใน ค.ศ. 1952 และได้รับการขอให้ออกอากาศข่าวทุกวันทางสถานีวิทยุในขณะที่ทำงานด้านการศึกษา ต่อมา อัลบุเดรีได้ย้ายไปอยู่ที่เบอร์ลินตะวันออกใน ค.ศ. 1957 โดยออกอากาศข่าวทางวิทยุเบอร์ลินอาหรับและวิทยุเยอรมันตะวันออกเป็นเวลาเจ็ดปี
เธอกลับมาที่รอมัลลอฮ์ใน ค.ศ. 1965 จากนั้น จึงย้ายไปอยู่ที่อัมมานในอีกสองปีต่อมา อัลบุเดรีทำหน้าที่เป็นภัณฑารักษ์ของห้องสมุดที่สำนักงานบรรเทาทุกข์และจัดหางานของสหประชาชาติสำหรับผู้ลี้ภัยปาเลสไตน์ในตะวันออกใกล้ระหว่าง ค.ศ. 1965 ถึง 1971 รวมทั้งต่อมาในแผนกการจำแนกหมวดหมู่ที่หอสมุดมหาวิทยาลัยจอร์แดนระหว่าง ค.ศ. 1978 ถึง 1983 เธอเข้าร่วมในการประชุมอาหรับและนานาชาติหลายครั้งด้วยประสบการณ์ทางวิชาชีพภายใต้การศึกษาที่หลากหลาย และเคยได้วิจัยเพื่อจุดประสงค์ของบทบาทสตรีอาหรับในสื่อ

**ชีวิตส่วนตัว**
อัลบุเดรีแต่งงานกับอิศอม ฮัมมัด ซึ่งเป็นกวี, นักจัดรายการวิทยุ และนักเขียนชาวปาเลสไตน์ระหว่าง ค.ศ. 1948 ถึง 2006 พวกเขามีลูกด้วยกันสองคนของชีวิตการแต่งงาน ครั้นต้นเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 เธอได้เสียชีวิตที่อัมมาน ซึ่งแม้ว่าอัลบุเดรีจะฝันถึงพิธีฝังศพในเยรูซาเลม แต่เธอกลับได้รับการฝังในอัมมานแทน

**สิ่งสืบทอด**
การประกาศข่าวมรณกรรมของหนังสือพิมพ์อัรรายระบุว่าเธอเป็น "สตรีชาวเยรูซาเลมที่น่ามหัศจรรย์" ส่วนไอดา อันนัจญาร์ ซึ่งเป็นนักเขียน กล่าวว่าอัลบุเดรีทำตัวเป็น “ผู้ประกาศข่าวการเมืองเพื่อเป็นผู้นำในหมู่สตรี รวมทั้งในงานนี้และเพื่อร่วมงานกับผู้ชาย” ขณะที่หนังสือพิมพ์อัดดัสตัวร์ตั้งข้อสังเกตว่าเธอเป็น "ผู้บุกเบิกสถานีวิทยุอาหรับ และเป็นกระแสเสียงผู้หญิงเพียงคนเดียวที่แข่งกับเสียงของผู้ชายทางวิทยุ" ตลอดจนอัลบุเดรีได้รับการยอมรับจากศูนย์นักข่าวสตรีอาหรับ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากเยรูซาเลม
หมวดหมู่:บรรณารักษ์หญิง