Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
วัดราษฎร์บูรณะ (จังหวัดสุพรรณบุรี)

วัดราษฎร์บูรณะ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกฤษณา อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 9 ไร่ อาณาเขต ทิศใต้ จดที่ดินเอกชน ทิศตะวันออก จดที่ดินโรงเรียนวัดราษฎร์บูรณะ ทิศเหนือและทิศตะวันตก จดคลองสาธารณะ
วัดราษฎร์บูรณะตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2457 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2515 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เมื่อ พ.ศ. 2543
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาคารไม้สัก ศาลาการเปรียญ กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 หอสวดมนต์ กว้าง 12 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 ศาลามุข 3 หลัง และศาลาท่าน้ำทรงไทย 2 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ หลวงพ่อกลับ มีลักษณะเป็นพระพุทธรูปครึ่งองค์ (มีเฉพาะส่วนพระอุระถึงพระเศียร) 

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระอาจารย์ปลอด- พระอาจารย์ชม- พระอาจารย์เฮง- พระอาจารย์หมึก- พระอธิการไป๋ กลฺลญาโณ- พระอธิการผิว ปญฺญาพโล- พระอธิการโต อินทโชโต- พระครูสมุห์จอม หิตกาโม- พระครูสังฆรักษ์วิเชียร ขนฺติธมฺโม- พระอธิการอาทิตยาภรณ์ อาทิตยาวราโภ- พระอธิการสนอง กาญฺจโน- พระอธิการสมบูรณ์ พฺรหมฺพนฺโธ- พระอธิการสเมต สุเมโธ 

**อ้างอิง**
ราษฎร์บูรณะ
แม่แบบ:พายุอื่น/doc

ตัวอย่าง:- พายุอื่น → - ชื่อ 1 (พ.ศ. 2548) → ชื่อ 1 (พ.ศ. 2548)- พายุเขตร้อนโอนโดย → พายุเขตร้อนโอนโดย
วัดบูรพาพิทยาราม (จังหวัดจันทบุรี)

วัดบูรพาพิทยาราม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเขาวัว อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี
วัดบูรพาพิทยารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2368 ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดใหม่หนองปรือ เหตุเพราะสภาพท้องที่เป็นที่ลุ่ม มีหนองน้ำใหญ่ปกคลุมด้วยต้นปรือมากมาย การสร้างวัดในระยะเริ่มแรกเมื่อประมาณ พ.ศ. 2359 ชาวบ้านและพระภิกษุสงฆ์ได้ช่วยกันก่อสร้างขึ้นมาและเสร็จสมบูรณ์เมื่อ พ.ศ. 2368 ต่อมา พ.ศ. 2370 มีการก่อสร้างเสนาสนะต่าง ๆ จนวัดมีความเจริญรุ่งเรืองและมีความสำคัญต่อชุมชนเป็นอย่างมาก เป็นแหล่งที่ให้การศึกษาแก่สงฆ์และเยาวชนอย่างกว้างขวาง มีโรงเรียนฝึกหัดครูตั้งอยู่ในวัด เป็นสถานพยาบาลหรือโรงพยาบาลย่อย ๆ พระภิกษุที่มีความชำนาญในวิชาการแพทย์แผนโบราณติดต่อกันมาหลายรูป
ในสมัยพระพิศาลธรรมคุณ เป็นเจ้าอาวาสดำรงตำแหน่งเจ้าคณะอำเภอท่าใหม่ ได้ดำเนินก่อสร้างอุโบสถขึ้นใหม่แทนหลังเดิมที่ชำรุดทรุดโทรม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 วัดได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ยกฐานะขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2522

**อ้างอิง**
บูรพาพิทยาราม
บูรพาพิทยาราม
วัดมุจลินทวาปีวิหาร

วัดมุจลินทวาปีวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ คณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตุยง อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี
วัดมุจลินทวาปีวิหารตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2388 เดิมชื่อ วัดตุยง สร้างโดยพระยาวิเชียรสงคราม (เกลี้ยง) เจ้าเมืองหนองจิก แต่เดิมเจ้าเมืองได้สร้างศาลาพักสงฆ์ท่ายะลอ ได้นิมนต์พระอาจารย์พรหม ธมฺมสโรซึ่งเป็นอาจารย์ของท่านสมัยอยู่เมืองยะหริ่งมาจำพรรษา แต่เนื่องจากสถานที่ไม่มีความสะดวกหลายประการจึงย้ายที่ตั้งแห่งใหม่ ตามประวัติเล่ากันว่าท่านได้เดินทางไปพบเนินทรายขาวแห่งหนึ่ง มีต้นชะเมาใหญ่ปกคลุมเงียบสงัดและเห็นเสือใหญ่นอนหันหน้าไปทางทิศตะวันออก (ตำนานกล่าวว่าต่อมาเสือตัวนั้นได้หายไป) ท่านทั้งสองจึงถือเอานิมิตดังกล่าวเลือกเอาสถานที่นี้เป็นที่สร้างวัด ตั้งชื่อวัดว่า "วัดตุยง" ตามนามของหมู่บ้าน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2390
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสหัวเมืองปักษ์ใต้และได้เสด็จมาถึงเมืองหนองจิก เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2433 ได้ทรงทราบว่าวัดตุยงเป็นหนึ่งในวัดที่ใช้ประกอบพระราชพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยาของราชการในสมัยนั้น ทรงทราบว่าพระอุโบสถและเสนาสนะยังทรุดโทรมอยู่หลายหลัง พระองค์จึงมีพระราชศรัทธาบริจาคพระราชทรัพย์เป็นเงินจํานวน 80 ชั่ง ดำเนินการก่อสร้างพระอุโบสถและได้พระราชทานนามชื่อวัดใหม่ว่า "วัดมุจลินทวาปีวิหาร" เพื่อให้สอดคล้องกับนามเมืองหนองจิก (มุจลินท์หมายถึงไม้จิก และวาปีหมายถึงหนองน้ำ)
พ.ศ. 2488 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เสด็จตรวจราชการมณฑลปักษ์ได้ ทรงทราบว่าพระอุโบสถยังไม่มีพระประธาน จึงได้อัญเชิญ พระพุทธรูปสัมฤทธิ์ ปางมารวิชัย ศิลปะเชียงแสน หน้าตักกว้าง 1 เมตร 4 นิ้ว ที่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ได้อัญเชิญมาจากสุโขทัยและหัวเมืองฝ่ายเหนือ ลงมาเก็บรักษาไว้ที่ระเบียงวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร นำมาประดิษฐานเป็นพระประธานประจําพระอุโบสถ วัดได้รับการสถาปนาเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520
จุดเด่นของวัดคือวิหารเป็นที่ประดิษฐานรูปเหมือนของอดีตเจ้าอาวาส 3 องค์ โดยเฉพาะพระราชพุทธรังษีหรือหลวงพ่อดำ เจ้าอาวาสรูปที่ 5 นั้น เป็นที่เลื่องลือถึงคุณความดีของท่าน 

**อ้างอิง**
มุจลินทวาปีวิหาร
มุจลินทวาปีวิหาร
หมวดหมู่:อำเภอหนองจิก
หมวดหมู่:นครในจังหวัดมิยาซากิ

นครในจังหวัดมิยาซากิ ในภูมิภาคคีวชูของประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:จังหวัดมิยาซากิ
มิยาซากิ
คูนิโตมิ

คูนิโตมิ (Kunitomi-chō) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอฮิงาชิโมโรกาตะ จังหวัดมิยาซากิ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 ตุลาคม 2019 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 18,717 คน ความหนาแน่นของประชากร 143 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 130.63 ตารางกิโลเมตร

**ภูมิศาสตร์**

**เทศบาลข้างเคียง**
 จังหวัดมิยาซากิ
** มิยาซากิ
** ไซโต
** นิจินัง
** อายะ
** นิชิเมยะ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการของเมืองคูนิโตมิ ja
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดมิยาซากิ
หมวดหมู่:เรือดำน้ำชั้นมัจฉาณุ

มัจฉาณุ
มัจฉาณุ
มัจฉาณุ
มัจฉาณุ
มัจฉาณุ
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ทางการทหารญี่ปุ่น–ไทย
แอร์ลิงกัส ยูเค

แอร์ลิงกัส ยูเค (Aer Lingus UK) เป็นสายการบินสัญชาติอังกฤษ โดยเป็นสายการบินลูกของแอร์ลิงกัส, สายการบินประจำชาติไอร์แลนด์ สายการบินมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองเบลฟาสต์ ประเทศไอร์แลนด์เหนือ กับฐานกันบินที่ท่าอากาศยานแมนเชสเตอร์ แอร์ลิงกัส ยูเคเริ่มดำเนินงานในวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 2021 โดยมีเที่ยวบินแรกระหว่างแมนเชสเตอร์และบาร์เบโดส

**ประวัติ**
แอร์ลิงกัส ยูเค ก่อตั้งขึ้นในค.ศ. 2021 และมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองเบลฟาสต์ ไอร์แลนด์เหนือในฐานะสายการบินของสหราชอาณาจักร โดยสายการบินได้เริ่มแผนสำหรับสายการบินที่เกี่ยวข้องกับการเปิดตัวเที่ยวบินข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกจากสหราชอาณาจักรไปยังสหรัฐอเมริกาภายในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2021 โดยมีจุดหมายตามแผนเบื้องต้นซึ่งประกอบด้วยบอสตัน นิวยอร์ก และออร์ลันโดจากฐานที่สนามบินแมนเชสเตอร์ เครื่องบินของแอร์ลิงกัส ยูเค เป็นเครื่องบินที่ถูกโอนย้ายมาจากแอร์ลิงกัส, บริษัทแม่เกือบทั้งหมด 
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2021 สายการบินได้ยื่นคำร้องต่อกระทรวงคมนาคมของสหรัฐอเมริกา (USDOT) เพื่อขอใบอนุญาตขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศ ซึ่งต่อมาได้รับการอนุมัติในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2021 บริษัทแม่, แอร์ลิงกัส, ได้ประกาศเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2021 ว่าเที่ยวบินในแมนเชสเตอร์ที่ดำเนินการโดย แอร์ลิงกัส ยูเค จะเปิดตัวสู่นิวยอร์ก-เจเอฟเค และออร์แลนโดในวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2021, ไปยังบาร์เบโดสในวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 2021 และไปบอสตันในช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 2022
เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 แอร์ลิงกัส ยูเค ได้รับใบอนุญาตเดินอากาศ (AOC) จาก CAA แห่งสหราชอาณาจักร สายการบินยังได้ส่ง AOC ไปยัง USDOT เพื่อขออนุมัติการสมัคร  เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 2021 เที่ยวบินไปยังสหรัฐอเมริกาถูกเลื่อนออกไปอีกครั้ง โดยการเปิดตัวจะเลื่อนออกไปเป็นเดือนธันวาคม ค.ศ. 2021 จากผลกระทบจากการระบาดของเชื้อไวรัสโควิด-19 แต่ตารางเที่ยวบินไปยังบาร์เบโดสของแอร์ลิงกัส ยูเคในสหราชอาณาจักรไม่ได้รับผลกระทบใดๆ และการดำเนินงานของสายการบินเริ่มต้นด้วยการเปิดเส้นทางในวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 2021

**จุดหมายปลายทาง**
ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2024 แอร์ลิงกัส ยูเค ได้ให้บริการเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทาง ดังนี้:

**ฝูงบิน**
ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2024 แอร์ลิงกัส ยูเคมีเครื่องบินในฝูงบินดังนี้:
แอร์ลิงกัส ยูเคมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 14.5 ปี

**ดูเพิ่ม**
 แอร์ลิงกัส

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สายการบิน
หมวดหมู่:สายการบินสัญชาติสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:สายการบินลูก
หมวดหมู่:สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2563
ไทกา (แร็ปเปอร์)

ไมเคิล เรย์ สตีเวนสัน (Micheal Ray Stevenson; 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989) หรือชื่อในวงการคือ ไทกา (Tyga, ย่อมาจาก Thank you God always) เป็นแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน หลังจากเผยแพร่กับค่ายเพลงอิสระหลายครั้ง ไทกาได้เซ็นสัญญากับยังมันนี, แคชมันนี และรีพับลิกในปี 2008 เปิดตัวกับค่ายเพลงหลักด้วยอัลบัมชุดที่สอง แคร์เลสส์เวิลด์: ไรส์ออฟเดอะลาสคิง วางจำหน่ายในปี 2011 มีซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จอย่าง "แร็กซิตี", "เฟเดด" (ร้องรับเชิญโดย ลิล เวย์น), "ฟาร์อะเวย์" (ร้องรับเชิญโดย คริส ริชาร์ดสัน), "สติลก็อตอิต" (ร้องรับเชิญโดย เดรก) และ "เมกอิตแนสตี" ความสำเร็จของอัลบัมนี้ตามมาด้วย โฮเทลแคลิฟอร์เนีย (2013) และ แฟนออฟอะแฟน: ดิอัลบัม (2015) ซึ่งเป็นการร่วมมือกับนักร้องชาวอเมริกัน คริส บราวน์
เนื่องจากความขัดแย้งกับค่ายยังมันนี ไทกาออกอัลบัมชุด เดอะโกลด์อัลบัม: เอตทีนไดนาสตี วางจำหน่ายอย่างไร้สังกัดเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน 2015 อัลบัมนี้ผลิตโดยคานเย เวสต์  กลายเป็นอัลบัมที่มียอดขายต่ำที่สุดของเขา โดยขายได้เพียง 5,000 หน่วยในสัปดาห์แรก หลังล้มเหลวด้านยอดขายและได้รับความคิดเห็นเชิงลบจากผลงานก่อนหน้า ในเดือนพฤษภาคม 2018 ไทกาออกซิงเกิล "เทสต์" (ร้องรับเชิญโดย ออฟเซต) เพลงขึ้นอันดับที่แปดบนบิลบอร์ดฮอต 100 เป็นซิงเกิลท็อป 40 แรกของเขานับตั้งแต่ซิงเกิล "เอโย" กับคริส บราวน์ ในปี 2015 ต่อมาเพลงได้เป็นซิงเกิลนำในอัลบัมชุดที่เจ็ดของไทกา เลเจนดารี วางจำหน่ายในเดือนมิถุนายน 2019

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูล**
2997492
*ไทกา
*tyga- ไทกา บนสปอติฟาย
*u=TygaTygaTV
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2532
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเวียดนาม
หมวดหมู่:แร็ปเปอร์ชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
ไดเซ็ง (จังหวัดอากิตะ)

ไดเซ็ง (Daisen-shi) เป็นนครในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น มีประชากร 81,133 คน 31,457 ครัวเรือน (ณ วันที่ 1 เมษายน 2562) มีความหนาแน่นของประชากร 94 คนต่อตร.กม. และมีพื้นที่ 866.77 ตารางกิโลเมตร (334.66 ตารางไมล์)

**ภูมิศาสตร์**
ไดเซ็งตั้งอยู่ในที่ราบทางภาคกลางของจังหวัดอากิตะ ทิศตะวันตกติดกับเมืองอากิตะ ทางทิศตะวันออกติดกับจังหวัดอิวาเตะและเทือกเขาโออุ 

**ประชากร**
ประชากรของไดเซ็งสูงสุดในปี ค.ศ. 1960 และลดลงอย่างต่อเนื่อง ตามข้อมูลสำมะโนประชากรญี่ปุ่น

**ภูมิอากาศ**
ไดเซ็งมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) มีความแตกต่างของอุณหภูมิในแต่ละฤดูกาลมากโดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นถึงร้อนและฤดูหนาวที่หนาวเย็นถึงเย็นจัด มีปริมาณน้ำฝนตลอดทั้งปี แต่จะตกหนักสุดตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงตุลาคม อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในไดเซ็งคือ 11.1 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยรายปีอยู่ที่ 1648 มม. ซึ่งเดือนกันยายนมีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุดในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ 25.1 องศาเซลเซียส และต่ำสุดในเดือนมกราคมอยู่ที่ -1.5 องศาเซลเซียส

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นครในจังหวัดอากิตะ
คาซูโนะ

คาซูโนะ (Kazuno-shi) เป็นนครในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น มีประชากร 30,715 คน 12,970 ครัวเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 43 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ 707.52 ตารางกิโลเมตร (273.17 ตารางไมล์)

**ภูมิศาสตร์**
คาซูโนะตั้งอยู่ในหุบเขาทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดอากิตะ ทิศตะวันออกติดกับเทือกเขาโออุและจังหวัดอิวาเตะ เมืองส่วนใหญ่อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติโทวาดะ-ฮาจิมันไต พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองถูกปกคลุมไปด้วยป่าเนื่องจากมีหิมะตกหนักในฤดูหนาว เมืองนี้มีชื่อเสียงในเรื่องกวางป่า

**ประชากร**
ประชากรของคาซูโนะลดลงในช่วง 40 ปีที่ผ่านมา ตามข้อมูลสำมะโนประชากรญี่ปุ่น

**ภูมิอากาศ**
คาซูโนะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) มีความแตกต่างของอุณหภูมิในแต่ละฤดูกาลมากโดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นถึงร้อนและฤดูหนาวที่หนาวเย็นถึงเย็นจัดและมีหิมะตกหนัก อุณหภูมิเฉลี่ยรายปีในคาซูโนะคือ 8.9 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยรายปีอยู่ที่ 1464 มม. โดยเดือนกรกฎาคมเป็นเดือนที่มีฝนตกมากที่สุด อุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุดในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ 23.8 องศาเซลเซียส และต่ำสุดในเดือนมกราคมอยู่ที่ -3.3 องศาเซลเซียส

**ความสัมพันธ์กับนานาชาติ**
คาซูโนะเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:- HUN โชโพรน ประเทศฮังการี (1995)- PRC เหลียงโจว ประเทศจีน ตั้งแต่วันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2000

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว้บไซต์ทางการ ja
หมวดหมู่:นครในจังหวัดอากิตะ
อี จุน-ย็อง

อี จุน-ย็อง (Lee Jun-young; เกิด 22 มกราคม พ.ศ. 2540) หรือที่รู้จักในชื่อ จุน เป็นนักร้อง แร็ปเปอร์ และนักแสดงชาวเกาหลีใต้ ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2557 เขาเดบิวต์ในฐานะสมาชิกของยู-คิส ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2560 เขาเข้าร่วมรายการเรียลลิตี้เอาชีวิตรอด เดอะยูนิต ซึ่งเขาได้อันดับหนึ่งและกลายเป็นสมาชิกของกลุ่มโครงการ UNB
นอกเหนือจากกิจกรรมของกลุ่มแล้ว เขายังได้ร่วมแสดงในละครโทรทัศน์หลายเรื่อง โดยเฉพาะ อเวนเจอร์สืโซเชียลคลับ (2017) นับเป็นความก้าวหน้าในอาชีพของเขา กู้ดบายทูกู้ดบาย (2018), คลาสออฟไลส์ (2019), กู้ดแคสติ้ง (2020), พลีสดอนท์เดทฮิม (2020), อิมมิเทชั่น (2021) และ เลทมีบียัวร์ไนท์ (2021).

**ผลงานการแสดง**

**ภาพยนตร์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Jun- Lee Jun-young
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2540
หมวดหมู่:ไอดอลชายชาวเกาหลีใต้
ทรีออนทรีเอ็นเอชแอลอาร์เคด

ทรีออนทรีเอ็นเอชแอลอาร์เคด (italic=yes) เป็นวิดีโอเกมกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งสไตล์อาร์เคดที่พัฒนาภายใต้ลิขสิทธิ์จากแนชันแนลฮอกกีลีก สำหรับเอกซ์บอกซ์ 360 และ เพลย์สเตชัน 3 โดยใช้เอนจินของเกม เอ็นเอชแอล 09 ในการพัฒนา ตัวเกมพัฒนาโดยอีเอแคนนาดา ภายใต้แบรนด์อีเอสปอร์ตส์ฟรีสไตล์
เดโมสำหรับเกมนี้มีอยู่ในเกม เอ็นเอชแอล 11 และ เอ็นเอชแอล 12 เวอร์ชันเพลย์สเตชัน 3 และสำหรับเกม เอ็นเอชแอล 13 จะมีรหัสสำหรับปลดล็อกเกม ตัวเกมถูกถอนจากร้านค้าดิจิทัลทั้งสองแห่งในปี 2016 เนื่องจากลิขสิทธิ์หมดอายุ

**ผลตอบรับ**
ทรีออนทรีเอ็นเอชแอลอาร์เคด ได้รับคำวิจารณ์ "ผลมกันหรือโดยเฉลี่ย" จากเว็บไซต์การรวบรวมบทวิจารณ์เมทาคริติก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:เอ็นเอชแอล (ชุดวิดีโอเกม)
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน เน็ตเวิร์ก
หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์ไลฟ์อาร์เคด
หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์ 360
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศแคนาดา
แขวงคู้ฝั่งเหนือ

คู้ฝั่งเหนือ เป็นแขวงหนึ่งของเขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร กฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2556 กำหนดให้ที่ดินส่วนใหญ่ในแขวงนี้เป็นที่ดินประเภทประเภทชนบทและเกษตรกรรมและที่ดินประเภทอนุรักษ์ชนบทและเกษตรกรรม ในขณะที่บางส่วนเป็นที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อย

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
แขวงคู้ฝั่งเหนือตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเขตหนองจอก มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงคลองสิบ มีคลองลำบ่อยาวและคลองสนามกลางลำเป็นเส้นแบ่งเขต- ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงคลองสิบและแขวงหนองจอก มีคลองลำเจดีย์ คลองลำปลาแย และคลองบึงเขมรเป็นเส้นแบ่งเขต- ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงโคกแฝด มีคลองแสนแสบเป็นเส้นแบ่งเขต- ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงทรายกองดินใต้และแขวงสามวาตะวันออก (เขตคลองสามวา) มีคลองลัดตาเตี้ย คลองแบนชะโด และคลองเก้าเป็นเส้นแบ่งเขต

**การคมนาคม**
ถนนในพื้นที่แขวงคู้ฝั่งเหนือ ได้แก่- ถนนมิตรไมตรี ตั้งแต่คลองบึงเขมรถึงคลองลัดตาเตี้ย- ถนนคู้-คลองสิบ ตั้งแต่คลองแสนแสบถึงคลองสนามกลางลำ- ถนนคลองเก้า ตั้งแต่ถนนคู้-คลองสิบถึงคลองสนามกลางลำ

**อ้างอิง**
คู้ฝั่งเหนือ
แขวงโคกแฝด

โคกแฝด เป็นแขวงหนึ่งของเขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร กฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2556 กำหนดให้ที่ดินส่วนใหญ่ในแขวงนี้เป็นที่ดินประเภทประเภทชนบทและเกษตรกรรมและที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อย ในขณะที่บางส่วนเป็นที่ดินประเภทอนุรักษ์ชนบทและเกษตรกรรม

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
แขวงโคกแฝดตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเขตหนองจอก มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงทรายกองดินใต้ (เขตคลองสามวา) แขวงคู้ฝั่งเหนือ และแขวงหนองจอก มีคลองแสนแสบเป็นเส้นแบ่งเขต- ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงกระทุ่มราย มีคลองลำปลาทิว (คลองขุดใหม่) เป็นเส้นแบ่งเขต- ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงลำผักชีและแขวงแสนแสบ (เขตมีนบุรี) มีคลองลำปลาทิว (คลองขุดใหม่) คลองลำต้นกล้วย คลองลำอีรั้ว คลองลำนกแขวก และคลองลำต้นไทรเป็นเส้นแบ่งเขต- ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงแสนแสบ (เขตมีนบุรี) มีคลองลำต้นไทร คลองลำหินฝั่งใต้ คลองแยกคลองลำหินฝั่งใต้ และลำรางข้างซอยราษฎร์อุทิศ 70 เป็นเส้นแบ่งเขต

**การคมนาคม**
ถนนในพื้นที่แขวงโคกแฝด ได้แก่- ถนนเลียบวารี ตั้งแต่เข้าพื้นที่แขวงถึงลำรางข้างซอยราษฎร์อุทิศ 70- ถนนคู้-คลองสิบ ตั้งแต่ถนนเลียบวารีถึงคลองแสนแสบ- ถนนเชื่อมสัมพันธ์ ตั้งแต่เข้าพื้นที่แขวงถึงคลองลำต้นกล้วย- ถนนลำไทร ตั้งแต่ถนนเชื่อมสัมพันธ์ถึงถนนเลียบคลองลำแบนใหญ่- ถนนธำรงวินิจฉัย-ปุษยไพบูลย์ ตั้งแต่ถนนลำไทรไปจนสุดถนน- ถนนสุวินทวงศ์ ตั้งแต่คลองลำต้นไทรถึงคลองลำนกแขวก

**อ้างอิง**
โคกแฝด
แม่แบบ:กล่องข้อมูล นิคม/testcases

== Case 0: Linares**

**Case 1: Detroit**

**Case 2: Ziketan Town**

**Case 3: Ponte San Giovanni**

**Case 4: Gorssel**

**Case 5: Herāt**

**Case 6: Baghdad**

**Case 7: Sequim, Washington**
Test multiple pushpin maps and image_alt

**Case 8: Toronto**

**Case 9: Briarcliff Manor, New York**

**Case 10: Briarcliff Manor, New York (with extra parameters)**

**Case 11: Fort Worth, Texas**

**Case 12: Time zone - Kentucky**

**Case 13: Time zone - Indiana**

**Case 14: Time zone - Far Eastern Federal District**

**Case 15: image_map with no seal or flag**

**Case 16: Matsu Islands**

**Case 17: Chicago with mapframe**

**Case 18: Bilohirsk - Crimea country RU/UA lang ru/uk/crh etymology**

**Case 19: Nepali native name**

**Case 20: Táliga==
วัดมหาธาตุ (จังหวัดนครพนม)

วัดมหาธาตุ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน 79 ตารางวา
วัดมหาธาตุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1150 สร้างขึ้นพร้อมกับการสร้างเมืองนครพนม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2464 เดิมชื่อว่า วัดมิ่งเมือง ต่อมาชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดธาตุ เนื่องจากมีพระธาตุเจดีย์ซึ่งเป็นที่บรรจุพระอรหันตสารีริกธาตุ ภายในวัดยังมีเจดีย์น้อยใหญ่หลายสิบองค์ ซึ่งเป็นเจดีย์ที่ชาวบ้านได้สร้างธาตุเจดีย์ ไว้เป็นที่บรรจุอัฐิของบิดา มารดา ปู่ ย่า ตา ยาย ภายหลังที่มีการสร้างพระธาตุขึ้น พระครูพนมนครคณาจารย์ ได้ทำการบันทึกเสนอขอตั้งชื่อวัดเป็น "วัดมหาธาตุ" 
เมื่อ พ.ศ. 2462 ได้มีการรื้อถอนองค์เล็กองค์น้อยออกแล้วสร้าง พระธาตุนคร สร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2465 ผู้สร้างคือ พระยามหาอำมาตย์ (ป้อม) แม่ทัพใหญ๋ที่มาจากเมืองเวียงจันทน์ ประเทศลาว เป็นพระธาตุทรงสี่เหลี่ยมจตุรัส กว้างด้านละ 4.85 เมตร สูงประมาณ 24 เมตร มีลักษณะตามแบบพระธาตุพนมองค์เดิม มีการประกอบพิธีฉลองสมโภชและบรรจุอรหันตสารีริกธาตุ วันพุธที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 จะมีงานนมัสการองค์พระธาตุนคร ทุกวันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๕ (บุญเดือน ๕ บูชาพระธาตุนคร) ทุกปี ปัจจุบันมี พระครูกิตติสุตานุยุต รองเจ้าคณะจังหวัดนครพนม เป็นเจ้าอาวาส และ พระปลัดกิตติชัย สุขวฑฺฒโน เลขานุการรองเจ้าคณะจังหวัดนครพนม เป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดมหาธาตุ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดนครพนม
มหาธาตุ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองนครพนม
วัดโอกาส

วัดโอกาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในริมแม่น้ำโขง ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม มีพื้นที่ 3 ไร่ 2 งาน 28 วา
วัดโอกาสสร้างเมื่อ พ.ศ. 1994 ในสมัยที่อาณาจักรโคตรบูรยังเจริญรุ่งเรืองอยู่และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2281 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 12 เมตร ยาว 17 เมตร เดิมชื่อว่า วัดพระศรีบัวบานพระเจ้าติ้ว ต่อมา พ.ศ. 2281 ราชบุตรพรหมา เจ้าผู้ครองนครบุรีศรีโคตรบูร ทรงบูรณปฏิสังขรณ์วัดพร้อมสร้างอุโบสถและพระประธานในอุโบสถนามว่า หลวงพ่อพระบรมราชาพรหมา อีกทั้งยังอัญเชิญพระติ้วและพระเทียม จากวัดธาตุบ้านสำราญ ตำบลอาจสามารถ อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม มาประดิษฐานไว้ที่วัด จากนั้นได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดโอกาส" และมีสร้อยตามหลังว่า "ศรีบัวบาน" เป็นวัดโอกาส (ศรีบัวบาน)
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระติ้วและพระเทียม เป็นพระพุทธรูปไม้ ปางมารวิชัยที่มีพุทธลักษณะเหมือนกันทุกประการ สร้างในสมัยอาณาจักรโคตรบูร เล่ากันว่าพระเจ้าศรีโคตรบูรณ์หลวงทรงให้ขุดเรือโกลนเพื่อใช้เป็นเรือพระที่นั่ง เมื่อขุดเรือสำเร็จแล้ว จึงเคลื่อนเรือลงสู่แม่น้ำโขง โดยใช้เครื่องทุ่นแรงที่เป็นไม้หมอนกลมเล็กจำนวนหลายท่อนวางเป็นแนวใต้ท้องเรือ แต่เมื่อเรือเคลื่อนมาถึงไม้หมอนท่อนหนึ่งซึ่งเป็นไม้ติ้วก็ไม่สามารถเคลื่อนต่อไปได้ เชื่อกันว่าหมอนไม้ติ้วนั้นเป็นพญาไม้ซึ่งมีเทวดาสิงสถิตอยู่ พระเจ้าศรีโคตรบูรหลวงจึงโปรดให้นำไปแกะสลักเป็นพระติ้ว เมื่อวันอังคาร เดือน 7 แรม 8 ค่ำ ปีกุน ตรงกับ พ.ศ. 1327 แล้วจัดพิธีสมโภชเป็นพระมิ่งเมืองนครศรีโคตรบูร ต่อมาในรัชสมัยพระเจ้าขัติยวงศาบุตรามหาราช กษัตริย์องค์ต่อมา ได้เกิดไฟไหม้ในหอพระติ้ว พระเจ้าขัติยวงศาบุตรามหาราช จึงโปรดให้นำไม้มงคลมาแกะสลักเป็นพระพุทธรูปขึ้นแทนพระติ้ว เป็นพระพุทธรูปที่เหมือนกัน ในเวลาต่อมาได้พบพระติ้วองค์เดิมในลำน้ำโขง จึงนำพระพุทธรูปทั้งสององค์มาประดิษฐาน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดนครพนม
โอกาส
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองนครพนม
หมวดหมู่:ชาวฮังการีเชื้อสายจีน

หมวดหมู่:ชาวฮังการีแบ่งตามกลุ่มชาติพันธุ์หรือถิ่นกำเนิด
ฮังการี
หมวดหมู่:ชาวยุโรปเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:ชาวฮังการีเชื้อสายเอเชีย
หลิว เซ่าอัง

หลิว เซ่าอัง (p=Liú Shào'áng; 13 มีนาคม ค.ศ. 1998 —) เป็นนักสเกตความเร็วระยะสั้นชาวฮังการี เขาเป็นผู้ชนะเลิศเหรียญทองโอลิมปิก แชมป์โลกและแชมป์ยุโรป เขาเปลี่ยนสัญชาติและอาจเป็นตัวแทนของประเทศจีนหลังปี ค.ศ. 2023

**ประวัติ**
หลิวเกิดในบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี โดยพ่อของเขาเป็นชาวจีนและแม่เป็นชาวฮังการี เขาเป็นน้องชายของเซ่าหลิน ซานโดร์ หลิว ซึ่งเป็นนักสเกตความเร็วระยะสั้น เขาเริ่มเล่นสเกตความเร็วระยะสั้นในปี ค.ศ. 2006 และฝึกซ้อมที่ประเทศจีนเป็นเวลาหนึ่งปี เขาปรากฏตัวในระดับนานาชาติครั้งแรกในการแข่งขันสเกตความเร็วระยะสั้นเยาวชนชิงแชมป์โลก 2014 ที่ แอร์ซูรุม เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินในรายการทีมผลัด 3000 เมตร อีกหนึ่งปีต่อมาเขาได้รับรางวัลเหรียญเงินในการแข่งขันสเกตความเร็วระยะสั้นชิงแชมป์โลก 2015 ที่ มอสโก และสเกตความเร็วระยะสั้นชิงแชมป์ยุโรป 2015 ที่ ดอร์เดรชท์
เขาได้เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016 ที่ ลิลเลอฮาเมอร์ เขาได้รับเหรียญทองแดงในรายการ 1000 เมตร และจบอันดับที่เก้าในรายการ 500 เมตร ต่อมาในปีเดียวกันเขาได้เข้าแข่งขันชิงแชมป์โลก 2016 ที่ โซล เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินในรายการ 1500 เมตร และเหรียญทองแดงในรายการ 500 เมตร
ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 ที่ พย็องชัง เขาได้รับรางวัลเหรียญทองในรายการทีมผลัด 5000 เมตร (ร่วมกับเซ่าหลิน ซานโดร์ หลิว, วิกโตร์ คโนช และชอบอ บูร์ยาน) ทำให้ทีมชาติฮังการีได้รับเหรียญทองเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ในโอลิมปิกฤดูหนาว และในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 เขาได้รับเหรียญทองในรายการ 500 เมตร และ 1500 เมตร จากการแข่งขันสเกตความเร็วระยะสั้นชิงแชมป์ยุโรป 2019 หลังจากนั้นในเดือนกุมภาพันธ์ 2019 เขาประสบอุบัติกระดูกข้อมือซ้ายหักหลังจากการล้มระหว่างการแข่งขันเวิลดัพ 2019 ที่เดรสเดิน
ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 ที่ ปักกิ่ง เขาได้รับรางวัลเหรียญทองในรายการ 500 เมตร และสองเหรียญทองแดงในรายการทีมผลัดผสม 2000 เมตร (ร่วมกับแปตรอ ยาซอปาตี, ชอเฟีย โกนยอ และเซ่าหลิน ซานโดร์ หลิว) และ 1000 เมตร ซึ่งเขาจบการแข่งขันตามหลังเหริน จื่อเวย์และหลี่ เหวินหลงจากประเทศจีน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 หลิว เซ่าอัง at ShortTrackOnLine.info- หลิว เซ่าอัง at Olympedia- หลิว เซ่าอัง at ISU
*cite web|url=https://www.pyeongchang2018.com/en/game-time/results/OWG2018/en/short-track-speed-skating/athlete-profile-n3032864-shaoang-liu.htm|title=Shaoang Liu|website=Pyeongchang 2018|access-date=2022-02-12|archive-date=2018-04-21|archive-url=https://web.archive.org/web/20180421123315/https://www.pyeongchang2018.com/en/game-time/results/OWG2018/en/short-track-speed-skating/athlete-profile-n3032864-shaoang-liu.htm|url-status=dead
หมวดหมู่:นักสเกตความเร็วระยะสั้นชาวฮังการี
หมวดหมู่:นักกีฬาจากบูดาเปสต์
หมวดหมู่:ชาวฮังการีเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:ชาวฮังการีแบ่งตามกลุ่มชาติพันธุ์หรือถิ่นกำเนิด

ฮังการี
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามกลุ่มชาติพันธุ์หรือถิ่นกำเนิด
หมวดหมู่:ชาวฮังการี
วสุพันธุ

วสุพันธุ (p=Shìqīn;  ทิเบต: དབྱིག་གཉེན་ w=dbyig gnyen มีชีวิตอยู่ยุคประมาณ พ.ศ. 859–943) เป็นภิกษุและนักปราชญ์จากแคว้นคันธาระ เป็นผู้อรรถาธิบายอภิธรรมที่เป็นหลักการของนิกายสรวาสติวาทและเสาตรานติกะ วสุพันธุเป็นน้องชายต่างบิดาของอสังคะ เดิมทีเป็นภิกษุนิกายสรวาสติวาท ได้เปลี่ยนมานับถือนิกายมหายานตามอสังคะ เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งนิกายโยคาจารร่วมกับอสังคะ เป็นหนึ่งในสิบเจ็ดคณาจารย์ในนาลันทา พุทธวิทยาลัยที่ปัจจุบันตั้งอยู่ในรัฐพิหาร
วสุพันธุเกิดที่ปุรุสปุระ (ปัจจุบัน คือ เปศวาร์) บิดาเป็นพราหมณ์ตระกูลเกาศิกะ ประจำอยู่ในราชสำนัก มีความเชี่ยวชาญเรื่องพระเวท มารดาชื่อ วิริญจี วสุพันธุแต่งอรรถกถาอธิบายอักษยมตินิรเทศสูตรและทศภูมิกสูตร นำหลักการสำคัญของโยคาจารที่อสังคะได้บรรจุไว้ในคัมภีร์ต่าง ๆ ออกมาเผยแพร่แก่นักปราชญ์ในยุคนั้น  คัมภีร์อภิธรรมโกศะ เป็นผลงานของวสุพันธุที่ใช้กันแพร่หลายในธิเบตและเอเชียตะวันออก วสุพันธุได้นำหลักการทางพระพุทธศาสนาโดยเฉพาะที่เกี่ยวกับวิชญาณ (วิญญาณ) มาจัดระบบสอนในเชิงปรัชญาและอธิบายเชื่อมโยงกับทฤษฎีจิตนิยมแบบต่าง ๆ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภิกษุชาวอินเดีย
แทร็ป

แทร็ป หรือ แทรป (trap) อาจหมายถึง
*ดนตรีแทร็ป
**ดนตรีแทร็ป (อีดีเอ็ม)
*แทรป (ธรณีวิทยา)
ในภาษาอังกฤษ- แทร็ป (trap) หมายถึง กับดัก
หมวดหมู่:มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล

หมวดหมู่:มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล
หมวดหมู่:การประกวดนางงาม
ปะโอ

ปะโอ (ပအိုဝ်းလူမျိုး, ပဢူဝ်း) บ้างเรียก ต่องสู่ หรือ ต้องสู้ (တောင်သူ, กะเหรี่ยงโปตะวันออก: တံင်သူ, တီသူ), กะเหรี่ยงดำ หรือ กะเหรี่ยงพะโค เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศพม่าที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับเจ็ด อาศัยในรัฐฉาน รัฐกะยา รัฐกะเหรี่ยง รัฐมอญ และเขตพะโค ทั้งนี้สามารถแบ่งชาวปะโอออกเป็นสองกลุ่มใหญ่ คือ กลุ่มที่ราบ คือชาวปะโอที่อยู่เมืองไม่ตัด|สะเทิม กับกลุ่มที่สูง คือชาวปะโอในแถบรอบเมืองตองยีในรัฐฉาน และมีกลุ่มย่อยไม่น้อยกว่า 20 กลุ่ม ในประเทศไทยมีชุมชนปะโอทางภาคเหนือกระจายตัวในจังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดเชียงราย และจังหวัดพะเยา เป็นต้น
ชาวปะโอมีวัฒนธรรมและภาษาร่วมรากกับชาวกะเหรี่ยง แต่นับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาทเป็นหลัก เช่นเดียวกับชาวพม่า มอญ และไทใหญ่ ชาวปะโอมีอุปนิสัยและการแต่งกายอย่างไทใหญ่ พวกเขาสามารถใช้ภาษาไทใหญ่ควบคู่กับภาษาตัวเอง และบางคนก็มีจิตสำนึกว่าเผ่าของตนเป็นชาวไทอีกกลุ่มหนึ่ง11

**ประวัติ**
ตามมุขปาฐะอธิบายว่า เดิมชาวปะโอตั้งถิ่นฐานที่เมืองสะเทิม มีเครื่องแต่งกายหลากสีสัน ครั้นพระเจ้าอโนรธามังช่อพิชิตเมืองสะเทิมเมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 11 ชาวปะโอถูกเกณฑ์ไปสร้างเจดีย์ที่เมืองพะโค บางส่วนก็อพยพลี้ภัยในแถบรัฐฉาน พวกเขาเศร้าเสียใจที่พลัดเมืองจึงสวมชุดย้อมครามหรือดำตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ชาวปะโอมีนิสัยรักการค้ามาแต่โบราณ ปรากฏหลักฐานการค้าขายกับอาณาจักรล้านนาช่วง พ.ศ. 1839–1898 ทำให้เกิดการค้าขายระหว่างประเทศกันอย่างกว้างขวาง12 และถือว่าชาวปะโอเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีฐานะทางเศรษฐกิจดีกลุ่มหนึ่งของภาคเหนือ28
ในยุคร่วมสมัยชาวปะโอเริ่มอพยพเข้าสู่ประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2428 หลังการทำสนธิสัญญาเบาว์ริงและสนธิสัญญาเชียงใหม่ฉบับที่ 2 ทำให้บริษัทสหราชอาณาจักรในพม่าเข้ามาสัมปทานป่าไม้ทางเหนือของไทย ชาวปะโอจึงเข้ามาดำเนินกิจการค้าขายมากขึ้น โดยเฉพาะที่เมืองเชียงใหม่ มีชาวปะโอบางกลุ่มตั้งร้านค้าแบบเรือนแพที่ย่านท่าแพ ตลาดวโรรส และช้างม่อย บางกลุ่มที่ขายเร่ก็ตั้งบ้านเรือนแถบวัดมหาวัน วัดบูรพาราม วัดเชตวัน และวัดหนองคำ ซึ่งลูกหลานชาวปะโอเหล่านี้ถูกกลืนเข้าสู่วัฒนธรรมไทยวนไปแล้ว เช่น ชุมชนหน้าตลาดเก่า อำเภอหางดง, บ้านแม่ก๊ะ อำเภอสันป่าตอง, บ้านข่วงเปา อำเภอแม่ริม, บ้านเวียง อำเภอฝาง และบ้านบ่อหิน อำเภอพร้าว นอกจากนี้ยังมีชาวปะโอร่วมเดินทางกับชาวไทใหญ่ ไปค้าขายในภูมิภาคต่าง ๆ ของประเทศไทยและกัมพูชา และถูกเรียกรวม ๆ ว่า กุลา15

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ชาวปะโอ
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศพม่า
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:ชุมชนพุทธในประเทศพม่า
โพรคาเทอรอล

โพรคาเทอรอล (procaterol) เป็นยากระตุ้นตัวรับเบต้าทูที่ออกฤทธิ์ยาวปานกลาง (intermediate acting) ใช้สำหรับรักษาโรคหืด ยานี้จะถูกออกซิไดส์เมื่อถูกความชื้นและอากาศจึงไม่เหมาะกับการนำไปใช้ด้วยการพ่นฝอยละออง
หมวดหมู่:ควิโนลินอล
วัดท่าอิฐ (จังหวัดอ่างทอง)

วัดท่าอิฐ เป็นวัดราษฎร์ในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ตำบลบางพลับ อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง
วัดท่าอิฐตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2304 ตรงกับสมัยพระเจ้าเอกทัศน์ บริเวณที่ตั้งเดิมเข้าใจว่าเป็นที่ปั้นเผาอิฐนำไปก่อสร้างวัดขุนอินทประมูล เป็นสถานที่ขนอิฐหรือท่าขนอิฐ และเมื่อได้สร้างวัดขึ้นจึงขนานนามว่า "วัดท่าอิฐ" ในตอนวางศิลาฤกษ์สร้างวัดได้ขุดพบอิฐหน้าวัวจำนวนมาก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2564
ราว พ.ศ. 2535 พระครูสุคนธศีลคุณ (หลวงพ่อหอม) มีดำริจะสร้าง พระธาตุเจดีย์ศรีโพธิ์ทอง เป็นเจดีย์มีความกว้าง 40 เมตร สูง 58 เมตร เพื่อทดแทนเจดีย์หลังเดิม เพื่อบรรจุพระบรมสารีริกธาตุของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและพระพุทธรูปปางต่าง ๆ ประดิษฐานในเจดีย์
พระประธานในอุโบสถชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อเพ็ชร พระประธานในวิหารชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อขาว เป็นพระพุทธรูปที่สร้างในสมัยอยุธยา 

**อ้างอิง**
ท่าอิฐ
วัดบาง

วัดบาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 58.4 ตารางวา
วัดบางตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2420 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2430 สันนิษฐานว่าที่ชื่อวัดบางคงเป็นเพราะที่ตั้งวัดอยู่ใกล้กับคลองน้ำซึ่งแยกจากแม่ปิงไปสู่ "หนองรี" คลองน้ำดังกล่าวเรียกว่า "บาง" ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเมื่อ พ.ศ. 2515 และเมื่อ พ.ศ. 2501 ทางราชการได้ประกาศรวมวัดกุฎีพงษ์ซึ่งเป็นวัดร้าง เข้าเป็นวัดเดียวกับวัดบางด้วย 
อาคารเสนาสนที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 24 เมตร ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 28 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง และเจดีย์ 2 องค์ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อเพชร เป็นพระพุทธรูปเนื้อสำริดศิลปะเชียงแสน ปางมารวิชัย (สิงห์ 1) มีหน้าตักกว้าง 2 ศอก 1 คืบ 5 นื้ว สูง 3 ศอก 1 คืบ มีอายุกว่า 800 ปี

**อ้างอิง**
บาง
วัดสังกระต่าย

วัดสังกระต่าย เป็นโบราณสถานร้างตั้งอยู่ในตำบลศาลาแดง อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง อุโบสถมีอายุกว่า 400 ปี

**ประวัติ**
วัดสังกระต่าย เดิมชื่อว่า วัดสามกระต่าย แต่ภายหลังได้เรียกเพี้ยนมาเป็น "วัดสังกระต่าย" ผู้สร้างวัดคือ ทวดติ จันทนเสวี เป็นพระมารดาของพระยาหัสกาล เป็นวัดที่มีพระภิกษุสงฆ์มาจำพรรษาอยู่นาน สภาพวัดบริเวณด้านซ้ายเป็นสระน้ำขนาดใหญ่ ซึ่งต่อมาได้ถมดินกลบไปแล้ว ข้างอุโบสถมีกุฏิสร้างเรียงรายอยู่หลายหลัง ต่อมาพระภิกษุสงฆ์เกิดทะเลาะวิวาทกัน จนทำให้ต้องแยกย้ายกันไป ชาวบ้านก็เริ่มเสื่อมศรัทธาไม่เข้ามาทำบุญ พระสงฆ์ไม่มีจำวัดกลายเป็นวัดร้าง ภายหลังที่เป็นวัดร้างร่วมร้อยปี มีการสร้างวัดใหม่ชื่อ วัดไผ่ล้อม ชาวบ้านได้ย้ายกุฏิของวัดสังกะต่ายไปที่วัดไผ่ล้อม  เพื่อให้พระภิกษุสงฆ์ได้ใช้จำวัด ทำให้วัดสังกระต่ายเหลือเพียงอุโบสถร้าง ถูกปกคลุมไปด้วยต้นโพธิ์
แต่เดิมนั้นภายนอุโบสถมีพระพุทธรูป 3 องค์ คือ หลวงพ่อวันดี หลวงพ่อศรี และหลวงพ่อสุข แต่มีสภาพที่โดนตัดเศียรกองไว้กับพื้น จนต้องมีการบูรณะซ่อมแซมต่อเศียรพระไว้กับองค์พระ ส่วนหลวงพ่อแก่น ได้นำเศียรพระที่ถูกตัดมาจากอำเภอวิเศษชัยชาญ มาบูรณะสร้างองค์ใหม่และประดิษฐานไว้ แต่ยังมีชาวบ้านบางส่วนยังมีความเลื่อมใส ศรัทธาในตัววัดถึงแม้จะเป็นวัดร้างก็ตาม ชาวบ้านยังมีการแห่งนาคมาเวียนรอบอุโบสถ ก่อนจะไปแห่นาคไปยังวัดที่จะอุปสมบทอีกที

**อุโบสถและต้นโพธิ์**
ส่วนที่หลงเหลือมีเพียงอุโบสถแค่ส่วนผนังที่มีต้นโพธิ์ 4 ต้น ขึ้นปกคลุมแล้วยึดผนังอุโบสถเอาไว้ในลักษณะ 4 มุมพอดี อุโบสถมี 3 ห้อง มีพระประธานและพระพุทธรูปอยู่ทั้งสิ้น 4 องค์ ในห้องแรกประดิษฐานหลวงพ่อแก่น ในห้องใหญ่ตรงกลางประดิษฐานหลวงพ่อวันดี หลวงพ่อศรี และหลวงพ่อสุข ในห้องสุดท้ายนั้นเป็นห้องของพ่อปู่ฤาษี ช่องหน้าต่างสามารถมองเข้าไปตรงกับองค์พระพอดี กับผนังที่ถูกอุ้มไว้ด้วยรากของต้นโพธิ์ 
กระทรวงวัฒนธรรมได้ประกาศขึ้นทะเบียนต้นโพธิ์ล้อมโบสถ์วัดสังกระต่าย เป็นต้นไม้ทรงคุณค่าที่ได้รับการขึ้นทะเบียนและได้ประกาศให้เป็นรุกข มรดกของแผ่นดิน เมื่อ พ.ศ. 2560

**อ้างอิง**
สังกระต่าย
เอริก โรเบิตส์

เอริก แอนโธนี โรเบิตส์ (เกิด 18 เมษายน ค.ศ. 1956) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เริ่มต้นแสดงบทบาทนักแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง King of the Gypsies (ค.ศ. 1978) ที่ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำเป็นครั้งแรก จากนั้นเขาได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำอีกครั้งในภาพยนตร์เรื่อง Star 80 (ค.ศ. 1983) ก่อนจะมีผลงานที่ประสบความสำเร็จและทำให้เขาเป็นที่รู้จักในวงกว้างในภาพยนตร์เรื่อง รถด่วนแหกนรก (ค.ศ. 1985) และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงลูกโลกทองคำเป็นสมัยที่ 3 และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม โดยเอริก โรเบิตส์ เป็นพี่ชายของ จูเลีย โรเบิตส์ และเป็นพ่อของเอมมา โรเบิตส์
เอริก โรเบิตส์ เป็นนักแสดงที่มีผลงานทั้งทางภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ มาอย่างยาวนานกว่า 40 ปี โดยในขณะที่เขากำลังมีชื่อเสียงในวงการภาพยนตร์อเมริกันจากการเป็นนักแสดงหนุ่มที่สามารถเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำถึง 3 สมัย แต่ช่วงปลายยุคคริสต์ทศวรรษ 1980–90 ชื่อเสียงในวงการบันเทิงของเขากลับลดความนิยมลงจากปัญหาการใช้สารเสพติด โดยในปี ค.ศ. 1987 เขาเคยถูกเจ้าหน่าที่ตำรวจในนิวยอร์กจับกุมข้อหาครอบครองยาเสพติดให้โทษประเภทโคเคน และ กัญชา รวมถึงต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงาน ทำให้เขาถูกควบคุมตัว แม้ในที่สุดศาลจะยกฟ้องในคดียาเสพติดแต่ก็ส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงในวงการบันเทิง จากนั้น ในปี ค.ศ. 1995 เขาถูกจับกุมอีกครั้งในข้อหาทำร้ายร่างกายภรรยา และทำให้เขาประกาศเลิกใช้สารเสพติดอย่างถาวร แต่ก็ทำให้งานในอาชีพนักแสดงเขาตกต่ำลงจนได้แสดงแค่ในภาพยนตร์อิสระ และ ภาพยนตร์ทุนสร้างต่ำ
จนกระทั่งเขาได้รับโอกาสในการกลับมาแสดงในภาพยนตร์กระแสหลักอีกครั้งในบทบาท "ซัล มาโรนี" อาชญากรผู้มีอิทธิพล ใน แบทแมน อัศวินรัตติกาล (ค.ศ. 2008), บท "เจมส์ มันโร" อดีตเจ้าหน้าที่ซีไอเอ ใน โคตรคนทีมมหากาฬ (ค.ศ. 2010), บท แฟรงค์ แทนเนอร์ ใน เกมล่าคนทรชนเดนตาย 2 (ค.ศ. 2015)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากแอตแลนตา
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐมิสซิสซิปปี
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายสวีเดน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเวลส์
แม่แบบ:Hugman/doc

แสดงแหล่งข้อมูลอื่น หรือการอ้างอิงแหล่งที่มา สำหรับหน้าเพจนักฟุตบอลที่เว็บไซต์ Barry Hugman's Footballers ( HugmansFootballers.com)

**การใช้งาน**
 ID และไม่ระบุชื่อ (ค่าเริ่มต้นคือชื่อเพจปัจจุบัน)
 
 
 
 
 ID และระบุชื่อ
 
 
 
  

**ตัวอย่าง**

**ใช้เป็นแหล่งข้อมูลอื่น**
 URL
  http://barryhugmansfootballers.com/player/880
 ID และไม่ระบุชื่อ (ค่าเริ่มต้นคือชื่อเพจปัจจุบัน)
 
 
 
 
 ID และระบุชื่อ
 
 
 
 

**ใช้อ้างอิงแหล่งที่มาและมีวันที่สืบค้น**
 URL
  http://barryhugmansfootballers.com/player/1853
 ID และไม่ระบุชื่อ (ค่าเริ่มต้นคือชื่อเพจปัจจุบัน)
 
 
 
 
 ID และระบุชื่อ
หมวดหมู่:สโมสรในไทยวีเมนส์ลีก

หมวดหมู่นี้รวบรวมทีมทั้งหมด ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบันที่เคยร่วมเข้าแข่งขันในไทยวีเมนส์ลีก
ท
หมวดหมู่:ไทยวีเมนส์ลีก
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลหญิงในประเทศไทย
โฟล์กลอร์: เดอะลองพอนด์สตูดิโอเซสชันส์

โฟล์กลอร์: เดอะลองพอนด์สตูดิโอเซสชันส์ (Folklore: The Long Pond Studio Sessions) เป็นภาพยนตร์สารคดีการแสดงดนตรีสดอเมริกันปี 2020 กำกับและผลิตโดยนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกันเทย์เลอร์ สวิฟต์ เข้าฉายทางดิสนีย์+ เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน 2020 สารคดีนี้ถ่ายทำที่ลองพอนด์สตูดิโอ สตูดิโอบันทึกเสียงที่แยกตัวอยู่ในป่าบนพื้นที่ในหุบเขาฮัดสันนิวยอร์ก เธอแสดงทั้งหมด 17 เพลงจากสตูดิโออัลบั้มที่แปด โฟล์กลอร์ (2020) ซึ่งจะเป็นการพูดคุยเกี่ยวกับกระบวนการสร้างสรรค์เบื้องหลังของเพลงกับแจ็ก แอนโตนอฟฟ์ และแอรอน เดสเนอร์ ผู้ร่วมงาน
เทย์เลอร์ สวิฟต์เปิดตัวในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์ด้วยสารคดี ซึ่งเป็นภาพยนตร์เรื่องที่สี่ของเธอที่จะเข้าฉายในบริการสตรีมมิ่งต่อจากการเปิดตัวของ เดอะ 1989 เวิลด์ทัวร์ไลฟ์ (2015) เรพิวเทชันสเตเดียมทัวร์ (2018) มิสอเมริกานา (2020)

**ผู้แสดง**
 เทย์เลอร์ สวิฟต์ นักร้องนำและนักดนตรี- แอรอน เดสเนอร์ นักดนตรี- แจ็ก แอนโตนอฟฟ์ นักดนตรี- จัสติน เวอร์นอน นักร้อง

**รางวัล**

**อัลบั้มบันทึกการแสดงสด**
โฟล์กลอร์: เดอะลองพอนด์สตูดิโอเซสชันส์ (ฟรอมเดอะดิสนีย์+ สเปเชียล) (Folklore: The Long Pond Studio Sessions (From the Disney+ Special)) เป็นอัลบั้มบันทึกการแสดงสดชุดที่สามของนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกันเทย์เลอร์ สวิฟต์ เพลงประกอบภาพยนตร์ โฟล์กลอร์: เดอะลองพอนด์สตูดิโอเซสชันส์ จัดจำหน่ายผ่านรีพับลิกเรเคิดส์ ไปยังสตรีมมิ่งและแพลตฟอร์มดิจิทัลในวันที่ 25 พฤศจิกายน 2020 ควบคู่ไปกับภาพยนตร์ ประกอบด้วยแผ่นดิสก์สองแผ่น: รุ่นดีลักซ์ของ โฟล์กลอร์ ในแผ่นที่หนึ่ง และบันทึกการแสดงสดจาก โฟล์กลอร์: เดอะลองพอนด์สตูดิโอเซสชันส์ ในแผ่นที่สอง

**รายการเพลง**

**ชาร์ต**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:เทย์เลอร์ สวิฟต์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยแจ็ก แอนโตนอฟฟ์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยแอรอน เดสเนอร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์คอนเสิร์ต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ได้รับผลกระทบจากการระบาดทั่วของโควิด-19
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกันในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:หน้าที่ใช้แม่แบบเมืองใหญ่สุดที่มี nav class

หมวดหมู่นี้ติดตามการใช้แม่แบบ เมืองใหญ่สุด ที่ใช้ nav
หมวดหมู่:หน้าที่ใช้แม่แบบเมืองใหญ่สุดที่มี class
หมวดหมู่:หน้าที่ใช้แม่แบบเมืองใหญ่สุดที่มี class

หมวดหมู่นี้ติดตามการใช้แม่แบบ เมืองใหญ่สุด ที่ใช้ class โดยรายการจะถูกจัดเรียงตามค่าที่ส่งผ่านพารามิเตอร์ class
โนเซะ

โนเซะ (Nose-chō; nose) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอโทโยโนะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
ณ เดือนตุลาคม 2016 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 9,971 คน มีความหนาแน่นของประชากร 100 คนต่อตารางกิโลเมตร (262 คนต่อตารางไมล์) และมีพื้นที่ทั้งหมด 98.68 ตารางกิโลเมตร (38.1 ตารางไมล์)
โนเซะเป็นที่รู้จักจาก "โนมะ เคยากิ" ซึ่งเป็นต้นเคยากิอายุ 1,000 ปี สูง 25 เมตร (82 ฟุต) เส้นรอบวง 11.95 เมตร (39.2 ฟุต)

**ประวัติศาสตร์**
ในพื้นที่ของโนเซะมีผู้คนอาศัยอยู่มาตั้งแต่ยุคโจมง (ประมาณ 10,000 ปีก่อนคริสตกาล – ประมาณ 300 ปีก่อนคริสตกาล) ชื่อในสมัยก่อนของโนเซะคือ หมู่บ้านคูซากะ ถูกกล่าวถึงในนิฮงโชกิ ซึ่งแต่งเสร็จใน ค.ศ. 720
ใน ค.ศ. 1837 ได้เกิดการก่อการกำเริบครั้งใหญ่โดยชาวนาในโนเซะ ในช่วงภาวะความอดอยากเท็มโป (ค.ศ. 1833–1839) ซึ่งเกิดขึ้นไม่กี่เดือนหลังจากการจลาจลของโอชิโอะ เฮฮาจิโร

**ภูมิศาสตร์**
โนเซะถูกล้อมรอบด้วยภูเขาทุกทิศทาง ได้แก่ เขามิยามะ (791 ม.) และเขาเค็มปิ (784 ม.) นอกจากนี้ยังมีลำน้ำไหลผ่านหลายสาย ได้แก่ แม่น้ำยามาเบะ แม่น้ำฮิโตกูราโอโรจิ แม่น้ำโนมะ และแม่น้ำทาจิริ ซึ่งอยู่ในแอ่งแม่น้ำอินางาวะ และยังมีแม่น้ำคัตสึระที่ไหลผ่านเมืองด้วย

**การขนส่ง**

**รถไฟ**
เมืองโนเซะไม่มีสถานีรถไฟ สถานีที่ใกล้ที่สุดคือ สถานียามาชิตะ ในนครคาวานิชิ จังหวัดเฮียวโงะ

**ถนน**
 ทางหลวงแผ่นดิน
** ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 173
** ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 477- ทางหลวงจังหวัด
** ทางหลวงจังหวัดโอซากะสาย 4
** ทางหลวงจังหวัดโอซากะสาย 54

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Nose official website ja- Nose Town Tourism & Local Productsfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดโอซากะ
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในประเทศยูเครน

ยูเครน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ยูเครน
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในทวีปยุโรปแบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:วัฒนธรรมยูเครน
หมวดหมู่:นครในจังหวัดอิวาเตะ

นครในจังหวัดอิวาเตะ ในภูมิภาคโทโฮกุของประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:จังหวัดอิวาเตะ
อิวาเตะ
หมวดหมู่:ประเทศฟิลิปปินส์ในปี พ.ศ. 2550

หมวดหมู่:เหตุการณ์ในประเทศฟิลิปปินส์แบ่งตามปี
หมวดหมู่:พ.ศ. 2550
อิวาเตะ (เมือง)

อิวาเตะ (Iwate-machi) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภออิวาเตะ จังหวัดอิวาเตะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2020 เมืองนี้มีประชากร 13,111 คน มีความหนาแน่นของประชากร 36 คนต่อตารางกิโลเมตร มี 5,455 ครัวเรือน และมีพื้นที่ทั้งหมด sqmi

**ภูมิศาสตร์**
แม่น้ำทันโดในเมืองอิวาเตะ
เมืองอิวาเตะอยู่ในพื้นที่ภายในแผ่นดินไม่ติดกับทะเล ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดอิวาเตะ

**เทศบาลข้างเคียง**
 จังหวัดอิวาเตะ
** โมริโอกะ
** ฮาจิมันไต
** อิจิโนเฮะ
** คูซูมากิ

**ภูมิอากาศ**
เมืองอิวาเตะมีภูมิอากาศแบบหนาวชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Dfa) มีลักษณะคือมีฤดูร้อนที่ไม่ร้อนจัด และมีฤดูหนาวที่หนาวเย็น อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในอิวาเตะอยู่ที่ 8.4 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,384 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด และกุมภาพันธ์เป็นเดือนที่แห้งแล้งที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 22.0 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ −4.1 °C

**สถิติประชากร**
ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของอิวาเตะได้ลดลงอย่างต่อเนื่องในช่วง 60 ปีที่ผ่านมา

**ประวัติศาสตร์**
พื้นที่ของเมืองอิวาเตะในปัจจุบันเดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นมุตสึ อยู่ภายใต้การควบคุมของตระกูลนัมบุในสมัยเอโดะ ซึ่งเป็นผู้ปกครองแคว้นศักดินาโมริโอกะภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ
วันที่ 1 เมษายน 1889 ในช่วงที่มีการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่ขึ้น ได้มีการก่อตั้งหมู่บ้านนูมากูไน คาวางูจิ อิกกาตาอิ และมิโด ขึ้นกับอำเภอคิตะ-อิวาเตะ ต่อมาวันที่ 29 มีนาคม 1896 อำเภอคิตะ-อิวาเตะ และอำเภอมินามิ-อิวาเตะ ได้ควบรวมกันเป็นอำเภออิวาเตะ และในวันที่ 21 กรกฎาคม 1955 หมู่บ้านทั้งสี่ได้รวมกันเพื่อก่อตั้งเป็นเมืองอิวาเตะ

**การเมืองการปกครอง**
เมืองอิวาเตะมีการปกครองรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาเทศบาลเมือง ซึ่งเป็นสภาเดี่ยว มีสมาชิกทั้งหมด 14 คน เมืองอิวาเตะ เมืองคูซูมากิ และนครฮาจิมันไต รวมเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดอิวาเตะจำนวน 2 ที่นั่ง ส่วนในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งจังหวัดอิวาเตะที่ 2 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น

**เศรษฐกิจ**
เศรษฐกิจท้องถิ่นของเมืองอิวาเตะคือการเกษตรเป็นหลัก โดยมีชื่อเสียงในด้านการผลิตบลูเบอร์รี

**การศึกษา**
เมืองอิวาเตะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 5 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 3 แห่ง และมีโรงเรียนมัธยมปลายอีก 1 แห่งที่ดำเนินการโดยคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดอิวาเตะ

**การขนส่ง**

**รถไฟ**
 22px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก (JR East): โทโฮกุชิงกันเซ็ง
** สถานี: อิวาเตะ-นูมากูไน- 20px ทางรถไฟสายอิวาเตะกิงงะ
** สถานี: อิวาเตะ-คาวางูจิ – อิวาเตะ-นูมากูไน – มิโด

**ทางหลวง**
 4 - ที่พักริมทางอิชิงามิโนะโอกะ- 281

**สถานที่ท่องเที่ยว**
 พิพิธภัณฑ์ศิลปะอิชิงามิโนะโอกะ (石神の丘美術館)

**บุคคลที่มีชื่อเสียง**
 เซชิโร อิตางากิ (板垣 征四郎) - นายพลกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ ja
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดอิวาเตะ
เซอร์ไวเวอร์ 42

เซอร์ไวเวอร์ 42 (Survivor 42) เป็นฤดูกาลที่ 42 ของรายการเซอร์ไวเวอร์ ออกอากาศครั้งแรกวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2565 ทางสถานีโทรทัศน์ CBS ประเทศสหรัฐอเมริกา สถานีโทรทัศน์ Global ในประเทศแคนาดา และสถานีโทรทัศน์ 9Go! ในประเทศออสเตรเลีย
ซึ่งในการถ่ายทำฤดูกาลที่ 41 และ 42 ทางผู้ผลิตรายการได้รับผลกระทบจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ทำให้ต้องถ่ายทำต่อเนื่องที่ประเทศฟิจิ ในช่วงเดือนพฤษภาคมถึงเดือนมิถุนายน
นอกจากนี้ จากผลกระทบของการแพร่ระบาดยังส่งผลถึงจำนวนวันของการถ่ายทำและการแข่งขันในรายการอีกด้วย จากเดิมจะต้องแข่งกัน 39 วัน ถูกลดเหลือเพียง 26 วัน เป็นผลอันเนื่องมาจากข้อกำหนดเรื่องการกักตัวของผู้ที่เดินทางเข้าสู่ประเทศฟิจิ

**รายละเอียดของฤดูกาล**
 เผ่า :
 ไอก้า แปลว่า ปลา ในภาษาฟิจิ สีประจำเผ่า สีฟ้า
 ทากู แปลว่า เต่ากระ ในภาษาฟิจิ สีประจำเผ่า สีส้ม
 วาติ แปลว่า ปู ในภาษาฟิจิ สีประจำเผ่า สีเขียว
 กูลา กูล่า เป็นชื่อเรียก นกประจำชาติของฟิจิ สีประจำเผ่า สีม่วง

**ผู้เข้าแข่งขัน**

**การแข่งขัน**

**การโหวต**

** ดูเพิ่ม**
เซอร์ไวเวอร์
วัดท่าอิฐ

วัดท่าอิฐ อาจหมายถึง- วัดท่าอิฐ (จังหวัดนนทบุรี)- วัดท่าอิฐ (จังหวัดสิงห์บุรี)- วัดท่าอิฐ (จังหวัดอ่างทอง)- วัดท่าอิฐ (อำเภอปากพลี)- วัดท่าอิฐ (อำเภอเมืองนครนายก)- วัดไชยภูมิธาราม จังหวัดฉะเชิงเทรา ชาวบ้านในละแวกนั้นมักเรียกว่า "วัดท่าอิฐ"
มอดูล:Location map/data/Canada Ontario

return {
	name = 'รัฐออนแทรีโอ',
	top = 57.1,
	bottom = 41.3,
	left = -95.5,
	right = -74.0,
	image = 'Canada Ontario location map 2.svg',
	image1 = 'Canada Ontario relief location map.jpg',
	image2 = 'Canada Ontario location map.svg'
}
วัดโพธิ์ปากพลี

วัดโพธิ์ปากพลี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากพลี อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก 
วัดโพธิ์ปากพลีเป็นวัดเก่าแก่ น่าจะสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาแต่ไม่ทราบสร้างเมื่อปีใด แต่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นคณะสงฆ์อนุญาตสร้างวัดเมื่อราว พ.ศ. 2280 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2482 ซึ่งน่าจะมีอายุสมัยรุ่นเดียวกับวัดท้าวอู่ทอง จังหวัดปราจีนบุรี เนื่องจากมีผู้สูงวัยเล่าว่า มีการสร้างวัดโพธิ์ปากพลีสร้างแข่งขันคู่กันมากับวัดท้าวอู่ทอง แต่เดิมนั่นวัดโพธิ์ปากพลี เป็นวัดไม่ใหญ่โตนัก สร้างด้วยไม้มุ่งแฝกมีกุฎิเพียง 2–3 หลัง ศาลาการเปรียญและอุโบสถเล็ก ๆ ครั้นกาลล่วงมาอุโบสถชำรุดจึงได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ พระภิกษุในวัดแต่เดิมนั้นเป็นพระลาว ต่อมาจึงมีแต่พระไทย
ภายในวัดมีพิพิธภัณฑ์เริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2540 โดยผู้ช่วยศาสตราจารย์อาจารย์น้อม งามนิสัย อาจารย์ประจำคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร โดยได้งบประมาณสนับสนุนมาจากบริษัทเอสโซ่ (ประเทศไทย) จำกัด อาจารย์น้อมเป็นคนในพื้นที่และกรมศิลปากร ร่วมขุดค้นแหล่งโบราณคดีโคกกระโดน ตำบลปากพลี ลักษณะเป็นเนินในท้องนาที่ชาวบ้านเรียกว่า มาบไข่เน่า อยู่ห่างจากวัดออกไปประมาณ 2 กิโลเมตร มีการพบโบราณวัตถุเป็นจำนวนมาก เช่น ของมีค่าาพวกทองคำ สำริด จึงเข้าใจว่าบ้านปากพลีเคยรุ่งเรือง เป็นเมืองท่าเรือสำคัญ ภายหลังได้นำวัตถุโบราณเหล่านี้มาจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ ภายในวัดยังมีต้นยางนาเก่าแก่ 400 ปี ขึ้นทะเบียนเป็นรุกข มรดกของแผ่นดิน เมื่อ พ.ศ. 2560

**อ้างอิง**
โพธิ์ปากพลี
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดนครนายก
หมวดหมู่:นครในจังหวัดฮิโรชิมะ

นครในจังหวัดฮิโรชิมะ ในภูมิภาคชูโงกุของประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:จังหวัดฮิโรชิมะ
ฮิโรชิมะ
ฟูจู (เมืองในจังหวัดฮิโรชิมะ)

ฟูจู (Fuchū-chō) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภออากิ จังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น
ณ วันที่ 1 พฤษภาคม 2017 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 52,056 คน มีความหนาแน่นของประชากร 5,000 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 10.45 ตารางกิโลเมตร
เมืองฟูจูเป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของมาสด้า

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ฟูจู (เมืองในจังหวัดฮิโรชิมะ)-  เว็บไซต์ทางการเมืองฟูจู ja
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดฮิโรชิมะ
ฟูจู

ฟูจู อาจหมายถึง- ฟูจู (โตเกียว) - นครในมหานครโตเกียว- ฟูจู (นครในจังหวัดฮิโรชิมะ) - นครในจังหวัดฮิโรชิมะ- ฟูจู (เมืองในจังหวัดฮิโรชิมะ) - เมืองในจังหวัดฮิโรชิมะ
หมวดหมู่:ทะเลสาบนานาชาติ

หมวดหมู่:ทะเลสาบ
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานนานาชาติ
หมวดหมู่:การขนส่งทางน้ำนานาชาติ
หมวดหมู่:น่านน้ำสากล
วัดเทพนิมิตมงคล (อำเภอไทรงาม)

วัดเทพนิมิตมงคล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไทรงาม อำเภอไทรงาม จังหวัดกำแพงเพชร
วัดเทพนิมิตรมงคล หรือชาวบ้านเรียกว่า วัดไทรงามเหนือ ตั้งวัดเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2518 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2519 ประวัติการสร้างวัด มีวันหนึ่งหลวงปู่อินทร์ท่านได้นิมิตว่ามีเทวดา มาบอกว่าที่ตรงนี้ให้สร้างวัด ซึ่งในขณะนั้นประชาชนได้เป็นไข้มาเลเรียกันมาก เทวดาจึงบอกยารักษาโรคแก่หลวงปู่ให้นำมารักษาชาวบ้าน เมื่อหลวงปู่ได้นิมิตแล้วจึงได้บอกเล่าให้ผู้ใหญ่ม้วน เทียนสันต์ ถึงเรื่องนิมิตดังกล่าว และได้ขายที่ดินที่ชาวบ้านถวายหลวงปู่ไว้เพื่อวัด เริ่มสร้างเสนาสนะ สร้างกุฏิ ศาลา หลวงปู่อินทร์ได้เป็นประธานก่อสร้างอุโบสถ โดยนิมนต์พระมหาโชติ มาดำเนินการก่อสร้าง ทำการก่อสร้างอยู่ 2 ปี จึงแล้วเสร็จ และได้ทำการฝังลูกนิมิตเมื่อ พ.ศ. 2520
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ 1 หลัง กุฏิเจ้าอาวาส 1 หลัง กุฏิสงฆ์ 10 หลัง อุโบสถ 1 หลัง ศาลาธรรมสังเวช 1 หลัง เมรุ 1 หลัง และมณฑปหลวงปู่อินทร์

**อ้างอิง**
เทพนิมิตมงคล
วัดทุ่งกล้วย (จังหวัดพะเยา)

วัดทุ่งกล้วย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งกล้วย อำเภอภูซาง จังหวัดพะเยา มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 2 ไร่
วัดทุ่งกล้วยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2441 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2500 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 30 เมตร ยาว 30 เมตร มีเจ้าอาวาสรูปแรกชื่อว่า พระครูบาเจ้ากั๋ญไจย
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารกว้าง 12.4 เมตร ยาว 35.3 เมตร วิหารหลังนี้เป็นวิหารหลังที่สามของวัด มีงานปอยหลวงฉลองวิหารที่ได้บูรณปฏิสังขรณ์ในวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ถึง 1 มกราคม พ.ศ. 2558 ศาลาการเปรียญ กว้าง 14 เมตร ยาว 22.4 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 หอระฆัง กว้าง 4.60 เมตร ยาว 6.30 เมตร มีความสูง 8 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 กุฏิทรงล้านนาประยุกต์สองชั้น ชั้นล่างเป็นปูนชั้นบนเป็นไม้ ยอดหลังหลังคาเป็นทรงจัตุรมุข กว้าง 20 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 และศาลาพระพุทธปิมปาสารูปเจ้าพระเจ้าทันใจสะหรี๋ศรีทุ่งกล้วยมหาบารมีบันดาลโภคทรัพย์ ศาลามีความกว้าง 2 เมตร มีความยาว 8 เมตร เป็นทรงล้านนาประยุกต์
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปปางมารวิชัย มีความสูง 3 เมตร สร้างด้วยอิฐถือปูน เป็นพระประธานในวิหาร พระพุทธรูปไม้สักทอง ซึ่งเป็นพระพุทธรูปเก่าแก่อายุร้อยกว่าปี มีความสูงประมาณ 1 เมตร พระสิงห์สอง เป็นพระพุทธรูปเนื้อเงิน มีความสูงประมาณ 1 ฟุต มีอายุหลายร้อยปีแล้ว ซึ่งพระสิงห์สองนี้มีมาก่อนที่จะสร้างวัดขึ้นมาแล้ว พระบรมสารีริกธาตุ และ พระพุทธปิมปาสารูปเจ้าพระเจ้าทันใจสะหรี๋ศรีทุ่งกล้วยมหาบารมีบันดาลโภคทรัพย์ องค์พระเป็นลักษณะคล้ายพระสิงห์หนึ่ง เป็นศิลปะเมืองน่าน หน้าตัก กว้าง 1 เมตร 50 สูง 1 เมตร 30 องค์สร้างด้วยอิฐถือปูนข้างในองค์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระครูบาเจ้ากั๋ญไจย   เริ่มสร้างวัด- พระอานันท์ใจ  พ.ศ. 2437–2449- พะองค์ พ.ศ. 2450–2457- พระกันทา พ.ศ. 2458–2471- พระวิชัย พ.ศ. 2487–2501- พระนวล พ.ศ. 2509–2510- พระเปลี่ยน พ.ศ. 2510–2516- พระสายชล พ.ศ. 2516–2523- พระสมฤทธิ์ พ.ศ. 2523–2526- พระสุทธิกานต์ พ.ศ. 2527–2535- พระอธิการสุวรรณ พ.ศ. 2536–2540- พระอธิการศรสุรินทร์ พ.ศ. 2542–

**อ้างอิง**
ทุ่งกล้วย
หมวดหมู่:อำเภอภูซาง
หมวดหมู่:ตระกูลภาษาที่ถูกปฏิเสธโดยกลอตโตลอก

ตระกูลภาษาเหล่านี้ไม่ได้ระบุไว้โดยกลอตโตลอก (Glottolog) แม้ว่าจะมีมากกว่าหนึ่งสาขาของตระกูลอยู่ในรายการ ด้วยเหตุนั้นจึงถูกปฏิเสธโดยปริยาย หมวดหมู่นี้ถูกเพิ่มโดยการตั้งค่า glotto เป็น "none" ในแม่แบบ Infobox language family
บทความเกี่ยวกับตระกูลภาษาได้รับการตรวจสอบโดยเทียบกับรายการของกลอตโตลอก รุ่น 2.2 และอาจจำเป็นต้องปรับปรุงให้ทันสมัย
กลอตโตลอก
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2022

การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2022 เป็นการประกวดเพลงซึ่งจัดขึ้นที่เมืองตูริน ประเทศอิตาลี ซึ่งดำเนินการโดยสหภาพการแพร่สัญญาณวิทยุและโทรทัศน์แห่งยุโรป มีประเทศที่เข้าร่วมทั้งหมด 40 ประเทศ แข่งขันรอบคัดเลือกในวันที่ 10 และ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 และรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 โดยเป็นการจัดประกวดครั้งที่สามของอิตาลี ต่อจากการประกวดในปี 1965 ที่นาโปลี และการประกวดปี 1991 ที่โรม
ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 หลังจากเผชิญแรงกดดันจากองค์กรสมาชิกและผู้เข้าร่วมประกวดบางส่วน สหภาพการแพร่สัญญาณวิทยุและโทรทัศน์แห่งยุโรป ได้ประกาศว่าจะไม่มีตัวแทนจากประเทศรัสเซียเข้าร่วมประกวดในครั้งนี้ ซึ่งเป็นผลสืบเนื่องจากการรุกรานยูเครน โดยตอนหนึ่งของแถลงการณ์สหภาพฯ กล่าวว่า "ท่ามกลางสถานการณ์วิกฤติร้ายแรงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนของยูเครน การมีรัสเซียร่วมการแข่งขันในปีนี้ด้วย อาจทำลายทั้งความเชื่อมั่นขององค์กรสมาชิก และชื่อเสียงของการประกวดที่มีมาอย่างยาวนาน" วันต่อมาหลังประกาศดังกล่าว สมาชิกของสหภาพฯ ที่มาจากประเทศรัสเซียทั้งหมด ซึ่งรวมถึงวีจีทีอาร์เค และเปอร์วีคานัล ได้ถอนตัวจากการเป็นสมาชิก
ประเทศผู้ชนะในการประกวดครั้งนี้คือ ยูเครน จากผลงานเพลง สแตฟานียา โดยกาลูชอร์แกสตรา ซึ่งเป็นเพลงอันประกอบด้วยท่อนแร็ป เพลงแรกที่ชนะการประกวด อีกทั้งได้รับคะแนนโหวตจากผู้ชม หรือเทเลโหวต สูงที่สุดในประวัติศาสตร์การประกวด คือ 439 คะแนน ซึ่งมีประเทศที่มีคะแนนดังกล่าวให้ยูเครน 12 คะแนนเต็ม จำนวน 28 ประเทศ

**ผลการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ**

**สรุปภาพรวม**

**จำแนกตามประเภทคะแนน**

**กระดานคะแนน**

**ประเทศที่ให้ 12 คะแนนเต็ม**
ต่อไปนี้คือประเทศที่ให้ 12 คะแนนเต็ม แก่ผู้เข้าประกวด ตัวหนา คือประเทศที่ให้ 12 คะแนนเต็ม ทั้งจากส่วนของคณะกรรมการและส่วนของผู้ชม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การประกวดเพลงยูโรวิชัน
หมวดหมู่:ตูริน
หมวดหมู่:ภาษาที่มีรหัส ISO 639-2

บทความในหมวดหมู่นี้ควรมีไว้สำหรับ 415 ภาษาโดยประมาณที่รวมอยู่ใน List of ISO 639-2 codes บทความอื่น ๆ ที่รวมอยู่ที่นี่อาจเป็นเพราะการเข้ารหัสทั่วไป (ภาษาครีโอลที่ไม่มีรหัส ISO 639-3 ของตัวเอง), ข้อผิดพลาดในการคัดลอกและวาง หรือความเข้าใจผิดเกี่ยวกับความแตกต่างระหว่าง 639-2 และ 639-3
ไม่รวม: ภาษาอาร์มีเนีย (ตระกูล) hyx เนื่องจากแม่แบบกล่องข้อมูลไม่รองรับ
i
หมวดหมู่:บทความภาษาที่กล่องข้อมูลมีเขตข้อมูลไม่สนับสนุน

หน้าในหมวดหมู่นี้ยังถูกเพิ่มโดย แม่แบบ:Infobox language family อีกด้วย
วัดป่าฝาง (จังหวัดลำปาง)

วัดป่าฝาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระบาท อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง มีเนื้อที่ 7 ไร่ 1 งาน 60 ตารางวา 
วัดป่าฝาง หรือ วัดศาสนโชติการาม ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2435 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2449 สร้างโดยพ่อเฒ่าอูส่วยอัตถ์และแม่เฒ่าคำหวาน สุวรรณอัตถ์ สองสามี 
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์สีทองซึ่งบรรจุพระบรมสารีริกธาตุที่อัญเชิญมาจากพม่าเมื่อประมาณ พ.ศ. 2449 วิหารเป็นเรือนไม้ทั้งหลังหลังคาซ้อนกันเป็นชั้น ๆ แบบพม่า อุโบสถขนาดเล็กมีหลังคาเครื่องไม้แบบพม่าประดับด้วยลวดลายเครือเถาปูนปั้นเหนือ บานประตูสวยงาม ซึ่งภายในประดิษฐานพระทับทิมพม่าซึ่งห่มจีวรประดับด้วยทับทิมสวยงาม วัดมีบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ และพระประธานศิลปะแบบพม่า

**อ้างอิง**
ป่าฝาง