Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
การคว่ำบาตรเผ่าบนูฮาชิมของชาวมักกะฮ์

การคว่ำบาตรเผ่าบนูฮาชิมของชาวมักกะฮ์ เป็นการคว่ำบาตรทางสาธารณะต่อเผ่าบนูฮาชิมที่ประกาศใช้ในปีค.ศ. 616 (ปีที่ 7 ของการเป็นศาสดาของมุฮัมมัด) โดยหัวหน้าเผ่าบนูมัคซูม และบนูอับดุชชัมส์ สองเผ่าสำคัญของชนเผ่ากุเรช. รายงานจากธรรมเนียมขอมมุสลิม การคว่ำบาตรนี้มีไว้เพื่อเพิ่มความกดดันของบนูฮาชิมให้หยุดปกป้องมุฮัมมัด. 
สัญญานี้มีผลต่อเผ่าบนูฮาชิมเท่านั้น ตามรายงานของอิบน์ อิสฮักไว้ว่า "ห้ามไม่ให้ใครนำผู้หญิงจากเผ่าตนเองไปแต่งงานกับพวกเขา และพวกเขาไม่ควรนำผู้หญิงของตนแต่งงานกับพวกเรา; และห้ามใครก็ตามซื้อหรือขายของแก่พวกเขา และพวกเขาต้องยอมรับในสิ่งนี่พวกเราทำสัญญา" การคว่ำบาตรนี้มีผลแค่สามปี แต่ได้ถูกยกเลิกลง เพราะมันไม่เป็นไปตามสิ่งที่พวกเขาต้องการ; การคว่ำบาตรทำให้เกิดความขาดแคลนและมีผู้เห็นอกเห็นใจในเผ่ากุเรช จนกระทั่งทำให้สัญญาเป็นโมฆะ

**ภาพรวม**
มันกลายเป็นปัญหาใหญ่ของมุสลิม โดยพวกเขาถูกบังคับให้ย้ายไปอยู่ในบริเวณที่เรียกว่าชิบ อบีฏอลิบหรือชิบ อบีฮาชิม และทำให้พวกเขาประสบความหิวโหย. การคว่ำบาตรสิ้นสุดลงในปีค.ศ.619 ซึ่งเป็นปีแห่งความเศร้าโศก.

**ประวัติ**
...พวกกุเรชได้รวมตัวหารือกันและตัดสินใจทำตราสารที่ถูกเขียนไว้ว่า พวกเขาจะไม่แต่งงานกับผู้หญิงที่มาจากเผ่าบนูฮาชิมและบนูมุฏฏอลิบ หรือนำผู้หญิงของพวกเขาไปแต่งงานกับสองเผ่านี้ และขายหรือซื้อของทุกอย่างจากสองเผ่านี้ ... จากนั้นจึงนำสัญญาไปแขวนภายในกะอ์บะฮ์เพื่อทำให้สัญญามีผลมากขึ้น เมื่อพวกกุเรชทำเช่นนี้แล้ว บนูฮาชิมและบนูมุฏฏอลิบจึงต้องร่วมกับอบูฏอลิบไปที่หุบเขาของเขา และอาศัยอยู่ที่นั่น; แต่อบูละฮับ อับดุลอุซซา บิน อับดุลมุฏฏอลิบ ได้ไปเข้าร่วมกับเผ่ากุเรช สถานการณ์นี้อยู่ไปราวสองสามปี จนกระทั่งสองเผ่านั้นเหน็ดเหนี่อย เพราะไม่มีอะไรมาถึงพวกเขานอกจากข้าวของที่แอบส่งโดยชาวกุเรชที่มีความสัมพันธ์กัน".
...ในช่วงนั้นพวกเขาอาศัยอยู่อย่างยากลำบากมาก จนถึงขั้นต้องกินใบต็อลฮ์หรือใบกล้าย" 
ดังนั้น การคว่ำบาตรนี้ได้รวมถึงชาวบนูฮาชิมที่ไม่ได้เข้ารับอิสลามด้วย

**สิ้นสุดการคว่ำบาตร**
รายงานจากหลักฐานของมุสลิม  กระดาษที่มีรายละเอียดเกี่ยวกับการคว่ำบาตรถูกปลวกกัดกินหมด ยกเว้นที่พระนามของอัลลอฮ์.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การคว่ำบาตร
ลิเมอริก

ลิเมอริก (Limerick, k; Luimneach, IPA|ˈl̪ˠɪmʲ(ə)nʲəx) เป็นเมืองในเทศมณฑลลิเมอริก ประเทศไอร์แลนด์ ตั้งอยู่ในภูมิภาคตะวันตกกลางและเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดมันสเตอร์ ในการสำรวจสำมะโนประชากร 2016 มีประชากร 94,192 คน ลิเมอริกเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับสามในประเทศและเป็นอันดับสี่ของเกาะไอร์แลนด์ เมืองนี้ตั้งอยู่บนแม่น้ำแชนนอน มีศูนย์กลางประวัติศาสตร์ของเมืองตั้งอยู่บนเกาะคิงส์ซึ่งล้อมรอบด้วยแม่น้ำแชนนอนและแม่น้ำแอบบี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศไอร์แลนด์
ความขัดแย้งทางการเมืองจาเมกา

ความขัดแย้งทางการเมืองจาเมกา เป็นความบาดหมางระหว่างสมาชิกฝ่ายขวาและฝ่ายซ้ายภายในประเทศมายาวนาน พรรคแรงงานจาเมกาและพรรคชาติประชาชนได้ต่อสู้รบกันเพื่อควบคุมเกาะเป็นเวลาหลายปีและการแย่งชิงดีเด่นจึงได้รับการสนับสนุนในการทำสงครามภายในเมืองในคิงสตัน แต่ละฝ่ายต่างเชื่อว่าอีกฝ่ายจะถูกควบคุมโดยองค์กรต่างประเทศ พรรคแรงงานจาเมกาได้รับการสนับสนุนโดยสำนักข่าวกรองกลาง(CIA) ของสหรัฐ และพรรคชาติประชาชนได้รับการสนับสนุนจากสหภาพโซเวียตและฟิเดล กัสโตร

**อ้างอิง ==
ปัญจภูต

ปัญจภูต  หรือ ปัญจมหาภูต (Pancha Bhuta, पञ्चभूत หรือ Pancha Maha-Bhuta, पञ्चमहाभूत), ห้าธาตุอันเป็นองค์ประกอบที่ยิ่งใหญ่, ห้าธาตุอันเป็นองค์ประกอบทางกายภาพ เป็นกลุ่มของธาตุองค์ประกอบพื้นฐานห้าในคติ ศาสนาฮินดูซึ่งเป็นพื้นฐานของการสร้างจักรวาลทั้งหมด 
ซึ่งห้าธาตุที่เป็นองค์ประกอบเหล่านี้ คือ พระแม่ปฤถวี, พระภูเทวี ( Prithvi, पृथ्वी, โลก-ดิน), วรุณ (Apas, जल, อาปา), อัคนี (Agni, अग्नि, ไฟ), วาโย (vayu, वायु, ลม), อากาศ, ทโยส (Akasha, Dyaus, आकाश) 
ในอายุรเวทและในความเชื่อของศาสนาฮินดู ร่างกายมนุษย์ถูกสร้างขึ้นจากองค์ประกอบธาตุทั้งห้าอย่างนี้ อย่างไรก็ตามในธรรมเนียมจารวาก ไม่ยอมรับ อากาศเป็นองค์ประกอบพื้นฐาน เนื่องจากไม่สามารถมองเห็นด้วยตาเปล่าและไม่ปรากฏรูปร่าง โดยถือว่ามีเพียงองค์ประกอบพื้นฐานเพียงสี่ธาตุเท่านั้น 
ในคติของพระพุทธศาสนายังยอมรับองค์ประกอบพื้นฐานของธาตุทั้งสี่ประการและอากาศถูกตัดละทิ้งไป โดยห้าองค์ประกอบของระบบจักรวาลวิทยาของอินเดียโบราณมีความคล้ายคลึงกัน แต่ไม่เหมือนกับทฤษฎีองค์ประกอบห้าอย่างในบางท้องถิ่นที่ใช้ในเอเชียตะวันออก

**เทวดาของธาตุทั้งห้า**
ปัญจภูตเทวตา เทพเจ้าที่รักษาธาตุทั้งห้าในคติของศาสนาฮินดู

**คติความเชื่อในไทย**
ในคติการบูชาเทพเจ้าฮินดูประจำธาตุของศาสนาฮินดูเข้าสู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้มีการปรับเปลี่ยนเทพเจ้าฮินดูจากคติดั้งเดิมใหม่และรวมรวมกับความเชื่อท้องถิ่นซึ่งมีลักษณะเฉพาะ ได้แก่

**อ้างอิง**
 เชิงอรรถ
หมวดหมู่:ศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:เทวี
หมวดหมู่:เทวีในศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:เทวดา
หมวดหมู่:เทพเจ้าฮินดู
สวาหา

สวาหา (स्वाहा) เป็นคำศัพท์ที่พบในศาสนาฮินดูแปลว่า "กล่าวดีแล้ว" ("well said") เป็นคำกล่าวเมื่อจบมนตร์ ในภาษาทิเบต แปลคำว่าสวาหาว่า "แล้วจึงเป็นสิ่งนั้น" ("so be it") และมักออกเสียงว่า "โซฮา" (soha) มากกว่า นอกจากนี้ในฤคเวทยังแปลว่า "การถวายบูชา" (แด่พระอัคนีหรือพระอินทร์) ในทางบุคลาธิษฐาน (personification) ในศาสนาฮินดู ยังถือเป็นเทวีองค์หนึ่งในศาสนาฮินดู เป็นชายาของพระอัคนี เทพเจ้าแห่งไฟ

**ในศาสนาฮินดู**
ไฟล์:Agni,_god_of_fire,_wood_carving.jpg|thumb|พระอัคนี เทพเจ้าแห่งไฟ พระสวามีของพระนางสวาหา
ในฐานะที่เป็นเทวี พระนาม สวาหา ในฤคเวทอาจหมายถึง "เครื่องบูชา" ที่ส่งผ่านไป ในบางปุราณะ พระนางเป็นหนึ่งในเทพมารดาผู้ดูและอุมถัมป์ของพระขันทกุมารก่อนส่งถวายคืนพระปารวตี และยังเป็นเทพมารดาของนางอาคเนยี (आग्नेयी) ธิดาของพระอัคนี และได้รับการยกย่องว่าเป็นบุตรีของท้าวทักษะและนางประสูติ และเป็นภคินีต่างมารดาของพระสตี (อดีตชาติของพระปารวตี) นอกจากนี้พระนางถือเป็นประธานในการบูชาในพิธีโดยเฉพาะพิธีโหมกูณฑ์และยัชญะ โดยคำว่า 'สวาหา' นั้นถูกเปล่งออกมาในระหว่างการสังเวย

**นอกเหนือจากวัฒนธรรมอินเดีย**
ในศาสนาฮินดูในประเทศไทยโดยปกติเรียกนางว่า แม่พระเพลิง ซึ่งหมายถึง เทพีแห่งไฟ ในภาษาไทย โดยทั่วไปนางมักจะได้การบูชาและกล่าวถึงหรืออ้างอิงเป็นสักขีพยานในการบุญต่าง ๆ กับแม่พระคงคา และ แม่พระพาย (ชายาของพระวายุ) จากคติในศาสนาฮินดู และ พระแม่ธรณี และ พระแม่โพสพ จากศาสนาพื้นเมืองเดิมของไทย โดยกล่าวถึงร่วมกันห้าองค์เรียงตามลำดับ เทวรูปของนางที่มีชื่อเสียงเป็นอย่างในไทย ได้แก่ อุทยานศาสนาพระโพธิสัตว์กวนอิม ตำบลพุสวรรค์ อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี ในแดนห้าแม่ผู้ยิ่งใหญ่ และ บ้านสุขาวดี พัทยา ถนนสุขุมวิท อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี เป็นต้น

**ดูเพิ่ม**
 ปัญจภูต- เจ้าแม่มฤตยูเทวี- เจ้าแม่พระธรณี- เจ้าแม่ปฤถวี- พระแม่คงคา- เจ้าแม่พระโพสพ- มฤตยู- แม่พระพาย

**อ้างอิง**
 อ้างหนังสือ|ผู้แต่ง = ราชบัณฑิตยสถาน|ชื่อหนังสือ = พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 |จังหวัด = พิมพ์ครั้งที่ ๒, กรุงเทพฯ|พิมพ์ที่ = ราชบัณฑิตยสถาน|ปี = 2556|ISBN = 978-616-7073-80-4|จำนวนหน้า = 1,544
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาสันสกฤต
หมวดหมู่:เทวีในศาสนาฮินดู
แม่พระพาย

พระนางภารตี หรือ เป็นที่รู้จักและเคารพบูชาในไทยในชื่อของ แม่พระพาย (Bharati, देवी स्वास्थी) หรือ พระนางสวาตี (Svasti) หรือ พระนางลหรี (Lehari) เป็นเทพธิดาในศาสนาฮินดู โดยเป็นเทพีแห่งลม และเป็นเทพชายาของพระวายุเทพเจ้าแห่งลมในศาสนาฮินดู 
นอกจากนี้ พระนางยังได้รับการกล่าวถึงชื่อในฐานะสักขีพยานในการทำบุญและกรวดน้ำต่าง ๆ ของชาวพุทธ ร่วมกับเทพบุตร และเทพธิดาต่าง ๆ ของคติฮินดู เช่น พระนางสวาหา พระนางคงคา ด้วย

**ในศาสนาฮินดู**
ไฟล์: Vayu,_the_god_of_wind.jpg |thumb|พระพาย เทพเจ้าแห่งลม พระสวามีของพระนางภารตีเทวรูปโคปาลวนเศวรนครกาฐมาณฑุ
ในฐานะที่เป็นเทพธิดาพระนางถือเป็นศักติของพระพาย ในคัมภีร์ ปุราณะและมหาภารตะ ของศาสนาฮินดู พระนางเป็นผู้อวตารเป็นพระนางเทราปตี ชายาของห้าพี่น้องราชวงศ์ปาณฑพ

**ดูเพิ่ม**
 เทพคณะปัญจภูตะ- พระวายุ- พระนางสวหา
*อวตารในมหาภารตะ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ลม
หมวดหมู่:เทวีในศาสนาฮินดู 
หมวดหมู่:เทวี
หอแก้วศาลพระภูมิ

หอแก้ว หรือ หอแก้วศาลพระภูมิ เป็น ศาลพระภูมิประจำพระบรมมหาราชวัง

**ประวัติ**
หอแก้วในปัจจุบันเป็นหอใหม่ ของเดิมสร้างในรัชกาลที่ 4 ตั้งอยู่นอกกำแพงแก้วของพระ
พุทธรัตนสถานด้านตะวันออก หลังพระที่นั่งบรมพิมาน สำหรับเป็นที่ประดิษฐานเทวรูปแก้วผลึก
เทพารักษ์สำหรับพระราชฐาน ชั้นในและเจว็ดมุกเจ้ากรุงพาลี เป็นต้น ในรัชกาลปัจจุบันเมื่อมีพระราชดำริให้
บูรณะต่อเติมพระที่นั่งบรมพิมานฝ่ายตะวันออก โดยให้องค์พระที่นั่งที่ต่อใหม่ทอดยาวไปทางใต้
นั้นต้องรื้อหอแก้วหลังเดิมลง โปรดให้ย้ายไปสร้างใหม่ ณ ที่ว่างตรงริมกำแพงพระบรมมหาราชวัง
ด้านตะวันออกตรงกับประตูเหล็กกล้าซึ่งเป็นประตูรั้วด้านหน้าของพระที่นั่งบรมพิมาน สร้างเสร็จ
ในพุทธศักราช 2504 ทำพิธีสังเวยและอัญเชิญเทวรูป เจว็ดมุข และปูชนียวัตถุที่เคยอยู่ในหอเก่าเข้า
ประดิษฐานเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พุทธศักราช 2504

**สถาปัตยกรรม**
หอแก้วที่สร้างขึ้นใหม่นี้เป็นอาคารทรงไทยชั้นเดียวยกพื้นสูง มีระเบียงเดินได้รอบ 3 ด้าน
ระเบียงด้านเหนือและใต้มีบันไดลงสู่ระเบียงด้านตะวันตกซึ่งเป็นระเบียงด้านหน้าและมีบันไดขึ้นลง
จากด้านเหนือและใต้ของหออีกด้านละหนึ่งบันได 

**ปูชนียวัตถุที่ประดิษฐานอยู่ภายใน**
#เทวรูปพระอิศวรองค์ใหญ่
#เจว็ดมุกพระภูมิเจ้าที่
#เจว็ดมุกเจ้ากรุงพาลี  

**ในการพระราชพิธีต่างๆ**
พระราชพิธีบรมราชาภิเษก
*พระราชพิธีสังเวยพระสยามเทวาธิราช

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 เทพคณะปัญจภูตะ- เจ้ากรุงพาลี- พระสยามเทวาธิราช
หมวดหมู่:พระบรมมหาราชวัง
หมวดหมู่:ศาสานาฮินดู
หมวดหมู่:ศาสนาผี
มัสยิดชาห์ (เอสแฟฮอน)

มัสยิดชาห์ (مسجد شاه) รู้จักกันในชื่อ มัสยิดอับบาซีแห่งใหม่ (Masjed-e Jadid-e Abbasi) หรือ มัสยิดหลวง เป็นมัสยิดที่ตั้งอยู่ในเอสแฟฮอน, ประเทศอิหร่าน โดยอยู่บริเวณทางตอนใต้ของจตุรัสนักช์อี ญะฮัน (Naghsh-e Jahan Square) มันถูกสร้างในสมัยราชวงศ์ซาฟาวิดภายใต้คำสั่งของชาห์อับบาสที่ 1 แห่งเปอร์เซีย และกลายเป็นที่รู้จักในชื่อ มัสยิดอิหม่าม ตั้งแต่หลังเหตุการณ์การปฏิวัติอิหร่าน.  
มัสยิดมองจากจตุรัสนักช์อี ญะฮัน
เนื่องจากว่ามันเป็นหนึ่งในผลงานสำคัญของสถาปัตยกรรมเปอร์เซียในสมัยอิสลาม จึงทำให้มัสยิดหลวง กับจัตุรัสนักช์อี ญะฮัน กลายเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก
ตัวมัสยิดได้ปรากฏอยู่บนธนบัตร 20,000 เรียลของอิหร่าน.

**ภาพ**
File:Shah mosque.JPG|มัสยิดในเวลากลางคืน
File:Imamsquare2.JPG|ทางเข้าด้านหน้าอาคารที่มีหลังคาเป็นรูปโค้ง
File:Imam Mosque, Isfahan.jpg|ด้านในอาคารหลัก
File:Imamsquare 31.JPG|บริเวณรอบในของมัสยิด
File:Mezquita Shah, Isfahán, Irán, 2016-09-20, DD 63.jpg|มุมมองข้างล่างของอิวานที่ทางเข้าหลัก 
File:Gran Mezquita de Isfahán, Isfahán, Irán, 2016-09-20, DD 64.jpg|รายละเอียดที่ทางเข้า

**ดูเพิ่ม**
 พระราชวังเชเฮล โซเตาน์ (Chehel Sotoun Palace)- ศิลปะซาฟาวิด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลเพิ่มเติม**
Mimaran-i Iran by Zohreh Bozorg-nia. 2004. 964-7483-39-2

**สารานุกรม**
Half the World. The Social Architecture of Safavid Isfahan, 1590–1722; by Stephen P. Blake
*Iran Under the Safavids; by Roger Savory
*A journey to Persia. Jean Chardin's Portrait of a Seventeenth-century Empire; by R. W. Ferrier
*Iran: Empire of the Mind; by Michael Axworthy- L. Golombek: ‘Anatomy of a Mosque: The Masjid-i Shāh of Iṣfahān’, Iranian Civilization and Culture, ed. C. J. Adams (Montreal, 1972), pp. 5–11

**ดูวิดีโอ**
  A Documentary on Isfahan's Royal Mosque (Produced by ARTE)
หมวดหมู่:มัสยิดในเอสแฟฮอน
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมซาฟาวิด
หมวดหมู่:มัสยิดชีอะฮ์ในประเทศอิหร่าน
เออีดับเบิลยู ฟูลล์เกียร์

เออีดับเบิลยู ฟูลล์เกียร์ (AEW Full Gear) เป็นรายการมวยปล้ำอาชีพที่จัดโดยออลอีลิตเรสต์ลิง (AEW) ซึ่งเป็นคึกรายการใหญ่ครั้งที่ 5 ของสมาคม AEW  จัดในสนามRoyal Farms Arena ในเมืองBaltimore, Maryland ในวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019

**แมทช์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รายการเพย์-เพอร์-วิวของออลอีลิตเรสต์ลิงในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:มวยปล้ำอาชีพในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:มวยปล้ำอาชีพในบอลทิมอร์
หนังสือค้ำประกันโดยธนาคาร

หนังสือค้ำประกันโดยธนาคาร (Bank guarantee) เป็นหลักประกันทางการเงินประเภทหนึ่งซึ่งออกโดยธนาคาร เพื่อให้ลูกค้าธนาคารใช้วางเป็นหลักประกันต่อบุคคลหรือองค์กรคู่สัญญา กรณีที่ลูกค้าธนาคารเผชิญความรับผิดในมูลหนี้ใดและไม่สามารถชำระมูลหนี้นั้นได้ไม่ว่าเหตุผลใดก็ตาม ธนาคารในฐานะผู้ค้ำประกันจะชดใช้มูลหนี้ที่ค้างอยู่แก่เจ้าหนี้ ทั้งนี้ไม่เกินจำนวนเงินค้ำประกันของธนาคารที่ระบุในหนังสือ 
หนังสือค้ำประกันโดยธนาคารไม่มีการตั้งเงื่อนไขการชำระเงิน ธนาคารจะชำระให้แก่เจ้าหนี้ทันทีเมื่อถูกทวงถาม จึงต่างกับ ตราสารประกันเครดิต (Standby Letter of Credit) ซึ่งมีการตั้งเงื่อนไขชำระเงิน ธนาคารในฐานะผู้ค้ำประกันจะชำระหนี้ก็ต่อเมื่อพิสูจน์ว่าเจ้าหนี้และลูกหนี้มีการปฏิบัติตามสัญญาครบถ้วนแล้ว
หนังสือค้ำประกันโดยธนาคารมักใช้ในการเข้าประมูลงานจัดซื้อและจัดจ้างกับหน่วยงานภาครัฐ พึงระวังว่าหนังสือค้ำประกันฯไม่ใช่หนังสือรับรองโดยธนาคาร (Bank Certificate) สถานทูตบางแห่งไม่รับหนังสือค้ำประกันฯเพื่อประกอบคำร้องขอวีซ่า

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เอกสารทางกฎหมาย
หมวดหมู่:การธนาคาร
หมวดหมู่:หลักทรัพย์
หมวดหมู่:การเงินส่วนบุคคล
การแข่งขันอวกาศ

การแข่งขันอวกาศ เป็นการแข่งขันระหว่างสหรัฐกับสหภาพโซเวียตเพื่อบรรลุความก้าวหน้าด้านการสำรวจอวกาศในช่วงสงครามเย็น การแข่งขันนี้มีที่มาจากการพัฒนาขีปนาวุธนิวเคลียร์ของทั้งสองชาติหลังสงครามโลกครั้งที่สอง และการพัฒนาเทคโนโลยีเพื่อความมั่นคงแห่งชาติ รวมถึงเป็นการโฆษณาถึงอุดมการณ์ที่แตกต่างกันของสองประเทศ การแข่งขันอวกาศนำไปสู่การคิดค้นดาวเทียม ยานสำรวจอวกาศ และการบินอวกาศของมนุษย์ในวงโคจรต่ำของโลกและดวงจันทร์
การแข่งขันอวกาศเริ่มต้นอย่างจริงจังเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม 1955 เมื่อสหภาพโซเวียตตอบรับคำประกาศสหรัฐที่จะส่งดาวเทียมขึ้นสู่อวกาศให้ทันภายในปีแห่งธรณีฟิสิกส์สากล (1957–1958) และสหภาพโซเวียตประกาศจะส่งดาวเทียมขึ้นสู่อวกาศเช่นกัน ปี 1957 สหภาพโซเวียตประสบความสำเร็จในการส่งดาวเทียมสปุตนิก 1 ขึ้นไปโคจรในอวกาศ ตามด้วยการส่งยูรี กาการิน ขึ้นไปเป็นมนุษย์คนแรกในอวกาศในปี 1961 และวาเลนตีนา เตเรชโควา สตรีคนแรกในอวกาศในปี 1963 ขณะที่หลักฐานฝ่ายสหรัฐระบุว่าการแข่งขันอวกาศมาถึงจุดสูงสุดในวันที่ 20 กรกฎาคม 1969 เมื่ออะพอลโล 11 ลงจอดบนดวงจันทร์ได้สำเร็จ ต่อมาเมื่อมีการผ่อนคลายความตึงเครียด สหรัฐและสหภาพโซเวียตจึงร่วมมือกันในโครงการทดสอบอะพอลโล–โซยุซในปี 1975 ซึ่งบางแหล่งถือว่าโครงการนี้เป็นจุดสิ้นสุดของการแข่งขันอวกาศ
การแข่งขันอวกาศนำมาซึ่งเทคโนโลยีที่เป็นประโยชน์จำนวนมาก เช่น กายอุปกรณ์ เลสิก เซลล์แสงอาทิตย์ การถ่ายภาพรังสีส่วนตัดอาศัยคอมพิวเตอร์ โทรศัพท์มีกล้องถ่ายรูป และแล็ปท็อป เป็นต้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สงครามเย็น
หมวดหมู่:การสำรวจอวกาศ
หมวดหมู่:จอห์น เอฟ. เคนเนดี
หมวดหมู่:ริชาร์ด นิกสัน
เดเจมวรีอานา

เดเจมวรีอานา (Δεκεμβριανά, "เหตุการณ์เดือนธันวาคม") หมายถึงหนึ่งในการสู้รบปะทะกันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองในกรุงเอเธนส์ ตั้งแต่วันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1944 ถึง 11 มกราคม ค.ศ. 1945 ความขัดแย้งคือการถึงสิ้นสุดของเดือนแห่งความตึงเครียดระหว่างฝ่ายคอมมิวนิสต์ แนวร่วมปลดปล่อยชาติ (EAM) บางส่วนหนึ่งของปีกทหาร, กองทัพปลดปล่อยประชาชนชาวกรีก (ELAS) ประจำการอยู่ในกรุงเอเธนส์ พรรคคอมมิวนิสต์กรีซ (KKE) และองค์กรเพื่อปกป้องการต่อสู้ของประชาชน (OPLA) จากฝ่ายหนึ่งและจากอีกฝ่ายหนึ่ง รัฐบาลกรีซ บางส่วนหนึ่งของกองทัพเฮลเลนิก กองกำลังตำรวจภูธรเฮลเลนิก ตำรวจเมือง องค์กรเอ็กซ์ที่เป็นฝ่ายขวาจัด พร้อมทั้งกลุ่มอื่น ๆ และกองทัพบกบริติซ
ความที่่คาดไม่ถึงความตึงเครียดระหว่างฝ่ายซ้ายกับฝ่ายขวาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1944  มันเป็นเรื่องที่ได้ตกลงกันไว้ในการประชุมเลบานอนว่าฝ่ายที่ไม่ได้ให้ความร่วมมือทั้งหมดจะมีส่วนร่วมในรัฐบาลแห่งชาติ ท้ายที่สุดในวันที่ 6 ถึง 24 รัฐมนตรีได้รับการแต่งตั้งจากแนวร่วมปลดปล่อยชาติ ยิ่งไปกว่านั้นไม่กี่สัปดาห์ก่อนที่กองทัพเยอรมันจะถอนกำลังออกไป เมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1944 ได้มีการรับรองใหม่ในข้อตกลงเคเซอร์ตาว่ากองกำลังที่ให้ความร่วมมือทั้งหมดจะต้องขึ้นศาลและถูกลงโทษตามที่ได้กระทำเอาไว้ และกองกำลังฝ่ายต่อต้านทั้งหมดจะเข้าร่วมในการก่อตั้งกองทัพกรีกใหม่ ภายใต้บัญชาการของบริติช แต่ในวันที่ 1 ธันวาคม ผู้บัญชาการบริติช Ronald Scobie ได้ออกคำสั่งให้ปลดอาวุธแต่ฝ่ายเดียวต่อแนวร่วมปลดปล่อยชาติและกองทัพปลดปล่อยประชาชนชาวกรีก รัฐมนตรีของฝ่าย EAM ได้ลาออก เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม และ EAM ได้เรียกร้องให้มีการชุมนุมในใจกลางกรุงเอเธนส์ในวันที่ 3 เพื่อเป็นการเรียกร้องให้ลงโทษทันทีต่อกองพันรักษาความปลอดภัยของฝ่ายที่ให้ความร่วมมือและให้ถอน "คำสั่ง Scobie" การชุมนุมของประชนชนกว่า 200,000 คน ได้ถูกยิงโดยตำรวจกรีกและกองกำลังตำรวจภูธร ได้มีผู้เสียชีวิตโดยผู้ประท้วง 28 คนและบาดเจ็บ 148 คน  การสังหารเหล่านี้ได้นำไปสู่การเผชิญหน้าทางอาวุธแบบเต็มรูปแบบระหว่างฝ่ายแนวร่วมปลดปล่อยชาติและกองกำลังของฝ่ายรัฐบาลในช่วงแรก (ซึ่งรวมถึงกองพันรักษาความปลอดภัย) และในช่วงที่สองครึ่งหลังเดือนธันวาคม ได้เข้าปะทะกับกองทหารบริติชที่อ่อนแรงเต็มที่ 
การปะทะกันนั้นได้จำกัดอยู่ที่กรุงเอเธนส์ ในขณะที่แห่งอื่น ๆ ในกรีซ สถานการณ์ยังคงตึงเครียด แต่กลับเงียบสงบ ยกเว้นที่อิไพรัส เมื่อ Aris Velouchiotis ได้เข้าโจมตีต่อกองกำลังของ Napoleon Zervas
เดเจมวรีอานาจบลงด้วยความปราชัยของฝ่ายแนวร่วมปลดปล่อยชาติ-กองทัพปลดปล่อยประชาชนชาวกรีก นำไปสู่การปลดอาวุธในข้อตกลงวาร์กิซาซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดของกองทัพปลดปล่อยประชาชนชาวกรีก ความพ่ายแพ้ครั้งแรกนี้ได้ทำลายอำนาจของแนวร่วมปลดปล่อยชาติ พร้อมด้วยแนวร่วมปลดปล่อยชาติได้กระตุ้น "ความหวาดกลัวแดง" ตามมาด้วยช่วงเวลาของ "ความหวาดกลัวขาว" ปะทะกับฝ่ายซ้าย ซึ่งมีส่วนทำให้เกิดการระบาดของสงครามกลางเมืองกรีซในปี ค.ศ. 1946 การปะทะของเดเจมวรีอานาอยู่ท่ามกลางการสู้รบนองเลือดในประวัติศาสตร์กรีซยุคใหม่ ที่มีอัตราการเสียชีวิตของพลเรือนสูง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สงครามโลกครั้งที่สอง

หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2487
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2488
สงครามกองโจรในรัฐบอลติก

สงครามกองโจรในรัฐบอลติกหรือขบวนการต่อต้านของภราดรชาวป่า เป็นการต่อสู้รบแบบติดอาวุธปะทะกับอำนาจปกครองโซเวียตที่ทอดข้ามจากปี ค.ศ. 1940 ถึงกลางปี ค.ศ. 1950 ภายหลังจากการยึดครองดินแดนบอลติกโดยโซเวียต ในปี ค.ศ. 1944 การก่อความไม่สงบได้เริ่มขึ้น ตามที่ได้มีการประมาณบางส่วน พลพรรค 10,000 นายในเอสโตเนีย  พลพรรค 10,000 นายในลัตเวีย และพลพรรค 30,000 นายในลิทัวเนีย และผู้สนับสนุนอีกหลายคนได้เข้าร่วมด้วย สงครามครั้งนี้ยังคงดำเนินต่อไปซึ่งเป็นการต่อสู้แบบเป็นระบบจนถึงปี ค.ศ. 1956 เมื่อกองทัพโซเวียตมีอำนาจสูงสุดทำให้ประชาชนพื้นเมืองใช้การต่อต้านในรูปแบบอื่น ในขณะที่ได้ประเมินที่เกี่ยวข้องกับขอบเขตของขบวนการพลพรรคที่แตกต่างกันไป แต่ดูเหมือนจะมีความเป็นเอกฉันท์ท่ามกลางหมู่นักวิจัยว่าตามมาตรฐานสากล ขบวนการกองโจรบอลติกนั้นกว้างขวาง ตามส่วนนั้น, ขบวนการพลพรรคในรัฐบอลติกหลังสงครามมีขนาดใกล้เคียงกับขบวนการเวียดกงในเวียดนามใต้

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:การยึดครองกลุ่มรัฐบอลติก
พระราชพงศาวลีพระจักรพรรดิญี่ปุ่น

พระราชพงศาวลีข้างล่างคือพระราชพงศาวลีพระจักรพรรดิญี่ปุ่น ตั้งแต่จักรพรรดิจิมมุในตำนานจนถึงสมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะในปัจจุบัน
นักวิชาการในปัจจุบันหลายคนตั้งคำถามถึงการมีตัวตนของจักรพรรดิ 9 พระองค์แรก โดยจักรพรรดิซูจิง (98  – 30 ปีก่อน ค.ศ.?) ลูกหลานของจักรพรรดิโคเง็ง เป็นจักรพรรดิพระองค์แรกที่หลายคนยืนยันว่าอาจมีตัวตนจริง นักประวัติศาสตร์เรียกจักรพรรดิเหล่านี้ว่า "จักรพรรดิในตำนาน" เนื่องจากมีข้อมูลสำหรับการตรวจสอบและศึกษาเพิ่มเติมไม่เพียงพอ
รัชสมัยจักรพรรดิคิมเม (ค.ศ. 509 – 571) จักรพรรดิองค์ที่ 29 เป็นจักรพรรดิองค์แรกที่สามารถกำหนดวันที่ที่สามารถตรวจสอบกับประวัติศาสตร์นิพนธ์ร่วมสมัยได้ อย่างไรก็ตาม พระนามและวันที่ของจักรพรรดิยุคแรกที่ยอมรับกันโดยทั่วไปนั้น ไม่ได้รับการยืนยันว่าเป็นไปตาม "ธรรมเนียม" จนกระทั่งรัชสมัยจักรพรรดิคัมมุ (ค.ศ. 737 – 806) จักรพรรดิองค์ที่ 50 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่น
พระราชพงศาวลีนี้เน้นประวัติศาสตร์ราชวงศ์ญี่ปุ่นตั้งแต่สมัยกลางจนถึงปัจจุบัน สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับลำดับเครือญาติของบุคคลสำคัญในก่อนหน้านั้น ดูพงศาวลีเทพเจ้าญี่ปุ่น

**พระราชพงศาวลี**
}

**ดูเพิ่ม**
 ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ญี่ปุ่น- พงศาวลีเทพเจ้าญี่ปุ่น- พงศาวลีแสดงพงศาวลีของลำดับเครือญาติเชื้อพระวงศ์ในอนาคตที่อาจเกิดขึ้นหากมีการเปลี่ยนแปลงกฎหมาย

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
ทั่วไป
*#invoke:cite web
publisher=Imperial Household Agency |archive-url=https://web.archive.org/web/20110322210732/http://www.kunaicho.go.jp/e-about/genealogy/img/keizu-e.pdf |archive-date=2011-03-22 |access-date=2011-03-30 |url-status=dead 
*" Family tree of Japanese monarchs"
จำเพาะ
หมวดหมู่:พงศาวลี
พระมหากษัตริย์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:รายชื่อชาวญี่ปุ่น
ตานะฮ์ไอร์กู

ตานะฮ์ไอร์กู (Tanah Airku) แปลว่า ปิตุภูมิของฉัน เป็นเพลงสรรเสริญประเทศอินโดนีเซีย ประพันธ์ขึ้นโดยอีบู ซุด และขับร้องโดยรีตา เอ็ฟเฟ็นดี (Rita Effendy) เพลงนี้อธิบายถึงความงดงามตามธรรมชาติของอินโดนีเซีย

**เนื้อเพลง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:เพลงชาติอินโดนีเซีย
บากีมูเนอเกอรี

บากีมูเนอเกอรี (Bagimu Negeri) แปลว่า แด่แผ่นดินของเจ้า เป็นชื่อของเพลงแห่งการต่อสู้ ผู้ประพันธ์โดยกุซบีนีในปี ค.ศ. 1942 เป็นเพลงบังคับและก่อตั้งขึ้นเป็นเพลงสรรเสริญประเทศอินโดนีเซียในปี ค.ศ. 1960

**เนื้อเพลง**

**ความนิยม**
เพลง บากีมูเนอเกอรี ถูกนำไปใช้เป็นเพลงปิดสถานีในบางช่อง เช่น CNBC Indonesia, Jawa Pos TV, INews TV, Bekasi TV, Wadi FM, Elshinta TV, ANTV, Megaswara TV, MPM Cemerlang Radio, Kis FM Jakarta, Radio El Gangga Bekasi และ Megaswara FM 
หมวดหมู่:เพลงอินโดนีเซีย
เออีดับเบิลยู ดับเบิลออร์น็อตธิง

เออีดับเบิลยู ดับเบิลออร์น็อตธิง (AEW Double or Nothing) เป็นรายการมวยปล้ำอาชีพที่จัดโดยออลอีลิตเรสต์ลิง (AEW) โดยจัดครั้งแรกในปี ค.ศ. 2019 

**วันที่และสถานที่ของดับเบิลออร์น็อตธิง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 All Elite Wrestling Official website
หมวดหมู่:เออีดับเบิลยู ดับเบิลออร์น็อตธิง
หมวดหมู่:รายการเพย์-เพอร์-วิวของออลอีลิตเรสต์ลิงในปี พ.ศ. 2562

หมวดหมู่:รายการเพย์-เพอร์-วิวของออลอีลิตเรสต์ลิงแบ่งตามปี
หมวดหมู่:มวยปล้ำอาชีพในปี พ.ศ. 2562
รายูวันปูเลาเกอลาปา

รายูวันปูเลาเกอลาปา (Rayuan Pulau Kelapa แปลว่า รับขวัญบนเกาะมะพร้าว) เป็นเพลงสรรเสริญอินโดนีเซีย ประพันธ์โดยอิซมาอิล มาร์ซูกี (ค.ศ. 1914-1958) ผู้แต่งเพลง เป็นเพลงยอดนิยมหลายเพลงในช่วงยุคหลังเอกราชของประเทศ เนื้อเพลงยกย่องความงามตามธรรมชาติของอินโดนีเซีย เช่น พืชพรรณบนเกาะ ชายหาด และยอมรับความรักอมตะของประเทศ.
เพลงนี้เป็นเพลงโปรดในหมู่ชาวชาวอินโดนีเซียโดยเฉพาะผู้ที่เดินทางออกนอกประเทศ ในสมัยอาณานิคมประเทศเนเธอร์แลนด์ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1940 และ 1950 หลังจากได้รับอิสรภาพ ในยุคก่อนระบอบประชาธิปไตยภายใต้ประธานาธิบดีซูฮาร์โต ในเครือข่ายโทรทัศน์แห่งชาติ TVRI จะเล่นเพลงเมื่อเพลงดังกล่าวปิดสถานีทุกคืน ใน ค.ศ. 2014 สถานีใช้เพลงนี้อีกครั้งในตอนปิดสถานี (แทนที่บากีมูเนอเกอรีโดยกุซบีนี) นอกจากนี้ยังใช้ในการปิดสถานี เช่น Trans7 และ Rajawali Televisi
การบันทึกเพลงโดย Gordon Tobing กำลังได้รับความนิยมในสหภาพโซเวียตในคริสต์ทศวรรษ 1950 เพลงนี้ได้รับความนิยมอย่างมากในหมู่ชาวรัสเซีย จัดโดยนักแต่งเพลงโซเวียต Vitaly Geviksman และผู้ประพันธ์ในรัสเซียโดยนักร้อง Maya Golovnya (ข้อความภาษารัสเซียโดย V. Korchagin) The song was extremely popular among Russians, was arranged by the Soviet Composer Vitaly Geviksman and performed in Russian by the singer Maya Golovnya (Russian text by V. Korchagin).

**เนื้อเพลง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์

หมวดหมู่:นักลัทธิคอมมิวนิสต์
หมวดหมู่:เลขานุการใหญ่
หมวดหมู่:ผู้นำสูงสุด
ดอมินุสอิลลูมินาติโอเมอา

ตราอาร์มของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดที่มีคำขวัญอยู่ในนั้น
ดอมินุสอิลลูมินาติโอเมอา (Dominus illuminatio mea) เป็นคำขวัญของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดและเป็นบทนำของสดุดี 27 ซึ่งหมายถึง องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นความสว่าง...ของข้า ใช้มาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 และปรากฏบนตราอาร์มของมหาวิทยาลัย
ในบทความโดยอีวาน อิลลิช (Ivan Illich) อาจช่วยอธิบายถึงคำขวัญของมหาวิทยาลัยนี้ โดยในช่วงเวลานั้น นักวิทยาศาสตร์ได้ใช้มุมมองของลูกศิษย์ในรูปแบบของแสงสะท้อน:

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาละติน
สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย

สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย (Office of Insurance Commission; อักษรย่อ: "คปภ." "OIC") เป็นหน่วยงานของรัฐที่ไม่เป็นส่วนราชการและไม่เป็นรัฐวิสาหกิจ มีฐานะเป็นนิติบุคคลทำหน้าที่ดำเนินงานตามนโยบายที่กำหนด โดยคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย มีหน้าที่กำกับและพัฒนาธุรกิจประกันภัย และคุ้มครองสิทธิประโยชน์ของประชาชนด้านการประกันภัย

**ประวัติความเป็นมา**
พ.ศ. 2472 มีการจัดตั้งกองควบคุมบริษัทประกันภัย ภายใต้กรมทะเบียนการค้า กระทรวงพาณิชย์และคมนาคม ได้เปลี่ยนชื่อเป็น แผนกควบคุมประกันภัย กองหุ้นส่วนบริษัท กรมทะเบียนการค้า กระทรวงเศรษฐการ เมื่อปี พ.ศ. 2484 และได้ยกฐานะขึ้นเป็น กองประกันภัย กรมทะเบียนการค้า กระทรวงเศรษฐการ เมื่อปี พ.ศ. 2495 จากนั้นย้ายมาสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงเศรษฐการ ในปี พ.ศ. 2511 และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น สำนักงานประกันภัย สำนักงานปลัดกระทรวงพาณิชย์ ต่อมายกฐานะเทียบเท่ากรมหนึ่งในกระทรวงพาณิชย์ เมื่อปี พ.ศ. 2522 และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น กรมการประกันภัย กระทรวงพาณิชย์ ในปี พ.ศ. 2533 จนเปลี่ยนสถานะเป็นองค์กรอิสระ ภายใต้ชื่อปัจจุบัน เมื่อปี พ.ศ. 2550

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เศรษฐกิจของประเทศไทย
รถล้อหุ้มเกราะเบาอิรัก

รถล้อหุ้มเกราะเบาอิรัก (Iraqi Light Armored Vehicle) หรือ รถล้อหุ้มเกราะเบาระหว่างประเทศ (International Light Armored Vehicle) เป็นยานรบหุ้มเกราะที่มีฐานรากจากคูการ์ และผลิตโดยฟอร์ซโปรเทกชันอินดัสทรีส์, บีเออี ซิสเต็มส์ และเจเนรัลไดนามิกส์
ชื่อเล่นของรถคือแบดเจอร์ รถล้อหุ้มเกราะเบาระหว่างประเทศนี้มีรากฐานจากคูการ์ ซึ่งสามารถบรรทุกผู้โดยสารได้สิบนาย (รุ่นหกล้อสามารถบรรทุกได้สิบหกนาย) รถยนต์คูการ์หรือรถล้อหุ้มเกราะเบาระหว่างประเทศนี้ใช้การออกแบบแคปซูลเพื่อปกป้องผู้โดยสารและส่วนประกอบยานพาหนะสำคัญจากทุ่นระเบิดและระเบิดข้างถนน แบดเจอร์มีราคาประมาณ 432,000 ดอลลาร์สหรัฐ เช่นเดียวกับรถเกราะป้องกันทุ่นระเบิดอื่น ๆ แบดเจอร์สามารถติดตั้งด้วยแขนหุ่นยนต์เพื่อวัตถุประสงค์ในการตรวจสอบที่เป็นไปได้ต่อระเบิดแสวงเครื่องและสรรพาวุธที่ยังไม่ระเบิด

**ประวัติปฏิบัติการ**

**กองทัพบกอิรัก**
กองทัพบกอิรักเริ่มจัดให้มีรถล้อหุ้มเกราะเบาระหว่างประเทศในปี ค.ศ. 2007 และเป็นผู้ใช้หลักของรถล้อหุ้มเกราะเบาระหว่างประเทศ กองพลที่สองกองทัพบกอิรักเป็นหนึ่งในหน่วยแรกที่ได้รับรถล้อหุ้มเกราะเบาระหว่างประเทศ สมาชิกของกองพลระบุว่ารถล้อหุ้มเกราะเบาระหว่างประเทศจะช่วยให้ผู้จัดหาได้ปรับปรุงการป้องกันสำหรับทหารของกองทัพบกอิรัก ส่วนกองพลที่แปดได้รับรถล้อหุ้มเกราะเบาระหว่างประเทศสองคัน และการฝึกจากกองพลน้อยทหารช่างที่ 555 ในปี ค.ศ. 2008 ทหารช่างกองทัพบกอิรักในปัจจุบันกำลังได้รับการฝึก และติดตั้งชุดควบคุมแขนแบบรีโมต

**กองทัพบกสหรัฐ**
รถล้อหุ้มเกราะเบาระหว่างประเทศได้รับการส่งไปยังฟอร์ตแจ็กสัน รัฐเซาท์แคโรไลนา ในปี ค.ศ. 2009 เพื่อฝึกอบรมในการต่อต้านระเบิดแสวงเครื่อง โดยมีการวางแผนที่จะใช้รถล้อหุ้มเกราะเบาระหว่างประเทศในโครงการ "เทรนนิงเดอะเทรนเนอร์" เพื่อช่วยผู้ปฏิบัติการใหม่ในการขับรถเกราะป้องกันทุ่นระเบิด ขณะนี้ กระทรวงกลาโหมจำกัดการใช้งานรถล้อหุ้มเกราะเบาระหว่างประเทศ สำหรับการฝึกอบรมเท่านั้น เนื่องจากเกราะไม่เป็นไปตามข้อกำหนดกระทรวงกลาโหมสหรัฐที่จะนำไปใช้ในภาคสนาม

**ประจำการ**
 : ในปี ค.ศ. 2007 มีการสั่งซื้อ 378 คัน และมีการสั่งซื้อ 865 คันภายในปี ค.ศ. 2011- : รถล้อหุ้มเกราะเบาระหว่างประเทศสิบสี่ลำได้รับการส่งไปยังฟอร์ตแจ็กสันเพื่อฝึกทหารสหรัฐ ในการใช้รถเกราะป้องกันทุ่นระเบิดเพื่อป้องกันอุบัติเหตุ- Iraqi Kurdistan: เพชเมอร์กามีปฏิบัติการอย่างน้อยสองคันในเดือนกันยายน ค.ศ. 2014- Islamic State: ได้มาจากการเข้ายึดครอง

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Assured mobility.png|รถล้อหุ้มเกราะเบาอิรัก
ไฟล์:Iraqi MRAP at a checkpoint.jpg|รถล้อหุ้มเกราะเบาอิรักที่จุดตรวจ
ไฟล์:A Iraqi Couger (4x4).JPG|รถล้อหุ้มเกราะเบาระหว่างประเทศที่ฐานปฏิบัติการส่วนหน้านอร์ม็องดี ค.ศ. 2008
ไฟล์:Iraqi Army Checkpoint..jpg|รถล้อหุ้มเกราะเบาอิรักที่จุดตรวจ
ไฟล์:Iraqi Army Checkpoint.jpg|รถล้อหุ้มเกราะเบาอิรักที่จุดตรวจ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
   Spartan Chassis Receives Order From BAE Systems for International Light Armored Vehicles-   International Light Armored Vehicle (ILAV) date=2013-01-24 -   ILAV 1 - 60 mph Brake Stop
หมวดหมู่:ยานรบหุ้มเกราะอิรัก
หมวดหมู่:ยานรบหุ้มเกราะล้อยาง
กงซอเม

ในการปรุงอาหาร กงซอเม (consommé) คือซุปใสประเภทหนึ่ง มาจากน้ำต้มกระดูกสัตว์ (สต็อก) หรือน้ำต้มเนื้อสัตว์หรือผัก (บรอท) ที่มีรสชาติเข้มข้นซึ่งผ่านกระบวนการทำให้ใสโดยใช้ไข่ขาวดักจับไขมันและตะกอนแล้วตักออก
กงซอเมทำได้โดยการเติมส่วนผสมของเนื้อสัตว์บด พร้อมกับมีร์ปัว (ตัวเพิ่มความหอมหวานจากแคร์รอต ขึ้นฉ่ายฝรั่ง และหัวหอม) มะเขือเทศ และไข่ขาวลงไปในน้ำต้มกระดูกหรือน้ำต้มเนื้อหรือผัก กุญแจสำคัญในการทำกงซอเมที่มีคุณภาพสูงคือการเคี่ยวด้วยไฟอ่อนร่วมกับการหมั่นคนซึ่งจะนำเศษและตะกอนขึ้นสู่ผิวหน้าของซุป โดยเศษและตะกอนจะถูกดึงออกมาเพิ่มเติมเนื่องจากกรดในมะเขือเทศ ในที่สุดโปรตีนในไข่ขาวจะจับตัวกับเศษและตะกอน แล้วลอยขึ้นสู่ผิวหน้าของซุปโดยก่อตัวเป็น "แพ" เมื่อ "แพ" เริ่มก่อตัวขึ้น ความร้อนจะลดลง กงซอเมจะถูกเคี่ยวโดยใช้ความร้อนที่ต่ำลงอีกจนกว่าจะมีรสชาติตามต้องการ มักใช้เวลาระหว่าง 45 นาทีถึงหนึ่งชั่วโมง ซุปที่ได้จะเป็นของเหลวใสซึ่งอาจมีสีอำพัน (กรณีที่เป็นกงซอเมเนื้อวัวหรือเนื้อลูกวัว) หรือสีเหลืองซีด (กรณีที่เป็นกงซอเมเนื้อสัตว์ปีก) จากนั้นจะเทกงซอเมออกจากหม้ออย่างระมัดระวังแล้วนำไปกรองอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่ามีความใสบริสุทธิ์อย่างแท้จริง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารฝรั่งเศส
คนทา

คนทา หรือ สีฟันคนทา (Harrisonia perforata) เป็นพืชในวงศ์ส้ม (Rutaceae) ลักษณะเป็นไม้พุ่มกึ่งเลื้อย มีหนามแข็งตามลำต้น ใบเป็นใบประกอบแบบขนนกเรียงสลับกัน ใบย่อยรูปไข่หรือรูปรี มี 1–15 ใบ ขนาด 1–1.5 เซนติเมตร × 2–2.5 เซนติเมตร ขอบใบหยัก ใบอ่อนมีสีแดง ดอกออกเป็นช่อที่ซอกใบ มีดอกย่อยสีม่วงแดงขนาด 5–8 มิลลิเมตร กลีบดอกและกลีบเลี้ยงมีอย่างละ 4–5 กลีบ ออกดอกช่วงเดือนมีนาคมถึงกรกฎาคม ผลค่อนข้างกลม ภายในมีเมล็ดขนาด 1–2 เซนติเมตร
คนทามีถิ่นกำเนิดทางตอนใต้ของจีนและอินโดจีน รากมีรสขมใช้ต้มดื่มแก้ท้องเสีย แก้บิด แก้ร้อนใน กระหายน้ำ และเป็นส่วนประกอบหนึ่งในยาเบญจโลกวิเชียร หรือยาห้าราก ซึ่งเป็นยาแผนไทยสำหรับแก้ไข้ กระทุ้งพิษ

**อ้างอิง**
 Harrisonia perforata
หมวดหมู่:วงศ์ส้ม
หมวดหมู่:สมุนไพรไทย
แม่แบบ:รายชื่อโรงเรียนในจังหวัด

หน้านี้รวบรวมรายชื่อโรงเรียนใน โรงเรียนที่รวมรวมในหน้านี้ได้แก่สถานศึกษาที่เปิดสอนการศึกษาในระบบในระดับปฐมวัย (เตรียมอนุบาลและอนุบาล) ประถมศึกษา และมัธยมศึกษา ซึ่งอาจจะเปิดสอนเพียงระดับใดระดับหนึ่งเพียงระดับเดียว มากกว่าหนึ่งระดับ หรือทุกระดับ รายชื่อโรงเรียนที่แสดงในหน้านี้จะจำแนกโรงเรียนตามอำเภอที่ตั้งหมวดหมู่:แม่แบบสถานศึกษาไทย
เฉ่าอัน

เฉ่าอัน (l=สำนักชีมุงจาก) เป็นศาสนสถานแห่งหนึ่งตั้งอยู่ในนครจิ้นเจียง มณฑลฝูเจี้ยน ประเทศจีน เดิมเป็นศาสนสถานของศาสนามาณีกีหรืออาจรู้จักในชื่อลัทธิเม้งก่า ภายหลังจึงถูกแปลงเป็นพุทธสถาน กล่าวกันว่าที่นี่เป็น "วัดมาณีกีที่พรางเป็นวัดพุทธ" บ้างก็ว่า "เป็นวัดมาณีกีเพียงแห่งเดียวในประเทศจีน" และ "เป็นสิ่งก่อสร้างของศาสนามาณีกีที่สมบูรณ์ที่สุด และอยู่รอดมาจนถึงปัจจุบัน"
ค.ศ. 2021 เฉ่าอันได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก พร้อมกับสถานที่สำคัญอื่น ๆ ในเมืองเฉวียนโจว เพราะเป็นหลักฐานของการแลกเปลี่ยนความคิดและวัฒนธรรมทางศาสนาในช่วงยุคกลางของจีน    

**ประวัติ**
เฉ่าอันถูกสร้างขึ้นกลางคริสต์ศตวรรษที่ 12 ในรัชสมัยจักรพรรดิซ่งเกาจง ปฐมจักรพรรดิแห่งซ่งใต้ เบื้องต้นมีลักษณะเป็นกระท่อมมุงจาก ก่อนก่อสร้างเป็นถาวรวัตถุเมื่อ ค.ศ. 1882 ในรัชสมัยจักรพรรดิยฺเหวียนฮุ่ยจง
ศาสนามาณีกีค่อย ๆ สูญไปจากแผ่นดินจีนในยุคราชวงศ์หมิง ในช่วงศตวรรษสุดท้ายของการดำรงอยู่ของศาสนามาณีกี มีกวีชื่อ Huang Fengxiang กล่าวถึงวัดเฉ่าอันที่ถูกทิ้งให้โรยรา และกล่าวถึงสิ่งที่เกี่ยวข้องกับทางพุทธและเต๋าภายในวัด หาได้กล่าวถึงมาณีกีซึ่งเป็นศาสนาดั้งเดิมของวัดเฉ่าอัน
เหอ เฉียวยฺเหวี่ยน (何乔远)  นักประวัติศาสตร์ชาวเมืองเฉวียนโจว บันทึกชื่อศาลเจ้าบนเขาหฺวาเปี่ยวของศาสนามาณีกีลงใน หนังสือแห่งฝูเจี้ยน (p=Mǐnshū) และเขาได้สรุปสิ่งที่เขารู้เกี่ยวกับศาสนามาณีกีไว้ด้วย ถือเป็นหนึ่งในเอกสารเพียงไม่กี่ชิ้นที่กล่าวถึงลัทธิมาณีกีในจีน นายเหอได้บันทึกไว้ว่าในช่วงเวลานั้นอาจยังมีผู้ที่นับถือ "ศาสนาแห่งแสง" อยู่ แต่มีไม่มากนัก
วัดเฉ่าอันถูกบูรณะปรับปรุงเป็นพุทธสถานเมื่อ ค.ศ. 1922 อุทิศแด่บรรพาจารย์ของอินเดียและจีน แต่ต่อมาวิหารนั้นถูกทิ้งให้ทรุดโทรมอีก แซมูเอล เอ็น. ซี. เหลียว (Samuel N.C. Lieu) ระบุไว้ว่าศาสนิกชนในท้องถิ่นเข้าใจว่า คำว่า "หมอหนี" (摩尼) ที่ถูกจารึกในวัดเฉ่าอัน คือ "ศากยมุนี" (lang|zh|释迦牟尼) ที่หมายถึงพระโคตมพุทธเจ้า ศาสดาในศาสนาพุทธ หลังจากนั้นไม่กี่ปี อู๋ เหวินเหลียง (吴文良) นักโบราณคดีที่เดินทางไปเฉ่าอัน ก็ได้รับคำอธิบายเช่นนี้จากคนท้องถิ่น
วัดเฉ่าอันขึ้นเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการปกป้องของมณฑลฝูเจี้ยนใน ค.ศ. 1961 และขึ้นเป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติจีนในมณฑลฝูเจี้ยนเมื่อ ค.ศ. 1996

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Jinjiang Cao'an 20120229-05.jpg|บันไดขึ้นศาสนาคาร
ไฟล์:Jinjiang Cao'an 20120229-10.jpg|พระพุทโธภาส (พระมณี)
ไฟล์:Jinjiang Cao'an 20120229-08.jpg|คำจารึกแก่ธรรมิกชน ได้แก่ "บริสุทธิ์" (清净) "แสงสว่าง" (光明) "พลัง" (大力) "ปัญญา" (智慧) และ "พระมณี" (摩尼) "พระพุทโธภาส" (光佛) 

**อ้างอิง**

**เชิงอรรถ**

**บรรณานุกรม**
 JSTOR=4526697- citation|title=Quanzhou Archaeology: A Brief Review|first=Richard|last= Pearson|last2= Li|first2= Min|last3= Li|first3= Guo|journal=International Journal of Historical Archaeology |volume=6|issue= 1|date=March 2002|pages=23–59|JSTOR=20852986

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  A Thousand Years - History of the Cao'an Temple
หมวดหมู่:มณฑลฝูเจี้ยน
หมวดหมู่:ศาสนามาณีกี
แม่แบบ:รายชื่อโรงเรียนในจังหวัด/สังกัด

ในส่วนนี้จะจำแนกโรงเรียนในตามสังกัดของโรงเรียน ได้แก่- สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) อยู่ในพื้นที่ของเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา และมีเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจำนวน  เขต- สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา (สอศ.)- องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.)- สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน (สช.) หมวดหมู่:แม่แบบสถานศึกษาไทย
แม่แบบ:รายชื่อโรงเรียนในจังหวัด/อำเภอ

ในส่วนนี้จะจำแนกโรงเรียนในตามอำเภอที่ตั้งของโรงเรียน โดยสีพื้นหลังของแต่ละแถวแสดงสังกัดของโรงเรียน- legend inline|#FFDDDD|โรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน- โรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นหมวดหมู่:แม่แบบสถานศึกษาไทย
อนุสาวรีย์วิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2

อนุสาวรีย์แห่งชาติ วิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2
อนุสาวรีย์พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2
อนุสาวรีย์แห่งชาติ วิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 (Monumento Nazionale a Vittorio Emanuele II) เรียกอย่างสั้นว่า วิตโตรีอาโน (Vittoriano) อนุสาวรีย์แห่งชาติในกรุงโรม ประเทศอิตาลี เพื่อถวายพระเกียรติแด่พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 กษัตริย์องค์แรกที่ผนวกรวมแว่นแคว้นน้อยใหญ่เข้าด้วยกันจนเป็นประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 19 อนุสาวรีย์นี้ได้รับการยอมรับเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของชาติอิตาลี บางคนเรียกอนุสาวรีย์แห่งนี้ว่า แท่นบูชาปิตุภูมิ (Altare della Patria) เพื่อสื่อถึงแท่นบูชาแรกของเทพีโรมา ซึ่งเป็นเพียงส่วนหนึ่งในอนุสาวรีย์
อนุสาวรีย์นี้ใช้เวลาก่อสร้างกว่า 50 ปี เริ่มสร้างในปีค.ศ. 1885 และสร้างแล้วเสร็จในปีค.ศ. 1935 ใช้สถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิก ออกแบบโดยจำลองถึงสภาพดั้งเดิมของจัตุรัสโรมันที่อยู่ใกล้เคียง อนุสาวรีย์แห่งชาติมีความกว้าง 135 เมตร ความลึก 130 เมตร ความสูง 70 เมตร มีพื้นที่ภายในมโหฬารถึง 717,000 ตารางเมตร ระเบียงด้านบนสุดของอนุสาวรีย์สามารถมองเห็นกรุงโรมได้รอบทิศ สามารถขึ้นไปได้โดยลิฟท์หรือบันได 196 ขั้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อนุสาวรีย์ในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในโรม
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในโรม
หมวดหมู่:พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 แห่งอิตาลี
ชิโปตเล

ชิโปตเล (chipotle) คือพริกฆาลาเปญโญสุกที่ผ่านการรมควันและอบจนแห้ง ใช้สำหรับปรุงรสอาหาร โดยเป็นพริกที่ใช้เป็นหลักในอาหารเม็กซิโกและอาหารที่ได้รับอิทธิพลจากตำรับอาหารเม็กซิโกอย่างเท็กซ์-เม็กซ์หรืออาหารทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ ชิโปตเลมาในรูปแบบที่แตกต่างกัน เช่น ชิโปตเลสเอนอาโดโบ (ชิโปตเลตุ๋นในซอสอาโดโบ) เป็นต้น
ชื่อ ชิโปตเล แผลงมาจากคำภาษานาวัตล์ว่า ชีลโปก-ตลี (chīlpoctli) แปลว่า "พริกรมควัน" ชิโปตเลมีระดับความเผ็ดร้อนใกล้เคียงกับพริกแอ็สเปอแล็ต, ฆาลาเปญโญ, พริกกัวฆิโย, พริกหยวกฮังการี, พริกแอนะไฮม์ และซอสตาบัสโก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พริก
หมวดหมู่:อาหารรมควัน
หมวดหมู่:อาหารเม็กซิโก
พริกตาบัสโก

พริกตาบัสโก (chile tabasco) เป็นพันธุ์ปลูกพันธุ์หนึ่งของพริกชนิด Capsicum frutescens มีถิ่นกำเนิดในเม็กซิโก เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดจากการเป็นวัตถุดิบในซอสตาบัสโกและพริกตาบัสโกดองน้ำส้มสายชู ชื่อพันธุ์พริกตั้งตามชื่อรัฐตาบัสโกของเม็กซิโก
เช่นเดียวกับพันธุ์ปลูกพันธุ์อื่น ๆ ของพริกชนิด C. frutescens ต้นพริกตาบัสโกมีการเจริญเติบโตเป็นพุ่ม โดยในการเพาะปลูกในเชิงพาณิชย์จะมีการตัดแต่งกิ่งเพื่อให้ต้นพริกแข็งแรงขึ้น ผลพริกมีลักษณะเรียว ยาวประมาณ 4 เซนติเมตร เริ่มแรกมีสีเขียวอมเหลืองอ่อน ๆ จากนั้นจะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองและส้ม ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีแดงสดเมื่อสุกแก่ พริกตาบัสโกมีความเผ็ดร้อนอยู่ในระดับ 30,000 ถึง 50,000 ตามมาตราสกอวิลล์ เช่นเดียวกับพันธุ์อื่น ๆ ของพริกชนิด C. frutescens ผลพริกตาบัสโกจะยังคงชี้ขึ้นเมื่อสุก แทนที่จะห้อยลงอย่างพริกชนิดอื่นบางชนิด
ต้นพริกตาบัสโกส่วนใหญ่ติดเชื้อไวรัสโมเสกยาสูบในคริสต์ทศวรรษ 1960 พันธุ์ที่มีความทนทานต่อโรค (ตาบัสโกใบเขียว) ไม่ได้รับการนำมาปลูกจนกระทั่งประมาณคริสต์ทศวรรษ 1970

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พริก
หมวดหมู่:อาหารลุยเซียนา
อาบาเนโร

อาบาเนโร (habanero) เป็นพันธุ์ปลูกพันธุ์หนึ่งของพริกชนิด Capsicum chinense ชื่อ อาบาเนโร เป็นคำภาษาสเปนแปลว่า "จากฮาวานา" (เมืองหลวงของประเทศคิวบา)
ผลพริกอาบาเนโรมีลักษณะป้อม ผลที่ยังไม่สุกมีสีเขียวและจะเปลี่ยนสีไปตามระยะการสุกแก่ สีที่พบมากที่สุดคือสีส้มและแดง แต่ผลพริกยังอาจมีสีขาว น้ำตาล เหลือง เขียว หรือม่วงก็ได้ โดยปกติผลสุกจะมีความยาวระหว่าง 2–6 เซนติเมตร (0.8–2.4 นิ้ว)
อาบาเนโรเป็นพริกพันธุ์หนึ่งที่มีความเผ็ดมาก โดยมีหน่วยความเผ็ดสกอวิลล์อยู่ระหว่าง 100,000 ถึง 350,000 ความเผ็ดร้อน รสชาติ และกลิ่นหอมอย่างดอกไม้ของพริกพันธุ์นี้ทำให้มันเป็นส่วนผสมยอดนิยมในซอสพริกและอาหารรสเผ็ดอื่น ๆ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พริก
หมวดหมู่:อาหารเม็กซิโก
หมวดหมู่:อาหารนิวเม็กซิโก
หมวดหมู่:อาหารเท็กซัส
การคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980

ประเทศที่ได้ทำการคว่ำบาตรเกม ปี ค.ศ. 1980 ซึ่งเป็นสีน้ำเงิน
การคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน ค.ศ. 1980 เป็นส่วนหนึ่งของจำนวนการกระทำที่ริเริ่มโดยสหรัฐอเมริกาเพื่อเป็นการประท้วงต่อสหภาพโซเวียตเข้ารุกรานอัฟกานิสถาน สหภาพโซเวียตซึ่งได้รับเลือกเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อนในปี ค.ศ. 1980 และกลุ่มประเทศพันธมิตรได้ร่วมมือกันในการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน ค.ศ. 1984 ในเวลาอีก 4 ปีต่อมา ณ เมืองลอสแอนเจลิส ซึ่งสหรัฐได้เป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อนในปี ค.ศ. 1984

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 1980
หมวดหมู่:สงครามเย็น
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
หมวดหมู่:พ.ศ. 2523
หมวดหมู่:การคว่ำบาตร
หมวดหมู่:การคว่ำบาตรกีฬานานาชาติ
พระยาพายัพพิริยกิจ (เป้า จารุเสถียร)

อำมาตย์เอก พระยาพายัพพิริยกิจ (8 พฤษภาคม 2424–10 กุมภาพันธ์ 2470) ขุนนางชาวไทย ต้นตระกูลจารุเสถียรโดย ได้ขอพระราชทานจาก พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะมียศและบรรดาศักดิ์เป็น อำมาตย์โท พระบุรีสราธิการ ผู้ว่าราชการเมืองสระบุรี และได้รับพระราชทานมาเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2456 เป็นลำดับที่ 889 อดีตผู้ตรวจการ มณฑลนครราชสีมา อดีตผู้ว่าราชการ เมืองสระบุรี, จังหวัดพระประแดง อดีตปลัด มณฑลกรุงเก่า, มณฑลภูเก็ต, มณฑลพายัพ และเป็นบิดาของ พล.อ. จำเป็น จารุเสถียร อดีตนายก สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และ จอมพล ประภาส จารุเสถียร อดีตรองนายกรัฐมนตรี

**ประวัติ**
อำมาตย์เอก พระยาพายัพพิริยกิจ มีนามเดิมว่า เป้า จารุเสถียร เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2424 เป็นบุตรชายของ ขุนศรีพลภักดิ์ จบการศึกษาจาก โรงเรียนมหาดเล็กหลวง และได้เดินทางไปฝึกราชการที่ มณฑลกรุงเก่า ก่อนจะเดินทางกลับมายังกรุงเทพมหานครและได้เข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2445
ด้านชีวิตครอบครัวมีภรรยาทั้งสิ้น 2 ท่านคือ คุณหญิงแช่ม จารุเสถียร และ เจ้าบัวตอง โดยมีบุตรธิดาที่เกิดจาก คุณหญิงแช่ม 4 คนและที่เกิดจาก เจ้าบัวตอง 6 คน
พระยาพายัพพิริยกิจถึงแก่กรรมเนื่องจากถูกคนร้ายลอบยิงเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2470 และได้จัดพิธีพระราชทานเพลิงศพที่ วัดจักรวรรดิราชาวาสวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 9 กันยายน ปี พ.ศ. 2473 โดยได้พระราชทานเงิน 1000 สตางค์ ผ้าขาว 4 พับ

**รับราชการ**
 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2446 - รับพระราชทานสัญญาบัตรตำแหน่งหน้าที่ราชการ- 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2446 ผู้ตรวจการมณฑลนครราชสีมา- นายอำเภอเมืองบุรีรัมย์- 7 มกราคม พ.ศ. 2447 - กรมการในกองข้าหลวงเทศาภิบาลมณฑลนครราชสีมา ถือศักดินา 600- ข้าหลวงมหาดไทยมณฑลอุดร- 2 มิถุนายน พ.ศ. 2456 ผู้รั้งผู้ว่าราชการเมืองสระบุรี- 21 สิงหาคม พ.ศ. 2456 - ผู้ว่าราชการเมืองสระบุรี- 8 ตุลาคม พ.ศ. 2457 ปลัดมณฑลอยุธยา- 18 ธันวาคม พ.ศ. 2457 - ปลัดมณฑลภูเก็ต- 25 ตุลาคม พ.ศ. 2459 - ปลัดมณฑลพายัพ- 25 มีนาคม พ.ศ. 2468 - รั้งตำแหน่งนครบาล จังหวัดพระประแดง- 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2469 - ผู้ว่าราชการ จังหวัดพระประแดง

**บรรดาศักดิ์**
 7 มกราคม พ.ศ. 2447 - ขุนวรภักดิ์พิบูลย์- 22 เมษายน พ.ศ. 2451 - หลวงอนุรักษ์ภักดี- 21 สิงหาคม พ.ศ. 2456 - พระบุรีสราธิการ- 29 สิงหาคม 2457 – ส่งสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์ไปพระราชทาน- 24 ธันวาคม พ.ศ. 2463 - พระยาพายัพพิริยกิจ

**ยศ**
 20 สิงหาคม พ.ศ. 2454 - อำมาตย์ตรี- 16 มิถุนายน พ.ศ. 2455 นายหมู่ตรี- 21 สิงหาคม พ.ศ. 2456 - อำมาตย์โท- 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2458 - นายหมวดโท- 20 ธันวาคม พ.ศ. 2461 - อำมาตย์เอก- 23 ธันวาคม พ.ศ. 2461 นายหมวดเอก- 20 มกราคม 2462 – นายกองตรีเสือป่า- 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2465 นายกองโทเสือป่า- 19 พฤศจิกายน 2468 – นายกองเอก

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สมาชิกกองเสือป่า
หมวดหมู่:สกุลจารุเสถียร
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากการถูกยิง
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์ชั้นพระยา
หมวดหมู่:ไทม์ไครซิส

หมวดหมู่:เกมจากค่ายนัมโค
หมวดหมู่:เกมไลต์กัน
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเกี่ยวกับการก่อการร้าย
ไทม์ไครซิส 5

ไทม์ไครซิส 5 (タイムクライシス5; italic=yes) เป็นเกมอาร์เคดแนวไลต์กันชูตเตอร์ที่สร้างโดยบันไดนัมโกะเกม (ภายหลังเป็นบันไดนัมโกะอัมยูสเมนต์) นับเป็นการเปิดตัวครั้งแรกในรอบเก้าปีนับจากไทม์ไครซิส 4 ที่เป็นภาคก่อน โดยเริ่มดำเนินการเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2015 เกมนี้เป็นเกมสุดท้ายบันไดนัมโกะเกมก่อนเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็นบันไดนัมโกะเอนเตอร์เทนเมนต์ในหมวดเอเอ็มของเวลาดังกล่าว
ในภาคห้าของซีรีส์ไทม์ไครซิส หากรวมภาคคู่ขนานจะเป็นผลงานลำดับที่ 8 ของทุกภาครวมกัน ซึ่งมีคำขวัญคือ "เพื่อทำการรักษาเวลา ไปจนถึงการทำลายเวลา" นอกเหนือจากระบบดั้งเดิมที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังเพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีและสิ่งกีดขวางของศัตรู ระบบคันเหยียบคู่ (ดับเบิลเพดัลซิสเต็ม) ก็ได้รับการนำมาใช้
โดยโปรดิวเซอร์ โนริฮิโระ นิชิมูระ ได้ให้ความเห็นเกี่ยวกับการสร้างผลงานนี้ว่า "ผมต้องการให้เกมประเภทกันชูตเตอร์ได้รับความนิยมอีกครั้ง"

**เรื่องย่อ**
ไฟล์:Time Crisis 5 Mastermind arcade English.jpg|left|thumb|250px|ไทม์ไครซิส 5 ในระบบเกมอาร์เคด
สามเดือนก่อนเหตุการณ์ของเกม ผู้ตรวจสอบของวีเอสเอสอี (V.S.S.E.) ถูกฆ่าตาย โดยกระเป๋าหิ้วของผู้ตรวจสอบมีข้อมูลเกี่ยวกับคนทรยศภายในตำแหน่งวีเอสเอสอี แต่เนื่องจากการฆาตกรรมผู้ตรวจสอบ กระเป๋าหิ้วใบนั้นก็ไม่เคยกลับไปที่การครอบครองชองวีเอสเอสอีเพื่อดึงข้อมูล ลุค โอนีล และมาร์ก โกดาร์ต จึงได้รับการส่งตัวไปเอากระเป๋าหิ้วคืนมา กับโรเบิร์ต แบ็กซ์เตอร์ ในฐานะผู้ดูแลการเรียกค้นกระเป๋าหิ้ว โดยมีแคทเธอรีน ริชชี ทำหน้าที่เป็นตัวแทนสนับสนุนทางอากาศ ซึ่งเป็นที่น่าสงสัยว่าไวลด์ ด็อก น่าจะเป็นคนนำกระเป๋าหิ้วไปหลังจากที่ผู้ตรวจสอบถูกสังหาร

**ตัวละครหลัก**

**รูปแบบการเล่น**
รูปแบบการเล่นยังคงเอกลักษณ์เดียวกับซีรีส์ภาคก่อน ๆ โดยผู้เล่นใช้ไลต์กันเล็งยิงศัตรูบนหน้าจอ พร้อมหลบกระสุนของศัตรูด้วยการเหยียบแป้นที่อยู่ติดกับพื้น ในภาคนี้ได้เพิ่มแป้นเหยียบซ้ายและขวา ซึ่งสามารถทำให้ตัวละครของผู้เล่นขยับไปด้านข้าง เพื่อโจมตีศัตรูในทิศอื่นได้ ส่วนไลต์กันจะมีปุ่มด้านข้างเพิ่มขึ้น เพื่อให้ผู้เล่นเปลี่ยนอาวุธเป็นปืนพก, ปืนลูกซอง หรือเครื่องยิงลูกระเบิด เกมนี้สามารถเล่นได้สองคนพร้อมกัน บนหน้าจอขนาด 55 นิ้ว

**การตลาด**
เกมภาคนี้ เริ่มเปิดให้เล่นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 โดยมีเพียง 3 ด่านให้เล่นในช่วงแรก แต่ทางบันไดนัมโกะยืนยันว่าจะทำการเพิ่มด่านมากขึ้นอีกเท่าตัวภายในสิ้นปีดังกล่าว

**การตอบรับ**
เว็บไซต์เกมมิงโดสได้แสดงความสนใจต่อแป้นเหยียบที่เพิ่มขึ้น แต่วิจารณ์ถึงตัวละครที่มีลักษณะเหนือความจริงมากเกินไป อย่างไรก็ตาม ก็ได้ชื่นชมในส่วนของบอส ซึ่งมีรูปแบบการต่อสู้ที่น่าสนใจกว่าภาคก่อน ๆ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  タイムクライシス5 公式サイト - バンダイナムコアミューズメント
5
หมวดหมู่:เกมตู้ พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:เกมตู้ขนาดใหญ่
หมวดหมู่:วิดีโอเกมบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
หมวดหมู่:ออล.เน็ต
ทรัสต์โซน

ทรัสต์โซน (TrustZone) เป็นเทคโนโลยีต้นทุนต่ำที่ทำหน้าที่เป็นส่วนขยายความปลอดภัยให้แก่สถาปัตยกรรมชุดคําสั่งและโครงสร้างอาร์ม (ARM) ซึ่งเพิ่มความปลอดภัยให้แก่ชิพอเนกประสงค์ (SoC) โดยการแบ่งหน่วยความจำของไมโครคอนโทรลเลอร์ในชิพเดียวกันออกเป็นสองฝั่ง ซึ่งได้แก่ฝั่งปกติ (normal world) และฝั่งที่มีความปลอดภัยสูง (secure world) โดยแต่ละฝั่งจะไม่สามารถเข้าถึงข้อมูลในหน่วยความจำของกันและกันได้ และสามารถทำงานคู่กันได้อย่างปกติภายใต้ระบบประมวลผลตัวเดียวกัน
โดยปกติแล้ว ระบบปฏิบัติการหลักจะทำงานอยู่ในฝั่งที่มีความปลอดภัยน้อยกว่า มีหน้าที่ประมวลผลโปรแกรมที่มีความเสี่ยงต่ำ ส่วนระบบปฏิบัติการที่เชื่อถือได้จะทำงานอยู่ในฝั่งที่มีความปลอดภัยสูง ซึ่งรับผิดชอบต่อโปรแกรมที่ต้องการเข้าถึงข้อมูลที่มีความเสี่ยงในการถูกโจมตี ระบบตรวจสอบความปลอดภัย (secure monitor) ทำหน้าที่เป็นตัวดูแลและสับเปลี่ยนทั้งสองสถานะ ซึ่งการเปลี่ยนสถานะนั้นสามารถทำได้จากทั้งฝั่งปกติและฝั่งที่มีความปลอดภัยสูง นอกจากนี้ทรัสต์โซนยังได้เพิ่มบิตบางตัวในเรจิสเตอร์เข้าไปใน Advanced Microcontroller Bus Architecture (AMBA) เพื่อควบคุมการเปลี่ยนสถานะ

**คุณลักษณะ**
มีการนำทรัสต์โซนไปประยุกต์ใช้ด้วยเหตุผลดังต่อไปนี้- เพื่อซ่อนการเข้าถึงต่ออุปกรณ์ต่อพ่วงที่สำคัญจากฝั่งปกติ- เพื่อสร้างที่เก็บข้อมูลที่ปลอดภัย (secure storage) ที่เข้าถึงได้จากฝั่งที่มีความปลอดภัยสูงเท่านั้น- เพื่อประมวลผลการเข้ารหัสและชุดคำสั่งอื่นใดซึ่งมีผลต่อความปลอดภัยของระบบ- เพื่อสร้างเครื่องหมายในพื้นที่บางส่วนของหน่วยความจำระบบเพื่อกำหนดให้พื้นที่ส่วนนี้ไม่อาจเข้าถึงจากส่วนประกอบอื่น ๆ ที่ไม่พึงประสงค์ได้- เพื่อกำหนดหน่วยความจำสำหรับโปรแกรมที่มีความปลอดภัยสูงโดยเฉพาะ- เพื่อเพิ่มความสมบูรณ์ของ software stack ป้องกันการแก้ไขข้อมูล- เพื่อให้ลำดับการบูตระบบมีความปลอดภัยมากขึ้น และทำให้ระบบไม่สามารถถูกเปลี่ยนแปลงหรือแก้ไขในขณะที่ระบบกำลังปิดอยู่

**กรรมสิทธิ์**
ในทางปฏิบัตินั้น ทรัสต์โซนถือเป็นกรรมสิทธิ์ของ ARM ซึ่งไม่มีการเปิดเผยต่อสาธารณชนถึงระบบภายในและการพัฒนา และยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าระบบดังกล่าวสามารถป้องกันการโจมตีได้กี่ประเภท
เอเอ็มดี ได้ซื้อลิขสิทธิ์และนำเทคโนโลยีทรัสต์โซนเข้ามาประยุกต์ใช้กับ AMD Platform Security Processor ซึ่งปรากฏอยู่ในโปรเซสเซอร์คอร์เท็กซ์เอไฟฟ์ (Cortex-A5) ที่ทำหน้าที่ประมวลผลคำสั่งที่มีความปลอดภัยสูง
ซัมซุงน็อกซ์ (Samsung Knox) ใช้ทรัสต์โซนในการตรวจสอบและเฝ้าระวังการเปลี่ยนแปลงเคอร์เนล ซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบต่อการดูแลบริหารทรัพยากรของระบบ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไมโครคอนโทรลเลอร์
หมวดหมู่:ระบบฝังตัว
อัลละฮ์เซอลามัตกันซุลตันมะฮ์โกตา

อัลละฮ์เซอลามัตกันซุลตันมะฮ์โกตา (บรรเลง)อัลละฮ์เซอลามัตกันซุลตันมะฮ์โกตา (Allah Selamatkan Sultan Mahkota) เป็นเพลงสรรเสริญแห่งรัฐเกอดะฮ์ ประเทศมาเลเซีย คำร้องประพันธ์โดย Almarhum Abdullah Syed Hussain Shahabuddin และทำนองประพันธ์โดย J. A. Redhill (Reutenberg) มันถูกนำมาใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 22 มีนาคม 1937

**ประวัติ**
Reuternberg ผู้อำนวยการชมรมวงออร์เคสตราของรัฐเซอลาโงร์ได้รับคำสั่งให้แต่งเพลงชาติสำหรับรัฐเกอดะฮ์ด้วยเงินรางวัล 1,000 ดอลลาร์สหรัฐ เขาแต่งเพลงจนเสร็จในเวลา 25 นาที แผนการสร้างนั้นริเริ่มโดย S.L. Jones ที่ปรึกษาชาวอังกฤษของรัฐเกอดะฮ์
เพลงนี้ได้รับการแต่งเพลงใหม่โดย Tunku Yakob พร้อมกับเพิ่มเนื้อเพลงที่เขียนโดย Hj Mohammad Sheriff Menteri Besar และทำนองเพลงเป็นของ JF. Agustin ในปี พ.ศ.2492

**เนื้อเพลง**

**แหล่งข้อมูล**
  National Anthems-  Instrumental Anthems
หมวดหมู่:รัฐเกอดะฮ์
หมวดหมู่:เพลงสรรเสริญในประเทศมาเลเซีย
เมอลากามาจูจายา

บันทึกเสียงเพลงสรรเสริญพระบารมีเมอลากามาจูจายา (Melaka Maju Jaya) แปลว่า มะละกาจงมีชัย เป็นเพลงสรรเสริญแห่งรัฐมะละกา ประเทศมาเลเซีย
เนื้อร้องและทำนองประพันธ์โดย ไซฟูล บาห์รี (Saiful Bahri) ผู้เขียนเนื้อเพลงของเพลงประจำรัฐสลังงอร์ เพลง ดูลียังมาฮามูเลีย 

**เนื้อเพลง**

**แหล่งข้อมูล**
  เพลงชาติ mp3
หมวดหมู่:รัฐมะละกา
หมวดหมู่:เพลงสรรเสริญในประเทศมาเลเซีย
พระมณี

พระมณี,  มานี (), มานิส (Μάνης), มาเนส (Manes) หรือ มานีหัยยา (ܡܐܢܝ ܚܝܐ Mānī ḥayyā) เป็นศาสดาพยากรณ์และเป็นผู้ก่อตั้งศาสนามาณีกีชาวอิหร่าน เป็นศาสนาแบบอไญยนิยมยุคปลายสมัยโบราณ เขาเกิดที่เมืองซีลิวเชีย-เทซิโฟนในบาบิโลเนีย ซึ่งในเวลานั้นเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิพาร์เธีย งานเขียนของพระมณีจำนวนหกชิ้นเขียนด้วยภาษาซีรีแอก และงานเขียนชิ้นที่เจ็ดได้เขียนเป็นภาษาเปอร์เซียกลางถวายจักรพรรดิชาปูร์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิซาเซเนียน
พระมณีเห็นว่าตัวท่านเป็นศาสดาพยากรณ์คนสุดท้ายที่พระเป็นเจ้าส่งมาโปรดโลกมนุษย์ ต่อจากอาดัม โซโรอัสเตอร์ พระพุทธเจ้า และพระเยซู เขาได้ออกเผยแผ่ศาสนาจนแพร่หลายไปยังทวีปยุโรปและเอเชีย
พระมณีถูกจองจำในคุกตามพระราชโองการของจักรพรรดิบาฮ์รามที่ 1 ผู้ทรงเคร่งครัดในศาสนาโซโรอัสเตอร์ และมองศาสนามาณีกีว่าเป็นพวกมิจฉาทิฐิ พระมณีถึงแก่มรณกรรมในคุกเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 274 ชาวมาณีกีถือว่าการเสียชีวิตของพระมณีเป็นการตายอย่างทรมานดุจเดียวกับการตรึงกางเขนของพระเยซู 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 พระมณี
หมวดหมู่:ศาสดา
หมวดหมู่:ศาสนามาณีกี
หมวดหมู่:กวีชาวอิหร่าน
หมวดหมู่:ผู้คิดค้นระบบการเขียน
ซอสแมรีโรส

ซอสแมรีโรส (Marie Rose sauce) หรือบางแห่งเรียก ซอสค็อกเทล (cocktail sauce) หรือ ซอสอาหารทะเล (seafood sauce) เป็นเครื่องปรุงรสที่มีส่วนประกอบได้แก่ มะเขือเทศ มายองเนส ซอสวุร์สเตอร์เชอร์ น้ำมะนาว และพริกไทย ใช้ทานคู่กับอาหารทะเล โดยเฉพาะกุ้ง ซอสนี้เริ่มแพร่หลายช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1960 โดยแฟนนี คราด็อก เชฟชาวบริติช
ถึงแม้ว่าคราด็อกจะได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่ทำให้ซอสแพร่หลาย แต่สูตรของซอสแมรีโรสมีมาก่อนหน้านั้น โดยในปี 1956 คอนสแตนซ์ สปรายเผยแพร่สูตรโทเมโทไอซ์ ซึ่งประกอบด้วยเนื้อมะเขือเทศและมายองเนส ใช้เป็นซอสพื้นฐานสำหรับเมนูค็อกเทลกุ้ง ขณะที่สหรัฐก็มีซอสลักษณะคล้ายกันแต่ประกอบด้วยฮอสแรดิชและซอสมะเขือเทศ ใช้เสิร์ฟกับเมนูกุ้งเช่นกัน โดยมีการตั้งข้อสังเกตว่าซอสของสหรัฐอาจเป็นซอสต้นแบบของซอสแมรีโรส ด้านที่มาของชื่อแมรีโรสยังไม่เป็นที่ชัดเจน แต่เชื่อว่าเกี่ยวข้องกับเรือแมรีโรส เรือรบในรัชสมัยพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ อย่างไรก็ตาม กองทุนแมรีโรสได้ปฏิเสธความเกี่ยวข้องนี้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซอส
ฆาลาเปญโญ

ฆาลาเปญโญ (Jalapeño) หรือ กัวเรสเมญโญ (Cuaresmeño) เป็นชื่อพันธุ์พริกประเภทฝักขนาดกลาง โดยเป็นพันธุ์ปลูกพันธุ์หนึ่งของพริกชนิด Capsicum annuum ชื่อ ฆาลาเปญโญ เป็นคำภาษาสเปนแปลว่า "จากฮาลาปา" (Xalapa) เมืองหลวงของรัฐเบรากรุซในเม็กซิโกซึ่งเป็นสถานที่ปลูกพริกดั้งเดิม ส่วนชื่อ ฮาลาปา มีต้นกำเนิดจากภาษานาวัตล์อีกทอดหนึ่ง โดยประสมขึ้นจากรากศัพท์ ชาลลี (xālli) แปลว่า "ทราย" และ อาปัน (āpan) แปลว่า "แหล่งน้ำ"
ผลฆาลาเปญโญที่สุกแล้วจะห้อยลงมา มีความยาว 5–10 เซนติเมตร (2–4 นิ้ว) ผิวแน่นและเนียนเรียบ กว้าง 25–38 มิลลิเมตร (1.0–1.5 นิ้ว) แต่ละผลอาจมีระดับความเผ็ดแตกต่างกันไป แต่จะมีหน่วยความเผ็ดสกอวิลล์อยู่ระหว่าง 3,500 ถึง 3,600 โดยทั่วไปนิยมนำพริกพันธุ์นี้มาดองและบริโภคขณะที่ผลยังเป็นสีเขียว แต่บางครั้งก็ปล่อยให้ผลสุกเต็มที่จนเปลี่ยนเป็นสีแดง ส้ม หรือเหลือง ฆาลาเปญโญมีผลใหญ่กว่าและมักมีความเผ็ดน้อยกว่าพริกเซร์ราโนซึ่งมีลักษณะใกล้เคียงกัน สถาบันพริกในสหรัฐเป็นที่รู้จักจากการพัฒนาฆาลาเปญโญให้มีสีสันต่าง ๆ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พริก
หมวดหมู่:อาหารเม็กซิโก
หมวดหมู่:อาหารภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ
หมวดหมู่:อาหารภาคตะวันตกของสหรัฐ
หมวดหมู่:อาหารนิวเม็กซิโก
หมวดหมู่:อาหารเท็กซัส
การทลายกำแพงเบอร์ลิน

การทลายกำแพงเบอร์ลิน (Mauerfall) เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989 เป็นเหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์โลกซึ่งแสดงถึงการทลายม่านเหล็กและจุดเริ่มต้นการล่มสลายของลัทธิคอมมิวนิสต์ในยุโรปตะวันออกและกลาง การทลายชายแดนเยอรมันภายในเกิดขึ้นหลังจากนั้นไม่นาน การสิ้นสุดสงครามเย็นได้รับการประกาศที่การประชุมสุดยอดมอลตาในสามสัปดาห์ต่อมา และการรวมเยอรมนีอีกครั้งก็เกิดขึ้นในปีต่อมา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สงครามเย็น
การล่มสลายชายแดนเยอรมันภายใน

ภาพภ่ายที่ชายแดนเฮล์มสเตดต์ไปยังเยอรมนีตะวันออกในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1989 ภายหลังจากมีข้อจำกัดในการเดินทาง.
การล่มสลายชายแดนเยอรมันภายใน ได้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและไม่คาดคิดในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1989 พร้อมกับการล่มสลายกำแพงเบอร์ลิน เหตุการณ์นี้ได้นำไปสู่การรวมประเทศครั้งสุดท้ายของเยอรมนีในอีกไม่กี่ปีต่อมา
หมวดหมู่:สงครามเย็น