Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ชวรินทร์ เพริศพิริยะวงศ์

ชวรินทร์ เพริศพิริยะวงศ์ (เกิด 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2544) ชื่อเล่น นุนิว เป็นนักแสดง นักร้อง และพิธีกรชาวไทย เจ้าของฉายา “ลูกชายแห่งชาติ” และ "ไข่มุกแห่งเอเชีย" เป็นที่รู้จักจากซีรีส์เรื่อง Cutie Pie นิ่งเฮียก็หาว่าซื่อ​ และผลงานเพลงสร้างชื่อ "รักแท้ (True Love)" เพลงประกอบละคร คุณชาย ซึ่งได้รับรางวัลอันทรงเกียรติเพลงประกอบละครแห่งปีจากงานประกาศรางวัลนาฏราช ครั้งที่ 14

**ประวัติ**
นุนิว ชวรินทร์ เพริศพิริยะวงศ์ เกิดเมื่อวันพุธที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 เกิด เขตลาดกระบัง จังหวัดกรุงเทพมหานคร เป็นบุตรคนสุดท้อง มีพี่ชาย 1 คน เรียนจบปริญญาตรี สาขาภาษาจีน จากคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2565 ด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1 โดยใช้ระยะเวลาในการเรียนเพียง 3 ปีครึ่ง

**งานเพลง**
นุนิวมีความชื่นชอบการร้องเพลงเป็นอย่างมาก และมีพรสวรรค์ในด้านการร้องเพลงด้วยเนื้อเสียงที่มีเอกลักษณ์ และมีสเน่ห์ในแบบของตัวเอง โดยเขามักจะเผยแพร่คลิปการ Cover เพลงของศิลปินต่างๆ ออกมาในรูปแบบหลากหลายภาษาผ่านทางช่องยูทูป Domundi tv และ DMD MUSIC และในซีรีย์ นิ่งเฮียก็หาว่าซื่อ (Cutie Pie) เขาได้ร้องเพลงประกอบซีรีย์อยู่หลายเพลง เช่น ไอ้คนน่ารัก, How You Feel, ให้ฉันเป็นของเธอ, จะรักฉันอยู่ไหม, ที่รักที่รัก ต่อมานุนิวมีชื่อเสียงและผู้ติดตามมากขึ้นจากการร้องเพลง "รักแท้" ประกอบละครคุณชาย ทางช่องวัน 31 
ซึ่งต่อมานุนิวได้สานต่อความฝันและความสามารถของตัวเองด้วยการเดบิวต์เปิดตัวเป็นศิลปินนักร้องอย่างเป็นทางการด้วยเพลง หมอนอิง (Anything) ในวันที่ 6 กรกฎาคม 2566 โดยเพลงนี้แต่งโดยคุณแอ้ม อัจฉริยา โปรดิวเซอร์นักแต่งเพลงมากฝีมือจากนั้นนุนิวก็ได้เดินในเส้นทางของการเป็นศิลปินมาเรื่อยๆ และได้รับโอกาสมากมายจากวงการเพลง และวงการดนตรี 

**งานแสดง**
นุนิวเริ่มต้นเข้าสู่วงการบันเทิงโดยการที่อดีตผู้จัดการส่วนตัวของเขาชักชวนให้ร่วมเล่นในซีรี่ย์หนึ่ง แต่โครงการนั้นล่มไปก่อน อดีตผู้จัดการส่วนตัวจึงพานุนิวไปคัดเลือกต่อที่อื่นอีกหลายค่าย และได้มีการพานุนิวมาฝากไว้กับพี่ออฟชั่น   
ต่อมา ออฟชั่น - กิตติพัฒน์ จำปา เปิดตัวสมาชิกรุ่น 2 ของค่ายดูมันดิ (Domundi) เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2564 ผ่านเนื้อหาทำปฏิทินปีใหม่ และมีผลงานการแสดงเป็นนักแสดงหลักครั้งแรกในปี พ.ศ. 2565 ประกบคู่กับซี - พฤกษ์ พานิช นักแสดงรุ่นพี่ ในผลงานเรื่อง นิ่งเฮียก็หาว่าซื่อ ต่อมาในปี พ.ศ. 2566 ชวรินทร์รับบทนะนาย นักร้องบอยแบนด์ที่ถูกลักพาตัวในซีรีส์ "ภารกิจ(ลับ)ฉบับแฟนด้อม Fan-Possible ของทรูไอดี

**ผลงานการแสดง**

**ละคร/ซีรีส์**

**ผลงานภาพยนตร์**

**มิวสิกวิดีโอ**

**ผลงานเพลง**

**เพลง**

**คอนเสิร์ตและแฟนมีตติง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องทีป็อป
ท่าอากาศยานในประเทศอัลกุเราะยาต

ท่าอากาศยานในประเทศอัลกุเราะยาต (مطار القريات المحلي, ) เป็นท่าอากาศยานที่บริการแก่เมืองอัลกุเราะยาต แคว้นอัลเญาฟ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย โดยก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1974

**สิ่งอำนวยความสะดวก**
ท่าอากาศยานนี้ตั้งอยู่ที่ความสูงเหนือระดับน้ำทะเล 0 มีทางวิ่งเครื่องบินเดียวที่ทำจากยางมะตอยมีความยาว 0

**สายการบินและจุดหมายปลายทาง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 OEGT- OEGT- URY
อัลกุเราะยาต
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในแคว้นอัลเญาฟ์
วอชิงตันสแควร์ (กรุงเทพมหานคร)

วอชิงตันสแควร์ (Washington Square) เป็นอดีตย่านสถานบันเทิงในพื้นที่แขวงคลองตัน เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร ใกล้กับซอยสุขุมวิท 22, สถานีรถไฟฟ้าพร้อมพงษ์ และย่านพร้อมพงษ์ ภายในพื้นที่มีบาร์ ร้านอาหาร ร้านนวด และโรงละครคาลิปโซคาบาเรต์ ซึ่งปรับปรุงมาจากโรงภาพยนตร์วอชิงตันเดิม ย่านนี้เป็นที่นิยมในหมู่ชาวต่างชาติในกรุงเทพฯ คนงานโรงกลั่นน้ำมันในตะวันออกกลาง รวมถึงกลุ่มชายสูงอายุผิวขาวชาวสหรัฐ และทหารผ่านศึกในสงครามเวียดนาม ในปี พ.ศ. 2548 หนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์เคยตีพิมพ์เรื่องราวของร้านอาหาร "บูร์บงสตรีท" ซึ่งให้บริการอาหารเคจัน และอาหารครีโอล  
วอชิงตันสแควร์ เคยได้รับการกล่าวถึงในชุดนวนิยายอาชญากรรมของคริสโตเฟอร์ จี. มัวร์ ซึ่งเล่าผ่านตัวละคร วินเซนต์ คาลวิโน และบาร์เท็กซัสโลนสตาร์ในย่านดังกล่าว มักได้รับกล่าวถึงในนวนิยายแนวรหัสคดีของดีน บาร์เร็ตต์ ซึ่งครั้งหนึ่งเขาเคยเช่าอพาร์ตเมนต์ในย่านนี้
ในปี พ.ศ. 2556 มีการรื้อถอนวอชิงตันสแควร์ เพื่อเตรียมการก่อสร้างเอ็มสเฟียร์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการดิ เอ็มดิสทริค ของกลุ่มเดอะมอลล์ ร้านอาหารและบาร์ส่วนใหญ่ในย่านนั้นปิดตัวลง แต่บางส่วนก็ย้ายไปยังบริเวณใกล้เคียง ในระหว่างที่โครงการเอ็มสเฟียร์ถูกชะลอไว้เป็นการชั่วคราว กลุ่มเดอะมอลล์ได้นำที่ดินของวอชิงตันสแควร์ให้เช่าเป็นสวนสนุก "ไดโนซอร์ แพลนเน็ต" ซึ่งเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2559 และปิดให้บริการในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2561 หลังจากแผนการก่อสร้างเอ็มสเฟียร์ได้รับอนุมัติให้ดำเนินการต่อ โดยโครงการดังกล่าวเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2566

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ย่านในเขตคลองเตย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างที่ถูกรื้อถอน
เทศบาลตำบลบ้านแพรก

เทศบาลตำบลบ้านแพรก เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1 และบางส่วนของหมู่ที่ 2–4 ตำบลบ้านแพรก และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1–2 ตำบลสำพะเนียง ในอำเภอบ้านแพรก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลบ้านแพรกที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลมีประชากร 1,970 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอบ้านแพรก พื้นที่เทศบาลอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประมาณ 50.1 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 114 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ตรงกลางของเขตเทศบาลมีแม่น้ำลพบุรีไหลผ่านเป็นแม่น้ำสำคัญ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 1.270 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 793.75 ไร่

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์เทศบาลตำบลบ้านแพรก
บ้านแพรก
หมวดหมู่:อำเภอบ้านแพรก
องค์การบริหารส่วนตำบลสำพะเนียง (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

องค์การบริหารส่วนตำบลสำพะเนียง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 5 กับพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2–4 ตำบลบ้านแพรก พื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 3–6 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–2 ตำบลสำพะเนียง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบ้านแพรก) และพื้นที่ทั้งหมดของตำบลบ้านใหม่ อำเภอบ้านแพรก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลสำพะเนียงใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลสำพะเนียงเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ต่อมาในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลบ้านแพรกและสภาตำบลบ้านใหม่ รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลสำพะเนียง ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลสำพะเนียงครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านใหม่ทั้งตำบล รวมทั้งบางส่วนของตำบลบ้านแพรกกับตำบลสำพะเนียง (นอกเขตเทศบาลตำบลบ้านแพรก)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลสำพะเนียง
สำพะเนียง
หมวดหมู่:อำเภอบ้านแพรก
นิรุต สอนคำหาร

นิรุต หรือ จำลอง สอนคำหาร หรือที่รู้จักกันในชื่อ ฆาตกรรถกระบะ เป็นฆาตกรที่วางยาพิษคนขับรถรับจ้าง 9 รายติดต่อกันในช่วง พ.ศ. 2554 – 2555 ก่อนนำเหยื่อไปทิ้งไว้ข้างถนนแล้วขโมยรถไปขาย เขาถูกจับกุมที่ห้องพักในจังหวัดนครปฐม วันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2555 เขาได้ฆ่าตัวตายในห้องขังสถานีตำรวจภูธรคลองวาฬ
อำเภอเมือง จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

**ประวัติ**
เขาเกิดที่อำเภอหนองกุงศรี จังหวัดกาฬสินธุ์ เมื่อเขาอายุ 10 ขวบพ่อของเขาได้ย้ายไปอยู่ที่จังหวัดสงขลา เมื่อเขาอายุ 25 ปีเขาได้กลับมามีครอบครัวที่หมู่บ้านโคกเครือ อำเภอหนองกุงศรีอีกครั้ง เขามีอาชีพขับรถรับจ้างและมีนิสัยชอบเล่นพนัน
ทำให้เงินไม่พอใช้

**การก่อคดี**

**รูปแบบการก่อคดี**
นิรุตมีรูปแบบการก่อคดีโดยการใช้ยาฆ่าแมลงชนิดแลนแนทใส่ลงไปในกาแฟ แล้วนำกาแฟนั้นไปให้คนขับรถดื่มแล้วนำร่างไปทิ้งในที่เปลี่ยว

**ฆาตกรรมนางยุพิน จอนเข็ม**
วันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2554 ได้มีคนพบศพนางยุพินถูกถ่วงน้ำกับอิฐบล็อคที่เขื่อนลำปาว ซึ่งตำรวจสามารถสืบหาตัวว่าคนร้ายคือนิรุตจากลายนิ้วมือที่หน้าบ้าน

**วางยาพิษคนขับรถรับจ้างต่อเนื่อง**
ในช่วง พ.ศ. 2554 – 2555 เขาได้จ้างคนขับรถรับจ้างให้นำรถไปช่วยขนย้ายสิ่งของ เขาจะนัดหมายและเดินทางไปกับคนขับรถรับจ้างด้วย ระหว่างทางเขาจะจอดที่สถานีบริการน้ำมันแล้วไปซื้อกาแฟ หลังจากนั้นจะใส่ยาฆ่าแมลงลงในกาแฟแล้วให้คนขับรถดื่ม เมื่อเสียชีวิตเขาจะนำร่างของคนขับรถไปทิ้งไว้ในที่ลับตาคน ก่อนจะขโมยรถหลบหนีไปขายให้กับแก๊งโจรกรรมรถที่อำเภอหาดใหญ่ โดยเขาได้ก่อคดีกับคนขับรถรับจ้าง 8 ราย

**จับกุม**
เขาถูกจับกุมในวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2555 หลังจากเขาได้ฆาตกรรม นายสมศักดิ์ ศรีจำปา ที่ริมถนนเพชรเกษม ตำบลคลองวาฬ เมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2555 แล้วนำรถที่ขโมยมาได้ไปขายที่อำเภอหาดใหญ่ หลังจากนั้นเขาได้ขึ้นเครื่องบินจากสนามบินหาดใหญ่มาที่สนามบินสุวรรณภูมิซึ่งเขาถูกกล้องวงจรปิดของสนามบินบันทึกไว้ เขาถูกจับกุมในห้องพักในอำเภอสามพรานหลังจากกองปราบปรามได้รับแจ้งว่าเขาอยู่ในห้องพักในอำเภอสามพราน

**เหยื่อ**
เขาได้ก่อเหตุไว้ 9 คดีดังนี้

**ฆ่าตัวตาย**
หลังจากเขาถูกนำตัวมาแถลงข่าวที่กองปราบปราม ก่อนที่จะควบคุมตัวส่งต่อไปยังสถานีตำรวจภูธรคลองวาฬเพื่อดำเนินคดีและขยายผลหาตัวเหยื่อที่ยังสูญหาย ในวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2555 เขาได้พยายามฆ่าตัวตายด้วยการใช้สายไฟเเขวนคอแต่สายไฟขาดทำให้เขารอดชีวิต ในช่วงเช้ามืดของวันต่อมาเขาได้ใช้เสื้อยืดของเขาแขวนคอกับลูกกรงของห้องขัง เจ้าหน้าที่ได้เห็นเหตุการณ์และได้พยายามเข้าช่วยเหลือแต่ก็ไม่สามารถช่วยชีวิตเขาได้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดกาฬสินธุ์
หมวดหมู่:ฆาตกรต่อเนื่องชาวไทย
หมวดหมู่:อาชญากรชาวไทย
หมวดหมู่:นักโทษของประเทศไทย
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากการแขวนคอ
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายด้วยการแขวนคอในประเทศไทย
ชอย

ชอย (Choi) อาจหมายถึง

**นามสกุล**
 ชเว (นามสกุลเกาหลี) - นามสกุลของบุคคล- ชอย ชุลซู- ชอย ยอนแคบ

**ตัวละครในบันเทิงคดี**
 ชอยอิจิ (Choi Ichi) - ตัวละครจากเรื่องล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า- ชเว จา-ดู (Choi Ja-doo) - ตัวละครจากเรื่องHello Jadoo หนูชื่อจาดู- ชเว คัง-ลิม (Choi Kang-lim) - ตัวละครจากเรื่องชินบิ หอพักอลเวง

**ดูเพิ่ม**
 พาร์ก
หมวดหมู่:นามสกุล
หมวดหมู่:นามสกุลเกาหลี
แม่แบบ:ซีเจอีแอนด์เอ็มมิวสิกแอนด์ไลฟ์

τ
หมวดหมู่:แม่แบบดนตรีของเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แม่แบบบริษัทสื่อมวลชนเกาหลีใต้
เทศบาลตำบลมหาราช

เทศบาลตำบลมหาราช เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลหัวไผ่และตำบลมหาราช อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลมหาราชที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลมีประชากร 3,224 คน
ในวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลหัวไผ่กับสภาตำบลมหาราช รวมเข้ากับพื้นที่เทศบาลตำบลมหาราช  จึงทำให้เขตเทศบาลครอบคลุมตำบลหัวไผ่และตำบลมหาราชทั้งหมด
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอมหาราช พื้นที่เทศบาลอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประมาณ 27.9 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 97.1 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ด้านตะวันตกของเขตเทศบาลมีคลองบางแก้วและแม่น้ำลพบุรีไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 13.52 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 8,450.0 ไร่

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์เทศบาลตำบลมหาราช date=2022-02-04 
มหาราช
หมวดหมู่:อำเภอมหาราช
เทศบาลตำบลโรงช้าง (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

เทศบาลตำบลโรงช้าง เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลน้ำเต้า ตำบลโรงช้าง ตำบลเจ้าปลุก และตำบลพิตเพียน ในอำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลมหาราชที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2537 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลมีประชากร 6,277 คน
ในวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลเจ้าปลุก สภาตำบลโรงช้าง สภาตำบลพิตเพียน กับสภาตำบลน้ำเต้า รวมเข้ากับพื้นที่เทศบาลตำบลโรงช้าง จึงทำให้เขตเทศบาลครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำเต้า ตำบลโรงช้าง ตำบลเจ้าปลุก และตำบลพิตเพียนทั้งหมด
พื้นที่เทศบาลตำบลตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอมหาราช อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอมหาราชประมาณ 6.91 กิโลเมตร ศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประมาณ 34.5 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 107 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ตรงกลางของเขตเทศบาลมีคลองสันป่าและแม่น้ำลพบุรีไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ เทศบาลมีพื้นที่รับผิดชอบ 22.42 ตารางกิโลเมตร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์เทศบาลตำบลโรงช้าง date=2022-03-02 
โรงช้าง
หมวดหมู่:อำเภอมหาราช
มอดูล:Sidebar/configuration

return {
	i18n = {
		child_yes = 'yes',
		float_none = 'none',
		float_left = 'left',
		wrap_true = 'true',
		navbar_none = 'none',
		navbar_off = 'off',
		default_list_title = 'List',
		title_not_to_add_navbar = 'แม่แบบ:Sidebar',
		collapse_title_not_to_add_navbar = 'แม่แบบ:Sidebar with collapsible lists',
		templatestyles = 'มอดูล:Sidebar/styles.css',
		hlist_templatestyles = 'Hlist/styles.css',
		plainlist_templatestyles = 'Plainlist/styles.css',
		category = {
			child = 'หมวดหมู่:หน้าที่ใช้แถบข้างที่มีพารามิเตอร์ child',
			conversion = 'หมวดหมู่:Sidebars with styles needing conversion'
		},
		pattern = {
			collapse_sandbox = '/sandbox$',
			sandbox = '/sandbox$',
			subgroup = 'sidebar%-subgroup',
			style_conversion = 'style$',
			uncategorized_conversion_titles = {
				'/Ssandbox',
				'/Ttestcases',
				'/Ddoc$'
			}
		},
		class = {
			sidebar = 'sidebar',
			subgroup = 'sidebar-subgroup',
			collapse = 'sidebar-collapse',
			float_none = 'sidebar-none',
			float_left = 'sidebar-left',
			wraplinks = 'nowraplinks',
			outer_title = 'sidebar-outer-title',
			top_image = 'sidebar-top-image',
			top_caption = 'sidebar-top-caption',
			pretitle = 'sidebar-pretitle',
			pretitle_with_top_image = 'sidebar-pretitle-with-top-image',
			title = 'sidebar-title',
			title_with_pretitle = 'sidebar-title-with-pretitle',
			image = 'sidebar-image',
			caption = 'sidebar-caption',
			above = 'sidebar-above',
			heading = 'sidebar-heading',
			content = 'sidebar-content',
			content_with_subgroup = 'sidebar-content-with-subgroup',
			below = 'sidebar-below',
			navbar = 'sidebar-navbar',
			list = 'sidebar-list',
			list_title = 'sidebar-list-title',
			list_title_centered = 'sidebar-list-title-c',
			list_content = 'sidebar-list-content'
		}
	}
}
วอท เอฟ4ยู คอร์แซร์

วอท เอฟ4ยู คอร์แซร์ (Vought F4U Corsair) เป็นเครื่องบินขับไล่บนเรือบรรทุกเครื่องบินของสหรัฐ โดยได้เข้าประจำการในสงครามโลกครั้งที่สองและสงครามเกาหลี

**ประจำการ**
- กองทัพอากาศอาร์เจนตินา- กองทัพอากาศเอลซัลวาดอร์
- กองทัพเรือฝรั่งเศส
- กองทัพอากาศฮอนดูรัส
- กองทัพอากาศนิวซีแลนด์

*ราชนาวี
1912
*กองทัพเรือสหรัฐ
*เหล่านาวิกโยธินสหรัฐ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เครื่องบินวอท
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิด
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่ในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินสหรัฐในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:อากาศยานบนเรือบรรทุกเครื่องบิน
หมวดหมู่:อากาศยานที่บินครั้งแรกในปี พ.ศ. 2483
ไดโอมิดีสแห่งเธรซ

รูปปั้นหินอ่อน เฮอร์คิวลีสและไดโอมิดีส ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ที่Palazzo Vecchio ฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี โดยเป็นหนึ่งในหกรูปปั้นหินอ่อนในชุด "The Labours of Hercules" โดยVincenzo de’ Rossi
ในเทพปกรณัมกรีก กษัตริย์ ไดโอมิดีสแห่งเธรซ (กรีกโบราณ: Διομήδης) เป็นพระราชโอรสในแอรีสกับไซรีนี พระองค์ประทับที่ริมชายฝั่งทะเลดำปกครองเผ่านักรบแห่งBistones พระองค์เป็นที่รู้จักจากการเป็นเจ้าของม้ากินคนที่เฮราคลีสขโมยไปเพื่อทำให้ภารกิจที่ 8 จากภารกิจ 12 ประการสำเร็จ โดยเฮราคลีสได้ลงมือฆ่าไดโอมิดีสเพื่อขโมยม้าของพระองค์ไป

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระราชโอรสของแอรีส
หมวดหมู่:กษัตริย์ในเทพปกรณัมกรีก
หมวดหมู่:ตัวละครในเทพปกรณัมกรีก
หมวดหมู่:เทพปกรณํมของเฮราคลีส
หมวดหมู่:หน้าที่ใช้ collapsible list ที่มีทั้ง background และ text-align ใน titlestyle

หมวดหมู่นี้ติดตามคำร้องของ มอดูล:Collapsible list ที่ใช้พารามิเตอร์ titlestyle หรือ title_style ที่มีทั้ง background: และ text-align:
หมวดหมู่:หน้าที่ใช้ collapsible list ที่มี titlestyle
หมวดหมู่:หน้าที่ใช้ collapsible list ที่ไม่มีทั้ง background และ text-align ใน titlestyle

หมวดหมู่นี้ติดตามคำร้องของ มอดูล:Collapsible list ที่ใช้พารามิเตอร์ titlestyle หรือ title_style ที่ไม่มีทั้ง background: และ text-align:
หมวดหมู่:หน้าที่ใช้ collapsible list ที่มี titlestyle
หมวดหมู่:ซีเจอีแอนด์เอ็ม แผนกการแสดงดนตรี

ดนตรี
หมวดหมู่:ค่ายเพลงเกาหลีใต้
หมวดหมู่:หมวดหมู่วิกิพีเดียตั้งชื่อตามค่ายเพลง
หมวดหมู่:มามาอะวอดส์

หมวดหมู่:ซีเจอีแอนด์เอ็ม แผนกการแสดงดนตรี
หมวดหมู่:รางวัลดนตรีเกาหลีใต้
หมวดหมู่:หมวดหมู่วิกิพีเดียตั้งชื่อตามรางวัลของเกาหลีใต้
องค์การบริหารส่วนตำบลบางนา

องค์การบริหารส่วนตำบลบางนา เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลกะทุ่มและตำบลบางนา อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลบางนาใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบางนาเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ต่อมาในวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลกะทุ่ม รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลบางนา ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางนาครอบคลุมพื้นที่ตำบลกะทุ่มและตำบลบางนาทั้งหมด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลบางนา
บางนา
หมวดหมู่:อำเภอมหาราช
องค์การบริหารส่วนตำบลไผ่พระ

องค์การบริหารส่วนตำบลไผ่พระ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลไผ่พระ ตำบลกกแก้วบูรพา รวมทั้งพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 6 และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2–3, 5 ของตำบลบ้านเกาะในอำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลไผ่พระใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลไผ่พระเมื่อ พ.ศ. 2540
ต่อมาใน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลบ้านเกาะและสภาตำบลกกแก้วบูรพา รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลไผ่พระ ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลไผ่พระครอบคลุมถึงตำบลกกแก้วบูรพาและตำบลบ้านเกาะเฉพาะส่วนที่อยู่นอกเขตเทศบาลเมืองบางไทร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลไผ่พระ date=2022-03-01 
ไผ่พระ
หมวดหมู่:อำเภอบางไทร
เทศบาลตำบลบางปะอิน

เทศบาลตำบลบางปะอิน เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2–10 กับพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 12 ตำบลบ้านเลน อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลบ้านเลนที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ใน พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลมีประชากรทั้งหมด 6,688 คน
ในวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2554 กระทรวงมหาดไทยให้เปลี่ยนชื่อเทศบาลตำบลบ้านเลนเป็นเทศบาลตำบลบางปะอิน เพื่อความเหมาะสมและสอดคล้องตามเจตนารมณ์ของประชาชนในเขตเทศบาลตำบล และเนื่องจากเป็นที่ตั้งของศูนย์ราชการของอำเภอบางปะอิน จึงเปลี่ยนเพื่อให้สอดคล้องกับชื่อของอำเภอ
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอบางปะอิน (ยกเว้นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอบางปะอินและโรงพยาบาลบางปะอินซึ่งตั้งอยู่ในเขตเทศบาลตำบลปราสาททอง) พื้นที่เทศบาลอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประมาณ 19.44 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 61.1 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ด้านตะวันตกของเขตเทศบาลมีคลองจิก คลองบ้านเลน และแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 4.78 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 2,987.5 ไร่

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์เทศบาลตำบลบางปะอิน
บางปะอิน
หมวดหมู่:อำเภอบางปะอิน
เทศบาลตำบลปราสาททอง

เทศบาลตำบลปราสาททอง เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2–3 กับพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1, 11 ตำบลบ้านเลน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบางปะอิน) ในอำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลมีประชากรทั้งหมด 4,973 คน
เทศบาลตำบลปราสาททองเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลบ้านเลนที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2516 แล้วได้รับการยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2538 ในวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 กระทรวงมหาดไทยห้เปลี่ยนชื่อองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเลนเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลปราสาททอง เนื่องจากองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเลนมีชื่อพ้องกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในตำบลเดียวกันคือเทศบาลตำบลบ้านเลน ทำให้เข้าใจผิดและเกิดความสับสนในการติดต่อราชการ เมื่อองค์การบริหารส่วนตำบลปราสาททองมีความเจริญก้าวหน้ามากขึ้น จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลปราสาททอง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 โดยมีผลในวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2550
พื้นที่เทศบาลตำบลปราสาททองมีแนวเขตล้อมรอบทิศเหนือ ทิศตะวันออก และทิศใต้ของพื้นที่เทศบาลตำบลบางปะอิน เป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอบางปะอินและโรงพยาบาลบางปะอิน อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประมาณ 20.1 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 61.8 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ทิศเหนือและทิศใต้ของเขตเทศบาลมีแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ เทศบาลมีพื้นที่รับผิดชอบ 10.53 ตารางกิโลเมตร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์เทศบาลตำบลปราสาททอง date=2017-06-11 
ปราสาททอง
หมวดหมู่:อำเภอบางปะอิน
โนชิโระ

แม่น้ำโยเนชิโระในตอนเย็น
นาข้าวในที่ราบในที่ราบโนชิโระ
โนชิโระ (Noshiro-shi) เป็นนครในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น มีประชากร 52,283 คน มีความหนาแน่นของประชากร 120 คนต่อตารางกิโลเมตร (ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2562) และมีพื้นที่ทั้งหมด 526.95 ตารางกิโลเมตร (203.46 ตารางไมล์)

**ภูมิศาสตร์**
โนชิโระตั้งอยู่บนที่ราบชายฝั่งทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดอากิตะซึ่งล้อมรอบด้วยทะเลญี่ปุ่น เมืองโนชิโระมีแม่น้ำโยเนชิโระไหลผ่านตัวเมืองก่อนที่จะไหลลงสู่ทะเลญี่ปุ่นบริเวณท่าเรือโนชิโระ จุดสูงสุดคือภูเขายาเคยามะ 963.1 เมตร (3,160 ฟุต)

**ประชากร**
ประชากรของโนชิโระลดลงในช่วง 60 ปีที่ผ่านมา ตามข้อมูลสำมะโนประชากรญี่ปุ่น

**ภูมิอากาศ**
โนชิโระมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) ซึ่งมีความแตกต่างของอุณหภูมิในแต่ฤดูกาลมากโดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นถึงร้อนและฤดูหนาวที่หนาวเย็นถึงเย็นจัด ปริมาณน้ำฝนสามารถตกได้ตลอดปีแต่จะตกหนักสุดตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงตุลาคม อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในโนชิโระคือ 12.3 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1467 นิ้ว ซึ่งเดือนกันยายนมีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 25.3 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ -0.8 °C

**วัฒนธรรม**
โนชิโระ ยาคุตะนะบาตะ
*เทนกุ โนะ ฟุยะโจ
*เทศกาลดอกไม้ไฟท่าเรือโนชิโระ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์ทางการ ja
หมวดหมู่:นครในจังหวัดอากิตะ
หมวดหมู่:เมืองท่าในประเทศญี่ปุ่น
เทศบาลตำบลราชคราม

เทศบาลตำบลราชคราม เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลราชครามและตำบลช้างใหญ่ อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลราชครามที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2537 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 6,069 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอำเภอบางไทร อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอบางไทรประมาณ 24.8 กิโลเมตร ศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประมาณ 30.9 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 60.2 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ด้านตะวันตกของเขตเทศบาลมีแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ เทศบาลมีพื้นที่รับผิดชอบ 14.32 ตารางกิโลเมตร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์เทศบาลตำบลราชคราม
ราชคราม
หมวดหมู่:อำเภอบางไทร
ตำบลแกทอเบโจนูบี

แกทอเบโจนูบี (گتاب جنوبي) เป็นตำบลในอำเภอแกทอบ เทศมณฑลบอโบล จังหวัดมอแซนแดรอน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 19 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 14,743 คนใน 3,532 ครัวเรือน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตำบลในประเทศอิหร่าน
อำเภอแกทอบ

อำเภอแกทอบ (بخش گتاب) เป็นอำเภอในเทศมณฑลบอโบล จังหวัดมอแซนแดรอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 45,104 คนใน 11,185 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือแกทอบ และมีตำบลเพียง 2 ตำบลคือตำบลแกทอเบโจนูบี และตำบลแกทอเบโชมอลี

**อ้างอิง**
แกทอบ
ตำบลแกทอเบโชมอลี

แกทอเบโชมอลี (گتاب شمالی) เป็นตำบลในอำเภอแกทอบ เทศมณฑลบอโบล จังหวัดมอแซนแดรอน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 30 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 23,405 คนใน 5,909 ครัวเรือน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตำบลในประเทศอิหร่าน
แกทอบ

แกทอบ (گتاب) เป็นเมืองและเมืองหลักในอำเภอแกทอบ เทศมณฑลบอโบล จังหวัดมอแซนแดรอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 6,956 คนใน 1,744 ครัวเรือน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศอิหร่าน
เทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่า

เทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่า เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1, 6 และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2–4, 13 ตำบลแหลมฟ้าผ่า กับพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 4, 7, 9 ตำบลในคลองบางปลากด อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลแหลมฟ้าผ่าที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2537 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 21,871 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอพระสมุทรเจดีย์  เทศบาลอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดสมุทรปราการประมาณ 24.1 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 30.1 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ด้านตะวันออกของเขตเทศบาลมีแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 7.0 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 4,375.0 ไร่

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
เขตเทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่ามีอาณาเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลในคลองบางปลากดและเขตเทศบาลตำบลพระสมุทรเจดีย์ (อำเภอพระสมุทรเจดีย์)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตเทศบาลนครสมุทรปราการและเขตเทศบาลตำบลบางปู (อำเภอเมืองสมุทรปราการ) - ทิศใต้ ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมฟ้าผ่า (อำเภอพระสมุทรเจดีย์) - ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมฟ้าผ่า (อำเภอพระสมุทรเจดีย์)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์เทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่า
แหลมฟ้าผ่า
แหลมฟ้าผ่า
เทศบาลตำบลพระสมุทรเจดีย์

เทศบาลตำบลพระสมุทรเจดีย์ เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลปากคลองบางปลากด อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลพระสมุทรเจดีย์ที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2537 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 11,839 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลพระสมุทรเจดีย์ตั้งอยู่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอพระสมุทรเจดีย์ ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 5.2 กิโลเมตร มีสถานที่สำคัญในเทศบาลคือพระสมุทรเจดีย์ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ประจำจังหวัดสมุทรปราการ ผู้คนทั่วไปจะเรียกกันติดปากว่า พระเจดีย์กลางน้ำ เนื่องจากเดิมบริเวณที่ก่อสร้างพระสมุทรเจดีย์เป็นเกาะแม่น้ำในแม่น้ำเจ้าพระยา ต่อมาชายตลิ่งฝั่งขวาของแม่น้ำตื้นเขินงอกออกมาเชื่อมติดกับเกาะอันเป็นที่ตั้งพระเจดีย์ และป้อมผีเสื้อสมุทรซึ่งตั้งอยู่บนเกาะแม่น้ำ ด้านใต้พระสมุทรเจดีย์ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2362  

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
เทศบาลตำบลพระสมุทรเจดีย์ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตเทศบาลเมืองลัดหลวง (อำเภอพระประแดง)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางโปรง องค์การบริหารส่วนตำบลบางด้วน และเขตเทศบาลนครสมุทรปราการ (อำเภอเมืองสมุทรปราการ)- ทิศใต้ ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่า (อำเภอพระสมุทรเจดีย์)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลในคลองบางปลากด (อำเภอพระสมุทรเจดีย์)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์เทศบาลตำบลพระสมุทรเจดีย์
พระสมุทรเจดีย์
พระสมุทรเจดีย์
หมวดหมู่:เอกอัครราชทูตไทยประจำสาธารณรัฐประชาชนจีน

สาธารณรัฐประชาชนจีน
หมวดหมู่:เอกอัครราชทูตและเอกอัครรัฐทูตประจำสาธารณรัฐประชาชนจีน
หมวดหมู่:เอกอัครราชทูตไทยประจำจีน

หมวดหมู่:เอกอัครราชทูตไทย
หมวดหมู่:เอกอัครราชทูตและเอกอัครรัฐทูตประจำจีน
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์จีน–ไทย
แอร์ฟรานซ์โฮป

แอร์ฟรานซ์โฮป (Air France Hop) หรือชื่อเดิม โฮป! เป็นสายการบินระดับภูมิภาคสัญชาติฝรั่งเศส โดยให้บริการเที่ยวบินในนามของบริษัทแม่ แอร์ฟรานซ์ สายการบินก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 2012 จากการควบรวมกิจการของสายการบิน แอร์ลิแนร์, บริตแอร์ และ เรจินัล
โลโก้ของโฮป! ในช่วงปีค.ศ. 2013-2019 

**ประวัติ**
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2015 แอร์ฟรานซ์-เคแอลเอ็ทกรุ๊ป ได้ประกาศการควบรวมกิจการของแอร์ลินแอร์, บริตแอร์ และ เรจินัลแอร์ไลน์ อย่างเป็นทางการในปีค.ศ. 2017  ภายใต้ชื่อ โฮป!
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 บริการต่าง ๆ ของโฮป! จะถูกรีแบรนด์เป็น "แอร์ฟรานซ์ โฮป" เครื่องบินลำแรกในลวดลาย - แอร์ฟรานซ์โฮป ลำแรกก็ได้เข้ามาประจำการในเดือนพฤษภาคมในปีเดียวกัน
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2019 เที่ยวบินของแอร์ฟรานซ์โฮป ย้ายไปดำเนินการภายใต้ชื่อของแอร์ฟรานซ์ทั้งหมด

**จุดหมายปลายทาง**

**ข้อตกลงการบินร่วม**
ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 แอร์ฟรานซ์โฮปมีข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินต่าง ๆ ดังนี้:- แอร์คอร์ซิกา- แอร์ฟรานซ์

**ฝูงบิน**
ไฟล์:Hannover Airport Air France Hop Embraer ERJ-190STD F-HBLS (DSC07324).jpg|thumb|เอ็มบราเออร์ อี190 ของแอร์ฟรานซ์โฮป
ณ เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2024 แอร์ฟรานซ์โฮปมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
แอร์ฟรานซ์โฮปมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 13.5 ปี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สายการบินระดับภูมิภาค
หมวดหมู่:สายการบินสัญชาติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:สมาคมสายการบินสัญชาติยุโรป
หมวดหมู่:สายการบินในยุโรป
หมวดหมู่:แอร์ฟรานซ์–เคแอลเอ็ม
แม่แบบ:Authority control/testcases

== CCG**

**Sections + new IDs**

**ISIL**

**QID test**
With extra parameters matching Wikidata:

**Multiple IDs (BNE, ISNI, LCCN, NARA, NKC, NLG, NTA, RERO)**

**Multiple IDs**

**Extra row**

**Multiple WorldCat IDs**

**Lighthouses**

**Automatic display of parts**

**See also**
Template:Authority control/testcases2 Tests that main and sandbox templates generate identical wikitext.
วัดท่าข้ามใต้

วัดท่าข้ามใต้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านกาศ อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน ปัจจุบันมี พระสองเมือง ถาวโร เป็นเจ้าอาวาส
วัดท่าข้ามใต้ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2473 วัดมีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระบรมสารีริกธาตุ ซึ่งท่านปัญญาวุฒิโฑ อดีตเจ้าอาวาสวัดท่าข้ามใต้ ได้ไปพบในวัดถ้ำเหง้า โดยพระบรมสารีริกธาตุได้แสดงอภินิหารปรากฏมีแสงสว่างเจิดจ้าภายในถ้ำ จึงได้อาราธนาอัญเชิญองค์พระบรมสารีริกธาตุมาประดิษฐานที่วัดท่าข้ามใต้ ซึ่งต่อมาวัดท่าข้ามใต้ได้ดำเนินการก่อสร้างพระเจดีย์องค์ใหม่เพื่อบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ วัดยังมีงานสรงน้ำองค์พระบรมสารีริกธาตุ เป็นประจำทุกปี

**อ้างอิง**
ท่าข้ามใต้
พิพิธภัณฑ์โอรังอัซลี

พิพิธภัณฑ์โอรังอัซลี (Muzium Orang Asli) เป็นพิพิธภัณฑ์ในอำเภอกมบัก รัฐเซอลาโงร์ ประเทศมาเลเซีย จัดแสดงประวัติศาสตร์และประเพณีของชนพื้นเมืองโอรังอัซลี ในพิพิธภัณฑ์มีห้องสมุดและโรงละครขนาดเล็ก และเปิดทำการในวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1987 โดยนายกรัฐมนตรีมาฮาดีร์ บิน โมฮามัด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  isbn=981-4068-96-9-  All Malaysia.info | Muzium Orang Asli date=2007-12-16 -   Orang Asli Temuan Web Site-   Orang Asli Alternative Medicine
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในรัฐเซอลาโงร์
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ชาติพันธุ์
หมวดหมู่:โอรังอัซลี
หมวดหมู่:มาฮาดีร์ บิน โมฮามัด
วัดควรค่าม้า

วัดควรค่าม้า เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ มีเนื้อที่ 1 ไร่ 94 ตารางวา 
วัดควรค่าม้าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2035 เหตุที่ชื่อวัดควรค่าม้าเพราะในอดีด บริเวณส่วนใหญ่ของวัดเป็นพื้นที่ที่ใช้ในการเลี้ยงม้าจำนวนมาก เลี้ยงม้าเป็นพาหนะค้าขาย ต่อมาม้าได้ล้มตายลง ด้วยความอาลัยม้าจึงตัดสินใจอุทิศที่แปลงนี้ให้เป็นวัด สร้างวัดเพื่อระลึกถึงม้า เดิมชื่อ วัดคุณค่าม้า ต่อมาก็เพี้ยนเป็นวัดควรค่าม้า วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2405
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ วิหาร เจดีย์ (พระธาตุ) ย่อมุมไม้สิบสอง ด้านหน้าของเจดีย์ประดิษฐ์สถานเป็นพระพุทธรูปสมัยเชียงแสน ด้านซ้ายประดิษฐ์สถานเป็นพระสิงห์ ด้านขวาประดิษฐ์สถานเป็นพระนาคปรก ด้านหลังประดิษฐ์สถานพระเจ้าทันใจ

**รายนามเจ้าอาวาส**
 ครูบาคำ - ครูบาปัญญา ปัญญาธโร - พระอธิการวีรธรรม วีรธัมโม พ.ศ. 2496–2506 - พระอธิการทองสุข กลญาโน พ.ศ. 2506–2512 - พระอธิการบุญฤทธิ์ ฐิติโก พ.ศ. 2513–2526 - พระครูวีรุฬธรรมวัฒน์ พ.ศ. 2527–ปัจจุบัน

**อ้างอิง**
ควรค่าม้า
หมวดหมู่:บุคคลจากเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก (รัฐฟลอริดา)

ระวังสับสนกับ :หมวดหมู่:บุคคลจากเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
หมวดหมู่:เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก (รัฐฟลอริดา)
เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
หมวดหมู่:บุคคลในบันเทิงคดีแบ่งตามรัฐในสหรัฐ

หมวดหมู่:ตัวละครชาวอเมริกันแบ่งตามที่ตั้ง
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามรัฐของสหรัฐ
วัดพระเจ้าเม็งราย

วัดพระเจ้าเม็งราย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
วัดพระเจ้าเม็งราย เดิมชื่อว่า วัดคานคาด คงจะเพี้ยนมาจากคำว่า กาละก้อด หรืออาจมีความหมายว่า ไม้คานหามพระพุทธรูปมาคาด หรือกร่อนจาก จนเกือบจะนำมาใช้หามพระพุทธรูปต่อไปอีกไม่ได้ จึงตั้งว่า วัดคาดคอด ยังมีอีกชื่อว่า วัดศรีสร้อยท้าเจ่ง เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดพระเจ้าเม็งราย" ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง สันนิษฐานว่าเป็นพระอารามหลวงแห่งที่สามที่พญามังรายทรงสร้างขึ้น สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดและได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 1839 
วัดมีโบราณวัตถุที่สำคัญเป็นพระพุทธรูปยืนปางห้ามญาติ มีชื่อเรียกว่า พระเจ้าค่าคิงพญามังราย สูงประมาณ 540 เซนติเมตร เป็นพระพุทธรูปยืนสมัยต้นเชียงใหม่เป็นพระพุทธรูปที่สำคัญองค์หนึ่ง เรื่องราวของพระพุทธรูปองค์นี้ปรากฏในตำนานเมืองเชียงใหม่และในพงศาวดารโยนก ปูชนียวัตถุอื่น ๆ ได้แก่ พระพุทธรูปที่จำลองจากพระพุทธสิหิงค์ สร้างโดยศรีสัทธัมมะมหาสังฆราชเมื่อ พ.ศ. 2012 ประดิษฐานในวิหารใหญ่ ขนาดหน้าตักกว้าง 86 เซนติเมตร และยังมีกลุ่มพระพุทธรูปปางมารวิชัยสำริดอีกหลายองค์ เป็นรูปแบบของพระพุทธรูปปางมารวิชัย ในต้นพุทธศตวรรษที่ 21 พระพุทธรูปปางลีลาสกุลช่างเชียงใหม่ สำริดปิดทองพุทธศตวรรษที่ 21–22 ประดิษฐานอยู่ในวิหารน้อย

**อ้างอิง**
พระเจ้าเม็งราย
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของพญามังราย
กระต่ายป่าแห่งอินาบะ

โอนามูจิ-โนะ-คามิที่ศาลเจ้าฮากูโตะที่ทตโตริ
กระต่ายป่าแห่งอินาบะ (Inaba no Shirousagi) สามารถสื่อถึงตำนานญี่ปุ่นสองแบบที่มาจากแคว้นอินาบะ (ปัจจุบันคือจังหวัดทตโตริฝั่งตะวันออก) โดยตำนานกระต่ายป่าแห่งอินาบะของ อิซูโมะ เด็นไร มีที่มาจากแคว้นอิซูโมะ ส่วนกระต่ายป่าแห่งอินาบะอีกอันอยู่ในตำนานของ โอนามูจิ-โนะ-คามิ เทพเจ้าชินโต
กระต่ายป่าที่กล่าวถึงในตำนานคือ Lepus brachyurus หรือกระต่ายป่าญี่ปุ่น ซึ่งอาจจะเป็นชนิดย่อยที่พบในหมู่เกาะโอกิที่มีชื่อว่า Lepus brachyurus okiensis กระต่ายป่าญี่ปุ่นมีความยาวระหว่าง in ถึง in และมีขนาดเล็กกว่ากระต่ายป่ายุโรป กระต่ายป่าญี่ปุ่นมักมีผิวสีน้ำตาล แต่ในพื้นที่ที่มีภูมิอากาศหลากหลายอย่างแคว้นอินาบะ ผิวของมันจะเปลี่ยนเป็นสีขาวในฤดูหนาว

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 Antoni, Klaus (2015). " On the Religious Meaning of a Japanese Myth: The White Hare of Inaba date=2022-02-05 ". In: Comparative Mythology 1/1, 61-72. 2409-9899.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 The White Hare And The Crocodiles-  Full text of Basil Hall Chamberlain's translation of "The White Hare of Inaba"
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตในตำนานญี่ปุ่น
หมวดหมู่:กระต่ายในเทพปกรณัม
วัดสำเภา (จังหวัดเชียงใหม่)

วัดสำเภา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่บนถนนราชดำเนิน ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ อยู่ตรงข้ามกับวัดพันอ้น ในเขตคูเมืองเชียงใหม่ ห่างจากประตูท่าแพ 250 เมตร
วัดสำเภาสร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์มังราย ชื่อเดิมคงไม่ใช่ชื่อนี้ ไม่ปรากฏนามผู้สร้าง ในตอนนั้นมีพ่อค้าชาวเมืองระแหง (จังหวัดตากในปัจจุบัน) เดินทางมาค้าขายในเมืองเชียงใหม่ เกิดศรัทธาต่อพุทธศาสนาจึงสร้างสำเภาทองบรรจุในเจดีย์ของวัดแห่งนี้ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2113  ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2362 พระยาธรรมลังกา เจ้าหลวงเชียงใหม่องค์ที่ 2 ได้มาทำบุญถาวรวัตถุ และเจ้าสุริยวงศ์ (คำตัน สิโรรส) ได้ทำนุบำรุงสืบมา
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารศิลปะล้านนา ตัวอาคารตั้งอยู่บนฐานยกสูง หลังคาซ้อนกันสามชั้น หน้าบันตลอดจนตัวเสาประดับด้วยลายปูนปั้นเป็นรูปเทวดา ลายพรรณพฤกษาและสัตว์ต่าง ๆ บันไดทางขึ้นเป็นมกรคายนาค ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยเป็นพระประธาน เจดีย์ศิลปะล้านนา ตั้งอยู่ด้านหลังวิหาร ฐานด้านล่างสุดเป็นสี่เหลี่ยม รับฐานบัวย่อเก็จยกสูง ถัดขึ้นไปเป็นชั้นมาลัยเถาซ้อนกันห้าชั้น รับกับองค์ระฆังทรงกลมสีทอง หุ้มด้วยทองจังโก ส่วนยอดประดับฉัตรสีทองห้าชั้น และอุโบสถ ตั้งอยู่ด้านข้างวิหาร หลังคาซ้อนกันสองชั้น ช่อฟ้ายังคงเป็นของเดิม ส่วนนาคสะดุ้งทำขึ้นใหม่ ด้านหน้าประดับด้วยลายปูนปั้นรูปพรรณพฤกษาและกระจกหลากสี ประตูทางเข้าแกะไม้เป็นรูปเทวดาสององค์เฝ้าประตูอยู่

**อ้างอิง**
สำเภา
โรงพิมพ์บำรุงนุกูลกิจ

โรงพิมพ์บำรุงนุกูลกิจเป็นอดีตโรงพิมพ์ในประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2438 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ถือกันว่าเป็นเป็นโรงพิมพ์แห่งแรกของประเทศไทย โรงพิมพ์ก่อตั้งขึ้นโดยหลวงดำรงธรรมสาร (มี ธรรมาชีวะ) ปลัดกรมอัยการ ก่อนที่จะออกจากราชการมาทำธุรกิจโรงพิมพ์เต็มตัว โรงพิมพ์บำรุงนุกูลกิจเป็นธุรกิจรับพิมพ์หนังสือแบบเรียน หนังสือธรรมะ หนังสือที่ระลึกงานศพ และหนังสือราชการ รวมถึงราชกิจจานุเบกษาซึ่งเคยตีพิมพ์อยู่จนถึงปี พ.ศ 2504 หลังรัฐบาลได้จัดตั้งสำนักพิมพ์ของราชการขึ้นเอง โรงพิมพ์ดำเนินการโดยลูกหลานของผู้ก่อตั้งเรื่อยมาจนถึงรุ่นที่สี่ก่อนจะปิดตัวลงไปเมื่อราว พ.ศ. 2530
โรงพิมพ์บำรุงนุกูลกิจถือเป็นหนึ่งในบรรดาโรงพิมพ์ที่มีเจ้าของเป็นชาวไทยที่เปิดตัวขึ้นภายหลังการชยายตัวของตลาดหนังสือในสยามจากนโยบายการเผยแพร่ความรู้ของหอพระสมุดวชิรญาณที่ส่งเสริมการนำต้นฉบับหนังสือไทยบนใบลานให้กับโรงพิมพ์เอกชนไปจัดพิมพ์เอง 
ในปี พ.ศ.2442 โรงพิมพ์บำรุงนุกูลกิจตีพิมพ์ หนังสือแบบเรียนเร็ว พระนิพนธ์ในกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ฉบับตีพิมพ์ครั้งที่ 10 ซึ่งเป็นหนังสือเรียนภาษาไทยเล่มแรกที่มีมีการกำกับชื่อประกอบตัวอักษรไทย ก ถึง ฮ ครบทั้ง 44 ในช่วงวิกฤตการณ์กบฏบวรเดช โรงพิมพ์บำรุงนุกูลกิจเป็นหนึ่งในโรงพิมพ์เอกชนที่อาสาพิมพ์คําแถลงการณ์ของรัฐบาลเพื่อต่อต้านการก่อกบฏแจกจ่ายประชาชนโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย

**อาคารโรงพิมพ์บำรุงนุกูลกิจ**
อาคารโรงพิมพ์ก่อสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2438 ตั้งอยู่บนถนนบำรุงเมือง และเป็นโบราณสถานขึ้นทะเบียนของกรมศิลปากรในชื่อ "อาคารบำรุงนุกูลกิจ" นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 ปัจจุบันอาคารอยู่ภายใต้การดูแลของบริษัทรัจนากรพร็อบเพอร์ตี้ และใช้งานเป็นโกดังของร้านสังฆภัณฑ์และพระพุทธรูปในพื้นที่ และด้านหน้าของอาคารเป็นที่จอดรถ กระทั่งในปี พ.ศ. 2565 ได้เปลี่ยนมาเป็นร้านกาแฟชั่วคราวของ Craftsman Roastery ซึ่งอดีตเคยทำการอยู่ที่บ้านอาจารย์ฝรั่ง อดีตบ้านพักของศิลป์ พีระศรี และจะเปิดให้บริการเป็นเวลา 8 เดือนนับตั้งแต่ 5 กุมภาพันธ์
อาคารโรงพิมพ์เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนมีความสูงสองชั้น หลังคาทรงปั้นหยา ก่อสร้างด้วยสถาปัตยกรรมเป็นแบบผสมผสานสถาปัตยกรรมคลาสสิกและสถาปัตยกรรมวิกตอเรีย ตกแต่งด้วยไม้และปูนเป็นลวดลายเหนือหน้าต่างและประตู ปัจจุบันอาคารตั้งอยู่ในพื้นที่ปิดที่ล้อมรอบด้วยอาคารพาณิชย์อื่นและมีพื้นที่ทางเข้าที่คับแคบ

**ระเบียงภาพ**

**อ้างอิง**
บำรุงนุกูลกิจ
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตพระนคร
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2438
หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อบุคคล

หัวข้อต่อไปนี้คือหัวข้อสำหรับแก้ความกำกวม แม่แบบ แก้ความกำกวม จะเพิ่มหัวข้อในหมวดหมู่นี้โดยอัตโนมัติ และจะทำให้หัวข้อสำหรับแก้ความกำกวมจะถูกแสดงในหน้านี้โดยอัตโนมัติ ดังนั้นไม่ควรจัดให้หน้าใด ๆ อยู่ในหมวดหมู่นี้เอง เพราะจะทำให้หัวข้อถูกแสดงสองครั้ง
หมวดหมู่:ชื่อบุคคล
หมวดหมู่:การแก้ความกำกวม
หมวดหมู่:การบำรุงรักษาวิกิพีเดีย
ช็อนจู

ช็อนจู (전주시, tsʌn.dzu) เป็นนครที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 16 ของประเทศเกาหลีใต้ และเป็นเมืองหลวงของจังหวัดช็อลลาเหนือ มีลักษณะเป็นทั้งเมืองและชนบทเนื่องจากติดกับอำเภอวันจู ซึ่งมีอาณาเขตล้อมรอบช็อนจูเกือบทั้งหมด และในอำเภอวันจูก็มีผู้อยู่อาศัยจำนวนมากที่ทำงานในช็อนจู ชื่อของช็อนจูมีความหมายตามตัวอักษรว่า "ดินแดนที่สมบูรณ์" (มาจากฮันจา  (; ช็อน) หมายถึง สมบูรณ์,  (; ชู) หมายถึง ดินแดน) ช็อนจูเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวที่สำคัญและมีชื่อเสียงในด้านอาหารเกาหลี สิ่งปลูกสร้างทางประวัติศาสตร์ กิจกรรมกีฬา และเทศกาลนวัตกรรม
ในเดือนพฤษภาคม 2012 ช็อนจูได้รับเลือกให้เป็นเมืองสร้างสรรค์ด้านวิทยาการทำอาหาร โดยเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายเมืองสร้างสรรค์ของยูเนสโก เนื่องจากช็อนจูมีการทำอาหารพื้นบ้านแบบดั้งเดิมของเมืองที่สืบทอดมาเป็นเวลาหลายพันปี มีการสนับสนุนการวิจัยด้านอาหารของภาครัฐและเอกชน ระบบการฝึกอบรมเชฟที่มีความสามารถ และการเป็นเจ้าภาพจัดงานเทศกาลอาหารที่มีความโดดเด่น

**เมืองพี่น้อง**
 US แซนดีเอโก รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ- PRC ซูโจว มณฑลเจียงซู ประเทศจีน- JPN คานาซาวะ จังหวัดอิชิกาวะ ประเทศญี่ปุ่น- TUR อันทัลยา (Antalya) ประเทศตุรกี- KOR มกโพ จังหวัดช็อลลาใต้ ประเทศเกาหลีใต้

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อนครในประเทศเกาหลีใต้- ราชวงศ์โชซ็อน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์เทศบาลนครช็อนจู en- เว็บไซต์การท่องเที่ยวเทศบาลนครช็อนจู en

หมวดหมู่:นครในจังหวัดช็อลลาเหนือ
ยอซู

ยอซู (여수시, jʌ.sʰu) เป็นนครแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่บนชายฝั่งทางทิศใต้ของคาบสมุทรเกาหลี ในจังหวัดช็อลลาใต้ ประเทศเกาหลีใต้ ประกอบด้วย นครยอซูเดิม ที่ก่อตั้งในปี 1949 และนครยอช็อน ที่ก่อตั้งในปี 1986 และอำเภอยอช็อน ซี่งได้รวมเข้ากับนครยอซูในปี 1998

**ภูมิอากาศ**
ยอซูมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cwa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่หนาวเย็น ปริมาณน้ำฝนจะมีมากสุดในช่วงฤดูร้อน โดยในเดือนมิถุนายนถึงสิงหาคมมีปริมาณน้ำฝนมากกว่า in ต่อเดือน อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึกไว้คือ F เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 1994 ในขณะที่อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึกไว้คือ F เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 1977

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อนครในประเทศเกาหลีใต้- เอ็กซ์โป 2012 ยอซู ประเทศเกาหลีใต้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์เทศบาลนครยอซู

หมวดหมู่:นครในจังหวัดช็อลลาใต้
หมวดหมู่:เมืองท่าในประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แม่แบบ:drugs.com เชื่อมโยงหน้าย่อยไม่มาตรฐาน

หมวดหมู่นี้ถูกเพิ่มโดยแม่แบบ drugs.com
โดยทั่วไปใช้เป็นข้อมูลนำเข้าในแม่แบบ Infobox drug, Infobox drug class. ตัวอย่างเช่น
linezolid:  (แสดงผล: linezolid)
หมวดหมู่จัดเรียงตามรหัสของหน้าย่อย
drugs.com
การ์ลุส เอดูวาร์ดู ปาร์เรย์รา

การ์ลุส เอดูวาร์ดู ปาร์เรย์รา (Carlos Eduardo Parreira; 10 เมษายน พ.ศ. 2524 −) เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนชาวบราซิล 

**สถิติการจัดการทีม**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
-/438752
หมวดหมู่:ชาวบราซิลในประเทศไทย
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวบราซิล
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลเชียงใหม่
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลเชียงใหม่ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลขอนแก่น ยูไนเต็ด
วัดมงคลคีรีเขต

วัดมงคลคีรีเขต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเมย ในตำบลท่าสองยาง อำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 72 ไร่ 2 งาน 28 ตารางวา มีธรณีสงฆ์ 2 แปลง เนื้อที่ 3 ไร่
วัดมงคลคีรีเขต ป้ายวัดสะกดว่า วัดมงคลคีรีเขตร์ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2462 ประชาชนร่วมใจกันสร้างวัดนี้ และนิยมเรียกว่า "วัดท่าสองยาง" ตามชื่อของหมู่บ้าน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2523 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
วัดมีเกจิอาจารย์ คือ พระครูนิมมานการโสภณ หรือ ครูบาสร้อย ขันติสาโร เป็นที่เคารพของประชาชนทั่วไป ทั้งชาวไทยและชาวพม่าเชื้อสายกะเหรี่ยงที่อยู่ตรงข้ามอำเภอชายแดนฝั่งตะวันตก เชื่อกันว่าเป็นผู้ที่มีอาคมกล้าแข็งสามารถป้องกันอันตรายต่าง ๆ ให้กับผู้ที่เคารพนับถือ เมื่อท่านมรณภาพ เมื่อ พ.ศ. 2541 สังขารไม่เน่าเปื่อย ปัจจุบันเก็บอยู่ในโลงแก้วในกุฏิที่ท่านเคยอยู่

**รายนามเจ้าอาวาส**
 ครูบากาวิ- พระจ่อ- พระอ้าย- พระดำ- พระเจ่ง- พระเสือ- พระสวัสดิ์- พระอธิการสร้อย ขนฺติสาโร 

**อ้างอิง**
มงคลคีรีเขต
บีบีจี

บีบีจี (Viviz, rr=Vi-Vi-Zi) เป็นเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งโดยบีพีเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ กลุ่มประกอบด้วยอดีตสมาชิกจีเฟรนด์ ได้แก่ อึนฮา ชินบี และออมจี กลุ่มเปิดตัวเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ด้วยอีพีชุดแรก บีมออฟปริซึม

**ประวัติ**

**2021–ปัจจุบัน: เปิดตัวกับ บีมออฟปริซึม**
เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2021 มีการประกาศว่า อึนฮา ชินบี และออมจี อดีตสมาชิกจีเฟรนด์ เซ็นสัญญากับบีพีเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์และจะเปิดตัวในฐานะวงกลุ่มสาม เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม เปิดตัวชื่อกลุ่มว่า บีบีจี (Viviz)
เมื่อวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 2022 บีพีเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ประกาศว่าพวกเขาจะเปิดตัววันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ด้วยมินิอัลบั้มชุดแรก บีมออฟปริซึม

**สมาชิก**
 อึนฮา (labels=no)- ชินบี (labels=no)- ออมจี (labels=no)

**ผลงานเพลง**

**อีพี**

**ซิงเกิล**

**ชาร์ตเพลงอื่น**

**รางวัลและการเสนอชื่อ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเคป็อป
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:เกิร์ลกรุปเกาหลีใต้
หมวดหมู่:วงกลุ่มสามสัญชาติเกาหลีใต้
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากโซล
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดบีพีเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศเกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2565
วัดแม่ต้านเหนือ

วัดแม่ต้านเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่ต้าน อำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 81 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 3 ไร่ 26 ตารางวา ปัจจุบันพระครูพิบูลธรรมานุวัตร (พรหม พุทธภาโณ) เป็นเจ้าอาวาส
วัดแม่ต้านเหนือตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2360 เป็นวัดเก่าแก่ที่มีมาก่อนนั้น แต่จะนานเท่าใดไม่ปรากฏหลักฐาน เดิมตั้งอยู่ที่บ้านลำร้อง หมู่ที่ 2 ต่อมาถึงประมาณ พ.ศ. 2440 ได้ย้ายเสนาสนะมาจัดสร้างขึ้นใหม่ทางทิศตะวันตกของหมู่บ้าน มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 2 ไร่ จนเมื่อพ.ศ. 2466 ได้ย้ายวัดมาตั้งอยู่ที่สี่แยกถนนราชดำเนิน และย้ายวัดอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2496 มาสร้าง ณ ที่ตั้งปัจจุบัน ซึ่งอยู่ห่างจากที่ตั้งวัดเดิมประมาณ 1 กิโลเมตร เนื่องจากปัญหาน้ำท่วมและคับแคบ กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศย้ายวัดเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2499 ที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 81 ไร่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2522
ชื่อของวัดเรียกกันหลายชื่อ ทั้ง วัดครูบากิ่ง หรือ วัดครูบากั๋น เรียกตามนามเจ้าอาวาส บ้างเรียก วัดม่วงคำ เพราะมีต้นมะม่วงคำขนาดใหญ่เก่าแก่อยู่ในวัด บ้างก็เรียก วัดเหนือ เพราะตั้งอยู่ตอนเหนือของหมู่บ้าน
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 12.80 เมตร ยาว 28 เมตร สร้าง พ.ศ. 2514 โครงสร้างเป็นไม้พื้นคอนกรีต หอฉันกว้าง 8.50 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 เป็นอาคารไม้ยกพื้นสูง 2 เมตร ศาลาการเปรียญกว้าง 950 เมตร ยาว 28.50 เมตร สร้าง พ.ศ. 2523 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 16 หลัง และหอระฆังสร้างด้วยไม้ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปไม้ขนุนแกะสลัก 2 องค์ นายพรหม นางพิมพ์ สร้างไว้เมื่อ พ.ศ. 2420 พระพุทธรูปไม้ขนุนอีก 2 องค์ สร้างโดยท้าวอินต๊ะและท้าวเขื่อนเพชร เมื่อ พ.ศ. 2442 พระประธานในวิหาร 3 องค์ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น

**อ้างอิง**
แม่ต้านเหนือ
วัดชัยชนะสงคราม (จังหวัดตาก)

วัดชัยชนะสงคราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชียงเงิน อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก
วัดชัยชนะสงครามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2258 เดิมชื่อ วัดท่าชัย หรือ วัดดอยท่าชัย แต่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดท่าแค ตามชื่อหมู่บ้าน สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์ในการที่กองทัพอยุธยาได้รับชัยชนะในการรบสู้กับข้าศึกในสมัยสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ์ โดยบริเวณด้านหลังหมู่บ้านมีคันคูซึ่งสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ์มีรับสั่งให้ทหารขุดดินทาคันคูต้านทานกองทัพข้าศึก บริเวณที่ขุดปัจจุบันเรียกว่า หนองคา ยังปรากฏให้เห็นอยู่ 
แต่ด้วยการศึกสงครามจึงทำให้ไม่มี ผู้ทำนุบำรุง เป็นเหตุให้วัดถูกทิ้งรกร้างว่างเปล่า เป็นเวลานาน จนเมื่อ พ.ศ. 2449 พระอธิการยิ้ม เจ้าอาวาสวัดไผ่ล้อม พระครูเจ้า คณะแขวง กิ่งอำเภอเชียงเงิน พร้อมด้วยพระศักดา เรืองฤทธิ์ เจ้าเมืองตาก พร้อมศรัทธาพุทธศาสนิกชน ร่วมกันบูรณะอุโบสถแลซ่อมแซมหลวงพ่อโต พระประธานในอุโบสถ ภายหลังได้นำพระพุทธรูปสมัยเชียงแสน หรือ พระสองพี่น้อง มาประดิษฐานด้วย วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2449
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 หอสวดมนต์เป็นอาคารตึก 2 ชั้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 กุฏิสงฆ์ 2 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์ 1 องค์ พระประธานในอุโบสถนามว่า หลวงพ่อโต เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย สมัยสุโขทัย พระพุทธรูปเนื้อทองสัมฤทธิ์ สมัยเชียงแสน อีก 2 องค์ ชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อสองพี่น้อง

**อ้างอิง**
ชัยชนะสงคราม
หมวดหมู่:นครในจังหวัดอาโอโมริ

นครในจังหวัดอาโอโมริ ในภูมิภาคโทโฮกุของประเทศญี่ปุ่น
อาโอโมริ
หมวดหมู่:เขตการปกครองในจังหวัดอาโอโมริ
เทือกเขาอะแลสกา

เทือกเขาอะแลสกา (Alaska Range) เป็นแนวเทือกเขารูปโค้ง มีความยาวประมาณ 750 กิโลเมตร ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของรัฐอะแลสกา สหรัฐอเมริกา ทิวเขานั้นกินพื้นที่ตั้งแต่ชายฝั่งทางตะวันตกเฉียงใต้ของทะเลสาบคลาร์ก ไปจนถึงทางตะวันออกเฉียงใต้ บริเวณแม่น้ำไวท์ในดินแดนยูคอนของประเทศแคนาดา 
ยอดเขาเดนาลีซึ่งถือว่าเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือก็ตั้งอยู่ในเทือกเขานี้ โดยเทือกเขาอะแลสกามีพื้นที่ธารน้ำแข็งทั้งหมดประมาณ 13,900 ตารางกิโลเมตร
ด้วยความสูงประมาณ 6,194 เมตร ทำให้เทือกเขาอะแลสกาจัดได้เป็นเทือกเขาที่สูงเป็นอันดับ 10 ของโลก 

**ธรณีวิทยา**
ผลจากการทำแผนที่ธรณีวิทยาพื้นผิว (Mapped surface geology), ข้อมูลทางธรณีฟิสิกส์ และ การศึกษาการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิของหินในบริเวณเทือกเขา ทำให้ Paul Fitzgerald และเพื่อนร่วมงานของเขาสรุปว่า การยกตัวและการเปลี่ยนรูปของเทือกเขานั้นเริ่มต้นเมื่อประมาณ 25 ล้านปีก่อน จากการที่แผ่นธรณียาคุทัต (Yakutat microplate) เข้ามาชนกับแผ่นอเมริกาเหนือ 
นักวิทยาศาสตร์ทราบว่ายอดเขาเดนาลีนั้นสูงขึ้นประมาณ 0.5 มิลลิเมตรต่อปี นั่นอาจดูเหมือนไม่มาก แต่ในอัตรานั้น ยอดเขาจะสูงขึ้น 1 กิโลเมตรในอีกสองล้านปีข้างหน้า ซึ่งเป็นเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ สำหรับเหตุการณ์ทางธรณีวิทยา และองค์ประกอบของมันเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ยอดเขาเดนาลีสูงขึ้นอย่างมาก เพราะองค์ประกอบส่วนใหญ่เป็นหินอัคนีจำพวกหินแกรนิตเป็นส่วนมาก ซึ่งสร้างจากแมกมาใต้ผิวโลก และเป็นส่วนหนึ่งของหินอัคนีมวลไพศาล 
เทือกเขาอะแลสกาเป็นส่วนหนึ่งของวงแหวนไฟและรอยเลื่อนเดนาลี อยู่บริเวณตามขอบแผ่นดินทางใต้ของรัฐอะแลสกา ซึ่งเป็นหนึ่งในสาเหตุของแผ่นดินไหวขนาดใหญ่หลายครั้ง และยังมีภูเขาไฟสเพอร์ (Mount Spurr) เป็นหนึ่งในภูเขาไฟแบบกรวยสลับชั้นตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเทือกเขาอีกด้วย

**รายละเอียด**
คนหลายคนกล่าวไว้ว่าเทือกเขาอะแลสกาเป็นเทือกเขาที่หนาวเย็นที่สุดจากการที่มีจุดยอดจำนวนมาก บวกกับการที่เทือกเขานั้นตั้งอยู่ละติจูดที่ 63 องศาเหนือ หากนำมาเทียบกับยอดเขาเอเวอเรสต์ที่มีความสูงประมาณ 8,847 เมตร ตั้งอยู่ที่ละติจูด 28 องศาเหนือ ปรากฏว่าเทือกเขาอะแลสกานั้นอยู่ขึ้นไปทางทิศเหนือถึง 3,862 กิโลเมตร ทำให้สร้างความแตกต่างทางอุณหภูมิอย่างมาก
ทางด้านการกัดเซาะนั้น ส่วนมากเกิดจากธารน้ำแข็ง และเป็นส่วนน้อยที่เกิดจาก น้ำ ลม และแรงโน้มถ่วง การกัดเซาะจะพาชิ้นส่วนที่ถูกกัดเซาะไปด้วยไม่มากก็น้อย ขึ้นกับการกัดเซาะนั้น ๆ 
แม่น้ำที่มีต้นกำเนิดจากเทือกเขานี้ เช่น แม่น้ำนาเบสนา, แม่น้ำสุสิตนา, แม่น้ำแมกคินลีย์ เป็นต้น

**อ้างอิง**
อะแลสกา
อะแลสกา
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในรัฐอะแลสกา
อะแลสกา
หมวดหมู่:ยูคอน
คูมาโกเง็ง

คูมาโกเง็ง (Kumakōgen-chō) เป็นเมืองในอำเภอคามิอูเกนะ จังหวัดเอฮิเมะ ประเทศญี่ปุ่น
เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 2004 จากการควบรวมเมืองคูมะ และหมู่บ้านมิกาวะ โอโมโงะ และยานาดานิ โดยทั้งหมดอยู่ในอำเภอคามิอูเกนะ
ณ วันที่ 30 เมษายน 2017 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 8,660 คน มี 4,561 ครัวเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 15 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 583.66 ตารางกิโลเมตร

**ภูมิศาสตร์**
เขาอิชิซูจิ ภูเขาที่สูงที่สุดในชิโกกุที่ความสูง 1982 เมตร ตั้งอยู่บนเขตแดนระหว่างเมืองคูมาโกเง็งกับนครไซโจ บริเวณทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองคูมาโกเง็ง เนื่องจากเมืองนี้มีลักษณะเป็นภูเขาสูง เขตชุมชนจึงตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโอโมโงะ (แม่น้ำนิโยโดะ) เมืองนี้มีสภาพอากาศเย็นและชื้นในฤดูร้อน และฤดูหนาวที่หนาวเย็นและมีหิมะปกคลุม

**เทศบาลข้างเคียง**
 จังหวัดเอฮิเมะ
** มัตสึยามะ
** เซโย
** โทอง
** ไซโจ
** โทเบะ
** อูจิโกะ- จังหวัดโคจิ
** อิโนะ
** นิโยโดงาวะ
** สึโนะ
** ยูซูฮาระ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ja
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดเอฮิเมะ
หมวดหมู่:นครในจังหวัดเอฮิเมะ

นครในจังหวัดเอฮิเมะ ในภูมิภาคชิโกกุของประเทศญี่ปุ่น
เอฮิเมะ
หมวดหมู่:จังหวัดเอฮิเมะ
ยาเอเซะ

ยาเอเซะ (Yaese-chō) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอชิมาจิริ จังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น
เมืองยาเอเซะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2006 โดยการควบรวมระหว่างเมืองโคจินดะกับหมู่บ้านกูชิกามิ
ณ เดือนตุลาคม 2016 เมืองยาเอเซะมีประชากร 29,488 คน ความหนาแน่นของประชากร 1,100 คนต่อตารางกิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมดของเมืองยาเอเซะคือ mi2

**บุคคลที่มีชื่อเสียง**
 ฮิโตเอะ อารากากิ (新垣 仁絵) - นักร้อง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 4559211-  เว็บไซต์เมืองยาเอเซะ date=2006-04-25 
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดโอกินาวะ
แม่แบบ:อารมณ์/doc

== การใช้งาน**
หมายเหตุ: ใช้แม่แบบนี้ในบทความอารมณ์ สำหรับบทความอารมณ์อื่น ๆ ให้ใช้แม่แบบอารมณ์ท้ายหน้า

**ดูเพิ่ม**
 แม่แบบอารมณ์ท้ายหน้า
หมวดหมู่:แม่แบบแถบข้าง
ผู้เล่นในฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 22 ปี 2022

ด้านล่างนี้คือ รายชื่อผู้เล่น สำหรับ ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 22 ปี 2022, ซึ่งจะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 14 ถึง 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565.

**กลุ่ม เอ**

**กัมพูชา**
หัวหน้าผู้ฝึกสอน: JPN อากิระ นิชิโนะ

**ติมอร์ เลสเต**
หัวหน้าผู้ฝึกสอน: BRA Fabio Margao

**ฟิลิปปินส์**
หัวหน้าผู้ฝึกสอน: ENG Stewart Hall
รายชื่อผู้เล่นสุดท้ายได้ประกาศไว้เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022.

**บรูไน**
หัวหน้าผู้ฝึกสอน: BRU Aminuddin Jumat
รายชื่อผู้เล่นสุดท้ายได้ประกาศไว้เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022.

**กลุ่ม บี**

**มาเลเซีย**

**ลาว**
หัวหน้าผู้ฝึกสอน: GER Michael Weiß

**กลุ่ม ซี**

**ไทย**
หัวหน้าผู้ฝึกสอน: ESP ซัลบาดอร์ บาเลโร การ์เซีย
รายชื่อผู้เล่นทีมชาติไทย 28 คน

**เวียดนาม**
หัวหน้าผู้ฝึกสอน: VIE Đinh Thế Nam

**สิงคโปร์**

























**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 22 ปี
ไดมอนส์แอนด์เพิลส์

ไดมอนส์แอนด์เพิลส์ เป็นสตูดิโออัลบั้มที่สิบสามของศิลปินชาวอเมริกันพรินซ์ พร้อมกับอัลบั้มแรกของวงดนตรีใหม่ของเขานิวพาวเวอร์เจเนอเรชัน วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม1991 โดยเพสลีย์พาร์กเรเคิดส์และวอร์เนอร์บราเธอส์เรเคิดส์

**รายชื่อเพลง**

**ชาร์ต**

**ชาร์ตประจำสัปดาห์**

**ชาร์ตสิ้นปี**

**การรับรอง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ไดมอนส์แอนด์เพิลส์ ที่ดิสคอกส์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2534
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของพรินซ์ (นักดนตรี)
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของค่ายวอร์เนอร์บราเธอร์สเรคคอร์ดส