Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
วิกิพีเดีย:คู่มือการเขียน/วันเดือนปี

หน้านี่ว่าด้วยคู่มือการเขียนบทความประเภทวันเดือนปี

**เกณฑ์เนื้อหา**
# เหตุการณ์ที่นำมาใส่ได้จะต้องมีความสำคัญหรือผลกระทบในระดับภูมิภาคหรือโลก สำหรับเหตุการณ์ที่มีความสำคัญระดับประเทศ เช่น ประเทศไทย ให้ย้ายไปเขียนในบทความ ประเทศไทยใน พ.ศ. นั้น ๆ แทน
# เหตุการณ์ที่นำมาใส่ได้จะต้องมีแหล่งอ้างอิงประกอบด้วยทุกครั้ง ยกเว้นเหตุการณ์ที่เป็นที่รับรู้กันทั่วไปและไม่มีข้อโต้แย้งอาจอนุโลมให้ไม่ต้องใส่แหล่งอ้างอิง และผู้เขียนควรพร้อมใส่แหล่งอ้างอิงทันทีที่มีการร้องขออย่างสมเหตุสมผล
# ห้ามใส่บทความประเภทวันครบรอบ ชาตกาล วันเฉลิมพระชนมายุ ต่าง ๆ (ยกเว้นที่เข้ากับเกณฑ์ข้อ 1.)
# เลี่ยงการแสดงความเห็น บทวิเคราะห์ ฯลฯ เพราะจะออกนอกประเด็นของบทความ
# ชื่อบุคคลที่นำมาใส่ในส่วนบุคคลเกิดหรือเสียชีวิตในปีนั้น ๆ จะต้องมีความสำคัญหรือผลกระทบในระดับภูมิภาคหรือโลก สำหรับบุคคลที่มีความสำคัญระดับประเทศ เช่น ประเทศไทย ให้ย้ายไปเขียนในบทความ ประเทศไทยใน พ.ศ. นั้น ๆ แทน

**รูปแบบ**
 การระบุชื่อบุคคลในบทความทำนองนี้ ให้ยึดตามหลักการตั้งชื่อบทความ ดังนั้นจะไม่ใส่ยศทหาร ยศวิชาการ ฯลฯ แต่ยังคงใส่ฐานันดรศักดิ์- การระบุอาชีพของบุคคลให้ระบุด้วยอาชีพสั้น ๆ ถ้ามีหลายอาชีพให้พยายามสรุปด้วยคำกว้าง ๆ เช่น ดารา ผู้กำกับ นักเขียน นักวิชาการ ข้าราชการ นักการเมือง ฯลฯ โดยอาจใส่รางวัลที่มีชื่อเสียง เช่น รางวัลโนเบล เหรียญฟีลด์ เป็นต้น- ภาพที่ใส่ไม่กำหนดปริมาณสูงสุด แต่ควรใช้เฉพาะขนาด thumbnail และไม่ควรใส่แล้วทำให้บทความดูรกหรือทำให้ข้อความหรือภาพซ้อนกัน

**การจำกัดการเขียนบทความวันเดือนปี**
ในการอภิปรายเมื่อปี 2564 เสนอให้ใช้ตัวกรองการแก้ไข (edit filter) ห้ามไอพี (หรือช่วงไอพีถ้าทราบ) เขียนบทความประเภทวันเดือนปี เนื่องจากมีการสลับไอพีเข้ามาเขียนบทความโดยสอดแทรกเหตุการณ์และบุคคลที่เป็นประเด็นที่สำคัญเฉพาะในประเทศไทย หรือใส่เหตุการณ์เกี่ยวกับพระราชวงศ์ที่ไม่สำคัญถึงขนาด เช่น ข่าวหมั้น หรือข่าวเสกสมรสของเจ้าประเทศเล็ก ๆ โดยไอพีเหล่านี้ถูกบล็อกแล้วยังไม่หยุดพฤติกรรม รวมทั้งไม่สามารถติดต่อผู้ใช้เหล่านี้เพื่อขอให้ปรับปรุงได้อีกด้วย
หมวดหมู่:รูปแบบการเขียนในวิกิพีเดีย
บาทไรเชินฮัล

บาทไรเชินฮัล (Bad Reichenhall) เป็นเมืองชนบทในรัฐไบเอิร์น ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ติดพรมแดนประเทศออสเตรีย เป็นเมืองขึ้นชื่อในด้านสปา ในอดีตเคยเป็นศูนย์กลางการผลิตเกลือซึ่งได้จากการกลั่นน้ำเกลือที่ผุดขึ้นมา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  City of Bad Reichenhall-  Bad Reichenhall Tourist Centre-  Alpine Pearls
สันนิบาตอะเคียน

สันนิบาตอะเคียน (กรีกโบราณ: Κοινὸν τῶν Ἀχαιῶν, Koinon ton Akhaion "สันนิบาตแห่งชาวอะเคีย") เป็นสมาพันธ์นครรัฐกรีกสมัยเฮลเลนิสต์ทางตอนเหนือและตอนกลางของเพโลพอนนีส ชื่อสันนิบาตมาจากภูมิภาคอะเคียทางตะวันตกเฉียงเหนือของเพโลพอนนีสที่เป็นศูนย์กลาง สันนิบาตช่วงแรกก่อตั้งในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล ก่อนจะฟื้นฟูขึ้นใหม่ในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล สันนิบาตอะเคียนมีบทบาทสำคัญในการขยายอำนาจของสาธารณรัฐโรมันเข้ามาในกรีซช่วงสงครามมาซิดอนครั้งที่สาม แต่ภายหลังถูกโรมันพิชิตในสงครามอะเคียนเมื่อ 146 ปีก่อนคริสตกาล
สันนิบาตอะเคียนเป็นตัวอย่างที่ประสบความสำเร็จที่สุดของนครรัฐกรีกในการพัฒนาระบอบสหพันธรัฐ ซึ่งเป็นการรักษาสมดุลระหว่างปฏิบัติการร่วมกันกับการปกครองตนเอง โครงสร้างดังกล่าวยังส่งอิทธิพลต่อสหรัฐและสหพันธรัฐสมัยใหม่หลายแห่ง ผ่านงานเขียนของพอลิเบียส

**ประวัติ**
สันนิบาตอะเคียนช่วงแรกเคลื่อนไหวในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาลทางตะวันตกเฉียงเหนือของเพโลพอนนีส แต่หลังจากเฮลิกี เมืองสำคัญของสันนิบาตเสียหายจากแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิใน 373 ปีก่อนคริสตกาล สันนิบาตยุติความเคลื่อนไหวในศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล
สันนิบาตอะเคียนช่วงที่สองก่อตั้งขึ้นใหม่โดยนครดีมี เพทรัส ฟาเร และตริเตอาใน 280 ปีก่อนคริสตกาล หลังจากนั้นสันนิบาตแผ่อำนาจไปทั่วใจกลางภูมิภาคอะเคีย และขัดแย้งกับราชอาณาจักรมาเกโดนีอา (มาซิดอน) ที่กำลังมีอำนาจในตอนกลางของกรีซและเพโลพอนนีส ใน 243 ปีก่อนคริสตกาล สันนิบาตยึดคอรินท์ เมืองสำคัญของมาซิดอน ต่อมาใน 240 ปีก่อนคริสตกาล หลังเสียเมืองคอรินท์และเมืองอื่น ๆ แก่สันนิบาตมากขึ้นเรื่อย ๆ แอนติโกนัสที่ 2 โกนาทัส กษัตริย์มาซิดอนยอมตกลงในสนธิสัญญาสันติภาพกับสันนิบาต
ความสัมพันธ์ระหว่างสันนิบาตอะเคียนกับมาซิดอนเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา ใน 220 ปีก่อนคริสตกาล สันนิบาตอะเคียนเข้ากับพีลิปโปสที่ 5 แห่งมาเกโดนีอา รบชนะสันนิบาตอีโทเลียนในสงครามโซเชียล (220–217 ปีก่อนคริสตกาล) ได้เมืองโซฟิสและลาซิออน แต่ต่อมาสันนิบาตเป็นพันธมิตรกับสาธารณรัฐโรมัน รบกับพีลิปโปสที่ 5 ในสงครามมาซิดอนครั้งที่สอง (200–196 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของมาซิดอน และสันนิบาตได้ครอบครองเพโลพอนนีสทั้งหมด
อย่างไรก็ตาม อำนาจที่เพิ่มพูนของทั้งสันนิบาตและโรมันทำให้ทั้งสองฝ่ายสู้รบกันในสงครามอะเคียน สันนิบาตล่มสลายลงหลังลูกิอุส มุมมิอุส อาคาอีกุส แม่ทัพโรมันพิชิตเมืองคอรินท์ได้สำเร็จใน 146 ปีก่อนคริสตกาล ทำให้กรีซแผ่นดินใหญ่ถูกผนวกเข้ากับสาธารณรัฐโรมัน 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 สันนิบาตอะเคียน- website=World History Encyclopedia
หมวดหมู่:กรีซโบราณ
หมวดหมู่:สมาพันธรัฐสิ้นสภาพ
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล
พระยารามราชภักดี (ใหญ่ ศรลัมพ์)

อำมาตย์เอก พระยารามราชภักดี (ใหญ่ ศรลัมพ์) (25 ธันวาคม 2412 – 11 สิงหาคม 2469) อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดสุโขทัย และ อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดกำแพงเพชร

**ประวัติ**
พระยารามราชภักดี เกิดเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2412 ในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีนามเดิมว่า ใหญ่ ศรลัมพ์ เป็นบุตรชายของ พระยาไกรเพชร์สงคราม (หลำ ศรลัมพ์) ศึกษาวิชาหนังสือไทย ณ สำนักพระอาจารย์เกิด วัดพิชัยบุรณราม จังหวัดอุทัยธานี เมื่ออายุครบบวชจึงได้บรรพชาเป็นพระภิกษุที่ วัดพิชัยบุรณราม
พอถึง พ.ศ. 2429 เมื่ออายุได้ 17 ปีจึงได้เข้ารับราชการเป็นเสมียนจังหวัดอุทัยธานี อีก 3 ปีต่อมาคือในปี พ.ศ. 2432 ขณะอายุได้ 20 ปีจึงได้รับประทวนตราตั้งเป็นที่ หลวงพินิจสุภาแพ่ง ตำแหน่ง ผู้พิจารณาคดี จังหวัดอุทัยธานี ต่อมาในปี พ.ศ. 2438 ก็ได้เลื่อนขึ้นเป็น ตุลาการศาลแพ่ง
จากนั้นในปี พ.ศ. 2440 ทำการแทนหัวหน้าแผนกมหาดไทย จังหวัดอุทัยธานี ต่อมาในปี พ.ศ. 2441 ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นนายอำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ กระทั่งวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2442 เนื่องในวันฉัตรมงคล หลวงพินิจสุภาแพ่ง ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเลื่อนยศเป็น พระพยุหาภิบาล ถือศักดินา ๒๐๐๐
ต่อมาในวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2450 โปรดเกล้าฯ ให้ พระพยุหาภิบาล ไปเป็น ผู้ว่าราชการจังหวัดสุโขทัย สืบแทน พระยาศรีสัชนาลัยบดี  โดยในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2454 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศให้ พระพยุหาภิบาล เป็น อำมาตย์โท
ต่อมาในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2454 ระหว่างที่ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินไปสักการะ พระพุทธชินราช ที่ วัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร ก็ได้โปรดเกล้าฯ พระราชทานสัญญาบัตรให้ พระพยุหาภิบาล ผู้ว่าราชการเมืองสุโขทัย เป็น พระยารามราชภักดี ถือศักดินา ๓๐๐๐
จากนั้นในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2461 พระยารามราชภักดีได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ไปเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดกำแพงเพชรแทน พระยาวิเชียรปราการ ที่สลับไปเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดสุโขทัย  กระทั่งวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2467 พระยารามราชภักดีได้กราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่งและราชการเนื่องจากป่วยทุพลภาพพร้อมกับผู้ว่าราชการจังหวัดอีก 3 คนคือ อำมาตย์เอก พระยาสุริยศักดิ์สุนทร (พลุ้ย เปาโรหิตย์) ผู้ว่าราชการ จังหวัดหล่มศักดิ์ อำมาตย์โท พระยาประเสริฐสุนทราศรัย (กระจ่าง สิงหเสนี) ผู้ว่าราชการจังหวัดตราด และ อำมาตย์โท พระยาประทุมธานี (ฟื้น กฤษณบัตร) ผู้ว่าราชการจังหวัดปทุมธานี 
พระยารามราชภักดีถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคลำไส้พิการเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2469  ในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว

**ยศ**

**ยศเสือป่า**
 – นายหมู่ตรี- 14 มิถุนายน 2457 – นายหมู่เอก- 9 กันยายน 2459 – นายหมวดโท- 14 ตุลาคม 2463 – นายหมวดเอก

**ยศพลเรือน**
 20 ธันวาคม 2461 – อำมาตย์เอก

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผู้ว่าราชการจังหวัดสุโขทัย
หมวดหมู่:ผู้ว่าราชการจังหวัดกำแพงเพชร
อะลิฟค็อนญะรียะฮ์

ــٰ
ยาอ์มักศูเราะฮ์ ที่มี อะลิฟค็อนญะรียะฮ์ กำกับอยู่ข้างบน
อะลิฟค็อนญะรียะฮ์ (ألف خنجرية), อะลิฟรูปกริช (dagger alif) หรือ อะลิฟตัวยก (superscript alif) คือเครื่องหมายเสริมสัทอักษรที่เขียนเป็นเส้นแนวตั้งสั้น ๆ เหนืออักษรอาหรับ โดยใช้แทนเสียง /aː/ ในบริบทที่โดยปกติไม่เขียนด้วย อะลิฟ เช่น هَٰذَا (ฮาษา) หรือ رَحْمَٰن (เราะห์มาน) อะลิฟค็อนญะรียะฮ์ ปรากฏในคำสมัยใหม่เพียงไม่กี่คำ แต่คำบางคำในจำนวนนั้นก็เป็นคำที่พบบ่อย อย่างไรก็ตาม เครื่องหมายนี้ก็ปรากฏไม่บ่อยนักแม้แต่ในข้อความที่แสดงเครื่องหมายสระอย่างเต็มรูปแบบยกเว้นในอัลกุรอาน แป้นพิมพ์ส่วนใหญ่ไม่มี อะลิฟค็อนญะรียะฮ์ คำว่า lang|ar|ﷲ (อัลลอฮ์) มักปรากฏขึ้นโดยอัตโนมัติด้วยการพิมพ์ "อะลิฟ ลาม ลาม ฮาอ์" โดยคำนี้ประกอบด้วย อะลิฟ + ตัวแฝดของลามกับ ชัดดะฮ์ และ อะลิฟค็อนญะรียะฮ์ เหนือ ลาม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เครื่องหมายเสริมสัทอักษรอาหรับ
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาอาหรับ
หมวดหมู่:อักขรวิธีอัลกุรอาน
หมวดหมู่:ตัวชี้แนะการออกเสียง
ปลาซาดากาตาลุญญา

ปลาซาดากาตาลุญญา
ปลาซาดากาตาลุญญา (Plaça de Catalunya) หรือบางครั้งเรียกว่า ปลาซาเดกาตาลุญญา (Plaza de Cataluña) เป็นจัตุรัสขนาดใหญ่แห่งหนึ่งกลางเมืองบาร์เซโลนา แคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปน โดยทั่วไปถือว่าเป็นทั้งศูนย์กลางของเมืองและบริเวณที่เขตเมืองเก่าและเขตเมืองขยายซึ่งสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 19 มาบรรจบกัน
ถนนที่สำคัญที่สุดบางสายของบาร์เซโลนามาตัดกันที่ปลาซาดากาตาลุญญา ได้แก่ ปาเซ็ดจ์ดากราซิอา, รัมบลาดากาตาลุญญา, ลารัมบลา และปูร์ตัลดาลันฌัล นอกเหนือจากโรนดาดาซัมเปรา, การ์เรดาบาร์การา และการ์เรดาปาไล จัตุรัสมีพื้นที่ประมาณ 50,000 ตารางเมตร เป็นที่รู้จักโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากน้ำพุและรูปปั้นต่าง ๆ ความใกล้เคียงกับสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมของเมือง และฝูงนกพิราบที่มารวมตัวกันที่ใจกลางเมือง
หมวดหมู่:บาร์เซโลนา
หมวดหมู่:ย่านศูนย์กลางธุรกิจ
อี ฮัน-กย็อล

อี ฮันกยอล (Lee Han-gyul; เกิด 7 ธันวาคม ค.ศ. 1999) เป็นนักร้องชาวเกาหลีในประเทศเกาหลีใต้ ในสังกัด เอ็มบีเคเอนเตอร์เทนเมนต์ และต่อมาในปี 2017 เขาได้เข้าร่วมรายการเรียลลิตีโชว์ค้นหากลุ่มศิลปินชายของประเทศเกาหลีได้ชื่อ The Unit ร่วมกับเพื่อในวง IM ซึ่งเขาได้คะแนนในอันดับที่ 13 ต่อมาในปี 2019 เขาได้เข้าเริ่มรายการเรียลลิตีโชว์ พรอดิวซ์เอ็กซ์ 101 ซึ่งเขาได้รับคะแนนโหวตได้เดบิวต์ในอันดับที่ 7 ในฐานะสมาชิกของบอยแบนด์เกาหลีใต้ชื่อว่า เอ็กซ์วัน ในตำแหน่งนักเต้นหลัก และร้องเสริม
หลังจากที่ได้ทำกิจกรรมร่วมกับวงเป็นเวลาเพียง 5 เดือน ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2563 ทางต้นสังกัดของเอ็กซ์วันได้ยุติการทำกิจกรรมทั้งหมดของวงเนื่องจากข่าวการทุจริตของโปรดิวเซอร์ 
ในเดือน พฤษภาคม ปี 2020 อีฮันกยอล ร่วมกับ นัมโดยอน ได้เดบิวในฐานะดูโอ H&D 

**ชีวิตวัยเด็ก**
เขาเกิดวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1999 ใน  อินชอน ประเทศเกาหลีใต้ อีฮันกยอลเป็นเด็กกำพร้า โดยถูกทอดทิ้งที่สถานสงเคราะห์ตั้งแต่แรกเกิด และได้รับอุปการะจากนักสังคมสงเคราะห์ตอนอายุ 7 ขวบ มีพี่ชาย 2 คน ตั้งแต่เด็ก อีฮันกยอลเป็นเด็กที่มีความสามารถทางกีฬา โดยได้เรียนเทควันโดเป็นเวลา 8 ปี และสามารถเล่นดนตรีได้หลายประเภท เช่น เปียโน ไวโอลีน เป็นต้น

**อาชีพ**

**ก่อนเข้าวงการ**
ระหว่างที่เป็นเด็กฝึก ฮันกยอลเคยทำหน้าที่เป็นแดนเซอร์ให้กับรุ่นพี่ศิลปินหลายวงเช่น T-ara DIA และ แชนนอน เป็นต้น

**ปี 2017  วง IM**

**Albums**
 Sad Story (2017)- "Crazy" (2017)

**ปี 2019 วง X1**

**Albums**
 Emergency: Quantum Leap (2019)

**Singles**
 "Flash" (2019)

**ปี 2020 ดูโอ H&D**

**Albums**
 Soulmate (2020)

**Singles**
 "Toward Tomorrow" (오늘보다 더 나은 내일) (2020)- "Unfamiliar" (낯설어) (2020)- "Soul" (2020)- "Goodnight" (2020)

**ปี 2021 BAE173**
Albums - Intersection : Spark.- Intersection : Trace

**Singles**
  Crush on you- Loved you - Every little thing is you- I can't sleep

**พรีเซนเตอร์**
 ปี  2020   BLANC POOL date=2021-05-08   

**Web Drama**
 Love in Blackhole (2021) 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:สมาชิกของเอ็กซ์วัน
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันพรอดิวซ์เอ็กซ์ 101
ลารัมบลา

ลารัมบลา (La Rambla) หรือบางครั้งเรียกว่า ลัสรัมบลัส (Les Rambles) เป็นถนนสายหนึ่งในใจกลางเมืองบาร์เซโลนา แคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปน เป็นถนนคนเดินที่ขนาบด้วยแนวต้นไม้เป็นระยะทาง 1.2 กิโลเมตร (0.75 ไมล์) เชื่อมระหว่างปลาซาดากาตาลุญญากับอนุสาวรีย์คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส ที่อ่าวจอดเรือปอร์ดเบ็ลย์ ลารัมบลายังทำหน้าที่เป็นเส้นแบ่งเขตระหว่างย่านบาร์รีกอติกทางทิศตะวันออกและย่านอัลราบัลทางทิศตะวันตก
ลารัมบลาอาจมีผู้คนหนาแน่นโดยเฉพาะในฤดูท่องเที่ยว ความนิยมในหมู่นักท่องเที่ยวส่งผลต่อลักษณะของถนนซึ่งเปลี่ยนองค์ประกอบไปสู่ร้านกาแฟริมทางเท้าและซุ้มขายของที่ระลึก นอกจากนี้ยังเป็นย่านหนึ่งที่มีการล้วงกระเป๋าชุกชุม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บาร์เซโลนา
Capitularina

Capitularina เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กก
มีพิสัยดั้งเดิมอยู่ในปาปัวเชีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:- Capitularina involucrata (Valck.Sur.) J.Kern 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Cyperaceae
หมวดหมู่:วงศ์กก
หมวดหมู่:พืชดอก
Capeobolus

Capeobolus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กก
มีถิ่นกำเนิดในสาธารณรัฐแอฟริกาใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:- Capeobolus brevicaulis (C.B.Clarke) Browning

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Cyperaceae
หมวดหมู่:วงศ์กก
หมวดหมู่:พืชดอก
Canthiumera

Canthiumera เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เข็ม
ถิ่นกำเนิดของมันคืออนุทวีปอินเดียไปจนถึงมาเลเซียตะวันตกและตอนใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Canthiumera glabra (Blume) K.M.Wong & Mahyuni
*Canthiumera neilgherrensis (Wight) K.M.Wong
*Canthiumera robusta K.M.Wong & X.Y.Ng
*Canthiumera siamensis (K.Schum.) K.M.Wong

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Rubiaceae
หมวดหมู่:วงศ์เข็ม
หมวดหมู่:พืชดอก
Cannaboides

Cannaboides เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ผักชี
ถิ่นกำเนิดของมันคือมาดากัสการ์
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Cannaboides andohahelensis (Humbert) B.-E.van Wyk
*Cannaboides betsileensis (Humbert) B.-E.van Wyk

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Apiaceae
หมวดหมู่:วงศ์ผักชี
หมวดหมู่:พืชดอก
Campylostemon

Campylostemon เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กระทงลาย
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาตะวันตก ตะวันออก และตอนใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Campylostemon angolensis Welw. ex Oliv.
*Campylostemon bequaertii De Wild.
*Campylostemon danckelmannianus Loes.
*Campylostemon laurentii De Wild.
*Campylostemon lindequistianus Loes.
*Campylostemon mitophorus Loes.
*Campylostemon warneckeanus Loes. ex Fritsch

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Celastraceae
หมวดหมู่:วงศ์กระทงลาย
หมวดหมู่:พืชดอก
Caloncoba

Caloncoba เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์Achariaceae
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาเขตร้อน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Caloncoba brevipes (Stapf) Gilg
*Caloncoba crepiniana (De Wild. & T.Durand) Gilg
*Caloncoba echinata (Oliv.) Gilg
*Caloncoba flagelliflora (Mildbr.) Gilg ex Pellegr.
*Caloncoba gilgiana (Sprague) Gilg
*Caloncoba glauca (P.Beauv.) Gilg
*Caloncoba lophocarpa (Oliv.) Gilg
*Caloncoba subtomentosa Gilg
*Caloncoba suffruticosa (Milne-Redh.) Exell & Sleumer
*Caloncoba welwitschii (Oliv.) Gilg

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Achariaceae
หมวดหมู่:พืชดอก
Calolisianthus

Calolisianthus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ดอกหรีดเขา
ถิ่นกำเนิดอยู่ในประเทศบราซิล
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Calolisianthus amplissimus (Mart.) Gilg
*Calolisianthus pedunculatus (Cham. & Schltdl.) Gilg

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วงศ์ดอกหรีดเขา
หมวดหมู่:พืชดอก
Calodecaryia

Calodecaryia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กระท้อน
ถิ่นกำเนิดของมันคือมาดากัสการ์
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Calodecaryia crassifolia Leroy
*Calodecaryia pauciflora Leroy

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Meliaceae
หมวดหมู่:วงศ์กระท้อน
หมวดหมู่:พืชดอก
Callisthene

Callisthene เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์Vochysiaceae
ถิ่นกำเนิดของมันคือบราซิล โบลิเวีย และปารากวัย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Callisthene dryadum Duarte
*Callisthene erythroclada Warm.
*Callisthene fasciculata Mart.
*Callisthene inundata O.L.Bueno, A.D.Nilson & R.G.Magalh.
*Callisthene major Mart.
*Callisthene microphylla Warm.
*Callisthene minor Mart.
*Callisthene mollissima Warm.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Vochysiaceae
หมวดหมู่:
หมวดหมู่:พืชดอก
Calliscirpus

Calliscirpus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กก
ถิ่นกำเนิดของมันคือรัฐโอเรกอนถึงรัฐแคลิฟอร์เนีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
*Calliscirpus brachythrix C.N.Gilmour, J.R.Starr & Naczi
*Calliscirpus criniger (A.Gray) C.N.Gilmour, J.R.Starr & Naczi

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Cyperaceae
หมวดหมู่:วงศ์กก
หมวดหมู่:พืชดอก
ไมซอร์

ไมซอร์ (อักษรละติน: Mysore; ɔːr) หรือชื่อทางการ ไมสูรุ หรือ ไมซูรุ (ಮೈಸೂರು; Mysuru, Mysuru-kn.ogg) หรือ ไมสูร์ (เทวนาครี: मैसूर) เป็นเมืองในทางใต้ของรัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย อยู่ที่ระดับความสูง abbr=on จากระดับน้ำทะเล
ไมซอร์ตั้งอยู่บนเชิงเทือกเขาจมุนทีราว abbr=on จากเมืองเบงกาลูรุ เมืองหลวงของรัฐ เมืองไมซอร์มีพื้นที่ abbr=on และเป็นศูนย์กลางของอำเภอไมซอร์และมณฑลไมซอร์ ในปี 2020 มีประกาศในรัฐกิจจานุเบกษา ให้รวมเทศบาลหูตคัลลี (Hootagalli), หมู่บ้านโภคที (Bhogadi), กทโกละ (Kadakola), รามมนหัลลี (Rammanahalli) และศรีรามปุระ (Srirampura) เข้าเป็นส่วนหนึ่งของไมสูรุ เพิ่มขนาดนครจาก 155.7 ตร.กม. เป็น 286.05 ตร.กม. และเพิ่มจำนวนประชากรขึ้นจาก 990,900 เป็น 1,060,120 ข้อมูลจากสหประชาชาติ ไมสูรุคาดการณ์ประชากร 1.162 ล้านคนในปี 2018 ซึ่งมากเป็นอันดับสองของรั
เมืองไมสูรุเคยเป็นราชธานีของราชอาณาจักรไมซอร์เกือบหกศตวรรษจากปี 1399 ถึง 1956 ภายใต้การปกครองของราชวงศ์วาทิยัร

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
  Popular Museums in Mysore date=2019-02-25 —Ixigo- ref=none- ref=none- ref=none- url-status=dead- Cite book|last= Rao|first=C. Hayavadana|author-link=C. Hayavadana Rao|title=Mysore Gazetteer|year=1927|publisher=Government Press, Mysore state|location=Bangalore|ref=none- ref=none

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Mysore Palace – Govt of Karnataka-  Mysore City Corporation date=2019-01-05 -  Mysore District Information date=2019-08-10 -  MysoreMedia- Regional/Asia/India/Karnataka/Localities/Mysore/

หมวดหมู่:อดีตเมืองหลวงในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:เมืองในรัฐกรณาฏกะ
ณวัชร์ พุ่มโพธิงาม

ณวัชร์ พุ่มโพธิงาม; ชื่อเล่น ไวท์ (เกิดวันที่ 2 มิถุนายน 2538) เป็นนักแสดงชายชาวไทย สังกัดจีเอ็มเอ็มทีวีและต่อมาเป็นนักแสดงอิสระ 

**ประวัติและการศึกษา**
ณวัชร์ พุ่มโพธิงาม เดิมชื่อมีชื่อว่า ณัฐชาลี พุ่มโพธิงาม เกิดวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ.2538 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรคนรองของนายสุรศักดิ์ พุ่มโพธิงาม กับนางนฤมล อริยานุวัฒน์ จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญบางรัก รุ่นที่ 128 และจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะบริหารธุรกิจ วิชาเอกการตลาด มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
ณวัชร์เข้าพิธีอุปสมบทในวันที่ 7 กรฎาคม 2562 ที่ วัดปริวาสราชสงครามเป็นเวลาทั้งหมด 2 สัปดาห์ ณวัชร์มีฉายาทางธรรมคือ "สุธมฺโม" (สุธัมโม)
ณวัชร์เริ่มเข้าวงการบันเทิงจากการแสดงบทบาท ปุณณ์ ในซีรีส์เรื่อง เลิฟซิคเดอะซีรีส์ รักวุ่น วัยรุ่นแสบ ในปี 2557

**ผลงาน**

**ซีรีส์/ละคร**

**คอนเสิร์ต/แฟนมีตติ้ง**

**รางวัล**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ww.nawat
*8679251
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยกรุงเทพ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
คริสตจักรแห่งสวีเดน

คริสตจักรแห่งสวีเดน (Svenska kyrkan; Church of Sweden) เป็นคริสตจักรอีแวนเจลิกัลประจำชาติในประเทศสวีเดน ศูนย์กลางอยู่ที่เมืองอุปซอลา และในอดีตเคยเป็นคริสตจักรแห่งรัฐ ในปี 2019 มีสมาชิก 5.8 ล้านคน เป็นนิกายของศาสนาคริสต์ที่มีสมาชิกมากที่สุดในประเทศสวีเดน, นิกายลูเทอรานที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปและที่สามในโลก เป็นรองเพียงคริสตจักรที่เอธิโอเปียและแทนซาเนียเท่านั้น
คริสตจักรเป็นส่วนหนึ่งของปอร์วูคอมมูเนียน และยึดหลักเทววิทยาแบบลูเทอราน แบ่งเขตการปกครองเป็น 13 สังฆมณฑล และปาริชย่อย ๆ อีกลำดับหนึ่ง ตำแหน่งไพรเมทแห่งคริสตจักรคืออาร์คบิชอปแห่งอุปซอลา ที่ซึ่งในปัจจุบันคืออาร์คบิชอปอันท์เจ จักเคเลียน อาร์คบิชอปสตรีคนแรกของประเทศ ในปัจจุบันคริสตจักรถือว่าตนเป็นคริสตจักรนิกายอีวันเจลิกัลลูเทอราน (Evangelical Lutheran)

** อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 name=Official website in English

หมวดหมู่:คริสตจักรประจำชาติ
หมวดหมู่:ลัทธิลูเทอแรน
หมวดหมู่:ศาสนาคริสต์ในประเทศสวีเดน
อาสนวิหารอุปซอลา

อาสนวิหารอุปซอลา (Uppsala domkyrka) เป็นอาสนวิหารตั้งอยู่ระหว่างโถงมหาวิทยาลัยของมหาวิทยาลัยอุปซอลาและแม่น้ำฟีริส ใจกลางเมืองอุปซอลา เป็นอาสนวิหารประจำตำแหน่งอาร์ชบิชอปแห่งอุปซาลา และเป็นที่ฝังพระบรมศพของพระเจ้าเอริกที่ 9 แห่งสวีเดน (c. 1120–1160, ครองราชย์ 1156–1160) นักบุญองค์อุปถัมภ์ชาติสวีเดน
อาร์ชบิชอปคนปัจจุบันคืออันต์เจ จัคเกเลียน อาร์ชบิชอปคนแรกของประเทศที่เป็นสตรี

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
isbn=91-87896-25-7
*publisher=Almqvist & Wiksells boktryckeri a.-b.
*isbn=978-1-59331-276-3
*isbn=978-1-4093-2328-0
*isbn=978-91-7005-287-3
*isbn=978-83-7285-054-6
*isbn=978-3-0343-0057-5
*language=fr
*publisher=Almqvist & Wiksell
*Uppsala domkyrka 1–6 (Sveriges kyrkor 227–232)(2010), Upplandsmuseet, Kungl. Vitterhets Historie och Antikvitets Akademien & Riksantikvarieämbetet. Uppsala.
*Zeitler, Rudolf (1971), "Die Baugeschichte des Doms zu Uppsala. Aspekte zur Kunstgeschichte von Mittelalter und Neuzeit" in Karl Heinz Clasen zum 75. Geburtstag, Weimar, Böhlaus, pages 359–386.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Uppsala Cathedral's website date=2013-09-27 - The Cathedral Museum, Uppsala, Sweden with illustrated list of artefacts, from Silk Road Seattle
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอุปซอลา
หมวดหมู่:อาสนวิหารในประเทศสวีเดน
วัดบัวขวัญ (จังหวัดปทุมธานี)

วัดบัวขวัญ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางสะแก ในตำบลลาดหลุมแก้ว อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี
วัดบัวขวัญสร้างมื่อราว พ.ศ. 2424 โดยมีนายสง ทองหะเหนิด ชาวมอญ เป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัด ต่อมาสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ ได้ถวายที่สร้างวัดอีก เดิมมีนามว่า วัดสะแกหลักเมตร หรือ วัดเม็ด ต่อมาปี พ.ศ. 2482 ได้เปลี่ยนนามเป็น "วัดบัวขวัญ" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2519
ภายในวัดมีสิ่งที่น่าสนใจได้แก่ มีพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์ ปางบำเพ็ญทุกขกิริยา สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เรียกว่า พระผอม นอกจากนี้ยังมีรอยพระพุทธบาทจำลอง ซึ่งจำลองมาจากวัดพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี และพลับพลาที่ประทับแรกนาขวัญ สมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นไม้สักสถาปัตยกรรมสวยงาม เรียกว่า ศาลาแดง เดิมอยู่ที่วังพญาไท (โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า) ตัวอาคารเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ขนาดกว้าง 6 เมตร ยาว 15.20 เมตร ลักษณะเป็นอาคารเครื่องไม้ชั้นเดียวยกพื้นสูง มีผนังรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ขนาด 6x15.20 เมตร หลังคาทรงจั่วซ้อนลด 2 ชั้น มุงด้วยแป้นเกร็ดกระเบื้องไม้ ออกปีกนกคลุมโดยรอบ ฝ้าเพดานเป็นกระดานแผ่นเรียบตีทับแนว พื้นปูด้วยไม้ เรือนประธานมีขนาด 4 ห้อง ยกพื้นสูงและแบ่งกั้น 1 ห้อง รอบ ๆ เรือนประธานทำเป็นพื้นระเบียงทั้ง 4 ด้าน พร้อมราวระเบียงกั้นกันตก มีบันไดขึ้น 2 ข้างที่ด้านสกัด อาคารส่วนใหญ่ทาสีน้ำมันสีแดง

**อ้างอิง**
บัวขวัญ
บัวขวัญ
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดปทุมธานี
โบสถ์โซฟิยา

โบสถ์โซฟิยา หรือ โซฟิยาชีร์กา (Sofia kyrka) เป็นหนึ่งในโบสถ์คริสต์หลักในสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน โดยตั้งชื่อตามพระราชินีแห่งสวีเดน โซฟิยาแห่งนัสเซา ผลงานออกแบบได้มาจากการประกวดงานออกแบบเมื่อปี 1899 ปละประกอบพิธีอุทิศโบสถ์ในปี 1906 โบสถ์ตั้งอยู่ในส่วนตะวันออกของเกาะเซอเดร์มัล์ม ริมสวนสาธารณะวีตาเบร์เกน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในสต็อกโฮล์ม
สถานีรถไฟใต้ดินสตาดิออน

สถานีรถไฟใต้ดินสตาดิออน (Stadion) ตั้งอยู่บนสายสีแดงของรถไฟใต้ดินสต็อกโฮล์ม ตั้งอยู่ใกล้กับสต็อกโฮล์มสตาดิออน ในเขตเอิสเตอร์มัล์มของสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน เปิดใช้งานในวันที่ 30 กันยายน 1973 เป็นสถานีหนึ่งในส่วนต่อขยายจากเอิสเตอร์มัล์มสตอร์ยไปสิ้นสุดที่สถานีเทคนิสกาเฮิสโกลัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Images of Stadion
หมวดหมู่:สถานีรถไฟใต้ดินสต็อกโฮล์ม
หมวดหมู่:สถานีรถไฟใต้ดินสต็อกโฮล์ม

หมวดหมู่:รถไฟใต้ดินสต็อกโฮล์ม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในสต็อกโฮล์ม
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในประเทศสวีเดน
เบตตี และ จอร์จ คูมเบียส์

เบตตี คูมเบียส์ (Betty Coumbias) และ จอร์จ คูมเบียส์ (George Coumbias) เป็นคู่สามีภรรยาชาวแคนาดาที่ต่อมาเป็นคู่สมรสคู่แรกที่ได้กระทำการฆ่าตัวตายต่อเนื่องกันโดยถูกต้องตามกฎหมาย ทั้งสองปรากฏในสารคดี ปี 2007 เรื่อง The Suicide Tourist เนื่องจากการฆ่าตัวตายภายใต้การช่วยเหลือของแพทย์หรือบุคคลอื่น (assisted suicide) เป็นสิ่งผิดกฎหมายในประเทศแคนาดาในขณะนั้น ทั้งคู่จึงออกเดินทางไปยังประเทศสวิตเซอร์แลนด์เพื่อได้รับการอนุมัติทางกฎหมายจากรัฐบาลสวิตเซอร์แลนด์ในการฆ่าตัวตายภายใต้การช่วยเหลือของบุคคลอื่น
เรื่องที่ประหลาดของคู่นี้จากบรรดาบุคคลอื่นที่ประสงค์การการุณยฆาตคือถึงแม้จอร์จจะป่วยด้วยโรคหัวใจ แต่เบตตีมีรายงานว่าเธอมีสุขภาพที่ดี
ลุดวิก มิเนลลี (Ludwig Minelli) ผู้อำนวยการของดิกนิตัส กลุ่มสนับสนุนการฆ่าตัวตายภายใต้ความช่วยเหลือของบุคคลอื่น ยื่นเรื่องต่อเขตปกครองซือริชเพื่อขอรับแพทย์ภายใต้กฎหมายในการอนุมัติการให้บุคคลผู้มีสุขภาพดีเข้ารับการฆ่าตัวตาย
ในปี 2009 เบตตีถูกตรวจพบด้วยโรคมะเร็งและเสียชีวิต ในขณะที่จอร์จยังคงมีชีวิตอยู่ต่อไปภายใต้สภาวะโรคหัวใจ จนกระทั่งเสียชีวิตในปี 2016

**ดูเพิ่ม**
การฆ่าตัวตายภายใต้ความช่วยเหลือของแพทย์หรือบุคคลอื่น
*การุณยฆาต
*การท่องเที่ยวเพื่อการฆ่าตัวตาย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Suicide Tourist | FRONTLINE | PBS- "Frontline" The Suicide Tourist (TV Episode 2010) (54 min)- The Suicide Tourist (56 min | 90 min | 50 min)
หมวดหมู่:การุณยฆาต
หมวดหมู่:บุคคลจากแวนคูเวอร์
หมวดหมู่:คู่แต่งงาน
ที-เซนทราเลน

ที-เซนทราเลน (T-Centralen; "ที-เซนทรอล" (สถานีกลาง) โดยตัว ที ย่อมาจาก "tunnelbana" แปลว่ารถไฟใต้ดิน) เป็นสถานีรถไฟใต้ดินสต็อกโฮล์มที่เป็นศูนย์กลางของระบบ เป็นสถานีเดียวที่สายเดินรถทั้งสามสายบรรจบกัน และเป็นจุดเชื่อมต่อไปยังการเดินทางขนส่งมวลชนในระบบอื่น ๆ ที่สำคัญของเมืองในเขตนอร์มัล์ม, เซอร์เกลสตอร์ย และวาซากาทัน
สถานีเปิดทำการในวันที่ 24 พฤศจิกายน 1957 ภายใต้ชื่อ "เซนทราเลน" (Centralen; "สถานีกลาง") แต่เปลี่ยนชื่อในวันที่ 27 มกราคม 1958 เรื่องจากถูกเข้าใจผิดสับสนกับสถานีกลางของรถไฟของการรถไฟสวีเดนซึ่งตั้งอยู่ห่างออกไป
ส่วนสถานีสต็อกโฮล์มซิตีของรถไฟทางใกล้ใต้อยู่ด้านล่างสถานีรถไฟใต้ดินนี้ลงไปอีก เป็นส่วนหนึ่งของสายสต็อกโฮล์มซิตี และนับตั้งแต่ปี 2018 สถานีที-เซนทราเลนเป็นสถานีปลายทางฝั่งตะวันตกของรถรางสปวรแว็กซิตี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Images of T-Centralen
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในสต็อกโฮล์ม
หมวดหมู่:สถานีรถไฟใต้ดินสต็อกโฮล์ม
แม่แบบ:Adjacent stations/styles.css

/*  */
.adjacent-stations {
	max-width: 50em;
	margin: 0.5em auto;
	font-size: 95%;
	clear: both;
}
.adjacent-stations .isA {
	font-size: smaller;
	font-style: italic;
}
.adjacent-stations .smA {
	font-size: smaller;
}
.adjacent-stations .hcA {
	width: 30%;
	vertical-align: middle;
}
.adjacent-stations .hmA, .adjacent-stations .hmA > a:last-child {
	vertical-align: middle;
}
.adjacent-stations .bcA {
	text-align: center;
	vertical-align: middle;
}
.adjacent-stations .bbA {
	text-align: center;
	width: 8px;
	min-width: 8px;
}
สถานีรถไฟใต้ดินคึงสแตรดกอร์เดน

คึงสแตรดกอร์เดน (Kungsträdgården) เป็นสถานีของรถไฟใต้ดินสต็อกโฮล์มในย่านนอรมัล์มของเมืองสต็อกโฮล์ม คึงสแตรดกอร์เดนเป็นสถานีปลายทางของสาย 10 กับ 11 และเปิดให้บริการเมื่อ 30 ตุลาคม 1977 ในฐานะส่วนต่อขยายขนาดหนึ่งสถานีจากที-เซนทราเลน ชานชาลาของสถานีตั้งอยู่ที่ความลึกราว 34 ใต้ดิน และถายในสถานีตกแต่งด้วยซากของอาคารที่ถูกทำลายระหว่างการปรับปรุงพื้นที่สต็อกโฮล์มกลางระหว่างทศวรรษ 1950s กับ 1960s และถูกขุดค้นในบริเวณ
ทางเข้าสถานีนั้นแรกเริ่มตั้งใจจะตั้งอยู่ภายในสวนคึงสแตรดกอร์เดน แต่ถูกยกเลิกไปภายหลังข้อพิพาทเอล์มเมื่อปี 1971

**สิ่งมีชีวิต**
สถานีคึงสแตรดกอร์เดนเป็นที่รู้จักจากพืชพรรณที่แปลกจากที่อื่น ในสถานีเป็นที่เดียวในภูมิภาคสแกนดิเนเวียที่สามารถพบแมงมุม Lessertia dentichelis ซึ่งเป็นแมงมุมถ้ำและอาศัยอยู่ตามผนังของสถานีนับตั้งแต่เปิดใช้การในกลางทศวรรษ 1970 และปัจจุบันนักวิทยาศาสตร์ยังคงไม่ทราบว่าแมงมุมสายพันธุ์นี้เข้ามายังสต็อกโฮล์มได้อย่างไร นอกจากนี้ยังพบมอสเติบโตอยู่ตามผนังของสถานี ทั้ง ๆ ที่เคยเข้าใจว่ามอสเหล่านี้สูญพันธุ์ไปจากภูมิภาคสต็อกโฮล์มแล้ว
ในปี 2016 นักวิทยาศาสตร์ค้นพบสายพันธุ์ใหม่ของฟังไจในสถานีจำนวนสองสายพันธุ์ที่ยังไม่เคยถูกค้นพบที่ใดมาก่อน

**ระเบียงภาพ**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Images of Kungstradgarden
คึง
จักรพรรดิจิ้นอาน

จักรพรรดิจิ้นอาน (w=Chin An-ti Emperor An of Jin; 382–419) พระนามเดิม ซือหม่า เต๋อจง (司馬德宗) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 15 แห่งราชวงศ์จิ้น, พระองค์ถูกระบุว่ามีพระสติบกพร่อง เนื่องด้วยพระองค์ไม่สามารถตรัสได้ ทรงสวมฉลองพระองค์เองไม่ได้ หรือแสดงออกไม่ได้ว่าพระองค์ทรงหิวหรืออิ่ม พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทในปี ค.ศ. 387 และขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 397 เนื่องจากพระองค์ทุพพลภาพ อำนาจทั้งหมดจึงตกอยู่กับ ซือหม่า เต้าจึ พระปิตุลา (อ๋องแห่งไคว่จี) ในรัชสมัยของพระองค์ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เป็นผู้ปกครองในราชวงศ์จิ้น ทำให้เจ้าเมืองต่าง ๆ ก่อการปฏิวัติจนสูญเสียดินแดนไป ตั้งแต่ปี ค.ศ. 398 ถึงปี ค.ศ. 403 เกิดการจลาจลและสงครามกลางเมืองอย่างต่อเนื่อง ในปี ค.ศ. 403 ราชวงศ์จิ้นถูกขุนศึก หฺวัน สฺวัน ยกทัพบุกเข้าตี และในขณะที่จักรพรรดิจิ้นอานเข้ารับถวายการรักษาในปี ค.ศ. 404 ราชวงศ์จิ้นก็ใกล้จะสิ้นสุดลง ด้วยขุนศึก หลิวอวี่ ได้เริ่มมีอำนาจมากขึ้น จากการที่ราชวงศ์จิ้นได้บุกตีหยานใต้ และ ฉินยุคหลัง ทำให้อาณาเขตของราชวงศ์จิ้นขยายออกไปอย่างมาก อย่างไรก็ตาม เมื่อหลิวอวี่ขึ้นไปทางเหนือ ผู้ว่ามณฑลกว่างโจว (ในปัจจุบัน คือ มณฑลกวางตุ้ง และเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง) ลู่ ซุน ก่อการกบฏ และยกทัพเข้าตีเมืองเจี้ยนคัง หลิวซ่งขึ้นไป และสามารถปราบปรามกบฏได้สำเร็จ ในปี ค.ศ. 419 จักรพรรดิจิ้นอานทรงผูกพระศอสวรรคตตามคำสั่งของหลิวอวี้ และสถาปนาจักรพรรดิจิ้นกงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์สุดท้าย ก่อนจะชิงบัลลังก์เองและสถาปนาราชวงศ์หลิวซ่งขึ้น

**พระราชประวัติ**
ซือหม่า เต๋อจงเป็นพระราชโอรสพระองค์โตของ จักรพรรดิจิ้นเสี้ยวอู่ พระมารดาของพระองค์คือ พระสนม เฉิน กุยนฺหวี่ ในปี ค.ศ. 382 ไม่มีบันทึกว่าพระองค์พิการเมื่อใด สันนิษฐานว่าเริ่มพิการมาตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ บันทึกหน้าประวัติศาสตร์ระบุว่าพระองค์เริ่มพิการตั้งแต่อายุ 8 พระชันษา ในปี ค.ศ. 390 พระมารดาสวรรคต ถึงแม้ว่าพระองค์จะมี ซือหม่า เต๋อเหวิน ที่เป็นพระอนุชาร่วมสายพระโลหิตด้วยก็ตาม (เกิดในปี ค.ศ. 385) ไม่มีหลักฐานชี้ชัดเหตุที่จักรพรรดิจิ้นเสี้ยวอู่ไม่เคยพิจารณาการสถาปนาซือหม่า เต๋อเหวิน (พระอนุชาซึ่งเป็นผู้ฉลาด รอบคอบ และรับการอบรมให้คอยดูแลซือหม่า เต๋อจงตลอดหลายปี) เป็นรัชทายาท และในปี ค.ศ. 387 ซือหม่า เต๋อจงได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาท ในปี ค.ศ. 395 พระองค์ได้รับการสถาปนาในพระราชวังทางทิศตะวันออก ตำหนักของพระองค์เองตามธรรมเนียมสำหรับรัชทายาท ในปี ค.ศ. 396 พระองค์ทรงอภิเษกกับ หวัง เฉินอ้าย ลูกสาวของ หวัง เสียนซื่อ 
ในปี ค.ศ. 397 จักรพรรดิจิ้นเสี้ยวอู่ถูกแม่นางจางสังหาร หลังจากที่ทำให้เธอขุ่นเคือง อย่างไรก็ตาม พระปิตุลา ซือหม่า เต้าจึ อ๋องแห่งไคว่จี ได้เป็น ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เพราะทรงทุพพลภาพขณะพระองค์ทรงขึ้นครองราชย์แล้ว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์จิ้น
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 925
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 962
จักรพรรดิหลิวซ่งเหวิน

จักรพรรดิหลิวซ่งเหวิน (p=Song Wen-di; Emperor Wen of (Liu) Song) (407 – 16 มีนาคม 453) พระนามเดิม หลิว อี้หลง (t=劉義隆) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์หลิวซ่งของจีน พระองค์เป็นพระราชบุตรองค์ที่ 3 ของ จักรพรรดิหลิวซ่งอู่ (หลิวอวี้) ผู้ก่อตั้งราชวงศ์หลิวซ่ง หลังจากพระราชบิดาของพระองค์สวรรคตลงในปี ค.ศ. 422 พระเชษฐาของพระองค์พระนามว่า หลิว อี้ฝู ขึ้นครองบัลลังก์ในฐานะ จักรพรรดิหลิวซ่งเฉ่า ในปี ค.ศ. 424 กลุ่มขุนนางคิดว่าจักรพรรดิหลิวซ่งเฉาไม่เหมาะที่จะเป็นจักรพรรดิ จึงร่วมมือกันปลดจักรพรรดิหลิวซ่งเฉาออก และสถาปนาหลิว อี้หลงเป็นจักรพรรดิหลิวซ่งเหวิน
หลังจากขึ้นครองราชย์แล้ว 29 ปี จักรพรรดิต้าเหวิน ได้สานต่อแผนการอันยิ่งใหญ่ของพระราชบิดา โดยที่ดินบางส่วนของ ราชวงศ์จิ้น ในประวัติศาสตร์ เรียกว่า "หยวนเจี๋ย" (元嘉之治) ในเวลานั้นเรียกได้ว่าเป็นช่วงเวลาแห่งความเจริญรุ่งเรืองและความเข้มแข็ง เนื่องจากความอุตสาหะของจักรพรรดิ และพระอัจฉริยภาพในการหาเจ้าหน้าที่ที่มีความสามารถและซื่อสัตย์มาทำหน้าที่บริหาร อย่างไรก็ตาม จักรพรรดิหลิวซ่งเหวินก็ยังมีความผิดพลาดจากการพยายามโจมตีเว่ยเหนือ (ศัตรู)แต่พ่ายศึกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ด้วยการใช้กลยุทธ์ที่ผิดพลาด ทำให้บทบาทของพระองค์อ่อนแอลงเมื่อปลายรัชกาล ในปี ค.ศ. 453 พระองค์ทรงพิโรธที่รัชทายาทหลิว เช่า สาปแช่งพระองค์ พระองค์ทรงวางแผนที่จะขับไล่หลิว เช่า ออกจากแผ่นดินหลิวซ่ง แต่เมื่อแผนนี้รั่วไหล หลิว เช่าจึงก่อการรัฐประหาร และลอบปลงพระชนม์พระองค์และขึ้นครองราชย์แทน ไม่ถึงหนึ่งปีถัดมาน้องชายของหลิว เช่าก่อการปฏิวัติ และได้ขึ้นครองบัลลังก์ในฐานะจักรพรรดิหลิวซ่งเส้าอู่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์หลิวซ่ง
หลิว เช่า

หลิว เช่า (t = 劉劭 ; Liu Shao – 27 พฤษภาคม 453) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์หลิวซ่งของจีน ทรงครองราชย์ในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ ในรัชสมัยจักรพรรดิหลิวซ่งเหวิน หลิว เช่าเป็นรัชทายาท แต่หลังจากพระองค์ได้ข่าวว่าพระบิดากำลังจะปลดพระองค์ พระองค์จึงก่อการปฏิบัติและลอบสังหารพระบิดาของพระองค์เอง ก่อนจะเข้ายึดบัลลังก์ ในท้ายสุดพระอนุชาของพระองค์ (เจ้าชายแห่งอู่หลิง) ได้สังหารพระองค์เสีย แล้วจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิหลิวซ่งเสี้ยวอู่

**พระราชประวัติ**
หลิว เช่า ประสูติในปี ค.ศ. 426 เมื่อจักรพรรดิหลิวซ่งเหวิน (หลิวอี้หลง – พระบิดา) เป็นจักรพรรดิของหลิวซ่งแล้ว ไม่มีระบุในประวัติศาสตร์ว่าหลิว เช่า ประสูติวันใด ว่าพระองค์เกิดแต่พระมารดาจักรพรรดินีหยวนชี่กุ้ย (ภรรยาของหลิวอี้หลง) ขณะน้นหลิว อี้หลงดำรงตำแหน่งเป็นอ๋องแห่งอี้ตู ในรัชสมัยของจักรพรรดิหลิวซ่งเฉ่า
พงศาวดารระบุว่า ตอนที่พระองค์พระราชสมภพ จักรพรรดินีหยวนมองไปที่พระองค์แล้วกล่าวว่า "รูปลักษณ์ของเด็กคนนี้ผิดปกติ และเขาจะทำลายแผ่นดินอย่างแน่นอน ฉันจะไม่เลี้ยงเขา" จากนั้นพระนางต้องการที่จะฆ่าลูก แต่เมื่อจักรพรรดิเหวินได้ยินดังนั้น พระองค์จึงทรงวิ่งไปที่ห้องนอนของพระนางและช่วยหลิว เช่าไว้ (นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่ ปัว หยาง สงสัยเรื่องนี้ และเชื่อว่าเรื่องราวนี้ถูกประดิษฐ์ขึ้นหลังจากที่หลิวเช่าปฏิวัติแล้ว)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์เหนือ-ใต้
ปาปัวเชีย

ปาปัวเชียตามที่นิยามไว้โดย WGSRPD
ปาปัวเชีย (Papuasia) เป็นมณฑลทางพฤกษศาสตร์ระดับ 2 ที่มีการนิยามไว้ใน World Geographical Scheme for Recording Plant Distributions (WGSRPD) ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิก, เขตภูมินิเวศเมลานีเซียของโอเชียเนีย, และเอเชียเขตร้อน 
ประกอบขึ้นจากเขตทางภูมิศาสตร์และเขตการปกครองดังต่อไปนี้:- หมู่เกาะอารู (อินโดนีเซีย)- นิวกินี
** ปาปัวนิวกินี
** นิวกินีตะวันตก (อินโดนีเซีย)- หมู่เกาะโซโลมอน
** บูเกนวิลล์
** หมู่เกาะโซโลมอน (ยกเว้นหมู่เกาะซานตาครูซ)

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ชีวภูมิศาสตร์
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของเมลานีเซีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ทางธรรมชาติของนิวกินี
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ทางธรรมชาติของปาปัวนิวกินี
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ทางธรรมชาติของนิวกินีตะวันตก
วัดซอยสามัคคี

วัดซอยสามัคคี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคูคต อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัด 19 ไร่ 3 งาน 64 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 397-44
ชาวบ้านย่านตำบลคูคตได้มีโอกาสต้อนรับพระธุดงค์จำนวน 13 รูป ได้ร่วมกันถวายภัตตาหารคาวหวาน ได้เกิดความประทับใจในสีลาจารวัตรอันงดงามของพระธุดงค์ ตระกูลน้อยไม้ จึงร่วมใจถวายที่ดินประมาณ 20 ไร่ พร้อมถวายจตุปัจจัยจำนวนหนึ่งสร้างวัด ใช้ชื่อว่า ศูนย์วิปัสสานาธรรมสุขใจ  และได้รับการประกาศจากกระทรวงศึกษาธิการตั้งเป็นวัดชื่อ "วัดซอยสามัคคี"  เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 ด้านการศึกษา ในปี พ.ศ. 2533 จัดตั้งโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม
เสนาสนะภายในวัด ได้แก่ อุโบสถ 1 หลัง ศาลาการเปรียญ 1 หลัง กุฏิสงฆ์ จำนวน 30 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้จำนวน 16 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก จำนวน 14 หลัง ฌาปนสถาน 1 หลัง ปัจจุบันบูรณะเป็นแบบปลอดมลภาวะ ศาลาบำเพ็ญกุศล 2 หลัง หอไตร เป็นอาคารทรงไทย ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น และศาลาปฏิบัติธรรมเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว 1 หลัง
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถและศาลา ปางสมาธิ เนื้อทองเหลือง ขนาดหน้าตักกว้าง 109 นิ้ว สูง 130 นิ้ว พระประธานประจำศาลาปฏิบัติธรรมหลังเก่า ปางมารวิชัย เนื้อทองเหลือง ขนาดหน้าตักกว้าง 52 นิ้ว สูง 72 นิ้ว พระประธานประจำอุโบสถและศาลา ชั้นล่าง ปางมารวิชัย เนื้อทองเหลือง ขนาดหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สูง 82 นิ้ว และพระประธานประจำศาลาปฏิบัติธรรมเฉลิมพระเกียรติ ปางสมาธิ เนื้อทองเหลือง ขนาดหน้าตักกว้าง 49 นิ้ว สูง 69 นิ้ว

**อ้างอิง**
ซอยสามัคคี
วัดบางนางลี่ใหญ่

วัดบางนางลี่ใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแม่กลอง ในตำบลสวนหลวง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม ปัจจุบันมีพระมหาวิรัช มหาวีโร	เป็นเจ้าอาวาส
วัดบางนางลี่ใหญ่ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 1823 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2508 เดิมมีอยู่ 2 วัดมีชื่อเรียกตามตำบลบางนางลี่ที่ตั้งอยู่ คือ วัดบางนางลี่ใหญ่และวัดบางนางลี่น้อย ตั้งอยู่ไม่ห่างกันนัก วัดบางนางลี่น้อยอยู่ปากคลองบางนางลี่ด้านบนหรือด้านเหนือ ส่วนวัดบางนางลี่ใหญ่ตั้งอยู่ปากคลองบางนางลี่ล่างหรือด้านใต้ หลังวัดบางนางลี่น้อย ต่อมาวัดบางนางลี่น้อยได้พังลงน้ำหมดไปแล้ว และได้ย้ายสิ่งสำคัญของวัดบางนางลี่น้อยไปรวมกับวัดภุมรินทร์กุฎีทอง เช่น กุฏีทอง เป็นต้น
อุโบสถสร้างมาแต่ครั้งสุโขทัย อุโบสถสร้างแบบสำเภา ซึ่งต่อมาสมัยอยุธยานิยมสร้างเลียนแบบสุโขทัย เป็นโบสถ์มหาอุด บานหน้าต่างทำเป็นช่องเล็ก ๆ ด้านละ 3 ช่อง พัทธสีมา 2 ใบซ้อนแสดงว่าได้ผูกอีกครั้งหนึ่ง สมัยลังกาวงศ์ ปัจจุบันได้สร้างอุโบสถใหม่แล้ว
โบราณวัตถุของวัด ได้แก่ พระพุทธรูปยืนอุ้มบาตร แกะสลักด้วยไม้ตะเคียน สูงประมาณ 193 เซนติเมตร นามว่า หลวงพ่อตะเคียน หลวงพ่อตะเคียน” ลงรักปิดทอง เล่ากันว่าเป็นพระพุทธรูปลอยน้ำมา มีงานสมโภชปิดทองในแรม 3 ค่ำ เดือน 12 ทุกปีมาแต่โบราณ พระประธานในอุโบสถ เป็นของเก่าอยู่ในอุโบสถเดิม พระพุทธรูปสานสานด้วยหวายลงรักปิดทอง ปางมารวิชัย
หน้าตักกว้างประมาณ 2 ศอกเศษ นามว่า หลวงพ่อสาน เป็นพระเก่า ภายในบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ และดินสังเวชนียสถาน และธรรมาสน์ สวดพระอภิธรรมของหลวง พระนั่งสวด 4 รูป และบุษบกสำหรับสวดพระอภิธรรมของเก่า ปัจจุบันฝากไว้ที่วัดเพชรสมุทรวรวิหาร

**อ้างอิง**
บางนางลี่ใหญ่
วัดเดชานุสรณ์

วัดเดชานุสรณ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลยายชา อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม
วัดเดชานุสรณ์สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2349 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โดยชาวจีนเจ้าของโรงหีบอ้อยเก่าชื่อ หลงจู๊เน่า แต่บางท่านก็เล่าว่าสร้างขึ้นในระยะใกล้เคียงกับวัดสรรเพชญ ซึ่งสร้างโดยตาเพชร โดยยายชาได้สร้างวัดนี้หลังตาเพชรไม่นาน วัดจึงได้ชื่อว่า วัดยายชา ต่อมาสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ได้เปลี่ยนชื่อของวัดมาเป็น "วัดเดชานุสรณ์" วัดเดชานุสรณ์ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2471
สิ่งที่สำคัญของวัดได้แก่ พระประธานภายในอุโบสถสร้างด้วยศิลา สันนิษฐานว่าเป็นพระพุทธรูปสมัยอู่ทอง นอกจากนี้วัดยังมี เรือนราชฤดี ซึ่งแต่เดิมเป็นพระตำหนักราชฤดี ในสมเด็จพระนางเจ้าอินทรศักดิศจี พระวรราชชายา ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว หลักฐานเหล่านี้ได้บันทึกไว้ในหนังสือทางประวัติศาสตร์ชื่อ วัฒนธรรมสามพราน ในอดีตวัดเดชานุสรณ์มีพระเถระที่มีชื่อเสียงได้แก่ พระครูสาครคุณาธาร (หมุด ติสฺสวงฺโส) อดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 5 ปัจจุบันมีพระครูอดุลพัฒนาภรณ์ (ประเทือง จารุมโย) เป็นเจ้าอาวาส

**อ้างอิง**
เดชานุสรณ์
จักรพรรดิหลิวซ่งเสี้ยวอู่

จักรพรรดิหลิวซ่งเสี้ยวอู่ (p=sòng xiào wǔdì; Emperor Xiaowu of (Liu) Song) (19 กันยายน ค.ศ. 430 – 12 กรกฎาคม ค.ศ. 464) พระนามเดิม หลิว จุ้น (劉駿) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 5 แห่งราชวงศ์หลิวซ่งของจีน พระองค์เป็นพระราชโอรสของ จักรพรรดิหลิวซ่งเหวิน หลังจากที่พระเชษฐา หลิว เช่า ได้ลอบปลงพระชนม์พระราชบิดาในปี ค.ศ. 453 และยึดบัลลังก์ พระองค์จึงก่อการกบฏและโค่นล้มหลิว เช่า  โดยทั่วไปพระองค์ได้รับการยกย่องว่าเป็นจักรพรรดิที่มีความสามารถ แต่แข็งกร้าวและมักมากในกาม พระองค์ลดทอนอำนาจของขุนนางและอ๋องอย่างมากในรัชสมัยของพระองค์

**พระราชประวัติ**
พระองค์ทรงพระราชสมภพ ในปี ค.ศ. 430 เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สามของ จักรพรรดิหลิวซ่งเหวิน พระมารดาคือ พระสนม ลู่ ฮุ่ยหนาน ซึ่งทั้งพระนาง และพระองค์เอง ก็ไม่ได้เป็นที่โปรดปรานของจักรพรรดิหลิวซ่งเหวินมากนัก ในปี ค.ศ. 435 พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็นอ๋องแห่งอู่หลิง ในปี ค.ศ. 439 เมื่ออายุ 9 ขวบ พระองค์ได้รับตำแหน่งผู้ว่าราชการมณฑลเซียงโจว (湘州, ปัจจุบันคือ มณฑลเหอหนาน) และในอีกหลายปีต่อมาได้รับพระบรมราชโองการให้โยกย้ายพระองค์ไปตามเมืองต่าง ๆ แม้ว่าพระองค์จะไม่ได้มีอำนาจปกครองเมืองนั้นก็ตามจนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 445 ได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ว่าราชการมณฑลยงโจว (雍州, ปัจจุบันคือ มณฑลหูเป่ย์ทางตะวันตกเฉียงเหนือ และมณฑลเหอหนานทางตะวันตกเฉียงใต้) ซึ่งเป็นเมืองที่สำคัญทางการทหาร เนื่องจากตั้งอยู่ติดชายแดนกับรัฐเว่ยเหนือ (ศัตรูสำคัญของรัฐหลิวซ่ง) และด้วยจักรพรรดิเหวินมีพระราชประสงค์ในการกอบกู้เมืองคืนจากเว่ยเหนือ ในรัชสมัยของพี่ชายของพระองค์ จักรพรรดิหลิวซ่งเฉา ยงโจวถือเป็นมณฑลสำคัญ เนื่องจากพระมารดาไม่ได้รับความโปรดปรานจากจักรพรรดิ พระนางจึงมักติดตามพระราชโอรสไปมากกว่าที่จะอยู่ที่พระราชวังในเมืองหลวง
ในปี ค.ศ. 448 หลิวจุ้นได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ว่าราชการมณฑลสฺวีโจวที่มีความสำคัญเท่าเทียมกัน (ปัจจุบันอยู่ที่ มณฑลเจียงซูตอนเหนือ และ มณฑลอานฮุยตอนเหนือ) โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่เผิงเฉิง และที่นี่พระองค์ได้ร่วมรบในสงครามครั้งใหญ่ระหว่างหลิวซ่ง กับเว่ยเหนือ ในปี ค.ศ. 450 ด้วยความก้าวหน้าในการรุกคืนทางเหนือของจักรพรรดิเหวินแห่งหลิวซ่งทำให้สามารถขับไล่จักรพรรดิเว่ยไท่อู่ไปได้ชั่วคราว แต่ด้วยกองกำลังของราชวงศ์เว่ยเหนือภายใต้การนำทัพของจักรพรรดิไท่อู่ได้บุกโจมตีทางใต้เพื่อตอบโต้ กองทัพเว่ยเหนือมาถึงเผิงเฉิงอย่างรวดเร็ว หลิว อี้กง (劉義恭) ลุงของหลิว จุ้น อ๋องแห่งเจียงเซีย ผู้บัญชาการกองทหารภาคเหนือต้องการละทิ้งเผิงเฉิงตามคำแนะนำของ จาง ช่าง (張暢) หลิว จุ้น ยืนกรานที่จะปกป้องเผิงเฉิง ทำให้หลิว อี้กงล้มเลิกแผนการที่จะหนี จักรพรรดิไท่อู่หลังจากเจรจาทางการทูตที่เผิงเฉิงเรียบร้อยแล้ว จึงเดินทางมุ่งหน้าไปทางใต้ตลอดทางจนถึง แม่น้ำแยงซี ก่อนที่จะถอนทัพไปในปี ค.ศ. 451 แม้จะยึดเผิงเฉิงได้ หลิว จุ้น ถูกลดบทบาทเล็กน้อยหลังสงครามเสร็จสิ้น (ระหว่างสงคราม หลิว จุ้นมี รัชทายาทหลิว เช่าพี่ชายของพระองค์ และ เหอ จางซื่อ (何尚之 เป็นที่ปรึกษากองทัพ) จักรพรรดิเหวินปลดพระเชษฐา หลิว อี้คัง อดีตสมุหนายกในปี ค.ศ. 440 แล้วประหารชีวิต) ในปี ค.ศ. 452 หลิวจุ้นถูกส่งไปดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการมณฑลหยานใต้ (南兖州 – หนานหยานโจว ปัจจุบันคือ มณฑลเจียงซู)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์หลิวซ่ง
หลิว จึเย่

อดีตจักรพรรดิแห่งหลิวซ่งที่ถูกปลด หรือ จักรพรรดิที่ถูกปลด (Liu Ziye p=(Liú) sòng qián fèi dì หรือ เฉียนเฟ่ยตี้) (25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 449 – 1 มกราคม ค.ศ. 466) พระนามเดิม หลิว จึเย่ (劉子業) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์หลิวซ่งของจีน ช่วงเวลาสั้น ๆ ในการครองราชย์มีพฤติกรรมอย่างผู้ไม่มีวุฒิภาวะ เป็นที่กล่าวขานในเรื่องการกระทำที่รุนแรงและหุนหันพลันแล่น รวมถึงการสังหารขุนนางระดับสูงจำนวนมาก และพฤติกรรมที่หมกมุ่นในเรื่องกาม เขาถูกลอบสังหารเพียงหนึ่งปีหลังจากขึ้นเป็นจักรพรรดิ

**พระราชประวัติ**
หลิว จึเย่เกิดในปี ค.ศ. 449 เมื่อบิดาของเขาคือ จักรพรรดิหลิวซ่งเสี้ยวอู่ยังทรงดำรงพระยศเป็นอ๋องแห่งอู่หลิงในรัชสมัยของ จักรพรรดิหลิวซ่งเหวิน มารดาของเขาคือ องค์หญิงหวัง เสียนหยวน ในขณะที่พ่อของเขาถูกโยกย้ายไปเป็นผู้ว่าเมืองหลายแห่ง หลิว จึเย่ยังคงอยู่ที่เมืองหลวง Jiankang และถูก หลิว เช่า ลุงของเขาสั่งคุมขัง หลังจากหลิว เช่าลอบปลงพระชนม์จักรพรรดิหลิวซ่งเหวิน และขึ้นครองบัลลังก์ในปี ค.ศ. 453 ต่อมาหลิว จุ้น ลุกฮือเพื่อต่อต้านเขา หลิว เช่าต้องการจะสังหารหลิว จึเย่ แต่ไม่ได้ทำเช่นนั้น หลังจากที่หลิว จุ้น เอาชนะและสังหารหลิว เช่าได้ในปีต่อมา จึงได้ขึ้นครองบัลลังก์เป็นจักรพรรดิหลิวซ่งเส้าอู่ หลิว จึเย่ได้รับการช่วยเหลือจากการถูกจองจำและในปี ค.ศ. 454 เขาก็ถูกสถาปนาเป็นรัชทายาท
ในปี ค.ศ. 456 เขาได้แต่งงานกับเหอ ลิ่งหว่าน (何令婉) ลูกสาวของขุนนาง เหอ ยฺหวี่ (何瑀) ในปี ค.ศ. 458 จักรพรรดิหลิวซ่งเส้าอู่ได้ตั้งตำหนักใหม่ให้กับรัชทายาท ในปี ค.ศ. 463 ในช่วงปีที่เขาดำรงตำแหน่งรัชทายาท เขาได้รับการตำหนิว่าทำผิดพลาดอยู่ตลอดเวลาจากจักรพรรดิหลิวซ่งเส้าอู่ ทำให้เขาไม่พอใจทั้งจักรพรรดิหลิวซ่งเส้าอู่ และ หลิว จึลฺหวัน น้องชายของเขา (劉子鸞) อ๋องแห่งซินอาน ซึ่งบางครั้งจักรพรรดิหลิวซ่งเส้าอู่ได้พิจารณา หยวน อี่ (袁顗) เป็นรัชทายาทแทนหลิว จึเย่ ด้วยเหตุผลที่จักรพรรดิองค์ก่อนทรงยกย่องเขาในเรื่องความขยันหมั่นเพียร ในปี ค.ศ. 461 รัชทายาททรงสิ้นพระชนม์
ในปี ค.ศ. 464 จักรพรรดิหลิวซ่งเส้าอู่สิ้นพระชนม์และ หลิว จึเย่ขึ้นครองบัลลังก์เป็นจักรพรรดิ โดยมีขุนนาง ไช่ ซิ่งจง (蔡興宗) มอบตราพระราชลัญจกรให้เขา และรับตราด้วยท่าทีที่เย่อหยิ่งและไม่ใส่ใจที่จะแสดงออกถึงความเศร้าใด ๆ ต่อพระราชบิดาที่เพิ่งสิ้นพระชนม์เลย และไช่ก็ได้แสดงความคิดเห็นกับขุนนางคนอื่นๆ ว่านี่เป็นสัญญาณร้ายสำหรับการขึ้นครองราชย์ของหลิว จึเย่ ทรงแต่งตั้งพระอัยยิกาเป็นพระพันปีหลวง และแต่งตั้งหวังไทเฮา พระราชมารดาเป็น ไทเฮา และแต่งตั้งเหอฮองเฮา ภรรยาของเขาเป็นจักรพรรดินี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์หลิวซ่ง
วัดพระธาตุเรณู

วัดพระธาตุเรณู หรือ วัดธาตุเรณู เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเรณู อำเภอเรณูนคร จังหวัดนครพนม มีพื้นที่ประมาณ 16 ไร่เศษ 
วัดพระธาตุเรณู เดิมชื่อ วัดกลาง เพราะสร้างขึ้นตรงกลางเมืองเป็นวัดคู่บ้านคู่เมือง แต่จะสร้างขึ้นเมื่อใดนั้นไม่มีหลักฐานแน่นอน เล่ากันมาว่าเจ้าผู้ปกครองเมืองคนแรกพร้อมด้วยอุปฮาดกรมการเมืองและราษฎรร่วมกันสร้างขึ้นแต่โบราณกาลมา ถือว่าวัดกลางเป็นวัดสำคัญของเมือง เป็นวัดสำหรับกระทำพิธีดื่มน้ำพระพิพัฒน์สัตยาตามประเพณีด้วย ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดพระธาตุเรณู" หรือ "วัดธาตุเรณู"
วัดมีองค์พระธาตุเรณูประดิษฐานอยู่โดยจำลองมาจากองค์พระธาตุพนมเดิม (องค์ก่อนกรมศิลปากรบูรณะเมื่อปี พ.ศ. 2483) แต่มีขนาดเล็กกว่า สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2461 โดยพระอุปัชฌาย์อินภูมิโย แต่ยังไม่ทันจะทำการฉลองสมโภชก็ถูกฟ้าผ่าพังทลายจนหมดสิ้น ทั้งฝ่ายสงฆ์และฝ่ายฆราวาสจึงประชุมเห็นพร้อมกันว่าต้องทำการก่อสร้างพระธาตุนี้ขึ้นอีกให้ได้ โดยก่ออิฐให้หนาขึ้น ทำการก่อสร้างอยู่ราวปีกว่าก็สำเร็จเรียบร้อย จึงได้จัดงานฉลองสมโภชในปี พ.ศ. 2463 ทางวัดจะมีงานนมัสการสมโภชเป็นงานเทศกาลประจำทุกปี เริ่มตั้งแต่วันขึ้น 11 ค่ำ ถึง วันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 4
พระธาตุเรณูมีลักษณะเป็นเจดีย์รูปสี่เหลี่ยม ซึ่งจำลองมาจากพระธาตุองค์เดิม สูง 35 เมตร ตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมกว้างด้านละ 8.37 เมตร ก่ออิฐถือปูนแบบโบราณ เรียกว่า ชะทาย ทำจากปูนขาวผสมทราย ยางบงและน้ำหนังเป็นตัวประสาน มีซุ้มประตูหลอกทั้ง 4 ด้าน ส่วนเรือนธาตุมีลักษณะเช่นเดียวกับส่วนฐาน แต่ทำซ้อนลดชั้นขึ้นไปเป็นฐานบัวคว่ำ เหนือขึ้นไปเป็นเอวขัน และส่วนยอดเป็นทรงบัวเหลี่ยม ซึ่งชาวลาวเรียกว่า หัวน้ำเต้า หรือแบบหมากปลี ซึ่งหมายถึงปลีกล้วย ภายในบรรจุพระไตรปิฎก
อุโบสถประจำวัดธาตุเรณูสร้างใหม่เมื่อ พ.ศ. 2551 ภายในยังประดิษฐาน พระองค์แสน พระพุทธรูปทองคำปางสมาธิ ศิลปะแบบลาว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดนครพนม
พระธาตุเรณู
หมวดหมู่:อำเภอเรณูนคร
วัดสระแก้ว

วัดสระแก้ว อาจหมายถึง- วัดสระแก้ว จังหวัดกาญจนบุรี- วัดสระแก้ว จังหวัดกำแพงเพชร- วัดสระแก้ว อำเภอชนบท จังหวัดขอนแก่น- วัดสระแก้ว ตำบลขัวเรียง อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น- วัดสระแก้ว ตำบลโนนสะอาด อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น- วัดสระแก้ว ตำบลสะอาด อำเภอน้ำพอง จังหวัดขอนแก่น- วัดสระแก้ว ตำบลทรายมูล อำเภอน้ำพอง จังหวัดขอนแก่น- วัดสระแก้ว อำเภอบ้านฝาง จังหวัดขอนแก่น- วัดสระแก้ว อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น- วัดสระแก้ว อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น- วัดสระแก้ว ตำบลสาวะถี อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น- วัดสระแก้ว ตำบลศิลา อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น- วัดสระแก้ว ตำบลบ้านเป็ด อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น- วัดสระแก้ว อำเภอหนองเรือ จังหวัดขอนแก่น- วัดสระแก้ว จังหวัดจันทบุรี- วัดสระแก้ว อำเภอเกษตรสมบูรณ์ จังหวัดชัยภูมิ- วัดสระแก้ว อำเภอบ้านแท่น จังหวัดชัยภูมิ- วัดสระแก้ว อำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ- วัดสระแก้ว จังหวัดเชียงใหม่- วัดสระแก้ว จังหวัดนครพนม- วัดสระแก้ว อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา- วัดสระแก้ว อำเภอห้วยแถลง จังหวัดนครราชสีมา- วัดสระแก้ว อำเภอเชียรใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช- วัดสระแก้ว หมู่ที่ 5 ตำบลสระแก้ว อำเภอท่าศาลา จังหวัดนครศรีธรรมราช- วัดสระแก้ว หมู่ที่ 9 ตำบลสระแก้ว อำเภอท่าศาลา จังหวัดนครศรีธรรมราช- วัดสระแก้ว อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช- วัดสระแก้ว อำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช- วัดสระแก้ว อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์- วัดสระแก้ว อำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์- วัดสระแก้ว อำเภอบึงโขงหลง จังหวัดบึงกาฬ- วัดสระแก้ว อำเภอปากคาด จังหวัดบึงกาฬ- วัดสระแก้ว จังหวัดบุรีรัมย์- วัดสระแก้ว จังหวัดเพชรบูรณ์- วัดสระแก้ว อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม- วัดสระแก้ว อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม- วัดสระแก้ว อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม- วัดสระแก้ว จังหวัดยโสธร- วัดสระแก้ว อำเภอธวัชบุรี จังหวัดร้อยเอ็ด- วัดสระแก้ว อำเภอปทุมรัตต์ จังหวัดร้อยเอ็ด- วัดสระแก้ว อำเภอพนมไพร จังหวัดร้อยเอ็ด- วัดสระแก้ว อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด- วัดสระแก้ว อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด- วัดสระแก้ว ตำบลอาจสามารถ อำเภออาจสามารถ จังหวัดร้อยเอ็ด- วัดสระแก้ว ตำบลหน่อม อำเภออาจสามารถ จังหวัดร้อยเอ็ด- วัดสระแก้ว ตำบลหนองหมื่นถ่าน อำเภออาจสามารถ จังหวัดร้อยเอ็ด- วัดสระแก้ว จังหวัดระยอง- วัดสระแก้ว (สระแก้วสามัคคีธรรม) อำเภอภูเรือ จังหวัดเลย- วัดสระแก้ว  อำเภอผาขาว จังหวัดเลย- วัดสระแก้ว อำเภอวาริชภูมิ จังหวัดสกลนคร- วัดสระแก้ว หมู่ที่ 5 ตำบลวาใหญ่ อำเภออากาศอำนวย จังหวัดสกลนคร- วัดสระแก้ว หมู่ที่ 13 ตำบลวาใหญ่ อำเภออากาศอำนวย จังหวัดสกลนคร- วัดสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว- วัดสระแก้ว จังหวัดสุรินทร์- วัดสระแก้ว อำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย- วัดสระแก้ว อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย- วัดสระแก้ว จังหวัดหนองบัวลำภู- วัดสระแก้ว จังหวัดอ่างทอง- วัดสระแก้ว อำเภอกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี- วัดสระแก้ว อำเภอโนนสะอาด จังหวัดอุดรธานี- วัดสระแก้ว อำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี- วัดสระแก้ว อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี- วัดสระแก้ว ตำบลโคกกลาง อำเภอเพ็ญ จังหวัดอุดรธานี- วัดสระแก้ว ตำบลสุมเส้า อำเภอเพ็ญ จังหวัดอุดรธานี- วัดสระแก้ว อำเภอศรีธาตุ จังหวัดอุดรธานี- วัดสระแก้ว อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี- วัดสระแก้ว จังหวัดอุบลราชธานี
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศพม่า

การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศพม่า เป็นส่วนหนึ่งของการแพร่ระบาดทั่วโลกของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) ซึ่งเกิดจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง 2 (SARS-CoV-2) ไวรัสดังกล่าวได้รับการยืนยันว่าแพร่ระบาดไปถึงประเทศพม่าในวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2020 กระทั่งวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2020 คณะกรรมการโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) นำโดยรองประธานาธิบดีที่หนึ่ง มหยิ่นซเว และประกอบด้วยสมาชิกจากกระทรวงต่าง ๆ ของกระทรวงสหภาพ ได้รับการก่อตั้งโดยประธานาธิบดี วี่น-มหยิ่น เพื่อต่อต้านการแพร่ระบาดของโควิด-19 ในประเทศ
แม้ว่ารัฐบาลจะดำเนินมาตรการกักกันและการตอบสนองด้านสาธารณสุขอย่างรวดเร็ว แต่ประเทศก็ประสบกับการระบาดของโควิด-19 ที่รุนแรงที่สุดครั้งหนึ่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในปลาย ค.ศ. 2020 องค์การสหประชาชาติตั้งข้อกังวลเกี่ยวกับความเปราะบางของประเทศพม่าต่อการระบาดทั่วเนื่องจากโครงสร้างพื้นฐานด้านบริการสุขภาพที่บกพร่องหลังจากการมอบอำนาจหน้าที่ที่ย่ำแย่กว่าหกทศวรรษของการปกครองของทหาร รวมถึงความขัดแย้งภายในที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง
การระบาดทั่วทำให้เศรษฐกิจของประเทศหยุดชะงักลงอย่างมาก และผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศของพม่าหดตัวลง 5 เปอร์เซ็นต์ใน ค.ศ. 2020 ส่วนรัฐประหาร ค.ศ. 2021 และการประท้วง รวมถึงขบวนการอารยะขัดขืนในเวลาต่อมา ซึ่งบางส่วนนำโดยเจ้าหน้าที่ด้านการแพทย์ ได้ทำให้เกิดการหยุดชะงักอย่างรุนแรงต่อการตอบสนองด้านสาธารณสุขของประเทศ และทำให้เกิดภาวะเศรษฐกิจถดถอยมากยิ่งขึ้น นอกจากนี้ ระบบการตรวจโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 และการฉีดวัคซีนของประเทศคาดว่าจะพังลงในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Myanmar COVID-19 Cases Tracking Map – Tracking map for COVID-19 confirmed cases in Myanmar-  COVID-19 Myanmar Surveillance Dashboard – CovidMyanmar.com Surveillance Dashboard-  CoronaTracker – Statistics on the coronavirus cases in Myanmar-  Coronavirus COVID-19 Global Cases and  historical data by Johns Hopkins University

หมวดหมู่:ประเทศพม่าในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:ประเทศพม่าในปี พ.ศ. 2564
พม่า
สุลต่านเมห์เหม็ดที่ 6

เมห์เหม็ดที่ 6 วาฮิดดิน (ออตโตมันเติร์ก: محمد سادس Meḥmed-i sâdis, Beşinci Mehmet Vahîdeddin หรือ Vahîdeddin Mehmet) (14 มกราคม 1861 – 16 พฤษภาคม 1926) เป็นสุลต่านรัชกาลที่ 36 และสุดท้ายแห่ง จักรวรรดิออตโตมัน ( 1922) เป็นพระอนุชาของสุลต่านเมห์เหม็ดที่ 5

**ประวัติ**
สุลต่านเมห์เหม็ดที่6 (14 มกราคม 1861 – 16 พฤษภาคม 1926) เป็นสุลต่านองค์ที่ 36 และองค์สุดท้ายของจักรวรรดิออตโตมัน ทรงครองราชย์ตั้งแต่วันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ.1918 ถึงวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 1923 เมื่อจักรวรรดิออตโตมันถูกยุบหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 และถูกแทนที่ด้วยสาธารณรัฐตุรกี พระองค์เป็นน้องชายของสุลต่านเมห์เหม็ดที่ 5 

**อ้างอิง**

ม
หมวดหมู่:ผู้อารักขามัสยิดศักดิ์สิทธิ์ทั้งสอง
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2404
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2469
หมวดหมู่:เจ้าแผ่นดินที่ถูกปลดจากราชบัลลังก์
วัดสระแก้ว (จังหวัดสระแก้ว)

วัดสระแก้ว เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ในตำบลสระแก้ว อำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว
เดิมที่ตั้งวัดสระแก้ว ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของที่ตั้งในปัจจุบัน ประมาณ 500 เมตร โดยวัดตั้งอยู่ติดกับหนองน้ำด้านทิศตะวันออก จึงถูกเรียกว่า วัดหัวหนอง หรือ วัดศาลานอก ปัจจุบันหนองน้ำดังกล่าวได้เป็นที่ตั้งของโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชสระแก้ว วัดสระแก้วสร้างขึ้นเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2453 ถึงปี พ.ศ. 2466 ได้รับการยกฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2543 และได้รับการยกย่องเป็น วัดพัฒนาตัวอย่างดีเด่น สำนักเรียนดีเด่น เป็นโรงเรียนปริยัติธรรมของอำเภอเมือง ปัจจุบันเป็นศูนย์หลักสูตรประกาศนียบัตรบริหารกิจการคณะสงฆ์ ของมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย
วัดมีเกจิอาจารย์ คือ หลวงพ่อทอง หรือ พระครูรัตนสราธิคุณ เป็นที่เคารพรักของประชาชนทั่วไป อบรมเผยแพร่หลักธรรมของพระพุทธศาสนา และมีความรู้ความสามารถด้านวิชาแพทย์แผนโบราณ และยังเป็นพระภิกษุผู้ทรงวิทยาคุณด้านไสยศาสตร์ แม้ท่านจะมรณภาพแล้วตั้งแต่ พ.ศ.2523 ประชาชนทั่วไปก็ยังเคารพนับถือท่าน คณะลูกศิษย์จึงได้ร่วมใจกันสร้างรูปปั้นของหลวงพ่อไว้ ณ วิหารหลวงพ่อทอง

**อ้างอิง**
สระแก้ว
สระแก้ว
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองสระแก้ว
หมวดหมู่:วัดในจังหวัดสระแก้ว

สระแก้ว
สระแก้ว
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดสระแก้ว
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธในจังหวัดสระแก้ว