Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
บาสเกตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิก 2024

การแข่งขันบาสเกตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิก 2024 (2024 FIBA Women's Olympic Qualifying Tournaments) จะเป็นการแข่งขันบาสเกตบอลชายที่จะแข่งขันโดยทีมชาติ 24 ทีม โดยทีมชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าแข่งขันในการแข่งขันบาสเกตบอลโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 โดยมีกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 2 ถึง 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 ในประเทศกรีซ ลัตเวีย ปวยร์โตริโก และสเปน

**ทีม**
การแข่งขันบาสเกตบอลรอบคัดเลือกโอลิมปิก ประกอบด้วย ทีมที่ยังไม่ผ่านการคัดเลือกในอันดับที่ดีที่สุด 16 ทีมจากการแข่งขันบาสเกตบอลชิงแชมป์โลก 2023 และสามประเทศที่มีอันดับสูงสุดแต่ละภูมิภาคในการจัดอันดับโลกของฟีบา
อีกห้าทีมตัดสินจากการแข่งขัน รอบปรีควอลิฟายโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Pre-Olympic Basketball Tournament results- 2008 FIBA Olympic Qualifying Tournament for Men
บาสเกตบอล
2024
หมวดหมู่:บาสเกตบอล
บาสเกตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิก 2024 – บาเลนเซีย

การแข่งขันบาสเกตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิก 2024 ใน บาเลนเซีย จะเป็นหนึ่งในสี่การแข่งขันบาสเกตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิก 2024 จะจัดขึ้นที่เมืองบาเลนเซีย ประเทศสเปน ตั้งแต่วันที่ 2 ถึง 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 โดยมีหกทีมที่จะเข้าร่วมแข่งขันในสองกลุ่ม กลุ่มละสามทีม โดยทีมอันดับที่หนึ่งและสองจะผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศ ผู้ชนะของการแข่งขันจะได้ผ่านเข้าสู่การแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

**ทีม**

**สนาม**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์หลัก
บาสเกตบอล
2024
หมวดหมู่:บาสเกตบอล
บาสเกตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิก 2024 – รีกา

การแข่งขันบาสเกตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิก 2024 ใน รีกา จะเป็นหนึ่งในสี่การแข่งขันบาสเกตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิก 2024 จะจัดขึ้นที่เมืองรีกา ประเทศลัดเวีย ตั้งแต่วันที่ 2 ถึง 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 โดยมีหกทีมที่จะเข้าร่วมแข่งขันในสองกลุ่ม กลุ่มละสามทีม โดยทีมอันดับที่หนึ่งและสองจะผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศ ผู้ชนะของการแข่งขันจะได้ผ่านเข้าสู่การแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

**ทีม**

**สนาม**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์หลัก
บาสเกตบอล
2024
หมวดหมู่:บาสเกตบอล
แม่แบบ:ErrorBar2/doc

This template is used to display a correctly rounded uncertain quantity and its uncertainty, except that if
the uncertainty exceeds a threshold times the quantity, the uncertainty is not displayed and it is merely
indicated that the quantity is uncertain.
Its syntax is
.
For example:-  yields 0.1.-  yields 0.1.-  yields 0.1.-  yields 0.1.-  yields 0.1.-  yields 0.1.
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ดนตรี

ดนตรี
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ดนตรี
หมวดหมู่:องค์การทางดนตรี
หมวดหมู่:ดนตรีวิทยา
หมวดหมู่:วัฒนธรรมดนตรี
ดนตรี
เขามาราปี

มาราปี (Gunung Marapi, Gunuang Marapi, ยาวี: ڬونوواڠ ماراڤي) เป็นภูเขาไฟแบบคอมเพล็กซ์ในจังหวัดสุมาตราตะวันตก ประเทศอินโดนีเซีย และเป็นภูเขาไฟที่ยังคุกกรุ่นอยู่ที่สุดในเกาะสุมาตรา เช่นเดียวกับเขาเมอราปีบนเกาะชวา ชื่อนี้มีความหมายว่า "เขาแห่งไฟ" เขามาราปีมีความสูง 1 จากระดับน้ำทะเล มีเมืองและนครจำนวนมากที่ตั้งอยู่รายล้อมเขา ซึ่งรวมถึงบูกิตติงงี, ปาดังปันจัง และ บาตูซังการ์ ภูเขาไฟนี้ยังเป็นจุดหมายยอดนิยมของนักไต่เขา

**ปรัมปราวิทยา**
ตามตำนานเชื่อว่าเขาลูกนี้เป็นจุดที่ชาวมีนังกาเบามาตั้งรกรากเป็นครั้งแรกหลังเรือแล่นมาจอดที่บนเขานี้ ในเวลานั้นเขานี้มีขนาดเท่าไข่หนึ่งฟองและรายล้อมไปด้วยน้ำ มีหินอนุสรณ์ศพจำนวนมากในภูมิภาคนี้ที่หันออกสู่ทิศของเขาลูกนี้ อันบ่งบอกว่าเขามาราปีมีความสำคัญทางวัฒนธรรมในพื้นที่แถบนี้

**การปะทุ**
เขามาราปีมีประวัติศาสตร์การปะทุบ่อยครั้ง มีการปะทุครั้งสำคัญในเดือนกันยายน 1830, ในเดือนมกราคม 1975 ซึ่งมีการปะทุที่ก่อให้เกิดดินไหลและลาฮาร์ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิต และอีกครั้งที่สำคัญคือการปะทุในปี 1979 ซึ่งเป็นผลให้มีผู้เสียชีวิต 60 ราย นับตั้งแต่ปี 2011 เขามาราปีจัดเป็นภูเขาไฟระดับสอง ในระบบเตือนภัยที่มีสี่ระดับของกรมสำรวจภูเขาไฟอินโดนีเซีย การทำนายการปะทุของเขามาราปีมีการบรรยายไว้ว่ากระทำได้ยาก เนื่องจากต้นธาร (source) ของการปะทุอย่างฉับพลันของเขามาราปีอยู่ตื้นและใกล้ยอดเขา ทำให้การปะทุของเขามาราปีไม่ได้เกิดจากการเคลื่อนตัวของแมกมาในชั้นลึก ๆ ซึ่งสามารถตรวจจับได้ในรูปของแผ่นดินไหวเหตุภูเขาไฟบนเครื่องตรวจจับแผ่นดินไหว กระนั้น มีผู้คนอาศัยอยู่ราว 1,400 คน บนชั้นต่าง ๆ ของเขามาราปี ในหมู่บ้านรูไบ กัล โกบะฮ์จูมันตีอัง ห่างไป 5 ถึง 6 กิโลเมตรจากยอดเขา
ในเดือนธันวาคม 2023 เกิดการปะทุที่เป็นผลให้มีนักไต่เขาเสียชีวิต 23 ราย เถ้าตะกอนกระจายไปถึงความสูง ft และมีการกำหนดเขตหวงห้ามขนาด spell=in รอบภูเขาไฟ

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ภูเขาไฟในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:เกาะสุมาตรา
หมวดหมู่:ภูเขาไฟที่ยังไม่ดับ
หมวดหมู่:จังหวัดสุมาตราตะวันตก
การปะทุของเขามาราปี พ.ศ. 2566

เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม 2023 เขามาราปี ซึ่งเป็นภูเขาไฟชนิดคอมเพล็กซ์บนเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย เกิดการปะทุ โดยมีเถ้าตะกอนปะทุขึ้นไปในอากาศสูงถึง -3 และมีเถ้าตะกอนภูเขาไฟจำนวนมหาศาลปกคลุมพื้นที่อำเภอโดยรอบ มีนักไต่เขารวม 23 รายถูกพบเสียชีวิตใกล้กับหลุมภูเขาไฟ
มีการปะทุรวมทั้งหมด 46 ครั้ง และการระเบิด (blasts) 66 ครั้ง บันทึกจากการสังเกตจากจุดสังเกตการณ์ภูเขาไฟในระหว่างวันที่ 3–4 ธันวาคม
เถ้าตะกอนจากการปะทุแพร่กระจายไปถึงเมืองหลายเมืองในพื้นที่โดยรอบ เช่น ปาดังปันจัง และ บูกิตติงงี รวมถึงอำเภอปาซามัน และ เวสต์ปาซามัน การปะทุเกิดขึ้นนาน 4 นาที และมีแอมพลิจูดสูงสุดที่บันทึกได้อยู่ที่ 30 มิลลิเมตรบนไซส์โมกราฟ (seismograph)

**ผู้เสียชีวิต**
การปะทุเกิดขึ้นระหว่างที่นักไต่เขาจำนวนมากยังอยู่บนชั้นต่าง ๆ ของเขา จากนักไต่เขารวม 75 คนที่กำลังไต่เขาในวันที่ 2 ธันวาคม มี 49 คนที่ได้รับการอพยพลงจากเขา มีการกู้ภัยได้อีกสามคนที่ค้นพบว่ายังมีชีวิตอยู่ และอีก 23 คนถูกพบเสียชีวิต ส่วนผู้รอดชีวิตมีบาดเจ็บรวมสิบสองคน 
ผู้เสียชีวิตถูกพบใกล้กับหลุมของภูเขาไฟ ในขณะที่การกู้ภัยและตามหาผู้สูญหายถูกรบกวนจากการปะทุเป็นครั้งคราว ผู้เสียชีวิตรายสุดท้ายสามารถกู้ร่างมาได้ในวันที่ 6 ธันวาคม ผู้เสียชีวิตพบว่ามีร่องรอยแผลไหม้ซึ่งทำให้ยากต่อการระบุตัวด้วยใบหน้า ส่วนผู้ที่รอดชีวิตบางส่วนมีแผลไหม้ และมีการบาดเจ็บของกระดูก

**อ้างอิง==
แม่แบบ:Order of magnitude/doc

=== การใช้งาน**
แม่แบบนี้จะคำนวณอันดับของขนาด (ฐานสิบ) ของจำนวนภายในช่วง 10300 ถึง 10−300 และ −10−300 ถึง −10300
The acceptable input and the output produced are optimised for use in other templates. 
*The hyphen (not a true minus sign) is used for negative numbers.
*No separator is used for thousands. 
*The template gives 0 for 0.  Although, strictly speaking, this is mathematically incorrect it has been designed this way so as to be more useful in other templates.  An important example of this is that when used by convert 0 °C or 0 °F is considered to be on the same order of magnitude as ±1 °C or ±1 °F respectively.

**ตัวอย่าง**
 _show_result=y- _show_result=y- _show_result=y- _show_result=y- _show_result=y- _show_result=y- _show_result=y- _show_result=y- _show_result=y- _show_result=y

**การใช้งานที่ไม่ถูกต้อง**
อินพุตจะต้องเป็นตัวเลขที่ไม่ได้จัดรูปแบบ ไม่เช่นนั้นแม่แบบจะแสดงข้อความข้อผิดพลาด- → ข้อผิดพลาดนิพจน์: มีตัวดำเนินการ = ซึ่งไม่ควรมี- → ข้อผิดพลาดนิพจน์: "," เป็นอักขระเครื่องหมายวรรคตอนที่ไม่รู้จัก- → ข้อผิดพลาดนิพจน์: "foo" เป็นคำที่ไม่รู้จัก

**ประเด็นทางเทคนิค**
This template calculates the order of magnitude of a number, using the natural logarithm of the absolute value of the number, divided by the log of 10. The amount is adjusted for truncation error in the digital format, and the floor number of the results is used. The magnitude of fractions, such as 0+1/1000 (-3), will also be calculated.  The code uses four expansion-depth levels.

**ข้อมูลแม่แบบ**
{
"description": "แม่แบบนี้จะคำนวณอันดับของขนาดของจำนวนภายในช่วง 10^300 ถึง 10^−300 และ −10^−300 ถึง −10^300",
"params": {
"1": {
"label": "จำนวน",
"description": "จำนวนที่จะใช้หาอันดับของขนาด",
"type": "number",
"required": true
}
}}

**ดูเพิ่ม**
Orders of magnitude
*Fraction
*Fractions and ratios
สัญลักษณ์ทางธัชวิทยา

ไฟล์:Naval Ensign of Thailand.svg|thumb|200x200px|ธงราชนาวี เป็นธงนาวี (Naval Ensign) ของไทย สัญลักษณ์normal
สัญลักษณ์ทางธัชวิทยา (Vexillological symbol) เป็นสัญลักษณ์ข้อมูลธงที่ถูกใช้งานโดยนักธัชวิทยาในการระบุลักษณะเฉพาะของธง เช่น สถานที่ใช้งาน ผู้ใช้งาน และลักษณะของธง สัญลักษณ์นี้ถูกสร้างขึ้นโดยนักธัชวิทยาชื่อว่า วิทนีย์ สมิธ (Whitney Smith) และได้รับการรับรองโดยสหพันธ์ธัชวิทยานานาชาติ (International Federation of Vexillological Associations: FIAV) ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 ซึ่งเซลโก้ ไฮเมอร์ (Željko Heimer) นักธัชวิทยา ได้เพิ่มสัญลักษณ์สำหรับ Normal ธงรุ่นปกติ และ Historical ธงที่ใช้ในอดีต ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990

**สัญลักษณ์**
สัญลักษณ์ทางธัชวิทยา ใช้อธิบายเกี่ยวกับข้อมูลของธง ไม่ว่าจะเป็นสถานะ การออกแบบ และการจำแนกธง

**การใช้งานสัญลักษณ์**
การใช้งานสัญลักษณ์จะขึ้นอยู่กับตารางสองแถวที่ใช้ในการจำแนกบนบกและในน้ำ และคอลัมน์สามคอลัมน์ที่ใช้แสดงถึงการใช้งานด้านพลเรือน รัฐบาล หรือกองทัพในทางทหาร ซึ่งวงกลมแต่ละวงในตารางแสดงให้เห็นว่ามีการใช้งานตามคุณสมบัติพื้นฐาน ดังนี้
การออกแบบในลักษณะเดียวอาจจะไม่รองรับรูปแบบไม่มีการใช้งานหรือการใช้งานที่หลากหลาย ไฮเมอร์ได้เสนอให้มีแถวเพิ่มสำหรับธงทางอากาศ แต่ FIAV ยังไม่ได้ให้การรับรอง

**ดูเพิ่ม**
 อภิธานศัพท์ธัชวิทยา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ธัชวิทยา
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ที่เปิดตัวในคริสต์ทศวรรษ 1970
ระฆังมี่นกู้น

ระฆังมี่นกู้น (မင်းကွန်းခေါင်းလောင်းတော်ကြီး, pron) เป็นระฆังที่ตั้งอยู่ในเมืองมี่นกู้น ภาคซะไกง์ ประเทศพม่า ราว 11 กิโลเมตร (6.8 ไมล์) จากเหนือเมืองมัณฑะเลย์ บนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำอิรวดี เป็นระฆังที่หนักที่สุดในโลกหลายครั้งในประวัติศาสตร์

**ลักษณะ**
น้ำหนักของระฆังอยู่ที่ 55,555 viss (disp=or) ตัวเลขนี้เป็นที่จำของชาวพม่าได้สะดวก โดยใช้วลีช่วยจำว่า "มี่น พยู มาน มาน ปยอ" (မင်းဖြူမှန်မှန်ပြော) โดยมีพยัญชนะแทนเลข 5 ในดาราศาสตร์และตัวเลขศาสตร์ของพม่า น้ำหนักของระฆังและวลีช่วยจำเขียนไว้บนพื้นผิวของระฆังด้วยสีขาว
เส้นผ่านศูนย์กลางภายนอกขอบระฆังคือ 2 ความสูงด้านนอกของระฆังอยู่ที่ 2 และด้านใน 2 เส้นรอบวงขอบด้านนอกคือ 3 ระฆังมีความหนา 0 สูงจากขอบถึงบนสุด 2 ระฆังไม่แตกและอยู่ในสภาพดี ระฆังไม่มีลูกตุ้ม แต่ตีที่ขอบด้านนอก

**ประวัติ**
การหล่อระฆังเริ่มต้นใน พ.ศ. 2351 และเสร็จสิ้นใน พ.ศ. 2353 พระเจ้าปดุงมีพระราชดำริให้หล่อระฆังมหึมานี้พร้อมกับเจดีย์มี่นกู้นของพระองค์ กล่าวกันว่าระฆังใบนี้หล่อไว้ฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำและขนส่งโดยใช้เรือสองลำ เมื่อข้ามแม่น้ำแล้วจึงล่องไปตามคลองที่สร้างขึ้นเป็นพิเศษสองคลอง จากนั้นจึงทำเขื่อนกั้นคลองและยกระฆังขึ้นโดยการเพิ่มระดับน้ำโดยการเติมดินเข้าไปในคลองที่ถูกปิดกั้น ด้วยวิธีนี้ระฆังจึงได้รับการแขวนไว้จุดที่กำหนด
ระฆังมี่นกู้นพังลงเนื่องจากแผ่นดินไหวใหญ่เมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2382 บริษัทกองเรืออิรวดีนำไปแขวนอีกครั้งในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2439 โดยใช้แม่แรงสกรูและคานงัดจากการระดมทุนสาธารณะ เฟลีเช เบอาโต ถ่ายภาพระฆังก่อนการแขวนใหม่อีกครั้ง

**สถานะปัจจุบัน**
ด้วยน้ำหนัก 90 ตัน ระฆังมี่นกู้นครองตำแหน่งระฆังที่ใหญ่ที่สุดในโลกจนถึง พ.ศ. 2543 เมื่อถูกแทนที่ด้วยระฆังแห่งความโชคดี หนัก 116 ตัน ที่วัดฟอเฉียน นครผิงติ่งชาน มณฑลเหอหนาน ประเทศจีน

**คลังภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Mingun Bell in detail
หมวดหมู่:ระฆัง
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธในประเทศพม่า
หมวดหมู่:วัฒนธรรมพม่า
หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2351
โดมยูซุฟ

โดมยูซุฟ (قبة يوسف ) เป็นโครงสร้างโดมเดี่ยวบนเนินพระวิหาร ตั้งอยู่ทางใต้ของโดมแห่งศิลา
โดมนี้สร้างโดยเศาะลาฮุดดีน (พระนามตอนพระราชสมภพ ยูซุฟ) ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 และได้รับการบูรณะหลายครั้ง โดยมีจารึกในคริสต์ศตวรรษที่ 12 และ 17: อันที่สลักใน ค.ศ. 1191 พร้อมพระนามของเศาะลาฮุดดีน และอีกสองอันที่กล่าวถึงยูซุฟ อะฆอ ซึ่งน่าจะเป็นผู้ว่าการเยรูซาเลมหรือขันทีในราชสำนักออตโตมัน

**รายละเอียด**
โดมยูซุฟมีโครงสร้างกึ่งปิดสี่เหลี่ยมคล้ายกับซุ้มบูชา โดยตั้งอยู่บนกำแพงหินแข็งและมีซุ้มโค้งเปิดแหลมสามอันรองรับ ทางด้านเหนือของกำแพงด้านทิศใต้มีหินแกะสลักและช่องม่าน (blind niche) หน้าหินอ่อน ด้านนอกโดมหุ้มด้วยแผ่นตะกั่ว และด้านในตกแต่งด้วยลายโครง
โครงสร้างนี้มีจารึก 3 แห่ง:- จารึกเด่นที่แผงด้านล่างที่เขียนด้วยข้อความภาษาอาหรับแบบนัสค์สีเขียวเมื่อ ค.ศ. 1191 (สมัยราชวงศ์อัยยูบิด) โดยเรียกเศาะลาฮุดดีนตามกุนยะฮ์ว่า อะบูลมุซ็อฟฟัร ("บิดาแห่งชัยชนะ") และพระนามส่วนพระองค์ ยูซุฟ และยังกล่าวถึงเอมีร์ al-Asfahasalar Sayf ad-Din Ali bin Ahmad (al-Asfahsalar Ali bin Ahmad al-Hikkari) ที่ควบคุมดูแลการก่อสร้างสนามเพลาะป้องกัน- คำจารึกเล็ก ๆ ที่ไม่ได้ทาสีสองอันอยู่บน พื้นที่ช่วงโค้งของด้านหน้า (เหนือซุ้มโค้ง) ทั้งสองเขียนด้วยภาษาที่ต่างกัน แต่มีใจความเดียวกัน โดยสิ้นสุดด้วยเลข "1092" ในตัวเลขอาหรับตะวันออก (١٠٩٢) ซึ่งคือปีฮิจเราะห์ศักราชที่ทับซ้อนกับ ค.ศ. 1682 เพียงส่วนหนึ่ง
** ด้านขวาเขียนด้วยภาษาตุรกีออตโตมัน โดยระบุว่าอาลี อากา (Ali Agha) ผู้ควบคุม เป็นคนสร้างสิ่งนี้.
** ด้านซ้ายเขียนด้วยภาษาอาหรับ โดยมีข้อมูลส่วนใหญ่เหมือนกัน ระบุว่าอาลีสร้างขึ้นในนามของยูซุฟ อากา ทั้งสองแผงชี้แจงว่ารางวัลสำหรับความพยายามนี้ควรตกเป็นของยูซุฟ
แผงกลางสีขาวภายในช่องว่างเปล่า

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  360-degree view from under the dome- A 19th-century map of the area. It is labelled lowercase n. The author, Ermete Pierotti, claims it was where Saladin prayed after winning the Siege of Jerusalem: "italic=no".
ระฆังพระเจ้าจิงกูจา

ระฆังพระเจ้าจิงกูจา (စဉ့်ကူးမင်း ခေါင်းလောင်းတော်) หรือรู้จักในอีกชื่อ ระฆังมหาฆัณฏา ระฆังขนาดใหญ่ตั้งอยู่ที่เจดีย์ชเวดากอง ย่างกุ้ง ประเทศพม่า ได้รับการสร้างถวายปี พ.ศ. 2322 โดยพระเจ้าจิงกูจาแห่งราชวงศ์โก้นบอง ชื่ออย่างเป็นทางการในภาษาบาลีของระฆังใบนี้คือ มหาฆัณฏา ซึ่งแปลว่า "ระฆังเสียงเพราะ"

**ลักษณะ**
ระฆังมีน้ำหนักประมาณ 23–25 ตัน และสูง ft ปากกว้าง ft และหนา ft บนระฆังมีจารึกสิบสองบรรทัด ข้อความจารึกบรรยายถึงพระเจ้าจิงกูจาซึ่งขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2319 ปกครองดินแดน 16 ดินแดน ทรงหล่อและบริจาคระฆังให้แก่เจดีย์ชเวดากองเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2322

**ประวัติ**
ระฆังใบนี้หล่อขึ้นระหว่างปี พ.ศ. 2319 ถึง พ.ศ. 2322 ในปี พ.ศ. 2368 อังกฤษพยายามนำระฆังออกจากเจดีย์ในช่วงสงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่หนึ่ง อย่างไรก็ตามเรือที่ขนส่งระฆังเพื่อไปโกลกาตาจมลงในแม่น้ำย่างกุ้งพร้อมกับระฆัง หลังจากพยายามกู้ระฆังไม่สำเร็จหลายครั้ง ในที่สุดอังกฤษก็ยอมแพ้ จากนั้นชาวพม่ากลุ่มหนึ่งได้กู้ระฆังขึ้นจากก้นแม่น้ำได้สำเร็จ และนำไปประดิษฐานตำแหน่งเดิมที่เจดีย์

**สถานะปัจจุบัน**
ระฆังตั้งอยู่ในศาลาทางด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเจดีย์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ระฆัง
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธในประเทศพม่า
หมวดหมู่:วัฒนธรรมพม่า
หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2322
เจดีย์ซีน-พยูแม

เจดีย์ซีน-พยูแม (ဆင်ဖြူမယ်စေတီ, pron) หรือที่รู้จักในชื่อ เมียเต้นดานเซดี (မြသိန်းတန်စေတီ, ) เป็นเจดีย์ขนาดใหญ่ทางตอนเหนือของมี่นกู้น ภาคซะไกง์ ประเทศพม่า บนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำอิรวดี ห่างจากมัณฑะเลย์ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือราว 10 กิโลเมตร (6.2 ไมล์) และตั้งอยู่ใกล้กับเจดีย์มี่นกู้น เจดีย์ทาสีขาวและจำลองตามลักษณะเขาพระสุเมรุ

**การก่อสร้าง**
เจดีย์นี้สร้างขึ้นปี พ.ศ. 2359 โดยพระเจ้าจักกายแมง เพื่อรำลึกถึงเจ้าหญิงซีน-พยูแม (ဆင်ဖြူမယ်; แปลตามตัวอักษร "เจ้าหญิงช้างเผือก"; พ.ศ. 2332–2355) พระมเหสีพระองค์แรกซึ่งสวรรคตขณะประสูติโอรสในสถานที่ใกล้เคียง

**การออกแบบ**
การออกแบบเจดีย์แตกต่างจากบรรทัดฐานรูปแบบเจดีย์ของพม่าอย่างมาก โดยมีพื้นฐานอิงจากตำนานจุฬามณีเจดีย์บนเขาพระสุเมรุ และส่วนล่างของเจดีย์เป็นตัวแทนของภูเขา 7 ทิว หรือสัตบริภัณฑ์ ตามตำนานทางพุทธศาสนา

**ผลจากแผ่นดินไหวและการบูรณะ**
เจดีย์ได้รับความเสียหายอย่างหนักจากแผ่นดินไหวปี พ.ศ. 2381 และได้รับการบูรณะโดยพระเจ้ามินดงในปี พ.ศ. 2417
เจดีย์ได้รับความเสียหายอย่างหนักอีกครั้ง โดยโครงสร้างส่วนใหญ่พังทลายลงมาจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวในประเทศพม่า พ.ศ. 2568

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เจดีย์ซีน-พยูแม- df=dmy-all
ซีน-พยูแม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในภาคซะไกง์
หมวดหมู่:โบราณสถานในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างที่ถูกทำลายจากแผ่นดินไหวในประเทศพม่า พ.ศ. 2568
บาสเกตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิก 2024 – ไพรีอัส

การแข่งขันบาสเกตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิก 2024 ใน ไพรีอัส จะเป็นหนึ่งในสี่การแข่งขันบาสเกตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิก 2024 จะจัดขึ้นที่เมืองไพรีอัส ประเทศกรีซ ตั้งแต่วันที่ 2 ถึง 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 โดยมีหกทีมที่จะเข้าร่วมแข่งขันในสองกลุ่ม กลุ่มละสามทีม โดยทีมอันดับที่หนึ่งและสองจะผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศ ผู้ชนะของการแข่งขันจะได้ผ่านเข้าสู่การแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

**ทีม**

**สนาม**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์หลัก
บาสเกตบอล
2024
หมวดหมู่:บาสเกตบอล
บาสเกตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิก 2024 – ซานฮวน

การแข่งขันบาสเกตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิก 2024 ใน ซานฮวน จะเป็นหนึ่งในสี่การแข่งขันบาสเกตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิก 2024 จะจัดขึ้นที่เมืองซานฮวน ประเทศปวยร์โตริโก ตั้งแต่วันที่ 2 ถึง 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 โดยมีหกทีมที่จะเข้าร่วมแข่งขันในสองกลุ่ม กลุ่มละสามทีม โดยทีมอันดับที่หนึ่งและสองจะผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศ ผู้ชนะของการแข่งขันจะได้ผ่านเข้าสู่การแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

**ทีม**

**สนาม**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์หลัก
บาสเกตบอล
2024
หมวดหมู่:บาสเกตบอล
สาธารณรัฐซีเรียที่ 1

สาธารณรัฐซีเรียที่ 1 หรือชื่ออย่างเป็นทางการอีกชื่อหนึ่งคือ สาธารณรัฐซีเรีย ก่อตั้งขึ้นใน 1930 โดยเป็นส่วนหนึ่งของซีเรียและเลบานอนในอาณัติของฝรั่งเศส โดยเป็นรัฐสืบต่อจากรัฐซีเรีย สนธิสัญญาอิสรภาพจัดทำขึ้นในปี 1936 เพื่อให้ซีเรียได้รับเอกราชและยุติการปกครองของฝรั่งเศส แต่รัฐสภาฝรั่งเศสปฏิเสธที่จะยอมรับสนธิสัญญาดังกล่าว ตั้งแต่ปี 1940 ถึง 1941 สาธารณรัฐซีเรียอยู่ภายใต้การควบคุมของฝรั่งเศสวีชี และหลังจากการรุกรานของฝ่ายสัมพันธมิตรในปี 1941 และนำไปสู่การประกาศเอกราชในปี 1944 แต่ในเดือนตุลาคม 1945 สาธารณรัฐซีเรียได้รับการยอมรับจากสหประชาชาติโดยพฤตินัย และกลายเป็นรัฐอธิปไตยอย่างสมบูรณ์โดยเมื่อวันที่ 17 เมษายน 1946 ด้วยการที่ฝรั่งเศสถอนทหาร และสาธารณรัฐที่สองได้สืบทอดต่อหลังการประกาศใช้รัฐธรรมนูญใหม่เมื่อวันที่ 5 กันยายน 1950

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ซีเรีย
หมวดหมู่:ประเทศซีเรีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2473
บอลเดอส์เกต 3

บอลเดอส์เกต 3 (Baldur's Gate 3) เป็นวิดีโอเกมแนวเล่นตามบทบาทที่พัฒนาและจัดจำหน่ายโดย Larian Studios ใน ค.ศ. 2023 ตัวเกมเป็นภาคหลักภาคที่สามในชุดเกม บอลเดอส์เกต ซึ่งมีพื้นฐานมาจากระบบเล่นตามบทบาทสำหรับเล่นบนกระดานของ ดันเจียนส์ & ดราก้อนส์ ตัวเกมเวอร์ชันบางส่วนวางจำหน่ายในรูปแบบเกมระหว่างการพัฒนาสำหรับแมคโอเอสและไมโครซอฟท์ วินโดวส์ในวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2020 โดยยังคงวางจำหน่ายในรูปแบบเกมระหว่างการพัฒนาจนกระทังวางจำหน่ายตัวเกมเต็มสำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ในวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 2023 เวอร์ชันเพลย์สเตชัน 5 วางจำหน่ายในวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 2023 โดยเวอร์ชันแมคโอเอสวางจำหน่ายหลังจากนั้นไม่นานในวันที่ 22 กันยายน เวอร์ชันเอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์/เอสวางจำหน่ายวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 2023
บอลเดอส์เกต 3 ได้รับกระแสวิจารณ์ชื่นชมอย่างล้นหลามสำหรับรูปแบบการเล่น การเล่าเรื่อง และคุณภาพการผลิต ตัวเกมได้รับรางวัลหลายรางวัล รวมถึงรางวัลโกลเดนจอยสติกอวอร์ดส สาขาเกมแห่งปีและรางวัลเดอะเกมอวอร์ดส์ สาขาเกมแห่งปี

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 5
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:เกมสำหรับแมคโอเอส
หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศเบลเยียม
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเล่นตามบทบาท
อสุรายากูซ่า

อสุรายากูซ่า (アヤシモン;โรมาจิ:Ayashimōn)เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดยยูจิ คากุเผยแพร่ทางนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน 2021 ถึงพฤษภาคม 2022

**เรื่องย่อ**
มารุโอะ ไคโด เป็นเด็กหนุ่มที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษและเป็นแฟนมังงะตัวยงที่ใฝ่ฝันที่จะเป็น "ฮีโร่มังงะ" เขาฝึกฝนพิเศษตามที่ปรากฏในมังงะที่เขาอ่านมาตั้งแต่อายุยังน้อย มารูโอะสามารถทำลายก้อนหินได้เมื่ออายุ 7 ขวบ วันหนึ่งเขาได้พบกับอุราระ โอนิ อายาชิมง ซึ่งเป็น โยไก ประเภทหนึ่งที่สามารถแปลงร่างเป็นมนุษย์ได้ ซึ่งถูกไล่ล่าโดยแก๊ง ยากูซ่า อายาชิมง

**ตัวละคร**
 มารุโอะ (マルー) เด็กหนุ่มผู้หลงใหลในการ์ตูนและหลงใหลในการต่อสู้แบบพระเอกการ์ตูน เขามีพละกำลังเหนือมนุษย์ แต่กลายเป็นว่าไม่มีมนุษย์คนใดที่พอจะต่อกรกับเขาได้ ทำให้เขาเบื่อชีวิตมานาน จนกระทั่งเขาได้เข้าไปพัวพันกับการต่อสู้ของพวกปีศาจยากูซ่า- อุราระ (ウララ) เด็กสาวที่คาดว่าจะเป็นลูกนอกสมรสของหัวหน้าแก๊งยากูซ่า “แก๊งเอ็นมะ” เธอถูกแก๊งยากูซ่าอีกแก๊งหนึ่งขู่กรรโชกให้มอบสมบัติบางอย่างให้กับพวกเขา มารุโอะจึงตัดสินใจช่วยอุราระเพื่อปกป้องเธอ

**ตัวละครสำคัญอื่นๆ**
 ฮิโระชิ (ヒロシ) หัวหน้าแก๊งยากูซ่าเอ็นมะ พ่อของอุราระ- ยูริ (ユリ) หัวหน้าแก๊งยากูซ่าอีกแก๊งหนึ่ง- โคกะ (コウガ) เพื่อนของมารุโอะ- ฮารุ (ハル) เพื่อนของอุราระ- ชิโด (シド) เพื่อนของมารุโอะ

**ตัวละครปีศาจยากูซ่า**
 คิริโตะ (キリト) หัวหน้าแก๊งยากูซ่าปีศาจ- นารุ (ナル) มือขวาของคิริโตะ- คาโอรุ (カオル) มือซ้ายของคิริโตะ

**สิ่งตีพิมพ์**
เขียนและวาดภาพประกอบโดยยูจิ คากุ ได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะโชเน็นรายสัปดาห์ของชูเอชะ นิตยสาร โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ตั้งแต่วันที่ 15 พฤศจิกายน 2564 ถึง 30 พฤษภาคม 2022 ทังโกบงรวบรวมครั้งแรกคือเล่มที่5เผยแพร่เมื่อวันที่ 4 มีนาคม 2022
มังงะเรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษพร้อมกันโดย วิซ มีเดีย และ  มังงะพลัส เเพลตฟอร์ออนไลน์

**หนังสือมังงะ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:มังงะชุด
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์ชูเอชะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นพวกยากูซ่า
หมวดหมู่:โยไกในอนิเมะและมังงะ
บาสเกตบอลชิงแชมป์เอเชีย

การแข่งขันบาสเกตบอลชิงแชมป์เอเชีย (FIBA Asia Cup) (เดิมชื่อ FIBA Asia Championship และ ABC Championship) เป็นการแข่งขันกีฬาบาสเกตบอลระดับนานาชาติซึ่งจัดขึ้นทุก ๆ สี่ปีระหว่างทีมชาติชายของทวีปเอเชียและโอเชียเนีย
ตั้งแต่การแข่งขันปี ค.ศ. 2015 การแข่งขันจะจัดขึ้นทุก ๆ สองปี และยังเป็นการแข่งขันรอบคัดเลือกสำหรับบาสเกตบอลชิงแชมป์โลกและการแข่งขันบาสเกตบอลโอลิมปิก อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2017 การแข่งขันได้เปลี่ยนชื่อเป็น FIBA Asia Cup และตอนนี้รวมทีมจาก ฟีบาโอเชียเนีย นอกจากนี้ ยังเป็นครั้งแรกที่กลับมาแข่งขันในทุกสี่ปีอีกครั้ง และไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการคัดเลือกสำหรับการแข่งขันชิงแชมป์โลกหรือโอลิมปิกอีกต่อไป

**ตารางสรุปเหรียญรางวัล**
แผนที่แสดงผลการแข่งขันที่ดีที่สุดของแต่ละประเทศ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บาสเกตบอลชิงแชมป์เอเชีย
การจำแนกแบบการ์เดิน

การจำแนกแบบการ์เดิน (Garden classification) เป็นระบบการจัดประเภทของการแตกหักของกระดูสะโพกที่แตกภายในแคปซูลของส่วนคอกระดูกฟีเมอร์ การหักเช่นนี้สามารถรบกวนหลอดเลือดที่เลี้ยงส่วนหัวกระดูกฟีเมอร์
ศัลยแพทย์ออร์โทพีดิกส์ชาวอังกฤษ Robert Symon Garden เป็นผู้บรรยายระบบการจำแนกสำหรับกระดูกหักแบบดังกล่าว เรียกว่าการจัดจำแนกแบบการ์เดิน ซึ่งแบ่งออกเป็นสี่ประเภท ดังนี้

**การจัดจำแนก**

**ความสัมพันธ์ในทางคลินิก**
หลอดเลือดที่เลี้ยงส่วนหัวกระดูกฟีเมอร์มีแนวดโน้มที่จะถูกรบกวนในกระดูกหักแบบการ์เดินชนิด 3 หรือ 4
แพทย์อาจให้การรักษากระดูกหักประเภทนี้โดยการทดแทนกระดูกที่หักด้วยอาร์โทรพลาสทีทดแทน หรือใช้การรักษาที่ทำการรีดักชั่นกระดูกที่หักให้กลับเข้าในตำแหน่งที่เหมาะสม จากนั้นจึงยึดเข้าด้วยกันโดยใช้สกรูโลหะ ในเวชปฏิบัติโดยทั่วไปนั้น การ์เดินชนิด 1 และ 2 จะใช้สกรู ส่วนการ์เดินชนิด 3 และ 4 จะใช้อาร์โทรพลาสที ยกเว้นในผู้ป่วยที่ยังไม่สูงวัยอาจลองรักษาด้วยวิธียึดสกรูก่อน แล้วจึงเปลี่ยนมาเป็นอาร์โทรพลาสทีหากจำเป็น 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การจำแนกทางออร์โทพีดิกส์
อะคริสต์มาสสตอรีเฮาส์

อะคริสต์มาสสตอรีเฮาส์ (A Christmas Story House) เป็นสถานที่ท่องเที่ยวและพิพิธภัณฑ์ในย่านทรีมอนต์ของนครคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ ประเทศสหรัฐอเมริกา มีลักษณะเป็นบ้านแบบสมัยวิกตอเรียในศตวรรษที่ 19 ซึ่งภายนอกบ้านและภายในบ้านบางส่วนใช้เป็นฉากของบ้านของราล์ฟฟี พาร์กเกอร์ในภาพยนตร์ปี ค.ศ. 1983 เรื่อง อะคริสต์มาสสตอรี ซึ่งถูกซื้อโดยนักพัฒนาเอกชนในปี ค.ศ. 2004 ได้รับการซ่อมแซมและปรับปรุงใหม่ให้มีลักษณะเหมือนในภาพยนตร์ทั้งด้านในและด้านนอก พิพิธภัณฑ์เป็นส่วนหนึ่งของอาคารสี่หลังที่สร้างอุทิศให้กับภาพยนตร์โดยเฉพาะ และเปิดให้บุคคลทั่วเข้าชมได้ตลอดปี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Red Rider Leg Lamps-  A Christmas Story House Photo Gallery- title=A Christmas Story
หมวดหมู่:คริสต์มาส
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐโอไฮโอ
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในสหรัฐ
หมวดหมู่:แอลจีเรียของฝรั่งเศส

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์แอลจีเรีย
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของฝรั่งเศส
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:ฝ่ายสัมพันธมิตร (สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง)
หมวดหมู่:ฝ่ายสัมพันธมิตร (สงครามโลกครั้งที่สอง)
หมวดหมู่:แอฟริกาตะวันตกของฝรั่งเศส

หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของฝรั่งเศส
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:ฝ่ายสัมพันธมิตร (สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง)
หมวดหมู่:ฝ่ายสัมพันธมิตร (สงครามโลกครั้งที่สอง)
หมวดหมู่:แอฟริกาตะวันตกเฉียงใต้ของเยอรมนี

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์นามิเบีย
หมวดหมู่:จักรวรรดิอาณานิคมเยอรมัน
หมวดหมู่:จักรวรรดิเยอรมัน
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของเยอรมนี
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:อดีตรัฐในอารักขาของเยอรมนี
หมวดหมู่:แอฟริกาตะวันตกเฉียงใต้
หมวดหมู่:ฝ่ายมหาอำนาจกลาง
สาธารณรัฐซีเรียที่ 2

สาธารณรัฐซีเรียที่ 2 หรือมีชื่ออย่างเป็นทางการคือ สาธารณรัฐซีเรีย ตั้งแต่ปี 1950 ถึงปี 1958 และ สาธารณรัฐอาหรับซีเรีย ตั้งแต่ปี 1961 ถึงปี 1963 โดยสืบทอดจากสาธารณรัฐซีเรียที่ 1 ซึ่งได้รับเอกราชโดยพฤตินัยในเดือนเมษายน 1946 จากฝรั่งเศส สาธารณรัฐที่สองก่อตั้งขึ้นตามรัฐธรรมนูญซีเรียปี 1950 ซึ่งถูกระงับตั้งแต่ปี 1953 ถึง 1954 และต่อมาเมื่อซีเรียได้รวมประเทศกับสาธารณรัฐอียิปต์ในการก่อตั้งสหสาธารณรัฐอาหรับในปี 1958 สาธารณรัฐที่สองถูกฟื้นฟูเมื่อซีเรียแยกตัวออกจากสหภาพในปี 1961 ในปี 1963 พรรคบะอษ์ซีเรียขึ้นสู่อำนาจด้วยการทำรัฐประหารที่นองเลือด ซึ่งวางรากฐานสำหรับโครงสร้างทางการเมืองในซีเรียจนถึงปัจจุบัน
ธงสีเขียว-ขาว-ดำ-แดง เป็นธงชาติแรกของสาธารณรัฐอาหรับซีเรียและมีการใช้งานที่สั้นที่สุดนับตั้งแต่ปี 1961 ถึง 1963 นอกจากนี้ยังเป็นธงของฝ่ายค้านซีเรียในช่วงสงครามกลางเมืองซีเรีย และได้กลายเป็นธงชาติโดยพฤตินัยของซีเรียอีกครั้งในปี 2024

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ซีเรีย
หมวดหมู่:ประเทศซีเรีย
ซ
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2493
โยชิตากะ ยามายะ

โยชิตากะ ยามายะ (Yamaya Yoshitaka, 15 กุมภาพันธ์ 1992 –) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองเซ็นได จังหวัดมิยางิ สังกัด FIRST WIND production มีชื่อเล่นว่า ยามายัง (やまやん) และ ยามาตี (やまてぃ)

**ผลงานพากย์**
 เธอกับฉันเพื่อนกันหนึ่งสัปดาห์ (ฮาเสะ ยูกิ)- ห้องเรียนลอบสังหาร (สึงิโนะ โทโมฮิโตะ)- เรกัง! (ยามาดะ เค็นตะ)- โมโมะคุริ (ซาวางุจิ ริฮิโตะ)- ผู้กล้าโล่ผงาด (คาวาสึมิ อิตสึกิ) - Black Clover (Marx Francois)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2535
หมวดหมู่:บุคคลจากเซ็นได
หมวดหมู่:นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:แม่แบบที่เลิกใช้แล้ว

แม่แบบที่เลิกใช้แล้ว
หมวดหมู่นี้ใช้รวบรวมแม่แบบที่ยกเลิกการใช้งานแล้ว
หมวดหมู่:การบริหารแม่แบบวิกิพีเดีย
หมวดหมู่:การบำรุงรักษาวิกิพีเดีย
แม่แบบ:Helpbox/styles.css

/* small=y */
.help-box {
	background: #f5faff;
	line-height: 1.6em;
}
.help-box .sidebar-title {
	background: #cee0f2;
	font-size: 130%;
	padding-left: 0.4em;
	padding-right: 0.4em; /* gap before first heading/content */
	margin-bottom: 6px;
}
.help-box .sidebar-heading {
	background: #cee0f2;
	padding: 0.1em 0.7em 0.15em;
}
.help-box .sidebar-content,
/* conservatively target subgroups since we're working with a metatemplate */
.help-box .sidebar-content-with-subgroup {
	padding-top: 0.15em;
}
@media all and (min-width: 720px) {
	.help-box {
		width: auto;
		max-width: 22em;
	}
}
ธงชาติจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี

ไฟล์:Kaisers Dank by Ludwig Koch 1915.jpg|thumb|ไคเซอร์สดังค์ โดยลุดวิก ค็อค ใน ค.ศ. 1915 โดยธงที่ปรากฏในรูปเป็นธงที่ใช้ภายในจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีไม่มีธงชาติประจำรัฐอย่างเป็นทางการ (โดยจักรวรรดิไม่มีธงชาติอย่างเป็นทางการหลังจากการสถาปนาระบอบทวิราชาธิปไตยระหว่างสองรัฐอธิปไตย) อย่างไรก็ตาม ในบางครั้งยังมีการใช้ธงดำทองของดินแดนภายใต้การปกครองของราชวงศ์ฮาพส์บวร์คเป็นธงชาติโดยพฤตินัย และใน ค.ศ. 1869 มีการประกาศใช้ธงเรือราษฎร์สำหรับเรือของพลเรือน สำหรับทัพเรือสงครามยังคงใช้ธงชาติออสเตรียที่ใช้มาตั้งแต่ ค.ศ. 1786 และกองพันทหารของกองทัพใช้ธงอินทรีสองหัวที่มีการใช้ตั้งแต่ก่อน ค.ศ. 1867 เนื่องจากกองทัพมีประวัติศาสตร์อันยาวนาน เมื่อ ค.ศ. 1915 ธงชาติใหม่ได้รับการออกแบบแต่ไม่ได้นำมาใช้เนื่องจากสงครามยังคงดำเนินอยู่ ส่วนทางรัฐบาลมีการใช้ธงดำเหลืองของออสเตรียและธงไตรรงค์แดงขาวเขียวของฮังการี
ธงดำเหลืองถือเป็นตัวแทนของรัฐออสเตรีย ส่วนรัฐฮังการีไม่มีธงชาติเป็นของตนเองตามกฎหมาย ตามที่ข้อตกลงโครเอเชีย–ฮังการี (มาตรา 62 และ 63) ซึ่งเป็นการควบรวมกิจการภายในระหว่างโครเอเชียและฮังการี ได้ระบุไว้ว่าการใช้สัญลักษณ์ของทั้งโครเอเชียและฮังการีจะต้องเป็นไปตามลำดับนี้ ตัวอย่างเช่น เมื่อใดก็ตามที่รัฐสภาฮังการี-โครเอเชียจัดการประชุมที่บูดาเปสต์ ธงของทั้งโครเอเชียกับฮังการีจะถูกชักขึ้นบนอาคารรัฐสภาบูดาเปสต์ ณ กรุงเวียนนา บริเวณด้านหน้าพระราชวังเชินบรุนมีการชูธงดำเหลืองเพื่อเป็นตัวแทนของซิสไลทาเนีย (รัฐออสเตรีย) ในขณะที่อีกฝั่งจะมีการชูธงของทั้งโครเอเชียและฮังการีเพื่อเป็นตัวแทนของทรานส์ไลทาเนีย (รัฐฮังการี) ฮังการีใช้ธงไตรรงค์แดงขาวเขียวที่ประดับด้วยตราแผ่นดินของฮังการีเป็นธงประจำรัฐ ซึ่งธงรูปแบบนี้มักได้รับการเปรียบเปรยว่าเป็นตัวแทนของดินแดนแห่งมงกุฎฮังการีทั้งมวล สำหรับธงเรือราษฎร์คู่ถูกใช้เป็นธงประจำกงสุลตามพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1869 ใช้งานจริงเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1869 อย่างไรก็ตาม สถานอัครราชทูตยังคงชูธงดำเหลืองของออสเตรียควบคู่ไปกับธงแดงขาวเขียวของฮังการี ส่วนสถานเอกอัครราชทูตชูธงชาติทั้งสองควบคู่ไปกับธงพระอิสริยยศ

**ธงประจำชาติหรือรัฐ**

**ธงพระอิสริยยศ**

**ธงเรือ**

**ธงเรือราษฎร์**

**ธงนาวี**

**ธงประจำดินแดน**
นอกจากนั้น ยังมีการใช้ธงประจำดินแดนต่าง ๆ ภายในจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีดังนี้

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ธงชาติในอดีต 
หมวดหมู่:จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
พินัยกรรมของเลนิน

พินัยกรรมของเลนิน หรือ จดหมายถึงที่ประชุม (Письмо к съезду) เป็นเอกสารที่วลาดีมีร์ เลนินเขียนในปลาย ค.ศ. 1922 ถึงต้น ค.ศ. 1923 ในพินัยกรรม เลนินเสนอให้เปลี่ยนแปลงโครงสร้างองค์กรปกครองของสหภาพโซเวียต เมื่อรับรู้ได้ถึงความตายที่กำลังคืบเข้ามา เขายังวิจารณ์ผู้นำบอลเชวิคทั้ง กรีโกรี ซิโนเวียฟ เลฟ คาเมเนฟ เลออน ทรอตสกี นีโคไล บูฮาริน เกออร์กี เปียตาคอฟ และ โจเซฟ สตาลิน เขาเตือนถึงความเป็นไปได้ที่ผู้นำพรรคจะเกิดความแตกแยกระหว่างทรอตสกีและสตาลิน หากไม่มีมาตรการที่เหมาะสมเพื่อป้องกันสิ่งนี้ ในคำลงท้าย เขายังเสนอแนะให้โจเซฟ สตาลินออกจากตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์รัสเซีย แม้ว่าจะมีคำถามทางประวัติศาสตร์บางประการเกี่ยวกับที่มาของเอกสาร แต่มุมมองส่วนใหญ่ก็คือเอกสารดังกล่าวเขียนโดยเลนิน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Lenin's Last Testament (text)-  On the suppressed Testament of Lenin by Leon Trotsky (written in December 1932, published in 1934, sometimes incorrectly dated as 1926)
หมวดหมู่:วลาดีมีร์ เลนิน
เยแม็ก

เยแม็ก (예맥; 濊貊) เป็นกลุ่มชนเผ่าโบราณในคาบสมุทรเกาหลีตอนเหนือและแมนจูเรียที่นักวิชาการหลายคนถือเป็นบรรพบุรุษของชาวเกาหลีในปัจจุบัน iGENEA บริการลำดับวงศ์ตระกูลชั้นนำของยุโรป รายงานว่าการวิจัยล่าสุดในปัจจุบันเสนอแนะว่า "ชาวเกาหลีสมัยใหม่สืบทอดมาจากชาวเยแม็ก" เยแม็กมีความเกี่ยวข้องทางบรรพบุรุษกับอาณาจักรเกาหลีหลายแห่ง เช่น โชซ็อนโบราณ, พูยอ, โคกูรยอ และชนเผ่าต่าง ๆ อย่าง อกจอ, ทงเย (เย), ยังแม็ก (양맥; 梁貊) และโซซูแม็ก (소수맥; 小水貊)

**สิ่งสืบทอด**
ข้อมูลในซัมกุก ซากี บันทึกว่า ชิลลาได้รับการสถาปนาเป็นสมาพันธรัฐของหกตระกูลที่ประกอบด้วยผู้อพยพจากโชซ็อนโบราณ และพระราชลัญจกรแห่งเย (예왕지인; 濊王之印) เดิมกษัตริย์แห่งพูยอเคยใช้งาน ถูกค้นพบที่ชิลลาใน ค.ศ. 19 และเป็นตัวแทนของพระเจ้านัมแฮแห่งชิลลา นอกจากนี้ ยังเชื่อกันว่าโคกูรยอ แพ็กเจ พูยอ และกายาสืบต้นตอจากกลุ่มชนเผ่าเยแม็ก
ประมาณการว่าการแทนที่เยแม็กและภาษาโชซ็อนโบราณ ซึ่งอยู่ในตำแหน่งสูงกว่าในสามอาณาจักร เริ่มเร็วขึ้นผ่านการเคลื่อนไหวลงใต้ของผู้คนทางเหนือในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 3
วัฒนธรรมเยแม็กอาจมองเป็นบรรพบุรุษของวัฒนธรรมเกาหลีสมัยใหม่ และอาณาจักรหลายแห่งในเกาหลีและบางส่วนของจีนตะวันออกเฉียงเหนือ นักประวัติศาสตร์ชาตินิยมบางคน อย่าง Yeo Ho-kyu โต้แย้งว่า ต้นกำเนิดของชาวเกาหลีมาจากกลุ่มชนเผ่าเยแม็ก
Sang-Yil Kim นักประวัติศาสตร์ อ้างว่าชนเผ่าเยแม็กของเกาหลีมีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมจีนยุคต้น เขาเสนอแนะว่าชนเผ่าเยแม็กมีผลกระทบทางวัฒนธรรมขนาดใหญ่ต่อเอเชียตะวันออก และอย่างน้อยมีทงอี๋บางส่วนที่มีต้นกำเนิดจากเกาหลีดั้งเดิม

**ดูเพิ่ม**
 ประวัติศาสตร์เกาหลี- ประวัติศาสตร์แมนจูเรีย- รายพระนามพระมหากษัตริย์เกาหลี- โชซ็อนโบราณ- อาณาจักรพูยอ- โคกูรยอ

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เกาหลียุคต้น
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์แมนจูเรีย
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประวัติศาสตร์จีน
บีจีเอ็ม-71 โท

บีจีเอ็ม-71 โท (BGM-71 TOW) เป็นอาวุธปล่อยต่อต้านรถถังนำวิถีด้วยเส้นลวด สัญชาติสหรัฐอเมริกา ปัจจุบันผลิตโดยเรย์เธียน เริ่มพัฒนาในช่วงทศวรรษที่ 1960 โดยฮิวจ์ แอร์คราฟท์ เพื่อทดแทนขีปนาวุธรุ่นก่อนหน้าอย่างเอ็มจีเอ็ม-21 เอ (SS.10) และ เอ็มจีเอ็ม-32 เอ (ENTAC) โดยเพิ่มระยะยิง ประสิทธิภาพหัวรบ ระบบควบคุมกึ่งอัตโนมัติในระยะสายตา (SACLOC) และติดตั้งกล้องอินฟราเรดสำหรับใช้งานในเวลากลางคืน
โท ผลิตขึ้นครั้งแรกในปี 1970 และกลายเป็นขีปนาวุธนำวิถีต่อต้านรถถังที่ใช้งานแพร่หลายทั่วโลก สามารถใช้งานได้ทั้งทหารราบ ติดตั้งบนยานพาหนะ และเฮลิคอปเตอร์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 From early developmental XBGM-71 testing to the BGM-71A TOW- FM 3-22.34 US Marines Field Manual- M-220 Tube-launched, Optically tracked, Wire-guided missile (TOW)- More information at Designation Systems.net- Discovery Channel program on "Modern Missiles" with best video information on TOW today. TOW part starts at two minutes- TOW 2A Wireless- TOW 2B Aero Wireless- TOW Bunker Buster Wireless- Tube-Launched, Optically-Tracked, Wire-Guided (TOW) Missiles
หมวดหมู่:อาวุธปล่อยผิวพื้นสู่ผิวพื้น
เดอะเกมอะวอดส์ 2023

งานประกาศรางวัลเดอะเกมอะวอดส์ 2023 (The Game Awards 2023) เป็นงานมอบรางวัลที่ยกย่องวิดีโอเกมที่ดีที่สุดของปี 2566 งานนี้ผลิตและดำเนินรายการโดยเจฟฟ์ ไคลีย์ ผู้สร้างและโปรดิวเซอร์ของเดอะเกมอะวอดส์ และจัดขึ้นกับผู้ชมที่ได้รับเชิญที่พีค็อกเธียเตอร์ นครลอสแอนเจลิสในวันที่ 7 ธันวาคม 2566 ซิดนี กู๊ดแมนทำหน้าที่เป็นพิธีกรก่อนเริ่มงาน กิจกรรมนี้ได้รับการถ่ายทอดสดผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์หลายแห่งทั่วโลก มีการแสดงดนตรีจากวง Old Gods of Asgard และการนำเสนอจากแขกรับเชิญคนดัง เช่น ทิโมธี ชาลาเมต์ คริสโตเฟอร์ จัดจ์ และแมทธิว แม็คคอนาเฮย์
เกม บอลเดอส์เกต 3 เป็นผู้นำรายการด้วยการได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง 9 สาขาและชนะ 6 สาขา รวมถึงรางวัลเกมแห่งปีและรางวัลการแสดงยอดเยี่ยมสำหรับนีล นิวบอน มีเกมใหม่หลายเกมได้รับการประกาศในระหว่างการแสดง รวมถึง Marvel's Blade Lost Records: Bloom & Rage และ Visions of Mana นักข่าววิพากษ์วิจารณ์งานประกาศรางวัลว่าจัดลำดับความสำคัญของการประกาศและคนดังมากกว่ารางวัล และการไม่รับรู้ถึงการเลิกจ้างในอุตสาหกรรมและวิกฤตด้านมนุษยธรรมในฉนวนกาซาที่กำลังดำเนินอยู่

**เกมที่ได้รับรางวัลและเกมที่ได้รับการเสนอชื่อ**

**รางวัล**
เกมที่ได้รับรางวัลจะแสดงเป็นอันดับแรก เน้นด้วยตัวหนา และระบุด้วยกริชคู่ ()

**อีสปอร์ตและครีเอเตอร์**
Rémy "XTQZZZ" Quoniam จาก Team Vitality ขอให้ถอนการเสนอชื่อเขาออกจากรางวัลผู้ฝึกสอนอีสปอร์ตยอดเยี่ยม เนื่องจากเขาไม่ได้เป็นโค้ชเกมมืออาชีพใด ๆ ใน พ.ศ. 2566

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:งานประกาศรางวัลเดอะเกมอะวอดส์
หมวดหมู่:วิดีโอเกมใน พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:เหตุผลวิบัติโดยกำเนิด

เป็นเหตุผลวิบัติเพราะประเมินว่าถูกหรือผิดโดยอาศัยกำเนิด/แหล่งที่มา
หมวดหมู่:เหตุผลวิบัติโดยประเด็น
คณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีน

คณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมือง (Politburo Standing Committee; PSC) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า คณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมืองแห่งคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน (Standing Committee of the Political Bureau of the Central Committee of the Communist Party of China) เป็นคณะกรรมาธิการที่ประกอบด้วยผู้นำระดับสูงของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ในอดีตจะประกอบด้วยสมาชิก 5–11 คน แต่ในปัจจุบันมีสมาชิกเจ็ดคน วัตถุประสงค์อย่างเป็นทางการคือ เพื่อดำเนินการหารือเกี่ยวกับนโยบายและตัดสินใจในประเด็นสำคัญ เมื่อคณะกรมการเมืองซึ่งเป็นหน่วยงานตัดสินใจที่ใหญ่กว่าไม่อยู่ในการประชุม ตามรัฐธรรมนูญของพรรค เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีนจะต้องเป็นสมาชิกของคณะกรรมาธิการประจำกรมการเมืองด้วย
ตามรัฐธรรมนูญของพรรค คณะกรรมาธิการกลางพรรคจะเป็นผู้เลือกคณะกรรมาธิการสามัญ อย่างไรก็ตาม ในทางปฏิบัตินี่เป็นเพียงพิธีการเท่านั้น เนื่องจากวิธีการกำหนดสมาชิกนั้นพัฒนาไปตามกาลเวลา ในทางกลับกัน คณะกรมการเมืองจะเลือกคณะกรรมาธิการสามัญผ่านการเจรจาลับ คณะกรรมธิการสามัญทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางของอำนาจและความเป็นผู้นำของพรรคคอมมิวนิสต์จีน และมีสมาชิกตั้งแต่ 5–9 คน ในยุคเหมา เจ๋อตง เหมาจะเลือกและปลดสมาชิกเอง และในยุคเติ้ง เสี่ยวผิง ผู้อาวุโสของพรรคจะปรึกษาหารือเพื่อกําหนดสมาชิกพรรคในคณะกรรมาธิการที่ปรึกษาส่วนกลาง นับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา สมาชิกภาพของคณะกรมการเมืองได้รับการพิจารณาผ่านการพิจารณาและการเลือกตั้งอย่างไม่เป็นทางการโดยสมาชิกปัจจุบันและในอดีตของทั้งคณะกรมการเมืองและคณะกรรมการสามัญ
ในทางทฤษฎี คณะกรรมาธิการสามัญจะขึ้นตรงต่อคณะกรมการเมือง ซึ่งจะขึ้นตรงต่อคณะกรรมาธิการกลางพรรคที่ใหญ่กว่าตามลำดับ แต่ในทางปฏิบัติ คณะกรรมาธิการสามัญจะมีอำนาจเหนือหน่วยงานที่กล่าวข้างต้น นอกจากนี้ เนื่องจากจีนเป็นรัฐพรรคการเมืองเดียว การตัดสินใจของคณะกรรมาธิการสามัญจึงมีผลบังคับตามกฎหมาย สมาชิกภาพได้รับการจับตามองอย่างใกล้ชิดจากทั้งสื่อระดับชาติและผู้สังเกตการณ์ทางการเมืองในต่างประเทศ ในอดีต บทบาทของคณะกรรมาธิการสามัญมีการเปลี่ยนแปลงและวิวัฒนาการไป ตัวอย่างเช่น ในช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรม คณะกรรมาธิการสามัญแทบจะไม่มีอำนาจเลย
สมาชิกของคณะกรรมาธิการสามัญได้รับการจัดอันดับตามลำดับผู้นำอย่างเคร่งครัด ในอดีต เลขาธิการ (หรือประธานพรรค) จะอยู่ในอันดับแรก การจัดอันดับของผู้นำคนอื่น ๆ มีการเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา ตั้งแต่ปีคริสต์ทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา เลขาธิการใหญ่ ประธานาธิบดี นายกรัฐมนตรี รองนายกรัฐมนตรีลำดับที่หนึ่ง ประธานสภาประชาชนแห่งชาติ ประธานสภาที่ปรึกษาทางการเมืองประชาชนจีน เลขาธิการคณะกรรมาธิการสอบวินัยส่วนกลาง ซึ่งเป็นหน่วยงานต่อต้านการทุจริตของพรรค และเลขาธิการลำดับที่หนึ่งของสำนักเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน ก็เป็นสมาชิกของคณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมืองมาโดยตลอด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พรรคคอมมิวนิสต์จีน
คณะกรรมาธิการสามัญ
ประเทศจีน กรมการเมืองแห่งพรรคคอมมิวนิสต์
กรมการเมือง
มาร์ก กุก

มาร์ก กุก (Marc Coucke; 27 มกราคม ค.ศ. 1965 – ) เป็นนักธุรกิจ, มหาเศรษฐี และบุคคลสำคัญด้านสื่อชาวเบลเยียม ผู้ก่อตั้งอดีตบริษัทเภสัชกรรมโอเมกาฟาร์มาในดัชนีตลาดหุ้นเบล20 เขาได้แผ่ผลประโยชน์ทางธุรกิจของเขาไปยังหลายภาคส่วน รวมถึงงานศิลปะ ผ่านทางบริษัทกามาคูกาของเขา และกีฬาผ่านการเป็นเจ้าของร่วมและการสนับสนุนทีมจักรยานซูดาล ควิก-สเตป ซึ่งเป็นทีมอาชีพของสหภาพจักรยานระหว่างประเทศ รวมถึงเป็นผู้สนับสนุนสโมสรกีฬาโอลิมปิกลีลฝั่งลีกเอิง และเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของราชสโมสรกีฬาอันเดอร์เลคต์ที่เป็นทีมลีกอาชีพของเบลเยียม

**การศึกษา**
มาร์ก กุก ศึกษาที่วิทยาลัยเซนต์บาร์บาราในเมืองเกนต์ ก่อนเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเกนต์ (เกนต์ ประเทศเบลเยียม) ซึ่งเขาศึกษาด้านเภสัชกรรม ต่อมา เขาได้รับปริญญาโทสาขาการจัดการทั่วไปจากโรงเรียนการจัดการเฟลริกเลอเฟินเกนต์
ภาพเหมือนมาร์ก กุก โดยวิลลี บอสเซม ผู้เป็นศิลปินชาวเบลเยียม

**ประวัติ**
ใน ค.ศ. 1987 เขาได้ร่วมก่อตั้งบริษัทโอเมกาฟาร์มาร่วมกับอีวอง วังเดอวูเชล บริษัทยาเบลเยียมแห่งนี้เติบโตอย่างรวดเร็ว และใน ค.ศ. 2006 ได้มีพนักงานสามพันคนในขณะที่ดำเนินงานในสามสิบประเทศ เขาดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการของโอเมกาฟาร์มาจนถึงวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2006 และกลับมาดำรงตำแหน่งในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2008 แม้ว่าโปรไฟล์ธุรกิจของเขาจะแสดงให้เห็นถึงความสำเร็จที่สำคัญ แต่ก็มีความล้มเหลวที่ได้รับการเผยแพร่อย่างกว้างขวาง ซึ่งรวมถึงการเปิดตัวชิปโทรศัพท์อี-เวฟส์ ของโอเมกาฟาร์มาใน ค.ศ. 2008 ที่ถูกเก็บคืนหลังจากเปิดตัวได้ไม่นานเนื่องจากใช้งานไม่ได้ ส่วนในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2021 กุกร่วมกับกองทุนเพื่อการลงทุนวอเตอร์แลนด์ได้ถูกตัดสินลงโทษให้จ่ายเงิน 266 ล้านยูโร ให้แก่บริษัทยาเพอริโกในข้อพิพาทเรื่องการเข้าครอบครองกิจการโอเมกาฟาร์มา
หลังจากขายบริษัทโอเมกาฟาร์มา กุกได้กลายเป็นนักลงทุนรายใหญ่ในธุรกิจส่วนใหญ่ในประเทศเบลเยียมร่วมกับบริษัทการลงทุนอาลีโคลของเขาในหลายภาคส่วน เช่น อสังหาริมทรัพย์, การก่อสร้าง, ยา, เทคโนโลยี, อุตสาหกรรมอาหาร และความบันเทิง โดยในเมืองดูร์บุย เขาเป็นเจ้าของแอดเวนเจอร์แวลลีย์ ซึ่งเป็นสนามกอล์ฟ, “เลอซองกลีเยร์เดอาร์แดน” ซึ่งเป็นโรงแรมห้าดาว และ "เลชาดองเดอดูร์บุย" ซึ่งเป็นสวนสำหรับวันหยุดที่มีกระท่อม 237 หลัง ส่วนสิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือการเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่และประธานสโมสรฟุตบอลเบลเยียมอย่างราชสโมสรกีฬาอันเดอร์เลคต์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 ในขณะที่เขาเคยทำสิ่งนี้กับกาเฟ โอสเตนเดอ มาก่อนใน ค.ศ. 2013
ใน ค.ศ. 2007 เขาได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกคณะกรรมการตัดสินการแข่งในรายการโทรทัศน์เดอเบเดงเกอส์

**ชีวิตส่วนตัว**
มาร์ก กุก แต่งงานแล้วและมีลูกสาวสองคน เขาอาศัยอยู่ในคฤหาสน์ไมล์เอเกอที่ได้รับการปรับปรุงใหม่ในคริสต์ศตวรรษที่สิบแปดในเทศบาลเมเริลเบเกอทางตะวันออกของแฟลนเดอส์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 couckemarc-  Alychlo investment company
หมวดหมู่:มหาเศรษฐีชาวเบลเยียม
ลี้ (นามสกุลเวียดนาม)

ไฟล์:Lý (李) family Vietnamese Five Colours Flag.svg|230px|thumb|ธงประจำตระกูลเวียดนามมีพื้นฐานมาจากธรรมเนียมธงห้าสีเวียดนามที่ได้มาจากจารีตจีนดั้งเดิมเกี่ยวกับ "ธาตุทั้งห้า" โดยมีนามสกุลเวียดนามอักษรจื๋อฮ้านในช่องสีแดงกลางผืนธง
ลี้ (Lý, จื๋อฮ้าน: 李, ) เป็นนามสกุลของชาวเวียดนามซึ่งพบบ่อยที่สุดเป็นอันดับที่ 14 และเป็นนามสกุลของชาวอเมริกันที่พบบ่อยที่สุดอันดับที่ 1,176 ตามการสำรวจสำมะโนประชากรของสหรัฐ พ.ศ. 2553

**ที่มา**
นามสกุลลี้ มีที่มาตามตำนานในประเทศจีน โดยสืบทอดมาจากตำแหน่งต้าหลี่ (大理) ของ เกาเหยา (臯陶, Gāo Yáo) ที่ปรึกษาทางการเมืองในสมัยราชวงศ์เซี่ย ซึ่งเดิมเขียนด้วยอักษรจีนต่างรูปกัน (理) มีการกล่าวอ้างว่าเล่าจื๊อ ผู้ก่อตั้งลัทธิเต๋ามีชื่อเดิมว่า หลีเอ่อร์ (李耳, Lǐ Ěr) เป็นบุคคลในประวัติศาสตร์คนแรกที่ใช้นามสกุลนี้และเป็นไปได้ว่าเป็นบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งสกุล
นามสกุลลี้ ปรากฏขึ้นครั้งแรกในเวียดนามคือนามของ ลี้ อง จ่อง (Lý Ông Trọng, จื๋อฮ้าน: 李翁仲) แม่ทัพในช่วงปลายรัชสมัยของหุ่ง เสว่ เวือง (Hùng Duệ Vương, จื๋อฮ้าน: 雄睿王) ประมาณ 200 ปีก่อนคริสตศักราช
จักรพรรดิลี้ ท้าย โต๋ (Lý Thái Tổ, จื๋อฮ้าน: 李太祖) สถาปนาราชวงศ์ลี้ (Nhà Lý, จื๋อฮ้าน: 李朝) ซึ่งปกครองเวียดนามตั้งแต่ ค.ศ. 1009 ถึง 1225

**บุคคล**
 ลี้ อง จ่อง (Lý Ông Trọng, 李翁仲)- ลี้ ท้าย โต๋ (Lý Thái Tổ, 李太祖) ผู้สถาปนาเมืองฮานอยใน ค.ศ. 1010- ลี้ ตื่อ เตียน (Lý Tự Tiên, 李嗣先) ผู้นำชาวอันนัม ต่อต้านการปกครองของราชวงศ์ถังใน ค.ศ. 687

**ดูเพิ่ม**
 หลี่ (นามสกุลจีน)- อี (นามสกุลเกาหลี)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 url-status=live - work=TuoiTre Online
หมวดหมู่:นามสกุลเวียดนาม
ข้ามภูผาหาญท้าลิขิตรัก

ข้ามภูผาหาญท้าลิขิตรัก (จีน: 一念关山) (A Journey To Love)เป็นละครโทรทัศน์ผ่านสัญญาณต่อเนื่องจีน นำแสดงโดยหลิว ซือซือและหลิว อวี่หนิงออกอากาศตอนแรกในวันที่ 28 พฤศจิกายน 2023 ทางอ้ายฉีอี้ในเวลา 18:00 น.(เวลามาตรฐานจีน)ออกอากาศถึงวันที่ 23 ธันวาคม 2023

**เรื่องย่อ**
เก้าแคว้นในจงหยวนต่างอยู่กันอย่างเป็นเอกเทศ โดยมี แคว้นอัน และ แคว้นอู๋ เป็นสองแคว้นที่ทรงอิทธิพลมากที่สุด หลี่สุ่น (รับบทโดย หยินจูเซิง) ฮ่องเต้แคว้นอัน รักการต่อสู้และละโมบในสมบัติ หลายปีมานี้รุกรานแว่นแคว้นข้างๆ กัน นับครั้งไม่ถ้วนโดยเฉพาะ แคว้นอู๋ ที่ขึ้นชื่อว่าอุดมสมบูรณ์ ราษฎรกินดีอยู่ดีมากที่สุด ฮ่องเต้แคว้นอันจึงต้องการครอบครอง และเปิดศึกทำสงครามกันกับ หยางสิงหย่วน(รับบทโดย จางเทียนหยาง) ฮ่องเต้แคว้นอู๋ เหรินหรูอี้ (รับบทโดย หลิวซือซือ) อดีตทูตฝ่ายซ้ายของแคว้นอัน ผู้ซึ่งโชคชะตาพลิกผันจนได้กลายมาเป็นสมาชิกคณะผู้แทนต้อนรับแคว้นอู๋ ร่วมกับ หนิงหย่วนโจว (รับบทโดย หลิวอวี่หนิง) ผู้นำของศาลหกวิถีของแคว้นอู๋

**ตัวละคร**
 หลิวซือซือ รับบทเป็น เหรินหรูอี้ และ เหรินซิน
องครักษ์ชุดแดงของแคว้นอัน- หลิวอวี่หนิง รับบทเป็น นิ่งหย่วนโจว 
อดีตผู้บัญชาการหน่วยหกวิถี แคว้นอู๋- ฟางอี้หลุน รับบทเป็น อวี๋สือซาน- เหอหลานโต้ว รับบทเป็น องค์หญิงหยางอิ๋ง- เฉินโย่วเหวย รับบทเป็น หยวนลู่- หวังอีเจ๋อ รับบทเป็น เฉียนเจา  
องครักษ์ฮ่องเต้แคว้นอู๋- เฉินเฮ่าอวี่ รับบทเป็น ฉู่เยว่- หยินจูเซิง รับบทเป็น หลี่สุ่น ฮ่องเต้แคว้นอัน (อันตี้)- จางเทียนหยาง รับบทเป็น หยางสิง หย่วน ฮ่องเต้แคว้นอู๋ (อู๋ตี้)- เฉินตู้หลิง รับบทเป็น เซียวเหยียนฮองเฮาแคว้นอู๋- จางหัวเสิ่น รับบทเป็น หลี่ถงกวง- เย่เสี่ยวเว่ย รับบทเป็น องค์ชายใหญ่แคว้นอัน- หยวนรั่วหัง รับบทเป็น องค์ชายรองแคว้นอัน- อู๋หง รับบทเป็น จ้าวจี้ 
ผู้บัญชาการหน่วยหกวิถี แคว้นอู๋- เย่ชิง รับบทเป็น หลิงหลง
องครักษ์ชุดแดงของแคว้นอัน

**เพลงประกอบต้นฉบับ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 7761749335- 35797771-  一念關山 –愛奇藝
หมวดหมู่:กำเนิดนักรบมังกร

หมวดหมู่:วรรณกรรมเยาวชน
หมวดหมู่:มังกรในวัฒนธรรมประชานิยม
หมวดหมู่:คนแคระในวัฒนธรรมประชานิยม
ดั่งดวงหฤทัย

ดั่งดวงหฤทัย เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติก คอมเมดี้ ที่สร้างจากบทประพันธ์ของลักษณวดี อีกหนึ่งนามปากกาของคุณหญิงวิมล ศิริไพบูลย์ ศิลปินแห่งชาติผู้ล่วงลับโดยถูกนำมาสร้างแล้วทั้งหมด 3 ครั้ง ครั้งแรกเมื่อปี 2539 สร้างโดยดาราวิดีโอ ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 จากการกำกับของสยม สังวริบุตร และสมชาย สังข์สวัสดิ์ นำแสดงโดยศรราม เทพพิทักษ์ แสดงเป็น เจ้าหลวงรังสิมันต์, มีเรีย เบนเนเดดตี้ แสดงเป็น เจ้าหญิงทรรศิกา, โอลิเวอร์ พูพาร์ท แสดงเป็น เจ้าชายทยุติธร, เกวลิน คอตแลนด์ แสดงเป็น เจ้าหญิงมณิสรา, กษาปณ์ จำปาดิบ แสดงเป็น ราชิด และฉัตรมงคล บำเพ็ญ แสดงเป็น เบนลี ออกอากาศระหว่างวันที่ 2 กันยายน ถึง 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 มีจำนวนทั้งสิ้น 20 ตอน ซึ่งละครในเวอร์ชั่นนี้ มนฤดี ยมาภัย อดีตนางเอกชื่อดังได้ทำหน้าที่เป็นประชาสัมพันธ์กองถ่าย ก่อนที่จะแสดงละครโทรทัศน์เรื่องสุดท้ายในชีวิตการแสดงในปีถัดมา
ต่อมาในปี 2550 สร้างโดยโพลีพลัส ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เช่นเดิม จากการกำกับของผิน เกรียงไกรสกุล นำแสดงโดยศุกลวัฒน์ คณารศ แสดงเป็น เจ้าหลวงรังสิมันต์, อุษามณี ไวทยานนท์ แสดงเป็น เจ้าหญิงทรรศิกา, วงศกร ปรมัตถากร แสดงเป็น เจ้าชายทยุติธร, คะนึงนิจ จักรสมิทธานนท์ แสดงเป็น เจ้าหญิงมณิสรา, ธนพล นิ่มทัยสุข แสดงเป็น ราชิด, และณัฐวัฒน์ เปล่งศิริวัธน์ แสดงเป็น เบนลี ออกอากาศระหว่างวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ถึง 19 มกราคม พ.ศ. 2551
และครั้งที่ 3 ในปี 2563 สร้างโดยบริษัทฮูแอนด์ฮู ออกอากาศทางช่อง 3 เอชดี จากการกำกับของรัญญา ศิยานนท์ ซึ่งร่วมแสดงในบท พระนมมาลัย นำแสดงโดยเจษฎาภรณ์ ผลดี แสดงเป็น เจ้าหลวงรังสิมันต์, คิมเบอร์ลี่ แอน โวลเทมัส แสดงเป็น เจ้าหญิงทรรศิกา, ฐากูร การทิพย์ แสดงเป็น เจ้าชายทยุติธร และมทิรา ตันติประสุต แสดงเป็น เจ้าหญิงมณิสรา พร้อมกันนี้ยังได้พิเชษฐ์ไชย ผลดี น้องชายของเจษฎาภรณ์กลับมาแสดงละครอีกครั้งในรอบ 6 ปีโดยแสดงเป็น เบนลี ราชองครักษ์คนสนิทของเจ้าหลวงรังสิมันต์ ซึ่งละครในเวอร์ชั่นนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อฉลองครบรอบ 50 ปีของทางช่อง 3 โดยได้มีการเปิดตัวอย่างยิ่งใหญ่เมื่อกลางเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563

**นักแสดง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2539
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3 เอชดี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 7
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยโพลีพลัส
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย รัญญา ศิยานนท์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 1990
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2000
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยดาราวิดีโอ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย ผิน เกรียงไกรสกุล
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่ถ่ายทำในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่ถ่ายทำในประเทศออสเตรีย
นางงามนานาชาติ 1965

นางงามนานาชาติ 1965เป็นการจัดประกวดครั้งที่ 6 ของ นางงามนานาชาติ มีผู้เข้าประกวด 44 คน ผู้ชนะคือ อิงกริด ฟิงเงอร์ จาก เยอรมนี

**ผลการประกวด**

**ตำแหน่ง**

**รางวัลพิเศษ**

**ผู้เข้าประกวด**
ผู้เข้าประกวดทั้ง44คนเข้าร่วมการประกวดครั้งนี้

**เพิ่มเติม**

**ถอนตัว**
 Dominican Republic - ไม่มีการจัดประกวด- Liberia - ไม่มีการจัดประกวด

**เปลี่ยนชื่อ**
 Malaya เริ่มเข้าประกวดด้วยชื่อ Malaysia.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Pageantopolis - Miss International 1965
นรรมทา พจาโอ อางโทลนะ

เขื่อนสรทาร สโรวาร
นรรมทา พจาโอ อางโทลนะ (อักษรโรมัน: Narmada Bachao Andolan) เป็นขบวนการทางสังคมในประเทศอินเดีย ที่นำโดยชาวชนเผ่า (อาทิวาสี), เกษตรกร, นักเคลื่อนไหวด้านสิ่งแวดล้อม และ สิทธิมนุษยชน เพื่อต่อต้านโครงการการสร้างเขื่อนขนาดใหญ่จำนวนมากตามแม่น้ำนรรมทา ซึ่งไหลผ่านรัฐคุชราต มัธยประเทศ มหาราษฏระ ของประเทศอินเดีย 
เขื่อนสรทาร สโรวาร ในรัฐคุชราต เป็นหนึ่งในเขื่อนที่ใหญ่ที่สุดบนแม่น้ำนรรมทา และเป็นหนึ่งในเป้าหมายหลักของขบวนการในระยะแรก เขื่อนนี้ป็นส่วนหนึ่งของโครงการเขื่อนแม่น้ำนรรมทา (Narmada Dam Project) ซึ่งมีเป้าหมายหลักเพื่อให้การชลประทานและไฟฟ้าแก่ผู้คนในรัฐต่าง ๆ ที่แม่น้ำไหลผ่าน รูปแบบการรณรงค์ของนรรมทา พจาโอ อางโทลนะ มีทั้งการดำเนินการในชั้นศาล, การอดอาหารประท้วง การเดินขบวน และการรวบรวมการสนับสนุนจากบุคคลมีชื่อเสียงในวงการศิลปะและภาพยนตร์ ขบวนการนี้ ตลอดจนผู้นำคนสำคัญ เมธา ปัฏกร และ บาบา อามเต ได้รับรางวัลไรต์ไลฟลิฮูดในปี 1991
ตามแผนของรัฐบาลอินเดียในปี 1979 มีการวางแผนก่อสร้างเขื่อนตามแม่น้ำนรรมทาขึ้น ประกอบด้วยเขื่อใหญ่ 30 แห่ง, กลาง 135 แห่ง, เล็ก 3000 แห่ง ภายใต้ข้อสันนิษฐานว่าเขื่อนในโครงการจะช่วยผันน้ำให้แก่ประชากรราวสี่สิบล้านคนในพื้นที่ และสร้างกระแสไฟฟ้าสำหรับพื้นที่โดยรอบ ในปี 1985 เมธา ปัฏกร และคณะ เดินทางเยือนเขื่อนสรทาร สโรวาร และพบว่าโครงการถูกพักเพื่อตรวจสอบโดยคำสั่งของกระทรวงสิ่งแวดล้อมและการป่าไม้ เนื่องจาก “ไม่สามารถเติมเต็มข้อกำหนดทางสิ่งแวดล้อมพื้นฐาน และขาดการสำรวจแผนที่สำคัญโดยสมบูรณ์” รวมถึงผู้ที่จะได้รับผลกระทบจากโครงการเขื่อนนี้ ไม่เคยได้รับข้อมูลเกี่ยวกับโครงการ ได้รับก็เพียงข้อเสนอในการบรรเทา ตลอดจนไม่เคยมีการสำรวจและปรึกษากับชาวบ้านในพื้นที่ คณะของเมธาได้ทำการค้นคว้าเพิ่มเติมจนท้ายที่สุดได้ข้อสรุปว่าหน่วยงานรัฐที่รับผิดชอบการสร้างเขื่อนไม่ได้ผ่านขบวนการตรวจสอบและประเมินที่เกี่ยวกับผลกระทบหลังการสร้างเขื่อน
นอกจากนรรมทา พจาโอ อางโทลนะ แล้ว ยังมีองค์การที่มีเป้าหมายร่วมกัน ทั้งในแง่ของการชดเชยผู้ที่ได้รับผลกระทบจากเขื่อนอย่างไม่เป็นธรรม ไปจนถึงในแง่ของการต่อต้านการสร้างเขื่อนไปเลย เช่น นรรมทา อสัรครัสตะ สมิติ (Narmada Asargrastha Samiti; નર્મદા અસરગ્રસ્ત સમિતિ) ในรัฐคุชราต, นรรมทา ฆาฏี นวนิรมาณ สมิตี (Narmada Ghati Nav Nirman Samiti; नर्मदा घाटी नवनिर्माण समिती) ในรัฐมัธยประเทศ และ นรรมทา ธรณครัสตะ สมิตี (Narmada Dharangrastha Samiti; नर्मदा धरणग्रस्त समिती) ในรัฐมหาราษฏระ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:องค์การในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิ่งแวดล้อมอินเดีย
จุนโกะ โนดะ

จุนโกะ โนดะ (野田順子; เกิด 29 มิถุนายน 1971) เป็นนักแสดงและนักร้องอิสระชาวญี่ปุ่นจากเขตนานิวะ จังหวัดโอซากะ เธอมักจะพากย์เสียงเด็กผู้หญิงและเด็กผู้ชาย เนื่องจากเธอเองอาศัยอยู่ที่โอซากะจนถึงอายุ 21 ปี เธอจึงพากย์เสียงตัวละครที่มีสำเนียงคันไซในบทบาทสมทบอีกด้วย

**ผลงานพากย์**
ถนนนักสู้ สู่ทีมเบสบอล -ชิเงโนะ โกโร่ - โทริโกะ -จิริน- เรื่องธรรมดาของเธอกับฉัน - มาโฮะ อิซาวะ- ลาสต์ เอ็กไซล์ - ดีโอ เอราเคลีย- บลีช - ทัตสึกิ อาริซาวะ, ชูโนะ- ยอดนักสืบโคนัน - เอสุเกะ ฮอนโด- ดิจิมอน แอดเวนเจอร์ 02 - วีมอน- ยูเรก้าเซเว่น:AO - บาร์เทนเดอร์- Fate/stay night - ชิโระ เอมิยะ (ตอนเด็ก)- Fate/stay night: Unlimited Blade Works - ชิโระ เอมิยะ (ตอนเด็ก)- Fate/Zero - ชิโระ เอมิยะ (ตอนเด็ก)- วันพีซ - ทาชิงิ, คัปปะ, ฮารุตะ, แฟรงกี้ (ตอนเด็ก)

**ภาพยนต์**
 One Piece Movie: The Desert Princess and the Pirates: Adventures in Alabasta (2007) - คัปปา- ดิจิมอน แอดเวนเจอร์: วิวัฒนาการครั้งสุดท้าย คิซึนะ (2020) - วี-มอน- ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ 02: จุดเริ่มต้น (2023) - วี-มอน

**วิดีโอเกมส์**
 อนุสรณ์โทคิเมกิ 2 (1999) – ฮิโนโมโตะ ฮิคาริ- อินุยาฉะ (2001) – ซูเอกิจิ- ดิจิมอน ReArise (2018) - วี-มอน- Arknights (2022) - แบล็คไนท์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ja- NODA_JUN- 390
หมวดหมู่:นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น