กามุย

กามุย (kamuy) หรือ คามูอิ (kamui) เป็นวิญญาณหรือเทพเจ้าในตำนานของชาวไอนุ เป็นคำที่บ่งบอกถึงตัวตนเหนือธรรมชาติที่ประกอบด้วยหรือมีพลังงานทางจิตวิญญาณ
ชาวไอนุมีตำนานมากมายเกี่ยวกับกามุยซึ่งสืบทอดต่อ ๆ กันมาโดยเรื่องเล่ามุขปาฐะและพิธีกรรม เรื่องราวของกามุยได้รับการถ่ายทอดในรูปแบบบทสวดและการแสดง ซึ่งมักจะแสดงในระหว่างพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์

**แนวคิด**
แนวความคิดเกี่ยวกับกามุยคล้ายกับคามิของญี่ปุ่น แต่แนวความคิดของคามิยังไม่ครอบคลุมถึงบางบริบทของกามุย (มิชชันนารีจอห์น แบตเชอเลอร์สันนิษฐานว่า คามิในภาษาญี่ปุ่นมีต้นกำเนิดมาจากคำว่ากามุยในภาษาไอนุ) การใช้คำว่ากามุยในหมู่ชาวไอนุครอบคลุมในบริบทที่กว้างมาก และสามารถใช้กล่าวบางสิ่งที่ถือว่ามีความแข็งแกร่งเป็นพิเศษ คำว่ากามุยสามารถใช้กล่าวถึงสิ่งมีชีวิตทางจิตวิญญาณ รวมทั้งสัตว์ พืช สภาพอากาศ และแม้แต่เครื่องมือของมนุษย์ เทวดาผู้พิทักษ์ เรียกว่า "อีตูเร็นกามุย" (Ituren-kamuy) กามุยมีหลากหลายรูปแบบ กามุยบางตนได้รับคำพรรณนาลักษณะและได้รับการตั้งชื่อเช่นกามุยฮูจี (Kamuy huci) เทพีแห่งเตาไฟ ในขณะที่กามุยอื่นไม่ได้รับการพรรณนาและชื่อ กามุยมักมีความเกี่ยวข้องกับบางสิ่งอย่างเฉพาะเจาะจง เช่น มีกามุยแห่งคลื่นใต้น้่ำ แบตเชอเลอร์เปรียบเทียบคำว่ากามุยกับคำภาษากรีกว่าไดมอน (δαίμων)
เทพในตำนานของไอนุมักมีคำว่ากามุยเป็นส่วนหนึ่งของชื่อ

**ตัวอย่างกามุยที่มีชื่อเสียง**
 อาเอโอยนากามุย (Ae-oyna-kamuy) วีรชนวัฒนธรรมผู้สอนมนุษย์ให้รู้จักศิลปวิทยาการอันศักดิ์สิทธิ์- อาปาซัมกามุย (Apasam kamuy) กามุยแห่งธรณีประตู- จีกัปกามุย (Cikap-kamuy) / โกตันโกร์กามุย (Kotan-kor-kamuy) เทพแห่งนกฮูกและผืนดิน- จีรนนุปกามุย (Cironnup kamuy) เทพแห่งจิ้งจอก- ฮาซีเนาอุกกามุย (Hasinaw-uk-kamuy) เทพีแห่งการล่าสัตว์- โฮเยากามุย (Hoyau kamuy) เทพมังกร- กามุยฮูจี (Kamuy-huci) เทพีแห่งเตาไฟ- กันดาโกโรกามุย (Kanda-koro-kamuy) เทพแห่งท้องฟ้า- กันนากามุย (Kanna kamuy) กามุยแห่งฟ้าแลบและฟ้าร้อง- เกนัสอูนาร์เป (Kenas-unarpe) สัตว์ประหลาดดื่มเลือดที่ล่านายพราน- กิมุนกามุย (Kimun-kamuy) เทพแห่งภูเขาและหมี- กีนาซุตกามุย (Kina-sut-kamuy) เทพแห่งงู- โกตันการ์กามุย (Kotan-kar-kamuy) เทพแห่งการสร้าง- กุนเนจุปกามุย (Kunnecup-kamuy) เทพแห่งพระจันทร์- โมซีร์การากามุย (Mosirkara kamuy) เทพผู้สร้างโลก- นูซาโกร์กามุย (Nusa-kor-kamuy) ผู้ส่งสารของเทพและตัวแทนของความตาย- เปาจีกามุย (Pawci-kamuy) วิญญาณชั่วร้ายที่ทำให้เกิดความวิกลจริต- เรปุนกามุย (Repun-kamuy) วาฬเพชฌฆาต เทพแห่งทะเล- ซีรันปากามุย (Siranpa-kamuy) เทพแห่งไม้ ธัญพืช และพืชพันธุ์- โตกัปจุปกามุย (Tokapcup-kamuy) เทพแห่งพระอาทิตย์- วักกาอุสกามุย (Wakka-us-kamuy) เทพแห่งน้ำจืด- ยาอสเก็ปกามุย (Yaoskep kamuy) เทพีแมงมุม- ซาโรรุนกามุย (Sarorun kamuy) เทพแห่งหนองน้ำ

**ดูเพิ่ม**
 คามิ- โคชินโต- ชินโต

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Ashkenazy, Michael. Handbook of Japanese Mythology. Santa Barbara, California: ABC-Clio, 2003.- Etter, Carl. Ainu Folklore: Traditions and Culture of the Vanishing Aborigines of Japan. Chicago: Wilcox and Follett, 1949.- Munro, Neil Gordon. Ainu Creed and Cult. New York: Columbia University Press, 1995- Strong, Sarah Mehlhop (2011). Ainu spirits singing: the living world of Chiri Yukie's Ainu shinʼyōshū. Chiri, Yukie, 1903-1922., 知里, 幸恵(1903-1922). Honolulu: University of Hawaii Press. 9780824860127ISBN 9780824860127. 798295761OCLC  798295761- Batchelor, John (1894). "Items of Ainu Folk-Lore". The Journal of American Folklore. 7 (24): 15. 10.2307/532957- Utagawa, Hiroshi (1992). "The 'Sending-Back' Rite in Ainu Culture". Japanese Journal of Religious Studies. 19: 255–270 – via JSTOR- Phillipi, Donald L. (2015). Songs of gods, songs of humans. Princeton University Press. 0691608814ISBN 0691608814. 903423542OCLC  903423542- Strong, Sarah M. (2009). "The Most Revered of Foxes: Knowledge of Animals and Animal Power in an Ainu Kamui Yukar". Asian Ethnology. 68 (1): 27–54. 1882-6865ISSN  1882-6865- Kimura, Takeshi (1999-01-01). "Bearing the 'Bare Facts' of Ritual. A Critique Of Jonathan Z. Smith's Study of the Bear Ceremony Based On a Study of the Ainu Iyomante". Numen. 46 (1): 88–114. 10.1163/1568527991526086. 0029-5973ISSN  0029-5973
หมวดหมู่:เทพเจ้าญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ปรัมปราวิทยาไอนุ