Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ชายหลังค่อม

"ชายหลังค่อม" (The Adventure of the Crooked Man) เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1893 และในนิตยสารฮาเพอส์วีกลีในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 8 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุในฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษ และเป็นลำดับที่ 7 จากทั้งหมด 11 เรื่องใน เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอเมริกา (เนื่องจากการตัดเรื่อง "ตามพิฆาต" ออกเพราะเนื้อเรื่องมีประเด็น "อื้อฉาว")
ดอยล์จัดอันดับให้ "ชายหลังค่อม" อยู่ในอันดับที่ 15 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 19 เรื่องที่ชื่นชอบ 

**ประวัติการตีพิมพ์**
"ชายหลังค่อม" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1893   ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต และ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ตีพิมพ์ในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา

**อ้างอิงและบรรณานุกรม**
อ้างอิง
บรรณานุกรม- isbn=978-0762444083- isbn=978-1629335087- isbn=978-1-78131-404-3

**แหล่งข้อมูลอื่น**
single=true
*ชายหลังค่อม-  author=Sir Arthur Conan Doyle
หมวดหมู่:เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์
มอสโกไพรด์

มอสโกไพรด์ (รัสเซีย: Московский Гей-Прайд) เป็นการเดินขบวนของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศซึ่งตั้งใจว่าจะจัดขึ้นในเดือนพฤษภาคมเป็นประจำทุกปีนับตั้งแต่ปี 2006 ในมอสโก เมืองหลวงของประเทศรัสเซีย กระนั้น มอสโกไพรด์ถูกสั่งห้ามจัดโดยศาลาว่าการนครมอสโก นำโดยยูรี ลูจคอฟ เป็นประจำเรื่อยมาถึงปี 2010 การเดินขบวนในปี 2006, 2007 และ 2008 ล้วนเผชิญหน้ากับความรุนแรงจากกลุ่มต่อต้านเกย์ ส่วนในปี 2009 รอดมาได้เรื่องจากมีการย้ายสถานที่จัดในนาทีสุดท้าย ผู้จัดมอสโกไพรด์ในทุก ๆ ปี คือนิโกไล อาเลกเซเยฟ และเกย์รัสเซียดอตอาร์ยู ในเดือนมิถุนายน 2012 ศาลของรัสเซียได้ประกาศภายใต้กฎหมายให้ห้ามมีการจัดขบวนพาเรดไพรด์ไปเป็นระยะเวลาหนึ่งร้อยปี ศาลสิทธิมนุษยชนยุโรปได้มีคำสั่งให้การสั่งห้ามเช่นนี้เป็นการละเมิดซึ่งเสรีภาพของการรวมตัวซึ่งอนุสัญญาสิทธิมนุษยชนในยุโรปได้รับประกันไว้
มอสโกไพรด์ครั้งแรกจัดขึ้นในปี 2006 และถูกสั่งห้ามจัดโดยรัฐ หัวหน้าฝ่ายความปลอดภัยของนายกเทศมนตรีนครมอสโก นิโกไล กูลีคอฟ (Nikolai Kulikov) ระบุในการสัมภาษณ์ทางวิทยุว่าเทศกาลเกย์ไพรด์จะถูกสั่งห้ามเนื่องจากมุมมองทางลบของประชาชนรัสเซียต่อพวกรักร่วมเพศ และระบุว่า "พวกรักร่วมเพศละเมิดสิทธิของพวกเรา เรามีขนบธรรมเนียมของเรา กลุ่มศาสนาจำนวนมากบอกกับเราว่าพวกเขาต่อต้านเกย์ไพรด์" ผู้นำมุฟตีขององค์การปกครองด้านจิตวิญญาณกลางของมุสลิมในรัสเซีย ตัลกัด ตัดจูดดีน สนับสนุนให้มีการก่อความรุนแรงต่อผู้ประท้วงที่จะมาเดินขบวนเกย์ไพรด์ 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิทธิมนุษยชนในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:มอสโก
บาชาบูช

บาชาบูช (basha bewsh; baːʃaː bwʃ, بچہ پوش, becheh‌pewesha หรือในวรรณกรรมภาษาอังกฤษนิยมสะกดอักษรโรมัน: Bacha posh) เป็นการปฏิบัติในประเทศอัฟกานิสถานและบางส่วนของปากีสถานที่บางครอบครัวที่ไม่มีบุตรชายจะให้ลูกสาวใช้ชีวิตและปฏิบัติตนเป็นผู้ชาย ทำไปเพื่อให้ลูกสาวนั้นสามารถปฏิบัติตนได้อย่างอิสระขึ้นในสังคม เช่น เข้าเรียนในโรงเรียน หรือดูแลลูกสาวคนอื่นของครอบครัวในสาธารณะ

**ที่มา**
ธรรมเนียมปฏิบัตินี้มีปรากฏบันทึกไว้อย่างน้อยหนึ่งร้อยปีมาแล้ว เป็นไปได้ว่าธรรมเนียมนี้อาจมีปฏิบัติมาอย่างยาวนานกว่านั้น บาชาบูชอาจเริ่มต้นจากการที่สตรีปลอมตัวเป็นชายเพื่อสู้รบในช่วงเวลาแห่งสงคราม
นักประวัติศาสตร์ Nancy Dupree ระบุกับ เดอะนิวยอร์กไทมส์ ว่าเธอเคยเห็นภาพถ่ายที่อายุย้อนไปได้ถึงทศวรรษ 1900 ตอนต้น ในสมัยของฮะบีบุลละฮ์ ข่าน ที่แสดงภาพของสตรีแต่งตัวเป็นชาย พิทักษ์ฮาเร็มของกษัตริย์ เนื่องจากโดยทางการแล้ว ฮาเร็มจะสามารถมีผู้พิทักษ์ได้ ต้องไม่เป็นหญิงและไม่เป็นชาย

**ภาพรวม**
ในประเทศอัฟกานิสถาน ความกดดันทางสังคมส่งผลให้ครอบครัวต้องการมีลูกชายเพื่อสืบวงศ์ตระกูลและสืบทอดสมบัติของบิดา หากไม่มีลูกชาย ครอบครัวจะให้ลูกสาวแต่งตัวเป็นชาย บ้างยังมีความเชื่อว่าหากลูกสาวคนหนึ่งแต่งชายเป็นบาชาบูชแล้วจะทำให้โอกาสที่มารดามีลูกคนต่อไปเป็นลูกชายมีมากขึ้น
เด็กหญิงที่ปฏิบัติตามธรรมเนียมบาชาบูชจะแต่งกายด้วยเครื่องแต่งกายลักษณะแบบเพศชาย ตัดผมสั้นเหมือนผู้ชาย และใช้ชื่อที่เป็นผู้ชาย ในครอบครัวจะปฏิบัติต่อบาชาบูชในสถานะก้ำกึ่ง ไม่ใช่ทั้งหญิงและชายเต็มตัว ไม่ต้องเรียนที่จะทำอาหารหรือทำความสะอาดบ้านแบบผู้หญิง เมื่อเด็กหญิงเป็นบาชาบูชแล้ว มักจะมีโอกาสมากกว่าในการเข้าเรียน เดินทางไปมาในสาธารณะโดยอิสระ คุ้มครองพี่สาวน้องสาวของตนในที่สาธารณะในฐานะผู้ชาย เล่นกีฬา และหางาน
สถานะบาชาบูชของเด็กหญิงมักสิ้นสุดลงเมื่อเด็กหญิงเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ ผู้หญิงที่ถูกเลี้ยงดูในวัยเด็กมาให้เป็นบาชาบูชมักจะประสบปัญหาในการเปลี่ยนผ่านชีวิตจากเด็กผู้ชายมาเป็นสตรีซึ่งเต็มไปด้วยข้อจำกัดของสังคมอัฟกัน
อาซีตา ราฟาต (Azita Rafaat) สมาชิกสภานิติบัญญัติของอัฟกานิสถาน ผู้แทนแคว้นบัดกีส ไม่มีลูกชาย และเลี้ยงดูลูกสาวคนหนึ่งของตนให้เป็นบาชาบูช พร้อมระบุว่า "นี่เป็นสิ่งที่ชาวตะวันตกแทบจะจินตนาการไม่ออกด้วยซ้ำ"

**การยอมรับในสังคม**
เดิมที บาชาบูชไม่เป็นที่ทราบในสาธารณชนนอกตะวันออกกลาง กระทั่งเรื่องราวเริ่มถูกเผยแพร่ออกมาโดยสื่อต่าง ๆ ไม่มีสถิติแน่ชัดว่ามีที่ครอบครัวที่ปฏิบัติให้ลูกสาวแต่งชายเช่นนี้ เนื่องจากลักษณะโดยธรรมชาติของบาชาบูชเป็นธรรมเนียมลับอยู่แล้ว มีเพียงแค่สมาชิกหลักของครอบครัว มิตรสหายของครอบครัว และเจ้าหน้าที่การศึกษากับการแพทย์ที่จำเป็นเท่านั้นที่จะทราบถึงเพศทางชีววิทยาของบาชาบูชคนหนึ่ง ๆ โดยทั่วไปในสังคม ผู้คนรับรู้และมีความอดกลั้นต่อบาชาบูช แต่กระนั้น บาชาบูชก็ยังถูกล้อเลียนและกลั่นแกล้งหากถูกพบว่าเป็นบาชาบูชจริงเพราะถือเป็นการทำขัดต่อหลักศาสนาอิสลาม เมื่อถูกเปิดเผยแล้ว บาชาบูชอาจถูกสังคมตีตราบาปในลักษณะแอลจีบีทีในสังคมมุสลิม แม้จะไม่ได้ระบุตัวตนเป็นแอลจีบีทีก็ตาม
ในขบวนการสิทธิสตรีอัฟกันนั้นเป็นที่ถกเถียงว่าบาชาบูชเป็นธรรมเนียมซึ่งสร้างพลังแก่ผู้หญิงและช่วยให้พวกเธอสามารถประสบความสำเร็จได้ หรือว่าธรรมเนียมถือว่าทำร้ายผู้หญิง โดยเฉพาะในทางจิตวิทยา ผู้หญิงหลายคนที่ผ่านการเป็นบาชาบูชมาก่อนระบุว่าพวกเธอรู้สึกว่าบาชาบูชเป็นการสร้างพลัง แต่ก็น่าอึดอัด นักเคลื่อนไหวส่วนใหญ่มองว่าปัญหาแท้จริงเบื้องหลังธรรมเนียมบาชาบูชอยู่ที่สิทธิสตรีในสังคมมากกว่าที่ตัวธรรมเนียมบาชาบูชเอง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Women's View on News
ปัญจนันทะ

ปัญจนันทะ (Pañcānanda bābā) หรือ ปันชูฐากูร (Pām̐cu ṭhākura) เป็นเทพบุรุษท้องถิ่นจำพวกครามเทวดา(เทพารักษ์ในศาสนาฮินดู)หรือกุลเทวดา(ผีบรรพบุรุษในศาสนาฮินดู)ของรัฐเบงกอลตะวันตก โดยถูกรวมไว้ในศาสนาฮินดูแบบท้องถิ่น เทพบุรุษองค์ถูกอธิบายตามคติการผสานความเชื่อแบบคติพหุเทวนิยมให้เป็นส่วนหนึ่งของอวตารภาคหนึ่งของพระอิศวรหรือเป็นบุตรของพระอิศวร โดยทั่วไปเจ้าพ่อปัญจนันทะ ได้รับการบูชาเป็นหลักในฐานะผู้พิทักษ์หมู่บ้านและเป็นผู้พิทักษ์เด็ก อย่างไรก็ตามนอกจากนี้ยังได้รับการบูชาในฐานะผู้ให้กำเนิดบุตรและเทพเจ้าแห่งธัญพืชในสังคมฮินดูชาวบังกลาเทศ

**ดูเพิ่ม**
 เจ้าแม่พระธรณี- เจ้าแม่ปฤถวี- พระแม่คงคา- เจ้าแม่พระโพสพ- เจ้าแม่พระเพลิง- แม่พระพาย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ปัญจนันทะ
หมวดหมู่:ศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:เทพารักษ์
หมวดหมู่:เทพเจ้าฮินดูท้องถิ่น
หมวดหมู่:เทวดาในศาสนาฮินดู
ไมโครวินาที

ไมโครวินาที (microsecond, สัญลักษณ์: µs) เป็นหน่วยวัดเวลา มีค่าเท่ากับหนึ่งในล้านของวินาที (10−6 s, 1/1,000,000 s)
คำว่า "ไมโครวินาที" ประกอบขึ้นมาจากคำอุปสรรคเอสไอ "ไมโคร" และ หน่วยฐานเอสไอ "วินาที" สัญลักษณ์ย่อที่ใช้คือ µs
1 ไมโครวินาที เท่ากับ 1000 นาโนวินาที และ 1000 มิลลิวินาที อันดับ 10−5 และ 10−4 วินาทีมักจะแสดงเป็นสิบหรือร้อยไมโครวินาที เนื่องจากหน่วย SI ถัดไปมีขนาดใหญ่กว่า 1,000 เท่า

**ดูเพิ่ม**
 อันดับของขนาด (เวลา)
หมวดหมู่:หน่วยเวลา
นาโนวินาที

นาโนวินาที (nanosecond, สัญลักษณ์: ns) เป็นหน่วยวัดเวลา มีค่าเท่ากับหนึ่งในพันล้านวินาที (10−9 s, 1,000,000,000 s) 
คำว่า "นาโนวินาที" ประกอบขึ้นจากคำอุปสรรคเอสไอ "นาโน" และ หน่วยฐานเอสไอ "วินาที" สัญลักษณ์ที่ใช้คือ ns
1 นาโนวินาทีมีค่าเท่ากับ 1,000 พิโกวินาที และ 1000 ไมโครวินาที เนื่องจากหน่วยเอสไอถัดขึ้นไปมีขนาดใหญ่กว่า 1,000 เท่า เวลาตามลำดับ 10−8 และ 10−7 วินาทีจึงมักแสดงเป็นสิบหรือร้อยนาโนวินาที
เวลาขนาดนี้มักใช้ในด้าน โทรคมนาคม พัลส์เลเซอร์ และ อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์

**ประวัติศาสตร์**
คำนี้ถูกใช้ครั้งแรกโดยจอร์จ กามอฟ นักฟิสิกส์ชาวรัสเซีย
อ้างอิงจากเอกสารยุคแรกที่รู้จักกันทั่วไป คนแรกที่ใช้คือเกรซ ฮอปเปอร์ เธอยื่นสายไฟยาวประมาณ 1 ฟุต เพื่อแสดงให้เห็นปัญหาขั้นสุดท้ายของการสร้างคอมพิวเตอร์ที่เร็วมาก แสงเดินทางประมาณ 1 ฟุตใน 1 นาโนวินาที (ในสุญญากาศ ในสายทองแดงจะช้ากว่า) ดังนั้นคอมพิวเตอร์ที่สร้างโดยเชื่อมต่อชิ้นส่วนในระยะทางครึ่งหนึ่งนี้ (15 เซนติเมตร) จะใช้เวลาอย่างน้อย 1 นาโนวินาทีในการส่งข้อมูลไปยังชิ้นส่วนเพื่อรับการตอบสนอง ทางแก้ที่พัฒนาขึ้นในช่วงอายุการใช้งานของฮอปเปอร์ได้นำไปสู่วงจรรวม และต่อมาคือโปรเซสเซอร์แบบมัลติคอร์

**ความเร็วของแสง**
แสงเดินทางได้ 29.9792458 เซนติเมตรในหนึ่งนาโนวินาทีพอดี เนื่องจากค่านี้ใกล้เคียงฟุต (30.48 เซนติเมตร) มากบางครั้ง 1 นาโนวินาทีจึงเรียกว่า ฟุตแสง (light foot) ซึ่งหมายถึงเวลาที่แสงใช้ในการเดินทาง 1 ฟุต เวลาจริงที่แสงใช้ในการเดินทางหนึ่งฟุตคือประมาณ 1.0167033621639674471063578257196 นาโนวินาที

**ดูเพิ่ม**
 อันดับของขนาด (เวลา)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หน่วยเวลา
ปราสาทฮาพส์บวร์ค

ปราสาทฮาพส์บวร์ค (Schloss Habsburg) เป็นป้อมปราการยุคกลางที่ตั้งอยู่ในฮาพส์บวร์ค ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในปัจจุบัน ในรัฐอาร์เกา ใกล้กับแม่น้ำอาเรอ ในช่วงเวลาของการก่อสร้าง สถานที่ตั้งเป็นส่วนหนึ่งของดัชชีแห่งสวาเบีย ปราสาทฮาพส์บวร์คเป็นฐานที่มั่นเดิมของราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ซึ่งกลายเป็นหนึ่งในราชวงศ์ชั้นนำในยุโรป นอกจากนี้ยังได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ที่มีความสำคัญระดับชาติ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
จองเวร

"จองเวร" (The Adventure of the Resident Patient) เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1893 และในนิตยสารฮาเพอส์วีกลีในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 9 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุในฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษ และเป็นลำดับที่ 8 จากทั้งหมด 11 เรื่องใน เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอเมริกา (เนื่องจากการตัดเรื่อง "ตามพิฆาต" ออกเพราะเนื้อเรื่องมีประเด็น "อื้อฉาว")
ดอยล์จัดอันดับให้ "ชายหลังค่อม" อยู่ในอันดับที่ 18 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 19 เรื่องที่ชื่นชอบ

**ประวัติการตีพิมพ์**
"จองเวร" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1893  ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต และ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ตีพิมพ์ในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา
ในหลายการตีพิมพ์ เรื่องสั้นเรื่อง "จองเวร" เริ่มต้นด้วยฉากที่โฮมส์ "อ่านใจ" จากเรื่องสั้นเรื่อง "ตามพิฆาต" ซึ่งถูกเพิ่มเข้ามาในเรื่อง "จองเวร" หลังดอยล์ตัดสินใจว่าเรื่อง "ตามพิฆาต" ไม่ควรรวมอยู่ในเรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ

**อ้างอิงและบรรณานุกรม**
อ้างอิง
บรรณานุกรม- isbn=978-0762444083- isbn=978-1629335087- isbn=978-1-78131-404-3

**แหล่งข้อมูลอื่น**
single=true
*จองเวร-  first1=Ross E. 
หมวดหมู่:เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์
พิโกวินาที

พิโกวินาที (picosecond, สัญลักษณ์: ps) เป็นหน่วยวัดเวลา มีค่าเท่ากับหนึ่งในล้านล้านของวินาที (10−12 s, 1/1,000,000,000,000 s)
คำว่า "พิโกวินาที" ประกอบขึ้นมาจากคำอุปสรรคเอสไอ "พิโก" และ หน่วยฐานเอสไอ "วินาที" สัญลักษณ์ย่อที่ใช้คือ ps
1 พิโกวินาที เท่ากับ 1000 เฟมโตวินาที และ 1000 นาโนวินาที อันดับ 10−11 และ 10−10 วินาทีมักจะแสดงเป็นสิบหรือร้อยพิโกวินาที เนื่องจากหน่วย SI ถัดไปมีขนาดใหญ่กว่า 1,000 เท่า

**ดูเพิ่ม**
 อันดับของขนาด (เวลา)
หมวดหมู่:หน่วยเวลา
มาร์ค วีนส์

มาร์ค วีนส์ (Mark Wiens) เป็นบล็อกเกอร์ วล็อกเกอร์และยูทูบเบอร์ด้านการท่องเที่ยวและอาหารชาวอเมริกัน พิธีกรรายการโทรทัศน์ และเจ้าของร้านอาหารในกรุงเทพฯ ประเทศไทย

**ชีวิตส่วนตัว**
วีนส์เกิดที่เมืองฟีนิกซ์ รัฐแอริโซนาในครอบครัวมิชชันนารี เขามีเชื้อสายเยอรมันและจีน เขาอาศัยอยู่กับครอบครัวในฝรั่งเศส สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก และไนโรบี ประเทศเคนยา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ยูทูบเบอร์ชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยแอริโซนาสเตต
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายจีน
รายนามบุคคลที่อยู่ในสเปกตรัมเอเซ็กชวล

ต่อไปนี้เป็นรายนามของบุคคลที่มีชื่อเสียงที่มีการยืนยันว่าเป็นบุคคลที่อยู่ในสเปกตรัมของเอเซ็กชวล ซึ่งมีทั้งการที่บุคคลนั้น ๆ เปิดเผยเพศวิถีของตน หรือมีแหล่งข้อมูลที่เชื่อถือได้ จำนวนของบุคคลที่เป็นเอเซ็กชวลที่มีชื่อเสียงมีแนวโน้มที่จะสูงกว่าจำนวนบุคคลที่ปรากฏในรายชื่อนี้หลายเท่า เนื่องจากบุคคลที่มีชื่อเสียงหลายคนปกปิดรสนิยมทางเพศของตน บุคคลที่มีชื่อเสียงที่มีข่าวลือหรือเพียงนึกกันว่าน่าจะเป็นเอเซ็กชวลไม่รวมอยู่ในรายชื่อนี้ 
บุคคลที่อยู่ในสเปกตรัมเอเซ็กชวลคือผู้ที่ขาดการดึงดูดทางเพศกับผู้อื่น มีความสนใจหรือความต้องการกิจกรรมทางเพศต่ำหรือไม่มี สเปกตรัมหมายรวมถึงอัตลักษณ์ย่อย ได้แก่ เกรย์เอเซ็กชวลและเดมิเซ็กชวล บุคคลที่เป็นเอเซ็กชวลอาจมีจำนวนประมาณร้อยละ 1 ของประชากร
หลายคนที่ระบุตนเป็นเอเซ็กชวลก็อาจระบุอัตลักษณ์ตนด้วยคำอื่น ๆ กำกับ อัตลักษณ์อื่น ๆ รวมถึงการระบุสถานะเพศและรสนิยมทางโรแมนติก โดยมักจะรวมลักษณะเหล่านี้ในคำกำกับโดยรวมที่ใช้ระบุตนเอง ในเรื่องแง่โรแมนติกหรือแง่อารมณ์ของรสนิยมทางเพศหรืออัตลักษณ์ทางเพศ ตัวอย่างเช่นเอเซ็กชวลอาจจะระบุตัวเองว่าเป็นเฮเทโรเซ็กชวล, เลสเบียน, เกย์, ไบเซ็กชวล หรือเควียร์ หรือใช้คำต่อไปนี้เพื่อระบุความเชื่อมโยงกับแง่โรแมนติกมากกว่าแง่เพศของรสนิยมทางเพศ:- เอโรแมนติก การขาดการดึงดูดทางโรแมนติกกับบุคคลอื่นใด ๆ - ไบโรแมนติก โดยเทียบกับไบเซ็กชวล- เฮเทโรโรแมนติก โดยเทียบกับเฮเทโรเซ็กชวล- โฮโมโรแมนติก โดยเทียบกับโฮโมเซ็กชวล - แพนโรแมนติก โดยเทียบกับแพนเซ็กชวล

**รายนาม**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เอเซ็กชวล
เขาสามมุข

เขาสามมุข เป็นเนินเขาที่มีความสูงประมาณ 45 เมตร อยู่กึ่งกลางระหว่างบ้านอ่างศิลาและหาดบางแสน ในอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี  เชิงเขาเป็นที่ตั้งศาลเจ้าแม่เขาสามมุข เขาสามมุขปรากฏเป็นสัญลักษณ์ในดวงตราประจำจังหวัดชลบุรี 
ชื่อ "สามมุข" ปรากฏในตำนานเล่าว่าในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย มีหญิงสาวชื่อว่า สาวมุข เป็นหญิงสาวสวยชาวเมืองบางปลาสร้อย ผู้กำพร้าบิดามารดา อาศัยอยู่กับยายที่กระท่อมเชิงเขาสามมุขแห่งนี้ ต่อมาสาวมุขได้พบรักกับแสน บุตรกำนันบ่าย เศรษฐีแห่งบ้านหิน (อ่างศิลา) ทั้งสองต่างสัญญาว่าจะรักกันชั่วนิรันดร แต่ฝ่ายกำนันบ่ายได้กีดกันความรัก สาวมุขจึงได้ตัดสินใจกระโดดหน้าผา ภายหลังชื่อสาวมุขได้เพี้ยนมาเป็น "สามมุข"
ด้านธรณีวิทยา เขาสามมุขเป็นแนวรอยเลื่อนตัวของเปลือกโลกและประกอบด้วยหินรอยเลื่อนชนิดหินบด (cataclasite) มากที่สุดเกือบทั้งเขา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภูเขาในประเทศไทย
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดชลบุรี
หมวดหมู่:อำเภอเมืองชลบุรี
สถานีรถไฟชินโทซุ

สถานีรถไฟชินโทซุ (Shin-Tosu-eki) เป็นสถานีรถไฟในเมืองโทซุ จังหวัดซางะ ให้บริการโดยบริษัทรถไฟคีวชู (JR คีวชู) เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2011 โดยเป็นสถานีเชื่อมต่อระหว่างรถไฟธรรมดาสายหลักนางาซากิและคีวชูชิงกันเซ็ง
รถไฟธรรมดารวมถึงลิมิเต็ด เอ็กซเพรสทุกขบวน และคีวชูชิงกันเซ็งขบวนสึบาเมะและขบวนซากูระจอดที่สถานีนี้ ส่วนขบวนมิซุโฮะซึ่งเป็นขบวนที่เร็วที่สุดไม่จอดที่สถานีนี้

**ชานชาลา**

**สถานีถัดไป**
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในจังหวัดซางะ
หมวดหมู่:สถานีรถไฟของบริษัทรถไฟคีวชู
ล่ามภาษากรีก

"ล่ามภาษากรีก" (The Adventure of the Greek Interpreter) เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนกันยายน ค.ศ. 1893 และในนิตยสารฮาเพอส์วีกลีในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 10 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุในฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษ และเป็นลำดับที่ 9 จากทั้งหมด 11 เรื่องใน เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอเมริกา (เนื่องจากการตัดเรื่อง "ตามพิฆาต" ออกเพราะเนื้อเรื่องมีประเด็น "อื้อฉาว") เรื่องสั้นเรื่อง "ล่ามภาษากรีก" เป็นเรื่องที่เป็นการเปิดตัวตัวละครไมครอฟต์ โฮมส์ที่เป็นพี่ชายของเชอร์ล็อก โฮมส์ ดอยล์จัดอันดับให้ "ล่ามภาษากรีก" อยู่ในอันดับที่ 17 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 19 เรื่องที่ชื่นชอบ

**ประวัติการตีพิมพ์**
"ล่ามภาษากรีก" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี (ในชื่อเรื่องภาษาอังกฤษว่า "The Greek Interpreter")  เมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1893  ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 8 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต และ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ตีพิมพ์ในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา

**อ้างอิงและบรรณานุกรม**
อ้างอิง
บรรณานุกรม- isbn=978-0762444083- isbn=978-1629335087- isbn=978-1-78131-404-3

**แหล่งข้อมูลอื่น**
single=true
*ล่ามภาษากรีก
หมวดหมู่:เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์
คำนำ

คำนำของบทกวี มิลตัน โดยวิลเลียม เบลก
คำนำ (preface หรือ proem) เป็นบทนำหนังสือหรืองานวรรณกรรมต่าง ๆ ที่เขียนโดยผู้เขียนงาน หากเป็นเรียงความเบื้องต้นที่เขียนโดยบุคคลอื่นเรียกว่า คำนิยม ซึ่งจะอยู่หน้าก่อนหน้าคำนำของผู้แต่ง คำนำมักจะลงท้ายด้วยคำกล่าวขอบคุณผู้ที่ช่วยเหลือในงานวรรณกรรม
คำนำมักมีเนื้อหาเรื่องราวกล่าวถึงที่มาของหนังสือหรือแนวคิดของหนังสือเล่มนี้ได้รับการพัฒนาอย่างไร อาจตามด้วยการขอบคุณผู้ที่มีส่วนร่วมช่วยเหลือผู้แต่ง
คำนำมักจะมีการเซ็นชื่อกำกับ (และวันที่และสถานที่ที่เขียนมักจะตามหลังลายเซ็นเรียงพิมพ์) ส่วนคำนิยมของบุคคลอื่นจะต้องลงนามเสมอ 
หมวดหมู่:การออกแบบหนังสือ
หมวดหมู่:คำศัพท์หนังสือ
ลีเจียนออฟออเนอร์

ลีเจียนออฟออเนอร์ (Philippine Legion of Honor) หรือ เครื่องอิสริยาภรณ์เกียรติยศแห่งฟิลิปปินส์ เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ของประเทศฟิลิปปินส์ มีศักดิ์เสมอกับเครื่องอิสริยาภรณ์ลากันดูลาและเครื่องอิสริยาภรณ์ซิกาตูนา สร้างขึ้นในสมัยของประธานาธิบดีมานูเอล โรฮัส และออกคำสั่งโดยกองทัพบกฟิลิปปินส์เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 โดยดวงตราและดาราได้แบบอย่างมาจากลีเจียนออฟเมอริตของสหรัฐ และมีทั้งสิ้นสี่ชั้นเช่นเดียวกันกับลีเจียนออฟเมอริต ก่อนจะมีการเพิ่มลำดับชั้นเป็น 6 ชั้นในปี พ.ศ. 2546 มอบให้แก่ทหารและพลเรือนทั้งชาวฟิลิปปินส์และชาวต่างชาติที่กระทำคุณประโยชน์ที่เกี่ยวข้องกับกองทัพฟิลิปปินส์และเป็นไปเพื่อรักษาเกียรติภูมิของประเทศฟิลิปปินส์ โดยจะมอบให้กับบุคคลอันสมควรจะได้รับในวันชาติฟิลิปปินส์ (12 มิถุนายน) ของทุกปี

**ลำดับชั้น**

**แพรแถบย่อ พ.ศ. 2490 - 2546**

**แพรแถบย่อ ตั้งแต่ พ.ศ. 2546**

**สมาชิกแห่งอิสริยาภรณ์ที่มีชื่อเสียง**

**ชาวฟิลิปปินส์**
# เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส - อดีตประธานาธิบดีคนที่ 10, อดีตนายกรัฐมนตรีคนที่ 3
# ฟิเดล รามอส - อดีตประธานาธิบดีคนที่ 12
# อีเมลดา มาร์กอส - ภรรยาเฟอร์ดินานด์
# เบนิกโน อากีโน จูเนียร์ - อดีตผู้นำฝ่ายค้าน
# แมนนี ปาเกียว - นักมวย, นักการเมือง

**ชาวไทย**
# พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร (ทรงได้รับการทูลเกล้าฯ ถวายเมื่อปี พ.ศ. 2511)
# จอมพล ถนอม กิตติขจร
# พล.อ. ชวลิต ยงใจยุทธ
# พล.อ. จิร วิชิตสงคราม
# พล.อ. กฤษณ์ สีวะรา
# พล.อ.อ. ทวี จุลละทรัพย์
# พล.อ. มงคล อัมพรพิสิฏฐ์
# เกษม ศรีพยัคฆ์
# พลเอก เปรม ติณสูลานนท์

**ชาวต่างประเทศอื่น ๆ**
# บรูไน: สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัสซานัล โบลเกียห์
# ไต้หวัน: เจียง ไคเช็ก
# อินโดนีเซีย: ซูการ์โน
# ญี่ปุ่น: สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
# สเปน: สมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน
# รัฐสเปน: ฟรันซิสโก ฟรังโก
# สหรัฐ: ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์
# สหรัฐ: ดักลาส แมกอาเธอร์
# สหรัฐ: ฮิลลารี คลินตัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 The AFP Adjutant General, AFP Awards and Decorations Handbook, 1995, 1997, 2014 OTAG.- url-status=dead 
หมวดหมู่:เครื่องอิสริยาภรณ์ฟิลิปปินส์
หัวใจทรนง

หัวใจทรนง (The Adventure of Iron Pussy) เป็นภาพยนตร์แนวตลกบรรยายเพลง พ.ศ. 2546 เขียนบทและกำกับโดยอภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล และไมเคิล เชาวนาศัย และนำแสดงโดยไมเคิล เชาวนาศัย ตัวเอกเป็นสายลับคนข้ามเพศของไทยซึ่งต้องปลอมตัวเป็นสาวใช้เพื่อสืบหาข้อมูลตามคำสั่งของรัฐบาลไทย ภาพยนตร์มีแนวคิดและเลียนแบบภาพยนตร์แนวโลดโผน พากย์เสียง และประโลมโลกช่วงทศวรรษ 1970 นำแสดงโดยมิตร ชัยบัญชาและเพชรา เชาวราษฎร์, ภาพยนต์ได้เสนอในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตเกียว เมื่อปี ค.ศ. 2003 และได้แสดงในเทศกาลภาพยนตร์เบอร์ลิน, เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติร็อตเตอร์ดัม และอีกหลายเทศกาลภาพยนตร์ เป็นภาพยนตร์เกินวิสัย และได้ฉายในเทศกาลภาพยนตร์ชายรักร่วมเพศและหญิงรักร่วมเพศหลายครั้งด้วย

**นักแสดง**
 ไมเคิล เชาวนาศัย รับบท ไอรอนพุซซี- กฤษดา สุโกศล แคลปป์ รับบท คุณชายแทง- สิริยากร พุกกะเวส รับบท รุ่งราณี- ธีรวัฒน์ ทองจิตติ รับบท แป๋ว- ดารุณี กฤตบุญญาลัย รับบท มาดามปอมปาดอย- กรุง ศรีวิไล รับบท มิสเตอร์เฮนรี- เจนจิรา พงศ์พัศ รับบท หัวหน้าแม่บ้านสมจินตนา

**การเผยแพร่**
มีรายงานว่าภาพยนตร์จะออกในรูปแบบดีวีดีในปี พ.ศ. 2546 โดยจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ร่วมกับแมงป่อง อย่างไรก็ตาม ดีวีดีไม่มีคำบรรยายภาษาอังกฤษ และคุณภาพค่อนข้างไม่เสถียร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=The Adventure of Iron Pussy- The Adventure of Iron Pussy
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:ภาพยนตร์กลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:ภาพยนตร์กลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศของไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอลจีบีทีไทย
อเทลิเยร์ ไรซ่า: ราชินีแห่งรัตติกาลและที่ซ่อนลับ

อเทลิเยร์ ไรซ่า: ราชินีแห่งรัตติกาลและที่ซ่อนลับefn|ชื่อเรื่องภาษาไทยของซีรีส์อนิเมะดัดแปลงลิขสิทธิ์เผยแพร่โดยอนิพลัส (Raiza no Atorie: Tokoyami no Joō to Himitsu no Kakurega) หรือ อเทลิเยร์ ไรซ่า: เอเวอร์ดาร์กเนสแอนด์เดอะซีเครตไฮด์เอาต์ (Atelier Ryza: Ever Darkness & the Secret Hideout) เป็นวิดีโอเกมเล่นตามบทบาทพัฒนาโดยบริษัท กัสต์ จำกัด และจำหน่ายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นสำหรับเพลย์สเตชัน 4, นินเท็นโด สวิตช์ และไมโครซอฟท์ วินโดวส์ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2562 จำหน่ายในอเมริกาเหนือในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2562 และพื้นที่อื่น ๆ ของโลกในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ในเครื่องเล่นเดียวกัน เป็นเกมภาคหลักลำดับที่ 21 ในซีรีส์อเทลิเยร์
เกมภาคต่อชื่อว่า อเทลิเยร์ ไรซ่า: ลอสต์เลเจนต์แอนด์เดอะซีเคร็ตแฟร์รี (Atelier Ryza 2: Lost Legends & the Secret Fairy)  จำหน่ายในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ในประเทศญี่ปุ่น และมกราคม พ.ศ. 2564 ในอเมริกาเหนือและยุโรป สำหรับเพลย์สเตชัน 4, เพลย์สเตชัน 5 และนินเท็นโด สวิตช์ โดยรูปแบบทางไมโครซอฟท์ วินโดวส์จำหน่ายในเดือนเดียวกันในทุกภูมิภาค ภาคต่อลำดับที่ 2 ชื่อว่า อเทลิเยร์ ไรซ่า: อัลเคมิสต์ออฟดิเอนด์แอนด์เดอะซีเคร็ตคีย์ (Atelier Ryza 3: Alchemist of the End & the Secret Key) จำหน่ายสำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์, นินเท็นโด สวิตช์, เพลย์สเตชัน 4, และเพลย์สเตชัน 5 ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงที่สร้างจากเกมผลิตโดยสตูดิโอไลเดนฟิมส์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2566

**การจำหน่าย**
เกมจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2562 ในอเมริกาเหนือในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2562 และพื้นที่อื่น ๆ ในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562

**สื่ออื่น ๆ**
มังงะดัดแปลงของเกมวาดภาพโดยริอิจู ตีพิมพ์ในนิตยสารชูกัง ฟามิตสึของคาโดกาวะเกมลิงเกจเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2563
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงของเกมมีการประกาศสร้างในวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2566  ผลิตแอนิเมชันโดยสตูดิโอไลเดนฟิมส์ กำกับโดยเอมะ ยูซูฮิระ   โดยยาชิจิโระ ทากาฮาชิและคาซูกิ ยานางาวะกลับมารับหน้าที่เช่นเดียวกับเกมต้นฉบับในฐานะผู้เขียนบทและผู้แต่งดนตรีประกอบ มีกำหนดออกอากาศในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และเครือข่ายอื่น ๆ เพลงเปิดชื่อเพลงว่า ゴールデンレイ ร้องโดยวงซังงัตสึ โนะ ฟานตาเซีย ส่วนเพลงปิดชื่อเพลงว่า่ アロー ร้องโดย Awkmiu อนิพลัส เอเซียได้ลิขสิทธิ์เผยแพร่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ครันชีโรลได้ลิขสิทธิ์เผยแพร่นอกทวีปเอเชีย

**รายชื่อตอน**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์ทางการในอเมริกา- เว็บไซต์ทางการในยุโรป- เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ -  อนิเมะ อเทลิเยร์ ไรซ่า: ราชินีแห่งรัตติกาลและที่ซ่อนลับ ที่เอไอเอสเพลย์-  อนิเมะ อเทลิเยร์ ไรซ่า: ราชินีแห่งรัตติกาลและที่ซ่อนลับ ที่ปีลีปีลี
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่สร้างจากวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ไลเดนฟิมส์
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดสวิตช์
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีตัวละครเอกหญิง
หมวดหมู่:เมเดียลิงก์
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของโตเกียวเอ็มเอ็กซ์
แยกนางเลิ้ง

แยกนางเลิ้ง หรือ แยกสนามม้า เป็นสามแยกในพื้นที่แขวงสวนจิตรลดาและแขวงสี่แยกมหานาค เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร เป็นจุดตัดระหว่างถนนพิษณุโลกและถนนนครสวรรค์ โดยชื่อ แยกนางเลิ้ง มาจากย่านการค้าและตลาดในละแวกใกล้เคียง ซึ่งในอดีตมีตึกแถวสองชั้นตั้งอยู่ตั้งแต่หัวมุมของแยกไปจนถึงตลาด ส่วนชื่อ แยกสนามม้า มาจากที่ตั้งของแยกซึ่งในอดีตอยู่หน้าประตูทางเข้าหลักของสนามม้านางเลิ้งเดิม ปัจจุบันแยกนางเลิ้งตั้งอยู่หน้าทางเข้าฝั่งทิศใต้ของอุทยานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร

**สถานที่สำคัญบริเวณทางแยก**
 ตลาดนางเลิ้ง- อุทยานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร- โรงเรียนราชวินิต มัธยม- มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ศูนย์พณิชยการพระนคร- วังไชยา (กรมการปกครอง)

**ดูเพิ่ม**
 ตลาดนางเลิ้ง- สนามม้านางเลิ้ง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 100.515417
หมวดหมู่:สี่แยกในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ทางแยกในเขตดุสิต
แม่แบบ:Infobox road junction/doc

== การใช้งาน**

**Parameters**

**Example**

**Microformat**

**Tracking categories**
 Pages using infobox road junction with unknown parameters

**ดูเพิ่ม**
 แม่แบบ:กล่องข้อมูล ทางแยก สำหรับทางแยกในประเทศไทย
จักรพรรดิมักซิมีนุส ดาซา

กาเลริอุส วาเลริอุส มาซิมินุส เสด็จพระราชสมภพในพระนาม ดาซา (กรีก: Μαξιμίνος; 20 พฤศจิกายน ประมาณ ค.ศ. 270 – ประมาณ กรกฎาคม ค.ศ. 313) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันระหว่างปี ค.ศ. 310 จนถึงปี ค.ศ. 313 พระองค์ทรงเข้าไปพัวพันกับสงครามกลางเมืองจตุราธิปไตยระหว่างผู้อ้างสิทธิ์ในการควบคุมที่เป็นคู่แข่งทางการเมืองของจักรวรรดิ ซึ่งพระองค์ทรงพ่ายแพ้ให้กับจักรพรรดิลิกินิอุส พระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองนอกรีตที่ทรงมุ่งมั่น พระองค์ทรงเข้าร่วมในการข่มเหงชาวคริสเตียนครั้งสุดท้ายก่อนที่จะออกพระราชโองการยอมความเมื่อใกล้เสด็จสวรรคต จักรมาซิมินุสเป็นจักรพรรดิโรมันพระองค์สุดท้าย และเป็นบุคคลสุดท้ายที่มีทรงตำแหน่งเป็นฟาโรห์ ส่งผลให้ตำแหน่งฟาโรห์ ซึ่งเป็นตำแหน่งผู้ปกครองที่ใช้มาอย่างยาวนานนับ 3,400 ปีนั้นได้สิ้นสุดลง

**เชิงอรรถ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 volume=4- isbn=9004148116- place=Chichester- Barnes, Timothy D. (1982). The New Empire of Diocletian and Constantine. Cambridge, MA: Harvard University Press. ISBN 0-674-28066-0.
หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
หมวดหมู่:แม่แบบกล่องข้อมูลทางหลวง

หมวดหมู่:แม่แบบกล่องข้อมูลการขนส่ง
หมวดหมู่:แม่แบบกล่องข้อมูลสิ่งก่อสร้าง
หมวดหมู่:แม่แบบกล่องข้อมูลสิ่งก่อสร้าง

หมวดหมู่:แม่แบบกล่องข้อมูลสถานที่
หมวดหมู่:แม่แบบกล่องข้อมูลเทคโนโลยีและวิทยาศาสตร์ประยุกต์
พระนางวีรลักษมี

พระนางวีรลักษมี หรือ พระนางนฤปตินนทรลักษมี (เขมร : វីរ៉ាឡាក់ស្មី, ណារូផាទីនថនឡាក់ស៊ី ; โรมัน :  Viralakshmi, Narupatindralakshmi) (ศตวรรษที่ 10 - ศตวรรษที่ 11) เป็นพระราชินีแห่งอาณาจักรพระนคร อภิเษกสมรสกับพระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 พระนามของพระนางวีรลักษมี หมายถึง โชคแห่งอำนาจ

**พระราชประวัติ**
พระองค์เป็นพระราชธิดาของพระเจ้าชัยวีรวรมัน เป็นพระราชมารดาของพระเจ้าภูวนาทิตย์และพระเจ้าหรรษวรมันที่ 3
ในจารึกได้กล่าวว่า “พระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 ได้เคยถวายมงกุฏ ต่างหู อาภรณ์ ทองคำ และของต่างๆ มากมาย และพระองค์ยังถวายเกี้ยวทองคำแก่พระนางวีรลักษมี เมื่อพระองค์ขออภิเษกกับพระนาง พระเจ้านรปตินทรวรมันและพระเจ้าภูวนาทิตย์พระเชษฐาของพระองค์ ได้รับสิทธิพิเศษอย่างมากและพระเชษฐาองค์ที่ 2 ได้รับตำแหน่งเป็นเจ้าชายแห่งวนาปุระ เชื่อว่าการอภิเษกสมรสครั้งนี้จะช่วยให้พระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 ในการขึ้นครองราชย์ได้อย่างง่ายขึ้น”
พระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 ขึ้นครองราชสมบัติในปี พ.ศ.1593 โดยพระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 2 ซึ่งอาจจะพระโอรสของพระนางวีรลักษมี ซึ่งก่อนหน้านี้มีพระนามว่า ภูวนาทิตย์ พระองค์เป็นพระอัยยิกาของพระนางวิชเยนทรลักษมีพระธิดาของพระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 2

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชินีแห่งกัมพูชา
กาบรี เบย์กา

กาบรีแยล เบย์กา นอบัส (Gabriel Veiga Novas; เกิด 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2002) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปนที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวกลางให้กับทีมเซลตาเดบิโก

**ระดับสโมสร**
เบย์กาเกิดที่โอโปร์ริญโญ จังหวัดโปนเตแบดรา แคว้นกาลิเซีย และอยู่ในระบบเยาวชนของเซลตาเดบิโก เขาเปิดตัวกับทีมสำรองของสโมสรเมื่ออายุ 17 ปีในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ในศึกเซกุนดาดิบิซิออน เบ ที่ออกไปเยือนอินเตร์นาซิโอนัลเดมาดริด แล้วเสมอกัน 2–2
เบย์กาทำประตูแรกของเขาเมื่อวันที่ 1 ธันวาคมปีเดียวกัน ในเกมที่แพ้ 1–6 ต่อเซเด อัตเลติโกบาเลอาเรส เขาประเดิมสนามให้กับทีมชุดใหญ่ในลาลิกาเมื่อวันที่ 19 กันยายนของปีถัดมา โดยลงมาแทนเรนาโต ตาเปีย ในฐานะตัวสำรองในช่วงท้ายเกม ในเกมเปิดบ้านชนะบาเลนเซีย 2–1

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวสเปน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในปริเมราดิบิซิออนเอร์เรเฟฟ
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซกุนดาดิบิซิออน เบ
หมวดหมู่:นักฟุตบอลเยาวชนทีมชาติสเปน
หมวดหมู่:ผู้เล่นเซลตาเดบิโก
สาธารณรัฐโซเวียตยูเครน

สาธารณรัฐโซเวียตยูเครน (translit= Ukrainskaya Sovetskaya Respublika) เป็นหนึ่งในการก่อตัวกึ่งรัฐของโซเวียตก่อนหน้านี้ (สาธารณรัฐประชาชนยูเครนแห่งโซเวียต) โดยรัฐบาลโซเวียตที่ฝักใฝ่บอลเชวิคและกลุ่มผู้ฝักใฝ่รัสเซียในฮาร์คอฟ

**ประวัติศาสตร์**
ประวัติศาสตร์ของสาธารณรัฐยูเครนในฐานะสาธารณรัฐโซเวียตยูเครนและรัฐบาลเริ่มตั้งแต่วันที่ 24-25 ธันวาคม 1917 เมื่อในคาร์กิวมีการประชุมสภาสภายูเครนทั้งหมดครั้งแรก (ราดาส โซเวียต) ซึ่งประกาศยูเครนเป็นสาธารณรัฐประชาชนยูเครน สาธารณรัฐประชาชนยูเครนของโซเวียต – สาธารณรัฐโซเวียตยูเครน สภาคองเกรสได้ตัดสินใจที่จะเป็นพันธมิตรใกล้ชิดกับสาธารณรัฐรัสเซีย และได้รับเลือกจากคณะกรรมการบริหารกลาง (ยูเครน: ЦВК)
ได้รับการปฏิรูปเมื่อวันที่ 19 มีนาคม 1918 ที่สภาโซเวียตแห่งยูเครนทั้งหมดครั้งที่สองในเมืองเยคาเตอริโนสลาฟ หลังจากการลงนามในสนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์โดยสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย เมื่อวันที่ 3 มีนาคม รัฐบาลและประชาชนของโซเวียตซึ่งสนับสนุนพันธมิตรอย่างใกล้ชิดกับสาธารณรัฐโซเวียตรัสเซีย หลังจากชัยชนะของรัฐบาลโซเวียตในยูเครน สาธารณรัฐประชาชนยูเครนได้รับการเปลี่ยนโฉมอย่างเป็นทางการในสาธารณรัฐโซเวียตยูเครน และสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน ซึ่งกลายเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งสหภาพโซเวียต
กองกำลังทหารของรัฐบาลโซเวียตแห่งสาธารณรัฐยูเครนในเวลานั้นเรียกว่ากองทัพคอสแซคแดง ซึ่งต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพแดงของสหภาพโซเวียต
สาธารณรัฐนี้รวมตัวจากสาธารณรัฐประชาชนยูเครนแห่งโซเวียต สาธารณรัฐโซเวียตดอแนตสก์–กรือวึยรีห์ และสาธารณรัฐโซเวียตออแดซาเข้าเป็นส่วนหนึ่งของรัสเซียโซเวียต อย่างไรก็ตามไม่นานก็ถูกยึดครองโดยกองกำลังของฝ่ายมหาอำนาจกลางและสาธารณรัฐประชาชนยูเครน
วันที่ 18 เมษายน 1918 ที่เมืองตากันร็อก การประชุมครั้งต่อไปของคณะกรรมการบริหารกลางของโซเวียตประกาศว่ารัฐบาลของโซเวียตยูเครน คณะกรรมการบริหารกลางของยูเครน และสำนักเลขาธิการประชาชนได้รวมกันเป็น "สำนักยูเครน" เพื่อชี้นำผู้ก่อความไม่สงบ ต่อสู้กับการยึดครองของเยอรมัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2461
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ยูเครน–รัสเซีย
หมวดหมู่:อดีตสาธารณรัฐสังคมนิยม
หมวดหมู่:สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย
ลักษมณา

ลักษมณา () เป็นตำแหน่งที่คล้ายกับตำแหน่งพลเรือเอกในกองทัพของรัฐสุลต่านมลายูและในประเทศปัจจุบันอย่างอินโดนีเซียและมาเลเซีย เนื่องจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เคยเป็นส่วนหนึ่งของIndosphereของเกรตเตอร์อินเดียทั้งในช่วงต้นจนกระทั่งหลังจักรวรรดิศรีวิชัย ทำให้มีการใช้งานตำแหน่งฮินดูที่ใช้ภาษาสันสกฤต คำว่าลักษมณามาจากคำว่า พระลักษมณ์ บุคคลในรามายณะ มหากาพย์ฮินดู

**รัฐสุลต่านมะละกา**
ลัักษมณาในรัฐสุลต่านมะละกาทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยทางทะเลของรัฐสุลต่าน และที่สำคัญที่สุดคือเส้นทางการค้าระหว่างจีน-อินเดียในช่องแคบมะละกา เนื่องจากเส้นทางการค้านั้นเป็นเส้นชีวิตของจักรวรรดิ เขาเป็นผู้บังคับบัญชากองเรือมะละกาอย่างเต็มที่ เป็นรองเพียงเบินดาฮารากับสุลต่าน
ลักษมณาที่มีชื่อเสียงที่สุดของมะละกาคือฮัง ตัวะฮ์

**การใช้งานในปัจจุบัน**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กองทัพเรืออินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ยศทหารอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ทหารของมาเลเซีย
หมวดหมู่:วัฒนธรรมมลายู
สัญญานาวี

"สัญญานาวี" (The Adventure of the Naval Treaty) เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนตุลาคมและพฤศจิกายน ค.ศ. 1893 และในนิตยสารฮาเพอส์วีกลีในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 14 และ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 11 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุในฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษ และเป็นลำดับที่ 10 จากทั้งหมด 11 เรื่องใน เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอเมริกา (เนื่องจากการตัดเรื่อง "ตามพิฆาต" ออกเพราะเนื้อเรื่องมีประเด็น "อื้อฉาว") 
ดอยล์จัดอันดับให้ "สัญญานาวี" อยู่ในอันดับที่ 19 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 19 เรื่องที่ชื่นชอบ

**ประวัติการตีพิมพ์**
"สัญญานาวี" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนตุลาคมและพฤศจิกายน ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี (ในชื่อเรื่องภาษาอังกฤษว่า "The Naval Treaty")  เมื่อวันที่ 14 และ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ฉบับสหรัฐในอีก 1 เดือนหลังตีพิมพ์ในฉบับสหราชอาณาจักร  ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 8 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ตในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1893 และ 7 ภาพในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1893 ในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี มีภาพวาดประกอบ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ในส่วนแรกของเรื่อง  และอีก 2 ภาพในส่วนที่สองของเรื่อง เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา

**อ้างอิงและบรรณานุกรม**
อ้างอิง
บรรณานุกรม- isbn=978-0762444083- isbn=978-1629335087- isbn=978-1-78131-404-3

**แหล่งข้อมูลอื่น**
single=true
*สัญญานาวี
หมวดหมู่:เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์
ปัจฉิมปัญหา

"ปัจฉิมปัญหา" (The Final Problem) เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 และในนิตยสารแม็กคลูร์เออในสหรัฐอเมริกาในชื่อภาษาอังฤษว่า "The Adventure of the Final Problem" เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับสุดท้ายที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ
เรื่องราวเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1891 เป็นการเปิดตัวตัวละครศาสตราจารย์มอริอาร์ตีผู้บงการอาชญากรรม เดิมโคนัน ดอยล์ตั้งใจว่าจะให้เป็นเรื่องสั้นเรี่องสุดท้ายของโฮมส์ที่จบลงด้วยการตายของโฮมส์ แต่ภายหลังดอยล์ถูกรบเร้าให้ฟื้นคืนชีพโฮมส์ในนวนิยายและเรื่องสั้นเพิ่มเติมในภายหลัง
ดอยล์จัดอันดับให้ "ปัจฉิมปัญหา" อยู่ในอันดับที่ 4 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 12 เรื่องที่ชื่นชอบ

**ประวัติการตีพิมพ์**
"ปัจฉิมปัญหา" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารแม็กคลูร์เออในเดือนเดียวกัน และยังตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ฉบับสหรัฐในเดือนมกราคม ค.ศ. 1894  ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 9 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต ในนิตยสารแม็กคลูร์เออ มีภาพวาดประกอบ 11 ภาพวาดโดย แฮร์รี ซี. เอ็ดเวิดส์ เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา

**อ้างอิงและบรรณานุกรม**
อ้างอิง
บรรณานุกรม- isbn=978-0762444083- isbn=978-1629335087- isbn=978-1-78131-404-3

**แหล่งข้อมูลอื่น**
single=true
*ปัจฉิมปัญหา
หมวดหมู่:เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์
โรมิโอ เบคแคม

โรมิโอ เจมส์ เบคแคม (Romeo James Beckham; เกิด 1 กันยายน ค.ศ. 2002) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษที่เล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับเบรนต์ฟอร์ด บี ซึ่งเป็นทีมสำรองของเบรนต์ฟอร์ด เขาเป็นลูกชายคนที่สองของอดีตกัปตันทีมชาติอังกฤษ เดวิด เบคแคม และวิกทอเรีย เบคแคม ดีไซเนอร์และสมาชิกวงสไปซ์เกิลส์

**ชีวิตในวัยเด็ก**
โรมิโอเกิดที่โรงพยาบาลพอร์ตแลนด์ในนครเวสต์มินสเตอร์ กรุงลอนดอน เขาเป็นลูกชายคนที่ 2 ของเดวิด เบคแคม อดีตกัปตันทีมชาติอังกฤษ และวิกทอเรีย เบคแคม นักร้องที่ผันตัวมาเป็นแฟชั่นดีไซเนอร์ พี่น้องของเขา บรูคลิน เบคแคม และ ครูซ เบคแคม เคยเล่นฟุตบอลกับเขาที่อาร์เซนอล อย่างไรก็ตาม ทั้งคู่ถูกปล่อยออกจากระบบเยาวชนของสโมสร เขายังคงเป็นผู้สนับสนุนของอาร์เซนอล

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษเชื้อสายยิว
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษเชื้อสายเยอรมัน
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเบรนต์ฟอร์ด
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
หมวดหมู่:เดวิด เบคแคม
หมวดหมู่:วิกทอเรีย เบคแคม
ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ

ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ (เกิด 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2530) ชื่อเล่น เท้ง เป็นนักการเมืองและนักธุรกิจชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร และหัวหน้าพรรคประชาชน อดีตรองเลขาธิการฝ่ายพัฒนาระบบข้อมูลและดิจิทัลของพรรคก้าวไกล และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร

**ประวัติ**
ณัฐพงษ์ เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2530 เป็นบุตรชายคนที่ 4 ของสุชาติ เรืองปัญญาวุฒิ กรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท ชนันธร ดีเวลลอปเม้นท์ กรุ๊ป จำกัด ประกอบธุรกิจด้านพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และประธานกรรมการ บริษัท เรืองปัญญา เคหะการ จำกัด
ณัฐพงษ์สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนทวีธาภิเศก และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วิศวกรรมคอมพิวเตอร์) จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อนทำงานการเมือง ณัฐพงษ์เคยเป็นผู้บริหาร บริษัท แอ๊บโซลูท เมเนจเม้นท์ โซลูชั่นส์ จำกัด

**งานการเมือง**
ณัฐพงษ์ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 25 ในฐานะสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขตเลือกตั้งที่ 28 จากพรรคอนาคตใหม่ ต่อมาเมื่อพรรคอนาคตใหม่ถูกศาลรัฐธรรมนูญสั่งยุบพรรคจากคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2563 ณัฐพงษ์ได้ย้ายมาสังกัดพรรคก้าวไกล ขณะดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ณัฐพงษ์ได้ดำรงตำแหน่งกรรมาธิการงบประมาณ ในปี 2562-2566
ในการเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2566 ณัฐพงษ์ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคก้าวไกล และเคยดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการการศึกษา การจัดทำและติดตามการบริหารงบประมาณ สภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 26
ภายหลังพรรคก้าวไกลถูกศาลรัฐธรรมนูญสั่งยุบพรรคอีกครั้งจากคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2567 ณัฐพงษ์ได้ย้ายมาสังกัดพรรคประชาชนตั้งแต่วันที่ 9 สิงหาคม และดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค และเนื่องจากพรรคประชาชนมีจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากที่สุดในกลุ่มพรรคการเมืองที่ไม่มีสมาชิกดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี ประธานสภาผู้แทนราษฎร และรองประธานสภาผู้แทนราษฎร ทำให้ภายหลังการเสร็จสิ้นการแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 64 ณัฐพงษ์จึงเป็นผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎรไปโดยปริยาย และมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเมื่อวันที่ 25 กันยายน โดยประกาศลงในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม และณัฐพงษ์ได้เข้ารับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งในวันเดียวกัน โดยเขาเป็นผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎรไทยที่มีอายุน้อยที่สุดเมื่อเข้าดำรงตำแหน่ง ที่อายุ 25 ทำลายสถิติเดิมของอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ อดีตหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ที่รับตำแหน่งผู้นำฝ่ายค้านครั้งแรกในอายุ 23

**สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร**
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคอนาคตใหม่ → พรรคก้าวไกล
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคก้าวไกล → พรรคประชาชน

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 natthaphong.ruengpanyawut- teng_mfp
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎรไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
หมวดหมู่:พรรคอนาคตใหม่
หมวดหมู่:พรรคก้าวไกล
หมวดหมู่:พรรคประชาชน (พ.ศ. 2567)
หมวดหมู่:หัวหน้าพรรคการเมืองในประเทศไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนทวีธาภิเศก
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พระนางจักรวัติราชเทวี

พระนางจักรวัติราชเทวี (เขมร : ចក្រវាទីរាជទេវី) พระองค์เป็นพระมเหสีในพระเจ้าชัยวรมันที่ 8 พระองค์เป็นพระราชธิดาของพราหมณ์หฤษีเกศชัยมหาประธานกับพระนางศรีประภา พระนางเป็นญาติกับพราหมณ์ชัยมังคลารถที่ 2พระเจ้าชัยวรมันที่ 8 ทรงหวนกลับมานับถือศาสนาพราหมณ์ เป็นพระราชมารดาของพระนางศรีนทรภูเปศวรจุฑา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชินีแห่งกัมพูชา
วอเตอร์บอย รักใสใส วัยรุ่นชอบ

วอเตอร์บอย รักใสใส...วัยรุ่นชอบ เป็นภาพยนต์ดรามาเกี่ยวกับแอลจีบีที พ.ศ. 2558 กำกับโดยราชิต กุศลคูณสิริ และนำแสดงโดยอนุภาษ เหลืองสดใส รับบท "น้ำ", และปภังกร ฤกษ์เฉลิมพจน์ รับบท "หมึก" ได้ฉายรอบปฐมทัศน์ที่ประเทศไทย
ในช่วงต้นเดือนมีนาคม พ.ศ. 2558 มีการจะดัดแปลงภาพยนตร์ชุดวอเตอร์บอยเดอะซีรีส์ขึ้นใหม่โดยนักแสดงชุดใหม่ โดยเพิ่มตัวละครใหม่อย่างพีระพัฒน์ วัฒนเศรษฐศิริ รับบท "หวาย" และฐิติภูมิ เตชะอภัยคุณ รับบท "อาโป" เริ่มออกอากาศในวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2560

**นักแสดง**
อนุภาษ เหลืองสดใส รับบท น้ำ
*นพพล โกมารชุน รับบท โค้ชหนึ่ง
*ปภังกร ฤกษ์เฉลิมพจน์ รับบท หมึก
*ณัชชารีย์ กิจวิริยะธนโชติ รับบท นุ่น
*อัศวพัทธ์ อัศวธีรากุล รับบท นาย
*วิศรุต หิมรัตน์ รับบท กานต์

**ผลตอบรับ**
ภาพยนตร์เข้าฉายเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2558 มาดามอองทัวร์ นักวิจารณ์หนังสือพิมพ์ ไทยรัฐ กล่าวว่า แม้ชื่อเรื่องวอเตอร์บอยจะมองว่าภาพยนตร์เรื่องนี้เกี่ยวกับการว่ายน้ำ แต่เป็นเรื่องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างพ่อกับลูกและเรื่องราวความรักมากกว่า ซึ่งแนะนำภาพยนตร์เรื่องนี้เกี่ยวกับบรรยากาศของภาพยนตร์ โคโคนัตแบงค็อก ระบุว่า หากไม่มีเส้นเรื่องเกี่ยวกับแอลจีบีที ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็จะเป็นเรื่องราวของความรักทั่วไป

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์กลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศของไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอลจีบีทีไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2010
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทยในคริสต์ทศวรรษ 2010
สถานีรถไฟคูรูเมะ

สถานีรถไฟคูรูเมะ (Kurume-eki) เป็นสถานีรถไฟในนครคูรูเมะ จังหวัดฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ให้บริการโดยบริษัทรถไฟคีวชู (JR คีวชู) เป็นสถานีรถไฟของคีวชูชิงกันเซ็ง, สายหลักคาโงชิมะ และเป็นสถานีเริ่มต้นของสายหลักคีวได
รถไฟธรรมดาทุกขบวนรวมถึงลิมิเต็ด เอ็กซเพรส ยูฟุ/ยูฟูอิน-โนะ-โมริ ของสายหลักคีวได รถด่วนของสายหลักคาโงชิมะ และคีวชูชิงกันเซ็งขบวนสึบาเมะและขบวนซากูระจอดที่สถานีนี้ ส่วนขบวนมิซุโฮะซึ่งเป็นขบวนที่เร็วที่สุดมีเฉพาะบางขบวนที่จะจอดที่สถานีนี้

**ชานชาลา**

**สถานีถัดไป**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในจังหวัดฟูกูโอกะ
หมวดหมู่:สถานีรถไฟของบริษัทรถไฟคีวชู
วัดอินทาราม (อำเภอพระนครศรีอยุธยา)

วัดอินทาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 42 ไร่ 188 ตารางวา  มีที่ธรณีสงฆ์ 2 แปลง  เนื้อที่ 2 ไร่ 1 งาน 40 ตารางวา 
วัดอินทาราม หรือชาวบ้านเรียกว่า วัดอินท์ ตามประวัติวัดระบุว่าสันนิษฐานว่า สมเด็จพระอินทราชาเจ้า หรือ สมเด็จพระนครินทราธิราช เป็นผู้สร้าง แต่โดยมีหลักฐานแน่ชัด จึงประมาณปีสร้างวัดไว้เพื่อเป็นหลักในการศึกษาค้นคว้า คือประมาณ พ.ศ. 2310 อย่างไรก็ดีข้อมูลจากสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1920 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 1930 เป็นวัดร้างเมื่อคราวกรุงศรีอยุธยาถูกข้าศึกตีแตก ต่อมาในปลายสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับการบูรณะขึ้นเป็นวัดมีพระสงฆ์ขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง  เกี่ยวกับการศึกษา  ทางวัดได้เปิดสอนพระปริย์ติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2516 เป็นต้นมา
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 10 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร  ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 22 สร้าง พ.ศ. 2524  โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กและไม้  กุฏิสงฆ์จำนวน 7 หลัง  และหอระฆัง 1 หลัง  สำหรับปูชนียวัตถุมี พระประธานภายในอุโบสถ มีชื่อเรียกว่า "หลวงพ่อโต" เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย เป็นพระพุทธรูปอยู่ในพระอิริยาบถนั่งขัดสมาธิ

**รายนามเจ้าอาวาส**
 เจ้าอธิการบุญ  ประมาณ พ.ศ. 2475- พระอธิการทรง- พระอธิการปิ่น- พระอธิการจันทร์- พระอธิการชั้ว- พระอธิการลาภ-  พระอธิการบุญมา ปภสฺสโร- พระอธิการฉิงสวโร พ.ศ. 2511–2512-  พรมหาจิตร จนฺทูปโม พ.ศ. 2514–2517- พระครูสิริวรวัฒน์  (ประจวบ สกฺกวโร ป.ธ. 4)  ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. 2518- พระครูปลัดยุทธนา ธนปญฺโญ เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
อินทาราม
แม่แบบ:ตารางคะแนนยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2022–23 ลีกซี

หมวดหมู่:แม่แบบตารางคะแนนยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2022–23
หมวดหมู่:2022 association football standings in Europe templates
คาร์มา (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์)

"คาร์มา" (Karma) เป็นเพลงของนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ จากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 10 ของเธอ มิดไนส์ (2022) สวิฟต์ประพันธ์และผลิตเพลงร่วมกับแจ็ก แอนโตนอฟฟ์, ซุนเวฟ และคีอานู บีตส์ ส่วนจาฮาน สวีตเป็นผู้ประพันธ์เพิ่มเติม รีพับลิกเรเคิดส์ได้เผยแพร่เพลงนี้ทางวิทยุของสหรัฐเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 โดยเป็นซิงเกิลที่สามของอัลบั้ม เวอร์ชันรีมิกซ์มีแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน ไอซ์สไปซ์ มาร่วมร้องในเพลง และได้เผยแพร่เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 โดยเป็นส่วนหนึ่งของอัลบั้มมิดไนส์รุ่นขยาย
ในบทประพันธ์ของเพลง "คาร์มา" สวิฟต์กล่าวว่า "กรรมดี" ของเธอนั้นนำสิ่งดี ๆ มาสู่ชีวิตอย่างไร ซึ่งตรงข้ามกับคนที่เคยกล่าวว่าร้ายเธอ ในทางดนตรีนั้น เพลงนี้ผสมผสานแนวเพลงดิสโก อิเล็กโทรแคลช และชิลล์เวฟเข้ากับองค์ประกอบของแนวเพลงเทคโน ออลเทอร์นาทิฟร็อก และนิวเวฟ การผลิตนั้นโดดเด่นด้วยจังหวะกลอสซีบีตและการสั่นไหวซินธิไซเซอร์ นักวิจารณ์ร่วมสมัยมองว่า "คาร์มา" เป็นไฮไลต์ของอัลบั้มมิดไนส์ โดยยกย่องในด้านการผลิตที่สดใส ทำนองที่เสนาะหู และเนื้อร้องที่ตลกขบขัน
ในเชิงพาณิชย์ "คาร์มา" ติดสิบอันดับสูงสุดในออสเตรเลีย แคนาดา ไอร์แลนด์ นิวซีแลนด์ ฟิลิปปินส์ และสหรัฐอเมริกา และติด 20 อันดับในกรีซ มาเลเซีย โปรตุเกส สิงคโปร์ สโลวาเกีย แอฟริกาใต้ และสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร; ขึ้นสูงสุดที่อันดับสองในชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 และอันดับหกในชาร์ตบิลบอร์ดโกลบอล 200 สวิฟต์ได้ทำการแสดงสดเพลง "คาร์มา" เป็นเพลงปิดของทัวร์คอนเสิร์ตดิเอราส์ทัวร์ มิวสิกวิดีโอเปิดตัวในวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 ในขณะที่ทำการแสดงดิเอราส์ทัวร์ที่เมืองอีสต์รัทเทอร์ฟอร์ด รัฐนิวเจอร์ซีย์ และได้เผยแพร่ในวันรุ่งขึ้น โดยวิดีโอเป็นจินตนิมิตระดับสูงกำกับโดยสวิฟต์ มีแนวคิดเกี่ยวกับจักรวาลและอวกาศที่ขับเคลื่อนด้วยเอฟเฟกต์ดิจิทัล

**ชาร์ต**

**การรับรอง**

**ประวัติการวางจำหน่าย**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:เพลงของเทย์เลอร์ สวิฟต์
หมวดหมู่:เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์
หมวดหมู่:เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยแจ็ก แอนโตนอฟฟ์
หมวดหมู่:เพลงบันทึกเสียงที่ผลิตโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์
หมวดหมู่:เพลงบันทึกเสียงที่ผลิตโดยแจ็ก แอนโตนอฟฟ์
วัดโพธาราม (อำเภอปะนาเระ)

วัดโพธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าข้าม อำเภอปะนาเระ จังหวัดปัตตานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 17 ไร่ 1 งาน 6 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 21 แปลง เนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน 52 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม มีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมด้านไม่เท่ากัน สภาพแวดล้อมเป็นทุ่งนาของชาวบ้าน ปัจจุบันเจ้าอาวาส คือ พระครูวิชาญโพธิวัฒน์
วัดโพธาราม หรือชาวบ้านเรียกว่า วัดโพธิ์ สร้างขึ้นเป็นวัดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2394 โดยมีนายหมวดแดงเป็นประธานดำเนินการสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2438 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 12 เมตร ยาว 17 เมตร มีช่วงหนึ่งวัดตกอยู่ในสภาพวัดร้างเนื่องจากภาวะความไม่สงบ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6.50 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2494 กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารไม้ยกพื้นสูง และหอฉัน 1 หลัง

**อ้างอิง**
โพธาราม
วัดสุทธิกาวาส (จังหวัดปัตตานี)

วัดสุทธิกาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลละหาร อำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานี มีที่ดินตั้งวัด 50 ไร่ 3 งาน 53 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์เนื้อที่ 16 ไร่ 76 ตารางวา
วัดสุทธิกาวาส  เดิมชาวบ้านเรียก วัดสักขี หรือ วัดกวักขี หรือ วัดขี แต่ชาวมุสลิมเรียก กรากกี สร้างเมื่อ พ.ศ. 2300 โดยยายทอง (โต๊ะทอง) จอมเจ้าหอมและนางพญาชี ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2486 ในอดีตเจ้าเมืองสายบุรีจะประกอบพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาแก่ข้าราชการประจำเมืองที่วัดนี้ สาเหตุที่ชื่อวัดสักขี เนื่องมาจากวัดนี้มีบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ตั้งอยู่ริมทางขึ้นสู่พระวิหารกว้าง 1 ศอก ลึก 1 ศอก น้ำใสปริ่มอยู่ตลอดปี ซึ่งน้ำในบ่อใช้ประกอบพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยา
โบราณสถานและโบราณวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ วิหารขนาดเล็กอยู่หลังหนึ่ง ตั้งอยู่บนเนินเขาเตี้ย ๆ ภายในมีวิหารพระพุทธรูปปางมารวิชัย 3 องค์ เล่ากันว่ามีผู้ไปพบพระพุทธรูปฝังอยู่ใกล้กับต้นไทรในหมู่บ้านชเม (ช่องแมว) หลังค่ายลูกเสือสุริยะสุนทรครั้นความทราบไปถึงหมู่พุทธศาสนิกชนในละแวกนั้น ก็พากันอัญเชิญมาประดิษฐานไว้ในวิหารและสร้างพรพุทธรูปขึ้นอีก 2 องค์ ประดิษฐานทแยงมุมเป็นรูปสามเหลี่ยม กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนพระพุทธรูปทั้ง 3 องค์ เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478 มีซากเจดีย์เหลือแต่ฐานสร้างประมาณ พ.ศ. 2300 เป็นศิลปะอยุธยา สันนิษฐานว่าบรรจุอัฐิผู้สร้างวัดคือ ยายทอง (โต๊ะทอง) จอมเจ้าหอมและนางพญาชี

**อ้างอิง**
สุทธิกาวาส
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดปัตตานี
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องดิสนีย์เอ็กซ์ดี

หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์อเมริกันแบ่งตามช่อง
หมวดหมู่:ดิสนีย์เอ็กซ์ดี
จักรพรรดินุเมริอานุส

นูเมเรียน (Marcus Aurelius Numerius Numerianus;p=634 เสด็จสวรรคตในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 284) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันตั้งแต่ปี ค.ศ. 283 ถึง ค.ศ. 284 ร่วมกับจักรพรรดิคารินุส ผู้เป็นพระเชษฐา จักรพรรดิทั้งสองพระองค์นั้นเป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิคารุส ซึ่งทรงเป็นนายพลที่ได้รับการยกขึ้นสู่ฝ่ายสำนักเจ้าหน้าที่ระดับสูงไปรโตริอานีในรัชสมัยจักรพรรดิโพรบุสในปี ค.ศ. 282

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Jones, A.H.M.; J.R. Martindale & J. Morris (1971). The Prosopography of the Later Roman Empire Volume 1: A.D. 260–395. Cambridge University Press. ISBN 0-521-07233-6.
หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
จักรพรรดิการินุส

มาร์กุส เอาเรลิอุส การินุส (สวรรคตในปี ค.ศ. 285) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันตั้งแต่ปี ค.ศ. 283 จนถึง ค.ศ. 285 เป็นพระราชโอรสพระองค์โตของจักรพรรดิคารุส พระองค์ทรงได้รับการแต่งตั้งเป็นไกซาร์ก่อน และตามมาด้วยตำแหน่งออกุสตุสในช่วงต้นปี ค.ศ. 283 พระองค์ทรงได้รับแต่งตั้งให้เป็นจักรพรรดิร่วมของส่วนตะวันตกของจักรวรรดิโดยพระราชบิดา เรื่องเล่าหลักที่เกี่ยวกับลักษณะและอาชีพของพระองค์ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าพระองค์ทรงเป็นจักรพรรดิที่เสื่อมทรามและไร้ความสามารถ โดยได้ถูกกลั่นกรองผ่านการเผยแพร่ของคู่แข่งทางการเมืองที่ประสบความสำเร็จอย่างจักรพรรดิดิออเกลติอานุส

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
พระยายะหริ่ง (นิตีมุง)

พระยายะหริ่ง (นิตีมุง) (มลายู: Nik Timun) ทางการสยามเรียกว่า แตง เป็นเจ้าเมืองยะหริ่งคนที่ 5 ในช่วงปี พ.ศ. 2397-2427 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งปกครองเมืองยะหริ่งต่อจากพระยายะหริ่ง (สุลต่านเดวา) และแต่งตั้งนิเมาะ น้องชายต่างมารดาเป็น "รายามุดา" โดยเมืองยะหริ่งในสมัยนั้นเป็นหนึ่งในเจ็ดหัวเมืองประเทศราชมลายูปัตตานีของสยาม

**ประวัติ**
พระยายะหริ่ง (นิตีมุง) เป็นบุตรคนโตของพระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) อดีตเจ้าเมืองปัตตานีและเจ้าเมืองยะหริ่ง เมื่อได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นพระยาเมืองแล้ว ได้ว่าราชการเมืองอยู่ที่วังของพระยายะหริ่ง(นิยูโซฟ) ผู้เป็นบิดา ครั้นพระยายะหริ่ง (นิตีมุง) ถึงแก่พิราลัย จึงได้โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งนิเมาะ น้องชายต่างมารดาเป็นพระยายะหริ่งแทน โดยได้รับบรรดาศักดิ์เป็นพระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม เจ้าเมืองยะหริ่ง ต่อมาได้รับบรรดาศักดิ์เป็นพระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ) ในตำแหน่งจางวางกำกับราชการเมืองยะหริ่ง 

**บุตร-ธิดา**
พระยายะหริ่ง (นิตีมุง) มีบุตรธิดา 4 คน ได้แก่
*1. พระวิเศษวังษา (นิกูวง) ได้ร่วมกับรายาสาบันบริจาคที่ดินเพื่อสร้างที่ว่าการยะหริ่ง(ปัจจุบันคือ ที่ว่าการอำเภอยะหริ่ง)
** 1.1.นิสกรูว  อับดุลบุตร
*** 1.1.1.นิมะ
*** 1.1.2.นินะฮ
*** 1.1.3.นิเมาะ
** 1.2.นิตีมุง  สนิบุตร
** 1.3.นิเนาะ  สนิบุตร
*** 1.3.1.ตูแวซง สะดี
*** 1.3.2.ตูแวแย
*2. ตวนเซาะ  อัลยุฟรี
** 2.1.ซัยยิดอุมา  อัลยุฟรี
*3. กูบอซู  สนิบุตร
** 3.1.ตวนสปีเย๊าะ  สนิบุตร
*** 3.1.1.ตวนกรือเมาะ หะยีนิเยะ
*** 3.1.2.ตวนกูตง อัลอาตัส
**** 3.1.2.1 ตวน ชารีฟะห์ สะรีเปาะฮ อัลอาตัส
**** 3.1.2.2 ตวน ชารีฟะห์ เซาะ อัลอาตัส
*** 3.2.ตวนตือเงาะห์
*** 3.3.ตวนกือจิ  แสแร- 4. ไม่ทราบชื่อ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เจ้าเมืองยะหริ่ง
หมวดหมู่:กลุ่มราชวงศ์ดาตูยามู-จามปา
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของจังหวัดปัตตานี
หมวดหมู่:สกุลอัลอาตัส