Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
คิงดอมฮาตส์ III

คิงดอมฮาตส์ III  (Kingudamu Hātsu Surī Kingdom Hearts III) เป็นวิดีโอเกมแอ็กชันเล่นตามบทบาทในปี 2019 ที่พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยสแควร์เอนิกซ์ สำหรับเพลย์สเตชัน 4, เอกซ์บอกซ์วัน และมีการพอร์ตลงไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ในภายหลัง เป็นเกมลำดับที่สิบสองในซีรีส์ คิงดอมฮาตส์ โดยเป็นบทสรุปของตำนานผู้แสวงหาความมืด หรือ "Dark Seeker Saga" ที่เริ่มต้นด้วยเกมต้นฉบับ ตัวเกมดำเนินเรื่องหลังจากเหตุการณ์ใน คิงดอมฮาตส์ทรีดี: ดรีมดรอปดิสแทนซ์ ซึ่งตัวเอกที่กลับมาคือโซระ ร่วมกับโดนัลด์ ดั๊ก, กูฟฟี่, คิงมิกกี้ และริคุ ในการค้นหาผู้พิทักษ์แห่งแสงทั้งเจ็ด ขณะที่พวกเขาพยายามขัดขวางแผนการของมาสเตอร์เซฮานอร์ท ซึ่งก่อกำเนิดหลังจากศัตรูในเกมหลักสองภาคแรก อันได้แก่ อันเซม ผู้แสวงหาความมืด และเซมนัส ถูกกำจัดตามลำดับ มาสเตอร์เซฮานอร์ทพยายามที่จะก่อสงครามคีย์เบลดครั้งที่สอง การเดินทางด้วยจุดประสงค์ดังกล่าวของกลุ่มตัวเอก ทำให้พวกเขาได้พบกับตัวละครและท่องไปในโลกที่สร้างจากการ์ตูนของดิสนีย์และพิกซาร์
แนวความคิดสำหรับการพัฒนาเกม คิงดอมฮาตส์ III เริ่มขึ้นในปี 2005 หลังจากเกม คิงดอมฮาตส์ II วางจำหน่ายในญี่ปุ่น และได้ประกาศการพัฒนาเกมในอีกแปดปีต่อมา หลังจากที่มีข่าวลือและการคาดเดาในช่วงหลายปีก่อนหน้านั้น ตัวเกมมีองค์ประกอบรูปแบบการเล่นที่คล้ายคลึงกับเกมหลักก่อนหน้า และขยายปาร์ตี้เป็นตัวละครทั้งหมด 5 ตัว นอกจากนี้ยังมีการโจมตีแบบใหม่ "Attraction Flow" ซึ่งได้แรงบันดาลใจมาจากเครื่องเล่นใน ดิสนีย์พาร์ก และรวมถึงมินิเกมที่ออกแบบโดยใช้แนวคิดจากการ์ตูนมิกกี้เมาส์สุดคลาสสิกของวอลต์ดิสนีย์โปรดักชัน ในรูปแบบของเกมจอภาพผลึกเหลวจากคริสต์ทศวรรษ 1980
คิงดอมฮาตส์ III วางจำหน่ายทั่วโลกในเดือนมกราคม 2019 และได้รับกระแสเชิงบวกจากนักวิจารณ์ ตัวเกมมียอดขายมากกว่าห้าล้านชุดภายในสัปดาห์แรกที่วางจำหน่าย กลายเป็นทั้งเกมที่ขายเร็วที่สุดและขายดีที่สุดในประวัติศาสตร์ของชุดเกม ส่วนเสริมเนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้ของเกมชื่อ คิงดอมฮาตส์ III รีมายด์ วางจำหน่ายในวันที่ 23 มกราคม 2020 สำหรับเพลย์สเตชัน 4 และในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2020 สำหรับเอกซ์บอกซ์วัน มีการพอร์ตลงไมโครซอฟท์ วินโดวส์ซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 30 มีนาคม 2021 พร้อมกับเกมอื่น ๆ ทั้งหมดในแฟรนไชส์ มีการประกาศพอร์ตเกมลงเวอร์ชันคลาวด์สำหรับนินเท็นโด สวิตช์ของเกมพร้อมเนื้อหาดาวน์โหลด  รีมายด์ ในเดือนตุลาคม 2021

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดสวิตช์
หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์วัน
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีฉากในสหรัฐ
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแอ็กชันเล่นตามบทบาท
หมวดหมู่:คิงดอมฮาตส์
ชุดกะลาสีของอาเคบิจัง

ชุดกะลาสีของอาเคบิจัง (lead=yes) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดยฮิโระ มังงะได้รับการเผยแพร่ออนไลน์ผ่านทางเว็บไซต์ Tonari no Young Jump ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2559 และได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 13 มังงะได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยโคลเวอร์เวิกส์ เรื่มออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2565

**สื่อ**

**มังงะ**
ชุดกะลาสีของอาเคบิจัง เขียนและวาดภาพประกอบโดยฮิโระ  มังงะได้รับการเผยแพร่ออนไลน์ผ่านทางเว็บไซต์ Tonari no Young Jump ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ในวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2559 มังงะเล่มแรกวางจำหน่ายในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2560 โดยในวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2564 มีการเปิดตัวเล่มที่ 9 สำนักพิมพ์รักพิมพ์ได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ในการแปลเป็นภาษาไทยในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2567

**อนิเมะ**
มังงะได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยโคลเวอร์เวิกส์ โดยถูกประกาศในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2564 โดยที่ Miyuki Kuroki รับหน้าที่กำกับซีรีส์ ขณะที่ Rino Yamazaki รับหน้าที่เขียนบทและดูแลสคริปต์ของซีรีส์ ออกแบบตัวละครโดย Megumi Kouno Kana Utatane รับหน้าที่แต่งเพลงประกอบซีรีส์ โดยซีรีส์อนิเมะเริ่มออกอากาศในวันที่ 9 มกราคม ถึงวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2565

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Manga official website ja- Anime official website ja- 24188
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวชีวิตโรงเรียน
หมวดหมู่:โคลเวอร์เวิกส์
หมวดหมู่:รักพิมพ์
หมวดหมู่:มิวส์ คอมมิวนิเคชัน
หมวดหมู่:อะนิเพล็กซ์
แม่แบบ:ตารางคะแนนเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2021/doc

== ตัวอย่าง**
 กลุ่ม เอ
กลุ่ม บี
กลุ่ม ซี
กลุ่ม ดี
กลุ่ม อี
กลุ่ม เอฟ
กลุ่ม จี
กลุ่ม เอช
กลุ่ม ไอ
กลุ่ม เจ
ทีมรองชนะเลิศ (โซนตะวันตก)
ทีมรองชนะเลิศ (โซนตะวันออก)

**การใช้งาน**

**ดูเพิ่ม ==
ตำบลแนซอร์

แนซอร์ (نصار) เป็นตำบลในอำเภอแอร์แวนด์เคนอร์ เทศมณฑลออบอดอน จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 28 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 5,275 คนใน 1,067 ครัวเรือน

**อ้างอิง ==
เชคูปุรา

เชคูปุรา (,  คุรมุขี: ਸ਼ੇਖ਼ੂਪੁਰਾ; Shekhupura หรือ Sheikhupura) เป็นเมืองในแคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน สร้างขึ้นโดยจักรพรรดิชะฮันคีร์แห่งจักวรรดิโมกุลในปี ค.ศ. 1607 เชคูปุราเป็นเมือวที่มีประชากรมากสุดอันดับที่ 16 ของประเทศ และเป็นศูนย์กลางการปกครองของอำเภอชื่อเดียวกัน เชคูปุราเป็นเมืองอุตสาหกรรมและเป็นปริมณฑล (satellite town) ของนครลาฮอร์ ซึ่งตั้งอยู่ห่างออกไป 38 กิโลมเตร

**ศัพทมูล**
เดิมทีภูมิภาคโดยรอบของเชคูปุรามีชื่อเรียกว่า วีรกครห์ (Virk Garh) หรือ วีรกะ (Virk) ซึ่งมาจากชาวจัต ชนเผ่าที่อาศัยดั้งเดิมในพื้นที่ หลังนรรเชคูปุราก่อตั้งขึ้นในปี 1607 โดยจักรวรรดิโมกุล จักรพรรดิชะฮันคีร์เป็นผู้ตั้งชื่อเมืองตามชื่อของตัวเอง ชื่อของเมืองปรากฏครั้งแรกในอัตชีวประวัติของชะฮันคีร์ Tuzk-e-Jahangiri ซึ่งเขาเรียกเมืองนี้ว่า ชะฮันคีรปุระ (Jehangir pura) ส่วนชื่อปัจจุบันของเมือง "เชคูปุรา" มาจากชื่อเล่นของชะฮันคีร์ซึ่งคือ เชคู (Shekhu) ซึ่งมารดาของชะฮันคีร์ (ภรรยาของจักรพรรดิอักบัร) เป็นผู้ตั้งให้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในแคว้นปัญจาบ
นิวคลีโอโปรตีน

ไฟล์:Nucleosome_structure.png|thumb|400x400px|
nucleosome ก็คือดีเอ็นเอที่รวมกับโปรตีนฮิสโตน
นิวคลีโอโปรตีน (nucleoprotein) เป็นโปรตีนที่สังยุคอยู่กับกรดนิวคลีอิก (ดีเอ็นเอหรือnowrap |อาร์เอ็นเอ)
เช่น nowrap |ไรโบโซม, nucleosome และ nucleocapsid

**เชิงอรรถและอ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  PRIDB Protein-RNA Interface Database
หมวดหมู่:โปรตีน
การประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ พ.ศ. 2564

การประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ พ.ศ. 2564 (2021 United Nations Climate Change Conference) หรือรู้จักในชื่อย่อ คอป 26 (COP26) เป็นการประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศครั้งที่ 26 จัดขึ้นที่กลาสโกว์ ประเทศสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 31 ตุลาคม ถึง 12 พฤศจิกายน 2021 ภายใต้การนำของอาล็อก ชาร์มา
การประชุมจัดขึ้นที่เอสอีซีเซนเตอร์ในกลาสโกว์ แผนเดิมตั้งใจจะจัดในเดือนพฤศจิกายน 2020 แต่ถูกเลื่อนอีกไปปีเต็มเนื่องจากการแพร่ระบาดของโควิด-19

**การเจรจา**
การประชุมของผู้นำโลกมีขึ้นเมื่อวันที่ 1 ถึง 2 พฤศจิกายน
เป้าหมายสำคัญของผู้จัดการประชุมอยู่ที่การคุมไม่ให้อุณหภูมิโลกสูงเกิน 1.5 องศาเซลเซียส รวมถึงมีการพูดคุยเกี่ยวกับการลดและเลิกใช้ถ่านหิน รายงานของบีบีซีระบุตัวบุคคลที่อาจเป็นกุญแจสำคัญในการทำข้อตกลงได้แก่ เซี่ย เจินหัว, อายมาน ชาสลี, เชค ฮาซีนา และเตเรซา ริเบรา
ประเทศจีนระบุว่าจะปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์สูงสุดก่อนปี 2030 และจะกลายมาเป็นรัฐที่ปล่อยคาร์บอนสุทธิเป็นศูนย์ภายในปี 2060

**การตัดไม้ทำลายป่า**
ผู้นำมากกว่า 100 ประเทศซึ่งเป็นเจ้าของผืนป่ามากกว่า 85% ของโลก ได้บรรลุข้อตกลงหยุดการทำลายป่าภายในปี 2030 ที่น่าสนใจคือบรรดาผู้ลงนามเหล่านี้รวมถึงประเทศที่มีปัญหาการทำลายป่า เช่น บราซิล, แคนาดา, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก, สหรัฐ, จีน และอินโดนีเซีย

**ถ่านหิน**
มีการตั้งข้อตกลงไว้ว่าประเทศแอฟริกาใต้จะได้รับทุนอุดหนุน 8.5 พันล้านดอลลาร์ เพื่อหยุดการพึ่งพาถ่านหินในประเทศ

**มีเทน**
สหรัฐและหลายประเทศบรรลุข้อตกลงที่จะหยุดการปล่อยแก๊สมีเทน มากกว่า 80 ประเทศลงนามในคำปฏิญาณมีเทนโลก ยินยอมที่จะลดการปล่อยมีเทนลง 30% ภายในปี 2030 ผู้นำสหรัฐและรัฐยุโรประบุว่าการลดการปล่อยแก๊สมีเทนซึ่งเป็นแก๊สเรือนกระจกสำคัญนั้นจะมีส่วนสำคัญมากต่อการคุมอุณหภูมิโลกไม่ให้สูงเกิน 1.5 องศาเซลเซียส ประเทศที่ปฏิเสธข้อตกลงนี้ได้แก่ ออสเตรเลีย, ชิลี, รัสเซีย, อินเดีย, อิหร่าน และจีนเป็นต้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
หมวดหมู่:สหประชาชาติ
หมวดหมู่:พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:กลาสโกว์
แม่แบบ:พื้นที่สงวนชีวมณฑลโลกในประเทศไทย

หมวดหมู่:กล่องนำทางสิ่งแวดล้อม
หมวดหมู่:กล่องนำทางสถานที่
หมวดหมู่:กล่องนำทางประเทศไทย
อาณาจักรอินโด-กรีก

อาณาจักรอินโด-กรีก (Indo-Greek Kingdom) หรือในประวัติศาสตร์เรียก อาณาจักรยวนะ (ยวนราชยะ) เป็นอาณาจักรกรีกสมัยเฮลเลนิสต์ที่ครอบคลุมพื้นที่หลายส่วนของประเทศอัฟกานิสถานและภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือของอนุทวีปอินเดียในปัจจุบัน อาณาจักรนี้ดำรงอยู่นาน 2 ศตวรรษ มีผู้ปกครองกว่า 30 องค์ และมีการผสานวัฒนธรรมกรีก-อินเดียทางด้านภาษา สัญลักษณ์ และแนวคิด ดังที่ปรากฏบนเหรียญและแหล่งขุดค้นโบราณคดี การหลอมรวมนี้ส่งผลต่อมาโดยเฉพาะอย่างยิ่งศิลปะพุทธแบบกรีก
อาณาจักรอินโด-กรีกก่อตั้งขึ้นเมื่อเดเมตริอุส กษัตริย์กรีก-แบกเตรียรุกรานอินเดียเมื่อ 200 ปีก่อนคริสตกาล ชาวกรีกในอนุทวีปอินเดียจึงแบ่งออกเป็นสองกลุ่มได้แก่ กลุ่มกรีก-แบกเตรียที่มีศูนย์กลางในแบกเตรีย (พรมแดนอัฟกานิสถาน–อุซเบกิสถานในปัจจุบัน) และกลุ่มอินโด-กรีกทางตะวันตกเฉียงเหนือของอนุทวีปอินเดีย ผู้ปกครองอินโด-กรีกที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ พระเจ้ามิลินท์ ซึ่งมีเมืองหลวงอยู่ที่เมืองสาคละ (ปัจจุบันคือเมืองซิอัลโกต ประเทศปากีสถาน)
ทั้งนี้คำว่า "อาณาจักรอินโด-กรีก" หมายความกว้าง ๆ ถึงกลุ่มราชวงศ์ที่หลากหลายจำนวนหนึ่งซึ่งมีเมืองหลวงประจำภูมิภาคหลายแห่ง เช่น ตักศิลา สาคละ และปุษกลาวตี นอกจากนี้อาจมีศูนย์กลางอื่น ๆ ดังที่ทอเลมีบันทึกใน จีออกราฟี ถึงทีโอฟิลอส กษัตริย์อินโด-กรีกที่ปกครองอยู่ทางใต้ของอาณาจักรเป็นเวลาสั้น ๆ และอาจเคยเป็นเซแทร็ปอยู่ช่วงหนึ่ง
หลังการสวรรคตของพระเจ้ามิลินท์ อาณาจักรของพระองค์ก็แตกแยกและอิทธิพลอินโด-กรีกลดลงอย่างสำคัญ กลุ่มอินโด-กรีกล่มสลายในฐานะหน่วยการเมืองราวค.ศ. 10 เมื่อถูกชาวอินโด-ไซเทีย ชนร่อนเร่ในเอเชียกลางกลุ่มหนึ่งรุกราน แต่ยังคงมีชาวกรีกจำนวนหนึ่งอาศัยอยู่ในอนุทวีปอินเดียต่อมา เมื่ออาณาจักรอินโด-พาร์เธียและจักรวรรดิกุษาณะเข้ามาปกครอง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อินโด-กรีก
หมวดหมู่:อินเดียโบราณ
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 1
วัดสวนหงส์

วัดสวนหงส์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปลาม้า อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี มีแม่น้ำวกอ้อมวัดถึง 3 ทิศ 3 ด้าน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 43 ไร่ 3 งาน 83 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือจดแม่น้ำท่าจีน ทิศใต้ จดถนนสาธารณะ ทิศตะวันออกและทิศตะวันตก จดแม่น้ำท่าจีน มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 24 ไร่ 1 งาน 76 ตารางวา
วัดสวนหงส์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2379 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2408 ผู้สร้างวัดเป็นเศรษฐีโคกครามสองสามีภรรยา ชื่อ นายสวน กับนางหงส์ ในสมัยหลวงพ่อปลื้มมารับตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดสวนหงส์ ท่านได้ซ่อมแซมให้เจริญรุ่งเรืองขึ้นมา เมื่อท่านได้มรณภาพเมื่อ พ.ศ. 2545 สังขารยังไม่เน่าเปื่อย ทางวัดจึงได้นำสังขารของท่าน ใส่ไว้ในโลงแก้ว ให้ลูกศิษย์ลูกหาได้กราบไหว้ ด้านหน้าโลงแก้วมีหุ่นขี้ผึ้ง ปั้นเป็นรูปเหมือนของท่านด้วย
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 12.40 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 14 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาการเปรียญ กว้าง 16 เมตร ยาว 30 เมตร เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 12.20 เมตร ยาว 18 เมตร เป็นอาคารไม้สักทอง 2 ชั้น ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 14 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
ภายในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์เรือ และยังมีประเพณีแข่งขันเรือยาวชิงถ้วยพระราชทาน เป็นการแข่งขันเรือยาว เรือที่เข้าร่วมแข่งขันเป็นเรือยาวที่ชนะการแข่งขันจากสนามทั่วประเทศ จัดแข่งขันในสัปดาห์ที่สาม ของเดือนพฤศจิกายนของทุกปี ณ แม่น้ำท่าจีน หน้าวัดสวนหงส์

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระอธิการแก้ว นนฺทโชติ (พ.ศ. 2449–2469) - พระครูแก้ว อิสฺสโร (พ.ศ. 2469–2489) - พระครูพิทักษ์ธรรมคุณ (พ.ศ. 2489–2491) - พระครูสุมนคณารักษ์ หรือ หลวงพ่อปลื้ม (พ.ศ. 2491–2545) - พระครูโกศลธรรมานุสิฐ เป็นเจ้าอาวาสมาตั้งแต่ พ.ศ. 2545 จนถึงปัจจุบัน

**อ้างอิง**
สวนหงส์
การยึดครองเมืองซารันจ์

การยึดครองเมืองซารันจ์ อันเป็นเมืองหลวงของจังหวัดนิมรัซ ประเทศอัฟกานิสถาน เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ตามการรายงานของเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น มีเพียงแต่กองอำนวยการความมั่นคงแห่งชาติ (NDS) และกองกำลังของเจ้าหน้าที่เท่านั้นปะทะกับตอลิบาน อย่างไรก็ดี ต่อมา กองกำลังของทางการอัฟกานิสถานต้องจำยอมแก่ตอลิบาน เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นร้องขอกำลังเสริมแต่ไม่มีการตอบรับ เมืองซารันจ์เป็นเมืองหลวงประจำจังหวัดในประเทศอัฟกานิสถานแห่งแรกที่ถูกยึดครองในช่วงการรุกของตอลิบาน ในปี พ.ศ. 2564 และเป็นเมืองหลวงแรกที่ถูกยึดครองตั้งแต่เมืองกุนดุซเมื่อปี พ.ศ. 2559
ตอลิบานรบกับกองกำลังแค่เพียงเล็กน้อยหรือไม่มีการปะทะในขณะกำลังยึดครองเมืองซารันจ์ เจ้าหน้าที่ทางการอัฟกานิสถานและกองกำลังความมั่นคงยอมจำนนหรือหนีทัพไปยังประเทศอิหร่านหรือจังหวัดใกล้เคียง

**เหตุปะทะ**
มีการตั้งรับการโจมตีของตอลิบานแค่เพียงเล็กน้อยเมื่อกำลังตอลิบานมาถึงประมาณเวลา 14:00 นาฬิกา ของวันที่ 6 สิงหาคม การปะทะใช้ระยะเวลาสั้น โดยที่ไม่มีการสนับสนุนจากรัฐบาลอัฟกานิสถาน กองกำลังของรัฐบาลได้ปะทะเป็นเวลาสองถึงสามชั่วโมงก่อนจะล่าถอยกลับไปยังจุดหลักของอำเภอชาฮาร์บรือจักก์ไปทางทิศใต้ ซึ่งเป็นอำเภอสุดท้ายในจังหวัดที่อยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลอัฟกานิสถาน การปะทะกระจุกตัวตรงบริเวณสำนักงานผู้ว่าการจังหวัด และสำนักงานตำรวจท้องที่ และสำนักงานหน่วยข่าวกรอง มีเพียงแค่กองอำนวยการความมั่นคงแห่งชาติ (NDS) และกองกำลังของเจ้าหน้าที่เท่านั้นปะทะกับตอลิบาน
หลังจากการปะทะสิ้นสุด กองทัพอากาศอัฟกานิสถานได้ทิ้งการโจมตีทางอากาศที่สำนักงานตำรวจและสะพานหลักข้ามชายแดน การโจมตีทางอากาศในครั้งนี้ถูกตอลิบาน โดยมีรายงานว่ามีผู้เสียชีวิต 14 คน รวมถึงอับดุล คาลิก ผู้ว่าราชการเงาจังหวัดนิมรุซ

**ผลสืบเนื่อง**
หลังการยึดครอง ตอลิบานบุกเข้าไปในเรือนจำประจำจังหวัดและปล่อยตัวนักโทษจำนวน 350 คน ในที่นี้มีตอลิบานจำนวน 40 คน ผู้คนต่างอยู่ในที่พัก โดยเฉพาะเจ้าหน้าที่ทางการกลัวการปะทะซ้ำ โพสต์บนโซเชียลมีเดียแสดงให้เห็นการปล้นสะดมตามสถานที่ของทางการ ตามรายงานของเจ้าหน้าที่ทางการ ตอลิบานได้ออกค้นหาที่พำนักเจ้าหน้าที่ของรัฐ ประเทศอิหร่านปิดชายแดนเนื่องจากการปะทะอันนนำมาสู่การลี้ภัยของชาวอัฟกานิสถาน เจ้าหน้าที่ทหารหนีทัพเข้าไปในประเทศอิหร่านเพื่อหลบหนี
ตอลิบานยังคงบุกโจมตี โดยยึดเมืองชีร์เบอกานในวันรุ่งขึ้นหลังจากการปะทะอย่างดุเดือดตลอดหลายสัปดาห์ เมืองซารันจ์ถูกยึกครองภายในวันเดียวเพราะขาดการประสานงานกับรัฐบาลอัฟกานิสถานในคาบูล และนักธุรกิจนานาชาติในฐานะผู้มีอิทธิพลภายในท้องถิ่น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประเทศอัฟกานิสถานในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:เหตุปะทะในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:เหตุปะทะในสงครามในอัฟกานิสถาน (พ.ศ. 2544–พ.ศ. 2564)
วัดป่าสำราญนิวาส

วัดป่าสำราญนิวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลา อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 30 ไร่ บริเวณภายในอาณาเขตของวัดที่กว้างขวางมีต้นไม้ที่ร่มรื่นและมีป่าไม้ อาณาเขตทิศเหนือจดป่าและหมู่บ้าน ทิศใต้จดป่าและหมู่บ้าน ทิศตะวันออกจดป่า ทิศตะวันตกจดถนนสาธารณะ ปัจจุบันมีพระเรืองฤทธิ์ จิตตธัมโม เป็นเจ้าอาวาสวัด
วัดป่าสำราญนิวาส หรือ วัดสำราญนิวาส ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2497 โดยนายน้อย นิรันดรไชย เป็นผู้ขออนุญาตสร้างวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย ศาลาการเปรียญ อุโบสถ วิหารโบราณ 1 หลัง โดยวิหารดังกล่าวเมื่อ พ.ศ. 2401 บูรณะครั้งใหญ่ เมื่อ พ.ศ. 2472 หอระฆัง และกุฏิ วัดเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมและวิปัสสนากรรมฐาน

**อ้างอิง**
ป่าสำราญนิวาส
ป่าสำราญนิวาส
กระทรวงเกษตร ป่าไม้ และประมง

กระทรวงเกษตร ป่าไม้ และประมง (โนรินซูยซังโช) เป็นกระทรวงที่มีฐานะเป็นคณะรัฐมนตรีในรัฐบาลญี่ปุ่น มีอำนาจหน้าที่ในการกำกับดูแลอุตสาหกรรมการเกษตร การป่าไม้ และการประมง อักษรย่อของกระทรวงฯ คือ MAFF

**ประวัติและภูมิหลัง**
รัฐธรรมนูญแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่นได้กำหนดให้มีการก่อตั้งกระทรวงเกษตรและพาณิชย์ (Nōshōmu-shō) ขึ้นในปี พ.ศ. 2424 โดยมี ทากิ ทาเตกิ เป็นรัฐมนตรีฯ
ในปี พ.ศ. 2468 กิจการการพาณิชย์ถูกแยกเป็นกระทรวงพาณิชย์ (Shōkō-shō) แทนและเปลี่ยนชื่อเป็นกระทรวงการเกษตรและป่าไม้ (Nōrin-shō) โดยมีอำนาจหน้าที่ในการกำกับดูแลพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2446 ที่ได้ออกข้อกำหนดเกี่ยวกับเวลางานและความปลอดภัยของแรงงาน
และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2486 จนถึง 2488 เมื่อกระทรวงพาณิชย์ถูกยุบลงเนื่องจากการโอนอุตสาหกรรมมาเป็นของรัฐเพื่อช่วยให้ญี่ปุ่นสามารถชนะสงครามโลกครั้งที่สองกับฝ่ายสัมพันธมิตรได้ บางส่วนของกระทรวงฯ ก็กลับคืนสู่กระทรวงเกษตรและป่าไม้ ซึ่งนั่นทำให้มีการเปลี่ยนชื่อเป็นกระทรวงเกษตรและพาณิชย์ (Nōshō-shō)
ในปี พ.ศ. 2521 ได้มีการเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็นกระทรวงเกษตร ป่าไม้ และประมงเพื่อสะท้อนให้เห็นถึงอำนาจหน้าที่ของกระทรวงที่ดีขึ้นและเป็นหลักประกันในการควบคุมกำกับดูแลวัตถุดิบอาหารที่ปลอดภัย และปกป้องผู้ผลิตและแรงงานในอุตสาหกรรมการผลิตอาหาร

**อำนาจหน้าที่**
อำนาจหน้าที่หลักของกระทรวงฯ คือการตั้งมาตรฐานคุณภาพผลิตภัณฑ์อาหาร กำกับดูแลตลาดสินค้าโภคภัณฑ์ การซื้อขายอาหาร การการฟื้นสภาพที่ดินและโครงการการปรับปรุงบำรุงที่ดิน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กระทรวงในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:Coordinates not on Wikidata
ญี่ปุ่น
ญี่ปุ่น
Lepidocordia

Lepidocordia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Boraginaceae.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่เม็กซิโกตอนใต้ถึงบราซิลตอนเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Lepidocordia punctata Ducke
*Lepidocordia williamsii (I.M.Johnst.) J.S.Mill.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Lepidoceras

Lepidoceras เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Santalaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือเปรูถึงชิลี
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Lepidoceras chilense (Molina) Kuijt
*Lepidoceras peruvianum Kuijt

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Lepidaria

Lepidaria เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Loranthaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือประเทศไทยถึงตะวันตกและภาคกลาง มาเลเซีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Lepidaria bicarinata Tiegh.
*Lepidaria biflora Tiegh.
*Lepidaria kingii (Scort. ex King) Danser
*Lepidaria oviceps Danser
*Lepidaria pulchella Danser
*Lepidaria quadriflora Tiegh.
*Lepidaria sabaensis (Stapf) Danser
*Lepidaria tetrantha (Merr.) Danser
*Lepidaria vaginata Tiegh.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Lepechiniella

Lepechiniella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Boraginaceae.
ถิ่นกำเนิดคือ อิหร่าน และตะวันตก หิมาลัย ถึง ซินเจียง (ในประเทศจีน) นอกจากนี้ยังพบในประเทศอัฟกานิสถาน คาซัคสถาน คีร์กิซสถาน ปากีสถาน ทาซิกิสถาน เติร์กเมนิสถาน และอุซเบกิสถาน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Lepechiniella alatavica (Popov ex Golosk.) Ovczinnikova
*Lepechiniella austrodshungarica Golosk.
*Lepechiniella fursei Riedl
*Lepechiniella korshinskyi Popov
*Lepechiniella lasiocarpa W.T.Wang
*Lepechiniella michaelis Golosk.
*Lepechiniella microcarpa (Boiss.) Riedl
*Lepechiniella minuta (Lipsky) Popov
*Lepechiniella omphaloides (Schrenk) Popov
*Lepechiniella persica (Boiss.) Riedl
*Lepechiniella sarawschanica (Lipsky) Popov
*Lepechiniella saurica (Bajtenov & Kudab.) Ovczinnikova
*Lepechiniella ulacholica (Popov) Ovczinnikova

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Lemurosicyos

Lemurosicyos เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Cucurbitaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Lemurosicyos variegatus.
ถิ่นกำเนิดของมันคือมาดากัสการ์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Lemeltonia

Lemeltonia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Bromeliaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ อเมริกากลางไปทางตะวันตกเฉียงเหนือของเปรูและตรินิแดด พบในประเทศเบลีซ บราซิล โคลอมเบีย คอสตาริกา เอกวาดอร์ เฟรนช์เกียนา กัวเตมาลา กายอานา ฮอนดูรัส นิการากัว ปานามา เปรู ซูรินาเม ตรินิแดด-โตเบโก และเวเนซุเอลา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Lemeltonia acosta-solisii (Gilmartin) Barfuss & W.Till
*Lemeltonia cornuta (Mez & Sodiro) Barfuss & W.Till
*Lemeltonia dodsonii (L.B.Sm.) Barfuss & W.Till
*Lemeltonia monadelpha (É.Morren) Barfuss & W.Till
*Lemeltonia narthecioides (C.Presl) Barfuss & W.Till
*Lemeltonia scaligera (Mez & Sodiro) Barfuss & W.Till
*Lemeltonia triglochinoides (C.Presl) Barfuss & W.Till

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Leiothylax

Leiothylax เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Podostemaceae.
แคเมอรูนถึงแทนซาเนียและแองโกลา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Leiothylax callewaertii G.Taylor ex C.Cusset
*Leiothylax drummondii C.Cusset
*Leiothylax quangensis (Engl.) Warm.
*Leiothylax warmingii (Engl.) Warm.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Lehmanniella

Lehmanniella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gentianaceae.
มีถิ่นกำเนิดในโคลัมเบียและเปรู
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Lehmanniella huanucensis J.E.Simonis ex Maas
*Lehmanniella splendens (Hook.) Ewan

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Lecosia

Lecosia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Amaranthaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ บราซิลตะวันออก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Lecosia formicarum Pedersen
*Lecosia oppositifolia Pedersen

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Lauterbachia

Lauterbachia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Monimiaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Lauterbachia novoguineensis Perkins.
ถิ่นกำเนิดของมันคือนิวกินี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Lathrocasis

Lathrocasis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Polemoniaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Lathrocasis tenerrima.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ แคนาดาตะวันตกถึงตะวันตกตอนกลางของสหรัฐ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Lasiocaryum

Lasiocaryum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Boraginaceae.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่ หิมาลัย ถึงตอนกลางตอนใต้ของประเทศจีน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Lasiocaryum densiflorum (Duthie) I.M.Johnst.
*Lasiocaryum munroi (C.B.Clarke) I.M.Johnst.
*Lasiocaryum trichocarpum (Hand.-Mazz.) I.M.Johnst.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Lasiadenia

Lasiadenia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Thymelaeaceae.
ถิ่นกำเนิดคือโคลอมเบียถึงกายอานาและบราซิลตอนเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Lasiadenia ottohuberi Plowman & Nevling
*Lasiadenia rupestris Benth.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Lampayo

Lampayo เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Verbenaceae.
ถิ่นกำเนิดคือโบลิเวียถึงอาร์เจนติน่าตะวันตกเฉียงเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Lampayo castellani Moldenke
*Lampayo hieronymi K.Schum. ex Moldenke
*Lampayo officinalis F.Phil. ex Murillo

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Lagoseriopsis

Lagoseriopsis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Asteraceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Lagoseriopsis popovii.
ถิ่นกำเนิดของมันคือเอเชียกลาง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Lagenanthus

Lagenanthus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gentianaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Lagenanthus princeps.
ถิ่นกำเนิดของมันคือโคลอมเบียถึงเวเนซุเอลา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Lagenantha

Lagenantha เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Amaranthaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ โซมาเลียถึงเคนยา Socotra
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Lagenantha cycloptera (Stapf) M.G.Gilbert & Friis
*Lagenantha gillettii (Botsch.) M.G.Gilbert & Friis

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Lacomucinaea

Lacomucinaea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Santalaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Lacomucinaea lineata.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางตอนใต้ของแอฟริกา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Kuepferia

Kuepferia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gentianaceae.
มีถิ่นกำเนิดตั้งแต่ (ตะวันออกและตะวันตก) หิมาลัย ไปจนถึงตอนใต้ของจีนตอนกลาง นอกจากนี้ยังพบใน พม่า, เนปาล และ ทิเบต
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Kuepferia caryophyllea (Harry Sm.) Adr.Favre
*Kuepferia chateri (T.N.Ho) Adr.Favre
*Kuepferia damyonensis (C.Marquand) Adr.Favre
*Kuepferia decorata (Diels) Adr.Favre
*Kuepferia doxiongshangensis (T.N.Ho) Adr.Favre
*Kuepferia hicksii (Harry Sm.) Adr.Favre
*Kuepferia infelix (C.B.Clarke) Adr.Favre
*Kuepferia kanchii D.Maity, S.K.Dey & Adr.Favre
*Kuepferia leucantha (Harry Sm.) Adr.Favre
*Kuepferia masonii (T.N.Ho) Adr.Favre
*Kuepferia otophora (Franch.) Adr.Favre
*Kuepferia otophoroides (Harry Sm.) Adr.Favre
*Kuepferia pringlei D.Maity & S.K.Dey
*Kuepferia sichitoensis (C.Marquand) Adr.Favre

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Krukoviella

Krukoviella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Ochnaceae มันมีหนึ่งคำพ้องความหมายคือ Planchonella Tiegh. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Krukoviella disticha (Tiegh.) Dwyer
ถิ่นกำเนิดคือเปรูและบราซิลตอนเหนือ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
ป้อมเชคูปุรา

ป้อมเชคูปุรา (ปัญจาบ, ; Sheikhupura Fort) เป็นป้อมปราการยุคจักรวรรดิโมกุล สร้างขึ้นในปี 1607 ใกล้กับเมืองเชคูปุรา แคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน สร้างขึ้นในสมัยของชะฮันคีร์ ต่อมาเมื่อพื้นที่ปัญจาบอยู่ภายใต้ปกครองของซิกข์ มีการตกแต่งและสร้างอาคารขึ้นในป้อมปราการขึ้นมากมายโดยใช้การตกแต่งด้วยศิลปะแบบซิกข์ ในปี 1808 ป้อมถูกยึดครองโดยขารัข สิงห์ บุตรของมหาราชารณชีต สิงห์ ในปี 1811 รณชีตมอบป้อมปราการนี้ให้กับภรรยา มหาราณีดาตาร์ กาวร์ ซึ่งอาศัยอยู่ที่นี่จนวาระสุดท้าย
ในกลางศตวรรษที่ 19 พื้นที่ปัญจาบตกอยู่ภายใต้ปกครองของอังกฤษ ป้อมนี้ถูกใช้งานเป็นที่คุมขังมหาราณีสุดท้าย จินด์ กาวร์ ผู้เป็นมารดาของมหาราชาทุลีป สิงห์
ป้อมปราการนี้ตั้งอยู่ไม่ไกลจากหิรัญมินาร์ ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงสัตว์เลี้ยงแอนตีโลปของชะฮันคีร์ ในปัจจุบันป้อมยังคงเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมถึงแม้จะอยู่ในสภาพทรุดโทรมอย่างมาก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ป้อมปราการในประเทศปากีสถาน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในแคว้นปัญจาบ
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2008–09

ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2008–09 เป็นการแข่งขันฟุตบอลสโมสรยุโรปถ้วยใหญ่ที่สุด จัดขึ้นโดยยูฟ่า โดยฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลที่ 54 และเป็นฤดูกาลที่ 17 ตั้งแต่มีการเปลี่ยนชื่อจากยูโรเปียนแชมเปียนคลับส์คัพ เป็นยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
เเละเมสซี่ตึงจัดๆ

**การคัดเลือกสโมสร**
76 สโมสรที่ได้เข้าร่วมในการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2008–09 จาก 52 ชาติสมาชิกยูฟ่า (ยกเว้นลิกเตนสไตน์ ซึ่งไม่ได้จัดการแข่งขันลีก) โดยจะจัดอันดับแต่ละประเทศสำหรับจำนวนของสโมสรที่จะได้เข้าร่วมการแข่งขัน ดังนี้
*สมาคมอันดับที่ 1–3 จะได้สโมสรเข้าร่วมการแข่งขัน 4 สโมสร
*สมาคมอันดับที่ 4–6 จะได้สโมสรเข้าร่วมการแข่งขัน 3 สโมสร
*สมาคมอันดับที่ 7–15 จะได้สโมสรเข้าร่วมการแข่งขัน 2 สโมสร
*สมาคมอันดับที่ 16–53 (ยกเว้นลิกเตนสไตน์) จะได้สโมสรเข้าร่วมการแข่งขัน 1 สโมสร

**การจัดอันดับตามสมาคมฟุตบอล**
การแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2008–09 จัดตามการจัดอันดับค่าสัมประสิทธิ์ยูฟ่า ในปี พ.ศ. 2560 (ค.ศ. 2007) ซึ่งคำนวณจากการแข่งขันตั้งแต่ฤดูกาล 2002–03 ถึง 2006–07.

**รอบแบ่งกลุ่ม**

**กลุ่ม เอ**

**กลุ่ม บี**

**กลุ่ม ซี**

**กลุ่ม ดี**

**กลุ่ม อี**

**กลุ่ม เอฟ**

**กลุ่ม จี**

**กลุ่ม เอช**

**รอบแพ้คัดออก**

**สายการแข่งขัน**

**รอบ 16 ทีมสุดท้าย**
เลกแรกของรอบแพ้คัดออกแรกจะลงเล่นในวันที่ 24 และ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 10 และ 11 มีนาคม.

**รอบก่อนรองชนะเลิศ**
นัดแรกจะลงเล่นในวันที่ 7 เมษายน และ 8 เมษายน, ในขณะที่นัดที่สองจะลงเล่นในวันที่ 14 เมษายน และ 15 เมษายน ค.ศ. 2009.

**รอบรองชนะเลิศ**
นัดแรกจะลงเล่นในวันที่ 28 เมษายน และ 29 เมษายน, ในขณะที่นัดที่สองจะลงเล่นในวันที่ 5 พฤษภาคม และ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2009

**รอบชิงชนะเลิศ**

**ดูเพิ่ม**
 ยูฟ่าคัพ ฤดูกาล 2008–09- ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ 2008- ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2009- ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2009- ยูฟ่าวีเมนส์คัพ ฤดูกาล 2008–09

**เชิงอรรถ**
A. Dublin Match was played in Dublin.
B. LegsReversed Order of legs reversed

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  2008–09 All matches – season at UEFA website- All scorers 2008–09 UEFA Champions League (excluding qualifying round) according to  protocols UEFA + all scorers  qualifying round-  2008/09 UEFA Champions League - results and line-ups (archive)-  2008-09 UEFA Champions League dates
หมวดหมู่:ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก

1
2008-09
หเวลี

ไฟล์:Nau Nihal Singh's haveli, now Victoria Girls High School, Lahore.jpg|thumb|หเวลีของนาว นิฮัล สิงห์ เป็นหเวลีสร้างในสมัยจักรวรรดิซิกข์ ตั้งอยู่ในละฮอร์ ประเทศปากีสถาน
หเวลี หมายถึงที่อยู่อาศัยกลุ่มทาวน์เฮาส์, แมนชั่น, เมเนอร์, วัง หรือ ป้อมปราการในอนุทวีปอินเดีย โดยทั่วไปใช้เรียกกลุ่มที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์หรือสถาปัตยกรรม คว่า "หเวลี" มาจากภาษาอาหรับ hawali แปลว่า "การแบ่งกั้น" หรือ "พื้นที่ส่วนตัว" เป็นที่นิยมขึ้นมาในยุคจักรวรรดิโมกุล คำว่า "หเวลี" ไม่ได้มีไว้ใช้เรียกสิ่งก่อสร้างของสถาปัตยกรรมประเภทใดประเภทหนึ่งโดยเฉพาะ ในภายหลังมา หเวลี เป็นคำทั่วไปใช้เรียกที่อยู่อาศัยขนาดใหญ่โตและมนเทียรที่พบในอนุทวีปอินเดีย
หเวลีในยุคแรกมีไว้เป็นที่อยู่อาศัยหรือใช้งานของผู้ปกครองชาวมุสลิม และกลายเป็นองค์ประกอบสำคัญของเมืองในสมัยโมกุล ถึงแม้ว่าหเวลีจะมีต้นตอมาจากสถาปัตยกรรมอินเดีย-อิสลาม แต่มีการอ้างว่าการสร้างที่อยู่อาศัยหลายชั้นนั้นปรากฏในอนุทวีปมานานกว่า 3300 ปีก่อนคริสต์กาล ในยุคกลางของอินเดีย คำว่า "หเวลี" ยังถูกนำมาใช้ในราชปุตนะโดยกลุ่มไวษณวะเพื่อเรียกมนเทียรของกลุ่มที่ตั้งอยู่ในรัฐคุชราต จนในที่สุดคำนี้ถูกนำมาใช้เรียกบ้านแบบทาวน์เฮาส์และแมนชั่นของผู้ค้าวาณิชย์โดยทั่วไป

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมโมกุล
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมอินเดีย
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมปากีสถาน
หมวดหมู่:ประเภทของบ้าน
Krauseola

Krauseola เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Caryophyllaceae.
มีถิ่นกำเนิดใน เคนยา, โมซัมบิก และ KwaZulu-Natal(ในแอฟริกาใต้)
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Krauseola gillettii Turrill
*Krauseola mosambicina (Moss) Pax & K.Hoffm.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Koyamaea

Koyamaea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Cyperaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Koyamaea neblinensis W.W.Thomas & G.Davidse.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางใต้ เวเนซุเอลา และตอนเหนือ บราซิล

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Koehneria

Koehneria เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Lythraceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Koehneria madagascariensis (Baker) S.A.Graham, Tobe & Baas
ถิ่นกำเนิดของมันคือประเทศมาดากัสการ์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Kissenia

Kissenia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Loasaceae.
ถิ่นกำเนิดคือแอฟริกาเขตร้อนตะวันออกเฉียงเหนือถึงคาบสมุทรอาหรับตะวันตกเฉียงใต้ นามิเบียถึงสาธารณรัฐแอฟริกาใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Kissenia arabica R.Br. ex Chiov.
*Kissenia capensis Endl.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Kirkbridea

Kirkbridea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Melastomataceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือประเทศโคลอมเบีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Kirkbridea pentamera Wurdack
*Kirkbridea tetramera Wurdack

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Killipia

Killipia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Melastomataceae มันเป็น synonym ในปัจจุบันของ Miconia Ruiz & Pav..
ถิ่นกำเนิดของมันคือโคลอมเบียถึงเอกวาดอร์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Khaosokia

Khaosokia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Cyperaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Khaosokia caricoides.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศไทย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Kerriothyrsus

Kerriothyrsus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Melastomataceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Kerriothyrsus tetrandrus (Nayar) C.Hansen
ถิ่นกำเนิดของมันคือ อินโดจีน พบใน ลาว และ เวียดนาม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Keraunea

Keraunea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Convolvulaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ บราซิลตะวันออก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Keraunea brasiliensis Cheek & Sim.-Bianch.
*Keraunea capixaba Lombardi

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
มัดเราะซะฮ์โกกัลดอช (ทาชเคนต์)

มัดเราะซะฮ์โกกัลดอช
มัดเราะซะฮ์โกกัลดอช (Koʻkaldosh madrasasi/Кўкалдош мадрасаси) เป็นมัดเราะซะฮ์เก่าแก่ในทาชเคนต์ เมืองหลวงของประเทศอุซเบกิสถาน ตั้งอยู่ใกล้กับตลาดชอร์ซูและสถานีชอร์ซู มัดเราะซะฮ์สร้างขึ้นในปี 1570 โดยจักรวรรดิเชย์บานิด
ในปี 1830–1831 ชั้นหนึ่งของมัดเราะซะฮ์ถูกทำลายลงแล้วนำอิฐไปใช้สร้างมัดเราะซะฮ์เบกแลร์เบกี (Beklarbegi madrasasi) ซึ่งอยู่ใกล้กัน ต่อมาชั้นนี้ได้รับการสร้าวขึ้นใหม่ทดแทน มัดเราะซะฮ์ได้รับความเสียหายจากเหตุแผ่นดินไหวในปี 1868 และได้รับการบูรณะในปี 1902–1903 จากนั้นได้รับการสร้างต่อเติมและซ่อมแซมอีกครั้งในทศวรรษ 1950 และเป็นหนึ่งในอาคารทางศาสนาเพียงไม่กี่แห่งที่เหลือรอดจากเหตุแผ่นดินไหวในทาชเคนต์ปี 1966
ในศตวรรษที่ 18 มัดเราะซะฮ์แห่งนี้เคยถูกใช้งานเป็นสถานีคาราวาน ตามด้วยการใช้เป็นป้อมปราการ ในศตวรรษที่ 20 ใช้งานเป็นพิพิธภัณฑ์ ตอนแรกเกี่ยวกับอเทวนิยม (ในสมัยโซเวียต) และต่อมาเกี่ยวกับดนตรีพื้นเมือง และในทศวรรษ 1990 ได้มีการฟื้นฟูอาคารกลับมาใช้งานเป็นมัดเราะซะฮ์ดังเดิม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Kukeldash Madrasah (Tashkent)
หมวดหมู่:มัสยิดในประเทศอุซเบกิสถาน
Kelseya

Kelseya เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rosaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Kelseya uniflora. It is commonly called the oneflower kelseya, spiraea or alpine laurel. สกุลนี้ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ Francis Duncan Kelsey ซึ่งเป็น Montana ถิ่นที่อยู่ botanist เป็นค้นพบพืชชนิดนี้ในปี ค.ศ. 1888 ณ "Gate of the Mountains" ใกล้ ทาวน์เซนด์.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Kellochloa

Kellochloa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Poaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ภาคกลางและตะวันออกของสหรัฐ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Kellochloa brachyantha (Steud.) Lizarazu, Nicola & Scataglini
*Kellochloa verrucosa (Muhl.) Lizarazu, Nicola & Scataglini

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Kelleronia

Kelleronia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Zygophyllaceae.
ถิ่นกำเนิดคือแอฟริกาเขตร้อนตะวันออกเฉียงเหนือ คาบสมุทรอาหรับตอนใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Kelleronia gillettiae Baker f.
*Kelleronia revoilii (Franch.) Chiov.
*Kelleronia splendens Schinz

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Kebirita

Kebirita เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Fabaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Kebirita roudairei.
มีถิ่นกำเนิดในแอฟริกาเหนือถึงมอริเตเนีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Kairoa

Kairoa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Monimiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ นิวกินี
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Kairoa cromeana W.N.Takeuchi
*Kairoa endressiana W.N.Takeuchi & S.S.Renner
*Kairoa suberosa Philipson
*Kairoa villosa (Kaneh. & Hatus.) S.S.Renner & W.N.Takeuchi

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Kadenicarpus

Kadenicarpus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Cactaceae.
มีถิ่นกำเนิดในเม็กซิโกตะวันออก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Kadenicarpus horripilus (Lem.) Vázquez-Sánchez
*Kadenicarpus pseudomacrochele (Backeb.) Doweld

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Johnstonalia

Johnstonalia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rhamnaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Johnstonalia axilliflora (M.C.Johnst.) Tortosa 
ถิ่นกำเนิดของมันคือประเทศเปรู

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Ivanjohnstonia

Ivanjohnstonia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Boraginaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Ivanjohnstonia jaunsariensis Kazmi
ถิ่นกำเนิดของมันคือเทือกเขาหิมาลัยตะวันตก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Itzaea

Itzaea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Convolvulaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Itzaea sericea. It was first published in the Field Musem of Natural History Botanical Series in 1944.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางตอนใต้ของเม็กซิโกถึงอเมริกากลาง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Isotheca

Isotheca เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Acanthaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Isotheca alba.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางเหนือ ตรินิแดด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
Isidroa

Isidroa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Verbenaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Isidroa spinifera.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ Hispaniola และพบใน สาธารณรัฐโดมินิกัน และ ประเทศเฮติ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
ฆีวา

ฆีวา (Xiva/Хива/خىۋا), ฆีเว (خیوه/Xīveh) หรือชื่ออื่นในอดีต เช่น ฆวารัซม์ (خوارزم), เคาะวาริซม์ (خوارزم) เป็นต้น เป็นเมืองที่มีประชากร 90,000 คนในแคว้นฆอราซึม ประเทศอุซเบกิสถาน ข้อมูลจากหลักฐานทางโบราณคดีระบุว่าเมืองนี้ก่อตั้งมาตั้งแต่ราว ค.ศ. 400 ถึง 500 ฆีวาเคยเป็นเมืองศูนย์กลางของฆวารัซม์, อาณาจักรข่านฆีวา และสาธารณรัฐโซเวียตประชาชนฆอราซึม แหล่งโบราณคดีอีชังกัลอาในฆีวาเป็นแหล่งมรดกโลกแห่งแรกของอุซเบกิสถานที่ยูเนสโกขึ้นทะเบียนใน ค.ศ. 1991 อัลบีรูนี (ค.ศ. 973–1048) นักคณิตศาสตร์ยุคอาหรับ เกิดที่เมืองฆีวาหรือไม่ก็เมืองคอสซึ่งอยู่ไม่ไกลกัน

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Campaigning on the Oxus, and the Fall of Khiva, MacGahan, (London, 1874).- A Ride to Khiva, Frederick Burnaby, (OUP, 1997. First published 1876).- Russian Central Asia, Lansdell, (London, 1885).- A travers l'Asie Centrale, Moser, (Paris, 1886).- Russia against India, Colquhoun, (New York, 1900).- Khiva, in Russian, S. Goulichambaroff, (Askhabad, 1913).- A Carpet Ride to Khiva, C. A. Alexander, (London, 2010).
หมวดหมู่:เมืองในประเทศอุซเบกิสถาน
หมวดหมู่:แหล่งโบราณคดีในประเทศอุซเบกิสถาน
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2008–09 รอบแบ่งกลุ่ม

ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2008–09 รอบแบ่งกลุ่ม เริ่มต้นการแข่งขันในวันที่ 16 กันยายน และจะสิ้นสุดในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2551 (ค.ศ. 2008).

**กลุ่ม**
เวลาคิกออฟการแข่งขันก็จะเป็นเวลา CET/CESTrefn|group=note|CET (UTC+1) สำหรับแต่ละนัดตั้งแต่วันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008, และ CEST (UTC+2) สำหรับแต่ละนัดจนถึงวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 2008.  โดยทั่วไป, ยกเว้นเหตุผลบางอย่างที่ตรงกันทางภูมิศาสตร์.

**กลุ่ม เอ**
----
----
----
----
----

**กลุ่ม บี**
----
----
----
----
----

**กลุ่ม ซี**
----
----
----
----
----

**กลุ่ม ดี**
----
----
----
----
----

**กลุ่ม อี**
----
----
----
----
----

**กลุ่ม เอฟ**
----
----
----
----
----

**กลุ่ม จี**
----
----
----
----
----

**กลุ่ม เอช**
----
----
----
----
----

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
  url-status= live
รอบแบ่งกลุ่ม
หมวดหมู่:ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม
ดาดาภาอี นาวโรจี

ดาดาภาอี นาวโรจี (દાદાભાઈ નવરોજી; อักษรละติน: Dadabhai Naoroji; 4 กันยายน 1825 – 30 มิถุนายน 1917) เป็นผู้นำทางการเมือง, พ่อค้า, นักวิชาการ และนักเขียนชาวอินเดีย สมาชิกรัฐสภาอังกฤษในสภาสามัญชนจากพรรคเสรีนิยม ดำรงตำแหน่งในปี ค.ศ. 1892 ถึง 1895 ถือเป็นชาวเอเชียคนแรกที่เป็นสมาชิกรัฐสภาอังกฤษ ในอินเดียเขาร่วมก่อตั้งพรรคคองเกรสแห่งชาติอินเดียและดำรงตำแหน่งเป็นประธานพรรคในปี ค.ศ. 1886, 1893, 1906
หนังสือของเขา Poverty and Un-British Rule in India (การปกครองความยากจนและความไม่เป็นอังกฤษในอินเดีย) ทำให้เกิดความสนใจในทฤษฎีของเขาว่าด้วยการ "รั่วไหลของความมั่งคั่ง" (wealth drain) จากอินเดียไปสู่อังกฤษ นาวโรจีเคยเป็นสมาชิกของสากลที่สองร่วมกับทั้งกาวต์สกี และ เปลคานอฟ 
ในปี ค.ศ. 2014 รองนายกรัฐมนตรี นิก เคลก ริเริ่ม "รางวัลดาดาภาอี นาวโรจี เพื่อความสัมพันธ์ระหว่างสหราชอาณาจักรกับอินเดีย" ("Dadabhai Naoroji Awards for services to UK-India relations") มีการให้เกียรตินำภาพของนาวโรจีมาพิมพ์เป็นดวงตราไปรษณียากรของไปรษณีย์อินเดียในปี ค.ศ. 1963, 1997 และ 2017

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
- Rustom P. Masani, Dadabhai Naoroji (1939).- Munni Rawal, Dadabhai Naoroji, Prophet of Indian Nationalism, 1855–1900, New Delhi, Anmol Publications (1989).- S. R. Bakshi, Dadabhai Naoroji: The Grand Old Man, Anmol Publications (1991).  81-7041-426-1- Verinder Grover, ‘'Dadabhai Naoroji: A Biography of His Vision and Ideas’’ New Delhi, Deep & Deep Publishers (1998) 81-7629-011-4- Debendra Kumar Das, ed., ‘'Great Indian Economists : Their Creative Vision for Socio-Economic Development.’’ Vol. I:  ‘Dadabhai Naoroji (1825–1917) : Life Sketch and Contribution to Indian Economy.’’  New Delhi, Deep and Deep (2004).  81-7629-315-6- P. D. Hajela, ‘'Economic Thoughts of Dadabhai Naoroji,’’ New Delhi, Deep & Deep (2001). 81-7629-337-7- Pash Nandhra, entry Dadabhai Naoroji in Brack et al. (eds).Dictionary of Liberal History; Politico's, 1998- Zerbanoo Gifford, Dadabhai Naoroji: Britain's First Asian MP; Mantra Books, 1992- Codell, J. "Decentering & Doubling Imperial Discourse in the British Press: D. Naoroji & M. M. Bhownaggree,"  Media History 15 (Fall 2009), 371–84.- Metcalf and Metcalf, Concise History of India- Vikram Visana, "Vernacular Liberalism, Capitalism, and Anti-Imperialism in the Political Thought of Dadabhai Naoroji," The Historical Journal 59, 3 (2016), 775-797. 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Dadabhai Naoroji- url-status=dead-   "Dr Dadabhai Naoroji, 'The Grand Old Man of India'", Vohuman.org – Presents a complete chronology of Naoroji's life.- sname=Dadabhai Naoroji- id=8942-  B. Shantanu, "Drain of Wealth during British Raj", iVarta.com, 6 February 2006-  ดาดาภาอี นาวโรจี 
หมวดหมู่:บุคคลจากมุมไบ
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวอินเดีย
หมวดหมู่:นักการเมืองชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:สมาชิกรัฐสภาสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:พรรคคองเกรสแห่งชาติอินเดีย
หมวดหมู่:ชาวปาร์ซี
หมวดหมู่:ชาวโซโรอัสเตอร์
หมวดหมู่:นักการเมืองชาวอินเดีย
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยมุมไบ
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน
มอดูล:ISO 3166/data/DE

return {
lang = "de",
"BB" = {name="รัฐบรันเดินบวร์ค"},
"BE" = {name="เบอร์ลิน"},
"BW" = {name="รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค"},
"BY" = {name="รัฐไบเอิร์น",isoname="Bayern"},
"HB" = {name="เบรเมิน"},
"HE" = {name="รัฐเฮ็สเซิน",isoname="Hessen"},
"HH" = {name="ฮัมบวร์ค"},
"MV" = {name="รัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น",isoname="Mecklenburg-Vorpommern"},
"NI" = {name="รัฐนีเดอร์ซัคเซิน",isoname="Niedersachsen"},
"NW" = {name="รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน",isoname="Nordrhein-Westfalen"},
"RP" = {name="รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์",isoname="Rheinland-Pfalz"},
"SH" = {name="รัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์"},
"SL" = {name="รัฐซาร์ลันท์"},
"SN" = {name="รัฐซัคเซิน",isoname="Sachsen"},
"ST" = {name="รัฐซัคเซิน-อันฮัลท์",isoname="Sachsen-Anhalt"},
"TH" = {name="รัฐทือริงเงิน",isoname="Thüringen"}
}
กาลีฆาฏมนเทียร

กาลีฆาฏมนเทียร (কালীঘাট মন্দির; Kālīghāṭa mandir) เป็นมนเทียรในย่านกาลีฆาฏของนครโกลกาตา รัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นเพื่อบูชาพระกาลี มนเทียรนี้เป็นหนึ่งใน 51 ศากติปีฐ
กาลีฆาฏมนเทียรเป็นหนึ่งในศักติปีฐที่สำคัญที่สุดสี่แห่งที่เรียกรวมกันว่า "อาทีศักติปีฐ" ได้แก่วิมลมนเทียร, ตาราตาริณี, กามขยมนเทียร และ ทักษิณกาลี ที่กาลีฆาฏ
มนเทียรหลังปัจจุบันสร้างขึ้นแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1809 ภายใต้การอุปถัมภ์ของครอบครัวของสาพรรณะ โรย จาวธุรี (Sabarna Roy Chowdhury) 

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
isbn=978-81-208-2041-8 
หมวดหมู่:ศักติปีฐ
หมวดหมู่:โบสถ์พราหมณ์ในรัฐเบงกอลตะวันตก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในโกลกาตา
จิตรกรรมกาลีฆาฏ

จิตรกรรมกาลีฆาฏ (Kalighat painting) หรือ กาลีฆาฏปฏจิตร (কালীঘাট পটচিত্র) เป็นรูปแบบจิตรกรรมที่มีต้นกำเนิดในพื้นที่โดยรอบกาลีฆาฏมนเทียร ย่านกาลีฆาฏ กัลกัตตา รัฐเบงกอลตะวันตก ถือเป็นหนึ่งในรูปแบบย่อยหนึ่งของจิตรกรรมอินเดียที่ผ่านการพัฒนาสืบเนื่องจนเกิดลักษณะที่โดดเด่นเฉพาะตัว จิตกรรมกาลีฆาฏมักแสดงภาพของเทพเจ้าและตำนานในศาสนาฮินดูไปจนถึงชีวิตประจำวันของชาวท้องถิ่นในเบงกอล
จิตรกรรมกาลีฆาฏในยุคแรกเริ่มย้อนกลับไปในศตวรรษที่ 19 มักเขียนลงบนผืนผ้า เขียนบอกเล่าเรื่องราวจากมหากาพย์และตำนานของฮินดู

**ระเบียงภาพ**

**ดูเพิ่ม**
จิตรกรรมอินเดีย
*จิตรกรรมมธุพัน
*จิตรกรรมโมกุล
*จิตรกรรมราชปุต
*ตำนานรักตรเกศวร

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
isbn=978-81-7017-310-6
*Kalighat Paintings 81-7436-135-9, by  Aditi Nath Sarkar and Christine Mackay
*Kalighat Painting: Images from a Changing World (Ahmedabad and Middleton, NJ, 1999)- url=http://libmma.contentdm.oclc.org/cdm/compoundobject/collection/p15324coll10/id/12335/rec/74 (see index: p. 148-152)
หมวดหมู่:ศิลปะอินเดีย
หมวดหมู่:โกลกาตา
หมวดหมู่:จิตรกรรมอินเดีย
หมวดหมู่:วัฒนธรรมเบงกอล
แม่แบบ:CS1 แหล่งที่มาภาษา/core

นี่คือหมวดหมู่ติดตามสำหรับ การอ้างอิงแบบ CS1 ที่ใช้พารามิเตอร์  เพื่อระบุแหล่งที่มาในภาษา ควรเพิ่มหน้าในหมวดหมู่นี้โดยแม่แบบสำหรับ CS1 และ มอดูล:Citation/CS1 เท่านั้น
{}
หมวดหมู่:CS1 แหล่งที่มาภาษาต่างประเทศ

นี่คือหมวดหมู่ติดตามสำหรับ CS1 citations ที่ใช้พารามิเตอร์ language เพื่อระบุแหล่งที่มาของภาษาต่างประเทศ ค่าที่กำหนดต้องเป็นรหัส ISO 639-1 หรือชื่อภาษาที่เกี่ยวข้องที่มีเดียวิกิรู้จัก หมวดหมู่นี้ไม่ควรมีหน้าบทความ และควรเพิ่มหน้าในหมวดหมู่นี้โดยแม่แบบสำหรับ CS1 และ Module:Citation/CS1 เท่านั้น หมวดหมู่ย่อยในหมวดหมู่นี้เรียงลำดับตาม ISO 639-1 รหัสภาษาตัวอักษรสองหลัก
ภาษา
แม่แบบ:CS1 แหล่งที่มาภาษา/doc

แม่แบบนี้สร้างเอกสารสำหรับหมวดหมู่ย่อยของ:หมวดหมู่:CS1 แหล่งที่มาภาษาต่างประเทศ โดยแยกรหัสภาษาและชื่อภาษาจากชื่อหมวดหมู่และส่งไปยังแม่แบบ:CS1 แหล่งที่มาภาษา/core

**การใช้งาน**

**ตัวอย่าง**
เมื่อใช้กับ:หมวดหมู่:CS1 แหล่งที่มาภาษาเกาหลี (ko) รหัสภาษาคือ ko ชื่อภาษาคือ เกาหลี และเอกสารที่แสดงคือ:
มงกุฎนกเรเวน

ไฟล์:Ravencrownhtype.JPG|thumb|มงกุฎนกเรเวนทรงโดยเหล่ากษัตริย์มังกรแห่งภูฏาน
มงกุฎนกเรเวน (ซองคา: དབུ་ཞྭ་བྱ་རོག་ཅན་; ไวลี: dbu-zhva bya-rog-can) เป็นมงกุฎที่สวมโดยพระมหากษัตริย์ภูฏาน เป็นพระมาลาที่มีส่วนบนเป็นนกเรเวน

**ประวัติศาสตร์**
ต้นแบบแรกของมงกุฎนกเรเวน เป็นรูปแบบหมวกสำหรับสู้รบ
ระบอบราชาธิปไตยแบบสืบราชสันตติวงศ์ของราชวงศ์วังชุก ในรัฐภูฏานซึ่งตั้งอยู่ในแถบเทือกเขาหิมาลัย สถาปนาขึ้นใน ค.ศ. 1907 พระมหากษัตริย์พระองค์แรกคือ กงซาร์ อุกเยน วังชุก (ต.ศ. 1862 - 1926) เป็นบุคคลผู้โดดเด่นซึ่งก้าวเข้ามามีอำนาจหลังสภาพความขัดแย้งที่ไม่หยุดหย่อนและความซับซ้อนในรัฐนักรบที่วุ่นวายนี้ 
พระองค์ทรงรับเอาสัญลักษณ์ที่แสดงถึงพระราชอำนาจของพระองค์ เป็นมงกุฎผ้าซาตินและไหมประดับด้วยหัวนกเรเวนเบื้องบนเป็นการแสดงถึงอำนาจ นกเป็นสัญลักษณ์ของเทพมหากาฬ ซึ่งเป็นเทพผู้อุปถัมภ์ภูฏาน ต้นแบบของมงกุฎนกเรเวนได้ถูกคิดค้นขึ้นครั้งแรกในฐานะหมวดสวมเพื่อสู้รบของพระราชบิดาของพระองค์ คือ จิกมี นัมเกล (ค.ศ. 1825 - 1881) จิกมี นัมเกลได้รับสมญานามว่า "ผู้สำเร็จราชการดำ" เขาได้สวมหมวกนี้ในการสู้รบที่นองเลือดกับศัตรูของเขาภายในประเทศ และต่อต้านกองทัพอังกฤษ ซึ่งอังกฤษปราบปรามเขาไม่สำเร็จ
เรื่องราวความรุ่งเรืองและชัยชนะของราชวงศ์วังชุกโดดเด่นออกจากภาพความโกลาหลและความวุ่นวายนำมาสู่สันติภาพและความมั่นคง
มงกุฎนกเรเวนในทุกวันนี้เป็นมงกุฎที่สวมโดยพระมหากษัตริย์ภูฏานอย่างเป็นทางการ นกเรเวนเป็นนกประจำชาติภูฏาน และผู้คนท้องถิ่นเรียกนกเรเวนว่า จาร็อค (Jaroq) ครั้งหนึ่งเคยมีกฎหมายว่าการฆ่านกเรเวนถือเป็นอาชญากรรมในภูฏาน

**รายพระนามพระมหากษัตริย์ภูฏาน**
ภาพวาดลงสีของมงกุฎนกเรเวน- สมเด็จพระราชาธิบดีอุกเยน วังชุก- สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี วังชุก- สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ดอร์จี วังชุก- สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก- สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
cite book|title=Raven Crown: The Origins of Buddhist Monarchy in Bhutan |last=Aris |first=Michael |authorlink=ไมเคิล อริส |publisher=Serindia Publications |location=Chicago |isbn=978-1-932476-21-7 |year=2005
หมวดหมู่:มงกุฎ
หมวดหมู่:ประเทศภูฏาน
สงครามกลางเมืองอิตาลี

สงครามกลางเมืองอิตาลี (Guerra civile italiana) เป็นสงครามกลางเมืองในอิตาลีซึ่งเป็นการสู้รบระหว่างขบวนการต่อต้านอิตาลีและกองทัพบกร่วมทำสงครามอิตาลี (Italian Co-belligerent Army) กับฟาสซิสต์อิตาลีและสาธารณรัฐสังคมนิยมอิตาลี ตั้งแต่วันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1943 (วันที่มีการลงนามของการสงบศึกที่แคสซิบีล) ถึง วันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 (วันที่กองทัพเยอรมันในอิตาลีได้ยอมจำนน) ขบวนการต่อต้านและกองทัพบกร่วมทำสงครามของอิตาลียังได้ร่วมมือกันต่อสู้กับกองทัพนาซีเยอรมัน ซึ่งเริ่มเข้ายึดครองอิตาลีโดยทันทีก่อนที่จะมีการลงนามของการสงบศึก จากนั้นจึงบุกเข้ายึดครองอิตาลีในพื้นที่ขนาดใหญ่มากขึ้นภายหลังจากการสงบศึก
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ภายหลังจากมุสโสลินีได้ถูกปลดและจับกุม เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1943 โดยพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 อิตาลีได้ลงนามการสงบศึกที่แคสซิบีล เมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1943 เป็นการยุติการทำสงครามกับฝ่ายสัมพันธมิตร อย่างไรก็ตาม กองทัพเยอรมันได้ประสบความสำเร็จในการเข้าควบคุมอิตาลีทางตอนเหนือและกลางไว้ได้ไม่นาน ได้สถาปนาก่อตั้งสาธารณรัฐสังคมอิตาลี โดยมุสโสลินีได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้นำ ภายหลังจากเขาได้รับการช่วยเหลือจากพลทหารโดดร่มเยอรมัน เยอรมนีซึ่งบางครั้งได้รับความช่วยเหลือจากฟาสซิสต์ได้ก่อการกระทำความโหดร้ายทารุณหลายครั้งต่อพลเรือนและทหารชาวอิตาลี ด้วยเหตุนี้ กองทัพร่วมทำสงครามอิตาลีจึงถูกก่อตั้งขึ้นเพื่อต่อสู้รบกับสาธารณรัฐสังคมอิตาลีและเยอรมนีที่เป็นพันธมิตร ในขณะที่กองกำลังทหารอิตาลีอื่น ๆ ซึ่งยังจงรักภักดีต่อมุสโสลินี ยังคงต่อสู้รบเคียงข้างกับเยอรมนีในนามของกองทัพบกสาธารณรัฐแห่งชาติ นอกจากนี้ ขบวนการต่อต้านอิตาลีขนาดใหญ่ได้เริ่มทำสงครามแบบกองโจรซึ่งต่อกรกับกองกำลังฟาสซิสต์อิตาลีและเยอรมนี ด้วยชัยชนะของฝ่ายต่อต้านฟาสซิสต์ได้นำไปสู่การประหารชีวิตมุสโสลินี ปลดปล่อยประเทศจากเผด็จการ และการก่อกำเนิดของสาธารณรัฐอิตาลีภายใต้การควบคุมของรัฐบาลทหารฝ่ายสัมพันธมิตรในดินแดนที่ถูกยึดครองซึ่งปฏิบัติหน้าที่จนกระทั่งสนธิสัญญาสันติภาพกับอิตาลี ค.ศ. 1947

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อิตาลี
หมวดหมู่:อิตาลีในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:การล่มสลายของจักรวรรดิอิตาลี
หมวดหมู่:สงครามกลางเมือง
หมวดหมู่:สงครามโลกครั้งที่สอง
สมเด็จพระราชินีเกอเนอพิล

สมเด็จพระราชินีเกอเนอพิล ( Гэнэнпил Хатан; 1905 — 1938) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีพระองค์สุดท้ายแห่งมองโกเลีย โดยอภิเษกสมรสกับบอจด์ ข่าน พระนางทรงเป็นสมเด็จพระราชินีได้ไม่ถึงหนึ่งปี ในค.ศ. 1924 แต่เรื่องราวของพระนางได้ดึงดูดคนรุ่นหลัง สมเด็จพระราชินีเกอเนอพิลทรงถูกประหารชีวิตด้วยการยิงเป้าในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1938 จากการกวาดล้างของสตาลินในมองโกเลีย

**สมเด็จพระราชินี**
หลังจากสมเด็จพระราชินีทเซนดิน ดองด็อกดูลามสิ้นพระชนม์ เกอเนอพิลได้ถูกเลือกเป็นสมเด็จพระราชินีองค์ต่อไปท่ามกลางกลุ่มเด็กสาว อายุ 18 ถึง 20 ปี ซึ่งถูกเลือกโดยที่ปรึกษาของพระมหากษัตริย์ พระนางมาจากครอบครัวในมองโกเลียเหนือ ซึ่งมีถิ่นเดิมอยู่ที่อารามบัลดาน เบรีวัน พระนามเดิมของพระนางคือ "เซเยนพิล" แต่ในภายหลังเปลี่ยนเป็นเกอเนอพิล และนางแต่งงานแล้วกับชายชื่อ ลูฟซันดามบา
พระนางประทับอภิบาลบอจ์ด ข่านจนกระทั่งพระองค์สวรรคตในวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1927 เมื่อระบอบกษัตริย์ถูกยุบเลิก หลังจากนั้นพระนางเสด็จออกจากราชสำนักมองโกเลียไปประทับยังบ้านเดิมของพระนาง ใน ค.ศ. 1937 อดีตพระราชินีเกอเนอพิลและครอบครัวได้ถูกจับกุม และต่อมาทรงถูกประหารชีวิตใน ค.ศ. 1938 ในช่วงการกวาดล้างของสตาลินในมองโกเลีย

**อ้างอิง**
1938

หมวดหมู่:สมเด็จพระราชินี
หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิตด้วยอาวุธปืน
ความสัมพันธ์ญี่ปุ่น–ตองงา

ญี่ปุ่นและตองงามีความสัมพันธ์ทางการทูตอย่างเป็นทางการนับตั้งแต่กรกฎาคม ค.ศ. 1970 ญี่ปุ่นเป็นผู้นำด้านการให้ความช่วยเหลือตองงาในด้านเทคโนโลยี รัฐบาลญี่ปุ่นอธิบายถึงความสัมพันธ์กับตองงาว่า "ดีเยี่ยม" และเพิ่มเติมว่าราชวงศ์ญี่ปุ่นและราชวงศ์ตองงามีพัฒนาการของความสัมพันธ์ที่จริงใจและส่วนตัวในแต่ละปี ญี่ปุ่นเป็นหนึ่งในสี่ประเทศที่มีสถานทูตในนูกูอาโลฟา ขณะที่ตองงาก็มีสถานทูตในโตเกียว
ในช่วงต้น ค.ศ. 2009 ญี่ปุ่นกลายเป็นประเทศที่สี่ที่มีสถานทูตในตองงา (ต่อจากออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์ และสาธารณรัฐประชาชนจีน)  โดยในเดือนมีนาคม ยาซูโอะ ทากาเสะเป็นเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นประจำตองงาคนแรก และเขายังเป็นเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นที่มีถิ่นพำนักในประเทศพอลินีเซียคนแรกอีกด้วย
การเปิดสถานทูตนำมาสู่คำอธิบายของการเพิ่มขึ้นของความช่วยเหลือด้านการพัฒนาของญี่ปุ่นในแปซิฟิก

**การเยี่ยมเยียนระหว่างรัฐ**
ในเดือนพฤษภาคม 2009 นายกรัฐมนตรีตองงาเฟเลติ เซเวเลได้รับการต้อนรับจากสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะในการสนทนาระดับภูมภาคเกี่ยวกับการให้ความช่วยเหลือ
สมเด็จพระราชาธิบดีเตาฟาอาเฮา ตูโปอูที่ 4 (พระมหากษัตริย์ตองงาระหว่าง ค.ศ. 1965–2006) เคยเสด็จเยือนญี่ปุ่นเจ็ดครั้ง

**การค้า**
ใน ค.ศ. 2013 ตองงาส่งออกสินค้าไปยังญี่ปุ่น ซึ่งส่วนใหญ่เป็นฟักทองและปลาทูน่าคิดเป็นมูลค่า 146 ล้านเยน ขณะที่ตองงานำเข้าสินค้าจากญี่ปุ่นซึ่งส่วนใหญ่เป็นเครื่องจักรคิดเป็นมูลค่า 460 ล้านเยน และญี่ปุ่นเป็นตลาดส่งออกที่ใหญ่ที่สุดของตองงา

**คณะผู้แทนทางทูต == 
ญี่ปุ่นส่งเอกอัครราชทูตที่เป็นข้าราชการทางการทูตมายังตองงาเท่านั้น ในทางกลับกันตองงาเคยมีเอกอัครราชทูตเป็นเชื้อพระวงส์ได้แก่เจ้าชายตูโปโตอา อูลูกาลาลา (ค.ศ. 2010–12) ซึ่งดำรงพระยศเป็นมกุฎราชกุมารในขณะนั้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ทวิภาคีของประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ทวิภาคีของประเทศตองงา
อินโด-ไซเทีย

อินโด-ไซเทีย (Indo-Scythians) หรือบางครั้งเรียก อินโด-ซากา (Indo-Sakas) เป็นกลุ่มชนอิหร่านร่อนเร่กลุ่มหนึ่งที่มีต้นกำเนิดจากชาวซากาและชาวไซเทีย ต่อมาพวกเขาอพยพจากเอเชียกลางมาตั้งถิ่นฐานในภูมิภาคตอนเหนือและตะวันตกของอินเดียช่วงกลางศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาลถึงคริสต์ศตวรรษที่ 4
ผู้ปกครององค์แรกของชาวอินโด-ไซเทียคือ Maues (ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล) ผู้สถาปนาอำนาจในแคว้นคันธาระและหุบเขาสินธุ ชาวอินโด-ไซเทียแผ่ขยายอำนาจลงมาทางตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดีย พิชิตอาณาจักรอินโด-กรีกและอาณาจักรท้องถิ่นอื่น ๆ ก่อนถูกปราบโดยจักรวรรดิกุษาณะ และกลายเป็นประเทศราชที่มีเซแทร็ปปกครองแยกกันทางเหนือและตะวันตก ผู้ปกครองชาวซากาเริ่มเสื่อมอำนาจในคริสต์ศตวรรษที่ 2 หลังพ่ายแพ้ให้กับจักรวรรดิสาตวาหนะ การปกครองของชาวอินโด-ไซเทียในตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดียสิ้นสุดลงเมื่อเซแทร็ปองค์สุดท้ายของฝ่ายตะวันตกถูกพระเจ้าจันทรคุปต์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิคุปตะพิชิตในค.ศ. 395
นักประวัติศาสตร์โรมันโบราณ เช่น แอร์เรียน และทอเลมีบันทึกว่าชาวซากาเป็นชนร่อนเร่ อย่างไรก็ตามอิตาโล รอนกาบรรยายในการศึกษาของเขาว่าข้อความของทอเลมีที่ว่า "ดินแดนของชาวซากาเป็นดินอดนของชนร่อนเร่ พวกเขาไม่สร้างเมือง แต่อาศัยอยู่ในป่าและถ้ำ" นั้นไม่จริง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มชนอิหร่าน
หมวดหมู่:อินเดียโบราณ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ปากีสถาน
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 4