Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
โปเกมอน ฮาร์ตโกลด์ และ โซลซิลเวอร์

โปเกมอนภาคฮาร์ตโกลด์และภาคโซลซิลเวอร์ (Pokémon HeartGold Version and SoulSilver Version) เป็นวิดีโอเกมประเภทสวมบทบาทที่พัฒนาโดยเกมฟรีก จัดจำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและนินเท็นโด สำหรับเครื่องเล่นเกมพกพานินเท็นโด ดีเอส ออกจำหน่ายครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2552, ที่ทวีปอเมริกาเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2553, ที่ประเทศออสเตรเลียเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2553, และที่ทวีปยุโรปเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2553 ตัวเกมเป็นภาคสร้างใหม่ของ โปเกมอน โกลด์ และ ซิลเวอร์ โดยมีเนื้อหาของ โปเกมอน คริสตัล รวมอยู่ด้วย และเป็นส่วนหนึ่งของรุ่นที่สี่ในโปเกมอนซีรีส์

**ระบบการเล่น**

**การตอบรับ**
ตัวเกมได้รับบทวิจารณ์ในแง่ดี โดยมีคะแนนรวมในเมทาคริติกถึง 87 ต่อ 100 ในประเทศญี่ปุ่นตัวเกมมียอดขายถึง 1.48 ล้านชุดภายในสองวันแรกหลังจากการจัดจำหน่าย และมียอดขายสูงสุดในประเทศญี่ปุ่นของสัปดาห์นั้น สองสัปดาห์ต่อมามียอดขายรวมถึง 2.00 ล้านชุด ภายในวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ตัวเกมในประเทศญี่ปุ่นมียอดขายทะลุ 3.22 ล้านชุด ที่ประเทศออสเตรเลียมียอดขายประมาณ 50,000 ชุดในสัปดาห์แรก  ที่สหรัฐอเมริกามียอดขายรวมถึง 1.73 ล้านชุดในเดือนแรก ภายในวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ตัวเกมมียอดขายรวม 8.40 ล้านชุดทั่วโลก และต่อมามียอดขายทะลุ 10 ล้านชุดทั่วโลกภายในสิ้นเดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2553 และเมื่อเดือน กันยายน พ.ศ. 2560 ตัวเกมมียอดขายรวมถึง 12.72 ล้านชุด

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ - โปเกมอน ฮาร์ตโกลด์และโซลซิลเวอร์ ที่บัลบาพีเดีย
หมวดหมู่:วิดีโอเกมโปเกมอน
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดดีเอส
หมวดหมู่:เกมจากค่ายเกมฟรีก
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแบบผู้เล่นหลายคนและผู้เล่นคนเดียว
หมวดหมู่:โปเกมอน
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเล่นตามบทบาท
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ผู้เล่นสามารถเลือกเพศได้
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีเนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้
หมวดหมู่:วิดีโอเกมสร้างใหม่
General visceral afferent fiber

general visceral afferent fiber (ตัวย่อ GVA) เป็นเส้นใยประสาทนำเข้า (afferent fiber) ที่นำกระแสประสาทเกี่ยวกับความรู้สึก (ปกติเป็นความเจ็บปวดหรือความรู้สึกที่ก่อไม่ตัด |รีเฟล็กซ์) จากอวัยวะภายใน ต่อม และเส้นเลือดเข้าไปยังระบบประสาทกลาง
เป็นส่วนของระบบประสาทอิสระ
แต่ไม่เหมือนกับเส้นใยประสาทนำออก (efferent fiber) ของระบบประสาทอิสระ คือ general visceral efferent fiber (ตัวย่อ GVE) เส้นใยประสาทนำเข้าจะไม่แบ่งออกเป็นส่วนของระบบประสาทซิมพาเทติกหรือพาราซิมพาเทติก
ประสาทสมองที่มีใยประสาท GVA รวมทั้งประสาทลิ้นคอหอย (glossopharyngeal nerve, CN IX) และประสาทเวกัส (vagus nerve, CN X)
GVA อาจก่ออาการปวดต่างที่เพราะกระตุ้น general somatic afferent fiber เมื่อมาประจบกันที่ posterior grey column ในไขสันหลัง
ปกติแล้วเส้นประสาทนี้ไม่ไวต่อการถูกบาด ถูกกดทับ หรือถูกลวก
แต่การออกแรงเกินในกล้ามเนื้อเรียบและพยาธิสภาพอาจก่อความเจ็บปวดที่อวัยวะภายใน (บ่อยครั้งโดยเป็นอาการปวดต่างที่)

**วิถีประสาท**

**ท้อง**
ในท้อง GVA ปกติจะไปกับเส้นใยประสาท sympathetic efferent fiber (อันเป็น GVE อย่างหนึ่ง)
คือ ตัวรับความรู้สึกในอวัยวะจะส่งกระแสประสาทตาม GVA ไปสู่ปมประสาท (ganglion) อันเป็นที่ที่เส้นใยประสาทนำออกของระบบประสาทซิมพาเทติกทำการไซแนปส์ และดำเนินต่อไปตามประสาทอวัยวะภายใน 
(splanchnic nerve)
จากปมประสาทเข้าไปในลำต้นประสาทซิมพาเทติก 
(sympathetic trunk)
แล้วเข้าไปในแขนงประสาทส่วนหน้า (ventral ramus)
ผ่าน white ramus communicans
แล้วในที่สุดก็เข้าไปในประสาทไขสันหลังผสมที่มาจาก rami และ root 
ต่อจากนี้ GVA จะแยกจาก sympathetic efferent ซึ่งผ่าน ventral root เข้าไปในไขสันหลัง คือ GVA จะผ่าน dorsal root ของไขสันหลังเข้าไปในปมประสาทรากหลัง (dorsal root ganglion) ซึ่งเป็นที่อยู่ตัวเซลล์ของ GVA
แล้วเส้นใยประสาทก็จะออกจากปมประสาทรากหลัง เข้าไปยุติเป็นไซแนปส์ที่เนื้อเทาส่วนหนึ่งของปีกหลัง (dorsal horn) ของไขสันหลัง ซึ่งก็จะส่งกระแสประสาทต่อไปยังเซลล์ประสาทในระบบประสาทกลาง
เส้นประสาท GVA เดียวในท้องที่ไม่ได้ตามวิถีประสาทตามที่ว่า ส่งไปที่ส่วนต่าง ๆ ครึ่งปลายของไส้ใหญ่ส่วนคด (sigmoid colon) และไส้ตรง
GVA เหล่านี้ ตามเส้นใยประสาทนำออกพาราซิมพาเทติกไปยังลำกระดูกไขสันหลังแทน โดยจะผ่านเข้าปมประสาทรากหลังในระดับ S2–S4 ไปในไขสันหลัง

**เชิงกราน**
วิถีเส้นประสาท GVA จากอวัยวะต่าง ๆ ของเชิงกรานโดยทั่วไปจะขึ้นอยู่กับตำแหน่งของอวัยวะเทียบกับเส้นเจ็บปวดที่เชิงกราน (pelvic pain line)
อวัยวะหรือส่วนของอวัยวะในเชิงกรานจัดว่า อยู่เหนือเส้นเจ็บปวดที่เชิงกรานถ้ามันอยู่ชิดกับเยื่อบุช่องท้อง ยกเว้นลำไส้ใหญ่ ที่เส้นเจ็บปวดที่เชิงกรานจะอยู่ตรงกลางไส้ใหญ่ส่วนคด
เส้นใยประสาท GVA จากอวัยวะเหนือเส้นเจ็บปวดจะตามเส้นใยประสาทนำออกซิมพาเทติก ส่วนเส้นใยประสาท GVA จากอวัยวะใต้เส้นเจ็บปวดจะตามเส้นใยประสาทนำออกพาราซิมพาเทติก
และความเจ็บปวดจากส่วนหลังที่ว่านี้มีโอกาสน้อยกว่าที่จะรู้สึกได้

**สารสื่อประสาท**
สำหรับ GVA หลายเส้น ปลายนอกประสาทส่วนกลาง (periphery) และในไขสันหลังจะมีสารสื่อประสาทเป็น substance P และ neuropeptide อื่น ๆ ในกลุ่ม tachykinin เช่น neurokinin A และ neurokinin B โดยเฉพาะเส้นใยประสาทที่เป็นส่วนของระบบซิมพาเทติก

**ดูเพิ่ม**
 General somatic afferent fiber- General visceral efferent fiber- อาการปวดต่างที่

**เชิงอรรถ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ระบบประสาทนอกส่วนกลาง
เส้นใยกล้ามเนื้อ

เส้นใยกล้ามเนื้อ (muscle fiber) อาจหมายถึง- extrafusal muscle fiber (เส้นใยกล้ามเนื้อนอกกระสวย) เป็นเส้นใยกล้ามเนื้อโครงร่างธรรมดาที่ได้เส้นประสาทจากเซลล์ประสาทสั่งการอัลฟาและสร้างแรงตึงโดยหดเกร็ง จึงทำให้ร่างกายเคลื่อนไหวได้- intrafusal muscle fiber (เส้นใยกล้ามเนื้อในกระสวย) เป็นเส้นใยกล้ามเนื้อที่ทำหน้าที่เป็นอวัยวะรับความรู้สึกพิเศษ (คือเป็นตัวรับรู้อากัปกิริยา หรือ proprioceptor) ที่ตรวจจับความยาวและอัตราการเปลี่ยนความยาวของกล้ามเนื้อ- myocyte หรือเซลล์กล้ามเนื้อ เป็นเซลล์ชนิดหนึ่งที่พบในเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ มีรูปร่างยาวเหมือนท่อที่พัฒนามาจาก myoblast กลายเป็นกล้ามเนื้อผ่านกระบวนการที่เรียกว่า myogenesis
แม่แบบ:ตารางคะแนนลาลิกา ฤดูกาล 2019–20

READ THIS BEFORE UPDATING: Please do not forget to update the date (update).
AFTER UPDATING: Pages with the template might not be updated immediately so the page can be updated with a WP:NULL on the article in question.
Spain
หมวดหมู่:Spain football standings templates
Template
ลีกเอิง ฤดูกาล 2019–20

ลีกเอิง ฤดูกาล 2019–20 (2019–20 Ligue 1) เป็นฤดูกาลที่ 82 นับตั้งแต่การก่อตั้งในฤดูกาล 1932–33 โดยเริ่มต้นฤดูกาลเมื่อ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2019 และสิ้นสุดเมื่อ 28 เมษายน ค.ศ. 2020
เมื่อ 13 มีนาคม ค.ศ. 2020 แอลแอ็ฟเปประกาศระงับแข่งลีกเอิงและลีกเดออย่างไม่มีกำหนดเนื่องจากการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนาในประเทศฝรั่งเศส ต่อมา เมื่อ 28 เมษายน ค.ศ. 2020 มีการประกาศว่าลีกเอิงและลีกเดอจะไม่แข่งอีกต่อไปหลังจากมีการห้ามการแข่งขันกีฬาภายในประเทศทั้งหมดจนถึงเดือนกันยายน เมื่อ 30 เมษายน ค.ศ. 2020 ปารีแซ็ง-แฌร์แม็งได้รับรางวัลชนะเลิศหลังจากฤดูกาล 2019–20 ถูกยกเลิก

**ทีม**

**สนามและที่ตั้ง**

**บุคลากรและชุดแข่งขัน**

**การเปลี่ยนผู้จัดการทีม**

**ตารางคะแนน**

**ผลการแข่งขัน**

**อันดับตามสัปดาห์**

**สถิติตลอดฤดูกาล**

**ผู้ทำประตูสูงสุด**

**อันดับการผ่านบอล**

**คลีนชีตส์**

**แฮท-ทริคส์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฤดูกาลในลีกเอิง
หมวดหมู่:ฟุตบอลลีกยุโรปในฤดูกาล 2019–20
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาที่สิ้นสุดลงเนื่องจากการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา พ.ศ. 2562–2563
แม่แบบ:ตารางคะแนนลีกเอิง ฤดูกาล 2019–20

READ THIS BEFORE UPDATING: Please do not forget to update the date (update).AFTER UPDATING: Pages with the template might not be updated immediately so the page can be updated with a WP:NULL on the article in question.
France
หมวดหมู่:France football standings templates
Template
ยาเอล กัสติโย

ยาเอล เอร์เนสโต กัสติโย อูเอร์ตา (Yahel Ernesto Castillo Huerta; 16 มิถุนายน พ.ศ. 2530 —) เป็นนักกีฬากระโดดน้ำชาวเม็กซิโก เขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในการแข่งขันกีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก 2011 และ 2019 ในรายการซิงโครไนซ์สปริงบอร์ด 3 เมตร และในการแข่งขันรายการสปริงบอร์ด 3 เมตร ในกีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก 2013

**ประวัติ**
ในปี ค.ศ. 2008 กัสติโยได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ปักกิ่ง การแข่งขันในรายการสปริงบอร์ด 3 เมตร เขาได้อันดับที่เจ็ดในรอบชิงชนะเลิศ ในปี ค.ศ. 2010 ในอเมริกากลางและแคริบเบียนเกมส์ ที่มายาเกวซ ปวยร์โตรีโก เขาได้รับรางวัลสองเหรียญทองในรายการสปริงบอร์ด 3 เมตร และการแข่งขันในรายการซิงโครไนซ์สปริงบอร์ด 3 เมตร ซึ่งได้คู่กับฆูเลียน ซันเชซ และได้รับเหรียญเงินในรายการสปริงบอร์ด 1 เมตร
ในกีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก 2011 ที่เซี่ยงไฮ้ กัสติโย และซันเชซ ได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในรายการซิงโครไนซ์สปริงบอร์ด 3 เมตร และในรายการสปริงบอร์ด 3 เมตร เขาได้อันดับที่ 6 ในปีเดียวกันเขาได้รับรางวัลเหรียญทองสองเหรียญในแพนอเมริกันเกมส์ 2011 ที่จัดขึ้นที่เมืองกัวดาลาฮารา ในรายการสปริงบอร์ด 3 เมตรและซิงโครไนซ์สปริงบอร์ด 3 เมตร และในปี ค.ศ. 2012 เขาได้เข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน ในการแข่งขันรายการซิงโครไนซ์สปริงบอร์ด 3 เมตร กัสติโย และซันเชซ ได้อันดับที่ 7 และในรายการสปริงบอร์ด 3 เมตร เขาได้อันดับที่หกในรอบชิงชนะเลิศ
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 เขาได้เข้าร่วมการแข่งขันในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2013 ที่คาซัน กัสติโยได้รับรางวัลสองเหรียญทองแดงในรายการซิงโครไนซ์สปริงบอร์ด 3 เมตร และในประเภททีมคู่กับดานิเอล อิสลัส ต่อมาในเดือนเดียวกัน ในกีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก 2013 ที่บาร์เซโลนา เขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในรายการสปริงบอร์ด 3 เมตร
ในปี ค.ศ. 2019 ในการแข่งขันกีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก 2019 ที่ควังจู กัสติโย และฆวน เซลายาได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในรายการซิงโครไนซ์สปริงบอร์ด 3 เมตร ด้วยคะแนน 413.94 และจึงทำให้เขาผ่านการคัดเลือกเข้าสู่โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว ต่อมาในการแข่งขันกีฬาแพนอเมริกันเกมส์ 2019 ที่ลิมา กัสติโย และเซลายาได้รับรางวัลเหรียญทองในรายการซิงโครไนซ์สปริงบอร์ด 3 เมตร ด้วยคะแนน 429.81

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
yahel-castillo
*ca/yahel-castillo-1.html
หมวดหมู่:นักกระโดดน้ำชาวเม็กซิโก
หมวดหมู่:นักกระโดดน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
หมวดหมู่:นักกระโดดน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
หมวดหมู่:บุคคลจากกัวดาลาฮารา
ป้อมไพรีพินาศ

ป้อมไพรีพินาศ  ตั้งอยู่บนเขาแหลมสิงห์ หมู่ 1 ตำบลบางกะไชย อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี เป็นป้อมที่สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ในปี พ.ศ. 2377 เพื่อเตรียมรับศึกญวณที่อาจจะยกมาทางทะเล แต่เดิมไม่มีชื่อจนพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสมณฑลจันทบุรี ทรงพระราชทานนามป้อมนี้ว่า ป้อมไพรีพินาศ ซึ่งอยู่คู่กับป้อมพิฆาฏข้าศึก (ป้อมพิฆาตปัจจมิตร)
ป้อมสร้างขึ้นบริเวณปากแม่น้ำ อยู่บนเขาแหลมสิงห์ ซึ่งเป็นเขาขนาดเล็ก ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำจันทบุรี มีความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 172 เมตร บริเวณหินชายฝั่ง ที่มีลักษณะคล้ายกับสิงโตหมอบ (จึงเรียกว่า "แหลมสิงห์") บนเขาแหลมสิงห์เป็นทำเลที่เหมาะกับการตั้งป้อมปืน สามารถมองเห็นข้าศึกที่เข้ามาทางทะเลได้แต่ไกล
ป้อมไพรีพินาศ มี 3 ชั้น คือชั้นบน ชั้นกลาง และชั้นล่าง มีการก่อสร้างลักษณะเป็นปีกกา โดยใช้การถมดินเป็นใบเสมาป้อมอันใหญ่ เรียงติดต่อกันไปเหมือนปีกกา โอบเขาทั้งสอง ตัวป้อมเป็นแบบก่ออิฐถือปูน กว้าง 3 เมตร ยาว 5 เมตร ผนังหนา 60 เซนติเมตร ใกล้กันมีคลังกระสุนดินดำ ก่อด้วยปูน ขนาดกว้าง 1 เมตร ยาว 2.8 เมตร
ปัจจุบันบริเวณป้อมปืนได้มีการปรับภูมิทัศน์ มีกระบอกปืนใหญ่ 2 กระบอก วางให้เห็นว่าเคยเป็นจุดที่เป็นป้อมปืน และมีห้องเก็บกระสุนดินดำที่ยังคงหลงเหลือร่องรอยให้เห็นอยู่ และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน โดยกรมศิลปากร เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478 โดยประกาศเป็นพื้นที่โบราณสถานประมาณ 17 ไร่ 58 ตารางวา

**เจดีย์อิสระภาพ**
leftเจดีย์อิสระภาพ เป็นเจดีย์ที่ตั้งอยู่ภายในป้อมไพรีพินาศ สร้างขึ้นโดยพระยาพิพิธพิไสยสุนทรการ ผู้ว่าราชการเมืองตราด ร่วมกับชาวจันทบุรีสร้างขึ้นมาบริเวณเขาแหลมสิงห์เพื่อเป็นที่ระลึกในการประกาศอิสระภาพหลังประเทศฝรั่งเศสได้ถอนกำลังออกจากจังหวัดจันทบุรี
ลักษณะสถาปัตยกรรมของเจดีย์อิสระภาพเป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูน เจดีย์เป็นทรงระฆังในผังกลม พร้อมกับฐานบัวคว่ำบัวหงายชุดมาลัยเถา บัวลูกแก้วอกไก่เป็นส่วนที่รองรับองค์ระฆัง มีลักษณะยืดสูง เหนือขึ้นไปเป็นองค์ระฆัง ประกอบกับบัลลังก์สี่เหลี่ยม เสาหานปล้องไฉนและปลียอด ฐานของเจดีย์เป็นแบบประทักษิณพร้อมทั้งพนักระเบียงในผังสี่เหลี่ยมจตุรัส มีการประดับด้วยกระเบื้องเคลือบปรุลายแบบของจีน พร้อมกับกำแพงแก้วแบบเตี้ยภายในฐานล้อมรอบเจดีย์ โดยเป็นศิลปะในยุครัตนโกสินทร์ ของศาสนาพุทธ นิกายเถราวาท

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดจันทบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอแหลมสิงห์
ไพรีพินาศ
ไพรีพินาศ
โปเกมอน โอเมการูบี้ และ แอลฟาแซฟไฟร์

โปเกมอน โอเมการูบีและแอลฟาแซฟไฟร์ (Poketto Monsutā Omega Rubī & Arufa Safaia; Pokémon Omega Ruby and Alpha Sapphire) เป็นวิดีโอเกมประเภทสวมบทบาทที่พัฒนาโดยเกมฟรีก จัดจำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและนินเท็นโด สำหรับเครื่องเล่นเกมพกพานินเท็นโด 3ดีเอส ออกจำหน่ายครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่น, ทวีปอเมริกา, และประเทศออสเตรเลียในวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 และต่อมาออกจำหน่ายในทวีปยุโรปเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ตัวเกมเป็นภาคสร้างใหม่ของ โปเกมอน รูบี และ แซฟไฟร์ และเป็นส่วนหนึ่งของรุ่นที่หกในโปเกมอนซีรีส์
ตัวเกมได้ออกประกาศครั้งแรกในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 เป็นคลิปวิดีโอตัวอย่างสั้น ๆ เผยแพร่ผ่านทางยูทูบ และเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2562 ตัวเกมมียอดขายทั่วโลกถึง 14.19 ล้านชุด

**ระบบการเล่น**

**การตอบรับ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 1=http://www.pokemon.co.jp/ex/oras/ - 1=https://www.pokemon.com/us/pokemon-video-games/pokemon-omega-ruby-and-pokemon-alpha-sapphire/ 
หมวดหมู่:วิดีโอเกมโปเกมอน
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแบบผู้เล่นหลายคนและผู้เล่นคนเดียว
หุ้นส่วนมหาชน-เอกชน

หุ้นส่วนมหาชน-เอกชน (public-private partnership) หรือย่อว่า PPP หมายถึงข้อตกลงความร่วมมือระหว่างภาครัฐและภาคเอกชนตั้งแต่สองรายขึ้นไป โดยส่วนมากเป็นความร่วมมือในระยะยาว ส่วนใหญ่เป็นการร่วมทุนเกี่ยวกับโครงสร้างพื้นฐาน อาทิ โรงเรียน, โรงพยาบาล, ระบบคมนาคมขนส่ง, ระบบจัดการและระบายน้ำ เป็นต้น พีพีพีเป็นเครื่องมือทรงประสิทธิภาพที่ช่วยประหยัดงบประมาณของภาครัฐ การดึงเอกชนเข้ามาเป็นหุ้นส่วนสามารถเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงานและเพิ่มคุณภาพของโครงการต่างๆ อย่างไรก็ตาม พีพีพีตกเป็นที่โต้เถียงกันอย่างมากในประเด็นว่าผลตอบแทนการลงทุนที่ภาครัฐได้รับมักต่ำกว่าที่ภาคเอกชนได้รับ เปรียบเสมือนว่ารัฐได้ว่าจ้างเอกชนเข้าดำเนินหน้าที่กิจการบางอย่างแทนรัฐหรือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

**รูปแบบ**
รุปแบบของหุ้นส่วนมหาชน-เอกชนที่นิยมใช้ในระดับสากลใช้มีอยู่ 3 แบบด้วยกัน คือ:- ออกแบบ-สร้าง-จัดหาทุน-บริหารและบำรุงรักษา (Design-Build-Finance-Operate/Maintain หรือ DBFMO) รัฐและเอกชนเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์โครงการร่วมกัน สัดส่วนแล้วแต่จะตกลงกัน- ออกแบบ-สร้าง-ถือครอง-บริหาร (Design-Build-Own-Operate) รัฐจ้างเอกชนในการออกแบบก่อสร้างและจ้างเอกชนบริหารโครงการด้วย โดยที่รัฐเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์โครงการ- สร้าง-ถือครอง-บริหาร-ส่งมอบ (Build-Own-Operate-Transfer หรือ BOOT) รัฐให้สัมปทานแก่เอกชนจัดหาทุน ออกแบบ ก่อสร้าง และบริหารงานตามเวลาสัญญาสัมปทาน กรรมสิทธิ์โครงการจะโอนไปสู่รัฐเมื่อหมดสัญญา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เศรษฐศาสตร์การคลัง
เจ้าหญิงเพาลีเนอแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค (ค.ศ. 1877–1965)

เจ้าหญิงเพาลีเนอแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค (Prinzessin Pauline von Württemberg) ประสูติเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1877 ณ ราชอาณาจักรเวือร์ทเทิมแบร์ค เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่และพระองค์เดียวที่รอดพระชนม์ชีพของพระเจ้าวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค และเจ้าหญิงมารีแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ เป็นพระภาคิไนยในเอ็มมาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ พระญาติชั้นที่ 1 ใน สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์

**เสกสมรส**
พระองค์ทรงเสกสมรสกับเจ้าชายวิลเฮ็ล์ม ฟรีดริช เจ้าชายแห่งวีท เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1898 มีพระบุตรดังนี้
#เจ้าชายแฮร์มัน
#เจ้าชายดีทริช

**อ้างอิง**
 thePeerage.com - Pauline Olga Helene Emma Prinzessin von Württemberg- Genealogics - Leo van de Pas - Princess Pauline von Württemberg
*The Royal House of Stuart, London, 1969, 1971, 1976, Addington, A. C., Reference: 218
*L'Allemagne dynastique, Huberty, Giraud, Magdelaine, Reference: II 547 ; III 74
2508
หมวดหมู่:เจ้าหญิงเยอรมัน
หมวดหมู่:เจ้าหญิงวีท
หมวดหมู่:ราชวงศ์วีท-น็อยวีท
หมวดหมู่:พระเจ้าวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค
หมวดหมู่:เจ้าหญิงเวือร์ทเทิมแบร์ค
เซเรียอา ฤดูกาล 2019–20

เซเรียอา ฤดูกาล 2019–20 (หรือที่รู้จักในชื่อ เซเรียอา ติม ด้วยเหตุผลด้านผู้สนับสนุน) เป็นฤดูกาลที่ 118 ของลีกสูงสุดฟุตบอลอิตาลี, และเป็นฤดูกาลที่ 10 นับตั้งแต่ถอนตัวออกจากลีกเซเรียเบ. ยูเวนตุส เป็นแชมป์เก่าที่จะมาป้องกันแชมป์. ฤดูกาลจะเริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ถึงวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2020. อย่างไรก็ตาม, เมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 2020, รัฐบาลอิตาลีหยุดการแข่งขันลีกจนถึงวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2020 เนื่องจาก การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศอิตาลี. เซเรียอาไม่สามารถกลับมาลงเล่นกันต่อไปได้ในวันนี้, อ้างว่ามันกำลังจะกลับมาทำงานเพียงครั้งนึง "เงื่อนไขสุขภาพได้รับอนุญาต". เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม, ได้มีการประกาศว่าฟุตบอลอิตาลีจะถูกระงับการแข่งขันจนถึงวันที่ 14 มิถุนายน. เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม, ได้ประกาศว่าเซเรียอาจะกลับมาเริ่มต้นแข่งขันกันต่อในวันที่ 20 มิถุนายน.

**ทีม**
มี 20 ทีมที่ลงแข่งขันในลีก โดย 17 ทีมมาจากฤดูกาล 2018–19 และอีก 3 ทีมเลื่อนชั้นขึ้นมาจากเซเรียเบ ฤดูกาล 2018–19 มีรายชื่อเรียงลำดับตามตัวอักษรดังนี้

**ที่ตั้งและสนามแข่งขัน**

**รายละเอียดทีมและชุดแข่งขัน**

**เปลี่ยนผู้จัดการทีม**

**ตารางคะแนน**

**ผลการแข่งขัน**

**อันดับตามสัปดาห์**

**รางวัลผู้เล่น**

**เอ็มวีพี ประจำเดือน**

**สถิติประจำฤดูกาล**

**อันดับดาวซัลโว**

**อันดับการผ่านบอล**

**แฮท-ทริคส์**
หมายเหตุ
4 ผู้เล่นที่ทำ 4 ประตู ; (H) – เหย้า ; (A) – เยือน

**คลีนชีตส์**

**หมายเหตุ**

**เชิงอรรถ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:ฤดูกาลในเซเรียอา
หมวดหมู่:ฟุตบอลลีกยุโรปในฤดูกาล 2019–20
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาที่เลื่อนออกไปเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
แม่แบบ:ตารางคะแนนเซเรียอา ฤดูกาล 2019–20

READ THIS BEFORE UPDATING: Please do not forget to update the date (update).AFTER UPDATING: Pages with the template might not be updated immediately so the page can be updated with a WP:NULL on the article in question.
หมวดหมู่:แม่แบบตารางคะแนนเซเรียอา
อิตาลี
ซัลวาตอร์มุนดี (เลโอนาร์โด)

ซัลวาตอร์มุนดี (Salvator Mundi) หรือ พระผู้ช่วยให้รอด (Savior of the World) เป็นภาพวาดสีน้ำมันบนแผ่นไม้วอลนัตที่วาดโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี ศิลปินชาวอิตาลี ประมาณ ค.ศ. 1500 เป็นภาพพระเยซูทรงเครื่องแต่งกายสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา พระหัตถ์ขวาทำเครื่องหมายกางเขน ส่วนพระหัตถ์ซ้ายถือดวงแก้วเป็นสัญลักษณ์แทนสวรรค์ มีภาพลักษณะคล้ายกันกับภาพนี้มากกว่า 20 ภาพที่วาดโดยผู้ช่วยและจิตรกรคนอื่น ๆ ที่ชื่นชมวิธีวาดของเลโอนาร์โด
มีการสันนิษฐานว่าภาพ ซัลวาตอร์มุนดี ถูกวาดเพื่อถวายแด่พระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส และอานแห่งเบรอตาญ พระมเหสี ประมาณปี ค.ศ. 1500 ซึ่งเป็นช่วงเวลาไม่นานหลังพระเจ้าหลุยส์พิชิตดัชชีมีลาโนและยึดครองเจนัวในสงครามอิตาลีครั้งที่สอง เชื่อว่าระหว่าง ค.ศ. 1638–1641 ซัลวาตอร์มุนดี อยู่ในการครอบครองของเจมส์ แฮมิลตัน ดยุกที่ 1 แห่งแฮมิลตันที่คฤหาสน์เชลซี แต่หลังจากเจมส์ แฮมิลตันถูกประหารชีวิตในสงครามกลางเมืองอังกฤษ ทรัพย์สมบัติของแฮมิลตันบางส่วนถูกนำออกขาย เมื่อมีการฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ ภาพนี้อยู่ในครอบครองของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ ก่อนจะตกทอดมาถึงจอห์น เชฟฟิลด์ ดยุกที่ 1 แห่งบักกิงแฮมและนอร์ม็องดี ผ่านทางธิดานอกสมรสของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 ในปี ค.ศ. 1900 ซัลวาตอร์มุนดี ถูกซื้อไปโดยฟรานซิส คุก ไวเคานต์แห่งมงแซราตึ นักสะสมงานศิลปะ ก่อนที่ในปี ค.ศ. 2017 ดมีตรี รืยโบลอฟเลฟ นักธุรกิจชาวรัสเซียนำภาพนี้ออกประมูลที่งานประมูลของบริษัทคริสตีส์ในนครนิวยอร์ก และเจ้าชายบัดร์ บิน อับดุลลอฮ์ ในนามของกระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวอาบูดาบีประมูลไปด้วยราคา 450.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้ ซัลวาตอร์มุนดี เป็นภาพวาดที่มีราคาสูงที่สุดที่เคยมีการประมูล ในปี ค.ศ. 2017 มีการประกาศว่าภาพนี้จะได้รับการจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์อาบูดาบี แต่ภายหลังถูกประกาศยกเลิก ปัจจุบันยังไม่มีการระบุว่า ซัลวาตอร์มุนดี ถูกเก็บรักษาไว้ที่ไหน
นักวิชาการส่วนใหญ่ลงความเห็นว่าภาพ ซัลวาตอร์มุนดี เป็นผลงานของเลโอนาร์โด ดา วินชี มาร์ติน เคมป์ ผู้เชี่ยวชาญผลงานของเลโอนาร์โดกล่าวว่าเกลียวผมที่ปรากฏในภาพทำได้อย่าง "ลื่นไหลเหมือนเกลียวคลื่น" และกล่าวเพิ่มว่า อาจมีจิตรกรที่วาดได้เหมือนเลโอนาร์โด แต่ไม่มีใครที่วาดรายละเอียดที่ "น่าตื่นตา" เหล่านี้ได้เทียบเท่า ด้านไดแอน ดไวเยอร์ โมเดสตินี นักอนุรักษ์งานศิลป์สรุปหลังจากศึกษาภาพนี้เทียบกับภาพ โมนาลิซา ว่าเป็นงานของเลโอนาร์โด เธอชี้แจ้งว่าการใช้สีบริเวณริมฝีปากทำได้อย่าง "สมบูรณ์แบบอย่างที่ไม่มีศิลปินคนไหนทำได้"2019 อย่างไรก็ตาม ยังมีบางส่วนที่สงสัยว่าเลโอนาร์โดวาดเองทั้งหมดหรือเพียงบางส่วน ฌัก ฟร็องก์ นักประวัติศาสตร์ศิลป์ชาวฝรั่งเศสกล่าวว่า "องค์ประกอบของภาพไม่ได้มาจากเลโอนาร์โด เขานิยมวาดภาพด้านข้างมากกว่า" ฟร็องก์กล่าวเพิ่มว่า ซัลวาตอร์มุนดี เป็นภาพที่ดีแต่มันมีเทคนิคจากเลโอนาร์โดแค่เล็กน้อย ในขณะที่ฟรังค์ เซิลเนอร์ นักประวัติศาสตร์ศิลป์ชาวเยอรมันกล่าวว่าความยากของการระบุตัวตนจิตรกรของภาพนี้มีอยู่สองประการคือ แต่เดิม ซัลวาตอร์มุนดี เสียหายก่อนจะได้รับการบูรณะอย่างมากจนการตรวจหาคุณภาพเดิมทำได้ยาก และเทคนิคสฟูมาโตในภาพทำให้ชี้ชัดได้ยากว่าเป็นฝีมือของเลโอนาร์โดเองหรือผู้ช่วยของเขา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เลโอนาร์โด ดา วินชี
หมวดหมู่:ภาพเหมือน
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1500
จาเป็ยฎ็องแวง

จาเป็ยฎ็องแวง (ចាប៉ីដងវែង) หรือเรียกโดยย่อว่า จาเป็ย (ចាប៉ី) ในไทยเรียก กระจับปี่อย่างเขมร หรือ จับเปย เป็นเครื่องสายประเภทดีดชนิดหนึ่งของประเทศกัมพูชา มีคันทวนค่อนข้างยาวและตัวกะโหลกใหญ่ ส่วนลูกบิดสำหรับขึงด้วยสายไนลอนขึ้นสายสองสาย ลักษณะคล้ายกับกระจับปี่ของไทยแต่ต่างตรงที่กระจับปี่จะขึ้นสายสี่สาย สายบนกับสายล่างปกติจะตั้งสายให้เป็นคอร์ด G และ C ตามลำดับ ประกอบไปด้วย 12 เฟรต (สลักที่ใช้กำหนดโน้ต) ที่มีโน้ต 1 D, 2 E, 3 F, 4 G, 5 A, 6 B, 7 C, 8 D, 9 E, 10 F, 11 G, 12 A
ปัจจุบันจาเป็ยฎ็องแวงยังมีการบรรเลงอยู่จนถึงปัจจุบันฐานะเครื่องบรรเลงในพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ และเป็นที่นิยมในหมู่ชาวเขมรดังปรากฏให้เห็นในอินเทอร์เน็ต รวมทั้งมีการใช้จาเป็ยฎ็องแวงเล่นประกอบการขับลำนำด้นสดซึ่งไม่มีในกระจับปี่ของไทย ส่วนการเล่นจาเป็ยฎ็องแวงในไทยพบได้ในชุมชนเชื้อสายเขมร เช่น จังหวัดปทุมธานีย่านคลองหก และจังหวัดสุรินทร์แถบชายแดน
ไฟล์:Keo Samnang playing the chapey.jpg|วณิพกเล่นจาเป็ย เมื่อ พ.ศ. 2551
ไฟล์:Cambodian woman playing chapey.jpg|นักดนตรีหญิงเล่นจาเป็ยสองสาย
ไฟล์:Cambodian musician playing Chapey, 1880.jpg|นักดนตรีหญิงเล่นกระจับปี่สี่สาย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 จาเป็ย
หมวดหมู่:เครื่องดนตรีเขมร
หมวดหมู่:เครื่องสาย
เอียมิล ฟ็อชแบร์ย

เอียมิล พีเตอร์ ฟ็อชแบร์ย (Emil Peter Forsberg; เกิด 23 ตุลาคม ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวสวีเดน ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งปีกให้กับแอร์เบ ไลพ์ซิชและทีมชาติสวีเดน เขาได้รับการโหวตให้เป็นนักเตะกองกลางสวีเดนแห่งปีในปี 2014, 2016 และ 2017 เขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นทีมชาติสวีเดนที่พาทีมไปถึงรอบก่อนรองชนะเลิศในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Malmö FF profile 
*emil-forsberg/78541
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวสวีเดน
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติสวีเดน
หมวดหมู่:ผู้เล่นแอร์เบ ไลพ์ซิช
หมวดหมู่:ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ปีกฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
เจ้าหญิงมารีแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์

เจ้าหญิงเกออร์กีเนอ เฮ็นรีเอ็ทเทอ มารีแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ (Princess Georgine Henriette Marie of Waldeck and Pyrmont) ประสูติเมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1857 เป็นพระธิดาในเจ้าชายเกออร์ค วิคทอร์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ กับเจ้าหญิงเฮเลเนอแห่งนัสเซา เป็นพระเชษฐภคินีในสมเด็จพระราชินีเอ็มมาแห่งเนเธอร์แลนด์และเจ้าหญิงเฮเลเนอแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ เป็นพระราชมาตุจฉา (ป้าฝ่ายแม่) สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ และเจ้าหญิงอลิซ เคาน์เตสแห่งแอธโลน พระองค์เป็นพระภาคิไนยในแกรนด์ดยุกอดอล์ฟแห่งลักเซมเบิร์ก

**เสกสมรส**
พระองค์ทรงเสกสมรสกับเจ้าชายวิลเฮ็ล์มแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1877 ทรงดำรงพระอิสริยยศที่ เจ้าหญิงวิลเฮ็ล์มแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค พระชายา พร้อมฐานันดรรอยัลไฮเนส มีพระบุตรดังนี้
#เจ้าหญิงเพาลีเนอแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค (ค.ศ. 1877–1965)
#เจ้าชายอุลริช
เจ้าหญิงมารีแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์และพระบุตรพระองค์ที่ 3 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2425 จากภาวะแทรกซ้อนจากพระประสูติการที่ชตุทท์การ์ท สิริพระชันษาปีที่ 25


**อ้างอิง**
 Sönke Lorenz, Dieter Mertens, Volker Press (Hrsg.): Das Haus Württemberg. Ein biographisches Lexikon. Kohlhammer, Stuttgart 1997, 3-17-013605-4, p. 335- Hansmartin Decker-Hauff: Frauen im Hause Württemberg DRW-Verlag, Leinfelden-Echterdingen 1997, 3-87181-390-7, p. 266
2425
หมวดหมู่:ราชวงศ์วัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
หมวดหมู่:เจ้าหญิงวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
หมวดหมู่:เจ้าหญิงเยอรมัน
หมวดหมู่:พระเจ้าวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค
หมวดหมู่:เจ้าหญิงเวือร์ทเทิมแบร์ค
ไนไดจิง

ไนไดจิง (uchi no otodo) หมายถึง "มหาเสนาบดีกลาง" เป็นตำแหน่งโบราณในราชสำนักของญี่ปุ่น บทบาทและอำนาจหน้าที่แตกต่างกันไปในช่วงก่อน ยุคเมจิ ของประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น แต่โดยทั่วไปยังคงเป็นตำแหน่งที่สำคัญภายใต้ ประมวลกฎหมายไทโฮ

**ประวัติ**

**ก่อนยุคเมจิ**
ตำแหน่งไนไดจิงเกิดขึ้นก่อน ประมวลกฎหมายไทโฮ ฉบับ ค.ศ. 701 ฟุจิวะระ โนะ คะมะตะริ เป็นคนแรกที่ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งใน ค.ศ. 669 หลังจากการแต่งตั้ง ฟุจิวะระ โนะ มิชิตะกะ ในปี ค.ศ. 989 ตำแหน่งก็กลายเป็นที่ยอมรับอย่างถาวร แต่ก็ยังอยู่ต่ำกว่า อูไดจิง ("มหาเสนาบดีขวา") และ ซาไดจิง ("มหาเสนาบดีซ้าย")

**ยุคเมจิและหลังจากนั้น**
ตำแหน่งถูกพัฒนาในสมัยเมจิ ในปี ค.ศ. 1885 ได้รับการตั้งชื่อใหม่เพื่อหมายถึง ผู้รักษาพระราชลัญจกรของญี่ปุ่น ในราชสำนัก ในปีนั้นตำแหน่งนายกรัฐมนตรีหรือหัวหน้าคณะรัฐมนตรีของรัฐบาลคือ ไดโจไดจิง ได้รับการฟื้นฟู ในเดือนธันวาคม ซันโจ ซาเนโทมิ ได้ถวายฎีกาต่อจักรพรรดิเพื่อยุบเลิกตำแหน่งของเขา และจากนั้นเขาก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็น ไนไดจิง หรือผู้รักษาพระราชลัญจกรในทันที
ตำแหน่งของผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้นเหมือนกับ ไนไดจิงในแง่ของชื่อเท่านั้นไม่ใช่ในแง่ของการใช้งานหรืออำนาจ
ลักษณะของตำแหน่งพัฒนาต่อไปใน ยุคไทโช และ ยุคโชวะ ตำแหน่งนี้ถูกยกเลิกเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945

**ดูเพิ่ม**
 ไดโจกัง- คูเงียว- เซ็ชโชและคัมปากุ- รายชื่อของไดโจไดจิง- โคกีว- คูเงะ- สำนักพระราชวังญี่ปุ่น

**บันทึก**

**อ้างอิง**
  Asai, T. (1985). Nyokan Tūkai. Tokyo: Kōdansha.- Dickenson, Walter G. (1869). Japan: Being a Sketch of the History, Government and Officers of the Empire. London: W. Blackwood and Sons. 10716445- Ozaki, Yukio. (2001). The Autobiography of Ozaki Yukio: The Struggle for Constitutional Government in Japan. Translated by Fujiko Hara. Princeton: Princeton University Press. 0-691-05095-3 (cloth)-  Ozaki, Yukio. (1955). Ozak Gakudō Zenshū. Tokyo: Kōronsha.- Sansom, George (1958). A History of Japan to 1334. Stanford: Stanford University Press. 978-0-8047-0523-3- Dus, Peter. (1988). The Cambridge History of Japan: the Twentieth Century, Vol. 6. Cambridge: Cambridge University Press. 0-521-22357-1- Ozaki, Yukio. (2001). The Autobiography of Ozaki Yukio: The Struggle for Constitutional Government in Japan. Translated by Fujiko Hara. Princeton: Princeton University Press. 0-691-05095-3 (cloth)- Screech, Timon. (2006). Secret Memoirs of the Shoguns:  Isaac Titsingh and Japan, 1779-1822. London: Routledge Curzon.  0-7007-1720-X-  Titsingh, Isaac. (1834). Siyun-sai Rin-siyo/Hayashi Gahō, 1652, Nipon o daï itsi ran; ou,  Annales des empereurs du Japon.  Paris: Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.- Varley, H. Paul, ed. (1980).  Kitabatake Chikafusa, 1359, Jinnō Shōtōki ("A Chronicle of Gods and Sovereigns: Jinnō Shōtōki of Kitabatake Chikafusa" translated by H. Paul Varley). New York: Columbia University Press.  0-231-04940-4
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น
แม่แบบ:Responsive/style.css

/*** สำหรับหน้าจออุปกรณ์เคลื่อนที่ ***/
@media screen and (max-width: 800px){
.no-mobile  {
visibility: hidden;
display:none;
}
.mobile-only {
visibility: visible;
display: inline;
}
}
/*** สำหรับหน้าจอที่มีความละเอียดมากกว่า 800px ***/
@media screen and (min-width: 800px){
.no-mobile  {
visibility: visible;
display:inline;
}
.mobile-only {
visibility: hidden;
display:none;
}
}
แม่แบบ:Responsive/doc

แม่แบบนี้ใช้แยกการแสดงผลระหว่างบนอุปกรณ์เคลื่อนที่และบนพีซี โดยหากมีความละเอียดหน้าจอมากกว่า  พิกเซล จะถือว่าเป็นหน้าจอพีซี

**การใช้งาน**
การติดตั้งในหน้า
เพิ่มResponsiveหรือที่ด้านบนของหน้า
การใช้งาน
เมื่อต้องการแสดงอิลิเมนต์เฉพาะบนอุปกรณ์เคลื่อนที่ ใช้class="mobile-only"เมื่อไม่ต้องการแสดงบนอุปกรณ์เคลื่อนที่ ใช้ class="no-mobile"

**ข้อแนะนำ == 
แม่แบบนี้ใช้แยกเฉพาะการแสดงผลเท่านั้น ไม่สามารถใช้ร่วมกับฟังก์ชั่นได้ (เช่น  จะแสดงผลเป็น noเสมอ)

**ดูเพิ่มเติม**
Extension:MobileFrontend
ดูตัวอย่างการใช้ได้ที่หน้ากระบะทรายของแม่แบบนี้ โค้ดต้นฉบับ ที่ /style.css
{
"description" : "แยกการแสดงผลระหว่างบนอุปกรณ์เคลื่อนที่และบนพีซี (แม่แบบนี้ไม่มีพารามิเตอร์)",
"params" : {}
}
แม่แบบ:Responsive/sandbox

สิ่งนี้จะเห็นเฉพาะในอุปกรณ์เคลื่อนที่ (ความละเอียดแนวนอนน้อยกว่า  พิกเซล
สิ่งนี้จะเห็นทั้งสองหน้าจอ
//th.m.wikipedia.org/wiki/พิเศษ:สุ่ม?mobileaction=taggle_view_desktop ปุ่มนี้พาไปหน้าแบบเดสก์ทอปและแสดงเฉพาะบนเดสก์ทอป
//th.m.wikipedia.org/wiki/พิเศษ:สุ่ม?mobileaction=taggle_view_mobile ปุ่มนี้พาไปหน้ารุ่นโมบายล์และแสดงเฉพาะบนโมบายล์
เจ้าชายฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งวีท

เจ้าชายฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งวีท (Friedrich Wilhelm, Prince of Wied) ประสูติเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2474 ณ สาธารณรัฐไวมาร์ เป็นพระโอรสในเจ้าชายแฮร์มันแห่งวีท กับเคาน์เตสมารี อันโทนีอาแห่งชต็อลแบร์ค-แวร์นิกเกอโรเดอ เป็นพระนัดดาในเจ้าชายวิลเฮ็ล์ม ฟรีดริช เจ้าชายแห่งวีท พระราชปนัดดาในพระเจ้าวิลเลียมที่ 2 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค พระปนัดดาในเจ้าหญิงมารีแห่งเนเธอร์แลนด์ ทั้งยังทรงสืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์ทรงกลายเป็นเจ้าชายพระประมุขแห่งวีทหลังการสิ้นพระชนม์ของพระอัยกา เนื่องด้วยพระบิดาสิ้นพระชนม์ไปก่อน

**เสกสมรส**
เจ้าชายฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งวีท ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับเจ้าหญิงกูดาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2501 ก่อนจะหย่ากันใน พ.ศ. 2505 มีพระบุตร 2 พระองค์คือ
# เจ้าชายอเล็คซันเดอร์
#เจ้าชายคาร์ล เจ้าชายแห่งวีท
และทรงเสกสมรสครั้งที่ 2 กับ เจ้าหญิงโซฟีแห่งชต็อลแบร์ค-ชต็อลแบร์ค เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2510 มีพระบุตรอีก 2 พระองค์ คือ
#เจ้าหญิงคริสทีนา
#เจ้าชายว็อล์ฟ-ไฮน์ริช
เจ้าชายฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งวีท สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2543 สิริพระชันษา 69 ปี 

**อ้างอิง**
 thePeerage.com - Friedrich Wilhelm Heinrich Constantine Fürst zu Wied- Genealogics - Leo van de Pas - Friedrich Wilhelm, 7.Fürst zu Wied
*Genealogisches Handbuch des Adels, Fürstliche Häuser, Reference: 2004 452
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2474
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2543
หมวดหมู่:เจ้าชายวีท
หมวดหมู่:ราชวงศ์วีท-น็อยวีท
องคชาตหัก

องคชาติหักหมายถึงการฉีกขาดของเยื่อ tunica albuginea อันใดอันหนึ่งหรือทั้งสองอัน เยื่อนี้เป็นเนื้อเยื่อเส้นใยที่ห่อหุ้มส่วน corpora cavernosa ขององคชาติ สาเหตุมักมาจากการที่องคชาติที่แข็งตัวแล้วถูกกระแทกอย่างแรง อาจเกิดระหว่างการมีเพศสัมพันธ์หรือการช่วยตัวเองก็ได้ บางครั้งอาจเกิดการฉีกขาดของท่อปัสสาวะ เส้นประสาทดอร์ซัล หลอดเลือดดำดอร์ซัล หรือหลอดเลือดแดงดอร์ซัลร่วมด้วยได้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:โรคขององคชาต
สกูเดเรียอัลฟาทอรี

สกูเดเรียอัลฟาทอรี (Scuderia AlphaTauri) หรือรู้จักกันในชื่อทั่วไปว่า อัลฟาทอรี และเข้าแข่งในชื่อ สกูเดเรียอัลฟาทอรีฮอนด้า เป็นทีมแข่งรถสูตรหนึ่งอิตาลีหนึ่งในสองทีมแข่งรถสูตรหนึ่งที่เร็ดบุลเป็นเจ้าของ ทีมนี้เตรีมลงแข่งขันครั้งแรกในออสเตรเลียนกรังด์ปรีซ์ 2020 ผลมาจากการที่เปลี่ยนชื่อจาก "โตโรรอสโซ" เป็น "อัลฟาทอรี" เพื่อโปรโมตสินค้าแฟชั่น และทำหน้าที่เป็นทีมพี่น้อง แทนการเป็นทีมเยาวชนของเร็ดบุลเรซซิง

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ทีมผู้ผลิตฟอร์มูลาวัน
หมวดหมู่:ทีมผู้เข้าร่วมฟอร์มูลาวัน
เดอะสตรีตพรอฟิตส์

เดอะสตรีตพรอฟิตส์ (The Street Profits) เป็นทีมนักมวยปล้ำสังกัด WWE สมาชิกประกอบด้วย Angelo Dawkins และ Montez Ford เป็นแชมป์แท็กทีมทริปเปิลคราวน์ทีมที่ 2 ของ WWE

**แชมป์และรางวัล**
 Pro Wrestling Illustrated
** Ranked No. 140 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2021 (Ford)
** Ranked No. 152 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2021 (Dawkins)
** Ranked No. 5 of the top 50 Tag Teams in the PWI Tag Team 50 in 2020- Evolve
** Evolve Tag Team Championship (1 time)- WWE
** WWE Raw Tag Team Championship (1 time)
** WWE Tag Team Championship (2 times)
** NXT Tag Team Championship (1 time)
** Second WWE Tag Team Triple Crown Champions
** RK-Bro-nament (2021)
** Slammy Award (2 times)
*** Tag Team of the Year (2020)
*** Breakout Star of the Year (2020)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Angelo Dawkins- Montez Ford
หมวดหมู่:กลุ่มนักมวยปล้ำของเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์
พระพุทธทัตตะ

พระพุทธทัตตะ เป็นพระคันถรจนาจารย์ฝ่ายเถรวาท เกิดหลัง พ.ศ.940 ที่เมืองอุรคปุระ (Uragapura) ปัจจุบันเรียกอุรัยปุระ ในอาณาจักรโจฬะทางอินเดียใต้ หลังจากอุปสมบทแล้วได้เดินทางไปเกาะลังกา เพื่อศึกษาพุทธศาสนาและรวบรวมคัมภีร์ทางพุทธศาสนาจากภาษาสิงหลแปลสู่ภาษาบาลี ในคราวที่พักอยู่สิงหล ท่านพักที่มหาวิหารเมืองอนุราธปุระ
เมื่อสำเร็จภารกิจแล้วก็เดินทางกลับสู่อินเดียโดยทางเรือ ระหว่างทางได้พบกับพระพุทธโฆสะที่แล่นเรือผ่านมา ท่านทั้งสองหยุดทักทายกัน แล้วท่านพระพุทธโฆสะกล่าวว่า "ท่านผู้เจริญ พระพุทธพจน์มีอยู่ในภาษาสิงหล ผมกำลังไปเกาะลังกาเพื่อแปลสู่ภาษามคธ" ท่านพุทธทัตตะกล่าวตอบว่า "ท่านผู้มีอายุ ผมไปเกาะลังกามาแล้ว เพื่อจุดประสงค์เดียวกับท่าน แต่ไม่อาจอยู่ได้นาน จึงทำงานไม่สำเร็จ เมื่อท่านรวบรวมอรรถกถาครบแล้วโปรดส่งให้ผมด้วย"
เมื่อได้รับปากกันแล้วทั้งสองรูปก็จากกัน ต่อมา เมื่อถึงอินเดียท่านก็ได้จำพรรษาที่วัดกฤษณทาส ที่พราหมณ์กฤษณทาส สร้างถวาย ริมฝั่งแม่น้ำกเวริ ณ ที่นี่ ท่านได้เขียนหนังสือหลายเล่ม เช่น 
# อุตตรวินิจฉัย
# วินยวินิจฉัย 
# อภิธรรมาวตาร
# รูปารูปวิภาค
# มธุรัตถวิลาสินี (อรรถกถาพุทธวงศ์)
ผลงานของท่านทั้งหมดนี้เป็นประโยชน์ต่อนักการศึกษาเป็นอย่างยิ่ง ต่อมาท่านก็ถึงมรณภาพที่วัดนี้
คัมภีร์วินิจฉัยและอุตตรวินิจฉัยเป็นคัมภีร์ที่รวบรวมเนื้อหาคัมภีร์พระวินัยปิฎก รูปแบบการแต่งเป็นร้อยกรองทั้งเล่ม โครงสร้างคัมภีร์วินิจฉัยว่าด้วยเรื่องสิกขาบทของพระภิกษุ และภิกษุณี มหาวรรค และจุลวรรค ส่วนคัมภีร์อุตรวินิฉจัย ว่าด้วยเรื่องคัมภีร์ปริวาร คัมภีร์ทั้งสองแต่งเป็นร้อยกรอง โดยใช้ฉันทลักษณ์บาลีประเภทต่าง ๆ เช่น มัตตาสมกฉันท์ วิชชุขมาลาฉันท์ อินทรวิเชียรฉันท์ เป็นต้น องค์ความรู้การวินิจฉัย พระวินัยในคัมภีร์วินัยวินิจฉัย และอุตรวินิจฉัย เป็นการวินิจฉัยสิกขาบท ที่ประกอบด้วยสถานที่ บุคคล วัตถุ อาบัติ อนาบัติ เป็นต้น
องค์ความรู้การวินิจฉัยในส่วนสิกขาบท เป็นรูปแบบสำคัญในการศึกษาวิเคราะห์วินัย ในส่วนที่เป็นสิกขาบทของพระภิกษุ และภิกษุณี รูปแบบการวินิจฉัยเหล่านี้ มีความสอดคล้องกับการวินิจฉัยพระวินัยในคัมภีร์ระดับต้น  ตั้งแต่พระวินัยปิฎกจนถึงอรรถกถา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 5
หมวดหมู่:ภิกษุชาวอินเดีย
หมวดหมู่:คันถรจนาจารย์
ซิมเฟโรปอล

ซิมแฟรอปอล (Simferopol, pron) หรือ ซิมเฟโรปอล (p=sʲɪmfʲɪˈropəlʲ; Aqmescit, Акъмесджит) เป็นนครในคาบสมุทรไครเมีย และเป็นเมืองหลวงโดยนิตินัยของสาธารณรัฐปกครองตนเองไครเมีย และเมืองหลวงโดยพฤตินัยของสาธารณรัฐไครเมีย เป็นศูนย์กลางการเมือง เศรษฐกิจ และการขนส่งที่สำคัญแห่งหนึ่งของคาบสมุทรไครเมีย และทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการปกครองของเทศบาลซิมเฟโรปอล และเขตซิมเฟโรปอลที่อยู่โดยรอบ ซิฟเฟโรปอลก่อตั้งขึ้นบนพื้นที่ของ อักเมสจิต (Aqmescit; "มัสยิดสีขาว") ซึ่งเป็นเมืองตาตาร์ไครเมีย นครแห่งนี้ใช้ชื่อในปัจจุบัน หลังผนวกรัฐข่านไครเมียเข้ากับจักรวรรดิรัสเซีย ซิมเฟโรปอลมีประชากร 332,317

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Simferopol- Simferopol Government date=2019-06-02  เว็บไซต์ทางการ- The murder of the Jews of Simferopol date=2021-10-26  during World War II, at Yad Vashem website.
*short=x
หมวดหมู่:นครในประเทศยูเครน
หมวดหมู่:เมืองในประเทศรัสเซีย
เกาะราโรโตงา

ราโรโตงา (Rarotonga) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดและมีประชากรมากที่สุดของหมู่เกาะคุก และเป็นที่อยู่ของประชากรประเทศเกือบ 75% ซึ่งคิดเป็น 13,007 คนต่อประชากรทั้งหมด 17,434 คน ถือกันว่าชาวยุโรปที่ค้นพบเกาะนี้คือกัปตันจอห์น ดิบส์ ซึ่งค้นพบเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1823 ขณะเดินทางไปส่งมิชชันนารีจอห์น วิลเลียมส์
รัฐสภาและสนามบินนานาชาติ ซึ่งสามารถรองรับเครื่องบินขนาดใหญ่แบบโบอิง 747-400 ตั้งอยู่บนเกาะราโรโตงา เกาะยังเป็นจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมอย่างสูง มีบ้านพักตากอากาศ โรงแรม และห้องพักริมทางจำนวนมาก เมืองสำคัญคือ อาวารัว ตั้งอยู่บนชายฝั่งทิศเหนือ และเป็นเมืองหลวงของหมู่เกาะคุก

**ประชากร**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Rarotonga
ราโรโตงา
วีสบี

วีสบี (Visby) เป็นสถานที่และศูนย์กลางการปกครองของเทศบาลก็อตลันด์ เทศมณฑลก็อตลันด์ บนเกาะก็อตลันด์ ประเทศสวีเดน มีประชากร 24,330 คน (ค.ศ. 2017) วีสบียังปกครองโดยพระราชาคณะแห่งวีสบี นครสันนิบาตฮันเซอแห่งวีสบีน่าจะถือว่าเป็นเมืองยุคกลางที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้ได้ดีที่สุดในสแกนดิเนเวีย และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995 เมืองได้ติดอยู่ในรายชื่อมรดกโลกขององค์การยูเนสโก
วีสบีเป็นจุดหมายปลายทางที่ได้รับความนิยมในสแกนดิเนเวียในช่วงฤดูร้อน มีนักท่องเที่ยวหลายพันคนเดินทางมาทุกปี เป็นหนึ่งในสถานที่ที่มีประชากรมากที่สุดนอกเหนือจากบนแผ่นดินใหญ่ของสวีเดน เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยก็อตลันด์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศสวีเดน
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศสวีเดน
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศสวีเดน

สวีเดน
หมวดหมู่:ประเทศสวีเดน
สวีเดน
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศสวีเดน
เจ้าชายเกออร์ค วิคทอร์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์

เจ้าชายเกออร์ค วิคทอร์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ (George Victor, Prince of Waldeck and Pyrmont) 14 มกราคม ค.ศ. 1831 ณ วัลเด็คและเพือร์ม็อนท์, สมาพันธรัฐเยอรมัน เป็นพระโอรสใน เจ้าชายเกออร์คที่ 2 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ และ เจ้าหญิงเอ็มมาแห่งอันฮัลท์-เบิร์นบวร์ค-ชัมบวร์ค-ฮอร์ม และทรงดำรงพระอิสริยยศ เจ้าชายพระประมุขแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1845 ขณะนั้นทรงมีพระชันษาเพียง 14 ปี เนื่องจากพระบิดาสิ้นพระชนม์

**เสกสมรส**
เจ้าชายเกออร์ค วิคทอร์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงเฮเลนาแห่งนัสเซา เมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1853 มีพระบุตรดังนี้
#เจ้าหญิงโซฟี
#เจ้าหญิงพอลลีนแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
#เจ้าหญิงมารีแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
#เอ็มมาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
#เจ้าหญิงเฮเลนาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
#เจ้าชายฟรีดริช เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
#เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
ต่อมาทรงเสกสมรสครั้งที่ 2 กับ เจ้าหญิงลูอีสแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซินเนอร์บอร์-กลึคส์บวร์ค เมื่อวันที่ 29 เมษายน 2434 มีพระโอรส 1 พระองค์ 
#เจ้าชายวอราดแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
เจ้าชายเกออร์ค วิคทอร์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 2436 ณ ราชอาณาจักรโบฮีเมีย ด้วยพระโรคปอดบวม สิริพระชันษา 62 ปี

**อ้างอิง**
2436
หมวดหมู่:ราชวงศ์วัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
หมวดหมู่:เจ้าชายวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
หมวดหมู่:เจ้าชายเยอรมัน
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคปอดบวม
โซลโนก

โซลโนก (Szolnok) เป็นเมืองหลักของเทศมณฑลยาส-น็อจกุน-โซลโนก ทางตอนกลางของประเทศฮังการี ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำติซอ ใจกลางของที่ราบใหญ่ฮังการี เป็นเมืองที่มีความสำคัญด้านวัฒนธรรมและเศรษฐกิจมานานหลายศตวรรษ

**ประชากร**
ใน ค.ศ. 2001 ประชากรที่โซลโนกประกอบด้วยชาวฮังการี 98%, ชาวโรมานี 1% และผู้มีสัญชาติอื่น 1% (ส่วนใหญ่เป็นชาวเยอรมัน)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official site date=2022-08-02  in Hungarian, English and German-  Aerial photography of Szolnok-  Museum of Hungarian Aviation-  Transmitter station Szolnok de
หมวดหมู่:เมืองในประเทศฮังการี
ภาษาพื้นเมือง

ภาษาพื้นเมือง (indigenous language) หรือ ภาษาพื้นเพดั้งเดิม (autochthonous language) เป็นภาษาซึ่งเกิดในท้องถิ่นในภูมิภาคหนึ่ง และคนพื้นเมืองใช้เจรจากัน ภาษาพื้นเมืองมาจากชุมชนที่มีความแตกต่างทางภาษาที่กำเนิดขึ้นในพื้นที่นั้น ทั้งนี้ ภาษาพื้นเมืองไม่จำเป็นต้องเป็นภาษาประจำชาติ และภาษาประจำชาติไม่จำเป็นต้องเป็นภาษาพื้นเมืองของประเทศนั้น ๆ ก็ได้
คนพื้นเมืองจำนวนมากทั่วโลกหยุดการถ่ายทอดภาษาบรรพบุรุษไปยังอนุชนและรับภาษาของคนส่วนใหญ่โดยเป็นส่วนหนึ่งของการปรับตัวให้เข้ากับวัฒนธรรมส่วนใหญ่ ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีความพยายามฆ่า (linguicide) ภาษาพื้นเมืองหลายภาษาด้วย สหประชาชาติประกาศให้ปี 2562 เป็นปีสากลแห่งภาษาพื้นเมือง ด้วยตระหนักถึงความเปราะบางของภาษาพื้นเมือง 

**ดูเพิ่ม**
 ภาษาถิ่น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คนพื้นเมือง
หมวดหมู่:ภาษา
หมวดหมู่:สิทธิทางภาษา
จอห์น ชาลส์ เบาว์ริง

จอห์น ชาลส์ เบาว์ริง (John Charles Bowring, 24 มีนาคม 1821 – 20 มิถุนายน 1893) เป็นนักธุรกิจชาวฮ่องกงหุ้นส่วนในบริษัท จาร์ดีนแมธิสันแอนด์โคและนักธรรมชาติวิทยามือสมัครเล่นที่กระตือรือร้นและ JP สำหรับเขตเดวอน

**จุดกำเนิด**
เขาเป็นลูกชายคนโตของเซอร์ จอห์น เบาว์ริง  (1792-1872) แห่ง เอ็กซิเตอร์ เดวอน ข้าหลวงแห่งเกาะฮ่องกง (ในสมัยที่ฮ่องกงยังเป็นอาณานิคมของอังกฤษ) และร่วมเดินทางไปกับเขาด้วย เขาเป็นพี่ชายของ เลวิน เบนท์แฮม เบาว์ริง และ เอ็ดการ์ อัลเฟร็ด เบาว์ริง

**อาชีพ**
เบาว์ริงเป็นนักพฤกษศาสตร์และนักจิตวิทยา (โดยเฉพาะผู้รวบรวมแมลง; ผู้ศึกษาเรื่องราวของแมลงปีกแข็ง) ตลอดการเดินทางของเขากับพ่อของเขาเซอร์ จอห์น เบาว์ริง เขาศึกษา จดบันทึก เก็บพืชและแมลงที่หายากเมื่อมีโอกาสด้วยตัวเอง ในปี ค.ศ. 1852 เบาว์ริงนำ เฟิร์น มอสส์ และพืชดอกจากฮ่องกงกลับไปอังกฤษ

**การแต่งงานและลูกหลาน**
จากการเสียชีวิตของภรรยาม่ายของเขาในปี ค.ศ. 1912 เธอได้บริจาคเงินสำหรับการสร้างโรงพยาบาลบนถนนเฮย์เกต, ชรอปเชอร์ ในความทรงจำของเขาบุตรชายของเขาประกอบไปด้วย:- เซอร์ ชาลส์ คาลเวิร์ต เบาว์ริง, ข้าหลวงแห่ง ไนแอซาแลนด์- พลเรือตรี ฮัมฟรีย์ วิคแฮม เบาว์ริง

**มรดก**
เขายกของสะสมขนาดใหญ่ให้กับ บริติชมิวเซียม
กิ้งก่าสองชนิด,Hemidactylus bowringii และ Lygosoma bowringii ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ จอห์น ชาลส์ เบาว์ริง หรือพ่อของเขา เซอร์ จอห์น เบาว์ริง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักพฤกษศาสตร์
หมวดหมู่:นักกีฏวิทยา
ซิดเราะตุลมุนตะฮา

ซิดเราะตุลมุนตะฮาในอักษรวิจิตรอิสลาม
ซิดเราะตุลมุนตะฮา (سِـدْرَة الْـمُـنْـتَـهَى; ความหมาย: "ต้นพุทรา ณ ขอบเขตที่ไกลที่สุด") เป็นต้นพุทราหรือต้นซิดร์ที่เป็นสัญลักษณ์สุดเขตสวรรค์ชั้นที่เจ็ด ซึ่งเป็นชายแดนที่ไม่มีสิ่งที่ถูกสร้างใดๆ ผ่านไปได้ ตามข้อมูลในศาสนาอิสลาม มีแค่มุฮัมมัดเท่านั้นที่ผ่านได้ในตอนที่เดินทางกับมลาอิกะฮ์ญิบรีลในช่วงอิสรออ์กับมิอฺรอจญ์ (แต่ญิบรีลหยุดอยู่ตรงนั้น) เขตที่อยู่หลังนั้นเป็นที่กล่าวกันว่า เป็นที่ที่อัลลอฮ์กำหนดให้มีการละหมาดห้าเวลา.

**กุรอาน**
ต้นซิดร์ (ต้นพุทรา; Lote tree)
__NOTOC__
โบสตัน โดยซาอาดี กวีชาวเปอร์เซีย ที่กล่าวถึงเหตุการณ์อิสรออ์กับมิอฺรอจญ์กับต้นพุทรา
ในซูเราะฮ์ที่ 53 "อัน-นัจม์" ("ดาว") อายะฮ์ที่ 10-18 ได้กล่าวว่า:
10 ดังนั้นเขา (ญิบรีล) จึงนำวะฮียฺมาให้แก่บ่าวของพระองค์ (มุฮัมมัด) สิ่งที่เขาจะนำวะฮียฺมา
11 จิตใจ (ของมุฮัมมัด) มิได้ปฏิเสธสิ่งที่เขาได้เห็น
12 แล้วพวกเจ้าจะโต้เถียงกับเขาเกี่ยวกับสิ่งที่เขาได้เห็นอีกหรือ
13 และโดยแน่นอน เขาได้เห็นญิบรีลในการลงมาอีกครั้งหนึ่ง
14 ณ ที่ต้นพุทธาอันไกลโพ้น
15 ณ ที่นั้น คือสวนสวรรค์อันเป็นที่พำนัก
16 (ขณะนั้น) สิ่งที่ปกคลุม (แสงประกาย) ได้ปกคลุมต้นพุทรา
17 สายตา (ของมุฮัมมัด) มิได้เหลือบแลไปทางอื่น และมิได้ล่วงเกินไป
18 โดยแน่นอนเขาได้เห็นสัญญาณอันยิ่งใหญ่ของพระเจ้าของเขา (style=ref)
และชื่อต้นไม้นี้ยังปรากฎอยู่ในซูเราะฮ์ที่ 34 อายะฮ์ที่ 16 และซูเราะฮ์ที่ 56 อายะฮ์ที่ 28.

**ความหมาย**
ในหนังสือตัฟซีรอัลกุรอานสมัยใหม่ชื่อ ตัฟซีร อัล-กะรีม อัร-รอฮ์มาน ฟี ตัฟซีร กะลาม อัล-มะนาน (تفسير الكريم الرحمن في تفسير كلام المنان) โดย อับดุลเราะฮ์มาน อิบน์ นาซิร อัส-ซะอ์ดี ได้อธิบายถึงต้นซิดรอตุลมุนตะฮาไว้ว่า: (s=ns)
อับดุลละห์ ยูซุฟ อาลี กล่าวในหนังสือ คำภีร์อัลกุรอาน: ข้อความ คำแปล และคำอธิบาย (The Holy Qur'an: Text, Translation and Commentary) ไว้ว่า ต้นไม้นี้ "เป็นขอบเขตของความรู้จากสวรรค์ที่ถูกประทานให้กับมนุษย์, สิ่งที่อยู่หลังจากนี้ ไม่มีแม้แต่เทวทูตหรือมนุษย์ที่จะผ่านไปได้"
จอร์จ เซล นักวิชาการอังกฤษในช่วงศตวรรษที่ 18 ได้อธิบายว่า "สิ่งที่อยู่หลังจากมันบรรดาเทวทูตไม่สามารถผ่านได้; หรือจะให้จินตนาการให้ดีกว่านี้, ไม่มีความรู้ใดๆ ของสิ่งที่ถูกสร้างจะขยายไปได้ (เข้าใจได้)"

**ดูเพิ่ม**
 ต้นไม้ในศาสนาอิสลาม- ต้นไม้แห่งชีวิต (กุรอาน)- ต้นไม้แห่งชีวิต- พุทราจีน- Ziziphus lotus- Ziziphus spina-christi

**อ้างอิง**
 Ayoub, Mahmoud.  The Qur'an and Its Interpreters: The House of 'Imran. SUNY Press. Albany, NY: 1992. 0-7914-0993-7

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Glossary of Islamic terms-  Sidrat al-Muntaha-  Miracle of Isra and Miraj
หมวดหมู่:คำศัพท์ภาษาอาหรับ
หมวดหมู่:อวสานวิทยาของศาสนาอิสลาม
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาอิสลาม
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาบาไฮ
หมวดหมู่:ต้นไม้ในศาสนาอิสลาม
เจ้าหญิงกูดาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์

เจ้าหญิงกูดาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ (Princess Guda of Waldeck and Pyrmont) ประสูติเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม 2482 เป็นพระธิดาพระองค์สุดท้องใน เจ้าชายโจเซียส เจ้าชายรัชทายาทวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ กับ ดัชเชสอัลติบอร์กแห่งอ็อลเดินบวร์ค เป็นพระขนิษฐาใน เจ้าชายวิตเตไคนด์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ และยังทรงเป็นพระญาติชั้นที่ 4 ใน สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ พระบิดาของพระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจาก พระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ พระองค์จึงทรงมีสิทธิในการสิบราชบัลลังก์อังกฤษ 

**เสกสมรส**
เจ้าหญิงกูดาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ ทรงเสกมสรสครั้งแรกกับ เจ้าชายฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งวีท เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2501 ก่อนจะหย่ากันใน พ.ศ. 2505 มีพระบุตร 2 พระองค์คือ
# เจ้าชายอเล็คซันเดอร์
#เจ้าชายคาร์ล เจ้าชายแห่งวีท
ต่อมาทรงเสกสมรสครั้งที่ 2 กับสามัญชนนามว่า โฮร์ช เดียเกรซ เมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2511 มีพระโอรส 2 คน คือ
#วิกเตอร์ เดียเกรซ
#คริสเตียน เดียเกรซ

**อ้างอิง**
 thePeerage.com - Guda Prinzessin zu Waldeck und Pyrmont- Genealogics - Leo van de Pas - Princess Guda zu Waldeck und Pyrmont
*L'Allemagne dynastique, Huberty, Giraud, Magdelaine, Reference: V 397
หมวดหมู่:เจ้าหญิงวีท
หมวดหมู่:เจ้าหญิงเยอรมัน
หมวดหมู่:ราชวงศ์วัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
หมวดหมู่:เจ้าหญิงวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
จามเทวีวงศ์

จามเทวีวงศ์ เป็นคัมภีร์ทางพุทธศาสนา เอกสารประวัติศาสตร์ประเภทบันทึกเหตุการณ์ภาษาบาลี เป็นเรื่องเล่าเชิงประวัติศาสตร์ผสมกับเรื่องเล่าเชิงศาสนาพุทธ แต่งขึ้นโดยพระโพธิรังสีมหาเถระ สันนิษฐานว่ารจนาราว พ.ศ. 1950 ถึง 2060 มีเรื่องเล่าช่วงปลายพุทธศตวรรษที่ 12 ถึงพุทธศตวรรษที่ 19 ตั้งแต่การก่อตั้งแคว้นหริภุญชัย เรื่องราวการกำเนิดเมืองลำพูน ลำปาง และเขลางค์นคร และความเป็นไปบางส่วนของแคว้นสำคัญในภาคกลาง มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับพระนางจามเทวีโดยระบุวันเวลาตามบริบทในอดีตทำนองจดหมายเหตุ เช่น พระนางเสด็จจากละโว้มายังเมืองหริภุญไชยเมื่อใด ระหว่างทางได้แวะที่ใดบ้าง ครองราชย์ยาวนานเท่าใด เสด็จสวรรคตเมื่อใด ฯลฯ นอกจากนี้ยังมีเรื่องเกี่ยวกับสถานที่ และมีหลักฐานทางโบราณคดีประกอบชัดเจน เช่น ระบุว่า วัดพระธาตุดอยคำ สร้างขึ้นในรัชสมัยพระนางจามเทวี (พ.ศ. 1230) โดยโอรสทั้งสอง ได้แก่ พระเจ้ามหันตยศ และพระเจ้าอนันตยศ
ภาษาบาลีในจามเทวีวงศ์ยังไม่ประณีตเท่าภาษาบาลีในชินกาลมาลีปกรณ์ คือ วางโครงสร้างแบบภาษาไทย ประธาน กริยา กรรม และวางคำวิเศษณ์กับคำคุณศัพท์ ไว้หลังคำนามกับคำกริยา ตามแบบไวยากรณ์ไทย ซึ่งโครงสร้างภาษาบาลีต้องเป็นแบบประธาน กรรม กริยา และพบว่ามีคำศัพท์หลายคำที่ถูกเปลี่ยนจากภาษาไทยไปเป็นภาษาบาลีแบบดื้อ ๆ โดยไม่ได้แปลคำนั้นไปเป็นศัพท์ภาษาบาลีเสียก่อน
กรรมการหอพระสมุดวชิรญาณสำหรับพระนครให้พระยาปริยัติธรรมธาดา (แพ ตาละลักษมณ์) เปรียญ ร่วมกับพระญาณวิจิตร (สิทธิ โลจนานนท์) เปรียญ ช่วยกันแปลเป็นภาษาไทยในรัชสมัยรัชกาลที่ 6 พิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกปี พ.ศ. 2463
จามเทวีวงศ์เป็นหนึ่งในคัมภีร์ที่ใช้อ้างอิงในเอกสารตำนานพงศาวดารบ่อยครั้งที่สุด ได้รับการแปลเป็นหลายภาษา ทั้งตะวันตกและตะวันออก
นอกจากนั้นในฉบับภาษาอังกฤษใช้ชื่อว่า The Legend of Queen Cama และ The Chamadevivongs

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 accessdate=2 November 2015- isbn=9788124600047
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธในประเทศไทย
หมวดหมู่:วรรณกรรมศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:บันทึกเหตุการณ์ล้านนา
เจ้าชายคาร์ล เจ้าชายแห่งวีท

เจ้าชายคาร์ล เจ้าชายแห่งวีท (Carl, Prince of Wied) ประสูติเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม 2504 เป็นพระโอรสใน เจ้าชายฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งวีท และ เจ้าหญิงกูดาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ ทรงเป็นพระปนัดดาใน เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม ฟรีดริช เจ้าชายแห่งวีท ทรงสืบเชื้อสายมาจาก พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ ผ่านทางพระบิดา และทางพระมารดานั้น ทรงเป็นพระญาติชั้นที่ 5 ใน สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ แม่พระนามของพระองค์นี่นจะมี ฟรีดริช ออกัส ซึ่งควรจะเป็นพระนามหลัก แต่พระองค์กลับทรงเลือกใข้พระนามสุดท้ายอย่าง คาร์ล โดยทรงให้เหตุผลว่า เป็นพระประสงค์ส่วนพระองค์ และด้วยพระมารดานั้นทรงสืบเชื้อสายมาจาก พระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ พระองค์เองจึงมีสิทธิในการสืบราชบัลลังก์สหราชอาณาจักร

**เสกสมรส**
เจ้าชายคาร์ล เจ้าชายแห่งวีท ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงอิซาเบลแห่งอีสเตนเบิร์ก พระขนิษฐาใน เจ้าหญิงโซฟี เจ้าหญิงแห่งปรัสเซีย เมื่อวันที่ 26 เมษายน 2541 มีพระบุตรดังนี้
# เจ้าชายแม็กซิมิเลียน เจ้าชายแห่งวีท
#เจ้าชายฟรีดริช วิลเลียม
#เจ้าหญิงมารี เอลิซเบธ
#เจ้าหญิงลุยอิซ
เจ้าชายคาร์ล เจ้าชายแห่งวีท สิ้นพระชนม์แบบกะทันหันด้วยพระอาการพระหทัยวายเฉียบพลันเมื่อวันที่ 12 มีนาคม 2558 สิริพระชันษา 53 ปี ทำให้ตำแหน่ง เจ้าชายแห่งวีท ตกเป็นของพระโอรสองค์ใหญ่

**อ้างอิง**
 thePeerage.com - Friedrich August Maximilian Wilhelm Carl Fürst zu Wied- Genealogics - Leo van de Pas - Carl, 8.Fürst zu Wiedfix-attempted=yes 
*Genealogisches Handbuch des Adels, Fürstliche Häuser, Band XIX, 2011
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2507
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:เจ้าชายวีท
หมวดหมู่:ราชวงศ์วีท-น็อยวีท
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลว
สต็องดาร์ลีแยฌ

สต็องดาร์ลีแยฌ (Standard Liège) เป็นสโมสรฟุตบอลที่ตั้งอยู่ในนครลีแยฌ ประเทศเบลเยียม ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2441 และมีสนามเหย้าคือสต๊าดเมาริซดูฟราสเน่ เป็นหนึ่งในสามของสโมสรฟุตบอลใหญ่ในเบลเยียม (อีก 2 สโมสรคืออันเดอร์เลคต์และกลึบบรึคเคอ)

**ผู้เล่นชุดปัจจุบัน**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 rscl.be
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในประเทศเบลเยียม
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2441
อิท โผล่จากนรก 2

อิท โผล่จากนรก 2 (italic=yes) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวสยองขวัญเหนือธรรมชาติ ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2019 และเป็นภาคต่อจากอิท โผล่จากนรก ในปี ค.ศ. 2017 โดยทั้งสองภาคดัดแปลงมาจากนวนิยายเรื่อง อิท ของสตีเฟน คิง ซึ่งตีพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1986 กำกับโดยแอนดี มัสเคียตตี เขียนบทโดยแกรี ดอเบอร์แมน นำแสดงโดยเจมส์ แม็กอะวอย, เจสซิกา แชสเตน , บิล เฮเดอร์, อิไซยาห์ มุสตาฟา, เจ ไรอัน, เจมส์ แรนซัน, แอนดี บีน และบิล สกอชกวดกลับมารับบทตัวตลกเพนนีไวส์
อิท โผล่จากนรก 2 มีฉากในปี ค.ศ. 2016 หรือ 27 ปีหลังเหตุการณ์ในภาคแรก โดยกลุ่มตัวเอก "ชมรมคนขี้แพ้" (The Losers' Club) ต้องกลับมาสู้กับ "อิท" พลังเหนือธรรมชาติที่มักปรากฏตัวในรูปตัวตลกเพนนีไวส์อีกครั้งตามคำสาบานที่ให้ไว้ ภาพยนตร์เข้าฉายในสหรัฐ วันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 2019

**นักแสดง**

**ชมรมคนขี้แพ้**
 เจมส์ แม็กอะวอย รับบท วิลเลียม "บิลล์" เดนโบรห์ (เจเดน ลีเบอร์เฮอร์ รับบท บิลล์ เดนโบรห์ วัยเด็ก)- เจสซิกา แชสเตน รับบท เบเวอร์ลี "เบฟ" มาร์ช (โซเฟีย ลิลลิส รับบท เบฟ มาร์ช วัยเด็ก)- บิล เฮเดอร์ รับบท ริชาร์ด "ริชชี" ทอเซียร์ (ฟินน์ วูล์ฟฮาร์ด รับบท ริชชี ทอเซียร์ วัยเด็ก)- อิไซยาห์ มุสตาฟา รับบท ไมเคิล "ไมก์" แฮนลอน (โชเซน จาคอบส์ รับบท ไมก์ แฮนลอน วัยเด็ก)- เจ ไรอัน รับบท เบนจามิน "เบน" แฮนส์คัม (เจเรมี เรย์ เทย์เลอร์ รับบท เบน แฮนส์คัม วัยเด็ก)- เจมส์ แรนซัน รับบท เอดเวิร์ด "เอดดี" แคสป์แบรก (แจ็ก ดีแลน เกรเซอร์ รับบท เอดดี แคสป์แบรก วัยเด็ก)- แอนดี บีน รับบท สแตนลีย์ "สแตน" ยูริส (ไวแอต โอเลฟฟ์ รับบท สแตน ยูริส วัยเด็ก)

**ตัวละครอื่น ๆ**
 บิล สกอชกวด รับบท อิท / เพนนีไวส์- แจ็กสัน รอเบิร์ต สก็อต รับบท จอร์จี เดนโบรห์ น้องชายของบิลล์ที่เสียชีวิต เป็นร่างหนึ่งของอิท- โจน เกร็กสัน รับบท มิสซิสเคิร์ช หญิงชรา เป็นร่างหนึ่งของอิท- ทีช แกรนต์ รับบท เฮนรี เบาเวอส์ ศัตรูของกลุ่มชมรมคนขี้แพ้ (นิโคลาส แฮมิลตัน รับบท เฮนรี เบาเวอส์ วัยเด็ก)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 อิท โผล่จากนรก 2- อิท โผล่จากนรก 2- อิท โผล่จากนรก 2-  อิท โผล่จากนรก 2 ในเมทาคริติก- อิท โผล่จากนรก 2
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สยองขวัญอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่สร้างจากหนังสือของ สตีเฟ่น คิง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่อ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยวอร์เนอร์บราเธอร์ส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่ออเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับมิตรภาพ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในโรงพยาบาลจิตเวช
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับการเปลี่ยนรูปร่าง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับพี่น้อง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สัตว์ประหลาดอเมริกัน
11.22.63

11.22.63 เป็นภาพยนตร์ชุดขนาดสั้นจากอเมริกา แนวเรื่องบันเทิงคดีวิทยาศาสตร์ระทึกขวัญ ดัดแปลงจากหนังสือ 11/22/63 วันสังหาร โดยสตีเวน คิง มีทั้งหมดแปดตอน บริหารการอำนวยการสร้างโดย J. J. Abrams, King, Bridget Carpenter และ Bryan Burk และอำนวยการสร้างโดยเจมส์ แฟรนโก ซึ่งรับบทเป็นตัวนำเรื่องด้วย ออกฉายครั้งแรกทางฮูลู เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 และได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 11-22-63
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ละครแนวไซไฟ