Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา

**จำนวนผู้เข้าแข่งขัน**

**กรีฑา**

**ดูเพิ่ม**
 สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกในพาราลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกในพาราลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  โตเกียว 2020 date=2016-08-25 -  โตเกียว 2020 (IOC)-  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น-  เว็บไซต์ทางการ
หมวดหมู่:สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกในพาราลิมปิก
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
หมวดหมู่:เกาะในประเทศไต้หวัน

หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศไต้หวัน
ไต้หวัน
หมวดหมู่:เกาะในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก
ประเทศกาบองในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศกาบอง จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศกาบองได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา

**จำนวนผู้เข้าแข่งขัน**

**กรีฑา**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศกาบองในพาราลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติกาบองในพาราลิมปิก- รายชื่อนักกีฬากาบองที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  โตเกียว 2020 date=2016-08-25 -  โตเกียว 2020 (IOC)-  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น-  เว็บไซต์ทางการ
หมวดหมู่:ประเทศกาบองในพาราลิมปิก
กาบอง
หมวดหมู่:พาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
หมวดหมู่:นักกีฬาพาราลิมปิกทีมชาติกาบอง
หมวดหมู่:กลุ่มเกาะในประเทศไต้หวัน

หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศไต้หวัน
ต
หมวดหมู่:ชายฝั่งของประเทศไต้หวัน
หมวดหมู่:เกาะในประเทศไต้หวัน
ประเทศกินีในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศกินี จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศกินีได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา

**จำนวนผู้เข้าแข่งขัน**

**กรีฑา**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศกินีในพาราลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติกินีในพาราลิมปิก- รายชื่อนักกีฬากินีที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  โตเกียว 2020 date=2016-08-25 -  โตเกียว 2020 (IOC)-  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น-  เว็บไซต์ทางการ
หมวดหมู่:ประเทศกินีในพาราลิมปิก
กินี
หมวดหมู่:พาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
หมวดหมู่:นักกีฬาพาราลิมปิกทีมชาติกินี
หมวดหมู่:กลุ่มเกาะในประเทศจีน

หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศจีน
จ
หมวดหมู่:ชายฝั่งของประเทศจีน
หมวดหมู่:เกาะในประเทศจีน
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศโบลิเวีย

หมวดหมู่:ประเทศโบลิเวีย
โบลิเวีย
โบลิเวีย
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศโบลิเวีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์โบลิเวีย
หมวดหมู่:กลุ่มเกาะในประเทศเวียดนาม

หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศเวียดนาม
ว
หมวดหมู่:ชายฝั่งของประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:เกาะในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศอาร์เจนตินา

หมวดหมู่:ประเทศอาร์เจนตินา
อาร์เจนตินา
อาร์เจนตินา
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศอาร์เจนตินา
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อาร์เจนตินา
สลับร่าง ล้างบัลลังก์

สลับร่าง ล้างบัลลังก์ (왕이 된 남자; The Crowned Clown) เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ปี พ.ศ. 2562 นำแสดงโดย ยอ จิน-กู, คิม ซัง-กย็อง และ อี เซ-ย็อง ที่สร้างใหม่จากภาพยนตร์เรื่อง Masquerade ในปี พ.ศ. 2555 ละครเรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับเรื่องราวของกษัตริย์ราชวงศ์โชซ็อนและตลกหนุ่มหน้าเหมือนของเขา ซึ่งเป็นตัวตลกที่ต้องสวมรอยทำหน้าที่นั่งบัลลังก์แทนราชาแห่งโชซอนผู้เพ้อคลั่ง เพื่อหนีจากการต่อสู้แย่งชิงอำนาจอันรุนแรงที่สร้างความทุกข์ให้กับราชสำนักและราชวงศ์ ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 7 มกราคม ถึง 4 มีนาคม พ.ศ. 2562 ทางช่องทีวีเอ็น

**เรื่องย่อ**
เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงกลางของยุคโชซ็อนเมื่อความวุ่นวายและการแย่งชิงอำนาจรอบราชบัลลังก์ได้ทำลายล้างอย่างรุนแรง กษัตริย์แห่งโชซ็อน (ยอ จิน-กู) ที่วิตกกังวลว่าจะมีคนลอบสังหาร จึงคิดหาวิธีการต่าง ๆ เพื่อไม่ให้ตัวเองถูกฆ่า แต่แล้ววันหนึ่งมีตัวตลกชื่อว่าฮา-ซ็อน ที่มีหน้าตาคล้ายกับเขา จึงให้ตัวตลกสวมรอยเป็นกษัตริย์เพื่อรับเคราะห์แทน เมื่อพระราชาตัวปลอมฮา-ซ็อนทำหน้าที่ปกครองบ้านเมืองในฐานะที่เขายืนอยู่เคียงข้างเพื่อเข้าใจและรับรู้ปัญหาของราษฎร เขาหลงรักพระมเหสี (อี เซ-ย็อง) ตั้งแต่แรกเห็น วังก็กลับตาลปัตรเพราะศัตรูของพระราชารู้สึกสับสน อี-กยู (คิม ซัง-กย็อง) ผู้ใกล้ชิดกับกษัตริย์และต้องการที่จะได้เห็น "ราชา" กลายเป็นผู้ปกครองในแบบที่พวกเขาต้องการมาตลอดในที่สุด

**นักแสดง**

**นัแสดงนำ**
 ยอ จิน-กู รับบทเป็น ฮา-ซ็อน, ตัวตลก / อี ฮอน, กษัตริย์ - คิม ซัง-กย็อง รับบทเป็น อี-กยู (ฮักซัน), หัวหน้าราชเลขาธิการ- อี เซ-ย็อง รับบทเป็น ยู โซ-อุน, พระราชินี

**นักแสดงสมทบ**

**ผู้คนรอบตัวฮา-ซ็อน**
 ช็อง กวัง รับบทเป็น ขันทีโจ- ยุน จง-ซ็อก รับบทเป็น ช็อง มู-ย็อง- ชิน ซู-ย็อน รับบทเป็น ดัล-แร- ยุน กย็อง-โฮ รับบทเป็น แกป-ซู

**ผู้คนรอบตัวโซ-อุน**
 โอ ฮา-นี รับบทเป็น แอ-ย็อง- คิม ซู-จิน รับบทเป็น ซังกุงพัก

**ผู้คนรอบตัวอี-ฮ็อน**
 กว็อน แฮ-ฮโย รับบทเป็น ชิน จี-ซู- ชัง ย็อง-นัม รับบทเป็น พระนางอินมก- อี มู-แซ็ง รับบทเป็น องค์ชายจินพย็อง- มิน จี-อา รับบทเป็น พระสนมคิม- ชเว กยู-จิน รับบทเป็น ชิน ยี-กย็อม- ซอ ยุน-อา รับบทเป็น ซ็อน ฮวา-ดัง- อี มี-อึน รับบทเป็น พระสนมชัง- พัก ชี-อึน รับบทเป็น ชเว กึน-ฮวาน

**ผู้คนรอบตัวอี กยู**
 ช็อง ฮเย-ยอง รับบทเป็น อุน ซิม- อี ยุน-กึน รับบทเป็น ยู โฮ-จุน- อี กยู-ฮัน รับบทเป็น จู โฮ-กอล- ชเว มู-อิน รับบทเป็น อี ฮัน-ยัง- อี ชัง-จิก รับบทเป็น ซอ ชัง-ว็อน- ซง ดุก-โฮ รับบทเป็น อู ช็อง-ริม- ชัง ซ็อง-ว็อน รับบทเป็น ช็อง แซง

**นักแสดงรับเชิญ**
 ชัง ฮย็อก รับบทเป็น พระเจ้าซ็อนโจแห่งโชซ็อน, พ่อของอี ซ็อน (ตอนที่ 1)- ยุน พัก รับบทเป็น พระเจ้ากีซ็อง (ตอนที่ 16)

**เพลงประกอบละคร**

**Part 1**

**Part 2**

**Part 3**

**Part 4**

**Part 5**

**Part 6**

**Part 7**

**Part 8**

**การรับชม**

**รางวัลและการเสนอชื่อ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ko- The_Crowned_Clown- tt9266592
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยสตูดิโอดรากอน
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องทีวีเอ็น
เจ้าฟ้าสุริยา

เจ้าฟ้าสุริยา พระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศกับกรมหลวงอภัยนุชิต เป็นพระเชษฐภคินีในสมเด็จพระเจ้าอุทุมพรและสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ 

**พระประวัติ**
เจ้าฟ้าสุริยา เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ประสูติแต่กรมหลวงอภัยนุชิต คำให้การขุนหลวงหาวัด ระบุว่าพระชนนีสืบเชื้อสายพราหมณ์จากเมืองเพชรบุรี พระองค์มีพระโสทรเชษฐาและพระโสทรภคินีรวมเจ็ดพระองค์ ได้แก่ เจ้าฟ้าหญิงบรม (ต่อมาได้รับการสถาปนาเป็น กรมขุนเสนีนุรักษ์), เจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์, เจ้าฟ้าหญิงสุริยวงศ์, เจ้าฟ้าหญิงสุริยา, เจ้าฟ้าหญิงธิดา, เจ้าฟ้าหญิงรัศมี, เจ้าฟ้าหญิงอินทสุดาวดี 
หลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง พม่าได้ทำการกวาดต้อนเจ้านายอยุธยา 869 องค์ และผู้สืบเชื้อสายพระราชวงศ์อีก 2,000 คนเศษ แต่ปรากฏว่าเหลือเจ้านายบางส่วนตกค้างที่ค่ายโพธิ์สามต้น และบางส่วนหนีรอดออกไป เจ้าฟ้าสุริยาถูกกุมขังในค่ายโพธิ์สามต้นไม่ได้ถูกกวาดไปพม่า โดยถูกจองจำพร้อมกับเจ้านายฝ่ายในจำนวนหนึ่ง ดังปรากฏใน พระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา ความว่า 
"...ในเขตแดนแว่นแคว้นสยามประเทศ เหตุว่าหาเจ้าแผ่นดินจะปกครองบมิได้ เหมือนดุจสัตถันดรกัล์ปและทุพภิกขันดรกัล์ป และพระราชวงศานุวงศ์ ซึ่งเหลืออยู่พม่ามิได้เอาไปนั้น ตกอยู่ ณ ค่ายโพธิ์สามต้นก็มีบ้าง ที่หนีไปเมืองอื่นนั้นก็มีบ้าง และเจ้าฟ้าสุริยา 1 เจ้าฟ้าพินทวดี 1 เจ้าฟ้าจันทวดี 1 พระองค์เจ้าฟักทอง 1 ทั้ง 4 พระองค์นี้ เป็นราชบุตรีพระพุทธเจ้าหลวงในพระบรมโกศ และเจ้ามิตรบุตรีกรมพระราชวัง 1 หม่อมเจ้ากระจาดบุตรีกรมหมื่นจิตรสุนทร 1 หม่อมเจ้ามณีบุตรีกรมหมื่นเสพภักดี 1 หม่อมเจ้าฉิมบุตรีเจ้าฟ้าจีด 1 เจ้าทั้งนี้ตกอยู่กับพระนายกอง ณ ค่ายโพธิ์สามต้น อนึ่งพระองค์เจ้าทับทิมบุตรีสมเด็จพระอัยกานั้น พวกข้าไทพาหนีออกไป ณ เมืองจันทบูร เจ้าตากก็สงเคราะห์รับเลี้ยงดูไว้..."
ภายหลังสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรียกทัพตีค่ายโพธิ์สามต้นแตก อันเป็นที่สิ้นสุดสงครามกู้กรุงศรีอยุธยา พระองค์ก็ทรงอุปการะเจ้าหญิงอยุธยามาไว้ในราชสำนักธนบุรี แต่เจ้าฟ้าสุริยา สิ้นพระชนม์ไปก่อนหน้านั้นแล้ว ดังปรากฏใน พระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา ความว่า
"...อนึ่ง ซึ่งพระขัตติยวงศ์ครั้งกรุงเก่านั้น บรรดาเจ้าหญิงทรงพระกรุณาโปรดเลี้ยงไว้ในพระราชวัง และเจ้าฟ้าสุริยา เจ้าฟ้าจันทวดี สองพระองค์นั้นดับสูญสิ้นพระชนม์ ยังอยู่แต่เจ้าฟ้าพินทวดี พระองค์เจ้าฟักทอง พระองค์เจ้าทับทิม ซึ่งเรียกว่าเจ้าครอกจันทบูรนั้น และเจ้ามิตร บุตรีกรมพระราชวัง โปรดให้ชื่อ เจ้าประทุม หม่อมเจ้ากระจาด บุตรีกรมหมื่นจิตรสุนทร โปรดให้ชื่อ เจ้าบุปผา กับหม่อมเจ้าอุบล บุตรีกรมหมื่นเทพพิพิธ หม่อมเจ้าฉิม บุตรีเจ้าฟ้าจีด ทั้งสี่องค์นี้ทรงพระกรุณาเลี้ยงเป็นห้าม..."

** พงศาวลี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เจ้าฟ้าหญิง
หมวดหมู่:พระราชบุตรในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ
หมวดหมู่:เกาะในประเทศเกาหลีเหนือ

ก
เกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:เกาะในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก
จักรพรรดิเซี่ยเหรินจง

จักรพรรดิเซี่ยเหรินจง (仁宗) (1124–1193) พระนามเดิม หลี่ เหรินเซี่ยว (李仁孝) จักรพรรดิพระองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก
จักรพรรดิเซี่ยเหรินจงเป็นพระราชโอรสองค์โตขอจักรพรรดิเซี่ยชงจง และสืบราชบัลลังก์เมื่อพระชนมายุได้สิบหกพรรษา หลังจากขึ้นสู่บัลลังก์ จักรพรรดิเซี่ยเหรินจงได้เจริญสัมพันธไมตรีกับราชวงศ์จิน ในด้านภายในประเทศ จักรพรรดิเซี่ยเหรินจงได้สร้างโรงเรียนหลายแห่งและใช้การสอบเพื่อคัดเลือกขุนนาง พระองค์เคารพลัทธิขงจื๊อ และสร้างอารามหลายแห่งเพื่อบูชาขงจื๊อ นอกจากนี้จักรพรรดิเซี่ยเหรินจงยังทรงจ้างลามะทิเบตเป็นที่ปรึกษาทางศาสนาและพิมพ์คำสอนทางพุทธศาสนาหลายฉบับ
ในปี 1170 จักรพรรดิเซี่ยเหรินจงทรงค้นพบแผนการที่จะลอบปลงพระชนม์พระองค์ พระองค์ประหารนายพลที่อยู่เบื้องหลังแผนการ ผลก็คือจักรพรรดิเซี่ยเหรินจงไม่ไว้วางใจนายพลกองทัพของพระองค์ และกองทัพก็เริ่มตกอยู่ในความไร้ความสามารถ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาราชวงศ์เซี่ยตะวันตกเริ่มทำสงครามกับศัตรูต่างๆ
รัชสมัยของจักรพรรดิเซี่ยเหรินจงเป็นจุดสูงสุดของราชวงศ์เซี่ยตะวันตก หลายเผ่าทางทิศเหนือและทิศตะวันตกกลายเป็นรัฐบรรณาการของเซี่ยตะวันตก และการมุ่งเน้นของจักรพรรดิเซี่ยเหรินจงเกี่ยวกับการเมืองภายในทำให้รัฐบาลกลางมีประสิทธิภาพมากขึ้น รัชสมัยของพระองค์ตรงกับจุดสูงสุดของราชวงศ์ซ่งใต้และราชวงศ์จิน และมีความขัดแย้งกันค่อนข้างน้อยระหว่างสามอาณาจักรนี้
พระองค์สวรรคตในปี ค.ศ. 1193 โดยทรงครองราชย์มานานกว่าครึ่งศตวรรษเหมือนพระราชบิดาของพระองค์
หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์เซี่ยตะวันตก
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวจีน
จักรพรรดิเซี่ยหฺวันจง

จักรพรรดิเซี่ยหฺวันจง (桓宗) (ค.ศ. 1177–1206) พระนามเดิม หลี่ ฉุนโย่ว (李純佑) จักรพรรดิพระองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก
พระองค์เป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิเซี่ยเหรินจง และทรงพยายามปฏิบัติตามนโยบายที่พระราชบิดากำหนด อย่างไรก็ตามขุนนางระดับสูงในราชสำนักเซี่ยตะวันตกเริ่มทุจริตมากขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป เริ่มเกิดการเสื่อมถอยของเซี่ยตะวันตก ที่ไม่สามารถย้อนกลับได้ การเพิ่มขึ้นของชาวมองโกลภายใต้เจงกีสข่านเริ่มคุกคาม ในขณะที่มองโกลเริ่มบุกเข้าไปในหมู่บ้านชายแดน ในปี 1205 จักรพรรดิเซี่ยหฺวันจงได้เปลี่ยนชื่อเมืองหลวงของราชวงศ์เซี่ยตะวันตกเป็นจงซิง (ปัจจุบันคืออิ๋นชวน) นอกจากนี้ในปี 1205 ชาวมองโกลเริ่มบุกโจมตีเซี่ยตะวันตกครั้งแรก การปล้นสะดมและเผาหมู่บ้านและเมืองชั้นนอกหลายแห่ง ในปี 1206 ลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ หลี่อันฉวนก่อรัฐประหารและได้รับอำนาจจากจักรพรรดิเซี่ยหฺวันจง จักรพรรดิเซี่ยหฺวันจงสวรรคตในปีเดียวกัน
หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์เซี่ยตะวันตก
กีฬาโรลเลอร์ในเอเชียนเกมส์ 2010

กีฬาโรลเลอร์ในเอเชียนเกมส์ 2010 (Roller sports at the 2010 Asian Games) จัดขึ้นที่กวางโจว เวโลโดรม เมืองกวางโจว สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 23-26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 โรลเลอร์สเกตความเร็วประเภทลู่จัดขึ้นระหว่างวันที่ 23 ถึง 24 พฤศจิกายน ขณะที่โรลเลอร์สเกตลีลาจัดขึ้นระหว่างวันที่ 25-26 พฤศจิกายน

**ตารางสรุปเหรียญ**

**ประเทศที่เข้าร่วม**
นักกีฬาทั้งหมด 62 คนจาก 7 ประเทศเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโรลเลอร์ในเอเชียนเกมส์ 2010:
*16
*16
*12
*2
*2
*11
*3

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Weightlifting Site of 2010 Asian Games date=2010-11-12 -  Schedule date=2010-11-13 
หมวดหมู่:เอเชียนเกมส์ 2010
จักรพรรดิเซี่ยเซียงจง

จักรพรรดิเซี่ยเซียงจง 襄宗 (ค.ศ. 1170–1211) พระนามเดิม หลี่ อันฉฺวัน (李安全) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก
หลี่ อันฉฺวันเป็นพระราชนัดดาของจักรพรรดิเซี่ยเหรินจง หลังจากการสิ้นพระชนม์ของเหรินโหย่ว พระบิดาของพระองค์หลี่ อันฉฺวันได้ขอให้จักรพรรดิเซี่ยหฺวันจงอนุญาตให้เขาสืบทอดตำแหน่งบิดา หลังจากที่ จักรพรรดิเซี่ยหฺวันจงไม่เห็นด้วยและมอบตำแหน่งเจ้าชายแห่งเจิ้นอี๋ (镇夷郡王) ให้กับเขา หลี่ อันฉฺวันก็มีความตั้งใจที่จะยึดบัลลังก์ของจักรพรรดิ จักรพรรดิเซี่ยเซียงจงเข้ามามีอำนาจหลังจากการรัฐประหารร่วมกับกับลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ พระมารดาของจักรพรรดิเซี่ยหฺวันจง จักรพรรดินีโหล่วตรงข้ามกับจักรพรรดิเซี่ยหฺวันจง นักประวัติศาสตร์หลายคนมองว่าพระองค์ไร้ความสามารถ จักรพรรดิเซี่ยเซียงจงโจมตีราชวงศ์จิน ทำลายปีแห่งสันติภาพระหว่างสองอาณาจักรนี้ พระองค์พยายามที่จะเป็นพันธมิตรกับจักรวรรดิมองโกล แต่เจงกิสข่านถือว่าเซี่ยตะวันตกเป็นสิ่งกีดขวางบนถนนสู่จีนและบุกโจมตีเซี่ยตะวันตกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในปี 1211 พระราชนัดดาของจักรพรรดิเซี่ยเซียงจง หลี่ จุนซูก่อรัฐประหารกับจักรพรรดิเซี่ยเซียงจงและเข้ายึดอำนาจ จักรพรรดิเซี่ยเซียงจงสวรรคตในอีกหนึ่งเดือนต่อมา
หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์เซี่ยตะวันตก
จักรพรรดิเซี่ยเสินจง

จักรพรรดิเซี่ยเสินจง (ค.ศ. 1163–1226) พระนามเดิม หลี่ จุนซู (李遵頊) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก
พระองค์เข้ายึดอำนาจหลังก่อรัฐประหารและดำเนินนโยบายของจักรพรรดิเซี่ยเสียงจงในการบุกรุกอาณาจักรจินต่อไป พระองค์เริ่มการนำทัพทำศึกจินหลายครั้งก่อนที่จักรพรรดิจินจะตอบโต้ สังหารทหารเซี่ยตะวันตกจำนวนมาก อย่างไรก็ตามจักรพรรดิเซี่ยเสินจงยังคงโจมตีจินต่อแม้ว่าเศรษฐกิจจะย่ำแย่ ทำให้เกิดความไม่พอใจอย่างมากในหมู่ประชาชนของพระองค์ที่บ่นเรื่องภาษีที่สูง พระองค์ไม่ฟังผู้ที่แนะนำสันติภาพกับราชวงศ์จิน นำไปสู่การเร่งการเสื่อมถอยของเซี่ยตะวันตก พระองค์สละบัลลังก์ให้พระราชโอรสหลี่ เต๋อวั่งในปี 1223 และสวรรคตในปี 1226
หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์เซี่ยตะวันตก
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ผู้ทรงสละราชสมบัติ
อัตโกร์กามุย

ไฟล์:Uchiura-bay Yakumo.jpg|thumb|อ่าวอูจิอูระ จุดที่คาดว่ามีสัตว์ประหลาด "อักโกโรคามูอิ" 
อัตโกร์กามุย (At-kor-kamuy) หรือ อักโกโรคามูอิ (Akkorokamui) เป็นสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ที่มีลักษณะคล้ายหมึกยักษ์สีแดง จากนิทานพื้นบ้านชาวไอนุ ซึ่งคาดว่าน่าจะอยู่ในอ่าวอูจิอูระบนเกาะฮกไกโด ลักษณะลำตัวของมันนั้นมีขนาดใหญ่ถึง 120 เมตร ชื่อของมันแปลได้ว่า "หมึกสาย" ชาวไอนุมักจะกลัว "อัตโกร์กามุย" โดยเชื่อว่ามันเป็นสัตว์ดุร้ายที่มีแนวโน้มที่จะโจมตีเรือที่แล่นในทะเล ชาวประมงมักจะพกเคียวขนาดใหญ่ขึ้นเรือเพื่อป้องกันตนเองจากอัตโกร์กามุย

**ในศาสนาชินโต**

**ดูเพิ่ม**
 คราเคน- ปลาหมึกยักษ์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สัตว์ประหลาด
หมวดหมู่:สัตว์ในนิยาย
หมวดหมู่:สิ่งเหนือธรรมชาติ
หมวดหมู่:ข่าวลือ
หมวดหมู่:ความเชื่อและลัทธิทางศาสนา
หมวดหมู่:ความเชื่อ
หมวดหมู่:ปรัมปราวิทยาไอนุ
__INDEX__
จักรพรรดิเซี่ยเสี้ยนจง

จักรพรรดิเซี่ยเสี้ยนจง (ค.ศ. 1181–1226) พระนามเดิม หลี่ เต๋อวั่ง (李德旺) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของจักรพรรดิเซี่ยเสินจง ผู้ทรงสละราชสมบัติ
จักรพรรดิเซี่ยเสี้ยนจง สืบทอดอาณาจักรในช่วงที่กำลังอ่อนแอเนื่องจากจักรพรรดิเซี่ยเซียงจงและจักรพรรดิเซี่ยเสินจง บรรพบุรุษของพระองค์ล้มเหลวในการทำศึกกับราชวงศ์จินและความพยายามที่จะเป็นพันธมิตรกับจักรวรรดิมองโกล ทำให้เศรษฐกิจถดถอย จักรพรรดิเซี่ยเสี้ยนจงทำการเปลี่ยนแปลงนโยบายของจักรพรรดิองค์ก่อนและตัดสินพระทัยที่จะพันธมิตรกับราชวงศ์จิน อย่างไรก็ตามราชวงศ์จินอยู่ภายใต้การโจมตีของจักรวรรดิมองโกลและไม่สามารถช่วยเซี่ยตะวันตกได้ จักรพรรดิเซี่ยเสี้ยนจงก็เปลี่ยนนโยบายสำหรับชาวมองโกลเช่นกัน พระองค์ตัดสินพระทัยที่จะต่อสู้กับผู้รุกรานมองโกลแทนที่จะเป็นพันธมิตรกับพวกเขา อย่างไรก็ตาม กองทัพเซี่ยตะวันตกเหนื่อยล้าจากการทำสงครามกับราชวงศ์จินที่ยืดเยื้อ ไม่หยุดหย่อน และมีค่าใช้จ่ายสูง และไม่สามารถขับไล่การโจมตีของชาวมองโกลได้ จักรพรรดิเซี่ยเสี้ยนจงสวรรคตในปี 1226
หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์เซี่ยตะวันตก
จักรพรรดิเซี่ยโม่

จักรพรรดิเซี่ยโม่ หรือ จักรพรรดิเซี่ยองค์สุดท้าย (สวรรคต ค.ศ. 1227) พระนามเดิม หลี่ เซี่ยน เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 10 และพระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก ตลอดรัชสมัยของพระองค์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1226 ถึงปี ค.ศ. 1227 ต้องทนเห็นการทำลายล้างของราชวงศ์เซี่ยตะวันตก ในขณะที่กองกำลังมองโกลภายใต้เจงกีสข่านบุกยึดครองและเอาชนะได้หลังจากการต่อต้านและการกบฏของจักรพรรดิองค์ก่อน
พระองค์เป็นพระราชนัดดาของบรรพบุรุษของจักรพรรดิเซี่ยเซียนจงเมื่อต้องเผชิญกับการคุกคามของมองโกล หลี่ เซี่ยนและขุนนางของพระองค์จึงได้รวมตัวกันรอบ ๆ เมืองหลวงจงซิง พยายามใช้กำแพงขนาดใหญ่เพื่อปราบทหารม้ามองโกล อย่างไรก็ตาม จงซิงได้รับความเสียสายจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ซึ่งส่งผลให้เกิดโรคระบาดและการขาดแคลนอาหาร ในปี ค.ศ. 1227 ในที่สุดพระองค์ก็ยอมจำนนต่อจักรวรรดิมองโกล แต่ชาวมองโกลปลงพระชนม์พระองค์และครอบครัวทั้งหมดของพระองค์ด้วยความกลัวว่าเซี่ยตะวันตกจะกบฏต่อจักรวรรดิมองโกล การสวรรคตของพระองค์เป็นจุดสิ้นสุดของราชวงศ์เซี่ยตะวันตก
ชาวมองโกลได้ถวายพระนามให้ผู้ปกครองพระองค์สุดท้ายของเซี่ยตะวันตกว่า Shidurghu ᠱᠢᠳᠤᠷᠭᠤ มีความหมาย "เรียบง่าย ถูกต้อง ยุติธรรม" และในศตวรรษที่ 18 แหล่งข้อมูลในยุโรปเรียกว่า Schidascou หรือ Shidaskû จากพระนามภาษามองโกเลียของพระองค์
หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์เซี่ยตะวันตก
เซี่ยโม่
หมวดหมู่:เส้นเขตชั้นหินครีเทเชียส–พาลีโอจีน

เส้นเขตชั้นหินครีเทเชียส–พาลีโอจีน เป็นหลักฐานของเหตุการณ์การสูญพันธุ์ที่สำคัญของโลกยุคก่อนประวัติศาสตร์
ระหว่างยุคครีเทเชียสในช่วงปลายมหายุคมีโซโซอิก และยุคพาลีโอจีนช่วงต้นมหายุคซีโนโซอิก ในบรมยุคฟาเนอโรโซอิก
หมวดหมู่:เหตุการณ์การสูญพันธุ์
หมวดหมู่:การสูญพันธุ์ปลายยุคครีเทเชียส
หมวดหมู่:การสูญพันธุ์ยุคพาลีโอจีน
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในบรมยุคฟาเนอโรโซอิก
หมวดหมู่:เหตุการณ์การตกกระทบของวัตถุจากนอกโลก
หมวดหมู่:เหตุการณ์การตกกระทบของวัตถุจากนอกโลก

เหตุการณ์การตกกระทบของวัตถุจากนอกโลก รวมถึงการปะทะของดาวเคราะห์น้อย, ดาวหาง หรืออุกกาบาต กับโลก หรือกับวัตถุทางดาราศาสตร์อื่น ๆ
หมวดหมู่:อันตรายจากอวกาศ
หมวดหมู่:ปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์
หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์
หมวดหมู่:ภัยธรรมชาติ
หมวดหมู่:การชนกัน
หมวดหมู่:ทฤษฎีพลวัตของระบบสุริยะ
หมวดหมู่:การป้องกันดาวเคราะห์
หมวดหมู่:ธรณีวิทยาการตกกระทบของวัตถุจากนอกโลก
จินตามณี

จิตกรรมจากคริสต์ศตวรรษที่ 14 สมัยโครยอ แสดงภาพพระกษิติครรภโพธิสัตว์ถือจินตามณี (ละเอียด)
จินตามณี หรือ จินดามณี (สันสกฤต; เทวนาครี: चिंतामणि; จีน: 如意寶珠; พินอิน: Rúyì bǎozhū; โรมาจิ: Nyoihōju) หมายถึงรัตนชาติที่สามารถประทานพรให้สมหวังได้ ปรากฏในธรรมเนียมต่าง ๆ ของทั้งศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู บ้างเปรียบจินตามณีกับหินนักปราชญ์ในวิชาเล่นแร่แปรธาตุของตะวันตก
ในคติศาสนาพุทธเชื่อว่าผู้ครอบครองจินตามณีคือพระโพธิสัตว์สององค์ พระอวโลกิเตศวร และ พระกษิติครรภะ ในจารีตทิเบตปรากฏจินตามณีอยู่บนหลังของม้าวายุในธงสวดมนต์ของทิเบต และปรากฏอยู่ในครอบครองของพระพุทธเจ้าองค์ต่าง ๆ
ในศาสนาฮินดูมักปรากฏเชื่อมโยงกับพระวิษณุและพระคเณศ หากปรากฏในครอบครองของพระวิษณุจะเรียกว่ากาวสตูภมณี (Kaustubha Mani) หรือหากปรากฏบนหน้าผากของนาคจะเรียก นาคมณี (Naga Mani) ใน โยควสิสถะ ซึ่งเขียนขึ้นในราวคริสต์ศตวรรษที่ 10 มีบรรยายถึงเรื่องราวของจินตามณี ส่วน วิษณุปุราณะ มีการเอ่ยถึง "สยมันตกามณี" ซึ่งเป็นมณีที่จะนำความรุ่งโรจน์มาแก่ผู้ถือครอง
คิชโชเต็งหรือพระลักษมีในคติญี่ปุ่นและชินโตมักปรากฏถือจินตามณีในมือเช่นกัน

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Beer, Robert (1999). The Encyclopedia of Tibetan Symbols and Motifs (Hardcover).  Shambhala.  1-57062-416-X, 978-1-57062-416-2- isbn=9780691157863
เซบิลย์

เซบิลย์ (Sebilj) เป็นน้ำพุแบบออตโตมัน ("เซบิล") ใจกลางจัตุรัสบาชชาร์ชิยาในซาราเยโว สร้างขึ้นโดยเมห์เม็ด ปาชา คูคาวีซา (Mehmed Pasha Kukavica) ในปี 1753 ต่อมาถูกย้ายที่ตั้งโดยสถาปนิก อาเล็กซานเดอร์ วิตเต็ก ในปี 1891

**ของจำลอง**
ปรากฏเซบิลย์แห่งซาราเยโวจำลองในเบอร์มิงแฮม ซึ่งสร้างขึ้นโดยโครงการร่วมของศิลปินและผู้เขี่ยวชาญด้านงานช่างแบบบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาผสมผสานเทคโนโลยียุคใหม่ ที่เบลเกรด เมืองหลวงของประเทศเซอร์เบีย มีเซบิลย์จำลองซึ่งนครซาราเยโวเคยมอบให้ในปี 1989 และอีกชิ้นหนึ่งมอบให้เมืองโนวีปาซาร์ ส่วนเซบิลย์จำลองที่เซนท์ลูอิส รัฐมิสซูรี ในสหรัฐ มีเซบิลย์จำลองที่มอบให้โดยชมุชนชาวบอสเนียในเซนท์ลูอิส เนื่องโอกาสครบรอบ 250 ปีของการก่อตั้งเมืองเซนท์ลูอิส

**อ้างอิง==
อับดุลบาซิฏ อับดุศเศาะมัด

อับดุลบาซิฏ อับดุศเศาะมัด (عبـدُ الباسِـط عبـدُ ٱلصّـمـد; ค.ศ. 1927 – 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988) เป็นนักอ่านอัลกุรอานชาวอียิปต์ และถือเป็นหนึ่งในนักอ่านอัลกุรอานที่ดีที่สุดที่เคยมีมา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Abdul Baset Biography  at assajda.com-  Abdul-Basit Abdus-Samad date=2015-10-26  at quran-e-majeed.com- Azaan (Call to Prayer) by Abdul Basit
กองพลน้อยออซ

กองพลน้อย "ออซ" ที่ 89 (ออซมีความหมายว่า "กล้าหาญ" ในภาษาฮีบรู)  เป็นกองพลน้อยที่มีหน้าที่เฉพาะด้านการปฏิบัติการพิเศษ ของกองกำลังป้องกันอิสราเอล (IDF) ถูกสถาปนาเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 2015 มีสมญาว่า "กองพลน้อยคอมมานโด" โดยประกอบด้วยกำลังทหารราบปฏิบัติการพิเศษ ที่ถูกย้ายโครงสร้างสายการบังคับบัญชา เพื่อการสร้างรูปขบวนทางยุทธวิธีแบบใหม่ กองพลน้อยนี้ดำเนินปฏิบัติการภายใต้ส่วนหนึ่งกับกองพลพลร่มที่ 98.

**แนวคิดและการพัฒนา**

**โครงสร้างกำลังรบ**
กองพลน้อยออซที่ 89 ประกอบด้วยหน่วยปฏิบัติการพิเศษ 3 หน่วย (เดิมมี 4 หน่วย) ของกองกำลังป้องกันอิสราเอล (IDF) โดยหน่วยที่ถูกยุบเลิกคือ หน่วย 845 หรือ"ริมอน" เป็น​หน่วยรบที่ชำนาญการสงครามทะเลทราย ถูกรวมเข้ากับหน่วยมักลันเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 2018- หน่วย 212 – มักลัน – หน่วยลาดตระเวนพิเศษ, เดิมอยู่ใต้การบังคับบัญชาจากกองพลพลร่มที่ 98- หน่วย 217 – ดุฟเดวาน – หน่วยต่อต้านการ​ก่อการร้ายนอกเครื่องแบบ, เดิมอยู่ใต้การบังคับบัญชาจากกองบัญชาการกลาง- หน่วย 621 – เอกอซ – หน่วยสงครามกองโจร, เดิมอยู่ใต้การบังคับบัญชาจากกองพลน้อยโกลัน

**ผู้บัญชาการ**
พลจัตวา เดวิด ซินี (ค.ศ. 2015–ค.ศ. 2017)
*พลจัตวา อาวี เบลุต (ค.ศ. 2017–ค.ศ. 2018)
*พันเอก โคบี เฮ็ลเลอร์ (ค.ศ. 2018–ค.ศ. 2021)
*พลจัตวา เมนี ลิเบอร์ตี (ค.ศ. 2021–ปัจจุบัน)

**ตราสัญลักษณ์**
ตราสัญลักษณ์สำหรับกองพลน้อยใหม่ที่ได้รับเลือกมา เป็นภาพตัวอักษรในฮีบรูคือ "กุฟ" (ק) เป็นอักษรขึ้นต้นประโยคจากศัพท์คำว่า "คอมมานโด" (קומנדו) ในภาษาฮีบรู โดยประกอบด้วยมีดคอมมานโดที่ลอยขึ้นมาจากทะเล และหัวลูกธนูคู่ที่คล้ายตัวอักษรกุฟอยู่สูงขึ้นไป ตราสัญลักษณ์นี้ถูกใช้เป็นเครื่องแสดงความสามารถของกองพลน้อยที่พิเศษ และมีความคล่องแคล่วในการเคลื่อนที่ทางบก ทางทะเล และทางอากาศ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กองพลน้อยอิสราเอล 
หมวดหมู่:หน่วยและรูปขบวนทหารอิสราเอล
หมวดหมู่:หน่วยรบพิเศษประเทศอิสราเอล 
หมวดหมู่:หน่วยและรูปขบวนหน่วยรบพิเศษ 
หมวดหมู่:หน่วยรบพิเศษ 
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2558
เก็นโตกุ

เก็นโตกุ (元徳) เป็นศักราชของญี่ปุ่นที่อยู่ถัดจากคาเรียกุและก่อนเก็นโก ซึ่งอยู่ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1329 ถึงเมษายน ค.ศ. 1331 ในราชสำนักใต้ แต่ราชสำนักเหนือยังคงใช้ต่อถึง ค.ศ. 1332 จักรพรรดิที่ครองราชย์ในศักราชนี้คือ จักรพรรดิโกไดโงะ (後醍醐天皇)

**จุดเปลี่ยนศักราช**
 ค.ศ. 1329 เก็นโตกุกันเน็ง (Gentoku gannen): มีการตั้งชื่อศักราชใหม่ ศักราชเก่าสิ้นสุดลงในปี คาเรียกุที่ 4

**เหตุการณ์ในศักราช เก็นโตกุ**
 27 มีนาคม ค.ศ. 1330 (ปีเก็นโตกุที่ 2 วันที่ 8 เดือน 3): จักรพรรดิเสด็จไปที่โทไดจิกับโคฟูกูจิที่นาระ

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Nussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth. (2005).  Japan encyclopedia. Cambridge: Harvard University Press. 978-0-674-01753-5;  OCLC 58053128- Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Odai Ichiran; ou,  Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.  OCLC 5850691- Varley, H. Paul. (1980). A Chronicle of Gods and Sovereigns: Jinnō Shōtōki of Kitabatake Chikafusa. New York: Columbia University Press. 9780231049405;  OCLC 6042764

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 National Diet Library, "The Japanese Calendar"  -- historical overview plus illustrative images from library's collection
มุศฮัฟอะลี

เอกสารตัวเขียนของมุศฮัฟอะลี อัลกุรอานที่เชื่อว่าเป็นฝีมือของอะลี อิบน์ อะบีฏอลิบ หน้านี้คือโองการแรกของซูเราะฮ์ อัลบุรูจญ์ (85:1–3)
มุศฮัฟอะลี หรือ กุรอานของอะลี เป็นอัลกุรอานโบราณที่เขียนด้วยลายมือ ซึ่งรวบรวมโดยอะลี อิบน์ อะบีฏอลิบ โดยเขาเป็นหนึ่งในผู้รวบรวมอัลกุรอานยุคแรก และเรียงมันตามวันที่ประทานลงมา ข้อมูลชีอะฮ์กล่าวว่าหลังศาสดามุฮัมมัดเสียชีวิต อะลีเสนออัลกุรอานฉบับนี้ไปให้กลุ่มราชการที่ทำหน้าที่รวบรวมกุรอาน แต่ไม่เป็นที่ตอบรับ
ถึงแม้ว่ายังมีความมั่นใจกุรอานฉบับนี้มีตัวตนอยู่ มันไม่ค่อยแพร่หลายเหมือนกับมุศฮัฟของเศาะฮาบะฮ์ ในขณะที่ชีอะฮ์บางกลุ่มเชื่อว่ากุรอานกับฉบับเขียนดั้งเดิมนั้นแตกต่างกัน อิหม่ามชีอะฮ์และนักวิชาการอัลกุรอานหลายคนปฏิเสธแนวคิดนี้

**อ้างอิง==
แม่แบบ:ATC/doc

=== การใช้งาน**

ตัวอย่างเช่น ไดเอทิลอีเทอร์:  → AA01

**ข้อมูลแม่แบบ**
{
	"params": {
		"1": {},
		"2": {}
	}
}

**ดูเพิ่ม**
ATCvet
วัดอมรญาติสมาคม

วัดอมรญาติสมาคม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองมอญในตำบลท่านัด อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี
วัดอมรญาติสมาคมตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2437 เดิมชื่อว่า วัดมอญ เนื่องจากคนไทยเชื้อสายมอญเป็นผู้สร้าง โดยนายเกาะ เจริญทรัพย์ ที่เป็นเสมียนของบริษัทฝรั่ง ท่านได้ไม้สักจากกรุงเทพมหานครมาเป็นจำนวนมาก เพื่อปลูกบ้าน และยุ้งข้าว จึงได้นำไม้ที่เหลือจำนวนหนึ่งมาสร้างวัด ครั้งแรกได้สร้างกุฏิ 1 หลัง อุโบสถสร้างด้วยไม้สักทั้งหลังยกเว้นหลังคาซึ่งมุงด้วยสังกะสี อุโบสถหลังดังกล่าวยังปรากฏอยู่ทุกวันนี้ เมื่อสร้างวัดเสร็จจึงได้อาราธนาหลวงพ่อน้อย จากวัดคงคาราม ตำบลคลองตาคต อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี มาเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก หลวงพ่อน้อยพัฒนาวัดนี้เรื่อยมา โดยสร้างเสาหงส์คู่ไว้หน้าวัด เจดีย์แบบชเวดากองแต่สร้างไม่เสร็จ ปัจจุบันยังปรากฏรากฐานเจดีย์
หลวงพ่อเฟื่อง ธมฺมปาโล เป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 2 มีการก่อสร้างกุฏิเพิ่มขึ้นอีก พร้อมทั้งศาลาการเปรียญขนาดใหญ่ และโรงเรียนประชาบาลอมรวิทยาคาร แบบเรือนไม้ 2 ชั้น 9 ห้องเรียน พร้อมทั้งได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "วัดอมรญาติสมาคม" เมื่อ พ.ศ. 2501 ได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ปูด้วยหินอ่อน ประตูหน้าต่างฝังมุก ภายในประดิษฐาน หลวงพ่อพระศรีโสพิศ พระพุทธรูปสมัยอยุธยา เนื้อศิลาแลง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2505

**อ้างอิง**
อมรญาติสมาคม
อมรญาติสมาคม
วัดถ้ำน้ำ

วัดถ้ำน้ำ  เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนางแก้ว อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี บริเวณวัดมีเนื้อที่ประมาณ 10 ไร่
วัดถ้ำน้ำตั้งวัดเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2532 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538
วัดถ้ำน้ำเป็นสถานที่ท่องเที่ยว มีถ้ำน้ำซึ่งมีน้ำอยู่ในถ้ำเกือบเต็มพื้นที่ทั้งหมด เป็นน้ำที่ไหลมาจาก ลำคลองที่ติดกับวัดและไหลออกไปอีกทางหนึ่ง ซึ่งเรียกว่า "ปล่องน้ำ" ในน้ำมีพันธุ์ปลาน้ำจืดจำนวนมากอาศัยอยู่ ส่วนใหญ่ในช่วงหน้าน้ำจะมีประมาณน้ำที่สูงมาก ในช่วงหน้าแล้งน้ำจะลดลงไม่มาก มีการทำทางเดินที่ทางวัดสร้างขึ้นมาเป็นทางปูน สำหรับเดินชมหินงอกหินย้อนภายในถ้ำน้ำ และเข้ามานมัสการพระพุทธรูปภายในถ้ำน้ำ ภายนอกถ้ำเป็นก้อนชิ้นเดียวตันทั้งก้อน หินภายในถ้ำเป็นหินแกรนิตซึ่งมีโพรงอากาศเป็นรอยหลุมอยู่ในเนื้อหิน และมีเสาสินที่เกิดนี้ขนาดใหญ่มาก

**อ้างอิง**
ถ้ำน้ำ
หมวดหมู่:เซอร์

หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์สหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:บารอเนต
หมวดหมู่:อัศวินแห่งสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:สุภาพชน
วัดอ่างทองวรวิหาร

วัดอ่างทองวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดวรวิหาร สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางแก้ว อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง อยู่ข้างศาลากลางจังหวัดอ่างทอง หรือตรงข้ามโรงเรียนอนุบาลวัดอ่างทอง
กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 เดิมเป็นวัดราษฎร์ 2 วัด คือวัดโพธิ์ทองและวัดโพธิ์เงิน ต่อมา พ.ศ. 2443 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จทางชลมารคได้ทอดพระเนตรเห็นวัดทั้งสองนี้จึงมีพระราชดำริให้รวมเป็นวัดเดียวกัน พระราชทานนามว่า "วัดอ่างทอง"
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พระอุโบสถซึ่งสร้างขึ้นใหม่ระหว่าง พ.ศ. 2499–2500 แทนอุโบสถหลังเดิมที่สร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2445 พระอุโบสถหลังใหม่เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน พระเจดีย์ทรงระฆังแปดเหลี่ยมประดับกระจกสี บรรจุพระบรมสารีริกธาตุประดิษฐานอยู่บริเวณพระอุโบสถ หมู่กุฏิทรงไทย หอระฆังคู่อยู่หน้ากุฏิไม้สักทรงไทย และอาคารโรงเรียนปริยัติธรรมสโมสร เป็นสถาปัตยกรรมประยุกต์แบบตะวันตกทรงปั้นหยา ก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2461 โดยพระโพธิวงศาจารย์ (แผ้ว)
ปูชนียวัตถุ คือ พระประธานในพระอุโบสถสร้างด้วยก่ออิฐถือปูน เป็นพระปางมารวิชัย สร้างมาคู่กับวัดมาแต่แรก มีลักษณะที่ไม่ถูกสัดส่วน เอนไปทางตะวันตกเฉียงเหนือจนใกล้โค่น ภายหลังชาวบ้านได้ร่วมกันหล่อพระประธานขึ้นใหม่ด้วยโลหะเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 1.42 เมตร สูง 2.00 เมตร แต่ภายหลังที่หล่อพระประธานองค์ใหม่เสร็จ พระประธานองค์เก่ากลับตั้งตรงขึ้นได้อย่างน่าอัศจรรย์ ตั้งตรงได้ดิ่งกับฉัตรที่เหนือพระเศียรพอดี ประชาชนต่างพาเลื่อมใสมากยิ่งขึ้น จนทำการปฏิสังขรณ์ขึ้นอีก โดยทำแท่นให้แข็งแรงและลงรักปิดทองจนเป็นที่เรียบร้อย ส่วนพระประธานองค์ใหม่ ได้นำขึ้นประดิษฐานไว้ตอนหน้าพระองค์เดิม

**อ้างอิง**
อ่างทองวรวิหาร
อ่างทองวรวิหาร
เพลงชาติสาธารณรัฐอัฟกานิสถาน

เพลงชาติสาธารณรัฐอัฟกานิสถาน เป็นเพลงชาติอัฟกานิสถานที่สาม ซึ่งประพันธ์โดยอับดุล รออูฟ เบนาวา และเสียงดนตรีประพันธ์โดยอับดุล เฆาะฟูร เบรชนา โดยถูกใช้งานใน ค.ศ. 1973 จนเลิกใช้งานใน ค.ศ. 1978 

**เนื้อร้อง**

**อ้างอิง ==
สาลี่พลิมัท

แพร์พลิมัท หรือ สาลี่พลิมัท (Pyrus cordata; Plymouth pear) เป็นสาลี่ป่าหายาก ในวงศ์กุหลาบ ได้ชื่อมาจากเมืองพลิมัทในเดวอน ที่ถูกพบในปี พ.ศ. 2413 สาลี่พลิมัทเป็นหนึ่งในต้นไม้พื้นถิ่นของอังกฤษที่ได้รับทุนในการฟื้นฟูพันธุ์ภายใต้ "โครงการฟื้นฟูพันธุ์ธรรมชาติของอังกฤษ" เป็นไม้ต้นขนาดเล็กที่ขึ้นตามพุ่มไม้หรือตามริมป่า สาลี่พลิมัทอาจจัดอยู่เป็นชนิดย่อยของ Pyrus pyraster (สาลี่ป่ายุโรป) หรือเป็นชนิดที่แยกต่างหาก ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหนึ่งในพันธุ์ไม้ที่หายากที่สุดในสหราชอาณาจักรและได้รับการคุ้มครองภายใต้ประเภทที่ 8 ตามพระราชบัญญัติสัตว์ป่าและชนบท และเมล็ดพันธุ์ของสาลี่พลิมัทได้รับการฝากไว้ที่ธนาคารเมล็ดพันธุ์มิลเลนเนียมของคิว

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
เป็นไม้พุ่มหรือไม้ต้นผลัดใบขนาดเล็กสูงได้ถึง 10 เมตร มีความทนทานและไม่เปื่อยยุ่ยในสภาพอากาศหนาวเมื่อเกิดน้ำค้างแข็ง ต้นมีสีครีมอ่อนอมชมพูบางส่วน
ความสามารถในการให้ผลและเมล็ดขึ้นอยู่กับสภาพอากาศที่เอื้ออำนวย ออกดอกตั้งแต่เดือนเมษายนถึงพฤษภาคม ดอกกะเทยและผสมเกสรโดยแมลง กลิ่นของดอกบานจาง ๆ คล้ายกลิ่นกุ้งเน่า หรือ ผ้าที่ไม่แห้ง ซึ่งดึงดูดแมลงวันเป็นหลัก รวมถึงแมลงบางชนิดที่ถูกดึงดูดด้วยกลิ่นเน่า เช่น แมลงวันซานจา (Bibio marci) 
พบได้ทั่วไปในบริตตานี โปรตุเกสตอนเหนือ และกาลิเซีย ซึ่งเกิดขึ้นที่ชายขอบป่าบนดินที่เป็นกรด

**การกระจายพันธุ์**
แพร์พลิมัธมีการกระจายพันธุ์ในภูมิชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกและพบได้ในยุโรปตะวันตกเช่นฝรั่งเศส (โดยเฉพาะในบริตตานี) สเปน (โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกาลิเซีย) โปรตุเกส และมีอยู่เล็กน้อยในสหราชอาณาจักร (ในเดวอนและคอร์นวอลล์) ซึ่งปัจจุบันเชื่อกันว่าเป็นพืชนำเข้าแต่โบราณ 

**นิเวศวิทยา**
มักพบสาลี่พลิมัทเติบโตขึ้นในพุ่มไม้ทึบและป่าเปิด ที่มีสภาพอากาศหนาวเย็นในที่ราบลุ่มและเนินเขา 

**ประชากรในอังกฤษ**
สาลี่พลิมัทได้รับชื่อภาษาอังกฤษจากพื้นที่ที่พบครั้งแรกในพลิมัทในปี พ.ศ. 2414 โดยนักธรรมชาติวิทยาในท้องถิ่น ที.อาร์.อาร์เชอร์ บริกส์ 
ในสหราชอาณาจักร พืชชนิดนี้หายากมากและพบเฉพาะในสองพื้นที่ – พลิมัทและทรูโร ความหลากหลายทางพันธุกรรมของสปีชีส์ในสหราชอาณาจักรนั้นต่ำมาก โดยที่ประชากรสองกลุ่มที่กระจัดกระจายอย่างกว้างขวางนั้นมีความเหมือนกันทางพันธุกรรม ซึ่งบ่งชี้ว่าประชากรกลุ่มหนึ่งถูกสร้างขึ้นจากการโคลนที่นำมาจากอีกกลุ่มหนึ่ง (ด้วยการปักชำหรือตอนกิ่ง)
อย่างไรก็ตามการขาดความหลากหลายทางพันธุกรรมนี้เป็นภัยคุกคามต่อประชากร เนื่องจากยากต่อการแพร่พันธุ์ด้วยเมล็ด (เมล็ดลีบ) ปัจจุบันมีความพยายามอนุรักษ์ประชากรโดยการจัดการพันธุ์ในสวนพฤกษศาสตร์ เพื่อทำให้เกิดการกลายพันธุ์และการแปรผันของตัวอย่างพันธุ์ที่ปลูก การอนุรักษ์สายพันธุ์สาลี่พลิมัทนี้เกี่ยวข้องกับการเพิ่มความหลากหลายทางพันธุกรรม โดยหลีกเลี่ยงการผสมกับวัสดุทางพันธุกรรมพืชจากส่วนอื่น ๆ ของยุโรปแผ่นดินใหญ่ และเพื่อต้องการให้เกิดการกลายพันธุ์เพียงเพื่อให้สายพันธุ์ในสหราชอาณาจักรเองมีึความสามารถในการผสมพันธุ์ได้เองมากขึ้น (ต้นสาลี่เป็นพืชที่เป็นหมัน (self-sterile) ในตัวเอง ต้นที่เกิดจากการโคลนไม่สามารถผสมพันธุ์ได้ง่าย กับต้นที่เกิดจากการโคลนต้นอื่น ๆ ) 
นักพฤกษศาสตร์ที่สวนคิว ในโครงการการอนุรักษ์ได้สรุปว่า สาลี่พลิมัทน่าจะถูกนำเข้ามาจากบริตตานีเพื่อเป็นพืชไม้พุ่มสำหรับปลูกเป็นแนวรั้วเมื่อหลายร้อยปีก่อน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผลไม้
หมวดหมู่:ไม้ยืนต้น
หมวดหมู่:ไม้ป่าหายาก
หมวดหมู่:สกุลสาลี่
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2564 สิงหาคม 24

* พาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
** มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการที่กรีฑาสถานแห่งชาติในกรุงโตเกียว ( VOA)
}
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2564 สิงหาคม 26

* การโจมตีท่าอากาศยานในคาบูล พ.ศ. 2564: เกิดระเบิดพลีชีพสองลูกที่ท่าอากาศยานนานาชาติคาบูล มีผู้เสียชีวิตแล้วอย่างน้อย 72 ราย และในจำนวนนี้มีเจ้าหน้าที่ทหารของสหรัฐ ( Al Jazeera)
*การเสียชีวิตของจิระพงศ์ ธนะพัฒน์
**ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติแถลงข่าวรวบผู้กำกับโจ้ สอบผู้ต้องหายาเสพติดโหดเอาถึงดำคลุมศีรษะจนเสียชีวิต เบื้องต้นให้การรับสารภาพ อ้างไม่ได้ตั้งใจทำให้เสียชีวิต แค่ต้องการเค้นข้อมูล ( ช่อง 7 เอชดี)
}
อาเรปา

อาเรปา (arepa) เป็นของกินชนิดหนึ่งที่ทำจากแป้งโดข้าวโพดปิ้ง จี่ หรือทอด มีต้นกำเนิดมาจากตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้ในสมัยก่อนโคลัมบัสและมีความโดดเด่นในตำรับอาหารของโคลอมเบียและเวเนซุเอลาเป็นหลัก แต่ยังปรากฏในตำรับอาหารของโบลิเวียและประเทศอื่น ๆ ด้วย
อาเรปาเป็นอาหารที่นิยมกินกันในชีวิตประจำวันในประเทศดังกล่าว โดยอาจกินเปล่า ๆ หรือผ่าครึ่ง (แบบไม่ตลอด) เพื่อใส่ไส้เข้าไปอย่างแซนด์วิช เช่น เนยแข็งขูด กัวฆาดา (ลิ่มน้ำนม) เนื้อวัว เนื้อไก่ อาโวคาโด หรือ เดียบลิโต (แฮมและเนื้อหมูบดสำหรับทาขนมปัง) ขนาดของอาเรปา พันธุ์ข้าวโพดที่ใช้ และส่วนผสมที่เพิ่มเข้ามานั้นแตกต่างกันไปตามสูตร อาเรปามีลักษณะคล้ายกับกอร์ดิตาของเม็กซิโก ปูปูซาของเอลซัลวาดอร์ ตอร์ติยาเดมาอิซของเอกวาดอร์ และตอร์ติยาหรือชังกาของปานามา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารข้างถนน
หมวดหมู่:อาหารโคลอมเบีย
หมวดหมู่:อาหารเวเนซุเอลา
หมวดหมู่:อาหารปานามา
หมวดหมู่:อาหารโดมินิกัน
หมวดหมู่:อาหารปวยร์โตรีโก
หมวดหมู่:อาหารคะแนรี
เอมปานาดา

เอมปานาดา (กาลิเซียและempanada) คืออาหารชนิดหนึ่งที่ทำจากแป้งพายห่อไส้ที่ปรุงรสไว้ ปิดริมแป้ง แล้วนำไปอบหรือทอด ไส้ของเอมปานาดาอาจประกอบด้วยเนื้อสัตว์ ปลาทูน่า ไข่ต้ม เนยแข็ง มะเขือเทศ ข้าวโพด หรือส่วนผสมอื่น ๆ
ที่มาของเอมปานาดายังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่คาดกันว่าน่าจะมาจากแคว้นกาลิเซียซึ่งเป็นภูมิภาคทางตะวันตกเฉียงเหนือของสเปน โดยชื่ออาหารนี้มีที่มาจากกริยา empanar ในภาษากาลิเซีย ซึ่งแปลว่า "ห่อด้วยขนมปัง" หรือ "ชุบเกล็ดขนมปัง" ตำราอาหาร ยิบราดัลก็อก ซึ่งตีพิมพ์เป็นภาษากาตาลาใน ค.ศ. 1520 กล่าวถึงเอมปานาดาที่ใส่ไส้อาหารทะเลในตำรับอาหารกาตาลา อิตาลี ฝรั่งเศส และอาหรับ ในปัจจุบันสามารถพบเอมปานาดาได้ทั่วไปในวัฒนธรรมยุโรปใต้ ลาตินอเมริกา และฟิลิปปินส์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตาปา
หมวดหมู่:อาหารยัดไส้
หมวดหมู่:อาหารประจำชาติ
หมวดหมู่:อาหารกาลิเซีย
หมวดหมู่:อาหารชิลี
หมวดหมู่:อาหารเบลีซ
หมวดหมู่:อาหารโปรตุเกส
หมวดหมู่:อาหารฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:อาหารภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ
หมวดหมู่:อาหารเม็กซิโก
หมวดหมู่:อาหารเวเนซุเอลา
หมวดหมู่:อาหารสเปน
หมวดหมู่:อาหารอาร์เจนตินา
หมวดหมู่:อาหารอิตาลี
หมวดหมู่:อาหารอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:อาหารอุรุกวัย
หมวดหมู่:อาหารเอกวาดอร์
ตามัล

ตามัล (tamal) เป็นอาหารมีโซอเมริกาดั้งเดิมชนิดหนึ่ง ทำจากมาซา (แป้งโดที่ทำจากเมล็ดข้าวโพดแช่น้ำปูนใส) นึ่งในใบข้าวโพดหรือตองกล้วย โดยสามารถแกะเอาใบห่อทิ้งก่อนกินหรือใช้เป็นที่รองขณะกินก็ได้ อาจสอดไส้เนื้อสัตว์ เนยแข็ง ผลไม้ ผัก พริกที่ปรุงรสแล้ว หรืออื่น ๆ ตามต้องการ
ตามัลมีต้นกำเนิดในมีโซอเมริกาตั้งแต่ 8,000 ถึง 5,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช การทำตามัลน่าจะแพร่กระจายจากวัฒนธรรมพื้นเพดั้งเดิมในเม็กซิโกและกัวเตมาลาไปยังส่วนอื่นของลาตินอเมริกา นักโบราณคดีคาร์ล เทาเบอ, วิลเลียม แซเทิร์น และเดวิด สจวร์ต เห็นว่าตามัลอาจมีอายุย้อนไปถึง ค.ศ. 100 พวกเขาพบภาพอาหารชนิดนี้ในจิตรกรรมฝาผนังที่แหล่งโบราณคดีซานบาร์โตโลในจังหวัดเปเตนของกัวเตมาลา
เช่นเดียวกับในอารยธรรมโอลเมกและทอลเทกที่เจริญรุ่งเรืองมาก่อนหน้า ตามัลในอารยธรรมแอซเทกและมายาถือเป็นอาหารที่พกพาได้สะดวกทั้งในการออกล่าสัตว์ การเดินทางไกล หรือการส่งเสบียงเลี้ยงกองทัพของตน ในสมัยนั้นตามัลยังถือเป็นอาหารศักดิ์สิทธิ์ในฐานะอาหารของเหล่าเทพ ชาวแอซเทก, มายา, โอลเมก และทอลเทกต่างถือว่าตนเองเป็น "คนของข้าวโพด" ดังนั้นตามัลจึงมีบทบาทสำคัญในพิธีกรรมและเทศกาลต่าง ๆ ของพวกเขา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารยัดไส้
หมวดหมู่:อาหารนึ่ง
หมวดหมู่:อาหารโบราณ
หมวดหมู่:อาหารคริสต์มาส
หมวดหมู่:อาหารข้างถนน
หมวดหมู่:อาหารกัวเตมาลา
หมวดหมู่:อาหารคิวบา
หมวดหมู่:อาหารโคลอมเบีย
หมวดหมู่:อาหารภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ
หมวดหมู่:อาหารมีโซอเมริกา
หมวดหมู่:อาหารเม็กซิโก
หมวดหมู่:อาหารเอลซัลวาดอร์
หมวดหมู่:อาหารฮอนดูรัส
ชิลิกอนการ์เน

ชิลิกอนการ์เน (chili con carne, chilli con carne; พริกกับเนื้อ) เป็นสตูรสเผ็ดที่มีพริก (บางครั้งอยู่ในรูปของพริกป่น) เนื้อสัตว์ (มักใช้เนื้อวัว) มะเขือเทศ และถั่วแดงเป็นส่วนประกอบ เครื่องปรุงรสอื่น ๆ อาจรวมถึงกระเทียม หัวหอม และยี่หร่า อาหารชนิดนี้มีต้นกำเนิดในภาคเหนือของเม็กซิโกหรือภาคใต้ของรัฐเท็กซัสในสหรัฐ
รสนิยมตามท้องถิ่นและส่วนบุคคลทำให้มีการใช้เนื้อสัตว์ ส่วนผสม และอัตราส่วนที่แตกต่างกัน และสูตรที่หลากหลายส่งผลให้เกิดการโต้เถียงกันในหมู่ผู้ที่ชื่นชอบชิลิกอนการ์เน บางคนยืนกรานว่าคำ ชิลิ ("พริก") ใช้ได้กับสูตรพื้นฐานที่ไม่ใส่ถั่วและมะเขือเทศเท่านั้น ชิลิกอนการ์เนเป็นอาหารชนิดหนึ่งที่พบได้ในการแข่งขันทำอาหาร และอาจใช้เป็นเครื่องเคียง เครื่องตกแต่ง หรือส่วนผสมในอาหารอื่น ๆ อย่างซุปหรือซัลซาเป็นต้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารเท็กซ์-เม็กซ์
หมวดหมู่:อาหารเม็กซิโก
หมวดหมู่:อาหารภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ
ฟาฆิตา

ฟาฆิตา (fajita) ในตำรับอาหารเท็กซ์-เม็กซ์หมายถึง เนื้อสัตว์ที่นำไปย่างจากนั้นผัดกับพริกหวานและหัวหอม มักเสิร์ฟบนแผ่นตอร์ติยาแป้งข้าวโพดหรือแป้งสาลี ศัพท์นี้แต่เดิมใช้เรียกเนื้อชายพื้นท้อง (skirt steak) ซึ่งเป็นส่วนของเนื้อวัวที่ใช้ทำอาหารชนิดนี้ในช่วงแรก เนื้อสัตว์ที่นิยมใช้คือเนื้อไก่และเนื้อวัวส่วนอื่น ๆ หรืออาจใช้ผักแทนเนื้อสัตว์ ในร้านอาหารทั่วไปมักปรุงเนื้อสัตว์กับหัวหอมและพริกหวานโดยมีเครื่องปรุงรสยอดนิยมคือผักกาดหั่นฝอย, ครีมเปรี้ยว, กัวกาโมเล, ซัลซา, ปิโกเดกาโย, เนยแข็งขูด, ถั่วบด และมะเขือเทศหั่นสี่เหลี่ยมลูกเต๋า

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารเท็กซ์-เม็กซ์
หมวดหมู่:อาหารเม็กซิโก
หมวดหมู่:อาหารภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ
นาโช

นาโช (nacho) เป็นอาหารประจำภูมิภาค จากตอนเหนือของประเทศเม็กซิโก ประกอบด้วยทอร์ทียาชิปหรือโตโตโปราดด้วยเนยแข็งที่อุ่นให้ละลาย (หรือซอสที่มีเนยแข็งเป็นส่วนผสมหลัก) มักเสิร์ฟเป็นอาหารว่างหรืออาหารเรียกน้ำย่อย รูปแบบที่พิถีพิถันยิ่งขึ้นจะใส่ส่วนผสมอื่นเพิ่มเติมและอาจเพียงพอที่จะกินเป็นอาหารจานหลัก
อิกนาซิโอ "เอลนาโช" อานายา เป็นผู้คิดค้นอาหารชนิดนี้ที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งในรัฐโกอาวีลาเมื่อ ค.ศ. 1940 สูตรในครั้งนั้นประกอบด้วยทอร์ทียาชิป ราดด้วยเนยแข็งโคลบีที่อุ่นให้ละลายและพริกฆาลาเปญโญซอย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารจากเนยแข็ง
หมวดหมู่:เครื่องจิ้ม
หมวดหมู่:อาหารเรียกน้ำย่อย
หมวดหมู่:อาหารเม็กซิโก
หมวดหมู่:อาหารเท็กซ์-เม็กซ์
หมวดหมู่:อาหารภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ
ทอร์ทียาชิป

ทอร์ทียาชิป (tortilla chip) หรือ ชิปเดตอร์ติยา (chip de tortilla) เป็นของขบเคี้ยวชนิดหนึ่ง ทำจากแผ่นแป้งตอร์ติยาข้าวโพดที่ตัดเป็นสามเหลี่ยมแล้วนำไปทอดหรืออบ แป้งตอร์ติยาข้าวโพดได้จากการนำเมล็ดข้าวโพดบ่มในน้ำปูนใส แล้วผสมกับน้ำมันพืช เกลือ และน้ำ แม้จะมีการผลิตทอร์ทียาชิปในเชิงพาณิชย์เป็นครั้งแรกในลอสแอนเจลิสในปลายคริสต์ทศวรรษ 1940 แต่ทอร์ทียาชิปก็เติบโตมาจากตำรับอาหารเม็กซิโกซึ่งยังมีอาหารในรูปแบบใกล้เคียงที่รู้จักกันดีอย่างโตโตโปและโตสตาดา
โดยทั่วไปทอร์ทียาชิปจะทำมาจากข้าวโพดสีเหลือง แต่อาจทำจากข้าวโพดสีขาว สีน้ำเงิน หรือสีแดงได้เช่นกัน ในการทำทอร์ทียาชิปสำหรับจิ้มซอสต่าง ๆ มักใส่เกลือเพียงเล็กน้อยเท่านั้น นอกเหนือจากนั้นอาจแต่งกลิ่นรสทอร์ทียาชิปด้วยรสชาติที่หลากหลาย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารว่าง
หมวดหมู่:อาหารเท็กซ์-เม็กซ์
หมวดหมู่:อาหารภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ
หมวดหมู่:อาหารเม็กซิโก
หมวดหมู่:อาหารสะดวกซื้อ
ตอร์ติยาข้าวโพด

ในอเมริกาเหนือ ตอร์ติยาข้าวโพด (tortilla de maíz) หรือที่มักเรียกสั้น ๆ ว่า ตอร์ติยา (tortilla) คือขนมปังแผ่นบางชนิดหนึ่งที่ไม่ใส่สารช่วยให้ขึ้นฟู โดยใช้แป้งที่ได้จากเมล็ดข้าวโพดแห้งบ่มในน้ำปูนใส ผสมกับเกลือ น้ำ และบางครั้งน้ำมันพืช ในเม็กซิโกมีแป้งข้าวโพดสามสีสำหรับทำตอร์ติยา ได้แก่ ข้าวโพดขาว ข้าวโพดเหลือง และข้าวโพดน้ำเงิน (หรือข้าวโพดดำ)
ขนมปังที่คล้ายคลึงกันจากอเมริกาใต้ที่เรียกว่าอาเรปา (ทำจากข้าวโพดบดโดยตรง ไม่ใช่จากข้าวโพดบ่มน้ำปูนใส และโดยทั่วไปมีความหนากว่าตอร์ติยามาก) มีอยู่ก่อนที่ชาวยุโรปจะเดินทางมาถึงทวีปอเมริกา และถูกชาวสเปนเรียกว่า ตอร์ติยา เนื่องจากมีหน้าตาคล้ายคลึงกับเค้กไร้สารช่วยให้ฟูและไข่เจียวสเปนดั้งเดิม (แต่เดิมไม่มีมันฝรั่งซึ่งมีถิ่นกำเนิดในอเมริกาใต้) ชาวแอซเทกและกลุ่มชนอื่น ๆ ที่พูดภาษานาวัตล์เรียกตอร์ติยาว่า ตลัชกัลลี (tlaxcalli) และอาหารเหล่านี้ได้กลายเป็นรูปลักษณ์ต้นแบบของตอร์ติยาในปัจจุบัน
เมล็ดข้าวโพดตามธรรมชาติมีหลายสีขึ้นอยู่กับพันธุ์ปลูก ตั้งแต่สีขาวซีด สีเหลือง ไปจนถึงสีแดงและสีม่วงอมน้ำเงิน ในทำนองเดียวกัน ข้าวโพดบดหยาบและตอร์ติยาที่ทำจากข้าวโพดบดหยาบอาจมีสีใกล้เคียงกัน อย่างไรก็ตาม แผ่นตอร์ติยาสีขาวและสีเหลืองนั้นพบได้บ่อยที่สุด

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ขนมปังแบน
หมวดหมู่:อาหารเรียกน้ำย่อย
หมวดหมู่:อาหารชาวไร่ชาวนา
หมวดหมู่:อาหารกัวเตมาลา
หมวดหมู่:อาหารเม็กซิโก
หมวดหมู่:อาหารเอลซัลวาดอร์
หมวดหมู่:อาหารฮอนดูรัส
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาสเปน
ตอร์ติยา (แก้ความกำกวม)

ในภาษาสเปนแบบลาตินอเมริกา คำ ตอร์ติยา (tortilla) หมายถึงขนมปังแผ่นบางและนุ่มชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งข้าวโพดหรือแป้งสาลี 
ในภาษาสเปนแบบยุโรป คำ ตอร์ติยา หมายถึงไข่เจียว โดยเฉพาะไข่เจียวสเปน

ตอร์ติยา ยังอาจหมายถึง:- ไข่เจียวสเปน อาหารเอกลักษณ์อย่างหนึ่งจากตำรับอาหารสเปน ในภาษาสเปนเรียกว่า ตอร์ติยาเอสปัญโญลา (tortilla española), ตอร์ติยาเดปาตาตัส (tortilla de patatas) หรือ ตอร์ติยาเดปาปัส (tortilla de papas)- ทอร์ทียาชิป (tortilla chip) ของว่างชนิดหนึ่ง ทำจากแผ่นตอร์ติยาข้าวโพดอบหรือทอด- โซไปปิยา (sopaipilla) ขนมชนิดหนึ่งจากบางส่วนของลาตินอเมริกาและสหรัฐ
ชิงงง

นิกายชิงงง (ชิงงนชู) เป็นนิกายหนึ่งของศาสนาพุทธในประเทศญี่ปุ่นสายวัชรยาน ที่มีต้นกำเนิดในประเทศอินเดีย ต่อมาพระภิกษุชาวอินเดีย เช่น พระวัชรโพธิ พระอโมฆวัชระ ได้นำจากมาเผยแผ่ในประเทศจีนตั้งแต่สมัยราชวงศ์ถัง และพระคูไกชาวญี่ปุ่นนำมาเผยแผ่ในประเทศญี่ปุ่นเป็นครั้งแรก 
คำว่า ชิงงง เขียนด้วยอักษรจีนเป็น 真言 (zhēnyán),ซึ่งเป็นการถอดเสียงคำว่า มันตระ ในภาษาสันสกฤต

**ความสัมพันธ์กับวัชรยาน**
เมื่อพุทธศาสนาสายคุยหยานเข้าสู่ประเทศญี่ปุ่น ในประเทศอินเดียคุยหยานก็ยังอยู่ในระยะเริ่มแรกเช่นกัน จึงยังไม่มีคำว่า วัชรยาน ใช้เป็นชื่อสายในขณะนั้น แต่เรียกว่า มนตรยาน เป็นหลัก ศาสตราจารย์พอล วิลเลียมส์ มีความเห็นว่าควรเรียกพุทธศาสนาสายคุยหยานระยะแรกว่า มนตรยาน จะถูกต้องเหมาะสมกว่า

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วัชรยาน
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธในประเทศญี่ปุ่น
มิเกล โอยาร์ซาบัล

มิเกล โอยาร์ซาบัล อูการ์เต (Mikel Oyarzabal Ugarte; เกิด 21 เมษายน ค.ศ. 1997) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปนที่เล่นในตำแหน่งปีกหรือกองหน้าให้แก่เรอัลโซซิเอดัดในลาลิกาและทีมชาติสเปน
เขาลงเล่นให้แก่เรอัลโซซิเอดัดมากกว่า 200 นัดและยิงได้มากกว่า 60 ประตู เขามีส่วนช่วยให้ทีมชนะเลิศโกปาเดลเรย์ 2020 ซึ่งเขาทำประตูในนัดชิงชนะเลิศ
โอยาร์ซาบัลลงเล่นให้แก่ทีมชาติสเปนชุดใหญ่ครั้งแรกใน ค.ศ. 2016 เขาเป็นตัวแทนของประเทศในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020|ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป และกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ในปี ค.ศ. 2021 ซึ่งช่วยให้สเปนได้รับเหรียญเงินที่โตเกียว และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 เขาเป็นผูัทำประตูซึ่งทำให้สเปนเอาชนะอังกฤษในนัดชิงชนะเลิศ ทำให้ชาติของเขาคว้าแชมป์ยุโรปเป็นสมัยที่ 4

**ทีมชาติ**

**สเปน**
ไฟล์:Mikel Oyarzabal.jpg|thumb|โอยาร์ซาบัลกับสเปนรุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี
โอยาร์ซาบัลเคยเล่นให้แก่ทีมชาติสเปนรุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี, 19 ปี และ 21 ปี วันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 เขาในวัย 19 ปีถูกเรียกติดทีมชาติชุดใหญ่ในเกมกระชับมิตรที่พบกับบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ซึ่งในนัดนั้น เขาได้ลงเล่นแทนที่โนลิโต (ซึ่งทำประตูได้) ประมาณนาทีที่ 60 ช่วยให้ทีมเอาชนะไปได้ 3–1
วันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2019 โอยาร์ซาบัลทำประตูแรกให้นามทีมชาติ ช่วยให้ทีมเอาชนะสวีเดน 3–0 ในรอบคัดเลือกของฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2021 เขามีชื่อติดทีมชาติชุด 24 คนภายใต้การคุมทีมของลุยส์ เอนริเกในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปรอบสุดท้าย เขาได้ลงเล่นเป็นตัวสำรองและทำประตูสุดท้ายช่วยให้ทีมเอาชนะโครเอเชียในช่วงต่อเวลาพิเศษ 5–3 ในรอบ 16 ทีมสุดท้าย และในรอบถัดมา เขายิงลูกโทษเป็นคนสุดท้าย ช่วยให้ทีมเอาชนะสวิตเซอร์แลนด์หลังจากที่เสมอกัน 1–1 ใน 120 นาที
โอยาร์ซาบัลมีชื่อติดทีมชาติสเปนชุดโอลิมปิกสำหรับการแข่งขันที่โตเกียวในปี 2021 เขาทำสามประตูในรายการ ช่วยให้ทีมจบอันดับรองชนะเลิศ ซึ่งหนึ่งในสามประตูที่เขาทำได้นั้นเกิดขึ้นในรอบชิงชนะเลิศที่แพ้บราซิล 2–1

**เกียรติประวัติ**

**สโมสร**
เรอัลโซซิเอดัด- โกปาเดลเรย์: 2019–20

**ทีมชาติ**
สเปน อายุไม่เกิน 21 ปี- ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี: 2019; รองชนะเลิศ 2017
สเปน อายุไม่เกิน 23 ปี- โอลิมปิกฤดูร้อน เหรียญเงิน: 2020
สเปน
ฟุตบอลยูโร 2024

**รางวัลส่วนตัว**
 ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือนของลาลิกา: ตุลาคม 2020

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  โปรไฟล์อย่างเป็นทางการที่เว็บไซต์เรอัลโซซิเอดัด- 22053- pid=64458
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวสเปน
หมวดหมู่:บุคคลจากเอย์บาร์
หมวดหมู่:ปีกฟุตบอล
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซกุนดาดิบิซิออน
หมวดหมู่:ผู้เล่นเรอัลโซซิเอดัด
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติสเปน
หมวดหมู่:นักฟุตบอลเยาวชนทีมชาติสเปน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
หมวดหมู่:นักฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป
ดาเดอบาโตราโนโกร์

ดาเดอบาโตราโนโกร์ แปลว่า นี่คือบ้านของผู้กล้า (translit=Dā də bātorāno kor) เป็นอะนาชีด ในภาษาปาทาน เป็นเพลงอะแคปเปลลา ซึ่งหมายความว่าไม่มีเครื่องดนตรี เนื่องจากเครื่องดนตรีถือเป็นฮะรอม (ต้องห้ามทางศาสนาหรือผิดกฎหมาย) โดยนักวิชาการอิสลามหลายคน
รัฐอิสลามแห่งอัฟกานิสถาน (อัฟกานิสถานภายใต้การปกครองของตอลิบาน) มีกฎหมายที่เป็นทางการได้ระบุธงและตราสัญลักษณ์ของตน แต่ไม่ได้ระบุเพลงสรรเสริญ อะนาชีดนี้มักใช้ในการเปิดหลักฐานการออกอากาศโดย Da Shariat Zhagh ("เสียงจากชาเรีย") สถานีวิทยุอย่างเป็นทางการของตอลิบานตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1990 เมื่อกลุ่มได้ควบคุมอาณาเขตส่วนใหญ่ของอัฟกานิสถาน วิดีโอที่เผยแพร่โดยคณะกรรมาธิการกิจการวัฒนธรรมของกลุ่มตอลิบาน นอกจากนี้ยังใช้ในพิธีการอย่างเป็นทางการ เช่น ในปี ค.ศ. 2013 เมื่อรัฐอิสลามเอมิเรตเปิดสำนักงานทางการเมืองในโดฮา ประเทศกาตาร์ เพลงนี้ถูกนำไปเล่นในระหว่างพิธีชักธง ด้วยเหตุนี้ จึงถือเป็นเพลงชาติโดยพฤตินัยของเอมิเรตอิสลามแห่งอัฟกานิสถานและตอลิบาน
การบันทึกเสียงที่ใช้บ่อยที่สุดสำหรับเพลงนี้ประกอบด้วยเป็นเสียงของ Mullah Faqir Muhammad Darwesh ซึ่งเป็นกลุ่ม Taliban munshid (นักร้องอะนาชีด) ที่ได้รับความนิยม
__TOC__

**เนื้อร้อง**
}
เราปกป้องด้วยเลือดของเรา ที่นี่คือบ้านของผู้สละชีพ
𝄆 ที่นี่คือบ้านของผู้กล้า ที่นี่คือบ้านของผู้กล้า 𝄇
เราปกป้องด้วยเลือดของเรา ที่นี่คือบ้านของผู้สละชีพ
𝄆 ที่นี่คือบ้านของผู้กล้า ที่นี่คือบ้านของผู้กล้า 𝄇
๑
ก้อนหินและไม้พุ่มของท่านทั้งมวล ดูคล้ายเพชรทับทิมของพวกเรา
𝄆 ก้อนหินและไม้พุ่มของท่านทั้งมวล ดูคล้ายเพชรทับทิมของพวกเรา 𝄇
เลือดสาดกระเซ็นใส่พวกเขา พวกมันเป็นสีแดงเหมือนดอกกุหลาบทั้งมวล
𝄆 เลือดสาดกระเซ็นใส่พวกเขา พวกมันเป็นสีแดงเหมือนดอกกุหลาบทั้งมวล 𝄇
𝄆 ดูสิว่าจะสามารถเอาชนะได้ไหม? ที่นี่คือบ้านของราชสีห์
ที่นี่คือบ้านของผู้กล้า ที่นี่คือบ้านของผู้กล้า 𝄇
๒
เราจะปกป้องเสรีภาพของท่านยังคงอยู่ตราบเท่าชีวิตของเรา
𝄆 เราจะปกป้องเสรีภาพของท่านยังคงอยู่ตราบเท่าชีวิตของเรา 𝄇
เราจะจดจำประวัติศาสตร์ของท่านยังคงอยู่ตราบเท่าชีวิตของเรา
𝄆 เราจะจดจำประวัติศาสตร์ของท่านยังคงอยู่ตราบเท่าชีวิตของเรา 𝄇
𝄆 นกอินทรีมาอาศัยอยู่ที่นี่ ที่นี่คือบ้านของนกอินทรี
ที่นี่คือบ้านของผู้กล้า ที่นี่คือบ้านของผู้กล้า 𝄇
๓
โอ้ ดินแดนอันเป็นที่รักของข้า ข้ายอมสละชีพเพื่อท่าน
𝄆 โอ้ ดินแดนอันเป็นที่รักของข้า ข้ายอมสละชีพเพื่อท่าน 𝄇
โอ้ ทุ่งหญ้าที่งดงามของข้า ข้ายอมสละชีพเพื่อท่าน
𝄆 โอ้ ทุ่งหญ้าที่งดงามของข้า ข้ายอมสละชีพเพื่อท่าน 𝄇
𝄆 เมื่อเราได้รับอิสระภาพจากอังกฤษ เรากลายเป็นหลุมฝังศพของชาวรัสเซีย
ที่นี่คือบ้านของผู้กล้า ที่นี่คือบ้านของผู้กล้า 𝄇
๔
มองดูกะโหลกทั้งหลายเหล่านี้สิ นั่นคือสิ่งที่ชาวรัสเซียทิ้งไว้
𝄆 มองดูกะโหลกทั้งหลายเหล่านี้สิ นั่นคือสิ่งที่ชาวรัสเซียทิ้งไว้ 𝄇
ศัตรูล้มเหลวทั้งมวล ความหวังของพวกเขาต้องพังทลาย
𝄆 ศัตรูล้มเหลวทั้งมวล ความหวังของพวกเขาต้องพังทลาย 𝄇
𝄆 เป็นที่ประจักษ์ทั้งมวลว่า คือบ้านของชาวอัฟกัน
ที่นี่คือบ้านของผู้กล้า ที่นี่คือบ้านของผู้กล้า 𝄇
𝄆 ประสานเสียง 𝄇
𝄆 ที่นี่คือบ้านของผู้กล้า... 𝄇

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงชาติอัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:เพลงอิสลาม
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศอัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:เพลงภาษาปาทาน
หมวดหมู่:กราฟ (บรรดาศักดิ์)

เยอรมัน
หมวดหมู่:เคานต์ในประเทศออสเตรีย
หมวดหมู่:เคานต์ในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์ออสเตรีย
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์เยอรมัน
ประเทศจาเมกาในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศจาเมกา จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศจาเมกาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา

**จำนวนผู้เข้าแข่งขัน**

**เทควันโด**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศจาเมกาในพาราลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติจาเมกาในพาราลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาจาเมกาที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  โตเกียว 2020 date=2016-08-25 -  โตเกียว 2020 (IOC)-  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น-  เว็บไซต์ทางการ
หมวดหมู่:ประเทศจาเมกาในพาราลิมปิก
จาเมกา
หมวดหมู่:พาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
หมวดหมู่:นักกีฬาพาราลิมปิกทีมชาติจาเมกา
ประเทศคีร์กีซสถานในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศคีร์กีซสถาน จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศคีร์กีซสถานได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา

**จำนวนผู้เข้าแข่งขัน**

**กรีฑา**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศคีร์กีซสถานในพาราลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติคีร์กีซสถานในพาราลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาคีร์กีซสถานที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  โตเกียว 2020 date=2016-08-25 -  โตเกียว 2020 (IOC)-  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น-  เว็บไซต์ทางการ
หมวดหมู่:ประเทศคีร์กีซสถานในพาราลิมปิก
คีร์กีซสถาน
หมวดหมู่:พาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
หมวดหมู่:นักกีฬาพาราลิมปิกทีมชาติคีร์กีซสถาน
ประเทศลิเบียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศลิเบีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศลิเบียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา

**จำนวนผู้เข้าแข่งขัน**

**เทควันโด**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศลิเบียในพาราลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติลิเบียในพาราลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาลิเบียที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  โตเกียว 2020 date=2016-08-25 -  โตเกียว 2020 (IOC)-  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น-  เว็บไซต์ทางการ
หมวดหมู่:ประเทศลิเบียในพาราลิมปิก
ลิเบีย
หมวดหมู่:พาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
หมวดหมู่:นักกีฬาพาราลิมปิกทีมชาติลิเบีย
ประเทศลิทัวเนียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศลิทัวเนีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศลิทัวเนียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 24 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 8 ชนิดกีฬา

**จำนวนผู้เข้าแข่งขัน**

**กรีฑา**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศลิทัวเนียในพาราลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติลิทัวเนียในพาราลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาลิทัวเนียที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  โตเกียว 2020 date=2016-08-25 -  โตเกียว 2020 (IOC)-  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น-  เว็บไซต์ทางการ
หมวดหมู่:ประเทศลิทัวเนียในพาราลิมปิก
ลิทัวเนีย
หมวดหมู่:พาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
หมวดหมู่:นักกีฬาพาราลิมปิกทีมชาติลิทัวเนีย
ประเทศลักเซมเบิร์กในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศลักเซมเบิร์ก จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศลักเซมเบิร์กได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา

**จำนวนผู้เข้าแข่งขัน**

**กรีฑา**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศลักเซมเบิร์กในพาราลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติลักเซมเบิร์กในพาราลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาลักเซมเบิร์กที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  โตเกียว 2020 date=2016-08-25 -  โตเกียว 2020 (IOC)-  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น-  เว็บไซต์ทางการ
หมวดหมู่:ประเทศลักเซมเบิร์กในพาราลิมปิก
ลักเซมเบิร์ก
หมวดหมู่:พาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
หมวดหมู่:นักกีฬาพาราลิมปิกทีมชาติลักเซมเบิร์ก