วากาชู

ไฟล์:Actors Nakamura Shichisaburô II and Sanogawa Ichimatsu, Toyonobu, 1740s, signed Meijôdô Ishikawa Shûha Toyonobu zu, MFA.jpg|thumb|alt=ภาพพิมพ์แกะไม้นักแสดงคาบูกิ นากามูระ ชิจิซาบูโรที่สอง และ ซาโนงาวะ อิจิมัตสึ โดย อิชิกาวะ โทโยโนบุ|ภาพพิมพ์แกะไม้โดยอิชิกาวะ โทโยโนบุ 1740 แสดงนักแสดงคาบูกิสองคนแสดงเป็นวากาชู (ซ้าย) และชายหนุ่ม (ขวา)
วากาชู (wakushū, "วัยรุ่น" ไม่เคยใช้กับผู้หญิงมาก่อน) เป็นคำศัพท์ทางประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นใช้หมายถึงวัยรุ่นชายโดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุคเอโดะ (ค.ศ. 1603–1867) สถานะวากาชู บ่งชี้โดยทรงผม "วัยรุ่นชาย" มักหมายถึงเด็กชายที่มีอายุประมาณ 7–17 ปี ซึ่งไว้ทรงผมที่ตัดผมบางส่วนออกไป เมื่อถึงวัย เด็กชายจะพ้นจากความเป็นเด็กและสามารถเข้าศึกษาในระบบการศึกษา, เข้ารับการฝึกทักษะ หรือได้รับการว่าจ้างนอกบ้านของตน โดยมีพิธีการก้าวข้ามผ่านวัย (เก็มปูกุ) เมื่ออายุราว 20 ปี เป็นการปักหมุดหมายการเปลี่ยนผ่านไปยังวัยผู้ใหญ่ เมื่อถึงยุคเมจิ (ค.ศ. 1868–1912) คำศัพท์นี้เลือนหายไป ความหมายว่าชายหนุ่มถูกแทนที่โดยคำว่า "โชเน็ง" และอีกความหมายหนึ่งถูกแทนที่โดย "บิโชเน็ง" (หนุ่มสวย)

**เพศสภาพ**
ประเทศญี่ปุ่นในยุคเอโดะ วัยรุ่นชายถูกมองว่าเป็นวัตถุที่เหมาะสมเพื่อตอบสนองต่อความต้องการทางเพศของหญิงสาว, ผู้หญิงและผู้ชายวัยกลางคน (ตราบเท่าที่พวกเขาทำหน้าที่เป็นฝ่ายรุก) อายุเป็นเรื่องสำคัญ แต่ไม่ถึงกับจำเป็นสำหรับวากาชู ด้วยเหตุนี้ บางครั้งผู้ชายวัยกลางคนอาจรับการแต่งกายและกิริยาอาการของวากาชู ไปปรับใช้ด้วย อย่างไรก็ดี ผู้ให้บริการทางเพศชายที่ผ่านการก้าวข้ามผ่านวัยเด็กสู่วัยผู้ใหญ่แล้ว มักไม่ได้ถูกมองว่าเป็นวัตถุที่เหมาะสมต่อการตอบสนองความต้องการทางเพศของผู้ชายวัยกลางคน (วากาชูโด หรือ ชูโด) ใน ค.ศ. 1685 มีรายงานมาโดยตลอดว่า รัฐบาลโชกุนกวาดล้าง "โอวากาชู" (วัยรุ่นที่มีอายุ) ซึ่งชะลอการเข้าพิธีก้าวข้ามผ่านวัยจนถึงอายุราว 25 ปี 
ไฟล์:Kannazuki, Harunobu Suzuki, c. 1770.jpg|thumb|alt=Kannazuki (tenth month of the traditional Japanese calendar), polychrome woodblock print. Original woodblock by Harunobu Suzuki 1770, later printing. One of a pair (with Risshun) showing a young couple in autumn and spring, respectively.|วากาชู (นั่ง) และผู้หญิงซึ่งเป็นคู่ของเขา ในแวดล้อมของฤดูใบไม้ร่วงที่สวยงาม โดย ซูซูกิ ฮาราโนบุ ภาพพิมพ์แกะไม้หลายสี 1770

**ในงานศิลปะ**
ชูโด (衆道, Shudō, "วิถีแห่งชายรักชาย") มักเกี่ยวข้องกับเรื่องทางเพศ (โดยเฉพาะในหมู่ซามูไร) และความประณีตทางศิลปะ ในหนังสือของ ทารูโฮะ อินางากิ สุนทรียภาพแห่งชายรักชาย เขียนไว้ว่า มีเพียง "คนในชนชั้นอภิสิทธิ์เท่านั้นที่จะสามารถเข้าใจความสุขใจแห่งชายรักชายได้" ความสวยงามของวากาชู ที่มีระยะเวลาอันสั้น เปรียบดั่งได้กับดอกซากูระ การสรรเสริญความสวยงามของชายหนุ่มวัยรุ่นในวรรณกรรมญี่ปุ่นอาจย้อนรอยได้ไกลถึงวรรณกรรมคลาสสิกอย่างตำนานเก็นจิ ในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ซึ่งมีการบรรยายตัวเอกว่า "เป็นตัวละครที่น่าดึงดูดจนชายอื่นรู้สึกปรารถนามองว่าเขาเป็นหญิง"
การค้าประเวณีและการแสดงมักมีส่วนเกี่ยวข้องกันในโรงละครคาบูกิช่วงแรก นักแสดงหญิงถูกสั่งห้ามจากคาบูกิใน ค.ศ. 1629 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในความพยายามกวาดล้างการค้าประเวณี และวากาชู เริ่มรับบทแสดงของผู้หญิงและวัยรุ่นชายแทน อย่างไรก็ตาม พวกเขาถูกห้ามจากการแสดงใน ค.ศ. 1652 ด้วยความต้องการที่จะร่วมประเวณีกับวากาชู ที่เพิ่มไม่หยุด และบทเหล่านี้ได้รับนักแสดงอนนางาตะ (ชายแสดงเป็นหญิง) ผู้ใหญ่แทน หรือนักแสดงวากาชูงาตะ ที่เชี่ยวชาญในการรับบทวัยรุ่นชาย

**ดูเพิ่ม**
 รักร่วมเพศในประเทศญี่ปุ่น- คาเงมะ- คาเงมาจะ (ja)- เปเดรัสติส 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คำศัพท์ทางเพศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:คาบูกิ
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาญี่ปุ่น