ชาวนฺหวี่เจิน

นฺหวี่เจิน (女真) เป็นกลุ่มคนที่พูดภาษาตุงกูซิกในเอเชียตะวันออกสืบเชื้อสายมาจากชาวตงหู อาศัยอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนหรือที่เรียกว่าแมนจูเรียก่อนศตวรรษที่ 18 หฺวัง ไท่จี๋ เปลี่ยนชื่อนฺหวี่เจินเป็นแมนจูในปี ค.ศ. 1635 กลุ่มชาวนฺหวี่เจินกลุ่มต่าง ๆ ใช้ชีวิตเป็นนักล่าสัตว์ คนเลี้ยงสัตว์กึ่งเร่ร่อน หรือเกษตรกร
ราชวงศ์หมิงจำแนกพวกเขาออกเป็น 3 กลุ่มซึ่งสะท้อนความใกล้ชิดกับหมิง:
# เจี้ยนโจว นฺหวี่เจิน (建州) นฺหวี่เจินบางส่วนผสมกับเกาหลีและจีนอาศัยอยู่ใกล้กับแม่น้ำมูดาน ภูเขาฉางไป่ และเหลียวตง พวกเขาได้ชื่อว่าตัดเย็บเสื้อผ้าได้คล้ายกับชาวจีน และดำรงชีวิตด้วยการล่าสัตว์และตกปลา ทำการเกษตร ค้าขายไข่มุกและโสม
# ไห่ซี นฺหวี่เจิน (海西) นฺหวี่เจินซึ่งตั้งชื่อตามแม่น้ำไห่ซีหรือซงฮัว เป็นชนเผ่าที่มีประชากรจำนวนมากและเป็นอิสระ ส่วนใหญ่เป็นผู้เลี้ยงสัตว์กึ่งเร่ร่อนทางตะวันตกและเกษตรกรผู้อยู่ประจำทางตะวันออก พวกเขาเป็นชาวนฺหวี่เจินที่ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากชาวมองโกล
# อี้เหริน นฺหวี่เจิน (野人) บางครั้งใช้เรียกนฺหวี่เจินทั้งหมด โดยเจาะจงกว่านั้นหมายถึงชาวเมืองทางตอนเหนือของแมนจูเรียที่มีประชากรน้อย เหนือหุบเขาแม่น้ำเหลียวและซงฮัว โดยหาเลี้ยงตัวเองด้วยการล่าสัตว์ ตกปลา เลี้ยงหมู และเกษตรกรรมบางส่วนpp=11–13
ชาวนฺหวี่เจินส่วนใหญ่เป็นที่รู้จักจากบรรพบุรุษของราชวงศ์จินและราชวงศ์ชิงที่พิชิตดินแดนจีน ราชวงศ์หลังซึ่งแต่เดิมเรียกตัวเองว่าจินยุคหลัง ก่อตั้งโดยหนูเอ่อร์ฮาชื่อ ผู้บัญชาการของเจี้ยนโจว นฺหวี่เจิน ผู้ซึ่งรวบรวมชนเผ่านฺหวี่เจินส่วนใหญ่ให้เป็นปึกแผ่น รวมประชากรทั้งหมดของพวกเขาเข้ากับกองทหารที่สืบทอดกันมาซึ่งรู้จักกันในชื่อแปดกองธงและอุปถัมภ์การสร้างอักษรสำหรับภาษาของตนซึ่งอิงจากอักษรมองโกล ในปี ค.ศ. 1635 คำว่า แมนจู ถูกกำหนดให้เป็นชื่อเดียวสำหรับชนชาตินั้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูล**
 year = 2007 - isbn=9780967062808 - isbn=9781136380211 - pages= 220-221- contribution-url=https://books.google.com/books?id=tyhT9SZRLS8C&pg=PA182 - contribution-url = https://books.google.com/books?id=tVhvh6ibLJcC&pg=PA272 - url=https://books.google.com/books?id=8piRAgAAQBAJ
*publisher=Blackwell Publishers- page = 18 - isbn=0804746842
*page=278 
*isbn=9780521243049 
*pages= 215–320 - citation |last=Gernet |first=Jacques |date=1972 |url=https://books.google.com/books?id=jqb7L-pKCV8C |title=Le Monde Chinois A History of Chinese Civilization |publisher=translated by J.R. Foster and Charles Hartman for Cambridge University Press in 1982 |location=Cambridge |isbn=9780521497817 |page= 356 - page= 1066 - url=https://books.google.com/books?id=KHwPAAAAYAAJ- isbn=9783447051965- pages=53–57- jstor=2719229- contribution-url=https://books.google.com/books?id=D25AAQAAMAAJ&pg=PA178 - url-status=dead - number = 2- isbn=9780521234108 - page =  1760 - issn=0069-438X- url = http://book.douban.com/subject/1838055/ - isbn=9780804806534 
*page= 159 - location=Macao
** citation|ref=none |last=Morrison |first=Robert |title=Part II.—Vol. II. |year=1820 |publisher=Printed at the Honorable East India company's press, by P.P. Thoms; etc., etc. |url=https://archive.org/details/adictionarychin00morrgoog of 1815–1823.- page=195- pages=113–114 - at= §161: Ciorcia - page= 127 - pages= 13,  31 - page= 112 - page = 121 
*s2cid=162388379 
*page=43- s2cid=143541438 - year=1967- page = 76 - contribution-url = https://books.google.com/books?id=tVhvh6ibLJcC&pg=PA221 - in=Peterson- page=138- page=144- pages= 713–714 - page= 22- url-status=dead - page= lxxvi- page=301 - page=91- page=272 - page= 10- page= 828- pages =  331–345 - page = 627 - page = 189  - pages = 97–98 - url-status=dead 
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์แมนจูเรีย