Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
พรรณประภา ยงค์ตระกูล

แพทย์หญิง พรรณประภา ยงค์ตระกูล ชื่อเล่น บุ๋ม แพทย์ชาวไทย ในอดีตได้ตำแหน่งรองอันดับ 2 มิสทีนไทยแลนด์ ประจำปี 2006 เมื่ออายุ 18 ปี และเป็นนางสาวไทย ประจำปี 2551 ซึ่งจากเวทีนี้ได้รับรางวัลนางงามผิวสวยด้วย ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง ข้าราชการการเมือง ประจำสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี

**ประวัติ**
พรรณประภา จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๒ และมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา โดยเป็นนักเรียนในโครงการอัจฉริยภาพวิทยาศาสตร์รุ่นที่ 1 ของโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ปริญญาตรีแพทยศาสตรบัณฑิตจากคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เข้าประกวดนางสาวไทยเมื่อตอนที่ศึกษาอยู่ปี 3 คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

**การทำงาน**
หลังจากศึกษาจบเข้าทำงานโรงพยาบาลลำปางเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 จากนั้นทำการขอโอนย้ายโรงพยาบาล นอกเหนือจากทำงานเป็นแพทย์ ยังเคยเป็นผู้ประกาศข่าวราชสำนักของสำนักข่าวไทย ทางช่อง 9 รวมถึงยังเป็นเจ้าของคลินิกเวชกรรมที่ชื่อ Panprapa Clinic พรรณประภาเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข และในปี 2563 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยโฆษกศูนย์บริหารสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (ศบค.)​ ตั้งแต่วันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 โดยทำหน้าที่ในการแถลงสถานการณ์ประจำวัน ทุกวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ เริ่มรายงานสถานการณ์โรคโควิด-19 แทนทวีศิลป์ วิษณุโยธิน เริ่มวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2563

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แพทย์ชาวไทย
หมวดหมู่:แพทย์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นางสาวไทย
หมวดหมู่:มิสทีนไทยแลนด์
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ประกาศข่าวช่อง 9-โมเดิร์นไนน์ทีวี
หมวดหมู่:ผู้มีชื่อเสียงทางโทรทัศน์ชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๒
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ตำบลโนนทอง (อำเภอบ้านผือ)

ตำบลโนนทอง เป็นตำบลหนึ่งในสิบสามตำบลของอำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี ทั้งพื้นที่ของตำบลโนนทองบริหารโดยองค์การบริหารส่วนตำบลโนนทอง

**ประวัติ**
ตำบลโนนทอง แยกออกมาจากตำบลบ้านเม็ก (ปัจจุบันคือ ตำบลข้าวสาร) อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี ซึ่งเมื่อก่อนยังมีประชากรค่อนข้างน้อย

**อาณาเขต**
 ทิศเหนือ: ติดต่อกับ ตำบลบ้านผือ ตำบลหายโศก (อำเภอบ้านผือ) - ทิศตะวันออก: ติดต่อกับ ตำบลคำบง (อำเภอบ้านผือ)- ทิศใต้: ติดต่อกับ ตำบลหนองแวง (อำเภอบ้านผือ) ตำบลสร้างก่อ (อำเภอกุดจับ)- ทิศตะวันตก: ติดต่อกับ ตำบลข้าวสาร ตำบลหนองแวง (อำเภอบ้านผือ) 

**การปกครอง**

**การปกครองท้องที่**
ตำบลโนนทองแบ่งการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้าน ได้แก่- หมู่ที่ 1 บ้านคู- หมู่ที่ 2 บ้านดง- หมู่ที่ 3 บ้านโพน- หมู่ที่ 4 บ้านโนนแดง- หมู่ที่ 5 บ้านโนนดู่- หมู่ที่ 6 บ้านโนนทอง- หมู่ที่ 7 บ้านดอนตาล- หมู่ที่ 8 บ้านดงบัง- หมู่ที่ 9 บ้านนาไฮ- หมู่ที่ 10 บ้านนาเตย- หมู่ที่ 11 บ้านโนนหวาย- หมู่ที่ 12 บ้านดอนตาล- หมู่ที่ 13 บ้านดงบัง- หมู่ที่ 14 บ้านนาไฮ- หมู่ที่ 15 บ้านนาเตย

**การปครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่ตำบลโนนทอง ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 1 แห่ง ได้แก่- องค์การบริหารส่วนตำบลโนนทอง ครอบคลุมพื้นที่ทั้งตำบลโนนทอง

**สถานศึกษา**
 โรงเรียนโนนทองโนนหวาย- โรงเรียนคูดงประชาสรรค์- โรงเรียนบ้านโนนแดง- โรงเรียนบ้านโนนดู่- โรงเรียนดอนตาลดงบังวิทยา- โรงเรียนบ้านนาเตย- โรงเรียนบ้านนาไฮ

**สถานที่สำคัญ**
 วัดเคารพ บ้านคู ม.1- วัดช้างเผือกวนาราม บ้านโนนหวาย ม.11- วัดดงพระนิมิตร บ้านโนนแดง ม.4- บ่อเกลือบ้านดอนตาล

**อ้างอิง**
โนนทอง
โนนทอง
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 5 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬาสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศจิบูตีในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

ประเทศจิบูตี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจิบูตีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 5 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศจิบูตีไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศจิบูตีในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติจิบูตีในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬาจิบูตีที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

จิบูตี
ประเทศอิเควทอเรียลกินีในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

ประเทศอิเควทอเรียลกินี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอิเควทอเรียลกินีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอิเควทอเรียลกินีไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศอิเควทอเรียลกินีในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติอิเควทอเรียลกินีในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬาอิเควทอเรียลกินีที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

อิเควทอเรียลกินี
ประเทศกาบองในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

ประเทศกาบอง เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกาบองเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศกาบองไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**ว่ายน้ำ**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศกาบองในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติกาบองในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬากาบองที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

กาบอง
ประเทศแกมเบียในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

ประเทศแกมเบีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแกมเบียเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 5 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศแกมเบียไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศแกมเบียในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติแกมเบียในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬาแกมเบียที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

แกมเบีย
ประเทศกานาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

ประเทศกานา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกานาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 5 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศกานาไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศกานาในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติกานาในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬากานาที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

กานา
ประเทศกินีในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

ประเทศกินี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกินีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศกินีไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศกินีในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติกินีในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬากินีที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

กินี
ประเทศกินี-บิสเซาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

ประเทศกินี-บิสเซา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกินี-บิสเซาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 2 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศกินี-บิสเซาไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศกินี-บิสเซาในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติกินี-บิสเซาในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬากินี-บิสเซาที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

กินี-บิสเซา
ประเทศโกตดิวัวร์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

ประเทศโกตดิวัวร์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโกตดิวัวร์เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศโกตดิวัวร์ไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศโกตดิวัวร์ในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติโกตดิวัวร์ในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬาโกตดิวัวร์ที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

โกตดิวัวร์
ประเทศเลโซโทในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

ประเทศเลโซโท เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเลโซโทเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 2 คน ใน 1 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเลโซโทไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศเลโซโทในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติเลโซโทในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬาเลโซโทที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

เลโซโท
ประเทศกัวเตมาลาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

ประเทศกัวเตมาลา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกัวเตมาลาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 10 คน ใน 8 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศกัวเตมาลาไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
thumb

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศกัวเตมาลาในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติกัวเตมาลาในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬากัวเตมาลาที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

กัวเตมาลา
ประเทศกายอานาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

ประเทศกายอานา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกายอานาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศกายอานาไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศกายอานาในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติกายอานาในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬากายอานาที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

กายอานา
มณฑลอลาหาบาด

ที่ตั้งของมณฑลอลาหาบาดในรัฐอุตตรประเทศ
มณฑลอลาหาบาด (Allahabad division) หรือชื่อทางการ ปรยาคราช (Prayagraj division) เป็นมณฑลในรัฐอุตตรประเทศของประเทศอินเดีย
ในปี 2000 ภายหลังการจัดระบบเขตการปกครองใหม่ภายในรัฐอุตตรประเทศ ซึ่งมีการแยกตัวรัฐอานุราจัลออกมาจากรัฐอุตตรประเทศทางตอนเหนือ ได้มีการจัดระบบการแบ่งอำเภอ (district) และมณฑล (division) ใหม่ภายในเช่นกัน อำเภอEtawah, Farrukhabad และกานปุระของมณฑลอลาหาบาดได้แยกออกไปเป็นมณฑลกานปุระ บางส่วนทางตะวันตกของมณฑลอลาหาบาดได้แยกออกเป็นมณฑล Kaushambi และมีอำเภอ Pratapgarh เพิ่มเข้ามาในมณฑลอลาหาบาด

**อ้างอิง**
อลหบด
ประเทศเฮติในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

ประเทศเฮติ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเฮติเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเฮติไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**ขี่ม้า**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศเฮติในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติเฮติในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬาเฮติที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

เฮติ
อินดิเพนเดนซ์ (รัฐมิสซูรี)

อินดิเพนเดนซ์ (Independence) เป็นนครใหญ่เป็นอันดับ 5 ของรัฐมิสซูรี สหรัฐ เป็นเคาน์ตีซีตของแจ็กสันเคาน์ตี อินดิเพนเดนซ์เป็นเมืองบริวารของแคนซัสซิตีซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครแคนซัสซิตี ในปี ค.ศ. 2010 มีประชากร 116,830 คน อินดิเพนเดนซ์เป็นบ้านเกิดของประธานาธิบดีสหรัฐ แฮร์รี เอส. ทรูแมน 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในรัฐมิสซูรี
ตำบลสามร้อยยอด

ตำบลสามร้อยยอด เป็นหนึ่งในห้าตำบลของอำเภอสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นที่ตั้งของพระที่นั่งคูหาคฤหาสน์ซึ่งเป็นตราประจำจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างไว้เมื่อ พ.ศ. 2433 และอีกทั้งมีพื้นที่อยู่ในอุทยานแห่งชาติเขาสามร้อยยอด จัดเป็นอุทยานแห่งชาติประเภทชายฝั่งผสมผสานหมู่เกาะในทะเลแห่งแรกของไทย เป็นระบบนิเวศพื้นที่ชุ่มน้ำขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในประเทศไทย และรับการประกาศให้เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีความสำคัญระดับนานาชาติอนุสัญญาแรมซาร์ เมื่อวันที่ 14 มกราคม 2551 เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำระดับประเทศอันดับที่ 11 และเป็นพื้นที่ชุ่มน้ำระดับโลกแรมซาร์ลำดับที่ 1,374

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลสามร้อยยอดมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลปราณบุรีและตำบลปากน้ำปราณ (อำเภอปราณบุรี)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอ่าวไทย- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลดอนยายหนูและตำบลเขาแดง (อำเภอกุยบุรี)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลไร่ใหม่ ตำบลไร่เก่า ตำบลศาลาลัย และตำบลศิลาลอย (อำเภอสามร้อยยอด)

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลสามร้อยยอดแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่ตำบลสามร้อยยอดมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลสามร้อยยอด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสามร้อยยอดทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลสามร้อยยอดที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2516 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลสามร้อยยอดใน พ.ศ. 2539

**ประชากร**
พื้นที่ตำบลสามร้อยยอดประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 9 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 7,791 คน แบ่งเป็นชาย 3,810 คน หญิง 3,981 คน (เดือนธันวาคม 2564) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับ 4 จาก 5 ตำบลในอำเภอสามร้อยยอด
 border=1px solid #AAAAAA
 border=1px solid #AAAAAA
 border=1px solid #AAAAAA
ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก

**อ้างอิง**
สามร้อยยอด
สามร้อยยอด
อำเภออมฤตสระ

อำเภออมฤตสระ (Amritsar district)  เป็นหนึ่งใน 22 อำเภอของภูมิภาค Majha ในรัฐปัญจาบ ประเทศอินเดีย โดยมีเมืองอมฤตสระเป็นที่ตั้งสำนักงานอำเภอ 

**ประชากร**

**อ้างอิง**
อมฤตสระ
จิงเจอร์ รอเจอส์

จิงเจอร์ รอเจอส์ (Ginger Rogers; 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1911–25 เมษายน ค.ศ. 1995) หรือชื่อเกิด เวอร์จิเนีย แคเทอรีน แมกแมท (Virginia Katherine McMath) เป็นนักแสดง นักเต้น และนักร้อง ชาวอเมริกัน เธอได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากการแสดงเรื่อง Kitty Foyle (1940) แต่เป็นที่รู้จักจากการแสดงในคริสต์ทศวรรษ 1930 ในภาพยนตร์เพลงของค่ายอาร์เคโอ โดยแสดงร่วมกับ เฟรด แอสแตร์ เธอยังแสดงละครเวที วิทยุและโทรทัศน์ โดยส่วนมากในศตวรรษที่ 20
เธอเกิดที่เมืองอินดิเพนเดนซ์ และเติบโนในแคนซัสซิตี รอเจอส์และครอบครัวได้ย้ายไปที่ฟอร์ตเวิร์ท เมื่อเธออายุ 9 ปี หลังจากเธอเป็นผู้ชนะการเต้นชาลส์ตันในปี 1925 ก็ประสบความสำเร็จกับอาชีพการแสดงโวเดอวีล เธอเริ่มเป็นที่รู้จักจากการแสดงละครบรอดเวย์ แสดงเรื่องแรกคือ Girl Crazy ซึ่งมาสู่การได้เซ็นสัญญากับพาราเมาต์พิกเจอส์ซึ่งได้แสดง 5 เรื่อง รอเจอส์ประสบความสำเร็จกับการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรก โดยรับบทสมทบในเรื่อง 42nd Street (1933) 
เธอมีกลับมาแสดงร่วมกับเฟรด แอสแตร์อีกครั้งในปี 1949 เรื่อง The Barkleys of Broadway ซึ่งประสบความสำเร็จด้านรายได้ หลังจากนั้นก็ไม่มีผลงานประสบความสำเร็จในคริสต์ทศวรรษ 1950 จึงกลับมาแสดงละครบรอดเวย์ โดยในปี 1965 แสดงนำในเรื่อง Hello, Dolly! เธอยังได้แสดงละครทางโทรทัศน์นับตั้งแต่ปี 1987 เธอเสียชีวิตจากอาการหัวใจวายในปี 1995 ด้วยอายุ 83

**อ้างอิง**
1995
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเวลส์
หมวดหมู่:นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
สะพานนิวยมุนา

สะพานนิวยมุนา (New Yamuna Bridge) เป็นสะพานขึงในอลาหาบาด สะพานเริ่มการก่อสร้างในช่วงปลายปี 2004 โดยมีเป้าหมายเพื่อลดการจราจรบนสะพาน Old Naini Bridge สะพานนั้นทอดยาวในลักษณะเหนือ-ใต้ คร่อมข้ามแม่น้ำยมุนา เชื่อมเมืองอลาหาบาดเข้ากับย่านNaini บริษัทที่ปรึกษาการก่อสร้างคือ COWI A/S จากเดนมาร์ก การก่อสร้างส่วนหลักนั้นทำโดยเครือฮุนได และสร้างเสร็จสมบูรณ์ในปี 2004

**อ้างอิง**
นิวยมุนา
นิวยมุนา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอลาหาบาด
นิวยมุนา
หมวดหมู่:องค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์

ประจวบคีรีขัน
หมวดหมู่:องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
องค์การบริหารส่วนตำบลไร่เก่า

องค์การบริหารส่วนตำบลไร่เก่า เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 4, 6–7 และครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2–3 ของตำบลไร่เก่า (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลไร่เก่า) ในอำเภอสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลไร่เก่าใน พ.ศ. 2522 ก่อนที่จะได้ยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลไร่เก่าในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2538 ปัจจุบันในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลไร่เก่ามีประชากรทั้งหมด 4,402 คน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลไร่เก่า
ไร่เก่า
กอชิตเซ

กอชิตเซ (Košice; Kaschau; Kassa) เป็นนครที่ใหญ่ที่สุดทางตะวันออกของประเทศสโลวาเกีย เมืองตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำฮอร์นัด ทางตะวันออกของเทือกเขาสโลวักออเร ใกล้กับชายแดนประเทศฮังการี เมืองมีประชากร 240,000 คน ถือเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของสโลวาเกีย รองจากเมืองหลวงประเทศ กรุงบราติสลาวา
เมืองเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมทางตะวันออกของสโลวาเกีย ในปี ค.ศ. 2013 ได้รับเลือกให้เป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรปร่วมกับเมืองมาร์แซย์ ของประเทศฝรั่งเศส กอชิตเซเป็นศูนย์กลางที่สำคัญทางด้านอุตสาหกรรของประเทศ มีโรงงานเหล็กกล้า ยูเอสสตีลกอชิตเซ ที่มีลูกจ้างมากที่สุดของเมือง เมืองยังมีสถานีรถไฟและสนามบินระหว่างประเทศ
เมืองยังได้รับนการอนุรักษ์เป็นอย่างดีในบรรดาเมืองของสโลวาเกีย มีอาคารอนุรักษ์ทั้งในรูปแบบสถาปัตยกรรมกอทิก สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา บารอก และนวศิลป์ โดยมีโบสถ์ที่ใหญ่ที่สุดของสโลวาเกีย คือ มหาวิหารเซนต์เอลิซาเบท

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศสโลวาเกีย
หมวดหมู่:เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป
มอดูล:Location map/data/Slovakia Košice Region

return {
name = 'Košice Region',
top = 49.0898,
bottom = 48.2864,
left = 20.096939,
right = 22.5152,
image = 'Košice Region - outline map.svg',
image1 = 'Košice Region - physical map.png',
image2 = 'Košice Region - background map.png'
}
พายุไซโคลนโบลา (พ.ศ. 2513)

พายุไซโคลนโบลา (อังกฤษ: Bhola cyclone) เป็นพายุหมุนเขตร้อนที่เข้าปะทะปากีสถานตะวันออก (ประเทศบังกลาเทศในปัจจุบัน) และรัฐเบงกอลตะวันตก ในประเทศอินเดีย เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 2513 มันเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่อันตรายที่สุดที่เคยบันทึกไว้และเป็นหนึ่งในภัยพิบัติทางธรรมชาติที่อันตรายที่สุด มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 500,000 รายในพายุ ส่วนใหญ่เป็นผลมาจากน้ำท่วมที่เกิดจากพายุในบริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคา พายุไซโคลนนี้เป็นพายุไซโคลนลูกที่หกของฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2513 และเป็นฤดูกาลที่มีความรุนแรงที่สุด
พายุไซโคลนก่อตัวขึ้นเหนืออ่าวเบงกอลตอนกลางในวันที่ 8 พฤศจิกายนและเดินทางขึ้นไปทางเหนือ ถึงจุดสูงสุดด้วยความเร็วลม 185 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (115 ไมล์ต่อชั่วโมง) ในวันที่ 11 พฤศจิกายนและขึ้นฝั่งบนชายฝั่งของปากีสถานตะวันออก ในบ่ายวันรุ่งขึ้น กระแสลมของพายุทำลายหมู่เกาะนอกชายฝั่ง ทำลายหมู่บ้านและทำลายพืชผลทั่วทั้งภูมิภาค ได้รับผลกระทบอย่างหนักในอัพซิซิลาและทาซูมัตดิน กว่า 45% ของประชากรทั้งหมด 167,000 คนถูกพายุสังหาร
รัฐบาลปากีสถานซึ่งนำโดยนายพลยาเฮีย ข่าน หัวหน้ารัฐบาลทหารได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ว่ามีความล่าช้าในการจัดการการบรรเทาทุกข์หลังจากเกิดพายุ จากผู้นำทางการเมืองในท้องถิ่นในปากีสถานตะวันออกและสื่อต่างประเทศ ในช่วงหลังการเลือกตั้งที่เกิดขึ้นหนึ่งเดือนหลังจากนั้น ฝ่ายค้านสันนิบาตอวามีได้รับชัยชนะอย่างล้นหลามจากภายในประเทศ และเป็นต้นเหตุของความไม่สงบระหว่างปากีสถานตะวันออกและรัฐบาลกลาง เรียกว่าสงครามปลดปล่อยบังกลาเทศ ซึ่งนำไปสู่พันธุฆาตบังกลาเทศในปี 2514 ในท้ายสุดนั้นเป็นส่วนหนึ่งในเหตุการตั้งประเทศบังกลาเทศ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พายุหมุนเขตร้อนระดับ 4
หมวดหมู่:พายุหมุนเขตร้อน
หมวดหมู่:พายุไซโคลน
หมวดหมู่:ภัยธรรมชาติในปี พ.ศ. 2513
สะพานวิทยาสาครเสตุ

วิทยาสาครเสตุ (Vidyasagar Setu) หรือ สะพานเซกเกินด์หูคลี (Second Hooghly Bridge) เป็นสะพานเก็บค่าผ่านทาง (toll bridge) เหนือแม่น้ำหูคลี (Hooghly River) ในรัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย เชื่อมเมืองโกลกาตา (หรือกัลกัตตา) กับหาวรา (Howrah) เข้าด้วยกัน
วิทยาสาครเสตุมีความยาว 823 เมตร และเป็นสะพานขึงที่ยาวที่สุดในประเทศอินเดีย อย่างไรก็ตามผู้คนมักสับสนว่าสะพานนรรมทาสาม (3rd Narmada Bridge) ในรัฐคุชราตเป็นสะพานขึงที่ยาวที่สุด แต่ในความเป็นจริงสะพานนรรมทาสามเป็นสะพานแบบกึ่งแขวน (extradosed bridge) ไม่ใช่สะพานแขวนโดยตรง สะพานวิทยาสาครเสตุเป็นสะพานแห่งที่สองที่สร้างขึ้นเพื่อข้ามแม่น้ำหูคลี ถัดจากสะพานแรก คือสะพานหาวรา (Howrah Bridge) หรือสะพานรพินทรเสตุ (Rabindra Setu) ซึ่งอยู่ห่างไป km ทางเหนือ ชื่อของสะพานตั้งชื่อตามนักปฏิรูปการศึกษา บัณฑิตอิศวร จันทระ วิทยาสาคร (Ishwar Chandra Vidyasagar) และใช้ทุนก่อสร้ารวม 3.88 พันล้านรูปีอินเดีย ภายใต้การร่วมทุนระหว่างรัฐบาลและเอกชน
ตามสถิติที่บันทึก มียานพาหนะขับบนสะพานนี้ต่ำสุดที่ 28,000 คัน และสูงสุดที่ 39,000 คันต่อวัน อย่างไรก็ตามหลังการส่งมอบอำนาจในการเก็บค่าขึ้นสะพาน (toll) จากดั้งเดิมเป็นของราชการไปให้กับหน่วยงานของเอกชนในปี 2000 จำนวนยานพาหนะได้ลดลงเหลือเพียงสูงสุดที่ 30,000 คันต่อวันในเดือนธันวาคม 2002 ต่อมาในต้นปี 2008 จำนวนยานพาหนะได้เพิ่มขึ้นเป็นขั้นต่ำ 45,000 คันถึงสูงสุด 61,000 คันต่อวัน อย่างไรก็ตาม สะพานนี้สร้างขึ้นเพื่อรองรับยานพาหนะอยู่ที่ 85,000 คันต่อวัน การบริหารรายได้จากค่าผ่านทางนั้นได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงว่ามีการโกงกินภายในและสูญเสียรายได้มหาศาล

**อ้างอิง**
วิทยาสาครเสตุ
วิทยาสาครเสตุ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในโกลกาตา
หมวดหมู่:การขนส่งในโกลกาตา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในหาวรา
วิทยาสาครเสตุ
สะพานหาวรา

สะพานหาวรา หรือ สะพานหาวราห์ (Howrah Bridge) เป็นสะพานขึงเหนือแม่น้ำหูคลี (Hooghly River) ในรัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย เริ่มสร้างในปี 1943 โดยมีชื่อเดิมว่าสะพานนิวหาวรา (New Howrah Bridge) เพราะจะสร้างทดแทนสะพานลอยน้ำเก่าที่ตั้งอยู่ในจุดเดียวกัน เป้าหมายของการสร้างนั้นเพื่อเชื่อมเมืองหาวรา (Howrah) กับเมืองโกลกาตา (กัลกัตตา) เข้าด้วยกัน เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 1965 ได้เปลี่ยนชื่อสะพานใหม่เป็น สะพานรพินทระเสตุ (Rabindra Setu) ตั้งตามชื่อของกวีเอกชาวเบงกอล รพินทรนาถ ฐากุร ผู้รับรางวัลโนเบลคนแรกของอินเดียและของเอเชีย อย่างไรก็ตามสะพานนี้ยังเป็นที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อเดิมคือสะพานหาวรามากว่า
สะพานนี้เป็นหนึ่งในสี่สะพานข้ามแม่น้ำหูคลี และเป็นสัญลักษณ์สำคัญของเมืองโกลกาตาและรัฐเบงกอลตะวันตก ส่วนสะพานอื่น ๆ บนแม่น้ำสายเดียวกันคือวิทยาสาครเสตุ (สะพานหูคลีสอง Second Hooghly Bridge), วิเวกนันทะเสตุ (Vivekananda Setu) และ นิเวทิตาเสตุ (Nivedita Setu) การจราจรบนสะพานอยู่ที่วันละ 100,000 คัน และมีคนเดินข้ามสะพานอีกกว่าวันละ 150,000 คน เป็นไปได้ว่าอาจจะเป็นสะพานยื่นที่มีการสัญจรทางเท้ามากที่สุดในโลก เมื่อสร้างเสร็จ สะพานนี้เป็นสะพานยื่นที่ยาวที่สุดเป็นอันดับที่สามในโลกเมื่อแรกสร้างเสร็จ และในปัจจุบันเป็นสะพานยื่นที่ยาวที่สุดในโลกอันดับที่หก

**อ้างอิง**
หาวรา
หาวรา
หาวรา
หาวรา
หมวดหมู่:การขนส่งในโกลกาตา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในโกลกาตา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในหาวรา
วังบังคาลอร์

วังเบงคลูรู (Bangalore Palace) เป็นวังหลวงที่ตั้งอยู่ในเบงคลูรู รัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย สร้างบนที่ดินเก่าของศาสนาจารย์ เจ. การเร็ตต์ (Rev. J. Garrett) ครูใหญ่คนแรกของโรงเรียนเซ็นทรัลไฮสกูล (Central High School) ในเบงคลูรู หรือวิทยาลัยเซ็นทรัลคอลเลจแห่งเบงคลูรูในปัจจุบัน (Central College of Bangalore) 
อาคารแรกสร้างมีจำนวนทั้งหมด 35 ห้อง ส่วนใหญ่เป็นห้องนอน และมีสระว่าน้ำ 1 สระ นอกจากนี้ยังมีลิฟต์โดยสารแรงมนุษย์ (manual lift) และพัดลมไฟฟ้าที่นำเข้ามาจากบริษัท General Electric ชั้นหนึ่งของวังประกอบด้วยลานเปิดที่มีเก้าอี้แกรนิตประดับด้วยกระเบื้องเซรามิกสีน้ำเงิน นอกจากนี้ยังมีห้องบอลรูมสำหรับจัดการเฉลิมฉลอง หนึ่งในห้องที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดในชั้นแรกคือโถง ดูรบาร์ฮอลล์ (Durbar Hall) ที่ซึ่งประดับตกแต่งอย่างวิจิตรตระการตา ดั้งเดิมไว้ใช้ในการประชุมสภาของกษัตริย์ ภายในประดับด้วยเครื่องตกแต่งงดงามจำนวนมาก ภาพเขียร และศีรษะช้างขนาดใหญ่ที่ฝังไว้ในผนัง ด้านหนึ่งของโถงเป็นกระจกสีศิลปะกอธิก ห้องนั้นตกแต่งโดยใช้สีเหลืองเป็นหลัก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเบงคลูรู
เบงคลูรู
รุมิดาร์วาซ

รุมิดาร์วาซ () หรือ รูมีทรวาฌา (रूमी दरवाज़ा) หรือ รุมีดาร์วาซา (Rumi Darwaza) บางครั้งเรียกว่า "ประตูตุรกี" เป็นประตูเมืองขนาดใหญ่ในลัคเนา อุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นโดยการอุปถัมภ์ของ Nawab Asaf-Ud-daula ในปี 1784 ประตูนี้เป็นตัวอย่างสำคัญหนึ่งของสถาปัตยกรรมลัคเนา (สถาปัตยกรรมอวธี; Awadhi) ประตูมีความสูง 60 ฟุต นี้ได้สร้างโดยถอดแบบมาจาก Sublime Porte (Bab-iHümayun) ในอิสตันบูล
ที่ตั้งนั้นอยู่ตรงข้ามกับ Asafi Imambara และได้กลายเป็นสัญลักษณ์ประจำเมืองลัคเนา ดั้งเดิมแล้วใช้เป็นประตูเข้าเขตเมืองเก่าลัคเนา แต่หลังเมืองได้ขยายอาณาเขตออกไปมากได้กลายมาเป็นประตูทางเข้าวัง ซึ่งต่อมาวังถูทำลายโดยชาวอังกฤษที่รุกรานพื้นที่

**ศัพทมูล**
รุมิ (Rumi) มาจาก Maulana Rumi นักปรัชญาและนักวิชาการมุสลิม เชื่อกันว่าชื่อรุมินี้เรียกตามชื่อของผู้วิเศษนิกายซูฟีในคริสต์ศตวรรษที่ 13 (Muslim Sufi mystic) ชื่อ Jalal ad-Din Muhammad Rumi.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในลัคเนา
หมวดหมู่:ประตูเมือง
หมวดหมู่:ทางเข้าออกในประเทศอินเดีย
บะราอีมามบารา

มัสยิดอาซฟีของอีมามบารา
บะราอีมามบารา (Bara Imambara) หรือ มัสยิดอาซฟี (Asfi Mosque) เป็นหมู่อิหม่ามบารา (imambara) ในลัคเนา รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นโดย Asaf-ud-Daula ผู้เป็น Nawab of Awadh ในปี 1784 ชื่อบะราอีมามบารานั้นมาจากคำว่า บะรา (Bara) แปลว่า 'ใหญ่' ในหมู่อาคารภายในอีมามบารานั้นประกอบด้วยมัสยิดอาซฟี (Asfi mosque) ขนาดใหญ่, ภูล-ภูไลย์ (Bhul-bhulaiya) คือเขาวงกต, และบาวลี (Bowli) หรือบ่อน้ำขั้นบันได (step well)

**สถาปัตยกรรม**
สถาปัตยกรรมของหมู่อาคารนี้แสดงให้เห็นยุคทองของสถาปัตยกรรมโมกุลอันวิจิตร ที่นี่เป็นหนึ่งในโครงการก่อสร้างสำคัญท้าย ๆ ที่ไม่มีการเพิ่มองค์ประกอบของศิลปะจากผู้ล่าอาณานิคมเข้ามาในการออกแบบ เช่นเดียวกันกับไม่มีการใช้เหล็กในการก่อสร้าง อาคารหลักคืออีมามบารานั้นประกอบด้วยห้องโถงขนาดใหญ่ที่เป็นหลุมศพของ Asaf-ud-Daula ภายใต้เพดานที่สูงกว่า 15 เมตร โดยปราศจากคานใด ๆ นอกจากนี้โดยรอบประกอบด้วยห้องอีกแปดห้องที่สร้างให้มีความสูงเพดานที่ต่างกัน ทำให้เกิดภาพมุมสูงออกมาดหมือนกับเขาวงกตที่มีทางเดินเข้าออกเป็นประตูจำนวน 489 บานที่เหมือนกัน บริเวณนี้มักเรียกว่าเป็น Bhulbhulaiya นอกจากหมู่มัสยิดนี้แล้ว Asaf-ud-Daula ยังได้ให้ก่อสร้างรูมีดาร์วาซขนาดใหญ่อยู่ด้านนอก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:มัสยิดในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในลัคเนา
สันสการ์เกนทระ

สันสการ์เกนทระ (Sanskar Kendra; સંસ્કાર કેન્દ્ર) เป็นพิพิธภัณฑ์ในอะห์มดาบาด ประเทศอินเดีย ออกแบบโดยสถาปนิกชื่อดัง เลอกอร์บูซีเย ภายในพิพิธภัณฑ์นั้นประกอบด้วยประวัติศาสตร์, ศิลปะ, วัฒนธรรม และสถาปัตยกรรมของอะห์มดาบาด นอกจากนี้ยังมี พิพิธภัณฑ์ว่าวปะตัง (Patang Kite Museum) ซึ่งเก็บสะสมว่าวและโบราณวัตถุต่าง ๆ  พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู๋เชิงสะพานสรทาร (Sardar Bridge) ใกล้กับ Paldi

**ประวัติศาสตร์**
พิพิธภัณฑ์นี้ออกแบบโดยสถาปนิกผู้โด่งดังในงานแบบสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ (Modernist style) เลอกอร์บูซีเย ชื่อขณะแรกออกแบบคือ 'พิพิธภัณฑ์แห่งความรู้' (Museum of Knowledge) และดั้งเดิมเป็นส่วนหนึ่งของหมู่อาคาร 'ศูนย์วัฒนธรรมแห่งอะห์มดาบาด' (Cultural Centre of Ahmedabad) ซึ่งในบรรดาศูนย์และอาคารด้านสังคมวิทยาต่าง ๆ รวมถึงอาคารแสดงดนตรีของศูนย์วัฒนธรรมขนาดใหญ่นี้ มีเพียงพิพิธภัณฑ์นี้ที่ได้ก่อสร้างจนสำเร็จ ชื่อในปัจจุบันนั้นตั้งตามนายกเทศมนตรีคนแรกของอะห์มดาบาด

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Inside of Sanskar Kendra.JPG|
ไฟล์:Chabutra in sanskar kendra.JPG|
ไฟล์:A statue in sanskar kendra.JPG|
ไฟล์:FIRE KING.jpg|
ไฟล์:Queen victoria statue in sanskar kendra.JPG|
ไฟล์:Info (sanskar kendra).JPG|

**ดูเพิ่ม**
รายชื่อสิ่งก่อสร้างของเลอกอร์บูซีเย
*สะพานเอลลิส (Ellis Bridge)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Girsberger, H. and Boesiger, W.  Le Corbusier.  Zurich: Artemis Verlags-AG, 1993.
*Herausgegeben, ed. and Boesiger, W.  Le Corbusier.  Zurich: Verlag fur Architektur Artemis Zurich, 1983.  3-7608-8019-3, 1-874056-51-X
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอะห์มดาบาด
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างโดยเลอกอร์บูซีเยในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2497
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2563 พฤษภาคม 30

* สเปซเอ็กซ์ปล่อยครูวดรากอนเดโม-2 ที่บรรทุกนักบินอวกาศนาซา 2 คนไปยังสถานีอวกาศนานาชาติจากสถานีกองทัพอากาศแหลมคานาเวรัล  (CNN)
}
กปาลีศวรมนเทียร

กปาลีศวรมนเทียร (Kapaleeshwarar Temple) เป็นโบสถ์พราหมณ์ที่บูชาพระศิวะ ตั้งอยู่ในไมลาปอร์ (Mylapore), เจนไน รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย พระชายาของพระศิวะ พระปารวตี ที่ประทับอยู่ ณ มนเทียรนี้มีชื่อเรียกว่า กรปกัมพล (Karpagambal) จากภาษาทมิฬ แปลว่า "เทวีแห่งต้นไม้ให้พร" ("Goddess of the Wish-Yielding Tree") มนเทียรนี้สร้างขึ้นในราวคริสต์ศตวรรษที่ 7 สร้างด้วยสถาปัตยกรรมดราวิเดียน เชื่อกันว่าสร้างในสมัยของจักรวรรดิวิชัยนคร (Vijayanagar)
ในปุราณะระบว่า ศักตินั้นทรงบูชาพระศิวะในรูปปางของนกยูง จึงเป็นที่มาของชื่อพื้นถิ่นว่า เมยิลาย (Mylai; Mayilāi เป็นภาษาทมิฬแปลว่านกยูง) ของพื้นที่โดยรอบมนเทียร พระศิวะที่ประทับที่นี่ในรูป "กปาลีศวร"  (Kapaleeswarar) และมีศิวลึงค์เป็นสัญลักษณ์ ส่วนพระปารวตี พระชายา ประทับในรูป "กรปคัมพล" (Karpagambal)
ชื่อ "กปาลีศวร" นั้นมาจากคำว่า กปาล (kapāla; กบาล หรือศีรษะ) และ อิศวร (Īśvara) หมายถึงความยิ่งใหญ่และความศักดิ์สิทธิ์ หรืออาจหมายถึงพระอิศวร ตำนานในปุราณะระบุว่าขณะการพบปะกันของพระพรหมและพระศิวะบนเขาไกรลาศนั้น พระพรหมมิได้แสดงความเคารพต่อพระศิวะตามที่เคยทำ พระศิวะจึงทรงถอดเศียรหนึ่งจากหลายเศียร (กปาลัม; kapalam หรือ กบาล) ของพระพรหมออก เพื่อเป็นการสำนึกผิด พระพรหมได้เสด็จลงมายังบริเวณไมลาปอร์ (Mylapore) และประดิษฐานศิวลึงค์ไว้ เพื่อโปรดพระศิวะ

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
ref=Bhargava
*ref=Hurd
*ref=Narasiah
*ref=Silas
*ref=V.
*ref=Kamath- isbn=978-0-470-55610-8  Alt URL
หมวดหมู่:โบสถ์พระศิวะ
หมวดหมู่:โบสถ์พราหมณ์ในรัฐทมิฬนาฑู
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเจนไน
พระวิภาคภูวดล (เจมส์ แมคคาร์ที)

ร้อยเอก พระวิภาคภูวดล (2396-2462) นามเดิม เจมส์ ฟิตซ์รอย แมคคาร์ที (James Fitzroy McCarthy) เป็นนักสำรวจและนักทำแผนที่ชาวไอริชที่มีบทบาทสำคัญในการกำหนดเขตแดนของประเทศไทย (ซึ่งรู้จักกันในตอนนั้นชื่อว่าสยาม) ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ช่วยเปลี่ยนสยามให้เป็นรัฐชาติสมัยใหม่ เขาดำรงตำแหน่งเจ้ากรมแผนที่คนแรก (ปัจจุบันคือ กรมแผนที่ทหาร) ซึ่งก่อตั้งขึ้นในวันที่ 3 กันยายน ปี พ.ศ. 2428 โดยเขาดำรงตำแหน่งนี้ยาวนานถึง 16 ปีก่อนจะกราบถวายบังคมลาออกจากราชการเนื่องจากครบกำหนดสัญญาเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 โดยมีนาย โรนัลด์ เวิร์ธธี กิบลิน ชาวออสเตรเลียเป็นเจ้ากรมแผนที่สืบต่อมา

**บรรดาศักดิ์**
 พ.ศ. 2426 พระวิภาคภูวดล ถือศักดินา ๘๐๐

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
 ๒๔๓๖

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
isbn=9780824819743
หมวดหมู่:นักทำแผนที่ 
หมวดหมู่:ชาวไอริชในประเทศไทย
นกนางแอ่นบ้าน

นกนางแอ่นบ้าน (Hirundo rustica) เป็นชนิดนกนางแอ่นที่แพร่กระจายไปทั่วโลกมากกว่านกอื่นในวงศ์ Hirundinidae  เป็นนกจับคอนที่มีลักษณะเด่นคือด้านบนเป็นสีน้ำเงินและหางเป็นแฉกลึกยาว มักพบในยุโรป เอเชีย แอฟริกา และอเมริกา

**อ้างอิง==
ตำบลบ้านผือ (อำเภอบ้านผือ)

ตำบลบ้านผือเป็น 1 ใน 13 ของอำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี

**ประวัติ**
วันที่ 20 มีนาคม 2481 โอนพื้นที่หมู่ 2,7(ในขณะนั้น) ของตำบลจำปาโมง ไปขึ้นกับตำบลบ้านผือ- วันที่ 17 กันยายน 2536 ตั้งตําบลบ้านค้อ แยกออกจากตำบลบ้านผือ

**อาณาเขต**
 ทิศเหนือ  ติดต่อกับตำบลบ้านค้อ  (อำเภอบ้านผือ) 
*ทิศตะวันออก  ติดต่อกับ ตำบลหายโศก(อำเภอบ้านผือ)
*ทิศตะวันตก  ติดต่อกับ ตำบลเมืองพาน (อำเภอบ้านผือ) 
*ทิศใต้  ติดต่อกับ ตำบลจำปาโมง  ตำบลข้าวสาร (อำเภอบ้านผือ)

**การปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลบ้านผือแบ่งการปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้านได้แก่- หมู่ที่ 1 บ้านหัวคู- หมู่ที่ 2 บ้านถ่อน- หมู่ที่ 3 บ้านผือ- หมู่ที่ 4 บ้านพลับ- หมู่ที่ 5 บ้านภูดิน- หมู่ที่ 6 บ้านแวง- หมู่ที่ 7 บ้านดง- หมู่ที่ 8 บ้านศรีสำราญ- หมู่ที่ 9 บ้านโนนวารี- หมู่ที่ 10 บ้านศรีสะอาด- หมู่ที่ 11 บ้านภูทอง- หมู่ที่ 12 บ้านถ่อนใหม่- หมู่ที่ 13 บ้านดงสำราญ- หมู่ที่ 14 บ้านจันทราราม

**การปครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่ตำบลหนองหัวคู ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่
*เทศบาลตำบลบ้านผือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านผือ(บางส่วน)
*องค์การบริหารส่วนตำบลหนองหัวคู  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านผือ(บางส่วน)

**การคมนาคม**
2021 ทล.2021 ใน อ.บ้านผือ
*2348 ทล.2348 ใน อ.บ้านผือ
*2098 ทล.2098 ใน อ.บ้านผือ
*2020 ทล.2020 ใน อ.บ้านผือ

**สถานศึกษา**
โรงเรียนบ้านผือพิทยาสรรค์

**สถานที่สำคัญ**
วัดโนนสะอาด บ้านภูดิน ม.5
*วัดป่าภูทอง บ้านภูทอง ม.11
*วัดโพธิ์ชัยศรี บ้านแวง ม.6
เขือน้ำ

**อ้างอิง ==
ตำบลบ้านค้อ (อำเภอบ้านผือ)

ตำบลบ้านค้อ เป็นหนึ่งในสิบสามตำบลของอำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี ตำบลบ้านค้อก่อตั้งเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2536 โดยแยกออกมาจากตำบลบ้านผือ ท้องที่ตำบลบ้านค้อทั้งพื้นที่บริหารโดยองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านค้อ

**อาณาเขต**
 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลนาข่า (อำเภอท่าบ่อ) - ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลหายโศก (อำเภอบ้านผือ)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลกลางใหญ่ (อำเภอบ้านผือ) - ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลบ้านผือ (อำเภอบ้านผือ)

**หมู่บ้าน**
ตำบลบ้านค้อแบ่งการปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่- หมู่ที่ 1 บ้านค้อ- หมู่ที่ 2 บ้านหนองกอง- หมู่ที่ 3 บ้านนารายณ์- หมู่ที่ 4 บ้านนาคูณ- หมู่ที่ 5 บ้านน้อยนารายณ์- หมู่ที่ 6 บ้านค้อน้อย

**การคมนาคม**
 2020 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2020
*4004ทางหลวงชนบท อด. 4004

**สถานที่สำคัญ**
โรงเรียน- โรงเรียนบ้านค้อ(ธัญวิทยาคาร)- โรงเรียนอนุบาลหนองกอง บริหารโดยองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านค้อ- โรงเรียนบ้านนารายณ์ - โรงเรียนบ้านนาคูณ
วัด- วัดป่านาคูณ บ้านนาคูณ หมู่ที่ 4- วัดโพธิ์ชัยมงคล บ้านหนองกอง หมู่ที่ 2- วัดป่าสาระวารี บ้านค้อ หมู่ที่ 6- วัดอุดมธัญญาผล บ้านค้อ หมู่1 (หลวงปู่ต่ำ)

**อ้างอิง**
บ้านค้อ
บ้านค้อ
เทียกี

เทียกี (程畿; ถึงแก่กรรม 765) ชื่อรอง จี้หราน (季然) ขุนพลของ จ๊กก๊ก ระหว่าง ยุคสามก๊ก ของจีน. ก่อนหน้านั้นเขารับราชการอยู่ภายใต้ขุนศึก เล่าเจี้ยง ช่วงปลายยุค ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก.

**รับราชการภายใต้เล่าเจี้ยง**
เทียกีมาจาก อำเภอหลางจง (閬中縣) เมืองปาสี่ (巴西郡), หรือ หลางจง มณฑลเสฉวน ทุกวันนี้. เขารับราชการเป็นนายอำเภอฮั่นฉาง (漢昌縣; ปาจง เสฉวน ทุกวันนี้) ภายใต้ขุนศึก เล่าเจี้ยง, ซึ่งปกครอง เอ๊กจิ๋ว (ครอบคลุม เสฉวน และ ฉงชิ่ง ทุกวันนี้) ระหว่างปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก.

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ท)

**อ้างอิง**
 Chen, Shou (3rd century). Records of the Three Kingdoms (Sanguozhi).- Pei, Songzhi (5th century). Annotations to Records of the Three Kingdoms (Sanguozhi zhu).
หมวดหมู่:จ๊กก๊ก
หมวดหมู่:ขุนพลของจ๊กก๊ก
หมวดหมู่:บุคคลในยุคสามก๊กที่ถูกสังหารในยุทธการ
ชาร์กัลทุลเกิน เอร์เบเนบัต

ชาร์กัลทุลเกิน เอร์เบเนบัต (Жаргалтулгын Эрдэнэбат) เป็นนักการเมืองชาวมองโกลและเป็นสมาชิกของพรรคประชาชนมองโกเลีย เขาเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 29 ของมองโกเลียตั้งแต่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 ถึง 4 ตุลาคม ค.ศ. 2017

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2517
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีมองโกเลีย
ตำบลกลางใหญ่ (อำเภอบ้านผือ)

ตำบลกลางใหญ่ เป็นตำบลหนึ่งในสิบสามตำบลของอำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี ทั้งพื้นที่ของตำบลกลางใหญ่บริหารโดยเทศบาลตำบลกลางใหญ่ เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2529 ได้ตั้งตำบลคำด้วง โดยแยกออกจากตำบลกลางใหญ่

**อาณาเขต**
 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลคำด้วง (อำเภอบ้านผือ) - ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบ้านค้อ ตำบลบ้านผือ (อำเภอบ้านผือ) ตำบลนาข่า (อำเภอท่าบ่อ)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลสามัคคี (อำเภอน้ำโสม) - ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลเมืองพาน(อำเภอบ้านผือ)

**หมู่บ้าน**
ตำบลกลางใหญ่แบ่งการปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้านได้แก่- หมู่ที่ 1 บ้านกลางใหญ่- หมู่ที่ 2 บ้านผักบุ้ง- หมู่ที่ 3 บ้านนาสีดา- หมู่ที่ 4 บ้านผักบุ้ง- หมู่ที่ 5 บ้านกลางใหญ่- หมู่ที่ 6 บ้านโนนตาแสง- หมู่ที่ 7 บ้านนาสีดา- หมู่ที่ 8 บ้านผักบุ้ง- หมู่ที่ 9 บ้านกลางใหญ่- หมู่ที่ 10 บ้านกลางใหญ่- หมู่ที่ 11 บ้านโนนตาแสง- หมู่ที่ 12 บ้านกลางใหญ่- หมู่ที่ 13 บ้านผักบุ้ง

**สถานที่สำคัญ**
โรงเรียน- โรงเรียนบ้านกลางใหญ่
วัด- วัดถ้ำพระ บ้านกลางใหญ่ หมู่ที่ 5- วัดป่านาสีดา บ้านนาสีดา หมู่ที่ 6- วัดป่าผักบุ้ง บ้านผักบุ้ง หมู่ที่ 8

**การคมนาคม**
 2266 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2266- 2348 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2097

**อ้างอิง**
กลางใหญ่
กลางใหญ่
ตำบลคำด้วง

ตำบลคำด้วง เป็นตำบลหนึ่งในสิบสามตำบลของอำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี ก่อตั้งเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2529 โดยแยกออกจากตำบลกลางใหญ่ ทั้งพื้นที่ของตำบลคำด้วงบริหารโดยองค์การบริหารส่วนตำบลคำด้วง

**อาณาเขต**
 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลด่านศรีสุข ตำบลโพธิ์ตาก (อำเภอโพธิ์ตาก), ตำบลผาตั้ง (อำเภอสังคม)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลโพธิ์ตาก (อำเภอโพธิ์ตาก), ตำบลนาข่า (อำเภอท่าบ่อ)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลนายูง (อำเภอนายูง) - ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลกลางใหญ่ (อำเภอบ้านผือ)

**หมู่บ้าน**
ตำบลกลางใหญ่แบ่งการปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้านได้แก่- หมู่ที่ 1 บ้านคำด้วง- หมู่ที่ 2 บ้านคำด้วง- หมู่ที่ 3 บ้านนาสระพัฒนา- หมู่ที่ 4 บ้านนาหลวง- หมู่ที่ 5 บ้านห้วยศิลาผาสุข- หมู่ที่ 6 บ้านลาดหอคำ- หมู่ที่ 7 บ้านคำเจริญ- หมู่ที่ 8 บ้านตาดน้ำพุ- หมู่ที่ 9 บ้านนางิ้ว- หมู่ที่ 10 บ้านคำด้วง

**สถานที่สำคัญ**
โรงเรียน- โรงเรียนบ้านคำด้วง
วัด- วัดตาดน้ำพุ บ้านตาดน้ำพุ ม.8- วัดถ้ำพระนาหลวง บ้านนาหลวง ม.4- วัดโพนงาม บ้านคำด้วง ม.1

**การคมนาคม**
 2266 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2266

**อ้างอิง**
คำด้วง
คำด้วง
ประเทศพม่าในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

ประเทศพม่า เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติพม่าเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 2 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศพม่าไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**ยิงธนู**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศพม่าในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติพม่าในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬาพม่าที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

พม่า
ประเทศเนปาลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

ประเทศเนปาล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเนปาลเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเนปาลไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**ยูโด**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศเนปาลในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติเนปาลในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬาเนปาลที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

เนปาล
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างโดยสถาปนิกชาวฝรั่งเศส

ฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ศิลปะในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างแบ่งตามสถาปนิก

หมวดหมู่:สถาปนิก
หมวดหมู่:งานศิลปกรรม
หมวดหมู่:ผลงานแบ่งตามผู้สร้างสรรค์
สถาปนิก
ประเทศเกาหลีเหนือในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

ประเทศเกาหลีเหนือ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเกาหลีเหนือเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 5 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเกาหลีเหนือไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**ยิงธนู**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศเกาหลีเหนือในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติเกาหลีเหนือในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬาเกาหลีเหนือที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

เกาหลีเหนือ
ประเทศโอมานในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

ประเทศโอมาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโอมานเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 5 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศโอมานไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศโอมานในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติโอมานในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬาโอมานที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

โอมาน
ปาเลสไตน์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

ประเทศปาเลสไตน์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติปาเลสไตน์เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศปาเลสไตน์ไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ

**เทควันโด**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศปาเลสไตน์ในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติปาเลสไตน์ในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬาปาเลสไตน์ที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศซีเรียในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

ประเทศซีเรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติซีเรียเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศซีเรียไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศซีเรียในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติซีเรียในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬาซีเรียที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

ซีเรีย
ประเทศทาจิกิสถานในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

ประเทศทาจิกิสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติทาจิกิสถานเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศทาจิกิสถานไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**ว่ายน้ำ**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศทาจิกิสถานในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติทาจิกิสถานในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬาทาจิกิสถานที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศเติร์กเมนิสถานในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

ประเทศเติร์กเมนิสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเติร์กเมนิสถานเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 10 คน ใน 5 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเติร์กเมนิสถานไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศเติร์กเมนิสถานในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติเติร์กเมนิสถานในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬาเติร์กเมนิสถานที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

เติร์กเมนิสถาน
ประเทศเยเมนในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

ประเทศเยเมน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเยเมนเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเยเมนไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศเยเมนในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติเยเมนในโอลิมปิกเยาวชน- รายชื่อนักกีฬาเยเมนที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

เยเมน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างโดยสถาปนิกชาวอเมริกัน

หมวดหมู่:สถาปนิกชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมอเมริกัน
อเมริกัน
*
พระยากัลยาณไมตรี (เจนส์ ไอเวอร์สัน เวสเตนการ์ด)

พระยากัลยาณไมตรี (เจนส์ ไอเวอร์สัน เวสเตนการ์ด) (Jens Iverson Westengard; 15 กันยายน 2414-17 กันยายน 2461) เป็นนักกฎหมายและนักการทูตชาวอเมริกันเชื้อสายเดนมาร์ก เขาเป็นคณบดีที่ โรงเรียนกฎหมายฮาร์วาร์ด ผู้ช่วยศาสตราจารย์ (2442-2446) ต่อมาเป็น Bemis Professor of International Law (2458-2461) ระหว่าง พ.ศ. 2446 ถึง 2458 เวสเตนการ์ดรับราชการเป็นที่ปรึกษาราชการแผ่นดินให้กับรัฐบาลสยาม

**ประวัติและการศึกษา**
พระยากัลยาณไมตรีเกิดที่ ชิคาโก, บิดาของเขาเป็นผู้อพยพจาก เดนมาร์ก มายัง สหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2406  เขาเข้าศึกษาในโรงเรียนของรัฐและประกอบอาชีพเป็นนักจดชวเลข จากนั้นจึงเข้าศึกษาที่ โรงเรียนกฎหมายฮาร์วาร์ด ในฤดูใบไม้ร่วง ปี พ.ศ. 2438 โดยได้รับปริญญาทางกฎหมายในปี พ.ศ. 2441 เขาจบเป็นอันดับสองจากทั้งหมด 129 คนในชั้นของเขา  เขาเริ่มต้นอาชีพทนายความที่ แมสซาชูเซตส์ ในปีเดียวกัน เขาเป็นคณบดีที่โรงเรียนกฎหมายฮาร์วาร์ดจนถึง พ.ศ. 2446

**ที่ปรึกษาราชการแผ่นดินให้กับรัฐบาลสยาม**
ในปี 2446 เวสเตนการ์ดออกจากฮาร์วาร์ดมาเป็นผู้ช่วยที่ปรึกษาราชการแผ่นดินให้กับรัฐบาลสยาม (ประเทศไทยในปัจจุบัน) เขาทำงานกับอาจารย์ของเขาคือ เอ็ดเวิร์ด สโตรเบล ปี 2452 สโตรเบล ถึงแก่กรรมเวสเตนการ์ดจึงได้รับตำแหน่งที่ปรึกษาราชการแผ่นดินสืบต่อมา จากนั้นพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้พระราชทานบรรดาศักดิ์ให้กับเวสเตนการ์ดเป็นพระยากัลยาณไมตรี ถือศักดินา ๕๐๐๐ เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2453  ก่อนจะลาออกจากราชการเมื่อปี พ.ศ. 2458
พระยากัลยาณไมตรีถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคเบาหวาน (ในราชกิจจานุเบกษาเรียก โรคปัสสาวะหวาน) เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2461 หรือ 2 วันหลังจากวันเกิดอายุครบ 47 ปี

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
 ๒๔๕๑- ๒๔๕๓- ๒๔๕๓- ๒๔๕๔- ๒๔๕๖- ๒๔๕๔

**บันทึก**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันในประเทศไทย
หมวดหมู่:นักการทูตชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากชิคาโก
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคเบาหวาน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเดนมาร์ก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างโดยสถาปนิกชาวสหราชอาณาจักร

หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมอังกฤษ
สะพานมิตรภาพ 2 (ไทย–พม่า)

สะพานมิตรภาพ ไทย–พม่า 2 (Second Thai–Myanmar Friendship Bridge) เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเมยขนาดใหญ่แห่งที่สอง ตั้งอยู่หมู่ที่ 7 บ้านวังตะเคียนใต้ ตำบลท่าสายลวด อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ของประเทศไทย เข้ากับบ้านเยปู หมู่ที่ 5 เมืองเมียวดี จังหวัดเมียวดี ของประเทศพม่า เป็นสะพานคอนกรีตอัดแรงรูปกล่อง มีความยาว 760 เมตร มีขนาด 2 ช่องจราจรไป-กลับ แยกช่องจราจรด้วยเกาะคอนกรีตแบบต่ำ ช่องผิวจราจรกว้างช่องละ 3.50 เมตร ไหล่ทางกว้างข้างละ 2.50 เมตร และทางเดินเท้ากว้างข้างละ 1.50 เมตร แบ่งเป็นฝั่งไทย 515 เมตร และฝั่งเมียนมา 245 เมตร มูลค่าการก่อสร้างจำนวน 4,132 ล้านบาท เริ่มก่อสร้างในเดือนกันยายน พ.ศ. 2558 ถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2562 และมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2562

**ประวัติ**
สะพานมิตรภาพ ไทย–พม่า 2 เป็นส่วนหนึ่งของโครงการพัฒนาเขตเศรษฐกิจพิเศษแม่สอด เสริมโครงข่ายคมนาคมแนวตะวันตก-ตะวันออก และแบ่งเบาภาระการจราจรของสะพานมิตรภาพแห่งที่ 1 โดยสร้างขึ้นเพื่อรองรับการเปิดประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (ASEAN Economic Community) บนเส้นทางระเบียงเศรษฐกิจ (East-West Economic Corridor) และที่ชายแดนไทย-พม่า อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก เป็นประตูการค้าชายแดนการค้าในยุคประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนของด่านพรมแดนแม่สอด-เมียวดี และตามประกาศจัดตั้งเขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษ ที่ 1/2558 เรื่องกำหนดพื้นที่เขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษ

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 130
มิตรภาพไทย–พม่า 2
มิตรภาพไทย–พม่า 2
มิตรภาพไทย–พม่า 2
มิตรภาพไทย–พม่า 2
มิตรภาพไทย–พม่า 2
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2558
มิตรภาพไทย–พม่า 2
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศพม่าในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอแม่สอด
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐกะเหรี่ยง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างโดยสถาปนิกชาวเยอรมัน

เยอรมัน
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมเยอรมัน
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวเยอรมัน
อ็อลแบร์ต แซ็นต์-เยิร์จยี

อ็อลแบร์ต แซ็นต์-เยิร์จยี แห่งน็อจราโปลต์ (nagyrápolti Szent-Györgyi Albert; 16 กันยายน ค.ศ. 1893 – 22 ตุลาคม ค.ศ. 1986) เป็นนักชีวเคมีชาวฮังการี ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ในปี ค.ศ. 1937 นอกจากนี้ยังเป็นบุคคลแรกที่แยกวิตามินซีและค้นพบองค์ประกอบและปฏิกิริยาของวัฏจักรกรดซิตริก
อ็อลแบร์ต แซ็นต์-เยิร์จยี เกิดที่เมืองบูดาเปสต์ ราชอาณาจักรฮังการีใน ค.ศ. 1893 ในครอบครัวแซ็นต์-เยิร์จยีที่เป็นราชสกุลมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 แซ็นต์-เยิร์จยีเรียนที่มหาวิทยาลัยเซ็มเมิลไวส์ใน ค.ศ. 1911 เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเขารับราชการในหน่วยแพทย์ทหาร ภายหลังแซ็นต์-เยิร์จยีผู้รังเกียจสงครามยิงตัวเองที่แขนแล้วกล่าวอ้างว่าถูกศัตรูยิงทำให้เขาได้ถอนตัวออกจากสงคราม จากนั้นแซ็นต์-เยิร์จยีกลับไปเรียนต่อจนเรียนจบด้านการแพทย์ในปี ค.ศ. 1917 หลังเรียนจบเขาทำงานเป็นนักวิจัยของมหาวิทยาลัยโกรนิงเงินและมีโอกาสเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ในปี ค.ศ. 1930 แซ็นต์-เยิร์จยีทำงานที่มหาวิทยาลัยแซแก็ด ที่นั่นเขาได้ทำการศึกษากรดเฮกซูโรนิก (ต่อมาคือวิตามินซี) จนพบความสัมพันธ์ของสารนี้กับโรคลักปิดลักเปิด ในปี ค.ศ. 1937 แซ็นต์-เยิร์จยีได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์จากผลงานที่เกี่ยวข้องกับการหายใจระดับเซลล์ โดยเฉพาะวิตามินซีและกรดฟูมาริก สิบปีต่อมา เขาย้ายไปอยู่ที่เมืองวุดส์โฮล รัฐแมสซาชูเซตส์เพื่อทำงานวิจัยด้านกล้ามเนื้อและเป็นนักวิจัยของสถาบันสุขภาพแห่งชาติในรัฐแมริแลนด์ ในช่วงบั้นปลายชีวิต แซ็นต์-เยิร์จยีสนใจด้านมะเร็งและศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างอนุมูลอิสระกับมะเร็ง
ด้านชีวิตส่วนตัว แซ็นต์-เยิร์จยีแต่งงานครั้งแรกกับโกร์เนลิยอ แดเมญ ใน ค.ศ. 1917 ก่อนจะหย่าร้างใน ค.ศ. 1941 แล้วแต่งงานใหม่กับมาร์ตอ โบร์บีโร มิชโกลต์ซี ในปีเดียวกัน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แซ็นต์-เยิร์จยีเป็นฝ่ายต่อต้านนาซีในฮังการี คอยช่วยเหลือชาวยิวในการหลบหนีออกนอกประเทศ และหลบซ่อนตัวหลังถูกเกสตาโพไล่ล่าในช่วงท้ายของสงคราม แซ็นต์-เยิร์จยีเสียชีวิตจากภาวะไตวายที่เมืองวุดส์โฮล รัฐแมสซาชูเซตส์ในปี ค.ศ. 1986 ต่อมาใน ค.ศ. 2011 กูเกิล ดูเดิลฉลองวันเกิดครบรอบ 118 ปีให้เขา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 อ็อลแบร์ต แซ็นต์-เยิร์จยี- อ็อลแบร์ต แซ็นต์-เยิร์จยี
หมวดหมู่:นักชีวเคมีชาวฮังการี
หมวดหมู่:นักสรีรวิทยาชาวฮังการี
หมวดหมู่:บุคคลจากบูดาเปสต์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์
หมวดหมู่:ชาวฮังการีผู้ได้รับรางวัลโนเบล
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคไต
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยโกรนิงเงิน
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยแซแก็ด
หมวดหมู่:บุคคลจากสถาบันสุขภาพแห่งชาติ (สหรัฐ)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 130

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 130 สายทางเข้าสะพานข้ามแม่น้ำเมยแห่งที่ 2 ที่แม่สอด เป็นทางหลวงแผ่นดินในอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจร สร้างขึ้นพร้อมกับสะพานมิตรภาพไทย–พม่า 2 ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 130 สายทางเข้าสะพานข้ามแม่น้ำเมยแห่งที่ 2 ที่แม่สอด ตอนบ้านหนองบัว – บ้านวังตะเคียน พ.ศ. 2559 โดยเป็นการแบ่งเบาภาระการจราจรของสะพานแห่งที่ 1 และรองรับการเปิดประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (Asean Economics Community; AEC) บนเส้นทางระเบียงเศรษฐกิจ (East-West Economic Corridor) และที่ชายแดนไทย–พม่า อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก เป็นประตูการค้าชายแดนการค้าอาเซียนในยุค AEC ของด่านพรมแดนแม่สอด–เมียวดี และตามประกาศจัดตั้งเขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษที่ 1/2558 เรื่องกำหนดพื้นที่เขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษ มีลักษณะเป็นถนนเลี่ยงตัวเมืองแม่สอดรอบนอก มีจุดเริ่มต้นที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 ที่ตำบลแม่ปะ อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ตรงไปด้านทิศเหนือ จากนั้นโค้งไปทางทิศตะวันตก อ้อมตัวอำเภอแม่สอดในแนวทิศเหนือ ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 105 ทางหลวงชนบท ตก.3002 และไปสิ้นสุดที่ด่านพรมแดนแม่สอดแห่งที่ 2 มีระยะทางรวม 17.262 กิโลเมตร ซึ่งทางหลวงสายนี้ได้กำหนดให้เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 1
left

**อ้างอิง**
130
3-130
130
อังตอนียู รามัลยู ยานึช

อังตอนียู โดส ซานโตส รามัลยู ยานึช (António dos Santos Ramalho Eanes) เป็นนายพลและนักการเมืองชาวโปรตุเกสผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 16 ของโปรตุเกสตั้งแต่ปี ค.ศ. 1976 ถึง ค.ศ. 1986
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2478
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีโปรตุเกส