เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร

ไฟล์:Philippines Bohol Virgin Island.JPG|thumb|upright=1.35|หนึ่งในเกาะที่ไม่มีคนอาศัยอยู่ของฟิลิปปินส์ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทรประกอบด้วยกลุ่มเกาะขนาดใหญ่ 2 กลุ่ม และมีที่ตั้งอยู่ระหว่างมหาสมุทรอินเดีย, ทะเลจีนใต้และแปซิฟิกตะวันตก
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร (maritime southeast asia) เป็นภูมิภาคของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ประกอบไปด้วย บรูไน, อินโดนีเซีย, มาเลเซียตะวันออก, ฟิลิปปินส์, สิงคโปร์, และติมอร์-เลสเต บางครั้งเรียกว่า เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ส่วนที่เป็นเกาะ หรือ หมู่เกาะบริเวณเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในศตวรรษที่ 16 รู้จักในชื่ออินเดียตะวันออก ส่วนในศตวรรษที่ 19 รู้จักในชื่อกลุ่มเกาะมลายูซึ่งเป็นศัพท์ความหมายเดียวกัน
คำว่า "นูซันตารา" ในอินโดนีเซียและมาเลเซียมีความหมายพ้องกับคำว่าเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร แต่ว่าความเป็นชาตินิยมทำให้มีการกำหนดเขตแดนต่างกัน แต่ถึงอย่างนั้นส่วนใหญ่ก็มักหมายถึงคาบสมุทรมลายู, หมู่เกาะซุนดา, หมู่เกาะโมลุกกะและบางครั้งนับรวมนิวกินีตะวันตกด้วย ไม่ได้นับรวมฟิลิปปินส์และปาปัวนิวกินี
ภูมิภาคนี้ทอดตัวยาวหลายพันกิโลเมตร มีเกาะและกลุ่มเกาะมากมาย อีกทั้งยังมีความหลากหลายทางชีวภาพของพืชและสัตว์ทะเลมากที่สุดในโลก
ประชากรในภูมิภาคต่างจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แผ่นดินใหญ่ตรงที่ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวออสโตรนีเซียน ที่นี้มีพื้นที่ความเป็นเมืองหลายแห่ง เช่น กรุงจาการ์ตาและปริมณฑล, เมโทรมะนิลา, เกรเทอร์กัวลาลัมเปอร์และประเทศสิงคโปร์ แต่ถึงอย่างนั้นเกาะส่วนใหญ่ในภูมิภาคนี้ไม่มีผู้คนอาศัยอยู่

**ภูมิศาสตร์**
ภูมิภาคนี้ครอบคลุมพื้นที่ราว 2 ล้านตารางกิโลเมตร และมีเกาะมากมายกว่า 25,000 เกาะ
มีกลุ่มหลักคือ- สิงคโปร์, อินโดนีเซีย, มาเลเซียตะวันออก และ บรูไน
** หมู่เกาะซุนดา
*** หมู่เกาะซุนดาใหญ่
*** หมู่เกาะซุนดาน้อย
** หมู่เกาะมาลูกู- ฟิลิปปินส์
** วิซายัส
** กลุ่มเกาะซูลู- นิวกินี และเกาะรอบ ๆ (หากมีการนับรวม)
ไฟล์:WGSRPD Malesia.svg|thumb|อาณาเขตชีวภูมิศาสตร์เมเลเซีย
เกาะใหญ่สุดเจ็ดเกาะคือ เกาะนิวกินี, เกาะบอร์เนียว, เกาะสุมาตรา, เกาะซูลาเวซี และ เกาะชวาของอินโดนีเซีย; และ เกาะลูซอน และ เกาะมินดาเนาของฟิลิปปินส์
สำหรับวิทยาศาสตร์ธรรมชาติจะเรียกภูมิภาคเหล่านี้ว่า ทวีปภาคพื้นสมุทร ภูมิภาคอยู่ในพื้นที่ชีวภูมิศาสตร์เมเลเซีย เพราะมีการกระจายของสปีชีส์และระบบนิเวศคล้ายคลึงกัน
ในทางธรณีวิทยา เกาะเหล่านี้เป็นพื้นที่ ๆ มีกิจกรรมทางภูเขาไฟมากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ที่นี้มีภูเขาไฟสูงกว่า 3,000 เมตรเยอะมาก ไม่ว่าจะเป็นในเกาะชวา, เกาะสุมาตราและหมู่เกาะซุนดาน้อย การยกตัวของสัณฐานก่อให้เกิดภูเขาขนาดใหญ่มากมาย เช่น เขากีนาบาลู สูง 4,095 เมตร หรือ ปุนจักจายาที่มีความสูงกว่า 4,884 เมตร ทำให้เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในภูมิภาคนี้
ที่นี้มีภูมิอากาศแบบร้อนชื้นเนื่องจากตั้งอยู่ในเขตเส้นศูนย์สูตร

**วัฒนธรรมและประชากร**
ใน พ.ศ. 2560 ภูมิภาคนี้มีประชากรอาศัยอยู่กว่า 540 ล้านคน โดยมีเกาะชวาเป็นเกาะที่มีประชากรมากที่สุด ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวออสโตรนีเซียนและพูดภาษาที่อยู่ในกลุ่มภาษามาลาโย-โพลีเนเซีย ภุมิภาคนี้มีความสัมพันธ์ทางสังคมและวัฒนธรรมกับทั้งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แผ่นดินใหญ่และชาวออสโตรนีเซียนกลุ่มอื่นในแปซิฟิก ประชากรในภูมิภาคนี้ส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม ส่วนประชากรในฟิลิปปินส์และติมอร์-เลสเตจะนับถือศาสนาคริสต์ นอกจากนี้ยังมีผู้นับถือศาสนาพุทธ, ศาสนาฮินดูและวิญญาณนิยมด้วย
ในอดีตภูมิภาคนี้ได้รับอิทธิพลทางวัฒนธรรมจากอินเดียสูงมาก ดูได้จากหนังสือ Indianized States of Southeast Asia ซึ่งมีการอ้างถึง "เกาะของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้"; 

**ประวัติศาสตร์**

**การค้าในมหาสมุทรอินเดียยุคโบราณ**

**เส้นทางสายไหมทางทะเล**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
หมวดหมู่:ภูมิภาคในเขตโอเชียเนีย
หมวดหมู่:ภูมิภาคในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้