Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ไตปิง

ไตปิง (Taiping, ออกเสียง: /taipeŋ/; อักษรยาวี: تاءيڤيڠ; 太平, การออกเสียงภาษาจีน: /tʰaɪ̯⁵¹piŋ/; ฮกเกี้ยน:Thài-pêng; தைப்பிங்) เป็นเมืองที่ตั้งในอำเภอลารุต, มาตัง และเซอลามา, รัฐเประ, ประเทศมาเลเซีย โดยอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอีโปะฮ์ เมืองหลวงของรัฐเประไปประมาณ  abbr=on และทางตะวันออกเฉียงใต้ของจอร์จทาวน์, รัฐปีนัง ไป abbr=on ซึ่งมีประชากร 245,182 คน (ณ ค.ศ. 2013) เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองของรัฐรองจากอีโปะฮ์ เมืองหลวงรัฐ
ไตปิงรับบทเป็นเมืองหลวงรัฐแทนกัวลากังซาร์ตั้งแต่ปีค.ศ. 1876 ถึง 1937 แต่ถูกเปลื่ยนไปเป็นของอีโปะฮ์แทน โดยตัวเมืองถือกันว่าเป็นเมืองที่ชุ่มชื้นที่สุดในคาบสมุทรมลายู date=March 2014 โดยปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ประมาณ 4,000 มิลลิเมตรในไตปิง ในขณะที่บริเวณอื่นของคาบสมุทรโดยเฉลี่ยอยู่ที่ 2,000 – 2,500 มิลลิเมตร
ไตปิงได้อยู่ใน 3 อันดับแรกของเมืองที่น่าอาศัยที่สุดในโลก
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงระบุว่า ไตปิง หรือที่ทรงเขียนว่า ไท้เผ็ง เป็นชื่อในภาษาจีน มีความหมายว่า "ความสงบอันไม่มีวารสิ้นสุด"

**รัฐบาล**
สภาเทศบาลไตปิง
สภาเทศบาลไตปิงเป็นสภาเทศบาลที่ควบคุมเขตเมือง โดยถูกก่อตั้งหลังจากตัวเมืองในปีค.ศ. 1930 ซึ่งกินพื้นที่ไป 186.46 ตารางกิโลเมตร 

**การขนส่ง**

**รถไฟ**
สถานีรถไฟไตปิง
สถานีรถไฟไตปิงเป็นสถานีแรกที่ดำเนินการในประเทศมาเลเซีย โดยบริการไปที่ถ้ำดีบุก เพื่อขนส่งแร่ไปที่พอร์ตเวลด์ (ปัจจุบันคือกัวลาเซอเปอตัง) และคนงานเหมืองไปที่พักคนงาน ในช่วงคริสตทศวรรษที่ 1930 มีการสร้างทางรถไฟเชื่อมเมืองอื่น ๆ ได้แก่ อีโปะฮ์, กัวลาลัมเปอร์ และสิงคโปร์ เส้นทางไตปิง-พอร์ตเวลด์ถูกปิดตัวลงโดยเกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายูในคริสตทศวรรษที่ 1980
ตัวสถานีบริการแค่รถไฟระหว่างเมืองของเคทีเอ็ม โดยไปทางเดียวที่สถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์ ซึ่งใช้เวลาไป 6 ชั่วโมง อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 ตัวสถานีมีบริการของเคทีเอ็ม อีทีเอส ซึ่งลดเวลาเดินทางไปประมาณ 3 ชั่วโมง ที่มากไปกว่านั้น ตัวเมืองเป็นที่พักของบริการขนส่งมวลชนอีทีเอสระหว่างอีโปะฮ์กับปาดังเบซาร์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:เมืองในรัฐเประ
หมวดหมู่:ไตปิง
เครื่องปั้นดินเผายุคโจมง

Kaen-doki(เซรามิกลวดลายหรูหรา; คาเอ็ง-โดกิ Kaen-doki)
เครื่องปั้นดินเผายุคโจมง (Jōmon Pottery) หรือ โจมงโดกิ (Jōmon doki) เป็นรูปแบบหนึ่งของเครื่องปั้นดินเผาที่เป็นเครื่องเคลือบโบราณ ซึ่งสร้างขึ้นระหว่างยุคโจมงในญี่ปุ่น คำว่า “โจมง” ("Jōmon"; 縄文) นั้นแปลว่า "ลายเป็นเชือก" (rope-patterned) ในภาษาญี่ปุ่นอันสื่อถึงลวดลายที่ใช้เชือกกดลงไปบนดินเหนียว ภาชนะดินเผาโบราณนี้ได้รับการยอมรับทั่วไปว่าเป็นเครื่องปั้นดินเผาที่เก่าแก่ที่สุดในญี่ปุ่นและเป็นหนึ่งในชิ้นที่เก่าแก่ที่สุดในโลก

**การขุดค้น**
พื้นที่ขุดค้นโอได ยามาโมโตะ ที่หนึ่ง (Odai Yamamoto I site) ในจังหวัดอาโอโมริ ในปัจจุบันมีเครื่องปั้นดินเผาที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น การขุดค้นในปี 1998 ได้พบเศษเครื่องเคลือบ 46 ชิ้น ซึ่งมีอายุราว 14,500 ก่อนคริสต์กาล (หรือ 16,500 ก่อนกาลปัจจุบัน); จึงทำให้โบราณวัตถุเหล่านี้เป็นหนึ่งในเครื่องปั้นดินเผาที่เก่าแก่ที่สุดที่เคยขุดพบ ลักษณะนั้นเรียบง่าย ไม่มีการตกแต่ง
เครื่องปั้นดินเผาลายนูนแนวนอน ('Linear-relief') นั้นพบที่ถ้ำหมายเลขสาม ฟูกูอิ (Fukui Cave Layer III) อายุราย 13,850–12,250 ก่อนคริสต์กาล แหล่งขุดค้นนี้ตั้งอยู่ที่จังหวัดนางาซากิ, เกาะคิวชู ทั้งแบบลายนูนแนวนอน (linear-relief) และลายกดตะปู ('nail-impressed') มีการค้นพบที่เนินฝังศพเปลือกหอยโตริฮามะ (Torihama shell mound) ในจังหวัดฟูกูอิ อายุราว 12000-11000 ก่อนคริสต์กาล นอกจากนี้ยังพบซากเครื่องปั้นดินเผาบางส่วนในถ้ำบนชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะคิวชู อายุราว 12,700 ก่อคริสต์กาลเมื่อตรวจด้วยวิธีทางกัมมันตภาพรังสี
อย่างไรก็ตามเชื่อกันว่ามีเครื่องปั้นดินเผาโจมงอีกมากที่น่าจะสร้างขึ้นก่อนช่วงเวลาเหล่านี้ แต่ด้วยความกำกวมและแหล่งข้อมูลต่าง ๆ ล้วนอ้างอายุของโบราณวัตถุโดยใช้เทคนิกการประเมินอายุที่ต่างกัน จึงทำให้ยากที่จะระบุได้ชัดเจนว่าเครื่องปั้นดินเผาโจมงนั้นมีอายุเก่าแก่ที่สุดคือเมื่อไร

**ดูเพิ่ม**
Corded Ware culture ในวัฒนธรรมยุคก่อนประวัติศาสตร์ของยุโรป
*Emishi people

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Japanese Pottery Dogu – Clay Figurines- Bridge of dreams: the Mary Griggs Burke collection of Japanese art, a catalog from The Metropolitan Museum of Art Libraries (fully available online as PDF), which contains material on Jōmon pottery  (see index)- Comprehensive Database of Archaeological Site Reports in Japan,  Nara National Research Institute for Cultural Properties
หมวดหมู่:บรรจุภัณฑ์
ยูลีอาน เบาม์การ์ทลิงเงอร์

ยูลีอาน เบาม์การ์ทลิงเงอร์ (Julian Baumgartlinger; เกิดวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1988) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวออสเตรีย 
เบาม์การ์ทลิงเงอร์เติบโตในเมืองการค้าอย่างมัทเซ และได้เข้าร่วมทีมเยาวชนของสโมสรท้องถิ่นอย่างอูเอ็สเซ มัทเซ ในวัย 5 ขวบ ต่อมาใน ค.ศ. 2001 เขาออกจากออสเตรียเพื่อไปเข้าร่วมทีมเยาวชนของ 1860 มึนเชิน และได้เลื่อนขึ้นมาเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ของมึนเชินใน ค.ศ. 2007 หลังจากที่ได้ลงเล่นเพียง 13 นัดในฤดูกาล 2007–08 และ 2008–09 ซึ่งส่วนมากเขาจะลงเล่นเป็นตัวสำรอง เขายอมรับข้อเสนอจากเอาส์ทรีอาวีนเพื่อกลับไปเลื่อนที่ประเทศบ้านเกิดในรอบแปดปี
ณ เวียนนา เบาม์การ์ทลิงเงอร์มีช่วงเวลาสองปีที่ประสบความสำเร็จ เขากลายเป็นตัวหลักของสโมสรเช่นเดียวกันกับทีมชาติออสเตรีย สิ่งนี้ทำให้ไมนทซ์ 05 ในบุนเดิสลีกา สนใจดึงตัวเขามาร่วมทีมด้วยค่าตัว 1.1 ล้านยูโร ต่อมาในวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 เบาม์การ์ทลิงเงอร์ได้เซ็นสัญญา 4 ปีกับไบเออร์เลเวอร์คูเซิน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Julian Baumgartlinger- pid=33136
หมวดหมู่:บุคคลจากซัลทซ์บวร์ค
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวออสเตรีย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลเยาวชนทีมชาติออสเตรีย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติออสเตรีย
หมวดหมู่:ผู้เล่นเทเอ็สเฟา 1860 มึนเชิน
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเอาส์ทรีอาวีน
หมวดหมู่:ผู้เล่นแอร์สเทอ เอ็ฟเอ็สเฟา ไมนทซ์ 05
หมวดหมู่:ผู้เล่นไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเอาคส์บวร์ค
หมวดหมู่:ผู้เล่นในออสเตรียนฟุตบอลบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในซไวเทอบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
มาร์เซ็ล ค็อลเลอร์

มาร์เซ็ล ค็อลเลอร์ (Marcel Koller; เกิดวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1960) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวสวิส ปัจจุบันรับหน้าที่เป็นผู้จัดการทีมของอัลอะฮ์ลีในอียิปเตียนพรีเมียร์ลีก เขาเคยเป็นผู้จัดการทีมชาติออสเตรียชุดลุยศึกฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 นอกจากนี้ ยังคุมทีมชาติออสเตรียจนจบอันดับที่ 10 ของอันดับโลกฟีฟ่า ซึ่งเป็นอันดับที่สูงสุดที่สุดของประวัติศาสตร์ทีมชาติ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 pid=17006
หมวดหมู่:บุคคลจากซือริช
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวสวิส
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในสวิสซูเปอร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นกราสฮอปเปอร์คลับซูริก
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติสวิตเซอร์แลนด์
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1996
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวสวิส
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลในบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติออสเตรีย
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมกราสฮอปเปอร์คลับซูริก
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมแอร์สเทอ เอ็ฟเซ เคิลน์
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมเฟาเอ็ฟเอ็ล โบคุม
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลบาเซิล
จังหวัดสระแก้วในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสระแก้ว พ.ศ. 2562 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง เท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2554 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน

**ภาพรวม**

**แบ่งตามพรรค**

**เทียบคะแนนกับการเลือกตั้งครั้งก่อนหน้า**
เปรียบเทียบคะแนนกับผลการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2554

**เทียบคะแนนจากการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ พ.ศ. 2554**

**เทียบคะแนนจากการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต พ.ศ. 2554**

**แบ่งตามเขต**

**เขตเลือกตั้ง**

**เขต 1**
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองสระแก้ว อำเภอเขาฉกรรจ์และอำเภอวังน้ำเย็น (เฉพาะตำบลทุ่งมหาเจริญ)

**เขต 2**
เขตเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอคลองหาด อำเภอวังสมบูรณ์ อำเภอวังน้ำเย็น (ยกเว้นตำบลทุ่งมหาเจริญ) และอำเภอวัฒนานคร (ยกเว้นตำบลแซร์ออและตำบลช่องกุ่ม)

**เขต 3**
เขตเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภออรัญประเทศ อำเภอโคกสูง อำเภอตาพระยาและอำเภอวัฒนานคร (เฉพาะตำบลแซร์ออและตำบลช่องกุ่ม)

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดสระแก้วในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554- จังหวัดสระแก้วในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง
สระแก้ว
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดสระแก้ว
สถานีย่อย:ประเทศนอร์ทมาซิโดเนีย/แนะนำ

thumb
นอร์ทมาซิโดเนีย  หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐนอร์ทมาซิโดเนีย  เป็นรัฐอิสระบนคาบสมุทรบอลข่านในยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ ประเทศนี้มักจะเรียกเฉย ๆ ว่า "มาซิโดเนีย" ซึ่งอาจจะทำให้เกิดความสับสนกับภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ที่กว้างขวาง และแคว้นมาซิโดเนียของกรีซ นอร์ทมาซิโดเนียเป็นเพียงส่วนหนึ่งของภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ที่ชื่อมาซิโดเนีย มีพื้นที่ประมาณร้อยละ 38 และประชากรเกือบร้อยละ 44 ของพื้นที่ที่ใหญ่กว่าพื้นที่ที่ปกครองโดยนอร์ทมาซิโดเนีย ก่อนหน้านี้เป็นส่วนทางใต้สุดของยูโกสลาเวีย 
พรมแดนปัจจุบันได้รับการกำหนดหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวียก่อตั้ง "สาธารณรัฐสังคมนิยมมาซิโดเนีย" ซึ่งเป็นที่โต้แย้งว่า เป็นการยอมรับสลาฟมาซิโดเนีย เป็นชนชาติแยกต่างหากภายในยูโกสลาเวีย ต่อมาในปี พ.ศ. 2534 ได้แยกจากยูโกสลาเวียอย่างสันติโดยเปลี่ยนชื่อเป็น "สาธารณรัฐมาซิโดเนีย" และไม่มีการเปลี่ยนแปลงพื้นที่เพิ่มเติม อย่างไรก็ดี หลังจากนั้นเป็นต้นมา ประเทศได้เกิดกรณีพิพาทกับประเทศกรีซอย่างยาวนานเกี่ยวกับการใช้ชื่อ "มาซิโดเนีย" จนกระทั่งในวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2561 รัฐบาลมาซิโดเนียและรัฐบาลกรีซได้บรรลุข้อตกลงเบื้อง
ต้นเพื่อยุติข้อพิพาทดังกล่าว ซึ่งจะส่งผลให้ประเทศนี้ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น สาธารณรัฐนอร์ทมาซิโดเนีย
สถานีย่อย:ประเทศนอร์ทมาซิโดเนีย/บทความประจำสัปดาห์

right
เซอร์ บอริส ไตรกอฟสกี เป็นประธานาธิบดีและผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งสาธารณรัฐมาซิโดเนีย ในช่วงปี พ.ศ. 2542 - 2547 ต่อมาเขาก็เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุเครื่องบินตก
บอริส ไตรกอฟสกี เกิดมาในครอบครัวนิกายเมธะดิสม พ่อของเขาคิโล่ผู้ซึ่งเสียชีวิตในเดือนกันยายน ค.ศ. 2008 ซึ่งเป็นคนงานที่ทำหน้าที่ในกองทัพบัลแกเรียและถูกขังไว้เป็นเวลาสองปีเพื่อให้เป็นเชลยศึก บอริส ไตรกอฟสกี สำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2523 โดยได้รับปริญญาทางด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยในสโกเปีย จากนั้นเขาก็มีความเชี่ยวชาญด้านกฎหมาย, การค้า และการจ้างงาน และได้เดินทางมาเยือนสหรัฐหลายครั้งเพื่อได้ศึกษาคณะธรรมศาสตร์เพื่อเป็นรัฐมนตรี ...อ่านต่อ
บทความก่อนหน้านี้: สแตวอ แปนดารอฟสกี - แมตอดียา อันดอนอฟ แชนตอ - ธงชาติมาซิโดเนีย 
ดูส่วนนี้
นัตตี้

อาณัชญา สุพุทธิพงศ์ (เกิด 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2545) ชื่อเล่น นัตตี้ (เกาหลี: 나띠; อังกฤษ: Natty) เป็นนักร้องชาวไทยที่อาศัยอยู่ในเกาหลีใต้ เธอเป็นสมาชิกของคิสออฟไลฟ์ เกิร์ลกรุปเกาหลีใต้สังกัดเอสทูเอนเตอร์เทนเมนต์ ก่อนหน้านี้เธอเคยเป็นผู้เข้าแข่งขันในรายการเซอร์ไวเกิร์ลกรุปของ​​เอ็มเน็ต ชื่อ ซิกซ์ทีน (2015) และ ไอดอลสคูล (2017) ก่อนที่จะเปิดตัวในฐานะศิลปินเดี่ยวเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม 2020 ด้วยการเปิดตัวซิงเกิลอัลบั้มเดี่ยวของเธอ "Nineteen"

**ชีวิตช่วงต้น**
อาณัชญา สุพุทธิพงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 ที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย เธอสนใจวัฒนธรรมเคป็อปมาตั้งแต่สมัยยังเด็กจึงเดินทางไปที่ประเทศเกาหลีใต้และเข้าร่วมแข่งขันในรายการ ซิกซ์ทีน เมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2558 แต่ผลการแข่งขันรอบสุดท้ายเธอไม่ถูกคัดเลือกจึงกลายเป็นเด็กฝึกหัดภายในค่ายเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2560 นัตตี้เข้าร่วมแข่งขันในรายการ ไอดอลสคูล ซึ่งเป็นรายการที่ค้นหาหญิงสาวสำหรับการเดบิวต์เป็นเกิร์ลกรุป ฟรอมิสไนน์ อย่างไรก็ตามเธอถูกคัดออกจากกลุ่มที่จะเดบิวต์ซึ่งเธออยู่อันดับที่ 13 ในตอนสุดท้าย

**2563: การเปิดตัวเป็นศิลปินเดี่ยว**
เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2020 นัตตี้ได้เซ็นสัญญากับค่ายสวิงเอนเตอร์เทนเมนต์ พร้อมกับเป็นเด็กฝึกหัดภายในค่ายจนกระทั่งวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 ทางต้นสังกัดได้ปล่อยมิวสิกวีดีโอซิงเกิลแรกของเธอ "NINETEEN" และปรากฏตัวแสดงดนตรีครั้งแรกในฐานะศิลปินเดี่ยวเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2563

**ผลงานเพลง**

**ซิงเกิลอัลบั้ม**

**ซิงเกิล**

**ผลงานการแสดง**

**รายการโทรทัศน์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 อาณัชญา สุพุทธิพงศ์
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องป็อปไทย
หมวดหมู่:นักร้องเคป็อป
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:นักร้องเพลงภาษาเกาหลีชาวไทย
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดสวิงเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:ชาวไทยในประเทศเกาหลีใต้
สถานีย่อย:ประเทศนอร์ทมาซิโดเนีย/รู้ไหมว่า

left
*...เมืองหลวงของประเทศ สโกเปีย เป็นเมืองเกิดของผู้ที่ทำคุณประโยชน์ให้กับมนุษยชน และผู้ได้รับรางวัลโนเบล แม่ชีเทเรซา
*...หอดูดาวคอกินอ เป็นหอดูดาวอายุกว่า 3,800 ปีและได้อยู่ในรายชื่อหอดูดาวสังเกตการณ์โบราณที่สำคัญของนาซา
*...พิพิธภัณฑ์ที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลก ตั้งอยู่ห่างจากไป 5 กิโลเมตรทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือเมืองเทโทวอ ในหมู่บ้านดิสเซปสิเต และได้รับบันทึกไว้ในบันทึกสถิติโลกกินเนสส์
สถานีย่อย:ประเทศนอร์ทมาซิโดเนีย
สถานีย่อย:ประเทศนอร์ทมาซิโดเนีย/หมวดหมู่

หมวดหมู่ปริศนา
เลือกกดดู ► เพื่อแสดงหมวดหมู่ซ้อน
ประเทศมาซิโดเนียเหนือ
หมวดหมู่:แม่เจ้า

แม่เจ้า เป็นตำแหน่งมเหสี หรือราชเทวีของเจ้าหลวงหรือเจ้าผู้ครองนคร แม่เจ้าบางองค์มีอำนาจเทียบเท่าเจ้าหลวงจนชาวเมืองขนามนามว่า "แม่เจ้าหลวง" ส่วนพระมารดาของเจ้าหลวงหรือมเหสีของอดีตเจ้าหลวงเรียกว่าแม่เจ้าเฒ่า อนึ่งเมืองนครแพร่นิยมเรียกเจ้านายสตรีอาวุโสว่าแม่เจ้าด้วยเช่นกัน
หมวดหมู่:ฐานันดรศักดิ์เจ้านายฝ่ายเหนือ
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2007–08 รอบแบ่งกลุ่ม

รอบแบ่งกลุ่ม ในการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2007–08 เริ่มต้นการแข่งขันในวันที่ 18 กันยายน และจะสิ้นสุดในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007).

**ทีมวางและการจับสลาก**
ทีมวางถูกกำหนดโดย ค่าสัมประสิทธิ์ยูฟ่า. 32 ทีมได้ถูกจัดสรรอยู่ในสี่โถขึ้นอยู่กับค่าสัมประสิทธิ์สโมสรยูฟ่าของพวกเขาที่ช่วงเริ่มต้นของฤดูกาล, กับทีมแชมป์เก่าจะบรรจุอยู่ในโถที่ 1 โดยอัตโนมัติ. พวกเขาได้ถูกจับสลากอยู่ในแปดกลุ่มของสี่ทีมที่เหลือประกอบไปด้วยหนึ่งทีมที่มาจากแต่ละสี่โถทีมวาง, ด้วยข้อจำกัดที่ว่าทีมที่มาจากสมาคมชาติเดียวกันจะไม่สามารถมาจับสลากอยู่ในกลุ่มเดียวกันได้. สโมสรที่มาจากสมาคมเดียวกันจะถูกจับคู่ไปแบ่งแยกแมตช์เดย์ระหว่างวันอังคารและวันพุธ. สำหรับชาติที่มาจากสามหรือสี่สโมสรในรอบแบ่งกลุ่ม, สโมสรดังต่อไปนี้ได้ถูกจับคู่ (แต่สโมสรนั้นที่มาจากการจับคู่เหมือนกันจะลงเล่นแตกต่างวัน): มิลาน และ อินแตร์นาซีโอนาเล, โรมา และ ลาซีโอ, บาร์เซโลนา และ เรอัลมาดริด, บาเลนเซีย และ เซบิยา, อาร์เซนอล และ เชลซี, ลิเวอร์พูล และ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด, ไบฟีกา และ สปอร์ติงลิสบอน, แวร์เดอร์เบรเมิน และ ชตุทท์การ์ท. นอกจากนี้, ผู้ชนะของ 
เซบิยา พบกับ อาเอก เอเธนส์ ได้สิทธิ์เข้าเล่นโดยการจับคู่กับ โอลิมเบียโกส.
หมายเหตุ

**กลุ่ม**
เวลาคิกออฟการแข่งขันก็จะเป็นเวลา CET/CESTrefn|group=note|CET (UTC+1) สำหรับแต่ละนัดตั้งแต่วันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007, และ CEST (UTC+2) สำหรับแต่ละนัดจนถึงวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 2007.  โดยทั่วไป, ยกเว้นเหตุผลบางอย่างที่ตรงกันทางภูมิศาสตร์.

**กลุ่ม เอ**
----
----
----
----
----

**กลุ่ม บี**
----
----
----
----
----

**กลุ่ม ซี**
----
----
----
----
----

**กลุ่ม ดี**
----
----
----
----
----

**กลุ่ม อี**
----
----
----
----
----

**กลุ่ม เอฟ**
----
----
----
----
----

**กลุ่ม จี**
----
----
----
----
----

**กลุ่ม เอช**
----
----
----
----
----

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
 publisher=UEFA 
รอบแบ่งกลุ่ม
หมวดหมู่:ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม
แม่แบบ:อปท.ในจังหวัด/doc

== การใช้งาน**

**รายชื่อกล่องนำทาง อปท. ในจังหวัดต่าง ๆ**

**ดูเพิ่ม**
 แม่แบบ:กล่องนำทาง จังหวัดของประเทศไทย- แม่แบบ:จังหวัด- แม่แบบ:จังหวัดของไทยในอดีตและอนาคต
หมวดหมู่:แม่แบบหน่วยการบริหารในประเทศไทย
พระราชพุทธิวรคุณ (เจเรมี ชาร์ลี จูเลียน อมโร)

พระราชพุทธิวรคุณ มีนามเดิมว่า เจเรมี ชาร์ลส์ จูเลียน ฮอร์เนอร์ (Jeremy Charles Julian Horner; เกิด 2 กันยายน พ.ศ. 2499)เป็นเจ้าอาวาสวัดอมราวดี เริ่มต้นการฝึก กรรมฐาน โดยได้รับแรงบันดาลใจจากสายพระป่าในประเทศไทย และเป็นศิษย์ของพระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท)

**สมณศักดิ์**
 5 ธันวาคม พ.ศ. 2558 พระวิเทศพุทธิคุณ- 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 พระราชพุทธิวรคุณ วิบูลศาสนกิจจาทร มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี 

**บรรณานุกรม**
Tudong: The Long Road North (1984, English Sangha Trust)
*Silent Rain (1994, Amaravati Publications)
*Words of Calm and Friendship – by Ajahn Pasanno & Ajahn Amaro (1999, Abhayagiri Monastery)
*The Pilgrim Kamanita: A Legendary Romance – by Karl Gjellerup,  Ajahn Amaro ed. (1999, Amaravati Publications)
*The Dhamma and the Real World – by Ajahn Pasanno & Ajahn Amaro (2000, Abhayagiri Monastery)
*Broad View, Boundless Heart – by Ajahn Pasanno & Ajahn Amaro (2001, Abhayagiri Monastery)
*Food for the Heart – by Ven. Ajahn Chah; Introduction by Ajahn Amaro (2002, Wisdom Publications)
*Small Boat, Great Mountain: Theravadin Reflections on the Natural Great Perfection (2003, Abhayagiri Monastery)
*Who Will Feed the Mice? (2004, Abhayagiri Monastery)
*The Sound of Silence – by Ven. Ajahn Sumedho; Introduction by Ajahn Amaro (2007, Wisdom Publications)
*Rugged Interdependency (2007, Abhayagiri Monastery)
*Like a River – by Ajahn Pasanno, Ajahn Amaro et al. (2008, Patriya Tansuhaj)-  The Island: An Anthology of the Buddha’s Teachings on Nibbāna date=2010-05-23  (2009, Abhayagiri Monastery) – by Ajahn Pasanno & Ajahn Amaro
*Rain on the Nile (2009, Abhayagiri Monastery)
*The Long Road has Many a Turn – by Nick Scott with Ajahn Amaro (2013, Amaravati Publications)
ไฟล์:Ajahn Amaro.jpg|thumb|left|Ajahn Amaro at the City of Ten Thousand Buddhas in September 2007
Ajahn Amaro in California with Franklyn, organiser of the 2007 Buddhist Bicycle Pilgrimage

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภิกษุชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:พระราชาคณะชั้นราช
หมวดหมู่:สายพระป่าในประเทศไทย
ไคเก

พระพุทธเจ้าสีเหมือนไม้ (wood-colored Buddha) โดยไคเก
พระโพธิสัตว์ไม้สร้างประกอบด้วยแล็กเกอร์ ทอง ทองแดง และคริสตัล (wooden bodhisattva statue with lacquer, gold, copper, and crystal) โดยไคเก
ไคเก (快慶) เป็นบึสชิ (Busshi; ประติมากรผู้สร้างพระพุทธรูป) ชาวญี่ปุ่น ที่มีชีวิตอยู่ในช่วงยุคคามากูระ เป็นที่รู้จักควบคู่กับอึงเก (Unkei) ศิลปะแบบที่ไคเกสร้างนั้นเรียกว่าศิลปะแบบ เค-ฮา (Kei-ha; ศิลปะเค-Kei school) ไคเกเป็นที่รู้จักจากฝีมือในการรังสรรค์งานที่เหมือนจริง สวยงาม อ่อนช้อย ประณีต และเป็นผู้ที่ฉลาดหลักแหลม ผลงานส่วนใหญ่ของเขามีความสูงอยู่ที่สามชากึ (shaku) และงานของเขาที่หลงเหลือมาถึงปัจจุบันนั้นถือว่ามีอยู่มาก

**งานสำคัญ**
พระอมิตภพุทธเจ้าสามองค์แห่ง วัดโจโดะในโอโนะ (1195) - สมบัติประจำชาติญี่ปุ่น (National Treasure of Japan) และเป็นงานชิ้นที่สำคัญที่สุดของเขา สูง: 24.6 ฟุต
*ฮะจิมัง (Hachiman) ใน วัดโทได (1201) - สมบัติประจำชาติญี่ปุ่น
*Nio(Agyō) ใน วัดโทได (1203) - สมบัติประจำชาติญี่ปุ่น งานผลิตร่วมกับ Unkei และอีก 13 ผู้ช่วย
*มหามยุรี (Mahamayuri) ใน วัดคิงปูเซ็ง (1200) - สมบัติวัฒนธรรมสำคัญของญี่ปุ่น (Important Cultural Property of Japan)
*พระศรีอารย์ ใน วัดซังโบอิน (1192) - สมบัติวัฒนธรรมสำคัญของญี่ปุ่น
*พระไวโรจนพุทธเจ้า ใน ศาลเจ้าอิชิยามะ-เดระ (1194) - สมบัติวัฒนธรรมสำคัญของญี่ปุ่น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Bridge of dreams: the Mary Griggs Burke collection of Japanese art, a catalog from The Metropolitan Museum of Art Libraries (fully available online as PDF), which contains material on Kaikei (see index)
หมวดหมู่:ประติมากร
หมวดหมู่:ศิลปินชาวญี่ปุ่น
เหตุน้ำมันดีเซลรั่วไหลที่โนริลสค์ พ.ศ. 2563

เหตุน้ำมันดีเซลรั่วไหลที่โนริลสค์ เป็นภัยพิบัติทางอุตสาหกรรมที่เริ่มต้นขึ้นในวันที่ 29 พฤษภาคม 2020 เมื่อแทงก์เก็บเชื้อเพลิงในโรงไฟฟ้าพลังงานความร้อนหมายเลขสามของโนริลสค์-ไตมูร์ เอเนอร์จี (Norilsk-Taimyr Energy) ซึ่งเจ้าของคือ  Nornickel เกิดถล่มลงมา ทำให้น้ำมันดีเซล 21,000 ลูกบาศก์เมตร (17,500 ตัน) รั่วไหลท่วมลงไปในแม่น้ำในพื้นที่ ประธานาธิบดีรัสเซีย วลาดีมีร์ ปูติน ได้ประกาศสถานะเร่งด่วน เหตุการณ์นี้ได้รับการขนานนามว่าเป็นเหตุน้ำมันรั่วไหลที่เลวร้ายที่สุดเป็นอันดับสองในประวัติศาสตร์รัสเซียสมัยใหม่

**สาเหตุ**
น้ำมันดีเซลนั้นใช้เป็นเชื้อเพลิงสำรอง (backup fuel) ของโรงไฟฟ้าพลังความร้อนผสมถ่านหินของโนริลสค์-ไตมูร์ เอเนอร์จี (Norilsk-Taimyr Energy; NTEK) แทงก์เก็บน้ำมันดีเซลนั้นถล่มลงมาหลังพื้นเพอร์มาฟรอสต์ซึ่งสร้างแทงก์ไว้ด้านบนเริ่มที่จะละลายและนุ่มลง บริษัท Nornickel ระบุว่า: "เนื่องจากการทรุดตัวอย่างฉับพลันของฐานซึ่งใช้งานมาเป็นเวลากว่า 30 ปีโดยปราศจากปัญหา แทงก์เก็บเชื้อเพลิงดีเซลจึงได้รับความเสียหาย อันส่งผลให้เกิดน้ำมันรั่วไหลออกมา" 
พื้นที่กว่า acre ได้รับผลกระทบทันทีหลังน้ำมันรั่วไหล ตามด้วยแม่น้ำอัมบาร์นายา (Ambarnaya) และดัลดีคาน (Daldykan) ซึ่งอยู่ใกล้กัน ทำให้พื้นที่กว่า 350 ตารางกิโลเมตร เกิดการปนเปื้อน ความพยายามในการทำความสะอาดนั้นได้ถูกมองว่าจะเป็นไปอย่างยากลำบาก เนื่องด้วยพื้นที่นั้นไม่มีถนนเข้าถึงและแม่น้ำก็ตื้นเกินกว่าที่จะแล่นเรือเข้าไปได้ ค่าใช้จ่ายแก้ปัญหาระดับเร่งด่วนนี้ประมาณการณ์ไว้ที่ 10 พันล้านรูเบิล (US$146 ล้าน) และค่าใช้จ่ายในการทำความสะอาดที่ 100 พันล้านรูเบิล (US$1.5 พันล้าน) ซึ่งอาจใช้เวลา 5 ถึง 10 ปีในการทำความสะอาดทั้งหมด 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภัยพิบัติในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:ประเทศรัสเซียในปี พ.ศ. 2563
กีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988

การแข่งขันแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 เป็นการแข่งขันกีฬาแฮนด์บอลในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 24 ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 20 กันยายน - 1 ตุลาคม พ.ศ. 2531 จัดขึ้นที่สนาม ซึ่งการแข่งขันกีฬาแฮนด์บอลครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 1 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 282 คน จาก 15 ประเทศ

**ปฏิทินการแข่งขัน**

**การคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**
 14 (men:14 women:0)- 12 (men:0 women:12)- 14 (men:0 women:14)- 29 (men:14 women:15)- 13 (men:13 women:0)- 14 (men:14 women:0)- 15 (men:15 women:0)- 15 (men:15 women:0)- 15 (men:0 women:15)- 26 (men:14 women:12)- 29 (men:14 women:15)- 15 (men:15 women:0)- 14 (men:14 women:0)- 28 (men:14 women:14)- 29 (men:15 women:14)
(*) NOTE: There are only players counted, which participated in one game at least.

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางสรุปเหรียญ**

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 1988
แฮนด์บอล
1988
กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988

การแข่งขันยูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 เป็นการแข่งขันกีฬายูโดในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 24 ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 25 กันยายน - 1 ตุลาคม พ.ศ. 2531 จัดขึ้นที่สนาม Jangchung Gymnasium ซึ่งการแข่งขันกีฬายูโดครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 7 รายการ คือ ประเภททีมชาย 7 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 119 คน จาก 62 ประเทศ

**ปฏิทินการแข่งขัน**

**การคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**
3
*3
*1
*2
*1
*1
*1
*1
*3
*2
*3
*2
*3
*1
*1
*2
*2
*1
*1
*2
*1
*1
*3
*3
*1
*3
*3
*1
*2
*3
*2
*2
*2
*2
*2
*2
*2
*1
*3
*2
*2
*1
*1
*1
*2
*1
*1
*3
*2
*3
*2
*2
*3
*3
*2
*1
*1
*3
*3
*3
*1
*1

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางสรุปเหรียญ**

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**กีฬาสาธิต ประเภทหญิง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 1988
ยูโด
1988
ปุซเกิซมัซ

ไฟล์:Puskesmas Sumber.jpg|thumb|ปุซเกิซมัซซุมเบอร์ (Puskesmas Sumber) ในจีเรอบน จังหวัดชวาตะวันตก
ปุซเกิซมัซ (Puskesmas, ย่อมาจาก ปูซัตเกอเซฮาตันมาชารากัต - Pusat Kesehatan Masyarakat ศูนย์สุขภาพชุมชน) หมายถึงคลินิกชุมชนที่รัฐบาลมอบอำนาจดำเนินการซึ่งตั้งอยู่กระจายทั่วประเทศอินโดนีเซีย ดูแลโดยกระทรวงสาธารณสุขอินโดนีเซีย และให้บริการสุขภาพแก่ประชาชนในระดับตำบล (sub-district level) แนวคิดนี้ออกแบบเริ่มต้นโดยเก.อา. ซีวาเบ็ซซี (G.A. Siwabessy) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขคนแรก โปรแกรมสุขภาพชุมชนและสุขภาพแบบป้องกัน (preventive) เป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยขับเคลื่อนบริการสุขภาพในประเทศอินโดนีเซีย ในปี ค.ศ. 2014 ทั่วประเทศอินโดนีเซียมีปุซเกิซมัซอยู่ 9,718 แห่งทั่วประเทศ
บริการสุขภาพชุมชนในประเทศอินโดนีเซียนั้นบริหารจัดการด้วยระบบสามระดับ (three-tier system) โดยมีปุซเกิซมัซเป็นระดับบนสุด มีเจ้าหน้าที่และแพทย์ประจำการ และให้บริการสุขภาพมารดาและบุตร, การรักษาผู้ป่วยนอกทั่วไป และบริการสุขภาพแบบป้องกัน, บริการก่อนและหลังคลอด, การสร้างภูมิคุ้มกัน และการควบคุมโรคติดต่อ บริการทางคลินิกเฉพาะทางนั้นมักมีบริการในศูนย์แพทย์ที่มีขนาดใหญ่กว่านี้
ปุซเกิซมัซมีอยู่ด้วยกันสองประเภท คือประเภทที่มีเตียงกับไม่มีเตียง ปุซเกิซมัซที่ไม่มีเตียงมักเป็นศูนย์รักษาผู้ป่วยนอกสาธารณะในระดับทั่วไป และมักปิดบริการหลังช่วงเที่ยง และมีแนวโน้มจะไม่เปิดหรือไม่พร้อมรับมือเหตุฉุกเฉินนอกเวลาคลินิก ศูนย์รูปแบบนี้มักมีเพียง บีดัน (bidan) คือพยาบาล และแพทย์ทั่วไปซึ่งให้บริการการแพทย์ป้องกันและรักษาทั่วไป 18 ประการ อันรวมถึงการแพทย์ก่อนคลอด (Antenatal) และการวางแผนครอบครัว อย่างไรก็ตามปุซเกิซมัซรูปแบบนี้มักมีปัญหามากมาย เนื่องด้วยมักส่งต่อผู้ป่วยไปยังศูนย์แพทย์ที่สูงกว่าและมีความพร้อมกว่าแทน หากมีผู้ป่วยฉุกเฉิน เจ้าหน้ามีแนวโน้มจะส่งต่อไปยังศูนย์แพทย์ระดับสูงกว่าเลยทันทีโดยไม่แม้แต่จะพยายามให้การปฐมพยาบาลหรือเตรียมผู้ป่วยสำหรับการส่งต่อ

**ดูเพิ่ม**
 สาธารณสุขในประเทศอินโดนีเซีย- บริการสุขภาพในประเทศอินโดนีเซีย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สาธารณสุขในประเทศอินโดนีเซีย
กีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988

การแข่งขันปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 เป็นการแข่งขันกีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 24 ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 18-22 กันยายน พ.ศ. 2531 จัดขึ้นที่สนาม ซึ่งการแข่งขันกีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 2 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 65 คน จาก 26 ประเทศ

**ปฏิทินการแข่งขัน**

**การคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**
 1- 1- 3- 3- 3- 1- 2- 3- 1- 3- 3- 3- 3- 3- 3- 3- 3- 1- 3- 3- 3- 3- 3- 3- 1- 3

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางสรุปเหรียญ**

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 1988
ปัญจกีฬาสมัยใหม่
1988
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988

การแข่งขันเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือพายในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 24 ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 19-25 กันยายน พ.ศ. 2531 จัดขึ้นที่สนาม Han River Regatta Courseซึ่งการแข่งขันกีฬาเรือพายครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 14 รายการ คือ ประเภททีมชาย 8 รายการ และประเภททีมหญิง 6 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 593 คน จาก 38 ประเทศ

**ปฏิทินการแข่งขัน**

**การคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางสรุปเหรียญ**

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**ชาย**

**หญิง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 1988
เรือพาย
1988
กีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988

การแข่งขันเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือใบในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 24 ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่  20-27 กันยายน พ.ศ. 2531 จัดขึ้นที่สนาม ปูซาน ซึ่งการแข่งขันกีฬาเรือใบครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 8 รายการ คือ ประเภททีมชาย 3 รายการ และประเภททีมหญิง 1 รายการ ประเภทผสม 4 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 360 คน จาก 60 ประเทศ

**ปฏิทินการแข่งขัน**

**การคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางสรุปเหรียญ**

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**หญิง**

**ชาย**

**ผสม**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 1988
เรือใบ
1988
กีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984

การแข่งขันแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เป็นการแข่งขันกีฬาแฮนด์บอลในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 23 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐ ระหว่างวันที่ 31 กรกฎาคม - 11 สิงหาคม พ.ศ. 2527 จัดขึ้นที่สนามไททันยิม ซึ่งการแข่งขันกีฬาแฮนด์บอลครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 1 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 259 คน จาก 14 ประเทศ

**ปฏิทินการแข่งขัน**

**การคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**
 15 (men:15 women:0)- 15 (men:0 women:15)- 13 (men:0 women:13)- 14 (men:14 women:0)- 28 (men:15 women:13)- 15 (men:15 women:0)- 15 (men:15 women:0)- 15 (men:15 women:0)- 28 (men:15 women:13)- 15 (men:15 women:0)- 15 (men:15 women:0)- 15 (men:15 women:0)- 27 (men:14 women:13)- 29 (men:14 women:15)
(*) NOTE: There are only players counted, which participated in one game at least.

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางสรุปเหรียญ**

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 1984
แฮนด์บอล
1984
กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984

การแข่งขันยูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เป็นการแข่งขันกีฬายูโดในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 23 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐ ระหว่างวันที่ 4 - 11 สิงหาคม พ.ศ. 2527 จัดขึ้นที่สนาม Eagle's Nest Arena ซึ่งการแข่งขันกีฬายูโดครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 8 รายการ คือ ประเภททีมชาย 8 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 211 คน จาก 61 ประเทศ

**ปฏิทินการแข่งขัน**

**การคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**
4
*3
*4
*2
*1
*7
*6
*8
*1
*5
*4
*4
*3
*2
*1
*2
*1
*6
*2
*2
*3
*8
*8
*1
*1
*4
*2
*1
*2
*5
*2
*8
*5
*3
*2
*1
*4
*1
*3
*3
*3
*3
*1
*1
*4
*2
*3
*2
*6
*8
*6
*1
*4
*2
*3
*3
*8
*1
*8
*5
*3

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางสรุปเหรียญ**

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ยูโด
1984
กีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984

การแข่งขันปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เป็นการแข่งขันกีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 23 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐ ระหว่างวันที่ 29 กรกฎาคม - 1 สิงหาคม พ.ศ. 2527 จัดขึ้นที่สนาม Coto Equestrian Center ซึ่งการแข่งขันกีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 2 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 52 คน จาก 18 ประเทศ

**ปฏิทินการแข่งขัน**

**การคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**
 3- 3- 3- 1- 3- 3- 3- 3- 3- 3- 3- 3- 3- 3- 3- 3- 3- 3

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางสรุปเหรียญ**

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ปัญจกีฬาสมัยใหม่
1984
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984

การแข่งขันเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือพายในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 23 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐ ระหว่างวันที่ 30 กรกฎาคม - 5 สิงหาคม พ.ศ. 2527 จัดขึ้นที่สนาม Lake Casitas ซึ่งการแข่งขันกีฬาเรือพายครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 14 รายการ คือ ประเภททีมชาย 8 รายการ และประเภททีมหญิง 6 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 447 คน จาก 38 ประเทศ

**ปฏิทินการแข่งขัน**

**การคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางสรุปเหรียญ**

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**ชาย**

**หญิง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 1984
เรือพาย
1984
กีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984

การแข่งขันเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือใบในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 23 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐ ระหว่างวันที่ 31 กรกฎาคม - 8 สิงหาคม พ.ศ. 2527 จัดขึ้นที่สนาม Long Beach ซึ่งการแข่งขันกีฬาเรือใบครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 7 รายการ คือ ประเภททีมชาย 7 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 300 คน จาก 60 ประเทศ

**ปฏิทินการแข่งขัน**

**การคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางสรุปเหรียญ**

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 1984
เรือใบ
1984
กีฬายิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984

การแข่งขันยิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เป็นการแข่งขันกีฬายิงปืนในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 23 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐ ระหว่างวันที่  กรกฎาคม -  สิงหาคม พ.ศ. 2527 จัดขึ้นที่สนาม Prado Olympic Shooting Park ซึ่งการแข่งขันกีฬายิงปืนครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 11 รายการ คือ ประเภททีมชาย 6 รายการ และประเภททีมหญิง 3 รายการ ประเภทรวม 2 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 460 คน จาก 68 ประเทศ

**ปฏิทินการแข่งขัน**

**การคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางสรุปเหรียญ**

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**ชาย**

**หญิง**

**ผสม**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ยิงปืน
1984
กงเป่าจีติง

กงเป่าจีติง (p=Gōngbǎo jīdīng) หรือ ไก่กังเปา เป็นอาหารจีนชนิดหนึ่งที่ถูกปรุงด้วยการผัด มีรสเผ็ด ซึ่งถูกทำด้วยก้อนเนื้อไก่เท่าลูกบากศ์ ถั่วลิสง ผัก (แบบดั้งเดิมจะใส่เพียงแค่ต้นหอมเท่านั้น) และพริก อาหารจานแบบคลาสสิคในอาหารเสฉวน มีต้นกำเนิดในมณฑลเสฉวน ทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน และรวมถึงพริกไทยเสฉวน แม้ว่าอาหารจานนี้จะพบอยู่ทั่วประเทศจีน ในภูมิภาคต่าง ๆ มักจะมีความเผ็ดที่น้อยกว่าอาหารจานที่ทำขายในมณฑลเสฉวน ไก่กังเปายังเป็นอาหารจานหลักของอาหารจีนแบบตะวันตกอีกด้วย

**ประวัติ**
ไฟล์:Ding Baozhen.jpg|thumb|ติง เป่าเจิน เจ้าหน้าที่แห่งราชวงศ์ชิงที่มณฑลเสฉวน
ไฟล์:Gongbao Jiding Iron Pot in China.jpeg|thumb|ไก่กังเปาฉบับมณฑลอานฮุย เสิร์ฟบนหม้อเหล็ก
เชื่อกันว่าอาหารนี้ตั้งชื่อตามติง เป่าเจิน (1820–1886) เจ้าหน้าที่และผู้ว่าการมณฑลเสฉวนสมัยราชวงศ์ชิงตอนปลาย เขาดำรงตำแหน่งที่มีชื่อว่า Taizi Shaobao ซึ่งเป็นหนึ่งใน กงเป่า (l=ผู้พิทักษ์วัง)
ในช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรม อาหารนี้กลายเป็นความไม่ถูกต้องทางการเมืองเพราะชื่อที่มีส่วนเกี่ยวกับระบบจักรวรรดิ ทำให้กลุ่มนิยมเหมาเปลี่ยนชื่ออาหารนี้เป็น "ไก่เผ็ด" (p=húlà jīdīng) ก่อนที่จะกลับไปเป็นชื่อเดิมในคริสต์ทศวรรษ 1980 ภายใต้การปฏิรูปของเติ้ง เสี่ยวผิง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Kung Pao chicken- Kung Pao Chicken
หมวดหมู่:อาหารจีน
หมวดหมู่:อาหารผัดหรือทอด
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อไก่
รายชื่อตอนในเดอะทอมแอนด์เจอร์รีโชว์ (พ.ศ. 2557)

รายชื่อตอนทั้งหมดในเดอะทอมแอนด์เจอร์รีโชว์ (พ.ศ. 2557)

**ภาพรวมของซีรีส์**

**ตอน**
ฤดูกาลที่ 1 (2014-16)
ลำดับ
ตอนที่
ชื่อตอน
กำกับโดย
เนื้อเรื่องโดย
วันที่ออกอากาศ
ฤดูกาลที่ 2 (2016-18)
ฤดูกาลที่ 3 (2019)
ฤดูกาลที่ 4

**อ้างอิง**
ด
หมวดหมู่:การ์ตูน
หมวดหมู่:การ์ตูนอเมริกัน
หมวดหมู่:บูมเมอแรง (สถานีโทรทัศน์)
หมวดหมู่:การ์ตูนเน็ตเวิร์ค
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชันเริ่มต้นใหม่
ล่าจื่อจี

ล่าจื่อจี (p=làzǐ jī; ไก่เผ็ด) เป็นอาหารประจำมณฑลเสฉวน เป็นอาหารประเภทผัดซึ่งประกอบด้วยเนื้อไก่หมักแล้วทอด พริกแห้งเสฉวน โต้วป้านเจี้ยง (เครื่องปรุงรสที่ทำจากถั่วปากอ้าหมักดองกับพริก) พริกไทยเสฉวน กระเทียม และขิง
เรามักจะโรยหน้าตกแต่งอาหารจานนี้ด้วยเมล็ดงาคั่วและต้นหอมหั่นท่อน ผู้รับประทานจะใช้ตะเกียบเพื่อเลือกหยิบชิ้นเนื้อไก่ออกมา เหลือเพียงพริกไว้ในถ้วยชาม
ล่าจื่อจีมีต้นกำเนิดอยู่ใกล้กับเกอเล่อชานในเมืองฉงชิ่ง ที่ซึ่งภัตตาคารจะใช้ไก่ขนาดเล็กที่เลี้ยงแบบปล่อยตามธรรมชาติ (free-range) จากฟาร์มใกล้เคียง เนื้อไก่เหล่านี้กลายเป็นสินค้าส่งออกที่มีเอกลักษณ์จากเกอเล่อชาน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารจีน
แมกกี สมิธ

เดม มาร์กาเรต นาตาลี สมิธ (Dame Margaret Natalie Smith; 28 ธันวาคม ค.ศ. 1934 – 27 กันยายน ค.ศ. 2024) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ มีผลงานการแสดงทั้งในภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ และละครเวที นับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1950 สมิธปรากฏอยู่ในภาพยนตร์กว่า 60 เรื่อง และละครเวทีอีก 70 เรื่อง เป็นทั้งเจ้าของรางวัลออสการ์สองครั้ง รางวัลโทนีหนึ่งครั้ง และรางวัลไพรม์ไทม์เอมมีอีกสี่ครั้ง  (ทำให้เธอเป็นนักแสดงเพียงไม่กี่คนที่ได้รับ "สามมงกุฎแห่งการแสดง") นอกเหนือจากการได้รับรางวัลแบฟตาเจ็ดครั้ง รางวัลลูกโลกทองคำสามครั้ง และรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์อีกห้าครั้ง เธอยังเป็นหนึ่งในนักแสดงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของสหราชอาณาจักร โดยได้รับพระราชทานฐานันดรศักดิ์ให้มีคำนำหน้านามว่า เดม และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติชจากสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ในปี 1990
สมิธเริ่มการแสดงบนละครเวทีในปี 1952 ที่โรงละครออกซฟอร์ด และเริ่มแสดงละครบรอดเวย์เรื่องแรกใน New Faces of '56 ตลอดอาชีพการแสดงบนเวทีในลอนดอน เธอได้รับรางวัลอีฟนิงสแตนดาร์ดเธียเตอร์อะวอดส์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมหกครั้ง ซึ่งมากกว่านักแสดงหญิงใด ๆ จากผลงานเรื่อง The Private Ear, The Public Eye (1962), Hedda Gabler (1970), Virginia (1981), The Way of the World (1984), Three Tall Women (1994) และ A German Life (2019) รวมถึงถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโทนีจาก Private Lives (1975) และ Night and Day (1979) ก่อนจะชนะในปี 1990 สาขานักแสดงนำหญิงจาก Lettice and Lovage
บนจอเงิน สมิธได้แสดงในภาพยนตร์อาชญากรรมเรื่อง Nowhere to Go (1958) ซึ่งทำให้เธอได้เข้าชิงรางวัลแบฟตาเป็นครั้งแรก เธอยังชนะรางวัลออสการ์ถึงสองครั้ง ในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากเรื่อง The Prime of Miss Jean Brodie (1969) และนักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมจากเรื่อง California Suite (1978) ทำให้สมิธเป็นหนึ่งในเจ็ดนักแสดงหญิงที่ได้รับรางวัลทั้งสองสาขา เธอยังได้รับรางวัลแบฟตาสี่ครั้ง รางวัลลูกโลกทองคำสามครั้ง และเข้าชิงรางวัลออสการ์อีกสี่ครั้งจากภาพยนตร์เรื่อง โอเทลโล (1965), Travels with My Aunt (1972), จูบครั้งนั้น...ฉันฝันถึงเธอ (1986) และ รอยสังหารซ่อนสื่อมรณะ (2001)
สมิธแสดงเป็นศาสตราจารย์มิเนอร์ว่า มักกอนนากัลในภาพยนตร์ชุด แฮร์รี่ พอตเตอร์ (2001–2011) รวมถึง Love and Pain and the Whole Damn Thing (1973), ฆาตกรรมบนแม่น้ำไนล์ (1978), ศึกพิภพมหัศจรรย์ (1981), ปีศาจใต้ดวงอาทิตย์ (1982), ฮุค อภินิหารนิรแดน (1991), Sister Act (1992), Sister Act 2: Back in the Habit (1993), The Secret Garden (1993), โรงแรมสวรรค์ อัศจรรย์หัวใจ (2012) และ คุณป้ารถแวน (2015) สมิธได้รับรางวัลเอ็มมีในปี 2003 จากเรื่อง My House in Umbria กลายเป็นนักแสดงหญิงเพียงไม่กี่คนที่ชนะรางวัลจากเวทีสำคัญของวงการฮอลลีวูด สมิธยังแสดงเป็นไวโอเลต ครอว์ลีย์  เคาน์เตสแห่งแกรนแธมในละครชุด ดาวน์ตันแอบบีย์ (2010–2015)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 lccn-nr88-3842-  แมกกี สมิธ date=2012-09-27  ที่เอ็มมี่
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลเอสเซกซ์
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษเชื้อสายสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านม
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลโทนี
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ดีบีอี
หมวดหมู่:นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
กระบอง (อาหาร)

กระบอง หรือ กระบองจ่อ ไทใหญ่เรียก ข่างปอง หรือ งามองจ่อ เป็นอาหารทานเล่นชนิดหนึ่งพบในสำหรับอาหารพม่า และภาคเหนือของประเทศไทย ประกอบอาหารด้วยวิธีการใช้ผักชุบแป้งทอด หรืออาจหมายถึงของทอดต่าง ๆ ที่ไม่เจาะจงวัตถุดิบ บางแห่งว่า กระบองจ่อ มาจากคำพม่าว่า กะบอง แปลว่าฟักทอง กับจ่อ แปลว่าทอด รวมกันมีความหมายว่า "ฟักทองทอด"' บ้างก็ว่าชื่อ งามองจ่อ เป็นคำไทใหญ่ว่า งา แปลว่าปลา มอง แปลว่าผักรวมสามอย่าง (คือฟักทอง น้ำเต้า และมะละกอ) และจ่อ แปลว่าทอด บางแห่งว่าเป็นคำพม่าว่า งะบาวง์ หมายถึง "ปลาตัวเล็กทอดติดกันเป็นแพ"
ในสำรับอาหารล้านนา นิยมใช้ฟักทอง หัวปลี น้ำเต้าอ่อน มะละกอ ปลา หรือกุ้งขนาดน้อย โดยนำผักมาหั่นเป็นเส้นยาว หรือขูดฝอย แล้วชุบแป้งทอด แป้งทำจากแป้งข้าวเจ้า ผสมน้ำกะทิ เกลือ น้ำตาล และมะพร้าวขูด อาจใส่น้ำพริกแกงลงนิดหน่อยเพื่อเพิ่มรส บางแห่งรับประทานเคียงกับน้ำจิ้มทำจากถั่ว น้ำอ้อย พริก กระเทียม และเกลือ
ส่วน ข่างปอง ในสำรับอาหารไทใหญ่จะนำผักหลายชนิด ได้แก่ มะละกอดิบ หอมแขก และหัวปลีหั่น คลุกเคล้ากับกะปิ ตะไคร้ซอย เกลือ แป้ง และพริกป่น ก่อนนำไปทอดกรอบ

**ดูเพิ่ม**
 อะจอ (အကြော်) – อาหารพม่าลักษณะเดียวกัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารทอดในน้ำมันท่วม
หมวดหมู่:อาหารว่าง
หมวดหมู่:อาหารไทใหญ่
หมวดหมู่:อาหารไทยภาคเหนือ
นิโคลา สเตอร์เจียน

นิโคลา เฟอร์กูสัน สเตอร์เจียน (Nicola Ferguson Sturgeon) เป็นนักการเมืองชาวสกอต ปัจจุบันดำรงตำแหน่งมุขมนตรีสกอตแลนด์คนที่ 5 และเป็นหัวหน้าพรรคชาติสกอตถือเป็นสตรีคนแรกที่ได้ดำรงตำแหน่งทั้งสอง สเตอร์เจียนเป็นสมาชิกรัฐสภาสกอตตั้งแต่ปีค.ศ. 1999
เธอจบการจบการศึกษานิติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยกลาสโกว์ และทำงานเป็นทนายความที่ปรึกษาในนครกลาสโกว์ ภายหลังได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกรัฐสภาสกอต เธอได้ทำหน้าที่เป็นรัฐมนตรีเงาของกระทรวงศึกษาธิการ, กระทรวงสาธารณสุข และกระทรวงยุติกรรม ตามลำดับ ต่อมาในปีค.ศ. 2004 ทางพรรคชาติสกอตประกาศให้เธอเป็นหนึ่งในผู้ชิงตำแหน่งหัวหน้าพรรค หลังจากการลาออกของจอห์น สวินนีย์ แต่เธอก็ถอนตัวเพื่อเปิดทางให้แก่นายอเล็กซ์ ซัลมอนด์ ต่อมาเมื่อพรรคภายใต้นายซัลมอนด์ชนะการเลือกตั้งในปี 2007 ซัลมอนด์ได้ดำรงตำแหน่งมุขมนตรีสกอตแลนด์ เขาแต่งตั้งสเตอร์เจียนเป็นรองมุขมนตรีและรัฐมนตรีสาธารณสุขและสวัสดิภาพ และต่อมาในปีค.ศ. 2012 ได้ย้ายเธอไปเป็นรัฐมนตรีโครงสร้างพื้นฐาน การลงทุน และเมืองนคร
รัฐบาลนายซัลมอนด์พยายามผลักดันให้สกอตแลนด์แยกตัวออกจากสหราชอาณาจักร แต่ภายหลังพ่ายแพ้ต่อผลประชามติในปีค.ศ. 2014 ซัลมอนด์ประกาศลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรค และประกาศจะลาออกจากมุขมนตรีเมื่อได้หัวหน้าพรรคคนใหม่ เนื่องด้วยไม่มีผู้ใดเสนอตัวขึ้นมารับตำแหน่งภายในเวลาที่กำหนด ทำให้นางสเตอร์เจียนขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าโดยไม่มีการคัดค้าน เธอจึงได้รับเลือกเป็นมุขมนตรีต่อจากนายซัลมอนด์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักการเมืองสกอต
หมวดหมู่:มุขมนตรีสกอตแลนด์
หมวดหมู่:หัวหน้ารัฐบาลสตรี
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยกลาสโกว์
คะโนนโดะ

คะโนนโดะ (ခနုံထုပ်) เป็น โหมะน์ หรือขนมพม่าชนิดหนึ่ง ลักษณะเป็นไข่เจียวห่อไส้ไก่หรือกุ้งผัดแบบน้ำมันน้อย (sauté) โดยชื่อ คะโนน เป็นคำไทยคือขนม กับคำพม่า โดะ แปลว่าห่อ มีวัตถุดิบหลัก ได้แก่ ไข่ เนื้อไก่ รากผักชี หอมแดง กระเทียม และเกลือ
คะโนนโดะเป็นอาหารพม่าที่ได้รับอิทธิพลจากอาหารไทยช่วงการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สองในรัชกาลพระเจ้ามังระ ได้รับความนิยมมากในมัณฑะเลย์ ถือเป็นขนมที่ปรากฏในเครื่องเสวยช่วงเวลาน้ำชาหรือช่วงค่ำของเจ้านายในพระราชวังมัณฑะเลย์ยุคก่อน องค์ บรรจุน เปรียบเทียบกับวัตถุดิบในอาหารว่างของในไทยในปัจจุบัน พบว่าใกล้เคียงกับล่าเตียง ซึ่งเป็นเครื่องว่างในราชสำนักอยุธยา หรือหรุ่ม อาหารว่างของชาวไทยมุสลิม แต่ต่างกันตรงที่ทั้งสองอย่างนี้จะใช้กุ้งทำไส้เป็นหลัก
นอกจากคะโนนโดะแล้ว ยังมีขนมหรืออาหารว่างของพม่าที่ได้รับอิทธิพลจากอาหารไทยอีก เช่น ชเวยีนเอ้ (ရွှေရင်အေး), โหมะน์และส้อง (မုန့်လက်ဆောင်း) และโหมะน์ดี (မုန့်တီ)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารพม่า
หมวดหมู่:อาหารจากไข่
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อไก่
ชเวยีนเอ้

ชเวยีนเอ้ (ရွှေရင်အေး; pron) เป็น โหมะน์ หรือขนมพม่าชนิดหนึ่ง ลักษณะคล้ายกับลอดช่องหรือซ่าหริ่มของไทย รับประทานได้ในช่วงเทศกาลตะจานหรือสงกรานต์ตามธรรมเนียมพม่า และเป็นขนมชนิดหนึ่งที่ได้รับอิทธิพลจากอาหารไทยช่วงหลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง
ชเวยีนเอ้ประกอบไปด้วยน้ำกะทิ ข้าวเหนียวหวาน เม็ดสาคู ตัวแป้งวุ้นทำจากเตยหอม วุ้นมะพร้าว วุ้นกะทิ ขนมปัง และน้ำแข็ง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารพม่า
คัตสึดง

thumb
ไฟล์:Fukui_sause_katsudon.jpg|right|thumb|คัตสึดงซอสในสึรูกะ จังหวัดฟูกูอิ
ร้านอาหารที่ขายคัตสึดง
คัตสึดง (カツ丼) เป็นอาหารญี่ปุ่นยอดนิยมชนิดหนึ่ง ประกอบด้วยข้าวหนึ่งชาม ราดหน้าด้วยเนื้อหมูทอดที่หั่นเป็นชิ้น ๆ ไข่ ผัก และเครื่องปรุงรส
อาหารจานนี้ได้ชื่อมาจากคำในภาษาญี่ปุ่นว่า ทงกัตสึ ("เนื้อหมูหั่นเป็นชิ้น ๆ") และ ดมบูริ ("ชามข้าวราดหน้า")
มันกลายเป็นประเพณีสมัยใหม่สำหรับนักเรียนญี่ปุ่นทึ่จะกินคัตสึดงในคืนก่อนสอบครั้งสำคัญหรือคืนก่อนสอบเข้าโรงเรียน เนื่องจาก คัตสึ เป็นคำพ้องเสียงกับคำกริยาในภาษาญี่ปุ่นว่า คัตสึ (勝つ) แปลว่า "ชนะ" นอกจากนี้ยังเป็นมุกตลกที่มีชื่อเสียงในภาพยนตร์ตำรวจญี่ปุ่น กล่าวคือ หลายคนคิดว่าผู้ต้องสงสัยจะพูดความจริงทั้งน้ำตาเมื่อพวกเขาได้กินคัตสึดงและถูกถามว่า "คุณเคยคิดบ้างไหมว่าแม่ของคุณจะรู้สึกอย่างไรกับเรื่องนี้?" แม้กระทั่งทุกวันนี้ มุกตลกที่ว่า "เราต้องกินคัตสึดงขณะสอบปากคำ" ยังคงเป็นที่นิยมในภาพยนตร์ญี่ปุ่น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ดมบูริ
หมวดหมู่:เกล็ดขนมปัง
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อหมูของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:คำศัพท์เกี่ยวกับอาหารญี่ปุ่น
หมวดหมู่:โยโชกุ
กีฬายิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984

การแข่งขันยิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เป็นการแข่งขันกีฬายิงธนูในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 23 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐ ระหว่างวันที่ 8 กรกฎาคม - 11 สิงหาคม พ.ศ. 2527 จัดขึ้นที่สนาม El Dorado Park ซึ่งการแข่งขันกีฬายิงธนูครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 1 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 109 คน จาก 35 ประเทศ

**ปฏิทินการแข่งขัน**

**การคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางสรุปเหรียญ**

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ยิงธนู
1984
ลัมแบร์โต ดีนี

ลัมแบร์โต ดีนี (Lamberto Dini)เป็นนักการเมืองและนักเศรษฐศาสตร์ชาวอิตาลี เขาเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 51 ของอิตาลีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995 ถึง ค.ศ. 1996

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2474
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากฟลอเรนซ์
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีอิตาลี
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:นักเศรษฐศาสตร์ชาวอิตาลี
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยฟลอเรนซ์
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยมินนิโซตา
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยมิชิแกน
จังหวัดยะลาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยะลา พ.ศ. 2554 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี 2550 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ (รวมทั้งจังหวัดยะลา)**
 คะแนนเลือกตั้งบัญชีรายชื่อพรรคเพื่อไทย เปรียบเทียบจากคะแนนเลือกตั้งแบบสัดส่วนของ พรรคพลังประชาชน

**ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ (รายเขตเลือกตั้ง)**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต (รวมทั้งจังหวัดยะลา)**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต (รายเขตเลือกตั้ง)**

**ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ**
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดยะลา
พรรค
คะแนนเสียง
ร้อยละ
เพื่อไทย (1)
42,650
19.43
ชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน (2)
848
0.39
ประชาธิปไตยใหม่ (3)
1,514
0.69
ประชากรไทย (4)
258
0.12
รักประเทศไทย (5)
2,673
1.22
พลังชล (6)
727
0.33
ประชาธรรม (7)
3,727
1.70
ดำรงไทย (8)
241
0.11
พลังมวลชน (9)
509
0.23
ประชาธิปัตย์ (10)
122,772
55.93
ไทยพอเพียง (11)
466
0.21
รักษ์สันติ (12)
482
0.22
ไทยเป็นสุข (13)
88
0.04
กิจสังคม (14)
268
0.12
ไทยเป็นไท (15)
111
0.05
ภูมิใจไทย (16)
2,890
1.32
แทนคุณแผ่นดิน (17)
10,174
4.64
เพื่อฟ้าดิน (18)
138
0.06
เครือข่ายชาวนาแห่งประเทศไทย (19)
150
0.07
การเมืองใหม่ (20)
262
0.12
ชาติไทยพัฒนา (21)
2,561
1.17
เสรีนิยม (22)
207
0.09
ชาติสามัคคี (23)
103
0.05
บำรุงเมือง (24)
97
0.04
กสิกรไทย (25)
135
0.06
มาตุภูมิ (26)
21,187
9.65
ชีวิตที่ดีกว่า (27)
348
0.16
พลังสังคมไทย (28)
60
0.03
เพื่อประชาชนไทย (29)
178
0.08
มหาชน (30)
1,677
0.76
ประชาชนชาวไทย (31)
152
0.07
รักแผ่นดิน (32)
48
0.02
ประชาสันติ (33)
44
0.02
ความหวังใหม่ (34)
270
0.12
อาสามาตุภูมิ (35)
230
0.11
พลังคนกีฬา (36)
735
0.34
พลังชาวนาไทย (37)
92
0.04
ไทยสร้างสรรค์ (38)
29
0.01
เพื่อนเกษตรไทย (39)
151
0.07
มหารัฐพัฒนา (40)
245
0.11
บัตรดี
219,497
89.59
บัตรเสีย
16,577
6.77
ไม่ประสงค์ลงคะแนน
8,908
3.64
ผู้มาใช้สิทธิ์เลือกตั้ง
244,982
77.53
ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง
316,002
100.00

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต**

**เขตเลือกตั้งที่ 1**
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองยะลา (ยกเว้นตำบลเปาะเส้ง ตำบลบันนังสาเรง และตำบลบุดี)

**เขตเลือกตั้งที่ 2**
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอกาบัง อำเภอรามัน อำเภอยะหา (ยกเว้นตำบลปะแต) และอำเภอเมืองยะลา (เฉพาะตำบลเปาะเส้ง ตำบลบันนังสาเรง และตำบลบุดี)

**เขตเลือกตั้งที่ 3**
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอเบตง อำเภอธารโต อำเภอบันนังสตา อำเภอกรงปินัง และอำเภอยะหา (เฉพาะตำบลปะแต)

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดยะลาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550- จังหวัดยะลาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง
ยะลา
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดยะลา
ลัสค์

สโมสรกีฬาลินเซอร์ หรือ ลินเซอร์อัสค์ หรือ ลัสค์ เป็นสโมสรฟุตบอลออสเตรียที่ตั้งอยู่ที่ลินทซ์ในรัฐโอแบร์เอิสเตอร์ไรช์ โดยถือเป็นสโมสรที่เก่าแก่ที่สุดในภูมิภาคนี้ ปัจจุบันกำลังแข่งขันในออสเตรียนบุนเดิสลีกาซึ่งเป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของออสเตรีย ส่วนสโมสรหญิงแข่งขันในลีกฟุตบอลหญิงระดับที่สอง สีประจำสโมสรคือสีดำและสีขาว
ลัสค์ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1908 ต่อมาใน ค.ศ. 1965 ได้กลายเป็นสโมสรแรกนอกเวียนนาที่ชนะเลิศลีกออสเตรีย และนั่นก็เป็นแชมป์ลีกเพียงครั้งเดียวของสโมสร สนามเหย้าของสโมสรคือสนามกีฬาวัลด์ แต่ในการแข่งขันระดับทวีปยุโรป จะลงแข่งขันที่สนามกีฬาลินเซอร์ซึ่งมีความจุ 14,000 ที่นั่ง

**เกียรติประวัติ**
อ้างอิง: 

**ลีก**
ออสเตรียนบุนเดิสลีกา- ชนะเลิศ (1): 1964–65- รองชนะเลิศ: 1961–62, 2018–19
ออสเตรียนเซคันด์ดิวิชัน- ชนะเลิศ (5): 1957–58, 1978–79, 1993–94, 2006–07, 2016–17

**ถ้วย**
ออสเตรียนคัพ- ชนะเลิศ: 1964–65- รองชนะเลิศ: 1964–63, 1966–67, 1969–70, 1998–99

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  UEFA.com club profile-  EUFO.de club profile date=2009-02-12 -  Weltfussball.de club profile-  Squad at FootballSquads-  NationalFootballTeams data-  LASK Linz at Football-Lineups.com-  Unofficial weblog about LASK
ลัสค์
ลัสค์
หมวดหมู่:ลินทซ์
หลวงอังคณานุรักษ์ (สมถวิล เทพาคำ)

หลวงอังคณานุรักษ์ (สมถวิล เทพาคำ) (21 มีนาคม พ.ศ. 2444 -  14 เมษายน พ.ศ. 2512) เป็นอดีตรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนายควง อภัยวงศ์ 2 สมัย อดีตข้าหลวงเมืองมหาสารคาม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์

**ประวัติ**
หลวงอังคณานุรักษ์ เป็นข้าราชการในสังกัดกระทรวงมหาดไทย เคยดำรงตำแหน่งข้าหลวง (ผู้ว่าราชการจังหวัด) เมืองมหาสารคาม อ่างทอง และภูเก็ต เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งข้าหลวงเมืองมหาสารคาม ได้มีดำริให้ก่อตั้งโรงเรียนประถมอาชีพการช่างปั้น อำเภอเมืองมหาสารคาม รับนักเรียนที่จบประถมศึกษาปีที่ 4 เข้าเรียนหลักสูตร 2 ปี และดำริให้มีการขุดคลองเพื่อแก้ปัญหาขาดแคลนน้ำในเมืองมหาสารคาม จึงตั้งชื่อคลองว่า "คลองสมถวิล" 

**งานการเมือง**
หลวงอังคณานุรักษ์ ได้เข้าสู่งานการเมืองโดยการลงสมัครและได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มกราคม พ.ศ. 2489 เป็นสมาชิกวุฒิสภา (ในสัดส่วนของ ส.ส.) และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีที่ไม่ประจำกระทรวง ในรัฐบาลของนายควง อภัยวงศ์ ครั้งแรกในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 14 เมื่อปี พ.ศ. 2489 และครั้งที่สอง ในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 19 เมื่อปี พ.ศ. 2490 
ต่อมาลงสมัครรับเลือกตั้งและได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2491 ซึ่งในการดำรงตำแหน่งวาระนี้ หลวงอังคณานุรักษ์ ได้มีส่วนร่วมในการเสนอร่างพระราชบัญญัติจัดตั้งคณะรัฐศาสตร์ขึ้นใหม่ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากนั้นในเดือนเมษายนของปีเดียวกัน ได้มีการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2491 และมีการแต่งตั้งสภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2491 ซึ่งหลวงอังคณานุรักษ์ ได้รับแต่งตั้งเป็นสภาร่างรัฐธรรมนูญในครั้งนั้นด้วย
ต่อมาย้ายมาลงสมัครรับเลือกตั้งและได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนคร ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์

**อ้างอิง**
อังคณานุรักษ์
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ว่าราชการจังหวัดภูเก็ต
หมวดหมู่:ผู้ว่าราชการจังหวัดมหาสารคาม
หมวดหมู่:ผู้ว่าราชการจังหวัดอ่างทอง
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีไทยที่ไม่ได้ประจำกระทรวง
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนคร
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
ฟุตบอลในประเทศออสเตรีย

ฟุตบอล เป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมในประเทศออสเตรีย โดยมีหน่วยงานที่ดูแลคือสมาคมฟุตบอลออสเตรีย หรือ เออเอ็ฟเบ (Österreichischer Fußball-Bund) ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1904 และได้เป็นสมาชิกฟีฟ่าภายหลังจากนั้น
แม้ว่าฟุตบอลจะได้รับความนิยม ยกเว้นช่วงตกต่ำในคริสต์ทศวรรษ 1930 ทีมชาติของประเทศกลับไม่ค่อยประสบความสำเร็จในรายการแข่งขันต่าง ๆ ออสเตรียเคยเข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปสองครั้ง ในปี 2008 ซึ่งพวกเขาเป็นเจ้าภาพร่วมกับสวิตเซอร์แลนด์ และในปี 2016 โดยพวกเขาตกรอบแบ่งกลุ่มทั้งสองครั้ง
ในการแข่งขันฟุตบอลโลก ออสเตรียเคยจบอันดับที่ 4 และ 3 ในฟุตบอลโลก 1934 และ 1954 ตามลำดับ ส่วนในการแข่งขันครั้งอื่น ๆ ออสเตรียไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน (1930) หรือไม่ผ่านรอบคัดเลือก (1966, 1970, 1974, 1986, 1994, 2002, 2006, 2010, 2014, 2018) หรือถอนตัวจากการแข่งขัน (1938, 1950, 1962) หรือในครั้งอื่น ๆ ที่ผ่านรอบคัดเลือก พวกเขาตกรอบแบ่งกลุ่ม (1958, 1978, 1982, 1990, 1998)
ลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศคือ ออสเตรียนบุนเดิสลีกา ลีกระดับรองลงมาคือ เซคันด์ลีก ส่วนการแข่งขันฟุตบอลคัพในประเทศมีออสเตรียนคัพ ในอดีตเคยมีซูเปอร์คัพ ซึ่งเป็นการพบกันระหว่างแชมป์ลีกกับแชมป์คัพ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  League321.com - Austrian football league tables, records & statistics database.-  Austrian football league summary