Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ชลอ ศรีธนากร

ภาพสมาชิกคณะราษฎรสายทหารบก พลตำรวจตรีชลอ คนที่นั่งด้านหน้าคนที่ 4 จากซ้าย
พลตำรวจตรี ชลอ ศรีธนากร หรือ ขุนศรีศรากร (19 กุมภาพันธ์ 2444 - 11 กันยายน 2530) อดีตอธิบดีกรมรถไฟ อดีตอธิบดี กรมสรรพสามิต อดีตอธิบดี กรมราชทัณฑ์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ 2 และหนึ่งในสมาชิก คณะราษฎร

**ประวัติ**
พลตำรวจตรีชลอเกิดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2444 บนเรือบรรทุกข้าวที่ จังหวัดพิษณุโลก บิดาชื่อ กัน และมารดาชื่อ สวาท

**รับราชการและงานการเมือง**
พลตำรวจตรีชลอจบการศึกษาจาก โรงเรียนนายร้อยทหารบก หรือ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า ในปัจจุบันและได้รับพระราชทานยศ ร้อยตรี เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2466  และในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2473 ท่านได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น ขุนศรีศรากร ศักดินา ๖๐๐ 
ใน การปฏิวัติสยาม เมื่อวันศุกร์ที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475 พลตำรวจตรีชลอซึ่งในขณะนั้นมียศเป็น ร้อยโท ได้รับภารกิจหน้าที่ในการคุมตัว พลตรี พระยาเสนาสงคราม มายัง พระที่นั่งอนันตสมาคม ซึ่งเป็นกองบัญชาการของคณะราษฎรแต่กลับเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นเมื่อเกิดการต่อสู้กันขึ้นทำให้พระยาเสนาสงครามถูกยิงจนได้รับบาดเจ็บ
หลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองท่านได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง ผู้บังคับการกองร้อยปืนใหญ่ที่ 2 และได้เลื่อนยศเป็น ร้อยเอก เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2476  จากนั้นในวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2477 ท่านได้รับเลือกให้เป็น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ 2 แทนตำแหน่งที่ว่าง 
จากนั้นท่านจึงได้โอนย้ายมารับราชการเป็นตำรวจรับตำแหน่ง สารวัตรตำรวจสันติบาล และได้รับพระราชทานยศ พันตำรวจตรี เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2478  หลังจากนั้นท่านจึงได้รับพระราชทานยศ พันตำรวจเอก เมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2487 ต่อมาท่านจึงได้โอนย้ายมาเป็นข้าราชการพลเรือนชั้นพิเศษเป็นผู้บัญชาการเรือนจำมหันตโทษที่บางขวางเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2480 จากนั้นจึงได้รักษาการแทนอธิบดีกรมราชทัณฑ์และได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ท่านดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมราชทัณฑ์เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2482
หลังจากนั้นอีก 2 ปีท่านได้โอนย้ายมารับตำแหน่งอธิบดีกรมสรรพสามิตแทน หลวงอรรถสารประสิทธิ์ (ทองเย็น หลีละเมียร) ที่ไปประจำกระทรวงการคลังเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2484 กระทั่งวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2485 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ท่านโอนย้ายไปดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมรถไฟ 
แทน พลโท จรูญ รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์ (ยศในขณะนั้น)
กระทั่งวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486 ท่านได้ควบตำแหน่งอธิบดีกรมสรรพสามิตอีกตำแหน่งหนึ่งแทน หลวงอรรถสารประสิทธิ์ ที่ขยับไปดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงการคลัง ต่อมาในวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2486 ได้มีคำสั่ง ท. สนาม ที่ 113/86 ให้ท่านพ้นจากตำแหน่งอธิบดีกรมรถไฟเหลือตำแหน่งอธิบดีกรมสรรพสามิตเพียงตำแหน่งเดียว จากนั้นในวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2487 ท่านได้รับโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศ พันตำรวจเอก  กระทั่งลาออกจากตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ 2 เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489  ก่อนจะออกจากราชการเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2489 ขณะอายุเพียง 45 ปีโดยมิได้กลับเข้ารับราชการหรือวงการเมืองอีกจนกระทั่งปี พ.ศ. 2510 จึงตัดสินใจออกบวชเป็นพระภิกษุ

**ถึงแก่อสัญกรรม**
พลตำรวจตรีชลอถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2530 ขณะอายุได้ 86 ปี

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
 ๒๔๗๗ - ๒๔๘๑ 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ขุนศรีศรากร:ผู้ก่อการฯ ทหารหนุ่ม date=2020-08-09 
หมวดหมู่:ทหารบกชาวไทย
หมวดหมู่:ตำรวจชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดพิษณุโลก
หมวดหมู่:สมาชิกคณะราษฎร
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบแต่งตั้ง
บาทเทิลทซ์

บาทเทิลทซ์ (Bad Tölz) เป็นเมืองชนบทในรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางใต้ของนครมิวนิกไปราว 50 กิโลเมตร ตัวเมืองตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกของแม่น้ำอีซาร์ ปัจจุบันเมืองนี้ขึ้นชื่อเรื่องสปาน้ำแร่
เมืองแห่งนี้ปรากฎชื่อครั้งแรกในเอกสารคริสต์ศตวรรษที่ 12 และต่อมาในปีค.ศ. 1331 ก็ได้รับสถานะเป็นเมืองค้าโดยจักรพรรดิลูทวิชที่ 4 ถือเป็นเมืองชุมทางสำหรับใช้ขนส่งไม้ซุงและเกลือในพื้นที่ลุ่มแม่น้ำอีซาร์ ในปีค.ศ. 1453 เกิดเพลิงไม้ครั้งใหญ่ขึ้นซึ่งได้ทำลายตลาด, โบสถ์ และปราสาท ดยุกอัลเบร็คที่ 3 จึงทำการบูรณะเมืองครั้งใหญ่โดยใช้หินแทนไม้ 

**อ้างอิง==
มหาเคารี

พระแม่มหาเคารี (महागौरी, ไอเอเอสที: Mahāgaurī) เป็นอวตารปางที่ 8 ของพระแม่ทุรคา หนึ่งใน 9 ปางของ นวทุรคา บูชากันในวันที่ 8 ของนวราตรี  ตามเทวตำนานฮินดูระบุว่าทรงมีอำนาจที่ช่วยให้ผู้ที่เคาระศรัทธาในพระองค์สมประสงค์ และได้รับการบรรเทาจากทุกข์ต่าง ๆ ในชีวิต เทวลักษณะคือทรงมีสี่กร โดยทรงประทับกรในลักษณะต่าง ๆ คือ กรหนึ่งในท่าสยบความหวาดกลัว, กรหนึ่งทรงตรีศูล, กรหนึ่งทรงทมารู และอีกกรหนึ่งในมุทราให้พร

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เทวีในศาสนาฮินดู
อาร์ตูโร ริคาร์ดี

อาร์ตูโร ริคาร์ดี (Arturo Riccardi; 30 ตุลาคม ค.ศ.1878 – 20 ธันวาคม ค.ศ. 1966) เป็นชาวอิตาลีที่ดำรงตำแหน่งเป็นพลเรือเอกในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ทำหน้าที่ในกระทรวงผู้ว่าการนาวิกโยธินทั่วไปของบุคลากร(Ministry of Marine director general of personnel) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1935 ถึง 1940 และรองเลขาธิการรัฐแห่งกองทัพเรือ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1941 ถึง ปี ค.ศ. 1943 ด้วยความเชี่ยวชาญในด้านสงครามทางอากาศ ริคาร์ดีมักจะทำงานร่วมกับเจ้าหน้าที่กองทัพเรือเยอรมันระดับอาวุโสในการป้องกันคาบสมุทรอิตาลี
หมวดหมู่:พลเรือเอกชาวอิตาลี
หมวดหมู่:พลเรือเอกในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ทหารชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากปาวีอา
หมวดหมู่:ทหารชาวอิตาลีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:ทหารชาวอิตาลีในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ผู้นำการทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
อิตาโล บัลโบ

อิตาโล บัลโบ (Italo Balbo; แฟร์รารา, 6 มิถุนายน ค.ศ. 1896 – ทูบลัก, 28 มิถุนายน ค.ศ. 1940) เป็นผู้นำกลุ่มพวกชุดดำ(Camicie Nere, or CCNN)ของอิตาเลียนที่ทำหน้าที่เป็นจอมพลอากาศแห่งอิตาลี(Maresciallo dell'Aria) ผู้สำเร็จราชการแห่งลิเบีย ผู้บัญชาการทหารแห่งอิตาเลียนแอฟริกาเหนือ(Africa Settentrionale Italiana, หรือ ASI), และ"ทายาทโดยตรง"ของผู้นำเผด็จการอิตาลี เบนิโต มุสโสลินี
ภายหลังจากทำหน้าที่ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง บัลโบได้กลายเป็นผู้นำองค์กรฟาสเช่ในแฟร์ราราที่เป็นบ้านเกิดเมืองนอนของเขา เขาเป็นหนึ่งในสี่คนผู้ร่วมก่อตั้งที่สำคัญ(Quadrumviri del Fascismo)ของการเดินขบวนสู่โรมที่ทำให้มุสโสลินีและพวกฟาสซิสต์เถลิงอำนาจในปี ค.ศ. 1922 พร้อมกับ มิเชล เบียนคิ, เอมีลีโอ เด โบโน และ Cesare Maria De Vecchi ในปี ค.ศ. 1926 เขาได้เริ่มงานในการสร้างกองทัพอากาศราชอาณาจักรอิตาลี และมีบทบาทสำคัญในการบินกลายเป็นที่นิยมขึ้นในอิตาลี และส่งเสริมด้านการบินของอิตาลีไปทั่วโลก ในปี ค.ศ. 1933 บางทีอาจจะช่วยบรรเทาความตึงเครียดรอบๆตัวเขาในอิตาลี เขาได้รับหน้าที่เป็นผู้ปกครองในอิตาเลียนลิเบีย ที่เขาได้อาศัยอยู่ตลอดช่วงชีวิตที่เหลืออยู่ บัลโบเกลียดชังต่อพวกต่อต้านชาวยิว เป็นผู้นำในกลุ่มฟาสซิสต์เพียงคนเดียวที่คัดค้านมุสโสลินีในการเป็นพันธมิตรกับนาซีเยอรมนี ในช่วงต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง บัลโบถูกสังหารโดยเหตุบัญเอิญโดยการยิงพวกเดียวกันเอง เมื่อเครื่องบินที่เขานั่งถูกยิงตกจากน่านฟ้าเหนือเมืองทูบลักโดยปืนต่อต้านอากาศยานของอิตาลีที่ระบุเครื่องบินของเขาผิดพลาด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ทหารชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา
หมวดหมู่:ทหารชาวอิตาลีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:ทหารชาวอิตาลีในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ผู้นำการทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:จอมพลชาวอิตาลี
หมวดหมู่:จอมพลอากาศ
หมวดหมู่:ผู้สำเร็จราชการอิตาเลียนลิเบีย
หมวดหมู่:นักบินที่เสียชีวิตจากการถูกยิงตก
กาลีซโซ ชิอาโน

เจียน กาลีซโซ ชิอาโน เคานต์ที่สองแห่งคอร์เทลาซโซและบูคาร์รี่ (Gian Galeazzo Ciano, 2nd Count of Cortellazzo and Buccari) (oʊ noh, lang; 18 มีนาคม ค.ศ. 1903 – 11 มกราคม ค.ศ. 1944) เป็นนักการฑูตและนักการเมืองชาวอิตาลีที่ทำหน้าที่เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศในรัฐบาลของพ่อตาของเขา เบนิโต มุสโสลินี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1936 ถึง ค.ศ. 1943
เขาเป็นลูกชายของพลเรือเอก Costanzo Ciano, สมาชิกผู้ร่วมก่อตั้งของพรรคชาตินิยมฟาสซิสต์ ทั้งพ่อและลูกชายต่างได้เข้าร่วมในการเดินขบวนสู่โรมของมุสโสลินีในปี ค.ศ. 1922 ชิอาโนได้แสดงปฏิบัติหน้าที่ในการรบในสงครามอิตาลี-เอธิโอเปีย(ค.ศ. 1935-36) และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ เมื่อเขาเดินทางกลับมา ภายหลังจากหนึ่งในเหตุการณ์ความพ่ายแพ้ของฝ่ายอักษะในสงครามโลกครั้งที่สอง ชิอาโนได้เริ่มที่จะผลักดันให้อิตาลีถอนตัวออกจากสงครามและถูกปลดออกจากตำแหน่งด้วยผลลัพธ์เหล่านั้น ต่อมาเขาก็ได้ทำหน้าที่เป็นเอกอัครราชฑูตของวาติกัน
ในเดือนกรกฏาคม ค.ศ. 1943 ชิอาโนเป็นหนึ่งในสมาชิกของสภาใหญ่แห่งฟาสซิสต์ที่บังคับในการขับไล่มุสโสลินีออกจากตำแหน่งและถูกจับกุมอย่างรวดเร็ว ชิอาโนได้บินไปยังเยอรมนีแต่ถูกจับกุมตัวและพาตัวกลับไปยังระบอบปกครองใหม่ของมุสโสลินี สาธารณรัฐสังคมอิตาลี ภายใต้แรงกดดันของเยอรมัน มุสโสลินีได้ออกคำสั่งให้ประหารชีวิตชิอาโน และในเดือนมกราคม ค.ศ. 1944 เขาได้ถูกประหารชีวิตโดยการยิงเป้าแบบชุดทีม 
ชิอาโนได้เขียนอนุทินทิ้งไว้เบื้องหลัง ซึ่งได้ถูกใช้เป็นแหล่งข้อมูลโดยนักประวัติศาสตร์หลายคน รวมทั้ง วิลเลียม ไชิเรอร์  ในหนังสือของเขาเรื่อง การรุ่งโรจน์และร่วงโรยของไรช์ที่สาม(The Rise and Fall of the Third Reich ) และวิดีโอละคร-สารคดีที่มีความยาวประมาณสี่ชั่วโมงของช่องเอชบีโอ เรื่อง มุสโสลินีและข้าพเจ้า(Mussolini and I)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากลีวอร์โน
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:ชาวอิตาลีที่ถูกประหารชีวิต
หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิตด้วยอาวุธปืน
หมวดหมู่:กติกาสัญญาไตรภาคี
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

การแข่งขันกีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 25 กรกฎาคมถึง 2 สิงหาคม ณ สนาม Olympic Aquatics Center ส่วนการแข่งขันว่ายน้ำมาราธอน 10 กิโลเมตร หญิง จะจัดในสระว่ายน้ำแบบเปิดในวันที่ 5 สิงหาคมและการแข่งขันประเภทชายจะจัดวันต่อมา (6 สิงหาคม) ที่ Odaiba Marine Park 
กีฬาว่ายน้ำจะมีการแข่งขันทั้งหมด 37 รายการ (18 สำหรับแต่ละเพศและ 1 รายการแบบผสม) ด้วยการเพิ่มรายการฟรีสไตล์ 800 เมตร ชาย, ฟรีสไตล์ 1,500 เมตร หญิง และผลัดผสม 4 × 100 ม. ผสม 

**รายการ**
กีฬาว่ายน้ำในปี 2020 จะมีทั้งหมด 37 รายการ (18 รายการสำหรับชายและหญิงและคละเพศอีก 1 รายการ) รวมถึงว่ายน้ำมาราธอนสระเปิด 10   กม. ทั้ง 2 รายการ  เพิ่มขึ้นเล็กน้อยจาก 34 รายการในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งก่อน เหตุการณ์ต่อไปนี้จะถูกโต้แย้ง (กิจกรรมสระว่ายน้ำทั้งหมดเป็นเส้นทางยาวและระยะทางอยู่ในหน่วยเมตรยกเว้นที่ระบุไว้): - ท่าฟรีสไตล์ : 50, 100, 200, 400, 800 และ 1,500; - ท่ากรรเชียง : 100 และ 200; - ท่ากบ : 100 และ 200 - ท่าผีเสื้อ : 100 และ 200; - แบบเดี่ยวผสม : 200 และ 400 - ผลัด : 4 × 100 ฟรี, 4 × 200 ฟรี; ผสม 4 × 100 (ผู้ชาย, ผู้หญิง, และผสม) - ว่ายน้ำมาราธอน : 10 กิโลเมตร

**ปฏิทินแข่งขัน**
M = Morning session, starting at 10:30 local time (01:30 UTC).
E = Evening session, starting at 19:00 local time (10:00 UTC).

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ว่ายน้ำใน 2019 Pan American Games - ว่ายน้ำในพาราลิมปิคฤดูร้อน 2020 
หมวดหมู่:กีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
หมวดหมู่:กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน
หมวดหมู่:รถไฟฟ้าในจังหวัดปทุมธานี

หมวดหมู่:ระบบขนส่งมวลชนในจังหวัดปทุมธานี
หมวดหมู่:ทางรถไฟในจังหวัดปทุมธานี
หมวดหมู่:ผู้สำเร็จราชการอินโดจีนของฝรั่งเศส

ฝรั่งเศส
หมวดหมู่:อินโดจีนของฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ประมุขแห่งรัฐกัมพูชา
หมวดหมู่:ประมุขแห่งรัฐลาว
หมวดหมู่:ประมุขแห่งรัฐเวียดนาม
ผู้สำเร็จราชการไต้หวัน

ผู้สำเร็จราชการไต้หวัน (Governor-General of Taiwan; Taiwan Sōtoku) เป็นหัวหน้าผู้สำเร็จราชการไต้หวันในยุคญี่ปุ่น (รวมฟอร์โมซาและเพสคาดอร์เรส) เมื่อยังเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิญี่ปุ่นระหว่าง ค.ศ. 1895 ถึง 1945
ผู้สำเร็จราชการไต้หวันของญี่ปุ่นเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ข้าราชการพลเรือน ขุนนางหรือนายพลญี่ปุ่น พวกเขาใช้อำนาจของตนในนามองค์อธิปัตย์ไต้หวัน (จักรพรรดิญี่ปุ่น) จนกระทั่งจักรวรรดิล่มสลาย และอยู่ภายใต้การปกครองของสาธารณรัฐจีน แล้วญี่ปุ่นสละอำนาจ

**ผู้สำเร็จราชการไต้หวัน (1895–1945)**

**ดูเพิ่ม**
 ผู้สำเร็จราชการเกาหลี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Archives of the Japanese Taiwan Governor-Generals (Chinese)- Japanese Governors of Taiwan (Mandarin)

หมวดหมู่:ไต้หวันภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น
ไต้หวัน
ผู้สำเร็จราชการเกาหลี

ผู้สำเร็จราชการเกาหลี/โชเซ็ง (Chōsen Sōtoku; Joseon Chongdok; Governor-General of Korea/Chōsen) เป็นผู้สำเร็จราชการของเกาหลีในยุคญี่ปุ่น โดยเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิญี่ปุ่นระหว่างปี 1910 ถึง 1945
ตำแหน่งผู้สำเร็จราชการเกาหลีได้รับการสถาปนาขึ้นหลังจักรวรรดิเกาหลีถูกผนวกเข้ากับจักรวรรดิญี่ปุ่นตามสนธิสัญญาญี่ปุ่น–เกาหลี ค.ศ. 1910 เพียงไม่นาน เพื่อแทนที่ตำแหน่งผู้ตรวจราชการ ผู้สำเร็จราชการเกาหลีได้รับการแต่งตั้งจากโตเกียวและต้องรายงานต่อจักรพรรดิญี่ปุ่น ผู้สำเร็จราชการเกาหลีต้องรับผิดชอบในกระทรวงบริหารภูมิภาคโชเซ็ง เช่น โครงสร้าง, วัฒนธรรม, ความยุติธรรม, การเซ็นเซอร์ และการปราบปรามขบวนการเอกราชเกาหลี
ที่พำนักแบบยุโรปของผู้สำเร็จราชการเกาหลีที่นัมซานใน ค.ศ. 1911
ผู้สำเร็จราชการเกาหลีมีทำเนียบอยู่ที่อาคารรัฐบาลกลางในเคโจหลังสร้างเสร็จใน ค.ศ. 1926 ก่อนหน้านั้น ผู้สำเร็จราชการเคยมีทำเนียบอยู่ที่นัมซาน

**ประวัติ**

**รายชื่อ**
หลังการผนวกเกาหลีเข้ากับญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1910 สำนักงานผู้ตรวจราชการจึงถูกแทนที่ด้วยสำนักงานผู้สำเร็จราชการ
#นายพล เคานต์ เทราอูจิ มาซาตาเกะ (寺内 正毅; ค.ศ. 1910–1916)
#เก็นซูอิ เคานต์ ฮาเซงาวะ โยชิมิจิ (長谷川好道; ค.ศ. 1916–1919)
#พลเรือเอก ไวเคานต์ ไซโต มาโกโตะ (斎藤 実; ค.ศ. 1919–1927)
#นายพล คาซูชิเงะ อูงากิ (宇垣 一成; ค.ศ. 1927)
#นายพล ยามานาชิ ฮันโซ (山梨半造; ค.ศ. 1927–1929)
#ไวเคานต์ ไซโต มาโกโตะ (斎藤 実; ครั้งที่สองใน ค.ศ. 1929–1931)
#นายพล คาซูชิเงะ อูงากิ (宇垣 一成; ครั้งที่สองใน ค.ศ. 1931–1936)
#นายพล จิโร มินามิ (南次郎; ค.ศ. 1936–1942)
#นายพล (เกษียณ) คูนิอากิ โคอิโซะ (小磯 國昭; ค.ศ. 1942–1944)
#นายพล (เกษียณ) โนบูยูกิ อาเบะ (阿部信行; ค.ศ. 1944–1945)

**ดูเพิ่ม**
 ผู้สำเร็จราชการไต้หวัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Rulers
หมวดหมู่:ประเทศเกาหลี

หมวดหมู่:เกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เคโจ
เกาหลี
บิวเทน

บิวเทน (butane) เป็นสารประกอบอินทรีย์ที่มีสูตรเคมี C4H10 ลักษณะเป็นแก๊สไม่มีสี มีกลิ่นคล้ายแก๊สโซลีนหรือแก๊สธรรมชาติ มีความไวไฟสูง คำว่า "บิวเทน" อาจหมายความได้ถึง n-butane หรือ isobutane ซึ่งเป็นไอโซเมอร์กัน แต่ตามหลักการเรียกชื่อของสหภาพเคมีบริสุทธิ์และเคมีประยุกต์ระหว่างประเทศ (IUPAC) บิวเทนจะหมายถึง n-butane เพียงอย่างเดียว บิวเทนมีรากศัพท์มาจากกรดบิวทีริก ซึ่งมาจากคำภาษาละติน butyrum แปลว่าเนย ถูกค้นพบโดยเอดเวิร์ด แฟรงก์แลนด์ในปี ค.ศ. 1849 และเอดมันด์ โรนัลส์เป็นคนแรกที่บรรยายถึงคุณสมบัติ
บิวเทนเป็นสารไฮโดรคาร์บอนชนิดแอลเคนที่มีคาร์บอน 4 อะตอมเชื่อมต่อกันด้วยพันธะเดี่ยว บิวเทนมี 2 ไอโซเมอร์ได้แก่ n-butane และ isobutane ซึ่งทั้งสองมีสูตรเคมีเหมือนกันแต่ต่างกันที่โครงสร้าง โดย n-butane มีโครงสร้างแบบไม่มีกิ่ง ในขณะที่ isobutane เป็นโครงสร้างแบบมีกิ่ง โครงสร้างที่แตกต่างกันนี้ส่งผลให้สองไอโซเมอร์นี้มีจุดเดือดต่างกัน โดย n-butane มีจุดเดือดสูงกว่าอันเป็นผลมาจากการมีพื้นที่ผิวสัมผัสระหว่างโมเลกุลมากกว่า ส่งผลให้มีแรงระหว่างโมเลกุลมากเช่นกัน บิวเทนเป็นหนึ่งในสารที่พบในน้ำมันดิบและแก๊สธรรมชาติ และเป็นสารกลุ่มแรก ๆ ที่ถูกแยกออกเมื่อมีการกลั่นลำดับส่วนเนื่องจากมีจุดเดือดต่ำกว่าสารชนิดอื่น เมื่อเผาบิวเทนในที่ที่มีออกซิเจนมากจะได้ผลิตภัณฑ์เป็นคาร์บอนไดออกไซด์และไอน้ำ แต่หากมีออกซิเจนไม่เพียงพอจะได้คาร์บอนมอนอกไซด์หรือเขม่าคาร์บอน ดังสมการ
เมื่อมีออกซิเจนเพียงพอ:
 2 C4H10 + 13 O2 → 8 CO2 + 10 H2O
เมื่อมีออกซิเจนไม่เพียงพอ:
 2 C4H10 + 9 O2 → 8 CO + 10 H2O
บิวเทนใช้ผสมกับแก๊สโซลีนเป็นน้ำมันเชื้อเพลิงและใช้เพิ่มเลขออกเทนในน้ำมันเบนซิน เมื่อผสมกับโพรเพนและสารไฮโดรคาร์บอนอื่น ๆ จะได้แก๊สปิโตรเลียมเหลว (LPG) หรือแก๊สหุงต้ม นอกจากนี้ยังใช้เป็นเชื้อเพลิงของไฟแช็ก เครื่องพ่นไฟสำหรับทำอาหารและสารขับดันสำหรับกระป๋องสเปรย์ เมื่อใช้เป็นแก๊สสำหรับบรรจุภัณฑ์จะมีเลขอีคือ E943a บิวเทนบริสุทธิ์โดยเฉพาะ isobutane ใช้เป็นสารทำความเย็นแทนฮาโลมีเทนที่ทำลายชั้นโอโซน บิวเทนเป็นสารระเหยที่เมื่อสูดดมเข้าไปจะก่อให้เกิดภาวะเคลิ้มสุข ง่วงซึม หัวใจเต้นผิดจังหวะ ความดันโลหิตผิดปกติ หมดสติ และอาจเสียชีวิตจากภาวะขาดอากาศหายใจและเว็นทริคูลาร์ ฟิบริลเลชัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แอลเคน
วันดี พลทองสถิตย์

ดร.วันดี พลทองสถิตย์ หรือ นางวันดี พลทองสถิตย์ หรือชื่อในวงการคือ หมอลำอุดมศิลป์ เป็นศิลปินพื้นบ้านหมอลำที่มีชื่อเสียงทางภาคอีสานของไทยและเป็นศิลปินมรดกอีสาน สาขาศิลปะการแสดง (ลำเรื่อง) ประจำปีพุทธศักราช ๒๕๕๙ จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น

**ประวัติ**
นางวันดี พลทองสถิตย์  เกิดเมื่อวันอาทิตย์  ที่ 24  เป็นบุตรคนที่ 6 ในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 10 คน  เกิดที่บ้านดอนธาตุ ตำบลหนองตูม อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น
นางวันดี พลทองสถิตย์ เป็นผู้ชื่นชอบในการแสดงหมอลำพื้นบ้านตั้งแต่วัยเด็ก และได้เข้าร่วมแสดงในคณะหมอลำ “สามัคคีรุ่งนคร” เพื่อหารายได้มาแบ่งเบาภาระของครอบครัว ด้วยเป็นผู้ที่มีพรสวรรค์ในการลำ รักในอาชีพหมอลำ เป็นผู้หมั่นฝึกซ้อม มีน้ำเสียงที่ไพเราะและเป็นเอกลักษณ์ จึงเป็นที่รักของครูผู้สอนลำ
วันดี เป็นผู้ที่มีผลงานการแสดงหมอลำนับแต่อดีตถึงปัจจุบันอย่างต่อเนื่อง ในปีพุทธศักราช ๒๕๐๗ ได้มีโอกาสบันทึกเสียงการแสดงหมอลำเผยแพร่ผ่านรายการวิทยุ โดยรับบทเป็นตัวประกอบหลายเรื่อง เช่น  นางประกายแก้ว สินธนูปูคำ ท้าวหัวข่อหล่อ สามผัวไม่กลัวบาป เป็นต้น ปีพุทธศักราช ๒๕๐๘  เริ่มเป็นที่รู้จักในอีสาน เมื่อได้รับบทเป็นนางเอกหมอลำ ในการแสดงหมอลำพื้นบ้านเรื่อง “ปลาบู่ทอง” หลังจากนั้น ในปีพุทธศักราช ๒๕๑๐ นางวันดี พลทองสถิตย์ เป็นที่รู้จักและชื่นชอบของคนอีสานมากยิ่งขึ้น เมื่อได้แสดงเป็นนางเอกหมอลำเรื่อง “ขูลู - นางอั้ว” คนอีสานรู้จักนางวันดี พลทองสถิตย์ในนาม “หมอลำอุดมศิลป์” เมื่อได้ตัดสินใจตั้งคณะหมอลำ “อุดมศิลป์” เป็นของตัวเองในปีพุทธศักราช ๒๕๑๖ ด้วยความรักในศิลปะการแสดงหมอลำ หมอลำอุดมศิลป์จึงได้ยึดอาชีพ หมอลำหาเลี้ยงชีพตนเองและครอบครัวมาโดยตลอด โดยไม่คิดจะประกอบอาชีพอื่นใดอีกเลย
จากประสบการณ์อันยาวนานด้านการแสดงหมอลำ กอปรกับความวิริยะอุตสาหะ ความใฝ่รู้ ความสามารถในการลำและพรสวรรค์อันเป็นที่ประจักษ์แก่คนทั่วไป นางวันดี พลทองสถิตย์ จึงได้รับเชิญเป็นอาจารย์พิเศษผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะการแสดงพื้นบ้าน เป็นผู้ประสิทธิ์ประสาทวิชาความรู้แก่นักศึกษา สาขาดนตรีและการแสดงพื้นบ้านคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ตั้งแต่ปีพุทธศักราช ๒๕๕๒ เรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
นางวันดี พลทองสถิตย์ หรือ หมอลำอุดมศิลป์ ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินมรดกอีสาน สาขาศิลปะการแสดง (ลำเรื่อง) ประจำปีพุทธศักราช ๒๕๕๙ จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น 

**การงาน**
 อาจารย์ผู้เชี่ยวชาญ ที่ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น - ผู้ทรงคุณวุฒิ สำนักวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยขอนแก่น

**รางวัลเกียรติคุณ**
 2559 - ศิลปินมรดกอีสาน สาขาศิลปะการแสดง (ลำเรื่อง) ประจำปีพุทธศักราช ๒๕๕๙ จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น- 2561 - รางวัลเกียรติยศหมอลำฝังเพชร จากรายการไมค์ทองคำหมอลำฝังเพชร- 2562 - ปริญญาดุริยางคศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองขอนแก่น
หมวดหมู่:นักดนตรีหมอลำ
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น
ลาร์ก-แอลเอกซ์

ลาร์ก-แอลเอกซ์ (LARC-LX; ชื่อเต็ม: Lighter, Amphibious Resupply, Cargo, 60 ton; ความหมาย: ยานส่งจากเรือใหญ่, สะเทินน้ำสะเทินบก, เวียนจัดส่งของบรรทุก 60 ตัน) หรือตามตั้งชื่อเดิมจาก บาร์ก (BARC; ชื่อเต็ม: Barge, Amphibious Resupply, Cargo; ความหมาย: ยานบรรทุก, สะเทินน้ำสะเทินบก, เวียนจัดส่งของบรรทุก) เป็นยานพาหนะขนส่งสะเทินน้ำสะเทินบก ตัวถังเหล็กกล้าประสาน

**ลักษณะ**
ไฟล์:BARC-LARC-XV-2.jpeg|right|thumb|ลาร์ก-แอลเอกซ์ กำลังขนถ่ายลาร์ก-วี ตัวถังอะลูมิเนียม ที่มีขนาดเล็กกว่า
ไฟล์:M60A2-drives-off-LARC-60-198510513-2.JPG|thumb|รถถังเอ็ม60เอ2 ซึ่งขับออกจากยานบรรทุกสะเทินน้ำสะเทินบก ลาร์ก 60 ระหว่างการจัดแสดงนิทรรศการกองทัพบกโปรล็อก 1985
ไฟล์:BARC and DUKW amphibious vehicles in 1952.jpg|thumb|เปรียบเทียบขนาดกับดียูเคดับเบิลยู
สามารถบรรทุกของบรรทุกได้มากถึง 100 ตัน หรือผู้โดยสาร 200 นาย แต่โดยทั่วไปบรรทุกของบรรทุก 60 ตัน หรือผู้โดยสาร 120 นาย ยานพาหนะนี้ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ดีเซลจีเอ็มซี 265 แรงม้า (198 กิโลวัตต์) สี่ตัวซึ่งอยู่ด้านข้างของตัวถัง โดยแต่ละตัวจะขับเคลื่อนล้อเดียวบนบก เครื่องยนต์คู่หนึ่งขับแต่ละใบพัดขนาด 1.2 มม. (47 นิ้ว) สองตัว ซึ่งขับเคลื่อนยานพาหนะในน้ำ ความเร็วสูงสุดอยู่ที่ 20 ไมล์ต่อชั่วโมง (32 กม./ชม.) บนบก หรือ 7.5 ไมล์ต่อชั่วโมง (12.1 กม./ชม.) เมื่อลอยอยู่ โดยผู้คุมเครื่องอยู่ในแค็บขนาดเล็กซ้ายมือข้างท้ายเรือของยานพาหนะ
ลาร์ก-แอลเอกซ์ ถูกใช้เพื่อขนส่งยานพาหนะแบบล้อยางและสายพาน รวมถึงอุปกรณ์การเตรียมริมทะเลและของบรรทุกทั่วไป จากเรือถึงฝั่ง หรือจุดขนถ่ายไกลทะเล มันยังสามารถขนส่งตู้คอนเทนเนอร์ขนาด 40 ฟุต (12 เมตร) ซึ่งสามารถลงจอดได้จากลาร์กไม่ว่าจะด้วยเครน, รถขนวัสดุใต้ท้องรถ หรือลูกรอก มันเป็นยานพาหนะสะเทินน้ำสะเทินบกเพียงอย่างเดียวในกองทัพบกสหรัฐที่สามารถลงจอดบนชายหาดผ่านคลื่นซัดฝั่ง โดยทั่วไปแล้ว ลาร์ก-แอลเอกซ์ ได้ลำเลียงในฐานะของบรรทุกบนปากระวางบนเรือพาณิชย์ หรือเรือยกหนักที่จะขนส่งขนส่งข้ามน้ำข้ามทะเล ส่วนตัวอย่างการเอาตัวรอดของลาร์ก-แอลเอกซ์ สามารถพบได้ที่พิพิธภัณฑ์สงครามโอเวอร์ลูน ในประเทศเนเธอร์แลนด์, พิพิธภัณฑ์ทหารแห่งนอร์ธฟลอริดาในกรีนโคฟสปริงส์ รัฐฟลอริดา และที่พิพิธภัณฑ์ยานยนต์เลน ในแนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี ตลอดจนพิพิธภัณฑ์การขนส่งกองทัพบกสหรัฐ ฟอร์ตยูสติส รัฐเวอร์จิเนีย

**ประจำการ **
บาร์กคันแรกได้เดินทางเรือเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1952 ที่ฟอร์ตลอว์ตัน รัฐวอชิงตัน และมีการเปลี่ยนชื่อจากบาร์กเป็นลาร์กในปี ค.ศ. 1960 มีการพบว่าลาร์กได้ประจำการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1967 เมื่อพวกมันถูกส่งไปยังเวียดนามเพื่อสนับสนุนกองพลส่งทางอากาศที่ 101 และกองพลทหารม้าที่ 1 ในปี ค.ศ. 1968 ส่วนลาร์ก-แอลเอกซ์ คันสุดท้ายได้ออกจากประจำการในปี ค.ศ. 2001

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  LARC-LX at GlobalSecurity.org
หมวดหมู่:ยานพาหนะล้อยางสะเทินน้ำสะเทินบก
หมวดหมู่:ยานพาหนะทหารสหรัฐ
ขรรคปุระ

ขรรคปุระ (খড়্গপুর; Kharagpur) เป็นเมืองในเขตปัศจิมเมทินีปุระ จังหวัดเมทินีปุระ รัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย ขรรคปุระตั้งอยู่บนชายฝั่งด้านใต้ของแม่น้ำกังสาพตี ทางตอนใต้ของรัฐเบงกอลตะวันตก โดยอยู่ห่างจากนครโกลกาตาซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐไปทางทิศตะวันตกประมาณ 110 กิโลเมตร
ขรรคปุระเป็นที่ตั้งของอุตสาหกรรมสำคัญหลายประเภท และเป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟชุมทางขรรคปุระ ซึ่งเป็นชุมทางรถไฟที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งในภาคตะวันออกของประเทศอินเดีย เส้นทางรถไฟสายหลักที่ผ่านชุมทางขรรคปุระมีจำนวน 5 สาย ได้แก่สายหาวรา-นาคปุระ-มุมไบ สายหาวรา-เจนไน สายหาวรา-ขรรคปุระ สายอาสานโสละ-ฏาฏานคร-ขรรคปุระ และสายขรรคปุระ-ปุรี ชานชาลาของสถานีรถไฟชุมทางขรรคปุระมีความยาว 1,072.5 เมตร ซึ่งยาวเป็นอันดับที่ 3 ของโลก นอกจากนี้ ขรรคปุระยังเป็นที่ตั้งของสถาบันเทคโนโลยีแห่งอินเดีย ขรรคปุระ (ไอไอที ขรรคปุระ) ซึ่งเป็นสถาบันอุดมศึกษาแห่งแรกในกลุ่มสถาบันเทคโนโลยีแห่งอินเดีย ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2494
จากรายงานสำมะโนประชากรครั้งล่าสุด ซึ่งจัดทำใน พ.ศ. 2554 ขรรคปุระมีประชากร 207,604 คน โดยแบ่งเป็นชาย 106,559 คน และหญิง 101,045 คน ในขณะที่ประชากรรวมของขรรคปุระและเขตปริมณฑล ได้แก่นิคมรถไฟขรรคปุระ และกลายกุนฑะ มีจำนวน 299,683 คน ได้แก่ชาย 153,143 คนและหญิง 146,540 คน ประชากรประมาณร้อยละ 85 ของขรรคปุระรู้หนังสือ ประชากรร้อยละ 80 โดยประมาณนับถือศาสนาฮินดู รองลงมาได้แก่ศาสนาอิสลามซึ่งมีผู้นับถือประมาณร้อยละ 13

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในรัฐเบงกอลตะวันตก
สถาบันเทคโนโลยีแห่งอินเดีย

สถาบันเทคโนโลยีแห่งอินเดีย หรือไอไอที (Indian Institutes of Technology; IIT) เป็นกลุ่มสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในประเทศอินเดีย ก่อตั้งขึ้นตามรัฐบัญญัติสถาบันเทคโนโลยีแห่งอินเดีย (ขรรคปุระ) พ.ศ. 2499 และรัฐบัญญัติสถาบันเทคโนโลยีแห่งอินเดีย พ.ศ. 2504 อย่างไรก็ตาม สถาบันเทคโนโลยีแห่งอินเดีย ขรรคปุระได้ใช้ชื่อ "สถาบันเทคโนโลยีแห่งอินเดีย" ตั้งแต่ พ.ศ. 2494 สถาบันเทคโนโลยีแห่งอินเดียมีฐานะเป็นสถาบันอุดมศึกษาที่มีความสำคัญระดับชาติ (Institute of National Importance; INI) ตามประกาศในรัฐบัญญัติสองฉบับดังกล่าว ใน พ.ศ. 2562 สถาบันเทคโนโลยีแห่งอินเดียมีจำนวน 23 แห่งทั่วประเทศ ซึ่งสถาบัน 4 แห่งล่าสุดสถาปนาตามรัฐบัญญัติสถาบันเทคโนโลยีแห่งอินเดีย ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2559

**สถาบัน**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในประเทศอินเดีย
โจวันนี เมสเซ

โจวันนี เมสเซ (Giovanni Messe: 10 ธันวาคม ค.ศ. 1883 – 18 ธันวาคม ค.ศ. 1968) เป็นชาวอิตาลีที่ดำรงตำแหน่งเป็นนายพลอิตาลี นักการเมือง และจอมพล(Maresciallo d'Italia) เขาได้ถูกพิจารณาจากหลายๆคนว่าเป็นนายพลอิตาลีที่ดีที่สุดในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ทหารชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นปุลยา
หมวดหมู่:ทหารชาวอิตาลีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:ทหารชาวอิตาลีในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ผู้นำการทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:จอมพลชาวอิตาลี
หมวดหมู่:นายพลในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ผู้สำเร็จราชการอิตาเลียนลิเบีย
หมวดหมู่:เชลยศึกชาวอิตาลี
แมร์แยม มีร์ซอฆอนี

แมร์แยม มีร์ซอฆอนี (مریم میرزاخانی; Maryam Mirzakhani) เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวอิหร่าน และศาสตราจารย์ด้านคณิตศาสตร์ประจำมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด เธอเป็นผู้หญิงคนแรกและชาวอิหร่านคนแรกที่ได้รับรางวัลเหรียญฟีลดส์

**วัยเด็กและการศึกษา**
เธอเคยเข้าแข่งขันคณิตศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศสองครั้ง ได้แก่ พ.ศ. 2537 ที่ฮ่องกงและ พ.ศ. 2538 ที่นครโตรอนโต ประเทศแคนาดา และได้รับรางวัลเหรียญทองทั้งสองครั้ง โดยในครั้งแรกที่ฮ่องกงเธอทำคะแนนได้ 41 คะแนนจาก 42 คะแนน ส่วนครั้งที่สองที่แคนาดาเธอได้คะแนนเต็ม
พ.ศ. 2542 มีร์ซอฆอนีจบการศึกษาวิทยาศาสตรบัณฑิตสาขาคณิตศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีแชรีฟ (Sharif University of Technology) และเดินทางไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกาจนจบปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดใน พ.ศ. 2547 โดยมีที่ปรึกษาได้แก่เคอร์ทิส ที. แมกมัลเลนซึ่งเคยได้รับเหรียญฟีลดส์ใน พ.ศ. 2541  ขณะศึกษาที่ฮาร์วาร์ดเธอเป็นที่รู้จักว่าเป็นคนที่มุ่งมั่นและไม่หยุดตั้งคำถาม แม้ว่าภาษาอังกฤษจะไม่ใช่ภาษาแม่ของเธอก็ตาม เธอมักจดบันทึกเป็นภาษาเปอร์เซีย

**ผลงานวิชาการ**
เมื่อจบปริญญาเอก เธอเข้าทำงานเป็นนักวิจัยที่สถาบันคณิตศาสตร์เคลย์และดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยพรินซ์ตันก่อนจะไปดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดใน พ.ศ. 2552
นักคณิตศาสตร์ที่ได้รับรางวัลเหรียญฟีลดส์ใน พ.ศ. 2557 มีร์ซอฆอนีในภาพกำลังอุ้มลูกสาวของเธออยู่
มีร์ซอฆอนีได้รับรางวัลเหรียญฟีลดส์ใน พ.ศ. 2557 จากงานวิจัยเกี่ยวกับผิวรีมันและปริภูมิมอดุลัสของผิวรีมัน ซึ่งเธอเป็นผู้หญิงคนแรกและชาวอิหร่านคนแรกที่ได้รับรางวัลนี้
เธอนิยามตัวเองว่าเป็นนักคณิตศาสตร์ที่ "ช้า" เธอเชื่อว่าต้องทุ่มเทและตั้งใจเพื่อที่จะได้เห็นความงามของคณิตศาสตร์ ขณะที่เธอกำลังขบคิดปัญหา เธอจะวาดรูปการ์ตูนแล้วทดสมการคณิตศาสตร์ที่เธอคิดรอบตัวการ์ตูนที่เธอวาด ลูกสาวของเธอใช้คำว่า "วาดภาพ" เมื่อพูดถึงวิธีการทำงานของมีร์ซอฆอนี

**ชีวิตส่วนตัว**
มีร์ซอฆอนีสมรสกับยัน ว็อนดราก นักวิทยาการคอมพิวเตอร์เชิงทฤษฎีและนักวิทยาศาสตร์ประยุกต์ชาวเช็ก และมีลูกสาวหนึ่งคนได้แก่อานาฮิตา

**การเสียชีวิต**
พ.ศ. 2556 แพทย์ได้ตรวจพบว่าเธอเป็นโรคมะเร็งเต้านม ก่อนจะลุกลามไปยังกระดูกและตับในอีก 3 ปีถัดมา และเสียชีวิตในวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ด้วยวัย 40 ปี
ประธานาธิบดีแฮแซน โรว์ฮอนีแห่งสาธารณรัฐอิสลามอิหร่านได้กล่าวสดุดีและไว้อาลัย โดยมีใจความว่ามีร์ซอฆอนีเป็นนักคณิตศาสตร์ที่ยอดเยี่ยม เป็นผู้ที่ทำให้ชื่อเสียงของอิหร่านในวงการวิชาการเป็นที่รู้จัก และเป็นผู้นำทางให้ผู้หญิงชาวอิหร่านกล้าและมุ่งมั่นที่จะแสดงความสามารถของตนในเวทีสากล

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักคณิตศาสตร์หญิง
หมวดหมู่:นักคณิตศาสตร์ชาวอิหร่าน
หมวดหมู่:บุคคลจากเตหะราน
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งเต้านม
กีฬาวอลเลย์บอลชายในซีเกมส์ 2019

การแข่งขันกีฬาวอลเลย์บอลในซีเกมส์ 2019 มีกำหนดจัดขึ้นที่ฟิลสปอร์ตส์อะรีนา, ปาซิก, ประเทศฟิลิปปินส์ ระหว่างวันที่ 2 ถึง 10 ธันวาคม ค.ศ. 2019

**การจับสลาก**
การจับสลากได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2019 ที่โรงแรมโซฟิเทลใน ปาไซ, ประเทศฟิลิปปินส์ มาเลเซียได้เข้าร่วมการแข่งขัน แต่ได้ถอนตัวออกจากการแข่งขันก่อนที่จะเริ่มการแข่งขัน ติมอร์-เลสเตซึ่งจับสลากอยู่ในกลุ่มเอได้ถอนตัวออกจากการแข่งขันภายหลังจากการจับสลาก ฟิลิปปินส์ในฐานะเจ้าภาพสามารถเลือกกลุ่มที่ต้องการได้

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**

**รอบแรก**
เวลาการแข่งขันเป็นเวลามาตรฐานในท้องถิ่น (UTC+08:00) (เร็วกว่าไทย 1 ชั่วโมง)

**กลุ่มเอ**

**กลุ่มบี**

**รอบสุดท้าย**
เวลาการแข่งขันเป็นเวลามาตรฐานในท้องถิ่น (UTC+08:00) (เร็วกว่าไทย 1 ชั่วโมง)

**สายการแข่งขัน**

**รอบจัดอันดับ 5–7**

**รอบรองชนะเลิศ**

**รอบอันดับที่ 5**

**รอบชิงเหรียญทองแดง**

**รอบชิงเหรียญทอง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Official website date=2019-12-05 
หมวดหมู่:กีฬาวอลเลย์บอลในซีเกมส์
หมวดหมู่:ซีเกมส์ 2019
หมวดหมู่:วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2562
พลุแฟลร์

พลุแฟลร์ส่องสว่างที่ใช้ในระหว่างการฝึกซ้อมทางทหาร
พลุแฟลร์ (flare ซึ่งบางครั้งเรียกว่า fusee) เป็นไพโรเทคนิคประเภทหนึ่งที่ก่อแสงจ้าหรือความร้อนสูงโดยไม่เกิดการระเบิด พลุแฟลร์ใช้สำหรับส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ, การส่องแสง หรือการกระทำตอบโต้เกี่ยวกับการป้องกันในการใช้ประโยชน์ทางพลเรือนและการทหาร พลุแฟลร์อาจเป็นดอกไม้เพลิงภาคพื้น, ดอกไม้เพลิงโพรเจกไทล์ หรือที่ได้ถูกแขวนร่มชูชีพเพื่อให้มีเวลาส่องสว่างนานสูงสุดในพื้นที่ขนาดใหญ่ ส่วนดอกไม้เพลิงโพรเจกไทล์อาจถูกทิ้งจากเครื่องบิน, ยิงออกจากจรวดหรือปืนใหญ่ หรือแท่งยิงแบบมือถือ

**ประวัติ**
การใช้ดินปืนเพื่อจุดประสงค์ในการส่งสัญญาณที่บันทึกไว้ที่เก่าแก่ที่สุดคือ 'พลุส่งสัญญาณระเบิด' ที่ราชวงศ์ซ่งของจีนใช้เมื่อราชวงศ์หยวนนำโดยชาวมองโกลปิดล้อมหยางโจวในปี ค.ศ. 1276 ระเบิดเปลือกนุ่มเหล่านี้ กำหนดเวลาให้ระเบิดกลางอากาศ ซึ่งถูกนำมาใช้เพื่อส่งข้อความไปยังกองทหารในระยะไกล การเอ่ยถึงพลุส่งสัญญาณระเบิดอีกครั้งหนึ่งปรากฏในข้อความระบุช่วงปี ค.ศ. 1293 ที่ขอการเก็บรวบรวมจากผู้ที่ยังเก็บไว้ในมณฑลเจ้อเจียง ส่วนปืนสัญญาณปรากฏในเกาหลีราวปี ค.ศ. 1600 ซึ่งหวูอีตูฟู่ทงจื้อ (Wu I Thu Phu Thung Chih) หรือสารานุกรมทหารมีภาพประกอบ (Illustrated Military Encyclopedia) ได้เขียนไว้ในปี ค.ศ. 1791 โดยแสดงให้เห็นปืนสัญญาณในภาพประกอบ

**เคมี**
การเผาไหม้พลุแฟลร์ถนนสามจุด
ปืนพกยิงพลุธรรมดา รุ่นนี้ใช้พลุแฟลร์ 26.5 มม. (ผลิตโดยพาเทลบอลลิสติกส์)
พลุแฟลร์ผลิตแสงผ่านการเผาไหม้ขององค์ประกอบดอกไม้ไฟ ส่วนผสมมีหลากหลาย แต่มักขึ้นอยู่กับสตรอนเชียมไนเตรต, โพแทสเซียมไนเตรต หรือโพแทสเซียมเปอร์คลอเรต และผสมกับเชื้อเพลิง เช่น ชาร์โคล, ซัลเฟอร์, ขี้เลื่อย, อะลูมิเนียม, แมกนีเซียม หรือเรซินโพลิเมอร์ที่เหมาะสม พลุแฟลร์อาจมีสีได้จากการรวมของสีดอกไม้ไฟ ส่วนพลุแฟลร์แคลเซียมใช้ใต้น้ำเพื่อให้แสงสว่างวัตถุที่จมอยู่ใต้น้ำ

**ดูเพิ่ม**
 ปืนยิงพลุ

**อ้างอิง**

**หนังสืออ่านเพิ่ม**
 url-status=dead 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 พลุแฟลร์
หมวดหมู่:วัฒนธรรมฟุตบอล
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของจีน
หมวดหมู่:ราชวงศ์ซ่ง
หมวดหมู่:ราชวงศ์หยวน
หมวดหมู่:สัญญาณแจ้งเหตุร้าย
หมวดหมู่:การสื่อสารในภาวะฉุกเฉิน
เกิ๋มฝา

เกิ๋มฝา (Cẩm Phả) เป็นนครภายใต้จังหวัดในจังหวัดกว๋างนิญ ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศเวียดนาม เกิ๋มฝามีประชากร 195,800 คน (กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555) และมีพื้นที่ 486 ตารางกิโลเมตร เกิ๋มฝายกฐานะขึ้นจากอำเภอเกิ๋มฝาขึ้นเป็นเมืองในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 เกิ๋มฝาเป็นเมืองท่าส่งออกถ่านหินที่สำคัญของเวียดนาม และเคยมีเหมืองถ่านหินที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ดำเนินการมากว่าหนึ่งศตวรรษ และปรากฏบนตราไปรษณียากรที่ระลึกของเวียดนามในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2502 เศรษฐกิจของเกิ๋มฝายังคงพึ่งพาการทำเหมืองแร่และเหมืองหิน รวมทั้งเกษตรกรรม การท่องเที่ยว และการประมง

**เขตการปกครอง**
เกิ๋มฝาแบ่งการปกครองออกเป็น 12 แขวงหรือเฝื่อง (phường) และ 4 ตำบลหรือสา (xã) ได้แก่

**แขวง (เฝื่อง)**

**ตำบล (สา)**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:จังหวัดกว๋างนิญ
ไอดอลมาสเตอร์ แพลตตินัมสตาร์

ดิไอดอลมาสเตอร์ แพลตตินัมสตาร์ (The Idolmaster Platinum Stars) เป็นวิดีโอเกมแนวจำลองในชุดวิดีโอเกม ดิไอดอลมาสเตอร์ พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยบันไดนัมโกะเอนเตอร์เทนเมนต์ ตัวเกมวางจำหน่ายในวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 4 ตัวเกมเวอร์ชันภาษาจีนดั้งเดิมและภาษาเกาหลีวางจำหน่ายวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 2016

**รูปแบบการเล่น**
ผู้เล่นจะรับบทเป็นโปรดิวเซอร์ใน 765 โปรดิวชั่น ไม่เหมือนกับงานก่อนหน้านี้ในซีรีส์ ดิไอดอลมาสเตอร์ เนื้อเรื่องถูกสร้างขึ้นใหม่ และไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับงานอื่น อย่างไรก็ตามบุคลิกและรูปลักษณ์ของไอดอลยังคงไม่เปลี่ยนแปลง
ในเกมนี้ 765 โปรดิวชั่น เป็นเอเจนซี่พรสวรรค์ขนาดเล็ก ผู้จัดการตัดสินใจจัดค่ายฝึกซ้อมสำหรับไอดอล ผู้เล่นเป็นโปรดิวเซอร์และเขาจำเป็นต้องสื่อสารกับไอดอลและนำการฝึกซ้อมของพวกเขาไปสู่ขั้นตอนสุดท้าย

**การพัฒนา**
ในงานแถลงข่าวของโซนี่คอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์เจเปนเอเชีย ใน ค.ศ. 2013 บันไดนัมโกะเอนเตอร์เทนเมนต์ประกาศว่าจะเปิดตัวเกม ดิไอดอลมาสเตอร์ บนเครื่องเพลย์สเตชัน 4 หลังจากนั้นวิดีโอโปรโมตเกมถูกแสดงที่คอนเสิร์ต The Idolmaster Master of Idol World 
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2015 ในเดือนมกราคม 2559 นิตยสาร แฟมิซือ ได้เปิดเผยชื่อของเกม และประกาศว่าตัวเกมได้รับการพัฒนาไปกว่า 60%

**ผลตอบรับ**
นิตยสารวิดีโอเกมญี่ปุ่น แฟมิซือ ให้คะแนนรีวิวเกม ดิไอดอลมาสเตอร์ แพลตตินัมสตาร์ ที่ 34/40 คะแนน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4‎
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
อิกาเมชิ

อิกาเมชิ (ikameshi) เป็นอาหารญี่ปุ่นที่ประกอบด้วยหมึกยัดไส้ข้าวในลักษณะคล้ายกับไส้กรอกหรือหมึกยัดไส้ อิกาเมชิเป็นอาหารท้องถิ่นในแถบคาบสมุทรโอชิมะทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะฮกไกโด

**วิธีปรุง**
อิกาเมชิเตรียมโดยการเอาหนวดและเครื่องในของหมึกออกจนเหลือแต่ตัว จากนั้นจึงนำข้าวที่ซาวแล้วใส่เข้าไปและนำไปต้มในน้ำซุปดาชิ ข้าวที่ใช้จะใช้ข้าวเจ้าและข้าวเหนียวผสมกัน นอกจากนี้ส่วนไส้ยังผสมส่วนประกอบอื่น ๆ ลงไปได้อีกเช่นหนวดหมึกสับ หน่อไม้ แคร์รอต และอาบุราอาเงะ เป็นต้น.

**ประวัติ**
พ.ศ. 2484 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง อาหารขาดแคลนโดยเฉพาะข้าว ร้านอาเบโชเต็งซึ่งจำหน่ายเอกิเบ็งที่สถานีรถไฟโมริ จังหวัดฮกไกโดได้ตัดสินใจใช้หมึกที่มีเป็นจำนวนมากมาประกอบอาหาร หลังสิ้นสุดสงคราม พ.ศ. 2509 ห้างสรรพสินค้าเคโอในกรุงโตเกียวได้จัดงานเทศกาลเอกิเบ็งประจำปีเป็นครั้งแรกซึ่งเปิดโอกาสให้ผู้ค้าเอกิเบ็งและอาหารท้องถิ่นได้มาออกร้าน ร้านอาเบโชเต็งได้นำอิกาเมชิมาจำหน่าย ในปีถัดมาอิกาเมชิได้รับความนิยมอย่างมาก ยอดขายของอิกาเมชิขึ้นสู่อันดับหนึ่งและได้มาจำหน่ายในงานดังกล่าวอีกหลายครั้งด้วยกัน ทำให้ชื่อเสียงของอิกาเมชิโด่งดังมากขึ้นและเริ่มเป็นที่รู้จักในฐานะอาหารขึ้นชื่อของเมืองโมริ กิ่งจังหวัดโอชิมะ และของจังหวัดฮกไกโดในที่สุด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารจากข้าวของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อาหารทะเลของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อหมึก
หมวดหมู่:คำศัพท์เกี่ยวกับอาหารญี่ปุ่น
เท็ตสึ นากามูระ

เท็ตสึ นากามูระ (Nakamura Tetsu; تېڅو ناکامورا) หรือฉายาในภาษาปาทานว่า Kaka Murad (کاکا مراد) หรือลุงมูรัดในภาษาปาทานและภาษาฟาร์ซี เป็นแพทย์ชาวญี่ปุ่นและพลเมืองกิตติมศักดิ์ของประเทศอัฟกานิสถาน นากามูระเป็นหัวหน้าหน่วย Peace Japan Medical Services (PMS) ในอัฟกานิสถาน เขาได้รับรางวัลแมกไซไซใน พ.ศ. 2546
เพื่อนร่วมงานชาวญี่ปุ่นของเขาได้แก่คาซูยะ อิโต ซึ่งดูแลการก่อสร้างคลองชลประทานในจังหวัดนานการ์ฮาร์ถูกกลุ่มฏอลิบานลักพาตัวและสังหารใน พ.ศ. 2551 อย่างไรก็ตาม นากามูระยังคงทำงานต่อไป รวมทั้งสานต่องานชลประทานด้วยตนเอง นากามูระเป็นที่ยอมรับจากการเปลี่ยนแปลงพื้นที่ทะเลทรายในจังหวัดนานการ์ฮาร์ให้อุดมสมบูรณ์และสามารถเพาะปลูกข้าวสาลีได้ นอกจากนี้เขายังสร้างโรงพยาบาลและมัสยิดขึ้นอีกอย่างละสองแห่ง เดือนตุลาคม พ.ศ. 2562 ประธานาธิบดีอัชราฟ ฆานีได้มอบสถานะพลเมืองกิตติมศักดิ์ให้กับนากามูระเพื่อตอบแทนงานด้านมนุษยธรรมของเขา
วันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ขณะที่นากามูระกำลังเดินทางผ่านเมืองจะลาลาบาดในประเทศอัฟกานิสถาน เขาถูกลอบสังหารด้วยอาวุธปืนพร้อมกับบอดีการ์ด คนขับรถ และผู้โดยสารในรถ นากามูระเสียชีวิตที่ท่าอากาศยานจะลาลาบาดขณะที่กำลังถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลในฐานทัพอากาศบากรามใกล้กับกรุงคาบูล กลุ่มฏอลิบานได้ปฏิเสธความรับผิดชอบ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แพทย์ชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากฟูกูโอกะ
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยคีวชู
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลแมกไซไซ
หมวดหมู่:สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย
หมวดหมู่:ชาวญี่ปุ่นที่ถูกลอบสังหาร
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอาวุธปืน
หมวดหมู่:บุคลากรทางการแพทย์ที่ถูกลอบสังหาร
หมวดหมู่:การก่อการร้ายในประเทศอัฟกานิสถาน
เอเรียนา มิยาโมโตะ

เอเรียนา มามิโกะ มิยาโมโตะ (Miyamoto Eriana Mamiko; เกิด 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1994) เป็นนางแบบชาวญี่ปุ่น เป็นผู้เข้าประกวดมิสยูนิเวิร์สเจแพน 2015 และเป็นตัวแทนของประเทศญี่ปุ่นในการประกวดมิสยูนิเวิร์ส 2015 ถือเป็นสุภาพสตรีลูกครึ่งหรือที่เรียกในสังคมญี่ปุ่นว่าฮาฟุ (ハーフ hāfu) คนแรกของประเทศที่ได้รับตำแหน่งผู้ชนะเลิศการประกวดนางงาม ท่ามกลางความไม่เห็นด้วยในสื่อสังคมออนไลน์ของญี่ปุ่นที่บางส่วนที่มองว่าเธอผิดแผกไปจากชาวญี่ปุ่นทั่วไป

**ประวัติ**
มิยาโมโตะมีมารดาเป็นชาวญี่ปุ่น ส่วนบิดาชื่อไบรอันต์ สแตนฟิลด์ (Bryant Stanfield) เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกันที่ประจำการ ณ ฐานทัพเรือสหรัฐในซาเซโบะ บิดามารดาหย่าร้างกันขณะเธออายุเพียงขวบเดียว เธอจบการศึกษาระดับประถมศึกษาในประเทศญี่ปุ่น ครั้นอายุได้ 13 ปี จึงย้ายไปอยู่กับบิดาที่สหรัฐในเมืองแจ็กสันวิลล์ รัฐอาร์คันซอ เธอศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายแจ็กสันวิลล์เพียงสองปีก็ย้ายกลับประเทศญี่ปุ่น และไม่เรียนต่อให้จบมัธยมปลาย ก่อนเริ่มทำงานแปลก ๆ อันรวมไปถึงบาร์เทนเดอร์
ค.ศ. 2015 เธอชนะเลิศการประกวดนางงามนางาซากิ และเป็นตัวแทนของจังหวัดในการประกวดมิสยูนิเวิร์สเจแพน 2015

**การเลือกปฏิบัติทางเชื้อชาติ**
ในวัยเด็กเธอร่ำเรียนในโรงเรียนประจำเมืองซาเซโบะ จังหวัดนางาซากิ ณ ที่นั่นเธอเป็นเด็กคนเดียวที่เป็นลูกครึ่งผิวสี เธอโดนเพื่อน ๆ เรียกว่า "อีดำ" และโดนคนปาขยะใส่ มิยาโมโตะกล่าวว่า "เวลาที่ครูให้นักเรียนจับมือกัน เพื่อน ๆ ก็เกรงว่าสีผิวของฉันไปเปรอะตัวเขา เพื่อนก็เลยพูดกับฉันว่า อย่ามาแตะตัวฉัน" นอกจากนี้เพื่อนร่วมชั้นเรียนก็กล่าวด้วยวาจาเดียวกันว่า "อย่ามาว่ายน้ำสระเดียวกันกับฉันนะ เดี๋ยวสีผิวเธอจะมาเปื้อนตัวฉัน" ในช่วงที่เธออยู่ในญี่ปุ่น เธอถูกตั้งแง่รังเกียจเรื่องสีผิวและผมหยิกหย็อง ทั้งผู้ปกครองและเพื่อนร่วมชั้นต่างเรียกว่า "อีดำ" หรือ "คูรมโบะ" (黒んぼ) เวลากล่าวถึงเธอ
มิยาโมโตะตัดสินใจที่จะใช้ชื่อเสียงที่มีของเธอในการต่อต้านอคติด้านเชื้อชาติ เธอเคยกล่าวไว้เมื่อ ค.ศ. 2015 ว่า "ฉันอยากจะเริ่มการปฏิวัติ ฉันไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสิ่งต่าง ๆ ในชั่วข้ามคืนได้ แต่อีก 100 ถึง 200 ปี จะมีคนญี่ปุ่นแท้ ๆ หลงเหลืออยู่น้อยแล้ว ดังนั้นพวกเราควรเริ่มเปลี่ยนแปลงวิธีคิด"

**อ้างอิงและเชิงอรรถ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Miss Universe Japan
หมวดหมู่:นางแบบญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดนางาซากิ
หมวดหมู่:ชาวญี่ปุ่นเชื้อสายอเมริกัน
ดันแคน เฟอร์กูสัน

ดันแคน คอวัน เฟอร์กูสัน (เกิดวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1971) เป็นอดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวสกอตแลนด์ เขาเริ่มต้นเล่นฟุตบอลให้กับ ดันดียูไนเต็ด ในปี 1990 ต่อมาใน ค.ศ. 1993 เขาได้ย้ายไปเรนเจอส์ ก่อนที่จะย้ายไปเล่นให้กับเอฟเวอร์ตันเป็นระยะเวลาอันยาวนาน โดยมีช่วงคั่นที่เขาย้ายไปเล่นให้กับนิวคาสเซิลยูไนเต็ดระหว่างปี 1998–2000 และใน ค.ศ. 2006 เฟอร์กูสันได้ประกาศเลิกเล่นฟุตบอล และเคยทำหน้าที่เป็นผู้จัดการทีมรักษาการของเอฟเวอร์ตันในพรีเมียร์ลีกถึงสองครั้งใน ค.ศ. 2019 และ 2022

**เกียรติประวัติ**
ดันดียูไนเต็ด- สกอตติชคัพ: รองชนะเลิศ 1990–91
เรนเจอส์- สกอตติชพรีเมียร์ดิวิชัน: 1993–94- สกอตติชคัพ: รองชนะเลิศ 1993–94
เอฟเวอร์ตัน- เอฟเอคัพ: 1994–95
นิวคาสเซิลยูไนเต็ด- เอฟเอคัพ: รองชนะเลิศ 1998–99
รางวัลส่วนตัว- ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือนของพรีเมียร์ลีก: กุมภาพันธ์ 1995

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 id=2466- title=Duncan Ferguson at ToffeeWeb
หมวดหมู่:บุคคลจากสเตอร์ลิง
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวสกอตแลนด์
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลดันดียูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเรนเจอส์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน
มิสทัวริซึมเวิลด์ไทยแลนด์

มิสทัวริซึมเวิลด์ไทยแลนด์ (Miss Tourism World Thailand) เป็นเวทีการประกวดนางงามระดับประเทศก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อปี 2017 จัดโดย MTW (ASIA) และการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ร่วมกับ กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อส่งผู้ชนะเลิศเป็นผู้แทนประเทศไทยเข้าประกวดมิสทัวริซึมเวิลด์ และเพื่อเป็นส่วนหนึ่งในการช่วยแก้ปัญหาธุรกิจการท่องเที่ยวในประเทศ และส่งเสริมการท่องเที่ยวแบบวิถีชุมชนอย่างยั่งยืน
ทูตการท่องเที่ยวและทูตการกีฬา จะได้รับสายสะพายประจำตำแหน่ง จากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงท่องเที่ยวและกีฬา

**คุณสมบัติผู้เข้าประกวด**
# เป็นสัญชาติไทยโดยกำเนิด หรือได้รับการเปลี่ยนเป็นสัญชาติไทยแล้ว
# เพศหญิงโดยกำเนิด
# อายุ 18-28 ปี ณ วันที่สมัคร
# มีบุคลิกดี กริยาท่าทางดี เฉลียวฉลาด มีความรอบรู้ มนุษยสัมพันธ์ดี
# เป็นโสด ไม่เคยผ่านการสมรสตามกฎหมายหรือขนบธรรมเนียมประเพณีหรือพิธีกรรมทางศาสนาหรือพิธีการใด ๆ ทั้งในและต่างประเทศ และไม่เคยตั้งครรภ์หรือมีบุตรมาก่อน
# ไม่เคยมีประวัติอาชญากรรม หรือประกอบอาชีพผิดกฎหมาย หรือมีความประพฤติ หรือประวัติความประพฤติอันเป็นที่รังเกียจของสังคม ต้องไม่เคยถ่ายภาพศิลป์กึ่งเปลือย/โป๊เปลือย หรือภาพที่เข้าข่ายล่อแหลม ตีพิมพ์ในสื่อสิ่งพิมพ์ประเภทต่างๆ หรือแพร่ภาพผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์มาก่อน
# ไม่เคยรับงานที่เกี่ยวข้องกับเหล้าหรือเครื่องดื่มแอลกอฮอลล์
# มีสุขภาพดี ไม่เป็นโรคติดต่อร้ายแรงหรือโรคที่สังคมรังเกียจ และหรือเป็นโรคที่เกี่ยวข้องกับความงาม
# มีความสามารถพิเศษ ที่โดดเด่น หรือ เห็นได้ชัด และ/หรือ มีทักษะในการสื่อสารทั้งภาษาไทยหรือภาษาต่างๆได้ดี
# ไม่มีสัญญาหรือข้อผูกมัดกับบุคคลใดซึ่งอาจเป็นอุปสรรคต่อการประกวด หรือการประกวดอื่นใดที่อาจได้รับมอบหมาย หรือเป็นอุปสรรคต่อการดำรงตำแหน่งใดๆหากได้รับจากการประกวดดังกล่าว หรือขัดแย้งกับเงื่อนไขหรือสัญญาใดๆหากได้รับตำแหน่ง
# หมายเหตุ : ทางกองประกวด สงวนสิทธิในการขอเอกสารหลักฐานใดๆ เพิ่มเติมเพื่อยืนยันคุณสมบัติของผู้สมัครรวมทั้งมีสิทธิแต่เพียงผู้เดียวในการยกเว้น แก้ไข เพิ่มเติม หรือเปลี่ยนแปลงเงื่อนไข สำหรับผู้แข่งขันคนใดคนหนึ่งหรือทั้งหมดได้ โดยผู้สมัครไม่มีสิทธิโต้แย้งใดๆ ทั้งสิ้น

**รายชื่อผู้ได้รับตำแหน่ง**

**เรียงลำดับจังหวัดของผู้ชนะ**

** รองชนะเลิศ**

**ตัวแทนในการประกวดระดับนานาชาติ**
สัญลักษณ์สี

**มิสทัวริซึมเวิลด์ (สหราชอาณาจักร)**
} 2021
พัชมน นวกิจธนาคา
สมุทรสงคราม
2020
ภัทราพร ศรีภัทรประสิทธิ์
สุรินทร์
Malaysia 2015
นุชนรินทร์ ศิลปะรักษ์
กรุงเทพมหานคร
มิสทัวร์ลิซึมเวิลด์ 2015
มิสทัวร์ลิซึมป๊อปปูล่า
Equatorial Guinea 2013
ลินดา โกดารี
กรุงเทพมหานคร
เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม
Thailand 2012
ศศิมา สุรทรัพย์มณี
กรุงเทพมหานคร
เข้ารอบ 5 คนสุดท้าย
นางงามขวัญใจสื่อมวลชน10 คนสุดท้าย - ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม 
Zimbabwe 2004
ศศิวัลย์ ภู่ตระกรณ์ชัย
กรุงเทพมหานคร
Venezuela 2003
จิราภรณ์ นันติ๊
เชียงใหม่
เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย

**มิสทัวริซึมเวิลด์ (จีน)**

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อตัวแทนประเทศไทยในงานประกวดความงามนานาชาติ- รายชื่อตัวแทนประเทศไทยในการประกวดชายงามนานาชาติ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์หลักมิสทัวริซึมเวิลด์ (สหราชอาณาจักร)- เฟซบุ๊กหลักมิสทัวริซึมเวิลด์ (สหราชอาณาจักร)และ  เฟซบุ๊กหลักมิสทัวริซึมเวิลด์ (สหราชอาณาจักร)-  เว็บไซต์หลักมิสทัวริซึมเวิลด์ (จีน)- เฟซบุ๊กหลักหลักมิสทัวริซึมเวิลด์ (จีน)- Miss Tourism World 2019 Intercontinental Final- Miss Tourism World Official
หมวดหมู่:การประกวดนางงามในประเทศไทย
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์แห่งภูฏาน

สมเด็จพระราชินีพระองค์ปัจจุบันทรงพระนามว่าสมเด็จพระราชินีเจตซุน เพมา วังชุก ซึ่งเป็นพระราชินีที่อ่อนอาวุโสที่สุดในโลก

**รายพระนาม**

**ดูเพิ่ม**
 รัฐธรรมนูญภูฏาน- ดรุก- รายพระนามพระมหากษัตริย์ภูฏาน- ประวัติศาสตร์ภูฏาน- ราชวงศ์วังชุก- การเมืองภูฏาน

**อ้างอิง==
ฮวัง มิน-ฮย็อน

ฮวัง มิน-ฮย็อน (Hwang Min-hyun; เกิด 9 สิงหาคม พ.ศ. 2538) รู้จักกันในชื่อ มินฮย็อน เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และนักแสดงชาวเกาหลีใต้ มินฮย็อนได้รับการเชิญให้เข้าวงการบันเทิงจากบริษัทเกาหลีใต้ เพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์ เมื่อตอนอายุ 15 ปี หลังจากผ่านการฝึกฝนเป็นเวลา 2 ปี มินฮย็อนได้เปิดตัวในฐานะสมาชิกวงนิวอิสต์ ในปี พ.ศ. 2555 และในปี พ.ศ. 2560 เขาเป็นตัวแทนของเพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์ เข้าแข่งขันในรายการเซอร์ไววัลพรอดิวซ์ 101 (ฤดูกาล 2) ร่วมกับสมาชิกอีก 3 คนจากวงนิวอิสต์ โดยเขาได้อันดับที่ 9 และกลายเป็นสมาชิกของวอนนาวัน

**ประวัติ**
ฮวัง มิน-ฮย็อน เกิดเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ.1995 ที่ปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ มีพี่สาว 1 คน จบการศึกษาชั้นอนุบาลจาก โรงเรียนอนุบาลควางอัน ชั้นประถมศึกษาจาก โรงเรียนประถมโฮฮัม ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจาก โรงเรียนมัธยมต้นดงอา ชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจาก โรงเรียนศิลปะการแสดงแห่งกรุงโซล (สาขา Stage Art) และระดับอุดมศึกษาจาก มหาวิทยาลัยอินฮา สาขา Theater and Film

**อาชีพการงาน**

**Pre-debut**
ฮวัง มิน-ฮย็อน ได้เป็นเด็กฝึกของ เพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์ จากการทาบทาม ก่อนที่เขาจะเดบิวต์ เขาได้รับความสนใจจากการปรากฏตัวในมิวสิกวิดีโอเพลง "Shanghai Romance" ของ ออเรนจ์คาราเมล.ทำให้ได้รับฉายาว่า "Shanghai Boy" นอกจากนี้เขายังปรากฏตัวในเพลงร่วมกับเพื่อนร่วมค่ายในฐานะสมชิกของ 'Pledis Boys'.

**2012–2016: นิวอิสต์**
วันที่ 5 มีนาคม 2012,ฮวังมินฮย็อนได้เดบิวต์ในฐานะสมาชิกของนิวอิสต์.
เขาได้ปรากฏตัวใน 2012–13 Seoul Fashion Week ในฐานะนายแบบแฟชั่นโชว์ 'Big Park' ของ ดีไซเนอร์พัก ยุน-ซู
ในปี 2015 มินฮย็อนได้ร่วมร้องเพลงร่วมกับศิลปินอินดี้ Fromm ในเพลง "Aftermath".และในปี2016 เพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์ ก็ได้ปล่อยมิวสิกวิดีโอเพลง "Daybreak" ซิงเกิลคุกับเจอาร์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของมินิอัลบั้มที่ 5 Canvas.

**2017–2018: พรอดิวซ์ 101 และวอนนาวัน**
ปี 2017, นิวอิสต์ได้หยุดการโปรโมตลง ขณะที่เจอาร์, แบคโฮ, มินฮย็อนและเร็น ได้เข้าร่วมรายการ พรอดิวซ์ 101 (ฤดูกาล 2)
ในตอนที่ 3 ของรายการ มินฮย็อนได้คัดเลือกเมมเบอร์สำหรับเพลง 'Sorry Sorry ทีมที่ 2' ทำให้เขาได้รับฉายาว่า ฮวังกัดเหลียง จากแฟนๆในรอบโพสิชั่น เขาได้เลือกเพลง Downpour ของ I.O.I และแฟนแคมของเขาก็มียอดวิวถึง 1 ล้านภายในเวลา 3 วัน ในรอบคอนเซปต์ เขาได้รับเลือกให้เป็นเซนเตอร์ของเพลง "Never" ซึ่งเป็นเพลงที่ได้อันดับหนึ่งจากหลายชาร์ทเพลง ในรอบสุดท้ายของรายการ เขาได้อันดับที่ 9 และได้เป็นส่วนหนึ่งในสมาชิกของวอนนาวัน ตามสัญญาของทางรายการ ทำให้มินฮย็อนต้องหยุดโปรโมตกับนิวอิสตจนกว่าวอนนาวันจะหมดสัญญาในเดือนธันวาคม ปี 2018.

**ผลงานเพลง**

**ซิงเกิล**

**ผลงานการแสดง**

**ภาพยนตร์**

**ละครโทรทัศน์**

**รายการโทรทัศน์**

**ละครเพลง**

**รางวัลและการเสนอชื่อ**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2538
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันพรอดิวซ์ 101
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักร้องป็อปเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดสวิงเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากโรงเรียนศิลปะการแสดงโซล
หมวดหมู่:สมาชิกของวอนนาวัน
หมวดหมู่:ไอดอลชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงชายจากปูซาน
ไฟรแฮร์

มงกุฎประจำบรรดาศักดิ์ ไฟรแฮร์
ไฟรแฮร์ (Freiherr) สำหรับบุรุษ ไฟรอิน (Freiin) สำหรับหญิงยังไม่แต่งงาน และ ไฟรเฟรา (Freifrau) สำหรับหญิงคู่สมรสไฟรแฮร์ เป็นบรรดาศักดิ์ขุนนางในดินแดนที่พูดภาษาเยอรมันของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และตลอดจนของรัฐชาติผู้สืบทอดอย่าง ออสเตรีย, ปรัสเซีย, บาวาเรีย, ลิกเตนสไตน์, ลักเซมเบิร์ก และอื่นๆ ตามธรรมเนียมแล้วเป็นบรรดาศักดิ์ที่สูงกว่า อัศวิน (Ritter) และเอดเลอร์ (Edler) แต่อยู่ต่ำกว่า กราฟ (Graf) และดยุก (Herzog) 
ไฟรแฮร์มีความหมายว่า "ท่านชายอิสระ" หมายถึงคหบดีผู้มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินจำนวนมากและไม่ขึ้นต่อขุนนางผู้ใด ต่างจากขุนนางในระบบศักดินาซึ่งเป็นเพียงผู้ครองครองที่ดินแทนขุนนางที่มีศักดิ์สูงกว่า บุตรชายและบุตรหญิงทุกคนของขุนนางชั้นยศไฟรแฮร์ขึ้นไปจะมีบรรดาศักดิ์แรกเกิดเป็นไฟรแฮร์หรือไฟรอิน โดยที่มิต้องรอให้บิดาถึงแก่กรรม ไฟรแฮร์อีกประเภทหนึ่งคือ ไรชส์ไฟร์แฮร์ (Reichsfreiherr) คือผู้ที่ได้รับยศไฟร์แฮร์จากจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และถือว่ามีเกียรติสูงกว่าไฟรแฮร์ทั้งปวง
บรรดาศักดิ์ไฟรแฮร์มักถูกเรียกเป็นภาษาอังกฤษว่าบารอน ทั้งที่รากศัพท์ของทั้งสองคำไม่มีความเกี่ยวข้องกันเลยก็ตาม ไฟรแฮร์ชาวเยอรมันมักถูกวงสังคมอื่นเรียกว่าบารอนทั้งที่ไม่ใช่บรรดาศักดิ์อย่างเป็นทางการของตน ยกตัวอย่าง ร้อยเอกมันเฟรท ไฟรแฮร์แห่งริชท์โฮเฟิน ได้รับสมญาจากทหารอังกฤษว่า "บารอนแดง"

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:บารอนแห่งออสเตรีย
หมวดหมู่:บารอนแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:บารอนแห่งเยอรมนี
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์ออสเตรีย
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์เยอรมัน
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์สวีเดน
หมวดหมู่:บารอน
กีฬากระโดดน้ำในซีเกมส์ 2019

การแข่งขันกีฬากระโดดน้ำในซีเกมส์ 2019 มีกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 6 ถึง 7 ธันวาคม ค.ศ. 2019 ที่ศูนย์กีฬาทางน้ำนิวคลาร์กซิตี ในกาปัส ประเทศฟิลิปปินส์

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**
มีนักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 24 คน จาก 6 ประเทศ (ตัวเลขที่แสดงในวงเล็บเป็นจำนวนนักกีฬาที่เข้าร่วมแข่งขัน)-  (3)-  (6)-  (5)-  (2)-  (5)-  (3)

**ผู้ได้รับเหรียญรางวัล**

**ชาย**

**หญิง**

**ตารางเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ซีเกมส์ 2019
1
ซี-เกิลส์

ซี-เกิลส์ (ภาษาเกาหลี: 지걸스, อังกฤษ: Z-GIRLS) เป็นกลุ่มดนตรีหญิงล้วนหลายสัญชาติในโครงการ Z-POP Dream ภายใต้สังกัดของประเทศเกาหลีใต้ ซีนิทมีเดียคอนเทนส์ (Zenith Media Contents) ประกอบด้วยสมาชิกทั้งหมด 7 คน คือ คาร์ลิน, มาฮิโร, วานยา, ควีน, ปริยานกา, โจแอนน์ และเบลล์ เปิดตัวเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 พร้อมซิงเกิลเดบิวต์ 'What You Waiting For' มีชื่อแฟนคลับอย่างเป็นทางการคือ GalaxZ

**ประวัติ**

**ก่อนเปิดตัว**
โครงการไอดอลกลุ่มใหม่ภายใต้โครงการ Z-POP Dream โดยวิทยาลัยดนตรีและศิลปะการแสดง SCA (Superstar College of Arts) ร่วมกับ T-Town Entertainment และสังกัด Zenith Media Contents ประเทศเกาหลีใต้ ได้ทำการออดิชันหาตัวแทนจาก 7 ประเทศได้แก่ ประเทศไต้หวัน, ประเทศญี่ปุ่น, ประเทศอินเดีย, ประเทศเวียดนาม, ประเทศฟิลิปปินส์, ประเทศอินโดนีเซีย และประเทศไทย โดยคัดเลือก ชาย 1 คน หญิง 1 คน มาเป็นศิลปินบอยแบนด์ในนาม Z-BOY และเกิร์ลกรุปในนาม Z-GIRLS โดยมีแนวคิดคือ เป็นวงดนตรีเด็กรุ่นใหม่ที่เกิดหลังปี ค.ศ.1995 เป็นเด็ก Generation ใหม่หรือเรียกว่า Gen Z มารวมตัวกันเพื่อร้องเพลงแนวเคป็อปแต่ถ่ายทอดออกมาเป็นภาษาอังกฤษ เพื่อให้เข้าถึงกลุ่มแฟนคลับในประเทศต่างๆ ผ่านทีมงานชาวเกาหลีทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นการโปรดิวซ์เพลงไปจนกระทั่งการแต่งกาย

**2562: การเปิดตัวอย่างเป็นทางการ**
ในวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2562 ทาง Z-POP Dream ได้ออกมาเปิดเผยสมาชิกทั้ง 6 คน ได้แก่ เบลล์ ผู้ชนะจากประเทศไทย, คาร์ลิน ผู้ชนะจากประเทศฟิลิปปินส์, โจแอนน์ ผู้ชนะจากประเทศไต้หวัน, ปริยานกา ผู้ชนะจากประเทศอินเดีย, ควีน ผู้ชนะจากประเทศเวียดนาม และวานยา ผู้ชนะจากประเทศอินโดนีเซีย ภายหลังต่อมาจึงเปิดเผยสมาชิกคนสุดท้ายคือ มาฮิโร ผู้ชนะจากประเทศญี่ปุ่น ซึ่งสมาชิกทุกคนเข้าเป็นเด็กฝึกหัดในประเทศเกาหลีใต้เป็นเวลา 3 เดือน
วันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 ซี-เกิลส์ได้เดบิวต์อย่างเป็นทางการในนาม Z-POP Dream ในคอนเสิร์ต Z-Pop Dream Live In Seoul จัดขึ้นที่ Jamsil Indoor Stadium พร้อมซิงเกิล 'What You Waiting For' โดยเนื้อหาเพลงเป็นภาษาอังกฤษทั้งหมด และมียอดวิวบนยูทูบทะลุล้านวิวภายในเวลาไม่ถึงอาทิตย์นับจากวันที่ปล่อยซิงเกิลออกมา

**สมาชิก**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องกลุ่ม
หมวดหมู่:ศิลปินกลุ่มหญิง
หมวดหมู่:ซีป็อป
หมวดหมู่:เกิร์ลกรุปเกาหลีใต้
แรม วรธรรม

แรม วรธรรม (16 พฤศจิกายน 2476 - 8 ธันวาคม 2562) อดีตนักแสดงอาวุโสชาวไทย และเป็นบิดาของ โอ วรุฒ วรธรรม อดีตนักแสดงชื่อดังผู้ล่วงลับ

**ประวัติ**
แรม วรธรรม เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 ที่จังหวัดลำปาง เป็นบุตรชายของ สุทิน วรธรรม และ ดอกเอื้อง (ดิบบ์) วรธรรม ซึ่งเป็นบุตรสาวของ ร้อยเอก วิลเลียม เรจินัลด์ ดิบบ์ อดีตทหารในกองทัพอังกฤษและนายห้างป่าไม้ พ่อของแรม(สุทิน วรธรรม) เป็นชาวจังหวัดลำปาง แม่ของแรม(ดอกเอื้อง วรธรรม) เป็นชาวไทยเชื้อสายอังกฤษ
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับ อรพิน วรธรรม หรือ ปุ๊ (สกุลเดิม กุญชร ณ อยุธยา) บุตรสาวของ ร้อยโท หม่อมหลวงพร้อม กุญชร บุตรชายของ เจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ (หม่อมราชวงศ์หลาน กุญชร) และเป็นพี่ชายของ พลโท หม่อมหลวงขาบ กุญชร มีบุตรธิดาทั้งสิ้น 4 คนหนึ่งในนั้นคือ โอ วรุฒ วรธรรม อดีตพระเอกชื่อดังผู้ล่วงลับ

**เสียชีวิต**
แรม วรธรรม เสียชีวิตเมื่อวันอาทิตย์ที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ด้วยโรคหัวใจและความดันโลหิตต่ำที่ โรงพยาบาลนครพิงค์ ขณะอายุได้ 86 ปี  มีพิธีฌาปนกิจศพเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ณ สุสานบ้านเจ็ดยอด ตำบลช้างเผือก อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**

**ภาพยนตร์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:นักแสดงจากจังหวัดลำปาง
โพรเพน

โพรเพน (propane) เป็นสารประกอบอินทรีย์ที่มีสูตรเคมี C3H8 ลักษณะเป็นแก๊สไม่มีสี ไม่มีกลิ่น มีความไวไฟสูง สามารถบีบอัดให้เป็นของเหลวเพื่อใช้ขนส่งได้ ค้นพบโดยมาร์เซลแล็ง แบร์เธโลในปี ค.ศ. 1857 และถูกพบในน้ำมันดิบความหนาแน่นต่ำโดยเอดมันด์ โรนัลส์ในปี ค.ศ. 1864 ชื่อโพรเพนมาจากกรดโพรพิโอนิก ซึ่งมีรากศัพท์มาจากคำภาษากรีกโบราณสองคำคือ πρῶτος (prôtos) แปลว่า แรก และ πίων (píōn) แปลว่า ไขมัน
โพรเพนเป็นสารไฮโดรคาร์บอนชนิดแอลเคนที่มีคาร์บอน 3 อะตอมเชื่อมต่อกันด้วยพันธะเดี่ยว โพรเพนมีโครงสร้างเป็นโซ่ตรง ทำให้มีพื้นที่ผิวสัมผัสระหว่างโมเลกุลมาก ส่งผลให้มีแรงระหว่างโมเลกุลมากตามไปด้วย การมีแรงระหว่างโมเลกุลมากทำให้ต้องใช้พลังงานในการสลายแรงดังกล่าวของโพรเพนมากกว่าแอลเคนที่มีโมเลกุลน้อยกว่าอย่างมีเทนและอีเทน นอกจากนี้ยังเป็นสารไม่มีขั้วเนื่องจากอะตอมไฮโดรเจนและคาร์บอนมีค่าอิเล็กโตรเนกาทิวิตีใกล้เคียงกัน จึงไม่เกิดโมเมนต์ขั้วคู่ (dipole moment) ส่งผลให้โพรเพนไม่ละลายน้ำ แต่ละลายในตัวทำละลายมีขั้ว เช่น เฮกเซน เบนซีน โทลูอีน และคลอโรฟอร์ม โพรเพนเป็นหนึ่งในสารที่พบในน้ำมันดิบและแก๊สธรรมชาติ และเป็นสารกลุ่มแรก ๆ ที่ถูกแยกออกเมื่อมีการกลั่นลำดับส่วนเนื่องจากมีจุดเดือดต่ำกว่าสารชนิดอื่น
โพรเพนใช้เป็นแก๊สเชื้อเพลิง และเป็นแก๊สปิโตรเลียมเหลว (LPG) หรือแก๊สหุงต้มเมื่อผสมกับบิวเทนและสารไฮโดรคาร์บอนอื่น ๆ นอกจากนี้โพรเพนยังใช้เป็นสารขับดัน สารทำความเย็น และเป็นสารตั้งต้นในการผลิตโพรพีน ซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักในอุตสาหกรรมพลาสติก โพรเพนเป็นสารระเหยที่เมื่อสูดดมเข้าไปจะทำให้ปวดศีรษะ เวียนศีรษะ คลื่นไส้ อ่อนแรง หมดสติและอาจเสียชีวิตจากภาวะขาดอากาศหายใจ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แอลเคน