Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
พระสุริยประภาโพธิสัตว์

สุริยประภา (แปลว่า 'แสงสว่างแห่งพระอาทิตย์', Chinese: 日光菩薩; pinyin: Rìguāng Púsà; โรมาจิ: Nikkō Bosatsu) คือพระโพธิสัตว์ในคติพระพุทธศาสนาแบบมหายานและมหายาน เป็นพระโพธิสัตว์อันทรงทรงคุณดังผู้รักษาพระอาทิตย์ โดยทั่วไปพระองค์ได้รับการนับถือว่าเป็นพระอัครสาวกของพระไภษัชยคุรุพุทธเจ้าคู่กับพระจันทรประภาโพธิสัตว์ พระองค์มักปรากฏพร้อมด้วยพระไภษัชยคุรุพุทธเจ้าและพระจันทรประภาโพธิสัตว์ตามคติการบูชาแบบตรีเทพตามคติตรีเอกานุภาพ และพระองค์ได้รับการนับถือว่าเป็นหนึ่งในเทพยดาผู้รักษาพระอาทิตย์และเป็นประธานในพิธีไหว้พระอาทิตย์ของเทศกาลไหว้พระอาทิตย์ของชาวพุทธในเอเชียตะวันออกและทรงได้รับการบูชาเป็นหนึ่งในเทพธรรมบาล 24 พระองค์ด้วย
ไฟล์:Triad_of_Yakushi_Nyorai.JPG|thumb|350px|right|เทวรูปพระสุริยประภาโพธิสัตว์ ศิลปะยุคนาระ วัดยาคุชิจิ เมืองนาระ ประเทศญี่ปุ่น ภาพถ่ายในปีในปีพ.ศ. 2485

**ดูเพิ่ม**
 วิหารแห่งพระอาทิตย์- เทศกาลไหว้พระอาทิตย์- เทพแห่งพระอาทิตย์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระโพธิสัตว์
หมวดหมู่:มหายาน
หมวดหมู่:วัชรยาน
หมวดหมู่:เทพเจ้าจีน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นมนุษย์ครึ่งเทพ

หมวดหมู่:มนุษย์ครึ่งเทพ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นอวตาร
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นเทวดา
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นมนุษย์ลูกผสมข้ามสายพันธุ์
วัดชำป่างาม

วัดชำป่างาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่ากระดาน อำเภอสนามชัยเขต จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันมีพระหลาว อุชุโก เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส
วัดชำป่างามสร้างขึ้นตั้งแต่เมื่อ พ.ศ. 2396 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 มีหลวงพ่อคง สุวัณณ ซึ่งเป็นชาวเขมร แขวงเมืองพระตะบอง เป็นอดีตเจ้าอาวาสรูปแรก ซึ่งท่านเป็นคณาจารย์ดังรอบรู้ในพระธรรมวินัยพุทธคมแก่กล้า หลวงพ่อคงเป็นพระเกจิอาจารย์ที่มีชื่อเสียงโด่งดังและเป็นที่เคารพศรัทธาของพุทธศาสนิกชนอย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะชาวเมืองฉะเชิงเทราและใกล้เคียง แม้จะเป็นวัดเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่เข้าไปในป่าลึก เดินทางไปวัดได้ด้วยความยากลำบาก เจ้าพระยาอภัยภูเบศร์ (ชุ่ม อภัยวงศ์) มีความเคารพเลื่อมใสในหลวงพ่อคงเป็นอย่างสูง เมื่อจะเดินทางกลับเมืองไทยเนื่องจากต้องยกเมืองพระตะบองให้ฝรั่งเศส ได้สร้างกุฏิและเสนาสนะถวาย หลวงพ่อคงสร้างวัตถุมงคลเพื่อแจกจ่ายหลายชนิด ทั้งสมเด็จชานหมาก เหรียญ แหวน ตะกรุด ผ้ายันต์ เสื้อยันต์  ผ้าประเจียด และพระเครื่องต่าง ๆ
วัดยังมีเกจิอาจารย์อีกรูป คือ หลวงพ่อสาย ยสชาโต ท่านเป็นพระนักพัฒนา สนับสนุนทางด้านการศึกษาให้แก่ชุมชนหมู่บ้าน ด้วยการสร้างโรงเรียนวัดชำป่างาม "สายรัฐประชาสรรค์"

**อ้างอิง**
ชำป่างาม
แองเจิลส์ อิน อเมริกา

แองเจิลส์ อิน อเมริกา เป็นละครชุดของสหรัฐที่ออกอากาศในปี 2003 ทางช่องเอชบีโอ (ในประเทศไทยเคยออกอากาศผ่านทางยูบีซีเคเบิลทีวี ช่อง เอชบีโอ เอเชีย ในเดือนธันวาคม 2005 ช่วงเวลา 21.00 น.) กำกับการแสดงโดย ไมค์ นิโคลส์ สร้างโดยใช้เค้าโครงเรื่องจากบทละครที่ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์และรางวัลโทนี ในปี ค.ศ. 1991 เรื่อง Angels in America: A Gay Fantasia on National Themesand โดย โทนี คุชเนอร์ การดำเนินเรื่องเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1985 เกี่ยวกับชาวเมืองนิวยอร์กทั้ง 6 คน โดยเน้นไปที่เรื่องราวอันแปลกประหลาดของตัวละครชื่อ "ไพรออร์ วอลเตอร์" เกย์ที่ป่วยเป็นเอดส์ โดยเขามักจะได้รับการเยี่ยมเยียนจากทูตสวรรค์อยู่บ่อยๆ นอกจากนี้ยังมุ่งนำเสนอและสะท้อนถึงเรื่องราวอื่นๆเช่น นโยบายทางการเมืองของรัฐบาลสหรัฐในยุคของประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกน , การแพร่ระบาดของโรคเอดส์ และการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและการเมืองอย่างรวดเร็ว
ละครชุดเรื่องนี้มีเนื้อหาแบ่งออกเป็น 2 องก์ เช่นเดียวกับบทละครต้นฉบับ โดยแต่ละองก์จะประกอบด้วยเนื้อหา 3 ตอน องก์แรกชื่อว่า เข้าสู่สหัสวรรษ มี 3 ตอนคือ "ข่าวร้าย", "ในหลอดทดลอง" ส่วนองก์ที่ 2 ชื่อว่า ยุคปรับโครงสร้างเศรษฐกิจ มี 3 บทคือ "หยุดเคลื่อนไหว" 
แองเจิลส์ อิน อเมริกา เป็นละครชุดที่มีผู้รับชมทางเคเบิลทีวีมากที่สุดในปี ค.ศ. 2003 ได้รับกระแสชื่นชมจากนักวิจารณ์และได้รับรางวัลมากมาย โดยเป็นละครชุดเรื่องแรก (จากทั้งหมด 3 เรื่องจนถึงปัจจุบัน นอกเหนือจาก ชิตต์สครีก ทางช่องซีบีซี ในปี ค.ศ. 2020 และ เดอะ คราวน์ ทางเน็ตฟลิกซ์ ในปี ค.ศ. 2021) ที่สามารถเข้าชิงรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี ในสาขารางวัลใหญ่ได้ในทุกสาขา และชนะรางวัลในสาขานักแสดงทั้ง 4 สาขา นอกจากนี้ยังเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ 5 สาขาในรางวัลใหญ่ และชนะทั้ง 5 สาขา รวมถึงได้รับการจัดอันดับโดยสถาบันภาพยนตร์อเมริกันให้เป็น 1 ใน 10 รายการโทรทัศน์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดของปี 2003

**อ้างอิง==
วัดพนมหยาด

วัดพนมหยาด เป็นวัดในเมืองไพลิน จังหวัดไพลิน ประเทศกัมพูชา ตั้งอยู่บนเขาพนมหยาด
ตามตำนานเล่าว่าวัดสร้างโดยยายหยาดซึ่งเป็นชาวบ้านที่ปลูกบ้านอยู่บริเวณนี้ มีเทวดา (บารมี) เข้าฝันยายหยาดห้ามไม่ให้มาล่าสัตว์ที่เขาลูกนี้ รวมถึงบอกให้สร้างวัด รักษาศีล เมื่อตื่นมายายหยาดจึงชักชวนชาวบ้านร่วมสร้างวัด
วัดมีรูปแบบศิลปะพม่า มีพระพุทธรูปหินอ่อนสีขาวมีอักษรพม่า เจดีย์องค์สีทองสร้างโดยชาวกุลา ลักษณะศิลปะมอญ-พม่า มีจารึกเขียนไว้ที่ 4 มุมของเจดีย์องค์ใหญ่ และที่ทางเข้าออกเจดีย์องค์เล็ก เจดีย์องค์ใหญ่ได้ชำรุด ยอดเจดีย์หักจากการที่ทหารเวียดนามหักเอาเจดีย์ที่บรรจุเพชรพลอยข้างใน นำเอาออกไป เจดีย์ได้รับการบูรณะและทาสีทองใหม่หมดทั้งองค์
อุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีจิตรกรรมฝาผนังรูปพระเวสสันดร เพดานมีรูปสัตว์ต่าง ๆ เช่น งู เต่า ไก่ และวัว รอบอุโบสถมีศาลเสาเดียว (ศาลพระภูมิ) ปักอยู่ทั้ง 8 ทิศ รอบอุโบสถ และมีรูปเทพบุตร เทพธิดา อยู่ด้านหน้าอุโบสถ ที่กำแพงแก้วมีรูปปั้นเทพธิดาตั้งอยู่เหนือกำแพงแก้ว รอบอุโบสถมีเสาหงส์ 2 ต้น เสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ หอไตร และกุฏิ และยังมีรูปปั้นเปรต แสดงดินแดนนรกภูมิ

**อ้างอิง**
พนมหยาด
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดไพลิน
หมวดหมู่:ประมุขในสหรัฐ

สหรัฐ
หมวดหมู่:สหรัฐ
หมวดหมู่:ประมุขแห่งรัฐในทวีปอเมริกาเหนือ
หมวดหมู่:นักการเมืองอเมริกัน
จุดจบของมักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์

รัฐประหาร 9 แตร์มีดอร์ หรือ จุดจบของมักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์ เป็นการกล่าวถึงหนึ่งในเหตุการณ์ที่เริ่มต้นด้วยการกล่าวอภิปรายของมักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์ต่อที่ประชุมใหญ่แห่งชาติ เมื่อวันที่ 8 แตร์มีดอร์ ปี 2 (26 กรกฏาคม ค.ศ. 1794) เขาถูกจับกุมในวันถัดไป และถูกประหารชีวิต เมื่อวันที่ 10 แตร์มีดอร์ ปี 2 (27 กรกฏาคม ค.ศ. 1794) ในคำกล่าวสุนทรพจน์ของวันที่ 8 แตร์มีดอร์ รอแบ็สปีแยร์ได้พูดถึงการมีอยู่ของศัตรูภายใน ผู้สมรู้ร่วมคิด และผู้ฟ้องร้องเท็จ(calumniators) ภายในสภาและคณะกรรมการปกครอง เขาได้ปฏิเสธที่จะให้มีการเอ่ยชื่อแก่พวกเขา ซึ่งสร้างความตื่นตระหนกแก่เหล่าผู้แทนที่หวาดกลัวต่อรอแบ็สปีแยร์ที่กำลังเตรียมพร้อมจะกวาดล้างในสภาอีกครั้ง
ในวันถัดมา ด้วยภาวะความตึงเครียดกลางสภาทำให้ฌ็อง-ล็องแบร์-ตาลเลียง หนึ่งในผู้สมรู้ร่วมคิดที่รอแบ็สปีแยร์ได้มีความคิดที่จะกล่าวประณามโทษเขา ได้โน้มน้าวฝูงชนกลางสภาหันมาต่อต้านรอแบ็สปีแยร์และออกประกาศสั่งจับกุมเขา ในช่วงสิ้นสุดของวันถัดไป รอแบ็สปีแยร์ถูกประหารชีวิตในปลัสเดอลาเรวอลูว์ซียง ที่ซึ่งพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ทรงถูกสำเร็จโทษเมื่อปีก่อน เขาถูกประหารชีวิตด้วยกิโยติน เช่นเดียวกับคนอื่น ๆ
หมวดหมู่:รัฐประหาร
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
พิธีปลุกเสก

พิธีปลุกเสก (Consecration) คือพิธีกรรมในศาสนาต่าง ๆ ในการปลุกเสกหรืออัญเชิญพลัง หรือ ประจุคุณของสิ่งที่เคารพบูชาในศาสนานั้น ๆ เช่นพระเป็นเจ้า (สำหรับศาสนาเอกเทวนิยม) เทวดา (สำหรับศาสนาพหุเทวนิยม) และ บุคคลที่ทรงคุณงามความดีต่าง ๆ (สำหรับศาสนาอเทวนิยม)  โดยอาศัยคุณซึ่งมีอยู่ในบทสวด หรือ บทสวดมนต์ หรือโดยใช้สมาธิจิตที่เกิดจากปฏิบัติกรรมฐาน ของสิ่งที่เคารพบูชาในศาสนานั้น ๆ หรือการชำระให้บริสุทธิ์ในศาสนาต่าง ๆ  

**ศาสนาพุทธ**
พิธีกรรมสำหรับพระพุทธรูปและรูปปฏิมาพระโพธิสัตว์ต่าง ๆ หรือ รูปจำลองพระเกจิอาจารย์ ในพระพุทธศาสนานั้น ขนานนามตามภาษาบาลี และ ภาษาสันสกฤตว่า พิธีพุทธาภิเษก (Buddhābhiseka) ซึ่งการปลุกเสกในศาสนาพุทธนั้นขึ้นอยู่กับนิกายต่าง ๆ อันมีรายละเอียดแตกต่างกันโดยรวมคือ การที่พระเถระผู้เชี่ยวชาญในการทำสมาธิจำนวนหนึ่ง ซึ่งเรียกว่า คณะปรก นั่งภาวนาส่งกระแสจิตเพ่งคุณพระรัตนตรัยเข้าไปสู่พระพุทธรูปและรูปปฏิมาพระโพธิสัตว์หรือวัตถุมงคลนั้น ๆ  โดยจุดประสงค์คือ เพื่อใช้สำหรับเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ หรือ เตือนสติให้ระลึกของคุณพระรัตนตรัยหรือพระโพธิสัตว์นั้น ๆ 

**ศาสนาผี|ศาสนาพื้นเมืองเดิมของไทย**
สำหรับพิธีกรรมเกี่ยวกับเทวรูปปฏิมาในศาสนาพื้นเมืองเดิมของไทยซึ่งไม่ได้มาจากศาสนาพุทธและศาสนาฮินดูจากอินเดียนั้นได้แก่ ประเภทเทพารักษ์ เจ้าพ่อ เจ้าแม่ นางไม้ และ รุกขเทวดา หรือเทพพื้นเมือง เทพท้องถิ่นนั้น ๆ (ประเภทเดียวกับครามเทวตาในศาสนาฮินดู) ใช้คำศัทพ์ว่า  พิธีปลุกเสก แต่สำหรับพระบรมรูปจำลองพระมหากษัตริย์ พระราชวงศ์ รูปวีรบุรุษ วีรสตรี ผู้ทรงคุณงามความดีที่สาธารณชนยกย่องสรรเสริญบูชา รูปผู้ที่ควรสักการบูชา ปูชนียวัตถุต่าง ๆ หรือ ฤๅษีต่าง ๆ ฯลฯ ใช้คำศัทพ์ว่า  พิธีมังคลาภิเษก

**ศาสนาคริสต์**

**ศาสนาฮินดู**
สำหรับเทวรูปในศาสนาฮินดูมีธรรมเนียมปฏิบัติของศาสนาฮินดูอันเป็นข้อกำหนดสำคัญ คือ การเทวาภิเษก คือ การเชิญสิริมงคล คุณสมบัติ เทวานุภาพ และบารมีของเทพเจ้าฮินดูโดยอาศัยคุณซึ่งมีอยู่ในบทสวด หรือ บทสวดมนต์ หรือโดยใช้สมาธิจิตของเทวดาในศาสนาฮินดูมาสู่เทวรูปโดยข้อกำหนดจะปฏิบัติโดยพราหมณ์หรือฤๅษีอันทรงคุณแห่งศีลจริยวัตรสมควรมาประกอบพิธีกรรมตามข้อกำหนดในพระเวทตามสายนิกายนั้น ๆ 
สำหรับโบสถ์พราหมณ์ธรรมเนียมปฏิบัติของศาสนาฮินดูโดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาคใต้ของประเทศอินเดีย โบสถ์พราหมณ์ทั่วโลก พิธีกุมภาภิเษกหรือบวงสรวงครั้งใหญ่ของโบสถ์พราหมณ์จะต้องปฏิบัติทุก ๆ สิบสองปี โดยปกติแล้วจะทำเพื่อชำระล้างโบสถ์พราหมณ์หลักของเทพประธานหลังการบูรณะหรือทำเพียงเพื่อฟื้นฟูความบริสุทธิ์ของโบสถ์พราหมณ์ ชาวฮินดูเฉลิมฉลองเหตุการณ์นี้ในวันสถาปนาครั้งใหญ่นี้เนื่องจากการเป็นหนึ่งในกุศลผลบุญให้แก่ตน คือ "ปุณยะ" หรือกรรมดี

**ศาสนาเชน**

**ศาสนาอิสลาม**

**ดูเพิ่ม**
 พิธีอภิเษก - กวคาถา - พิธีพุทธาภิเษก- บูชา (ศาสนาฮินดู)- บูชา (ศาสนาพุทธ)- บูชา (ศาสนาเชน)- พระราชพิธีราชยาภิเษก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พิธีกรรม
วัดหลวงบดินทร์เดชา

วัดหลวงบดินทร์เดชา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเมืองเก่า อำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี
วัดหลวงบดินทร์เดชาตั้งวัดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2351 เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) แม่ทัพสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว สร้างวัดนี้ไว้สมัยออกรบ ทั้งไปปราบกบฏเจ้าอนุวงศ์ (ลาว) ปราบเขมร และญวน ตามคำบอกเล่าเจ้าพระยาบดินทรเดชาพร้อมทั้งชาวบ้านได้ตั้งชุมพลอยู่ทิศปัจจิมและหรดีของวัดหลวงบดินทร์เดชา มีการผูกพัทธสีมา อาราธนาพระหลักคำสิงห์ วัดกลางเมืองเก่า มาเป็นเจ้าอาวาส ทั้งนี้เจ้าพระยาบดินทรเดชายังใช้วัดหลวงบดินทร์เดชาเป็นสถานที่ทำพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยาก่อนเคลื่อนทัพไปยังเมืองเขมร เมื่อจะยกทัพกลับกรุงเทพฯ ก็ได้มาพักแรมและบำเพ็ญกุศลที่วัดนี้ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 ปัจจุบันมีพระครูบดินทร์เดชาภิวัฒน์เป็นเจ้าอาวาส
ภายในวัดมีรูปปั้นเจ้าพระยาบดินทรเดชาอยู่หน้าพระวิหารน้อย ภายในมีพระพุทธรูปปิดทอง มีพระธาตุขนาดเล็ก เล่าลือกันว่า ยามค่ำมืดมักมีแสงเปล่งประกายออกมา เชื่อกันว่าในพระธาตุมีวัตถุมงคล มีผอบและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประดิษฐานอยู่ แต่จะเป็นอะไรบ้างนั้น ไม่อาจทราบได้

**อ้างอิง**
หลวงบดินทร์เดชา
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามนามของบุคคลสำคัญของไทย
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดปราจีนบุรี
หมวดหมู่:นครในรัฐบรันเดินบวร์ค

ดูเพิ่ม :หมวดหมู่:เมืองในรัฐบรันเดินบวร์ค
บรันเดินบวร์ค
หมวดหมู่:รัฐบรันเดินบวร์ค
พิธีตัดไม้ข่มนาม

พิธีตัดไม้ข่มนาม เป็นพิธีโบราณทางไสยศาสตร์ก่อนออกสงคราม โดยหาไม้ที่มีชื่อเหมือนหรือสําเนียงคล้ายชื่อข้าศึกมาตัดให้ขาดเพื่อเอาชัย พิธีนี้ปรากฏอยู่ในตำราพิชัยสงคราม เป็นพิธีที่ประกอบร่วมกับพิธีตั้งโขลนทวาร
ผู้ทำพิธีจะตั้งโรงพิธีขึ้น เอาดินจากใต้สะพาน ดินท่าน้ำ ดินในป่าช้า อย่างละ 3 แห่ง มาผสมปั้นเป็นรูปข้าศึก แล้วเขียนชื่อแม่ทัพข้าศึก ลงยันต์พุทธจักร บรรลัยจักร ทับลงบนชื่อนั้น แต่งตัวหุ่นเป็นตามเพศภาษาข้าศึก เอาต้นกล้วยและไม้มีชื่อร่วมตัวอักษรเดียวกับชื่อของข้าศึกหรือผู้เป็นแม่ทัพ มาปลุกเสกในโรงพิธีแล้วเอาหุ่นผูกติดกับต้นกล้วย เอาไม้นั้นประกบกันเข้า หลังจากนั้นพราหมณ์อ่านพระเวท เมื่อได้ฤกษ์แล้วพระมหากษัตริย์จะมีพระบรมราชโองการให้ขุนพลทหารคนใดคนหนึ่งทำพิธีแทน โดยพระราชทานพระธำมรงค์เนาวรัตน์และพระแสงดาบอาญาสิทธิ์แล้วให้ขุนพลใช้ดาบอาญาสิทธิ์ฟันไม้นั้นให้ขาดใน 3 ที แล้วกลับเข้าไปบังคมทูลว่าได้ปราบข้าศึกมีชัยชนะตามพระราชโองการ พร้อมทั้งถวายพระแสงดาบอาญาสิทธิ์และพระธำมรงค์คืน ส่วนวิธีอื่นเช่น เขียนชื่อของข้าศึกลงในกาบหยวกจากนั้นทำเช่นเดียวข้างต้น เหยียบใบไม้ที่มีพยัญชนะต้นเป็นกาลกิณีของศัตรู เป็นต้น
ในปัจจุบันพิธีตัดไม้ข่มนามหาชมยาก จะเป็นเพียงการแสดงรำดาบครู โดยจะใช้ดาบครูแทนดาบอาญาศึก ไม่มีการปั้นหุ่นข้าศึก ผู้รำจะเริ่มด้วยการเข้าทรง ท่าการร่ายรำทั้งหลายมาจากจิตสำนึกในขณะช่วงที่รำโดยไม่มีการฝึกซ้อมมาก่อน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พิธีในประเทศไทย
หมวดหมู่:ตำราพิชัยสงคราม
อาสนวิหารชั่วคราวนักบุญเปาโล (วัลเลตตา)

อาสนวิหารชั่วคราวนักบุญเปาโล (มอลตี: Il-Pro-Katridral ta' San Pawl, St Paul's Pro-Cathedral) หรือชื่อทางการ อาสนวิหารชั่วครวและโบสถ์คอลเลกิเอตนักบุญเปาโล (The Pro-Cathedral and Collegiate Church of Saint Paul) เป็นอาสนวิหารชั่วคราว (pro-cathedral) ในนิกายอังกลิคันภายใต้อัครสังฆมณฑลในยุโรป ตั้งอยู่ที่จัตุรัสเอกราช วัลเตตา ประเทศมอลตา โบสถ์นี้เป็นหนึ่งในสามอาสนวิหารของอัครสังฆมณฑลยิบรอลตาร์ประจำยุโรป
อาสนวิหารสร้างขึ้นโดยสตรีสูงศักดิ์ ราชินีอะเดเลด ขณะเยือนมอลตาในศตวรรษที่ 19 เมื่อนางพบว่าบนเกาะมอลตาไม่มีศาสนสถานสำหรับศาสนิกชนของนิกายอังกลิคัน ก่อนหน้าที่จะมีการสร้างโบสถ์หลังนี้ ศาสนิกชนนิกายอังกลิคันต้องประกอบพิธีกรรมในพระราชวังแกรนด์มาสเตอร์ โบสถ์สร้างขึ้นตรงจุดที่เป็น Auberge d'Allemagne (ที่พำนักคอนเวนต์ของอัศวินผู้บริบาลชาวเยอรมัน) และเป็นผลงานออกแบบโดย William Scamp เริ่มก่อสร้างในปี 1839 แล้วเสร็จในปี 1844 ราชินีอะเดเลดเป็นผู้เดินทางมาวางศิลาฤกษ์ในวันที่ 20 มีนาคม แปลนก่อสร้างเดิมออกแบบโดย Richard Lankasheer แต่ว่าต่อมาได้รับการพิสูจน์ว่าแปลนก่อสร้างนั้นไม่มั่นคง จึงเปลี่ยนมาใช้แปลนของ Scamp ในปี 1841 แปลนแรกของ Scamp ตั้งให้พระแท่นบูชาอยูทางตะวันตกของโบสถ์ แต่บิชอปแห่งยิบรอลตาร์มีมุมมองที่เป็นอนุรักษนิยมกว่า จึงได้แก้ไขแปลนใหม่โดย Scamp ออกแบบให้มีส่วนโค้งครึ่งวงกลม (apse) ภายในประตูใหญ่ (great doors) สำหรับเป็นสักการสถาน (sanctuary) ทางตะวันออก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาสนวิหารในประเทศมอลตา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในวัลเลตตา
อาสนวิหารชั่วคราว

อาสนวิหารชั่วคราวนักบุญเปาโลของนิกายอังกลิคัน ในวัลเลตตา ประเทศมอลตา
อาสนวิหารชั่วคราว (pro-cathedral หรือ procathedral) เป็นโบสถ์ประจำเขตปาริช ที่ใช้งานเป็นอาสนวิหาร หรือ อาสนวิหารร่วมประจำสังฆมณฑลใด ๆ เป็นเวลาชั่วคราว หรือหมายถึงโบสถ์ที่มีการใช้งานแบบเดียวกันในเขตปกครองมิสซังคาทอลิก (เช่น แคว้นอัครทูต หรือ เขตปกครองอัครทูต) ที่ยังไม่ได้รับการตั้งให้เป็นอาสนวิหาร อาสนวิหารชั่วคราวต่างจากอดีตอาสนวิหาร (proto-cathedral) ที่ในโรมันคาทอลิกใช้เรียกอดีตอาสนวิหาร
ตัวอย่างเช่น โบสถ์นักบุญอันโตนีโอที่มอตีลเป็นอาสนวิหารชั่วคราวประจำดิลี ประเทศติมอร์ตะวันออก ก่อนที่จะก่อสร้างอาสนวิหารแม่พระปฏิสนธินิรมลในปี 1989

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาสนวิหาร
วิกิพีเดีย:ผู้ดูแลระบบ/สถิติ

== สถิติผู้ดูแลระบบ (รวมทั้งหมด)**


**สถิติผู้ดูแลระบบ (6 เดือนล่าสุด)**

 ข้อมูลอัปเดตล่าสุดเมื่อ: Mon, 16 Oct 2023 02:30:23 +0700
เยอตาพลัตเซิน

เยอตาพลัตเซินและรูปปั้นโพไซดอน ยามค่ำคืน
เยอตาพลัตเซิน (Götaplatsen) เป็นจัตุรัสสาธารณะในเยอเตอบอร์ย ประเทศสวีเดน ตั้งอยู่ที่ปลายทางทิศใต้ของถนนอะเวอนึน ซึ่งเป็นถนนสายหลักของเมือง จัตุรัสตั้งขึ้นในปี 1923 เพื่อใช้จัดงานจัดแสดงอุตสาหกรรม และฉลองการตั้งเมืองเยอเตอบอร์ยครบ 300 ปี
เยอตาพลัตเซินเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมของเยอเตอบอร์ย จัตุรัสรายล้อมด้วยโถงแสดงดนตรีเยอเตอบอร์ย, พิพิธภัณฑ์ศิลปะเยอเตอบอร์ย, โรงละครนครเยอเตอบอร์ย และหอสมุดประจำนคร ใจกลางของจัตุรัสเป็นรูปปั้นโพไซดอน ผลงานของ คาร์ล มิลเลส และเป็นสัญลักษณ์หนึ่งของนครเยอเตอบอร์ย 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จัตุรัสในประเทศสวีเดน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในกอเทนเบิร์ก
โกเตียทาวเวอส์

โกเตียทาวเวอส์ (อักษรโรมัน: Gothia Towers) เป็นหมู่ตึกระฟ้าสามตึกในเยอเตอบอร์ย ประเทศสวีเดน, และเป็นโรงแรมที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่มประเทศนอร์ดิก โกเตียเป็นส่วนหนึ่งของศูนย์จัดแสดงและประชุมสวีเดน ประกอบด้วยห้องพัก 1,200 ห้อง, ห้องสวีท 11 ห้อง และภัตตรคารกับบาร์จำนวนหนึ่ง
หมู่อาคารประกอบด้วยสามอาคาร อาคารแรกสร้างในปี 1984, อาคารที่สองในปี 2001 ส่วนอาคารที่สามสร้างในปี 2011 และเสร็จในปี 2014 โดยอาคารที่สามเป็นอาคารที่สูงสุดด้วยความสูง (abbr=on) ถือเป็นอาคารสูงสุดในเยอเตอบอร์ยและที่หกในสวีเดน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในกอเทนเบิร์ก
หมวดหมู่:ตึกระฟ้าในประเทศสวีเดน
หมวดหมู่:โรงแรมในประเทศสวีเดน
นียาเอ็ลฟส์บอร์ย

นียาเอ็ลฟส์บอร์ย (Nya Älvsborg; เอ็ลฟส์บอร์ยใหม่) เป็นป้อมปราการในทะเลบนเกาะชีร์กูกวดส์ฮ็อลเมิน (Kyrkogårdsholmen) ในพื้นที่เขตนครกอเทนเบิร์ก (เยอเตอบอร์ย) ประเทศสวีเดน ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำเยอตา สร้างขึ้นเพื่อคุ้มกันจุดที่เป็นทางเข้าออกเดียวของสวีเดนในเวลานั้นสู่ทะเลเหนือและมหาสมุทรแอตแลนติก ป้อมปราการเริ่มก่อสร้างในปี 1653 และใช้งานในทางทหารเรื่อยมาจนถึงปี 1869

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ป้อมปราการในประเทศสวีเดน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในกอเทนเบิร์ก
สะพานเออเรซุนด์

สะพานเออเรซุนด์ (Øresundsbroen ; Öresundsbron ; ชื่อผสมผสาน: Øresundsbron) เป็นสะพานทางยกระดับและสะพานรถไฟข้ามช่องแคบเออเรซุนด์ ระหว่างเดนมาร์กกับสวีเดน ถือเป็นสะพานทางเดินรถและรางรวมกันที่ยาวที่สุดในทวีปยุโรป ด้วยความนาวเกือบ abbr=off จากชายฝั่งของเมืองมัลเมอ ประเทศสวีเดน ไปยังเกาะเพอเบอร์ฮ็อล์มที่มนุษย์สร้างขึ้น ตั้งอยู่ใจกลางช่องแคบ การข้ามช่องแคบยังต้องใช้ระยะทางอีก adj=on ผ่านไปทางอุโมงค์ดรอยเดินต่อเข้าไปยังเกาะอามาเยอร์ในประเทศเดนมาร์ก
สะพานเชื่อมต่อระบบถนนและระบบรางของคาบสมุทรสแกนดิเนเวียเข้ากับยุโรปกลางและยุโรปตะวันตก นอกจากนี้สะพานยังมีการติดตั้งสายส่งสัญญาณข้อมูลที่เป็นกระดูกสันหลังของการเชื่อมต่อข้อมูลอินเทอร์เน็ตระหว่างสวีเดนกับยุโรปกลาง ถนนของสะพานเป็นส่วนหนึ่งของทางด่วนยุโรปสายอี 20 ส่วนรางเป็นส่วนหนึ่งของสายเออเรซุนด์
สะพานเป็นผลงานออกแบบโดย Jorgen Nissen และ Klaus Falbe Hansen จาก Ove Arup and Partners และ Niels Gimsing กับ Georg Rotne

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สะพานระหว่างประเทศ
หมวดหมู่:สะพานในประเทศเดนมาร์ก
หมวดหมู่:สะพานในประเทศสวีเดน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในมัลเมอ
เอ็มโพเรีย (ห้างสรรพสินค้า)

เอ็มโพเรีย (อักษรโรมัน: Emporia) เป็นห้างสรรพสินค้าในมัลเมอ ประเทศสวีเดน ใกล้กับสนามกีฬามัลเมอ และ สถานีฮึลเลีย เอ็มโพเรีนเปิดให้บริการในวันที่ 25 ตุลาคม 2012 ภายใต้การลงทุนก่อสร้างกว่า 2 พันล้าน โครเนอร์ สถาปนิกผู้ออกแบบคือแยร์ต วินกอร์ด จาก วินกอร์ด อาร์คิเต็กโกนเตอร์ อาคารยังประดับด้วยงานออกแบบเสียงโดย Radja Sound Design Agency
ห้างประกอบด้วยร้านค้าประมาณ 200 ร้าน ภายใต้พื้นที่ 93,000 ม² ความสูงสามชั้น และมีระเบียงบนดาดฟ้าที่มีพื้นที่ 27,000 ม² ห้าลมีพนักงานประจำอยู่ที่ประมาณ 3,000 คน และมีผู้เดินทางมายังห้างนี้ราว 25,000 คนต่อวัน
เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม 2022 เกิดเหตุยิงในห้าง เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิตหนึ่งรายและบาดเจ็บหนึ่งคน ผู้ก่อเหตุเป็นชายวัย 15 ปี ถูกจับกุมได้ไม่นานหลังก่อเหตุ ตำรวจระบุว่าแรงจูงใจก่อเหตุของคนร้ายเกิดขากปัญหาระหว่างกลุ่มอาชญากรรม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ห้างสรรพสินค้าในประเทศสวีเดน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในมัลเมอ
โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยอุปซอลา

โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยอุปซอลา (Akademiska sjukhuset หรือนิยมเรียกย่อ ๆ ว่า "Akademiska"; อะกาเดียมิสกา  หรือ "Ackis"; อักคิส) เป็นโรงพยาบาลสอนประจำคณะแพทยศาสตร์กับวิทยาลัยพยาบาลศาสตร์ของมหาวิทยาลัยอุปซอลา ตั้งอยู่ในอุปซอลา ประเทศสวีเดน โรงพยาบาลบริหารงานโดยสภามณฑลอุปซอลาร่วมกับมหาวิทยาลัย เป็นโรงพยาบาลระดับปฐมภูมิประจำมณฑลอุปซอลาร่วมกับโรงพยาบาลเอียนเชอปิงในเอียนเชอปิง นอกจากนี้ยังเป็นโรงพยาบาลส่งต่อระดับตติยภูมิสำหรับการบริการสาธารณสุขของเขตบริการสุขภาพอุปซอลา/เออเรโบร (Uppsala/Örebro) และเป็นโรงพยาบาลส่งต่อระดับตติยภูมิจากทั้งประเทศสวีเดนในบางสาขาเฉพาะทาง
โรงพยาบาลประกอบด้วยลูกจ้าง 8,300 คน และมีขนาด 940 เตียง โรงพยาบาลยังให้บริการสุขภาพแก่ผู้ป่วยที่ไม่ได้ถือสัญชาติสวีเดน ภายใต้โครงการ "อุปซอลาแคร์" (Uppsala Care)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
อปปซล
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอุปซอลา
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยอุปซอลา
จังหวัดของประเทศสวีเดน

publisher=access-date=17 April 2018
จังหวัด (landskap) เป็นภูมิภาคทางประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ และทางวัฒนธรรมของประเทศสวีเดน สวีเดนประกอบด้วย 25 จังหวัด ถึงแม้จะไม่มีหน้าที่ในการบริหาร (เว้นแต่ในบางกรณีเช่นในการแบ่งเขตกีฬา) แต่จังหวัดของสวีเดนก็เป็นมรดกทางประวัติศาสตร์และเป็นหนึ่งในเครื่องมือที่ใช้ระบุเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของสิ่งที่เกี่ยวข้อง เช่น ภาษาถิ่น คติชาวบ้าน เป็นต้น
ในบางกรณี เขตการปกครอง (เทศมณฑล) มีอาณาเขตแทบจะสอดคล้องกับอาณาเขตของจังหวัด เช่น จังหวัดเบลียกิงเงอและเทศมณฑลเบลียกิงเงอ หรือจังหวัดก็อตลันด์ เทศมณฑลก็อตลันด์ และเทศบาลก็อตลันด์ เป็นต้น
เมืองใหญ่อย่างสต็อกโฮล์ม กอเทนเบิร์ก และมัลเมอ ล้วนมีเส้นอาณาเขตของจังหวัดผ่ากลางเมือง ผลสำรวจชิ้นหนึ่งพบว่าประชากรของเมืองเหล่านี้เลือกที่จะระบุตัวตนด้วยเมือง มากกว่าที่จะระบุตัวตนจากจังหวัด

**รายชื่อจังหวัด**
ในบางครั้งภาษาอังกฤษและบางภาษาใช้ชื่อในภาษาละตินแทนชื่อภาษาสวีเดน เช่น Scania (ภาษาสวีเดนคือ Skåne) เป็นที่นิยมมากกว่าในภาษาอังกฤษ ส่วนบางคำที่เป็นเอ็กโซนิมในภาษาอังกฤษ เช่น the Dales แทน Dalarna, East Gothland แทน Östergötland, Swedish Lapland แทน Lappland และ West Bothnia แทน Västerbotten ปรากฏใช้มากกว่าในวรรณกรรมภาษาอังกฤษ ในขณะที่งานเขียนของชาวสวีเดนเป็นภาษาอังกฤษเลือกใช้แต่ชื่อภาษาสวีเดนมาอย่างยาวนาน

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:เขตการปกครองของประเทศสวีเดน
สวีเดน
อุปลันด์

อุปลันด์ (Uppland, sv-Uppland.ogg) เป็นจังหวัดทางชายฝั่งตะวันออกของประเทศสวีเดน ทางเหนือของสต็อกโฮล์ม มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดเซอเดอร์มันลันด์, เว็สต์มันลันด์ และเย็สตริกลันด์ นอกจากนี้ยังจรดทะเลสาบแมลาเรินและทะเลบอลติก
ชื่อ อุปลันด์ แปลตรงตัวว่า "ดินแดนตอนบน" และมักสะกดว่า Upland โดยเฉพาะในวรรณกรรมภาษาอังกฤษเก่า ๆ ในขณะที่รูปภาษาละตินคือ Uplandia

**การปกครอง**
จังหวัดของประเทศสวีเดนไม่มีบทบาทในทางการบริหารและปกครอง เขตการปกครองปัจจุบันของสวีเดนคือเทศมณฑล (län) จังหวัดอุปลันด์ประกอบด้วยเทศมณฑลอุปซอลากับเทศมณฑลสต็อกโฮล์ม และยังครอบคลุมพื้นที่เล็ก ๆ บางส่วนของเทศมณฑลเว็สต์มันลันด์ เทศมณฑลแยฟเลอบอร์ย และเทศมณฑลเซอเดอร์มันลันด์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จังหวัดของประเทศสวีเดน
เซอเดอร์มันลันด์

เซอเดอร์มันด์ลันด์ (Södermanland, pron หรือ sv-Södermanland.ogg) หรือชื่อท้องถิ่นว่า เซิร์มลันด์ (Sörmland) เป็นจังหวัดในอดีตริมชายฝั่งตะวันออกของประเทศสวีเดน มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดเอิสเตอร์เยิตลันด์, แนร์เกอ, เว็สต์มันด์ลันด์ และอุปลันด์ นอกจากนี้ยังจรดทะเลสาบแมลาเรินและทะเลบอลติก
ชื่อ เซอเดอร์มันด์ลันด์ แปลว่า "ดินแดนคนใต้" โดยศัพท์ คนใต้ (södermännen) หมายถึงคนที่อาศัยอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัดอุปลันด์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จังหวัดของประเทศสวีเดน
อีซุม

อีซุม (Ізю́м, pron; ลูกเกด) เป็นนครในแคว้นคาร์กิว ทางภาคตะวันออกของประเทศยูเครน ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำซีแวร์สกึยดอแนตส์ ห่างจากคาร์กิว (เมืองหลักของแคว้น) ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 120 กิโลเมตร ประมาณกันว่าใน ค.ศ. 2021 นครนี้มีประชากร 45,884 คน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นครในประเทศยูเครน
หมวดหมู่:แคว้นคาร์กิว
สกัวเนอ

สกัวเนอ (Skåne, sv-Skåne.ogg), สกอเนอ (Skåne, pron) หรือ สกานิอา (Scania) เป็นจังหวัดในอดีตที่ตั้งอยู่ทางใต้สุดของประเทศสวีเดน ตั้งอยู่ตรงปลายทางใต้ของภูมิภาคเยอตาลันด์ มีอาณาเขตใกล้เคียงกับอาณาเขตของเทศมณฑลสกัวเนอซึ่งตั้งขึ้นในปี 1997 สกัวเนอประกอบด้วยเทศบาล 33 เทศบาล และมีเมืองใหญ่สุดคือมัลเมอ ซึ่งใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่สามของประเทศสวีเดน
สกัวเนอมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดฮัลลันด์ จังหวัดสมัวลันด์ จังหวัดเบลียกิงเงอ ทะเลบอลติก และช่องแคบเออเรซุนด์ซึ่งมีสะพานเออเรซุนด์ทอดข้ามและเชื่อมต่อกับประเทศเดนมาร์ก สกัวเนอเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคเออเรซุนด์ที่มีพื้นที่ครอบคลุมข้ามประเทศ
พื้นที่ของสกัวเนอคิดเป็นร้อยละ 3 ของพื้นที่ประเทศ มีประชากรราว 1,320,000 คน หรือร้อยละ 13 ของจำนวนประชากรของประเทศ และมีความหนาแน่นประชากร 121 คนต่อตารางกิโลเมตร ซึ่งสูงเป็นอันดับที่สองของประเทศ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จังหวัดของประเทศสวีเดน
วอว์ชันสก์

วอว์ชันสก์ (Вовча́нськ, pron) เป็นนครขนาดเล็กในเขตชูฮูยิวของแคว้นคาร์กิว ทางภาคตะวันออกของประเทศยูเครน เป็นที่ตั้งของเทศบาลนครวอว์ชันสก์ซึ่งเป็นเทศบาลแห่งหนึ่งของยูเครน ประมาณกันว่าใน พ.ศ. 2564 นครนี้มีประชากร 17,747 คน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นครในประเทศยูเครน
หมวดหมู่:แคว้นคาร์กิว
วัดพังตรุ

วัดพังตรุ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพังตรุ อำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี
ไม่มีเอกสารที่กล่าวถึงประวัติผู้สร้างวัด แต่มีประวัติว่าเป็นสถานที่ตั้งทัพของพระมหาอุปราชแม่ทัพ คราวสงครามยุทธหัตถีกับสมเด็จพระนเรศวรมหาราช และเส้นทางการเดินทัพระหว่างไทยกับพม่า วัดพังตรุมีนามเดิมว่า วัดตระพังตรุ บ้านพังตรุยังมีเจดีย์รากฐานวิหารอยู่ 2 วัด คือวัดเหนือและวัดใต้ ปัจจุบันชื่อวัดพังตรุ (เหนือ) และวัดพังตรุ (ใต้) สาเหตุที่กลายเป็นวัดร้าง คงจะเมื่อ พ.ศ. 2310 พม่ายกกองทัพผ่านไปตีกรุงศรีอยุธยา ชาวบ้านหนีข้าศึกไปหมด วัดจึงร้างสืบหาประวัติไม่ได้ 
สมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์เสด็จไปสักการะเจดีย์ยุทธหัตถีที่สุพรรณบุรี ออกจากพระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม และเสด็จประทับที่บ้านพังตรุ เมื่อวันศุกร์ที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2456 ทางราชการได้สร้างพลับพลารับเสด็จที่วัดร้างทางทิศใต้ (วัดพังตรุใต้ ในปัจจุบัน) หลังจากนั้นก็ต่อเติมและสร้างวัดพังตรุ (ใต้) ให้เป็นวัดมีพระสงฆ์จำพรรษา ปัจจุบันใช้นามวัดว่า "'วัดพังตรุ" สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2456 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2499
โบราณสถานที่สำคัญประกอบด้วย วิหารเป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดกว้าง 4.8 เมตร ยาว 16.5 เมตร พบเฉพาะฐานรากของอาคารเท่านั้น เจดีย์ 18 องค์ สภาพส่วนใหญ่พังทลายลง เหลือเพียงส่วนของฐาน มีเพียงเจดีย์หมายเลข 1 และ 3 เป็นเจดีย์ทรงเครื่อง มีสระน้ำขนาดใหญ่ (พังตรุ) ขนาดกว้างประมาณ 42 เมตร ยาวประมาณ 145 เมตร อยู่ห่างออกไปทางทิศเหนือวิหาร สันนิษฐานว่าเป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าก่อด้วยอิฐสอปูน ตั้งอยู่บนพื้นดินถมอัดสูงกว่าพื้นที่โดยรอบประมาณ 80 เซนติเมตร เจดีย์ราย อยู่ทางด้านหน้า 2 องค์ และด้านทิศเหนือ 1 องค์ เป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง ส่วนบนเป็นทรงระฆังกลม เจดีย์บางองค์มีซุ้มจรนำทั้ง 4 ด้าน ประดับด้วยลายปูนปั้นเป็นรูปครุฑยุดนาคและลายอื่น ๆ

**อ้างอิง**
พังตรุ
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดกาญจนบุรี
ศูนย์วัฒนธรรมดุนแกร์

ศูนย์วัฒนธรรมดุนแกร์ เฮลซิงบอร์ย
ศูนย์วัฒนธรรมดุนแกร์ (Dunkers kulturhus) เป็นพิพิธภัณฑ์และศูนย์ศิลปะตั้งอยู่ในเฮลซิงบอร์ย ประเทศสวีเดน เป็นพิพิธภัณฑ์ที่บันทึกประวัติศาสตร์ของเฮลซิงบอร์ยตั้งแต่ยุคน้ำแข็ง
อาคารเป็นผลงานออกแบบโดย Kim Utzon และชื่อตั้งตามนักธุรกิจ Henry Dunker (1870-1962) ทุนการสร้างพิพิธภัณฑ์ได้รับบริจาคมาโดยทุนบริจาค Henry และ Gerda Dunker (Henry och Gerda Dunkers donationsfond) Henry Dunker เป็นนักธุรกิจท้องถิ่นที่เป็นเจ้าของกิจการที่เป็นผู้ว่าจ้างงานรายใหญ่ที่สุดของเฮลซิงบอร์ย บริษัทผู้ผลิตยาง พอลิเมอร์ และพลาสติก แตรลเลอบอร์ย
ค่าใช้จ่ายก่อสร้างศูนย์อยู่ที่ 300 ล้านโครเนอร์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Dunkers kulturhus official website- Trelleborg official website
วังโซฟีโร

วังโซฟีโร ("Sofiero slott" หรือ "Sofiero") เป็นอดีตพระราชฐานของราชวงศ์แห่งสวีเดน ตั้งอยู่ในเทศมณฑลเฮลซิงบอร์ย จังหวัดสกันเนีย ตั้งอยู่ km ทางเหนือของนครเฮลซิงบอร์ย แรกเริ่มสร้างขึ้นเป็นไร่สวนในชื่อสะกัลเบลิกเกะ (Skabelycke) ที่ซึ่งในปี 1864 เจ้าชายออสการ์แห่งสวีเดนและภรรยาเจ้าหญิงโซเฟียแห่งนัสเซาได้ซื้อต่อ และสร้างวังความสูงชั้นเดียวขึ้น แล้วเสร็จในปี 1865 ต่อมาในปี 1874 ถึง 1876 ได้มีการขยับขยายออกจนเป็นขนาดที่มีในปัจจุบัน
จุดน่าสนใจสำคัญของวังคือสวนขนาดใหญ่ที่กินพื้นที่ยาวไปถึงชายฝั่งช่องแคบเออเรชุนด์ หนึ่งในดอกไม้สำคัญที่พบได้ในสวนนี้คือกุหลาบพันปีที่มีมากกว่า 500 รูปแบบในสวน 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วังในประเทศสวีเดน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเฮลซิงบอร์ย
วัดผาผ่า

วัดผาผ่า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่คะตวน อำเภอสบเมย จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 3 ไร่ 2 งาน 86 ตารางวา
วัดผาผ่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2312 ชาวบ้านเรียกวัดนี้ว่า วัดก๋าผ่า ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2315 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 7 เมตร ยาว 16 เมตร  ภายหลังมีสภาพเป็นนวัดร้างประจำหมู่บ้านทิศเหนือติดกับที่ดินเอกชนทิศใต้ติดกับถนนทิศตะวันออกติดกับถนนทิศตะวันตกติดกับป่าคลองชลประทาน แต่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2538
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถศิลปะล้านนา หลังคามีมุขด้านหน้ามุงด้วยกะเบื้องพื้นเมือง ผนังก่ออิฐฉาบปูนมุขด้านหน้า มีซี่ลูกกรงไม้ พื้นปูนฉาบ-กำแพงแก้ว อยู่โดยรอบอุโบสถ มีประตูเข้าด้านหน้า กำแพงแก้วสูงประมาณ 1.20 เมตร

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระครูบาเต๋จ๊ะ พ.ศ. 2312–2340- พระครูบาปัญโญ พ.ศ. 2341–2375- พระครูปัญญาวรวัตร พ.ศ. 2475–2504- พระอธิการณรงค์ศักดิ์ ยสธโร พ.ศ. 2505–2518- พระครูอนุรักษ์พัฒนคุณ (ปภสฺสโร)	

**อ้างอิง**
ผาผ่า
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
กิลด์ป่วนก๊วนฮา

กิลด์ป่วนก๊วนฮา (Futoku no Girudo) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยไทจิ คาวาโซเอะ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งกังกังรายเดือน นิตยสารมังงะแนวโชเน็งของบริษัทสแควร์เอนิกซ์ตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2560 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 11 ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เฟิร์ส เพจ โปร ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลง สร้างโดยสตูดิโอ  TNK ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565

**ตัวละคร**
キクル・マダン
Voiced by|คัตสึมิ ฟูกูฮาระ
Hitamu Kyan
Voiced by|คาริง อิโซเบะ
Meidena Anje
Voiced by|อายาโนะ ชิบูยะ
Tokishikko Danā
Voiced by|โย ไทจิ
Hanabata Nōkinsu
Voiced by|ยูนะ คามากูระ
Noma Rūn
Voiced by|ซาโฮะ ชิราซุ
Enome
Voiced by|รูมิ โอกูโบะ
Eshune
Voiced by|ยูยุ โชจิ

**สื่อ**

**มังงะ**
ซีรีส์มังงะแต่งเรื่องและวาดภาพโดยไทจิ คาวาโซเอะ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งกังกังรายเดือน นิตยสารมังงะแนวโชเน็งของบริษัทสแควร์เอนิกซ์ตั้งแต่วันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2560 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 10 ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2565 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เฟิร์ส เพจ โปร 

**หนังสือการ์ตูน**

**อนิเมะ**
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงมีการประกาศสร้างในวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2565  ซีรีส์อนิเมะผลิตโดยสตูดิโอทีเอ็นเค กำกับโดยทากูยะ อาซาโอกะ เขียนบทโดยคาซูยูกิ ฟูเดยาซุ ออกแบบตัวละครโดยฮิรากุ คาเนโกะ แต่งดนตรีประกอบโดยเรียว ชิราซาวะ ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 5 ตุลาคมถึง 21 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ทางช่อง AT-X และเครือข่ายอื่น ๆ  เพลงเปิดชื่อเพลงว่า "Never the Fever
" ร้องโดยซายากะ ซาซากิ ส่วนเพลงปิดชื่อเพลงว่า Shugā Shugā Supaisu ร้องโดยมินามิ คูริบายาชิ

**รายชื่อตอน**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์ทางการของมังงะ ja- เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ ja-  อนิเมะ กิลด์ป่วนก๊วนฮา ทางปีลีปีลี- 25425
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:เฟิร์ส เพจ โปร
หมวดหมู่:กังกังคอมิกส์
ธิดารัตน์ ยิ่งเจริญ

ธิดารัตน์ ยิ่งเจริญ (ชื่อเล่น ธิดา) เป็นนักวิชาการ นักการศึกษา และนักการเมืองชาวไทย อดีตโฆษกและผู้อำนวยการศูนย์นโยบาย พรรคไทยสร้างไทย อดีตผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อและรองโฆษกพรรคเพื่อไทย

**ประวัติ**
ธิดารัตน์มีมารดาเป็นชาวไทยจากจังหวัดอุตรดิตถ์ ส่วนบิดาเป็นชาวพม่าเชื้อสายลาหู่ บิดาของเธออพยพข้ามพรมแดนมาตั้งถิ่นฐานที่อำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย เมื่อเขาอายุได้สามขวบ บิดาเป็นมิชชันนารีประจำโบสถ์ของชุมชน และเผยแผ่ศาสนาในชุมชนตามชายแดน ส่วนมารดาก็ทำงานร่วมกับคณะมิชชันนารี
ธิดารัตน์จบการศึกษาระดับปริญญาตรีความสัมพันธ์ระหว่างประเทศจากคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยได้รับทุนการศึกษาจากคณะรัฐศาสตร์ฯ จากนั้นได้ศึกษาต่อระดับปริญญาโทด้านนโยบายสาธารณะจากมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด ด้วยทุนจากรัฐบาลอังกฤษและมูลนิธิอ๊อกซ์ฟอร์ด (ไทย) และปัจจุบันกำลังศึกษาปริญญาโทด้านรัฐประศาสนศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยชิงหวาด้วยทุนรัฐบาลจีน
ระหว่างศึกษาที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด ธิดารัตน์เป็นนักโต้วาทีภาษาอังกฤษที่ได้รับเลือกเป็นตัวแทนเข้าแข่งขันในนามมหาวิทยาลัย และได้รับรางวัลชนะเลิศหลายรายการในหลายประเทศ นอกจากนี้ ธิดารัตน์ยังได้รับเลือกให้เป็นเป็นตัวแทนประเทศไทยเพื่อเข้าร่วมประชุม One Young World Summit 2017 ที่ประเทศโคลอมเบีย  
นอกจากนี้ ยังได้มีส่วนร่วมในการจัดทำร่างรายงาน Universal Periodic Review ของประเทศไทย ครั้งที่ 1 ภายใต้คณะผู้แทนถาวรไทยประจำสหประชาชาติ ณ นครเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์  
ธิดารัตน์ได้รับรางวัลชนะเลิศศิษย์เก่าสหราชอาณาจักรดีเด่นในประเทศไทย ประจำปี 2021-22 (Study UK Alumni Awards 2021-22)  สาขาการสร้างความเปลี่ยนแปลงในสังคม (Social Action Award) โดยบริติซ เคานซิล ในฐานะผู้สนับสนุนความเท่าเทียมทางการศึกษาผ่านองค์กรอิสระและเวทีพรรคการเมือง

**บทบาททางการเมือง**
ธิดารัตน์เริ่มต้นเส้นทางการเมืองกับพรรคเพื่อไทย โดยดำรงตำแหน่งรองโฆษก และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อของพรรคเพื่อไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ต่อมาได้ดำรงเลขานุการประจำคณะกรรมาธิการการต่างประเทศ ชุดที่ 25 ของสภาผู้แทนราษฎร  
จากนั้นได้ย้ายมาร่วมงานกับพรรคไทยสร้างไทย  เริ่มต้นจากตำแหน่งผู้อำนวยการ ศูนย์นโยบาย และได้รับเลือกจากสมาชิกในการประชุมใหญ่วิสามัญครั้งที่ 1 ประจำปี พ.ศ. 2565 ของพรรคไทยสร้างไทย ให้ดำรงตำแหน่งโฆษกพรรค ต่อมาในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2566 เธอลาออกจากพรรคและพ้นจากตำแหน่งดังกล่าว
ธิดารัตน์สนใจนโยบายการต่างประเทศ ด้านการศึกษา และสิทธิสตรี

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
ธิดารัตน์ ยิ่งเจริญ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ตระกูลต่าง ๆ ดังนี้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 TidaratYingcharoen- TidaYingcharoen
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:พรรคไทยสร้างไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ บ.ช.
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยชิงหฺวา
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายลาหู่
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายพม่า
หมวดหมู่:นักการเมืองสตรีชาวไทย
กัณเฑศวรี

กัณเฑศวรี (IAST: Gandēśvarī) เป็นเทพีในศาสนาฮินดู นิยมเคารพบูชาในกลุ่มคานธพานิก และเชื่อว่าเป็นอวตารของพระทุรคา มีการบูชามากในรัฐเบงกอลตะวันตกและชาวฮินดูในบังกลาเทศ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เทวีในศาสนาฮินดู
มอดูล:Location map/data/Malaysia Kedah Alor Setar

return {
	name = 'อาโลร์เซอตาร์',
	top = 6.55,
	bottom = 5.075,
	left = 99.63,
	right = 101.13,
	image = 'Location map of Alor Setar, Kedah.png',
}
คณะรัฐมนตรีชุดที่สองของแอซาโดลลอฮ์ แอแลม

คณะรัฐมนตรีชุดที่สองก่อตั้งโดยนายกรัฐมนตรีแอซาโดลลอฮ์ แอแลมในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 แทนคณะรัฐมนตรีชุดแรกที่สิ้นสุดในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 ซึ่งคณะรัฐมนตรีอยู่ได้เพียง 13 เดือนจนกระทั่งเดือนมีนาคม พ.ศ. 2507 แอซาโดลลอฮ์ แอแลมลาออกและถูกแทนที่โดยคณะรัฐมนตรีของแฮแซนแอลี แมนซูร์

**สมาชิกคณะรัฐมนตรี**
สมาชิกคณะรัฐมนตรีของเขาจะมีอยู่ในรายชื่อดังต่อไปนี้

**การปรับเปลื่ยนคณะรัฐมนตรี**
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร แฮแซน แอร์แซนจอนีลาออกเมื่อวันที่ 9 มีนาคมและถูกแทนที่โดยพลโทเอสมออีล รียอฮีเมื่อวันที่12 มีนาคม แต่ในความเป็นจริงแล้วแอร์แซนจอนีถูกบีบให้ลาออกและแต่งตั้งเอกอัครราชทูตประจำอิตาลีทันที 

**สิ้นสุดคณะรัฐมนตรี**
รัฐมนตรีหกคนได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งคณะรัฐมนตรีของแฮแซนแอลี แมนซูร์

**แหล่งอ้างอิง**
หมวดหมู่:คณะรัฐมนตรีอิหร่าน
หมวดหมู่:การเมืองอิหร่าน
หมวดหมู่:ประเทศอิหร่าน
หมวดหมู่:ประเทศอิหร่านในค.ศ. 1963
ลิลิตพายัพ

ลิลิตพายัพ เป็นวรรณกรรมประเภทนิราศ พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวครั้งดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหามงกุฎราชกุมาร โดยใช้นามแฝงว่า หนานแก้วเมืองบูรพ์ อย่างไรก็ดีมีผู้แต่งร่วมอีก 2 คน คือหม่อมเจ้าถูกถวิล ศุขสวัสดิ์ และพระยาบำเรอบริรักษ์ (สาย ณ มหาชัย) ซึ่งระบุไว้อยู่ในโคลงในฐานะผู้ตามเสด็จด้วย
เนื้อหาของเรื่องมีลักษณะเป็นบันทึกรายวัน มีการระบุวันเวลาชัดเจน เริ่มเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2448 โดยพระองค์ไปทรงเปิดทางรถไฟสายกรุงเทพฯ-ปากน้ำโพ เริ่มเรื่องจากสถานีรถไฟสามเสนเพื่อไปเปิดทางรถไฟที่สถานีบ้านภาชี จากนั้นจึงตามเสด็จประพาสลพบุรีและนครสวรรค์ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้แยกเดินทางต่อไปยังมณฑลพายัพโดยเรือจักรกล ผ่านเมืองพิจิตร พิษณุโลก และอุตรดิตถ์ จากนั้นจึงขึ้นบกเดินทางถึงแพร่ ลำปาง ขากลับพระนครโดยเรือจักรกลทางแม่น้ำปิง ผ่านตาก กำแพงเพชร ชัยนาท สิงห์บุรี อ่างทอง พระนครศรีอยุธยา และจึงได้ขึ้นรถไฟเสด็จกลับยังกรุงเทพมหานครถึงเมื่อสิ้นเดือนมกราคมในปีถัดมา
ลิลิตพายัพได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสืองานศพพระตำรวจเอก เจ้าพระยาราชศุภมิตร พ.ศ. 2472

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วรรณคดีประเภทลิลิต
หมวดหมู่:นิราศ
หมวดหมู่:พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 6
แฮสแซน แปแครวอน

แฮสแซน แปแครวอน (4 สิงหาคม พ.ศ. 2454 - 11 เมษายน พ.ศ. 2522) เป็นนักการเมืองชาวอิหร่านและทหารชาวอิหร่านในฐานะผู้อำนวยการองค์การข่าวกรองและความมั่นคงแห่งรัฐ (ซอวอก) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2504 ถึง พ.ศ. 2508 และรัฐมนตรีกระทรวงข่าวสารในคณะรัฐมนตรีของแอมีร์แอบบอส โฮเวย์ดาในปี พ.ศ. 2508 ถึง พ.ศ. 2510 และเอกอัครราชทูตหลายประเทศเช่นปากีสถานและฝรั่งเศสและสมาชิกของกระทรวงราชสำนัก (Royal Court) แต่นอกจากนี้เขามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับรูฮุลลอฮ์ โคมัยนีอีกด้วย
เขาถูกประหารชีวิตในวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2522

**ตำแหน่งของเขา**
 ทูตทหารในปากีสถาน- ผู้อำนวยการข่าวกรองทหาร- ทูตทหารในอินเดีย- รองผู้อำนวยการองค์การข่าวกรองและความมั่นคงแห่งรัฐในด้านกิจการภายใน- รองนายกรัฐมนตรีและผู้อำนวยการองค์การข่าวกรองและความมั่นคงแห่งรัฐ- รัฐมนตรีกระทรวงข่าวสาร- เอกอัครราชทูตปากีสถาน- เอกอัครราชทูตฝรั่งเศส- ที่ปรึกษาอาวุโสของกระทรวงราชสำนัก

**ผู้อำนวยการองค์การข่าวกรองและความมั่นคงแห่งรัฐ**
เมื่อเขาเป็นผู้อำนวยการองค์การข่าวกรองและความมั่นคงแห่งรัฐและเขาก็คัดค้านการทรมานระหว่างสอบสวน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Harvard.edu, Harvard Iranian Oral History Project: transcript of interview with Fatemeh Pakravan conducted by Dr. Habib Ladjevardi 3 March 1983-  HolyCrime.com, Hassan Pakravan – Biography Warning: This site contains graphic images (mugshot of corpse.) -  Iranian.com, "Lunch with Khomeini – How a former SAVAK chief saved the ayatollah's life". The Iranian
หมวดหมู่:นักการเมืองอิหร่าน
หมวดหมู่:การปฏิวัติอิหร่าน
หมวดหมู่:ราชวงศ์ปาห์ลาวี
หมวดหมู่:ซอวอก
หมวดหมู่:บุคคลจากเตหะราน
สาวน้อยนักปีนเขา

สาวน้อยนักปีนเขา (Yama no Susume) เป็นซีรีส์มังงะแนวเสี้ยวชีวิต เขียนเรื่องและวาดภาพโดยชิโระ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารคอมิกเอิร์ทสตาร์ของสำนักพิมพ์เอิร์ทสตาร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ในปี พ.ศ. 2554  ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์สร้างโดยสตูดิโอเอทบิตออกอากาศระหว่างเดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2556 ฤดูกาลที่สองออกอากาศระหว่างเดือนกรกฎาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2557 ออริจินอลวิดีโอแอนิเมชันวางจำหน่ายเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2560 และฤดูกาลที่สามออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2561 ซีรีส์อนิเมะชุดใหม่ชื่อว่า สาวน้อยนักปีนเขา: เน็กซ์ซัมมิต ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565

**ตัวละคร**
Yukimura Aoi
Voiced by|ยูกะ อิงูจิ
นักเรียนหญิงมัธยมปลายผู้กลัวความสูงหลังตกจากเครื่องเล่นในสนามเด็กเล่นและขาหัก แต่ภายหลังฮินาตะเป็นแรงบันดาลทำให้เริ่มสนใจการปีนเขา
Kuraue Hinata
Voiced by|คานะ อาซูมิ
เด็กสาวร่าเริงผู้รักการปีนเขา เคยเป็นเพื่อนกับอาโออิสมัยเรียนชั้นประถมก่อนจะมาพบกันอีกครั้งในโรงเรียนมัธยมปลาย ให้กำลังใจอาโอกิให้เอาชนะความกลัวความสูงและชวนไปปีนเขา
Saitō Kaede
Voiced by|โยโกะ ฮิกาซะ

Aoba Kokona
Voiced by|ยูอิ โองูระ

Kurosaki Honoka
Voiced by|นาโอะ โทยามะ

Sasahara Yūka
Voiced by|ยูอิ มากิโนะ

Kuraue Ken'ichi
Seirō Ogino

Onozuka Hikari
Voiced by|Yuko Gibu

Senjuin Koharu
Emiri Iwai

Yukimura Megumi
Voiced by|Aya Hisakawa
แม่ของอาโออิ
Aoba Mai
Voiced by|Risa Hayamizu
แม่ของโคโคนะ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการของมังงะ ja-  เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ ja- 14775
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2557
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเสี้ยวชีวิต
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของโตเกียวเอ็มเอ็กซ์
โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยลินเชอปิง

โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยลินเชอปิง (Universitetssjukhuset i Linköping; ย่อ US) เป็นโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยประจำคณะแพทยศาสตร์ (Hälsouniversitet) มหาวิทยาลัยลินเชอปิง ในลินเชอปิง ประเทศสวีเดน โรงพยาบาลประกอบด้วยแผนกเฉพาะทางทุกสาขายกเว้นแค่สาขาการปลูกถ่ายอวัยวะ สาขาที่ชำนาญพิเศษเช่นดูแลแผลไหม้ที่ซึ่งโรงพยาบาลนี้ร่วมกับโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยอุปซอลามีภาระรับผิดชอบในการให้บริการระดับชาติ (rikssjukvård) โรงพยาบาลได้รับการจัดอันดับเป็น "โรงพยาบาลที่ดีที่สุด" ในประเทศสวีเดนถึงสามครั้งในวารสาร Dagens Medicin และในปี 2019 เป็นโรงพยาบาลสอนที่ดีที่สุดอันดับสามของประเทศสวีเดน
โรงพยาบาลประกอบด้วยลูกจ้าง 4,900 คน และมีขนาด 600 เตียง และให้บริการการแพทย์สาขาเฉพาะทางพิเศษตติยภูมิสำหรับพื้นที่เออสแตร์เยิตลันด์, คัลมาร์ และ เยินเชอปิง รวมถึงเป็นเป็นโรงพยาบาลปฐมภูมิสำหรับเขตตอนกลางของเออสแตร์เยิตลันด์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Linköping University Hospital website (in Swedish)-  Föreläsningsserien "Forskning i framkant", från US och Hälsouniversitetet. date=2009-12-17  (in Swedish)
หมวดหมู่:อาสนวิหารในประเทศฟินแลนด์

ดูความหมายของการเรียกชื่อคริสต์ศาสนสถานประเภทต่าง ๆ ได้ในบทความ “คริสต์ศาสนสถาน”
ฟินแลนด์
หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในประเทศฟินแลนด์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศฟินแลนด์
สเวียตอฮีสก์

สเวียตอฮีสก์ (Святогі́рськ, pron) เป็นนครทางตอนเหนือของแคว้นดอแนตสก์ ประเทศยูเครน ตั้งอยู่ริมแม่น้ำซีแวร์สกึยดอแนตส์ ห่างจากสลอวิยันสก์ประมาณ km ประมาณกันว่าใน ค.ศ. 2021 นครนี้มีประชากร 4,309 คน มีอารามคริสต์ออร์ทอดอกซ์สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 16 อยู่ริมฝั่งขวาของแม่น้ำตรงข้ามกับตัวนคร

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นครในประเทศยูเครน
หมวดหมู่:แคว้นดอแนตสก์
นาย

นาย คือคำที่ใช้นำหน้าชื่อของบุคคลเพศชายที่มีอายุตั้งแต่ 15 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป
ความหมายของ นาย (Mister, ย่อ: Mr.) ในแต่ละประเทศจะใช้ไม่เหมือนกัน เช่น ในอังกฤษที่ใช้กันทั่วไป ให้เกียรติสำหรับผู้ชายโดยไม่มีตำแหน่ง

**อ้างอิง ==
ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ

ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ (lead=yes) หรือในญี่ปุ่นเรียกอย่างย่อว่า เท็งเก็ง (Tenken) เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยยู ทานากะ และวาดภาพประกอบโดยลูโล่ เผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2558 ภายหลังได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ไมโครแมกกาซีน ตีพิมเป็นหนังสือไลต์โนเวลตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2559 ไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เฟิร์ส เพจ โปร มังงะดัดแปลงวาดโดยโทโมโอะ มารูยามะ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์เก็นโตชะ และยังมีมังงะภาคแยกวาดภาพโดยฮินาโกะ อิโนอูเอะ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ไมโครแมกกาซีน ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงสร้างโดยสดูดิโอ ซี2ซี ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถีงธันวาคม พ.ศ. 2565 มีการประกาศสร้างฤดูกาลที่สอง

**เนื้อเรื่อง**
หลังตัวละครเอกเสียชิวิตจากอุบัติเหตุรถชน ก็จะพบว่าตัวเองกลับชาติมาเกิดเป็นดาบไร้ชื่อในต่างโลก แม้ว่าตนจะจำเรื่องทุกอย่างจากชาติก่อนได้ เมื่อยอมรับชะตากรรมในฐานะดาบแล้วจึงเริ่มตามหาใครสักคนมาเป็นผู้ถือ จึงพบเข้ากับกองคาราวานของพ่อค้าทาสที่ถูกหมีสองหัวโจมตี ทาสเด็กสาวหูแมวชื่อฟรันได้พบกับดาบจึงใช้ฆ่าหมี หลังฟรันได้รับอิสระจากการเป็นทาส จึงเรียกดาบว่าเป็น "อาจารย์" แล้วทั้งสองก็ออกผจญภัยด้วยกัน

**ตัวละคร**
Shishō

Furan
Voiced by|อิโนริ มินาเซะ (ดรามาซีดี), ไอ คากูมะ (อนิเมะ)
アマンダ

Kurimuto
Voiced by|วาตารุ ฮาตาโนะ (อนิเมะ)
Donadorondo
Voiced by|เท็ตสึ อินาดะ (อนิเมะ)
Neru
Voiced by|รูมิ โอกูโบะ (อนิเมะ)
Garusu
ชินปาจิ สึจิ (อนิเมะ)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 นิยายออนไลน์ ที่ โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ja- เว็บไซต์ทางการของไลต์โนเวล ja- เว็บไซต์ทางการของมังงะ ja- เว็บไซต์ทางการของมังงะภาคแยก ja- เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ ja-  อนิเมะ ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ ที่ปีลีปีลี-  อนิเมะ ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ (พากย์ไทย) ที่ปีลีปีลี- 21736
หมวดหมู่:ซี2ซี (สตูดิโอ)
หมวดหมู่:นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่กำลังจะมา
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวต่างโลก
หมวดหมู่:บันเทิงคดีเกี่ยวกับการกลับชาติมาเกิด
หมวดหมู่:ไลต์โนเวล
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:เฟิร์ส เพจ โปร
หมวดหมู่:โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร
หมวดหมู่:เมเดียลิงก์
วัดมะนาว (จังหวัดสุพรรณบุรี)

วัดมะนาว  เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทับตีเหล็ก อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินทั้งวัดมีเนื้อที่ 28 ไร่ 2 งาน 
วัดมะนาวตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2341 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2508 ชื่อของวัดปรากฏอยู่ในนิราศสุพรรณ ประพันธ์โดยสุนทรภู่ วัดมีเกจิอาจารย์คือ หลวงพ่อโบ้ย ได้รับการนับถือเรื่องพุทธคุณทางด้านแคล้วคลาด​ คงกระพัน​ ป้องกันภัยจากภยันตรายทั้งปวง ภายในวัดมีวิหารหลวงพ่อโบ้ยและพิพิธภัณฑ์หลวงพ่อโบ้ย ซึ่งภายในบรรจุพระเครื่องและของเก่า
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2508 กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร ภายในประดิษฐานพระประธานปางสมาธิเก่าแก่ กุฏิทรงเรือนไทยภาคกลาง และศาลาการเปรียญ

**อ้างอิง**
มะนาว
วัดฝาโถ

วัดฝาโถ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวนา อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่  32 ไร่ งาน 48 เศษสองส่วนสิบ ตารางวา
วัดฝาโถ เดิมชื่อว่า วัดโบสถ์  ประวัติศาสตร์สันนิษฐานว่าเป็นแหล่งอารยธรรมโบราณสมัยทวารวดี มีการผสมผสานและก่อสร้างศาสนสถานสืบต่อกันมายาวนานจนถึงสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี เจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุดและเสื่อมสลายไปตามกาลเวลา จนมีชาวบ้านไปแผ้วถางป่าพบโบสถ์เก่าและเจดีย์ร้าง จึงมีการทำนุบำรุงขึ้นมาใหม่ ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2310 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2530
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 30  เมตร ยาว  40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง  17  เมตร ยาว 38 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533–43  เป็นอาคารไม้  หอสวดมนต์ กว้าง  32 เมตร ยาว 34 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2547–57  เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์เรียงแถว จำนวน 7 หลัง เป็นอาคารไม้ทั้งหมด ศาลาสังเวช กว้าง 18 เมตร ยาว 34 เมตร  สร้างเมื่อ พ.ศ. 2564  เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุมี พระประธานประจำอุโบสถ พร้อมพระโมคคัลลาน์และพระสารีบุตร

**อ้างอิง**
ฝาโถ
วัดสามกอ (จังหวัดฉะเชิงเทรา)

วัดสามกอ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสิบเอ็ดศอก อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดสามกอตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 โดย นายอยู่ นางคล้อย โพธิ์สุวรรณ เป็นผู้มอบที่ดินถวายเพื่อสร้างวัดสามกอ เป็นจำนวนทั้งสิ้น 21 ไร่ กับอีก 40 ตารางวา นายจิ๋วและชาวบ้านสิบเอ็ดศอกร่วมกันอุปถัมภ์สร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2502
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2512 ศาลาการเปรียญอาคารไม้หลังคาทรงสูง เสาไม้ทุกต้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2507 หมู่กุฏิสงฆ์ใต้ถุนสูงเป็นไม้ 1 หลัง อยู่ด้านหลังวิหารหลวงพ่อเสือ หลังหนึ่งมี 3 ห้อง และ หมู่กุฏิสงฆ์ใต้ถุนสูงเป็นอาคารคอนกรีต หลังคาทรงไทย 2 หลัง หลังหนึ่งมี 4 ห้อง อยู่ด้านทิศใต้ และ วิหาร หลวงพ่อเสือ เป็นวิหารหลังคาทรงจัตุรมุข สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2535

**รายนามเจ้าอาวาส**
 หลวงพ่อเสือ วิรุฬหผล พ.ศ. 2460–2498- หลวงพ่อเผย สีลสาโร พ.ศ. 2499–2506- พระครูสัมปัน (ชม) พ.ศ. 2507-–2534- พระครูประทีบธรรมาทร (ชนินทร์  ธมฺมทีโป) พ.ศ. 2535–

**อ้างอิง**
สามกอ
ฌัก การ์ตีเย (ช่างทำอัญมณี)

ฌัก-ธีโอดูเล การ์ตีเย (Jacques-Théodule Cartier; 2 กุมภาพันธ์ 1884–10 กันยายน 1941) เป็นช่างทำอัญมณีชาวฝรั่งเศส และผู้บริหารบริษัทเครื่องประดับคาร์เทียร์ หรือ การ์ตีเย ในภาษาฝรั่งเศส

**ชีวิตในวัยเด็ก**
ฌักเกิดเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1884 ที่ปารีส เขาเป็นลูกชายคนเล็กในบรรดาลูกชายสามคนของ อัลเฟร็ด การ์ตีเย (1841–1925) และ อเมลี อลิซ การ์ตีเย (1853–1914) พี่ชายสองคนของเขาคือปิแอร์ การ์ตีเย และหลุยส์ การ์ตีเย ปู่ของเขา หลุยส์-ฟร็องซัวส์ การ์ตีเย ได้เข้าซื้อกิจการร้านขายเครื่องประดับของ อดอลฟี ปิการ์ ซึ่งเป็นอาจารย์ของเขาใน ค.ศ. 1847 ถือเป็นการก่อตั้งบริษัทเครื่องประดับการ์ตีเย (คาร์เทียร์) ที่มีชื่อเสียง
ฌักสำเร็จการศึกษาจาก Collège Stanislas de Paris

**อาชีพ**
ฌักทำงานร่วมกับพี่ชายสองคนของเขาเพื่อสร้างชื่อให้กับ 'คาร์เทียร์' ซึ่งเป็นธุรกิจของครอบครัวให้มีชื่อเสียงในระดับโลก ทั้งในด้านเครื่องประดับและนาฬิกา ในขณะที่ฌักเปิดและบริหารร้านในลอนดอน ปิแอร์ก็เปิดและบริหารร้านในนิวยอร์ก ฌักรับผิดชอบการดำเนินงานของคาร์เทียร์ที่ลอนดอนใน ค.ศ. 1909 และในที่สุดก็ย้ายไปอยู่ที่ตำแหน่งปัจจุบันที่ 175 New Bond Street ในขณะเดียวกัน หลุยส์เป็นนักออกแบบที่สร้างผลิตภัณฑ์สไตล์คาร์เทียร์ที่เป็นที่รู้จักในปัจจุบัน
ฌักโชคดีมากที่ได้รับคำแนะนำจากเจ้าหญิงมาทิลเด พระญาติของจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ซึ่งมีส่วนช่วยส่งเสริมธุรกิจของคาร์เทียร์ ในช่วงต้นทศวรรษ 1900 "คาร์เทียร์กลายเป็นช่างทำอัญมณีให้กับ ร็อคกี้เฟลเลอร์, Vanderbilts, ฟอร์ด, มอร์แกน, สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร, พระเจ้าซ็อกที่ 1 แห่งแอลเบเนีย และ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งใน ค.ศ. 1907 ตรงกับการเสด็จประพาสยุโรปครั้งที่ 2 ของพระองค์ Hans Nadelhoffer ซึ่งเป็นผู้เขียนชีวประวัติของคาร์เทียร์ได้กล่าวว่า พระองค์ทรงซื้อกำไลคาร์เทียร์มูลค่า 450,000 ดอลลาร์
หลังจากพวกเขาประสบความสำเร็จอย่างต่อเนื่อง หลุยส์และปิแอร์ต่างก็ตัดสินใจแต่งงาน ในขณะที่ฌักยุ่งอยู่กับการสนองความต้องการและความปรารถนาของราชวงศ์ และเดินทางไปต่างประเทศเพื่อค้นหาอัญมณีที่มีเอกลักษณ์และโดดเด่น ฌักไปที่อ่าวเปอร์เซียเพื่อค้นหาไข่มุกที่สมบูรณ์แบบ จากนั้นฌักเดินทางไปอินเดียโดยนำเครื่องเพชรพลอยอันงดงามของบรรดามหาราชาในท้องถิ่นกลับไปที่สตูดิโอในลอนดอนเพื่อออกแบบใหม่และปรับเปลี่ยนเพื่อการใช้งานของผู้สวมใส่ ปิแอร์และฌักร่วมกันซื้อไข่มุกและอัญมณีล้ำค่าจำนวนมากจากเจ้าชายอินเดีย เอกลักษณ์ของไข่มุกและอัญมณีทำให้เครื่องประดับแต่ละชิ้นมีความพิเศษ ซึ่งช่วยให้ธุรกิจของพวกเขาประสบความสำเร็จ
ฌักเปิดร้านในลอนดอนจนกระทั่งเขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1941 หลุยส์พี่ชายของเขาเสียชีวิตในปีถัดมาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1942 ตระกูลการ์ตีเยสิ้นสุดการบริหารธุรกิจของตระกูลในปี ค.ศ. 1964 เนื่องจากการจากไปของปิแอร์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวฝรั่งเศส
พระแม่ปารณศวรีโพธิสัตว์

ปารณศวรี (IAST: Parṇaśabarī, पर्णशबरी) หรืออาจสะกดตามรูปภาษาไทยได้ว่า บรรณศวรี (เทพีผู้นุ่งห่มใบไม้),เป็นพระโพธิสัตว์เทพีในคติศาสนาพุทธแบบมหายานและวัชรยาน ได้รับการยกย่องว่าทรงคุ้มครองและอุปถัมป์การขจัดโรคระบาด และทุกข์จากโรคภัยไข้เจ็บ
เทวรูปปฏิมากรของนางยังปรากฏในธากา ประเทศบังกลาเทศ ซึ่งหลงเหลือผ่านมาตั้งแต่สมัยจักรวรรดิปาละ ซึ่งที่มาเดิมอาจเป็นพระแม่ศีตลาและบริวารของนางคือชวาลาสูร ซึ่งเป็นเทพเจ้าฮินดูที่เกี่ยวข้องและอุปถัมป์การขจัดโรคระบาด และทุกข์จากโรคภัยไข้เจ็บด้วยเช่นกัน ในประวัติศาสตร์อินเดีย มีเทวรูปปฏิมาของนางอันมีชื่อเสียงขจรขจายจากชุดหมู่ปฏิมากรรมสัมฤทธิ์แห่งกุรกิหารซึ่งอยู่อายุราวพุทธศตวรรษที่สิบห้าถึงสิบแปด
ในคติศาสนาพุทธแบบวัชรยานนับถือว่านางเป็นเทพีบริวารของเจ้าแม่ตาราโพธิสัตว์เทพี นักวิชาการบางท่านกล่าวว่านางอาจมีที่มาจากเทพีพื้นเมืองท้องถิ่นของเทือกเขาวินธัย เนื่องจากนางมีลักษณะและความเชื่อมโยงความสัมพันธ์กับชาวสาบาภาชนพื้นเมืองที่อาศัยอยู่บริเวณนี้

**ที่มา**
ในทางประวัติศาสตร์ นางนั้นอาจพัฒนามาจากเทวีท้องถิ่นของอินเดีย เนื่องจากมีการขนามนามของนางว่า “ปีศาจี” ในภาษาสันสกฤตซึ่งหมายถึงปิศาจ คำนี้ยังปรากฏในมนต์ของนางด้วย ปิศาจมีความหมายถึงพลังของธรรมชาติที่อาจให้คุณหรือโทษก็ได้ตามขนบการบูชาของชาวบ้าน เช่นเดียวกับคำว่าฑากินี ยักษิณี ฯลฯ ซึ่งถูกลดคุณค่าความสำคัญลงโดยวัฒนธรรมพราหมณ์ ฮินดูทางการ แต่พุทธศาสนาวัชรยานรับไปพัฒนาต่อ และประติมานวิทยาเทพปฏิมาของนาง สอดคล้องกับรูปลักษณ์ที่นุ่งใบไม้เหมือนชาวป่าที่แสดงถึงความเป็นพื้นเมืองอย่างชัดเจน ซึ่งแสดงร่องรอยว่านางอาจเป็นเทวีพื้นบ้านที่ถูกนำมารวมเข้าในพุทธศาสนาแล้วจัดให้อยู่ในกลุ่มพระแม่ตารา
เช่นเดียวกับที่ศาสนาฮินดูนำเอาเทวีแห่งโรคระบาดพื้นบ้านอย่างจ้าวแม่มาริอัมมาหรือเจ้าแม่ศีตลาเข้ามาเป็นหนึ่งในเทวดาในศาสนาฮินดูซึ่งทั้งพระปารณศวรีและเจ้าแม่ศีตลาของพราหมณ์ ฮินดูน่าจะมีความเกี่ยวข้องเชื่อมโยงกัน 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 พระแม่ปารณศวรีโพธิสัตว์

**ดูเพิ่ม**
 พระแม่อุษณียวิชัย- พระแม่มหาปติสารโพธิสัตว์- พระแม่มหามายูรีโพธิสัตว์- พระแม่ศิตาตปัตรโพธิสัตว์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระโพธิสัตว์
หมวดหมู่:ยิดัม
หมวดหมู่:เทวี
หมวดหมู่:วัชรยาน
เจ้าแม่ฉฺยงเซียว

เจ้าแม่ฉฺยงเซียว  (l= เจ้าแม่นภาหยก) หรือ นามเดิมของนาง คือ จ้าว ฉฺยงเซียวเป็นเทวีในศาสนาชาวบ้านจีนและลัทธิเต๋าอันเป็นหนึ่งในเทวีผู้ประทานพรและคุ้มครองอุปถัมป์การคลอดแต่บรรดาสตรีและมารดรทั้งหลาย  นางเป็นพระเทพีขนิษฐาอันดับสองในของคณะเทพี ซานเซียวเชิ่งหมู่  (三霄聖母) หรือ ซานเซียวเนี่ยเนี้ย (三霄娘娘) เจ้าแม่ซานเซียวเนี้ยวเนี้ยวทรงได้รับการสักการะบูชาในฐานะของเจ้าแม่ผู้พิทักษ์ครัวเรือน หรือ เทพีห้องสุขา    ในธรรมเนียมศาสนาชาวบ้านจีนว่ากันว่า "เทพเจ้าเตาไฟนั้นทรงสถิตย์คอยพิทักษ์คุ้มครองจากในครัว และเทพีซานเซียวนั้นทรงสถิตย์คอยพิทักษ์คุ้มครองจากในครัวเรือน"

**เทพปกรณัม**
ตามเทพปกรณัม ห้องสิน เจ้าแม่นั้นทรงอยู่ฝ่ายของพระเจ้าชางโจ้ว เจ้าแม่เป็นหนึ่งในขนิษฐาสตรีทั้งสามโดยเป็นเชษฐภคินีใหญ่สุดและทรงเป็นขนิษฐาของเทพแห่งโชคลาภสมบัติเงินทองของมีค่า คือ จ้าวกงหมิง คณะนางพร้อมด้วยขนิษฐาทั้งสามถึงแก่ชีพตักษัยวายชนม์หลังการรณรงค์ยุทธสงครามกับองค์เจียง จื่อหยา ต่อมาได้รับการสถาปนาเป็นหนึ่งในคณะเทพสามร้อยหกสิบห้าองค์ โดยได้รับการสักการะบูชาและมีหน้าที่อุปถัมป์ค้ำจุนเกื้อหนุนสำหรับการปัดเป่าทำลายโรคฝีดาษและโรคทั้งหลายเด็กและทารก
นางพร้อมด้วยขนิษฐภคินี คือ เจ้าแม่ยฺหวินเซียว และขนิษฐาของนาง คือ จ้าว ปี้เซียว  ได้รับการจัดหมวดหมู่เป็นคณะตรีเทพี โดยเป็นหนึ่งในเจ้าแม่ประทานบุตร

**ศาลเจ้าอุทิศถวายพระนางในประเทศไทย**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 เจ้าแม่ยฺหวินเซียว- เจ้าแม่ปี้เซียว- รายพระนามเทพเจ้าที่ได้รับการสถาปนาในห้องสิน- เทพเจ้าในห้องสิน- เจ้าแม่ส่งบุตร- เจ้าแม่เร่งกำเนิด
หมวดหมู่:เทวีจีน
หมวดหมู่:เซียน