Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
วัดอินทาราม

วัดอินทาราม อาจหมายถึง- วัดอินทารามวรวิหาร กรุงเทพมหานคร - วัดอินทาราม จังหวัดกาญจนบุรี- วัดอินทาราม จังหวัดกำแพงเพชร- วัดอินทาราม จังหวัดฉะเชิงเทรา- วัดอินทาราม จังหวัดชัยนาท- วัดอินทาราม อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่- วัดอินทาราม อำเภอไชยปราการ จังหวัดเชียงใหม่- วัดอินทาราม อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่- วัดอินทาราม อำเภอฮอด จังหวัดเชียงใหม่- วัดอินทาราม จังหวัดนครนายก- วัดอินทาราม จังหวัดนครศรีธรรมราช- วัดอินทาราม จังหวัดนครสวรรค์- วัดอินทาราม จังหวัดนนทบุรี- วัดอินทาราม จังหวัดปราจีนบุรี- วัดอินทาราม อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา- วัดอินทาราม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา- วัดอินทาราม จังหวัดเพชรบุรี- วัดอินทาราม อำเภอปทุมรัตต์ จังหวัดร้อยเอ็ด- วัดอินทาราม อำเภอโพนทอง จังหวัดร้อยเอ็ด- วัดอินทาราม จังหวัดศรีสะเกษ- วัดอินทาราม จังหวัดสกลนคร- วัดอินทาราม จังหวัดสมุทรสงคราม- วัดอินทาราม จังหวัดสุราษฎร์ธานี- วัดอินทาราม จังหวัดอุดรธานี- วัดอินทาราม จังหวัดอุบลราชธานี
หมวดหมู่:ผู้เล่นเซบิยาอัตเลติโก

นี่คือหมวดหมู่สำหรับนักฟุตบอลของ สโมสรฟุตบอลเซบิยาอัตเลติโก หรือ เซบิยา เบ ในอดีตและปัจจุบัน
เซบิยาอัตเลติโก
วัดไทร (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)

วัดไทร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตลาด อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี
สันนิษฐานว่าสร้างวัดไทรขึ้นในสมัยอาณาจักรศรีวิชัยระหว่าง พ.ศ. 1300–1800 โดยเชื่อมโยงกับวัดกลางเก่าและวัดพระโยคที่อยู่บริเวณเดียวกัน ซึ่งล้วนแต่พบโบราณวัตถุหลายชิ้น สำหรับวัดไทรพบพระพุทธรูปแกะสลักด้วยหินทราย ปัจจุบันประดิษฐานที่อุโบสถหลังใหม่ ซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2474 ส่วนปฎิมากรรมในสมัยรุ่นเดียวกับวัตถุโบราณที่ปรักหักพังได้เก็บรวบรวมไว้ใต้ฐานอุโบสถ
เดิมวัดไทรเป็นที่รกร้างว่างเปล่ามีต้นไม้ใหญ่มากมายหลากหลายชนิดโดยเฉพาะต้นไทรซึ่งต่อมาเป็นที่มาของชื่อวัด สภาพภายในวัดมีกุฎิทรงไทยเพียงไม่กี่หลัง อุโบสถหลังเก่าชำรุดแต่ก็ยังพอเห็นร่องรอยของลวดลายของช่างฝืมือสมัยโบราณ เช่น หน้าบันและฝาผนัง เป็นต้น ช่วงตอนปลายกรุงศรีอยุธยาวัดไทรเป็นศูนย์กลางของการปฏิบัติธรรม แต่ปรากฏว่าไม่มีการก่อสร้างหรือบูรณะถาวรวัตถุแต่อย่างใด นับตั้งแต่ พ.ศ. 2465 จนถึงเจ้าอาวาสรูปปัจจุบันได้บูรณปฎิสังขรณ์ให้อยู่ในสภาพรุ่งเรืองจนกระทั่งถึงปัจจุบันนี้ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ญี่ปุ่นยกพลขึ้นบกที่จังหวัดสุราษฎร์ธานีได้ยึดเอาศาลาการเปรียญเป็นฐานบัญชาการรบครั้งนั้น 
จุดเด่นของวัด คือ ศาลาการเปรียญ เป็นอาคาร 2 ชั้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2475 ในสมัยหลวงพ่อฉุย หน้ากว้าง 12 เมตร ยาว 28 เมตร สูง 18 เมตร สร้างกับไม้เคี่ยมและไม้หลุมพอ ทั้งหลัง เดิมเคยใช้เป็นศาลาการเปรียญและเป็นที่ตั้งโรงเรียน ธรรม รตน ศึกษา พ.ศ. 2476 สำหรับพระเณรได้ศึกษาหาความรู้ ภายในมีพระพุทธ เญยยอญฎิมา ประดิษฐานให้ประชาชนกราบไหว้บูชา ปัจจุบันได้ใช้เป็นพิพิธภัณฑ์

**อ้างอิง**
ไทร
การปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่ 2

การปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่ 2 หรือการปฏิวัติเทคโนโลยี เป็นระยะที่มีการวางมาตรฐานและการทำให้เป็นอุตสาหกรรมอย่างรวดเร็วตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 สำหรับการปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งแรกซึ่งยุติลงในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 นั้น ถูกคั่นด้วยระยะชะลอตัวของนวัตกรรมที่สำคัญก่อนการปฏิวัติครั้งนี้ใน ค.ศ. 1870 แม้ว่าเหตุการณ์การปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่ 2 จำนวนหนึ่งสืบย้อนไปได้ถึงนวัตกรรมก่อนหน้านี้ในด้านการผลิต เช่น การตั้งอุตสาหกรรมเครื่องมือกล การพัฒนาวิธีการผลิตชิ้นส่วนสับเปลี่ยนได้ (interchangeable parts) และการประดิษฐ์กระบวนการเบสเซเมอร์เพื่อผลิตเหล็กกล้า แต่การปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่ 2 นี้โดยทั่วไประบุว่าอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1870 ถึง 1914 (ปีที่สงครามโลกครั้งที่หนึ่งอุบัติ)
ความก้าวหน้าของเทคโนโลยีการผลิตทำให้เกิดการใช้ระบบเทคโนโลยีอย่างแพร่หลาย เช่น เครือข่ายโทรเลขและทางรถไฟ การส่งแก๊สและน้ำ และระบบสิ่งปฏิกูล ซึ่งก่อนหน้านั้นจำกัดวงอยู่ในนครไม่กี่แห่งเท่านั้น การขยายตัวอย่างมหาศาลของเส้นทางรถไฟและโทรเลขหลัง ค.ศ. 1870 ทำให้เกิดการเคลื่อนย้ายประชากรและความคิดอย่างไม่เคยมีมาก่อน ซึ่งทำให้เกิดโลกาภิวัฒน์ระลอกใหม่ ในช่วงเวลาเดียวกัน มีการเริ่มระบบเทคโนโลยีใหม่ ซึ่งที่สำคัญที่สุดได้แก่ พลังงานไฟฟ้าและโทรศัพท์ การปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่ 2 ดำเนินไปจนเข้าสู่คริสต์ศตวรรษที่ 20 ด้วยการติดตั้งไฟฟ้าในโรงงานระยะต้นและสายการผลิต

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การปฏิวัติอุตสาหกรรม
หมวดหมู่:ประวัติเทคโนโลยี
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อุตสาหกรรม
หมวดหมู่:คริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:คริสต์ศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:พลังงานไฟฟ้า
ลีฟูกา

แผนที่เกาะลีฟูกา
ลีฟูกา (Lifuka) เป็นเกาะภายใต้อำนาจอธิปไตยของราชอาณาจักรตองงา ตั้งอยู่บริเวณกลุ่มเกาะฮาอะไป ทางตอนกลางของประเทศ และอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงนูกูอาโลฟา เกาะแห่งนี้เป็นศูนย์กลางการบริหารของเขตฮาอะไป เนื่องจากปาไงตั้งอยู่บนเกาะแห่งนี้ ลีฟูกามีพื้นที่ 11.42 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 2,968 คน
ลีฟูกาเป็นสถานที่ที่กัปตันเจมส์ คุกเรียกตองงาว่า "หมู่เกาะแห่งมิตรภาพ" นอกจากนี้ลีฟูกายังมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ในฐานะที่เป็นที่ทอดสมอสุดท้ายของเรือ ปอร์โตแปรงซ์ ที่ใน ค.ศ. 1806 นักเดินเรือและนักล่าวาฬชาวอังกฤษถูกชาวพื้นเมืองจากชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือเข้าโจมตี พร้อมทั้งสังหารลูกเรือส่วนใหญ่ ลูกเรือที่มีชีวิตรอดคนหนึ่งคือวิลเลียม มารีเนอร์ ที่ต่อมาได้ผูกมิตรกับกษัตริย์ท้องถิ่นและใช้ชีวิตในตองงา 4 ปี ก่อนที่จะได้รับอนุญาตให้กลับอังกฤษ ซึ่งการใช้ชีวิตในครั้งนั้นนำไปสู่การเขียนหนังสือชื่อ An account of the natives of the Tongan Islands ที่บอกเล่าประสบการณ์ของมารีเนอร์ในตองงา และกลายเป็นหนังสือสำคัญทางด้านมานุษยวิทยาตองงา ใน ค.ศ. 2009 ได้มีการค้นพบสมอเรือ ปอร์โตแปรงซ์ โดยนักดำน้ำจากลีฟูกา และในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2012 ได้มีการค้นพบจุดที่เรืออับปรางบริเวณเกาะโฟอา ซึ่งออยู่ถัดไปทางเหนือของเกาะลีฟูกา 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เกาะในประเทศตองงา
หมวดหมู่:ฮาอะไป
เกาะชิจิจิมะ

เกาะชิจิจิมะ (ญี่ปุ่น: 父島; โรมาจิ: Chichijima) เกาะมีขนาดใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะโองาซาวาระ ตั้งอยู่ห่างไปทางเหนือของเกาะอิโวะจิมะประมาณ 240 กม. (150 ไมล์) อยู่ในการบริหารของหมู่บ้านโองาซาวาระ มีประชากรประมาณ 2,000 มีพื้นที่ 23.5 ตารางกิโลเมตร
เกาะนี้ตั้งอยู่บนพื้นที่ห่างไกลและไม่มีมลภาวะทางแสง ดังนั้น ท้องฟ้ายามค่ำคืนจึงงดงาม โดยเฉพาะบริเวณลานชมวิวของสถานีอุตุนิยมวิทยาในพื้นที่ทางฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะ ที่นี่ยังมีจุดชมวิวภูเขามิคาสึกิยามะที่ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะป็นจุดชมวิวพระอาทิตย์ยามเย็น

**ประวัติ**
นักสำรวจชาวสเปน เบร์นาร์โดเดลาตอร์เรเป็นชาวยุโรปคนแรกที่ค้นพบเกาะชิจิจิมะใน ค.ศ. 1549 อย่างไรก็ตามการขุดค้นทางโบราณคดีบนเกาะปรากฎหลักฐานว่าเคยมีชาวเมลานีเซียอาศัยอยู่บนเกาะ และรัฐบาลเอโดะเองได้ส่งบุคคลไปสำรวจเมื่อ ค.ศ. 1675 ถึงกระนั้นเกาะนี้ก็ไร้ผู้อยุ่อาศัยถึงเดือนพฤษภาคม ค.ศ .1830
ฐานทัพเรือขนาดเล็กได้รับการจัดตั้งขึ้นที่ชิจิจิมะใน พ.ศ. 2457 และเป็นที่ตั้งหลักของสถานีวิทยุระยะไกลของญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองรวมทั้งเป็นฐานกลางในการจัดหาและการสื่อสารระหว่างญี่ปุ่นและหมู่เกาะโองาซาวาระ
หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของฝ่ายสัมพันธมิตรอนุญาตให้ชาวเกาะเพียง 129 คนกลับไปที่ชิจิจิมะ แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในชิลี พ.ศ. 2503 และสึนามิได้ทำลายอาคารและสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ บนเกาะ

**ภูมิอากาศ**
ชิจิจิมะตั้งอยู่ที่พิกัดE สภาพอากาศกึ่งเขตร้อนชื้น อุณหภูมิอบอุ่นถึงร้อนและชื้นตลอดทั้งปีและไม่เคยลดลงต่ำกว่า 9.2 ° C  หรือสูงกว่า 34.1° Cเนื่องจากกระแสน้ำอุ่นจากวงแหวนแปซิฟิกเหนือที่ล้อมรอบเกาะ
279x279px

**การเดินทาง**
วิธีเดินทางไปเยือนเกาะชิจิจิมะคือขึ้นเรือเฟอรี่ค้างคืนจากกรุงโตเกียว "โองาซาวาระมารุ" จากท่าเรือทาเกะชิบะ ใช้เวลาประมาณ 24 ชั่วโมง จะผ่านหมู่เกาะอิซุ และเดินทางมาถึงชิจิจิมะในวันต่อมา

**อ้างอิง**
ชิจิจิมะ
หมวดหมู่:หมู่เกาะโองาซาวาระ
หมวดหมู่:ไมโครนีเชีย
พระเจ้าโจวเซฺวียน

พระเจ้าโจวเซฺวียน (p=Zhōu Xuān Wáng; King Xuan of Zhou; สิ้นพระชนม์ 782 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี จิ้ง เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 11 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เสวยราชย์ราว 827 (บางตำรากล่าวว่าครองราชย์ปี 825) –782 ปีก่อนคริสตกาล p=347 
พระองค์เริ่มการปฏิวัติ เพื่อกอบกู้อำนาจของราชวงศ์โจวให้กลับมา ในช่วงเวลาของก้งเหอ พระองค์ได้ทำสงครามกับ 'คนเถื่อนตะวันตก' (อาจจะเป็นเซียนหยุน) และชาวป่าเถื่อนอีกกลุ่มหนึ่งที่แม่น้ำฮวยทางตะวันออกเฉียงใต้ ในปีที่เก้าของรัชกาล พระองค์ทรงมีรับสั่งเรียกประชุมเจ้านายทั้งหมด ต่อมาพระองค์ถูกขุนนางเข้าแทรกแซงทางการทหารในการทำสงครามอย่างยาวนานในรัฐลู่, เว่ย และรัฐฉี ซือ หม่าเฉียนกล่าวว่า "ในช่วงวลานี้ มีขุนนางหลายคนส่วนใหญ่ ที่ต้อต้านต่อราชโองการของราชวงศ์โจว"p=347 ในพงศาวดารระบุว่าพระองค์มีรับสั่งให้ประหารขุนนางตู้ปอ ผู้บริสุทธิ์ (Duke of Tangdu, 唐杜公) และสุดท้ายแล้ว พระองค์ก็ถูกสังหารโดยลูกธนูที่วิญญาณของตู้ปอยิงมาp=96 ต่อมาพระราชบุตรของพระองค์คือ พระเจ้าโจวโยว wขึ้นครองราชย์สืบต่อ เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชวงศ์โจวตะวันตกพระองค์สุดท้าย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังไม่ทราบปีที่เกิด
ลี่
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์จีน 900 ปีก่อนคริสตกาล
พระเจ้าโจวซี

พระเจ้าโจวซี (c=周僖王; King Xi of Zhou; สิ้นพระชนม์ 677 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี หูฉี เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 16 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ และเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออกของจีนโบราณ เสวยราชย์ราว 681–677 ปีก่อนคริสตกาล
พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวจวง พระราชบิดาของพระองค์ ครั้นเมือพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวฮุ่ย พระราชบุตรก็ขึ้นครองราชย์ต่อ
เมื่อถึงเวลาที่จีนได้แตกแยกไปเป็นหลายรัฐ กลุ่มกษัตริย์ไม่ได้เป็นบุคคลที่มีอำนาจในจีนอีกต่อไป

**อ้างอิง**
ซี
เหตุจลาจลในไอร์แลนด์เหนือ พ.ศ. 2564

เกิดเหตุจลาจลหลายครั้งในพื้นที่ของกลุ่มผู้ภักดีอัลสเตอร์ในไอร์แลนด์เหนือ โดยเริ่มต้นที่ย่านวอเทอร์ไซด์ของเมืองเดร์รีในวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2021 ภายหลังเหตุจลาจลต่อเนื่องเป็นเวลาสี่คืนในเดร์รี การก่อความวุ่นวายได้กระจายไปยังเบลฟาสต์ซึ่งอยู่ทางใต้ ในวันที่ 2 เมษายน การประท้วงของกลุ่มภักดีขยายเป็นความรุนแรงและการจลาจลที่มีการขว้างปาแท่งโลหะ, อิฐ, วัสดุก่อสร้างอาคาร และระเบิดน้ำมัน ต่อมาในวันที่ 3 เมษายน ความไม่สงบได้แพร่กระจายไปยังนิวทาวนับบี ที่ซึ่งมีการจี้ปล้นและวางเพลิงรถยนต์และใช้นะเบิดน้ำมันขว้างใส่ตำรวจ นอกจากนี้ในคืนวันที่ 4 เมษายนและเช้าวันที่ 5 เมษายน เกิดการลุกฮือของประชาชนในเมืองคาร์ริกเฟอร์เกิสในมณฑลอันทริมใต้ โดยกลุ่มผู้ภักดีได้ก่อการกั้นถนนเพื่อไม่ให้ตำรวจเข้ามายังที่อยู่อาศัยท้องที่ รวมถึงปาระเบิดและระเบิดเพลิงใส่ยานพาหนะของตำรวจ เดอะบีบีซีรายงานว่าจลาจลนี้ร้ายแรงที่สุดในรอบหลายปี

**ดูเพิ่ม**
 เดอะทรับเบิลส์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไอร์แลนด์เหนือ
หมวดหมู่:เดร์รี
หมวดหมู่:เบลฟาสต์
หมวดหมู่:สหราชอาณาจักรในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:การประท้วงในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:อาชญากรรมในปี พ.ศ. 2564
Conimitella

Conimitella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Saxifragaceae
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ตะวันตกตอนกลางของแคนาดาไปถึงทางตะวันตกเฉียงเหนือของสหรัฐ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:- Conimitella williamsii (D.C.Eaton) Rydb. 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Saxifragaceae
หมวดหมู่:พืชดอก
Congolanthus

Congolanthus เป็นสกุลของพืชดอกวงศ์ดอกหรีดเขา
ถิ่นกำเนิดอยู่ในบริเวณเขตร้อนของทวีปแอฟริกา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:- Congolanthus longidens (N.E.Br.) A.Raynal 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วงศ์ดอกหรีดเขา
หมวดหมู่:พืชดอก
Conchopetalum

Conchopetalum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เงาะ
ถิ่นกำเนิดของมันคือมาดากัสการ์
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Conchopetalum brachysepalum Capuron
*Conchopetalum madagascariense Radlk.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Sapindaceae
หมวดหมู่:วงศ์เงาะ
หมวดหมู่:พืชดอก
Conandrium

Conandrium เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Primulaceae
พันธุ์พื้นเมืองคือ มาลีเซีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Conandrium polyanthum (Lauterb. & K.Schum.) Mez
*Conandrium rhynchocarpum (Scheff.) Mez

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Primulaceae
หมวดหมู่:พืชดอก
Comoliopsis

Comoliopsis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์โคลงเคลง
ถิ่นกำเนิดของมันคือเวเนซุเอลาและบราซิลตอนเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Comoliopsis coriacea (Gleason) M.J.Rocha & P.J.F.Guim.
*Comoliopsis montana (Gleason) M.J.Rocha & P.J.F.Guim.
*Comoliopsis neblinae Wurdack

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Melastomataceae
หมวดหมู่:วงศ์โคลงเคลง
หมวดหมู่:พืชดอก
Comolia

Comolia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์โคลงเคลง
ถิ่นกำเนิดของมันคือตรินิแดดถึงอเมริกาเขตร้อนตอนใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Comolia anomala Pittier
*Comolia berberifolia DC.
*Comolia bracteosa Huber
*Comolia latifolia Cogn.
*Comolia leptophylla (Bonpl.) Naudin
*Comolia microphylla Benth.
*Comolia nummularioides (Bonpl.) Naudin
*Comolia ovalifolia Triana
*Comolia prostrata Wurdack
*Comolia serpyllacea Wurdack
*Comolia smithii Wurdack
*Comolia vernicosa Triana
*Comolia villosa Triana

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Melastomataceae
หมวดหมู่:วงศ์โคลงเคลง
หมวดหมู่:พืชดอก
Comiphyton

Comiphyton เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์โกงกาง
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาเขตร้อนกลางตะวันตก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:- Comiphyton gabonense Floret 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Rhizophoraceae
หมวดหมู่:วงศ์โกงกาง
หมวดหมู่:พืชดอก
Combera

Combera เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์มะเขือ
ถิ่นกำเนิดของมันคืออเมริกาใต้ตอนใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Combera minima Sandwith
*Combera paradoxa Sandwith

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Solanaceae
หมวดหมู่:วงศ์มะเขือ
หมวดหมู่:พืชดอก
Cololobus

Cololobus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ทานตะวัน
ถิ่นกำเนิดของมันคือบราซิลตะวันออกเฉียงใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Cololobus argenteus M.Monge & Semir
*Cololobus hatschbachii H.Rob.
*Cololobus longiangustatus (G.M.Barroso) H.Rob.
*Cololobus rupestris (Gardner) H.Rob.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Asteraceae
หมวดหมู่:วงศ์ทานตะวัน
หมวดหมู่:พืชดอก
Colignonia

Colignonia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์บานเย็น
ถิ่นกำเนิดของมันคือโคลอมเบียจนถึงอาร์เจนตินาตอนเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Colignonia glomerata Griseb.
*Colignonia ovalifolia Heimerl
*Colignonia parviflora (Kunth) Choisy
*Colignonia pentoptera J.E.Bohlin
*Colignonia rufopilosa Kuntze
*Colignonia scandens Benth.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Nyctaginaceae
หมวดหมู่:วงศ์บานเย็น
หมวดหมู่:พืชดอก
วัดดอนขนาก

วัดดอนขนาก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนยายหอม อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
วัดดอนขนาก เดิมเป็นที่ดอนมีต้นป่าขนากขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก ประชาชนที่อาศัยอยู่ได้เรียกชื่อท้องถิ่นที่มีป่านั้นว่า ดอนขนาก ต่อมาได้จัดสร้างเป็นสำนักสงฆ์ เมื่อ พ.ศ. 2450 โดย นายไล้ อยู่สิริ บริจาคที่ดินเป็นที่สำนักสงฆ์ จำนวน 8 ไร่ และนายหยก กิ่มเพชร บริจาคที่ดินเป็นที่สำนักสงฆ์ จำนวน 4 ไร่ 2 งาน 60 ตารางวา รวมที่ดินทั้งหมด 12 ไร่ 2 งาน 60 ตารางวา ต่อมานายพุฒ นางอ่วม นายนาค และนายบุตร มีจิตศรัทธาสร้างกุฏิขึ้นรวม 2 หลัง เป็นแบบทรงไทยโบราณ จากนั้นได้นิมนต์พระภิกษุวัดไผ่ล้อมจำนวน 5 รูปมาจำพรรษา โดยมี พระอาจารย์จ๊ะ เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสรูปแรก จนถึงสมัยพระอธิการศรีทอง อังสุทตฺโต เป็นเจ้าอาวาส เมื่อ พ.ศ. 2499 ท่านได้บูรณปฏิสังขรณ์วัตถุเจริญรุ่งเรืองมาก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
สิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในวัด ได้แก่ วิหารโพธิสัตว์เจ้าแม่กวนอิม หลวงพ่อสี่ทิศ รวมถึงแม่ตะเคียน ประชาชนมักมาลอดใต้โบสถ์ 3 รอบ หรือ 9 รอบ

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระอาจารย์จ๊ะ พ.ศ. 2450–2452- พระอาจารย์ภู พ.ศ. 2452–2456- พระอาจารย์โต๊ะ พ.ศ. 2456–2458- พระอธิการมี พ.ศ. 2458–2479- พระอาจารย์พ่วง พ.ศ. 2479–2492- พระอาจารย์เช้า พ.ศ. 2492–2493- พระอาจารย์สิน พ.ศ. 2493–2495- พระอธิการศรีทอง อํสุทตฺโต พ.ศ. 2495–2523- พระครูประกาศศาสนธรรม (บุญมี สญฺญโต) พ.ศ. 2523–2542- พระครูปฐมคุณากร พ.ศ. 2543–

**อ้างอิง**
ดอนขนาก
Cleisostomopsis

Cleisostomopsis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กล้วยไม้
ถิ่นกำเนิดของมันคืออนุทวีปอินเดียไปจนถึงจีนตะวันออกเฉียงใต้และอินโดจีน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Cleisostomopsis eberhardtii (Finet) Seidenf.
*Cleisostomopsis elytrigera (Seidenf.) Szlach.
*Cleisostomopsis filiformis (Rchb.f.) R.Rice
*Cleisostomopsis roseus (Wight) R.Rice

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Orchidaceae
หมวดหมู่:กล้วยไม้
หมวดหมู่:พืชดอก
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ญี่ปุ่น–เวียดนาม

หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ทวิภาคีของประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ทวิภาคีของประเทศเวียดนาม
Cleistochlamys

Cleistochlamys เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กระดังงา
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาเขตร้อนตะวันออกและตอนใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:- Cleistochlamys kirkii (Benth.) Oliv. 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Annonaceae
หมวดหมู่:วงศ์กระดังงา
หมวดหมู่:พืชดอก
Codonorhiza

Codonorhiza เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ว่านแม่ยับ
ถิ่นกำเนิดของมันคือสาธารณรัฐแอฟริกาใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Codonorhiza azurea (Eckl. ex Baker) Goldblatt & J.C.Manning
*Codonorhiza corymbosa (L.) Goldblatt & J.C.Manning
*Codonorhiza elandsmontana Goldblatt & J.C.Manning
*Codonorhiza falcata (L.f.) Goldblatt & J.C.Manning
*Codonorhiza fastigiata (Lam.) Goldblatt & J.C.Manning
*Codonorhiza micrantha (E.Mey. ex Klatt) Goldblatt & J.C.Manning
*Codonorhiza pillansii Goldblatt & J.C.Manning

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Iridaceae
หมวดหมู่:วงศ์ว่านแม่ยับ
หมวดหมู่:พืชดอก
Coelanthum

Coelanthum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์สะเดาดิน
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาตอนใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Coelanthum grandiflorum E.Mey. ex Fenzl
*Coelanthum semiquinquefidum (Hook.) Druce
*Coelanthum verticillatum Adamson

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Molluginaceae
หมวดหมู่:วงศ์สะเดาดิน
หมวดหมู่:พืชดอก
Coelocarpum

Coelocarpum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ผกากรอง
ถิ่นกำเนิดบริเวณเขตร้อนของแอฟริกาตะวันออกเฉียงเหนือ และทางตะวันตกของมหาสมุทรอินเดีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Coelocarpum africanum Moldenke
*Coelocarpum glandulosum Moldenke
*Coelocarpum haggierense A.G.Mill.
*Coelocarpum humbertii Moldenke
*Coelocarpum madagascariensis Scott Elliot
*Coelocarpum socotranum Balf.f.
*Coelocarpum swinglei Moldenke

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วงศ์ผกากรอง
หมวดหมู่:พืชดอก
Coeloneurum

Coeloneurum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์มะเขือ
มีพิสัยดั้งเดิมคือ เกาะฮิสปันโยลา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:- Coeloneurum ferrugineum (Spreng.) Urb. 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Solanaceae
หมวดหมู่:วงศ์มะเขือ
หมวดหมู่:พืชดอก
Coelostegia

Coelostegia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ชบา
มีพิสัยดั้งเดิมคือมาลีเซียตะวันตก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Coelostegia borneensis Becc.
*Coelostegia chartacea Soegeng
*Coelostegia griffithii Benth. & Hook.f.
*Coelostegia kostermansii Soegeng
*Coelostegia montana Sidiy.
*Coelostegia neesiocarpa Soegeng

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Malvaceae
หมวดหมู่:วงศ์ชบา
หมวดหมู่:พืชดอก
Coenoemersa

Coenoemersa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กล้วยไม้
มีถิ่นกำเนิดในสหรัฐอเมริกาตอนใต้ไปจนถึงกัวเตมาลา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Coenoemersa cualensis R.González & Lizb.Hern.
*Coenoemersa limosa (Lindl.) R.González & Lizb.Hern.
*Coenoemersa volcanica (Lindl.) R.González & Lizb.Hern.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Orchidaceae
หมวดหมู่:กล้วยไม้
หมวดหมู่:พืชดอก
Cogniauxia

Cogniauxia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์แตง
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาเขตร้อนกลางตะวันตกไปจนถึงแองโกลา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Cogniauxia podolaena Baill.
*Cogniauxia trilobata Cogn.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Cucurbitaceae
หมวดหมู่:วงศ์แตง
หมวดหมู่:พืชดอก
Colea

Colea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์แคหางค่าง
ถิ่นกำเนิดของมันคือมหาสมุทรอินเดียตะวันตก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Colea alata H.Perrier
*Colea alba H.Perrier
*Colea ambrensis (Callm. & Phillipson) Callm., Phillipson & Buerki
*Colea asperrima H.Perrier
*Colea barbatula H.Perrier
*Colea bernieri Baill. ex H.Perrier
*Colea campenonii H.Perrier
*Colea colei (Bojer ex Hook.) M.L.Green
*Colea comorensis (H.Perrier) Callm., Phillipson & Buerki
*Colea concinna Baker
*Colea darainensis (Callm., Phillipson & Nusb.) Callm., Phillipson & Buerki
*Colea decaryi (H.Perrier) Callm., Phillipson & Buerki
*Colea delphinensis (H.Perrier) Callm., Phillipson & Buerki
*Colea floribunda Bojer
*Colea fusca H.Perrier
*Colea gentryi Zjhra
*Colea hirsuta Aug.DC.
*Colea labatii Callm. & Phillipson
*Colea lantziana Baill.
*Colea lutescens H.Perrier
*Colea muricata H.Perrier
*Colea myriaptera H.Perrier
*Colea nana H.Perrier
*Colea obtusifolia DC.
*Colea pauciflora (Callm., Phillipson & Nusb.) Callm., Phillipson & Buerki
*Colea purpurascens Seem.
*Colea ratovosonii (Callm. & Phillipson) Callm., Phillipson & Buerki
*Colea resupinata Zjhra
*Colea rosea Zjhra
*Colea rubra H.Perrier
*Colea seychellarum Seem.
*Colea sytsmae Zjhra
*Colea tetragona DC.
*Colea unifoliolata Callm. & Phillipson
*Colea velutina (H.Perrier) Callm., Phillipson & Buerki

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Bignoniaceae
หมวดหมู่:วงศ์แคหางค่าง
หมวดหมู่:พืชดอก
วัดบางหลวง (จังหวัดปทุมธานี)

วัดบางหลวง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลบางหลวง อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีเนื้อที่ตั้งวัด 13 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา

**ประวัติ**
วัดบางหลวงสร้างเมื่อ พ.ศ. 2230 ส่วนข้อมูลของพระรามัญมุนี (สุทธิ์ ญาณรสี) อดีตเจ้าอาวาสวัดบางหลวงและอดีตเจ้าคณะจังหวัดปทุมธานี ได้บันทึกไว้เมื่อ พ.ศ. 2451 ว่า "พุทธศักราช 2246 หรือจุลศักราช 1065 สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 ทรงพระนามเดิมว่า "พระพุทธเจ้าเสือ" (ดอกเดื่อ) เป็นพระเจ้าแผ่นดินในพระนครศรีอยุธยาทวาราวดี คือกรุงเก่าได้ทรงสร้างวัดนี้ขึ้นที่ตำบลปากคลองบางหลวงฝั่งใต้ พระราชทานนามว่า วัดสิงห์" จากบันทึกนี้ มีวัดบางหลวงอยู่ 2 วัด คือ วัดบางหลวงนอก กับวัดบางหลวงใน วัดบางหลวงในคือวัดบางหลวงที่อยู่ปัจจุบันนี้ ส่วนวัดบางหลวงนอกได้ทรุดโทรมปรักหักพังร้างไปหมดแล้ว (สันนิษฐานว่าวัดบางหลวงนอกน่าจะสร้างมาก่อนสมัยสมเด็จพระเอกาทศรถขึ้นครองราชย์)
ชื่อของวัดนั้น แต่เดิมเมื่อแรกสร้างไม่ได้ชื่อบางหลวง เมื่อมีการขุดคลองลัดเตร็ดใหญ่ พบพระพุทธรูปสมัยเชียงแสน แล้วเอาหลบซ้อนไว้ในวัด เรียกว่าบังไว้ไม่ให้หลวงเห็น จึงพูดติดปากว่า บังหลวง เมื่อเวลาผ่านเลยมานานคำว่า บังหลวง จึงกลายเป็น บางหลวง 
วัดบางหลวงได้รับการบูรณะในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระองค์ได้โปรดเกล้าให้พระมอญมาเป็นพระราชสมภารเจ้าวัดฝ่ายรามัญ

**อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ**
อุโบสถทรงไทยโบราณที่กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน อุโบสถสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา มีความพิเศษ คือ ไม่มีเสาและใช้วัสดุก่อสร้างแบบโบราณนอกจากนั้นกรมศิลปากรยังได้ขึ้นทะเบียนเจดีย์มุเตา เจดีย์ชเวดากอง จิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวพุทธประวัติในอุโบสถ อาคารและสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ของวัดได้แก่ กุฏิศิลปะผสม อาคารเรียนไม้ 2 ชั้นโรงเรียนรามัญมุนี สะพานโค้งศิลปะตะวันตกสร้างขึ้นสมัยรัชกาลที่ 5 วิหารสร้างขึ้นเมื่อสมัยรัชกาลที่ 5 วัดยังมีเสาหงส์ตั้งอยู่หน้าวัดหันออกสู่แม่น้ำเจ้าพระยา
วัดบางหลวงมีพระพุทธรูปโบราณที่สำคัญ คือ หลวงพ่อใหญ่ พระประธานปางมารวิชัยในอุโบสถ ถือเป็นพระประธานที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดในจังหวัดปทุมธานี หลวงพ่อเพชร เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยขัดสมาธิเพชร พระหัตถ์ซ้ายบิดไปมาได้ หล่อด้วยสัมฤทธิ์ตันทั้งองค์ สมัยเชียงแสน มีหน้าตักกว้าง 25 นิ้ว สูง 39 นิ้ว ที่ถูกค้นพบขณะที่ขุดคลองลัดเตร็ดใหญ่ ในสมัยสมเด็จพระเอกาทศรถ ประมาณ พ.ศ. 2151 พระปทุมธรรมราช พระพุทธรูปปางขัดสมาธิเพชร หล่อด้วยโลหะผสม หน้าตักกว้าง 3 คืบ พระสุคตประมาณ 40 นิ้ว สูง 50 นิ้ว ห่มจีวรสังฆาฏิพาด ตั้งอยู่บนฐานบัว สูง 8 นิ้ว ยาว 47 นิ้ว วัดความสูงถึงยอดพระเกตุมาลาได้ 65 นิ้ว เป็นพระประจำจังหวัดปทุมธานี สร้างในสมัยรัชกาลที่ 5 โดย พระศาสนโสภณ (อ่อน) และ พระงอก บนพระอังสามีลักษณะยื่นออกมา ประดิษฐานไว้ในกุฏิเก่าของท่านเจ้าคุณพระราชสุเมธาภรณ์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดปทุมธานี
บางหลวง
บางหลวง
หมวดหมู่:แอมฟิเบีย

หมวดหมู่:การ์ตูนอเมริกัน
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องดิสนีย์แชนแนล
หมวดหมู่:ดิสนีย์กับกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:โทรทัศน์อเมริกันเชื้อสายไทย
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชันเกี่ยวกับกบและคางคก
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชันตะวันตกที่ได้รับอิทธิพลจากสื่ออนิเมะ
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์อเมริกันที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์อเมริกันที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2565
วัดสหกรณ์โฆสิตาราม

วัดสหกรณ์โฆสิตาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกขาม อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 7 ไร่ 1 งาน 53 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูสาครธรรมโฆสิต (สังวาลย์) ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาส
วัดสหกรณ์โฆสิตาราม เดิมเป็นสำนักสงฆ์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2492 เริ่มต้นจากการสร้างกุฏิหลังคามุงจากอยู่เพียง 1 หลัง เพื่อให้ชาวบ้านประกอบกิจทางศาสนา จนในสมัยหลวงจินดา อดีตอธิบดีกรมสหกรณ์ เมื่อ พ.ศ. 2490 ได้ร่วมกับประชาชนได้ไปอาราธนาหลวงพ่อขำให้มาจำพรรษา ต่อมาปี พ.ศ. 2492 ได้ขอตั้งวัด และท่านได้บูรณะวัดให้เจริญสืบมาจนทุกวันนี้ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2500 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร 
อาคารเสนาสนะของวัด ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 5.34 เมตร ยาว 12.30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2502 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง และตึก 6 หลัง ศาลาการเปรียญ กว้าง 11.60 เมตร ยาว 8.36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 9.75 เมตร ยาว 15.70 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 เป็นอาคารไม้ ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 17.50 เมตร ยาว 58 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 3 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก

**อ้างอิง**
สหกรณ์โฆสิตาราม
พระเจ้าโจวฮุ่ย

พระเจ้าโจวฮุ่ย (c=周惠王; King Hui of Zhou; สิ้นพระชนม์ 652 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิมคือ จี ล่าง เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 17 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ พระองค์เป็นกษัตริย์พระองค์ที่ 5 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก เสวยราชย์ราว 676–652 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าโจวซี พระองค์มีพระมเหสีสองพระองค์ คือจักรพรรดินีเฉิน และจักรพรรดินีฮุ่ยโจว ครั้นเมือพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวเซียง พระราชบุตรก็ขึ้นครองราชย์ต่อ

**อ้างอิง**
ฮุ่ย
พระเจ้าโจวเซียง

พระเจ้าโจวเซียง (c=周襄王; King Xiang of Zhou; สิ้นพระชนม์ 677 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี เจิ้ง เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 18 แห่งราชวงศ์โจวและเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออกของจีนโบราณ เสวยราชย์ราว 651–619 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวฮุ่ย ครั้นเมื่อพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวฉิ่ง พระราชบุตรก็ขึ้นครองราชย์ต่อ
พระองค์ทรงสมรสกับพระราชินีจากแคว้นตี้ แต่แล้วก็พระองค์ก็เนรเทศพระนางไป
ในปีค. ศ. 635 พระองค์ถูกพระเชษฐาของพระองค์เองเนรเทศให้ต้องเดินทางออกจากเมืองหลวง แต่สุดท้ายก็ได้ จิ้นเหวินกง พาพระองค์กลับคืนพระราชสู่บัลลังก์ได้

**อ้างอิง**
เซียง
วัดใหญ่ (จังหวัดสมุทรสงคราม)

วัดใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่กลอง อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม ตั้งอยู่เหนือปากคลองแม่กลอง มีแม่น้ำและคลองขนาบอยู่ 2 ด้าน ด้านพื้นที่วัดจึงถูกน้ำเซาะหายไปมาก ไม่ตรงกับเนื้อที่ในโฉนด แม้แต่พื้นที่ดินที่เคยเป็นเกาะอยู่ปากคลองปัจจุบันก็หายไปหมดแล้ว

**ประวัติ**
วัดใหญ่สร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา ประมาณ พ.ศ. 2200 เดิมชื่อว่า วัดโคกเนิน บริเวณที่ตั้งวัดเดิมนั้นอยู่ทางด้านทิศเหนือของที่ตั้งวัดปัจจุบัน เข้าใจว่าผู้สร้างมี 3 พี่น้อง ชื่อ เนิน เดิม และ มี ภายหลังวัดมีสภาพทรุดโทรมจากภัยสงคราม ต่อมาเจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (กุน) สมุหนายกในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ที่เคยตั้งบ้านเรือนอยู่ข้างวัดนี้ ได้บูรณปฏิสังขรณ์ให้ใหม่ทั้งหมดโดยเป็นฝีมือช่างหลวง ประชาชนเรียก "วัดใหญ่" มาจนถึงทุกวันนี้
เมื่อ พ.ศ. 2521 ได้มีการปฏิสังขรณ์กำแพง เจดีย์ และอุโบสถ รวมถึงขยายขอบขัณฑสีมา ในการขุดพระเจดีย์เก่าแก่ซึ่งตั้งอยู่ในขอบขันฑสีมา ได้พบกรุพระจำนวนมาก มีพระโคนสมอ พระกวย และพระหน้าจั่ว

**อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ**
วิหารก่ออิฐถือปูนขนาดใหญ่รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องดินเผาลดชั้น หอกลองอาคารไม้สองชั้นสูง มีเสาไม้รองรับจำนวน 8 ต้น หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง เจดีย์บรรจุอัฐิของเจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (กุน ) อยู่ด้านหลังศาลาการเปรียญ เจดีย์รายตั้งอยู่ด้านหน้าอุโบสถลักษณะเป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองก่ออิฐถือปูนฐานเจดีย์เป็นฐานสิงห์ ศาลาการเปรียญและหมู่กุฏิสงฆ์อาคารไม้สักทรงไทยสร้างติดต่อกันเป็นหมู่ยาวหลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง 
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย หล่อด้วยปูน ลงรักปิดทอง ขนาดพระอุระกว้าง 1.10 เมตร ความสูงจากฐาน 4 เมตรเศษ พระพุทธรูปในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปสำริดประทับนั่ง หลวงพ่อแก่นจันทร์ แกะสลักด้วยไม้จันทร์ ลงรักปิดทองปางห้ามสมุทรขนาดหน้าพระอุระกว้าง 40 เซนติเมตร ความสูง จากพระบาทถึงยอดพระเกตุ 2.10 เมตร วัดยังมีกลองใหญ่ขุดจากต้นซุงใหญ่ ขึงด้วยหนังวัวกระทิงจากป่าเมืองกาญจนบุรี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดสมุทรสงคราม
ใหญ่
หมวดหมู่:แกร์วิตี้ฟอล

หมวดหมู่:การ์ตูนอเมริกัน
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องดิสนีย์แชนแนล
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องดิสนีย์เอ็กซ์ดี
หมวดหมู่:ดิสนีย์กับกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์อเมริกันที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์อเมริกันที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชันเกี่ยวกับตระกูล
หมวดหมู่:ตัวละครในแกร์วิตี้ฟอล

หมวดหมู่:ตัวละครการ์ตูนอเมริกัน
หมวดหมู่:แกร์วิตี้ฟอล
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีจากรัฐออริกอน
พระเจ้าโจวฉิ่ง

พระเจ้าโจวฉิ่ง (c=周顷王; King Qing of Zhou; สิ้นพระชนม์ 613 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี เหรินเฉิน เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 19 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ และเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก เสวยราชย์ราว 618–613 ปีก่อนคริสตกาล
พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวเซียงพระราชบิดา
พระองค์มีพระราชบุตรสามพระองค์ ไม่มีปรากฏว่าเกิดกับพระมเหสีพระองค์ใด พระราชโอรสทั้งสามพระองค์คือ เจ้าชายปัน, เจ้าชายอู่ และเจ้าชายจื่อสี ครั้นเมื่อพระเจ้าโจวฉิ่งสวรรคต เจ้าชายปัน ในปีที่ 613 ก่อนคริสตกาลพระราชบุตรพระองค์โตก็ขึ้นครองราชย์ต่อ

**อ้างอิง**
ฉิ่ง
พระเจ้าโจวควง

พระเจ้าโจวควง (c=周匡王; King Kuang of Zhou; สิ้นพระชนม์ 677 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี ปัน เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก นับรวมว่าเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 20 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เสวยราชย์ราว 612–607 ปีก่อนคริสตกาล
พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวฉิ่งพระราชบิดา ครั้นเมือพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวติ้งพระอนุชาพระองค์กลางก็ขึ้นครองราชย์ต่อ

**อ้างอิง**
ควง
พระเจ้าโจวติ้ง

พระเจ้าโจวติ้ง (c=周僖王; King Ding of Zhou; สิ้นพระชนม์ 586 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี ยฺหวี เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 21 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 9 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก เสวยราชย์ราว 606–586 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าโจวฉิง และเป็นพระอนุชาของพระเจ้าโจวควง ครั้นเมือพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวเจี่ยนพระราชโอรสก็ขึ้นครองราชย์ต่อ
ในรัชกาล พระองค์ทรงสั่งให้ขุนนาง หวังซุน เหมิน ไปมอบของกำนัลให้แก่กองทัพรัฐฉู่ ในครั้งนั้นทำให้เขาได้เข้าเฝ้า พระเจ้าฉู่จวง

**อ้างอิง**
ติ้ง
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิต 586 ปีก่อนคริสตกาล
พระเจ้าโจวเจี่ยน

พระเจ้าโจวเจี่ยน (c=周簡王; King Jian of Zhou; สิ้นพระชนม์ 572 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี อี๋ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 22 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 10 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก เสวยราชย์ราว 585–572 ปีก่อนคริสตกาล
พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวติ้งพระราชบิดา ครั้นเมือพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวหลิงพระราชโอรสองค์โตก็ขึ้นครองราชย์ต่อ

**อ้างอิง**
เจี่ยน
พระเจ้าโจวหลิง

พระเจ้าโจวหลิง (c=周灵王; King Ling of Zhou; สิ้นพระชนม์ 545 ปีก่อนคริสตกาล ) พระนามเดิม จี เซี่ยซิน เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 23 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 11 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก เสวยราชย์ราว 571–545 ปีก่อนคริสตกาล
ปีที่ 21 ในรัชกาลของพระองค์ ได้มีนักปราชญ์คนหนึ่งถือกำเนิดขึ้นมาคือ ขงจื๊อ
ครั้นเมือพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวจิ่งพระราชโอรสองค์เล็กก็ขึ้นครองราชย์ต่อ ส่วนพระราชโอรสอีกองค์ก็คือ รัชทายาทจีจิน ในยุคราชวงศ์ต้าถัง พระนางบูเช็คเทียน อ้างว่าคนรักของพระนาง นั่นก็คือ จาง ชางซง คือรัชทายาทจีจินกลับชาติมาเกิด

**อ้างอิง**
หลิง
วัดสักใหญ่

วัดสักใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านบางโอ ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
ประวัติการสร้างวัดสักใหญ่ยังไม่เป็นที่แน่ชัด บางแหล่งข้อมูลระบุว่าสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชได้พระราชทานทรัพย์ส่วนพระองค์ร่วมกับบรรพบุรุษในถิ่นนี้สร้างวัดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2317 ในขณะที่บางแหล่งข้อมูลสันนิษฐานว่าวัดนี้สร้างขึ้นในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช โดยพิจารณาจากลักษณะพระประธานในอุโบสถที่มีชื่อว่า หลวงพ่อใหญ่ และเทียบเคียงจากหลักฐานทางราชการของวัดเพลง (ร้าง) ที่อยู่ใกล้เคียงกันตามลักษณะสถาปัตยกรรมและลายปูนปั้นที่เหลืออยู่ ต่อมาในสงครามคราวเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 พม่าได้ตั้งค่ายริมสองฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา ชาวบ้านและพระสงฆ์วัดสักใหญ่ต้องหลบหนีภัยสงครามหรือถูกเกณฑ์ไปรบ ทำให้วัดสักใหญ่ร้างไปช่วงหนึ่ง มีเรื่องเล่ากันว่า ก่อนที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชจะทรงยกทัพไปตีค่ายโพธิ์สามต้น ได้ทรงยกทัพมาจากจันทบุรีแล้วทรงพักทัพระหว่างทางในท้องที่บางกรวยรวมถึงวัดสักใหญ่ และหลังจากที่ทรงชนะศึกพม่าที่เมืองเชียงใหม่เมื่อ พ.ศ. 2317 ได้ทรงอัญเชิญพระพุทธรูปปางสุโขทัยหรือ หลวงพ่อสุโขทัย มาด้วยและโปรดเกล้าฯ ให้นำไปประดิษฐานที่วัดสักใหญ่พร้อมกับบูรณะฟื้นฟูวัดขึ้นมาใหม่ (แต่ยังมีเรื่องเล่าอีกว่าพระพุทธรูปองค์นี้ได้รับการอัญเชิญมาจากอุโบสถวัดยางป่าในสมัยที่เป็นวัดร้าง)
สันนิษฐานว่าหลวงพ่อสุโขทัยสร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 1900–2000 ในสมัยสุโขทัยตอนปลาย มีพุทธลักษณะงดงาม หน้านางหรือเทวดา ประทับนั่งขัดสมาธิราบปางมารวิชัย แต่เดิมองค์พระถูกห่อหุ้มด้วยปูน เมื่อคราวพม่ายกทัพมาตีกรุงศรีอยุธยา ชาวบ้านตลอดจนพระสงฆ์ได้ช่วยกันพอกปูนเพื่อให้พม่าคิดว่าเป็นพระพุทธรูปปูนปั้น ในเวลาต่อมาเมื่อปูนได้กะเทาะออกเผยให้เห็นเนื้อทองด้านใน จึงมีการกะเทาะปูนออกและลงรักปิดทองใหม่

**อ้างอิง**
สักใหญ่
พระเจ้าโจวเต้า

พระเจ้าโจวเต้า (c=周悼王; King Dao of Zhou; สิ้นพระชนม์ 520 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี เหมิ่ง เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 25 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 13 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก เสวยราชย์ราว 520 ปีก่อนคริสตกาล
พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวจิ่งพระราชบิดา พระเจ้าโจวเต้าเสวยราชย์ได้ไม่ถึงปี เจ้าชายจี เฉา พระเชษฐาได้สังหารพระองค์เพื่อชิงบัลลังก์ เพื่อพระองค์สวรรคตแล้ว พระราชบัลลังก์ก็ถูกถวายให้พระเจ้าโจวจิ้งขึ้นครองราชย์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์โจว
Clavija

Clavija เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Primulaceae
ถิ่นกำเนิดของมันคืออเมริกาเขตร้อน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Clavija biborrana Oerst.
*Clavija caloneura Mart. ex Miq.
*Clavija cardenasii Rusby
*Clavija cauliflora Regel
*Clavija clavata Decne.
*Clavija colombiana B.Ståhl
*Clavija costaricana Pittier
*Clavija domingensis Urb. & Ekman
*Clavija eggersiana Mez
*Clavija elliptica Mez
*Clavija engelsii Mez
*Clavija euerganea J.F.Macbr.
*Clavija fernandezii Philipson
*Clavija fusca B.Ståhl
*Clavija grandis Decne.
*Clavija harlingii B.Ståhl
*Clavija hookeri DC.
*Clavija imatacae B.Ståhl
*Clavija imazae B.Ståhl
*Clavija jelskii Szyszyl.
*Clavija kalbreyeri (Kuntze) Mez
*Clavija killipii B.Ståhl
*Clavija lancifolia Desf.
*Clavija laplanadae B.Ståhl
*Clavija latifolia (Willd. ex Roem. & Schult.) K.Koch
*Clavija lehmannii Mez
*Clavija leucocraspeda B.Ståhl
*Clavija longifolia Ruiz & Pav.
*Clavija macrocarpa Ruiz & Pav.
*Clavija macrophylla (Link ex Roem. & Schult.) Miq.
*Clavija membranacea Mez
*Clavija mezii Pittier
*Clavija minor B.Ståhl
*Clavija myrmeciocarpa B.Ståhl
*Clavija neglecta B.Ståhl
*Clavija nutans (Vell.) B.Ståhl
*Clavija obtusifolia B.Ståhl
*Clavija ornata D.Don
*Clavija parvula Mez
*Clavija peruviana B.Ståhl
*Clavija plumbea B.Ståhl
*Clavija poeppigii Mez
*Clavija procera B.Ståhl
*Clavija pubens D'Arcy
*Clavija pungens (Willd. ex Roem. & Schult.) Decne.
*Clavija repanda B.Ståhl
*Clavija rodekiana Linden & André
*Clavija sanctae-martae B.Ståhl
*Clavija serratifolia Mez
*Clavija spinosa (Vell.) Mez
*Clavija subandina B.Ståhl
*Clavija tarapotana Mez
*Clavija umbrosa (Linden) Regel
*Clavija venosa B.Ståhl
*Clavija wallnoeferi B.Ståhl
*Clavija weberbaueri Mez

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Primulaceae
หมวดหมู่:
หมวดหมู่:พืชดอก
Clappertonia

Clappertonia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ชบา
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาเขตร้อน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Clappertonia ficifolia (Willd.) Decne.
*Clappertonia minor (Baill.) Bech.
*Clappertonia polyandra (K.Schum. ex Sprague) Bech.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Malvaceae
หมวดหมู่:วงศ์ชบา
หมวดหมู่:พืชดอก
Cladostigma

Cladostigma เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ผักบุ้ง
ถิ่นกำเนิดของมันคือตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันออกของแอฟริกาเขตร้อน, ตะวันตกเฉียงใต้ของคาบสมุทรอาหรับ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Cladostigma dioicum Radlk.
*Cladostigma hildebrandtioides Hallier f.
*Cladostigma nigistiae Sebsebe

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Convolvulaceae
หมวดหมู่:วงศ์ผักบุ้ง
หมวดหมู่:พืชดอก
Cladocolea

Cladocolea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กาฝาก
ถิ่นกำเนิดของมันคือเม็กซิโกไปจนถึงอเมริกาเขตร้อนตอนใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Cladocolea alternifolia (Eichler) Kuijt
*Cladocolea andrieuxii Tiegh.
*Cladocolea clandestina (Mart.) Kuijt
*Cladocolea coriacea Kuijt
*Cladocolea coyucae Kuijt
*Cladocolea cupulata Kuijt
*Cladocolea dimorpha Kuijt
*Cladocolea diversifolia (Benth.) Kuijt
*Cladocolea elliptica Kuijt
*Cladocolea glauca Kuijt
*Cladocolea gracilis Kuijt
*Cladocolea grahamii (Benth.) Tiegh.
*Cladocolea harlingii Kuijt
*Cladocolea hintonii Kuijt
*Cladocolea hondurensis Kuijt
*Cladocolea inconspicua (Benth.) Kuijt
*Cladocolea intermedia (Rizzini) Kuijt
*Cladocolea × kuijtii Martínez-Ambr. & Cruz Durán
*Cladocolea loniceroides (Tiegh.) Kuijt
*Cladocolea mcvaughii Kuijt
*Cladocolea micrantha (Eichler) Kuijt
*Cladocolea microphylla (Kunth) Kuijt
*Cladocolea molotensis Martínez-Ambr. & Lozada-Pérez
*Cladocolea oligantha (Standl. & Steyerm.) Kuijt
*Cladocolea pedicellata Kuijt
*Cladocolea pringlei Kuijt
*Cladocolea racemosa Kuijt
*Cladocolea rostrifolia Kuijt
*Cladocolea sandwithii (Maguire) Kuijt
*Cladocolea spathiflora Galv.-González, Cerros, Espejo & López-Ferr.
*Cladocolea stricta Kuijt

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Loranthaceae
หมวดหมู่:วงศ์กาฝาก
หมวดหมู่:พืชดอก
Cladopus

Cladopus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Podostemaceae
ถิ่นกำเนิดของมันคือเอเชียเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนจนถึงตอนเหนือของควีนส์แลนด์
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Cladopus austrosinensis Mak.Kato & Y.Kita
*Cladopus doianus (Koidz.) Kôriba
*Cladopus fallax C.Cusset
*Cladopus fukienensis (H.C.Chao) H.C.Chao
*Cladopus hookeriana (Tul.) C.Cusset
*Cladopus javanicus M.Kato & Hambali
*Cladopus nymanii H.Möller
*Cladopus pierrei (Lecomte) C.Cusset
*Cladopus queenslandicus (Domin) C.D.K.Cook & Rutish.
*Cladopus taiensis C.Cusset
*Cladopus yinggelingensis Q.W.Lin, Gang Lu & Z.Y.Li

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Podostemaceae
หมวดหมู่:พืชดอก
Cithareloma

Cithareloma เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ผักกาด
มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันตกและเอเชียกลางไปจนถึงปากีสถาน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Cithareloma lehmannii Bunge
*Cithareloma vernum Bunge

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Brassicaceae
หมวดหมู่:วงศ์ผักกาด
หมวดหมู่:พืชดอก
Circandra

Circandra เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ผักเบี้ยทะเล
ถิ่นกำเนิดอยู่ในบริเวณสาธารณรัฐแอฟริกาใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:- Circandra serrata (L.) N.E.Br. 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วงศ์ผักเบี้ยทะเล
หมวดหมู่:พืชดอก
พระเจ้าโจวจิ้ง

พระเจ้าโจวจิ้ง (c=周敬王; King Jìng of Zhou; สิ้นพระชนม์ 477 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี ไก้ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 26 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 14 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก เสวยราชย์ราว 519–477 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ในราชวงศ์โจวองค์สุดท้าย ที่ครองราชย์อยู่ในช่วงยุคชุนชิว
พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวเต้า ครั้นเมือพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวหยวนพระราชโอรสขึ้นครองราชย์ต่อ

**อ้างอิง**
จิ้ง
Cincinnobotrys

Cincinnobotrys เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์โคลงเคลง
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาเขตร้อน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Cincinnobotrys acaulis (Cogn.) Gilg
*Cincinnobotrys burttianus T. Pócs
*Cincinnobotrys felicis (A.Chev.) Jacq.-Fél.
*Cincinnobotrys letouzeyi Jacq.-Fél.
*Cincinnobotrys malayanus Kosterm.
*Cincinnobotrys oreophilus Gilg
*Cincinnobotrys pauwelsianus Maluma & Geerinck
*Cincinnobotrys pulchellus (Brenan) Jacq.-Fél.
*Cincinnobotrys ranarum Pócs
*Cincinnobotrys speciosus (A.Fern. & R.Fern.) Jacq.-Fél.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Melastomataceae
หมวดหมู่:วงศ์โคลงเคลง
หมวดหมู่:พืชดอก
Cipoia

Cipoia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Podostemaceae
ถิ่นกำเนิดของมันคือบราซิลตะวันออกเฉียงใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Cipoia inserta C.T.Philbrick, Novelo & Irgang
*Cipoia ramosa C.P.Bove, C.T.Philbrick & Novelo

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Podostemaceae
หมวดหมู่:พืชดอก
Chytranthus

Chytranthus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เงาะ
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาเขตร้อน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Chytranthus angustifolius Exell
*Chytranthus atroviolaceus Baker f. ex Hutch. & Dalziel
*Chytranthus calophyllus Radlk. ex Engl.
*Chytranthus carneus Radlk.
*Chytranthus cauliflorus (Hutch. & Dalziel) Wickens
*Chytranthus dasystachys Gilg ex Engl.
*Chytranthus dinklagei Gilg ex Engl.
*Chytranthus edulis Pierre
*Chytranthus ellipticus Hutch. & Dalziel
*Chytranthus flavoviridis Radlk. ex Engl.
*Chytranthus gilletii De Wild.
*Chytranthus imenoensis Pellegr.
*Chytranthus klaineanus Radlk. ex Engl.
*Chytranthus ledermannii Gilg ex Radlk.
*Chytranthus longibracteatus F.G.Davies
*Chytranthus macrobotrys (Gilg) Exell & Mendonça
*Chytranthus macrophyllus Gilg
*Chytranthus mannii Benth. & Hook.f.
*Chytranthus micranthus Gilg ex Radlk.
*Chytranthus mortehanii (De Wild.) De Voldere ex Hauman
*Chytranthus obliquinervis Radlk. ex Engl.
*Chytranthus prieurianus Baill.
*Chytranthus punctatus Radlk.
*Chytranthus setosus Radlk.
*Chytranthus sexlocularis Radlk.
*Chytranthus stenophyllus Gilg
*Chytranthus strigosus Radlk. ex Engl.
*Chytranthus subvilliger Radlk.
*Chytranthus talbotii (Baker f.) Keay
*Chytranthus verecundus N.Hallé & Ake Assi
*Chytranthus welwitschii Exell
*Chytranthus xanthophyllus Radlk. ex Engl.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Sapindaceae
หมวดหมู่:วงศ์เงาะ
หมวดหมู่:พืชดอก
วัดยางป่า

วัดยางป่า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านคลองวัดสัก ตำบลบางขนุน อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันพระอธิการอำนวย อาภากโร ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดยางป่าสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา แต่ไม่ปรากฏชัดเจนว่าสร้างในสมัยอยุธยาตอนใด หลักฐานที่ทำให้สันนิษฐานได้ว่าสร้างในสมัยอยุธยาได้แก่ ซากกระเบื้องหลังคาของอุโบสถหลังเก่าและพระพุทธรูปที่ขุดพบใต้ฐานพระประธานองค์เดิม (ชาวบ้านเรียกพระประธานองค์นี้ว่า หลวงพ่อเหลือ) โดยพระพุทธรูปที่ขุดพบนั้นเป็นพระบุหนังสมัยอยุธยา วัดถูกปล่อยรกร้างมานานจนกระทั่งพระอาจารย์อำนวย อาภากโร ได้มาพบเข้าและมีความคิดที่จะสร้างวัดขึ้นมาใหม่ ท่านได้เป็นผู้นำการบูรณะเมื่อราว พ.ศ. 2553 (ในขณะนั้นมีพระภิกษุจำพรรษา 9 รูป) โดยบูรณะหลวงพ่อเหลือ สร้างหอระฆัง 1 หลัง และกุฏิ 10 หลัง จากนั้นทางวัดก็ดำเนินการสร้างหอสวดมนต์และสร้างอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2555 วัดได้รับการยกฐานะจากวัดร้างขึ้นเป็นวัดมีพระภิกษุเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2558 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
ภายในวัดยางป่ามีพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เหตุที่สร้างพระบรมราชานุสาวรีย์ขึ้นเพราะเชื่อกันว่าที่นี่เคยเป็นสถานที่ที่พระองค์เคยเสด็จมาตั้งทัพอยู่และได้รับชัยชนะในเวลาต่อมา

**อ้างอิง**
ยางป่า
ตำบลออเบแชฮ์แมด

ออเบแชฮ์แมด (آبش احمد) เป็นตำบล (เดเฮสทอน) ในอำเภอออเบแชฮ์แมด เทศมณฑลแคเลย์แบร์ จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลมีประชากร 11,989 คน 2,536 ครัวเรือน และประกอบด้วย 45 หมู่บ้าน

**อ้างอิง**
ออเบแชฮ์แมด
ออเบแชฮ์แมด
วัดหูช้าง (จังหวัดนนทบุรี)

วัดหูช้าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านบางคูเวียง ตำบลบางคูเวียง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
วัดหูช้างเดิมเป็นวัดร้าง เข้าใจว่าสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา แหล่งข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2329 วัดได้รับการปฏิสังขรณ์ในสมัยพระครูวิหารกิจจานุการ (ปาน โสนนฺโท) อดีตเจ้าอาวาสวัดบางนมโค พระนครศรีอยุธยา ท่านได้ออกธุดงค์มาเยี่ยมลูกหลานของท่านที่ย้ายจากจังหวัดพระนครศรีอยุธยามาอาศัยอยู่ที่ย่านนี้ และได้พบซากเจดีย์เก่าสมัยอยุธยา เห็นว่าที่นี่เหมาะแก่การสร้างวัดจึงได้บอกบุญเชิญชวนลูกหลานของท่านและชาวบ้านในละแวกใกล้เคียงให้ช่วยกันสร้างเป็นวัดขึ้นอีกครั้ง สิ่งก่อสร้างสมัยอยุธยาที่หลงเหลือ เช่น วิหาร เจดีย์ เป็นต้น 
หลวงพ่อปานได้สร้างอุโบสถและกุฏิทรงไทย รวมถึงได้หล่อพระประธานเพื่อประดิษฐานในอุโบสถ มีนามว่า พระพุทธนิมิตรกิจจานุการ เมื่อสร้างวัดเสร็จ ท่านได้แต่งตั้งศิษย์ของท่านคือหลวงพ่อจวนและหลวงพ่อแจ่มขึ้นเป็นเจ้าอาวาสมาปกครองวัด ต่อมาในสมัยหลวงปู่กี๋เป็นเจ้าอาวาส วัดมีสภาพทรุดโทรมและขาดการพัฒนา ท่านจึงบูรณะวัดรวมถึงอุโบสถขึ้นใหม่โดยใช้เงินทำบุญของผู้ที่หมายปองปลัดขิก จนมีคำพูดว่า ปลัดขิกสร้างโบสถ์ ส่วนกุฏิและสิ่งก่อสร้างที่สร้างด้วยไม้เป็นไม้ที่ล่องซุงตามแม่น้ำมาจากจังหวัดตาก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515
วัดหูช้างมีเกจิอาจารย์ผู้เรืองปัญญาและอาคมต่อเนื่องกันมานานนับร้อยปี เริ่มตั้งแต่พระอุปัชฌาย์จวน (หลวงพ่อจวน) พระอธิการแจ่ม (หลวงพ่อแจ่ม) พระครูกิตตินนทคุณ (หลวงปู่กี๋) และพระครูสุวรรณโชติวุฒิ (ทองใบ ขนฺติโก หรือหลวงปู่ตี๋)

**อ้างอิง**
หูช้าง
วัดตะปอนน้อย

วัดตะปอนน้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตะปอน อำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี
วัดตะปอนน้อยสร้างขึ้นในปีใดและใครเป็นผู้สร้าง ยังไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัด เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดกะโพลงน้อย และต่อมาจึงได้แปลงเป็น "วัดตะปอนน้อย" บ้างว่าชื่อ วัดอินทราราม เป็นวัดหลวงในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2526
อุโบสถได้มีการบูรณะซ่อมแซมใหม่หลายครั้ง ที่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดในการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2125 โดยมีคุณหญิงเหล็งผู้มีเชื้อสายจีนเป็นผู้นำศรัทธาทั้งอุบาสกอุบาสิกาผู้มีจิตเลื่อมใสศรัทธา ร่วมบริจาคทรัพย์ทำการก่อสร้างบูรณะซึ่งทุนทรัพย์ในครั้งนั้น อุโบสถเป็นอาคารก่ออิฐถือปูนหลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง หน้าบันด้านหน้ารูปนารายณ์ทรงสุบรรณ ใต้ลงมาเรื่องรามเกียรติ์ เป็นท่าจับช่วงพญายักษ์รบกับลิง หน้าบันด้านหลังเป็นรูปพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ มีเสาไม้รับโครงหลังคา กรอบประตูหน้าต่างประดับลายปูนปั้น บานประตูหน้าต่างไม้สัก ภายในอุโบสถมีจิตรกรรมฝาผนังสมัยอยุธยาตอนกลาง ซึ่งเป็นภาพเขียนสีฝุ่นผสมกาวเรื่อง ทศชาติชาดก หอไตรอยู่กลางสระน้ำปัจจุบันพังลงมาทั้งหลังแล้ว ด้านข้างหอไตรเป็นศาลาการเปรียญ 
เจดีย์ทรงระฆังสภาพชำรุด สร้างเมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัด ตามตำนานได้กล่าวไว้ว่า หลังจากบูรณะอุโบสถหลังเก่าเสร็จเรียบร้อยแล้ว ประมาณปี พ.ศ. 2229 ฐานเจดีย์ชั้นล่างสุดเป็นฐานหน้ากระดานแปดเหลี่ยม รองรับฐานบัวกลม ส่วนยอดชำรุดหักหาย ลักษณะเป็นเจดีย์สมัยอยุธยาตอนปลายราวสมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดจันทบุรี
ตะปอนน้อย
โยไควอทช์♪

โยไควอทช์♪ (Yo-kai Watch♪) เป็นการ์ตูนอนิเมะ ที่มีพื้นฐานจากวิดีโอเกมโยไควอทช์ ที่ผลิตโดยเลเวลไฟฟ์

**ประวัติ**
เป็นอนิเมะลำดับที่ 5 ของโยไควอทช์ และเป็นภาคต่อของโยไควอทช์! โดยเป็นเรื่องที่ 3 ของซีรีส์หลักนับตั้งแต่ โยไควอทช์ และ โยไควอทช์! และได้นำ อามาโนะ เคย์ตะ กลับมาเป็นตัวเอกอีกครั้งพร้อมกับนาฬิกาโยไควอทช์แบบแรก ทั้งนี้เพลงประกอบได้ทำเรียบเรียงใหม่อีกด้วย นอกจากนี้การนำเสนอเนื้อหาของเรื่องจะอ้างอิงสังคมปัจจุบันเข้ามาใช้อีกด้วยทั้ง การนัดพบออนไลน์, สังคมไร้เงินสด, ยูทูบเบอร์
ในวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2023 โยไควอทช์♪ได้สิ้นสุดการออกอากาศ โดยนำภาพยนตร์ชุดที่ 8 "จิบะเนียน VS โคมะซัง มงเก้ ไดเค็ทเซ็น ดะ เนียน" มาออกอากาศใน 2 สัปดาห์สุดท้าย รวมจำนวนตอนทั้งสิ้น 98 ตอน และอนิเมะชุดนี้เป็นชุดสุดท้ายของแฟรนไชส์โยไควอทช์ก่อนที่จะพักการออกอากาศอย่างไม่มีกำหนด 

**ช่วงย่อย**
ประสบการณ์หาภาพจับผิดโยไค (妖怪ニャハ体験)
ประกาศ! งานแถลงข่าวภาพวาดการ์ตูนโยไค (発表！妖怪似顔絵記者会見)
การท้าทายของวิสเปอร์ (ウィスパーからの挑戦状)

**ตัวละคร**
 เคย์ตะ (ケータ) / อามาโนะ เคย์ตะ (天野景太)
 วิสเปอร์ (ウィスパー)
 จิบะเนียน (ジバニャン)
 โคมะซัง (コマさん), โคมะจิโร่ (コマじろう)

**เพลงประกอบ**
เพลงเปิดเรื่อง- "เกระเกระโป โนะ อุตะ" (Geragerapo no Uta) (ตอนที่ 1 - 65)
ร้องโดย คิง ครีมโซดา- "เกียวโรริง♪" (Gyoro Ring♪) (ตอนที่ 66 - 98)
ร้องโดย nanami
เพลงปิดเรื่อง- "โยไคไทโซ" (Yo-Kai Taisou) (ตอนที่ 1 - 74)
ร้องโดย จิบะเนียน โคมะซัง โยชิกิ ริสะ- "โยไคไทโซ♪" (Yo-Kai Taisou♪) (ตอนที่ 75 - 98)
ร้องโดย คาเนโกะ มิยุ & จิบะเนียน โคมะซัง

**รายชื่อตอน**

**ดูเพิ่ม**
 โยไควอทช์ (อนิเมะ)- โยไควอทช์!

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
หมวดหมู่:โยไควอทช์
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่สร้างจากวิดีโอเกม
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:โยไกในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ผลงานอนิเมะของโอแอลเอ็ม
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของทีวีโตเกียว
อำเภอออเบแชฮ์แมด

ออเบแชฮ์แมด (آبش‌احمد) เป็นอำเภอ (แบฆช์) ในเทศมณฑลแคเลย์แบร์ จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก ประเทศอิหร่าน ในสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอมีประชากร 25,122 คน และ 5,308 ครอบครัว  อำเภอนี้ประกอบด้วย 1 เมือง คือ ออเบแชฮ์แมด และ 3 ตำบล (เดเฮสทอน) คือ ตำบลออเบแชฮ์แมด, ตำบลเกชลอฆ และตำบลเซย์เยดอน

**อ้างอิง**
ออเบแชฮ์แมด
ออเบแชฮ์แมด
วัดเกวียนหัก

วัดเกวียนหัก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกวียนหัก อำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี

**ประวัติ**
วัดเกวียนหัก เดิมชื่อ วัดช่องลม ตั้งวัดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2130 ปรากฏหลักฐานจากอุโบสถหลังเก่าที่มีรูปทรงและลวดลายซึ่งสร้างโดยช่างสกุลอยุธยา คาดว่าสร้างหลังวัดตะปอนน้อยเป็นเวลา 5 ปี ซึ่งใบเสมาอุโบสถวัดตะปอนน้อยสลักไว้ พ.ศ. 2125 แต่วัดเกวียนหักนั้นมีหลักฐานบันทึกว่าสร้างเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2130 
มีตำนานเล่าขานว่า เป็นวัดที่เคยเป็นที่พักทัพของพระเจ้าตากสิน เมื่อครั้งที่ยกกองทัพไปโจมตีชมรมชาวพ่อค้าสำเภาที่ทุงใหญ่ (ตราด) ดังปรากฏในเอกสารประชุมพงศาวดารภาคที่ 65 พระราชพงศาวดารกรุงธนบุรี ฉบับพันทนุมาศ (เจิม) ร่องรอยการพักทัพ เช่น มีการขุดพบพระยอดธง และสระน้ำโบราณที่เชื่อกันว่าพระเจ้าตากสินขุดให้กองทัพดื่มและใช้ อีกทั้งมีร่องรอยของร่องนำน้ำลึกติดต่อกับทะเลที่เรือใหญ่สามารถเข้ามาถึงหน้าวัดเกวียนหัก ปัจจุบันเป็นคลองเล็ก ๆ ที่มีน้ำทะเลไหลเข้ามาได้และอยู่ใกล้สระโบราณ
การบูรณะวัดเกวียนหักปรากฏหลักฐานว่า คุณพระจินดา พรหมฤทธิ์ (ตำแหน่งนายอำเภอขณะนั้น) ได้เขียนเป็นลายลักษณ์อักษรไว้บนผนังอุโบสถหลังเก่าว่า "พระจินดา มานะ สละหิรัญ ซื้อสุวรรณปิดพระทั้งสององค์ กับออกทรัพย์ซ่อมแซมอุโบสถ โดยกำหนดพันเศษตามประสงค์ ขอให้สมปรารถนา ปัญญายงค์ สมประสงค์ ปณิธาน นิพพานเอย"

**อาคารเสนาสนะ**
อุโบสถหลังเก่า สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย เป็นอาคารก่ออิฐฉาบปูน  ผังอาคารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องทรงจั่ว ด้านข้างชักปีกนก หน้าบันตกแต่งด้วยลายเทพนมประดับลายก้านขด ซุ้มประตูหน้าต่างประดับลวดลายปูนปั้น หน้าบันมีลายเขียนสี ภายในพระอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย พระพุทธรูปยืนปางประทานอภัยทรงเครื่องและพระอัครสาวก เดิมเคยมีจิตรกรรมฝาผนังแต่ถูกทาสีทับ ที่มุมอุโบสถทั้ง 4 มุม มีเจดีย์ก่ออิฐถือปูนย่อมุมไม้สิบสองสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น
อุโบสถหลังใหม่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2502 นำรูปแบบของอุโบสถหลังเก่ามาสร้างแต่ขนาดใหญ่ขึ้นและนำเครื่องถ้วยเคลือบประดับหน้าบันช่อฟ้าใบระกาและได้รับการบูรณะทาสีใหม่เมื่อ พ.ศ. 2544 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2487 เป็นอาคารคอนกรีตโครงสร้างหลังคาไม้ ยกพื้นใต้ถุนโปร่งด้านข้างก่ออิฐฉาบปูนรูปวงโค้งเป็นช่วงทั้ง 4 ด้าน อาคารเรียนหลังเก่า สร้างเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2496 เป็นอาคารคอนกรีตโครงสร้างไม้ รูปตัวแอล หลังคามุงด้วยกระเบื้องลอนคู่ มีบันไดทางขึ้น 1 บันได ใต้ถุนโปร่งสูง มีการก่ออิฐฉาบปูนเป็นวงโค้งรอบอาคารเหมือนศาลาการเปรียญ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดจันทบุรี
เกวียนหัก
ตำบลเซย์เยดอน

เซย์เยดอน (سيدان) เป็นตำบล (เดเฮสทอน) ในอำเภอออเบแชฮ์แมด เทศมณฑลแคเลย์แบร์ จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก ประเทศอิหร่าน ในสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลมีประชากร 4,336 คน 926 ครัวเรือน และประกอบด้วย 15 หมู่บ้าน

**อ้างอิง**
เซย์เยดอน
เซย์เยดอน
ตำบลเกชลอฆ (เทศมณฑลแคเลย์แบร์)

เกชลอฆ (قشلاق) เป็นตำบล (เดเฮสทอน) ในอำเภอออเบแชฮ์แมด เทศมณฑลแคเลย์แบร์ จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก ประเทศอิหร่าน ในสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลมีประชากร  6,468 คน 1,320 ครัวเรือน และประกอบด้วย 32 หมู่บ้าน

**อ้างอิง**
เกชลอฆ
เกชลอฆ
เครื่องอิสริยาภรณ์มูกุงฮวา

เครื่องมหาอิสริยาภรณ์มูกุงฮวา (Grand Order of Mugunghwa, 무궁화대훈장) เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดของประเทศเกาหลีใต้ มอบโดยประธานาธิบดีเกาหลีใต้ สำหรับประธานาธิบดีเกาหลีใต้ สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งเกาหลีใต้ ประมุขรัฐต่างประเทศและคู่สมรสของประมุขรัฐต่างประเทศ โดยผู้ได้รับมอบต้องเป็น "ผู้ที่กระทำคุณประโยชน์อย่างโดดเด่นเพื่อส่งเสริมความสัมพันธไมตรีและความก้าวหน้าอันเป็นประโยชน์ยิ่งของสาธารณรัฐเกาหลี"
ชื่อเครื่องอิสริยาภรณ์นี้มีที่มาจากดอกไม้ประจำชาติเกาหลีใต้นั่นคือกุหลาบโซรอนซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งวัฒนธรรมและความภาคภูมิใจของเกาหลีใต้

**ลักษณะโดยทั่วไป**
เครื่องอิสริยาภรณ์นี้ประกอบด้วยดวงตราที่ห้อยกับสายสะพายสีแดงและสร้อยคอ และดวงดารา อิสริยาภรณ์นี้ทำด้วยทองคำเงินทับทิมและอเมทิสต์ ใน พ.ศ. 2556 ต้นทุนในการสร้างอิสริยาภรณ์นี้อยู่ที่ประมาณ 20 ล้านวอนหรือราวๆ 561,175 บาทไทย

**ผู้ที่เคยได้รับอิสริยาภรณ์นี้**
 ไทย: พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร (ทรงได้รับการทูลเกล้าฯ ถวายเมื่อ พ.ศ. 2509)- ไทย: สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง (ทรงได้รับการทูลเกล้าฯ ถวายเมื่อ พ.ศ. 2509)- กาตาร์: ฮะมัด บิน เคาะลีฟะฮ์ อัษษานี (ได้รับเมื่อ พ.ศ. 2550)- อินโดนีเซีย: ซูซีโล บัมบัง ยูโดโยโน (ได้รับเมื่อ พ.ศ. 2557)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เครื่องอิสริยาภรณ์เกาหลีใต้