Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
หมากรุกมนุษย์

ไฟล์:Dvorcovaja1924.jpg|thumb|right|การเล่นหมากรุกมนุษย์ที่จัตุรัสพระราชวัง ในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก สหภาพโซเวียต (ปี 1924)
ไฟล์:Monselice z18.JPG|thumb|right|การเล่นหมากรุกมนุษย์ในมอนเซลิเซ อิตาลี
ไฟล์:Body painted chess 4.jpg|thumb|right|การเล่นหมากรุกมนุษย์พร้อมตัวหมากรุกที่ระบายสีร่างกาย ในงานเทศกาลเพ้นท์ร่างกายโลก ที่Pörtschach am Wörthersee รัฐคารินเทีย ออสเตรีย
หมากรุกมนุษย์ หรือที่เรียกว่า หมากรุกมีชีวิต หรือ หมากรุกสด เป็นรูปแบบของหมากรุกที่ผู้คนรับบทบาทแทนตัวหมากรุกแต่ละตัว โดยปกติแล้วเกมนี้จะเล่นกลางแจ้ง บนกระดานหมากรุกขนาดใหญ่หรือบนพื้นดิน และมักพบได้ในงานแฟร์ยุคเรอเนสซองส์
ในเวียดนาม หมากรุกมนุษย์เป็นหนึ่งในเกมพื้นบ้านที่จัดขึ้นในงานเทศกาลพื้นบ้านทั่วไป โดยเฉพาะในพื้นที่สามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดงของภาคเหนือ และมักมีการเล่นในช่วงตรุษญวน (ปีใหม่ทางจันทรคติ)

**รูปแบบ**
เกมหมากรุกมนุษย์หลายรูปแบบมักจัดเป็นการแสดงบนเวทีที่มีการกำกับท่าทาง โดยนักแสดงที่ผ่านการฝึกใน การต่อสู้บนเวที (Stage Combat) การจับกินตัวหมากรุกจะแสดงออกผ่านการต่อสู้ที่ออกแบบไว้ล่วงหน้า ซึ่งผลของการต่อสู้อาจกำหนดได้ว่าตัวหมากจะถูกจับหรือไม่
ในบางกรณี ตัวหมากรุกอาจเข้าต่อสู้กันตามกติกาที่คล้ายกับกฎที่ใช้โดย สมาคมเพื่อการสร้างสรรค์อนาโครนิซึม ซึ่งมักเน้นความสมจริงและปลอดภัยในการแสดงแต่ละครั้ง

**ตัวอย่าง**
การละเล่นนี้ จะเล่นทุก ๆ 2 ปี ในสัปดาห์ที่สองของเดือนกันยายนที่เมืองมาโรสติกา (Marostica) ใกล้เวนิส, อิตาลี ตั้งแต่ปีค.ศ. 1923 กิจกรรมนี้กินเวลาไปสามวัน และใช้เวลาแสดงไปประมาณ 30 นาที
โชงิมนุษย์
ส่วนหมากรุกญี่ปุ่นที่เรียกว่าโชงิ จะมีการจัดเทศกาลที่เท็นโด จังหวัดยามางาตะ โดยจัดขึ้นในช่วงปลายเมษายน ซึ่งเป็นเทศกาลที่มีชื่อว่า นินเง็ง โชงิ (Ningen Shōgi) โดยผู้คนจะนั่งชมรอบ ๆ ผู้แสดงแทนตัวโชงิขนาดใหญ่ที่ใส่เครื่องแต่งกายในยุคเซ็งโงกุ เท็นโดกับมาโรสติกาเป็นเมืองพี่น้องตั้งแต่ปีค.ศ. 1993.

**ในวรรณกรรมและอื่น ๆ**
มีฉากหมากรุกมนุษย์ในหนังสือ อลิซในเมืองกระจก (1871) ของลูอิส แคร์รอล
ในภาพยนตร์ แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ มีฉากเกมหมากรุกพ่อมด (Wizard's chess) ที่มีขนาดเท่ามนุษย์ โดยแฮร์รี, รอน กับเฮอร์ไมโอนีนั่งอยู่บนตัวหมากรุกสามอัน
ในซีรีส์ ฮันเตอร์สมีการเล่นหมากรุกมนุษย์ในค่ายกักกันในสงครามโลกครั้งที่ 2 แต่ถูกวิจารณ์โดยบุคคลจากพิพิธภัณท์เอาช์วิทซ์ว่า มันไม่ได้เกิดขึ้นจริง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Life-sized chess games in urban settings- AnimeBoston.com Cosplay Human Chess game- Photos of Anime Boston 2007 cosplay chess- AnimeNEXT's Cosplay Human Chess- RIT Cosplay Troupe official website
*accessdate=May 9, 2013
หมวดหมู่:ประเภทของหมากรุก
หมวดหมู่:การแข่งขัน
ยู จ็อง-ย็อน

ยู จ็อง-ย็อน (유정연; เกิด 1 พฤศจิกายน 1996) เป็นที่รู้จักในชื่อ จ็องย็อน เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ เธอเป็นสมาชิกของทไวซ์ เกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งโดยเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์

**ประวัติ**
ยู จ็อง-ย็อน เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 1996 ที่เมืองซูว็อน จังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้ จ็องย็อนมีพี่สาวชื่อ กง ซึง-ย็อน เป็นนักแสดง
จ็องย็อนเข้ามายังเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ หลังจากผ่านการออดิชั่นในรายการซิกซ์ทีนเมือวันที่ 1 มีนาคม 2010 เธอเป็นเด็กฝึกของค่ายกว่า 5 ปีก่อนที่จะเดบิวต์เข้ามาเป็นสมาชิกวงทไวซ์ ตั้งแต่ปี 2013 จนถึงต้นปี 2015 มีการคาดว่า จ็องย็อนจะกลายเป็นสมาชิกของวงเกิร์ลกรุ๊ปใหม่ของ JYP พร้อมกับสมาชิกทไวซ์ ปัจจุบันสามคนคือ นาย็อน, ซานะ และจีฮโย อย่างไรก็ตามโครงการใหม่นี้ถูกยกเลิกและในที่สุดพวกเขาก็ไม่ได้เปิดตัว ในปี 2015 จ็องย็อนเข้าแข่งขันในรายการโทรทัศน์ซิกซ์ทีน การแข่งขันเรียลลิตี้ทีวีที่ออกแบบมาเพื่อเลือกสมาชิกของวงทไวซ์ ในตอนสุดท้ายเธอได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในผู้ชนะทั้งเก้าคนที่เข้าร่วมในการสร้างวงทไวซ์ 

**ผลงาน**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 จ็องย็อน
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2539
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ไอดอลหญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักร้องป็อปหญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:นักร้องเคป็อป
หมวดหมู่:นักเต้น
หมวดหมู่:สมาชิกของทไวซ์
หมวดหมู่:บุคคลจากซูว็อน
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
มะลิก้านแดง

มะลิก้านแดง (Jasminum grandiflorum) เป็นพืชพันธุ์พื้นเมืองวงศ์มะลิในเอเชียใต้ คาบสมุทรอาหรับ (โอมาน, ซาอุดีอาระเบีย) ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปแอฟริกา (เอริเทรีย, เอธิโอเปีย, จิบูตี, โซมาเลีย, ซูดาน) ทะเลสาบแอฟริกัน (เคนยา, ยูกันดา, รวันดา) มณฑลยูนนานและมณฑลเสฉวนของประเทศจีน มีการปลูกและใช้กันอย่างแพร่หลายในประเทศกินี, ประเทศมัลดีฟส์, ประเทศมอริเชียส, เรอูนียง, เกาะชวา, หมู่เกาะคุก, รัฐเชียปัส, ลาตินอเมริกาและแถบทะเลแคริบเบียน

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
ไม้พุ่มเลื้อย กิ่งก้านสีเขียว มีใบประกอบแบบขนนก ช่อใบออกตรงข้ามเป็นคู่ ก้านใบแผ่ออกเป็นครีบแคบๆ ใบย่อยมี 5-9 ใบ รูปรีแกมสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ใบย่อยปลายก้าน มีขนาดใหญ่ที่สุด ขนาดกว้าง 1-1.5 ซม. ยาว 2.5-3.5 ซม. ดอก สีขาวแกมม่วง ด้านหลังกลีบมีสีชมพูอมม่วง ออกเป็นช่อที่ปลายกิ่ง หรือกิ่งด้านข้าง ช่อดอกไม่แน่น กลีบรองดอกสีเขียว 5 กลีบ รูปขอบขนานแคบปลายแหลม กลีบดอกตอนโคนเชื่อมติดกันเป็นหลอด ยาว 2-2.5 ซม. ตอนปลายแยกเป็น 5 กลีบ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
http://www.researchgate.net/publication/215517134_Jasminum_grandiflorum_Linn_(Chameli)_Ethnobotany_Phytochemistry_and_Pharmacology__A_review
*http://www.backyardgardener.com/plantname/pda_de7b.html date=2015-09-14 
*http://www.ageless.co.za/jasmine.htmlfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:สกุลมะลิ
หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ
พีรชาดา ขุนรักษ์

พีรชาดา ขุนรักษ์ พลอย เกิดวันที่ 10 กันยายน 2537 เป็นนางงาม รองอันดับ 1 มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2019และได้เป็นเป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมการประกวด เฟซออฟบิวตีอินเตอร์เนชันแนล 2019. เธอเป็นคนไทยคนที่สองที่ชนะการประกวดในเวทีนี้ ต่อจาก ธนิศา ปัญญาภู ที่ชนะในปี 2017 และพลอยยังครองตำแหน่งยาวนานถึง 4 ปี คือ 2019-2022 เนื่องจากสถานการณ์โควิด-19 ซึ่งกองประกวดไม่สามารถจัดการประกวดได้

**ประวัติ**
พลอย พีรชาดา เกิดเมื่อวันที่ 10 กันยายน 2537 เกิดและโตที่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เรียนจบชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนหาดใหญ่วิทยา และคณะวิทยาการจัดการ สาขาวิชา การจัดการประชุม นิทรรศการและการท่องเที่ยวเพื่อเป็นรางวัล มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 

**การประกวด**

**ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2015**
พลอยได้เข้าร่วมการประกวดไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2015 ได้รางวัลพิเศษ Editor's Choice และสามารถผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้ายเท่านั้น

**มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2559**
พลอยได้เข้าร่วมการประกวด มิสไทยยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2016 และสามารถเข้ารอบ 10 คนสุดท้ายเท่านั้น

**มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2561**
พลอยได้กลับมาเข้าร่วมการประกวด มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2018 แต่น่าเสียดายที่ในปีนี้เธอไม่สามารถผ่านเข้ารอบได้

**มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2018**
พลอยได้เข้าร่วมการประกวด มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2018 สามารถเข้ารอบ 12 คนสุดท้ายเท่านั้น

**มิสแกรนด์น่าน 2019**
พลอยได้เข้าร่วมการประกวด มิสแกรนด์น่าน​ 2019 และเธอได้เป็นผู้ชนะ และได้รับรางวัลพิเศษ Best Performance เป็นตัวแทนในการประกวด มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2019ต่อไป

**มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2019**
พลอยได้เป็นตัวแทน มิสแกรนด์น่าน​ 2019 เข้าร่วมการประกวด มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2019 และได้รับตำแหน่ง รองอันดับ 1 มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2019 และยังได้รับรางวัลพิเศษอื่นๆ จากการประกวดครั้งนี้อีกได้แก่ , นางงามหน้าสวย, Best Designer Award, มิสแกรนด์ขวัญใจ 5 จังหวัดชายแดนภาคใต้ และ Global Beauties Choice Award

**เฟซออฟบิวตีอินเตอร์เนชันแนล 2019**
พลอยได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง เฟซออฟบิวตีอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ 2019 และเป็นตัวแทนประเทศไทยไปประกวด เฟซออฟบิวตีอินเตอร์เนชันแนล 2019 ณ ปัมปังก้า ประเทศฟิลิปปินส์ โดยเธอสามารถคว้าตำแหน่งชนะเลิศมาครองได้และยังได้รับรางวัลพิเศษอีก 3 รางวัลใหญ่ Miss APC Smile, Miss People’s choice และ Best in Swimsuit หรือชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม และไม่น่าเชื่อว่าเธอจะสามารถครองตำแหน่งได้ยาวนานที่สุดเท่าเคยจัดการประกวดมา เนื่องจากสถานการณ์โควิค-19 ซึ่งไม่สามารถจัดการประกวดได้ เธอจึงดำรงตำแหน่งต่อเนื่องถึง 4 ปี นับตั้งแต่ปี 2019-2022 ก่อนเวทีนี้กลับมาจัดอีกครั้งในปี 2023

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์ทั้งหมดออกอากาศทางช่อง 8**

**มิวสิกวิดีโอ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Miss Grand Thailand Official Website
*ploybirelay 
*ploid.supharat
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอหาดใหญ่
หมวดหมู่:ผู้เข้าประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
หมวดหมู่:ผู้เข้าประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์
หมวดหมู่:นางงามไทย
หมวดหมู่:ผู้เข้าร่วมประกวดนางงาม
หมวดหมู่:นักแสดงชาวไทยในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:นางแบบไทย
แม่แบบ:ตารางคะแนนไทยแลนด์ซอกเกอร์ลีก 2540

READ THIS BEFORE UPDATING: Please do not forget to update the date (update).AFTER UPDATING: Pages with the template might not be updated immediately so the page can be updated with a WP:NULL on the article in question.
หมวดหมู่:แม่แบบฟุตบอลไทย
มหาวิทยาลัยอัมสเตอร์ดัม

มหาวิทยาลัยอัมสเตอร์ดัม (Universiteit van Amsterdam) เป็นมหาวิทยาลัยเก่าแก่ของรัฐตั้งอยู่ในกรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1632 โดยสภาเทศบาลของเมือง เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่เป็นอันดับที่ 3 ของประเทศเนเธอร์แลนด์ เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยวิจัยขนาดใหญ่ที่ใหญ่ที่สุดของยุโรป มีนักศึกษา 31,186 คน บุคลากร 4,794 คน และนักศึกษาระดับปริญญาเอก 1,340 คน และมีจำนวนนักศึกษาแรกเข้าต่อปีสูงที่สุดในเนเธอร์แลนด์ วิทยาเขตหลักตั้งอยู่ในกลางกรุงอัมสเตอร์ดัม และมีคณะต่าง ๆ ตั้งอยู่ในเขตรอบนอก มีทั้งหมด 7 คณะด้วยกัน ได้แก่ คณะมนุษยศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ คณะพฤติกรรมศาสตร์ คณะเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ คณะวิทยาศาสตร์ คณะนิติศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ และคณะทันตแพทยศาสตร์
มหาวิทยาลัยอัมสเตอร์ดัมมีผู้ได้รับรางวัลโนเบลมากถึง 6 คน และมีนายกรัฐมนตรีเนเธอร์แลนด์ที่สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแห่งนี้มาแล้ว 5 คน มักจะได้รับการจัดอันดับให้อยู่ใน 100 อันดับแรกของบรรดามหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในโลกอยู่เสมอ ๆ โดยมีชื่อเสียงในสาขาภาษาศาสตร์ สังคมวิทยา ปรัชญา ภูมิศาสตร์ วิทยาศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ บัญชี และการเงิน

**อ้างอิง**
อัมสเตอร์ดัม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอัมสเตอร์ดัม
เทียส์ฟอร์เฟียส์

เทียส์ฟอร์เฟียส์ (Tears for Fears) เป็นวงป็อปร็อกสัญชาติอังกฤษ ก่อตั้งวงที่เมืองบาท เมื่อปี ค.ศ. 1981 โดยโรแลนด์ ออร์เซบอลและเคิร์ต สมิท ก่อตั้งหลังจากได้ยุบวงแกรดูเอต ในช่วงแรกเทียส์ฟอร์เฟียส์เป็นหนึ่งในวงนิวเวฟที่ใช้เครื่องสังเคราะห์เสียงในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 ต่อมาวงได้เริ่มทำร็อกและป็อปในกระแส ซึ่งก็ทำให้ประสบความสำเร็จในชาร์ตนานาชาติ เทียส์ฟอร์เฟียส์เป็นหนึ่งในวงที่ถูกผลัดในโดยเอ็มทีวีในกระแสบริติชอินเอชันครั้งที่ 2 ในสหรัฐ อัลบัมเปิดตัวของวง The Hurting (1983) ขึ้นอันดับ 1 ในชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักร และอัลบัมชุดที่ 2 Songs from the Big Chair (1985) ก็ขึ้นอันดับ 1 ใน  บิลบอร์ด 200 ในสหรัฐ ได้รับแผ่นเสียงทองคำขาวหลายแผ่นทั้งในสหราชอาณาจักรและสหรัฐ  Songs from the Big Chair มีเพลงอันดับ 1 สองเพลงบนชาร์ต บิลบอร์ด ฮอต 100 คือเพลง "Shout" และ "Everybody Wants to Rule the World"' เพลงหลังยังได้รับบริตอะวอดส์ในสาขาซิงเกิลอังกฤษแห่งปี 1986
หลังออกอัลบัมชุดที่ 3 ที่ขายได้ระดับแผ่นเสียงทองคำขาว The Seeds of Love (1989) สมาชิกวงทั้งสองก็ได้แยกกันในปี 1991 ออร์ซาบอลออกมาทำงานเดี่ยวคืออัลบั้ม Elemental (1993) และ Raoul and the Kings of Spain (1995) ทั้งคู่กลับมารวมตัวอีกครั้งในปี 2000 และออกผลงานชุดใหม่ชื่อ Everybody Loves a Happy Ending ในปี 2004

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีนิวเวฟสัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีซินท์ป็อปสัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีป็อปร็อกสัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเมอร์คิวรีเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดอีพิกเรเคิดส์
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2524
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีป็อปร็อกสัญชาติอังกฤษ

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติอังกฤษ
สตีแวน อึนซงซี

สตีแวน อึนซงซี (Steven Nzonzi; เกิดวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ผู้เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้กับสโมสรแรนในฝรั่งเศส โดยยืมตัวจากสโมสรโรมาในอิตาลี และยังเล่นให้กับทีมชาติฝรั่งเศส
อึนซงซีเริ่มต้นอาชีพกับสโมสรอาเมียงในในลีกเดอ ด้วยผลงานอันยอดเยี่ยม ทำให้เขาได้ย้ายไปแบล็กเบิร์นโรเวอส์ในพรีเมียร์ลีกใน ค.ศ. 2009 ด้วยค่าตัว 650,000 ปอนด์ เขาได้เล่นให้กับแบล็กเบิร์นอยู่สามฤดูกาล ก่อนที่สโมสรจะต้องตกชั้นหลังจบฤดูกาล 2011–12 ทำให้เขาตัดสินใจย้ายไปสโตกซิตีด้วยค่าตัว 3 ล้านปอนด์ เขาได้รับความไว้วางใจจากผู้จัดการอย่างโทนี พูลิส และมาร์ก ฮิวส์ ให้เป็นผู้เล่นคนสำคัญของสโมสร โดยในฤดูกาล 2014–15 นั้นเอง อึนซงซีได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของสโมสร ต่อมาเขาย้ายไปเซบิยา สโมสรในสเปน ด้วยค่าตัว 7 ล้านปอนด์ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2015 และพาสโมสรชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีกในฤดูกาลแรกที่เขาได้ลงเล่น
อึนซงซีเคยเล่นให้กับทีมชาติฝรั่งเศสรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี เนื่องจากการที่เขาปฏิเสธที่จะเล่นให้กับทีมชาติสาธารณรัฐคองโก และการที่เขาไม่สามารถเล่นให้กับทีมชาติอังกฤษได้นั้น เขาจึงได้เล่นให้กับทีมชาติฝรั่งเศส โดยได้ลงเล่นนัดแรกในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 และเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติชุดที่ชนะเลิศฟุตบอลโลก 2018

**สถิติอาชีพ**

**ทีมชาติ**

**เกียรติประวัติ**
เซบิยา- ยูฟ่ายูโรปาลีก: 2015–16
ฝรั่งเศส- ฟุตบอลโลก: 2018
รางวัลส่วนตัว- ผู้เล่นแห่งปีของแบล็กเบิร์นโรเวอส์: 2009–10- ผู้เล่นแห่งปีของสโตกซิตี: 2014–15- ทีมแห่งฤดูกาลของยูฟ่ายูโรปาลีก: 2015–16- ผู้เล่นแห่งเดือนของลาลิกา: มกราคม 2017
เครื่องอิสริยาภรณ์- เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์: 2018

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 id=51626
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดโอดแซน
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์นโรเวอส์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสโตกซิตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเซบิยา
หมวดหมู่:ผู้เล่นสมาคมกีฬาโรมา
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสตาดแรแน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซเรียอา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลีกเอิง
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์
หมวดหมู่:นักฟุตบอลกาลาทาซาไรสปอร์คูลือบือ
วอลต์ วิตแมน

วอลต์ วิตแมน (Walt Whitman, 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1819 – 26 มีนาคม ค.ศ. 1892) เป็นกวี นักเขียนเรียงความและนักข่าวชาวอเมริกัน เป็นกวีสายมนุษยนิยมที่อยู่ในช่วงเปลี่ยนผ่านระหว่างแนวคิดอุตรนิยมกับสัจนิยมในอเมริกา วิตแมนเป็นหนึ่งในกวีที่มีชื่อเสียงของสหรัฐ เชี่ยวชาญการเขียนบทกวีแบบไร้ฉันทลักษณ์ และส่งอิทธิพลต่อการเขียนบทกวีในเวลาต่อมาจนแมรี เบเรนสัน นักประวัติศาสตร์ศิลป์ชาวอเมริกันกล่าวว่า "คุณไม่สามารถเข้าใจอเมริกาได้หากไม่มีวอลต์ วิตแมน และ Leaves of Grass" ขณะที่เอซรา พาวด์ กวีชาวอเมริกันกล่าวว่าวิตแมนเป็น "กวีแห่งอเมริกา เขาคืออเมริกา"
วอลต์ วิตแมนเกิดในปี ค.ศ. 1819 ที่เมืองเวสต์ฮิลส์ รัฐนิวยอร์ก เป็นบุตรคนที่ 2 จากทั้งหมด 9 คนของวอลเตอร์กับลุยซา แวน เวลเซอร์ วิตแมน ครอบครัวของวิตแมนเป็นครอบครัวฐานะยากจนที่สนใจแนวคิดกลุ่มเควเกอร์ เมื่ออายุได้ 11 ปี วิตแมนเลิกเรียนหนังสือและทำงานที่โรงพิมพ์เพื่อช่วยครอบครัว หลังจากนั้นเขาเดินทางไปทำงานในบรุกลิน ก่อนจะตั้งกิจการหนังสือพิมพ์ของตัวเองในชื่อ ลองไอแลนเดอร์นิวส์ ที่เมืองฮันทิงตันและขายกิจการในอีก 10 เดือนต่อมา ระหว่าง ค.ศ. 1840–1850 วิตแมนทำงานหนังสือพิมพ์หลายแห่งในนครนิวยอร์ก ก่อนจะเริ่มเขียนกวีนิพนธ์รวมเล่ม Leaves of Grass ซึ่งตีพิมพ์แบบไม่มีชื่อผู้แต่งในปี ค.ศ. 1855 ผลงานนี้ได้รับทั้งเสียงชื่นชมและวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวาง วิตแมนปรับแก้และตีพิมพ์ Leaves of Grass ใหม่หลายครั้งจนกระทั่งเสียชีวิต
เมื่อสงครามกลางเมืองอเมริกาอุบัติขึ้นในปี ค.ศ. 1861 วิตแมนได้เขียนบทกวี ""Beat! Beat! Drums!" เพื่อปลุกใจกองทัพฝ่ายเหนือ และเป็นพยาบาลอาสาในโรงพยาบาลทหาร หลังสงคราม วิตแมนได้งานเป็นเสมียนที่กระทรวงมหาดไทยสหรัฐ แต่ภายหลังถูกไล่ออกเนื่องจากพบว่าเขาเป็นผู้เขียน Leaves of Grass แต่ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนชื่อวิลเลียม ดักลาส โอคอนเนอร์ ทำให้วิตแมนได้งานใหม่ที่สำนักงานอัยการสูงสุดสหรัฐ ในช่วงเวลาใกล้กัน Leaves of Grass ได้รับการตีพิมพ์ในอังกฤษ ส่งผลให้ชื่อเสียงวิตแมนยิ่งเป็นที่รู้จักมากขึ้น วิตแมนทำงานที่สำนักงานอัยการสูงสุดสหรัฐจนถึงปี ค.ศ. 1872 และประสบโรคหลอดเลือดสมองในปีต่อมา ทำให้เขาต้องไปอาศัยอยู่กับน้องชาย จอร์จ วอชิงตัน วิตแมน ก่อนจะซื้อบ้านของตัวเองในเมืองแคมเดน รัฐนิวเจอร์ซีย์ วิตแมนอาศัยอยู่ที่นี่จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1892 ปัจจุบันบ้านที่วิตแมนอาศัยช่วงบั้นปลายได้รับการขึ้นทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 วอลต์ วิตแมน- วอลต์ วิตแมน- วอลต์ วิตแมน- website=Britannica
หมวดหมู่:กวีชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐนิวยอร์ก
หมวดหมู่:นักเขียนนวนิยายที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:นักข่าวชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักเขียนชาวอเมริกันที่มีความหลากหลายทางเพศ
ประเทศกาบูเวร์ดีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศกาบูเวร์ดี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกาบูเวร์ดีได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 5 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศกาบูเวร์ดีในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
กาบูเวร์ดี
2016
หมู่เกาะเคย์แมนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

หมู่เกาะเคย์แมน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติหมู่เกาะเคย์แมนได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 5 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา และไม่ได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศหมู่เกาะเคย์แมนในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
สาธารณรัฐแอฟริกากลางในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

สาธารณรัฐแอฟริกากลาง เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐแอฟริกากลางได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 6 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 สาธารณรัฐแอฟริกากลางในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ฉาย วิโรจน์ศิริ

ฉาย วิโรจน์ศิริ นักการเมืองชาวไทย เป็นอดีตเลขาธิการนายกรัฐมนตรี (จอมพล แปลก พิบูลสงคราม) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี 2 สมัย ในช่วงปี พ.ศ. 2495 ถึงปี พ.ศ. 2500 และเป็นอดีตเลขานุการส่วนตัวของจอมพล แปลก พิบูลสงคราม

**ประวัติ**
ฉาย วิโรจน์ศิริ เดิมสกุล เกลี้งเกลา เป็นบุตรของนายหรอย กับนางฮวย เกลี้ยงเกลา เกิดเมื่อวันที่  16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 ที่อำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี มีพี่น้อง 7 คน ในวัยเด็กเขาเข้าเรียนที่โรงเรียนวัดท่าเรือ อำเภอท่ามะกา จนต่อมาเข้ามาเรียนต่อที่โรงเรียนวัดนวลนรดิศ และเข้าเรียนครูที่โรงเรียนฝึกหัดครูวัดบวรนิเวศ จนจบประโยคครูประถม (ป.ป.) เมื่อ พ.ศ. 2465 

**การทำงาน**
ฉาย เริ่มเข้ารับราชการตอนอายุ 19 ปี เป็นครูโรงเรียนวัดราชบพิธ ในขณะนั้นเขาก็ใช้เวลาหลังจากการทำงานไปเรียนต่อประโยคครูมัธยม (ป.ม.) จนจบในปี พ.ศ. 2473 และเขาก็ได้ไปเรียนต่อวิชากฎหมายที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมืองไปด้วย แต่ก็ไม่ได้เรียนต่อจนจบการศึกษา เนื่องจากภาระการสอนจำนวนมาก ต่อมาในปี พ.ศ. 2477 เขาได้รับแต่งตั้งให้รักษาการครูใหญ่โรงเรียนวัดสระเกศ และเป็นครูใหญ่โรงเรียนมัธยมวัดสระเกศในอีก 2 ปีต่อมา และย้ายไปเป็นครูใหญ่โรงเรียนไตรมิตรวิทยาลัย จนกระทั่งเขาลาออกจากราชการในปี พ.ศ. 2489 และต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในปีเดียวกัน
ฉาย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2495 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ในสังกัดพรรคเสรีมนังคศิลา ซึ่งนำโดยจอมพล ป.พิบูลสงคราม
ฉาย เป็นหนึ่งในสามคนที่ได้ติดตามจอมพล ป.พิบูลสงคราม หลบหนีโดยเดินทางไปโดยรถยนต์ประจำตัวนายกรัฐมนตรียี่ห้อฟอร์ด รุ่นธันเดอร์เบิร์ดไปทางจังหวัดตราด และว่าจ้างเรือประมงลำหนึ่งเดินทางไปที่เกาะกง ประเทศกัมพูชา เมื่อครั้งเกิดรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2500 ส่วนอีกสองคนที่ติดตามไปในครั้งนั้น พล.ต.บุลศักดิ์ วรรณมาศ นายทหารคนสนิท, และ พ.ต.ท.ชุมพล โลหะชาละ นายตำรวจรักษาความปลอดภัย

**ถึงแก่อนิจกรรม**
ฉาย ถึงแก่กรรมด้วยโรคหัวใจ เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2510 รวมอายุ 61 ปี เขามีบุตรธิดา 10 คน มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2510 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่างๆ ดังนี้

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย**

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ**
 ราชอาณาจักรลาว: 
** พ.ศ. 2498 – เครื่องราชอิสริยาภรณ์พระบรมรูป ชั้นที่ 1- อิตาลี: 
** พ.ศ. 2498 – 80px เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสาธารณรัฐอิตาลี ชั้นที่ 2

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://site.ksp.or.th/download-file.php?Action=filedownload&DataID=3488fix-attempted=yes 
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอท่ามะกา
หมวดหมู่:ครูชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดกาญจนบุรี
หมวดหมู่:เลขาธิการนายกรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี
หมวดหมู่:พรรคเสรีมนังคศิลา
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวัดนวลนรดิศ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวัดราชบพิธ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวัดสระเกศ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนไตรมิตรวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลว
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
หมวดหมู่:ผู้ลี้ภัยชาวไทย
ประเทศชาดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศชาด เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติชาดได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศชาดในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
ชาด
ประเทศชิลีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศชิลี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติชิลีได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 42 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 16 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศชิลีในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
ชิลี
ประเทศคอโมโรสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศคอโมโรส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติคอโมโรสได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 4 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศคอโมโรสในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
คอโมโรส
ซาแลร์โน

ซาแลร์โน (Salerno) เป็นนครโบราณและเทศบาลในแคว้นคัมปาเนีย และเมืองหลักของจังหวัดซาแลร์โน ตั้งอยู่บริเวณอ่าวซาแลร์โนในทะเลติร์เรเนียน เมืองแบ่งออกเป็น 3 ส่วน คือ ส่วนเมืองยุคกลาง ส่วนเมืองในศตวรรษที่ 19 และส่วนที่มีประชากรอาศัยอยู่หนาแน่นซึ่งเป็นเมืองหลังสงคราม มีการสร้างอะพาร์ตเมนต์เป็นบล็อก ๆ
มนุษย์เริ่มตั้งถิ่นฐานที่ซาแลร์โนมาตั้งแต่อดีต ย้อนไปได้ถึงยุคก่อนประวัติศาสตร์ เมืองเป็นสถานที่ตั้งของท่าเรืออันสำคัญมากที่สุดและจุดยุทธศาสตร์ของทะเลเมดิเตอร์เรเนียนในช่วงกรีก-โรมัน เดิมเคยเป็นราชรัฐซาแลร์โนในสมัยยุคกลางช่วงแรก ในยุคนี้มีโรงเรียนแพทย์ซาแลร์นีตานา โรงเรียนแพทย์แห่งแรกของโลก ต่อมาในศตวรรษที่ 16 ตระกูลซันเซเวรีโน ตระกูลขุนนางที่มีอำนาจมากทีสุดของอิตาลีทางตอนใต้ ได้จ้างผู้มีความรู้หลายคนในช่วงเวลานี้ ทำให้เมืองเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้ วัฒนธรรม และศิลปะ ต่อมาปี ค.ศ. 1694 เมืองเกิดหายนะแผ่นดินไหวและกาฬโรคระบาด หลังยุคการปกครองโดยสเปน ซึ่งยาวนานถึงศตวรรษที่ 18 ซาแลร์โนเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐพาร์เทโนเปียน ในประวัติศาสตร์เมื่อไม่นานนี้ พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี พระมหากษัตริย์อิตาลี ได้ย้ายจากโรมที่ประทับมาที่เมืองนี้ หลังอิตาลีเจรจาด้านสันติภาพกับฝ่ายพันธมิตรในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้เมืองซาแลร์โนเป็นเมือง "รัฐบาลตอนใต้"  (Regno del Sud) นานร่วม 6 เดือน ปัจจุบันซาแลร์โนเป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมที่สำคัญของแคว้นคัมปาเนียและอิตาลี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในแคว้นคัมปาเนีย
หมวดหมู่:การดับเพลิงทางอากาศ

หมวดหมู่:การดับไฟป่า
หมวดหมู่:การดับเพลิง
หมวดหมู่:การบินทั่วไป
หมวดหมู่:การบินแบ่งตามภารกิจ
สาธารณรัฐคองโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

สาธารณรัฐคองโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐคองโกได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 10 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 5 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 สาธารณรัฐคองโกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
หมู่เกาะคุกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

หมู่เกาะคุก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาแห่งชาติหมู่เกาะคุกได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 9 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 5 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 หมู่เกาะคุกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
หมู่เกาะคุก
2016
ประเทศคอสตาริกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศคอสตาริกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติคอสตาริกาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 11 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 6 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศคอสตาริกาในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
คอสตาริกา
ปิสโตยา

ปิสโตยา (Pistoia) เป็นนครและเทศบาลในแคว้นตอสคานา ประเทศอิตาลี เป็นเมืองหลักของจังหวัดปิสโตยา ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองฟลอเรนซ์ราว mi ถือเป็นหนึ่งในเมืองยุคกลาง เป็นแหล่งท่องเที่ยวโดยเฉพาะในช่วงฤดูร้อน นครมีชื่อเสียงด้านโรงเพาะพืชในระดับยุโรป

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในแคว้นตอสคานา
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 4 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ

**นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขัน 

**ดูเพิ่ม**
 สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อ้างอิง**
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
วัคซีนรวม DPT

วัคซีนรวม DPT เป็นวัคซีนรวมชนิดหนึ่ง ใช้สำหรับป้องกันโรคคอตีบ โรคไอกรน และบาดทะยัก
หากเป็นชนิดที่ใช้เชื้อไอกรนชนิดเต็มเซลล์ อาจเรียกว่าวัคซีนรวม DTwP โดย w หมายถึงวัคซีนนี้ใช้เชื้อไอกรนที่ถูกทำให้อ่อนแรงแล้วแบบเต็มเซลล์ (whole-cell) ส่วนแบบใช้ส่วนประกอบของเชื้อไอกรนแบบไม่เป็นเซลล์ (acellular) จะมีตัวย่อว่า DTaP
หมวดหมู่:วัคซีน
หมู่เกาะคูริล

แผนที่แสดงเห็นทะเลโอค็อตสค์
หมู่เกาะคูริล (Kuril Islands หรือ Kurile Islands  l; 千島列島; p=kʊˈrʲilʲskʲɪjə ɐstrɐˈva หรือ r=ostrova Tisima; ญี่ปุ่น: Kuriru rettō หรือ Chishima rettō) เป็นกลุ่มเกาะในแคว้นซาฮาลิน ของประเทศรัสเซีย มีความยาวราว abbr=off ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ยาวจนไปถึงคาบสมุทรคัมชัตคาของรัสเซีย เกาะได้คั่นกลางระหว่างทะเลโอค็อตสค์กับมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ หมู่เกาะมีอยู่ 56 เกาะ และมีเกาะหินเล็กน้อยอีกหลายเกาะ หมู่เกาะประกอบด้วยห่วงโซ่เกรเตอร์คูริล (Greater Kuril Chain) และห่วงโซ่เลสเซอร์คูริล (Lesser Kuril Chain) มีพื้นที่รวม 10,503.2 กม² และมีประชากรรวม 19,434 คน
เกาะทั้งหมดตกอยู่ภายใต้การปกครองของรัสเซีย แต่มีสี่เกาะใต้สุดทีญี่ปุ่นอ้างสิทธิ์ รวมถึงสองในสามเกาะใหญ่ที่สุด คือ เกาะอีตูรุป และเกาะคูนาชีร์ รวมถึงเกาะชิโกตัน และหมู่เกาะฮาโบไม ในปี ค.ศ. 2018 รัสเซียและญี่ปุ่นได้กลับมาเจรจาเรื่องจะให้หมู่เกาะดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของญี่ปุ่น

**ดูเพิ่ม**
 กรณีพิพาทหมู่เกาะคูริล

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 Gorshkov, G. S. Volcanism and the Upper Mantle Investigations in the Kurile Island Arc. Monographs in geoscience. New York: Plenum Press, 1970. 0-306-30407-4- Krasheninnikov, Stepan Petrovich, and James Greive. The History of Kamtschatka and the Kurilski Islands, with the Countries Adjacent. Chicago: Quadrangle Books, 1963.- Rees, David. The Soviet Seizure of the Kuriles. New York: Praeger, 1985. 0-03-002552-4- Takahashi, Hideki, and Masahiro Ōhara. Biodiversity and Biogeography of the Kuril Islands and Sakhalin. Bulletin of the Hokkaido University Museum, no. 2-. Sapporo, Japan: Hokkaido University Museum, 2004.- Hasegawa, Tsuyoshi. Racing the Enemy: Stalin, Truman, and the Surrender of Japan. 2006. 978-0-674-02241-6.- Alan Catharine and Denis Cleary. Unwelcome Company. A fiction thriller novel set in 1984 Tokyo and the Kuriles featuring a light aircraft crash and escape from Russian-held territory. On Kindle.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Southern Kuriles / Northern Territories: A Stumbling-block in Russia-Japan Relationship, history and analysis by Andrew Andersen, Department of Political Science, University of Victoria, May 2001- http://depts.washington.edu/ikip/index.shtml (Kuril Island Biocomplexity Project)- title=Kuril Islands at Ocean Dots.com  (includes space imagery)-  Kuril Islands at  Natural Heritage Protection Fund-  The International Kuril Island Project- http://www.mofa.go.jp/region/europe/russia/territory/index.html-  Chishima: Frontiers of San Francisco Treaty in Hokkaido Short film on the disputed islands from a Japanese perspective-  USGS Map showing location of Magnitude 8.3 Earthquake 46.616°N, 153.224°E Kuril Islands region, November 15, 2006 11:14:16 UTC-  Pictures of Cats – Kurilian Bobtail-  Pictures of Kuril Islands-  Kuril Islands at Encyclopædia Britannica

คูริล
คูริล
คูริล
คูริล
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของญี่ปุ่น
คูริล
หมู่เกาะโอกิ

หมู่เกาะโอกิ (Oki-shotō หรือ 隠岐の島 Oki-no-shima, 隠岐群島 Oki-guntō) เป็นกลุ่มเกาะในทะเลญี่ปุ่น หมู่เกาะอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอโอกิ จังหวัดชิมาเนะ ประเทศญี่ปุ่น หมู่เกาะมีพื้นที่รวม 346.1 ตารางกิโลเมตร หมู่เกาะมีเกาะ 180 เกาะ แต่มีเพียง 4 เกาะที่มีคนอยู่อาศัยถาวร เกาะต่าง ๆ ส่วนใหญ่อยู่ในอุทยานแห่งชาติไดเซน-โอกิ หมู่เกาะเป็นอุทยานธรณีโลกของยูเนสโก เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2013

**เกาะหลัก**

**อ้างอิง**
National Geospatial Intelligence Agency (NGIA). Prostar Sailing Directions 2005 Japan Enroute. Prostar Publications (2005). 1577856511

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Map of the Oki Islands- View of the Oki Islands- Oki Islands Tourism Association- Japan National Tourist Organization site- Daisen-Oki National Park- Oki Islands UNESCO Global Geopark- Sightseeing Navigation in Shimane date=2016-09-23 

โอกิ
โอกิ
โอกิ
โอกิ
โอกิ
หมวดหมู่:เกาะในจังหวัดชิมาเนะ
โอกิ
หมวดหมู่:กลุ่มเกาะในประเทศญี่ปุ่น

หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศญี่ปุ่น
ญ
หมวดหมู่:ชายฝั่งของประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เกาะในประเทศญี่ปุ่น
มหาวิทยาลัยเสรีอัมสเตอร์ดัม

มหาวิทยาลัยเสรีอัมสเตอร์ดัม (Vrije Universiteit Amsterdam หรือย่อว่า VU Amsterdam) เป็นมหาวิทยาลัยขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในกรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1880 ความหมายของชื่อมหาวิทยาลัย Vrije Universiteit ในภาษาดัตช์หมายถึง มหาวิทยาลัยเสรี (คำว่า Vrije ในที่นี้แปลว่า "เสรี") กล่าวคือ เป็นอิสระจากทั้งภาครัฐและคริสตจักรดัตช์ปฏิรูป มักเป็นที่รู้จักกันในอักษรย่อ VU (เฟอู) แม้มหาวิทยาลัยจะถูกก่อตั้งขึ้นโดยสถาบันเอกชน แต่ก็ได้รับการสนับสนุนงบประมาณจากรัฐบาลเช่นกันนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1970 เป็นต้นมา มหาวิทยาลัยตั้งอยู่ทางตอนใต้ของอัมสเตอร์ดัม ถัดจากย่านธุรกิจเซาดัส
เมื่อปี ค.ศ. 2014 มีนักศึกษาลงทะเบียนในระบบทั้งสิ้น 23,656 คน มีบุคลากรฝ่ายวิชาการและนักวิจัย 2,263 คน และบุคลากรฝ่ายสนับสนุนอีก 1,410 คน งบประมาณสามในสี่มาจากการจัดสรรของรัฐบาล และอีกหนึ่งในสี่มาจาการเก็บค่าเล่าเรียน ทุนวิจัย และทุนเอกชน
ตราประจำมหาวิทยาลัยอย่างเป็นทางการคือตรา หญิงพรหมจรรย์ในสวน โดยมีอาบราฮัม เกาเปอร์ หัวหน้าคณะโปรเตสแตนต์ปฏิรูปและผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยเป็นผู้คัดเลือก เป็นภาพของหญิงพรหมจรรย์นั่งอยู่ในส่วนและผายมือไปยังพระเจ้า มีความหมายถึงการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ในเนเธอร์แลนด์ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 17 แต่ต่อมาได้เปลี่ยนมาใช้กริฟฟอนเป็นสัญลักษณ์มหาวิทยาลัยในการทั่วไปแทนในปี ค.ศ. 1990

**อ้างอิง**
เสรีอัมสเตอร์ดัม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอัมสเตอร์ดัม
โดจาแคต

อามาลา รัตนา ซันดีเล ซามีนี  (Amala Ratna Zandile Dlamini; เกิด 21 ตุลาคม ค.ศ. 1995) หรือชื่อในวงการคือ โดจา แคต (Doja Cat, ə ) เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง นักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกัน เกิดและเติบโตในลอสแอนเจลิส เธอเริ่มทำผลงานเพลงบนซาวด์คลาวด์ขณะเป็นวัยรุ่น โดยเพลง "โซไฮ" ของเธอเป็นที่เข้าตาของเคโมซาบีและอาร์ซีเอเรเคิดส์ ต่อมาได้เซ็นสัญญาแล้วออกอีพีชุดแรก เพอร์!  ในปี 2014 
หลังหยุดพักกิจกรรมด้านดนตรี โดจาแคตออกสตูดิโออัลบั้มแรกในชื่อ อามาลา (2018) ซึ่งไม่ได้รับความสนใจมากนัก ต่อมาเธอประสบความสำเร็จในระดับไวรอล หลังจากซิงเกิล "มู!" ในปี 2018 กลายเป็นอินเทอร์เน็ตมีม โดยเป็นเพลงพิลึก (novelty song) ที่เธอกล่าวถึงการเป็นวัวอย่างตลกขบขัน จากความนิยมที่เพิ่มขึ้นนี้ เธอจึงออกอัลบั้มชุดที่สอง ฮอตพิงก์ ในปีถัดมา ภายหลังอัลบั้มขึ้นถึงสิบอันดับแรกบนชาร์ตบิลบอร์ด 200  และมีซิงเกิลอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ด ฮอต 100 อย่าง "เซย์โซ" ในเพลงฉบับรีมิกซ์ที่ร้องรับเชิญโดยนิกกี มินาจ อัลบั้มชุดที่สาม แพลนเน็ตเฮอร์ (2021) สามารถครองอันดับที่สองบนชาร์ต บิลบอร์ด 200 นานสี่สัปดาห์ติดต่อกัน และมีซิงเกิลสิบอันดับแรกอย่าง "คิสมีมอร์" (ร้องรับเชิญโดยซีซา), "นีดทูโนว์" และ "วูแมน" อัลบั้มชุดที่สี่ สการ์เล็ต (2023) นำเสนอแนวเพลงฮิปฮอปเป็นหลัก อัลบั้มขึ้นถึงห้าอันดับแรกบนชาร์ต บิลบอร์ด 200 ขณะที่ซิงเกิลนำอย่าง "เพนต์เดอะทาวน์เรด" กลายเป็นเพลงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของเธอ โดยนับเป็นครั้งแรกที่เธอมีเพลงเดี่ยวขึ้นอันดับที่หนึ่งบนชาร์ต บิลบอร์ด ฮอต 100 และประเทศอื่น ๆ อีกแปดประเทศ
เดอะวอลล์สตรีทเจอร์นัล อธิบายว่าเธอเป็น "แร็ปเปอร์ผู้มีทักษะทางเทคนิคพร้อมด้วยท่วงทำนองอันหนักแน่นและภาพลักษณ์ที่อาจหาญ" ทั้งนี้ โดจาแคตเป็นที่รู้จักจากการสร้างสรรค์วิดีโอและการแสดงที่ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายบนแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียอย่างติ๊กต็อก ด้วยความรอบรู้เกี่ยวกับวัฒนธรรมอินเทอร์เน็ต เธอจึงมีชื่อเสียงทางออนไลน์จากบุคลิกภาพที่ไร้สาระเช่นเดียวกับการปรากฎตัวบนเวที ตลอดอาชีพการทำงาน เธอได้รับรางวัลมากมาย ซึ่งรวมถึงรางวัลแกรมมีหนึ่งครั้ง จากการเข้าชิงสิบหกครั้ง, บิลบอร์ด มิวสิกอะวอดส์ห้าครั้ง, อเมริกันมิวสิกอะวอร์ดห้าครั้ง และเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์อีกห้าครั้ง เธอเป็นหนึ่งในศิลปินที่ทำรายได้สูงสุดในคริสต์ทศวรรษ 2020 ตามประกาศของ บิลบอร์ด และได้รับเลือกเป็น 100 บุคคลที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก จากนิตยสาร ไทม์ ในปี 2023

**ผลงานเพลง**
 อามาลา (2018)- ฮอตพิงก์ (2019)- แพลนเน็ตเฮอร์ (2021)- สการ์เล็ต (2023)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2538
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เคยนับถือศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:ชาวแอฟริกาใต้เชื้อสายซูลู
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:นักร้องเด็กชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดอาร์ซีเอเรเคิดส์
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:แร็ปเปอร์ชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:โปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว
มหาวิทยาลัยติลบืร์ค

มหาวิทยาลัยติลบืร์ค (Tilburg University) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐที่ตั้งอยู่ในเมืองติลบืร์ค ประเทศเนเธอร์แลนด์ มีความเชี่ยวชาญด้านสังคมและพฤติกรรมศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ นิติศาสตร์ ธุรกิจ เทววิทยา และมนุษยศาสตร์ มีนักเรียนประมาณ 14,300 คนโดยในจำนวนนี้มีนักเรียนต่างชาติราวร้อยละ 15 เมื่อปี ค.ศ. 2018 มหาวิทยาลัยมีการจัดการเรียนการสอนเป็นหลักสูตรในภาษาดัตช์ 35 หลักสูตรและหลักสูตรในภาษาอังกฤษ 45 หลักสูตร หรือหากแบ่งตามระดับการศึกษา จะมีหลักสูตรปริญญาตรี 22 หลักสูตร และหลักสูตรปริญญาโท 48 หลักสูตร
มหาวิทยาลัยมักได้รับการจัดอันดับให้อยู่ใน 500 อันดับแรกของมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในโลกอยู่เสมอ ๆ โดยมีจุดเด่นด้านการวิจัยและการเรียนการสอน โดยเฉพาะในสาขาเศรษฐศาสตร์ บริหารธุรกิจ และนิติศาสตร์

**ประวัติ**
เมื่อปี ค.ศ. 1927 ได้มีการก่อตั้งวิทยาลัยพาณิชยการโรมันคาทอลิก (Roomsch Katholieke Handelshoogeschool) ที่ติลบืร์คขึ้น โดยเมืองนี้อยู่ในส่วนใต้ของประเทศเนเธอร์แลนด์ที่ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิก ต่อมาในปี ค.ศ. 1938 มีการเปลี่ยนชื่อเป็นวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์คาทอลิก (Katholieke Economische Hogeschool) และในปี ค.ศ. 1963 มีการเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็นวิทยาลัยคาทอลิกติลบืร์ค ก่อนจะมาเป็นมหาวิทยาลัยคาทอลิกบราแบนต์ (Katholieke Universiteit Brabant) และเป็นมหาวิทยาลัยติลบืร์ค (Tilburg University) ในปัจจุบัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ติลบืร์ค
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดนอร์ทบราแบนต์
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเดลฟท์

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเดลฟท์ (Technische Universiteit Delft หรือย่อว่าTU Delft) เป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีของรัฐที่เก่าแก่ที่สุดในเนเธอร์แลนด์ ตั้งอยู่ที่เมืองเดลฟท์ จังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์ มักได้รับการจัดอันดับให้เป็นมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในประเทศเสมอ และเมื่อปี ค.ศ. 2020 ได้รับการจัดอันดับให้ติดอันดับ 15 มหาวิทยาลัยด้านวิศวกรรมศาสตร์ที่ดีที่สุดในโลก มหาวิทยาลัยมี 8 คณะและมีสถาบันวิจัยอีกมากมาย  มีนักศึกษากว่า 19,000 คน (รวมระดับปริญญาตรีและบัณฑิตวิทยาลัย) บุคลากรฝ่ายวิชาการกว่า 2,900 คนและฝ่ายสนับสนุนอีกกว่า 2,100 คน
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเดลฟท์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1848 โดยพระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ในฐานะราชบัณฑิตวิทยาลัย โดยมีพระราชประสงค์จัดตั้งเป็นโรงเรียนฝึกอบรมข้าราชการเพื่อประจำการในหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์(ปัจจุบันคือประเทศอินโดนีเซีย) โรงเรียนข้าราชการนี้ได้ขยายหลักสูตรและงานวิจัยเรื่อยมา จนกลายเป็นวิทยาลัยเทคนิคในปี ค.ศ. 1864 และเลื่อนฐานะเป็นสถาบันเทคโนโลยีเมื่อปี ค.ศ. 1905 ก่อนจะเปลี่ยนชื่อมาเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเดลฟท์เมื่อปี ค.ศ. 1986และมีผู้ได้รับรางวัลโนเบลมาแล้วหลายคน เช่น ยาโกบึส แฮ็นรีกึส วันต์โฮฟฟ์ ไฮเกอ กาเมอร์ลิง โอนเนิส และ ไซมอน ฟานเดอร์เมร์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ-  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการในภาษาดัตช์
เทคโนโลยีเดลฟท์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีไอนด์โฮเฟิน

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีไอนด์โฮเฟิน (Technische Universiteit Eindhoven หรือย่อเป็น TU/e) เป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีในเมืองไอนด์โฮเฟน ประเทศเนเธอร์แลนด์ มักได้รับการจัดอันดับให้อยู่ใน 400 อันดับมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในโลกอยู่เสมอ  ปัจจุบันมีนักศึกษา 11,295 คน และบุคลากร 3,200 คน
มหาวิทยาลัยก่อตั้งเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1956 โดยรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ เริ่มจากการเป็นวิทยาลัยเทคนิคไอนด์โฮเฟิน (Technische Hogeschool Eindhoven) มาก่อน นับเป็นวิทยาลัยที่มุ่งเน้นเฉพาะสาขาเทคโนโลยีเป็นแห่งที่สองของเนเธอร์แลนด์ต่อจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเดลฟท์ และได้ยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีไอนด์โฮเฟินเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1986
ในอดีต นักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยจะได้รับอักษรหน้าชื่อ ir. ซึ่งมาจากคำว่า ingenieur หรือวิศวกร อันเป็นระบบเดียวกับระบบเยอรมัน เพื่อให้แตกต่างกับผู้ที่สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยเทคนิคที่จะได้รับอักษรนำหน้าชื่อ ing. โดยหลักสูตรปริญญาตรีจะมีระยะเวลาถึง 4-5 ปี อย่างไรก็ตาม ระบบนี้คงอยู่มาจนถึงปี ค.ศ. 2002 เมื่อได้มีการปรับหลักสูตรตามกระบวนการโบโลญญ่า ทำให้หลักสูตรถูกแบ่งเป็นระดับปริญญาตรีใน 3 ปีแรก และปริญญาโทอีก 2 ปีหลัง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ภาษาดัตช์)-  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ภาษาอังกฤษ)
เทคโนโลยีไอนด์โฮเฟิน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดนอร์ทบราแบนต์
อู่ต่อเรือ

ไฟล์:Monaco Marine Antibes.jpg|thumb|โมนาโกมารีน
ไฟล์:Constanta shipyard.JPG|thumb|อู่ต่อเรือคอนสตันซา ประเทศโรมาเนีย
ไฟล์:Viking XPRS Turku Repair Yard Jan 2014.jpg|thumb|ตุรกุรีแพร์ยาร์ด ประเทศฟินแลนด์
อู่ต่อเรือ (shipyard) เรียกอีกอย่างว่า อู่เรือ (dockyard) เป็นสถานที่ที่สร้างและซ่อมแซมเรือกำปั่น สิ่งเหล่านี้อาจเป็นเรือยอชท์, เรือทหาร, เรือท่องเที่ยว หรือเรือบรรทุกสินค้า หรือเรือโดยสารอื่น ๆ บางครั้งอู่เรือมีส่วนเกี่ยวข้องกับการบำรุงรักษาและกิจกรรมการทำฐานมากกว่าอู่ต่อเรือ ซึ่งบางครั้งเกี่ยวข้องมากกว่ากับการเริ่มต้นก่อสร้าง คำศัพท์นี้ใช้สับเปลี่ยนกันได้อย่างสม่ำเสมอ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะวิวัฒนาการของอู่ต่อเรือและอู่เรือมักทำให้พวกมันเปลี่ยนหรือรวมบทบาท
ประเทศที่มีอุตสาหกรรมต่อเรือขนาดใหญ่ ได้แก่ ออสเตรเลีย, บราซิล, จีน, โครเอเชีย, เดนมาร์ก, ฟินแลนด์, ฝรั่งเศส, เยอรมนี, อินเดีย, ไอร์แลนด์, อิตาลี, ญี่ปุ่น, เนเธอร์แลนด์, นอร์เวย์, ฟิลิปปินส์, โปแลนด์, โรมาเนีย, รัสเซีย, สิงคโปร์, เกาหลีใต้, สวีเดน, ไต้หวัน, ยูเครน, สหราชอาณาจักร, สหรัฐ และเวียดนาม อุตสาหกรรมการต่อเรือนั้นมีการแยกส่วนในยุโรปมากกว่าในเอเชียที่ซึ่งประเทศต่าง ๆ มักจะมีบริษัทที่ใหญ่กว่า แต่จำนวนน้อยกว่า ส่วนเรือรบหลายลำได้รับการสร้างหรือบำรุงรักษาในที่อู่ต่อเรือเป็นเจ้าของ หรือดำเนินการโดยรัฐบาลแห่งชาติหรือกองทัพเรือ
อู่ต่อเรือสร้างขึ้นใกล้ทะเลหรือแม่น้ำที่มีน้ำขึ้นน้ำลงเพื่อให้สามารถเข้าถึงเรือของพวกเขาได้ง่าย ยกตัวอย่างเช่น สหราชอาณาจักร ซึ่งมีอู่ต่อเรือในแม่น้ำหลายสาย
สถานที่ตั้งของอู่ต่อเรือขนาดใหญ่จะมีปั้นจั่นเฉพาะทางจำนวนมาก, อู่แห้ง, ลาดกว้านเรือขึ้นลง, คลังสินค้าปลอดฝุ่น, เครื่องอำนวยความสะดวกในการทาสี และพื้นที่ขนาดใหญ่มากสำหรับการผลิตเรือ หลังจากช่วงชีวิตที่มีประโยชน์ของเรือได้สิ้นสุดลง มันก็จะทำการแล่นครั้งสุดท้ายไปยังลานทำลายเรือเก่า ซึ่งมักจะเกิดขึ้นที่หาดในเอเชียใต้ การต่อเรือในอดีตเกิดขึ้นที่อู่เแห้งในประเทศที่พัฒนาแล้ว แต่ด้วยค่าจ้างที่สูงและกฎระเบียบด้านสิ่งแวดล้อม จึงมีผลต่อการเคลื่อนที่ของอุตสาหกรรมไปยังภูมิภาคที่กำลังพัฒนา

**ประวัติ**
อู่ต่อเรือที่เก่าแก่ที่สุดในโลกได้รับการสร้างขึ้นในเมืองท่าฮารับปาของโลถล เมื่อประมาณศตวรรษที่ 26 ก่อนคริสตกาล ในรัฐคุชราต ประเทศอินเดีย อู่เรือโลถลเชื่อมต่อกับเส้นทางโบราณของแม่น้ำสาพรมตีบนเส้นทางการค้าระหว่างเมืองฮารับปาในแคว้นสินธ์ และคาบสมุทรเสาราษฏร เมื่อทะเลทรายกัจฉ์โดยรอบเป็นส่วนหนึ่งของทะเลอาหรับ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Shipbuilding History – extensive collection of information about North American shipyards, including over 500 pages of US shipyard construction records-  Shipyards United States – from GlobalSecurity.org

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างชายฝั่ง
มหาวิทยาลัยโกรนิงเงิน

มหาวิทยาลัยโกรนิงเงิน (Rijksuniversiteit Groningen หรือย่อเป็น RUG) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐในเมืองโกรนิงเงิน ประเทศเนเธอร์แลนด์ ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1614 โดยสมัชชาท้องถิ่นแห่งนครโกรนิงเงิน เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่เป็นอันดับ 2 ของเนเธอร์แลนด์  ปัจจุบันมีนักศึกษาทั้งหมด 30,041 คน และบุคลากรฝ่ายวิชาการ 5,608 คน มีการจัดการเรียนการสอนใน 11 คณะ และ 9 บัณฑิตวิทยาลัย มีศูนย์วิจัยและสถาบันวิจัยทั้งหมด 27 แห่ง และมีหลักสูตรรวมกันกว่า 175 หลักสูตร มีผู้ได้รับรางวัลโนเบลมาแล้ว 4 คน และรางวัลสปิโนซา 5 คน ได้รับการจัดอันดับให้อยู่ใน 100 อันดับแรกของมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในโลกอยู่เสมอๆ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ภาษาอังกฤษ)

โกรนิงเงิน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดโกรนิงเงิน
มหาวิทยาลัยมาสทริชท์

มหาวิทยาลัยมาสทริชท์ (Universiteit Maastricht หรือย่อเป็น UM) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐในเมืองมาสทริชท์ จังหวัดลิมบืร์ค ทางภาคใต้ของประเทศเนเธอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1976 เป็นมหาวิทยาลัยที่อายุน้อยที่สุดเป็นอันดับ 2 ของเนเธอร์แลนด์ เมื่อปี ค.ศ. 2018 มีนักศึกษา 18,000 คนโดยในจำนวนนี้มีนักเรียนต่างชาติสูงถึงร้อยละ 53 และมีบุคลากรอีก 4,000 คน ครึ่งหนึ่งของหลักสูตรปริญญาตรีเป็นหลักสูตรภาษาอังกฤษและอีกครึ่งเป็นภาษาดัตช์ ส่วนหลักสูตรระดับปริญญาโทและปริญญาเอกส่วนใหญ่เป็นภาษาอังกฤษ
มหาวิทยาลัยมาสทริชท์มักได้รับการจัดอันดับให้อยู่ใน 300 อันดับแรกของมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในโลกอยู่เสมอ  มีชื่อเสียงด้านการจัดการเรียนการสอนแบบ "เรียนจากปัญหา" (Problem-based learning) โดยคณะแพทยศาสตร์เริ่มนำวิธีนี้มาใช้นำร่องก่อนเมื่อปี ค.ศ. 1974 ก่อนที่คณะอื่นๆจะนำไปประยุกต์ตาม ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยมี 6 คณะด้วยกัน ได้แก่ คณะสุขภาพแพทยศาสตร์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ คณะจิตวิทยาและประสาทวิทยา วิทยาลัยธุรกิจและเศรษฐศาสตร์ คณะนิติศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์และสังคมวิทยา และคณะวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ date=2013-04-30  (ภาษาดัตช์และภาษาอังกฤษ)
มาสทริชท์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดลิมบืร์ค (ประเทศเนเธอร์แลนด์)
มหาวิทยาลัยรัดเบาด์ไนเมเคิน

มหาวิทยาลัยรัดเบาด์ไนเมเคิน (Radboud Universiteit Nijmegen) เป็นมหาวิทยาลัยโรมันคาทอลิกที่ตั้งอยู่ในเมืองไนเมเคิน ประเทศเนเธอร์แลนด์ โดยได้รับการสนับสนุนงบประมาณจากรัฐ ปัจจุบันมีนักศึกษา 22,976 คน (ตุลาคม ค.ศ. 2019) ศึกษาอยู่ตามคณะต่าง ๆ 7 คณะได้แก่ คณะศิลปศาสตร์ คณะนิติศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ (ศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยรัดเบาด์) วิทยาลัยการจัดการไนเมเคิน คณะปรัชญา เทววิทยา และศาสนศึกษา คณะวิทยาศาสตร์ และคณะสังคมศาสตร์
แต่เดิม มีการก่อตั้งมหาวิทยาลัยไนเมเคิน เมื่อ ค.ศ. 1655 แต่ได้มีการยุบเลิกไปอย่างรวดเร็วใน ค.ศ. 1680 ต่อมา มหาวิทยาลัยรัดเบาด์ไนเมเคินถูกตั้งขึ้นใหม่ใน ค.ศ. 1923 โดยใช้ชื่อแรกก่อตั้งว่า มหาวิทยาลัยคาทอลิกไนเมเคิน (Katholieke Universiteit Nijmegen) ในช่วงแรกมีนักเรียนเพียง 189 คนและคณาจารย์เพียง 27 คน ตั้งขึ้นตามความต้องการของชุมชนโรมันคาทอลิกที่ต้องการให้มีมหาวิทยาลัยขึ้นเป็นของตัวเอง เพราะนิกายคาทอลิกมักถูกกีดกันจากทางรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ที่ให้การสนับสนุนนิกายโปรเตสแตนท์ จากนั้น สงครามโลกครั้งที่สองได้สร้างความเสียหายให้กับมหาวิทยาลัยอย่างหนักจากการทิ้งระเบิดและการสู้รบ หลังสงครามสงบ มหาวิทยาลัยกลับมาจัดการเรียนการสอนอีกครั้งเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1945 และจำนวนนักเรียนได้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ นับจากนั้น จาก 3,000 คนใน ค.ศ. 1960 เป็น 15,000 คน ใน ค.ศ. 1980 และมีมากกว่า 22,000 คนในปัจจุบัน ในจำนวนนี้มีนักเรียนต่างชาติคิดเป็นสัดส่วนประมาณ 10.7 เปอร์เซ็นต์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
รัดเบาด์ไนเมเคิน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดเกลเดอร์ลันด์
มหาวิทยาลัยเอรัสมุสรอตเทอร์ดาม

มหาวิทยาลัยเอรัสมุสรอตเทอร์ดาม หรือ เอรัสมุสอูนิเวอร์ซิไตท์รอตเทอร์ดาม (Erasmus Universiteit Rotterdam) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐที่ตั้งอยู่ในเมืองรอตเทอร์ดาม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ใช้ชื่อตามเดซีเดริอุส เอรัสมุส นักมนุษยนิยมและนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ชาวดัตช์ สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 15 มหาวิทยาลัยประกอบด้วย 7 คณะซึ่งสามารถจำแนกได้เป็น 4 กลุ่มสาขาได้ดังนี้- สาขาสุขภาพ - มีคณะแพทยศาสตร์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ(ศูนย์การแพทย์เอรัสมุส) และคณะนโยบายและการจัดการสุขภาพเอรัสมุส- สาขาการเงิน - มีคณะเศรษฐศาสตร์เอรัสมุสและการจัดการรอตเทอร์ดาม- สาขาบริหาร - มีคณะนิติศาสตร์เอรัสมุส และคณะสังคมศาสตร์และพฤติกรรมศาสตร์เอรัสมุส- สาขาวัฒนธรรม - มีคณะประวัติศาสตร์วัฒนธรรมและการสื่อสาร และคณะปรัชญาเอรัสมุส
มหาวิทยาลัยก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1913 ปัจจุบันมีนักศึกษา 29,790 คน และบุคลากร 3,089 คน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Erasmus University Rotterdam datasets

เอรัสมุสรอตเทอร์ดาม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์
แม่แบบ:โรงเรียนสพม.สห อท

หมวดหมู่:แม่แบบจังหวัดสิงห์บุรี
หมวดหมู่:แม่แบบจังหวัดอ่างทอง
หมวดหมู่:แม่แบบสถานศึกษาไทย
แม่แบบ:โรงเรียนสพม.ปจ นย

หมวดหมู่:แม่แบบจังหวัดนครนายก
หมวดหมู่:แม่แบบจังหวัดปราจีนบุรี
หมวดหมู่:แม่แบบสถานศึกษาไทย
ปฏิบัติการคอลลาร์ (การตีโฉบฉวยของคอมมานโด)

ปฏิบัติการคอลลาร์ เป็นรหัสนามสำหรับการตีโฉบฉวยของหน่วยคอมมานโดเป็นครั้งแรก ดำเนินการโดยกองทัพบริติช ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง พื้นที่ที่ได้เลือกสำหรับการตีโฉบฉวยคือจังหวัดปาดกาแลบนชายฝั่งฝรั่งเศส หน่วยคอมมานโดบริติชไม่ได้ถูกก่อตั้งมานานและยังไม่ได้รับการฝึกแต่อย่างใด ดังนั้นปฏิบัติการได้ถูกมอบให้กับกองร้อยอิสระที่ 11 ภายใต้บัญชาการของพันตรี รอนนี ท็อด
เป้าหมายของการตีโฉบฉวบครั้งนี้คือการลาดตระเวนพื้นที่ทั้งสี่แห่งและจับกุมเชลย ในช่วงคืนวันที่ 24/25 มิถุนายน ค.ศ. 1940 ทหาร 115 นายของกองร้อยอิสระที่ 11 ได้ดำเนินปฏิบัติการ แต่พวกเขาไม่สามารถรวบรวมข่าวกรองหรือทำให้อุปกรณ์เครื่องมือของเยอรมันเกิดความเสียหาย ความสำเร็จเพียงอย่างเดียวของพวกเขาคือการสังหารทหารยามเยอรมันสองนาย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:แนวรบด้านตะวันตก (สงครามโลกครั้งที่สอง)
ปฏิบัติการแอมบาเซเดอร์

ปฏิบัติการแอมบาเซเดอร์ เป็นปฏิบัติการที่ดำเนินการโดยคอมมานโดบริติช เมื่อวันที่ 14-15 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 ในช่วงบริบทของสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นการตีโฉบฉวยครั้งที่สองโดยหน่วยคอมมานโดบริติชที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นมาใหม่และได้มุ่งความสนใจไปที่เกาะเกิร์นซีย์ในบริเวณช่องแคบที่อยู่ภายใต้การยึดครองของเยอรมัน
การตีโฉบฉวยของเหล่าพรรคพวกประกอบด้วยทหาร 40 นายจากหน่วยคอมมานโดที่ 3 ที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นมาใหม่ ภายใต้บัญชาการของพันโท จอห์น เดิร์นฟอร์ด-สเลเทอร์ และทหาร 100 นายของกองร้อยอิสระที่ 11 ภายใต้การบัญชาการของพันตรี รอนนี ท็อด
เนื่องจากมีการเกิดอุบัติเหตุหลายครั้ง โชคไม่ค่อยดี และรีบเร่งที่จะวางแผนและนำไปใช้ ผลลัพธ์ของการตีโฉบฉวยไม่ก่อประโยชน์ทางทหารแต่อย่างใดสำหรับบริติช แม้ว่าประสบการณ์ที่ได้รับจากการก่อตั้งและดำเนินการของปฏิบัติการครั้งนี้เพื่อพิสูจน์ว่ามีค่าสำหรับความเร็จของการปฏิบัติการคอมมานโดที่ตามมา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:แนวรบด้านตะวันตก (สงครามโลกครั้งที่สอง)
หมวดหมู่:ความขัดแย้งในปี พ.ศ. 2483
แม่แบบ:ตารางคะแนนไทยพรีเมียร์ลีก 2541

READ THIS BEFORE UPDATING: Please do not forget to update the date (update).AFTER UPDATING: Pages with the template might not be updated immediately so the page can be updated with a WP:NULL on the article in question.
หมวดหมู่:แม่แบบตารางคะแนนไทยลีก
ไชย ประทีปะเสน

พลตรี ไชย ประทีปะเสน (พ.ศ. 2449 - พ.ศ. 2504) นักการเมืองชาวไทย เป็นอดีตเลขาธิการนายกรัฐมนตรี (จอมพล แปลก พิบูลสงคราม) อดีตเลขาธิการคณะรัฐมนตรี อดีตสมาชิกพฤฒสภา และเป็นสมาชิกคณะราษฎรสายทหารบก

**ประวัติ**
ไชย ประทีปะเสน เป็นหนึ่งในสมาชิกคณะราษฎร ซึ่งเป็นกลุ่มบุคคลที่ดำเนินการการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 ยึดอำนาจจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองของประเทศสยาม จากสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาเป็นราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ
ไชย ประทีปะเสน ได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในสมัยของจอมพล แปลก พิบูลสงคราม ในปี พ.ศ. 2485 นับเป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศไทย และต่อมาในปี พ.ศ. 2486 ก็ได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการคณะรัฐมนตรีอีกหน้าที่หนึ่ง จนถึงเดือนกุมภาพัฯธ์ พ.ศ. 2487 จึงพ้นจากตำแหน่งเลขาธิการนายกรัฐมนตรี เหลือเพียงดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะรัฐมนตรีเพียงตำแหน่งเดียว ต่ออีกจนถึงเดือนกันยายนของปีเดียวกัน
ในปี พ.ศ. 2489 ไชย ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกพฤฒสภา ในวุฒิสภาไทย ชุดที่ 1 จนถึงปี พ.ศ. 2490
ต่อมาในปี พ.ศ. 2496 เกิดแนวความคิดในการปรับปรุงพัฒนาบ้านเมือง หลังภัยสงครามโลกครั้งที่สอง ในรัฐบาลของจอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี ซึ่งในขณะนั้น พลโท ประยูร ภมรมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ได้เสนอให้มีการก่อสร้างโรงแรมขนาดใหญ่ในกรุงเทพมหานคร เมื่อปี พ.ศ. 2495 เพื่อเตรียมรองรับการประชุมสหภาพรัฐสภา สมัยที่ 45 ในปี พ.ศ. 2499 คณะรัฐมนตรี จึงมีมติเห็นชอบให้จัดตั้งบริษัทจำกัดขึ้น เพื่อเป็นองค์กรดำเนินการจัดตั้งโรงแรมดังกล่าว โดยมีชื่อว่า "บริษัทสหโรงแรมไทยและการท่องเที่ยว จำกัด" มีชื่อภาษาอังกฤษว่า "The Syndicate of Thai Hotels and Tourists Enterprises Limited" จดทะเบียนเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2496 โดยมีเขา และผู้เริ่มการตั้งบริษัท จำนวนรวม 8 คน คือ พลตำรวจเอก เผ่า ศรียานนท์ พลโท ประยูร ภมรมนตรี โชติ คุณะเกษม สัญญา ยมะสมิต พันตรี รักษ์ ปันยารชุน พลตรี ไชย ประทีปะเสน ศุจิน ลพานุกรม และหม่อมทวีวงศ์ถวัลยศักดิ์ (หม่อมราชวงศ์เฉลิมลาภ ทวีวงศ์)

** เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สมาชิกคณะราษฎร
หมวดหมู่:ทหารบกชาวไทย
หมวดหมู่:เลขาธิการคณะรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
หมวดหมู่:เลขาธิการนายกรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.