Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
จักรพรรดิการุส

มาร์กุส ออเรลิอุส การุส (ค.ศ. 222 – กรกฎาคมหรือสิงหาคม ค.ศ. 283) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันที่ทรงครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 282 จนถึง ค.ศ. 283 ในรัชสมัยสั้นๆ ของพระองค์ จักรพรรดิการุสทรงได้ต่อสู้กับชนเผ่าเจอร์แมนิกและชาวซาร์มาเทียนตามแนวชายแดนแม่น้ำดานูบจนประสบความสำเร็จ
พระองค์เสด็จสวรรคตขณะทรงดำเนินการทางทหารในการต่อต้านจักรวรรดิซาสซานิด และเชื่อว่าพระองค์เสด็จสวรรคตด้วยสาเหตุที่ผิดธรรมชาติ ซึ่งมีระบุว่าพระองค์ทรงต้องอัสนีบาตpage=26 จักรพรรดิการินุสและจักรพรรดินุเมริอานุส ซึ่งเป็นพระราชโอรสของพระองค์ ทรงสืบทอดพระราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์ ซึ่งได้ทรงสร้างราชวงศ์ซึ่งแม้ว่าจะเป็นราชวงศ์ที่ปกครองในช่วงเวลาสั้น ๆ แต่ก็ให้ความมั่นคงแก่จักรวรรดิให้รุ่งเรืองต่อไป

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 author-link1=David Stone Potter- Jones, A.H.M.; J.R. Martindale & J. Morris (1971). The Prosopography of the Later Roman Empire Volume 1: A.D. 260–395. Cambridge University Press. ISBN 0-521-07233-6.
หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
ใจขังเจ้า

ใจขังเจ้า (Captive Heart) เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนววีรคติ พีเรียด โดยค่ายกู๊ดฟิลลิ่งของสมจริง ศรีสุภาพ ซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้กำกับด้วย สร้างจากบทประพันธ์ของ คราม บทโทรทัศน์โดยนันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์ นำแสดงโดย ณเดชน์ คูกิมิยะ และ พาย-รินรดา แก้วบัวสาย

**การผลิต**
ในวันอังคารที่ 27 มิถุนายน 2566 ณเดชน์ คูกิมิยะ ในฐานะพระเอกของเรื่องได้เปิดเผยภาพการลองเสื้อผ้าจำนวน 4 ภาพลงบนอินสตาแกรมของเขาและประกาศชื่อเรื่อง "ใจขังเจ้า"
นอกจากนี้ในวันพุธที่ 5 กรกฎาคม 2566 ณเดชน์ และ รินรดา ยังต้องไปเรียนขี่ม้าเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดความสมจริงระหว่างการถ่ายทำ และณเดชน์ยังต้องไปเรียนฟันดาบพร้อมกับนักแสดงร่วมอีก 2 คน จากนั้นนักแสดงในเรื่องได้มาทำการอ่านบทละครพร้อมกับ คิง สมจริง ผู้กำกับ โดยได้มีการเปิดกล้องถ่ายทำคิวแรกไปเมื่อวันพุธที่ 26 กรกฎาคม 2566
โดยได้ปิดกล้องอย่างเป็นทางการเมื่อช่วงปลายเดือนพฤษภาคม 2567

**นักแสดง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3 เอชดี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยกู๊ดฟีลลิ่ง
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย สมจริง ศรีสุภาพ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวย้อนยุคไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:วรรณกรรมที่สร้างเป็นละครโทรทัศน์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในอนาคต
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่สร้างโดย สมจริง ศรีสุภาพ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่ถ่ายทำในจังหวัดลพบุรี
จักรพรรดิปรอบุส

มาร์กุส เอาเรลิอุส ปรอบุส (Marcus Aurelius Probus; ช่วงใดช่วงหนึ่งระหว่าง ค.ศ. 230 ถึง ค.ศ. 235 – กันยายน ค.ศ. 282) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันตั้งแต่ ค.ศ. 276 จนถึง ค.ศ. 282 จักรพรรดิปรอบุสทรงเป็นแม่ทัพที่แข็งแกร่งและประสบความสำเร็จในการดำเนินการทางทหาร นอกจากนี้ยังทรงเป็นผู้ปกครองที่มีมโนธรรม และในระยะเวลา 6 ปีแห่งการครองราชย์ของพระองค์ พระองค์ทรงรักษาความรุ่งเรืองภายในมณฑลแห่งโรมันได้ในขณะที่ต้องทนต่อการรุกรานซ้ำแล้วซ้ำเล่าของชนเผ่าอนารยชนในเกือบทุกส่วนของชายแดน
ภายหลังจากการขับไล่ศัตรูของจักรวรรดิ จักรพรรดิปรอบุสทรงถูกบังคับให้จัดการกับการก่อกบฏภายในอีกหลายครั้ง แต่พระองค์แสดงให้เห็นถึงความเมตตาผ่อนปรนและทรงไม่ทำการรุนแรงต่อฝ่ายที่พ่ายแพ้ในทุกที่ที่ทรงทำได้ ในรัชสมัยของพระองค์ อำนาจตามรัฐธรรมนูญของวุฒิสภาโรมันถูกรักษาไว้อย่างคงที่ และพระองค์เป็นจักรพรรดิที่ทรงได้รับชัยชนะ ซึ่งทรงนำกองทัพของพระองค์ไปสู่ชัยชนะเหนือแม่น้ำไรน์ โดยที่อ้างว่าพระองค์ทรงทำตามการอนุมัติของวุฒิสภา
เมื่อทรงเอาชนะกลุ่มเจอร์แมนิกได้ จักรพรรดิปรอบุสทรงโปรดให้บูรณปฏิสังขรณ์ป้อมปราการโบราณของจักรพรรดิฮาดริอานุสขึ้นใหม่ระหว่างแม่น้ำไรน์กับแม่น้ำดานูบ เพื่อป้องกันพื้นที่อะกริ เดกูมาเตส (ทุ่งเดคูมาเทียน) และทรงเรียกร้องขอเอาส่วยของกำลังพลจากผู้พิชิตเพื่อตั้งถิ่นฐานใหม่ในมณฑลที่จำนวนประชากรลดลงภายในจักรวรรดิและจัดหาการป้องกันชายแดนอย่างเพียงพอ แม้ว่าพระองค์จะทรงได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย แต่จักรพรรดิปรอบุสทรงก็ทรงถูกสังหารในการก่อกบฏของพลทหารในขณะที่อยู่ระหว่างการเตรียมการสำหรับการทำสงครามกับเปอร์เซีย ซึ่งจะดำเนินการทำสงครามดังกล่าวในรัชสมัยของจักรพรรดิการุส ผู้สืบทอดตำแหน่งของพระองค์

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Gibbon, Edward (1888) History of the Decline and Fall of the Roman Empire- Fittschen, Klaus & Zanker, Paul (1985). Katalog der römischen Porträts in den Capitolinischen Museen und den anderen kommunalen Sammlungen der Stadt Rom. 1. Kaiser-und Prinzenbildnisse Catalogue of Roman Portraits in the Capitoline Museums and other Municipal Museums of the City of Rome (in German). Mainz: Philipp von Zabern.  ISBN 3-8053-0596-6.- Peachin, Michael (1990). Roman Imperial Titulature and Chronology, A.D. 235–284. Amsterdam: Gieben. ISBN 90-5063-034-0.- Jones, A.H.M.; J.R. Martindale & J. Morris (1971). The Prosopography of the Later Roman Empire Volume 1: A.D. 260–395. Cambridge University Press. ISBN 0-521-07233-6.
หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
บล็อกบัสเตอร์ (สื่อบันเทิง)

คำว่า บล็อกบัสเตอร์ (blockbuster) หรือ ภาพยนตร์เงินล้านศัพท์เทคโนโลยีทางภาพ ฉบับราชบัณฑิตยสภา เป็นคำที่เรียกใช้สื่อบันเทิง ซึ่งใช้เพื่ออธิบายถึงภาพยนตร์ที่ผลิตโดยบริษัทสร้างภาพยนตร์รายใหญ่ แต่ยังรวมถึงสื่ออื่นๆ ที่ได้รับความนิยมและได้รับความสำเร็จทางการเงินเช่นกัน นอกจากนี้ คำว่า "บล็อกบัสเตอร์" ยังมีความหมายที่อ้างถึงงานสร้างที่ใช้งบประมาณสูงโดยมีเป้าหมายเป็น "บล็อกบัสเตอร์" โดยจะเน้นตลาดมวลชนและมีการผลิตสินค้าที่เกี่ยวข้อง บางครั้งอาจถึงขนาดที่บริษัทสร้างภาพยนตร์หรือผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์ต้องพึ่งพาความสำเร็จทางการเงินของงานสร้างนี้

**ประวัติคำ**
คำว่า "บล็อกบัสเตอร์" เริ่มปรากฏในสื่อของอเมริกาตั้งแต่ช่วงต้นของปี 1940เป็นการอ้างอิงถึงระเบิดบล็อกบัสเตอร์ (blockbuster bombs) ที่สามารถทำลายอาคารบ้านทั้งชุดได้ ในช่วงเวลาที่สหรัฐอยู่ในสงครามโลกครั้งที่สอง ครั้งแรกที่เรียกใช้คำว่า "บล็อกบัสเตอร์" เพื่ออธิบายภาพยนตร์เกิดขึ้นเมื่อเดือนพฤษภาคม 1943 โฆษณาในนิตยสาร วาไรตี และ โมชันพิกเชอร์เฮรัลด์ อธิบายภาพยนตร์เรื่อง บอมบ์บาร์ดิเออร์ ว่า "เป็นภาพยนตร์ที่สุดแห่งความมันส์และตื่นเต้นที่ไม่เหมือนใคร!" (The block-buster of all action-thrill-service shows!) โฆษณาอีกเรื่องในปี 1944 ยังโฆษณาว่าหนังสารคดีเกี่ยวกับสงครามชื่อ วิตเดอะมารีนส์แอตทาราวา มีผลตอบรับจากผู้ชมในระดับ "บล็อกบัสเตอร์สองตัน"

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คำศัพท์ภาพยนตร์และวีดิทัศน์
หมวดหมู่:สถานีรถไฟของบริษัทรถไฟคีวชู

สถานีรถไฟภายใต้การบริหารของบริษัทรถไฟคีวชู
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในประเทศญี่ปุ่น
จักรพรรดิฟลอริอานุส

มาร์กุส อันนิอุส โฟลริอานุส (19 สิงหาคม ค.ศ. 232 – 9 กันยายน ค.ศ. 276) หรือที่รู้จักกันในพระนาม ฟลอเรียน เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันหลังจากการเสด็จสวรรคตของจักรพรรดิตากิตุส ซึ่งเป็นพระภราดรต่างพระราชมารดา ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 276 จนกระทั่งการปลงพระชนม์ของพระองค์เองในเดือนกันยายนในปีนั้น
จักรพรรดิโฟลริอานุสเป็นพระภราดรต่างพระราชมารดาของจักรพรรดิตากิตุส ซึ่งทรงได้รับการประกาศให้เป็นจักรพรรดิในช่วงปลายปี ค.ศ. 275 หลังจากการเสด็จสวรรคตของจักรพรรดิออเรลิอันอย่างกระทันหัน หลังจากจักรพรรดิตากิตุสเสด็จสวรรคตในปีถัดมา โดยเชื่อว่าทรงถูกลอบสังหารอันเป็นผลมาจากแผนการทางทหาร จักรพรรดิโฟลริอานุสก็ทรงประกาศพระองค์เป็นจักรพรรดิโดยได้รับการยอมรับจากวุฒิสภาโรมันและผู้คนส่วนใหญ่ของจักรวรรดิ อย่างไรก็ตาม จักรพรรดิพระองค์ใหม่ทรงต้องรับมือกับการก่อกบฏของจักรพรรดิโปรบุส ซึ่งทรงลุกขึ้นก่อการกบฏหลังจากที่จักรพรรดิโฟลริอานุสทรงขึ้นครองตำแหน่งได้ไม่นาน โดยได้รับการสนับสนุนจากมณฑลต่างๆ เช่น อียิปต์ ซีเรีย ปาเลสไตน์ และฟีนิเซีย โดยที่จักรพรรดิโปรบุสทรงใช้ประโยชน์จากภูมิประเทศของช่องซิลิเซียน และสภาพอากาศที่ร้อนจัดของพื้นที่ ซึ่งกองทัพของจักรพรรดิโฟลริอานุสไม่คุ้นเคย เพื่อบั่นทอนขวัญกำลังใจของกองทัพ ซึ่งส่งผลให้กองทัพของ พระองค์ได้ลุกขึ้นต่อต้านและสังหารพระองค์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
จักรพรรดิกวีนติลลุส

มาร์กุส เอาเรลิอุส เกลาดิอุส กวีนติลลุส (Marcus Aurelius Claudius Quintillus; สวรรคตเมื่อ ค.ศ. 270) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมัน พระองค์เป็นพระเชษฐาของจักรพรรดิเกลาดิอุส กอทิกุส ซึ่งพระองค์ทรงสืบทอดตำแหน่งหลังจากการเสด็จสวรรคตของจักรพรรดิเกลาดิอุสใน ค.ศ. 270 การอ้างสิทธิ์ในตำแหน่งจักรพรรดิของจักรพรรดิกวีนติลลุสได้ถูกคัดค้านโดยจักรพรรดิเอาเรลิอานุสซึ่งกองทหารของพระองค์ได้ประกาศให้พระองค์เป็นจักรพรรดิ รัชสมัยของจักรพรรดิกวีนติลลุสนั้นกินเวลาไม่เกินหกเดือน แหล่งข้อมูลหลายชิ้นได้ระบุสาเหตุการสวรรคตของพระองค์ไว้ต่าง ๆ นานา เช่น ทรงถูกทหารของพระองค์เองปลงพระชนม์ ทรงถูกสังหารระหว่างการสู้รบกับจักรพรรดิเอาเรลิอานุส หรือทรงกระทำอัตวิบาตกรรม
สถานที่เสด็จพระราชสมภพของพระองค์ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด โดยที่จักรพรรดิกวีนติลลุสทรงเป็นชาวอิลลีเรีย พระองค์น่าจะเสด็จพระราชสมภพในปันนอนิอาอีงแฟริออร์ ตามที่ระบุไว้ในเหรียญกษาปณ์ของพระองค์p=258 จักรพรรดิกวีนติลลุสมีพระชาติกำเนิดมาจากครอบครัวที่มีฐานะต่ำต้อย พระองค์ทรงเริ่มมีชื่อเสียงด้วยการขึ้นครองตำแหน่งของจักรพรรดิเกลาดิอุส กอทิกุส ซึ่งเป็นพระอนุชาของพระองค์ใน ค.ศ. 268 จักรพรรดิกวีนติลลุสทรงอาจเคยได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้แทนของซาร์ดิเนียในรัชสมัยของพระอนุชาของพระองค์

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Manders, Erika (2012). Coining Images of Power: Patterns in the Representation of Roman Emperors on Imperial Coinage, A.D. 193-284. BRILL. ISBN 978-9004189706.
หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
พระยายะหริ่ง (พ่าย)

พระยายะหริ่ง (พ่าย) เดิมเป็นพระยาเมืองปัตตานีคนที่ 4 ต่อมาภายหลังจากได้แยกเมืองปัตตานีออกเป็น 7 หัวเมืองจึงได้รับแต่งตั้งเป็นพระยาเมืองยะหริ่งคนที่ 1   

**ประวัติ**
พระยายะหริ่ง (พ่าย)  เป็นบุตรของพระยามหานุภาพปรามสงคราม (เค่ง) เจ้าเมืองจะนะ และเป็นน้องชายของพระยาตานี (ขวัญซ้าย)  
ในสมัยเมืองปัตตานียังไม่แบ่งเป็น 7 หัวเมือง พระยาตานี (ขวัญซ้าย) ได้รับโปรดเกล้าแต่งตั้งเป็นพระยาเมืองปัตตานี  ได้ตั้งศูนย์ว่าราชการอยู่ที่ตำบลนาเกลือ อำเภอเมืองปัตตานี เมื่อถึงแก่อนิจกรรม พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยจึงโปรดเกล้าแต่งตั้ง (พ่าย) ผู้เป็นน้องชายของพระยาตานี (ขวัญซ้าย)เป็นพระยาเมืองปัตตานี พร้อมกับนายเสมใส หรือ (หลวงสวัสดิภักดี นายยิ้มซ้าย) บุตรพระยาตานี(ขวัญซ้าย)เป็นผู้ช่วยราชการ และได้ย้ายศูนย์ว่าราชการการของปัตตานีมาอยู่ที่ ตำบลยามู ในเมืองยะหริ่ง และได้สร้างวัดขึ้นมาเพื่อเป็นศูนย์กลางของเมือง คือ วัดมัชฌิมาวาส (วัดกลาง) 
ในช่วงนายพ่ายเป็นเจ้าเมืองปัตตานี ปรากฎว่าเหตุการณ์ยังไม่สงบ มีการทะเลาะกับชาวเมืองปัตตานีบ่อยครั้ง มีการคบคิดเข้าปล้นบ้านเจ้าเมือง ชาวเมืองพากันเกลียดชังเจ้าเมืองซึ่งเป็นชาวสยาม จึงเกิดความวิตกว่า หากชาวเมืองลุกฮือขึ้นมาจะเป็นปัญหาอย่างยิ่ง พระยาตานี (พ่าย) จึงส่งสารฉบับหนึ่งไปยังเมืองสงขลา เมื่อเจ้าเมืองสงขลาทราบแล้วจึงกราบบังคมทูลไปยังพระเจ้าแผ่นดินที่กรุงเทพ จากนั้นจึงมีการปรึกษาหารือกันระหว่างองคมตรีเพื่อนำหลักการปกครองมาใช้ที่ปัตตานี
ในที่สุดที่ประชุมมีความเห็นว่า จำเป็นต้องแยกอำนาจปกครองที่เมืองปัตตานี เพื่อความสะดวกต่อการปกครอง พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย จึงส่งพระยาอภัยสงครามมาเพื่อปรึกษากับเจ้าเมืองสงขลา โดยแยกเมืองปัตตานีออกเป็น 7 หัวเมือง ได้แก่ ปัตตานี  ยะหริ่ง  หนองจิก  รามัน  ยะลา  ระแงะและสาย (สายบุรี)
เมื่อแยกเมืองปัตตานีเป็น 7 หัวเมืองเรียบร้อยแล้ว จึงแต่งตั้งให้ (พ่าย) เป็นพระยาเมืองยะหริ่ง  ต่อมาเมื่อพระยายะหริ่ง (พ่าย) ถึงแก่อนิจกรรม จึงแต่งตั้งให้ นายเสมใส หรือ (หลวงสวัสดิภักดี นายยิ้มซ้าย) บุตรพระยาตานี (ขวัญซ้าย) มาปกครองเมืองยะหริ่งแทน 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของจังหวัดปัตตานี
หมวดหมู่:เจ้าเมืองยะหริ่ง
หมวดหมู่:เจ้าผู้ครองนครปัตตานี
จักรพรรดิกัลลิเอนุส

พูบลิอุส ลิกินิอุส เอ็กนาติอุส กัลลิเอนุส (s; ประมาณ ค.ศ. 218 – กันยายน ค.ศ. 268) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันร่วมกับพระราชบิดาของพระองค์พระนามว่า วาเลริอานุส ระหว่างปี ค.ศ. 253 จนถึง ค.ศ. 260 และทรงปกครองเพียงพระองค์เดียวตั้งแต่ ค.ศ. 260 จนถึง ค.ศ. 268 พระองค์ทรงปกครองในช่วงวิกฤตการณ์ในคริสต์ศตวรรษที่สามที่ส่งผลให้จักรวรรดิเกือบล่มสลาย พระองค์ทรงได้รับชัยชนะทางทหารหลายครั้งต่อผู้แย่งชิงตำแหน่งและชนเผ่าเจอร์แมนิก แต่ทรงไม่สามารถป้องกันการแยกตัวออกจากมณฑลสำคัญได้ พระองค์ทรงครองราชย์เป็นระยะเวลา 15 ปี ซึ่งเป็นระยะเวลาแห่งการครองราชย์ยาวนานที่สุดในรอบครึ่งศตวรรษ
จักรพรรดิกัลลิเอนุสเสด็จพระราชสมภพในตระกูลวุฒิสมาชิกดั้งเดิมที่ร่ำรวย ทรงเป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิวาเลริอานุสกับนางมารินิอานา โดยที่จักรพรรดิวาเลริอานุสทรงขึ้นเป็นจักรพรรดิในเดือนกันยายน ค.ศ. 253 และให้วุฒิสภาโรมันยกให้กัลลิเอนุสขึ้นเป็นออกุสตุส จักรพรรดิวาเลริอานุสทรงแบ่งจักรวรรดิออกเป็นของพระองค์กับพระราชโอรส โดยจักรพรรดิวาเลริอานุสทรงปกครองทางตะวันออกและจักรพรรดิกัลลิเอนุสทรงปกครองอยู่ทางตะวันตก พระองค์ทรงเอาชนะอินเกนูอุส ซึ่งผู้แย่งชิงตำแหน่งของพระองค์ในปี ค.ศ. 258 และทรงทำลายกองทัพของชนอลามันน์ที่บริเวณเมดิโอลานุมในปี ค.ศ. 259
ความพ่ายแพ้และการจับกุมตัวของจักรพรรดิวาเลริอานุสที่เอเดสซาในปี ค.ศ. 260 โดยจักรวรรดิซาซาเนียน ส่งผลให้จักรวรรดิโรมันเข้าสู่กลียุคของสงครามกลางเมือง การควบคุมของจักรวรรดิทั้งหมดตกเป็นของจักรพรรดิกัลลิเอนุส พระองค์ทรงเอาชนะผู้แย่งชิงตำแหน่งฝั่งทางตะวันออกนามว่า มากริอานุส มายอร์ และลูกิอุส มุสซิอุส ไอมิลิอามุนในปี ค.ศ. 261 – ค.ศ. 262 แต่ทรงล้มเหลวในการยุติการก่อตัวของจักรวรรดิกอลที่แยกตัวออกมาในช่วงการปกครองของแม่ทัพโพสตูมุส ออเรโอลุส ซึ่งเป็นผู้แย่งชิงตำแหน่งอีกคนหนึ่งที่ประกาศตนเป็นจักรพรรดิในเมดิโอลานุมในปี ค.ศ. 268 แต่จักรพรรดิกัลลิเอนุสก็ทรงพ่ายแพ้ที่นอกเมืองและถูกปิดล้อมเมือง ในขณะที่การปิดล้อมดำเนินต่อไป จักรพรรดิกัลลิเอนุสทรงถูกขุนนางนามว่า เซโครพิอุส ลอบสังหารและแทงจนเสด็จสวรรคต ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแผนการสมรู้ร่วมคิด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
จักรพรรดิวาแลริอานุส

ปูบลิอุส ลิกินิอุส วาแลริอานุส (Publius Licinius Valerianus; ประมาณ ค.ศ. 199 – ค.ศ. 260 หรือ ค.ศ. 264) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันตั้งแต่ปี ค.ศ. 253 จนถึงฤดูใบไม้ผลิของ ค.ศ. 260 พระองค์ทรงข่มเหงชาวคริสเตียนและต่อมาทรงถูกจักรพรรดิชาปูร์ที่ 1 แห่งเปอร์เซียทรงจับพระองค์เป็นเชลยหลังจากยุทธการที่เอเดสซา พระองค์ทรงกลายเป็นจักรพรรดิแห่งโรมันพระองค์แรกที่ถูกจับเป็นเชลยศึก ซึ่งสร้างความตกตะลึงและความไร้เสถียรภาพไปทั่วจักรวรรดิโรมัน เหตุการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนและพระชะตากรรมที่ไม่ทราบแน่ชัดของจักรพรรดิที่ทรงถูกจับได้ ส่งผลให้เกิดปฏิกิริยาต่าง  มากมายและ "เรื่องเล่าใหม่  เกี่ยวกับจักรวรรดิโรมันในบริบทที่หลากหลาย"

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
อ่าวปัตตานี

เขื่อนกันทราย ปากน้ำปัตตานี
อ่าวปัตตานี เป็นอ่าวในพื้นที่อำเภอเมืองปัตตานีและอำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี ลำน้ำสองสายที่ไหลสู่อ่าวปัตตานี คือ แม่น้ำปัตตานีและคลองยามูหรือคลองยะหริ่ง 

**ภูมิศาสตร์**
อ่าวปัตตานีมีจะงอยปากอ่าวที่เรียกว่าแหลมตาชีหรือแหลมโพธิ์ ยื่นออกไปในแนวตะวันตกตะวันออก ก่อตัวเป็นแนวสันทรายยื่นออกไปในทะเลในแนวที่เกือบขนานกับพื้นแผ่นดิน โอบล้อมพื้นที่ตอนในของอ่าวในลักษณะสันดอนจะงอยทราย ส่วนปลายของแหลมโพธิ์โค้งงอเข้าหาฝั่งคล้ายตะขอ มีความยาวประมาณ 18.5 กิโลเมตร ส่วนกว้างสุดของแหลมอยู่ที่บ้านบูดี กว้าง 1.6 กิโลเมตร ส่วนที่แคบที่สุดอยู่ที่บ้านตะโล๊ะสะมิแล กว้าง 70 เมตร ถือเป็นอ่าวน้ำตื้น มีความลึกเฉลี่ย 1.2 เมตร โดยมีพื้นที่ทั้งสิ้นประมาณ 74 ตารางกิโลเมตร แบ่งเป็นพื้นที่ภายในอ่าว 54 ตารางกิโลเมตร และพื้นที่ปากอ่าว 20 ตารางกิโลเมตร

**ระบบนิเวศน์**
ระบบไหลเวียนน้ำภายในอ่าวที่ผสมผสานกันระหว่างน้ำจืดและน้ำเค็มและน้ำกร่อย เป็นระบบนิเวศแบบทะเลตมและป่าชายเลน อ่าวปัตตานีมีสัตว์หน้าดินไม่ต่ำกว่า 159 ชนิด สาหร่ายทะเลจำนวน 8 ชนิด และหญ้าทะเลจำนวน 4 ชนิด กระจายภายในอ่าว พบนกที่อยู่ในสถานภาพใกล้สูญพันธุ์จำนวน 2 ชนิด ได้แก่ นกตะกรามและนกปากช้อนหน้าดำ และพบนกอีก 21 ชนิด ที่อยู่ในสถานภาพใกล้ถูกคุกคาม โดยชนิดที่มีการแพร่กระจายมาก คือ นกหัวโตมลายูรองลงมาเป็นนกกระเต็นใหญ่ปีกสีน้ำตาลและนกซ่อมทะเลอกแดง ในอ่าวปัตตานีเคยพบพะยูนมาหากินบริเวณอ่าวปัตตานีมาแล้วหลายปี

**ประวัติ**
ในอดีตมีการใช้อ่าวปัตตานีเป็นที่กำบังลมทอดสมอของเรือสินค้า ทำให้เกิดบ้านเมืองที่พัฒนามาจากชุมชนเมืองท่าภายในบริเวณอำเภอยะรังที่อยู่ลึกเข้าไปในแผ่นดินราว 15–16 กิโลเมตร มาเป็นเมืองปาตานีซึ่งเป็นเมืองท่าชายฝั่งริมอ่าวด้านใน เมืองมีความเจริญด้านารค้าทางทะเลเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 21
ปัจจุบันชาวบ้านรอบอ่าวปัตตานีอาศัยกันอย่างหนาแน่น ใช้ชีวิตทางประมงชายฝั่งหรือประมงพื้นบ้านขนาดเล็กต้องพบปัญหาความเสื่อมโทรมของสภาพแวดล้อม ระหว่าง พ.ศ. 2560–2562 มีโครงการขุดลอกอ่าวปัตตานีเพื่อแก้ปัญหาการตื้นเขินของอ่าวปัตตานี แต่กลับทำให้อ่าวปัตตานีตื้นเขินมากขึ้น เนื่องจากผู้ดำเนินโครงการได้ทิ้งตะกอนทราย วัสดุขุดลอกจนทับถมบริเวณที่ทำกินของชาวบ้านในวงกว้าง ทำลายแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์น้ำและระบบนิเวศ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อ่าวในประเทศไทย
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดปัตตานี
หมวดหมู่:อำเภอเมืองปัตตานี
หมวดหมู่:อำเภอยะหริ่ง
หมวดหมู่:CS1 errors: ISBN

หมวดหมู่นี้คือหมวดหมู่ติดตามสำหรับการอ้างอิง CS1 ที่มีข้อผิดพลาด ISBN
ข้อมูลเพิ่มเติมดูที่ Help:CS1 errors

**ดูเพิ่ม**
 บทความที่มีเลขมาตรฐานสากลประจำหนังสือไม่ถูกต้อง- Pages with listed invalid ISBNs- หน้าที่มีข้อผิดพลาด ISBN - CS1 maint: ignored ISBN errors- CS1 errors: SBN
I
หมวดหมู่:หน้าที่มีข้อผิดพลาด ISBN
หมวดหมู่:บทความที่เรียกใช้แม่แบบอ้างอิงไม่ถูกต้อง
โน ซัง-ฮย็อน

โน ซัง-ฮย็อน (;เกิด 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1990) หรือ สตีฟ ซังฮย็อน โน เป็นนักแสดงและนายแบบชาวเกาหลีอเมริกัน

**ชีวิตในวัยเด็กและการศึกษา**
โนใช้ชีวิตวัยเด็กในเมืองบอสตัน สหรัฐอเมริกา และจบการศึกษาจากโรงเรียนบริหารธุรกิจที่วิทยาลัยแบ็บสัน

**ผลงาน**

**ภาพยนตร์**

**ละครโทรทัศน์**

**ละครเว็บ**

**รายการโทรทัศน์**

**รางวัลและการเสนอชื่อ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2533
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลจากบอสตัน
จักรพรรดิซาโลนีนุส

พูบลิอุส ลิกินิอุส กอร์เนลิอุส ซาโลนินุส วาเลริอานุส (เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 260) โดยทั่วไปเรียกพระนามของพระองค์ว่า ซาโลนินุส ทรงเป็นขุนนางโรมันที่ขึ้นเป็นจักรพรรดิในช่วงเวลาสั้น ๆ ในปี ค.ศ. 260 พระองค์เป็นพระราชนัดดาของจักรพรรดิวาเลริอานุสที่ 1 โดยที่จักรพรรดิซาโลนินุสทรงได้รับการแต่งตั้ง (ผู้อยู่ใต้บังคับบัญชา) ไกซาร์ ในปี ค.ศ. 258 ในความพยายามที่จะสนับสนุนสายราชวงศ์ลิกินิอุสของการสืบทอดตำแหน่งในช่วงวิกฤตของคริสต์ศตวรรษที่สาม ในช่วงเวลาที่พระองค์ทรงอยู่ในพระราชอำนาจ จักรพรรดิซาโลนินุสทรงจัดการเดินขบวนของชาวเยอรมันออกจากโคโลญ อย่างไรก็ตามในไม่ช้า จักรพรรดิซาโลนินุสก็ทรงพัวพันกับข้อพิพาทกับไกซาร์แห่งจักรวรรดิกอลลิกนามว่า โพสตุมุส เกี่ยวข้องกับสงครามปล้นสะดม ในปี ค.ศ. 260 กองทหารของจักรพรรดิซาโลนินุสได้ยกย่องให้พระองค์ทรงเป็นจักรพรรดิในการแข่งขันความชอบธรรมทางการเมืองที่ไม่สำเร็จ และโพสตุมุสได้สังหารจักรพรรดิซาโลนินุสหลังจากนั้นไม่นาน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
พระยายะหริ่ง (สุลต่านเดวา)

พระยายะหริ่ง (สุลต่านเดวา) (มลายู: Sultan Dewa) อดีตพระยาจางวางกลันตัน เป็นเจ้าเมืองยะหริ่งคนที่ 4 ในช่วงปี พ.ศ. 2396-2397 

**ประวัติ**
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เกิดความบาดหมางระหว่างญาติพี่น้อง 3 ฝ่ายของเมืองกลันตัน คือ สุลต่านมุฮัมมัดที่ 2 หรือพระยากลันตัน ( ตวนสนิปากแดง), ตนกูปะสา และพระยาจางวางกลันตัน (สุลต่านเดวา) จนส่งผลกระทบถึงประชาชนและการค้าขาย สยามจึงได้จัดการปัญหาโดย เชิญตนกูปะสามาเป็นเจ้าเมืองหนองจิกและเจ้าเมืองปัตตานีตามลำดับ สุลต่านเดวามาพำนักอยู่เมืองนครศรีธรรมราช ปี ค.ศ. 1853 (พ.ศ. 2396) ต่อมาพระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) เจ้าเมืองยะหริ่งคนที่ 3 หรือชาวเมืองเรียกว่า รายาโต๊ะกี ได้ถึงแก่พิราลัย  พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าแต่งตั้งสุลต่านเดวาซึ่งกำลังพำนักอยู่เมืองนครศรีธรรมราชเป็นเจ้าเมืองยะหริ่งแทน
เมื่อสุลต่านเดวาปกครองเมืองยะหริ่งแล้ว ได้แต่งตั้ง ตวนกูสุหลง (Tuanku Sulung) ผู้เป็นบุตรช่วยงานราชการ  ตวนกูสุหลงได้รับยศเป็นหลวงสุนทรรายา สุลต่านเดวาปกครองเมืองยะหริ่งได้ประมาณหนึ่งปีก็ถึงแก่พิราลัย ตวนกูสุหลงขอพระบรมราชานุญาตจากพระเจ้าแผ่นดินสยามกลับเมืองกลันตันอันเป็นมาตุภูมิของตน  ต่อมานิตีมุงบุตรของพระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) หรือรายาโต๊ะกี ปกครองเมืองยะหริ่งแทนต่อจากสุลต่านเดวา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เจ้าเมืองยะหริ่ง
หมวดหมู่:ราชวงศ์กลันตัน
หมวดหมู่:กลุ่มราชวงศ์ดาตูยามู-จามปา
จักรพรรดิไอมิลิอานุส

มาร์กุส ไอมิลิอุส ไอมิลิอานุส (ประมาณ ค.ศ. 210 – กันยายน ค.ศ. 253) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันซึ่งปกครองเป็นระยะเวลาสามเดือนใน ค.ศ. 253
ในฐานะผู้บัญชาการกองทหารมอยซีอา พระองค์ทรงได้รับชัยชนะครั้งสำคัญต่อชนชาวกอทที่เข้ารุกราน และด้วยเหตุประการดังกล่าว กองทัพของพระองค์จึงได้รับการยกย่องจากจักรพรรดิ จากนั้นพระองค์ก็ยกทัพเข้าไปมณฑลอิตาเลียอย่างรวดเร็ว ซึ่งพระองค์เอาชนะจักรพรรดิแตรโบนิอานุส กัลลุส ได้สำเร็จที่ยุทธการที่อินแตรัมนานาฮาร์สในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 253 แต่พระองค์ทรงถูกทหารของพระองค์สังหารเองในอีกหนึ่งเดือนต่อมา เมื่อแม่ทัพอีกคนนามว่า วาแลริอานุส ได้ประกาศตนเป็นจักรพรรดิและเคลื่อนไหวต่อต้านจักรพรรดิไอมิลิอานุสด้วยกองทัพขนาดใหญ่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
หมวดหมู่:เจ้าเมืองยะหริ่ง

เจ้าเมืองยะหริ่ง คือเจ้าผู้ครองเมืองยะหรึ่ง(ยามูหรือ ยือริง) สมัย7หัวเมืองประเทศราช
หมวดหมู่:เจ้านายฝ่ายใต้
หมวดหมู่:กลุ่มราชวงศ์ดาตูยามู-จามปา
ยะหริ่ง
จักรพรรดิโวลุซิอานุส

กาอิอุส วิบิอุส โวลุซิอานุส (เสด็จสวรรคตในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 253) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันตั้งแต่ปี ค.ศ. 251 จนถึง ค.ศ. 253 พระองค์ทรงปกครองร่วมกับจักรพรรดิแตรโบนิอานุส กัลลุส ซึ่งเป็นพระราชบิดาของพระองค์
หลังจากจักรพรรดิเดกิอุสและจักรพรรดิเฮเรนิอุส อิตรุสกุส ซึ่งเป็นพระราชโอรสและทรงเป็นผู้ปกครองร่วม เสด็จสวรรคตในสนามรบในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 251 จักรพรรดิแตรโบนิอานุส กัลลุสก็ทรงได้รับเลือกให้เป็นจักรพรรดิในสนามรบโดยกองทหาร และจักรพรรดิกัลลุสก็ทรงสถาปนาโฮสติลิอานุส ซึ่งเป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กของจักรพรรดิเดกิอุสขึ้นรั้งตำแหน่งออกุสตุส (จักรพรรดิร่วม) และโวลุซิอานุสให้รั้งตำแหน่งไกซาร์ หลังจากการสวรรคตของจักรพรรดิโฮสติลิอานุสในเดือนกรกฎาคมหรือสิงหาคม ค.ศ. 251 โวลุซิอานุสก็ได้รับการยกฐานะตำแหน่งออกุสตุส  รัชสมัยสั้นๆ ของจักรพรรดิกัลลุสและจักรพรรดิโวลุซิอานุสเป็นที่ทราบกันดีในเรื่องการระบาดของโรคระบาด ซึ่งบางคนกล่าวว่าเป็นสาเหตุของการสวรรคตของจักรพรรดิโฮสติลิอานุส และเรื่องการทรงเป็นศัตรูกับจักรวรรดิซาเซเนียนและชนชาวกอธ จักรพรรดิโวลุซิอานุสและพระราชบิดาของพระองค์ทรงถูกสังหารในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 253 โดยทหารของพระองค์เอง ซึ่งหวาดกลัวกองกำลังของจักรพรรดิไอมิลิอานุส ซึ่งเป็นผู้แย่งชิงตำแหน่งจักรพรรดิที่กำลังเดินทัพไปยังกรุงโรม

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 location=Cambridge
หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
หลวงสวัสดิภักดี (ยิ้มซ้าย)

หลวงสวัสดิภักดี (ยิ้มซ้าย) หรือนายเสมใส บุตรชายของพระยาตานี(ขวัญซ้าย)ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองยะหริ่งคนที่2 ในตำแหน่งรักษาราชการเมืองยะหริ่ง   
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เกิดเหตุการณ์ต่อต้านอำนาจจากกรุงเทพฯ เพราะหัวเมืองมลายูปัตตานีได้ถูกเกณฑ์ไปร่วมทำสงครามกับเมืองไทรบุรี ซึ่งถือว่าเป็นหัวเมืองมลายูที่เป็นเครือญาติกับหัวเมืองมลายูปัตตานีด้วยกันทั้งสิ้น เจ้าเมืองมลายูต่างๆ จึงไม่ยินยอมที่จะร่วมทำสงครามด้วยกับกองทัพสยาม พระยาเมืองจึงร่วมกันคิดก่อกบฎโดยมี พระยาตานี (ต่วนสุหลง) ผู้พี่ พระยาหนองจิก (ต่วนกะจิ) ผู้น้อง พระยายะลา (ต่วนบางกอก) และพระยาระแงะ (นิเดะ) โดยตีบ้านพระยายะหริ่ง (พ่าย) จากนั้นเข้าตีเมืองจะนะ ต่อด้วยเมืองเทพา เมื่อพระยาสงขลาทราบเรื่องจึงได้ส่งสารฉบับหนึ่งเพื่อกราบบังคมทูลไปยังพระเจ้าแผ่นดินที่กรุงเทพ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯ จึงส่งพระยาเพชรบุรีเป็นแม่ทัพไปสมทบช่วยเมืองสงขลาตีเมืองจะนะ เมืองเทพา ตลอดจนถึงเมืองระแงะได้สำเร็จ และจับพระยาตานี(ต่วนสุหลง)ผู้พี่ พระยาหนองจิก(ต่วนกะจิ)ผู้น้อง พระยายะลา(ต่วนบางกอก) ได้ที่ตำบลบ้านโต๊ะเดะ ในเขตแขวงเมืองระแงะ ส่วนพระยาระแงะ (นิกะจิ) หนีไปได้ ในระหว่างนั้นพระยาสงขลาได้แต่งตั้งหลวงสวัสดิ์ภักดี (ยิ้มซ้าย) ไปรักษาราชการเมืองยะลา ต่อมาได้ย้ายไปเป็นเจ้าเมืองยะหริ่งในตำแหน่งรักษาราชการเมืองยะหริ่งแทนพระยายะหริ่ง (พ่าย)ผู้เป็นอาที่ถึงแก่อนิจกรรม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เจ้าเมืองยะหริ่ง
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของจังหวัดปัตตานี
แม่แบบ:Infobox open cluster

{
	"params": {
		"name": {},
		"image": {
			"label": "The name the image file",
			"type": "wiki-file-name"
		},
		"image_size": {},
		"alt": {},
		"caption": {},
		"credit": {},
		"epoch": {},
		"ra": {
			"label": "Right ascension"
		},
		"dec": {
			"label": "Declination"
		},
		"dist_ly": {},
		"dist_pc": {},
		"appmag_v": {},
		"size_v": {},
		"mass_msol": {},
		"radius_ly": {},
		"age": {},
		"notes": {},
		"names": {},
		"constellation": {
			"description": "What constellation the cluster belongs to",
			"example": "Virgo"
		},
		"galaxy": {
			"suggestedvalues": 
				"Milky Way",
				"Large Magellanic Cloud",
				"Small Magellanic Cloud"
			,
			"default": "Milky Way"
		},
		"group": {
			"description": "A stellar association the cluster is part of- e.g., an asterism or moving group"
		}
	}
}
แม่แบบ:Infobox open cluster/doc

== การใช้งาน**
กล่องข้อมูลสำหรับบทความเกี่ยวกับกระจุกดาวเปิด

**ดูเพิ่ม**
 Cite journal- Cite web- กล่องข้อมูล กระจุกดาวทรงกลม- Infobox astronomical object
จักรพรรดิพิลิปปุสที่ 2

มาร์กุส ยูลิอุส เซเวรุส พิลิปปุส (Marcus Julius Severus Philippus; ค.ศ. 237–249) หรือที่รู้จักในพระนาม พิลิปปุสผู้ลูก เป็นพระราชโอรสและรัชทายาทของจักรพรรดิแห่งโรมันพระนามว่า พิลิปปุส ชาวอาหรับ กับพระอัครมเหสีของพระองค์พระนามว่า มาร์เซีย โอตาซิเลีย เซเวรา

**พระชนม์ชีพ**
เหรียญทองของจักรพรรดิพิลิปปุสที่ 2
เมื่อพระราชบิดาของพระองค์ทรงขึ้นเป็นจักรพรรดิในปี ค.ศ. 244 พระองค์ในพระชนมพรรษา 7 พรรษาทรงได้รับแต่งตั้งให้เป็นไกซาร์ ในปี ค.ศ. 247 พระองค์ทรงรั้งตำแหน่งกงสุล และต่อมาพระราชบิดาของพระองค์ทรงได้เลื่อนตำแหน่งเป็นเอากุสตุสและทรงเป็นผู้ปกครองร่วม วันครบรอบหนึ่งพันปีของการสถาปนากรุงโรมตรงกับรัชสมัยของพระองค์ และมีการวางแผนจัดการละเล่นและการแสดงเพื่อเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่
นักประวัติศาสตร์โบราณกล่าวว่าจักรพรรดิพิลิปปุส ชาวอาหรับและจักรพรรดิพิลิปปุสที่ 2 ทรงถูกจักรพรรดิเดกิอุสสังหารในสนามรบในปี ค.ศ.249 ส่วนนักประวัติศาสตร์สมัยใหม่กล่าวว่า เมื่อข่าวการสวรรคตของจักรพรรดิพิลิปปุส ชาวอาหรับไปถึงยังกรุงโรม จักรพรรดิพิลิปปุสที่ 2 ก็ทรงถูกสังหารโดยกองทหารรักษาพระองค์เมื่อพระชนมพรรษาได้สิบสองพรรษา นักประวัติศาสตร์บางคนโต้แย้งว่าจักรพรรดิพิลิปปุสที่ 2 ทรงเป็นผู้ปกครองจักรวรรดิแต่เพียงพระองค์เดียวในช่วงฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 249

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 781
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 792
จักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 3

กอร์ดิอานุสที่ 3 หรือ กอร์เดียนที่ 3 (Marcus Antonius Gordianus; 20 มกราคม ค.ศ. 225 – ประมาณ กุมภาพันธ์ ค.ศ. 244) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันระหว่างปี ค.ศ. 238 จนถึง ค.ศ. 244 เมื่อมีพระชนมพรรษาได้ 13 พรรษา พระองค์ทรงกลายเป็นจักรพรรดิเพียงพระองค์เดียวที่มีพระชนมพรรษาที่สุดของจักรวรรดิโรมันในช่วงเวลาที่เป็นเอกภาพ จักรกอร์ดิอานุสที่ 3 ทรงเป็นพระโอรสของอันโตเนีย กอร์เดียนาp=54กับยูลิอุส บัลบุส ซึ่งเสียชีวิตไปก่อนปี ค.ศ. 238p=63 อันโตเนีย กอร์เดียนาเป็นพระราชธิดาของจักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 1p=54 และเป็นพระขนิษฐาของจักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 2 ทราบข้อมูลเกี่ยวกับพระชนม์ชีพในวัยเยาว์ของพระองค์น้อยมากก่อนที่พระองค์จะทรงได้รับพระนาม กอร์ดิอานุส ซึ่งเป็นพระนามของพระปัยกาของพระองค์ในปี ค.ศ. 238

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Cooley, Alison E. (2012). The Cambridge Manual of Latin Epigraphy. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-84026-2.- year=2020- year=1934
หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
แม่แบบ:Infobox time zone/styles.css

.ib-time-zone {
	border-collapse: collapse;
	line-height: 1.2em;
	width: 23em;
}
/* TODO split definitions to appropriate class names when live from HTML element */
.ib-time-zone td,
.ib-time-zone th {
	border-top: 1px solid #a2a9b1;
	padding: 0.4em 0.6em 0.4em 0.6em;
}
.ib-time-zone .mergedtoprow .infobox-data,
.ib-time-zone .mergedtoprow .infobox-label {
	border-top: 1px solid #a2a9b1;
	padding: 0.4em 0.6em 0.2em 0.6em;
}
.ib-time-zone .infobox-subheader {
	background-color: #ccf;
	font-weight: bold;
}
.ib-time-zone .infobox-header {
	background-color: #ddf;
}
.ib-time-zone .infobox-label {
	background-color: #e6e6ff;
}
พระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ)

พระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ หรือ รายาโต๊ะกี)  (Nik Yusuf หรือ Raja Tokki) ทางการสยามเรียกว่า ทองอยู่ เป็นเจ้าเมืองปัตตานีในช่วงปี พ.ศ. 2375-2381 โดยเป็นรายาปัตตานีคนที่ 6 ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นพระยายะหริ่งคนที่ 3 ในช่วงปี พ.ศ. 2381-2396 

**ประวัติ**
Pintu besar dan hadapan istana jammu ประตูวังยะหริ่งเดิม ถ่ายปี พ.ศ. 2443
พระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) มีประวัติเล่าว่า รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เมื่อปตานีเสียเมืองให้แก่สยาม นิยูโซฟอายุเพียง 6 ขวบ ถูกนำตัวไปยังกรุงเทพพร้อมบิดาที่ชื่อวันฟาตัน ต่อมาได้รับการอุปถัมภ์จากนายทหารท่านหนึ่งจนเมื่อเติบใหญ่มีโอกาสได้รับราชการอยู่ในกรมพระราชวังบวรสถานมงคล จนกระทั่งเมื่อเข้าสู่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว หัวเมืองมลายูเกิดความวุ่นวาย และมีการสืบทราบว่า "นิยูโซฟ” มีเชื้อสายเจ้าผู้ครองเมืองปตานี จึงโปรดเกล้าแต่งตั้งเป็น "พระยาตานี” ปกครองเมืองปัตตานี ตั้งวังที่ทำการ ณ กัวลาบือเก๊าะ บริเวณตำบลอาเนาะรูหรือโรงเรียนจ้องฮั้วในปัจจุบัน จนกระทั่งหลวงสวัสดิภักดี (ยิ้มซ้าย) รักษาราชการเมืองยะหริ่งถึงแก่อนิจกรรม เวลานั้นเมืองกลันตันเกิดความวุ่นวายระหว่างพระยากลันตัน (ตวนสนิปากแดง) และตนกูปะสา จึงได้โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งตนกูปะสาเป็นพระยาตานี และย้ายนิยูโซฟเป็นพระยายะหริ่ง ได้สร้างวังหลังใหม่ ที่ตำบลบ้านยามู ริมลำน้ำเมืองยือริงฟากทิศใต้ ครั้นพระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) ถึงแก่พิราลัย จึงได้โปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง สุลต่านเดวา เป็นพระยายะหริ่งแทน

**การสืบเชื้อสาย**
นิยูโซฟ บุตรวันฟาตัน บุตรรัตนาดีรายา บุตรวันฟากิฮ์ อาลี มหารายาเลลา บุตรสุลต่านอับดุลฮามิดชาห์ (นิมุสตอฟา) ดาตูยามู-จามปา บุตรสุลต่านมุซอฟฟัร (วันมุซอฟฟัร) บุตรสุลต่านอับดุลลอฮ์ อุมดาตุดดีน (Wan Bo Tri Tri) เจ้าผู้ครองเมืองปัณฑุรังคะ แห่งอาณาจักรจามปา

**บุตร-ธิดา**
พระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) มีบุตรธิดารวม 7 คน ทราบชื่อ 5 คน ได้รับแต่งตั้งเป็นพระยายะหริ่งมี 2 คน ได้แก่
*พระยายะหริ่ง (นิตีมุง)
*พระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ)
*พระวิเศษวังษา (พึ่ง) ไม่ทราบชื่อถิ่นมลายู- รายาสาบัน- นิเซ็ง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เจ้าเมืองยะหริ่ง
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของจังหวัดปัตตานี
หมวดหมู่:เจ้าผู้ครองนครปัตตานี
หมวดหมู่:กลุ่มราชวงศ์ดาตูยามู-จามปา
พารัลแลกซ์ดาวฤกษ์

ดาวฤกษ์ที่อยู่ใกล้จะเปลี่ยนตำแหน่งปรากฏไปตามตำแหน่งในวงโคจรของโลก
พารัลแลกซ์ดาวฤกษ์ (stellar parallax) เป็นปรากฏการณ์ที่ตำแหน่งของวัตถุทางดาราศาสตร์บนทรงกลมท้องฟ้าดูเหมือนจะเปลี่ยนไปตามตำแหน่งของโลกเนื่องจากพารัลแลกซ์ โดยทั่วไปตำแหน่งของโลกขึ้นอยู่กับตำแหน่งในวงโคจร ซึ่งมีคาบการเปลี่ยนแปลงเท่ากับคาบการโคจรของโลก นั่นคือประมาณ 1 ปี จึงมักเรียกว่าเป็น พารัลแลกซ์ประจำปี (annual parallax)

**ภาพรวม**
การเคลื่อนที่ของตำแหน่งปรากฏของวัตถุท้องฟ้าเนื่องจากพารัลแลกซ์ประจำปีจะแปรผันตามละติจูดสุริยวิถีของวัตถุท้องฟ้าบนทรงกลมท้องฟ้า ที่บริเวณละติจูดสุริยวิถี ±90 องศา (ขั้วสุริยวิถี) การเคลื่อนที่จะดูเหมือนว่าเป็นวงกลม เมื่อละติจูดสุริยวิถีลดลงจะปรากฏเป็นการเคลื่อนที่แบบวงรี โดยมีแนวละติจูดสุริยวิถีเป็นแกนเอก และที่ละติจูดสุริยวิถี 0 องศา (บนระนาบสุริยวิถี) จะปรากฏเหมือนว่าเคลื่อนที่ไปกลับในแนวเส้นตรง ขนาดของพารัลแลกซ์ประจำปีแสดงด้วยระยะเชิงมุมครึ่งหนึ่งของความยาวของแกนเอกของการเคลื่อนที่เป็นวงรี
ขนาดของพารัลแลกซ์ประจำปีจะแปรผกผันกับระยะทางของวัตถุท้องฟ้าจากโลก ดังนั้น หากสามารถวัดพารัลแลกซ์ประจำปีได้ ระยะทางจากโลกถึงวัตถุสามารถกำหนดได้โดยใช้ตรีโกณมิติ เมื่อวัตถุอยู่ห่างจากโลก 3.26 ปีแสง พารัลแลกซ์ต่อปีจะเท่ากับ 1 พิลิปดาพอดี นี่คือที่มาของ พาร์เซก หน่วยวัดระยะทางของวัตถุท้องฟ้า
การมีอยู่ของพารัลแลกซ์ประจำปีได้รับการทำนายมานานแล้วตามทฤษฎีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง แต่การสังเกตนั้นทำได้ยากมากเนื่องจากขนาดของพารัลแลกซ์ประจำปีมีขนาดเล็กมาก แม้แต่พารัลแลกซ์ประจำปีของดาวฤกษ์ที่อยู่ใกล้โลกที่สุดอย่างอัลฟาคนครึ่งม้าก็มีพารัลแลกซ์ประจำปีเพียง 0.76 พิลิปดาเท่านั้น ซึ่งเทียบเท่ากับการตรวจจับพารัลแลกซ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวัตถุที่อยู่ห่างออกไป 271 เมตร ขยับไปเพียง 1 มิลลิเมตร
ทือโก ปราเออได้ใช้ข้อเท็จจริงที่ว่าไม่สามารถสังเกตพารัลแลกซ์ประจำปีได้มาเป็นเหตุผลในการปฏิเสธทฤษฎีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางและสนับสนุนทฤษฎีโลกเป็นศูนย์กลาง อย่างไรก็ตาม โยฮันเนิส เค็พเพลอร์สามารถอธิบายการเคลื่อนที่ของวัตถุท้องฟ้าได้ง่ายกว่าทฤษฎีโลกเป็นศูนย์กลางแบบเดิมมาก โดยถือว่าดาวเคราะห์อยู่ในการเคลื่อนที่แบบวงรี
หลักฐานโดยตรงสำหรับทฤษฎีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางมาจากการสังเกตการณ์เกี่ยวกับความคลาดทางดาราศาสตร์ของเจมส์ แบรดลีย์ ซึ่งเกิดขึ้นมากกว่า 100 ปีหลังจากการค้นพบกฎการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์ของเค็พเพลอร์ โดยที่จริงแล้วจุดประสงค์ดั้งเดิมของแบรดลีย์คือการสังเกตพารัลแลกซ์ประจำปี แต่เขาไม่ประสบความสำเร็จในเรื่องนี้ กว่า 100 ปีต่อมา ฟรีดริช เบ็สเซิล ยืนยันว่าพารัลแลกซ์ประจำปีของ 61 Cygni ในปี 1838เท่ากับ 0.314 วินาที หลังจากนั้นไม่นาน ฟรีดริช ฟ็อน ชตรูเวอ ได้คำนวณพารัลแลกซ์ประจำปีของดาวเวกาได้ที่ 0.26 พิลิปดา และทอมัส เฮนเดอร์สันได้คำนวณพารัลแลกซ์ประจำปีของอัลฟาคนครึ่งม้าได้ที่ 0.76 พิลิปดา
เป็นการยากที่จะวัดค่าพารัลแลกซ์ประจำปีที่แม่นยำจากพื้นโลก เนื่องจากความผันผวนของชั้นบรรยากาศโลก ดังนั้นดาวเทียมฮิปปาร์โคสจึงถูกส่งขึ้นสู่อวกาศในปี 1989 เพื่อวัดพารัลแลกซ์ประจำปีจากอวกาศ เป็นผลให้พารัลแลกซ์ประจำปีของดาว 118,274 ดวงที่อยู่ภายในระยะประมาณ 150 พาร์เซกจากโลกถูกวัดด้วยความแม่นยำโดยมีความคลาดเคลื่อนเพียง 1/1,000 พิลิปดา ซึ่งช่วยปรับปรุงความแม่นยำของระยะทางของดาวเหล่านี้อย่างมาก ในโครงการ VERA ได้ใช้กล้องโทรทรรศน์วิทยุ ในการสังเกตการณ์ด้วยความแม่นยำที่ความคลาดเคลื่อน 10 ไมโครพิลิปดา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:มุม
หมวดหมู่:มาตรดาราศาสตร์
หับ โห้ หิ้น บางกอก

บริษัท หับ โห้ หิ้น บางกอก จำกัด (Hub Ho Hin Bangkok) เป็นบริษัทสื่อของไทยที่ทำงานด้านโฆษณาและการสร้างภาพยนตร์ เป็น 1 ใน 3 บริษัทผู้ร่วมก่อตั้งจีทีเอชร่วมกับจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่และไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ซึ่งเลิกกิจการไปในปี 2558 และเป็น 1 ใน 2 บริษัทผู้ร่วมก่อตั้งจีดีเอชร่วมกับจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
หับ โห้ หิ้น ก่อตั้งขึ้นในปี 2534 โดย จิระ มะลิกุล, ยงยุทธ ทองกองทุน, จินา โอสถศิลป์ และ ประเสริฐ วิวัฒนานันท์พงษ์ นิสิตเก่าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยเริ่มแรกบริษัททำธุรกิจด้านการผลิตโฆษณาและเริ่มแตกแขนงไปสู่การผลิตภาพยนตร์ด้วยภาพยนตร์เรื่องแรกในปี 2543 เรื่องสตรีเหล็ก ซึ่งกำกับโดย ยงยุทธ และร่วมผลิตกับ ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และภาพยนตร์ของ จิระ ในปี 2545 เรื่อง 15 ค่ำ เดือน 11 ที่ผลิตร่วมกับบริษัท จีเอ็มเอ็ม พิคเจอร์ ผ่านบริษัทร่วมทุน หับ โห้ หิ้น ฟิล์มส์ (2545–2551) หลังจากความสำเร็จของภาพยนตร์เรื่องแฟนฉัน ที่ทั้ง 3 บริษัทร่วมสร้างในปี 2546 จีทีเอชจึงได้ก่อตั้งขึ้นในฐานะบริษัทร่วมทุนซึ่งดำเนินมาจนถึงปี 2558 ปัจจุบัน หับ โห้ หิ้น ถือหุ้น 15% ในจีดีเอช โดย GMM Grammy ถือหุ้น 51% และศิลปินในสังกัดถือหุ้น 34%

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2534
หมวดหมู่:บริษัทด้านสื่อของไทย
หมวดหมู่:บริษัทผลิตภาพยนตร์ของไทย
แม่แบบ:Metacritic album/doc

แสดงแหล่งข้อมูลอื่นไปยังหน้าเว็บสำหรับชื่อเพลงหรืออัลบั้มที่เว็บไซต์เมทาคริติก

**การใช้งาน**
ไม่มีชื่อพารามิเตอร์:
 , with the TTTTTT being the album's title as used in the MetaCritic link (usually the album title in lower case with hyphens substituted for spaces).
# Copy ONLY that text that follows 
# Add to the external links section the text:

# You may define an access date also, using the following:

The title field is completely optional, and will default to the Wikipedia article title if left out.
accessdate is also an optional parameter, this will simply not be shown if not supplied.

**ตัวอย่าง**
When listing in a bulleted external links section, remember to add an asterisk () before the template for the bullet.

**ไม่มีชื่อพารามิเตอร์**
URL:
 my-best-friend-is-you/kate-nash
Usage:
 
Output:


**มีชื่อพารามิเตอร์**
URL:
 live-at-reading/nirvana
Usage:
 
Output:


**ไม่มี ID ในแม่แบบหรือวิกิสนเทศ**
Usage:
 
Output:


**ดูเพิ่ม**
 สำหรับภาพยนตร์ ใช้ Metacritic film- สำหรับละครโทรทัศน์หรือภาพยนตร์ที่สร้างมาเพื่อโทรทัศน์ ใช้ Metacritic television- สำหรับวิดีโอเกม ใช้ Metacritic video game
ซาซากิกับมิยาโนะ เดอะมูฟวี่ -ภาคจบการศึกษา-

ซาซากิกับมิยาโนะ เดอะมูฟวี่ -ภาคจบการศึกษา- (Eiga Sasaki to Miyano: Sotsugyō-hen) เป็นภาพยนตร์อนิเมะญี่ปุ่นแนววีรคติในปี พ.ศ. 2566  สร้างจากซีรีส์มังงะ ซาซากิกับมิยาโนะ  ที่แต่งเรื่องและวาดภาพโดยโช ฮารูโซโนะ ภาพยนตร์กำกับโดยชินจิ อิชิฮิระ เขียนบทโดยโยชิโกะ นากามูระ  และผลิตโดยสตูดิโอดีน ภาพยนตร์ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 โดยฉายควบคู่ไปกับภาพยนตร์สั้นเรื่อง ฮิราโนะกับคางิอุระ  ภาพยนตร์ฉายในประเทศไทยในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2566

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
เว็บไซต์ทางการของภาพยนตร์ 
*26052
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันเกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:ความหลากหลายทางเพศในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:สตูดิโอดีน
ชินจัง เดอะมูฟวี่ ตอน นินจาคาถาวายุอลเวง

ชินจัง เดอะมูฟวี่ ตอน นินจาคาถาวายุอลเวง (Kureyon Shin-chan: Mononoke Ninja Chinpūden) เป็นภาพยตร์อนิเมะญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2565 ผลิตโดยสตูดิโอชินเอแอนิเมชัน เป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 30 ของซีรีส์อนิเมะเครยอนชินจัง ภาพยนตร์กำกับโดยมาซากาซุ ฮาชิโมโตะ และเขียนบทภาพยนตร์โดยมาซากาซุ ฮาชิโมโตะและคิมิโกะ อูเอโนะ ภาพยนตร์ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2565 และออกฉายในประเทศไทยในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2566

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
id=16410438- id=25042
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
นินจาคาถาวายุอลเวง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันโตโฮ
หมวดหมู่:นินจาในอนิเมะและมังงะ
ลิลี-โรส เดปป์

ลิลี-โรส เมโลดี เดปป์ (Lily-Rose Melody Depp; เกิด 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1999) เป็นนักแสดงชาวฝรั่งเศสและอเมริกัน เป็นบุตรของจอห์นนี เดปป์ และวาเนสซา พาราดีส เธอเริ่มต้นอาชีพด้วยการแสดงในบทบาทรองจากภาพยนตร์ จับคนมาทำวอรัส (2014) และประกอบอาชีพเป็นนางแบบ เธอได้แสดงในละครย้อนยุค เดอะแดนซ์เซอร์ (2016) แพลเนแทเรียม (2016) และเดอะคิง (2019) และภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดีในเรื่อง รักเดียวขอเลี้ยวหาอีกคน (2018) จากนั้นใน ค.ศ. 2023 เธอได้แสดงในละครโทรทัศน์เรื่อง ดิไอดอล ออกฉายทางช่องเอชบีโอ

**ผลงาน**

**ภาพยนตร์**

**ละครโทรทัศน์**

**มิวสิกวิดีโอ**

**ผลงานเพลง**

**รางวัลและการเสนอชื่อ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 6675440- lilyrose_depp
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักแสดงเด็กหญิงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นางแบบอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช
หมวดหมู่:นางแบบจากแคลิฟอร์เนีย
หมวดหมู่:นางแบบฝรั่งเศส
ดีลีต (ละครชุด)

ดีลีต (Delete; เขียนเป็น DELETE) เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ไทยแนวระทึกขวัญ ผลิตโดยความร่วมมือระหว่างเน็ตฟลิกซ์และจีดีเอช ละครชุดกำกับโดย ภาคภูมิ วงศ์ภูมิ นำแสดงโดย ณัฐรัตน์ นพรัตยาภรณ์, ณัฏฐ์ กิจจริต, ษริกา สารทศิลป์ศุภา,ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง,จินเจษฎ์ วรรธนะสิน, วาศิตา แฮเมเนา เผยแพร่ทางเน็ตฟลิกซ์เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2566 ดีลีต เล่าปัญหาความสัมพันธ์ที่รุมเร้ากลุ่มตัวละครก่อนพวกเขาจะพบกับมือถือที่สามารถ "ลบ" คนให้หายไปได้ และเป็นฉนวนเหตุของอาชญากรรมที่ตามมา

**นักแสดง**
 ษริกา สารทศิลป์ศุภา รับบท ลิลลี่- ณัฐรัตน์ นพรัตยาภรณ์ รับบท ทู- ณัฏฐ์ กิจจริต  รับบท เอม- นพชัย ชัยนาม รับบท 	ยุทธชัย- ศุภวัลย์ พูลเจริญ- จินเจษฎ์ วรรธนะสิน รับบท โต้ง- ชาร์เลท วาศิตา แฮเมเนา- ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง รับบท อร- สมภพ เบญจาธิกุล รับบท​ พ่อทู- ชาลิสา ชาว​บ์​ รับบท​ แม่ทู

**งานสร้าง**
การสร้างละครชุดดีลีต ได้รับการประกาศครั้งแรกในงานเน็ตฟลิกซ์ ทีไทย ทีมันส์ ที่สยามสแควร์ โดยเป็นความร่วมมือร่วมครั้งแรกกับจีดีเอช และเป็นผลงานกำกับละครชุดเรื่องแรกของ ภาคภูมิ วงศ์ภูมิ ซึ่งเคยผ่านการกำกับภาพยนตร์แนวระทึกขวัญอย่างชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ (พ.ศ. 2547) ภาคภูมิกล่าวว่าแนวเรื่องดีลีต เป็นการผสมผสานของระทึกขวัญ–ดรามา ไปจนถึงลึกลับและอาชญากรรม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ผลงานต้นฉบับของเน็ตฟลิกซ์
หมวดหมู่:ผลงานต้นฉบับภาษาไทยของเน็ตฟลิกซ์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวระทึกขวัญไทย
ลิลี เอลบี

ลิลี อิลเซ เอลวีนส์ (Lili Ilse Elvenes; 28 ธันวาคม ค.ศ. 1882 – 13 กันยายน ค.ศ. 1931) หรือรู้จักกันในนาม ลิลี เอลบี (Lili Elbe) เป็นจิตรกรหญิงข้ามเพศชาวเดนมาร์กและเป็นหนึ่งในผู้เข้ารับการผ่าตัดแปลงเพศในยุคแรก ๆ
เธอเป็นจิตรกรภายใต้ชื่อเกิดของเธอpp= 15,  310–313 หลังผ่าตัดแปลงเพศในปี 1930 เธอเลิกเป็นจิตรกรและเปลี่ยนชื่อทางกฎหมายเป็น ลิลี อิลเซ เอลวีนส์ และใช้นามสกุลว่า เอลบี ในเวลาต่อมา เธอถือเป็นผู้เข้ารับการปลูกถ่ายมดลูกคนแรกที่พยายามจะตั้งครรภ์ แต่ภายหลังเสียชีวิตเนื่องจากภาวะแทรกซ้อนดังกล่าวตามมา
เรื่องเล่ากึ่งอัตชีวประวัติฉบับสหราชอาณาจักรและสหรัฐได้รับการตีพิมพ์หลังจากเธอเสียชีวิตในปี 1933 ภายใต้ชื่อ Man into Woman: An Authentic Record of a Change of Sex นอกจากนี้ ภาพยนตร์เรื่อง The Danish Girl (2015) ยังได้รับแรงบันดาลใจมาจากชีวิตของเธอด้วย

**ในวัฒนธรรมสมัยนิยม**
เทศกาลภาพยนตร์แอลจีบีทีคิว+ มิกซ์โคเปนเฮเกนได้มอบรางวัลชื่อ "ลิลี" จำนวนสี่รางวัลตามชื่อของเอลบี
ในปี 2000 เดวิด อีเบอร์ชอฟฟ์ ได้เขียนหนังสือเรื่อง The Danish Girl ซึ่งเป็นเรื่องราวสมมติเกี่ยวกับชีวิตของเอลบี หนังสือเล่มนี้กลายเป็นหนังสือขายดีระดับนานาชาติและได้รับการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ มากมาย และยังเป็นหนึ่งในนวนิยายเรื่องแรกที่เกี่ยวข้องกับการผ่าตัดแปลงเพศ อีกทั้งยังถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในชื่อเดียว ซึ่งออกฉายในปี 2015 
วันที่ 28 ธันวาคม 2022 กูเกิล ดูเดิล ฉลองครบรอบ 140 ปีของลิลี เอลบี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Lili Elbe on Biography.com-  Lili Elbe on LGBT History Month-  Lili Elbe Digital Archive-  From the doll's pram into normative femininity. Lili Elbe and the journalistic staging of transsexuality in Denmark German journal article. NORDEUROPAforum 20 (2010:1–2), 33–61- Represented in ARKEN Museum of Modern Art's  Gerda Wegener exhibition November 2015 – January 2017
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2425
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2474
หมวดหมู่:หญิงข้ามเพศ
เพปเพอโรนี

เพปเพอโรนี (pepperoni) เป็นซาลามีรสเผ็ดแบบอเมริกันที่ทำจากเนื้อหมูและเนื้อวัวหมัก ปรุงรสด้วยพริกปาปริกาหรือพริกชนิดอื่น ๆ 
ก่อนปรุง เพปเพอโรนีจะมีลักษณะพิเศษคือมีความนุ่ม มีกลิ่นรมควันเล็กน้อย และมีสีแดงสด เพปเพอโรนีฝานบางเป็นหนึ่งในเครื่องโรยหน้าพิซซ่าที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในร้านพิซซ่าในสหรัฐ

**ศัพทมูลวิทยา**
ศัพท์ เพปเพอโรนี (pepperoni) เป็นรูปคำยืมของคำในภาษาอิตาลีว่า peperoni ซึ่งเป็นรูปพหูพจน์ของคำว่า peperone แปลว่าพริกหวาน การใช้คำว่า "เพปเพอโรนี" เพื่อเรียกไส้กรอกชนิดหนึ่งมีขึ้นใน ค.ศ. 1919

**ประวัติ**
เพปเพอโรนีมีต้นกำเนิดมาจากชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลีในสหรัฐ เป็นไส้กรอกบ่มแห้ง มีความคล้ายคลึงกับซาลามีรสเผ็ดจากทางตอนใต้ของอิตาลี เช่น ซัลซิชชา (salsiccia) หรือโซปเปรสซาตา (soppressata) ความแตกต่างที่สำคัญคือเพปเพอโรนีมีรสเผ็ดน้อยกว่า มีเมล็ดที่ละเอียดกว่า (คล้ายกับซาลามีที่ไม่ใส่เครื่องเทศจากมิลาน) มักจะมีเนื้อสัมผัสที่นุ่มกว่า และมักจะผลิตโดยการกรอกเทียม

**การผลิต**
เพปเพอโรนีทำมาจากเนื้อหมูหรือส่วนผสมของเนื้อหมูและเนื้อวัว โดยทั่วไปจะใช้เนื้อไก่งวงแทน แต่การใช้เนื้อไก่ในเพปเพอโรนีจะต้องมีการติดฉลากอย่างเหมาะสมในสหรัฐ
การบ่มด้วยไนเตรตหรือไนไตรต์ (โดยปกติจะใช้ในสารบ่มสมัยใหม่เพื่อป้องกันโรคโบทูลิซึม และการสลายตัวทางจุลชีววิทยาในรูปแบบอื่น ๆ) ก็มีส่วนทำให้เพปเพอโรนีมีสีแดง โดยทำปฏิกิริยากับฮีมในไมโยโกลบินของส่วนประกอบที่เป็นโปรตีนของเนื้อสัตว์

**การบริโภค**
ชาวอเมริกันบริโภคเพปเพอโรนี 251.7 ล้านปอนด์ต่อปี หรือคิดเป็น 36% ของพิซซ่าทั้งหมดที่ผลิตในประเทศ เพปเพอโรนีมีโอกาสที่จะขดตัวจากขอบจากความร้อนของเตาอบพิซซ่า เพปเพอโรนีบางชนิดได้รับการผลิตเป็นชิ้นหนาเพื่อให้ขอบโค้งงอโดยเจตนา
เพปเพอโรนียังใช้เป็นไส้ของเพปเพอโรนีโรล ซึ่งเป็นของว่างประจำภูมิภาคที่ได้รับความนิยมในเวสต์เวอร์จิเนียและพื้นที่ใกล้เคียง
ในรัฐโนวาสโกเชียของแคนาดา เพปเพอโรนีทอดราดซอสฮันนีมัสตาร์ด เป็นที่พบได้ทั่วไปในผับ
File:Half Pepperoni Half Cheese Pizza Dinner (5355925574).jpg|เพปเพอโรนีบนพิซซ่า
File:My Tomato Pie Pizza and Calzone.jpg|พิซซ่าปรุงด้วยเพปเพอโรนี จะม้วนงอและสีที่เข้มขึ้นอย่างชัดเจน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไส้กรอก
หมวดหมู่:เนื้อตัดเย็น
แนวระทึกขวัญ

ไฟล์:Hitchcock_Hedren_Marnie_Publicity_Photo.jpg|thumb|right|300px|อัลเฟรด ฮิตช์ค็อก ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักในภาพยนตร์แนวโลดโผนและระทึกใจ ร่วมกับTippi Hderen นักแสดงชาวอเมริกัน ผู้ปรากฏในภาพยนตร์ระทึกขวัญที่มีชื่อเสียงหลายเรื่องอย่างนก (ค.ศ. 1963) และมาร์นี่ พิศวาสโจรสาว (ค.ศ. 1964)
แนวระทึกขวัญ เป็นประเภทของบันเทิงคดีที่ปรากฏอารมณ์หรือความรู้สึกระทึกใจ, กระสับกระส่ายวุ่นวาย, ประหลาดใจ, คาดหวัง หรือวิตกกังวล โดยปกติ ภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ หรือสื่อบันเทิงคดีใดที่ดำเนินเรื่องด้วยประเภทนี้ มีจุดประสงค์ให้ผู้ชม "นั่งไม่ติดเก้าอี้" พัฒนาไปจนสู่จุดสุดยอด (climax) การปกปิดข้อมูลสำคัญของเรื่องเป็นหนึ่งในองค์ประกอบที่พบเจอได้ทั่วไปของแนวระทึกขวัญ กลวิธีทางวรรณกรรม เช่น การให้ข้อมูลเท็จ (red herring), เนื้อเรื่องหักมุม, ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ และตอนจบค้างใจ (cliffhanger) ถูกนำมาใช้อย่างมาก โดยปกติแนวระทึกขวัญจะมีตัวโกง (villian) เป็นผู้ดำเนินเรื่อง ซึ่งตัวเอก (protagonist) หรือวีรบุรุษ (hero) ต้องผ่านอุปสรรคขวางทางให้ได้ ตัวอย่างบางส่วนของภาพยนตร์แนวระทึกขวัญสามารถพบได้จากภาพยนตร์โดยอัลเฟรด ฮิตช์ค็อก ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20

**ประเภทย่อยของแนวระทึกขวัญ**

**โลดโผน ระทึกขวัญ**
 โลดโผน ระทึกขวัญ (Action thriller)
เป็นประเภทย่อยของแนวภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ประเภทหนึ่งซึ่งจะเกี่ยวกับสถานการณ์การต่อสู้ด้วยความตึงเครียดในภาพยนตร์ที่เริ่มบานปลาย ซึ่งทำให้ผู้ชมเริ่มรู้สึกมีความลุ้นระทึกมากขึ้นและตื่นเต้นเร้าใจ

**ระทึกขวัญจิตวิทยา**
ระทึกขวัญจิตวิทยา (Psychological thriller) เป็นประเภทย่อยของแนวระทึกขวัญที่กว้างขึ้น โดยมีความคล้ายคลึงกันนิยายกอธิคและนักสืบในแง่ที่บางครั้งมี "ความรู้สึกละลายของความเป็นจริง" มักจะถูกเล่าผ่านมุมมองของตัวละครที่เครียดทางจิตใจ เผยให้เห็นการรับรู้ทางจิตใจที่บิดเบี้ยว และมุ่งเน้นไปที่ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนและมักถูกทรมานระหว่างตัวละครที่หมกมุ่นและพยาธิวิทยาภาพยนตร์ระทึกขวัญจิตวิทยา มักรวมองค์ของความหวาดระแวง ประเภทนี้เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับและบางครั้งก็ทับซ้อนกับละครจิตวิทยาและประเภทสยองขวัญจิตวิทยา ประเภทหลังโดยทั่วไปเกี่ยวข้องกับองค์ประกอบและธีมสยองขวัญและความหวาดกลัวมากกว่า และสถานการณ์ที่น่ารำคาญหรือน่ากลัวมากขึ้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วรรณกรรม
หมวดหมู่:ประเภทของภาพยนตร์
หมวดหมู่:ประเภทของรายการโทรทัศน์
ยัน ออร์ต

ยัน แฮ็นดริก ออร์ต (Jan Hendrik Oort, 28 เมษายน 1900 – 5 พฤศจิกายน 1992) เป็นนักดาราศาสตร์ และ นักฟิสิกส์ดาราศาสตร์ ชาวเนเธอร์แลนด์
เขาได้ศึกษาทางสถิติเกี่ยวกับการเคลื่อนที่ของดาวฤกษ์ แล้วพบว่าดาวฤกษ์ในดาราจักรทางช้างเผือกกำลังโคจรรอบจุดหนึ่งในกลุ่มดาวคนยิงธนู และเขายังได้เปิดเผยโครงสร้างเกลียวของดาราจักรโดยใช้กล้องโทรทรรศน์วิทยุ ถือเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกสาขาดาราศาสตร์วิทยุ เขายังเป็นที่รู้จักจากการเสนอการมีอยู่ของเมฆออร์ต ซึ่งเป็นแหล่งที่มาของดาวหางคาบยาว และกลดดาราจักร ซึ่งเป็นกลุ่มของดาวฤกษ์ที่โคจรรอบดาราจักรทางช้างเผือก

**ชีวประวัติ**
ออร์ตเกิดที่เมืองฟราเนเกอร์ จังหวัดฟรีสลันด์ ประเทศเนเธอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 28 เมษายน1900 เป็น บุตรชายของนายแพทย์ เขาได้ทำการศึกษาภายใต้ยาโกบึส กัปไตน์ที่มหาวิทยาลัยโกรนิงเงิน และได้รับปริญญาเอกใน ปี 1926 ด้วยวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับดาวเร็ว หลังจากนั้นเขาได้ไปอยู่สหรัฐอเมริกาในช่วงระยะเวลาหนึ่งเพื่อทำการวิจัยที่มหาวิทยาลัยเยล และหลังจากกลับมาเนเธอร์แลนด์ เขาได้มาทำงานร่วมกับไอนาร์ แฮร์ตสปรองที่มหาวิทยาลัยไลเดิน และได้กลายเป็นศาสตราจารย์ด้านดาราศาสตร์ นอกจากนี้เขายังดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ การหอดูดาวไลเดิน ผู้อำนวยการหอดูดาววิทยุแห่งชาติเนเธอร์แลนด์ และประธานสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2535
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2443
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดฟรีสลันด์
หมวดหมู่:นักฟิสิกส์ชาวดัตช์
หมวดหมู่:นักดาราศาสตร์ชาวดัตช์
ระบบพิกัดสุริยวิถี

ไฟล์:Ecliptic grid globe JA.png|thumb|ระบบพิกัดสุริยวิถีซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่โลกเมื่อมองจากด้านนอกของทรงกลมท้องฟ้า มุมสีแดงคือลองจิจูดสุริยวิถี ซึ่งวัดจากจุดวสันตวิษุวัต และมุมสีเหลืองคือละติจูดสุริยวิถี วัดจากระนาบสุริยวิถี เส้นสีเหลืองคือสุริยวิถี ส่วนเส้นสีแดงคือเส้นศูนย์สูตรท้องฟ้า
ระบบพิกัดสุริยวิถี (ecliptic coordinate system) เป็นระบบพิกัดทรงกลมท้องฟ้ารูปแบบหนึ่งสำหรับแสดงตำแหน่งของวัตถุทางดาราศาสตร์บนทรงกลมท้องฟ้า โดยยืนพื้นตามแนวสุริยวิถี

**ภาพรวม**
ระบบพิกัดสุริยวิถีใช้ ละติจูดสุริยวิถี (β) และลองจิจูดสุริยวิถี (λ) บนทรงกลมท้องฟ้า ในทำนองเดียวกันกับที่ใช้ละติจูดและลองจิจูดแสดงตำแหน่งพิกัดบนพื้นโลก
ละติจูดสุริยวิถีจะมีค่าเป็น 0 องศาที่ระนาบสุริยวิถี (หรือก็คือระนาบการโคจรของโลก) และจะมีค่าเป็น 90 องศาเมื่ออยู่ในทิศทางตั้งฉากกับสุริยวิถี ค่าจะเป็น + ในด้านที่มองเห็นการโคจรของโลกปรากฏเป็นทวนเข็มนาฬิกา และจะเป็น - ถ้าเห็นเป็นตามเข็มนาฬิกา ตำแหน่งที่ละติจูดสุริยวิถีอยู่ที่ +90 องศาเรียกว่า ขั้วสุริยวิถีเหนือ และตำแหน่งที่ละติจูดสุริยวิถีอยู่ที่ -90 องศาเรียกว่า ขั้วสุริยวิถีใต้ ขั้วสุริยวิถีเหนืออยู่ในกลุ่มดาวมังกร (ใกล้กับเนบิวลาตาแมว) และขั้วสุริยวิถีใต้อยู่ในกลุ่มดาวปลากระโทงแทง
การเคลื่อนที่ของขั้วท้องฟ้าเหนือ และขั้วท้องฟ้าใต้เนื่องจากการหมุนควงของโลกบนทรงกลมท้องฟ้าสามารถมองได้ว่าเป็นการเคลื่อนที่วงกลมโดยมีศูนย์กลางอยู่ที่ขั้วสุริยวิถีเหนือและขั้วสุริยวิถีใต้
ลองจิจูดสุริยวิถีเริ่มต้นที่ 0 องศาที่จุดวสันตวิษุวัต และค่าเพิ่มขึ้นในทิศทางเดียวกับการเคลื่อนที่ปรากฏของดวงอาทิตย์บนสุริยวิถี โดยนับถึง 360 องศาเมื่อกลับเข้าสู่จุดวสันตวิษุวัตอีกครั้ง ดังนั้นจุดครีษมายันอยู่ที่ลองจิจูดสุริยวิถี 90 องศา ส่วนจุดศารทวิษุวัตอยู่ที่ 180 องศา และจุดเหมายันคือ 270 องศา เมื่อการหมุนควงของโลกทำให้ตำแหน่งของจุดวสันตวิษุวัตเคลื่อนไปตามสุริยวิถี ค่าของลองจิจูดสุริยวิถีจะเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา
ระบบพิกัดสุริยวิถีเป็นพิกัดสัมพัทธ์กับระนาบการหมุนรอบดวงอาทิตย์ของโลก ดังนั้นจึงมักใช้เพื่อแสดงการเคลื่อนที่ของวัตถุท้องฟ้าในระบบสุริยะ

**ศูนย์กลางของระบบพิกัด**
ศูนย์กลางของระบบพิกัดสุริยวิถีอาจอยู่ที่โลกหรือที่ดวงอาทิตย์ก็ได้ ระบบพิกัดสุริยวิถีเมื่อมองจากบนโลกเรียกว่าระบบพิกัดสุริยวิถีแบบโลกเป็นศูนย์กลาง (geocentric) และพิกัดสุริยวิถีเมื่อมองจากดวงอาทิตย์เรียกว่า ระบบพิกัดสุริยวิถีแบบดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง (heliocentric)
พิกัดสุริยวิถีของวัตถุท้องฟ้าที่เห็นจากพื้นโลกและพิกัดสุริยวิถีของวัตถุท้องฟ้าที่เห็นจากดวงอาทิตย์จะมีความต่างกัน ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดเช่นในกรณีของจันทร์แรม ดวงจันทร์ในข้างแรมนั้นจะอยู่ในตำแหน่งระหว่างโลกกับดวงอาทิตย์ แต่ตำแหน่งที่ของดวงจันทร์บนทรงกลมท้องฟ้าเมื่อมองจากโลกและตำแหน่งของดวงจันทร์บนทรงกลมท้องฟ้าเมื่อมองจากดวงอาทิตย์นั้นจะอยู่ตรงข้ามกัน 180 องศา
ดังนั้นแล้ว เมื่อแสดงวัตถุท้องฟ้าในระบบสุริยะด้วยพิกัดสุริยวิถี จึงจำเป็นต้องระบุให้ชัดเจนว่าพิกัดสุริยวิถีมองจากโลกหรือดวงอาทิตย์ ระบบพิกัดสุริยวิถีแบบโลกเป็นศูนย์กลางมักใช้เพื่ออธิบายตำแหน่งของดาวเทียมที่โคจรรอบโลก ในขณะที่พิกัดสุริยวิถีแบบดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางมักใช้เพื่ออธิบายตำแหน่งของวัตถุท้องฟ้าเช่นดาวเคราะห์ ดาวเคราะห์น้อย ดาวหาง รวมถึงดาวเคราะห์เทียม ที่หมุนรอบดวงอาทิตย์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ระบบพิกัดทรงกลมท้องฟ้า
หมวดหมู่:ระบบพิกัด
ฮิมาเลีย

ฮิมาเลีย (Himalia; Ἱμαλία) อาจหมายถึง- ฮิมาเลีย (เทพปกรณัม) - นิมฟ์ในประมวลเรื่องปรัมปรากรีก- ฮิมาเลีย (ดาวบริวาร) - ดาวบริวารของดาวพฤหัสบดี
วัดแหลมตะลุมพุก

วัดแหลมตะลุมพุก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแหลมตะลุมพุก อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช
วัดแหลมตะลุมพุกตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2469 ปรากฏหลักฐานว่าวัดแหลมตะลุมพุกเคยมีที่ดินประมาณ 84 ไร่ จนเมื่อ พ.ศ. 2505 เกิดวาตภัยครั้งใหญ่ในประวัติศาสตร์ มีผู้เสียชีวิตกว่า 1,300 คน ทำให้เนื้อที่ของวัดขณะนี้เหลือประมาณ 36–37 ไร่เท่านั้น อุโบสถหลังเดิมที่อยู่ติดกับทะเลจะถูกคลื่นซัดจมหายไป จนเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2550 อุโบสถหลังดังกล่าวโผล่พ้นน้ำให้เห็นในช่วงที่น้ำลด เป็นรูป 4 เหลี่ยมปริมน้ำ กว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร แบบมหาอุด ปรากฏว่าพบลูกนิมิต 4 ลูก จากคำบอกเล่าภายในอุโบสถมีพระพุทธรูปปูนปั้นขนาดใหญ่ เมื่อ พ.ศ. 2550 ขณะเตรียมสร้างอุโบสถใหม่ ได้พบลูกนิมิตในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวด้วย
ภายในวัดมีศาลาพ่อท่านลาภ มีรูปปั้นของท่านซึ่งเป็นอดีตเจ้าอาวาสที่ชาวบ้านเคารพนับถือ

**อ้างอิง**
แหลมตะลุมพุก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอปากพนัง
My Engineer มีช็อป มีเกียร์ มีเมียรึยังวะ

My Engineer มีช็อป มีเกียร์ มีเมียรึยังวะ เป็นละครชุดโทรทัศน์ชายรักชายไทย พ.ศ. 2563 นำแสดงโดยภัทรพสิษฐ์ ณ สงขลา (คูเปอร์) และกฤษณพงศ์ สุนทรชัชเวช (ปอย) ซีรีส์ชุดเรื่องนี้กำกับโดยผดุง สมาจาร ซึ่งได้กำกับละครชุดเรื่องพี่ว้ากตัวร้ายกับนายปีหนึ่งมาก่อน ละครชุดนี้เปิดตัวในประเทศไทยและออกอากาศตั้งแต่วันที่ 14 มีนาคม 2563 ถึง 30 พฤษภาคม 2563 โดยฉายรอบต่อมาสำหรับภาคต่อที่จะออกฉายในบางครั้ง มีการเผยแพร่วล็อกของนักแสดงสามตอนผ่านยูทูบตั้งแต่วันที่ 13 มิถุนายนพ.ศ. 2563 ถึง 27 มิถุนายน พ.ศ. 2563 โดยใช้ชื่อว่า มายเอ็นจีเนียร์ซัมเมอร์ทริป

**นักแสดง**
 ภัทรพสิษฐ์ ณ สงขลา รับบท บ่น- กฤษณพงศ์ สุนทรชัชเวช รับบท เดือนหนาว- ทะเล สงวนดีกุล รับบท คิง- นคุณ สเกร รับบท ราม- ณภัทร เฉลิมพรภักดี รับบท บอส- ไรอัน เผิง รับบท เมฆ- ณัชพล ชีวะปัญญาโรจน์ รับบท ฟรองก์- ณัฐพงศ์ พิบูลธนเกียรติ รับบท ธารา- กัญญ์กุลณัช ปัญญากิตตินันท์ รับบท ถิง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ละครชายรักชายไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชุดกลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ไทยประเภทสุขนาฏกรรม