Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
วัดป่ายาง (อำเภอบ้านธิ)

วัดป่ายาง เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยยาบ อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูน มีเนื้อที่ 3 ไร่ 3 งาน 51 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 1 ไร่ 3 งาน 50 ตารางวา 

**ประวัติ**
วัดป่ายาง เดิมมีชื่อว่า วัดสันพระเจ้าแดง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2405 ตามประวัติวัดแจ้งว่าเดิมเป็นที่วัดร้าง ต่อมามีชาวบ้านมาอาศัยอยู่มากขึ้น จึงร่วมใจกันสร้างวัด โดยในขั้นแรกได้สร้างวิหารก่อน จากนั้นจึงได้มีการอาราธนาพระพุทธรูปองค์หนึ่งซึ่งทาชาดสีแดงมาเป็นพระประธานในวิหาร จึงให้ชื่อวัดว่า "วัดสันพระเจ้าแดง" ในเวลาต่อมามีชาวบ้านเพิ่มขึ้นอีกหลายหลังคาเรือน ประกอบกับบริเวณหมู่บ้านมีต้นยางขึ้นหนาแน่น จึงได้เปลี่ยนชื่อวัดจากเดิมมาเป็น "วัดป่ายาง" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2481 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 50 เมตร ยาว 60 เมตร
วัดเริ่มเป็นที่รู้จักกันในวงกว้างในสมัยพระครูอุดมขันติธรรม (ขันแก้ว อุตฺตโม) เป็นเจ้าอาวาส (พ.ศ. 2464–2526) ภายหลังจากสิ้นครูบาขันแก้ว วัดป่ายางได้ตกอยู่ในสภาพทรุดโทรม จวบจนครูบากฤษดา สุเมโธ เข้ามารักษาการแทนเจ้าอาวาสในปี พ.ศ. 2539 ท่านจึงเริ่มปรับปรุงและพัฒนาวัดเรื่อยมาจนถึงทุกวันนี้

**อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ**
อุโบสถหลังปัจจุบัน กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร ลักษณะทรงล้านนา เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทั้งหลัง ภายในอุโบสถมีพระประธานศิลปะเชียงแสน พระนามว่า พระเจ้าแดง ขนาดหน้าตักกว้าง 7 ศอก ลงรักปิดทองทั้งองค์ วิหารพระปัจเจกโพธิกว้าง 3 เมตร ยาว 3 เมตร ลักษณะทรงล้านนา เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทั้งหลัง ภายในวิหารมีภาพจิตรกรรมฝาผนังรูปเทวดาและพระสงฆ์น้อมโมทนาคุณของพระปัจเจกพุทธเจ้า วิหารพระอุปคุตกว้าง 4 เมตร ยาว 6 เมตร ลักษณะทรงล้านนา เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทั้งหลัง ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังจำลองสถานที่ใต้ท้องทะเล ซึ่งมีความเชื่อกันว่าสถานที่จำพรรษาของท่านนั้นอยู่ในปราสาทแก้ว กลางมหาสมุทร
เจดีย์พระธาตุโมลีศรีหริภุญชัยกว้างด้านละ 4 ศอก มีความสูง 12 เมตร ด้านบนเจดีย์ในส่วนของระฆังคว่ำบรรจุพระธาตุของพระพุทธเจ้า และพระอรหันต์สาวกเพิ่มจากเดิมเข้าไปด้วย วิหารพระพุทธไสยาสน์กว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร ลักษณะทรงล้านนา เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทั้งหลัง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วัดในอำเภอบ้านธิ
หมวดหมู่:วัดไทยในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
นักรบสายป่วน ออกปฏิบัติกวน!

นักรบสายป่วน ออกปฏิบัติกวน! (lead=yes) เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนเรื่องโดยนัตสึเมะ อากัตสึกิ และวาดภาพโดยคาเคา แลนทานัม สำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งตีพิมพ์เป็นหนังสือในเครือคาโดกาวะสนีกเกอร์บุงโกะ ตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ปัจจุบันจำหน่ายแล้ว 6 เล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะวาดโดยมาซาอากิ คิอาสะ ตีพิมพ์ในนิตยสารคอมิกอะไลฟ์รายเดือน นิตยสารการ์ตูนแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์เมเดียแฟกทอรี ตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2561 ได้รับการรวบรวมเป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโคบง) แล้ว 5 เล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ เจซีสตาฟ เริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 4 เมษายนถึง 20 มิถุนายน พ.ศ. 2564

**ตัวละคร**
Sentōin Roku-Gō

Kisaragi Arisu
voiced by|มิยุ โทมิตะ
Sunō

Roze
voiced by|นัตสึมิ มูรากามิ
Gurimu
voiced by|มินามิ ทากาฮาชิ
Hyōketsu no Asutaroto

Gōka no Beriaru
voiced by|รินะ ฮิดากะ
Kuro no Ririsu
voiced by|คาโอริ อิชิฮาระ

**รูปแบบต่าง ๆ**

**ไลต์โนเวล**
ไลต์โนเวลเล่มแรกตีพิมพ์ตจำหน่ายในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 โดยสำนักพิมพ์คาโดกาวะ โชเต็งในเครือหนังสือคาโดกาวะ สนีกเกอร์ บุงโกะ ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565 วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 7 ไลต์โนเวลฉบับภาษาไทยตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์

**มังงะ**
มังงะดัดแปลงวาดโดยมาซากิ คิอาซะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารคอมิกอะไลฟ์รายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์เมเดียแฟกทอรีในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2561 ได้รับการรวบรวมเป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 12 

**อนิเมะ**
ระหว่างการส่งผ่านสัญญาณต่อเนื่องสดฉลองครบรอบหนึ่งปีของเว็บไซต์ไลต์โนเวลคิมิราโนะของคาโดกาวะ  ได้มีการประกาศว่าเรื่องนักรบสายป่วน ออกปฏิบัติกวน!จะได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะโทรทัศน์ ซีรีส์อนิเมะสร้างโดยสตดิโอเจซีสตาฟและมีกำหนดออกาอากาศในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2564 ทางช่อง AT-X, Tokyo MX, KBS Kyoto, SUN และ BS-NTV กำกับโดยฮิโรอากิ อากางิ เขียนบทโดยยูกิเอะ ซูงาวาระ ออกแบบตัวละครโดยโซตะ ซูวะ รับผิดชอบดนตรีประกอบโดยมาซาโตะ โคดะ ฟันนิเมชันร่วมในการผลิตซีรีส์อนิเมะและเผยแพร่ทางเว็บไซต์ในอเมริกาเหนือและบริติชไอลส์  ในยุโรปผ่าน Wakanim และในออสเตรเลีบและนิวซีแลนด์ผ่าน AnimeLab. มิวส์ คอมมิวนิเคชันถือครองลิขสิทธิ์เผยแพร่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเอเชียใต้ เผยแพร่ทางช่องยูทูบของมิวส์เอเชีย มิวส์ไทยแลนด์ และปีลีปีลี มิกุ อิโตร้องเพลงเปิดเชื่อเพลงว่า "No.6" ส่วนมิยุ โทมิตะ, ซายากะ คิกูจิ, นัตสึมิ มูรากามิ และมินามิ ทากาฮาชิ ร้องเพลงปิดชื่อเพลงว่า  "Home Sweet Home"

**รายชื่อตอน**

**หมายเหตุ**

**ดูเพิ่ม**
ขอให้โชคดีมีชัย ในโลกแฟนตาซี! – อีกซีรีส์ไลต์โนเวลโดยผู้เขียนเดียวกัน
*เคโมโนมิจิ ร้านสัตว์เลี้ยงในโลกแฟนตาซี  – อีกซีรีส์มังงะโดยผู้เขียนเดียวกัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์ทางการของไลต์โนเวล date=2020-11-23  - เว็บไซต์ทางการของมังงะ - เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ date=2021-03-13  - ทวิตเตอร์ทางการของอนิเมะ 
*21774
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:ไลต์โนเวล
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:ฟีนิกซ์ (สำนักพิมพ์)
หมวดหมู่:เจซีสตาฟ
หมวดหมู่:มิวส์ คอมมิวนิเคชัน
ฮิโรยูกิ ซากาโมโตะ

ฮิโรยูกิ ซากาโมโตะ (Sakamoto Hiroyuki) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น อดีตแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท เป็นนักมวยที่มีโอกาสชิงแชมป์โลกร​ุ่นไลท์เวทถึง 4 ครั้ง แต่ไม่เคยประสบความสำเร็จแม้แต่ครั้งเดียว

**เกียรติประวัติ**
แชมป์ประเทศญี่ปุ่นรุ่นไลท์เวท
**ชิง, 13 ธันวาคม 2536 ชนะทีเคโอ ริก โยชิมูระ (1947) ยก 9 ที่ โครากูเอ็งฮอล, มหานครโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
**ป้องกันครั้งที่ 1, 5 กันยายน 2537 ชนะทีเคโอ ยูกิ อันโดะ (1947) ยก 3 ที่ โครากูเอ็งฮอล, มหานครโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
*แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท
**ชิง, 3 มีนาคม 2539 ชนะทีเคโอ โรเจอร์ โบเรโรส (1986) ยก 11 ที่ โยโกฮามะอารีนา, โยโกฮามะ, ประเทศญี่ปุ่น
**ป้องกันครั้งที่ 1, 1 มิถุนายน 2539 ชนะคะแนน ดิโน กานอย (1986) ที่ โครากูเอ็งฮอล, มหานครโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
**ป้องกันครั้งที่ 2, 4 มกราคม 2540 ชนะน็อก ชู-ช็องมัน (1984) ยก 3 ที่ โครากูเอ็งฮอล, มหานครโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
*เ​คยชิงแชมป์​ต่อไปนี้แต​่ไม่สำเร็จ​
**ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นไลท์เวท, 26 กรกฎาคม​ 2540 แพ้คะแนน สตีวี จอห์นส์ตัน (USA) ที่ โยโกฮามะอารีนา, โยโกฮามะ, ประเทศญี่ปุ่น
**ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นไลท์เวท, 23 สิงหาคม 2541 แพ้คะแนน เซซาร์ บาซัน (MEX) ที่ โยโกฮามะอารีนา, โยโกฮามะ, ประเทศญี่ปุ่น
**ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นไลท์เวท, 12 มีนาคม 2542 แพ้ทีเคโอ ฮิลเบร์โต เซร์ราโน (1954) ยก 5 ที่ สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ, มหานครโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
**ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นไลท์เวท, 11 ตุลาคม 2543 แพ้ทีเคโอ ทากาโนริ ฮาตาเกยามะ (JPN) ยก 10 ที่ โยโกฮามะอารีนา, โยโกฮามะ, ประเทศญี่ปุ่น
**ชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท, 5 ตุลาคม 2545 แพ้ทีเคโอ มาซาคาซู ซาตาเกะ (JPN) ยก 12 ที่ โครากูเอ็งฮอล, มหานครโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น

**อ้างอิง**




**แหล่งข้อมูลอื่น**
  วิดีโอการชกของ ฮิโรยูกิ ซากาโมโตะ 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น 
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดฟูกูโอกะ
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
วันนักบุญแพทริก

วันนักบุญแพทริก (lit=the Day of the Festival of Patrick) เป็นการเฉลิมฉลองทางศาสนาที่จัดขึ้นในวันที่ 17 มีนาคม ซึ่งเป็นวันถึงแก่กรรมของนักบุญแพทริก (461) นักบุญองค์อุปถัมภ์ที่สำคัญที่สุดของไอร์แลนด์
วันนักบุญแพทริกถูกกำหนดให้เป็นวันเฉลิมฉลองของศาสนาคริสต์อย่างเป็นทางการในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 และมีการเฉลิมฉลองโดยโรมันคาทอลิก แองกลิคันคอมมิวเนียน (โดยเฉพาะเชิร์ชออฟไอร์แลนด์) อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และลูเทอแรน วันนี้เป็นการระลึกถึงนักบุญแพทริกและการเข้ามาของศาสนาคริสต์ในประเทศไอร์แลนด์ และเป็นเฉลิมฉลองทางมรดกและวัฒนธรรมของชาวไอริชกันโดยทั่วไป การฉลองจัดขึ้นในรูปแบบของขบวนแห่ งานเทศกาล การชุมนุมแบบ céilí และการสวมชุดสีเขียวหรือชุดที่ตกแต่งด้วยดอกแชมร็อก ชาวคริสต์บางส่วนก็จะเข้าโบสถ์ ข้อจำกัดสำหรับมหาพรตอย่างการอดอาหารและการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอลล์ถูกงดสำหรับวันนี้ ทำให้เกิดธรรมเนียมที่จะบริโภคแอลกอฮอลล์ในวันหยุด
วันนักบุญแพทริกเป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์ในไอร์แลนด์ นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ รัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์ของแคนาดา (สำหรับข้าราชการ) และดินแดนโพ้นทะเลของบริติชอย่างมอนต์เซอร์รัต วันนี้ยังมีการฉลองอย่างกว้างขวางในสหราชอาณาจักร แคนาดา สหรัฐ บราซิล อาร์เจนตินา ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มชาวไอริชพลัดถิ่น ซึ่งวันนักบุญแพทริกมีการเฉลิมฉลองในหลายประเทศมากกว่าวันชาติเสียอีกps= การเฉลิมฉลองแบบยุคใหม่ซึ่งได้รับอิทธิพลจากชาวไอริชพลัดถิ่นพัฒนาขึ้นในทวีปอเมริกาเหนือ อย่างไรก็ตาม การเฉลิมฉลองนักบุญแพทริกในปัจจุบันถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นเชิงพาณิชย์มากเกินไปและทำลายแบบแผนเดิมของชาวไอริช

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 en/Society/Holidays/St._Patrick's_Day/-  Saint Patrick's Day History – slideshow by The Huffington Post-  Saint Patrick's Day on The History Channel

หมวดหมู่:นักบุญแพทริก
หมวดหมู่:วันนักบุญ
หมวดหมู่:วันชาติ
หมวดหมู่:เทศกาลในประเทศไอร์แลนด์
หมวดหมู่:วัฒนธรรมไอริช
หมวดหมู่:วันหยุดในแคนาดา
หมวดหมู่:วันหยุดในเม็กซิโก
หมวดหมู่:วันหยุดในสหรัฐ
หมวดหมู่:วันหยุดในไอร์แลนด์
หมวดหมู่:วันสำคัญในเดือนมีนาคม
หมวดหมู่:แดน บีช บรัดเลย์

หมวดหมู่:มิชชันนารีโปรเตสแตนต์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันในประเทศไทย
หมวดหมู่:แพทย์ชาวอเมริกัน
Sphaerozetes

Sphaerozetes เป็นสกุลของแมงที่อยู่ในวงศ์ Ceratozetidae
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในยุโรปและอเมริกาเหนือ
สปีชีส์:- Oribates convexulus (Koch & Berendt, 1854) - Sphaerozetes affinis (Trägårdh, 1907) 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Arachnids
หมวดหมู่:แมง
Metaphorura

Metaphorura เป็นสกุลของสัตว์ขาปล้องที่อยู่ในวงศ์ Tullbergiidae
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในยุโรป
สปีชีส์:- Metaphorura bipartita (Handschin, 1920) - Metaphorura denisi Simon, 1985 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Collembola
หมวดหมู่:สัตว์ขาปล้อง
Aguiaria

Aguiaria เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ชบา
ถิ่นกำเนิดของมันอยู่ทางตอนเหนือของบราซิล
สปีชีส์:
*Aguiaria excelsa Ducke

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Malvaceae
หมวดหมู่:วงศ์ชบา
หมวดหมู่:พืชดอก
Agrostopoa

Agrostopoa เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์หญ้า
ถิ่นกำเนิดของมันคือโคลอมเบีย
สปีชีส์:
*Agrostopoa barclayae Davidse, Soreng & P.M.Peterson
*Agrostopoa wallisii (Mez) P.M.Peterson, Davidse & Soreng
*Agrostopoa woodii Soreng, P.M.Peterson & Davidse

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Poaceae
หมวดหมู่:หญ้า
หมวดหมู่:พืชดอก
Ailuroglossum

Ailuroglossum เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์หญ้างวงช้าง
ถิ่นกำเนิดของมันคือจีนตอนกลางตอนใต้
สปีชีส์:
*Ailuroglossum breviglochidiatum Sutorý
*Ailuroglossum triste (Diels) Sutorý

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Boraginaceae
หมวดหมู่:วงศ์หญ้างวงช้าง
หมวดหมู่:พืชดอก
Afrotysonia

Afrotysonia เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์หญ้างวงช้าง
ถิ่นกำเนิดของมันคือเขตร้อนตะวันออกและแอฟริกาตอนใต้
สปีชีส์:
*Afrotysonia africana (Bolus) Rauschert
*Afrotysonia glochidiata (R.R.Mill) R.Mill
*Afrotysonia pilosicaulis R.R.Mill

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Boraginaceae
หมวดหมู่:วงศ์หญ้างวงช้าง
หมวดหมู่:พืชดอก
Afrotrilepis

Afrotrilepis เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์กก
ถิ่นกำเนิดของมันคือทางตะวันตกและทางตะวันตกของแอฟริกากลางเขตร้อน
สปีชีส์:
*Afrotrilepis jaegeri J.Raynal
*Afrotrilepis pilosa (Boeckeler) J.Raynal

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Cyperaceae
หมวดหมู่:วงศ์กก
หมวดหมู่:พืชดอก
Afrotrewia

Afrotrewia เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ยางพารา
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาเขตร้อนกลางตะวันตก
สปีชีส์:
*Afrotrewia kamerunica Pax & K.Hoffm.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Euphorbiaceae
หมวดหมู่:วงศ์ยางพารา
หมวดหมู่:พืชดอก
Afrosolen

Afrosolen เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ว่านแม่ยับ
ถิ่นกำเนิดของมันคือไนจีเรียถึงเอริเทรียและแอฟริกาตอนใต้
สปีชีส์:
*Afrosolen abyssinicus (R.Br. ex A.Rich.) Goldblatt & J.C.Manning
*Afrosolen avasmontanus (Dinter) Goldblatt & J.C.Manning
*Afrosolen bainesii (Baker) Goldblatt & J.C.Manning
*Afrosolen coeruleus (Schinz) Goldblatt & J.C.Manning
*Afrosolen erongoensis (Goldblatt & J.C.Manning) Goldblatt & J.C.Manning
*Afrosolen erythranthus (Klotzsch ex Klatt) Goldblatt & J.C.Manning
*Afrosolen gracilis (Vaupel) Goldblatt & J.C.Manning
*Afrosolen masukuensis (Vaupel & Schltr.) Goldblatt & J.C.Manning
*Afrosolen otaviensis (R.C.Foster) Goldblatt & J.C.Manning
*Afrosolen rivularis (Wanntorp) Goldblatt & J.C.Manning
*Afrosolen sandersonii (Baker) Goldblatt & J.C.Manning
*Afrosolen schimperi (Asch. & Klatt) Goldblatt & J.C.Manning
*Afrosolen setifolius (Harms) Goldblatt & J.C.Manning
*Afrosolen teretifolius (Geerinck, Lisowski, Malaisse & Symoens) Goldblatt & J.C.Manning
*Afrosolen zambesiacus (Goldblatt) Goldblatt & J.C.Manning

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Iridaceae
หมวดหมู่:วงศ์ว่านแม่ยับ
หมวดหมู่:พืชดอก
Afroscirpoides

Afroscirpoides เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์กก
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาตอนใต้
สปีชีส์:
*Afroscirpoides dioeca (Kunth) García-Madr. & Muasya

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Cyperaceae
หมวดหมู่:วงศ์กก
หมวดหมู่:พืชดอก
Afroqueta

Afroqueta เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์กะทกรก
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกา
สปีชีส์:
*Afroqueta capensis (Harv.) Thulin & Razafim.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Passifloraceae
หมวดหมู่:วงศ์กะทกรก
หมวดหมู่:พืชดอก
สถานีรถไฟพระตะบอง

สถานีรถไฟพระตะบอง (ស្ថានីយ៍រថភ្លើងបាត់ដំបង) เป็นสถานีรถไฟหลักของเมืองพระตะบอง จังหวัดพระตะบอง ประเทศกัมพูชา อยู่ในเส้นทางรถไฟสายตะวันตกของประเทศ เปิดให้บริการตั้งแต่ พ.ศ. 2496 ดำเนินกิจการโดยรถไฟหลวงกัมพูชา (Chemins de Fer Royaux du Cambodge) ปัจจุบันดำเนินกิจการโดยรอยัลเรลเวย์ (Royal Railway) สถานีรถไฟนี้เป็นจุดเชื่อมระหว่างสถานีรถไฟพนมเปญกับสถานีรถไฟกรุงเทพของประเทศไทย

**ประวัติ**
ชานชาลาสถานีรถไฟพระตะบองก่อนการบูรณะ พ.ศ. 2553
ซากอาคารในเขตสถานีรถไฟ พ.ศ. 2557
เส้นทางรถไฟของสถานีรถไฟพระตะบองสร้างโดยรัฐบาลไทยในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นส่วนต่อขยายของทางรถไฟสายอรัญญประเทศ–มงคลบุรี ที่ขยายเข้าเมืองพระตะบอง รัฐบาลไทยได้ทำการเวนคืนที่ดินในจังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดพิบูลสงคราม และจังหวัดพระตะบองเพื่อก่อสร้างเส้นทางใน พ.ศ. 2485–2487 โดยมีทหารญี่ปุ่นทำหน้าที่บุกเบิกเส้นทางให้ แต่ครั้นสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อ พ.ศ. 2489 รัฐบาลไทยต้องคืนดินแดนและเส้นทางที่เคยสร้างไว้คืนแก่ฝรั่งเศส ในช่วงสงครามกลางเมืองกัมพูชา ทางรถไฟเส้นนี้ได้รับความเสียหายหนักจากปืนใหญ่ และถูกทำลายอีกครั้งในยุคเขมรแดง
ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 การเดินทางระหว่างพนมเปญ–พระตะบองมีระยะทางราว 300 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทาง 14 ชั่วโมง แต่การเดินทางโดยรถไฟนี้จะใช้เวลาเดินทาง 2-3 วัน และอันตรายมากกว่า การเดินรถหยุดลงใน พ.ศ. 2552 เพราะสภาพรางรถไฟทรุดโทรมเกินไป และเปิดให้บริการอีกครั้งในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 ปัจจุบันมีการเดินรถไปชายแดนไทยที่สถานีรถไฟปอยเปต และมีแผนที่จะเชื่อมโยงการเดินรถระหว่างกรุงเทพฯ–พนมเปญ

**สิ่งก่อสร้าง**
ตัวอาคารสถานีได้รับการบูรณะและทาสีใหม่ ส่วนนาฬิกาเหนือประตูทางเข้าตายตั้งแต่เมื่อไรไม่ปรากฏ และเข็มนาฬิกาหยุดไว้ในเวลา 08.02 น. ส่วนรางรถไฟในเขตสถานีถูกซ่อมแซมใหม่เมื่อ พ.ศ. 2561 นอกจากนี้ยังมีซากโกดัง และกระท่อมสัญญาณรถไฟที่พังเสียหายตามกาลเวลา ซึ่งบางส่วนมีคนบุกรุกเข้าไปอาศัย เก็บของ หรือทำพาณิชยกรรมในนั้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 สถานีรถไฟพระตะบอง
พระตะบอง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในพระตะบอง
Aetanthus

Aetanthus เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์กาฝาก
ถิ่นกำเนิดของมันคือเวเนซุเอลาไปจนถึงเปรู
สปีชีส์:
*Aetanthus andreanus (Tiegh.) Engl.
*Aetanthus colombianus A.C.Sm.
*Aetanthus coriaceus Pacz.
*Aetanthus engelsii (Tiegh.) Engl.
*Aetanthus macranthus (Hook.) Kuijt
*Aetanthus megaphyllus Kuijt
*Aetanthus mutisii (Kunth) Engl.
*Aetanthus nodosus (Desr.) Engl.
*Aetanthus ornatus K.Krause
*Aetanthus ovalis Rusby
*Aetanthus pascoensis Kuijt
*Aetanthus prolongatus Kuijt
*Aetanthus sessilifolius Kuijt
*Aetanthus tachirensis Kuijt
*Aetanthus trifolius Kuijt
*Aetanthus validus Kuijt

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Loranthaceae
หมวดหมู่:วงศ์กาฝาก
หมวดหมู่:พืชดอก
Afropectinariella

Afropectinariella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กล้วยไม้
มีถิ่นกำเนิดอยู๋ทางตะวันตกและทางตะวันตกตอนกลางในเขตร้อนของทวีปแอฟริกา
สปีชีส์:
*Afropectinariella doratophylla (Summerh.) M.Simo & Stévart
*Afropectinariella gabonensis (Summerh.) M.Simo & Stévart
*Afropectinariella pungens (Schltr.) M.Simo & Stévart
*Afropectinariella subulata (Lindl.) M.Simo & Stévart

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กล้วยไม้
หมวดหมู่:พืชดอก
Afrohybanthus

Afrohybanthus เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ใบพาย
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาในบริเวณเขตร้อนและตอนใต้ มาดากัสการ์ เอเชียเขตร้อน จนถึงออสเตรเลีย
สปีชีส์:
*Afrohybanthus aurantiacus (F.Muell. ex Benth.) Flicker
*Afrohybanthus buxifolius (Vent.) Flicker
*Afrohybanthus caffer (Sond.) Flicker
*Afrohybanthus densifolius (Engl.) Flicker
*Afrohybanthus enneaspermus (L.) Flicker
*Afrohybanthus fasciculatus (Grey-Wilson) Flicker
*Afrohybanthus indicus S.K.Kamble & B.J.Patil
*Afrohybanthus latifolius (De Wild.) Flicker
*Afrohybanthus nyassensis (Engl.) Flicker
*Afrohybanthus pseudodanguyanus (Grey-Wilson) Flicker
*Afrohybanthus ramosissimus (Thwaites) Flicker
*Afrohybanthus serratus (Engl.) Flicker
*Afrohybanthus stellarioides (Domin) Flicker
*Afrohybanthus travancoricus (Bedd.) Flicker
*Afrohybanthus tsavoensis (Grey-Wilson) Flicker
*Afrohybanthus verbi-divini (Everaarts) Flicker

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Violaceae
หมวดหมู่:วงศ์ใบพาย
หมวดหมู่:พืชดอก
Afroamphica

Afroamphica เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ถั่ว
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาเขตร้อน
สปีชีส์:
*Afroamphica africana (Hook.f.) H.Ohashi & K.Ohashi

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Legumes
หมวดหมู่:วงศ์ถั่ว
หมวดหมู่:พืชดอก
Afraurantium

Afraurantium เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ส้ม
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาเขตร้อนทางตะวันตก
สปีชีส์:
*Afraurantium senegalense A.Chev.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Rutaceae
หมวดหมู่:วงศ์ส้ม
หมวดหมู่:พืชดอก
Aenigmatanthera

Aenigmatanthera เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์โนรา
ถิ่นกำเนิดของมันคือบราซิล
สปีชีส์:
*Aenigmatanthera doniana (Griseb.) W.R.Anderson
*Aenigmatanthera lasiandra (A.Juss.) W.R.Anderson

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Malpighiaceae
หมวดหมู่:วงศ์โนรา
หมวดหมู่:พืชดอก
Aegonychon

Aegonychon เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์หญ้างวงช้าง
ถิ่นกำเนิดของมันคือยุโรปไปจนถึงอิหร่าน, จีนตอนกลางไปจนถึงเอเชียตะวันออกที่มีอุณหภูมิปานกลาง
สปีชีส์:
*Aegonychon calabrum (Ten.) ined.
*Aegonychon purpurocaeruleum (L.) Holub
*Aegonychon zollingeri (DC.) Holub

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Boraginaceae
หมวดหมู่:วงศ์หญ้างวงช้าง
หมวดหมู่:พืชดอก
Adolphoduckea

Adolphoduckea เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เข็ม
ถิ่นกำเนิดของมันคือทางตะวันตกเฉียงใต้ของอเมริกาไปจนถึงบราซิลตอนเหนือ
สปีชีส์:
*Adolphoduckea maynensis (Poepp. & Endl.) Paudyal & Delprete

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Rubiaceae
หมวดหมู่:วงศ์เข็ม
หมวดหมู่:พืชดอก
ประเทศโมนาโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศโมนาโก เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว ซึ่งเดิมกำหนดให้จัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ได้เลื่อนการแข่งขันออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 นับตั้งแต่มีการเปิดตัวอย่างเป็นทางการของประเทศในปี 1920 นักกีฬาโมนาโกได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตลอดยุคปัจจุบัน ยกเว้นสามครั้ง โมนาโกไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนปี 1932 ที่ลอสแอนเจลิสในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ทั่วโลก ไม่ได้ลงทะเบียนนักกีฬาคนใดเลยในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 ที่เมลเบิร์น และยังเข้าร่วมการคว่ำบาตรที่นำโดยสหรัฐอเมริกาเมื่อกรุงมอสโกเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1980

**จำนวนนักกีฬา**
จำนวนนักกีฬาในแต่ละชนิดกีฬามีดังต่อไปนี้

**กรีฑา**
โมนาโกได้รับสิทธิ์สากลจากสหพันธ์กรีฑาโลก เพื่อส่งนักกรีฑาหญิงไปแข่งขันโอลิมปิก
ประเภทลู่และถนน

**ยูโด**
โมนาโกส่งนักยูโดชายหนึ่งคนเข้าสู่การแข่งขันโอลิมปิก หลังจากที่สหพันธ์ยูโดนานาชาติ ได้มอบโควตาคำเชิญสามฝ่ายให้แก่พวกเขา

**เรือพาย**
โมนาโกได้รับคำเชิญจากคณะกรรมาธิการไตรภาคีให้ส่งนักพายเรือในประเภทเรือกรรเชียงเดี่ยวชายไปแข่งขันที่โตเกียว ซึ่งถือเป็นการกลับมาสู่กีฬาชนิดนี้ของชาติเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ลอนดอน 2012
Qualification Legend: FA=Final A (medal); FB=Final B (non-medal); FC=Final C (non-medal); FD=Final D (non-medal); FE=Final E (non-medal); FF=Final F (non-medal); SA/B=Semifinals A/B; SC/D=Semifinals C/D; SE/F=Semifinals E/F; QF=Quarterfinals; R=Repechage

**ว่ายน้ำ**
โมนาโกได้รับคำเชิญจาก FINA ให้ส่งนักว่ายน้ำอันดับต้นๆ สองคน (เพศละคน) ในรายการประเภทบุคคลของตนไปแข่งขันโอลิมปิก โดยยึดตามระบบคะแนนของ FINA เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2021

**เทเบิลเทนนิส**
โมนาโกส่งนักกีฬาหนึ่งคนลงแข่งขันปิงปองเป็นครั้งแรกในโอลิมปิก เชียวซิน หยาง นักกีฬาที่เกิดในจีนคว้าชัยชนะในแมตช์ที่สี่ในรอบชิงชนะเลิศ และคว้าหนึ่งในห้าตำแหน่งที่ว่างในการแข่งขันเทเบิลเทนนิสหญิงเดี่ยวของการแข่งขันรอบคัดเลือกชิงแชมป์โลก 2021 ที่โดฮา ประเทศกาตาร์

**อ้างอิง**
2020
โมนาโก
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2021 รอบแบ่งกลุ่ม

รอบแบ่งกลุ่ม ของการแข่งขันเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2021 จะลงเล่นตั้งแต่วันที่ 14 เมษายน ถึง 7 พฤษภาคม 2564. มีทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 32 ทีมในรอบแบ่งกลุ่มเพื่อที่จะค้นหา 16 ทีมในการแข่งขัน รอบแพ้คัดออก ของ เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2021.

**การจับสลาก**
การจับสลากสำหรับรอบแบ่งกลุ่มจะจัดขึ้นในวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2564, 16:30 MYT (UTC+8),ที่ เอเอฟซี เฮาส์ ใน กัวลาลัมเปอร์, ประเทศมาเลเซีย. 40 ทีมได้ถูกจับสลากอยู่ในสิบกลุ่มจากสี่ทีม: แต่ละห้ากลุ่มในโซนตะวันตก (กลุ่ม เอ–อี) และโซนตะวันออก (กลุ่ม เอฟ–เจ). สำหรับแต่ละโซน, ทีมที่เป็นทีมวางที่อยู่ในสี่โถและถูกจับสลากอยู่ในตำแหน่งที่สัมพันธ์กันภายในแต่ละกลุ่ม, ขึ้นอยู่กับพวกเขา การจัดอันดับสมาคม และทีมวางของพวกเขานอกเหนือจากสมาคมของพวกเขา, โดยคำนึงถึงความสมดุลทางเทคนิคระหว่างกลุ่มต่างๆ. ทีมที่มาจากสมาคมเดียวกันจะไม่สามารถจับสลากอยู่ในกลุ่มเดียวกันได้.

**ตารางการแข่งขัน**
ตารางการแข่งขันของแต่ละแมตช์เดย์ .

**สถานที่จัดแข่งขันสนามกลาง**
เมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2564, เอเอฟซี ยืนยันเจ้าภาพสำหรับรอบแบ่งกลุ่ม, ยกเว้นสำหรับกลุ่ม เอช และ ไอ ซึ่งเจ้าภาพจะถูกตัดสินในภายหลัง.
*กลุ่ม A และ D: รียาด, ประเทศซาอุดิอาระเบีย
*กลุ่ม B: ชัรญะฮ์, ประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
*กลุ่ม C: ญิดดะฮ์, ประเทศซาอุดีอาระเบีย
*กลุ่ม E: Margao, ประเทศอินเดีย
*กลุ่ม F : ปทุมธานี, ประเทศไทย
*กลุ่ม G : กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
*กลุ่ม H และ I: ทาชเคนต์, ประเทศอุซเบกิสถาน
*กลุ่ม J: บุรีรัมย์, ประเทศไทย

**กลุ่ม**

**กลุ่ม A**
----
----
}}
----
----
----

**กลุ่ม B**
----
----
----
----
----

**กลุ่ม C**
----
----
----
----
----

**กลุ่ม D**
----
----
----
----
----

**กลุ่ม E**
----
----
----
----
----

**กลุ่ม F**
----
----
----
----
----

**กลุ่ม G**
----
----
----
----
----

**กลุ่ม H**
----
----
----
----
----

**กลุ่ม I**
----
----
----
----
----

**กลุ่ม J**
----
----
----
----
----

**ตารางคะแนนของทีมรองชนะเลิศ**

**โซนตะวันตก**

**โซนตะวันออก**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 AFC Champions League 2021, stats.the-AFC.com
*2
หมวดหมู่:เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกอีลิท
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดปทุมธานี
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดบุรีรัมย์
รางวัลสตาร์พิคส์ ครั้งที่ 18 ประจำปี พ.ศ. 2563

== รายชื่อบุคคลและภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล**
สำหรับผู้ได้รับรางวัลแสดงเป็น ตัวหนา
ภาพยนตร์ยอดนิยม
อีเรียมซิ่ง
หมวดหมู่:รางวัลสตาร์พิคส์
อัสตีเย นีกอลา

อัสตีเย นีกอลา (Astier Nicolas; 19 มกราคม ค.ศ. 1989 – ) เป็นนักกีฬาขี่ม้าชาวฝรั่งเศส เขาเป็นตัวแทนประเทศของเขาในการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ซึ่งเขาได้รับรางวัลเหรียญทองในการแข่งอีเวนติงประเภททีม และเหรียญเงินในการแข่งประเภทบุคคล

**ประวัติ**
อัสตีเย นีกอลา ฝึกขี่ม้าตั้งแต่อายุ 7 ขวบภายใต้การแนะนำของแม่ สามปีต่อมา เขาเริ่มการแข่งโพนี และเข้าร่วมการแข่งโพนีของทีมฝรั่งเศสเมื่ออายุ 15 ปี ซึ่งเขาได้รับรางวัลจำนวนมากด้วยม้าที่ชื่อฌาวาเบลอลาเบร โดยได้รับรางวัลต่อไปในรุ่นเยาวชน และหลังจากนั้นก็เป็นยังไรเดอร์ ในปี ค.ศ. 2009 เขาได้เป็นรองแชมป์ในการแข่งอีเวนติงยังไรเดอร์ของยุโรป
การแข่งขันชิงแชมป์อาวุโสครั้งแรกของอัสตีเยคืออีเวนติงชิงแชมป์ยุโรป 2013 ในการแข่งขันที่จัดขึ้น ณ มัลเมอ ประเทศสวีเดน อัสตีเยได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในประเภททีม และได้อันดับที่ 24 ในประเภทบุคคล ส่วนในปี ค.ศ. 2015 อัสตีเยได้รับชัยชนะในการแข่งเลเซตวลเดอโป 4* อันทรงเกียรติ

**ผลการแข่งซีซีไอ 5***

**ผลการแข่งชิงแชมป์นานาชาติ**

**ม้าที่มีชื่อเสียง**
 ฌาวาเบลอลาเบร - ค.ศ. 1997 เชสต์นัตโพนีแมร์ (ลาเบรเอโรส x เตรเฟสแบช)
** โพนีชิงแชมป์ยุโรป 2005 - อันดับที่เจ็ดประเภททีม, อันดับที่หกประเภทบุคคล- ฌักตีดูว์ฌ็องลี - ค.ศ. 1997 เบย์แซลฟร็องแซเก็ลดิง (บักตีเดอโบเพร x เควสชันมาร์ก)
** เยาวชนชิงแชมป์ยุโรป 2006 - เหรียญทองแดงประเภททีม, อันดับที่แปดประเภทบุคคล
** เยาวชนชิงแชมป์ยุโรป 2007 - เหรียญทองแดงประเภททีม, อันดับที่ห้าประเภทบุคคล
** ยังไรเดอร์ชิงแชมป์ยุโรป 2008 - อันดับที่หกประเภททีม, อันดับที่สิบประเภทบุคคล
** ยังไรเดอร์ชิงแชมป์ยุโรป 2009 - อันดับที่ห้าประเภททีม, เหรียญเงินประเภทบุคคล- ปียัฟเดอบีเนวิลล์ - ค.ศ. 2003 เบย์แซลฟร็องแซเก็ลดิง (คาพริสแดลที่สอง x แรฟว์แดล)
** ชิงแชมป์โลก 2013 - เหรียญทองแดงประเภททีม, อันดับที่ 24 ประเภทบุคคล
** โป ซีซีไอ**** 2015 - ชนะเลิศ
** โอลิมปิก รีโอเดจาเนโร 2016 - เหรียญทองประเภททีม, เหรียญเงินประเภทบุคคล- แว็งซีเดอลาวีญ - ค.ศ. 2009 เบย์แซลฟร็องแซเก็ลดิง (แอ็สเตแรลเดบัว แอ็สแอ็ฟ x ดุกดูว์อูแทรล)
** อีเวนติงยังฮอร์สชิงแชมป์โลก 2016 - อันดับที่ห้า
** เวิลด์อีเควสเทรียนเกมส์ 2018 - อันดับที่เจ็ดประเภทบุคคล- อาเลร์ตามาลีบอร์ - ค.ศ. 2010 เบย์แองโกล-อาระเบียนเก็ลดิง (ยาร์แลนส์ซัมเมอร์ซอง x พรินซ์อีกอร์)
** อีเวนติงยังฮอร์สชิงแชมป์โลก 2017 - เหรียญทอง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 10012976- astier-nicolas- 3/nicolas-31083- ni/astier-nicolas-1
หมวดหมู่:นักกีฬาจากตูลูซ
หมวดหมู่:นักกีฬาขี่ม้าชายชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักกีฬาฝรั่งเศสที่ได้เหรียญทองโอลิมปิก
หมวดหมู่:นักกีฬาฝรั่งเศสที่ได้เหรียญเงินโอลิมปิก
เมจีดีแยมาร์ชือ

เมจีดีแยมาร์ชือ (Mecidiye Marşı) เป็นเพลงชาติของจักรวรรดิออตโตมันในรัชสมัยสุลต่านอับดุล เมจิดที่ 1 (ค.ศ. 1839–1861) จักรวรรดิออตโตมันมีเพลงชาติแตกต่างกันไปตามแต่ละสมัยของสุลต่าน

**ดูเพิ่ม**
 เพลงชาติจักรวรรดิออตโตมัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Music Sheet
หมวดหมู่:วัฒนธรรมแบบออตโตมัน
หมวดหมู่:เพลงชาติ
เหตุกราดยิงสปาในแอตแลนตา พ.ศ. 2564

เมื่อวันที่ 16 มีนาคม 2021 ได้เกิดชุดการกราดยิงหมู่ขึ้นที่ร้านนวดรวมสามแห่งในพื้นที่เขตมหานครแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตแปดราย ในจำนวนนี้ หกรายเป็นสตรีชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชีย และมีหนึ่งรายได้รับบาดเจ็บ ผู้ต้องสงสัยคือชายวัย 21 ปี ชื่อ รอเบิร์ท แอรอน ลอง (Robert Aaron Long) ถูกจับกุมและดำเนินคดีในวันเดียวกัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาชญากรรมในสหรัฐ
หมวดหมู่:แอตแลนตา
มหิดล จันทรางกูร

มหิดล จันทรางกูร (เกิด 21 เมษายน พ.ศ. 2483) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ อดีตสมาชิกวุฒิสภา อดีตปลัดกระทรวงคมนาคม อดีตประธานกรรมการบริษัทการบินไทย จำกัด (มหาชน) อดีตอธิบดีกรมไปรษณีย์โทรเลข และอดีตกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงคมนาคมและกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (ปัจจุบันคือ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม)

**ประวัติ**
มหิดล จันทรางกูร เกิดวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2540 จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา รุ่น 18 ต่อมาได้เข้าศึกษาจนจบปริญญาตรีรัฐศาสตร์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากนั้นได้รับทุนการศึกษาจากรัฐบาลในสังกัด กรมไปรษณีย์โทรเลข เพื่อเข้าศึกษาจนจบปริญญาโท จาก สถาบัน École nationale supérieure des télécommunications (ENST ในปัจจุบัน) รวมทั้งจบการศึกษาจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (รุ่นที่ 28)  มหิดล สมรสกับ นางราศรี จันทรางกูร (ถึงแก่กรรม) มีบุตร 4 คน คือ นางธันยพร โชติชนาภิบาล นางจันทรจรัส บุญคุณ  นายภูเดศ จันทรางกูร (ถึงแก่กรรม) และ นายธราดล จันทรางกูร

**การทำงาน**
มหิดล จันทรางกูร รับราชการในสังกัดกระทรวงคมนาคม มีความรู้และประสบการณ์ในการทำงานและบริหารด้านการสื่อสารโทรคมนาคมและด้านกิจการคมนาคมขนส่งโดยเฉพาะอุตสาหกรรมการบินเป็นอย่างดี ด้วยเป็นหนึ่งในกลุ่มข้าราชการทุนรัฐบาล ผู้บุกเบิกวงการโทรคมนาคมไทยในยุคแรกๆ ของการเริ่มเปิดเสรีของโลก (Global Liberalization) และภายหลังเป็นตัวแทนรัฐบาลไทยในฐานะหัวหน้าคณะเจรจาด้านสิทธิการบินของประเทศไทยมาโดยตลอดระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงคมนาคม  
มหิดลเคยดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมไปรษณีย์โทรเลข กระทรวงคมนาคม เป็นรองประธานกรรมการการสื่อสารแห่งประเทศไทย (กสท.) กรรมการองค์กรโทรศัพท์แห่งประเทศไทย (ทศท.) และได้รับแต่งตั้งเป็นปลัดกระทรวงคมนาคม ในปี 2534 ถึงปี 2543  ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาแบบแต่งตั้ง ในปี 2535  และในปี 2539 รวม 2 สมัย
มหิดล ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานกรรมการบริษัท การบินไทย จำกัด ในปี 2539 ถึงปี 2543 และเคยเป็นกรรมการธนาคารเอเชีย
มหิดล ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 14 และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก ต่อมาได้ลาออกจากสมาชิกสภาพ ส.ส. ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2547 และต่อมา ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงคมนาคม และกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ควบ 2 กระทรวง ในปี 2548 ในสมัยพรรคไทยรักไทยเป็นรัฐบาล
ปี 2555 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ทรงคุณวุฒิด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ ในคณะกรรมการคดีพิเศษ (กคพ.)

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:ปลัดกระทรวงคมนาคมไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคไทยรักไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วัดเกตุมดีศรีวราราม

วัดเกตุมดีศรีวราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางโทรัด อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร

**ประวัติ**
วัดเกตุมดีศรีวรารามตั้งเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2506 โดยท่านพ่อบัณฑูรสิงห์ (เจิม คุณาบุตร) มาพบสถานที่นี้ซึ่งมีเจดีย์เล็ก ๆ ปรักหักพังอยู่ ท่านก่อเจดีย์สวมทับองค์เก่ากำหนดเป็นศูนย์กลางของวัดและขอที่ดินญาติโยมเป็นผืนสี่เหลี่ยมด้านละ 4 เส้น สมัยนั้นเรียกว่า พุทธเจดีย์กลางทุ่ง เพราะรายรอบวัดมีสภาพเป็นป่าเป็นทุ่ง ปัจจุบันเจดีย์นี้มีขนาดใหญ่สูง 80 เมตร วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2543 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ชื่อของวัดนั้นมีความหมายว่า "เป็นที่อยู่ของผู้มีความปรารถนาอันสูงสุด" ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2507

**อาคารเสนาสนะ**
อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 เป็นอาคารไม้ทรงไทย ศาลาการเปรียญกว้าง 52 เมตร ยาว 53 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์กว้าง 24 เมตร ยาว 41.40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 15 หลัง เป็นอาคารไม้ วิหารกว้าง 3.70 เมตร ยาว 4 เมตร เป็นอาคารไม้ทรงไทย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 ศาลาอเนกประสงค์กว้าง 20 เมตร ยาว 45 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 1 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุมี พระประธานประจำอุโบสถ แบบพระพุทธชินราช (จำลอง) ซึ่งได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระพุทธสิหิงค์สัมฤทธิ์ พระพุทธสิหิงค์หยก พระสีวลี พระพุทธรูปสมัยอู่ทอง พระพุทธรูปมหาแสน และพระพุทธรูปทองคำ 
จุดเด่นของวัด คือ องค์พระบรมธาตุเกตุมวดีย์แก้วมรกต ยอดองค์ประดิษฐานมหาสุวรรณฉัตร 9 ชั้น ที่มีความสูงประมาณ 9 เมตร เป็นเนื้อโลหะทำมาจากไททาเนียม ลงสีน้ำทองเหลืองอร่าม มีการแกะสลักลวดลายเป็นองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าและลายไทย ขณะที่ความสูงตลอดช่วงตั้งแต่ฐานองค์พระบรมธาตุเกตุมวดีย์แก้วมรกตที่มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 52 เมตรครึ่ง จนถึงปลายยอดมหาสุวรรณฉัตรนั้น มีความสูงโดยรวมประมาณ 109.09 เมตร ใช้งบประมาณในการจัดสร้างทั้งสิ้น 589 ล้านบาท

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระครูภาวนาวรคุณ พ.ศ. 2507–2529- พระครูไพศาลสาครกิจ พ.ศ. 2530–- พระภาวนาวิสุทธิคุณ

**อ้างอิง**
เกตุมดีศรีวราราม
วัดอู่ข้าว

วัดอู่ข้าว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 8 ตำบลคลองเจ็ด อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี
วัดอู่ข้าวสร้างเมื่อ พ.ศ. 2453 โดยนายจั่นและนางอิ่มเป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้าง เรียกกันว่า วัดอู่เข้า ต่อมาได้เรียกเพี้ยนมาเป็น "วัดอู่ข้าว" และใช้มาจนถึงปัจจุบัน วัดอู่ข้าวได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2465 กว้าง 80 เมตร ยาว 120 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2470 ภายหลังได้สร้างอุโบสถและขอวิสุงคามสีมาใหม่เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2551 กว้าง 22 เมตร ยาว 40 เมตร และได้ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2546 และได้ใช้มาจนถึงปัจจุบัน ทางวัดแบ่งที่ดินเนื้อที่ 5 ไร่ ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนระดับประถมศึกษาพร้อมด้วยบ้านพักครู โรงอาหาร และสนามกีฬา คือโรงเรียนวัดอู่ข้าว
อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 มีพระประธานหน้าตักกว้าง 49 นิ้ว และหลวงพ่อโต๊ะ หน้าตักกว้าง 26 นิ้ว ซึ่งร้อยตรี โต๊ะ รัตนเดชา ได้สร้างเมื่อ พ.ศ. 2473 และมอบให้แก่วัด กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ และฌาปนสถาน

**อ้างอิง**
อู่ข้าว
วัดโคกเขมา

วัดโคกเขมา โคก-ขะ-เหฺมา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านโคกเขมา ตำบลแหลมบัว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
วัดโคกเขมาเดิมมีชื่อว่า วัดสร้อยนกเขา กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2439 เดิมเป็นที่รกร้างว่างเปล่า จนกระทั่งมีพระภิกษุชื่อพระพัดเข้ามาบุกเบิกโดยได้รับมอบที่ดินจำนวน 15 ไร่ 1 งาน 86 ตารางวา จากปู่นุ้ยและย่าเชื่อม สนสาขา ตลอดจนชาวบ้านได้ร่วมกันบริจาคทรัพย์ จึงได้สร้างโบสถ์ด้วยจากขึ้นมาเป็นหลังแรก แต่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2493 และยังได้สร้างกุฏิสงฆ์จำนวนหนึ่ง ต่อมาพระพัดได้ย้ายไปอยู่ที่วัดท้องไทร ทางวัดได้ให้พระเปลื้องรักษาการอยู่พักหนึ่งจึงได้แต่งตั้งให้หลวงพ่อเผือกมาดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสเรื่อยมาจนถึงพระอธิการสุนทร (ฮะ) สุนฺทโร เป็นเจ้าอาวาสเมื่อประมาณ พ.ศ. 2476 ท่านเห็นว่าโบสถ์หลังเก่าทรุดโทรมจึงได้สร้างโบสถ์หลังใหม่เมื่อ พ.ศ. 2486 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2493
หอสวดมนต์ที่จัดว่าอยู่คู่กับวัดมาแต่โบราณสร้างขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 2476 ในปัจจุบันหากหอสวดมนต์แห่งนี้ไม่ได้รับการบูรณะก็คงชำรุด วัดมีพระสังกระจายสร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 ในสมัยพระอุดมประชานาถ (เปิ่น ฐิตคุโณ) เป็นเจ้าอาวาส เป็นรูปปั้นปูนและหินทรายหล่อรวมกัน

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระพัด - หลวงพ่อเผือก - พระอธิการสุนทร (ฮะ) สุนฺทโร - พระอธิการสาย ปิยวนฺโน - พระอุดมประชานาถ (เปิ่น ฐิตคุโณ)- พระอธิการหวั่น ปญฺญาวุโธ - พระอธิการไพรวัน คุณวนฺโต - พระอุดมประชานาถ (เปิ่น ฐิตคุโณ) รักษาการเจ้าอาวาส - พระครูโกวิทสุตการ (ระพิน อภิชาโน)

**อ้างอิง**
โคกเขมา
วัดคลองขุดเล็ก

วัดคลองขุดเล็ก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแพรกหนามแดง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม พื้นที่หลังวัดติดคลองขุดซึ่งมีตำนานเรื่องพญานาค ปัจจุบันมีพระครูปลัดมงคลวรวัฒน์ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดคลองขุดเล็ก แต่เดิมตั้งเป็น สำนักสงฆ์ชื่อว่า สำนักสงฆ์ศรีทองใบ ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2526 ผู้ริเริ่มก่อตั้งวัด คือ พระปลัด บุญเลิศ จนฺทโสภโณ และนายช้วน ขุนนุช โดยมีประชาชนบริจาคที่ดินให้ จำนวน 10 ไร่ 16 ตารางวา และได้รับอนุญาตให้ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2537 กรรมการมหาเถรสมาคมพิจารณาให้ชื่อวัดว่า "วัดคลองขุดเล็ก" ตามชื่อของหมู่บ้าน และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542
สภาพเดิมของวัดคลองขุดเล็ก เป็นสวนมะพร้าว หน้าวัด คือ คลองขุดสมบูรณ์ ติดต่อกับคลองแขก สถานที่ตั้งวัดค่อนข้างกันดาร หมู่บ้านน้อย และอยู่ใกล้กับสุเหร่าของศาสนาอิสลาม ประชาชนนับถือพุทธมีจำนวนน้อย ต้องอาศัยพุทธศาสนิกชนต่างถิ่นมาช่วยเหลือบูรณปฏิสังขรณ์ วัดมีเจ้าอาวาสรูปแรก คือ พระปลัดบุญเลิศ จนฺทโสภโณ ท่านเป็นเจ้าของน้ำมันนวดสมุนไพร น้ำมันทิพย์มนต์ แก้ปวด แก้เมื่อย

**อ้างอิง**
คลองขุดเล็ก
วัดสิงห์ทอง (จังหวัดนนทบุรี)

วัดสิงห์ทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านวัดสิงห์ทอง ตำบลอ้อมเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 8 ไร่ 2 งาน และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 3 ไร่ 3 งาน 86 ตารางวา
วัดสิงห์ทองสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2400 ชาวบ้านเรียกว่า วัดมอญ ไม่ทราบนามผู้สร้าง สันนิษฐานว่าชาวมอญเป็นผู้สร้างขึ้นจึงได้ชื่อเช่นนั้น การบูรณะพัฒนาวัดได้เริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2463 เป็นต้นมา และทำให้วัดเจริญขึ้นมากในระยะหลัง วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 51 เมตร ยาว 54 เมตร ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2522
อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น และกุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้และอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ส่วนปูชนียวัตถุสำคัญได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 และพระประธานประจำศาลาการเปรียญปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529

**อ้างอิง**
สิงห์ทอง
สิงห์ทอง
วัดสำโรง (จังหวัดนนทบุรี)

วัดสำโรง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 8 บ้านบางกรวย ตำบลบางกรวย อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 8 ไร่ 2 งาน 96 ตารางวา
วัดสำโรงสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2395 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้างวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2501 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร และประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ด้านการศึกษา วัดได้แบ่งที่ดินเนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน 60 วา ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาล ปัจจุบันคือโรงเรียนวัดสำโรง (หิรัญราษฎร์ภักดีวิทยา)
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 ลักษณะทรงไทย มีช่อฟ้าใบระกา หางหงส์ หลังคาลดหลั่น 3 ชั้น เป็นอุโบสถหลังใหม่ที่สร้างแทนหลังเก่า กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น ศาลาการเปรียญ และวิหาร ส่วนปูชนียวัตถุสำคัญมีพระประธานประจำอุโบสถปางสมาธิ สมัยสุโขทัย หน้าตักกว้าง 3 ศอก 1 คืบ นอกจากนี้ในวิหารยังมีพระพุทธรูปปางมารวิชัย สมัยสุโขทัย หน้าตักกว้าง 2 ศอก 1 คืบ

**อ้างอิง**
สำโรง
แย้สงขลา

แย้สงขลา (Böhme’s Butterfly Lizard; Leiolepis boehmei) เป็นสัตว์เลี้อยคลานเฉพาะถิ่นของประเทศไทย จัดอยู่ในวงศ์กิ้งก่า มีถิ่นอาศัยอยู่ตามชายฝั่งทะเลของจังหวัดนครศรีธรรมราช สงขลา และไปทางใต้สุดถึงจังหวัดปัตตานี มีลักษณะเฉพาะคือ มีเพียงเพศเมียล้วน ซึ่งสันนิษฐานว่าเกิดจากการผสมข้ามสายพันธุ์ของแย้สองชนิด และแย้สงขลาเป็นแย้ชนิดเดียวในประเทศไทยที่สืบพันธุ์โดยไม่ผสมพันธุ์ ลักษณะโดยทั่วไปของแย้สงขลาคือ ผิวสีน้ำตาลอ่อน ลายจุด กลางหลังมีแถบสีเหลืองอ่อน 2 แถบ และที่สีข้างอีกข้างละ 1-2 แถบ สีข้างที่แบนออกและมีสีิค่อนข้างสด 

**อนุกรมวิธาน**
แย้สงขลา (Leiolepis boehmei) ได้รับการขึ้นทะเบียนในปี พ.ศ. 2536 โดยนักสัตววิทยาชาวรัสเซียอิลยา เซอกีวิช ดาเรฟสกี (Ilya Sergeevich Darevsky) และละริสา อันดรีฟนา คูปริยาโนวา (Larisa Andreevna Kupriyanova) จากมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก  เพื่อเป็นเกียรติแก่ Wolfgang Böhme นักสัตววิทยาชาวเยอรมัน สกุลแย้ (Leiolepis) 4 ชนิดที่พบในประเทศไทย คือ แย้ใต้ (L. belliana), แย้มลายู (L. triploida), แย้อีสาน (L. rubritaeniata) และ แย้สงขลา (L. boehmei) จากทั้งหมดอย่างน้อย 9 ชนิดทั่วโลก จากข้อมูลในปัจจุบันแย้สงขลาเป็นแย้ชนิดเดียวในประเทศไทยที่เป็นสัตว์เฉพาะถิ่นและมีการสืบพันธุ์โดยไม่ผสมพันธุ์ (asexual spicies - การสืบพันธุ์ภายในตัวเอง) 
จากการวิเคราะห์ mtDNA พบว่าแย้สงขลา น่าจะเป็นแย้ที่เกิดจากการผสมข้ามสายพันธุ์ (Hybridization) ของ 2 สายพันธุ์ที่เป็นญาติใกล้ชิดกัน คือ Leiolepis guttata (ต้วเมีย) กับ Leiolepis reevesii (ต้วผู้) และมีไมโครโครโมโซมเพียง 11 คู่ (แย้ทั่วไปมี 12 คู่) แย้สงขลาอาจสนับสนุนสมมติฐานของการเปลี่ยนแปลงลักษณะทางภูมิศาสตร์ของภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง เมื่อ 10,500 ปีก่อน ที่สันนิษฐานว่าอ่าวไทยเคยมีขนาดแคบกว่าในปัจจุบัน และสันนิษฐานว่าเกาะไหหลำมีแผ่นดินเชื่อมต่อกับตอนกลางของเวียดนามเมื่อ 18,000 ปีก่อน การเชื่อมต่อของแผ่นดินเหล่านี้อาจทำให้เกิดการเคลื่อนย้ายถิ่นที่อยู่ของแย้ 2 สายพันธุ์ข้างต้นและเกิดการผสมข้ามสายพันธุ์เป็น Leiolepis boehmei ซึ่งอพยพข้ามฝั่งอ่าวไทยไปถึงบริเวณที่เป็นสงขลาในปัจจุบัน และเป็น Leiolepis guentherpetersi ที่พบในชายฝั่งทะเลของเวียดนามตอนกลาง ผลของการผสมข้ามสายพันธุ์เกิดเป็น 2 สายพันธุ์หลังซึ่งมีลักษณะใกล้เคียงกับโดยเฉพาะการเป็นสัตว์ที่สืบพันธุ์โดยไม่ผสมพันธุ์

**การแพร่กระจายพันธุ์และถิ่นที่อยู่**
พบได้ในประเทศไทยเท่านั้น แพร่กระจายพันธุ์ในช่วงบริเวณภาคใต้ตั้งแต่ นครศรีธรรมราช สงขลา และเขตรอยต่อกับปัตตานี อาศัยตามพื้นที่ชายฝั่งทะเล หรือพื้นที่ราบที่มีดินปนทราย โดยเฉพาะตามพื้นทรายที่ดอนในป่าเสม็ดใกล้ทะเล

**ลักษณะทางชีววิทยาและพฤติกรรม**
แย้สงขลา มีลำตัวแบน หางราบ สีข้างที่แบนออกและมีสีิค่อนข้างสด แต่เนื่องจากเป็นเพศเมียล้วน ทำให้ดูทึม ๆ เมื่อเทียบกับแย้ชนิดอื่น ผิวสีน้ำตาลอ่อน ลายจุดสีเหลืองขอบดำ กลางหลังมีแถบสีเหลืองอ่อน 2 แถบ และที่สีข้างอีกข้างละ 1-2 แถบ ความยาวลำตัวประมาณ หางยาวกว่าลำตัวเกินกว่า 2 เท่า โคนหางแบนและแผ่บานออก สีข้างแผ่ขยาย ไม่มีแผงหนามที่สันหลัง
แย้สงขลา เป็นแย้ที่มีเพศเดียว คือ ตัวเมีย เท่านั้น (unisexual) ทำให้ไม่มีพังผืดด้านข้างที่กางออกได้ แบบในแย้ตัวผู้ชนิดอื่น

**นิเวศวิทยาและการอนุรักษ์**
มีช่วงการแพร่กระจายพันธุ์ที่แคบ (ประมาณ 17447 ตร.กม.) และเฉพาะถิ่น อีกทั้งจำนวนที่ลดลงจากการสูญเสียถิ่นอาศัยโดยการพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว และการถูกนำไปบริโภคในท้องถิ่น ทำให้ถูกจัดสถานะสิ่งมีชีวิตที่เกือบอยู่ในข่ายใกล้การสูญพันธุ์ (VU)

**อ้างอิง ==
ศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์เขตโอตะ

ศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์เขตโอตะ (大田区総合体育館, Ota City General Gymnasium) เป็นสนามกีฬาในร่ม ตั้งอยู่ที่เขตโอตะ มหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ใช้เป็นที่จัดการแข่งขันนัดเหย้า ของทีมบาสเกตบอลของสโมสร เอิร์ธ เฟรนด์ โตเกียว ซี (Earth Friends Tokyo Z) ของการแข่งขันบาสเกตบอลบีลีก (B. League)

**ระเบียงภาพ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สนามกีฬาในโตเกียว
หมวดหมู่:สนามวอลเลย์บอลในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สนามมวยในประเทศญี่ปุ่น
อเนกประสงค์เขตโอตะ
หมวดหมู่:สนามบาสเกตบอลในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตโอตะ
วัดป่าขาม (จังหวัดแม่ฮ่องสอน)

วัดป่าขาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงใต้ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 3 ไร่ 1 งาน
วัดป่าขามเริ่มสร้างราว พ.ศ. 2412 มีพระแคะ ไม่ทราบฉายา นำคณะศรัทธาสร้างขึ้น โดยมีพ่อเฒ่าบุก อุดทาเรือน พ่อเฒ่าติ๊บ มาตา พ่อเฒ่าจองแสน ศรีปาวิน พ่อเฒ่าจองซอย พ่อลุงสิงห์แก้ว พ่อเฒ่าน้อยทุน อุดทาเรือน พ่อเฒ่าดวงแก้ว มานันตา พ่อเฒ่าแสน มะริด มีนายเรือง อุดทาเรือน ร่วมกับชาวบ้านร่วมกันปลูกสร้างวัด เมื่อพระแคะมรณะภาพไป พระปัญญา ไม่ทราบฉายา เป็นเจ้าอาวาสสืบต่อมา พระปัญญามรณะภาพไป พระพรหม พรหมสาร เป็นเจ้าอาวาสแทนสืบต่อมา อยู่ได้ 3 พรรษาสมัยนั้น พระพรหม พรหมสาร ได้ชักชวนคณะศรัทธาสร้างกุฏิถาวรขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2462 สร้างแบบทรงไทใหญ่ รวมกุฏิที่สร้างใหม่นี้ จำนวน 6 หลัง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2480
อาคารเสนาสนะ ประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ ศาลาบำเพ็ญกุศล และโรงครัว มีปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูปต่าง ๆ ระฆังและกลอง 1 ชุด

**อ้างอิง**
ป่าขาม
Tamayorkis

Tamayorkis เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กล้วยไม้
ถิ่นกำเนิดของมันคือรัฐแอริโซนาถึงรัฐเท็กซัสและกัวเตมาลา
สปีชีส์:
*Tamayorkis ehrenbergii (Rchb.f.) R.González & Szlach.
*Tamayorkis hintonii (Todzia) R.González & Szlach.
*Tamayorkis porphyrea (Ridl.) Salazar & Soto Arenas
*Tamayorkis wendtii (Salazar) R.González & Szlach.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Orchidaceae
หมวดหมู่:กล้วยไม้
หมวดหมู่:พืชดอก
วัดพุทธาธิวาส

วัดพุทธาธิวาส เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ คณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเบตง อำเภอเบตง จังหวัดยะลา
วัดพุทธาธิวาสได้รับอนุญาตให้ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2460 โดยมีคณะผู้เริ่มดำเนินการ คือ พระพิทักษ์ธานี (เล็ก) นายอำเภอเบตงในสมัยนั้น นายพุ่ม คชฤทธิ์ นายกิมซุ้ย ฟุ้งเสถียรและนายผล สุภาพ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2510 วัดพุทธาธิวาสเป็นอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญตั้งแต่วันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2546
พื้นที่ตั้งวัดเป็นเนินเขาสูงเอียงลาดลงไปทางทิศเหนือ จัดแบ่งพื้นที่วัดออกเป็นชั้นรวม 5 ชั้น มีพระธาตุเจดีย์พระพุทธธรรมประกาศตั้งเด่นอยู่บนเนินเขา ศิลปกรรมแบบศรีวิชัยประยุกต์ โดยในองค์มหาธาตุเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ สร้างขึ้นจากความคิดและการดำเนินการของอดีตประธานศาลฎีกา นายสวัสดิ์ โชติพานิช เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองถวายแด่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ในวโรกาสพระชนมายุครบ 60 พรรษา ออกแบบโดยหม่อมราชวงศ์มิตรารุณ เกษมศรี เจดีย์มีสีทองอร่าม สูง 39.9 เมตร มีเจดีย์องค์ประธาน 4 องค์อยู่ตรงกลางรายรอบด้วยเจดีย์บริวาร และมีเจดีย์องค์เล็กขนาดเท่ากับเจดีย์องค์บริวาร ซึ่งเป็นเรือนธาตุซ้อนกันอยู่ภายในเจดีย์องค์ประธาน วัดยังมีพระพุทธธรรมกายมงคลประยุรเกศานนท์สุพพิธาน พระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์องค์ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย วิหารหลวงปู่ทวดเหยียบน้ำทะเลจืด และวิหารพระครูพิศิษฐ์อรรถการ

**อ้างอิง**
พุทธาธิวาส
พุทธาธิวาส
ไข้ลาสซา

ไข้ลาสซา (Lassa fever) หรือ ไข้เลือดออกลาสซา (Lassa hemorrhagic fever, LHF) เป็นชนิดของไข้เลือดออกจากไวรัสที่เกิดจากไวรัสลาสซา ไวรัสในวงศ์ Arenaviridae ผู้ติดเชื้อไวรัสจำนวนมากไม่แสดงอาการ เมื่อแสดงอาการ ผู้ป่วยมักมีไข้ อ่อนเพลีย ปวดศีรษะ อาเจียน และปวดกล้ามเนื้อ อาการที่พบได้น้อยกว่าปกติรวมถึงมีเลือดออกในปากและทางเดินอาหาร ความเสี่ยงในการเสียชีวิตหลังติดเชื้ออยู่ที่ประมาณ 1 เปอร์เซ็นต์ และมักเกิดขึ้นภายในสองสัปดาห์เมื่อเริ่มมีอาการ ผู้ป่วยที่หายดีประมาณ 1 ใน 4 มีภาวะสูญเสียการได้ยิน ซึ่งประมาณครึ่งหนึ่งของผู้ป่วยกลุ่มนี้มีอาการดีขึ้นภายในสามเดือน
ผู้ป่วยไข้ลาสซาจะแสดงอาการในช่วง 7 ถึง 21 วันหลังติดเชื้อ โดยร้อยละ 80 ของผู้ติดเชื้อจะไม่แสดงอาการหรือแสดงอาการน้อย อาการที่ไม่รุนแรงประกอบด้วยไข้, เหนื่อยหอบ, อ่อนแรง และปวดศีรษะ
โดยปกติไข้ลาสซาเริ่มติดต่อสู่คนผ่านทางการสัมผัสปัสสาวะหรืออุจจาระของ Natal multimammate mouse (Mastomys natalensis) สัตว์ฟันแทะจำพวกหนูที่ติดเชื้อ หลังจากนั้นเชื้อสามารถติดต่อจากคนสู่คนได้โดยตรง การวินิจฉัยจากการสอบถามอาการทำได้ยาก การยืนยันโรคใช้วิธีตรวจทางห้องปฏิบัติการเพื่อหาอาร์เอ็นเอของไวรัส แอนติบอดีสำหรับไวรัส หรือตัวไวรัสเองในการเพาะเลี้ยงเซลล์ สาเหตุที่การวินิจฉัยเป็นไปได้ยากเนื่องจากอาการของไข้ลาสซาคล้ายกับโรคอื่น เช่น โรคไวรัสอีโบลา มาลาเรีย ไข้รากสาดน้อย และไข้เหลือง
ยังไม่มีวัคซีนสำหรับรักษาไข้ลาสซา การป้องกันโรคใช้การแยกผู้ติดเชื้อและลดการสัมผัสกับหนู ความพยายามอื่น ๆ ในการควบคุมการแพร่กระจายของโรครวมถึงการใช้แมวจับหนู และการเก็บอาหารในภาชนะปิดสนิท การรักษามุ่งไปที่ภาวะขาดน้ำและการรักษาตามอาการ มีการแนะนำยาต้านไวรัสไรบาวิรินในการรักษา แต่หลักฐานที่สนับสนุนการใช้ยานี้ยังไม่ชัดเจน
มีการบรรยายถึงไข้ลาสซาเป็นครั้งแรกช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 และมีการระบุไวรัสที่ก่อโรคในปี ค.ศ. 1969 จากรายงานผู้ป่วยในเมืองลาสซา รัฐบอร์โน ประเทศไนจีเรีย ไข้ลาสซาเป็นโรคที่พบได้ทั่วไปในประเทศแถบแอฟริกาตะวันตก เช่น ไนจีเรีย ไลบีเรีย เซียร์ราลีโอน กินี และกานา มีรายงานผู้ป่วย 300,000–500,000 ราย และเสียชีวิต 5,000 รายต่อปี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไข้จากไวรัสที่มีแมลงเป็นพาหะและไข้เลือดออกที่เกิดจากไวรัส
หมวดหมู่:อาวุธชีวภาพ
หมวดหมู่:ไข้เลือดออกจากไวรัส
หมวดหมู่:โรคที่มีสัตว์ฟันแทะเป็นพาหะนำโรค
หมวดหมู่:โรคเขตร้อน
หมวดหมู่:ภาวะเกี่ยวกับผิวหนังซึ่งสัมพันธ์กับไวรัส
หมวดหมู่:โรครับจากสัตว์
Tamilnadia

Tamilnadia เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์เข็ม
ถิ่นกำเนิดของมันคืออนุทวีปอินเดียไปจนถึงอินโดจีน
สปีชีส์:
*Tamilnadia uliginosa (Retz.) Tirveng. & Sastre

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Rubiaceae
หมวดหมู่:วงศ์เข็ม
หมวดหมู่:พืชดอก
Tammsia

Tammsia เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เข็ม
ถิ่นกำเนิดของมันคืออเมริกาใต้ตะวันตกไปจนถึงเวเนซุเอลา
สปีชีส์:
*Tammsia anomala H.Karst.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Rubiaceae
หมวดหมู่:วงศ์เข็ม
หมวดหมู่:พืชดอก
Tamonea

Tamonea เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ผกากรอง
ถิ่นกำเนิดอยู่ในบริเวณประเทศเม็กซิโกรวมถึงเขตร้อนของทวีปอเมริกา
สปีชีส์:
*Tamonea boxiana (Moldenke) R.A.Howard
*Tamonea curassavica (L.) Pers.
*Tamonea euphrasiifolia B.L.Rob.
*Tamonea juncea Schauer
*Tamonea spicata Aubl.
*Tamonea subbiflora Urb. & Ekman

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วงศ์ผกากรอง
หมวดหมู่:พืชดอก
Tanacetopsis

Tanacetopsis เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ทานตะวัน
ถิ่นกำเนิดของมันคืออัฟกานิสถานไปจนถึงเอเชียกลางและเทือกเขาหิมาลัยตะวันตก
สปีชีส์:
*Tanacetopsis afghanica (Gilli) K.Bremer & Humphries
*Tanacetopsis botschantzevii (Kovalevsk.) Kovalevsk.
*Tanacetopsis doabensis (Podlech) Kovalevsk.
*Tanacetopsis eriobasis (Rech.f.) Kovalevsk.
*Tanacetopsis ferganensis (Kovalevsk.) Kovalevsk.
*Tanacetopsis freitagii (Podlech) Kovalevsk.
*Tanacetopsis goloskokovii (Poljakov) Karmysch.
*Tanacetopsis handeliiformis Kovalevsk.
*Tanacetopsis hedgei (Podlech) Kovalevsk.
*Tanacetopsis kamelinii Kovalevsk.
*Tanacetopsis karataviensis (Kovalevsk.) Kovalevsk.
*Tanacetopsis korovinii Kovalevsk.
*Tanacetopsis krascheninnikovii (Nevski) Kovalevsk.
*Tanacetopsis mucronata (Regel & Schmalh.) Kovalevsk.
*Tanacetopsis pamiralaica (Kovalevsk.) Kovalevsk.
*Tanacetopsis pjataevae (Kovalevsk.) Karmysch.
*Tanacetopsis popovii Kamelin & Kovalevsk.
*Tanacetopsis santoana (Krasch., Popov & Vved.) Kovalevsk.
*Tanacetopsis setacea (Regel & Schmalh.) Kovalevsk.
*Tanacetopsis submarginata (Kovalevsk.) Kovalevsk.
*Tanacetopsis subsimilis (Rech.f.) Kovalevsk.
*Tanacetopsis tripinnatifida (Oliv.) Kovalevsk.
*Tanacetopsis urgutensis (Popov ex Tzvelev) Kovalevsk.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Asteraceae
หมวดหมู่:วงศ์ทานตะวัน
หมวดหมู่:พืชดอก
Tangshuia

Tangshuia เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เข็ม
ถิ่นกำเนิดของมันคือไต้หวัน
สปีชีส์:
*Tangshuia pitouchaoensis S.S.Ying

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Rubiaceae
หมวดหมู่:วงศ์เข็ม
หมวดหมู่:พืชดอก
แม่แบบ:ตารางจำแนกพันธุ์/testcases

== Amphibian**

**Aardworf**

**Apatosaurus**

**Blue whale**

**Great white shark**

**Banksia conferta subsp. conferta**

**Canis lupus subsp. lupus**

**Haptophytes**

**Fonticula**

**References ==
Tarasa (พืช)

Tarasa เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ชบา
ถิ่นกำเนิดของมันคือเม็กซิโก เปรู จนถึงชิลี
สปีชีส์:
*Tarasa alberti Phil.
*Tarasa antofagastana (Baker f.) Krapov.
*Tarasa capitata (Cav.) D.M.Bates
*Tarasa cardenasii Krapov.
*Tarasa cerrateae Krapov.
*Tarasa congestiflora (I.M.Johnst.) Krapov.
*Tarasa corrugata Krapov.
*Tarasa geranioides (Cham. & Schltdl.) Krapov.
*Tarasa heterophylla (Griseb.) Krapov.
*Tarasa hornschuchiana (Walp.) Krapov.
*Tarasa humilis (Gillies ex Hook. & Arn.) Krapov.
*Tarasa latearistata Krapov.
*Tarasa marinii Krapov.
*Tarasa martiniana Krapov.
*Tarasa meyeri Krapov.
*Tarasa nototrichoides (Hochr.) Krapov.
*Tarasa odonellii Krapov.
*Tarasa operculata (Cav.) Krapov.
*Tarasa pediculata Krapov.
*Tarasa reichei (Phil.) Krapov.
*Tarasa rhombifolia Krapov.
*Tarasa tarapacana (Baker f.) Krapov.
*Tarasa tenella (Cav.) Krapov.
*Tarasa tenuis Krapov.
*Tarasa thyrsoidea Krapov.
*Tarasa trisecta (Griseb.) Krapov.
*Tarasa umbellata Krapov.
*Tarasa urbaniana (Ulbr.) Krapov.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Malvaceae
หมวดหมู่:วงศ์ชบา
หมวดหมู่:พืชดอก
Tapirocarpus

Tapirocarpus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์มะแฟน
ถิ่นกำเนิดของมันคือกายอานา 
สปีชีส์:
*Tapirocarpus talisia Sagot

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Burseraceae
หมวดหมู่:วงศ์มะแฟน
หมวดหมู่:พืชดอก
Taraxis

Taraxis เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Restionaceae
ถิ่นกำเนิดอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของออสเตรเลีย
สปีชีส์:
*Taraxis grossa B.G.Briggs & L.A.S.Johnson

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Restionaceae
หมวดหมู่:กล้วยไม้
หมวดหมู่:พืชดอก
Tateanthus

Tateanthus เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์โคลงเคลง
ถิ่นกำเนิดของมันคือบราซิลตอนเหนือและเวเนซุเอลา
สปีชีส์:
*Tateanthus duidae Gleason

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Melastomataceae
หมวดหมู่:วงศ์โคลงเคลง
หมวดหมู่:พืชดอก
Tawaia

Tawaia เป็นพืชดอกสกุลหนึ่งที่อยู่ในวงศ์บอน
ถิ่นกำเนิดของมันคือเกาะบอร์เนียว
สปีชีส์:
*Tawaia sabahensis (S.Y.Wong, S.L.Low & P.C.Boyce) S.Y.Wong & P.C.Boyce

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Araceae
หมวดหมู่:วงศ์บอน
หมวดหมู่:พืชดอก
Tecunumania

Tecunumania เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์แตง
ถิ่นกำเนิดของมันคือเม็กซิโกตอนใต้ถึงอเมริกากลาง 1
สปีชีส์:
*Tecunumania quetzalteca Standl. & Steyerm.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Cucurbitaceae
หมวดหมู่:วงศ์แตง
หมวดหมู่:พืชดอก
Telectadium

Telectadium เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ตีนเป็ด
ถิ่นกำเนิดของมันคืออินโดจีน
สปีชีส์:
*Telectadium dongnaiense Pierre ex Costantin
*Telectadium edule Baill.
*Telectadium linearicarpum Pierre

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Apocynaceae
หมวดหมู่:วงศ์ตีนเป็ด
หมวดหมู่:พืชดอก
Telesonix

Telesonix เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ Saxifragaceae
ถิ่นกำเนิดของมันคืออเมริกาเหนือ
สปีชีส์:
*Telesonix heucheriformis (Rydb.) Rydb.
*Telesonix jamesii (Torr.) Raf.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Saxifragaceae
หมวดหมู่:พืชดอก
Telitoxicum

Telitoxicum เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์บอระเพ็ด
ถิ่นกำเนิดของมันคืออเมริกาใต้
สปีชีส์:
*Telitoxicum duckei (Diels) Moldenke
*Telitoxicum glaziovii Moldenke
*Telitoxicum inopinatum Moldenke
*Telitoxicum krukovii Moldenke
*Telitoxicum minutiflorum (Diels) Moldenke
*Telitoxicum negroense (Krukoff & Moldenke) Krukoff
*Telitoxicum peruvianum Moldenke
*Telitoxicum rodriguesii Krukoff

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Menispermaceae
หมวดหมู่:วงศ์บอระเพ็ด
หมวดหมู่:พืชดอก