Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
โอซากะโจฮอล

โอซากะโจฮอล (Ōsaka-jō Hōru) มีชื่อเป็นทางการว่า หอวัฒนธรรมนานาชาติและกีฬาปราสาทโอซากะ (Ōsaka kokusai bunka supōtsuhōru) เป็นสนามกีฬาในร่มอเนกประสงค์ ตั้งอยู่ในย่านเคียวบาชิ บริเวณเดียวกับปราสาทโอซากะ เมืองโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการครั้งแรก ใน พ.ศ. 2526 มีความจุอยู่ที่ 16,000 ที่นั่ง
พื้นที่สนามมีทั้งหมด 36,500 ตารางเมตร ในส่วนของผนังสนามสร้างด้วยกำแพงหินตามแบบจำลองของปราสาท ต่อมาได้รับรางวัลคุณค่าพิเศษแห่งทัศนียภาพสถาปัตยกรรมเมืองโอซากะ ใน พ.ศ. 2527

**การเข้าถึง**
ใช้การเดินระยะสั้น ๆ จากสถานีรถไฟสวนธุรกิจโอซากะ สายนางาโฮริสึรูมิเรียวกูจิ หรือจากสถานีโอซากะโจโคเอ็ง เพื่อเข้าสู่โอซากะโจฮอล

**การใช้งาน**
ถูกใช้เป็นสนามกีฬาในร่มในการแข่งขันกีฬาศิลปะป้องกันตัวโดยเป็นส่วนใหญ่ เช่นนิวเจแปนโปรเรสต์ลิง, มวยสากลชิงแชมป์โลก, ยูโด เป็นต้น ในบางครั้งก็ถูกใช้เป็นสนามแข่งกีฬาประเภททั่วไป เช่น กรีฑา​
ในส่วนการแสดงคอนเสิร์ตมีศิลปินเดี่ยวและศิลปินกลุ่มชื่อดังที่เคยมาจัดการแสดงที่โอซากะโจฮอล ได้แก่ ฮิการุ อูตาดะ, มอตลีย์ครู, โมะโมะอิโระโคลเวอร์ Z, เอ็นเอ็มบีโฟร์ตีเอต, เดอร์ ออง เกรย์, เบบี้เมทัล, ไอเอิร์นเมเดน, พิงก์ฟลอยด์, อายูมิ ฮามาซากิ, บริตนีย์ สเปียส์, เจเน็ต แจ็กสัน, วิตนีย์ ฮิวสตัน, เซลีน ดิออน, มารายห์ แครี, มารูนไฟฟ์, มีเชีย, ทีนา เทอร์เนอร์, กลอเรีย เอสเตฟาน, เทย์เลอร์ สวิฟต์, พรินซ์, ลักอ็องเซียล, เดวิด โบอี, จอร์จ ไมเคิล, Patrick Fiori, บอนโจวี, อลานิส มอริสเซตต์, ร็อด สจ๊วต, โอเอซิส, อลิซอินเชนส์, ไนน์อินช์เนลส์, บียอนเซ่ โนวส์, คริสตินา อากีเลรา, ปีเยิร์ก, ดาวีด แกตา, แอวริล ลาวีน, แบล็กอายด์พีส์, นอราห์ โจนส์, จอห์น เมเยอร์, ซาราห์ ไบรท์แมน, เวสต์ไลฟ์, โบอา, เกิลส์เจเนอเรชัน, จัสติน บีเบอร์, เอ็ด ชีแรน, E-girls, เอ็กโซ, บีทีเอส, Shishamo, เซเวนทีน, ทไวซ์, เรดเวลเวต, สแกนดัล, แบล็กพิงก์, มอนสตาเอ็กซ์, เอ็นซีที 127, Radwimps, วันโอเคร็อก และ Aqours

**ระเบียงภาพ**

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:สนามกีฬาในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สนามมวยในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในโอซากะ
มีวี

มีวี (MeWe) เป็นสื่อสังคมและบริการเครือข่ายสังคมสัญชาติอเมริกันซึ่งบริษัทสกรุปเปิลส์เป็นเจ้าของ มาตรการการกลั่นกรองเนื้อหาที่ไม่เด็ดขาดของมีวีทำให้เว็บไซต์นี้เป็นที่นิยมในกลุ่มอนุรักษนิยมอเมริกัน นักทฤษฎีสมคบคิด และผู้ต่อต้านวัคซีน เว็บไซต์นี้ยังได้รับความนิยมในฮ่องกงในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2563 เนื่องจากความกังวลต่อการเซ็นเซอร์ที่อาจเอนเอียงไปทางจีนของเฟซบุ๊ก
ส่วนต่อประสาน (interface) ของมีวีได้รับการบรรยายว่าคล้ายกับเฟซบุ๊ก ถึงแม้ว่ามีวีจะบรรยายตัวเองว่า "ตรงข้ามเฟซบุ๊ก" เพราะเน้นนโยบายความเป็นส่วนตัวของข้อมูลก็ตาม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บนแอนดรอยด์
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บนไอโอเอส
หมวดหมู่:เว็บไซต์หลายภาษา
หมวดหมู่:สื่อสมคบคิด
หอสมุดแจ็กเกอร์

หอสมุดแจ็กเกอร์ (Jagger Library) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ห้องอ่านหนังสือแจ็กเกอร์ (Jagger Reading Room), ก่อนหน้านี้รู้จักกันในชื่อ ห้องสมุดทางยาวเจ. ดับเบิลยู. แจ็กเกอร์ (J. W. Jagger Linear Library) เป็นห้องอ่านหนังสือหลักของหอสมุดมหาวิทยาลัยเคปทาวน์
อาคารนี้สร้างขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 โดยตั้งชื่อตามเจ.ดับเบิลยู. แจ็กเกอร์ ผู้มีอุปการคุณหลักของหอสมุดมหาวิทยาลัยเคปทาวน์ โดยในตอนแรกทำหน้าที่เป็นหอสมุดหลัก จากนั้นเป็นศูนย์ให้ยืมชั่วคราว และเมื่อไม่นานมานี้ระหว่าง ค.ศ. 2000 ถึง 2011 เป็นห้องอ่านหนังสือของหอสมุดแอฟริกันศึกษา
ทางเข้าหอสมุดแจ็กเกอร์พร้อมดอกไม้ประดับใน ค.ศ. 1947
ภายใน ค.ศ. 1980 หอสมุดดังกล่าวได้เป็นส่วนหนึ่งของหอสมุดแปดแห่งที่มหาวิทยาลัยเคปทาวน์ และเป็นสำนักงานใหญ่ของบริการหอสมุดของมหาวิทยาลัย จากนั้นได้บรรจุหนังสือ 518,000 เล่มจาก 741,000 เล่มที่มีอยู่ในเครือข่ายหอสมุด และสามารถรองรับผู้อ่าน 1,280 คนในห้องอ่านหนังสือ
ส่วนใน ค.ศ. 2011 มหาวิทยาลัยได้เริ่มโครงการเพื่อฟื้นฟูหอสมุดแจ็กเกอร์ให้กลับสู่สภาพเดิม ทางเดินและระเบียงที่ติดตั้งใน ค.ศ. 1960 และ 1970 ถูกถอดออก และต่อมาได้รับการทาสี, ตกแต่งใหม่ รวมถึงได้รับการบูรณะองค์ประกอบดั้งเดิม ซึ่งกลายเป็นหอสมุดหลักของมหาวิทยาลัยเคปทาวน์อีกครั้ง
หอสมุดแห่งนี้ถูกทำลายบางส่วนจากเหตุเพลิงไหม้ที่ภูเขาโต๊ะ ค.ศ. 2021 อย่างไรก็ตาม ระบบตรวจจับไฟของห้องสมุดได้ยับยั้งการทำลายของที่สะสมไว้ทั้งหมด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 หอสมุดแจ็กเกอร์
แจ็กเกอร์
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยเคปทาวน์
แจ็กเกอร์
ไฮโรกลิฟแบบตัวเขียน

ส่วนหนึ่งของพาไพรัสแห่งอานีที่เขียนด้วยไฮโรกลิฟแบบตัวเขียน
ไฮโรกลิฟแบบตัวเขียน (Cursive hieroglyphs) เป็นรูปแบบของไฮโรกลีฟอียิปต์ที่ใช้เขียนเอกสารทางศาสนา เช่นคัมภีร์มรณะ รูปแบบการเขียนนี้มักเขียนกับหมึกด้วยแปรงกกลงในพาไพรัส, ไม้ หรือหนัง
ไฮโรกลิฟแบบตัวเขียนมีความแตกต่างกับรูปแบบไฮโรกลิฟตัวเขียนจริงที่มีชื่อว่า อักษรไฮแรติก (Hieratic) อย่างไรก็ตาม บางสัญลักษณ์มีอิทธิพลในรูปลักษณ์จากอักษรไฮแรติก หนึ่งในข้อแตกต่างสำคัญคือ การสอดคล้องของไฮโรกลิฟแบบตัวเขียนไม่แน่นอน โดยขึ้นอยู่กับเนื้อหาว่าเขียนจากซ้ายไปขวาหรือขวาไปซ้าย ในขณะที่ไฮอะแรติกเขียนด้วยขวาไปซ้ายเสมอ ถึงแม้ว่าการเขียนขวาไปซ้ายเป็นรูปแบบที่นิยมที่สุดในไฮโรกลิฟแบบตัวเขียน แต่ส่วนใหญ่มักเขียนเป็นแนวตั้งมากกว่าแนวนอน

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
Cruz-Uribe, Eugene. 2001. "Scripts: An Overview." In The Oxford Encyclopedia of Ancient Egypt, edited by Donald B. Redford. Vol. 3. Oxford, New York, and Cairo: Oxford University Press and The American University in Cairo Press. 192–198 194–195.
*pages=75–136

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Cursive hieroglyphs
หมวดหมู่:คัมภีร์มรณะ
หมวดหมู่:ระบบการเขียนในยุคสัมฤทธิ์
หมวดหมู่:กลุ่มภาษาอียิปต์
หมวดหมู่:ไฮเออโรกลีฟอียิปต์
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของชาวอียิปต์
หมวดหมู่:อียิปต์โบราณ
บูซิดเราะฮ์

บูซิดเราะฮ์ (بوسدرة; บางครั้งสะกดเป็น อะบูซิดเราะฮ์) เป็นอำเภอในประเทศกาตาร์ ตั้งอยู่ในเทศบาลอัรร็อยยาน ในสำมะโน ค.ศ. 2015 ตัวเมืองตั้งอยู่ในอำเภอโซนหมายเลข 55 ที่มีประชากร 283,675 คน ซึ่งรวมเมืองนิวฟิรีญุลฆอนิม อัลอะซีซียะฮ์ อัลวะอับ ฟิรีญุซเซาดาน มุอัยษิร อัลเมียะอ์รอฎ ฟิรีญุลมะนาศีร ฟิรีญุลมุรเราะฮ์ และอัสซัยลียะฮ์ไว้ด้วย

**ศัพทมูลวิทยา**
ส่นวแรกของชื่ออำเภอคือ "อะบู" หมายถึง "พ่อ" และ "ซิดเราะฮ์" คือต้นซิดร์ (Ziziphus nummularia) ที่เติบโตในบริเวณนี้

**อ้างอิง==
สาลี่เป็ด

สาลี่เป็ด (กลาง) และสาลี่จีน (ซ้ายขวา)
สาลี่เป็ด หรือ สาลี่ขาวจีน  (Pyrus × bretschneideri หรือ Pyrus bretschneideri; p=báilí อ่าน ไป๋หลี) เป็นไม้ผลอยู่ในสกุลสาลี่ และเป็นลูกผสมเฉพาะพันธุ์ที่มีถิ่นกำเนิด ปลูก และใช้บริโภคทั่วไปในทางเอเชียตะวันออกโดยเฉพาะในภาคเหนือของประเทศจีน ผลมีทรงคล้ายแพร์ (Pyrus communis) ผลสาลี่เป็ดมีสีขาวออกเหลืองอ่อน ส่วนหัวติดก้านมีสีน้ำตาล มีความกรอบฉ่ำ มีปริมาณน้ำสูง มีปริมาณน้ำตาลค่อนข้างต่ำกว่าชนิดอื่นและออกเปรี้ยว รูปทรงของผลสาลี่เป็ดคล้ายลำตัวและหางของเป็ดแมลลาร์ด ทำให้นิยมเรียกชื่อ สาลี่เป็ด (p=yālí อ่าน ยาหลี) มากกว่าเรียก สาลี่ขาว
หลักฐานทางพันธุกรรมระดับโมเลกุลล่าสุดยืนยันความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับลูกแพร์ไซบีเรีย (Pyrus ussuriensis) และบางครั้งสามารถจัดเป็นสายพันธุ์ย่อยของสาลี่จีน (Pyrus pyrifolia)

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
ผลเดี่ยว เนื้อนุ่ม ผิวบางมีสีขาวออกเหลืองอ่อน ส่วนหัวติดก้านมีสีน้ำตาล แกนแข็งที่เป็นพูหุ้มเมล็ดข้างในค่อนข้างใหญ่ ผลเล็ก เนื้อน้อย ร่วนกรอบ น้ำหนักประมาณ 180 กรัมต่อลูก รูปทรงของผลมีความโดดเด่นคล้ายลำตัวของเป็ดแมลลาร์ด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไม้ผล
เป็ด
หมวดหมู่:วงศ์กุหลาบ
สาลี่หอม

สาลี่หอม หรือ สาลี่หิมะ (Pyrus nivalis; yellow pear p=xiānglí หรือ xuělí) เป็นไม้ผลอยู่ในสกุลสาลี่ มีถิ่นกำเนิดในยุโรปกลางและยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ และกระจายพันธุ์จากยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ ไปยังเอเชียตะวันตก และจีน ส่วนใหญ่เกิดในพื้นที่เปิดโล่งที่มีแดด มีรสเปรี้ยวเล็กน้อย เช่นเดียวกับสาลี่ชนิดอื่น ๆ ใช้บริโภคเป็นผลไม้สด ประกอบอาหาร หรือใช้ในไวน์หมัก ผลมีกลิ่นหอม ออกเปรี้ยวเล็กน้อย เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง สูง 10 เมตร ทรงพุ่มกว้าง 8 เมตร
สภาพแวดล้อมการเจริญเติบโตโดยทั่วไปอยู่ที่ประมาณ 15 °ซ. ความสูงของต้นสาลี่หอมสามารถสูงได้ 10 เมตร และขนาดทรงพุ่ม 8 เมตร ทนต่อความหนาวเย็น ทนแล้ง ทนอุณหภูมิสูงและอุณหภูมิต่ำได้ดี เนื่องจากดอกของสาลี่หอมเป็นสีขาวจัด จึงดูเหมือนใบอ่อนถูกปกคลุมไปด้วยหิมะจากระยะไกล เป็นที่มาของชื่อ สาลี่หิมะ
สาลี่หอมไต้หวันหลีชาน เป็นพันธุ์ปลูกที่มีผลขนาดใหญ่ที่สุดพันธุ์หนึ่ง หนักได้มากถึง 1,500 ถึง 2500 กรัม ต่อลูก ซึ่งคัดพันธุ์โดยช่างชาวญี่ปุ่น มีช่วงออกผลกลางเดือนพฤศจิกายนถึงปลายเดือนธันวาคมของทุกปี และสามารถเก็บไว้ในห้องเย็นได้นานถึง 6 เดือน เนื้อหวานและเปรี้ยวเล็กน้อยนุ่มและฉ่ำหรือที่เรียกว่าสาลี่น้ำผึ้ง (President Pear)

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
สาลี่หอม (P. nivalis)  ชอบดินร่วนที่ระบายน้ำได้ดี เจริญเติบโตได้แม้ในดินเหนียวมาก ชอบแดดจัด ไม่ออกผลในตำแหน่งที่มีแดดน้อย ทนต่อมลภาวะในบรรยากาศ และความชื้นที่มากได้
ใบ รูปหอกหรือลิ่ม ปลายกว้าง ขอบเรียบหรือขอบหยัก ยาวประมาณ 7−8 เซนติเมตร กว้างประมาณ 3−4 เซนติเมตร
ผลเดี่ยว กลม ใกล้ขั้วแบนหรือแหลมเล็กน้อย ผลเล็ก น้ำหนักประมาณ 150 กรัมต่อลูก ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 3.4−5.2 เซนติเมตร มีเนื้อร่วนกรอบ ฉ่ำน้ำ ผิวบาง โดยทั่วไปผลมีสีเขียวอ่อนเมื่อสุก บางครั้งแกมสีแดงในส่วนหัวติดก้าน หรือจุดแดงกระจายทั่วผล แกนค่อนข้างแข็งที่เป็นพูหุ้มเมล็ดข้างใน

**การใช้ประโยชน์**
สาลี่หอมเป็นผลไม้กินสดทั่วไป และยังใช้กันอย่างแพร่หลายในสมุนไพรจีน ผลทางเภสัชวิทยาของสาลี่หอม (P. nivalis) ได้รับการระบุในตำราการแพทย์ของจีนโบราณและเป็นที่รู้กันว่ามีคุณสมบัติในช่วยการต่อต้านโรคหอบหืด และช่วยป้องกันอาการไอ รวมทั้งช่วยเพิ่มการทำงานของปอด การศึกษาพบว่าการให้สารสำคัญในสาลี่หอมทางปาก มีศักยภาพในการรักษาเพื่อกำจัดอนุภาคฝุ่น (particulate matter −PM) และเชื้อโรคในทางเดินหายใจ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วงศ์กุหลาบ
หมวดหมู่:ไม้ผล
หอม
วัดป่าท่าทราย

วัดป่าท่าทราย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าทราย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ปัจจุบันมีพระครูประจักรษ์ ววญาณ เป็นเจ้าอาวาส ตั้งแต่ พ.ศ. 2541 จนถึงปัจจุบัน
วัดป่าท่าทรายตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2531 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2538
ในปี พ.ศ. 2528 พระอาจารย์สมบัติ อินทวังโส (พระครูประจักษ์วรญาณ) ในขณะนั้นท่านเป็น เจ้าอาวาสวัดป่าศรีดอนเงิน อำเภอกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี ได้ธุดงควัตร พบวัดร้าง 2 วัด คือ ใหม่ลั่นทม (ร้าง) กับวัดช่องสะเดา (ร้าง) ซึ่งเป็นวัดโบราณมีอายุนานหลายร้อยปี โดยวัดใหม่ลั่นทมมีโฉนดที่ดินเลขที่ 11523 เนื้อที่ 24 ไร่ 2 งาน 55 ตารางวา และวัดช่องสะเดามีโฉนดที่ดินเลขที่ 12602 เนื้อที่ 11 ไร่ 3 งาน 97.1 ตารางวา วัดทั้งสองมีพื้นที่ใกล้ชิดกัน โดยมีคลองตาอ่อม กว้างประมาณ 2 เมตร คั่นอยู่ แต่ปัจจุบันทางราชการได้ถมคลองทำเป็นถนน ได้รวมวัดร้างทั้งสองเข้าด้วยกันแล้วจะทำให้มีเนื้อที่ทั้งหมด 36 ไร่ 2 งาน 52.1 ตารางวา และใช้ชื่อว่า "วัดป่าท่าทราย" ตามชื่อตำบล กระทรวงศึกษาธิการ ได้ให้ความเห็นชอบให้รวมวัดเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545
วัดได้ดำเนินการสร้างวิหารพระนอน มีองค์พระพุทธรูปปางไสยาสน์ เป็นองค์พระประธาน มีขนาดความยาว 42 เมตร สูง 7.50 เมตร เป็นพระพุทธรูปปางไสยาสน์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของจังหวัดสมุทรสาคร ยังไม่แล้วเสร็จ

**อ้างอิง**
ป่าท่าทราย
แม่แบบ:สิทธิมนุษยชนเชิงเนื้อหา/doc

== การใช้งาน**

**ดูเพิ่ม**
 เสรีภาพ- สิทธิมนุษยชน- สิทธิ
หมวดหมู่:แม่แบบสิทธิมนุษยชน
โครเมียม (เว็บเบราว์เซอร์)

โครเมียม (Chromium) เป็นซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สฟรีที่พัฒนาโดย โครงการโครเมียม ที่สนับสนุนโดยกูเกิล ซอร์สโค้ดของเบราว์เซอร์นี้สามารถคอมไพล์เป็นเว็บเบราว์เซอร์ได้ โดยมีการเผยแพร่โค้ดเวอร์ชันใหม่ทุกวัน
กูเกิลใช้รหัสเพื่อสร้างเบราว์เซอร์โครมซึ่งมีคุณลักษณะมากกว่าโครเมียม นอกจากนั้นเบราว์เซอร์อื่น ๆ จำนวนมากยังใช้โค้ดจากโครเมียมอีกด้วย ที่โดดเด่น เช่น ไมโครซอฟท์ เอดจ์ และโอเปร่า 
ส่วนต่อประสานกับผู้ใช้ของโครเมียมนั้นเรียบง่าย กูเกิลพยายามที่จะทำให้เบราว์เซอร์ "รู้สึกเบา (ทั้งทางความคิดและตัวแบราว์เซอร์) และรวดเร็ว"

**ความแตกต่างจากกูเกิล โครม**
โครเมียมเป็นซอร์สโค้ดส่วนใหญ่ให้กับกูเกิล โครม ซึ่งรวมถึงอินเทอร์เฟซผู้ใช้ เครื่องมือแสดงผล Blink และเอนจินจาวาสคริปต์ V8 กูเกิลเลือกชื่อ "Chromium" จากการใช้โลหะโครเมียมในการชุบโครเมียม

**คุณลักษณะ**
คุณลักษณะของโครมเหล่านี้ไม่มีอยู่ในโครเมียม: - การอัปเดตเบราว์เซอร์อัตโนมัติ - คีย์ API สำหรับบริการบางอย่างของกูเกิล ซึ่งรวมถึงการซิงโครไนซ์เบราว์เซอร์- โมดูล Widevine DRM - มีโคเดกที่ได้รับอนุญาตแล้วของรูปแบบเสียง AAC และวิดีโอ H.264 ที่ได้รับความนิยม- ระบบการติดตามสำหรับการใช้งานและรายงานข้อขัดข้อง

**การสร้างแบรนด์และการออกใบอนุญาต**
แม้ว่าโครมจะมีฟังก์ชัน อินเทอร์เฟซผู้ใช้เหมือนกับโครเมียม แต่จะเปลี่ยนโทนสีเป็นแบบเดียวกันกับบริการต่าง ๆ ของกูเกิล กูเกิล โครมแตกต่างจากโครมเมียมตรงที่โคมไม่โอเพ่นซอร์ส ดังนั้นไบนารีจึงได้รับอนุญาตให้เป็นฟรีแวร์ภายใต้ข้อกำหนดในการให้บริการของกูเกิล โครม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กูเกิล โครม
หมวดหมู่:เว็บเบราว์เซอร์
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ในปี พ.ศ. 2551
วัดท่าใน

วัดท่าใน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าพระยา อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
วัดท่าใน เดิมชื่อว่า วัดท่า ประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2223 สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ไม่ปรากฏว่าผู้ใดเป็นผู้สร้างวัด สาเหตุที่ชื่อวัดท่าเพราะในสมัยนั้นวัดแห่งนี้เป็นท่าเรือ เป็นศูนย์กลางของการคมนาคมทางน้ำระหว่างกาญจนบุรี นครปฐม กรุงเทพมหานคร สุนทรภู่ที่ได้มานมัสการองค์พระปฐมเจดีย์และได้บันทึกไว้ในนิราศพระประธม ในนิราศได้กล่าวถึงการเดินทางโดยเรือ และมาสิ้นสุดระยะทางที่วัดท่าแห่งนี้ ต่อจากนั้นได้นั่งเกวียนต่อไปยังองค์พระปฐมเจดีย์
ในสมัยหลวงพ่อห่วงเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้ทำการบูรณะซ่อมแซมถาวรวัตถุให้เป็นระเบียบเรียบร้อยและได้เปลี่ยนชื่อจากวัดท่ามาเป็น "วัดท่าใน" เพราะที่ตั้งวัดอยู่ตรงกลางในวงล้อมของวัดต่าง ๆ อีก 7 วัด มีการสร้างศาลาการเปรียญ โรงเรียนปริยัติธรรม กุฏิสงฆ์ทรงไทย อุโบสถ การขุดสระน้ำ สำหรับเก็บกักน้ำไว้ในฤดูแล้ง 2 สระใหญ่ ซึ่งปัจจุบันถมไปแล้ว สร้างถนนสำหรับการสัญจรไปมาของชาวบ้าน 
วัดมีวัตถุมงคลที่สร้างโดยหลวงพ่อห่วง เช่น ตะกรุดโทน ด้ายมงคล พระพิมพ์ผงเกสร และเหรียญรูปเหมือน เป็นต้น

**อ้างอิง**
ท่าใน
วัดสวนใหญ่ (จังหวัดนนทบุรี)

วัดสวนใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านวัดกระโจม ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
แต่เดิมที่ตั้งวัดอยู่กลางดงไม้หนาแน่น ชาวบ้านได้ร่วมแรงร่วมใจกันสร้างวัดขึ้นในราว พ.ศ. 2375 (ปลายสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก) บนพื้นที่ประมาณ 11 ไร่ เรียกกันว่า วัดใหม่ ต่อมาเรียกว่า "วัดสวนใหญ่" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2380 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 25 เมตร ยาว 38 เมตร และผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2328
อุโบสถหลังใหม่สร้างแทนอุโบสถหลังเดิมที่ชำรุดไปตามกาลเวลา ลักษณะเป็นอาคารทรงไทย หลังคาซ้อน 2 ชั้น ลด 2 ชั้น หน้าบันด้านหน้ามีพระพุทธรูปปางลีลา ถัดลงมาเป็นครุฑ หน้าบันด้านหลังเป็นรูปเทพยดาถือพระขรรค์อยู่เบื้องหลังพระพุทธรูป ถัดลงมาเป็นหงส์อยู่ด้านล่าง ประตูและหน้าต่างอุโบสถตกแต่งเป็นทรงมงกุฎ ประตูและหน้าต่างทุกบานมีงานแกะสลักรูปทวารบาลเหยียบบนไหล่ยักษ์และสัตว์หิมพานต์ต่าง ๆ เช่น สิงห์ หนุมาน ลิง ภายในอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีเรือนแก้วแบบพระพุทธชินราช มีอัครสาวกเบื้องซ้ายขวา ด้านข้างของอุโบสถมีวิหารสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) ถัดจากวิหารเป็นศาลาการเปรียญซึ่งด้านล่างใช้เป็นหอฉัน ถัดจากนั้นเป็นกุฏิสงฆ์

**อ้างอิง**
สวนใหญ่
วัดสนามนอก

วัดสนามนอก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านวัดสนามนอก ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี ตั้งอยู่บนเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 52 ตารางวา
วัดสนามนอกสร้างเมื่อ พ.ศ. 2377 ในสมัยรัตนโกสินทร์ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าผู้ใดสร้างไว้ เข้าใจว่ามีผู้บริจาคที่ดินให้แล้วชาวบ้านช่วยกันสร้างขึ้น ต่อมามีการรื้ออุโบสถหลังเก่าแล้วสร้างขึ้นมาใหม่เมื่อ พ.ศ. 2510 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513
อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้ อาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ส่วนปูชนียวัตถุสำคัญได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถปางสะดุ้งมารวิชัย พระประธานประจำศาลาการเปรียญปางสะดุ้งมารวิชัย พระประธานประจำวิหารปางประทานพร นามว่า หลวงพ่อขาว ชาวจีนเรียกว่า พระโพธิสัตว์กวนอิม บ้าง เรียกว่า ไต่ซีจีโพธิสัตว์ บ้าง

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระอาจารย์กริด- พระอาจารย์ชื่น- พระอาจารย์แช่ม- พระอาจารย์ทิม- พระอาจารย์เล้ง- พระอาจารย์ตี๋- พระครูสันตินนทคุณ- พระปลัดทองหล่อ โกมโล- พระมหาสงวน ปญฺญาพโล- พระครูวินัยธร น้อมชัย สุธมฺโม

**อ้างอิง**
สนามนอก
วัดศรีสโมสร (จังหวัดปทุมธานี)

วัดศรีสโมสร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงบอน อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 17 ไร่ 3 งาน 1 ตารางวา
วัดสร้างเมื่อ พ.ศ. 2440 โดยมีตาศรีและยายสรถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัด โดยนำชื่อของคนทั้งสองมารวมกันตั้งชื่อวัด สมัยก่อนที่ตั้งวัดเป็นป่ารกร้าง มีต้นปรือและต้นบอนหนาแน่น ครั้นมีการอพยพผู้คนจากพระนครศรีอยุธยาและธัญบุรีเข้ามาแผ้วถางปลูกบ้านเรือนกลายเป็นชุมชน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 ปัจจุบันวัดศรีสโมสรมีพระครูสิริธรรมานุสิฐ (มณี ธฺญญทินโน) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส 
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 5 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2456 กุฏิสงฆ์จำนวน 10 หลัง เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 และหอระฆัง ปูชนียวัตถุได้แก่ พระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปหล่อด้วยทองเหลือง หน้าตักกว้าง 30 นิ้ว สร้างโดยนายสอน

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระอาจารย์หร่อง- พระอาจารย์ตุ้ม- พระอาจารย์เถื่อน- พระอาจารย์เอี่ยม- พระอาจารย์เขียว- พระอาจารย์แย้ว- พระครูอนูญสมณวัตร- พระปลัด ผิน - พระครูสิริธรรมานุสิฐ (มณี ธญฺญทินฺโน)

**อ้างอิง**
ศรีสโมสร
สตูร์ชีร์กาน

สตูร์ชีร์กาน (Storkyrkan; lang, โบสถ์ใหญ่) หรือ อาสนวิหารสต็อกโฮล์ม (Stockholms domkyrka) เป็นโบสถ์ที่เก่าแก่ที่สุดในสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน โบสถ์ตั้งอยู่ใจกลางเมืองสต็อกโฮล์มในย่านกัมลาสตาน ตั้งอยู่ระหว่างพระราชวังสต็อกโฮล์ม กับ สโตร์โตร์เกตp=219 พิธีอุทิศโบสถ์มีขึ้นในปี 1306 ส่วนการก่อสร้างน่าจะเริ่มขึ้นในช่วงศตวรรษที่ 13 ภายในของโบสถ์ยังคงลักษณะแบบยุคกลางตอนปลาย (late medieval) ในรูปของโบสถ์โถง ด้วยเพดานหลังคาโค้ง (vaulted ceiling) ซึ่งมีเสาอิฐรับน้ำหนัก ในขณะที่ลักษณะภายนอกของโบสถ์เป็นรูปแบบมาตรฐานของสถาปัตยกรรมบาโรกอันได้มาจากการเปลี่ยนแปลงในศตวรรษที่ 18 เช่นเดียวกันกับกลุ่มอาคารบาโรก ทั้งพระราชวังอักเซล โอ็กเซนควานา, สโลตต์สบักเกนและโอเบลิสก์ และพระราชวังเทสซินp=148 ในช่วงยุคกลาง โบสถ์นี้อุทิศแด่นักบุญนิโคลัส แต่ภายหลังการปฏิรูปศาสนาคริสต์ โบสถ์ได้กลายเป็นลัทธิลูเธอราน และไม่อุทิศแด่นักบุญองค์ใดองค์หนึ่งเป็นพิเศษ ปัจจุบันที่นี่เป็นอาสนวิหารของบิชอปแห่งคริสตจักรสวีเดนนับตั้งแต่การจัดตั้งมุขมณฑลสต็อกโฮล์มในปี 1942

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
isbn=978-91-86050-75-7
*publisher= Stockholms stift (Diocese of Stockholm)
*isbn=978-91-86297-88-6
*issn=0284-1894
*issn=0284-1894
*issn=0284-1894
*isbn=91-550-3914-6
*isbn=91-87896-23-0

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในสต็อกโฮล์ม
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมกอธิกในประเทศสวีเดน
สตอกฮลม
สตูทอร์เยท

สตูทอร์เยท
สตูทอร์เยท (Stortorget; lang; "จัตุรัสใหญ่") เป็นจัตุรัสสาธารณะในย่านเมืองเก่ากัมลาสตานใจกลางสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน และเป็นจัตุรัสที่เก่าแก่ที่สุดของเมือง ศูนย์กลางทวประตัวิศาสตร์นี้เริ่มต้นมีมาตั้งแต่การกระจุกตัวกันของคนในสมัยยุคกลาง ในปัจจุบัน จัตุรัสนี้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ เช่นเดียวกันกับเป็นพื้นที่เปิดสำหรับการแสดงและการประท้วง และเป็นที่รู้จักดีจากตลาดคริสต์มาสของจัตุรัส
อาคารสำคัญที่รายล้อมจัตุรัสนี้อยู่เช่น อาคารตลาดหุ้น, อาสนวิหารสต็อกโฮล์ม และพระราชวังหลวง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Bakery of the Stockholm's City Mission sv-  Conference and reception rooms of the Stockholm´s City Mission sv-  Stortorgskällaren—official site-  visit-stockholm.com—Panorama of Stortorget (QTVR)-  Mäster Olofsgården sv
หมวดหมู่:จัตุรัสในสต็อกโฮล์ม
หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในประเทศสวีเดน

หมวดหมู่:ศาสนสถานในประเทศสวีเดน
หมวดหมู่:ศาสนาคริสต์ในประเทศสวีเดน
สวีเดน
หมวดหมู่:จัตุรัสในประเทศสวีเดน

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศสวีเดน
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศสวีเดน
สวีด
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์สวีเดน
โอรุจุบัง เอบิจุ

โอรุจุบังเอบิจุ (Oruchuban Ebichu เป็นชุดมังงะของญี่ปุ่น ผลงานของริซะ อิโต ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ฟุตุบาชะ และตีพิมพ์ออกครั้งแรกผ่านทางนิตยสาร Giga&chan เริ่มต้นในปี 1990 และต่อมาย้ายไป Action Pizazz ซึ่งตีพิมพ์โดยฟุตุบาชะ
ต่อมาได้ทำเป็นรูปแบบซีรีส์โทรทัศน์อนิเมะ ผลิตโดยไกนักซ์ แอนิเมทโดยกรุ๊ปทีเอซี และฉาย 6 ตอนแรก ขนาดตอนละ 8 นาทีในปี 1999 ในฐานะหนึ่งในสามของรายการ Modern Love's Silliness เนื่องด้วยตัว เอบิจุ (Ebichu) นั้นมีความผู้ใหญ่ และ มุกตลก, ความรุนแรงแบบชัดเจนและเกินจริง, การเหน็บแนมเสียดสี, และฉากเพศสัมพันธ์ของตัวละคร ล้วนไม่เหมาะกับผู้ชมที่เป็นเด็กทำให้อนิเมะสามารถฉายบนช่องไดเร็กทีวี ญี่ปุ่นได้เท่านั้น ฉบับไม่ผ่านการตัดออกของซีรีส์มีวางจำหน่ายในรูปแบบดีวีดี ลักษระงานศิลป์ของอนิเมะนั้นเป็นแบบเรียบง่าย
ซีรีส์สืบเนื่องในชื่อ Oruchuban Ebichu Chu~ (โอรุจุบัง เอบิจุ จู~) ออกต่อในนิตยสาร มังงะแอกชั่น ในปี 2018

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Gainax's Ebichu website in Japanese- title=Gainax's Ebichu website in English-  Futabasha's Ebichu website ja- 4265
หมวดหมู่:มังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นแฮมสเตอร์
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรม
คดีระหว่างรัฐมินนิโซตากับชอวิน

คดีระหว่างรัฐมินนิโซตากับเดเรก ไมเคิล ชอวิน (State of Minnesota v. Derek Michael Chauvin) เป็นคดีความอาชญากรรมในศาลเขตรัฐมินนิโซตา ที่ซึ่งอดีตตำรวจของสำนักงานตำรวจมินนีแอพอลิส เดเรก ชอวิน ถูกตัดสินความผิดฐานฆาตกรรมจอร์จ ฟลอยด์ ขณะดำเนินการจับกุมเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2020 ชอวินถูกตัดสินด้วยความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาและไม่ได้เตรียมการไว้ก่อน (second-degree unintentional murder), ทำร้ายร่างกายผู้อื่นจนถึงแก่ความตาย (third-degree murder) และ ฆ่าผู้อื่นโดยไม่เจตนาฆ่าและกระทำไปด้วยความประมาท (second-degree manslaughter) สำหรับความผิดฐานแรกนั้นมีโทษสูงสุดคือจำคุก 40 ปี และในวันที่ 20 เมษายน 2021 คณะตุลาการตัดสินให้ชอวินมีความผิดจริงในทั้งสามข้อกล่าวหา
การตัดสินคดีเริ่มต้นขึ้นในวันที่ 8 มีนาคม 2021 ที่ศูนย์รัฐบาลมณฑลเฮนเนพินในเมืองมินนิแอพอลิส รัฐมินนิโซตา เป็นการตัดสินคดีอาชญากรรมในรัฐมินนิโซตาครั้งแรกที่ถูกถ่ายทอดทั้งหมดบนโทรทัศน์ และครั้งแรกที่ศาลประจำรัฐทำการถ่ายทอดสดการตัดสินคดี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 State v. Chauvin
หมวดหมู่:รัฐมินนิโซตา
หมวดหมู่:สหรัฐในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:การตัดสินคดีฆาตกรรม
หมวดหมู่:คดีในสหรัฐ
ตีเลกี & กิบบินส์

ติลลิกีแอนด์กิบบินส์ (Tilleke & Gibbins) สำนักงานกฎหมายระดับภูมิภาคใน เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งมีสำนักงานอยู่ที่ กรุงเทพมหานคร ฮานอย โฮจิมินห์ซิตี จาการ์ตา เวียงจันทน์ พนมเปญ และ ย่างกุ้ง

**ประวัติ**
ในปี พ.ศ. 2433 วิลเลียม แอลเฟรด ตีเลกี (ในเวลาต่อมาได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น พระยาอรรถการประสิทธิ์) ทนายความที่ปรึกษา ชาวศรีลังกา เริ่มต้นฝึกงานในสยาม (ประเทศไทยในปัจจุบัน) ในปี พ.ศ. 2437 ตีเลกีได้รับคำชื่นชมเมื่อเขาประสบความสำเร็จในการแก้ต่างให้กับ พระยอดเมืองขวาง ข้าหลวงชาวไทยซึ่งถูกกล่าวหาว่ากระทำการฆาตกรรมนายทหารชาวฝรั่งเศส

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตราสินค้าไทย
ลาลา แกจิส

ลาลา แกจิส (Alaíse "Lala" Clementino Guedes; เกิดวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992) เป็นนางแบบ นักศึกษาแพทย์ และนางงามชาวบราซิล ผู้ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์บราซิล 2020 และเป็นตัวแทนประเทศบราซิลในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020 ที่ประเทศไทย โดยเธอได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับที่ 4 ของการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020 พร้อมกับรางวัลชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม

**การประกวด**

**มิสแกรนด์บราซิล 2020**
ลาลาเป็นตัวแทนรัฐปาราอีบา ในการประกวดมิสแกรนด์บราซิล 2020 โดยเธอเป็นผู้ชนะในการประกวดมิสแกรนด์บราซิล 2020 และเป็นตัวแทนประเทศบราซิลในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020 ณ ประเทศไทย

**มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล  2020 === 
ลาลาเป็นตัวแทนของประเทศบราซิลเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020 ที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย เมื่อวันที่ 27  มีนาคม ค.ศ. 2021 โดยเธอสามารถคว้าตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับที่ 4 มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020 มาครองได้สำเร็จ โดยมีตัวแทนจากสหรัฐเป็นผู้ชนะเลิศ และตัวแทนจากประเทศฟิลิปปินส์, ประเทศกัวเตมาลา และประเทศอินโดนีเซียเป็นรองชนะเลิศตามลำดับ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
lalacguedes/
หมวดหมู่:ผู้เข้าประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
หมวดหมู่:นางแบบบราซิล
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐปาราอีบา
หมวดหมู่:ผู้เข้าประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020
อูปียัก อีซิล

ซิลฟียา นันดา (Silvia Nanda) หรือชื่อในวงการคือ อูปียัก อีซิล (Upiak Isil; 24 ธันวาคม พ.ศ. 2529 –) เป็นนักร้องและนักแสดงตลกหญิงชาวอินโดนีเซีย มีเพลงที่สร้างชื่อเสียงได้แก่ ตักตุนตูวัง (Tak Tung Tuang) ซึ่งเผยแพร่เมื่อ พ.ศ. 2560 และได้รับความนิยมทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมถึงประเทศไทยและประเทศมาเลเซีย
เธอเกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ 2529 ที่บูกิตติงกี จังหวัดสุมาตราตะวันตก ในครอบครัวชาวมีนังกาเบา ก่อนที่จะไปเติบโตอยู่ที่ปารียามัน เธอเริ่มต้นชีวิตในวงการบันเทิงตั้งแต่อายุ 13 ปี และมีชื่อเสียงในภูมิลำเนาของเธอก่อนที่จะมีชื่อเสียงระดับประเทศในภายหลังในฐานะนักร้องเพลงป็อปซึ่งใช้ภาษามีนังกาเบาอันเป็นภาษาถิ่นเกิดของเธอเอง
ใน พ.ศ. 2560 เธอมีชื่อเสียงจากเพลง ตักตุนตูวัง ซึ่งมีเนื้อหาเชิงขำขันอันเกี่ยวเกี่ยวกับชีวิตของเธอที่มีทัศนคติว่าถึงเธอไม่อาบน้ำก็ไม่เป็นอะไร ใครจะคิดอย่างไรก็ช่าง แต่ตัวเธอนั้นมีความสุข ซึ่ง เพลงดังกล่าวโด่งดังอย่างมากทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศไทยและประเทศมาเลเซีย และยังมีศิลปินหลายคนนำไปร้องใหม่

**ผลงานเพลง**

**สตูดิโออัลบั้ม**
 มาลัซเดอเดิกมะฮ์- ฮารกโจปาดีซาลีบู- อัลบุมลาวักบาซีเลอมัก 3 ดีวา- เออมังอูดาซียา- อัมริซ อารีฟิน & อีซิล - บาฮากียาบูกันฮาราโต- ปูดูร์กันซาจา- อูปียัก อีซิล - กูตังบาเรินโด

**ซิงเกิล**
 2560 - ตักตุนตูวัง- 2560 - กาเมราปาลูซู

**ผลงานการแสดง**

**ภาพยนตร์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2529
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ชาวมีนังกาเบา
หมวดหมู่:มุสลิมชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:นักร้องชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:นักแสดงตลกอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดสุมาตราตะวันตก
สิทธิในสิ่งแวดล้อมที่ดี

สิทธิในสิ่งแวดล้อมที่ดี (Right to a healthy environment) หรือสิทธิในสิ่งแวดล้อมที่ดีและยั่งยืนเป็นสิทธิมนุษยชนที่องค์กรด้านสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมสนับสนุนเพื่อปกป้องระบบนิเวศที่ดีต่อสุขภาพของมนุษย์ สิทธินี้เชื่อมโยงกับสิทธิมนุษยชนด้านสุขภาพด้านอื่น ๆ เช่นสิทธิมนุษยชนในน้ำและการสุขาภิบาล (human right to water and sanitation), สิทธิในอาหาร (right to food) และสิทธิในสุขภาพ สิทธิในสิ่งแวดล้อมที่ดีเป็นแนวทางการปกป้องคุณภาพของสิ่งแวดล้อมโดยใช้แนวคิดเรื่องสิทธิมนุษยชน ซึ่งต่างจากทฤษฎีทางกฎหมายที่ถูกพัฒนาขึ้นสำหรับสิทธิของธรรมชาติ (rights of nature) ซึ่งพยายามขยายแนวคิดเรื่องสิทธิจากสิทธิของมนุษย์หรือนิติบุคคลไปสู่สิทธิของธรรมชาติ 
สิทธินี้บังคับหรือผูกมัดให้รัฐควบคุมและบังคับใช้กฎหมายสิ่งแวดล้อมและควบคุมมลพิษ ไม่เช่นนั้นแล้วก็จะคุ้มครองและให้ความยุติธรรมต่อชุมชนที่ได้รับความเสียหายจากปัญหาสิ่งแวดล้อม สิทธิในสิ่งแวดล้อมที่ดีเป็นสิทธิที่สำคัญในการสร้างบรรทัดฐานทางกฎหมายสำหรับการฟ้องร้องคดีการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (climate change litigation) และประเด็นด้านสิ่งแวดล้อมประเด็นอื่น
สิทธิในสิ่งแวดล้อมที่ดีเป็นส่วนสำคัญในแนวทางของประชาคมนานาชาติต่อประเด็นด้านสิทธิมนุษยชนและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (human rights and climate change) มีความตกลงระหว่างประเทศที่สนับสนุนสิทธินี้ซึ่งรวมไปถึงปฏิญญาการประชุมสหประชาชาติว่าด้วยสิ่งแวดล้อมของมนุษย์ (Declaration of the United Nations Conference on the Human Environment), ปฏิญญาริโอว่าด้วยสิ่งแวดล้อมและการพัฒนา (Rio Declaration on Environment and Development) และไม่นานมานี้คือข้อตกลงโลกเพื่อสิ่งแวดล้อม (Global Pact for the Environment) 
กว่า 150 รัฐในสหประชาชาติยอมรับสิทธินี้ในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งโดยทางนิติบัญญัติ, การฟ้องร้องคดี, กฎหมายรัฐธรรมนูญ, กฎหมายสนธิสัญญาหรืออำนาจทางกฎหมายอื่น ๆ กฎบัตรแอฟริกันว่าด้วยสิทธิของมนุษย์และประชาชน (African Charter on Human and Peoples' Rights), อนุสัญญาอเมริกันว่าด้วยสิทธิมนุษยชน (American Convention on Human Rights) และความตกลงเอสกาซู (Escazu Agreement) ล้วนรวมถึงสิทธิในสิ่งแวดล้อมที่ดีด้วย ขอบข่ายด้านสิทธิมนุษยชนอื่นเช่นอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็กกล่าวถึงประเด็นด้านสิ่งแวดล้อมเนื่องเพราะมีความเกี่ยวข้องกับจุดสนใจของขอบข่ายซึ่งในที่นี้คือสิทธิเด็ก (Children's rights)
ผู้รายงานพิเศษแห่งสหประชาชาติ (United Nations special rapporteur) ว่าด้วยสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อม จอห์น เอช. น็อกซ์ (John H. Knox) (ค.ศ. 2012–2018) และ เดวิด อาร์. บอยด์ (David R. Boyd) (ค.ศ. 2018–) ได้แนะนำวิธีการทำให้สิทธิเหล่านี้เป็นทางการอยู่ในกฎหมายระหว่างประเทศ โดยได้รับการสนับสนุนจากคณะกรรมการระดับสหประชาชาติต่าง ๆ รวมไปถึงสมาคมกฎหมายระดับท้องถิ่นด้วยเช่นเนติบัณฑิตยสภาเมืองนิวยอร์ก (New York City Bar Association) ในปี ค.ศ. 2020

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิทธิในสิ่งแวดล้อมที่ดี
หมวดหมู่:สิทธิมนุษยชน
โยอัน ฆอร์ดัน

โยอัน ฆอร์ดัน โมเรโน (Joan Jordán Moreno; เกิด 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1994) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจุจุบันลงเล่นให้กับเซบิยา ในลาลิกาสเปน ในตำแหน่งกองกลางตัวกลาง
ในวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 จอร์แดนเข้าร่วมทีม Eibar โดยทำสัญญาเป็นเวลาสามปี จอร์แดนได้เซ็นสัญญากับ Sevilla เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 2019 โดยมีค่าเสนอราคาประมาณ 14 ล้านยูโร

**สโมสรอาชีพ**

**สโมสร**

**เกียรติประวัติ**
เซบิยา
*ยูฟ่ายูโรปาลีก: 2019–20

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 หน้าโปรไฟล์ที่เว็บไซต์อัสปัญญ็อล date=2014-09-03  ca
*301804
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2537
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวสเปน
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวกาตาลา
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซกุนดาดิบิซิออน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซกุนดาดิบิซิออน
หมวดหมู่:ผู้เล่นแอร์ราเซเด อัสปัญญ็อล เบ
หมวดหมู่:ผู้เล่นแอร์ราเซเด อัสปัญญ็อล เบ
หมวดหมู่:ผู้เล่นเรอัลบายาโดลิด
หมวดหมู่:ผู้เล่นเอเซเด เอย์บาร์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเซบิยา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติกาตาลุญญา
Narceus americanus

Narceus americanus เป็นกิ้งกือขนาดใหญ่ทางตะวันออกของทวีปอเมริกาเหนือ มีชื่อสามัญอาทิ กิ้งกือยักษ์อเมริกัน กิ้งกือหนอน และกิ้งกือเหล็ก อาศัยอยู่ตามชายฝั่งตะวันออกของอเมริกาเหนือ ทางตะวันตกของจอร์จทาวน์ รัฐเท็กซัส และทางเหนือของพื้นที่ชุ่มน้ำออตไทน์ ลำตัวมีสีเทา เกือบเป็นทรงกระบอก ยาว in เมื่อถูกคุกคามมักจะขดตัวและหลั่งของเหลวมีพิษที่มีเบนโซควิโนนในปริมาณมาก ซึ่งสามารถก่อให้เกิดแผลพุพองได้ ของเหลวนี้อาจออกฤทธิ์ระคายเคืองดวงตาและผิวหนัง ในขณะที่กิ้งกือชนิดอื่นหลั่งไฮโดรเจนไซยาไนด์ กิ้งกือชนิดนี้กลับมีการยืนยันว่าไม่สามารถหลั่งไฮโดรเจนไซยาไนด์ได้ แต่หลั่งสารที่ทำให้ผิวหนังเปลี่ยนสีได้ชั่วคราว ซึ่งสารนี้ไม่เป็นอันตราย 

**รูปภาพ**

**ดูเพิ่ม**
 Tylobolus สกุลที่มีลักษณะคล้ายกัน พบทางตะวันตกของสหรัฐอเมริกา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Narceus americanus
หมวดหมู่:Spirobolida
หมวดหมู่:กิ้งกือที่พบในทวีปอเมริกาเหนือ
Eucarlia

Eucarlia เป็นสกุลของกิ้งกือในอันดับ spirobolida ประกอบด้วยหกสปีชีส์ ส่วนใหญ่เป็นสัตว์ประจำถิ่นของเกาะเซเชลส์ หนึ่งสปีชีส์เป็นสัตว์พื้นเมืองของเกาะสุลาเวสี ประเทศอินโดนีเซีย สี่สปีชีส์จากเกาะเซเชลล์ได้รับการประเมินสถานะตามบัญชีแดงไอยูซีเอ็น มีตั้งแต่ใกล้สูญพันธุ์ ใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง ไปจนถึงสูญพันธุ์

**ลักษณะ**
สปีชีส์ในสกุลนี้มีความยาวตั้งแต่ abbr=on มีปล้องตั้งแต่ 35-55 ปล้อง ตัวเมียมีความยาวมากกว่าตัวผู้เล็กน้อย สีของลำตัวมีตั้งแต่ สีเทา สีน้ำตาล และสีส้ม บางสปีชีส์มีแถบสีพาดกึ่งกลางหลัง

**สปีชีส์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Spirobolida
หมวดหมู่:กิ้งกือที่พบในทวีปอเมริกาเหนือ
หมวดหมู่:กิ้งกือที่พบในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:สัตว์ขาข้อของประเทศเซเชลส์
เทิร์นนิงทอร์โซ

เทิร์นนิงทอร์โซ (Turning Torso; Vändande eller svängande bål หรือ Överkropp) เป็นตึกระฟ้าที่อยู่อาศัย สร้างด้วยสถาปัตยกรรมนิโอฟิวเจอริสต์ในเมืองมัลเมอ เป็นตึกที่สูงที่สุดในประเทศสวีเดนและสแกนดิเนเวีย และถือกันว่าเป็นตึกระฟ้าทรงบิด (twisted skyscraper) แห่งแรกของโลก
อาคารนี้เป็นผลงานออกแบบของศิลปินชาวสเปน ซานติอาโก กาลาตราวา เปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 27 สิงหาคม 2005 อาคารมีความสูง 4=0, 54 ชั้น และประกอบด้วยอะพาร์ตเมนต์รวม 147 ห้อง และในเดือนสิงหาคม 2015 อาคารนี้ชนะรางวัล 10 Year Award ของ CTBUH และได้รับรางวัลตึกระฟ้าเอมโปริสระดับทองคำ ปี 2005

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Fullscreen panorama from Turning Torso date=2010-08-22 -  PERI GmbH - From a sculpture to a building date=2009-12-08 -  The New Yorker, October 31 2005, "The Sculptor" date=2012-12-04  Link broken, Nov 2011-  Torso Tower Blog date=2014-04-13 -  Short films of Turning Torso from various locations date=2006-06-01
สาลี่ไอบีเรีย

กิ่งของสาลี่ไอบีเรียที่มีผลจำนวนมาก ในพื้นที่ห่างไกลของสเปน
สาลี่ไอบีเรีย หรือ แพร์ไอบีเรีย (Pyrus bourgaeana; Iberian pear) เป็นสาลี่ญาติสนิทของ แพร์ (Pyrus communis) ซึ่งเริ่มนำมาปลูกเมื่อประมาณ 2500 ปีก่อน สาลี่ไอบีเรียเป็นไม้ต้นขนาดเล็กที่มีใบเดี่ยว แพร่กระจายพันธุ์ทั่วไปในคาบสมุทรไอบีเรียตอนใต้และโมร็อกโกตอนเหนือ โดยมีพื้นที่แพร่กระจายพันธุ์ร่วมกับไม้ผลสกุลสาลี่ (Pyrus) สี่ชนิดคือ แพร์ (P. communis), สาลี่พลีมัธ (P. cordata), สาลี่ P. spinosa และสาลี่หอม (P. nivalis) ลักษณะต่างของสาลี่ไอบีเรียคือ ความกว้างของก้านผล ขนาดกลีบดอก ความกว้างของใบ และความยาวก้านใบ 

**ลักษณะ**
ไม้ยืนต้น ขนาดเล็ก โดยทั่วไปสูง 3–6 เมตร 
ใบกลม ปลายแหลมเล็กน้อย ขนาดยาว 3.5–4 เซนติเมตร เขียวเข้ม เป็นมัน 
ดอกสาลี่ไอบีเรียสีขาว มักไม่มีสีชมพูแซม ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 2–3 เซนติเมตร และมีกลีบดอก 5 กลีบ 
ผลกลม ลูกเล็กขนาดประมาณ 4–5 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 9.5 กรัม ผิวสีเขียวหรือ น้ำตาลเมื่อแก่ ไม่เป็นที่ดึงดูดนกที่กินผลไม้ มีกลิ่นหอมและกากใยสูง มี 2–4 เมล็ด เมล็ดขนาด 0.8–1 เซนติเมตร 
ในคาบสมุทรไอบีเรียการกระจายพันธุ์ของสาลี่ไอบีเรีย (P. bourgaeana) แบบกระจัดกระจายไปในป่าละเมาะที่เกิดขึ้นในบริเวณทุ่งไม้พุ่ม (shrubland) ไกลจากเขตเมืองและเขตเกษตรกรรมในภูมิภาคเมดิเตอร์เรเนียน ต้นสาลี่ไอบีเรียมักจะรวมกันเป็นกลุ่มเล็ก ๆ 8-10 ต้น สาลี่ไอบีเรียทนต่อโรคอย่างน่าทึ่ง โดยมากมักตายด้วยลมพายุมากกว่าโรคต่าง ๆ

**ปฏิสัมพันธ์กับสัตว์**
แบดเจอร์กินผลสาลี่ไอบีเรียที่ร่วงหล่นในฤดูใบไม้ร่วง เป็นสัตว์กระจายเมล็ดพันธุ์หลักของสาลี่ไอบีเรีย
สาลี่ไอบีเรียออกดอกในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ – มีนาคม ผสมเกสรโดยแมลงเช่น ผึ้ง แมลงวัน และด้วงปีกแข็ง แต่ละต้นให้ผลผลิตระหว่าง 200-450 ผล สุกและร่วงลงพื้นโดยธรรมชาติในช่วงเดือนกันยายน – ธันวาคม 
ผลของสาลี่ไอบีเรียมักถูกกินและรบกวนจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเช่น แบดเจอร์ จิ้งจอกแดง มากกว่าจากแมลง เช่น หนอนผีเสื้อกลางคืนสกุล microlepidoptera สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเหล่านี้มักกินผลไม้ทั้งผล และกระจายเมล็ดที่กินเข้าไปเมื่อขับถ่าย ในบางพื้นที่กระต่าย (Oryctolagus cunniculus) และนกบางชนิดกินผลของสาลี่ไอบีเรียเฉพาะส่วนเนื้อผลไม้ และเหลือพูเมล็ดทิ้งไว้ใต้ต้นไม้ หนูมักกินแทะเมล็ดที่ไม่มีพูแข็งหุ้ม รวมทั้งกวางแดง (Cervus elaphus) และ หมูป่า (Sus scrofa) ซึ่งมีฟันที่บดเมล็ดในผลไม้ที่ร่วงหล่นทั้งผลจนแพร่กระจายได้ยาก

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Pyrus bourgaeana FruitandLeaves2 SolanadelPino.jpg|ผลสาลี่ไอบีเรียสีเขียว
ไฟล์:Pyrus bourgaeana seeds, by Omar Hoftun.jpg|เมล็ดสาลี่ไอบีเรีย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วงศ์กุหลาบ
ไอบีเรีย
หมวดหมู่:พืชที่พบในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักไท่เก๊ก

ตัวละครที่เป็นนักไท้เก๊ก
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักวูซู
หมวดหมู่:นักไท้เก๊ก
วัดพุทธาราม

วัดพุทธาราม แปลว่าอารามของศาสนาพุทธ อาจหมายถึง- วัดพุทธาราม (ประเทศฟินแลนด์)- วัดพุทธาราม (ประเทศสวีเดน)- วัดพุทธาราม (จังหวัดชุมพร)- วัดพุทธาราม (จังหวัดนครปฐม)- วัดพุทธาราม (จังหวัดสิงห์บุรี)
วัดพุทธาราม (ประเทศสวีเดน)

วัดพุทธาราม เป็นวัดนิกายเถรวาทของคณะสงฆ์ชาวไทยใกล้กับเมืองเฟรดริคาในเทศบาลโอเซเล ประเทศสวีเดน และเมื่อสร้างเสร็จจะเป็นวัดพุทธที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของทวีปยุโรป เริ่มแรกโครงการตั้งใจว่าจะได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลไทย และเป็นศูนย์กลางของชุมชนชาวไทยในสแกนดิเนเวีย

**อ้างอิง**
พุทธาราม
พุทธาราม
หมวดหมู่:ลัปลันด์ (ประเทศสวีเดน)
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ไทย–สวีเดน
การอดอาหารประท้วง

การอดอาหารประท้วง เป็นวิธีขัดขืนโดยปราศจากความรุนแรง ซึ่งผู้เข้าร่วมปฏิเสธการกินอาหารเพื่อประท้วงทางการเมือง หรือเพื่อสร้างความรู้สึกสำนึกผิดแก่ผู้ที่ถูกประท้วง วิธีการประท้วงรูปแบบนี้มักได้รับการยอมรับทั่วไปในฐานะการประท้วงที่ปราศจากความรุนแรง และสร้างผลกระทบมหาศาลต่อผู้ถูกประท้วง
การอดอาหารประท้วงโดยนักโทษ โดยเฉพาะนักโทษทางการเมือง มักถูกยุติโดยผู้คุมบังคับให้กินอาหาร
ปรากฏหลักฐานการอดอาหารเพื่อประท้วงที่เก่าแก่ที่สุดชิ้นหนึ่งในประเทศไอร์แลนด์ยุคก่อนศาสนาคริสต์ เพื่อประท้วงความอยุติธรรม โดยเรียกว่า Troscadh หรือ Cealachan

**มุมมองทางการแพทย์**
ในช่วงสามวันแรกของการอดอาหาร ร่างกายยังคงใช้พลังงานจากกลูโคส หลังจากกลูโคสไม่เพียงพอ ตับจะเริ่มสลายไขมันของร่างกายด้วยกระบวนการคีทอซิส และหลังจากไขมันในร่างกายสูญเสียไปหมด ร่างกายจะเริ่มเข้าสู่ "สภาวะกระหาย" ซึ่งร่างกายจะเริ่มสลายแหล่งพลังงานจากกล้ามเนื้อและอวัยวะสำคัญ จนกระทั่งเป็นอันตรายถึงชีวิตเมื่อไขกระดูกถูกสลาย มีผู้ที่ประท้วงอดอาหารจนเสียชีวิตหลังอดอาหารได้ 46 ถึง 73 วัน เช่นในการอดอาหารประท้วงของชาวไอริช ปี 1981date=November 2018

**สถานะทางกฎหมาย**
ข้อ 8 ของปฏิญญาโตเกียว ค.ศ. 1975 ของแพทยสมาคมโลก ห้ามแพทย์บังคับนักโทษที่ประท้วงกินอาหาร ทั้งคาดหมายให้แพทย์ทำความเข้าใจในเจตนาอิสระของนักโทษ และมีข้อแนะนำให้ต้องมีความเห็นจากแพทย์มากกว่าหนึ่งคน (second opinion) ในเรื่องความสามารถของนักโทษในการเข้าใจผลลัพธ์การตัดสินใจอดอาหารและในการให้ความยินยอมเมื่อรับทราบข้อมูลแล้ว (informed consent)
 เมื่อนักโทษไม่ยอมรับโภชนาการ และได้รับการพิจารณาจากแพทย์ว่า สามารถตัดสินใจอย่างไม่บกพร่องและมีเหตุผลเกี่ยวกับผลลัพธ์ของการสมัครใจไม่ยอมรับโภชนาการเช่นนั้นแล้ว การป้อนอาหารแก่เขาโดยวิธีนอกเหนือธรรมชาติจะกระทำมิได้ คำวินิจฉัยเกี่ยวกับความสามารถของนักโทษในการตัดสินใจเช่นนั้นควรได้รับการยืนยันจากแพทย์ที่มีอิสระอย่างน้อยอีกหนึ่งคน ให้แพทย์อธิบายผลลัพธ์ของการไม่ยอมรับโภชนาการนั้นแก่นักโทษ
ต่อมา แพทยสมาคมโลกได้ตรวจชำระและปรับปรุงปฏิญญามอลตาว่าด้วยผู้อดอาหารประท้วง (Declaration of Malta on Hunger Strikers) ในบรรดาข้อเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ มีข้อ 21 ที่ระบุอย่างกำกวมว่า การบังคับให้กินเป็นการกระทำที่ไร้มนุษยธรรมและลดทอนศักดิ์ศรี
แพทยสมาคมอเมริกัน (AMA) ซึ่งเป็นสมาชิกของแพทยสมาคมโลก ได้อนุมัติปฏิญญาโตเกียวอย่างเป็นทางการ และมีหนังสือหลายฉบับถึงรัฐบาลสหรัฐรวมถึงออกแถลงการณ์สาธารณะแสดงความไม่เห็นด้วยต่อการที่แพทย์สหรัฐมีส่วนในการบังคับผู้ประท้วงให้กินอาหารโดยขัดกับจริยธรรมแพทย์

**ดูพิ่ม**
 รายชื่อการประท้วงอดอาหาร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 "Hunger Strikes, Force-feeding, and Physicians' Responsibilities"-  Fasting as a Method To Demand International Protection For the People of Darfur, Sudan-  Bibliography on hunger strikes and force-feeding in the IFHHRO Right to Health Wiki-  "The long history of the Irish hunger strike: New exhibition in Kilmainham Gaol tells the story from Thomas Ashe to Bobby Sands" Irish Times 2017-09-21 (contains a short video describing the exhibition)

หมวดหมู่:การดื้อแพ่ง
หมวดหมู่:การประท้วง
หมวดหมู่:การอดอาหาร
วัดศรีเมือง (จังหวัดสมุทรสาคร)

วัดศรีเมือง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน ในตำบลท่าทราย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 38 ไร่ 
วัดศรีเมืองตั้งเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515 เดิมเป็นวัดร้างชื่อ วัดใหม่ยายเมือง มีเพียงลูกนิมิต 8 ลูกเท่านั้นเป็นหลักฐานว่าเป็นวัด ไม่หลงเหลือสิ่งก่อสร้างใด ไม่ทราบว่าร้างมานานเท่าใด ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2511 ได้พัฒนาสร้างขึ้นใหม่ โดยประชาชนได้นิมนต์พระสัมฤทธิ์ ถิราโภ มาเป็นผู้ริเริ่มสร้างวัด โดยเริ่มแรกได้เริ่มพัฒนากุฏิสงฆ์ ศาลาการเปรียญ เป็นหลังคามุงด้วยจาก ต่อมาสิ่งก่อสร้างเปลี่ยนมาเป็นครึ่งตึกครึ่งไม้ จนพระสัมฤทธิ์ ถิราโภ มรณภาพเมื่อ พ.ศ. 2513 พระครูสิริสาครวัฒน์ซึ่งเป็นลูกศิษย์ จึงได้ทำหน้าที่พัฒนาและเรียกชื่อวัดใหม่ว่า "วัดศรีเมือง" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2516 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 22 เมตร ยาว 35 เมตร
อาคาเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 22 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีพระประธาน ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 24 นิ้ว ซึ่งประชาชนนิยมเรียกว่า หลวงพ่อศรีเมือง ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ กว้าง 12 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 12 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ วิหาร กว้าง 8 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 12 เมตร ยาว 2 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 4 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก หอพระไตรปิฎก หอกลอง หอระฆัง และศาลาริมน้ำ 2 หลัง 

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระสัมฤทธิ์ พ.ศ. 2511–2513 - พระครูสิริสาครวัฒน์ พ.ศ. 2515–2542- พระอธิการวิไล โสภโณ พ.ศ. 2542–

**อ้างอิง**
ศรีเมือง
สมาคมการแพทย์อเมริกัน

สมาคมการแพทย์อเมริกัน (American Medical Association; AMA) เป็นสมาคมซึ่งก่อตั้งเมื่อปี 1847 และขึ้นทะเบียนตามกฎหมายเมื่อปี 1897 โดยเป็นสมาคมและล็อบบีกรุ๊ปของแพทย์ที่ใหญ่ที่สุดในสหรัญอเมริกา ประกอบด้วยสมาชิกที่เป็นนักศึกษาแพทย์, แพทย์ทั้งผู้ได้รับวุฒิแพทยศาสตร์บัณฑิต (MD) และ วุฒิบัตรแพทย์ออสทีโอพาธิก (DO) ในสหรัฐ
เอเอ็มเอมีเป้าหมายเพื่อ "สนับสนุนศาสตร์และศิลป์แห่งการแพทย์และการพัฒนาของสาธารณสุข" และเป็นผู้ตีพิมพ์วารสาร JAMA รวมถึงรายการประมวลหลักเกณฑ์แพทย์เฉพาะทางซึ่งเป็นหลักมาตรฐานของสหรัฐในการระบุสาขาเฉพาะทางเวชปฏิบัติของแพทย์
เอเอ็มเออยู่ภายใต้การปกครองของสภาผู้แทนรัฐ (House of Delegates) as well as a board of trustees in addition to executive management. และมีหน้าที่ดูแลหลักจริยธรรมแพทย์เอเอ็มเอ (AMA Code of Medical Ethics) ซึ่งเป็นหลักมาตรฐานของการปฏิบัติของแพทย์ และ มาสเตอร์ไฟล์แพทย์เอเอ็มเอ ซึ่งเป็นที่เก็บข้อมูลแพทย์ในสหรัฐ
ประธานสมาคมคนปัจจุบันนับตั้งแต่เดือนมิถุนายน 2020 คือ พญ. ซูซาน อาร์. ไบเลย์ (Susan R. Bailey) แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านอาการแพ้และอิมมูนโนวิทยา จากรัฐเท็กซัส เธอเป็นแพทย์หญิงคนที่สามติดต่อกันเป็นครั้งแรกที่ดำรงตำแหน่งประธานสมาคมเอเอ็มเอ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 www.ama-assn.org
หมวดหมู่:องค์การแพทย์และสุขภาพ
วัดหลังศาลประสิทธิ์

วัดหลังศาลประสิทธิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าจีน อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ปัจจุบันมีพระครูสาครธรรมประสิทธิ์ (บุญเลิศ อภิรโต ป.ธ.4)	 เป็นเจ้าอาวาส
วัดหลังศาลประสิทธิ์สร้างขึ้นเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2323 ปลายสมัยกรุงธนบุรี ชาวบ้านเรียกว่า วัดหลังศาล เนื่องจากเดิมมีศาลเจ้าพ่อปากน้ำ ตั้งอยู่ตรงกลางระหว่างวัดกับหมู่บ้าน เป็นที่เคารพของประชาชนในหมู่บ้านหลังศาลและใกล้เคียง แต่ปัจจุบันไม่มีศาลแห่งนี้แล้ว วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2541
วัดมีอุโบสถและวิหารที่สร้างได้อย่างวิจิตรตระการตา สิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในวัด ได้แก่ พระพุทธรูปหลวงพ่อทันใจ องค์พระมหากัจจายนะ ทรงขันน้ำพระพุทธมนต์ 76 จังหวัด สีทองอร่าม ความสูงกว่า 20 เมตร วัดยังมีวัตถุมงคลที่โด่งดังได้รับความนิยมก็คือ พระปิดตาเลิศประสิทธิลาภ รุ่นมหาลาภ

**อ้างอิง**
หลังศาลประสิทธิ์
วัดราษฎร์ธรรมาราม (จังหวัดสมุทรสาคร)

วัดราษฎร์ธรรมาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาโคก อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร บริเวณรอยต่อกับจังหวัดสมุทรสงคราม อยู่ไม่ไกลจากทะเล ปัจจุบันมีพระปลัดพิพัฒน์ อคฺควฑฺฒโน ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส 
วัดราษฎร์ธรรมารามได้รับอนุญาตสร้างวัดจากกระทรวงศึกษาธิการเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2510 ในนาม "วัดราษฎร์ธรรมาราม" ผู้ขออนุญาตสร้างวัดคือ นายชั้น มากสัมพันธ์ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2511 วัดยังให้ทางราชการสร้างโรงเรียนในพื้นที่ของวัด คือ โรงเรียนวัดราษฎร์ธรรมาราม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2506 เปิดสอนระดับชั้นอนุบาลถึงระดับประถมศึกษา
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถซึ่งภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธชินราชจำลองตั้งอยู่บนฐานชุกชี มีองค์อัครสาวกอยู่เบื้องซ้ายและขวา วิหาร ศาลาการเปรียญทรงไทยมีเครื่องลำยอง ช่อฟ้าใบระกา ศาลาบำเพ็ญกุศล ศาลาอเนกประสงค์ชั้นเดียว และเจดีย์ เป็นต้น

**อ้างอิง**
ราษฎร์ธรรมาราม
วัดธรรมเจดีย์ศรีพิพัฒน์

วัดธรรมเจดีย์ศรีพิพัฒน์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านแพ้ว อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร
วัดธรรมเจดีย์ศรีพิพัฒน์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2482 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2495 ด้านการศึกษา ทางวัดได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนในที่ดินวัด คือ โรงเรียนวัดธรรมเจดีย์ศรีพิพัฒน์ เปิดสอนเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2494 โดยสอนในระดับอนุบาลถึงระดับประถมศึกษาปีที่ 6 รูปแบบสถาปัตยกรรมมีลักษณะเป็นศิลปะมอญ วัดมีเสาหงส์อันแสดงเอกลักษณ์ของวัดมอญ
บริเวณแถบนี้เป็นชุมชนชาวมอญ หลังจากที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรับสั่งให้ขุดคลองดำเนินสะดวก เมื่อ พ.ศ. 2411 ชาวมอญก็ได้อพยพย้ายถิ่นฐานเข้ามาบุกเบิกพื้นที่รกร้างและสร้างชุมชนใหม่ตามแนวคลอง เมื่อชาวบ้านเจ็ดริ้วได้ร่วมกันขุดคลองไปเชื่อมคลองจินดา จึงทำให้การสัญจรระหว่างชุมชนสะดวกขึ้น ต่อมาชาวมอญได้บริจาคที่ดินและสร้างวัดธรรมเจดีย์ศรีพิพัฒน์ขึ้นที่คลองตาปลั่ง ปัจจุบันชุมชนรามัญยังให้ความสำคัญรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีชาวรามัญตลอดมา เช่น สงกรานต์ไทยรามัญ วัดยังมีช่างฝีมือโลงมอญ (ฮะลาบ๊อก) ที่อาศัยอยู่ในศาลาวัดเป็นสถานที่ทำงาน

**อ้างอิง**
ธรรมเจดีย์ศรีพิพัฒน์
ธรรมเจดีย์ศรีพิพัฒน์
วัดบัณฑูรสิงห์

วัดบัณฑูรสิงห์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางโทรัด อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร และยังเป็นที่ตั้งของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดสมุทรสาคร แห่งที่ 2 มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 34 ไร่ 1 งาน 40 ตารางวา
วัดบัณฑูรสิงห์ หรือ วัดบางโทรัด ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2481 โดยมีนายเป๋ เป็นผู้มอบที่ดินให้สร้างวัด มีพระมั่นและชาวบ้านบางโทรัดได้ร่วมแรงร่วมใจกันก่อสร้างขึ้น ต่อมาในสมัยมีท่านพ่อบัณฑูรสิงห์ (เจิม คุณาบุตร) เป็นเจ้าอาวาส ได้ดำเนินสร้างอุโบสถ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2489 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 24 เมตร ยาว 29 เมตร 
อาคารและเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 10 เมตร ยาว 19 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2487 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงไทย ภายในมีพระประธานประจำอุโบสถ พระพุทธชินราช สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 ศาลาการเปรียญ กว้าง 10 เมตร ยาว 25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงไทย หอสวดมนต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 เป็นอาคารไม้ ทรงไทย กุฏิสงฆ์ จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารไม้ วิหาร กว้าง 9 เมตร ยาว 9 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 10 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงไทย ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก และมีเจดีย์ 2 องค์

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระครูสาครวุฒิชัย พ.ศ. 2493–2512- พระครูบัณฑูรสิงห์ พ.ศ. 2513–2544- พระอธิการคนึง สีลคุโณ พ.ศ. 2544–

**อ้างอิง**
บัณฑูรสิงห์
โซเท็นโนะเค็น

"โซเท็นโนะเค็น" (Sōten no Ken) เป็นชุดมังงะญี่ปุ่นขนาดยาว ผลงานเขียนบทและวาดภาพของฮาระ เท็ตสึโอะ โดยมีบุรอนซอนเป็นที่ปรึกษาด้านโครงเรื่อง  ตีพิมพ์ในนิตยสารรายสัปดาห์ Weekly Comic Bunch ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001-2010 มีเนื้อหารวม 260 ตอน จัดพิมพ์เป็นฉบับรวมเล่ม (tankōbon) จำนวน 22 เล่มโดยสำนักพิมพ์ชินโจฉะ  เนื้อหาของมังงะเรื่องนี้เป็นเหตุการณ์ซึ่งเกิดขึ้นก่อนหน้าเรื่องราวของมังงะชุด "ฤทธิ์หมัดดาวเหนือ" ผลงานสร้างชื่อของทั้งฮาระ เท็ตสึโอะ และบุรอนซอน โดยกล่าวถึงเรื่องราวการผจญภัยในเมืองเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ช่วงยุคทศวรรษที่ 1930 ของคาสึมิ เค็นชิโร่ ผู้สืบทอดเพลงหมัดอุดรเทวะรุ่นที่ 62 มังงะชุดนี้ได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะความยาว 26 ตอนโดย A.P.P.P. ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ TV Asahi ระหว่างปี ค.ศ. 2006-2007 ซึ่งอนิเมะดังกล่าวได้มีการซื้อลิขสิทธิ์เพื่อจัดจำหน่ายในรูปแบบดีวีดีภายในประเทศไทย ในชื่อเรื่อง "ฤทธิ์หมัดดาวเหนือ เพลงหมัดฟ้าคำราม"
มังงะเรื่องนี้มีการตีพิมพ์เนื้อหาภาคต่อในชื่อ "โซเท็นโนะเค็น: Re:Genesis" (Sōten no Ken: Re:Genesis) เริ่มตีพิมพ์ต่อเนื่องในนิตยสาร "Comic Zenon" ตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 2017 เขียนบทโดยยัตสึ ฮิโรยูกิ  ภาพโดยสึจิ ฮิเดกิ โดยทั้งฮาระ เท็ตสึโอะ และบุรอนซอน ยังคงมีส่วนรวมในฐานะที่ปรึกษาฝ่ายศิลป์และบท ได้มีการสร้างอนิเมะในชื่อเดียวกันออกอากาศในช่วงปี ค.ศ. 2018 

**โครงเรื่อง**
เนื่อหาหลักในเรื่องนี้เป็นเรื่องราวของคาสึมิ เค็นชิโร่ ผู้สืบทอดเพลงหมัดอุดรเทวะรุ่นที่ 62 ซึ่งเป็นที่รู้จักในฉายา "หยานหวาง" (閻王, Yán Wáng) หรือ "พญายม" มีความสัมพันธ์กับเค็นชิโร่จากเรื่องฤทธิ์หมัดดาวเหนือในฐานะอาจารย์ลุง เนื่องจากเขาเป็นพี่ชายต่างมารดาของริวเค็น อาจารย์และพ่อบุญธรรมของเค็นชิโร่  เค็นชิโร่คนนี้เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงโตเกียว มีนิสัยชอบทำตัวตามสบาย สูบบุหรี่จัด และเป็นผู้สืบทอดเพลงหมัดอุดรเทวะ วิทยายุทธ์ลอบสังหารอันร้ายกาจซึ่งตกทอดมาตั้งแต่สมัยปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีนอย่างลับๆ เขาได้เดินทางไปที่เซี่ยงไฮ้หลังจากได้ทราบข่าวว่าพาน กวงหลิน (潘 光琳, Pān Guāng-Lín) เพื่อนสนิทซึ่งเป็นหัวหน้าแก๊งอั้งยี่ชิงปัง (青幇, Qīng Bāng) ในเซี่ยงไฮ้ และพาน ยฺหวี้หลิง (潘 玉玲, Pān Yù-Líng) น้องสาวของกวงหลินและคนรักของเค็นชิโร่ กำลังตกอยู่ในอันตราย
ที่เซี่ยงไฮ้ เค็นชิโร่ได้ต่อสู้กับผู้สืบทอดเพลงหมัดดาวเหนือจากสามตระกูล ซึ่งเป็นวิทยายุทธ์ที่แตกแขนงมาจากเพลงหมัดต้นตระกูลดาวเหนือตั้งแต่ยุคสามก๊ก ขณะเดียวกันเขายังได้ช่วยเหลือแก๊งชิงปังของพาน กวงหลิน ในการกำจัดแก๊งคู่แข่งเพื่อขยายเขตอิทธิพลภายในเมืองเซี่ยงไฮ้ อันจะนำไปสู่การเดินทางเพื่อสืบหาชาติกำเนิดที่แท้จริงและการเข้าพิธีสืบทอดเพลงหมัดอุดรเทวะของเค็นชิโร่อย่างเป็นทางการในที่สุด

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Souten no Ken at Comic Bunch official website date=9 June 2009  ja- Souten no Ken anime official website ja- Sammy's Pachinko CR Special site date=28 November 2009  ja
*1585
หมวดหมู่:มังงะที่เริ่มตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:ฤทธิ์หมัดดาวเหนือ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
จะคนไหนก็แฟนสาว

เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม เขียนและวาดภาพโดยฮิโรยูกิ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งแมกกาซีนรายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์โคดันชะ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563 และในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 มีการรวบรวมไว้เป็นเล่มทังโกบง ถึงเล่มที่ 14 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์ ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอเทซูกะโปรดักชัน ฤดูกาลแรกออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2564 ทางผังรายการ Animeism ส่วนฤดูกาลที่ 2 โดยสตูดิโอซินเนอร์จีเอสพี ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2566

**เรื่องย่อ**
มุคาอิ นาโอยะ นักเรียนมัธยมปลายที่พึ่งคบหาเป็นแฟนกับซากิ เพื่อนหญิงที่เขาได้แอบหลงรักมาตั้งแต่ยังเด็ก แต่หลังจากที่คบกันได้ไม่นาน จู่ ๆ ก็มีรุ่นน้องน่ารักนามว่า นางิสะได้มาสารภาพรักกับเขา และด้วยความที่นาโอยะ เป็นคนซื่อตรงกับตัวเองก็เลยตกปากรับคำคบหากับนางิสะไปด้วยอีกคน จนกลายเป็นจับปลาสองมือ และเกิดเป็นเรื่องราวความรักที่ปั่นป่วนชวนขำ

**ตัวละคร**
Mukai Naoya

佐木 咲

Minase Nagisa
voiced by|อายาเนะ ซากูระ (PV) อาซูมิ วากิ (อนิเมะ)
Hoshizaki Rika
อายานะ ทาเกตัตสึ (อนิเมะ)
Kiryū Shino
voiced by|ริเอะ ทากาฮาชิ (อนิเมะ)
Mirika Chichi

Hoshizaki Risa
voiced by|อาโออิ โคงะ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์ทางการมังงะที่ Pocket Shōnen Magazine ja- เว็บไซต์ทางการอนิเมะ ja-  จะคนไหนก็แฟนสาว ทางปีลีปีลี-  บัญชีทวิตเตอร์ทางการ ja- 23917
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวฮาเร็ม
หมวดหมู่:รักพิมพ์
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวชีวิตโรงเรียน
หมวดหมู่:เทซูกะโปรดักชัน
หมวดหมู่:มิวส์ คอมมิวนิเคชัน
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2564