Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
วัดเขาสุกิม

วัดเขาสุกิม (ราษฎร์บูรณะคุณาราม) เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเขาบายศรี อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี มีเนื้อที่ในการขออนุญาตสร้างวัด จำนวน 6 ไร่ 50 ตารางวา มีเนื้อที่เป็นของวัด 3,344 ไร่ ต่อมาได้ยกที่ให้โรงเรียนมัธยมวัดเขาสุกิม 50 ไร่ และโรงพยาบาลวัดเขาสุกิม 14 ไร่ จึงเหลือเนื้อที่ของวัด 3,280 ไร่ 
วัดเขาสุกิมตั้งวัดเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2515 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2516 ก่อนที่จะสร้างวัด ชาวบ้านบริเวณเขาสุกิมได้เห็นแสงสว่างแวววาวอยู่บนยอดเขา มีลำแสงคล้ายพญานาคระยิบระยับ ส่วนมากจะเป็นวัน 8 ค่ำ กับ 15 ค่ำ ต่อมามีพระธุดงค์องค์ชื่อ  ท่านพระอาจารย์สมชาย ฐิตวิริโย  มาปักกลดอยู่ที่บ้านเนินดินแดง เพราะเห็นว่าเนินดินแดงเป็นสถานที่สงบจึงได้สร้างที่พักสงฆ์ ราว พ.ศ. 2500 ภายหลังเมื่อพระธุดงค์ทราบว่าเขาสุกิมเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ จึงพร้อมด้วยอุบาสกอุบาสิกาช่วยกันสร้างเป็นที่พักสงฆ์อีกแห่งหนึ่ง ประกอบด้วยนายขาว นายมา นายสง่า และมีอีกมากที่มาช่วยสร้าง โดยย้ายที่พักสงฆ์เนินดินแดงมาพักอยู่ที่พักสงฆ์ที่สร้างใหม่ คือ บริเวณเขาสุกิม
วัดมีพิพิธภัณฑ์วัดเขาสุกิม อยู่บนชั้น 3 ของตึก 60 ปีเฉลิมพระเกียรติ เป็นที่เก็บรวบรวมโบราณวัตถุจำนวนมาก เช่น พระพุทธรูปปางต่าง ๆ ทำด้วยศิลาและสำริด เครื่องถ้วยกระเบื้องจีนขนาดเล็กและใหญ่ ขวานหิน ฆ้อง หม้อ ไห มีด ดาบ เครื่องประดับสำริด กระต่ายขูดมะพร้าว เป็นต้น ยังมีการจัดแสดงหุ่นขี้ผึ้งพระเกจิอาจารย์ดังของไทย เช่น หลวงปู่แหวน หลวงปู่วัน พระอาจารย์มั่น ฯลฯ และภายในวัดยังเป็นศูนย์ปฏิบัติธรรมวิปัสสนา

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระอธิการคำพันธ์ สิริปญฺโญ พ.ศ. 2508–2517- พระอธิการคำพันธ์ คมฺภีรญาโณ พ.ศ. 2517–2526- พระญาณวิลาส (บุญ สิริปญฺโญ) พ.ศ. 2526–2558- พระครูกันตรัตนาภรณ์(พระอาจารย์รัญจวน) พ.ศ.2564-

**อ้างอิง**
เขาสุกิม
หมวดหมู่:เมืองในเขตโอเชียเนีย

โอเชียเนีย
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์โอเชียเนีย
หมวดหมู่:สถานที่ที่มีประชากรในเขตโอเชียเนีย
หมวดหมู่:เมืองในทวีปอเมริกาใต้

อเมริกาใต้
อเมริกาใต้
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์อเมริกาใต้
หมวดหมู่:สถานที่ที่มีประชากรในทวีปอเมริกาใต้
หมวดหมู่:เมืองหลวงในทวีปอเมริกา

อเมริกา
หมวดหมู่:เมืองในทวีปอเมริกา
หมวดหมู่:แม่แบบคอมมอนส์หมวดหมู่ไม่มีข้อมูลบนวิกิสนเทศ
ศิขัณทิน

ศิขัณทิน (शिखण्डी, Śikhaṇḍī) เป็นตัวละครที่เป็นบุคคลที่มีลักษณะของสองเพศในมหากาพย์ฮินดูเรื่องมหาภารตะ แรกเกิดเป็นเพศหญิง เป็นธิดาของท้าวทรุปัท กษัตริย์แห่งแคว้นปัญจาละ ภายหลังได้เปลี่ยนเพศเป็นชาย ศิขัณทินเป็นพี่ชายของเทราปที ตัวละครเอกหญิงของมหากาพย์และภรรยาร่วมของพี่น้องปาณฑพ 
ศิขัณทินเป็นการกลับชาติมาเกิดของพระนางอัมพาผู้เคยถูกภีษมะทำให้เสียเกียรติ ศิขัณทินร่วมรบในสงครามทุ่งกุรุเกษตรในฝ่ายปาณฑพที่เป็นน้องเขย และเป็นตัวแปรสำคัญในการเสียชีวิตของภีษมะ นอกจากการมีส่วนร่วมในการสังหารภีษมะแล้ว ศิขัณทินยังได้รบกับยอดนักรบอย่างอัศวัตถามา กฤปาจารย์ และกฤตวรมัน
ในการแสดงหุ่นกระบอกวายังของชวา ศิขัณทินเป็นที่รู้จักในชื่อ ซรีกันดี (Srikandi) เกิดเป็นเพศชายและเปลี่ยนเป็นเพศหญิง และกลายเป็นภรรยาคนที่สองของอรชุนแห่งฝ่ายปาณฑพ ถัดจากเทราปทีที่เป็นภรรยาคนแรก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Summary and Complete translation of Mahabharata- On Krishna’s chariot stands Shikhandi date=2016-04-09 - On Shikhandini's life, book by Ashwini Shenoy- Shikhandini
หมวดหมู่:ตัวละครในมหาภารตะ
อิโตะ บันทึกไว้บนสาย(ทางเดิน)

อิโตะ บันทึกไว้บนสาย(ทางเดิน) (Itomichi; Ito) เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 2021 ที่สร้างมาจากมังงะของ โอซามุ โคชิงายะ กำกับโดย ซาโตโกะ โยโกฮามะ นำแสดงโดย เร็น โคมาอิ ทั้งโยโกฮามะและโคมาอิมีถิ่นกำเนิดอยู่ที่จังหวัดอาโอโมริ ซึ่งเป็นสถานที่ถ่ายทำหลักของภาพยนตร์เรื่องนี้

**เรื่องย่อ**
นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่ 4 อิโตะ โซมะ (เร็น โคมาอิ) ผู้ที่มีความสามารถในการเล่นชามิเซ็ง เครื่องดนตรีสามสายพื้นบ้านของจังหวัดอาโอโมริ อิโตะต้องการที่จะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นและพัฒนาทักษะการพูดกับคนอื่น ๆ ให้ดียิ่งขึ้นจึงตัดสินใจสมัครเข้าไปเป็นพนักงานร้านเมดคาเฟ่ด้วยความหวังที่เธอจะได้พบกับผู้คนอื่น ๆ มากมาย แต่ร้านต้องปิดตัวลงโดยปริยายหลังเจ้าของร้านอาหารถูกจับกุมตัวไป อิโตะจึงต้องตัดสินใจแก้ไขปัญหา ขณะเดียวกัน โคอิจิ โซมะ (เอ็ตสึชิ โทโยกาวะ) พ่อของเธอก็ตั้งคำถามเกี่ยวกับความตั้งใจของอิโตะที่จะยังทำงานในร้านเมดคาเฟ่นั้นต่อไป

**ตัวละคร**
 อิโตะ โซมะ แสดงโดย เร็น โคมาอิ- โคอิจิ โซมะ แสดงโดย เอ็ตสึชิ โทโยกาวะ- ฮัตสึเวะ โซมะ แสดงโดย โยโกะ นิชิกาวะ- ซาจิโกะ คาซาอิ แสดงโดย เม คูโรกาวะ- โทโมมิ ฟูกูชิ แสดงโดย มายู โยโกตะ- ยูอิจิโร คูโด แสดงโดย อายูมุ นากาจิมะ- ทาโร นาริตะ แสดงโดย ไดมาโอะ โคซากะ- อาโอกิ แสดงโดย โชเฮ อูโนะ- โองูริ แสดงโดย เรียว ชิโนดะ- คาริน แสดงโดย มาฮิรุ โคดะ- ฮายาโตะ แสดงโดย ยูตาโร

**รางวัล**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เมืองหลวงในเขตแคริบเบียน

หมวดหมู่:เมืองในเขตแคริบเบียน
หมวดหมู่:แม่แบบคอมมอนส์หมวดหมู่ไม่มีข้อมูลบนวิกิสนเทศ
หมวดหมู่:เมืองหลวงในอเมริกากลาง

หมวดหมู่:เมืองในอเมริกากลาง
หมวดหมู่:แม่แบบคอมมอนส์หมวดหมู่ไม่มีข้อมูลบนวิกิสนเทศ
คาวากิตะ

คาวากิตะ (Kawakita-machi) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอโนมิ จังหวัดอิชิกาวะ ประเทศญี่ปุ่น 31 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 6,282 คน 1,939 ครัวเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 430 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด sqmi

**ภูมิศาสตร์**
คาวากิตะตั้งอยู่ริมฝั่งทางเหนือของแม่น้ำเทโดริ คั่นกลางระหว่างนครฮากูซังทางทิศเหนือและนครโนมิทางทิศใต้ พื้นที่ของคาวากิตะเป็นพื้นที่ราบ ทำให้มีน้ำท่วมขัง
เมืองนี้มีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen Cfa) อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในคาวากิตะอยู่ที่ 14.2 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 2,535 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.7 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 2.8 °C

**เทศบาลข้างเคียง**
 จังหวัดอิชิกาวะ
** ฮากูซัง
** โนมิ

**ประชากร**
จากข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของคาวากิตะได้เพิ่มมากขึ้นในช่วง 40 ปีที่ผ่านมา

**ประวัติศาสตร์**
พื้นที่บริเวณคาวากิตะเดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นคางะในอดีต และได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินาคางะภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในสมัยเอโดะ หลังจากการปฏิรูปเมจิ ในช่วงที่มีการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่ พื้นนี้บริเวณนี้ได้ถูกจัดระเบียบเป็นหมู่บ้าน ได้แก่ นากาจิมะ คูซาบูกะ และซูนางาวะ เมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 โดยขึ้นกับอำเภอโนมิ ทั้งสามหมู่บ้านนี้ได้ยุบรวมกันเพื่อก่อตั้งหมู่บ้านคาวากิตะเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 1907 และได้รับการยกฐานะเป็นเมืองคาวากิตะเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1980

**เศรษฐกิจ**
เกษตรกรรมและการผลิตชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์มีความสำคัญต่อเศรษฐกิจในท้องถิ่น

**การศึกษา**
คาวากิตะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 3 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง และไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย

**การขนส่ง**

**รถไฟ**
เมืองนี้ไม่มีรถไฟโดยสารให้บริการ

**ทางหลวง**
 8

**เทศกาล**
 เทศกาลคาวากิตะ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 1=http://www.town.kawakita.ishikawa.jp/ ja
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดอิชิกาวะ
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามอำเภอในจังหวัดเชียงใหม่

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเชียงใหม่
เชียงใหม่
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามอำเภอในจังหวัดราชบุรี

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดราชบุรี
ราชบุรี
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดราชบุรี
ศาสนาเพิน

พระบรมศาสดาเชนรับ มิโวเช หรือ เติมปา เชนรับ มิโวเช ผู้ก่อตั้งตรุงเพิน
ไฟล์:Narshi_Gonpa_Ngawa_Sichuan_China.jpg|thumb|วัดศาสนาเพินที่มณฑลเสฉวนศาสนาเพิน (z=pön, อักษรสากล : pʰø̃̀) หรือ เปิ้นเจี้ยว (苯教) เป็นศาสนา,ประเพณีและนิกายที่เก่าแก่ดั้งเดิมที่สุดของชนชาติทิเบตและชนชาติอื่น ๆ ในแถบที่ราบสูงทิเบต เช่น ชางชุง มีถิ่นกำเนิดทางแถบตะวันตกของทิเบต มีผู้นับถือมานานตั้งแต่ก่อนที่พุทธศาสนาจะเข้ามาสู่ทิเบตในช่วงที่จักรวรรดิทิเบตเริ่มเรืองอำนาจ และเริ่มถูกแทนที่ด้วยพุทธศาสนาแบบทิเบต  อย่างไรก็ตาม ศาสนาเพินมีความคล้ายคลึงและส่งอิทธิพลสู่ศาสนาพุทธแบบทิเบต แต่ยังคงรักษาความเชื่อและพิธีกรรมทางศาสนายุคบรรพกาลไว้ได้ โดยเพินนั้นเนื่องจากมีมาโบราณจึงทําให้มีอยู่หลักๆ ๔ ประเภทได้แก่- 1.เตอเมเพิน (gdod ma'i bon) คือ เพินยุคโบราณของชางชุงและทิเบตโดยเป็นศาสนาเพินที่เน้นเกี่ยวกับเชื่อมโยงกับธรรมชาติ,การบูชาเทพประจําถิ่นและนาค,รวมถึงการบูชายัญ ดังที่ปรากฏในพุทธประวัติของพระเติมปาเชนรับว่า เมื่อครั้งที่พระองค์เสด็จมายังทิเบตพระองค์ทรงได้ห้ามปรามไม่ให้ชาวทิเบตโบราณซึ่งถือในเตอเมเพินบูชายัญเดียวการฆ่าสัตว์แต่เปลี่ยนเป็นการปั้นตอร์มาแทน ซึ่งต่อมาเพินกลุ่มได้ถูกพระคุรุปัทมะสัมภวะปราบ- 2.เพินผสม(Mixed Bön) หมายถึงกลุ่มเพินที่เป็นประเพณีและความเชื่อขอเหล่าชนเผ่าหลากหลายที่มีมีความเชื่อและปฏิบัติอยู่ในพื้นที่ชายแดนที่ล้อมรอบทิเบตและเทือกเขาหิมาลัยซึ่งผสมผสานความเชื่อของเพินประเภทต่างๆกับฮินดูและพุทธศาสนา- 3.ยุงตรุงเพิน หรือ พุทธเพิน (g.yung drung bon) หมายถึงพระธรรมอันเป็นนิรันดร์ ซึ่งก่อตั้งโดย เติมปา เชนรับ มิโวเช (z=dön ba xen rab) ซึ่งผู้ปฏิบัติเชื่อว่าท่านคือซังเจ(แปลว่าพระพุทธเจ้า)โดยเชื่อกันว่ามีมา18,000ปี(ตามการคํานวณของทางวัดแมนรีหากตามพุทธประวัติพระเติมปาเชนรับกล่าวว่าประมาณ3,800ปี)และต่อมาโดนกวาดล้างในยุคของ พระเจ้าตรีซงเดเซน ของทิเบตโดยการยึดอาณาจักรชางชุงและอัญเชิญพุทธศาสนาจากอินเดียมาแทนที่ หลังจากนั้นในหลายยุคต่อมาได้มีการค้นพบคําสอนที่ถูกซ้อนไว้ หรือ ธรรมสมบัติของยุงตรุงเพินและจึงรวบรวมคําสอนและสร้างวัดชื่อเยรูเว็นซากา ต่อมานํ้าท่วมทําให้คัมภีร์สูญหายพระภิกษุต้องอพยบไปอยู่วัดนิกายสาเกียต่อ พระอาจารย์ญัมเม เชรับ เกียลเซ็น(ทิเบต:རྒྱལ་བ་གཉིས་པ་མཉམ་མེད་ཤེས་རབ་རྒྱལ་མཚན།) ลามะเพินผู้ที่ได้ชื่อว่าพระมัญชุสีบนโลกมนุษย์ได้ก่อตั้ง วัดต้าชีแมนรี สถานที่ศูนย์กลางการปฏิบัติและวมรวมคําสอนของยุงตรุงเพินขึ้น ต่อมาทิเบตสูญเสียเอกราช ทําให้ยุงตรุงเพิน ได้รับความเสียหายอย่างหนัก สมเด็จแมนรีทริซินพระองค์ที่33 ประมุขสูงสุดของยุงตรุงเพินในยุคนั้นจึงได้สร้างวัดแมนรีแห่งใหม่ที่โดลันจี ประเทศอินเดียโดยเป็นศูนย์กลางการศึกษาคําสอนของยุงตรุงเพินแห่งใหม่- ผู้ที่นับถือศาสนาเพินเรียกว่า เพินโป (z=pön bo)
ความสัมพันธ์ระหว่างเพินนี้กับศาสนาพุทธยังคงเป็นที่ถกเถียง กอฟฟรีย์ ซามูเอล (Geoffrey Samuel) นักวิชาการร่วมสมัย อธิบายว่า "ศาสนาเพินคือศาสนาพุทธแบบทิเบตรูปแบบหนึ่ง" เพราะมีความคล้ายคลึงกับนิกายญิงมาอยู่หลายประการ แต่ศาสนาเพินยังเก็บรักษาความเชื่อยุคเก่าที่มีมาก่อนการรับศาสนาพุทธ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วัฒนธรรมทิเบต
หมวดหมู่:ศาสนาในทิเบต
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามอำเภอในจังหวัดนครราชสีมา

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดนครราชสีมา
นครราชสีมา
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:นครในจังหวัดอิชิกาวะ

นครในจังหวัดอิชิกาวะ ในภูมิภาคชูบุของประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:จังหวัดอิชิกาวะ
อิชิกาวะ
อ็อทโท ดยุกแห่งลอลันด์และเอสโตเนีย

เจ้าชายอ็อทโทแห่งเดนมาร์ก ดยุกแห่งลอลันด์และเอสโตเนีย (Otto Christoffersen; ราว ค.ศ. 1310 - หลัง ค.ศ. 1346) ทรงเป็นเจ้าชายเดนมาร์ก และทรงสืบตำแหน่งดยุกแห่งลอลันด์กับดยุกแห่งเอสโตเนีย
พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองในพระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์กกับยูเฟเมียแห่งพอเมอเรเนีย เมื่อทรงพระเยาว์ เจ้าชายอีริค พระเชษฐาของพระองค์ได้รับการเลือกเป็นยุวพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก เจ้าชายอ็อทโทได้รับการแต่งตั้งเป็นดยุกแห่งลอลันด์และเอสโตเนีย และคาดว่าเกิดจากการขยายดินแดนจากการพิชิตเอสโตเนียของเดนมาร์กในสงครามครูเสดลิโวเนีย
พระราชบิดาและพระเชษฐาของพระองค์ถูกปลดจากราชบัลลังก์ใน ค.ศ. 1326 และได้รับการฟื้นฟูราชบัลลังก์ในอีกสามปีต่อมา โดยมีเงื่อนไขว่าพระราชบิดาของพระองค์ต้องลงพระปรมาภิไธยในกฎบัตรที่ทำให้พระมหากษัตริย์ไม่มีพระราชอำนาจ ในขณะที่ขุนนางเดนมาร์กและเหล่าเคานท์แห่งฮ็อลชไตน์ ปกครองอยู่หลังม่านการเมือง และจำนองดินแดนส่วนใหญ่ของราชอาณาจักร ยุวกษัตริย์อีริค พระเชษฐาของพระองค์สวรรคตก่อนเจ้าชายอ็อทโทและพระราชบิดา ซึ่งพระองค์พยายามต่อสู้เพื่อกำจัดอิทธิพลของเคานท์ฮ็อลชไตน์ออกจากเดนมาร์ก กษัตริย์คริสตอฟเฟอร์เสด็จสวรรคตในค.ศ. 1332 ทำให้เจ้าชายอ็อทโท และเจ้าชายวัลเดมาร์ พระราชอนุชากลายเป็นรัชทายาทผู้มีสิทธิสืบราชบัลลังก์
เหล่าขุนนางเดนมาร์กไม่ตั้งใจที่จะคัดเลือกพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ ในค.ศ. 1332 เจ้าชายอ็อทโททรงพยายามต่อสู้เพื่อราชบัลลังก์เดนมาร์ก แต่พระองค์พ่ายแพ้ต่อเกอร์ฮาร์ดที่ 3 เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์-เรนส์บวร์ค ในการสมรภูมิที่ทาเพ็ด วีบอร์ก, เดนมาร์ก วันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1334 พระองค์ถูกจับกุมเป็นนักโทษปราสาทเซเกแบร์ก
การสวรรคตของพระราชบิดาและความล้มเหลวในการแย่งชิงราชบัลลังก์ เดนมาร์กจึงถูกยุบเลิกราชอาณาจักรอย่างเป็นทางการ และในอีกแปดปีถัดมา เดนมาร์กอยู่ภายใต้การปกครองของกองทัพชาวเยอรมันซึ่งเป็นผู้รับจำนองดินแดนหลายคน ในเวลาต่อมา พระอนุชาของพระองค์ได้ทรงยึดดินแดนเดนมาร์กคืนมาจากพวกเคานท์ฮ็อลชไตน์ และครองราชย์เป็น พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 4 แห่งเดนมาร์ก ในค.ศ. 1340 เจ้าชายอ็อทโทจึงได้รับการปล่อยพระองค์ โดยมีเงื่อนไขว่าพระองค์ต้องทรงยอมสละการอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ เจ้าชายอ็อทโทจึงเสด็จไปยังเยอรมนีและทรงเข้าร่วมคณะอัศวินท็อยโท ในค.ศ. 1346 คณะภาคีได้ซื้อดัชชีของพระองค์ในปีเดียวกัน และไม่มีการบันทึกถึงพระองค์อีกเลยในประวัติศาสตร์

**แหล่งข้อมูล**
 DENMARK, Medieval Lands
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในคริสต์ทศวรรษ 1340
หมวดหมู่:เจ้าชายเดนมาร์ก
หมวดหมู่:รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงที่ไม่เคยสืบราชสันตติวงศ์
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามอำเภอในจังหวัดลพบุรี

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดลพบุรี
ลพบุรี
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดลพบุรี
รอยเลื่อนโนจิมะ

รอยเลื่อนโนจิมะ
มุมมองด้านข้างของรอยเลื่อนโนจิมะ
รอยเลื่อนโนจิมะที่ทำให้เกิดแผ่นดินไหวใหญ่ฮันชิน
รอยเลื่อนโนจิมะ (Nojima Dansō) เป็นรอยเลื่อนที่ทำให้เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ฮันชิง ค.ศ. 1995 (แผ่นดินไหวโคเบะ) แนวรอยเลื่อนวางตัวพาดผ่านเกาะอาวาจิ ประเทศญี่ปุ่น รอยเลื่อนโนจิมะเป็นส่วนหนึ่งของเส้นธรณีสัณฐานญี่ปุ่นมีความยาวครึ่งหนึ่งของเกาะฮนชู รอยเลื่อนโนจิมะและเศษซากความเสียหายที่เกิดจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ฮันชินบางส่วนได้เก็บรักษาไว้ภายในพิพิธภัณฑ์อนุสรณ์สถานโฮกูดันชินไซ 
รอยเลื่อนทอดยาวเป็นระยะ 10 กม. จากทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะอาวาจิไปจนถึงพื้นที่โทชิมะในจังหวัดเฮียวโงะ รอยเลื่อนโนจิมะจัดอยู่ในกลุ่มรอยเลื่อนมีพลังจากแผนที่ทางธรณีวิทยาของประเทศญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1975 

**แผ่นดินไหว**
แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ฮันชิงเกิดขึ้นเมื่อเวลา 05:46 น. ของวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1995 เกิดจากการเคลื่อนตัวของกลุ่มรอยเลื่อนภูเขารกโก-อาวาจิ ซึ่งมีรอยเลื่อนโนจิมะเป็นรอยเลื่อนที่อยู่ใกล้ศูนย์กลางแผ่นดินไหวมากที่สุด ผลของแผ่นดินไหวทำให้ด้านตะวันออกเฉียงใต้ของรอยเลื่อนเคลื่อนตัวประมาณ 1 ถึง 2 เมตร และมีการยกตัวประมาณ 0.5 ถึง 1.2 เมตร เกิดเป็นรอยเลื่อนย้อนกลับสามารถมองเห็นการยกตัวดังกล่าวได้บนพื้นโลกชัดเจน 
ในเขตโคกูระ เมืองโฮกูดัน (ปัจจุบันคือเมืองอาวาจิ) เป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์อนุสรณ์สถานโฮคูดันชินไซซึ่งเป็นจุดที่รอยเลื่อนมีความชัดเจนที่สุด ที่ตั้งพิพิธภัณฑ์ถูกจัดตั้งขึ้นในสวนสาธารณะและในวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1998 ถูกกำหนดให้เป็นอนุสรณ์สถานทางธรรมชาติ เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 2011 มีผู้เข้าชมสูงถึง 8 ล้านคนทำให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมที่สุดของเกาะอาวาจิ
อนุสรณ์สถานที่เรียกว่ากำแพงแห่งโคเบะ (神戸の壁) เป็นกําแพงคอนกรีตสูง 7.3 เมตร กว้าง 13.5 เมตร หนา 23 เซนติเมตร ถูกสร้างเมื่อ ค.ศ. 1927 ซึ่งมั่นคงยืนหยัดทนทานต่อเหตุการณ์เพลิงไหม้ครั้งใหญ่สองครั้งได้แก่ การโจมตีทางอากาศที่โคเบะในปี 1945 และแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ฮันชิง ค.ศ. 1995  กำแพงถูกย้ายไปยังเกาะอาวาจิเมื่อ ค.ศ. 2009 
ผลจากการขุดสำรวจรอยเลื่อนพบร่องรอยการกระจัด 20 เมตรในช่วง 20,000 ปีที่ผ่านมา การขุดสำรวจในพื้นที่นาชิโมโตะพบว่ามีกิจกรรมทางธรณีวิทยาเมื่อประมาณ 1,100 ถึง 2,400 ปีก่อน นอกเสียจากนั้นมีทฤษฎีที่ว่ารอยแตกดังกล่าวเป็นซากของแผ่นดินไหวเมื่อ ค.ศ. 1596

**อุทยานธรณี**
ในการประชุมสหภาพวิทยาศาสตร์ธรณีวิทยานานาชาติ (IUGS) ในวันที่ 25 - 28 ตุลาคม 2022 ที่ประเทศสเปน รอยเลื่อนโนจิมะถูกรับเลือกให้เป็นหนึ่งในหนึ่งร้อยแห่งอุทยานธรณีสำคัญของโลกร่วมกับอุทยานเก็นบุโด มีเหตุผลในการคัดเลือกรอยเลื่อนโนจิมะหลายประการเช่น การการเคลื่อนที่ของเปลือกโลก และธรณีสัณฐานวิทยา 

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม**
 แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ฮันชิง ค.ศ. 1995
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์จังหวัดเฮียวโงะ
โนจิมะ
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามอำเภอในจังหวัดสุราษฎร์ธานี

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดสุราษฎร์ธานี
สุราษฎร์ธานี
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดสุราษฎร์ธานี
คริสตอฟเฟอร์ ดยุกแห่งลอลันด์

เจ้าชายคริสตอฟเฟอร์แห่งเดนมาร์ก (Christoffer Valdemarsen; ค.ศ. 1341 – 11 มิถุนายน ค.ศ. 1363) ดยุกแห่งลอลันด์ ทรงเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 4 แห่งเดนมาร์กกับเฮลวิกแห่งชเลสวิช เจ้าชายคริสตอฟเฟอร์ทรงได้รับการสถาปนาเป็นดยุกในค.ศ. 1359 และยังทรงได้รับเลือกให้เตรียมสืบราชบัลลังก์เป็นพระมหากษัตริย์ 
เจ้าชายทรงถูกกล่าวถึงครั้งแรกในค.ศ. 1354 - 1355 และในค.ศ. 1358 เมื่อพระราชบิดาทรงส่งพระองค์ไปที่นูบอร์กเพื่อเจรจากับตัวแทนชาวจูตซึ่งก่อกบฏ พระองค์ทรงเข้ามามีบทบาทในการตัดสินใจทางการเมือง และทรงได้รับการแต่งตั้งเป็นดยุกแห่งลอลันด์ พระองค์ทรงอ้างสิทธิว่าทรงเป็น ทายาทที่แท้จริงของชาวเดนส์และชาวสลาฟ เจ้าชายคริสตอฟเฟอร์มีส่วนร่วมอย่างแข็งขันในสงครามยึดครองแคว้นสคาเนียคืน ซึ่งพระราชบิดาของพระองค์เป็นผู้ริเริ่มแผนการ เจ้าชายคริสตอฟเฟอร์ทรงได้รับบาดเจ็บในยุทธการเฮลซิงบอรย์ ในค.ศ. 1362 ตามพงศาวดารเยอรมันกล่าวถึงอาวุธที่ทรงต้องทำให้พระองค์บาดเจ็บนั้นไม่ชัดเจนนัก แต่ตามพงศาวดารฉบับเฮนริก สมิธ ชาวสวีเดน ซึ่งเขียนในต้นศตวรรษที่ 16 ระบุว่า เจ้าชายคริสตอฟเฟอร์ทรงถูกก้อนหินกระแทกขณะทรงต่อสู้บนทะเล ตามพงศาวดารนอร์ดิสก์ ฟามิลเยบ็อค เจ้าชายคริสตอฟเฟอร์ทรงถูกปาก้อนหินเข้าที่พระเศียรและทรงทุกข์ทรมานกับอาการความผิดปกติทางจิต
เจ้าชายคริสตอฟเฟอร์สิ้นพระชนม์ด้วยพระอาการประชวรในปีถัดมาที่โคเปนเฮเกน แม้ว่าการสิ้นพระชนม์ของพระองค์มาจากอาการบาดเจ็บจากสงคราม แต่ก็ไม่ทราบแน่ชัดว่าอาการบาดเจ็บจากสงครามส่งผลให้พระองค์ประชวรเรื้อรังอย่างไร
แทนที่พระศพจะได้รับการฝังที่โบสถ์ซอรือ พร้อมพระบรมศพของพระราชบิดาและพระราชมารดา แต่พระศพของพระองค์ได้รับการฝังที่มหาวิหารรอสคิลด์ พร้อมพระบรมศพของสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 แห่งเดนมาร์ก พระขนิษฐาของพระองค์ โลงพระศพของของพระองค์จัดทำมาจากแถบยุโรปกลาง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงรูปจำลองเศวตศิลาของอัศวินหนุ่มในชุดเกราะเต็มยศประดับด้วยอัญมณี ล้อมรอบด้วยโล่มุทรตราของเดนมาร์ก ฮัลลันด์และลอลันด์ โลงพระศพว่างเปล่าเนื่องจากพระศพของเจ้าชายอาจถูกฝังอยู่ใต้ดิน โลงพระศพเศวตศิลาในปัจจุบันได้รับการบูรณะในค.ศ. 1879 โดยประติมากร วิลเฮล์ม บิสเซน ซึ่งบูรณะจากชิ้นส่วนที่แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย หลังถูกทำลายจากการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์

**พงศาวลี**

**เชิงอรรถ**

**อ้างอิง**
 Jörgensen Ellen: Valdemar Atterdag. Utvalg af kilder. Copenhagen 1911.- pages=33–34- Nordisk familjebok (1911), band 14, s. 1453–1454 ( länk)
1363
หมวดหมู่:เจ้าชายเดนมาร์ก
หมวดหมู่:รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงที่ไม่เคยสืบราชสันตติวงศ์
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามอำเภอในจังหวัดศรีสะเกษ

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดศรีสะเกษ
ศรีสะเกษ
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดศรีสะเกษ
ไถชาน

ไถชาน หรือ ถ่อยซ้าน () เป็นนครระดับอำเภอที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน อยู่ภายใต้การปกครองของนครระดับจังหวัดเจียงเหมิน ในการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2020 ไถชานมีผู้อยู่อาศัย 907,354 คน (941,095 คน ในปี 2010) โดยอาศัยอยู่ในเขตเมือง 433,266 คน ไถชานเรียกตัวเองว่าเป็น "บ้านหลังแรกของชาวจีนโพ้นทะเล" โดยเฉพาะชาวอเมริกันเชื้อสายจีนประมาณครึ่งล้านคนมีเชื้อสายมาจากไถชาน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Taishan, Guangdong- Taishan-  China Taishan Web-  Taishan City Government date=2005-11-10 -  Chinese Genealogyfix-attempted=yes -  Map of Taishan date=2005-10-14 -  Hoisanese to English Dictionary-  Taishan Culture & Loisirs (Association of the Taishan expatriate community)fix-attempted=yes 
หมวดหมู่:นครในมณฑลกวางตุ้ง
ซุบ

ซุบ เป็นคำนามในภาษาไทยถิ่นอีสาน หมายถึง ชื่ออาหารอีสานชนิดหนึ่งจำพวกยำ เรียกชื่อตามสิ่งของที่นำมาประกอบเป็นหลัก เช่น ซุบหน่อไม้ ซุบเห็ด ซุบมะเขือ ซุบบักมี่ (ขนุนอ่อน) ซุบเห็ดกระด้าง (เห็ดขอนไม้ตากแห้ง นำมาต้มให้อ่อนนุ่ม) การทำซุบจะไม่นิยมให้มีรสเผ็ดมากนัก
ซุบมะเขือ
สันนิษฐานว่า คำว่า "ซุบ" มาจากคำว่า "ชุบ" หมายถึง จุ่มหรือจิ้ม คือการนำผักมาจิ้มแจ่ว โดยแจ่วมีส่วนผสมเป็นปลาร้าและพริก ผักที่นิยมนำมาทำซุบ เช่น หน่อไม้สดต้มขูดฝอย ขนุนอ่อน มะเขือต้ม ผักเม็ก ผักติ้ว หากเป็นซุบหน่อไม้ จะใช้หน่อไม้ขูดเส้นต้มในน้ำคั้นใบย่านาง
ส่วนผสมอื่นในการทำซุบ ได้แก่ น้ำปลาร้า เนื้อปลาต้มโขลก ข้าวคั่วโขลก งาคั่ว คลุกเคล้าผสมกัน ไม่นิยมใส่พืชที่ให้รสเปรี้ยวจัด เช่น มะนาว มะขาม ใส่หอมแดงซอย พริกป่น (บ้างใส่พริกสด) โรยด้วยต้นหอมซอยหยาบ ๆ ใบสัง และใบผักชีฝรั่ง และสะระแหน่เด็ดเป็นใบ ๆ มักรับประทานโดยนำข้าวเหนียวลงไปจิ้มหรือชุบแล้วทานพร้อมกัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารอีสาน
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามอำเภอในจังหวัดขอนแก่น

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดขอนแก่น
ขอนแก่น
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดขอนแก่น
เที่ยวบินมหาสนุก

เที่ยวบินมหาสนุก (Happī Furaito; Happy Flight) เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นคอมเมดี้ในปี ค.ศ. 2008 กำกับโดย ชิโนบุ ยางูจิ นำแสดงโดย เซอิจิ ทานาเบะ และ ฮารูกะ อายาเซะ ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการสนับสนุนจากออล นิปปอน แอร์เวย์ตลอดการถ่ายทำ เครื่องบินลำที่ใช้ถ่ายทำก็เป็นเครื่องบินที่ถูกใช้จริง ๆ ของออล นิปปอน ดนตรีหลักของเที่ยวบินมหาสนุก คือคัมฟลายวิทมี โดย แฟรงก์ ซินาตรา ซึ่งเพลงของเขาถูกนำมาใช้เป็นดนตรีหลักในภาพยนตร์ญี่ปุ่นเป็นเพลงแรก

**เรื่องย่อ**
คาซูฮิโระ ซูซูกิ (เซอิจิ ทานาเบะ) ผู้ช่วยนักบินที่พยายามจะผ่านการฝึกเพื่อให้ได้เป็นนักบินอย่างเต็มตัว และ เอ็ตสึโกะ ไซโต (ฮารูกะ อายาเซะ) พนักงานต้อนรับบนเครื่องบินที่จะได้ออกเดินทางในเที่ยวบินระหว่างประเทศเป็นครั้งแรกบนออล นิปปอน แอร์เวย์ 740-400 เที่ยวบินที่ 1980 จากสนามบินฮาเนดะสู่ท่าอากาศยานนานาชาติโฮโนลูลู ซูซูกิกังวลใจอย่างมากที่มีกัปตัน โนริโยชิ ฮาราดะ (ซาบูโระ โทกิโตะ) เป็นผู้วัดผลของเขา เช่นเดียวกับไซโตที่อยู่ภายใต้การกำกับของหัวหน้าลูกเรือ เรโกะ ยามาซากิ (ชิโนบุ เทราจิมะ) เครื่องบิน 747 ได้รับรายงานว่ามีปัญหาที่ท่อปิโตต์ แต่โนริโยชิตัดสินใจที่จะเลื่อนการซ่อมแซมเพื่อหลีกเลี่ยงการออกบินล่าช้า หลังจากการร่อนเครื่องบินขึ้นทันที สัญญาณเตือนโนริโยชิให้เปลี่ยนไปใช้ท่อปิโตต์สำรองเป็นท่อหลัก ซูซูกิแจ้งพนักงานภาคพื้นดินว่าเครื่องบินชนนกและไม่หน้าจอไม่แสดงความเร็วของเครื่องบิน ทั้งซูซูกิและโนริโยชิต้องนำเครื่องบินลงจอดฉุกเฉินที่สนามบินฮาเนดะอีกครั้ง ในขณะที่ไซโตและลูกเรือคนอื่น ๆ ต้องเผชิญหน้ากับผู้โดยสารที่มีนิสัยที่หลากหลายและอารมณ์ที่แตกต่างกันไป

**ตัวละคร**
 คาซูฮิโระ ซูซูกิ แสดงโดย เซอิจิ ทานาเบะ- โนริโยชิ ฮาราดะ แสดงโดย ซาบูโระ โทกิโตะ- เอ็ตสึโกะ ไซโต แสดงโดย ฮารูกะ อายาเซะ- มาริ ทานากะ แสดงโดย คาซูเอะ ฟูกิอิชิ- นัตสึมิ คิมูระ แสดงโดย โทโมโกะ ทาบาตะ- เรโกะ ยามาซากิ แสดงโดย ชิโนบุ เทราจิมะ- มาซาฮารุ ทากาฮาชิ แสดงโดย อิตโตกุ คิชิเบะ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามอำเภอในจังหวัดอุดรธานี

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดอุดรธานี
อุดรธานี
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดอุดรธานี
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามอำเภอในจังหวัดชัยภูมิ

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดชัยภูมิ
ชัยภูมิ
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดชัยภูมิ
เทล-เทล หมาเจี้ยง

เทล-เทล หมาเจี้ยง (TEL・TELまあじゃん; italic=yes) เป็นวิดีโอเกมไพ่นกกระจอกระบบเซกา เมกาไดรฟ์ ที่วางจำหน่ายเฉพาะประเทศญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1990 ทั้งนี้ ซีรีส์เทล-เทล ที่รวมเทล-เทล สเตเดียม ไว้ด้วย เป็นหนึ่งในไม่กี่เกมที่ใช้เมกะโมเด็ม ซึ่งช่วยให้เล่นเกมสองคนผ่านเซกาเน็ตเวิร์กซิสเตม ผู้เล่นสูงสุดสามคนสามารถเล่นเป็นผู้เล่น "โฮสต์" นอกเหนือจากความสามารถในการเล่นกับฝ่ายตรงข้ามที่เป็นคอมพิวเตอร์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2533
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:วิดีโอเกมไพ่นกกระจอก
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามอำเภอในจังหวัดเชียงราย

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเชียงราย
เชียงราย
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดเชียงราย
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามอำเภอในจังหวัดกาญจนบุรี

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดกาญจนบุรี
กาญจนบุรี
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดกาญจนบุรี
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามอำเภอในจังหวัดนครศรีธรรมราช

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดนครศรีธรรมราช
นครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดนครศรีธรรมราช
ทะเลสาบกานดอจี้

ทะเลสาบกานดอจี้ (ကန်တော်ကြီး, pron; หมายถึง "ทะเลสาบหลวงใหญ่" หรือเดิม ทะเลสาบหลวง) เป็นหนึ่งในสองทะเลสาบหลักของเมืองย่างกุ้ง ประเทศพม่า ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเจดีย์ชเวดากอง เป็นทะเลสาบเทียม น้ำจากทะเลสาบอี้นย่าไหลผ่านท่อหลายท่อมายังทะเลสาบกานดอจี้ โดยสร้างขึ้นเพื่อจัดหาน้ำสะอาดให้กับเมืองในช่วงการปกครองอาณานิคมของอังกฤษ มีเส้นรอบวงประมาณ 5 ไมล์ (8 กม.) และมีความลึก 20 ถึง 45 นิ้ว (50 ถึง 115 ซม.)
อาคารการเวก เป็นสัญลักษณ์ที่มีชื่อเสียงของทะเลสาบกานดอจี้
ทะเลสาบมีพื้นที่ขนาด acre ทะเลสาบล้อมรอบด้วยอุทยานธรรมชาติกานดอจี้ acre และสวนสัตว์ย่างกุ้ง 69.25 เอเคอร์ (28 เฮกตาร์) ซึ่งประกอบด้วยสวนสัตว์ พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ และสวนสนุก
ทะเลสาบล้อมรอบด้วยถนน นะเมาะ ทางทิศเหนือและทิศตะวันออก ถนนบะฮ่านทางทิศตะวันตก และถนนกานเยะตาทางทิศใต้ ทะเลสาบเคยเป็นที่ตั้งของชมรมพายเรือย่างกุ้ง ซึ่งกลายเป็นโรงแรมกานดอจี้พาเลซซึ่งถูกไฟไหม้ในปี พ.ศ. 2560 เลียบริมฝั่งตะวันออกของทะเลสาบมีอาคารการเวกที่มีชื่อเสียง ซึ่งเป็นเรือจำลองของราชวงศ์พม่าที่สร้างขึ้นด้วยคอนกรีต ในปี พ.ศ. 2515 ปัจจุบันอาคารนี้เป็นภัตตาคารบุฟเฟ่ต์
เมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2553 เกิดเหตุระเบิดสามครั้งบนถนนใกล้ทะเลสาบในช่วงบ่ายระหว่างเทศกาลปีใหม่พม่า มีผู้เสียชีวิต 24 ราย บาดเจ็บ 60 ราย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ทะเลสาบกานดอจี้
หมวดหมู่:ทะเลสาบในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สวนสาธารณะในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศพม่า
หมวดหมู่:ภาคย่างกุ้ง
สาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์

สาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์ (Доне́цкая Наро́дная Респу́блика, pron; Доне́цька наро́дна респу́бліка) เป็นหน่วยการเมืองคล้ายรัฐที่ประกาศตนเองเป็นเอกราชในแคว้นดอแนตสก์ ทางตะวันออกของประเทศยูเครน เมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดภายในสาธารณรัฐนี้คือดอแนตสก์ เดนิส ปูชีลิน ดำรงตำแหน่งประมุขแห่งสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์มาตั้งแต่ พ.ศ. 2561
สาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์ประกาศเอกราชจากยูเครนพร้อมกับสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์หลังการปฏิวัติยูเครนใน พ.ศ. 2557 ความขัดแย้งโดยใช้อาวุธระหว่างยูเครนกับสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์และสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องหลังการประกาศเอกราชของหน่วยการเมืองทั้งสอง หน่วยการเมืองทั้งสองได้รับความช่วยเหลือจากด้านมนุษยธรรมจากรัสเซีย ผู้เชี่ยวชาญด้านการทหารจากเนโท ยูเครน และโลกตะวันตกอ้างว่าหน่วยรบของรัสเซียได้ช่วยเหลือโดยมอบรถถังและปืนใหญ่รุ่นใหม่แก่หน่วยการเมืองทั้งสอง รัสเซียปฏิเสธเรื่องนี้ แต่กล่าวว่าอาสาสมัครชาวรัสเซียกำลังช่วยเหลือหน่วยการเมืองทั้งสองอยู่ Putin defends rebel leaders in eastern Ukraine, BBC News (19 December 2019) Ukraine conflict: Front-line troops begin pullout, BBC News (29 October 2019). ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 สาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์ สาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์ รัสเซีย ยูเครน และองค์การว่าด้วยความมั่นคงและความร่วมมือในยุโรปได้ร่วมลงนามในความตกลงมินสค์ ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อยุติความขัดแย้งและผนวกดินแดนที่ฝ่ายกบฏยึดครองกลับคืนสู่ยูเครนโดยแลกกับการเพิ่มอำนาจปกครองตนเองของพื้นที่ แต่ความตกลงนี้ไม่เคยได้รับการนำไปปฏิบัติอย่างสมบูรณ์ Ukraine conflict: Can peace plan in east finally bring peace?, BBC News (10 December 2020) Ukraine conflict: Guns fall silent but crisis remains, BBC News (23 October 2015)
ยูเครนถือว่าทั้งสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์และสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์เป็นองค์การก่อการร้าย แต่การขนานนามเช่นนี้ไม่ได้รับเสียงสนับสนุนจากรัฐบาลหรือหน่วยงานระหว่างประเทศใด ๆ (รวมถึงสหภาพยุโรป สหรัฐ และรัสเซีย) ยูเครนยังถือว่าพื้นที่หน่วยการเมืองทั้งสองเป็นดินแดนของยูเครนที่ถูกยึดครองชั่วคราว (ร่วมกับสาธารณรัฐปกครองตนเองไครเมียและเซวัสโตปอล) อันเป็นผลมาจากการแทรกแซงทางทหารของรัสเซีย สาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์และรัฐบาลยูเครนประมาณการว่ามีประชากรราว 2 ล้านคน (มากกว่าครึ่งหนึ่งของประชากรทั้งหมดของแคว้นดอแนตสก์) อาศัยอยู่ในภูมิภาคที่สาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์ยึดครอง แม้ว่าฝ่ายกบฏจะไม่ได้ปกครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของแคว้นดอแนตสก์ โดยควบคุมพื้นที่เพียง 7,853 ตารางกิโลเมตรเท่านั้น แต่พวกเขาก็ครอบครองเมืองใหญ่อย่างดอแนตสก์ (เมืองหลักของแคว้นดอแนตสก์), มากียิวกา และฮอร์ลิวกาเป็นต้น
ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 วลาดีมีร์ ปูติน ประธานาธิบดีรัสเซีย ประกาศว่าตนได้รับรองทั้งสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์และสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์เป็นรัฐเอกราช ก่อนหน้านี้รัสเซียได้รับรองเอกสารระบุตัวตน ประกาศนียบัตร สูติบัตร ทะเบียนสมรส และป้ายทะเบียนรถยนต์ที่ออกโดยสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์มาตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 

**อ้างอิง**

ด
หมวดหมู่:สงครามรัสเซีย–ยูเครน
หมวดหมู่:สงครามในดอนบัส
หมวดหมู่:ประเทศที่ใช้ภาษารัสเซียเป็นภาษาทางการ
หมวดหมู่:การแบ่งแยกดินแดนในประเทศยูเครน
หมวดหมู่:อุดมการณ์เรียกร้องดินแดนของชนชาติรัสเซีย
หมวดหมู่:การยึดครองทางทหารของรัสเซีย
หมวดหมู่:โนโวรอสซียา (สมาพันธรัฐ)
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2557
ด
หมวดหมู่:รัฐบริวารของรัสเซีย
สาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์

สาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์ (Луга́нская Наро́дная Респу́блика, ЛНР; Луга́нська наро́дна респу́бліка, ЛНР) เป็นหน่วยการเมืองคล้ายรัฐที่ประกาศตนเองเป็นเอกราชและถูกระบุว่าเป็นองค์การก่อการร้ายในประเทศยูเครน ตั้งอยู่ในแคว้นลูฮันสก์ในภูมิภาคดอนบัสซึ่งเป็นดินแดนหนึ่งที่ประชาคมระหว่างประเทศ (ยกเว้นรัสเซีย) รับรองว่าเป็นส่วนหนึ่งของยูเครน ลูฮันสก์ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของดินแดนทำหน้าที่เป็นเมืองหลวง ประชากรของสาธารณรัฐมีประมาณ 1.5 ล้านคน รัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์ประกาศว่าหน่วยการเมืองนี้เป็นรัฐที่มีรัฐธรรมนูญเป็นประชาธิปไตย ประมุขแห่งรัฐคนปัจจุบันคือเลโอนิด ปาเซชนิค
สาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์ประกาศเอกราชจากยูเครนพร้อมกับสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์หลังการปฏิวัติยูเครนใน พ.ศ. 2557 ความขัดแย้งโดยใช้อาวุธกับยูเครนเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องหลังการประกาศเอกราช สาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์และสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์ได้รับความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมจากรัสเซีย เนโทและยูเครนกล่าวว่ารัสเซียยังให้ความช่วยเหลือทางการทหารแก่กลุ่มกบฏอีกด้วย แต่รัสเซียปฏิเสธเรื่องนี้ Putin defends rebel leaders in eastern Ukraine, BBC News (19 December 2019) Ukraine conflict: Front-line troops begin pullout, BBC News (29 October 2019)
กฎหมายของยูเครนนิยามพื้นที่ของสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์ว่าเป็น "ดินแดนที่ถูกยึดครองชั่วคราว" และรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์ถูกบรรยายว่าเป็นหน่วยบริหารดินแดนยึดครองของสหพันธรัฐรัสเซีย ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2557 มีการลงนามความตกลงมินสค์โดยตัวแทนจากองค์การว่าด้วยความมั่นคงและความร่วมมือในยุโรป ยูเครน และรัสเซีย (รวมทั้งผู้นำของสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์และสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์ โดยไม่มีการรับรองสถานะใด ๆ ของหน่วยการเมืองทั้งสอง) เพื่อยุติความขัดแย้งและผนวกดินแดนที่ฝ่ายกบฏยึดครองกลับคืนสู่ยูเครนโดยแลกกับการเพิ่มอำนาจปกครองตนเองของพื้นที่ แต่ความตกลงนี้ไม่เคยได้รับการนำไปปฏิบัติอย่างสมบูรณ์ Ukraine conflict: Can peace plan in east finally bring peace?, BBC News (10 December 2020) Ukraine conflict: Guns fall silent but crisis remains, BBC News (23 October 2015)
สาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์ยังไม่ได้รับการรับรองจากรัฐสมาชิกส่วนใหญ่ของสหประชาชาติ ส่วนรัสเซียได้รับรองเอกสารต่าง ๆ ที่ออกโดยรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์ เช่น เอกสารระบุตัวตน ประกาศนียบัตร สูติบัตร ทะเบียนสมรส ป้ายทะเบียนรถยนต์ เป็นต้น มาตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 และในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 วลาดีมีร์ ปูติน ประธานาธิบดีรัสเซีย ประกาศว่าตนได้รับรองทั้งสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์และสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์เป็นรัฐเอกราช

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ  the Council of Ministers of LPR date=2022-02-23  ru-  Lugansk Media Centre date=2021-02-21 

ล
หมวดหมู่:สงครามรัสเซีย–ยูเครน
หมวดหมู่:สงครามในดอนบัส
หมวดหมู่:ประเทศที่ใช้ภาษารัสเซียเป็นภาษาทางการ
หมวดหมู่:การแบ่งแยกดินแดนในประเทศยูเครน
หมวดหมู่:อุดมการณ์เรียกร้องดินแดนของชนชาติรัสเซีย
หมวดหมู่:การยึดครองทางทหารของรัสเซีย
หมวดหมู่:โนโวรอสซียา (สมาพันธรัฐ)
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2557
ล
หมวดหมู่:รัฐบริวารของรัสเซีย
แนคแซท

แนคแซท (KNACKSAT) (KMUTNB Academic Challenge of Knowledge Satellite) เป็นดาวเทียมขนาดเล็กดวงแรกของประเทศไทยที่สร้างโดยมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ เป็นดาวเทียมรูปแบบคิวแซทต้นแบบเพื่อพัฒนาศักยภาพและประสบการณ์ในการออกแบบและสร้างดาวเทียมจริงให้กับบุคลากรของประเทศ

**วัตถุประสงค์**
1.ด้านการศึกษา- เป็นการพัฒนาศักยภาพและประสบการณ์ในการออกแบบและสร้างดาวเทียมจริงให้กับบุคลากรของประเทศ และเป็นการสร้างรากฐานสำคัญในการออกแบบและสร้างดาวเทียมที่มีขนาดใหญ่ขึ้นต่อไป
2.ด้านการสาธิตเทคโนโลยี- พัฒนาระบบสื่อสารโดยใช้คลื่นวิทยุความถี่วิทยุ- ถ่ายภาพจากอวกาศ- ทดสอบอัลกอริทึมการควบคุมการทรงตัวของดาวเทียมโดยใช้สนามแม่เหล็ก- การตรวจสอบเทคโนโลยี deorbit- การใช้อุปกรณ์ Off The Shelf ในอวกาศ

**ดาวเทียม**
ดาวเทียมรูปแบบ 1U คิวแซท (1U CubeSat) มีขนาด 10 เซนติเมตร x 10 เซนติเมตร x 11.4 เซนติเมตร และมีน้ำหนัก 1.052 กิโลกรัม และได้ถูกส่งขึ้นไปในอวกาศเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม 2561 เวลา 18:34 UTC (ตรงกับวันที่ 4 ธันวาคม 2561 เวลา 01:34 น. ตามเวลาในประเทศไทย) จากฐานส่ง SLC-4E ฐานทัพอากาศ Vandenberg ประเทศสหรัฐอเมริกา ภายใต้ภารกิจ SSO-A ของบริษัท Spaceflight Industries ด้วยจรวดสเปซเอ็กซ์ ฟอลคอน 9 บล็อค 5 และถูกปล่อยออกจากอุปกรณ์ปล่อยดาวเทียมเข้าสู่วงโคจรสัมพันธ์กับดวงอาทิตย์ (Sun Synchronous Orbit) ในระดับความสูง 575 กิโลเมตร เมื่อเวลา 22:49:57 UTC (ตรงกับเวลา 05:49:57 น. ตามเวลาในประเทศไทย)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ดาวเทียม
หมวดหมู่:ดาวเทียมสื่อสาร
หมวดหมู่:ดาวเทียมของไทย
บลูแอร์

บลูแอร์
บลูแอร์ (Blue Air) เป็นสายการบินต้นทุนต่ำสัญชาติโรมาเนีย โดยมีฐานอยู่ที่บูคาเรสต์ สายการบินมีท่าหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติเฮนรี โคอันดา บลูแอร์เป็นสายการบินที่ใหญ่ที่สุดของโรมาเนียในแง่ของจำนวนผู้โดยสารต่อปี

**จุดหมายปลายทาง**
ณ เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 บลูแอร์ให้บริการเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทาง 57 แห่งตามกำหนดการ มีการเช่าเหมาลำตามฤดูกาลเพิ่มเติมที่ดำเนินการในนามของผู้ประกอบการท่องเที่ยว

**พันธมิตรทางการบิน**
บลูแอร์มีพันธมิตรทางการบินกับสายการบินดังต่อไปนี้- ไซปรัสแอร์เวย์ (2017)

**ฝูงบิน**

**ฝูงบินปัจจุบัน**

**ฝูงบินในอดีต**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สายการบิน
หมวดหมู่:สายการบินต้นทุนต่ำ
หมวดหมู่:สายการบินสัญชาติโรมาเนีย
ทานูกิ

ทานูกิ อาจหมายถึง:
*จิ้งจอกแรคคูนญี่ปุ่น (Nyctereutes viverrinus) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในประเทศญี่ปุ่น
*บาเกะ-ดานูกิ โยไกในเทพปกรณัมญี่ปุ่นที่มีรูปร่างเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
*เทคนิคบอนไซเดดวูด
*ชุดทานูกิ พาเวอร์อัพจากชุดวิดีโอเกม ซูเปอร์มาริโอ
สโมสรวอลเลย์บอลยากูโซ่ ราชมงคลธัญบุรี

สโมสรวอลเลย์บอลยากูโซ่ ราชมงคลธัญบุรี เป็นสโมสรวอลเลย์บอลในประเทศไทย ตั้งอยู่ทอำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี ปัจจุบันลงแข่งขันในวอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก
โดยสโมสรได้รับสิทธิในการลงแข่งขันในวอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก ต่อจากสโมสรวอลเลย์บอลแอร์ฟอร์ซที่ยุบสโมสรไปก่อนหน้านี้

**ชื่อก่อนหน้า**
 พ.ศ. 2564 – พ.ศ. 2565 : ยากูโซ่ อาร์เอ็มยูทีที สมุทรปราการ - พ.ศ. 2564 – ปัจจุบัน : ยากูโซ่ ราชมงคลธัญบุรี

**ผลการแข่งขันลีก**

**รายชื่อผู้เล่นชุดปัจจุบัน**

**รายชื่อผู้เล่นฤดูกาล 2021-22**
ข้อมูล ณ เดือนมกราคม พ.ศ. 2565

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 110563964771656
ยากูโซ่ ราชมงคลธัญบุรี
หมวดหมู่:สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2564
โอลิมปิกกรีน

โอลิมปิกกรีนในปี พ.ศ. 2560
อุทยานโอลิมปิกปักกิ่ง หรือ โอลิมปิกกรีน (Olympic Green, p=Běijīng Àolínpǐkè Gōngyuán) เป็นอุทยานโอลิมปิกในย่านเฉาหยาง กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน โดยใช้เป็นสถานที่หลักในการจัดโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 และโอลิมปิกฤดูหนาว 2022

**สถานที่สำคัญ**
 สนามกีฬาแห่งชาติ- ศูนย์กีฬาทางน้ำแห่งชาติ- สนามกีฬาในร่มแห่งชาติ- สนามสปีดสเก็ตแห่งชาติ- ศูนย์การประชุมแห่งชาติ- ศูนย์กีฬาเทนนิสแห่งชาติ- หมู่บ้านนักกีฬา- อาคารปักกิ่งดิจิทัล- หอหลิงหลง- หอโอลิมปิกปักกิ่ง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 2008
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูหนาว 2022
หมวดหมู่:อุทยานโอลิมปิก
หมวดหมู่:สวนสาธารณะในประเทศจีน
หมวดหมู่:สนามกีฬาในปักกิ่ง
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA ในประเทศจีน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยวอร์เนอร์บราเธอส์แอนิเมชัน

หมวดหมู่:วอร์เนอร์บราเธอส์แอนิเมชัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันวอร์เนอร์บราเธอร์ส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันแบ่งตามสตูดิโอ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยวอร์เนอร์แอนิเมชั่นกรุ๊ป

หมวดหมู่:วอร์เนอร์บราเธอส์แอนิเมชัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันวอร์เนอร์บราเธอร์ส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันแบ่งตามสตูดิโอ
ยุคมืดของกรีซ

ยุคมืดของกรีซ เป็นช่วงเวลาในประวัติศาสตร์กรีซนับตั้งแต่สิ้นอารยธรรมไมซีนีประมาณ 1100 ปีก่อนคริสตกาลจนถึงเริ่มยุคอาร์เคอิกราว 750 ปีก่อนคริสตกาล
หลักฐานทางโบราณคดีชี้ว่าการล่มสลายปลายยุคสัมฤทธิ์ที่ส่งผลต่อภูมิภาคเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออกในวงกว้างเป็นจุดเริ่มต้นของยุคนี้ นครและพระราชวังหลายแห่งของไมซีนีถูกทำลายหรือถูกทิ้งร้าง อารยธรรมฮิตไทต์ในช่วงเวลาเดียวกันประสบกับความวุ่นวายครั้งใหญ่ หลายเมืองตั้งแต่ทรอยถึงกาซาถูกทำลาย ขณะที่จักรวรรดิอียิปต์ระส่ำระสายจนนำไปสู่สมัยกลางที่สาม
มีการตั้งนิคมขนาดเล็กกว่าเดิมหลังการล่มสลาย ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงภาวะอดอยากและการลดลงของประชากรอย่างสำคัญ อักษรลิเนียร์บีที่ชาวไมซีนีใช้เขียนภาษากรีกสูญหายและภายหลังมีการพัฒนาชุดตัวอักษรกรีกเมื่อล่วงเข้ายุคอาร์เคอิก เครื่องปั้นดินเผากรีกหลัง 1100 ปีก่อนคริสตกาลขาดการตกแต่งแบบไมซีนีและกลายเป็นรูปแบบเรขาคณิตที่เรียบง่าย (1000–700 ปีก่อนคริสตกาล)
เดิมเชื่อว่ายุคนี้เป็นยุคที่การติดต่อระหว่างกรีซแผ่นดินใหญ่กับภูมิภาคอื่น ๆ สูญหาย ส่งผลให้ความก้าวหน้าทางวัฒนธรรมเป็นไปอย่างเชื่องช้า แต่อเล็กซ์ โนเดล นักโบราณคดีเสนอว่าโบราณวัตถุที่พบในเลฟกานดีบนเกาะยูบีอาในคริสต์ทศวรรษ 1980 "เผยให้เห็นว่าบางส่วนของกรีซมั่งคั่งกว่าเดิมและมีการติดต่อกับโลกภายนอกมากกว่าที่คิด เห็นได้จากอาคารอนุสรณ์และสุสานที่แสดงความเกี่ยวโยงกับไซปรัส อียิปต์และลิแวนต์ เป็นสัญลักษณ์ถึงชนชั้นสูงและอำนาจเช่นเดียวกับในยุคก่อน" นอกจากนี้มีการพบหลักฐานการตั้งถิ่นฐานใหม่ของชาวกรีกในไซปรัสและอัล-มีนาทางเหนือของซีเรีย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กรีซโบราณ
หมวดหมู่:ยุคสมัยในประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:ก่อตั้งในศตวรรษที่ 12 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:สิ้นสุดในศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:ศตวรรษที่ 9 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:ศตวรรษที่ 10 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:ศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสตกาล
ฮายาชิมะ

ฮายาชิมะ (Hayashima-chō) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอสึกูโบะ จังหวัดโอกายามะ ประเทศญี่ปุ่น
ณ วันที่ 1 มิถุนายน 2020 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 12,671 คน มีความหนาแน่นของประชากร 1,700 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ 7.62 ตารางกิโลเมตร เป็นเทศบาลที่มีขนาดพื้นที่เล็กที่สุด และมีประชากรหนาแน่นที่สุดในจังหวัดโอกายามะ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์เมืองฮายาชิมะ ja
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดโอกายามะ
หมวดหมู่:บทความภาษาที่จำนวนผู้ใช้ภาษาไม่ระบุวันที่

บทความเหล่านี้มีกล่องข้อมูลซึ่งมีการประมาณจำนวนผู้ใช้ภาษา แต่ยังไม่ได้ป้อนวันที่ลงในช่องวันที่ (date) เขตข้อมูลนั้นติดตามอายุของข้อมูลและตั้งค่าสถานะเมื่อข้อมูลมีอายุมากกว่าจำนวนปีที่กำหนด (ปัจจุบันกำหนดไว้ที่ 30 ปี) บทความจะไม่ปรากฏที่นี่เมื่อมีการตั้งค่าเขตข้อมูลโดยเจตนาให้เป็นไม่มีวันที่ (no date) หมายความว่าข้อมูลอ้างอิง (โดยทั่วไปคือ Ethnologue) ไม่มีวันที่สำหรับข้อมูล
บทความที่มีรหัส ISO3 ได้รับการตรวจสอบด้วย Ethnologue รุ่น 17 ภาษาถิ่นที่เหลือบางภาษาอาจมีข้อมูลที่ระบุด้วยรหัส ISO หลัก
หมวดหมู่:บทความภาษามีข้อมูลวันที่ของผู้ใช้ภาษาไม่ถูกต้อง
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2565 กุมภาพันธ์ 22

*สงครามในดอนบัส
** วลาดิเมียร์ ปูติน ประธานาธิบดีแห่งรัสเซีย ลงนามกฤษฎีกา ยอมรับการประกาศแยกตัวเป็นอิสระของกลุ่มแบ่งแยกดินแดนในแคว้นโดเนตสก์และแคว้นลูฮานสก์ ทางตะวันออกของยูเครนแล้ว  (CNN)
}
แครบเกม

แครบเกม (italic=yes) เป็นวิดีโอเกมเล่นฟรี ที่พัฒนาและเผยแพร่โดยนักพัฒนาอินดีชาวนอร์เวย์ ดาเนียล ซูมัน หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อดานี เกมนี้ได้รับการเปิดตัวสำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ในสตีม และสำหรับแมคโอเอส กับลินุกซ์ ใน Itch.io เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 2021 ซึ่งเวอร์ชันแมคโอเอส และลินุกซ์ ได้รับการเผยแพร่ในสตีมเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน โดยอิงจากซีรีส์เน็ตฟลิกซ์เรื่องสควิดเกม เล่นลุ้นตาย ซึ่งผู้เล่นชิงชัยกันเองในมินิเกมที่หลากหลาย เพื่อเป็นคนสุดท้ายที่ยังมีชีวิตอยู่

**รูปแบบการเล่น**
แครบเกมเป็นเกมปาร์ตีแบบหลายผู้เล่นในมุมมองบุคคลที่หนึ่ง โดยผู้เล่นชิงชัยในมินิเกมต่าง ๆ ที่อิงจากเกมในวัยเด็ก ผู้เล่นต้องหลีกเลี่ยงการตาย และเป็นคนสุดท้ายที่เหลืออยู่เพื่อรับรางวัลเงินสด อย่างไรก็ตาม เกมจะจบลงถ้าไม่มีใครเหลือ โดยผู้เล่นสามารถโจมตีผู้อื่นด้วยไอเทมต่าง ๆ, ชิงชัยในแผนที่และโหมดเกมต่าง ๆ รวมถึงสื่อสารกันผ่านการแชตแบบใกล้ชิด ซึ่งผู้เล่นสามารถสร้างเซิร์ฟเวอร์ที่มีผู้เล่นได้มากถึง 50 คนหรือเข้าร่วมกับผู้เล่นที่มีอยู่ แม้ว่าในตอนแรกเกมจะนำเสนอมินิเกมที่ได้รับแรงบันดาลใจจากละครเรื่องสควิดเกม เล่นลุ้นตาย เป็นหลัก แต่ชุดของการอัปเดตเนื้อหาได้ขยายเกมให้มีโหมดเกมที่หลากหลายและแผนที่เฉพาะสำหรับแครบเกมโดยไม่มีการเกี่ยวข้องที่มองเห็นได้ต่อซีรีส์ดังกล่าว

**การพัฒนาและการตลาด**
แครบเกมได้รับการสร้างขึ้นครั้งแรกภายในสองสัปดาห์เพื่อตอบสนองต่อความนิยมของละครเรื่องสควิดเกม เล่นลุ้นตาย และได้รับการตั้งชื่อเช่นนี้เพื่อหลีกเลี่ยงจดหมายคำสั่งงดเว้นการกระทำจากเน็ตฟลิกซ์ กระทั่งเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 2021 แครบเกมได้รับการเผยแพร่ในสตีมสำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เกมดังกล่าวได้รับการเผยแพร่ใน Itch.io สำหรับแมคโอเอสและลินุกซ์ เนื่องจากดานีไม่แน่ใจในความเสถียรเนื่องจากไม่สามารถทดสอบได้ โดยกล่าวว่าฉบับได้รับการเปิดตัวในภายหลังทางสตีมเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน นับตั้งแต่เปิดตัว แครบเกมได้รับการอัปเดตเนื้อหาซึ่งประกอบด้วยแผนที่ใหม่, เกมมากขึ้น และการปรับแต่งที่ดีขึ้นสำหรับคอมพิวเตอร์หรือความเร็วอินเทอร์เน็ตที่ช้าลง

**การตอบรับ**
แครบเกมได้รับการตอบรับเชิงบวกจากการเปิดตัวครั้งแรก โดยมีผู้เล่นติดอันดับสูงสุดตลอดกาลกว่า 56,000 คนในสตีม และผู้ชมกว่า 211,000 คนในทวิตช์ ตลอดจนเกมดังกล่าวยังได้รับการเปิดเผยอย่างรวดเร็วในยูทูบ
เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 เอกซ์คิวซี ซึ่งเป็นสตรีมเมอร์ทวิตช์ ได้ประสบกับการโจมตีโดยปฏิเสธการให้บริการแบบกระจายขณะเล่นแครบเกม ทำให้เขาต้องตัดการเชื่อมต่อจากอินเทอร์เน็ต สตรีมเมอร์ทวิตช์หลายคนยังประสบกับการโจมตีโดยปฏิเสธการให้บริการแบบกระจาย เช่น โซดาพอปปิน และนิก พอลอม ปัญหาดังกล่าวได้รับการยืนยันโดยดานี ผู้เป็นนักพัฒนา ว่าเกิดจากเครือข่ายที่เกมกำลังทำงานอยู่ ซึ่งทำให้เลขที่อยู่ไอพีของผู้เล่นเป็นแบบสาธารณะ เขาเรียกร้องให้ผู้เล่นไม่เข้าร่วมล็อบบีสาธารณะใด ๆ เพื่อป้องกันการโจมตีโดยปฏิเสธการให้บริการแบบกระจาย กระทั่งปัญหานี้ได้รับการแก้ไขแล้ว

**รางวัลที่ได้รับ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศนอร์เวย์
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเล่นฟรี
หมวดหมู่:วิดีโอเกมอินดี
หมวดหมู่:เกมออนไลน์มัลติเพลเยอร์
หมวดหมู่:เกมสำหรับแมคโอเอส
หมวดหมู่:สควิดเกม เล่นลุ้นตาย
หมวดหมู่:วิดีโอเกมปาร์ตี
กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565

กุมภาพันธ์ พุทธศักราช 2565 เป็นเดือนที่ 2 ของปี พ.ศ. 2565 วันแรกของเดือนเป็นวันอังคาร วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันจันทร์

**สถานีย่อย:เหตุการณ์ปัจจุบัน**
หมวดหมู่:กุมภาพันธ์
*2565-02
หมวดหมู่:สควิดเกม เล่นลุ้นตาย

หมวดหมู่:เกมความตายในบันเทิงคดี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ที่มีฉากบนเกาะสมมติ
หมวดหมู่:ผลงานต้นฉบับของเน็ตฟลิกซ์
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามอำเภอในจังหวัดชลบุรี

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดชลบุรี
ชลบุรี
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดชลบุรี
หมวดหมู่:บทความภาษามีข้อมูลวันที่ของผู้ใช้ภาษาไม่ถูกต้อง

บทความจะถูกบรรจุในหมวดหมู่นี้หากมีการป้อนค่าอื่นที่ไม่ใช่ตัวเลขในเขตข้อมูลวันที่ของกล่องข้อมูลภาษา (โปรดทราบว่า เหตุนี้จะไม่เกิดขึ้นหากมีการป้อนวันที่ที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นเท่านั้น) การป้อนข้อมูลที่ไม่ถูกต้องจะส่งผลต่อการแสดงกล่องข้อมูลตลอดจนความสามารถในการตรวจจับข้อมูลที่ล้าสมัย
การป้อน 'NA' หรือ 'No date' ในเขตข้อมูลวันที่ บทความจะถูกบรรจุในหมวดหมู่ย่อย แม้ว่าจะไม่ทำให้เกิดปัญหากับการแสดงผลแต่จะป้องกันไม่ให้มีการคำนวณความล้าสมัย
วันที่
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามอำเภอในจังหวัดปทุมธานี

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดปทุมธานี
ปทุมธานี
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดปทุมธานี
วัดผาลาด (จังหวัดเชียงใหม่)

วัดผาลาด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสุเทพ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ 
ชื่อของวัดผาลาด มาจากคำว่า ผะเลิด เพราะคนที่ดินตามช้างมาตามลำธารน้ำตก แล้วเกิดลื่นหกล้มกันหลายคน บ้างก็ว่าช้างก็ลื่นเหมือนกัน เมื่อตั้งวัดจึงตั้งชื่อตามน้ำตก
ชื่อของวัดปรากฏหลักฐานในเอกสารตำนานและพงศาวดาร มีประวัติศาสตร์ร่วมกับพระธาตุดอยสุเทพ มีการบันทึกไว้ว่าในสมัยพระเจ้ากือนา พระองค์ได้นำพระบรมสารีริกธาตุที่พระมหาสุมนเถระนำมาจากสุโขทัยอัญเชิญประทับบนหลังช้างเพื่อนำไปประดิษฐาน ณ ดอยสุเทพ ในครั้งพระองค์ทรงแวะพักที่บริเวณผาลาด เดิมเป็นวัดร้างกระทรวงศึกษาธิการประกาศยกเลิกเป็นวัดมีพระสงฆ์ เมื่อ 2 มีนาคม พ.ศ. 2524 ได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ ฟื้นฟูขึ้นมาใหม่ ให้มีสถานภาพเป็นวัดและสถานที่ปฏิบัติธรรม 
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์เป็นศิลปะพม่าสมัยครูบาศรีวิชัย วิหารสร้างขึ้นในสมัยครูบาศรีวิชัยโดยช่างชาวพม่า ฐานโบราณสถาน (โบสถ์) (วิหารพระเจ้ากือนา) อยู่ทางด้านทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเจดีย์ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปเป็นศิลปะพม่า วัดยังมีบ่อน้ำที่มีการสร้างทับซ้อนกันหลายยุคหลายสมัย และศาลาเก่า 

**อ้างอิง**
ผาลาด
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดเชียงใหม่
วัดแม่ริม

วัดแม่ริม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลริมใต้ อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่
วัดแม่ริมเดิมชื่อ วัดศิริมงคล สร้างเมื่อ พ.ศ. 2448 โดยชาวไทยใหญ่และต่องสู่ ที่เข้ามาค้าขายและตั้งบ้านเรือนช่วยกันสร้างวัดขึ้น เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดข่วงเปา หรือ วัดพม่าเหนือ พระสงฆ์ที่มาจำพรรษาในสมัยก่อน ส่วนใหญ่เป็นพระพม่า ต่อมาพวกต่องสู่ได้แยกไปสร้างวัดอีกแห่งหนึ่ง คือ วัดพม่าใต้ (วัดอรุณนิวาสในปัจจุบัน) วัดได้รับวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2466 เมื่อ พ.ศ. 2486 ได้เปลี่ยนชื่อวัดจาก "วัดข่วงเปา"  เป็น "วัดศิริมงคล" ตามนโยบายรัฐนิยม พระอุบาลีคุณุปมาจารย์ ซึ่งเป็นเจ้าคณะตรวจการภาคในสมัยนั้น ได้เปลี่ยนชื่อ "วัดศิริมงคล" มาเป็น "วัดแม่ริม" ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
อาคารเสนาสนะ เป็นอาคารเป็นศิลปกรรมแบบพม่า ศาลาการเปรียญทรงไทย 

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พ.ศ. 2448 – 2450 พระพม่าไม่ปรากฏชื่อ - พ.ศ. 2451 – 2460 พระพม่าไม่ปรากฏชื่อ - พ.ศ. 2461 – 2475 พระกัน คนฺธวํโส นิกายพม่า - พ.ศ. 2476 – 2493 พระบุญช่วย อูนนฺติย นิกายพม่า - พ.ศ. 2494 – 2554 พระครูอมรธรรมประยุต - พ.ศ. 2554 – ปัจจุบัน พระครูปัญญาวิเชียร

**อ้างอิง**
แม่ริม
วัดบ้านไร่

วัดบ้านไร่ อาจหมายถึง- วัดบ้านไร่ อำเภอขาณุวรลักษบุรี จังหวัดกำแพงเพชร- วัดบ้านไร่ อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร- วัดบ้านไร่ จังหวัดชลบุรี- วัดบ้านไร่ จังหวัดชัยภูมิ- วัดบ้านไร่ จังหวัดเชียงใหม่- วัดบ้านไร่ อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา- วัดบ้านไร่ อำเภอบัวใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา- วัดบ้านไร่ อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์- วัดบ้านไร่ อำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์- วัดบ้านไร่ จังหวัดปัตตานี- วัดบ้านไร่ จังหวัดพะเยา- วัดบ้านไร่ จังหวัดพิษณุโลก- วัดบ้านไร่ จังหวัดเพชรบูรณ์- วัดบ้านไร่ จังหวัดแม่ฮ่องสอน- วัดบ้านไร่ (ใหม่เจริญผล) จังหวัดราชบุรี- วัดบ้านไร่ จังหวัดลพบุรี- วัดบ้านไร่ อำเภอเมืองปาน จังหวัดลำปาง- วัดบ้านไร่ อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง- วัดบ้านไร่ อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน- วัดบ้านไร่ (บ้านไร่หลวง) อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน- วัดบ้านไร่ อำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา- วัดบ้านไร่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา- วัดบ้านไร่ จังหวัดสระบุรี- วัดบ้านไร่ จังหวัดสุโขทัย- วัดบ้านไร่ จังหวัดหนองคาย- วัดบ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี
ที่ราบเซ็นได

ภาพถ่ายทางอากาศของที่ราบเซ็นได
ที่ราบเซ็นได (仙台平野) เป็นที่ราบในจังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น ที่ราบทอดยาวไปทางอ่าวเซ็นไดและเป็นที่ราบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในจังหวัดมิยางิ 

**เค้าโครง**
ที่ราบเซ็นไดทางทิศตะวันออกติดกับอ่าวเซ็นได ทางทิศใต้ติดกับที่ราบสูงอาบูคุมะ ทางทิศตะวันตกติดกับเทือกเขาโออุ และทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับเทือกเขาคิตากามิ ที่ราบเซ็นไดตั้งอยู่บริเวณเนินเขามัตสึชิมะในตอนกลางของจังหวัดมิยางิ มีที่ราบเซ็มโบกุทางทิศเหนือและที่ราบเซ็นนันทางทิศใต้  ที่ราบเซ็นไดเป็นที่ราบที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคโทโฮกุ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ภาคโทโฮกุ
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์จังหวัดมิยางิ
เซ็นได
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามอำเภอในจังหวัดอุบลราชธานี

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดอุบลราชธานี
อุบลราชธานี
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดอุบลราชธานี
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามอำเภอในจังหวัดร้อยเอ็ด

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดร้อยเอ็ด
ร้อยเอ็ด
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดร้อยเอ็ด
โจนาธาน เบลีย์

โจนาธาน สจวร์ต เบลีย์ (Jonathan Stuart Bailey; 25 เมษายน ค.ศ.1988) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ ในปี 2019 เบลีย์ได้รับรางวัล Laurence Olivier Award ในสาขา  Best Actor in a Supporting Role in a Musical ในบทบาท Jamie ในละครเวทีเรื่อง Company ในส่วนของผลงานละครโทรทัศน์นั้นเบลีย์ได้มีโอกาสแสดงเรื่อง Broadchurch ทางช่อง ITV, Leonardo  ทางช่อง CBBC, W1A ทางช่อง BBC Two, Campus ทางช่อง Channel 4 และ Bridgerton ทางเน็ตฟลิกซ์

**ชีวิตในช่วงต้น**
เบลีย์เป็นลูกคนสุดท้องในบรรดาพี่น้องทั้ง 4 คนโดยเบลีย์เกิดและเติบโตที่เมืองเบนสัน มณฑลออกซฟอร์ดเชอร์
เบลีย์ได้ตัดสินใจจะเป็นนักแสดงเมื่อตอนอายุ 5 ปีหลังจากที่เขาได้มีโอกาสเข้าชมละครเวทีเรื่อง Oliver! ในเวลาต่อมาเขาได้เริ่มเข้าสู่ชมรมนักเต้นในเมือง Henley-on-Thames และเริ่มเข้ารับการคัดเลือกในละครเวทีเรื่อง A Christmas Carol ซึ่งผลิตโดย Royal Shakespeare Company ซึ่งจัดขึ้นที่ Barbican Theatre ณ กรุงลอนดอนเมื่อเขาอายุ 7 ปี
เขาได้จบการศึกษาในระดับประถมจากโรงเรียน Benson C of E Primary School ก่อนที่จะจบการศึกษาในระดับมัธยม Magdalen College School ใน เมืองออกซ์ฟอร์ด ซึ่งเขาได้ตัดสินใจจะไม่เข้าโรงเรียนการแสดงแต่เลือกที่จะเรียนต่อในระดับปริญญาตรีและจบการศึกษาในระดับอุดมศึกษาจากมหาวิทยาลัย Open University

**งานด้านการแสดง**

**ภาพยนตร์และละครโทรทัศน์**
ในปี 2011 เบลีย์ได้รับเลือกให้เล่นบท Leonardo da Vinci ในซีรีส์เรื่อง Leonardo ทางช่อง BBC และได้มีโอกาสเล่นซีรีส์แนวตลกเรื่อง Me and Mrs. Jones ทางช่อง BBC ในปี 2012
ในปี 2014 เขาได้ปรากฏตัวในเรื่อง Doctor Who ซีซันที่ 8 ในตอน "Time Heist" นอกจากนี้เขายังได้รับบทเป็น Olly Stevens ในเรื่อง Broadchurch ทางช่อง ITV ทั้งนี้เขายังรับบทเป็น Jack Patterson ในซีรีส์แนวตลกเรื่อง W1A ทางช่อง BBC Two ซึ่งเขาได้แสดงไปทั้งหมด 3 ซีซัน เบลีย์ยังได้มีโอกาสรับบทหลักในซีรีส์เรื่อง Crashing และบทรับเชิญในเรื่อง Chewing Gum
ในปี 2019 เขาได้รับเลือกให้เล่นในซีรีส์เน็ตฟลิกซ์เรื่อง Bridgerton ในบทบาท the Viscount Anthony Bridgerton ซึ่งมีทั้งหมด 2 ซีซัน

**ละครเวที**
เบลีย์ได้มีโอกาสถูกเสนอชื่อเข้าชิงในรางวัล Evening Standard Theatre Awards ประจำปี 2012 ในสาขา Outstanding Newcomer จากผลงานการแสดงในเรื่อง  South Downs เขาได้มีโอกาสเล่นในบทบาท Tim Price ในละครเวทีเรื่องAmerican Psycho ซึ่งเขาได้แสดงร่วมกับแมต สมิธ ในโรงละคร Almeida Theatre ณ กรุงลอนดอน ในปี 2013
ในปี 2017 เบลีย์ได้มีโอกาสแสดงร่วมกับ เอียน แม็กเคลเลน, Sinéad Cusack และ Dervla Kirwan ในละครเวทีเรื่อง King Lear ซึ่งแสดง ณ โรงละคร Chichester Festival Theatre ในปี 2018 เขาได้รับเลือกให้เล่นบท Jamie ในละครเวทีเรื่อง Company   ซึ่งแสดงในโรงละคร West End theatre จากบทดังกล่าวเขาได้รับรางวัล Laurence Olivier Awards ประจำปี 2019 ในสาขา Best Actor in a Supporting Role in a Musical
ในปี 2021 ได้มีประกาศออกมาว่าเบลีย์ กับ Taron Egerton จะเล่นละครเวทีเรื่อง Cock ซึ่งกำกับโดย Mike Bartlett ซึ่งจะแสดง ณ โรงละคร Ambassadors Theatre ณ กรุงลอนดอน ปี 2022

**ชีวิตส่วนตัว**
เบลีย์ได้ออกมาเปิดเผยว่าเขาเป็นเกย์

**ผลงานการแสดง**

**ภาพยนตร์**

**โทรทัศน์**

**ละครเวที**

**พากย์เสียง**

**วิดีโอเกม**

**รางวัลที่ได้รับ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 0047332
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์
หมวดหมู่:นักแสดงอังกฤษที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:นักแสดงเด็กชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ชายรักร่วมเพศชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักแสดงอังกฤษที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามอำเภอในจังหวัดอำนาจเจริญ

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดอำนาจเจริญ
อำนาจเจริญ
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดอำนาจเจริญ
ฮิจิ

ฮิจิ (Hiji-machi) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอฮายามิ จังหวัดโออิตะ ประเทศญี่ปุ่น ณ เดือนมีนาคม 2017 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 28,524 คน มีความหนาแน่นของประชากร 390 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 73.32 ตารางกิโลเมตร

**ภูมิศาสตร์**
ฮิจิตั้งอยู่ทางส่วนตะวันออกของจังหวัดโออิตะ และติดกับอ่าวเบ็ปปุ

**เทศบาลข้างเคียง**
 เป็ปปุ- คิตสึกิ- อูซะ

**การขนส่ง**

**รถไฟ**
 บริษัทรถไฟคีวชู
** สายหลักนิปโป: โองะ – ฮิจิ – โยโกกุ – บุงโงะ-โทโยโอกะ

**ทางหลวง**
 ทางด่วน
** ทางด่วนโออิตะ
** ทางด่วนฮิงาชิคีวชู- ทางหลวงแผ่นดิน
** ทางหลวงหมายเลข 10
** ทางหลวงหมายเลข 213
** ทางหลวงหมายเลข 500

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ฮิจิ-  เว็บไซต์เมืองฮิจิ ja
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดโออิตะ
คามิโงริ

คามิโงริ (Kamigōri-chō) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภออาโก จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น
ณ เดือนพฤษภาคม 2017 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 15,448 คน มีความหนาแน่นของประชากร 100 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 150.28 ตารางกิโลเมตร

**ภูมิศาสตร์**

**เทศบาลข้างเคียง**
 จังหวัดเฮียวโงะ
** ไอโออิ
** อาโก
** ซาโย
** ทัตสึโนะ- จังหวัดโอกายามะ
**บิเซ็ง

**สถานที่ที่มีชื่อเสียง**
 白旗城 - ซากปราสาท สร้างโดย赤松則村

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Kamigōri, Hyōgo- 900270-  เว็บไซต์ทางการเมืองคามิโงริ ja
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดเฮียวโงะ