Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (Faculty of Veterinary Sciences, Prince of Songkla University) เป็นหน่วยงานมหาวิทยาลัยระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ก่อตั้งในปี 2557 และรับนักศึกษาครั้งแรกในปีการศึกษาถัดมา

**ประวัติ**
คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขานครินทร์ ได้รับการก่อตั้งในวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2557 สืบเนื่องมาจากเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม 2551 มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ร่วมกับหน่วยงานต่าง ๆ ทั้งภาครัฐและภาคเอกชนได้จัดให้มีการสัมมนาเรื่องการจัดตั้งคณะสัตวแพทยศาสตร์ ซึ่งที่ประชุมสัมมนาเห็นพ้องต้องกันว่าควรมีการจัดตั้งคณะสัตวแพทยศาสตร์ขึ้นในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ต่อมาในปี 2553 ที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ในคราวประชุมครั้งที่ 325 (6/2553) เมื่อวันที่ 18 กันยายน 2553 มีมติเห็นชอบ“โครงการจัดตั้งคณะสัตวแพทยศาสตร์” และที่ประชุมคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2554 มีมติเห็นชอบในหลักการโครงการจัดตั้งคณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ต่อมาเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม 2554 สภาวิชาการมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ในคราวประชุมครั้งที่ 127 (9/2554) มีมติอนุมัติหลักสูตรสัตวแพทยศาสตรบัณฑิต และได้ยื่นหลักสูตรดังกล่าวเพื่อขอการรับรองจากสัตวแพทยสภา และได้รับการรับรองในคราวประชุมครั้งที่ 10/2557 เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน 2557 
ต่อมาเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2557 สภามหาวิทยาลัยมีมติเห็นชอบให้รับนักศึกษาหลักสูตรสัตวแพทยศาสตรบัณฑิต รุ่นที่ 1 โดยวิธีพิเศษ ซึ่งโครงการจัดตั้งได้รับนักศึกษารุ่นที่ 1 ทั้งสิ้น จำนวน 25 คน พร้อมทั้งยกฐานะโครงการจัดตั้งคณะสัตวแพทยศาสตร์ขึ้นเป็น “คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์” อย่างเป็นทางการโดยใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า “Faculty of Veterinary Science, Prince of Songkla University”  และโรงพยาบาลสัตว์ คณะสัตวแพทยศาสตร์ก็ได้เปิดบริการดูแลรักษาสัตว์แก่ประชาชนทั่วไป ตั้งแต่วันที่ 21 ธันวาคม 2558 เป็นต้นมา 
ในปี 2558 คณะได้ยื่นหลักสูตรสัตวแพทยศาสตรบัณฑิต (หลักสูตรใหม่) ฉบับ พ.ศ. 2558 แก่สภามหาวิทยาลัยและได้รับการอนุมัติจากสภาวิชาการมหาวิทยาลัยสงขลานรินทร์ ในการประชุมครั้งที่ 127/2554 

**หลักสูตร**

**ข้อมูลการศึกษา**
การรับนักศึกษา คณะสัตวแพทยศาสตร์มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์- เปิดรับนักศึกษาครั้งแรกในปี 2558- เน้นนักศึกษาที่มีภูมิลำเนาในภาคใต้ 75% นอกนั้นเป็นนักศึกษาจากภาคอื่นๆ- ปัจจุบันรับนักศึกษาชั้นปีละ 32 คน ผ่านระบบ TCAS (1.โครงการพิเศษ 2.โครงการรับตรง นร.14 จังหวัดภาคใต้ 3.โครงการเรียนดี 4.โครงการ สอวน 5.โครงการ กสพท. 6.รับตรงร่วมกัน Admission)- ใช้เวลาศึกษา 6 ปี
*บัณฑิตรุ่นที่ 1 จำนวน 24 คน สำเร็จการศึกษาในปี 2564

**ทำเนียบคณบดี**
รายนามคณบดีคณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
สงขลานครินทร์
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
การตอบสนองที่เกี่ยวข้องกับความเครียดจากการก่อภูมิคุ้มกัน

การตอบสนองที่เกี่ยวข้องกับความเครียดจากการก่อภูมิคุ้มกัน (immunization stress-related response, ย่อ: ISRR) เป็นการอธิบายอาการและอาการแสดงต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงก่อน ระหว่างและหลังการก่อภูมิคุ้มกัน โดยไม่ได้เกิดจากวัคซีน จัดอยู่ในกลุ่มอาการภายหลังได้รับการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรค (Adverse events following immunization, AFFI)2 อาการอาจพบในผู้ได้รับวัคซีนหลายคนในหลักนาที ชั่วโมงหรือวัน ซึ่งอาจพบในสถานที่เดียวกัน4
สำหรับกลุ่มอาการที่มีอธิบายในคู่มือขององค์การอนามัยโลก ได้แก่ กลุ่มอาการเจ็บปวดเฉพาะที่แบบซับซ้อน (Complex regional pain syndrome, CRPS) ซึ่งอาจรวมถึงไวต่อความปวดมากขึ้น รับรู้อุณหภูมิไม่เท่ากัน บวมหรือเหงื่อออก ตลอดจนพิสัยการเคลื่อนไหวลดลง อ่อนแรง สั่น หรือความตึงของกล้ามเนื้อผิดปกติ ซึ่งเป็นการวินิจฉัยหลังตัดโรคอื่นออกแล้ว; กลุ่มอาการหัวใจเต้นเร็วท่ายืนตรง (Postural orthostatic tachycardia syndrome, POTS) โดยไม่มีความดันเลือดต่ำ และอาจมีอาการอย่างใจสั่น เวียนศีรษะ อ่อนเพลีย ชาปลายมือปลายเท้า ผิวหนังม่วง ตาพร่า และบางคนอาจหมดสติชั่วคราวได้;4–5 และปฏิกิริยาอาการทางประสาทแบบดิสโซซิเอชัน (Dissociative neurological symptom reactions, DNSR) ซึ่งอาจมีอาการอ่อนแรงหรืออัมพาต การเคลื่อนไหวผิดปกติ ท่าเดินผิดปกติ พูดลำบาก และชักแบบไม่ใช่โรคลมชัก โดยอาจเกิดได้หลายชั่วโมงหรือวันหลังได้รับวัคซีน โดยพบมากกว่าในหญิง ทั้งนี้ ตามแบบเป็นการวินิจฉัยหลังตัดโรคอื่นออกแล้ว9

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วัคซีน
หมวดหมู่:ความเครียด
หมวดหมู่:ระบบประสาทอัตโนมัติ
อีออส (ภาพวาด)

ไฟล์:Eos.jpg|thumb|อีออส โดยเอเวอลีน เดอ มอร์แกน ค.ศ. 1895
อีออส (Eos) เป็นภาพวาดใน ค.ศ. 1895 ที่วาดโดยเอเวอลีน เดอ มอร์แกน ตามแบบก่อนราฟาเอล ภาพนี้แสดงอีออส เทพีแห่งรุ่งอรุณและความรักของกรีซโบราณ กำลังยืนเทน้ำออกจากเหยือกอยู่ริมชายฝั่งโดยมีนกและดอกไม้ล้อมรอบตัวเธอ
ปัจจุบัน อีออส ได้รับการจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะโคลัมเบีย โคลัมเบีย รัฐเซาท์แคโรไลนา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพวาดใน ค.ศ. 1895
หมวดหมู่:ภาพวาดโดยเอเวอลีน เดอ มอร์แกน
หมวดหมู่:ภาพวาดเทพีกรีก
หมวดหมู่:นกในศิลปะ
หมวดหมู่:น้ำในศิลปะ
หมวดหมู่:ดวงจันทร์ในศิลปะ
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (Faculty of Nursing, Prince of Songkla University) เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งอยู่ที่วิทยาเขตหาดใหญ่

**ประวัติ**
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เดิมทีเป็นเพียงภาควิชาโรงเรียนพยาบาลสังกัดคณะแพทยศาสตร์ซึ่งก่อตั้งในปี 2516 โดยเริ่มรับนักศึกษารุ่นแรกเข้าศึกษาเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน 2516 จำนวน 19 คนในหลักสูตร อนุปริญญาพยาบาลและผดุงครรภ์ มีระยะเวลาศึกษา 3 ปี 6 เดือน
ต่อมาในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2523 ภาควิชาโรงเรียนพยาบาล จึงได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา หน้าที่ 4 ฉบับพิเศษ เล่มที่ 97 ตอนที่ 154 ลงวันที่ 6 ตุลาคม 2523

**หลักสูตร**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
สงขลานครินทร์
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
Spirostreptida

Spirostreptida เป็นอันดับของกิ้งกือที่มีรูปร่างเป็นทรงกระบอกยาว ในอันดับนี้มีอยู่ประมาณ 1000 สปีชีส์ที่ได้รับการอธิบาย ทำให้ Spirostreptida เป็นอันดับที่มีจำนวนสปีชีส์มากเป็นอันดับสองรองจาก Polydesmida 

**ลักษณะ**
โดยทั่วไป Spirostreptida มีลำตัวทรงกระบอกขนาดใหญ่ยาว มีตั้งแต่ 30 ถึง 90 ปล้อง เกือบทุกชนิดมีตา ในอันดับนี้มีกิ้งกือที่ขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่ทราบกัน คือ กิ้งกือยักษ์แอฟริกันในสกุล Archispirostreptus ที่อาจมีความยาวมากกว่า cm

**การกระจายตัว**
สปีชีส์ในอันดับ Spirostreptida ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในเขตร้อน พบได้ในทวีปแอฟริกา, ตอนใต้ของทวีปเอเชียจนถึงญี่ปุ่น, ออสเตรเลีย, และซีกโลกตะวันตกตั้งแต่สหรัฐอเมริกาจนถึงอาร์เจนตินา 

**การจัดจำแนก**
อันดับนี้ประกอบไปด้วยสองอันดับย่อย คือ Cambalidea และ Spirostreptidea โดยอันดับย่อยหลังยังแบ่งออกเป็นสองวงศ์ใหญ่Cambala minor (Cambalidae) กิ้งกือถ้ำจากทางตะวันออกของทวีปอเมริกาเหนือ
อันดับย่อย Cambalidea
Cambalidae
Cambalopsidae (รวม Glyphiulidae และ Pericambalidae เข้าไว้ด้วยกัน)
Choctellidae
Iulomorphidae
Pseudonannolenidae
อันดับย่อย Spirostreptidea
วงศ์ย่อย Odontopygoidea
:Atopogestidae
:Odontopygidae
วงศ์ใหญ่ Spirostreptoidea
:Adiaphorostreptidae
:Harpagophoridae
:Spirostreptidae

**สปีชีส์ตัวอย่าง**
Phyllogonostreptus nigrolabiatus- กิ้งกือขนาดใหญ่จากประเทศอินเดีย- Spinotarsus caboverdus- สปีชีส์ที่ได้กลายมาเป็นศัตรูทางการเกษตรในเคปเวิร์ด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น==
เครื่องตกราง

เครื่องตกรางชนิดครอบราง
เครื่องตกราง (derail, คำย่อ: ตร.)  หมายถึงอุปกรณ์ซึ่งทำให้รถไฟที่ไม่ได้รับอนุญาตให้ผ่านทางที่ติดตั้งอยู่ตกราง เป็นการป้องกันมิให้รถไฟที่ไม่ได้รับอนุญาตเข้าไปหรือออกจากทางตอนที่กำหนดไว้p=208 เป็นการทำให้รถไฟอื่นและเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานอื่นได้รับความปลอดภัย
เครื่องตกรางอาจติดตั้งในบริเวณดังต่อไปนี้- บริเวณที่ทางหลีก ทางโท หรือทางตันเข้าบรรจบกับทางประธานp=203- บริเวณประแจหรือทางผ่าน เพื่อป้องกันระบบสัญญาณบังคับสัมพันธ์ (interlocking) ไม่ให้อนุญาตรถไฟขบวนอื่นซึ่งจะก่ออันตรายแก่ขบวนที่ได้รับอนุญาตแล้วp=203- ติดตั้งชั่วคราวบริเวณที่มีเจ้าหน้าที่ปฏิบัติงาน- ติดตั้งไว้ก่อนถึงสะพานหันข้าง สะพานยกได้ ทางตัน หรือบริเวณอันตรายpp=195–197

**ลักษณะ**
เครื่องตกรางมีด้วยกันสองชนิดดังนี้

**ชนิดครอบราง**
เครื่องตกรางชนิดครอบรางมีลักษณะเป็นครอบเหล็กควบคุมด้วยไฟฟ้า สายลวด ก้านเหล็ก หรือกลไกอื่นให้ปิดเปิดได้ ติดตั้งไว้ที่ราวข้างหนึ่งของรางรถไฟp=206 หากต้องการให้รถไฟผ่านก็ให้ครอบเหล็กยกขึ้น เมื่อรถไฟที่ไม่ได้รับอนุญาตผ่าน จะถูกครอบรางยกบังใบล้อ (หรือครีบล้อ) ขึ้น ทำให้พลิกคว่ำตกจากรางไป นอกจากนี้ เครื่องตกรางชนิดครอบรางอาจเป็นชนิดทำงานด้วยมือ มีลักษณะเป็นแท่งครอบไว้ที่ราวข้างหนึ่งของรางรถไฟ และมีป้ายสัญญาณกำกับ

**ชนิดรางแยก**
เครื่องตกรางชนิดนี้มีลักษณะไม่ต่างจากประแจแยก หากแต่ทางที่แยกออกไปขาดออก ทำให้ขบวนรถที่ไม่ได้รับอนุญาตหลุดออกจากรางโดยไม่พลิกคว่ำ นิยมใช้ในสหราชอาณาจักรp=206
ไฟล์:StokeGiffordYard-catchpoints.jpg|เครื่องตกรางชนิดรางแยก ที่สถานีบริสตอลพาร์กเวย์
ไฟล์:Castle Cary catch points - 02.jpg|เครื่องตกรางชนิดรางแยก ที่สถานีคาสเซิลแครี
ไฟล์:Schutzweiche.jpg|ทางตันสำหรับดักขบวนรถ
ไฟล์:Strasbourg_aiguillage-déraillant.jpg|เครื่องตกรางชนิดครอบราง

**ดูเพิ่ม**
 แป้นปะทะ (buffer stop)- ทางดักขบวนรถ (catch point)

**อ้างอิง**
  location=New York-  editor-last=Kellenberger-  publisher=Government Printing Office
ต
เมิ่งซีสือ

เมิ่งซีสือ (p=Mèng xī shí) เป็นนามปากกาของนักเขียนนวนิยายชาวจีน  เธอเขียนทั้งนวนิยายที่มีตัวเอกชายหญิง รวมถึงตัวเอกชายชาย  มีชื่อเสียงโด่งดังในประเทศไทยจากผลงานนวนิยาย รัชศกเฉิงฮว่าปีที่สิบสี่ และพันสารท 

**ประวัติ == 
เมิ่งซีสือ เป็นนักเขียนผู้หญิง เกิดปลายยุค 80s  เป็นนักเขียนที่มีผลงานระดับทองคำบนเวบ Jinjiang Literature City  ผลงานของเธอมีการค้นคว้าหลักฐานอ้างอิงประกอบและมีลักษณะการเขียนที่หลักแหลม มีการนำเสนอสัจธรรมโลก ที่ทำให้เอาชนะใจนักอ่านได้เป็นจำนวนมาก  ผลงานของเธอที่สร้างชื่อ ได้แก่ รัชศกเฉิงฮว่าปีที่สิบสี่ ฟ้าส่งข้ามาลุย เป็นต้น  ในบรรดาผลงานทั้งหมด เรื่อง 人生赢家进化论 ได้รับรางวัล 2014 China Network Literature Good Works Finalist Award  
ผลงานของเมิ่งสีซือ ยังได้ถูกนำไปดัดแปลงเป็นเรดิโอดราม่า แอนิเมชั่น และที่นำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์แล้ว ได้แก่ รัชศกเฉิงฮว่าปีที่สิบสี่ ยอดนักสืบแห่งราชวงศ์หมิง กำกับโดยเฉินหลง  ผลงานเรื่อง พันสารท มีการดัดแปลงเป็นแอนิเมชั่น 3D และมีการประกาศสร้างเป็นละครโทรทัศน์แล้วเช่นกันโดย Huanrui Century Pictures กำกับโดย Liu Haoliang ซึ่งปัจจุบันอยู่ในขั้นตอนการผลิต

**ผลงาน**

**นิยาย BL(ชายรักชาย)**

**นิยาย BG**

**นิยายประเภทอื่นๆ**

**ผลงานดัดแปลง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักเขียนชาวจีน
หมวดหมู่:นามปากกา
สเคลอรีด

ภาพขยายของเนื้อผลกล้วย เซลล์สเคลอรีดจะมีลักษณะเป็นเกือบทรงกลม (isodiametric) และเป็นแท่งรอบตัว (folked)
ภาพตัดขยายของ สเคลอรีด เห็นผนังเซลล์ที่หนาตัวขึ้นอย่างมาก และแตกแขนงแบบกิ่งก้านสาขาอย่างประณีต (prosenchymatic)
สเคลอรีด หรือ เซลล์หิน (sclereid หรือ stone cell) เป็นรูปแบบการลดรูปของเซลล์สเคลอเรนไคมา (sclerenchyma) ที่ผนังเซลล์เติบโตหนาขึ้นอย่างมาก แข็งและกลายเป็นไม้ (lignified) ซึ่งรวมตัวกันเป็นเนื้อเยื่อชั้นเล็ก ๆ ในส่วนที่พืชส่วนใหญ่ต้องการความทนทานสูง
การปรากฏขึ้นของสเคลอรีดจำนวนมากก่อตัวเป็นแกนกลางหุ้มเมล็ดของแอปเปิล และทำให้เกิดเนื้อสัมผัสทรายหรือเนื้อสาก ๆ (gritty texture) ของผลสาลี่และฝรั่ง แม้ว่าสเคลอรีดในพืชจะมีรูปร่างที่หลากหลาย แต่โดยทั่วไปเซลล์สเคลอรีดจะมีลักษณะเป็นเกือบทรงกลม (isodiametric) และแตกแขนงแบบกิ่งก้านสาขาอย่างประณีต (prosenchymatic และ forked) อาจเกิดขึ้นเป็นเซลล์เดียวหรือกลุ่มเซลล์เล็ก ๆ ภายในเนื้อเยื่อพาเรนไคมา 
เซลล์สเคลอรีดสามารถแยกออกจากเซลล์ข้างเคียงได้อย่างชัดเจนทั้งขนาดและรูปลักษณะ ซึ่งเรียกว่า idioblast โดยทั่วไปจะพบสเคลอรีดในเนื้อเยื่อชั้นผิว เนื้อเยื่อพื้น และเนื้อเยื่อท่อลำเลียง 
คำว่า "sclereid" ได้ถูกใช้เป็นครั้งแรกโดยอเล็กซานเดอร์ เชียร์ค (Alexander Tschirch) ในปีพ.ศ. 2428

**ต้นกำเนิด**
สเคลอรีดถูกสร้างขึ้นภายหลังการเปลี่ยนแปลงของเซลล์พาเรนไคมา หรืออาจเกิดขึ้นจาก sclereid primordia ที่มีการพัฒนาแต่ละเซลล์ในช่วงต้นของการเจริญเติบโต 
โดยทั่วไปแล้วการก่อตัวของสเคลอรีด (Sclerification) เกี่ยวข้องกับการทำให้ผนังเซลล์หนาขึ้นและเพิ่มความแข็งแกร่ง ในเปลือกชั้นใน ในชั้นเนื้อเยื่อหยุดทำงานเมื่อเซลล์ในการเจริญอาจเริ่มกระบวนการก่อตัวของสเคลอรีด ในเนื้อเยื่อท่อลำเลียงสเคลอรีดจะพัฒนาจากวาสคิวลาร์แคมเบียมและคอร์กแคมเบียม

**ในผลไม้**
สเคลอรีดในผลไม้ มีรูปแบบและจุดประสงค์ในการก่อตัวแตกต่างกันไป ในผลสาลี่ (แพร์) รวมทั้งผลควินซ์ (คะริน) เซลล์สเคลอรีดกระจายตัวทั่วในเนื้อผล (มีโซคาร์ป–mesocarp) ในลักษณะเป็นกลุ่มก้อน (cluster) และบนขอบผนังเซลล์เชื่อมต่อกันด้วยช่องขนาดเล็กเรียก พิทขอบเซลล์ หรือหลุมผนังเซลล์ (bordered pit) และทำให้ความหนาของผนังเซลล์เพิ่มขึ้นอย่างมาก การก่อตัวของสเคลอรีด (sclerification) ของเนื้อสาลี่เกิดขึ้นพร้อม ๆ กับส่วนแกนรอบเมล็ด (เอนโดคาร์ป–endocarp) แต่ละเซลล์ที่เป็นสเคลอรีด เติบโตขึ้นคล้ายทรงกลม (isodiametric cell) มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางพอ ๆ กัน ทำให้เนื้อสัมผัสของผลสาลี่มีลักษณะคล้ายเม็ดทรายกระจายอยู่ทั่ว (หรือเรียกเซลล์หิน–stone cell) 
ในผลควินซ์ สเคลอรีดที่มีมากกว่าทำให้มีความแข็งของเนื้อมากกว่าผลสาลี่ จึงนำมากินสดไม่ได้ นอกจากนำไปใช้ทำแยม น้ำเชื่อม และเหล้า
ในแอปเปิล ชั้นของสเคลอรีดเติบโดแบบยืดตัวยาว (elongated sclereid) และก่อตัวเป็นเอนโดคาร์ปที่หุ้มรอบเมล็ดไว้ หรือเรียกแกนหุ้มเมล็ด

**ในเมล็ด**
การแข็งตัวของผิวหุ้มเมล็ด ในระหว่างผลไม้สุกมักเกิดจากการก่อตัวสเคลอรีด เมื่อผนังเซลล์ทุติยภูมิหนาขึ้นในและใต้เนื้อเยื่อชั้นผิว ที่มักพบในเมล็ดพืชตระกูลถั่ว สเคลอรีดขนาดใหญ่สร้างเซลล์ที่มีลักษณะเป็นแท่งในอีพิเดอร์มิสของเมล็ดถั่วเหลือง ถั่วลันเตาและถั่วอื่น ๆ รวมทั้งในผิวหุ้มเมล็ดของผลมะพร้าวซึ่งสเคลอรีดสร้างหลุมผนังเซลล์แบบมีขอบ ล้อมรอบจำนวนมากจนกลายเป็นกะลา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของพืช
หมวดหมู่:เซลล์พืช
หมวดหมู่:เนื้อเยื่อ
แอนโดรกราโฟไลด์

แอนโดรกราโฟไลด์ (Andrographolide) เป็นสารประกอบแลบเดน กลุ่มไดเทอร์พีนอยด์ ที่แยกได้จากลำต้นและใบของฟ้าทะลายโจร (Andrographis paniculata ) แอนโดรกราโฟไลด์เป็นสารที่มีรสขมมาก
มีการศึกษาแอนโดรกราโฟไลด์ถึงผลกระทบต่อการส่งสัญญาณของเซลล์, การปรับระบบภูมิคุ้มกัน และโรคหลอดเลือดสมอง การศึกษาแสดงให้เห็นว่าแอนโดรกราโฟไลด์ อาจจับกับสเปกตรัมของโปรตีนเป้าหมายรวมทั้ง NF-κB และแอกตินโดยการดัดแปลงโมเลกุล​หลังการถอดรหัส

**ชีวสังเคราะห์**
ชีวสังเคราะห์ของแอนโดรกราโฟไลด์
แอนโดรกราโฟไลด์ เป็นสารพื้นฐานในกลุ่มไดเทอร์พีนแลคโตน ซึ่งเป็นสารชีวสังเคราะห์ของฟ้าทะลายโจร ได้รับการอธิบายในช่วงคริสต์ทศวรรษ 2010 แอนโดรกราโฟไลด์ เป็นไอโซพรีนอยด์ที่เป็นผลิตภัณฑ์จากธรรมชาติ โดยสารตั้งต้นของการสังเคราะห์ไอโซพรีนอยด์คือ ไอโซเพนเทนิลไพโรฟอสเฟต (IPP) และไดเมทิลอัลลิลไพโรฟอสเฟต (DMAPP) สามารถสังเคราะห์ได้ผ่านทางวิถีกรดเมวาโลนิก (MVA) หรือวิถีดีออกซีซิลลูโลส (DXP) จากการติดฉลากไอโซโทป C13 ของสารตั้งต้นสำหรับทั้งวิถี MVA และ DXP พบว่าสารตั้งต้นของแอนโดรกราโฟไลด์ ส่วนใหญ่ถูกสังเคราะห์ผ่านทาง DXP มีสารตั้งต้นของแอนโดรกราโฟไลด์ เพียงเล็กน้อยที่สังเคราะห์ผ่านวิถี MVA การสังเคราะห์ทางชีวภาพของแอนโดรกราโฟไลด์ เริ่มต้นด้วยการเพิ่ม IPP ไปยัง DMAPP ซึ่งสร้างเจอรานิลไพโร​ฟอสเฟต จากนั้นเพิ่มโมเลกุลของ IPP อีกตัวหนึ่งซึ่งให้ผลเป็นฟาร์เนซิลไพโรฟอสเฟต (FPP) โมเลกุล IPP สุดท้ายจะถูกเพิ่มเข้าไปใน FPP เพื่อสร้างแกนหลักของไดเทอร์พีนให้สมบูรณ์ พันธะคู่ที่มีต้นกำเนิดจาก DMAPP จะถูกออกซิไดซ์เป็นอีพอกไซด์ก่อนที่จะมีการปิดวงแหวนซึ่งประกอบเป็นวงหกเหลี่ยมสองวง ชุดของการเกิดออกซิเดชันก่อตัวเป็นสารแลคโตนห้าเหลี่ยมนอกเหนือจากการเพิ่มกลุ่มแอลกอฮอล์ ไม่เป็นที่ทราบลำดับของการดัดแปลงหลังการสังเคราะห์เหล่านี้ทั้งหมด

**ดูเพิ่ม**
 สี่เหยียนผิง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สารประกอบมีรสขม
หมวดหมู่:ไดเทอร์พีน
หมวดหมู่:แลคโตน
หมวดหมู่:แอลกอฮอล์ปฐมภูมิ
หมวดหมู่:แอลกอฮอล์ทุติยภูมิ
หมวดหมู่:เดคาลิน
พระเจ้านาคทาสกะ

พระเจ้านาคทาสกะ (Nāgadāsaka) เป็นกษัตริย์ราชวงศ์หารยังกะพระองค์สุดท้าย ที่ปกครองแคว้นมคธ ในช่วงปี 437 และ 413 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ทรงทำรัฐประหาร สังหารพระเจ้ามุณฑะ พระราชบิดาของพระองค์เพื่อขึ้นครองราชบัลลังก์ การสิ้นสุดของราชวงศ์หารยังกะเกิดจากอำมาตย์ศิศุนาคเห็นว่า ราชวงศ์หารยังกะเป็นราชวงศ์ปิตุฆาตโดยตลอด จึงทำรัฐประหารเพื่อมิให้เป็นเสนียดแก่อาณาจักรอีก เมื่อสิ้นพระเจ้านาคทาสกะ อำมาตย์ศิศุนาคได้ปราบดาภิเษกตนเองเป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งแคว้นมคธ เป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ศิศุนาค
ตามธรรมเนียมพุทธ พระองค์เป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายที่ถูกอำมาตย์ศิศุนาคเข้ามาแทนที่p=273

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
หมวดหมู่:ราชวงศ์หารยังกะ
พระเจ้าศาลิศุกะ

พระเจ้าศาลิศุกะเมารยะ (Shalishuka Maurya IAST: Śāliśuka) เป็นกษัตริย์รัชกาลที่ 6 แห่ง ราชวงศ์เมารยะ พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ตั้งแต่ 215–202 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์เป็นรัชทายาทของ พระเจ้าสัมประติ เมารยะ ใน ยุคปุรณะ กล่าวถึงเขาในฐานะกษัตริย์ทรราช และไม่มีความชอบธรรม แต่อ้างคำพูดที่ชอบธรรม
ตามในบันทึก ปุรณะ ระบุว่า เมื่อพระองค์สวรรคต พระเจ้าเทววรมัน พระราชโอรสทรงขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์พระองค์ต่อไป

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อินเดีย
หมวดหมู่:ราชวงศ์โมริยะ
พระเจ้าเทววรมัน

พระเจ้าเทววรมัน หรือ พระเจ้าเทวะธรรมัน (Devavarman, Devadharman) เป็นกษัตริย์รัชกาลที่ 7 แห่ง ราชวงศ์เมารยะ พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ในช่วง 202–195 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์เป็นรัชทายาทของ พระเจ้าสาลิสุกะ เมารยะ และครองราชย์เป็นเวลาสั้น ๆ เพียงเจ็ดปีเท่านั้น พระองค์ไม่ได้มีพระอุปนิสัยอธรรม ชั่วร้าย อ่อนแอเหมือนพระบิดาของพระองค์เลยแม้แต่น้อย เพียงแต่พระองค์อาจจะอ่อนแออยู่บ้างเช่นเดียวกับจักรพรรดิแห่งเมารยะทุกพระองค์ที่ครองราชย์ต่อจากพระเจ้าอโศกมหาราช ตามในบันทึก ปุรณะ ระบุว่า เมื่อพระองค์สวรรคต พระเจ้าศตธันวัน พระราชโอรสทรงขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์พระองค์ต่อไป

**อ้างอิง==
กรูท (จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล)

กรูท (Groot) เป็นตัวละครที่พากย์เสียงโดย วิน ดีเซล และถ่ายทอดผ่านการจับการเคลื่อนไหวโดยดีเซล, Krystian Godlewski, ฌอน กันน์, เจมส์ กันน์ และ เทอร์รี โนทารี ในแฟรนไชส์ภาพยนตร์จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล (MCU) ซึ่งสร้างจากตัวละครมาร์เวลคอมิกส์ในชื่อเดียวกัน ในภาพยนตร์กรูทเป็นมนุษย์เหมือนต้นไม้ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมงานของร็อคเก็ตที่มีลักษณะเหมือนแรคคูนและเป็นสมาชิกของการ์เดียนออฟเดอะกาแล็กซี่ 
ในปี พ.ศ. 2564 ตัวละครดังกล่าวได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์สี่เรื่อง ได้แก่ รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล, รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล 2, อเวนเจอร์ส: มหาสงครามล้างจักรวาล, และ อเวนเจอร์ส: เผด็จศึก เขาจะกลับมาในภาพยนตร์เรื่องต่อไปคือ ธอร์: เลิฟแอนด์ธันเดอร์ และ รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล 3 และจะแสดงในละครสั้นชื่อ I Am Groot ทางดิสนีย์พลัส

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตัวละครในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
หมวดหมู่:ตัวละครในการ์เดียนส์ออฟเดอะกาแล็กซี
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นคนนอกกฎหมาย
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มาอาศัยอยู่ในเวลา
หมวดหมู่:ตัวละครพืช
ปรีชา สุวรรณทัต

ศาสตราจารย์พิเศษ ปรีชา สุวรรณทัต (เกิด 1 มกราคม พ.ศ. 2480) เป็นศาสตราจารย์พิเศษ สาขากฎหมายมหาชน อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ อดีตคณบดีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และอดีตกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบในวงราชการ (ป.ป.ป.) และยังเป็น "กูรูกฎหมายการเงินการคลัง"

**ประวัติ**
ศ.พิเศษ ปรีชา สุวรรณทัต สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี 2505 และปริญญาเอก ทางกฎหมาย จากมหาวิทยาลัยนีช ประเทศฝรั่งเศส ศ.พิเศษ ปรีชา สุวรรณทัต มีอายุครบ 80 ปี ในปี 2560 และได้มีการจัดทำหนังสืออาจาริยบูชา 80 ปี ศาสตราจารย์พิเศษ ดร.ปรีชา สุวรรณทัต โดยคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

**การทำงาน**

**ด้านวิชาการ**
ศ.พิเศษ ปรีชา สุวรรณทัต เป็นอาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เคยดำรงตำแหน่งคณบดี ในปี 2527 และเป็นรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในปี 2529 กระทั่งมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง นายปรีชา สุวรรณทัต อาจารย์พิเศษ สังกัดคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ให้ดำรงตำแหน่ง ศาสตราจารย์พิเศษ สาขาวิชากฎหมายมหาชน สังกัดคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ตั้งแต่วันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2557

**ด้านการเมือง**
ศ.พิเศษ ปรีชา สุวรรณทัต เข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคประชาธิปัตย์ และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขต 4 (เขตพระโขนง, เขตลาดกระบัง และเขตประเวศ) และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก พร้อมกับ สาวิตต์ โพธิวิหค และ อรรคพล สรสุชาติ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 แต่ในปี 2538 แพ้ให้กับพรรคพลังธรรม และพรรคประชากรไทย
ศ.พิเศษ ปรีชา สุวรรณทัต ได้รับเลือกอีกครั้งในเขตเลือกตั้งเดิม ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 ร่วมกับ อรรคพล สรสุชาติ และ วิชัย ตันศิริ  และในเการเลือกตั้งครั้งถัดมา การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 ศ.พิเศษ ปรีชา ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 36 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้งในครั้งแรก ต่อมาได้เลื่อนขึ้นมาแทน ส.ส.ที่ลาออก
ต่อมา ศ.พิเศษ ปรีชา สุวรรณทัต ได้วางมือทางการเมืองและเป็นอาจารย์พิเศษสอนวิชากฎหมาย

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สกุลสุวรรณทัต
หมวดหมู่:อาจารย์คณะนิติศาสตร์
หมวดหมู่:ศาสตราจารย์พิเศษ
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
แม่แบบ:To USD/data/2012

==Examples**
 displays USA- displays DEU- displays FRA

**References**
 title=The World Bank Official exchange rate (LCU per US$, period average)

**Notes**
For data not available from the World Bank Official Exchange Rate, annual average exchange rates are obtained from the  CIA World Factbook
*A 25:1 rate was used to convert Cuban pesos into Cuban convertible pesos  see link:.
*The 8.75 exchange rate listed by the World Bank for El Salvador refers to the Salvadoran colón, which is no longer in circulation and has been replaced by the US dollar. Thus, the exchange rate used here is 1.
แม่แบบ:To USD/data/2013

==Examples**
 displays USA- displays DEU- displays FRA

**References**
 title=The World Bank Official exchange rate (LCU per US$, period average)

**Notes**
A 25:1 rate was used to convert Cuban pesos into Cuban convertible pesos  see link:.
*The 8.75 exchange rate listed by the World Bank for El Salvador refers to the Salvadoran colón, which is no longer in circulation and has been replaced by the US dollar. Thus, the exchange rate used here is 1.
แม่แบบ:To USD/data/2014

==Examples**
 displays USA- displays DEU- displays FRA

**References**
cite web|url=https://data.worldbank.org/indicator/PA.NUS.ATLS|title=The World Bank exchange rate, DEC alternative conversion factor (LCU per US$)|publisher=World Bank

**Notes**
A 25:1 rate was used to convert Cuban pesos into Cuban convertible pesos  see link:.
แม่แบบ:To USD/data/2015

==Examples**
 displays USA- displays DEU- displays FRA

**References**
cite web|url=https://data.worldbank.org/indicator/PA.NUS.ATLS|title=The World Bank exchange rate, DEC alternative conversion factor (LCU per US$)|publisher=World Bank

**Notes**
For data not available from the World Bank Official Exchange Rate, annual average exchange rates are obtained from the  CIA World Factbook
*The Cape Verdean escudo is pegged to the Euro at the rate 1 EUR = 110.265 CVE, and the CIA World Factbook gives 1 USD = 0.885 EUR, so 1 USD = 97.584525 CVE.
Cambalidae

Cambalidae เป็นวงศ์ของกิ้งกือในอันดับ Spirostreptida ในวงศ์นี้มีอยู่อย่างน้อย 20 สกุล และ 80 สปีชีส์ที่ได้รับการอธิบาย

**สกุล**

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่มเติม**
หมวดหมู่:Spirostreptida
หมวดหมู่:วงศ์ของกิ้งกือ
Cambalopsidae

Cambalopsidae เป็นวงศ์ของกิ้งกือหลังค่อม (round-backed millipede) ในอันดับ Spirostreptida ในวงศ์นี้มีอยู่ 16 สกุล

**สกุล**

*Agastrophus
*Cambalopsis
*Chonecambala
*Dolichoglyphius
*Glyphiulus
*Hypocambala
*Ilyspasticus
*Javichus
*Nesocambala
*Paratrachiulus
*Phanolene
*Plusioglyphiulus
*Podoglyphiulus
*Trachyjulus
*Trichocambala
*Trichonannolene

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Spirostreptida
หมวดหมู่:วงศ์ของกิ้งกือ
Choctella

Choctella เป็นสกุลของกิ้งกืออันอยู่ในวงศ์ Choctellidae ซึ่งมีกำเนิดทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา มีอยู่อย่างน้อยสองสปีชีส์ที่ได้รับการอธิบาย ได้แก่ C. cumminsi Chamberlin, 1918 พบบนที่ราบสูงคัมเบอร์แลนด์ตั้งแต่ตอนกลางของเทนเนสซีจนถึงแอละแบมาตอนเหนือ และ C. hubrichti Hoffman, 1965 พบในแอละแบมาตอนกลาง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Spirostreptida
หมวดหมู่:กิ้งกือที่พบในทวีปอเมริกาเหนือ
Iulomorphidae

Iulomorphidae เป็นวงศ์ของกิ้งกือในอันดับ Spirostreptida มีอยู่ 11 สกุล และมากกว่า 60 สปีชีส์ที่ได้รับการอธิบาย

**สกุล**
มีอยู่ 11 สกุลในวงศ์ Iulomorphidae:- Amastigogonus Brölemann, 1913- Atelomastix Attems, 1911- Dinocambala Attems, 1911- Euethogonus- Eumastigonus Chamberlin, 1920- Iulomorpha Porat, 1872- Merioproscelum Verhoeff, 1924- Podykipus Attems, 1911- Samichus Attems, 1911- Thaumaceratopus Verhoeff, 1924- Victoriocambala Verhoeff, 1944,1944

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Spirostreptida
หมวดหมู่:วงศ์ของกิ้งกือ
ประทีป กรีฑาเวช

ประทีป กรีฑาเวช (เกิด 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2473) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา 5 สมัย

**ประวัติ**
ประทีป กรีฑาเวช เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2473  สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนโกรกพระพิทยาคม

**การทำงาน**
ประทีป กรีฑาเวช เข้าสู่งานการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมาครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยที่ 2 สังกัดพรรคชาติไทย ซึ่งนำโดย พลตรี ประมาณ อดิเรกสาร และพลตรี ชาติชาย ชุณหะวัณ (ยศในขณะนั้น)
ต่อมาประทีป ได้ย้ายไปสังกัดพรรคปวงชนชาวไทย และได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 พร้อมกับ สุวัจน์ ลิปตพัลลภ และ จำลอง ครุฑขุนทด หลังจากนั้นพรรคปวงชนชาวไทยจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคชาติพัฒนา ในปี 2535 โดยมี พลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นหัวหน้าพรรค และเขาได้รับเลือกตั้งอีก 2 สมัย คือ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544
ก่อนการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 นายประทีปและสมาชิกพรรคชาติพัฒนา ได้ย้ายไปเข้าร่วมงานกับพรรคไทยรักไทย และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ เป็น ส.ส.สมัยที่ 6
ภายหลังการกลับมาฟื้นฟูพรรคชาติพัฒนา (ในชื่อพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา) ของสุวัจน์ ลิปตพัลลภ เขาจึงได้เข้าร่วมงานอีกครั้ง และลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.แบบสัดส่วน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ภายหลังได้รับตำแหน่งเป็นรองหัวหน้าพรรค ต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งเป็นข้าราชการการเมือง ตำแหน่ง ประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในปี 2552 และในปี 2562 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 21 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

**สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร**
ประทีป กรีฑาเวช ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 6 สมัย ดังนี้
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 จังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคชาติไทย
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคปวงชนชาวไทย
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคชาติพัฒนา
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคชาติพัฒนา → พรรคไทยรักไทย
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักไทย

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:พรรคกิจประชาคม
หมวดหมู่:พรรคสหประชาธิปไตย
หมวดหมู่:พรรคชาติไทย
หมวดหมู่:พรรคมวลชน
หมวดหมู่:พรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคสามัคคีธรรม
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคไทยรักไทย
หมวดหมู่:พรรคชาติพัฒนากล้า
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
Harpagophoridae

Harpagophoridae เป็นวงศ์ของกิ้งกือหลังค่อม (round-backed millipede) ในอันดับ Spirostreptida วงศ์นี้ประกอบไปด้วย 269 สปีชีส์ใน 55 สกุล มีการกระจายตัวในทวีปแอฟริกา เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และอินเดียตะวันออก นอกจากนี้ยังพบอยู่ตามหมู่เกาะในมหาสมุทรอินเดีย มีสองวงศ์ย่อยที่เป็นที่รู้จัก

**วงศ์ย่อย**
 Harpagophorinae- Rhynchoproctinae

**สกุล**

*Agaricogonopus 
*Alienostreptus 
*Anurostreptus 
*Apoctenophora 
*Armatostreptus 
*Balustreptus 
*Cambodjostreptus 
*Carlogonus 
*Cercostreptus 
*Cornugonus 
*Ctenorangoon 
*Cystogonopus 
*Dametus 
*Drepanopus 
*Duplopisthus 
*Eremobelus 
*Fageostreptus 
*Falcigonopus 
*Gnomognathus 
*Gongylorrhus 
*Gonoplectus 
*Harpagophora 
*Harpagophorella 
*Harpurostreptus 
*Heptischius 
*Humbertostreptus 
*Indiothauma 
*Janardananeptus 
*Junceustreptus 
*Karschopisthus 
*Ktenostreptus 
*Lamellostreptus 
*Leiotelus 
*Leptostreptus 
*Organognathus 
*Philoporatia 
*Phyllogonostreptus 
*Picrogonopus 
*Poratophilus 
*Prominulostreptus 
*Remulopygus 
*Rhynchoproctus 
*Sculptulistreptus 
*Spissustreptus 
*Spoliatogonus 
*Stenurostreptus 
*Thaiogonus 
*Thyroglutus 
*Thyropisthus 
*Thyropygus 
*Trigonostreptus 
*Tuberogonus 
*Uriunceustreptus 
*Winklerostreptus 
*Zinophora

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Spirobolida
หมวดหมู่:วงศ์ของกิ้งกือ
Phyllogonostreptus nigrolabiatus

Phyllogonostreptus nigrolabiatus เป็นสปีชีส์หนึ่งของกิ้งกือ พบได้ทั่วไปในอินเดียและศรีลังกา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Muscular anatomy of the millipede Phyllogonostreptus nigrolabiatus (Diplopoda: Spirostreptida) and its bearing on the millipede "thorax".-  Cytology and Cytochemistry of Spermatogenesis in Two Millipedes Phyllogonostreptus nigrolabiatus and Gonoplectus malayus-  Some observations on the millipede, Phyllogonostreptus nigrolabiatus (Newport 1844) (Diplopoda, Myriapoda), from Poona  1969 date=2021-04-25 -  Studies On Reproduction And Neurosecretion In The Millipede Phyllogonostreptus Nigrolabiatus-  Host Preference by Millipede Phyllogonostreptus nigrolabiatus (Newport) (Harpagophoridae ; Spirostreptida)-  Changes in the haemolymph proteins of the millipede, Phyllogonostreptus nigrolabiatus during ovarian development
หมวดหมู่:Spirostreptida
หมวดหมู่:สัตว์ขาปล้องในประเทศอินเดีย
คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (Faculty of Natural Resourses, Prince of Songkla University) เป็นหน่วยงานจัดการเรียนการสอนด้านการเกษตรระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เปิดสอนครั้งแรกในปี 2518 ที่วิทยาเขตหาดใหญ่

**ประวัติ**
คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 21 ตุลาคม 2518 และประกาศใน หนังสือราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 92 ตอนที่ 217 ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า Faculty of Natural Resources มี ผศ.ดร.เจือ สุทธิวนิช เป็นคณบดีคนแรกของคณะ 
คณะทรัพยากรธรรมชาติได้เปิดรับนักศึกษารุ่นแรกในปี 2520 จำนวน 60 คน ในหลักสูตร วิทยาศาสตรบัณฑิต (เกษตรศาสตร์) สาขาวิชาพืชศาสตร์ สัตวศาสตร์ และพัฒนาการเกษตร และหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (อุตสาหกรรมเกษตร) และเริ่มรับนักศึกษาบัณฑิตศึกษาในปี 2530 ในหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีชีวภาพ สาขาวิชาเทคโนโลยีอาหาร และสาขาวิชาพืชศาสตร์ และเริ่มรับนักศึกษาหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพืชศาสตร์ ปี 2543 สาขาวิชาวาริชศาสตร์ ปี 2547 สาขาวิชาการจัดการทรัพยากรเกษตรเขตร้อน ปี 2550 และสาขาวิชาการผลิต เทคโนโลยีและการจัดการยางธรรมชาติ (นานาชาติ) ปี 2557 (ยกเลิกหลักสูตร ปีการศึกษา 2563) ซึ่งทางคณะมีวัตถุประสงค์เพื่อปฏิบัติงานวิชาการ และการพัฒนาองค์ความรู้ต่าง ๆ ด้านการเกษตร การจัดการทรัพยากรธรรมชาติ โดยเฉพาะทรัพยากรที่สามารถฟื้นฟูได้ เช่น ทรัพยากรเกษตร ประมง ดิน น้ำ ป่าไม้และสิ่งแวดล้อม

**หน่วยงานภายใน**
 กลุ่มงานวิชาการ
** สาวิชานวัตกรรมการเกษตรและการจัดการ
** สถานีวิจัยพืชศาสตร์
**สาวิชานวัตกรรมการผลิตสัตว์และการจัดการ
**สถานีปฏิบัติการสัตวศาสตร์นาทวี
**สาวิชาวาริชศาสตร์และนวัตกรรมการจัดการ
**ศูนย์วิจัยสุขภาพสัตว์น้ำ กิจการ ศุภมาตย์
**สถานีวิจัยวาริชศาสตร์- กลุ่มงานวิจัย นวัตกรรมและพันธกิจเพื่อสังคม
**ศูนย์จัดการผลประโยชน์ทางวิชาการ
**ศูนย์บริการวิชาการทางการเกษตรและทรัพยากรธรรชาติ
**ศูนย์ปฏิบัติการวิเคราะห์กลาง
**ศูนย์วิจัยควบคุมศัตรูพืชโดยชีวินทรีย์แห่งชาติ ภาคใต้
**ศูนย์วิจัยพืชยืนต้นและไม้ผลเมืองร้อน
**ศูนย์วิจัยระบบเกษตรทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม
**ศูนย์วิจัยและพัฒนาการผลิตปาล์มน้ำมัน
**ศูนย์วิจัยและพัฒนาสัตว์เคี้ยวเอื้องขนาดเล็ก
**ศูนย์วิจัยความเป็นเลิศเทคโนโลยีชีวภาพเกษตรและทรัพยากรธรรมชาติ
**สถานีวิจัยคลองหอยโข่ง
**สถานีวิจัยท่าเชียด
**สถานีวิจัยเทพา
**สาขาความเป็นเลิศการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำอย่างยั่งยืน- กลุ่มงานบริหารคณะ
**งานนโยบายและแผน
**งานประกันคุณภาพ
**งานเทคโนโลยีสารสนเทศและประชาสัมพันธ์
**งานวิเทศสัมพันธ์
**งานคลัง
**งานพัสดุ
**งานทะเบียนและประเมินผลการศึกษา (ปริญญาตรี)
**งานทะเบียนและประเมินผลการศึกษา (บัณฑิตศึกษา)
**งานกิจการนักศึกษา
**งานอาคารสถานที่และยานพาหนะ
**งานการเจ้าหน้าที่
**งานสารบรรณ

**หลักสูตร**

**ทำเนียบคณบดี**
รายนามคณบดีคณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ date=2021-04-25 -  เว็บไซต์คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ date=2021-04-25 
สงขลานครินทร์
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศรัสเซีย

การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศรัสเซีย เป็นส่วนหนึ่งของการระบาดทั่วอย่างต่อเนื่องของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) ซึ่งเกิดจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2) ไวรัสดังกล่าวได้รับการยืนยันว่าแพร่กระจายไปยังประเทศรัสเซียในวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2020 เมื่อพลเมืองจีนสองคนในทยูเมน (ไซบีเรีย) และชิตา (เขตสหพันธ์ตะวันออกไกล) ได้รับผลการตรวจหาเชื้อไวรัสเป็นบวก โดยผู้ป่วยทั้งสองได้ถูกจำกัดวง มาตรการป้องกันในช่วงต้นได้รวมถึงการจำกัดพรมแดนกับจีนและการตรวจหาเชื้ออย่างกว้างขวาง ส่วนการแพร่กระจายของเชื้อจากประเทศอิตาลีเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ได้นำไปสู่มาตรการเพิ่มเติม เช่น การยกเลิกกิจกรรม, ปิดโรงเรียน, โรงภาพยนตร์ และพิพิธภัณฑ์ เช่นเดียวกับการปิดพรมแดนและประกาศช่วงเวลาที่ไม่ทำงาน ซึ่งหลังจากการยีดเวลาสองครั้ง ได้ใช้เวลาจนถึงวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2020 โดยภายในสิ้นเดือนมีนาคม ค.ศ. 2020 เขตการปกครองส่วนใหญ่ รวมถึงมอสโก ได้กำหนดให้ล็อกดาวน์ กระทั่งภายในวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 2020 มีผู้ป่วยได้รับการยืนยันในเขตการปกครองทั้งหมด และในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2020 จำนวนการตรวจหาเชื้อที่เป็นบวกสำหรับไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ได้สูงถึง 1 ล้านราย
ประเทศรัสเซียมีผู้ป่วยที่ได้รับการยืนยันมากเป็นอันดับห้าของโลกรองจากสหรัฐ, บราซิล, อินเดีย และฝรั่งเศส ณ วันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2021 ตามตัวเลขของศูนย์วิกฤตไวรัสโคโรนาแห่งชาติ รัสเซียมีผู้ป่วยยืนยันแล้ว 4,753,789 ราย, หายป่วย 4,380,468 ราย, เสียชีวิต 107,900 ราย และทำการตรวจหาเชื้อมากกว่า 127.5 ล้านราย ตามข้อมูลโดยละเอียดที่เผยแพร่โดยสำนักงานสถิติแห่งสพันธรัฐรัสเซีย (Rosstat) พบว่า 114,268 คนที่ติดเชื้อโควิด-19 ได้เสียชีวิตระหว่างเดือนเมษายนถึงพฤศจิกายน ค.ศ. 2020 อย่างไรก็ตาม ได้มีรายงานการตายส่วนเกิน 300,000 คนในช่วงเวลาเดียวกัน ซึ่งบ่งชี้ว่าทางการได้ประเมินจำนวนผู้เสียชีวิตทั้งหมดต่ำไปมาก

**ดูเพิ่ม**
 การระบาดทั่วของโควิด-19 เรียงตามประเทศและดินแดน- การระบาดทั่วของโควิด-19 ในทวีปยุโรป- การระบาดทั่วของโควิด-19 ในทวีปเอเชีย

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Data and maps, frequently updated:
** url-status=dead 
** url-status=dead 

รัสเซีย
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี

คณะพยาบาลศาสตร์ วิทยาเขตปัตตานี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (Faculty of Nursing Pattani Campus, Prince of Songkla University) หรือเรียกอีกแบบหนึ่งว่า คณะพยาบาลศาสตร์ปัตตานี เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งอยู่ที่วิทยาเขตปัตตานี

**ประวัติ**
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ได้แต่งตั้งคณะกรรมการเพื่อดำเนินการโครงการจัดตั้งคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี ตามคำสั่งมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ที่ 50314/2551 ลงวันที่ 28 มีนาคม 2551 เพื่อตอบสนองการเปลี่ยนแปลงของระบบเศรษฐกิจสังคมและการเปลี่ยนแปลงของชุมชนโดยเฉพาะผลกระทบที่เกิดจากเหตุความไม่สงบฯในจังหวัดชายแดนภาคใต้มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 โดยได้แต่งตั้งผู้ช่วยศาสตราจารย์พัชรียา ไชยลังกา รองคณบดีฝ่ายบริหาร คณะพยาบาลศาสตร์ ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโครงการจัดตั้งคณะพยาบาลศาสตร์ วิทยาเขตปัตตานี อีกตำแหน่งหนึ่งและได้แต่งตั้งคณะกรรมการดำเนินการโครงการจัดตั้งคณะพยาบาลศาสตร์ใหม่ตามคำสั่งมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ที่ 50417/2552 ลงวันที่ 10 สิงหาคม 2552 เพื่อดำเนินการจัดทำหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิตและเปิดรับนักศึกษาในปี พ.ศ. 2556 เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 2556 สภามหาวิทยาลัยจึงมีมติเห็นชอบให้จัดตั้ง“คณะพยาบาลศาสตร์ วิทยาเขตปัตตานี” ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า “Faculty of Nursing, Pattani Campus”

**หลักสูตร**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
สงขลานครินทร์ ปัตตานี
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
เจ้าชายออกัสตัส เฟรเดอริก ดยุกแห่งซัสเซกซ์

เจ้าชายออกัสตัส เฟรเดอริก ดยุกแห่งซัสเซกซ์ (Prince Augustus Frederick, Duke of Sussex) (27 มกราคม 1773 – 21 เมษายน 1843) เป็นพระราชโอรสลำดับที่ 6 ในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 กับสมเด็จพระราชินีชาร์ล็อทเทอ ทรงเป็นพระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวที่มิได้รับราชการทหาร และทรงได้รับการขนานนามว่าทรงเป็นนักเสรีนิยม โดยทรงมีแนวคิดด้านการปฏิรูปรัฐสภา การยกเลิกการค้าทาส การปลดปล่อยชาวคาทอลิก และการยกเลิกข้อบังคับต่าง ๆ ที่มีต่อชาวยิว และผู้ที่เห็นต่างทางศาสนา

**พระอิสริยยศ**
 27 มกราคม 1773 – 27 พฤษจิกายน 1801: ฮิสรอยัลไฮเนส เจ้าชายออกัสตัส เฟรเดอริก- 24 พฤษจิกายน 1801 – 21 เมษายน 1843: ฮิสรอยัลไฮเนส ดยุกแห่งซัสเซกส์
โดยมีบรรดาศักดิ์รอง ได้แก่ เอิร์ลแห่งอิเวอร์นีส และบารอนอาร์กโลว์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระราชโอรสในพระมหากษัตริย์
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2551

การเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดและนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ. 2551 เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นและผู้บริหารท้องถิ่นขององค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย ซึ่งเป็นการเลือกตั้งแทนตำแหน่งที่ว่างลง เนื่องจากนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดที่ได้รับการเลือกตั้งในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2547 ครบวาระ

**ที่มานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดและสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด**
นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดและสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด มาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยมีที่มา ดังนี้- นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด ใช้เขตจังหวัดเป็นเขตเลือกตั้ง- สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด ใช้เขตอำเภอเป็นเขตเลือกตั้ง ในกรณีที่อำเภอใดมีสมาชิกเกิน 1 คน ให้แบ่งเขตอำเภอเป็นเขตเลือกตั้ง เท่ากับจำนวนสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดที่จะพึงมีในอำเภอนั้น และมีสมาชิกเขตเลือกตั้งละ 1 คน

**องค์ประกอบของสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด**
สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด มาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน ซึ่งจำนวนสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแต่ละจังหวัด ขึ้นอยู่กับจำนวนราษฎรของจังหวัดนั้น โดยกำหนดไว้ดังนี้

**วาระการดำรงตำแหน่ง**
 นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด 
มีวาระอยู่ในตำแหน่งคราวละ 4 ปี นับแต่วันเลือกตั้ง แต่จะดำรงตำแหน่งติดต่อกันเกิน 2 วาระไม่ได้ ในกรณีดำรงตำแหน่งไม่ครบ 4 ปีก็ให้ถือว่าเป็น 1 วาระ และเมื่อได้ดำรงตำแหน่ง 2 วาระติดต่อกันแล้วจะดำรงตำแหน่งได้อีกเมื่อพ้นระยะเวลา 4 ปีนับแต่วันพ้นตำแหน่ง
 สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด 
อายุของสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด มีกำหนดคราวละ 4 ปีนับแต่วันเลือกตั้ง

**รายนามนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด**
15px ดำรงสมาชิกภาพ
15px สิ้นสุดสมาชิกภาพ
15px ได้รับใบเหลือง
15px ได้รับใบแดง 
แยกตามรายภาคตามการแบ่งของราชบัณฑิตยสถาน

**ภาคกลาง**
มีรายนามดังนี้

**ภาคเหนือ**
มีรายนามดังนี้

**ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ**
มีรายนามดังนี้

**ภาคใต้**
มีรายนามดังนี้

**ภาคตะวันออก**
มีรายนามดังนี้

**ภาคตะวันตก**
มีรายนามดังนี้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2551
เอิร์ลแห่งดัมบาร์ตัน

เอิร์ลแห่งดัมบาร์ตัน (Earl of Dumbarton) เป็นบรรดาศักดิ์ชั้นเอิร์ลพระราชทานในสก็อตแลนด์ พบการสถาปนาครั้งแรกเมื่อปีค.ศ. 1675 และครั้งล่าสุดเมื่อปีค.ศ. 2018 ในบรรดาศักดิ์ของสหราชอาณาจักร พระราชทานเป็นบรรดาศักดิ์รองให้แก่พระราชนัดดาของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ได้แก่ เจ้าชายแฮร์รีแห่งเวลส์ ในโอกาสงานเสกสมรส โดยมีอีกบรรดาศักดิ์คือ บารอนกิลคีล โดยประกาศเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 ผู้สืบตระกูลเอิร์ลแห่งดัมบาร์ตันในปัจจุบันคือพระโอรส พระนามว่า อาร์ชี เมานต์แบ็ตเทน-วินด์เซอร์

**รายนาม/พระนาม**

**สถาปนาครั้งแรก ค.ศ. 1710**
จอร์จ ดักลาส1675—1692
จอร์จ ดักลาส
1635ปราสาทดักลาสบุตรชายของวิลเลียม ดักลาส มาร์ควิสที่ 1 แห่งดักลาส กับเลดีแมรี กอร์ดอน
แอนน์ วีทลีย์บุตร 1 คน
1692 แซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล ปารีส ฝรั่งเศส อายุ 56 ปี
จอร์จ ดักลาส1692—1749

1687บุตรชายของจอร์จ ดักลาส เอิร์ลที่ 1 แห่งดัมบาร์ตัน กับแอนน์ วีทลีย์ 
ไม่ได้สมรส
1749 ดูแอ ฝรั่งเศส อายุ 61 ปี

**สถาปนาครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018**
เจ้าชายแฮร์รีราชวงศ์วินด์เซอร์2018–ปัจจุบันดยุกแห่งซัสเซกซ์ และ บารอนกิลคีล (2018)
เจ้าชายแฮร์รี
140px
15 กันยายน 1984โรงพยาบาลเซนต์แมรี ลอนดอนพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3 กับไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์
19 พฤษภาคม 2018เมแกน มาร์เคิลพระโอรส-ธิดา 2 พระองค์
พระชนมายุ 15 

**ลำดับการสืบตระกูล**
15px เจ้าชายแฮร์รี เอิร์ลแห่งดัมบาร์ตัน (ประสูติ ค.ศ. 1984)
**15px (1) เจ้าชายอาร์ชีแห่งซัสเซกซ์ (ประสูติ ค.ศ. 2019)

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 บรรดาศักดิ์อังกฤษ - รายชื่อตำแหน่งดยุกและขุนนางสืบตระกูลของหมู่เกาะอังกฤษ  
หมวดหมู่:ขุนนางอังกฤษ
หลอดเลือดมีลิ่มเลือด

ภาวะหลอดเลือดมีลิ่มเลือด (thrombosis) คือการที่ในหลอดเลือดมีลิ่มเลือด (thrombus) เกิดขึ้น กีดขวางการไหลเวียนของเลือดในระบบไหลเวียน โดยทั่วไปแล้วเมื่อเกิดการบาดเจ็บขึ้นที่ผนังหลอดเลือด ร่างกายจะสร้างลิ่มเลือดขึ้นจากเซลล์เกล็ดเลือดและโปรตีนไฟบรินเพื่อมาจับบริเวณที่บาดเจ็บนี้ มีประโยชน์คือป้องกันการเสียเลือด ในบางภาวะอาจเกิดลิ่มเลือดขึ้นได้แม้ไม่มีการบาดเจ็บของหลอดเลือด หากลิ่มเลือดเหล่านี้หลุดลอยไปในกระแสเลือด จะเรียกว่า สิ่งหลุดอุดหลอดเลือด (embolus) หรือ ลิ่มเลือดหลุดอุดหลอดเลือด (thromboembolus)
ภาวะหลอดเลือดมีลิ่มเลือดอาจเกิดขึ้นได้ทั้งในหลอดเลือดดำและในหลอดเลือดแดง โดยทั่วไปแล้วการเกิดลิ่มเลือดในหลอดเลือดดำจะทำให้เกิดเลือดคั่งในอวัยวะ การเกิดลิ่มเลือดในหลอดเลือดแดงจะทำให้อวัยวะขาดเลือด ภาวะแทรกซ้อนที่สำคัญของการเกิดลิ่มเลือดในหลอดเลือดดำคือการเกิดภาวะลิ่มเลือดหลุดอุดหลอดเลือด (thromboembolism) ที่ปอด เรียกว่าภาวะสิ่งหลุดอุดหลอดเลือดของปอด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:โลหิตวิทยา
มีเดียวิกิ:Autoblockedtext

__NOEDITSECTION____NOTOC__
50px ขณะนี้คุณไม่สามารถแก้ไขวิกิพีเดียได้เนื่องจากที่อยู่ไอพีของคุณถูกบล็อกอัตโนมัติแต่คุณยังอ่านหน้าวิกิพีเดียได้ตามปกติ
การบล็อกมีสาเหตุจากมีบางคนที่ใช้ที่อยู่ไอพีหรือพร็อกซีเซิร์ฟเวอร์ร่วมกับผู้อื่นถูกบล็อก ฉะนั้นผู้ใช้ทุกคนที่ใช้ที่อยู่ไอพีนี้แก้ไขหน้าจึงถูกระงับอัตโนมัติตามไปด้วยเพื่อป้องกันการละเมิดจากผู้กระทำผิด ผู้ใช้ที่บริสุทธิ์บางทีอาจได้รับลูกหลงไปด้วย
คนส่วนใหญ่ที่เห็นสารนี้ไม่ได้กระทำผิด การบล็อกบางประเภทจำกัดการแก้ไขจากผู้ให้บริการหรือบริษัทโทรคมนาคมบางเจ้าเพื่อตอบโต้การละเมิดหรือการก่อกวนล่าสุด และมีผลต่อผู้ใช้ที่ไม่เกี่ยวข้องกัน กรุณาดูวิธีการปฏิบัติต่อไปด้านล่างหากคุณเห็นว่าตัวเองไม่ได้กระทำผิด
ผู้ใช้ที่อยู่ไอพีนี้ถูกบล็อกโดย {$1} ด้วยเหตุต่อไปนี้ (ดูนโยบายการบล็อก):
{$2}
มีกำหนดหมดอายุบล็อกเมื่อ: {$6} เลขที่การบล็อกคือ: {$5}
แม้ถูกบล็อกแล้ว ปกติคุณน่าจะยังแก้ไขหน้าคุยกับผู้ใช้ของตัเวองและส่งอีเมลหาผู้ใช้และผู้ดูแลระบบคนอื่นได้อยู่
เพอร์ซิวัล

เพอร์ซิวัลถูกล่อลวงโดยปิศาจในร่างจำแสงเป็นสาวงาม (จิตรกรรมโดย Arthur Hacker ค.ศ. 1894)
เซอร์ เพอร์ซิวัล (Percival) หรือ เพเรเดียร์ (Peredur) หรือ พาร์ซิฟัล (Parsifal) เป็นหนึ่งในอัศวินโต๊ะกลมในตำนานกษัตริย์อาเธอร์ ชื่อของเขาโด่งดังจากการที่นักเขียนชาวฝรั่งเศส เครเตียง เดอ ทรัว เขียนตำนานการผจญภัยของเพอร์ซิวัลขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ส่งผลให้ชื่อเพอร์ซิวัลได้รับการจดจำมากที่สุดในฐานะวีรบุรุษผู้ร่วมภารกิจตามหาจอกศักดิ์สิทธิ์ 
เพอร์ซิวัลเป็นหนึ่งในสามอัศวินที่ค้นพบจอกศักดิ์สิทธิ์พร้อมกษัตริย์บอร์สและเซอร์กาลาฮัด แต่กษัตริย์บอร์สและเซอร์เพอร์ซิวัลมีความบริสุทธิ์ไม่เพียงพอจะครอบครองจอก เซอร์กาลาฮัดจึงเป็นคนเดียวที่สามารถครอบครองจอก
คีตกวีชาวเยอรมัน ริชชาร์ท วากเนอร์ นำเรื่องของเพอร์ซิวัลไปแต่งเป็นอุปรากรในค.ศ. 1882 ซึ่งถือเป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของเขา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตำนานกษัตริย์อาเธอร์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นเซอร์
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน

หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอเมริกันแบ่งตามเชื้อสาย
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอเมริกันเชื้อสายยุโรป
หมวดหมู่:ตัวละครชาวเยอรมันพลัดถิ่น
หมวดหมู่:ตัวละครชาวเยอรมันพลัดถิ่น

หมวดหมู่:ตัวละครชาวเยอรมันแบ่งตามเชื้อสาย
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีแบ่งตามการพลัดถิ่น
หมวดหมู่:การพลัดถิ่นของชาวเยอรมัน
ธุรกิจการแสดง

ธุรกิจการแสดง (Show business) หรือที่รู้จักกันในชื่อ โชว์บิซ (show biz หรือ showbiz; ตั้งแต่ประมาณ ค.ศ. 1945) เป็นคำภาษาย่อยสำหรับทุกสิ่งที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมบันเทิง ในแง่ธุรกิจ (รวมถึงผู้จัดการ ตัวแทน ผู้ผลิต และผู้จัดจำหน่าย) คำนี้ใช้กับองค์ประกอบที่สร้างสรรค์ (รวมถึง ศิลปิน นักแสดง นักเขียน นักดนตรี และช่างเทคนิค) และใช้กันทั่วไปตลอดคริสต์ศตวรรษที่ 20 แม้ว่าจะมีการใช้ครั้งแรกในวันที่พิมพ์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1850 ในเวลานั้นและจากนั้นอีกหลายสิบปี โดยทั่วไปจะมีคำว่า the ขึ้นต้นด้วย ในช่วงหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 มีคุณภาพที่ซับซ้อนขึ้นเนื่องจากเป็นยุคของวาไรตีโชว์ แต่คำนี้ยังคงใช้งานอยู่ในอุตสาหกรรมบันเทิงสมัยใหม่ และยังมีความเกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมแฟชั่น (การสร้างเทรนด์และแฟชั่น) และการได้รับสิทธิ์ในทรัพย์สินทางปัญญาจากการวิจัยที่ลงทุนในธุรกิจบันเทิง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อุตสาหกรรมบันเทิง
หมวดหมู่:ศิลปะการแสดง
เกิทเทอร์เด็มเมอรุง

ไฟล์:Max Brückner - Otto Henning - Richard Wagner - Final scene of Götterdämmerung.jpg|333px|thumb|วัลฮัลลาในเปลวเพลิง หนึ่งในฉากหลักของอุปรากรภาคนี้ (จิตรกรรมโดย Max Brückner ค.ศ. 1894)
เกิทเทอร์เด็มเมอรุง (Götterdämmerung) แปลว่า เทวาอัสดง เป็นอุปรากรภาคสุดท้ายในจำนวนสี่ภาคของเรื่อง แหวนของนีเบอลุง (Der Ring des Nibelungen) โดยริชชาร์ท วากเนอร์ ซึ่งประพันธ์จบในค.ศ. 1874 อุปรากรภาคนี้ขึ้นแสดงรอบปฐมทรรศน์ที่โรงละครเทศกาลไบรอยท์เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1876 ถือเป็นการจบโดยสมบูรณ์ของเรื่อง แหวนของนีเบอลุง
เกิทเทอร์เด็มเมอรุงเป็นชื่อภาษาเยอรมันที่แปลจากวลี Ragnarök ในภาษานอร์สโบราณ เกิทเทอร์เด็มเมอรุงมีเนื้อหาเกี่ยวกับโศกนาฎกรรมของซีคฟรีทและบรึนฮิลเดอ, ไฟบรรลัยกัลป์, การสิ้นสุดยุคสมัยทวยเทพเป็นใหญ่, น้ำท่วมโลก และการเริ่มต้นยุคสมัยมนุษย์เป็นใหญ่
เกิทเทอร์เด็มเมอรุงประกอบด้วย 3 องก์ 11 ฉาก ไม่มีการหยุดพักระหว่างช่วงโหมโรงกับองก์แรก แต่ละฉากดำเนินไปอย่างไร้รอยต่อโดยมีเพลงออร์เคสตราบรรเลงระหว่างสลับฉาก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Richard Wagner – Götterdämmerung. A gallery of historic postcards with motifs from Richard Wagner's operas.-  Wagner Operas. A comprehensive website featuring photographs of productions, recordings, librettos, and sound files.-  Vocal score of Götterdämmerung
หมวดหมู่:อุปรากรภาษาเยอรมัน
หมวดหมู่:ริชชาร์ท วากเนอร์
หมวดหมู่:ชาวอิสราเอลแบ่งตามเชื้อสาย

หมวดหมู่:ชาวอิสราเอล
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามกลุ่มชาติพันธุ์หรือถิ่นกำเนิด
เจ้าชายอาแลกซันเดอร์แห่งบัลแกเรีย

เจ้าชายอาแลกซันเดอร์ที่ 1 บัทเทินแบร์ค (Александър I Батенберг; 5 เมษายน ค.ศ. 185717 พฤศจิกายน ค.ศ. 1893) เป็นเจ้าชาย (กเนียส) แห่งราชรัฐบัลแกเรียระหว่าง ค.ศ. 1879 จนกระทั่งสละราชสมบัติใน ค.ศ. 1886 รัฐสภาบัลแกเรียเลือกพระองค์ขึ้นเป็นเจ้าชายของดินแดนปกครองตนเองบัลแกเรีย ซึ่งยังมีสถานะทางการเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออตโตมัน ต่อมาพระองค์ยุบรัฐสภาใน ค.ศ. 1880 และระงับใช้รัฐธรรมนูญใน ค.ศ. 1881 เนื่องจากพิจารณาว่ามีความเป็นเสรีนิยมมากเกินไป พระองค์ฟื้นฟูรัฐธรรมนูญขึ้นใน ค.ศ. 1883 อันนำไปสู่ความขัดแย้งกับจักรวรรดิรัสเซีย ซึ่งนั่นทำให้พระองค์ได้รับความนิยมในบัลแกเรีย ในรัชสมัยของพระองค์ประสบความสำเร็จในการรวมรูเมลียาตะวันออกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของบัลแกเรียและได้รับการยอมรับจากมหาอำนาจใน ค.ศ. 1885 ต่อมาในเดือนกันยายน ค.ศ. 1886 เกิดการรัฐประหารโดยกองทัพบัลแกเรียที่นิยมรัสเซีย ซึ่งบีบบังคับให้พระองค์สละราชสมบัติ ในเวลาต่อมาพระองค์ได้เป็นหนึ่งในนายพลของกองทัพออสเตรีย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์บัลแกเรีย
หมวดหมู่:ผู้สำเร็จราชการ
หมวดหมู่:ตระกูลบัทเทินแบร์ค
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ผู้ทรงสละราชสมบัติ
พระสัตถาที่ 2

พระสัตถาที่ 2 (ព្រះបាទ សម្តេច សេដ្ឋា ទី២) หรือ บรมราชาที่ 10 (1702–1749), พระนามเมื่อครั้งประสูติ นักองค์ชี, ทรงเป็นพระมหากษัตริย์กัมพูชารัชกาลที่ 99
พระสัตถาที่ 2 เป็นพระราชโอรสในพระแก้วฟ้าที่ 3 (นักองค์อิม) พระองค์ครองราชย์ในปี ค.ศ. 1722 ในปี ค.ศ. 1736 พระศรีธรรมราชาที่ 3ทรงเสด็จกลับนิวัตรกัมพูชาอีกครั้งและได้ทรงชิงบัลลังก์พระสัตถาที่ 2 และขับไล่พระองค์จากพระราชบัลลังก์ ทำให้พระสัตถาที่ 2 ได้เสด็จลี้ภัยไปยังเมืองไซ่ง่อนเพื่อขอความช่วยเหลือทางการทหารจากเวียดนาม
ในปี ค.ศ. 1749 เกิดสงครามกลางเมืองเพื่อชิงราชบัลลังก์อีกครั้งในกัมพูชา ด้วยความช่วยเหลือของกองทัพเวียดนาม พระสัตถาที่ 2 ทรงเสด็จกลับกัมพูชาได้สำเร็จ อย่างไรก็ตามพระองค์ได้พ่ายแพ้ต่อกองทัพของนักองค์สงวน (ต่อมาทรงครองราชย์โดยเฉลิมพระนามเป็นพระศรีไชยเชษฐ์) พระสัตถาที่ 2 เสด็จสวรรคตในเวียดนามในปีเดียวกัน

**อ้างอิง**
 Achille Dauphin-Meunier Histoire du Cambodge P.U.F Paris 1968.- Anthony Stokvis, Manuel d'histoire, de généalogie et de chronologie de tous les États du globe, depuis les temps les plus reculés jusqu'à nos jours, préf. H. F. Wijnman, Israël, 1966, Chapitre XIV §.9 « Kambodge » Listes et  tableau généalogique n°34  p. 337-338. - Peter Truhart, Regents of Nations, K.G Saur Münich, 1984-1988 3-598-10491-X, Art. « Kampuchea », p. 1732.
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์กัมพูชา
คณะวิเทศศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

คณะวิเทศศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (Faculty of International Studies, Prince of Songkla University) เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งอยู่ที่วิทยาเขตภูเก็ต ซึ่งเป็นวิทยาเขตลำดับที่ 3 ของมหาวิทยาลัย เป็นคณะที่ศึกษาในด้านการนานาชาติศึกษาในระดับภูมิภาคและนานาชาติ

**ประวัติ**
คณะวิเทศศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ มีแนวคิดที่จะก่อตั้งคณะด้านการศึกษาเกี่ยวกับต่างประเทศ โดยจะก่อตั้งคณะใหม่นี้ที่วิทยาเขตภูเก็ต เนื่องจากเป็นจังหวัดที่มีนักท่องเที่ยวมากมาย ง่ายต่อการศึกษาวัฒนธรรมและภาษา และมหาวิทยาลัยก็มีวิทยาเขตที่จังหวัดภูเก็ตด้วย ทำให้มหาวิทยาลัยได้มีมติก่อตั้งคณะใหม่ขึ้นเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม 2550 ที่วิทยาเขตภูเก็ต โดยใช้ชื่อว่า “คณะวิเทศศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์” ใช้ชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า “Faculty of International Studies, Prince of Songkla University” เพื่อให้การศึกษาในด้านการต่างประเทศและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศแก่นักศึกษาในภาคใต้ฝั่งอันดามัน นักศึกษาจะเรียนรู้เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม การเมือง และเศรษฐกิจระดับภูมิภาคของโลก

**หลักสูตร**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
วิเทศศึกษา สงขลานครินทร์ภูเก็ต
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ศินเทฉัตรี

ศินเทฉัตรี (शिंदे छत्री; Shinde Chhatri) เป็นอนุสรณ์สถานระลึกถึงผู้นำกองทัพจักรวรรดิมราฐาในศตวรรษที่ 18 มหัทจี ศินเท (Mahadji Shinde) ตั้งแต่ปี 1760 ถึง 1780 จุดที่สร้างศินเทฉัตรีเป็นจุดที่ทำพิธีฌาปนกิจศพของศินเทเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 1794 ที่ซึ่งในขณะนั้นสร้างไว้เพียงมนเทียรบูชาพระศิวะ 
ในปี 1965 ได้มีการสร้าง สมาธิ (อนุสรณ์) ขึ้นนอกครรภคฤกห์ของมนเทียรเพื่อระลึกถึงท่านมหัทจีตรงจุดที่ทำพิธีฌาปนกิจท่าน โดยมีผู้ดูแลการก่อสร้างคือ มธวราว ศินเท ปัจจุบันอนุสรณ์สถานนี้อยู่ภายใต้การบริหารของมูลนิธิศินเทเทวสถาน ควาลิยัร
คำว่า ฉัตรี หมายถึงยอดฉัตร อันเป็นสัญลักษณ์ถึงความเคารพต่อผู้ใต้ฉัตรนั้น ผู้เดินทางมาที่นี่จะต้องหุบร่มเมื่อเข้าใกล้บริเวณฉัตรี ถึงแม้จะมีฝนตกอยู่ก็ตาม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในปูเณ
หมวดหมู่:จักรวรรดิมราฐา
หมวดหมู่:อนุสรณ์สถานในประเทศอินเดีย
พิพิธภัณฑ์ราชา ทินกร เกฬกร

พิพิธภัณฑ์ราชา ทินกร เกฬกร (राजा दिनकर केळकर; Raja Dinkar Kelkar Museum) ในปูเณ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย เป็นพิพิธภัณฑ์ที่เก็บรักษาของสะสมของ ดร. ทินกร เกฬกร (Dr. Dinkar G. Kelkar; 1896–1990) และอุทิศให้แก่บุตรคนเดียวของเขา ราชา (Raja) ของสะสมที่มีในพิพิธภัณฑ์ เช่น ของตกแต่งที่ทำจากงาช้าง, เงิน และทอง, เครื่องดนตรี, อาวุธ และยานพาหนะ
ของสะสมนั้นเริ่มสะสมมาตั้งแต่ปี 1920 และในปี 1960 มีของสะสมมากกว่า 15,000 ชิ้น ส่วนพิพิธภัณฑ์ตั้งขึ้นในปี 1962 และ ดร. เกฬกร ส่งมอบของสะสมให้แก่รัฐบาลของรัฐมหาราษฏระในปี 1975 และในปัจจุบันมีของสะสมมากกว่า 20,000 ชิ้น และจัดแสดงเพียง 2,500 ชิ้น ของสะสมส่วนใหญ่มากจากศตวรรษที่ 18-19 ในบรรดาของสะสมมีผลงานอันประณีตของบัณฑิต อภิชีต โชศี (Pandit Abhijeet Joshi)
ในพิพิธภัณฑ์มีส่วนจัดแสดง จันทรเศขร อาคาเศ (Chandrashekhar Agashe) ซึ่งประกอบด้วยของสะสมที่เป็นเครื่องดนตรีอินเดียของจันทรเศขร อาคาเศ และบริจาคให้แก่พิพิธภัณฑ์โดยญาเนศวร อาคาเศ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official website
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในปูเณ