Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างเพื่อเฉลิมฉลองคริสต์สหัสวรรษที่ 3

*สิ่งก่อสร้างที่เฉลิมฉลองคริสต์สหัสวรรษที่ 3
:::::::::::* อาคาร โครงการทางวัฒนธรรม และโครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งที่สร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึง และ/หรือ ตั้งชื่อตามการเริ่มต้นคริสต์สหัสวรรษที่ 3 ในทางสากลศักราช
:::::::::::* ทั่วโลกเฉลิมฉลองการเริ่มต้นคริสต์สหัสวรรษที่ 3 โดยเริ่มตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2000
หมวดหมู่:การเข้าสู่คริสต์สหัสวรรษที่ 3
^
อัลมาส เด เปดรา

อัลมาส เด เปดรา (Almas de Pedra) เป็นเทเลโนเบล่าของบราซิล สร้างโดย อิวานี รีเบย์รู ออกอากาศทางช่องทีวี เอ็กเซลซิโอร์ เมื่อวันที่ 1 มีนาคม ถึงวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2509

**นักแสดง**
 กลอเรีย เมเนเซส รับบท กริชตีนา รามัลยู/กริชตียานู (Cristina Ramalho/Cristiano)- ตาร์ซิซียู เมย์รา รับบท ดานีลู (Danilo)- อาร์มังดู โบกูส รับบท รีการ์ดู (Ricardo)- อีริส บรูซซี รับบท รูธ รามัลยู (Ruth Ramalho)- ซูซานา วีไยรา รับบท นาตาเลีย รามัลยู (Natália Ramalho)- ฟรังซิสกู โควคู รับบท เฟลีปี (Felipe)- อีวาน เมสกิตา รับบท วิลาซา (Vilaça)- มาร์เลเน ฟรานซา รับบท เอวเจเนีย (Eugênia)- มูรีลู อาโมริม กอร์เรอา รับบท ซิลวานู (Silvano)- จาซีรา ซิลวา รับบท มาเรีย (Maria)- ซิลวียู รอชา รับบท ดร. นอโรนยา (Dr. Noronha)- คาร์มินญา บรันเดา รับบท โนเอเมีย (Noêmia)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 id=0209528
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาโปรตุเกส
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์บราซิลในปี พ.ศ. 2509
หมวดหมู่:เตเลโนเบลาในปี พ.ศ. 2509
หมวดหมู่:เตเลโนเบลาของทีวี เอ็กเซลซิโอร์
วัดสวนหลวง (จังหวัดนครศรีธรรมราช)

วัดสวนหลวง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช ตั้งอยู่ในเขตเมืองโบราณพระเวียง 

**ประวัติ**
วัดสวนหลวงเป็นวัดโบราณหลักฐานการสร้างไม่แน่ชัดว่าสร้างขึ้นสมัยใด ตั้งอยู่ในเมืองโบราณพระเวียง กล่าวกันว่าพื้นที่ตั้งวัดนั้นแต่เดิมเป็นอุทยานหลวงของพระเจ้าศรีธรรมาโศกราช ต่อมาสถาปนาขึ้นเป็นวัดให้ชื่อว่า "วัดสวนหลวง" แต่เดิมเคยมีเนื้อที่ 22 ไร่ 1 งาน 30 ตารางวา เนื่องจากเมื่อ พ.ศ. 2450 ทางราชการได้ตัดถนนนครศรีธรรมราชร่อนพิบูลย์ หรือถนนราชดำเนิน วัดสวนหลวงจึงถูกแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ วัดสวนหลวงตะวันตกและวัดสวนหลวงตะวันออก จนกระทั่งหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 วัดสวนหลวงตะวันออกได้ร้างไป เหลือเพียงวัดสวนหลวงตะวันตกเท่านั้น  
สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าวัดสวนหลวงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1861 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2183
วัดสวนหลวงได้รับการประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถาน ในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 140 ตอนพิเศษ 134 ง หน้า 8 วันที่ 8 มิถุนายน 2566 พื้นที่โบราณสถาน พื้นที่ ก. ประมาณ 1 ไร่ 62.91 ตารางวา พื้นที่ ข. ประมาณ 3 งาน 37.50 ตารางวา


**หลักฐานทางโบราณคดีสำคัญ**
หลักฐานทางโบราณคดีสำคัญ ได้แก่ อุโบสถไม่ปรากฏปีก่อสร้างที่ชัดเจน อุโบสถเป็นอาคารก่อิฐถือปูนชั้นเดียว ผนังระหว่างประตูทางเข้าอุโบสถ ตกแต่งประติมากรรมปูนปั้นรูปพระพุทธเจ้าตอนเสด็จลงจากดาวดึงส์ คู่กับรอยพระพุทธบาท ใบเสมาหินทรายสมัยอยุธยา ที่ปักทางด้านทิศตะวันออกและทิศตะวันตกเฉียงใตเหนือของอุโบสถ วัดยังมีบ่อน้ำโบราณ (ปล้องบ่อน้ำดินเผา) อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือใกล้กำแพงวัดสวนหลวงขุดพบเมื่อ พ.ศ. 2552 ซึ่งพบเศษเครื่องถ้วยจีนและเศษภาชนะดินเผาท้องถิ่นจำนวนมาก ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปทรงเครื่อง ปางอุ้มบาตร เป็นพระพุทธรูปสำริด ศิลปะอยุธยา สูงรวมฐาน 1.90 เมตร พระนามสมเด็จเจ้าลาวทอง และธรรมมาสน์ไม้พร้อมบันไดนาค ปัจจุบันจัดแสดงที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ นครศรีธรรมราช

**อ้างอิง**
สวนหลวง
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดนครศรีธรรมราช
ศาลภัญชิกา

รูปศาลภัญชิกาใต้ต้นไม้บนโตรณะตะวันออกของพุทธศาสนสถานสถูปสาญจี นิยมบรรยายรูปนี้ว่าเป็นรูปของยักษี
เจนนเกศวเทวาลัย เบลูร์ รัฐกรณาฏกะ, ศตวรรษที่ 12, ศิลปะโหยสละ รูปนี้เป็นศาลภัญชิกาในท่ายืนตริภังค์
ศาลภัญชิกา หรือ สาลภัญชิกา (ศาลภํชิกา ศาละภัญชิกา, อักษรโรมัน: shalabhanjika หรือ salabhanjika) เป็นคำในศิลปะอินเดียและวรรณกรรมอินเดียที่มีความหมายหลายแบบ ในศิลปะพุทธ คำนี้ใช้เรียกรูปสตรีหรือยักษียืนข้างหรือยืนเกาะต้นไม้ หรือใช้เรียกเหตุขณะพระนางสิริมหามายาทรงประทับข้างต้นสาละ ขณะทรงให้กำเนิดเจ้าชายสิทธัตถะ ในศิลปะฮินดูและไชนะ ไม่ได้มีความหมายเฉพาะเจาะจงเท่าในศิลปะพุทธ คำนี้อาจใช้เรียกประติมากรรมใด ๆ ก็ตามที่ประดับบนผนังไม่ให้ดูจืดชืดน่าเบื่อ โดยส่วนใหญ่เป็นประติมากรรมรูปสตรี นอกจากนี้ ในวรรณกรรมพุทธยังปรากฏใช้คำว่า สาลภัญชิกา เรียกเทศกาลอินเดียโบราณหนึ่งซึ่งฉลองเมื่อต้นสาละออกดอก ในบริลทที่เปรียบเทียบกับประสูติกาลของพระโคตมพุทธเจ้า
ในวรรณกรรม นอกจากความหมายทางประติมากรรมแล้ว ยังอาจหมายถึงตุ๊กตา เทวดา ภูติ ไปจนถึงโสเภณี ทั้งหมดนี้ขึ้นกับบริบท ในบริบทเหล่านี้ยังปรากฏคำอื่น ๆ เช่น มทนไก (madanakai), มทนิกา (madanika) หรือ ศิลาพาลิเก (shilabalika) โดยเฉพาะในวรรณกรรมภาษากันนาดา ส่วนในบริบทของกวีนิพนธ์และดนตรีอินเดีย คำนี้มีความหมายใกล้เคียงกับจังหวะ ปัถยา (pathyā) ซึ่งเป็นหนึ่งในจังหวะย่อย จันทะ (chanda) ในกลุ่ม จตุษปาทิ (catuṣpadi) ใช้สำหรับการเปลี่ยนผ่าน
นอกจากจะหมายถึงเหตุการณ์ที่พระนางสิริมหามายาให้ประสูติแก่เจ้าชายสิทธัตถะแล้ว ตามสถูปในศาสนาพุทธยังปรากฏประติมากรรมที่แสดงสตรีเคียงต้นไม้ ส่วนมากมักจับหรือเกาะกิ่งไม้นั้นในลักษณะคล้ายกับพระนางสิริมหามายา แต่ในบริบทเหล่านี้สาลภัญชิกาจะหมายถีงรุกขเทวดาในคติชนของอินเดียโบราณ ซึ่งมีความสัมพันธ์กับการมีบุตร 

**ศัพทมูล**
คำว่า ศาลภัญชิกา ประกอบมาจากคำภาษาสันสกฤต คือ ศาลา และ ภัญชิกา คำว่า ภัญชิกา มีความหมายว่า 'การหัก, รบกวน" ส่วน ศาลา หมายถึง "บ้าน, พื้นที่, พื้นที่ปิด, ผนัง, ศาลา" เช่นในคำว่า ธรรมศาลา หรือ โคศาลา คำเดียวกันนี้ยังสามารถหมายถึงต้นสาละซึ่งเป็นไม้มีค่า นักวิชาการด้านภาษาสันสกฤต วอเกล (Vogel) ระบุว่าความหมายอันหลากหลายของ ศาลภัญชิกา ในธรรมเนียมต่าง ๆ ของอินเดีย อาจเกี่ยวเนื่องกับความสำคัญของต้นสาละ ซึ่งในศาสนาพุทธมองต้นสาละเกี่ยวกับประสูติกาลของพระโคตมพุทธเจ้า และในฮินดูกับไชนะมองต้นสาละในฐานะไม้มีค่าสำหรับแกะสลักประติมากรรม 
วอเกลระบุว่าคำว่า ศาลภัญชิกา ไม่ปรากฏในวรรณกรรมยุคพระเวทหรือในวรรณกรรมภาษาบาลี ไปจนถึงมหากาพย์ที่สำคัญของอินเดีย แต่มีปรากฏในวรรณกรรมยุคคลาสสิกของอินเดียจากต้นสหัสวรรษที่ 1 เช่น พุทธจริต (Buddhacarita, ราวปี 100) โดยอศวโฆษะ ส่วนคำที่คล้ายกัน ซึ่งคือ สาสตรี (salastri, หมายถึงสตรีที่เกิดออกจากต้นสาละ) ปรากฏในวรรณกรรมฮินดู นาฏยศาสตระ ที่วรรค 2.83–84 ข้อเท็จจริงเหล่านี้อาจสะท้อนว่าวรรณกรรมเขียนตามธรรมเนียมและความนิยมในการแกะสลักไม้สาละ คำที่คล้ายกันยังรวมถึง มทนิกา (madanika), ปุตรีลิกา (putrilika), สตมภปุตรี (stambhaputri), สตมภปุตริกา (stambhaputrika) และ ปุตริกา (putrika) ประสันนะ อาจารยะ (Prasanna Acharya) นักวิชาการภาษาสันสกฤต และผู้นิพนธ์ สารานุกรมสถาปัตยกรรมฮินดู (An Encyclopedia of Hindu Architecture) ระบุว่า ศาลา และ ภัญชิกา ที่ปรากฏในวรรค 2.79 ของ นาฏยศาสตระ เป็นบริบทที่หมายถึง "รูป หรือประติมากรรม ที่ทำจากไม้"
วอเกล, อาจารยะ และนักวิชาการคนอื่น ๆ  ให้ข้อสรุปว่าในศิลปกรรมและวรรณกรรมของฮินดูกับไชนะ คำนี้ใช้หมายถึงรูปปั้นใด ๆ บนผนัง เสา หรือโถง

**ดูเพิ่ม**
คาร์ยาติด ลักษณะคล้ายกันในวัฒนธรรมยุโรป
*รายนามรุกขเทวดา
*ยักษินี

**อ้างอิง==
มอดูล:Adjacent stations/Enoshima

local p = {
	"system icon" = "link=รถไฟฟ้าเอโนชิมะ",
	"system title" = "รถไฟฟ้าเอโนชิมะ",
	"system color" = "005C3F",
	"station format" = {
		"สถานีรถไฟ%1",
		"Hase" = "สถานีรถไฟฮาเซะ (คานางาวะ)",
	},
	"lines" = {
		"Enoden" = {
			"icon" = "link=รถไฟฟ้าเอโนชิมะ",
			"title" = "เอโนเด็ง",
			"color" = "005C3F",
			"left terminus" = "ฟูจิซาวะ",
			"right terminus" = "คามากูระ",
		},
	},
}
return p
มอดูล:Adjacent stations/Shonan

local p = {
	"system title" = "โชนันโมโนเรล",
	"system color" = "00aaf3",
	"station format" = {
		"Fujimichō" = "สถานีรถไฟฟูจิมิโช (คานางาวะ)",
		"สถานีรถไฟ%1",
	},
	"lines" = {
		"Enoshima" = {
			"title" = "สายเอโนชิมะ",
			"color" = "00aaf3",
			"left terminus" = "โชนัน-เอโนชิมะ",
			"right terminus" = "โอฟูนะ",
		},
	},
}
return p
ถนนเลียบคลองภาษีเจริญฝั่งเหนือ

ถนนเลียบคลองภาษีเจริญฝั่งเหนือ (Thanon Liap Khlong Phasi Charoen Fang Nuea) เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร เป็นถนน 4 เลน มีจุดเริ่มต้นตั้งแต่ซอยเพชรเกษม 69 บริเวณซอยเพชรเกษม 69 แยก 13 (ซอยอินทาปัจ 13) ตัดกับสี่แยกถนนเลียบคลองภาษีเจริญฝั่งเหนือและถนนมาเจริญ (ซอยเพชรเกษม 81) และสิ้นสุดที่สะพานข้ามคลองศรีสำราญ ก่อนข้ามไปจังหวัดสมุทรสาคร

**สิ่งก่อสร้าง**

**สถานศึกษาและสถานที่ราชการ**

**สถานศึกษา**
 โรงเรียนประชาบำรุง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากรุงเทพมหานคร- โรงเรียนพิชญ์ชนกหนองแขม สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน (สช.)- โรงเรียนจันทศิริวิทยา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน (สช.)

**สถานที่ราชการ**
 ศูนย์บริการสาธารณสุข 48 (นาควัชระอุทิศ)

**รถโดยสารสาธารณะที่ผ่าน**

**รถโดยสารประจำทาง**
เนื่องจากพึ่งมีการปรับเปลี่ยนเส้นทางเดินรถในปี 2566 และยังไม่เคยมีรถโดยสารผ่านถนนตั้งแต่ปากซอยเพชรเกษม 69 แยก 13 (ซอยอินทาปัจ 13) จนถึงสี่แยกถนนเลียบคลองภาษีเจริญฝั่งเหนือและถนนมาเจริญ (ซอยเพชรเกษม 81) สายนี้มาก่อน ทำให้ยังไม่มีป้ายหยุดรถโดยสารประจำทางแบบชัดเจน จึงอนุโลมให้มีการเรียกรถโดยสารนอกป้ายหยุดรถโดยสารได้- สาย 80A (4-44) วิ่งผ่านถนนทั้งเส้น เป็นเส้นทางจากการนำแนวเส้นทางของสาย 80ก มาดัดแปลงใหม่ตามโครงการปฏิรูปรถเมล์ ให้บริการโดยบริษัท ไทยสมายล์บัส จำกัด- สาย 80ก วิ่งผ่านถนนตั้งแต่สี่แยกถนนเลียบคลองภาษีเจริญฝั่งเหนือและถนนมาเจริญ จนสุดที่สะพานข้ามคลองศรีสำราญ และข้ามคลองจนสุดเส้นทางที่หมู่บ้านวปอ. 11 ให้บริการโดยองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อถนนในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ถนนในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:รายชื่อเกี่ยวกับกรุงเทพมหานคร
สมาคมกีฬาฟุตบอล

สมาคมกีฬาฟุตบอล หรือ สมาคมฟุตบอล (Football association, Soccer association) หรือ สหพันธ์กีฬาฟุตบอล หรือ สหพันธ์ฟุตบอล (Football federation, Soccer federation) เป็นองค์กรกำกับดูแลกีฬาฟุตบอลของแต่ละประเทศ ส่วนมากเป็นสมาชิกขององค์กรกีฬาฟุตบอลในระดับภูมิภาค เช่น สหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (ยูฟ่า) และ สมาพันธ์ฟุตบอลอเมริกาใต้ (คอนเมบอล) และองค์กรกำกับดูแลในระดับโลกอย่าง สหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ (ฟีฟ่า) มีจำนวนเพียงเล็กน้อยที่ยังไม่ได้สมัคร หรือไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าเป็นสมาชิกของหน่วยงานเหล่านี้ ด้านล่างนี้คือรายชื่อสมาคมฟุตบอลที่มีบทความต่าง ๆ
หมวดหมู่:คำศัพท์ฟุตบอล
ฟุตบอล
หมวดหมู่:สิทธิมนุษยชนในประเทศรัสเซีย

รัสเซีย
หมวดหมู่:สังคมรัสเซีย
หมวดหมู่:การเมืองรัสเซีย
หมวดหมู่:กฎหมายรัสเซีย
ออซัม ทรูธ

ออซัม ทรูธ (Awesome Truth) เป็นทีมนักมวยปล้ำอาชีพของ WWE ประกอบด้วย เดอะมิซ และ อาร์-ทรูธ

**แชมป์และรางวัล**
 Pro Wrestling Illustrated
** The Miz ranked No. 1 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2011
** R-Truth ranked No. 51 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2011- WWE
** World Tag Team Championship (1 time)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Miz's WWE profile-  R-Truth's WWE profile-  The Awesome Truth's profile at Cagematch.net
หมวดหมู่:กลุ่มนักมวยปล้ำของเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์
โครคุสซีตีฮอลล์

โครคุสซีตีฮอลล์ (Krokus-Siti-kholl; Crocus City Hall) เป็นสถานจัดแสดงดนตรี ตั้งอยู่ในเมืองครัสโนกอร์สค์ แคว้นมอสโก ทางเหนือของนครมอสโก ใกล้กับถนนวงแหวนมอสโก โครคุสซีตีฮอลล์เป็นผลงานการพัฒนาของนักธุรกิจอารัส อากาลารอฟ และเปิดในปี 2009 ในเดือนมีนาคม 2024 เกิดเหตุก่อการร้ายครั้งรุนแรงที่นี่ ถือเป็นครั้งที่มีผู้เสียชีวิตสูงที่สุดของรัสเซียในรอบสองทศวรรษ
สถานแสดงดนตรีนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครคุสซีตี ซึ่งเป็นหมู่อาคารที่ประกอบก้วยห้างโครคุสซีตี, โครคุสเอ็กซ์โป, เวกัสซีตีฮอลล์ (Vegas City Hall) และโรงแรม ส่วนของโครคุสซีตีฮอลล์สร้างขึ้นในปี 2009 เพื่อเป็นสถานแสดงดนตรีความจุ 6,200 คน ถือว่าใหญ่ที่สุดในแถบนั้น ตัวโถงแสดงดนตรีเป็นส่วนหนึ่งของอาคารที่เป็นที่ตั้งของศูนย์การค้า ภัตตาคาร และสถานที่น่าสนใจอื่น ๆ ของโครคุสซีตี
โครคุสซีตีฮอลล์เคยเป็นสถานที่จัดการประกวดนางงามจักรวาล 2013 เมื่อเดือนพฤศจิกายน 2013 และที่จัดงานมอบรางวัลท็อปฮิตมูสิกประจำปี 2017, 2019)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในแคว้นมอสโก
หมวดหมู่:สถานที่จัดแสดงดนตรีในประเทศรัสเซีย
เซ็นชู.

เซ็นชู. (Zenshū.) เป็นซีรีส์โทรทัศน์อนิเมะญี่ปุ่น ต้นฉบับโดยสตูดิโอแมปปากำกับโดย มิซึเอะ ยามาซากิ และเขียนบทโดย มิซึเอะ ยามาซากิ โดยมี ซูมิเอ เนียโระ ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้กำกับ และ ยูคาริ ฮาชิโมโตะ เป็นผู้แต่งเพลง ออกแบบตัวละครโดย โยชิเทรุ ซูจิโนะ ออกแบบสำหรับแอนิเมชั่นโดย ไคโยโกะ อิชิคาวะ ซีรีส์เรื่องนี้ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 5 มกราคม ถึง 23 มีนาคม พ.ศ. 2568 ทางทีวีโตเกียวและเครือข่าย TXN อื่น ๆ มีเพลงเปิดคือ "Zen" ร้องโดย Band-Maid ในขณะที่เพลงเปิดคือ "Tada, Kimo no Mama de" ร้องโดย Sou ครันชีโรล ถือลิขสิทธิ์เรื่องนี้

**เรื่องย่อ**
นัตสึโกะ ฮิโรเสะ เริ่มต้นอาชีพนักสร้างแอนิเมชั่น พรสวรรค์ของเธอเฟื่องฟูอย่างรวดเร็ว และเธอก็เปิดตัวในฐานะผู้กำกับในเวลาไม่นาน อะนิเมะเรื่องแรกของเธอได้รับความนิยมอย่างมาก จุดประกายให้เกิดปรากฏการณ์ทางสังคม และทำให้เธอได้รับการยอมรับในฐานะผู้กำกับอัจฉริยะหน้าใหม่ โปรเจ็กต์ต่อไปของเธอถูกกำหนดให้เป็นภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดี้เกี่ยวกับรักครั้งแรก! อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเธอไม่เคยรักตัวเองมาก่อน นัตสึโกะจึงพยายามดิ้นรนที่จะเข้าใจแนวคิดของรักแรกพบ และด้วยเหตุนี้ เธอจึงไม่สามารถสร้างสตอรี่บอร์ดได้ ทำให้การผลิตภาพยนตร์ต้องหยุดชะงักลง

**ตัวละคร**
Hirose Natsuko
voiced by|อันนะ นางาเซะ
Rūku Bureibuhāto
voiced by|คาซูกิ อูระ
Yunio
voiced by|ริเอะ คูงิมิยะ
Memerun
voiced by|มิโนริ สึซึกิ
คิวเจ
voiced by|อากิโอะ สึยามะ
Justice
voiced by|พัก โร-มี
Destiny Heartwarming
voiced by|มานากะ อิวามิ
Chingosman
voiced by|เค็นตาโร โทเนะ
Ganger
voiced by|มาซาชิ ยามาเนะ
Capitan
voiced by|คัตสึฮิซะ โฮกิ
Admiral
voiced by|ซายากะ โอฮาระ

**รายชื่อตอน**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการอนิเมะ ja
หมวดหมู่:แมปปา
วิกฤตการณ์ตัวประกันโรงเรียนในเบสลัน

วิกฤตตัวประกันโรงเรียนในเบสลัน (หรือ การสังหารหมู่ที่เบสลัน และ การล้อมโรงเรียนในเบสลัน)  เป็นเหตุก่อการร้ายที่เริ่มต้นในวันที่ 1 กันยายน 2004 และกินเวลายาวนานสามวัน ประกอบด้วยการจับพลเมือง 1,100 คนเป็นตัวประกัน ในจำนวนนี้ 777 คนเป็นเด็ก และจบลงด้วยมีผู้เสียชีวิต 334 ราย (ไม่รวมผู้ก่อเหตุ) ในจำนวนนี้มีเด็กเสียชีวิต 186 ราย ผู้ก่อเหตุเสียชีวิตรวม 31 ราย เหตุการณ์นี้เป็นการกราดยิงในโรงเรียนที่มีผู้เสียชีวิตสูงสุดในประวัติศาสตร์
วิกฤตการณ์เริ่มต้นด้วยผู้ก่อการร้ายติดอาวุธจำนวนหนึ่งเข้ายึดครองโรงเรียนหมายเลขหนึ่ง (School Number One (SNO)) ในเมืองเบสลัน เขตปกครองตนเองออสเซเตียเหนือ ในแถบคอเคซัสเหนือของประเทศรัสเซีย เมื่อวันที่ 1 กันยายน 2004 ผู้ก่อเหตุเป็นสมาชิกของกลุ่มรียาดุสซาลิฮีน ที่ส่งตัวมาโดยขุนศึกชามิล บาซาเยฟ โดยเรียกขอให้รัสเซียถอนกำลังออกจากเชชเนียและประกาศยอมรับเอกราชของเชชเนีย เหตุการณ์สิ้นสุดหลังผ่านไปสามวัน โดยกองกำลังของรัสเซียบุกเข้าภายในโรงเรียน
เหตุการณ์นี้มีผลกระทบต่อความมั่นคงและการเมืองในรัสเซียอย่างมากในเวลาถัดมา โดยเฉพาะการนำไปสู่การปฏิรูปการปกครองรัฐโดยมีการยึดอำนาจกลับคืนมายังเครมลิน และเสริมอำนาจให้กับวลาดีมีร์ ปูติน ประธานาธิบดี การรับมือกับเหตุการณ์นี้ของรัฐบาลรัสเซียถูกวิจารณ์อย่างมาก รวมถึงข้อกล่าวหาว่ารัฐบาลทำการแพร่ข้อมูลเท็จและมีการปิดกั้นสื่อซึ่งนำไปสู่การตั้งคำถามถึงเสรีภาพสื่อในประเทศ ไปจนถึงการต่อรองเจรจากับผู้ก่อการร้าย การจัดการอำนาจรับผิดชอบต่อผลที่ตามมา และการใช้กำลังเกินเหตุ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การก่อการร้ายในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:การก่อการร้ายในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:การสังหารหมู่ในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:สาธารณรัฐนอร์ทออสซีเชีย–อะลาเนีย
หมวดหมู่:สถานที่จัดแสดงดนตรีในประเทศรัสเซีย

รัสเซีย
หมวดหมู่:ดนตรีในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศรัสเซีย
มากูราซากิ

มากูราซากิ (Makurazaki-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดคาโงชิมะ ประเทศญี่ปุ่น จัดตั้งเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1949
ณ วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 มากูราซากิมีจำนวนประชากรประมาณ 18,670 คน มีความหนาแน่นประชากร 250 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด 74.78 ตารางกิโลเมตร
มากูราซากิขึ้นชื่อในเรื่องการแปรรูปคัตสึโอบูชิ ซึ่งคัตสึโอบูชิที่ขูดเป็นฝอยเป็นส่วนประกอบหลักในอาหารประเภทน้ำหลายอย่าง เช่น ซุปมิโซะของญี่ปุ่น ที่เมืองนี้มีธุรกิจครอบครัวขนาดเล็กหลายครัวเรือนที่ทำการต้ม หั่น ตากแห้ง และรมควันปลาตลอดทั้งปี ซึ่งมักจะส่งกลิ่นปลาอันเป็นเอกลักษณ์ไปทั่วย่านใจกลางเมืองและออกสู่ทะเล
มากูราซากิเป็นที่ตั้งของสถานีปลายทางของสายรถไฟที่อยู่ใต้สุดของบริษัทรถไฟญี่ปุ่น ซึ่งก็คือ สายอิบูซูกิ มากูราซากิ มากูราซากิเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีพายุไต้ฝุ่นพัดผ่านบ่อยครั้ง

**ภูมิศาสตร์**

**ภูมิอากาศ**
มากูราซากิมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่ร้อนจัด และฤดูหนาวที่ไม่รุนแรง หยาดน้ำฟ้ามีปริมาณสูงตลอดทั้งปี และจะมีปริมาณสูงเป็นพิเศษในช่วงเดือนพฤษภาคมถึงกรกฎาคม อุณหภูมิสูงสุดที่บันทึกไว้อยู่ที่ abbr=on เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2020 ในขณะที่อุณหภูมิต่ำสุดที่บันทึกไว้อยู่ที่ abbr=on เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1977

**สถิติประชากร**
จากข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของมากูราซากิใน ค.ศ. 2020 อยู่ที่ 20,033 คน มากูราซากิได้รับการสำรวจสำมะโนประชากรมาตั้งแต่ ค.ศ. 1920 จำนวนประชากรของมากูราซากิเพิ่มขึ้นสูงสุดในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 ด้วยจำนวนกว่า 35,000 คน แต่ก็ได้ลดลงอย่างช้า ๆ นับตั้งแต่นั้นมา ประชากรของมากูราซากิใน ค.ศ. 2020 มีเพียง 70% ของจำนวนประชากรใน ค.ศ. 1955

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการนครคากูราซากิ ja-  เว็บไซต์ทางการคากูราซากิคัตสึโอบูชิ en- 3978207
หมวดหมู่:นครในจังหวัดคาโงชิมะ
ซิฟู แมคอินเนส

โรเบิร์ต มัลคอล์ม แมคอินเนส (Robert Malcolm McInnes; เกิดปีพ.ศ. 2506) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ซิฟู แมคอินเนส (Sifu McInnes) เป็นอดีตผู้ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวชาวนิวซีแลนด์

**ชีวิต**
แมคอินเนส ก่อตั้งโรงเรียน เซอร์ กีย์ ดอร์ กังฟู ในประเทศนิวซีแลนด์ ซึ่งเขาดำเนินการระหว่างปีพ.ศ. 2523 ถึง 2534 ในปีพ.ศ. 2531 นักเรียนอายุ 17 ปีคนหนึ่ง เจสัน ดูลีย์ จมน้ำตายระหว่างการฝึกซ้อม เป็นหนึ่งในการฝึกซ้อมของแมคอินเนส เมื่อเขาบังคับให้นักเรียนกลุ่มหนึ่งว่ายน้ำใน แม่น้ำไววีร่า พร้อมทั้งยิงปืนไปทางพวกกลุ่มนักเรียน หลังจากการเสียชีวิตของเจสัน ดูลีย์ ทำให้ แมคอินเนส ถูกวิพากษ์วิจารณ์ถึงสิ่งที่กระทำถือว่าเป็นการฝึกแบบสุดโต่ง รวมถึงการให้นักเรียนโกนศีรษะและสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อเขา แมคอินเนสไม่ได้ถูกตั้งข้อหาสำหรับการเสียชีวิตของดูลีย์ แต่ในปีพ.ศ.2532 เขาถูกตัดสินจำคุก 10 เดือน และถูกคุมขังฐานยิงปืนที่อาจเป็นอันตรายต่อชีวิตกับนักเรียนของเขา ในปี พ.ศ.2535 แมคอินเนสได้อพยพไปประเทศไทย ในปี พ.ศ.2553 แมคอินเนสถูกตั้งข้อหาแอบอ้างเป็นเจ้าหน้าที่หน่วยรบพิเศษของไทย ใน เมืองพัทยา, ประเทศไทย และมีอาวุธปืนไว้ในครอบครองโดยผิดกฎหมาย

**ธุรกิจ**
แมคอินเนสเป็นผู้ก่อตั้ง องค์กรเวิลด์คุมิเตะ (WKO) และ โชริน เคมโป ไคคัง  เขาเป็นเจ้าของบริษัท ไอเอสเอส คอร์ปอเรชั่น จำกัด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2506
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากออกแลนด์
คารินญา เด อันฌู

คารินญา เด อันฌู (Carinha de Anjo) เป็นละครแนวเทเลโนเบล่าของบราซิล สร้างโดย ลียูโนร์ โกเรอา ออกอากาศทางช่องแอซีเบเต เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ถึงวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2561
เทเลโนเบล่านำแสดงโดย โลเรนา ไกรอช, เบีย อารังชิส, การ์ลู โปร์ตู, คาริน ฮิลส์, พริสซิลา โซล, ชียากู เม็งดงซา, ลูเซโร และดานี กอนดิม

**นักแสดง**
 โลเรนา ไกรอช รับบท เรเซงจี ลารียูส (Dulce Maria Rezende Lários)- เบีย อารังชิส รับบท อิร์มา เซซิเลีย ซังตูช (Irmã Cecília Santos)- การ์ลู โปร์ตู รับบท กุสตาวู ลารียูส (Gustavo Lários)- ลูเซโร รับบท เทเรซา เรเซงจี ลารียูส (Teresa Rezende Lários)- พริสซิลา โซล รับบท เอสเตฟาเนีย ลารียูส "ทิอา เปรูกัส" (Estefânia Lários "Tia Perucas")- ดานี กอนดิม รับบท นิโคเล เอสโกบาร์ (Nicole Escobar)- คาริน ฮิลส์ รับบท อิร์มา ฟาเบียนา เตย์เชย์รา (Irmã Fabiana Teixeira)- เอเลียนา กัตแมน รับบท มาริสเตลา ลอปึช "มาเดร ซูเปรีโอรา" (Maristela Lopes "Madre Superiora")- อัลเซมาร์ วีไยรา รับบท ปาเดร กาบรีแยล ลารียูส (Padre Gabriel Lários)- ไมซา ซิลวา รับบท ฌูเลียนา อัลเมย์ดา "ฌูฌู" (Juliana Almeida "Juju")- ฌอง เปาลู กังปุส รับบท ฌูแซ การ์ลูส เด โอลีเวย์รา "เซกา" (José Carlos de Oliveira "Zeca")- อางเจลา ดิป รับบท โรซานา อัลเมย์ดา (Rosana Almeida)- โบลตา ฟิลยู รับบท ซิลเวสตรี โมเรย์รา (Silvestre Moreira)- เอ็ดดี กูเวลยู รับบท อีนาซียู เด โอลีเวย์รา (Inácio de Oliveira)- คามิลลา คามาร์โก รับบท ดิยนา เด โอลีเวย์รา (Diana de Oliveira)- ชียากู เม็งดงซา รับบท วีโตร์ กัมโบอา (Vitor Gamboa)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  pt- id=6267820- id=SBTCarinhadeAnjo- CarinhaDeAnjo- sbtcarinhadeanjo
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาโปรตุเกส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์บราซิล
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์บราซิลในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:เตเลโนเบลาของแอซีเบเต
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์บราซิล
หมวดหมู่:เตเลโนเบลา
กอร์ตีนา เด วีดรู

กอร์ตีนา เด วีดรู (Cortina de Vidro) เป็นละครแนวเทเลโนเบล่าของบราซิล สร้างโดย วัลซีร์ การ์รัสกู ออกอากาศทางช่องแอซีเบเต เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2532 ถึงวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2533

**นักแสดง**
 เฮร์สัน คาปรี รับบท เฟรเดรีกู สจวร์ต มิลล์ (Frederico Stuart Mill)- เบตตี กอฟแมน รับบท บรังกา อาราอูฌู (Branca Araújo)- ซานดรา แอนเนนเบิร์ก รับบท อางเจลา คอร์เตซ (Ângela Cortez)- เอสเธอร์ โกเอส รับบท กลอเรีย มิลล์ (Glória Mill)- อันโทนีโอ อาบูจามรา รับบท อานอน บาลาเกียน (Arnon Balakian)- เดโบรา ดูวาร์ตึ รับบท จิโอวานา (Giovana)- เซร์ชีอู มัมแบร์ติ รับบท กริชตอเวา (Cristóvão)- นอร์มา บลูม รับบท คลาริสเซ ดินิซ (Clarisse Diniz)- อาดรียานู เรย์ซ รับบท วิลเลียม ดินิซ (William Diniz)- จานฟรานเชสกู กวาร์นีเอรี รับบท อาร์ตูร์ คอร์เตซ (Artur Cortez)- จอห์น เฮอร์เบิร์ต รับบท ฟีลีปึ (Filipe)- มาติลเด มาสตรางจี รับบท เอ็มมานูเอล (Emanuelle)- มิเรียม เมห์เลอร์ รับบท ซิลเวีย (Sílvia)- โอดิลอน วากเนอร์ รับบท อูลีซึช ฟิลยู (Ulisses Filho)- เจย์มี เปริอาร์ด รับบท มาร์เซลู (Marcelo)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 id=0208615
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาโปรตุเกส
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์บราซิลที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2532
หมวดหมู่:เตเลโนเบลาในปี พ.ศ. 2532
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์บราซิลที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2533
หมวดหมู่:เตเลโนเบลาของแอซีเบเต
โอ โคลเน

โอ โคลเน (O Clone) เป็นละครแนวเทเลโนเบล่าของบราซิล สร้างโดย กลอเรีย เปเรซ ออกอากาศทางช่องเรจีโกลบู เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2544 ถึงวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2545

**นักแสดง**
 มูรีลู เบนิซียู รับบท ลูกัส เฟร์ราซ (Lucas Ferraz), ดีโยกู เฟร์ราซ (Diogo Ferraz) และ เอ็ดวัลดู เลอังดรู โมรา ดา ซิลวา "แลโอ" (Edvaldo Leandro Moura da Silva "Léo")- จิโอวานนา อันโตเนลลี รับบท เจด ราชิด (Jade Rachid)- ฌูกา เด โอลีเวย์รา รับบท เอากุสตู อัลบิเอรี (Augusto Albieri)- สเตนียู การ์เซีย รับบท อะลี เอล อาดีบ (Ali El Adib)- เรจินัลดู ฟาเรีย รับบท เลโอนิดัส เฟร์ราซ "เลเอาซินโญ่" (Leônidas Ferraz "Leãozinho")- เวรา ฟิชเชอร์ รับบท อีเวเต สิมาส เฟร์ราซ (Yvete Simas Ferraz)- ดาลตัน วิก รับบท ซาอิด ราชิด (Said Rachid)- ดานีแยลา เอสโกบาร์ รับบท ไมซา เฟร์ราซ (Maysa Ferraz)- อาดรียานา เลสซา รับบท เดอุสา ดา ซิลวา (Deusa da Silva)- นีเวีย มาเรีย รับบท เอ็ดนา อัลบิเอรี (Edna Albieri)- อังตอนียู คาลโลนี รับบท มุฮัมมัด ราชิด (Mohamed Rachid)- เลติเซีย ซาบาเทลลา รับบท ลาติฟฟา เอล อาดีบ ราชิด (Latiffa El Adib Rachid)- เอเลียเน จาร์ดินี รับบท นาสิระ ราชิด (Nazira Rachid)- ฌันทิรา มาร์ทีนี รับบท โซไรเด (Zoraide)- เดโบรา ฟาลาเบลลา/ซินเทีย ฟาลาเบลลา รับบท เมลิสซา เฟร์ราซ "เมล" (Melissa Ferraz "Mel")- กริชตียานา โอลีเวย์รา รับบท อลิเซ มาเรีย เฟร์เรย์รา ดัช แนวึช "อลิซินญา" (Alice Maria Ferreira das Neves "Alicinha")

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 id=0289800- 744091- 281962
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาโปรตุเกส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์บราซิล
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์บราซิลในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:เตเลโนเบลาของเตเว โกลบู
หมวดหมู่:เตเลโนเบลา
หมวดหมู่:เตเลโนเบลาในปี พ.ศ. 2544
สวยแซ่บเว่อร์

สวยแซ่บเว่อร์(Mairunobitchi)เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น ที่เขียนและวาดภาพโดย ซาคุริ ซาโต้ ตีพิมพ์ต่อเนื่องในนิตยสารมังงะโชโจะ มาร์กาเร็ตของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนธันวาคม 2010 ถึงเมษายน 2014 ละครโทรทัศน์คนแสดงที่ดัดแปลงออกอากาศระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ถึงเมษายน 2021

**สื่ออื่นๆ**

**มังงะ**
เขียนและวาดภาพโดย ซาคุริ ซาโต้ ได้รับการตีพิมพ์ต่อเนื่องในนิตยสารมังงะโชโจะ มาร์กาเร็ตของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่วันที่ 20 ธันวาคม 2010 ถึง 19 เมษายน 2014 ได้รวบรวมเป็นสิบสอง เล่ม (ทังโกบง)ตั้งแต่วันที่ 25 เมษายน 2011 ถึงเดือนสิงหาคม 2014

**ละครโทรทัศน์**
มีการประกาศสร้างละครโทรทัศน์คนแสดง ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2020 ละครเรื่องนี้เป็นความร่วมมือระหว่างHulu Japanและ นิตยสาร โชโจะ มาร์กาเร็ตโดยเป็นส่วนหนึ่งของโปรเจ็กต์Margaret Love Stories ละครเรื่องนี้นำแสดงโดยฮินาโกะ ซากุราอิ และฟูจู คามิโอะในบทบาทนำ ตอนแรกมีกำหนดฉายในไตรมาสที่ 4 ปี 2020 และออกอากาศตั้งแต่วันที่ 12 กุมภาพันธ์ถึง 2 เมษายน 2021

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Official manga website ja
*Official drama website ja
*12927
ประณาละ

พฤหทีศวรมนเทียร ตัญชาวุร กำลังระบายน้ำอภิเษกออกมา
ในสถาปัตยกรรมโบสถ์พราหมณ์ ประณาละ (IAST: praṇāla; ปฺรณาล) หรือ ประณาลี เป็นช่องทางปล่อยน้ำออกที่ติดตั้งเข้ากับผนังของครรภคฤห์ โดยมีไว้ปล่อยน้ำจากพิธีหรือของเหลวอื่นที่เทใส่รูปเคารพ

**ประวัติศาสตร์**
หลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดของประณาละสามารถย้อนไปได้ถึง 100 ปีก่อนคริสต์กาลถึงศตวรรษที่ 2 ที่แหล่งโบราณคดีกันกลีตีละในอินเดียเหนือ และยังคงปรากฏการใช้งานเรื่อยมา เช่นในสมัยคุปตะ อย่างไรก็ตาม ประณาละในลักษณะที่สร้างขึ้ยนและแกะสลักอย่างปราณีตอลังการนั้นเริ่มมาพบในศตวรรษที่ 8 และพบได้ทั่วไปในโบสถ์พราหมณ์ในอินเดีย กระนั้นในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้กลับไม่พบแพร่หลายเท่า ยกเว้นเพียงในชวาp=121
ชื่ออื่น ๆ ของประณาละ เช่น ประณาลี (praṇāli), ณาละ (nāla), ณาลี (nāli),p=119 โคมุข (gomukha) และ นฤคม (nirgama)p=103 นักโบราณคดีชาวฝรั่งเศสในสมัยศตวรรษที่ 20 เรียกประณาละว่า "โสมสูตร" (soma-sūtra) กระนั้นในเอกสารอินเดีย คำนี้มีไว้เรียกเส้นทางหรือช่องทางที่ใช้ตั้งประณาละ ซึ่งเป็นคนละส่วนกันpp=147-148

**การออกแบบ**
ประณาละใช้งานเพื่อระบายน้ำ อภิเษกตีรถะ ทั้ง น้ำ นม กี ที่เทลงบนเทวรูปภายในโบสถ์พราหมณ์p=204
ชนิดของประณาละที่พบบ่อยที่สุดในโบสถ์พราหมณ์โบราณคือ มกรประณาละ (makara-pranala) ซึ่งนิยมเปรียบเทียบกับการ์กอยล์ในยุโรป มกรประณาละสร้างเป็นรูปของมกร ซึ่งเป็นสัตว์ในตำนานที่มีอาศัยในน้ำp=121 การสร้างประณาละเป็นรูปมกรจึงมีความนิยมเนื่องจากมกรมีความเกี่ยวเนื่องกับน้ำp=134 เอกสารสมัยศตวรรษที่ 11 สมรังคนสูตรธร เสนอให้สร้างประณาละโดยรอบครรภคฤห์เพื่อระบายน้ำโดยทำฝั่งทางออกเป็นรูปมกร ใน วาสตุศาสตระ จากปลายศตวรรษที่ 11 ซึ่งรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมมารุ-คุรชร มีการกล่าวถึงประณาละเช่นกันp=121 ใน อปรชีตปฤจฉา จากปลายศตวรรษที่ 12 กล่าวถึงมกรประณาละ ว่าใช้ระบายน้ำออกจาก ชคตี (ฐาน) ของอาคารในโบสถ์พราหมณ์p=122

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 cite book |author=M. A. Dhaky |author-link=Madhusudan Dhaky |chapter=The "Praṇāla" in Indian, South-Asian and South-East Asian Sacred Architecture |title=Rupa Pratirupa: Alice Boner commemoration volume |editor=Bettina Bäumer |editor-link=Bettina Baumer |url=http://vmis.in/Resources/digital_publication_popup?id=102#page/1 |year=1982 |publisher=Biblia Impex |location=New Delhi |oclc=10541431 - isbn=978-93-81218-51-8 - isbn=978-81-246-0496-0 
หมวดหมู่:องค์ประกอบทางสถาปัตยกรรม
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมโบสถ์พราหมณ์
แม่แบบ:กล่องข้อมูล ผลิตภัณฑ์/doc

== การใช้งาน**
แม่แบบนี้สามารถดึงข้อมูลจากวิกิสนเทศได้ โดยสมมติว่ามีการกำหนดไว้ที่นั่น เพียงใช้  อย่างไรก็ตาม คุณยังอาจตั้งค่าด้วยตนเองได้:

**ดูเพิ่ม**
 กล่องข้อมูล สินค้า
ปืนใหญ่มังกรทอง

ปืนใหญ่มังกรทอง (Golden Dragon Cannon; t=金龍炮) เป็นปืนใหญ่ลำกล้องประเภทหนึ่งที่มีกระบอกปืนสั้น ทำจากโลหะสัมฤทธิ์หรือเหล็ก ใช้เฉพาะโดยจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ชิง เมื่อพระองค์ทรงนำกองทหารของพระองค์เข้าสู่สนามรบ

**ประวัติ**
ในปีที่ 19 แห่งจักรพรรดิคังซี (พ.ศ. 2223; ค.ศ. 1680) มีการผลิตปืนใหญ่มังกรทองที่ทำจากโลหะสัมฤทธิ์
ในปีที่ 25 แห่งจักรพรรดิคังซี (พ.ศ. 2229; ค.ศ. 1686) มีการผลิตปืนใหญ่มังกรทองที่ทำจากเหล็ก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาจีนตัวเต็ม
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาจีนตัวย่อ
มังกรทอง
หมวดหมู่:ประเทศจีนในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:อาวุธในคริสต์ศตวรรษที่ 17
มังกรทอง
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์การทหารของราชวงศ์ชิง
โยบ

โยบ (Job; b JOHB; אִיּוֹב – Īyyōv; Ἰώβ – Iṓb) เป็นบุคคลหลักของหนังสือโยบในคัมภีร์ไบเบิล ในวรรณกรรมรับบี โยบถูกเรียกว่าเป็นผู้เผยพระวจนะของชาวต่างชาติ (ผู้ที่ไม่ใช่ชาวยิว) ในศาสนาอิสลาม โยบ (langx|ar|أيوب|translit=Ayyūb) ก็ถือเป็นผู้เผยพระวจนะ
โยบได้รับการนำเสนอในฐานะชายผู้มีครอบครัวที่ดีและเจริญรุ่งเรือง ซึ่งจู่ ๆ ก็ถูกรุมเร้าด้วยภัยพิบัติร้ายแรงที่พรากทุกสิ่งทุกอย่างของเขาไป เป็นสถานการณ์ที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อทดสอบความเชื่อในพระเจ้าของโยบ โยบพยายามอย่างมากที่จะเข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้น โดยสะท้อนความเศร้าของตนออกมา แต่ยังคงยึดมั่นในความเชื่อต่อพระเจ้าอยู่เสมอ

**ดูเพิ่ม**
 เบเฮโมท- นบี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Book of Job with Hebrew and English date=2011-10-16 -  Themes of Job-  Summary of Job's life.-  Aristeas identifies Job with the Jobab mentioned in Genesis 36:33, a great-grandson of Esau-  An international fraternal organization for young women based on the teachings of the book of Job.-  The Story of Ayyub (Job).  The same page is also available here-  "Job", Forest Park Monuments, NYC Dept of Parks & Recreation-  360 Degree Tour of Prophet Job's Tomb in Urfa, Turkey
*short=1

หมวดหมู่:ผู้เผยพระวจนะในคัมภีร์ฮีบรู
หมวดหมู่:นักบุญจากพันธสัญญาเดิม
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือโยบ
ภรรยาของโยบ

โยบถูกภรรยาเยาะเย้ย โดย Gaspare Traversi
ภรรยาของโยบ (Job's wife) เป็นบุคคลในคัมภีร์ไบเบิลที่ไม่ปรากฏชื่อ ถูกกล่าวถึงในหนังสือโยบ

**เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล**
ภรรยาของโยบปรากฏเฉพาะในบทที่ 2 เมื่อโยบป่วยด้วยฝีร้ายและมีความระทมทุกข์จากการสูญเสียทุกสิ่ง ภรรยาของโยบจึงพูดกับโยบในวรรค 9 ว่า "เธอยังจะยึดมั่นในความซื่อสัตย์อยู่อีกหรือ? จงแช่งพระเจ้าและตายเสียเถอะ" (THSV11) คำในภาษาฮีบรูที่แปลเป็นคำว่า "แช่ง" (curse) นั้นแท้จริงแล้วมีความหมายว่า "อวยพร" (bless) แต่ฉบับแปลภาษาอังกฤษเกือบทั้งหมดมองว่าเป็นการเกลื่อนคำ
โยบตำหนิภรรยาในวรรค 10 โดยพูดว่า "เธอพูดอย่างหญิงโง่เขลาจะพึงพูด"
หลังจากนั้นก็ไม่มีปรากฏตัวของภรรยาของโยบอีก ยกเว้นการกล่าวถึงผ่าน ๆ ใน 19:17 (เมื่อโยบพูดว่า "ลมหายใจของข้าเป็นที่ขยะแขยงแก่ภรรยาของข้า") และ 31:10 ("ก็ขอให้ภรรยาของข้าโม่แป้งให้คนอื่น") ในบทที่ 42 โยบได้บุตรเพิ่มเติม (วรรค 13) แต่ไม่มีการระบุว่าเป็นบุตรที่เกิดกับภรรยาคนเดียวกันนี้หรือภรรยาคนอื่น
โยบถูกภรรยาเยาะเย้ยโดยฌอร์ฌ เดอ ลา ตูร์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือโยบ
หมวดหมู่:ผู้หญิงในคัมภีร์ฮีบรู
หมวดหมู่:บุคคลนิรนามในคัมภีร์ไบเบิล
โยบ 2

โยบ 2 (Job 2) เป็นบทที่ 2 ของหนังสือโยบในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์p=243 ไม่ทราบว่าผู้เขียนหนังสือโยบเป็นใคร นักวิชาการส่วนใหญ่เชื่อว่าเขียนขึ้นราวศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสกาลp=193 บทที่ 2 ของหนังสือโยบเป็นส่วนหนึ่งของบทนำของหนังสือที่ประกอบด้วยโยบ 1:1-2:13p=334

**ต้นฉบับ**
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 13 วรรค

**พยานต้นฉบับ**
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่  ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)pp=36-37 
ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; S; BHK: S; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; A; ศตวรรษที่ 5)pp=73-74

**วิเคราะห์**
ในโครงสร้างของหนังสือ บทที่ 1 และ 2 รวมกลุ่มในฐานะ "บทนำ" โดยมีโครงสร้างดังต่อไปนี้:p=17
*โยบเป็นผู้ชอบธรรมอย่างยิ่ง (1:1–5)
*ฉากสภาสวรรค์ครั้งแรก (1:6–12)
*การทดสอบครั้งแรก- การสูญเสียทรัพย์สินและครอบครัว (1:13–19)
*ปฏิกิริยาของโยบต่อการสูญเสียครั้งแรกและและคำตัดสินของผู้เล่าเรื่องt (1:20–22)
*ฉากสภาสวรรค์ครั้งแรกที่สอง (2:1–6)
*การทดสอบครั้งที่สอง - ฝีร้าย (2:7–10)
*การมาช่วยของเหล่าเพื่อน (2:11–13)
ส่วนทั้งหมดนี้นำไปสู่ส่วนถัด ๆ ไปของหนังสือ:pp=17–23
*บทสนทนา (บทที่ 3–31)
*การตัดสิน (32:1–42:6)
*บทส่งท้าย (42:7–17)
บทนำประกอบด้วยฉาก 5 ฉาก เขียนในรูปแบบร้อยแก้ว (1:1–5; 1:6–12; 1:13–22; 2:1–6; 2:7–13 (3:1)) สลับกับระหว่างโลกและฟ้าสวรรค์  ซึ่งเป็นการแนะนำตัวละครหลักและประเด็นทางเทววิทยาที่จะวินิจฉัยp=334

**บทสนทนาที่สอง (2:1–6)**

**ความทุกข์ยากของโยบและการมาถึงของเหล่าผู้ร่วมปรึกษา (2:7–13)**

**ดูเพิ่ม**
ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: ปฐมกาล 2, โยบ 42

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 isbn = 978-0393080735
*url = https://books.google.com/books?id=HmpMPgAACAAJ- access-date=February 6, 2019- url= https://books.google.com/books?id=SpFRU1n-oUMC 
*isbn = 978-0-66425652-4- isbn= 0-310-25720-4- isbn = 978-0-8028-4636-5 - isbn = 9780310492009  - isbn = 9781467443289  - access-date= January 26, 2019

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 คำแปลในศาสนายูดาห์:
**  Iyov - Job - Chapter 2 (Judaica Press) translation with Rashi's commentary at Chabad.org- คำแปลในศาสนาคริสต์:
**  Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
**  Book of Job Chapter 2 King James Version
**  title=Book of Job Various versions
**  โยบ 2. ยูเวอร์ชัน
02
สนามบิน (แก้ความกำกวม)

สนามบิน (aerodrome, airdrome) คือสถานที่ใด ๆ ก็ตามที่มีการปฏิบัติการบิน ในภาษาอังกฤษแบบอังกฤษ ส่วนใหญ่หมายถึงสนามบินขนาดเล็ก (small airport) หรือสนามบิน (airfield)
สนามบิน หรือ สนามบิน อาจหมายถึง:

**การบิน**
สนามบิน คือสถานที่ซึ่งมีการดำเนินการบินของอากาศยาน ไม่ว่าจะเกี่ยวข้องกับการขนส่งสินค้าทางอากาศ ผู้โดยสาร หรือไม่ก็ตาม และไม่ว่าจะเป็นการใช้งานสาธารณะหรือส่วนตัวก็ตาม สนามบิน
*ท่าอากาศยาน คือสนามบินที่ประกอบไปด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกด้านการบินบางอย่างที่สนามบินอื่นอาจไม่สามารถทำได้ และมีสถานะครบตามข้อกำหนดของหน่วยงานหรือองค์การการบินที่ได้กำหนดและรับรองไว้

**สถานที่**
 แขวงสนามบิน แขวงหนึ่งในเขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:สนามบิน

สนามบินคือสถานที่ใด ๆ ที่มีไว้สำหรับให้เครื่องบินขึ้นและลงจอด ประกอบด้วยทั้งยานที่เบากว่าอากาศและเครื่องบินทะเล
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างทางการบิน
ไชยชนก ชิดชอบ

ไชยชนก ชิดชอบ (เกิด 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2533) นก เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคพรรคภูมิใจไทย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ เขต 2 และอดีตประธานเจ้าหน้าที่บริหารบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด อีสปอร์ตบุตรชายของเนวิน ชิดชอบ และกรุณา ชิดชอบ

**ประวัติ**
ไชยชนกเกิดวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 เป็นบุตรชายคนโตของเนวิน ชิดชอบ ประธานสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด และ กรุณา ชิดชอบ อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดบุรีรัมย์ ไชยชนกได้รับการผลักดันให้เดินทางไปศึกษาที่ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541 ขณะที่อายุ 8 ปี โดยจบการศึกษาระดับไฮสกูลที่โรงเรียน Millfield Preparatory School จากนั้นเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษา ในสาขาเศรษฐศาสตร์การเงิน ของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงลอนดอน ก่อนเปลี่ยนไปศึกษาต่อในด้านการจัดการการเงินระหว่างประเทศ
ไชยชนกใช้เวลาศึกษาในประเทศอังกฤษเป็นเวลา 17 ปี จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2558 ขณะที่ไชยชนกอายุ 25 ปี จึงเดินทางกลับประเทศไทย และสมัครเข้ารับราชการทหารทันที เป็นทหารกองประจำการ สังกัดกองทัพบก ผลัด 1

**การทำงาน**

**กีฬา**
ในด้านกีฬา ไชยชนกมีความสนใจในด้านกีฬา โดยเฉพาะฟุตบอล จึงเข้ามาช่วยบิดาดูแลสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด และสนามแข่งรถ ช้าง อินเตอร์เนชั่นแนล เซอร์กิต รวมถึงยังเป็นผู้ก่อตั้งบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด อีสปอร์ต และมีส่วนร่วมนำทีมชนะเลิศการแข่งขันอารีนาออฟเวเลอร์ ทั้งโปรลีก 2 สมัย (ฤดูหนาว พ.ศ. 2562 และฤดูร้อน พ.ศ. 2563) และระดับนานาชาติในปี พ.ศ. 2564 โดยไชยชนกมีประวัติการทำงานด้านกีฬา ดังนี้- 16 เมษายน พ.ศ. 2559 - 24 ตุลาคม พ.ศ. 2562 – ผู้จัดการโครงการ บริษัท บุรีรัมย์ยูไนเต็ดอินเตอร์เนชันแนลเซอร์กิต จำกัด- 25 ตุลาคม พ.ศ. 2562 - 30 เมษายน พ.ศ. 2566 – ผู้จัดการงานอีเวนต์ บริษัท บุรีรัมย์ยูไนเต็ดอินเตอร์เนชันแนลเซอร์กิต จำกัด- 30 ตุลาคม พ.ศ. 2560 - 15 สิงหาคม พ.ศ. 2564 – รองผู้อำนวยการสายงานการตลาดและการสื่อสาร บริษัท บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด จำกัด- 16 ตุลาคม พ.ศ. 2564 - 30 เมษายน พ.ศ. 2566 – ที่ปรึกษา บริษัท บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด จำกัด- 1 มกราคม พ.ศ. 2563 - 30 เมษายน พ.ศ. 2566 – ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท บุรีรัมย์อีสปอร์ต จำกัด

**การเมือง**
เนวินได้เปิดตัวไชยชนกเป็นว่าที่ผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ของพรรคภูมิใจไทย ในพิธีทำบุญเปิดอาคารสำนักงานพรรคภูมิใจไทย อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2565 และต่อมาไชยชนกสมัครเป็นสมาชิกพรรคภูมิใจไทยเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ปีเดียวกัน โดยไชยชนกเป็นผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์รุ่นที่ 3 ของตระกูลชิดชอบ ต่อจากชัย ชิดชอบ ผู้เป็นปู่ และเนวินผู้เป็นบิดา
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 ไชยชนกลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ เขต 2 และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก ต่อมาเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2567 ที่ประชุมใหญ่สามัญ​ประจำปีของพรรคภูมิใจไทย ได้มีมติเลือกไชยชนกเป็นเลขาธิการพรรคภูมิใจไทย แทนศักดิ์สยาม ชิดชอบ ผู้เป็นอา ที่ลาออกจากตำแหน่ง

**ดูเพิ่ม**
 เนวิน ชิดชอบ- กรุณา ชิดชอบ- บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด อีสปอร์ต- พรรคภูมิใจไทย

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 name=ไชยชนก ชิดชอบ- Nok Chidchob
หมวดหมู่:สกุลชิดชอบ
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:เนวิน ชิดชอบ
หมวดหมู่:กรรมการและประธานสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์
หมวดหมู่:พรรคภูมิใจไทย
วัดบ้านธาตุใต้

วัดบ้านธาตุใต้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านธาตุ อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี
วัดบ้านธาตุใต้ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2330 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2529
อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2336 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และบูรณปฏิสังขรณ์ในปี พ.ศ. 2467 อุโบสถเป็นอาคารทรงโถงก่ออิฐถือปูน มีขนาดกว้าง 8 เมตร ยาว 10 เมตร ด้านหน้าของอุโบสถมีพาไลต่อออกมา ใช้ผนังรับน้ำหนัก หน้าบันด้านหน้าและด้านหลังมีภาพปูนปั้นรูปครุฑพ่าห์รายล้อมด้วยกลุ่มต้นไม้ประดับกระจกสี ภายในอุโบสถประดิษฐาน หลวงพ่อพระขาว เป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ ฐานพระอุโบสถเป็นฐานบัวลูกแก้วอกไก่ ผนังสกัดด้านหน้าเจาะเป็นช่องประตู 1 ช่อง ส่วนผนังสกัดด้านข้างเจาะเป็นช่องหน้าต่าง ด้านละ 3 ช่อง ซุ้มประตูหน้าต่างเจาะเข้าไปในผนังเป็นซุ้มโค้งประกอบเสาหลอก 
วัดมี พระธาตุมงคลธรรมเจดีย์ มีพิธีวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2562

**อ้างอิง**
บ้านธาตุใต้
อาเบียงกา เอลซัลวาดอร์

อาเบียงกา เอลซัลวาดอร์ (Avianca El Salvador) หรือชื่อเดิม ตากาอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์ (TACA International Airlines) เป็นสายการบินประจำชาติของประเทศเอลซัลวาดอร์ โดยมีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติเอลซัลวาดอร์ในซานซัลวาดอร์ สายการบินให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทาง 27 แห่งในทวีปอเมริกาและยุโรป สายการบินเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มสายการบินอาเบียงกา
ก่อตั้งในปี 1931 สายการบินเป็นเจ้าของและผู้ดำเนินงานสายการบินอีกห้าสายในอเมริกากลาง โดยดำเนินงานในชื่อ ตรันส์ปอร์เตสอาเอเรโอสเซนโตรอาเมริกาโนส หรือ ตากา ก่อนที่จะเปลี่ยนชื่อเป็น ตรันส์ปอร์เตสอาเอเรโอสเดลกอนติเนนเตอาเมริกาโน ในเวลาต่อมา เพื่อเป็นการแสดงถึงเครือข่ายการบินที่ครอบคลุมทั้งอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และอเมริกาใต้
ในวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2009 สายการบินได้ประกาศว่าจะควบรวมกิจการเข้ากับอาเบียงกา โดยที่จะดำเนินงานภายใต้ชื่อตากาจนกว่าการควบรวมกิจการจะเสร็จสิ้นในวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 ตากาเป็นสายการบินที่เก่าแก่ที่สุดในอเมริกากลางและแคริบเบียน รองจากกูบานาเดอาเบียซิออน

**จุดหมายปลายทาง**
ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 อาเบียงกา เอลซัลวาดอร์ให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทางดังต่อไปนี้:

**ข้อตกลงการบินร่วม**
ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 อาเบียงกา เอลซัลวาดอร์ได้ทำข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:- อาเบียงกา- ไอบีเรีย- ยูไนเต็ดแอร์ไลน์

**ฝูงบิน**

**ฝูงบินปัจจุบัน**
ไฟล์:Avianca Airbus A320-200 N494TA (28319689774).jpg|thumb|แอร์บัส เอ320-200 ของอาเบียงกา เอลซัลวาดอร์
ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 อาเบียงกา เอลซัลวาดอร์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
อาเบียงกา เอลซัลวาดอร์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 7 ปี

**ฝูงบินในอดีต**
ไฟล์:TACA Airbus A319-132; N476TA@MIA;17.10.2011 626mq (6697997433).jpg|thumb|แอร์บัส เอ319-100 ของตากาในอดีต
ไฟล์:TACA Boeing 767-33AER; N768TA, August 1993 (5423966883).jpg|thumb|โบอิง 767-300อีอาร์ของตากาในอดีต
ไฟล์:TACA Embraer ERJ190; N985TA@MIA;17.10.2011 626lq (6697933395).jpg|thumb|เอ็มบราเออร์ อี190 ของตากาในอดีต
อาเบียงกา เอลซัลวาดอร์เคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มสายการบินอาเบียงกา
หมวดหมู่:สายการบินสัญชาติเอลซัลวาดอร์
หมวดหมู่:สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2474
หมวดหมู่:บริษัทสัญชาติเอลซัลวาดอร์
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2474
หมวดหมู่:ฐานทัพอากาศไทย

หมวดหมู่:กองทัพอากาศไทย
ไทย
หมวดหมู่:ที่ตั้งทางทหารของประเทศไทย
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานในประเทศไทย
ฐานปฏิบัติการหลัก

ฐานปฏิบัติการหลัก (main operating base: MOB) เป็นคำที่ใช้โดยกองทัพสหรัฐ ซึ่งนิยามว่าเป็น "ฐานทัพที่มีการควบคุมอย่างถาวร มีการป้องกันอย่างดี ใช้เพื่อรองรับกองกำลังที่ประจำการอย่างถาวร และมีการเข้าถึงทางทะเลและ/หรือทางอากาศที่แข็งแกร่ง" คำนี้ใช้เพื่อแยกความแตกต่างระหว่างสถานที่ทางยุทธวิธีที่สำคัญทางยุทธศาสตร์ในต่างประเทศ กับสถานที่ทางยุทธวิธีฉุกเฉินที่มีขนาดเล็กกว่า ปลอดภัยน้อยกว่า หรือมีกำลังประจำการชั่วคราว เช่น ฐานปฏิบัติการหน้า (forward operating base), ฐานปฏิบัติการสำรอง (forward operating site) หรือสถานที่ความมั่นคงความร่วมมือ (cooperative security location) การจำแนกความแตกต่างดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อเดอะเพนตากอนเริ่มจัดการกับภัยคุกคามในภูมิภาคในแอฟริกา เอเชีย และลาตินอเมริกาเป็นหลัก หลังจากการทบทวนสถานะทั่วโลกในปี พ.ศ. 2547

**อดีตฐานปฏิบัติการหลักในอัฟกานิสถาน**
 ท่าอากาศยานนานาชาติกันดาฮาร์, จังหวัดเฮลมานด์- แคมป์บาสเตียน, จังหวัดเฮลมานด์- สนามบินบาแกรม, จังหวัดปาร์วาน- ฐานปฏิบัติการหลักไพรซ์ - ฐานปฏิบัติการหลักลาชการ์ กาห์ เคยเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่กองพลยานยนต์ที่ 4 ('หนูดำ')

**ดูเพิ่ม**
 ฐานปฏิบัติการหน้า

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ที่ตั้งทางทหาร

หมวดหมู่:กระทรวงกลาโหมสหรัฐ
มนต์รักแม่น้ำมูล

มนต์รักแม่น้ำมูล เป็นภาพยนตร์ไทยแนวมิวสิคัล ดราม่า โรแมนติก ปี 2520 สร้างโดยดวงกมลมหรสพ จากการกำกับของครูพงษ์ศักดิ์ จันทรุกขา ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดงผู้ล่วงลับ นำแสดงโดยสมบัติ เมทะนี, นัยนา ชีวานันท์, เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์, ปิยะ ตระกูลราษฎร์, วิชชุตา เธียรโสภณ, สุริยา ชินพันธุ์, เศรษฐา ศิระฉายา และเปียทิพย์ คุ้มวงศ์ เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2520 ที่โรงภาพยนตร์เพชรรามา ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้นับเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของปิยะ ตระกูลราษฎร์ ในฐานะนักแสดงนำอย่างเต็มตัว หลังจากเป็นนักแสดงตัวประกอบในภาพยนตร์หลายเรื่อง ก่อนจะมามีชื่อเสียงในภาพยนตร์เรื่องถัดมาคือเรื่องครูบ้านนอก ในปีถัดมา จากผลงานการกำกับของสุรสีห์ ผาธรรม ผู้ช่วยผู้กำกับภาพยนตร์เรื่องมนต์รักแม่น้ำมูล
ต่อมาในปี 2545 ได้มีการนำภาพยนตร์เรื่องนี้กลับมาสร้างใหม่ในรูปแบบละครโทรทัศน์ออกอากาศทางช่อง 5 นำแสดงโดยอำพล ลำพูน, คทรีน่า กลอส, ทศพล หิมพานต์, จารุณี สุขสวัสดิ์ และรุ่งเรือง อนันตยะ ซึ่งมนต์รักแม่น้ำมูลในเวอร์ชั่นนี้ได้มีการปรับเปลี่ยนเนื้อหาจากเวอร์ชั่นต้นฉบับ พร้อมกับปรับบทให้ ครูพิณ เป็นพระเอกแทน ครูตะวัน และเดือน ให้เป็นนางเอกแทน สายไหม
จากนั้นในปี 2554 ได้มีการนำมนต์รักแม่น้ำมูลกลับมาสร้างใหม่ในรูปแบบละครโทรทัศน์อีกครั้งออกอากาศทางช่อง 7 ผลิตโดยคำพอดี จากการกำกับของ ธง ธงชัย ประสงค์สันติ นำแสดงโดย ศุกลวัฒน์ คณารศ, วรัทยา นิลคูหา, ศรัณย์ ศิริลักษณ์, ธันวา สุริยจักร, พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์ และปริศนา วงศ์ศิริ ออกอากาศทุกวันจันทร์และอังคาร เวลา 20.25–22.25 น. ระหว่างวันที่ 12 เมษายน ถึง 31 พฤษภาคม 2554 มีจำนวนทั้งสิ้น 15 ตอน นอกจากนี้ในมนต์รักแม่น้ำมูลเวอร์ชั่นนี้ยังได้นำ ปิยะ ตระกูลราษฎร์ ผู้รับบท ครูพิณ ในเวอร์ชั่นภาพยนตร์มาร่วมแสดง

**นักแสดง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2520
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 5
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 7
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เพลงไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รักชีวิตไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย ธงชัย ประสงค์สันติ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2000
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2010
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยพอดีคำ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย พงษ์ศักดิ์ จันทรุกขา
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 1970
สโมสรฟุตบอลโรงสีแม่ใจธนะโชติวัฒน์ ในฤดูกาล 2565

ฤดูกาล 2565 เป็นฤดูกาลแรกของ สโมสรฟุตบอลโรงสีแม่ใจธนะโชติวัฒน์ ในการแข่งขันฟุตบอลที่จัดขึ้นโดยสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย โดยสโมสรเริ่มต้นสมัครเข้าแข่งขันในไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2565 – โซนภาคเหนือ ซึ่งเป็นการแข่งขันในระดับสมัครเล่น และได้ นิรุณตร์ อัศวภักดี ผู้ฝึกสอนฟุตบอลของโรงเรียนแม่ใจวิทยาคมชุดแชมป์ฟุตบอลกรมพละศึกษา รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี มาเป็นผู้เล่นและฝึกสอน นอกจากนี้ยังได้ การันต์ จันทร์เนตร ผู้ช่วยผู้ฝึกสอนของทีมฟุตบอลโรงเรียนแม่ใจวิทยาคม มาเป็นผู้เล่นในตำแหน่งกองหลัง
ในฤดูกาลแรกที่ส่งทีมเข้าแข่งขันสโมสรสามารถเข้าถึงรอบชิงแชมป์โซนภาคเหนือ ไปพบกับสโมสรฟุตบอลกงไกรลาศ ยูไนเต็ด ก่อนจะแพ้การดวลจุดโทษไปในนัดชิงชนะเลิศ ที่สนามพิจิตร สเตเดียม อย่างไรก็ตามการได้ตำแหน่งรองแชมป์โซนภาคเหนือ ทำให้สโมสรได้เลื่อนชั้นขึ้นไปแข่งขันในระดับไทยลีก 3 ซึ่งเป็นลีกอาชีพในฤดูกาล 2565–66

**ผู้เล่นฤดูกาล 2565**

**รายละเอียดผู้เล่น ฤดูกาล 2565**
ข้อมูล ณ วันที่​ 4 มิถุนายน 2565
สถิติการลงสนามและการยิงประตูรวมการแข่งขันทุกรายการ

**การแข่งขันในฤดูกาล**

**ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก โซนภาคเหนือ ตอนบน รอบมินิลีก**

**ตารางคะแนน รอบมินิลีก กลุ่มดี**

**ผลการแข่งขัน**

**ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก โซนภาคเหนือ ตอนบน รอบแพ้คัดออก**

**ผลการแข่งขัน**

**ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก โซนภาคเหนือ ตอนบน รอบชิงชนะเลิศ**

**ผลการแข่งขัน**

**ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก รอบชิงชนะเลิศภาคเหนือ**

**ผลการแข่งขัน**

**สถิติการลงสนามและการทำประตูของผู้เล่น ในฤดูกาล 2565**
ผู้รักษาประตู
กองหลัง
กองกลาง
กองหน้า

**อ้างอิง**
โรงสี
หมวดหมู่:ฤดูกาลของสโมสรฟุตบอลโรงสีแม่ใจธนะโชติวัฒน์ พะเยา
โรงแรมเมอเวนพิค บีดีเอ็มเอส เวลเนส รีสอร์ท กรุงเทพ

โรงแรมเมอเวนพิค บีดีเอ็มเอส เวลเนส รีสอร์ท กรุงเทพ (Mövenpick BDMS Wellness Resort Bangkok) เป็นโรงแรมที่ตั้งอยู่บนถนนวิทยุ เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร มีห้องพักจำนวน 293 ห้อง โรงแรมยังมีคลินิกสุขภาพด้วย

**ประวัติ**
พื้นที่ดั้งเดิมของโรงแรมนี้เป็นของนายเลิศ หรือต่อมาคือ พระยาภักดีนรเศรษฐ (เลิศ เศรษฐบุตร) นายเลิศเป็นเจ้าของที่ดินมากมายในพระนคร เขาตัดสินใจขยายพื้นที่ออกไป ด้วยการซื้อที่ดินแถวสุขุมวิทในสมัยต้นรัชกาลที่ 6 ซึ่งสมัยนั้นเป็นทุ่งนาที่เรียกว่า ทุ่งบางกะปิ มีราคาตารางวาละ 8 สตางค์ โดยได้ตั้งใจพัฒนาพื้นที่ประมาณ 60 ไร่ แถวเพลินจิตเป็นบ้านพักตากอากาศ มีการสร้างเรือนสักหลังใหญ่ใน พ.ศ. 2458 รวมถึงขุดคลองสมคิดหน้าบ้านเชื่อมต่อกับคลองแสนแสบ และจ้างสถาปนิกชาวอิตาลีออกแบบสวนหย่อม นายเลิศยังเปิดให้คนทั่วไปเข้าชมในวันอาทิตย์ และให้ลูกเสือเข้ามาพักแรม คนทั่วไปเรียกว่า ปาร์คนายเลิศ ส่วนเรือนไม้สัก เรียกว่า บ้านปาร์ค
ต่อมาเลอศักดิ์ สมบัติศิริ ซึ่งเป็นบุตรสาวของนายเลิศ ได้กันพื้นที่ราว 15 ไร่ จากพื้นที่ทั้งหมด 33 ไร่ ที่เดิมเคยเป็นบ้านที่พักอาศัยส่วนตัวของตระกูล เพื่อมาสร้างโรงแรมจำนวน 338 ห้อง เปิดให้บริการมาตั้งแต่ พ.ศ. 2526 บริหารโดยกลุ่มฮิลตัน โดยใช้ชื่อว่า โรงแรมฮิลตัน อินเตอร์เนชั่นแนล บางกอก ณ ปาร์คนายเลิศ ต่อมามีการปรับโฉมและและได้บริษัทแรฟเฟิลส์ อินเตอร์เนชั่นแนล เข้ามาบริหาร ภายใต้ชื่อ โรงแรมปาร์ค นายเลิศ กรุงเทพ แรฟเฟิลส์ อินเตอร์เนชั่นแนล และ โรงแรมสวิสโฮเต็ล ปาร์ค นายเลิศ ตามลำดับ
เดวิด คาร์ราดีน เสียชีวิตภายในห้องพักของโรงแรมแห่งนี้ เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2552
บริษัท กรุงเทพดุสิตเวชการ จำกัด (มหาชน) (BDMS) ซื้อที่ดินโครงการปาร์คนายเลิศและที่ดินรวม 15 ไร่ผ่านตลาดหลักทรัพย์เมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2559 มูลค่ารวม 10,800 ล้านบาท ประกอบด้วย อาคารโรงแรมสวิสโฮเต็ล ปาร์ค นายเลิศ อาคาร Promenade และสิ่งปลูกสร้างอื่น ๆ รวม 15 ไร่ ต่อมา พ.ศ. 2562 กรุงเทพดุสิตเวชการได้ร่วมมือกับเครือเมอเวนพิคซึ่งเป็นเครือโรงแรมสัญชาติสวิส โดยใช้ชื่อว่า "โรงแรมเมอเวนพิค บีดีเอ็มเอส เวลเนส รีสอร์ท กรุงเทพ"

**อ้างอิง**
เมอเวนพิค บีดีเอ็มเอส เวลเนส รีสอร์ท กรุงเทพ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในกรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2562
เมอเวนพิค บีดีเอ็มเอส เวลเนส รีสอร์ท กรุงเทพ
หอสมุดไกเซิล

หอสมุดไกเซิล (Geisel Library) เป็นอาคารหอสมุดหลักของมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย แซนดีเอโก ตั้งชื่อให้เกียรติแด่เอาเดรย์และเทอโอดอร์ ซ็อยส์ ไกเซิล นักประพันธ์หนังสือเด็กชื่อดังที่เป็นที่รู้จักในนาม ดร.ซูส (Dr. Seuss) สถาปัตยกรรมที่โดดเด่นของอาคารซึ่งมีการบรรยายไว้ว่าเป็น "การอนุกรมร่วมกันของสถาปัตยกรรมบรูทัลลิสต์ และ ฟูชูริสต์" ทำให้อาคารนี้เป็นหนึ่งในอาคารที่เป็นที่จดจำมากที่สุดของวิทยาเขตแซนดีเอโก รวมถึงถูกนำมาใช้เป็นตราของวิทยาเขตนี้
หอสมุดนี้เป็นผลงานออกแบบโดยวิลเลียม พาไรรา และเปิดให้บริการในปี 1970 ในชื่อหอสมุดกลาง (Central Library) ต่อมามีการปรับปรุงสภาพใหญ่ในปี 1993 และเปลี่ยนชื่อเป็นหอสมุดมหาวิทยาลัย (University Library) ต่อมาในปี 1995 จึงเปลี่ยนชื่อเป็นหอสมุดไกเซิล ในวิทยาเขตแซนดีเอโกยังมีหอสมุดอีกแห่วคือหอสมุดแซลลี ที วอง แอฟเวอรี (Sally T. WongAvery Library) และหอสมุดนอกวิทยาเขตของมหาวิทยาลัย ได้แก่ หอจดหมายเหตุและส่วนต่อขยายหอสมุดสคริปส์ (Scripps Archives and Library Annex), ส่วนต่อขยายโกดังถนนเทรด (Trade Street Storage Annex) และ ศูนย์บริการหอสมุดยูซีเซาเทิร์นรีเจียนัล (UC Southern Regional Library Facility)

หอสมุดไกเซิลตั้งอยู่ที่ใจกลางของวิทยาเขตแซนดีเอโก ภายในเก็บรักษาวัตถุมากกว่า 7 ล้านชิ้นเพื่อการใช้งานทางการศึกษาและค้นคว้า ภายในหอสมุดยังประกอบด้วยหอจดหมายเหตุและของสะสมพิเศษแมนเดวิลล์ ซึ่งเก็ยรักษาของสะสม ดร.ซูส (Dr. Seuss Collection) ซึ่งมีทั้งภาพเขียน ภาพร่าง ฉบับตรวจทาน สมุดจด ร่างหนังสือต้นฉบับ และวัตถุอื่นที่เกี่ยวกับ ดร.ซูส จำนวนกว่า 8,500 ชิ้น ซึ่งมีอายุตั้งแต่ปี 1919 ในสมัยที่ไกเซิลยังเป็นนักเรียนมัธยม ไปจนถึงเขาเสียชีวิตในปี 1991 หัวหน้าระบบบริหารจัดการหอสมุดมีตำแหน่งเป็นบรรณารักษ์มหาวิทยาลัย เอาเดรย์ ไกเซิล (Audrey Geisel University Librarian) คนปัจจุบันคือ เอริก ที มิทเชล (Erik T. Mitchell)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หอสมุดในรัฐแคลิฟอร์เนีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐแคลิฟอร์เนีย
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย
แม่แบบ:Disney+ series/doc

== การใช้งาน**
เทมเพลตนี้ใช้เพื่อสร้างลิงก์ภายนอกไปยังหน้าเว็บที่ดิสนีย์+
หมายเหตุ:ควรเพิ่มเทมเพลตนี้ในซีรีส์ต้นฉบับของ ดิสนีย์+เท่านั้น สำหรับภาพยนตร์ต้นฉบับของ ดิสนีย์+ให้ใช้Disney+ movie
พารามิเตอร์ที่ไม่มีชื่อ:
พารามิเตอร์ที่มีชื่อ:
การใช้คุณสมบัติวิกิพีเดีย7596:
ใช้ qid เพื่อทำเครื่องหมายรายการวิกิพีเดีย ของซีรีส์ เมื่อรายการบทความไม่มีรหัสซีรีส์ (ตัวอย่าง:ตอนของซีรีส์)
*

**ดูสิ่งนี้ด้วย**
 Disney+ movie
แม่แบบ:Disney+ movie/doc

== การใช้งาน**
เทมเพลตนี้ใช้เพื่อสร้างลิงก์ภายนอกไปยังหน้าเว็บที่ ดิสนีย์+
หมายเหตุ: ควรเพิ่มเทมเพลตนี้ใน Disney+ เท่านั้น ภาพยนตร์ต้นฉบับ สำหรับซีรีส์ออริจินัลของ Disney+ ให้ใช้ Disney+ series.
พารามิเตอร์ที่ไม่มีชื่อ:
พารามิเตอร์ที่มีชื่อ:
การใช้คุณสมบัติ วิกิพีเดีย P7595:

**ข้อมูลเทมเพลต**
{
	"params": {
		"id": {
			"aliases": 
				"1"
			,
			"label": "id",
			"description": "รหัสของภาพยนตร์จาก URL ของ Disney+",
			"example": "7K1HyQ6Hl16P",
			"type": "string",
			"required": true
		},
		"title": {
			"aliases": 
				"2"
			,
			"description": "ชื่อซีรีส์",
			"example": "Raya and the Last Dragon",
			"type": "string",
			"default": "ชื่อเพจ"
		}
	},
	"description": "เทมเพลตสำหรับลิงก์ไปยังหน้าภาพยนตร์ Disney+ ซึ่งโดยปกติจะอยู่ในส่วนลิงก์ภายนอกของบทความ",
	"format": "inline"
}

**หมวดหมู่การติดตาม**
 Disney+ ID same as Wikidata- Disney+ ID different from Wikidata- Disney+ ID not in Wikidata

**ดูสิ่งนี้ด้วย**
 Disney+ series
กรุงเทพฯ เมืองแฟชั่น

กรุงเทพฯ เมืองแฟชั่น (Bangkok Fashion City) เป็นโครงการภายใต้กระทรวงอุตสาหกรรม โครงการมีมูลค่าประมาณ 1.8 พันล้านบาท มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนากรุงเทพมหานครให้เป็นศูนย์กลางแฟชั่นในระดับภูมิภาค และต่อยอดสู่การเป็นผู้นำแฟชั่นระดับโลกในระดับเดียวกับนิวยอร์ก ปารีส และมิลาน โครงการนี้ริเริ่มในสมัยรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร ในปี พ.ศ. 2546
โครงการดังกล่าวมีงานเปิดตัวเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 ณ อาคารราชนาวิกสภา และอีกสามวันต่อมาได้จัดขบวนพาเหรดในชื่อ "Bangkok Fashion City Extravaganza" โดยมีทักษิณเป็นประธานในพิธีเปิด มีนางแบบและนายแบบร่วมงานประมาณ 800 คน ทั้งนี้ ขบวนเริ่มตั้งแต่แยกปทุมวัน ผ่านย่านสยาม, แยกราชประสงค์ ไปตามถนนสุขุมวิท และสิ้นสุดที่เอ็มโพเรียม
โครงการนี้มีการจัดต่อเนื่องอีกเป็นเวลา 3 ปี ก่อนสิ้นสุดลงในปี พ.ศ. 2549

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.listen77.com/mp3.php?mp3=73b3272f-8473-4386-8fc2-a5733c91e99c&nom=Hooligans-Félember.mp3
หมวดหมู่:วัฒนธรรมของกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:เศรษฐกิจของกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:องค์การแฟชั่น
หมวดหมู่:โครงการของรัฐบาลไทย
แม่แบบ:คู่มือการใช้งานโครง/doc

== การใช้งาน**
แม่แบบนี้ถูกใช้โดย แม่แบบ:Asbox เพื่อแสดงคู่มือการใช้งานทั่วไปสำหรับแม่แบบโครงทั้งหมด