Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
กาญจนา กาญจนสุต

ศาสตราจารย์ กาญจนา กาญจนสุต เป็นศาสตราจารย์ด้านวิทยาการคอมพิวเตอร์ชาวไทย ณ สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย (AIT) เป็นผู้บุกเบิกการนำอินเทอร์เน็ตมาใช้ในประเทศไทย และเป็นคนไทยคนแรกที่ใช้อีเมล เป็นโฮสต์เซิร์ฟเวอร์แรกในประเทศไทยที่เชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ต และใน พ.ศ. 2531 กาญจนาเป็นผู้นำโดเมน .th ขึ้นจดทะเบียนเป็นโดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศประจำประเทศไทย ศาสตราจารย์กาญจนาได้รับการเสนอชื่อเข้าหอเกียรติยศ อินเทอร์เน็ต ฮอลล์ ออฟ เฟม โดยประชาคมอินเทอร์เน็ตสากล พ.ศ. 2556 และได้รับรางวัลโจนาธาน บี โพสเทล เซอร์วิส อวอร์ด พ.ศ. 2559 ศาสตราจารย์ กาญจนา ได้รับสมญานามในวงการอินเทอร์เน็ตว่าเป็น มารดาแห่งอินเทอร์เน็ตไทย

**ชีวิตในวัยเยาว์ และการศึกษา**
เมื่อ พ.ศ. 2517 กาญจนาจบการศึกษาระดับปริญญาตรีวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาคณิตศาสตร์ พร้อมด้วยประกาศนียบัตรเพิ่มเติมด้านวิทยาการคอมพิวเตอร์ จากมหาวิทยาลัยแห่งควีนส์แลนด์ (University of Queensland) ประเทศออสเตรเลีย และใน พ.ศ. 2522 ได้ย้ายไปศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยแห่งเมลเบิร์น (University of Melbourne) จนสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต  หลังจากนั้น พ.ศ. 2534 ก็ได้รับปรัชญาดุษฎีบัณฑิตที่มหาวิทยาลัยแห่งเมลเบิร์น

**อาชีพ การทำงาน**
หลังจากสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแห่งเมลเบิร์น เมื่อ พ.ศ. 2527 กาญจนาก็ได้เริ่มทำงานที่สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย (AIT) ในปี พ.ศ. 2529 กาญจนาได้เชื่อมต่อระบบโครงข่ายคอมพิวเตอร์เพื่อส่งอีเมลในขณะที่ทำงานที่ AIT ไปยังมหาวิทยาลัยที่เมลเบิร์นและโตเกียว นับเป็นบุคคลแรกที่นำการใช้อีเมลล์เข้ามาในประเทศไทย After establishing connections to the universities in 1987, และได้จัดตั้งการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตระหว่างมหาวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2530 และในปีถัดมากาญจนาก็เป็นคนไทยที่โฮสต์เซิร์ฟเวอร์ ซึ่งเป็นเซิร์ฟเวอร์แรกของประเทศไทยบนเครือข่ายอินเทอร์เน็ต หลังจากนั้นการใช้งานอินเทอร์เน็ต และอีเมลก็ได้ขยายวงกว้างออกไปในสังคมไทย ศาสตราจารย์กาญจนาก็ได้รับเลือกให้เป็นรองอธิการบดีฝ่ายวิจัย ประจำสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย และเป็นอาจารย์สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ที่สถาบันดังกล่าวมาจนถึงปัจจุบัน
ศาตราจารญ์กาญนาได้ก่อตั้งหน่วยงานต่าง ๆ เพื่อขับเคลื่อนการเติบโตของอินเทอร์เน็ตในประเทศไทย และภูมิภาคเอเชีย ไม่ว่าจะเป็น ศูนย์สารสนเทศเครือข่ายไทย (THNIC) ที่ดูแลบริหารโดเมน .th และ .ไทย มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 ซึ่งมีศาสตราจารย์กาญจนาเป็นผู้ดูแลระบบ (แอดมิน) นำโดเมนดังกล่าวขึ้นจดทะเบียนเป็นโดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศประจำประเทศไทย เป็นผู้ก่อตั้งและผู้อำนวยการห้องปฏิบัติการอินเทอร์เน็ตเพื่อการศึกษาและวิจัย (intERLab) ที่สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย  และเป็นผู้ร่วมสร้างศูนย์แลกเปลี่ยนข้อมูลอินเทอร์เน็ต (Internet exchange point) แห่งแรกของไทยที่กรุงเทพมหานคร (BKNIX) ในปี พ.ศ. 2556 

**รางวัลที่ได้รับ**
ในปี พ.ศ. 2556 ประชาคมอินเทอร์เน็ตสากล ได้เสนอชื่อ กาญจนา กาญจนสุต เข้าในหอเกียรติยศ อินเทอร์เน็ต ฮอลล์ ออฟ เฟม (INTERNET HALL of FAME) ในฐานะผู้บุกเบิก (PIONEER) การใช้งานอินเทอร์เน็ตในไทย และภูมิภาคเอชียตะวันออกเฉียงใต้ ต่อมา พ.ศ. 2559 ก็ได้รับรางวัล โจนาธาน บี โพสเทล เซอร์วิส อวอร์ด (Jonathan B. Postel Service Award) ที่จัดตั้งโดยประชาคมอินเทอร์เน็ตสากล มอบให้เพื่อยกย่องผลงานการอุทิศตน การพัฒนาการขยายความแพร่หลายของอินเทอร์เน็ตในภูมิถาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตลอดระยะเวลา 3 ทศวรรษที่ผ่านมา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักวิชาการชาวไทย
หมวดหมู่:นักวิทยาการคอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:นักวิทยาการคอมพิวเตอร์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักวิทยาศาสตร์หญิง
หมวดหมู่:นักวิทยาการคอมพิวเตอร์หญิง
โอกูอิซูโมะ

โอกูอิซูโมะ (Okuizumo-chō) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอนิตะ จังหวัดชิมาเนะ ประเทศญี่ปุ่น
ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2005 จากการควบรวมเมืองนิตะ และเมืองโยโกตะ
ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2017 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 12,655 คน มีความหนาแน่นของประชากร 34 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ 368.06 ตารางกิโลเมตร

**ประวัติศาสตร์**
เมืองโอกูอิซูโมะเดิมเป็นหนึ่งในศูนย์กลางการผลิตเหล็กโดยใช้เตาหลอม鑪 และปัจจุบันเป็นสถานที่ผลิตเหล็กเพียงแห่งเดียวที่ใช้สำหรับทำดาบญี่ปุ่นโบราณ
ในเขตของเมืองโอกูอิซูโมะมีเหมืองโคมากิซึ่งเคยใช้เป็นสถานที่ผลิตทังสเตนมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1911 จนถึงปี ค.ศ. 1984

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 โอกูอิซูโมะ-  เว็บไซต์ทางการเมืองโอกูอิซูโมะ ja
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดชิมาเนะ
รานีลักษมีบาอี

ลักษมีบาอี รานีแห่งฌานสี (อักษรโรมัน: Lakshmibai, Rani of Jhansi, pronunciation; 19 พฤศจิกายน 1828 — 18 มิถุนายน 1858) เป็นพระบรมราชินี มหารานีแห่งฌานสี รัฐมหาราชามราฐา จากปี 1843 ถึง 1853 ในฐานะพระราชินีในมหาราชาคงคาธร ราว พระนางเป็นหนึ่งในผู้นำการกบฎอินเดียปี 1857 และกลายมาเป็นสัญลักษณ์หนึ่งของการต่อต้านจักรวรรดิอังกฤษในอินเดีย
มหารานีสิ้นพระชนม์ราววันที่ 17 มิถุนายนใกล้กับป้อมควาลิยัร หลังกองพลฮัสซาร์ที่แปดของกองทัพจักรวรรดิอังกฤษ นำโดยกัปตันเฮเนียจ เข้าทะลวงกองพลภายใต้การนำของลักษมีบาอี และสังหารทหารอินเดียมากกว่า 5,000 นาย จากนั้นจึงพุ่งตรงไปยังจุดบัญชาการที่รานีประทับอยู่ ข้อมูลที่อ้างโดยผู้เห็นเหตุการณ์ระบุว่ารานีลักษมีบาอีนำเครื่องทรงโสวัรขึ้นสวม พยายามต่อสู้กับแต่ได้รับบาดแผลเลือดไหลนองอยู่ริมทาง ก่อนจะถูกทหารอีกนายสังหารด้วยปืนคาร์ไบน์ หลังจากนั้นสามวัน กองทัพจักรวรรดิสามารถเข้ายึดครองควาลิยัรได้ ฮิวจ์ โรส (Hugh Rose) ระบุในรายงานการรบครั้งนี้ว่ารานีลักษมีบาอีเป็นผู้ที่ "โฉมงาม, ฉลาดเฉลียว และ งดงาม" และระบุว่าเป็น "ผู้นำฝั่งอินเดียที่อันตรายที่สุด"
ในปี 2011 นิตยสารไทม์ขึ้นขื่อลักษมีบาอีเป็นหนึ่งใน "สิบอันดับภรรยาโคตรโหด" (Top Ten Badass Wives) ตลอดกาล

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
Vishnu Bhatt Godse.Maza Pravas: 1857 cya Bandaci Hakikat (Marathi "My journey: the truth about the 1857 rebellion")
*Meyer, Karl E. & Brysac, Shareen Blair. Tournament of Shadows Washington D.C.: Counterpoint, 1999; pp. 138–45.
*Verma, Janki Sharan Amar Balidani
*Zila Vikas Pustika, 1996–97, Jhansi

** ดูเพิ่ม**
chapter-url=https://books.google.com/books?id=yC4n0FfjVB0C&pg=PA123
*Jerosch, Rainer (2008). The Rani of Jhansi: Rebel Against Will, Delhi: Aakar Books; 1st edition, 978-8189833145.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Lakshmi Bai in the Encyclopædia Britannica- Overlooked No More: Laxmibai, India's Warrior Queen Who Fought the British
หมวดหมู่:รัฐอุตตรประเทศ
หมวดหมู่:กษัตริย์อินเดีย
หมวดหมู่:ราชินีอินเดีย
หมวดหมู่:ฌานสี
หมวดหมู่:ชาวมราฐา
หมวดหมู่:บุคคลจากพาราณสี
หมวดหมู่:นักเคลื่อนไหวเรียกร้องเอกราชอินเดีย
หมวดหมู่:นักรบชาวอินเดีย
หมวดหมู่:นักเคลื่อนไหวเพื่อเอกราชของอินเดีย
ไอโช

วันคงโงรินจิ
ไอโช (Aishō-chō) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอเอจิ ทางตะวันออกของจังหวัดชิงะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 กรกฎาคม 2021 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 21,411 คน 8,310 ครัวเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 940 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด sqmi

**ภูมิศาสตร์**
ไอโชตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกในจังหวัดชิงะ บนที่ราบแอ่งโอมิ

**เทศบาลข้างเคียง**
 จังหวัดชิงะ
** ฮิโกเนะ
** ฮิงาชิโอมิ
** โคระ
** ทางะ
** โทโยซาโตะ

**ภูมิอากาศ**
ไอโชมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (เขตภูมิอากาศเคิพเพิน Cfa) มีลักษณะเป็นฤดูร้อนที่อบอุ่น และฤดูหนาวที่เย็นสบาย มีหิมะตกน้อยไปจนถึงไม่มีหิมะตก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในไอโชคือ 12.9 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,810 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยจะอยู่ในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 24.7 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 1.3 °C

**ประชากร**
ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของไอโชยังคงค่อนข้างคงที่ตลอด 70 ปีที่ผ่านมา

**ประวัติศาสตร์**
พื้นที่ของไอโชเดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโอมิ พื้นที่แห่งนี้ในสมัยเอโดะเป็นที่ตั้งของ愛知川宿 ซึ่งเป็นที่พักระหว่างเดินทางแห่งที่ 65 บนเส้นทาง中山道 ที่เชื่อมต่อระหว่างเกียวโตกับภาคตะวันออกของญี่ปุ่น
หมู่บ้านเอจิงาวะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 โดยเป็นการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่ ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 1909 และควบรวมกับหมู่บ้านโทโยกูนิที่อยู่ใกล้เคียงในปี 1955 เมืองไอโชก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2006 โดยการควบรวมเมืองเอจิงาวะและเมืองฮาตาโชเข้าด้วยกัน
ชื่อ "ไอโช" เป็นการรวมกันของคันจิตัวแรกในคำว่า "เอจิงาวะ" (Echigawa) และคันจิตัวที่สองในคำว่า "ฮาตาโช" (Hatashō)

**การเมืองการปกครอง**
ไอโชมีปกครองรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาเมืองซึ่งเป็นระบบสภาเดี่ยวและมีสมาชิก 14 คน เมืองไอโชเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดชิงะจำนวน 1 ที่นั่ง ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งชิงะที่ 2 ของสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น

**เศรษฐกิจ**
เศรษฐกิจในท้องถิ่นส่วนใหญ่เป็นเกษตรกรรมมาตั้งแต่สมัยโบราณ ในปัจจุบันมีอุตสาหกรรมการผลิตที่ประกอบด้วยโรงงานแปรรูปอาหารและโรงงานแปรรูปโลหะขนาดเล็กไปจนถึงขนาดกลางหลายแห่ง

**การศึกษา**
ไอโชมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 4 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 2 แห่ง และมีโรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดชิงะ ได้แก่ โรงเรียนมัธยมปลาย 1 แห่ง อีกทั้งทางจังหวัดยังเปิดสอนโรงเรียนการศึกษาพิเศษสำหรับผู้พิการอีก 1 แห่งในเมืองไอโช

**การขนส่ง**

**รถไฟ**
 20px บริษัทรถไฟโอมิ: สายหลัก
** สถานี: เอจิงาวะ

**ทางหลวง**
 alt= ทางด่วนเมชิง- 8- 307

**เมืองพี่น้อง**
USA West Bend, Wisconsin รัฐวิสคอนซิน สหรัฐ

**สิ่งที่น่าสนใจในท้องถิ่น**
 金剛輪寺 - วัดศาสนาพุทธนิกายเท็นได

**บุคคลที่มีชื่อเสียง**
 堤康次郎 - ผู้ประกอบการ และนักการเมือง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการของเมืองไอโช ja
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดชิงะ
ไอแพด แอร์ (รุ่นที่ 5)

ไอแพด แอร์ (รุ่นที่ 5) (iPad Air (5th generation)) หรือเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า ไอแพด แอร์ 5 เป็นแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ ที่ออกแบบ พัฒนา และจัดจำหน่ายโดยแอปเปิล ประกาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 2022
ไอแพด แอร์ รุ่นที่ 5 เป็นรุ่นแรกในตระกูลไอแพด แอร์ ที่ใช้ชิปแอปเปิล เอ็ม 1 เช่นเดียวกับไอแพด โปร รุ่นที่ 5 และใช้พอร์ต ยูเอสบี-ซี ซึ่งมีอัตราการรับส่งข้อมูลสูงสุด 10 กิกะบิตต่อวินาที รวมถึงรองรับการเชื่อมต่อจอความละเอียดสูงสุด 4K นอกจากนี้ยังมีบลูทูธ 5.0 และไวไฟ 6 อีกด้วย กำหนดวางจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 18 เดือนและปีเดียวกัน โดยมี 5 สี ได้แก่ สเปซเกรย์, สตาร์ไลท์, ชมพู, ม่วง และฟ้า

**ไทม์ไลน์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
แอร์ 5
หมวดหมู่:ไอโอเอส (แอปเปิล)
หมวดหมู่:แท็บเล็ต
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์ที่เปิดตัวในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์ที่เปิดตัวในปี พ.ศ. 2565

หมวดหมู่:พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์ที่เปิดตัวแบ่งตามปี
สถานีกระทรวงสาธารณสุข

สถานีกระทรวงสาธารณสุข (Ministry of Public Health station; รหัส: PP12) เป็นสถานีรถไฟฟ้าแบบยกระดับในเส้นทางของรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม ตั้งอยู่เหนือถนนติวานนท์ ใกล้กับโรงพยาบาลศรีธัญญา กระทรวงสาธารณสุข และแหล่งที่พักอาศัยในพื้นที่อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี

**ที่ตั้ง**
สถานีกระทรวงสาธารณสุขตั้งอยู่เหนือถนนติวานนท์บริเวณทางแยกศรีธัญญา ในพื้นที่ตำบลตลาดขวัญ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี

**รายละเอียด**

**สีสัญลักษณ์**
ใช้สีม่วงตกแต่งบริเวณประตูกั้นชานชาลา ป้ายบอกทาง ป้ายชื่อสถานีทั้งบริเวณชานชาลาและบริเวณทางเข้า เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีในเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีม่วง

**รูปแบบ**
เป็นแบบชานชาลาเกาะกลาง มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาสูงประมาณ 1.50 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลา

**ทางเข้า–ออก**
มีทางขึ้นลงทั้งหมด 4 แห่ง มีลิฟต์ 2 ทางขึ้น–ลง มีบันไดเลื่อนทุกทางขึ้น–ลง- 1 ซอยติวานนท์ 6- 2 กระทรวงสาธารณสุข, โรงพยาบาลศรีธัญญา- 3 ซอยติวานนท์ 1/1 (ต้นไทร)- 4 สำนักงานสรรพากร ภาค 4

**แผนผัง**

**สิ่งอำนวยความสะดวก**
 มีลิฟต์โดยสารสำหรับผู้พิการ 2 ตัว บริเวณทางขึ้น–ลงสถานีในฝั่งที่ 1 และ 3- มีบันไดเลื่อนทุกทางขึ้น–ลงของสถานี

**เวลาให้บริการ**

**สถานที่ใกล้เคียง**
 กระทรวงสาธารณสุข- โรงพยาบาลศรีธัญญา- วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี จังหวัดนนทบุรี- สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน- สำนักงานสรรพากร ภาค 4- สถาบันบำราศนราดูร- บิ๊กซี สาขาติวานนท์

**รถโดยสารประจำทาง**
 1 เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์

**องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ**

**รถเอกชน**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  แผนที่จากเว็บไซต์บีอีเอ็มfix-attempted=yes 
กระทรวงสาธารณสุข
กระทรวงสาธารณสุข
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:เมืองแฝด

1. เมืองแฝดคือเมืองที่ทราบกันทั่วไปเช่น เมืองเซนต์พอลและเมืองมินนีแอโพลิส รัฐมินนิโซตา ควรมีการระบุสิ่งนี้ด้วยการอ้างอิง แหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือ หลายรายการ
2. เมืองที่ถูกแบ่งแยกคือเมืองที่มีอยู่แล้วซึ่งถูกแบ่งแยกด้วยเหตุผลบางอย่างระหว่างองค์กรปกครองที่แตกต่างกันสองแห่ง เช่น เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2488 ถึง พ.ศ. 2534
3. เมืองที่ "เติบโตไปด้วยกัน" ซึ่งเป็นที่รู้จักมากที่สุดคือ เมืองบูดาและเมืองเปสต์ ในบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี โดยปรกติแล้วเทศบาลหลายแห่งเติบโตไปด้วยกัน จึงไม่จัดประเภทเป็นหมวดหมู่เฉพาะ
แฝด
หมวดหมู่:การจำแนกทางภูมิศาสตร์
หมวดหมู่:ฝาแฝด
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดสมุทรสงคราม

สมุทรสงคราม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดสมุทรสงคราม
หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดสมุทรสงคราม
ราชสมาคมภูมิศาสตร์แห่งสกอตแลนด์

ราชสมาคมภูมิศาสตร์แห่งสกอตแลนด์ (Royal Scottish Geographical Society, ย่อ: RSGS) เป็นองค์กรการกุศลเพื่อการศึกษาในเมืองเพิร์ท ประเทศสกอตแลนด์ ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2427 มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาวิชาทางภูมิศาสตร์ให้ก้าวหน้าไปทั่วโลก การสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้คนเข้ามาเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับโลกรอบตัว และจัดหาแหล่งข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เชื่อถือได้และเป็นกลาง
นอกเหนือจากนั้น สมาคมยังให้ความสำคัญต่อการเปลี่ยนแปลงทางภูมิอากาศ อาทิ มีการประชุมสุดยอดด้านสภาพอากาศแบบฉุกเฉิน, ห้า(คำถาม)เพื่ออนาคต, การรวมตัวของสมาคมภูมิศาสตร์ระหว่างประเทศ, การทำบล็อกและวิดีโอเกี่ยวการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ซึ่งถือว่าเป็นงานหลักของสมาคมเช่นเดียวกัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:องค์การการกุศล
แม่แบบ:เคปเลอร์ (วงดนตรี)

หมวดหมู่:เคปเลอร์ (วงดนตรี)
หมวดหมู่:กล่องนำทางเกิร์ลกรุป
หมวดหมู่:กล่องนำทางกลุ่มดนตรีป็อปของเกาหลีใต้
ไอโนะ คิชิ

ลายเซ็น
ไอโนะ คิชิ (希志あいの; Aino Kishi; 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 – ) เป็นนักแสดง, นักร้อง และอดีตนักแสดงเอวีชาวญี่ปุ่น โดยเริ่มต้นอาชีพของเธอใน ค.ศ. 2008 คิชิได้แสดงในภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่มากกว่า 400 เรื่อง และได้รับการเสนอชื่อให้เป็นหนึ่งในนักแสดงภาพยนตร์ผู้ใหญ่ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในยุคของเธอ ซึ่งความนิยมของเธอก็กลายเป็นการแสดงกระแสหลักเช่นกัน เธอยังเป็นสมาชิกของกลุ่มไอดอลเอบิซุมัสแคตส์รุ่นแรกระหว่าง ค.ศ. 2008 ถึง 2013 ทั้งนี้ คิชิได้อำลาวงการจากเวทีภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2015 และกลับสู่ชีวิตพลเรือน

**ชีวิตและอาชีพ**

**ชีวิตตอนต้นและอาชีพเอวี**
คิชิเกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในการให้สัมภาษณ์ เธอจำได้ว่าการได้ดูภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ครั้งแรกของเธอคือการได้ดูเอวีไอดอลที่มีชื่อเสียงอย่างทีนา ยูซูกิ (ริโอ) ที่ห้องพักในโรงแรม โดยถึงกับตะลึงในความงามของเธอ และรู้สึกตรึงใจกับความคิดที่จะเป็นนักแสดงภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ คิชิได้รับการเปิดตัวครั้งแรกในภาพยนตร์เอวีเมื่ออายุ 20 ปี เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 กับสตูดิโอเอวีที่มีชื่อเสียงอย่างอลิซเจแปน โดยสองปีแรกของคิชิในฐานะนักแสดงเอวีได้อยู่ภายใต้สัญญาพิเศษสองฉบับ ภายใต้สังกัดบริษัทอลิซเจแปนและแมกซ์-เอ แต่ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 เธอได้ย้ายและทำสัญญาผูกขาดสองครั้งที่คล้ายคลึงกันกับบริษัทไอเดียพอกเกต และเอสวันนัมเบอร์วันสไตล์ คิชิได้แสดงร่วมกับทั้งสองสตูดิโอจนถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 เมื่อเธอเลือกที่จะอยู่กับบริษัทไอเดียพอกเกต และกลายเป็นหนึ่งในนักแสดงชั้นนำของสตูดิโอดังกล่าวจนอำลาวงการ โดยระหว่างทำหน้าที่ที่ไอเดียพอกเกต คิชิได้สร้างมิตรภาพที่แนบแน่นกับเอวีไอดอลคนอื่น ๆ ซึ่งรวมถึงทีนา ยูซูกิ, เจสซิกา คิซากิ, คาโฮะ คาซูมิ, มิโนริ ฮัตสึเนะ และไอริ คิจิมะ ทั้งนี้ คิชิได้อำลาวงการเอวีเมื่อปลาย ค.ศ. 2015 และภาพยนตร์อำลาวงการของเธอในชื่อ "อาบาโยะ!-แธงกิว ไอโนะ คิชิ รีไทร์เมนต์ สเปเชียล" ได้รับการจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 2015

**บรรณานุกรม**
 จิราชิ เซ็กกูซุ (焦らしセックス) (ค.ศ. 2009) 9784584122532

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official Page at the DUO Entertainment- id=3398803- kishi_aino- aino_kishi
หมวดหมู่:ไอดอลญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักแสดงหนังโป๊หญิงชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงค่ายอลิซเจแปน
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงค่ายไอเดียพอกเกต
หมวดหมู่:ไอดอลประเภทกราวียัวร์ชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากมหานครโตเกียว
โรงพยาบาลสงขลา

โรงพยาบาลสงขลา เป็นหนึ่งในสองโรงพยาบาลหลักของจังหวัดสงขลา ประเทศไทย ที่ดำเนินการโดยกระทรวงสาธารณสุข ส่วนอีกแห่งเป็นโรงพยาบาลหาดใหญ่ที่มีขนาดใหญ่กว่า ซึ่งโรงพยาบาลสงขลาได้รับการจัดอยู่ในประเภทโรงพยาบาลทั่วไปในสังกัดกระทรวงสาธารณสุข โดยมีศูนย์แพทยศาสตรศึกษาโครงการผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท ซึ่งจัดอบรมแพทย์ให้แก่คณะแพทยศาสตร์ของมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ และเป็นโรงพยาบาลในเครือคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

**ประวัติ**
ใน พ.ศ. 2464–2467 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ายุคลทิฆัมพร กรมหลวงลพบุรีราเมศวร์ ซึ่งในขณะนั้นเป็นอุปราชมณฑลปักษ์ใต้ ทรงริเริ่มการระดมทุนและการวางแผนโรงพยาบาลในใจกลางเทศบาลนครสงขลา และในวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2468 สงขลาพยาบาลได้รับการเปิดโดยสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ครั้นใน พ.ศ. 2478 ได้โอนย้ายสถานพยาบาลเป็นของเทศบาลนครสงขลา จึงเปลี่ยนชื่อโรงพยาบาลนี้เป็นโรงพยาบาล (เทศบาล) เมืองสงขลา ต่อมาใน พ.ศ. 2495 ได้โอนย้ายปฏิบัติการไปยังกระทรวงสาธารณสุขอีกครั้ง และโรงพยาบาลได้รับการขยายอย่างครอบคลุม อย่างไรก็ตาม เนื่องจากพื้นที่ใจกลางเมืองมีจำกัด คณะกรรมการโรงพยาบาลจึงหาที่ตั้งใหม่สำหรับโรงพยาบาล กระทั่งใน พ.ศ. 2528 ภายใต้คณะรัฐมนตรีของเปรม ติณสูลานนท์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 6 ได้ทำความตกลงกับกองทัพบกที่ 4 ของกองทัพบกไทย และองค์การบริหารส่วนจังหวัดสงขลา เพื่อโอนที่ดินทางตอนใต้สุดของสะพานติณสูลานนท์ สำหรับการก่อสร้างโรงพยาบาลแห่งใหม่ ซึ่งเริ่มก่อสร้างในเดือนเมษายน พ.ศ. 2538 และแล้วเสร็จในเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน โดยเปิดโรงพยาบาลใหม่เมื่อวันที่ 31 ธันวาคมในชื่อโรงพยาบาลสงขลา ส่วนโรงพยาบาลเก่าใจกลางเมืองได้เปลี่ยนเป็น "ศูนย์แพทย์ชุมชนเมืองสงขลา"

**ดูเพิ่ม**
 บริการสุขภาพในประเทศไทย- โรงพยาบาลในประเทศไทย- โรงพยาบาลหาดใหญ่

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Songkhlahospital
สงขลา
สงขลา
สงขลา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองสงขลา
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดพังงา

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดพังงา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดพังงา
พังงา
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดพังงา
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดพัทลุง

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดพัทลุง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดพัทลุง
พัทลุง
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดพัทลุง
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดพัทลุง

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดพัทลุง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดพัทลุง
พัทลุง
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดพิจิตร

หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ภาคกลาง (ประเทศไทย)
หมวดหมู่:จังหวัดพิจิตร
พิจิตร
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดพิจิตร

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดพิจิตร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดพิจิตร
พิจิตร
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดพิจิตร
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดพิจิตร

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดพิจิตร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดพิจิตร
พิจิตร
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดพิษณุโลก

หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ภาคกลาง (ประเทศไทย)
หมวดหมู่:จังหวัดพิษณุโลก
พิษณุโลก
หมวดหมู่:ผู้ว่าราชการจังหวัดพิษณุโลก

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดพิษณุโลก
พิษณุโลก
หมวดหมู่:ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในจังหวัดพิษณุโลก
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดพิษณุโลก

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดพิษณุโลก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดพิษณุโลก
พิษณุโลก
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดพิษณุโลก
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดพิษณุโลก

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดพิษณุโลก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดพิษณุโลก
พิษณุโลก
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดเพชรบุรี

หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ภาคตะวันตก (ประเทศไทย)
หมวดหมู่:จังหวัดเพชรบุรี
เพชรบุรี
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดเพชรบุรี

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดเพชรบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดเพชรบุรี
เพชรบุรี
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดเพชรบุรี

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดเพชรบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดเพชรบุรี
เพชรบุรี
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดเพชรบุรี
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในจังหวัดเพชรบุรี

หมวดหมู่:การขนส่งระบบรางในจังหวัดเพชรบุรี
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งในจังหวัดเพชรบุรี
เพชรบุรี
หมวดหมู่:ทางรถไฟในจังหวัดเพชรบุรี

หมวดหมู่:การขนส่งระบบรางในจังหวัดเพชรบุรี
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งในจังหวัดเพชรบุรี
หมวดหมู่:เส้นทางรถไฟในประเทศไทยแบ่งตามจังหวัด
ปาโบล

ปาโบล หรือ พาโบล (Pablo) เป็นชื่อบุคคลชายในภาษาสเปน
ปาโบล หรือ พาโบล อาจหมายถึง

**บุคคล**
 ปาโบล เนรูดา – ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ประจำปี ค.ศ. 1971 - ปาโบล เอสโกบาร์ – พ่อค้ายาเสพติดชาวโคลอมเบีย- ปาโบล ปิกาโซ – จิตรกร ประติมากร และผู้ร่วมก่อตั้งลัทธิบาศกนิยม ชาวสเปน- ปาโบล ไอมาร์ – นักฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา- ปาโบล ซาราเบีย – นักฟุตบอลอาชีพชาวสเปน- ปาโบล ซาบาเลตา – นักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา- ปาโบล ฟอร์นัลส์ – นักฟุตบอลชาวสเปน- ปาโบล เอร์นันเดซ โดมิงเกซ – นักฟุตบอลชาวสเปน- ฮวน ปาโบล อังเฮล – นักฟุตบอลชาวโคลอมเบีย- ปาโบล มาร์ติน ปาเอซ กาบิรา – หรือเรียกโดยทั่วไปว่า กาบิ นักฟุตบอลชาวสเปน- ปาโบล อัลโบรัน – นักดนตรี นักร้อง และนักแต่งเพลงชาวสเปน

**ชื่ออื่น**
พาโบลฮันนีย์ – อัลบั้มเปิดตัวของวงเรดิโอเฮด
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดเพชรบูรณ์

หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ภาคกลาง (ประเทศไทย)
หมวดหมู่:จังหวัดเพชรบูรณ์
เพชรบูรณ์
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดเพชรบูรณ์

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดเพชรบูรณ์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดเพชรบูรณ์
เพชรบูรณ์
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดเพชรบูรณ์
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดเพชรบูรณ์

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดเพชรบูรณ์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดเพชรบูรณ์
เพชรบูรณ์
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในจังหวัดแพร่

หมวดหมู่:การขนส่งระบบรางในจังหวัดแพร่
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งในจังหวัดแพร่
แพร่
หมวดหมู่:ทางรถไฟในจังหวัดแพร่

หมวดหมู่:การขนส่งระบบรางในจังหวัดแพร่
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งในจังหวัดแพร่
แพร่
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดแพร่

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดแพร่
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดแพร่
แพร่
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดแพร่
บาร์บารา แมคคลินทอค

บาร์บารา แมคคลินทอค ( Barbara McClintock; 16 มิถุนายน 1902 – 2 กันยายน 1992) เป็นนักวิทยาศาสตร์และนักพันธุศาสตร์ ชาวอเมริกัน ผู้ได้รับรางวัล โนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ ในปี 1983 เธอได้รับปริญญาเอกด้านพฤกษศาสตร์จากมหาวิทยาลัยคอร์เนล ในปี 1927 ที่นั่นเธอเริ่มอาชีพในฐานะผู้นำในการพัฒนาเซลล์พันธุศาสตร์ ข้าวโพด ซึ่งเป็นจุดสนใจของการวิจัยตลอดชีวิตที่เหลือของเธอ ตั้งแต่ช่วงปลายทศวรรษ 1920 แมคคลินทอคได้ศึกษาโครโมโซม และการเปลี่ยนแปลงของโครโมโซมระหว่างการสืบพันธุ์ในข้าวโพด เธอพัฒนาเทคนิคในการแสดงภาพโครโมโซมของข้าวโพดและใช้การวิเคราะห์ด้วยกล้องจุลทรรศน์เพื่อแสดงแนวคิดทางพันธุกรรมพื้นฐานมากมาย แนว​คิด​อย่าง​หนึ่ง​เหล่า​นี้​คือ​แนว​คิด​เรื่อง ​การ​ผสม​ใหม่​ทาง​พันธุกรรม ​โดย​การ ​ไขว้เปลี่ยนของโครโมโซม ระหว่าง ไมโอซิส—กลไก​ที่​โครโมโซม​ใช้​แลกเปลี่ยน​ข้อมูล เธอได้จัดทำ แผนที่ความเชื่อมโยงของพันธุกรรม ฉบับแรกสำหรับข้าวโพด โดยเชื่อมโยงบริเวณโครโมโซมกับลักษณะทางกายภาพ เธอได้แสดงให้เห็นบทบาทของเทโลเมียร์ และ เซนโทรเมียร์ ซึ่งเป็นบริเวณของโครโมโซมที่มีความสำคัญต่อการอนุรักษ์ ข้อมูลทางพันธุกรรม เธอได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญในสาขานี้ ได้รับรางวัลทุนอันทรงเกียรติ และได้รับเลือกเป็นสมาชิกของ National Academy of Sciences ในปี 1944
ในช่วงทศวรรษที่ 1940 และ 1950 แมคคลินทอค ค้นพบ transposon และใช้แสดงให้เห็นว่ายีนมีหน้าที่ในการเปิดและปิดลักษณะทางกายภาพ เธอพัฒนาทฤษฎีเพื่ออธิบายการซ่อนและการแสดงออกของข้อมูลทางพันธุกรรมจากพืชข้าวโพดรุ่นหนึ่งไปสู่รุ่นต่อไป เนื่องจากความกังขาในงานวิจัยของเธอ เธอจึงหยุดเผยแพร่ข้อมูลของงานวิจัยในปี 1953
ต่อมา เธอได้ทำการศึกษาเกี่ยวกับพันธุศาสตร์เซลล์และ พฤกษศาสตร์พื้นบ้าน ของพันธุ์ข้าวโพดจากอเมริกาใต้ งานวิจัยของแมคคลินทอคเป็นที่เข้าใจกันเป็นอย่างดีในช่วงทศวรรษ 1960 และ 1970 เนื่องจากนักวิทยาศาสตร์คนอื่นๆ ได้ยืนยันกลไกของการเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรมและการควบคุมการแสดงออกของยีนที่เธอได้แสดงให้เห็นในการวิจัยข้าวโพดของเธอในปี 1940 และ 1950 เธอได้รับรางวัลและการยอมรับผลงานรวมถึงได้รับ รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ในปี 1983 สำหรับการค้นพบการ genetic transposition ในปี 2022 เธอยังคงเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ได้รับรางวัลโนเบลไม่รวมกับใครในสาขานั้น Nobel Prize

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากฮาร์ตเฟิร์ด
หมวดหมู่:บุคคลจากบรุกลิน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันผู้ได้รับรางวัลโนเบล
หมวดหมู่:นักวิทยาศาสตร์หญิง
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยคอร์เนล
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยมิสซูรี
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในจังหวัดสงขลา

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดสงขลา
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดสงขลา
สามสิบเก้า

สามสิบเก้า (三十九) เป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ที่กำกับโดย คิม ซัง-โฮ และนำแสดงโดย ซน เย-จิน, จ็อน มี-โด และ คิม จี-ฮย็อน ซีรีส์เรื่องนี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิต มิตรภาพ ความโรแมนติก และความรักของเพื่อนรักสามคนที่กำลังจะอายุครบ 40 ปี ออกอากาศทางช่องเจทีบีซี เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 2022 ถึง วันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2022 ออกอากาศทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 22.30 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) นอกจากนี้ยังสามารถสตรีมบน เน็ตฟลิกซ์ ได้อีกด้วย

**เรื่องย่อ**
ชามีโจ (รับบทโดย ซน เย-จิน) บอกกับ จองชานยอง (รับบทโดย จ็อน มี-โด) และ จางจูฮี (รับบทโดย คิม จี-ฮย็อน) สองสาวเพื่อนรักว่า เธอจะลาพักร้อนยาวเป็นเวลา 1 ปี หลังจากทุ่มเทดูแลคลินิกความงาม มาถึง 5 ปี จนทุกอย่างอยู่ตัว เข้าที่ ไปได้ด้วยดี มีลูกค้ามากมาย โดยวางแผนจะให้ ชามีฮยอน (รับบทโดย คัง มัล-กึม) พี่สาวเป็นคนดูแล แต่แล้วในวันที่เธอและเพื่อนซี้กลับไปเยี่ยมสถานสงเคราะห์เด็กอนนูรี บ้านเด็กกำพร้าที่เธอเคยอยู่ตอนเด็กๆ ก่อนที่จะมีพ่อแม่บุญธรรมรับมาไปเลี้ยงดู มีโจก็ได้พบกับชายหนุ่มวัย 39 ปี คิมซอนอู (รับบทโดย ยอน อู-จิน) ที่มาสอนภาษาอังกฤษให้เด็กๆ มีโจลืมนาฬิกาข้อมือไว้ที่สถานสงเคราะห์ตอนล้างจาน ครูของที่นี่ซึ่งมักคุ้นกันอย่างดีจึงได้ไหว้วานให้คิมซอนอูที่กำลังจะกลับโซล นำนาฬิกาไปให้เธอ ชามีโจซื้อดอกโบตั๋นให้เขาแทนคำขอบคุณ ด้วยแรงดึงดูดของกลิ่นดอกโบตั๋นอันหอมหวานจับใจ การพบกันโดยบังเอิญอีกครั้งในงานคอนเสิร์ตดนตรีคลาสสิก คิมซอนอู ชวนชามีโจไปดูดอกโบตั๋นที่เธอซื้อให้ที่บ้านของเขา สองคนได้มีสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกันในคืนนั้น ซอนอูจะขอนัดเจอกันอีก แต่มีโจบอกว่าเธอกำลังจะไปอเมริกา และจะไปนานราวปีสองปี ทว่าสองคนก็ได้มาเจอกันอีกจนได้ เพราะที่แท้ คิมซอนอู คือหมอความงามที่ ชามีโจ นัดสัมภาษณ์ไว้เพื่อมาช่วยงานที่คลินิกระหว่างที่เธอไม่อยู่นั่นเอง ทั้งจากคำพูดแดกดันเชิงขอร้องของมีโจเพื่อนรัก ว่าทำตัวเป็นชู้กับสามีชาวบ้าน ในที่สุด จองชานยอง ก็ตัดสินใจเด็ดขาด เลิกทั้งบุหรี่ และเลิกกับรักแรกรักเดียวของเธอ คิมจินซอก (รับบทโดย อี มู-แซง) ซีอีโอแห่ง Champ Entertainment เอเจนซีดูแลนักแสดง แต่อีกฝ่ายซึ่งทั้งแต่งงานมีครอบครัวแถมมีลูกแล้ว กลับทำใจไม่ได้ที่ต้องเลิกกัน คิมจินซอกขอให้จองชานยองทบทวนความคิดใหม่ ทางด้านมีโจถึงกับใจเต้นโครมครามเมื่อถูก คิมซอนอู สารภาพความในใจที่มีต่อตัวเธอออกมา และพร้อมๆ กันนั้นเธอก็ต้องใจสลายเมื่อหมอที่พวกเธอพากันไปตรวจสุขภาพไว้โทร.มาหา มีโจต้องเจอกับ สิ่งที่ไม่เคยคิดเลยสักครั้ง ไม่แม้แต่ครั้งเดียว ว่าเพื่อนรักของเธอจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน ชามีโจเครียดหนักไม่รู้จะเริ่มต้นบอกกับเพื่อนรักทั้งสองคนอย่างไร โชคยังดีที่มี ซอนอู คอยเป็นกำลังใจอยู่ข้างๆ อย่างเข้าใจ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ko-  Thirty-Nine at Daum ko-   Thirty-Nine at Naver ko-  Thirty-Nine date=2022-01-13  at JTBC Studios - Thirty_Nine- 81568400
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องเจทีบีซี‎
วัดตาลเอน

วัดตาลเอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตาลเอน อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดตาลเอนมีการปฏิบัติธรรมซึ่งได้นำแนวทางการสอนของพระธรรมสิงหบุราจารย์ (จรัญ ฐิตธมฺโม) แนวทางการปฏิบัติจะเป็นการฝึกแบบสติปัฏฐาน 4 (พอง-ยุบ)วัดตาลเอนเป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดพระนครศรีอยุธยา แห่งที่ 15 มีพระครูวิสุทธิ์ภาวนาประสิทธิ์ วิ.(จิรยุทธ์ อธิฉนฺโท) เป็นเจ้าอาวาส
วัดตาลเอนเป็นวัดเก่าแก่สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี สันนิษฐานว่าสร้างโดยเจ้าเทพศักดิ์ ตามเอกสารหลักฐานของสำนักงานพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่า วัดตาลเอนทำการสร้างบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2360 สมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2371
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานเก่าแก่ในอุโบสถที่เป็นศิลปะอยุธยา เจดีย์หลังองค์อุโบสถ เจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ หลวงพ่อกลับ พระพุทธรูปสมัยกรุงศรีอยุธยา รัชสมัยพระเจ้าปราสาททอง ประดิษฐาน ณ ศาลา 80 ปี
สถานที่ของสำนักปฏิบัติธรรมวัดตาลเอนแยกออกเขตวัดอย่างชัดเจนโดยตั้งอยู่คนละฝั่งถนน ประกอบด้วย อาคารปฏิบัติธรรม อาคารที่พัก โรงอาหาร โรงครัว รวมทั้งร้านสวัสดิการ ในส่วนของฝั่งวัดยังคงมีความเป็นธรรมชาติประกอบด้วยความร่มรื่นของแมกไม้ มีความสัปปายะต่อการปฏิบัติธรรม ซึ่งผู้ปฏิบัติธรรมสามารถขออนุญาตข้ามมาใช้เป็นสถานที่ปฏิบัติได้ในบางโอกาส

**อ้างอิง**
ตาลเอน
เทศมณฑลแฟรอชแบนด์

แฟรอชแบนด์ (فراشبند) เป็นเทศมณฑลในจังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน โดยมีแฟรอชแบนด์เป็นเมืองหลักاطلس گیتاشناسی استان‌های ایران date=May 22, 2007  จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เทศมณฑลนี้มีประชากร 38,679 คนใน 8,474 ครัวเรือน เทศมณฑลนี้แบ่งออกเป็น 2 อำเภอคือ อำเภอกลางและอำเภอเดฮ์แรม และมีเมืองเพียง 3 เมืองคือแฟรอชแบนด์, นูจีน และเดฮ์แรม

**อ้างอิง==
ฟีรูซอบอด (จังหวัดฟอร์ส)

ฟีรูซอบอด (فيروزآباد; เปอร์เซียกลาง: Gōr หรือ Ardashir-Khwarrah, "ความรุ่งโรจน์ของแอร์แดชีร์"; หรือ แชฮ์เรกูร์ شهر گور) เป็นเมืองและเมืองหลักของเทศมณฑลฟีรูซอบอด จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 58,210 คนใน 12,888 ครัวเรือน

**ภูมิอากาศ**

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
  year = 1986 -  year = 2012 -  year = 1999 
*url-status=dead-  year = 1986 -  pages=627–681 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Ernst Herzfeld Papers, Series 5: Drawings and Maps, Records of Firuzabad date=2012-02-27  Collections Search Center, S.I.R.I.S., Smithsonian Institution, Washington, D.C.- website=Livius-  Fars Cultural Heritage Organization
เทศมณฑลฟีรูซอบอด

ฟีรูซอบอด (فیروزآباد) เป็นเทศมณฑลในจังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน โดยมีฟีรูซอบอดเป็นเมืองหลักاطلس گیتاشناسی استان‌های ایران date=May 22, 2007  จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เทศมณฑลนี้มีประชากร 111,973 คนใน 24,894 ครัวเรือน เทศมณฑลนี้แบ่งออกเป็น 2 อำเภอคืออำเภอกลางและอำเภอเมย์แมนด์ และมีเมืองเพียง 2 เมืองคือฟีรูซอบอดและเมย์แมนด์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ฟีรูซอบอด
วัดพระธาตุจอมพริก

วัดพระธาตุจอมพริก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลยม อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน
วัดพระธาตุจอมพริกมีพระธาตุซึ่งเชื่อว่าบรรจุพระบรมสารีริกธาตุของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อถึงคืนวันเพ็ญเดือน 6 จะเกิดแสงรัศมีพุ่งจากยอดเจดีย์ไปหาเจดีย์องค์อื่น สันนิษฐานว่าพระธาตุสร้างขึ้นราวพุทธศตวรรษที่ 18 ประมาณ พ.ศ. 1825–1991 ตั้งแต่สมัยเมืองย่าง ก่อนที่จะย้ายเมืองไปที่เมืองน่านในปัจจุบัน พระธาตุมีลักษณะศิลปะสุโขทัยผสมศิลปะล้านนาและศิลปะพื้นบ้านไทยกาว มีสภาพทรุดโทรม และมีต้นพริกโบราณที่ใหญ่ที่สุดในโลกอายุกว่า 800 ปี เคียงคู่พระธาตุ ต้นพริกได้รับการลงทะเบียนอยู่ในรุกข มรดกของแผ่นดิน
จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2554 กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2523

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดน่าน
พระธาตุจอมพริก
จอมพริก
วัดนิโรธรังสี

วัดนิโรธรังสี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท้ายเหมือง อำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงา มีเนื้อที่ประมาณ 36 ไร่เศษ เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระอาจารย์วิชาญ ขันติญาโน
วัดนิโรธรังสี หรือ วัดควน มีประวัติการสร้างราว พ.ศ. 2490 พระกัมมัฎฐาน คณะธรรมยุติได้ออกธุดงคืประกาศธรรมวินัยฝ่ายปฏิบัติและวิปัสนา มีหัวหน้าคณะ คือ พระอาจารย์อำพันธ์ จิรวฒโก คณะสงฆ์กลุ่มนี้ได้เข้ามาพักแรมที่บ้านท้ายเหมือง จนชาวบ้านในละแวกนั้นเกิดความเลื่อมในปฏิปทา จึงมีผู้นิมนต์ท่านและคณะให้ประจำอยู่ ณ ตำบลแห่งนี้ เริ่มจัดตั้งเป็นสำนักสงฆ์ ขึ้นโดยมีนายใจ จิตใจ อดีตนายอำเภอท้ายเหมือง ขุนชินประชา เจ้าของที่ดิน (ถือกรรมสิทธิ์ตามเขตประทานบัตรทำเหมืองแร่) นายสุนทโร ณ ระนอง ผู้ดูแลจัดการที่ดินของขุนชินประชา นายสว่าง ศิริกุล และนายติ้น ศิริกุล ตั้งวัดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2528
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญและกุฏิ ภายในพื้นที่ของวัดมีกลุ่มต้นเทพทาโรมงคล ต้นใหญ่สุดมีขนาดเส้นรอบวงวัดได้ 2.6 เมตร สูง 30 เมตร อายุกว่า 80 ปี โดยในช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน วัดจะเก็บผลมาทำเป็นน้ำมันแจกจ่ายแก่ญาติโยม กลุ่มต้นไม้นี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นรุกข มรดกของแผ่นดิน

**อ้างอิง**
นิโรธรังสี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอท้ายเหมือง
สถานีวงศ์สว่าง

สถานีวงศ์สว่าง (Wong Sawang station; รหัส: PP14) เป็นสถานีรถไฟฟ้าลอยฟ้าในเส้นทางสายรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม ตั้งอยู่เหนือถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรีในพื้นที่เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร

**ที่ตั้ง**
สถานีวงศ์สว่างตั้งอยู่บนถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี ใกล้ทางแยกวงศ์สว่าง (จุดตัดระหว่างถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี ถนนวงศ์สว่าง และถนนรัชดาภิเษก) ในพื้นที่แขวงวงศ์สว่าง เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร

**รายละเอียด**

**สีสัญลักษณ์**
ใช้สีม่วงตกแต่งบริเวณประตูกั้นชานชาลา ป้ายบอกทาง ป้ายชื่อสถานีทั้งบริเวณชานชาลาและบริเวณทางเข้า เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีในเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีม่วง

**รูปแบบ**
เป็นแบบชานชาลาเกาะกลาง มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาสูงประมาณ 1.50 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลา

**ทางเข้า–ออก**
มีทางขึ้น–ลงทั้งหมด 4 แห่ง มีลิฟต์ 2 ทางขึ้นลง มีบันไดเลื่อนทุกทางขึ้นลง- ทางเข้า–ออก 1 ซอยกรุงเทพฯ-นนทบุรี 41, วัดเลียบราษฎร์บำรุง - ทางเข้า–ออก 2 ซอยกรุงเทพฯ-นนทบุรี 56, สถานีบริการน้ำมัน ปตท., วัดทองสุทธาราม- ทางเข้า–ออก 3 สถานีดับเพลิงและกู้ภัยบางซ่อน- ทางเข้า–ออก 4 มาร์เก็ตเพลส วงศ์สว่าง

**แผนผัง**

**สิ่งอำนวยความสะดวก**
 มีลิฟต์โดยสารสำหรับผู้พิการ 2 ตัว บริเวณทางขึ้น–ลงสถานีในฝั่งที่ 1 และ 3- มีบันไดเลื่อนทุกทางขึ้นลงของสถานี

**เวลาให้บริการ**

**สถานที่ใกล้เคียง**
วัดเลียบราษฎร์บำรุง 
*วัดทองสุทธาราม
*สถานีดับเพลิงบางซ่อน
*มาร์เก็ตเพลส วงศ์สว่าง

**รถโดยสารประจำทาง**
ไฟล์:Thanon Krung Thep - Nonthaburi (Wong Sawang Station).jpg|thumb|ถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี ใต้สถานีวงศ์สว่าง

**ถนนวงศ์สว่าง**

**องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ**

**รถเอกชน**

**301 ถนนกรุงเทพฯ–นนทบุรี**

**องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ**

**รถเอกชน**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  แผนที่จากเว็บไซต์บีอีเอ็มfix-attempted=yes 
วงศ์สว่าง
วงศ์สว่าง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2559
มุช

มุช (Muş, pron; Մուշ; Mûş) เป็นเมืองและเมืองหลักของจังหวัดมุช ประเทศตุรกี ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวเคิร์ด

**ชื่อ**
มีคำอธิบายต้นกำเนิดชื่อมุชหลายแบบ บางครั้งมีส่วนเกี่ยวโยงกับศัพท์ในภาษาอาร์มีเนียว่า mshush (մշուշ) หมายถึง หมอก ซึ่งอธิบายว่าเมืองนี้และพื้นที่รอบ ๆ มักปกคลุมด้วยหมอกในตอนเช้า Evliya Çelebi นักสำรวจในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เชื่อมชื่อนี้กับตำนานหนูยักษ์ที่สร้างโดย Nemrud (นิมรอด) ไปทำลายเมืองและผู้อยู่อาศัย หลังจากนั้นจึงตั้งชื่อเมืองเป็น Muş (muš ในภาษาเปอร์เซียแปลว่า "หนู") ในขณะที่บางส่วนเสนอจุดเชื่อมโยงกับชื่อชาวอานาโตเลียโบราณ มุชกีหรือMysians จากข้อมูลของชาวอัสซีเรียและฮิตไทต์ตามลำดับp=198

**ภูมิอากาศ**

**อ้างอิง**

**ข้อมูลและแหล่งข้อมูลอื่น**
  GCatholic - former and titular Armenian Catholic see-  Hundreds of pictures of the town
บรรณานุกรม- cite book|last=Hakobyan|first=Tadevos|author-link=Tadevos Hakobyan|title=Պատմական Հայաստանի քաղաքները Cities of historic Armenia|contribution=(Mush)|date=1987|publisher="Hayastan" Publishing|location=Yerevan|pages=196–203|language=hy- author-link=Raymond Kévorkian

หมวดหมู่:เมืองในประเทศตุรกี
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดมุช
หมวดหมู่:ที่อยู่อาศัยชาวเคิร์ดในประเทศตุรกี
ยาบวอนกาสตารา

ยาบวอนกาสตารา (Jabłonka Stara, pron) เป็นหมู่บ้านในเทศบาลมีแยจีคอวอ เทศมณฑลนอวือตอมึชล์ จังหวัดวีแยลกอปอลสกา ประเทศโปแลนด์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หมู่บ้านในประเทศโปแลนด์
อ่าวอูจิอูระ

อ่าวอูจิอูระ (Uchiura-wan) หรืออ่าวฟุงงะ (Funka-wan) เป็นอ่าวตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะฮกไกโดทางตอนเหนือของประเทศญี่ปุ่น ยังเป็นที่รู้จักกันในชื่ออ่าวอิบูริและอ่าวภูเขาไฟ

**ประวัติ**
ไฟล์:A Man & Woman of Volcano Bay (1796).png|thumb|ภาพร่างของครอบครัวชาวไอนุที่อาศัยอยู่ใกล้กับอ่าวอูจิอูระ ระหว่างการเดินทางของผู้บัญชาการวิลเลียม โรเบิร์ต พาวตัน และลูกเรือเอชเอ็มเอส พรอวิเดนซ์ (1791)
ชาวโจมงตั้งรกรากครั้งแรกในชายฝั่งของอ่าวอูจิอูระตั้งแต่ 4,000 ปีก่อนคริสตกาล การตั้งถิ่นฐานและการค้าถูกพบตามแนวชายฝั่งเช่นแหล่งโบราณคดีโอฟูเนะ ที่ชาวโจมงพึ่งพาแหล่งน้ำเพื่อเป็นเส้นทางการค้าไปยังที่ตั้งถิ่นฐานอื่น ๆ ของชาวโจมงทางตอนเหนือของโทโฮกุ ในประวัติศาสตร์สมัยใหม่อ่าวแห่งนี้ได้รับการจัดทำแผนที่ในระหว่างการเดินทางในช่วงปลายศตวรรษที่สิบแปดของผู้บัญชาการราชนาวีวิลเลียม โรเบิร์ต พาวตัน และลูกเรือเอชเอ็มเอส พรอวิเดนซ์ (1791) ในระหว่างการปะทุของภูเขาอูซุที่อยู่ใกล้เคียง เนื่องจากการปะทุของภูเขาไฟอ่าวแห่งนี้จึงถูกเรียกว่า "อ่าวภูเขาไฟ" ในเดือนกันยายน 1796 ผู้บัญชาการนำเรือและลูกเรือของเขาพบปะกับชาวไอนุและชาวญี่ปุ่นที่อาศัยอยู่รอบอ่าวในขณะที่เขากำลังสำรวจชายฝั่งของอ่าว และในตอนเย็นก็ได้มีการจัดงานเลี้ยงขึ้น พวกเขาแลกเปลี่ยนแผนที่กับชาวญี่ปุ่นและสนทนาโดยใช้ภาษารัสเซีย

**ภูมิศาสตร์**
อ่าวอูจิอูระเป็นอ่าวตั้งอยู่ทางตะวันออกของคาบสมุทรโอชิมะที่ยื่นออกจากมุมตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะฮกไกโดไปทางเหนือของเกาะฮนชู และไปทางทิศใต้ของกิ่งจังหวัดอิบูริทางตะวันตก เป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแปซิฟิกมีพื้นที่ทั้งหมด 2,485 ตารางกิโลเมตร (959 ตารางไมล์) ด้านเปิดสู่มหาสมุทรแปซิฟิกมีความยาว 30.2 ตารางกิโลเมตร (11.7 ตารางไมล์) ระหว่างภูเขาไฟฮกไกโด โคมะ-งะ-ทาเกะกับแหลมชิกิว เป็นที่รู้จักกันในชื่อ"อ่าวภูเขาไฟ" เนื่องจากการปะทุของภูเขาอูซุที่ถูกบันทึกไว้โดยนักสํารวจตะวันตกในช่วงปลายศตวรรษที่สิบแปด นอกจากภูเขาไฟอูซุแล้วยังมีภูเขาไฟอีกหลายลูกที่เรียงรายอยู่ตามชายฝั่งของอ่าวอูจิอูระอีกด้วย นอกจากนี้ยังถูกเรียกว่าอ่าวอิบูริเนื่องจากอยู่ใกล้กับกิ่งจังหวัดอิบูริ

**ชีวภาพ**
อ่าวนี้เป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างสิ่งมีชีวิตในทะเลอาร์กติกที่ถูกพบในน่านน้ำอยู่รอบ ๆ ฮกไกโดทางตอนเหนือและรัสเซียฝั่งตะวันออก และระบบนิเวศทางทะเลที่มีอากาศอบอุ่นซึ่งพบเห็นได้ทั่วไปในส่วนอื่น ๆ ของญี่ปุ่น ในอ่าวอูจิอูระเป็นที่อยู่ของปลาแลมป์เพรย์อาร์กติก ปลาเรนโบว์เทราต์ หอยหลายชนิด และสาหร่ายทะเล  การทําฟาร์มหอยเชลล์ได้รับการพัฒนาขึ้นครั้งแรกในอ่าวโดยชาวเมืองโทโยอูระบนชายฝั่งทางตอนเหนือของอ่าว
ในตํานานชาวไอนุเชื่อว่ามีปลาหมึกยักษ์อักโกโรคามุอิอาศัยอยู่ในอ่าวอูจิอูระ ซึ่งมันมีลักษณะคล้ายคราเคน ความเชื่อนี้กระจายอยู่ในหมู่ชาวไอนุและชาวญี่ปุ่นตามลําดับ

**อ้างอิง**


**แหล่งข้อมูลอื่น**
อ่าวอูจิอูระ
อูจิอูระ
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์จังหวัดฮกไกโด
อูจิอูระ
ขุชชุตตรา

ขุชชุตตรา เป็นอัครอุบาสิกาในพระโคตมพุทธเจ้า ในอรรถกถาของพระบาลีปิฎกระบุว่าพระนางขุชชุตตราเป็นนางรับใช้ในพระนางสามาวตี หนึ่งพระสนมของกษัตริย์อุเทนะแห่งโกสัมพี เนื่องจากพระนางสามาวดีไม่สามารถเดินทางไปเข้าเฝ้าเพื่อสดับฟังพระธรรมเทศนาจากพระพุทธเจ้าได้ พระนางได้มอบหมายให้นางขุชชุตตราเข้ารับฟังและนำกลับมาถ่ายทอดต่อให้กับพระนางและสตรีอีก 500 นางในราชสำนัก เนื่องจากนางขุชชุตตราเป็นผู้มีสติปัญญาดี จากการฟังธรรมเทศนาจากพระพุทธองค์นั้นทำให้นางขุชชุตตรา พระนางสามาวตี และนางรับใช้อีก 500 คนในราชสำนัก เข้าถึงมรรคผลบรรลุโสดาบัน ในอังคุตตรนิกาย 1.14 วรรค 260 ระบุว่าพระพุทธเจ้าทรงประกาศให้นางขุชชุตตราเป็นอุบาสิกาผู้มีปัญญาเลิศที่สุด
ในขุททกนิกาย มีคัมภีร์เล่มอิติวุตตกะ เป็นเนื้อหารวมคำสอนอย่างสั้น 112 บทที่ระบุว่ามาจากการจดจำของนางขุชชุตตรา

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
ภิกษุโพธิ (แปล.) (2000). The Connected Discourses of the Buddha: A Translation of the Samyutta Nikaya. Boston:Wisdom Publications. 0-86171-331-1.
*Ireland, John (trans. & intro.) (1999). Itivuttaka: The Buddha's Sayings (excerpts).  Article's "Introduction" is available on-line at http://www.accesstoinsight.org/tipitaka/kn/iti/iti.intro.irel.html#intro.
*ฐานิสโรภิกษุ (แปล. & คำนำ.) (2001). Itivuttaka: This Was Said by the Buddha. "Translator's Introduction" is available on-line at http://www.accesstoinsight.org/tipitaka/kn/iti/iti.intro.than.html#intro.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 "Relatives and Disciples of the Buddha: Royal Patrons," by Radhika Abeysekera.
หมวดหมู่:เอตทัคคะ
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวอินเดีย
หมวดหมู่:นักเขียนความเรียงชาวอเมริกันในคริสต์ศตวรรษที่ 19

หมวดหมู่:นักเขียนความเรียงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักเขียนความเรียงในศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:นักเขียนสารคดีชาวอเมริกันในคริสต์ศตวรรษที่ 19
แฮมีดียอ

แฮมีดียอ (حميديا) เป็นเมืองในอำเภอกลาง เทศมณฑลแยซด์ จังหวัดแยซด์ ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 27,611 คนใน 7,252 ครัวเรือน

**อ้างอิง ==
หมวดหมู่:สังคมนิยมแบบอิสรนิยม

หมวดหมู่:อุดมการณ์ทางการเมือง
หมวดหมู่:ระบบการเมือง
หมวดหมู่:ทฤษฎีการเมือง
หมวดหมู่:ปรัชญาการเมือง
หมวดหมู่:สังคมนิยมแบ่งตามชนิด
หมวดหมู่:การเมืองฝ่ายซ้ายจัด
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดมุกดาหาร

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดมุกดาหาร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดมุกดาหาร
มุกดาหาร
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดแม่ฮ่องสอน

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
แม่ฮ่องสอน
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดร้อยเอ็ด

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดร้อยเอ็ด
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดร้อยเอ็ด
ร้อยเอ็ด
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดราชบุรี

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดราชบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดราชบุรี
ราชบุรี
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดลพบุรี

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดลพบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดลพบุรี
ลพบุรี
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดศรีสะเกษ

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดศรีสะเกษ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดศรีสะเกษ
ศรีสะเกษ
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดสกลนคร

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดสกลนคร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดสกลนคร
สกลนคร
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดสมุทรสาคร

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดสมุทรสาคร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดสมุทรสาคร
สมุทรสาคร
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดสระแก้ว

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดสระแก้ว
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดสระแก้ว
สระแก้ว
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดสระบุรี

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดสระบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดสระบุรี
สระบุรี
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดสิงห์บุรี

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดสิงห์บุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดสิงห์บุรี
สิงห์บุรี
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดสุโขทัย

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดสุโขทัย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดสุโขทัย
สุโขทัย
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดสุพรรณบุรี

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดสุพรรณบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดสุพรรณบุรี
สุพรรณบุรี
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดสุราษฎร์ธานี

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดสุราษฎร์ธานี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดสุราษฎร์ธานี
สุราษฎร์ธานี
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดสุรินทร์

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดสุรินทร์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดสุรินทร์
สุรินทร์
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดหนองคาย

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดหนองคาย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดหนองคาย
หนองคาย
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดหนองบัวลำภู

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดหนองบัวลำภู
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดหนองบัวลำภู
หนองบัวลำภู
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดอ่างทอง

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดอ่างทอง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอ่างทอง
อ่างทอง
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดอำนาจเจริญ

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดอำนาจเจริญ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอำนาจเจริญ
อำนาจเจริญ
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดอุดรธานี

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดอุดรธานี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอุดรธานี
อุดรธานี
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดอุตรดิตถ์

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดอุตรดิตถ์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอุตรดิตถ์
อุตรดิตถ์
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดอุทัยธานี

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดอุทัยธานี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอุทัยธานี
อุทัยธานี
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดอุบลราชธานี

หมวดหมู่:ศาสนาในจังหวัดอุบลราชธานี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอุบลราชธานี
อุบลราชธานี
ท้าวศรีสัจจา (มิ)

ท้าวศรีสัจจา (มิ) หรือเรียกกันว่า เจ้าคุณประตูดิน เป็นสตรีฝ่ายใน ได้ว่าราชการสิทธิขาดต่างพระเนตรพระกรรณในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ที่ทำงานของท่านอยู่ใกล้กับประตูดิน คอยดูแลคนเข้าออก ออกนั่งว่าการ (เช่น รับพวกขอเฝ้า เป็นต้น) เป็นที่เกรงขามของบรรดานางใน มีเรื่องเล่ากันว่าเมื่อประตูนี้เปิด จะมีหนุ่มรุ่นกระทงมาดักพบสตรีชาววัง เพื่อเกี้ยวพาราสี ทำให้เกิดสำนวนว่า "เจ้าชู้ประตูดิน"
สันนิษฐานกันว่า ท้าวศรีสัจจา (มิ) อาจเป็นคนเดียวกันกับท้าวศรีสัจจา (ลิ้ม) ที่ปรากฏชื่ออยู่ในราชินิกุลรัชกาลที่ 3 ซึ่งเป็นบุตรีของพระนมรอด พระนมรอดเป็นน้องสาวสุดท้องของพระชนนีเพ็ง หรือเป็นน้าของสมเด็จพระศรีสุลาลัย พระพันปีหลวงของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้ทำรูปของท่านไว้ในคูหาใต้บันไดขึ้นพระที่นั่งบุษบกมาลามหาจักรพรรดิพิมานภายในพระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย ทำเป็นช่องเว้าเข้าไป ภายในช่องทำเป็นรูปปั้นนูนต่ำของท้าวศรีสัจจา (มิ) โดยมีโขลน ชื่อ บัว และ ดี หมอบรับใช้อยู่ด้านข้าง และมีโคลงที่เข้าใจว่าพระราชนิพนธ์โดยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จารึกไว้อยู่บนรูปปั้นนูนต่ำนี้ ขึ้นต้นบาทว่า "แถลงลักษณรูปท้าว ศรีสัจ จาแฮ" ในปัจจุบันโคลงพระราชนิพนธ์ลบเลือนไปแล้ว
นอกจากนั้นยังมีเพลงสำหรับวงมโหรีหลวงฝ่ายใน มีเนื้อร้องเกี่ยวถึงเจ้าคุณประตูดินด้วยดังนี้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ท้าวนาง
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดภูเก็ต

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดภูเก็ต
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดภูเก็ต
ภูเก็ต
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดภูเก็ต
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดมหาสารคาม

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดมหาสารคาม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดมหาสารคาม
มหาสารคาม
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดมหาสารคาม
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดมุกดาหาร

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดมุกดาหาร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดมุกดาหาร
มุกดาหาร
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดมุกดาหาร
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดแม่ฮ่องสอน

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
แม่ฮ่องสอน
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดยโสธร

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดยโสธร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดยโสธร
ยโสธร
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดยโสธร
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดยะลา

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดยะลา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดยะลา
ยะลา
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดยะลา
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดร้อยเอ็ด

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดร้อยเอ็ด
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดร้อยเอ็ด
ร้อยเอ็ด
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดร้อยเอ็ด
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดระนอง

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดระนอง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดระนอง
ระนอง
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดระนอง
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดระยอง

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดระยอง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดระยอง
ระยอง
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดระยอง
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดราชบุรี

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดราชบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดราชบุรี
ราชบุรี
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดราชบุรี
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดลพบุรี

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดลพบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดลพบุรี
ลพบุรี
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดลพบุรี
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดลำปาง

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดลำปาง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดลำปาง
ลำปาง
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดลำปาง
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดลำพูน

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดลำพูน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดลำพูน
ลำพูน
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดลำพูน
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดเลย

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดเลย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดเลย
เลย
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดเลย
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดศรีสะเกษ

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดศรีสะเกษ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดศรีสะเกษ
ศรีสะเกษ
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดศรีสะเกษ
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดสกลนคร

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดสกลนคร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดสกลนคร
สกลนคร
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดสกลนคร
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดสงขลา

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดสงขลา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดสงขลา
สงขลา
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดสงขลา
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดสตูล

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดสตูล
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดสตูล
สตูล
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดสตูล
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดสมุทรปราการ

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดสมุทรปราการ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดสมุทรปราการ
สมุทรปราการ
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดสมุทรปราการ
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดสมุทรสงคราม

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดสมุทรสงคราม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดสมุทรสงคราม
สมุทรสงคราม
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดสมุทรสงคราม
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดสมุทรสาคร

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดสมุทรสาคร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดสมุทรสาคร
สมุทรสาคร
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดสมุทรสาคร
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดสระแก้ว

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดสระแก้ว
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดสระแก้ว
สระแก้ว
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดสระแก้ว
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดสระบุรี

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดสระบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดสระบุรี
สระบุรี
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดสระบุรี
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดสิงห์บุรี

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดสิงห์บุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดสิงห์บุรี
สิงห์บุรี
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดสิงห์บุรี
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดสุโขทัย

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดสุโขทัย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดสุโขทัย
สุโขทัย
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดสุโขทัย
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดสุพรรณบุรี

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดสุพรรณบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดสุพรรณบุรี
สุพรรณบุรี
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดสุพรรณบุรี
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดสุราษฎร์ธานี

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดสุราษฎร์ธานี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดสุราษฎร์ธานี
สุราษฎร์ธานี
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดสุราษฎร์ธานี
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดสุรินทร์

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดสุรินทร์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดสุรินทร์
สุรินทร์
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดสุรินทร์
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดหนองคาย

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดหนองคาย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดหนองคาย
หนองคาย
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดหนองคาย
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดหนองบัวลำภู

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดหนองบัวลำภู
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดหนองบัวลำภู
หนองบัวลำภู
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดหนองบัวลำภู
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดอ่างทอง

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดอ่างทอง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอ่างทอง
อ่างทอง
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดอ่างทอง
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดอำนาจเจริญ

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดอำนาจเจริญ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอำนาจเจริญ
อำนาจเจริญ
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดอำนาจเจริญ
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดอุดรธานี

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดอุดรธานี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอุดรธานี
อุดรธานี
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดอุดรธานี
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดอุตรดิตถ์

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดอุตรดิตถ์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอุตรดิตถ์
อุตรดิตถ์
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดอุตรดิตถ์
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดอุทัยธานี

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดอุทัยธานี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอุทัยธานี
อุทัยธานี
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดอุทัยธานี
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดอุบลราชธานี

หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดอุบลราชธานี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอุบลราชธานี
อุบลราชธานี
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดอุบลราชธานี
ฮามิลตัน (ประเทศนิวซีแลนด์)

ฮามิลตัน (Hamilton, Kirikiriroa) เป็นเมืองตั้งอยู่ภายในภาคแผ่นดินของเกาะเหนือ ประเทศนิวซีแลนด์ ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำไวกาโต เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในภูมิภาคไวกาโต ด้วยจำนวนประชากร 178,500 คน  นับว่าเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสี่ของประเทศ ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 0 ฮามิลตันเป็นส่วนหนึ่งของเขตเมืองฮามิลตัน (Hamilton urban area; เป็นเขตการปกครองส่วนท้องถิ่นเมืองฮามิลตันที่ขยายรวมถึงเมืองใกล้เคียงของงารัววาเฮีย, เต อาวามูตู และเคมบริดจ์ เทียบได้กับกรุงเทพมหานครและปริมณฑลของไทย) ใน ค.ศ. 2020 ฮามิลตันได้รับรางวัลเมืองใหญ่ที่สวยที่สุดของนิวซีแลนด์
อาณาเขตพื้นที่ที่ปัจจุบันของฮามิลตันครอบคลุมถึงหมู่บ้านชาวเมารีที่ตั้งอยู่มาแต่เดิมหลายแห่ง ส่วนใหญ่ตั้งอยู่บนริมฝั่งแม่น้ำไวกาโต รวมถึงหมู่บ้านคิริคิริโรอา ซึ่งต่อมาได้เป็นชื่อภาษาเมารีของเมืองเมืองนี้ เมื่อผู้ตั้งถิ่นฐานชาวอังกฤษมาถึง นำไปสู่เหตุการณ์การรุกรานไวกาโต และการยึดที่ดิน (Raupatu; เราปาตู) โดยเจ้าอาณานิคมอังกฤษ หมู่บ้านชาวเมารีเหล่านี้จึงถูกทิ้งร้างในที่สุด
ในอดีตฮามิลตันเป็นเมืองศูนย์กลางทางด้านเกษตรกรรม ปัจจุบันเป็นเมืองที่มีเศรษฐกิจที่หลากหลายและเป็นเขตเมืองที่มีอัตราการเติบโตเร็วที่สุดเป็นอันดับสามของประเทศนิวซีแลนด์ รองจากปูเกโกเฮ และออกแลนด์  ฮามิลตันการ์เดน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมของภูมิภาค การศึกษาและการวิจัยและพัฒนา เป็นภาคส่วนที่มีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจของเมืองฮามิลตัน จำนวนนักศึกษาที่กำลังศึกษาในมหาวิทยาลัยภายในเมืองฮามิลตันรวมกว่า 40,000 คนและนักวิทยาศาสตร์ที่สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกกว่า 1,000 คน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศนิวซีแลนด์
หมวดหมู่:เมืองในภูมิภาคไวกาโต
วิกิพีเดีย:โครงการวิกิโอเชียเนีย/จะทำ

* เสนอว่าควรจัดตั้งโครงการลูก วิกิพีเดีย:โครงการวิกิประเทศนิวซีแลนด์ นะครับ NELL KKC (คุย) 21:47, 10 มีนาคม 2565 (+07)