จาง จงชาง

จาง จงชาง (p=Zhāng Zōngchāng; หรือ รูปโรมันเป็น Chang Tsung-chang; 1881 – 3 กันยายน 1932) เป็นขุนศึกในระหว่างยุคสมัยขุนศึกของสาธารณรัฐจีน เขาเป็นสมาชิกของชุมเฟิ่งเทียน และในปี 1925 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ว่าการแคว้นชานตงที่ซึ่งเขาปกครองไปอย่างเลวร้ายและทารุณ ในระหว่างนั้นเขายังมีส่วนในการลักลอบขนฝิ่นและมีนางบำเรอมากกว่า 30 คน เขามีชื่อเสียงในทางที่เลวร้ายสำหรับวิถีชีวิตที่หรูหรา จนทำให้เขาได้ชื่อเล่นว่าเป็น "นายพลเนื้อหมา" (โก่วโร่วเจียงจุน; ) นิตยสาร ไทม์ เรียกเขาว่าเป็น "ขุนพลที่ชั่วช้าที่สุด" (basest warlord) กองพลของจางพ่ายให้กับกองทัพปฏิวัติแห่งชาติระหว่างการออกเดินทางขึ้นเหนือในปี 1928 เขาลี้ภัยไปญี่ปุ่นก่อนจะเดินทางกลับมาที่ชานตงในปี 1932 และต่อมาถูกลอบสังหารโดยเจ้าหน้าที่รัฐซึ่งล้างแค้นให้กับบิดาที่เสียชีวิต

**ตัวตนและภาพลักษณ์**
จาง จงชาง เป็นหนึ่งในขุนศึกที่มีชื่อเสียงในทางเลวร้ายและเป็นที่รู้จักที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์จีนp=66 ตำนานล้อเลียนและชีวประวัติจริงของเขาแยกออกจากกันได้ยากp=18 นักวิจัย แม็ทธิว อาร์ พอร์ตวู้ด (Matthew R. Portwood) และ จอห์น พี ดัน (John P. Dunn) ระบุว่าคู่ต่อสู้ของเขามักบรรยายถึงจางในรูป "ภาพจำของความชั่วร้ายและความโลภ" ("a poster boy for evil and avarice")p=18 นักประวัติศาสตร์ อาร์เธอร์ วอลดรอน ระบุว่าในบรรดาขุนศึกทั้งหมดในสมัยนั้น จางเป็นคนที่ "น่าจะเป็นคนเดียวที่ถูกมองหยามมากที่สุด"p=105 คู่ต่อสู้ของเขาระบุว่าพฤติกรรมของจางนั้น "โหดร้ายทารุณแบบไม่มีสมอง" ("mindlessly brutal") ในระหว่างการยุทธ์p=67 และเขายัง "มีร่างกายอย่างช้าง สมองอย่างหมู และอารมณ์รุนแรงอย่างเสือ"p=180 จางเป็นที่รู้จักในทางไม่ดีจากงานอดิเรกของเขาซึ่งเขาใช้ดาบฟันกะโหลกของนักโทษให้แตกเป็นส่วน ๆ และจับผู้เห็นต่างแขวนคอจากเสาโทรศัพท์p=173 แม้จะมีชื่อเสียงในทางลบ แต่จางก็เป็นที่รู้จักในฐานะบุคคลที่ชอบเข้าสังคม มีเสน่ห์ และให้ความเคารพแก่กองพลของตนและผู้สนับสนุนpp=67–68 รวมถึงมีบรรยายไว้ว่าเป็นบุคคลที่มีความกล้าp=374 และเป็น "คนกระหายสงคราม"p=375 แม้จะมีผู้ระบุว่าเขาเป็นหนึ่งในนายพลที่มีพรสวรรค์ที่สุดคนหนึ่งในบรรดาขุนศึกจีน แต่ข้อเสนอนี้ก็ถูกวิจารณ์และปฏิเสธp=105
จางชอบที่จะโอ้อวดขนาดจู๋ของตนเอง ข้อเท็จจริงนี้กลายมาเป็นหนึ่งในตำนานสืบทอดของเขาp=173 เขาเป็น "ชายเจ้าชู้เลื่องชื่อ" และมีคู่ครองหลายคน ในยามที่เขาเรืองอำนาจสูงสุด เขามีนางสนมอยู่ 30-50 คนจากชาติต่าง ๆ แต่ละคนมีหมายเลขประจำตัว เพราะเขาไม่สามารถจำชื่อหรือพูดภาษาของแต่ละคนได้ ไทม์ ระบุว่านางบำเรอแต่ละคนถูกบังคับตัวมาจากครอบครัวที่ร่ำรวยในชานตง นางบำเรอของเขามีทั้งชาวจีน ญี่ปุ่น รัสเซีย เกาหลี มองโกเลีย และมีคนอเมริกันอย่างน้อยคนหนึ่งp=42 มีการบันทึกว่าจางกินเนื้อหมาเชาเชาสีดำทุกวัน ซึ่งเชื่อกันว่าช่วยเพิ่มสมรรถภาพทางเพศชายp=104
แม้เขาจะรู้หนังสือบ้างไม่รู้บ้าง (semi-literate)p=173 แต่จางก็เป็นที่รู้จักจากงานเขียนกวีของเขา แม้บทกวีเหล่านี้จะถูกมองว่าค่อนข้างห่วย บทกวีของเขา เช่น บทกวีว่าด้วยพวกสารเลว ("Poem about bastards"), บทกวีทะเลต้าหมิง ("Daming Lake poem"), บทกวีการเดินทางไปยังศาลาเผิงไหล ("Visiting Penglai Pavilion") และ บทกวีขอฝน ("Pray for Rain") แหล่งข้อมูลบางแหล่งเชื่อว่าบทกวีเหล่านี้สร้างขึ้นมาโดยคู่แข่งทางการเมืองของเขาเพื่อทำให้จางเสื่อมเสียชื่อเสียง เมื่อถามว่าเขามีการศึกษาหรือไม่ เขามักจะตอบว่าเขาจบมาจาก "วิทยาลัยของป่าไม้สีเขียวขจี" (ซึ่งคือ วิชาการเป็นโจร)p=173

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 isbn= 0-19-586179-5 - isbn =9781439188392 - isbn = 9780743231442 - isbn= 9780801957666- isbn= 978-1-84908-402-4 - isbn= 978-1445651927 -  isbn = 978-0-520-28384-8- isbn = 0029286107 - isbn = 978-0520082861 - url=https://books.google.com/books?id=MOK2HJ7BHigC- isbn= 978-0786499137-  url-status = dead- cite book|last= Malmassari|first= Paul|translator=Roger Branfill-Cook|title= Armoured Trains|year = 2016|orig-year=1st pub. 1989|publisher= Seaforth Publishing (Pen and Sword Books)|location= Barnsley|isbn= 9781848322622
หมวดหมู่:บุคคลจากมณฑลชานตง
หมวดหมู่:ขุนพลชาวจีน
หมวดหมู่:ทหารชาวจีน
หมวดหมู่:ถูกลอบสังหารในประเทศจีน