Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
วัดบางชัน

วัดบางชัน หรือ วัดอรัญสมุทธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางชัน อำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำเวฬุซึ่งอยู่ในเขตป่าสงวน ปัจจุบันมีพระครูรังสรรค์ วิหารคุณ เป็นเจ้าอาวาส
วัดบางชัน เดิมทีตั้งเป็นสำนักสงฆ์แรกในปี พ.ศ. 2412 จัดตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2441 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว อีกแหล่งข้อมูลระบุว่าได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2479  ผู้ทูลขอพระราชทานใบวิสุงคามสีมาเป็นชาวจีนที่มีนามว่า เจ๊กลี่เหม็ง ใช้ชื่อวัดว่า "วัดอรัญสมุทธาราม" ซึ่ง อรัญ แปลว่า ป่าและน้ำ ธาราม แปลว่า ที่อยู่สบาย ต่อมามีการเปลี่ยนชื่อเป็นวัดบางชันเพราะต้องการให้ตรงกับชื่อหมู่บ้านและตำบลบางชัน ต่อมาในปี พ.ศ 2505 ได้มีการออกประกาศเป็นเขตป่าสงวน จึงเป็นที่มาของปัญหาการบุกรุกพื้นที่ป่าสืบเนื่องมาจนทุกวันนี้
บริเวณวัดบางชันมีพิพิธภัณฑ์ของโบราณ เรือเก่า (เรือขุด) มีซากสัตว์ที่เคยพบได้ในบริเวณลุ่มน้ำเวฬุ เช่น โครงกระดูกจระเข้ ปลาโลมา กระดูกวาฬ เขากวาง หอยต่างๆ จัดแสดงไว้ในตู้กระจก นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของโรงเรียนวัดบางชัน หรือ โรงเรียนประภากรราษฎร์รังสฤษฏ์ ซึ่งเปิดสอนในระดับอนุบาลจนถึงประถมศึกษาปีที่ 6

**อ้างอิง**
บางชัน
พระบาอาต

พระบาอาต หรือ พระบาอัฐ (เขมร: បាសាត) พระมหากษัตริย์แห่งจักรวรรดิเขมร ภายใต้การปกครองของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 แห่งอาณาจักรอยุธยา
พระบาอาต พงศาวดารเขมรในประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๑ ระบุว่าเป็นพระโอรสของพระบรมลำพงษ์ราชา พระมหากษัตริย์เขมรพระองค์ก่อน แต่พงศาวดารเขมร ฉบับนักองค์เองระบุแตกต่างออกไปว่าเป็นพระโอรสของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 แห่งอาณาจักรอยุธยา
หลังจากกองทัพอยุธยาซึ่งนำโดยสมเด็จพระบรมราชาธิราช (ขุนหลวงพะงั่ว) สามารถตีนครธม ราชธานีเขมรแตกแล้วสมเด็จพระบรมราชาธิราชจึงแต่งตั้งพระบาสาต พระราชโอรสของพระบรมลำพงษ์ราชาหรือสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 ขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์เขมร เมื่อ พ.ศ. 1895 โดยขึ้นต่ออาณาจักรอยุธยา 
ถ้าพระบาอาต เป็นพระโอรสของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 จริงสามารถอธิบายการปกครองในลักษณะนี้ได้ว่า สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 ทรงส่งพระโอรสของพระองค์ทั้ง 3 ไปปกครองจักรวรรดิเขมรแทนพระราชวงศ์เดิม ส่วนหนึ่งเพราะต้องการผนวกอำนาจการปกครองของเขมรให้มาอยู่ภายใต้อำนาจของอยุธยา โดยอาศัยฐานะรัฐเครือญาติ
พระบาอาต ขึ้นครองราชย์สืบต่อจากพระเชษฐาอีก 2 หรือ 3 ปี (พ.ศ. 1897-1900 หรือ 1898-1900) ก็สวรรคตอีกพระองค์หนึ่ง พระกฎุมบงพิสี พระอนุชาอีกพระองค์จึงขึ้นครองราชย์ต่อมาอีก 1 เดือน (ใน พ.ศ. 1900) แล้วพระศรีสุริโยวงษ์ (เจ้าพญากลเมฆ (นักโพรก) ตามพงศาวดารเขมร ฉบับนักองค์เอง) พระราชวงศ์เขมรเดิมจึงได้ครองราชย์สืบต่อมา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์กัมพูชา
Aglaia foveolata

Aglaia foveolata เป็นชนิดของพืชเขตร้อนในวงศ์ Meliaceae โดยพบในประเทศบรูไน อินโดนีเซีย และมาเลเซีย ผลิตผลที่กินได้ เปลือกไม้มี silvestrol ซึ่งเป็นตัวยับยั้งการทำซ้ำของไวรัสอีโบลาและซิกาอย่างมีกำลัง

**อ้างอิง==
วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม (อำเภอบางคล้า)

วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกระเจ็ด อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 21 ไร่ 3 งาน 47 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือติดกับที่ดินนายอุไร ทิศใต้ติดกับตลาดสามแยก ทิศตะวันออกติดกับที่ดินนางทองคำ สมบูรณ์ทรัพย์ ทิศตะวันตกติดกับลำคลอง ปัจจุบันมีพระอธิการกิติศักดิ์ อินทโชโต เป็นเจ้าอาวาส
วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม หรือประชาชนนิยมเรียก วัดสามแยก ตั้งวัดเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2477 ซึ่งมีนายเก๋าและนางเฮี้ย สมบูรณ์ทรัพย์ คหบดี บ้านบางขาม ตำบลบางขาม อำเภอบ้านสร้าง จังหวัดปราจีนบุรี เป็นผู้มอบที่ดินถวายวัด เพื่อสร้างวัด จำนวน 21 ไร่ 3 งาน 47 ตารางวา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508

**รายนามเจ้าอาวาส**
 พระเพ็ง แจ้งสว่าง- พระเฉลิม อุปปฺนโน- พระครูวิบูลย์ธรรมาอาจารย์ พ.ศ. 2518–2546- พระอธิการกิตติศักดิ์ อินทรโชโต พ.ศ. 2546–

**อ้างอิง**
ราษฎร์ศรัทธาธรรม
วัดตีตะเรด

วัดตีตะเรด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนฉิมพลี อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดตีตะเรด หรือ วัดแขกล้อม แต่เดิมเป็นวัดร้างมานานกว่า 86 ปี ต่อมามีพระปลัดไฉน อินทปัญโญ หรือพระครูอินทปัญญารัต เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน ได้เป็นผู้ริเริ่มในการพัฒนาวัด ซึ่งในระยะแรกจะมีความยากลำบากมาก เนื่องจากบริเวณโดยรอบเป็นชุมชนชาวมุสลิม ในตอนกลางวันต้องไปอยู่ที่อื่น และในตอนกลางคืนค่อยแอบกลับมาพัฒนาวัด ด้วยเหตุนี้จึงได้ชื่อว่า "วัดแขกล้อม" ท่านได้พัฒนาวัดเรื่อยมาจนยกฐานะจากวัดร้างเป็นวัดที่มีพระภิกษุจำพรรษาเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2543 ในสมัยก่อนเนื่องจากวัดนี้เป็นวัดร้างมานาน และพื้นที่บริเวณวัดเป็นที่ลุ่ม ทำให้เกิดน้ำท่วมอยู่เป็นประจำ การประกอบพิธีทางศาสนาต้องไปประกอบพิธีบนเรือ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2544
ด้านการเผยแผ่พระพุทธศาสนา มีการส่งเสริมการจัดกิจกรรมในวันสำคัญทางศาสนาทุกเทศกาล มีการจัดปฏิบัติธรรมสำหรับประชาชนทั่วไป และจัดโครงการบรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อน เป็นต้น รวมถึงเป็นที่ตั้งของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดฉะเชิงเทรา แห่งที่ 16

**อ้างอิง**
ตีตะเรด
ตำบลย่านยาว (อำเภอสวรรคโลก)

ย่านยาว เป็นหนึ่งในสิบสามตำบลของอำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย มีพื้นที่ปกครองประมาณ 37 ตารางกิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลในเมือง ตำบลวังไม้ขอน ตำบลคลองกระจงและตำบลหนองกลับ เป็นตำบลที่ตั้งของสถานศึกษาที่สำคัญของอำเภอสวรรคโลก โดยมีองค์การบริหารส่วนตำบลย่านยาว เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ครอบคลุมตำบลย่านยาวทั้งหมด

**ประวัติ**
ในอดีต พ่อขุนศรีอินทราทิตย์หรือพ่อขุนบางกลางหาวให้ขณะนั้น ได้นำกองทัพของพระองค์มาพักแรมอยู่ ณ บริเวณ วัดคุ้งวารี ในปัจจุบัน ก่อนที่จะเข้าไปโจมตีขอมสบาดโขลญลำพงที่กำลังปกครองสุโขทัยอยู่ โดยกรมศิลปากร ประดิษฐานพระบรมราชานุสาวรีย์พ่อขุนศรีอินทราทิตย์ อยู่ที่ วัดคุ้งวารี ตำบลย่านยาว อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย สร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึง เชิดชูเกียรติแก่พ่อขุนศรีอินทราทิตย์
องค์การบริหารส่วนตำบลย่านยาว เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลย่านยาว โดยได้ยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเมื่อปี พ.ศ. 2539 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล (จำนวน 2143 แห่ง) โดยจัดเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลชั้น 5 ปัจจุบันองค์การบริหารส่วนตำบลย่านยาว เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลขนาดกลาง

**ภูมิศาสตร์**
องค์การบริหารส่วนตำบลย่านยาว มีพื้นที่ 37 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ของตำบลย่านยาวทั้งตำบล โดยสามในสี่ของตำบลเป็นที่ราบ มีแม่น้ำยมไหลผ่านกลางตำบล

**อาณาเขต**
 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลในเมือง และตำบลวังไม้ขอน อำเภอสวรรคโลก- ทิศตะวันออกและทิศใต้ ติดต่อกับตำบลคลองกระจง อำเภอสวรรคโลก- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลหนองกลับ อำเภอสวรรคโลก

**การแบ่งเขตการปกครอง**
ตำบลย่านยาวแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน ประกอบด้วย

**สถานที่สำคัญ**

**สถานศึกษา**
ตำบลย่านยาว เป็นที่ตั้งของสถานศึกษาที่สำคัญของอำเภอสวรรคโลก ได้แก่ โรงเรียนสวรรค์อนันต์วิทยา โรงเรียนประจำอำเภอสวรรคโลก และ วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยี จังหวัดสุโขทัย

**== สำนักงานพื้นที่การศึกษาสุโขทัย เขต 2 ==**
โรงเรียนอนุบาลสวรรคโลก (คุ้งวารีวิทยา)
โรงเรียนวัดไผ่ล้อม
โรงเรียนวัดไทรย้อย

**== องค์การบริหารส่วนตำบลย่านยาว ==**
โรงเรียนวัดท่าช้าง

**== สำนักงานพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา สุโขทัย ==**
โรงเรียนสวรรค์อนันต์วิทยา (โรงเรียนประจำอำเภอสวรรคโลก)

**== อาชีวศึกษา ==**
วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีสุโขทัย

**ศาสนสถาน**
 วัดคุ้งวารี- วัดท่าช้าง- วัดไผ่ล้อม- วัดไทรย้อย- วัดเวฬุนาราม(บ้านบึง)

**สถานที่ท่องเที่ยว**
 บึงหนองปลาหมอ- พระบรมราชานุสาวรีย์พ่อขุนศรีอินทราทิตย์- ศูนย์วัฒนธรรมอำเภอสวรรคโลก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อำเภอสวรรคโลก
ย่านยาว
ย่านยาว
หอยตาก

หอยตาก และ  เลียะฮ์ฮาล (លៀសហាល, เลียสฺหาลฺ; หอยตากแห้ง) เป็นอาหารว่างของประเทศไทยและประเทศกัมพูชา มีวัตถุดิบหลักคือ หอยทราย ซึ่งเป็นหอยน้ำจืดพบได้ทั่วไปตามแหล่งน้ำต่าง ๆ โดยนำหอยดังกล่าวมาตากแดด ก่อนนำไปคลุกเคล้าให้เข้ากับเกลือและเครื่องปรุงอื่น ๆ เพื่อแต่งรส ถือเป็นอาหารข้างถนนที่พบได้ที่อำเภอเขาชัยสน จังหวัดพัทลุง และพบได้ทั่วไปในประเทศกัมพูชา 
อย่างไรก็ตามหอยตากของทั้งสองประเทศนี้จะมีลักษณะต่างกัน คือ ในประเทศไทย ได้แก่ อำเภอเขาชัยสน จังหวัดพัทลุง จะนำหอยทรายไปคลุกเคล้าด้วยเครื่องเทศและเกลือเพื่อดับคาว รวมทั้งใช้เวลาประกอบอาหารค่อนข้างนาน ก่อนนำไปตากแดดอีกราวครึ่งวัน และที่อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา จะนำหอยทรายไปขังน้ำหนึ่งคืนและนึ่งให้สุกก่อนนำไปตาก ขณะที่กัมพูชาจะนำหอยไปคลุกเคล้ากับเกลือหรือพริก ใช้ระยะเวลาตากแดดสั้น ๆ เพียง 15 นาที

**ความหลากหลาย**

**ประเทศกัมพูชา**
ในประเทศกัมพูชา มีหอยตากเช่นกัน เรียกว่า เลียะฮ์ฮาล เป็นอาหารว่างชนิดหนึ่งของกัมพูชา มีวัตถุดิบหลักคือ หอยทราย ในภาษาเขมรเรียกว่า เลียะฮ์ (លៀស) ซึ่งเป็นหอยน้ำจืดที่พบได้ทั่วไปในโตนเลสาบ หรือตามลำน้ำต่าง ๆ นำมาตากแดดบนกระบะสังกะสีหรือกระบะอลูมิเนียม โดยใช้ความร้อนจากแสงอาทิตย์ทำให้หอยสุกทีละน้อย ใช้ระยะเวลาราว 15 นาที บ้างก็นำหอยมาลวกให้สุกดี ก่อนนำไปตากแดดก็มี จากนั้นนำหอยดังกล่าวไปคลุกเคล้าเข้ากับเกลือ ให้มีรสชาติเค็ม ถือว่าเป็นรสดั้งเดิม
ปัจจุบันเลียะฮ์ฮาลมีหลายรูปแบบ ได้แก่ หอยคลุกเกลือล้วน หอยคลุกพริกกับเกลือ หอยคลุกพริกสด และหอยคลุกพริกกับน้ำตาล บางเจ้ามีหอยคลุกพริกสดและบีบน้ำมะนาว และบางเจ้ามีน้ำจิ้มทำจากน้ำมะขามเปียกซึ่งมีลักษณะและรสชาติใกล้เคียงกับน้ำจิ้มทะเลของไทย ไว้ให้รับประทานเคียงด้วย รสชาติที่ขายดีที่สุดคือหอยที่มีรสชาติเผ็ด
เลียะฮ์ฮาลเป็นที่นิยมเพราะมีราคาถูก สนนราคากระป๋องละ 1,500 เรียล ถึง 5,000 เรียล สามารถพบได้ทั่วไปในประเทศกัมพูชา เช่น ตามถนนสายใหญ่และตลาดกลางในกรุงพนมเปญ เสียมราฐ ปอยเปต ในประเทศไทยพบได้ในหลักแหล่งที่มีชาวกัมพูชาอาศัยอยู่ โดยเฉพาะตลาดโรงเกลือ อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว
อย่างไรก็ตามเลียะฮ์ฮาลถือว่าเป็นอาหารกึ่งสุกกึ่งดิบที่พึงระมัดระวัง แม้จะเป็นอาหารที่ชาวกัมพูชาคุ้นเคย แต่สำหรับนักท่องเที่ยวต่างชาติที่รับประทานอาจเกิดอาการท้องร่วงได้ 

**ประเทศไทย**
ในประเทศไทยมีการนำหอยทรายมาทำเป็นหอยตากในช่วงเดือนมีนาคมจนถึงพฤษภาคมของทุกปี พบได้ในหมู่บ้านอาพัด ตำบลจองถนน อำเภอเขาชัยสน จังหวัดพัทลุง ซึ่งเป็นชุมชนริมทะเลสาบสงขลา โดยจะคราดหอยบริเวณปากคลองบางแก้ว จากนั้นนำหอยทรายไปล้างให้สะอาดก่อนนำไปขังน้ำราวหกชั่วโมงแล้วจึงเทน้ำออก ต่อมานำตะไคร้ หอม กระเทียม และเครื่องเทศซึ่งตำละเอียดไปคลุกเคล้ากับหอยทราย จากนั้นนำไปใส่ในภาชนะและเติมเกลือเพื่อหมักหอยเป็นระยะเวลาแปดชั่วโมง เมื่อครบกำหนดแล้ว ก็จะนำหอยที่ผ่านการหมักมาแล้วไปตากแดดบนแผ่นสังกะสี ตั้งแต่ช่วงเช้าไปจนถึงเที่ยงเพื่อให้หอยสุกและแห้งสนิท บางคนก็นำหอยที่ตากจนแห้งดีแล้วไปต้มกับน้ำเดือดก่อนรับประทาน โดยหอยตากจะมีรสชาติเค็มปนหวาน
ส่วนบ้านจระเข้หิน ตำบลจระเข้หิน อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา ชาวบ้านจะงมหอยทรายตามแหล่งน้ำมาแปรรูป โดยนำหอยทรายที่ได้มาขังน้ำทิ้งไว้หนึ่งคืนเพื่อให้หอยคายดินและสิ่งสกปรกออก จากนั้นนำหอยไปทำความสะอาด ก่อนนำไปนึ่งพอสุก นำหอยที่นึ่งแล้วไปแกะเปลือก แล้วนำไปตากแดดจนแห้ง ถือเป็นวิธีการถนอมอาหารไว้บริโภคในวันถัดไป สามารถนำหอยตากเป็นวัตถุดิบในการประกอบอาหาร เช่น ผัดหอยสามรส

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารกัมพูชา
หมวดหมู่:อาหารไทยภาคใต้
หมวดหมู่:อาหารข้างถนน
หมวดหมู่:อาหารที่อาจเป็นอันตราย
บริโชส

บริโชส (Brichos) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันขับขันบราซิลที่ออกฉายใน ค.ศ. 2550 ผลิตโดย เทคโนเคนา (Tecnokena) และจัดจำหน่ายโดย ซิกโนปูส (Signopus) ภาพยนตร์เขียนบทและกำกับโดย เปาโล มุนโฮซ
แอนิเมชั่นภาคต่อได้แก่ บริโชส - อา ฟลอเรสต้า แอ นอซา ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2555 และละครโทรทัศน์ชื่อเดียวกันปี พ.ศ. 2557

**ตัวละครและเสียงพากย์**
รายชื่อนักแสดงบริโชสในเว็บไซต์ทางการ- "วาเดโก" รับบท บันเดียรา (Bandeira)- มาริโน จูเนียร์ รับบท ตาเลส (Tales)- เรเน็ต ลียง รับบท ฌาอีร์ซินโญ่ (Jairzinho)- มาริโอ โชมเบอร์เกอร์ รับบท ราทาโอ (Ratão), โอลาโว (Olavo)- "เวลล่า" รับบท จากัวร์ (Jaguar)- อีเนียส ลอร์ รับบท รูบิเนลสัน (Rubinelson), ดร. นอร์แบร์ตู (Dr. Norberto)- เมาโร ซานัตตา รับบท ราทาโอซินโญ่ (Ratãozinho), พี. ดูมงต์ (P. Dumont)- ฟาบิโอล่า นาซีเม็งตู รับบท ดูมงต์ซินโญ่ (Dumontzinho), ทิอา ซาปา (Tia Sapa)- มิเชล ปุชชี รับบท ทิอา ทาทูซินญา (Tia Tatuzinha), โครูจินญา (Corujinha)- เซเลีย ริเบโร รับบท ทิอา คาลังกา (Tia Calanga)- เจราลโด้ ปิโอลี่ รับบท เมสเตร ซูคุริ (Mestre Sucuri)- โตนินโญ่ โดมิงเกส รับบท คาปังก้า กาตู (Capanga Gato), ดร. ไวทัล (Dr. Vital)- ชิโก้ โนเกร่า รับบท นาร์ราดอร์ ดู โจโก้ (Narrador do jogo)- เรจิน่า โว้ก รับบท คอบร้า โครอลไลนา (Cobra Coralina)- โรเบอร์ต้า สตอร์ลลี่ รับบท คอมพูวตาดอร์ (Computador), อรรินญา (Ararinha)- เลอันโดร เช็ตตินี่ รับบท คาปังก้า คาโชโร (Capanga Cachorro)- ตาเลส มุนโฮซ รับบท เบเบ ราทาโอซินโญ่ (Bebê Ratãozinho), เบเบ จากัวร์ (Bebê Jaguar)- เปาโล มุนโฮซ รับบท คาปังก้า ราตู (Capanga Rato), โดนา จีน่า (Dona Gina)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  pt-br- id=3343120- brichos
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ภาพยนตร์บราซิล
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาโปรตุเกส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันบราซิล
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับสัตว์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาโปรตุเกส

ภาพยนตร์ที่ใช้ภาษาโปรตุเกสทั้งเรื่องหรือบางช่วงตอนของเรื่องในการสื่อสาร
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แบ่งตามภาษา
หมวดหมู่:ภาษาโปรตุเกส
สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตีในฤดูกาล 2010–11

ฤดูกาล 2010–11 เป็นฤดูกาลที่ 109 ของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตีในฟุตบอลอังกฤษ ฤดูกาลที่ 82 ในลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ และฤดูกาลที่ 14 ในพรีเมียร์ลีก ซิตีจบอันดับที่ 5 ในลีกฤดูกาลที่แล้ว ทำให้พวกเขาผ่านเข้ารอบยูฟ่ายูโรปาลีกที่เพิ่งรีแบรนด์จากยูฟ่าคัพ เดอะบลูส์คุมทีมโดยโรแบร์โต มันชีนี ซึ่งได้รับการแต่งตั้งเมื่อกลางฤดูกาลที่แล้ว
ฤดูกาลนี้เป็นที่จดจำได้ดีที่สุดจากการคว้าแชมป์เอฟเอคัพของซิตีซึ่งเอาชนะคู่แข่งร่วมเมืองอย่างแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในรอบรองชนะเลิศก่อนจะเอาชนะสโตกซิตีในรอบชิงชนะเลิศ ด้วยสกอร์ 1–0 ทั้ง 2 นัด ชัยชนะครั้งนี้ยุติการรอคอยถ้วยแชมป์อันยาวนาน 35 ปีของแมนเชสเตอร์ซิตีและเป็นการส่งสัญญาณถึงการเริ่มต้นใหม่ภายใต้การเป็นเจ้าของของซิตีฟุตบอลกรุป ฤดูกาลนี้ยังโดดเด่นเนื่องจากสโมสรจบอันดับ 3 ในพรีเมียร์ลีกและผ่านเข้ารอบยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกในฤดูกาลถัดมา ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นเลยตั้งแต่ฤดูกาล 1967–68 เมื่อเดอะบลูส์ผ่านเข้ารอบยูโรเปียนคัพผ่านแชมป์ลีกสมัยที่ 2 ของพวกเขา

**สรุปฤดูกาล**
ในตลาดซื้อขายช่วงซัมเมอร์ สโมสรเป็นหนึ่งในสโมสรที่ร่ำรวยที่สุดในโลกนับตั้งแต่การครอบครองโดยอาบูดาบียูไนเต็ดกรุป ในปี ค.ศ. 2008 โดยใช้เงิน 126 ล้านปอนด์ไปกับผู้เล่น เช่น เฌโรม โบอาเท็ง จากฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา, ยาย่า ตูเร่ จากบาร์เซโลนา, ดาบิด ซิลบา จากบาเลนเซีย, อาเล็กซานดาร์ กอลาร็อฟ จากลัตซีโย, มารีโอ บาโลเตลลี จากอินเตอร์มิลาน และเจมส์ มิลเนอร์ จากแอสตันวิลลา สตีเฟน ไอร์แลนด์ กองกลางขวัญใจของแฟนบอลซิตีย้ายไปแอสตันวิลลา โดยเป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลงแลกเปลี่ยนนักเตะในดีลของมิลเนอร์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฤดูกาลของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี
พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2009–10

พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2009–10 (รู้จักกันในชื่อ บาร์เคลย์ส พรีเมียร์ลีก ด้วยเหตุผลด้านการสนับสนุน) เป็นฤดูกาลที่ 18 ของพรีเมียร์ลีกนับตั้งแต่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1992 มีทีมเข้าแข่งขันทั้งหมด 20 ทีมในลีก โดยเชลซีคว้าแชมป์ลีกเหนือแชมป์ลีก 3 สมัยติดต่อกันอย่างแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และทำสถิติยิงประตูในพรีเมียร์ลีกมากที่สุดในตอนนั้นที่ 103 ประตู ฤดูกาลเริ่มในวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2009 และสิ้นสุดในวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 ก่อนการแข่งขันนัดเปิดสนามทุกสนาม แฟนบอล ผู้เล่น และผู้ตัดสินยืนปรบมือ 1 นาทีเพื่อไว้อาลัยเซอร์บ็อบบี ร็อบสัน อดีตผู้จัดการทีมชาติอังกฤษที่เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งปอด ไนกี้ผลิตลูกบอลใหม่ - T90 Ascente - สำหรับฤดูกาลนี้ บาร์เคลย์สสนับสนุนลีก
การแข่งขันเพื่อชิงตำแหน่งแชมป์ลีกสู้กันจนถึงวันสุดท้ายของฤดูกาลโดยมีเชลซีนำหน้าแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดอยู่ 1 แต้ม; ชัยชนะอย่างถล่มทลาย 8–0 ของเชลซีเหนือวีแกนแอทเลติก เพียงพอแล้วที่จะคว้าแชมป์ลีกสมัยแรกนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2006 แม้ว่าแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด จะเอาชนะสโตกซิตี 4–0 ก็ตาม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฤดูกาลในพรีเมียร์ลีก
พจนานุกรมคังซี

พจนานุกรมคังซี (p=Kāngxī zìdiǎn) เป็นพจนานุกรมจีนที่ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1716 ในช่วงสมัยราชวงศ์ชิงตอนกลาง ถือเป็นแหล่งอ้างอิงที่เชื่อถือที่สุดสำหรับการเขียนอักษรจีนตั้งแต่ช่วงตีพิมพ์จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 จักรพรรดิคังซีมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้รวบรวมในปี ค.ศ. 1710 เพื่อปรับปรุงพจนานุกรมก่อนหน้านี้ และเพื่อส่งเสริมมาตรฐานของระบบการเขียน โดยพจนานุกรมนี้ตั้งชื่อตามนามศักราชขององค์จักรพรรดิ พจนานุกรมนี้เป็นพจนานุกรมแบบดั้งเดิมที่ใหญ่ที่สุดโดยมีอักขระ 47,053 ตัว ประมาณร้อยละ 40 เป็นอักขระรูปแบบต่าง ๆ ในขณะที่ส่วนอื่นเป็นอักขระที่เลิกใช้ โบราณ หรือพบแค่ครั้งเดียวในคลังข้อมูลภาษาจีนคลาสสิก โดยภาษาจีนที่เขียนในปัจจุบันมีการใช้ตัวอักษรในพจนานุกรมน้อยกว่าหนึ่งในสี่ของตัวอักษรทั้งหมดp=84
พจนานุกรมคังซีมีให้บริการในหลายรูปแบบ ตั้งแต่ฉบับบล็อกพิมพ์สมัยราชวงศ์ชิง ฉบับเย็บเล่มแบบจีนดั้งเดิม ฉบับแก้ไขในรูปแบบปกแข็ง ไปจนถึงฉบับดิจิทัล

**การรวบรวม**

**โครงสร้าง**
 คำนำโดยจักรพรรดิคังซี: pp. 1–6 (御製序)- หมายเหตุ: pp. 7–12 (凡例)- สัทวิทยา: pp. 13–40 (等韻)- สารบัญ: pp. 41–49 (總目)- รายการตัวอักษร: pp. 50–71 (檢字)- เนื้อหาพจนานุกรม: pp. 75–1631
** เนื้อหาหลัก: pp. 75–1538
** เนื้อหาบทเพิ่มเติม: pp. 1539–1544 (補遺)
** ข้อความบทเพิ่มเติม: pp. 1545–1576
** เนื้อหาภาคผนวก (อักขระที่ไม่มีแหล่งที่มา): pp. 1577–1583 (備考)
** ข้อความภาคผนวก: pp. 1585–1631- บทส่งท้าย: pp. 1633–1635　(後記)- การวิจัยเชิงเนื้อหา: pp. 1637–1683 (考證)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Kangxi Zidian (Tongwen Shuju edition) with Chinese Text Project  dictionary lookup-  Online version-  Japanese online edition Bibliothèque numérique mondiale-  in English, with brief history of the dictionary, on Chinaknowledge.de-  The Chinese Language Dictionary Homepage, in Chinese only-  Revised EPUB Version
หมวดหมู่:พจนานุกรมภาษาจีน
หมวดหมู่:จักรพรรดิคังซี
วัดต้นสน (จังหวัดชลบุรี)

วัดต้นสน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปลาสร้อย อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี มีเนื้อที่วัดทั้งหมด 15 ไร่ 1 งาน 24 วา มีที่ธรณีสงฆ์ 206 ไร่ อยู่ห่างจากวัดใหญ่อินทารามราว 300 เมตร
วัดต้นสนตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2402  จากคำโคลงที่ปรากฏหลักฐานอยู่ว่า พระยาชลฯ เป็นผู้สร้างและอุปถัมภ์วัดนี้ ไม่ปรากฎปีที่แน่นอนว่าท่านเป็นผู้ใด สมัยหนึ่งวัดนี้เคยใช้เป็นที่สอบธรรมสนามหลวง และใช้เป็นสถานที่คัดเลือกทหาร วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2410 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 8.70 เมตร ยาว 15.55 เมตร ชื่อของวัดมีที่มาจากเดิมภายในบริเวณวัดมีต้นสน ขนาดใหญ่เป็นจำนวนมาก และมีอยู่ต้นหนึ่งขนาดใหญ่มาก 
วัดต้นสนเป็นศิลปะผสมผสานระหว่างไทย-จีน เป็นวัดเก่าแก่คู่เมืองชลอีกแห่งหนึ่งตั้งอยู่ท่ามกลางชุมชนชาวจีนโบราณ ศิลปกรรมตกแต่งภายในวัดจึงเป็นแบบไทย-จีน อุโบสถมีเสานางเรียงรอบรับปีกชายคาของระเบียงที่สามารถเดินได้รอบอุโบสถ มุมอุโบสถ ด้านนอกประดิษฐานใบเสมาที่ระดับฐานบัวของอาคาร หลังคาอุโบสถมีช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์ประดับกลางหน้าบันปั้นปูนเป็นลายเทพนมบนพื้นลายดอกไม้ โดยนำกระเบื้องเคลือบอย่างจีนมาประดับตกแต่ง เช่นเดียวกับกรอบประตูหน้าต่างด้านนอก ซึ่งเป็นที่นิยมของชาวจีน

**อ้างอิง**
ต้นสน
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดชลบุรี
หมวดหมู่:พิธีกร

หมวดหมู่นี้เกี่ยวกับบุคคลที่มีชื่อเสียงซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะ พิธีกร หรือที่รู้จักในชื่อเรียกว่า MC หรือ emcee
หมวดหมู่:พิธีกรรม
หมวดหมู่:ผู้ให้ความบันเทิง
พิธีกร

พิธีกร (Master of Ceremonies; เรียกโดยย่อว่า MC หรือ emcee) เป็นผู้จัดการอย่างเป็นทางการของพิธี การแสดงบนเวที การสัมมนา การประชุม หรือการแสดงอื่น ๆ ที่คล้ายกัน
คำนี้มีการบันทึกครั้งแรกในคริสตจักรโรมันคาทอลิก ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 5 ซึ่งผู้ประกอบพิธีเป็นเจ้าหน้าที่ของวังพระสันตะปาปา ที่รับผิดชอบในการดำเนินพิธีกรรมอันซับซ้อนที่เกี่ยวข้องกับสมเด็จพระสันตะปาปา และพิธีสวดอันศักดิ์สิทธิ์อย่างถูกต้อง และราบรื่น
พิธีกรในบางครั้งยังหมายถึงเจ้าหน้าที่พิธีสาร ระหว่างการปฏิบัติหน้าที่อย่างเป็นทางการของรัฐ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศที่มีสถาบันกษัตริย์
ทุกวันนี้ คำนี้มักใช้เพื่อสื่อถึงบุคคลที่นำเสนอนักแสดง พูดกับผู้ชม ให้ความบันเทิงแก่ผู้คน และโดยทั่วไปใช้เพื่อดำเนินกิจกรรมการใช้งานนี้เกิดขึ้นในอุตสาหกรรมบันเทิง เช่น ในการอ้างอิงถึงพิธีกรเกมโชว์ทางโทรทัศน์ ตลอดจนในวัฒนธรรมดนตรีฮิปฮอปและอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ร่วมสมัย
นอกจากนี้ คำนี้ยังมีอยู่ในคำสั่งอัศวิน และคำสั่งภราดรภาพต่าง ๆ

**ขององค์กร**
การประชุมและการประชุมขององค์กรและสมาคมขนาดใหญ่ส่วนใหญ่ใช้พิธีกร เพื่อให้กิจกรรมดำเนินไปอย่างราบรื่น บทบาทนี้บางครั้งดำเนินการโดยบุคคลภายในกลุ่ม แต่โดยปกติแล้วจะเป็นพิธีกรผู้เชี่ยวชาญภายนอก บทบาทของพวกเขาอาจรวมถึงการแนะนำและขอบคุณวิทยากร การแนะนำหัวข้อของการประชุม การอำนวยความสะดวกในการอภิปราย และการสัมภาษณ์แขกรับเชิญ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 พิธีกร
หมวดหมู่:อาชีพสื่อมวลชน
หมวดหมู่:อาชีพการบันเทิง
วัดอาฮงศิลาวาส

วัดอาฮงศิลาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไคสี อำเภอเมืองบึงกาฬ จังหวัดบึงกาฬ
วัดอาฮงศิลาวาส แต่เดิมเรียกว่า วัดป่าเลไลย สร้างโดยหลวงพ่อลุน เมื่อหลวงพ่อมรณภาพ วัดจึงถูกทิ้งร้าง จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2517 ท่านเจ้าคุณนิเทศศาสนคุณ (หลวงพ่อมหาสมานสิริปัญโญ) ผ่านมาพบวัดที่มีสภาพสงบร่มรื่น อยู่ติดริมโขงนี้ จึงได้ทำการปฏิสังขรณ์วัด และตั้งชื่อวัดใหม่ว่า "วัดอาฮงศิลาวาส" ตามชื่อแก่งอาฮง ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2480 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2548
วิหารประดิษฐาน พระพุทธคุวานันท์ศาสดา หล่อด้วยทองเหลือง ลักษณะคล้ายกับพระพุทธชินราช เป็นพระพุทธรูปขนาดหน้าตักกว้าง 4 เมตร สูง 7 เมตร น้ำหนัก 20 ตัน  มีความเชื่อกันว่าลำน้ำโขงในบริเวณหน้าอุโบสถของวัดเป็นจุดที่ลึกที่สุดในแม่น้ำโขง เรียกว่า "สะดือแม่น้ำโขง"  เคยมีการวัดความลึกโดยใช้เชือกผูกกับก้อนหินหย่อนลงไปได้ลึกถึง 200 เมตร นอกจากนี้ยังมีสวนหินที่บ่งบอกลักษณะกายภาพของพื้นที่ริมโขงเมื่อล้านปีก่อน

**อ้างอิง**
อาฮงศิลาวาส
หมวดหมู่:อำเภอเมืองบึงกาฬ
หอยเสียบจิ้มมะละกอ

หอยเสียบจิ้มมะละกอ หรือเรียกโดยย่อว่า หอยเสียบมะละกอ เป็นอาหารว่างของไทยอย่างหนึ่ง พบได้ที่ย่านตลาดหัวหิน อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ มีวัตถุดิบหลักคืออาหารทะเลชนิดต่าง ๆ ตากแห้ง ได้แก่ หอยแมลงภู่ หอยหลอด หอยแครง ปลาหมึก ปลาริวกิว ไข่ปลา ปลาแผ่น และปลาวงตากแห้งเสียบไม้เอาไว้ นอกจากของทะเลแล้ว บางร้านยังมีไส้กรอก กุนเชียง ลูกชิ้น ปูอัด มาเสียบไม้ขายด้วยกัน โดยนำของเสียบไม้เหล่านี้ไปปิ้งบนเตาถ่านให้สุกกรอบกำลังดีและมีกลิ่นหอมขึ้น รับประทานเคียงกันกับน้ำจิ้มรสเผ็ดหวาน ใสุ่ถั่วลิสงคั่วบดหยาบ บางร้านใส่พริกตำไปด้วย ลักษณะคล้ายกับอาจาดแบบหวาน และมีมะละกอดิบสับหยาบ แตงกวาหั่นเล็ก แยกมาต่างหาก เมื่อจะรับประทานให้นำเส้นมะละกอสับหยาบและแตงกวาซึ่งมีความกรุบกรอบมาใส่ในน้ำจิ้ม จากนั้นนำหอยเสียบมาคลุกเคล้ากับน้ำจิ้มและรับประทานร่วมกันกับเส้นมะละกอ
ส่วนที่มาของหอยเสียบมะละกอนั้นไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด บ้างก็ว่าเป็นอาหารที่มีมาช้านาน บ้างก็ว่าเป็นเสบียงของชาวประมง ที่มีการนำอาหารทะเลมาถนอมอาหารด้วยการตากแห้ง ส่วนมะละกอเป็นเสบียงที่หาได้ง่ายและเก็บตุนไว้ได้นานพอ ๆ กับฟักแฟง ปัจจุบันในย่านตลาดหัวหิน มีร้านหอยเสียบจิ้มมะละกออยู่ราว 7-8 ร้าน โดยหน้าร้านจะเรียงรายด้วยของทะเลแห้งเสียบไม้บนโต๊ะเป็นจุดสังเกต

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารไทย
หมวดหมู่:อาหารข้างถนน
หมวดหมู่:อำเภอหัวหิน
วัดสุวรรณราชดาราม

วัดสุวรรณราชดาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหอคำ อำเภอเมืองบึงกาฬ จังหวัดบึงกาฬ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 5 ไร่ 29 ตารางวา น.ส. 3 เลขที่ 210 อาราเขตทิศเหนือประมาณ 2 เส้น ทิศใต้ประมาณ 2 เส้น ทิศตะวันออกประมาณ 2 เส้น 10 วา ทิศตะวันตกประมาณ 2 เส้น 10 วา เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระอธิการสมควร บญฺกาโม
วัดสุวรรณราชดาราม หรือที่รู้จักกันในชื่อ วัดหอคำ เนื่องมาจากการค้นพบก้อนหินขนาดใหญ่ในวัดซึ่งพบในภายหลังว่าเป็นทองคำ วัดหอคำจึงเป็นศูนย์กลางระหว่าง 2 หมู่บ้าน ระหว่างบ้านหอคำและบ้านหอคำเหนือ  ประวัติการสร้างหอคำ คือเริ่มแรกได้สร้างอุโบสถขึ้นมาแต่ไม่มีใบเสมาอยู่ในวัด ต่อมาได้มีการปรับหน้าดินในวัดและไปพบก้อนหินขนาดใหญ่ ซึ่งจากการตรวจสอบพบว่าไม่ใช่ก้อนหิน แต่คือก้อนคำสัมฤทธิ์หนัก 24 กิโลกรัม ชาวบ้านจึงกลัวว่าจะมีโจรมาขโมยจึงได้ร่วมกันหางบประมาณเพื่อมาสร้างหอคำขึ้นมา
เดิมวัดชื่อ วัดยอดแก้ว ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2486 ได้ขอเปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดสุวรรณราชดาราม" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2430 อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ หอระฆังและอาคารเอนกประสงค์ ภายในวัดมีศูนย์พัฒนาเด็กเล็กและการศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2524

**อ้างอิง**
สุวรรณราชดาราม
หมวดหมู่:อำเภอเมืองบึงกาฬ
อรรถาธิบายสามก๊กจี่

อรรถาธิบายสามก๊กจี่ หรือ ซานกั๋วจื้อจู้ (p=Sān Guó Zhì Zhù) เป็นคำอธิบายประกอบฉบับสมบูรณ์ของสามก๊กจี่ในศตวรรษที่ 3 ที่เรียบเรียงโดยตันซิ่ว
หลังเดินทางออกจากบ้านเกิด เผย์ ซงจือกลายมาเป็นกวีหลวงในราชสำนักของราชวงศ์หลิวซ่ง และได้รับมอบหมายให้แก้ปรับปรุงหนังสือซึ่งเสร็จสิ้นในปี ค.ศ. 429 และกลายเป็นบันทึกประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการของยุคสามก๊กในชื่อว่า ซานกั๋วจื้อจู้ หรือ อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (คำว่า จู้ มีความหมายว่า "หมายเหตุ")  เผย์ ซงจือให้คำอธิบายโดยละเอียดเกี่ยวกับภูมิศาสตร์และองค์ประกอบอื่น ๆ ที่กล่าวถึงในสามก๊กจี่ต้นฉบับ ที่สำคัญ เผย์ ซงจือยังได้แก้ไขจุดบกพร่องในสามก๊กจี่ในสอบทานกับบันทึกอื่น ๆ ที่รวบรวมมาในยุคนั้น  ในเรื่องของเหตุการณ์และบุคคลในประวัติศาสตร์ เผย์ ซงจือยังได้เพิ่มความคิดเห็นของตนเช่นเดียวกับที่ตันซิ่วทำ จากการค้นคว้าอย่างกว้างขวาง เผย์ ซงจือจึงสามารถสร้างบันทึกประวัติศาสตร์ที่ค่อนข้างสมบูรณ์ เพิ่มเติมรายละเอียดที่ไม่สมบูรณ์จำนวนมากในสามก๊กจี่ต้นฉบับ รายละเอียดที่เพิ่มเข้ามาทำให้บันทึกอรรถาธิบายสามก๊กจี่มีความยาวเกือบสองเท่าของสามก๊กจี่ต้นฉบับ

**รายชื่อตำราที่ใช้อ้างอิงในอรรถาธิบายของเผย์ ซงจือ**

**บันทึกประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการและบันทึกประวัติศาสตร์ส่วนบุคคล**

**เอกสารทางราชการ**

**ชีวประวัติบุคคล ตระกูล และกลุ่ม**

**สารานุกรม พจนานุกรม และเอกสารอ้างอิง**

**บทกวี บทความ ปรัชญา และวรรณกรรม**

**จดหมายโต้ตอบ**

**คัมภีร์**

**ตำราที่มีความไม่แน่นอนหรือการอ้างอิงที่อาจโต้แย้งได้**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
เผย์ ซงจืออ้างถึงคำกล่าวของนักประวัติศาสตร์คนอื่นเป็นบางครั้งโดยไม่อ้างอิงถึงชื่อหนังสือหรือเอกสารใด ๆ โดยมักจะอ้างถึงซุน เชิ่ง, ก้าน เป่า และสี จั้วฉื่อ น้อยครั้งนักที่เผย์ ซงจือจะรายงานคำบอกเล่าโดยไม่ระบุที่มา

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
Crump, J.I., Jr., transl. Chan-Kuo Ts'e. Oxford: Clarendon Press, 1971.
*Fang Xuanling inter al., eds. 晉書 (Book of Jin), 648. Beijing: Zhonghua Publishing, 1974. 10 vols.
*Gao Min (高敏), 《三國志》裴松之注引書考 ("Books Used by Pei Songzhi on Noting of History of the Three Kingdoms"). Journal of Henan University of Science and Technology (Social Science), 25.3 (June 2007), pp 5–21.
*Lu Ji, 陸機集 (Collected Works of Lu Ji), Jin Taosheng (金濤聲), ed. Beijing: Zhonghua Publishing, 1982.
*Lu Yaodong (逯耀東), 裴松之三國志注引雜傳集釋 ("Collected Explanations of Various Biographies Cited in Pei Songzhi's Annotation of Records of the Three Kingdoms"). 台大歷史學報, 1 (May 1974), pp 1–18.
*Pei Songzhi, 三國志注 (Annotated Records of the Three Kingdoms). 429. Hong Kong: Zhonghua Publishing, 1971. 5 vols.
*Qian Daxin, 廿二史考異 (Examination of Discrepancies in the Twenty-Two Histories). 1797. Cited in Gao.
*Schaberg, David, A Patterned Past: Form and Thought in Early Chinese Historiography. Cambridge: Harvard University Press, 2001.
*Shen Jiaben, 沉簃籍先生遺書乙篇 (Mr Shen Yiji's Leftover Documents, Volume Two). 1910s. Cited in Gao.
*Wang Zuyi (王祖彝), 三國志人名錄 (List of Personal Names in Records of the Three Kingdoms). Commercial Press, 1956. Cited in Gao.
*Wei Zheng inter al., eds. 隋書 (Book of Sui), 636. Beijing: Zhonghua Publishing, 1973. 6 vols. 
*Zhao Yi, 廿二史劄記 (Notebook of the Twenty-Two Histories). 1770s. Cited in Gao.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
- Records of the Three Kingdoms 《三國志》 

หมวดหมู่:หนังสือประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 5
หมวดหมู่:ตำราประวัติศาสตร์จีน
หมวดหมู่:หนังสือประวัติศาสตร์เกี่ยวกับยุคสามก๊ก
เดอะวินด์

เดอะวินด์ (mr=Tŏwindŭ; The Wind) เป็นบอยแบนด์เกาหลีใต้ ก่อตั้งโดยอะราวด์อัสเอนเตอร์เทนเมนต์ ประกอบด้วยสมาชิกจำนวนหกคนคือ ฮีซู, ธนาธร, ฮันบิน, ฮายูชัน, ชันว็อน และฮย็อนจุน (อดีตสมาชิก แจว็อน ออกจากกลุ่มในเดือนธันวาคม 2023) เปิดตัวเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2023 ด้วยเอกซ์เทนเดดเพลย์ (อีพี) ชื่อ Beginning: The Wind Page.

**ประวัติ**

**2023: การแนะนำและการเปิดตัว**
เมื่อวันที่ 15 มีนาคม With Us Entertainment ประกาศว่าจะเปิดตัวบอยแบนด์วงแรก เดอะวินด์ สมาชิกถูกเปิดเผยตั้งแต่วันที่ 16 ถึง 22 มีนาคม (ตามลำดับ: ฮย็อนจุน, ธนาธร, ฮีซู, ฮายูชัน, แจว็อน, ฮันบิน, และชันว็อน) มิวสิควิดีโอสำหรับเพลง "Sirius" เผยแพร่เมื่อวันที่ 24 เมษายน  เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคมกลุ่มได้เปิดตัวด้วยการเปิดตัวเอกซ์เทนเดดเพลย์ Beginning: The Wind Page และซิงเกิล "Island"
เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน มิวสิควิดีโอเพลง 'Summer Vacation' ได้รับการเผยแพร่ ก่อนที่จะเปิดตัวอัลบั้มซิงเกิล Ready : Summer Vacation พร้อมกับซิงเกิล "We Go" ในวันที่ 2 สิงหาคม
เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม With Us ได้ประกาศว่าสมาชิก ชิน แจ-ว็อน ได้ออกจากวงด้วยเหตุผลส่วนตัว และ เดอะวินด์ จะยังคงเป็นวงดนตรีที่มีสมาชิก 6 คนต่อไป

**2024–ปัจจุบัน: ผลงานที่ตามมา**
เมื่อวันที่ 23 มกราคม มีการประกาศว่าสมาชิก ชันว็อน จะหยุดพักกิจกรรมกับกลุ่มชั่วคราวเนื่องจากปัญหาสุขภาพ และจะไม่เข้าร่วมการโปรโมต EP ที่กำลังจะออกของกลุ่ม กลุ่มได้ปล่อย EP ที่สอง Our: Youthteen เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พร้อมกับซิงเกิล "H! Teen" ชันว็อนกลับมาจากการพักวงเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม
ระหว่างวันที่ 10 ถึง 12 พฤษภาคม เดอะวินด์ได้เข้าร่วมการแสดงหลักของ KCON Japan ซึ่งถือเป็นการแสดงครั้งแรกของวงที่มีแฟนๆ ชาวญี่ปุ่นเข้าร่วม
ซิงเกิล "Sirius Part. 2" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม เพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 1 ปีของวง
ในวันที่ 7 ตุลาคม เดอะวินด์ได้ปล่อย EP ที่ 3 ของพวกเขา Hello: My First Love และซิงเกิลนำที่มีชื่อเดียวกัน วงได้รับชัยชนะในรายการเพลงครั้งแรกจากการปล่อยอัลบั้มนี้เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม บนมิวสิกแบงก์

**สมาชิก**
ฮีซู (김희수)
*ธนาธร (타나톤)
*ฮันบิน (최한빈)
*ฮายูชัน (박하유찬)
*ชันว็อน (안찬원)
*ฮย็อนจุน (장현준)
อดีต- แจว็อน (신재원) (2023)

**ผลงานเพลง**

**ซิงเกิล**

**ผลงานวิดีโอ**

**มิวสิกวิดีโอ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเคป็อป
หมวดหมู่:เคป็อป
หมวดหมู่:นักร้องเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บอยแบนด์เกาหลีใต้
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติเกาหลีใต้
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติเกาหลี
ยุวยาตรา

ยุวยาตรา (อังกฤษ: The Boys' Brigade) เป็นองค์กรเยาวชนนานาชาติในศาสนาคริสต์ซึ่งก่อตั้งโดย วิลเลี่ยม อเล็กซานเดอร์ สมิธ ในวันที่ 4 ตุลาคม 1853 ซึ่งที่แรกที่เริ่มกิจกรรมยุวยาตราคือ Free Church Mission Hall ที่เมืองกลาสโกว์ ประเทศสกอตแลนด์

**วัตถุประสงค์ คำขวัญและตราสัญลักษณ์**
วัตถุประสงค์ของยุวยาตราคือ "ความก้าวหน้าแห่งอาณาจักรของพระคริสต์ในหมู่เด็กผู้ชาย และการส่งเสริมนิสัยการเชื่อฟัง ความนับถือ ระเบียบวินัย การเคารพตนเอง และทุกสิ่งที่มุ่งสู่ความเป็นชายที่แท้จริงของศาสนาคริสต์" ยกเว้นการเพิ่มคำว่า "เชื่อฟัง" ในปี ค.ศ. 1893 เนื้อหาของวัตถุประสงค์ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงตั้งแต่ต้น อย่างไรก็ตามบางประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศที่อนุญาตให้เด็กผู้หญิงอยู่ในรายชื่อสมาชิก ได้เปลี่ยนวัตถุประสงค์เรื่องความเป็นกลางทางเพศใหม่ ตัวอย่างเช่น ในมาเลเซีย คำว่า "ความเป็นลูกผู้ชาย" ได้ถูกเปลี่ยนเป็น "อุปนิสัย" 
เมื่อออกแบบคำขวัญและตราสัญลักษณ์ของยุวยาตรา วิลเลี่ยม สมิธ อ้างอิงถึงฮีบรู 6:19 โดยตรงในฉบับพระเจ้าเจมส์ว่า "ความหวังนั้นเรายึดไว้ต่างสมอของจิตวิญญาณ เป็นความหวังทั้งแน่และมั่นคง และได้ทอดไว้ภายในม่าน"
จากวรรคนี้เป็นคำขวัญของยุวยาตราคือ "Sure & Stedfast" (แปลว่า ความหวังทั้งแน่และมั่นคง) โดยคงการสะกดคำหลังแบบเก่าไว้ ปัจจุบันบางส่วนของยุวยาตรา (เฉพาะสหราชอาณาจักรและสาธารณรัฐไอร์แลนด์) ได้ใช้การสะกดสมัยใหม่ว่า "steadfast" ในขณะที่ส่วนอื่นๆ ทั้งหมดยังคงใช้การสะกดแบบเก่า
ตราสัญลักษณ์ของยุวยาตราบนหน้าต่างกระจกสีในโบสถ์ มีสมอและไม้กางเขนกรีกพร้อมคำขวัญว่า (Sure & Stedfast)
เดิมตราเป็นสมอธรรมดา มีคำขวัญยุวยาตรา มีอักษรตัวใหญ่ 'B' อยู่ทั้งสองด้าน จากการรวมตัวกันระหว่าง ยุวยาตรา และ Boys' Life Brigade ในปี ค.ศ. 1926 ไม้กางเขนกรีกสีแดงถูกวางไว้ด้านหลังสมอเพื่อสร้างตราสัญลักษณ์ในปัจจุบัน ไม้กางเขนเดิมเป็นส่วนหนึ่งของตราสัญลักษณ์ของ Boys' Life Brigade

**เพลง BB ภาวนา**
บทเพลง บีบีภาวนาจะขับร้องเมื่อเลิกแถวหรือจบการประชุม

**ประวัติ**
ยุวยาตราก่อตั้งขึ้นที่เมืองกลาสโกว์ ประเทศสกอตแลนด์ โดย  วิลเลี่ยม อเล็กซานเดอร์ สมิธ ในวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1853 เพื่อฝึกฝนชาวคริสเตียนมี วินัยและระเบียบกึ่งทหาร ยิมนาสติก ค่ายฤดูร้อน และบริการทางศาสนาและชั้นเรียน ในปี ค.ศ. 1910 มี 2,200 โบสถ์จาก จักรวรรดิบริติช และ ประเทศสหรัฐอเมริกา และมีเด็กชายที่เข้ารวมอยู่ 100,000 คน

**รวมกันกับ Boys' Life Brigade (1926)**

**ลูกเสือยุวยาตรา (1907 - 1927)**

**ยุวยาตราไทย**
สำหรับประเทศไทย ยุวยาตรา เริ่มเข้าสู่ประเทศไทยโดยความร่วมมือของ ยุวยาตราของประเทศมาเลเซียและสิงคโปร์ที่ได้ดำเนินงานจนเป็นที่ยอมรับจากกระทรวงศึกษาธิการ บรรจุให้เป็นวิชาเลือกในโรงเรียนและเป็นที่ยอมรับของคริสตจักรต่างๆมามากกว่า 70 ปี ซึ่งปัจจุบันมีกองยุวยาตราที่ โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย โรงเรียนกุญแจคริสเตียน โรงเรียนขอนแก่นคริสเตียน และอื่นๆที่เป็นโรงเรียนศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนด์ (บางโรงเรียนอาจไม่มี)

**ประเทศที่มียุวยาตรา**

**ทวีปแอฟริกา**

**ทวีปอเมริกา**

**ทวีปเอเชีย**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:องค์การทางศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:องค์กรเยาวชน
หมวดหมู่:องค์การในสหราชอาณาจักร
มีแอตเดอะซู

"มีแอตเดอะซู" (Me at the zoo) เป็นวิดีโอแรกสุดที่อัปโหลดลงยูทูบในวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2005 เวลา 20:31:52 น. PDT หรือ 24 เมษายน ค.ศ. 2005 เวลา 03:31:52 น. ตามเวลาสากลเชิงพิกัด วิดีโอสั้น 19 วินาทีมีภาพของยาวีด คาริม ผู้ร่วมก่อตั้งยูทูบขณะอายุ 25 ปี หน้าช้างสองตัวที่สวนสัตว์แซนดีเอโกในรัฐแคลิฟอร์เนีย โดยเขาอธิบายถึงงวงยาวของพวกมัน ส่วนผู้ที่ใช้กล้องของคารีมบันทึกคือเพื่อนไฮสกูลชื่อ ยาโคฟ ลาพิตสกี้ ซึ่งขณะนั้นเป็นนักศึกษาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตที่มหาวิทยาลัยเดลาแวร์ โดยเขาอยู่ที่แซนดีเอโกเพื่อส่งงานวิจัยของเขาให้แก่สมาคมเคมีแห่งสหรัฐณ เดือนเมษายน พ.ศ. 2567 มียอดดูมากกว่า 315 ล้านครั้ง

**คำตอบรับ**
ลอสแอนเจลิสไทมส์ อธิบายไว้ใน ค.ศ. 2009 ว่า "ในฐานะวิดีโอแรกที่อัปโหลดลงยูทูบ สิ่งนี้มีบทบาทสำคัญในการเปลี่ยนแปลงพื้นฐานการบริโภคสื่อของผู้คน และช่วยนำไปสู่ยุคทองของวิดีโอ 60 วินาที" ส่วน ดิออบเซิร์ฟเวอร์ อธิบายคุณภาพการผลิตว่าอยู่ในระดับแย่

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Me at the zoo
หมวดหมู่:บทความที่มีคลิปวิดีโอ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับช้าง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในแซนดีเอโก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในสวนสัตว์
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ยูทูบ
หมวดหมู่:อินเทอร์เน็ตมีม
หมวดหมู่:สวนสัตว์แซนดีเอโก
หมวดหมู่:ไวรอลวิดีโอ
โคซักลือ

โคซักลือ (Kozaklı) อดีตมีชื่อว่า ฮามาโมร์ตา (Hamamorta) และ คิสลา (Kisla) เป็นเมืองและอำเภอในจังหวัดเนฟเชฮีร์ ภูมิภาคอานาโตเลียกลาง ประเทศตุรกี รายงานจากสำมะโน ค.ศ. 2010 อำเภอนี้มีประชากร 15,519 คน ในจำนวนนี้มีผู้อาศัยอยู่ในเมืองโคซักลือ 7,011 คน อำเภอนี้กินพื้นที่ abbr=off และมีความสูงเฉลี่ย abbr=off

**อ้างอิง**
 authorlink=FallingRain- url-status=dead

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  KOZTEB-  District governor's official website tr-  District municipality's official website date=2007-06-22  tr-  District municipality's official website tr-  Map of Kozaklı district -  Administrative map of Kozaklı district 
หมวดหมู่:เมืองในประเทศตุรกี
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดเนฟเชฮีร์
หมวดหมู่:แคปพาโดเชีย
แม่แบบ:เปลี่ยนทาง/doc

แม่แบบนี้เป็นแม่แบบที่สร้างแฮตโน้ต ดังนี้- ไก่ → ไก่

**ตัวอย่าง**
 ไก่ → ไก่- ตัวอย่างPAGE1 → หน้า 1- หน้า 1 → หน้า 1- หน้า 3 → หน้า 3- หน้า 1.2 → หน้า 1.2- หน้า 2.2 → หน้า 2.2- เกาหลี (ตามที่ใช้ในหน้า ประเทศเกาหลีใต้) → เกาหลี

**การใช้งานที่ซับซ้อน**
สำหรับกรณีที่ซับซ้อนมากขึ้น สามารถใช้แม่แบบอื่น ๆ ได้ดังนี้- Redirect2 (เมื่อมีสองหน้าเปลี่ยนทางมา)- Redirect-multi (เมื่อมีสองหน้าขึ้นไปเปลี่ยนทางมา)- Redirect-distinguish

**TemplateData**
{
	"params": {
		"1": {
			"label": "Redirecting page",
			"description": "Name of page that redirects here",
			"type": "wiki-page-name",
			"required": true
		},
		"2": {
			"label": "Use 1",
			"description": "Displayed as: For Use 1, see ... If left empty, defaults to For other uses, see ...",
			"type": "line",
			"required": false
		},
		"3": {
			"label": "Target 1",
			"description": "Page to link to. Default is PAGENAME (disambiguation).",
			"type": "wiki-page-name",
			"required": false
		},
		"4": {
			"label": "Use 2",
			"description": "Second use. Can be 'and' to give: For Use 1, see Target1 and Target2.",
			"type": "line",
			"required": false
		},
		"5": {
			"label": "Target 2",
			"description": "Page to link second use to.",
			"type": "wiki-page-name",
			"required": false
		},
		"6": {
			"label": "Use 3",
			"description": "Third use. Can be 'and'.",
			"type": "line",
			"required": false
		},
		"7": {
			"label": "Target 3",
			"description": "Page to link third use to.",
			"type": "wiki-page-name",
			"required": false
		},
		"text": {
			"label": "Custom text",
			"type": "line",
			"description": "Text to be appended to the end."
		}
	},
	"description": "This template produces a hatnote similar to:\n\n\"Foo\" redirects here. For other uses, see Foo (disambiguation).",
	"format": "inline"
}

**ดูเพิ่ม**
 no redirect, -r- Template:Redirect ที่ วิกิมีเดียคอมมอนส์
ทัพอากาศแปซิฟิก

ทัพอากาศแปซิฟิก (Pacific Air Forces) เป็นหนึ่งส่วนบังคับบัญชาหลักของกองทัพอากาศสหรัฐ และเป็นส่วนกำลังทางอากาศของหน่วยบัญชาการทหารสหรัฐภาคอินโดแปซิฟิก (USINDOPACOM) มีที่ตั้งหน่วยบัญชาการอยู่ในฐานทัพอากาศฮิคแคม เกาะฮาวาย ซึ่งเป็นหนึ่งในสองส่วนบังคับบัญชาหลักของกองทัพอากาศซึ่งมีที่ตั้งอยู่นอกแผ่นดินสหรัฐภาคพื้นทวีป กำลังพลมีประมาณ 45,000 นาย
ทัพอากาศแปซิฟิกถูกก่อตั้งในปี 1944 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ในชื่อว่า ทัพอากาศภาคตะวันออกไกล (Far East Air Forces) โดยถือเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ เนื่องจากยุคนั้นยังไม่มีการจัดตั้งกองทัพอากาศเต็มตัว ต่อมาปลายปี 1945 มีการเปลี่ยนชื่อเป็น หน่วยบัญชาการทหารอากาศแปซิฟิก กองทัพบกสหรัฐ (Pacific Air Command, United States Army) และเปลี่ยนกลับไปใช้ชื่อแรกเมื่อต้นปี 1947 จนกระทั่งมีการเปลี่ยนเป็นชื่อปัจจุบันในปี 1957
ผู้บัญชาการทัพอากาศแปซิฟิก มียศทหารเป็นพลเอก (General)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กองทัพอากาศสหรัฐ
แม่แบบ:Citation Style documentation/usage

คัดลอกเวอร์ชันเปล่าไปใช้ ชื่อพารามิเตอร์เกือบทั้งหมดรองรับเฉพาะตัวพิมพ์เล็กเท่านั้น (ชื่อย่อบางตัว เช่น isbn มีชื่อแทนตัวพิมพ์ใหญ่ เช่น ISBN ซึ่งเป็นที่ยอมรับสำหรับการใช้งาน) ใช้เครื่องหมาย "|" (ไปป์) อักขระระหว่างแต่ละพารามิเตอร์ พารามิเตอร์ที่ไม่ได้ใช้อาจถูกลบเพื่อหลีกเลี่ยงความยุ่งเหยิงในหน้าต่างแก้ไข ตัวอย่างบางส่วนในหน้าเอกสารนี้อาจมีวันที่ปัจจุบัน หากวันที่ไม่เป็นปัจจุบัน ให้ purge หน้านั้น
จิตรวรรณ หวังศุภกิจโกศล

จิตรวรรณ หวังศุภกิจโกศล (เกิด 18 ตุลาคม พ.ศ. 2509) กบ เป็นที่ปรึกษาพรรคไทรวมพลัง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน อดีตนายกเทศมนตรีตำบลเสิงสาง
และผู้ก่อตั้งพรรคไทรวมพลัง

**ประวัติ**
จิตรวรรณ หวังศุภกิจโกศล (สกุลเดิม จิตรพิทักษ์เลิศ) เกิดเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2509 มีพี่น้องเป็นนักการเมืองคือ ว่าที่ ร้อยตรี วิชัย จิตรพิทักษ์เลิศ เลขาธิการพรรคเพื่อไทรวมพลัง มนัสมนต์ จิตรพิทักษ์เลิศ และ ยลดา หวังศุภกิจโกศล นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา ซึ่งเป็นมารดาของ สุดาวรรณ หวังศุภกิจโกศล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมและเป็นภรรยา วีรศักดิ์ หวังศุภกิจโกศล
จิตรวรรณ สำเร็จการศึกษาศิลปศาสตรบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ จากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เธอสมรสกับสมศักดิ์ หวังศุภกิจโกศล อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนครราชสีมา

**การทำงาน**
จิตรวรรณ หวังศุภกิจโกศล เคยได้รับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีตำบลเสิงสาง อำเภอเสิงสาง จังหวัดนครราชสีมา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543 จนถึงปี พ.ศ. 2550 จากนั้นจึงได้เข้าสู่งานการเมืองระดับชาติ โดยได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมาสมัยแรก ในนามพรรคเพื่อแผ่นดิน พร้อมกับ ประนอม โพธิ์คำ
ในปี พ.ศ. 2564 เธอได้เริ่มก่อตั้งพรรคการเมืองขึ้น โดยใช้ชื่อว่า "พรรคเพื่อไทรวมพลัง" โดยมีพี่ชาย และหลานชายเป็นเลขาธิการพรรค และหัวหน้าพรรค จนกระทั่งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 พรรคเพื่อไทรวมพลัง ได้รับเลือกตั้ง ส.ส.แบบแบ่งเขตในพื้นที่จังหวัดอุบลราชธานี 2 ที่นั่ง ท่ามกลางการกล่าวถึงพรรคดังกล่าวว่าเป็นม้ามืดในการเลือกตั้งครั้งนี้
ในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุบลราชธานี พ.ศ. 2567 จิตรวรรณลงสมัครรับเลือกตั้งในนามอิสระ โดยได้หมายเลข 3 ปรากฎว่าไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยได้คะแนนเป็นลำดับสอง

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สกุลหวังศุภกิจโกศล
หมวดหมู่:นักการเมืองสตรีชาวไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:นายกเทศมนตรีในจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:พรรคเพื่อแผ่นดิน
หมวดหมู่:พรรคภูมิใจไทย
หมวดหมู่:พรรคชาติไทยพัฒนา
หมวดหมู่:พรรคไทรวมพลัง
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ซุน เฉฺวียนถิง

ซุน เฉฺวียนถิง (孫傳庭; 1 มกราคม 1593 - 3 พฤศจิกายน 1643) เกิดในมณฑลชานซี เป็นจอมพลและเสนาบดีกระทรวงยุทธนาการในช่วงปลายราชวงศ์หมิง นำกองทหารหมิง 10,000 นายต่อสู้กับกองทหาร 70,000 นายของหลี่ จื้อเฉิง พ่ายแพ้และถูกสังหารโดยหลี่ในยุทธการที่ถงกวน (ค.ศ. 1643)
ซุน เฉฺวียนถิงได้รับการอธิบายโดยบันทึกประวัติศาสตร์ว่าเป็นชายร่างสูงใหญ่ มีร่างกายแข็งแรงและเก่งในการยิงธนูบนหลังม้า สำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1619 ในปี ค.ศ. 1635 ขึ้นเป็นผู้ว่าการมณฑลฉ่านซีและปราบกบฏที่มีอยู่ หลังจากการสู้รบกับกบฏในเหอหนานไม่ประสบความสำเร็จ เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นอุปราชแห่งซานตง การล่มสลายของจี่หนานในปี ค.ศ. 1639 เป็นข้ออ้างในการจำคุกเขา อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1642 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรองประธานคณะกรรมการสงคราม และเดินทางไปกับกองทหารรักษาการณ์ของปักกิ่งเพื่อกอบกู้ไคเฟิงซึ่งถูกหลี่ จื้อเฉิงปิดล้อมมานาน
หลังจากที่ซุนได้รับชัยชนะในเบื้องต้น หลี่ก็ล่าถอยโดยทิ้งกองกำลังจำนวนมากไว้เบื้องหลัง กองทหารหมิงไม่มีระเบียบวินัยและปล้นสะดมของมีค่า จากนั้นหลี่ก็โจมตีตอบโต้และทำให้กองทหารหมิงกระจัดกระจาย ซุนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องถอยกลับไปมณฑลฉ่านซี เขาวางแผนที่จะชะลอกองกำลังของหลี่ จนกว่ากำลังเสริมของหมิงจะมาถึง แต่ถึงแม้ซุนจะค้านว่าทหารที่มีอยู่ตายหมดและทหารใหม่ก็ใช้งานไม่ได้ แต่จักรพรรดิฉงเจินก็ต้องการชัยชนะอย่างรวดเร็วต่อพวกกบฏ และซุนก็จำใจต้องบุกไปสู้กับหลี่
เขายกทัพใหม่และรุกอีกครั้ง ไปถึงอำเภอเจียและพบว่าฝนตกหนักทำให้ไม่สามารถส่งเสบียงไปข้างหน้าได้ จึงถอยกลับและแบ่งทหารออกเป็น 2 กอง และถูกพวกกบฏไล่ตาม ทหารปืนใหญ่ที่ไม่มีประสบการณ์ได้ทิ้งปืนและเกิดความพ่ายแพ้ สูญเสียกำลังพลไป 40,000 นาย หลี่ติดตามความได้เปรียบและในเดือนพฤศจิกายน ด่านถงกวนถูกโจมตีและซุนถูกสังหารโดยต่อสู้จนถึงที่สุด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ขุนนางจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากมณฑลชานซี
รัฐบาลเสียงข้างมาก

รัฐบาลเสียงข้างมาก (majority government) เป็นรัฐบาลที่จัดตั้งขึ้นจากพรรคการเมืองฝ่ายรัฐบาลจำนวน 1 พรรคหรือมากกว่านั้นขึ้นไป โดยครองที่นั่งในสภานิติบัญญัติเป็นส่วนมาก ตรงกันข้ามกับรัฐบาลเสียงข้างน้อย ที่พรรคการเมืองที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ไม่ได้ที่นั่งในสภาสภานิติบัญญัติถึงกึ่งหนึ่ง รัฐบาลเสียงข้างมากถือเป็นผู้กำหนดดุลแห่งอำนาจ
ปกติแล้วรัฐบาลเสียงข้างมากจะมั่นใจได้ว่า กฎหมายของตนจะผ่านสภา และถ้าจะมีก็มีน้อยมากที่จะต้องกลัวการพ่ายแพ้ในสภา สภาวะนี้เรียกว่า เสียงข้างมากที่ใช้การได้ (working majority) ในทางตรงกันข้าม รัฐบาลเสียงข้างน้อยจะต้องต่อรองกับพรรคอื่น ๆ เป็นระยะ ๆ เพื่อให้กฎหมายของตนนั้นผ่านไปได้และเพื่อเลี่ยงการพ่ายแพ้ในการอภิปรายไม่ไว้วางใจ รัฐบาลเสียงข้างมากพรรคเดียวนั้นมักจะเกิดขึ้นหลังจากการหาเสียงเลือกตั้งที่โดดเด่น
ศัพท์ "รัฐบาลเสียงข้างมาก" อาจได้รับการนำมาใช้เมื่อเกิดเสียงข้างมากสัมบูรณ์ (absolute majority) ซึ่งมาจากการตั้งพรรคร่วมรัฐบาลที่มั่นคงจากพรรคตั้งแต่สองพรรคขึ้นไป เช่น แนวร่วมการเลือกตั้งในออสเตรเลีย ที่พรรคเสรีนิยมแห่งออสเตรเลียและพรรคชาติออสเตรเลียเข้าร่วมเป็นพันธมิตรเป็นเวลาหลายทศวรรษแล้ว โดยพันธมิตรเป็นพรรคเดียวที่ได้ที่นั่งในสภาผู้แทนราษฎรสูงกว่า 90 จาก 151 ที่นั่ง (เกิดขึ้น 3 ครั้งคือ ในปี 1975, 1996 และ 2013) รัฐบาลเสียงข้างมากที่ใหญ่ที่สุดในออสเตรเลียคือในปี 1996 เมื่อพันธมิตร (นำโดยจอห์น โฮเวิร์ด) ชนะ 94 ที่นั่งในชัยชนะอย่างถล่มทลาย
อีกตัวอย่างหนึ่งคือ การตั้งพรรคร่วมรัฐบาลในปี 2010–2015 ในสหราชอาณาจักร ประกอบด้วยพรรคอนุรักษนิยมและพรรคเสรีประชาธิปไตย โดยพรรคอนุรักษนิยมได้จำนวนที่นั่งมากกว่าพรรคอื่น ๆ ในการเลือกตั้งปี 2010 แต่ไปนานก็ขาดการเป็นเสียงข้างมากสัมบูรณ์ อย่างไรก็ตาม ด้วยการรวมตัวกับพรรคเสรีประชาธิปไตย ทำให้เกิดเสียงข้างมากที่แข็งแรงขึ้นในสภาสามัญชน นี่เป็นการตั้งพรรคร่วมรัฐบาลที่แท้จริงครั้งแรกในสหราชอาณาจักรนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สอง

**ดูเพิ่ม**
 รัฐบาลผสม- รัฐบาลที่มีเสียงข้างน้อยในสภา (hung parliament)- รัฐบาลเสียงข้างน้อย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คำศัพท์การเมือง
หมวดหมู่:บทความเกี่ยวกับ การเมืองการปกครอง ที่ยังไม่สมบูรณ์
มหาวิทยาลัยอเมริกันแห่งเบรุต

มหาวิทยาลัยอเมริกันแห่งเบรุต (American University of Beirut; AUB, الجامعة الأميركية في بيروت) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนอิสระ ไม่แบ่งศาสนา อนุญาตตราตั้งขึ้นในรัฐนิวยอร์ก โดยมีวิทยาเขตในเบรุต ประเทศเลบานอน การปกครองมหาวิยาลัยลอยู่ถายใต้คณะกรรมการเอกชนของผู้จัดการทรัสต์ ซึ่งเป็นเอกเทศ มหาวิทยาลัยเปิดสอนในระดับปริญญาตรี, ปริญญาโท, แพทยศาสตรบัณฑิต และ บัณฑิตวิทยาลัย
งบประมาณการบริหารของมหาวิทยาลัยอยู่ที่ 423 ล้านดอลล่าร์ โดยได้รับเงินบริจาคราว 768 ล้านดอลล่าร์ วิทยาเขตของมหาวิทยาลัยประกอบด้วยอาคาร 64 อาคาร ซึ่งรวมถึงศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยอเมริกันแห่งเบรุต (American University of Beirut Medical Center; AUBMC, ชื่อเดิม โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยอเมริกัน; AUH – American University Hospital) ขนาด 420 เตียง, หอสมุดสี่แห่ง, พิพิธภัณฑ์สามแห่ง และหอพักเจ็ดแห่ง เกือบหนึ่งในห้าของนักศึกษาในมหาวิทยาลัยจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมหรือมหาวิทยาลัยในนอกประเทศเลบานอนมาก่อน ปัจจุบัน มีบัณฑิตของมหาวิทยาลัยอาศัยอยู่ในมากกว่า 120 ประเทศทั่วโลก มหาวิทยาลัยทำการเรียนการสอนเป็นภาษาอังกฤษ วุฒิการศึกษาของมหาวิทยาลัยได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการโดยคณะกรรมการสภามหาวิทยาลัยรัฐนิวยอร์ก

**คณะ**
คณะเกษตรศาสตร์และวิทยาศาสตร์อาหาร (FAFS, Faculty of Agricultural and Food Sciences)
*คณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ (FAS, Faculty of Arts and Sciences)
*คณะวิทยาศาสตร์สุขภาพ (FHS, Faculty of Health Sciences)
*คณแพทยศาสตร์ (FM, Faculty of Medicine)
*วิทยาลัยพยาบาลศาสตร์ ราฟีก ฮารีรี (HSON, Rafic Hariri School of Nursing)
*คณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์ มารูน เซมะอ์น (MSFEA, Maroun Semaan Faculty of Engineering and Architecture)
*วิทยาลัยธุรกิจซูลัยมัน เอส โอลายัน (OSB, Suliman S. Olayan School of Business)

**การจัดอันดับ**
อันดับมหาวิทยาลัยคิวเอส จัดให้ AUB อยู่ที่สี่ของหมาวิทยาลัยในโลกอาหรับในปี 2023 ซึ่งร่วงจากที่ 2 ในปี 2022 และที่ 1 ในปี 2018 กระนั้น AUB ยังคงอยู่ที่ 1 ของภูมิภาคอาหรับในสาขาความยั่งยืนและการถูกจ้างงานของบัณฑิต (graduate employability and sustainability)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Al Jazeera English documentary on the history of Beirut's American University
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยในประเทศเลบานอน
หมวดหมู่:โรงพยาบาลในประเทศเลบานอน
หมวดหมู่:เบรุต
บริโชส - อา ฟลอเรสต้า แอ นอซา

บริโชส - อา ฟลอเรสต้า แอ นอซา (Brichos - A Floresta É Nossa) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชัน จัดฉายครั้งแรกวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 2555 กำกับโดย เปาโล มุนโฮซ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ภาคต่อจากภาพยนตร์ บริโชส ออกฉายในปี พ.ศ. 2550

**ตัวละครและเสียงพากย์**
 เปาโล มุนโฮซ รับบท ตาเลส (Tales)- เรเน็ต ลียง รับบท ฌาอีร์ซินโญ่ (Jairzinho)- วาเดโก เชตตินี่ รับบท บันเดียรา (Bandeira)- ฟาบิโอล่า นาซีเม็งตู รับบท ดูมงต์ซินโญ่ (Dumontzinho)- มาร์เซโล ทัส รับบท มิสเตอร์ เบิร์เดสทรอย (Mr. Birdestroy)- มิเชล ปุชชี รับบท พานดินญา (Pandinha)- อันโทนีโอ อาบูจามรา รับบท อัล คอร์โควา (Al Corcova)- อังเดร อาบูจามรา รับบท ราทาโอ (Ratão)- เฮลิโอ บาร์โบซ่า รับบท แซม บอลด์อีเกิ้ล (Sam Baldeagle)- เวลลิงตัน เวลล่า รับบท จากัวร์ (Jaguar)- อีเนียส ลอร์ รับบท รูบิเนลสัน (Rubinelson)- เมาโร ซานัตตา รับบท พี. ดูมงต์ (P. Dumont)- เรจิน่า โว้ก รับบท มาดาม ไอซิส (Madame Ísis)- เลติเซีย เลย์ชี รับบท มายา (Maya)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 id=3342056- id=337526673- 297054
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:ภาพยนตร์บราซิล
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาโปรตุเกส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันบราซิล
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับสัตว์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่อ
โองาตะ โคอัง

โองาตะ โคอัง (緒方洪庵; 13 สิงหาคม 1810 - 25 กรกฎาคม 1863) เป็นแพทย์ชาวญี่ปุ่นและนักวิชาการรังงากุในช่วงปลายยุคเอโดะ ซึ่งมีชื่อเสียงจากการก่อตั้งสถาบันการศึกษาซึ่งต่อมาได้พัฒนาเป็นมหาวิทยาลัยโอซากะ ลูกศิษย์ของเขาหลายคนมีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูเมจิและการทำให้ญี่ปุ่นเป็นตะวันตกในยุคเมจิ ชื่อจริงของเขาคือ โองาตะ โคเรอากิ (緒方 惟章) หรือ โองาตะ อากิระ (緒方 章); ชื่อโคอังคือชื่อรองของเขา

**ประวัติ**
โองาตะเกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค. ศ. 1810 ในครอบครัวซามูไรระดับล่างของแคว้นศักดินาอาชิโมริในจังหวัดบิตชู ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเมืองโอกายามะ เขาย้ายไปโอซากะในปี ค.ศ. 1825 กับบิดาของเขา และเริ่มศึกษาในรังงากุและการแพทย์ที่โรงเรียนเอกชนที่ดำเนินการโดยนากะ เท็นยูตั้งแต่ปี ค.ศ. 1826 ในปี ค.ศ. 1831 เขาย้ายไปเอโดะเพื่อศึกษาต่อด้านการแพทย์ตะวันตก และไปนางาซากิในปี ค.ศ. 1835 เพื่อศึกษากับแพทย์ชาวดัตช์ชื่อ เออร์เดวิน โยฮันเนส นีมันน์ แม้ว่ารัฐบาลโชกุนโทกูงาวะจะมีนโยบายซาโกกุหรือปิดประเทศอย่างเข้มงวดก็ตาม
ในปี ค.ศ. 1838 โองาตะกลับไปโอซากะเพื่อก่อตั้งสถานพยาบาลของตัวเอง และในปีเดียวกันก็ได้ก่อตั้งเทกิจูกุ ซึ่งเป็นสถาบันการศึกษาแบบรังงากุ ที่ซึ่งเขาสอนการแพทย์ ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ เคมี และฟิสิกส์เป็นเวลา 24 ปี

**อ้างอิง ==
การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย พ.ศ. 2566

การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย พ.ศ. 2566 เป็นการลงมติของสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภา (การประชุมร่วมกันของรัฐสภา) เกิดขึ้นหลังจากคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ประกาศรับรองผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 อย่างเป็นทางการ โดยมีการลงมติในวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 และวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2566 จากการลงมติครั้งที่ 3 ส่งผลให้ เศรษฐา ทวีสิน เป็นนายกรัฐมนตรี

**ชื่อบุคคลที่ได้รับเสนอเป็นนายกรัฐมนตรี**

**ครั้งที่ 1**
การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทยวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 ชลน่าน ศรีแก้ว หัวหน้าพรรคเพื่อไทย ได้เสนอชื่อบุคคลเพียงคนเดียวดังนี้

**ครั้งที่ 3**
ในการลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทยวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2566 ชลน่าน ศรีแก้วได้เสนอชื่อบุคคลเพียงคนเดียวดังนี้

**ผลการลงมติ**

**ครั้งที่ 1**
การลงมติครั้งแรกจัดในวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 การลงมตินั้นจำเป็นต้องมีเสียงจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรรวมกับเสียงจากสมาชิกวุฒิสภาให้ได้ 375 เสียง ตามที่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2560 ได้กำหนดไว้ (เดิมต้องเป็น 376 เสียง แต่เรณู ตังคจิวางกูร สมาชิกวุฒิสภา ได้ลาออกก่อนลงมติ 1 วัน จึงทำให้เหลือ 375 เสียง)
การลงมติครั้งแรกนั้น พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ได้คะแนนเสียงเห็นชอบ 324 เสียง ซึ่งไม่ถึงตามที่กำหนด จึงทำให้วันมูหะมัดนอร์ มะทาตัดสินใจเลื่อนการลงมติออกไปก่อน

**ครั้งที่ 2**
หลังจากการลงมติครั้งแรกไม่สามารถหาบุคคลที่จะเป็นนายกรัฐมนตรีได้ จึงได้มีการเลื่อนกำหนดการการลงมติเป็นวันที่ 19 กรกฎาคม สุทิน คลังแสง รองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย ได้เสนอ พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ อีกครั้ง แต่มีผู้ประท้วงว่าตามมาตรา 41 ไม่สามารถเสนอชื่อซ้ำเดิมได้ ยกเว้นมีการเปลี่ยนแปลงเป็นอย่างอื่น ประธานสภาจึงเปิดให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภาลงมติเรื่องดังกล่าว

ผลมติดังกล่าว ส่งผลให้ไม่สามารถเสนอชื่อพิธาเป็นนายกรัฐมนตรีได้ในสมัยประชุมนี้ จึงเลื่อนการลงมติครั้งที่สามออกไปเป็นวันที่ 27 กรกฎาคม และอีกครั้งในวันที่ 4 สิงหาคม แต่แล้วก็ถูกเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนด เนื่องจาก ผู้ตรวจการแผ่นดิน ยื่นคำร้องต่อศาลรัฐธรรมนูญว่าการลงมติของวันที่ 19 กรกฎาคมนั้นขัดต่อรัฐธรรมนูญหรือไม่ ส่งผลให้ชะลอการลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีออกไปก่อน  จนวันที่ 16 สิงหาคม ศาลรัฐธรรมนูญมีมติเป็นเอกฉันท์ มีคำสั่งไม่รับคำร้องไว้พิจารณาวินิจฉัย เมื่อมีคำสั่งไม่รับคำร้องไว้พิจารณาแล้ว คำขออื่นย่อมมีอันตกไป เนื่องจากเห็นว่า ผู้ร้องเรียนไม่ใช่บุคคลซึ่งถูกละเมิดสิทธิหรือเสรีภาพโดยตรง ไม่อาจใช้สิทธิยื่นคำร้องเรียนได้ตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 213 ทำให้ไม่สามารถเสนอชื่อพิธาเป็นนายกรัฐมนตรีได้อีกในสมัยประชุมเดียวกัน
เมื่อการตัดสินสิ้นสุดลง จึงสามารถดำเนินการลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีรอบที่ 3 ดำเนินต่อไปได้ โดยมีการนัดลงมติในวันที่ 22 สิงหาคม

**ครั้งที่ 3**
การลงมติครั้งที่สามจัดในวันที่ 22 สิงหาคม โดยการลงมตินั้นจำเป็นต้องมีเสียงจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร บวกกับสมาชิกวุฒิสภารวมให้ได้ 375 เสียง ตามที่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2560 ได้กำหนดไว้
และการลงมติครั้งที่สามนั้น เศรษฐา ทวีสิน ได้คะแนนเสียงทั้งหมด 482 เสียง จึงทำให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในที่สุด

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
2566
หมวดหมู่:การเมืองไทยในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:กรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 26
หมวดหมู่:เศรษฐา ทวีสิน