การสูญพันธุ์สมัยโฮโลซีน

ไฟล์:Pioneers in South Africa (1914) (14576727409).jpg|thumb|โดโดซึ่งสูญพันธุ์ในช่วงกลางถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 เนื่องจากการทำลายที่อยู่อาศัย การล่า และตกเป็นเหยื่อของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม มักได้รับการกล่าวถึงในฐานะตัวอย่างของการสูญพันธุ์สมัยใหม่
การสูญพันธุ์สมัยโฮโลซีน (Holocene extinction) บางครั้งเรียกว่า การสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ครั้งที่ 6 (sixth mass extinction) หรือ การสูญพันธุ์สมัยแอนโทรโปซีน (Anthropocene extinction) เป็น การสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ของสปีชีส์ที่ยังดำเนินอยู่ในสมัยโฮโลซีน (ในช่วงหลังบางครั้งเรียกว่าสมัยแอนโทรโปซีน) เพราะผลจากกิจกรรมของมนุษย์ โดยครอบคลุมถึงการสูญพันธุ์ของพืช และสัตว์ในหลายวงศ์ เช่น สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม นก สัตว์เลื้อยคลาน สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก ปลา สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังจำนวนมาก เป็นต้น ด้วยความเสื่อมโทรมอย่างแพร่หลายของพื้นที่ที่มีความหลากหลายทางชีวภาพสูงอย่างพืดหินปะการังหรือป่าฝน เชื่อกันว่าการสูญพันธุ์ส่วนใหญ่อาจ ไม่ได้รับการบันทึก เพราะสปีชีส์เหล่านั้นยังไม่ได้รับการค้นพบในช่วงที่มันสูญพันธุ์ หรือไม่มีใครรับรู้การสูญพันธุ์ของมัน อัตราการสูญพันธุ์ของสปีชีส์ในปัจจุบันได้รับการประเมินว่าสูงกว่าอัตราการสูญพันธุ์ที่มีภูมิหลังจากธรรมชาติประมาณ 100 ถึง 1,000 เท่า
การสูญพันธุ์สมัยโฮโลซีนรวมถึงการหายไปของบรรดาสัตว์บกขนาดใหญ่ที่รู้จักกันในชื่อ เมกาเฟานา (megafauna) ซึ่งเริ่มต้นตั้งแต่ยุคน้ำแข็งครั้งสุดท้ายสิ้นสุดลง เมกาเฟานาที่อยู่นอกแผ่นดินใหญ่ของแอฟริกาซึ่งไม่ได้มีวิวัฒนาการร่วมกับมนุษย์ได้รับการพิสูจน์ว่ามีความอ่อนไหวมากต่อการล่าเหยื่อแบบใหม่ และหลายสปีชีส์สูญพันธุ์ไปไม่นานหลังมนุษย์ยุคแรกเริ่มขยายเผ่าพันธุ์และล่าสัตว์ไปทั่วโลก (สปีชีส์ในแอฟริกาหลายสปีชีส์สูญพันธุ์ไปในสมัยโฮโลซีน แต่เมกาเฟานาในแผ่นดินใหญ่ไม่ค่อยได้รับผลกระทบมากจนกระทั่งไม่กี่ร้อยปีที่ผ่านมา โดยมีกรณียกเว้นไม่กี่กรณี) การสูญพันธุ์เหล่านี้เกิดขึ้นในช่วงรอยต่อระหว่างสมัยไพลสโตซีนกับสมัยโฮโลซีน บางครั้งจึงเรียกว่าการสูญพันธุ์ยุคควอเทอร์นารี
ทฤษฎีที่โด่งดังที่สุดคือ มนุษย์ล่าสปีชีส์เกินความจำเป็น แม้ว่าจะยังมีการโต้แย้งว่าการล่าเหยื่อของมนุษย์มีผลต่อการสูญพันธุ์มากเพียงใด แต่การลดลงของสปีชีส์จำนวนหนึ่งก็มีความสัมพันธ์กันโดยตรงกับกิจกรรมของมนุษย์ เช่น เหตุการณ์การสูญพันธุ์ในนิวซีแลนด์และฮาวาย นอกจากมนุษย์แล้ว การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศอาจเป็นปัจจัยขับเคลื่อนอย่างหนึ่งของการสูญพันธุ์ของเมกาเฟานาโดยเฉพาะในช่วงสิ้นสุดสมัยไพลสโตซีน
ในทางนิเวศวิทยานั้น มนุษย์ถือเป็น "ผู้ล่าเหยื่อขั้นสุดทั่วโลก" (global superpredator) ที่ไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อน โดยมนุษย์ล่าผู้ล่าเหยื่ออันดับสูงสุด (apex predator) วัยผู้ใหญ่เป็นเหยื่อตลอดมาและส่งผลกระทบต่อโซ่อาหารทั่วโลก มีการสูญพันธุ์ของสปีชีส์ในผืนแผ่นดินและมหาสมุทรทุกแห่ง โดยมีตัวอย่างสำคัญอยู่ในแอฟริกา เอเชีย ยุโรป ออสเตรเลีย อเมริกาเหนือและใต้ และหมู่เกาะขนาดเล็ก ในภาพรวม การสูญพันธุ์สมัยโฮโลซีนมีส่วนเชื่อมโยงกับผลกระทบของมนุษย์ต่อสิ่งแวดล้อม การสูญพันธุ์นี้ยังดำเนินต่อไปในคริสต์ศตวรรษที่ 21 จากการบริโภคเนื้อสัตว์ การจับปลาเกินขนาด และการกลายเป็นกรดของมหาสมุทร การลดลงของประชากรสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก เป็นตัวอย่างหนึ่งของความหลากหลายทางชีวภาพที่ลดลงทั่วโลก การเติบโตของประชากรมนุษย์และการบริโภคต่อหัวที่มากขึ้นถูกมองว่าเป็นตัวขับเคลื่อนหลักของการลดลงนี้
รายงานการประเมินทั่วโลกว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพและนิเวศบริการ ซึ่งองค์การวิทยาศาสตร์และนโยบายระหว่างรัฐบาลว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพและนิเวศบริการแห่งสหประชาชาติตีพิมพ์เผยแพร่ใน ค.ศ. 2019 ได้ตั้งสมมุติฐานว่ามีพืชและสัตว์ประมาณ 1 ล้านสปีชีส์เผชิญกับการสูญพันธุ์ภายในไม่กี่ทศวรรษด้วยผลจากการกระทำของมนุษย์ ตามรายงานฉบับดังกล่าวซึ่งเป็นผลการศึกษาสุขภาพของโลกที่ครอบคลุมมากที่สุดเท่าที่เคยมีมานั้น การดำรงอยู่ของมนุษย์อย่างเป็นระเบียบได้รับผลกระทบจากการทำลายระบบที่สนับสนุนสิ่งมีชีวิตบนโลกอย่างรวดเร็วขึ้นเรื่อย ๆ.

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
cite book |last1=Ceballos|first1=Gerardo|last2= Ehrlich|first2=Anne H.|last3= Ehrlich|first3=Paul R.|author-link3=Paul R. Ehrlich|  date= 2015|title=The Annihilation of Nature: Human Extinction of Birds and Mammals|url=https://jhupbooks.press.jhu.edu/content/annihilation-nature|location=Baltimore, Maryland|publisher=Johns Hopkins University Press|isbn=978-1421417189
*cite journal |last=deBuys |first=William|date=March 2015 |url=http://www.tomdispatch.com/post/175968/tomgram%3A_william_debuys%2C_a_global_war_on_nature/|title=The Politics of Extinction – A Global War on Nature|journal=Tom Dispatch |quote=Uncounted species – not just tigers, gibbons, rhinos, and saola, but vast numbers of smaller mammals, amphibians, birds, and reptiles – are being pressed to the brink. We’ve hardly met them and yet, within the vastness of the universe, they and the rest of Earth’s biota are our only known companions. Without them, our loneliness would stretch to infinity.- bibcode = 2007PNAS..10416016F  
*cite journal |last=Kolbert |first=Elizabeth|date=May 25, 2009 | author-link = Elizabeth Kolbert|title=The Sixth Extinction? There have been five great die-offs in history. This time, the cataclysm is us|journal=The New Yorker |url= http://www.newyorker.com/reporting/2009/05/25/090525fa_fact_kolbert|access-date=8 May 2012
*cite book |title=The Sixth Extinction: Patterns of Life and the Future of Humankind |url=https://archive.org/details/rkas.546.sixthextinctionp0000rich |last=Leakey |first=Richard |author-link=Richard Leakey |author2=Lewin, Roger |author-link2=Roger Lewin  
publisher=Anchor Books |location=New York |isbn=978-0-385-46809-1 
*isbn=978-1907166631
*s2cid=4419902
*access-date=18 October 2012
*cite book |title=Pleistocene Extinctions: The Search for a Cause |editor-last=Martin |editor-first=P. S. |editor2=Wright, H. E. Jr |year=1967 |publisher=Yale University Press |location=New Haven |isbn=978-0-300-00755-8
*s2cid=16845698
*publisher=ECW Press 
*newspaper=Scientific American 
*url=https://archive.org/details/landoflostmonste00tedo 
*cite journal |last=Steadman |first=D. W. |author-link=David Steadman |year=1995 |title=Prehistoric extinctions of Pacific island birds: biodiversity meets zooarchaeology |journal=Science |volume=267 |issue=5201 |pages=1123–1131 |doi=10.1126/science.267.5201.1123 |url= https://semanticscholar.org/paper/a9a2611605ab8cd0afe335c0b172a11c2ba72ae0|bibcode = 1995Sci...267.1123S |pmid=17789194|s2cid=9137843 
*cite journal |last1=Steadman |first1=D. W. |last2=Martin |first2=P. S. |year=2003 |title=The late Quaternary extinction and future resurrection of birds on Pacific islands |journal=Earth-Science Reviews |volume=61 |issue=1–2 |pages=133–147 |doi=10.1016/S0012-8252(02)00116-2 |bibcode=2003ESRv...61..133S- Cite journal|last=Wiens|first=John J. |date = December 2016  
journal=PLOS Biology|volume=14 |issue=12| pages =e2001104|doi=10.1371/journal.pbio.2001104|pmid=27930674 |pmc=5147797 |hdl=10150/622757

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 The Extinction Crisis date=2019-09-03 . Center for Biological Diversity.- A third of birds in North America threatened with extinction. CBC News. May 18, 2016.- Why don’t we grieve for extinct species?. The Guardian. November 19, 2016.- Vanishing: The extinction crisis is far worse than you think. CNN. December 2016.- Humans Just Killed Off These 12 Animals, And You Didn’t Even Notice. The Huffington Post. December 16, 2016.- Expanding Human Habitat Puts Giraffe Population At Risk. NPR. 4 January 2017- Endangered Species and the Stuff We Buy, All Mapped Out. The New York Times, 6 January 2017- Biologists say half of all species could be extinct by end of century, The Guardian, 25 February 2017- Humans are ushering in the sixth mass extinction of life on Earth, scientists warn, The Independent, 31 May 2017- Human activity pushing Earth towards 'sixth mass species extinction,' report warns. CBC. Mar 26, 2018- ‘Terror being waged on wildlife', leaders warn. The Guardian. October 4, 2018.-  Earth Is on the Cusp of the Sixth Mass Extinction. Here’s What Paleontologists Want You to Know. Discover. December 3, 2020.


หมวดหมู่:การสูญพันธุ์
การสูญพันธุ์
การสูญพันธุ์
หมวดหมู่:นิเวศวิทยาของมนุษย์