Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เจตี

แคว้นเจตี (Chedi สันสกฤต:चेदी) เกี่ยวกับแคว้นนี้ หลักฐานต่าง ๆ มีอยู่น้อย ที่ตั้งของแคว้นก็ไม่ได้บอกไว้ให้ชัดเจน ชื่อของเมืองหลวงก็ไม่ได้รับการกล่าวถึง อย่างไรก็ตามจากหลักฐานเท่าที่มี ก็พอทำให้นักประวัติศาสตร์ และโบราณคดีลงความเห็นได้ว่า แคว้นนี้ตั้งอยู่ทางใต้ของแคว้นวังสะ และตะวันตกเฉียงใต้ของแคว้นกาสี ในพื้นที่ซึ่งเรียกว่า บุนเดลขัณฑ์ คือดินแดนเริ่มแต่แม่น้ำยมุนา ทางทิศเหนือ จดแม่น้ำนัมมทา หรือนรมทา ทางทิศใต้ จดแม่น้ำเบตวา ทางทิศตะวันตก จดแม่น้ำโตน หรือเลยออกไปอีกจนถึงแม่น้ำโสณะ หรือโซน ทางทิศตะวันออกหรือเรียกอีกอย่างว่า ได้แก่พื้นที่ในตอนใต้ของรัฐอุตตรประเทศ กับตอนเหนือของรัฐมัธยประเทศในปัจจุบัน ขชุราโห อันลือชื่อของอินเดีย ก็อยู่ในเขตที่เรียกว่า บุนเดลขัณฑ์นี้ อาณาเขตของแคว้นเจตีในพุทธสมัย จะครอบคลุมเนื้อที่ประมาณเท่าใด ในบริเวณดังกล่าวนี้ ยังไม่มีการลงความเห็นกันแน่นอน เป็นหนึ่งในมหาชนบท 16 แคว้น
ในอรรถกถา เวติยชาดก หรือ เจติยราชชาดก มีกล่าวถึงชื่อเมืองหลวงของแคว้นเจตีว่า ชื่อโสตถิวดี หรือ โสตถิยนคร แต่นั่น เป็นการกล่าวถึงเรื่องในอดีตชาติ หรืออดีตสมัย ไม่ใช่สมัยของพระพุทธองค์ ผู้รู้บางคนให้ความเห็นว่า เมืองโสตถิวดีนี้อยู่ในเขตจังหวัดบันดา ทางใต้ของรัฐอุตตรประเทศ ใกล้ ๆ กับจังหวัดอัลลฮาบาด ขณะนี้เมืองสำคัญของแคว้นเจตีอีกเมืองหนึ่ง ซึ่งปรากฏชื่อ คือเมือง สหชาติ พระพุทธองค์เคยเสด็จประทับ และแสดงพระธรรมเทศนาแก่ชาวเจตีเป็นจำนวนมากที่นี่ คราวทำทุติยสังคายนา พระยสเถระกัณฑกบุตรผู้ริเริ่มชักชวนสงฆ์ ได้ติดตามมาพบท่านพระเรวตเถระ ผู้เป็นกำลังสำคัญที่สุดองค์หนึ่งในการสังคายนาดังกล่าวที่เมืองสหชาตินี้ จากการได้พบวัตถุหลักฐานบางอย่างที่หมู่บ้าน ภีตา นอกเมืองอัลลฮาบาดไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 16 กิโลเมตร (10 ไมล์) ทำให้นักโบราณคดีมีความเห็นว่า หมู่บ้าน ดังกล่าวคือที่ตั้งเมืองสหชาติที่ซึ่งควรระบุอีกแห่งหนึ่งของแคว้นเจตีนี้ก็คือ ปาจีนวังสะทายะ หรือ ปาจีนวังสะมิคทายะ ซึ่งในอังคุตตรนิกายและวินัยปิฏกกล่าวว่า เป็นที่สำเร็จพระอรหัตของ ท่านพระอนุรุทธะ พระพุทธองค์ได้เสด็จมาเยี่ยมพระอนุรุทธะที่นี่ ก่อนที่จะเสด็จต่อไปยังป่าปาริไลยกะ ในคราวที่พระสงฆ์เมืองโกสัมพีทะเลาะกัน ดังที่จะได้กล่าวถึงข้างหน้า โอกาสนั้นได้ทรงแสดงพระธรรมเทศนา ว่าด้วยมหาปุริสวิตก 8 ประการ แด่ท่านพระอนุรุทธะ ดังที่มีปรากฏในอนุรุทธสูตร หรือ มหาปุริสวิตักกสูตร พระอนุรุทธะได้สดับพระธรรมเทศนาแล้ว ตั้งใจบำเพ็ญเพียรต่อไป ไม่ช้าก็ได้บรรลุพระอรหัตผล นอกจากที่กล่าวแล้วนี้ พระพุทธองค์ก็ได้เสด็จเยี่ยมปาจีนวังสทายะนี้อีกหลายโอกาสด้วยกันป่าปาริไลยกะ เป็นชื่อหนึ่งที่เรารู้จักกันดี ดูตามระยะการเสด็จของพระพุทธองค์แล้ว ก็น่าจะเห็นว่าอยู่ในเขตเจตี แต่คงเพราะไม่มีที่บอกไว้ชัดว่าอยู่ในแคว้นใด จึงกล่าวกันว่าอยู่ในแคว้นเจตีบ้าง แคว้นวังสะบ้าง ครั้งนั้นพระพุทธองค์เสด็จจากโกสัมพีสู่พาลกโลณการาม ซึ่งกล่าวว่าอยู่ในแคว้นวังสะ จากนั้นจึงเสด็จไปปาจีนวังสทายะ แล้วเสด็จต่อไปยังปาริไลยกะ ประทับจำพรรษาที่ 10 อยู่ ณ ที่นั้นแต่พระองค์เดียว

**อ้างอิง**
first = 
*Kisari Mohan Ganguli, The Mahabharata of Krishna-Dwaipayana Vyasa Translated into English Prose, 1883-1896.
หมวดหมู่:เมืองสำคัญทางศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:มหาชนบท
ปัญจาละ

แคว้นปัญจาละ (Panchala पञ्चाल, Pañcāla) แคว้นปัญจาละ ตั้งอยู่ทางตะวันออกของแคว้นกุรุ และทางตะวันตกเฉียงเหนือของแคว้นโกศล เทียบกับปัจจุบันได้แก่ จังหวัดบเรลลี บุเดาน์ และฟารุขาบาด กับบริเวณใกล้เคียง ในเขตที่รวมเรียกว่า โรหิลขัณฑ์ อันเป็นพื้นที่ตอนกลาง และค่อนไปทางเหนือของรัฐอุตตรประเทศในปัจจุบันแคว้นปัญจาละ แยกออกเป็นสองส่วน คือ อุตตรปัญจาละ หรือปัญจาละเหนือกับ ทักขิณปัญจาละ หรือปัญจาละใต้ โดยมีแม่น้ำภาคีรถี เมืองหลวงของปัญจาละเหนือ ชื่อ อหิฉัตระหรือ ฉัตรวดี ของปัญจาละใต้ ชื่อ กัมปิลละp=1 หรือ กัมปิลยะอหิฉัตระ 
นักโบราณคดีลงความเห็นว่า ปัจจุบันได้แก่หมู่บ้านรามนคร ในเขตจังหวัดบเรลลี ห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันตกประมาณ 32 กิโลเมตร หรือ 20 ไมล์ และกัมปิลละ หรือกัมปิลยะ ได้แก่หมู่บ้าน กัมปิล ในเขตจังหวัดฟารุขาบาดห่างจากฟาเตคาร์ห ของฟารุขาบาดไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 45 กิโลเมตรหรือ 28 ไมล์แคว้นปัญจาละในสมัยพุทธกาล ไม่มีความเกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนามากนัก แต่ในสมัยที่พระถังซัมจั๋งมาสืบศาสนาในอินเดีย ในระยะเวลาที่ได้กล่าวถึงแล้ว ปรากฏว่า อหิฉัตระเป็นที่มั่นสำคัญแห่งหนึ่งของพระพุทธศาสนา มีเมืองสำคัญเกี่ยวข้องกับพระพุทธองค์และพระพุทธศาสนาอยู่สองเมือง ซึ่งยังไม่พบหลักฐานแน่นอนว่าในสมัยพุทธกาลอยู่ในแคว้นใด แต่เมื่อดูตามที่ตั้งของเมืองและแคว้นต่าง ๆ  เช่นที่ปรากฏในปัจจุบันแล้ว ก็เห็นว่าน่าจะอยู่ในแคว้นปัญจาละ  เมืองทั้งสองดังกล่าวคือ สังกัสสะ กับเมืองกโนช หรือกเนาซ์ สังกัสสะ มีความสำคัญในฐานะเป็นที่เสด็จลงจากดาวดึงส์ ของพระพุทธองค์หลังจากที่พระองค์ได้เสด็จไปทรงจำพรรษาที่ 7 ณ ดาวดึงส์ เพื่อทรงแสดงพระธรรมเทศนาอภิธรรมปิฎกโปรด พระพุทธมารดาแล้ว เมืองกโนช หรือกเนาซ์ อันมีชื่อในภาษาบาลีว่า กัณณกุชชะdate=July 2016

และในภาษาสันสกฤตว่า กานยกุพชะ นั้น มีความสำคัญในสมัยหลังพุทธกาล และในพุทธศตวรรษที่ 12 ได้เป็นเมืองหลวงของพระเจ้าหรรษวรรธนะ ผู้ทรงเป็นพุทธศาสนูปถัมภกที่ยิ่งใหญ่องค์หนึ่งในประวัติความเป็นมาของพระศาสนา และได้เป็นที่มั่นอัน สำคัญยิ่งแห่งหนึ่งของพระพุทธศาสนาในยุคนั้นสังกัสสะ ปัจจุบัน ได้แก่หมู่บ้านสังกิสสะ หรือสังกิสสา ในเขตจังหวัด ฟารุขาบาด ของรัฐอุตตรประเทศ ตั้งอยู่บนฝั่งเหนือของแม่น้ำกาลี อันเป็นแดงแบ่งเขตจังหวัดฟารุขาบาดกับจังหวัดเมนบุรี และจังหวัดเอตาห์ห่างจากฟาเตคาร์ห ในเขตจังหวัดฟารุขาบาดไปทางตะวันตก 37 กิโลเมตร หรือ 23 ไมล์ และห่างจากสถานีรถไฟปักขนา ในเส้นทางฟารุขาบาด ชิโกฮาบาด ประมาณ 11 กิโลเมตร หรือ 7 ไมล์กโนช หรือ กเนาซ์ อยู่ในเขตจังหวัดฟารุขาบาดเช่นกัน อยู่ใต้ฟาเตคาร์ลงไปประมาณ 56 กิโลเมตร หรือ 35 ไมล์ เมื่อหลวงจีนฮวนฉางมาเยี่ยมกโนช ซึ่งอยู่ในรัชสมัยของพระเจ้าหรรษวรรธนะ ท่านได้บันทึกไว้ว่า ที่กโนชมีวัดอยู่กว่าร้อยวัด มีภิกษุอยู่ประจำกว่าหมื่นรูป และมีทั้งฝ่ายเถรวาทหรือหินยาน และฝ่ายมหายาน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Coins of Panchala janapada- Coins of Post-Mauryan Panchala Kingdom- Panchal Details from IGNCA
หมวดหมู่:เมืองสำคัญทางศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:มหาชนบท
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในทำเนียบขาว

การระบาดทั่วของไวรัสโคโรนาในทำเนียบขาว เป็นการแพร่ระบาดของกลุ่มผู้ติดเชื้อ SARS-CoV-2 ในเดือนกันยายนและตุลาคม 2563 ในหมู่ประชาชนรวมถึงเจ้าหน้าที่รัฐบาลสหรัฐหลายคน ซึ่งได้รับการติดต่ออย่างใกล้ชิดระหว่างการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนาในวอชิงตัน ดี.ซี. บุคคลที่มีชื่อเสียงหลายคนติดเชื้อรวมถึงประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์ ซึ่งเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเป็นเวลาสามวัน
การติดเชื้อดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับพิธีที่จัดขึ้นใน 26 กันยายนที่สวนกุหลาบทำเนียบขาวเพื่อเสนอชื่อเอมี่ โคนีย์ บาร์เร็ตต์ ต่อศาลฎีกา ซึ่งที่นั่งไม่มีการเว้นระยะห่าง และผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่ไม่ได้ใส่หน้ากาก ทรัมป์เองอาจติดเชื้อในตอนนั้น แต่เขาและผู้ติดตามได้เข้าร่วมกิจกรรมต่อมาหลายครั้งโดยไม่ใส่หน้ากากมาก่อน รวมถึงการอภิปรายประธานาธิบดีครั้งแรกกับโจ ไบเดินในคลีฟแลนด์โอไฮโอเมื่อวันที่ 29 กันยายน วันรุ่งขึ้นที่ปรึกษาสื่อมวลชน โฮป ฮิคส์ ถูกกักบริเวณบนเครื่องบินแอร์ฟอร์ซวันขณะเดินทางกลับพร้อมกับทรัมป์จากงานรณรงค์ในมินนิโซตา หลังจากนั้นประธานาธิบดีได้ดำเนินการตามกำหนดเวลาในการระดมทุนในวันที่ 1 ตุลาคมของรัฐนิวเจอร์ซีย์ ซึ่งเขาได้พบปะกับผู้บริจาคโดยไม่ใส่หน้ากาก
ผู้ติดเชื้ออื่น ๆ ได้แก่ สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง เมลาเนีย ทรัมป์; วุฒิสมาชิกพรรครีพับลิกัน ทอม ทิลลิส, ไมค์ ลี และ รอน จอห์นสัน; ผู้จัดการ แคมเปญ 2020 ของทรัมป์ บิล สเตปียน; รอนนา แมคเดเนียล ประธานพรรครีพับลิกัน; อดีตที่ปรึกษาทำเนียบขาว เคลลียนน์ คอนเวย์; อดีตผู้ว่าการรัฐนิวเจอร์ซีย์ คริส คริสตี; ประธานมหาวิทยาลัยนอเทรอดาม จอห์น ไอ. เจนกินส์; โฆษกทำเนียบขาว เคย์ลีห์ แมคเอนานี่; และที่ปรึกษาอาวุโสประธานาธิบดี สตีเฟน มิลเลอร์ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคมมีผู้ทดสอบแลพได้ผลเป็นบวกอย่างน้อย 35 คน Crede Bailey หัวหน้าสำนักงานรักษาความปลอดภัยของทำเนียบขาวได้รับรายงานว่า "ป่วยหนัก" ซึ่งล้มป่วยในเดือนกันยายนก่อนเหตุการณ์สวนกุหลาบ
กลุ่มนี้เกิดขึ้นในสัปดาห์สุดท้ายของการหาเสียงของทรัมป์สำหรับการเลือกตั้งประธานาธิบดีปี 2020 ซึ่งน้อยกว่าหนึ่งเดือนก่อนวันสุดท้ายของการลงคะแนนในวันที่ 3 พฤศจิกายน ผู้แสดงความคิดเห็นมีความสำคัญต่อทำเนียบขาวในการให้ข้อมูลที่ขัดแย้งกันเกี่ยวกับสภาพของทรัมป์และระยะเวลาการติดเชื้อของเขา รวมทั้งชะลอการเปิดเผยผลการวินิจฉัยเบื้องต้นของเจ้าหน้าที่ทำเนียบขาว
ผู้เชี่ยวชาญด้านสาธารณสุขเช่น แอนโทนี เฟาอซี ผู้อำนวยการสถาบันโรคภูมิแพ้และโรคติดเชื้อแห่งชาติ ซึ่งเป็นสมาชิกของหน่วยงานโคโรนาไวรัสทำเนียบขาวระบุว่าการระบาดของโรคนี้สามารถป้องกันได้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การระบาดทั่วของโควิด-19
สติงเงอร์ (วิดีโอเกม พ.ศ. 2529)

สติงเงอร์ (italic=yes) เป็นวิดีโอเกมแนวชูตเอ็มอัปที่พัฒนาและเผยแพร่โดยโคนามิ เกมนี้เริ่มต้นวางจำหน่ายสำหรับแฟมิคอมดิสก์ซิสเต็ม (FDS) ใน ค.ศ. 1986 และต่อมาสำหรับนินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตมในทวีปอเมริกาเหนือในปลาย ค.ศ. 1987 ทำให้เป็นหนึ่งในเกมไม่กี่เกมในซีรีส์ที่วางจำหน่ายนอกประเทศญี่ปุ่น เช่นเดียวกับเกมแฟมิคอมดิสก์ซิสเตมอื่น ๆ ของโคนามิ ได้แก่ คาสเซิลวาเนีย, ไบโอมิราเคิลโบคุตเตะอูปะ ที่ต่อมาได้เปิดตัวอีกครั้งใน ค.ศ. 1993 ในรูปแบบเกมแฟมิคอมมาตรฐานที่มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย โมเอโระทวินบีเป็นเกมที่สองในซีรีส์ทวินบี เช่นเดียวกับทวินบีภาคแรกของสองภาคต่อที่วางจำหน่ายสำหรับเครื่องแฟมิคอม ตามด้วยทวินบี 3: โปโกะโปโกะไดมาโอ ใน ค.ศ. 1989

**รูปแบบการเล่น**
โมเอโระทวินบีสามารถเล่นได้โดยผู้เล่นสูงสุดสามคนพร้อมกัน: ผู้เล่นสองคนแรกควบคุมทวินบี และวินบี (ยานจากเกมภาคก่อน) โดยใช้คอนโทรลเลอร์แฟมิคอมมาตรฐาน ในขณะที่ผู้เล่นคนที่สามควบคุมกวินบี (ยานสีเขียว) โดยเชื่อมต่อคอนโทรลเลอร์เพิ่มเติมลงในพอร์ตขยายของเครื่องเล่น ส่วนแตกต่างจากทวินบีดั้งเดิมที่มีเฉพาะการเลื่อนฉากแนวตั้ง คือโมเอโระทวินบีได้เพิ่มการเลื่อนฉากแนวนอน เกมนี้มีเจ็ดสเตจ โดยสเตจที่ 1, 3, และ 7 เป็นแบบเลื่อนฉากด้านข้าง ส่วนสเตจที่เหลือเป็นแบบเลื่อนฉากแนวตั้ง การควบคุมยังคงเหมือนเดิมระหว่างรูปแบบการเล่นทั้งสองรูปแบบ โดยมีข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือในส่วนการเลื่อนฉากด้านข้าง ปุ่ม A จะยิงหัวใจออกจากยานแทนที่จะทิ้งระเบิดลงบนพื้นเหมือนส่วนที่มีการเลื่อนฉากแนวตั้ง ซึ่งช่วยให้ผู้เล่นเก็บกระดิ่งเพิ่มพลังในสเตจเลื่อนฉากด้านข้าง
ไอเทมเสริมพลังหลักของผู้เล่นคือกระดิ่งเปลือยเปล่าโดยการยิงเมฆที่ลอยไปทั่วทั้งด่าน โดยมีกระดิ่งหกแบบในภาคนี้ ได้แก่ กระดิ่งสีเหลืองปกติจะให้คะแนนโบนัสแก่ผู้เล่นตามปกติ, กระดิ่งสีฟ้าจะเพิ่มความเร็วของยาน, กระดิ่งสีขาวอัพเกรดปืนของผู้เล่นให้เป็นปืนใหญ่คู่, กระดิ่งสีชมพูให้ปืนใหญ่ลำแสงเลเซอร์แก่ผู้เล่น, กระดิ่งสีชมพู/ขาวที่กระพริบให้ออปชันยานร่างกระจกเงาแก่ผู้เล่นเพื่อเพิ่มอำนาจการยิง และกระดิ่งสีฟ้า/ขาวที่กระพริบจะล้อมรอบเรือของผู้เล่นด้วยบาเรียเพื่อการป้องกันเพิ่มเติมจากการยิงของศัตรู การเพิ่มพลังบางอย่างจะใช้ร่วมกันไม่ได้ เช่น กระดิ่งสีขาวและสีชมพู การเพิ่มพลังอื่น ๆ สามารถหาได้จากการทำลายศัตรูภาคพื้นดิน เช่น ไอเทมดวงจันทร์และไอเทมดาว ซึ่งทำให้เรือของผู้เล่นสามารถยิงสามทางและห้าทางตามลำดับ หากผู้เล่นสองคนกำลังเล่นเกมนี้ พวกเขาสามารถจัดแนวยานเข้าด้วยกันเพื่อเปลี่ยนปืนให้เป็นเลเซอร์ระลอกคลื่น

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2529
หมวดหมู่:เกมสำหรับแฟมิคอม
หมวดหมู่:เกมทวินบี
หมวดหมู่:วิดีโอเกมภาคต่อ
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
วัดศาลาครืน

วัดศาลาครืน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางหว้า ในแขวงบางค้อ เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร
หลวงพ่อสี่เข่า
วัดศาลาครืนตั้งเป็นวัดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2374 เดิมเป็นวัดโบราณสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมากลายเป็นวัดร้างทำให้ไม่ทราบชื่อดั้งเดิม สำหรับชื่อศาลาครืน สันนิษฐานว่า ครั้งหนึ่งหลังคาอุโบสถและศาลาการเปรียญได้พังครืนลงมาจนทำให้เห็นพระประธาน ทำให้เรียกวัดร้างนี้ต่อ ๆ กันมาว่า "วัดศาลาครืน" จนปี พ.ศ. 2375 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์โปรดเกล้าฯ ให้บูรณปฏิสังขรณ์ ได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ตามแบบพระราชนิยม คือ ไม่มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าบันประดับด้วยปูนปั้นและกระเบื้องเคลือบ พระองค์เสด็จพระราชดำเนินมาควบคุมงานด้วยพระองค์เอง และพระราชทานวิสุงคามสีมาในปี พ.ศ. 2378 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2526
อุโบสถมีเพิงยื่นออกหน้าหลังเสา รับเพิงเป็นเสาเหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสอง บัวหัวเสากลีบยาว สมัยอยุธยา ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปขนาดใหญ่ปางมารวิชัยที่มีฝ่าพระบาทซ้อนกันถึงสี่พระบาท สร้างในสมัยสุโขทัย มีหน้าตักกว้าง 4 ศอก 39 นิ้ว สูง 4.50 เมตร นามว่า หลวงพ่อสี่เข่า ภาพจิตรกรรมฝาผนังในอุโบสถเข้าใจว่าเป็นฝีมือช่างสมัยรัตนโกสินทร์ ที่บานหน้าต่างมีรูปชายหญิงเป็นคู่ ๆ ทั้งไทย จีน ลาว มอญ ฝรั่ง พราหมณ์ ฯลฯ หมู่กุฏิเป็นแบบเรือนยอดและเรือนมะลิลา ศาลาการเปรียญหลังเก่ามีธรรมาสน์สมัยอยุธยาทรงยาวหรือทรงบุษบก แกะสลักอย่างสวยงาม

**อ้างอิง**
ศาลาครืน
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตจอมทอง
หมวดหมู่:เกมทวินบี

หมวดหมู่:เกมจากค่ายโคนามิ
หมวดหมู่:เกมยิงเลื่อนแนวตั้ง
หมวดหมู่:ทวินบี
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
วัดมงคลวราราม (กรุงเทพมหานคร)

วัดมงคลวราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางค้อ เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูศรีมงคลวรญาณ (ระพิน รตนญาโณ ป.ธ.๖) งานประจำปีของวัดอยู่ระหว่างวันที่ 1–7 เมษายน
วัดมงคลวรารามตั้งขึ้นเป็นวัดเมื่อปี พ.ศ. 2410 เดิมชื่อ วัดมะเกลือ เนื่องจากบริเวณที่ตั้งวัดนั้นเป็นป่าต้นมะเกลือ (ปัจจุบันเหลือต้นมะเกลือ 1 ต้น) ต่อมาปี พ.ศ. 2497 เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดมงคลวราราม" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2526
อุโบสถหลังเก่าที่รื้อไปเมื่อปี พ.ศ. 2527 ตรงหน้าบันทิศตะวันออกระบุ พ.ศ. 2460 ซึ่งเป็นปีที่ทำการซ่อมครั้งที่ 2 ส่วนอุโบสถหลังใหม่มีบานประตูและหน้าต่างไม้แกะสลัก เล่าเรื่องราวพุทธประวัติ ภายอุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย วัดมีวิหารพระครูมงคลวุฒิคุณ

**อ้างอิง**
มงคลวราราม
มณฑลไต้หวัน

มณฑลไต้หวัน (p=Táiwān Shěng) เป็นมณฑลหนึ่งของสาธารณรัฐจีน เป็นมณฑลในนามที่ไม่มีหน้าที่ในการบริหาร โดยอำนาจในการบริหารได้ถูกโอนไปยังรัฐบาลกลางและหน่วยงานเทศมณฑล
มณฑลไต้หวันครอบคลุมพื้นที่ประมาณร้อยละ 69 ของพื้นที่ควบคุมจริงของสาธารณรัฐจีน และมีประชากรประมาณร้อยละ 31 ของประชากรทั้งหมด ในตอนแรก มณฑลนี้หมายรวมถึงเกาะไต้หวัน (ฟอร์โมซา), เผิงหู (เพสคาโดเรส), เกาะหลานยฺหวี่ (เกาะกล้วยไม้), เกาะกรีน, เกาะเสี่ยวหลิวฉิว และหมู่เกาะรอบ ๆ และเมื่อระหว่างปี 1967 และ 2014 นครปกครองโดยตรงหกแห่ง (ได้แก่ เกาสฺยง ซินเป่ย์ ไถจง ไถหนาน ไทเป และเถา-ยฺเหวียน) ได้แยกออกจากมณฑล และทั้งหมดดังกล่าวอยู่ในพื้นที่ที่มีประชากรมาก
หน่วยงานบริหารประจำมณฑลไต้หวันก่อตั้งขึ้นในเดือนกันยายน 1945 หลังจากการปกครองของญี่ปุ่น ต่อมาได้รับการปรับปรุงให้มีประสิทธิภาพขึ้นในเดือนธันวาคม 1998 โดยมีการโอนหน้าที่บริหารไปยังสภาพัฒนาแห่งชาติและกระทรวงอื่น ๆ ของสภาบริหาร (Executive Yuan) และในเดือนกรกฎาคม 2018 หน่วยงานบริหารของมณฑลได้ถูกยุบ โดยนำงบประมาณและบุคลากรออก

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**เขตปกครองในปัจจุบัน**
มณฑลไต้หวันในนามแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 11 เทศมณฑล border=darkgray และ 3 นคร border=darkgray ในทางปฏิบัติเขตการปกครองทั้งหมดบริหารโดยตรงโดยรัฐบาลกลาง
นครปกครองโดยตรงต่าง ๆ อันได้แก่ เกาสง ซินเป่ย์ ไถจง ไถหนาน ไทเป และเถา-ยฺเหวียนนั้นอยู่ภายใต้การบริหารโดยตรงของรัฐบาลกลาง และไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของมณฑลใด ๆ

**รัฐพี่น้อง**
มณฑลไต้หวันเป็นมณฑลพี่น้องกับ 42 รัฐของสหรัฐ

**ดูเพิ่ม**
 มณฑลฝูเจี้ยน (สาธารณรัฐจีน)- มณฑลไต้หวัน (สาธารณรัฐประชาชนจีน)

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 Bush, R. & O'Hanlon, M. (2007). A War Like No Other: The Truth About China's Challenge to America. Wiley. 0-471-98677-1- Bush, R. (2006). Untying the Knot: Making Peace in the Taiwan Strait. Brookings Institution Press. 0-8157-1290-1- Carpenter, T. (2006). America's Coming War with China: A Collision Course over Taiwan. Palgrave Macmillan. 1-4039-6841-1- Cole, B. (2006). Taiwan's Security: History and Prospects. Routledge. 0-415-36581-3- Copper, J. (2006). Playing with Fire: The Looming War with China over Taiwan. Praeger Security International General Interest. 0-275-98888-0- Federation of American Scientists et al. (2006).  Chinese Nuclear Forces and U.S. Nuclear War Planning- Gill, B. (2007). Rising Star: China's New Security Diplomacy. Brookings Institution Press. 0-8157-3146-9- Shirk, S. (2007). China: Fragile Superpower: How China's Internal Politics Could Derail Its Peaceful Rise. Oxford University Press. 0-19-530609-0- Tsang, S. (2006). If China Attacks Taiwan: Military Strategy, Politics and Economics. Routledge. 0-415-40785-0- Tucker, N.B. (2005). Dangerous Strait: the U.S.-Taiwan-China Crisis. Columbia University Press. 0-231-13564-5

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการของหน่วยงานบริหารมณฑลไต้หวัน date=2019-01-29 -  โครงสร้างการปกครองท้องถิ่น โดยกรมกิจการพลเรือน กระทรวงมหาดไทย สาธารณรัฐจีน
ไต้หวัน
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2488
วัดบางขวาง

วัดบางขวาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี

**ประวัติ**
วัดบางขวางตั้งเป็นวัดเมื่อปี พ.ศ. 2445 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2501 สันนิษฐานว่าเป็นวัดตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา เดิมเรียกว่า วัดบางยาง เพราะเคยมีต้นยางใหญ่ขึ้นอยู่ริมคลอง แต่เมื่อถูกฟ้าผ่าเทศบาลจึงต้องตัดลง วัดตั้งอยู่ปลายคลองบางสีทอง แต่เดิมนั้นคลองบางสีทองกับคลองบางขวางยังคงเป็นคลองเดียวกัน จนกระทั่งในสมัยพระเจ้าปราสาททอง พระองค์ทรงเห็นว่าการเดินเรือตามลำแม่น้ำที่มีอยู่นั้นเป็นการอ้อม ทำให้เปลืองเวลามาก จึงโปรดเกล้าฯ ให้จัดการขุดคลองลัดจากวัดเขมาภิรตารามถึงปากลำแม่น้ำอ้อม คลองบางสีทองจึงถูกตัดขาดไป โดยคลองตอนต้นยังคงเรียกว่าคลองบางสีทองตามเดิม ส่วนปลายคลองได้ชื่อใหม่ว่าคลองบางขวางเนื่องจากคลองได้ขวางหน้าในการขุดคลองลัด และได้ตั้งชื่อวัดใหม่ตามชื่อคลองว่า "วัดบางขวาง"

**อาคารเสนาสนะ**
อุโบสถเดิมเป็นรูปทรงสมัยโบราณ มีพาไลเตี้ย ๆ อยู่ด้านหลัง แต่ปัจจุบันได้รับการบูรณะซ่อมแซมใหม่แล้วโดยพระญาณวโรดม (สนธิ์ กิจฺจกาโร) เมื่อปี พ.ศ. 2503 ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปทรงเครื่อง นามว่า พระปางทรมานท้าวมหาชมพู พร้อมพระอัครสาวกเบื้องซ้ายและขวา ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเกี่ยวกับเจดีย์ที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุที่สำคัญของประเทศไทย นอกอุโบสถมีเจดีย์ทั้ง 4 ทิศ โดยเจดีย์ 3 องค์มีรูปปั้นเจ้าอาวาสทั้ง 3 รูป ที่มรณภาพไปแล้ว ได้แก่ เจ้าอธิการชื่น เขมงฺกโร, พระครูศีลาภิรม (ท้วม ธมฺมธโร) และพระครูศีลาภิรม (เนตร ปญฺญาทีโป) อีกทิศหนึ่งคือหอระฆังที่สร้างขึ้นมาพร้อมกับอุโบสถ
ศาลาการเปรียญเป็นตึกขาวสมัยโบราณสร้างด้วยไม้สักทอง และมีวิหารภายในเป็นที่เก็บพระพุทธรูปมากมายหลายสมัย และยังเป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ ด้านนอกมีเจดีย์ทั้ง 4 ทิศ เป็นทรงลังกา 2 องค์ และทรงย่อมุมไม้สิบสอง 2 องค์

**อ้างอิง**
บางขวาง
วัดบางแพรกใต้

วัดบางแพรกใต้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ด้านหลังของวัดติดกับเรือนจำกลางบางขวางบริเวณแดน 9 และแดน 11 (นักโทษประหาร) โดยศพนักโทษที่ถูกประหารแล้วจะถูกนำออกมาทาง ประตูแดง หรือเรียกอีกชื่อว่า ประตูผี มีลักษณะเป็นประตูเล็กเตี้ยทรงคล้ายสี่เหลี่ยมจัตุรัส ทาสีแดงสด ปัจจุบันประตูแดงนี้คล้ายปิดตาย เพราะมีนักโทษประหาร 2 รายสุดท้ายเมื่อปี พ.ศ. 2552
ประตูแดงบริเวณวัดบางแพรกใต้ซึ่งเป็นจุดที่เรือนจำนำศพของนักโทษที่ถูกประหารชีวิตออกจากเรือนจำกลางบางขวาง

**ประวัติ**
วัดบางแพรกใต้ตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2315 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ในช่วงหลังเสียกรุงศรีอยุธยาแก่พม่าเมื่อ พ.ศ. 2310 ประชาชนพร้อมด้วยพระสงฆ์ต่างอพยพล่องมาตามแม่น้ำเจ้าพระยา มีพระรูปหนึ่งขึ้นจากเรือที่ปากคลองบางแพรก จังหวัดนนทบุรี มาพักที่สวนซึ่งต่อมาได้สร้างวัด ประชาชนท้องถิ่นได้ร่วมอุปถัมภ์สร้างวัดและตั้งชื่อวัดตามชื่อคลอง แต่เพื่อไม่ให้ชื่อซ้ำกับวัดอีกแห่ง (คือวัดบางแพรกเหนือ) จึงเรียกว่า "วัดบางแพรกใต้" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2438

**อาคารเสนาสนะ**
อุโบสถลักษณะทรงไทยคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคาลด 2 ชั้น หน้าต่างบัวปลายเสา ปิดทองปิดกระจก ภายในประดิษฐานพระประธานปางสะดุ้งมาร ถัดไปจากอุโบสถมีมณฑปจตุรมุข ประดิษฐานพระพุทธรูปทั้ง 4 ทิศ ศาลาการเปรียญอาคารทรงไทย 2 ชั้น หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 กุฏิสงฆ์ส่วนมากเป็นอาคารทรงไทยประยุกต์ คอนกรีตเสริมเหล็ก

**อ้างอิง**
บางแพรกใต้
วัดทินกรนิมิต

วัดทินกรนิมิต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี

**ประวัติ**
วัดทินกรนิมิตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2394 สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาแต่ได้ชำรุดทรุดโทรมจนกลายสภาพเป็นวัดร้าง เพราะทางวัดได้ขุดพบอิฐมอญฐานกำแพงแก้วรอบอุโบสถเก่า เป็นอิฐสมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมาพระองค์เจ้าทินกรได้ทรงบูรณปฏิสังขรณ์เป็นครั้งใหญ่เปรียบเสมือนได้สร้างขึ้นมาใหม่ ตั้งชื่อว่า วัดบางด้วน เนื่องจากบริเวณวัดเป็นคลองด้วนที่มาสิ้นสุดตรงบริเวณวัด แต่ชาวบ้านมักเรียกสถานที่ที่เป็นย่านว่า บาง จึงเรียกว่า "บางด้วน"
ต่อมาเมื่อสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสได้เสด็จมาตรวจเยี่ยมวัดต่าง ๆ ในเขตจังหวัดนนทบุรี เมื่อทอดพระเนตรสถานที่ตั้งวัดบางด้วนแล้ว ได้ทรงปรารภกับเจ้าคณะพระสังฆาธิการจังหวัดนนทบุรีในสมัยนั้นว่า ชื่อวัดบางด้วนไม่ตรงกับสภาพความเป็นจริง ควรจะใช้ชื่อว่า วัดคลองด้วน จึงได้เปลี่ยนชื่อมาชื่อนี้ ต่อมาในสมัยพระเทพเมธี (บุนนาค ชินว้โส ป.ธ.๙) เมื่อครั้งดำรงสมณศักดิ์ที่พระศรีวิสุทธิเมธี เป็นเจ้าอาวาสวัด ได้เสนอเปลี่ยนชื่อว่ามาเป็น "วัดทินกรนิมิต" เพราะเห็นว่าพระองค์เจ้าทินกรเป็นผู้ทรงสร้าง ในครั้งที่ตามเสด็จพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวมาวัดเฉลิมพระเกียรติวรวิหาร ชื่อวัด ทินกรนิมิต มีความหมายดังนี้ ทินกร มาจากพระนามของพระองค์เจ้าทินกร ส่วน นิมิต หรือ เนรมิต ซึ่งแปลว่า "สร้าง" เมื่อรวมกันแล้วจึงแปลว่า "วัดที่พระองค์เจ้าทินกรทรงสร้าง'" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2550

**อาคารเสนาสนะ**
อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีนามว่า หลวงพ่อเพชร ศาลาการเปรียญมีพระประธานเป็นพระพุทธชินราชจำลอง อุโบสถหลังเก่าภายในมีพระพุทธรูปปางมารวิชัยและพระพุทธรูปปูนปั้น สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ กุฏิสงฆ์เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร ศาลาบำเพ็ญกุศลสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก

**อ้างอิง**
ทินกรนิมิต
ทินกรนิมิต
วัดโพธิ์แก้ว (กรุงเทพมหานคร)

วัดโพธิ์แก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงจอมทอง เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร

**ประวัติ**
วัดโพธิ์แก้ว เดิมชื่อ วัดโพธิ์แก้วสร้อยฟ้าศรัทธาธรรม โดยตาโพธิ์กับยายแก้วได้ยกที่ดินถวายให้สร้างวัดเป็นเนื้อที่ 4 ไร่ 76 ตารางวา เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2349 ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น วัดกลางบางปะแก้ว เนื่องจากอยู่บริเวณกลางชุมชนบางปะแก้ว ต่อมาเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "วัดโพธิ์แก้ว" เพื่อเป็นเกียรติให้แก่ผู้บริจาคที่ดินสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2521 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 12 เมตร ยาว 21 เมตร ด้านการศึกษาวัดได้เปิดโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2475

**อาคารเสนาสนะ**
อุโบสถวัดเป็นแบบจีน มีหลังคา 2 ชั้น หน้าบันตอนบนประดิษฐานเครื่องบูชา ตรงกลางมีแจกัน สองข้างของแจกันมีมังกรดั้นเมฆสองตัวหันหน้าเข้าหาแจกัน และประดับด้วยถ้วยชามโบราณโดยรอบอุโบสถ ซึ่งกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย นามว่า พระพุทธรัตนโพธิวรญาณ เนื่องจากอุโบสถมีการเทยกพื้น ทำให้อุโบสถต่ำลง จึงได้ทำอุโบสถเป็น 2 ชั้น นอกจากนั้นวัดยังมีพระพุทธรูปนามว่า หลวงพ่อโพธิ์นิมิต สร้างด้วยไม้แก่นจันทน์ ปางสมาธิ ประดิษฐานอยู่ที่ศาลบัวคลุ้งริมคลอง ปัจจุบันย้ายมาที่ศาลาภายในวัด

**อ้างอิง**
โพธิ์แก้ว
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตจอมทอง
ปฏิบัติการเวริเทเบิล

ปฏิบัติการเวริเทเบิล(ยังเป็นที่รู้จักกันคือ ยุทธการที่ไรชวัลด์) เป็นส่วนทางเหนือของเคลื่อนขบวนแบบก้ามปูของฝ่ายสัมพันธมิตรที่เกิดขึ้นในช่วงระหว่างวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ถึง 11 มีนาคม ค.ศ. 1945 ในช่วงสุดท้ายของสงครามโลกครั้งที่สอง ปฏิบัติการครั้งนี้ได้ถูกดำเนินการโดยกลุ่มกองทัพที่ 21 ของอังกฤษและแคนาดาของจอมพล เบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี ส่วนใหญ่ประกอบไปด้วยกองทัพแคนาดาที่หนึ่งภายใต้บัญชาการของพลโท Harry Crerar และกองทัพน้อยที่ 30 ของบริติชภายใต้บัญชาการของพลโท Brian Horrock
เวริเทเบิลเป็นการเคลื่อนขบวนแบบก้ามปูจากทางเหนือและเริ่มต้นด้วยกองทัพน้อยที่ 30 จะทำการรุกคืบผ่านไรชวัลด์(ป่าจักรวรรดิ) ในขณะที่กองพลทหารราบแคนาดาที่ 3 ซึ่งอยู่ในยานพาหนะสะเทิ้นน้ำสะเทิ้นบก เข้าเคลียร์ตำแหน่งของเยอรมันในที่ราบลุ่มแม่น้ำไรน์ที่ถูกน้ำท่วม การรุกคืบของฝ่ายสัมพันธมิตรดำเนินไปได้ช้ากว่าที่คาดการณ์ไว้และสูญเสียมากขึ้น สิ่งนี้ทำให้การรุกที่ล่าของสหรัฐอย่างปฏิบัติการเกรเนด การเคลื่อนขบวนแบบก้ามปูจากทางใต้ และในเวลาเดียวกันได้อนุญาตให้กองทัพเยอรมันภายใต้ผู้บัญชาการเยอรมันท้องถิ่น Alfred Schlemm ทำการรวบรวมกำลังเพื่อต่อกรกับการรุกคืบของเครือจักรภพ
การต่อสู้รบเป็นไปอย่างยากลำบาก แต่ฝ่ายสัมพันธมิตรยังคงรุกต่อไป ในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ครั้งหนึ่งได้เคลียร์ที่ไรชวัลด์และเมือง Kleve และ Goch อยู่ภายใต้การควบคุมของพวกเขา การรุกได้ถูกเปลี่ยนใหม่เป็นปฏิบัติการบล็อกบัสเตอร์และเข้าสมทบกับกองทัพสหรัฐที่เก้าใกล้กับ Geldern  เมื่อวันที่ 4 มีนาคม หลังจากความสำเร็จของปฏิบัติการเกรเนด การต่อสู้รบยังคงดำเนินต่อไป ในขณะที่เยอรมันพยายามที่จะรักษาหัวสะพานบนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไรน์ที่เวเซิลและอพยพผู้คนและอุปกรณ์ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ในที่สุด เมื่อวันที่ 10 มีนาคม การถอนกำลังของเยอรมันได้สิ้นสุดลงและสะพานแห่งสุดท้ายได้ถูกทำลายลง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แนวรบด้านตะวันตก (สงครามโลกครั้งที่สอง)
หมวดหมู่:ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
แคว้นมัตสยะ

ไฟล์:Map of Vedic India.png|thumb|250px|The position of the Matsya kingdom in Iron Age Vedic India.
แคว้นมัตสยะ (Matsya Kingdom มัจฉะ หรือ มัตสยะ แปลว่า "ปลา") คือหนึ่งแคว้นใน มหาชนบท 16 แคว้น ที่ปรากฏอยู่ใน ยุคพระเวท ถูกกลาวถึงในมหากาพย์ มหาภารตะ และในพระไตรปิฎก อังคุตตรนิกาย ว่าแคว้นมัจฉะ หรือ มัตสยะ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ หรือตะวันตกเฉียงใต้ของแคว้นกุรุ ทางใต้ของแคว้นสุรเสนะ และทางตะวันตกของแม่น้ำยมุนา อันเป็นแดนแบ่งเขตกับปัญจาละใต้ เทียบกับปัจจุบันแคว้นมัจฉะได้แก่ อาณาเขตของจังหวัดชัยปูร์อัลวาร์ และ ภารัตปูร์ ของรัฐราชสถาน รวมทั้งบริเวณใกล้เคียงโดยรอบเมืองหลวงของแคว้นมัจฉะ ชื่อ ไวราฏ หรือ วิราฏนคร และบางครั้งก็เรียกว่ามัตสยานครบ้าง เรียกว่ามัตสยาสัยนครบ้าง ปัจจุบันเรียกว่า ไพราฏ อยู่ห่างจากชัยปูร์ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐราชสถานในปัจจุบัน ขึ้นไปทางเหนือ 64 กิโลเมตร หรือ 41 ไมล์ และอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของกรุงเดลี ระยะทาง 168 กิโลเมตร หรือ 105 ไมล์ 
เรื่องราวเกี่ยวกับแคว้นมัจฉะ ที่เกี่ยวกับพระพุทธศาสนามีน้อยมาก ที่ตั้งของแคว้นและชื่อเมืองหลวงเช่นที่ปรากฏก็ได้จากคัมภีร์และเรื่องราวของฮินดูแทบทั้งหมด แสดงว่าในสมัยของพระพุทธองค์ การพระศาสนายังไม่แพร่หลายในแคว้นมัจฉะ แต่จากการขุดค้นพบศิลาจารึกของพระเจ้าอโศกมหาราชที่ไพราฏนี้ ซึ่งมีข้อความเป็นคำเผดียงสงฆ์ ถึงความเคารพเลื่อมใสของพระองค์ ซึ่งมีต่อพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ลงท้ายด้วยทรงระบุหมวดธรรมต่าง ๆ ที่ทรงมีพระราชประสงค์ให้พระภิกษุ สามเณรและอุบาสกอุบาสิกาทั้งปวงสนใจ ท่องบ่นศึกษาและสดับฟัง แสดงให้เห็นว่าในรัชสมัยของพระองค์นั้น แคว้นมัจฉะหรือที่นครไวราฏนี้ คงจะมีวัดและพระสงฆ์อยู่มาก
ในสมัยของพระถังซัมจั๋ง การพระศาสนาในแคว้นมัจฉะหรือโดยเฉพาะที่ไวราฏนี้ได้ทรุดโทรมลงแล้ว ท่านบันทึกไว้ว่า ได้พบวัดรวม 8 วัดด้วยกัน แต่อยู่ในสภาพที่ถูกทอดทิ้งและหักพังทรุดโทรมมาก มีพระภิกษุอยู่เป็นจำนวนน้อย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Hindu Mythology
หมวดหมู่:เมืองสำคัญทางศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:มหาชนบท
วอลเลเซีย

ไฟล์:Indonesia_Wallacea.svg|thumb|350x350px|วอลเลเซียคือกลุ่มของเกาะในเขตสีแดง สีฟ้าคือเส้นเวเบอร์
วอลเลเซีย (Wallacea) เป็นการกำหนดทางชีวภูมิศาสตร์สำหรับกลุ่มของเกาะของอินโดนีเซียเป็นส่วนใหญ่ แยกจากกันโดยช่องแคบน้ำลึกจากไหล่ทวีปเอเชียและออสเตรเลีย วอลเลเซียประกอบด้วยเกาะซูลาเวซีซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่ม รวมถึง ลมบก ซุมบาวา โฟลเร็ซ ซุมบา ติมอร์ ฮัลมาเฮรา บูรู เซรัม และเกาะเล็ก ๆ อีกมากมาย
เกาะของวอลเลเซียอยู่ระหว่างซุนดาแลนด์ (คาบสมุทรมลายู สุมาตรา บอร์เนียว ชวา และบาหลี) ทางตะวันตก และเนียร์โอเชียเนียซึ่งได้แก่ ออสเตรเลีย และนิวกินี ทางทิศใต้และตะวันออก พื้นที่ทั้งหมดของวอลเลเซียคือ km2
ไหล่ทวีป Sahul และ Sunda วอลเลเซียคือพื้นที่ตรงกลาง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร
หมวดหมู่:ภูมิภาคในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
หมวดหมู่:ชีวภูมิศาสตร์
ศูรเสน

แคว้นศูรเสน (Kingdom of Surasena; शूरसेन, Śūrasena) หรือ สุรเสน/สุรเสนะ ในภาษาบาลี เป็นอาณาจักรโบราณในอินเดีย มีมถุราเป็นเมืองหลวง เป็นหนึ่งในมหาชนบท 16 แคว้น มีปรากฎในมหากาพย์ รามายณะ และ Cleisobra 
แคว้นศูรเสน อาณาเขตของแคว้นไม่มีบอกไว้ชัดเจนมากนัก แคว้นนี้มักได้รับการกล่าวถึงร่วมกับแคว้นกุรุ และแคว้นมัจฉะเสมอ ๆ สันนิษฐานว่าอาจจะเป็นประเทศเพื่อนบ้านที่มีอาณาเขตติดต่อกัน โดยพระเจ้าแผ่นดินของแคว้นศูรเสนในสมัยพุทธกาล ในบันทึกปรากฏพระนามว่า พระเจ้ามธุรราชอวันตีบุตร ซึ่งสันนิษฐานตามพระนามนี้ว่า พระราชมารดาอาจจะเป็นเจ้าหญิงจากแคว้นอวันตี โดยมถุรา  (หรือ มธุรา) เมืองหลวงของแคว้นศูรเสน ตั้งอยู่ทางฝั่งขวา หรือฝั่งตะวันตกของแม่น้ำยมุนา และอยู่กึ่งกลางของเส้นทางติดต่อระหว่างกรุงอินทรปรัสถ์ เมืองหลวงของแคว้นกุรุ กับโกสัมพี เมืองหลวงของแคว้นวังสะในสมัยนั้น ซึ่งในปัจจุบันเมืองนี้ เมืองต่าง ๆ นี้ก็ยังคงชื่อเดิมอยู่ อยู่ในรัฐอุตตรประเทศ เหนืออัคระ เมืองแห่งทัชมาฮาลขึ้นไปประมาณ 56 กิโลเมตร หรือ 35 ไมล์ อยู่ใต้กรุงเดลีลงมาประมาณ 141 กิโลเมตร หรือ 88 ไมล์ แต่ตัวเมืองมถุราปัจจุบัน ไม่ได้อยู่ ณ ที่เดิมเลยเสียทีเดียว พื้นที่เมืองมถุราแต่เดิมนั้น บัดนี้เป็นซากเรียกกันว่า มโหลิ อยู่ห่างจากตัวเมืองปัจจุบันออกไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 8 กิโลเมตร หรือ 5 ไมล์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองสำคัญทางศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:มหาชนบท
ท็อปเพลเยอส์เทนนิส

ท็อปเพลเยอส์เทนนิส (italic=yes) หรือที่เรียกว่า เวิลด์ซูเปอร์เทนนิส (ワールドスーパーテニス; ทับศัพท์: Wārudo Sūpā Tenisu) ในประเทศญี่ปุ่น และ โฟร์เพลเยอส์เทนนิส (Four Players' Tennis) ในทวีปยุโรป เป็นวิดีโอเกมเทนนิสที่พัฒนาโดยโฮมดาตา สำหรับนินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตมหรือแฟมิคอม
ภาพปกเกมมีจุดเด่นที่แชมป์เทนนิสอย่างคริส เอเวิร์ต และอิวาน เลนเดิล ซึ่งทั้งคู่เป็นอดีตผู้เล่นเดี่ยวอันดับ 1 ของสมาคมเทนนิสอาชีพ

**รูปแบบการเล่น**
ในโหมดผู้เล่นเดี่ยว ผู้เล่นสามารถแข่งขันในแกรนด์สแลมสี่รายการ ได้แก่ ออสเตรเลียนโอเพน, เฟรนช์โอเพน, วิมเบิลดัน และยูเอสโอเพน ในการแข่งขันแกรนด์สแลม ผู้เล่นจะต้องชนะการแข่งขันรอบคัดเลือกของแอสมิกโอเพนก่อน
ด้วยอุปกรณ์เสริมเครื่องเล่นที่หลายผู้เล่น เช่น เอ็นอีเอส แซตเทลไลต์ หรือเอ็นอีเอส โฟร์สกอร์ ท็อปเพลเยอส์เทนนิสรองรับผู้เล่นพร้อมกันได้ถึงสี่คน ซึ่งประเภทเดี่ยว, คู่ หรือคู่ผสมมีให้เล่นทั้งหมด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 id=/top-players-tennis
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2532
หมวดหมู่:เกมสำหรับแฟมิคอม
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเทนนิส
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีฉากในลอนดอน
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีฉากในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีฉากในปารีส
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีฉากในนครนิวยอร์ก
อำเภอมุมไบซับเออร์บัน

อำเภอมุมไบซับเออร์บัน (Mumbai Suburban District) เป็นอำเภอในรัฐมหาราษฏระในมณฑลโกนกาน สำนักงานอำเภออยู่ในบานดรา ประกอบด้วยสามตำบล (administrative subdivisions) คือ กุรลา, อาณเธรี, โพริวาลี อำเภอนี้รวมกับอำเภอมุมไบซิตี และท้องถิ่นย่อย ๆ รวมกันเป็นมุมไบและปริมณฑล บนเกาะซัลเซตต์
อำเภอนี้เป็นหนึ่งในอำเภอที่มีประชากรมากที่สุดในอินเดีย ด้วยประชากร 9,356,962, คนในปี 2011 เป็นอันดับห้าจาก 672 อำเภอของอินเดีย แม่น้ำหลักในอำเภอคือ แม่น้ำมิถี 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:มุมไบ
หมวดหมู่:อำเภอในรัฐมหาราษฏระ
รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินมุมไบ

รายชื่อสถานีของรถไฟมุมไบซึ่งเป็นระบบขนส่งทางเร็วของมุมไบ รัฐมหาราษฏระ ปัจจุบันเปิดให้บริการ 1 สายคือสาย 1 ซึ่งเปิดให้บริการเมื่อ 8 มิถุนายน 2014 อีกสี่สายกำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง

**สาย 1: วรโสวา - อันเธรี - ฆาฏโกปร**

**สาย 2 (กำลังก่อสร้าง): ทหีสาร - จารโกป - บานดรา - มันทขูร์ด**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รถไฟใต้ดินมุมไบ
หมวดหมู่:รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินในประเทศอินเดีย
อำเภอนิฮม์

นิฮม์ (نهم) เป็นอำเภอหนึ่งในเขตผู้ว่าการซานา ประเทศเยเมน ใน พ.ศ. 2546 ตัวอำเภอมีประชากร 41,502 คน

**ภูมิอากาศ**

**อ้างอิง**
นิฮม์
โกลาบา

โกลาบา (Colaba,  หรือ กุลาบา (ISO: Kulābā) เป็นส่วนหนึ่งของเมืองมุมไบ ประเทศอินเดีย เป็นหนึ่งในสองแหลมที่ยื่นออกไปในทะลของเมืองมุมไบ อีกแหลมหนึ่งคือโวรลี ขณะอยู่ภายใต้การปกครองของโปรตุเกสในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เกาะนี้รู้จักในชื่อกานดิล (Candil) ภายหลังบริเตนเข้ายึดครองเกาะในศตวรรษที่ 17 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น โกลิโอ (Colio)
ชื่อโกลาบามาจากคำว่า โกลาภาต (Kolabhat) ในภาษาของชาวโกลี ชนพื้นเมืองท้องถิ่นของเกาะก่อนโปรตุเกสเข้ามายึดครอง โกลาบาในปัจจุบันประกอบขึ้นจากสองเกาะ: โกลาบา กับ โกลาบาน้อย (Little Colaba หรือ เกาะโอลด์วูแมนส์) และเกาะโกลาบาเคยเป็นหนึ่งในเจ็ดเกาะของบอมเบย์ ภายใต้การปกครองของโปรตุเกส

**สถานที่ท่องเที่ยว**
 ถนนโกลาบา- หอดูดาวโกลาบา- หอประชุมโกวาสจี ชะฮันคีร์- บัลลาร์ดเอสเตต- อาสนวิหารพระนามศักดิ์สิทธิ์- ประภาคารโปรงส์- เกตเวย์ออฟอินเดีย- ท่าเรือซาสซูน- หอสมุดเดวิด ซาสซูน- เลโอโปลด์คาเฟ่- โรงแรมทัชมาฮาลพาเลซ

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Cafe_Mondegar,_on_Colaba_Causeway.jpg|คาเฟ่โมนเดการ์ (Cafe Mondegar)
ไฟล์:Colaba_apartments.jpg|ห้องชุดในโกลาบา
ไฟล์:Colaba Causeway construction, view from Colaba island, 1826.jpg|ภาพจากปี ค.ศ. 1826

**ดูเพิ่ม**
 ป่าโกลาบา- ย่านธุรกิจอื่นในมุมไบ: ฟอร์ต, นริมาณพอยต์, วะษี, ซีบีดีเบลาปุระ, โวรลี, บานดรากุรลา, อาณเธรี, ปาเรลใต้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  History of Colaba
หมวดหมู่:ย่านในมุมไบ
ธนบัตร 10 รูปีอินเดีย

ธนบัตร 10 รูปีอินเดีย (10) เป็นธนบัตรที่พบได้ทั่วไปในรูปีอินเดีย และเป็นหนึ่งในธนบัตรแรก ๆ ที่ธนาคารคลังอินเดียเปิดตัวในธนบัตรชุดมหาตมะ คานธี ในปี 1996 ในปัจจุบันยังคงพบหมุนเวียนอยู่ควบคู่กับชุดมหาตมะ คานธีใหม่ ที่เปิดตัวในเดือนมกราคม 2018 และใช้ควบคู่ไปกับเหรียญ 10 รูปี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รูปีอินเดีย
มัสยิดอันนูร (ไครสต์เชิร์ช)

มัสยิดอันนูร (مسجد النور) เป็นมัสยิดซุนนีในไครสต์เชิร์ช ชานเมืองริคคาร์ตัน ประเทศนิวซีแลนด์ โดยเป็นเป้าหมายหลักของเหตุกราดยิงมัสยิดในไครสต์เชิร์ชในวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2019

**ประวัติ**
มัสยิดอันนูร ถูกสร้างในปีค.ศ. 1984–1985 โดยสมาคมมุสลิมแห่งแคนเทอร์เบอร์รี  รัฐบาลซาอุดีอาระเบียบริจาคเงินก่อสร้างไป 460,000 ดอลลาร์นิวซีแลนด์
ใน ค.ศ. 2003 ประชาคมมุสลิมไครสต์เชิร์ชได้จัดงาน "วันชาติมุสลิมเมารี" (National Māori Muslim Day) ที่มัสยิด ใน ค.ศ. 2015 ตัวมัสยิดมีสมาชิกถึง 550 คน

**การก่อการร้าย**
left
ในวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2019 บริเวณนี้เป็นเป้าหมายของเหตุกราดยิงมัสยิดในไครสต์เชิร์ช มีผู้ได้รับเคราะห์ร้ายรวม 51 คน โดย 44 คนเสียชีวิตในตัวมัสยิด และมีการเปิดมัสยิดอีกครั้งในวันที่ 23 มีนาคม

**ข้อโต้แย้ง**
ใน ค.ศ. 2003 สมาชิกใหม่ที่มีต้นกำเนิดจากอาหรับและโซมาเลียก่อให้เกิดความตึงเครียดกับสมาชิกรุ่นก่อนที่มีต้นกำเนิดจากเอเชียใต้ ซึ่งมีวัฒนธรรมและการตีความศาสนาอิสลามที่แตกต่างกัน
ใน ค.ศ. 2014 ชาวออสเตรเลียที่เข้ารับอิสลามถูกแม่และพ่อเลี้ยงอ้างว่าเขาได้เข้าร่วมกลุ่มอิสลามหัวรุนแรงที่อันนูรก่อนที่จะไปเยเมนเพื่อเข้าร่วมกลุ่มอัลกออิดะฮ์ แต่อิหม่ามมัสยิด ฮิชาม เอลเซนี ปฏิเสธคำกล่าวอ้าง

**ดูเพิ่ม**
ศาสนาอิสลามในประเทศนิวซีแลนด์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Muslim Association of Canterbury date=2020-10-10 
หมวดหมู่:เหตุกราดยิงมัสยิดในไครสต์เชิร์ช
หมวดหมู่:มัสยิดที่สร้างเสร็จใน ค.ศ. 1985
หมวดหมู่:มัสยิดในประเทศนิวซีแลนด์
หมวดหมู่:ศาสนสถานในไครสต์เชิร์ช
หมวดหมู่:มัสยิดที่มีโดม
หมวดหมู่:มัสยิดซุนนี
หมวดหมู่:ไครสต์เชิร์ช
บานดรา

บานดรา (Bandra) เป็นย่านชานเมือง (suburb) มีระดับริมชายฝั่งในมุมไบ บนเกาะซัลเซตต์ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของแม่น้ำมิถีซึ่งใช้แบ่งย่านบานดราออกจากอำเภอมุมไบซิตี บานดราเป็นศูนย์กลางด้านการค้าที่ใหญ่เป็นอันดับสามของมหาราษฏระ เป็นรองจากมุมไบซิตี และ ปูเน โดยมีศูนย์กลางที่บานดรา-กุรลาคอมเพลกซ์
เชื่อกันว่าชื่อ "บานดรา" น่าจะมาจากภาษาเปอร์เซีย "bandar" แปลว่าท่าเรือ ดันแคน ฟอบส์ระบุไว้ใน A Dictionary, Hindustani and English(1848) ว่าแปลว่า "เมือง; วัง; ท่าเรือ, อ่าว; เมืองค้าขายที่มีพ่อค้าจากต่างชาติมากมาย" ในภาษามราฐีเรียกบานดราว่า Vandre (วานเดร / วานดรา)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ย่านในมุมไบ
หนานชาง

หนานชาง (p=Nánchāng) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของมณฑลเจียงซี สาธารณรัฐประชาชนจีน ประชากรทั้งหมดในเดือนพฤศจิกายน 2017 มีจำนวน 5,246,600 คน ขณะที่ประชากรในเขตเมืองมีจำนวน 2,887,800 คน หนานชางตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางเหนือของมณฑล และตั้งอยู่บนที่ราบทะเลสาบผัวหยาง อาณาเขตทางทิศตะวันตกติดกับภูเขาจิ๋วหลิ่ง ทิศตะวันออกติดกับทะเลสาบผัวหยาง เนื่องจากมีจุดยุทธศาสตร์ที่เชื่อมระหว่างจีนตะวันออกและจีนตอนใต้ที่เจริญรุ่งเรือง จึงกลายเป็นศูนย์กลางการขนส่งทางรางที่สำคัญในจีนตอนใต้ในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา

**อ้างอิง**
 ; 247 pages

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Nanchang- หนานชาง-  เว็บไซต์หน่วยงานบริหารนครหนานชาง-  แผนที่นครหนานชาง
หมวดหมู่:นครในมณฑลเจียงซี
หมวดหมู่:เมืองหลวงของมณฑลในประเทศจีน
มอดูล:Location map/data/New Zealand Christchurch

return {
	name = 'Christchurch, New Zealand',
	top = -43.4,
	bottom = -43.65,
	left = 172.45,
	right = 172.87,
	image = 'Christchurch, New Zealand map.svg',
	mark = 'Disc Plain red.svg',
	marksize = 7
}
นรีมันพอยต์

นรีมันพอยต์ (Nariman Point) เป็นย่านธุรกิจในมุมไบ และเคยเป็นย่านธุรกิจหลักของอินเดียชายฝั่งตะวันตก ก่อนที่จะเสียสถานะนั้นให้กับบานดรากุรลาคอมเพลกซ์ในย่านบานดรา ในปี 2010 และก่อนการพัฒนาย่านธุรกิจนรีมันพอยต์ ย่านธุรกิจกลางของมุมไบอยู่ที่บัลลาร์ดเอสเตต ซึ่งสร้างบนที่ดินถมเช่นเดียวกับนรีมันพอยต์
นรีมันพอยต์กินพื้นที่บนแหลมตอนใต้ของมุมไบ ปลายของถนนมารีนไดรฟ์ ชื่อนรีมันนั้นตั้งตามชื่ของกูรชีด ฟรามจี นรีมัน นายกเทศมนตรีผู้ริเริ่มการพัฒนาย่านนี้ในฐานะส่วนต่อขยายของแบกเบย์ สำนักงานใหญ่ของบริษัทที่ใหญ่ที่สุดบางแห่งของอินเดียตั้งอยู่ที่นรีมันพอยต์ และถึงแม้ว่านรีมันพอยต์จะถึงจุดตกต่ำลงแต่ก็ยังคงเป็นพื้นที่ที่เป็นเขตธุรกิจที่แพงที่สุดในอินเดีย เป็นรองเพียงคอนนอตเพลสในเดลี และในปี 2012 ซึ่งถูกแซงหน้าโดยบานดรากุรลาคอมเพลกซ์ในย่านบานดราของมุมไบเอง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ย่านในมุมไบ
ม้าฮ่อ

ม้าฮ่อ หรือ ม้าห้อ เป็นอาหารว่างของไทยอย่างโบราณชนิดหนึ่ง ลักษณะเป็นไส้รสหวานเค็มรสชาติคล้ายไส้สาคูจับกับผลไม้รสเปรี้ยวจัด โดยมากเป็นสับปะรด หากไม่มีสับปะรดก็ใช้ผลส้มเขียวหวานแทนได้ แต่จะเรียกว่า มังกรคาบแก้ว นอกจากนี้ยังมีการใช้มะยงชิดหรือกีวีที่มีรสชาติเปรี้ยวได้ นิยมทำเนื่องในเทศกาลงานบุญหรือพิธีกรรมสำคัญต่าง ๆ โดยเฉพาะในชุมชนเชื้อสายมอญ เข้าใจว่าชาวไทยสมัยก่อนคงนึกเสียดายผลไม้ที่มีรสเปรี้ยวแต่ไม่สามารถกินเปล่าได้ จึงทำไส้รสหวานเค็มที่สามารถรับประทานคู่กันได้อย่างกลมกล่อม ปัจจุบันหารับประทานได้ค่อนข้างยาก
ม้าฮ่อประกอบไปด้วยสองส่วนคือตัวผลไม้ และตัวไส้ ตัวผลไม้ส่วนใหญ่เป็นสับปะรดหั่นชิ้นขนาดพอคำ หากเป็นส้มจะนำกลีบส้มที่ลอกใยส้มออกแล้วไปผ่ากลาง สำหรับนำไส้ไปใส่ ส่วนตัวไส้ทำจากกระเทียม รากผักชี พริกไทยโขลกแล้วนำไปผัดกับน้ำมันให้หอม ใส่น้ำตาลปี๊บ (หรือน้ำตาลทราย) หมูสับ (และ/หรือกุ้งสับ) เกลือ (หรือน้ำปลา) ถั่วลิสงคั่วบด ผัดจนเหนียวเข้ากันให้ได้รสหวานเค็ม ก่อนนำไปปั้นเป็นก้อนกลมแล้ววางลงบนผลไม้ที่เตรียมไว้ เสร็จสรรพจึงนำใบผักชีและพริกชี้ฟ้าซอยตกแต่งให้สวยงาม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารยัดไส้
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อหมู
หมวดหมู่:อาหารว่าง
หมวดหมู่:อาหารไทย
ทเวลฟ์ (อัลบั้ม)

ทเวลฟ์ เป็นสตูดิโออัลบั้มภาษาญี่ปุ่นชุดแรก โดยกลุ่มศิลปินชาวเกาหลีใต้-ญี่ปุ่นไอซ์วัน โดยวางจำหน่ายในวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2563 อัลบั้มมีทั้งหมด 3 รูปแบบ โดยมีปกที่แตกต่างกัน 7 แบบ นอกจากนี้ยังมีเพลงที่เลือกจากภาษาเกาหลีที่เคยเผยแพร่ก่อนหน้า มาทำเป็นภาษาญี่ปุ่น และมีเพลงบีแวร์ เป็นเพลงหลัก

**รายชื่อเพลง**

**ชาร์ต**

**ชาร์ตประจำสัปดาห์**

**ชาร์ตสิ้นปี**

**การรับรองและยอดขาย**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของไอซ์วัน
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:เพลงภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2563
ความขัดแย้งนากอร์โน-คาราบัค

ความขัดแย้งนากอร์โน-คาราบัค เป็นความขัดแย้งทางชาติพันธุ์ และทางดินแดน ระหว่างอาร์มีเนียกับอาเซอร์ไบจานเกี่ยวกับพื้นที่พิพาทนากอร์โน-คาราบัคและเขตโดยรอบ 7 เขตซึ่งในทางพฤตินัยถูกสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัค (อาร์ทซัค) ซึ่งประกาศตัวเป็นเอกราชควบคุม แต่ในทางนิตินัยได้รับการรับรองจากนานาชาติว่าเป็นส่วนหนึ่งของอาเซอร์ไบจาน ความขัดแย้งมีจุดเริ่มต้นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ภายใต้สหภาพโซเวียต โจเซฟ สตาลิน ตัดสินใจกำหนดให้ภูมิภาคนากอร์โน-คาราบัคเป็นแคว้นปกครองตนเองของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน ความขัดแย้งในปัจจุบันเริ่มขึ้นใน พ.ศ. 2531 เมื่อชาวอาร์มีเนียในนากอร์โน-คาราบัคเรียกร้องให้มีการโอนนากอร์โน-คาราบัคจากสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจานไปขึ้นกับสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาร์มีเนียแทน ความขัดแย้งดังกล่าวลุกลามกลายเป็นสงครามเต็มรูปแบบในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990
ข้อตกลงหยุดยิงที่ได้รับการลงนามใน พ.ศ. 2537 สร้างเสถียรภาพในระดับหนึ่งเป็นเวลาสองทศวรรษ แต่สถานการณ์ก็แย่ลงอย่างมีนัยสำคัญร่วมกับความไม่พอใจกับสภาพที่เป็นอยู่มากขึ้นเรื่อย ๆ ของอาเซอร์ไบจาน ตรงข้ามกับความพยายามทำให้สภาพนั้นมั่นคงถาวรของอาร์มีเนีย ความขัดแย้งที่เพิ่มระดับความรุนแรงเป็นเวลาสี่วันในเดือนเมษายน พ.ศ. 2559 กลายเป็นการละเมิดข้อตกลงหยุดยิงที่ทำให้มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดจนกระทั่งวิกฤตการณ์ใน พ.ศ. 2563

**อ้างอิง**
หมายเหตุ
อ้างอิง

**บรรณานุกรม**
 cite book|last=de Waal|first=Thomas|title=Black Garden: Armenia and Azerbaijan Through Peace and War|year=2003|publisher=New York University Press|location=New York|isbn=978-0814719459|author-link=Thomas de Waal- cite journal |last1=Taarnby |first1=Michael |title=The Mujahedin in Nagorno-Karabakh: A Case Study in the Evolution of Global Jihad |journal=Working Paper |date=2008 |pages=1–12 |url=http://www.realinstitutoelcano.org/wps/wcm/connect/a2aa12004f018b88b8d1fc3170baead1/WP20-2008_Taarnby_Mujahedin_Nagorno-Karabakh_Global_Jihad.pdf?MOD=AJPERES&CACHEID=a2aa12004f018b88b8d1fc3170baead1 |archive-url=https://web.archive.org/web/20200819082551/http://www.realinstitutoelcano.org/wps/wcm/connect/a2aa12004f018b88b8d1fc3170baead1/WP20-2008_Taarnby_Mujahedin_Nagorno-Karabakh_Global_Jihad.pdf?MOD=AJPERES&CACHEID=a2aa12004f018b88b8d1fc3170baead1 |url-status=dead |archive-date=2020-08-19 |publisher=Elcano Royal Institute |location=Madrid- jstor=4283917

หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์อาเซอร์ไบจาน–อาร์มีเนีย
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับอาเซอร์ไบจาน
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับอาร์มีเนีย
หมวดหมู่:สงครามตัวแทน
หมวดหมู่:ความขัดแย้งนากอร์โน-คาราบัค

หมวดหมู่:นากอร์โน-คาราบัค
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:ความขัดแย้งสมัยหลังสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับอาร์มีเนีย
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับอาเซอร์ไบจาน
หมวดหมู่:สงครามตัวแทน
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์อาเซอร์ไบจาน–อาร์มีเนีย
การศึกษาธุรกิจ

การศึกษาธุรกิจ (business education) เป็นสาขาการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับการสอนทักษะและการดำเนินงานของอุตสาหกรรมธุรกิจ สาขาการศึกษานี้เกิดขึ้นในหลายระดับ รวมถึงสถาบันการศึกษาระดับมัธยมศึกษาและอุดมศึกษา การศึกษาในธุรกิจมีหลายรูปแบบ โดยส่วนใหญ่เกิดขึ้นภายในห้องเรียนของโรงเรียน และการฝึกงานก็เป็นอีกวิธีหนึ่งในการรับการศึกษาประเภทนี้ การศึกษาด้านธุรกิจมีองค์ประกอบหลายประการ เนื่องจากอุตสาหกรรมธุรกิจโดยรวมมีหลายด้านที่แตกต่างกัน การศึกษาด้านธุรกิจแตกต่างกันไปตามหลักสูตรและความนิยมทั่วโลก การพัฒนาอาชีพมักเป็นส่วนสำคัญของการศึกษาในธุรกิจ

**มัธยมศึกษา**
ธุรกิจได้รับการสอนในฐานะวิชาทางวิชาการในระดับมัธยมศึกษาในหลายประเทศ รวมทั้งออสเตรเลีย, แคนาดา, ฮ่องกง, อินเดีย, ไอร์แลนด์, เลโซโท, เนปาล, นิวซีแลนด์, ปากีสถาน, ไนจีเรีย, แอฟริกาใต้, ศรีลังกา, ซิมบับเว, อาร์เจนตินา, สวีเดน, แทนซาเนีย, มาเลเซีย และสหราชอาณาจักร ซึ่งในระดับก่อนอุดมศึกษามักเรียกว่าธุรกิจศึกษา และโดยปกติจะรวมองค์ประกอบของการบัญชี, การเงิน, การตลาด, การศึกษาองค์การ, การจัดการทรัพยากรมนุษย์ และเศรษฐศาสตร์

**การศึกษาระดับปริญญาตรี**
นักเรียนที่เรียนที่โรงเรียนธุรกิจฮาร์วาร์ด ในเคมบริดจ์ รัฐแมสซาชูเซตส์
ในระดับมหาวิทยาลัย นักศึกษามีโอกาสที่จะเรียนในระดับปริญญาตรี โดยปกติจะเป็นปริญญาตรีในสาขาธุรกิจและการจัดการ ซึ่งหลักสูตรเฉพาะและขั้นตอนการให้ปริญญาแตกต่างกันไปตามโปรแกรมและตามภูมิภาค โดยทั่วไปแล้ว โปรแกรมจะประกอบด้วยการเตรียมการสำหรับการจัดการและธุรกิจทั่วไป หรือรายละเอียด - เชิงวิชาการมากขึ้น - โดยมุ่งเน้นไปที่สาขาวิชาเฉพาะ ไม่ว่าโดยทั่วไปแล้วทั้งหมดจะรวมถึงการเลือกพื้นฐาน เช่น การบัญชี, การตลาด, การเงิน, การจัดการการดำเนินงาน และเศรษฐศาสตร์สำหรับธุรกิจ ซึ่งตัวอย่างของความเข้มข้นเหล่านี้และบางหัวข้อที่พวกเขามักจะกล่าวถึงจะถูกแยกออก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 short=x
รัฐข่านซูงการ์

รัฐข่านซูงการ์ (มองโกเลีย: ᠵᠡᠭᠦᠨ ᠭᠠᠷ ᠤᠨ ᠬᠠᠭᠠᠨᠲᠣ ᠣᠯᠣᠰ: Зүүнгарын хаант улс: jegün γar-un qaγan-tu ulus: ཇུན་གར།; ทิเบต: جوڭغار) แต่เขียนเป็นรัฐข่านซูงฮาร์คือรัฐข่านเอเชียในที่มีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่ตั้งแต่ไซบีเรียตอนใต้ทางตอนเหนือจนถึงคีร์กีซสถานในปัจจุบันทางตอนใต้และจากกำแพงเมืองจีนทางตะวันออกถึงคาซัคสถานในปัจจุบันทางตะวันตก หลักของรัฐข่านซูงการ์ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของภาคเหนือของซินเจียงเรียกว่าซูงกาเนีย
ในปี ค.ศ. 1755 จนถึง ค.ศ. 1758 เมื่อรัฐข่านซูงการ์ถูกราชวงศ์ชิงได้ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์จนไม่เหลือและไปสู่การล่มสลาย

**ดูเพิ่ม**
 ซูงการ์ (กลุ่มชาติพันธุ์)- สิบการทัพใหญ่

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**

หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประวัติศาสตร์จีน
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศมองโกเลีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 18
หมวดหมู่:ด้านมืดของจักรพรรดิเฉียนหลง
อังเฆล กอร์เรอา

อังเฆล มาร์ติน กอร์เรอา มาร์ติเนซ (Ángel Martín Correa Martínez; ˈaŋxel koˈrea; เกิดวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1995) เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหน้า และปีกให้กับอัตเลติโกมาดริด สโมสรในลาลิกา และทีมชาติอาร์เจนตินา
เขาเริ่มต้นอาชีพในวัย 18 ปีกับซานโลเรนโซในอาร์เจนตินาเมื่อ ค.ศ. 2013 โดยเขาพาทีมชนะเลิศตอร์เนโออินิซิอัลใน ค.ศ. 2013 และโกปาลิเบร์ตาโดเรสใน ค.ศ. 2014 เขาย้ายร่วมทีมอัตเลติโกมาดริดในปี ค.ศ. 2015 เขาลงเล่นมากกว่า 350 นัดช่วยให้ทีมชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก ยูฟ่าซูเปอร์คัพ ในปี ค.ศ. 2018 และลาลิกา ในปี ค.ศ. 2021
กอร์เรอาถูกเลือกติดทีมชาติอาร์เจนตินารุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี โดยใน ค.ศ. 2015 เขาเป็นกัปตันที่ช่วยให้ทีมชาติรุ่นนี้ชนะเลิศการแข่งขันระดับทวีป และเขาเองก็ได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำรายการแข่งขันนั้นด้วย ในปีเดียวกัน เขาก็ได้เริ่มต้นลงเล่นกับทีมชาติชุดใหญ่ เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมที่ชนะเลิศโกปาอาเมริกา 2021 และฟุตบอลโลก 2022 ที่ประเทศกาตาร์

**เกียรติประวัติ**
ซานโลเรนโซ- ปริเมราดิบิซิออน: อินิซิอัล 2013- โกปาลิเบร์ตาโดเรส: 2014
อัตเลติโกมาดริด
*ลาลิกา: 2020–21- ยูฟ่ายูโรปาลีก: 2017–18- ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 2018- ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รองชนะเลิศ: 2015–16
อาร์เจนตินา อายุไม่เกิน 20 ปี- ฟุตบอลเยาวชนชิงแชมป์อเมริกาใต้: 2015
อาร์เจนตินา
*ฟุตบอลโลก: 2022
*โกปาอาเมริกา: 2021
*คอนเมบอล–ยูฟ่าคัพออฟแชมเปียนส์: ฟินาลิสซิมา 2022
ส่วนบุคคล
*ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือนของลาลิกา: มกราคม ค.ศ. 2022

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 id=20017- id=60380-  Ángel Correa at ESPN Deportes- id=286684
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในปริเมราดิบิซิออนเดอาร์เฆนตินา
หมวดหมู่:ผู้เล่นซานโลเรนโซเดอัลมาโกร
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นอัตเลติโกเดมาดริด
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา
หมวดหมู่:นักฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
หมวดหมู่:ผู้เล่นในโกปาอาเมริกา 2021
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2022
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศโกปาอาเมริกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก
หมวดหมู่:บุคคลจากโรซาริโอ
แนทเซเวนทีวี

KPM DidikTV (KPM DidikTV) หรือเรียกว่า DidikTV KPM (DidikTV KPM) เป็นช่องโทรทัศน์ของมาเลเซียที่มุ่งเน้นไปที่ผู้ชมในเขตเมือง เป็นช่องโทรทัศน์ส่วนตัวที่สุด ในมาเลเซียที่การออกอากาศที่สองอยู่ (แต่ไม่ใช่ช่องที่สอง) โดยก่อตั้งและออกอากาศเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2541 เป็นช่องร่วมกับ TV3, 8TV และ TV9 เป็นของกลุ่มบริษัทมีเดียพริมา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ntv7malaysia- ntv7malaysia- ntv7malaysia
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:ช่องโทรทัศน์จากมีเดียพริมา
หมวดหมู่:ช่องโทรทัศน์ก่อตั้งขื้นในปี พ.ศ. 2541
คอนน็อตเพลส (นิวเดลี)

คอนน็อตเพลส หรือ สถานคอนน็อต (Connaught Place) เป็นย่านธุรกิจการค้าและการเงินของนิวเดลี ประเทศอินเดีย นิยมเรียกชื่อย่อว่า CP และเป็นที่ตั้งของสำนักงาน ห้างขนาดใหญ่ สถานบันเทิง และสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของนิวเดลี เป็นผลงานการออกแบบของรอเบิร์ท ทอร์ รัสเซิล ข้อมูจากเดือนกรกฎาคม 2018 ระบุว่าคอนน็อตเพลสเป็นพื้นที่ที่มีค่าเช้าออฟฟิศแพงที่สุดในโลกเป็นอันดับเก้า ด้วยค่าเช่า US$153 ต่อตารางฟุต
คอนน็อตเพลสเป็นหนึ่งในส่วนประกอบชิ้นเอกของเดลีของลุตเยินส์ในฐานะศูนย์กลางทางเศรษฐกิจของเมือง ชื่อคอนน็อตนั้นตั้งตามพระนามบองเจ้าชายอาร์เธอร์ ดยุกแห่งคอนน็อตและสตราเธิร์นที่หนึ่ง การก่อสร้างเริ่มต้นขึ้นในปี 1929 และสิ้นสุดในปี 1933
พื้นที่นี้ในปัจจุบันอยู่ภายใต้การดูแลขององค์กรบริหารเทศบาลนิวเดลี (NDMC) และได้รับการทำนุบำรุงและอุดหนุนอย่างดีเป็นอันดับต้น ๆ มาตลอด โดยมีสมาคมผู้ค้านิวเดลี (New Delhi Traders Association; NDTA) เป็นสมาคมที่ตั้งขึ้นเพื่อรวบรวมผู้ประกอบการภายในคอนน็อตเพลส
สถานีรถไฟใต้ดินนิวเดลีในพื้นที่นี้คือสถานีราชีพโจวก์ (ตั้งตามชื่อของราชีพ คานธี)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ย่านในเดลี
ราษฏรียราชธานีเกษตร

ภูมิภาคราชธานีแห่งชาติ (National Capital Region; NCR) หรือ ราษฏรียราชธานีเกษตร ราด-สะ-ตฺรี-ยะ-ราด-ชะ-ทา-นี-กะ-เสด (राष्ट्रीय राजधानी क्षेत्र;  rāshtrīya rājadhānī kshetra) เป็นภูมิภาคส่วนกลางที่รายล้อมเขตเมืองหลวงแห่งชาติเดลีในประเทศอินเดีย ประกอบด้วยเดลี และอำเภอโดยรอบในรัฐหรยาณา รัฐอุตตรประเทศ และ รัฐราชสถาน NCR และหน่วยงานวางแผนได้ตั้งขึ้นในปี 1985 เพื่อพัฒนาภูมิภาคให้เกิด นโยบายที่ไปในทิศทางเดียวกันในการควบคุมการใช้ที่ดินและการพัฒนาสาธารณูปโภค ในภูมิภาค เมืองหลัก ๆ ของ NCR ประกอบด้วย เดลี, ฆาซีอาบาด, ฟาริดาบาด, อำเภอคุรุคาว และ โนยฑา
NCR มีประชากรรวม 46,069,000 และรดับการกลายเป็นเมืองที่ 62.6% นอกจากเมืองแล้ว ภายใน NCR ยังประกอบด้วยพื้นที่เสี่ยงทางธรรมชาติอย่างอรวัลลีริดจ์, ป่าไม้ และพื้นที่อนุรักษ์พันธุ์สัตว์ป่าและนก กลุ่มมเมืองเดลีและปริมณฑล (Delhi Extended Urban Agglomeration) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ NCR มี GDP ประมาณการอยู่ที่ $370 พันล้าน ต่อหัวในปี 2015–16

**ดูเพิ่ม**
 ภูมิภาคเขตเมืองมุมไบ- ภูมิภาคเขตเมืองเจนไน- ภูมิภาคเขตเมืองโกลกาตา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เดลี
8ทีวี

8ทีวี (8TV) เป็นช่องโทรทัศน์สัญชาติมาเลเซีย-จีน ช่องนี้มุ่งเน้นไปที่ชุมชนชาวจีนในมาเลเซีย การจัดรายการประกอบด้วยส่วนใหญ่เป็นละครซิทคอมและเรียลลิตี้โชว์ ที่ผลิตขึ้นในจีนและมาเลเซียหรือนำเข้าจากประเทศอื่นๆ เช่นฮ่องกง, จีน, ไต้หวันและสิงคโปร์ บางครั้งละครของไทยกับเกาหลีสำหรับผู้ชมชาวมาเลย์

**ประวัติ**

**ในเป็นเมโทรวิชัน**
8TV เริ่มออกอากาศในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1995 ในชื่อเป็น MetroVision ช่องเลข 8 ได้รับการจัดการโดย City Television Sdn Bhd เป็นส่วนหนึ่งของ Melewar Group ซึ่งถูกบังคับโดย พระราชวงค์ Negeri Sembilan มีให้บริการครั้งแรกเฉพาะใน Klang Valley, Seremban, บางส่วนของ Pahang และ Malacca แต่ต่อมาได้ขยายไปยัง Kedah และ Johor ได้รับการอนุญาตจากสิงคโปร์ด้วย Metrovision มีรายการข่าวภาษามาเลย์ชื่อ Warta Prima

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  (แบบเดิม)-  Media Prima to take over Metropolitan TV under revamp scheme
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:ช่องโทรทัศน์ก่อตั้งขื้นในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:สื่อมวลชนในเปตาลิงจายา
หมวดหมู่:ช่องโทรทัศน์ภาษาจีน