ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2566

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2566 เป็นเหตุการณ์ในรอบวัฎจักรของการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในปัจจุบันของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ฤดูกาลดังกล่าวลากยาวตลอด พ.ศ. 2566 โดยพายุหมุนส่วนใหญ่จะก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม
ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ระหว่างเมอริเดียนที่ 100 และ 180 ตะวันออก ในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ มีสองหน่วยงานที่กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งอาจเป็นผลให้พายุลูกหนึ่งมีสองชื่อ กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นจะตั้งชื่อพายุถ้าพายุลูกนั้นมีความเร็วลมที่รอบศูนย์กลางพายุที่สูงสุด 10 นาที อย่างน้อย 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ไม่ว่าจะเกิดขึ้นที่ใดในแอ่ง ขณะที่สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งเคลื่อนเข้าสู่หรือก่อตัวขึ้นเป็นดีเปรสชันเขตร้อนในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานฯ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างลองติจูด 135 และ 115 องศาตะวันออก และระหว่างละติจูด 5 ถึง 25 องศาเหนือ แม้พายุนั้นจะมีชื่อที่กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นตั้งแล้วก็ตาม นอกจากนี้พายุดีเปรสชันเขตร้อนซึ่งถูกเฝ้าจับตาโดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมของสหรัฐอเมริกายังได้กำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียกด้วย
__TOC__

**การพยากรณ์ฤดูกาล**
ในระหว่างฤดูกาล หลายหน่วยงานอุตุนิยมวิทยาและหน่วยงานทางวิทยาศาสตร์ของแต่ละประเทศจะมีการคาดการณ์ของพายุหมุนเขตร้อน, พายุโซนร้อนและพายุไต้ฝุ่น ที่จะก่อตัวในช่วงฤดู และ/หรือ จะมีพายุกี่ลูกที่ส่งผลกระทบต่อประเทศนั้น หลายหน่วยงานนี้ได้รวมไปถึงองค์กรความเสี่ยงพายุโซนร้อน (TSR) ของมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน, สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) และสำนักสภาพอากาศกลางของไต้หวันด้วย การพยากรณ์แรกของปีได้รับการเผยแพร่โดย PAGASA เมื่อวันที่ 13 มกราคม 2566 ในคาดการณ์ภูมิอากาศรายฤดูประจำเดือนเป็นการคาดการณ์ช่วงครึ่งแรกของฤดูกาล 2566 หน่วยงานคาดการณ์ว่าจะมีพายุหมุนเขตร้อนเพียง 0–2 ลูกที่เข้าสู่พื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ในระหว่างเดือนมกราคมถึงมีนาคม ขณะเดือนเมษายนถึงมิถุนายนจะมีพายุหมุนเขตร้อน 2–4 ลูก นอกจากนี้ยังระบุด้วยว่าสภาวะลานีญากำลังอ่อนนั้นจะดำเนินต่อไปและจะเปลี่ยนกลับไปเป็นสภาวะเป็นกลางในภายหลัง 
วันที่ 5 พฤษภาคม องค์กรความเสี่ยงพายุโซนร้อนได้ออกการคาดการณ์ฉบับแรกของฤดูกาล 2566 ซึ่งคาดว่าสภาวะเอลนีโญกำลังปานกลางถึงแรงจะพัฒนาชึ้นและคงอยู่ไปตลอดเดือนตุลาคม โดย TSR คาดว่ากิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนในฤดูกาล 2566 จะสูงกว่าค่าเฉลี่ย มีพายุโซนร้อนเกิดขึ้นจำนวน 29 ลูก ในจำนวนนั้นมีกำลังเป็นถึงพายุไต้ฝุ่นได้ 19 ลูก และในจำนวนนั้นจะเป็นพายุไต้ฝุ่นที่มีความรุนแรง 13 ลูก โดย TSR ยังคงไว้ที่การคาดการณ์นี้ในการคาดการณ์ฉบับเดือนกรกฎาคม เว้นแต่ปรับลดจำนวนพายุรุนแรงลงเหลือ 12 ลูก

**ภาพรวมฤดูกาล**

**พายุ**

**พายุโซนร้อนซ้านหวู่**

**พายุไต้ฝุ่นมาวาร์**

**พายุไต้ฝุ่นกูโชล**

**พายุโซนร้อนกำลังแรงตาลิม**

**พายุไต้ฝุ่นทกซูรี**

**พายุไต้ฝุ่นขนุน**
ภาพเคลื่อนไหวจากดาวเทียมของพายุไต้ฝุ่นขนุน- วันที่ 26 กรกฎาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ประกาศการก่อตัวของบริเวณหย่อมความกดอากาศต่ำในมหาสมุทรแปซิฟิก สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นเริ่มส่งสัญญาณเตือนพายุโดยประกาศว่าเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน การวิเคราะห์จากสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นบ่งชี้ว่าพายุอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เอื้ออำนวยต่อการพัฒนาโดยมีอุณหภูมิผิวน้ำทะเลที่อบอุ่น และลมเฉือนแนวตั้งต่ำ ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ออกการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนสำหรับพื้นที่ที่มีการพาความร้อนทางตะวันออกของแยป- วันที่ 27 กรกฎาคม ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้เริ่มออกคำเตือนเกี่ยวกับพายุดังกล่าว และจัดประเภทเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนเมื่อเวลา 16:00 น. (09:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) ภาพถ่ายดาวเทียมพบว่าศูนย์กลางการหมุนเวียนระดับต่ำของพายุได้ถูกกำหนดไว้แล้ว อย่างไรก็ตาม โครงสร้างการพาความร้อนยังคงอสมมาตร- วันที่ 28 กรกฎาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) และศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ยกระดับพายุดีเปรสชันเขตร้อนให้กลายเป็นพายุโซนร้อน และสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้กำหนดให้ชื่อ ขนุน พายุได้รวมศูนย์การไหลเวียนระดับต่ำเข้ากับแถบการพาความร้อนแบบก่อตัว และการพาความร้อนแบบลึกเหนือครึ่งวงกลมทางทิศตะวันออก- วันที่ 29 กรกฎาคม พายุโซนร้อนขนุนได้เคลื่อนตัวเข้าสู่พื้นที่รับผิดชอบของประเทศฟิลิปปินส์เมื่อเวลา 10:00 น. (03:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) และสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ได้กำหนดชื่อท้องถิ่นว่า ฟัลโกน พายุได้เคลื่อนตัวไปทางทิศเหนือ เนื่องจากบริเวณความกดอากาศสูงกึ่งเขตร้อนระดับกลางที่อยู่ใกล้เคียง จึงทำให้พายุทวีกำลังแรงขึ้นจนกลายเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง- วันที่ 30 กรกฎาคม พายุโซนร้อนขนุนเกิดเมฆปกคลุมหนาแน่นบริเวณศูนย์กลางของพายุ และตาพายุขรุขระ แสดงให้เห็นว่าพายุได้ทวีกำลังแรงขึ้นจนกลายเป็นพายุไต้ฝุ่น ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) รายงานความเร็วลมที่ต่อเนื่องเพียง 1 นาทีที่ 130 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (80 ไมล์ต่อชั่วโมง) ซึ่งเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 1- วันที่ 31 กรกฎาคม ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) รายงานความเร็วลมสูงสุด 1 นาทีที่ 285 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (180 ไมล์ต่อชั่วโมง) ทำให้พายุไต้ฝุ่นขนุนมีความเข้มข้นเทียบเท่าหมวด 5 ในระดับลมมาตราเฮอริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน และสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ประเมินพร้อมกันว่าพายุมีความเร็วลมสูงสุด 10 นาทีที่ 215 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (130 ไมล์ต่อชั่วโมง) และความกดอากาศที่ 900 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์ 26.58 นิ้วของปรอท) - วันที่ 1 สิงหาคม พายุไต้ฝุ่นขนุนได้เคลื่อนตัวออกจากพื้นที่รับผิดชอบของประเทศฟิลิปปินส์เมื่อเวลาประมาณ 02:00 น. (19:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) และพายุอ่อนกำลังลงเล็กน้อยในขณะที่เคลื่อนตัวเข้าใกล้หมู่เกาะรีวกีว- วันที่ 2 สิงหาคม พายุไต้ฝุ่นขนุนได้อ่อนกำลังลง เนื่องจากพายุเกิดวัฏจักรการแทนที่กำแพงตา และทำให้ตาพายุขยายตัวขึ้นอย่างมาก แต่โครงสร้างโดยรวมของพายุได้เสื่อมลง ตาพายุชั้นในเริ่มเผชิญกับอุณหภูมิของมหาสมุทรที่เย็นลงจากภาพถ่ายดาวเทียมอินฟราเรด ซึ่งล้อมรอบด้วยวงแหวนสมมาตรของความเย็น- วันที่ 3 สิงหาคม พายุไต้ฝุ่นขนุนได้เคลื่อนตัวไปทางทิศเหนือที่อุณหภูมิผิวน้ำทะเลที่เย็นลง และด้วยเหตุนี้พายุจึงมีแนวโน้มอ่อนกำลังลงตาพายุ พายุไต้ฝุ่นขนุนได้อ่อนกำลังลง เนื่องจากเมฆที่เกือบจะนิ่ง และอุ่นขึ้น- วันที่ 4 สิงหาคม พายุไต้ฝุ่นขนุนได้เคลื่อนตัวไปทางขั้วโลก และพายุได้เปลี่ยนทิศไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือในขณะที่เคลื่อนตัวผ่านขอบด้านใต้ของพายุหมุนกึ่งเขตร้อน หลังจากโครงสร้างของพายุได้อ่อนแอลงทำให้สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) และศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ลดระดับจากพายุไต้ฝุ่นให้กลายเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรงโดยมีความเร็วลมที่ต่อเนื่องเพียง 10 นาทีที่ 95 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (60 ไมล์ต่อชั่วโมง) พายุเริ่มมีกำลังแรงขึ้นโดยมีแถบพายุแบบลึกเหนือจตุภาคในวันต่อมา- วันที่ 6 สิงหาคม พายุโซนร้อนขนุนได้เคลื่อนตัวไปทางเหนือของโทคุโนะชิมะ และพายุได้เคลื่อนตัวเร่งความเร็วไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ศูนย์กลางของพายุได้ถูกเปิดเผย และแถบพายุฝนฟ้าคะนองแบบลึกห่อหุ้มเป็นวงกว้าง- วันที่ 9 สิงหาคม ภาพถ่ายดาวเทียมได้แสดงศูนย์การไหลเวียนระดับต่ำที่รวมตัวกันโดยมีแถบพายุฝนฟ้าคะนองแบบก่อตัว และการพาความร้อนแบบลึกเหนือครึ่งวงกลมทางทิศเหนือ พายุได้เคลื่อนตัวผ่านไปทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะคีวชู- วันที่ 10 สิงหาคม พายุโซนร้อนขนุนได้เคลื่อนตัวขึ้นฝั่งที่กอเจโดในประเทศเกาหลีใต้ด้วยความเร็วลมที่ต่อเนื่องเพียง 1 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (50 ไมล์ต่อชั่วโมง) เมื่อเวลา 07:00 น. (00:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) หลังจากนั้นพายุเคลื่อนตัวอย่างรวดเร็วไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และศูนย์กลางการหมุนเวียนระดับต่ำถูกบดบังด้วยพายุที่ยังคงอยู่ สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ยังคงติดตามพายุในฐานะพายุหมุนนอกเขตร้อนจนถึงเช้าของวันต่อมา

**พายุไต้ฝุ่นแลง**

**พายุไต้ฝุ่นมิเฮา**

**พายุไต้ฝุ่นเซาลา**

**พายุโซนร้อนกำลังแรงด็อมเร็ย**

**พายุไต้ฝุ่นไห่ขุย**

**พายุโซนร้อนกำลังแรงคีโรกี**

**พายุโซนร้อนยุนยาง**

**พายุไต้ฝุ่นโคอินุ**

**พายุไต้ฝุ่นบอละเวน**

**พายุโซนร้อนซันปา**

**พายุดีเปรสชันเขตร้อน**
รายการพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงสูงสุดเป็นเพียงพายุดีเปรสชัน โดยอาจเป็นพายุที่มีรหัสเรียกตามหลังด้วยตัวอักษร W โดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม หรืออาจได้รับชื่อท้องถิ่นจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) แต่ไม่ถูกตั้งชื่อตามเกณฑ์ของกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ซึ่งหน่วยงานดังกล่าวระบุเพียงแต่คำว่า TD (Tropical Depression) หรือพายุดีเปรสชันเท่านั้น

**พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 1**

**พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 2**

**พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 4**

**พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 7**

**พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 11**

**รายชื่อพายุ**
ภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ทั้งกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) และสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ต่างทำหน้าที่กำหนดชื่อของพายุหมุนเขตร้อนซึ่งก่อตัวภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ซึ่งเป็นผลให้พายุหมุนเขตร้อนอาจมีสองชื่อ RSMC โตเกียวโดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น — ศูนย์ไต้ฝุ่นจะกำหนดชื่อสากลให้กับพายุหมุนเขตร้อนในนามของคณะกรรมการไต้ฝุ่นขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ซึ่งพวกเขาจะประมาณความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาทีของพายุหมุนเขตร้อน หากมีความเร็วลมถึง disp=5 พายุหมุนเขตร้อนดังกล่าวจะได้รับชื่อ ส่วน PAGASA จะกำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งเคลื่อนตัวเข้าหรือก่อตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ มีขอบเขตอยู่ระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 135°ดะวันออก ถึง 115°ตะวันออก และระหว่างเส้นขนานที่ 5°เหนือ ถึง 25°เหนือ แม้ว่าพายุหมุนเขตร้อนลูกนั้นจะได้รับชื่อสากลแล้วก็ตาม โดยชื่อของพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญจะถูกถอนโดยทั้ง PAGASA และ คณะกรรมการไต้ฝุ่น ในระหว่างฤดูกาล หากรายชื่อของภูมิภาคฟิลิปปินส์ที่เตรียมไว้ถูกใช้จนหมด PAGASA จะใช้ชื่อจากรายชื่อเพิ่มเติม ซึ่งถูกกำหนดขึ้นไว้ในแต่ละฤดูกาลมาใช้กับพายุหมุนเขตร้อนแทนชื่อที่หมดไป

**ชื่อสากล**
กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะเป็นหน่วยงานที่กำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน เมื่อระบบได้รับการประมาณว่า มีความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาที ที่ disp=5 โดย JMA จะคัดเลือกชื่อจากรายการ 140 ชื่อ ซึ่งได้รับการปรับปรุงโดย 14 ประเทศสมาชิกและดินแดนของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/WMO คณะกรรมการไต้ฝุ่น

**ชื่ออื่นๆ**
ดอลา (2308)

**ฟิลิปปินส์**
สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตัวเองหากมีพายุใดก่อตัวหรือเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบของตน โดยชื่อที่ใช้ถูกนำมาจากรายชื่อ เป็นรายชื่อเดียวกับที่ถูกใช้ไปในฤดูกาล ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) และมีกำหนดจะถูกนำมาใช้อีกครั้งในฤดูกาล ค.ศ. 2026 (พ.ศ. 2569) ด้วย ซึ่งรายชื่อทั้งหมดเหมือนเดิมกับครั้งก่อน เว้น โอเบต, โรซัล และ อุมเบร์โต ที่ถูกนำมาแทน โอมโปง, โรซีตา และอุสมัน ที่ถูกถอนไป

**ผลกระทบ **
ตารางนี้รวมเอาทั้งหมดของระบบพายุที่ก่อตัวภายใน หรือ เคลื่อนตัวเข้ามาในมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ ทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งวันสากล ภายในปี พ.ศ. 2566 ตารางนี้ยังมีภาพรวมของความรุนแรงของระบบ ระยะเวลา บริเวณที่มีผลกระทบกับแผ่นดิน และจำนวนความเสียหายหรือจำนวนผู้เสียชีวิตใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับระบบพายุ
TD 
4–7 มีนาคม 
บรูไน, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย, สิงคโปร์ 
ไม่ทราบ 
4 |

TD 
10–13 เมษายน 
ปาเลา, ฟิลิปปินส์ 
ดอลลาร์สหรัฐ 
0 ไม่มี 

ซ้านหวู่ 
19–22 เมษายน 
ไมโครนีเชีย 
0 ไม่มี 
0 ไม่มี 

TD 
5–7 พฤษภาคม 
ฟิลิปปินส์ 
0 ไม่มี 
0 ไม่มี 

มาวาร์ 
19 พฤษภาคม–3 มิถุนายน 
ไมโครนีเชีย, กวม, หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา, ฟิลิปปินส์, หมู่เกาะรีวกีว (ญี่ปุ่น) 
ดอลลาร์สหรัฐ 
6 

กูโชล 
5–12 มิถุนายน 
ไม่มี 
0 ไม่มี 
0 ไม่มี 

TD 
7–11 มิถุนายน 
ภาคใต้ของจีน, เวียดนาม 
0 ไม่มี 
0 ไม่มี 

ตาลิม 
13–18 กรกฎาคม 
ฟิลิปปินส์, ภาคใต้ของจีน, เวียดนาม 
ไม่ทราบ 
1 

ทกซูรี 
19-29 กรกฎาคม 
จีน ไต้หวัน ฟิลิปปินส์ 
15.4 พันล้านดอลาร์สหรัฐ 
137137 


**ดูเพิ่ม**
พายุหมุนเขตร้อนใน พ.ศ. 2566
*รายชื่อฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
*ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2566
*ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2566
*ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2566
*ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้: 2565–2566, 2566–2567
*ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย: 2565–2566, 2566–2567
*ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้: 2565–2566, 2566–2567

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น ==