Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
วิลเฮ็ล์ม เกรอเนอร์

พลโท คาร์ล เอดูอาร์ท วิลเฮ็ล์ม เกรอเนอร์ (Karl Eduard Wilhelm Groener) เป็นทหารและนักการเมืองชาวเยอรมัน เขาเป็นนายทหารฝ่ายแนวหลังที่ประสบความสำเร็จทั้งก่อนและในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
เกรอเนอร์เติบโตทางราชการในสายงานรถไฟทหาร เขาทำงานเกี่ยวกับด้านนี้ยาวนานถึง 17 ปีตั้งแต่ค.ศ. 1899 จนได้ดำรงตำแหน่งเจ้ากรมรถไฟทหารในยศพลโท และมีส่วนสำคัญในการขยายโครงข่ายทางรถไฟและพัฒนาเส้นทางรถไฟในจักรวรรดิเยอรมัน การพัฒนาทางรถไฟทำให้เยอรมนีสามารถขนทหารนับล้านไปยังชายแดน ทำให้ได้รับเหรียญพัวร์เลอเมรีทในปีค.ศ. 1915
พลโทเกรอเนอร์เป็นมือร่างพระราชบัญญัติสร้างเสริมปิตุภูมิ ค.ศ. 1916 (Gesetz über den vaterländischen Hilfsdienst) เพื่อเกณฑ์ทหารจากจากชายวัยฉกรรจ์ จนตัวเขาตกเป็นเป้าโจมตีจากบรรดาเจ้าของโรงงานและสหภาพแรงงาน กลุ่มปฏิวัติได้ฉกฉวยคำพูดของเกรอเนอร์ที่ว่า "พวกแรงงานหยุดงานประท้วง ขณะที่ทหารแนวหน้ากำลังตาย" มาเป็นคำปลุกปั่นในหมู่แรงงาน และนั่นทำให้พลเอกเอริช ลูเดินดอร์ฟ เจ้าพนักงานใหญ่ผู้บัญชาการยุทธภัณฑ์ รู้สึกไม่พอใจมาก เมื่อได้โอกาสก็ส่งตัวเกรอเนอร์ไปเป็นผู้บัญชาการภาคสนามในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1917 โดยได้เป็นผบ.กองพลที่ 33 (33. Division) ต่อมาเป็นผบ.กองหนุนที่ 25 (XXV. Reserve-Korps) และตามด้วยเป็นผบ.กองทัพน้อยที่ 1 (I. Armee-Korps) ในยูเครน
เยอรมนีกำลังแพ้สงคราม ลูเดินดอร์ฟถูกจักรพรรดิบีบให้ลาออกในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1918 พลโทเกรอเนอร์ก็ถูกเรียกตัวมาแทนที่ลูเดินดอร์ฟที่ตำแหน่งเจ้าพนักงานใหญ่ผู้บัญชาการยุทธภัณฑ์ ซึ่งเป็นเบอร์สองรองจากจอมพลฮินเดินบวร์ค ขณะนั้นสถานการณ์ภายในประเทศเริ่มคุมไม่อยู่ การจลาจลเกิดขึ้นทั้งในหมู่ทหารและพลเรือนจนรัฐบาลเกรงว่าจะบานปลายเป็นการปฏิวัติ พลโทเกรอเนอร์เริ่มเตรียมการถอนกำลังทหารและปลดประจำการกองทัพทันที51 การปฏิวัติปะทุขึ้นทั่งประเทศในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1918 เกรอเนอร์พยายามอย่างยิ่งที่จะรักษาระบอบกษัตริย์และความสมานฉันท์ในกองทัพไว้ เขามองว่าอุปสรรคที่ขวางทางอยู่คือองค์จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 เขารู้สึกว่าจักรพรรดิควรจะปลงพระชนม์ตนเองอย่างองอาจเช่นทหารแนวหน้า75
6 พฤศจิกายน 1918 เกรอเนอร์โกรธเมื่อทราบว่าพรรคสังคมประชาธิปไตยซึ่งครองเสียงมากสุดในไรชส์ทาค ถวายคำแนะนำให้จักรพรรดิทรงสละบัลลังก์ แต่สุดท้าย ในวันที่ 9 พฤศจิกายน เกรอเนอร์ทูลแนะนำจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 ทรงสละบัลลังก์ เนื่องจากกองทัพไม่เหลือความไว้วางใจพระองค์อีกแล้ว เกรอเนอร์ยังคงต้องการจะพิทักษ์ระบอบกษัตริย์ไว้ แต่เป็นภายใต้เจ้าเหนือหัวคนใหม่ อย่างไรก็ตาม ในวันนั้นเอง นายกรัฐมนตรีจักรวรรดิออกประกาศว่าจักรพรรดิทรงสละราชสมบัติแล้ว นอกจากนี้ นักการเมืองพรรคสังคมประชาธิปไตยก็ยังป่าวประกาศว่าจักรวรรดิเยอรมันแปรสภาพสู่สาธารณรัฐแล้ว เกรอเนอร์จึงได้แต่ยอมรับสภาพโดยดี
ในคืนวันที่ 10 พฤศจิกายน พลโทเกรอเนอร์ติดต่อกับฟรีดริช เอเบิร์ท นายกรัฐมนตรีเฉพาะกาลคนใหม่ ทั้งสองแอบทำข้อตกลงกัน นายกรัฐมนตรีเอเบิร์ทยินยอมให้เกรอเนอร์ปราบปรามพวกบอลเชวิคหัวปฏิวัติและรักษาขนบธรรมเนียมในกองทัพเยอรมัน เกรอเนอร์ให้สัญญาว่ากองทัพจะสนับสนุนรัฐบาลใหม่ ข้อตกลงนี้ทำให้เกรอเนอร์ถูกเกลียดขี้หน้าโดยทหารยศสูงจำนวนมากที่ต้องการปกป้องระบอบกษัตริย์ เกรอเนอร์เป็นผู้บัญชาการกำลังทหารในการปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1918–1919 และสามารถปราบปรามการลุกฮือของประชาชนทั่วทั้งประเทศ

**อ้างอิง**
1939
หมวดหมู่:ทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:ผู้ได้รับพัวร์เลอเมรีท (ชั้นทหาร)
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค
คิม จ็อง-ฮย็อน

คิม จ็อง-ฮย็อน (Kim Jung-hyun; เกิด 5 เมษายน ค.ศ. 1990) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขามีชื่อเสียงจากบทบาทนำในละครโทรทัศน์ยอดนิยมเรื่อง สคูล 2017 (2017), เวลคัมทูไวกิกิ (2018) และ ไทม์ (2018) เขาได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติจากการแสดงในละครเรื่อง แครชแลนดิงออนยู (2019–20) และ รักวุ่นวาย นายมเหสีหลงยุค (2020–21) ที่ติดอันดับละครเกาหลีที่มีเรทสูงสุดในประวัติศาสตร์เคเบิลทีวี

**ผลงานการแสดง**

**ภาพยนตร์**

**ละครโทรทัศน์**

**รางวัล**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงชายจากปูซาน
โปเก

โปเกเฮเอ แบบที่ใส่กิมจิ น้ำมันงา พริก และเกลือสมุทร
โปเก (poke; แล่บาง ๆ, หั่นตามขวางเป็นชิ้น ๆ) คือยำปลาดิบหั่นลูกเต๋าที่เสิร์ฟเป็นอาหารเรียกน้ำย่อยหรืออาหารจานหลัก และเป็นหนึ่งในอาหารพื้นเมืองฮาวายที่สำคัญ โปเกรูปแบบดั้งเดิมได้แก่รูปแบบที่ใส่ อากู (ปลาโอแถบ), อาฮี (ปลาทูน่าครีบเหลือง) หรือ เฮเอ (หมึกสาย) ในเวลาต่อมาจึงมีการใส่ปลาแซลมอนดิบหรือสัตว์น้ำเปลือกแข็งชนิดต่าง ๆ ผสมเครื่องปรุงรสทั่วไปของโปเก

**ประวัติ**
โปเกรูปแบบดั้งเดิมของฮาวายมีส่วนผสมเป็นปลาที่ถูกขอดเกล็ด ควักไส้ และเลาะก้างออก เสิร์ฟพร้อมกับเครื่องปรุงรสดั้งเดิม เช่น เกลือสมุทร อินาโมนา (ผลโพธิสัตว์คั่วบด) ลิมู (สาหร่ายทะเล) เป็นต้น ตามข้อมูลของเรเชิล ลอดัน นักประวัติศาสตร์อาหาร โปเกรูปแบบที่ปรากฏในปัจจุบันได้รับความนิยมในคริสต์ทศวรรษ 1970 ในช่วงนั้นนิยมใช้เนื้อปลาดิบแล่ เสิร์ฟพร้อมเกลือฮาวาย ลิมู และอินาโมนา โปเกรูปแบบนี้ยังคงพบได้ทั่วไปในหมู่เกาะฮาวาย
ตั้งแต่ประมาณ ค.ศ. 2012 โปเกเริ่มเป็นที่นิยมขึ้นเรื่อย ๆ ในสหรัฐแผ่นดินใหญ่ ตั้งแต่ ค.ศ. 2014 จนถึงกลาง ค.ศ. 2016 "จำนวนร้านอาหารฮาวายในโฟร์สแควร์ซึ่งรวมถึงร้านที่เสิร์ฟโปเก" เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าจาก 342 ร้าน เป็น 700 ร้าน ร้านอาหารเหล่านี้ได้สร้างสรรค์โปเกทั้งในรูปแบบดั้งเดิมและรูปแบบใหม่ที่เป็นเอกลักษณ์ ตัวอย่างส่วนผสมและเครื่องปรุงรสโปเกรูปแบบใหม่ได้แก่ อาโวคาโด มะม่วงสุก สับปะรด แคร์รอต มะเขือเทศ แตงกวา ฆาลาเปญโญดอง เห็ด ถั่วแระ ถั่วงอก เต้าหู้ คีนวา หอมเจียว ผักชี วากาเมะ ฟูริตาเกะ โทบิโกะ (ไข่ปลาบิน) มายองเนส ซอสพนซุ ซอสเทริยากิ และซอสศรีราชา โปเกในสหรัฐแผ่นดินใหญ่ต่างจากโปเกดั้งเดิมของฮาวายตรงที่ไม่มีการหมักเนื้อปลาเตรียมไว้ก่อน แต่จะนำมาเคล้ากับเครื่องปรุงรสต่าง ๆ ต่อเมื่อมีลูกค้าสั่ง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารจากอาหารทะเล
หมวดหมู่:อาหารจากปลาดิบ
หมวดหมู่:อาหารเรียกน้ำย่อย
หมวดหมู่:อาหารประจำชาติ
หมวดหมู่:อาหารฮาวาย
หมวดหมู่:อาหารพอลินีเชีย
การยิงสนับสนุนฝั่งด้วยปืนเรือ

ไฟล์:Uss iowa bb-61 pr.jpg|300px|right|thumb|เรือรบสหรัฐไอโอวายิงโจมตีเต็มกำลังด้วยปืนใหญ่เรือ 16 นิ้ว/50 จำนวนเก้ากระบอก และ 5 นิ้ว/38 จำนวนหกกระบอก ระหว่างการฝึกเป้าใกล้เกาะบิเอเกส ปวยร์โตรีโก เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1984
การยิงสนับสนุนฝั่งด้วยปืนเรือ (naval gunfire support; อักษรย่อ: NGFS) ยังเป็นที่รู้จักกันในนาม การระดมยิงฝั่ง (shore bombardment) เป็นการใช้งานของปืนใหญ่เรือเพื่อให้การยิงสนับสนุนการโจมตีสะเทินน้ำสะเทินบก และกองทหารอื่น ๆ ที่ปฏิบัติการภายในระยะของพวกเขา การยิงสนับสนุนฝั่งด้วยปืนเรือเป็นหนึ่งในหลายสาขาวิชาที่ล้อมรอบด้วยคำว่าการยิงด้วยปืนเเรือ การยิงสนับสนุนฝั่งด้วยปืนเรือสมัยใหม่เป็นหนึ่งในสามองค์ประกอบหลักของการสนับสนุนปฏิบัติการจู่โจมการสงครามสะเทินน้ำสะเทินบก พร้อมด้วยอากาศยาน และขีปนาวุธโจมตีภาคพื้นดินที่ปล่อยจากเรือ ส่วนในอดีต มีการใช้ปืนทางเรือปะทะกับการป้องกันชายฝั่งตั้งแต่การสงครามทางเรือในสมัยกลาง

**ยุทธวิธี**
การยิงสนับสนุนฝั่งด้วยปืนเรือแบ่งออกเป็นสองประเภท ได้แก่ การยิงตรง ที่เรือมีแนวสายตากับเป้าหมาย (ไม่ว่าจะเป็นทางสายตาหรือผ่านการใช้เรดาร์) และการยิงแฝง ซึ่งเพื่อความแม่นยำ ต้องใช้ผู้สังเกตการณ์ปืนใหญ่เพื่อปรับการยิง
เมื่ออยู่ในแนวปืน เรือมีความเสี่ยงสูงที่จะถูกโจมตีจากอากาศยาน โดยเฉพาะจากทางบกและการบินต่ำเพื่อหลีกเลี่ยงการตรวจจับด้วยเรดาร์ หรือจากเรือดำน้ำเนื่องจากเส้นทางที่แน่นอนและคาดการณ์ได้ (ซึ่งไม่หลบหนี)

**ประวัติ**

**ประวัติตอนต้น**
การใช้ประโยชน์จากการบอมบาร์ดชายฝั่งเป็นช่วงต้นของการล้อมกาแลในปี ค.ศ. 1890 เมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ ได้กรีฑาพลเรือบรรทุกปืนบอมบาร์ดและปืนใหญ่อื่น ๆ
เรือแบบแรกที่ออกแบบมาเพื่อจุดประสงค์ในการบอมบาร์ดชายฝั่งคือเรือปืนครก ซึ่งนำมาใช้ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 เรือเหล่านี้เป็นเรือลำเล็กที่มีอาวุธหลักคือปืนครกขนาดใหญ่หนึ่งหรือสองกระบอกที่ยิงกระสุนระเบิดได้ในมุมสูง โดยทั่วไปแล้วพวกมันเป็นเรือใบที่ไม่ดีพอ ซึ่งมีการใช้งานจำกัดนอกบทบาทพิเศษของพวกมัน อย่างไรก็ตาม เรือลำเล็กที่มีปืนครกขนาดใหญ่พบการใช้กระทั่งเมื่อสงครามกลางเมืองอเมริกา เมื่อนาวีสหภาพใช้พวกมันในการโจมตีป้อมปราการชายฝั่งหลายครั้ง
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 เรือชั้นพิเศษอื่นที่รู้จักกันในชื่อเรือบรรทุกปืนได้ถูกคิดค้นขึ้นเพื่อการบอมบาร์ดชายฝั่ง การใช้งานครั้งแรกของพวกมัน คือการใช้โดยฝรั่งเศสและสเปนในช่วงการล้อมยิบรอลตาร์ครั้งยิ่งใหญ่ (ค.ศ. 1779–1782) ส่วนในช่วงสงครามนโปเลียน กองทัพเรือสหราชอาณาจักรได้นำเรือชั้นมัสคีโท และชั้นเฟิร์มหลายลำออกมาใช้ เรือพวกนี้บรรทุกทั้งปืนยาวทางเรือหรือไม่ก็ปืนคาร์โรเนด นอกจากนั้น เรือบรรทุกปืนยังใช้โดยทั้งฝรั่งเศสและอังกฤษในช่วงสงครามไครเมีย รวมถึงทั้งสองฝ่ายระหว่างสงครามกลางเมืองอเมริกา

**อ้างอิง**
  U.S Marine Corps: An Annotated Bibliography of Naval Gunfire Support

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 การยิงสนับสนุนฝั่งด้วยปืนเรือ
หมวดหมู่:ปืนใหญ่เรือ
แดรี่ควีน

แดรี่ควีน (Dairy Queen) เป็นเครื่องหมายผูกทางการค้าข้ามชาติอเมริกันที่ขายไอศครีมแบบซอฟต์ครีม และร้านอาหารฟาสต์ฟูดที่เป็นเจ้าของโดย International Dairy Queen, Inc., บริษัทสาขาของเบิร์กเชียร์แฮทาเวย์ International Dairy Queen, Inc., ยังเป็นเจ้าของร้าน Orange Julius และ Karmelkorn
ร้านอาหารแดรี่ควีนแห่งแรกตั้งอยู่ที่โจเลียต รัฐอิลลินอย ดำเนินการโดย Sherb Noble และเปิดสำหรับธุรกิจ เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1940 ได้ให้บริการขายผลิตภัณฑ์แช่แข็งหลากหลายชนิด เช่น ไอศครีมนุ่มๆ
สำนักงานของบริษัทตั้งอยู่มรเขตชานเมืองมินนีแอโพลิส เมือง Edina รัฐมินนิโซตา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารจานด่วน
หมวดหมู่:ธุรกิจอาหาร
หมวดหมู่:แฟรนไชส์อาหารจานด่วน
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศไทย
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:บริษัทอเมริกันที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2483
หมวดหมู่:ตราสินค้าอเมริกัน
หมวดหมู่:เบิร์กเชียร์แฮทาเวย์
ดัชเชสอัลท์บวร์คแห่งอ็อลเดินบวร์ค

ดัชเชสอัลท์บวร์คแห่งอ็อลเดินบวร์ค หรือ เจ้าหญิงอัลท์บวร์ค เจ้าหญิงรัชทายาทวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ (Duchess Altburg of Oldenburg) ประสูติเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2446 เป็นพระธิดาใน เฟรเดอริก ออกัสตุสที่ 2 แกรนด์ดยุกแห่งอ็อลเดินบวร์ค และ ดัชเชสเอลิซาเบธ อเล็กซานดรีนแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน

**เสกสมรส**
ดัชเชสอัลท์บวร์คแห่งอ็อลเดินบวร์ค ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายโจเซียส เจ้าชายรัชทายาทวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม 2465 รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงอัลท์บวร์ค เจ้าหญิงรัชทายาทวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ พระชายา มีพระบุตรดังนี้
#มาร์เกรเธอ เคาน์เตสแห่งเอเบิร์ก-เอเบิร์ก
#อเล็กซานดรา เจ้าหญิงโบโทแห่งเบ็นแฮมและเชรินฟรุต
#เจ้าหญิงอิงกริด
#เจ้าชายวิทเทอคินท์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
#เจ้าหญิงกูดาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
ดัชเชสอัลท์บวร์คแห่งอ็อลเดินบวร์ค สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน 2544 สิริพระชันษา 96 ปี

**อ้างอิง**
 "Shot Hit Grand Duke's Car", The New York Times, Berlin, 20 June 1914- "Germans Dethrone Three More Rulers", The New York Times, Copenhagen, 12 November 1918
2544
หมวดหมู่:ราชวงศ์อ็อลเดินบวร์ค
หมวดหมู่:เจ้าหญิงวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
หมวดหมู่:ราชวงศ์ฮ็อลชไตน์-ก็อททอร์พ
หมวดหมู่:ราชวงศ์เยอรมัน
หมวดหมู่:ราชวงศ์วัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
ฮันส์ ฟ็อน เซคท์

พลเอกอาวุโส โยฮันเนิส ฟรีดริช เลโอพอลด์ ฟ็อน เซคท์ (Johannes Friedrich Leopold von Seeckt) หรือนิยมเรียก ฮันส์ ฟ็อน เซคท์ เป็นนายทหารชาวเยอรมันและเป็นเสนาธิการของจอมพลเอากุสท์ ฟ็อน มัคเค็นเซิน ถือเป็นบุคคลที่มีส่วนสำคัญในการวางแผนจนมัคเค็นเซินได้รับชัยชนะในต้นสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง 
เมื่อเยอรมนีแพ้สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เซคท์รู้สึกเดือดดาลมากต่อข้อบังคับในสนธิสัญญาแวร์ซาย ซึ่งห้ามเยอรมนีมีทหารบกเกินหนึ่งแสนนาย ห้ามมีอาวุธทันสมัย ห้ามมียานเกราะ ฯลฯ เขายังคัดค้านการที่เยอรมนีจะเข้าเป็นสมาชิกสันนิบาตชาติ ถึงแม้ว่าเซคท์จะไม่อยากให้สงครามอีก แต่เขาก็เชื่อว่าภาวะเช่นนี้ย่อมก่อให้เกิดสงครามอีกครั้งอย่างเลี่ยงไม่ได้pp=133-138 และทหารเยอรมันจำเป็นต้องมีความพร้อมสรรพเพื่อสู้ศึกครั้งต่อไป ไม่งั้นเยอรมนีก็ต้องอยู่รอดบนความเมตตาของเพื่อนบ้านเท่านั้น บันทึกของเซคท์ระบุว่า "การศึกษาประวัติศาสตร์มามันขัดขวางไม่ให้ฉันมองเห็นความคิดเรื่องสันติภาพถาวรเป็นอะไรอื่นไปได้นอกจากความฝัน"p=144
นายพลเซคท์ดำรงตำแหน่งเสนาธิการไรชส์แวร์ระหว่างปี 1919 ถึง 1920 และเป็นอธิบดีกรมทหารบก (Chef der Heeresleitung) ตั้งแต่ปี 1920 ในช่วงที่เขานำกองทัพบกนี้เอง เซคท์ต้องทำทุกวิถีทางไม่ให้กองทัพอ่อนแอลง เขาจึงปฏิรูปกองทัพบก คอยปลูกฝังคติทหาร ฝึกฝน วางกลยุทธ์ และจัดระเบียบบริหารกองทัพp=79 เขาได้รับยศพลเอกอาวุโสในวันแรกของปี 1926 และในเดือนตุลาคมปีเดียวกันก็ถูกรัฐบาลบีบบังคับให้ลาออก ยามที่เขาลาออกไรชส์แวร์ก็อยู่ในระดับพร้อมรบ ทฤษฎีและวีธีรบอันชาญฉลาดที่เขาสร้างไว้เป็นต้นทุน ถูกกองทัพเยอรมันนำไปปฏิบัติในช่วงต้นสงครามโลกครั้งที่สองp=22
ไฟล์:Hans von Seeckt Grabplatte.jpg|thumb|right|150px|จารึกหน้าสุสานของนายพลเซคท์ อันประกอบไปด้วยตรากองทัพแวร์มัคท์รวมกับตราพรรคก๊กมินตั๋งแห่งสาธารณรัฐจีน
นายพลเซคท์ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาไรชส์ทาคระหว่างปี 1930 ถึง 1932 จากนั้นในปี 1933 เขาเดินทางไปยังประเทศจีนเพื่อเป็นผู้บัญชาการทหารเยอรมันประจำจีน ขณะนั้นความสัมพันธ์จีน-เยอรมันอยู่ในภาวะย่ำแย่ จากการที่ทหารเยอรมันมีชอบวางก้ามต่อคนจีน จีนคิดจะไล่เยอรมันออกไปและนำฝรั่งเศสเข้ามาแทน นายพลเซคท์สั่งทหารเยอรมันให้ประพฤติต่อชาวจีนด้วยความเคารพและเริ่มแสดงความอ่อนน้อมต่อจีน ด้วยเหตุนี้ นายพลเซคท์จึงรักษาจุดยืนของเยอรมันในแผ่นดินจีนไว้ได้ เซคท์ได้เป็นที่ปรึกษาทางทหารให้แก่เจียง ไคเชก ในสงครามต่อต้านจีนคอมมิวนิสต์ เขาได้รับผิดชอบในการประดิษฐ์แผนค่ายวงล้อม ซึ่งทำให้ได้รับชัยชนะเหนือกองทัพจีนคอมมิวนิสต์ และบีบให้เหมา เจ๋อตง ต้องถอยร่นกว่า 9,000 กิโลเมตรที่เรียกว่า "ฉางเจิง"

**อ้างอิง**
1936
หมวดหมู่:ทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:ผู้ได้รับพัวร์เลอเมรีท (ชั้นทหาร)
หมวดหมู่:พลเอกอาวุโสแห่งไรชส์แวร์
หมวดหมู่:ทหารบกชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์
เดวิด เอเยอร์

เดวิด เอเยอร์ (David Ayer) เกิดวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1968 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้อำนวยการสร้างและนักเขียนบทชาวอเมริกัน เขาเขียนบทภาพยนตร์เรื่อง ตำรวจระห่ำ...คดไม่เป็น (2001) ร่วมเขียนบท เร็ว..แรงทะลุนรก (2001) และกำกับ ฮาร์ช ไทมส์: คู่ดิบ ฝ่าเมืองเถื่อน (2005), สตรีท คิงส์: ตำรวจเดือดล่าล้างเดน (2008), เอนด์ ออฟ วอทช์: คู่ปราบกำราบนรก (2012), แซมบาเทจ: คนเหล็กล่านรก (2014), ฟิวรี่: วันปฐพีเดือด (2014) ภาพยนตร์จักรวาลขยายดีซี ทีมพลีชีพ มหาวายร้าย (2016) และ เน็ตฟลิกซ์' ไบรท์ (2017)

**ผลงานภาพยนตร์**

**ผลตอบรับ**
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 9 เรื่องของ เดวิด เอเยอร์
16px small|0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 16px 60–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก 
N/A ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้ 
$ ดอลลาร์สหรัฐ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 nm0043742
หมวดหมู่:นักเขียนบทชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
ชิเลเดอาร์โบล

ชิเลเดอาร์โบล (chile de árbol; พริกจากต้น) เป็นพริกขนาดเล็กและมีความเผ็ดพันธุ์หนึ่งจากเม็กซิโก ผลพริกพันธุ์นี้มีความยาวประมาณ 5–7.5 เซนติเมตร (2.0–3.0 นิ้ว) มีเส้นผ่านศูนย์กลางยาว 0.65–1 เซนติเมตร (0.26–0.39 นิ้ว) และมีดัชนีความเผ็ดร้อนอยู่ระหว่าง 15,000–30,000 ตามมาตราสกอวิลล์ ผลพริกจะมีสีเขียวในช่วงแรกและจะเปลี่ยนเป็นสีแดงสดเมื่อสุกแก่ เราสามารถพบชิเลเดอาร์โบลได้ทั้งแบบสด แบบแห้ง หรือแบบผง พริกแบบแห้งมักถูกนำมาใช้ตกแต่งพวงมาลาเพราะพริกจะไม่สูญเสียสีแดงหลังจากถูกขจัดน้ำออกไป
ในการปรุงอาหารอาจใช้พริกชี้ฟ้า (30,000–50,000 ตามมาตราสกอวิลล์) หรือพริกปิกิน (30,000–60,000 ตามมาตราสกอวิลล์) แทนชิเลเดอาร์โบล

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พริก
พริกปาโดรง

235px
พริกปาโดรง (pemento de Padrón) เป็นพันธุ์ปลูกพันธุ์หนึ่งของพริกชนิด Capsicum annuum จากเขตเทศบาลปาโดรงในจังหวัดอาโกรุญญา แคว้นกาลิเซีย ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศสเปน
พริกปาโดรงเป็นพริกขนาดเล็ก ยาวประมาณ 5 เซนติเมตร (2 นิ้ว) มีสีต่างกันตั้งแต่สีเขียวสดไปจนถึงสีเขียวอมเหลืองและบางครั้งสีแดง ลักษณะเด่นของพริกพันธุ์นี้คือ แม้ว่าโดยทั่วไปจะมีรสไม่เผ็ดนัก แต่ก็มีส่วนน้อย (ร้อยละ 10–25) ที่มีรสเผ็ดเป็นพิเศษ โดยจะมีรสเผ็ดมากหรือน้อยนั้นขึ้นอยู่กับปริมาณน้ำและแสงแดดที่ต้นพริกได้รับในระหว่างเจริญเติบโต (นอกเหนือจากอุณหภูมิ) กล่าวกันว่า การรดน้ำบริเวณดินที่ปลูกพริกเพียงอย่างเดียวนั้นมีแนวโน้มที่จะทำให้พริกมีรสเผ็ดน้อย ในขณะที่การรดน้ำทั้งต้น (รวมใบและกิ่งก้าน) จะทำให้พริกมีรสเผ็ดยิ่งขึ้น
โดยทั่วไปนิยมนำพริกปาโดรงมาทอดในน้ำมันมะกอกจนกระทั่งผิวพริกเริ่มพองและพริกยุบตัวลง จากนั้นนำไปเสิร์ฟขณะร้อนกับน้ำมันทอดและเกลือหยาบ บางครั้งแบ่งเสิร์ฟบนขนมปังชิ้นเล็ก ๆ เป็นตาปา

**อ้างอิง ==
ซอ จี-ฮเย

ซอ จี-ฮเย (서지혜) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้  เกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2527 ที่โซล ประเทศเกาหลีใต้

**ผลงานการแสดง**

**ละครโทรทัศน์**

**ภาพยนตร์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงเกาหลีใต้
โมโฆ

โมโฆ (mojo) เป็นชื่อหรือชื่อย่อของซอสหลายประเภทที่มีระดับความเผ็ดแตกต่างกัน ส่วนประกอบหลักได้แก่ น้ำมันมะกอก พริกพันธุ์ท้องถิ่น (เรียกว่า ปิมิเอนตา ในกานาเรียส) กระเทียม ปาปริกา (เรียกว่า ปิเมนตอน ในสเปน) ยี่หร่าหรือผักชี และเครื่องเทศอื่น ๆ
โมโฆมีต้นกำเนิดจากกานาเรียสที่ซึ่งซอสชนิดนี้มีสองแบบหลักคือ โมโฆสีแดง (โมโฆโรโฆ หรือ โมโฆปิกอน) มีส่วนผสมจากพริกหวานสีแดงและปาปริกา และโมโฆสีเขียว (โมโฆเบร์เด) มีส่วนผสมจากพริกหวานสีเขียวและผักชี ประเทศอื่น ๆ มีสูตรซอสคล้ายกับโมโฆซึ่งอาจใช้ส่วนผสมที่เป็นกรด เช่น น้ำส้มสายชู มะนาว ส้ม หรือน้ำมะนาว
หมวดหมู่:อาหารสเปน
หมวดหมู่:ซอส
รูแม็สกู

รูแม็สกู (romesco) เป็นซอสมะเขือเทศแบบหนึ่ง มีต้นกำเนิดจากภูมิภาคกัมดาตาราโกนาในแคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปน ชาวประมงในพื้นที่ทำซอสนี้เพื่อใช้กินกับอาหารประเภทปลา ตามแบบฉบับแล้ว ซอสนี้ได้จากการนำมะเขือเทศพร้อมกระเทียมไปอบหรือย่าง จากนั้นปั่นผสมกับอัลมอนด์คั่ว เฮเซลนัตหรือเมล็ดสนคั่ว น้ำมันมะกอกหรือน้ำมันดอกทานตะวัน พริกญอราตากแห้ง เกลือ และพริกไทยดำป่น อาจเติมแป้งหรือขนมปังแห้งป่นเพื่อให้ซอสข้นขึ้นหรือเพิ่มผิวสัมผัส
ส่วนผสมทั่วไปอื่น ๆ ได้แก่ น้ำส้มสายชูจากไวน์เชร์รี (เฆเรซ) น้ำส้มสายชูจากไวน์แดง และหัวหอม อาจเพิ่มใบยี่หร่าฝรั่งหรือใบสะระแหน่โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเสิร์ฟพร้อมกับปลาหรือหอยทาก รูแม็สกูมักจะเสิร์ฟพร้อมอาหารทะเล แต่ก็สามารถเสิร์ฟพร้อมกับอาหารประเภทอื่น ๆ ได้หลากหลายรวมถึงสัตว์ปีก เนื้อแดงบางชนิด (เช่น เนื้อแกะ) และผัก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารกาตาลา
หมวดหมู่:ซอส
อัสกาชาดา

อัสกาชาดา
อัสกาชาดา (esqueixada) เป็นอาหารกาตาลาดั้งเดิมอย่างหนึ่ง มีลักษณะเป็นยำที่ใส่เนื้อปลาค็อดหมักเกลือ มะเขือเทศ หัวหอม น้ำมันมะกอก น้ำส้มสายชู เกลือ และบางครั้งตกแต่งจานด้วยมะกอกออลิฟหรือไข่ต้ม ในขณะที่สูตรเฉพาะมีส่วนผสมแตกต่างกันไป บางสูตรใส่พริกหวานสีแดงหรือสีเขียวด้วย อัสกาชาดาเป็นที่นิยมอย่างยิ่งในสภาพอากาศอบอุ่นและบางครั้งก็ถือว่าเป็นอาหารหน้าร้อน
บางครั้งมีผู้เรียกอัสกาชาดาว่า "เซบิเชกาตาลา" เพราะทำจากปลาดิบแช่ในน้ำยำเช่นกัน (แต่อัสกาชาดาใช้เนื้อปลาค็อดหมักเกลือและตากแห้ง) ชื่ออาหารมาจากคำกริยาภาษากาตาลาว่า esqueixar แปลว่า "ฉีก" ทั้งนี้ เนื้อปลาในอาหารชนิดนี้จะถูกฉีกด้วยนิ้วมือเสมอและจะไม่ถูกหั่นหรือสับด้วยมีด เพื่อให้ได้รสสัมผัสที่ถูกต้อง 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารจากปลาดิบ
หมวดหมู่:อาหารกาตาลา
ไกปีรีญา

ไกปีรีญา (caipirinha) เป็นเครื่องดื่มค็อกเทลประจำชาติบราซิล ทำจากกาชาซา (เหล้าหมักจากอ้อย) น้ำตาลทราย และมะนาว กาชาซา (หรือที่รู้จักกันในชื่อ กานีญา และชื่อดั้งเดิมอื่น ๆ) เป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์กลั่นที่พบมากที่สุดในบราซิล แม้ว่ารัมและกาชาซาจะมาจากผลิตภัณฑ์ที่ได้จากอ้อยเหมือนกัน แต่แอลกอฮอล์ในกาชาซามาจากการหมักน้ำอ้อยสดแล้วนำไปกลั่น ในขณะที่รัมมักผลิตจากผลพลอยได้จากการผลิตน้ำตาลทราย เช่น กากน้ำตาล
การเตรียมไกปีรีญาทำได้โดยบดและคนผสมมะนาวหั่นเข้ากับน้ำตาลทราย จากนั้นจึงเติมกาชาซาลงไป เครื่องดื่มชนิดนี้อาจเตรียมในแก้วขนาดใหญ่ใบเดียวเพื่อแบ่งกันดื่ม หรือเตรียมในเหยือกขนาดใหญ่ขึ้นเพื่อเสิร์ฟแยกแก้วก็ได้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ค็อกเทล
หมวดหมู่:เครื่องดื่มเย็น
กูบาลิเบร

กูบาลิเบร (cubalibre, cuba libre; literal translation|คิวบาเสรี) เป็นเครื่องดื่มไฮบอลที่ประกอบด้วยโคล่า รัม น้ำแข็ง และน้ำมะนาว (ในหลายสูตร) ตามธรรมเนียมเดิมนั้น ส่วนผสมที่เป็นโคล่าจะใช้โคคา-โคล่า ("โค้ก") และส่วนผสมที่เป็นแอลกอฮอล์จะใช้รัมขาว เช่น บาคาร์ดี อย่างไรก็ตาม ในการเตรียมเครื่องดื่มชนิดนี้อาจใช้รัมและโคล่าได้หลายประเภทและยี่ห้อ และอาจเติมน้ำมะนาวหรือไม่ก็ได้ เนื่องจากมีสูตรที่เรียบง่ายและมีส่วนผสมราคาไม่แพงและหาได้ทั่วไป กูบาลิเบรจึงเป็นหนึ่งในเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในโลก
กูบาลิเบรได้รับการคิดขึ้นในคิวบาในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1900 ต้นกำเนิดที่แน่นอนไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดpp=248–249 แต่เริ่มได้รับความนิยมหลังจาก ค.ศ. 1900 ไม่นาน ขณะนั้นมีการนำโคคา-โคล่าบรรจุขวดจากสหรัฐเข้าสู่คิวบาเป็นครั้งแรก2015 ต้นกำเนิดของเครื่องดื่มมีความเกี่ยวข้องกับการปรากฏของสหรัฐในคิวบาหลังสงครามสเปน-สหรัฐใน ค.ศ. 1898 โดยชื่อเครื่องดื่มคือ กูบาลิเบร เป็นคำขวัญของขบวนการเรียกร้องเอกราชคิวบาp=248 บางครั้งมีผู้กล่าวว่ากูบาลิเบรได้รับการคิดขึ้นในช่วงสงครามสเปน-สหรัฐ2017 อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นก่อนการจัดจำหน่ายโคคา-โคล่าไปยังคิวบาใน ค.ศ. 1900 เครื่องดื่มชนิดหนึ่งที่มีชื่อว่า "กูบาลิเบร" เป็นที่รู้จักกันแล้วแน่นอนใน ค.ศ. 1898 แต่มีส่วนผสมเป็นน้ำเปล่าและน้ำตาลทรายแดง2015

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
isbn=978-0976093787
*isbn=978-0199885763
*isbn=0806525835
*isbn=978-0307512857
*cite book |last=Gjelten|first=Tom |year=2008 |title=Bacardi and the Long Fight for Cuba: The Biography of a Cause|url=https://books.google.com/books?id=3BDH9FK6grMC&pg=PA98|publisher=Penguin Group |isbn=978-0670019786
*isbn=978-0312375232 
*isbn=978-1632863935 
*isbn=978-1620401613
หมวดหมู่:ค็อกเทล
หมวดหมู่:เครื่องดื่มเย็น
โมฮิโต

โมฮิโต (mojito) เป็นเครื่องดื่มไฮบอลแบบดั้งเดิมของคิวบา ประกอบด้วยส่วนผสมหลักห้าอย่าง ได้แก่ รัมขาว น้ำตาลทราย (ตามธรรมเนียมเดิมใช้น้ำอ้อย) น้ำมะนาว โซดา และใบพืชสกุลสะระแหน่หรือมินต์ การผสมผสานกันระหว่างความหวาน ความเปรี้ยว และกลิ่นสมุนไพรจากสะระแหน่มีวัตถุประสงค์เพื่อเสริมรสชาติของรัม และทำให้โมฮิโตเป็นเครื่องดื่มยอดนิยมชนิดหนึ่งในฤดูร้อน
ในการเตรียมโมฮิโตรูปแบบหนึ่งจะเทน้ำมะนาวลงไปในแก้วที่ใส่น้ำตาลทราย (หรือน้ำเชื่อมธรรมดา) และใบสะระแหน่ไว้แล้ว จากนั้นใช้ไม้คนเครื่องดื่มคนและบดส่วนผสมเบา ๆ ทั้งนี้ ควรขยี้ใบสะระแหน่ให้พอช้ำเพื่อให้คายน้ำมันหอมระเหยและต้องไม่ขยี้จนแหลกละเอียด จากนั้นจึงเทรัมลงไปและคนให้เข้ากันเพื่อให้น้ำตาลละลาย อาจนำใบสะระแหน่ขึ้นจากก้นแก้วเพื่อการนำเสนอที่ดี สุดท้ายราดน้ำแข็งและโซดา ตกแต่งแก้วด้วยใบสะระแหน่และมะนาวฝานบาง ๆ
โมฮิโตเป็นหนึ่งในไฮบอลจากรัมที่โด่งดังที่สุด นอกจากนี้ยังมีหลายรูปแบบ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ค็อกเทล
หมวดหมู่:เครื่องดื่มเย็น
ปิญญาโกลาดา

ปิญญาโกลาดา (piña colada; สับปะรดคั้น) เป็นเครื่องดื่มค็อกเทลรสหวานชนิดหนึ่งจากปวยร์โตรีโก ได้จากการนำรัมขาว ครีมมะพร้าวหรือกะทิ และน้ำสับปะรดไปปั่นหรือเขย่ากับน้ำแข็ง อาจตกแต่งแก้วด้วยสับปะรดฝาน เชอร์รีแมราชีโน หรือทั้งสองอย่าง
ใน ค.ศ. 1978 ปวยร์โตรีโกประกาศให้ปิญญาโกลาดาเป็นเครื่องดื่มประจำดินแดนอย่างเป็นทางการ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ค็อกเทล
หมวดหมู่:เครื่องดื่มเย็น
กุลวลี นพอมรบดี

กุลวลี นพอมรบดี (เกิด 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดราชบุรี 2 สมัย และอดีตสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดราชบุรี

**ประวัติ**
กุลวลี นพอมรบดี เกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 ที่ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี เป็นบุตรสาวของนายมานิต นพอมรบดี และนางกอบกุล นพอมรบดี กุลวลี สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี Bachelor of Business (Accounting) จาก Swinburne University of Technology ประเทศออสเตรเลีย สถานภาพโสด

**งานการเมือง**
กุลวลี เข้าสู่วงการการเมือง ด้วยการดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดราชบุรี 2 สมัย รวมไปถึงเคยทำหน้าที่เป็นเลขานุการส่วนตัวของนายมานิต ผู้เป็นบิดา ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคพลังประชารัฐ 

**สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร**
กุลวลี นพอมรบดี ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดราชบุรี สังกัด พรรคพลังประชารัฐ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดราชบุรี สังกัด พรรครวมไทยสร้างชาติ

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองราชบุรี
หมวดหมู่:นักธุรกิจจากจังหวัดราชบุรี
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดราชบุรี
หมวดหมู่:นักการเมืองสตรีชาวไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดราชบุรี
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคพลังประชารัฐ
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรครวมไทยสร้างชาติ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
วิหารไฟ

วิหารไฟ (Fire temple) เป็นศาสนสถานในศาสนาโซโรอัสเตอร์p= หรือชื่ออื่น ๆ เช่น ออแทชแคเดฮ์ (آتشکده), ออแทชกอฮ์ (آتشگاه), แดเรเมฮร์ (در مهر) หรือ อคียรี (agiyari ในภาษาคุชราต) ในศาสนาโซโรอัสเตอร์นั้นมองไฟ (อตาร์, atar). กับน้ำสะอาด (อบัน, aban) เป็นส่วนประกอบของความบริสุทธิ์ในพิธีกรรม “เถ้าถ่าน (ที่ขาวและสะอาดจากไฟ) สำหรับพิธีการชำระล้างให้บริสุทธิ์นั้น (เป็น) พื้นฐานของชีวิตพิธีกรรม” (Clean, white "ash for the purification ceremonies is regarded as the basis of ritual life")
มีวิหารไฟ 167 แห่งทั่วโลก จำนวนมากที่สุดอยู่ที่เมืองมุมไบจำนวน 45 แห่ง และอีก 105 แห่งในประเทศอินเดียส่วนอื่น ๆ นอกมุมไบ ส่วนอีก 17 แห่งนั้นมีกระจายไปทั่วโลก ในศาสนาโซโรอัสเตอร์แบบอินเดียมีความเชื่อว่าห้ามสตรีเข้าไปภายในวิหารไฟและหอคอยแห่งความเงียบงัน (Tower of Silence) หากสตรีนางนั้นแต่งงานกับบุคคลนอกศาสนาโซโรอัสเตอร์

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
jstor=599356
*Citation|last=Boyce|first=Mary|chapter=Ātaškada|title=Encyclopaedia Iranica |location=Costa Mesa|publisher=Mazda Pub|year=1987|volume=2|pages=9–10
*jstor=2844296
*pages=510–513
*jstor-access=free
*oclc=833142282
*doi=10.1163/157338407X265423
*pages=117–140
*Citation|last=Stausberg|first=Michael|title=Die Religion Zarathushtras, vol. III|year=2004|publisher=Kohlhammer Verlag|location=Stuttgart|isbn=3-17-017120-8

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Zoroastrian Places of Worship- Photos of the remains of a fire temple
หมวดหมู่:ศาสนาโซโรอัสเตอร์

หมวดหมู่:ศาสนสถาน
อาตาร์

สัญลักษณ์ของศาสนาโซโรอัสเตอร์แสดงการใช้อาตาร์เป็นสัญลักษณ์
อาตาร์ (ภาษาอเวสตะ: 𐬁𐬙𐬀𐬭 ātar) เป็นแนวคิดไฟอันศักดิ์สิทธิ์ในศาสนาโซโรอัสเตอร์ บางครั้งอธิบายในมุมมองแบบนามธรรมว่าเป็น “ไฟที่กำลังเผาไหม้และเลิกเผาไหม้” ("burning and unburning fire") หรือ “ไฟที่มองเห็นได้และมองไม่เห็น” ("visible and invisible fire") (Mirza, 1987:389) เป็นที่เชื่อกันว่าอาตาร์เป็นรูปทัศนะของพระอหุรามัซดะ และอชา (Asha) ผ่านยะซาตา (Yazata) ในเชิง eponymous พิธีในการทำไฟให้บริสุทธิ์นั้นประกอบเป็นจำนวน 1,128 ครั้งต่อปี
ในภาษาอเวสตะนั้น ātar เป็นคุณลักษณะของแหล่งกำเนิดความร้อนและแสงไฟ ซึ่งอาจมาจากรากในภาษาเปอร์เซีย ātarš และ ātaš (ไฟ) มีความเกี่ยวเนื่องทางศัพทมูลกับ 𐬁𐬚𐬭𐬀𐬎𐬎𐬀𐬥 āθrauuan / aθaurun ในภาษาอเวสตะ (ภาษาสันสกฤตยุคพระเวท अथर्वन् atharvan อถรรวัน) มีความหมายถึงนักบวชรูปแบบหนึ่ง ต่อมาภาษาละตินได้รับคำเข้ามาเป็นคำว่า ater (ดำ) และเป็นไปได้ว่าเป็นรากของคำในภาษาอัลบาเนีย vatër, ภาษาโรมาเนีย vatră และ ภาษาเซอร์โบ-โครเอเชีย vatra (ไฟ)
ในศาสนาโซโรอัสเตอร์ยุคหลัง อาตาร์ (ātar, เปอร์เซียกลาง: 𐭠𐭲𐭥𐭥𐭩 ādar หรือ ādur) เป็นหนึ่งในวัตถุหลักและสัญลักษณ์รูปภาพของศาสนาโซโรอัสเตอร์

**อ้างอิง**
category:ศาสนาโซโรอัสเตอร์
category:ไฟในวัฒนธรรม
สกูเดเรียโตโรรอสโซ

สกูเดเรียโตโรรอสโซ (Scuderia Toro Rosso) หรือรู้จักกันในชื่อทั่วไปว่า โตโรรอสโซ และเข้าแข่งในชื่อ เร็ดบุลโตโรรอสโซฮอนด้า เป็นทีมแข่งรถสูตรหนึ่งอิตาลี คำว่า "โตโรรอสโซ" ในภาษาอิตาลีแปลว่า "กระทิงแดง" เป็นหนึ่งในสองทีมแข่งรถสูตรหนึ่งที่เร็ดบุลเป็นเจ้าของ อีกหนึ่งทีมคือเร็ดบุลเรซซิง โดยโตโรรอสโซทำหน้าที่เป็นทีมรองของเร็ดบุลเรซซิง ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นสกูเดเรียอัลฟาทอรีในปี 2020

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ทีมผู้ผลิตฟอร์มูลาวัน
หมวดหมู่:ทีมผู้เข้าร่วมฟอร์มูลาวัน
เออีดับเบิลยู แบชแอทเดอะบิช

เออีดับเบิลยู แบชแอทเดอะบิช (AEW Bash at the Beach) เป็นรายการมวยปล้ำอาชีพประเภทซีรีส์ และรายการโทรทัศน์พิเศษ ที่ผลิตโดย ออลอีลิตเรสต์ลิง (AEW) โดยเริ่มจัดตั้งแต่ในวันที่ 15 มกราคม 2020 ในสนาม Watsco Center เมืองCoral Gables, Florida ในตอนของรายการ ออลอีลิตเรสต์ลิง: ไดนาไมท์ ช่องTNT

**แมทช์การปล้ำ**

**ทัวร์นาเม้นท์หาผู้ท่าชิงแชมป์โลก AEW**

**ดูเพิ่ม**
มวยปล้ำอาชีพในปี พ.ศ. 2563

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:มวยปล้ำอาชีพในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:รายการของออลอีลิตเรสต์ลิง
หมวดหมู่:มวยปล้ำอาชีพในรัฐฟลอริดา
เจสัน ไรต์แมน

เจสัน ไรต์แมน (Jason Reitman) เกิดเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1977 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบท และผู้อำนวยการสร้างชาวแคนาดา-อเมริกัน รู้จักกันเป็นอย่างดีในการกำกับภาพยนตร์เรื่อง แผนเด็ดพีอาร์สมองเสธ (2005), จูโน่: โจ๋ป่องใจเกินร้อย (2007), หนุ่มโสดหัวใจโดดเดี่ยว (2009) และ นางสาวตัวแสบแอบตีท้ายครัว (2011) เขาได้รับรางวัลแกรมมี่หนึ่งรางวัล รางวัลลูกโลกทองคำหนึ่งรางวัล และการเสนอชื่อชิงสี่รางวัลออสการ์ สองในสี่นี้คือผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ไรต์แมนเป็นพลเมืองคู่ของแคนาดาและสหรัฐอเมริกา เขาเป็นลูกชายของผู้กำกับ อีวาน ไรต์แมน

**ผลงาน**

**ภาพยนตร์**

**ภาพยนตร์สั้น**

**โทรทัศน์**

**ผลตอบรับ**
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 8 เรื่องของ เจสัน ไรต์แมน
16px 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 16px 60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 16px 75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก  
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก  
N/A ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้  
$ ดอลลาร์สหรัฐ 

**รางวัลที่ได้รับ**
จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ เจสัน ไรต์แมน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 718646
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวแคนาดา
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักเขียนบทภาพยนตร์
หมวดหมู่:ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
มูลนิธิอนุรักษ์ป่ารอยต่อ 5 จังหวัด

มูลนิธิอนุรักษ์ป่ารอยต่อ 5 จังหวัด เป็นมูลนิธิที่กองทัพบกจัดตั้งขึ้นเพื่อสนองพระราชเสาวนีย์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ซึ่งเกี่ยวเนื่องกับการอนุรักษ์ป่าในพื้นที่ 5 จังหวัดภาคตะวันออกของประเทศ ครอบคลุมพื้นที่ 1.2 ล้านไร่ มีการจดทะเบียนเป็นมูลนิธิเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2549 ด้านสำนักข่าวเวิร์กพอยท์ลงว่า มูลนิธิป่ารอยต่อเป็น "บ้านใหญ่" หมายถึง ครอบครัวที่มีอำนาจในแต่ละจังหวัด ทั้งนี้เพราะกรรมการมูลนิธิแต่ละคนล้วนแต่เป็นผู้มากบารมี เช่น พลเอก ประวิตร วงษ์สุวรรณ เป็นประธานกรรมการ, พล.อ.พัฑฒะนะ พุธานานนท์ เป็นรองประธานกรรมการ, พลเอก วิชญ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา, พลเอก วลิต โรจนภักดี, พลเอก ณัฐ อินทรเจริญ, พลเอก คณิต สาพิทักษ์, พลเอก อุดมเดช สีตบุตร, พลเอก ศิริชัย ดิษฐกุล ตลอดจนนายทหารอาวุโสยศนายพลอีกหลายคน ทั้งยังมีนักธุรกิจรายใหญ่ เช่น นายกองเอก เจริญ สิริวัฒนภักดี เป็นที่ปรึกษา และยังมี พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา องคมนตรี เป็นประธานกิตติมศักดิ์ด้วย
หลังพลเอกประวิตร วงษ์สุวรรณ เป็นประธานกรรมการมูลนิธิ มูลนิธิดังกล่าวเป็นแหล่งเงิน อำนาจ และกำลังคน โดยมีพลเอกประวิตร เป็นศูนย์กลาง ได้สร้างความสัมพันธ์กับบุคคลทางการเมือง ทหาร และธุรกิจจนมีสถานะมั่นคงในรัฐบาล มูลนิธิดังกล่าวเป็นสถานที่เกิดเหตุการณ์สำคัญในการเมืองไทยหลายครั้ง เช่น การประชุมเมื่อครั้งที่สมชาย วงศ์สวัสดิ์พ้นจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี การทำบัญชีรายชื่อนายทหารในช่วงปีหลัง หรือการประชุมหน่วยงานความมั่นคง รวมถึงการประชุมของพรรคพลังประชารัฐซึ่งพลเอกประวิตรเป็นหัวหน้าพรรค

**เชิงอรรถ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
อนุรักษ์
อิดริส เอลบา

อิดริส เอลบา (Idris Elba) หรือชื่อเต็ม Idrissa Akuna Elba เกิดเมื่อวันที่ 6 กันยายน 1972 ในย่าน Hackney ของลอนดอนตะวันออก ประเทศอังกฤษ เขาสร้างชื่อเสียงจากบทนำภาค 3 ของสตาร์เทรค และบทเฮมดัลล์จากธอร์: ศึกอวสานเทพเจ้า เขาเข้าเรียนใน National Youth Music Theatre เพื่อฝึกการแสดง
ต่อมาเขาได้แสดงในรายการทางโทรทัศน์ของอังกฤษและทำงานกับพ่อของเขาในโรงงานรถยนต์ ก่อนจะย้ายมายังย่านบรุกลิน นครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยทำงานเป็นคนเปิดประตูในคลับแสดงตลกที่ชื่อ Carolines และเป็นดีเจด้วย เข้าสู่วงการแสดงด้วยซีรีส์ The Wire (2002-2004) ที่โด่งดังมากทางช่อง HBO ซึ่งเขาได้รับคำวิจารณ์ในทางบวกเป็นอย่างมากจากผู้ชมทางโทรทัศน์และอื่นๆ เมื่อเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้น อิดริส เอลบา ก็ได้มีโอกาสรับบทในภาพยนตร์หลากหลายแนว ไม่ว่าจะเป็น Daddy’s Little Girls (2007) ของ ไทเลอร์ เพอร์รี, 28 Weeks Later (2007) ภาพยนตร์ซอมบี้จากเกาะอังกฤษ, ประกบกับ บียอนเซ่ โนวส์ ใน Obsession (2009) เริ่มเข้าร่วมกับจักรวาลมาร์เวลใน Thor (2011) และบทกัปตันยานอวกาศ Prometheus (2012) ของ ริดลีย์ สก็อตต์
อิดริส เอลบา ยังคงแสดงนำในภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง ไม่ว่าจะเป็น No Good Deed (2014), Beasts of No Nation (2015), A Hundred Streets (2016), Bastille Day (2016), Star Trek Beyond (2016) และ The Dark Tower (2017) ซึ่งเขาได้มีโอกาสร่วมงานกับ แมทธิว แม็คคอนาเฮย์ ที่เคยเอาชนะเขามาได้บนเวทีลูกโลกทองคำเมื่อปี 2013

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงอังกฤษ
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
อักษรเนื้อความ

อักษรเนื้อความ, บอดีเท็กซ์ (Body Text) หรือ บอดีก็อปปี (Body Copy) เป็นอักษรที่ประกอบขึ้นเป็นเนื้อหาหลักของหนังสือ, นิตยสาร, เว็บเพจ และสื่อสิ่งพิมพ์ สื่อดิจิตัลต่าง ๆ  การมีอักษรเนื้อความนั้นออกแบบโดยให้เกิดการขัดกัน (contrast) กับองค์ประกอบอื่น เช่น หัวข้อ ภาพ แผนภูมิ เป็นต้น
จริง ๆ แล้วคำว่า บอดีเท็กซ์ นั้นมีสองความหมายที่ต่างกันเล็กน้อย สำหรับการออกแบหนังสือ จะหมายถึงลำดับทั้งหมดของหนังสือ มองในรูปแบบของหน้าที่เป็นส่วนใหญ่อหนังสือที่มี เนื้อความ (body of text) หรือ บอดีแมตเทอร์ (body matter) ส่วนการจัดการพิมพ์ (typesetting) จะมองเป็นส่วนของอักษรที่เป็นเนื้อความหลัก (Main Body) และประกอบขึ้นในแถว (Column) หรือย่อหน้า (Paragraph) ให้แตกต่างจากหัวข้อและภาพที่ลอยออกจากส่วนเนื้อความหลัก

**อ้างอิง ==
เล่ห์บรรพกาล

เล่ห์บรรพกาล (อังกฤษ: Mist of Love) เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวดราม่า โรแมนติก สืบสวน ย้อนยุคข้ามกาลเวลา ตามหาความจริงที่ถูกเก็บซ่อนไว้ในอดีต เรื่องราวของ "เพลิงฟ้า" นักข่าวหนุ่มที่มีความลับปกปิดไว้ เขาสามารถระลึกชาติมองเห็นอดีตของมนุษย์ทุกคนได้ "สิตางศุ์" หรือ "ตัวไหน" อาจารย์สาวที่โชคชะตาทำให้เธอต้องสูญเสียชายที่รักหลายภพชาติ ผลิตโดย ทีวีซีน กำกับการแสดงโดย กิตติศักดิ์ ชีวาสัจจาสกุล นำแสดงโดย จิรายุ ตั้งศรีสุข, ณฐพร เตมีรักษ์, ณัฐวุฒิ สกิดใจ, สุภาพร วงษ์ถ้วยทอง, นัทธวัชร์ แก้วบัวสาย

**งานสร้าง**
เล่ห์บรรพกาล เป็นละครแนวโศกนาฏกรรมความรักความแค้นข้ามภพข้ามชาติ สร้างขึ้นเพื่อร่วมฉลองวาระ 50 ปี ของช่อง 3 เล่าเรื่องราวผ่าน 3 ยุคสมัยคือทวารวดี, สมัยรัชกาลที่ 5 และสมัยปัจจุบัน ฉากหลังเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2562, พ.ศ. 2436 ในช่วงวิกฤตการณ์ ร.ศ. 112 และพันกว่าปีก่อน ผู้จัดปิ่น-ณัฏฐนันท์ ได้เปิดเผยกับดาราเดลี่ว่าละครเรื่องนี้มีการลงทุนด้านโปรดักชั่นสูงกว่าทุกเรื่อง โดยเฉพาะการหาข้อมูลประวัติศาสตร์ทวารวดี ซึ่งจะได้เห็นจากงานสร้างในการถ่ายทำ และเป็นละครที่ได้สานต่อกับวรรณวรรธน์ ผู้เขียนหนึ่งด้าวฟ้าเดียว และข้าบดินทร์ ที่เคยร่วมงานกันมาแล้ว ได้พระเอก-นางเอกอย่างเจมส์ จิรายุ และแต้ว ณฐพร กลับมาร่วมงานกันอีกครั้ง หลังจากที่เคยร่วมงานกันมาแล้วในละครเรื่องหนึ่งด้าวฟ้าเดียว และเกมเสน่หา เพื่อเอาใจแฟนละครที่เรียกร้องให้คู่ “จิ-แต้ว” กลับมาลงละครด้วยกันอีก โดยทั้งคู่ต้องสวมบทบาท 3 ตัวละครใน 3 ยุค ซึ่งเป็นบทบาทที่แตกต่างกันในแต่ละยุคสมัย

**นักแสดง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3 เอชดี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยทีวีซีน
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย กิตติศักดิ์ ชีวาสัจจาสกุล
แม่แบบ:บทความคัดสรร/มีนาคม 2563

เรือยิงตอร์ปิโดยูโกสลาเวีย ที5
เรือยิงตอร์ปิโดยูโกสลาเวีย ที5 เป็นเรือยิงตอร์ปิโดประจำการในราชนาวียูโกสลาเวียระหว่างปี 2464–2484 ชื่อเดิมคือ 87เอฟ เป็นเรือยิงตอร์ปิโดชั้น 250ที (250 ตัน) ของกองทัพเรือออสเตรีย-ฮังการีระหว่างปี 2457–58  มีปืนขนาด 66 มม. (2.6 นิ้ว) สองกระบอก และท่อตอร์ปิโด 4 ท่อขนาด 450 มม. (17.7 นิ้ว) สี่ท่อ และสามารถบรรทุกทุ่นระเบิดเรือ 10-12 ลูก ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง มีการใช้เรือในภารกิจขบวนเรือ ลาดตระเวน คุ้มกันและเก็บกวาดทุ่นระเบิด ปฏิบัติการต่อต้านเรือดำน้ำและภารกิจโจมตีชายฝั่ง หลังออสเตรีย-ฮังการีปราชัยในปี 2461 มีการจัดสรร 87เอฟ ให้แก่ราชนาวีราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นราชนาวียูโกสลาเวียและได้เปลี่ยนชื่อเป็น ที5 ขณะนั้น เรือดังกล่าวและเรือชั้น 250ทีอื่นอีกเจ็ดลำเป็นเรือเดินสมุทรสมัยใหม่ไม่กี่ลำของกองทัพเรือนั้น 
ในสมัยระหว่างสงคราม ที5 และกองทัพเรือที่เหลือเข้าร่วมการฝึกซ้อมและลาดตระเวนไปท่าเรือฝ่ายเดียวกัน แต่กิจกรรมถูกจำกัดด้วยงบประมาณกองทัพเรือที่ลดลง (อ่านต่อ...)
บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: คาโรลที่ 2 แห่งโรมาเนีย – 90377 เซดนา – ธงไชย แมคอินไตย์ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
ณัฐธิชา นามวงษ์

ณัฐธิชา นามวงษ์ (เกิด 5 กันยายน พ.ศ. 2539) เก๋ เป็นที่รู้จักในชื่อ เก๋ไก๋ เป็นยูทูบเบอร์ นักแสดง และนักร้องหญิงชาวไทยเชื้อสายจีน ปัจจุบันช่องยูทูบของเธอมียอดผู้ติดตามประมาณ 17 ล้านผู้ติดตาม

**ประวัติ**
ณัฐธิชา (สกุลเดิม: แซ่จง) เกิดเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2539 ที่เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย เป็นบุตรีนางผกาวรรณ โอเมอร์ เธอเคยคบหากับเนติเจน เนติรัตนไพบูลย์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557 จนถึง พ.ศ. 2564
สำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจาก โรงเรียนฤทธิยะวรรณาลัย ๒ ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนฤทธิยะวรรณาลัย ระดับปริญญาตรี​ คณะนิเทศศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยกรุงเทพ

**อาชีพ**
เธอเริ่มเป็นยูทูบเบอร์ในช่วงที่เธอศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 2 เริ่มจากการคัฟเวอร์เพลงลงในช่องยูทูบของเธอ ต่อมา เธอเริ่มมีชื่อเสียงจากวิดีทัศน์ในชื่อ "ปลดหนี้ให้คุณแม่" 
ในปี พ.ศ. 2558 เธอได้ร่วมแสดงซีรีส์เรื่องฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น ซีซั่น 3 โดยรับบทเป็น จ๋า
ในปี​ พ.ศ. 2566 ณัฐธิชาได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 3 เอชดี โดยได้ประเดิมแสดงละครเรื่องแรกคือเรื่อง ก็รักมันปักใจ ของ​ ค่ายชลลัมพีบราเธอร์ คู่กับ กองทัพ พีค และได้เปิดตัวซิงเกิลแรกของเธอกับทางช่อง 3 ภายใต้สังกัดบีอีซี มิวสิค คือเพลง "ขอจองพี่ไว้ก่อน" ซึ่งได้ แทน ลิปตา หรือ ธารณ ลิปตพัลลภ มาเป็น executive producer และร่วมแต่งคำร้องและทำนอง

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

**ซีรีส์​**

**ซิทคอม**

**ภาพยนตร์**

**มิวสิกวิดีโอ**

**เพลงในฐานะศิลปินBEC MUSIC**

**เพลง**

**รายการโทรทัศน์**

**รางวัล**

**รายชื่อ**

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ยูทูบเบอร์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนฤทธิยะวรรณาลัย
หมวดหมู่:นักแสดงสังกัดช่อง 3 เอชดี
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
ประเทศลัตเวียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศลัตเวียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว ซึ่งเดิมกำหนดให้จัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 นับเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันครั้งที่แปดติดต่อกันของประเทศ และเป็นครั้งที่สิบสองในประวัติศาสตร์โอลิมปิกฤดูร้อน
หลังจากไม่ได้เหรียญใดๆ เลยเมื่อห้าปีก่อน ลัตเวียคว้าเหรียญรางวัลมาได้สองเหรียญที่โตเกียว โดยหนึ่งในนั้นเป็นเหรียญทอง

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**จำนวนนักกีฬา**

**อ้างอิง**
2020
ลัตเวีย
ประเทศลิทัวเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศลิทัวเนียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว ซึ่งเดิมกำหนดให้จัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 นับเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันครั้งที่แปดติดต่อกันของประเทศในยุคหลังสหภาพโซเวียต และเป็นครั้งที่สิบในประวัติศาสตร์โอลิมปิกฤดูร้อน
หลังจากคว้าเหรียญรางวัลมาได้สี่เหรียญในปี 2016 เหรียญรางวัลของลิทัวเนียก็ตกมาอยู่ที่เหรียญเงินเพียงเหรียญเดียวที่โตเกียว ซึ่งถือเป็นผลงานที่อ่อนแอที่สุดนับตั้งแต่ปี 1996

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**จำนวนนักกีฬา**

**อ้างอิง**
2020
ลิทัวเนีย
ประเทศลักเซมเบิร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศลักเซมเบิร์ก เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว เดิมกำหนดให้จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 นับตั้งแต่การเข้าร่วมอย่างเป็นทางการครั้งแรกในปี 1900 นักกีฬาลักเซมเบิร์กได้เข้าร่วมในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้นโอลิมปิกฤดูร้อน 1904, 1908 และโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่ลอสแองเจลิสในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ทั่วโลก

**จำนวนนักกีฬา**

**ยิงธนู**
นักยิงธนูของลักเซมเบิร์กคว้าตำแหน่งในการแข่งขันโอลิมปิกประเภทธนูโค้งบุคคลชายตามอันดับโลก

**กรีฑา**
นักกีฬาลักเซมเบิร์กผ่านเกณฑ์การเข้าร่วมการแข่งขันโดยใช้เวลาที่ผ่านการคัดเลือกหรืออันดับโลกในรายการกรีฑาต่อไปนี้ (มีนักกีฬาสูงสุด 3 คนในแต่ละรายการ)
ประเภทลู่และถนน
ประเภทลาน

**จักรยาน**
ประเภทถนน
ลักเซมเบิร์กส่งนักปั่นเข้าทีม 3 คน (ชาย 2 คน /  หญิง 1 คน) เพื่อเข้าแข่งขันจักรยานถนนโอลิมปิกตามลำดับ โดยจบการแข่งขันในระดับประเทศด้วยอันดับ 50 อันดับแรก (ชาย) และอันดับ 22 อันดับแรก (หญิง) ในการจัดอันดับโลก UCI

**ขี่ม้า**
ลักเซมเบิร์กส่งนักขี่ม้าเดรสเสจเข้าแข่งขันขี่ม้าโอลิมปิก โดยจบการแข่งขันในอันดับสองอันดับแรกนอกรอบคัดเลือกกลุ่มในการจัดอันดับโอลิมปิกของ FEI ประเภทบุคคลสำหรับกลุ่ม B (ยุโรปตะวันตกเฉียงใต้) ซึ่งถือเป็นการเปิดตัวของประเทศในกีฬารายการนี้
ศิลปะการบังคับม้า
Qualification Legend: Q = Qualified for the final; q = Qualified for the final as a lucky loser

**ว่ายน้ำ**
นักว่ายน้ำลักเซมเบิร์กยังผ่านเกณฑ์การคัดเลือกในรายการต่อไปนี้ (สูงสุด 2 นักว่ายน้ำในแต่ละรายการในเวลาคัดเลือกโอลิมปิก (OQT) และอาจรวมถึง 1 นักว่ายน้ำในเวลาคัดเลือกโอลิมปิก (OST)):

**เทเบิลเทนนิส**
ลักเซมเบิร์กส่งนักกีฬาสองคนเข้าร่วมการแข่งขันปิงปองในโอลิมปิก โดย หนี เซี่ยเหลียน เข้าแข่งขันโอลิมปิกเป็นครั้งที่ 6 ติดต่อกันและคว้า 1 ใน 3 ตำแหน่งในประเภทหญิงเดี่ยวได้สำเร็จจากชัยชนะในเหรียญทองแดงในการแข่งขันกีฬายูโรเปียนเกมส์ 2019 ที่มินสค์ ประเทศเบลารุส ในขณะเดียวกัน ซาราห์ เดอ นุต ก็ได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งใน 10 นักปิงปองที่ผ่านเข้ารอบเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันรายการเดียวกันนี้โดยอัตโนมัติ โดยอิงตามการจัดอันดับโอลิมปิกของ ITTF เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2021 

**ไตรกีฬา**
ลักเซมเบิร์กผ่านการคัดเลือกนักไตรนักกีฬาเพียงคนเดียวจากการจัดอันดับโลกประเภทบุคคล ซึ่งถือเป็นการกลับมาแข่งขันกีฬาประเภทนี้ในประเทศเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปักกิ่ง 2008

**อ้างอิง**
2020
ลักเซมเบิร์ก
ประเทศมาลีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศมาลี เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว เดิมกำหนดให้จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 นับตั้งแต่การเปิดตัวในปี 1964 นักกีฬาของมาลีได้ปรากฏตัวในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้นโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ที่เมืองมอนทรีออล เนื่องจากการคว่ำบาตรของแอฟริกา

**จำนวนนักกีฬา**
จำนวนนักกีฬาในแต่ละชนิดกีฬามีดังต่อไปนี้

**กรีฑา**
มาลีได้รับสิทธิ์สากลจากเวิลด์แอธเลติก ในการส่งนักกรีฑา 2 คน (ชาย 1 คน หญิง 1 คน) ไปแข่งขันโอลิมปิก
ประเภทลู่และถนน

**ว่ายน้ำ**
มาลีได้รับคำเชิญจาก FINA ให้ส่งนักว่ายน้ำชายอันดับต้นๆ ของแต่ละประเภทไปแข่งขันโอลิมปิก โดยยึดตามระบบคะแนนของ FINA เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2021

**เทควันโด**
มาลีส่งนักกีฬาหนึ่งคนเข้าแข่งขันเทควันโดในกีฬาครั้งนี้ แซดู โฟฟาน่า ได้ตำแหน่งในรุ่นไลท์เวทชาย (68 กก.) ด้วยการจบอันดับสองอันดับแรกในการแข่งขันรอบคัดเลือกโซนแอฟรีกา 2020 ที่ราบัต ประเทศโมร็อกโก

**อ้างอิง**
2020
มาลี
ประเทศมอริเชียสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศมอริเชียส เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว เดิมกำหนดให้จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ถือเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนของประเทศนี้เป็นครั้งที่ 10 ติดต่อกัน

**จำนวนนักกีฬา**
จำนวนนักกีฬาในแต่ละชนิดกีฬามีดังต่อไปนี้

**อ้างอิง**
2020
มอริเชียส
ประเทศโมร็อกโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศโมร็อกโก เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว เดิมกำหนดให้จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 การแข่งขันในปี 2020 ถือเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนของประเทศเป็นครั้งที่ 15

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**จำนวนนักกีฬา**
จำนวนนักกีฬาในแต่ละชนิดกีฬามีดังต่อไปนี้

**อ้างอิง**
2020
โมร็อกโก
ประเทศนอร์เวย์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศนอร์เวย์ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว เดิมกำหนดให้จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 นับตั้งแต่การเปิดตัวของประเทศใน1900 นักกีฬานอร์เวย์ได้เข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้นสองครั้งคือโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 ที่เซนต์หลุยส์ และโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่มอสโก เนื่องมาจากประเทศสนับสนุนการคว่ำบาตรที่นำโดยสหรัฐอเมริกา

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**จำนวนนักกีฬา**
ต่อไปนี้คือรายชื่อผู้เข้าแข่งขันในกีฬานี้ โปรดทราบว่าตัวสำรองในการแข่งขันแฮนด์บอลจะไม่นับรวม:

**อ้างอิง**
2020
นอร์เวย์
ประเทศเปรูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศเปรู เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว เดิมกำหนดให้จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 นับตั้งแต่การเปิดตัวประเทศอย่างเป็นทางการในปี 1936 นักกีฬาเปรูได้ปรากฏตัวในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้นโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 ที่เฮลซิงกิ

**จำนวนนักกีฬา**

**อ้างอิง**
2020
เปรู
ประเทศโรมาเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศโรมาเนีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว เดิมกำหนดให้จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 นับตั้งแต่ประเทศโรมาเนียเข้าร่วมการแข่งขันปี 1900 (และการเปิดตัวอย่างเป็นทางการในปี 1924) นักกีฬาโรมาเนียได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้นสองครั้งคือ โอลิมปิกฤดูร้อน 1932 ที่ลอสแอนเจลิสในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ทั่วโลก และโอลิมปิกฤดูร้อน 1948 ที่ลอนดอน

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**จำนวนนักกีฬา**
ต่อไปนี้คือรายชื่อผู้เข้าแข่งขันในกีฬานี้ โปรดทราบว่าตัวสำรองในฟุตบอลจะไม่นับรวม:

**อ้างอิง**
2020
โรมาเนีย
ประเทศเซอร์เบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศเซอร์เบีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว เดิมกำหนดให้จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 นับเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 5 ของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน ในฐานะประเทศเอกราช

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**จำนวนนักกีฬา**
จำนวนนักกีฬาในแต่ละชนิดกีฬามีดังต่อไปนี้:

**อ้างอิง**
2020
เซอร์เบีย
เจ้าหญิงเคเซง โชเดน

เจ้าหญิง อชิ เกซัง โชเดน วังชุก (སྐལ་བཟང་ཆོས་ལྡན་དབང་ཕྱུག, w=skal bzang chos ldan dbang phyug; ประสูติเมื่อวันที่ 23 มกราคม 2523) เป็นพระราชธิดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก และ สมเด็จพระราชินีเชอริง เพม วังชุก เป็นพระขนิษฐภคินีต่างพระมารดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก รัชกาลปัจจุบัน และยังทรงเป็นพระปิตุจฉา (อาหญิง) ใน เจ้าชายจิกมี นัมเกล วังชุก มกุฎราชกุมารแห่งภูฏาน
ด้านชีวิตส่วนพระองค์ ทรงเสกสมรสกับ เดโช พาลเดน โยเชอ ทินเลย์ บุตรชายของ จิกมี ทินเลย์ อดีตนายกรัฐมนตรี 2 สมัย และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของภูฏาน เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2551 โดยมีพระบรมวงศานุวงศ์และรัฐมนตรีเข้าร่วมงานเสกสมรส มีพระบุตรดังนี้
#เดโช จัมเยน ซิงเย วังชุก
#เดโช อุกเยน จูเนย์ วังชุก
#อชิ Tshering Tshoyang Wangchuck

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2525
หมวดหมู่:ราชวงศ์วังชุก
หมวดหมู่:บุคคลจากทิมพู
หมวดหมู่:เจ้าหญิงภูฏาน
ประเทศสวีเดนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศสวีเดน เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว เดิมกำหนดให้จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 นักกีฬาสวีเดนได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้นโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 ที่เซนต์หลุยส์
การคว้าเหรียญทองจาก 3 รายการ ถือเป็นเหรียญทองที่สวีเดนได้รับมากที่สุดในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน นับตั้งแต่ปี 2004 ที่เอเธนส์ อย่างไรก็ตาม การคว้าเหรียญรางวัลรวม 9 เหรียญนั้นน้อยกว่าการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 3 ครั้งก่อนหน้า โดยที่ Daniel Ståhl และ Simon Pettersson คว้าเหรียญทองและเหรียญเงินตามลำดับในการแข่งขันขว้างจักรชาย ถือเป็นครั้งแรกที่สวีเดนได้เหรียญคู่ในการแข่งขันกรีฑา นับตั้งแต่การแข่งขันโอลิมปิกปี 1948

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**จำนวนนักกีฬา**
จำนวนนักกีฬาในแต่ละชนิดกีฬามีดังต่อไปนี้
SOC ระบุรายชื่อผู้เข้าร่วม 138 คนบนเว็บเพจของพวกเขา ซึ่งรวมถึง Emilia Fahlin นักปั่นจักรยานถนนที่ถอนตัวเนื่องจากฟอร์มไม่ดีก่อนการแข่งขันเริ่มต้น และ Jon Persson ตัวสำรองในทีมเทเบิลเทนนิสชาย

**อ้างอิง**
2020
สวีเดน
ประเทศยูเครนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศยูเครน เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว เดิมกำหนดให้จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 นับเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 7 ติดต่อกันของประเทศในยุคหลังสหภาพโซเวียต ซึ่งถือเป็นการแข่งขันที่มีตัวแทนน้อยที่สุดเท่าที่มีมา
ยูเครนคว้าเหรียญรางวัลได้ 19 เหรียญที่โตเกียว ซึ่งถือว่าดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดจากปี 2016 ผลงาน 11 เหรียญ ซึ่งถือเป็นผลงานที่ต่ำที่สุดจนถึงปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม ประเทศนี้สามารถคว้าเหรียญทองได้เพียงเหรียญเดียว ซึ่งถือเป็นผลงานที่แย่ที่สุดในประวัติศาสตร์เมื่อพิจารณาจากเกณฑ์นี้

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**จำนวนนักกีฬา**
ประเทศยูเครนในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
จำนวนนักกีฬาในแต่ละชนิดกีฬามีดังต่อไปนี้

**ดูเพิ่ม**

**อ้างอิง**
2020
ยูเครน
ประเทศอุซเบกิสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศอุซเบกิสถาน เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว เดิมกำหนดให้จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 นับเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 7 ติดต่อกันของประเทศในยุคหลังสหภาพโซเวียต
อุซเบกิสถานคว้าเหรียญรางวัลมาได้ 5 เหรียญจากการแข่งขันครั้งนี้ ลดลงจาก 13 เหรียญในปี 2016 อย่างไรก็ตาม ประเทศนี้คว้าเหรียญทองมาได้ 3 เหรียญ น้อยกว่าที่ริโอเพียงเหรียญเดียวเท่านั้น

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**จำนวนนักกีฬา**
จำนวนนักกีฬาในแต่ละชนิดกีฬามีดังต่อไปนี้

**อ้างอิง**
2020
อุซเบกิสถาน
ประเทศแคเมอรูนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศแคเมอรูน เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว เดิมกำหนดให้จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ถือเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนของประเทศนี้เป็นครั้งที่ 15 ติดต่อกัน

**จำนวนนักกีฬา**

**อ้างอิง**
แคเมอรูน
ประเทศโคลอมเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศโคลอมเบีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว เดิมกำหนดให้จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ถือเป็นการเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 20 ของประเทศ ยกเว้นทเฮลซิงกิ 1952

**ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**จำนวนนักกีฬา**
จำนวนนักกีฬาในแต่ละชนิดกีฬามีดังต่อไปนี้:

**อ้างอิง**
2020
โคลอมเบีย
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว เดิมกำหนดให้จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ถือเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนของประเทศนี้เป็นครั้งที่ 11 ติดต่อกัน แม้ว่าก่อนหน้านี้จะเคยแข่งขันมาแล้วถึง 4 ครั้งภายใต้ชื่อ สาธารณรัฐซาอีร์.

**จำนวนนักกีฬา**
จำนวนนักกีฬาในแต่ละชนิดกีฬามีดังต่อไปนี้

**กรีฑา**
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกได้รับสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันระดับสากลจากเวิลด์แอธเลติก เพื่อส่งนักกีฬาชายไปแข่งขันโอลิมปิก
ประเภทลู่และถนน

**มวยสากลสมัครเล่น**
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกส่งนักมวย 4 คน (เพศละ 2 คน) เข้าสู่การแข่งขันโอลิมปิกเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ลอนดอน 2012 เดวิด ทชามา คว้าชัยชนะในรอบรองชนะเลิศและคว้าตำแหน่งในรุ่นมิดเดิลเวทชายในการแข่งขันรอบคัดเลือกโซนแอฟริกา 2020 ที่เดียมเนียดีโอ ประเทศเซเนกัล 
ฟิสตัน มบายา มูลัมบา (รุ่นไลท์เวทชาย), มาร์เซลัต ซาโคบี มัตซู (รุ่นเฟเธอร์เวทหญิง) และ เนามี ยุมบา เทเรซ (รุ่นไลท์เวทหญิง) ขึ้นแท่นรายชื่อนักมวยสากลโดยอยู่อันดับหนึ่งในรายชื่อนักมวยจากแอฟริกาที่มีสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันในแต่ละรุ่นของการจัดอันดับกองเฉพาะกิจมวยสากลของ IOC

**ยูโด**
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกผ่านการคัดเลือกนักยูโด 1 คนสำหรับรุ่นฮาล์ฟเฮฟวี่เวทหญิง (78 กก.) ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก มารี แบรนเซอร์ ยอมรับตำแหน่งนักยูโดอันดับหนึ่งของประเทศจากแอฟริกา นอกเหนือจากตำแหน่งที่ผ่านการคัดเลือกโดยตรงในรายชื่ออันดับโลกของ IJF เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2021

**เทควันโด**
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกได้รับคำเชิญจากคณะกรรมาธิการไตรภาคีและสหพันธ์เทควันโดโลกให้ส่ง เนามี คาโทคา ในรุ่นเวลเตอร์เวทหญิง (67 กก.) ไปแข่งขันโอลิมปิก

**อ้างอิง**
2020
หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020