Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
แม่แบบ:ตารางจำแนกพันธุ์อัตโนมัติ/หมายเหตุ/preload

หากต้องการความช่วยเหลือเกี่ยวกับแม่แบบนี้ ฝากข้อความที่ คุยเรื่องวิกิพีเดีย:ระบบอนุกรมวิธานอัตโนมัติ
ขอขอบพระคุณที่สร้างหน้านี้ โค้ดควรจะถูกแสดงอยู่ในกล่องแก้ไขด้านล่าง แต่หากไม่ //th.wikipedia.org/w/index.php?title=&action=edit&preload=Template:Taxonomy/ กดรีเซ็ตที่นี่
แม่แบบนี้จะสร้างการจำแนกพันธุ์ตามข้อมูลที่ Template:Taxonomy/same_as แต่จะเขียนทับข้อมูลที่ว่างทั้งหมด
กรุณาใส่ค่า- same_as ชื่อวงศ์ทางวิทยาศาสตร์ที่ควรกล่าวถึง หากไม่มีค่า กรุณาเว้นว่างไว้
ตัวเลือกอื่น ใส่ค่าพารามิเตอร์ใด ๆ ดังนี้เพื่อให้ต่างจากที่ได้รับจากการจำแนกใน same_as:- rank ลำดับของการจำแนกนี้ (ตัวอักษรพิมพ์เล็กและเป็นภาษาละติน เช่น subfamilia clade) (เพิ่มเติม)- link ชื่อวงศ์ทางวิทยาศาตร์ที่จะแสดงเป็นลิงก์ อาจใส่ชื่อแสดงเป็นภาษาไทย หากวงศ์สูญพันธุ์แล้วให้ใส่ yes แต่ถ้าไม่ ให้เว้น extinct ว่างไว้ (เพิ่มเติม)- parent ชื่อวงศ์ทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นภาษาละติน (เป็นข้อความล้วน และอักษรพิมพ์ใหญ่ตัวแรก เช่น Fungi Cephalopoda หรือ ในกรณีพิศดาร Leucoptera (plant) หรือ Leucoptera (moth) ดูที่ชื่อตามธรรมเนียม (เพิ่มเติม)- refs การอ้างอิงใด ๆ ที่สนับสนุนข้อมูลที่คุณป้อน (เพิ่มเติม)- ถ้าชือวงศ์ไม่ใช่อาณาจักร ไฟลัม ชั้น ลำดับ วงศ์ สกุล หรือสปีชีส์ สำหรับเมื่อต้องการแสดงในลำดับการจำแนกของกล่องจำแนกพันธุ์เสมอ ให้ใช้ |always_display=yes (เพิ่มเติม)
กดที่ "แสดงตัวอย่าง" เพื่อดูว่าทุกอย่างแสดงอย่างที่คุณคาดไว้หรือไม่
เจ้าหญิงสุภัทรา

เจ้าหญิงสุภัทรา (Subhadra, ไอเอเอสที: Subhadrā) เป็นตัวละครสำคัญในวรรณกรรมมหากาพย์ มหาภารตะ และยังปรากฏในพระคัมภีร์ฮินดูโบราณอื่น ๆ ในตำนานระบุว่าพระองค์เป็นพระขนิษฐาของ พระกฤษณะ และ พระพลราม เป็นพระชายาของ อรชุน พระโอรสของพระองค์คือ อภิมันยุ เป็นพระอัยยิกา (ย่า) ของ ปรีกษีต พระองค์เป็นพระธิดาของ วาสุเทพ กับพระนางโรหินี ชายาคนแรกของวาสุเทพ พระองค์เป็นที่รู้จักในฐานะ วีรสตรี และ วีรปัตนิ (ชายาผู้กล้าหาญ) และ วีรมาตา (แม่ผู้กล้าหาญ) เนื่องจากความสัมพันธ์ของเธอกับพระกฤษณะ, อรชุนและ อภิมันยุ ตามลำดับ สุภัทราเป็นหนึ่งในสามเทพที่บูชาในวัดจากันนาถที่ ปุรี คู่กับ พระกฤษณะ (ในฐานะ จากันนาถา) และ พระพลราม (หรือ พลภัทร)

**ตำนาน**

**การวิวาห์**
จากมหากาพย์ มหาภารตะ ของฤๅษีวยาสเล่าว่า เมื่อ  อรชุน ต้องเดินป่าเพื่อ แสวงบุญ อรชุนนั้นกลับมีข้อขัดแย้งกับ พี่น้องปาณฑพ เกี่ยวกับเวลาที่จะอยู่ร่วมกับ พระนางเทราปตี เขาได้เดินทางไปเมือง ทวารกา เพื่อไปพบกับ พระกฤษณะ เขาใช้เวลากับพระกฤษณะ ต่อมาเขาเข้าร่วมเทศกาลที่จัดขึ้นที่ภูเขาไรวตะข้างพระกฤษณะ ผู้หญิงชาวยาทพคนอื่น ๆ รวมทั้งองค์หญิงสุภัทราก็มาดูงานนี้เช่นกัน เมื่อได้เห็นเจ้าหญิงสุภัทรา อรชุนตกหลุมรักของเธอและปรารถนาที่จะแต่งงานกับเธอ อรชุนพบกับกฤษณะในเวลากลางคืนเพื่อขอคบหาเจ้าหญิงสุพัตรา และสิ่งที่เขาควรทำ พระกฤษณะแนะนำให้อรชุนลักพาตัวองค์หญิงสุภัทราไป โดยระบุว่า "ในกรณีของกษัตริย์ที่กล้าหาญ การลักพาตัวแบบบังคับจะได้รับการยกย่อง" ดังนั้น อรชุนจึงตกลงที่จะลักพาตัวและหนีไปกับองค์หญิงสุภัทรา โดยในคัมภีร์มหาภารตะไม่ได้เล่าถึงความเห็นเกี่ยวกับความยินยอมขององค์หญิงสุภัทรา
ภายหลังใน ภควัตปุรณะ บรรยายว่า พระพลราม ทรงเลือก ทุรโยธน์ เป็นเจ้าบ่าวให้วิวาห์กับสุภัทรา โดยที่นางไม่ได้ยินยอมพร้อมใจ หลังจากได้ข่าวการลักพาตัวขององค์หญิงสุภัทรา พระพลรามจึงตัดสินใจทำสงครามกับอรชุน พระกฤษณะจึงตัดสินใจว่าเขาจะเป็นคนขับรถศึกให้กับอรชุน อรชุนดำเนินการลักพาตัวองค์หญิงสุภัทรา โดยมีพระกฤษณะช่วยเหลือ หลังจากได้ข่าวว่าอรชุนลักพาตัวองค์หญิงสุภัทรา และเห็นองค์หญิงสุภัทรา ถูกเก็บไว้บนรถม้า พระพลราม และ ยาทพ คนอื่น ๆ ก็โกรธและตัดสินใจที่จะไล่ตามอรชุนเพื่อช่วยองค์หญิงสุภัทรา หลังจากกฤษณะพาหนีสำเร็จก็เสด็จกลับมาก็ได้ห้ามปรามพวกเขา ในที่สุดพระพลรามก็ยินยอมและจัดพิธีสยุมพรให้องค์หญิงสุภัทรากับอรชุนในทวารกา

**ในวัฒนธรรมสมัยนิยม**
 ในละครโทรทัศน์เรื่อง Mahabharat (1988) นักแสดงที่รับบทเป็นพระองค์คือ Aloka Mukherjee.- ในละครโทรทัศน์เรื่อง Krishna นักแสดงที่รับบทเป็นพระองค์คือ Sonia Kapoor.- ในละครโทรทัศน์เรื่อง Mahabharat (2013) นักแสดงที่รับบทเป็นพระองค์คือ Veebha Anand.- ในละครโทรทัศน์เรื่อง RadhaKrishn นักแสดงที่รับบทเป็นพระองค์คือ Aanchal Goswami.

**ดูเพิ่ม**
 จิตรางคทะ- อุลูปี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตัวละครในมหาภารตะ
นางจิตรางคทา

นางจิตรางคทา (Chitrāngadā, चित्रांगदा, Citrāṅgadā), ในวรรณกรรมเรื่อง มหาภารตะ เป็นเจ้าหญิงนักรบแห่งเมือง มณีปุระ 
เธอเป็นทายาทคนเดียวของกษัตริย์จิตราวรรณา นางเป็นสนมอีกคนของ อรชุน นางมีลูกกับอรชุนอีกคนคือ Babhruvahana

**ประวัติ**
มณีปุระเป็นอาณาจักรในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดียในสมัยมหาภารตะ ถูกปกครองโดยกษัตริย์ชื่อจิตราวรรณา มีลูกสาวคนหนึ่งชื่อจิตรลดาซึ่งเขาตั้งชื่อตามดอกมาดูลิกา หลายชั่วอายุคน ในราชวงศ์นี้ไม่มีกษัตริย์องค์ใดที่จะมีรัชทายาทมากกว่าหนึ่งคน เนื่องจากจิตราวรรณาไม่มีทายาทอื่นใดเขาจึงฝึกนางจิตรางคทาในการศึกและการปกครอง นางจิตรางคทาจึงมีความเชี่ยวชาญในการรบและได้รับทักษะในการปกป้องผู้คนในดินแดนของเธอ

**การวิวาห์ระหว่างอรชุนกับนาง**
ในมหากาพย์ มหาภารตะ ไม่ได้บรรยายว่านางได้พบอรชุนได้อย่างไร เจ้าชายแห่งราชวงศ์ปาณฑพได้พบนางจิตรางคทา เรื่องนี้ถูกอธิบายไว้ในบทละครของ รพินทรนาถฐากูร สำหรับแสดงเรื่อง จิตรา, โดยฐากูรแสดงให้เห็นถึงนางจิตรางคทาเป็นนักรบในร่างชาย อรชุนตกหลุมรักเธอเพราะความซื่อสัตย์และความกล้าหาญของเธอ ในช่วงที่พี่น้องปาณฑพพเนจรของอรชุนในช่วงที่เขาถูกเนรเทศ ทำให้อรชุนได้เดินทางไปยังอาณาจักรมณีปุระ เพื่อไปเยี่ยมกษัตริย์จิตราวรรณา เจ้าเมืองมณีปุระเห็นนางจิตรางคทา ลูกสาวคนสวยของเขาและตกหลุมรักเธอ เมื่อเขาเข้าเฝ้าพระราชาเพื่อขอเธอแต่งงาน พระองค์ก็เล่าเรื่องบรรพบุรุษของเขาที่ไม่มีบุตร ในที่สุดมหาเทพ ปรากฏแก่พระปัญจนะ โดยให้โอวาทแก่พระองค์ว่าผู้ที่สืบเชื้อสายมาจากวรรณะของเขาควรมีบุตรด้วยกันหนึ่งคน ในฐานะที่จิตราวรรณะไม่เหมือนบรรพบุรุษไม่มีลูกชาย แต่เป็นลูกสาวเขาจึงสร้างเธอให้เป็น“ ปูตริกะ” ตามประเพณีของพวกเขา นั่นหมายความว่าลูกชายที่เกิดจากเธอจะเป็นรัชทยาทของเขาและไม่มีใครอื่นอีก อรชุนเห็นด้วยกับเงื่อนไขนี้ จึงเข้าพิธีสยุมพรกับนางจิตรางคทา เขาอยู่กับเธอมาสามปี เมื่อนางจิตรางคทาคลอดลูกชาย อรชุนสวมกอดเธออย่างรักใคร่และจากเธอและพ่อของเธอเพื่อกลับไปเร่ร่อนตามเดิม เธอมีสาวใช้ชื่อ นางสุชาดา

**หนังสืออ้างอิง**
 Citrāngadā in: M.M.S. Shastri Chitrao, Bharatavarshiya Prachin Charitrakosha (Dictionary of Ancient Indian Biography, in Hindi), Pune 1964, p. 213- The Mahabharata of Krishna Dvaipayana Vyasa, trl. from the original Sanskrit by Kisari Mohan Ganguli, Calcutta 1883-1896- Chitrangada in: Wilfried Huchzermeyer, Studies in the Mahabharata, edition sawitri 2018, p. 17-19. 978-3-931172-32-9 (also as E-Book)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตัวละครในมหาภารตะ
วิกิพีเดีย:ทีมอาสาสมัครตอบรับ

ทีมอาสาสมัครตอบรับ หรือ วีอาร์ที (Volunteer Response Team: VRT) คือกลุ่มอาสาสมัครที่ดำเนินการตอบอีเมลรับส่วนใหญ่ที่ส่งมายังวิกิพีเดียและมูลนิธิวิกิมีเดีย ในช่วงก่อนเดือนเมษายน 2021 ทีมได้ใช้ซอฟต์แวร์ชื่อ โอเพนซอร์ซทิกเกตรีเควสต์ซิสเต็ม หรือ โอทีอาร์เอส (Open-source Ticket Request System: OTRS) เพื่อจัดระเบียบและประมวลผลอีเมลที่ได้รับหลังจากที่รุ่นโอเพนซอร์ซของโอทีอาร์เอสถูกยกเลิกจากทางผู้พัฒนา ขณะนี้ทางทีมได้ใช้ซอฟต์แวร์ชื่อ ซีนูนีซึ่งเป็นโอเพนซอร์ซแบบฟอร์ค (fork) ของซอฟต์แวร์โอทีอาร์เอส ชื่อโอทีอาร์เอสนั้นถูกใช้เป็นคำย่อเพื่อสื่อถึงทีม
ถ้าคุณต้องการความช่วยเหลือในวิกิพีเดียภาษาไทยผ่านทีมอาสาสมัครตอบรับ คุณสามารถส่งอีเมลโดยเขียนเป็นภาษาไทยหรืออังกฤษมาที่ infowikimedia.org

**กิจกรรมของวีอาร์ที**
 ตอบคำถามเกี่ยวกับวิกิพีเดียและโครงการอื่นของมูลนิธิวิกิมีเดีย- รายงานข้อผิดพลาดของบทความ- แจ้งประเด็นเกี่ยวกับชีวประวัติของบุคคลที่มีชีวิต- ร้องเรียนถึงการก่อกวนอย่างโจ่งแจ้ง- สอบถามเกี่ยวกับการนำข้อความหรือสื่อมาใช้ซ้ำ- ให้คำชมเชยและข้อเสนอแนะ- แจ้งขอข้อมูล

**ดูเพิ่ม**
 วิธีใช้:สารบัญ- วิกิพีเดีย:ติดต่อ- meta:OTRS
หมวดหมู่:ความร่วมมือวิกิพีเดีย
สาตยกี

ไฟล์:Satyaki-kl.jpg|thumb|Satyaki in Javanese Wayang (Javanese shadow puppet). The picture above is a puppet form of Satyaki and does not resemble the actual character.
ยุยุธัน (Yuyudhana, युयुधान, Yuyudhāna) หรืออีกชื่อหนึ่งคือ สาตยกี (Satyaki, सात्यकि, Sātyaki) เป็นนักรบที่ทรงพลังในตระกูล Vrishni แห่งราชวงศ์ยาทพ ซึ่งมี พระกฤษณะ ร่วมตระกูลด้วย ในบันทึกของปุราณะ เขาเป็นหลานชายของศินี แห่งตระกูลวริศนี และเป็นลูกชายของสาตยกา ซึ่งเขาได้รับการตั้งชื่อตามชื่อพ่อ สาตยกีเป็นนักรบผู้กล้าหาญ เขาอุทิศตนเพื่อพระกฤษณะและเป็นลูกศิษย์ของ อรชุน

**สงครามทุ่งกุรุเกษตร**

สาตยกีเห็นด้วยกับเหตุผลของปาณฑพ มากกว่า เการพ ใน สงครามทุ่งกุรุเกษตร ก่อนที่จะเกิดสงคราม สาตยกีเดิมทางร่วมกับกฤษณะไปยังเมืองหลวงของกุรุ โดยมีกฤษณะเป็นทูตแห่งสันติภาพของปาณฑพ หลังจากการเจรจาสงบลง สาตยกีได้นำกองทัพสีวีไปยังค่ายของปาณฑพ ในขณะที่สาตยกีเเข้าร่วมกับกลุ่มปาณฑพ พระกฤษณะสัญญากับกองทัพของเขากับทุรโยธน์ ดังนั้นชาวยาทพที่ขึ้นตรงกับทวารกา เช่น กฤษวรมัน ที่ต่อสู้เพื่อเการพ ซึ่งหมายความว่าสาตยี ต้องต่อสู้กับญาติพี่น้องของเขาเองในสงคราม

**สงครามวันที่ 2**
สาตยกีและภีมะช่วยกันทำลายกองทัพจากแคว้นกาลิงคะ สาตยกีฆ่าสารถีของภีษมะตาย

**สงครามวันที่ 12**
ในวันที่ 12 ของสงครามทุ่งกุรุเกษตร สาตยกีชนะกรรณะ แต่สาตยกีได้ไว้ชีวิตเขาโดยระลึกถึงคำสาบานของ อรชุน โทรณาอาจารย์, ท้าวชัยชรัถ และทุรโยธน์มาช่วยเขาเอาไว้

**สงครามวันที่ 14**
สาตยกีและภีมะตามเข้าไปช่วยอรชุน สาตยกีถูกภูริศรวัสขัดขวาง แต่สาตยกีสามารถสังหารภูริศรวัสได้

**อ้างอิง**

**แห่งข้อมูลอื่น**
 Yadu Genealogy- Mahabharata translated by C Rajagopalachari
หมวดหมู่:ตัวละครในมหาภารตะ
คอลัมส์ III

คอลัมส์ III: รีเวนจ์ออฟคอลัมส์ (Columns III: Revenge of Columns) หรือชื่อเวอร์ชันญี่ปุ่น คอลัมส์ III: ไทเกสึ! คอลัมส์เวิลด์ (コラムスIII： 対決！コラムスワールド) เป็นเกมอาร์เคดไขปริศนาที่เผยแพร่โดยเซกาในประเทศญี่ปุ่น และโดยวิกโทไกในทวีปอเมริกาเหนือเมื่อปี ค.ศ. 1993 ในฐานะภาคต่อของคอลัมส์ II: เดอะวอยอิจธรูไทม์

**รูปแบบการเล่น**
คอลัมส์ III เป็นเกมที่มีผู้เล่นสองคนแข่งขันกัน ประกอบด้วยโหมดผู้เล่นเดี่ยวพร้อมคู่ต่อสู้เอไอจำนวนมาก
พื้นที่เล่นอยู่ภายในพื้นที่เล่นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าทรงสูงหนึ่งในสอง คอลัมน์ที่มีสัญลักษณ์ต่างกันสามอัน (เช่น อัญมณีที่มีสีต่างกัน) ปรากฏขึ้นทีละอันที่ด้านบนของปล่อง และตกลงไปที่ด้านล่าง โดยตกลงบนพื้นหรือด้านบนของ "คอลัมน์" ที่ตกลงมาก่อนหน้า ในขณะที่คอลัมน์กำลังตก ผู้เล่นสามารถเลื่อนเสาไปทางซ้ายและขวาได้ และยังสามารถวนตำแหน่งของสัญลักษณ์ภายในเสาได้เช่นกัน หลังจากคอลัมน์ตกลงมา หากมีสัญลักษณ์เดียวกันตั้งแต่สามตัวขึ้นไปเชื่อมต่อกันในแนวนอน, แนวตั้ง หรือแนวทแยง สัญลักษณ์เหล่านั้นจะหายไป จากนั้น กองของเสาจะตกลงภายใต้แรงโน้มถ่วง หากการตั้งรกรากใหม่นี้ทำให้สัญลักษณ์อื่นเรียงกันตั้งแต่สามสัญลักษณ์ขึ้นไป สัญลักษณ์เหล่านั้นจะหายไปและเกิดวงจรซ้ำ ทั้งนี้ คอลัมน์ตกลงในอัตราที่เร็วขึ้นเมื่อการเล่นดำเนินไป ผู้เล่นจะชนะเมื่อปล่องของฝ่ายตรงข้ามเต็มไปด้วยอัญมณี ซึ่งจบการแข่ง
เกมนี้มีหลายวิธีที่ผู้เล่นจะได้เปรียบ เมื่อผู้เล่นได้รับอย่างน้อย 10 แต้ม พวกเขาสามารถกดปุ่ม C เพื่อใช้แต้มเพื่อลดพื้นที่ที่สามารถเล่นได้ของฝ่ายตรงข้ามหนึ่งแถว รวมทั้งเรียกคืนแถวของพื้นที่ที่ลดลงก่อนหน้านี้ของตนเอง ในบางครั้ง คอลัมน์พิเศษที่มีอัญมณีวิเศษหลากสีจะปรากฏขึ้น ตลอดจนขึ้นอยู่กับการกำหนดค่า มันสามารถย่อพื้นที่เล่นของฝ่ายตรงข้าม, ย่อกระดานของผู้เล่น หรือทำลายอัญมณีทั้งหมดที่มีสีเดียวกับที่ตกลงไป

**พอร์ต**
ในปี ค.ศ. 2002 คอลัมส์ III เป็นหนึ่งในเกมเซกาเกมแรกที่เปิดตัวภายใต้ข้อตกลงระยะสั้นของเซกากับบริการดาวน์โหลดเรียลวันอาร์เคด เวอร์ชันเมกาไดรฟ์ได้รับการเผยแพร่ในบริการดาวน์โหลดเวอร์ชวลคอนโซลของระบบวีในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 2007, ในทวีปอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 และเป็นครั้งแรกในภูมิภาคแพล ในทวีปยุโรปและออสเตรเลียเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 นอกจากนี้ยังเพิ่งได้รับการย้ายไปเป็นส่วนหนึ่งของเซกาเจเนซิสคลาสสิกส์

**การตอบรับ**
นิตยสารอิเล็กทรอนิกส์เกมมิงมันธลีให้คำวิจารณ์ในเชิงบวกโดยระบุว่า “นี่คืออีกหนึ่งเกมที่น่าติดตามอย่างมากที่มีธีมคล้ายกับเตตริสและแพ็กอะแทก นับเป็นเกมที่ดีมาก”

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 /columns-iii-revenge-of-columns-  Columns III for Virtual Console 
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:วิดีโอเกมอาร์เคด
หมวดหมู่:เกมปริศนาบล็อกหล่น
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
บอร์เนน

บอร์เนน หรือ แคมเฟน (Bornane หรือ camphane) เป็นสารประกอบที่มีโครงสร้างคล้ายคลึงกับนอร์บอร์เนน สกัดได้จากต้นการบูร Cinnamomum camphora ซึ่งพบมากบนเกาะบอร์เนียว และเป็นเกาะที่เป็นที่มาของชื่อ บอร์เนน นอกจากนี้ยังสามารถสกัดสารอื่น ๆ ที่มีโครงสร้างคล้ายกันกับบอร์เนนจากต้นการบูรได้อีกด้วย

**ดูเพิ่ม**
 การบูร
หมวดหมู่:โมโนเทอร์พีน
หมวดหมู่:สารประกอบไบไซคลิก
หมวดหมู่:ไซโคลเพนเทน
สุภัทร จำปาทอง

สุภัทร จำปาทอง เป็นอดีตปลัดกระทรวงศึกษาธิการ

**ประวัติ**
สุภัทร จำปาทอง เกิดเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2505 เป็นบุตรของศาตราจารย์พิเศษ ดร. สายหยุด จำปาทอง อดีตรองปลัดกระทรวงศึกษาธิการ กับนางวจี จำปาทอง จบการศึกษาจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน, สถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาสถาปัตยกรรมหลัก สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง, ปริญญาโท สาขาวิชาบริหารรัฐกิจและกิจการสาธารณะสำหรับนักบริหาร  มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง และได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยเซาธ์อีสท์บางกอก

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ปลัดกระทรวงศึกษาธิการไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเซาธ์อีสท์บางกอก
ฟากุนโด เปลิสตริ

ฟากุนโด เปลิสตริ เรโบโย (Facundo Pellistri Rebollo; เกิดวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2001) เป็นนักฟุตบอลชาวอุรุกวัยที่เล่นในตำแหน่งปีกขวาให้กับปานาซีไนโกส ในซูเปอร์ลีกกรีซ และทีมชาติอุรุกวัย เขาได้รับการชื่นชมในด้านความคล่องแคล่วว่องไว เทคนิคและการมองอย่างมีกลยุทธ์ในสนาม

**สโมสรอาชีพ**
เปลิสตริเป็นผู้เล่นที่มาจากทีมเยาวชนของเปญญาโรล เขาเคยเล่นในระดับเยาวชนให้กับลาปิกาดาและริเบร์เปลตมอนเตวิเดโอ เขาลงเล่นระดับอาชีพครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ในนัดที่เปญญาโรลเสมอกับเดเฟนเซอร์สปอร์ติง 2–2 เขาทำประตูแรกเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 ช่วยให้ทีมเอาชนะเกร์โร 3–1
วันที่ 5 ตุลาคม 2020 เปลิสตริย้ายร่วมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดด้วยค่าตัวเกือบ 10 ล้านยูโร

**ชีวิตส่วนตัว**
เปลิสตริเกิดที่มอนเตวิเดโอ ครอบครัวมีเชื้อสายสเปนและอิตาลี เขาถือหนังสือเดินทางสเปนเพราะย่าทวดของเขามาจากอาโกรุญญาในแคว้นกาลิเซีย เซบัสเตียน เตย์เซรา นักร้องนำของวงร็อกอุรุกวัย ลาเบลาปูเอร์กา เป็นบิดาอุปถัมภ์ของเขา
เปลิสตริศึกษาที่โรงเรียนมัธยมปลายสาขาสถาปัตยกรรม โดยได้รับประกาศนียบัตรในเดือนกันยายน ค.ศ. 2019

**เกียรติประวัติ**
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
*เอฟเอคัพ รองชนะเลิศ: 2022–23
อุรุกวัย
*โกปาอาเมริกา อันดับที่ 3: 2024

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 facundo-pellistri
	
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอุรุกวัย
หมวดหมู่:ผู้เล่นกลุบอัตเลติโกเปญญาโรล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลปานาซีไนโกส
หมวดหมู่:ผู้เล่นเดปอร์ติโบอาลาเบส
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ปีกฟุตบอล
หมวดหมู่:บุคคลจากมอนเตวิเดโอ
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2022
วัดพรหมวงศาราม

วัดพรหมวงศาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงรัชดาภิเษก เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร วัดมีเนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน 17 ตารางวา ปัจจุบันพระมงคลรัตนาภรณ์ (จันทร์แก้ว จนฺทรตโน) เป็นเจ้าอาวาส

**ประวัติ**
วัดพรหมวงศารามสร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 โดยนายมาและนางชด อ่อนวงศ์ เป็นผู้บริจาคที่ดินจำนวน 6 ไร่ 2 งาน เพื่อใช้เป็นสถานที่ในการสร้างวัดและได้ขออนุญาตสร้างวัด โดยพระครูพรหมสร (โกศล มหาวีโร) เป็นผู้ดำเนินการฝ่ายสงฆ์ และได้ขออนุญาตดำเนินการสร้างวัดต่อกระทรวงศึกษาธิการ จนได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2515 ได้นามวัดว่า "วัดพรหมวงศาราม" ทางคณะสงฆ์เขตพญาไท แขวงทุ่งพญาไท มีมติแต่งตั้งพระครูใบฏีกาผล ผลิตธมฺโม รองเจ้าอาวาสวัดกุนนทีรุทธารามในขณะนั้น ให้เป็นผู้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดรูปแรกเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2516 ต่อมานายมา นางชด ได้บริจาคที่ดินเพิ่มเติมอีก 5 ไร่ 83 ตารางวา เพื่อก่อสร้างอุโบสถ วัดยังได้จัดตั้งโรงเรียนชั้นประถมศึกษาขึ้นภายในวัด

**อาคารเสนาสนะ**
อุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 27 เมตร หลังคาลด 3 ชั้น ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวทศชาติชาดก ประดิษฐานพระประธานนาม พระพุทธรัชดาภิเษกนุสรณ์ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 4 ศอก 9 นิ้ว สร้างปี พ.ศ. 2515 ศาลาการเปรียญกว้าง 24.50 เมตร ยาว 31 เมตร มีพระพุทธรูปปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 39 นิ้ว เป็นพระประธาน

**อ้างอิง**
พรหมวงศาราม
วัดท้ายเมือง

วัดท้ายเมือง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบัน พระครูศรีนนทการ (ชัยฤทธิ์ เตชสูโร ป.ธ.๖) เป็นเจ้าอาวาส
วัดท้ายเมืองสร้างและได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2352 เจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (กุน) สมุหนายกในสมัยรัชกาลที่ 2 ท่านได้สร้างวัดพร้อมกัน 3 วัด คือ วัดหัวเมือง (ปัจจุบันเป็นวัดร้างในโรงพยาบาลพระนั่งเกล้า) วัดกลางเมือง (วัดกลางบางซื่อ) และวัดแห่งนี้ อย่างไรก็ดี ข้อมูลนี้มีความขัดแย้ง อีกแหล่งข้อมูลกล่าวว่า สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ ทรงได้บูรณะวัดหลายแห่ง รวมถึงวัดท้ายเมืองด้วย
อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2352 มีฐานเป็นฐานสิงห์แบบมีบัวลูกแก้วอกไก่ เฉลียงเป็นฐานสิงห์ ซุ้มประตูหน้าต่างเป็นทรงบันแถลง ภายในมีพระประธานพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีเจดีย์ย่อมุมไม้ยี่สิบรอบอุโบสถ รวมถึงมีกำแพงแก้วล้อมรอบ ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 พระประธานประจำศาลาการเปรียญปางสมาธิ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2477 อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาบำเพ็ญกุศล กุฏิสงฆ์ พระปรางค์ และรูปปั้นอดีตเจ้าอาวาส ใบเสมาเป็นแบบเสมานั่งแท่น

**อ้างอิง**
ท้ายเมือง
วัดแหลมสุวรรณาราม (จังหวัดสมุทรสาคร)

วัดแหลมสุวรรณาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน ในตำบลท่าฉลอม อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 29 ไร่ 3 งาน 41 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 105 ไร่
วัดแหลมสุวรรณารามหรือที่ชาวบ้านเรียก วัดหัวแหลม สร้างขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2369 ด้วยไม้ทั้งหลัง ภายในประดิษฐาน หลวงพ่อดำ แต่เดิมองค์พระเป็นไม้ แต่ปัจจุบันได้ครอบด้วยปูน อุโบสถไม้เก่ามีความแปลกตาตรงที่ด้านบนสุดจะเป็นรูปหัวสิงโต ถัดลงมาเป็นหัวพญานาคไหหลำ และหัวพญานาคไทย รวมถึงกระเบื้องปูพื้นลวดลายโบราณจากจีน นอกจากนั้นยังมีซุ้มวงกบ ประตู ที่แกะสลักด้วยความปราณีตบรรจงอ่อนช้อยงดงาม ภายในอุโบสถยังประดิษฐานพระพุทธรูปหลวงปู่แสนสุข หลวงพ่อเชียงแสน และหลวงพ่อดำ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2422
อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ประกอบด้วยศาลาการเปรียญ กว้าง 9 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 เป็นอาคารไม้ทรงไทย หอสวดมนต์ กว้าง 8.50 เมตร ยาว 13.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2502 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 10 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 5 หลัง หอฉัน 1 หลัง โรงครัว 2 หลัง โรงเก็บพัสดุ 1 หลัง และโรงเรียนพระปริยัติธรรม 1 หลัง

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระใหม่- พระเอี่ยม- พระครูธรรมรักษ์จิต- พระครูสาครวุฒิคุณ- พระครูสุวรรณสาคร

**อ้างอิง**
แหลมสุวรรณาราม
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดสมุทรสาคร
วัดสวนส้ม (จังหวัดสมุทรปราการ)

วัดสวนส้ม สมุทรปราการ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 8 ตำบลสำโรงใต้ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่ 2 งาน 26 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์มีเนื้อที่ 9 ไร่ 34 ตารางวา ทิศใต้จดคลองขุดบางนางเกร็ง
วัดสวนส้มสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2400 โดยมีผู้มีจิตศรัทธา 2 คนชื่อ โพธิ และ สุข เป็นผู้สร้าง จึงเรียกชื่อวัดว่า วัดสุขโพธาราม ต่อมาเปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดสวนส้ม" เนื่องจากมีหญิงชื่อ ส้มจีน เป็นผู้สร้างต่อเติม วัดยังมีชื่ออื่นคือ วัดโพธิ์สุขธาราม วัดต้นสน วัดเขียวหวาน วัดต้นตาล และ วัดกลางย่าน ตามที่ชาวบ้านเรียก ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์อุโบสถขึ้นใหม่และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2410 ได้ผูกพัทธสีมาครั้งหลังใน พ.ศ. 2410 ได้ใช้ชื่อวัดสวนส้มตั้งแต่ปี พ.ศ. 2525
อาคารเสนาสนะในวัด ได้แก่ โบสถ์ซึ่งสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2400 สภาพบูรณะใหม่แล้ว ภายนอกมีกำแพงแก้วใหม่ ทำซุ้มประตูหน้าต่างแล้วเสร็จ พ.ศ. 2509 ทำการยกช่อฟ้า 9 มกราคม พ.ศ. 2509 หอสวดมนต์ หอระฆัง หอกลอง ศาลาอเนกประสงค์ กุฏิพระสงฆ์ และศาลาการเปรียญซึ่งได้ปรับปรุงสร้างใหม่จากเดิมชั้นเดียวเป็น 2 ชั้น ปูชนียวัตถุได้แก่ หลวงพ่อพุทธโสธรจำลอง 1 องค์ พร้อมด้วยมณฑปและมีพระพุทธบาทจำลอง

**รายนามเจ้าอาวาส**
 หลวงปู่สุข- หลวงพ่อจันทร์ (โอ)- พระครูศีลวุฑฒาจารย์ (ชิต สุขปัญโญ)
*พระครูสมุทรบุญญาทร (นิล ปุญฺญสิริ)- พระครูกิตติวรโสภิต (เสนียน วิสารโท)
*พระปลัดอดิศักดิ์ โรจโน 

**อ้างอิง**
สวนส้ม
วัดมหาวงษ์ (อำเภอเมืองสมุทรปราการ)

วัดมหาวงษ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ วัดตั้งอยู่ริมถนนสุขุมวิท ส่วนอีกด้านหนึ่งติดแม่น้ำเจ้าพระยา เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระครูสมุทรวชิรธรรม (สราวุฒิ โรจนธมฺโม)
วัดมหาวงษ์สร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2400 โดยชาวมอญ ต่อมาวัดขาดการทะนุบำรุงจึงทรุดโทรมลงไประยะหนึ่ง จนในปี พ.ศ. 2506 เจ้าอาวาสในขณะนั้น พระประเสริฐ กลฺยาโณ ได้พัฒนาวัดให้เจริญขึ้น และสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (อยู่ ญาโณทโย) เสด็จทรงเป็นประธานการวางศิลาฤกษ์อุโบสถเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2507 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2508 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินมาทรงตัดลูกนิมิตเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2514
เนื่องจากวัดมหาวงษ์อยู่ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยา เดิมวัดมีคันกั้นน้ำที่สร้างหลังเหตุการณ์อุทกภัย พ.ศ. 2554 แต่คันกั้นน้ำนี้ได้ทรุดตัวพังลงไปในแม่น้ำยาว 40 เมตร เมื่อปี พ.ศ. 2560 เซาะไปถึงฐานรากโครงสร้างเมรุ ซึ่งต่อมาทางราชการได้เข้ามาบูรณะ

**อ้างอิง**
มหาวงษ์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างริมแม่น้ำเจ้าพระยา
ม็อกบัง

ตัวอย่างม็อกบังในประเทศเกาหลีใต้
ม็อกบัง (먹방; mukbang) เป็นการถ่ายทอดภาพและเสียงทางออนไลน์เกี่ยวกับการรับประทานอาหารจำนวนมากพร้อมโต้ตอบกับผู้ชมไปด้วย กิจกรรมดังกล่าวโด่งดังขึ้นในประเทศเกาหลีใต้เมื่อ ค.ศ. 2010 และนับจากนั้นก็กลายเป็นกระแสนิยมทั่วโลก
ม็อกบังเป็นได้ทั้งการถ่ายทอดสดและการถ่ายทอดสื่อที่อัดไว้แล้วผ่านเว็บแคสต์ในพื้นที่ถ่ายทอดอย่างแอฟรีกาทีวี, ยูทูบ, และทวิตช์ เป็นต้น เมื่อพิจารณาข้อที่ว่า ม็อกบังมีการโต้ตอบแบบสดกับผู้ชมที่ทำให้รายการน่าติดตาม รายการกินอาหารหลายรายการจึงมีอิทธิพลแผ่กว้างไปในพื้นที่ถ่ายทอดทางอินเทอร์เน็ต ทั้งยังมีบทบาทเป็นสังคมเสมือนจริงและพื้นที่สำหรับกลุ่มผู้มีส่วนร่วมสม่ำเสมอในอินเทอร์เน็ตอีกด้วย
คำว่า "ม็อกบัง" นั้น ตัดมาจากคำประสมในภาษาเกาหลีว่า "ม็อกนึน" (먹다) แปลว่า กิน กับ "พังซง" (방송) แปลว่า ถ่ายทอด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พฤติกรรมการกิน
หมวดหมู่:การบันเทิงในประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:โทรทัศน์อินเทอร์เน็ต
เดินทางตามหาฝัน

"เดินทางตามหาฝัน" เป็นซิงเกิลของวงRainbowFlower เป็นเพลงรองจากอัลบั้ม เดินทางตามหาฝัน ในปี พ.ศ 2563 ขับร้องโดย น้องคิตตี้ แต่เนื่องจากปัญหาส่วนตัว ทำให้น้องคิตตี้ถอนตัวออกจากการเป็นสมาชิกของวง น้องเนย สมาชิกหลักของวง จึงถูกรับคัดเลือกแทน 
เพลงเดินทางตามหาฝัน เป็นเพลงเดี่ยว และ เพลงแรกของวง ที่เปิดตัวท่ามกลางกระแสวิพากษ์วิจารณ์ เรื่องการออกผลงาน และการถอนตัวออกจากวงของสมาชิก บทเพลงนี้ออกจำหน่ายในปี พ.ศ 2563 ทางเว็บสตรีมมิ่ง เช่น  Spotify/  Apple Music/  Youtube Music/  Tiktok และอื่น ๆ อีกมากมาย ปัจจุบันสมาชิกทุกได้ออกจากวง ทำให้วงอยู่ในสถานะพักการทำกิจกรรมชั่วคราว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:RainbowFlower
หมวดหมู่:ไอดอล-  RainbowFlower Facebook Fanpage-  เปิดตัวเพลงเดินทางตามหาฝัน-  ประกาศสมาชิกผู้ผ่านการคัดเลือก
วสิษฐ์

วสิษฐ์ (Vasishtha, वसीष्ठ, ไอเอเอสที: Vasiṣṭha) เป็นฤๅษีผู้ทรงพระเวท ที่เก่าแก่และเป็นที่เคารพนับถือมากที่สุดตนหนึ่งในสัปตฤๅษี (มหาฤๅษีผู้ยิ่งใหญ่ที่ยิ่งใหญ่ทั้ง 7) ของอินเดีย ฤๅษีวสิษฐ์ได้รับยกย่องในฐานะหัวหน้าผู้ประพันธ์ มณฑล 7 ในสมัย  ฤคเวท  ฤๅษีวสิษฐ์และครอบครัวของเขาถูกกล่าวถึงในกลอนสมัยฤคเวท มณฑป ฤคเวทอื่น ๆ และในตำราเวทมากมาย
โยควาสิษฐะ, วสิษฐสังหิตา มีเนื้อหาเช่นเดียวกับ อัคนิปุราณะ และ วิษณุปุราณะ เป็นผลมาจากเขา เขาเป็นผู้เขียนตำนานมากมาย เช่น เรื่องที่เขามีวัวศักดิ์สิทธิ์ กามเธนุ ไว้ในครอบครอง ผู้ที่สามารถมอบอะไรก็ได้ให้กับเจ้าของของพวกเขา และนันทินีลูกของเธอ เขามีชื่อเสียงในตำนานของชาวฮินดู ว่าด้วยเรื่องราวความขัดแย้งระหว่างเขากับฤๅษีวิศวามิตร ใน รามายณะ, เขาเป็นปุโรหิตประจำตระกูลของราชวงศ์รคุ และเป็นอาจารย์ของพระรามและพี่น้องของเขา

**ประวัติ**
ในเพลงสรรเสริญฤคเวท 7.33.9 ฤๅษีวสิษฐ์อธิบายว่าเขาเป็นนักวิชาการที่ย้ายข้ามแม่น้ำสินธุ เพื่อก่อตั้งโรงเรียนของเขา เขาแต่งงานกับอรุณธาติดังนั้นเขาจึงถูกเรียกว่า  อรุณธาตินาถ  ซึ่งหมายถึงสามีของอรุณธาติ เชื่อกันว่าฤๅษีวสิษฐ์อาศัยอยู่ริมฝั่ง แม่น้ำ ในยุคปัจจุบันคือ อุตตรันชัล ต่อมาภูมิภาคนี้มีความเชื่อในว่าเป็นที่พำนักของฤๅษีวยาส พร้อมกับ พี่น้องปาณฑพ พี่น้องทั้งห้าของ มหาภารตะ โดยลักษณะทั่วไปของเขาถูกเล่าไว้ในตำราฮินดูโบราณและยุคกลางว่าเป็นนักปราชญ์ที่มีขนยาวสลวยที่มัดเป็นมวยอย่างเรียบร้อยโดยม้วนเป็นกระจุกไปทางขวามีเคราหนวดมือจับและ tilak บนหน้าผากของเขา
ในพระไตรปิฎกภาษาบาลี ทีฆนิกาย เตวิชชสูตร อธิบายการสนทนาระหว่างพระโคตมพุทธเจ้ากับนักวิชาการเวทในสมัยพุทธกาลว่า พระพุทธเจ้าทรงเรียกฤๅษี 10 ตนว่าเป็น "บูรพาจารย์" และผู้รวบรวมโองการโบราณที่และสวดในยุคของเขา และในบรรดาฤๅษีทั้งสิบนั้น มีนามของฤๅษีวสิษฐ์อยู่ด้วย (ในภาษาบาลีสะกดว่า วาเสฏฐะ).The Buddha names the following as "early sages" of Vedic verses, "Atthaka (either Ashtavakra or Atri), Vamaka, Vamadeva, Vessamitta (Visvamitra), Yamataggi, Angirasa, Bharadvaja, Vasettha (Vashistha), Kassapa (Kashyapa) and Bhagu (Bhrigu)"

**ดูเพิ่ม**
 อคัสตยะ- อารุณิ- อัตริ- กัศยป

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 year=1984- isbn=978-0-520-01898-3 - isbn=978-0-19-283882-7- isbn=978-0-19-977507-1 - page=467- url-access=registration
*page=583 Selected verses, sorted by subject, in both Sanskrit and English text.
*pages=344 Sanskrit and English text.
*pages=29 Very short condensation.- cite book |editor-last= Venkatesananda |editor-first=S. |editor-link=Swami Venkatesananda |translator=Swami Venkatesananda |title=The Concise Yoga Vāsiṣṭha |publisher=State University of New York Press |location=Albany |year=1984 |isbn=0-87395-955-8 |oclc=11044869 |url=https://books.google.com/books?id=1FFdOj2dv8cC
หมวดหมู่:ฤๅษี
หมวดหมู่:ตัวละครในรามายณะ
หมวดหมู่:โหราจารย์ในยุคโบราณ
Streptococcus pyogenes

Streptococcus pyogenes เป็นสปีชีส์ของแบคทีเรียแกรมบวกชนิดทนทานต่ออกซิเจน (aerotolerant) ในจีนัส Streptococcus แบคทีเรียเหล่านี้ประกอบด้วยคอคไซ (Cocci) ที่เคลื่อนที่ไม่ได้และไม่สร้างสปอร์ และมีความสำคัญทางคลินิต่อมนุษย์  ถึงแม้จะพบไม่มาก แต่ก็พบว่ามันเป็นแบคทีเรียก่อโรค และพบเป็นไมโครไบโอตาบนผิวหนัง มันเป็นสปีชีส์หลักในการแบบแบบลานซ์ฟีลด์ ในกลุ่ม A แอนทิเจน, ปละมักถูกเรียกเป็น Streptococcus กลุ่มเอ (GAS) อย่างไรก็ตาม ที่ง Streptococcus dysgalactiae และ Streptococcus anginosus สามารถพบแอนทิเจนกลุ่มเอเช่นกัน streptococci กลุ่มเอ นั้นเมื่อนำไปเพาะในจานเพาะที่เป็นวุ้นเลือดจะสร้างลักษณะของเบตาเฮโมไลซิส ซึ่งคือการไลซิสเซลล์เม็ดเลือดแดงสมบูรณ์ บางครั้งจึงเรียกมันว่าเป็น group A (beta-hemolytic) Streptococcus (GABHS), และสามารถเกาะกลุ่มก่อเป็นโคโลนีที่มีขนาดมากกว่า 5 mm ได้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Type strain of Streptococcus pyogenes at BacDive -  the Bacterial Diversity Metadatabase-  Nature-Inspired CRISPR Enzyme Discoveries Vastly Expand Genome Editing . On: SciTechDaily. June 16, 2020. Source: Media Lab, Massachusetts Institute of Technology.
หมวดหมู่:โรคของทอนซิล
หมวดหมู่:แบคทีเรียแกรมบวก
หมวดหมู่:แบคทีเรียก่อโรค
หมวดหมู่:Streptococcaceae
ไอโซลิวซีน—ทีอาร์เอ็นเอไลเกส

ไอโซลิวซีน—ทีอาร์เอ็นเอไลเกส (isoleucine-tRNA ligase; 6.1.1.5) เป็นเอนไซม์กลุ่มอะมิโนเอซิล ทีอาร์เอ็นเอ ซินเทเทส ซึ่งเป็นกลุ่มย่อยของเอนไซม์ในตระกูลไลเกส มีหน้าที่สำคัญในการแปลรหัสพันธุกรรม ดังปฏิกิริยาด้านล่าง นอกจากนี้ ไอโซลิวซีน—ทีอาร์เอ็นเอไลเกส ยังมีส่วนช่วยในการสังเคราะห์กรดอะมิโนวาลีน, ลิวซีน, ไอโซลิวซีน และอะมิโนเอซิล—ทีอาร์เอ็นเอด้วย
ATP + L-isoleucine + tRNAIle  AMP + diphosphate + L-isoleucyl-tRNAIle
อย่างไรก็ตาม หากอิงตามระบบการตั้งชื่อเอนไซม์จะเรียกเอนไซม์ชนิดนี้ว่า L-isoleucine:tRNAIle ligase (AMP—forming) ส่วนชื่ออื่นที่ใช้บ่อย ได้แก่ isoleucyl—tRNA synthetase, isoleucyl—transfer ribonucleate synthetase, isoleucyl—transfer RNA synthetase, isoleucine—transfer RNA ligase, isoleucine—tRNA synthetase และ isoleucine translase

**การศึกษาโครงสร้าง**
ในปี ค.ศ. 2007 ได้มีการจำลองโครงสร้างของเอนไซม์ในกลุ่มนี้ได้สำเร็จ 10 ชนิด ซึ่งไอโซลิวซีน—ทีอาร์เอ็นเอไลเกส ก็เป็นหนึ่งในเอนไซม์เหล่านั้น โดยสามารถเข้าถึงโครงสร้างของเอนไซม์เหล่านั้นได้ในฐานข้อมูลของธนาคารข้อมูลโปรตีน ภายใต้รหัส 1FFY, 1JZQ, 1JZS, 1QU2, 1QU3, 1UDZ, 1UE0, 1WK8, 1WNY และ 1WNZ.

**อ้างอิง**
  pmid = 13792726 -  pages = 1726–1734 -  pages = 1735–1740 
Biology
การลงประชามติเอกราชนิวแคลิโดเนีย ค.ศ. 2020

การลงประชามติแยกเป็นเอกราชเกิดขึ้นในนิวแคลิโดเนียเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ.2020 การลงประชามติครั้งนี้เป็นครั้งที่สองตามข้อตกลงนูเมอา หลังจากการลงประชามติครั้งก่อนหน้าเมื่อ ค.ศ. 2018
ร้อยละ 53.26 ของผู้ออกเสียงปฏิเสธการเปลี่ยนแปลงสถานะเป็นประเทศเอกราช ซึ่งน้อยลงกว่าการลงประชามติครั้งที่แล้วที่มีผู้ลงคะแนน "ไม่" ร้อยละ 56.7 โดยในครั้งนี้มีผู้มาใช้สิทธิ์ร้อยละ 85.69 ข้อตกลงนูเมอาอนุญาตให้มีการลงประชามติเกิดขึ้นได้อีกครั้ง หากสภาแห่งนิวแคลิโดเนียลงคะแนนให้จัดขึ้นอีก โดยการลงประชามติครั้งที่สามจะเกิดขึ้นภายใน ค.ศ. 2022

**การลงประชามติและผลที่ตามมา**
จากจำนวนผู้ใช้สิทธิ์ร้อยละ 85.6 มีร้อยละ 53.26 ลงคะแนนเสียง "ไม่" ส่งผลให้นิวแคลิโดเนียยังอยู่ภายใต้การปกครองของฝรั่งเศสต่อไป ซึ่งผู้ลงคะแนนเสียง "ไม่" มีจำนวนน้อยลงกว่าครั้ง ค.ศ. 2018 ที่มีผู้ใช้สิทธิ์ลงคะแนนเสียงให้ถึงร้อยละ 56.7 ผลการลงประชามติสามารถแบ่งขอบเขตทางภูมิศาสตร์ได้อย่างชัดเจน กล่าวคือร้อยละ 71 ของประชากรจังหวัดใต้ปฏิเสธการเป็นเอกราช ขณะที่จังหวัดที่เล็กกว่าสองจังหวัดอย่างจังหวัดเหนือและจังหวัดหมู่เกาะลอยัลตีลงคะแนนเสียง "ใช่" ถึงร้อยละ 76 และ 82 ตามลำดับ
การลงประชามติครั้งนี้เป็นครั้งที่สองจากสามครั้งที่อนุญาตให้มีการจัด โดยอาจจะมีการลงประชามติครั้งที่สามและครั้งสุดท้ายในช่วงประมาณก่อน ค.ศ. 2022 Daniel Goa จากพรรคการเมืองฝ่ายสนับสนุนเอกราชได้แสดงความคาดหวังว่าการเปลี่ยนแปลงของคะแนนจะมีแนวโน้มมาทาง "ใช่" และนำไปสู่ความสำเร็จของการลงประชามติครั้งที่สาม ขณะที่ Sonia Backès ได้เรียกร้องให้มีการพูดคุยกันทั้งสองฝ่าย แม้ว่าเธอจะยอมรับว่าจะทำได้เมื่อผ่านการลงประชามติครั้งที่สามไปแล้ว
แอมานุแอล มาครง ประธานาธิบดีฝรั่งเศสแสดงความยินดีกับผลการลงประชามติ และขอบคุณชาวนิวแคลิโดเนียที่ได้ "ลงคะแนนเสียงไว้วางใจ" ในสาธารณรัฐ เขายังให้การยอมรับกลุ่มที่ต้องการเอกราช โดยเรียกร้องให้มีการเจรจาระหว่างกันทุกฝ่ายเพื่อหาแนวทางสำหรับอนาคตของภูมิภาค

**ดูเพิ่ม**
การลงประชามติเอกราชบูเกนวิลล์ พ.ศ. 2562
*การลงประชามติเอกราชชุก ค.ศ. 2022
*การให้เอกราชในโอเชียเนีย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การลงประชามติแยกเป็นเอกราช
หมวดหมู่:นิวแคลิโดเนีย
SERPINB10

เซอร์ปิน บี10 (Serpin peptidase inhibitor, clade B, member 10 หรือ SERPINB10) เป็นโปรตีนของมนุษย์ และเป็นโปรตีนสมาชิกลำดับที่ 10 ในเคลดบีของมหาวงศ์เซอร์ปิน ถูกถอดรหัสได้จากยีน SERPINB10 บนโครโมโซมคู่ที่ 18

**หน้าที่**
โดยปกติแล้ว โปรตีนในมหาวงศ์เซอร์ปินจะทำงานควบคุมกระบวนต่างๆของเซลล์ได้อย่างหลากหลาย ทั้งภายในและภายนอกเซลล์ เช่น กระตุ้นระบบคอมพลีเมนต์, ควบคุมกระบวนการการละลายลิ่มเลือดและการจับลิ่มของเลือด, ควบคุมระบบการเปลี่ยนแปรรูปของเซลล์, กดการเจริญของเนื้องอก, ควบคุมสมกุลการเกิดอะพอพโทซิสและการเคลื่อนที่ของเซลล์ โดยโครงสร้างของเซอร์ปินนั้นเป็นโครงสร้างโปรตีนตติยภูมิที่มีความหลากหลายต่ำมาก (well conserved) ซึ่งจะประกอบไปด้วยแผ่นบีตา 3 แผ่น และเกลียวอัลฟา 8 หรือ 9 เกลียว ส่วนสำคัญของโมเลกุลเซอร์ปีนที่ใช้ในการเข้าทำปฏิกิริยานั้นประกอบไปด้วยวงศูนย์ปฏิกิริยา (reactive center loop; RCL) ที่เชื่อมต่ออยู่กับแผ่นบีตา A และ C โดย Protease inhibitor-10 (PI10 หรือ SERPINB10) จัดเป็นสมาชิกหนึ่งในวงศ์ย่อยของเคลดบี (โอแวลบูมิน) ซึ่งมีความเกี่ยวเนื่องสัมพันธ์เป็นอย่างมากกับ Serpin PI1 ต้นแบบ (MIM 107400) โดยการวิเคราะห์หลักฐานกายวิภาคเปรียบเทียบพบว่า ทั้งเซอร์ปิน บี10 และเซอร์ปิน PI1 ต้นแบบนั้น มีการพัฒนาโครงสร้างมาจากจุดกำเนิดเดียวกันแต่ทำหน้าที่ต่างกัน (homology) และคล้ายกับโอแวลบูมินที่พบในไข่ไก่ กล่าวคือ ขาดส่วนต่อขยายที่ปลาย N- และปลาย C-, ไม่มีเปปไทด์ส่งสัญญาณ และมีหมู่ของซีรีนเป็นส่วนประกอบก่อนตำแหน่งท้ายสุด แทนที่จะเป็นแอสพาราจีน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  doi-access = free -  doi = 10.1016/j.jprot.2012.03.008 -  doi-access = free -  doi = 10.1186/1471-2121-11-30 -  doi-access = free -  doi-access = free 
หมวดหมู่:เซอร์ปิน
แม่แบบ:PDB Gallery/3906

File:PDB_1a4v_EBI.jpg|1a4v: แอลฟา-แลคตาลบูมิน
File:PDB_1alc_EBI.jpg|1alc: แอลฟา-แลคตาลบูมินของลิงบาบูน ที่ความละเอียด 1.7 อังสตรอมส์ เปรียบเทียบกับไลโซโซม์ ชนิดซี
File:PDB_1b9o_EBI.jpg|1b9o: แอลฟา-แลคตาลบูมินของมนุษย์ ขณะอยู่ในอุณหภูมิต่ำ
File:PDB_1hml_EBI.jpg|1hml: แอลฟา-แลคตาลบูมินกำลังเข้าจับกับ Zn2+
SERPINB6

เซอร์ปิน บี6 (Serpin B6 หรือ SERPINB6) เป็นโปรตีนของมนุษย์ และเป็นโปรตีนสมาชิกลำดับที่ 6 ในเคลดบีของมหาวงศ์เซอร์ปิน (Serpin family B member 6) ถูกถอดรหัสได้โดยยีน SERPINB6 บนโครโมโซมคู่ที่ 6

**ดูเพิ่ม**
 เซอร์ปิน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
doi=10.1016/0167-4838(95)00108-7  - first6=Grant R.  - first7=Walter  - first6=W  
*doi=  
*doi-access=free 
*doi-access=free - first6=PI - first8=DJ  - first7=Stephen D.  - first8=K  - first9=GD - doi-access=free  - doi-access=free  - first9=R - first7=Jean-Dominique - first9=Matija - ฐานข้อมูลออนไลน์ MEROPS สำหรับเปปทิเดส และสารยับยั้งเปปทิเดส:  I04.011fix-attempted=yes - SERPINB6+protein,+human
หมวดหมู่:เซอร์ปิน
วัดโคกพระเจดีย์

วัดโคกพระเจดีย์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 2 บ้านโคกพระ ตำบลโคกพระเจดีย์ อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูประภัศร์ กิติคุณ (พระมหาเติม)
เดิมเป็นพื้นที่ดอนมีลักษณะเป็นโคกเก่า ๆ น่าจะมีวัดร้างตั้งอยู่ ต่อมามีประชาชนมาอยู่อาศัยบริเวณนี้มากขึ้น จึงใช้สถานที่แห่งนี้สร้างวัดขึ้น ชื่อ "วัดโคกพระเจดีย์" ซึ่งต่อมาตำบลโคกพระเจดีย์ได้ตั้งชื่อตามวัดนี้ ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2447 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2465
อุโบสถประดิษฐาน หลวงพ่อดำ มีรูปลักษณ์เป็นองค์สีดำ แต่ในปี พ.ศ. 2563 ค้นพบว่าภายใต้เนื้อทองเปลวที่ชาวบ้านมาปิดไว้นั้น มีเนื้อที่ถูกหล่อด้วยทองคำ เงิน และนาค เป็นเนื้อสามกษัตริย์ ถือเป็นพระปรานเนื้อสามกษัตริย์องค์แรกและหนึ่งเดียวในจังหวัดนครปฐม แต่ทั้งนี้ยังไม่ทราบประวัติองค์พระว่าเป็นยุคใด ในวัดยังมีซากเจดีย์โบราณ สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น เป็นเจดีย์ทรงระฆังเหลี่ยม ย่อมุมไม้สิบสอง ตั้งอยู่บนชุดฐานสิงห์ซ้อนลดหลั่นกันขึ้นมา 3 ชั้น องค์ระฆังประดับปูนปั้นลายใบไม้ ส่วนยอดเป็นชุดมาลัยเถา

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระธูป สพฺพิ - พระเบี้ย ยสฺสุวณฺโณ - พระครูธรรมธร เปล่ง ยสชาโต - พระครูประภัศร์กิตติคุณ (อภิปญฺโญ ป.ธ.๓) 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดนครปฐม
โคกพระเจดีย์
วัดแป้นทองโสภาราม

วัดแป้นทองโสภาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงสามวาตะวันตก เขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร พื้นที่วัดเป็นที่ราบลุ่ม ตั้งอยู่ระหว่างคลองสามตะวันตกกับคลองสี่ตะวันตก แวดล้อมไปด้วยทุ่งนา อาณาเขตวัดมีคูคลองโดยรอบ อุโบสถในวัดประดิษฐานพระพุทธสุวรรณเศรษฐี (หลวงพ่อทองเศรษฐี) พระประธานอุโบสถหลังใหม่
วัดและชาวมอญในชุมชนชาวมอญนี้ได้มอบที่ดินให้สร้างโรงเรียนวัดแป้นทองเป็นที่เล่าเรียนมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2492

**ประวัติ**
วัดแป้นทองโสภารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2424 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 6 เมตร ยาว 18 เมตร ผูกพัทธสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2465  
วัดแป้นทองโสภารามเป็นวัดมอญ สร้างโดยนายทองและนางแป้น สองสามีภรรยาคหบดีผู้มีจิตศรัทธาเลื่อมใสพุทธศาสนาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประชาชนที่อยู่ใกล้วัดส่วนใหญ่เป็นชาวมอญที่ย้ายมาจากอำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ในอดีตในหน้านา ชาวมอญพระประแดงจะล่องเรือจากปากน้ำสมุทรปราการผ่านคลองแสนแสบมายังบริเวณชุมชนแป้นทองสัมพันธ์ในปัจจุบันเพื่อทำนา แต่ตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยเป็นต้นมา ก็เริ่มทำนาแล้วพักอาศัยอยู่อย่างถาวร ไม่กลับพระประแดงแล้ว กลายเป็นชาวมอญสามวานับแต่บัดนั้น  

**งานประเพณี**
ในช่วงวันสงกรานต์ในวันที่ 13–15 เมษายนของทุกปี มีการทำบุญและบังสุกุลให้กับบรรพบุรุษ ในวันที่ 14–15 เมษายน มีการสรงน้ำพระและเทศน์เป็นภาษามอญ ในช่วงเย็นมีการละเล่นสะบ้ามอญ

**อ้างอิง**
แป้นทองโสภาราม
แป้นทองโสภาราม
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตคลองสามวา
อาหรับมุสลิม

ไฟล์:Arab market-1.JPG|thumb|อาหรับมุสลิมเป็นกลุ่มชนส่วนใหญ่ในตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือ
อาหรับมุสลิม (مسلمون عرب) เป็นกลุ่มคนที่พูดภาษาอาหรับซึ่งนับถือศาสนาอิสลามและมีอัตลักษณ์ ภาษา และวัฒนธรรมเป็นอาหรับมุสลิม อาหรับไม่ใช่ชาติพันธุ์ แต่เป็นศัพท์ทางวัฒนธรรมเพื่อเรียกผู้คนที่มีภาษาอาหรับเป็นภาษาแม่  อาหรับมุสลิมถือเป็นประชากรส่วนใหญ่ในประเทศแอลจีเรีย, บาห์เรน, คอโมโรส, จิบูติ, อียิปต์, อิรัก, จอร์แดน, คูเวต, เลบานอน, ลิเบีย, มอริเตเนีย, โมร็อกโก, โอมาน, กาตาร์, ซาอุดีอาระเบีย, ซูดาน, โซมาเลีย, ซีเรีย, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, ตูนิเซีย และเยเมน ประเทศลิเบีย, ตูนิเซีย, แอลจีเรีย และโมร็อกโก ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นประเทศอาหรับอย่างเดียว เพราะในประเทศก็มีชนเบอร์เบอร์อาศัยอยู่ ใช่ว่าประชากรทั้งหมดในประเทศที่มีมุสลิมส่วนใหญ่เป็นอาหรับมุสลิม มีชาวอาหรับหลายคนที่ไม่ได้เป็นมุสลิม และมุสลิมหลายก็ไม่ได้มีเชื้อสายอาหรับ อาหรับมุสลิมก่อให้เกิดกลุ่มชาติพันธุ์-ภาษาที่ใหญ่ที่สุดของชาวมุสลิมในโลก ตามมาด้วยเบงกอล, ปัญจาบ, และชวา
ประชาชนในประเทศอียิปต์และเลบานอนส่วนใหญ่ระบุว่าตนเป็นชาวอียิปต์และเลบานอนมากกว่าระบุเป็นชาวอาหรับหรือมุสลิม
อาหรับมุสลิมจำนวนมากอาศัยอยู่ในเขตอาหรับพลัดถิ่น อาหรัยมุสลิมถือเป็นประชากรอาหรับส่วนใหญ่ในประเทศเบลเยียม, ฝรั่งเศส, เยอรมนี, อินโดนีเซีย, อิหร่าน, อิสราเอล, เนเธอร์แลนด์, ตุรกี และสหราชอาณาจักร ในขณะที่อาหรับคริสเตียนเป็นประชากรอาหรับส่วนใหญ่ในประเทศอาร์เจนตินา, ออสเตรเลีย, บราซิล, ชิลี, โคลอมเบีย, คิวบา, กรีซ, เฮติ, เม็กซิโก, สหรัฐ, อุรุกวัย และเวเนซุเอลา ประมาณหนึ่งส่วนสี่ของอาหรับอเมริกันเป็นอาหรับมุสลิม

**ดูเพิ่ม**
 อาหรับคริสเตียน- อาหรับยิว- ดรูซ- ลูกหลานอิสมาอีล- ศาสนาบาไฮ

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม== 
*isbn=2-88155-004-5
หมวดหมู่:อาหรับมุสลิม
อำเภอบะนีมะฏ็อร

บะนีมะฏ็อร (بَنِي مَطَر) เป็นอำเภอในเขตผู้ว่าการซานา ประเทศเยเมน ณ พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 100,012 คน

**สิ่งแวดล้อม**
ไฟล์:Kawkaban -68 (353668857).jpg|thumb|ญะบัลฮะฎูร หรือญะบะลุนนะบีชุอัยบ์ เป็นภูเขาที่สูงที่สุดในอาระเบีย
อำเภอนี้เป็นที่ตั้งของญะบะลุนนะบีชุอัยบ์หรือญะบัลฮะฎูร แห่งทิวเขาย่อยฮะรอซในทิวเขาซะเราะวาต เป็นภูเขาที่สูงที่สุดในประเทศเยเมนและคาบสมุทรอาหรับ

**อ้างอิง**
บะนีมะฏ็อร
วัดลาดบัวขาว (กรุงเทพมหานคร)

วัดลาดบัวขาว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางคอแหลม เขตบางคอแหลม กรุงเทพมหานคร เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูปทุมโชติวัฒน์ (เจริญ)
วัดลาดบัวขาวตั้งเป็นวัดเมื่อปี พ.ศ. 2310 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2367 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 14 เมตร ยาว 28 เมตร 
อาคารเสนาสนะในวัดได้แก่ พระอุโบสถ ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า พระพุทธชัยมงคล  มีศาลาการเปรียญก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2527 เปิดเฉพาะวันสำคัญทางศาสนา เช่น วันวิสาขบูชา วันมาฆบูชา วันอาสาฬหบูชา เป็นต้น วัดมีสวนป่าลานธรรมซึ่งแต่เดิมเคยเป็นกุฏิสงฆ์ ภายในสวนประกอบด้วยหอระฆัง บ่อน้ำสระบัว และพระพุทธรูป

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระชม- พระทองยอด- พระครูสงวน เกสโร- พระครูวิมลธรรมธาดา - พระครูปทุมโชติวัฒน์

**อ้างอิง**
ลาดบัวขาว
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตบางคอแหลม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างริมแม่น้ำเจ้าพระยา
ทางด่วนคุนหมิง–บ่อหาน

ทางด่วนคุนหมิง–บ่อหาน (s=昆明—磨憨高速公路) เรียกโดยทั่วไปว่า ทางด่วนคุนหมัว (s=昆磨高速公路, ตามชื่อเมืองบ่อหานในภาษาจีนว่า หมัวฮาน) เป็นทางด่วนที่เชื่อมต่อระหว่างเมืองคุนหมิง มณฑลยูนนาน ประเทศจีน และเมืองบ่อหาน ซึ่งเป็นเมืองชายแดนในจังหวัดปกครองตนเองชนชาติไท สิบสองปันนา มณฑลยูนนาน ที่ติดต่อกับประเทศลาว ทางด่วนนี้เป็นเส้นทางสายแยกของทางด่วนหมายเลข 85 (ทางด่วนฉงชิ่ง–คุนหมิง)
ทางด่วนคุนหมิง–บ่อหานเป็นส่วนหนึ่งของทางด่วนคุนหมิง–กรุงเทพ ในฝั่งประเทศจีน ที่ไปสุดเส้นทางที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย โดยจะผ่านเมืองบ่อหาน ซึ่งเป็นจุดสถานีปลายทางทางใต้อยู่ที่ชายแดนจีน–ลาว และมีด่านพรมแดนที่เชื่อมต่อกับทางหลวงหมายเลข 13 ในประเทศลาว โดยแล้วเสร็จไปเมื่อปี พ.ศ. 2560 
ปัจจุบัน ทางหลวงจีนหมายเลข 213 ซึ่งเป็นทางหลวงที่ไม่ใช่ทางด่วน มีแนวเส้นทางเดียวกันและคู่ขนานกันในบางช่วงกับเส้นทางของทางด่วนสายนี้

**อ้างอิง**
8511
หมวดหมู่:การขนส่งในมณฑลยูนนาน
วัดไทร (เขตบางคอแหลม)

วัดไทร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางโคล่ เขตบางคอแหลม กรุงเทพมหานคร

**ประวัติ**
ประวัติการสร้างและผู้ใดสร้างวัดไทรนั้นไม่มีหลักฐานแน่ชัด แต่เมื่อสันนิษฐานจากองค์พระพุทธรูปที่มีอยู่ในวิหาร และดูจากพระปรางค์หรือเจดีย์ สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นฝีมือช่างสมัยอยุธยาตอนปลาย ขณะที่เจดีย์บางองค์ระบุ ร.ศ. 123 คือสร้างในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ จากข้อมูลในหนังสือ ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ราว พ.ศ. 2410 ไม่ปรากฏนามและประวัติผู้สร้าง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2541

**อาคารเสนาสนะ**
อุโบสถหลังใหม่ปัจจุบันซึ่งยกสูงจากระดับพื้น เป็นที่ประดิษฐานพระประธานของวัด คือ พระพุทธชินราชจำลอง ได้เริ่มก่อสร้างและวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2537 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2542 หน้าบันอุโบสถมีตราสัญลักษณ์งานฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปีของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร เมื่อ พ.ศ. 2539 ใบเสมาทำจากหินชนวนขนาดเล็กล้อมรอบอุโบสถ พระอุโบสถหลังเก่าซึ่งปัจจุบันเป็นพระวิหารปิดตาย เนื่องจากถูกขโมยพระพุทธรูปอยู่บ่อยครั้ง เจดีย์พระธาตุสีทองที่สร้างขึ้นในสมัยพระครูโสภณธรรมรังษีเป็นเจ้าอาวาส ภายในบรรจุพระสารีริกธาตุ และอัฐิหลวงปู่สุ่นและอัฐิหลวงพ่อพูน กิตติสาโร เจ้าอาวาสองค์ก่อน มณฑปหลวงปู่พุ่มภายในมีรูปเหมือนของหลวงปู่พุ่มขนาดเท่าองค์จริง
ศาลเจ้าพ่อเรืองอันเป็นที่นับถือของชาวจีนย่านบางรัก ภายในจะมีรูปหล่อปูนปั้นของเจ้าพ่อเรืองในชุดนักรบมือซ้ายถือดาบ ประวัติของเจ้าพ่อเรืองนั้น สันนิษฐานว่าเป็นขุนเรือง ทหารผู้กล้าในการสู้ศึกสมัยกรุงศรีอยุธยา องค์เจ้าพ่อเรืองลอยมาติดที่ท่าเทียบเรือแถววัดสวนพลู ชาวจีนได้สร้างศาลและอัญเชิญท่านมาอยู่ที่ตรอกไก่ (ถนนศรีเวียงในปัจจุบัน) แต่เมื่อมีการสร้างโรงแรมขึ้น จึงอัญเชิญมายังวัดไทร

**รายนามเจ้าอาวาส**
 หลวงพ่อรุ่ง- หลวงพ่อสุ่น- อาจารย์แก้ว- หลวงตาหนู- หลวงพ่อพูน กิตฺติสาโร- พระครูโสภณธรรมรังษี (อุดม สุภจาโร (เกตุสืบ))- พระครูนิโครธปัญญาคุณ (ปรีชา ปุณฺณสีโล)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ไทร
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตบางคอแหลม
จักรวรรดิรัสเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900

จักรวรรดิรัสเซีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 1900 (พ.ศ. 2443) ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 14 พฤษภาคม - 28 ตุลาคม พ.ศ. 2443 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจักรวรรดิรัสเซียเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศจักรวรรดิรัสเซียไม่ได้รับเหรียญรางวัล

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**ฟันดาบ**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย Only two competed.

**ดูเพิ่ม**
 จักรวรรดิรัสเซียในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติจักรวรรดิรัสเซียในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาจักรวรรดิรัสเซียที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

จักรวรรดิรัสเซีย
อำเภอปกครองตนเองชนชาติไท ล่าหู่ และว้า เมืองแลม

อำเภอปกครองตนเองชนชาติไท ล่าหู่ และว้า เมืองแลม (孟连傣族拉祜族佤族自治县; Menglian Dai, Lahu และ Va Autonomous County) เป็นเขตปกครองตนเองที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลยูนนาน ประเทศจีน มีพรมแดนทางทิศใต้และทิศตะวันตกติดต่อกับรัฐฉานของประเทศพม่า เมืองแลม (เมิ่งเหลียน) เป็นอำเภอทางตะวันตกสุดภายใต้เขตการปกครองของเมืองผูเอ่อร์
ทั้งนี้การเรียกชื่อตามภาษาจีนคือ อำเภอปกครองตนเองชนชาติไท ล่าหู่ และว้า เมิ่งเหลียน

**ภูมิอากาศ**

** ดูเพิ่ม**
 ชาวได (ชาวไท)- ชาวล่าหู่- ชาวว้า

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผูเอ่อร์
ชินวุธ ศิริสัมพันธ์

ชินวุธ ศิริสัมพันธ์ (ชื่อเล่น: วู้ดดี้; 13 มิถุนายน พ.ศ. 2497 – ) เป็นนายกสมาคมครูมวยไทย และเป็นผู้บุกเบิกมวยไทยให้เป็นที่แพร่หลายในประเทศอังกฤษอย่างต่อเนื่อง

**ประวัติ**
ชินวุธ ศิริสัมพันธ์ เป็นนายกสมาคมครูมวยไทย ซึ่งรวบรวมครูมวยไทยผู้ทรงคุณวุฒิ เพื่อเผยแพร่มวยไทยทั้งในและต่างประเทศ รวมถึงมีพิธีไหว้ครูมาอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาหลายปี อีกทั้งมีนโยบายเชิงยุทธศาสตร์ให้ผู้เรียนมวยไทย ต้องเดินทางมาร่วมพิธีไหว้ครูที่ประเทศไทย
ชินวุธ ศิริสัมพันธ์ เป็นผู้จัดมหกรรมศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวเอกลักษณ์ไทยสู่นานาชาติมาหลายครั้ง เขาเผยว่ามวยไทย และไหว้ครูรำมวยเป็นสิ่งที่เรียนรู้ได้ไม่สิ้นสุด ที่ชาวต่างชาติให้การยอมรับ และใน พ.ศ. 2561 เขาประเมินว่าได้มีชาวต่างชาติที่ยินดีเดินทางมาเรียนไม่น้อยกว่า 800 คน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Khan 18 - Kru Muay Thai Thailand
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนมวยไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
ผิวหนังตายแห้ง

ไฟล์:EscharFromTick.jpg|thumb|หนังตายแห้งบนผู้ป่วยด้วยผนังหลอดน้ำเหลืองบวมจาก Rickettsia sibirica
หนังตายล่อน หรือ ผิวหนังตายแห้ง (eschar; ɑr; จากภาษากรีก: eschara) เป็นรูปแบบหนึ่งของเนื้อตายลอกหลุด (slough) หรือชิ้นส่วนของเนื้อเยื่อที่ตายแล้วที่หลุดออกจากผิวหนัง โดยเฉพาะภายหลังการบาดเจ็บจากไฟไหม้ และพบได้ในกรณีของเนื้อเน่าตาย (gangrene), แผลเปื่อย (ulcer), การติดเชื้อฟังไจ, เนื้อเยื่อตายจากแผลแมงมุมกัด, รอยเห็บกัดที่เกิดจากความเกี่ยวเนื่องกับ ไข้เผื่อน และการสัมผัสกับเชื้อแอนแทรกซ์ชนิดผิวหนัง (cutaneous) คำว่า "eschar" (หนังตายแห้ง) ไม่สามารถใช้ทดแทนกันได้กับคำว่า "scab" (สะเก็ดแผล) เพราะหนังตายแห้งต้องประกอบด้วยเนื้อเยื่อที่ตายแล้ว (necrotic tissue) ส่วนสะเก็ดแผลประกอบขึ้นจากเลือดที่แห้งกรังกับสารคัดหลั่ง (exudate)
หนังตายแห้งสีดำ (black eschars) พบมากที่สุดเกิดจากเชื้อแอนแทรกซ์กลุ่มผิวหนัง (cutaneous anthrax; คือกลุ่มการติดเชื้อจาก Bacillus anthracis) ซึ่งอาจติดต่อผ่านทางสัตว์ในปศุสัตว์หรือผ่าน Pasteurella multocida ที่พบในแมวและกระต่าย หนังตายแห้งสามารถใช้แยกแยะความต่างของการติดเชื้อริกเก็ตต์เซีย (rickettsial) R. parkeri rickettsiosis ในมุนษย์ ออกจากไข้ผื่นร็อกกีเมาเทนโดยดูที่การปรากฏของหนังตายแห้งที่จุดฝี (inoculation) 
ในภาษาอังกฤษบางครั้งเรียกหนังตายแห้งว่า black wound (แผลดำ) เพราะแผลจะมีบักษณะถูกคลุมด้วยเนื้อเยื่อตายแล้วสีดำแห้งกรังอย่างหนา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Medical Separation of the Eschar
หมวดหมู่:โรคผิวหนัง
ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2012

ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2012 (Thai Supermodel Contest 2012) เป็นการประกวดไทยซูเปอร์โมเดลคอนเทสต์ ครั้งที่ 11 ซึ่งมีการประกวดรอบตัดสินในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2555 ณ บางกอกคอนเวนชัน เซ็นเตอร์ เซ็นทรัลพลาซา ลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร ผู้ชนะไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ในปีนี้คือ วริศรา ยู จากกรุงเทพมหานคร

**ผลการประกวด**

**ลำดับ**

**รางวัลตำแหน่งพิเศษ**

**ผู้เข้าประกวด**
#E0FFFF ผู้ได้ตำแหน่ง ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์หลักของการประกวดไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ date=2010-03-12 
2012
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่อง 7
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2555
ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2011

ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2011 (Thai Supermodel Contest 2011) เป็นการประกวดไทยซูเปอร์โมเดลคอนเทสต์ ครั้งที่ 10 ซึ่งมีการประกวดรอบตัดสินในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2555 ณ โรงแรมเซ็นทาราแกรนด์ เซ็นทรัลพลาซา ลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร ผู้ชนะไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ในปีนี้คือ ปีย์วรา เรืองอร่าม จากจังหวัดชลบุรี

**ผลการประกวด**

**ลำดับ**

**รางวัลตำแหน่งพิเศษ**

**ผู้เข้าประกวด**
#E0FFFF ผู้ได้ตำแหน่ง ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์หลักของการประกวดไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ date=2010-03-12 
2011
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่อง 7
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:สงครามอินโดจีนครั้งที่สาม

สงครามอินโดจีนครั้งที่ 3
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ไทย–ลาว
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ทางการทหารไทย–เวียดนาม
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์กัมพูชา–เวียดนาม
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับกัมพูชา
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับลาว
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับไทย
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับสาธารณรัฐประชาชนจีน
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับเวียดนาม
กฎหมายสัญชาติฮังการี

สัญชาติฮังการี (magyar állampolgárság) สามารถได้รับจากการเกิด, การแปลงสัญชาติ และ การแปลงสัญชาติซ้ำ, และ การพิจารณาโดยใช้หลักพื้นฐานของกฎหมายครอบครัวเป็นหลัก
หลักการทางกฎหมายโดยพื้นฐานของการได้สัญชาติฮังการี มีระบุไว้ในรัฐธรรมนูญประเทศฮังการีข้อ G) ส่วนกฎหมายโดยละเอียด มีกำหนดไว้ในพระราชบัญญัติ LV ปี ค.ศ.1993 เรื่องการเป็นพลเมืองฮังการี (ตัวย่อภาษาฮังการี: Ápt.) (ภาษาฮังการี:  magyar állampolgárságról szóló 1993. évi LV. törvény)

**หลักการได้รับสัญชาติฮังการี**
 หลักการสืบเชื้อสาย (ประเทศฮังการีให้สัญชาติตามหลักการทางสายเลือด: ความเป็นพลเมืองขึ้นอยู่กับความเป็นพลเมืองของบรรพบุรุษ)- หลักความเสมอภาค (ไม่มีความแตกต่างตามว่าเด็กเกิดในหรือนอกสมรส และ ระหว่างสถานะของพ่อแม่)

**การได้มาซึ่งสัญชาติฮังการี**
การได้มาซึ่งสัญชาติฮังการี สามารถได้โดยการรับมาแต่กำเนิดตามกฎหมายครอบครัว หรือ ได้รับมาภายหลังจากการแปลงสัญชาติ (หรือ การแปลงสัญชาติกลับซ้ำ)

**การเกิด**
 ลูกของพ่อหรือแม่ชาวฮังการี ถือเป็นพลเมืองชาวฮังการี- เด็กไร้สัญชาติ ที่เกิดในพรมแดนประเทศฮังการี

**ข้อเท็จจริงตามหลักกฎหมายครอบครัว**
 การพิจารณาคดีเกี่ยวกับความเป็นพ่อ หรือ การคลอดบุตร- การรับรองความเป็นบุตร หรือ การแต่งงานใหม่ของพ่อแม่

**การแปลงสัญชาติ**
การแปลงสัญชาติให้เป็นฮังการี มีหลักการ 5 อย่าง:
a) ต้องอาศัยอยู่ในฮังการีอย่างต่อเนื่องเป็นเวลา 8 ปี ด้วยวีซ่าพำนักถาวร (ในกรณีของผู้เยาว์อาจเปลี่ยนไป เช่น ถ้าเกิดและอยู่ในประเทศฮังการีตอนเด็ก อาจลดเหลือ 5 ปี กรณีที่ผู้เยาว์ยื่นขอสัญชาติร่วมกับผู้ปกครอง หรือ ผู้ปกครองได้รับสัญชาติฮังการีแล้ว),
b) ต้องไม่เคยทำอาชญากรรมผิดกฎหมายในประเทศฮังการี,
c) ต้องมีการทำมาหากินและการอยู่อาศัยในประเทศฮังการี,
d) การแปลงสัญชาติไม่ได้ละเมิดต่อความปลอดภัยและความมั่นคงของประเทศฮังการี (ผู้ก่อการร้าย),
e) ต้องผ่านข้อสอบรัฐธรรมนูญฮังการีพื้นฐาน ซึ่งข้อสอบเป็นภาษาฮังการี คะแนนสูงกว่า 80 เปอร์เซ็นต์ขึ้นไป (ยกเว้นผู้ที่ได้รับการยกเว้น ที่มีมากกว่าอายุ 60 ปีบริบูรณ์)

**การแต่งงาน**
การได้สัญชาติฮังการีโดยการแต่งงานนั้น สามารถรับได้ด้วยวิธีการต่อไปนี้
หากมีที่พำนักแน่นอนในประเทศ​ฮังการี- แต่งงานกับชาวฮังการี​ 3 ปี และ มีบุตรร่วมกัน
หากไม่ได้อยู่ในประเทศ​ฮังการี​- แต่งงานกับชาวฮังการี 10 ปี หรือ- แต่งงานกับชาวฮังการี 5 ปี และ มีบุตรร่วมกัน

** ดูเพิ่ม**
  Magyarország Alaptörvénye-  A magyar állampolgárságról szóló 1993. évi LV. törvény- Kukorelli István: Alkotmánytan. Budapest, Osiris Kiadó, 1997. pp.115-133- Trócsányi László-Schanda Balázs: Bevezetés az alkotmányjogba. Budapest, HVG-ORAC Kiadó, 2013.-  A magyar állampolgárság viszonya a magyar nemzetiséghez és a lakóhelyhez - a jogtörténetben és jelenleg-  A magyar állampolgárság fejlődéstörténete a kezdetektől a rendszerváltozásig-  Az állampolgárság megszerzéséről a Magyar Köztársaság Helsinki Nagykövetségének honlapján date=2015-08-17 
หมวดหมู่:กฎหมายสัญชาติ
หมวดหมู่:ประเทศฮังการี
เอ็ดดี แวน แฮเลน

เอ็ดเวิร์ด โลเดอแวก ฟัน ฮาเลน (Edward Lodewijk Van Halen pron) หรือ เอ็ดดี แวน แฮเลน (Eddie Van Halen) เป็นนักดนตรีชาวอเมริกัน เขาเป็นนักแต่งเพลงและมือกีตาร์แห่งวงแวนแฮเลน ซึ่งเขาร่วมก่อตั้งวงในปี 1972 กับพี่ชายที่เป็นมือกลอง อเล็กซ์ แวน แฮเลน มือเบส มาร์ก สโตน และนักร้องนำ เดวิด ลี ร็อท เขาเป็นที่รู้จักกันดีในการเล่นแทปกีตาร์โซโล่ ด้วยการเล่น อเพจจิโอ ที่รวดเร็วโดยการเล่น แทปปิง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายดัตช์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งลำคอ