รายพระนามพระมหากษัตริย์อินเดีย

ต่อไปนี้เป็นบทความเกี่ยวกับรายพระนามพระมหากษัตริย์อินเดีย เป็นหนึ่งในหลาย ๆ รายชื่อผู้ดำรงตำแหน่งที่เป็นพระมหากษัตริย์ รวมถึงผู้ที่กล่าวว่าได้ปกครองส่วนหนึ่งของอนุทวีปอินเดีย รวมถึงประเทศศรีลังกาอีกด้วย
ไฟล์:South_Asia_(orthographic_projection)_without_national_boundaries.svg|thumb|ในทวีปเอเชียใต้ ศูนย์กลางหลักของวัฒนธรรมอินเดีย
พระมหากษัตริย์ชาวอินเดียยุคแรกรู้จักเฉพาะจากวรรณคดีสันสกฤตเท่านั้น โดยเฉพาะมหากาพย์มหาภารตะและรามายณะ ซึ่งทั้งสองได้ให้รายละเอียดของพระมหากษัตริย์มากมาย และปฏิสัมพันธ์ระหว่างกัน นักประวัติศาสตร์หลายคนถือว่าสิ่งเหล่านี้เป็นแหล่งที่เกี่ยวข้องมากที่สุดของยุคประวัติศาสตร์ตอนต้น และมหากาพย์เหล่านี้ได้รับการพัฒนาหลายศตวรรษหลังจากช่วงเวลาหลัก
เอกสารทางประวัติศาสตร์ประเภทแรก ๆ ได้แก่ เหรียญโลหะหรือกหาปณะที่มีไม้บรรทัด หรืออย่างน้อยราชวงศ์ ในเวลานั้น เหรียญที่มีเครื่องหมายเจาะเหล่านี้ออกประมาณ 600 ปีก่อนคริสตศักราช และอุดมสมบูรณ์ภายใต้ราชวงศ์โมริยะใน 300 ปีก่อนคริสตศักราช นอกจากนี้ยังมีศิลาจารึกและบันทึกสารคดีจากวัฒนธรรมต่างประเทศในช่วงเวลานี้
นักปกครองจักรพรรดิหลักหรือปกครองจักรพรรดิกัวซีของอินเดียเหนือค่อนข้างชัดเจนตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป แต่นักปกครองท้องถิ่นจำนวนมาก และสถานการณ์ในที่ราบสูงเดกกันและอินเดียใต้มีจารึกหินที่ชัดเจนน้อยกว่าตั้งแต่ช่วงต้นศตวรรษแรก แหล่งที่มาหลักของประวัติศาสตร์อินเดียใต้คือวรรณคดีสังคม (Sangam) ที่มีอายุตั้งแต่ 300 ปีก่อนคริสตศักราช วันที่สำหรับนักปกครองหลายคนเป็นการเก็งกำไรหรืออย่างน้อยก็ไม่แน่นอน ประวัติสมัยต้นของหลายราชวงศ์ของอินเดียโบราณและปัจจุบันยังไม่แน่นอน

**อาณาจักรไหเหยะ**
 มหาราชอธรรษ (เจ้าปุรุรวาส)- มหาราชอายุ- มหาราชนหุษะ- มหาราชยะยาติ- มหาราชยาฑุ- มหาราชสหัสรชิต- มหารัชศัตชิต- มหาราชไหเห –  (ผู้ก่อตั้งอาณาจักรไหเหยะ)- มหาราชธรรม- มหาราชธรรมเนตร- มหาราชกุณฏิราช- มหาราชสาห์ชิต- มหาราชมหิศมัน – (ผู้ก่อตั้งมหิศมติ)- มหาราชภัทรเสน- มหาราชทุรทภ- มหาราชธันนัก- มหาราชกฤตวิรยาอรชุน- มหาราชสหัสรชุน (กรตวิรยะ อรชุน)- มหาราชเวรเสน (ชัยธวัช)
ต่อมาถูกแบ่งแยกตามวรรณะย่อยต่างๆ ได้แก่ กันสรา กเสรา ตมระกร ฐาเฐระ ตัมบัต และอีกมากมาย

**อาณาจักรไหเหยะยุคกลาง**
หลายราชวงศ์ในยุคกลางตอนต้น ซึ่งรวมถึงราชวงศ์กลจุรีและอาณาจักรมูษิกแห่งเกรละ อ้างว่าสืบเชื้อสายมาจากไหเหยะ

**ราชวงศ์มคธ**

**ราชวงศ์พริหัทรถะ (1700 – 682 ปีก่อนคริสตกาล)**
 พระมหากษัตริย์-
(พระเจ้าริพุนชัยเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ ถูกโค่นล้มโดยพระเจ้าปรัทโยตในปี 682 ปีก่อนคริสตกาล)

**ราชวงศ์ปรัทโยต (682 – 544 ปีก่อนคริสตกาล)**
 พระมหากษัตริย์-
(พระเจ้าวรรธิวรรธนะเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ ถูกโค่นล้มโดยพระเจ้าพิมพิสารในปี 544 ปีก่อนคริสตกาล)

**ราชวงศ์หรยังกะ (544 – 413 ปีก่อนคริสตกาล)**
ราชวงศ์หารยังกะเป็นราชวงศ์ที่ปกครองแคว้นมคธ มีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองราชคฤห์ต่อมาพระเจ้าอุทัยภัทรย้ายเมืองหลวงไปยังเมืองปาฏลีบุตร ราชวงศ์นี้ปกครองตั้งแต่ 544 ปีก่อนคริสตกาล–413 ปีก่อนคริสตกาล ราชวงศ์หารยังกะสิ้นสุดลงเมื่ออำมาตย์ศิศุนาครัฐประหารยึดอำนาจพระเจ้านาคทาสกะ เนื่องราชวงศ์หารยังกะเป็นราชวงศ์ปิตุฆาตโดยตลอด จึงทำรัฐประหารเพื่อมิให้เป็นเสนียดแก่อาณาจักรอีก

**ราชวงศ์ศิศุนาค (413 – 345 ปีก่อนคริสตกาล)**
 พระมหากษัตริย์-
(พระเจ้ามหานันทินสูญเสียอาณาจักรของพระองค์โดยพระเจ้ามหาปัทมนันทะ พระโอรสนอกสมรส ในปี 345 ปีก่อนคริสตกาล)

**ราชวงศ์นันทะ (345 – 322 ปีก่อนคริสตกาล)**
 พระมหากษัตริย์-
(พระเจ้าธนานันทะสูญเสียอาณาจักรของพระองค์ไปยังพระเจ้าจันทรคุปตเมารยะหลังจากพ่ายแพ้โดยเขาในปี 322 ปีก่อนคริสตกาล)

**ราชวงศ์โมริยะ (322 – 184 ปีก่อนคริสตกาล)**
 พระมหากษัตริย์-
(พระเจ้าพฤหทรถะเมารยะเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ ถูกโค่นล้มโดยพระเจ้าปุษยมิตรศุงคะในปี 185 ปีก่อนคริสตกาล)

**จักรวรรดิศุงคะ (185 – 73 ปีก่อนคริสตกาล)**
 พระมหากษัตริย์-
(พระเจ้าเทวภูติเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ ถูกโค่นล้มโดยพระเจ้าวสุเทวะกันวะ ในปี 73 ปีก่อนคริสตกาล)

**ราชวงศ์กันวะ (73 – 28 ปีก่อนคริสตกาล)**
 พระมหากษัตริย์-
(พระเจ้าสุสารมันเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ ถูกโค่นล้มโดยพระเจ้าสิมุกแห่งราชวงศ์สาตวาหนะ)

**อาณาจักรกลิงคะ**

**อาณาจักรกลิงคะยุคแรก (1700 – 700 ปีก่อนคริสตกาล)**
ตามคำกล่าวของมหาภารตะและปุราณะบางส่วน พระเจ้ากลิงคะทรงสถาปนาอาณาจักรกลิงคะ ในภูมิภาคปัจจุบันของชายฝั่งโอริศา (โอฑิศา) รวมทั้งเซอร์คาร์เหนือ มหาภารตะยังกล่าวถึงพระศรุตยุธองค์หนึ่งว่าเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรกลิงคะที่เข้าร่วมค่ายเการพ ในพระไตรปิฎกว่า พระเจ้ามหาโควินท์สุตตังต์, พระเจ้่ากลิงคะ และผู้ปกครอง พระเจ้าสัตตาภูได้รับการกล่าวถึง.- พระเจ้ากลิงคะ (ผู้สถาปนาอาณาจักรกลิงคะ)- พระเจ้าโอฑรา หรือ พระเจ้าโอทรา (ผู้สถาปนาอาณาจักรโอฑรา)- พระเจ้าศรุตยุทธ- พระเจ้าศรุตยุษ- พระเจ้ามณีมัต- พระเจ้าจิตรังคทา- พระเจ้าสุพหุSubahu- พระเจ้าวีรเสนา- พระเจ้าสุทัตตะ- พระเจ้าสัตตาภู- พระเจ้านลิกีรา- พระเจ้ายะวนราช- พระเจ้าทันตวักขา หรือ พระเจ้าทันตวัขระ- พระเจ้าอวกินนาโย กรกัณฑุ- พระเจ้าวศุปละ

**อาณาจักรกลิงคะยุคที่สอง (700 – 550 ปีก่อนคริสตกาล)**
ราชวงศ์นี้ถูกกล่าวถึงในจุลกลิงคะชะตะกะ และ กลิงคโพธิชตกะ and มีการกล่าวกันว่ากษัตริย์องค์แรกของกลิงคะที่ 1 ได้แยกตัวออกจากอาณาจักรทัณฑะพร้อมกับกษัตริย์แห่งอัศมกะและวิทรภะในฐานะรัฐศักดินา- พระเจ้าทัณฑกิ- พระเจ้ากลิงคะที่ 1- พระเจ้ามหากลิงคะ- พระเจ้าจุลกลิงคะ- พระเจ้ากลิงคะที่ 2 (ศตวรรษที่ 7 – 6 ก่อนคริสตศักราช)

**ราชวงศ์ที่ไม่รู้จักกล่าวถึงในทัตถะวังษา (550 – 410 ปีก่อนคริสตกาล)**
 พระเจ้าพรหมทัตตะ (ศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตศักราช)- พระเจ้ากสิราช- พระเจ้าสุนันทะ- พระเจ้าคุหศิวะ

**ราชวงศ์สุริยะแห่งกลิงคะ (410 – 380 ปีก่อนคริสตกาล)**
 พระเจ้าพรหมาทิตยะ (ศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตศักราช)
พระราชโอรสของพระองค์ เจ้าชายสูรุทัศรุณ-อทีตติยะ ถูกเนรเทศและตามประวัติศาสตร์ของมัลดีฟส์ ได้สถาปนาอาณาจักรเทวามาอารีขึ้นเป็นครั้งแรกและวางรากฐานราชวงศ์อทีตตะ

**อาณาจักรโคนันทะแห่งกัศมีร์**

**ราชวงศ์โคนันทะที่ 1 (1700 – 1182 ปีก่อนคริสตกาล)**
พระเจ้ากัลหณาทรงตรัสว่าพระเจ้าโคนันทะที่ 1 เสด็จขึ้นครองราชย์ในสมัยปฏิทินกาลี 653 จากการคำนวณของโชเกศ จันเทร ดุต ปีนี้ตรงกับระหว่างปี 1800 ปีก่อนคริสตกาล – 1700 ปีก่อนคริสตกาล- พระเจ้าโคนันทะที่ 1- พระเจ้าทโมทาราที่ 1- พระเจ้ายโศวติ- พระเจ้าโคนันทะที่ 2- พระเจ้าอีก 35 องค์ (ที่ไม่ทราบชื่อ)- พระเจ้าลวา- พระเจ้ากุเศษยา- พระเจ้าขเคนทรา- พระเจ้าสุเรนทรา- พระเจ้าโคธารา- พระเจ้าสุวรรณา- พระเจ้าชนากะ- พระเจ้าศาจิณรา- พระเจ้าอโศก (โคนันทิตยะ)- พระเจ้าเชลากะ- พระเจ้าทโมทาราที่ 2- พระเจ้าอภิมัณยุที่ 1

**ราชวงศ์โคนันทิตยะ (1182 – 246 ปีก่อนคริสตกาล)**
ราชวงศ์โคนันทิตยะปกครองแคชเมียร์เป็นเวลา 1002 ปี

**หัวหน้ากัศมีร์แห่งอาณาจักรอุชนี (246 ปีก่อนคริสต์กาล – 25 ปีหลังคริสต์กาล)**
ไม่มีการกล่าวถึงกษัตริย์ในหนังสือเล่มนี้ในแหล่งประวัติศาสตร์อื่นใดpp=65 กษัตริย์เหล่านี้ปกครองกัศมีร์มา 192 ปีpp=133–138

**ราชวงศ์โคนันทะที่ 2 (25 – 561 ปีหลังคริสต์กาล)**

**อาณาจักรคันธาระ (1500 – 518 ปีก่อนคริสตกาล)**
แคว้นคันธาระที่มีศูนย์กลางอยู่รอบหุบเขาเปศวาร์และหุบเขาแม่น้ำสวัต แม้ว่าอิทธิพลทางวัฒนธรรมของมหาคันธาระขยายข้ามแม่น้ำสินธุไปยังแคว้นตักศิลาในที่ราบสูงโปโฐหร (โปโตฮาร์) และไปทางทิศตะวันตกสู่หุบเขาคาบูลและบามิยันในอัฟกานิสถาน และทิศเหนือขึ้นไปถึงเทือกเขาการาโกรัม
 รายชื่อพระมหากษัตริย์ปกครองในอาณาจักรคันธาระที่รู้จักกันดีคือ-- พระเจ้านาคชิต- พระเจ้าศกุนิ- พระเจ้าสุพลา- พระเจ้าอชัล- พระเจ้ากลิเกยะ- พระเจ้าสุวละ- พระเจ้าวฤษก- พระเจ้าวฤหัทวาลา- พระเจ้าคยา- พระเจ้าคาวกษ์- พระเจ้าวฤษวะ- พระเจ้าจรรมวัต- พระเจ้าอรรชวะ- พระเจ้าสุกะ- พระเจ้ากุลินทะ- พระเจ้าปุศกรสักติ (535–518 ปีก่อนคริสตกาล), กษัตริย์องค์สุดท้ายของแคว้นคันธาระเป็นช่วงที่จักรวรรดิอะคีเมนิดพิชิตหุบเขาสินธุ- พระเจ้ากันทิก (กษัตริย์องค์หลัง)

**อาณาจักรกุรุ (1200–345 ปีก่อนคริสตกาล)**
 พระเจ้ากุรุที่ 2, (กษัตริย์แห่งราชวงศ์ปุรุ หลังจากที่ราชวงศ์ได้ตั้งพระนามว่า กุรุวงศา (Kuruvāmshā) และอาณาจักรถูกเปลี่ยนชื่อจากราชวงศ์ปุรุเป็นอาณาจักรกุรุ ทรงมีพระราชโอรสสามคน คือพระเจ้าวิธุรถาที่ 1 ที่ได้เป็นผู้ปกครองของประติษฐาน พระเจ้าวยุศิตัสวะซึ่งสวรรคตตั้งแต่พระชนม์ยังน้อย และพระเจ้าสุธันวะ ซึ่งได้เป็นเจ้าเมืองแคว้นมคธ ดังนั้นพระวิธุรถาที่ 1 จึงเป็นกษัตริย์แห่งแคว้นหัสตินาปุระ)- พระเจ้าวิธุรถาที่ 1- พระเจ้าชาหนุ- พระเจ้าปริกษิตที่ 2- พระเจ้าชนเมชัยที่ 2- พระเจ้าภีมเสน- พระเจ้าประติษราวาส- พระเจ้าประตีป- ท้าวศานตนุ, (ภีษมะเป็นพระราชโอรสคนสุดท้องของท้าวศานตนุและพระนางคงคา จิตรางคทะและวิจิตรวีรยะเป็นโอรสของศานตนุและพระนางสัตยวดี)- วิจิตรวีรยะ, (ธฤตราษฎร์, ท้าวปาณฑุ และท้าววิทุระ เป็นโอรสของวิจิตรวีรยะ)- ท้าวปาณฑุ- ธฤตราษฎร์, (ปาณฑพเป็นโอรส 5 องค์ของท้าวปาณฑุและพระนางกุนตี ขณะที่เการพเป็นบุตรร้อยคนของธฤตราษฎร์และพระนางคานธารี)- ยุธิษฐิระ (เยาเธยะเป็นโอรสของยุธิษฐิระและพระนางเทวิก ฆโฎตกัจเป็นโอรสของภีมะและนางหิฑิมพี อภิมันยุเป็นโอรสของอรชุนและเจ้าหญิงสุภัทรา พพรุวาหนะเป็นโอรสของอรชุนและนางจิตรางคทา อิรวันเป็นโอรสของอรชุนและอุลุปิ นิรมิตรเป็นโอรสของนกุละและกเรนุมัติ สุโหตรเป็นโอรสของสหเทวะและราชินีวิชัย อุปปาณฑวะเป็นโอรส 5 คนของปาณฑพและพระนางเทราปที- ปรีกษิต (เป็นโอรสของอภิมันยุ)- ชนเมชัย- สตานิกะ- อัศวเมธตา- ทวิเตยรม- จัตรามาล- จิตรรถ- ทุษฏไศลยา- อุครเสน- ศุรเสน- ภูวันปติ- รัญชีต- ฤกจักร- สุขเทวะ- นรหฤเทวะ- สุจิรถ- ศุรเสนที่ 2- ปรวตเสน- เมหวิ- สนจีร- ภีมเทวะ- นฤหฤเทวะ- ปูรณมล- กรทวิ- อลัมมิก- อุทัยปาล- ทุวนมล- ทมัต- ภีมปล- เกษมกะ (ทรงเป็นกษัตริย์องค์สุดท้่ายของอาณาจักรกุรุ ถูกโค่นโดยพระเจ้ามหาปัทมนันทะแห่งราชวงศ์นันทะ)

**อาณาจักรโกศล (1100 – 345 ปีก่อนคริสตกาล)**
 รายชื่อผู้ปกครอง–- พฤหัทพล- พฤหัตกษายะ- อุรุกฤยะ- วัตสาวยุหะ- ประติวโยมPrativyoma- ภานุ- ทิวากร- วีรสหเทวะ- พฤหัทศว- ภานุรฐา- ประติตัศวะ- สุปราติก- มรุเทวะ- สุนกษัตรา- ปุษกร- อันตฤกษะ- สุวรรณะ- พรุหัทราช- กฤตนชัย- รนชชัย- สัญชัยมหาโกศล หรือ ชัยเสนา- พระเจ้าปเสนทิโกศล- วิฑูฑภะ- พระเจ้าสุมิตรา
พระเจ้าสุมิตราเป็นผู้ปกครององค์สุดท้ายของอาณาจักรโกศล ที่พ่ายแพ้โดยผู้ปกครองของพระเจ้ามหาปัทมนันทะแห่งราชวงศ์นันทะในช่วงปี 340 ปีก่อนคริสตกาล อย่างไรก็ตาม พระองค์ถูกสังหารและหนีไปที่โรห์ตัส ในปัจจุบันคือรัฐพิหาร

**ราชวงศ์วิเทหะแห่งมิถิลา (1100 – 700 ปีก่อนคริสตกาล)**
ราชวงศ์นี้มี 52 ชนกะ (องค์) ปกครองโดยราชวงศ์วิเทหะแห่งมิถิลา-
# มิถิ - (ผู้สถาปนาแคว้นมิถิลาและองค์ชนกะแรก)
# อุทาวสุ
# นันทิวรรธนะ
# สุเกตุ
# เทวรัต
# พฤหัทวรตะ
# มหาวีระ
# สุธฤติ
# ทฤษฏเกตุ
# หรยาศวะ
# มรุ
# ประตินธกะ
# กฤติรฐา
# เทวมิธา
# วิภูต
# มหิธรตา
# กิรติรตา
# มโหราม
# สวรรโนรามSwarnorama
# หฤสวรโรมะ
# สีรธวัช
# ภานุมาน
# ศตัทยุมน์
# ศุฉิ
# โอรชนามา
# กฤติ
# อัญชัน
# กุรุชิต
# อฤษตเนมิ
# ศรุตายุ
# สุปารศวะ
# สรินชัย
# เกษมาวี
# อเนณา
# เภามารัฐ
# สัตยารัฐ
# อุปคุ
# อุปคุปต์
# สวาคต
# สวานันท์
# สุวรฉา
# สุปราศวะ
# สุภาศ
# ศุษรุต
# ชัย
# วิชัย
# ริต
# สุนัย
# วีตหวยะ
# ธฤติ
# พหุลาษวะ
# กฤติ - องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์วิเทหะหรือชนกะ พระเจ้ากฤติชนักเป็นผู้ปกครองที่โหดเหี้ยมที่สูญเสียการควบคุมวิชาของเขา ทรงถูกปลดจากบัลลังก์โดยประชาชนภายใต้การนำของอาจารยะ
ในช่วงการล่มสลายของราชวงศ์วิเทหะ สาธารณรัฐลิจฉวีอันเลื่องชื่อกำลังรุ่งเรืองในเวสาลีและแคว้นมิถิลามาอยู่ภายใต้การควบคุมของชนเผ่าลิจฉวีแห่งแคว้นวัชชีในรอบ ทศวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล

**อาณาจักรปัญจาล (1100 ปีก่อนคริสตกาล – 350 ปีหลังคริสตกาล)**
พระเจ้าอชามิทาที่ 2 มีพระโอรสชื่อว่าฤษิณ มีโอรสชายสององค์คือพระเจ้าสัมวารณะที่ 2 ซึ่งมีบุตรคือกุรุและพฤหัทวาสุ ซึ่งมีรัชทายาทเป็นปัญจาล
 รายชื่อผู้ปกครองอาณาจักรปัญจาล-- ฤษิณ- พฤหัทภานุ, (พระโอรสของพฤหัทวาสุ)- พฤหัตกาย- ปุรนชัย- ฤกษา- พรมหยสวะ- อารามยสวะ- มุทกลา, ยวินระ, ประติสวาน, มหาราชกามปิลยะ - (ผู้สถาปนาของกามปิลยะ เมืองหลวงของปัญจาล)- สรัญชัย, (พระโอรสของอารามยสวะ)- ทฤติมาน- ทฤธาเนมิ- สรวะเสน, (ผู้สถาปนาของอาณาจักรอุเชน)- มิตรา- รุกขมรัถ- สุปรัสวะ- สุมถิ- สันนติมนา- กฤตะ- ปิชวนะ- โสมทัตตะ- ชนทุวาหนะ- พัธระยสวะ- พฤหธิษุ- พฤหัธนุ- พฤหัทกรรม- ชัยรถ- วิสวชิต- เสอินยชิต- เนปวีรยะ, (ตามพระนามของกษัตริย์องค์นี้ ได้ชื่อว่าเนปาลเทศ)- สมระ- สทาศวะ- รุจิราสวะ- ปฤถุเสน- ปฤปติ- ปฤถัสวะ- สุกฤถิ- วิภีราช- อนุหะ- พรมหทัตตะที่ 2- วิศวกเสน- ทัณฑเสน- ทุรมุข- ทุรพุทธิ- ธารภยา- ทิโวทาส- สิวนะที่ 1- มิตรายุ- ไมตรายัน- โสมะ- สิวนะที่ 2- สัทสาน- สหเทวะ- โสมกะ, (บุตรชายคนโตของโสมกะคือสุคนทกฤถุและคนสุดท้องคือปฤษัต แต่ในสงครามพระโอรสทุกองค์สวรรคตและปฤษัตทรงรอดชีวิต และกลายเป็นกษัตริย์แห่งปัญจาล)- ปฤษัติ, (พระโอรสของโสมกะ)- ท้าวทรุปัท, (พระโอรสของปฤษัต)- ธฤษฏัทยุมนะ, (เป็นพระโอรสของท้าวทรุปัท, พระนางเทราปที และศิขัณทิน เป็นพระธิดาของทรุปัท)- เกศินทาลภยะ- ปรวาหนะไชวลี- อัฉยุต, (ผู้ปกครองคนสุดท้ายที่รู้จักแห่งอาณาจักรปัญจัล ซึ่งพ่ายแพ้ใน 350 ปีหลังคริสตกาลโดยสมุทรคุปตะ ผู้ปกครองแห่งจักรวรรดิคุปตะ)

**อาณาจักรอังคะ (1100 – 530 ปีก่อนคริสตกาล)**
 รายชื่อผู้ปกครอง-- พระเจ้ามหาราชอังคะ - (ผู้สถาปนาอาณาจักรและพระโอรสของพระเจ้าพลิ)- พระเจ้าโรมปาทะ- พระเจ้าพฤหัทรถา- พระเจ้าอังคราชกรรณะ- พระเจ้าวฤษเกตุ - (พระโอรสของกรรณะ)- พระเจ้าตามรลิปตะ- พระเจ้าโลมปาทะ- พระเจ้าจิตรรัถ- พระเจ้าวฤหัทรถา- พระเจ้าวสุโหม- พระเจ้าธัตรัถ- พระเจ้าธาทิวาหนะ- พระเจ้าพรหมทัต - (กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรอังคะ)

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:รายพระนามพระมหากษัตริย์
หมวดหมู่:รายชื่อผู้ปกครอง
หมวดหมู่:รายชื่อผู้ปกครองอินเดีย