Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
มังนึส คาลเซิน

สเว็น มังนึส เอิน คาลเซิน (Sven Magnus Øen Carlsen; เกิด 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1990) เป็นนักหมากรุกระดับแกรนด์มาสเตอร์ชาวนอร์เวย์ เขาเคยครองแชมป์โลกหมากรุกสากล 5 สมัย แชมป์โลกหมากรุกสากลประเภทแรพิด 4 สมัย และแชมป์หมากรุก 6 สมัย แชมป์โลกหมากรุกสากลประเภทแรพิดแชมป์โลกหมากรุกสากลประเภทบลิตซ์ คาลเซินครองสถิติระดับเรตติงสูงสุดในการจัดอันดับหมากรุกสากล FIDE ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 รองจากแกรี คาสปารอฟ ในผู้ที่ครองคะแนนสูงที่สุดยาวนานที่สุดในโลกด้วยระดับเรตติงสูงสุดของเขาที่ 2882 ซึ่งสูงที่สุดในประวัติศาสตร์ เขายังครองสถิติเล่นหมากรุกโดยไม่แพ้เลยติดต่อกันโดยแข่งกับนักหมากรุกระดับสูงในประเภทคลาสสิกอีกด้วย
คาลเซินได้อันดับหนึ่งในกลุ่ม C ของการแข่งขันหมากรุกคอร์รัส หลังจากที่เขาอายุ 13 ปีไม่นาน และได้รับตำแหน่งแกรนด์มาสเตอร์ในอีกไม่กี่เดือนต่อมา เมื่ออายุ 15 ปี เขาชนะการแข่งขันชิงแชมป์นอร์เวย์หมากรุกสากล และเมื่ออายุ 17 ปี เขาได้เข้าร่วมกลุ่มผู้เข้าแข่งขันระดับสูงแห่งคอร์รัส เขาทำระดับเรตติงได้มากกว่า 2800 เมื่ออายุ 18 ปี ซึ่งอายุน้อยที่สุดในเวลานั้น ใน ค.ศ. 2010 ขณะมีอายุ 19 ปี เขามาถึงอันดับที่ 1 ในการจัดอันดับโลก FIDE ซึ่งถือเป็นบุคคลที่ถึงอันดับที่ 1 ที่มีอายุน้อยที่สุด
คาลเซินกลายเป็นแชมป์หมากรุกโลกใน ค.ศ. 2013 โดยเอาชนะวิศวนาถัน อานันท์ เขาครองตำแหน่งของเขาร่วมกับอานันท์ในปีถัดไปและชนะทั้งแชมป์โลกหมากรุกสากลประเภทแรพิด 2014 และแชมป์โลกหมากรุกสากลประเภทบลิตซ์ กลายเป็นผู้เล่นคนแรกที่คว้าแชมป์ทั้งสามรายการพร้อมกัน และเกิดขึ้นอีกครั้งใน ค.ศ. 2019 และ 2022 เขาครอบครองตำแหน่งแชมป์โลกหมากรุกสากลประเภทคลาสสิกร่วมกับเซอร์เกย์ คาร์ยากิน ใน ค.ศ. 2016, ฟาบีอาโน การูอานา ใน ค.ศ. 2018 และยาน เนปอมนียชต์ชิย ใน ค.ศ. 2021 คาลเซินปฏิเสธที่จะแข่งขันเพื่อรักษาตำแหน่งแชมป์โลกต่อกับเนปอมนียชต์ชิยใน ค.ศ. 2023
คาลเซินเป็นที่รู้จักจากรูปแบบการเล่นแบบโจมตีตั้งแต่วัยรุ่น นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา คาลเซินก็ได้พัฒนาเป็นผู้เล่นในระดับสากล เขาใช้การเปิดที่หลากหลายเพื่อทำให้คู่ต่อสู้เตรียมรับมือกับเขาได้ยากขึ้น และลดโอกาสการใช้คอมพิวเตอร์ประมวลผลก่อนเกม

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันหมากรุกสากลโอลิมเปียด
หมวดหมู่:แชมป์โลกหมากรุกสากล
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2533
ยาน เนปอมนียชต์ชิย

ยาน อเล็กซันโดรวิช เนปอมนียชต์ชิย ( a=Ru-Ian Alexandrovich Nepomnyashchij.ogg ; เกิด 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2533) เป็นนักหมากรุกระดับแกรนด์มาสเตอร์ชาวรัสเซีย
เนปอมนียชต์ชิย ชนะการแข่งขันประจำปี ค.ศ. 2010 และ 2020 รัสเซียนซุปเปอร์ไฟนอลและการแข่งขันยูโรเปียนเดี่ยว 2010 เขาชนะรางวัล ทัลเมมโมเรียล 2016 การแข่งขันทั้งปี 2008 และ 2015 ในงานแอโรฟลอตโอเพน เขาชนะการแข่งขันชิงแชมป์โลกทีมหมากรุกสากล ในฐานะสมาชิกทีมของรัสเซียในอันทัลยา (2013) และอัสตานา (2019) เนปอมนียชต์ชิยชนะงานแข่งขันชิงแชมป์ยุโรปทีมหมากรุกสากล 2015 ที่เมืองเรย์ยาวิกกับทีมรัสเซีย ในเดือนตุลาคม 2016 เขาได้รับรางวัลเหรียญเงิน 2 เหรียญในการแข่งขันชิงแชมป์โลกหมากรุกสากลประเภทแรพิดและเหรียญเงินอีก 1 เหรียญจากการแข่งขันชิงแชมป์โลกหมากรุกสากลประเภทบลิสซ์
ในเดือนธันวาคม ปี ค.ศ. 2019 เขาได้รับเลือกจากงานแข่งขันแคนดิเดตทัวนาเมนต์ 2020–2021 โดยได้อันดับ 2 ในงานฟิเดแกรนด์พริกซ์ 2019 และเขาชนะงานแคนดิเดตทัวร์นาเมนต์ 2021 จึงนำไปสู่การเป็นผู้ท้าชิงแชมป์โลกหมากรุกสากลประจำปี ค.ศ. 2021 แต่พ่ายแพ้ให้กับมังนึส คาลเซิน  เขาชนะงานแคนดิเดตทัวร์นาเมนต์อีกครั้งในปี ค.ศ. 2023 แต่เขาพ่ายแพ้อีกครั้งกับติงลี่เหริน เนปอมนียชต์ชิยอยู่ที่อันดับ 5 ในการจัดอันดับหมากรุกสากลประเภทคลาสสิก รองลงมาจากติงลี่เหริน
หมวดหมู่:นักหมากรุกสากลชาวยิว
หมวดหมู่:นักหมากรุกสากลชาวรัสเซีย
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันหมากรุกสากลโอลิมเปียด
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2533
เอ็มบีซีทีวี

เอ็มบีซีทีวี เป็นช่องฟรีทีวีของเกาหลีใต้และถือเป็นบริษัทเอกชนแห่งแรกในเกาหลีใต้ที่เปิดตัวเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1969 และดำเนินการโดยบริษัทกระจายเสียงและแพร่ภาพมุนฮวา

**ประวัติ**
อดีตอาคารที่ทำการของเอ็มบีซีทีวี
เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1961 Seoul Private Broadcasting Corporation ได้ก่อตั้งขึ้น เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1966 บริษัทได้รับใบอนุญาตจากรัฐบาลและเริ่มออกอากาศทางโทรทัศน์ภาคพื้นดินเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1969 เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1970 MBC Newsdesk เปิดตัวในฐานะรายการข่าวรายการแรกของสถานี อีกหนึ่งปีต่อมา ในวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1971 สถานีในภูมิภาคทั้งหมดได้รวมเข้าด้วยกันภายใต้แบรนด์เอ็มบีซี ในวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1980 การส่งสัญญาณโทรทัศน์สีเริ่มขึ้นในกรุงโซลเพียงแห่งเดียว ตามด้วยการแพร่ภาพทั่วประเทศในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1981
เอ็มบีซีทีวีพร้อมกับคู่แข่งหลักอย่างเคบีเอสและเอสบีเอสเริ่มออกอากาศเต็มรูปแบบในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2005 และออกอากาศตลอด 24 ชั่วโมงในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2013 และหยุดออกอากาศในวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2017 ณ วันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2014 รายการข่าวของช่องเริ่มออกอากาศจากอาคารสถานีโทรทัศน์แห่งใหม่ที่ตั้งอยู่ใน Sangam และตั้งแต่วันที่ 1 กันยายนของปีเดียวกันนั้น ช่องได้เริ่มผลิตรายการทั้งหมดในสตูดิโอใหม่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บริษัทกระจายเสียงและแพร่ภาพมุนฮวา
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของค่ายอาร์ซีเอเรเคิดส์

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของค่ายโซนี่มิวสิคเอ็นเตอร์เทนเมนท์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงแบ่งตามค่ายเพลง
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดย ดร.ลู้ก

หมวดหมู่นี้มีอัลบั้มเพลงที่ผลิตโดย ดร.ลู้ก
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงแบ่งตามโปรดิวเซอร์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์

อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงแบ่งตามโปรดิวเซอร์
Fendlera

Fendlera เป็นสกุลของไม้พุ่มที่อยู่ในวงศ์ Hydrangeaceae หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ fendlerbush ชื่อ fendlerbush ยังใช้กับสกุลที่เกี่ยวข้องและใกล้ชิดกับสกุล Fendlerella อีกด้วย
สกุลนี้ได้รับการตั้งชื่อตาม ออกัสตัส เฟนเลอร์ ในปี ค.ศ. 1852

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชดอก
นมม้า

ไฟล์:Mare_milking_Suusamyr.jpg|thumb| ผู้หญิงกำลังรีดนมม้า (ที่ประเทศคีร์กีซสถาน)
นมม้า คือน้ำนมที่รีดได้จากม้า นมม้าอุดมไปด้วยโปรตีนเวย์และกรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่
ในบรรดาชนร่อนเร่บนที่ราบสูงมองโกล ม้าเป็นหนึ่งในปศุสัตว์นมที่สำคัญที่สุด และนมม้าถูกใช้เป็นวัตถุดิบสำหรับผลิตภัณฑ์นม เช่น เหล้านมม้า ที่เรียกในภาษามองโกลว่า ไอรัก (айраг)
นอกจากนี้ ยังกล่าวกันว่ามีส่วนประกอบคล้ายกับนมจากเต้านมแม่ของมนุษย์ และบางครั้งถูกแปรรูปเป็นนมผงและเติมลงในอาหารเสริม อาหารเพื่อสุขภาพ เครื่องสำอาง สบู่ ฯลฯ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นม
หมวดหมู่:ม้า
วัดวิเชียรบำรุง

วัดวิเชียรบำรุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าโรง อำเภอวิเชียรบุรี จังหวัดเพชรบูรณ์ ปัจจุบันมีอธิการแผน เตชะธมโม เป็นเจ้าอาวาส
วัดวิเชียรบำรุง เดิมชื่อว่า วัดท่าน้ำ สร้างขึ้นใน พ.ศ. 2471 อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 มีกำแพงแก้วล้อมรอบอุโบสถ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2549
วัดประดิษฐาน พระพุทธไสยาสน์วิเชียรบุรีศรีรัตนมิ่งมงคล ความยาวประมาณ 50 เมตร สูง 5 เมตร อยู่กลางแจ้งหันพระพักตร์ไปทางทิศตะวันออก องค์พระหล่อด้วยปูนทาทอง ภายในองค์พระเป็นที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุส่วนพระรากขวัญ (ไหปลาร้า) ด้านหลังองค์พระมีพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช พระสุพรรณกัลยา และสมเด็จพระเอกาทศรถ
นอกจากนั้นยังมีโบราณวัตถุคือ ขอนมาดโบราณ หรือ เรือมาด ซึ่งขุดแต่งจากไม้ตะเคียนทั้งต้น มีอายุราวสมัยอยุธยา ขุดเจอในแม่น้ำป่าสัก อำเภอวิเชียรบุรี ยังมีสระน้ำขนาดใหญ่เลี้ยงปลาจำนวนมาก

**อ้างอิง**
วิเชียรบำรุง
หมวดหมู่:อำเภอวิเชียรบุรี
ชาโซบะ

ชาโซบะ (6 พฤศจิกายน 2006)
ชาโซบะ หรือ โซบาจะ (sobacha) เป็นเครื่องดื่มประเภทชา (ชาที่ไม่ใช่ชา) ที่ทำโดยการเอาเปลือกออกและ คั่วต้นโซบะ (บักวีต) ทำให้ได้เป็นรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ของโซบะ
โดยทั่วไปชาโซบะจะใช้ต้นโซบะธรรมดา ส่วนกรณีที่ใช้บักวีตทาร์ทาร์ จะเรียกว่าชาโซบะทาร์ทาร์ หรือ ดัตตันโซบาจะ (だったんそば茶) ซึ่งอุดมไปด้วยรูติน
ในช่วงไม่นานมานี้ เครื่องดื่มชาที่ทำจากบักวีตทาร์ทาร์ได้รับการจำหน่ายใน ขวด PET โดยผู้ผลิตเครื่องดื่มรายใหญ่
วัตถุดิบเหล่านี้จำเป็นต้องติดฉลากเป็น 1 ใน 7 วัตถุดิบที่ก่อให้เกิดสารก่อภูมิแพ้ ตามที่ระบุใน กฎหมายสุขาภิบาลอาหารของญี่ปุ่น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:โซบะ
หมวดหมู่:ชาที่ไม่ใช่ชา
รอเบิร์ตแห่งเซนต์ออลบันส์

รอเบิร์ตแห่งเซนต์ออลบันส์ (Robert of St. Albans; เสียชีวิต ค.ศ. 1187) เป็นอัศวินเทมพลาร์ชาวอังกฤษที่เข้ารึตจากศาสนาคริสต์ไปเป็นอิสลาม เขานำกองทัพแก่เศาะลาฮุดดีนใน ค.ศ. 1187 เพื่อสู้รบต่อนักรบครูเสดในยุทธการที่ฮัททินและการพิชิตเยรูซาเลมอีกครั้งจากการควบคุมของชาวแฟรงก์ 
รอเบิร์ตภายหลังแต่งงานกับหลานสาวของเศาะลาฮุดดีน แต่เขาถูกฆ่าตอนอยู่นอกเยรูซาเลมเพียงไม่นาน 
การเข้ารับอิสลามของรอเบิร์ตสร้างความตกตะลึงอย่างมากในหมู่ชาวคริสต์และจุดประกายความประสงค์ร้ายต่ออัศวินเทมพลาร์โดยทั่วไป

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สมาชิกอัศวินเทมพลาร์
หมวดหมู่:อัศวินอังกฤษสมัยกลาง
หมวดหมู่:มุสลิมชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากศาสนาคริสต์ที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม
หมวดหมู่:บุคคลที่ไม่ทราบปีเกิด
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2023

วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2023 (2023 Asian Women's Volleyball Championship) เป็นการแข่งขันครั้งที่ 22 ของวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย จัดขึ้นโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย ซึ่งมีกำหนดจัดขึ้นที่จังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 30 สิงหาคม ถึง 6 กันยายน ค.ศ. 2023

**การคัดเลือก**
ตามกฎของสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชียให้มีทีมเข้าแข่งขันได้ไม่เกิน 16 ทีม- ประเทศเจ้าภาพ- 10 อันดับแรกจากครั้งที่แล้ว- ตัวแทนจาก 5 ภูมิภาคในทวีปเอเชีย

**ทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน**

**การแบ่งกลุ่ม**
การจับสลากแบ่งกลุ่มอาศัยอันดับจากการแข่งขันครั้งที่แล้ว โดยเจ้าภาพและอีก 7 ทีมจะได้รับให้เป็นทีมวางของแต่ละกลุ่มโดยใช้วิธีสลับฟันปลา และอีก 5 ทีมที่เหลือได้ทำการจับฉลากเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2023 ณ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย โดยตัวเลขในวงเล็บเป็นลำดับจากการแข่งขันเมื่อครั้งที่แล้ว ยกเว้นเจ้าภาพและทีมที่ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน ซึ่งจะแสดงเครื่องหมาย (–)
ผลการจับสลาก

**สนามแข่งขัน**

**รอบแรก**
 เวลาการแข่งขันในท้องถิ่น UTC+07:00

**กลุ่มเอ**

**กลุ่มบี**

**กลุ่มซี**

**กลุ่มดี**

**รอบจัดอันดับ**
  เวลาการแข่งขันในท้องถิ่น UTC+07:00- คะแนนจากการแข่งขันกับทีมที่ผ่านเข้ามารอบจัดอันดับด้วยในรอบแบ่งกลุ่มจะถูกนำมารวมในการแข่งขันรอบจัดอันดับ

**กลุ่มอี**

**กลุ่มเอฟ**

**กลุ่มจี**

**กลุ่มเอช**

**รอบสุดท้าย**
  เวลาการแข่งขันในท้องถิ่น UTC+07:00

**รอบชิงอันดับที่ 13**

**รอบจัดอันดับ 9–12**

**รอบจัดอันดับ 9–12**

**รอบชิงอันดับที่ 11**

**รอบชิงอันดับที่ 9**

**รอบจัดอันดับ 5–8**

**รอบจัดอันดับ 5–8**

**รอบชิงอันดับที่ 7**

**รอบชิงอันดับที่ 5**

**รอบ 4 ทีมสุดท้าย**

**รอบรองชนะเลิศ**

**รอบชิงอันดับที่ 3**

**รอบชิงชนะเลิศ**

**อันดับการแข่งขัน**

**รางวัล**
ผู้เล่นทรงคุณค่า
*:Flagathlete|ชัชชุอร โมกศรี|THA
*ตัวเซ็ตยอดเยี่ยม
*:Flagathlete|พรพรรณ เกิดปราชญ์|THA
*ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม
*:JPN
*:CHN
*ตัวบล็อกกลางยอดเยี่ยม
*:Flagathlete|ทัดดาว นึกแจ้ง|THA
*:CHN
*ตัวตบตรงข้ามยอดเยี่ยม
*:CHN
*ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม
*:JPN

**ดูเพิ่ม**
 วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2023

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Asian Volleyball Confederation – Official website
2023
เอเชีย
หมวดหมู่:การแข่งขันวอลเลย์บอลนานาชาติที่ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพ
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดนครราชสีมา
ฮอจีออบอด (จังหวัดโฮร์โมซกอน)

ฮอจีออบอด (حاجي اباد หรือ حاجی‌آباد) เป้นเมืองและเมืองหลักของเทศมณฑลฮอจีออบอด จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 20,264 คนใน 4,719 ครัวเรือน
ฮอจีออบอดตั้งอยู่ทางเหนือของแบนแดร์แอบบอสประมาณ 100 กิโลเมตร และเป็นที่รู้จักจากผลผลิตพืชตระกูลส้ม

**อ้างอิง ==
คิลเลอร์ควีน (วิดีโอเกม)

คิลเลอร์ควีน (italic=yes) เป็นเกมตู้แพลตฟอร์มวางแผนเวลาจริงที่เน้นชุมชนสำหรับผู้เล่นสูงสุดสิบคน เกมนี้ได้รับการพัฒนาโดยจอช เดโบนิส และนิกิตา ไมโครส ผู้ร่วมก่อตั้งบัมเบิลแบร์เกมส์ โดยเริ่มแรกได้รับการพัฒนาในฐานะเกมภาคสนาม แต่ได้รับการเปิดตัวในรูปแบบอาร์เคดเมื่อ ค.ศ. 2013 ที่งานนิทรรศการโนควอเตอร์ประจำปีครั้งที่สี่ของมหาวิทยาลัยนิวยอร์กสำหรับเกมอาร์เคดอินดี
เกมนี้ออกแบบมาให้เล่นโดยผู้เล่นสิบคนบนตู้อาร์เคดสองตู้ที่วางเรียงกันหรือเรียงต่อกัน สองทีมจากผู้เล่นห้าคนเลือกระหว่างบทบาทที่หลากหลาย ได้แก่: คนงาน, นักรบ หรือราชินี บรรดาทีมต่อสู้เพื่อความเป็นใหญ่ผ่านสามช่องทางสู่ชัยชนะ ได้แก่: เศรษฐกิจ, การทหาร และหอยทาก ส่วนเกมใหม่ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากคิลเลอร์ควีน มีชื่อว่าคิลเลอร์ควีนแบล็ก ซึ่งได้รับการวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 2019 ในระบบไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และนินเท็นโด สวิตช์ รวมทั้งเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 สำหรับระบบเอกซ์บอกซ์วัน ตลอดจนหนึ่งเดือนต่อมาในวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2021 สำหรับบริการกูเกิล สตาเดีย และในวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2021 สำหรับแอมะซอน ลูนา

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 Cite news |last1=Frushtick |first1=Russ |title=Dynamite With a Laser Beam |work=The New York Times |date=2014-10-10 |url=https://www.nytimes.com/2014/10/12/nyregion/killer-queen-a-10-person-console-game.html |language=en-US |issn=0362-4331 |df=mdy-all

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:วิดีโอเกมอินดี
หมวดหมู่:วิดีโอเกมอาร์เคด
หมวดหมู่:เกมสำหรับแมคโอเอส
หมวดหมู่:วิดีโอเกมวางแผนเวลาจริง
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดสวิตช์
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแพลตฟอร์ม
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในสหรัฐ
หมวดหมู่:วิดีโอเกมหลายผู้เล่น
หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์วัน
กอร์ดอน สตรักคัน

กอร์ดอน เดวิด สตรักคัน (Gordon David Strachan; เกิด 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1957) เป็นอดีตโค้ชและผู้เล่นฟุตบอลชาวสกอตแลนด์ เขาเล่นให้กับดันดี, แอเบอร์ดีน, แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด, ลีดส์ยูไนเต็ด และคอเวนทรีซิตี รวมถึงทีมชาติสกอตแลนด์ เขาได้คุมทีมคอเวนทรีซิตี, เซาแทมป์ตัน, เซลติก, มิดเดิลส์เบรอและสกอตแลนด์
ในระดับสโมสร สตรักคันลงเล่นทั้งหมด 635 นัดในลีก ยิงได้ทั้งหมด 138 ประตู เล่น 21 จาก 25 ฤดูกาลในลีกสูงสุดของอังกฤษหรือสกอตแลนด์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลลีดส์ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลคอเวนทรีซิตี
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลมิดเดิลส์เบรอ
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลเซาแทมป์ตัน
แซนด์แลนด์

แซนด์แลนด์ (Sando Rando) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยอากิระ โทริยามะ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงสิงหาคม พ.ศ. 2543 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) 1 เล่มในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2543 โดยสำนักพิมพ์ชูเอชะ  ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนต์และเคยตีพิมพ์ในนิตยสารบูม  ภาพยนตร์อนิเมะซีจีไอดัดแปลงที่ร่วมผลิตโดยสตูดิโอซันไรส์, คามิกาเซะ โดงะ และอนิมา มีกำหนดออกฉายในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2566

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 973
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2543
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:อนิเมะโอเอ็นเอในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวผจญภัย
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรม
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นประเภทบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:ปิศาจในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์ชูเอชะ
หมวดหมู่:อนิเมะออริจินอลของดิสนีย์+
หมวดหมู่:เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนต์
หมวดหมู่:ซันไรส์
หมวดหมู่:อากิระ โทริยามะ
ชฺวี

ไฟล์:Shoyukoji.jpg|right|thumb|200x200px| โคจิถั่วและโคจิข้าวบาร์เลย์สำหรับหมักซอสถั่วเหลือง
โคจิข้าว
ไฟล์:Hongqu 3.jpg|thumb|โคจิแดง ทำจากเชื้อรา Monascus purpureus
ชฺวี (p=qū) หรือ โคจิ (kōji) เป็นกล้าเชื้อที่ผลิตจากการเพาะพันธุ์จุลินทรีย์ โดยเฉพาะเชื้อรา เช่น Aspergillus ซึ่งมีประสิทธิภาพในการหมักอาหาร โดยใช้ธัญพืช เช่น ข้าว ข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ ถั่วเหลือง เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อ
เชื้อรา Aspergillus นั้นผลิตและปล่อยเอนไซม์หลายชนิดที่ย่อยสลายแป้งและโปรตีนจากส่วนปลายของไมซีเลียม เพื่อการแพร่กระจายพันธุ์ ย่อยสลายแป้งและโปรตีนของข้าวสวยและข้าวบาร์เลย์ที่เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อ และใช้กลูโคสและกรดอะมิโนที่ผลิตขึ้นเป็นสารอาหารเพื่อการเติบโต ใช้ในการผลิตอาหารหมักดอง เช่น สาเก มิโซะ น้ำส้มสายชู โชยุ สึเกโมโนะ โชจู อาวาโมริ โดยอาศัยการทำงานของเอนไซม์ย่อยสลายต่าง ๆ ที่ผลิตโดยเชื้อรา Aspergillus เป็นเทคโนโลยีการหมักเฉพาะของเอเชียตะวันออก รวมทั้งแถบเทือกเขาหิมาลัยและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
โคจิมีต้นกำเนิดในประเทศจีน แต่ราที่จีนและเกาหลีใช้ในการผลิตเหล้าและซีอิ๊วแบบดั้งเดิมคือราในสกุล Rhizopus หรือMucor แต่ที่นิยมในญี่ปุ่นปัจจุบันและแพร่หลายไปถึงในเอเชียตะวันออกประเทศอื่นด้วยนั้นมักใช้สายพันธุ์ Aspergillus oryzae และ Aspergillus sojae

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การหมัก
เหยียนคัง

เหยียนคัง (p=Yánkāng) เป็นชื่อศักราชลำดับที่ 6 ในรัชสมัยพระเจ้าเหี้ยนเต้แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ชื่อศักราชเหยียนคังใช้ในปี ค.ศ. 220 ตั้งแต่เดือน 3 ถึงเดือน 10 รวมเวลา 8 เดือน ถือเป็นชื่อรัชศกสุดท้ายของราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
ศักราชเหยียนคังปีที่ 1 เดือน 10 พระเจ้าเหี้ยนเต้แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออกถูกบังคับให้สละราชบัลลังก์ให้โจผี ถือเป็นการสิ้นสุดการปกครองของราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและเข้าสู่ยุคสามก๊ก โจผีชิงอำนาจราชวงศ์ฮั่นมาเป็นของตนและสถาปนารัฐวุยก๊กขึ้น ชื่อศักราชถูกเปลี่ยนจากเหยียนคังเป็นอ้วยโช่ (黄初 หฺวางชู)
ด้านเล่าปี่ไม่ยอมรับการปกครองของโจผี จึงยังคงใช้ชื่อศักราชเจี้ยนอัน (建安) ต่อไป จึงกระทั่งเมื่อเล่าปี่สถาปนาตนเป็นจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊กที่เซงโต๋ (เฉิงตู) เมื่อศักราชเจี้ยนอันปีที่ 26 (ค.ศ. 221) จึงเปลี่ยนชื่อศักราชเป็นเจี๋ยงบู๋ (章武 จางอู่) 
ด้านซุนกวนในตอนแรกยอมเป็นสวามิภักดิ์เป็นรัฐประเทศราชของโจผี จึงใช้ชื่อศักราชเหยียนคังและอ้วยโช่ตามลำดับ จนกระทั่งศักราชอ้วยโช่ปีที่ 3 (ค.ศ. 222) ซุนกวนประกาศตั้งตนเป็นอิสระจากวุยก๊ก และใช้ชื่อศักราชเป็นหฺวางอู่ (黃武) ภายหลังเมื่อจะบันทึกถึงเหตุการณ์ในช่วงศักราชเหยียนคังและอ้วยโช่ ก็เปลี่ยนไปเรียกด้วยศักราชเจี้ยนอันแทน

**การเปลี่ยนชื่อศักราช**
 ศักราชเจี้ยนอันปีที่ 25 (ค.ศ. 220) —— เดือน 3  เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นเหยียนคังปีที่ 1; เดือน 10 วันที่ 29 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นอ้วยโช่ปีที่ 1

**เหตุการณ์สำคัญ**
 ศักราชเหยียนคังปีที่ 1 
** เดือน 10 วันที่ 13 พระเจ้าเหี้ยนเต้แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออกออกคำประกาศสละราชบัลลังก์  
** เดือน 10 วันที่ 29 พระเจ้าโจผีขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิแห่งวุยก๊ก

**ตารางเทียบศักราช**

**ดูเพิ่ม**
 ศักราชของจีน

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 id=ISBN 7101025129
หมวดหมู่:พ.ศ. 763
หมวดหมู่:ศักราชของราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
ทางหลวงท้องถิ่น จบ.ถ 1-0006

ทางหลวงท้องถิ่น จบ.ถ 1-0006 หรือ ถนนสายอ่างหิน–อู่ต่อเรือพระเจ้าตาก เป็นถนนทางหลวงท้องถิ่นในตำบลเกาะขวางและตำบลหนองบัว อำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี

**ประวัติ**
ทางหลวงท้องถิ่น จบ.ถ 1-0006 สายอ่างหิน–อู่ต่อเรือพระเจ้าตาก เดิมเคยอยู่ในความดูแลของกรมโยธาธิการ จากหลักฐานที่ปรากฏบริเวณสะพานข้ามคลองเสม็ดงาม ที่มีการทำป้ายอักษรระบุว่า "กรมโยธาธิการ พ.ศ. 2539" ซึ่งคาดว่าเป็นปีที่ก่อสร้างสะพาน ติดอยู่บริเวณราวสะพานทั้ง 2 ด้าน

**รายละเอียดของเส้นทาง**
ทางหลวงท้องถิ่น จบ.ถ 1-0006 ช่วงพื้นผิวจราจรแบบคอนกรีต
ทางหลวงท้องถิ่น จบ.ถ 1-0006 สายอ่างหิน–อู่ต่อเรือพระเจ้าตาก มีระยะทาง 7.330 กิโลเมตร ขนาด 2 ช่องจราจร พื้นผิวจราจรแบบคอนกรีตและแอสฟัลต์คอนกรีต ความกว้าง 6 เมตร พร้อมติดตั้งไฟส่องสว่างพลังงานแสงอาทิตย์ และมีสะพานคอนกรีตเสริมแรงจำนวน 1 แห่ง มีแนวเส้นทางเริ่มต้นจากถนนสายอ่างหิน–เกาะตะเคียน ไปทางทิศใต้และทิศตะวันตก สิ้นสุดบริเวณอู่ต่อเรือพระเจ้าตากสินมหาราช  ปัจจุบันอยู่ในความดูแลขององค์การบริหารส่วนจังหวัดจันทบุรี 
ถนนสายนี้เป็นเพียงเส้นทางเข้าออกทางบกเส้นทางเดียวของบ้านเสม็ดงาม หรือที่เรียกกันในท้องถิ่นว่าเกาะเสม็ดงาม เนื่องจากภูมิประเทศที่เป็นแหลมยื่นออกมาและมีคลองเสม็ดงามแบ่งแยกจากแผ่นดินใหญ่

**รายชื่อทางแยก**
เนื่องจากทางหลวงท้องถิ่น จบ.ถ 1-0006 สายอ่างหิน–อู่ต่อเรือพระเจ้าตาก เป็นถนนระยะสั้นเพียงประมาณ 7 กิโลเมตร ทำให้ไม่มีทางแยกขนาดใหญ่ มีเพียงทางแยกย่อยในรูปแบบของถนนสายซอยภายในชุมชน จึงแสดงเพียงรายชื่อทางแยกที่มีความสำคัญและเชื่อมต่อกับสถานที่สำคัญ หรือถนนสายทางอื่นใกล้เคียง

**สถานที่สำคัญ**
 อู่ต่อเรือพระเจ้าตากสินมหาราช- พิพิธภัณฑ์เรือสำเภา- ท่าเทียบเรือประมง โครงการฟื้นฟูทะเลไทย
** เรือหลวงโพธิ์สามต้น (ไม่พร้อมให้เข้าชม)- แหล่งเรียนรู้ป่าชุมชนหมู่บ้านเสม็ดงาม- ศูนย์หัถกรรมพื้นบ้านทอเสื่อกกบ้านเสม็ดงาม- สวนพฤกษศาสตร์ป่าชายเลนนานาชาติ ร.9

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ระบบลงทะเบียนทางหลวงท้องถิ่นfix-attempted=yes  กรมทางหลวงชนบท กระทรวงคมนาคม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ถนนในอำเภอเมืองจันทบุรี
จบ.ถ 1-0006
อิบน์ อัรรอวันดี

อะบูลฮะซัน อะห์มัด อิบน์ ยะห์ยา อิบน์ อิสฮาก อัรรอวันดี (أبو الحسن أحمد بن يحيى بن إسحاق الراوندي) โดยทั่วไปรู้จักในนาม อิบน์ อัรรอวันดี (ابن الراوندي;‎ ค.ศ. 827–911) เป็นนักวิชาการและนักเทววิทยาชาวเปอร์เซียยุคแรก ในช่วงแรก เขาเป็นนักวิชาการสายอัลมัวะอ์ตะซิละฮ์ แต่ภายหลังปฏิเสธแนวคิดนี้ จากนั้นเขาจงกลายเป็นนักวิชาการชีอะฮ์ โดยมีข้อโต้แย้งว่าเขายังคงเป็นชีอะฮ์จนกระทั่งเสียชีวิตหรือกลายเป็นผู้ที่สงสัย แม้ว่าข้อมูลส่วนใหญ่ยืนยันว่าภายหลังเขาปฏิเสธทุกศาสนาและกลายเป็นนักอเทวนิยม ถึงแม้ว่าไม่มีหนังสือเล่มใดที่เหลือรอด ความเห็นของเขาก็ได้รับการรักษาผ่านนักวิจารณ์และหนังสือตอบกลับที่ยังหลงเหลืออยู่

**ประวัติ**
อะบูลฮะซัน อะห์มัด อิบน์ ยะห์ยา อิบน์ อิสฮาก อัรรอวันดีเกิดใน ค.ศ. 827 ที่เกรตเตอร์โฆรอซอน ซึ่งปัจจุบันอยู่ในอัฟกานิสถานตะวันตกเฉียงเหนือ อัรรอวันดีเกิดที่บัสราในรัชสมัยเคาะลีฟะฮ์อัลมะอ์มูนแห่งอับบาซียะฮ์ ยะห์ยา พ่อของเขา เป็นชาวเปอร์เซียเชื้อสายยิวที่หันมาเข้ารับอิสลามและสอนเรื่องการหักล้างทัลมุดแก่มุสลิม
เขาเข้าร่วมฝ่ายอัลมัวะอ์ตะซิละฮ์แห่งแบกแดดและได้รับความโดดเด่น ในที่สุดเขาก็เหินห่างจากกลุ่มนี้และจัดตั้งพันธมิตรอย่างใกล้ชิดกับมุสลิมนิกายชีอะฮ์และผู้ที่ไม่ใช่มุสลิม (มาณีกี, ยิว และอาจรวมคริสต์ด้วย) อัรรอวันดีกลายเป็นผู้ติดตามของอะบู อีซา อัลวัรรอก ก่อนจะเลิกนับถือศาสนาไปในที่สุด โดยเขาเขียนหนังสือหลายเล่มวิจารณ์ทุกศาสนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งศาสนาอิสลาม

**อ่านเพิ่ม**
ref=no

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Mehmet Karabela, IBN AL-RAWANDI,The Oxford Encyclopedia of Philosophy, Science, and Technology in Islam, vol. 1, New York: Oxford University Press, 2014 en- Encyclopedia Iranica, "EBN RĀVANDĪ, ABU’l-ḤOSAYN AḤMAD" b. Yaḥyā (d. 910?), Muʿtazilite theologian and “heretic” of Ḵorāsānī origin en-  The blinding emerald: Ibn al-Rawandi's 'Kitab al-Zumurrud.'-  İşte 1.000 yıl önceki Turan Dursun in Turkish.
หมวดหมู่:นักวิจารณ์อิสลามนิกายซุนนี
หมวดหมู่:ความคิดอย่างอิสระ
หมวดหมู่:อดีตมุสลิม
รอวันดี
หมวดหมู่:ชาวอิหร่านเชื้อสายยิว
รอวันดี
หมวดหมู่:บุคคลจากคอซอน
ทังจ่ง

ขนมปังที่ทำด้วยทังจ่ง
ขนมปังนมที่ทำด้วยทังจ่ง
ทังจ่ง (p=tāngzhǒng) หรือ ยูดาเนะ (yudane) เป็นส่วนประกอบอาหารที่ทำโดยการนวดแป้งสาลีเข้ากับน้ำร้อนเพื่อให้แป้งเหนียว ใช้สำหรับทำขนมปัง
วิธีการทำขนมปังโดยใช้วิธีนี้เรียกว่า "วิธีขนมปังจากยูดาเนะ" (湯種製パン法) และขนมปังที่ทำเรียกว่า "ขนมปังยูดาเนะ" (湯種パン) ขนมปังยูดาเนะมีเอกลักษณ์เฉพาะด้วยเนื้อสัมผัสที่เหนียวนุ่ม รสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ บูดช้า และความอร่อยที่เก็บไว้ได้นาน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การอบ
หมวดหมู่:อาหารญี่ปุ่น
วัดพลานุภาพ

วัดพลานุภาพ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งพลา อำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี
วัดพลานุภาพ หรือ วัดทุ่งพลา จากประวัติวัดระบุว่าสร้างขึ้นมาตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น โดยคำว่า "ทุ่งพลา" เนื่องจากในสมัยก่อน บริเวณที่ตั้งของวัด เคยเป็นสถานที่พลับพลาของพระมหากษัตริย์ ในคราวที่ยกทัพมาทางภาคใต้ แต่สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2215 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2430 วัดพลานุภาพ ได้รับการพัฒนาเรื่อยมาจนมีความเจริญรุ่งเรือง
อุโบสถระบุว่าสร้างเมื่อ จ.ศ. 1271 (พ.ศ. 2452) มีการปฏิสังขรณ์เมื่อ พ.ศ. 2527 มีศาลา 2 หลัง คือ ศาลาหลังคาปั้นหยาและหลังคาทรงจั่ว ศาลาหลังคาปั้นหยามีภาพจิตรกรรมรูปราหูปรากฏอยู่บนเพดานแต่เลือนลางมากแล้ว ส่วนศาลาหลังคาทรงจั่วมีภาพจิตรกรรมเรื่องชาดก
วัดพลานุภาพ มีพระเกจิอาจารย์ผู้ทรงพุทธาคมอย่าง พ่อท่านพรหม ทำให้สาธุชนจำนวนไม่น้อย ที่เดินทางไปกราบนมัสการหลวงพ่อพรหมอย่างต่อเนื่อง และทำให้วัดพลานุภาพเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางมากขึ้น ได้รับการขนานนามจากชาวบ้านใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ว่า "เทพเจ้าฝ่ายบุ๋นแห่งเมืองลังกาสุกะ"

**อ้างอิง**
พลานุภาพ
การประชุมประจำปีสภาผู้ว่าการธนาคารโลกและกองทุนการเงินระหว่างประเทศ

กองทุนการเงินระหว่างประเทศและธนาคารโลก จะประชุมกันทุก ๆ ปี ในฤดูใบไม้ร่วง ซึ่งเป็นที่รู้จักกันอย่างเป็นทางการในชื่อ การประชุมประจำปีสภาผู้ว่าการธนาคารโลกและกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (Annual Meetings of the International Monetary Fund and the World Bank Group) และในฤดูใบไม้ผลิในชื่อ การประชุมสภาผู้ว่าการธนาคารโลกและกองทุนการเงินระหว่างประเทศภาคฤดูใบไม้ผลิ (Spring Meetings of the International Monetary Fund and the World Bank Group) ชื่อการประชุมทั้ง 2 ชื่อจะมีขึ้นในทุก ๆ ปี โดยจะมีการประชาสัมพันธ์ในแต่ละครั้งเพียง 1 ชื่อตามช่วงเวลาการประชุม
การประชุมประจำปี (ฤดูใบไม้ร่วง) จะจัดขึ้นตามธรรมเนียมในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐ เป็นเวลา 2 ปีติดต่อกัน และในปีที่ 3 จะจัดขึ้นในประเทศสมาชิกอื่น ในการประชุมทุก ๆ ครั้ง จะมีการประชุมของคณะกรรมการการพัฒนาของทั้ง 2 หน่วยงาน และคณะกรรมการการเงินระหว่างประเทศ (International Monetary and Financial Committee; IMFC) คณะกรรมการแต่ละชุดประกอบด้วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังหรือผู้ว่าการธนาคารกลางของแต่ละประเทศ มีจำนวนเท่ากัน และระบบการเลือกตั้งแบบเดียวกับที่ใช้ในคณะกรรมการบริหารของสถาบัน ในการประชุมประจำปี ผู้ว่าการธนาคารโลกและกรรมการจัดการกองทุนการเงินระหว่างประเทศจะเข้าร่วมประชุมในการประชุมใหญ่ด้วย
จนกระทั่งเกิดวิกฤติสินเชื่อซับไพรม์ในปี ค.ศ. 2008 การประชุมทั้ง 2 ครั้งของปีดังกล่าวมีขึ้นก่อนการประชุมรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังของประเทศกลุ่ม 7 ท่ามกลางวิกฤตการเงินโลกที่ลุกลาม นับเป็นครั้งแรกที่การประชุมประจำปี ค.ศ. 2008 ประชุมพร้อมกับการประชุมรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังของกลุ่ม 20 การประชุมประจำปี ค.ศ. 2009 เป็นสักขีพยานแห่งการประชุมครั้งสุดท้ายของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังของกลุ่ม 7 โดยมีการประชุมภาคฤดูใบไม้ผลิและการประชุมประจำปีในอนาคตทั้งหมดพร้อมกับการประชุมรัฐมนตรีคลัง G20 การประชุมภาคฤดูใบไม้ผลิและการประชุมประจำปียังรวมถึงการประชุมรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังของกลุ่ม 24 ของประเทศกำลังพัฒนา
ตั้งแต่กลางทศวรรษที่ 1990 การประชุมเหล่านี้มีจุดศูนย์กลางสำหรับการประท้วงของขบวนการเคลื่อนไหวต่อต้านโลกาภิวัตน์ มีการห้ามการประท้วงกลางแจ้งอย่างสมบูรณ์ในการประชุมเมื่อปี ค.ศ. 2003 ที่ดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เช่นเดียวกับการประชุมที่สิงคโปร์ ในปี ค.ศ. 2006 ซึ่งอนุญาตให้มีเฉพาะการสาธิตในร่มภายในพื้นที่ที่กำหนดเท่านั้น บางคนโต้แย้งว่าการแบนดังกล่าวไม่เกี่ยวกับความปลอดภัย ในขณะที่บางคนมองว่าเป็นการพยายามระงับความขัดแย้ง มาตรการเหล่านี้นำไปสู่การตอบโต้โดยองค์การนอกภาครัฐ ที่พุ่งเป้าไปที่ผู้จัดงาน เช่นเดียวกับกองทุนการเงินระหว่างประเทศและธนาคารโลก เนื่องจากถูกกล่าวหาว่าเลือกสถานที่ซึ่งเป็นที่ทราบกันดีว่ากำหนดข้อจำกัดดังกล่าว 

**รายชื่อการประชุมประจำปี**

**ดูเพิ่ม**
 ธนาคารโลก- กองทุนการเงินระหว่างประเทศ- การประท้วงการประชุมสภาผู้ว่าการธนาคารโลกและกองทุนการเงินระหว่างประเทศ ค.ศ. 1988

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 https://meetings.imf.org/en/Index- https://web.archive.org/web/20151016012939/https://www.2015lima.gob.pe/en/
หมวดหมู่:กองทุนการเงินระหว่างประเทศ
หมวดหมู่:ธนาคารโลก
อาซาฮิ (จังหวัดโทยามะ)

อาซาฮิ (Asahi-machi) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอชิโมนีกาวะ จังหวัดโทยามะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น sqmi 01 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 10,452 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 46.2 คนต่อตารางกิโลเมตร

**ภูมิศาสตร์**
ศาลาว่าการเมืองอาซาฮิ
อาซาฮิตั้งอยู่บริเวณตะวันออกเฉียงเหนือสุดของจังหวัดโทยามะ ระหว่างเทือกเขาฮิดะ (หรือเทือกเขาแอลป์เหนือ) กับทะเลญี่ปุ่น จุดที่สูงที่สุดในอาซาฮิอยู่ที่เขาชิโรอูมะ มีระดับความสูงเหนือระดับน้ำทะเล 2,932 เมตร

**เทศบาลข้างเคียง**
 จังหวัดโทยามะ
** นครคูโรเบะ
** เมืองนีวเซ็ง- จังหวัดนีงาตะ
** นครอิโตอิงาวะ- จังหวัดนางาโนะ
** หมู่บ้านฮากูบะ

**ภูมิอากาศ**
เมืองอาซาฮิมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (เคิพเพิน Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่ร้อนและฤดูที่หนาวเย็นและมีหิมะตกหนัก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในอาซาฮิอยู่ที่ 13.9 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 2219 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยจะอยู่ในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.2 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 2.5 °C

**ประชากร**
ตามข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของอาซาฮิลดลงในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา

**ประวัติศาสตร์**
พื้นที่ที่เป็นเมืองอาซาฮิในปัจจุบัน เดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโบราณคือแคว้นเอ็ตจู ในยุคเอโดะได้มีการพัฒนาพื้นที่แห่งนี้เป็นสถานีพักแรมในเส้นทางการค้าสายโฮกูริกุ หลังจากการฟื้นฟูเมจิพื้นที่แห่งนี้ได้ถูกจัดให้เป็นส่วนหนึ่งของอำเภอชิโมนีกาวะ จังหวัดโทยามะ ต่อมาได้มีการจัดตั้งเทศบาลเมืองโทมาริเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 และเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1954 เมืองโทมาริได้ควบรวมกับหมู่บ้านโดยรอบ 6 หมู่บ้าน เพื่อก่อตั้งเป็นเมืองอาซาฮิ

**เศรษฐกิจ**
เศรษฐกิจหลักของอาซาฮิ ได้แก่ การเกษตร และการประมงเชิงพาณิชย์ พืชเด่น ได้แก่ ข้าว หน่อไม้ฝรั่ง และฟักสปาเกตตี (สปาเกตตีสควอช)

**การศึกษา**
อาซาฮิมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 2 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง และโรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดโทยามะ ได้แก่ โรงเรียนมัธยมปลาย 1 แห่ง

**การขนส่ง**

**รถไฟ**
 22px รถไฟอาอิโนะคาเซะโทยามะ
** สถานี: โทยามะ – เอ็ตจูมิยาซากิ

**ทางหลวง**
 alt= ทางด่วนนิชิเมฮัง- 8

**สิ่งที่น่าสนใจในท้องถิ่น**
 不動堂遺跡 ซากปรักหักพังของการตั้งถิ่นฐานในยุคโจมง และโบราณสถานแห่งชาติ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ja

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดโทยามะ
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยไรอัน เท็ดเดอร์

หมวดหมู่นี้มีอัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยไรอัน เท็ดเดอร์
ไรอัน เท็ดเดอร์
มายเอฟวรีติง

มายเอฟวรีติง (italic=yes) เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 2 ของนักร้องชาวอเมริกัน อารีอานา กรานเด วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 2014 โดยรีพับลิกเรเคิดส์ ในการผลิตอัลบั้มกรานเดได้ร่วมงานกับโปรดิวเซอร์และนักเขียนร่วมมากมาย ได้แก่ แมกซ์ มาร์ติน, เชลล์แบ็ก, เบนนี บลังโก, ไรอัน เท็ดเดอร์, ดาร์กไชลด์, อิลยา ซัลมานซาเดห์, เซดด์ และดาวีด แกตา เป็นต้น
แกรนด์พยายามให้มายเอฟวรีติงฟังดูเป็น "วิวัฒนาการ" จากอัลบั้มเปิดตัว ยัวร์ทรูลี (2013); โดยพาสำรวจเนื้อหาโคลงสั้น ๆ และสไตล์ดนตรีที่เป็นผู้ใหญ่และหลากหลายมากขึ้น โดยพื้นฐานแล้วเป็นแนวเพลงป็อปและอาร์แอนด์บี มายเอฟวรีติงต่อยอดจากสไตล์เรโตรอาร์แอนด์บีในคริสต์ศตวรรษ 1990 ของรุ่นก่อน ในขณะเดียวกันก็ใกล้แนวเพลงใหม่ ๆ เช่น อีดีเอ็ม, อิเล็กโทรป็อป และแดนซ์ป็อป โดยมีอิกกี อะเซเลีย, เซดด์, บิกฌอน, แคชเมียร์แคต, ไชล์ดิช แกมบิโน, เดอะวีกเอนด์ และเอแซ็พ เฟิร์ก ปรากฏตัวเป็นนักร้องรับเชิญในมายเอฟวรีติงเช่นเดียวกับเจสซี เจ และนิกกี มินาจในรุ่นดีลักซ์
มายเอฟวรีติงเปิดตัวบนชาร์ตอัลบั้มบิลบอร์ด 200 ในสหรัฐอเมริกา โดยขายได้ 169,000 ชุดในสัปดาห์แรก นับเป็นชาร์ตสูงสุดอันดับสองติดต่อกันของกรานเดในสหรัฐอเมริกา ต่อมาได้รับการรับรองดับเบิลแพลทินัมโดยสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกาและได้รับการจัดให้เป็นหนึ่งในอัลบั้มยอดนิยมประจำปี ค.ศ. 2014, 2015 และ 2010 ในบิลบอร์ด 200 อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับหนึ่งในออสเตรเลียและแคนาดาเช่นกัน และสูงสุดในสิบอันดับแรกจากยี่สิบประเทศทั่วโลก ได้รับคำวิจารณ์ที่ดีโดยทั่วไปจากนักวิจารณ์เพลง โดยปรากฏในรายชื่อเพลงที่ดีที่สุดประจำปี ค.ศ. 2014 ในงานประกาศผลรางวัลแกรมมีประจำปี ครั้งที่ 57 ในปี ค.ศ. 2015 มายเอฟวรีติงได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงสาขาอัลบั้มเพลงป็อปยอดเยี่ยม
มายเอฟวรีติงได้รับการสนับสนุนจากห้าซิงเกิล; ซึ่งทั้งหมดนี้ประสบความสำเร็จในระดับโลก ซิงเกิลนำ "Problem" ทำลายสถิติยอดขายดิจิทัลจำนวนมากเมื่อเปิดตัว และขึ้นสูงสุดที่อันดับสองในบิลบอร์ดฮอต 100 ของสหรัฐอเมริกา ซิงเกิลที่สอง "Break Free" ขึ้นถึงอันดับสี่ในสหรัฐอเมริกา ซิงเกิลต่อไปนี้ "Bang Bang" ขึ้นสูงสุดที่อันดับสามในสหรัฐอเมริกาและติดอันดับชาร์ตในต่างประเทศ ซิงเกิลที่สี่และห้า "Love Me Harder" และ "One Last Time" ขึ้นสูงสุดที่อันดับเจ็ดและสิบสามตามลำดับโดยอันดับสองในสหราชอาณาจักร ซิงเกิลมายเอฟวรีติงของกรานเด ติดอันดับหนึ่งในสิบเพลงฮิตสูงสุดสำหรับศิลปินในปี ค.ศ. 2014 บนฮอต 100 เพื่อสนับสนุนอัลบั้มนี้กราเดเริ่มจัดทัวร์เดอะฮันนีมูนทัวร์ในปี ค.ศ. 2015

**การตอบรับ**

**รางวัล**

**รายการเพลง**
หมายเหตุ- หมายถึงผู้ผลิตเสียง- หมายถึงผู้ร่วมผลิต- หมายถึงรีมิกซ์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2557
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยเบนนี บลังโก
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยแมกซ์ มาร์ติน
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยไรอัน เท็ดเดอร์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยเชลล์แบ็ก
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของอารีอานา กรานเด
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของค่ายรีพับลิกเรเคิดส์
ราดิช (พืช)

คำว่า ราดิช (radish) ในภาษาอังกฤษอาจแปลว่า ผักกาดหัว (หัวไชเท้า) อย่างไรก็ตามคำว่าราดิชนั้นมีความหมายกว้างกว่า โดยอาจหมายรวมถึงชนิดย่อยของสปีชีส์ Raphanus sativus ทั้งหมด ซึ่งก็รวมถึงผักกาดหัว คือ Raphanus sativus var. longipinnatus ด้วย

**ชนิดย่อยต่างๆ**
สปีชีส์ Raphanus sativus นั้นประกอบไปด้วยสายพันธุ์ย่อยต่างๆดังนี้
รอริงทเวนตีส์

รอริงทเวนตีส์ (Roaring Twenties, Roaring '20s) เป็นกระแสดนตรีและแฟชันที่เกิดขึ้นในโลกตะวันตกและวัฒนธรรมตะวันตกสมัยคริสต์ทศวรรษ 1920 เป็นช่วงรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจและก้าวหน้าทางวัฒนธรรมในสหรัฐและยุโรป โดยเฉพาะนครใหญ่อย่างเบอร์ลิน บัวโนสไอเรส ชิคาโก ลอนดอน ลอสแอนเจลิส เม็กซิโกซิตี นครนิวยอร์ก ปารีส และซิดนีย์ ในฝรั่งเศสเรียกคริสต์ทศวรรษนี้ว่า อาเนฟอล (années folles, "ปีที่บ้าคลั่ง") ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงพลวัตทางสังคม ศิลปะและวัฒนธรรมของยุคนี้ รอริงทเวนตีส์เป็นช่วงที่ดนตรีแจ๊สเฟื่องฟู อลังการศิลป์เจริญถึงขีดสุด และเกิดวัฒนธรรมย่อยที่เรียกว่าแฟลปเปอร์ซึ่งปรับเปลี่ยนการแต่งกายของสตรีชาวบริติชและอเมริกัน
รอริงทเวนตีส์เกิดขึ้นในนครใหญ่และแพร่หลายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยวาร์เรน จี. ฮาร์ดิง ประธานาธิบดีสหรัฐรณรงค์ "กลับสู่สภาวะปกติ" ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ค.ศ. 1920 จิตวิญญาณของยุคสมัยนี้มีความรู้สึกแปลกใหม่ต่อภาวะสมัยใหม่และออกจากกรอบจารีตเดิม ประชากรส่วนใหญ่เข้าถึงเทคโนโลยีอย่างรถยนต์ ภาพยนตร์และวิทยุ ขณะเดียวกันดนตรีแจ๊สและการเต้นรำได้รับความนิยมอย่างมากจนเกิดเป็นยุคแจ๊ส  (Jazz Age)
ผู้คนในโลกตะวันตกช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 พัฒนาและใช้งานรถยนต์ โทรศัพท์ ภาพยนตร์ วิทยุและเครื่องใช้ไฟฟ้าในวงกว้าง การเดินอากาศรุดหน้าจนธุรกิจนี้เริ่มแพร่หลาย หลายชาติมีความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจและอุตสาหกรรม มีการแนะนำรูปแบบการดำเนินชีวิตใหม่ ๆ สื่อซึ่งมีส่วนในการขับเคลื่อนความต้องการของผู้บริโภคมุ่งสนใจผู้มีชื่อเสียงโดยเฉพาะนักแสดงภาพยนตร์และนักกีฬา และผู้หญิงมีสิทธิออกเสียงเลือกตั้งในรัฐประชาธิปไตยหลักหลายรัฐของสหรัฐ
รอริงทเวนตีส์ร่วมสมัยกับ โกลเดนทเวนตีส์ (Golden Twenties) ของเยอรมนี อันเป็นช่วงเวลาที่เศรษฐกิจประเทศเติบโต เสรีภาพแผ่ขยายในสังคมและการปลดปล่อยความคิดสร้างสรรค์และการทดลองทางศิลปะ อย่างไรก็ตามเยอรมนีไม่สามารถชำระค่าปฏิกรรมสงครามโลกครั้งที่หนึ่งได้ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1920 สหรัฐจึงดำเนินแผนการดอวส์เพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจและทำให้ค่าเงินเยอรมันมีเสถียรภาพมากขึ้น แต่เมื่อสหรัฐประสบเหตุการณ์ตลาดหลักทรัพย์วอลล์สตรีทตก ค.ศ. 1929 ทำให้เศรษฐกิจเยอรมนีและประเทศอื่น ๆ ที่ผูกพันกับสหรัฐผ่านแผนการดอวส์พลอยได้รับผลกระทบไปด้วย เหตุการณ์นี้ยังนำไปสู่ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ซึ่งสร้างความเสียหายทั่วโลก และเป็นการสิ้นสุดของรอริงทเวนตีส์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คริสต์ทศวรรษ 1920
สนามกีฬาในร่มแห่งชาติปักกิ่ง

ภายในสนามกีฬา (สิงหาคม ค.ศ. 2008)
สนามกีฬาในร่มแห่งชาติ (National Indoor Stadium; ชื่อทางการ); p=Guójiā Tǐyùguǎn) เป็นสนามกีฬาในร่มที่ตั้งอยู่ในโอลิมปิกกรีนในปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน สนามกีฬาจุคนได้ 20,000 คน และสร้างขึ้นเพื่อการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 มีอีกชื่อว่า เดอะแฟน (扇子, shànzi แปลว่า พัด) เนื่องจากการออกแบบที่คล้ายกับพัดจีนโบราณ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Beijing National Indoor Stadium- Beijing National Indoor Stadium Official Website
หมวดหมู่:สนามกีฬาโอลิมปิก
หมวดหมู่:สนามกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ละครแห่งทิวาและราตรี

ละครแห่งทิวาและราตรี (Machine to Soware) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยเมงูมิ โอซูงะ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งซันเดย์รายเดือนตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2559  ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์

**การตีพิมพ์**
ซีรีส์มังงะละครแห่งทิวาและราตรีแต่งเรื่องและวาดภาพโดยเมงูมิ โอซูงะ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งซันเดย์รายเดือนตั้งแต่วันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2564 มีการประกาศว่ามังงะกำลังเข้าสู้ช่วงไคลแมกซ์ สำนักพิมพ์โชงากูกังรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม เล่มแรกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2560 วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 11 เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565
ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ประกาศลิขสิทธิ์เมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2566

**หนังสือมังงะ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
เว็บไซต์ทางการที่ Gessan 
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์โชงากูกัง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:สยามอินเตอร์คอมิกส์
สกุลผักกาดหัว

สกุลผักกาดหัว (Raphanus) เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ผักกาด (Brassicaceae)
	
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่ Raphanus raphanistrum (หัวไชเท้าป่า) และ Raphanus sativus (หัวไชเท้าที่ปลูก) ตามลำดับ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Jepson Manual treatment of the genus-  Missouri Botanical Gardens page on the rat-tail radish date=2011-09-26 
หมวดหมู่:พืชดอก
ลาก่อนเอริ

ลาก่อนเอริ (Sayonara Eri) เป็นเว็บมังงะเรื่องสั้นญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยทัตสึกิ ฟูจิโมโตะ เผยแพร่ทางเว็บไซต์โชเน็งจัมป์+ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2565 และตีพิมพ์เป็นหนังสือในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2565 มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ลาก่อนเอริ ที่โชเน็งจัมป์+ 
*noparen=true
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวนาฏกรรม
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวรหัสคดี
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์ชูเอชะ
หมวดหมู่:สยามอินเตอร์คอมิกส์
เด็บบี้ เดอะ คอร์ซิฟาผู้นี้ไม่เคยแพ้ใครค่ะ!

เด็บบี้ เดอะ คอร์ซิฟาผู้นี้ไม่เคยแพ้ใครค่ะ! (デビィ・ザ・コルシファは負けず嫌い) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยมาซาฮิโระ ฮิราตากะ เดิมเป็นมังงะเรื่องสั้นตีพิมพ์ในนิตยสารจัมป์กิกาของสำนักพิมพ์ชูเอชะในเดือนเมษายน พ.ศ. 2563 ก่อนจะเผยแพร่ในฐานะซีรีส์ในเว็บไซต์โชเน็งจัมป์+ตั้งแต่เดือนธันวาคมในปีเดียวกัน และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 9 เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2567 ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยถึงเล่มที่ 7 โดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์

**ตัวละคร**
Debī za Korushifa

Sugo Rokurō
โซรุ ไซโต

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์ทางการที่โชเน็งจัมป์+ 
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรม
หมวดหมู่:ปิศาจในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:เว็บคอมิกญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์ชูเอชะ
หมวดหมู่:เว็บคอมิกที่ได้รับการตีพิมพ์
หมวดหมู่:สยามอินเตอร์คอมิกส์
ตำนานศึกยุวชน ม.ปลาย

ตำนานศึกยุวชน ม.ปลาย (Gunjō Senki) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยมาซากิ คาซาฮาระ ตีพิมพ์ในนิตยสารยังจัมป์รายสัปดาห์ นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2556 ถึงมิถุนายน พ.ศ. 2560 ซีรีส์มังงะภาคต่อชื่อเรื่องว่า ชิง กุนโจ เซ็งกิ แต่งเรื่องโดยคาซาฮาระและวาดภาพโดยอาจิจิกะ ตีพิมพ์ในนิตยสารเดียวกันตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2564 ถึงมีนาคม พ.ศ. 2565 ซีรีส์มังงะภาคแรกมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ภาพยนตร์คนแสดงดัดแปลงชื่อเรื่องว่า เบรฟ เจาะเวลา ฉะซามูไร ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2564 และออกฉายในประเทศไทยในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
เว็บไซต์ทางการที่ของมังงะ ตำนานศึกยุวชน ม.ปลาย ที่ยังจัมป์ 
*เว็บไซต์ทางการที่ของมังงะ ชิง กุนโจ เซ็งกิ ที่ยังจัมป์ 
*เว็บไซต์ทางการของภาพยนตร์ เบรฟ เจาะเวลา ฉะซามูไร 
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโลดโผน
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวอิงประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์ชูเอชะ
หมวดหมู่:สยามอินเตอร์คอมิกส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยโตโฮ
สโมสรฟุตบอลดิไอคอน อาร์เอสยู

สโมสรฟุตบอลดิไอคอน อาร์เอสยู เป็นสโมสรฟุตบอลสมัครเล่นในประเทศไทย โดยเป็นสโมสรตัวแทนจากมหาวิทยาลัยรังสิต ปัจจุบันเล่นในไทยแลนด์ เซมิโปรลีก โซนกรุงเทพและปริมณฑล

**ประวัติ**
สโมสรฟุตบอลดิไอคอน อาร์เอสยู ก่อตั้งเมื่อปี 2565 โดยกลด เศรษฐนันท์ ผู้บริหารดิไอคอนกรุ๊ป โดยความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยรังสิต
ดิไอคอน อาร์เอสยู ได้ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันไทยแลนด์ เซมิโปรลีก ฤดูกาล 2566 ในโซนกรุงเทพและปริมณฑล โดยได้ตำแหน่งชนะเลิศของโซน และได้สิทธิ์เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 3 โซนกรุงเทพและปริมณฑล

**ผลงานของสโมสรในแต่ละฤดูกาล**

**ผู้เล่น**

**ผู้เล่นชุดปัจจุบัน**

**ผู้ฝึกสอน**

**เกียรติประวัติ**
 ไทยแลนด์ เซมิโปรลีก
** ชนะเลิศ โซนกรุงเทพและปริมณฑล: 2566

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 rangsituniversityfc
ด
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยรังสิต
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2565
ดิไอคอน
หมวดหมู่:ดิไอคอนกรุ๊ป
โซซูอิ

ไฟล์:Kinoko_Zosui,_at_Restaurant_Gusto_(2012.02.26).jpg|thumb| โซซูอิเห็ด
ไฟล์:Sake_Zosui,_at_Meshiya_Miyamoto_Munashi_(2011.02.11).jpg|thumb| โซซูอิปลาแซลมอน
โซซูอิ (zōsui) เป็นอาหารญี่ปุ่นที่ทำจากข้าวที่หุงจนนิ่มเหมือนโจ๊ก ปรุงรสด้วยเครื่องปรุงรส เช่น โชยุ มิโซะ และ ต้ม กับอาหารอื่น ๆ เช่น เนื้อสัตว์ อาหารทะเล เห็ด และ ผัก อาจเรียกอีกอย่างว่า โอจิยะ (おじや) หรือ โคนางากิ (こながき) เป็นคำคิโงะที่แทนฤดูหนาว

**ภาพรวม**
ในสมัยที่การอุ่นหรืออุ่นข้าวต้มไม่ใช่เรื่องง่าย มักจะทำที่บ้านโดยผสมกับ ซุปมิโซะ ฯลฯ เป็นวิธีหนึ่งในการนำข้าวที่เย็นแล้วกลับมาใช้ใหม่ ในปัจจุบัน มักใช้เป็นส่วนประกอบสุดท้ายโดยใช้น้ำที่เหลือจากนาเบโมโนะ หรือเป็นอาหารเสริมสำหรับผู้ที่รู้สึกไม่สบายเช่นเดียวกับโจ๊ก

**ที่โอกินาวะ**
ที่จังหวัดโอกินาวะมีอาหารโอกินาวะที่เรียกว่า จูชี (ジューシー) เป็นโซซูอิแบบโอกินาวะ อย่างไรก็ตาม ทากิโกมิโงฮังปกติที่ปรุงจากข้าวดิบและโจ๊กที่มีน้ำมากก็เรียกว่าจูชีเช่นกัน เพื่อแยกแยะจึงอาจเรียกทากิโกมิโงฮังว่า คูฟาจูชี (クファジューシー) และเรียกโซซูอิว่า ยาฟาราจูชี (ヤファラジューシー)
ไฟล์:Jyusi_coocked_rice.jpg|thumb|180x180px|ชุดเมนูของอาหารโอกินาวะ ประกอบด้วยจูชีและโซบะโอกินาวะ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารจากข้าวของญี่ปุ่น
MWC 480

ไฟล์:Artist_impression_of_the_protoplanetary_disc_surrounding_the_young_star_MWC_480.webm|thumb|ภาพวาดในจินตนาการโดยศิลปิน แสดงจานดาวเคราะห์ก่อนเกิดที่ล้อมรอบ MWC 480
MWC 480 เป็นดาวฤกษ์อายุน้อยดวงหนึ่ง อยู่ห่างออกไปประมาณ 455 ปีแสง มีมวลประมาณสองเท่าของมวลดวงอาทิตย์ ตั้งอยู่ในพื้นที่ก่อตัวดาวฤกษ์ภายในกลุ่มดาววัว
ที่มาของชื่อเรียก MWC มาจาก สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ A และ B ที่มีเส้นไฮโดรเจนสว่างในสเปกตรัมของเมานต์วิลสัน (Mount Wilson Catalog of B and A stars with bright hydrogen lines in their spectra)
MWC 480 เป็น ดาวเฮอร์บิก เออี/บีอี ในแถบลำดับหลักที่มีการปล่อยรังสีเอกซ์ มีเปลือกก๊าซล้อมรอบด้วยจานดาวเคราะห์ก่อนเกิด นักดาราศาสตร์ใช้ ALMA สังเกตการณ์พบว่าแผ่นจานที่อยู่รอบ ๆ MWC 480 มี อาซีโตไนไตรล์ (CH3CN) ที่มีโมเลกุลเป็นคาร์บอนเชิงซ้อนจำนวนมาก และที่ภายในแผ่นจานก็ยังพบไฮโดรเจนไซยาไนด์ (HCN) อย่างไรก็ตามยังไม่พบสัญญาณการก่อตัวของดาวเคราะห์
ดาวอายุน้อย MWC 480 และท้องฟ้าโดยรอบ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มดาววัว
ถั่วอาซูกิ

ภาพวาดถั่วอาซูกิในสมัยเอโดะ
ถั่วอาซูกิ (azuki, ชื่อวิทยาศาสตร์: Vigna angularis) เป็นพืชฤดูเดียวที่อยู่ในสกุลย่อย Vigna ในวงศ์ถั่ว เมล็ด เป็นถั่วหรือเป็นธัญพืชกินได้เรียกอีกอย่างว่า โชซุ (しょうず)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารเกาหลี
หมวดหมู่:อาหารญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ถั่ว
น้ำส้มสายชูดำ

ไฟล์:山西老陳醋.png|right|thumb|160x160px| น้ำส้มสายชูซานซีหลงเฉิน
ไฟล์:黒酢.jpg|right|thumb|188x188px| น้ำส้มสายชูเจิ้นเจียง เข้มทั้งสีและกลิ่น
น้ำส้มสายชูดำ (p=hēicù หรือ kurozu) เป็น น้ำส้มสายชูชนิดหนึ่งที่ทำจากธัญพืช ลักษณะเด่นคือมีสีดำ อย่างไรก็ตาม มีความแตกต่างในวัตถุดิบระหว่างน้ำส้มสายชูดำของญี่ปุ่นและน้ำส้มสายชูดำของจีน ในญี่ปุ่นอาจเรียกอีกอย่างว่าน้ำส้มสายชูไห (つぼ酢) หรือน้ำส้มสายชูข้าวดำ (米黒酢)
ในวิธีการดั้งเดิมจะต้มโดยวิธีแซ็กคาริฟิเคชัน การหมักแอลกอฮอล์ และการหมักกรดน้ำส้มโดยใช้ไหที่ตั้งวางไว้ในที่โล่ง

**จิ๊กโฉ่ว**
จิ๊กโฉ่ว (p=zhè cù; เพ็งอิม: zig4 cou3) เป็นยี่ห้อน้ำส้มสายชูดำที่เป็นที่นิยมในประเทศไทย ทำให้ในไทยมักใช้คำว่าจิ๊กโฉ่วเพื่อเรียกน้ำส้มสายชูดำไปด้วย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารจีน
หมวดหมู่:เครื่องปรุงรสจีน
หมวดหมู่:น้ำส้มสายชู
ไอนะ ไอบะ

ไอนะ ไอบะ (相羽あいば あいな, 17 ตุลาคม 1988 -) เป็น นักพากย์ นักร้อง นักแสดงละครเวที และอดีตนักมวยปล้ำอาชีพ ชาวญี่ปุ่น สังกัดฮิบิกิ เกิดที่จังหวัดโอซากะ มีชื่อเล่นว่า ไอไอ (あいあい)

**ผลงานพากย์**
 การ์ดไฟท์
แวนการ์ด (อันโจ โทโกฮะ)- เหล่าไอซ์ฮอกกี้สาวหัวใจฟรุ้งฟริ้ง (คุงะ เซย์โกะ)- เทปเปน—
(อามาโนะ จิโตเสะ)- จอมขมังเวทย์ออร์เฟน (วีโนนา)- BanG Dream! (มินาโตะ ยูกินะ)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2531
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดโอซากะ
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดฮกไกโด
หมวดหมู่:นักร้องป็อปหญิงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
บาตารากาลา

บาตารากาลา (Batara Kala) ในวรรณคดีอิเหนาของไทยเรียก ปะตาระกาหลา เป็นเทพเจ้าประจำยมโลกตามเทวตำนานของฮินดูแบบชวาและบาหลี โดยปกครองอยู่ภายในถ้ำร่วมกันกับเทพีเซเตซูยารา (Setesuyara) ได้รับการนับถือว่าเป็นเทพเจ้าผู้สร้างแสงสว่างและโลก เป็นเทพเจ้าแห่งกาลเวลา และเทพแห่งการทำลาย มีอำนาจในการก่อให้เกิดสุริยุปราคา จันทรุปราคา หรือแม้แต่ผลาญคนที่อัปโชค
ในวรรณคดีไทยเรื่องอิเหนา บาตารากาลา หรือ ปะตาระกาหลา เป็นเทพบรรพชนของอสัญแดหวาหรือสกุลของเจ้าผู้ครองเมืองซึ่งสืบเชื้อสายจากเทวดา มีอยู่ทั้งหมดสี่เมือง ได้แก่ เมืองกุเรปัน ดาหา กาหลัง และสิงหัดส่าหรี ถือเป็นเทวดาผู้ยิ่งใหญ่ที่คอยกำหนดชะตาชีวิตของตัวละคร

**ประวัติ**
ตำนานเบื้องกำเนิดของบาตารากาลา หรือ ปะตาระกาหลา สำนวนหนึ่งอธิบายไว้ว่า บาตารากูรู (Batara Guru; คือพระศิวะในคติชวา) มีพระชายาผู้ทรงสิริโฉมนามว่าเดวีอูมา (Batara Uma; คือพระปารวตีในคติชวา) ทว่าวันหนึ่งบาตารากูรูไม่สามารถควบคุมกามารมณ์ของตนเองได้ จึงไปสังวาสกับเดวีอูมาบนหลังโคนนทิ ซึ่งเป็นพาหนะศักดิ์สิทธิ์ สร้างความอับอายขายหน้าแก่เดวีอูมายิ่งนัก เดวีอูมาที่โกรธเกรี้ยว (คือกลายเป็นนางทุรคา) ได้สาปสรรให้ทั้งบาตารากูรู และบุตรที่เกิดขึ้นมาคือบาตารากาลา มีหน้าตาอัปลักษณ์เหมือนยักษ์
ส่วนอีกสำนวนหนึ่งอธิบายว่า บาตารากูรูทำน้ำอสุจิตกลงไปหยดหนึ่ง แต่มีปลากลืนอสุจินั้นลงไปจนตั้งครรภ์ และให้กำเนิดบาตารากาลา
เชื่อกันว่าบาตารากาลามีความต้องการด้านการบริโภคไม่มีมีสิ้นสุด และมีพฤติกรรมหยาบคาย เหล่าเทวดาจึงส่งบาตารากาลาลงไปกำจัดมนุษย์ที่ชั่วช้า แต่บาตารากาลากลืนกินมนุษย์ลงไป ก็เพียงเพื่อสนองความต้องการด้านการบริโภคเท่านั้น หาใช่การลงทัณฑ์คนเลว เมื่อเหตุการณ์เป็นเช่นนั้น เหล่าเทวดาจึงเรียกตัวบาตารากาลากลับขึ้นมาบนสวรรค์อีกครั้ง และถูกส่งไปปกครองยมโลกร่วมกันกับเทพีเซเตซูยารา

**การบูชา**
ชาวชวามีธรรมเนียมในการบูชาบาตารากาลาในฐานะเทพเจ้าแห่งกาลเวลา และเทพเจ้าแห่งการทำลาย เพื่อป้องกันเหตุร้ายโดยเฉพาะกับเยาวชน มีพิธีกรรมสะเดาะเคราะห์ เรียกว่า รูวาตัน (ruwatan) สำหรับเด็กในช่วงสถานการณ์ที่เลวร้าย อย่างเช่น การคลอดท่าก้น เพื่อมิให้เด็กคนนั้นถูกบาตารากาลากลืนกิน ในพิธีดังกล่าวจะจัดการแสดงวายัง (หนังตะลุงอย่างชวา) และการจัดเลี้ยงเซอลามาตัน (selamatan)
นอกจากนี้ในความเชื่อของชาวชวาระบุว่า บาตารากาลาเป็นสาเหตุของการเกิดุสุริยุปราคา และจันทรุปราคา ด้วยเป็นเทพเจ้าแห่งความมืดและนรก ทั้งยังเป็นศัตรูตัวฉกาจของเทพบาตาราจันดรา (Batara Candra; คือพระจันทร์ในคติชวา) และบาตาราซูรียา (Batara Surya; คือพระอาทิตย์ในคติชวา) บางครั้งบาตารากาลาจะพยายามกลืนกินดวงอาทิตย์หรือดวงจันทร์ทำให้เกิดคราส ชาวชวาจะทำการเซ่นสรวงสังเวย ใช้ไม้ตีพริกเคาะเลซุง (ครกไม้ใหญ่คล้ายครกกระเดื่องของไทย) หรือตีกลอง เพื่อให้เกิดเสียงดัง ด้วยมุ่งหวังให้บาตารากาลาคายดวงอาทิตย์หรือดวงจันทร์เพื่อหยุดคราส

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 บาตารากาลา
หมวดหมู่:เทพเจ้าฮินดูท้องถิ่น
หมวดหมู่:ปรัมปราวิทยาชาวบาหลี
หมวดหมู่:เทพเจ้าแห่งนรก
ประตูหลงจง

ประตูหลงจง (t=隆宗門; แมนจู: ᠯᡠᠩ ᡯᡠᠩ ᠮᡝᠨ lung dzung men; Gate of Thriving Imperial Clan) เป็นประตูของพระราชวังต้องห้ามในปักกิ่ง ประเทศจีน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประตูเฉียนชิง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ประตูหลงจง
หมวดหมู่:พระราชวังต้องห้าม
ประตูเฉียนชิง

ประตูเฉียนชิง (p=; แมนจู: ᡴᡳᠶᠠᠨᠴᡳᠩᠮᡝᠨ kiyan cing men; Gate of Heavenly Purity) เป็นประตูหลักของพระราชฐานชั้นในของ พระราชวังต้องห้ามในปักกิ่ง ประเทศจีน ในอดีตประตูแห่งนี้เป็นทางเข้าของผู้คนไปยังที่เขตพักอาศัยของพระราชวังต้องห้าม มันเชื่อมต่อกับพระตำหนักเฉียนชิงและใกล้กับประตูหลงจง
ประตูนี้มีรูปปั้นสิงโตจีนปิดทองสองตัวตั้งอยู่นอกประตู

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Gate of Heavenly Purity
หมวดหมู่:พระราชวังต้องห้าม
อาซาฮิ (จังหวัดมิเอะ)

อาซาฮิ (Asahi-chō) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอมิเอะ จังหวัดมิเอะ 01 เมืองอาซาฮิมีประชากรประมาณ 11,143 คน ความหนาแน่นของประชากร 1,860 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น sqmi เป็นเทศบาลที่มีขนาดพื้นที่เล็กที่สุดในจังหวัดมิเอะ

**ภูมิศาสตร์**
เมืองอาซาฮิตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดมิเอะ เป็นเทศบาลที่เล็กที่สุดในจังหวัดมิเอะในแง่ของพื้นที่

**เทศบาลข้างเคียง**
 จังหวัดมิเอะ
** นครยกกาอิจิ
** นครคูวานะ
** เมืองคาวาโงเอะ

**ภูมิอากาศ**
อาซาฮิมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (เคิพเพิน Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่เย็นสบายโดยมีหิมะตกเล็กน้อยไปจนถึงไม่มีเลย อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในอาซาฮิอยู่ที่ 14.9 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 1656 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยจะอยู่ในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.6 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 3.5 °C

**ประชากร**
ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของอาซาฮิเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา

**ประวัติศาสตร์**
อาซาฮิมีผู้คนอยู่อาศัยมาตั้งแต่ยุคยาโยอิเป็นอย่างน้อย และเคยเป็นที่ตั้งของหนึ่งในสมรภูมิสงครามจินชินในยุคอาซูกะ ในยุคเมจิ เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาล ได้มีการจัดตั้งเทศบาลหมู่บ้านอาซาฮิเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ซึ่งเป็นเทศบาลหมู่บ้านหนึ่งภายในอำเภออาซาเกะ จังหวัดมิเอะ ต่อมาอำเภออาซาเกะถูกยุบและไปรวมกับอำเภออำเภอมิเอะใน ค.ศ. 1896 หมู่บ้านอาซาฮิได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1957

**การเมืองการปกครอง**
ศาลาว่าการเมืองอาซาฮิ
อาซาฮิมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภาเมืองที่เป็นระบบสภาเดียว มีสมาชิก 11 คน ในการเมืองระดับจังหวัด เมืองอาซาฮิพร้อมกับเทศบาลอื่น ๆ ในอำเภอมิเอะ เป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดมิเอะจำนวน 2 คน ในการเมืองระดับชาติ เมืองอาซาฮิเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งจังหวัดมิเอะ เขต 3 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ

**เศรษฐกิจ**
เศรษฐกิจในท้องถิ่นอยู่ภายใต้อิทธิพลของโรงงานขนาดใหญ่ที่โตชิบาเป็นเจ้าของ (รวมถึงบริษัทในเครือ)  ซึ่งจ้างงานมากกว่าครึ่งหนึ่งของแรงงานในท้องถิ่น

**การศึกษา**
อาซาฮิมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 1 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง โดยที่เมืองนี้ไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย

**การขนส่ง**

**รถไฟ**
 20px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นกลาง: สายหลักคันไซ
** สถานี: จังหวัดมิเอะ- 20px รถไฟคินเท็ตสึ: สายนาโงยะ
** สถานี: อิเซะอาซาฮิ

**ทางหลวง**
 alt=E1A ทางด่วนอิเซวังงัง- 1

**บุคคลที่มีชื่อเสียง**
 อากิฮิโระ ซาโต (佐藤 昭大) - นักฟุตบอลอาชีพ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ja

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดมิเอะ
ดอน อะมีชี

ดอน อะมีชี (Don Ameche, i; 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1908 – 6 ธันวาคม ค.ศ. 1993) หรือชื่อเกิด โดมินิก เฟลิกซ์ อามีชี (Dominic Felix Amici) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน หลังจากได้แสดงในวิทยาลัย โรงละคร และโวเดอวีล เขากลายเป็นดาราวิทยุที่สำคัญในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1930 ซึ่งนำไปสู่การเซ็นสัญญากับทเวนตีท์เซนจูรีสตูดิโอส์ ในปี 1935
ในฐานะผู้แสดงนำชาย เขาปรากฏอยู่ในภาพยนตร์หลายเรื่อง ทั้งแนวตลก ชีวิต และละครเพลง ในคริสต์ทศวรรษ 1950 เขาได้ทำงานกับละครบรอดเวย์และโทรทัศน์ และเป็นพิธีกรในรายการ อินเตอร์เนชันแนลโชว์ไทม์ ทางช่องเอ็นบีซี ตั้งแต่ปี 1961 ถึง 1965 ก่อนจะกลับมาแสดงภาพยนตร์อีกครั้งในปีต่อมา โดยเริ่มจากบทวายร้ายในเรื่อง เทรดดิงเพลซส์ (1983) และได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากการแสดงในเรื่อง โคคูน สื่อชีวิต (1985)
อะมีชีสมรสกับออนอเร เพรนเดอร์กาสต์ ตั้งแต่ปี 1932 จนกระทั่งเธอเสียชีวิตในปี 1986 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันหกคน ต่อมาในปี 1993 เขาเสียชีวิตจากโรคมะเร็งต่อมลูกหมากเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม 1993

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 0000747- 29786
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2451
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลี
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายสกอตแลนด์
หมวดหมู่:นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งต่อมลูกหมาก
ฟ่าน เหวินเฉิง

ฟ่าน เหวินเฉิง (p=Fàn Wénchéng; 1597-1666) ชื่อรอง เซี่ยนโต่ว (c=憲斗) เป็นนักปราชญ์ ขุนนาง อัครมหาเสนาบดีและราชเลขาธิการชาวจีนยุคต้นราชวงศ์ชิง เขารับราชการภายใต้จักรพรรดิแห่งราชวงศ์ชิง 4 พระองค์คือ พระเจ้าหนูเอ่อร์ฮาชื่อ, หฺวัง ไท่จี๋, จักรพรรดิชุ่นจื้อ และจักรพรรดิคังซี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ขุนนางจีน
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์หมิง
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ชิง
หมวดหมู่:อัครมหาเสนาบดีจีน