Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เกาะเขาใหญ่

เกาะเขาใหญ่ บ้างเรียก เกาะอันยิง หรือ เกาะลาลา อยู่ในพื้นที่ของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะเภตรา ในตำบลปากน้ำ อำเภอละงู จังหวัดสตูล เกาะมีความกว้าง 1.6 กิโลเมตร ยาว 4.3 กิโลเมตร เนื้อที่ 4.5 ตารางกิโลเมตร สูง 272 เมตร อยู่ทางทิศตะวันออกของเกาะบุหลั่น ระยะห่าง 100 เมตร
เกาะเขาใหญ่เป็นเกาะหินปูนมีชายหาดบางส่วน มีอ่าวหนึ่งชื่ออ่าวนะปุลา และมีอ่าวชื่อว่าอ่าวก้ามปู ภายในอ่าวมีน้ำตกไหลลงมากลายเป็นลำธาร มีจุดเด่นที่เรียกว่า ปราสาทหินพันยอด เป็นช่องหินที่เกิดขึ้นจากการกัดเซาะจนกลายเป็นแท่งหินแหลมรูปร่างสวยงามแปลกตาคล้ายกับปราสาท บนเกาะยังมี สุสานฟอสซิล มีซากฟอสซิลนอติลอยด์ อายุกว่า 450 ล้านปี จัดเป็นสัตว์ในชั้นเดียวกับหมึก หมึกยักษ์ และหอยงวงช้าง (นอติลุส) ที่พบบนเกาะเขาใหญ่นั้น มีทั้งฟอสซิลนอติลอยด์ตัวตรงและม้วนขดเกลียวเป็นวง

**อ้างอิง**
เขาใหญ่
เขาใหญ่
หมวดหมู่:อำเภอละงู
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ที่ถูกนำกลับคืนมาหลังจากถูกยกเลิก

หมวดหมู่นี้ใช้สำหรับรายการโทรทัศน์ที่ถูกยกเลิกและถูกนำกลับคืนมาสร้างใหม่ในภายหลังโดยเครือข่ายเดียวกันหรือเครือข่ายอื่น
ยกเลิก
ถนนนางลิ้นจี่

ถนนนางลิ้นจี่ เป็นถนนในกรุงเทพมหานคร เริ่มต้นจากถนนสวนพลู สิ้นสุดที่ถนนพระรามที่ 3 มีระยะทางโดยประมาณ 1,700 เมตร
ชื่อของถนนมาจากนามของ นางลิ้นจี่ ชยากร (พ.ศ. 2415–2503) ผู้พัฒนาพื้นที่และตัดถนนสายนี้ เดิมนางลิ้นจี่ มีภูมิลำเนาอยู่ที่ตำบลหีบอ้อย อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม ต่อมาย้ายมาอยู่พระนครตามบิดามารดาและสมรสกับนายเชย ชยากร พ่อค้าในตลาดสามเสน ซึ่งประกอบธุรกิจหลายประเภท เมื่อสามีเสียชีวิตจึงดูแลกิจการต่อ รวมถึงได้ลงทุนพัฒนาที่ดินผืนใหญ่ บริเวณทุ่งมหาเมฆยาวไปจนถึงแม่น้ำเจ้าพระยา เมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2474 ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว มีสิทธิเช่าซื้อที่ดินราชพัสดุ ที่ทุ่งมหาเมฆ และตัดถนนจากตำบลวัดสวนพลู จากถนนสาธรไปจรดริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา แต่เดิมนางลิ้นจี่วางแผนตัดถนนสายหลักที่มีคลองคู่ขนานไปเชื่อมต่อกับถนนสาทรต่อเนื่องกับถนนคอนแวนต์ไปถึงถนนสีลม แต่เจ้าของที่ดินบางแปลงไม่ยอมขาย จึงทำให้ตัดถนนนางลิ้นจี่สิ้นสุดแค่ถนนสวนพลู
บริเวณถนนนางลิ้นจี่เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ ศูนย์เทคนิคกรุงเทพฯ และกองพันทหารสื่อสารที่ 1

**อ้างอิง**
นางลิ้นจี่
นางลิ้นจี่
นางลิ้นจี่
มอดูล:Adjacent stations/Toei Subway

local tokyo = "สถานีรถไฟ%1 (โตเกียว)"
local p = {
	"lang" = "th-TH",
	"system title" = "รถไฟใต้ดินโทเอ",
	"system color" = "000000",
	"system icon" = "link=รถไฟใต้ดินโทเอ",
	"station format" = {
		"ไดมง" = tokyo,
		"ฮะกุซัง" = tokyo,
		"คะซุงะ" = tokyo,
		"โมริชิตะ" = tokyo,
		"นิชิได" = tokyo,
		"โองาวามาจิ" = tokyo,
		"โอเตมาจิ" = tokyo,
		"ซูมิโยชิ" = tokyo,
		"โทโจมาเอะลูป" = "โทโจมาเอะ",
		"สถานีรถไฟ%1",
	},
	"lines" = {
		"_default" = {
			"icon" = "link=Toei %1 Line",
		},
		"Asakusa" = {
			"title" = "สายอาซากูซะ",
			"short name" = "สายอาซากูซะ",
			"icon" = "link=รถไฟใต้ดินโทเอสายอาซากูซะ",
			"color" = "EC6E65",
			"left terminus" = "นิชิมาโงเมะ",
			"right terminus" = "โอชิอาเงะ",
		},
		"Mita" = {
			"title" = "สายมิตะ",
			"short name" = "สายมิตะ",
			"icon" = "link=รถไฟใต้ดินโทเอสายมิตะ",
			"color" = "006CB6",
			"left terminus" = "นิชิทะกะชิมะไดระ",
			"right terminus" = "เมงูโระ",
		},
		"Oedo" = {
			"title" = "สายโอเอโดะ",
			"short name" = "สายโอเอโดะ",
			"icon" = "link=รถไฟใต้ดินโทเอสายโอเอโดะ",
			"color" = "CE045B",
			"left terminus" = "ฮิการิงาโอกะ",
			"right terminus" = "โทโจมาเอะ",
		},
		"Shinjuku" = {
			"title" = "สายชินจูกุ",
			"short name" = "สายชินจูกุ",
			"icon" = "link=รถไฟใต้ดินโทเอสายชินจูกุ",
			"color" = "B0C124",
			"left terminus" = "ชินจูกุ",
			"right terminus" = "โมโตยาวาตะ",
		},
		
	},
	"aliases" = {
		"asakusa" = "Asakusa",
		"a" = "Asakusa",
		"A" = "Asakusa",
		"mita" = "Mita",
		"M" = "Mita",
		"m" = "Mita",
		"i" = "Mita",
		"I" = "Mita",
		"shinjuku" = "Shinjuku",
		"s" = "Shinjuku",
		"S" = "Shinjuku",
		"oedo" = "Oedo",
		"o" = "Oedo",
		"O" = "Oedo",
		"e" = "Oedo",
		"E" = "Oedo",
	},
}
return p
หมวดหมู่:ระบอบวาง จิงเว่ย์

หมวดหมู่:รัฐบริวารของจักรวรรดิญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประวัติศาสตร์จีน
ว
แม่แบบ:Tokyo Subway Line Symbol/doc

==ตัวอย่าง**
S รถไฟใต้ดินโทเอสายชินจูกุ
รถไฟใต้ดินโทเอสายชินจูกุ
โตเกียวเมโทรสายชิโยดะ|size=25
โตเกียวเมโทรสายชิโยดะ|size=25
สตีเฟน แลง

สตีเฟน แลง (Stephen Lang; เกิด 11 กรกฎาคม 1952) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักจากบทบาทในภาพยนตร์เช่น ฆาตกรอำมหิต (1986), เกตตีสเบิร์ก, ทูมสโตน ดวลกลางตะวัน (1993), เทพเจ้าและนายพล, วีรบุรุษปล้นสะท้านเมือง, เรียกข้าว่า จารชนจ้องแพะ (2009), โรแนน นักรบเถื่อน (2011) และ ลมหายใจสั่งตาย (2016) 
เขาเป็นที่รู้จักจากบทบาท พันเอก ไมลส์ ควอริตช์ ในภาพยนตร์เรื่อง อวตาร ของเจมส์ แคเมรอน (2009) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลแซทเทิร์น สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากการแสดงของเขา แลงกลับมารับบทบาทเดิมในภาพยนตร์ภาคต่อเรื่อง อวตาร: วิถีแห่งสายน้ำ (2022)

**ชีวิตในวัยเด็ก**
แลงเกิดเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1952 ที่นครนิวยอร์ก เป็นบุตรคนสุดท้องของเทเรซาและยูจีน แลง ซึ่งเป็นนักธุรกิจที่มีชื่อเสียง แม่ของแลงเป็นคาทอลิกที่มีเชื้อสายเยอรมันและไอริช ในขณะที่พ่อของเขาเป็นชาวยิว ปู่ย่าของแลงเป็นผู้อพยพชาวยิวจากฮังการีและรัสเซีย เขามีพี่น้อง 2 คน ได้แก่ เจน ทนายความและนักเคลื่อนไหวทางการเมือง และเดวิด ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้บริหารที่ REFAC ซึ่งเป็นบริษัทที่พ่อของพวกเขาก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1952 พ่อของแลงบริจาคทรัพย์สินสุทธิทั้งหมดของเขา (เกินกว่า 150 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ให้กับองค์กรการกุศล และไม่ได้ทิ้งมรดกไว้ให้ลูก ๆ ของเขา โดยเชื่อว่าพวกเขาแต่ละคนจำเป็นต้องเรียนรู้ที่จะพึ่งพาตนเองให้ได้
แลงเข้าเรียนที่โรงเรียนประถมศึกษาในจาเมกาเอสเตตส์ ควีนส์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ.ศ. 2563

การเลือกตั้งนายกองค์บริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ.ศ. 2563 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2563 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2563

**ผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด**

**หมายเลข 1 : อัครเดช วันไชยธนวงศ์**
อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน บุตรชายนายสมบูรณ์ วันไชยธนวงศ์ สมาชิกพรรคเพื่อไทย ลงสมัครในนามกลุ่มก้าวหน้าต่อเนื่อง

**หมายเลข 2 : นันทิยา วงศ์วานิชย์**
ถูกตัดสิทธิ

**หมายเลข 3 : อำนาจ แสงสกาย**
อดีตผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแม่ฮ่องสอน สังกัดพรรคทางเลือกใหม่

**หมายเลข 4 : สิทธิชัย บุญระชัยสวรรค์**
ผู้สมัครอิสระ

**หมายเลข 5 : พยุงศักดิ์ วงศ์วานิชย์**
น้องชายนางนันทิยา วงศ์วานิชย์ และผู้ช่วยสมาชิกวุฒิสภา (นายสุรสิทธิ์ ตรีทอง)

**ผลการเลือกตั้ง**

**ผลการเลือกตั้งซ่อม**

**อำเภอปาย**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
https://www.mhs-pao.go.th/ เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของการเลือกตั้ง ส.อบจ. และนายก อบจ. จังหวัดแม่ฮ่องสอน

**ดูเพิ่ม**
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ.ศ. 2563- การเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ.ศ. 2568
แม่ฮ่องสอน
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
ทีมโอลิมปิกผู้ลี้ภัยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

นักกีฬาผู้ลี้ภัย มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567

**ทีมที่ได้รับคัดเลือก**

**นักกีฬา**
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้

**เทควันโด**
ผลการแข่งขันดังนี้:

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
2024
ฉบับร่าง:อัครเดช วันไชยธนวงศ์

อัครเดช วันไชยธนวงศ์ (เกิด 20 มกราคม พ.ศ. 2510) เกี๊ยก เป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน และอดีตกรรมการสภาวิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่องสอน

**ประวัติ**
อัครเดช เกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2509 ที่จังหวัดเพชรบุรี เป็นบุตรนายสมบูรณ์ นางอำพล วันไชยธนวงศ์ เป็นน้องชายนางอทิตาธร วันไชยธนวงศ์ นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงราย ด้านครอบครัวสมรสกับนางสุวรรณา วันไชยธนวงศ์ (สกุลเดิม: ตรัยสุรวณิช) มีบุตร 4 คน คือ อนัญญา วันไชยธนวงศ์, ธัญลักษณ์ วันไชยธนวงศ์, ชัญญาภา วันไชยธนวงศ์ และผาติรัตน์ วันไชยธนวงศ์

**งานการเมือง**
อัครเดช เข้าสู่การเมืองโดยการลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแม่ฮ่องสอน สังกัดพรรคชาติไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอนครั้งแรกในปี พ.ศ. 2549 แทนนายสุรสิทธิ์ ตรีทอง และได้รับเลือกรวม 4 สมัย และได้รับเป็นกรรมการสภาวิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่องสอน

**นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด**
อัครเดช วันไชยธนวงศ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดมาแล้ว 4 สมัย คือ
# การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2549 จังหวัดแม่ฮ่องสอน 
# การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2554 จังหวัดแม่ฮ่องสอน
# การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2563 จังหวัดแม่ฮ่องสอน
# การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2568 จังหวัดแม่ฮ่องสอน

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง ==
หมวดหมู่:หมวดหมู่ที่ต้องการการกระจายตัว

สำหรับหมวดหมู่ที่ไม่ควรมีสิ่งใดนอกจากหมวดหมู่ย่อย ให้ใช้ หมวดหมู่บรรจุ
กระจาย
มิสชาร์ม

มิสชาร์ม (อังกฤษ : Miss Charm) เป็นการประกวดความงามระดับนานาชาติที่มีถิ่นกำเนิดอยู่ในประเทศเวียดนาม มุ่งหวังที่จะส่งเสริมวัฒนธรรม การท่องเที่ยว และกิจกรรมการศึกษา
ปัจจุบันผู้ดำรงตำแหน่งมิสชาร์มคือ ราชมิตา ราซินดรานจากมาเลเซีย ซึ่งได้รับการสวมมงกุฎเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 2024 ที่นครโฮจิมินห์, เวียดนาม

**ประวัติ**
มิสชาร์ม เดิมชื่อ มิสชาร์มอินเตอร์เนชันแนล จัดขึ้นในสหภาพโซเวียต มีการประกวดครั้งสุดท้าย เมื่อปี 1991 ซึ่งผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศในปีนั้น คือ ราซิดาห์ เจน ฮามิด จากมาเลเซีย 
ปัจจุบัน ก่อตั้งขึ้นใหม่เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม 2019 ในชื่อ มิสชาร์มอินเตอร์เนชันแนล จากนั้นจึงได้รีแบรนด์เป็นมิสชาร์ม การประกวดครั้งนี้จัดขึ้นโดย อีลิทเวียดนาม บริษัทบันเทิงจากนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 การประกวดมิสชาร์มครั้งแรกจึงถูกเลื่อนออกไปหลายครั้งใน 2 ปี ในวันที่ 17 พฤศจิกายน 2022 มีการแถลงข่าวที่โรงแรมล็อตเต้ โฮเต็ล ไซ่ง่อน เพื่อประกาศการกลับมาจัดการประกวดอีกครั้ง หลังจากที่ถูกเลื่อนออกไป ในโอกาสนี้ ชื่อการประกวดได้รับการเปลี่ยนอย่างเป็นทางการให้สั้นลงเหลือเพียง "มิสชาร์ม" และรางวัลสำหรับผู้ชนะเลิศในการประกวดครั้งแรก ได้รับการเปิดเผยว่ามีมูลค่า 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ

**มงกุฎมิสชาร์ม**
มงกุฎประจำตำแหน่งของมิสชาร์มออกแบบโดย รีการ์โด ปาตรากา ดีไซเนอร์เครื่องประดับชาวเม็กซิกัน มีมูลค่าประมาณ 150,000 ดอลลาร์สหรัฐ มงกุฎได้รับแรงบันดาลใจจากใบกระวาน สื่อถึงสัญลักษณ์แห่งชัยชนะและเกียรติยศ มงกุฎสีขาวแดง ประดับเพชรพลอยมากกว่า 6,000 เม็ด สื่อถึงความรัก อารมณ์ ความกล้าหาญ และความหลงใหล มงกุฎนี้ยังเป็นมงกุฎทำมือที่ทำจากเงินแท้จากเม็กซิโกและชุบด้วยโรเดียม ใบไม้บนมงกุฎมักสื่อถึงความบริสุทธิ์ ความเรียบง่าย ความสดชื่น และพลังชีวิต

**ผู้ชนะการประกวดในช่วงไม่กี่ปี**

**จำนวนของประเทศที่ชนะ**

**ตัวแทนประเทศไทย**
บริษัท ทีพีเอ็น โกลบอล จำกัด ได้ลิขสิทธิ์ส่งตัวแทน(รองนางสาวไทย)เข้าร่วมประกวดในปี 2024-ปัจจุบัน

**ดูเพิ่ม  **
 รายการประกวดความงาม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น **
หมวดหมู่:การประกวดความงามระดับนานาชาติ
หมวดหมู่:การประกวดนางงามในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:ภาษาโปรแกรมเชิงตัวเลข

หมวดหมู่นี้ประกอบด้วยภาษาโปรแกรมที่ให้การสนับสนุนการเขียนโปรแกรมเชิงตัวเลขอย่างเหมาะสม (ตรงข้ามกับคณิตศาสตร์เชิงสัญลักษณ์)
หมวดหมู่:ภาษาโปรแกรมเฉพาะโดเมน
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์เชิงตัวเลข
หมวดหมู่:สารพิษต่อระบบประสาท

หมวดหมู่:สารประกอบเคมี
หมวดหมู่:ประสาทเคมี
หมวดหมู่:สารพิษแบ่งตามระบบอวัยวะที่ได้รับผลกระทบ
ซามูเอล เอ็งเงิล

ไฟล์:SamuelEngel.jpg|thumb|right|ภาพวาดผสมสีน้ำซามูเอล เอ็งเงิล เมื่อ ค.ศ. 1776 โดยบัลทาซาร์ อันโทน ดุงเคอร์
ซามูเอล เอ็งเงิล (Samuel Engel; 2 ธันวาคม ค.ศ. 1702 – 26 มีนาคม ค.ศ. 1784) เป็นบรรณารักษ์, ข้าราชการ, นักเศรษฐศาสตร์ และนักปฐพีวิทยาชาวสวิสที่ทำงานในแบร์น ซึ่งนำเสนอนวัตกรรมในหลายสาขา เขาเชื่อมั่นในการมีอยู่ของเส้นทางเดินเรือตะวันออกเฉียงเหนือ และได้รับการตีพิมพ์หนังสือที่มีอิทธิพลหลายเล่มเกี่ยวกับอาร์กติก

**ชีวิตในวัยเด็กและการศึกษา**
เอ็งเงิลเกิดในแบร์นในฐานะบุตรชายของบวร์คฮาร์ท เอ็งเงิล (ค.ศ. 1662–1750) ผู้เป็นลันท์โฟคท์แห่งรัฐแบร์นในแอบบีย์ฟรีนิสแบร์ค และโรซีนา ฟิชเชอร์ (เสียชีวิตใน ค.ศ. 1752)1959 เขาศึกษาที่มหาวิทยาลัยแบร์นตั้งแต่ ค.ศ. 1718 ถึง 17222008 เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับอาชีพราชการ โดยหลังจากไปเที่ยวพักผ่อนมาบ้างแล้ว เขาก็สอบผ่านเป็นผู้ทำคำรับรอง1959 ใน ค.ศ. 17262008

**อ้างอิง**

**เชิงอรรถ**

**บรรณานุกรม**
 access-date=2021-05-26- access-date=2021-05-16- access-date=2021-05-26- access-date=2021-05-25- access-date=2022-06-16- url-status=dead - location=London- first2=Samuel- doi-access=free- doi-access=free- Citation |last=Stuber |first=Martin |title=Engel, Samuel |date=2008-02-12 |url=https://hls-dhs-dss.ch/articles/025891/2008-02-12/ |work=Historisches Lexikon der Schweiz |language=de |access-date=2021-05-25- access-date=2021-05-29
หมวดหมู่:บรรณารักษ์ชาวสวิส
หมวดหมู่:นักภูมิศาสตร์ชาวสวิส
หมวดหมู่:นักเศรษฐศาสตร์ชาวสวิส
เขาเทียนเหมิน

เขาเทียนเหมิน หรือ เทียนเหมินชาน () เป็นภูเขาที่ตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาติเขาเทียนเหมิน นครจางเจียเจี้ย ทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลหูหนาน ประเทศจีน

**ภูเขา**
กระเช้าลอยฟ้าขึ้นเขาเทียนเหมินถูกสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2548 โดยบริษัทโปมา (Poma) ของฝรั่งเศส ให้บริการตั้งแต่สถานีกระเช้าลอยฟ้าจางเจียเจี้ยที่อยู่ใกล้เคียงจนถึงยอดเขา กระเช้าลอยฟ้าของเขาเทียนเหมินได้รับการกล่างอ้างในสื่อสิ่งพิมพ์ด้านการท่องเที่ยวว่าเป็น "ทางกระเช้าลอยฟ้าโดยสารของภูเขาสูงที่ยาวที่สุดในโลก" ด้วยกระเช้าลอยฟ้าจำนวน 98 คันและมีความยาวของทางกระเช้าทั้งหมด 0 และขึ้นไปสูงถึง 0 ความชันสูงสุดคือ 37 องศา นักท่องเที่ยวสามารถเดินบนเส้นทางหลายกิโลเมตรที่สร้างตามแนวหน้าผาบนยอดเขา รวมไปถึงส่วนที่มีพื้นทางเดินเป็นกระจกด้วย ถนนทงเทียน (通天) หรือถนนเชื่อมสวรรค์ระยะทาง 0 และมี 99 โค้งก็สามารถนำขึ้นไปสู่ยอดเขา และพานักท่องเที่ยวไปยังซุ้มประตูธรรมชาติถ้ำเทียนเหมินในภูเขาที่มีความสูง 1 ชื่อของถ้ำเช่นเดียวกับชื่อของภูเขาคือ "เทียนเหมิน" (天门) มีความหมายว่า "ประตูสวรรค์" และมีบันไดทางเข้า 999 ขั้นที่รู้จักในชื่อ "บันไดสู่สวรรค์"

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภูเขาในประเทศจีน
หมวดหมู่:มณฑลหูหนาน
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในจางเจียเจี้ย
สะพานกระจกจางเจียเจี้ย

สะพานกระจกจางเจียเจี้ย (p=Zhāngjiājiè Dà Xiágǔ Bōlí Qiáo) เป็นสะพานทางเดินลอยฟ้าในนครจางเจียเจี้ย มณฑลหูหนาน บนพื้นที่อู่หลิงยฺเหวียน สะพานถูกสร้างขึ้นเป็นสถานที่ท่องเที่ยว พื้นสะพานเป็นกระจกใส เมื่อสะพานเปิดให้บุคคลทั่วไปเยี่ยมชมเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ได้กลายเป็นสะพานพื้นกระจกที่สูงและยาวที่สุดในโลก ด้วยความยาวทั้งหมด m ความกว้าง m และแขวนอยู่เหนือพื้นดินประมาณ m สะพานนี้พาดผ่านหุบผาชันระหว่างหน้าผา 2 แห่งในอุทยานป่าไม้แห่งชาติจางเจียเจี้ย ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลหูหนาน ได้รับการออกแบบให้สามารถรองรับผู้เยี่ยมชมได้ 800 คนในเวลาเดียวกัน สะพานได้รับการออกแบบโดย Haim Dotan สถาปนิกชาวอิสราเอล
ในการสร้างสะพาน คณะวิศวกรได้ตั้งเสาค้ำ 4 ต้นบนขอบกำแพงของหุบผาชัน ตัวสะพานทำจากโครงโลหะพร้อมด้วยแผ่นกระจกมากกว่า 120 แผ่น แต่ละแผ่นมี 3 ชั้นและเป็นแผ่นกระจกนิรภัยหนา cm ด้านใต้ของสะพานมีชิงช้ายาว 3 อัน นอกจากนี้ยังมีจุดสำหรับกระโดดบันจีจัมป์ความสูง ft ซึ่งถือเป็นจุดกระโดดบันจีจัมป์ที่สูงที่สุดในโลก
คณะกรรมการจัดการของสะพานระบุว่าสะพานแห่งนี้ได้สร้างสถิติโลก 10 รายการซึ่งครอบคลุมถึงด้านการออกแบบและการก่อสร้าง ได้รับการบันทึกว่าเป็นสะพานกระจกที่ยาวที่สุดจนกระทั่งสะพานกระจกหุบเขาหงหยา (红崖谷玻璃桥) ในมณฑลเหอเป่ย์ได้ทำลายสถิติ

**คลังภาพ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สะพานในมณฑลหูหนาน
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในจางเจียเจี้ย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในมณฑลหูหนาน
รัฐข่านบ็อกด์มองโกเลีย

รัฐข่านบ็อกด์มองโกเลีย (; p=Bókèduō Hán Guó) เป็นรัฐบาลโดยพฤตินัยของมองโกเลียนอกในระหว่าง ค.ศ. 1911 ถึง ค.ศ. 1915 และดำรงอยู่อีกครั้งตั้งแต่ ค.ศ. 1921 ถึง ค.ศ. 1924 โดยในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1911 ขุนนางคนสำคัญบางกลุ่ม ซึ่งรวมถึงเจ้าชายต็อก-โอชิริน นามนานซือเหรินได้เชิญให้เจาซันดัมบา โฮตักต์เข้าร่วมการประชุมขุนนางและเจ้าหน้าที่ฝ่ายสงฆ์เพื่อหารือเกี่ยวกับความเป็นอิสรภาพจากราชวงศ์ชิง ต่อมาเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1911 มองโกเลียได้ก่อตั้งรัฐบาลชั่วคราวฮัลฮ์ จากนั้นในวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1911 มองโกเลียจึงประกาศอิสรภาพจากราชวงศ์ชิงที่กำลังล่มสลายหลังจากการปฏิวัติซินไฮ่ โดยมีองค์เทวาธิปัตย์คือ บ็อกด์ เกเกงที่ 8 เป็นผู้นำสูงสุดของศาสนาพุทธแบบทิเบตในมองโกเลีย ซึ่งได้รับนามเรียกขานว่า บ็อกด์ ข่าน หรือ "ผู้ปกครองอันศักดิ์สิทธิ์" บ็อกด์ ข่าน เป็นข่านองค์สุดท้ายของชาวมองโกล โดยรัชสมัยของพระองค์มีชื่อเรียกว่า "สมัยเทวาธิปไตยมองโกเลีย" (Theocratic Mongolia) และอาณาจักรของพระองค์เป็นที่รู้จักกันในนาม "รัฐข่านบ็อกด์"
ในช่วงเวลานี้มีการเกิดขึ้นของสามกระแสการเมืองหลักด้วยกัน โดยกระแสแรกคือความพยายามของชาวมองโกลที่จะสร้างรัฐเทวาธิปไตยที่เป็นเอกราช ซึ่งประกอบด้วยมองโกเลียใน บาร์กา (หรือที่รู้จักกันในชื่อฮูหลุนเป้ย์) มองโกลส่วนบน มองโกเลียตะวันตก และตังนู่อูเหลียงไห ("ลัทธิรวมกลุ่มมองโกล") กระแสที่สองคือความมุ่งมั่นของจักรวรรดิรัสเซียในการสร้างอำนาจเหนือดินแดนมองโกเลีย แต่ในขณะเดียวกันก็รับรองเอกราชของมองโกเลียนอกในการดูแลของสาธารณรัฐจีน และกระแสที่สามคือความสําเร็จสูงสุดของสาธารณรัฐจีนในการลบล้างอำนาจปกครองตนเองของมองโกเลียและสถาปนาอํานาจอธิปไตยเหนือภูมิภาคอย่างสมบูรณ์ตั้งแต่ ค.ศ. 1919 ถึง ค.ศ. 1921

**ดูเพิ่ม**
การปฏิวัติมองโกเลีย ค.ศ. 1911

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 date=1980

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์มองโกล
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2454
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในเอเชียกลาง
หมวดหมู่:อดีตรัฐเทวาธิปไตย
หมวดหมู่:ราชาธิปไตยในอดีต
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประวัติศาสตร์จีน
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประวัติศาสตร์มองโกล
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศมองโกเลีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2467
ม
หมวดหมู่:หน้าที่ใช้กล่องข้อมูลรายการโทรทัศน์ที่มีชื่อหัวข้อไม่ตรงกับบทความ

บทความที่ใช้ กล่องข้อมูล รายการโทรทัศน์ ที่มี name พารามิเตอร์ที่ไม่ตรงกับค่า PAGENAMEBASE ควรตรวจสอบการใช้งาน การแก้ปัญหาที่เป็นไปได้:- ค่าไม่ถูกต้องเพียง ลบออกเพื่อให้กล่องข้อมูลจัดการโดยอัตโนมัติ- ค่านี้รวมถึงชื่อทางเลือกด้วย ย้ายชื่อทางเลือกไปที่ alt_name- ค่านี้รวมชื่อในภาษาแม่ของรายการด้วย ย้ายชื่อภาษาท้องถิ่นไปที่ native_name
หากชื่อยังคงแตกต่างออกไป ให้ปล่อยไว้ก่อน- ดูเพิ่มเติมที่ หมวดหมู่:หน้าที่ใช้กล่องข้อมูลรายการโทรทัศน์รายตอนที่มีชื่อหัวข้อไม่ตรงกับบทความ
หมวดหมู่:บทความรายการโทรทัศน์ที่มีปัญหาจากกล่องข้อมูลรายการโทรทัศน์
เอ็นอีซี เรดรอกเกตส์

เอ็นอีซี เรดรอกเกตส์ (NECレッドロケッツ, NEC Reddo Rokettsu) เป็นทีมวอลเลย์บอลหญิงที่ตั้งอยู่ในคาวาซากิ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งแข่งในวี.ลีก 1 และเจ้าของทีมนี้คือบริษัทเอ็นอีซี
สโมสรนี้ก่อตั้งขึ้นในเดือนเมษายน ค.ศ. 1978 ในฐานะทีมองค์กรของบริษัทเอ็นอีซี ซึ่งเข้าร่วมในปีเดียวกันในการแข่งวี.แชลเลนจ์ลีก ครั้งที่ 10 สโมสรดังกล่าวได้ก้าวเข้าสู่การเป็นสมาชิกในเจแปนวอลเลย์บอลลีกใน ค.ศ. 1979 โดยได้อันดับ 3 ในการจัดอันดับลีกเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล ต่อมา สโมสรนี้ได้เป็นแชมป์ลีกถึงหกสมัย และได้ชัยชนะครั้งที่ 200 ใน ค.ศ. 2008

**เกียรติประวัติ**
 เจแปนวอลเลย์บอลลีก/วี.ลีก/วี.พรีเมียร์ลีก- ชนะเลิศ (6 สมัย): ฤดูกาล 1987–1988, 1996–1997, 1999–2000, 2002–2003, 2004–2005, 2014–2015, 2016–2017- รองชนะเลิศ (4 สมัย): ฤดูกาล 1986–1987, 1995–1996, 1997–1998, 2001–2002
 คูโรวาชิกิออลเจแปนวอลเลย์บอลแชมเปียนชิพ- ชนะเลิศ (2 สมัย): ค.ศ. 1997, 2001- รองชนะเลิศ (7 สมัย): ค.ศ. 1985, 1987, 1995, 1996, 1999, 2011, 2013

**อดีตผู้เล่น**
ผู้เล่นในประเทศ
- ฮิโรโกะ สึกูโมะ (ค.ศ. 1993–2004)- ชินาโกะ ทานากะ (ค.ศ. 2001–2002)- โยชิเอะ ทาเกชิตะ (ค.ศ. 2002–2004)- เมงูมิ คูริฮาระ (ค.ศ. 2003–2004)- เมงูมิ คาวามูระ (ค.ศ. 2001–2005)- ไอ โอโตโมะ (ค.ศ. 2000–2006)- มิยูกิ ทากาฮาชิ (ค.ศ. 2006–2009)- อิกูมิ นาริตะ (ค.ศ. 2007–2010)- ซาโยโกะ มัตสึซากิ (ค.ศ. 2001–2010)- ซาโอริ อาริตะ (ค.ศ. 2003–2010)- ซาโอริ ทากาซากิ (ค.ศ. 2005–2010)- อายาโกะ วาตานาเบะ (ค.ศ. 2003–2011)- ยูโกะ มารูยามะ (ค.ศ. 2008–2011)- ซาจิโกะ ซูงิยามะ (ค.ศ. 1998–2013)- คานาโกะ ไนโต (ค.ศ. 2009–2012)- อาการิ โอมิ (ค.ศ. 2012–2017)- ฮิโรโกะ มัตสึอูระ (ค.ศ. 2009–2012)- อากิโกะ อิโนะ (ค.ศ. 2009–2012)- ยูมิโกะ สึซูกิ (ค.ศ. 2013–2014)- อากิโกะ อูจิดะ (ค.ศ. 2008–2014)- มาโกโตะ มัตสึอูระ (ค.ศ. 2010–2014)- มิโฮะ วาตานาเบะ (ค.ศ. 2011–2014)- มิยูกิ อากิยามะ (ค.ศ. 2007–2015)- นามิ ซางาวะ (ค.ศ. 2014–2017)- คานาเมะ ยามางูจิ (ค.ศ. 2014–2019)- ซายากะ อิวาซากิ (ค.ศ. 2013–2019)- คานะ โอโนะ (ค.ศ. 2011–2019)- ซากิ มิเนมูระ (ค.ศ. 2018–2020)- ยูนะ โอกูยามะ (ค.ศ. 2014–2020)- ชิโอริ อาราตานิ (ค.ศ. 2016–2020) ย้ายไปวิกตอรินาฮิเมจิ- มิโอะ ซาโต (ค.ศ. 2019–2021)
ผู้เล่นต่างชาติ
- อานา เปาลา ฟึไรรา (ค.ศ. 2008–2010)- เฟร์นันดา การาย โรดริเกวซ (ค.ศ. 2010–2011)
- เอมิลิยา ดิมิโตรวา (ค.ศ. 2016–2017)
- ฮานา ชูตูรา (ค.ศ. 2013–2014)
- รีกกา เลห์โตเนน (ค.ศ. 2006–2007)
- เบเรนิกา ตอมชา (ค.ศ. 2019–2020)
- เยเลนา ทูรินา (ค.ศ. 1990–1994)- เยลีซาเวตา ติชเชนโก (ค.ศ. 1995–1997)- เยเลนา โกดินา (ค.ศ. 1998–1999)
- บรีชิตกา โมลนาร์ (ค.ศ. 2011–2012)
- เยลิซ บาชา (ค.ศ. 2012–2013, ค.ศ. 2014–2016)- เนริมาน ออซซอย (ค.ศ. 2020–2021)
- เอริน อัลดริช (ค.ศ. 2007–2008)- รามัต อัลฮัสซัน (ค.ศ. 2018–19)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 NECRedRockets.VL- nec_rr_official- nec_rr_official- เอ็นอีซี เรดรอกเกตส์- necredrockets
หมวดหมู่:สโมสรวอลเลย์บอลในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:คาวาซากิ
ดาเตะ เทรูมูเนะ

ดาเตะ เทรูมูเนะ (伊達 輝宗, 1544 – 29 พฤศจิกายน 1585) เป็นผู้นำตระกูลซามูไรของญี่ปุ่นในยุคเซ็งโงกุ เขามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับโอดะ โนบุนางะ หนึ่งในบุคคลสำคัญในยุคนั้น เทรูมูเนะเป็นบิดาของดาเตะ มาซามูเนะ เจ้าของฉายามังกรตาเดียว ซึ่งสืบทอดตำแหน่งผู้นำตระกูลต่อจากเขาในปี 1584

**ประวัติ**
ชื่อในวัยเด็กของเทรูมูเนะคือฮิโกทาโร่ (彦太郎) ต่อมาเปลี่ยนเป็นโซจิโระ (総次郎) เขาเกิดมาเป็นนักรบเพราะครอบครัวของเขามักจะขัดแย้งกับเพื่อนบ้าน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไดเมียว
สงครามสมรส

สงครามสมรส เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวดราม่า ครอบครัว โรแมนติก สร้างจากเค้าโครงบทประพันธ์จากเรื่อง คดีรักร้าง ของ เวฬุวลี (เวฬุรีย์ เมธาวินิจ) ที่ได้รับรางวัลจากการประกวดช่องวันอ่านเอา หมวดนิยายดรามาครอบครัว ผลิตโดย บริษัท เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด (มหาชน) เขียนบทโทรทัศน์โดย พิมพ์มาดา พัฒนอลงกรณ์, วรรณ​ถวิล สุขน้อย และ พิมสิรินทร์ พงษ์วานิชสุข กำกับการแสดงโดย สันต์ ศรีแก้วหล่อ นำแสดงโดย ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ, ชาคริต แย้มนาม, ภรภัทร ศรีขจรเดชา, ลภัสลัล จิรเวชสุนทรกุล ออกอากาศทางช่องวัน 31 ทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 20.30 น. ระหว่างวันที่ 18 มีนาคม - 3 มิถุนายน พ.ศ. 2567
ละครเรื่องนี้มีความแตกต่างจากละครเรื่องอื่น ๆ โดยการดำเนินเรื่องด้วยการว่าความในศาลเป็นหลัก (Courtroom Drama) ในการตีแผ่ปัญหาครอบครัว คดีชู้สาว การฟ้องหย่า และสิทธิในการเลี้ยงดูบุตร รวมถึงให้ความรู้ในด้านข้อกฎหมาย สุขภาพจิต การใช้ชีวิต และการดูแลบุตร

**งานสร้าง**
ละคร สงครามสมรส เริ่มถ่ายทำเมื่อช่วงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2566 โดยใช้ชื่อเดียวกับนิยาย คือ คดีรักร้าง ต่อมาเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 ช่องวัน 31 ได้เปิดตัวละครโทรทัศน์ที่จะออกอากาศในปี พ.ศ. 2567 ซึ่งรวมถึงการเปิดตัวละครเรื่องนี้ที่เปลี่ยนชื่อเป็น สงครามสมรส และมีพิธีบวงสรวงละครเรื่องนี้ที่อาคารจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เพลส เมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2567

**นักแสดง**

**เพลงประกอบละคร**
 เพลง รักที่ไม่มีคำถาม (เพลงเปิด) - ร้องโดย ปิยนุช เสือจงพรู- เพลง อย่าเลย (เพลงปิด) - ร้องโดย โชคชัย หมู่มาก

**การตอบรับ**
ละคร สงครามสมรส นอกจากตีแผ่ปัญหาภายในครอบครัว ยังให้ความรู้ในด้านข้อกฎหมาย สุขภาพจิต การใช้ชีวิต และการดูแลบุตร ทำให้ละครเรื่องนี้ประสบความสำเร็จอย่างมาก โดยมีผู้ชมทางทีวีมากกว่า 10 ล้านคน และบนสื่อสังคมทุกช่องทางมากกว่า 220 ล้านวิว ส่งผลให้มีเรตติ้งสูงที่สุดของละครโทรทัศน์ไทยในช่วงเวลาไพรม์ไทม์ของปี พ.ศ. 2567 และสูงที่สุดของช่องวัน 31 แทนวันทอง
ภายหลังละครจบลง ในสื่อสังคมยังมีการเปรียบเทียบละครกับเหตุการณ์จริง ที่ ณพสิน แสงสุวรรณ ฟ้องภรรยาในข้อหายักยอกเงินบริษัท และวิพากษ์วิจารณ์คำพูดในการแถลงข่าวบางส่วนของณพสินเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2567 โดยเปรียบเทียบว่ามีความใกล้เคียงกับการแสดงออกของตัวละครปรเมศวร์ในละครสงครามสมรสอย่างมาก

**รางวัล**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เรื่องย่อละคร สงครามสมรส
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องวัน 31
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย สันต์ ศรีแก้วหล่อ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวกฎหมายไทย
แอกาธา บาร์บารา

แอกาธา บาร์บารา (Agatha Barbara, post-nominals|post-noms=KUOM, 11 มีนาคม 1923 – 4 กุมภาพันธ์ 2002) เป็นนักการเมืองมอลตาจากพรรคแรงงาน อดีตผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีมอลตา, อดีตสมาชิกรัฐสภามอลตาและอดีตรัฐมนตรี เธอเป็นสตรีคนแรกที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีมอลตา และยังเป็นสตรีที่เป็นสมาชิกรัฐสภายาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์การเมืองมอลตา
ก่อนจะเข้าสู่วงการการเมือง เธอเคยเป็นครูมาก่อน และต่อมาจึงเข้าร่วมกับพรรคแรงงานมอลตา โดยมีบทบาทอย่างมากในกิจกรรมของพรรค จนเธอขึ้นมาเป็นคณะกรรมการบริหารของพรรค นำฟากสตรีของพรรค รวมถึงยังสถาปนาขบวนการการเมืองของสตรีในมอลตาขึ้น
เธอเป็นสมาชิกคณะรัฐมนตรีของมอลตาคนแรกที่เป็นผู้หญิง และเป็นสตรีคนเดียวในคณะรัฐมนตรีจนถึงปลายทศวรรษ 1990 ที่ซึ่งโจวันนา เดโบโน เข้าสู่ตำแหน่ง เมื่อพรรคแรงงานก้าวเข้าสู่อำนาจในปี 1955 บาร์บาราได้รับมอบหมายเป็นรัฐมนตรีกระทรวงการศึกษาโดยดอม มินท็อฟ ระหว่างปี 1955 ถึง 1958 ในตำแหน่งนี้ เธอได้ทำการปฏิรูปมากมาย เช่น กำหนดการศึกษาเต็มเวลาขั้นพื้นฐานสำหรับเด็กเป็นภาคบังคับ จัดตั้งสถาบันฝึกสอนครู โรงเรียนสำหรับเด็กพิการ ทำให้การศึกษาระดับมัธยมศึกษาสามารถเข้าถึงได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าใช้จ่าย ตลอดจนจัดตั้งห้องเรียนวิทยาศาสตร์แก่เด็ก ๆ เมื่อปี 1958 ที่ซึ่งความสัมพันธ์ระหว่างมอลตากับสหราชอาณาจักรระหองระแหงลง มีการประท้วงเกิดขึ้นไปทั่วที่ซึ่งบาร์บาราก็เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งด้วย ความวุ่นวายจบลงที่การลาออกของมินท็อฟ ส่วนบาร์บาราถูกตัดสินลงโทษใช้แรงงานหนัก 43 วัน ต่อมาหลังรัฐบาลของมินท็อฟกลับสู่อำนาจอีกครั้งในปี 1971 เธอได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีศึกษาอีกครั้ง ในวาระนี้เธอได้ขยายการศึกษาภาคบังคับจากอายุ 14 ไปเป็น 16, มีการสถาปนาโรงเรียนช่าง และมีการกำหนดให้ยกเลิกค่าเล่าเรียนในมหาวิทยาลัย ต่อมาในปี 1974 เธอดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีแรงงาน วัฒยธรรม และสวัสดิการ ในตำแหน่งนี้เธอสามารถลดอัตราการว่างงาน ปรับเพิ่มค่าจ้างและปรับสภาพการทำงานให้ดีขึ้นสำหรับแรงงาน ฟื้นฟูความสัมพันธ์กับภาคอุตสาหกรรม กำหนดกฎหมายบังคับค่าจ้างเท่าเทียมระหว่างชายและหญิง การให้ลาหยุดสำหรับคลอดลูกโดยได้รับค่าจเาง การกำหนดชั่วโมงทำงาน 40 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ และสวัสดิการสำหรับผู้ว่างงานและเกษียณ รวมถึงยังตั้งพิพิธภัณฑ์แห่งชาติขึ้นจำนวนหนึ่ง
บาร์บาราไม่ได้สมรส นักเขียนชาวมอลตา-ออสเตรเลีย ยอเซฟ เชตชูที (Joseph Chetcuti) อ้างว่าบาร์บาราเป็นหญิงรักร่วมเพศในหนังสือปี 2009 ที่เขาเขียนเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของบุคคลเพศหลากหลายในมอลตา คำกล่าวอ้างนี้วิเคราะห์จากบทสัมภาษณ์ในอดีตของเธอ ส่วนในปี 2014 มีการเปิดเผยจดหมายที่กล่าวอ้างว่ามีเนื้อาห “โรแมนติก” ที่เธอส่งให้เดเร็ก บาร์นนิส (Derek Barnes) คนให้สัญญาณของราชนาวีที่ประจำการในมอลตาระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง จดหมายนี้ถูกนำมาเปิดเผยโดยพี่/น้องสาวของบาร์นนิส

**อ้างอิง==
รยู จุน-ย็อล

รยู จุน-ย็อล (Ryu Jun-yeol; เกิด 25 กันยายน พ.ศ. 2529) เป็นนักแสดง นักเคลื่อนไหว และช่างภาพ ชาวเกาหลีใต้ รยูเริ่มต้นอาชีพการแสดงในภาพยนตร์อิสระ จากนั้นก็มีชื่อเสียงจากบทบาทในซีรีส์ทางโทรทัศน์ที่ได้รับเสียงวิจารณ์ชื่นชมเรื่อง Reply 1988 (2015–2016), ละครที่มีเรตติ้งสูงสุดในประวัติศาสตร์เคเบิลทีวีของเกาหลีในขณะนั้น ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลนักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมหลายรางวัลในเกาหลีใต้ เขาเป็นที่รู้จักในฐานะนักแสดงช็องมู-โรที่มีผลงานมากมาย นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเขาได้แสดงในภาพยนตร์ที่ทำรายได้ทะลุบ็อกซ์ออฟฟิศ ได้แก่ The King (2017), A Taxi Driver (2017), Little Forest (2018), Believer (2018), Money (2019), The Battle: Roar to Victory (2019), The Night Owl (2022) และเรื่อง Alienoid: Return to the Future (2024).

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Ryu Jun-yeol at C-JeS Entertainment ko
*id=nm6916719
*id=Ryu_Jun-yeol
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2529
วัดมหาโพธิเหนือ

วัดมหาโพธิเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมหาโพธิ อำเภอเก้าเลี้ยว จังหวัดนครสวรรค์ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 31 ไร่ 3 งาน 15 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบสูง มีลำแม่น้ำปิงไหลผ่านหน้าวัด 
วัดมหาโพธิเหนือสร้างเมื่อ พ.ศ. 2370 มีนามตามชื่อบ้านและตำบล ซึ่งในตำบลนี้มี 2 วัด จึงเรียกนามวัดให้ต่างกันโดยใช้คำว่า "เหนือ" และ "ใต้" ต่อท้าย ผู้บริจาคที่ดินให้เป็นที่สร้างวัดคือ ขุนชาญนุชิต และได้ร่วมกับญาติพี่น้องดำเนินการจัดสร้างวัดนี้ขึ้นมา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2500 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว
80 เมตร ได้ผูกพัทธสีมา วันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2502 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 วัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม พ.ศ. 2475 เป็นต้นมา มีโรงเรียนประถมศึกษาของทางราชการตั้งอยู่ในที่วัดนี้ด้วย 
อาคารเสนาสนะและสิ่งก่อสร้างที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 12 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2507 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2503 เป็นอาคารไม้ยกพื้น หอสวดมนต์กว้าง 7 เมตร ยาว 10 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 เป็นอาคารไม้ยกพื้น กุฏิสงฆ์จำนวน 7 หลัง วิหาร ศาลาท่าน้ำและฌาปนสถาน ปูชนียวัตถุมีพระประธานอยู่กลางลานวัด ขนาดหน้าพระเพลากว้าง 1 เมตร

**อ้างอิง**
มหาโพธิเหนือ
หมวดหมู่:อำเภอเก้าเลี้ยว
หมวดหมู่:CS1 ใช้อักษรภาษาฮินดี (hi)

นี่คือหมวดหมู่ติดตามสำหรับการอ้างอิงแบบ CS1 ที่ใช้ตัวแปรเสริม script-title เพื่อแสดงหัวเรื่องการอ้างอิงที่ใช้อักษรเทวนาครีภาษาฮินดี และมีคำแสดงภาษา hi: นำหน้า ควรเพิ่มหน้าในหมวดหมู่นี้โดยแม่แบบสำหรับ CS1 และมอดูล:Citation/CS1 เท่านั้น
หมวดหมู่:CS1 ใช้อักษรภาษาต่างประเทศ
คลองแสนตอ

คลองแสนตอ เป็นคลองในแขวงท่าข้าม เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร แยกจากคลองขุนราชพินิจใจ ไหลไปลงคลองไม่มีชื่อ คลองมีความยาว 3 กิโลเมตร ตอนต้นน้ำเรียก คลองขุนจ่าเมือง
คลองแสนตอ แต่เดิมเป็นคลองส่งน้ำธรรมชาติ แต่มีตอไม้มาก จึงเรียกว่า "คลองแสนตอ" เป็นคลองที่มีน้ำเค็มตลอดทั้งปี แต่เดิมสามารถทำนาเกลือ ปัจจุบันมีการพัฒนามาทำเป็นนากุ้ง เลี้ยงหอยแครง หอยแมลงภู่ และปูทะเล ริมคลองมีชุมชนแสนตอที่ประกาศตั้งเป็นชุมชนเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2542 มีลักษณะบ้านเรือนส่วนใหญ่เป็นชั้นเดียว จำนวนประมาณ 50 หลังคา นอกจากนั้นบริเวณชุมชนริมคลองแสนตอยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร มีการทำบ้านพักเรือนแรมนับแต่ พ.ศ. 2549 โดยต่อมาการปิโตรเลียมแห่งประเทศไทยได้นําเรือแคนูมาให้ใช้ในกิจกรรมการท่องเที่ยวของบ้านพักเรือนแรม

**อ้างอิง**
แสนตอ
เท เพรกู ลา ฟอรา

เท เพรกู ลา ฟอรา (Te Prego Lá Fora) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันบราซิลที่ออกฉายใน พ.ศ. 2564 ผลิตโดย ปอร์ตา ดูซ ฟุงดูส กำกับโดย โรดรีกู ฟัน เดอร์พุต

**ตัวละครและเสียงพากย์**
 ราฟาแอล โปร์ตุกาล รับบท เฌซุส (Jesus)- ราฟาแอล อิงฟังตึ รับบท ไบรอัน (Brian) / ซาโลเมา (Salomão)- ธาติ ลอปึช รับบท มาเรีย (Maria)- ฟาบียู พอร์ชัต รับบท เฮโรเดส (Herodes)- เอสเตวัม นาโบเต รับบท เดอุส (Deus)- อังตอนียู ทาเบต รับบท เอลิเอเซร์ (Eliézer)- อีฟลีน กัชตรู รับบท ไดเด (Daíde)- ฟาบียู เด ลูกา รับบท ลาซารู (Lázaro)- เกรโกรียู ดูวิเวียร์ รับบท ฌาโก (Jacó)- กาบรีแยล โทโทโร่ รับบท บาร์ตูลูเมว (Bartolomeu) / ซาเคา (Zaqueu)

**การตอบรับ**
ในอะโดโรซีนีม่า (AdoroCinema) ให้คะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 2,7 จาก 5

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 id=16358594- 404447
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:ภาพยนตร์บราซิล
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาโปรตุเกส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันบราซิล
๒๔๗๕ รุ่งอรุณแห่งการปฏิวัติ

๒๔๗๕ รุ่งอรุณแห่งการปฏิวัติ (2475 Dawn of Revolution) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันไทยอิงประวัติศาสตร์ในปี พ.ศ. 2567 สร้างโดยนคราสตูดิโอ กำกับโดยวิวัธน์ จิโรจน์กุล เขียนบทโดยปัณฑา สิริกุล วิวัธน์ จิโรจน์กุล และ ปราชญ์ สามสี 
ภาพยนตร์มีเนื้อหาเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของประเทศสยามในช่วงการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์เป็นประชาธิปไตย ตั้งแต่เหตุการณ์การปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 ไปถึงการสละราชสมบัติของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวในปี พ.ศ. 2477
นักพากย์ผู้ให้เสียงตัวละครหลักได้แก่ ฉัตรชัย เปล่งพานิช, สินจัย เปล่งพานิช, จิราวัฒน์ วชิรศรัณย์ภัทร, สุเมธ องอาจ, กิตติ เชี่ยววงศ์กุล, วันชนะ สวัสดี และนิติพงษ์ ห่อนาค ภาพยนตร์ออกฉายรอบปฐมทัศน์ที่โรงภาพยนตร์เซ็นจูรี่ สุขุมวิทเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2567 และฉายทางออนไลน์ให้ชมฟรีทางยูทูบ เฟซบุ๊ก และติ๊กต็อกในวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2567 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางและก่อให้เกิดข้อถกเถียงทั้งในแง่บวกและแง่ลบหลังจากภาพยนตร์ออกฉาย

**ตัวละคร**

**การออกฉาย**
นคราสตูดิโอจัดฉายภาพยนตร์ "๒๔๗๕ รุ่งอรุณแห่งการปฏิวัติ" รอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2567 ณ โรงภาพยนตร์เซ็นจูรี่ เดอะ มูฟวี่ พลาซ่า สุขุมวิท และเผยแพร่ทางออนไลน์ในอีกสี่วันต่อมา หลังจากนั้นได้มีฉายรอบพิเศษในวันที่ 24 มิถุนายน ปีเดียวกัน ณ พารากอนซีนีเพล็กซ์ สยามพารากอน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ภาพยนตร์ ๒๔๗๕ รุ่งอรุณแห่งการปฏิวัติที่ยูทูบ-  หน้าเฟซบุ๊กทางการของภาพยนตร์- id=tt32358432
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:การปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2567

หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันไทยแบ่งตามปีที่ฉาย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันแบ่งตามปีที่ฉาย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2567
ศึกบางระจัน

ศึกบางระจัน เป็นภาพยนตร์ไทยแนวดราม่า สงคราม ขนาด 16 มม. พากย์เสียงสด ๆ ที่สร้างโดยภาพยนตร์สหะนาวีไทย จากการกำกับของ อนุมาศ บุนนาค นำแสดงโดยสมบัติ เมทะนี และพิศมัย วิไลศักดิ์ เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 มกราคม 2509 ที่ศาลาเฉลิมกรุง จากภาพยนตร์เรื่องนี้ส่งผลให้สมบัติ เมทะนี คว้ารางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี หรือตุ๊กตาทอง สาขาผู้แสดงนำฝ่ายชายยอดเยี่ยมจากงานประกาศรางวัลตุ๊กตาทอง ครั้งที่ 8 ประจำปี พ.ศ. 2508 เป็นตัวแรก รวมถึงยังได้รับรางวัลในสาขาบทประพันธ์ยอดเยี่ยม

**นักแสดง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2509
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชีวิตไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผนไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 1960
แบล็กฮอร์เนตนาโน

เฮลิคอปเตอร์อากาศยานไร้คนขับ (UAV) แบล็กฮอร์เนตนาโน (ค.ศ. 2013)
แบล็กฮอร์เนตนาโน (Black Hornet Nano) เป็นอากาศยานไร้คนขับ (UAV) ขนาดเล็กทางการทหาร ที่พัฒนาโดยพรอกซ์ไดนามิกส์ ออเอส ของประเทศนอร์เวย์ และใช้งานโดยกองทัพนอร์เวย์, สหรัฐ, ฝรั่งเศส, สหราชอาณาจักร, เยอรมนี, เดนมาร์ก, แอลจีเรีย, ไอร์แลนด์, ออสเตรเลีย, เนเธอร์แลนด์, โปแลนด์, นิวซีแลนด์, อินเดีย, ตุรกี, แอฟริกาใต้, ยูเครน และโมร็อกโก
บริษัทเทเลไดน์ เฟลียร์ ซื้อพรอกซ์ไดนามิกส์ ออเอส เมื่อ ค.ศ. 2016 ในราคา 134 ล้านดอลลาร์ และปัจจุบันเป็นผู้ผลิตแบล็กฮอร์เนตดังกล่าว โดยเทเลไดน์ เฟลียร์ เชี่ยวชาญด้านการผลิตกล้องอินฟราเรด แบบเดียวกับที่ใช้กับแบล็กฮอร์เนต

**ในทางเทคนิค**
โดรนดังกล่าวมีขนาดประมาณ 16 × 2.5 ซม. (6 × 1 นิ้ว) และช่วยให้กองทหารภาคพื้นดินทราบถึงสถานการณ์เฉพาะแห่ง มันมีขนาดเล็กพอที่จะถือด้วยมือเดียวได้ และมีน้ำหนัก 18 กรัม (0.7 ออนซ์) รวมแบตเตอรี
อากาศยานไร้คนขับนี้มีกล้องที่ส่งสัญญาณวิดีโอและภาพนิ่งไปยังผู้คุมเครื่อง ซึ่งได้รับการพัฒนาโดยเป็นส่วนหนึ่งของสัญญามูลค่า 20 ล้านปอนด์สำหรับ 160 ยูนิตกับมาร์ลบะระ คอมมิวนิเคชันส์ ลิมิเตด
ผู้ปฏิบัติการสามารถฝึกให้ควบคุมแบล็กฮอร์เนตได้ภายใน 20 นาที โดยมีกล้องสามตัว ตัวหนึ่งมองไปข้างหน้า, ตัวหนึ่งตรงลงไป และอีกตัวหนึ่งหันลงที่ 45 องศา แพกเกจแบล็กฮอร์เนตประกอบด้วยเฮลิคอปเตอร์สองลำ และเนื่องจากสามารถชาร์จได้ถึง 90 เปอร์เซ็นต์ในเวลา 20–25 นาที เช่นเดียวกับเวลาที่ลอยอยู่เหนืออากาศ เมื่อลำใดลำหนึ่งต้องชาร์จ อีกลำหนึ่งก็พร้อมที่จะบิน ส่วนความเร็วสูงสุดคือ 21 กม./ชม. (13 ไมล์ต่อชั่วโมง)
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2014 บริษัทพรอกซ์ไดนามิกส์ได้เปิดตัวรุ่นเพเด-100 แบล็กฮอร์เนต ซึ่งมีความสามารถในการมองเห็นในเวลากลางคืน โดยมีอินฟราเรดคลื่นยาวและเซนเซอร์วิดีโอในเวลากลางวัน ซึ่งสามารถส่งวิดีโอหรือภาพนิ่งความละเอียดสูงผ่านลิงก์ข้อมูลดิจิทัลที่มีระยะ 1.6 กม. (1 ไมล์)
และใน ค.ศ. 2014 มีการส่งมอบแบล็กฮอร์เนตแล้วกว่า 3,000 ยูนิต

**แบล็กรีคอน**
รุ่นแบล็กรีคอนที่ขนาดใหญ่กว่าได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 2023 หลังจากพัฒนามาเป็นเวลา 5 ปี ซึ่งพัฒนาจากแบล็กฮอร์เนต โดยออกแบบมาเพื่อให้ปล่อยจากยานเกราะได้ เพื่อให้บรรดาเพื่อนร่วมงานสามารถรับรู้สถานการณ์ได้ดีขึ้น ระบบยานพาหนะลาดตระเวนแบล็กรีคอน (VRS) เป็นกล่องน้ำหนัก 80 กิโลกรัม (180 ปอนด์) ที่ยึดกับตัวถังรถภาคพื้นดินซึ่งบรรจุอากาศยานไร้คนขับจำนวนสามลำ ที่สามารถปล่อยและควบคุมพวกมันได้จากภายในห้องโดยสารของยานเกราะอย่างปลอดภัย และเอากลับคืนได้โดยอัตโนมัติ ทั้งนี้ แบล็กรีคอนแต่ละลำมีน้ำหนัก 350 กรัม (12 ออนซ์) และสามารถเดินทางได้ไกล 6 กม. (3.7 ไมล์) จากยานปล่อย โดยใช้เวลาเดินทางประมาณ 45 นาที ซึ่งคาดว่าจะเริ่มส่งมอบใน ค.ศ. 2025

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 แบล็กฮอร์เนตนาโน
หมวดหมู่:เฮลิคอปเตอร์ไร้คนขับ
กษัตริยา

กษัตริยา เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวดราม่า อิงประวัติศาสตร์ ปี 2546 ที่สร้างจากบทประพันธ์ชื่อเดียวกันของทมยันตี จากการกำกับของนิรัตติศัย กัลย์จาฤก นำแสดงโดย ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ออกอากาศทางช่อง 5 ทุกวันจันทร์–ศุกร์ เวลา 19.20 น. ระหว่างวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ถึง 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 ละครโทรทัศน์เรื่องนี้มีภาคต่อคือมหาราชกู้แผ่นดิน นอกจากนี้ยังเป็นผลงานการแสดงชิ้นแรกของวรัทยา นิลคูหา

**นักแสดง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 5
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยกันตนา
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2000
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย นิรัตติศัย กัลย์จาฤก
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย อนุวัฒน์ ถนอมรอด
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย เอกภพ ตันหยงมาศกุล
หมวดหมู่:ระบบเครื่องหมาย

ระบบสัญลักษณ์ เป็นระบบการสื่อสารที่ใช้สัญลักษณ์และท่าทางในการสื่อความหมาย
หมวดหมู่:การสื่อสารของมนุษย์
หมวดหมู่:สัญศาสตร์
หมวดหมู่:ระบบสังคม
หมวดหมู่:ทักษะการเอาตัวรอด

ผู้เขียน นักเคลื่อนไหว ผู้ปฏิบัติงานด้านทักษะการเอาชีวิตรอดและการเอาตัวรอด และผู้ที่เกี่ยวข้องควรอยู่ใน :หมวดหมู่:นักเอาชีวิตรอด
หนังสือ นวนิยาย คู่มือ แผ่นพับ และวรรณกรรมอื่นๆ เกี่ยวกับทักษะการเอาชีวิตรอดและการเอาตัวรอดควรอยู่ใน :หมวดหมู่:หนังสือเกี่ยวกับทักษะการเอาชีวิตรอด
สื่ออื่นๆ (ภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ เพลง ฯลฯ) เกี่ยวกับทักษะการเอาชีวิตรอดและการเอาชีวิตรอดควรอยู่ใน :หมวดหมู่:งานเกี่ยวกับทักษะการเอาชีวิตรอด
หมวดหมู่:ทักษะ
หมวดหมู่:การรักษาความปลอดภัย
หมวดหมู่:การเตรียมการเพื่อรอดชีวิต
เครื่องส่งสัญญาณนำทางทางยุทธวิธี

เครื่องส่งสัญญาณนำทางทางยุทธวิธี (tactical beacon) หรือ TACBE เป็นที่ทราบกันดีว่ามีการใช้งานโดยกองทัพอังกฤษและอเมริกา (โดยปกติโดยกองกำลังพิเศษ) เป็นเวลาหลายปี บทบาทหลักของเครื่องคือการติดต่อกับเครื่องบินหรือเฮลิคอปเตอร์ซึ่งอาจอยู่เหนือศีรษะหรือใกล้เคียง การใช้งานหลักของระบบคือสัญญาณแจ้งเหตุร้าย โดยส่งข้อความอันตรายไปยังเครื่องบินเตือนภัยและควบคุมการปฏิบัติการทางอากาศ (AWACS) อย่างต่อเนื่อง รวมถึงยังสามารถใช้เป็นอุปกรณ์สื่อสารระยะสั้นกับเครื่องบินในพื้นที่ได้ โดยการใช้งานมันมักจะถูกใช้ในสถานการณ์อันตรายและต้องการความช่วยเหลือ

**ดูเพิ่ม**
 ประมวลย่อ- กระโจมวิทยุ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ยุทโธปกรณ์ทางทหารในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:ยุทโธปกรณ์ทางทหารในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:ระบบวิทยุทางทหาร
หมวดหมู่:สัญญาณแจ้งเหตุร้าย
มอดูล:Adjacent stations/Rinkai

local p = {
	"system icon" = "link=ระบบขนส่งมวลชนริมน้ำโตเกียว สายริงไก",
	"system title" = "ระบบขนส่งมวลชนริมน้ำโตเกียว",
	"system color" = "f91100",
	"station format" = {
		"สถานีรถไฟ%1",
		"ชิโนโนเมะ" = "สถานีรถไฟชิโนโนเมะ (โตเกียว)",
	},
	"lines" = {
		"Rinkai" = {
			"icon" = "alt=โลโก้สายริงไก ให้บริการในโตเกียว",
			"title" = "สายริงไก",
			"short name" = "สายริงไก",
			"color" = "34208c",
			"left terminus" = "โอซากิ",
			"right terminus" = "ชินคิบะ",
		},
	},
	"aliases" = {
		"r" = "Rinkai",
	}
}
return p
จักรพรรดินีเซี่ยวซู่

เซี่ยวซู่หวงโฮ่ว (p=Xiào sù huánghòu; ค.ศ. 1430 - 	ค.ศ. 1504)  เป็นกุ้ยเฟยในจักรพรรดิหมิงอิงจง เป็นฮองไทเฮาในจักรพรรดิเฉิงฮว่า และเป็นไทฮองไทเฮาในจักรพรรดิหงจื้อ

**พระราชประวัติ**
โจวไทฮองไทเฮาเป็นพระธิดาในหนิงกั๋วกง (宁国公) กับหนิงกั๋วฟูเหรินตระกูลเจิน (宁国夫人甄氏)  เสด็จพระราชสมภพเมื่อ ค.ศ. 1430 ในราชตระกูลโจว (周氏)
เมื่อจักรพรรดิหมิงอิงจงเสด็จล่าสัตว์แถวชานเมือง ในขณะทรงล่าสัตว์อยู่ได้พบกับบ้านของโจวไทฮองไทเฮา ขณะนั่นพระนางมีพระชนมายุ 10 พรรษา จึงได้ตามเสด็จเข้ารับราชการฝ่ายในเป็นพระภรรยา
รัชศกเจิ้งถ่งปีที่ 11 (ค.ศ. 1446) มีพระประสูติการพระราชธิดาพระองค์แรก มีพระนามว่า "จู ซูหยวน (朱淑元)" ซึ่งต่อมาภายหลังได้ดำรงพระราชอิสริยยศเป็น ฉงชิ่งกงจู่ (重庆公主)
รัชศกเจิ้งถ่งปีที่ 12 (ค.ศ. 1447) มีพระประสูติการพระราชโอรสพระองค์แรก มีพระนามว่า "เจ้าชายจู เจี้ยนเซิน" ซึ่งต่อมาภายหลังได้ขึ้นครองราชสมบัติเป็นจักรพรรดิ
แม้จะมีพระประสูติการพระราชโอรสธิดาแต่ก็ยังไม่ได้รับพระราชทานฐานันดรศักดิ์เป็นพระภรรยาเจ้าจากจักรพรรดิหมิงอิงจง
ค.ศ. 1449 จักรพรรดินีซุนสถาปนาเจ้าชายจู เจี้ยนเซินพระราชโอรสของโจวไทฮองไทเฮาเป็น หวงไท่จื่อ (皇太子)
รัชศกจิ่งไท่ปีที่ 6 (ค.ศ. 1455) มีพระประสูติการพระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ในน่านกง มีพระนามว่า "จู เจี้ยนเจ๋อ (朱見澤)" ซึ่งต่อมาภายหลังได้ดำรงพระราชอิสริยยศเป็น พระเจ้าฉง (崇王) มีพระสมัญญานามหลังทิวงคตว่า พระเจ้าฉงเจียน (崇简王) 
ในเช้าตรู่วันที่ 17 เดือนแรกของรัชศกจิ่งไท่ปีที่ 8 (ค.ศ. 1457) จักรพรรดิหมิงอิงจงได้ก่อการฟื้นฟูพระราชอำนาจกลับขึ้นครองราชย์บัลลังก์อีกครั้ง เริ่มรัชศกเทียนชุ่นปีที่ 1 ต่อมาทรงสถาปนาพระอิสริยยศ โจวไทฮองไทเฮา เป็นพระภรรยาเจ้าขั้น  กุ้ยเฟย์
เมื่อ"เจ้าชายจู เจี้ยนเซิน" เสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติเป็นจักรพรรดิ ทรงสถาปนาโจวกุ้ยเฟย์เป็น ฮองไทเฮา
เมษายน รัชศกเฉิงฮว่าปีที่ 23 (ค.ศ. 1487) สถาปนาโจวฮองไทเฮาเป็น เชิ่งฉือเหรินโซวหวงไท่โฮ่ว (圣慈仁寿皇太后)
จู โหย่วเฉิง เสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติเป็นจักรพรรดิ ทรงสถาปนาเซิ่งฉื่อเหรินโซวหวงไท่โฮ่ว เป็น เชิ่งฉือเหรินโซ่วไท่หวงไท่โฮ่ว (圣慈仁寿太皇太后) ในเดือนตุลาคม
มีนาคม รัชศกหงจื้อปีที่ 17 (ค.ศ. 1504) โจวไทฮองไทเฮาเสด็จสวรรคต สิริพระชนมายุ 73 - 74 พรรษา มีประกาศเฉลิมพระสมัญญานามว่า เซี่ยวซู่เจินซุ่นคังอี่กฺวังเลี่ยฝู่เทียนเฉิ่งเชิ่งไท่หวงไท่โฮ่ว (孝肃贞顺康懿光烈辅天承圣太皇太后)
รัชศกเจียจิ้งปีที่ 15 (ค.ศ. 1536) เฉลิมพระสมัญญานามว่า เซี่ยวซู่เจินซุ่นคังอี่กฺวังเลี่ยฝู่เทียนเฉิ่งเชิ่งหวงโฮ่ว (孝肃贞顺康懿光烈辅天承圣皇后)

**ความนิยมในรูปแบบอื่น ๆ**

**ข้อมูลเพิ่มเติม**
《明史卷一百一十三》，出自《明史》

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จักรพรรดินีราชวงศ์หมิง
หมวดหมู่:สมเด็จพระอัยยิกาเจ้า
จันทริกา กุมารตุงคะ

จันทริกา พัณฑารนายกะ กุมารตุงคะ (චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග; சந்திரிகா பண்டாரநாயக்க குமாரதுங்க; เกิด 29 มิถุนายน 1945) หรือเป็นที่นิยมเรียกขานด้วยชื่อย่อ ซีบีเค (CBK) เป็นนักการเมืองศรีลังกา ผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีศรีลังกาคนที่ 4 ระหว่างปี 1994-2005, อดีตนายกรัฐมนตรีศรีลังกาในปี 1994 และผู้ว่าการจังหวัดเวสเทิร์นระหว่างปี 1993 ถึง 1994 เธอเป็นประธานาธิบดีสตรีคนเแรกและคนเดียวของศรีลังกา และนายกรัฐมนตรีสตรีคนที่สองของศรีลังกาต่อจากมารดาของเธอ สิริมาโว พัณฑารนายกะ เธอดำรงตำแหน่งประธานพรรคเสรีภาพศรีลังกา (SLFP) จนถึงปี 2005
เธอขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีศรีลังกาหลังเธอชนะผู้สมัครพรรครวมชาติ ศรีมา ทิสสนายกะ ในการเลือกตั้งปี 1994 ซึ่งถือเป็นการชนะคะแนนเสียงที่ถล่มทลายที่สุดในประวัติศาสตร์ศรีลังกาด้วยคะแนนเสียง 62%

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีศรีลังกา
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีศรีลังกา
หมวดหมู่:นักการเมืองศรีลังกา
หมวดหมู่:บุคคลจากโคลอมโบ
ประมวลย่อ

ประมวลย่อ หรือ รหัสย่อ (brevity codes) ใช้ในการสื่อสารวิทยุสมัครเล่น การเดินเรือ การบิน และการทหาร ประมวลรหัสได้รับการออกแบบมาเพื่อถ่ายทอดข้อมูลที่ซับซ้อนโดยใช้คำหรือรหัสเพียงไม่กี่คำ โดยการใช้กำหนดบางคำจัดอยู่ในประเภทสาธารณะ

**รายการประมวลย่อ**
 ชื่ออากาศยานที่ฝ่ายสัมพันธมิตรตั้งให้ญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง- ประมวลการค้า เช่น รหัสสินค้าและวลีเอ็กมี่, รหัสโทรเลขเอบีซี, รหัสวลีที่สมบูรณ์ของเบนท์ลีย์ และ Unicode- ประมวลโนแทม- ประมวลฟิลลิปส์- ประมวลย่อทางยุทธวิธีหลายบริการ ใช้งานโดยกองกำลังทหารต่าง ๆ ประมวลรหัสถูกออกแบบมาเพื่อส่งต่อข้อมูลที่ซับซ้อนด้วยคำไม่กี่คำ โดยเป็นอีกรูปแบบของการออกเสียงเมื่อต้องการความกระชับแต่ไม่ต้องการเข้ารหัสความปลอดภัยสูงนัก- ฟ็อกซ์- รหัสสิบ ประมวลย่อของตำรวจอเมริกาเหนือ รวมไปถึงรหัสที่เป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายคือ 10-4- วิทยุโทรเลขกำหนดหมายเลขสมาคมวิทยุสมัครเล่นของอเมริกา- สัญญาณสาย เป็นคำย่อของรหัสมอร์ส หรือที่เรียกกันว่ารหัส 92 ปรากฏในการสนทนาของนักวิทยุสมัครเล่นอย่างไม่เป็นทางการ- เอซีพี 131 ประมวลย่อของกองทัพสัมพันธมิตร

**ดูเพิ่ม**
 การกำหนดทางยุทธวิธี- คำย่อรหัสมอร์ส- รหัสซินโป รหัสที่ใช้อธิบายคุณภาพของการส่งสัญญาณวิทยุ โดยเฉพาะในรายงานการรับสัญญาณที่เขียนโดยผู้ฟังคลื่นสั้น- ระบบ อาร์-เอส-ที ข้อมูลเกี่ยวกับคุณภาพของสัญญาณวิทยุที่รับได้ ใช้โดยนักวิทยุสมัครเล่น และผู้ฟังคลื่นสั้น- รายชื่อรหัสสถานภาพของเอชทีทีพี- รูปแบบโทรเลข- สัญญาณปฏิบัติการ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ประมวลย่อ บนวิกิ RadioReference
หมวดหมู่:ประมวลย่อ

หมวดหมู่:วิทยุสมัครเล่น
หมวดหมู่:การสื่อสารการบิน
หมวดหมู่:การสื่อสารทางทะเล
หมวดหมู่:การสื่อสารทางการทหาร
รายชื่อโครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทยเรียงตามมูลค่าการลงทุน

บทความนี้รวบรวมรายชื่อโครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทยเรียงตามมูลค่าการลงทุน ณ วันที่เปิดตัวโครงการ

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่ออาคารที่สูงที่สุดในประเทศไทย

**อ้างอิง**
อสังหาริมทรัพย์
อสังหาริมทรัพย์
สาส์นสมเด็จ

สาส์นสมเด็จ เป็นชุดหนังสือที่รวมจดหมายซึ่งสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ กับสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เขียนถึงกันตั้งแต่ พ.ศ. 2475–2486 อันเป็นช่วงที่กรมพระยาดำรงราชานุภาพหนีไปอยู่ปีนังหลังกบฏบวรเดช โดยฉบับแรกลงวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2453 และฉบับสุดท้ายลงวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2486 มีเนื้อหาเกี่ยวกับพระวิจารณ์และถ้อยอรรถาธิบายในเรื่องศาสตร์และศิลป์หลายแขนงของไทย ต่อมาทายาทของสองพระองค์ได้ส่งมอบจดหมายดังกล่าวให้กับกรมศิลปากร
ในช่วงแรกมีการตีพิมพ์ สาส์นสมเด็จ ในรูปแบบของหนังสืองานศพของบุคคลต่าง ๆ ซึ่งมีการกระจัดกระจายเนื้อหาออกไปมากมาย มากกว่า 50 ภาค จน พ.ศ. 2505 ในโอกาสครบรอบ 100 ปี วันประสูติของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ องค์การค้าของคุรุสภาได้ทำการรวบรวมจดหมายตอบโต้ของทั้งสองพระองค์นำมาตีพิมพ์เป็นหนังสือชุดจำนวน 27 เล่ม ใช้ชื่อว่า สาส์นสมเด็จ มีทั้งชุดแบบปกอ่อนและปกแข็ง นอกจากนี้ยังมีอีกฉบับในชื่อว่า สาส์นสมเด็จ ฉบับที่ยังไม่เคยตีพิมพ์ พ.ศ. 2475 จัดพิมพ์โดยมูลนิธิสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ และหม่อมเจ้าจงจิตรถนอม ดิศกุล พระธิดา เมื่อ พ.ศ. 2533 เนื้อหาในหนังสือชุดนี้จดหมายฉบับแรกลงวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2475 และฉบับสุดท้ายลงวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2475 ซึ่งมีการค้นพบในภายหลังและยังไม่เคยตีพิมพ์เผยแพร่ที่ใดมาก่อน
สาส์นสมเด็จ ติดอยู่ในหนึ่งรายชื่อหนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน ประเภทสารคดี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วรรณกรรมไทย
หมวดหมู่:หนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน
หมวดหมู่:ท็อปโมเดล

รายการเรียลลิตีค้นหานางแบบแฟรนไชส์ ท็อปโมเดล ได้สร้างรายการแยกหลายสิบรายการในกว่า 30 ประเทศ ทุกรายการเป็นไปตามรูปแบบที่เรียกว่า "เน็กซต์ท็อปโมเดล" ตามที่อธิบายไว้ในข้อตกลงนอกศาล ระหว่างผู้ผลิตท็อปโมเดลหลายราย และผู้สร้างเวอร์ชันต้นฉบับของสหรัฐ
หมวดหมู่:รายการเรียลลิตีโชว์ประกวดนางแบบ
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ที่สร้างใหม่ในต่างประเทศ
หมวดหมู่:แฟรนไชส์รายการเรียลลิตีโชว์
หมวดหมู่:รายการเรียลลิตีโชว์การแข่งขัน
เจ้าหญิงอิซาเบล พระราชกุมารีแห่งบราซิล

เจ้าหญิงอิซาเบล พระราชกุมารีแห่งบราซิล (29 กรกฎาคม ค.ศ. 1846 – 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1921) หรือพระสมัญญา "พระนางผู้มาไถ่" (the Redemptress)p=1 ทรงเป็นพระราชกุมารี (Princess Imperial ; รัชทายาทโดยสันนิษฐาน) แห่งจักรวรรดิบราซิล และทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ถึง 3 ครั้ง เจ้าหญิงอิซาเบลประสูติ ณ เมืองริโอเดจาเนโร เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในจักรพรรดิเปดรูที่ 2 กับ เตเรซา คริสตินาแห่งซิซิลีทั้งสอง จักรพรรดินีแห่งบราซิล เจ้าหญิงทรงเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ในราชวงศ์บรากังซา สาขาบราซิล  ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเชษฐาและพระอนุชาของพระองค์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์ เจ้าหญิงจึงได้ทรงกลายเป็น รัชทายาทโดยสันนิษฐาน ที่จะสืบราชสมบัติต่อจากพระบิดา ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายแกสตง เคานต์แห่งอูว์ มีพระโอรสด้วยกัน 3 พระองค์
ในระหว่างที่พระบิดาเสด็จพระราชดำเนินไปต่างประเทศ เจ้าหญิงทรงทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ในการดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ครั้งที่สามซึ่งเป็นครั้งสุดท้าย พระองค์ทรงลงพระนามาภิไธยในกฎหมายชื่อ Lei Áurea หรือกฎหมายทองคำ เพื่อปลดปล่อยทาสทั้งหมดในบราซิล แม้ว่าการกระทำดังกล่าวจะทำให้ทรงได้รับความนิยมอย่างกว้างขวาง แต่ก็มีการต่อต้านอย่างรุนแรงต่อการสิทธิในการสืบราชสมบัติของพระองค์ ความเชื่อของคาทอลิกที่เหนียวแน่น และการเสกสมรสกับเจ้าต่างชาติถูกมองว่าเป็นอุปสรรคต่อของพระองค์ในการสืบราชสมบัติ รวมทั้งการปลดปล่อยทาสเองสร้างความไม่ชอบในหมู่ชาวสวนชาวไร่ที่มีอำนาจ กระทั่งในปี 1889 พระราชวงศ์บราซิลถูกรัฐประหาร เจ้าหญิงเสด็จลี้ภัยไปยังฝรั่งเศสและใช้เวลาทั้งพระชนม์ชีพที่เหลืออยู่ประทับอยู่ที่ฝรั่งเศสและไม่ได้เสด็จหวนกลับมาตุภูมิอีกเลย
หมวดหมู่:รายการเรียลลิตีโชว์ประกวดนางแบบ

รายการเรียลลิตีเกี่ยวกับความพยายามของผู้เข้าแข่งขันในการเริ่มต้นอาชีพนางแบบ
เรียลลิตีโชว์
นางแบบ
หมวดหมู่:การประกวดนางแบบ
นางแบบ
โลกคู่ขนานกับตำนานวีรบุรุษที่ถูกลืม

เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่นที่เขียนโดยเค ซาซาเนะ วาดภาพประกอบโดย neco ได้รับการตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์เอ็มเอฟ บุนโกะ เจของเมเดีย แฟคทอรี่ ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม​ ​พ.ศ. 2560 จนถึงเดือนสิงหาคม​ พ.ศ. 2563 ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์ฟินิกซ์ มังงะฉบับดัดแปลงวาดภาพประกอบโดย Arikan เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะคอมิกส์ อะไลฟ์รายเดือนของเมเดีย แฟคทอรี่ เมื่อเดือนกุมภาพันธ์​ พ.ศ. 2561 ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ดัดแปลงโดยสตูดิโอ​โปรเจกต์นัมเบอร์ไนน์ เริ่มออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงเดือน​กันยายน พ.ศ. 2567

**ตัวละคร**
Kai
Voiced by|โชยะ ชิบะ
Rinne
Voiced by|คานะ อิจิโนเซะ
Jannu
Voiced by|ฮารูกะ ชิราอิชิ
Ashuran
Voiced by|เซอิจิโร ยามาชิตะ
Saki
Voiced by|ซายูมิ ซูซูชิโระ
Farin
Voiced by|ลินน์
Rērēn
Voiced by|ฮานะ ฮิชิกาวะ

**สื่อ**

**ไลต์โนเวล**

**มังงะ**
การดัดแปลงเป็นมังงะที่วาดโดย Arikan เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะคอมิกส์ อะไลฟ์รายเดือนของเมเดีย แฟคทอรี่ เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 มีการรวบรวมตีพิมพ์เป็นจำนวน 13 เล่ม ณ เดือนเมษายน พ.ศ. 2568

**อนิเมะ**
ในวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 ระหว่างงาน MF Bunko J Summer School Festival 2023 ได้มีการประกาศสร้างอนิเมะซีรีส์โทรทัศน์ ผลิตโดยสตูดิโอโปรเจกต์นัมเบอร์ไนน์ และกำกับโดยทัตสึมะ มินามิคาวะ เขียนบทโดยซาโตรุ ซูกิซาวะ และตัวละครที่ออกแบบโดยฮิโรมิ คาโตะ ซีรีส์นี้เริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 13 กรกฎาคมจนถึงวันที่​ 28​ กันยายน​ พ.ศ. 2567 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอกซ์และเครือข่ายอื่น ๆ เพลงเปิดคือ  ร้องโดย Unlucky Morpheus ในขณะที่เพลงปิดมีหลายเพลงมีดังต่อไปนี้ เพลงแรกคือ ร้องโดย Susu เพลงที่สองคือ  ร้องโดย Urbangarde และเพลงที่สามคือ "Umbra" ร้องโดย Elfensjón เมเดียลิงก์ได้รับลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้ในเอเชียตะวันออก เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และโอเชียเนีย (ยกเว้นออสเตรเลียและนิวซีแลนด์) สำหรับการสตรีมบนช่องยูทูบ Ani-One Asia

**รายชื่อตอน**

**ดูเพิ่ม**
 เกมอัจฉริยะ คนปะทะเทพ ซีรีส์ไลต์โนเวลอีกชุดหนึ่งโดยผู้เขียนคนเดียวกัน- ศึกสุดท้ายของเธอกับผมคือจุดเริ่มต้นของโลกใบใหม่ ซีรีส์ไลต์โนเวลอีกชุดหนึ่งโดยผู้เขียนคนเดียวกัน

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของไลต์โนเวล ja- name=เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของไลต์โนเวล th- เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมังงะ ja- เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ ja- 29141
หมวดหมู่:นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะที่สร้างจากไลต์โนเวล
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต
หมวดหมู่:ไลต์โนเวล
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์เมเดียแฟคทอรี่
หมวดหมู่:โปรเจกต์นัมเบอร์ไนน์
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:ฟีนิกซ์ (สำนักพิมพ์)
หมวดหมู่:เมเดียลิงก์
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของโตเกียวเอ็มเอ็กซ์
หมวดหมู่:รายการเรียลลิตีโชว์อเมริกัน

หมวดหมู่ รายการเรียลลิตีโชว์อเมริกัน นี้ มีไว้สำหรับรายการโทรทัศน์ที่ไม่มีสคริปต์ในสหรัฐ โดยเป็นชุดตอนซึ่งมักนำเสนอบุคคลที่แสดงภาพตนเอง โปรดพิจารณาแสดงรายการบทความใน :หมวดหมู่:รายการเรียลลิตีโชว์แบ่งตามประเภท หาก 'หมวดหมู่:รยการเรียลลิตีโชว์แบ่งตามประเภท' ขาดหมวดหมู่ย่อยที่จำเป็น โปรดดู :หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์แบ่งตามประเภท เพื่อระบุชื่อสำหรับหมวดหมู่ 'รายการเรียลลิตีโชว์แบ่งตามประเภท' ใหม่
เรียลลิตี
อเมริกัน