Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
มิวสิคัล.แอลวาย

มิวสิคัล.แอลวาย (Musical.ly; เขียนตามสไตล์เป็น musical.ly) เป็นบริการสื่อสังคมจีนที่มีสำนักงานใหญ่ในเซี่ยงไฮ้ ส่วนสำนักงานสหรัฐอยู่ในแซนตามอนิกา, รัฐแคลิฟอร์เนีย โดยเผยแพร่รุ่นต้นแบบในเดือนเมษายน ค.ศ.  2014 และเผยแพร่รุ่นทางการในเดือนสิงหาคมของปีเดียวกัน
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2016 มิวสิคัล.แอลวาย มีผู้ใช้ลงทะเบียนกว่า 90 ล้านคน ในปีก่อนหน้ามีผู้ลงทะเบียนสูงถึง 10 ล้านคน ในช่วงปลายเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2017 ตัวแอปมีผู้ใช้งานมากกว่า 200 ล้านคน
บริษัท ไบต์แดนซ์ จำกัด ครอบครองบริษัทมิวสิคัล.แอลวาย ในวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 และรวมเข้ากับติ๊กต็อกในวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 2018 พร้อมกับเปลี่ยนชื่อเป็นบริษัท ติ๊กต็อก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์แอนดรอยด์ (ระบบปฏิบัติการ)
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ไอโอเอส
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์วิดีโอ
หมวดหมู่:บริการสือสังคมที่เลิกใช้
หมวดหมู่:บริษัทที่มีฐานที่เซี่ยงไฮ้
หมวดหมู่:แบรนด์จีน
หมวดหมู่:ไบต์แดนซ์
หมวดหมู่:ติ๊กต็อก
ระบบถนนอินคา

ระบบถนนอินคา หรือ คาปักญัน (Qhapaq Ñan; "ถนนหลวง") เป็นระบบขนส่งที่ครอบคลุมและก้าวหน้าที่สุดในอเมริกาใต้สมัยก่อนโคลัมบัส มีความยาวอย่างน้อย mi242 การสร้างถนนต้องใช้เวลาและความพยายามอย่างมาก634
เครือข่ายประกอบด้วยถนนทางการ ที่มีการวางแผน สร้าง ทำเครื่องหมาย และบำรุงรักษาอย่างรอบคอบ มีการปูถนนในกรณีที่จำเป็น มีบันไดขึ้นระดับความสูง สะพาน และสิ่งปลูกสร้างเสริม เช่น กำแพงกันดินและระบบระบายน้ำ มีถนนหลักสองสายวางตัวในแนวเหนือ-ใต้: สายหนึ่งเลียบชายฝั่งและสายที่สองและสำคัญที่สุดอยู่ลึกเข้าไปในแผ่นดินและบนภูเขา ทั้งสองมีถนนสายย่อยเชื่อมต่อกันมากมาย สามารถเปรียบเทียบได้โดยตรงกับโครงข่ายถนนที่สร้างขึ้นในจักรวรรดิโรมัน แม้ว่าระบบถนนของอินคาจะได้รับการสร้างขึ้นในอีกหนึ่งพันปีให้หลัง  ระบบถนนอนุญาตให้มีการขนถ่ายข้อมูลข่าวสาร สินค้า ทหาร และบุคคลโดยไม่ต้องใช้ล้อภายในจักรวรรดิอินคาที่มีอาณาเขตครอบคลุมเกือบ abbr=on และมีผู้อาศัยอยู่ประมาณ 12 ล้านคน
ริมถนนมีอาคารตั้งอยู่เป็นช่วง ๆ เพื่อให้ใช้งานได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด ในระยะทางสั้น ๆ มีสถานีเปลี่ยนกะสำหรับ ชัสกี หรือผู้ส่งสารด้วยการวิ่ง ในช่วงเวลาเดินหนึ่งวันจะมี ตัมปู เป็นจุดรับรองผู้ใช้ถนนและฝูงยามาที่บรรทุกสัมภาระ ศูนย์บริหารที่มีคลังสินค้าสำหรับการกระจายสินค้าจะตั้งอยู่ตามแนวถนน ไกลออกไปทางเขตแดนของจักรวรรดิอินคาและในพื้นที่ที่ถูกพิชิตใหม่จะมี ปูการา ("ป้อมปราการ") ตั้งอยู่
เครือข่ายถนนส่วนหนึ่งสร้างขึ้นโดยวัฒนธรรมที่มาก่อนจักรวรรดิอินคา ที่โดดเด่นคือวัฒนธรรมวารีในเปรูตอนเหนือตอนเหนือและวัฒนธรรมตีวานากูในโบลิเวีย องค์กรต่าง ๆ (เช่น ยูเนสโก, ไอยูซีเอ็น) ได้ทำงานเพื่อปกป้องเครือข่ายถนนโดยร่วมมือกับรัฐบาลและประชาคมของ 6 ประเทศ (โคลอมเบีย เอกวาดอร์ เปรู โบลิเวีย ชิลี และอาร์เจนตินา) ซึ่งถนนตัดผ่าน
ในสมัยปัจจุบัน ถนนอินคาถูกใช้งานอย่างหนักจากการท่องเที่ยว เช่น เส้นทางอินคาสู่มาชูปิกชูซึ่งเชื่อมโอยันไตตัมโบเข้ากับมาชูปิกชูและเป็นที่รู้จักกันดีในหมู่นักเดินทางไกล

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จักรวรรดิอินคา
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศชิลี
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศโคลอมเบีย
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศเอกวาดอร์
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศเปรู
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศโบลิเวีย
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศอาร์เจนตินา
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
สตรีหมายเลขหนึ่งตุรกี

สตรีหมายเลขหนึ่งสาธารณรัฐตุรกี (Türkiye Cumhuriyeti Başbayanı) เป็นภรรยาของประธานาธิบดีตุรกี

**ดูเพิ่ม**
 ประธานาธิบดีตุรกี- สตรีหมายเลขหนึ่ง
หมวดหมู่:สตรีหมายเลขหนึ่งตุรกี
หมวดหมู่:รายชื่อคู่สมรสของผู้นำระดับชาติ
หมวดหมู่:รายชื่อชาวตุรกี
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเดอะเลเจนด์ออฟเซลดา

หมวดหมู่:วิดีโอเกมแฟนตาซี
หมวดหมู่:เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแอ็กชันผจญภัย
โจนัลดาโกลบู

โจนัลดาโกลบู (Jornal da Globo) เป็นรายการข่าวดึกของเตเว โกลบู ในประเทศบราซิล ออกอากาศเวลาหลังเที่ยงคืนตอนเย็นวันจันทร์ถึงวันศุกร์

**พิธีกร**
 เรนาตา ลู แปติ

**ดูเพิ่ม**
 เรจีโกลบู

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:เตเว โกลบู
หมวดหมู่:รายการข่าวบราซิล
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาโปรตุเกส
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์บราซิลที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2510
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์บราซิลในคริสต์ทศวรรษ 1960
หมวดหมู่:รายการข่าวในคริสต์ทศวรรษ 1960
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์บราซิลที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2512
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ที่ถูกนำกลับคืนมาหลังจากถูกยกเลิก
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์บราซิลที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2522
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์บราซิลในคริสต์ทศวรรษ 1970
หมวดหมู่:รายการข่าวในคริสต์ทศวรรษ 1970
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์บราซิลในคริสต์ทศวรรษ 1980
หมวดหมู่:รายการข่าวในคริสต์ทศวรรษ 1980
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์บราซิลที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2524
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์บราซิลที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2525
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์บราซิลในคริสต์ทศวรรษ 1990
หมวดหมู่:รายการข่าวในคริสต์ทศวรรษ 1990
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์บราซิลในคริสต์ทศวรรษ 2000
หมวดหมู่:รายการข่าวในคริสต์ทศวรรษ 2000
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์บราซิลในคริสต์ทศวรรษ 2010
หมวดหมู่:รายการข่าวในคริสต์ทศวรรษ 2010
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์บราซิลในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:รายการข่าวในคริสต์ทศวรรษ 2020
พัชรพร จันทรประดิษฐ์

พัชรพร จันทรประดิษฐ์ (เกิดวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2541; ชื่อเล่น: น้ำ หรือ น้ำฝน) เป็นนางงามชาวไทย ผู้ชนะการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2020 ภูมิลำเนาเป็นคนจังหวัดสงขลา เข้าร่วมประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2020 ในฐานะตัวแทนจากจังหวัดระนอง ซึ่งเป็นผู้ชนะการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์คนที่ 8 นับตั้งแต่ที่มีจัดการประกวดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2556 โดยเป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020 ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2564 ที่กรุงเทพมหานคร

**ประวัติ**
นํ้าเกิดเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 ที่จังหวัดสงขลา ประเทศไทย จบการศึกษาจากคณะศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ สาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารทางธุรกิจ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี ด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1

**ชีวิตส่วนตัว**
พัชรพร เป็นที่รู้จักจากการสนับสนุนการประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563–2564  และเป็นที่รู้จักจากการวิพากษ์วิจารณ์การทำงานของรัฐบาลประยุทธ์ จันทร์โอชา ในระหว่างการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย และประเด็นอื่น ๆ อย่างเผ็ดร้อน 
พัชรพรได้เข้าร่วมพิธีสมรสกับกับเจโรม เลาติเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566

**การประกวด**

**มิสแกรนด์สุราษฎร์ธานี 2019**
ในปี พ.ศ. 2562 พัชรพรได้รับการคัดเลือกให้เป็นผู้เข้าประกวด 14 คนสุดท้ายจากกองประกวดมิสแกรนด์สุราษฎร์ธานี 2019 ซึ่งในการประกวดครั้งนั้น กษมา ซื่อตรง เป็นผู้ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์สุราษฎร์ธานี 2019 ส่วนพัชรพรได้รับรางวัล Smart Lady แต่ไม่ผ่านเข้ารอบ 5 คนสุดท้าย

**มิสแกรนด์ระนอง – ชุมพร 2019**
ในปี พ.ศ. 2562 พัชรพรได้รับการคัดเลือกให้เป็นผู้เข้าประกวด 8 คนสุดท้ายจากกองประกวดมิสแกรนด์ระนอง – ชุมพร 2019 ซึ่งในการประกวดครั้งนั้น จุฑามาศ เมฆเสรี เป็นผู้ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์ชุมพร 2019 และณัฐธิดา พึ่งนุ่ม ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์ระนอง 2019 ส่วนพัชรพรได้รับรางวัล First Impression แต่ไม่ผ่านเข้ารอบ 4 คนสุดท้าย

**มิสแกรนด์สุราษฎร์ธานี – ระนอง 2020**
ในปี พ.ศ. 2563 พัชรพรได้รับการคัดเลือกให้เป็นผู้เข้าประกวด 11 คนสุดท้ายจากกองประกวดมิสแกรนด์สุราษฎร์ธานี – ระนอง 2020 ซึ่งในการประกวดครั้งนั้นชนะการประกวด เป็นผู้ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์ระนอง 2020 และสิมิลัน เหมทานนท์ ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์สุราษฎร์ธานี 2020 เพื่อเข้าร่วมประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2020

**มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2020**
หลังจากได้รับตำแหน่ง มิสแกรนด์ระนอง 2020 จากการประกวดมิสแกรนด์สุราษฎร์ธานี – ระนอง 2020 ทำให้พัชรพรได้รับสิทธิ์ในการเป็นตัวแทนของจังหวัดระนองในการเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2020 ที่กรุงเทพมหานคร และในการประกวดรอบสุดท้าย พัชรพรได้รับเลือกให้เป็น 1 ใน 5 คนสุดท้ายจากโควต้าบอสชอยส์ (boss choice) และสามารถคว้ารางวัลชนะเลิศไปได้ในที่สุด

**มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020**
นํ้าเป็นตัวแทนประเทศไทยในการเข้าร่วมประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020 ที่กรุงเทพมหานครในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2564 และได้ผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้าย พร้อมกับได้รับรางวัลชุดประจำชาติยอดเยี่ยมร่วมกับประเทศกัวเตมาลาและประเทศญี่ปุ่น

**รางวัลที่ได้รับ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Miss Grand Thailand Official website
*nam_chantarapadit 
*patharaporn.juntarapadit
*nam_patcharaporn19
หมวดหมู่:นางงามไทย
หมวดหมู่:ผู้ชนะการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดสงขลา‎‎
หมวดหมู่:นางงาม
หมวดหมู่:ผู้เข้าประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
หมวดหมู่:ผู้เข้าประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020
หมวดหมู่:ศิลปินที่สนับสนุนการประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563–2564
พระภรต

พระภรต (lit=The Cherished) เป็นบรรพบุรุษของทั้งฝ่ายเการพและปาณฑพ เรื่องราวของพระองค์ถูกเล่าอยู่ใน อาทิบรรพ ซึ่งเป็นบรรพแรกในคัมภีร์มหาภารตะ โดยเล่าถึงการกำเนิดของพระองค์ และเรื่องของ ท้าวทุษยันต์ และนางศกุนตลา.
ในมหากาพย์มหาภารตะ บรรพบุรุษของราชวงศ์กุรุนั้นเริ่มต้นจากพระองค์เป็นปฐม ในการครองราชย์ของพระองค์ และอาณาจักรของพระองค์ ทุกคนจึงเรียกว่า ภารตะ

**ประวัติของพระองค์ในโลกวรรณกรรม**
จากบันทึกใน มหาภารตะ (จับความจากตอน อาทิบรรพ) เล่าว่า พระองค์เป็นพระโอรสของ ท้าวทุษยันต์ กับนางศกุนตลา พระองค์เป็นรัชทายาทแห่ง จันทรวงศ์ แห่งวรรณะกษัตริย์ พระองค์มีพระนามเดิมว่า สรรวทมน์ สรรวทน์เติบโตขึ้นเป็นเด็กที่แข็งแรง อยู่ท่ามกลางเหล่าสัตว์ร้าย มักเล่นสนุกโดยการเปิดปากเสือหรือสิงโต แล้วนับจำนวนฟัน ต่อมาฤๅษีทุรวาสได้สาปให้ท้าวทุษยันต์ลืมนางศกุนตลา จนกว่าจะได้ทอดพระเนตรแหวนที่พระองค์ประทานให้นางศกุนตลา เมื่อท้าวทุษยันต์ทรงจำนางศกุนตลาได้แล้ว พระองค์ทรงยกราชบัลลังก์ให้แก่สรรวทมน์ และทรงตั้งชื่อให้ใหม่ว่าภรต 
พระภรตได้ครองบัลลังก์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์ แต่ก็ทรงแผ่พระราชอำนาจไปทั่วชมพูทวีปในสมัยนั้น ชมพูทวีปจึงมีนามว่าภารตวรรษ แปลว่าดินแดนของภรต ในวิษณุปุราณะได้ระบุขอบเขตของดินแดนภารตวรรษว่า"วรรษที่ตั้งอยู่เหนือมหาสมุทรและทางใต้ของภูเขาหิมาลัยเรียกว่าภารตวรรษ" พระภรตเป็นกษัตริย์ที่ทรงคุณธรรม พระฤๅษีกัณวะเป็นราชปุโรหิตของพระองค์ พระองค์ได้ทรงประกอบพิธีอัศวเมธที่ริมฝั่งแม่น้ำยมุนา 100 ครั้ง ริมแม่น้ำสรัสวตี 300 ครั้ง ริมแม่น้ำคงคา 400 ครั้ง ทรงประกอบพิธีอัศวเมธอีกพันครั้ง อีกทั้งยังทรงประกอบพิธีราชสูยะ100ครั้ง และทรงทำพิธีอื่นๆอีกเช่นอัคนิโสม วิศวาชิต เป็นต้น พระภรตมีบุตรชื่อเภามันยุ โดยกำเนิดของเภามันยุมี2ตำนานคือ
1)เป็นบุตรของพระภรตกับพระนางสุนันทา ธิดาของท้าวสรรวเสนา พระราชาแคว้นกาสี 
2)ประสูติจากพิธีกรรมของพระภรต

**อ้างอิง**
 isbn= 
หมวดหมู่:ตัวละครในมหาภารตะ
เซเรียอา ฤดูกาล 2020–21

เซเรียอา ฤดูกาล 2020–21 (หรือที่รู้จักในชื่อ เซเรียอา ติม ด้วยเหตุผลด้านผู้สนับสนุน) เป็นฤดูกาลที่ 119 ของลีกสูงสุดฟุตบอลอิตาลี, และเป็นฤดูกาลที่ 11 นับตั้งแต่ถอนตัวออกจากลีกเซเรียเบ. ยูเวนตุส เป็นแชมป์เก่าที่จะมาป้องกันแชมป์. ฤดูกาลจะเริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 2020 ถึงวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2021.

**ทีม**
มี 20 ทีมที่ลงแข่งขันในลีก โดย 17 ทีมมาจากฤดูกาล 2019–20 และอีก 3 ทีมเลื่อนชั้นขึ้นมาจากเซเรียเบ ฤดูกาล 2019–20.
เบเนเวนโต (ณ วันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 2020) และ โกรโตเน (ณ วันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2020) เป็นสองทีมโดยตรงที่ได้เลื่อนชั้นจาก เซเรียบี, ทั้งคู่หลังจากห่างหายไป 2 ปี. เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 2020, สเปเซีย ชนะการเพลย์ออฟเพื่อได้รับการเลื่อนชี่นครั้งแรกสู่เซเรียอา; สเปเซียเป็นทีมที่ 66 เพื่อเข้าร่วมในลีกระดับสูงสุดของอิตาลี.

**ที่ตั้งและสนามแข่งขัน**
 สเปเซียจะลงเล่นสิบสองนัดครั้งแรกของฤดูกาลในสนามกีฬามานุซซีของทีมเชเซนา, ขณะที่งานกำลังดำเนินการเสร็จสิ้นที่สตาดิโอ อัลแบร์โต ปิคโคของพวกเขา (ปัจจุบันมีความจุประมาณ 10,000)

**รายละเอียดทีมและชุดแข่งขัน**

**เปลี่ยนผู้จัดการทีม**

**ตารางคะแนน**

**ผลการแข่งขัน**

**อันดับตามสัปดาห์**

**รางวัลผู้เล่น**

**MVP ประจำเดือน**

**สถิติประจำฤดูกาล**

**อันดับดาวซัลโว**

**อันดับการผ่านบอล**

**แฮท-ทริคส์**
หมายเหตุ
(H) – เหย้า  (A) – เยือน

**คลีนชีตส์**

**ระเบียบวินัย**

**ผู้เล่น**
 ใบเหลืองมากที่สุด: 14
**ITA ปาสกวาล สคีอัตตาเรลลา (เบเนเวนโต)- ใบแดงมากที่สุด: 2
**GRE ชาราลัมโปส ไลโคจิอันนิส (คัลยารี)
**ARG โรดริโก เด ปาอุล (อูดีเนเซ)

**ทีม**
 ใบเหลืองมากที่สุด: 100
**ลาซีโอ- ใบแดงมากที่สุด: 6
**ยูเวนตุส- ใบเหลืองน้อยที่สุด: 59
**อินเตอร์มิลาน- ใบแดงน้อยที่สุด: 1
**เฮลแลสเวโรนา
**ปาร์มา

**หมายเหตุ**

**ฟุตโนตส์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ- Serie A ที่ ESPN.com
หมวดหมู่:ฤดูกาลในเซเรียอา
หมวดหมู่:ฟุตบอลลีกยุโรปในฤดูกาล 2020–21
แม่แบบ:ตารางคะแนนเซเรียอา ฤดูกาล 2020–21

READ THIS BEFORE UPDATING: Please do not forget to update the date (update).AFTER UPDATING: Pages with the template might not be updated immediately so the page can be updated with a WP:NULL on the article in question.
หมวดหมู่:แม่แบบตารางคะแนนเซเรียอา
อิตาลี
หมวดหมู่:แม่แบบตารางคะแนนฟุตบอลอิตาลี
แม่แบบ
วิราฏบรรพ

วิราฏบรรพ (Virata Parva) แปลว่า "บรรพแห่งท้าววิราฏ" เป็นหนังสือบรรพที่ 4 ของ มหาภารตะ ซึ่งในเรื่องนี้ประกอบด้วย 4 บรรพย่อย รวมทั้งสิ้น 72 ตอน เป็นเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก วนบรรพ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับช่วงที่เหล่าปาณฑพพำนักในราชสำนักของท้าววิราฏในปีที่ 13 แห่งการเนรเทศ บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก วนบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ อุทโยคบรรพ

**เนื้อเรื่อง และบรรพย่อย**
ในบรรพใหญ่นี้มี 4 บรรพย่อย รวมทั้งสิ้น 72 ตอน ดังนี้
# ปาณฑพประเวศบรรพ (ตอนที่ 1 - 13)
# กิชกะวาตบรรพ (ตอนที่ 14 - 24)
# โกหรานะบรรพ (ตอนที่ 25 - 69)
# ไววหิกะบรรพ (ตอนที่ 70 - 72)
บรรพนี้กล่าวถึงเหตุการณ์เรื่องการลี้ภัยในป่าเป็นเวลาสิบสองปีของพี่น้องปาณฑพ ในที่สุดก็ครบกำหนด แต่ว่าตามเงื่อนไขที่ตกลงกันไว้ พวกปาณฑพจะต้องซ่อนตัวไม่ให้ใครจำได้อีกเป็นเวลาสิบสองเดือนถึงจะถือว่าทำครบถ้วนตามสัญญา
พวกปาณฑพเดินทางออกจากป่ามุ่งไปยังแคว้นมัสยะ แต่ก่อนจะถึงแคว้นมัสยะ ทั้งหมดได้เก็บซ่อนอาวุธไว้ในสุสานนอกเมือง และเข้าไปในแคว้นมัสยะเพื่อทำงานในราชสำนักของท้าววิราฎ โดยยุธิษฐิระทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาของท้าววิราฎ ภีมะเป็นคนทำครัว อรชุนเป็นครูสอนเต้นระบำ ส่วนนกุลไปเป็นคนเลี้ยงม้า ในขณะที่สหเทพเป็นคนเลี้ยงวัว สำหรับพระนางเทราปตีไปเป็นนางกำนัลให้กับพระมเหสีของท้าววิราฎ
ในระหว่างที่อยู่ในราชสำนักเกิดเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่ง เมื่อน้องชายของพระมเหสีท้าววิราฎมาล่วงเกินพระนางเทราปตี เดือดร้อนถึงภีมะซึ่งเป็นนักมวยปล้ำต้องเข้ามาช่วยสังหารน้องชายของพระมเหสีท้าววิราฎจนตายไป แต่ถึงกระนั้น การปลอมตัวของพวกปาณฑพในราชสำนักแคว้นมัสยะก็ยังไม่เป็นที่รู้กัน จนกระทั่งเกิดสงครามระหว่างแคว้นมัสยะกับแคว้นกุรุ พวกพี่น้องปาณฑพได้เข้าร่วมรบทำสงครามจนมีชัยชนะต่อกองทัพจากแคว้นตรีครรตะและแคว้นกุรุ ซึ่งมีทุรโยธน์พี่ชายคนโตของพี่น้องเการพนำทัพมาด้วยตนเอง เหตุการณ์นี้เป็นเหตุให้พวกปาณฑพต้องเปิดเผยตัวเอง เพราะเข้าร่วมทำสงคราม และบังเอิญว่าเกิดขึ้นในช่วงเกือบจะสิ้นปีที่สิบสามอันเป็นปีสุดท้ายของการซ่อนตัวอย่างยาวนาน ทำให้เกิดปมประเด็นปัญหาว่าได้ทำตามสัญญาครบถ้วนหรือเปล่า
การเปิดเผยตัวของพวกปาณฑพ ก็ทำให้ท้าววิราฎยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้คบหากับพวกปาณฑพ เพราะนอกเหนือจากมีส่วนร่วมช่วยรบจนสามารถป้องกันจากการโจมตีของข้าศึกได้ ถึงขนาดยกลูกสาวคือ เจ้าหญิงอุตตระ ให้แต่งงานกับเจ้าชายอภิมันยุซึ่งเป็นลูกชายของอรชุนด้วย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Translation by Kisari Mohan Ganguli.-  Virata Parva, Translation in English, by Manmatha Nath Dutt-  Le Mahabharata, Translation in French, by H. Fauche (Paris, 1868)-  Virata Parva in Sanskrit by Vyasadeva and commentary by Nilakantha (Editor: Kinjawadekar, 1929)
หมวดหมู่:มหาภารตะ
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศเอธิโอเปีย

การระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา พ.ศ. 2562–2563 โดยได้รับการยืนยันว่าเริ่มต้นขึ้นที่ประเทศเอธิโอเปีย เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563 รัฐบาลแห่งชาตินำนายกรัฐมนตรีอาบีย์ อาห์เม็ด ประกาศภาวะฉุกเฉินเป็นเวลา 5 เดือนในเดือนเมษายนปี พ.ศ. 2563 แต่อนุญาตให้กิจกรรมทางเศรษฐกิจดำเนินต่อไปได้ในช่วงวิกฤตสาธารณสุข

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การระบาดทั่วของโควิด-19 แบ่งตามประเทศ
ไนลอน

ไนลอน (nylon) หรือ พอลิเอไมด์ (polyamide, PA) เป็นชื่อเรียกทั่วไปสำหรับกลุ่มพอลิเมอร์สังเคราะห์ที่ได้จากพอลิเอไมด์ชนิดแอลิแฟติกหรือกึ่งอะโรมาติก ไนลอนเป็นเทอร์โมพลาสติกที่สามารถหลอมเป็นเส้นใย ฟิล์ม หรือขึ้นรูปได้ โครงสร้างประกอบด้วยพอลิเมอร์ซ้ำกันหลายหน่วยที่จับกันด้วยพันธะเอไมด์ คล้ายพันธะเปปไทด์ในโปรตีน ไนลอนในเชิงอุตสาหกรรมใช้ผลิตผ้า เส้นใย ฟิล์ม หล่อเป็นวัสดุ และสามารถผสมกับสารเติมแต่งอื่น ๆ เพื่อให้ได้คุณสมบัติที่ต้องการ
ไนลอนถือเป็นพอลิเมอร์เทอร์โมพลาสติกสังเคราะห์ชนิดแรกที่ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ เกิดจากดูปองท์ บริษัทเคมีภัณฑ์สัญชาติอเมริกันที่เคยพัฒนาเรยอน เส้นใยที่ได้จากเซลลูโลสเริ่มต้นโครงการในปี ค.ศ. 1927 โดยว่าจ้างวอลเลซ แคโรเธอส์ อาจารย์จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดให้ทำการวิจัยเพื่อค้นหาวัสดุสังเคราะห์ ทีมของแคโรเธอส์ประสบความสำเร็จในการคิดค้นนีโอพรีน ยางสังเคราะห์ที่ได้จากคลอโรพรีนในปี ค.ศ. 1930 ก่อนแคโรเธอส์จะนำวิธีลากดึงด้วยความเย็นจากจูเลียน ดับเบิลยู ฮิลล์ เพื่อนร่วมงานมาใช้กับพอลิเอไมด์จนพัฒนาได้ไนลอน ตัวอย่างแรกของไนลอน (ไนลอน 6,6) ถูกผลิตขึ้นในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1935 ผลิตภัณฑ์แรกที่ใช้ไนลอนเป็นส่วนประกอบคือแปรงสีฟัน ก่อนจะได้รับความนิยมอย่างสูงในรูปแบบถุงน่องสตรีในงานนิทรรศการโลกที่นครนิวยอร์กในปี ค.ศ. 1939 อย่างไรก็ตามแม้ไนลอนจะสร้างกระแสตื่นตาตื่นใจในฐานะเส้นใยชนิดแรกที่มนุษย์คิดค้นได้และช่วยลดการนำเข้าเส้นไหมจากประเทศญี่ปุ่นซึ่งในขณะนั้นกำลังมีความสัมพันธ์ตึงเครียดกับสหรัฐ แต่มีประชาชนบางส่วนที่สงสัยและหวาดกลัวไนลอนจากข่าวลือต่าง ๆ นานา126–128 จนกระทั่งได้รับการยอมรับทั่วไปเมื่อล่วงเข้าหลังสงครามโลกครั้งที่สองที่ไนลอนได้รับการพัฒนาให้ทนทานและใช้งานได้หลากหลายขึ้น151–152
ไนลอนเป็นพอลิเมอร์แบบควบแน่นหรือโคพอลิเมอร์ เกิดจากการทำปฏิกิริยาระหว่างมอนอเมอร์ที่มีหมู่เอมีนกับกรดคาร์บอกซิลิกอย่างละเท่า ๆ กัน ไนลอนส่วนใหญ่ผลิตได้จากปฏิกิริยาระหว่างไดเอมีนกับกรดไดคาร์บอกซิลิก หรือแลกแทมหรือกรดอะมิโนทำปฏิกิริยากับตัวมันเอง ไนลอนมีหลายประเภท เช่น ไนลอน 66, ไนลอน 6, ไนลอน 510 และไนลอน 1,6 โดยตัวเลขที่ตามท้ายชื่อบ่งชี้ถึงจำนวนอะตอมคาร์บอนในแต่ละหน่วยมอนอเมอร์ เช่น ไนลอน 6 เกิดจากคาโปรแลกแทมที่มีคาร์บอน 6 อะตอมทำปฏิกิริยาพอลิเมอไรเซชันแบบเปิดวงด้วยตัวเอง ขณะที่ไนลอน 66 เกิดจากปฏิกิริยาระหว่างเฮกซะเมทิลีนไดเอมีนกับกรดอะดิพิก ซึ่งทั้งสองมอนอเมอร์มีคาร์บอน 6 อะตอมเหมือนกัน คุณสมบัติทั่วไปของเส้นใยไนลอนได้แก่ มีความทนต่อแรงดึง ความต้านทานการขัดถู และความยืดหยุ่นสูง ผ้าไนลอนมีความไวไฟต่ำเมื่อเทียบกับผ้าฝ้ายและเรยอน แต่เมื่อติดไฟแล้วผ้าไนลอนจะหลอมละลายติดผิวหนังได้
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ไนลอนส่วนใหญ่ถูกนำไปผลิตเป็นร่มชูชีพ ยางรถยนต์ เต็นท์ ปอนโช และเชือก หลังสงครามดูปองท์ร่วมมือกับนักออกแบบที่มีชื่อเสียงอย่างโกโก ชาแนลและคริสตีย็อง ดียอร์ออกแบบเสื้อผ้าที่ทำจากไนลอนจนได้รับความนิยม ปัจจุบันไนลอนสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้หลากหลาย เช่น หล่อเป็นชิ้นส่วนรถยนต์ หรือสกรู เฟือง และปะเก็นที่รองรับความเค้นต่ำถึงปานกลาง ทำเป็นขนแปรงสีฟัน เอ็นตกปลา หรือเอ็นสำหรับเครื่องตัดหญ้า นอกจากนี้ยังทำเป็นฟิล์มบรรจุภัณฑ์และฟิล์มถนอมอาหาร

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พลาสติก
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
ภีษมบรรพ

ไฟล์:Bhagvad Gita.jpg|thumb|280px|ภาพบรรยายเหตุการณ์สงครามที่ทุ่งกรุรุเกษตรวันที่ 10 ระหว่างเการพและปาณฑพ จากภควัทคีตากล่าวถึงรถศึกของอรชุนที่มีพระกฤษณะเป็นสารถี
ภีษมบรรพ (Bhishma Parva) แปลว่า "บรรพแห่งภีษมะ" เป็นหนังสือบรรพที่ 6 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วยบรรพย่อย 4 บรรพ รวมทั้งสิ้น 122 ตอน เป็นเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก อุทโยคบรรพ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับช่วงแรกของมหาสงคราม มีภีษมะเป็นแม่ทัพฝ่ายเการพ ซึ่งในที่สุดแล้วภีษมะก็ต้องธนูของอรชุนจำนวนมากจนบาดเจ็บสาหัส ไม่อาจบัญชาการรบต่อไปได้ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ โทรณบรรพ

**เนื้อเรื่อง**
การต่อสู้ซึ่งดำเนินไปเป็นเวลา 10 วัน โดยมีนักรบวีรชนคนกล้าของฝ่ายต่างรบกันอย่างเอาเป็นเอาตาย ดำเนินไปจนถึงค่ำในวันที่ 9 ของสงครามเมื่อพวกพี่น้องปาณฑพแอบเข้าไปพบกับท้าวภีษมะ เพื่อขอแนะนำ และได้รับการบอกกล่าวจากท้าวภีษมะว่าตนจะยุติการสู้รบวางอาวุธด้วยเหตุเดียวคือเมื่อเผชิญหน้ากับ "ศิขัณฑิณ" สำหรับศิขัณฑิณนั้นเป็นลูกของท้าวทรุปัท ซึ่งตอนเกิดเป็นเด็กหญิง แต่ในภายหลังกลับแปรเปลี่ยนเป็นผู้ชาย แต่ภีษมะไม่สนใจการแปลงเพศของศิขัณฑิณและยังถือว่าเป็นผู้หญิงตามเดิม เพราะฉะนั้นภีษมะจึงปฏิเสธที่จะสู้กับศิขัณฑิณ สงครามจึงยุติไม่ได้
พวกปาณฑพอาศัยคำแนะนำของภีษมะดังกล่าว โดยพวกเขาดำเนินการให้ศิขัณฑิณเผชิญหน้ากับภีษมะโดยมีอรชุนซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังศิขัณฑิณ และฉวยโอกาสยิงธนูเพื่อสังหารภีษมะในจังหวะที่วางอาวุธไม่ยอมสู้รบ ภีษมะถูกลูกธนูของอรชุนได้รับบาดเจ็บสาหัสและล้มลงนอนบนเตียงที่ทำจากลูกศรที่อรชุนยิงถล่มเข้าใส่ทั่วร่างกายนั่นเอง เรื่องราวมาจบลงตรงที่นักรบฝ่ายปาณฑพและเการพต่างไปชุมนุมเพื่อแสดงความรพต่อท้าวภีษมะที่นอนรอความตายอยู่บนเตียงลูกศรกลางสมรภูมิ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Translation by Kisari Mohan Ganguli.- Mahabharatham in Tamil
หมวดหมู่:มหาภารตะ
โทรณบรรพ

โทรณบรรพ (Drona Parva, द्रोण पर्व) แปลว่า "บรรพแห่งความพยายาม" เป็นหนังสือบรรพที่ 7 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 8 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 204 ตอน เป็นเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก ภีษมบรรพ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับโทรณาจารย์ที่ได้รับเลือกให้เป็นแม่ทัพฝ่ายเการพแทนภีษมะ กระทั่งถูกธฤษฏะทยุมันจบชีวิตด้วยการตัดศีรษะ ในบรรพนี้ทั้งสองฝ่ายต่างสูญเสียทหารและแม่ทัพนายกองเกือบทั้งหมด ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ กรรณบรรพ

**เนื้อเรื่อง และบรรพย่อย**
โทรณบรรพ ประกอบไปด้วย 8 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 204 ตอนดังนี้
1. โทรณภิเษกบรรพ (บทที่ 1–16)
2. สัมสปตกบาทบรรพ (บทที่ 17–32)
3. อภิมันยุวาทบรรพ (บทที่ 33–71)
4. ประติชนบรรพ (บทที่ 72–84)
5. ชัยตราทะ วาทบรรพ (บทที่ 85–152)
6. ฆโตฎ์กัจวาทบรรพ (บทที่ 153–184)
7. โทรณวาทบรรพ (บทที่ 185–193)
8. นารายณัสตระ-โมกษณบรรพ (บทที่ 194–204)
บรรพนี้เล่าถึงเหตุการณ์เมื่อโทรณาจารย์รับช่วงต่อจากท้าวภีษมะเป็นผู้บัญชาการรบฝ่ายเการพ ในการทำศึกตอนหนึ่งท้าวชยัทรัถ ซึ่งเป็นน้องเขยของทุรโยธน์สามารถแยกเจ้าชายอภิมันยุลูกชายของอรชุนออกจากกองทัพฝ่ายปาณฑพทั้งหมดได้ และสามารถสังหารเจ้าชายอภิมันยุได้สำเร็จ ทำให้อรชุนโกรธและประกาศจะล้างแค้นด้วยการสังหารท้าวชยัทรัถให้ตกตายตามกัน ในขณะที่กรรณะได้ใช้หอกวิเศษที่พระอินทร์ประทานให้สังหารลูกชายภีษมะคือ ฆโตฏ์กัจ ทำให้กรรณะไม่มีอำนาจวิเศษเหลือที่จะสังหารพี่น้องปาณฑพคนใดคนหนึ่งได้อีกต่อไป
ในการสู้รบโทรณาจารย์สังหารท้าวทรุปัท และท้าววิราฏได้สำเร็จ ในขณะที่กฤษณะใช้กลล่อลวงโทรณาจารย์โดยให้ภีมะสังหารช้างที่ชื่ออัศวถามา ซึ่งเป็นชื่อเดียวกันกับชื่อของลูกชายโทรณาจารย์เพื่อหลอกว่าอัศวถามา ตายแล้ว ยุธิษฐิระซึ่งได้ชื่อว่าเป็นคนถือคำสัตย์เป็นสำคัญถูกกฤษณะเกลี้ยกล่อมให้โกหกโทรณาจารย์ด้วยคำพูดว่าอัศวถามาตายแล้ว และเมื่อโทรณาจารย์หลงผิดคิดว่าอัศวถามาตายแล้วจริง ๆ เพราะคิดว่ายุธิษฐิระไม่มีวันโหก ก็เสียขวัญหมดกำลังใจวางอาวุธและบำเพ็ญตบะโยคะเพื่อละสังขารไปจากโลกนี้ เป็นจังหวะให้ธฤตทยุมน์เข้าไปตัดหัวโทรณาจารย์แล้วโยนเข้าไปในกองทัพฝ่ายเการพได้ ซึ่งเหตุการณ์สงครามที่ทุ่งกุรุเกษตรที่ได้กล่าวมานี้ ดำเนินมาจนถึงวันที่ 15 แล้ว
อภิมันยุนำกองทัพรบกับฝ่ายเการพ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Translation by Kisari Mohan Ganguli
หมวดหมู่:มหาภารตะ
กรรณบรรพ

มรณกรรมของกรรณะ
กรรณบรรพ (Karna Parva, कर्ण पर्व) แปลว่า "บรรพแห่งกรรณะ" เป็นหนังสือบรรพที่ 8 ของ มหาภารตะ มีเนื้อหารวมทั้งหมด 96 ตอน เป็นเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก โทรณบรรพ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับกรรณะที่ดำรงตำแหน่งแม่ทัพฝ่ายเการพต่อจากโทรณาจารย์จนกระทั่งถูกอรชุนสังหาร และทุหศาสันถูกภีมะฆ่าตายส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ ศัลยบรรพ

**เนื้อเรื่องในบรรพนี้**
กรรณะได้เข้ามาทำหน้าที่เป็นผู้บัชาการการรบฝ่ายเการพสืบต่อจากโทรณาจารย์ ในการทำศึกครั้งนี้ภายใต้การบัญชาการรบของกรรณะ กรรณะได้ขอให้ทุรโยธน์ไปขอร้องให้ท้าวศัลยะ ให้ทำหน้าที่เป็นสารถีรถม้าศึกของตน ในตอนนี้เองที่ภีมะสามารถล้างแค้นตามคำสาบานที่เคยให้ไว้ได้ ด้วยการจับทุหศาสันน้องทุรโยธน์ทุ่มลงจากรถม้าศึกและฉีกอกดื่มเลือดสด ๆ เพื่อล้างอายให้กับพระนางเทราปทีที่เคยถูกทุหศาสันย่ำยี หนำซ้ำยังใช้มือรองเลือดไปให้นางเทราปตีล้างมลทินบนเรือนร่างของพระนางด้วย การสู้รบดำเนินต่อไปและยุธิษฐิระได้รับบาดเจ็บจากการทำศึก ร้อนถึงอรชุนต้องไปเยี่ยมให้กำลังใจก่อนจะกลับสู่สนามรบและท้าให้กรรณะออกมาสู้กันแบบตัวต่อตัว
ในการสู้รบของสองคนนี้พระอินทร์เข้าข้างอรชุน ส่วนพระอาทิตย์เข้าข้างกรรณะ และเมื่อล้อรถม้าศึกของกรรณะจมลงไปในหล่มโคลน (เพราะก่อนหน้านี้ในคืนวันที่ 16 ของสงครามได้เกิดฝนตกลงมาอย่างหนัก) อรชุนไม่ยอมเสียโอกาสในการสังหารกรรณะ แม้ว่ากรรณะจะขอเวลาเพื่อรถม้าศึกที่ติดหล่มของตัวเองเสียก่อนก็ตามที

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Karna Parva, English translation by Kisari Mohan Ganguli-  Karna Parva, English translation by Manmatha Nath Dutt-  Le Mahabharata, Translation in French, by H. Fauche (Paris, 1868)-  Karna Parva in Sanskrit by Vyasadeva and commentary by Nilakantha (Editor: Kinjawadekar, 1929)-  Karna date=2020-02-03 
หมวดหมู่:มหาภารตะ
ศัลยบรรพ

ศัลยบรรพ (Shalya Parva, शल्य पर्व) แปลว่า "บรรพแห่งท้าวศัลยะ" เป็นหนังสือบรรพที่ 9 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 4 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 65 ตอน เป็นเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก กรรณบรรพ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับสงครามที่ดำเนินมาถึงวันสุดท้าย ท้าวศัลยะ เจ้าเมืองมัทรเทศ เป็นผู้บัญชาการสูงสุดของฝ่ายเการพแทนกรรณะ ทุรโยธน์ดวลกระบองกับภีมะที่ริมแม่น้ำสรัสวดีและจบลงด้วยความพ่ายแพ้ กองทัพฝ่ายเการพพ่ายแพ้และพินาศสิ้น ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ เสาปติกบรรพ

**เนื้อเรื่อง และบรรพย่อย**
ศัลยบรรพ ประกอบไปด้วย 4 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 65 ตอน ดังนี้
# ศัลยวาทบรรพ (ตอนที่ 1-22)
# ศัลยบรรพ (ตอนที่ 23-27)
# หราทประเวศบรรพ (ตอนที่ 28-29)
# กธายุทธบรรพ (ตอนที่ 30-65)
ท้าวศัลยะถูกฆ่าตายด้วยน้ำมือของยุธิษฐิระในการสู้กันแบบตัวต่อตัว ส่วนสหเทพก็สามารถสังหารท้าวศกุนิได้สำเร็จ มาถึงบัดนี้ ฅความพ่ายแพ้บังเกิดกับฝ่ายเการพของทุรโยธน์ ทหารฝ่ายเการพตายหมดยกเว้นทุรโยธน์กับนักรบอีกสามคนคือ "อัศวถามา" "กฤปาจารย์" และ "กฤตวรมัน" รวมเป็นสี่คนเท่านั้น ทุรโยธน์หลบไปอาศัยอยู่ใต้หนองน้ำ และใช้อำนาจวิเศษกบดาลอยู่ใต้สระน้ำเพื่อนซ่อนตัว แต่ในที่สุดพวกปาณฑพก็ตามหาจนพบ และท้าทายให้ทุรโยธน์ขึ้นมารบเพื่อให้รู้แพ้รู้ชนะ ซึ่งก็เป็นภีมะเองที่เป็นคนท้าทุรโยธน์ให้มาสู้ตัวต่อตัวกันด้วยอาวุธที่สองคนถนัดเป็นพิเศษนั่นก็คือคทา ภีมะกับทุรโยธรน์สู้กันแบบตัวต่อตัวโดยมีนักรบคนอื่น ๆ ยืนดูอยู่ ภีมะอาศัยการแนะนำของกฤษณะใช้คทาฟาดไปที่หน้าขาของทุรโยธน์ และเตะด้วยเท้าซ้าย ทุรโยธน์ไม่สามารถเดินไปไหนได้นอกจากคลานและนอนรอความตายที่สระน้ำที่ซ่อนตัวนั่นเอง พวกปาณฑพทั้งหมดจึงทิ้งให้ทุรโยธน์นอนรอความตายอยู่ตรงนั้น
ทุรโยธน์ประณามพระกฤษณะที่ใช้เล่ห์เหลี่ยมบอกใบ้ให้ภีมะทำร้ายตน ด้วยความเคียดแค้น ในขณะที่พวกปาณฑพได้ส่งพระกฤษณะให้เดินทางไปปลอบโยนท้าวธฤตราษฎร์ และพระนางคานธารีให้คลายความโศกเศร้าจากการต้องสูญเสียทุรโยธน์ แต่ทุรโยธน์ยังไม่ตายและอาศัยช่วงเวลาในการมีชีวิตช่วงสุดท้ายแต่งตั้งอัศวถามาเป็นผู้บัญชาการรบฝ่ายเการพ แม้จะมีทหารเหลือยู่เพียงสามคนก็ตามทีและอัศวถามาก็รับปากจะช่วยแก้แค้นให้กับทุรโยธน์ให้จงได้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Translation by Kisari Mohan Ganguli.-  Shalya Parva, Translation by Manmatha Nath Dutt-  Le Mahabharata, Translation in French, by H. Fauche (Paris, 1868)-  Shalya Parva in Sanskrit by Vyasadeva and commentary by Nilakantha (Editor: Kinjawadekar, 1929)
หมวดหมู่:มหาภารตะ
เสาปติกบรรพ

เสาปติกบรรพ (Sauptika Parva, सौप्तिक पर्व) แปลว่า "บรรพแห่งการหลับใหล" เป็นหนังสือบรรพที่ 10 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 18 ตอน เป็นเรื่องราวก่อนทุรโยชน์จะเสียชีวิต อัศวัตถามา กฤปาจารย์ และกฤตวรมัน กองกำลัง 3 คนสุดท้ายของฝ่ายเการพที่เหลืออยู่ ลอบทำลายกองทัพปาณฑพขณะกำลังนอนหลับ (เสาปติก แปลว่า การหลับใหล) ฝ่ายปาณฑพรอดชีวิตเพียง 7 คนเท่านั้น บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก ศัลยบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ สตรีบรรพ

**เนื้อเรื่อง และบรรพย่อย**
เสาปติกบรรพ  ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 18 ตอน ดังนี้
# เสาปติกบรรพ
# อิสิกบรรพ
นักรบฝ่ายเการพที่เหลืออยู่ 3 คน ลักลอบเข้าไปโจมตีพวกปาณฑพที่เหลืออยู่ในตอนกลางคืน มีเพียงพระกฤษณะและพี่น้องปาณฑพ 5 คนกับ "สาตยกี" เท่านั้นที่ไม่ได้นอนอยู่ค่ายที่พัก อัศวถามาสังหารธฤตทยุมันเพื่อแก้แค้นให้พ่อก่อนเป็นคนแรก และหลังจากนั้นก็เดินไปตามที่นอนของนักรบแต่ละคนเพื่อสังหารและฆ่าทหารทุกคนที่นอนหลับอยู่ในค่ายพักรวมทั้งศิขัณฑิณ และลูกชายทั้ง 5 คนของพระนางเทราปตี กับพี่น้องปาณฑพด้วย
พวกอสูรได้เข้ามาร่วมเฉลิมฉลองชัยชนะด้วยการกินเนื้อสด ๆ ของนักรบฝ่ายปาณฑพที่ถูกอัศวถามาฆ่าตายอย่างสยดสยอง แล้วอัศวถามาจึงกลับไปเล่าเรื่องให้ทุรโยธน์ที่นอนรอความตายฟังว่าได้ล้างแค้นให้แล้ว
ในขณะที่พระนางเทราปตีเสียใจจนแทบจะเป็นบ้า เพราะลูกชายถูกฆ่าตายทั้งหมดทั้ง 5 คนและนางได้เรียกร้องให้พี่น้องปาณฑพผู้เป็นสามีจัดการกับอัศวถามาเพื่อล้างแค้นให้ตนให้จงได้
บัดนี้สงครามที่ทุ่งเกษตรได้จบสิ้นลงแล้ว ด้วยความพ่ายแพ้ของฝ่ายเการพอย่างสิ้นเชิง ผู้ที่รอดตายในสงครามครั้งนี้ในฝ่ายเการพมีเพียงสามคนคือ "กฤปาจารย์" "อัศวถามา" และ "กฤตวรมัน" ส่วนทางฝ่ายปาณฑพเองก็รอดตายเพียงแค่ พี่น้องปาณฑพห้าคน คือ ยุธิษฐิระ ภีมะ อรชุน นกุล และสหเทพ รวมทั้งพระกฤษณะและสาตยกีเท่านั้นรวมกันเป็นเจ็ดคน ส่วนคนอื่นที่เหลือตายในสนามรบกันหมดทุกคน นี่คือสงครามล้างผลาญชีวิตผู้คนขนานใหญ่อย่างไม่เคยปรากฏมาก่อนในตำนานเรื่องใด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Sauptika Parva, English Translation by Kisari Mohan Ganguli.-  Sauptika Parva, English Translation by Manmatha Nath Dutt-  Le Mahabharata, Translation in French, by H. Fauche (Paris, 1868)-  Sauptika Parva in Sanskrit by Vyasadeva and commentary by Nilakantha (Editor: Kinjawadekar, 1929)
หมวดหมู่:มหาภารตะ
สตรีบรรพ

สตรีบรรพ ในภาษาฮินดี
สตรีบรรพ (Stri Parva, सौप्तिक पर्व) แปลว่า "บรรพแห่งผู้หญิง" เป็นหนังสือบรรพที่ 11 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 27 ตอน เป็นเรื่องราวของพระนางคานธารี นางกุนตี และหญิงคนอื่น ๆ ต่างโศกเศร้ากับความตายของเหล่านักรบทั้งสองฝ่าย บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก เสาปติกบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ ศานติบรรพ

**เนื้อเรื่อง และบรรพย่อย**
สตรีบรรพ แปลว่า "บรรพแห่งผู้หญิง" เป็นหนังสือบรรพที่ 11 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 27 ตอน ดังนี้
# สตรีวิลาปบรรพ
# ชราประตนิกาบรรพ
กล่าวถึงเรื่องราวหลังจากสงครามยุติลงพวกปาณฑพได้พบกับท้าวธฤตราษฎร์และพระนางคานธารี ซึ่งเป็นญาติผู้ใหญ่ฝ่ายเการพที่หลงเหลืออยู่เพียงสองคน ซึ่งทั้งสองก็ให้การต้อนรับเป็นอย่างดี และลืมความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นแต่หนหลังจนหมดสิ้น
หลังจากนั้นบรรดาสตรีจากราชสำนักก็เดินทางออกจากกรุงหัสตินาปุระ ไปยังสมรภูมิรบพร้อม ๆ กันในการเดินทางไปยังสมรภูมิรบนั้น พระนางคานธารี ซึ่งเป็นแม่ของพวกพี่น้องเการพทั้งหนึ่งร้อยคน ซึ่งผูกผ้าปิดตามองไม่เห็นอะไรได้ฟังคำอธิบายถึงภาพอันเลวร้ายที่ลูกชายทั้งหมดนอนตายกลางสนามรบโดยมีสุนัขจิ้งจอก และสัตว์กินเนื้ออื่น ๆ มาแทะศพจนแหลกเหลว บรรดาลูกสะใภ้ของพระนางคานธารีต่างก็ร้องไห้ระงมกับศพของสามีแต่ละคน สิ่งที่เกิดขึ้นสร้างความเสียใจให้กับพระนางคานธารีอย่างมากและถึงจุด ๆ หนึ่ง พระนางคานธารีก็หันมาทางพระกฤษณะพร้อมกับโทษว่ากฤษณะเป็นต้นตอของเรื่อง และโทษว่ากฤษณะไม่พยายามยุติความเลวร้ายที่เกิดขึ้นทั้ง ๆ ที่สามารถทำได้ พร้อมกับสาปแช่งพระกฤษณะว่านับจากนี้ไปเป็นเวลา 36 ปี พระกฤษณะกับบรรดาญาติพวกตระกูลยาทพจะต้องรบราฆ่าฟันกันเอง และสำหรับตัวพระกฤษณะนั้น พระนางคานธารีสาปให้ต้องรับกรรมด้วยการซัดเซพเนจรเข้าไปในป่าและจบชีวิตลงในป่าคนเดียวอย่างโดดเดี่ยว
เมื่อทุกคนคลายความเศร้าโศกตัดใจลงได้ การทำพิธีศพให้กับทุกคนก็ดำเนินไปอย่างเรียบร้อย ส่วนคนที่รอดตายจากสงครามก็พักผ่อนและล้างบาปกรรมของตัวเองด้วยการบำเพ็ญโยคะอยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำคงคาเป็นระยะเวลาหนึ่ง
พระนางกุนตีได้เปิดเผยความเป็นมาที่แท้จริงของกรรณะให้กับพี่น้องปาณฑพได้ทราบ ผลก็คือทำให้พวกปาณฑพเสียใจเป็นอันมากที่ต้องมาฆ่าพี่ชายร่วมสายเลือดของตัวเอง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Stri Parva, English Translation by Kisari Mohan Ganguli.-  Stri Parva, English Translation by Manmatha Nath Dutt-  Stri Parva in Sanskrit by Vyasadeva and commentary by Nilakantha (Editor: Kinjawadekar, 1929)-  Stri Parva in Sanskrit and Hindi by Ramnarayandutt Shastri, Volume 4
หมวดหมู่:มหาภารตะ
ศานติบรรพ

ศานติบรรพ (Shanti Parva, शान्ति पर्व) แปลว่า "บรรพแห่งสันติ" เป็นหนังสือบรรพที่ 12 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 3 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 365 ตอน นับว่าเป็นบรรพที่ยาวที่สุดในมหากาพย์มหาภารตะ เป็นเรื่องราวของท้าวธฤตราษฎร์สละราชสมบัติ ยุธิษฐิระขึ้นครองราชสมบัติเมืองหัสตินาปุระแทน และรับคำสอนจากภีษมะก่อนที่ภีษมะจะละสังขาร บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก สตรีบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ อนุศาสนบรรพ

**เนื้อเรื่องและบรรพย่อย**
ศานติบรรพ ประกอบไปด้วย 3 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 365 ตอน ดังนี้
# ราชธรรมอนุศาสนบรรพ
# อปัถธรรมอนุศาสนบรรพ
# โมกษะธรรมบรรพ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Shanti Parva, English Translation by Kisari Mohan Ganguli-  Shanti Parva, English Translation by Manmatha Nath Dutt-  Shanti Parva - Volume 1 English Translation by Kisari Mohan Ganguli, scanned and archived at Princeton University-  Shanti Parva - Volume 2 English Translation by Kisari Mohan Ganguli, scanned and archived at Princeton University-  Shanti Parva in Sanskrit by Vyasadeva with commentary by Nilakantha - A large file in Adobe Acrobat PDF format-  Shanti Parva in Sanskrit and Hindi by Ramnarayandutt Shastri, Volume 5
หมวดหมู่:มหาภารตะ
อนุศาสนบรรพ

อนุศาสนบรรพ (Anushasana Parva, अनुशासन पर्व) แปลว่า "บรรพแห่งอนุศาสน์หรือคำสอน" เป็นหนังสือบรรพที่ 13 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 168 ตอน เป็นเรื่องราวของคำสอนครั้งสุดท้ายของภีษมะก่อนการละสังขาร ซึ่งเนื้อหาต่อเนื่องจากบรรพที่ 12 ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ อัศวเมธิกบรรพ

**เนื้อเรื่องและบรรพย่อย**
อนุศาสนบรรพ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 168 ตอน ดังนี้
# ทานธรรมบรรพ
# ภีษมะสวรรคโรหนะบรรพ
บรรพนี้กล่าวถึงภีษมะที่ได้สาธยายถึงเรื่องต่าง ๆ ครอบคลุมในหลายหัวข้อไม่ว่าจะเป็นเรื่อง กฎแห่งกรรม การให้ยกย่องพราหมณ์ การแต่งงานและการสืบทอดทายาท พิธีศพการอดอาหารและการบริจาค รวมถึงการยกย่องพระกฤษณะ
หลังจากให้แง่คิดที่จะนำไปใช้ปฏิบัติแล้ว ท้าวภีษมะก็ประกาศว่าถึงเวลาที่ตนพร้อมจะตายแล้วท่ามกลางผู้คนจำนวนมากที่ให้ความเคารพยกย่อง ในที่สุดวิญญาณของท้าวภีษมะก็หลุดลอยขึ้นสู่สวรรค์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Anushasana Parva, English Translation by Kisari Mohan Ganguli-  Anushasana Parva, English Translation by Manmatha Nath Dutt-  Anushasana Parva in Sanskrit by Vyasadeva with commentary by Nilakantha - Worldcat OCLC link-  Anushasana Parva in Sanskrit and Hindi by Ramnarayandutt Shastri, Volume 5-  Anushasana Parva English Translation by Kisari Mohan Ganguli, another archive-  Anushasana Parva, Critical Edition Prepared by Scholars at Bhandarkar Oriental Research Institute BORI
หมวดหมู่:มหาภารตะ
อัศวเมธิกบรรพ

ยุธิษฐิระทำพิธีม้าอัศวเมธ
อัศวเมธิกบรรพ (Ashvamedhika Parva, अश्वमेध पर्व) แปลว่า "บรรพแห่งม้าอัศวเมธ" เป็นหนังสือบรรพที่ 14 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 96 ตอน เป็นเรื่องราวของยุธิษฐิระทำพิธีอัศวเมธ (การฆ่าม้าบูชายัญ) เพื่อประกาศอำนาจของกรุงหัสตินาปุระ อรชุนเป็นแม่ทัพนำทหารปราบดินแดนต่าง ๆ ในพิธีนี้ อรชุนรับคำสอน "อนุคีตา" จากพระกฤษณะบรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก อนุศาสนบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ อาศรมวาสิกบรรพ

**เนื้อเรื่องและบรรพย่อย**
อัศวเมธิกบรรพ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 96 ตอน ดังนี้
# อัศวเมธิกบรรพ
# อนุคีตาบรรพ
เมื่อยุธิษฐิระขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิหลังสงครามที่ทุ่งกุรุเกษตรจบสิ้น ยุธิษฐิระได้รับคำแนะนำให้ทำพิธีอัศวเมธ พระกฤษณะได้แสดงธรรมคาถาที่เคยแสดงเอาไว้ในภควัตคีตาแบบย่นย่อซ้ำอีกวาระหนึ่ง ตามคำร้องขอของอรชุนซึ่งได้ฟังคนเดียว เพื่อให้มีโอกาสได้รับทราบหลักธรรมที่สำคัญดังกล่าวด้วย ธรรมคาถาย่นย่อที่ว่า ซึ่งเรียกกันว่า "อนุคีตา" นั้นแบ่งออกเป็นสามส่วนสำคัญ ๆ คือ คำสอนที่สิทธาบอกไว้ให้กับพราหมณ์ คำสั่งสอนของพราหมณ์ที่มีให้กับภริยา และคำสอนของครูพราหมณ์ที่มีให้ต่อลูกศิษย์
ทางด้านพระนางอุตตระ ภริยาหม้ายของเจ้าชายอภิมันยุ ได้ให้กำเนิดบุตรชายแต่เสียชีวิตตั้งแต่เกิด เดือดร้อนถึงกฤษณะต้องทำหน้าที่เป็นผู้ชุบชีวิตให้ เจ้าชายพระองค์น้อยนี้มีชื่อว่า "ปริกษิต" เพื่อสืบวงศ์ของพวกปาณฑพมิให้ขาดตอน
สำหรับพิธีอัศวเมธนั้นเริ่มต้นด้วยการปล่อยม้าไปยังดินแดนต่าง ๆ โดยมีอรชุนได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้นำทัพตามม้าพิธีที่ปล่อยออกไปและสามารถเอาชนะบรรดาแว่นแคว้นต่าง ๆ ที่ม้าเดินทางไปถึงได้หมด หลังจากปล่อยม้าท่องไปยังดินแดนต่าง ๆ เป็นเวลาหนึ่งปี อรชุนก็เดินทางกลับราชสำนักกรุงหัสตินาปุระพร้อมม้าพิธีดังกล่าว เพื่อทำพิธีบูชายัญโดยมีบรรดาพระราชาแว่นแคว้นทั้งหมดมาร่วมด้วย ผลแห่งพิธีอันศักดิ์สิทธิ์ดังกล่าวเท่ากับบาปและมลทินทั้งหลายทั้งปวงที่พวกปาณฑพก่อขึ้นเป็นอันว่าได้ชำระสะสางเป็นที่เรียบร้อย
พระกฤษณะแนะนำพิธีม้าอัศวเมธ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Ashvamedhika Parva, English Translation by Kisari Mohan Ganguli-  Ashvamedhika Parva, English Translation by Manmatha Nath Dutt-  Ashvamedhika Parva in Sanskrit by Vyasadeva with commentary by Nilakantha - Worldcat OCLC link-  Ashvamedhika Parva in Sanskrit and Hindi by Ramnarayandutt Shastri, Volume 5-  Ashvamedhika Parva English Translation by Kisari Mohan Ganguli, another archive
หมวดหมู่:มหาภารตะ
อาศรมวาสิกบรรพ

อาศรมวาสิกบรรพ (Ashramavasika Parva, आश्रमवासिक पर्व) แปลว่า "บรรพแห่งอาศรม" เป็นหนังสือบรรพที่ 15 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 3 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 39 ตอน เป็นเรื่องราวของท้าวธฤตราษฎร์ ที่ออกผนวชพร้อมกับ นางคานธารี นางกุนตี และสัญชัยสารถี ต่อมาเหล่ากษัตริย์ทั้ง 3 องค์สิ้นพระชนม์ด้วยไฟป่า เหลือเพียงสัญชัยเท่านั้นที่รอดชีวิต และไปอาศัยอยู่ที่เทือกเขาหิมาลัย บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก อัศวเมธิกบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ เมาสลบรรพ

**เนื้อเรื่องและบรรพย่อย**
อาศรมวาสิกบรรพ ประกอบไปด้วย 3 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 39 ตอน ดังนี้
# อาศรามวาสบรรพ
# ปุตรตศาสนบรรพ
# นารัทกมานบรรพ
บรรพนี้กล่าวถึงเหตุการณ์หลังจากยุธิษฐิระ ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิไปได้ประมาณ 15 ปี ท้าวธฤตราษฎร์และพระนางคานธารี ซึ่งอยู่ในราชสำนักกับหลาน ๆ พวกปาณฑพ ก็ตัดสินใจไปบำเพ็ญพรตใช้ชีวิตบั้นปลายในป่า โดยมีพระนางกุนตี ท้าววิฑูร สัญชัยร่วมตามเสด็จไปด้วย แม้จะอยู่ป่าตัดขาดจากโลกภายนอกแต่พวกปาณฑพก็ไปเยี่ยมเยียนบ้างเป็นครั้งคราว
ในที่สุดท้าววิฑูรก็เสียชีวิตและวิญญาณของท้าววิฑูร ซึ่งเป็นธรรมเทพที่มาจุติในโลกมนุษย์ก็เข้าไปหลอมรวมอยู่กับท้าวยุธษฐิระซึ่งเป็นธรรมเทพในโลกมนุษย์เช่นกัน
ในช่วงบั้นปลายของชีวิตท้าวธฤตราษฎร์ พระนางคานธารีและพระนางกุนตีได้รับพรพิเศษจากฤๅษีวยาส ทำให้ได้มีโอกาสเห็นบรรพบุรุษที่อยู่ในเทวโลก และหลังจากนั้นอีกสองปี หลังการพบปะกันครั้งสุดท้ายกับพวกปาณฑพที่ไปเยี่ยม ก็มีข่าวจากในป่ามาแจ้งยังราชสำนักกรุงหัสตินาปุระให้ท้าวยุธษญิระได้ทราบว่า บัดนี้ท้าวธฤตราษฎร์ พระนางคานธารี และพระนางกุนตีต่างเสียชีวิตไปพร้อม ๆ กัน เพราะเกิดไฟไหม้ป่าในอาณาบริเวณที่ตั้งอาศรมบำเพ็ญพรตไปเรียบร้อยแล้ว
ไฟล์:Totheforest.jpg|thumb|พระนางคานธารี, ท้าวธฤตราษฎร์ และ พระนางกุนตี ออกผนวช

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Ashramvasik Parva, English Translation by Kisari Mohan Ganguli-  Ashramvasik Parva, English Translation by Manmatha Nath Dutt-  Ashramvasik Parva in Sanskrit by Vyasadeva with commentary by Nilakantha - Worldcat OCLC link-  Ashramvasik Parva in Sanskrit and Hindi by Ramnarayandutt Shastri, Volume 5
หมวดหมู่:มหาภารตะ
เมาสลบรรพ

เมาสลบรรพ (Mausala Parva, मौसल पर्व) แปลว่า "บรรพแห่งไม้ตะบอง" เป็นหนังสือบรรพที่ 16 ของ มหาภารตะ มีเนื้อหาทั้งหมด 9 ตอน ไม่มีบรรพย่อยใด ๆ นับว่าเป็นบรรพหนึ่งในมหาภารตะที่สั้นที่สุด เป็นเรื่องราวของความพินาศของเหล่ากษัตริย์ยาทวะหรือยาทพ จากไม้ตะบอง (เมาสละ แปลว่า ตะบอง) วาระสุดท้ายของพระพลราม พระกฤษณะและกรุงทวารกา บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก อาศรมวาสิกบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ มหาปรัสถานิกบรรพ

**เนื้อเรื่อง**
เมาสลบรรพ มีเนื้อหาทั้งหมด 9 ตอน ไม่มีบรรพย่อยใด ๆ นับว่าเป็นบรรพหนึ่งในมหาภารตะที่สั้นที่สุด
คำสาปของพระนางคานธารีเป็นจริงตามที่พระนางลั่นวาจาเอาไว้ เพราะบรรดาพี่น้องยาทพแห่งแคว้นทวารกาของพระกฤษณะต่างก็ทำศึกสงครามฆ่ากันเองจนตายหมดสิ้น พลรามซึ่งเป็นพี่ชายของกฤษณะก็ตายในสงครามในหมู่พี่น้องกันเองด้วย
สำหรับพระกฤษณะนั้นแม้จะไม่ตายในระหว่างการสู้รบกันเอง แต่ก็ตายด้วยน้ำมือของพรานที่ไปล่าสัตว์เพราะสำคัญผิดคิดว่า พระกฤษณะทีนอนอยู่ใต้ต้นไม้ในป่าเป็นสัตว์ที่ตัวเองกำลังล่าอยู่
ราชบุตรยาฑพฆ่าฟันกันเอง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Ashramvasik Parva, English Translation by Kisari Mohan Ganguli-  Ashramvasik Parva, English Translation by Manmatha Nath Dutt-  Ashramvasik Parva in Sanskrit by Vyasadeva with commentary by Nilakantha - Worldcat OCLC link-  Ashramvasik Parva in Sanskrit and Hindi by Ramnarayandutt Shastri, Volume 5
หมวดหมู่:มหาภารตะ
สเปเซียกัลโช

สเปเซียกัลโช (Spezia Calcio) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพที่ตั้งอยู่ที่ลาสเปเซียในแคว้นลีกูเรีย ประเทศอิตาลี ในฤดูกาล 2020–21 พวกเขาได้ลงเล่นในเซเรียอาเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์สโมสร หลังจากที่เลื่อนชั้นจากเซเรียบีในฤดูกาล 2019–20 สนามเหย้าของสโมสรคือ Stadio Alberto Picco ความจุ 11,306 ที่นั่ง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2449
หมวดหมู่:แคว้นลีกูเรีย
หมวดหมู่:สโมสรในเซเรียอา
อาร์มีนีอาบีเลอเฟ็ลท์

อาร์มีนีอาบีเลอเฟ็ลท์ (Arminia Bielefeld) มีชื่อเต็มว่า สโมสรกีฬาเยอรมันอาร์มีนีอาบีเลอเฟ็ลท์ (Deutscher Sportclub Arminia Bielefeld e.V.) และอาจเรียกสั้นว่า ๆ อาร์มีนีอา เป็นสโมสรกีฬาเยอรมันที่ตั้งอยู่ที่เมืองบีเลอเฟ็ลท์ในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ประกอบไปด้วยทีมฟุตบอล ฮอกกี้ สเกตลีลา และบิลเลียด สโมสรมีสมาชิก 12,000 คน และมีสีประจำสโมสรคือสีดำ ขาว และน้ำเงิน ชื่อของสโมสรมีที่มาจากอาร์มินิอุส หัวหน้าเผ่าเครุสกี ที่สามารถเอาชนะกองทัพโรมันที่ที่ป่าท็อยโทบวร์ค
สโมสรเป็นที่รู้จักจากทีมฟุตบอลอาชีพที่แข่งขันในลีกฟุตบอลเยอรมัน ส่วนใหญ่ทีมแข่งขันในลีกระดับหนึ่งและระดับสองของประเทศ โดยแข่งขันในแอร์สเทอบุนเดิสลีกาทั้งสิ้น 17 ฤดูกาล ช่วงปีที่ประสบความสำเร็จที่สุดคือช่วงทศวรรษ 1920 ต้นทศวรรษ 1980 และกลางทศวรรษ 2000 อาร์มีนีอาเคยต้องตกชั้นลงไปเล่นในลีกระดับสามซึ่งเป็นลีกท้องถิ่นใน ค.ศ. 1947 และช่วงทศวรรษ 1950 
อาร์มีนีอาลงเล่นนัดเหย้าที่บีเลอเฟ็ลเดอร์อัล์มตั้งแต่ ค.ศ. 1926 สนามถูกเปลี่ยนชื่อเป็น ชือโคอาเรนา ด้วยเหตุผลด้านการสนับสนุนตั้งแต่ ค.ศ. 2004 เป็นต้นมา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:สโมสรในบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:สโมสรในซไวเทอบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:สโมสรในไดรเทอลีกา
อ
หมวดหมู่:รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
มีเดียวิกิ:Cite link label group-thai

ก ข ค ง จ ฉ ช ซ ด ต ถ ท น บ ป ผ ฝ พ ฟ ม ย ร ว ส อ ฮ กก กข กค กง กจ กฉ กช กซ กด กต กถ กท กน กบ กป กผ กฝ กพ กฟ กม กย กร กว กส กอ กฮ ขก ขข ขค ขง ขจ ขฉ ขช ขซ ขด ขต ขถ ขท ขน ขบ ขป ขผ ขฝ ขพ ขฟ ขม ขย ขร ขว ขส ขอ ขฮ คก คข คค คง คจ คฉ คช คซ คด คต คถ คท คน คบ คป คผ คฝ คพ คฟ คม คย คร คว คส คอ คฮ งก งข งค งง งจ งฉ งช งซ งด งต งถ งท งน งบ งป งผ งฝ งพ งฟ งม งย งร งว งส งอ งฮ จก จข จค จง จจ จฉ จช จซ จด จต จถ จท จน จบ จป จผ จฝ จพ จฟ จม จย จร จว จส จอ จฮ ฉก ฉข ฉค ฉง ฉจ ฉฉ ฉช ฉซ ฉด ฉต ฉถ ฉท ฉน ฉบ ฉป ฉผ ฉฝ ฉพ ฉฟ ฉม ฉย ฉร ฉว ฉส ฉอ ฉฮ ชก ชข ชค ชง ชจ ชฉ ชช ชซ ชด ชต ชถ ชท ชน ชบ ชป ชผ ชฝ ชพ ชฟ ชม ชย ชร ชว ชส ชอ ชฮ ซก ซข ซค ซง ซจ ซฉ ซช ซซ ซด ซต ซถ ซท ซน ซบ ซป ซผ ซฝ ซพ ซฟ ซม ซย ซร ซว ซส ซอ ซฮ ดก ดข ดค ดง ดจ ดฉ ดช ดซ ดด ดต ดถ ดท ดน ดบ ดป ดผ ดฝ ดพ ดฟ ดม ดย ดร ดว ดส ดอ ดฮ ตก ตข ตค ตง ตจ ตฉ ตช ตซ ตด ตต ตถ ตท ตน ตบ ตป ตผ ตฝ ตพ ตฟ ตม ตย ตร ตว ตส ตอ ตฮ ถก ถข ถค ถง ถจ ถฉ ถช ถซ ถด ถต ถถ ถท ถน ถบ ถป ถผ ถฝ ถพ ถฟ ถม ถย ถร ถว ถส ถอ ถฮ ทก ทข ทค ทง ทจ ทฉ ทช ทซ ทด ทต ทถ ทท ทน ทบ ทป ทผ ทฝ ทพ ทฟ ทม ทย ทร ทว ทส ทอ ทฮ นก นข นค นง นจ นฉ นช นซ นด นต นถ นท นน นบ นป นผ นฝ นพ นฟ นม นย นร นว นส นอ นฮ บก บข บค บง บจ บฉ บช บซ บด บต บถ บท บน บบ บป บผ บฝ บพ บฟ บม บย บร บว บส บอ บฮ ปก ปข ปค ปง ปจ ปฉ ปช ปซ ปด ปต ปถ ปท ปน ปบ ปป ปผ ปฝ ปพ ปฟ ปม ปย ปร ปว ปส ปอ ปฮ ผก ผข ผค ผง ผจ ผฉ ผช ผซ ผด ผต ผถ ผท ผน ผบ ผป ผผ ผฝ ผพ ผฟ ผม ผย ผร ผว ผส ผอ ผฮ ฝก ฝข ฝค ฝง ฝจ ฝฉ ฝช ฝซ ฝด ฝต ฝถ ฝท ฝน ฝบ ฝป ฝผ ฝฝ ฝพ ฝฟ ฝม ฝย ฝร ฝว ฝส ฝอ ฝฮ พก พข พค พง พจ พฉ พช พซ พด พต พถ พท พน พบ พป พผ พฝ พพ พฟ พม พย พร พว พส พอ พฮ ฟก ฟข ฟค ฟง ฟจ ฟฉ ฟช ฟซ ฟด ฟต ฟถ ฟท ฟน ฟบ ฟป ฟผ ฟฝ ฟพ ฟฟ ฟม ฟย ฟร ฟว ฟส ฟอ ฟฮ มก มข มค มง มจ มฉ มช มซ มด มต มถ มท มน มบ มป มผ มฝ มพ มฟ มม มย มร มว มส มอ มฮ ยก ยข ยค ยง ยจ ยฉ ยช ยซ ยด ยต ยถ ยท ยน ยบ ยป ยผ ยฝ ยพ ยฟ ยม ยย ยร ยว ยส ยอ ยฮ รก รข รค รง รจ รฉ รช รซ รด รต รถ รท รน รบ รป รผ รฝ รพ รฟ รม รย รร รว รส รอ รฮ วก วข วค วง วจ วฉ วช วซ วด วต วถ วท วน วบ วป วผ วฝ วพ วฟ วม วย วร วว วส วอ วฮ สก สข สค สง สจ สฉ สช สซ สด สต สถ สท สน สบ สป สผ สฝ สพ สฟ สม สย สร สว สส สอ สฮ อก อข อค อง อจ อฉ อช อซ อด อต อถ อท อน อบ อป อผ อฝ อพ อฟ อม อย อร อว อส ออ อฮ ฮก ฮข ฮค ฮง ฮจ ฮฉ ฮช ฮซ ฮด ฮต ฮถ ฮท ฮน ฮบ ฮป ฮผ ฮฝ ฮพ ฮฟ ฮม ฮย ฮร ฮว ฮส ฮอ ฮฮ
ทิวเขาโวฌ

ทิวเขาโวฌ หรือ มวลเขาสูงโวฌ (Massif des Vosges; Vogesen, de-Vogesen.ogg; เยอรมันฟรังโกเนียและเยอรมันอาแลมันนี: Vogese) เป็นทิวเขาเตี้ย ๆ ในแคว้นกร็องแต็สต์ทางตะวันออกของประเทศฝรั่งเศส ใกล้กับพรมแดนประเทศเยอรมนี จุดสูงสุดคือยอดเขากร็องบาลง (Grand Ballon) ซึ่งมีความสูง 1,424 เมตร ทิวเขาแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นเขตสงวนชีวมณฑลโดยยูเนสโก

**อ้างอิง**
 page=214

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=Illustrated article on the Vosges battlefields of WWI at Battlefields Europe 
โวฌ
มหาปรัสถานิกบรรพ

มหาปรัสถานิกบรรพบรยายถึงการท่องเที่ยวของพระนางเทราปตี และพี่น้องปาณฑพ ซึ่งพระนางเทราปตีตายก่อนเป็นคนแรก
มหาปรัสถานิกบรรพ (Mahaprasthanika Parva, महाप्रस्थानिक पर्व) แปลว่า "บรรพแห่งการผจญภัย" เป็นหนังสือบรรพที่ 17 ของ มหาภารตะ มีเนื้อหาทั้งหมด 3 ตอน ไม่มีบรรพย่อยใด ๆ นับว่าเป็นบรรพที่สั้นที่สุดในมหาภารตะ เป็นเรื่องราวของยุธิษฐิระสละราชสมบัติและออกผนวชพร้อมเหล่าพี่น้องปาณฑพและนางเทราปตี ทั้งหมดออกจาริกแสวงบุญไปยังที่ต่าง ๆ จนกระทั่งทั้งหมดได้พยายามไต่เขาหิมาลัยเพื่อไปสู่สวรรค์ นอกจากยุธิษฐิระแล้ว ทุกคนล้วนสิ้นชีวิตระหว่างการปีนเขา บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก เมาสลบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ สวรรคโรหณบรรพ

**เนื้อเรื่องและบรรพย่อย**
มหาปรัสถานิกบรรพ มีเนื้อหาทั้งหมด 3 ตอน ไม่มีบรรพย่อยใด ๆ นับว่าเป็นบรรพที่สั้นที่สุดในมหาภารตะ
เมื่อได้เวลาอันสมควรพวกพี่น้องปาณฑพทั้งห้าก็เลิกยุ่งเกี่ยวกับความเป็นไปทางโลก ท้าวยุธิษฐิระสละราชสมบัติยกให้หลานชายของอรชุน คือ เจ้าชายปริกษิตลูกของเจ้าชายอภิมันยุและเจ้าหญิงอุตตระ ซึ่งเป็นเชื้อสายพวกปาณฑพเพียงคนเดียวที่ยังมีชีวิตรอดอยู่ขึ้นครองราชย์เป็นพระราชแคว้นกุรุสืบต่อไป
พี่น้องปาณฑพออกเดินทางไป โดยมีหมาที่ร่วมเดินทางไปด้วยอีกหนึ่งตัว และในที่สุดหมาที่ร่วมเดินทางไปก็ปรากฏตัวจริงให้เห็น นั่นคือธรรมเทพหรือเทพเจ้าแห่งความยุติธรรมแปลงกายมานั่นเอง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Mahaprasthanika Parva, English Translation by Kisari Mohan Ganguli-  Mahaprasthanika Parva, English Translation by Manmatha Nath Dutt-  Mahaprasthanika Parva in Sanskrit by Vyasadeva with commentary by Nilakantha - Worldcat OCLC link-  Mahaprasthanika Parva in Sanskrit and Hindi by Ramnarayandutt Shastri, Volume 5-  PDF and eBook of Ganguli’s translation, with Sanskrit PDF.-  “Yudhishthira and His Dog”, A4 PDF, tablet version (Ganguli’s version annotated) and Sanskrit text links.
หมวดหมู่:มหาภารตะ
สวรรคโรหณบรรพ

สวรรคโรหณบรรพ (Svargarohana Parva, स्वर्गारोहण पर्व) แปลว่า "บรรพแห่งการไปสรวงสวรรค์" เป็นหนังสือบรรพที่ 18 ซึ่งเป็นบรรพสุดท้ายของ มหาภารตะ มีเนื้อหาทั้งหมด 6 ตอน ไม่มีบรรพย่อยใด ๆ นับว่าเป็นบรรพที่สั้นที่สุดอีกบรรพหนึ่งในมหาภารตะ บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก มหาปรัสถานิกบรรพ ซึ่งมหากาพย์เรื่องนี้มีขิละบรรพเป็นบรรพเสริม คือหริวงศ์ ว่าด้วยพงศาวดารแห่งพระหริ ซึ่งไม่ได้รวมอยู่ทั้ง 18 บรรพของมหาภารตะทั้งหมดแต่อย่างใด

**เนื้อเรื่อง และบรรพย่อย**
สวรรคโรหณบรรพ มีเนื้อหาทั้งหมด 6 ตอน ไม่มีบรรพย่อยใด ๆ นับว่าเป็นบรรพที่สั้นที่สุดอีกบรรพหนึ่งในมหาภารตะ
ในขณะที่พระอินทร์ได้ให้สัญญากับยุธิษฐิระว่าจะให้เดินทางไปสวรรค์ โดยยังไม่ตายเหมือนกับคนทั่วไป เพื่อให้ได้ร่วมสมทบกับพี่น้องปาณฑพคนอื่น ๆ และพระนางเทราปตีในสวรรค์ได้ในที่สุด
ยุธิษฐิระที่เดินทางเพื่อไปสู่สรวงสวรรค์ สามารถบรรลุถึงสวรรค์ได้ในที่สุด ที่นั่นยุธิษฐิระต้องแปลกใจเป็นอันมากเมื่อเห็นทุรโยธน์นั่งอยู่บนบัลลังก์ แต่กลับไม่เห็นพี่น้องปาณฑพและพระนางเทราปตี ยุธิษฐิระถามว่าพวกนั้นไปไหนกัน และได้รับการชี้นำให้เดินทางไปสู่ปรโลกและได้เห็นภาพของพี่น้องปาณฑพ และพระนางเทราปทีต้องตกนรกรับผลกรรมด้วยความทุกข์ทรมานเป็นอันมาก
ยุธิษฐิระตัดสินใจที่จะอยู่ในนรกร่วมกับพี่น้องของตนไม่ยอมอยู่บนสวรรค์ มาถึงจุดนี้พระอินทร์ก็ปรากฏตัว และบอกให้ยุธิษฐิระทราบว่าภาพที่เห็นทั้งหมดนั้นเป็นเพียงมายาภาพหลอนเพื่อทดสอบความตั้งใจจริงของยุธิษฐิระเท่านั้น พร้อมกับนำตัวยุธิษฐิระขึ้นสู่สวรรค์ ที่นั่นยุธิษฐิระได้พบกับพี่น้องปาณฑพที่เหลืออีกสี่คนและพระนางเทราปตี และจบลงด้วยการเปิดเผยความจริงว่าพระนางเทราปตีแท้ที่จริงแล้ว เป็นอวตารของพระลักษมีพระชายาของพระวิษณุหรือพระนารายณ์ ส่วนบรรดาวีรบุรุษในสงครามที่ทุ่งกุรุเกษตรแต่ละคนนั้นแท้ที่จริงแล้ว เป็นเทพองค์ต่าง ๆ ที่จุติลงไปเกิด เรื่องราวทั้งหมดจึงจบลงบริบูรณ์ ด้วยประการฉะนี้
ไฟล์:A powerful deity in her own right, Shri Lakshmi herself.jpg|thumb|250px|ยุธิษฐิระพบหน้าพระนางเทราปตี บนสวรรค์ จึงรู้ว่าพระนางศักติทรงอวตารมาเกิดเป็นเจ้าหญิงเมืองปัญจาล

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Svargarohana Parva, English Translation by Kisari Mohan Ganguli-  Svargarohana Parva, English Translation by Manmatha Nath Dutt-  Svargarohana Parva in Sanskrit by Vyasadeva with commentary by Nilakantha - Worldcat OCLC link-  Svargarohana Parva in Sanskrit and Hindi by Ramnarayandutt Shastri, Volume 5
หมวดหมู่:มหาภารตะ
แม่แบบ:Efn-t/doc

แม่แบบนี้ใช้สำหรับการใส่เชิงอรรถเป็นอักษรยกภาษาไทย

**การใช้งาน**
ใส่  และใส่  หรือใช้ notelist-t ที่ส่วนแสดงเชิงอรรถ

**ตัวอย่างการใช้**
นี่คือข้อความเชิงอรรถ สังเกตตัวห้อยจะเป็นอักษร "ก"และ "ค" (เรียงลำดับตามงานสารบัญ ก, ข, ค, ง)

**เชิงอรรถ**

**ดูเพิ่ม ==
หริวงศ์

ไฟล์:Dwarka.jpg|thumb|250px|ภาพวาดเมืองทวารกาของบทหริวงศ์ ถูกวาดขึ้นในสมัย จักรพรรดิอักบัร แห่งจักรวรรดิโมกุล
หริวงศ์ (Harivamsa हरिवंश) แปลว่า "พงศาวดารแห่งพระหริ" นับเป็นงานเขียนชิ้นสำคัญในวรรณกรรมภาษาสันสกฤต มีความยาว 16,374 โศลก เอกสารนี้เป็นที่รู้จักอีกชื่อหนึ่งว่า หริวงศปุราณะ ซึ่งเชื่อกันว่าหริวงศ์เป็น ขิละ (ภาคผนวก หรือส่วนเสริม) ของมหาภารตะ ซึ่งบทนี้เป็นบทที่ กฤษณะ ไทฺวปายนะ วยาส เขียนไว้เช่นกัน ซึ่งหริวงศ์นี้ประกอบด้วยบรรพย่อยทั้งหมด 3 บรรพ รวมโองการทั้งสิ้น 12,000 คำ ซึ่งถึงแม้จะเป็นส่วนเสริม แต่ก็ยังรวมอยู่ในมหากาพย์มหาภารตะ
หริวงศบรรพ กล่าวถึงการสร้างจักรวาลและประวัติศาสตร์ในตำนานของกษัตริย์สุริยวงศ์และจันทรวงศ์ที่นำไปสู่การกำเนิดของกฤษณะ, วิษณุบรรพ จะเล่าประวัติของพระกฤษณะถึงเหตุการณ์ก่อนมหาภารตะ, ภาวิสยุค บรรพที่สามรวมถึงทฤษฎีการสร้างทางเลือกทั้งสองทาง, เพลงสวดของพระศิวะและพระวิษณุ และให้คำอธิบายเกี่ยวกับกลียุค

**เนื้อเรื่อง และบรรพย่อย**
# หริวงศบรรพ มีเนื้อหา 55 ตอน กล่าวถึงลำดับวงศ์ตระกูลของพระเจ้าชเนมชยะ, การกำเนิดต้นตระกูลของพระกฤษณะ ต้นราชวงศ์กุรุ ไปจนถึงการอวตารของพระผู้เป็นเจ้า
# วิษณุบรรพ มีเนื้อหา 115 ตอน กล่าวถึงการอวตารของพระนารายณ์ลงมาเป็นพระกฤษณะ เพื่อมาปราบพญากังสะผู้ชั่วร้าย ไปจนถึงการปราบท้าวชราสันธ์ และการวิวาห์ระหว่างเจ้าหญิงอุษา กับอนิรุทธ์
# ภาวิสยบรรพ มีเนื้อหา 135 ตอน กล่าวถึงลำดับวงศ์ตระกูลของพระเจ้าชเนมชยะ และการทำพิธีอัศวเมธ ไปจนถึงการบรรยายความดีงามทางศาสนาที่ผู้อ่านจะได้รับจากการฟังปุราณะนี้

**การแปลในภาษาอื่น**
หริวงศ์ แปลจากภาษาอินเดีย (ฮินดี) ไปหลากหลายภาษา เช่น ภาษาอังกฤษ (Manmatha Nath Dutt, 1897) ภาษาฝรั่งเศส (M. A. Langlois, 1834–35) และภาษาอื่น ๆ อีกมากมาย

**อ้างอิง**
 Bowker, John, The Oxford Dictionary of World Religions, New York, Oxford University Press, 1997, p. 410- Winternitz, Maurice (1981) History of Indian Literature Vol. I. Delhi: Motilal Banarsidass.- Ruben, Walter (1941) "The Krsnacarita in the Harivamsa and Certain Puranas.” Journal of the American Oriental Society. Vol. 61, No.3. pp. 115–127.- Lorenz, Ekkehard (2007) The Harivamsa: The Dynasty of Krishna, in Edwin F. Bryant (ed.), Krishna, A Source Book, Oxford University Press.- Shastri, Rajendra Muni, Jaina Sahitya mein Sri Krishna Charita, Jaipur, Prakrit Bharati Akademi, 1991.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Original Sanskrit text online with English translation- Manmatha Nath Dutt,  Vishnu Purana, English Translation of Book 2 of Harivamsa (1896)- Alexandre Langlois,  Harivansa: ou histoire de la famille de Hari, French Translation of Harivamsa (1834)-  Discourse on Harvamsha by Dr Vyasanakere Prabhanjanacharya
หมวดหมู่:พระกฤษณะ
หมวดหมู่:มหาภารตะ
หมวดหมู่:คัมภีร์ภาษาสันสกฤต