Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เอฟเอไอคัพ

ซีเนียร์แชลเลนจ์คัพของสมาคมฟุตบอลไอร์แลนด์ (เอฟเอไอคัพ) หรือชื่อตามผู้สนับสนุน เอ็กซ์ตราดอตไออี เอฟเอไอคัพ เป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยแบบแพ้คัดออกซึ่งจัดขึ้นทุกปี โดยเปิดโอกาสให้สโมสรในไอร์แลนด์ และสโมสรฟุตบอลเดร์รีซิตีในไอร์แลนด์เหนือ เข้าร่วมแข่งขัน ฟุตบอลถ้วยนี้อยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลไอร์แลนด์ ปัจจุบันมี เอ็กซ์ตราดอตไออี เป็นผู้สนับสนุน
ในช่วง ค.ศ. 1923–1936 ฟุตบอลถ้วยนี้เคยรู้จักกันในชื่อ ฟรีสเตดคัพ สโมสรที่ชนะเลิศถ้วยนี้มากที่สุดคือ แชมร็อกโรเวอส์ ซึ่งชนะเลิศ 25 สมัย ส่วนทีมชนะเลิศในปัจจุบัน ก็คือ แชมร็อกโรเวอส์ เช่นกัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Ireland - List of Cup Finals-  Ireland - FAI Cup 1921/22-1993/94-  FAI announce 1st digital sponsor with the extra.ie FAI cup-  "'You can't lose, you'll make the league look bad'", RTÉ Sport, 13 May 2020.
หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศไอร์แลนด์
หมวดหมู่:ฟุตบอลคัพแห่งชาติ
กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

การแข่งขันยูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เป็นการแข่งขันกีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ที่จัดขึ้นในกรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 9-15 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ณ สนาม Beijing Science and Technology University Gymnasium มีการแข่งขันทั้งหมด 14 รายการ

**ปฏิทินการแข่งขัน**

**การคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางสรุปเหรียญ**

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**ชาย**

**หญิง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ยูโด
2008
ลีกของไอร์แลนด์คัพ

ลีกของไอร์แลนด์คัพ (Corn Sraithe na hÉireann) เป็นการแข่งขันฟุตบอลซึ่งเปิดให้สโมสรในลีกของไอร์แลนด์เข้าร่วมแข่งขัน เริ่มแข่งขันครั้งแรกใน ค.ศ. 1973 โดยแทนที่ของ ลีกของไอร์แลนด์ชีลด์ นับตั้งแต่ ค.ศ. 2009 ลีกของไอร์แลนด์คัพได้รับการสนับสนุนจากอิเล็กทรอนิกอาร์ต ทำให้ถ้วยถูกเรียกชื่อตามผู้สนับสนุนคือ อีเอสปอร์ตคัพ
รูปแบบการแข่งขันได้มีการเปลี่ยนแปลงอยู่บ่อยครั้ง เดิมทีการแข่งขันแบ่งออกเป็น 6 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ทีม ตามที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ของสโมสร ต่อมาเมื่อจบรอบแบ่งกลุ่ม ทีมชนะเลิศในแต่ละกลุ่ม และทีมรองชนะเลิศที่ดีที่สุดสองอันดับแรก รวม 8 ทีม จะได้ผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออก โดยในรอบแพ้คัดออกนี้เอง จะแข่งขันในวันกลางสัปดาห์ตลอดทั้งฤดูกาล ต่อมาในช่วงปลายทศวรรษ 1990 ถ้วยนี้ได้ปรับเปลี่ยนไปเริ่มต้นที่รอบแพ้คัดออก แต่ต่อมาก็ปรับเปลี่ยนกลับมาเริ่มต้นที่รอบแบ่งกลุ่มอีกครั้ง โดยในครั้งนี้ แบ่งเป็น 8 กลุ่ม กลุ่มละ 3 ทีม มีเพียงทีมชนะเลิศของแต่ละกลุ่มเท่านั้นที่จะผ่านเข้ารอบ ต่อมาในปี 2006 การแข่งขันได้ปรับเปลี่ยนมาเป็นแบบแพ้คัดออกอีกครั้ง และทีมชนะเลิศจะได้รับรางวัล 25,000 ยูโร
การแข่งขันในรอบชิงชนะเลิศก็มีการเปลี่ยนแปลงบ่อยเช่นกัน ทั้งแบบแข่งขันที่สนามกลาง แข่งขันสองเลก (เหย้า-เยือน) และปัจจุบันก็ใช้วิธีการจับสลากว่าทีมไหนจะได้เล่นเป็นทีมเหย้า

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Ireland League Cup Finals from RSSSF-  League of Ireland Shield Winners from RSSSF
หมวดหมู่:ลีกของไอร์แลนด์
หมวดหมู่:ฟุตบอลลีกคัพแห่งชาติ
หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศไอร์แลนด์
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

การแข่งขันเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ที่จัดขึ้นในกรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 9-17 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ณ สนาม Shunyi Olympic Rowing-Canoeing Park มีการแข่งขันทั้งหมด 14 รายการ

**ปฏิทินการแข่งขัน**

**การคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางสรุปเหรียญ**

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**ชาย**
Polish men's quadruple sculls: gold medalists

**หญิง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 2008
เรือพาย
2008
กีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

การแข่งขันเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ที่จัดขึ้นในกรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 9-21 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ณ สนาม Qingdao International Sailing Centre มีการแข่งขันทั้งหมด 11 รายการ

**ปฏิทินการแข่งขัน**

**การคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางสรุปเหรียญ**

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**หญิง**

**ชาย**

**ผสม**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 2008
เรือใบ
2008
กีฬายิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

การแข่งขันยิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เป็นการแข่งขันกีฬายิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ที่จัดขึ้นในกรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 9-17 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ณ สนาม Beijing Shooting Range Hall (ปืนยาวและปืนอัดลม) Beijing Shooting Range Clay Target Field (ปืนสั้น) มีการแข่งขันทั้งหมด 15 รายการ

**ปฏิทินการแข่งขัน**

**การคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางสรุปเหรียญ**

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**ชาย**
The medal winners in men's skeet. From left tor right: Tore Brovold, Vincent Hancock, Anthony Terras

**หญิง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ยิงปืน
2008
กีฬาวูซูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

การแข่งขันวูซูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เป็นการแข่งขันกีฬาวูซูเป็นกีฬาสาธิตในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ที่จัดขึ้นในกรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 21-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ณ สนาม  มีการแข่งขันทั้งหมด 15 รายการ

**ปฏิทินการแข่งขัน**

**การคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางสรุปเหรียญ**

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**Taolu**

**Sanshou**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 2008
วูซู
2008
ท่าอากาศยานศุลกากร

ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ หนึ่งในท่าอากาศยานศุลกากรในประเทศไทย
ท่าอากาศยานศุลกากร คือท่าอากาศยานที่สามารถรองรับเที่ยวบินที่มาจากต่างประเทศได้ โดยอากาศยานลำใดที่จะเข้ามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักร เว้นแต่อากาศยานของทางราชการ ต้องลงในหรือขึ้นจากสนามบินที่เป็นด่านศุลกากร แต่ในกรณีที่มีเหตุฉุกเฉินหรือจำเป็นอย่างยิ่งทำให้อากาศยานที่เข้ามาในหรือจะออกไปนอกราชอาณาจักรต้องลงในหรือขึ้นจากที่ใดนอกจากสนามบินที่เป็นด่านศุลกากร ให้ผู้ควบคุมอากาศยานรายงานต่อพนักงานศุลกากรหรือพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจโดยพลันตามหลักเกณฑ์วิธีการ และเงื่อนไขที่อธิบดีประกาศกำหนด และห้ามมิให้ผู้ควบคุมอากาศยานอนุญาตให้ขนของใด ๆ ออกจากหรือขึ้นในอากาศยานนั้น โดยมิได้รับความยินยอมจากพนักงานศุลกากร

**รายชื่อท่าอากาศยานศุลกากรในประเทศไทย**

**รายชื่อสายการบินที่ให้บริการ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานในประเทศไทย
แฮ็นดริก ฮาเมิล

แฮ็นดริก ฮาเมิล (Hendrick Hamel; 20 สิงหาคม พ.ศ. 2173 – 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2235) เป็นนักสำรวจชาวดัตช์และเป็นชาวตะวันตกคนแรกที่ได้เขียนหนังสือบันทึกว่าด้วยอาณาจักรโชซ็อนของเกาหลี หลังจากอยู่ที่นั่นเป็นเวลา 13 ปี เขาได้เขียนหนังสือ Hamel's Journal and a Description of the Kingdom of Korea, 1653–1666 ซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในภายหลังเมื่อ พ.ศ. 2211
แฮ็นดริก ฮาเมิล เกิดในคอร์เกิม เนเธอร์แลนด์ ใน พ.ศ. 2193 เขาล่องเรือไปยังหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ และได้ทำงานในฐานะพนักงานบัญชีของบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (เฟโอเซ)122–123 ใน พ.ศ. 2196 เขาเดินทางไปญี่ปุ่นด้วยเรือชื่อ เดอสแปร์เวอร์ ฮาเมิลและลูกเรืออีก 35 คนรอดชีวิตจากเรือแตกและมาขึ้นฝั่งที่เกาะเชจู อาณาจักรโชซ็อน4317 หลังจากถูกจำคุกอยู่บนเกาะเชจูนานนับปี พวกเขาถูกส่งตัวไปยังฮันยัง ราชธานีของอาณาจักรโชซ็อน ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2198 ตรงกับรัชสมัยของพระเจ้าฮโยจง (2202)39–48, 52 เพื่อเป็นการรักษาธรรมเนียมในเวลานั้นราชสำนักจึงห้ามไม่ให้ฮาเมิลและลูกเรือของเขาออกจากโชซ็อน43–44 ระหว่างที่อยู่ที่โชซ็อน พวกเขาได้รับอิสระในการใช้ชีวิตแบบปกติในสังคมโชซ็อน52,59,66 
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2209 ซึ่งตรงกับรัชสมัยของพระเจ้าฮย็อนจง 13 ปีหลังจากใช้ชีวิตในเกาหลี ฮาเมิลและลูกเรือที่เหลือรอดชีวิตมาได้ทั้งสิ้น 7 คนจัดการหนีไปยังญี่ปุ่น ที่นั่นเนเธอร์แลนด์ได้ตั้งสถานีการค้าเล็ก ๆ บนเกาะจำลองซึ่งเรียกกันว่าเดจิมะที่นางาซากิ75–82,12 ระหว่างที่เขาใช้ช่วงเวลาที่นางาซากิ (กันยายน พ.ศ. 2209 ถึงตุลาคม พ.ศ. 2210) ฮาเมิลได้เขียนหนังสือซึ่งเกี่ยวกับช่วงเวลาของเขาในเกาหลี124 จากนั้น ฮาเมิลและลูกเรือของเขาออกเดินทางไปปัตตาเวีย (จาการ์ตาในปัจจุบัน) ในหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ในปลายปี พ.ศ. 2210125 เขาพำนักในปัตตาเวียจนถึง พ.ศ. 2213 และได้ส่งลูกเรือที่มีความชำนาญในการเดินเรือกลับไปเนเธอร์แลนด์ตั้งแต่ พ.ศ. 2210 นอกจากนี้เขายังได้ฝากต้นฉบับหนังสือที่เขาเขียนจำนวน 3 ฉบับไปกับพวกเขา โดยทั้งหมดได้รับการตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2211125 ตัวฮาเมิลไม่ได้เดินทางกลับเนเธอร์แลนด์จนถึง พ.ศ. 2213125

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักสำรวจชาวดัตช์
หมวดหมู่:นักเขียนชาวดัตช์
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เกาหลี
หมวดหมู่:จังหวัดเชจู
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2173
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2235
เอเบนีเซอร์เพลซ (วิก)

ภาพแสดงให้เห็นเอเบนีเซอร์เพลซทั้งหมด โดยมีโรงแรมแมคเคส์ส่วนบิสโทรหันเข้าถนน ขนาบด้วยถนนรีเวอร์ด้านซ้าย และถนนยูเนียนด้านขวา
เอเบนีเซอร์เพลซ (Ebenezer Place) เป็นถนนเส้นหนึ่งในเมืองวิก เขตเคทเนส ประเทศสกอตแลนด์ ปรากฏใน บันทึกสถิติโลกกินเนสส์ ว่าเป็นถนนที่สั้นที่สุดในโลก ด้วยความยาว 2.06 เมตร (6 ฟุต 9 นิ้ว) มีบ้านเลขที่เดียวที่ตั้งอยู่บนถนนนี้คือบ้านเลขที่ 1 บิสโทร อันเป็นส่วนหนึ่งของโรงแรมแมกเคส์ (Mackays Hotel) โดยมุมอื่น ๆ ของโรงแรมดังกล่าวถูกขนาบด้วยถนนยูเนียน (Union Street) และถนนริเวอร์ (River Street)
ถนนเอเบนีเซอร์เพลซสร้างขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 1883 เมื่อบ้านเลขที่ 1 ถูกสร้างขึ้น เจ้าของอาคารติดป้ายชื่อถนนเอเบนีเซอร์เพลซในด้านที่สั้นที่สุดของโรงแรมแมกเคส์ และได้รับการประกาศว่าเป็นถนนอย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1887
ถนนเอเบนีเซอร์เพลซได้รับการยอมรับจาก บันทึกสถิติโลกกินเนสส์ ว่าเป็นถนนที่สั้นที่สุดในโลกใน ค.ศ. 2006 หลังเจ้าของโรงแรมแมกเคส์ทำทางเข้าบิสโทรตรงกับถนนเส้นนี้ ทำลายสถิติของถนนเอลจิน เมืองเบคัป เทศมณฑลแลงคาเชอร์ ที่มีความยาว 5.2 เมตร (17 ฟุต)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เอเบนีเซอร์เพลซ
หมวดหมู่:ถนนในสกอตแลนด์
หมวดหมู่:เจ้าของสถิติโลก
พิกาเนร์

พิกาเนร์ (Bikaner; pronunciation) เป็นเมืองในทางตะวันตกเฉียงเหนือ ของรัฐราชสถาน, ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ห่างไป 0 ทางตะวันออกเฉียงเหนือจากเมืองหลวงของรัฐ ชัยปุระ เมืองพิกาเนร์เป็นเมืองหลักในการบริหารของอำเภอพิกาเนร์ และมณฑลพิกาเนร์
ในอดีตเคยเป็นเมืองหลวงของรัฐมหาราชาพิกาเนร์ ก่อตั้งโดย Rao Bika ในปี 1488 ในปัจจุบันเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่สี่ของรัฐราชสถาน

**คลังภาพ**

**อ้างอิง==
วังลาลครห์

วังลาลครห์ (Lalgarh Palace; लालगढ़ महल) เป็นวังและโรงแรมอนุรักษ์ในพิกาเนร์ รัฐราชสถาน สร้างสำหรับมหาราชาคงคา สิงห์ แห่งรัฐมหาราชาพิกาเนร์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1902 ถึง ค.ศ. 1926 ส่วนหนึ่งของวังซึ่งคือวังลักษมีนิวาส (Laxmi Niwas Palace) นั้นในปัจจุบันได้เปิดให้เช่า ซึ่งกำลังเปิดบริการเป็นโรงแรมอนุรักษ์ (heritage hotel) อยู่

**ประวัติศาสตร์**
วังลาลครห์เริ่มสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1902 และเสร็จใน ค.ศ. 1926 ตามสถาปัตยกรรมอินโดซาราเซน สร้างโดยรัฐบาลบริเตนที่ปกครองอินเดียอยู่ ถวายแก่มหาราชาคงคา สิงห์ (Ganga Singh; ค.ศ. 1881–1942) ชื่อลาลครห์ ตามพระนามของมหาราชาลาลล์ สิงห์ (Lall Singh) พระบิดา
มหาราชาคงคา สิงห์ ทรงเป็นที่เลื่องลือถึงการศิขาร (shikaars) หรือการล่าสัตว์ในพื้นที่ล่าสัตว์ที่คชเนร์ (Gajner) วังนี้เคยเป็นที่รับรองฌอร์ฌ เกลม็องโซ ใน ค.ศ. 1920 เช่นเดียวกันกับ Queen Mary, พระเจ้าจอร์จที่ 5, Lord Harding และ Lord Irwin

**อ้างอิง**
ลาลครห์
หมวดหมู่:โรงแรมในประเทศอินเดีย
วังมรสุม

วังมรสุม (Monsoon Palace) หรือวังสัชชันคฤห์ (Sajjan Garh Palace) เป็นที่อยู่อาศัยที่ตั้งอยู่บนยอดเขาในอุทัยปุระ ราชสถาน ประเทศอินเดีย ชื่อสัชชันคฤห์นั้นมาจากมหาราณาสัชชัน สิงห์ (Sajjan Singh; 1874–1884) แห่งราชวงศ์เมวาร์ ผู้ซึ่งสร้างวังนี้ขึ้นในปี 1884 โดยสร้างขึ้นเพื่อดูเมฆมรสุมเป็นหลักจึงเป็นที่มาของชื่อวังมรสุม หรือวังมานสูน (मानसून) ซึ่งแปลว่ามรสุมในภาษาฮินดี ในปัจจุบันวังนี้เป็นสมบัติของรัฐบาลรัฐราชสถานหลังจากเดิมเป็นของราชสกุลเมวาร์ หลังจากนั้นรัฐบาลได้เปิดสถานที่นี้เป็นสถานที่สาธารณะ ผู้คนนิยมขึ้นไปเพื่อชมพระอาทิตย์ตกดิน
มหาราณาสัชชัน สิงห์ ผู้สร้างวังดั้งเดิมแล้วมีแผนจะสร้างเป็นศูนย์ดาราศาสตร์สูงห้าชั้น แต่ก็ถูกล้มเลิกไปหลังการเสียชีวิตของมหาราณาสัชชัน สิงห์ ต่อมาจึงได้กลายเป็นวังมรสุมและสถานที่ล่าสัตว์
วังนี้เคยปรากฏในภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ เมื่อปี 1983 เรื่อง Octopussy โดยในภาพยนตร์เป็นที่พักของ   Kamal Khanเจ้าชายอัฟกันผู้ถูกขับไล่

**อ้างอิง**
มรสุม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอุทัยปุระ
ศรวัณเพลโคละ

ศรวัณเพลโคละ (translit=śravaṇa beḷagoḷa) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ใกล้กับเมือง จันนรายนปัฏนา (Channarayapatna) ในอำเภอหัสสัน รัฐกรณาฏกะ ห่างไป 144 กิโลเมตรจากเบงคลูรู ที่นี่เป็นที่ตั้งของรูปปั้นโคมเตศวร หนึ่งในตีรถะ (สถานที่แสวงบุญที่สำคัญ) ในศาสนาเชน เชื่อกันว่า พระเจ้าจันทรคุปต์ เมารยะเสด็จสวรรคตที่นี่เมื่อ 298 ปีก่อนคริสต์กาลหลังพระองค์ออกผนวชเป็นสาธุเชน

**ที่ตั้ง**
ศรวัณเพลโคละตั้งอยู่ห่างไป 11 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงใต้จาก จันนรายนปัฏนา (Channarayapatna) ในอำเภอหัสสัน รัฐกรณาฏกะ ห่างไปจากเมืองหัสสัน ศูนย์กลางอำเภอไป 51 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงใต้ และห่างจากเมืองหลวงรัฐกรณาฏกะ เบงคลูรูไป 144 กิโลเมตร
ทั้งเขาจันทรคีรี และวินธยคีรี ซึ่งเป็นถานที่สำคัญในศาสนาเชนก็ตั้งอยู่ในบริเวณนี้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Shravanabelagola
หมวดหมู่:ไชนมนเทียรในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:เมืองในรัฐกรณาฏกะ
หมวดหมู่:นครศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:ไชนมนเทียรในประเทศอินเดีย

หมวดหมู่:ศาสนสถานในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ไชนมนเทียร
หมวดหมู่:ศาสนาเชนในประเทศอินเดีย
ทีลวาฑามนเทียร

ทีลวาฑามนเทียร (Dilwara Temples หรือ Delvada Temples) เป็นหมู่ศาสนสถานที่ตั้งอยู่ราว 2.5 กิโลเมตรจากเขาอาบู ในรัฐราชสถาน หมู่ไชนมนเทียร (ศาสนสถานในศาสนาเชน) เหล่านี้สร้างขึ้นโดยวิมล ชาห์ (Vimal Shah) ออกแบบโดย วัสตุปาล (Vastupala) รัฐมนตรีศาสนาเชนแห่งโธลกา (Dholka) สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 11 ถึง 16 และมีชื่อเสียงด้วยงานหินอ่อนและงานแกะะสลักหินอ่อนอันประณีตp=17 ที่นี่เป็นสถานที่แสวงบุญสำคัญหนึ่งของศาสนาเชน และได้รับการเชิดชูว่าเป็นไชนมนเทียรที่ออกแบบมาได้สวยงามที่สุดp=127 หมู่มนเทียรนั้นมีทางเข้าที่หรูหรา ส่วนตัวอาคารนั้นสร้างขึ้นอย่างเรียบง่าย อันสะท้อนถึงคุณค่าของศาสนาเชนในความซื่อสัตย์และความประหยัดp=9 รายละเอียดของการแกะสลักตกแต่งไชนมนเทียรเหล่านี้มีความตระการตามาp=32 เชื่อกันว่าช่างแกะสลักที่นี่ได้รับค่าว่าจ้างเป็นทองเท่ากับน้ำหนักของผงหินอ่อนที่เขาแกะสลักp=78

**มนเทียรทั้งห้า**
หมู่มนเทียรนี้ตั้งอยู่ท่ามกลางเขาที่ปกคลุมไปด้วยป่าไม้ รวมแล้วมีทั้งหมดห้ามนเทียร แต่ละแห่งมีเอกลักษณ์ทางสถาปัตยกรรมของตนp=149 ทั้งห้ามนเทียรตั้งอยู่รวมกันภายในกำแพงสูงหนึ่งเดียว ชื่อทีลวาฑทนั้นตั้งตามหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่หมู่มนเทียรนี้ตั้งอยู่ มนเทียรทั้งห้าแห่งนั้นประกอบด้วย:- วิมลวสาหี (Vimal Vasahi) สร้างบูชาตีรถังกรองค์แรก พระศรีฤษภนาถ- ลุนาวสาหี (Luna Vasahi) สร้างบูชาตีรถังกรองค์ที่ 22 พระศรีเนมินาถ- ปิตตัลหาร์ (Pittalhar) สร้างบูชาตีรถังกรองค์แรก พระศรีฤษภนาถ- ปรศวนาถ (Parshvanath) สร้างบูชาตีรถังกรองค์ที่ 23 พระศรีปรศวนาถ- มหาวีระสวามี (Mahavir Swami) สร้างบูชาตีรถังกรองค์สุดท้าย พระศรีมหาวีระ

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 date=2003- Michell, George (1990), The Penguin Guide to the Monuments of India, Volume 1: Buddhist, Jain, Hindu, 1990, Penguin Books, 0140081445- isbn=9781909268395- Citation|url=https://books.google.com/books?id=QDASOTmCxqQC|title=The Alchemical Body: Siddha Traditions in Medieval India|first=David Gordon |last=White | author-link=David Gordon White | publisher=University of Chicago Press|date=1996|isbn=9780226894973- Harle, J.C., The Art and Architecture of the Indian Subcontinent, 2nd edn. 1994, Yale University Press Pelican History of Art, 0300062176- isbn=81-7017-208-X - cite book | last=Sheth | first=Chimanlal Bhailal | title=Jainism in Gujarat | url=https://ignca.gov.in/Asi_data/6252.pdf | publisher=Deccan College Post-Graduate and Research Institute | volume=6 | series=Shree Vijyadevour Sangh | date=24 June 1957 -  isbn=9781781300145  -  publisher=Government Central Branch Press.  -  isbn=9788124109267 - Citation | last=Forlong | first=James George Roche | author-link=James Forlong | url=https://books.google.com/books?id=lZGdwsvBzCQC | title=Encyclopaedia of religions | publisher=Genesis Publishing Pvt Ltd | date=2005 | isbn=9788130700823  - Citation | last=Adams | first=W. J. | url=https://books.google.com/books?id=N30DAAAAQAAJ | publisher=Oxford University | date=1864 | title=Bradshaw's hand-book to the Bombay presidency and North-western provinces of India  -  date=1885  
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐราชสถาน
หมวดหมู่:ไชนมนเทียรในประเทศอินเดีย
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2563 มิถุนายน 4

* วันเฉลิม สัตย์ศักดิ์สิทธิ์ ผู้ลี้ภัยการเมืองชาวไทยถูกลักพาตัวจากที่พักขณะลี้ภัยในพนมเปญ ประเทศกัมพูชา ( บีบีซีไทย)- วลาดีมีร์ ปูตินประกาศภาวะฉุกเฉินในพื้นที่ที่เกิดเหตุน้ำมันดีเซลรั่วไหลที่โนริลสก์ พ.ศ. 2563 ( BBC)
}
มอดูล:Redirect-multi

local mRedirectHatnote = require('Module:Redirect hatnote')
local mArguments = require('Module:Arguments')
local mHatnote = require('Module:Hatnote')
local p = {}
function p.redirectMulti (frame)
	local args = mArguments.getArgs(frame)
	--Get maxArg manually because getArgs and table.maxn aren't friends
	local maxArg = 0
	for k, v in pairs(args) do
		if type(k) == 'number' and k > maxArg then maxArg = k end
	end
	--Get number of redirects then remove it from the args table
	local numRedirects = tonumber(args1) or 1
	--Manual downshift of arguments; not using table.remove because getArgs is
	--gnarly and it's not a sequence anyway
	for i = 2, maxArg + 1 do argsi - 1 = argsi end
	--if no arguments past redirects exist, add in a default set
	if maxArg - 2 <= numRedirects then
		for i = 1, numRedirects do
			argsnumRedirects + (2 * i) = argsi and mHatnote.disambiguate(argsi)
			--this does add in an "and" after the last item, but it's ignored
			argsnumRedirects + (2 * i) + 1 = 'and'
		end
	end
	local options = {selfref = args.selfref}
	return mRedirectHatnote._redirect(args, numRedirects, options)
end
return p
คณะกรรมการโอลิมปิกบาห์เรน

คณะกรรมการโอลิมปิกบาห์เรน (اللجنة الأولمبية البحرينية, รหัสประเทศ: BRN) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศบาห์เรน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1978 และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกสากลและสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย ในปี ค.ศ. 1984 ได้มีการส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐ เนื่องจากประเทศบาห์เรนเป็นประเทศมุสลิมจึงไม่มีนักกีฬาหญิงถูกส่งเข้าร่วมการแข่งขัน แต่ในโอลิมปิกลอนดอน 2012 คณะกรรมการโอลิมปิกบาห์เรนได้ส่งนักกีฬาหญิงเข้าร่วมแข่งขันเป็นครั้งแรกและได้รับรางวัลเหรียญทองแดงจากการแข่งขัน
ปัจจุบันคณะกรรมการโอลิมปิกบาห์เรนมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่มานามา ประเทศบาห์เรน โดยมีประธานคือ เจ้าชายเชค คอลิด บิน ฮะมัด อัล เคาะลีฟะฮ์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Official website date=2018-11-25 
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2521
บาห์เรน
นกเขาไฟ

นกเขาไฟ (Streptopelia tranquebarica) เป็นนกเขาขนาดเล็กซึ่งเป็นนกประจำถิ่นในเขตร้อนของเอเชีย นกตัวผู้มีหัวสีเทาน้ำเงิน ปีกและลำตัวสีน้ำตาลแดง และมีแถบสีดำที่ต้นคอ นกตัวเมียมีลักษณะคล้ายกัน แต่มีขนสีอ่อนกว่ามาก นกเขาไฟ เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ.2546
เขาไฟ
เขาไฟ
ออราดูร์-ซูร์-กลาน

ออราดูร์-ซูร์-กลาน (Oradour-sur-Glane; Orador de Glana) เป็นเทศบาลในจังหวัดโอต-เวียน แคว้นนูแวลากีแตน ในภาคตะวันตกตอนกลางของประเทศฝรั่งเศส โดยมีหมู่บ้านที่มีชื่อเดียวกันกับเทศบาล

**ประวัติ**
หมู่บ้านออราดูร์-ซูร์-กลานเดิมถูกทำลายในวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1944 เมื่อผู้อยู่อาศัย 642 คน (รวมทั้งผู้หญิงและเด็ก) ถูกสังหารหมู่โดยกองทหารของกองพลยานเกราะที่ 2 แห่งเอ็สเอ็ส "ดัสไรช์" ซึ่งเป็นหน่วยทหารวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สของนาซีเยอรมัน หลังสงครามสิ้นสุดลง ได้มีการสร้างหมู่บ้านใหม่ขึ้นใกล้ ๆ กัน แต่ตัวหมู่บ้านเดิมถูกรักษาเป็นอนุสรณ์สถานถาวรตามคำสั่งของชาร์ล เดอ โกล ประธานาธิบดีฝรั่งเศส โดยมีพิพิธภัณฑ์ศูนย์ที่ระลึกออราดูร์ตั้งอยู่ข้าง ๆ พื้นที่ทางประวัติศาสตร์

**ภูมิศาสตร์**
ชายแดนเทศบาลอยู่ติดกับฌาแวร์ดา (Javerdat), ซีเยอ (Cieux), แปรีลัก (Peyrilhac), แวรัก (Veyrac), แซ็ง-วิกตูร์เนียง (Saint-Victurnien) และแซ็ง-บริส-ซูร์-เวียน (Saint-Brice-sur-Vienne)

**ประชากร**

**ภาพ**
ไฟล์:Oradour-sur-Glane map-fr.svg|แผนที่ของหมู่บ้านใหม่และเก่า
ไฟล์:Car in Oradour-sur-Glane4.jpg|หมู่บ้านที่ถูกทิ้งร้าง
ไฟล์:Village martyr d'Oradour-sur-Glane 10.jpg|

**ดูเพิ่ม**
 อัลกุนัยฏิเราะฮ์ เมืองในประเทศซีเรียที่ถูกกองทัพอิสราเอลทำลาย ปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์เปิด- ลิดิตแซ หมู่บ้านในประเทศเช็กเกียที่ถูกกองทัพนาซีทำลายใน ค.ศ. 1942

**อ้างอิง**

**สารานุกรม**
Farmer, Sarah. Martyred Village: Commemorating the 1944 Massacre at Oradour-sur-Glane. University of California Press, 2000.
*Fouché, Jean-Jacques. Massacre At Oradour: France, 1944; Coming To Grips With Terror, Northern Illinois University Press, 2004.- INSEE
*Penaud, Guy. La "Das Reich" 2e SS Panzer Division (Parcours de la division en France, 560 pp), Éditions de La Lauze/Périgueux. 2-912032-76-8

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:เทศบาลในจังหวัดโอต-เวียน
หมวดหมู่:การสังหารหมู่ออราดูร์-ซูร์-กลาน
หมวดหมู่:เมืองที่ถูกทำลาย
เจียง จู่ผิง

เจียง จู่ผิง (c=江祖平; เกิด 30 มกราคม 2521) นักแสดงและพิธีกรหญิงชาวไต้หวัน เป็นที่รู้จักจากผลงานการแสดงหลายเรื่อง ระหว่างปี พ.ศ. 2548 ถึง 2553 เธอได้รับความนิยมทั้งใน ไต้หวัน และประเทศที่พูด ภาษาจีนฮกเกี้ยน จนได้รับฉายาว่า "ราชินีละครฮกเกี้ยน"
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554 เธอได้ไปแสดงละครที่พูด ภาษาจีนแมนดาริน ที่ จีนแผ่นดินใหญ่ ทำให้ได้ฐานแฟนคลับที่เพิ่มมากขึ้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูล**
 Tsu-Ping Chiang- Kong-Jo Ping
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไต้หวัน
เบ็น แกร์ริสสัน

เบ็น แกร์ริสสัน (Ben Garrison) เป็นนักเขียนการ์ตูนการเมืองชาวอเมริกัน โดยเรียกตนเองเป็นอิสรภาพนิยม (libertarian) การ์ตูนของเขามีเนื้อหาที่สนับสนุนออลต์ไรต์ บางครั้งมีการตัดต่อโดยพวกก่อกวนในโลกออนไลน์ให้มีเนื้อหาที่ต่อต้านยิว เขาผลิตการ์ตูนที่มีเนื้อหาที่กีดกันทางเพศ, เหยียดผิว, ต่อต้านมุสลิม, ต่อต้านยิว, ต่อต้านวัคซีน, ปฏิเสธการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และทฤษฎีสมคบคิด การ์ตูนของเขามักยกย่องบุคคลฝ่ายอนุรักษนิยมและนักการเมืองชาตินิยม เช่น ประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์ 
จากรายงานปีค.ศ. 2015 ของเบรตบาร์ตนิวส์ เขากล่าวว่า เขาไม่ได้สนับสนุนผู้เข้าชิงประธานาธิบดีคนใดในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2559 แต่ได้ยกย่องทรัมป์ที่ "ทำให้พรรคริพับลิกันที่ควบคุมพวกอนุรักษ์นิยมใหม่สั่นคลอน" เขาอาศัยอยู่ที่เลคไซด์, รัฐมอนแทนา

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อนักเขียนการ์ตูนบรรณาธิการ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:การต่อต้านยิวในสหรัฐ
หมวดหมู่:นักเคลื่อนไหวที่ต่อต้านวัคซีน
หมวดหมู่:นักเขียนการ์ตูนบรรณาธิการชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ไม่มีปีเกิด (บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่)
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักอิสรภาพนิยมชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักทฤษฎีสมคบคิดชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักวิจารณ์อิสลามชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ศิษย์จากมหาวิทยาลัยรัฐแอนเจโล
หมวดหมู่:ศิลปินจากรัฐมอนแทนา
หมวดหมู่:อาการกลัวอิสลามในสหรัฐ
หมวดหมู่:นักวิจารณ์คตินิยมสิทธิสตรีชาย
หมวดหมู่:บุคคลจากแฟลตเฮดเคาน์ตี, รัฐมอนแทนา
หมวดหมู่:บุคคลจากซานแอนเจโล, รัฐเท็กซัส
หมวดหมู่:อินเทอร์เน็ตมีมทางการเมือง
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันที่ต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันที่ต่อต้านลัทธิสังคมนิยม
หมวดหมู่:นักวิจารณ์อนุรักษ์นิยมใหม่
หมวดหมู่:การเมืองฝ่ายขวาจัดในสหรัฐ
หลวงอรรถพรพิศาล (อัมพร สูตะบุตร)

หลวงอรรถพรพิศาล (อัมพร สูตะบุตร) (พ.ศ. 2447 - พ.ศ. 2520) เป็นอดีตรัฐมนตรีที่ไม่ประจำกระทรวง อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรม และอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลของจอมพลแปลก พิบูลสงคราม และจอมพลถนอม กิตติขจร และเป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตราดหลายสมัย

**ประวัติ**
หลวงอรรถพรพิศาล หรือ อัมพร สูตะบุตร เป็นนักการเมืองในจังหวัดตราด เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มกราคม พ.ศ. 2489 ต่อมาเมื่อมีการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2490 ได้มีการรวมตัวจัดตั้งพรรคประชาชนขึ้น หลวงอรรถพรพิศาล จึงได้เข้าร่วมกับพรรคในครั้งนั้นด้วย และได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2491 ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรี ในรัฐบาลของจอมพล ป.พิบูลสงคราม ในปี พ.ศ. 2492 และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในปีถัดมา และในปี พ.ศ. 2494 จึงปรับย้ายไปเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรม และสิ้นสุดวาระการดำรงตำแหน่ง ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2494 เนื่องจากคณะบริหารประเทศชั่วคราวนำโดย จอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้ยึดอำนาจการปกครอง
หลวงอรรถพรพิศาล ได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2495 และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ในนามพรรคเสรีมนังคศิลา ของจอมพล ป.พิบูลสงคราม หลังจากนั้นจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เข้ายึดอำนาจการปกครองประเทศ เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2500 และจัดให้มีการเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 หลวงอรรคพรพิศาล ได้รับเลือกตั้งในนามพรรคสหภูมิ ของสุกิจ นิมมานเหมินท์ ซึ่งต่อมาได้ยุบรวมกับพรรคเสรีมนังคศิลา เป็นพรรคชาติสังคม ของจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ และจัดตั้งรัฐบาลนำโดยจอมพลถนอม กิตติขจร
หลวงอรรถพรพิศาล ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรม ในการปรับคณะรัฐมนตรีเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2501

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

อรรถพรพิศาล
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีไทยที่ไม่ได้ประจำกระทรวง
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตราด
หมวดหมู่:พรรคประชาชน (พ.ศ. 2490)
หมวดหมู่:พรรคเสรีมนังคศิลา
หมวดหมู่:พรรคสหภูมิ
หมวดหมู่:พรรคชาติสังคม
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
หมวดหมู่:โฮราชิโอ เนลสัน ไวเคานต์เนลสันที่ 1

หมวดหมู่:พลเรือเอกชาวสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:พลเรือโทชาวสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ทหารเรือชาวสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ไวเคานต์สหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ผู้นำในสงครามนโปเลียน
หมวดหมู่:หมวดหมู่ตั้งตามชื่อผู้นำการทหาร
หมวดหมู่:วิดีโอเกมสงครามเวียดนาม

เวียดนาม
เวียดนาม
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีฉากในคริสต์ทศวรรษ 1950
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีฉากในคริสต์ทศวรรษ 1960
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีฉากในคริสต์ทศวรรษ 1970
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีฉากในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:เกมสงครามเวียดนาม
หมวดหมู่:วิดีโอเกมสงครามที่มีฉากในทวีปเอเชีย
ฌอร์ฌึ การ์ลุช ฟงเซกา

ฌอร์ฌึ การ์ลุช ดึ อัลไมดา ฟงเซกา (Jorge Carlos de Almeida Fonseca; เกิด 20 ตุลาคม ค.ศ. 1950) เป็นนักการเมือง ทนายความ และศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยชาวกาบูเวร์ดี ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีกาบูเวร์ดีระหว่างปี 2011 ถึง 2021 และดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศตั้งแต่ปี 1991 ถึง 1993 โดยได้รับการสนับสนุนจากขบวนการเพื่อประชาธิปไตย (MpD) ให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีในปี 2016 ต่อมาการเลือกตั้งในวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 2016 เขาได้รับเลือกอีกครั้งเป็นวาระที่ 2 ด้วยคะแนนเสียงร้อยละ 74.08

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2493
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีกาบูเวร์ดี
นิวรี

นิวรี (Newry, pron; จากAn Iúraigh) เป็นนครแห่งหนึ่ง ในไอร์แลนด์เหนือ มีพื้นที่ตั้งอยู่ในเทศมณฑลอาร์มาและเทศมณฑลดาวน์โดยมีแม่น้ำนิวรีหรือแม่น้ำแคลนไรย์คั่นกลาง นครแห่งนี้อยู่ห่างจากเบลฟาสต์ mi และห่างจากดับลิน mi จากการสำมะโนครัวในปี 2011 พบว่านิวรีมีประชากร 26,967 คน
นิวรีถูกก่อตั้งใน ค.ศ. 1144 ซึ่งเป็นช่วงเวลาเดียวกันกับที่ก่อตั้งคณะซิสเตอร์เชียน ทำให้นิวรีเป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดของไอร์แลนด์ นิวรีเป็นที่ตั้งของ "แก็ปออฟเดอะนอร์ท" ซึ่งอยู่ห่างจากพรมแดนประเทศไอร์แลนด์ไปประมาณ 5 ไมล์ (8 กิโมเลมตร) นครแห่งนี้เติบโตขึ้นด้วยการเป็นเมืองการค้าและเมืองทหารรักษาการณ์ จนกระทั่งในปี 1742 ได้ยกระดับเป็นเมืองท่า ซึ่งนครสามารถเชื่อมต่อกับทะเลสาบล็อกเนได้ด้วยการขุดคลอง ต่อมาใน ค.ศ. 2002 เนื่องในวโรกาสฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปีของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 นิวรีได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนครของสหราชอาณาจักรพร้อมกับลิสเบิร์น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Newry City.com-  Destination Newry and Mourne- Regional/Europe/United_Kingdom/Northern_Ireland/Down/Newry-  Newry.ie – All things Newry with Events, Photograph Archive from the 80's and latest News
หมวดหมู่:เมืองในไอร์แลนด์เหนือ
หมวดหมู่:นครในสหราชอาณาจักร
โรงพยาบาลชลบุรี

โรงพยาบาลชลบุรี (Chonburi Hospital) เป็นโรงพยาบาลศูนย์สังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข ในอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2462 ซึ่งตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ตามความประสงค์ของอำมาตย์เอก พระยาสัจจาภิรมย์ อุดมราชภักดี ผู้ว่าราชการจังหวัดชลบุรี และนายแพทย์ ขุนอินทวราคม สาธารณสุขจังหวัดชลบุรีในขณะนั้น เป็นโรงพยาบาลสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุขแห่งแรก และแห่งเดียวที่ได้รับการรับรองมาตรฐานโรงพยาบาลและบริการสุขภาพขั้นก้าวหน้า (Advanced Healthcare Accreditation; AHA) จากสถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การมหาชน) นอกจากนี้ยังได้รับรองจากแพทยสภาให้เป็นสถาบันฝึกอบรมแพทย์ฝึกหัด และศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก สำนักงานบริหารโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท ซึ่งเป็นสถาบันร่วมผลิตแพทย์แห่งคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

**การรับรองมาตรฐาน**
โรงพยาบาลชลบุรี เป็นโรงพยาบาลที่ได้รับมาตรฐานการรับรองคุณภาพสถาบันฝึกอบรม Postgraduate Medical Education จากสหพันธ์แพทยศาสตรศึกษาโลก, มาตรฐาน Joint Commission International (JCI) จากคณะกรรมการร่วมรับรองมาตรฐานสถานพยาบาล, และมาตรฐานโรงพยาบาลและบริการสุขภาพขั้นก้าวหน้า (Advanced Healthcare Accreditation; AHA) จากสถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การมหาชน) ซึ่งเป็นโรงพยาบาลสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุขแห่งเดียวใน 7 โรงพยาบาลที่ได้รับมาตรฐาน AHA คือ โรงพยาบาลศิริราช คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล, โรงพยาบาลภูมิพลอดุลยเดช กรมแพทย์ทหารอากาศ, คณะแพทยศาสตร์วชิรพยาบาล มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช, โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ อินเตอร์เนชั่นแนล, โรงพยาบาลกรุงเทพ, และโรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
การดำเนินการขอการรับรองมาตรฐานโรงพยาบาลและบริการสุขภาพขั้นก้าวหน้า (AHA) ได้เริ่มในสมัย นพ. ชุติเดช ตาบองครักษ์ ดำรงตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลชลบุรี จากการที่มีโรงพยาบาลที่มีศักยภาพสูงในพื้นที่ภาคตะวันออก เช่น โรงพยาบาลสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ กรมแพทย์ทหารเรือ, โรงพยาบาลสมเด็จพระบรมราชเวที ณ ศรีราชา สภากาชาดไทย และโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยบูรพา คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

**ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก**

**ดูเพิ่ม**
โรงพยาบาลและสถาบันร่วมผลิตแพทย์แห่งคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
**โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
**โรงพยาบาลภูมิพลอดุลยเดช กรมแพทย์ทหารอากาศ เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร
**โรงพยาบาลสมเด็จพระบรมราชเทวี ณ ศรีราชา สภากาชาดไทย อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี
**โรงพยาบาลพระปกเกล้า สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข อำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี
*โรงเรียนแพทย์และสถาบันร่วมผลิตแพทย์แห่งอื่นที่ตั้งในจังหวัดชลบุรี
**โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยบูรพา คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา อำเภอเมืองชลบุรี
**โรงพยาบาลสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ กรมแพทย์ทหารเรือ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา อำเภอสัตหีบ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  โรงพยาบาลชลบุรี date=2020-02-09 -  สำนักงานบริหารโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท-  คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย-  ระบบรายงานทรัพยากรสาธารณสุข date=2008-01-10 
หมวดหมู่:โรงพยาบาลที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2462
หมวดหมู่:ก่อตั้งในสยามในปี พ.ศ. 2462
หมวดหมู่:คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:โรงพยาบาลศูนย์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:โรงพยาบาลในอำเภอเมืองชลบุรี
หมวดหมู่:ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก
อาร์มา

อาร์มา (Armagh, pron; Ard Mhacha, pron, "ที่สูงแห่ง เทพี มาคา") เป็นเมืองประจำเทศมณฑลอาร์มาและเป็นนครแห่งหนึ่งในไอร์แลนด์เหนือ อาร์มาถือเป็นเมืองหลวงทางศาสนาของไอร์แลนด์ โดยเป็นที่ตั้งของสำนักบาทหลวงอาร์มาและเจ้าคณะแห่งออลไอร์แลนด์ ทั้งนิกายโรมันคาทอลิกและเชิร์ชออฟไอร์แลนด์ ในสมัยโบราณ บริเวณใกล้กับอนุสรณ์สถานนาวานฟอร์ต เคยเป็นสถานที่จัดพิธีกรรมนอกศาสนา และเป็นศูนย์กลางหลวงที่ยิ่งใหญ่ของแกลิกไอร์แลนด์ ในปัจจุบัน อาร์มาเป็นที่ตั้งของอาสนวิหารสองแห่งซึ่งทั้งคู่ตั้งชื่อตามนักบุญแพทริก และหอดูดาวอาร์มา นอกจากนี้ นครยังเป็นที่รู้จักในด้านสถาปัตยกรรมจอร์เจียน
แม้ว่าจะถูกจัดให้เป็นเมืองขนาดกลาง แต่อาร์มาก็ได้รับการจัดตั้งให้เป็นนครของไอร์แลนด์ใน ค.ศ. 1994 และเป็นนครที่มีขุนนางเป็นนายกเทศมนตรีใน ค.ศ. 2012 จากการสำมะโนครัวปี 2011 อาร์มามีประชากร 14,777 คน ทำให้อาร์มาเป็นนครที่มีประชากรน้อยที่สุดในไอร์แลนด์ และเป็นนครที่มีประชากรน้อยที่สุดเป็นอันดับที่ห้าของสหราชอาณาจักร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 อาร์มา- อาร์มา-  Visit Armagh- Armagh, City of-  Online Guide to Armagh City
หมวดหมู่:เมืองในไอร์แลนด์เหนือ
หมวดหมู่:นครในสหราชอาณาจักร
ไมค์ทองคำ 3 ฤดู

ไมค์ทองคำ 3 ฤดู เป็นรายการประกวดร้องเพลงลูกทุ่ง ไม่จำกัดเพศและอายุ การศึกษา และอาชีพ ในรอบ 3 ฤดู ตั้งแต่ ฤดูร้อน,ฤดูหนาว และฤดูฝน ของ บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ออกอากาศทางช่องเวิร์คพอยท์ หมายเลข 23 ออกอากาศวันเสาร์ ตั้งแต่เวลา 18.00-20.00 น. เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2563

**รูปแบบและกติกาการแข่งขัน**
รายการเริ่มต้นโดยการรับสมัครผู้เข้าแข่งจากทั่วประเทศไทย โดยแบ่งออกเป็น 4 ช่วงในแต่ละภาค ได้แก่ ภาคกลาง ภาคอีสาน ภาคเหนือ และภาคใต้ โดยการคัดเลือก กรรมการสามคน คือ สลา คุณวุฒิ, สุนารี ราชสีมา และ บำเรอ ผ่องอินทรกุล จะเป็นผู้วิจารณ์และตัดสิน ผู้ผ่านการคัดเลือกจากแต่ละภาคเข้าร่วมแข่งขันร้องเพลง และแข่งขันกันอีกรอบเพื่อหาตัวแทน 16 คน มาแข่งในรอบสุดท้าย จนได้ผู้ชนะเลิศ รอบสุดท้ายการแข่งขันจะเป็นการประกวดร้องเพลงตาม รูปแบบเพลงที่กำหนด หลังสิ้นสุดการร้อง กรรมการจะวิจารณ์การร้อง รวมถึงการแสดงที่ผ่านมา ให้ผู้ชมทางบ้านทั้งประเทศส่งคะแนนเข้ามาผ่านทาง SMS เพื่อโหวต

**พิธีกรและกรรมการ**
 lightblue ช่วงที่เป็นพิธีกร
 yellow ช่วงที่เป็นกรรมการ

**ฤดูกาลและทำเนียบแชมป์**

**รอบชิงชนะเลิศ (ออกอากาศวันที่ 21 พฤศจิกายน 2563)**
รอบชิงชนะเลิศ รอบแชมป์ "ไมค์ทองคำ3ฤดู" (ออกอากาศวันที่ 21 พฤศจิกายน 63)
โชว์พิเศษ เพลงหัวใจไมค์ทองคำ จ่อย รวมมิตร, พันธ์​ จักรพันธ์, เต้ย จักริน, ป๊อปปี้ ปรัชญาลักษณ์, ซัน วงศธร, ฟอร์ม ชลพิพรร​ธ​ณ์​, หมิว เขมจิรา และ แชมป์ทั้ง3ฤดู
หมายเหตุกรรมการทั้ง3ท่านมีคนละ 100 คะแนน รวมเป็น300 คะแนน

**อ้างอิง**
 http://th-th.facebook.com/Goldenmictv เฟซบุ๊ครายการ ไมค์ทองคำ 3 ฤดู
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องเวิร์คพอยท์ทีวี
หมวดหมู่:รายการประกวดร้องเพลง 
หมวดหมู่:เพลงลูกทุ่ง
หมวดหมู่:ภาคแยกของรายการโทรทัศน์ไทย
หลี่ เติงฮุย

หลี่ เติงฮุย (15 มกราคม พ.ศ. 2466 – 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2563) เป็นรัฐบุรุษชาวไต้หวัน อดีตประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจีนและอดีตประธานพรรคก๊กมินตั๋ง(พรรคชาตินิยมจีน) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 ถึง 2543 เป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจีนคนแรกที่เกิดในไต้หวัน 
ในช่วงที่เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี หลี่ได้สั่งให้ยกเลิกกฏอัยการศึก ทำให้เป็นประชาธิปไตยแบบเต็มรูปแบบของสาธารณรัฐจีน สนับสนุนขบวนการท้องถิ่นไต้หวัน (Taiwanese localization movement) และนำนโยบายการต่างประเทศที่มีความทะเยอทะยานที่จะเป็นพันธมิตรทั่วโลก หลี่ เติงฮุย ยังมีบทบาทสำคัญในช่วงเหตุการณ์การประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน พ.ศ. 2532 อีกด้วย
ภายหลังการลงจากตำแหน่ง หลี่ได้ถูกขับออกจากพรรคก๊กมินตั๋ง จากบทบาทของเขาในการก่อตั้งสหภาพเอกภาพไต้หวัน (TSU) ที่มีความต้องการที่จะเป็นอิสระ ซึ่งสหภาพเป็นส่วนหนึ่งของพันธมิตรฟั่นลวี่ (Pan-Green Coalition) ร่วมกับ พรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า (DPP) ของไต้หวัน หลี่ได้รับการนับถือว่าเป็น"ผู้นำทางจิตวิญญาณ"ของสหภาพเอกภาพไต้หวัน และเปิดรับผู้สมัครสมาชิกสภาจากพรรคก๊กมินตั๋งที่พลาดการเลือกตั้งมาทำงานร่วมกัน หลี่ได้เปิดเผยอย่างตรงไปตรงมาในการสนับสนุนการประกาศเอกราชของไต้หวันจากจีน 
หลี่เสียชีวิตเมื่ออายุ 97 ปี 197 วัน เป็นอดีตประธานาธิบดีไต้หวันที่มีอายุมากที่สุดในขณะที่มีชีวิตอยู่ และเป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจีนที่มีชีวิตยืนยาวที่สุดเป็นอันดับสองรองลงจาก กู้ เหวยจวิน (Wellington Koo) ที่เสียชีวิตขณะมีอายุ 97 ปี 289 วัน

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:นักการเมืองไต้หวัน
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีสาธารณรัฐจีน
หมวดหมู่:รองประธานาธิบดีสาธารณรัฐจีน
หมวดหมู่:ผู้นำในสงครามเย็น
หมวดหมู่:บุคคลจากซินเป่ย์
หมวดหมู่:เจ้าหน้าที่กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยไอโอวาสเตต
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยคอร์เนล
อุทยานแห่งชาติน้ำตกห้วยยาง

อุทยานแห่งชาติน้ำตกห้วยยาง เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในอำเภอทับสะแกและอำเภอบางสะพานของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ในประเทศไทย มีพื้นที่ 158.43 ตารางกิโลเมตร ได้รับการจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติใน พ.ศ. 2534 เขตอุทยานเป็นที่ตั้งของหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติที่ หย.1 (เขาล้าน) และหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติที่ หย.2 (ขาอ่อน)

**ประวัติ**
ใน พ.ศ. 2530 กรมป่าไม้ได้รับแจ้งว่าในเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าทับสะแก มีน้ำตก 2 แห่งซึ่งสมควรจัดตั้งเป็นวนอุทยาน จึงได้ให้เจ้าหน้าที่หน่วยป้องกันรักษาป่าที่ ปจ.3 (ทับสะแก) ออกไปสำรวจ ปรากฏว่า พื้นที่ดังกล่าวมีน้ำตกขาอ่อน (ทับมอญ) และน้ำตกห้วยหินดาด เหมาะสมจัดตั้งเป็นวนอุทยาน ผู้อำนวยการกองอุทยานแห่งชาติจึงเสนอกรมป่าไม้เห็นควรจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติ ต่อมากองอุทยานแห่งชาติได้ให้หัวหน้าวนอุทยานน้ำตกห้วยยางทำการสำรวจบริเวณน้ำตกทั้ง 2 แห่ง ต่อมาในช่วงกลางปี 2531 ได้มีข้อเสนอให้สำรวจพื้นที่หาดวนกรเพื่อผนวกเป็นอุทยานแห่งชาติด้วย และใน พ.ศ. 2532 ได้ผนวกป่าวังด้วนและป่าห้วยยาง (หาดวนกร) เข้ากับพื้นที่ทั้งหมดจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติน้ำตกห้วยยาง และใน พ.ศ. 2534 ได้รับการจัดตั้งให้เป็นอุทยานแห่งชาติตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา
อุทยานแห่งชาติน้ำตกห้วยยาง ได้รับรางวัลอุทยานแห่งชาติสีเขียว (Green National Parks) ระดับทอง (ดีเยี่ยม) ประจำปี 2563

**ภูมิประเทศ**
ตั้งอยู่บนเทือกเขาตะนาวศรี โดยมียอดเขาหลวงเป็นยอดเขาที่สูงที่สุด และยังเป็นสถานที่ที่พบปูเจ้าฟ้าอีกด้วย ป่าที่พบเป็นป่าเบญจพรรณ ป่าดิบเขา และป่าดิบแล้ง ลักษณะดินเป็นดินร่วนปนทราย และหินเป็นหินแกรนิตและหินลูกรัง นอกจากนี้ เขตอุทยานเป็นพื้นที่ให้กำเนิดต้นน้ำหลายสาย ได้แก่ คลองอ่างทอง คลองแก่ง คลองทับสะแก คลองจะกระ คลองไข่เน่า คลองตาเกล็ด คลองห้วยยาง คลองห้วยมา และคลองหินจวง

**จุดท่องเที่ยว**
 น้ำตกเขาล้าน เป็นน้ำตก 5 ชั้น บางชั้นมีแอ่งน้ำที่สามารถลงเล่นได้- น้ำตกขาอ่อน (ทับมอญ) เป็นน้ำตกขนาดเล็ก 9 ชั้น มีความสูงเกินกว่า 10 เมตร มีแอ่งน้ำตามชั้น สภาพทางเดินขึ้นน้ำตกค่อนข้างชุ่มชื้น- น้ำตกห้วยยาง เป็นน้ำตกที่ไหลลงจากยอดเขาหลวง มีทั้งหมด 7 ชั้น โดยในชั้นที่ 4 มีทางแยกขึ้นสู่จุดชมดวงอาทิตย์ขึ้น ส่วนในชั้นที่ 5 มองเห็นสายน้ำตกจากหน้าผาสูงประมาณ 15 เมตร- ยอดเขาหลวง เป็นจุดที่สูงที่สุดในอุทยาน และเป็นแนวเขตธรรมชาติที่ใช้แบ่งเขตประเทศไทยและประเทศพม่า

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 อุทยานแห่งชาติน้ำตกห้วยยาง-  อุทยานแห่งชาติน้ำตกห้วยยาง จากสำนักอุทยานแห่งชาติ
น้ำตกห้วยยาง
หมวดหมู่:อำเภอทับสะแก
หมวดหมู่:อำเภอบางสะพาน
อุทยานแห่งชาติลำคลองงู

อุทยานแห่งชาติลำคลองงู เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในอำเภอทองผาภูมิของจังหวัดกาญจนบุรีในประเทศไทย มีพื้นที่ 672.77 ตารางกิโลเมตร ได้รับการจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติใน พ.ศ. 2552 ในเขตอุทยานมีหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติทั้งหมด 9 หน่วย

**ประวัติ**
กรมป่าไม้ได้รับข้อเสนอจากสโมสรโรตารีทองผาภูมิให้จัดตั้งพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติป่าเขาพระฤๅษีบ่อแร่แปลง 2 เป็นอุทยานแห่งชาติ เมื่อกรมป่าไม้พิจารณาแล้ว จึงจัดตั้งพื้นที่ป่าดังกล่าวให้เป็นอุทยานแห่งชาติตามพระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ. 2504 ต่อมาใน พ.ศ. 2543 ได้มีข้อเสนอให้ดึงพื้นที่ที่จะส่งผลกระทบต่อการจัดตั้งอุทยานแห่งชาติ ออกจากพื้นที่เตรียมประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติลำคลองงู และในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2552 อุทยานแห่งชาติลำคลองงูได้รับการประกาศจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 123 ของประเทศไทย

**ภูมิศาสตร์**
ภูมิประเทศเป็นเทือกเขาสลับซับซ้อนวางตัวในทิศเหนือ-ใต้ โดยเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาตะนาวศรี ภูมิอากาศมีอากาศร้อนจัดในฤดูร้อน และหนาวจัดในฤดูหนาว เนื่องจากสภาพพื้นที่เป็นหุบเขาสลับซับซ้อน และเป็นเขตเงาฝน
ป่าไม้ในเขตอุทยานเป็นป่าเบญจพรรณและป่าดิบแล้ง และเป็นผืนป่าเดียวกันกับเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร สัตว์ป่าในเขตอุทยานมีจำนวนลดลงเพราะชาวบ้านได้บุกรุกพื้นที่และถางป่าเพื่อเป็นแหล่งอาศัยและเพาะปลูก

**จุดท่องเที่ยว**
น้ำตก- น้ำตกนางครวญ เป็นน้ำตก 4 ชั้น ความสูง 50-60 เมตร มีต้นกำเนิดจากลำห้วย 2 สาย คือ ห้วยทองผาภูมิและห้วยชะอี้- น้ำตกองธิ เป็นน้ำตกขนาดเล็ก 1 ชั้น- น้ำตกคลิตี้ เป็นน้ำตกหินปูนซึ่งในบางช่วงมีแอ่งน้ำขนาดใหญ่- น้ำตกผาม่าน เป็นน้ำตกขนาดเล็ก 2 ชั้น ชั้นล่างสูง 15 เมตร ชั้นบนสูง 70 เมตร- น้ำตกผาเขียว เป็นน้ำตกสูงประมาณ 20 เมตร มีแอ่งน้ำที่สามารถลงเล่นได้ ต้นน้ำมาจากป่าเขาพระฤๅษีบ่อแร่ และสายน้ำที่ไหลลงจากน้ำตกแห่งนี้จะไหลลงสู่แม่น้ำแควน้อยต่อไป
ถ้ำ- ถ้ำนกนางแอ่น มีม่านหินย้อยขนาดใหญ่ และยังเป็นที่อยู่อาศัยของนกนางแอ่น- ถ้ำเวิลด์คัพ มีสถาปัตยกรรมหินปูนสวยงามคล้ายกับถ้วยฟุตบอลโลก- ถ้ำน้ำตก มีแสงระยิบระยับอันเกิดจากผลึกแคลไซต์- ถ้ำทิพุเชะ เป็นถ้ำน้ำลอดขนาดใหญ่ ยาวประมาณ 1 กิโลเมตร ถือเป็น "ถ้ำเป็น" เพราะยังเกิดหินงอกหินย้อย และสถาปัตยกรรมหินปูนอื่น ๆ- ถ้ำเสาหิน มีเสาหินงอกขนาดใหญ่สูง 62.5 เมตร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 อุทยานแห่งชาติลำคลองงู-  สำนักอุทยานแห่งชาติ: อุทยานแห่งชาติลำคลองงู
ลำคลองงู
หมวดหมู่:อำเภอทองผาภูมิ
The Mask ลูกไทย

The Mask  ลูกไทย  เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทเรียลลิตี้มิวสิกโชว์ฤดูกาลพิเศษของ The Mask Singer หน้ากากนักร้อง ของประเทศไทย ผลิตรายการโดยบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ดำเนินรายการโดย กันต์ กันตถาวร เริ่มออกอากาศตอนแรกวันพฤหัสบดีที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 - 3 กันยายน พ.ศ. 2563 เวลา 20.05 น. โดยประมาณ
โดยรูปแบบการแข่งขันของฤดูกาลนี้ยังคงมีรูปแบบการแข่งขันเหมือนกับ The Mask Line Thai และ และ The Mask วรรณคดีไทย ซึ่งจะมีการผสมผสานอัตลักษณ์ความเป็นไทยเข้าไปในรายการ แต่สิ่งที่แตกต่างคือจะมีการนำผสมผสานมรดก ภูมิปัญญา วัฒนธรรม และประเพณีไทยเข้าไปในรายการด้วย

**คณะกรรมการ**
รายนามของคณะกรรมการแต่ละคน มีดังนี้

**ผู้เข้าแข่งขัน**

**รอบที่ 1 : First Round                 **

**รอบที่ 2 : Semi Final**

**รอบที่ 3 : Final**

**รอบแชมป์ชนแชมป์**

**รอบ Champ of the Champ**

**ฉลองแชมป์**

**ตารางผลการแข่งขัน ลูกไทย**
 สัญลักษณ์สี
** gold สีทอง หมายถึง ผู้ที่เป็นแชมป์
** #DFDFDF สีเงิน หมายถึง ผู้ที่เป็นรองแชมป์
** lightblue สีฟ้า หมายถึง ผู้ที่ตกรอบแชมป์ชนแชมป์
** #90EE90 สีเขียว หมายถึง ผู้ที่ตกรอบในรอบชนะเลิศของกรุ๊ป
** #F0E68C สีกากี หมายถึง ผู้ที่ตกรอบรองชนะเลิศของกรุ๊ป
** #ffcccc สีชมพู หมายถึง ผู้ที่ตกรอบแรก

**เรตติ้ง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 themasksingerth
หมวดหมู่:The Mask Singer หน้ากากนักร้อง
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องเวิร์คพอยท์ทีวี
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2563
เรือหลวงพอร์คิวไพน์ (G93)

เรือหลวงพอร์คิวไพน์ (italic=unset) เป็นเรือพิฆาตชั้นพีที่สร้างขึ้นโดยวิกเกอส์-อาร์มสตรองส์ บนแม่น้ำไทน์ มันได้รับการสั่งต่อเรือเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1939 วางกระดูกงูวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1939 และปล่อยลงน้ำวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1941 มันได้รับการขึ้นระวางวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1942 แต่มีการงานประจำที่ค่อนข้างสั้น มันถูกจมด้วยตอร์ปิโดในปี ค.ศ. 1942 แต่ได้รับการกู้เรือ และไม่ทำลายจนกระทั่งปี ค.ศ. 1947

**การงาน**
ท้ายเรือพอร์คิวไพน์ ซึ่งต่อมาขึ้นระวางในฐานะเรือหลวงไพน์ ถูกลากจูงเข้าไปในพอร์ตสมัท
วันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942 พอร์คิวไพน์ พร้อมด้วยเรือพิฆาตดัตช์อีแซก สเวียส์ ช่วยทหาร 241 นายจากเรือนีวซีลันด์ ซึ่งเป็นเรือลำเลียงทหารที่ถูกจมด้วยตอร์ปิโดจาก6 ที่ 35 องศา 57 ลิปดาเหนือ 3 องศา 58 ลิปดาตะวันตก (W) – ประมาณ 80 ไมล์ (130 กม.) ทางตะวันออกของยิบรอลตาร์ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
พอร์คิวไพน์อยู่ภายใต้คำสั่งของนาวาโท จอร์จ สกอตต์ สจวร์ต ราชนาวีออสเตรเลีย เมื่อ2 ยิงตอร์ปิโดใส่ในขณะที่มันกำลังคุ้มกันเรือบรรทุกสัมภาระสำหรับเรือใต้น้ำ เรือหลวงเมดสโตน จากยิบรอลตาร์ไปยังแอลเจียร์เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1942 ซึ่งอู-602 ยิงตอร์ปิโดสี่ลูกใส่เมดสโตน หนึ่งในนั้นโดนพอร์คิวไพน์ ส่วนอีกสามลูกพลาดเรืออังกฤษทั้งสองลำ
การโจมตีฆ่าพลทหารเจ็ดนาย แต่เรือส่วนใหญ่ไม่เสียหาย – ยกเว้นความเสียหายเฉพาะที่ซึ่งเกือบจะแยกเรือเป็นสองส่วน เรือพิฆาตแวน็อคช่วยลูกเรือมทั้งหมดของมันยกเว้นหนึ่งโครงกระดูกซึ่งไม่คาดหมายมาก่อน หลังจากแก้ปัญหาค่าถ่วงน้ำหนักสูงสุดด้วยการโยนของทื้งทะเลในความพยายามที่จะลดรายการที่เพิ่มขึ้น เรือเอกซ์ได้พามันไปด้วยการลาก ในวันถัดมาเรือโยงฝรั่งเศสได้รับช่วงต่อและส่งพอร์คิวไพน์ไปสู่อาร์ซิว ประเทศแอลจีเรีย
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1943 มันถูกลากไปที่ออราน ซึ่งเรือได้รับการประกาศว่าเสียหายทั้งหมด คนงานอู่เรือชาวฝรั่งเศสได้ตัดเรือที่เสียหายออกเป็นสองส่วนก่อนที่จะมีการตัดสินใจรื้อปืนทั้งหมด, อมภัณฑ์, การติดตั้ง, เสบียง ฯลฯ และลากพวกมันไปยังสหราชอาณาจักร ทั้งสองส่วนได้รับการถ่วงน้ำหนักและนำไปที่พอร์ตสมัทในเดือนมิถุนายน
เมื่อทั้งสองส่วนกลับมาที่พอร์ตสมัท ส่วนหน้าของเรือเป็นที่รู้จักกันอย่างไม่เป็นทางการในฐานะเรือหลวงพอร์ก และส่วนท้ายในฐานะเรือหลวงไพน์ การปรับแต่งใหม่ในฐานะซากเรือที่พัก ทั้งสองได้รับการแบ่งขึ้นระวางภายใต้ชื่อเหล่านั้นเมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1944 ในฐานะฐานเรือระบายพลอ่าวสโตกส์ ในพอร์ตสมัท ในที่สุดพวกมันก็ได้รับการนำไปซ่อมเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1946 ก่อนที่จะได้รับการขึ้นระวางใหม่สำหรับผู้บังคับบัญชาเรือกวาดทุ่นระเบิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1946 จากนั้นพอร์คิวไพน์ได้กลายเป็นเรือพี่เลี้ยงต่อเรือหลวงวิกตอรีที่สาม

**จุดจบ**
ในที่สุดพอร์คิวไพน์ก็ได้รับการนำไปซ่อมเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1946 ครั้นวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1946 มันได้รับการระบุว่าขายแล้ว และในปี ค.ศ. 1947 ได้มีการทำลายที่ชายฝั่งทางใต้ของอังกฤษ – แต่รายงานแตกต่างกันไปไม่ว่าจะเป็นที่พลิมัท พอร์ตสมัท หรือเซาแทมป์ตัน

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 isbn=978-0-9560769-0-8- author-link=Norman Friedman- isbn=1-55750-048-7- name-list-style=amp- author-link=Jürgen Rohwer- isbn=978-0-8131-2338-7-  isbn=978-0-907771-74-6- author-link=Michael J. Whitley
หมวดหมู่:เรือพิฆาตของสหราชอาณาจักรในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เรือที่ถูกจมโดยเรือดำน้ำเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง
พ
ยศทหารสโลวาเกีย

ตารางข้างล่างต่อไปนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับยศทหารของกองทัพสโลวาเกีย 

**สัญญาบัตร**

**สาธารณรัฐสโลวักที่ 1**

**สาธารณรัฐสโลวาเกีย**

**ประทวน**

**ดูเพิ่ม**
 ยศทหารกองทัพเชโกสโลวัก- การเปรียบเทียบยศทหารของรัสเซีย

**อ้างอิง**

**เชิงอรรถ**

**บรรณานุกรม**
หมวดหมู่:กองทัพสโลวาเกีย
หมวดหมู่:ประเทศสโลวาเกีย
หมวดหมู่:ยศทหารแบ่งตามประเทศ
เจ้าชายลูอิทพ็อลท์แห่งบาวาเรีย (ประสูติ ค.ศ. 1951)

เจ้าชายลูอิทพ็อลท์แห่งบาวาเรีย (Luitpold Prinz von Bayern; ประสูติ 14 เมษายน ค.ศ. 1951) เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่และพระองค์เดียวที่รอดพระชนม์ชีพของ เจ้าชายลูทวิช และ เจ้าหญิงเอียร์มิงการ์ทแห่งบาวาเรีย 
พระองค์เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายรูพเพ็ชลท์ มกุฎราชกุมารแห่งบาวาเรีย และยังเป็นพระปนัดดาใน แกรนด์ดยุกวิลเลมที่ 4 แห่งลักเซมเบิร์ก จึงทำให้เป็นพระญาติใน แกรนด์ดยุกอ็องรี แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์กพระองค์ปัจจุบัน พระองค์ทรงเป็นเจ้าของและซีอีโอของโรงเบียร์ตั้งอยู่ที่ปราสาท คาเทินแบร์ค ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 1871 และขยายออกไปโดยเจ้าชายที่ซื้อที่ดินเพิ่มในปี 1980  ทั้งยังเป็นเจ้าของปราสาทบาวาเรียแห่งลูเทินและคาเทินแบร์คซึ่งเขาอาศัยอยู่กับครอบครัวของพระองค์

**อภิเษกสมรส**
เจ้าชายลูอิทพ็อลท์ทรงเสกสมรสกับ คาทารีนา เบียทริซ วิงค์ลันท์ เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1979 มีพระบุตรดังนี้
#เจ้าหญิงเอากุสเทอ เจ้าหญิงเฟอร์ดินานด์แห่งลิพเพอ-ไวซ์เซินเฟ็ลท์
#เจ้าหญิงอลิซ เจ้าหญิงลูคัสแห่งเอาส์แพร์ค
#เจ้าชายลูทวิช
#เจ้าชายไฮน์ริช
#เจ้าชายคาร์ล
เจ้าชายลูอิทพ็อลท์ ทรงอยู่ในลำดับที่ 2 ในการสืบพระอิสริยยศ ดยุกแห่งบาวาเรีย เนื่องจาก เจ้าชายฟรันทซ์ ไม่ทรงมีพระทายาทเนื่องจากมิได้เสกสมรส และ เจ้าชายแม็ก ดยุกในบาวาเรีย พระอนุชาของเจ้าชายฟรันทซ์ ถึงจะทรงเสกสมรส แต่ก็มีเพียงพระธิดาทั้ง 5 พระองค์

**อ้างอิง**
Genealogisches Handbuch des Adels, Fürstliche Häuser XVI. "Haus Bayern". C.A. Starke Verlag, 2001, pp. 3, 6-7,9. ISBN 978-3-7980-0824-3.
*See the website learninglions.org
*"Standorte – König Ludwig". www.koenig-ludwig-brauerei.com. Retrieved 16 May 2018.
*Die Wittelsbacher. Geschichte unserer Familie. Adalbert, Prinz von Bayern. Prestel Verlag, München, 1979 
หมวดหมู่:เจ้าชายเยอรมัน
หมวดหมู่:ราชวงศ์เยอรมัน
หมวดหมู่:เจ้าชายบาวาเรีย
หมวดหมู่:ราชวงศ์วิทเทิลส์บัค
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่อิงจากมิดเดิลเอิร์ธ

มิดเดิลเอิร์ธ
หมวดหมู่:เกมที่อิงจากมิดเดิลเอิร์ธ
มิดเดิลเอิร์ธ
มิดเดิลเอิร์ธ
สมาคมฟุตบอลลีชเทินชไตน์

ฮูโก ควาเดอเรอร์ ประธานสมาคมฟุตบอลคนปัจจุบัน
สมาคมฟุตบอลลีชเทินชไตน์ (Liechtensteiner Fussballverband) หรือ เอ็ลเอ็ฟเฟา (LFV)  เป็นหน่วยงานที่ทำหน้าที่ดูแลฟุตบอลในประเทศลีชเทินชไตน์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1934 และได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกยูฟ่าเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1974 สมาคมได้ทำหน้าที่ควบคุมฟุตบอลทีมชาติลีชเทินชไตน์กับลีชเทินชไตน์ฟุตบอลคัพ โดยมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ชาน
เนื่องจากลีชเทินชไตน์มีสโมสรฟุตบอลน้อยกว่า 8 สโมสร (มีเพียง 7 สโมสร ถ้าไม่นับทีมสำรอง) ทำให้เป็นเพียงประเทศเดียวในยูฟ่าที่ไม่มีลีกประจำชาติ และสโมสรจากลีชเทินชไตน์จะลงแข่งขันในสวิสฟุตบอลลีกแทน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ-  Liechtenstein date=2009-02-02  at FIFA site-  Liechtenstein at UEFA site
หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศลีชเทินชไตน์
ลีชเทินชไตน์
ฟุตบอลทีมชาติลีชเทินชไตน์

ฟุตบอลทีมชาติลีชเทินชไตน์ (Liechtensteinische Fussballnationalmannschaft) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศลีชเทินชไตน์ อยู่ภายใต้การบริหารของสมาคมฟุตบอลลีชเทินชไตน์ การแข่งขันนัดแรกของทีมชาติอย่างไม่เป็นทางการคือนัดที่เสมอกับมอลตาที่โซลใน ค.ศ. 1981 ส่วนการแข่งขันนัดแรกอย่างเป็นทางการเกิดขึ้นในอีกสองปีถัดมาในนัดที่พ่ายแพ้ต่อสวิตเซอร์แลนด์ 0–1
ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของทีมชาติลีชเทินชไตน์คือนัดที่เอาชนะลักเซมเบิร์กในฟุตบอลโลก 2006 รอบคัดเลือก เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2004 โดยเอาชนะไปได้ 4–0 ชัยชนะครั้งนี้ยังถือเป็นชัยชนะครั้งแรกในเกมเยือน และเป็นชัยชนะนัดแรกในฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก ในทางตรงกันข้าม ลีชเทินชไตน์เป็นเพียงชาติเดียวที่พ่ายแพ้ต่อซานมารีโนในเกมการแข่งขันอย่างเป็นทางการ – ครั้งหนึ่งในเกมกระชับมิตรเมื่อ ค.ศ. 2004 และอีกครั้งในยูฟ่าเนชันส์ลีก 2024–25 ความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ที่สุดของลีชเทินชไตน์เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1996 ในรายการฟุตบอลโลก 1998 รอบคัดเลือก นัดที่พ่ายแพ้ต่อมาซิโดเนีย (ปัจจุบันคือมาซิโดเนียเหนือ) 1–11 ซึ่งนั่นก็เป็นชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่สุดของมาซิโดเนียด้วย หัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมในปัจจุบันคือ Konrad Fünfstück

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Liechtensteiner Fussballverbund-  Liechtenstein at UEFA-  Liechtenstein at FIFA-  RSSSF archive of most capped players and highest goalscorers-  Die Elf – documentary film about Liechtenstein national team (archived 20 August 2013)
ลีชเทินชไตน์
หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศลีชเทินชไตน์
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010

กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 เป็นการแข่งขันกีฬาว่ายน้ำที่จัดขึ้นประเทศสิงคโปร์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 15-20 สิงหาคม ค.ศ.2010 โดยได้จัดขึ้นที่สนาม Singapore Sports School ซึ่งการแข่งขันกีฬาว่ายน้ำครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 34 รายการ คือ ประเภททีมชาย 16 รายการ และประเภททีมหญิง 16 รายการ รายการผสม 2 รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 390 คน จาก 153 ประเทศ

**ปฏิทินการแข่งขัน**

**การคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**
1
*2
*1
*2
*1
*1
*3
*2
*2
*8
*1
*2
*3
*1
*2
*3
*2
*1
*2
*8
*2
*2
*1
*1
*2
*8
*2
*1
*8
*2
*3
*1
*2
*1
*4
*2
*3
*1
*2
*2
*3
*2
*1
*3
*7
*2
*3
*1
*8
*2
*2
*3
*2
*2
*1
*1
*2
*4
*8
*6
*2
*3
*2
*1
*3
*8
*2
*8
*2
*3
*2
*2
*3
*1
*2
*1
*2
*2
*1
*3
*1
*2
*3
*3
*2
*1
*2
*2
*1
*2
*2
*1
*2
*1
*2
*1
*1
*1
*1
*2
*2
*3
*2
*1
*1
*1
*1
*2
*1
*1
*3
*2
*4
*4
*2
*1
*4
*8
*1
*1
*1
*2
*5
*1
*8
*4
*4
*8
*8
*2
*2
*2
*1
*4
*3
*1
*2
*2
*1
*4
*4
*2
*1
*1
*3
*8
*2
*2
*4
*3
*1
*1
*1

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางสรุปเหรียญ**

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**ชาย**

**หญิง**

**ผสม**
a Swimmers who participated in the heats only and received medals.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ว่ายน้ำ
2010
กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010

กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 เป็นการแข่งขันกีฬากรีฑาที่จัดขึ้นประเทศสิงคโปร์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 17-23 สิงหาคม ค.ศ.2010 โดยได้จัดขึ้นที่สนาม Bishan Stadium ซึ่งการแข่งขันกีฬากรีฑาครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 36 รายการ คือ ประเภททีมชาย 18 รายการ และประเภททีมหญิง 18 รายการ รายการผสม 0 รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน  คน จาก 170 ประเทศ

**ปฏิทินการแข่งขัน**

**การคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**
ดังต่อไปนี้:
*1
*1
*6
*1
*1
*3
*5
*1
*17
*2
*8
*2
*5
*10
*2
*3
*2
*2
*1
*1
*2
*15
*3
*1
*4
*1
*4
*1
*1
*9
*1
*1
*2
*3
*14
*9
*2
*2
*1
*1
*1
*1
*3
*11
*2
*7
*2
*3
*3
*3
*2
*7
*3
*3
*2
*5
*2
*7
*7
*1
*2
*4
*16
*2
*13
*10
*3
*1
*1
*2
*2
*1
*1
*7
*5
*1
*2
*1
*12
*12
*15
*5
*7
*2
*1
*3
*1
*1
*1
*2
*1
*1
*7
*2
*1
*1
*3
*1
*2
*2
*4
*4
*7
*2
*2
*5
*2
*1
*2
*2
*3
*2
*10
*8
*1
*2
*1
*2
*1
*1
*2
*12
*1
*3
*1
*8
*10
*2
*2
*1
*2
*1
*1
*6
*1
*2
*1
*3
*6
*2
*4
*2
*2
*15
*10
*1
*6
*1
*2
*5
*3
*1
*2
*2
*1
*5
*1
*4
*9
*6
*1
*2
*15
*20
*2
*1
*1
*3
*1
*2

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางสรุปเหรียญ**

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**ชาย**

**หญิง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
กรีฑา
2010
กีฬายิงธนูในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010

กีฬายิงธนูในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 เป็นการแข่งขันกีฬายิงธนูที่จัดขึ้นประเทศสิงคโปร์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 19-21 สิงหาคม ค.ศ.2010 โดยได้จัดขึ้นที่สนาม Kallang Field ซึ่งการแข่งขันกีฬายิงธนูครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 3 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 1 รายการ รายการผสม 1 รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 64 คน จาก 41 ประเทศ

**ปฏิทินการแข่งขัน**

**การคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**
ดังต่อไปนี้:

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางสรุปเหรียญ**

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ยิงธนู
2010