Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
อาบี-เอชูฮ์

อาบี-เอชูฮ์ (Abī-Ešuḫ; รูปแบบอื่น: ma-bi-ši, "Abiši", mE-bi-šum, "Ebišum") เป็นกษัตริย์องค์ที่ 8 ในราชวงศ์ที่ 1 แห่งบาบิโลนและครองราชย์เป็นเวลา 28 ปี ตั้งแต่ 1648–1620 ปีก่อนคริสต์ศักราช หรือ 1711–1684 ปีก่อนคริสต์ศักราช โดยสืบทอดราชบัลลังก์ถัดจากซัมซู-อิลูนา พระราชบิดา

**จารึก**

**อ้างอิง**


**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Abī-Ešuḫ year-names at CDLI.- A hymn to Marduk for Abī-Ešuḫ at ETCSL.- A praise poem of Abī-Ešuḫ at ETCSL.
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์บาบิโลน
ชาวแอเมอไรต์

แผ่นดินเหนียวที่มีอักษรรูปลิ่มจากอาณาจักรแอเมอไรต์แห่งมารี ครึ่งแรกของสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราช
แอเมอไรต์ (Amorite; MAR.TU; แอกแคด: 𒀀𒈬𒊒𒌝 Amurrūm หรือ 𒋾𒀉𒉡𒌝/𒊎 Tidnum; 'Ĕmōrī; Ἀμορραῖοι) เป็นกลุ่มชนดั้งเดิมที่พูดภาษาในกลุ่มภาษาเซมิติกจากลิแวนต์ ซึ่งปกครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของเมโสโปเตเมียตอนใต้ตั้งแต่ศตวรรษที่ 21 ก่อนคริสต์ศักราช จนถึงปลายศตวรรษที่ 17 ก่อนคริสต์ศักราช ซึ่งพวกเขาก่อตั้งนครรัฐสำคัญหลายแห่ง เช่น อีซิน, ลาร์ซา และบาบิโลน จนกลายเป็นจักรวรรดิบาบิโลนเก่าในเวลาต่อมา ศัพท์ Amurru ในข้อความภาษาแอกแคดและซูเมอร์สื่อถึงชาวแอเมอไรต์, เทพประจำเมือง และอาณาจักร ในคัมภีร์ไบเบิลกล่าวถึงพวกแอเมอไรต์ว่าเป็นกลุ่มชนที่อาศัยอยู่ในคานาอันทั้งก่อนและหลังการพิชิตดินแดนโดยโยชูวา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**

หมวดหมู่:คานาอัน
หมวดหมู่:ชนชาติในคัมภีร์ฮีบรู
หมวดหมู่:กลุ่มชนที่พูดภาษาเซมิติก
ปวดกล้ามเนื้อ

อาการปวดกล้ามเนื้อ (myalgia, muscle pain) เป็นอาการที่เกิดได้จากโรคหลายโรค สาเหตุที่พบบ่อยคือการใช้กล้ามเนื้อมากเกินไป สาเหตุอื่นของอาการปวดกล้ามเนื้อเฉียบพลันอาจเกิดจากการติดเชื้อไวรัส โดยเฉพาะในกรณีที่ไม่มีประวัติการบาเจ็บ ส่วนอาการปวดกล้ามเนื้อเรื้อรังอาจเกิดจากโรคเมตาบอลิก การขาดสารอาหารบางชนิด หรือโรคอ่อนล้าเรื้อรัง เป็นต้น
หมวดหมู่:ความผิดปกติของเนื้อเยื่ออ่อน
หมวดหมู่:ความเจ็บปวด
สถานีรถไฟฮิเมจิ

สถานีรถไฟฮิเมจิ (姫路駅) ตั้งอยู่ในเมืองฮิเมจิ จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินงานโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก (JR ตะวันตก) ให้บริการรถไฟระหว่างเมืองและรถไฟความเร็วสูงซันโยชิงกันเซ็ง ตัวสถานีตั้งอยู่ห่างจากปราสาทฮิเมจิราว 1.3 กิโลเมตร

**ชานชาลา**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในจังหวัดเฮียวโงะ
หมวดหมู่:สถานีรถไฟของบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก
การเฝ้ายามกลางคืน

การเฝ้ายามกลางคืน (De Nachtwacht, The Night Watch) หรือ กองทหารรักษาการณ์เขตที่สองภายใต้บังคับบัญชาของร้อยเอกฟรันส์ บันนิง โกก (Militia Company of District II under the Command of Captain Frans Banninck Cocq) เป็นภาพวาดสีน้ำมันบนผ้าใบที่วาดโดยแร็มบรันต์ จิตรกรชาวดัตช์ในปี ค.ศ. 1642 ภาพนี้เป็นหนึ่งในชุดสะสมของพิพิธภัณฑ์อัมสเตอร์ดัม ปัจจุบันถูกจัดแสดงที่ริกส์มิวเซียมในกรุงอัมสเตอร์ดัม
ราวปี ค.ศ. 1638–1639 แร็มบรันต์ได้รับการว่าจ้างจากฟรันส์ บันนิง โกก นายกเทศมนตรีเมืองอัมสเตอร์ดัม และทหารรักษาการณ์ 17 นายให้วาดภาพหมู่เพื่อใช้ประดับในงานเลี้ยงที่ศูนย์บัญชาการ Kloveniersdoelen เป็นเงิน 1600 กิลเดอร์ แร็มบรันต์วาดภาพนี้เสร็จในปี ค.ศ. 1642 การเฝ้ายามกลางคืน เป็นภาพกองทหารรักษาการณ์ นำโดยบันนิง โกก (ชุดดำ สายสะพายสีแดง) และร้อยโทวิลเลิม ฟัน เรยเตินบืร์ช (ชุดเหลือง สายสะพายสีขาว) มีขนาดเกือบเท่าคนจริง ภาพนี้ถูกจัดแสดงในโถงใหญ่ที่ Kloveniersdoelen ก่อนจะย้ายไปอยู่ที่ศาลากลางของกรุงอัมสเตอร์ดัมในปี ค.ศ. 1715 และภาพถูกตัดออกบางส่วน เมื่อนโปเลียนยึดครองเนเธอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1810 ภาพถูกย้ายไปไว้ที่คฤหาสน์ Trippenhuis ซึ่งนโปเลียนมีรับสั่งให้นำกลับมาไว้ที่ศาลากลางเช่นเดิม เมื่อการยึดครองสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1813 ภาพถูกนำกลับไปไว้ที่คฤหาสน์ Trippenhuis ซึ่งต่อมากลายเป็นที่ตั้งของสถาบันศิลปะและวิทยาศาสตร์เนเธอร์แลนด์ จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1885 การเฝ้ายามกลางคืน ถูกนำไปจัดแสดงที่ริกส์มิวเซียมจนถึงปัจจุบัน
การเฝ้ายามกลางคืน เป็นหนึ่งในผลงานของแร็มบรันต์ที่เป็นที่รู้จักดีที่สุด และเป็นหนึ่งในภาพวาดที่โดดเด่นของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ มีการใช้เทคนิคที่เรียกว่า tenebrism ที่ใช้แสงเงาช่วยให้ภาพดูสมจริง พร้อมทั้งเพิ่มความเป็นนาฏกรรมและสื่ออารมณ์ได้มากยิ่งขึ้น ในบรรดาบุคคล 34 คนในภาพ มีเพียง 18 คนที่มีตัวตนอยู่จริง นอกเหนือจากนั้นเป็นสัญลักษณ์ต่าง ๆ ที่แร็มบรันต์ใช้อุปมาถึงกองทหาร
อนึ่ง ภาพคัดลอกของ การเฝ้ายามกลางคืน โดยแคร์ริต ลันเดนส์ ที่แสดงขนาดเดิมของภาพ ถูกจัดแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 isbn=978-90-71450-86-0 - isbn=978-90-04-28525-5 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 การเฝ้ายามกลางคืน
หมวดหมู่:แร็มบรันต์
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2185
รายชื่อตอนในเกมกลคนอัจฉริยะ

รายชื่อตอนของการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศญี่ปุ่นเรื่อง ยูกิโอ ดูเอลมอนสเตอร์ ซีรีส์จากยูกิโอ ซึ่งได้ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 2000 จนถึงวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 2004 โดยแบ่งออกเป็น 5 ซีซัน

**เพลง**

**เพลงเปิด**
Yu-Gi-Oh!
Yu-Gi-Oh! Duel Monsters

**เพลงจบ**
Yu-Gi-Oh!
Yu-Gi-Oh! Duel Monsters

**ยูกิโอ (2541)**

**ยูกิโอ ดูเอลมอนสเตอร์**

**ดูเอลลิสคิงดอม (ฤดูกาลที่ 1)**

**แบทเทิลซิตี้ (ฤดูกาลที่ 2)**

**ศึกอัลคาทราซ (ฤดูกาลที่ 3)**

**ศึกคืนชีพมังกรล้างโลก (ฤดูกาลที่ 4)**

**ศึกดูเอลท้าฟาโรห์ (ฤดูกาลที่ 5)**

**ยูกิโอ แคปซูลมอนสเตอร์**

**ภาพยนตร์**
หมวดหมู่:รายชื่อตอนในยูกิโอ เกมกลคนอัจฉริยะ
วิธีใช้:มาร์กอัปไฟล์เสียง

มาร์กอัพเสียงที่เหมาะสำหรับใช้ในสถานการณ์ส่วนใหญ่ คือ
ฟัง |filename='ชื่อไฟล์.ogg |title=ชื่อเรื่อง |description=คำบรรยาย 

**ประเภทไฟล์**
ก่อนใช้ไฟล์ จะต้องอัปโหลดสู่วิกิพีเดียหรือวิกิมีเดียคอมมอนส์ แนะนำให้อัพโหลดไปยังคอมมอนส์ ไฟล์บนคอมมอนส์สามารถใช้ได้ในวิกิพีเดียทุกภาษาและโครงการพี่น้องของวิกิพีเดียทุกโครงการ ไฟล์ที่ใช้ภายใต้บทบัญญัติการใช้ลิขสิทธิ์ของผู้อื่นโดยชอบที่จำกัดต้องเก็บไว้บนวิกิพีเดียเท่านั้น ทั้งนี้ มาร์กอัพสำหรับไฟล์เหมือนกันไม่ว่าจะอัปโหลดไว้ที่ใด 
สามารถอัปโหลดรูปแบบเสียงต่อไปนี้ได้ - ogg/oga – แนะนำ - mid 

**การใช้แม่แบบ**

**ชิดด้านข้าง**
ปกติมีการนำเสนอไฟล์เสียงในหน้าวิกิพีเดีย โดยใช้ แม่แบบ:ฟัง หรือแม่แบบที่เกี่ยวข้อง 
ด้านล่างเป็นตัวอย่างการใช้ทั่วไป 
  

**ในบรรทัด**

**แม่แบบ:เสียง**
แม่แบบนี้เชื่อมโยงไปยังไฟล์เสียงสำหรับฟังเร็ว ๆ ตั้งใจให้ใช้ในบรรทัดอยู่กับข้อความ สำหรับการอ่านออกเสียง เป็นต้น 
ตัวอย่าง 
 Eisenhüttenstadt () เป็นเมืองใน ...
จะได้
Eisenhüttenstadt (ฟังเสียง) เป็นเมืองใน ...
โปรดทราบว่าสิ่งพิมพ์ออกของหน้าจะลบ "วิธีใช้·ข้อมูล" ได้ดังนี้ 
Eisenhüttenstadt (ฟังเสียง ) เป็นเมืองใน ...
การตั้ง no ปิดใช้งานลิงก์ "วิธีใช้·ข้อมูล" หากใช้วิธนี้ จะต้องแสดงinline audio ในหน้า

**การใช้ไฟล์โดยตรง**
ปกติควรนำเสนอไฟล์เสียงในหน้าวิกิพีเดียโดยใช้ แม่แบบ:ฟัง หรือแม่แบบที่เกี่ยวข้อง อย่างไรก็ดี สามารถนำเสนอไฟล์เสียงโดยไม่ใช้แม่แบบใดก็ได้เช่นกัน   
----
คำบรรยาย
อาจใช้ตัวแปรเสริม thumb เพื่อเขียนคำบรรยายไฟล์ ซึ่งจะจัดปุ่มเล่นให้ลอยชิดขวาด้วย
ไฟล์:Accordion chords-01.ogg|thumb|คำบรรยาย
---- สามารถระบุของโปรแกรมเล่นได้ 
สังเกตว่าแถบค้นหาจะมองเห็นได้สำหรับขนาดตั้งแต่ 233 px ขึ้นไป   
---- การใช้ขนาดร่วมกับคำบรรยาย 
คำบรรยาย
ไฟล์:Accordion chords-01.ogg|thumb|240px|คำบรรยาย
ตัวอย่างเหล่านี้ไม่มีลิงก์ไปยัง Wikipedia: Media help ดังนั้นเมื่อใดก็ตามที่มีการใช้วิธีนี้จะต้องแสดง เทมเพลต: เสียงในบรรทัด บนหน้า 

**การลิงก์ไปไฟล์โดยไม่แสดงไฟล์**
ในการลิงก์ไปหน้าคำบรรยาย ให้ใส่เครื่องหมายทวิภาคก่อนคำขึ้นต้น   
   
 ไฟล์:Example.ogg 
คุณสามารถเชื่อมโยงโดยตรงไปยังไฟล์โดยใช้ "สื่อ:" แทน "ไฟล์:" แต่จะใช้วิธีนี้ไม่ได้กับไฟล์ซึ่งต้องแสดงที่มา เช่น สัญญาอนุญาต CC-BY 
   
 //upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/c8/Example.ogg สื่อ:Example.ogg 
ทั้งสองกรณีข้างต้นใช้ลิงก์ไพป์ได้ 
หมวดหมู่:วิธีใช้วิกิพีเดีย
กองเรือที่ 2 (กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น)

กองเรือที่ 2 (第二艦隊) เป็นกองเรือของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น (IJN) ที่ได้รับการสร้างขึ้นในฐานะกองกำลังจู่โจมเคลื่อนที่เพื่อตอบโต้การสู้รบกับประเทศรัสเซีย และเห็นได้ในทุกปฏิบัติการทางทหารของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น จนกระทั่งสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง

**ประวัติ**
ได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1903 ซึ่งกองเรือที่ 2 ได้รับการสร้างขึ้นโดยกองบัญชาการแห่งจักรวรรดิในฐานะกองกำลังจู่โจมเคลื่อนที่ของเรือลาดตระเวนและเรือพิฆาต เพื่อไล่ตามกองเรือลาดตระเวนฐานวลาดีวอสตอคของกองทัพเรือจักรวรรดิรัสเซีย ในขณะที่กองเรือญี่ปุ่นที่เหลือ (กองเรือที่ 1 กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น) ยังคงปิดล้อมพอร์ตอาร์เทอร์ ด้วยความหวังว่าจะล่อให้เรือประจัญบานของกองเรือแปซิฟิกรัสเซียเข้าสู่การเผชิญหน้าแนวเส้นประจัญบานแบบคลาสสิกในทะเลเปิด
ไฟล์:Lettera ambasc.jpg|thumb|right|จดหมายจากพลเรือโท อิจูอิน โกโร ถึงเรือเอก เอร์เนสโต บูร์ซาลยี แห่งราชนาวีอิตาลี โดยขอบคุณเขาสำหรับความเอื้อเฟื้อ ที่ขยายไปถึงกองเรือที่สอง แห่งกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ซึ่งไปเยือนประเทศอิตาลีในปี ค.ศ. 1907
ในฐานะที่เป็นกองกำลังเคลื่อนที่หลักในกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น กองเรือที่ 2 ได้เข้าสู่ปฏิบัติการรบของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นในอนาคตทั้งหมดมากขึ้น นับตั้งแต่ก่อตั้งจนกระทั่งกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นสลายตัวเมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง

**อ้างอิง**

**หนังสือ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**

**หมายเหตุ**

หมวดหมู่:กองเรือของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
หมวดหมู่:กองเรือนาวี
กาษฐมณฑป

กาษฐมณฑป (काष्ठमण्डप) หรือ มรุ สตะ (मरु सत:) เป็นอาคารไม้หลังหนึ่งสำหรับใช้เป็นที่พักสาธารณะ จำนวนชั้นสามชั้น ภายในมีศาลเจ้าอุทิศให้โยคีโครัขนาถ ตั้งอยู่ในย่านมรุ กรุงกาฐมาณฑุ ประเทศเนปาล หลังเหตุแผ่นดินไหวเมื่อ พ.ศ. 2558 ทำให้กาษฐมณฑปพังทลายลง นักโบราณคดีจึงเข้าขุดค้นแล้วพบว่า โบราณสถานแห่งนี้อาจสร้างขึ้นเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 7 ตรงกับยุคลิจฉวี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 กาษฐมณฑป
หมวดหมู่:โบสถ์พราหมณ์ในกาฐมาณฑุ
พระราม 9

พระราม 9 อาจหมายถึง- ถนนพระราม 9 ถนนในกรุงเทพมหานคร- แยกพระราม 9  หรือแยกอโศก-รัชดาในเขตดินแดง กรุงเทพมหานคร เป็นจุดตัดของถนนรัชดาภิเษก, ถนนอโศก-ดินแดง และถนนพระราม 9- สะพานพระราม 9 เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา ระหว่างเขตยานนาวา และเขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร- สถานีพระราม 9 สถานีรถไฟฟ้าในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล- โรงพยาบาลพระราม 9 โรงพยาบาลเอกชน ตั้งอยู่บนถนนพระราม 9 เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร- วัดพระราม ๙ กาญจนาภิเษก วัดของคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ที่เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร
ราฟีญา

ราฟีญา (Rafinha) เป็นชื่อเล่นของชื่อตัว ราฟาแอล (Rafael) ในภาษาโปรตุเกส และอาจหมายถึง:- ราฟีญา (นักฟุตบอลเกิด พ.ศ. 2528) นักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นให้แก่ฟลาเม็งกู- ราฟีญา (นักฟุตบอลเกิด พ.ศ. 2525) นักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นให้แก่เฮ็ลซิงกินยัลกาปัลโลกลูบี- ราฟีญา (นักฟุตบอลเกิด พ.ศ. 2530) นักฟุตบอลชาวบราซิล เคยเล่นให้แก่พัทยา ยูไนเต็ด- ราฟีญา (นักฟุตบอลเกิด พ.ศ. 2535) นักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นให้แก่โกยาส- ราฟีญา (นักฟุตบอลเกิด พ.ศ. 2536) นักฟุตบอลชาวสเปน-บราซิล ปัจจุบันเล่นให้แก่ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง- ราฟีญา (นักฟุตบอลเกิดเดือนเมษายน พ.ศ. 2536) นักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นให้แก่กาเฟตาเลโรสเดเชียปัส- ราฟีญา (นักฟุตบอลเกิด พ.ศ. 2539) นักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นให้แก่บาร์เซโลนา- ราฟาแอล เรแบลู (เกิด พ.ศ. 2523) นักต่อสู้แบบผสมชาวบราซิล- ราฟาแอลา จี มีรังดา ตราวัลเยา (เกิด พ.ศ. 2531) นักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นให้แก่ทีมชาติหญิงและบอสตันเบรกเกอส์- ซังดรู ราฟาแอล ไวกา กูญา (เกิด พ.ศ. 2535) นักฟุตบอลชาวโปรตุเกสผู้มีชื่อเล่นว่าราฟีญา
ริกี ปุตช์

ริการ์ต "ริกี" ปุตช์ มาร์ตี (Ricard "Riqui" Puig Martí, pron; เกิด 13 สิงหาคม ค.ศ. 1999) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปน ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้แก่แอลเอ แกลักซี สโมสรในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวสเปน
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวกาตาลา
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซกุนดาดิบิซิออน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซกุนดาดิบิซิออน เบ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาอัตเลติก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
หมวดหมู่:ผู้เล่นแอลเอ แกลักซี
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติกาตาลุญญา
จอห์น มาร์แชล (นักโบราณคดี)

เซอร์ จอห์น ฮิวเบิร์ต มาร์แชล (Sir John Hubert Marshall, 19 มีนาคม 2419-17 สิงหาคม 2501) เป็นผู้อำนวยการทั่วไปของการสำรวจทางโบราณคดีของอินเดียตั้งแต่ พ.ศ. 2445 ถึง 2471 เขาตรวจสอบการขุดค้นฮารัปปาและโมเฮนโจ-ดาโร ซึ่งเป็นเมืองหลักสองแห่งของอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ

**ประวัติส่วนตัวและอาชีพ**
มาร์แชลจบการศึกษาที่วิทยาลัยดัลวิชและคิงส์คอลเลจเคมบริดจ์ ใน พ.ศ. 2441 เขาได้รับรางวัล Porson
ใน พ.ศ. 2445 ลอร์ดเคอร์ซอน อุปราชคนใหม่ของอินเดีย แต่งตั้งมาร์แชลเป็นผู้อำนวยการทั่วไปด้านโบราณคดีในการปกครองของอังกฤษ มาร์แชลปรับปรุงวิธีการทางโบราณคดีให้ทันสมัยในทวีปนั้นโดยแนะนำโปรแกรมการทำรายการและการอนุรักษ์โบราณสถานและสิ่งประดิษฐ์
มาร์แชลเริ่มฝึกให้ชาวอินเดียมีส่วนร่วมในการขุดในประเทศของตนเอง ใน พ.ศ. 2456 เขาเริ่มการขุดที่เมืองตักศิลา ซึ่งกินเวลานานถึงยี่สิบปี ใน พ.ศ. 2461 เขาวางศิลาฤกษ์สำหรับพิพิธภัณฑ์เมืองตักศิลาซึ่งในปัจจุบันมีสิ่งประดิษฐ์มากมายและรูปถ่ายของมาร์แชลไม่กี่รูป จากนั้นเขาก็ย้ายไปยังแหล่งอื่น ๆ รวมถึงสาญจีและสารนาถ ศูนย์กลางของชาวพุทธ
งานของเขาเป็นหลักฐานแสดงถึงอายุของอารยธรรมอินเดียโดยเฉพาะอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุและยุคเมารยะ (ยุคพระเจ้าอโศกมหาราช) ตามการนำของคนก่อนหน้าเขา อเล็กซานเดอร์ คันนิงแฮม มาร์แชลล์ ใน พ.ศ. 2463 เริ่มขุดที่ฮารัปปา กับ daya ram sahni ในฐานะผู้อำนวยการ ใน พ.ศ. 2465 เริ่มต้นงานที่โมเฮนโจ-ดาโร ผลของความพยายามเหล่านี้ซึ่งเผยให้เห็นวัฒนธรรมโบราณระบบการเขียนของตัวเองได้รับการตีพิมพ์ใน อิลลัสเตรเตด ลอนดอน นิวส์ เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2467 นักวิชาการเชื่อมโยงสิ่งประดิษฐ์กับอารยธรรมโบราณของซูเมอร์ในเมโสโปเตเมีย การขุดที่ตามมาแสดงให้เห็นว่า ฮารัปปา และ โมเหนโจ-ดาโร เป็นเมืองที่มีการวางแผนที่ซับซ้อนพร้อมระบบประปาและห้องอาบน้ำ
มาร์แชลยังนำการขุดที่เนินยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่ Sohr Damb ใกล้กับนาลในบาโลชิสถาน ตอนนี้มีการรวบรวมภาชนะเครื่องปั้นดินเผาขนาดเล็กจากแหล่งอยู่ในบริติชมิวเซียม เขายังเป็นที่รู้จักกันดีว่ามีส่วนสำคัญในการขุดค้นที่ นอสซอส และแหล่งอื่น ๆ อีกมากมายในครีตระหว่าง พ.ศ. 2441 ถึง 2444
มาร์แชลได้รับการแต่งตั้งเป็นสหายของจักรวรรดิอินเดียในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2453 และอัศวินในเดือนมกราคม พ.ศ. 2458

**สิ่งพิมพ์**-  Volume 1
**  Volume 2
	
** Taxila Achaeological Excavations Vol.III

**ดูเพิ่ม**
 อารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
J. H. Marshall,  "The Date of Kanishka", Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland, 1914, pp. 973–986.
*Sir John Marshall,  A Guide to Taxila. Calcutta: Superintendent Government Printing, India, 1918,  archive.org.- "Sir John Hubert Marshall", britannica.com.
หมวดหมู่:นักโบราณคดีชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากเชสเตอร์
หมวดหมู่:คณบดีคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

คณบดีคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ตั้งแต่ก่อตั้งคณะในปี พ.ศ. 2509 จนถึงปัจจุบันมีจำนวน 8 ท่าน
บุคคลจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
บุคคลจากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
หมวดหมู่:คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
เลาฟ์

อารี สเตแพรนส์ เลฟฟ์ (Ari Staprans Leff) หรือรู้จักในชื่อ เลาฟ์ (Lauv) เกิดเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1994 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์เพลง ชาวอเมริกัน อาศัยอยู่ที่เมืองลอสแอนเจลิส เขามีผลงานอีพีชุดเปิดตัวที่ชื่อ Lost in the Light ออกในปี 2015  และออกอัลบัมรวมเพลง I Met You When I Was 18 (The Playlist) ออกในปี 2018 เขาแต่งเพลงให้กับศิลปินอื่นอีกหลายเพลง อาทิ  "Boys" ของ ชาร์ลีเอกซ์ซีเอกซ์ และ "No Promises" ของ ชีตโคตส์ และ เดมี โลวาโต สตูดิโออัลบัมชุดแรก  How I'm Feeling ออกในปี 2019

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากซานฟรานซิสโก
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน
เอ็มอาร์ที (แก้ความกำกวม)

เอ็มอาร์ที (MRT) อาจหมายถึง

**คมนาคม**
 รถไฟฟ้ามหานคร (Metropolitan Rapid Transit; MRT) - ระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล  ประเทศไทย ที่ดำเนินการโดยการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย (รฟม.)- การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์) (Mass Rapid Transit; MRT) - ระบบรถไฟฟ้าในประเทศสิงคโปร์- รถไฟใต้ดินไทเป (Taipei Mass Rapid Transit; MRT) - ระบบรถไฟฟ้าในกรุงไทเป ประเทศไต้หวัน- การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนเกาสง (Kaohsiung Rapid Transit; Kaohsiung MRT) - ระบบรถไฟฟ้าในนครเกาสฺยง ประเทศไต้หวัน- เอ็มเอร์เต จาการ์ตา (MRT Jakarta) - ระบบรถไฟฟ้าในกรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย

**อื่น ๆ**
 สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติมาซิโดเนีย (Makedonska Radio televizija; MRT) - สถานีวิทยุโทรทัศน์ขององค์กรกระจายเสียงสาธารณะแห่งประเทศนอร์ทมาซิโดเนีย
ฌ็อง เครเตียง

โฌแซ็ฟ ฌัก ฌ็อง เครเตียง (Joseph Jacques Jean Chrétien) เป็นนักการเมืองชาวแคนาดาผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแคนาดาตั้งแต่วันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993 ถึง 12 ธันวาคม ค.ศ. 2003
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2477
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีแคนาดา
เสียงกรีดร้อง

เสียงกรีดร้อง (Skrik; The Scream) หรือ เสียงกรีดร้องของธรรมชาติ (Der Schrei der Natur) เป็นภาพวาดโดยเอ็ดวัด มุงก์ จิตรกรชาวนอร์เวย์ เป็นภาพบุคคลแสดงสีหน้าหวาดกลัวอยู่ด้านหน้า ด้านหลังมีบุคคลสองคนกำลังเดินห่างออกไป และด้านบนเป็นท้องฟ้าสีแดง มุงก์วาดภาพนี้ไว้ 4 ภาพและทำภาพพิมพ์หินจำนวนหนึ่ง โดยแบบที่เป็นที่รู้จักดีเป็นภาพวาดสีน้ำมัน สีฝุ่นเทมเพอรา และสีชอล์กบนกระดาษแข็งในปี ค.ศ. 1893 ปัจจุบันได้รับการจัดแสดงที่หอศิลป์แห่งชาติในกรุงออสโล
มุงก์กล่าวถึงที่มาของ เสียงกรีดร้อง ในบันทึกส่วนตัวเมื่อวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1892 ว่า

มีการระบุว่าสถานที่ในภาพคือเนินเขาเอเกอบาร์ที่มองลงไปเห็นกรุงออสโลและฟยอร์ดออสโล ซึ่งในช่วงเวลาที่มุงก์วาดภาพนี้ เขามาเยี่ยมน้องสาวที่ป่วยเป็นโรคอารมณ์สองขั้วที่โรงพยาบาลจิตเวชที่ตั้งอยู่ที่ตีนเขา ในปี ค.ศ. 1978 รอเบิร์ต โรเซนบลัม นักประวัติศาสตร์ศิลป์ชาวอเมริกันเสนอว่ามุงก์อาจได้รับแรงบันดาลใจในการวาดบุคคลที่แสดงสีหน้าหวาดกลัวมาจากมัมมี่เปรูที่มุงก์เห็นในงานนิทรรศการโลกที่กรุงปารีสในปี ค.ศ. 1889
มีความพยายามในการอธิบายถึงสีท้องฟ้าในภาพ ทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่ามาจากความทรงจำของมุงก์ที่เห็นท้องฟ้าที่ได้รับผลกระทบจากการปะทุของภูเขาไฟกรากะตัวเมื่อสิบปีก่อน ส่งผลให้ท้องฟ้ายามเย็นของซีกโลกตะวันตกมีสีแดงจัดนานหลายเดือน ในขณะที่อีกทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าเป็นผลมาจากเมฆมุก (nacreous cloud หรือ polar stratospheric cloud) ซึ่งเป็นเมฆที่ก่อตัวที่ชั้นสตราโตสเฟียร์และเกิดการเลี้ยวเบนของแสงจนปรากฏเป็นสีรุ้ง
เสียงกรีดร้อง เป็นหนึ่งในผลงานที่เป็นที่รู้จักดีของมุงก์ และเป็นหนึ่งในผลงานที่ส่งผลให้เกิดกลุ่มลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ ช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 สีหน้าที่แสดงถึงความหวาดวิตกและสภาพแวดล้อมที่บิดเบี้ยว ทำให้ภาพนี้มักถูกเชื่อมโยงกับความผิดปกติทางจิต นอกจากนี้ยังส่งอิทธิพลต่อผลงานอื่น ๆ ในยุคหลัง เช่น หน้ากากโกสต์เฟซในภาพยนตร์ หวีดสุดขีด, ตัวละครไซเลนซ์ในซีรีส์ ดอกเตอร์ฮู และงานล้อเลียนอีกจำนวนมาก

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Skrik 1893.jpg|ค.ศ. 1893, สีชอล์กบนกระดาษแข็ง อาจเป็นภาพแรก ๆ ของ เสียงกรีดร้อง ที่มุงก์วาด เนื่องจากมีการร่างองค์ประกอบในภาพ
ไฟล์:The Scream by Edvard Munch, 1893 - Nasjonalgalleriet.png|ค.ศ. 1893, สีน้ำมัน สีฝุ่น และสีชอล์กบนกระดาษแข็ง อาจเป็นภาพแบบที่รู้จักดีที่สุด เคยถูกโจรกรรมเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994 ก่อนจะตามคืนมาได้ในเดือนพฤษภาคม ปีเดียวกัน ปัจจุบันอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ กรุงออสโล
ไฟล์:The Scream Pastel.jpg|ค.ศ. 1895, สีชอล์กบนกระดาษแข็ง ถูกประมูลในราคาราว 120 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ. 2012 ปัจจุบันเป็นชุดสะสมส่วนตัวของเลออน แบล็ก
ไฟล์:Edvard Munch - The Scream - Google Art Project.jpg|ค.ศ. 1910, สีฝุ่นบนกระดาษแข็ง ภาพนี้เคยถูกโจรกรรมจากพิพิธภัณฑ์มุงก์ ในปี ค.ศ. 2004 ก่อนจะตามคืนมาได้ในปี ค.ศ. 2006

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2436
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะที่ถูกโจรกรรม
หมวดหมู่:จิตรกรรมลัทธิสำแดงพลังอารมณ์
หมวดหมู่:จิตรกรรมลัทธิสัญลักษณ์นิยม
ยุทธการที่เมมโหย่

ยุทธการที่เมมโหย่ ต่อสู้ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2311 เป็นสงครามครั้งสุดท้ายและสิ้นสุดการบุกพม่าครั้งที่สามของจีนระหว่าง สงครามจีน–พม่า ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2310 จักรพรรดิเฉียนหลงสั่งการบุกรุกครั้งที่สามภายใต้คำสั่งของ หมิงรุ่ย พระราชบุตรเขยของพระองค์ด้วยกองกำลังจู่โจมที่แข็งแกร่ง 50,000 คน นำโดยทัพแปดกองธงหลังจากความล้มเหลวของกองธงเขียวและกองทหารชายแดนยูนนาน ทัพจีนประสบความสำเร็จจากการรุกรานที่เจาะลึกเข้าไปยังตอนกลางของพม่าและเอาชนะกองทัพหลักของพม่าที่ ยุทธการที่โกรกธารโกะเทะ อย่างไรก็ตามทัพของหมิงรุ่ยสายเกินไปที่จะเข้าถึงอังวะ เนื่องจากกองกำลังเสริมของพม่าซึ่งกลับจากสยามได้เริ่มตีตัดเส้นทางเสบียงอาหารของชิง กองทัพจีนต้องทนทุกข์ทรมานจากโรคเขตร้อนและผลกระทบของการสู้รบแบบกองโจร ทัพของหมิงรุ่ยถูกบังคับให้ต้องล่าถอย กองทัพพม่าภายใต้การนำของ อะแซหวุ่นกี้ ตามมาจับเขาได้ทันที่เมมโหย่หรือปัจจุบันคือ ปยีนอู้ลวีน และกำจัดกองกำลังเกือบทั้งหมดยกเว้นผู้รอดชีวิตเพียงไม่กี่คน

**อ้างอิง**
เมมโหย่
หมวดหมู่:สงครามจีน–พม่า
หมวดหมู่:ความขัดแย้งในปี พ.ศ. 2310
ทาดามิจิ คูริบายาชิ

พลเอก ทาดามิจิ คูริบายาชิ (栗林 忠道 Kuribayashi Tadamichi, 7 กรกฎาคม 1891 – 26 มีนาคม 1945) เป็นนายพลในกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น นักเขียนนอกเวลา กวีไฮกุ นักการทูตและผู้การของเจ้าหน้าที่เสนาธิการแห่งกองทัพบกญี่ปุ่น เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในฐานะผู้บัญชาการทหารญี่ปุ่นโดยรวมในช่วงยุทธการที่อิโอโต
แม้กระทั่งก่อนการสู้รบ นายพลคุริบายาชิได้ยืนกรานที่จะแบ่งปันความยากลำบากของทหารของเขา เขายังปฏิเสธที่จะอนุญาตให้ทำการบันไซชาร์จ ซึ่งเขามองว่าเป็นการสูญเสียชีวิตทหารของเขาโดยไร้ประโยชน์ แม้ว่านาวิกโยธินสหรัฐฯคาดว่าจะเข้ายึดเกาะอิโอโตได้ภายในห้าวัน คูริบายาชิและทหารของเขาต่างได้ต่อสู้ยืนหยัดได้ถึง 36 วัน หรือ 5 สัปดาห์ ในขณะที่มีความเชื่อกันว่าเขาได้เสียชีวิตในการปฏิบัติหน้าที่ในการโจมตีครั้งสุดท้าย ศพของคูริบายาชิไม่เคยถูกพบหรือยืนยันได้เลยแม้โดยทหารสหรัฐฯ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2434
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2488
หมวดหมู่:ชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เจ้าหน้าที่กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ทหารชาวญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ผู้นำการทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดนางาโนะ
หมวดหมู่:นักเขียนชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นายพลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นายพลในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ยุทธการที่ฮ่องกง
หมวดหมู่:ยุทธการที่อิโอโต
หมวดหมู่:ทหารที่เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่สอง
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย

การแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกรอบคัดเลือกโซนเอเชีย 2020 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลในทวีปเอเชียเพื่อคัดเลือกทีมวอลเลย์บอลหญิงเข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ และสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย โดยจะมีเพียงหนึ่งทีมที่ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันรอบสุดท้ายในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 จะมีกำหนดจัดขึ้นที่จังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 7–12 มกราคม ค.ศ. 2020

**การคัดเลือก**

**ทีมที่มีสิทธิ์คัดเลือก **

**ทีมที่ผ่านการคัดเลือกโดยไม่ต้องเข้าร่วมการแข่งขัน**

**สนามแข่งขัน**

**การตัดสินลำดับจากผลการแข่งขัน**
# จำนวนแมตช์ที่ชนะ
# คะแนน 
#* แมตช์ที่ชนะด้วยผล 3–0 หรือ 3–1: ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ส่วนทีมที่แพ้จะไม่ได้คะแนน
#* แมตช์ที่ชนะด้วยผล 3–2: ทีมที่ชนะจะได้ 2 คะแนน ส่วนทีมที่แพ้จะได้ 1 คะแนน
# ถ้าหากผลการแข่งขันเท่ากัน จะพิจารณาตามเกณฑ์ต่อไปนี้
#* อัตราส่วนเซตที่ชนะต่อแพ้
#* อัตราส่วนคะแนนที่ทำได้ในแมตช์ต่อคะแนนที่เสีย

**การแบ่งกลุ่ม**
การจับสลากแบ่งกลุ่มอาศัยอันดับจากวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2019 โดยเจ้าภาพและอีก 3 ทีมจะได้รับให้เป็นทีมวางของแต่ละกลุ่มโดยใช้วิธีสลับฟันปลา และอีก 3 ทีมที่เหลือได้ทำการจับฉลากในวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2019 ณ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย โดยตัวเลขในวงเล็บเป็นลำดับจากการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2019

**รอบแรก**
 เวลาการแข่งขันในท้องถิ่น UTC+07:00 (ตามเวลาประเทศไทย)

**กลุ่มเอ**

**กลุ่มบี**

**รอบสุดท้าย**

**รอบรองชนะเลิศ**

**รอบชิงอันดับที่ 3**

**รอบชิงชนะเลิศ**

**อันดับการแข่งขัน**

**การถ่ายทอดสด**
สำหรับรายการถ่ายทอดสดวอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือกโซนเอเชียในประเทศไทย มีดังนี้

**ดูเพิ่ม**
 วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ – เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ-  วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกรอบคัดเลือกโซนเอเชีย 2020 – เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:กีฬาวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
หมวดหมู่:วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2563
เห็ดนางรม

เห็ดนางรม มีชื่อวิทยาศาตร์ว่า PLEUROTUS OSTREATUS เป็นเห็ดที่กินได้ดีและเป็นที่นิยม ได้รับการเพาะปลูกครั้งแรกในประเทศเยอรมนีเพื่อเป็นมาตรการในการยังชีพช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 และในปัจจุบันได้การเพาะปลูกในเชิงพาณิชย์ทั่วโลกเพื่อเป็นอาหาร มันเกี่ยวข้องกับเห็ดนางรมหลวงที่ปลูกในทำนองเดียวกัน เห็ดนางรมยังสามารถใช้ในอุตสาหกรรมเพื่อกำจัดของเสีย(mycoremediation)
เห็ดนางรมเป็นหนึ่งในเห็ดที่นิยมขึ้นในป่ามากกว่าแม้ว่ามันจะสามารถนำไปปลูกบนฟางและสิ่งอื่น ๆ ได้ มันมีกลิ่นขมอมหวานของเบนซาลดีไฮด์ (ซึ่งเป็นลักษณะของอัลมอนด์ขม)
คุณสมบัติ:
หมวกมีความกว้าง2-15ซม. สีเงินเทา เทา น้ำตาลอ่อน น้ำตาลเทา มีรูปร่างคล้ายเปลือกหอย เรียบ เป็นมัน ขอบม้วนขึ้นในตอนแรก
เนื้อมีสีขาวเทา ขาวสกปรก เมื่อแก่จะแข็ง โดยเฉพาะบริเวณก้านสามารถแข็งมากได้แม้ตอนยังอ่อน
ก้านสั้นและหนา ก้านข้างเกือบติดหมวก มีฐานเหนียว พันธุ์ที่ได้รับการเพาะปลูกนั้นลำต้นอาจหายไปเกือบหมดหรืออาจยาวเป็นพิเศษก็ได้ รูปแบบเหล่านี้ยังเกิดขึ้นในป่าผลัดใบตามธรรมชาติบนต้นไม้ผลัดใบเช่นต้นบีช
แผ่นมีสีขาวต่อมามีสีเหลือง ไหลลงมาถึงก้าน ขอบหยัก มีรอยบากเล็กน้อย แผ่นไม่ขยายไปถึงโคนก้านเหมือนในหอยนางรมที่มีก้านซี่โครง
สีผงสปอร์มีสีขาวถึงสีม่วงเทาอ่อน เรียบ ทรงกระบอก ทรงรี
สรรพคุณ: โดยทั่วไปทำให้ระบบภูมิคุ้มกันแข็งแรงขึ้น มี สารต้านอนุมูลอิสระมีวิตามินหลายชนิด (โดยเฉพาะวิตามินบีและดี) ว่ากันว่ามีฤทธิ์ต้านมะเร็ง ลดความดันโลหิต น้ำตาลในเลือด และคอเลสเตอรอล สนับสนุนการป้องกันเซลล์และสามารถยับยั้งการแพร่กระจาย (การแพร่กระจาย) ของโรคเนื้องอกได้ รองรับการแพร่กระจายของแบคทีเรียที่ไม่เป็นอันตรายในบริเวณลำไส้ แนะนำเป็นพิเศษหลังการรักษาด้วยยาปฏิชีวนะและสร้างเชื้อโรคเชิงบวกเหล่านี้ขึ้นมาใหม่ มีผลผ่อนคลายต่อข้อต่อและกล้ามเนื้อ และเสริมสร้างความแข็งแรงของหลอดเลือดดำและหลอดเลือดแดง ผลป้องกันโรคกระดูกพรุนและโดยทั่วไปมีฤทธิ์เสริมสร้างกระดูก บรรเทาอาการปวดจากโรคปวดเอวและเร่งการงอกใหม่ 
โทษ: นอกจากนี้ยังมีสารที่เรียกว่า PLEUROTOLYSIN ซึ่งคล้ายกับส่วนผสมในพิษผึ้งและอาจนำไปสู่การทำลายเซลล์เม็ดเลือดแดงอย่างค่อยเป็นค่อยไปโดยสิ่งที่เรียกว่าฮีโมไลซิน อย่างไรก็ตามพิษนี้จะถูกทำลายด้วยความร้อน ดังนั้นควรปรุงอาหารให้ดีเสมอ!

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เห็ดที่รับประทานได้
หมวดหมู่:เห็ดของยุโรป
เจ้าชายจินอัน

เจ้าชายจินอัน หรือ แทกุนจินอัน (이방우 진안대군, 1897-15 มกราคม 1937) เป็นเจ้าชายแห่งโชซ็อนและเป็นพระราชโอรสองค์โตของ พระเจ้าแทโจ แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน และ พระนางชินอึย

**พระประวัติ**
พระองค์เป็นราชเลขาของกษัตริย์องค์สุดท้ายแห่ง ราชวงศ์โครยอ ใน ค.ศ. 1388 พระบิดาของพระองค์ พระเจ้าแทโจ ล้มล้างราชวงศ์โครยอ หลังจากได้เห็นเหตุการณ์นี้พระองค์ไปที่ภูเขาโบเกในชอลวอนเพื่อเกษียณ ต่อมาพระองค์เสด็จไปที่ ฮัมฮึง ซึ่งอยู่ในเกาหลีเหนือในปัจจุบัน ที่นั่นพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุ 40
ใน พ.ศ. 1935 เมื่อพระเจ้าแทโจพระราชทานพระนามาภิไธยให้กับพระราชโอรสองค์โตของพระองค์กลายเป็นที่รู้จักในพระนาม เจ้าชายจินอัน
ในพงศาวดารของราชวงศ์โชซ็อนอธิบายถึงเจ้าชายจินอันว่าพระองค์โปรดปรานน้ำจัณฑ์ (สุรา) และระบุว่าพระองค์เสวยจำนวนมากจนกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์
อย่างไรก็ตามตามที่อนุสรณ์หินของ เจ้าชายจินอัน ซึ่งสร้างขึ้นใน พ.ศ. 2332 ระบุว่า เจ้าชายจินอันเป็นพระโอรสที่ดีของพระบิดาและพระมารดาของพระองค์ และดูแลพระอนุชาและพระขนิษฐาของพระองค์อย่างดี เมื่อพระองค์เจริญพระชนม์ขึ้นพระองค์มีความสนพระทัยในวรรณคดีและฝึกฝนวิถีชีวิตที่อ่อนน้อมถ่อมตนและไม่ได้นึกถึงความมั่งคั่งหรือสิทธิอำนาจ

**พงศาวลี**
หมวดหมู่:เจ้าชายเกาหลี
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์โครยอ
หมวดหมู่:ชาวโชซ็อน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์การทหารของไทย

หมวดหมู่:กองทัพไทย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์การทหารแบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ไทย
จีบรีล ซีดีเบ (นักฟุตบอลเกิด พ.ศ. 2535)

จีบรีล ซีดีเบ (Djibril Sidibé; เกิด 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งแบ็กขวาให้กับอาแอ็ส มอนาโก และทีมชาติฝรั่งเศส

**เกียรติประวัติ**
มอนาโก
*ลีกเอิง: 2016–17
ฝรั่งเศส- ฟุตบอลโลก: 2018
ส่วนบุคคล
*UNFP ลีกเอิง ทีมแห่งปี: 2016–17
เครื่องอิสริยาภรณ์
*Chevalier of the Légion d'honneur: 2018

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ผู้เล่นล็อสก์ลีล
หมวดหมู่:ผู้เล่นอาแอ็ส มอนาโก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลีกเอิง
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:บุคคลจากทรัว
พระเจ้าฌูเอาที่ 3 แห่งโปรตุเกส

พระเจ้าฌูเอาที่ 3 แห่งโปรตุเกส (7 มิถุนายน 2045-11 มิถุนายน 2100) เป็นกษัตริย์แห่งโปรตุเกสและแอลการ์ฟตั้งแต่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2064 ถึง 11 มิถุนายน พ.ศ. 2100 พระองค์เป็นพระราชโอรสของ พระเจ้ามานูเอลที่ 1 และ พระนางมาเรียแห่งอารากอน พระราชธิดาองค์ที่ 3 ของ พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอน และ สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยา พระเจ้าฌูเอาสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดาของพระองค์ใน พ.ศ. 2064 ตอนพระชนมายุสิบเก้า
ในช่วงการปกครองของพระองค์มีการครอบครองและขยายดินแดนของโปรตุเกสทั้งในเอเชียและในโลกใหม่ผ่านการตั้งอาณานิคมโปรตุเกสของบราซิล พระราโชบายของพระเจ้าฌูเอาที่ 3 ในการตอกย้ำฐานของโปรตุเกสในอินเดีย (เช่นกัว) ทำให้โปรตุเกสเป็นผู้ผูกขาดการค้าเครื่องเทศของกานพลูและลูกจันทน์เทศจากเกาะมาลุกุอันเป็นผลมาจากการที่พระเจ้าฌูเอาที่ 3 ถูกเรียกว่าราชาของชำ ในช่วงก่อนที่พระองค์จะเสด็จสวรรคตใน พ.ศ. 2100 จักรวรรดิโปรตุเกสมีขนาดทั่วโลกครอบคลุมเกือบ 1 พันล้านเอเคอร์ (ประมาณ 4 ล้านตารางกิโลเมตร)
ในช่วงรัชสมัยของพระองค์ชาวโปรตุเกสกลายเป็นชาวยุโรปชาติแรกที่ติดต่อกับทั้งจีนภายใต้ ราชวงศ์หมิง และญี่ปุ่นในช่วง ยุคมูโรมาจิ พระองค์ละทิ้งดินแดนมุสลิมในแอฟริกาเหนือเพื่อสนับสนุนการค้ากับอินเดียและการลงทุนในบราซิล ในยุโรปพระองค์ปรับปรุงความสัมพันธ์กับภูมิภาคบอลติกและไรน์แลนด์หวังว่าสิ่งนี้จะหนุนการค้าของโปรตุเกส
หมวดหมู่:บุคคลจากลิสบอน
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์โปรตุเกส
มาริอาแห่งอารากอน สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส

มาริอาแห่งอารากอน สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส (29 มิถุนายน 2025 - 7 มีนาคม 2059) เป็นเจ้าหญิงแห่งสเปนและพระราชินีแห่งโปรตุเกสในฐานะพระอัครมเหสีองค์ที่สองของ พระเจ้ามานูเอลที่ 1 แห่งโปรตุเกส

**พระประวัติ**

**พระประวัติช่วงต้น**
มาริอาเสด็จพระราชสมภพที่ กอร์โดบา เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1482 ในฐานะพระราชธิดาองค์ที่สามที่เจริญพระชนม์ของ สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยา และ พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอน (พระมหากษัตริย์คาทอลิก) พระนางเป็นหนึ่งในสี่ของพระราชบุตรทั้งห้าที่เจริญพระชนม์และมีพระขนิษฐาฝาแฝดองค์หนึ่งพระนามอันนา (แม้บางแหล่งข่าวอ้างว่าราชินีกำลังตั้งพระครรภ์ฝาแฝดชายและเมื่อประสูติออกมาก็สิ้นพระชนม์) เหมือนพระขนิษฐาของพระนาง พระนางได้รับการศึกษาอย่างละเอียดไม่เพียงแต่งานบ้านแต่ยังเป็นภาษาละติน ภาษาอื่น ๆ อีกหลายภาษา ประวัติศาสตร์ ปรัชญาและคลาสสิก 

**อภิเษก**
ในฐานะเจ้าหญิงแห่งสเปน การอภิเษกของพระนางมีความสำคัญในการเมืองยุโรป ก่อนที่พระนางจะอภิเษกกับมานูเอลที่ 1 แห่งโปรตุเกสพระบิดาและพระมารดาของพระนางก็เพลิดเพลินกับความคิดที่ว่าจะอภิเษกพระนางกับ พระเจ้าเจมส์ที่ 4 แห่งสกอตแลนด์ นี่คือช่วงเวลาที่เจ้าหญิง กาตาลินาแห่งอารากอน พระขนิษฐาของพระนางกำลังวางแผนอภิเษกกับ เจ้าชายอาร์เธอร์ เจ้าชายแห่งเวลส์ เฟอร์ดินานด์และอิซาเบลคิดว่าถ้ามาเรียเป็นราชินีแห่งสกอตแลนด์พระธิดาทั้งสองจะสามารถรักษาความสงบสุขระหว่างพระสวามีของพระนาง อย่างไรก็ตามแผนการเหล่านี้ก็ไม่ได้เกิดขึ้น เจ้าหญิงอิซาเบล เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียสพระเชษฐภคินีของพระนางเป็นพระราชินีองค์แรกของมานูเอลที่ 1 แต่การสิ้นพระชนม์ของพระนางใน พ.ศ. 2041 ได้สร้างความจำเป็นสำหรับมานูเอลที่จะอภิเษกใหม่;มาเรียกลายเป็นเจ้าสาวคนต่อไปของกษัตริย์โปรตุเกสยืนยันการเชื่อมโยงราชวงศ์กับราชวงศ์สเปน
พระเจ้ามานูเอลและพระนางมาเรียอภิเษกใน Alcácer do Sal เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2043 พระนางมีพระบุตร 10 พระองค์แปดพระองค์เจริญพระชนม์รวมทั้ง พระเจ้าฌูเอาที่ 3 แห่งโปรตุเกส อีซาแบลแห่งโปรตุเกส และ เบียทริซแห่งโปรตุเกส ดัชเชสแห่งซาวอย

**พระราชินี**
สมเด็จพระราชินีมาริอาได้รับการอธิบายว่าขาวซีดและผอมไปสู่ภายนอกโดยมีคางที่ยื่นออกและมีพระอุปนิสัยที่จริงจัง อย่างไรก็ตามข้อเท็จจริงที่ว่าพระนางเป็นราชินีในช่วงเวลาที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์โปรตุเกสเมื่อราชสำนักโปรตุเกสเป็นหนึ่งในราชสำนักที่ร่ำรวยที่สุดในยุโรปพระนางไม่ได้มีบทบาทสำคัญในฐานะบุคคล จริงจังและเคร่งศาสนาพระนางอุทิศเวลาให้กับการเย็บการอุทิศอย่างจริงจังและการกำกับดูแลการศึกษาของพระบุตรของพระนางตามหลักการของพระบิดาและพระมารดาของพระนาง
หมวดหมู่:ราชินีแห่งโปรตุเกส
หมวดหมู่:พระราชธิดาในพระมหากษัตริย์
เลห์

เลห์ (लेह; script=yes) เป็นเมืองหนึ่งในเขตเลห์ของลาดักบนเทือกเขาหิมาลัย มีชื่อเสียงจากการเป็นที่ตั้งของพระราชวังเลห์ซึ่งเป็นอดีตวังของเจ้านายลาดักในอดีต ลักษณะใกล้เคียงกับพระราชวังโปตาลา เคยเป็นที่ประทับของทะไลลามะที่ 14 ก่อนเสด็จไปประทับที่เมืองธรรมศาลา รัฐหิมาจัลประเทศ ในช่วงการก่อการกำเริบในทิเบต พ.ศ. 2502
เลห์ตั้งอยู่บนความสูง 3,524 เมตรจากระดับน้ำทะเล มีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 เชื่อมการเดินทางกับเมืองศรีนครทางตะวันตกเฉียงเหนือ และทางหลวงเลห์–มนาลีเชื่อมการเดินทางไปยังเมืองมนาลีทางใต้
ประชากรส่วนใหญ่ในเลห์สืบเชื้อสายจากชาวทิเบต พูดภาษาลาดักซึ่งเป็นภาษาทิเบตตะวันออก ส่วนชาวมุสลิมเป็นประชากรที่อพยพเข้ามาในยุคหลัง หลังการผนวกลาดักเป็นส่วนหนึ่งของกัศมีร์ ในการสำรวจสำมะโนครัวประชากร พ.ศ. 2554 พบว่าส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธแบบทิเบตร้อยละ 43.85 ศาสนาฮินดูร้อยละ 35.37 ศาสนาอิสลามร้อยละ 15.14 และศาสนาซิกข์ร้อยละ 2.70

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:เมืองหลวงของรัฐและดินแดนสหภาพในประเทศอินเดีย
ฮิการุ นากามูระ

ฮิการุ นากามูระ (9 ธันวาคม ค.ศ. 1987 – ) เป็นแกรนด์มาสเตอร์หมากรุกสากลชาวอเมริกันที่เกิดในประเทศญี่ปุ่น
เขาเป็นแชมป์หมากรุกสหรัฐห้าสมัย ผู้ชนะการแข่งหมากรุกทาทา สตีล กลุ่มเอ ประจำปี ค.ศ. 2011 และเป็นตัวแทนสหรัฐในการแข่งหมากรุกสากลโอลิมเปียดห้าครั้ง โดยชนะหนึ่งเหรียญทองในประเภททีม และสองเหรียญทองแดงในประเภททีม นอกจากนี้ เขายังได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับหมากรุกเร็วที่ชื่อบูลเล็ตเชส: วันมินิตทูเมต (Bullet Chess: One Minute to Mate)
เรตยูเอสซีเอฟสูงสุดของเขาคือ 2,900 ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2015 ส่วนในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2015 เขาได้มาถึงระดับสมาพันธ์หมากรุกโลกสูงสุดของเขาที่ 2816 ซึ่งเขาติดอันดับที่สองของโลก และในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2014 เมื่อสมาพันธ์หมากรุกโลกเริ่มเผยแพร่การจัดอันดับหมากรุกประเภทแรพิดและประเภทเกมบลิตซ์เป็นทางการ นากามูระก็ติดอันดับหนึ่งของโลกในทั้งสองรายการ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 12641216- 10084- member=Hikaru- CapilanoBridge-  Hikaru Nakamura's Live Chess Rating Statistics
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันหมากรุกสากลโอลิมเปียด
หมวดหมู่:นักหมากรุกสากลชาวอเมริกัน
เจ้าชายฮโยรย็อง

เจ้าชายฮโยรย็อง
เจ้าชายฮโยรย็อง (효령대군,6 มกราคม 1939-12 มิถุนายน 2029) เป็นเจ้าชายและเป็นพระราชโอรสองค์ที่สองของ พระเจ้าแทจง แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน และ พระนางว็อนกย็อง พระองค์เป็นพระเชษฐาของ พระเจ้าเซจงมหาราช

**พระราชวงศ์**
 พระบิดา: พระเจ้าแทจง (태종)- พระมารดา: พระนางว็อนกย็อง (원경왕후)- คู่สมรสและโอรส-ธิดา:
# ท่านผู้หญิงเยซ็อง,เจ้าหญิงพระชายา,ตระกูลช็องแห่งแฮจู (예성부부인 정씨)
## อี แช, เจ้าชายอีซ็อง (의성군 이채)
## อี ชิน, เจ้าชายซอว็อน (서원군 이친)
## อี ฮับ, เจ้าชายโบซ็อง (보성군 이합)
## อี มิล, เจ้าชายนากัน (낙안군 이밀)
## อี จอง, เจ้าชายย็องช็อน (영천군 이정)
## อี อู, เจ้าชายว็อนช็อน (원천군 이의)

**พงศาวลี**
หมวดหมู่:เจ้าชายเกาหลี
หมวดหมู่:ชาวโชซ็อน
โจวหย่ง

โจวหย่ง (周喁, 190s) ชื่อรอง เหรินหมิง (仁明) เป็นขุนนางที่มีชีวิตอยู่ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกตอนปลายของจีน เขามาจากเขตบัญชาการไคว่จี (會稽郡) ซึ่งปัจจุบันอยู่ประมาณเมืองเช่าซิง มณฑลเจ้อเจียง มีพี่น้องสองคน ได้แก่ โจว อัง และโจว ซิน
ใน ค.ศ. 189 ขุนศึกโจโฉกำลังเกณฑ์ทหารให้เข้าร่วมในการรณรงค์ต่อต้านขุนศึกตั๋งโต๊ะ ผู้ควบคุมราชสำนักฮั่นจาก ค.ศ. 189 ถึง 192 โจวหย่งจัดการเกณฑ์ทหาร 2,000 นาย และพาพวกเขาไปสมทบกับโจโฉ ต่อมาเขากลายเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของขุนศึก อ้วนเสี้ยว และได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ตรวจการแห่งอิจิ๋ว
ใน ค.ศ. 191 โจวหย่งต่อสู้เคียงข้างอ้วนเสี้ยวที่ยุทธการที่หยางเฉิงกับน้องชายและคู่แข่งของอ้วนเสี้ยว อ้วนสุด ซึ่งกำลังนำโดยพันธมิตรของเขา ซุนเกี๋ยน แม้ว่าโจวหย่งจะได้เปรียบกว่าในช่วงเริ่มต้นของการต่อสู้ แต่ในที่สุดเขาก็พ่ายแพ้ต่อซุนเกี๋ยน ในบันทึกทางประวัติศาสตร์ มีการบันทึกอย่างผิดพลาดว่าน้องชายของโจวหย่ง โจวอัง เป็นคนที่เกี่ยวข้อง
ใน ค.ศ. 192 โจวหย่งและน้องชายของเขาโจวอังพ่ายแพ้ในการสู้รบที่อำเภอหยินหลิง (陰陵縣, ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอฉางเฟิง มณฑลอานฮุย ในปัจจุบัน) ต่อกองทัพของอ้วนสุด หลังจากการสู้รบเขากลับมาที่บ้านในเขตบัญชาการไคว่จี สถานที่ที่เขาถูกสังหารโดยเค้าก๋อง ผู้ปกครองของเขตบัญชาการอู๋ (吳郡)
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:ขุนนางจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากมณฑลเจ้อเจียง
หมวดหมู่:ข้าราชการของอ้วนเสี้ยว
เดอะวอชิงตันโพสต์

สำนักงานเดิมของ เดอะวอชิงตันโพสต์
เดอะวอชิงตันโพสต์ (The Washington Post บางครั้งย่อว่า WaPo) เป็นหนังสือพิมพ์รายวันสัญชาติอเมริกัน เจ้าของคือนักธุรกิจชาวอเมริกัน เจฟฟ์ เบโซส หนังสือพิมพ์ตีพิมพ์ในวอชิงตันดีซี มีเนื้อหาเน้นเรื่องการเมืองสหรัฐและรัฐบาลกลาง ถือเป็นหนังสือพิมพ์ที่มียอดจำหน่ายมากที่สุดในเขตมหานครวอชิงตัน
เดอะวอชิงตันโพสต์ ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ 27 รางวัล รวมถึง 6 รางวัลพูลิตเชอร์ในปี 2008 เป็นรองเพียง เดอะนิวยอร์กไทมส์ ที่ได้รับรางวัล 7 รางวัลในปี 2002 ที่ถือเป็นจำนวนรางวัลที่มากที่สุดของหนังสือพิมพ์ในปีเดียวกัน ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 หนังสือพิมพ์เป็นที่รู้จักจากเหตุการณ์ที่ถือเป็นประวัติศาสตร์หนังสือพิมพ์ เมื่อนักข่าว บ็อบ วูดวาร์ด และคาร์ล เบิร์นสไตน์ ชี้ให้สื่ออเมริกันสืบสวนเหตุการณ์ที่เป็นที่รู้จักว่า คดีวอเตอร์เกต การรายงานของ เดอะวอชิงตันโพสต์ มีผลทำให้ประธานาธิบดี ริชาร์ด นิกสันลาออกจากตำแหน่ง นับจากนั้นมาการสืบสวนของ เดอะวอชิงตันโพสต์ ถูกตรวจสอบมากขึ้นจากศูนย์การแพทย์กองทัพวอลเตอร์รีด (Walter Reed Army Medical Center)
เมื่อเดือนตุลาคม 2013 หลังจากที่ครอบครัวเกรแฮมเป็นเจ้าของมาอย่างยาวนาน ก็ได้ขายให้กับแนชโฮลดิงส์ บริษัทโฮลดิ้ง ของเจฟฟ์ เบโซส ด้วยจำนวนเงิน 250 ล้านเหรียญสหรัฐ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์รายวัน
หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์ในสหรัฐ
หมวดหมู่:ชาวเบงกอล

หมวดหมู่:เบงกอล
หมวดหมู่:ชาวเอเชียใต้
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามชาติพันธุ์
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศบังกลาเทศ
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศปากีสถาน
วงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์โพช็อนโบ

วงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์โพช็อนโบ (보천보전자악단) เป็นวงออเคสตราในประเทศเกาหลีเหนือ มีชื่อเสียงในด้านเพลงของการปฏิวัติและเพลงพื้นบ้าน พวกเขาได้รับรายงานว่าเป็นหนึ่งในกลุ่มยอดนิยมของประเทศ
วงดนตรีนี้ใช้ชื่อจากการต่อสู้ของโพช็อนโบ ในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ.2480 เมื่อหน่วยกองสู้รบภายใต้การนำของ คิม อิล-ซ็อง สารประกอบที่ถูกโจมตีของการยึดครองญี่ปุ่น บังคับใช้ในตัวเมืองโพช็อนโบ วงดนตรีนี้ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ.2528 จากส่วนวงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ของคณะศิลปะมันซูแด เป็นวงป๊อปอิเล็กทรอนิกส์แรกในประเทศเกาหลีเหนือ

**สมาชิก**

**นักร้อง**
 ฮย็อน ซงว็อล (현송월)- รี กย็อง-ซุก (리경숙)- คิม กวัง-ซุก (김광숙 พ.ศ.2507-2561) - รี บุนฮี (리분희)- โจ กึมฮวา (조금화)- จ็อน ฮเยยอง (전혜영)- คิม จ็องนยอ (김정녀)- ยูน ฮเยยอง (윤혜영)

**ผู้บรรเลงดนตรี**
 คิม วอน-อิล (김원일) ซินธิไซเซอร์- คิม แฮซ็อง (김해성) ซินธิไซเซอร์- คิม มุนฮย็อก (김문혁) ซินธิไซเซอร์- คว็อน คย็องฮัก (권경학) ซินธิไซเซอร์- ช็อนกว็อน (전권) เปียโน- รีมุน (리문) ออร์แกนอีเล็กทรอนิกส์- คัง ช็อลโฮ (강철호) ออร์แกนอีเล็กทรอนิกส์- คัง กึมช็อล (강금철) ออร์แกนอีเล็กทรอนิกส์- ซงกวัง (송광) กีตาร์- คิม ย็อง-อิล (김영일) กีตาร์เบส- ชเว มุนช็อล (최문철) กลองชุด- คิมจิน (김진) เพอร์คัชชัน- คิม ย็อนซู (김연수) ตัวนำของดนตรี- รี ชงโอ (리종오) ตัวนำของดนตรี (พ.ศ.2486 - 2559)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติเกาหลีเหนือ
พระชคันนาถ

ชคันนาถ (ଜଗନ୍ନାଥ, ไอเอเอสที: Jagannātha; แปลตรงตัวว่า “จ้าวแห่งจักรวาล”) ทรงเป็นเทพเจ้าท้องถิ่นในศาสนาฮินดู และ ศาสนาพุทธ ในอินเดีย และ บังคลาเทศ พระจกันนาถเชื่อกันว่าเป็นอวตารหนี่งของพระวิษณุ พระองค์เป็นหนึ่งในสามเทพร่วมกับพระพลรามและนางสุภัทรา ผู้นับถือลัทธิไวษณพส่วนใหญ่เชื่อว่าพระจกันนาถเป็นรูปนามธรรมของพระกฤษณะ ส่วนในบางส่วนของลัทธิไศวะและลัทธิศักติเชื่อว่าเป็นรูปแบบตันตระสมมาตรของพระไภรวะ แม้แต่ในพุทธบางกลุ่มก็เชื่อว่าเป็นพระพุทธเจ้าในรูปหนึ่ง และในไชนะบางกลุ่มก็เชื่อว่าพระนามนี้มาจาก “จีนะนาถ”
เทวรูปของพระชคันนาถสร้างขึ้นจากตอไม้สลักและตกแต่งให้มีพระเนตรวงกลมขนาดโต รูปเคารพของพระชคันนาถไม่แสดงแขนขาให้เห็นอย่างชัดแจ้ง พิธีกรรมบูชาต่าง ๆ มีการผสมผสานกันระหว่างความเชื่อต่าง ๆ สูงมาก (syncretic) แม้แต่มีพิธีกรรมที่ไม่พบในศาสนาฮินดูโดยทั่วไป โดยทั่วไปแล้ว รูปเคารพของพระชคันนาถจะถูกสร้างขึ้นใหม่ด้วยไม้ทุก ๆ ระยะเวลาหนึ่งที่กำหนดไว้ ต้นกำเนิดของการบูชาพระชคันนาถนั้นยังเป็นที่ถกเถียงและไม่ชัดเจน นักวิชาการบางส่วนตีความบทภาวนาที่ 10.155.3 ใน ฤคเวท ว่าอาจจะเป็นจุดกำเนิดดั้งเดิมของพระชคันนาถ ในขณะที่บางส่วนแย้งว่าพระชคันนาถมีรากฐานมาจากการผสมผสานเข้ากับเทวดาท้องถิ่นที่มีพื้นฐานมาจากความเชื่อของชนเผ่า ไม่พบพระนามของพระชคันนาถเป็นหนึ่งในสิบทศาวตาร (อวตารทั้งสิบปาง) ของพระวิษณุในฉบับดั้งเดิม แต่ในวรรณกรรมโอริยาพบพระชคันนาถปรากฏในฐานะอวตารปางที่เก้าแทนที่พระโคตมพุทธเจ้าในทศาวตารฉบับดั้งเดิม
พระชคันนาถได้รับการนับถือในฐานะเทพเจ้าที่ไม่เฉพาะต่อลัทธิหนึ่ง ๆ (non-sectarian deity) และพบบูชาเป็นเทพเจ้าองค์สำคัญเป็นพิเศษในรัฐโอริศา, ฉัตตีสครห์, เบงกอลตะวันตก, ฌารขัณฑ์, พิหาร, คุชราต, อัสสัม, มณีปุระ และ ตรีปุระ รวมถึงในชาวฮินดูของประเทศบังกลาเทศ เทวสถานสำคัญของพระชคันนาถคือชคันนาถมนเทียรในเมืองปุรี รัฐโอริศา และสำคัญมากเป็นพิเศษในไวษณพนิกาย รวมถึงเป็นหนึ่งในแหล่งแสวงบุญทั้งสี่ จารธาม ของประเทศอินเดีย ชคันนาถมนเทียรเป็นเทวสถานขนาดใหญ่โต มีศิขรสูงกว่า order=flip สร้างด้วยสถาปัตยกรรมแบบนคร (Nagara Hindu temple style) และเป็นหนึ่งในตัวอย่างที่ดีที่สุดที่ยังหลงเหลือถึงปัจจุบันของสถาปัตยกรรมกลิงคะหรือสถาปัตยกรรมโอริยา นอกจากนี้ยังพบหลักฐานว่าชคันนาถมนเทียรเป็นเทวสถานสำคัญที่ชาวฮินดูมามีการจาริกแสวงบุญมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 8
มีการเฉลิมฉลองพระชคันนาถอย่างยิ่งใหญ่ในเทศกาลรถยาตรในเดือนมิถุนายนถึงกรกฎาคมของทุกปี เฉลิมฉลองเป็นพิเศษในรัฐทางตะวันออกของอินเดีย ควบคู่ไปกับเทพเจ้าองค์สำคัญอีกสององค์ ซึ่งจะถูกอัญเชิญขึ้นประดิษฐานบน “รถ” (ราชรถ) จากที่ประดิษฐานเดิมพายในครรภคฤห์ของมนเทียรหลักในชคันนาถปุรี จากนั้นอาสาสมัครและศาสนิกชนจำนวนมากจะช่วยกันลากราชรถไปยังคุนทิจามนเทียร (ห่างไปประมาณ disp=or) ประดิษฐานที่นั่นสองสามวันก่อนจะอัญเชิญกลับไปยังชคันนาถปุรี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เทพเจ้าฮินดู
หมวดหมู่:ลัทธิไวษณพ
หมวดหมู่:พระกฤษณะ
หมวดหมู่:พระวิษณุ
หมวดหมู่:รัฐโอฑิศา
จักรกฤษณ์ ทองศรี

จักรกฤษณ์ ทองศรี (เกิด 14 มกราคม พ.ศ. 2523) เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ และกรรมการบริหารพรรคภูมิใจไทย

**ประวัติ**
จักรกฤษณ์ เกิดเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2523 เป็นบุตรชายของนายเพิ่มพูน ทองศรี อดีต สว. และ สส. และเป็นหลานนายทรงศักดิ์ ทองศรี รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย 
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะนิติศาสตร์ปรีดี พนมยงค์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ และระดับปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (รัฐศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง

**งานการเมือง**
จักรกฤษณ์ เข้าสู่สนามการเมือง ในต้นปี พ.ศ. 2552 ซึ่งตระกูลทองศรี เป็นเครือญาติลูกพี่ลูกน้องของนายเนวิน ชิดชอบ  กลุ่มเพื่อนเนวิน ส่งเขาเข้าสมัครรับเลือกตั้งในฐานะสมาชิกพรรคประชาราช โดยลงสมัครรับเลือกตั้งซ่อมเขต 1 จังหวัดบุรีรัมย์ หลังจากเหตุการณ์รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 ชนะไปด้วยคะแนน 49,067 คะแนน ทิ้งห่างคะแนนจากคู่แข่งจากพรรคที่มีกระแสการเมืองแรงอย่างพรรคเพื่อไทย และพรรคประชาธิปัตย์  อดีตกรรมาธิการวิทยาศาสตร์ สภาผู้แทนราษฎร 

**สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร**
จักรกฤษณ์ ทองศรี ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ เขต 2 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2552 จังหวัดบุรีรัมย์ สังกัดพรรคประชาราช
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดบุรีรัมย์ สังกัดพรรคภูมิใจไทย
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดบุรีรัมย์ สังกัดพรรคภูมิใจไทย
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดบุรีรัมย์ สังกัดพรรคภูมิใจไทย

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอนางรอง
หมวดหมู่:สกุลทองศรี
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์
หมวดหมู่:พรรคประชาราช
หมวดหมู่:พรรคภูมิใจไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ปรีดี พนมยงค์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
เขาทากาโอะ

ทัศนียภาพบนเขาทากาโอะ 
วัดยากูโอะ 
เขาทากาโอะ (ทากาโอะซัง) เป็นภูเขาในเมืองฮาจิโอจิในกรุงโตเกียว ตั้งอยู่ในวนอุทยานแห่งชาติเมจิโนะโมริทากาโอะ ยอดเขามีความสูง 599 เมตรจากระดับน้ำทะเล เป็นสถานที่ท่องเที่ยวแนวเดินเขาที่นิยม แต่ละปีมีนักท่องเที่ยวกว่า 2.5 ล้านคน ที่ตีนเขาเป็นที่ตั้งของวัดยากูโอะซึ่งสร้างในปีค.ศ. 744 เขาทากาโอะมีประติมากรรมภูติปักษาเท็งงุจำนวนมาก มีความเชื่อว่าเขาลูกนี้มีเท็งงูคอยปกปักษ์คณะบรรพชิตที่มาฝึกเจริญกรรมฐานในอดีต
เขาทากาโอะมีพืชพรรณกว่า 1,200 สปีชีส์ ตลอดจนแมลงและสัตว์ป่าอีกหลายสายพันธุ์ ที่พบได้ทั่วไปคือกวาง หมูป่า และลิง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official website (Japanese)-  "Citizens' Association to Protect Wildlife of Mt.Takao" website date=2016-10-03  (Japanese)-  Trail map (Japanese)
หมวดหมู่:โตเกียวตะวันตก
หมวดหมู่:ฮาจิโอจิ
ทากาโอะ
เอเอฟซีฟุตซอลคลับแชมเปียนชิพ 2019

เอเอฟซีฟุตซอลคลับแชมเปียนชิพ 2019 หรือ การแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2019 เป็นการแข่งขันสโมสรฟุตซอลอาชีพของทวีปเอเชีย ครั้งที่ 10 ภายใต้การรับรองจากสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (เอเอฟซี) จัดขึ้นระหว่างวันที่ 7–17 สิงหาคม 2562 ที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
เมส ซุนกุน คือทีมแชมป์เก่า

**ทีมที่ผ่านเข้ารอบ**

**สนามแข่งขัน**

**ผู้เล่น**
แต่ละทีมจะมีการลงทะเบียนผู้เล่นจำนวน 14 คน โดยมีผู้รักษาประตูอย่างน้อยสองคน (ข้อบังคับบทความที่ 30.1 และ 30.2).

**รอบแบ่งกลุ่ม**
สองทีมที่ดีที่สุดของแต่ละกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศ.
เวลาทั้งหมดเป็นเวลาท้องถิ่น ICT (UTC+7).

**กลุ่ม เอ**
----
----

**กลุ่ม บี**
----
----

**กลุ่ม ซี**
----
----

**กลุ่ม ดี**
----
----

**รอบแพ้คัดออก**

**สายการแข่งขัน**

**รอบ 8 ทีมสุดท้าย**
----
----
----

**รอบรองชนะเลิศ**
----

**นัดชิงอันดับที่ 3**

**รอบชิงชนะเลิศ**

**ชนะเลิศ**

**รางวัล**

**ผู้ทำประตู**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
name=AFC Futsal Club Championship, the-AFC.com- AFC Futsal Club Championship 2019, stats.the-AFC.com
2019
คลับ แชมเปียนชิพ
เอ็ม18 เฮลล์แคท

เอ็ม18 เฮลล์แคท(ชื่ออย่างเป็นทางการว่า 76 mm Gun Motor Carriage M18 หรือ เอ็ม18 จีเอ็มซี) เป็นรถถังพิฆาตสัญชาติอเมริกันในสงครามโลกครั้งที่สอง ยังถูกใช้ในสงครามเกาหลี เป็นรถถังของสหรัฐที่เคลื่อนที่ได้เร็วบนท้องถนน ด้วยความเร็วนั้นจะเคลื่อนที่ได้โดยการเก็บรักษาเกราะที่เล็กน้อย ได้ใช้ระบบเกียร์อัตโนมัติแบบ Torqmatic ซึ่งเป็นนวัตกรรมใหม่ และติดตั้งบนยานพาหนะที่ค่อนข้างเบาด้วยเครื่องยนต์ที่ใช้เดียวกันกับรถถังเชอร์แมนที่มีขนาดใหญ่มาก
เฮลล์แคทเป็นรถถังพิฆาตของสหรัฐที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในสงครามโลกครั้งที่สอง มันมีอัตราสังหารที่สูงกว่าอัตราการสูญเสียของรถถังหรือรถถังพิฆาตอื่นๆที่ถูกนำใช้โดยกองทัพสหรัฐในสงครามโลกครั้งที่สอง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รถถัง
เบลซบลู

เบลซบลู (lead=yes; ฺBlazBlue) เป็นวิดีโอเกมชุดประเภทต่อสู้สองมิติที่พัฒนาและจัดจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นโดยอาร์คซิสเต็มเวิกส์ ซึ่งต่อมาได้เผยแผร่เป็นภาษาท้องถิ่นในทวีปอเมริกาเหนือโดยแอคซิสเกมส์ และที่ทวีปยุโรปโดยเซนยูไนเต็ด ตัวเกมนั้นได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะในชื่อ เบลซบลู อัลเทอร์เมมโมรี เริ่มออกอากาศอย่างเป็นทางการที่ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2556 และในเดือน สิงหาคม พ.ศ. 2555 วิดีโอเกมชุด เบลซบลู ได้ทำยอดขายทั่วโลกมากกว่า 1.7 ล้านชุด 
ชื่อ เบลซบลู เป็นคำที่รวมมาจากสามคำ เบรฟ (ผู้กล้า), เบลซ (เปลวไฟ), และ บลู (สีฟ้า) คำเหล่านี้มีความสำคัญกับเนื้อเรื่องของเบลซบลู

**เกม**

**ชุดหลัก**

**ภาคปรับปรุง**

**ภาคแยก**

**สื่อ**

**นวนิยาย**

**มังงะ**

**อนิเมะ**

**อื่น**

**ตัวละครที่เล่นได้**
Notes
*a: ตัวละครที่ดาวน์โหลดได้ ในแถว ครอสแทกแบตเทิล จะมีตัวเลขถัดจากหมายเหตุซึ่งจะระบุฤดูกาลที่ตัวละครปรากฏตัวครั้งแรก
*b: มีเนื้อหาที่อยู่ในเครื่องเล่นเกมเท่านั้น
*c: สามารถปลดล็อกผ่านการเล่น
*d: เล่นได้ใน คอนตินัมซิฟต์ เอกซ์เทนด์
*e: เล่นได้ใน โครโนแฟนทัสมา เอกซ์เทนด์ / โครโนแฟนทัสมา 2.0
*f: ปรากฏตัวครั้งแรกในเครื่องเล่นเกม / ก่อนรุ่น-2.0 ฉบับอาร์เดตของ โครโนแฟนทัสมา
*g: ปรากฏตัวในร่าง Lambda -No.11-'s Unlimited form
*h: รวมตัวละครจาก เพอร์โซนา 4 อารีนา, อันเดอร์ไนต์อิน-เบิร์ธ, RWBY, อาร์คานาฮาร์ต

**งานและสินค้า**
มีการจัดงานอย่างเป็นทางการสองครั้งที่ประเทศญี่ปุ่นในเดือน มิถุนายน พ.ศ. 2552 และเดือน กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ในชื่อ บูรุเฟสซุ 2009: Riot Summer (ぶるふぇす 2009 -Riot Summer-) และ บูรุเฟสซุ: Spring Raid (ぶるふぇす -Spring Raid-) (ย่อมาจาก "บลูเฟสติวัล") ตามลำดับ นอกจากนี้ยังมีการผลิตสินค้าอื่น ๆ เช่นโปสเตอร์, หนังสือภาพ, เครื่องแต่งกาย, และฟิกเกอร์ ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 อาร์คซิสเต็มเวิกส์ได้ประกาศร่วมมือกับทีมนินจาที่เป็นส่วนหนึ่งของโคอะ เทคโม เพื่อปล่อยชุดแต่งกายของตัวละครจากเกมชุด เบลซบลู และ กิลตีเกียร์ ลงในเกม เดด ออร์ อไลฟ์ 5: ลาสต์ราวด์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เบลซบลู ที่วิเกีย- เบลซบลู ที่เบลซบลูวิกิ
หมวดหมู่:อาร์คซิสเต็มเวิกส์แฟรนไชส์

หมวดหมู่:วิดีโอเกมต่อสู้
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแฟรนไชส์ที่เปิดตัวในปี พ.ศ. 2551
ดี เสวต

ดี เสวต หรือ ฑี สาเวต (ឌី សាវ៉េត, เกิด ค.ศ. 1944) เป็นนักแสดงชาวเขมร เป็นมิสกัมพูชาคนแรก (ค.ศ. 1959) ชาวไทยรู้จักเธอจากภาพยนตร์เรื่อง งูเก็งกอง
ดี เสวตมีสายเลือดไทย คุณย่าของเธอคือนางรำในราชสำนักที่ตามเสด็จรัชกาลที่ 6 ไปแสดงวัฒนธรรมไทยให้กษัตริย์เขมร
ดี เสวตแสดงภาพยนตร์มากมายในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 ถึง 1970 จนกระทั่งช่วงสงครามกลางเมืองกัมพูชา ในปี ค.ศ. 1975 เธอมีเงินเก็บถึงหลายล้านเหรียญดอลลาร์สหรัฐ แต่ก็ถูกยึดพร้อมบ้านจากเขมรแดง จึงได้ย้ายมาอาศัยที่ประเทศไทย ฝรั่งเศส และฮ่องกง เธอกลับมายังกัมพูชาเมื่อปี ค.ศ. 1993 และกลับมาแสดงอีกครั้ง ในปี 2012 แสดงในละครเวทีครั้งแรกในเรื่อง Cambodia, Here I Am เธอได้รับรางวัลในสาขา The Spirit of Asia Award จากเทศกาลภาพยนตร์โตเกียว ปี 2014 ในบทของ Sothea แม่ของซาราย สักขณาจากภาพยนตร์เรื่อง The Last Reel และเธอได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์ที่ร่วมกันสร้างและไทย-กัมพูชา เรื่อง บองสรันโอน

ปัจจุบันดี เสวต ได้รับการยกย่องเป็นศิลปินแห่งชาติของประเทศกัมพูชา

**ภาพยนตร์**
ดี เสวตแสดงภาพยนตร์กัมพูชามากกว่า 100 เรื่อง

**ละครเวที**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงชาวกัมพูชา
หมวดหมู่:ชาวกัมพูชาเชื้อสายไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากพนมเปญ
หมวดหมู่:ชาวกัมพูชาในประเทศไทย
พญาขุนฟอง

พญาขุนฟอง หรือ เจ้าขุนฟอง ทรงเป็นปฐมกษัตริย์น่าน แห่งราชวงศ์ภูคา ปกครองเมืองวรนคร (เมืองปัว) เมื่อประมาณปี พ.ศ. 1825 ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ที่สองใน พญาภูคา ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ภูคา (กาวน่าน) ที่ปกครองเมืองย่าง ต่อมาพญาภูคา มีดำริห์ที่จะขยายพระราชอาณาเขตของพระองค์ให้กว้างใหญ่ พระองค์จึงโปรดให้ เจ้าขุนนุ่น ผู้เป็นพระราชโอรสองค์โต ไปครองเมืองจันทรบุรี หรือ(เมืองหลวงพระบาง) ในปัจจุบัน และโปรดให้ เจ้าขุนฟอง ผู้เป็นพระราชโอรสองค์เล็ก ไปครองเมืองวรนคร หรืออำเภอปัว ในปัจจุบัน ในปี พ.ศ. 1825

**พระประวัติ**
ตามพงศาวดาร กล่าวว่า เจ้าพญาภูคา เจ้าเมืองย่าง (อยู่ในท้องที่ตำบลศิลาเพชร อำเภอปัว) มีราชบุตร 2 องค์ องค์พี่ชื่อ “ขุนนุ่น” องค์น้องชื่อ “ขุนฟอง” เมื่อเจริญวัยขึ้น พระมหาเถรแตงได้สร้างเมืองทางฝั่งตะวันออกแม่น้ำโขงชื่อว่า จันทบุรี (เมืองหลวงพระบาง)ให้แก่ขุนนุ่นผู้พี่ แล้วสร้างเมืองริมฝั่งแม่น้ำน่านชื่อว่า “วรนคร” ให้แก่ขุนฟองผู้น้องและปันอาณาเขตของสองเมืองขึ้นคือฝ่ายวรนครทิศเหนือถึงเมืองท่านุ่นริมฝั่งแม่น้ำโขง ทิศใต้สุดศาลเมืองล่าง (เข้าใจว่าเป็นเมืองย่าง) เป็นแดน กาลเวลาดังกล่าวตกอยู่ในรัชสมัยของพ่อขุนรามคำแหง แห่งกรุงสุโขทัย ทางอาณาจักรล้านนาก็มีพญางำเมืองเป็นเจ้าเมืองพะเยาและพญามังรายเป็นเจ้านครเชียงราย ในขั้นแรกที่สร้างเมืองนี้ขึ้นนั้น ไม่ปรากฏศักราชว่าเป็นพุทธศักราช 1865 ก็ต่อเมื่อเจ้าเมืองวรนครได้ล่วงไปแล้วถึง 2 องค์ ถ้าจะคาดคะเนตามเหตุการณ์ในพงศาวดารเมืองน่านตอนนี้และนับถอยหลังหวนไปหาการตั้งเมืองวรนครแล้ว ก็ไม่เกิน 40 ปี คือประมาณ พ.ศ. 1825

**ราชตระกูล**

**ดูเพิ่ม**
 รายพระนามเจ้าผู้ครองนครน่าน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชวงศ์ภูคา
หมวดหมู่:เจ้าผู้ครองนครน่าน