ราชปุต

ราชปุต (จากสันสกฤต ราชบุตร) เป็นกลุ่มขนาดใหญ่ หลายองค์ประกอบ ที่ประกอบด้วยชนชั้นวรรณะ, เครือสายคณาญาติ และกลุ่มท้องถิ่น ที่มีจุดร่วมคือสถานะทางสังคมและการเป็นผู้สืบเชื้อสายทางวงศ์วานมาจากอนุทวีปอินเดีย คำว่าราชปุตรวมถึงเผ่าวงศ์ตระกูลทางบิดา ที่ซึ่งในอดีตมีความเกี่ยวโยงกับความเป็นนักรบ
เมื่อเวลาผ่านไป ราชปุตเริ่มเกิดขึ้นมาในฐานะชนชั้นทางสังคมที่ประกอบด้วยผู้คนจากพื้นหลังทางชาติพันธุ์และภูมิศาสตร์ที่แตกต่างหลากหลายกัน ในระหว่างศตวรรษที่ 16-17 การรับสมาชิกภาพของชนชั้นนี้ต้องผ่านทางการเป็นบุตรหลายเท่านั้น กระนั้นก็ยังคงมีราชปุตที่อ้างสถานะใหม่ให้ตนเองขึ้นมาใหม่อยู่เรื่อยมาตลอดหลายศตวรรษ อาณาจักรที่ราชปุตเป็นผู้ปกครองหลายแห่งมีบทบาทสำคัญในหลายภูมิภาคจองอินเดียเหนือและกลาง เรื่อยมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 7

**ที่มา**
ที่มาของราชปุตเป็นประเด็นถกเถียงของนักประวัติศาสตร์มาอย่างยาวนาน สตีษ จันทระ เสนอว่า "นักประวัติศาสตร์รุ่นใหม่หลายคนเชื่อราว ๆ เดียวกันว่าราชปุตประกอบด้วยกลุ่มจิปาถะแยกย่อยต่าง ๆ ซึ่งรวมถึงศูทรและชนเผ่าต่าง ๆ ด้วย บางส่วนเป็นพราหมณ์ที่ออกรบ บ้างก็มาจากชนเผ่า ทั้งพื้นถิ่นและจากดินแดนอื่น" ฉนั้น การก่อตัวขึ้นของชุมชนราชปุตเป็นผลมาขากปัจจุยทางการเมืองที่ส่งผลต่อการขยับลำดับขั้นทางสังคม ที่ซึ่งนักวิชาการบางส่วนเรียกว่ากระบวนการสันสกฤตาภิวัตน์ หรือ ราชปุตราภิวัตน์p=59 นักวิชาการรุ่นใหม่มีความเห็นตรงกันว่าเผ่าพงศ์ราชปุตแทบทั้งหมดมีจุดเริ่มต้นจากชุมชนไพร่ทาส หรือชุมชนผู้สอนศาสนา
อัลฟ์ ฮิลเตบีเตล ได้บรรยายถึงทฤษฎีสามประการจากยุค บริติชราช และก่อนหน้า รวมถึงเสนอว่าทฤษฎีเหล่านี้ถูกเพิกเมินโดยนักวิชาการรุ่นใหม่ นักเขียนยุคสมัยอาณานิคมอังกฤษ ระบุว่าราชปุตเป็นผู้สืบเชื้อสายจากอดีตผู้รุกรานที่เป็นต่างชาติ เช่น ชาวสไกเทีย หรือ ฮูนา และเชื่อว่ามีตำนาน "อัคนีกุลา" สร้างขึ้นมาเพื่อปกปิดที่มาจากต่างแดนของตนpp=439–440 ทฤษฎีนี้เชื่อว่าราชปุตมีที่มาจากกลุ่มกษัตริยะในศตวรรษที่ 6-7 หลังการล่มสลายของจักรวรรดิคุปตะp=38 นอกจากนักวิชาการเจ้าอาณานิคมแล้ว ทฤษฎีนี้ยังได้รับการสนับสนุนโดยนักวิชาการพื้นถิ่นอย่างดี อาร์ ภันทรการ์pp=439–440 ทฤษฎีที่สองเสนอโดยนักประวัติศาสตร์ชาตินิยม ซี วี ไวทยะ (C.V.Vaidya) เชื่อในทฤษฎีการรุกรานของชาวอารยัน และเชื่อว่าในศตวรรษที่ 9-10 อินเดียมีแต่คนชนเดียว คือชาวอารยัน ส่วนราชปุตมีพื้นเพมาจากกษัตริยะอารยันพระเวท ทั้งจากรามายณะ และ มหาภารตะ ไวทยะอ้างลักษณะบางประการมาสนับสนุนทฤษฎีตน เช่น ความกล้าหาญ, ความแข็งแกร่งทางกาย ของทราวบดี และ กาวสัลยะ เทียบกับความกล้ากาญของราชปุต กระนั้น ฮิลเตบีเตลระบุว่าทฤษฎีนี้มีจุดพร่องที่ว่ายุคสมัยพระเวทหรือมหาภารตะในหลายพันปีก่อนคริสต์กาล กับธรรมเนียมราชปุตที่เริ่มมีในราชสถานสมัยศตวรรษที่ 17 ฮิลเตบีเตลสรุปว่าความพยายามโยงราชปุตเข้ากับมหากาพย์เหล่านี้ "ไม่น่าเชื่อถือ" pp=440–441 และยังอ้างคำกล่าวของแนนซี แม็กลีน กับ บี ดี จัตโตปาธยาย (B.D.Chattopadhyaya) ซึ่งระบุว่างานของไวทยะเกี่ยวกับราชปุตนี้ "มักจะไม่มีหวัง"pp=3 ทฤษฎีกลุ่มสุดท้ายซึ่งมีนักประวัติศาสตร์เช่น ชัย นารายัณ อโสปา (Jai Narayan Asopa) ตั้งทฤษฎีว่าราชปุตคือพรหมิณที่ต่อมากลาบมาเป็นผู้นำ อย่างไรก็ตาม ฮินเตบีเตลปฏิเสธทฤษฎีของเขา ระบุว่า "เกินจริง" และ "ไม่เป็นเรื่องเป็นราว"pp=441–442

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 isbn=978-0-226-34055-5- isbn=9789004095090- oclc=4413150 - isbn=978-93-84318-46-8- isbn=9781139449083- isbn=9780195634150- isbn=978-0-226-19468-4- isbn=978-0-521-80904-7- isbn=9781107118560- page=4- isbn=978-0-521-52305-9- page=90- isbn=978-0-945921-25-7- isbn=978-0-520-07339-5- isbn=978-0-8032-1344-9- isbn=978-0-521-54329-3- isbn=9780520018075- isbn=9780333903964- isbn=978-0-231-52951-8- isbn=9781107080317- isbn=978-0-521-03316-9- author=Norman Ziegler- isbn=978-93-80607-19-1- isbn=978-0-7914-8385-5- isbn=978-0-226-73137-7- isbn=978-0-14-196655-7

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศปากีสถาน
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศเนปาล
หมวดหมู่:ชุมชนชาวฮินดู