Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ดอร์จิ เชอร์ริง

ดอร์จิ เชอร์ริง (1979) เป็นนักการเมืองจากประเทศภูฏาน ซึ่งได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการทำงานและการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ตั้งแต่วันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรภูฏาน ตั้งแต่วันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2018

**ประวัติ**
ดอร์จิ เชอร์ริง จบการศึกษาปริญญาตรีสาขาวิศวกรรมโยธา สถาบันวิทยาศาสตร์พลังงานและเทคโนโลยีอินเดีย และปริญญาโทสาขาวิศวกรรมโยธา มหาวิทยาลัยอีดิธ โควาน ประเทศออสเตรเลีย ซึ่งก่อนหน้าที่จะร่วมงานทางการเมือง ดอร์จิ เชอร์ริง เป็นผู้บริหารวิศวกรและรองผู้อำนวยการฝ่ายวิศวกรรม ของกระทรวงการทำงานและการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ เป็นระยะเวลากว่า 7 ปี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2522
แมรอแนก

แมรอแนก (مرانک) เป็นหมู่บ้านแห่งหนึ่งในเทศมณฑลแดมอแวนด์ จังหวัดเตหะราน ประเทศอิหร่าน ตั้งอยู่บนพื้นที่สุสานโบราณของชาวยิว ในปี พ.ศ. 2547 แมรอแนกเป็นที่ตั้งของโครงการการสอนของนักเรียนอิหร่านเกี่ยวกับอินเทอร์เน็ตและเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Satellite Images of Maranak
หมวดหมู่:ประเทศอิหร่าน
พระราชพงศาวลีพระมหากษัตริย์ไทย

พระมหากษัตริย์ไทยพระองค์แรกที่รู้จักกันในประวัติศาสตร์ เริ่มต้นจากการสถาปนาอาณาจักรสุโขทัยโดยพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ใน พ.ศ. 1782 และสืบทอดต่อโดยอาณาจักรอยุธยา รวมทั้งอาณาจักรธนบุรีที่อยู่ได้ไม่นาน ราชวงศ์ปัจจุบันที่ปกครองอยู่คือราชวงศ์จักรี โดยครองตั้งแต่ พ.ศ. 2325 และเป็นผู้ก่อตั้งอาณาจักรรัตนโกสินทร์ ส่วนประเทศไทยซึ่งอยู่ในระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญถูกสถาปนาใน พ.ศ. 2475 กษัตริย์พระองค์ปัจจุบันคือพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว

**ตัวช่วย**
อาณาจักรสุโขทัย
- ราชวงศ์พระร่วง (พ.ศ. 1751–1911, 1911–1981)
อาณาจักรอยุธยา
- ราชวงศ์อู่ทอง (พ.ศ. 1893–1918, 1931–1952)
- ราชวงศ์สุพรรณภูมิ (พ.ศ. 1913–1931, 1952–2112)
- ราชวงศ์สุโขทัย (พ.ศ. 2112 – 2172)
- ราชวงศ์ปราสาททอง (พ.ศ. 2172–2231)
- ราชวงศ์บ้านพลูหลวง (พ.ศ. 2231 – 2310)
อาณาจักรธนบุรี
- ราชวงศ์ธนบุรี (‎พ.ศ. 2310–2325)
อาณาจักรรัตนโกสินทร์ และราชอาณาจักรไทย
- ราชวงศ์จักรี (พ.ศ. 2325–ปัจจุบัน)

**พระราชพงศาวลี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ไทย
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ไทย
หมวดหมู่:พงศาวลี
แนซีมแชฮร์

แนซีมแชฮร์ (نسيم شهر) มีชื่อเดิมว่า แอกแบรอบอด (اکبر آباد) เป็นเมืองหลักของเทศมณฑลแบฮอเรสถาน จังหวัดเตหะราน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโนประชากรใน พ.ศ. 2549 มีประชากรถึง 135,824 คน และมีครอบครัว 31,620 ครอบครัว

**รูปภาพ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศอิหร่าน
ว่าด้วยความยุติธรรม

ว่าด้วยความยุติธรรม (On Justice; Περὶ Δικαίου; De Justo) เป็นบทสนทนาของโสกราตีส ซึ่งเป็นผลงานที่เป็นแนวคิดของเพลโต ในบทสนทนาสั้น โสกราตีส ซึ่งสนทนากับเพื่อนเกี่ยวกับอะไรคือความเป็นธรรมและไม่เป็นธรรม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 On Justice translated by George Burges- Free public domain audiobook version of On Justice translated by George Burges
หมวดหมู่:งานเขียนของเพลโต
วีโยโก อัตโมดาร์มินโต

วีโยโก อัตโมดาร์มินโต (Wiyogo Atmodarminto, เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1922 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2012), รู้จักกันในชื่อ บัง วี, เป็นทหาร นักการทูตจากประเทศอินโดนีเซีย และเป็นผู้ว่าการเมืองจาร์กาตา ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1987 จนถึงปี ค.ศ. 1992 ก่อนหน้าที่จะเป็นผู้ว่าการเมืองจาการ์ตานั้น วีโยโกเป็นเอกอัครราชทูตประจำประเทศญี่ปุ่น และยังวุ่นวายกับหน้าที่กองทัพที่สำคัญของประเทศอินโดนีเซีย วีโยโกยังเป็นตัวแสดงสำคัญทางประวัติศาสตร์อินโดนีเซียเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1949 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากยกยาการ์ตา
หมวดหมู่:บุคคลจากจาการ์ตา
หมวดหมู่:ชาวชวา
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2465
บัมบัง ดาร์โมโน

พลตรีบัมบัง ดาร์โมโน ในปี ค.ศ. 2005
พลตรี บัมบัง ดาร์โมโน (Bambang Darmono) เป็นผู้บัญชาการกองทัพแห่งชาติอินโดนีเซีย ในจังหวัดอาเจะฮ์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2002 จนถึงปี ค.ศ. 2005 ดาร์โมโนมีข้อกล่าวหาเรื่องสิทธิมนุษยชน จากการปรับระดับการบัญชาการในเวลาขณะนั้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
โรงเรียนเมืองพัทยา 6 (วัดธรรมสามัคคี)

โรงเรียนเมืองพัทยา 6 (วัดธรรมสามัคคี) เป็นโรงเรียนแบบสหศึกษา ตั้งอยู่ในซอยธรรมสามัคคี ตำบลหนองปรือ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี สังกัดเมืองพัทยา กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย เปิดทำการเรียนการสอนในระดับชั้นอนุบาล 1-3 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-6

**ประวัติ**
โรงเรียนเมืองพัทยา 6 (วัดธรรมสามัคคี) แต่เดิมมีชื่อว่า " โรงเรียนวัดธรรมสามัคคี " โรงเรียนถือกำเนิดขึ้นเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2500 โดยนายอำเภอบางละมุง ร่วมกับพระอธิการจุ๊น ญาณสวโร เจ้าอาวาสวัดธรรมสามัคคี นายมานะ พิศาลประภา, นางฉลวย พิศาลประภา, นายมูล นาคสนธิ์, นายหงษ์ ศรัทธา และประชาชนได้ร้องขอให้จัดตั้งโรงเรียนขึ้นโดยสร้างอาคารเรียนหลังแรกเป็นไม้ มีขนาดกว้าง 7 เมตร ยาว 15 เมตร มีห้องมุข ใช้เสาไม้ทุบเปลือก หลังคามุงด้วยจาก พื้นเป็นไม้ยาง มีเสื่อลำแพนเป็นฝากั้น ใช้งบประมาณก่อสร้างทั้งสิ้น 8,000 บาท มี  นายเชิญ กล้าแข็ง  เป็นครูใหญ่คนแรก โรงเรียนเปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4
เมื่ออาคารเรียนชำรุดทรุดโทรม จึงได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารเรียนจากกระทรวงศึกษาธิการ ร่วมกับผู้มีจิตศรัทธาบริจาค ได้ก่อสร้างอาคารเรียนตามแบบ ป.01 ทำพิธีเปิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2507 และใช้อาคารนี้มาจนถึงปัจจุบัน ภายใต้การดูแลของกระทรวงศึกษาธิการ
ต่อมาเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 ทางราชการได้ยกฐานะสุขาภิบาล ตำบลนาเกลือ ตำบลหนองปรือ บางส่วนของตำบลห้วยใหญ่ และบางส่วนของตำบลหนองปลาไหล ขึ้นเป็นเมืองพัทยา โรงเรียนวัดธรรมสามัคคี จึงได้โอนเข้ามาอยู่ในสังกัดของเมืองพัทยา และเปลี่ยนชื่อโรงเรียนว่า " โรงเรียนเมืองพัทยา 6 (วัดธรรมสามัคคี) " ภายใต้การควบคุมดูแลของเมืองพัทยา และสำนักบริหารการศึกษาท้องถิ่น กรมการปกครองกระทรวงมหาดไทย

**อักษรย่อ-สี-ต้นไม้ประจำโรงเรียน**
 อักษรย่อโรงเรียน ม.พ.ย. ๖- สีประจำโรงเรียน เขียว - เหลือง- ต้นไม้ประจำโรงเรียน สัตบรรณ หรือ พญาสัตบรรณ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์โรงเรียนเมืองพัทยา 6 (วัดธรรมสามัคคี)fix-attempted=yes -  โรงเรียนเมืองพัทยา 6 (วัดธรรมสามัคคี) จัดการแข่งขันกีฬาสีภายใน “สัตบรรณเกมส์”

เมืองพัทยา 06
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2500
เทศบาลตำบลเมืองคง

เทศบาลตำบลเมืองคง อาจหมายถึงเทศบาลตำบลแห่งใดแห่งหนึ่งดังต่อไปนี้- เทศบาลตำบลเมืองคง อำเภอคง จังหวัดนครราชสีมา- เทศบาลตำบลเมืองคง อำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ
เมืองคง
เทศบาลตำบลกำแพง

เทศบาลตำบลกำแพง อาจหมายถึงเทศบาลตำบลแห่งใดแห่งหนึ่งดังต่อไปนี้- เทศบาลตำบลกำแพง อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ- เทศบาลตำบลกำแพง อำเภอละงู จังหวัดสตูล
กำแพง
พระยาอชิตวงษ์

เจ้าอชิตวงษ์ หรือ เจ้าหลวงอชิตวงษาทรงเป็นเจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 60 และองค์ที่ 10 แห่งราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์  ทรงเป็นราชโอรสในพระเจ้าสุมนเทวราช เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 58 ทรงครองเมืองน่าน ระหว่างปี พ.ศ. 2379 - พ.ศ. 2380

**พระประวัติ**
เจ้าหลวงอชิตวงษ์ ทรงเป็นราชโอรสในพระเจ้าสุมนเทวราช เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 58 ประสูติแต่แม่เจ้าพิมพาอัครเทวี ทรงมีพระอนุชาและพระขนิษฐาต่างเจ้ามารดา 3 พระองค์ ดังนี้
# เจ้าหนานค่ายแก้ว 
# เจ้าบุษรถ ภายหลังได้เป็น เจ้าเมืองแก่น
# เจ้านางแปงเมือง

**พระชายา และราชบุตร**
เจ้าอชิตวงษ์ ทรงมีพระชายา 3 องค์ และพระโอรส พระธิดา 3 พระองค์
พระชายาที่ 1 แม่เจ้าเทียมตาราชเทวี ประสูติพระโอรสและพระธิดา 3 พระองค์ ดังนี้
# เจ้าพระยาวังขวา
# เจ้าสุริยะ
# เจ้านางขันคำ
ชายาที่ 2 แม่เจ้าตุ้ยเทวี 
# ไม่มีประสูติการพระบุตร
ชายาที่ 3 แม่เจ้าคำแปงเทวี 
# ไม่มีประสูติการพระบุตร

**อิสริยยศ**
# เจ้าราชวงษ์ (อชิตวงษ์)
# เจ้าพระยาน่าน (อชิตวงษ์)- 27 ธันวาคม พ.ศ. 2378
เจ้าราชวงษ์อชิตวงษา ราชโอรส ในเจ้าหลวงสุมนเทวราช ได้ลงไปเข้าเฝ้า พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว - 28 มกราคม พ.ศ. 2379
ทรงมีพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ พระราชสัญญาบัตร แต่งตั้งเจ้าราชวงษ์อชิตวงษ์ ขึ้นเป็น เจ้าพระยาน่านอชิตวงษ์ เจ้านครเมืองน่าน

**กรณียกิจ**
11 มิถุนายน พ.ศ. 2379 เมื่อเจ้าหลวงอชิตวงศ์ ครองเมืองน่านท่านก็เสด็จขึ้นเมืองภูเพียงแช่แห้ง ต่อแกนพระธาตุเจ้า ซึ่งแต่เดิมเจ้าฟ้าอัตถวรปัญโญ สร้างมี 12 ศอก ท่านก็พร้อมเพรียงกับเจ้านาย ท้าวพระยาสังฆเจ้า นำเอายอดมหาธาตุที่คดไปทางตะวันออกลงมาดัด แล้วต่อให้ยาวอีก 4 ศอก รวมเป็น 16 ศอก ฉัตรและเกิ้งแต่เดิมมี 9 ใบ ก็สร้างเติมอีก 2 ใบ รวมเป็น 11 ใบ พอถึงเดือน 9 ขึ้น 8 ค่ำ ก็ทำพุทธาภิเษกเบิกบานฉลองทำบุญให้ทานเป็นมหากุศล ถึงเดือน 9 ขึ้น 9 ค่ำ ก็เสร็จ แล้วเจ้าหลวงอชิตวงษ์ก็เสด็จเข้าเมืองน่าน

**สถานที่อันเนื่องมาจากพระนาม**
# ถนนอชิตวงศ์

**ราชตระกูล**

** ดูเพิ่ม**
รายพระนามเจ้าผู้ครองนครน่าน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เจ้าผู้ครองนครน่าน
หมวดหมู่:เจ้านายฝ่ายเหนือ
หมวดหมู่:ราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์
หมวดหมู่:เจ้าราชวงศ์
อชิตวงษ์
อาการกลัวหนังสือ

จิ๋นซีฮ่องเต้ จักรพรรดิองค์แรกของจีน ทรงมีรับสั่งให้เผาตำรา เพราะทรงกลัวถึงความคิดของขงจื๊อ
อาการกลัวหนังสือ (Bibliophobia) เป็นการกลัวหรือเกลียดหนังสือ ควากลัวหนังสือมักเกิดจากหนังสือที่มีผลต่อสังคมหรือวัฒนธรรม2 อาการกลัวหนังสือเป็นเหตุผลหลักของการตรวจพิจารณาและการเผาหนังสือ
ในปีค.ศ.1999 ทอม ชิพเพย์ (Tom Shippey) ได้กล่าวถึงอาการกลัวหนังสือในยุคกลาง เช่นพระสงฆ์และผู้ช่วยพระสงฆ์ (beadle) อาจเอาเปรียบและสร้างความกลัวให้กับผู้ไม่รู้หนังสือ โดยใส่บทบัญญัติของพวกเขาลงไปในคำภีร์หรือหลักกฎหมาย เขาได้ยกตัวอย่างหนังสือเล่มหนึ่งที่มีชื่อว่า The Pardoner's Tale.

**อ้างอิง**

**สารานุกรม**
publisher=H. Bohn
หมวดหมู่:บรรณานุกรม
หมวดหมู่:โรคกลัว
หมวดหมู่:การตรวจพิจารณา
คาเจนทรา ธาปา มาการ์

คาเจนทรา ธาปา มาการ์ (खगेन्द्र थापामगर) (เกิดเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1992 — เสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 2020) เป็นบุคคลจากประเทศเนปาล รู้จักกันในฐานะที่เป็นเจ้าของสถิติชายตัวเล็กที่สุดในโลก ด้วยความสูง 0.67 เมตร (2 ฟุต 2 นิ้ว) ซึ่งในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2008 คาเจนทรา ได้ปรากฏในสารคดีช่อง 4 ของประเทศอังกฤษ ซึ่งในสารคดีเรียกคาเจนทราว่า The World's Smallest Man and Me โดย มาร์ค โดแลนเป็นพิธีกร มาการ์เสียชีวิตด้วยวัย 27 ปี ที่โรงพยาบาลโปขรา เมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 2020 จากภาวะโรคปอดบวมแทรกซ้อน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Khagendra Thapa Magar-  "In pictures: New world's shortest man". BBC photo article, 14 October 2010-  "Nepal Boy Claims to Be Shortest in World". Associated Press/AP Online, 30 August 2006
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2535
หมวดหมู่:บุคคลจากโปขรา
ไพไรต์

ไพไรต์ (pyrite) คือผลึกแร่โลหะชนิดที่มีสีเหลืองอร่าม คำว่าไพไรต์มาจากภาษากรีก ที่มีความหมายว่าไฟ (pyr-) เหตุที่เรียกว่าไฟก็เนื่องมาจากไพไรต์เมื่อนำไปกระทบกับเหล็กแรง ๆ จะทำให้เกิดประกายไฟออกมา ประโยชน์ของไพไรต์ส่วนใหญ่จะนิยมนำไปทำเป็นเครื่องประดับ หรือนำไปเป็นส่วนผสมในการทำกรดกำมะถัน เนื่องจากไพไรต์มีสีเหลืองอร่ามจนดูคล้ายกับทองคำ จึงมักจะทำให้ผู้ที่พบเห็นเข้าใจผิดอยู่เสมอว่ามันคือทองคำ จนได้ฉายาว่า "ทองคนโง่" (Fool's Gold)

**ประวัติ**
สาเหตุที่ไพไรต์มีอีกชื่อคือทองคนโง่ มาจากเซอร์ มาร์ติน โฟรบิเชอร์ นักสำรวจชาวอังกฤษพบหินสีดำที่เป็นประกายบนเกาะ Kodlunarn ในประเทศแคนาดาในปัจจุบันและเชื่อว่าเป็นทองคำ ในค.ศ. 1577 โฟรบิเชอร์ที่ได้รับเงินสนับสนุนกลับมาที่แคนาดาและตั้งเหมืองเพื่อขุดแร่นี้ ปีต่อมาสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษพระราชทานเงินแก่โฟรบิเชอร์เพื่อสนับสนุนการเดินทางไปที่แคนาดาอีกครั้ง โดยในการเดินทางครั้งนี้โฟรบิเชอร์บรรทุกหินมากว่า 1400 ตัน แต่เมื่อนำหินไปสกัดแร่ กลับพบว่าหินเหล่านี้เป็นหินกลุ่มแอมฟิบอไลต์และไพรอกซีไนต์ที่ไม่มีค่า ที่สุดแล้วหินเหล่านี้ถูกนำไปทำเป็นถนน

**คุณสมบัติทางฟิสิกส์**
ไพไรต์เป็นแร่ในกลุ่มซัลไฟด์ มีสูตรเคมีคือ FeS2 มีโครงสร้างผลึกแบบลูกบาศก์ มีความหนาแน่น 4.8–5 กรัม/ลูกบาศก์เซนติเมตร ความถ่วงจำเพาะ 4.95–5.10 และค่าความแข็งตามมาตราโมส 6–6.5

**ความเชื่อ**
มีความเชื่อในประเทศไทยว่าไพไรต์เป็นวัตถุมงคลที่มีอำนาจในการป้องกันสิ่งชั่วร้าย เรียกว่า ข้าวตอกพระร่วง

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 American Geological Institute, 2003, Dictionary of Mining, Mineral, and Related Terms, 2nd ed., Springer, New York, 978-3-540-01271-9.- David Rickard, Pyrite: A Natural History of Fool's Gold, Oxford, New York, 2015, 978-0-19-020367-2.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Educational article about the famous pyrite crystals from the Navajun Mine-  How Minerals Form and Change "Pyrite oxidation under room conditions".- cite web|last=Poliakoff|first=Martyn|title=Fool's Gold|url=http://www.periodicvideos.com/videos/feature_fools_gold.htm|work=The Periodic Table of Videos|publisher=University of Nottingham|author-link=Martyn Poliakoff|year=2009
หมวดหมู่:แร่
อลานา ฟิลิปปี

อลานา ฟิลิปปี (Alana Filippi ; เกิดเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1960  – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 2020) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวฝรั่งเศสชื่อจริงของเขา คือ พาสเกล ฟิลิปปี และบางครั้งมีการใช้นามแฝงว่า จินเน เออร์มิโลวา ซึ่งอลานา ฟิลิปปี เกิดที่เมืองปารีส ฟิลิปปีได้ย้ายไปที่เมืองน็องต์ พร้อมกับพ่อแม่ของเขาในวัยหนุ่มสาว ฟิลิปปีได้เรียนการแสดงละครที่องค์กรเค้าทูริเออร์ ฟิลิปปีได้เริ่มทำงานโดยแสดงละคร และเขียนเพลงให้กับ คาลาเกโร, มูเรเน, เจนิเฟอร์และ เกรกอรี เลอมาร์ชาล

**ผลงานเพลง**

**อัลบั้ม**
Laissez-les moi (1993)

**ซิงเกิล**
Sangs Mêlés (1993)
*Laissez Les Moi / Extraits (1993)
*	Si Tu M'abandonnes (1993)
*	Toutes Ces Photos / Tu T'en Vas (1993)

**รางวัล**
Vincent Scotto Award (2005)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1960
หมวดหมู่:บุคคลจากปารีส
หมวดหมู่:บุคคลจากน็องต์
เวโรนีคา ฟิทซ์

เวโรนีคา ฟิทซ์ (Veronika Fitz; 28 มีนาคม ค.ศ. 1936 – 2 มกราคม ค.ศ. 2020) เป็นนักแสดงละครโทรทัศน์จากประเทศเยอรมนี นอกจากนี้ยังเป็นที่รู้จักการแสดงละครเวทีเดี่ยว

**ผลงาน**
 The Vulture Wally (1956)- The Spessart Inn (1958)- The Haunted Castle (1960)- Oh! This Bavaria! (1960)- In aller Stille (2010)- Die Alpenklinik - Notfall für Dr. Guth (2011)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
name=เวโรนีคา ฟิทซ์- Agency Peter Reinholz de
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2479
หมวดหมู่:นักแสดงเยอรมัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐไบเอิร์น
เบงกท์ เลวิน

เบงกท์ เลวิน (Bengt Levin; เกิดเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1958 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2020) เป็นนักแข่งขันกีฬาโอเรียนเทียริ่งจากประเทศสวีเดน ซึ่งเลวินเป็นตัวแทนของประเทศสวีเดนในการแข่งขันกีฬาโอเรียนเทียริ่ง ซึ่งได้เหรียญเงินจากการแข่งขันเวิล์ดโอเรียนเทียริ่งแชมป์เปี้ยนชิพส์ที่เมืองธูน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และในปี ค.ศ. 1983 เลวินก็ได้แข่งขันเวิล์ดโอเรียนเทียริ่งแชมป์เปี้ยนชิพส์ ที่เมืองซาลาเอแกร์เซก ประเทศฮังการี ซึ่งได้เหรียญทองแดง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2501
มายาโคโว

มายาโคโว (Маяково) เป็นหมู่บ้านในจังหวัดสตรูโก-คราสเนนสกี แคว้นปัสคอฟ โดยตั้งอยู่ที่ฝั่งแม่น้ำซิตนยา ตอนเหนืองของปัสคอฟ ซึ่งในปี ค.ศ. 2010 มีการสำรวจสำมโนครัวพบว่า มีประชากร p2010=72 คน

**อ้างอิง **
หมวดหมู่:ประเทศรัสเซีย
ซามิรา อมิโรวา

ซามิรา อมิโรวา (Samira Amirova; เกิดเมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1998) เป็นนักกีฬายิมนาสติกลีลาจากประเทศอุซเบกิสถาน ซึ่งเข้าร่วมการแข่งขันยิมนาสติกลีลาในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ซึ่งซามิรา อมิโรวาตกรอบการแข่งขันในรอบคัดเลือก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
ทังซินอีอ็อบซึมย็อนโชกุกโดอ็อบดา

"ทังซินอีอ็อบซึมย็อนโชกุกโดอ็อบดา" (แปล: "ไร้ท่านก็ไร้ประเทศ") เป็นเพลงของประเทศเกาหลีเหนือ ซึ่งเกี่ยวกับคิม จ็อง-อิล อดีตผู้นำประเทศ  ฮวัง จิน-ยัง แต่ง และอี จ็อง-โอ เขียนเนื้อซึ่งสรรเสริญความสามารถและคุณธรรมของคิม จ็อง-อิล และความผูกพันของประชาชนเกาหลีเหนือที่นำพาพวกเขาออกจากความสับสน ความอดอยากในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990

**ความสำคัญ**
เพลงนี้แต่งขึ้นเพื่อ คิม จ็อง-อิล อดีตผู้นำสูงสุดของเกาหลีเหนือได้รับความนิยมในประเทศเกาหลีเหนือ และมักจะร้องต่อจากเพลง "คิมอิลซ็องชังกุนอึยโนแร"

**เนื้อร้อง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 "No Motherland Without You" with Subtitles
หมวดหมู่:เพลงปลุกใจ
หมวดหมู่:เพลงเกาหลี
หมวดหมู่:โฆษณาชวนเชื่อ
หมวดหมู่:เพลงทหาร
ทางแยกต่างระดับวัดสลุด

ทางแยกต่างระดับวัดสลุด (Wat Salut Interchange) เป็นทางแยกต่างระดับในพื้นที่ตำบลบางแก้ว อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ เป็นจุดตัดระหว่างถนนกาญจนาภิเษกกับถนนเทพรัตน และยังมีด่านเก็บเงินผ่านทางและทางขึ้นลงไปยังทางพิเศษบูรพาวิถีอีกด้วย ชื่อของทางแยกต่างระดับมาจากชื่อของวัดสลุดที่อยู่ใกล้เคียง และยังเป็นส่วนหนึ่งของถนนกาญจนาภิเษกตอนใต้ช่วงบางพลี-สุขสวัสดิ์  ซึ่งมีจุดสิ้นสุดที่ทางแยกต่างระดับวัดสลุด

**รูปแบบของทางแยกต่างระดับ**
 สะพานข้ามแยกในแนวถนนกาญจนาภิเษก และมีทางแยกบนสะพานไปยังถนนเทพรัตน ทางพิเศษบูรพาวิถี และแยกอื่นๆ- ถนนระดับดินจากถนนเทพรัตน และมีสะพานข้ามแยกต่างระดับแยกไปยังถนนกาญจนาภิเษก และทางขึ้น-ลงระหว่างถนนกาญจนาภิเษกและทางพิเศษบูรพาวิถี- ถนนระดับดินผ่านตลอดของถนนทุกสายเมื่อเลี้ยวซ้ายเข้าถนนที่อยู่ติดกัน- ทุกเส้นทางมีสะพานข้ามทางแยกเข้าหาโดยตรง

**แหล่งข้อมูลอื่น**

**อ้างอิง**
วัดสลุด
วัดสลุด
หมวดหมู่:ทางแยกต่างระดับในอำเภอบางพลี

หมวดหมู่:ทางแยกต่างระดับในจังหวัดสมุทรปราการแบ่งตามอำเภอ
หมวดหมู่:อำเภอบางพลี
การตลาดดิจิทัล

การตลาดดิจิทัล (Digital marketing) เป็นรูปแบบหนึ่งของการตลาดสินค้าหรือบริการที่ใช้เทคโนโลยีด้านดิจิทัลทางอินเทอร์เน็ต ทั้งแอปพลิเคชันโทรศัพท์มือถือ การโฆษณาด้วยการแสดงข้อความจอภาพ และสื่อดิจิทัลอื่น ๆ 
การพัฒนาการตลาดดิจิทัลในช่วงระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1990 และ 2000 ได้เปลี่ยนวิธีการทำแบรนด์และธุรกิจโดยใช้เทคโนโลยีในการทำการตลาด เมื่อดิจิทัลแพลตฟอร์มมีบทบาทมากขึ้นในแผนการตลาดและชีวิตประจำวัน ผู้คนก็ต่างใช้งานอุปกรณ์ดิจิทัลมากขึ้น แทนที่จะไปร้านค้าจริง ๆ การโฆษณาการตลาดดิจิทัลจึงได้รับความนิยม โดยใช้ทั้งเอสอีโอ (SEO), การตลาดเสิร์ชเอนจิน (SEM), การตลาดด้านเนื้อหา, การตลาดโดยผู้ทรงอิทธิพล, เนื้อหาอัตโนมัติ, การโฆษณาทางการตลาด, การขับเคลื่อนข้อมูลด้วยการตลาด, การตลาดอีคอมเมิร์ช, การตลาดสื่อสังคมออนไลน์, การปรับแต่งสื่อสังคมออนไลน์, การตลาดโดยอีเมล์โดยตรง, การโฆษณาด้วยการแสดงข้อความจอภาพ, หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ และออปติคอลดิสก์และเกม ที่สามารถพบเห็นได้ทั่วไป การตลาดดิจิทัลยังครอบคลุมถึงช่องทางต่าง ๆ ที่ไม่ใช่อินเทอร์เน็ต อาทิ โทรทัศน์, โทรศัพท์เคลื่อนที่ (เอสเอ็มเอสและบริการข้อความสื่อประสม), เสียงรอสาย เป็นต้น
ในปัจจุบันการตลาดดิจิทัลเข้ามามีบทบาทมากขึ้นเนื่องด้วยสถานการณ์โควิด 19 ทำให้ผู้คนหันมาสนใจทางด้านการตลาดออนไลน์ เพราะช่วยในเรื่องความสะดวกและยังมี digital platform หลากหลาย เรียกว่า การตลาด 5.0 (Omni Chanel) ทำให้การตลาดดิจิทัลเติบโตอย่างรวดเร็ว โดยได้รับความสนใจอย่างแพร่หลายทั้งในไทยและต่างประเทศ เพราะช่วยอำนวยความสะดวกในทุกๆด้าน ไม่ว่าจะเป็น ของใช้ อาหาร หรืออื่นๆ

**ประเภทของการตลาดแบบดิจิทัล**
การตลาดแบบดิจิทัลแบ่งออกได้เป็นหลายประเภท โดยผู้ใช้สามารถเลือกใช้ได้ ตามความเหมาะสมของสินค้า บริการ หรืองบประมาณของตนเอง ได้แก่
# การทำโฆษณาออนไลน์ โดยสามารถทำได้ทั้งผ่านแพลตฟอร์มต่างๆ อย่าง Google Ads, Meta Ads, Linkedin Ads และอื่นๆ โดยการตลาดประเภทนี้จะช่วยให้โฆษณาของคุณเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายได้รวดเร็วและแม่นยำที่สุดและง่ายที่สุด รวมถึงอาจมีการใช้งบประมาณที่สูงตามไปด้วยขึ้นอยู่กับการจัดวางโฆษณา และการวิเคราะห์ตลาด
# การทำ SEO ซึ่งจะช่วยให้เว็บไซต์ของคุณติดหน้าแรกของ Search Engine โดย Search Engine ที่คนส่วนมากนิยมใช้คือ Google การทำ SEO ต้องมีทั้งการวิเคราะห์ข้อมูล เช่น คีย์เวิร์ด หรือการสร้างเว็บไซต์ให้ถูกใจ Search Engine เพื่อผลักดันให้เว็บไซต์ของคุณติดหน้าแรกในการค้นหา โดยเน้นผลลัพธ์ในรูปแบบของการแสดงผลในระยะยาว
# Local SEO หรือ เป็นการทำให้หน้าร้านค้าออฟไลน์ของคุณ แสดงผลมากขึ้นเมื่อทำการค้นหาบนหน้า Search Engine หรือด้วยวิธีออนไลน์ โดยเครื่องมือที่นิยมใช้คือ Google Business Profile เน้นผลลัพธ์ในรูปแบบของการแสดงผลในระยะยาวเช่นกัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การตลาดบนอินเทอร์เน็ต
หมวดหมู่:เทคนิคการตลาด
หมวดหมู่:เทคนิคการโฆษณา
หมวดหมู่:การโฆษณาบนอินเทอร์เน็ต
หมวดหมู่:การส่งเสริมและการสื่อสารการตลาด
หมวดหมู่:รูปแบบการตลาด
หมวดหมู่:ภาษาบอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย

บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย
หมวดหมู่:ประเทศยูโกสลาเวีย
หมวดหมู่:นโยบายภาษา
เอ็ม1918 ปืนไรเฟิลอัตโนมัติบราวนิง

ปืนไรเฟิลอัตโนมัติบราวนิง (Browning Automatic Rifle-BAR) เป็นตระกูลของปืนไรเฟิลอัตโนมัติและปืนกลสัญชาติอเมริกันที่ถูกใช้งานโดยสหรัฐอเมริกาและประเทศอื่น ๆ มากมายในช่วงศตวรรษที่ 20 รูปแบบหลักของปืน BAR คือ เอ็ม1918 ลำกล้องปืนสำหรับกระสุนปืนไรเฟิลขนาด .30-06 สปริงฟิลด์ และออกแบบโดยจอห์น บราวนิงในปี ค.ศ. 1917 สำหรับกองกำลังรบนอกประเทศอเมริกันในทวีปยุโรปเพื่อใช้แทนปืน Chauchat และ ปืนกลเอ็ม1909 Benét–Mercié ที่ฝรั่งเศสสร้างขึ้นมา เมื่อกองทัพสหรัฐได้ประสบปัญหามาก่อนหน้านี้ 
BAR ถูกออกแบบมาเพื่อให้ทหารราบพกมันในช่วงระหว่างการจู่โจม ก้าวไปข้างหน้าในขณะที่สนับสนุนด้วยสายสะพานปืนพาดบ่าหรือยิงจากบริเวณสะโพก แนวคิดนี้จึงถูกเรียกว่า "การเดินยิง"—แม้ว่าจะมีความจำเป็นสำหรับทหารแต่ละคนในช่วงการทำสงครามสนามเพลาะ  BAR ไม่เคยมีอยู่กับความหวังแต่เดิมของกระทรวงสงครามอย่างสิ้นเชิง อย่างเช่น ไรเฟิล หรือ ปืนกล
กองทัพสหรัฐ ในทางปฏิบัติ ได้ใช้ BAR เป็นปืนกลเบาซึ่งมักจะยิงด้วยขาตั้งทราย(ได้รับการแนะนำในรุ่นหลังปี ค.ศ. 1938) รูปแบบดั้งเดิมของ M1918 BAR คือ the Colt Monitor Machine Rifle, ยังคงเป็นอาวุธปืนอัตโนมัติที่เบาที่สุดสำหรับกระสุนปืนไรเฟิลขนาด .30-06 สปริงฟิลด์ แม้ว่าความจุที่จำกัดแบบมาตราฐานของซองกระสุน 20 นัด มักมีแนวโน้มที่จะขัดขวางประโยชน์ในบทบาทครั้งนี้
แม้ว่าอาวุธนี้จะได้เห็นถึงการใช้งานในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แต่ BAR ไม่ได้กลายเป็นปืนที่ถูกใช้งานแบบมาตราฐานในกองทัพสหรัฐจนกระทั่งปี ค.ศ. 1938 เมื่อมันได้ถูกนำใช้กับหน่วยทีมในฐานะที่เป็นปืนกลเบาขนาดพกพา BAR ได้แสดงให้เห็นในการใช้งานอย่างกว้างขวางในทั้งสงครามโลกครั้งที่สอง และสงครามเกาหลี และแสดงให้เห็นถึงการใช้งานที่จำกัดในสงครามเวียดนาม กองทัพสหรับได้เริ่มยุติใช้งาน BAR ในปลายปี ค.ศ. 1950 เมื่อได้มีความตั้งใจที่จะถูกแทนที่ด้วยรูปแบบของทีมอาวุธปืนอัตโนมัติ(SAW) คือ เอ็ม14 และไม่มีปืนกลเบาแบบพกพาจนกระทั่งได้มีการนำปืนกลเอ็ม60 ในปี ค.ศ. 1957

**อ้างอิง**
Ballou, James L. (2000). Rock in a Hard Place: The Browning Automatic Rifle. Ontario, California: Collector Grade Publications Inc. ISBN 978-0-88935-263-6..
*Bishop, Chris (2002). The Encyclopedia of Weapons of World War II. New York: Sterling Publishing. ISBN 978-1-58663-762-0..
*Chinn, George M. (1951). The Machine Gun, Volume I: History, Evolution, and Development of Manual, Automatic, and Airborne Repeating Weapons. Washington, D.C.: Bureau of Ordnance, Department of the Navy..
*Dunlap, Roy F. (1948). Ordnance Went Up Front. Samworth Press. ISBN 978-1-884849-09-1..
*Hodges, Robert R.; Hodges, Robert R. Jr. (20 Apr 2012). The Browning Automatic Rifle. Weapon 15. Osprey Publishing. ISBN 9781849087612..
*Hogg, Ian V.; Weeks, John (2000). "US Automatic Rifle, Caliber .30in M1918-M1922 (Brownings)". Military Small Arms of the 20th Century (7th ed.). Krause Publications..
*Lorain, Piere (September 1979). "Le F.M. BAR" The BAR automatic rifle. La Gazette des Armes (in French). No. 74. pp. 12–19..
*FM 23–15: Basic Field Manual — Browning Automatic Rifle, Caliber .30, M1918A2 (27 Aug 1940).
*Popiel, Adam (1992). Uzbrojenie lotnictwa polskiego 1918–1939 (in Polish). Warsaw, Poland: SIGMA-NOT. pp. 205–206. ISBN 978-83-85001-37-9..
*Smith, Joseph E. (1969). Small Arms of the World (11 ed.). Harrisburg, Pennsylvania: The Stackpole Company.
หมวดหมู่:ปืนกล
หมวดหมู่:ปืนกลสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ยุทโธปกรณ์เหล่านาวิกโยธินสหรัฐ
โฮเออร์ดัคชไตน์

โฮเออร์ดัคชไตน์ (Hoher Dachstein) เป็นภูเขาหินปูนในประเทศออสเตรีย ตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของประเทศ มีความสูง 2,995 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล และสูง 2,136 เมตรจากฐานเขา มีฐานเขาขนาดราว 20x30 กิโลเมตร ครอบคลุมอาณาเขตของรัฐสติเรีย และรัฐอัปเปอร์ออสเตรีย ภูเขาแห่งนี้ถือเป็นส่วนหนึ่งของแหล่งมรดกโลก "ภูมิทัศวัฒนธรรมฮัลชตัท-ดัคชไตน์/ซัลทซ์คัมเมอร์กูท"

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภูเขาในประเทศออสเตรีย
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศออสเตรีย
ภาษาพหุศูนย์

ภาษาพหุศูนย์ (pluricentric language, polycentric language) คือภาษาที่มีรูปแบบมาตรฐานซึ่งผ่านกระบวนการจัดประมวลมากกว่าหนึ่งรูปแบบ โดยมักขึ้นอยู่กับประเทศที่แตกต่างกัน p = 1
ตัวอย่างได้แก่ภาษาเกาหลี ภาษาจีน ภาษาฝรั่งเศส ภาษาสเปน ภาษาโปรตุเกส ภาษาอังกฤษ ภาษาเยอรมัน ภาษาสวีเดน ภาษาอาร์มีเนีย และภาษาบอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย p = 3 กรณีที่ตรงข้ามกับภาษาพหุศูนย์คือภาษาศูนย์เดียว (monocentric language) ซึ่งมีรูปแบบมาตรฐานอย่างเป็นทางการเพียงรูปแบบเดียว ตัวอย่างได้แก่ภาษาญี่ปุ่นและภาษารัสเซีย p = 3 ในบางกรณี มาตรฐานที่แตกต่างกันของภาษาพหุศูนย์ภาษาหนึ่ง ๆ อาจพัฒนาซับซ้อนขึ้นจนกลายเป็นภาษาเอกเทศ (autonomous language) ก็ได้ ดังที่เกิดขึ้นกับภาษามาเลเซียและภาษาอินโดนีเซีย หรือภาษาฮินดีและภาษาอูรดู p = 3 กระบวนการเดียวกันนี้กำลังเกิดขึ้นในภาษาบอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย p = 3

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 isbn=3-11-012855-1 - oclc=33981055 - oclc=51961066- isbn=3-11-012855-1 - Clyne, Michael G.; & Kipp, Sandra. (1999). Pluricentric languages in an immigrant context: Spanish, Arabic and Chinese. Berlin: Mouton de Gruyter. 3-11-016577-5.- oclc=639109991- oclc=24668375- jstor=30029461 -   (ÖNB).- isbn=978-3-11-080537-6 

** ดูเพิ่ม**
  isbn = 978-0-429-63179-5 -  s2cid = 143695569 -  doi-access = free 
หมวดหมู่:วิธภาษาและวัจนลีลา
หมวดหมู่:ภาษามาตรฐาน
หมวดหมู่:ภาษาศาสตร์สังคม
วิธภาษา

ในทางภาษาศาสตร์สังคม วิธภาษา (variety) หรือบางครั้งเรียกว่า ภาษณ์ (lect) คือรูปแบบเจาะจงรูปแบบหนึ่ง ๆ ของภาษาหรือกลุ่มภาษาซึ่งแตกต่างจากรูปแบบอื่นด้วยปัจจัยต่าง ๆ เกี่ยวกับผู้ใช้ เช่น ที่อยู่อาศัย ลักษณะทางสังคม หรือวัตถุประสงค์ในการใช้ วิธภาษาอาจหมายรวมถึงภาษา (language), ภาษาย่อย (dialect), ทำเนียบภาษา (register), วัจนลีลา (style) หรือรูปแบบอื่น ๆ ของภาษารวมทั้งวิธภาษามาตรฐาน การใช้ศัพท์ วิธภาษา เพื่ออ้างถึงรูปแบบที่แตกต่างกันนั้นเป็นการเลี่ยงการใช้ศัพท์ ภาษา (ซึ่งหลายคนเชื่อมโยงกับภาษามาตรฐานเพียงอย่างเดียว) และศัพท์ ภาษาย่อย (ซึ่งมักเกี่ยวข้องกับวิธภาษาไม่มาตรฐานซึ่งถูกมองว่ามีเกียรติภูมิหรือ "ถูกต้อง" น้อยกว่าวิธภาษามาตรฐาน) นักภาษาศาสตร์กล่าวถึงทั้งวิธภาษามาตรฐานและวิธภาษาไม่มาตรฐาน (หรือท้องถิ่น) ส่วนศัพท์ ภาษณ์ ใช้เลี่ยงปัญหาความคลุมเครือในการตัดสินว่าวิธภาษาสองวิธภาษาเป็นคนละภาษากันหรือเป็นภาษาย่อยของภาษาเดียว
การแปรในระดับคลังศัพท์ เช่น สแลง (slang) หรือสแลงเฉพาะกลุ่ม (argot) มักได้รับการวิเคราะห์โดยเชื่อมโยงกับวัจนลีลาหรือระดับความเป็นทางการ (ซึ่งเรียกอีกอย่างว่าทำเนียบภาษา) โดยเฉพาะ แต่บางครั้งก็มีผู้นำมาอภิปรายในฐานะวิธภาษาเช่นกัน

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ภาษาศาสตร์สังคม
แม่น้ำนิฮมบาชิ

แม่น้ำนิฮมบาชิ (นิฮมบาชิงาวะ) เป็นแม่น้ำหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ใหลผ่านเมืองโตเกียว เริ่มต้นแยกจากแม่น้ำคันดะไหลลงสู่แม่น้ำซูมิดะ มีความยาวทั้งสิ้น 4.3 กิโลเมตร
นิฮมบาชิ
แฟร์ดีน็อง ฟ็อช

แฟร์ดีน็อง ฟ็อช (Ferdinand Foch, 2 ตุลาคม 1851 – 20 มีนาคม 1929) เป็นนายพลและนักทฤษฎีทางทหารชาวฝรั่งเศส เขาดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการสูงสุดฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ฟ็อชดำรงตำแหน่งนี้ในปี 1918 เมื่อฝ่ายเยอรมันดำเนินการรุกฤดูใบไม้ผลิเพื่อผลักดันฝ่ายสัมพันธมิตรหลังการรบในสนามเพลาะหยุดนิ่ง เขาประสบความสำเร็จในการประสานกองทัพฝรั่งเศส บริติชและอเมริกันเพื่อหยุดยั้งการรุกของเยอรมัน ก่อนจะรุกกลับในการรุกร้อยวัน เดือนพฤศจิกายน 1918 ฟ็อชตอบรับคำขอสงบศึกของฝ่ายเยอรมัน นำไปสู่การสงบศึกเพื่อยุติสงคราม ต่อมาเขามีความเห็นว่าสนธิสัญญาแวร์ซายนั้นปรานีต่อฝ่ายเยอรมันจนเกินไป และเมื่อมีการลงนามในสนธิสัญญาแวร์ซายในวันที่ 28 มิถุนายน 1919 ฟ็อชได้กล่าวว่า "นี่ไม่ใช่สันติภาพ แต่เป็นแค่การสงบศึกเป็นเวลา 20 ปี" ซึ่งต่อมาอีก 20 ปีก็เกิดสงครามโลกครั้งที่สองตามมา
ฟ็อชเกิดในครอบครัวคาทอลิกที่เมืองตาร์บ จังหวัดโอต-ปีเรเนในปี 1851 เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนคณะเยสุอิต Collège Saint-Michel และ Collège Saint-Clement เมื่อเกิดสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย ฟ็อชในวัย 19 ปีถูกเกณฑ์เข้ากรมทหารราบที่ 4 แต่ไม่ได้ร่วมรบในสงคราม หลังจากนั้นเขาทำงานหลายแห่ง เช่น กรมทหารปืนใหญ่ที่ 24, École Supérieure de Guerre, กรมทหารปืนใหญ่ที่ 35 และเหล่าทหารที่ 20 ที่เมืองน็องซี
เมื่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่งอุบัติขึ้นในปี 1914 ฟ็อชได้รับหน้าที่บัญชาการกองทัพที่ 9 ร่วมกับแม็กซีม แวร์ก็อง เขาสามารถหยุดยั้งฝ่ายเยอรมันที่รุกคืบผ่านเบลเยียมและฝรั่งเศสไว้ได้ในยุทธการที่มาร์นครั้งที่หนึ่ง แต่ความเสียหายด้านกำลังพลในยุทธการที่อาร์ตัวส์ครั้งที่สามและยุทธการที่แม่น้ำซอม ทำให้เขาถูกปลดแล้วถูกส่งไปบัญชาการแนวรบอิตาลีแทน ในปี 1917 ฟ็อชได้รับตำแหน่งผู้แทนทหารถาวรของฝรั่งเศสเมื่อมีการก่อตั้งสภาสงครามสูงสุดเพื่อประสานงานฝ่ายสัมพันธมิตร ต่อมาในปี 1918 ฝ่ายเยอรมันเริ่มการรุกฤดูใบไม้ผลิโดยมีจุดประสงค์เพื่อเอาชนะฝ่ายสัมพันธมิตรให้ได้ก่อนสหรัฐจะส่งกำลังสนับสนุน ฟ็อชได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการสูงสุดฝ่ายสัมพันธมิตร ดำเนินการประสานงานกับทัพสัมพันธมิตรอื่น ๆ และจัดตั้งกำลังสำรองเพื่อสนับสนุนแนวป้องกันฝ่ายเยอรมัน เดือนกรกฎาคม เขาได้รับยศจอมพลหลังได้รับชัยชนะในยุทธการที่มาร์นครั้งที่สองอันเป็นเหตุการณ์ที่นำไปสู่การรุกกลับของฝ่ายสัมพันธมิตร วันที่ 11 พฤศจิกายน 1918 ฟ็อชร่วมลงนามในการสงบศึกเพื่อยุติสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หลังสงคราม ฟ็อชได้รับยศจอมพลจากกองทัพสหราชอาณาจักรและโปแลนด์ นอกจากนี้เขายังได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เช่น Order of Merit (สหราชอาณาจักร), Distinguished Service Medal (สหรัฐ) และเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดีของสยาม ฟ็อชเสียชีวิตจากกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือดที่กรุงปารีสในปี 1929 ร่างของเขาถูกฝังที่ออแตลเดแซ็งวาลีด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 แฟร์ดีน็อง ฟ็อช- แฟร์ดีน็อง ฟ็อช- แฟร์ดีน็อง ฟ็อช
หมวดหมู่:นายพลชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:จอมพลชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:จอมพลสูงสุด
หมวดหมู่:นายพลในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:ทหารชาวฝรั่งเศสในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:ผู้นำการทหารในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ส.ร.
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดโอต-ปีเรเน
ชปิททาลอันแดร์เดรา

ชปิททาล หรือชื่อเต็มคือ ชปิททาลอันแดร์เดรา (Spittal an der Drau) เป็นเมืองชนบทในรัฐคารินเทีย ประเทศออสเตรีย ตั้งอยู่ในเขตเทือกเขาแอลป์ บนทางเอาโทบานที่เชื่อมภาคตะวันออกเฉียงใต้ของเยอรมนี ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอิตาลี และสโลวีเนีย ด้านตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองอยู่ติดกับทะเลสาบมิลชเต็ทเทอร์ (Millstättersee)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศออสเตรีย
จอห์น บราวนิง

จอห์น โมเสส บราวนิง (23 มกราคม ค.ศ. 1855 – 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1926) เป็นนักออกแบบอาวุธปืนชาวอเมริกันที่ได้พัฒนาอาวุธปืนทหารและพลเรือนหลายชนิด กระสุน และกลไกปืน – ซึ่งอาวุธปืนดังกล่าวจำนวนมากยังคงใช้งานอยู่ทั่วโลก เขาได้ทำอาวุธปืนครั้งแรก เมื่ออายุ 13 ปี ในร้านขายปืนของพ่อ และได้รับรางวัลสิทธิบัตรอาวุธปืนกระบอกแรกของเขาที่ 128 เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1879 เมื่ออายุ 24 ปี เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักออกแบบอาวุธปืนที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในศตวรรษที่ 19 และ 20 และเป็นผู้บุกเบิกการพัฒนาอาวุธปืนอัตโนมัติและกึ่งอัตโนมัติที่ทันสมัย
บราวนิงได้มีอิทธิพลต่อการออกแบบอาวุธปืนเกือบทุกประเภท เขาได้คิดค้น หรือทำการปรับปรุงส่วนที่สำคัญสำหรับปืนไรเฟิลและปืนลูกซองที่สามารถยิงด้วยแบบนัดเดี่ยว แบบคานเหวี่ยง และแบบการปั๊ม (Pump-action) เป็นที่ถกเถียงได้ว่า การมีส่วนร่วมที่สำคัญของเขาในพื้นที่ของอาวุธปืนแบบอัตโนมัติ เขาได้พัฒนาปืนพกแบบอัตโนมัติที่มีความน่าเชื่อถือและกระทัดรัดเป็นครั้งแรกโดยการประดิษฐ์ระบบลูกเลื่อนครอมรังเพลิง-ลำกล้อง(telescoping bolt) เมื่อได้ทำการประสานรวมของลูกเลื่อนและกระบอกห่อหุ้มเข้าไปในสิ่งที่เรียกว่า สไลค์ปืนพก การออกแบบระบบลูกเลื่อนครอมรังเพลิง-ลำกล้องของบราวนิงนั้นมักจะพบเห็นได้ในปืนพกกึ่งอัตโนมัติทุกกระบอกที่ทันสมัย เช่นเดียวกับอาวุธปืนแบบอัตโนมัติเต็มรูปแบบที่ทันสมัยหลายกระบอก เขายังได้พัฒนาอาวุธปืนที่อัดบรรจุด้วยแก๊สขึ้นเป็นครั้งแรก ปืนกล โคลท์-บราวนิง โมเดล 1895 –ระบบที่เหนือชั้นกว่าการสะท้อนถอยหลังของระบบกลไกเพื่อเป็นมาตราฐานสำหรับการออกแบบอาวุธปืนที่บรรจุกระสุนด้วยตัวเองที่อำนาจการยิงที่สูงที่สุดในโลก เขายังได้มีส่วนสำคัญในการพัฒนาปืนใหญ่แบบอัตโนมัติ
การออกแบบที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของบราวนิง ได้แก่ ปืนพก เอ็ม1911 ปืนกล เอ็ม1917 ที่ระบายความร้อนด้วยน้ำ เอ็ม1919 ที่ระบายความร้อนด้วยอากาศ และปืนกลหนัก เอ็ม2 ปืนไรเฟิลอัตโนมัติบราวนิง และบราวนิง ออโต-5 – ปืนลูกซองแบบกึ่งอัตโนมัติรุ่นแรก อาวุธบางส่วนยังคงผลิตอยู่ มักจะมีการเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยในรายละเอียดและการตกแต่งที่ประกอบโดยบราวนิงและผู้ที่ได้รับใบอนุญาตของเขา ปืนของเขาเป็นอาวุธปืนที่ถูกเลียนแบบมากที่สุดในโลก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักประดิษฐ์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐยูทาห์
เจ้า จงเสียง

เจ้า จงเสียง (赵忠祥; เกิดเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1942 ที่มณฑลเหอเป่ย์ ประเทศจีน; เสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 2020 ที่เมืองปักกิ่ง) รู้จักกันในฐานะเป็นผู้ประกาศข่าวชาวจีน ในรายการซินเหวินเหลียนปัว และเป็นพิธีกรโทรทัศน์ ซึ่งได้ทำงานที่สถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน ในปี ค.ศ. 1959

**ประวัติ**
เจ้า จงเสียงเป็นพิธีกรรายการรื่นเริงวันปีใหม่ของสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีนและเป็นพิธีกรรายการสัตว์โลก (动物世界 Dongwu shijie) และพูดเกี่ยวกับปัญหาสิ่งแวดล้อม เช่น การป้องกันการสูญพันธ์ของเสือโคร่งและมลพิษทางเสียงจากประทัด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาวแมนจู
หมวดหมู่:บุคคลจากปักกิ่ง
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2485
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาจีน
โรงเรียนแฮร์โรว์

โรงเรียนแฮร์โรว์ (Harrow School) โรงเรียนของรัฐสำหรับเด็กชายที่ตั้งอยู่ในย่าน แฮร์โรว์ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2215 โดย จอห์น ลีออง เจ้าของที่ดินผู้ร่ำรวยโดยได้รับพระบรมราชานุญาตจาก สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1
โรงเรียนแห่งนี้เป็นสถานศึกษาของบุคคลที่มีชื่อเสียงจากหลากหลายวงการทั่วโลกและในบรรดาศิษย์เก่าจำนวนมากของโรงเรียนมีเชื้อพระวงศ์จากประเทศไทยถึง 3 พระองค์ที่ได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนแห่งนี้คือ จอมพลเรือ สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก, พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ และ พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต
ในปัจจุบันโรงเรียนแฮร์โรว์ได้เปิดสาขาของโรงเรียนในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2541 โดยตั้งอยู่ที่ เขตดอนเมือง ใกล้กับ สนามบินดอนเมือง ใช้ชื่อว่า โรงเรียนนานาชาติแฮร์โรว์

**ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง**
 จอมพลเรือ สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก- พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์- พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต- เซอร์ วินสตัน เชอร์ชิล- รอเบิร์ต พีล- ชวาหะร์ลาล เนห์รู
หมวดหมู่:โรงเรียนในประเทศอังกฤษ
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลชาย 500 เมตร

กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลชาย 500 เมตร เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 12 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lake St. Moritzซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 31 คน จาก 18 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Yudai Yamamoto นักกีฬาจากประเทศญี่ปุ่น

**ผลการแข่งขัน**

**ตารางการแข่งขัน**

**รอบคัดเลือก**

**สรุปผลการคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วม**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลหญิง 500 เมตร

กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลหญิง 500 เมตร เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 12 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lake St. Moritzซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 32 คน จาก 17 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Isabel Grevelt นักกีฬาจากประเทศเนเธอร์แลนด์

**ผลการแข่งขัน**

**ตารางการแข่งขัน**

**รอบคัดเลือก**

**สรุปผลการคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วม**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลชาย 1,500 เมตร

กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลชาย 1,500 เมตร เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 13 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lake St. Moritzซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 32 คน จาก 19 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Motonaga Arito นักกีฬาจากประเทศญี่ปุ่น

**ผลการแข่งขัน**

**ตารางการแข่งขัน**

**รอบคัดเลือก**

**สรุปผลการคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วม**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลหญิง 1,500 เมตร

กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลหญิง 1,500 เมตร เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 13 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lake St. Moritzซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 32 คน จาก 17 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Myrthe de Boer นักกีฬาจากประเทศเนเธอร์แลนด์

**ผลการแข่งขัน**

**ตารางการแข่งขัน**

**รอบคัดเลือก**

**สรุปผลการคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วม**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลชาย แมสสตาร์ท

กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลชาย แมสสตาร์ท เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 16 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lake St. Moritzซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 32 คน จาก 19 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Motonaga Arito นักกีฬาจากประเทศญี่ปุ่น

**ผลการแข่งขัน**

**ตารางการแข่งขัน**

**รอบคัดเลือก**

**สรุปผลการคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วม**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลหญิง แมสสตาร์ท

กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลหญิง แมสสตาร์ท เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 16 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lake St. Moritzซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 31 คน จาก 17 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Yang Binyu นักกีฬาจากประเทศจีน

**ผลการแข่งขัน**

**ตารางการแข่งขัน**

**รอบคัดเลือก**

**สรุปผลการคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วม**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทสปรินท์ทีมผสม

กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทสปรินท์ทีมผสม เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 15 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lake St. Moritzซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 64 คน จาก 22 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Sini Siro, Yukino Yoshida, Ignaz Gschwentner และ Alexander Sergeev นักกีฬาจากทีมผสมจากหลายประเทศ ได้แก่ ฟินแลนด์ ญี่ปุ่น ออสเตรีย และรัสเซ๊ย

**ผลการแข่งขัน**

**ตารางการแข่งขัน**

**รอบคัดเลือก**

**สรุปผลการคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วม**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลชาย

กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลชาย เป็นการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 12 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Villars Winter Parkซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 24 คน จาก 16 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Thomas Bussard นักกีฬาจากประเทศสวิตเซอร์แลนด์

**ผลการแข่งขัน**

**ตารางการแข่งขัน**

**รอบคัดเลือก**

**สรุปผลการคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วม**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลหญิง

กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลหญิง เป็นการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 12 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Villars Winter Parkซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 23 คน จาก 15 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Caroline Ulrich นักกีฬาจากประเทศสวิตเซอร์แลนด์

**ผลการแข่งขัน**

**ตารางการแข่งขัน**

**รอบคัดเลือก**

**สรุปผลการคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วม**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทสปรินท์บุคคลชาย

กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทสปรินท์บุคคลชาย เป็นการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 13 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Villars Winter Parkซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 24 คน จาก 16 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Rocco Baldini นักกีฬาจากประเทศอิตาลี

**ผลการแข่งขัน**

**ตารางการแข่งขัน**

**รอบคัดเลือก**

**สรุปผลการคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วม**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทสปรินท์บุคคลหญิง

กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทสปรินท์บุคคลหญิง เป็นการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 13 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Villars Winter Parkซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 23 คน จาก 14 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Maria Costa Díez นักกีฬาจากประเทศสเปน

**ผลการแข่งขัน**

**ตารางการแข่งขัน**

**รอบคัดเลือก**

**สรุปผลการคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วม**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทผลัดผสม

กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทผลัดผสม เป็นการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 14 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Villars Winter Parkซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 44 คน จาก 15 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Caroline Ulrich, Thomas Bussard, Thibe Deseyn และ Robin Bussard นักกีฬาจากประเทศสวิตเซอร์แลนด์

**ผลการแข่งขัน**

**ตารางการแข่งขัน**

**รอบคัดเลือก**

**สรุปผลการคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วม**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาเคอร์ลิงในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภททีมผสม

กีฬาเคอร์ลิงในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภททีมผสม เป็นการแข่งขันกีฬาเคอร์ลิงที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 10-16 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Palladium de Champéryซึ่งการแข่งขันกีฬาเคอร์ลิงครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 96 คน จาก 24 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Lukas Høstmælingen, Grunde Buraas, Nora Østgård และ  Ingeborg Forbregd นักกีฬาจากประเทศนอร์เวย์

**ผลการแข่งขัน**

**ตารางการแข่งขัน**

**รอบคัดเลือก**

**สรุปผลการคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วม**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสโนว์บอร์ดในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลหญิง สโลปสไตล์

กีฬาสโนว์บอร์ดในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลหญิง สโลปสไตล์ เป็นการแข่งขันกีฬาสโนว์บอร์ดที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 18 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Leysin Park & Pipeซึ่งการแข่งขันกีฬาสโนว์บอร์ดครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 22 คน จาก 15 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Evy Poppe นักกีฬาจากประเทศเบลเยียม

**ผลการแข่งขัน**

**ตารางการแข่งขัน**

**รอบคัดเลือก**

**สรุปผลการคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วม**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**
บุคคลหญิง สโลปสไตล์
2020
ส
วาล เอ. บราวนิง

วาล อเลน บราวนิง (20 สิงหาคม ค.ศ. 1895-16 พฤษภาคม ค.ศ. 1994) เป็นนักอุตสาหกรรมชาวอเมริกัน ผู้ใจบุญ และผู้สร้างอาวุธปืนรุ่นที่สาม ปู่ของเขา โจนาธาน บราวนิง เปิดร้านขายปืนในอ็อกเดน, ยูทาห์ในปี ค.ศ. 1852 และพ่อของเขา จอห์น บราวนิง ถือได้ว่าเป็นหนึ่งในนักออกแบบอาวุธปืนที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในศตวรรษที่ 20

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  US2401903A – Repeating firearm-  US2385057A – Firing mechanism for repeating firearms-  US2341204A – Sight for firearms
หมวดหมู่:ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักประดิษฐ์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐยูทาห์
หมวดหมู่:ทหารชาวอเมริกันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
กีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

กีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 เป็นการแข่งขันกีฬาจักรยานที่จัดขึ้นใน เอเธนส์ ประเทศกรีซ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 8 เมษายน ค.ศ.1896 โดยได้จัดขึ้นที่ Neo Phaliron Velodrome
ซึ่งการแข่งขันกีฬาจักรยานครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 6 รายการ คือ ประเภททีมชาย 6 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ รายการผสม 0 รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 19 คน จาก 5 ประเทศ

**ตารางการแข่งขัน**
ตารางข้างล่างนี้เป็นตารางการแข่งขันทั้งหมด 6 รายการ

**ประเทศที่เข้าร่วม**
 1- 2- 5- 2- 9(*)
(*) NOTE: รวมถึงนักปั่นจักรยานหนึ่งคน (นิโคส โลเวอร์ดอส) จาก สเมอร์นา ที่เข้าแข่งขันให้กับประเทศกรีซ

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางเหรียญรางวัล**

**ภาพรวม**

**อ้างอิง**
1896
ส
โบโลตารารา..

โบโลตารารา.. (อักษรโรมัน:Bolo Ta Ra Ra..) เป็นอัลบั้มเพลงภาษาปัญจาบที่ร้องโดยดาเลอร์ เมห์นดี (Daler Mehndi) มันยังคงเป็นอัลบั้มแบบอินดี้ป็อป ซึ่งไม่ได้มาจากภาพยนตร์ที่ขายมากที่สุด ตัวอัลบั้มขายไปมากกว่า 20 ล้านฉบับ โดยขายไปมากกว่าล้านฉบับในรัฐเกรละ

**รายชื่อเพลง**
#Bolo Ta Ra Ra..	5:08
#Soniye (O Meri Soniye)	5:54
#Dil Mera Nal Nal Nal	4:40
#Sun Baliye	5:26
#Sajna Door Na Javeen	5:37
#Ashke	6:42
#Ta Na Na Na(Mirza)	3:56
#Mennu Le Chal	4:44

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2538
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 เป็นการแข่งขันกีฬาฟันดาบที่จัดขึ้นใน เอเธนส์ ประเทศกรีซ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 7 เมษายน ค.ศ.1896 โดยได้จัดขึ้นที่ Zappeion
ซึ่งการแข่งขันกีฬาฟันดาบครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 3 รายการ คือ ประเภททีมชาย 3 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ รายการผสม 0 รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 15 คน จาก 4 ประเทศ

**ตารางการแข่งขัน**
ตารางข้างล่างนี้เป็นตารางการแข่งขันทั้งหมด 4 รายการ

**รอบคัดเลือก**

**สรุปผลการคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วม**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**
1896
ส
กีฬายิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

กีฬายิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 เป็นการแข่งขันกีฬายิงปืนที่จัดขึ้นใน เอเธนส์ ประเทศกรีซ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 8-12 เมษายน ค.ศ.1896 โดยได้จัดขึ้นที่ shooting gallery at Kallithea
ซึ่งการแข่งขันกีฬายิงปืนครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 5 รายการ คือ ประเภททีมชาย 5 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ รายการผสม 0 รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 38 คน จาก 7 ประเทศ

**ตารางการแข่งขัน**
ตารางข้างล่างนี้เป็นตารางการแข่งขันทั้งหมด 5 รายการ

**รอบคัดเลือก**

**สรุปผลการคัดเลือก**

**ประเทศที่เข้าร่วม**

**ตารางเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**
  year=1897  (Digitally available at  date=2008-05-27 )-  url=https://archive.org/details/resultsofearlymo00mall  (Excerpt available at  date=2008-04-11 )-  isbn=1-86197-342-X
1896
ส
รายพระนามพระมหากษัตริย์อารากอน

ตราประจำราชบัลลังก์แห่งอารากอนราชอาณาจักรอารากอนได้รับการก่อตั้งขึ้นในช่วงระหว่าง ค.ศ. 950–1035 ในตอนที่อาณาจักรเคานต์อารากอน ที่ราชอาณาจักรนาวาร์ได้มาในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ถูกแยกออกจากนาวาร์ตามพินัยกรรมของพระเจ้าซันโชที่ 3 (ค.ศ. 1004–1035) ใน ค.ศ. 1164 การรวมกันทางราชวงศ์ระหว่างราชอาณาจักรอารากอนกับอาณาจักรเคานต์บาร์เซโลนาสร้างราชบัลลังก์อารากอนขึ้นมา ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ราชอาณาจักรบาเลนเซีย, มายอร์กา และซิซิลี ได้ถูกเพิ่มเข้ามาในราชบัลลังก์ ตามด้วยราชอาณาจักรซาร์ดิเนียและกอร์ซิกาในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ราชบัลลังก์แห่งอารากอนมีตัวตนอยู่ต่อไปจนถึง ค.ศ. 1714 เมื่อระบอบรัฐธรรมนูญที่แยกจากกัน (รัฐธรรมนูญกาตาลา, อารากอน ฟูเอโร และฟูร์แห่งบาเลนเซีย) ถูกปัดตกไปใน พระราชกฤษฎีกานูเอบาปลันตา ในตอนจบของสงครามสืบราชบัลลังก์สเปน

**ราชวงศ์ฆิเมเนส, 1035–1164**
การสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าซันโชที่ 3 แห่งนาวาร์ ทำให้อารากอนถูกรับช่วงต่อโดยพระโอรส รามิโร ในฐานะรัฐปกครองตนเอง

**ราชวงศ์บาร์เซโลนา, ค.ศ. 1164–1410**

**ราชวงศ์ตรัสตามารา, ค.ศ. 1412–1516**
แม้บางครั้งราชวงศ์นี้ก็ถูกเรียกว่าอาราโกเนส แต่คนกลุ่มนี้ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของตระกูลอารากอนของราชวงศ์ก่อนหน้า แต่เป็นส่วนหนึ่งของตระกูลตราตามารา ที่ควบตำแหน่งปกครองราชบัลลังก์กัสติยาด้วย

**ผู้อ้างสิทธิ์แข่งกับฆวนที่ 2, ค.ศ. 1462–1472**
ในช่วงของสงครามกลางเมืองกาตาลา มีสามคนที่อ้างสิทธิ์ในบัลลังก์ แต่ไม่ได้ถูกรวมเข้าไปในราชอาณาจักรบาเลนเซีย- เอนริเกที่ 6 แห่งกัสติยา (ผู้อ้างสิทธิ์) ราชวงศ์ตรัสตามารา ค.ศ. 1462–1463- ปีเตอร์ที่ 5 แห่งอารากอน (ผู้อ้างสิทธิ์) ราชวงศ์อาวิส ค.ศ. 1463–1466- เรอเน (ผู้อ้างสิทธิ์) ตระกูลวาลัว-อ็องฌู ค.ศ. 1466–1472

**ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ค.ศ. 1516–1700**
ตัวอารากอนเองยังคงภักดีต่อเฟลิเปที่ 4 ในช่วงสงครามผู้เก็บเกี่ยว ในขณะที่กาตาลุญญาหันไปจงรักภักดีต่อหลุยส์ที่ 13 และหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส โปรตุเกสแยกตัวออกมาใน ค.ศ. 1640 การ์โลสที่ 2 สิ้นพระชนม์โดยไร้ทายาท

**ราชวงศ์บูร์บง, ค.ศ. 1700–1705**

**ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก, ค.ศ. 1705–1714**
 การ์โลสที่ 3 ผู้เป็นอาร์ชดยุค 1705–1714
ในช่วงสงคราม ฟีลิป ด็องฌู ปฐมกษัตริย์แห่งจักรวรรดิบูร์บงในสเปนเลิกล้มราชบัลลังก์แห่งอารากอน หลังจากนั้นก็ไม่มีพระมหากษัตริย์อารากอนอีก อย่างไรก็ดี พระมหากษัตริย์สเปนจนถึงอิซาเบลลาที่ 2 เรียกตนเองว่า กษัตริย์/พระราชินีแห่งสเปน บนเหรียญ ยังคงใช้ระบบการตั้งชื่อตามธรรมเนียมดั้งเดิมของราชบัลลังก์อารากอนที่สูญสลายไปในเอกสารทางการ

**ดูเพิ่ม**
รายพระนามพระมหากษัตริย์อัสตูเรียส
*รายพระนามพระมหากษัตริย์กัสติยา
*รายพระนามพระมหากษัตริย์กาลิเซีย
*รายพระนามพระมหากษัตริย์เลออน
*รายพระนามพระมหากษัตริย์นาวาร์
*รายพระนามพระมหากษัตริย์มาฆอร์กา
*รายพระนามพระมหากษัตริย์บาเลนเซีย
*รายพระนามพระมหากษัตริย์สเปน
*เคานท์แห่งบาร์เซโลนา

**อ้างอิง**

อ
อ
โนบูตาเกะ คนโด

โนบูตาเกะ คนโด (近藤信竹; Nobutake Kondō; 25 กันยายน ค.ศ. 1886 – 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1953) เป็นพลเรือเอกในกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในฐานะผู้บัญชาการของกองเรือที่ 2 กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ซึ่งเป็นกองกำลังหลักที่แยกออกของกองทัพเรือสำหรับปฏิบัติการโดยตนเอง คนโดได้รับการยกย่องว่ามีความสำคัญเป็นอันดับสองรองจากพลเรือเอก อิโซโรกุ ยามาโมโตะ

**ประวัติ**

**ชีวิตช่วงแรกและอาชีพ**
คนโดเป็นชาวโอซากะ เขาสำเร็จการศึกษาในระดับต้น ๆ ของนักเรียนนายร้อย 172 นายจากรุ่นที่ 35 ของโรงเรียนนายเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1907 ในฐานะว่าที่เรือตรี เขาได้ทำหน้าที่ในเรือลาดตระเวนอิซึกูชิมะ และเรือประจัญบานมิกาสะ หลังจากการเริ่มดำเนินงานในฐานะเรือตรี เขาได้รับมอบหมายให้ประจำเรือลาดตระเวนอาโซะ, เรือพิฆาตคิซารางิ และเรือประจัญบานคงโง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1912–1913 เขาได้เป็นผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารเรือต่อสหราชอาณาจักร หลังจากที่เขากลับไปญี่ปุ่น เขาได้ทำหน้าที่ในฟูโซช่วงสั้น ๆ จากนั้นในตำแหน่งเจ้าหน้าที่จำนวนมากตลอดช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1916–1917 เขาได้เป็นหัวหน้านายทหารปืนใหญ่ในอากิซึชิมะ

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
 url-status= dead - url-status=dead

**อ่านเพิ่ม**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 โนบูตาเกะ คนโด
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2429
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2496
หมวดหมู่:ชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ทหารชาวญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ผู้นำการทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:บุคคลจากโอซากะ
หมวดหมู่:พลเรือเอกชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:พลเรือเอกกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
หมวดหมู่:พลเรือเอกในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ทหารเรือชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:กองเรือที่ 2 (กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น)