Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
อำเภอลารุต มาตัง และเซอลามา

แผนที่อำเภอลารุตและมาตัง
แผนที่อำเภอเซอลามา
ลารุต มาตัง และเซอลามา (Larut, Matang dan Selama) เป็นอำเภอในรัฐเประ ประเทศมาเลเซีย โดยมีไตปิงเป็นเมืองหลักของอำเภอ ในอดีต ลารุต มาตัง และเซอลามาเคยเป็นอำเภอขนาดเล็ก 3 อำเภอต่างหาก ก่อนที่ภายหลังรวมกันเป็นหนึ่งอำเภอ

**เขตการปกครอง**
กิ่งอำเภอเซอลามา
อำเภอลารุตและมาตังแบ่งออกเป็น 11 ตำบลและเมืองไตปิง ดังนี้- บาตูกูเรา- บูกิตกันตัง- มาตัง- ซูไงติงกี- ตรง
ภายในอำเภอลารุต มาตัง และเซอลามายังมีกิ่งอำเภอปกครองตนเองเซอลามาที่อยู่ทางตอนเหนือของอำเภอ ประกอบด้วย 3 ตำบล ได้แก่เมืองเซอลามา, ฮูลูเซอลามา และอีจก

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ปัจจุบัน อำเภอลารุต มาตัง และเซอลามา มีสภาปกครองอยู่ 2 สภา โดยทางใต้ของอำเภอปกครองโดยสภาเทศบาลไตปิง ส่วนกิ่งอำเภอเซอลามามีสภาอำเภอเป็นของตนเอง

**ประชากร**
จำนวนประชากรในตารางข้างล่างมาจากสำมะโนสำนักงานสถิติแห่งชาติมาเลเซีย ค.ศ. 20102

**อ้างอิง**
ลารุต
อับดุลฮะมีด อะบาอูด

อับดุลฮะมีด อะบาอูด (عبد الحميد أبا عود; Abdelhamid Abaaoud; 8 เมษายน ค.ศ. 1987 – 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015) เป็นนักรบอิสลามชาวเบลเยียม-โมร็อกโกที่เคยใช้เวลาช่วงหนึ่งในประเทศซีเรีย เขาตกเป็นผู้ต้องสงสัยว่าเป็นผู้ก่อเหตุก่อการร้ายในเบลเยียมและฝรั่งเศสหลายครั้ง และเป็นที่รู้จักจากการเป็นผู้คิดเหตุโจมตีในปารีส เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558 ก่อนการโจมตีในปารีส อับดุลฮะมีดถูกตั้งหมายจับระหว่างประเทศในข้อหาสรรหาบุคคลเพื่อก่อการร้ายอิสลามในซีเรีย
อับดุลฮะมีดยังมีอีกชื่อว่า อะบู อุมัร อัสซูซี (أبو عمر السوسي, lit|"อะบู อุมัร ชาวซูซี", บริเวณที่เป็นต้นกำเนิดตระกูลของเขาในโมร็อกโก) และ อะบู อุมัร อัลบัลญีกี (أبو عمر البلجيكي, อะบู อุมัร ชาวเบลเยียม) ทั้งสองชื่อนั้นเป็นชื่อที่ใช้ตอนสงคราม

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
E. Dearden -  Article  The Independent 25 May 2017

**แหล่ข้อมูลอื่น**
 Sky News article- Sky News report
หมวดหมู่:มุสลิมซุนนีชาวโมร็อกโก
หมวดหมู่:มุสลิมซุนนีชาวเบลเยียม
หมวดหมู่:ชาวเบลเยียมเชื้อสายโมร็อกโก-เบอร์เบอร์
หมวดหมู่:สมาชิกรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ที่ถูกลอบสังหาร
หมวดหมู่:เหตุโจมตีในปารีส เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:บุคคลจากอันเดอร์เลคต์
หมวดหมู่:บุคคลจากโมเลินเบก-แซ็ง-ฌ็อง
หมวดหมู่:นครในจังหวัดฟูกูอิ

นครในจังหวัดฟูกูอิ ในภูมิภาคชูบุของประเทศญี่ปุ่น
ฟูกูอิ
หมวดหมู่:จังหวัดฟูกูอิ
หมวดหมู่:นครในจังหวัดฟูกูโอกะ

นครในจังหวัดฟูกูโอกะ ในภูมิภาคคีวชูของประเทศญี่ปุ่น
ฟูกูโอกะ
หมวดหมู่:จังหวัดฟูกูโอกะ
สถานีบ่อเต็น

สถานีบ่อเต็น (ສະຖານີບໍ່ເຕັນ) เป็นสถานีรถไฟในเมืองบ่อเต็น แขวงหลวงน้ำทา ประเทศลาว เป็นสถานีรถไฟเหนือสุดของทางรถไฟสายเวียงจันทน์–บ่อเต็น และเป็นหนึ่งในสถานีขนส่งมวลชนหนึ่งในห้าสถานีที่สร้างเสร็จในเส้นทางรถไฟลาว–จีน เปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2564

**อ้างอิง**
บ่อเต็น
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2564
สถานีนครหลวงเวียงจันทน์

สถานีนครหลวงเวียงจันทน์ (ສະຖານີນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ; 万象站) เป็นสถานีรถไฟขนส่งมวลชนและขนส่งสินค้าหลักของทางรถไฟสายเวียงจันทน์–บ่อเต็น ตั้งอยู่เมืองชัยธานี นครหลวงเวียงจันทน์ ประเทศลาว
พื้นที่อาคารของสถานีมีขนาด 14,543 ตารางเมตร ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของทางรถไฟ มีขนาดยาว 220 เมตร กว้าง 90 เมตร และสูง 25 เมตร และสามารถจุคนได้ 2,500 คน ก่อสร้างโดยบริษัทก่อสร้างทางรถไฟจีน มีการวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 ก่อสร้างอาคารหลักสำเร็จเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 และเปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2564

**อ้างอิง**
นครหลวงเวียงจันทน์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเวียงจันทน์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:การขนส่งในเวียงจันทน์
สถานีหลวงพระบาง

สถานีรถไฟหลวงพระบาง (ສະຖານີຫຼວງພະບາງ; 琅勃拉邦站) เป็นสถานีรถไฟขนส่งมวลชนและขนส่งสินค้าของทางรถไฟสายเวียงจันทน์–บ่อเต็น ตั้งอยู่ในแขวงหลวงพระบาง ประเทศลาว โดยห่างจากเมืองหลวงพระบางไปทางตะวันออกราว 12 กิโลเมตร สถานีมีพื้นที่ 7,970 ตารางเมตร อาคารสถานีสามารถรองรับผู้โดยสารได้ราว 1,200 คน สร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 และเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2564

**อ้างอิง**
หลวงพระบาง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2564
สถานีรถไฟเวียงจันทน์ (คำสะหวาด)

สถานีรถไฟเวียงจันทน์ (คำสะหวาด) หรือ สถานีรถไฟคำสะหวาด (ສະຖານີຄໍາສະຫວາດ) เดิมเคยใช้ชื่อในโครงการว่า สถานีรถไฟเวียงจันทน์ เป็นสถานีปลายทางของทางรถไฟสายหนองคาย–เวียงจันทน์ ตั้งอยู่ที่บ้านคำสะหวาด เมืองไชยเชษฐา นครหลวงเวียงจันทน์ ประเทศลาว โดยสถานีแห่งนี้ตั้งอยู่ห่างจากสถานีรถไฟท่านาแล้ง 7.5 กิโลเมตร

**ประวัติ**
มีกำหนดแล้วเสร็จภายในปลาย พ.ศ. 2564 แต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2565 พบว่าการก่อสร้างสถานีแห่งนี้ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ และเลื่อนกำหนดแล้วเสร็จในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2565
ภายในสถานีรถไฟคำสะหวาดมีบริการจำหน่ายตั๋วรถไฟสายเวียงจันทน์–บ่อเต็น เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2566
กระทั่งวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2566 ได้ทำพิธีเปิดสถานีรถไฟคำสะหวาด หลังจากล่าช้าจากกำหนดการเปิด โดยมีเศรษฐา ทวีสิน และสอนไซ สีพันดอน นายกรัฐมนตรีของไทยและลาว เป็นประธานในพิธี โดยจะมีการส่งเจ้าหน้าที่รัฐวิสาหกิจการรถไฟแห่งชาติลาวไปอบรมกับเจ้าหน้าที่การรถไฟแห่งประเทศไทย ซึ่งมีการเปิดให้บริการขบวนรถโดยสารระหว่างประเทศ เที่ยวแรกในวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 ให้บริการขบวนรถปลายทางสถานีรถไฟอุดรธานี และสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์

**ตารางเวลาเดินรถ**

**เที่ยวไป**

**เที่ยวกลับ**

**รูปภาพ**
Vientiane_Khamsavath_Railway_Station_Inside.jpg|ภายในสถานีรถไฟคำสะหวาด
Vientiane_Khamsavath_Railway_Station_Ticket_Office.jpg|สำนักงานขายตั๋วสถานีรถไฟคำสะหวาด
Vientiane_Khamsavath_Railway_Station_Arrived_Train.jpg|รถไฟโดยสารที่ชานชาลาสถานี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สถานีรถไฟ สายตะวันออกเฉียงเหนือ
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในประเทศลาว
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเวียงจันทน์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:การขนส่งในเวียงจันทน์
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในประเทศลาวที่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2566
มอดูล:Location map/data/Saint Vincent and the Grenadines

return {
	name = 'เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์',
	top = 13.42,
	bottom = 12.44,
	left = -61.7,
	right = -60.9,
	image = 'Saint Vincent and the Grenadines location map.svg',
	image1 = 'Saint Vincent and the Grenadines relief location map.jpg'
}
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูหนาว 2022

สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 เป็นรายการของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจัดอันดับตามจำนวนเหรียญที่ได้รับระหว่างการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งแต่วันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 มีนักกีฬาประมาณ 2,871 คน จาก 91 ประเทศ เข้าร่วมแข่งขัน 102 รายการ ใน 15 ชนิดกีฬา

**ตารางสรุปเหรียญ**

**อ้างอิง**
ฤดูหนาว 2022
อำเภอคุนวี

อำเภอคุนวี (군위군; Gunwi-gun) เป็นอำเภอหนึ่งในมหานครแทกู ประเทศเกาหลีใต้
อำเภอคุนวีเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดคย็องซังเหนือ จนกระทั่งรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของมหานครแทกูเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2023

**เขตการปกครอง**
อำเภอคุนวีแบ่งออกเป็น 1 อึบ (เมือง) และ 7 มย็อน (ตำบล)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์อำเภอคุนวี
หมวดหมู่:จังหวัดคย็องซังเหนือ
แม่แบบ:ยังไม่ได้แปล/doc

== การใช้งาน**
 ติดไว้ส่วนหัวของบทความ หรือแม่แบบ ที่มีเนื้อหาบางส่วนยังไม่ได้แปลเป็นภาษาไทย- ถ้าเนื้อหาส่วนใหญ่ของหน้านั้นเป็นภาษาอื่น (อังกฤษ จีน ญี่ปุ่น ฯลฯ) ให้ลบเนื้อหาส่วนนั้นออกแทนที่ติดป้ายนี้
ยังไม่ได้แปล
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในจังหวัดกาญจนบุรี

ก
หมวดหมู่:การศึกษาในจังหวัดกาญจนบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดกาญจนบุรี
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดกาญจนบุรี
ถังหูหลู

ถังหูหลู (p=tánghúlu) เป็นขนมขบเคี้ยวหรือของหวานแบบจีนภาคเหนือ (华北) ที่ใช้น้ำตาลเคลือบแข็งบนผิวผลไม้สดที่เสียบก้านไม้ยาว โดยเฉพาะแบบดั้งเดิมที่ใช้น้ำตาลกรวด (冰糖; ปิงถัง) เคลือบผลชานจาสด เป็นที่มาของชื่อเต็มคือ ปิงถังหูหลู (冰糖葫芦; 冰糖葫蘆; bīngtánghúlu) 
ถังหูหลูรสหวานเปรี้ยวกรอบนี้มีประวัติตั้งแต่สมัยราชวงศ์ซ่งและยังคงได้รับความนิยมไปทั่วภาคเหนือของจีน พบเห็นได้บ่อยในช่วงฤดูหนาว ตามตรอกซอกซอย สถานที่ท่องเที่ยวต่าง ๆ

**ชื่อ**
ชื่อทั่วไปสำหรับขนมถังหูหลู และปิงถังหูหลู มีความหมายตามตัวอักษรว่า "น้ำเต้าน้ำตาล" และ "น้ำเต้าน้ำตาลกรวด" ตามลำดับ คำว่า "ถัง" หรือ น้ำตาล หมายถึงการเคลือบน้ำตาล ในขณะที่ "หูหลู" หรือ น้ำเต้า หมายถึงขนมที่มีความคล้ายคลึงกับรูปทรงน้ำเต้า
ในอีกที่มาหนึ่ง ถังหูหลูแบบดั้งเดิมมีขายเฉพาะในฤดูหนาว อุณหภูมิเย็นจัดช่วยให้น้ำตาลที่เคลือบด้านนอกแข็งตัวอย่างรวดเร็ว ซึ่งชื่อ "ปิงถังหูหลู" สะท้อนให้เห็นรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ของความแข็งและใสเหมือนกินน้ำแข็ง
ถังหูหลูแบบดั้งเดิมที่มีต้นกำเนิดในภูมิภาคปักกิ่ง - เทียนจินของจีน ที่ปักกิ่งเรียกว่า ถังหูหลู หรือ ปิงถังหูหลู ที่เทียนจินเรียกว่า ถังตุน (糖礅) ชิงเต่าเรียกว่า ถังฉิว (糖球) และในไต้หวันเรียกว่า หลี่จึเซียน (李仔攕), เหนี่ยวหลีจึเกา (鳥梨仔膏), เหนี่ยวหลีจึถัง (鳥梨仔糖) (หลี่ หรือ เหนี่ยวหลี หมายถึงลูกสาลี่นก (Pyrus calleryana) ดอง เป็นสาลี่ขนาดเล็กมาก มีรสขมเมื่อดองมีรสเปรี้ยว พบมากทางใต้เช่น ซัวเถา และไต้หวันของประเทศจีน) 

**ประวัติ**
ตามตำนานบอกเล่าเชื่อว่า ถังหูหลู เกิดขึ้นในราชวงศ์เหลียว 
ตำนานบอกเล่าพื้นบ้านอีกเรื่องที่อ้างอิงประวัติศาสตร์ เชื่อว่าพระสนมหฺวางในจักรพรรดิกวงจงแห่งราชวงศ์ซ่ง ประชวรหนักและแพทย์หลวงไม่สามารถรักษาได้ จักรพรรดิจีงทรงประกาศหาทั้งประเทศและแพทย์คนหนึ่งประสบความสำเร็จในการรักษามเหสีโดยให้ยาชานจาเคลือบน้ำตาลกรอบ ต่อมาวิธีการนี้แพร่หลายในชาวบ้านและถูกเรียกว่า ถังหูหลู อย่างไรก็ตามเนื่องจากเทคโนโลยีการทำน้ำตาลจากอ้อยแม้ถูกนำเข้ามาใช้จากอินเดียในสมัยราชวงศ์ถัง แต่น้ำตาลเป็นสิ่งฟุ่มเฟือยสำหรับคนทั่วไปในสมัยนั้นและพบน้ำตาลในหนังสือโบราณเป็นยาเท่านั้น

**ความหลากหลาย**
นอกจากผลชานจาซึ่งเหมาะกับการขบเคี้ยวแล้ว ในปัจจุบันยังใช้ผลไม้อื่น ๆ เช่น มะเขือเทศเชอรี่ ส้มแมนดาริน สตรอเบอร์รี บลูเบอร์รี สับปะรด กีวี กล้วย หรือองุ่น ในบางครั้งเลาะเมล็ดและแกนของชานจาออกและมักใส่ถั่วแดงเชื่อมหรือวอลนัทแทนก่อนที่จะเสียบไม้

**ดูเพิ่ม**
 ชานจา- รายชื่อขนมหวานแบบจีน- น้ำตาลกรวด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ขนมของชาวจีน
วิธีใช้:การอ้างอิงสำหรับผู้เริ่มต้น

==การอ้างอิงในเนื้อหา**

**RefToolbar**

**แหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือ**

**ดูเพิ่ม**
right- Wikipedia:VisualEditor/User guide#Adding a new reference- Wikipedia:VisualEditor/User guide#Editing references- Help:Referencing for beginners without using templates- Help:Referencing for beginners with citation templates- Help:Citations quick reference- Help:References and page numbers- Wikipedia:References dos and don'ts- Wikipedia:Identifying reliable sources- Wikipedia:Citation templates- User:Nick Moyes/Easier Referencing for Beginners
อิตาแอร์เวย์

อิตาแอร์เวย์ (ITA Airways, อ่านว่า: อิ-ตา-แอร์-เวย์) เป็นสายการบินประจำชาติอิตาลี โดยมีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานเลโอนาร์โด ดา วินชี-ฟีอูมีชีโนในกรุงโรม อิตามีรัฐบาลอิตาลีเป็นเจ้าของผ่านกระทรวงการคลังอิตาลี โดยได้เข้าครอบครองสายการบินอาลีตาเลีย อดีตสายการบินประจำชาติของอิตาลี สายการบินบินไปยังจุดหมายปลายทางภายในประเทศ ยุโรป และข้ามทวีปกว่า 70 แห่ง อิตาแอร์เวย์เป็นหนึ่งในสมาชิกของพันธมิตรทางการบินสกายทีม

**กิจการองค์กร**

**กรรมสิทธิ์และสำนักงาน**
รัฐบาลอิตาลีเ็ยเจ้าของของอิตาแอร์เวย์ ผ่านทางกระทรวงการคลังของอิตาลี สำนักงานของสายการบินจึงตั้งอยู่ในกระทรวง
อิตาแอร์เวย์มี อัลเฟรโด อัลตาวิลล่า เป็นประธาน และมี ฟาบิโอ ลาซเซรินี เป็นซีอีโอ

**อัตลักษณ์องค์กร**
โลโก้ของไอทีเอ จะสีขาว ส่วนของตัวอักษร A เป็นสีแดง โลโก้ของสายการบินมีการนำชุดสีอิตาเลียนมาใช้ (แดง, ขาว, และเขียว)

**จุดหมายปลายทาง**
ณ เดือนเมษายน ปี 2023 อิตาแอร์เวย์ให้บริการปลายทาง 64 แห่งในยุโรป, เอเชีย, แอฟริกา, อเมริกาเหนือ, และอเมริกาใต้

**พันธมิตรทางการบิน**
อิตาแอร์เวย์เป็นสมาชิกของสกายทีม เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 2021

**ข้อตกลงการบินร่วม**
อิตาแอร์เวย์ได้ทำข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้- อาเอโรลิเนอัสอาร์เฆนตินัส- อาเอโรเมฆิโก- แอร์บอลติก- แอร์คอร์ซิกา- แอร์ยูโรปา- แอร์ฟรานซ์- แอร์เซอร์เบีย- ออล นิปปอน แอร์เวย์- อาเบียงกา- อาซูลบราซิลเลียนแอร์ไลน์- บัลแกเรียแอร์- ไชนาแอร์ไลน์- ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์- โครเอเชียแอร์ไลน์- เช็กแอร์ไลน์- เดลตาแอร์ไลน์- เอมิเรตส์- เอธิโอเปียนแอร์ไลน์- สายการบินเอทิฮัด- การูดาอินโดนีเซีย- ไห่หนานแอร์ไลน์- เคนยาแอร์เวย์- เคแอลเอ็ม- โคเรียนแอร์- คูเวตแอร์เวย์- ลักซ์แอร์- มิดเดิลอีสต์แอร์ไลน์- เพกาซัสแอร์ไลน์- รัวยาแลร์มาร็อก- รอยัลจอร์แดเนียน- เซาเดีย- ตัปแอร์ปูร์ตูกัล- ตารอม- เวียดนามแอร์ไลน์- เซี่ยเหมินแอร์

**ข้อตกลงระหว่างสายการบิน**
อิตาแอร์เวย์มีข้อตกลงกับสายการบินดังต่อไปนี้:- ออสเตรียนแอร์ไลน์- ลุฟท์ฮันซ่า- นีโอซ์- ควอนตัส- สวิสอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์- เทรนอิตาเลีย (ทางรถไฟ)- เวอร์จินแอตแลนติก- วิสตารา

**ฝูงบิน**
ไฟล์:ITA Airways, I-ADVA, Airbus A220-100 (54007495525) at Milan Linate.jpg|thumb|แอร์บัส เอ220-100 ของอิตาแอร์เวย์
ไฟล์:ITA Airways AZ A330-941 EI-HJP Miami.png|thumb|แอร์บัส เอ330-900 ของอิตาแอร์เวย์
ไฟล์:ITA AIRWAYS A350-941 EI-IFF HND RJTT 19-APR-2023 (52829502995).jpg|thumb|แอร์บัส เอ350-900 ของอิตาแอร์เวย์
ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 อิตาแอร์เวย์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบิน ดังนี้:
อิตาแอร์เวย์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 8.3 ปี

**ลวดลายเครื่องบิน**

ลวดลายของเครื่องบินได้รับการออกแบบใหม่และโทนสีใหม่ โดยมีสีน้ำเงินสำหรับลำตัวเครื่องบินและสีขาวสำหรับปีก และโลโก้ "ITA Airways" สีขาว โดยมีส่วนหนึ่งของตัวอักษร A สีแดงและสีอิตาลีสามสีที่ส่วนท้าย

**การบริการ**

**โปรแกรมสะสมไมล์**
Volare คือโปรแกรมสะสมไมล์ของอิตาแอร์เวย์ ซึ่งลูกค้าจะได้รับคะแนนตามไมล์ที่บินกับสายการบิน

**ดูเพิ่ม**
 อาลีตาเลีย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สกายทีม
หมวดหมู่:สายการบินสัญชาติอิตาลี
หมวดหมู่:สายการบินประจำชาติ
หมวดหมู่:สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2563
ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2022 นัดชิงชนะเลิศ

ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2022 นัดชิงชนะเลิศ เป็นแมตช์ฟุตบอลระหว่าง จีน และ เกาหลีใต้ นั้นจัดขึ้นในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565. แมตช์นี้กำหนดหาผู้ชนะของ ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2022 ที่ สนามกีฬาดี. วาย. ปาฏีล ใน นาวี มุมไบ, ประเทศอินเดีย. มันเป็น นัดชิงชนะเลิศ ครั้งที่ 20 ของ ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ.

**เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ**

**รายละเอียด**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
name=AFC Women's Asian Cup, the-AFC.com

หมวดหมู่:ฟุตบอลโลกหญิง 2023 รอบคัดเลือก
ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ
หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลนานาชาติที่ประเทศอินเดียเป็นเจ้าภาพ
แม่แบบ:Get parameter/doc

This template fetches a parameter value from a template call on a specified page:  gets parameter x from the call of template y on page z. It's an alternate implementation of Template parameter value, which while it doesn't work (and will likely produce garbage) if the page the parameter value is being fetched from contains more than a call to the template specified and some  values, it can, on the other hand, handle piped links and other more complicated wikitext that template parameter value can't handle.
E.g.:
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2564–65 – รอบระดับประเทศ

ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2564–65 รอบระดับประเทศ เป็นการแข่งขันต่อจากรอบแบ่งโซนของไทยลีก 3 ฤดูกาล 2564–65 โดยสโมสรที่ชนะเลิศ และรองชนะเลิศของแต่ละโซน จะได้สิทธิแข่งขันในรอบนี้ เพื่อหา 3 สโมสรที่เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2565–66

**สโมสร**

**รอบแชมเปี้ยนส์ลีก**

**โซนบน**
----
----
----
----

**โซนล่าง**
----
----
----
----

**รอบชิงชนะเลิศและรอบชิงอันดับที่สาม**
สโมสรชนะเลิศจากแต่ละกลุ่ม (ตอนบนและตอนล่าง) จะพบกันในรอบชิงชนะเลิศและได้เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2565–66 โดยอัตโนมัติ ในขณะที่รองชนะเลิศจากแต่ละกลุ่มจะพบกันในรอบชิงอันดับที่สาม เพื่อหาสโมสรที่สามที่จะได้เลื่อนชั้นต่อไป การแข่งขันใช้ระบบเหย้า-เยือน

**รอบชิงอันดับที่สาม**
รวมผลสองนัด นครศรีฯ ยูไนเต็ด ชนะ 4–3

**รอบชิงชนะเลิศ**
รวมผลสองนัด อุทัยธานี ชนะ 3–1

**สโมสรที่เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2565–66**
 อุทัยธานี (ชนะเลิศ)- กระบี่ (รองชนะเลิศ)- นครศรีฯ ยูไนเต็ด (อันดับที่สาม)

**อ้างอิง**
ระดับประเทศ
ร
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดอุทัยธานี
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดพิษณุโลก
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดเลย
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดศรีสะเกษ
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดชลบุรี
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดฉะเชิงเทรา
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดสระบุรี
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดกระบี่
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดนครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดปทุมธานี
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:เรือที่ถูกจมโดยเรือดำน้ำ

หมวดหมู่:เหตุการณ์ในน่านน้ำสากล
หมวดหมู่:การสงครามเรือดำน้ำ
หมวดหมู่:เรืออับปางแบ่งตามประเภท
วัดเวียคะดี้

วัดเวียคะดี้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองลู อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี
วัดเวียคะดี้เป็นวัดในหมู่บ้านเวียคะดี้ ซึ่งเป็นชุมชนกะเหรี่ยงโบราณ อายุ 200 ปี คำว่า "เวีย" ภาษากะเหรี่ยงแปลว่าทุ่ง ส่วนคำว่า "คะดี้" แปลว่า หวายขม  เมื่อรวมกันแปลว่า "ทุ่งหวายขม" 
วัดมีเจดีย์ 2 องค์ สร้างในสมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ที่สำคัญบริเวณนี้ยังเป็นจุดแลกเปลี่ยนตัวประกันระหว่างสมเด็จพระนเรศวรมหาราชกับพระสุพรรณกัลยา สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่า ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2484
วัดมีปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธศรีโพธิญาณมุนี  เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย เป็นศิลปะแบบพม่าองค์ใหญ่ ภายในวัดมีต้นลีลาวดี มีลำต้นที่ใหญ่มากมีขนาดใหญ่ถึง 3 คนโอบ ส่วนความสูงประมาณ 1.5 เมตร และมีกิ่งก้านที่แตกแยกออกไปจำนวนมาก แต่มีใบน้อยมาก เชื่อว่ามีอายุกว่า 400 ปี
เสนาสนะภายในวัดได้แก่ อุโบสถสร้างแบบง่าย ๆ ใช้งานเพียงชั่วคราว โดยต้องสร้างหลังใหม่แทนหลังเก่าเกือบทุกปี  กุฎิขนาดเล็ก 4 หลัง มีสภาพค่อนข้างทรุดโทรม และศาลาการเปรียญ

**อ้างอิง**
เวียคะดี้
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอสังขละบุรี
แวลูอัลไลแอนซ์

ตราสัญลักษณ์ของ แวลูอัลไลแอนซ์
แวลูอัลไลแอนซ์ (อังกฤษ: Value Alliance) เป็นเคลือข่ายพันธมิตรสายการบินของสายการบินต้นทุนต่ำในเอเชีย ก่อตั้งเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 ปัจจุบัน แวลูอัลไลแอนซ์มีสมาชิกจำนวน 5 สายการบิน 
แวลูอัลไลแอนซ์เป็นพันธมิตรสายการบินที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 4 ในแง่ของจำนวนผู้โดยสาร, จำนวนเที่ยวบิน, จุดหมายปลายทาง,ฝูงบินและสมาชิก 

**สายการบินที่เข้าร่วม**

**สายการบินสมาชิก**
 PHI เซบูแปซิฟิก +- PHI เซบโก +- KOR เชจูแอร์ +- THA นกแอร์ +- SIN สกู๊ต +
หมายเหตุ +: สายการบินผู้ร่วมก่อตั้ง

**สมาชิกในอดีต**
 THA นกสกู๊ต- AUS ไทเกอร์แอร์ ออสเตรเลีย- SIN ไทเกอร์แอร์- JPN วานิลลาแอร์
หมายเหตุ +: สายการบินผู้ร่วมก่อตั้ง

**ดูเพิ่ม**
 สตาร์อัลไลแอนซ์- วันเวิลด์- สกายทีม

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Value Alliance date=2018-05-16 

หมวดหมู่:พันธมิตรสายการบิน
มิฮามะ (จังหวัดฟูกูอิ)

มิฮามะ (Mihama-chō) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดฟูกูอิ ประเทศญี่ปุ่น 01 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 9,643 คน 3,175 หลังคาเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 63 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด sqmi

**ภูมิศาสตร์**
ห้าทะเลสาบแห่งมิกาตะ
มิฮามะตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดฟูกูอิ มีอาณาเขตทางทิศใต้ติดกับจังหวัดชิงะ ทางทิศเหนือติดกับอ่าววากาซะของทะเลญี่ปุ่น ส่วนหนึ่งของเมืองมิฮามะอยู่ภายในอาณาเขตของกึ่งอุทยานแห่งชาติวากาซะวัง

**เทศบาลข้างเคียง**
 จังหวัดฟูกูอิ
** สึรูงะ
** วากาซะ- จังหวัดชิงะ
** ทากาชิมะ

**ภูมิอากาศ**
มิฮามะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและชื้น และฤดูหนาวที่หนาวเย็นและมีหิมะตกหนัก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในมิฮามะคือ 14.7 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 2200 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 27.1 องศาเซลเซียส และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 3.6 องศาเซลเซียส 

**สถิติประชากร**
จากข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น มิฮามะมีจำนวนประชากรที่ลดลงอย่างมาก

**ประวัติศาสตร์**
มิฮามะเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นวากาซะในอดีต ในยุคเอโดะ พื้นที่แห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินาโอบามะ ต่อมาหลังจากการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่แห่งนี้ได้ถูกจัดให้เป็นส่วนหนึ่งของอำเภอมิกาตะในจังหวัดฟูกูอิ เมื่อมีการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่ในวันที่ 1 เมษายน 1889 หมู่บ้านคิตะไซโง มินามิไซโง มิมิ และซันโต จึงถูกจัดตั้งขึ้น และได้มีการควบรวมหมู่บ้านทั้งสี่นี้เป็นเมืองมิฮามะเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 1954
เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม 2004 ที่โรงไฟฟ้านิวเคลียร์มิฮามะ น้ำและไอระเหยร้อนที่ไม่มีกัมมันตรังสีได้รั่วออกมาจากท่อที่ชำรุด ส่งผลให้คนงานเสียชีวิต 5 คน และได้รับบาดเจ็บอีก 6 คน

**เศรษฐกิจ**
เศรษฐกิจของมิฮามะซึ่งก่อนหน้านี้ต้องพึ่งพาการทำประมงเชิงพาณิชย์และการเกษตร แต่ปัจจุบันต้องพึ่งพาอุตสาหกรรมพลังงานนิวเคลียร์เป็นอย่างมาก การปิดโรงไฟฟ้านิวเคลียร์มิฮามะนับตั้งแต่ภัยพิบัตินิวเคลียร์ฟูกูชิมะในปี 2011 ถือว่าเป็นการทำลายเศรษฐกิจในท้องถิ่น

**การศึกษา**
มิฮามะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 3 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง และเมืองนี้ไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย

**การขนส่ง**

**รถไฟ**
 20px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก - สายโอบามะ
** มิฮามะ, ฮิงาชิมิฮามะ

**ทางหลวง**
 alt= ทางด่วนไมซูรุ–วากาซะ- 27

**ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ**
 ROC - เขตฉือเหมิน นครซินเป่ย์ ประเทศไต้หวัน (เมืองมิตรภาพ)

**สถานที่ท่องเที่ยว**
 กึ่งอุทยานแห่งชาติวากาซะวัง- ห้าทะเลสาบมิกาตะ - พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์- ทะเลสาบซุยเง็ตสึ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 1=http://www.town.mihama.fukui.jp ja-  เว็บไซต์การท่องเที่ยวมิฮามะ ja
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดฟูกูอิ
ตำบลโฮว์เมเยแฆร์บี (เทศมณฑลแดชเทออซอเดกอน)

โฮว์เมเยแฆร์บี (حومه غربي) เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลแดชเทออซอเดกอน จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 6,917 คนใน 1,104 ครัวเรือน แบ่งออกเป็น 20 หมู่บ้าน

**อ้างอิง**
โฮว์เมเยแฆร์บี
อำเภอกลาง (เทศมณฑลแดชเทออซอเดกอน)

อำเภอกลางของเทศมณฑลแดชเทออซอเดกอน (بخش مرکزی شهرستان دشت آزادگان) เป็นอำเภอในเทศมณฑลแดชเทออซอเดกอน จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 86,519 คนใน 15,029 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียง 3 เมือง ได้แก่ซูแซนเกิร์ด, แอบูโฮเมย์เซ และคูเทเซย์เยดแนอีม และแบ่งออกเป็น 3 ตำบล ได้แก่ตำบลอัลลอโฮแอคแบร์, ตำบลโฮว์เมเยแฆร์บี และตำบลโฮว์เมเยแชร์กี

**อ้างอิง**
กลาง
เทศมณฑลแดชเทออซอเดกอน

แดชเทออซอเดกอน (دشت آزادگان เป็นเทศมณฑลในจังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน โดยมีซูแซนเกิร์ดเป็นเมืองหลัก จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เทศมณฑลนี้ (รวมส่วนที่แยกเป็นเทศมณฑลโฮเวย์เซ) มีประชากร 126,865 คนใน 22,021 ครัวเรือน ถ้าไม่รวมจำนวนนั้น จะเหลือประชากร 96,115 คนใน 16,604 ครัวเรือน เทศมณฑลนี้แบ่งออกเป็น 2 อำเภอ ได้แก่อำเภอกลาง และอำเภอโบสทอน และมีเมืองเพียง 4 เมือง ได้แก่ซูแซนเกิร์ด, คูเทเซย์เยดแนอีม, โบสทอน และแอบูโฮเมย์เซ

**อ้างอิง**
 اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران Atlas Gitashenasi Ostanhai Iran ( Gitashenasi Province Atlas of Iran)

**ٍแหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:เทศมณฑลของประเทศอิหร่าน
แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโอกูชิริ พ.ศ. 2536

ความเสียหายจากสึนามิจากทางตอนใต้ของอ่าวอาโอเนะ
ภาพเคลื่อนไหวสึนามิพัดเข้าชายฝั่งของเกาะโอกูชิริ 
แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโอกูชิริ พ.ศ. 2536  (Hokkaidō Nansei Oki Jishin) หรือแผ่นดินไหวโอกูชิริ เกิดขึ้นในทะเลญี่ปุ่นใกล้กับจังหวัดฮกไกโดเมื่อเวลา 13:17 น.  เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ปี 1993 มีขนาด 7.7 มีความรุนแรงสูงสุด 6 (ชินโดะ)  และ  VIII (รุนแรง) (มาตราเมร์กัลลี) แผ่นดินไหวได้ทำให้เกิดคลื่นสึนามิขนาดใหญ่พัดถล่มตามแนวชายฝั่งตะวันตกของจังหวัดฮกไกโดและทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศรัสเซีย แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 230 ราย ซึ่งผู้เสียชีวิตกว่า 165 ราย เสียชีวิตบนเกาะโอกูชิริเนื่องจากได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง

**เปลือกโลก**
ด้านตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะฮนชูซึ่งเป็นพื้นที่เปลือกโลกภาคพื้นสมุทรที่เกิดจากแอ่งโค้งด้านหลัง ซึ่งเป็นแนวบรรจบกันของแผ่นแปซิฟิกและแผ่นโอค็อตสค์
ภูมิภาคนี้เป็นพื้นที่เกิดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่หลายครั้ง เช่น แผ่นดินไหวในจังหวัดนีงาตะ พ.ศ. 2507 และ แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในทะเลญี่ปุ่น พ.ศ. 2526 กลไกลดังกล่าวมีรอยเลื่อนแบบย้อนกลับ

**ความเสียหาย**
แรงสั่นสะเทือนก่อให้เกิดความรุนแรงในระดับ 6 (มาตราชินโดะ) VIII (มาตราเมร์กัลลี) คลื่นสึนามิได้พัดเข้าเกาะโอกูชิริ ประมาณ 2 - 7 นาที หลังจากแผ่นดินไหว คำเตือนสึนามิได้รับการแจ้งเตือนโดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นหลังแผ่นดินไหว 5 นาที แผ่นดินไหวทำให้เกิดไฟไหม้ในเมืองโอกูชิริซึ่งทำให้เกิดความเสียหายจำนวนมาก คาดว่าสึนามิก่อให้เกิดความเสียหายประมาณ 600 ล้านดอลลาร์ 

**ลักษณะ**

**แผ่นดินไหว**
แผ่นดินไหวได้เกิดแรงสั่งสะเทือนสองครั้งครั้งแรกใช้เวลา 20 วินาทีในขณะที่ครั้งที่สองใช้เวลา 35 วินาที  รอยเลื่อนมีความยาวประมาณ 150 กิโลเมตร แผ่นดินไหวทำให้เกาะโอกูชิริจมลง 5–80 ซม. 

**สึนามิ**
สึนามิได้พัดทำลายพื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาะโอกูชิริซึ่งมีคลื่นสูง 32 เมตร ในทางตะวันออกของเกาะ สึนามิได้พัดกระจายไปทั่วทะเลญี่ปุ่นในจังหวัดอากิตะคลื่นสึนามิสูง 3.5 เมตร ทางตะวันออกของรัสเซียสูง 4 เมตร และชายฝั่งเกาหลีใต้สูง  2.6 เมตร 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แผ่นดินไหวในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:แผ่นดินไหวในภูมิภาคฮกไกโด
หมวดหมู่:สึนามิในประเทศญี่ปุ่น
มอดูล:ISO 3166/data/JP

return {
lang = "ja, en", -- administrative languages: ja
defaultlang = "ja",
"01" = {name="Hokkaido",isonames={ja="Hokkaidô",en="Hokkaido"}},
"02" = {name="Aomori"},
"03" = {name="Iwate"},
"04" = {name="Miyagi"},
"05" = {name="Akita"},
"06" = {name="Yamagata"},
"07" = {name="Fukushima",isonames={ja="Hukusima",en="Fukushima"}},
"08" = {name="Ibaraki"},
"09" = {name="Tochigi",isonames={ja="Totigi",en="Tochigi"}},
"10" = {name="Gunma"},
"11" = {name="Saitama"},
"12" = {name="Chiba",isonames={ja="Tiba",en="Chiba"}},
"13" = {name="Tokyo",isonames={ja="Tôkyô",en="Tokyo"}},
"14" = {name="Kanagawa"},
"15" = {name="Niigata"},
"16" = {name="Toyama"},
"17" = {name="Ishikawa",isonames={ja="Isikawa",en="Ishikawa"}},
"18" = {name="Fukui",isonames={ja="Hukui",en="Fukui"}},
"19" = {name="Yamanashi",isonames={ja="Yamanasi",en="Yamanashi"}},
"20" = {name="Nagano"},
"21" = {name="Gifu",isonames={ja="Gihu",en="Gifu"}},
"22" = {name="Shizuoka",isonames={ja="Sizuoka",en="Shizuoka"}},
"23" = {name="Aichi",isonames={ja="Aiti",en="Aichi"}},
"24" = {name="Mie"},
"25" = {name="Shiga",isonames={ja="Siga",en="Shiga"}},
"26" = {name="Kyoto",isonames={ja="Kyôto",en="Kyoto"}},
"27" = {name="Osaka",isonames={ja="Ôsaka",en="Osaka"}},
"28" = {name="Hyōgo",isonames={ja="Hyôgo",en="Hyogo"}},
"29" = {name="Nara"},
"30" = {name="Wakayama"},
"31" = {name="Tottori"},
"32" = {name="Shimane",isonames={ja="Simane",en="Shimane"}},
"33" = {name="Okayama"},
"34" = {name="Hiroshima",isonames={ja="Hirosima",en="Hiroshima"}},
"35" = {name="Yamaguchi",isonames={ja="Yamaguti",en="Yamaguchi"}},
"36" = {name="Tokushima",isonames={ja="Tokusima",en="Tokushima"}},
"37" = {name="Kagawa"},
"38" = {name="Ehime"},
"39" = {name="Kōchi",isonames={ja="Kôti",en="Kochi"}},
"40" = {name="Fukuoka",isonames={ja="Hukuoka",en="Fukuoka"}},
"41" = {name="Saga"},
"42" = {name="Nagasaki"},
"43" = {name="Kumamoto"},
"44" = {name="Ōita",isonames={ja="Ôita",en="Oita"}},
"45" = {name="Miyazaki"},
"46" = {name="Kagoshima",isonames={ja="Kagosima",en="Kagoshima"}},
"47" = {name="Okinawa"}
}
มอดูล:Navbox top and bottom

-- This implements  and 
local p = {}
local function build_navbox(parentArgs, list)
	local args = {}
for argName, value in pairs(parentArgs) do
if value ~=  then
if type(argName) == 'string' then
argsargName = value
end
end
end
args'bodystyle' = 'display:table;' .. (args'bodystyle' or )
args'list1padding' = '0'
args'list1style' = 'border-width:0;'
args'list1' = list
-- Note Navbox.navbox() has a kludge to order the parent frame's args
-- into a specific order. For now, this is omitted from this module.
	local Navbox = require('Module:Navbox')
return Navbox._navbox(args)
end
function p.top(frame)
	local args = frame:getParent().args
	local parts = mw.text.split(build_navbox(args, ), )
	return parts1
end
function p.bottom(frame)
	local args = frame:getParent().args
	local parts = mw.text.split(build_navbox(args, ), )
	return parts2
end
return p
อำเภอกลาง (เทศมณฑลโฮเวย์เซ)

อำเภอกลางของเทศมณฑลโฮเวย์เซ (بخش مرکزی شهرستان هویزه) เป็นอำเภอในเทศมณฑลโฮเวย์เซ จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 22,523 คนใน 4,082 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือโฮเวย์เซ และมีตำบลเพียงตำบลเดียวคือตำบลโฮเวย์เซ

**อ้างอิง**
กลาง
ยูมิ

ยูมิ (Yumi) อาจหมายถึง- ยุมิ ธนูชนิดหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น- ยูมิ ยูมิ ยูมิ เพลงชาติสาธารณรัฐวานูอาตู- ยูมิ (ชื่อ) ชื่อต้นของบุคคล

**ตัวละครในบันเทิงคดี**
 ยูมิ (เก็นโซซุยโคเด็น) ตัวละครจากเรื่อง เก็นโซซุยโคเด็น- ยูมิ (เอาชีวิตรอดซีรีส์) ตัวละครจากเรื่อง เอาชีวิตรอด- ยูมิ โยชิมูระ ตัวละครจากเรื่อง เอมิยูมิ ซูเปอร์สตาร์แสบยกกำลังสอง- ยูมิ อิชิยามะ ตัวละครจากเรื่อง โค้ตเลียวโกะ และ โค้ตเลียวโกะ อีโวลูชั่น นักสู้กู้โลก- มิยาโมโต้ ยูมิ ตัวละครจากเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน- ยูมิ อาซึสะ ตัวละครจากเรื่อง โซลอีทเตอร์- โคมากาตะ ยูมิ ตัวละครจากเรื่อง ซามูไรพเนจร

**ดูเพิ่ม**
 อายูมิ- โคจิ
หมวดหมู่:ชื่อตัว
หมวดหมู่:นามสกุล
หมวดหมู่:ชื่อภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นามสกุลญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชื่อภาษาเกาหลี
ทาเกรุ

ทาเกรุ หรือ ทาเครุ อาจหมายถึง

**บุคคล**
 ยามาโตะ ทาเกรุ- ทาเกรุ ซาโต

**ตัวละครในบันเทิงคดี**
 ทาเครุ หรือ เรดมาสก์ ตัวละครจากเรื่อง ขบวนการแสง มาสค์แมน- ทาคาอิชิ ทาเครุ ตัวละครจากเรื่อง ดิจิมอน- โฮมุระ ทาเครุ ตัวละครจากเรื่อง ยูกิโอ VRAINS- ทาเครุ จาคูซูเระ ตัวละครจากเรื่อง กาโร่ อัศวินหมาป่าทองคำ- เทนคูจิ ทาเครุ ตัวละครจากเรื่อง มาสค์ไรเดอร์โกสต์

**ดูเพิ่ม**
 ทาเกชิ
หมวดหมู่:ชื่อภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชื่อตัว
ตำบลโฮเวย์เซ

โฮเวย์เซ (هويزه) เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลโฮเวย์เซ จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 49 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 8,101 คนใน 1,333 ครัวเรือน

**อ้างอิง**
โฮเวย์เซ
ยู (ชื่อญี่ปุ่น)

ยู อาจหมายถึง

**บุคคล**
 ยู อาโออิ- ยู คะชี- ยู โคบายาชิ (นักฟุตบอล)- ยู ยามาดะ- ยู โยโกยามะ

**ตัวละครในบันเทิงคดี**
 อามาโนะ ยู ตัวละครจากเรื่องดิจิมอนครอสวอร์ส- เทนโด ยู ตัวละครจากเรื่องเมทัลไฟท์ เบย์เบลด- ยู คาจิมะ ตัวละครจากเรื่องกันดั้ม- คันดะ ยู ตัวละครจากเรื่องดี.เกรย์แมน- โฮโจ ยู ตัวละครจากเรื่องมายฮีโร่ อคาเดเมีย- ทาเคยามะ ยู ตัวละครจากเรื่องมายฮีโร่ อคาเดเมีย- นิชิโนยะ ยู ตัวละครจากเรื่องไฮคิว
คู่ตบฟ้าประทาน- คาชิมะ ยู ตัวละครจากเรื่องนักเขียนหน้าตาย นายโนซากิคุง- โคทาริ ยู ตัวละครจากเรื่องแบล็ค ร็อค ชูตเตอร์- อิชิงามิ ยู ตัวละครจากเรื่องสารภาพรักกับคุณคางุยะซะดี ๆ ~สงครามประสาทความรักของเหล่าอัจฉริยะ~
หมวดหมู่:ชื่อภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชื่อตัว
องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมฟ้าผ่า

องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมฟ้าผ่า เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 5, 7–12 และครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2–4, 13 ของตำบลแหลมฟ้าผ่า (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่า) ในอำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลแหลมฟ้าผ่าใน พ.ศ. 2516 ก่อนที่จะได้ยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมฟ้าผ่าในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 ปัจจุบันในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมฟ้าผ่ามีประชากร 4,840 คน
พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญคือ ป้อมพระจุลจอมเกล้า เป็นป้อมปราการทางน้ำ คาดว่าสร้างขึ้นในราวเดือนมีนาคม พ.ศ. 2427 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่อป้องกันการรุกรานจากอังกฤษและฝรั่งเศส และวัดขุนสมุทราวาส เป็นวัดที่มีลักษณะที่ตั้งเป็นแหลมเล็ก ๆ ยื่นเข้าไปในอ่าวไทย ทั้งนี้ บริเวณบ้านขุนสมุทรจีนเป็นจุดที่มีการกัดเซาะรุนแรงมากที่สุดในประเทศไทย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมฟ้าผ่า date=2022-02-07 
แหลมฟ้าผ่า
แหลมฟ้าผ่า
องค์การบริหารส่วนตำบลในคลองบางปลากด

ในคลองบางปลากด เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทองค์การบริหารส่วนตำบลที่ครอบคลุมพื้นที่หมู่ที่ 1–3, 5–6, 8, 10–13 รวมทั้งพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 4, 7, 9 ของตำบลในคลองบางปลากด (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่า) ในอำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลในคลองบางปลากดใน พ.ศ. 2516 ก่อนที่จะได้ยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลในคลองบางปลากดในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 ปัจจุบันในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลในคลองบางปลากดมีประชากร 75,371 คน
พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญคือ วัดใหญ่ (วัดใหญ่บางปลากด) ตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา วัดใหญ่เป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่ง มีหลักฐานทางราชการจากกรมการศาสนาว่าได้ขึ้นทะเบียนประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2304 แต่เดิมชาวบ้านนิยมเรียกอีกนามว่า วัดใหญ่บางปลากด และมีเจ้าอาวาสปกครองวัดสืบต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน อาคารเสนาสนะต่าง ๆ โดยเฉพาะอุโบสถ วิหาร ศาลาการเปรียญ ได้รับการบูรณะกันมาหลายสมัยจนไม่สามารถซ่อมแซมได้ จนในสมัยที่พระครูสุตาภิรัตดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ได้ร่วมกับญาติโยมสาธุชนละแวกนั้นก่อสร้างถาวรวัตถุดังกล่าวขึ้นมาใหม่เกือบหมด

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
องค์การบริหารส่วนตำบลในคลองบางปลากด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังนี้  - ทิศเหนือ ติดต่อกับกรุงเทพมหานครและเขตเทศบาลเมืองลัดหลวง (อำเภอพระประแดง)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลพระสมุทรเจดีย์ (อำเภอพระสมุทรเจดีย์)- ทิศใต้ ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่าและเขตองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมฟ้าผ่า (อำเภอพระสมุทรเจดีย์)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลนาเกลือและเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคลองสวน (อำเภอพระสมุทรเจดีย์)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลในคลองบางปลากด
ในคลองบางปลากด
ในคลองบางปลากด
ถนนสายไม้

ซุ้มประตูถนนสายไม้
ถนนสายไม้ หรือ ชุมชนประชานฤมิตร ตั้งอยู่ในซอยประชาราษฎร์ สาย 1 ซอย 24 และซอยกรุงเทพ-นนทบุรี 5 (ประชานฤมิตร) ซึ่งเป็นซอยที่เชื่อมถนนประชาราษฎร์ สาย 1 กับถนนกรุงเทพ-นนทบุรี ในเขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร ถนนสายไม้มีความยาวประมาณ 1.1 กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ 53 ไร่ ปัจจุบันถือเป็นแหล่งรวมเครื่องเรือนและชิ้นส่วนอุปกรณ์ไม้ต่าง ๆ ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของไทย มีร้านไม้อยู่ประมาณ 200 ร้าน บริเวณริมถนนประชาราษฎร์ สาย 1 มีซุ้มประตูสูงใหญ่ สลักจากไม้ตะเคียนทอง เขียนตัวอักษรสีทองว่า "ประชาคมประชานฤมิตร"

**ประวัติ**
แต่เดิมนั้นบริเวณบางโพเป็นส่วนชานเมือง เป็นที่รกร้างว่างเปล่า ส่วนในพระนครคือตัวเมืองซึ่งรับไม้มาจากทางภาคเหนือของไทย มีการตั้งโรงเลื่อยในเขตพระนครริมแม่น้ำเจ้าพระยา จนในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม เห็นว่าพื้นที่ในพระนครนั้นคับแคบและการตั้งโรงงานนั้นสร้างมลพิษ อุตสาหกรรมต่าง ๆ ย้ายออกจากเขตเมือง โรงเลื่อยจึงจำเป็นต้องย้ายกันออกมา มีการตั้งโรงเลื่อยไม้หลายโรงเรียงรายกันอยู่ เริ่มตั้งแต่บางกระบือ บางอ้อ รวมถึงบางโพ โรงเลื่อยเหล่านี้จะแปรรูปไม้เป็นผลิตภัณฑ์แล้วนำส่งขายไปที่ย่านบางลำพู วัดสระเกศ และสะพานดำ แต่เนื่องจากไม่สามารถขยายพื้นที่ได้ ร้านผลิตเครื่องเรือนต่าง ๆ ได้อพยพมาอยู่กันที่ซอยประชานฤมิตรซึ่งอยู่ตรงข้ามกับวัดบางโพโอมาวาสในปัจจุบัน เนื่องจากพื้นที่นี้ยังว่างและอยู่ใกล้แหล่งผลิตและสะดวกในการขนส่ง
ในอดีตภายในซอยประชานฤมิตรมีสะพานไม้อยู่ 6 สะพาน ต่อมา พ.ศ. 2503 มีการปรับปรุงถนนจากถนนคันดินกว้าง 2 เมตร ขยายเป็นถนนกว้าง 8 เมตร มีการลาดยางถนน ตั้งชื่อว่า ถนนร่วมสุข 
พ.ศ. 2522 ชาวจีนในพื้นที่ต่าง ๆ ได้แก่ วัดญวน สะพานขาว ถนนดำรงรักษ์ สะพานดำ วัดสระเกศ และบางลำพู ได้ย้ายมาอยู่ในซอยประชานฤมิตรและซอยไสวสุวรรณ ชาวจีนเหล่านี้ได้นำความรู้ด้านการแกะสลักเครื่องไม้ติดตัวมาด้วย จากเดิมชาวบ้านทำอาชีพทำไร่ทำสวนมาเป็นผลิตเครื่องเรือนไม้
พ.ศ. 2540 สำนักงานเขตบางซื่อเห็นว่าชุมชนนี้มีความพิเศษ จึงเข้าส่งเสริมเศรษฐกิจท้องที่ให้เป็นที่รู้จักกว้างขวางมากขึ้น จนมีการตั้งกิจกรรมนี้ว่า ถนนสายไม้ เมื่อ พ.ศ. 2542
ปัจจุบันได้มีการขยายถนนสายไม้ไปสู่ซอยประชาราษฎร์ สาย 1 ซอย 28 และซอยกรุงเทพ-นนทบุรี 13 (ไสวสุวรรณ) ซึ่งเรียกได้ว่าเป็น ถนนสายไม้เส้นที่ 2

**อ้างอิง**
สายไม้
สายไม้
นิกาโฮะ

นิกาโฮะและภูเขาโชไค
นิกาโฮะ (Nikaho-shi) เป็นนครในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น มีประชากรประมาณ 24,291 คน (ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2562) มีความหนาแน่นของประชากร 100 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมดของเมืองคือ 241.13 ตารางกิโลเมตร (93.10 ตารางไมล์)

**ภูมิศาสตร์**
นิกาโฮะตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดอากิตะ ทางทิศตะวันตกล้อมรอบด้วยทะเลญี่ปุ่น ทิศใต้ติดกับจังหวัดยามางาตะ

**ประชากร**
ประชากรของนิกาโฮะลดลงในช่วง 30 ปีที่ผ่านมา ตามข้อมูลสํามะโนประชากรญี่ปุ่น

**ภูมิอากาศ**
นิกาโฮะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) ซึ่งมีความแตกต่างของอุณหภูมิในแต่ฤดูกาลมากโดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นถึงร้อนและฤดูหนาวที่หนาวเย็นถึงเย็นจัด มีปริมาณน้ำฝนตลอดทั้งปี แต่จะตกหนักสุดตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงตุลาคม อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในนิกาโฮะคือ 10.9 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1877 มม. ซึ่งเดือนกันยายนมีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุดในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 24.4 องศาเซลเซียส และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ -0.9 องศาเซลเซียส

**ประวัติ**
พื้นที่ของนิกาโฮะเคยเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นอุโงะ ซึ่งถูกปกครองโดยตระกูลซาตาเกะในสมัยเอโดะภายใต้โชกุนโทกุงาวะ ต่อมาในยุคเมจิ ในปี ค.ศ. 1878 พื้นที่แห่งนี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอยูริ จังหวัดอากิตะ หมู่บ้านฮิราซาวะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 และได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1902 หลังจากรวมเข้ากับหมู่บ้านโคอิเดะและอินาอิเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1955 ก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็นเมืองนิกาโฮะเช่นในปัจจุบัน 
นครนิกาโฮะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2005 จากการควบรวมของเมืองนิกาโฮะกับเมืองข้างเคียง ได้แก่ เมืองคิซากาตะ และเมืองโคโนอูระ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นครในจังหวัดอากิตะ
ยาซูชิ โยชิดะ

ยาซูชิ โยชิดะ (Yoshida Yasushi; เกิด 9 สิงหาคม ค.ศ. 1960) เป็นผู้จัดการทีมและอดีตนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น เขาเคยเป็นผู้จัดการทีมของสมุทรปราการ ซิตี้

**อาชีพผู้เล่น**
โยชิดะเกิดที่แขวงเนริมะในโตเกียวเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1960 หลังจากที่สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยวาเซดะ เขาได้เล่นฟุตบอลให้แก่มิตซูบิชิมอเตอส์ (อูราวะ เรด ในปัจจุบัน) ตั้งแต่ ค.ศ. 1983 ถึง 1992 เขาลงเล่นให้แก่มิตซูบิชิทั้งสิ้น 175 นัด ยิงได้ 35 ประตู

**อาชีพผู้ฝึกสอน**
หลังจากที่เลิกเล่นฟุตบอล โยชิดะได้เริ่มต้นอาชีพผู้ฝึกสอนกับอูราวะ เรดส์ใน ค.ศ. 1992 โดยเขาได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนจนถึง ค.ศ. 2000 ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1999 เขาได้คุมทีมในการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระจักรพรรดิ 1999 ต่อมาใน ค.ศ. 2001 เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนของฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่นรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปีชุดที่เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลเยาวชนชิงแชมป์โลกในปี 2003 และ 2005 ต่อมาใน ค.ศ. 2005 เขารับตำแหน่งผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่นรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปีในการแข่งขันฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2007 และใน ค.ศ. 2011 เขาได้กลับมาคุมทีมชาติชุดนี้อีกครั้ง ต่อมาใน ค.ศ. 2013 เขาเข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมโรอัสโซ คูมาโมโตะ แต่ได้ลาออกในเดือนกรกฎาคม และในเดือนกันยายนปีเดียวกัน เขาเข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมหญิงของอูราวะ เรดส์ และลาออกจากตำแหน่งหลังจบฤดูกาล 2016
วันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 2021 โยชิดะได้เข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมสมุทรปราการ ซิตี้ในไทยลีก แต่สุดท้ายเขาไม่สามารถช่วยทีมให้รอดพ้นจากการตกชั้นได้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:นักกีฬาจากโตเกียว
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ผู้เล่นอูราวะ เรดไดมอนส์
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมอูราวะ เรดไดมอนส์
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมโรอัสโซ คูมาโมโตะ
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลสมุทรปราการ ซิตี้
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:ชาวญี่ปุ่นในประเทศไทย
มาโกโตะ เทงูราโมริ

มาโกโตะ เทงูราโมริ (Teguramori Makoto; เกิด 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1967) เป็นผู้จัดการทีมและอดีตนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น

**อาชีพผู้เล่น**
เทงูราโมริเกิดที่โกโนเฮะในจังหวัดอาโอโมริเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1967 หลังจากสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา เขาได้เริ่มเล่นฟุตบอลอาชีพให้แก่ซูมิโตโมะ เมทัล (คาชิมะ แอนต์เลอส์ ในปัจจุบัน) ใน ค.ศ. 1986 เขาพาทีมคว้ารองแชมป์เจเอสแอลคัพในปี 1987 ต่อมาเขาได้ย้ายไปเอ็นอีซี ยามางาตะ (มอนเตดิโอ ยามางาตะ ในปัจจุบัน) ใน ค.ศ. 1993 ก่อนที่จะเลิกเล่นฟุตบอลในอีกสองปีถัดมา

**อาชีพผู้ฝึกสอน**
หลังเลิกเล่นฟุตบอล เขาได้เริ่มต้นอาชีพผู้ฝึกสอนให้แก่มอนเตดิโอ ยามางาตะใน ค.ศ. 1996 โดยเขาทำหน้าที่ผู้ช่วยผู้ฝึกสอนจนถึง ค.ศ. 2000 ต่อมาใน ค.ศ. 2001 เขาย้ายไปทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนกายภาพและผู้ช่วยผู้ฝึกสอนที่โออิตะทรินิตาจนถึง ค.ศ. 2003

**เวกัลตะ เซ็นได**
เขาเริ่มทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนของเวกัลตะ เซ็นไดใน ค.ศ. 2004 และกลายเป็นผู้จัดการทีมอย่างเต็มตัวใน ค.ศ. 2008 ซึ่งในปีนั้น เขาพาทีมจบอันดับที่ 3 ในเจลีก 2 ฤดูกาลถัดมา เขาพาทีมชนะเลิศเจลีก 2 จนได้เลื่อนชั้นสู่เจลีก 1 ต่อมาในฤดูกาล 2011 เขาพาทีมจบอันดับที่ 4 ซึ่งเป็นอันดับที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์สโมสร ฤดูกาล 2012 เขาพาทีมจบอันดับที่ 2 จนได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2013 แต่หลังจบฤดูกาล 2013 เขาได้ลาออกจากเวกัลตะ เซ็นได และย้ายไปคุมทีมฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่นรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปีเพื่อลุยศึกโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

**ทีมชาติญี่ปุ่นรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี**
ใน ค.ศ. 2014 เขารับตำแหน่งผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่นรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปีและผู้ช่วยผู้ฝึกสอนของฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น เขาพาทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปีชนะเลิศฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี 2016 ที่กาตาร์ นับเป็นแชมป์สมัยแรกของทีม และได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ซึ่งในรายการนั้น เขาคุมทีมชาติญี่ปุ่นรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปีเก็บได้ 4 คะแนนและจบอันดับที่ 3 ของกลุ่มบี รองจากไนจีเรียและโคลอมเบีย ทำให้ญี่ปุ่นไม่สามารถผ่านเข้าสู่รอบถัดไปได้

**วี-วาเรน นางาซากิ**
ค.ศ. 2019 เขาได้ย้ายไปคุมทีมวี-วาเรน นางาซากิในเจลีก 2

**บีจี ปทุม ยูไนเต็ด**
วันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2022 บีจี ปทุม ยูไนเต็ดได้ประกาศแต่งตั้งเทงูราโมริเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนคนใหม่ โดยเขาจะได้เริ่มทำหน้าที่ให้แก่สโมสรตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 เป็นต้นไป

**เกียรติประวัติ**

**ผู้จัดการทีม**
บีจี ปทุม ยูไนเต็ด- ไทยลีก รองชนะเลิศ: 2564–65- ไทยลีกคัพ: 2566–67- ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ: 2565
เวกัลตะ เซ็นได- เจลีก ดิวิชัน 2: 2552
ญี่ปุ่น อายุไม่เกิน 23 ปี- ฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่นรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี: 2559
รางวัลส่วนตัว- ผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมประจำเดือนของไทยลีก: เมษายน 2565

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดอาโอโมริ
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเจ1 ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นคาชิมะ แอนต์เลอส์
หมวดหมู่:ผู้เล่นมอนเตดิโอ ยามางาตะ
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมเวกัลตะ เซ็นได
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมวี-วาเรน นางาซากิ
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลบีจี ปทุม ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลชลบุรี
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:บุคคลฝาแฝดจากประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชาวญี่ปุ่นในประเทศไทย
อักษรภูชิโมล

ไฟล์:Devimahatmya_Sanskrit_MS_Nepal_11c.jpg|right|thumb|300x300px| ต้นฉบับเทวีมาหาตมยัม เขียนด้วยอักษรภูชิโมล ในศตวรรษที่ 11
เปรียบเทียบอักษรภูชิโมลและอักษรอื่น ๆ ที่เคยใช้ในเนปาล
อักษรภูชิโมล (भुजिमोल लिपि) หรือ อักษรภูชิมโมล (भुजिंमोल लिपि) เป็นหนึ่งในอักษรหลายชนิดที่เคยใช้เขียนภาษาเนวาร์ เช่นเดียวกับอักษรเทวนาครี อักษรรัญชนา และอักษรปรัจลิต นอกจากนี้ยังมีการใช้เขียนภาษาสันสกฤตและหนึ่งในรูปแบบยอดนิยมที่สุดของอักษรเนปาลด้วย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อักษรในตระกูลอักษรพราหมี
หมวดหมู่:ภาษาศาสตร์
หมวดหมู่:ระบบการเขียน
อามิ (แก้ความกำกวม)

อามิ (Ami) อาจหมายถึง- อามิ เมืองในจังหวัดอิบารากิ- อามิ (ชื่อ) ชื่อต้นของบุคคล

**ตัวละครในบันเทิงคดี**
 มิซุโนะ อามิ ตัวละครจากเรื่อง เซเลอร์มูน- อามิ โอนูกิ ตัวละครจากเรื่อง เอมิยูมิ ซูเปอร์สตาร์แสบยกกำลังสอง- ฮินาโมริ อามิ ตัวละครจากเรื่อง คาแรคเตอร์ผู้พิทักษ์

**ดูเพิ่ม**
 อายูมิ- อากัตสึกิ (แก้ความกำกวม)- เอมี (แก้ความกำกวม)
หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
หมวดหมู่:ชื่อตัว
หมวดหมู่:ชื่อภาษาญี่ปุ่น
สะพานมิตรภาพ 1 (ไทย–มาเลเซีย)

สะพานโก-ลก หรือ สะพานรันเตาปันจัง–สุไหงโก-ลก (Jambatan Rantau Panjang–Sungai Golok) และที่รู้จักกันในชื่อ "สะพานมิตรภาพ" (Jambatan Muhibah) เป็นสะพานข้ามแม่น้ำโก-ลกที่ชายแดนมาเลเซีย–ไทย เชื่อมระหว่างเมืองรันเตาปันจังในรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย กับอำเภอสุไหงโก-ลกในจังหวัดนราธิวาส ประเทศไทย โดยตั้งอยู่ทางใต้ของสะพานรถไฟข้ามชายแดนที่อยู่ใกล้เคียง สะพานนี้เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงสายเอเชีย AH18 ที่รวมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4056 และทางสหพันธ์ 3 ของทั้งสองประเทศ มีการเปิดพิธีสะพานนี้อย่างเป็นทางการในวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2516 โดยถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรีไทย และอับดุล ราซัก ฮุซเซน นายกรัฐมนตรีมาเลเซีย

**การออกแบบ**
สะพานนี้เป็นสะพานแบบคานที่มีคานรูปกล่อง ส่วนหลักของสะพานประกอบด้วยถนน 3 ช่วงที่ปูด้วยคอนกรีตอัดแรง แต่ละช่วงมีความยาว 30.48 เมตร และตรงปลายเชื่อมด้วยคอนกรีตเสริมแรงที่มีความยาว 9.14 เมตร รวมมีความยาว 109.73 เมตร แบ่งเป็นพื้นถนนกว้าง 7.32 เมตร และทางเดินแต่ละด้านกว้าง 2.13 เมตร

**การก่อสร้าง**
บริษัทที่สร้างคือ Chang Loon Construction Co., Ltd. บริษัทรับเหมาสัญชาติมาเลเซียที่ชนะการประมูลในวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2513 โดยได้เสนอราคาไว้ที่ 630,000 ริงกิตหรือ 4,500,000 บาท จากนั้นรัฐบาลทั้งสองประเทศลงนามสัญญาก่อสร้างในวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2513 โดยรัฐบาลสองประเทศแบ่งจ่ายครึ่งหนึ่ง เนื่องจากสะพานนี้สร้างเสร็จในวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2516 หลังพ้นเส้นตายในวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2515 ทำให้ทางบริษัทต้องจ่ายค่าล่วงเวลาที่ 200 ริงกิตหรือ 1,400 บาทต่อวัน รวมแล้วจ่ายเงินไป 36,000 ริงกิตหรือ 252,000 บาท

**ดูเพิ่ม**
 สะพานบูกิตบูงา–บ้านบูเก๊ะตา

**อ้างอิง**
มิตรภาพ 1
มิตรภาพ 1
มิตรภาพ 1
มิตรภาพ 1
มิตรภาพ 1
มิตรภาพ 1
มิตรภาพ 1
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอสุไหงโก-ลก
หมวดหมู่:สะพานในรัฐกลันตัน
หมวดหมู่:จุดผ่านแดนมาเลเซีย–ไทย
แม่แบบ:Infobox settlement/dunam

แม่แบบนี้จะแสดงผลพื้นที่ในหน่วยดูนัม (dunam) รวมถึงการแปลงหน่วย เช่น " {ดูนัม} ( {เฮกตาร์} หรือ  {เอเคอร์})"
มีมี

มีมี (Mimi) อาจหมายถึง

**บุคคล**
 มีมี (ชื่อ) ชื่อต้นของบุคคล- มีมี ลี- มารายห์ แครี มีชื่อเล่นว่า มีมี- มิมิ ฮางิวาระ

**ตัวละครในบันเทิงคดี**
 มีมี่ (เอาชีวิตรอดซีรีส์) ตัวละครจากเรื่อง เอาชีวิตรอด- มีมี่ (แฮปปีทรีเฟรนดส์) ตัวละครจากเรื่อง แฮปปีทรีเฟรนดส์- มิมิ (แฟรี่เทล ศึกจอมเวทอภินิหาร) ตัวละครจากเรื่อง แฟรี่เทล ศึกจอมเวทอภินิหาร- ชเว มี-มี่ ตัวละครจากเรื่อง Hello Jadoo หนูชื่อจาดู- ทาโซงาเระ มีมี่ ตัวละครจากเรื่อง สงครามเกมไพ่- ทาจิคาวะ มีมี่ ตัวละครจากเรื่อง ดิจิมอน- เจ้าหญิงมีมี่ ตัวละครจากเรื่อง คูโระจัง แมวไซบอร์ค เหมียวมิซไซล์- อาตาจิ มิมิ ตัวละครจากเรื่อง ยูกิโอ SEVENS

**ดูเพิ่ม**
 มิมิ- โมโม (แก้ความกำกวม)
หมวดหมู่:ชื่อภาษาตะวันตก
หมวดหมู่:ชื่อภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชื่อตัว
บิกริกส์: โอเวอร์เดอะโรดเรสซิง

บิกริกส์: โอเวอร์เดอะโรดเรสซิง (Big Rigs: Over the Road Racing) เป็นวิดีโอเกมแข่งรถใน ค.ศ. 2003 ที่พัฒนาโดย Stellar Stone และเผยแพร่โดย GameMill Publishing ผู้เล่นจะควบคุมรถบรรทุกกึ่งพ่วง ("บิกริก") และแข่งกับฝ่ายตรงข้ามที่อยู่นิ่งผ่านเช็กพอยต์บนเส้นทางรถบรรทุกสหรัฐ เนื่องจากบั๊กจำนวนมากและไม่มีวิธีเล่นเกมที่เหมาะสม ทำให้ บิกริกส์ ถูกวิจารณ์อย่างหนัก กลายเป็นเกมที่ได้เรตติงแย่ที่สุดในเว็บไซต์เมทาคริติกและเกมแรงกิงส์ และถูกกล่าวถึงในสื่อสิ่งพิมพ์เกมว่าเป็นหนึ่งในวิดีโอเกมที่แย่ที่สุดตลอดกาล เกมนี้ยังก่อให้เกิดสาวกเกมนับตั้งแต่วันเผยแพร่

**วิธีเล่น**
บิกริกส์: โอเวอร์เดอะโรดเรสซิง เป็นวิดีโอเกมแข่งรถ ถึงแม้ว่าบนบรรจุภัณฑ์ระบุว่าเป็นการแข่งขันบนเส้นทางรถบรรทุกสหรัฐเพื่อกลายเป็นผู้ส่งสินค้าคนแรกและหลีกเลี่ยงการถูกจับกุมโดยตำรวจ ตัวเกมกลับไม่มีการบังคับใช้กฎหมายใด ๆ ทั้งสิ้น ผู้เล่นต้องเลือกรถบรรทุกกึ่งพ่วง ("บิกริก") และเส้นทาง 5 เส้นทาง ถึงแม้ว่าการเลือกเส้นทางที่สี่จะทำให้เกมเกิดข้อผิดพลาด หลังเลือกเสร็จแล้ว ผู้เล่นจะต้องควบคุมรถบรรทุกด้วยปุ่มลูกศรผ่านเช็กพอยต์ การขับถอยหลังจะทำให้รถขยับด้วยความเร็วคงที่ ในขณะที่การหยุดกดปุ่มจะทำให้รถบรรทุกหยุดทันที
การแข่งรถนี้ไม่มีการจับเวลา และรถฝ่ายตรงข้ามก็ไม่ขยับตัวefn|ในแพตช์รุ่น "1.0" ของเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2003 รถฝ่ายตรงข้ามเริ่มขยับตามถนน แต่หยุดก่อนเข้าเส้นชัย รถบรรทุกของผู้เล่นสามารถขับทะลุรถฝ่ายตรงข้ามและวัตถุทั้งหมดบนถนนเนื่องจากไม่มีขั้นตอนวิธีการตรวจสอบการชน ไม่มีการลงโทษจากการขับออกนอกถนน รถบรรทุกสามารถขึ้นและลงเนินเขาได้โดยไม่มีผลต่อความเร็วรถ และสามารถขับผ่านพื้นที่ว่างเปล่านอกแผนที่เกมได้ หลังชนะการแข่ง ผู้เล่นจะได้ถ้วยพร้อมกับประโยค "คุณคือผู้ชนะ !" (You're winner !)left

**คำตอบรับ**
เว็บไซต์เมทาคริติกจัดให้ บิกริกส์: โอเวอร์เดอะโรดเรสซิง ได้เสียงตอบรับในระดับ "ไม่ชอบอย่างมาก" จากความเห็น 5 อัน ทำให้ทางเว็บคำนวณคะแนนตามค่าเฉลี่ยแบบถ่วงน้ำหนักอยู่ที่ 8/100 ซึ่งเป็นคะแนนที่ต่ำที่สุดเท่าที่เคยมีมา เกมนี้ยังคงเป็นเกมที่แย่ที่สุดตลอดกาลในเกมแรงกิงส์ ส่วนเกมสปอต (2004) โคตากุ (2012 และ 2015) คอมพิวเตอร์แอนด์วิดีโอเกมส์ (2013) ฮาร์ดคอร์เกมเมอร์ (2014) เกมส์เรดาร์+ (2017) และพีซีเกมเมอร์ (2019) จัดให้ บิกริกส์ เป็นหนึ่งในวิดีโอเกมที่แย่ที่สุดตลอดกาล
Steve Haske จาก เกมโซน กล่าวถึงเกมนี้เป็นเกมแข่งรถที่ "แย่มากที่สุด" ใน ค.ศ. 2011 X-Play จัดให้เกมนี้อยู่ในช่อง "เกมส์ที่คุณไม่ควรซื้อ" ประจำเดือนมีนาคม ค.ศ. 2004 มอร์แกน เว็บบ์กล่าวถึง บิกริกส์ เป็น "เกมที่แย่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา" และไม่ใส่คะแนน เพราะระบบลงคะแนนไม่อนุญาตให้ใส่ศูนย์คะแนน NYU Game Center จัดแสดงเกมนี้ในนิทรรศการ Bad Is Beautiful: An Exhibition Exploring Fascinatingly Bad Games at the NYU Game Center ประจำเดือนเมษายน ค.ศ. 2012

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 /big-rigs-over-the-road-racing
หมวดหมู่:วิดีโอเกมใน ค.ศ. 2003
หมวดหมู่:วิดีโอเกมสำหรับผู้เล่นเดี่ยว
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแข่งรถ
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศยูเครน
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีฉากในสหรัฐ
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:วิดีโอเกมมีม
หมวดหมู่:เรือที่ถูกจมโดยเครื่องบิน

หมวดหมู่:เหตุการณ์ในน่านน้ำสากล
หมวดหมู่:การสงครามทางอากาศ
หมวดหมู่:เรืออับปางแบ่งตามประเภท
หมวดหมู่:เรือประจัญบานในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

หมวดหมู่:เรือในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:เรือประจัญบานแบ่งตามช่วงเวลา
หมวดหมู่:เรือรบไทยในสงครามโลกครั้งที่สอง

หมวดหมู่:เรือในสงครามโลกครั้งที่สอง

หมวดหมู่:ยุทโธปกรณ์ของไทยในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:หน่วยและรูปขบวนทหารไทยในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เรือรบรัสเซียในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

หมวดหมู่:เรือในสังกัดกองทัพเรือรัสเซีย
หมวดหมู่:เรือในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
อะห์มัด อิบน์ ฟัฎลาน

อะห์มัด อิบน์ ฟัฎลาน อิบน์ อัลอับบาส อิบน์ รอชิด อิบน์ ฮัมมาด (أحمد بن فضلان بن العباس بن راشد بن حماد; ค.ศ. 879–960) รู้จักกันในชื่อ อะห์มัด อิบน์ ฟัฎลาน เป็นนักเดินทางอาหรับมุสลิมในคริสต์ศตวรรษที่ 10 โดยเป็นที่รู้จักจากรายงานการเดินทางของเขา (lang|ar|ริซาละฮ์|i=yes; "สมุดบันทึก" หรือ "วารสาร") ในฐานะสมาชิกคณะทูตของอัลมุกตะดิรแห่งแบกแดด ประจำรัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์ ถึงกษัตริย์แห่งบัลการ์โวลกา
รายงานของเขามีความโดดเด่นในการให้คำอธิบายถึงไวกิงโวลกาอย่างละเอียด เช่น บันทึกผู้เห็นเหตุการณ์เกี่ยวกับชีวิตในฐานะส่วนหนึ่งของคาราวานการค้า และเป็นพยานในพิธีฝังศพในเรือ
นักประวัติศาสตร์จำนวนมากได้อ้างอิงผลงานรายละเอียดของอิบน์ ฟัฎลาน และยังสร้างผลงานที่ได้แรงบันดาลใจจากเขา เช่น นวนิยาย Eaters of the Dead โดยไมเคิล ไครช์ตัน และภาพยนตร์ พลิกตำนานสงครามมรณะ ที่มีเนื้อหาจากนวนิยายนี้

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 isbn=978-1558763661- archive-date=2010-01-13 
*year=2012 - date=2001 - isbn=978-0140455076 
*cite journal |first=James E. |last=Montgomery |title=Ibn Fadlan and the Rūsiyyah |journal=Journal of Arabic and Islamic Studies |volume=3 |year=2000 |pages=1–25 |doi=10.5617/jais.4553 |doi-access=free 
*cite journal |last = Perry |first = John R. |title =Review of Frye (2005) |url = https://archive.org/details/sim_journal-of-near-eastern-studies_2009-04_68_2/page/n82 |journal = Journal of Near Eastern Studies |issn = 1545-6978 |volume = 68 |issue = 2 |year = 2009 |pages = 159–160|doi = 10.1086/604698 |jstor = 10.1086/604698 -  doi = 10.1163/1573-3912_ei3_COM_30766 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 870
หมวดหมู่:นักสำรวจชาวอาหรับ
หมวดหมู่:บุคคลที่ไม่ทราบปีที่เกิด
หมวดหมู่:บุคคลที่ไม่ทราบปีที่เสียชีวิต
หมวดหมู่:นักสำรวจเอเชีย
หมวดหมู่:นักภูมิศาสตร์ชาวอาหรับ
หมวดหมู่:นักเขียนการท่องเที่ยว
หมวดหมู่:นักเขียนจากแบกแดด
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของรัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์
หมวดหมู่:เรือรบเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

หมวดหมู่:เรือในสังกัดกองทัพเรือเยอรมัน
หมวดหมู่:เรือในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
โรงพยาบาลบางโพ

โรงพยาบาลบางโพ เป็นโรงพยาบาลเอกชนประเภทรับผู้ป่วยไว้ค้างคืน ขนาด 100 เตียง ตั้งอยู่เลขที่ 95 ถนนประชาราษฎร์ สาย 2 แขวงบางซื่อ เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร อาคารภายในโรงพยาบาลประกอบด้วย 3 อาคาร แบ่งเป็นอาคารอุบัติเหตุ-ฉุกเฉิน และหอผู้ป่วย อาคารศูนย์การแพทย์ บนพื้นที่กว่า 5 ไร่ ปัจจุบันมีนายแพทย์เกตุ สายเพ็ชร์ เป็นประธานคณะกรรมการบริหารและผู้อำนวยการ และผู้ช่วยศาสตราจารย์สมจิตต์ สายเพ็ชร์ เป็นผู้อำนวยการบริหาร จากข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2564 มีจำนวนผู้ป่วยนอกใหม่ 12,717 คน และจำนวนผู้ป่วยใน 3,171 คน

**ประวัติ**
เดิมที่ดินที่ตั้งของโรงพยาบาลบางโพ เป็นธุรกิจโรงน้ำแข็งของครอบครัวบนเนื้อที่ไร่กว่า ชื่อว่า โรงน้ำแข็งบางโพ ต่อมาได้เปลี่ยนมาเป็นโรงพยาบาล เปิดดำเนินการเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2533 ได้รับรองมาตรฐานกระบวนการคุณภาพ จากสถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาลเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2558 ต่อมากรุงเทพดุสิตเวชการได้เปิดศูนย์หัวใจที่โรงพยาบาลบางโพเมื่อ พ.ศ. 2556
เมื่อ พ.ศ. 2559 โรงพยาบาลวิภาวดีได้ลงทุนในหุ้นสามัญของบริษัทโรงพยาบาลบางโพ จำกัด จำนวน 1 ล้านหุ้น

**โครงสร้างผู้ถือหุ้น**
ข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2559- กลุ่มสกุล สายเพ็ชร์ 33.55 %- บริษัท โรงพยาบาลวิภาวดี จำกัด (มหาชน) 28.57%- กลุ่มสกุล ตงพิพัฒน์ 25.30 %- ผู้ถือหุ้นรายย่อย 12.58 %

**บริการ**
 อายุรกรรม- สุขภาพสตรี- เวชศาสตร์ฟื้นฟู- ศัลยกรรมกระดูกและข้อ- ศัลยกรรม- กุมารเวช- หู คอ จมูก- ผิวหนังและคอสเมติก- จักษุ- ทันตกรรม- สุขภาพหัวใจ- อุบัติเหตุ-ฉุกเฉิน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  โรงพยาบาลบางโพ
บางโพ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตบางซื่อ
บางโพ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในกรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2533